Hf120_fol
author: Nicolaus <de Tudeschis>

.*

—

Tobingen

—

DWei, Zm Sprihekten.
¶Se pbationibꝰ

Ec rubrica.

ſatis ↄtinuata fuit. S. in pᷣ
cedẽti Rica:ſʒ magis ſpe
cificc pot ſic ↄtiuari. Su
pra in pꝛece.ti.uiſuʒ ẽ de
cõfeſſiõihꝰ ꝑ quas adueꝛ
ſarius releuar̃ ab oneꝛe ꝓ
bandi:uerũt qꝛ ꝑte negãte bẽt aſſeuerãs ꝓba
re.vj q ulti.actor:merito ſubijcit ð ꝓbatiõibꝰ
⁊ pmittit prio genꝰ:ut poſtea facilius deſcẽdat
ad ſpẽs.ſic ẽt fecit ↄꝑilatõ.ffoꝝ.z.C. Hic Jo.
an. ſuꝑ Rica foꝛmauit duas qões ? duas oppo
ſitiões.⁊ qꝛ ſatis utiles ſũt ad illuminãdũ intel
lectũ iuuenum ideo annectam/ODrimo namqʒ
querit quid ſit ꝓbatio.ſecũdo vñ dicatur. Ad
primũ riũdet᷑ ſm Aʒo.? Accur. C. e. ſuꝑ Hica
ꝙ eſt rei dubie ꝑ argumẽta onſio. Gof.hãc dif
finitionem impugnat:qꝛ ex ea ſequit᷑: ꝓbatio
nõ fiat teſtibus ⁊ inſtrumentis:cum ſimpliciter
dicatur in diffinitione peꝛ argumenta ⁊c.nã uer
bum argumentũ nõ ↄpꝛehẽdit in ſe teſtes uel in
ſtrumenta:ſed ſola iueſtigatione inuenit vitateʒ
vñ dr argumentũ quaſi argute inuentuʒ:ut diẽ
tex.in.c.ſorus de vbo.ſigni. Ipſe ueꝛo Goff.
diffinit ſic: ꝓbatio eſt rei dubie peꝛ teſtes uel
inſtꝭa ⁊ plerũq; indicia ⁊ pſũptiões dſtẽſio.⁊ di
cit plerũqʒ:qꝛ nõ in omni cã ſufficiunt indicia =
pᷣſumptiones:ut ĩ crialibus:niſi eſſent uiolẽtiſſi
me:ut dicã ĩ.c.teꝛtio loco.j.e.ſed Hoſti. dicit:
ꝙ nõ eſt hec ſufficiẽs:cũ ⁊ multis ꝗlijs modis fi
at ꝓbatio:qui nõ ↄtinent᷑ in diffinitõe Gof.de
quibus remittit ad ſummã. e.ti. F. fi. ad Spe. e.
ti. F. fi.remitto te ad bo. tex. cum glo.in v. quia
ð. qe reſti.ſpo.c.cum ad ſedẽ.vn plus placet ſi
bi prima: æ reſpondet ad decꝛe. forus: ſuꝑ qua
ſe fundat Gof. ꝙ argumentũ ſumitur ibi ſtric
te ⁊ pꝛoprie:ut dialetici ſumunt: ſʒ ĩ diffinitione

pꝛedicta ſumit᷑ large pꝛo omni ſpecie ꝓbatõis:
ſicut inſtꝛm qñqʒ ſtꝛicte quqʒ large ſumit᷑ Diẽ .
tñ ut Gof. ſatiſfiat dici poſſe: ꝓbanio ẽ ꝛei u ,
bie legitime facta declaratio.ſed ceꝛte iſta diffi
nitio Hoſti. impugnari põt:qꝛ nõ c puexibils
cũ ſuo difſinito ſicut debet eſſe quelibet bõa dif
finitio:ut nõ.glo.ſuꝑ rubrica de ſum.tri.⁊ ĩſti.
de obli. in prin. ſequeꝛetur enim ꝙ omnis decla
ratio rei dubie eſſet ꝓbatio:qð eſt falſum cũ ex
iudiciũ multis modis declaretur res dubia ti
nõ eſt ꝓbatio. VUnde poteſt ſic diffiniri ꝓut ꝓ
prie ſumit᷑ ꝓbatio in ti.nẽo ꝙ eſt rei dubie ĩ iu
dicio ꝑ legitimos modos facta declaratio põt
etiam ſatis ſubſtieri prima ſʒ opoꝛtet ipꝛopriaꝛc
v. argumenta ut sdictum c. Ad fᷣ̃m un dicatur
ꝓbatio rñdet Jo.an.fſm la.ꝙ dqr̃ a ꝓbe.ad
uerbio facit enim ꝓbe.ꝗᷓ ꝓbat manifeſtat cnim
dubium:uincit adueriarium cet euitat penas nõ
ꝓbantiũ.uel fᷣm eũ dẽ ꝓbatio quaſi ꝓpallatio
uel manifeſtatio eius quod ẽ dubiũ. VUel ʒꝰ. di
co ꝙ ꝓbatio poteſt dici quaſi ꝓba actõ.⁊ capi
tur actio ꝓut ſonat in factum ñ ꝓut iuris ẽ ſʒ
ꝙ capitur inſti.de act.⁊ obli.in prin.⁊æ nõ.gl.ĩ
.c. dilecti de iudi.ſed ꝓut capitur ĩ illa ofe Ac
tiones nr̃as queſumus dne adiuuando ꝓſcqre
⁊c.ut ſit ſenſus:q; ꝓbatio eſt q dam ꝓbus actꝰ
uel ꝙ illa actio peꝛ quam fit ꝓbatio debet eſſe
ꝓba.i.legitima ⁊ neceſſario concludens.j.e.in
ra ianonu ad oppoſitiones. pꝰ op.
de ſuperfuitate rubrice nã ex quo actoꝛ de ſpẽ
bus ꝓbationum tꝛactaturus erat ſtatiʒ ut patet .
in ſequentibus titulis ſuꝑfluum fuit hoc genus
pᷣmittere et ſic ẽ ↄ id quod pollicimus eſt in ꝓhe
mio reſecatis ſuꝑfluis zc.rũdet Jo.an.qꝙ łʒ. j.
tractet de quatuoꝛ ſpẽbus pꝛobationũ cõgꝛue
aptat alteri eax:mñ hanc ſicaʒ pᷣmiſit ſub qua
id pꝛoſequitur. uel ꝙ adaptatur alteri illaꝝ ſpe
cieruʒ uel de ſpectantibus ad plures ex illis.uel
a 2.

E

inc udit oẽm ſpẽm ꝓbandi. De prio pʒ:qꝛtrac
tat ĩ nigꝛo ð ꝓbõne vginitatis ꝑ aſpectũ.j. e.
poſuiſti ⁊.c.cãm.ð pꝛobatõe limiuũ ꝑ libꝛos an
tiquos famã æ adminicula.j.e.cũ cãʒ.ð ꝓbone
finatõis ꝑ noĩatioeʒ æ opionẽ uicinie.j.e.ꝑ tuaſ
ð ꝓbõne ꝑ Ias ordiaꝛiox.j.eo.poſt ceſſionẽ ⁊
ſi ᷓ nõ poterãt ↄgrue adaptaꝛi ad aliquã ſpeꝝ
q ſubijciunt᷑.¶ Me 2.ſ. ð ꝑtinẽtibꝰad Nicas ſe
Imes pʒ.j. c.c.ij.ubi dr̃ ꝙ qͥ ꝑ iſtm ꝓbauit ſen
P teſtes nõ cogit᷑ iurare:ad idẽ.c.teꝛtio loco.j.
.e. ubi dr: ꝙ ꝓbatio teſtiũ illo caſu prefeꝛt ꝓba
tioni per iſtrm:⁊ ſic ð alijs qᷓ Oarue poterat ad
aptari rubricis ſequẽtibꝰ¶ dices m quare
hec nõ reſeꝛuauit ibi.rñdeo: qꝛ eq porerat hic
ſiẽ ibi adaptari. fuit gꝰ hoc ð arbitrarijs ð qb⸗
nõ põt reddi rõ.l.nõ oĩuʒ.fl.ð legi. ¶ De ʒ . ſ.
ꝙ hic ĩcludit ĩ aliqbꝰ oẽm ſpẽm ꝓbãdi:⁊ ſic nõ
ita poterat eque adaptari ad aliquã ſpẽm:pʒ ex
emplũ ĩi.c.i. j.e.ubi dr̃ ꝙ rens nõ cogiĩ ꝓbare
de iuꝛe actoris ſeu ſua iura exhibere: ad idẽ.j.
z. ex his: ubi dẽ ꝙ ĩ cõi indicio ꝓbãt actõ ⁊ reꝰ

Itẽ ꝙ dqupia ꝓbõ nõ releuat ꝓbãtc.:c.i pntia
2 i mitis alijs ð quibꝰ ĩ eroTSeedds oppõ
eſt ꝙ male ſit hec rubrica ſituata.cũ eni oꝓfeſſio
ſit ꝓbõnis ſpẽs.d.c.cũ ad ſedẽ de reſti. ſpo.ex
quo uolebat tractaꝛe ⁊ pmittẽ pus gen debuit
iliã rubricã ð ↄfeſſs poſiponẽ. hinc ſo. Jo. an.
ꝙ ↄfeſſio ꝓprie loqᷓndo nõ ẽ ꝓbõ ſj̊ ꝓbanõis
relenatio:qð bñ nõ. ꝓpi ſtatuta facientia mẽtio
nem ð ꝓbatiõc ĩ ma odioſa uit nõ icludãt cõfeſ
ſionẽ: facit.l.eũ qui.ff.ð iureiur.⁊.c.i.ð confeſ.
li.vj.ubi purã ⁊ ſunplicẽ negatiuã deduco ĩ po
ſitionẽ:quã m pꝛobare nõ poſſũ ut ibi dꝛ.ogru
enteꝛ eꝛgo pᷣmiſit ð ↄfeſſiõe ꝑ quã relenat᷑ adueꝛ
ſaꝛins ab oneꝛe pꝛobãdi:poſtea ſubmittit ðᷣ pꝛo
batiõe in gñe:ut facilius pateꝛet mã ſpecierum.
Ego clarius dico ſic ꝙ qꝛ ad pꝛobationẽ nõ ꝑ
nenit᷑ niſi ĩ defectũ ↄfeſſiõis:qꝛ ĩ Ofeſſũ nulle ſũt
ꝑtes indicis niſi ĩ ↄdẽnãdo.i.i.ff.ð ofeſ.ij. q. i.
nos ĩ quẽq:merito prius pᷣmiſit de confeſſiõe:
ua habita non curat᷑ de alia probatione.
Reus actoꝛi ſua
X epiſtole. ꝓpaa iſtꝛa edẽ nõ
tenet᷑ ſic cõiter ſummat᷑.j.iñn mltiplici
ter limitat᷑. In prima ꝑte ponit petitio/ In fa
tpins repulſio:ibi ad h 5. prio ſing. ex iſto
rex. pᷣncipẽ obligãi ſaltẽ naliteꝛ ex Sciu inito cũ
ſubdito:adeo ẽt ꝙ ſucceſſor renet᷑ ad illius ob
ſernãtiã ſi Sctus ẽ initus noĩe dignitans: quod
1 Cy. in. 1. digia nox. C. de leg. ? Jo. an. ? ci
teꝛ ſeqᷓntes hic. facit.l.ceſar. f.ð publi.pro hᷣ fac
qꝛ obligatio ẽ de iuꝛe naturali:cui etiã pꝛinceps
ſubijcit: cũ nõ poſſit tollcꝛe ea ꝗᷓ ſunt iuris naiu
ralis nel diuini:ad hoc qð nõ. Inno.in.c.que ĩ
eccleſiaꝝ de ↄſti.nbi hoc nõ.ſeniit ad idem cle.
paſtorał de re iudi. idẽ dico in Papa ⁊ maxie
ut aſtringatr᷑ diſpõne iuris diuini: ad h qð dixi
poſt Jo. an.ĩ.c. ſignificaſti. ð. de foro.pe.facit
quod nõ. glo.in. c. non eſt. de noto: ? in. c. ᷓto
de iuꝛeinr. ?2 ꝑ Inno. in. c. cuʒ inter. p. de renũ.

pꝛobationib⸗

5. fo nõ minus ſingulariter ↄueniri Im
ꝑatorem poſſeꝙ tali obligatione naturali a ſub
iecto corã Mapa: ⁊æ dico ꝙ poterit ↄueniri pꝰ
rõe pacti:de iudi.nouit:⁊ tũc ꝑ denuntiationeʒ
euãgelicã uł iudicialem ut ibi. C 2 Pot intelligi
ut adeatur directa uia:ut Mapa tanꝙᷓ ſupeioꝛ
reddat ius manu regia ſicut oliʒ fiebat anqꝙᷓ eſ
ſent introducte actiões.l.ij.fl. de ori.iur. ? qð
nõ. Inn. in. d. c. ꝗ. in ecclaꝝ de ↄſti.? h ꝓcedit
tenendo cõcm opi. maxie canõiſtaꝝ ꝗAperator
imediate hẽt ipcriũ a MDapa ita qꝗð circa Da
pã tanqꝙᷓ; unicũ uicariũ dei ſit ptᷣas tpaliũ hita:
quã ptᷣatẽ exeꝛcet in gꝛauib negocijs:⁊ ubi dat
defcctus iudicũ:ad h̊ ꝙ nõ.i.d.c.nouit ct ibi
dixi er per Inno.in.c.ł.ex ſuſcepto ð fo. ↄpe.
lʒ aliud ſentit glo.in.c.qm.x.di.ſʒ tene pmum:
et ꝑ boc limita nõ. ꝑ legiſtas in.l.una. C. ne qſ
in ſua cã:⁊ qð dixi in.c.cum neniſſent de iudi.
ut ñ recognoſcenſ ſuperiorẽ poſſit eẽ iudex iĩ (ã
ſua ꝓ quo fac.l.ꝓxĩe.ff. ð his ꝗ ĩ teſta.delen.et
.l. et h Tyberius de hr̃. inſti. glo.iuncto text.in
.c. gilizarius.xxiij.q.iiij.t H̊ ꝓcedũt qn ſuꝑior
agit õ ſubiectũ.ſed ſi ſubiectus agit ↄ duim põt
eum cõuenire coram ſummo pontifice ꝑ sdicta
Et pᷣmũ ẽt limita ꝑ nõ.et ſing. dictum Hoſti.ĩ
c.cũ Joannes de fi.inſtꝛu. ubi dicit ꝙ a ſuꝑior
n ꝛcognoſcẽte ſuperiorẽ põt appellari ada
pam hec omnia defendi pnit ꝑ ea qͥ dixi in. d.c.
nouit et in. c. licet ex ſuſcepto. ¶ Mõ.ibi in ine
dium ⁊c̃.ꝙ iudiciũ dr̃ mediũ:h̊ iõ:qꝛ ẽ medium
int᷑ actoꝛẽ et reũ:ad idẽ.C. de iudi.nulluʒ et ita

expõit Jo. an. hic et bn:ex quo clarius coll igit

quod.. dixi de pncipe conueniẽdo coꝛã/ Ma
pa iudicialiter. Aliqũ mes iũ capit ꝓ hbac uita:
qꝛ tʒ mediũ int᷑ paradiſum et infernum tenedo
opi. eoꝝ qui.dnt:ꝙ infernus c ſub terra.xxiij.
.q.iiij. hec ãt uita:alia non colligo:qꝛ ueniũt.j.
exaĩanda. ¶ GBl. i. qrit qdiſit caꝛthofilaciũ.? ꝛn
det ut ĩ ea pʒ.et dic ꝙ dr a caꝛthe et filiaʒe qð ẽ
idẽ qð ſeruaꝛe:quaſi locus ubi ſeruant carthe.
alibi habet gazofilaciũ:er dꝛ a gaʒa qð e ið qðᷣ
diuitia:= filaze quaſi locus ubi reponunt᷑ diui

tie: ut eſt tex. iuncta glo.in.c.ij xc.di ¶ Hppo. W

= uidet᷑ ꝙ quis teneat᷑ edẽ inſtt̃m ↄ ſe:⁊ nẽ itꝛo
mãm. c. ut pʒ. in.l.fi.C. ð̊ eden.⁊.l.i..edenda
ff. e. ?. . de fi. iuſtun. c. g. perpetuus. Gl. ij. me
m vrij exponit:ꝙ nulli ẽ dicendũ.ſ.reo.qſi ſen
tiat glo. ꝙ lʒ reus ñ teneat᷑ edẽ ſua inſir̃a actori
actõ tñ tentt᷑ edẽ ꝛco.un intelligit ꝙ Imparõ hᷣ
erat ꝛeus:q̃ſi ſecus ſi fuiſſet actoꝛ.nihil ad h̊ gl.
allegat: ſed tex.ẽ nõ.ſm cõem lr̃m:quaʒ cõiteꝛ
ſequitur Har. i. l. fi. C. de eden. pal. et ita tenet

Ala. z No. qn. hic: ?. j. dicã rõem diueꝛſitatis.

excipit etiam iſta alios caſus.ut pʒ in ea Z i gl.
fi. ſed ꝑ ̊ dicra glo.nõ bẽt᷑ ple mã hꝰ. c.latius

attingunt hic doc. canoniſte æ legiſte: maxime

Hꝛ. in. l. fi. ?.l.i. C. de eden. z...i.F.editiones

.ff. e. ſed clare colligendo omnia faciunt tꝛia mẽ

bra. qniqʒ eĩʒ inſtꝛa ſunt communia. qnqʒ ꝓpᷣa
ipſius petentis:qñqʒ ꝓpa ipſius a quo petunt

A ican N Conn

Gtong
ran n
Wo W Utümie

anemnüͤce⸗
mmenngunb

mwincherſiſn ſ.n

mnmn o r ig daun ſi
intn otir))n
imnoft at gfeln ag / Pa
1eind ioadtnin.e⸗
ar p. (H biimnne
ucj nedli: :gre ncſn
za de Qceidi nulzertn
a bier vo n us olt
Suae tomumnico ton/
Nigi neni nii barun
mntiun cinfernumm nnic⸗
g ienuse ilb en iſ.
Main non olgogttennmn,.
inritſtndeftien
Arcdi amtatlae de
ſnmiante

. enoor
sä
1 hs ſpglüͤbin
d ſeppaſser ici
10.idc nont ebi

nincgnrditen Prun

n legſts nlona. Cecf
in 1nCnn venifentceinc,
N iymno Poſtee ucerich
lii föbsiinſtn dcene
Ns Gebr iſt goimngotan
ungiiad peeliran ſanon
wüKlſſirians gt) i dot
rcormnſunmo ponrfirpecten

pꝰ caſu aduertendum ꝙ poſſunt dici cõia multi
pharie aut ſunt coia quo ad ꝓpetatẽ ipſoruʒ in
ſtꝛorũ:ut qꝛ ſunt cohẽdes et ſunt iſta hrditaria
l. certc et.l.ſi que ſi.ff.fami.her.ſeu eis ꝑit᷑ dõa
ta uel legata uel cõi pecunia empta uel alio mõ
ita ꝙ ſunt cõia utriuſq; quo ad propetatẽ.et cẽ
in dubio pñt ex cã peti ut edant᷑ ut dictis.ll.et
c.g. ꝑpetuus de fi.inſtru. et.l.i.ff.e.cũ ſi.qñʒ di
cunt᷑ cõia ex nã negocij: ut qꝛ ſunt geſta ab exeꝛ
cente alſhð officiũ uel aliquã artẽ:⁊ ex cõſuetu
die tenebat libꝝ ubi ſcribebat oĩa negocia offi
cij. ? illa tenet edẽ.I.qdã. ff. de edẽ. et.l.i. C. eo.
fim nnũ intelleciũ quẽ ponit Ja.bu.et ſequitur
PBir. in.l.quedã. ff.e. ubi ẽt ꝑ eũ. quaſi uideat
h eis mãdatũ ut ſcripturã cõficiãt Jð dicit ibi
HBar. in uſurario ꝑ qð niderur repꝛobare glo.
in cle. una de uſu.que dicit:qð ibi ponit᷑ caſus
ſpãlis ſed certe nõ bn repꝛobat᷑ ut ſatis colligit
ex illo tex.unde dicendum ꝙ qdam ſũt perſone
q̃ ex neceſſitate officij ↄficiũt libros ut tutor cu
ratoꝛ pꝛocuratoꝛ et ſimiles et iſti tenent᷑ edẽ.qꝛ
rõe officij ur̃ eis mandatum.d.l.q̃dã. Quedaʒ
ſt pſone ꝗᷓ exercent aliquã artẽ ñ tñ aſtringunt᷑
ad libros faciendos:et tunc aut ex ↄſuetudie fa
ciunt ſeu edunt libros in publico.et idẽ qꝛ rõe
ↄſuetudis nidetur eis mandatum.et hoc cãn ꝓ
cedit dẽm Ja. et Mar/Aut n hnt libroſ in pu
blico:ſed i ſecꝛeto in domibꝰad ipſorũ inſtructi
onem dũtaxat.ſicut faciunt iſti nſurarij exercen
tes uſurã.non palã cũ altari ſeu bancha ꝑata:et
tunc regnlariter iſti nõ compellunt᷑ quia ſunt in
ſtra pꝛopa:ut j.dicã ĩ ultio mbro.ceſſat eni illa
rõ ꝙ uideatur eis mandatũ ex cõſuerudine ⁊ h
caſu pꝛocedatſpãlitꝗs in uſurario de quo in. d.
cle nnica iuncta glo. Onqʒ dur inſtr̃a cõia ꝓp
ter mãm in eis contentã:cartha tñ n ẽ cõis nec
ex ſe nec ex natura negocij:et iſta aut ſũt penes
notariũ q̃ ↄficit aut peneſ ꝑtẽ.et pᷣmo cãn tenet
notarius edẽ ſatiſfacto ſibi de ſua merccðᷣ quia
ad hoc tencet᷑ rõe officij ut z dixi:ad h.c.qm õ
de ꝓba.et.l.ſi quis ex aꝛgentarijs. S. pertinere
ff. de eden. Aut ſunt penes ptẽ aduerſã:et tunc
aut ſunt origialia ⁊ tenet᷑ edẽ:qꝛ illa ſũt cõia.d.
c.qm et.c.g. ppetuns. Aut cxemplificata ex pe
cunia ꝑtis:et tũc iſta pnt dici ꝓpᷣa reſpectu ꝓpᷣ
eratiſ:et de his dicã.j.in uls.mbro:ubi tracto
iſtꝛis ꝓpis ipſius a quo petunt. ¶ 2 mbro pn
cipali qñ ſt᷑ ꝓpᷣa ipſius petentis:et tũc in dubio
debent edi. pnt enim tanq; ꝓpᷣa uêndicari ſeu
agi ad exhibendũ.l.fi. C. ad exhi.nõ.in.l.nna.
C. de condi.ex.ſlege. Tertio et ultio mbro pᷣn
cipali qñ ſunt ꝓpa ipſius a quo petuntur advꝰ
te aut petunt᷑ ex pte rei ab ipſo actore ad excep
tionẽ fundãdã:et cõiter tenet᷑ qð dʒ fieri editio
per.l.fi.E. e. et ar.in.l.diſſoluti.C. ð cõdi.ex le
ge ct.l.q tabulas.ff. de fur. facit. c. accedens.ij.
S.ut li.ñ conte.rõ qꝛ rei ſunt fauorabiliores:
reꝰſtimulatur et non põt nenire patſiẽ
actõ qui appenſate nenit tẽ actor ĩpugnat:
reus ſe defendit¶ Irẽ qꝛ inſir a ſunt cõit᷑ penes

¶Exr epiſtole.

actoꝛẽ q hẽt pinguius ius:iõ :eo faciliꝰſubuẽit
qð nõ. Aut petunt᷑ ex ꝑte actoꝛis:⁊ tũc aut ꝛeꝰẽ
ill uſurus ⁊ tenet᷑ edẽ: ut.l.i.ff. de eden.ſaltẽ illã
ꝑtẽ q̃ utit in. c.ↄtingit de fide iſtru.=.c.cũ ꝑſo
ne de pꝛiuił.li.vj. Aut non ẽ uſuꝛus:⁊ tunc aut
petit actoꝛ ad intentionẽ ſuã coadiuuãdã:⁊ tũc
tenet᷑ edẽ. exẽplũ ego peto a te füduʒ ſempꝛoni
anum:quẽ mihi uendidiſti:fundaui intentioneʒ
meã ꝙ mihi uendi diſti:nunc eſt ↄtentio inq;tuʒ
ille fundus extendit᷑: certe quo ad adiuuandam
itentõʒ meã ꝓbatã cogit᷑ ꝛeus edẽ ſua inſtꝛa:cũ
n petã pᷣncipalłꝛ ad ipugnandũ:ar.in.l.q concu
binam. F. cũ ita. ff. de leg. iij. boc tʒ Maꝛ. in. d.
.l. fi. F. d.l.i. C. de edẽ. als in.l.qᷓdã: æ ita tenent
noſtri moderni hic. Aut petit actoꝛ a ꝛco ad ꝛc
plicatõʒ ſuã fundanda:ut.S.dixi ⁊ idẽ.ſicut eim
actõ tenet᷑ edẽ reo ad exceptõʒ ꝓbãdã ut.S. dixi
ſic ⁊ reus actori ad replicationẽ ſuam fundan
dã:cũ replieatio ſit qdã exceptio exceptionis.l.
.ij. fl. de excep. nõ in. c. a nobis de excep.æ ar.
op.ad dẽm pᷣncipale i. d.l.fi. C. de edẽ. ubi hoc
cõiter tenet᷑ ꝑ doct.⁊ tenent nꝛi moderni hic.
Aut petit actoꝛ ad intentionẽ ſuã ꝓbãdã:⁊ re

gulariter nõ tenet̃ ꝛeus edẽ: ut hic ⁊.l.qᷓ accuſaẽ

C. de eden: dʒ.n. uenire ꝑatus ⁊ n qꝛeꝛe inſtr̃a
de domo aduerſarij:lʒ ſecus ſit in confeſſione:

cũ poſſit eã petẽ a ꝛeo faciendo = RKo
ãt diuerſitatis nõ.ꝑ Jo.an.in.c.i.ð ofeſ.ſi.vj.

nã ꝛeſpectu ↄfeſſionis ꝑtis n potuit ueni ꝑatꝰ
cũ n ſit ĩ pt̃ate ſua:ſj ꝛcſpectu inſtr̃i ſic.cũ potue

rit a principio ſibi pcauẽ:⁊ iõ ſibi imputanduʒ

ẽ ſi ñ fuit diligens:cũ uigilãtibꝰ? n dormiẽtibꝰ
iura ſubueniãt:ð pᷣſcrip.uigilanti. Fallit ĩ fiſco
cui lʒ actori tenet᷑ ꝛcus edẽ ꝓpa inſtia ad inten
tõʒ ſuã fundandã: ut in.l.ne qſq. ff.de eden.⁊ h
ĩ ciuili. In criali vo ñ cogit᷑ puata ꝑſona edẽ õ
ſe ẽt fiſco:qꝛ ualde durũ eſſet in cã criali exigeꝛ
ꝓbõnes ð domo rei. iſte ẽ nõ.tex. fim unã lect.
quã appꝛobat ⁊ ſeqt Mar. in.l.ij. F. diuus.ff.
de iure fiſ.⁊? de editõe a fiſco uel ↄ eũ fiendaRdi
ſtingue:ut le.⁊ nõ.in.l.in fꝛaundẽ..neqʒ ⁊. .pᷣ
cedẽti ⁊ in.l.ij.pal.ff.e.? ꝑ h̊ aꝛguit Jo.an.idẽ
cẽ ĩ cã mr̃imoniali:ſuꝑ quo ꝛcittit ad nõ.ꝑ eũ ĩ
addi.ſpe.in ti.de inſtru.edi.F. uidendũ.v.ex p
miſſis in fi.ubi refert h fuiſſe diſputando t᷑mia

tum: Vʒ ꝙ ſi ego Zxi cũ illa qᷓ dꝛ hꝛe aliũ uiꝛũ 7.

ꝓuoco eã ad diuoꝛtiũ:poſſuʒ petẽ ut exhibeat
inſta pmi pctus uel inſtza dotalia:qꝗ ſcit᷑ hꝛe uel
ſimiłꝛ pᷣſumit᷑:qꝛ ſi h̊ ẽ ſpale in fiſco:fortius idẽ
erit in cã mẽimoniali:ubi ſũt multa ſpãlia:æ ma
xie cũ nertat᷑ in ea ꝑichin aĩe:qð bñ nõ.⁊ cꝛedo
ꝙ ẽt poſſit excipi cã eccle:q nõ minꝰ ẽ puilegia
ta qꝙ; fiſcus:ut in ſili nõ.doc.in.c.fi.ð iudi.⁊.c.
nenerabilis.e.ti. et. c.i.de ꝛcſti.in inte. ð poſſi
dici fʒ do. An.i donibꝰ ĩ alimtiſ ĩ legariſ ad piaſ
cas ĩ ecchijs hoſpitalibꝰet alijs fauorabilibſaltẽ
ubi ñ adeſt copia ꝓbãdi ¶ Irẽ ſm eũ ubi mai
feſte arguit᷑ pactũ ĩ retẽtõe inſtei:⁊æ aliqua fides
põt fieri de retentiõe inſtꝛi:ut tunc ſalteʒ poſſit
agi ꝑ niã denuntiatiõis enangelice. Ego puto
ag 3—

hec omnia ꝓccdeꝛe qñ nõ põt hẽi copia ꝓban
di. Si autẽ eſt pns notarius hns oꝛiginale non
uideo bonã cãm uiolandi regulas iuris ⁊ exien

dendi ita priuilegium S. c. ſane de pꝛiuił. Ceſſart

enim tũc rõ pacti cũ poſſit de facili ab eo copia
haberi hec omnia pꝛocedunt ad petitionẽ ꝑtis.
Sed nunquid iudex ex officio ſuo poſſit ꝛeum
ad hoc compelleꝛe. Inno.vẽ hic dicẽ ꝙ ſic.ma
gna equitas eũ mouet:utputa:qꝛ oꝛigialia ſunt

depeꝛdita.dicit mñ poſtmodũ ꝙ reũ non cogeꝛet

edeꝛe ꝓpria inſtza niſi ex magna cꝗ. æ vẽ limita
re dẽm pꝛecedẽs:puta ꝙ de mẽre Inno. fuerit:
ꝙ ſi originalia cõia ſũt deꝑdita ⁊ exẽpla ſunt pe
nes reum:licet illa ſint ſua:qꝛ ꝓprijs pecuniſs
redemit:nihilominꝰ qꝛ ↄtenta in ea ſunt coia iu
dex ex officio ſuo compellet ad editionẽ. qð ſa
tis plʒ:ar.l.i.C. de eden.in fi. ſed ſi fũt pꝛopria
ipſius rei ẽt quo ad ↄtenta:łʒ ĩ aliquo poſſit ac
tor fundare itentionẽ ſuã:tũc eniĩ niſi ex cã ma
gna iudex nõ faciet exhiberi:pꝛo quo facẽ quod
nõ. do. de ro. decif. ccviij. ubi h uidentur teneꝛe
licet ſint uarij inter ſe:nidentur tamẽ cõcludere
qð.S.dixi:qꝛ licet ꝑs nõ artet᷑ edeꝛe ꝑti: iudex
tamẽ ex officio ſuo facit ila exhiberi: ut ex eis
colligat iuſticiam: quod etiam nidet᷑ placere do.
An. qui dicit magnã cãm foꝛc ſi alteꝛi ꝑti:pijſſz
copia probandi: maxime ſi nulla culpa potuiſſer
ſibi imputari:⁊ allegat Spe.i.d. ꝗ. nidendũ v.
ex pꝛemiſſis:ubi inuenies ſatis de hac materia:
ibi Spe.nidet᷑ in hoc recitare dictũ Inno. hic.
Ego multum dubito:an boc dictũ ſit ueꝝ.prio
peꝛ iſtũ tex. ubi iſte reus nullã habebat ꝓbatio
nem:⁊ maxie excuſabat᷑ ex amiquitate facti:cum
fuiſſent illa pacta inita inteꝛ pdeceſſores ſuos:⁊
m Mapa negauit officium imptiri. Iem iura
cimilia nidentur hoc ſimpliciter den gare.l. qui
accuſare. C. de eden. cum ſi. nec ꝓcedit id qð dẽ
de indicis officio:qꝛ nõ dʒ imꝑtiri officiũ ſuum
ad oↄmodũ priuatũ: ut nõ. Inno. in.c.ad nẽam
.ij. ð iuꝛeiu. facit.l.iiij. ꝗ. hoc antẽ iudiciũ ð dã.
infec. Item iſta iura reddeꝛentur quaſi inutilia
cũ nũq; petant᷑ a reo:niſi qñ ñ pnt hẽri aliũde
fateor tñ ꝙ ubi ſubeſt cã in qua exubeꝛaret iudi
cis officiũ poſſet ꝓcedeꝛe illud dẽm:ut ĩ ſili nõ.
in. c.cũ nobis in fi. de elec.in.c.oblate ⁊.c.cõſti
tntus de ap. ? in. d. F. hoc autẽ indicinʒ. In cã
autẽ pꝛinata nõ nideo ꝙ bᷣ poſſet ẽt pꝛaticaꝛi ẽt
ꝑ nio denũtiatiõis enãgelice:cũ ex quo ignorat
tenor inſtr̃i nõ poſſit detinẽs cõuinci ð notorio
peccato ? ꝙ teneat p ↄſciaʒ:qð requirit̃ in hac
nia pꝛoccdẽdi:inxta nõ.per Inno.i.c. nonit de
indi. de quo tñ dicẽdũ ut ibi nõ. vn Mar. de h
caſu nõ vꝛ aliquid cogitaſſe ĩ locis palł. ⁊ h̊ bu
nõ.hec tm ꝓcedũt qñ agit ĩteꝛ ipſas ptes.ſi aũt
litigio uertẽre iter duos petit᷑ ex cã iſtim ↄſiſtẽs
penes teꝛiũ nõ õ enʒ:ſed ut fidẽ ĩ aliqno faciat
iteꝛ litigãtes:tũc fieri debʒ editio:qꝛ ceſſat ratio
huiꝰ.c.ſicut eiʒ quis dicit teſtimoniũ.l.ſi q;.C.
.e. .j. de teſti. peꝛ totũ:ita ⁊ inſtim edere. fallit
iĩ fiſco Z̊ quẽ nõ eduntur ĩſtrumẽta a tertio: niſi

¶ De piobationib⸗

ſint pꝛopria ipſius petẽtis.lĩ fraudẽ.F. ſʒ neqʒ
ff. de iuꝛe fiſ.? h tʒ do. An. hic.pꝛo hoc facit:
qꝛ ut dixi ceſſat h̊ cau rõ ↄſtõis:cũ nõ cicat᷑ ſibi
ut edat õ ſe:⁊ h̊ͥ nõ.de quo tñ ſatis põt dubitai
ex quo ipſe nõ mãdauit tacite uł expſſe illa ofici

ut.l.ſi quis ex argẽtaꝛijs.F. ꝑtineꝛe.ff.de edẽ.?

ſetir Har.i.l.quedã.ff.eo. ut ſubijciã ĩ ſeq. di.
ſeu. q. nec ob. qð dicit᷑ de teſtimonio: qꝛ ad teſti
ficãdum quis compelli poteſt per rõem quã.S.
rctigi ĩ ↄfeſſiõe.ſed ĩ editiõe ĩſtrumeti Leſſat illa
rõ:cum ſit quid ſibi imputetur:quare ſibi a pri
cipio nõ prauidin Egen aduerte qꝛ reꝑio hoc
dictũ do. An.origĩialiteꝛ poſuiſſe.glo.i.l.ĩ frau
dem. F. neqʒ pal. ff. de iuꝛe fi. ſeſiſſe Mar.i. l.
.i. F. editiões. ff. de edẽ. ubi nõ. dicit ſe putare ĩ
diſticte:ꝙ oĩs ille cuius teꝛeſt poteſt petere ut
fiat ſibi copia actoꝝ publicorum p ꝛ tex. i.d.l.
is apud quem. C. de edẽ. qui gnaliter loquitur
2 per.l.i fraudem. S. neqʒ pꝛeal.ubi ponit᷑ ſpale
ꝙ õ fiſcum nõ eduntur a tertio: ſed cõtra quèei
bet aliũ ſic.?⁊ peꝛ hoc infeꝛt ibi Har.ꝙ ſi aliqs
eſt excõicatus ĩ curia epi ad mei petitionẽ ꝙ co
pia illius excõis dʒ dari ei cuius inteꝛeſt: qꝛ reſ
pectu alterius ꝓbat:ar.l.ex ea.ff.de poſtu.? qð
ibi nõ.⁊ ita ſimpłr tranſit ibi Har. ſed certe ni
mis gñaliter fuit ib i locutus:⁊ aliteꝛ uidet᷑ h li
mitare in.l.ij. ꝗ. diuus.ff. de iu.fiſ.? in. F. neqʒ
pal. Ande.dico ꝙ õ h̊ dẽemn Maꝛ. ⁊ do. An. vꝛ
tex. in.l.quedam in fi. ⁊ i.l.is qui.ꝗ.ꝑtinẽ.ff. ð
edẽ.ubi claꝛe pʒ:ꝙ ille qui nõ mãdauit ꝑ ſe ułꝑ
glium nec ſuccedit in ius mãdantis inſtia cõfici
nõ põt petẽ editionẽ ⁊ glo.in.d.F. neqʒ:cum qꝗᷓ
tranſit ibi bar.intelligens finaliteꝛ per illũ tex.
ꝙ tertius põt ſi uult edẽ . aliũ:ſj̊ nõ cõpelluur
ſi nõ nult:ſed ĩ fiſco eſt ſpãle: qꝛ ct tcꝛtiꝰ ſi uut
nõ põt edẽ p fiſcũ ut ibi dꝛ. ¶ Itẽ fiſcus nõ te
net᷑ edẽ teꝛio:⁊ ſi nult edẽ debʒ reciꝑe cautõeʒ
ð qua ibi:ut nõ utat illis õ fiſcũ ⁊ ĩ his nõ.ſpãli
tas in fiſco:ut uoluit ibi glo. ? Haꝛ. pꝰeã:uerũ
tn Mar. in. d.l. ij. S. diuus uẽ limitare dẽm ſuũ
gñale i. d. F. editiones. dicit enim ibi ꝙ a quo
cũqʒ officiali pnt peti a quolʒ ð ppło acta ꝗᷓ ſũt
ↄtinentia danationẽ bãna infamiam excõem et
ſimilia ꝗᷓ afficiunt perſonam: qꝛ iſta faciunt fideʒ
quo ad oms:ar. in. d.l.ij. F. ex ea. ⁊ ſic uẽ ſẽtiẽ.
ſecus in alijs actibꝰ. Itẽ adhuc in ill afficiẽtibꝰ
pſonam dubito an illud dẽm ſit u x: cũ nullibi
ꝓbet et in griũ faciunt iura ſuꝑius pal.ſõte in
iudex ex officio ſuo poterit facẽ: ut nõ.i.d.l:ij.
Fm unum intellectum:nec ob. ꝙ faciunt fidẽ qꝰ
ad oms:qꝛ in multis alijs actib ciuilibuſ faciũt
fidẽ quo ad n mandantes:æ tñ illi n pnit petere:
nec tertius compellitur:niſi uellit:ut nõ.glo.in
d. F. neqʒ equitatẽ tn hẽt ut ex iudicis officio
poſtulentur ſi acta ſint publicata ſed inter alios
confecta ſed de inſtris ↄfectis n in iudicio ſed
iure puatoꝝ forte iudex n poſſz officiũ ſuũ imꝑ
tiri ar. in. d. l.quedam in fi.et.d.S. pertinẽ et h̊
ſing.nõ. ⁊ in pcaſu dũtaxat ꝓcedit generalitas
illius. I. is apud quem. ¶ Mnero nunc 5 niſum

pen

SNNINK

4

M

n

v And
. Vmanr

kiri
eriht inn
. Atbne utibrgt liis
. au e 40

— —

noc
ufkev ec
.

1gor⸗ 4 e
ataper Mi te
ibdciheln

. nucſſt r fünt
ini . ni,
ſat itu i⸗

Gmid 159

NIN
r alicen e did
gangi e⸗
4 ((.
3Nond N, e
3 . nr
mns, 4 4 s 600 8
m Gs ſin
iüͤbane in 100
Pennlsn

TL fh

—

eſt an ⁊? qn poſſit peti editio inſtoꝝ:nunc qro
quo iure peti debeat. ſendeo: Inno. et Jo. an.
poſt eũ tãgunt h̊ᷣ aliqᷓ ſed n ꝑfecte:ſʒ tu diſigue
nõbilius poſt Oar. i.l. qdã. ff. de edẽ. aut cnim
pretendit quiſ itereẽ rõe ꝓpᷣetatis ⁊ petit actõe
ad exhibẽdũ.l.iij. F. ſciẽdũ.ff.ad exhiben.dico
etiaʒ ꝙ poterit agẽ rei uendi.qᷓ dat᷑ ꝛõe dnij.ut
nõ.glo.i.l.diſſolute.C.de condi.ex.lege.Si ãt
dicit inſtam eſſe ſuũ ꝓ ꝑte:tũc agit fa.her.ff.fa.
her.l.ſi q ſũt h̊ dẽm ĩtelligo qn dicẽ eẽ ſuũ ꝓ ꝑte
rõe cõis hr̃ditatiſ:qꝛ tunc dat᷑ illa actio fa.hẽ.=

ita loquitur illa.l.ſi que ſunt ſ ſi eẽt cõe inſtrm
alio mõ: tẽ daret᷑ alia actio ſʒ nãm cõitatis qnʒ

petit᷑ rõe alteriꝰ ĩtereẽ qᷓ; ꝓpetatis:⁊ tẽ ſi qdẽ ſt

iſtr̃a ꝑtinẽtia ad ↄctus et ad actus ĩter uiuos di

ſtiguẽdũ ẽ ꝙ aut ſũt cõfecta ex neceſſitate alicu
ius ↄctus uel quaſi Sctꝰ pᷣcedẽtis:et agit᷑ actiõe
deſcendẽte ex eo gctu uel quaſi.exẽplũ ego ago

3 utoꝛẽ ut edat libros tutele certe agã actõe tu

tele ↄ ꝓcr̃em agã actione mãdati:et ſic de ſi.de
quo le.et nõ.in.l.qdã pᷣal.et in.l.i.G.officiũ.ff.
ð tu. et ra. diſtra. Si vo tal ↄctus n pceſſit ⁊ tẽ
aut ille qᷓ illa inſtr̃a uel rões hẽt cõfecit me man
dãte tacite uel expᷣſſe ex natura alicuius officij:
et cogit᷑ mihi edẽ ex edicto ð edẽ.ut.l.ptõ ĩ pᷣn.
et.l.ſi quiſ ex argentaꝛijs..ꝑtinẽ ff.e.facit cle.
.i. ð uſu. ſᷣm unũ intellectũ intelligendo qð non
ponat caſum ſpãlẽ ut gdixi.aut h̊ n cõfecit me
mandante ſed alio mõ apud eũ ſunt: ⁊ tũc ſiqð
ꝓ aliũ me mãdãte fuer̃t ↄfecta ita ꝙ ad me ꝑti
nẽt:et poſſum petẽ ꝙ mihi edant᷑ utili actõe in
factũ.d.l.q̃dã. S. his ãt.v.qꝙ ſi dolo Si vo me
mandãtc ofecta ñ ñ fueft:ſed in eis aliqᷓ mea urili
tas continet᷑ æ tunc aut h̊ quis petit ab eĩneo:
ita ꝙ nõ a ꝑte cũ qꝗᷓ.litigat ſibi edi et n põt petẽ
d.l.ſi quis ex argentarijs..ptinere fallit ĩ fiſco
Fm bar.in. d.l.iij.ff.e.? nõ.qꝛ ꝑ h̊ aperte ſentit
ʒ illud dẽm do. An.de quo in pce.di.in fi. ut
a tertio non poſſit peti:lʒ in teſtimoniuʒ ternius
nocari poſſit Aut hec petunt inuicẽ actõ ⁊ ꝛcꝰ
et tunc diſtingue ut odixi. Aut ad intentionem
fundandãa et coadiuuando exceptoʒ ⁊ replicatio
nẽ ꝓbandã:et dic ut S;. Si vo ſũt inſtr̃a ꝑrinen
tia ad ultimas uoluntates tunc petunt᷑ per inter
dictum de tabulis exhibẽ.uel ꝑ edictũ quemad.
teſta. aper. ut nõ. glo. in. J.l. qd. Se op. 5
pdicta.uidet᷑ eim ꝙ; nunc petat᷑ edicio peꝛ ti.ð
aen. qꝛ ego nõ poſſũ petẽ editionẽ niſi manda
uerim inſtem ↄfici ꝑ me uel alium ſeu ſucceſſerĩ
in loco illius ut.d.l.quedã et.d. .pꝑtinere ergo
ſemꝑ agetur actione mandati:qꝛ ubi adelt illa
actio ceſſat actio ꝑ edictũ de edẽ. ut.d.l.quedã.
ſo. ut nõ.in.d.l.quedam ꝑ Mico ¶Mat. Mur.
⁊2 Har. mãdatũ ſẽper ẽ gratuitũ.l.i.ff.mã.⁊ iõ
ſi rões ↄficiũtur ab eo qui ſponte ſuſcepit man
datum hẽt locum actio mandati: ut ĩ ꝓpcre. ſed
ſi ꝓficiãtur ab argentario et hodie a notãio qꝛ
iſti faciunt ex neceſſitate officij.nõ dat᷑ actõ mã
dati ut g dictũ ẽ:ſed ꝑ edictũ ð edẽ. ¶ Bupra
uiſum ẽ an et qn et qualiter ſeu qua actõe inſtꝛa

dbeant edil Munc qꝛo quo tpᷣe inſtza ſũt ĩ iudi
cio ꝓducenda. Inno. p dicit:q aut actor fac ð
inſtzo mtionẽ in libello ant non.pꝰ caſu dʒ edi
an li. conte. exeplũ. ego peto.c.que mihi debes
ex tali inſt:o ⁊c.ſi enĩ hoc caſu non fieret editio
an li. cõte.non poſſet ꝛeus delibeꝛaꝛe an uclit:ce
dere uel contendẽ:ar. C. ð ede. aut.ſi quis ĩ ali
quo ⁊ in.c. ij. de fide inſtru.dicit tñ ꝙ ſi ñ hẽt il
lud inſtzm in ꝑniti ꝓcedetur ad ulterioꝛa: Iʒ non
exhibeat. eae caſu qn n facit mẽtioncʒ
in libello non cogitur edẽ niſi utatuꝛ eo de quo
in ſpe.ð inſtru.edi.F. nũc dicamus.v.qͥd ſi qꝗs.
bar.limitat pᷣmũ dictũ in.l.ſi legatũ.ff.de cdẽ.
E illũ rex.⁊? latius in.l.cdita.C. de edẽ.ubi dicẽ:
ꝙ qnqʒ in libello fit mtio de aliqno inſti?o non
ꝑ modũ limitationis ſʒ ꝑ modũ cuiuſdã aſſerti
onis ꝓbõnis exemplũ dicit actoꝛ ꝙ ticius uen
didit mihi talẽ rẽ ꝓ tãto pᷣcio ⁊ ꝙ de hoc ꝛoga
tus eſt talis notaꝛius:uel ꝙ de hoc appaꝛet pu
blicũ inſttm manu tal notarij:⁊æ tunc cũ reꝰ poſ

ſit deliberare ex illo libello abſqʒ eo ꝙ uidear

inſtr̃m:cum n fiat mtio de inſtro ad limitanduʒ
Otenta in libello:ſed ſolũ ut ondat q ptenta in
illo libello ꝓbare põt ñ ẽ neceſſe ꝙ in p̈ncipio
fiat editio.⁊ hoc caſu ñ ꝓcedit dẽm Inno.qnʒ
fit mentio in libello.ð inſtt̃o limitatiue:ut quia
declaꝛat ⁊ limitat libellum.exemplum.dico in li
bello ꝙ ticius nẽdidit mihi fundũ ꝓ tãro pcio
ꝓut appet ĩ iſtro ↄfecto manu tał notarij:⁊ iũc
gut reus ueriſim liter n eſt informatus de illo ĩ
ſtẽ̃o:qꝛ ad eũ n ꝑtinet ⁊ dʒ ei fieri copia an litis
conte.qꝛ alias deliberare non poſſet:⁊ in tali
caſu ꝓcedit dictũ Inno. Si uero eſt tale iſttm
de quo ueriſiłꝛ reus eſt inſtꝛuctus exemplum.
penit legatarius legatum ab herede: ꝓut otinet
in tali teſtõ:⁊ tunc n dʒ fieri copia. qꝛ apð hr̃dẽ
pſumit᷑ eẽ teſtm:⁊ pᷣſumitur eẽ inſtructus de pe
tito:ut ꝓbatur in.l.ij. ff.e. Nec ob.l.poſtq;..
ſi dies.ff.ut.le.nomi.ca.ubi ẽt hr̃di inſtrʒ edit᷑:
qꝛ fatẽð ẽ ꝙ r̃ſpectu ꝓbõis fiẽde ꝓducit᷑ iſtrʒ ẽt
cũ agit᷑ hr̃dẽ:ſed nõ edit᷑ ꝛeſpectu deliberatio
nis ad hoc enim ut obtineat condẽnationeʒ oʒ
ꝓꝙ fundet intentionẽ ſuã. Ego putarẽ ꝙ ẽt ĩ pꝰ
caſu cũ ſimpłꝛ fit mentio de inſtr̃o ĩ libello dʒ fi
eri editio an lit.ↄte.ſi ẽ rale inſtrm de quo ꝛeus
ueriſimiliter nõ eſt infoꝛmatus:ut qꝛ dixit ꝙ fu.
it ↄctũ cuʒ defuncto:cuius ꝛcꝰfuit hr̃s:ar.op.in
d.l.ſi legatũ.⁊ ſic eredo Inno.itellexiſſe.ſʒ ad
uerte qꝛ hec dẽa ꝓcedunt ĩ iſttis ꝗbus actoꝛ eſt
uſuruſ.ſj qõ nꝛa ut bñ ſit ꝓpoætiõabil mẽ.c.ꝓ
cedit ubi petitur generaliter iſttm edi.quare di
co:ꝙ ſi petũt᷑ ꝓpa inſtꝛa uel cõia pnt peti qñcũ
qʒ ẽt an iudiciũ ſeu citationẽ fiendã:ut ſic actoꝛ
poſſit deliberare an debeat litẽ mouẽ.ar. in.d.
.l. ſi que ſunt. ff. fa. her. Si ueꝛo petunt᷑ aliena:
tunc reus uł actor poteꝛit pereꝛe tpᷣe condecẽti.
nam actor eo caſu quo petere põt audiet᷑:ut pu
to ẽt añ iudiciũ.exẽplũ in fiſco.nã poterit nãra
re ꝙ intendit mouẽ litẽ õ talẽ rõe iuris ſuꝑ qꝰ
ipſe hẽt inſtrm.un ut poſſit bn uenire inſtructꝰ
a *

¶ De pꝛobarionib⸗

petit illum opelli ad edendum: arg. in. I. fi. C. de
edẽ.⁊ h intelligẽdo ꝙ bic iſte fuiſſz admiſſus ſi
fuiſſet prinilegiatus ut fiſcus. In reo vo ad fũ
dandã ſuã intentionẽ cꝛedo ꝙ poteꝛit petẽ poſt
receptuʒ libellũ. In actoꝛe vo nõ priuilegiato:
qui petit quo ad coadiuuandã intentionẽ ſuam
poterit petere poſtꝙ; fũdauit intentionem ſuam
ſi ad replicandũ:tunc poſtꝙ; reus excipit:qꝛ als
ꝛecte nõ poſſet reſpondeꝛe exceptioni ipius rei.
omnia eni debent ſuis tẽporib us cõueniꝛc. ar.
in. l.nimis ꝓpe. C. ð excep. rei iu. . xxiij. q.iij.
.c.ſi eccła. ¶ ltio ut plene habeat᷑ huius.c.mã
queꝛo de una qõne quã glo.noſtꝛe in multis lo
cis attingũt ? minns peꝛfecte examinant: quia
.S. uiſũ eſt de tribus principalłr. prio an ? ꝙdo
dʒ fieri editio inſtr̃oꝝ.iꝰ quo iuꝛe petant.ʒ quo
tpᷣe debeãt exhibeꝛi. NHunc ↄgruenteꝛ reſtat nið
re. de quarto Vvʒ qũo debeant edi: an integralit
uel ſolũ illa pars de qᷓ eſt qo: ⁊ an totum cũ die
2 ↄſule.de hac qõne eſt glo.ſatis plena ⁊? bona
in. l.i. F. ediriones. ff. de eden. æ per Mart. poſt
eam: z claꝛe ꝓſequendo diſtingue ſic: ꝙ aut pe
to editionem a peiſona publica rõne mei inter
eſſe:quia me mandantc confecit: uel ſucceſſi ei
qui mandauit: ⁊æ tunc integraliter debet eci: ad
hoc.l.quedam in fi. ⁊.l.ſi quis ex argẽtaris.ff.
de eden. Ex boc dico ꝙ acta iudicialia debent
utriqʒ parti integraliter exhiberi: cum principa
liter cuiuſlibet inteꝛſit:tum quia ſunt cõia: tũ qꝛ
intcgraliter ſunt exhibenda coram iudice appel
lationis.l.is apud quem.C. de eden.qð tʒ glo.
2 Mar. i. d. F. editiones ? op.facit.c. qm p de
ꝓba. Aut peto ab alio:⁊ tũc ſi peto inſta com
munia debent integraliter exhiberi: ar.i.l.ſique
cũ.l.pꝛece. ff.fa.her.⁊ tʒ glo.in.d. .editiones.
Har. ibi limitat.qñqʒ ſunt cõia reſpectu ꝓpꝛie
tatis:utputa qꝛ ſunr de heꝛeditate cõi. Si auteʒ
eſſent cõia reſpectu unlitatis tantũ ſeu cõtenti:
utputa inſtrjm emptionis ⁊? uenditionis facte in
ter te ⁊ me cum pecunia mea redemi illud a no
tario:tũc enĩ nõ dicit᷑ cõmune ut tenear edẽ cuʒ
die ⁊ conſule:allegat Inno. hic: tñ Inn. nõ ta
git hoc ſpecifice:ſᷣ tantũ dicit:ꝙ iſte qui ſua pe
cunia redemit nõ tenet᷑ edere tanqᷓ cõmune: ſed
dictum ſatis placet. dic eꝛgo de tali inſtrumeto
o ſicut de alieno:ut ſtatim ſubij ci. ¶ ¶nqʒ peto
inſtza mea ꝓpria: ⁊ rũc ĩ dubio debẽt integralii
edi:qꝛ poſſum illa nendicare ſeu ageꝛe ad exhi
bendum:⁊ nõ tantũ ut det᷑ copia:ut nõ.i.l.diſſo
luro. C. de cõdiæx.l. 7.l. fi. C. ad exhi. 7. S. dixi
ñqʒ peto inſtim alienũ: tunc ꝓſideꝛanda
eſt cauſa petendi. aut enim peto: ut qꝛ illð uolo
redarguere de falſo: aut ut delibeꝛem an faciat
pꝛo pꝛoducente: ant ad intentionẽ meã fundan
dam:aut ad coadiuuandam:aut exceptionè nel
replicationẽ ꝓbãdã. pꝰ caſu cũ uolo illud redar
guẽ ð falſo dʒ edi integraliteꝛ cum die ⁊ cõſule
.I. optimã. C. ð S. æ omit. ſtip. qð ꝓcedit ʒ gl.
pꝛealł.qn nolo ꝛedarguẽ ð falſo circa diẽ ⁊ Oſu
ſem. ſecus ſi circa con:enta in inſo.tunc enim

ſuperflue ederctur dies et conſul.nam ex editõe
diei æ conſulis poſſet adminiſtrari mã fabricaãdi
falſum aliud inſtõm ſimulando illud fuiſſe pedi
tum ut dicit tex.in.d.. editiones et io dicit ibi
glo. ꝙ petens editionẽ dʒ interrogari ſolemnit
circa quã ꝑtem uult inſtm redarguẽ de falſo et
dicit Spe. in. F. uiden. v. facienda eſt in titu. ð
iſtru. edi. ꝙ iudex poterit exigere iurametũ a ꝑ

te ꝙ credit inſir̃m poſſe redarguẽ de falſo circa

diem et ↄſulem et ẽt innuit qð debet ſubſcribere
ſe ad penã talliõis añꝙᷓ; fiat ſibi editio facit.l.fi.
d Aduln aberohat HBar. in. d. F. editio
nes. cðo caſu pᷣncipali qdo petitur editio
ut öliberet an faciat ꝓ ꝓducente dʒ fieꝛi ſin die
et conſule ut.d. SF. editiões et fiet tmn in illo.c.ſu
per quo ẽ qo ſʒ debeat coram iudice itegraliter
legi ne forte in fine corrigat uel limitet precede
tia:ut ꝓbatur in.c.cum perſonc de priuil.li.vi.
et in. c. otingit de fi.inſtru. putat ti Mã.i. d. .
editiones ꝙ ſi nõ põt deliberare niſi edat dies
et conſul puta unus creditõ agit õ aliũ hypothe
caria uñ uult informari de anrioritaic ob lonis
et ſic oportet ꝙ ſciat diem inſtrumenti qð debʒ
tunc edi cum die et conſule ¶ Sed ne detur ſibi
mã fabricandi aliud pᷣlato die tunc dicat prius
diem oblationis ſue et poſtea petat copiam ab
aduerſario quod ſatis placet ar. in. d. l.i. F. ra
tiones.ff. de edẽ. Jð dic in omnibus ſequetibꝰ
caſibus ut ubi eſt fienda editio alieni inſtꝛi qðᷣ
qn ſit. Sdixi fiat ſine die et ↄſule.d. S. editiones
niſi tal eſſet mã inſtꝛi ut nibil ꝓdeſſet habe copi
am ſine die ꝑ. sdicta n effectu omnia pdicta
ſic breuiter cõcludo ꝙ editio alieni inſirumẽti
ubi fienda ẽ ſolum neceſſqrio fit reſpectu partis
de qua ẽ ↄtrouerſia ut.d.c.cũ perſone et.c.con
ringit et fit ſine die et ↄſule niſi circa diem et cõ
ſulem uelit aduerſarius illud redarguẽ de falſo
uel niſi inſtꝛi copia nihil ſibi ꝓdeſſet ſine die cõ
fecti inſtri et coſule. ¶ Ad duo iñ aduerte pꝰ
ꝙ ubi petitur edicio alieni inſtꝛi non eſt neceſſe
oꝛiginale tradere niſi ad ꝑlegẽdũ coraʒ iudice:
ſed ſufficit daꝛe copiam partis neceſſarie:ut.d.
c. cum perſone ⁊. c.ↄtingit. Jð ui ſi qs illo uti
tur:ut ſufficiat oñdeꝛe iudici ad uidendũ ⁊ ꝑle
gendũ ne ſit falſum:uel in fine ſe coꝛꝛigat.ſʒ po
ſtea ſufficit relinquẽ copiam in iudicio.⁊ ẽ hoc
cautuʒ:ne ꝑdantur originalia:ad hᷣ illud.c.cum
perſone quod nõ. Cx. in .l. ſancimus. C. de di
Rp. æ Inno. in. c. cum in iure de of.deł.in
Scðo ẽt ſcias ꝙ hodie non apponi in ĩ

ſtio nomẽ ↄſulis:ſed apponebat᷑ olim cuʒ Ro

ma ꝛegeꝛetur per conſules:ſed ſufficit hodie ap
poneꝛe nome Dape z. Imperatoris:ut dicit
gl. nõ. i. c. quotiẽs.i.q.vij.⁊ nõ illam glo.iquã
rum dicit de no'e Dape.nam in aut.ut ppõa.
nom Impatoris ſolum dẽ ð imꝑatore:ſed ð h̊
dic ut nõ.in ꝓhe.hꝰcompi.ſed ſicut olim frebat
editio nomis ↄſulis:ita ⁊ hodie fiat editio iſto
rum pᷣncipuʒ:qui ſuccedunt loco illoꝝ conſulũ:
2 hec nõ bene tu canoniſta maxime: quia habes

Gtrhd vi.
gnlerimi⸗

R
ſent

4

w Minc eett⸗
nſnn, u ſt Dentur agro
phnneczfeſ e
alnlcsafamin loc
eihe leiegrntr
Gnnettliimtaraet
mur angſrceppullig,

Grfiſmn unn Biic

2
„.
cre

lnd acatbanne iſ eczfſes
mmsctdi agr alüͤhſnothe
tnnmi ceminormmcotionss
Wnf doniſnunen cc
mnckaanſieſGeletnmſti
Iaii deunt urmn
Mslra pſtvantaun 4
wl ans Pain 1Yin .n
de Pdenormbnsſagnend
tickicndoltonian uſtnd
uſwe dea ſle 4 einones
nintäin n Necſabewech
Aenrcfemonnafen
cartoehte emidronent
cuntechitofüreſenpuns

O”sðõ

edea d0e tcirca den acd

Aucrſunds Kodtehrche b
Mand Pkke
zace. Adon Aun
cnt 6O eifki n
gwt. ſt2 eriti com,inele
konnn 1 ueſenenc.

S
*
7

t.l.A .
t

hanc mom pleæ ct clare diſcuſſaʒ. qualiter autem
debeat fieri editio ſtatuti an d; ꝓduci totuʒ uo
lumẽ an ſolũ unũ.c.ul ꝑs.c.ſuꝑ quo eſt qo: dic
ut nõ. Har. ſuꝑ rubri. de no.oꝑ. nun. et oĩo ꝑ
eũ in.l.oms ppli in ult.colũ.ff.de iuſti.⁊ iu.ubi
in effectu nult ꝙ ſi allegatur ſtatutũ alterius ci
uitatis leu loci et tũc ẽt ſi ſit publicum dʒ ꝓdu
ci ſaltem illud ſtatutũ ñ ãt totũ uolumẽ:aut alle
gatur ſtatutũ illius loci:⁊æ tũc ſi ẽ publice notuʒ
qꝛ incoꝛporatũ in uolumĩe ſtatutoꝝ et ñ ẽ neceſ
ſe ꝓdueere ꝙ ius loci ẽ notũ:aut nõ ẽ ĩ uolumie
puta eſt refõmatio facta ad ius q pꝛobabilit᷑ po
teſt ignorari et d; ꝓduci ꝙ ſatis placet et facit
ad hãc di.ꝙ ipſe nõ.in.l.cum ꝓlatis.ff.de re.
indi.et.c.ſepe de ap.i pᷣn.iũcto.c.paſtorał cum
ibi nõ.de fi. inſtru. Abb.

Icut conſuetudo.

Actoꝛ qui plene ꝓbauit non dʒ cõ
pelli iurare uel ad ið ſic: Mõ ualet
oſuetudo ultra ꝓbõem plenã exigens iuramen
tũ. Ego ad intellectũ ſummo ſic Hõ uʒ cõſuetu
do exigens ſine cã ꝛõnabili ultra plenã ꝓbõem
iuramẽtũ ſeu aliqd aliud p narrat cõſuetudinezʒ
quãẽ: fo iprobat ibi nos cũ tũc demũ. ¶ Mõ.
pꝰ ꝙ quis dẽ fundare itentionẽ ſuã cũ ꝓbat id
qð intendit. ¶ Mõ. foq iuramtũ qnqʒ appel
latur ſacramentũ n m ĩtelligas ꝙ ſit de ſeptẽ ſa

cramtis ecclie ð qbꝰpꝑ glo.in.c.ueniẽs ð traſact.

ſa & ſacramtũ large q̃ſi ſacre rei ſignũ. ¶ HNõ
ñ ualẽ oſuetudinẽ irrationabilẽ pᷣſerti ↄ ius di
uinum ẽt inq; tũ cõcernit pᷣiudiciũ hõis. GEi
tio nõ.unã licitã cãm recuſandi iuramẽtũ iudici
ale.ſ.qn ꝑs płe ꝓbauit:idẽ eſt ſi actoꝛ nil pꝛoba
uit et iuramẽtũ defertur reo põt eni licite illð ꝛe
cuſare ut nõ.in.c.fi.ðᷣ iureiu.qꝛ ſicut actore ple
ꝓbante dʒ reus condẽnari:ita eo ꝓꝛſus defici
ente dʒ reꝰ abſolui.d.c.fi.⁊æ.l.qui accuſare.C.
ð eden.ſʒ actore ſemipłe ꝓbante ſeu pᷣſumptõʒ
hnte locus ẽ delationi iuramẽti ut in. c.fi. pall.
et ſic intellige et diſtingue hunc tex.põt ẽt colli
gi ꝙ ad papã pꝑtinʒ tollẽ ↄſuerudieʒ irratõabilẽ
laicorum maxiĩe qn deuiat a iure dinio ⁊ ẽ pcũ
nurritiua ad hoc.c.ex ꝑte ð ↄſue. ¶ Munc in
trando intellectũ.c.op.nã ↄſuetudo derogat le
gi. et canoni.l.de qbꝰ.ff.de legi.⁊.c.fi.ð oſue.
ergo iſta ↄſuetudo dẽbat ualẽ hic.ſo glo.fi.qð
contrarium procedit ubi ↄſuetudo ẽ rõnabil ſʒ
bic obuiabat rõni. Et ex glo. pꝑnt colligi tres ir
rationabilitateſ ↄſuetudis hꝰ.c.pꝰꝛ erat õ õdi
nem iudiciorum et ñ declarat ĩ quo foꝛte ĩ h qꝛ
actore ꝓbãte reus abſqʒ alio dʒ cõdemnari qꝛ
i ore duoꝝ ⁊c.et teſtes et inſia parẽ uiʒ obrinẽt
c.cũ ioannes de fi.inſtru.ſʒ ↄfuctudo hic habe
bat oppoſitũ. Scdᷣo uidbatur hec conſuetudo ĩ
troducta ꝑ erroꝛẽ foꝛte enĩ putabãt iuꝛamtũ ĩdi
ſtincte deferendũ:æ h̊ errore ducti introduxerũt
oſuerudiem iõ extirpandã.l.qð uero.ff.de legi.
nõ. ple ĩ. c. fi. de ↄſue. Tertio qꝛ ex quo ſeł erat
inratũ de calũnia ni erat amplius inrãdum. C. ð

Sicut oſ⸗ uetudo.

iura.calũ.aut᷑.ᷣ ſacim.hec ultima rõ ñ ualet: qꝛ
iſta ſunt diuerſa iuramta. nã pmũ ẽ de calunia
7 ſm eꝛat ð ueritate dicenda:⁊ h̊ iuꝛamta bene
pñt in eað cq concuꝛꝛẽ:ut eſt tex.in.c.i.d iu.ca.
.li. Vj. tem hec concurrunt quotidie ubi ñ
ẽ ple ꝓbatum. Jo. an. ꝛcddit tres bonas ꝛ6es
rrobandSTa qꝛ eꝛat o nalem rõem: ꝗ
n admittit ſupflua deus eim ⁊ nã nibil faciunt
fruſtra: æ ſuꝑfluis remedijs n ẽ urendum.i.ᷣ ſti
plo..diuus.ff.ut.le.no.ca.⁊ ĩ hoc nõ iſiũ tex.
ꝙ ↄſuetudo introducẽs fuꝑflua remedia cã nõ
ſubſiſtente ltima ñ nalet tanq; irrationabil. qð
eiʒ ꝛõe caret extirpandũ eſt: ut dicit tex.i.c.coꝛ
epi. xviij.di.? foꝛiõ ẽ ꝛõ qᷓ; ↄſuetudo.viij.di.
ueritate. Scðᷣa 20 qꝛ erat ↄ ius ſcriptum:ut pʒ
ex pᷣcedẽtibus. Tertia 20 qꝛ eꝛat p ius diuinum
fm ꝙ n iuꝛat᷑ niſi ex cã:ſic ↄſuetudo ↄuerſa re
pꝛobat᷑.ᷣſ.ut facta plena ꝓbõne ꝛeus debeat ab
ſolui ſi iurauit.j.e.ad nꝛam.⁊ ꝑ iſtã decre.uꝛ ꝓ
bari fm Jo. an.nõ nalẽ oſuetudiem neceſſario
ad ꝓbationẽ requirentẽ tres teſtes.ſi eniʒ non
ualet oſuetudo ꝗᷓ ad plenã ꝓbõnem duoꝝ teſti
um addit neceſſario iuramtum ꝑit᷑:eꝛgo ñ ualʒ
que addit neceſſario teꝛtium teſteʒ. Adueꝛte qꝛ
Fm hoc extendimꝰterminos hꝰ.c.ad aliã ſpẽm
ꝓbõnis:ut nõ ualeat ↄſuetudo exigens ſuꝑflu
am ꝓbõnem. Hic exaĩabo tria. Drio nunqᷣd
ualeat ↄſuetudo exigẽs ſuꝑfluã ꝓbõnem. Secũ
do nunqͥd ualẽt detrabẽs ltime ꝓbationi. Cer
tio quid ſi reſtringit facultatẽ ꝓbandi poſtulãs
ceriam ſpẽm:puta inſtꝭoꝝ duntaxat uel teſtium.
Agd pᷣmum Jo. an. ſentit ut. S. dixi ↄſuetudieʒ
ñ ualere:ꝓ hoc iſte tex.inducendo ut.S.ᷣſed ipᷣe
met Jo. an. aptiſſime ſentit oppoſuũ in addi.
ſpe. in ti. ð inſtru. edi.ꝗ. compendioſe.v. ſʒ nun
quid. monet᷑:qꝛ ſicut ↄſuetudo ĩualidaã ꝓbõnem
facit ualidã:ut ꝓbat in.c.cũ dilectus ð fi.ĩſtru.
ſic eõ ualidꝗ inualidã faceꝛe põt:ad hoc.c.cum
olim ð cle. ↄiu.cum ibi nõ.oppoſitoꝝ eim eadeʒ
E 25:ð iureiu.intellecro.do. An. dicit ſe putaꝛe:
ꝙ ſi ↄſuetudo cã nõ ſubſiſtente addit ꝓbõnem
iuramẽtalẽ ple ꝓbationi uel aliaʒ probationem
ꝓPhbatõi nõ nalet nt hic:ſed cã ſubſiſtente ualʒ.
ſi ẽ dubium de exũtia lume cauſe ſubdiſtinguit:
ꝙ aut ex eo qꝛ non admittitur ltima. probatio
P teſtes uel inſtꝭa otingit alium ditari cuʒ iactu
ra alterius: æ non ualet ↄſuetudo ſaltẽ de cano
nica alterius. Si ãt ex hoc n contingit alium di
tari cu iactura alterius ualet ↄſuetudo:æ nihil
ad hoc mẽbꝝ allegat.⁊ certe puto ultimũ eẽ fal
ſum:qꝛ ex quo ↄſuetudo iſta ęſt õ ius:pᷣſumituꝛ
prima fronte irrationabilis. un oʒ ꝙ ſtans pro
ea ꝓbet rõnabilitatem:als ſuccumbit:ut in.c.
iij. de eo qui mit.in poſ cꝗ ꝛei ſeꝛ.⁊ nõ.in.c.fi.
ð ↄſue.ad h̊ enim nt ↄſuetudo pᷣiudicet iuri dʒ
eſſe rõnabilis in.c.fi.ð oↄſue.⁊= ſic oʒ ; ꝓbetur
illa qualitas ꝛ2õnabilitatis:æ dubia ꝓbõ non
leuat ꝓbantem in.c.in pntia de ꝓba. Ba
ð cal. ⁊ do. Car.pꝰ eum dicit:ꝙ oſuerudo non
põt indiffeꝛenteꝛ exigere iuramentuʒ uel aliquid
49 H

¶ De pꝛobationibꝰ

aliud ultra plenã ꝓbõem:qꝛ ⁊.l.hoc facere non
poſſet: cũ eſſet ex toto tolleꝛc ins diuinũ nõ aũt
inteꝛpᷣtari S: nõ.i.c. fi.de Oſue.ſj ĩ aliquib?cais
h poſſz itꝛoducẽ ↄſuetudo ſicut ⁊ lex:ut uidemꝰ
i reſtis: ð teſta. cum eſſes. C. ð teſta.l.ſi unꝰ.ij. q.
iiij. c. pſul.nõ. gl. i. c. ly de teſti. vñ dicũt ꝙ hic
nõ ualuit:qꝛ ĩdiffeꝛenteꝛ ĩ omni cã cxigebat iuꝛa
mentũ ultra plenã ꝓbationẽ. ⁊ hãc opi.fui ſepe
ſecutus:ſed nũc cogitaui diutius.⁊ niſa fuit mi
hi H̊ theorica falſa.prio qꝛ h̊ cõſuetudo nõ erat
ulis ꝑ rorũ oꝛbẽ ſʒ localis. vñi nõ eſſet rollẽ ius
diuinũ inducẽdo ↄſuetudinẽ uł ſtatutũ in certo
loco:ut ꝓbatio duorũ teſtiũ nõ ſit ſufficiẽs ſed
ꝙ pꝛeſtaꝛet᷑ iuramẽtum nel aliquid alind ultra:
pura teꝛtiũ teſtẽ. ꝛemanet enim ius diuinum i ſe
ualidũ ⁊ obſeꝛuãdũ nbi cã uiolãdi ul ireꝛpꝛetadi
nõ ſubeſt. ¶ Quid enim ſi ĩ certo loco homĩes
ſunt ita deprauati ut facillime corrumpantur
duo teſtes: dicemus ne ꝙ nõ ualeꝛet coſnetudo
uel ſtarutum exigẽs firmiorẽ ꝓbationẽ:certe ne
mo ſane mẽtis dicẽt:cuʒ ⁊ ipe deus hoc faceret
caſu adneniẽte. ſicut ciʒ ĩ teſtis ilð fuit imutatũ
qꝛ ſepe falſitas fuit ðᷣtecta ĩ numero duox teſliũ
eodẽ mõ dicẽdũ iĩ omnibus cauſis alicuius loci
ſi falſitas ĩ tali ꝓbatiõe ĩdifferẽter ꝑpetraꝛetur:
qꝛ eadẽ rõ q ẽ ð ꝑte quo ad ꝑtẽ debet eſſe ð to
to quo ad totũ.ff.de rei uẽdi.l. que ð tota ⁊.c.
paſtorał.F. ſʒ cũ totũ de offi. del. ⁊ qð foꝛtius ẽ
idẽ puta:ẽ de uniueꝛſo oꝛbe:ſi ad hac fraudẽ ↄ
mittẽdaʒ hom es ſic eſſent depꝛanati cum illa ꝛe
gula iuris diuini. In ore duoꝝ uel triũ ⁊c̃.nõ
ſit pꝛeceptũ moꝛale ita ur ex traſgꝛeſſiõe incur
rar᷑ moꝛtale peccatũ:ſed iudiciale fundatũ ſupeꝛ
ceꝛta ratiõe qua deficiẽte:quia neritas nõ repit
nũc ĩ duobꝰ ſatis mutari poteſt iuris diſpoſitio
ad hoc terx.op.i argu.i.l.ſi bominem. ff. man. ?
quod nõ. Inno.i. c. quod ſupeꝛ bis de uoto =
.l. ex facto. ff. ð̊ uul.æ pupil.ſz ubi cã rõabilis h
ſtatuẽdi nel ↄſuetudinẽ iducẽdi nõ ſub ſiſteret ſa
tis puto nõ naleꝛe ↄſuetudinẽ ſeu ſtatutuʒ nec i
toto nec ĩ ꝑte: ⁊ h caſu ĩtelligo iſtũ tex. hic eiʒ nõ
appet ð rõnabilitate ↄſuetudis:ul aliqua allega
batr᷑ merito ex rõibꝰ pᷣdẽis pꝰ gl.ueniebat repꝛo
banda:facit qð nõ. Inno.iĩ.c.quia pleriqʒ i fi.
de imu. ec. ⁊.c.ꝗᷓ ĩ eccleſiaꝝ de cõſti.peꝛ legiſtas
i. l. fi. C. ſi S ius uel uti.pn..iiij.di.erit qt lex.
Et ex pꝛedictis ĩfen ad id qð dixi ĩ teꝛtio ſũma
rio: ꝙ nõ ualet ↄſuetudo nlł ſtatutmnʒ exigẽs ſine
cã iuramentũ ſeu aliquid alind ultra plenã ꝓba
tiouẽ. ſecus aũt cã legitima uel rõnabili ſubſiſtẽ
te. qmio nuuc ad fᷣm: an ualeat ſtatutũ uel
ↄſuetudo detrabẽs legitime ꝓbatiõi: utputa ur
ſterur dicto unius teſtis nel inſiro alicuiꝰpꝛiuati
nel quid ſimile. Jo. an. i addi. ſpe.ĩ loco palle.
ſetit ꝙ ſic: ut ſatis colligit ex dictis ſuis.ð. reci
tatis ? nider᷑ ꝓbari ĩ. c. cũ dilectus de fi. inſtru.
Diſputat et ĩ loco pal. Jo. an. an oↄſuctudo poſ
ſit facẽ ut naleat teſtm cũ duobꝰ tcſtibꝰ.æ in hac
qõne ↄcludit ꝙ nõ:qꝛ lex expꝛeſſe in h deꝛogat
ↄſuetudini ym eũñ p.l.fi. C. de teſta. niſi coſueis

do.ſit iducta de ↄſenſu pncipis et ſic ẽt ur̃ h̊ trã
ſire do. An. immemor corum que tangit Oã.
in.l. conctos populos. C. ð ſum. tri. in. v.tertio
quero ubi Oar. recitata hac ſententia Ja. de
gre. determinat ↄrium concludens ꝙ ſtatutuʒ ?
ↄſuetudo ualeant etiam pricipe ignorante.mo
ner᷑ p p h ſile ad hoc ut teſtm factum ꝓſit r̃qui
ritur publicatio. C. de teſt.l. publicati ⁊.ff.quẽ
ad. teſta. aꝑ.l.i.S.ſi quis ex ſignatoribus et ibi
nõ. Sed illa ſolẽnitas publicandi poteſt per ſta
rutum et cõſuetudinem minui er immutari nt. .
ij. quẽad. te. aꝑ. eꝛgo cc. mouet᷑ fo hac ratide:
pr̃ põt iter liberos cuʒ duobus teſtibꝰ diſpo ne
re: ut.l.hac conſultiſſima. S. ex imꝑfecto. C. de
teſta. et. l.fi. C. fa. ber. ita debet patria poſſe diſ
ponere in ſubditos cum eius poreſias equipar̃
tur prati pꝛis.l.ueluti.ff. de iuſti.et iure. Te:
tio mouetur qꝛ non reꝑit᷑ ꝓhibitũ tale ſtatutuz
facere ergo u? ꝑmiſſum.l. omnes populi.ff. de
iuſti. æ iur. ad.l.fi. C. de teſta. rndet ꝙ ibi cõſue
tudo prererita limitatur non autem futura pro
biber et ira ibi vr Cy. ſentire m eũ ⁊ ĩi.l.dudũ
de contraben. emp.uult dicere quod Impator
ibi nõ ꝓhiberet hanc ↄſuerudineʒ induci ſz limi
tat ↄſuetudinẽ ibi inductã ꝑ prius: ut ꝓcedat in
terris ubi ꝑitorum copia non adeſt. Mon ob.
aliud moriuum ſuꝑ quo ſe fundabat Ja. de ar.
qð talis coſuetudo ẽ remeraria qꝛ imo fſm bar.
eſt utilis et bona et fauorabilis iducta tam fauo

re teſtantis ſicut iura ſtatuunt in militantibus:

qᷓᷓ etiam rõe eorum quibus relinquitur:ſicut iu
ra faciunt inter liberos etiam rõc teſtium: ne a
ſuis negocijs auocarentur. d.l.i.F.ſi quis ex ſi
gnatoribus quẽad. reſta. ape. Quid dicendum.
certe.l.fi.multnm prima fꝛente facit ꝓ opi. Ja.
are. æ Jo. an. ꝙ ibi reprobat᷑ ↄſuetudo iſta ⁊
ſi non aperte ſaltem optime facit in ar.cum con
ſuetudinem ibi inductã approbat:non tamen ꝑ
omnia.nam reſpectu reſtium limitat: ut ſaliim ĩ
terueniant quinqʒ teſtes ſi non reperiuntur in
locis cõmuniter uiꝛi litterati:ut in uilis:ꝓ hoc
rex. ibi in. v. ita tũ iuncta glo. ergo dãnat ibi cõ
ſuetudinem:que eſt contenta minori numero.
Concludo totam mãm ſic: ꝙ aut conſuetudo
aut ſtatutum detrabit legi reſpeciu ꝓbonis lri
me non habenti cłam derogatoriam ad conſue
tudinem. ¶ Aut illa lex cui derogatur haber
cłam talem derogatoriam. p caſu aut nõ ſubeſt
cã rõnabilis æ non ualet: de conſue.c. fi.l.i. C.
que ſit lõ.Sſue.iiij.di.erit autem lex.niſi forte
in leuibus:ar. in.l.i.ff. ð uen. inſpi. in fi.? ſentit
Ja. aꝛe. ?⁊ Jo. an. in loco pal. quod nõ. Aut
ſubeſt euidens neceſſitas uel utilitas ? tunc ua
let. nam pſumendum eſt ꝙ etiam princeps H ſta
tuiſſet ꝓpter neceſſitatem ucl nulitate ſubiccto
rum:ar. in.l.ex facto.ff. de nul.æ pupil. facit op
time pꝛealleg. c. cuʒ dilecius. Mec hoc eſt con
tra ius dininum: in ore duorum uel trium 76.
qꝛ ila regula procedit niſi ex cã aliud incucat᷑.
ſicut eniʒ ex cauſa requiri poſſunt plures:ei ita

udcen mni oſeg
alsanls olſis Cgnleni

Slrmnfceiſtiaine, 6
Pionint pobtüneſzm
Eentgl Pbüneſtnng

8

epwü gmin one rtii

x =

umum nanmm kunn vo
Maudifflone fnaärilene⸗
CentMMACGNNner
Gnhan dNineoaßͤini
õäü
äü
avfiter du.
amumh Ci .
Anpa ua wonnisidmtn ino
msta mn kumnn nirunbs:
zamtrtonn tsſinnnim,ſonin
zamm anscinn i Kfunnen
NSNMANNII noi
en rin N. Odclni
münn mmbariiteh

ur dihni unt ut
“ umi
N RN
ten WNRNN mnußi
n

eicdi tnidr nt
(crfun Mind
n en olcd

õ
T.N Aseniconu

etiam numerus illorum minui ad hoc qò nõ.
glo. in. c.nuper.de teſt. ubi notantur aliqui cãuſ
in quibꝰ ſtatur dicto unius et ꝑ Inno. ſuper ru
bri. de conſe.ec.uel alta.et per glo.i.c.lʒ uniueꝛ
ſis de teſti. et. xxx. caſus põit Spe.e. ti. .. reſtat
V. hoc iñ fallit.uide glo.et Jo.an.in.c. omnis
utriuſqʒ de pe.et re.et allego aliũ tex.ſing.ĩ mã
ſecundum intellectum Inno. quem ponit in. d.
.c.nuper uʒ.xi.q.i.quicunqʒ ubi imperator ſta
tuit ut in cauſis uertentibus in ciuili pretorio
ciedeꝛemr teſtimonio ſolius epi adeo ur alia ꝑs
non audiatur:in Srinm habes ergo illum tex.
ſing. in numero teſtium:et reſpeciu inſtorũ heſ
alium tex. etiam ſing.in.d.c.cum dilectus.
¶ Ad predicta uide tex. expſſum fʒ lec. Hoſt.
in.c.i.de ap.ubi de ↄſuetudine creditur teſtibꝰ
deponentibus de credulitate et fama loci:ideo
ibi copulatiue tex.mandat inquiri ueritateʒ per
teſtes idoneos et famaʒ loci et uide ꝙ ibi dicam
Scöo membro principali quando lex. hẽt
cłam derogatoriam ad cõſuetudinem Ja. ſentit
aperte et Jo.an. poſt eum in addi.pal. ꝙ cõſue
tudo non poteſt indici ↄ talem legem:idem ſen
rit Haꝛ. in.l.de quibus ff.de legi.et ĩ.l.omnes
populi preal.et ꝓ hac opi.adduco hanc ratõeʒ
lex ſemper loquitur. C. de hꝛ.l.arriani ẽgo ſem
per lex reprobat cõſuetudinem ⁊ per ↄſequens
de nouo induci ni põt h̊ ið ſentit Dau. er Jo.
ð lig.in cle.ſi una de re.ec.non alie.ſed cgo al
lego tibi tex.iũcta gloſa.ſing.ĩ.v.cõſueindie ðᷣ
ełc.cle.ſtatutum:ubi aperte probatur ꝙ conſue
tudo ſemel damnata per legem põt iterum iduci
ſed reducẽdo ad concordiam predictas opio.
dicerem quod ex cauſa noua neriſilꝛ ñ cogitata
per legem danantem conſuetudinem uel ex anti
qua tunc nõ detecta: que runc ſi fuiſſet ueriſili
ter priceps n dãnaſſet conſuetudinem poreſt cõ
ſuetudo ſemel dãnata induci ð nouo argumen.
op.in.l.ſi.hominem.ff.man.et qð ibi nõ.ã.
ubi ex tali cã noua ꝓcurator generalis inbibet
ſpeciali ne procedat ad iniũctuʒ ſibi mãdatum:
ad idem quod nõ¶ al. in. l. omnes populi. ff.
de iuſti. et iu. facit optime.c.non dʒ de ↄſang.et
affi. non enim debet reprehenſibile repurari ſi
fm uarietatem temporum ſtatuta mutentur hu
mana Item mens ſeu rõ legis ẽ ipſa lex non ãt
uerba. C. de leg.l.non dubium et in regula fi. ð
reg.in.li.vVi.et ibi per Di.ſed ĩſpecta rõe legis
n ẽ ueꝝ dicẽ ꝙ iſta ↄſuetudo dãnet᷑ ꝑ legẽ anti
quam quia non eſt illa ſed alia ex ouo non idu
citur noua ratione tunc non conſiderata ſi vo
induceretur ex antiqua rõe ſen noua tunc ueri
ſimiliteꝛ cogitata non põt de nouo induci et hꝰ
caſu ꝓcedat oria opi.et hoc quo ad t᷑ʒ. ¶ Mẽ
infero quo ad aliã ſpecialem qonẽ an ualeat 9
ſuetudo uel ſtatutum diſponens ut ualeat teſtm
coram duobus teſtibus:ſi enim tenemus. e.fi.
M. de teſta.non habere tacite uel expreſſe clam
deꝛogatoriam ad contrariam conſuetudineʒ it
noluit Mar. tunc indubie ualebit per predicta

.

¶ Ex litteris.

Aut tenemus contrarium ut ſentit Joan. an.
poſt Ja. de are. quod uidetur prima fronte ue
rius per ea que..s.dixi:æ tunc dicendum ꝙ; ex
noua cã tunc non exñte poterit induci.pone in
illuſtri ciuitate enetiarum ubi ſubeſt hoc ſta
tutum forte inductnm quod non eſt memoria:
ꝙ falſitas aliq fuerit commiſſa circa teſtã ĩ nu
mero teſtium:⁊ ꝙ graue eꝛat hꝛe ſemꝑ ſeptem
teſtes:cum homines intendãt ſuis meꝛcimoniſſ:
et forte ex defectu teſtium multa teſtã deficie
bant. nam certe ipſe princeps ex his cauſis re
uocaſſet ſiatutum ſuũ:cum non ſubſit cauſa re
cedendi ab illa regula iuris diuini: in oꝛe duo
rum uel trium ⁊c̃.⁊æ quia ex obſeruantia legis
annullatur ſine cã noluntas legitima deſuncti
S.l.i.C. de ſacroſan.cec.facit ad predicta. d. c.n
debet de conſan.⁊ affi.æ hec bñ nõ:quia non le
gi alibi ita e Aeen fone ad tertiuʒ:
nunquid ualet ↄſuetudo reſtringens facultatem
probandi ad certam ſpẽm probationis:de hac
queſtione uide Spe.in ti. de proba. .fi. V. ſed
pone ꝙ ĩ iſtrumento:ubi tractat quid in pacto
nunquid ualeat ⁊ tacite in ſtatuto ponit uarias
opi.⁊ tandem uidetur reſidere cum Vberto de
bo. ut pactum lex ⁊ conſuetudo ualcant ex cau
ſa:iia tamen ꝙ ubi requireꝛetur pꝛobatio inſtri
non ex toto excludatur probatio ieſtium:ſed ſit
arbitrarium ex qualitate teſtium productorum
utrum admittantur: quod placet hic do. An.
maxime de eqtate canonica:ne contingat õ iu
ſticiam alierum cũ aliena iactura ditari.mihi ſa
tis hoc placet cã ſubſiſtente ut predixi:cũ uide
am ꝙ in multis caſibꝰ iura requirant ſcripturã
de quibus per glo.in.c.i.de cenſi.li.vVj.in illis
tn caſibus non requiritur ſcriptura ad ſubſtan

tiam ꝓbõis: ſʒ ad eſſentiã æ ualiditatem acmæ.

un ſcias ꝙ ubi ad ualiditatem actus requiritur
ſcriptuta ſi illa interuenit in actu ⁊ poſlea fuit ꝑ
dita põt ꝓbari tenor per duos teſtes:ut ẽ tex.
nõ. in.l.teſtiũ.C. de teſti.? ibi per Cy. ⁊ ĩ.c.ſiẽ
·j.de re iudi.iũcto.c.fi.ð ꝛe iudi.li.vj.ſʒ magis
ad ꝓpoſitum noſirum facit pal.l.teſtium:ubi in
certo caſu exigit ꝓbationem peꝛ inſtrumẽtũ:ſʒ
loco inſtrumenti deficientis ꝛequiritur ꝓbatio
per quinqʒ teſtes idoneos.æ eſt tex.ualde ſing.
iudicio meo per quem dico in qõne noſtra:ꝙ
tale ſtatutum nel ↄſueiudo ſeu pactum ualet:ſed
in defectum inſtri debent pꝛoduci qnqʒ teſtes:
ut i. d. l. ſicut. ⁊ ſic limito illud dẽm ſpe.naʒ duo
indiſtincte non nidentur ſufficẽ ꝓpter ꝛem ſia
tuti: æ hec bene nõ.⁊ ſecũdũ pꝛedicta limito gl.
in auten. ut ſine pꝛohi.ma.? in.v. ſenatuſcon.
que uidetur uelle ſimplic ter tale pactum nõ ua
leꝛe. additio.
1litteris Laſus. In cõ
* muni iudicio ꝓ
bant actoꝛ ⁊ reus:⁊ ſi pariter ꝓbãt
reus abſoluitur: niſi fauorabilem
cãm foueat actor. h. d. communis diuiſio. ſa ibi
ad qð. ¶ Mõ pꝙ pbenda ↄſiſtit in tpalitate.

0

ſolent enim aſſignari aliqua temporalia loco P
bende. qnqʒ tñ ↄſtituitur ex quodã iure ſpuali
cui eſt annexa pbẽda:de quo uide bo. tex.i.c.
dilecto de pbẽ. ⁊ uide oĩo ꝑ Inno.i.c.maiores
e.ti: dic ut urrobiq; nõ. ¶ Hõ fo canonicos
eccłe ciuſdẽ poſſe inuicẽ litigare ſuꝑ iurib ſuaxꝝ
pbẽdaꝝ abſqʒ alio mãdato ecclie. nũquid eode
mõ pnt agẽ ↄ erneos dicã.j. ſuꝑ gl. ¶ Mõ 3
ꝙ canonicus quilʒ dẽ poſſidẽ ſuã pbendã: z lar
ge põt dicẽ pbẽdã eſſe ſuã rõe iuris qð bʒ ĩ ea:
ſicut buficiatus põt dicẽ ðᷣ bijficio ſibi collato.
2 ꝓbaĩ h imũ in. c. ſi tibi abnti de pꝛeben.
li. vj. ¶ Mõ ar. ꝙ fines pbẽdaꝝ preſcribuntur
ſpacio. xl. qnoꝝ ſiẽ alia bona eccliaſtica¶ Mõ.
ꝙ indiciũ finiũ regũdox.ſ.ꝙ dat᷑ iteꝛ ↄtẽdẽtes
de finibus ↄperit etiã alteꝛo poſſidẽte tm:qui dr
occupaſſe ⁊ corrupiſſe terminos.qnqʒ dat iter
duos pendentes ſe ꝑiter poſſideꝛc uſq; ad ceꝛ
tum teꝛminũ: de quo etiaʒ. j. ¶ HMõ. ꝙ qnq; qͥs
ſuſlinet uices duox. ſile in. c. cũ olim de re iudi.
2 multag 2cOz. quas nõ. uidebis cuʒ glo. ubi di
cetur ¶ Mõ. ibi ad fidẽ ſibi faciendaʒ: æ ibi ad
cognitionẽ indicis ⁊c̃. ꝙ fides ⁊ pꝛobatio eſt in
dici facienda. nõ eꝛgo ualet ſi fit nõrio uł alteri:
ad ̊ teſti. in noſtra ⁊.ff.c.ti.qnquagita in fi.
Hõ. ibi quos pcellẽ ĩtellexeꝛit æc. arbitraꝛiũ
eſſe ꝓductis teſtibꝰ ex utraqʒ ꝑte:quoꝝ depoſi
tiones pᷣnalcant. nõ eni ſimplr oſiderat᷑ numer?ꝰ
1 multa de quibꝰ ĩ. c.ĩ noſtra.j.de teſti.⁊ in.l.
.iij. ff. e. ¶ Wõ magnũ eſſe ↄmodũ poſſeſſiõis
etiã cũ ↄtendit᷑ de ꝓprietate rei:qꝛ data ꝑitate
ꝓbatiõis actoꝝ ⁊ rei abſoluit᷑ poſſeſſoꝛ.⁊ hoc
qꝛ preſumptio ẽ pꝛo eo qui poſſidet. cor.regu
la cũiura ꝑtiũ ſũt obſcura ð re.iur.li.Vj.⁊.c.in
ter dilectos de fi.ĩſtru. ¶ Et nõ. ꝙ reus nõ dʒ
abſolni ſi ĩ aliquo dat᷑ exceſſus ĩ ꝓbõne actioꝝ.hᷣ
ti nõ cꝛedo ꝓcedeꝛe indiſtincte: pꝛo hoc allego
gl. ſing. in. c. clerici. xxxi. di. qᷓ dicit: ꝙ ſi duo te
ſtes clerici dñt me ↄmiſiſſe foꝛnicationẽ uel alið
delictũ ceꝛta die:⁊æ duo alij teſtes laici dñt oppo
ſitum: ꝙ tota die illa fui cũ eis: ita ꝙ nõ portuiſ
ſem oↄmineꝛe quin ipſi uidiſſent: ꝙ ego qui ſum
reus debeo abſolui:⁊ m clerici qui ſtant pꝛo ac
cuſaroꝛe ſũt idoneoꝛes:⁊ ſic v ꝙ modicꝰ exceſ
ſus in teſtibꝰ actoris nõ tollit reo h̊ puiłiuʒ: qð
bñn nõ. Et nõ illud ꝙ ꝓmptiora ſunt iuꝛa ad ab
ſoluẽdũ qᷓ; ad ↄdẽnandũ:ꝙ ſic debent faceꝛe in
dices: uide tex. op.ſemꝑ mẽti tenẽdum. xxvj. q.
ulti. alligant: qui dicit iteꝛ cetera melius eſſe ꝓp
ter miãm rõem reddeꝛe: qꝙ; ꝓpter cꝛedulitatem.
ubi eni pzfa. largus eſt diſpẽſatoꝛ fuꝰ nõ dʒ eſſe
tenax. ſi deus benignꝰ ad quid ſaceꝛdos eiꝰ au
ſterus uult appareꝛe: ⁊ eſt tex. ſancti Joannis
chryſoſtomi. ? ita ſemper ſolemus conſulere
nouitijs qui nadunt per officia ¶ Mõ: ultimo
ꝙ poſſeſſori ñ ĩcũbit regularit᷑ onus ꝓbãdi nõ
enim tenetur poſſeſſionem redẽ: niſi pꝛobãti de
iure ſuo de rei uẽdi.l.fi.⁊æ aliqd.j.dicã. HBo.
et uidet᷑ ꝙ canonici ñ pnt inuicem litigare de p
bendis qꝛ nõ ſunt clericorũ ſed eccłie glo.nibil

ad boc allegat.ſed ego allego ad ̊ texrum nõ.
ponentem originem prebendarum. xij. q. i. §.
fi. cum. c.ſe. ubi dicitur: ꝙ licet bona eccleſiarũ
fuerint diuiſa per pꝛebendas: non tamen cano
nici ea poſſunt poſſidere ut propria:ſed ut pro
curationem quandam: qᷓtenus ex eis neceſſaria
ſibi admiſtrẽt. ſi qua uero ſuperſunt in commu
nes uſus eccleſie expendent.⁊ facit ſing. tex.ille
3 glo. in. c. ꝑñti ð of.oꝛ.li.vj.que dicit ꝙ iſti ca
nonici admiſtrationem non habentes faciunt
fructus ſuos:quod tn largiſſime ꝓſequor in ꝛe
petitione.c.cum eſſes de teſta.⁊ facit illa glo.c.
pñti ꝓ his que dixi:ꝙ canonicus non poſſit a
gere ſine mandato eccłe cu; non hẽet admiſtra
tionem bonoꝝ prebende:ſed ipſa eccla nidetuꝛ
hae ad diem.c. requiſiſti in fi. z. c.ꝛelatum.ij.de
teſta.in. fi.? patet ꝙ canonicus non uidetuꝛ ba
bere ſucceſſoreʒ in pꝛebenda:ſed omnia deuol
uuntur ad eccleſiam cuius ſunt bona: pꝛo hoc
uide glo.in.c.ꝙ ſicut de elec.in. v.conſentiꝛe ⁊
quod ibi nõ aes nunc contrariu; quod
ſentit glo. iſta prima multum fortificatum: ad
quod glo. iſta reſpondet: ꝙ licet non habeant
proprietatem tamen habent uſufructum in ills
ratione cuius habere poſſunt.l.iiij.ff.finium ꝛc
gundorum. ¶ Mõ iſtam glo. que ſentit canoni
cos habere non nudum uſum tantum:ſed uſu
fructum:de quo remitto ad pleniſſime per me
tractata in.d.c.cum eſſes ⁊ aliquid nõ.in.c.fi.
de pecuſł.cle.ſed quo ad principalem queſtionẽ
dicit Jo. an. glo. ueram quando canonici inter
ſe agunt ita ꝙ nil deperire poteſt eccleſie quaſi

dicat non intereſt ut poſſideat ille canonicus ulł

iſte quia quiſqʒ habet nomine ecclie. ¶ Si uero
nellent agere contra extraneum neceſſarium eſ
ſet procuratorium eccleſie cui poſſet aliquid de
perire.ſ.ſi ſuccumberet canonicus Inno nero
in prin. glo.ſue intelligit canonicos poſſe ageꝛ
et conuenire pro prebendis ſuis quando ex cõ
ſuetudine uel conſtitutione uel ab epiſcopo uel
ab alio iudice ordinario poteſtatem receperunt
adminiſtrandi:æ hanc repurat legis adminiſtꝛa
tionem.C. de iuꝛa.calũ.l.ij.F.ij.nam qui habʒ
generalem adminiſtrationem a domino rem in
iudicio deduceꝛe poteſt. ff. de pac.l.nam ⁊? no
cere ſecundum Inno. Aduerte quia aliud ui
detur poſtea ſentire Inno. in alia glo. ſua: ubi
ſentit hanc opinionem: uidelicet ꝙ iſte canoni
cus non poterit aliquo modo ageꝛe: quia non
interdicto= uti poſſidetis:quia alius occupaue
rat:ut dicitur hic in tex.⁊ ſic perdiderat poſſeſ.
nec inteꝛdicto unde ui:quia nõ fuerat ſpoliatus
ſz forte a pricipio ſine uiolẽtia partem prebẽde
iſtiuſ occupauerat:nec rei uendica.cum proprie
tas non eſſẽt ſua ſed eccleſie nec nomine ecclie
agere poterat:cum ipᷣa poſſiderʒ equaliter ocs
prebendas hec etiam uidetur rõ ſufficiens ſim
eum quare nec ſuperioribus ĩterdictis iſte egit
preſuppoſito ꝙ cõpeteꝛent:ut nõ.j.ð prebend.
relatum.ij. ĩ pri. ubi patet ꝙ ipſa ecchia dicitur

Allen
Dnen e d. Abnn
S ntatm DM il
e.r. c.l,
—
rte geſer,

un docg. Dwonn
Annſcn 1 .
3 unns drpr

lee in Connr
l „
ſanne hu eni
humn n, Auitgti
od, * atanz hin
mal 1 ne pſegtornr

eſce nſn rftiin goc

neg nonicns n⸗
d niagon poſſt
Ceaaß non hier Achrirn
aneſt la cuntden
entiſiinftt nenmn i⸗
cnidsrontidani,
in rbageſcconnnn gao
can auns ſunt bonnpohoc

n cec in. .onſelnr⸗
nvcsninc ontrunin gvo
Mmm munumn foniftcanunrad
pdnien fcn nonbaten
morden uninncunin ils
Sbegt oſun i friunr
bim go.nelnt noni
,/Audain uun i
ni a,oniſine rr
mcſſs ? alqnd in c i.
vo d orinionen qveſton
Urran quando aanonidi iner
Ccenir oeſ alſte aunſ
ur wſiten ilecanonicns
a nonine che (Sinero
rnenmmeun naeſanund
Naleſe ipoſſt lnd d⸗
tann anonis Iiſo ne
clet anonics oſe ghe
evcnds isgunnto er

ünanore vdc NlN 1d⸗

1rarid wchn n,
abw cnnr lgs aii
ailiſiin

. l⸗
nſnn aſſtnſi
N cecgi
cdan Mn its
le gic bend.
in oe
Ne e

¶Oropoſuiſti.

habeꝛe bona pbendaꝝ ut. sdixi. Inno. ſol. hoc
modo et aduerte ad modũ ſoluẽdi.quia uidet
recedere a pꝰ dicto s per eũ poſuo.dicit eiʒ ſub
dubio forte poſſe dici canonicum poſſe agere
nole prebende ſue ſicut ſolus abbas agit nomie
ſue dignitatis:cũ hẽat bona diſcreta a cõuentu
ſuo:de quo in.c.edoceri ð p.et expedit agere
noie prebẽde ſue fᷣm cũ qñ agit õ canonicos uł
laicos ꝗ noĩe eccle ſe poſſidẽ dnt uel iuſ habẽ S
alios qt er—neos qui ni nitunt᷑ iuris eccłe melius
uidet᷑ agendũ noie eccłe:diẽ tñ qð ſi noĩe ecclie
uult agẽ: oʒ ꝙꝙ hẽat ꝓcuratoriũ canonicoꝝ ułpᷣ
poſiti quoꝝ noie agit et ſi dices qũo agit noĩe
prebede cũ pᷣbẽda nihil hẽat uel poſſideat: Gn
det Inno. ꝙ imo pbẽda põt hr̃e iura ſua et poſ
ſeſſiones:ſicut epatus abbatia hoſpitale ul' que
cunqʒ alia domus uel dignitas uel adminiſtra
tio adeo ſᷣm eũ ꝙ ſi cõcurrẽt ꝓcuratoꝛ ecclie ⁊=
ipſc prebẽdarius: uẽ ꝙ ipe pbendariꝰ pferendꝰ
ẽ in agendo iu nõ.de reſti.ſpo.olim cã:h̊ ſunt
uerba Inno. per ꝗ uè inuẽ plura pꝰ ꝙ pbedãiꝰ
põt agẽ abſqʒ alia ↄſuetudie uel ↄſtõe ꝓ iuribꝰ
prebẽde ſue noĩe ipſius pbẽde ſicẽ qʒ admiſtra
toꝛ ẽt õ eĩ neũ Iʒ tũc ſit meliꝰ ut agat noie eccle
n tn dicit h̊ eẽ neceſſariũ qð c õ̊ id qð dixi ̊ fʒ
eũ et illã opi. Jo.an. ſuper iſta glo. Ees⸗
ſetit ꝙ ꝓcuratõ generalis eccle põt agẽ ꝓ iuribꝰ
pᷣbẽdaꝝ. ¶ G ꝙ pbẽdariꝰhẽat ltimã admiſtra
tõʒ ſuꝑ iuribꝰpbẽde:ſicut alius in dignirate cõ
ſtitutus qð nõ.nã uẽ õ cõit᷑ nõ.in.c.fi.ne pᷣlati
ni. ſuas.doc.nẽi ſequẽtes trãſeũt multũ ſicco pe
de ꝛecitando un h̊ dicta doc. alit᷑ n ponderando
nec ad cõcoꝛdiã reducẽdo qnimo ſparſim hec
dicta recitando Ego meliõi iudicio ſemꝑ ſaluo
puto h̊ nouũ attẽtari poſſe ut dicamꝰꝙ aut fun
dus aliqs ſeu aliqua tpᷣalitas aſſignat᷑ canonico
loco pᷣbẽde ut inde uiuat ita ꝙ ñ cõſtituit᷑ ut ſit
bñficiũ ꝑpetuũ nec aliter unitur canonie ut ſic
efficiatur unũ ius ſpũale cũ illa iux ea q hntur ĩ
cC.dilecto ðᷣ pᷣbẽ.ſed aſſignatur ti ut ide uiuat
ſicut fit qnqʒ ĩ ecclijs collegiatis i qbꝰlʒ oĩa bo
na ſint cõia tñ cã murmurationis euitande aſſi
gnat cuilibʒ certũ qͥd un uiuat iur nõ. ꝑ Inno.
in. c.ĩſinnãte ne cle.uel mo.et ꝑ Jo.an.i regula
ñ ẽ obligatoriũ de re.iur.ii.vi.in mercu.et tep
cedat pᷣmũ dẽ; Inno. ct illud Jo. an. q ſil iũge
do dico hoc caſu ſic ꝙ ſi ex ↄſuetudie uel ſtatu
to uel aliter habuerit iſte canonicua ſuꝑ tali fun

do Itimã admiſtratõʒ poterit agere et cõueniẽ ſi

cut qʒ hus admiſtrationẽ a iure ut uoluit¶ In
no. qð bñ nõ.in.c.fi.ne pᷣla.ui.ſuaſ. ut nõ
fuit cõſ cutus ltimã ptatẽ admiſtrandi:et tũc
cedit dem Jo. an. ut ad innicẽ poſſint agere qꝛ
nil deꝑit ecchie:ſʒ aduerſus eĩ neũ ñ uidet᷑ eiz ha
buiſſe h caſu illũ fundũ r cario et remãſiſſe ĩ poſ
ſeſſione eccłie ſicut cctera bona ꝓ h bo.tex.i.c.
clerici.xvi.q.iij.et. c.poſſeſſiones.e.cã.q.i.et h
caſu recte dr̃ canonicũ ñ hr̃e admiſtratõʒ pben
dge ſue:et ꝙ aliud ẽ in locatione quã tał canoicꝰ
ſacit reſocctu ſucceſſoris:qᷓ in alio adniſtrator

eccłaſtico:puta abbate ꝛectoꝛe eccłæ et ſi. ut nõ.iĩ
ꝗ.c.fi.ne pla.vi.ſuas.Aut ex bonis eccłe ſũt
oſtitutc p̈ bẽde ꝑpetuo:ita ꝙ ſunt ſolide pbẽde
gate ĩ bnfi firmũ maxiĩe ſi uniũt᷑ canonicatibꝰ
ſicut ĩ pleriſqʒ eccłijs fit æ tũc ꝓcedit a iud dẽm
Inno. ut dicamus quãlʒ prebendã hẽe iura ſua
etiã ſicut alia dignitas ſeu admiſtratio:7 q pre
bendarius hẽat ltimã admiſtratõʒ æ facultatem
agendi ⁊ defendendi ſicut alius rector eccliaſti
cus.ñ eni apparʒ 20 qꝛe iſte ñ debeat bẽe admi
niſtratõʒ pᷣbende ſue:ex quo bnficiũ eſt perpetu
um ⁊ Itime ⁊ ꝑpetuo ↄſtitutũ:ſicut qibet alius
hns bnficiũ:ut ſing.ſentit hic Inno.in. ij. glo.
ſua ⁊ op.ad hoc facit iſte tex.æ hec ſing.nõ.ſũt
maxime ad mam illius.c.fi.ne pᷣla.ui.ſuas:licʒ
doc. ibi ſimpłi pene oms dicãt canonicũ nõ hẽe
admiſtratõʒ bonoꝝ pᷣbende. ſz ego limito ꝑpj. S.
dicta:nec als hoc cogitaui:ſed nouiſſime ĩ mẽte
accidit:æ ꝑ hoc reduco ad cõcoꝛ.dicta Inno.
7 ſaluo.dẽm Jo. an. ⁊ limito dca doc.i.d. c.fi.⸗
ꝓ hoc ultimo facit ille.F.fi. xij.q.i.iũcto.c.ult.
cũ glo.in. v. ꝓcuratori. Vel ſaluando dictum
Inno. ⁊ Jo. an. hic:⁊ ĩ.d.c.fi.ne pꝛe.ui.ſu.põt
ſic dici: canonicꝰ hũs diſtinctã pbendã põt a
gere ⁊ cõueniri ꝓ iuribꝰpbende:⁊ q;tũ ad h dr
hbẽe lrimã admiſtrationẽ: ut hic ĩ tex.? ꝑ Inno.
ſz nõ dẽ hᷣe admiſtratõʒ ſimplꝛ: ut pe ſſit obliga
re locãdo uel öhendo ipſam prebẽda ſeu bona
ipſius ultra tps nite ſue: ſicut põt alius pꝛelatus
ſeu rectoꝛ qᷓ hẽt ltimã admiſtrationem: ut noluit
Inno. in. d. c. fi. ? Jo. an. poſt eũ ⸗ communit
alij doc.ibi.⁊ põt eẽ 20 diuerſitatis:qꝛ p benda
datur canonico tanqꝙᷓ; uſufructuario ſen uſna
rio dat᷑ eiʒ pncipalit᷑ ut inde uiuat:n ut ꝓcura
tori ſeu admiſtratoꝛi:ut ꝓbatur.xij.q.i.F.fi.cũ
c.ſe.iõ tanq; uſufructuarius uel uſuarius non
poteſt rem ultra ipſius uitã iure ſuo locare:ut ĩ
.l.ſi quis domum. ff. ſoca. finitur enim tale ius
morte:inſti. de uſufruc. S. finitur:ita accidit ĩ ca
nonico. nam ꝓpe non dẽ hẽe ſucceſſorem:niſi ĩ
pbenda ſeu canonia: ſed in glijs iuribus ſucce
dit caplin ad quod pertinet ꝓpetas pᷣbende et
ius canonie:ſic intelligas.c.relatũ.ij.de teſta.2⸗
glo. nõ.in.c. quod ſicut de elec. in. v. conſentire
in fi. que uult ſucceſſorem pꝛelati poſſe agere ð
contemptu pꝛedeceſſoris:quia ſuccedit in hbonoꝰ
re ⁊ oneꝛe:non ſic in ſucceſſore canonici.⁊ latiꝰ
uide ibi per Inno. æ ſccundum pꝛedicta intelli
ge glo. in. c. preſenti de of.ordi.li.vj. que vult
canonicum dici ſimpliciter æ pᷣerſonaliter bene
ficiatum.dicitur enim ſimpliciter:quia non hẽt
curam animarum. dicitur peꝛſonaliter.quia ꝓ
prie non habet ſucceſſorem: ſed capirulum ad
quod pertinet proprictas ſuccedit:ſed non cão
nicus:niſi reſpectu pꝛebende ut pꝛedixi.⸗ il
la glo.intelligatuꝛ de canonico patet ex iuꝛibus
que allegat.⁊æ quia ſic uidentur eam intelligere
Hoſti. Joannes an. qui fuerunt auctoꝛes illi
us dicti in capitulo relatum preallegato in. v.

morientes ⁊. c. requiſiſti. eo. ti.æ ſentit Jo. an.

C De pꝛobationibꝰ

in. c. ij. de deci. ⁊ in regla nemo põt li. Vj. ĩ mer
cu.⁊ idẽ vꝛ uelle glo.oꝛdi.i.c. pontifices.xij.q.
.iij. ꝗᷓ dicit: ꝙ ſi aliquid relinquit᷑ canonico a ꝓ
pinquo uel erneo nõ acquirit᷑ ecche ꝑ.d.c.redſi

ſti iĩ fi. ubi dẽ: ꝙ relictũ factũ clerico nõ hñti ad

miniſtrationẽ nõ acquirit᷑ ecclie: ⁊ ſic ulłt ꝙ cão
nicus nõ hẽꝛet admiſtratõeʒ.ſ. ut platꝰ. ũc

qro q̃i᷑ ̊ utraqʒ ꝑſona ſuſtinet uices duoꝝ.rn
det gl.ij.qꝛ hͥ iudiciũ finiũ regundoꝝ ẽ duplex:
cũ qlibʒ ſit actor ⁊ ꝛeus.hĩc ẽ ꝙ quilʒ q; pᷣſtare
duplex iuramẽtũ calũnie ⁊c̃.ut ĩ gl. fater tñ ꝙ il
le ſit pricipał qui prio ad iudiciũ ꝓuocauit ⁊c.
Agdueꝛte ad ðᷣclarationẽ tex.⁊ gl.ꝙ ĩ h̊ indicio
finiũ regũdoꝝ iõ quilʒ dr̃ actoꝛ ⁊ reus: qꝛ quilʒ
agit ⁊ ↄuenit᷑: ut teꝛmini antiquitꝰ poſiti uel de
nouo ab eo qui habuit ptatem teꝛminãdi obſeꝛ
nenẽ. ff. fi. regũ. l.i.iĩ fi. . F. eos: iõ quilʒ iurat ð
calũnia: ut actor ⁊ reus.ſ.ꝙ non calũnioſe agit
nec calunioſe excipit: ⁊ ſic pſtabit iuꝛamẽtũ nnũ
ſub duplici foꝛma: ut ĩ gl. Itẽ ſcias ꝙ h̊ iudiciũ
qnqʒ dat᷑ iter duos:quoꝝ nteꝛqʒ ↄtẽdit poſſidẽ
⁊ ꝓprietatẽ teꝛmioꝝ hr̃e:⁊ h cau praticꝗ
di colligit᷑ ex.l.iij. iuncta gl.C. fi. re. p*
index cognoſcet de poſſeſſiõe. fo de ꝓprietate.
ʒꝰ mittet agrimeſſoꝛẽ ad mẽſurãdũ ubi quilibet
ptendit ceꝛa iugera ſeu mẽſuras teꝝe naꝛ
to ꝑ ſuã ſniaʒ ſtatuet termios.hʒ eni iudex in h̊
iudicio ptatẽ ſtatuẽdi temĩos ðᷣ nouo:ſi eniden
tioribꝰ ſignis ſtatui pnt: ut euitent᷑ ſcãdala etiaʒ
tollẽdo ð fũdo alterius ⁊ faciẽdo ſibi pecuniaʒ
refundi ab alia pꝑte: ut ẽ tex.nõ. inſti. ð off.iudi.
in fi. ⁊ dic ut ibi ⁊ ĩ caſu pdẽo.qñqʒ quilibʒ ptẽ
dit ſe poſſideꝛe uſqʒ ad ceꝛtos teꝛmĩios recte ꝓ
cedit pᷣ iudiciũ fi. re.qꝛ quilʒ dʒ ꝓbare ð poſſei
ſione ⁊ iuꝛe ſuo:⁊ ĩ h differt h̊ iudicium cõe ab
alijs: qꝛ in alijs ſinglaribꝰ ſimplicibꝰ indicijs
nõ tenct᷑ reus aliqͥd ꝓbare niſi uclit.? an ? qũ
oᷣbeat admitti ſi uelit nolũtarie aſſumẽ onus ꝓ
bãdi:dixi płe ĩ.c.i.ð or. cog. Si vo alt tantuʒ
poſſidet ⁊ reliquus dicit ꝙ ꝑ nſuꝛpationẽ:⁊ tũc
ſi ꝓuocatꝰ ad iudiciũ ẽt ĩſtat: ut teꝛmini antiqtꝰ
poſiti obſeꝛuẽt: adhuc uqʒ ꝓbabit ð ꝓpꝛierate
qꝛ ĩ ꝓprietate uteꝛqʒ ẽ actor ⁊ reus: ⁊? ſic intelli
go iſtũ tex. Vel dic ꝙ iſte arch. qᷓ poſſidebat al
legabat pᷣſcriptionẽ: iõ ĩ ea ꝓbãda erat acror.j.
pᷣſcrip.c.illð.qnqʒ ꝓuocatꝰ nihil perit: h ſolũ
mõ negat narrata ꝑ actoꝛc: æ tunc nõ cꝛedo ꝙ
neceſſario teneat᷑ aliquid ꝓbaꝛe: ſy actoꝛe nõ ꝓ
bante reus dʒ ahſolui in. c. fi. de inꝛeiu. ⁊ hic: ⁊
ſic erit iðᷣ qð ĩ ſimplicibꝰ iudicijs reſpeciu one
ris ꝓbãdi.poterit eni ſi uult: qꝛ mos ei geꝛẽdꝰ
c.l.qꝛ circa.ff.ð ꝓba.gl.iſta ĩ fa pꝑte colligit aꝛ.
ex tex. ꝙ una ꝑſona uicẽ duarũ ſuſtinet: allegat
multas ↄcor.adducit poſimodũ ĩ ↄriũ miia in
ra. ⁊ finalit᷑ duas ſolones põit:⁊ nõ bij ¶Zin.
Ho. an. dicit ꝙ ſi officia ſũt ↄpaſſibilia qs ſor
tiri põt nicẽ duoꝝ.ſi ſũt ĩcõpaſſibilia: ſecus niſi
alið oꝑet̃᷑ hoĩs uł iuris diſpeẽſatio: ut colligi ſpo
teſt h ex iuribus pᷣal.i glo. ſʒ certe h̊ ſolo nõ ſa
tiſfacit: qꝛ h ẽ ð quo qrimꝰ.ſ.qᷓ ſint ↄpaſſibilia :

iĩcõpaſſibilia:æ puto ꝙ in iſtis nõ põt dari ceꝛta
doctria:ſʒ m qlitarẽ æ uarietatẽ factoꝝ ⁊ ꝑſõa
rũ ac officioꝝ qs põt uel ñ põt fungi nice pluri
um gñalꝛ tñ ꝓ aliqli introductione diceꝛẽ ſic:ꝙ
i iuriſditiõe ↄtentioſa ñ põt qs ſuſtinẽ uices pli
um: un nõ põt eſſe aduocatꝰ? aſſeſſor ſeu iudex
.l. qſqs. E. ð poſtu.l. nẽo. C. aſſeſ. uel iudex =
teſtig.iiij. q.iiij.c.i.ð.vV.ſi.c.foꝛꝰ.uel iudex ⁊ no
tarius cauſe. qᷓ̊ als ſit notaꝛius: ut nõ. haꝛ. poſt
guil. in. l. iubemus. C. ð ſacroſanc.ec. Inno. i
c.cũ a nobis ð teſti. ur̃ ꝓbari ĩ.c.qm ðᷣ ꝓba.
Fallit in cauſis modicis in quibus nulla reqri
tur ſcriptura.cum.n.in illis credat᷑ als vᷣbo iu
dicis. foꝛtius ſcriptnꝛe ipſius: ut nõ. Mar. in
aut. niſi breuiores. C. de ſen. ex peꝛicu. re.⁊ in
.d.l. nemo. C. de aſſeſſo. quod ſingu. nõ. ꝓ iſtis
uicarijs caſtꝛoruʒ:qui etiam ſcribunt acta:ut in
iſtis modicis ſcripturis eor atur. etiam
ſi als non ſint notarij. n iuriſditione uolũ
taria põt quis ſuſtinere uiees pluꝛinʒ:dũmodo
exercitium unius actus non preſtet impedimen
tum exercitio alterius quo caſu appello officia
incompaſſibilia:ar.op.in.d.l.nemo et.l.qſquis
et in. l.i. ff. de colle.illi. exemplum pꝛimi dicti in
..ſi. conſul.ff. de adop. ubi dr̃ ꝙ ſi filiuſfa. eſt pᷣ
ſes poteſt ſemetipſum apud ſeipſum emancipa
re uel in adoptionem dare. exemplum etiam in
.l. una. fl. de. offi.conſu. ubi ↄſul poteſt apud ſe
metipſum manumittere ſeruum ſuum:et ſic repᷣ
ſentat perſonã dni et ꝑſonam ↄſulis ad idem. c.
poſtulaſti et quod ibi nõ.de concelſ. .pben. Do
ne aliud exẽplũ bonũ ĩ notario:qui ſi alias eſt
iudex põt ſcribere ut notarius et auckem pᷣſtare
tanqᷓ;ᷓ iudex in iſtis noluntarijs ſic intellige glo.
nõ. in.l.iubemus.C. de ſacroſanc.ec.et ibi per
Bar. exemplum ſecundi qñ ñ ſunt cõpatibilia
uult eſſe de duobus collegijs quoruʒ exercitia
mutuo ſe impediũt:ut qꝛ eſt ð collegio uniꝰ ãtis
ut nõ. Inno. in. c. dilecta de excelſ. pla. pleni?peꝛ
bar. in.l. fi. ff.de colle.illi.ſecus ſi non ſe mumuo
impediunt ut quia eſt de collegio diſciplinato
rum et de collegio unius artis hinc eſt qð non
poteſt quis habere duo bñficia curata in. ca. de
multa de pᷣben. et olim etiam non poterat eſſe
pluralis in beneficijs ſunplicibus:qꝛ quodlibet
exigebat reſidentiam: de cleri.non reſt i. c. conqᷓ
rente et impoſſibile erat reſidere in diuerſis bñ
ficijs:ut n. in. c. non poteſt de preben.li.vi.et
ex ſe patet et multa alia exempla potes collige
re ex iuribus hic allegatis in glo.et per glo. in
dicta.l.nemo. ? uide glo. in dicta.l.ſi conſul:qᷓ
ponit ultimam theoricam huius glo. uel do ali
am doctrinam bꝛeuioꝛem: ꝙ tã in iudicio ꝙᷓ ex
põt quis ſuſtineꝛe uices duorum:niſi impedia
tur: aut ꝓpter impotentiã facti: quia ñ ſufficit ð
facto exercitio utriuſqʒ.d.l.nemo ⁊ de preben.
quia in tantum ⁊.c.de multa z.l.i.ff.de colle.il
li. aut propter impotentiam iuris.exemplum in
iudice non ualente iudicare in facto ſuo:ita ꝙ;
non poteſt eſſe index ⁊æ acror cum nõ poſſir ſibi

. —
eW
„„m Wre.
m rin e

Gks

Mnnsfraim

W⸗

.

oi
eittn
R lefagop, ge
Spreli e rebſ
iniſidhacin
hi ire teſig

ter
ſenlr ar Nn
r bmni ai zötr
ginnbns nſa ri
inlis grii t ho ij
e iſnenn pö, Brri,
deſner ain er in
ſwoiſngn nſis
iaim ſnbuntaanmtin

Srin, nn
— Moli
Ge niccs Pontdünodo⸗
ns Mn rehainhetinen
1 nd id eld dkn
iN Al rend an aſars
eili eronpun ini cien in
yickoiluluck;
ud ſapiim mie
dare onnolun enamin
ſnbioiolpotet apoc
leſcenun enn 4 ſep
ſonan oſls adidannc.
giamißtan e
inotuniogi ſi Aiuscſt
ouriuuser mcienßbſtne
unmisſcintlgeo.
ſgoſanc en ſihel
macfiſun hmbiin
oleis uzeulnn
8 Clegio vni ds
ancſdch d
ncrnſ anen
leinſensſ en

odlplm
ch agn

ipſi imperare ar.le.płt.ff.de arbi.C. ne quis in
ſua cã.l.unica.nec eẽ teſtis et iudex cũ nõ poſſz
ſcipſũ exaĩare:et ſic in ſilibꝰqniqʒ impedit᷑ ꝓpteꝛ
pſumptõʒ ſen ſuſpicionẽ affectionis amicirie ul
inimicitie.un ñ põt eſſe iudex uel aduocatus et
ꝓcuratoꝛ et teſtis.ij.q.vij.ſtatuẽdũ ð teſti.c.fi.
li. Vi. cũ CEr dens põt colligi ꝗᷓ ſũt officia
cõpatibilia uel incõpatibilia:et per ↄſequẽs an
et qnʒ ꝗͥs põt ſuſtinẽ uices pluriũ.alie gl.ſũt fa
ciles. ¶E&äx. glo.qro de pena turbantiũ fines.
Jo. an. poſt Hoſti.dicit ꝙ in h ñ eſt pena arbi
traria:ſed ſplendidiores perſone ſi euulſeꝛint
terminos relegant:hũiliores uero caſtigant᷑:et
ad opuſ biennio dant᷑ ſʒ ⁊ ſi crimialiter agat᷑ ex
l. agraria pẽa.l.aureoꝝ ẽ ſtatuta.⁊ ſi ſeruꝰſit pe
na ẽ capital.ff. de ter.mo.il.i.ij.et.iij.? cum hac
breui diſtinctione tranſit hic do. An.ſʒ certe h
qiſtinctio ñ eſt perfecta:cũ iura uarie loquant᷑ ĩ
hac mã quare mu latiꝰdiſtigne pꝰ. Cy. in.l.i.C.
de accu. Aut eĩ ꝗs ammouit termios ignoran
ter autſcicnter.ſi ignorãter:ut qꝛ credᷣbat alios
lapides furari: et tunc ãmouẽs teꝛmios põt pe
ti ut vᷣberibꝰcedatur.l.ij. in fi.ff.de ter.mo.⁊ ni
hilominus fᷣm eũ tenet᷑ furti:qꝛ divſi ſunt effes
delinqnendi:ꝓ h̊ bo.tex.in.l.ſi ſtupꝝ.ff.de iin
rijs:Si ſcient᷑:aut ãmouit gꝛa occupandi confi
nes et punit᷑ tpaliter. relegat᷑.n. bita ↄſideratõe
etatiſ ut. d.l.ij. Aut ãmouit ñ gꝛa occupãdi ↄfi
nes:⁊ tũc refert:aut fecit ga obſcurandaꝝ ↄfi
nium finalium qᷓonũ et ſic ut pᷣſtaret mãm litiuʒ
et punit᷑ cõporaliter:ut.d.l.ultima in fi. Si vo
ãqmouit nec gra obſcurandi nec gẽa occupandi
⁊ tũc punituꝛ pecuniariter ut.d.l.i.ĩ pᷣn. ʒ Cy.
de quo ẽt uideas ꝑ glo.i.d.l.agraria. Sed ad
nerte qꝛ Cy. ñ uẽ ſacere dẽiaʒ ĩter ſplendidas ꝑ
ſonas et hũiles:qᷓ; tũ ſentiũt Jo.an. Hoſtien.
et Bar.i. d.l.ij.et ſatis hanc dꝛiam uẽ ibi innẽ
ille tex. Itẽ fm illã opi. Ey. l.ij. ſolum ꝓuidẽt ĩ
ſplendidis ꝑpſonis et nihil de humilibꝰ:et ſic fu
iſſet iuꝛiſcõſultus dinutus ¶ Item feciſſet ali
as regulas iuris:cũ cõiter a nobiliõibꝰ nerbeꝛa
aliena ſunt. xxiiij.q.i.c.q̃ ↄ pacẽ cũ ibi nõ.ᷣm
Cx. intellectũ etiaʒ nobiles punirent ⸗
ſi aio obfuſcandi terminos coꝛꝛupiſſent. n
ego clare expediendo ꝓſequoꝛ tria mẽbra aur
quiſ cõrumpit termios occupando:aut cã obfu
ſcandaꝝ finaliũ qonũ:aut nec cã occnpãdi nec
cã obfuſcandi.pꝰcaſu ſi ẽ ꝑſona ſpleydida rele
gatur ad tpᷣs hito reſpectu an ſit iuuenis an ſe
nex fʒ ꝙ diſtiguit i.l.ij.ĩ pᷣn.ff.de te.mo.ſi vo
eſt perſona humil: caſtigat et ad opus biennio
dat ut in. e.l.fi. ¶ Scðo caſu qñ cauſa obfuſcã
di ẽ plectendus pena ſᷣm qualitatem perſone er
facti et uiolentie: ut.l.fi.in fi.ff.e. Tend. cãn
qñ nec cã occupãdi nec cã obſuſcandi:tunc ſub
diſtingue. aut dolo malo h fecit et punit pẽa qͥn
qginta aureoꝝ:ut.d.l.agraria.aut p ignorãtiã
ſeu fortuito.ut qꝛ non credebat ↄfinia cõrũpe?
et uerberibꝰceder: ut.d.l.ij.ſed ĩtelligo h̊ ultimũ
iĩ humilibꝰ:qꝛ de eis tin loquit illa.ʒ.in fa parte

¶Eropoſte niſti.

non aũt poteſt finis ꝛeferri ẽt ad ſplendidas peꝛ
ſonas:qꝛ cum ille nõ puniat᷑ pena uerbex:cum
fecerint aio occupandi aliena oↄfinia: foꝛtiꝰnõ
debent tali pena puniri:cũ hoc fecerit ignoran
ter. in eis eꝛgo erit pena aꝛbitꝛaꝛia:aꝛ.in.d.l.ij.
in pᷣn. ⁊ mitioꝛ imponitur pena. ꝙ; qn ſcieteꝛ fe
cerunt: ut pʒ ex illa.l.ij.in fa ꝑte ipſius.? ꝑ hoc
hẽs intellectum omniũ legũ illius ti. de ter. mo.
Eui qt applicabit᷑ illa pena pecuniaria:de q̃
in.d.l.agraria:dic ꝙ accuſatori ut nult ibi tex.
et ẽ fʒ Har. ibi ſpale. als ãt ubi ius ꝓducit ac
tioneʒ pena applicat᷑ fiſco.ſed ubi ꝓducit accu
ſationem applicatur parti ſi ãt iperſonalit loqᷣt
in dubio ur̃ ꝓcedere actionem:⁊ ſic applicatur
fiſco:niſi in aliquo iſtoꝝ mbꝛoꝝ aliud ſpecifice
iure diſponatur.hec ſunt vba nõ. Maꝛ. in. d.l.
agraria:que latius ꝛetuli ſuꝑ Nica ð iudi.⁊ hec
uglent ad multa.
Ropoſuiſti. cmns. n
SSñ uiꝛginitate ꝓ
banda atteſtatio matꝛõaꝝ aſſertio
mni uiri pfert᷑. Vel ſumma ſicMõ

Ccreditur maꝛito aſſerenti ẽt cum iuꝛamto uxoꝛc

cognouiſſe:ſi uxoꝛ per matronas atteſtantes P
ipſius coꝛpoꝛis aſpectũ ꝓbat oriuʒ:communis
diuiſio. fa ibi uidet. ¶ Mõ pex tex. iuncta gl.
.iij. cum iuꝛibus allegatis in ea:⁊ maxime.c.cõ
tinebatur de deſpon. impu.ꝙ ubi ex aliqᷓ diſpo
ſitione ſtatur iuramto alicuius illi nõ creditur:.
ſi ex aduerſo ꝓbat᷑ orium:quod nõ ſing. ꝓ ſta
tutis.qᷓ qũqʒ diſponunt credendũ iuramẽto of
ficialis in aliqua re: ꝓcedunt eniʒ:niſi ex adueꝛ
ſo pꝛobetur ltime prium.hoc apertiſſime ꝓbat
hic iuncto.c.continebatur.⁊ rõ eſt:quia iuram
rum unius non eſt integra ꝓbatio.j. de teſti. ʒ
uniuerſis.l.iuriſiuꝛandi.C.e.ti.merito ſi offert᷑
ex aduerſo ꝓbatio integꝛa dʒ admitti ? pᷣualer
pꝛobationi minus integre.ar.in.l.admonendi
.ff. de iureiur.æ quod nõ.in. c.fi.e.ti.quod ſen
tit Gaſ. de cal.in. c. continebatu⸗ paa LiS
bo. tex. ad inſtruendum qualiter ſit ꝓbanda uir
gitas ⁊ qualiteꝛ teſtes hẽant ſupeꝛ uirginitate
depõeꝛe.pꝛobatur enim per matronas ſeu mu
lieꝛes in hoc inſtructas:qᷓ deponunt eam uirgi
nem:qꝛ eam uideẽt ⁊æ inſpexerunt in locis ubi
depꝛehenditur uirgitas. concoꝛ c. cãʒ miimonij *
j. c.nec ẽ neceſſe ꝙ magis ſpeciſice ꝛeddãt cãʒ
ſcie.⁊ uide ad mãm duas glo.nõ.in.c. hec ima
go. xxxiij.q.v.in.v.unde ⁊ ſe.quarum pꝛima ĩ
ſtruit partem puelle ad docendũùm ſe fuiſſe pri
ma nocte uirginem. ſi maritus dicit eam non
reperiſſe uirginem :uidelicet peꝛ aſpectuʒ lintea
minum ſanguinolentoꝝ. lia ueꝛo gl. docet
partem mariti ad ꝓbandũ eam n fuiſſe nirginẽ
faciendo ꝓbationem Sriam:qꝛ ſi linteamina p
me noctis non ſint ſanguinolenta: æ hec reme
dia fuerunt inuenta in neteri teſtamento: æ hoc
pꝛopter defectuʒ ꝓbationum in tali re ſecreta.
alias autem ſaris dicerentuꝛ uilia æ fallacia:iñ
ut dicit Arch.in. d. c. hec imago mlier cognita

milies de facili ſcit inuenire remedia Zria¶ ER

timo iſte tex. inducit᷑ ad duo.prio ꝙ ubi probã
da ẽ res ĩ qua iudex nõ eſt iſtructus nec inſtrui
põt: ſine qꝛ hꝰ rei inexꝑtus eſt: ſiue qꝛ honeſtas
nõ pant᷑ recurrẽdũ ẽ ad iudiciũ ꝑitoꝝ illa aꝛte
2 ſm illoꝝ teſtimoniũ iudex ꝓfeꝛt ſniam.ſi enim
dubitat᷑ de ginitate recurri ad matꝛonas iĩ hᷣ
iſtructas:ut hic ⁊.c.cam.j.e.⁊.l.i.ff. ð uẽ.inſpi.
ubi habet᷑ qn dubitat᷑ an mulieꝛ ſit pgnãs:ſi du
bitat᷑ an uulnus ſit lerale aut ſanabile recurritur
ad iudiciũ medicoꝝ.ut in.c.ſignificaſti.ij.de ho
mi. Si de pitia ſcholaris recurrit᷑ ad ſuũ docto
rem.l.nemini.C. de aduo.diner.iudi. uide tex.
cũ glo.in. c. i.xij.q.i.Si de finibꝰ ad agrimeſſo
rẽ. ſ. de pſcrip:qꝛ indicãte.l.iij. C. fi. regũ.⁊ ſic
de ſimi nducit᷑ fo iſte tex. ꝙ iſtis ꝑitis ĩ ar
te ſine inur amẽto cꝛedit᷑:ad boc põdeꝛat Jo. an.
v. teſtimonijs poſitũ ĩ l̃a.ſunt enĩ teſtimonia ſi
ne iuramẽto pꝛolata.j.de coha.cle.⁊ mulie. tua
de quo tñ remittit ad nõ.. ð frigi. fꝛateꝛnitatiſ.
C 3 unc diſcutiamus urrũq; dictum: qꝛ mã eſt
pulchra ⁊? quotidiana.⁊ prio circa primũ dictũ
qro:nũquid ſufficiat atteſtatio unius piti ĩ arte
illa: an ſufficiãt plures. æ vẽ ꝙ plures:ut hic ⁊ ĩ
.c. ſignificaſti de homi. pᷣal. ubi ĩ plurali dr̃ ꝑito
rũ iudicio medicoꝝ:⁊ ſic requirunt᷑ pluꝛes.iiij.
.q iij. ubi numerꝰ.ad idẽ.c.cã mrimonij. j. eo.
de fri. frateꝛnitatis cũ ſi. facit illð gñale dẽm uni
us dictũ nullius in. c. ̊ uniueꝛſis de teſti. ⁊.l.iu
riſiurãdi. E. e. In Sriuʒ facit. c. qꝛ ĩidicante ðᷣ pᷣ
ſcrip.ibi agꝛimeſſoris diffinitõe ⁊c̃. ⁊.l.iij.C. fi.
regũ. Har. hoc tractat in.l.i. .i.ff.de uẽ.ĩſpi.
⁊ in.i.ffoꝝ.ↄſtõe.⁊ in ntroqʒ loco ↄcludit:ꝙ ſi
ĩ codẽ loco reꝑiunt᷑ pluꝛes debẽt pluꝛes adhibe
ri: als ſufficit nnus:allłat tex.ĩ aut.de nõ alie. §F.
qð aũt colłij. v. ur neqʒ:⁊ eſt ille tex.multũ nõ.
ᷣ dictũ optime probans. Idẽ ſequit do (An.
hic. Ego potius inueſtigande ueritatis cã q̈ re
prehendendi ſeu emẽdandi diceꝛẽ ſic: ꝙ aut i re
multũ ardua exquirit᷑ iudiciũ peritoꝝ:puta ubi
agit᷑ de nita homis: an uulnus fuerit moꝛtale uł
nõ:⁊ tũc ʒ i loco nõ reꝑiatur niſi unus: nihilo
minus mitteꝛet᷑ pꝛo alijs uicinis ſeu exiſtẽtibꝰ in
loco uicino:cũ ĩ iſtis arduiſſimis debeãt eſſe ꝓ
batiões luce clarioꝛes: et maxime in hoc caſu:
e ubi periti deponunt de cꝛedulitate et nõ ð cena
ſcia: ut.j.dicã:pꝛo hoc dẽm. c. ſignificaſti. Aide
mus eni in ſili: ꝙ ſi in depoſitione clerici nõ ſũt
ĩ ꝓuincia epi ſufficienti numeꝛo uocant᷑ ð̊ locis
nicinis: ut nõ.iij.q. viij.ſuggeꝛo facit.c. fi.xv.
di. Item uidem'ꝰ in ſili ꝙ pꝛo reſtib ĩ ſufficiẽti
numeꝛo recipiẽdis remittit᷑ ad loca remota ð fi
deiuſſoribꝰ oſtitutis ⁊.l.ſi qũ.C. de teſtibꝰ.⁊ iðᷣ
foꝛte eiſdẽ rõnibꝰ ⁊ inribꝰ poſſet dici qñ agit ð
graui pᷣiudicio in dãnũ alterius: ⁊ iſti periti ha
beant deponeꝛe tanqꝙᷓ teſtes: q; in tin debet eſſe
numeꝛo pluꝛcs in qtũ nõ deponũt de certa ſcia
ſed de cꝛedulitate ⁊æ eſtimatione: ad h.c.pꝛcteꝛea
ð teſti. ⁊.c.pſul ſᷣm nnũ intellectũ.ij.q.iiij. Mec
ob. mihi dictus. S. ꝙ autẽ ſupeꝛ quo fundat ſe

¶ De pꝛobatlonibꝰ

Har. qꝛ in caſu illo periti ñ ueniũt ad teſtifican
dum ut teſles in contentioſo iudicio in preiudi
cium alterius ſed potius ut boni inſtruciores
ad conſeruandum idẽnitatẽ ecclie un ⁊ ſine eis
illud fieri põt ſicut hodie fit quia non obſeruat
illa ſolemnitas. cum eccleſia alienat directum uł
urile dominium:ut nõ. in. c.i.de.re.ec.non alie.
li. vi. Aur non agitur de graui preiudicio et tẽ
ſi imminet explicanda res facilis in qua nõ exi
gitur magna induſtria: nec uenit tanquam teſtiſ
ad deponendum in preiudicium alterius.ct pu
to unum ſufficere etiam ſi in loco reperiãtur pł
res et ſic intelligo.c.quia indicante.j.ð pᷣſcrip.
cum ſimilibus¶ Hut eſt res magis grauis que
non ita de facili percipitur per unum ⁊ ueniunt
periti tanquam inſtructores:et tunc adhererem
illi tex. et dicto Dar. ut adhibeantur plures ſi
poſſint haberi alias ſufficiat unus et hoc addu
co ad queſtionem quotidianam in approbatio
ne ſcbolaris examinandi requiruntur ſeptem
doctores adminus: ut nõ. in. l.magiſtros. C.
de profeſ.et medi.li.x.nõ/ Yo. an. in. c.i. de ce.
miſ.qui habent deponere tanquam periti in ax
te illa de ſufficientia ſcholaris apud cancelari
um ſtudij:ut ſentit HBir.in dicto loco.ſ.in pro
bemio.ffoꝝ.Quid ſi ĩ loco ſtudij non reperiun
tur ſeptem in illa facultate: ut ſepe uidi accideꝛe
in facultate artiſtarum æ medicorum: nunquid
ſufficiunt preſentes:⁊ ſic ſoltem unus ſnfficiat.
uidi in pratica ad maioꝛem cautelam mitti pro
uicinis. nam iſta queſtio poteſt habeꝛe duo ca
pita/Drimo nunquid illi ſeptem requirantur
tanquam maioꝛ pars illius collegij decurionũ
ſeu doctorum qui ſolebant eſſe duodecim: an
requirantur pꝛeciſe ſeptem tanquam ſinglaꝛes.
nam primo caſu ſufficeret unus: cum iura colle
gij poſſint reſidere in uno ſolo ſi alij deficerent
.l. ſicut. ff. quod cuiuſqʒ; uniueꝛ. no. nõ. n. c. gra
tum de poſtula.ᷣ pꝛela.ᷣ ſi ut teſtes ſingulares ha
beret locũ queſtio noſtra.⁊ ſecundũ illaʒ theori
cam H ur. debeꝛet ſufficere etiam unus:ſi non
reperiuntur plures in loco:cuius contrarium
ſentit ipſe in. l.magiſtros. C. de profeſ.? medi.
.li. x. ¶ Cꝛedo ꝙ iſti ſeptem doctoꝛes ꝛequiꝛãt
ut ſingulares æ non ut maior pars collegij: qð
optime uidetur probare tex. in. l.ſi quis. C. e.
ubi dicitur ꝙ debent conueniꝛe dlabteborde
nem ſepteʒ de his qui reperiuntur in collegio.
quod etiam ſentit Mar. in dicta. I.magiſtros.
ubi dicit ꝙ ciuitas peruſina ſeu illud ſtudium
habet ex priuilegio Romani pontificis: ut ſuf
ficiant quattuoꝛ doctoꝛes.non enim eſſet neceſ
ſarium priuilegium ſi ſufſiceret maior pars col
legij. ⁊ etiam credo ꝙ propter arduitatem ne
gocij non ſufficiant minus ſeptem: licet in loco
non ſint tot: ut videntur innuere illa iura. et
ſentit Har. in dicta. I. magiſtros ? facit quod
dixi ſupra in queſtione principali (MWr
tur ergo pro uicinis ſi tot non reperiatur in
loco ut in ſimilibus fit de quib ſupra et ſepe ẽt

“ 4AN. „4
ANd, ☛
a e
4

. i N
wniikig ienid⸗ j
beemedhſikad
dcium K

ma

muilyteb i / menn

Gtupanri
ſnitntin ur dn ur⸗
ſtcnitcaacengudir gien⸗
NioanicnmrAbwenidn
Ineoimatide en:
ipfinilitgixxua
ieiggnin äiu

arn een⸗
oni

giritits
b

ete liiicti
f.
rgin

unsngguse
him er mum trenin
uhrcsn uncachegen
in bamriine
uffinmns aloegen
oüidlanan napprobeno
nud teminnur ſcan
n 1d inlnagſrosC.
rnoRomncidet.
WoeWbn Wwinin
hnn ſchoans dvd ancegi
Brude o ini⸗
GiA en
Mlurr rdid uder
mme madcvrum nunavid
ſeſbeten unns ſüfficia,
Lotan antclm minipro
to porct baber dnoce
dliſehem tegpinnut
ias olegi deannoni
Nhmtcſe Cnoccein a
en ungpun pns.
ccrn mnugun ud ole

nwo ſoondl Cefcerent

irerno ndn

anuiwches pohares n
dofn ſoma li theon

dubitaui nunquid doctores preſentantes poſ
ſint ↄputãi ĩ nũeꝛo ſeptẽ ⁊ uĩ ꝙ ſic ꝑ.l.nẽini.C.
de aduo.diuer.iudi.ubi doctoꝛ atteſtat̃ ðᷣ ꝑitia
ſcholaris ſui ad idð tex. cũ gl.xij.q.i.c.i.ontra
rium ſentit Oar. in. d.l.magr̃os:ubi diẽ qð ꝓ
mouendꝰ?ad gradũ doctoꝛat dʒ pᷣus pnitari et
doctores pntantes debẽt iurare ð ſufficientia ꝑ
.d.l.nemini:fo dʒ a doctoribꝰ exaĩari et appro
bari:t᷑tio dʒ infuenire auctitas ſuꝑioris ut.d.l.
magrosꝰ in cle.ij.ð magiſ.Ego crederẽ poſſe
ſuſtineri maxie neceſſitate inſtante eos poſſe in
numero ſeptẽ cõputari ex quo ſt de illo collegio
doctoxꝝ ꝑ.l.ſiqs pᷣal. C. de ꝓfeſ.⁊ medi.li.x.ubi
tex.ſolũ requirit ut appꝛobet᷑ a ſeptẽ illoꝝ qͥᷣ re
piunt in collegio ⁊ ut dixi nẽo põt magis r̃ſdẽ
ſufficiẽs teſtioniũ ðᷣ doctrina ſcholãis q; doctõ
ꝓpriꝰqᷓ ſatiſ appꝛobat cũ pñtando ⁊ poſtea ĩ ac
tu ipſo. Mõ ob. d.l.nemini loqtur. n. i alio caſu
qn.ſ.q ſubꝛogat᷑ in locũ adnocati vᷣficiẽtis tũc
exaĩabit̃ nõ a collegio:ſed ab alio magratu:et
doctoꝛ ſuus deponebat prius de ſufficientia. in
pratica tñ fuat᷑:ꝙ pñtantes ñ dẽt uoceſ ſʒ ſatis
credo ꝙ de iure poſſz ſuſtineri qd ꝓx.dixi:ma
xime ad cõplẽdũ numexꝝ.vij. reqſitorum uið ad
omnia pᷣdẽa ð oibꝰiſtiſ peritis ⁊ ẽt ð doctõe ciꝛ
ca diſcipł. ꝑ Spe.e.ti. F. fi.V.̊ quoqʒ nõnduʒ:
ubi inter cerera dicit ꝙ ſemꝑ credẽdũ ẽ magis
peritis ad hoc.c.ĩ nr̃a de teſti.p quẽ tex.dico ꝙ;
ñ dʒ attẽdi ad nũeꝝ ꝑitoꝝ data iter eos diſcox
dia:ſed potiꝰad peritiã cũ ſuꝑ ea fũdet᷑ ipſorum
teſtioniũ ⁊ debẽt eẽ iſti ꝑiti bõe opionis et fide
digni ct exꝑti ĩ illa arte:ad h̊ bo.tex.i.c.fi.ð fꝛi.
2 male.? ꝙ ñ attendat᷑ ad numeꝝ ſʒ poti ad ꝑi
tiã: op.fac tex.i.l.i.v.ſʒ neqʒ.C. de ue.iu.enu.⁊=
qðᷣ nõ. Jo. an. .c. i. de ↄſii. ¶ Scdo ciꝛca h qᷓ
rit᷑ ꝑ quẽ eligẽtur iſti ꝑiti. Jo.an.i add.ſpe.ĩ ti.
ð homi.F.i.vV. ſʒ põe ẽfert Guil. de ſuʒ.iĩ ꝓhe.
ffoꝝ. tenuiſſe ꝙ ſi ꝑtes cõcoꝛdant in aliquẽ:illũ
index deputabit: als ipſe iudex aſſumet: alłat in
ſili qð cauetur in pluribꝰturoribꝰuolẽtibꝰ admiĩ
ſtrare ꝑ unũ:ſj ñ ↄcoꝛdãt in ꝑſonã.tẽ eiʒ iudex
ite:ponẽ dʒ ꝑtes ſuas:inſti.de ſatiſda.tu. S.ſin
at. 8 vuno ueꝝ in facto depẽdẽte a plena
facultate ꝑtiũ: als index ex officio ſuo illos de
putabit ad h.c.ſi.de fri.et male.⁊=.c.cãm msimo

nij. j. e¶ eꝛtio circa hoc cadit dubiũ nõbile

ualð et quotidianũ:nunquid ſuia lata ad dẽa pi

toꝝ ueniat retractãda ſi pꝛoducãtur poſimodũ

pitiores affirmãtes ↄriũ:⁊ põe ĩ terminis: Ju
dex ad dictũ medici deponẽtis nulnus ticij fuil
ſe moꝛtale.cũ plłꝛes uulneraſſet occiſũ:cõdẽnat
ticiũ de occiſo:q titidicẽs medicũ falſũ dixiſſe
petit an ſepulturã occiſi pitiöes medicos ad bi
beri nunquid debeũt aſſumi ⁊ ſi dixerit prium
an retractabit᷑ ſñia priꝰlata Jo. an.i addi.ſpe.
pal.refert dictũ guil.de ſuʒ.iĩ loco iã dẽo tenuiſ
ſe ꝙ ſic: ſicut retractat᷑ ſſia lata ꝑ falſos teſtes ł
inſtia. E. ſi ex fal. inſtrn.l.falſa ⁊.l.fi.ff. de re iu
gi.I.diuus et de excep.cũ nenerabił: ct ſic rꝛãſit
Jo. an. H dictuʒ expᷣſſe appꝛobat h̊ do. An. ad

¶ Propoſuiſti.

ducit.l.admonẽdi.ff. de iureiur. æ qd le. æ nõ.ĩ
c.ij. de pur. vul.in qdus ꝛetꝛactat᷑ ſnia lata ꝑꝓ
batiões n plenas ſeu integras ſuꝑuenicnnbꝰ p
bationibꝰ integꝛis.⁊? ex h̊ dicto infeꝛt ipᷣe ꝙ ois
ſnia lata cũ arteſtatõibꝰ de cꝛedulitate uel ad con
ſiliũ ſapietis ꝛeꝑtis teſtibꝰmeliꝰ informaris ulł ſa
pientioꝛibꝰↄſulentibꝰoppoſuũ poterit ꝛetracta
ri. Et hᷣ dicta Iʒ dubitando hactenꝰ fui ſecutꝰ:ſj
nũc ĩ ectura hito tpe maturiꝰinueſtigandi niſa
mihi ſũt hᷣ dicta non uera. vñ cꝛedo ꝙ nec ðᷣ ri
goꝛe nec de equitate tal ſnia neniat retractãda
ex quo appellatũ n extitit ð rigore.pʒ qꝛ publi
catis atteſtationibus maxiĩe lata ſnia ꝗᷓ traãſiuit ĩ
rẽ iudicatã n pnit alij reſtes adduci ſuꝑ aꝛiculis
directo ↄrijs: ꝓut ĩ.c. fꝛat᷑nitatis de teſti.⁊ ĩ cle.
.ij. e. ti. Limet᷑ eni ſuboꝛnatio teſtiũ ẽt pitoꝝ:cũ
in hoc iura n diſtinguãt:imo ꝑit᷑ oms ꝛepellũt᷑:
unt in iuribus pal.ẽt ubi aꝑte ꝑs nult ꝓbare fal
ſitatem:qð plus c.nã pᷣtexm uere falſitatis non
retractatur ſnia iam lata:niſi pꝛobaretur ĩdiꝛec
te ucl adijce:et᷑ articulus corruptõis.ut ſic ñ ſit
aꝛticulus directe Srius:ut pʒ ex nõ.per glo.in
.d. cle. ij. ? ꝑ Jo. an. æ alios ĩ. c. qʒ. j. e. ſic tol
litur illud ſimiſe guil.̊ ſuʒ.?æ primũ motiuum.
Itẽ ex alio rollitur apeꝛtius.iura enim allegata
eum loquuntur cũ uere ⁊ apeꝛte ꝓbatur falſi
tas.ſʒ in caſu nr̃o hoc ceſſat:cuʒ ẽt fa ꝓbatõ ꝑ
pitioꝛes etiam fundetur ſuꝑ pꝛeſumptione ⁊ cre
dulitate. ⁊ poſſibile eſt ꝙ licet iſti ſint ꝑitiores:
nihilominus primi potuerunt dicẽ melius neꝛi
tatem: ut ẽ tex. ualde nõ. in.d.l.i.S. ſed neqʒ ex
multitudine. C. de ue.iu.enu. ubi dr̃: ꝙ ſepe ſen
tentia unius foꝛſan ⁊ deteꝛioꝛis:pluꝛes ⁊ melio
res in aliqua parte ſuperare poteſt:quare eꝛgo
debet ꝛetractari prima ſnia. que poteſt eſſe iuſtiſ
ſima:⁊ maxime cum fuerit ſilentio partium con
fiꝛmata:de ꝛe iudi quod ad ↄſulrationem:⸗ peꝛ
hanc ꝛ20nem pʒ:quia equitas ñ patitur illã ꝛtrac
tari:maxime ne pꝛoceſſus ſit in infinitum.cũ po
ſtea poſſint adhuc alij peritioꝛes adduci:⁊æ ſic
iterum retractaretur fa ſnia:quod eſt ridiculũ
dicẽ:ar.c.ij.ð Rp.li.vj.⁊ per h̊ etiaʒ tollo alidð

motiuũ do. An. de.l. admonendi æz. c.ij. ð puꝛ.

uul. Illa enim iura ponunt caſum ſingulariſſi
mum ⁊ loquuntur quando prima ſententia fuit
lata per pꝛobationes non integras et a iure ꝛe
probatas.ut.d.c.ij.uel ad iuramentuʒ ptis dᷣla
tum ꝑ iudicem:quo caſu:ſi poſtea appaꝛet ꝓba
tio integra ⁊ plena retractat᷑:quod certe ceſſat
in caſu noſtꝛo:cum ſecunda pꝛolutio non ſit ple
na ⁊ integra:⁊ cum peritioꝛes etiam deponant
de credulitate ſicut primi:ut.s.dixi.unde ille ca
ſus non debet extendi ad caſum nõ hntem con
ſilem ꝛem: ut nõ. in ſi per Jo. an. in. c. ij. ut li.
pen.li.vj.ubi noluit quod ẽt exi idẽtitate rõnis
non debet extendi caſus qui ualde inninimr eqͥ
tati contra alias regnlas inris. Item dicta.l.
admonendi loquitur in inſtrumemis nouiter
repertis contra iuramentum preſtimm peꝛ par
tem: ⁊? ſic ibi apparet clare de contrario:nee

eſt timoꝛ ſuboꝛnationis teſtiũ ꝗᷓ oĩa ceſſant in ca
ſu nzo oĩa militant et in ſnia lata ad ↄſiliuʒ ſa
piẽtis ⁊ iõ iðᷣ dicenð ĩ ea.⁊ h bñ nõ.qꝛ puto ue
riſſima. ¶ Menio nunc ad ſᷣm pᷣncipale qð fuit
an iſtis pitis in arte credat ſine iura mto. ratio
dubirandi ẽ qꝛ nõ deponũt de eo qð pcipit ſen
ſu coꝛpõco:ſʒ iudicio ĩtelleci fʒ ꝑitiã artis eoꝛũ
uñ cũ poſſint errare ð facili ſubirẽt ꝑiuriũ ſi in
rarent: ar. l.marcellus.ff.reꝝ amo.? ꝓpt hᷣ ſũt
opi.ĩter gloſatores iuris ciuił et ſcq̃ces de q
glo. in. l. i. f. ð nẽ. inſpi. et in.l.iuriſiurãdi. C. de
teſti. ubi nõ. ꝙ ñ debent iurare: ſʒ Sriũ nõ.in.l.
cõpationeſ. C. de fi. inſtru. æ uᷓ expſſum iĩ.l. hac
edictali.C. de fis nup.⁊ ĩ aut᷑.de ñ alie..ꝙ at.
vꝛ tex. cñ gl.ij.i.c. fratnitatis ð fri.⁊ male. Jo.
an. poſt Hoſti.i.d.c.frat᷑nitatis ux diſtiguẽ iter
iuram tũ de ueritate ? n pᷣſtant per rõem pal.
2æ inramtũ ð credulitate:⁊ h pᷣſiant:⁊ ſic itelligã
iur iura Sria. Idẽ Oar. i ꝓbe. ffo;. æ op.fac
tex. in.l.nemini. C. de aduo.diuer.iudi.ubi doc
toꝛ atteſtatur iureiurandd de pericia diſcipuli.
mihi hoc plʒ et indubie credo ꝙ debeãt iurare
et arbitror ꝙ iural ũt ſic deponẽtes ſuꝑ conſan
guitate ꝗᷓ nõ ꝑcipitur ſenſu coꝛpõco de quo eſt
bo. tex.ĩ.c.quot᷑.j.ð teſti.⁊ foꝝna erit ꝙ nj pug
to odio nʒ amicicia ⁊c̃.et ꝙ id ꝙ deponũt ꝑce
punt fᷣm ꝑitiã artis eoꝝ:et credũt ita ec it colli
git ex. d. c. quotiẽs ⁊ fac̃ qð ibi dicã. Ex pdictiſ
põt colligi an ⁊æ quali᷑ debeãt iurare doc.apud
cãcelar ũ ſtudij qn exaiaueit ſcholarẽ ꝓmouen
dum ſentit eni Har. in.d. loco ꝙ debẽt iurare
5 credulitate. ¶ M. ergo ꝙ docto. exaiantes
debẽt iurare et idẽ dic ðᷣ pntãtibꝰ: ꝓ bᷣ bo. tex.
in. d.l.nẽini.et credo ꝙ iurabũt fᷣm foꝛmnã quaʒ
pmiſi. Et adueꝛte ꝙ anñ doctoꝛatũ teꝛ dʒ appꝛo
bari.pꝰ a pntantibꝰ.po in exaĩe pᷣuato a doctõi
bꝰ collegij. *ꝰ in publico qñ doctorat᷑:qꝛ ut pro
aliquo ꝛecte pᷣſumatuꝛ ter dʒ in exercitio alicuiꝰ
actus appꝛobari:ſicut in ſil legit᷑ de atlct.l.una

C. de atlethis li.x. et ibi ð hoc ꝑ Haꝛ. ꝙ nõ. ꝰ

illos ᷓ ꝑ nnicũ exam ↄſequunt pnati licetiã pu
blicã. er iðᷣ archi.i.c.de qpuſdã.xxxvij.di.ubi ẽt
ꝑ illaʒ.l.unã dicit ꝙ qͥ appꝛobat᷑ a doctoribns
cõruptiſ ñ gaudet puilegio doctoꝛatus. Iẽ nõ.
ꝙ n ſolũ ꝓpter defeciũ ſcie ſj ẽt moꝝ põt ſchola
ris repꝛobari: ut ꝓbat᷑ in.l.magr̃os.C. de pro
feſ. er medi.li·x.et ibi ꝑ Mar.⁊ ſex reqrũt᷑ ad ꝓ
monendn ad magiſteriã dignitatẽ pꝰ pitia docẽ
di fo facundia dicẽdi.ʒꝰ ſubtilitas interptandi.
qrto copia dicẽdi ſeu dictoꝝ ⁊ h colligunt᷑ ex.l.
una. Q. ð ꝓfcſ. qui in uꝛ. ↄſtan.li.xij. qnto moꝝ
excellẽtia:ut.d.l.mgios.ſexto Htus fortitudis:
ut ſciat reſiſtẽ aduerſus uim foꝛtune:ut.l.ꝛedda
rur. E. ð ꝓfeſ. æ medi. ⁊æ ibi Maꝛ. ? iõ pauci di
gne attigũt dignitatẽ doctoratꝰ:ut dieit Har.
pꝰ Ey. in.l.oms ppli. ff. ð iuſti.? iure. et dixi di
gnitatẽ: qꝛ doctoratus dignitas ẽ: ut ẽ pulcher
tex. Fy unũ ĩtellectũ ĩ.c. qᷓto ðᷣ magiſ.ſẽtit Mã.
in.l. fi. C. de indeis ⁊ in.l.oms.C. ð̊ decuꝛ.li.x.
uide ꝑ eunõ in ꝓhe.ffoꝝ.Iʒ aliud ſentiat ĩ. ·. ex

¶ De pꝛobationib⸗

eo. ff. de mili.teſt. niſi egerit per.xx.an.d.l.uni
ca ð ꝓfeſ.qui in ur. ↄſtan.li.xij.ſed dic concor
dando ꝙ eo ipſo ꝙ incipit legẽ aſſumit quãdã
dignitatẽ cũ hẽat iuriſditionẽ. ut in aut.habita
.E. ne fi. ꝓ pa.ſed pꝰↄtinuatõʒ lec.ꝑ.xx.an.aci
piſcituꝛ maioꝛc dignitatẽ: ut.d.l.una.ſʒ hᷣ uult.
rõ concludit in doctoꝛe legente:ſʒ i ñ legẽte poſ
ſet dubitari. Mar. m in. d. l.oms ſentit ꝙ ideʒ:
dum ibi dixit ⁊ in. d.l.fi. C. de iude.ꝙ iudei nõ
pñt doctoꝛaꝛi: qꝛ doctoꝛatꝰc dignitas:⁊ poſſet
dici ꝙ lʒ i legat ↄſeqt tñ ptatẽ legendi ꝑ docto
ratum:æ efficit᷑ magꝰ ſaltẽ hĩtu:⁊ h̊ inſerẽ nolui
pꝑ canoniſtas:q n hint alibi hãc mʒ pulchꝛam
2 quotidianã. ¶Altio hic quero ꝓ declaꝛatõ
ne tex. quare hic ponderat᷑ ſeu capitulat ex ꝑte
mulieris ꝙ non fuerat cognita nec a uuꝛo potu
iſſe cognoſci. ſo. ut ſentit glo.i.foꝛte agebat᷑ ad
diſſolutoʒ mẽimonij ꝓpt᷑ ipotentiã maꝛiti: quo
caſu n ſufficit q; uxor n fuiſſʒ cognita:ſj ct ꝙ nñ
potuerit cognoſci:n m h̊ ſolũ ſuffi it ad diſſolu
tioneʒ mimonij:ſed dic ut le.? nõ.in.c laudabi
lem ⁊ in. c. fi.: in. c.i.ð fri.?æ mole.¶ Vpot tel
ligi ꝙ hec pondeꝛant᷑ ad effectum.c.vẽ qᷣ ⁊.c.fi.
de ſpon. an ſponſalia tranſiuiſent in matrimo
niũ ꝑ carms coplam.uel.t᷑no qꝛ foꝛte mulier no
lebat intrare religionẽ:qð ei licebat inuito maꝛi
to ſi mr̃imoniũ nõ erat ↄſumatũ:ut in.c.ex pu
blico de Oueꝛ.ↄiu.ſed iunc ſuꝑflue ponderatur
ꝙ non poterat cognoſci. d. c. ex publico.
Z. j POrobatio
Zi tio loco. teſtium prefer
tuꝛ inſtrumẽto:ſic cõiteꝛ ſummat᷑:ſʒ
ſummatio paꝝ niilitatis affert ꝑ
c.cum Joannes. j. fi. iſtru. ubi hoc latius di
ſcutit᷑. uñ ego ſũmo alit᷑ ⁊ ſic. Singlares ð uni
uerſitate poſſũt ad cõmodũ uniuerſitatis repꝛo
bare iſtim falſo ↄfecrũ noĩe unineꝛſitatis.p põi
tur qõ:fo rñſio:ibi ſed qm. ¶ Mõ pꝰꝙ aliena
tio ꝛei eccłe ẽt immobił põt ꝓbari ẽt ꝑ ſcriptuꝛã
pᷣuatam ſigillo eccke ſigillatã. nã hic ni interuenit
ſcriptura publica:als ipſa ſola feciſſz et fidẽ ſiñ
ſigillo:ut nõ. Inno.in. c. inter dilectos de ſi.in
ſtru. nec ex tex. hoc ↄpᷣhendi põt:⁊ ꝓ h̊ dẽo fac
c.ij. de fi. inſtru.⁊ cle.i de ꝓcu. ⁊. d. c.ĩteꝛ dilec
o A ſo ꝙ ubi fem affirmatiuũ ẽ coaꝛta
tuʒ ad certas ꝑſonas eriã collegialiteꝛ poõt nega
tiua ꝓbari ꝑ illas pſonas ſingulaꝛiter deponen

tes:dummõ n ſint ſingulares ĩ dictis ſuis: aliss

obſtaꝛet:c.cũ dilecti ð ełc.de h̊ aliqd.j.¶ Mõ
ꝙ clerici eccle pñt teſtificari ĩ facto eccle ⁊ ĩ ipi?
fauorem etiam deponendo ſuꝑ facto uel no fẽo
ab eis collegialit᷑: quod ẽ bñ nõ ¶ S ſigil
lum appoſitum qnqʒ eſt adulterinuʒ: onqʒ furti
uum. ?7 dẽ adulteꝛinnʒ im Joan an. n eſt aliud
ſigillum ſile. furtinum vo dẽ qn eſt uerum ſigil
lum furtiue appoſitum. ut qꝛ ſine conſenſu cõnẽ
tus. Et nõ ꝙ nalet h̊ caſu exceptio alternatiue
facta.tuʒ qꝛ in qualʒ parte alternatiue coucludi
tuꝛ inẽs excipientis:de Np.ex ꝑte.i.? quod ibi
nõ. tum qꝛ reus poteſt diuerſis exceptionibus

Wrgtben fendete
PPüngmnfifnmis

giplmnn uim.
ufraipenui,
iyuar iir ſia r,
rr onrtti leii a
ſens rii nd
ſſfnsarumn t be n
Ftarerſtuengtni imn funre
VacrisdcAre
Npſrrarcd rr den d dn
ncchernnchen —

2
rakmicr Win
mngtnndäitn Wtr

miini dn Nütüm
enchnietinin rrat
Peritadng
Wennxrnten
NENNer ge⸗
nn wand
Zriginetin zre
mnnenzmn e iei,
wifmn gang⸗
uing,ting, Cnte
RAEeNYe
WE .

11 TE
A

lebimers,
ſr eimehitln
iran

H i 7. .
thlüni it

to heae .
Nnianle e
anogtin er
chſin tatip an
nuuiſmr ptn
potenni Mantico
Niftißzginßt
mdſoüiſefiitad diſtn
dcule tnöine Muccdi
idinange C 4
inchemn tf.
dunmtuſon in nunno
n ui idurwlenio
rip iaur uim ui
iͦ i οh,
Aurc ſofve poncnamr
lid corpoblco.
Drobano
loo. Prcſer
mnäbeſcöite ſunnaiſ
to ar nilunsefn
fiüm mibochniscl
li eſe. Gingensdni
Gmoliunverſtunsenn⸗

inievni is) doi
dan. Pim
lirpagſeihmn
——
SS
i pb be ifi iii
Ancim anluc ii
ihncipert ,0)
indle
jx t4 i
nunmieCOnd

eſ

iitacolldr,
n⸗ ſiei
hendo ſ ſoſl

ein. mi
ni i
un iſc el
n , Neun

dun wni vſetotie

uti:de quo in ꝛegula nullus pluribus de regulis
iuris li.vj.tum qꝛ redditur excipiens inceꝛtꝰ ex
facto aduerſarij iuxta nõ.ꝑ Inno.i. c. ↄſtitutus
de reſti.ĩ inte.⁊ facit.l.que de tota..inceꝛta.ff.
de rei uen ¶ M. ultimo exquiſuũ æ ſingulaꝛem
modũ ꝓbandi falſitatẽ inſtri ↄfecti noĩe alicuiꝰ
collegij: ut illi de collegio deponãt: ꝙ collegiuʒ
nunqꝙᷓ uoluit ↄſentire q illius rei mentio habe
batur:⁊ ſic debent ſe fundare ſuꝑ facto collegij
nõ autẽ ſuꝑ facto eoꝝ dicendo ego nõ conſenſi
nec ego ⁊c̃.qꝛ ſic eſſent ſingulares in teſtionijs
ſuis ⁊ nõ facerẽt plenã fidẽ:de elec. cũ dilecti ð
teſti.tam litteris.j. eo.licet cũ ſi. Kotra hoc
⁊ ptra tex.oppo.iſti autẽ de ecclia ſatagebãt
bare negatiuã que eſt improbabilł.ſ. ꝙ nõ ↄſen
ſerãt:de elec. bone:ergo debebãt ſuccumbeꝛe:ut
ibi ⁊ in.c.cũ eccleſia de cã poſ.⁊ ꝓprie.ſo.dicit
gl.i. ꝙ directe ꝓbari nõ põt ut ĩ Srio: ſ idiꝛec
te ſic: de teſti. ex tenore.l.optimaʒ.ff.ð Shẽ.⁊ cõ
mit. ſti. ? ita ĩdirecte ꝓbabãt hic. Inno. pꝛimo
tenet ꝙ indiꝛecte ꝓbetur hic:poſtea dicit hit
nõ ꝓbaĩr̃ negatiua:ſʒ pſumptiões pꝛo negatiua
quibꝰ ſiatur niſi ꝓbet᷑ ↄrium. ⁊ ꝓbabiliter pot
dici fm eũ:ꝙ nbicũq; agit᷑ de falſitate inſtrumẽ
ti ꝑ eos qui inſcripti ſũt uel nõ inſcripti ĩ inſtr̃o
pꝛobat᷑ uel impꝛobat᷑ fides inſtri. j. de fi. inſtru.

cum Joannes. C. de fal. I.ubi. Jo. an. dicir: q

ſi iſti fratꝛes ↄcoꝛdaꝛent de die ⁊ loco ↄtractuſ
pñt directe ꝓbare negatiuã ſicut affirmatiuam
per ea que nõ.ᷣin.d. c.bone. Aduerte an negati
na poſſet directe nel indiꝛecte ꝓbari nõ ẽ ̊ mã
noſtra: ſed plene p gcboncd Dian gene
raliteꝛ qualiteꝛ repꝛobet᷑ inſem P teſtes iſcꝛiptos
uel nõ inſcriptos plene dicet᷑ in. c. cũ Joãnes ðᷣ
li. inſtru. æ aliquid.j. dicetur. hic aũt ſolũ tracta
mus de repꝛobatiõe inſtzi confecti noĩe collegij
ſingulis de collegio deponẽtibus collegiũ nõ ⸗
ſenſiſſe in foꝛma de qua in tex.quo cãu dicit hic
Inno. nt. . dixi negariuã bic nõ ꝓbari:ſed tin
p̃ſumptiones pꝛo negatiua. glo. vo diẽ ꝙ ꝓbatr
negatiua indirecte. et cum his duabꝰ ſolonibus
tranſeunt hic cõiter doc. ¶ Kötra ſolonem ſeu
intelectũ Inno. facit: qꝛ ꝑ pſumpriones non dʒ
ꝛecedi a ꝓbatione ꝑfecta:cũ tã diu ſtandũ ſit in
ſtr̃o:donec ꝓbet᷑ ↄrium.il.cũ pcibꝰ. ff. ð pꝛoba.
7. c. cũ Joannes pꝛealł.cum enim uerſet᷑ in du
biũ:nunquid inſtim ꝑ claꝛas ꝓbationes ꝛepro
bari poſſit:ut hic in gl. magna 7 nõ. in. d. c. cuʒ
oannes:fortius eꝛgo p pᷣſumptioꝛes non dʒ
euacuari fides inſtꝭi. Contra ãt ſolonez ſeu lec.
glo. facit:qꝛ iſti ſolum deponebant: ꝙ quoriens
de h̊ inter fratres aliqua erat mentio ↄſiliuʒ to
tius conuentus fuit in orium ⁊cc.hec enim ꝓba
tio non concludit directe nec indirecte qꝛ iſtru
mtum iſtud non emanauit a caplo cum potneꝛit
caplin congregari inſcijs illis teſtibus ⁊ ↄſenti
re.opoꝛtet eniʒ ad hoc ut pꝛobario negatine na
leat ut neceſſario concludat reʒ aliter ſe hꝛe non
poſſe ur. d. c.bone in glo. in. V. ſingulares er ſu
per ea. Itẽ iſti teſtes non deponebant odictõeʒ

¶ Tertio loco .

capituli interneniſſe die æ loco cõtentis in iſto⸗
ego non dʒ ꝛeprobari inſtr̃m: ut in.c. cum Jo
annes. 7 foꝛte ꝓpteꝛ has ꝛ6es fuit morꝰ Inno.
hic ad dicendũ:ꝙ negatiuad pꝛobatĩ ẽt indirec
te hic:ſed preſumptiones negatiue tm:⁊ ex his
ꝛcmancet imellectus hꝰ. c. dubius. Ego pono in
tellectum clariſſimũ: ꝙ hic omnes frarres ecclie
fuerunt ꝓducti in teſtes:q dicebant alias cõſen
ſiſſe illi alienationi: ut patet ex illa idefinita cũqʒ
fratꝛes ⁊c. Vel ſaltem maior paꝛs ſine quibus
nõ poterat capłin ualide ↄgꝛegari.x.q.ij.h̊ᷣ ius
poꝛꝛectum: qͥ gicebant: ꝙ cũ inteꝛ fratres de h̊
e at mentio oms dicebant:⁊ ſic deponebant
de facto collegij:nec poteꝛat eis inſcijs ↄgꝛegãi
caplin:eꝛgo ſatis indirecte ꝓbatur negatiua:cũ
eſſet coarrata ad certas perſonas:qᷓ deponebãt
in Srium.æ ſᷣm hunc intellectũ põt ſaluari cpi.
glo. ſi ãt minoꝛ:ꝑs cax łli depoſuiſſet ceꝛte nõ ꝓ
baſſent:cum ſine minori pte potuiſſet eis iſcijs
congregari caplʒ in alio tpᷣe ⁊ ↄſei tire:⁊ ita eẽt
interpꝛetandũ:ar.c.cum tu de teſti. ?.c. cũ Jo.
niſi reſtrinxiſſent ſe ad locũ = diem vctus ut ꝙ
tota illa die fuerunt in loco ubi ↄctus dicebat᷑
celebratus:⁊ ꝙ nõ poruiſſet congregari caplm
⁊ ↄſentire quin ipſi uidiſſent:tunc ſatis ſalteʒ in
direcie ꝓbaſſent negatiuam iux nõ.in.d.c.bo
b potes ſumere bonã ⁊ iutaʒ rati
cã reprobãdi inſiẽʒʒ ↄfectũ noĩe collegij. ¶ Bl.
ij. in prin.eſt facilis.deinde ſentit oppoſuioncʒ:
ꝙ iſti frarꝛes eccłe cum eſſent effecti ad augmẽ
tũ eccłe nõ debebãt admitti ad teſtionium:ar.in
c.tam lris de teſti.ſo.ꝙ hic admittunt᷑ pprer ð
fectũ reſtium qꝛ natura negocij erat taliſ ꝙ per
extrinſecos ꝓbari nõ poterat:cũ ad caplin ex
nei ñ ↄſueuerunt admitti de teſti. ueniens in fi.
ubi bo.tex. młia pnit ex hac gl. colligi pꝰ ꝙ actꝰ
capitulares pnñt ꝓbari ꝑ illos de collegio: etiaʒ
ſi aliquatenus reddant᷑ ſuſ pecti:qꝛ ꝓpter defec
tum teſtiũ ſurgentẽ ex nã rei admittuntur teſt. s
nõ oio integri:ad hoc.d.c.ueniẽs nide bonam
glo. in. c. cũ dilecti de elec et qðᷣ nõ. ꝑ Inno.et
alios in.c.ij. e arbi. ¶ Scdo colligitur ꝙ ſin
gulares de collegio nò admiriunt in reſtes ĩ fa
uore; collegij niſi in defectu alio teſtiũ et pro
hoc facit.c.et ſi chriſtus in fi.de iurciu.et ſentit
Spe.in ti. de teſti.F.i.v.ſed nunquid.ↄriũ ſen
tiunt doc.in.c.et ſi x-ps qð ur̃ uerius p.c.inſuꝑ
⁊.c.cũ nuncius.j.de teſti.⁊ dic pleniſſime ut ibi
dicam. ppo.æ ur̃ ꝙ teſies hic ñ debeant pᷣ
ualere inſtro:cũ parẽ uim hẽant teſtes 2 inſtra ĩ
litibus exercendis.l.in exercendis.C. de fide in
ſtꝛu.et.c.cum Jo. e.ti.et par in parẽ n bẽt unꝑi
nʒ de elec. innotuit 2:lille a quo. S .tempeſtiuuʒ
ff. ad trebel. ¶¶ Glo. ultima cirea boc multuʒ i
ſtat allegando ꝓ ⁊ fo concludit tria primum
qn teſtes pualent inſtro uel e fo quales debe
ant eſſe teſtes ad hoc ut pualer inſto. ʒ quot
teſtes requirantur ponens in fine aliquos caſus
in quibus non admittitur ꝓbatio o inſtm ? ex
bis glo.ſatis ẽ clara.Gof.in.c.cum a nobil.j.

—

¶ De pꝛobatlonib⸗

de teſti. ut bic refeꝛt Jo. an. dicit iudicẽ debeꝛe
oſiderare qualitatẽ tabelliõis. . ð pſcrip. ad au
dientiã.⁊ ↄditionẽ teſtiũ.iiij .q.iij. ſi teſtes.⁊ ſm
boc alteꝝ alteri pferri.ſ.inſtem ul teſtes. Si vo
oĩa ſint equalia ⁊ ſint ꝓbationes obſcuꝛe abſol
uet reũ.S. e. c.ex his cũ ſi.⁊ uide de hac mã gl.
pleniorẽ. iiij. q.iij. ſi teſtes. Ego hãc mãʒ pleniſ
ſime exaĩabo ĩ.c.cũ Joãnes:ubi melius cadit ⁊
cõiteꝛ examiatur. Altium tñ dẽm Goff. ꝙ data
paritate inteꝛ ↄditionẽ notarij ⁊ teſtiũ abſoluat
reus nõ plʒ:qꝛ ex quo teſtes ſũt idonei ſicut no
tarius: debent duo teſtes niua noce deponẽtes
pꝛeualeꝛe dicto notarij: qꝛ dicta pꝛobatio teſtiũ
eſt va æ naturalis æ iuri diuino ↄſona: In ore
duoꝝ æc. Iſta vo pꝛobatio que fit ꝑ inſtim eſt
eyordinaria ⁊ artificialis ⁊ quodamõ miraclło
ſa: ut credat᷑ pelli aialis moꝛtui alijs nõ loquẽti
bus: nt nõ.ꝑ Inn. in. c. cñ. p.?.C. ũ Joãnes
fi. inſtꝛu.ubi plenius tangã. lrimo nõ bene
nnũ incidẽter tactũ in glo.ꝙ ĩdicia habẽt eqna
lem nim cũ teſtibus ⁊ inſtʒis:allegat bo. tex. i. l.
indicia. C. de rei uen. ↄtra hoc facit qꝛ teſtes ⁊
inſtra faciũt plenã ꝓbationẽ ẽt ĩ crialibꝰ ðᷣ qno
per Jo. an. in regula ſemel malus de reg. iuris
li.vj.in mercu.ubi tractat an crimen poſſit pro
bari ꝑ inſtm uide etiã ꝑ Cy. in. 1.ſciãt. C. de ꝓp
ba. ⁊ per Mar. in. lI. ſenatus. ff. ad'turpil. æ peꝛ
duos teſtes põt etiã papa ↄuinci de crimie ut ẽ
glo. ſing. ij. q. iiij. c. preſul.ſed indicium nõ ſuffi
cit ad ↄuincendũ łʒ qnqʒ ſufficit ad torturã. naʒ
= unus teſtis facit indiciũ.ut nõ.glo.in.l.iij. C.
ad legẽ iuł.ma.⁊ in.c.fi.de iure iur. plene de in
dicijs per Mar.i. l.fi. ff. de queſtio.et ibi tex. ꝙ
indicia non ſufficiũt ad ↄuicendũ iſed ad tortu
rã quid dicemus. aduerte.nã indicia ĩ lata ſigni
ficatione pnt ſumi pꝛo plena ꝓbatõe et dicũtuxr
tunc ab indicãdo qꝛ indicãt aliqð factũ nel non
factũ eſſe iudex ubi factũ nõ ẽ notoriũ ꝑmanẽs
non põt adduci ad uerã ſciaʒ alicuiꝰ facti ſʒ ad
ducitur ad credulitatẽ ex ꝓbatõibꝰ: un reſpectu
indicis cni nõ ↄſiat an ſic fuerint facta oĩa pnit
dici indicia ⁊ ſic uno mõ põt intelligi illa. l. indi
cia. 2* mõ põt intelligi ut capiantur ibi indicia
pꝛo pſumptionibus iuris tin ſiue iuris ⁊? de in?
ue preſumptionibus nioletis que ſufficiunt ad
ferendã ſñiaʒ diffinitinã ðᷣ ppſũp.aferte et ſic nz
ibi intelligere Cy. iſte.n. Ppſũptões equinalẽt te
ſtibus et inſtiis:⁊ pñit dici indicia largo mõ qꝛ
prelũptiue indicant factũ de quo querit. qnqʒ ⁊
ʒ indicia ſumunt in ſtꝛicta ? ꝓpria ſignificatõe
2 tunc ſumũtur pꝛo aliquo nõbili ſigno maleli
cij ul alteri rei ad vitatẽ bndã: ? dẽ t ab idicã
do.l.ſolent.ff.de pſcrip.v.non ꝙ plene idicèt:
ſed dãt ſignũ ⁊ niã ad plenã ueritatẽ habẽdam
2 de iſtis ĩdicijs ſic ꝓprie ſũptis intelligi debẽt
iuꝛa que dicunt idicia nõ ſufficẽ ad cõuincẽdũ.
2 b's uide aliqua bona dicta que ponit Jo.
an. in addi. ſpe in ti. de proba. S. fi. V. xiij. qui
poſt quẽdã. Lho.de pipata dicit ꝙ indiciũ ori
tur ex his qᷓ urgeꝛe debẽt indicis animũ ad cre

dendũ maleficiũ: uel ꝛc aliquaʒ de qua agit᷑ eue
niſſe ſaltẽ ea credulitate que eũ moueat ad tor
turã ⁊ dicit ꝙ effeciuſ indicij ẽ: ut ex idubitatis
indicijs puniatur ꝛcꝰ:ex dubitatis toꝛqueat᷑.de
primis ponit exẽplum cũ de cameꝛa hnte nnum
aditum ? egreſſuʒ egreditur aliꝗs pallidus cum
gladio ſanguinolẽto.⁊ ibi inneni hõ mortnus:
7 de his intelligit..ſciãt. C. de pꝛo ha.ubi ꝑ ĩdi

cia põt quis conuiĩci.de crie.palliditas.n.⁊ tre

pidatio eſt unũ indiciũ.ar.ff.de queſtio.l.de mi
noꝛc. F. pli. delatio gladij põt dici aliud indiciũ
qðlex pſumit ad malũ. E. ut. aꝛ. uſus.I. una. liꝰ.
.xi. æ in aut.de aꝛmis col.vj. ſa anguinoléetia gla
dij eſt aliud indiciũ ex quo capitur cõiectura ſi
cut ⁊ als.ff. de do.inter ui.⁊ uxo.l.uiruʒ:ſed qꝛ

talia ĩdicia ſunt ueriſſima ponebat dictꝰ. Lho.

aliud exẽplũ magis lene.occiſus eſt titiꝰ i uinea
uel fundo nec ſunt teſtes: ꝙ ſeius occiderit aſſe
runt bñ de inimicitia ? uibratione gladij 3 ulũ
2 ꝙ uiderũt eũ:effugientẽ de loco illo ubi male
ficiũ fuit ↄmiſſũ. Itẽ ð̊ uoce ⁊ fama ꝙ occidit.
hec quattuoꝛ ſᷣm cũ bn pꝛobabunt titiũ ꝑ ſeiuz

occiſũ:⁊ ſic intelligit dictã.l. ſcis t. ⁊.l.iij.. ult.

ff. de teſti. ponit ẽt aliud exẽpiũ ſub codem the
mate non ſtat teſtes ꝙ titiũ occidi fecit ſeius: ſ
pꝛobaĩ ꝙ ipſe ſeius erat inimicus titij: ? ꝙ tpe
occiſionis erat in loco. Itẽ ꝙꝙ ꝛceptauit occidẽ
tem: æ ꝙ occidẽs erat familiaris ? domeſticꝰeiꝰ
pꝛobatuꝛ fſama. Itẽ ꝙ ſeius iactauit ſe ꝙ facerz
eũ occidi:æ ꝙ erat homo ad id potẽs ⁊ ꝙ iter
eos offenſa preceſſerat et de his ẽt dicit poſſe
intelligi Sdicta.l.ſciant ſed ego addo unuʒ nota
bile dictũ Mar. in.I. fur eſt. ff. de fur. ubi nõ. uẽ
requirere tanta idicia ſen preſũptões ſicut dicit
Tho.⁊ Jo.an.ĩmo dicit ꝙ ubi quis deprehẽ
ditur in ipſo delicto ſeu in aliquo actu ꝓpiquo
ad ipſũ delictũ:tunc tale maleficiũ efficit notoꝛi
um per. d.l. fur ẽ. Ex quo infert ꝙ ſi aliquiſ ui
ſus eſt fugere cũ gladio euaginato:? ibi reperit
aliquis moꝛtuus ex hoc ẽ homicidiũ manifeſtũ
ꝙ ipſe fecit. Idẽ dicit ſi quis deprehẽdit᷑ in do
mo alicuius ubi pulchra mulier ẽ hoc eniʒ facit
adulteriũ manifeſtũ: æ ira dicit debere ĩtelligi.l.
capite qͥnto.ff. de adul.hoc ultimũ mihi non pla
cet:qꝛ iſte non ẽ actus pꝛopinquus adulterio qꝛ
foꝛte itrauerat inſcicte muliere ut ſepe repertuʒ
eſt: ſed cederet hoc dictũ qn reperiret᷑ cuʒ mu
liere in actibus nenerijs puta oſculando uel cõ
fabulãdo in loco ſecreto: et ita uẽ uelle gl.? ideʒ
Mar.i. q.l. capite qnto et ſic limito ẽt dcã Th.
7 Jo. an. De fis indicijs.ſ.dubitatis que ſolũ
ſufticiunt ad roꝛturã remittit ibi Jo. an. ad nõ.
per eũ poſt dictũ Tho.i ti.de notoꝛio crie. F.
ut aũt. ⁊ ſe. ⁊ ibi ĩter cet̃a dicit ꝗꝙ aꝛgumiũ pſũp
tio ⁊ ſuſpitio ſunt idicia:alł.nõ.in. l. ij. C. ð fal.
= in.l. abſentẽ ff.de penis ⁊ in.l.i.i.fi.de qſti.
cũ multis ſi. ¶ Ego de his ultis idicijs et an ⁊
an ſufficiãt ad roꝛturã ⁊ qn ſufficiat unũ idiciũ
æ an requirãtur plura:⁊ que indicia ſint ſufficiẽ
tia ⁊ an ſufficiat ꝙ ꝓbet᷑ ꝑ unũ teſtẽ remitto ad

onk

4

iitfitliſtriſse

eeiidtn nent
Wäürpdrni
hineiniet izt

in a lis / M /
lfjimgnwluugt
o apin, köenn
neto. uinſetr
mporebardia Tho.
clisck it'ininen
dig ſeaus ocecdent eſſe
ubrunope gadt 5i
Midedlo wirrnee
dNNina dct.
wndn mü ſen,
diti) itaii⸗ Kr.
N apiibcNr
mmiic Aur iiu
Eininas tiſe tpe
Neg ipmtoeece
3,9
nlanse dofneſic
us inannitſe faeer
o Adicd polesitel
adebis a dlet hoſe
lego addo mnz on
et ſde fur ubi o n
urſiiesſenti
innign nn fficla
e nictcü cfli ol
aicſti
diſten in
oanunthi
vri hnili in
Anntif
rd, ngſoet
pouerea
dier tr cisi,
ſaen enfinond
hoeblim 1oe
SAWoͤſteroc⸗
hopincon gan
Galcre

nõ. per Mar. iu. d.l1.fi.ff. ö qo. n eiz eſt uex ꝙ
pᷣſupponit dict Tho.qꝙ Iʒ indiciũ ſufficeret ad
roꝛturã ut nõ. ꝑ Mar. in. d.1.fi. pondera m qðᷣ
dictus. Tho. dicit pſumptionẽ eẽ indiciuʒ æ qd
ꝑ iudicia qs põt ↄuinci de grauiſſimo crie ſi ſt
urgentiſſima:⁊ ſic ſᷣm hũc intellectum poſſz itel
ligi. d.l.indicia ⁊? iſta glo.in ꝓpis indicijs. ſed
mihi plus plʒ qð pᷣdixi ꝙ illa n ſt ꝓpe indicia:
ſz magis pſũptiones niolẽte ⁊ urgentiſſime que
hut iudici aiuʒ inducẽ ad credulitatẽ: ⁊ ſic ĩpꝛo
prie põit. v. indicia ĩ. d.l.indicia ⁊ in.d.l.ſciant
¶ Mõ. i dem Tho. æ Jo. an. ꝙ ſatis poſſct
ſuſtineri nec eſt curandũ de nocabuł.ex q ideʒ
reſultat effectus.nã ut dicit Inn.i.c.qꝛ ueriſile
de pᷣſump.diſputatio ð uocabulis ẽ ꝑtinacibus
ręlinquenda æ uide Mar. in. Il. admonendi: qui
urit᷑ aliis uocabuł.dicit eiʒ ꝙ ꝑ tꝛcſ uel quattuõ
gradus iudex adducitur ad credulitatẽ ⁊ fidem
pꝰ eiʒ cũ cã introducit᷑ ꝑ actorẽ ⁊ negatio ſequi
tur ꝑ reũ iudex adducit᷑ ĩ dubitatõʒ:qꝛ ñ pᷣſumit
adhuc nec ꝓ actoꝛe nee ꝓ reo.ꝛꝰ ex aliqꝰ leui
indicio uel argumto inducit᷑ ad ſuſpicionẽ.⁊ H
appellat᷑ ſuſpicio. Te.tio ſi argumta inſurgunt
fortiora ĩcipit opinari ⁊ appellat᷑ opio:n e tam
ſuffiẽ ad fidẽ ⁊ credulitatẽ:ſʒ paꝝ ðᷣficit. qrto ſi
aliqᷓ magis adhuc eꝛigũtur ĩ cã adducit᷑ ad cre
dulitatẽ ⁊ fidẽ:ita ꝙ iudex pot᷑it ferꝛe ſniaʒ dic
ergo ꝙ in iure hemꝰ multa uocabula:ut idiciuʒ
argumtũ ſuſpicio ⁊ pᷣſũptio ⁊ alia appellatur lce
uis: alia uehems:alia ꝓbabil alia niolenta ⁊zc̃.
ð quibꝰin.c.lᷣas ⁊.c.qto.j.de pᷣſũp. Itẽ hẽmꝰ
opi.credulitatẽ ſciam ⁊ fidẽ nec poſſimꝰ ð oĩbꝰ
ill pdictis dare certã doctꝛinã ſʒ iudex hẽt ex ar
bitrio ſuo exaĩare an ſint talia q inducẽ debeãt
aĩiuʒ ſuũ ad torturã uel ſemiplenã uel plenã pꝛo
bationẽ.⁊ iõ dẽ in.l.iij.ff.de teſti. eius ꝙ nul
lo mõ diffiniri pnt q ſufficiãt ad ꝓbationeʒ:ſed
iudex ex ſuo ingenio dʒ ̊ ex multiſ arbitrari.?
nide ibi tex.puſcherrimũ.ad ið.c.ex lis.S.e.et
c.in na et.c.ptea.j.ð teſti.cũ ſi.Et extẽdi me ĩ
pdictis ultra q; forte mã ſubiecta patiat:ſj ñ ſt
hec aliena titulo neo ⁊æ aperiũt intellectũ ad infi
nita iuꝛa:⁊ h ſufficiãt hic e⸗
o. an. ſũmat hãc
Branit. decre. duplłꝛ ſecun
Qdui gl.pꝰ ſic.Etiã ĩ cã.mr̃imoniali
publicatis atteſtatiõibꝰſuꝑ eoð aꝛti
cło reſtes ꝓduci nõ pnt.⁊ reſpicit h ſũmatõ ſᷣm
eũ.v.ptibpublicatã. “ ſummat ſic Cõtra dẽa
reffiũ pluriũ unicꝰteſtiſ admitti n dʒ ⁊ h ſũmatio
colligit̃ ibi qdã aliꝰzc.x ĩ ãtiqᷓ ðcꝛe.fᷣm mibi be
ſũmatões n placẽt.pria eĩʒ ẽ S.c.cũ in tua.j.ðᷣ
teſti. ? id qð ipſemet Jo.an.iʒ in. c.ſerielſ.e.
ti.fa ẽ de indubio:iõ ſeqndo ueꝝ intellectum ſũ
mo.ſic. Abi agit᷑ de mꝛimonio hendo ꝓbato
ipedimto ⁊ publicatis atteſtõnibꝰ alij teſtes ſuꝑ
defectu ipedimti admittendi n ſũt. h. d.nõ. cõis
diuiſio. fa ibi qꝛ vo. ¶ Mõ quid ĩpoꝛtẽt h uer
ba ꝗᷓ cõit᷑ ſolent poni ĩ iſto.Lal ꝓmiſit ſe duc
tuxꝝ ſeu acceptuꝝ talẽ in nxoꝛeʒ. denotant enim

urauit.

ſponſalia dũtaxat de futuꝛo.̊ eiʒ denotãt vᷣba
hic ſcquentia:ibi cũ uellet tꝛaducẽ ⁊c.quaſi p õ
xreat ꝑ Vba ðᷣ futuro:nunc uolebar phẽ ꝑ vba
de pnti. ¶ Aduerte qꝛ ſi illud: v. traducẽ deno
tat factũ.i.ꝙ ð facto uolebat ad domũ traducẽ
tanqꝙ; uxoꝛc:tunc notabile iſtud nõ colligeꝛet᷑ ex
tex. ẽ tñ ueꝝ in ſe:qꝛ ex q vba ſonant i futurũ:
⁊7 ꝓmitto me ductuꝝ uel acceptuꝝ uel deſponſa
turum uel ꝙ accipiã uel ꝑ vba ſilia ſemꝑ pↄbũt̃
duntaxat ſpõſalia de futuꝛo. ſecus ſi vba ſũt de
pñti. ut accipio te ĩ meã uxoꝛẽ uel duco te uel ꝑ
ſilia vba. hec ꝓbant᷑ clariſſime in. c.ſicut ex l̃is
2. c. pe..ðᷣ ſpõ.⁊ idẽ dic ubi ſonant vᷣba iĩ fumn
rum:ſʒ ſunt executiua mr̃imonij:qꝛ tunc tacite
pᷣſupponunt miimoniũ de pnti.exẽplum ſi dico
ꝓmitto ꝙ tenebo te ꝓ liima cõiuge:uł ꝓmitto
illũ in uiꝝ hituxꝝ uł ſilia vba executiua mẽimõij:
tunc eiʒ tacite Zhit᷑ mẽimoniũ de pnti. tex.ẽ nõ
bil in. c. ex ꝑte ð ſpon.⁊ ẽ rõ:qꝛ q̃ nult ↄſequẽs
uult æ ans:ut nõ.in.c.cũ.¶.ð ↄſti.ðᷣ q plei

us in.d.c.ex ꝑte.⁊ hec nõ ꝓ inſtis nuptialinꝰ
2 uide qð nõ. Jo.an.iĩ ſum.ſua.de ſpõ.
2˙ in cã m'imoniali allegãs ipedimiũ ad mĩi
moniũ impediendũ põt æc teſtis.⁊ ſic ið põt eẽ
ðᷣnũciatoꝛ ⁊ teſtis. dẽ puto dicẽdũ ĩ oĩ cãu
ubi ñ cõꝑer ꝓ inteſſe ſuo ſʒ ad peccatuʒ impedi
endũ.qꝛ tunc tollit᷑ oĩs ſuſpicio falſi:⁊ ſic eſt ca
ſus nõ.in qꝰ nõ repellit᷑ teſtis tãq; ſuſpectꝰ:licet
ultroneus ⁊ ſponte ſe obtulerit:ad hoc.c.in oĩ
negocio ⁊ qð ibi nõ.ð teſti.ex q ſatis pꝛobat᷑ =
defendit᷑ ̊ nõbłe. facit.c.pteꝛea.ij.ð ſpon. Mõ
ibi ſm moꝛẽ ⁊c.ꝙ ẽt in cã mẽimouiali attendit
ↄſuetudo:de h̊ dic ut ple nõ.in.c.i.ð ſpon.⁊ lo
q? hic ð moꝛe ſeu ↄſuetudine ꝗᷓ hodie eſt redac
ia ad ius cõe:ut ĩ.c.fi.ð clã.deſpõ.⁊ dic ut ibi.
¶ Mõ ꝙ oliz n potat mẽimõiũ phi ĩ qnto. ↄſã
guitatiſ gꝛadu.hodie vo ꝓhibitõ ñ exccdit qꝛtũ
ↄſaguĩtatiſ ł affinitatis gradũ:ut in.c.uõ dʒ de
ↄſan. æ affi. ? dic ut ibi.Hõ ꝙ qlzʒ pplło ad
mittit᷑ ad ipedidendũ mẽimoniũ ꝓbando ltimũ
impedimtũ:de qin.c.fi.q ma. ac.poſ.⁊ ĩ.c.nõ
uã. e. ti. ¶ Mitio nõ tu iuuenis qð dixi in ultio
ſummãio:ex qꝰ limitat᷑ illð cõe dẽm:qꝙ ĩ cã mr̃i
moniali n ob. pnblicatio atteſtõnũ:quo minus
alij reſtes pꝛoduci pnit:⁊ ꝗ ſit ſpalitatiſ 20 ſtatim
uidebis cũ glo. ¶ Op.⁊ uẽ ꝙ nõ ob. publicati .
one atteſtationũ pnt alij teſtes ꝓduci:ut ĩ.c.cuʒ
Joannes de fi.inſtru. glo.in pn. ſedit:ꝙ ſuper
ciſò aꝛticuł uel directe rijs recipi ñ ᷣbent:ut h̊
⁊ in.d.c.fraternitatiſ ð teſti.ſj ſsꝑ nouo articło
depenꝗente ex poꝛi ꝛecipinnt᷑.⁊ h caſu loqᷣr otꝛa
riuz. 55 b iteꝝ op. glo. uz ciʒ ꝙ ſuꝑ eiſdẽ
articuł ſeu directe õrijs pnit teſtes recipi:ut ĩ.c.
ſeries.j.ð teſti. ubi ꝓbata ↄſãguĩtate æ publica
tis atteſtõnibus recipiunt᷑ teſtes ad eã impꝛobã
dã. ¶ Blo. ponit qtuor ſo. pria ꝙ illa decre.ſe
ries n tʒ ʒ UWicẽ.fʒ ut dicit Jo.an. æ bñ Uic.
h dixit oliʒ qn illa decꝛe.n erat in iſta cõpilatio
ne:ſy hodie ñ poſſ h̊ dicẽ ꝑ id qðᷣ hẽt᷑.S.ĩ ꝓhe
mio ꝛ?ſecatiſ ſuꝑfluis ⁊c.qꝛe ipemet Min.poſiea
b i

¶ In pñna

mutauit in fo apꝑatu ? dedit alias ſo. ad illð. e.
ſeries: qs ibi refeꝛã ꝗᷓ cõit᷑ nõ tenent᷑: iõ nõ cnno
bic refeꝛe ¶ Scða ſo. gl. ẽ priũ loqt qn ipe
dimẽtũ ẽ ꝓbatũ ad ſeꝑãduʒ mimõinʒ ia ↄoctũ.
tũc eni in fauoꝛẽ mrimonij admittuni teſtes ad
ꝓbãdũ õriũ:qꝛ ẽ maximũ piculũ ĩ ſepꝑando mẽi
moniũ legitie Zctũ:de teſti.qʒ ex qdã ĩ fi. hic vo
loquit᷑ ꝓbatio ipedimẽto ſponſalia ð futuꝛo:
quo caſu nullũ ſubeſt ꝑiculũ ſi nõ ↄhãt: iõ debʒ
obſeuari regla iur. ꝙ publicatis atteſtõnibꝰæc̃.
Hoſti. hãc lec.ĩpugnat:qꝛ bec diuerſitatis ro ĩ
ter ↄctũ ⁊ hendũ repꝛobat᷑ ſm cũ.j. de ſpon.
.c.pꝛeterea.i. ⁊.ij. ?.J.ti.ꝓx.c.cũ ĩ tua. ult foꝛte
allegaꝛe illa inra: qꝛ peccatũ iminet ĩ nõ ꝑficien
do ſpõſalia ſm ꝓmiſſionẽ:maxie ubi iuramẽtuʒ
iteꝛnenit ut hic ĩ pn. Cal.ſequit᷑ gl. dicẽs eã pro
cedẽ ꝓbato ipedimeto.ſecus vo nõ ꝓbato ipe
dimento: qꝛ tũc admittunt᷑ teſtes publicatis atte
ſtationibꝰ ad ꝓbandũ ipedimẽtuʒ. Rõ dinerſi
tatis: qꝛ ĩ prio cꝗn nõ ſubeſt ꝑicnlũ ſi nõ Shat:
cũ ſpõſalia poſſint diſſolui pari ↄſẽſu: ð ſpõ. c.
ij. ⁊ iõ obſemãda ẽ cõis regla iuris: ꝙ publica
tisg atteſtõibꝰ ⁊c̃.qꝛ ceſſat rõ exceptõis:ſ̊ ĩ fo ca
ſu ſubeſt piculũ ſi Zheꝛẽt ſtãte ipedimẽto:iõ dñt
admitti teſtes ſicut ĩ mẽimonio ↄcto.⁊ h̊ͥ cůu ꝓ

cedit dẽn Hoſti. ut nõ ſit dꝛia ĩteꝛ Sctũ = õhẽ⸗

qũ:⁊ ſatis optie loquit᷑ iudicio meo E⸗ exh
nõ.ꝙ ubi. unũ ius uenit expectatiue ſen limitati
ne ad cões reglłas iuris fit extẽſio illiꝰ iuris peꝛ
idẽtitatẽ rõnis. iura enĩ qᷓ admittũt teſtes publi
catis atteſtatiõibꝰ loquunt᷑ cũ agi᷑ ð mẽimonio
iã pcto.j.ð teſti.ſeries ⁊.c.cũ ĩ tna cũ ſi. ⁊ nibil
ominꝰ extẽdunt᷑ ad ſponſalia qũ ſubeſt rõ pecca
ti. allego ad h tex.nõ.qꝗᷓ bñ h̊ ꝓbat ĩ. c. cuʒ dilec
ta ð ↄfir. nti. ul iuti.idẽ qð Cal.ſeqt h do. An.
lʒ eũ ñ noĩet.dic eꝛgo facicdo regulã:ꝙ ubicun
qʒ ĩ cã mẽimoniali ſnia trãſit ĩ rem iudicatã:ibi
ob publicatio atteſtationũ.⁊ qñ dẽ trãſire nł nõ
rrãſiꝛe ĩ ꝛc indi. colligit᷑ ex hac rla.nbicũqʒ uiciũ
ſñie ẽ ꝑ ꝑtẽ S quã feꝛĩ remiſſibile ſnia tꝛanſit in
rẽ indicatã. ubi nõ eſt ꝑ ptes remiſſibile nõ trã
ſit in rẽ iudicatã. rõ ẽ: q; trãſitꝰ ĩ rẽ iudicatã cʒ
tur ex acquieſciõe ꝑtiũ:ð re indi:ꝙ ad aſt ultatõ
nẽ. C. qũo æ qn iudex.:.ab eo Ald ꝓpoſituʒ
eꝛgo taʒ in ſponſalibꝰ q; in mꝛiimonio ſi nicium
ſnie ẽ remiſſibile ꝑ ꝑtes ſnia traſit ĩ rẽ iudicatã
⁊ obſtabit publicatio.exẽplũ in ſponſalibus qn
ꝓbarũ eſt ipedimẽtuʒ. pñt emĩ ꝑtes oĩ ſnia ceſſaã
te diſſoluẽ fine aliquo pacto ſpõſalia eriã iuꝛata
d. c.ij. ita ? tatite poterũt ſibi piudicaꝛe patien
do publicationẽ atteſtatiõnz ſuꝑ impedimẽto uł
nõ appellãdo a ſnia lata ſpõſalia. exẽplũ ĩ ma
trimonio: ſi publicatio atteſtationũ ẽ ſca ul ſnia
lata ꝓ mꝛimonio:ut qꝛ ab actoꝛe dicebaĩt pctũ
a reo vo negabat᷑ nullo alie ipedimento allega
to.nullũ eni ſubeſt peccatũ ſi nõ admirtuntur te
ſtes de nono ad ꝓbandũ ꝙ nõ fccẽit pctũ: cuʒ
poſſit reus de nono Sohẽ: ⁊ ſic potuit ſibi tacite
piudicare. Si vo niciũ ſñie nõ ẽ remiſſibile peꝛ
ptes tũc nec ſmia traſit in rẽ iudicatam: nec ob.

publicatio atteſtõnũ exemplũ in ſponſalibus ſi
ꝓbatũ ẽ non ipedimtũ ut.S. dixi.pꝰ Cal.exem
plum in mꝛimonio ið qð in ſponſalibꝰ. nel ſi ꝓ
batũ fuit ipedimtũ ꝑ ꝙ mẽimõiũ uenit diſſoluẽ
dum põt eiʒ ꝓbari ↄriũ n ob. publicationẽ:qꝛ
nec ſñia obſtaret hoc cãau qð plus ẽ de re.indi.
tenor.c.lator ⁊.c.oſanguinei. ¶ Koncludo er
go breuiter hanc mãm ⁊ multas alias ↄſiles:q;
ubicũqʒ imminet pcẽm ueꝛitate nongnanifeſtata
nec ſnia tranſit in rẽ iudi.nec ob.publicatio at
reſtationũ qꝰ minꝰ alij teſtes pnt ꝓduci ſuꝑ eiſ
dẽ capitlis uł directe prijs. ð̊ ſñia ꝓbat in. d. c.
lator: c ibi h expᷣſſe tennit Hoſii.ubi dicã lariꝰ
2 aliquid ĩ.c.ↄſanguinei.e.ti.ꝙ nõ ob. publica
tio etiã ĩ eadẽ ĩſtantia expreſſe uoluit glo.i.d.c.
ſeries Sire iſtum iĩtelleciũ:ad h.c.in gio.
fi.i fi. ¶ Sʒ aduerte qꝛ Jo. an.i.d.c. ſericſ.uo
luit limitare oĩa pᷣdicta dicit eizʒ ꝙ in h̊ ẽ fauor
mr̃imonij.qꝛ cũ ĩ alijs cais ñ licẽt ꝓbare lfalſita
tem dirrecte porũ teſtiũ qꝛ h eſſy pꝛoducẽ teſteſ
ſuꝑ articulo directe õrio qð nõ łʒ ut in cle.ij. ð
teſti. In mimoniali tñ h̊ licebit: ut ĩ.d.c.ſeries
2= expreſſius ĩ.c.cũ ĩ tua.e.ti. Itẽ ĩ cã matrimo
niali ſuꝑ. caplło ſuꝑ quo diſpoſuer̃t teſtes ſi n ꝓ
bauer̃t poter̃t ailj ꝓduci publicatõe nõ ob.qð
in alijs cauſis non ʒ. ¶ Er nõ. ſing. hoc. ulti.
qꝛ alibi nñ ꝓbat᷑ h̊ dẽm in eadẽ inſtantia niſi peꝛ
argumta a ſili: ut pʒ ex pdictiſ ſʒ oĩa pdicta limi
tat in eo qͥ ſtat ꝓ mr̃imonio/Et nõ.ſing.hanc
limitationem quã non nemini alibi legiſſe ſentit
per hoc ꝙ publicatio ñi ob.i.cã mĩrimoniali:et
ꝑ ↄns nec ſnia tranſit inrem iudi.in piudiciuʒ
illius. ſ. ſtar pmr̃imonio ſecus eum q ſtat õ
mrimoniũ ꝙ ẽ ualde ſing. ſed nibil allegat Jo.
cal.i. c. ſerieſ: quẽ ſeqẽ do. An.qꝗ tenʒ ið.ecẽ ĩ eo
q ſtaret ð mr̃imoniũ: ut ſi allegaꝛet aliqð ĩpedi
mtum ꝑpetuũ cũ tunc ſubſit eað rõ ut euitetur
piclin aĩe:adducit nõ.in.c.latoꝛ de ꝛc iudi.⁊ qꝛ
eque fauor ẽ diſſoluer̃ mr̃imoniũ ) legẽ dei ↄc
tum ſicut ſltimũ conſolidare.⁊ h dem plus mihi
pl q; opi. Jo. an. qꝛ h ſpãlis ꝓuiſio ñ ẽ funda
ta ſuꝑ fauoꝛe mẽimonij:ſʒ potius ꝓpt᷑ ꝑiculum
aĩe:ad h̊ nõ.ꝑ Jo.an.⁊ Hoſti.i.d.c.lator:ubi
dnt iſtud.c. ꝓccdeꝛe ubi uertit ꝑichin aĩe:⁊ aꝑte
ſenſit gl. in. d. c.ſeꝛies.dico ergo ꝙ ſiue ſtet pꝛo
mt̃imonio ſiue ↄᷣ hnt pᷣdẽa locũ.ꝓ peuide tex.iĩ
.c. cãm mrimonij.. e. ꝓ ſo uide tex.iuncta gl.
i. c.i.ß Aã.⁊ affi. Addo tn unã limitatõʒ quam
credo ueꝛiſſimã: ut publicatiſ atteſtõnibꝰ admit
tat᷑ ſtans ꝓ matrimonio ucl ↄ ad ꝓbanduʒ qð
non ꝓ bauerat als directe õriũ pmiſſa tñ aliqli
cẽ cognitione. Mõ eiʒ ĩdiſticte ẽ audiẽdꝰ: ne h
faciat ut corrumpat teſtes:uł cãõ uexandi adueꝛ
ſariũ: uel cã differendi negociũ ſeu illudendi iu
dicium:qꝛ ubi ꝑichin magis uertit᷑:ibi cautius
ẽ agendũ de elc.ubi ꝑichʒ.li.vj.facit.c.i.de iur.
ca. li. vj. Oebet exaiari ꝗre iſios teſtes pus nõ
ꝓduxerat ⁊ qles ſũt:⁊ ſi uidet ltimã cãm admit
tet als ſecus.nam in.c.cum ĩ tua dioceſi ⁊ in.c.
ſeries de teſti. habuit lĩmam cãm prod ucendi.

itrtmdbe⸗
iri inltnd
6cgven N n
ſdin N
Piznüßkchincn
Golnmn Eicb i ral
utfüimiuren /,.

rprin Mii
incrn.

Milümn igisdin e

7.
4

Miööcicnst arNKdd.
lnnungintttätai
nilnſin

Wiren
CAuisſcdeanatti

mupüri

NWsbe

di e
15ri ia nt ciſotne
c enn itun e

e,enignoob uble
ſopteſeroti i 4 4
nicſeciid,ci go.
d. niice. eiclno
1datciz gin hefnor
cioſlir oe ſn
ignbehhottlenſfe
no dnd tin ge⸗f
nbiccrirni dceies
mci. Micinunnd
qno iſwſden ſesi
uui Aunlnde /0hn
Euälg o, l,
Mrentiintmti nipen
diaſhon pcſen imi
Nno/Ctrno ing ane.
niniatbi legiſeeſenti
obici miinonialtet
reniudiin Pindienz
io ſes9 zeumqſu
gſednibil Aegn⸗ do.
Anqtenio ie
ſalegnn gicb eci
ſtiren n aent

ncNde Niucid

ninatii) Ee i
inetbdin Mom
di ti iu nibliß nch

ola uleni
. ſuie lrt

ruözqun
bPi miinat dip int

. au⸗
Ncſt
wrzi e⸗ Neb
6o ir u giochen
6
ſeant zull ſacei cndtin
dinecn . iti ami

unt euu.
nuc ndigt 6
ei icesß Ps
8 zlen Znadni

ut ibi nõ. pꝓ ̊ facit nõbile dẽm Inn. in. c. tenor
de re.iudi. ubi idẽ dicit in eo qꝗͥ uult admitti pꝰ
ſententiã appellatione n ſuſpenſa:⁊ ſic limitat il
la capla lator tenor æ ↄſanguinei:⁊ ꝑ b̊ hes de
claꝛata multa iura ⁊ uerificatã hanc faʒ lect.gl.
cdᷣo gl. ponit ttiã ſołone: ꝙ in. c. ſeries nõ
potuit reus ex articuł ꝓductis ꝑ ꝑtẽ informari
ſuꝑ ꝓbatione õria:qꝛ poſuit articuſũ nimis ge
neralẽ æ ↄfuſũ ꝙ illi erant ↄſanguinei 6 teſtcs
duenezt achſpalitatẽ ponẽdo.a.et.b.ĩ pꝰ gradu
un niſis atteſtõibꝰfuit inſtructus ſuꝑ ꝓbatione
Sria:iõ admiſſus fuit pꝰpublicationcẽ:qꝛ nõ ẽ ſi
bi iputandũ qᷓre pᷣus n ꝓbauit. ſed gl.nõ ꝑſiſtit
ĩ hac ſolone dicẽs ꝙ ex qꝰ ꝑs dicit illos et ↄſã
guineos ſatis pc tuit ꝑs ꝓbare Sriũ ſʒ certe gl.
male repꝛobat hãc ſolonẽ:qꝛ difficilimũ et pro
pe ipoſſibile ẽ ꝓbare:ꝙ aliꝗ ñ ſint ↄſanguinei:
niſi ꝓbatio ↄſanguĩtatis. ſtringat᷑ ad certas ꝑ
ſonas.qꝛ tũc ĩidirecte põt ꝓbari Sriũ et licʒ hᷣ
ſolo n ſit neceſſaria ad.c.ſeries:qꝛ ſpale Ei mi
monio.iñ ĩ ſe ẽ uera ⁊ nalde nõ.⁊ ej tʒ Inno.
in.c.ex tenore.j.de teſti.ubi latius attingam.
qrto ſoluit glo q; hic ꝓducebatur unus teſtiſ õ
ꝓbõnẽ pluriũ.ſʒ h ſolo ẽ indubitabilis ⁊ ð mo
dico ſeruiret. Er. glo.ponũt᷑ que alie lec. que ni
hil ualẽt iõ ñ curo rcitare:teue faʒ lcc.declaꝛatã
et ſupꝑpletã ut ſuꝑ ec:dixi.

itteras oꝛdiarij ꝓbat᷑ qͥs excõicatꝰ
niſi Zꝛium doceat.ita ſummar Jo⸗
an. ueꝝ tñ h̊ ſũmatio nimis gnãlis eſt ut patebit
ex. dicẽdis i iõ ſummo ſic. Si ꝑ lias ordinarij
ꝓbatr qs excõ catus a ꝓcuratõe repellit. h. d. et
h̊ ſum natio ↄuenit tex.⁊ ti. ⁊ nullã patit᷑ calũni
am naʒ do an ſũ mat alit᷑.⁊ eius ſummatio nec
ↄgruit titulo nec attingit pᷣncipalẽ mãm capitu
li:dicit eiʒ ſic. Mꝛocuꝛatoꝛ excõicatus tpᷣe aſũp
tionis mandari ab agendo iudicialit᷑ repellit᷑ H
ſummatio potiuſ ↄgruẽt ti. de ſen. ex. uel ti. 8 in
di.cũ nullã mionẽ faciat ð ꝓbatione maxie qꝗᷓ
fit ꝑ lr̃as: ſup ꝗᷓ qᷓꝝ effectu pẽdet principłꝛ ꝓlixa
⁊ ſubtilis mã hꝰ.c.iõ tcne precccentẽ Diuidit

compendioſe in duas ꝑtes:et pria ponit repulſi
onis cãʒ.in fa repulſionem ibi ipſũ.¶ M. ibi

iudiciſ ordinarij:ꝙ ñ ſolũ lr̃e epoꝝ faciũt fideʒ
maxiĩe in ſnia excõis ut in.c.cure.xj.q.iij.er in
c.i.de treu.⁊. pa. ſʒ et l̃e cuiuſlʒ õdinarij ut hic
hᷣ eiʒ vbũ ordinarius n ſolũ cõphẽdit Pos qui
ſunt generales ordinarij de of.or. cuʒ epᷣus li.
Vj. 7. c.i.e.ti.ſj̊ ẽt iferioꝛes ⁊ ſpãales oꝛdiarios:
ut ẽ tex. iuncta glo.nõ. in. c. oꝛdinaꝛij de of. oꝛ.
li. Vj.facit.c.cũ ab eccliaꝝ e.ti.qð ſẽtiũt hic cõ
muniter doc.qð ẽ nõ.ꝓ diſpon bꝰ facientibus
mẽtionem de oꝛdinarijs. ender hoc ⁊ ex
tex. ꝙ qlz his oꝛdinariam ptatẽ põt dici iudex.
ex quo infeꝛo ꝙ poteꝛit ſuã iuriſditõʒ iudiciali
ter ſeu in figura iudicij exeꝛcẽ:ad h̊ qðᷣ nõ.i.d.
c.cũ ab eccliaꝝ:dixi ple ĩi. c. cũ ptigit fo. pe.
M de. v. ſtandũ: ꝙ ſʒ eõit põat᷑ ut differat

(oa ceſſionẽ.

ab eo q ſedet:hic tamen ⁊ in mnſtis alijs locis
ponit᷑ ꝓ fidc adhibenda:q̃ſi non ſit ultra qren
dum ſeu ꝓcedendũ:ſʒ illis ſtandũ æ quieſcẽdũ.
aliqn alit ponit:ut in.c.ĩtelleximus de iudi.cuʒ
ſi. 5 ꝙ plena ꝓbatio põt ꝛepꝛobari:con
coꝛ. c. ᷑tio loco. S. de ꝓba.æ. c. cum Joaãnes de
fi inſtru.⁊ l.cũ pclbus.C. de ꝓba.uide qð nõ.
glo in.c.ferx.l.di.⁊ qð nõ.i.c.is qni j.ð ſpõ.
CWWMs ꝙ excõicatio ꝛepellit excõicatũ neduʒ a
bnficioꝝ eccł aſticoꝝ adeptiõe.j.ð cle.ex.mi.pꝑo
ſtulaſti nõ.⁊ le.in.c.cum bone ð eta.⁊ qua. tẽ
ab hono:abili officio ⁊ publico in.c.deceꝛnimꝰ
ð ſen.ex. li.vj.ſi ct ab officio uili ⁊ oneꝛoſo:ut
ẽ officium ꝓcꝛis:ad qð cẽt infames ſaltem de iu
ꝛce ciuili ꝓmonenĩt:inſti.ðᷣ excep.in fi.dixi plene
i.c.imꝑatoꝝ de in.calũ.æ hoc in odiuʒ ſui:quia
poſſet eſſe ſibi utile. Iẽ ut facilius reſipiſcat: et
ut euitet᷑ alioꝝ ꝑichin ĩ coione:ut in.c.pia de cx
cep.n.vj.⁊? bñ nõ.ex iſto tex.ꝙ excõicatio exns
tpᷣe aſſumptionis mandati nedum ꝛepellit ab ex
crcitio ꝓcurationis:ſed ẽt ꝛeddu euʒ incapacẽ
ut nulla pfas ẽt hitu trãſeat in eundeʒ:ſicut in
ſimi li ipedit acqſitionẽ bnficij ecclaſtici ⁊ alioꝝ
officioꝝ publicoꝝ dictiſ iurib ſtati alj ¶ Er nõ
ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ ꝓcuratoꝛ dʒ hr̃e officiuʒ:⁊ lã
go mõ quodlʒ miſteriũ qdð neceſſario ẽ explican
dum põt dici officium:ut ꝓbatur in.c.cũ ĩ cũc
tis.F. inferioꝛa ðᷣ ełc. iuncto.c.i.ð ↄſue.li.vj.⁊=
dicit Tullius off ciũ eẽ qð nã aut legibꝰnẽcc ẽ
adimplẽ. æ d; ſim Jo. cal. ab efficiẽdo qſi effec
tum:ſʒ ꝓpter fᷣmõis decoꝛc mutata ẽ l̃a eĩ o.
nel dic ꝙ dr̃ officiũ ab officiẽdo ꝑ oriũ:qꝛ offi
cium nemini dʒ officẽ ſeu eẽ danoſũ:de ełc.cuʒ
non deceat li. vj. facit.xiiij.q.vV.deniqʒ:ſiẽ lucꝰ

dẽ a uceo ꝑ orium. ⁊ h̊i nõ ꝓpter ſtatuta facien
tia mẽtionem de htibus officium. Itimo
nõ ibi aſſumpſit: cc. ꝙ ad h̊ quod alicui officiuʒ
ualide acqrat᷑ ꝛceqritur capacitas pſone nedum
tpe dilanonis: ſ Et tpe aſſumptiõis:qꝛ ĩ eo tpᷣe
iuſ ſibi acqrit in ꝛe.de pᷣ Pbẽ. ſi nibi abñnti. li. vj.
h bo.tex.in ſili in.F.in erneis inſti.de heꝛe.q̃.
⁊ dif.ſi eꝛgo tpᷣe collationis ſeu gilationis buifi
cij ſeu officij quis ẽ babilis: ſʒ tpe acceptatõis
ẽ inhabił nihil ſibi acqrit ut hic. Igez eõ:ut in
c.ſi eo tpᷣe de p.li.vj.⁊.j.ſuꝑ glo.fi.aliqd dĩ
cã.hec ſufficiant ꝓ nõbilib*. en nũc ad
apꝑatum ⁊ ſcias ꝙ h.c.cõiter hẽt mãm ꝓlixam
⁊ difficilẽ:nirar abbꝛeuiaꝛe ⁊ declaraꝛe quantuʒ
potero. 7 pncipal diuidit᷑ ĩ duas ꝑtes. In pri
ma tractat᷑ de fide adbibenda If̃i is iudicũ ta oꝛ
dinarioꝝ qꝙ; delegatoꝝ z aꝛbitꝛoʒ: 4 ſũt qſi iudi
ces.l.i.ff.de aꝛbi.⁊ iſta ꝑs expediet᷑ cũ glii.
coa ꝑs tractat de effectu excõis circa pꝓcu
ratõnis officiũ: ? iſta expediet᷑ cuʒ gl.ij. e
nio ad pᷣmã ptẽ æ queꝛo qꝛ hic adhibetur fides
his oꝛdiarioꝝ ĩ ꝓbanda excõe.nun qd iſtud ſit
regulare in alijs actibus ꝓbandis. gl i. alł. p-
ſic fo. nitit rpꝛoba? ↄꝛiũ.t᷑tio pẽit tꝛeſ opt. Ego
ultra glo. ponã ſex: æ ſic eft. ix. opi.adijcia P. x.
qð mihi bꝛeuiſſime uidebit᷑.æ qm materia ſats
b 2.

6

¶ De pꝛobationib?

difficillia ẽ 2 male ꝑ tex. ðclaꝛata ꝛecitabo.s.dic
tas opi.ut qſqʒ ſiudioſus cui ĩgenij talẽtũ ðus
ↄtulit poſſit meliꝰ vitatẽ diſceꝛnẽ: ⁊æ pꝰ expediã
iĩ iudicibꝰordiarijs.motiua ad utrãqʒ ꝑtẽ patẽt
ex gl. z opi.j.recitãdis:et icipiẽdo ab opi.glo.
Dria fuit opi. Hug.dicẽtis ꝙ ſeꝑ ſtat᷑ ſcriptu
ꝛc ſigillo epᷣi ſigillate: qꝛ uicẽ hʒ publici inſtri ꝑ
iura ĩ prin.gl.hac opi.ſecutꝰ eſt Hoſti.⁊ multi
alij dicẽtes: ꝙ liis epoꝝ ⁊ alioꝝ oꝛdinaꝛioꝝ cꝛe
dit᷑ ſigillatis eoꝝ ſigillis: ꝓ h iſtud.c.⁊.j. de fi.
iſtru. c. ij. ? alia iura h̊ alł.iĩ prin.gl.⁊ ĩ.c.pe.j.ð
pur. ca.⁊ dicit Moſti.mirandũ de tenẽtibꝰpriũ
nã ſi officiũ tabellionis ↄceſſũ foꝝe uili ⁊ abiec
te ꝑſone facit ſcripturã auteticã:mlio fortiꝰoffi
ciũ epalis dignitatis æ ordis:cũ ĩ ſua ↄſecratio
ne ſolẽnit ꝓfiteat᷑ ⁊ iuret ſe canones ſeruaturũ.
ſicut eꝛgo cꝛcdit᷑ inſto tabelliõis cũ teſtium ſub
ſcriptõe:⁊ ſic foꝛtiꝰ cꝛedẽdũ ẽ liis epi cũ ſigilſo:
cũ fides epi uideat᷑ pponderaꝛe fidei tabelliois:
de fi. inſtru. c. pe. æ ul. facit ⁊ quaſdã alias ꝑſua
ſiones ad.c.qm.j.e.qð vꝛ ſue ↄcłoni obſtae rñ
det ꝙ loquit᷑ qn lõe nõ appent ſigillo epᷣi ſigilla
te:ſed ipſe uiua uoce diẽ ꝙ ita ꝓceſſit. ul loquit
Fm eũdẽ qñ iudex hoc extẽdit ĩ cartulario man
publica ſeu ꝑ duos uuꝛos idoneos nõ ↄfecto:ſ
hic loquit᷑ qn apꝑent ſe ſigillate.nõ ob. fᷣm euʒ
alið motiuũ: ꝙ dignior ẽ uiua uox cui n cꝛedit
ẽt ſi eſſz eps:ut ĩ.c.placuit ⁊.c.ſi cui.vj.q.ij.qꝛ
illud ẽ ueꝝ qn priũ ꝓbat᷑ ꝑ plłres.j.ð teſt.cuʒ a
nobis.łdic ndenð ꝑ nõ. S. e. teꝛtio loco.q.d.
ꝙ ſemꝑ uiua uox eſt dignior: ut ibi nõ. nã nide
mus ꝙ uiuc noci tabelliõis nõ cꝛedit᷑:? tñ iſtru
mento ipſius ſic:ita nec uiue uoci epi: ſʒ ipſius
lis ſigillatis ſic.ſʒ hec opi.q bẽt:ꝙ ĩdifferenter
credatr᷑ liis epi ⁊ alioꝝ iudicũ ſigillatis cõiteꝛ re
probat᷑ ꝑ doc.nõntes dineꝛſitatẽ ĩteꝛ ſcꝛiptuꝛaʒ
publica manu ↄfectã ⁊ as ſigillo epᷣi ſigillatas
nã ut dicit Jo. an.ſi inſtm falſo ſcribat᷑ ſub no
mine notarij h̊ facile ꝑ ↄpationẽ Eaꝝ dephendi
potit. ſed ſi ueꝝ ſigillũ furtiue ſubtractum falſis
liis apponat᷑ deficiet ꝓbatio:vn cũ facile poſſit
a cãcellario foꝛſã doꝛmiete ſubripi ſigillũ: a no
tario vo iĩpoſſibile eſt ſubripi actũ ſcribendi ſal
na pace Hoſti. vꝛ nõnda dꝛig ĩter nõriũ = epᷣm
ſeu aliũ oꝛdinaꝛiũ. Itẽ ſᷣm Jo.cal. officiũ tabel
lionis ẽ ſcribẽ:nõ eꝛgo miꝝ ſi ſue ſeripture cre
dit᷑.nõ ſic indicis:qꝛ officiũ iudicis nõ eſt inuen
rum ut ſcribat:łjͥ qnqʒ ſcripture auctem pᷣſtet..
de fi. inſtru. c. pe. ⁊ ulti.nec ſeqt pſtat anctem:er
go ſue ſcripture fides eſt adhibenda.iſta eni ſũt
diueꝛſa aliquid; facẽ uel facto auctem pᷣſtaꝛe.vn
ĩ ꝓprio facto quis nõ põt auctem pꝛeſtare ĩ cłe.
2 ſi una de re.cc.nõ alie.l.i.ff.de auc.pſtã. ⁊ tn
põt noĩe ꝓprio pᷣheꝛe:⁊ ſic actũ facẽ ad deere.
płt. ð pur. cano.quã alł. Hoſt.rñdet Cal. ꝙ ibi
nõ dr ꝙ illi relationi ſtet ſnꝑ illis qᷓ in ea conti
nent᷑:ſed nõ approbat de Srio: vñ pꝛo illis pꝛe
ſumebat᷑.J. e. qm. Itẽ ibi ſiat̃ relatiõi ꝓducẽ
tem: z loquit᷑ de delegatis de quibꝰ ẽ dicenduʒ:
ut. . ſubijciet: ex quibꝰ appebit ĩtellectꝰ bꝰ. c. z

decꝛe.cũ a nobis.j.ti.ꝓx.quã HMoſt.⁊ miti alij
adducũt ad illã opi. ꝓbandã facit potius õ ex
ponendo ſeu intelligẽdo illũ v. nec de notarijs
ut ibi intelligir Inno. ul exponendo dictionem

niſi ꝓ ꝙtuʒ: ut quidã ibi exponũt:ut ibi ĩ glo.2z
ſup l;bir itelligi in caſibus ſpalibus
in quibus lẽe iudicum faciunt fidẽ de qbus.j.=
iſta rnſio melior ẽ:æ ꝓcedit ſine ĩpꝛopriatõe ali
qua ð qꝰ dicet᷑ pleniꝰ ĩ.d.c.cũ a nobis. Oecꝛe.
.ij. ð fi. iſtru. ẽt faẽ potiꝰ ſi ꝛecte ĩtelligat.nam
tex. ibi tacite loquit᷑ ð ſigillatiſ lris hĩtions ſub
ſcriptõeʒ ſeu ĩſcriptionẽ teſtiũ:lʒ teſtes ſint mor
tui. alia iura de quibꝰ hic ĩ prin.gl.loquuntur ĩ
caſibꝰ ſpãlibus:ð qbꝰ dicet᷑.j.i.ix.⁊.x.opi.⁊ h
quo ad primã opi.¶ Scda ſuit opi. quorũdaʒ
Fm glo. tenentiũ fere oppoſitũ pᷣme opi.ſ.quia

caꝛthe ſeu inſto q;tũcũqʒ ſigillato ñ credat niſi

ſit redactũ ĩ publicã formam in aut᷑.ut nulli iu
di.F.ſi qſ vo ⁊ in.l.in donationibꝰ.C.de dõa.
niſi ſaltẽ duobꝰcõcurrẽtibꝰ.ſ.ꝙ hẽat ſuſcriptio
nem teſtiũ ⁊ ꝙ ibi deſit uſus tabelliõis:ar.xvi.
q.iij.põt.et hanc opi.tenuit Der.hiſpanus ad
ducebat.l.iiij.O.ſinaũt.C.de arbi.fallit fm euʒ
ſi Re eſſent redacte ĩ actiſ ꝑ tabellionẽ.d.l.i.do
nationibꝰ. 7. de fi. inſtru. c. inter. Vel ſi habeat
teſtiũ ſubſcriptionẽ.xvi.q.iij.põt.v.his ũt et.l.
ut ꝑfectus. C. de ãna.cxcep. Minc.ẽt ſecutuſ fu
it hanc opi.excipiebat tñ tres cãus.ſ.cũ le epi
hit ſigilũ capli per.c.ſtatuimꝰ.xix.q.iij.de ele.
cum iter uel quando appent ſigilla pluriũ epoꝝ
de cle. pere.c.i.uel cũ ordinarius delegat cãʒ ꝑ
ſuas las qꝛ iudiciũ redditur ĩ ĩuitũ.l.irer ſtipu
lantem. F. i.ff. de.v.ob.h opi.mihi non plʒ nec
uiðdo eã appꝛobari a doct.uidet᷑ eiʒ mihi qð ſit
G iſtum tex.⁊ tex. c.i.de treu.⁊ pa.⁊.xi.q.iij.cu
re:ubi creditur ſiis ſolius oꝛdinarij: nec aliqd
dẽ de ſubſcriptione teſtiũ ſeu ſigillo caplłi uel de
defectu tabellionis:ad idẽ.c.i: de ſen.ex.li.Vi.⁊
.c.ad pꝛobandũ de re.iudi.qᷓ omnia ꝓbat ð ſẽ
tentia excõis multaqʒ alia iura reperiũt᷑ ſuꝑ ali
js actibus:ut.xviij. di.c.i.et.c.ſi eps ⁊.xix.q.
ij. c. i. ij. . iij. ? de tẽ.oꝛ.nec epi cum multis ſi.
Itẽ exceptiones Vinc.ſũt nimis gnales:ut in
dinter credat᷑ litteris ſigillatiſ epi ⁊ capli ſeu pli
um platoꝝ cũ hoc nullibi caueat᷑ excepta aucte

Pape:de ꝓba.cle.litteris.et iura allata p eux

en
loquunt᷑ in caſibꝰ ſpãlibꝰ:ut.j.dicet᷑. ¶ Zertia
ẽ opi.gloſatoris noſtri diſtinguentis int᷑ indicia
lia et erindicialia:ut pꝰ caſu ñ credat᷑ ſigillo epi
ſeu alioꝝ iudicũ:niſi hẽat teſtiũ ſubſcriptõʒ per
c.qm.j.e. Secũdo caſu credat᷑ pᷣſerti ĩ ſnia ex
cõis:ut hic ẽt ĩ iuribꝰ preal.in glo.uſqʒ ad fi.et

5 fuit opi. Jo. et uide gl.i. d. c. cure. hãc opi. te

nuit Inno. hic. uidet᷑ tñ p diſcrepaꝛe in iudicia
libꝰ. ſentit eĩʒ ꝑ.c.qm.j.e.ꝙ in eis non credat
litteꝛis iudicis ẽt cũ ſubſcriptiõe teſtiuʒ:ſj oʒ ꝙ
acta ſint ðᷣſcripta ꝑ notariũ ul duos uiros ido
neos ꝑ.d.c.qm:poſtea in alia glo.uidetur rece
dẽ in totũ iudicio meo ab hac opi.glo.maxime

i eriudicialibus.dicit.n. ſuꝑ.vV.ꝑ litteꝛas quos

üidd
u 1 Go

nlſrrtmigr
untercöNini

8ſai
E u Ranihg.
aui erui
B Nit i in 8
t otari
Lcidi ken
egii
chninti
elig in Gn du
nſhanmn i, is
vet gellti d
ele ſrnnmnii

N
v ißzefes ſiſtnn
elgnn gſogmm
iitrent
topi. gnorüc
rimtifrntes
täg igllnof gechn n
ifonmmin mi N uli i
incdonnonb' Ccecn,
mninſcgbin iſcihio
tuſs Ugbcllöisegr ppi,
Nitenit Verbiſgnns
nin Kaem flinfnon,
iml upekone dlico
inſmn inm/Cidtyler
mgii u huin,
n ruau
ni mscins i beihi
ſmin nr q iſceee.
ogen ſolaponüchor
orcinanus dcegitcit
Acimr iiviti. iner ſtipn
bBopi mibi non phet
le ili ) nini eoſt
Enn An dn giſn
us olinanienet ic
tüſuſcllo gid⸗
atcreſnl A
cndi donni Ken
8Aninn fii N
.iciatſch⸗ Pa
vrciann
nn enin
ir ſinn n
ſolerſehith 8

6
Ubiacat aehnalei

riuta Nanad
nens eud n
9agri dicci. nd
bim.). 4

¶ Molt cſſionẽ,

dã tenẽ:ꝙ; hodie nõ credẽt᷑ iſtis litteris de qᷣbꝰ
in tex.in tim ut qs uitetur in iudicio tanq; excõ
mũicatus ꝑ.d.c.qm:nec ẽ S.d.c.cure.xi.q.Diij.

qꝛ ibi fʒ eũ ñ d ꝙ uitet᷑ ꝑ tales las in iudicio

ſʒ in eccłia tin qꝛ n ẽ h̊ eis piudiciale:ſʒ ſalutife
rum et medicinale:dũmõ nõ ↄtẽenat.ij.q.i.mul
ti ꝑ qð ſentit ꝙ ſi ẽs mandat excõicatũ a ſe in
iudicio nitari liis ſuis ñ parebit:ſʒ oʒ qð aliter
doceat᷑ de catõe. ſecus ſi mandet eũ uitari
ey iudiciũ.ex h̊ uꝛ ſentire ꝑ rõcʒ ſuã:ꝙ liis epᷣi
ẽt de geſt.ꝑ ſe er iudi iũ ñ credit᷑ in graue pᷣiu
diciũ alterius. Alij ut hic refert Jo.an.circa ã
ticulũ excõis ponũt aliã limitationẽ uʒ:qð le
epᷣi ꝓbant excõicatõʒ oppoſitã ĩ uĩ dillatorie ſʒ
ñ ĩ ui ꝑeptorie hꝰdiuerſitatiſ rõ ẽ qꝛ minuſ affi
cit ſen ledit pꝰ mõ oppoſita q;. fo un pꝰ mõ ãta
tur excipiens ad ꝓbandũ.j. octo dies fo uero
caſu dʒ dari tpᷣs longiꝰ ut nõ.iĩ.c.pia de excep.
li. Vi. facit ꝙ lc.? nõ.iĩ cle. una de excep. Jo. an.
n uĩ ̊ placẽ.ſʒ potius cẽ diſtinguendũ fᷣm eũ in
forma l'e ut ſi ſit pure teſfioniał ei n ſter̃ ut eñ
epᷣs ad peritionẽ ꝑtis ſcribit ei ꝙ excõicanit ta
lem ſi vo ſii ꝓmulgatoria ſñie:tunc ei ſtet᷑ ad pᷣ
mam facit qð nõ.iij.q.ix.teſtes h̊ opi.f᷑tia n uẽ
nera:ut indiſtincte credat᷑ in er iudicialibꝰ.cor
ruit eiz ex rõibꝰ.S.alł contra pᷣmã opini.graue
eiʒ eſſet dicẽ:ꝙ epᷣs ꝑ ſuas lias ſuo ſigillo ſigil
latas poſſet nocẽ:cuicũq; ſcribendo ut ult ⁊ fa
cit aꝑte ĩ Sriũ illud.c.ij.de fi.inſtru intelligẽdo
ut. . Itẽ aꝑte facit in Sriũ mẽs.c.qm.j.e.lʒ eĩ
illud loqt in iudicialibꝰ:ið uẽ in eĩ iudicialibꝰ ĩ
quib poſſet qnqʒ imminẽ maius ꝑicłʒ q; ĩ iudi
cialibꝰ:ergo idem dicencũ ad hoc qð nõ. Jo.
an. in. c. diſpendia ðᷣ ſep.li.vi. in nouella:æ qꝛ ĩ
iudicio qᷓſi Shit᷑..iij.ff.de pecuł.ſi ergo in q̃ſi
vↄctibus n credi liis epi ſen cuiuſi: iudicis:nt
d.c.ſecundũ ueꝝ et coem intellectũ.ergo multo
minus in neris ↄtractibus in qꝗbꝰ minus exube
rat ptaſ iudiciſ.æ nõ. hanc rõ::qꝛ nẽo tangit
meminerim: et ſatiſ urger õ pᷣma? iſtã iti opi.
qd it dicendũ reſpcctu excõis: an ꝓbet᷑ ꝑ ſas
qleſcũq; et qlitercũqʒ oppoar j.died. Qe duita
opi.ponitur hic ꝑ Goff. æ Pe. dicẽtes ꝑ iura
allegata i ſecunda ꝑte gl.ꝙ epo aliqòd ↄtẽtioſe
dicenti et ↄſtiẽti ſe ꝑtẽ n credit ſi ãt aliqd ſcꝛi
bit iure oꝛdinario:tunc credit᷑ ſibi ut iudici de
eo qð fit coraʒ eo uel ꝑ eũ ut ĩ.d.c.cure.̊ opi.
coꝛꝛuit ꝑ.c.qm.j.e.⁊ ꝑ.S.dẽa. Itẽ ipemdet gof.
in.q xiiij.ut hic refert Jo.an.tenuit id qð hec
gl. ꝙ ẽt uẽ tenẽ Spe in ti. de ꝓba.F. fi. V. x. ibi
eiʒ ꝛefert curiã tenẽ n cꝛedi ſigillo epi niſi ſit au
tenticũ:de fi.iſtru.c.ij.⁊ ð ſen.ex.cũ medicinał
li.vj.⁊ de fi.inſtru.cũ dilectus ⁊ hic.uũ dicit ſi
gilla epoꝝ ⁊ officialiũ ſuoꝝ ⁊ principũ abbatuʒ
exẽptoꝝ ⁊ notarioꝝ iuriſditiõem hntiuʒ fidẽ fa
ceꝛe ẽt in negocijs alienis. Inferioꝝ vo nõ niſi
in eis qꝗ ſunt ſue inriſditionis:æ dicit b placere
Inno. ð fi. inſtru. c.i.⁊.ij. ¶ M bñ bãc opi.
iũcta opi. Moſti.in pratica.ſunt eiʒ niri magne
acxtis:ſjʒ ꝓſecto ̊ a nidet᷑ idiſt cte uera ꝑ rões

ſupius tactas ⁊. .tangẽdas:nec ẽ vũ ꝙ Inn.
hic ſimplicitcr tẽuit ut ipſe allegat:immo ut pʒ
ex dictis ſuis in.c.i.de fi.inſtꝛu.poſuit in h tꝛes
opi. quas ẽt hic ꝛecirauir Jo i oꝛdieʒ;
dicaʒ ſicut.S pollicitus fui. uinta opi. põi
tur ꝑ Inno. in. d. c. i. ut colligimr cx pn. mag.
glo. ꝙ ba dẽ autẽtica qn hẽt ſigillũ autẽticũ cũ
ſubſcriptione teſtiũ:niſi in leuibꝰ ĩ qͥbꝰ creditur
ſine ſubſcꝛiptione teſtiũ:cũ n ſint multũ preiudi
cialia.xi.q.iij.cure.lxxiij.di.⁊.lxxii.ꝑ totuʒ.xcv
iij. di.c.i.c.ij.ar.xcvij.di.nobiliſſimuſ.ſʒ hoſt.
ibi dicit ꝙ aliqᷓ ex eis ſunt piudicialia multuʒ =
in aliquibꝰex his requirunt᷑ plura ſigilla:ð cle.
ꝑe.c.i.Sed h opi. Inno.iudicio meo multũ ẽ
ꝓpinq̃ eq̃tati ⁊ ueritati: ut.j.latiꝰdicaʒ. Sex
ta opi.ponitur ꝑ eunð Inn. in loco ſtati alle.ĩ
medio illius glo.ubi dicit.ꝙ an cꝛedat᷑ lris ab
batis uel aꝛchidiaconi uel a ioꝝ pᷣlatoꝝ ð his q̃
ex iudiciũ fiunt:⁊ qtũ eiſ cꝛcc at.i.uſqʒ ad quã
ſummã:⁊ int᷑ q; gẽt s tetũ relinquit᷑ cẽſueiudi
ni.nã ⁊? ↄſuetudo tales ſeripturas publicas fac
de fi. iſtru.cũ dilectus.C. vᷣ emã.:l.i.⁊.ix. q.iij.
ↄqſtus nec cb.ſecunduʒ eũ h.c.⁊=.c.cure.⁊.cC.i.
ð̈ treu. æ pa. qꝛ Int dici ſpalia ĩ ſnia excõis ꝓp
ter ꝑticipatõis ꝑichn: ðᷣ ꝛap.c.i.als ↄſtat ꝙ epo
uel alteri dicenti tlłeʒ ſniam dedi uel citaui non
creditur: niſi alit r ꝓbet᷑.j.e.qm. ¶ Mõ t n q-
ſentit. c.qm hꝛe locũ ulꝛ ceſſante cõſuetudine.ᷣ
opi qᷓtenus uẽ ſe fundaꝛe ſuꝑ cõſuetudie: ut alłꝛ
le ñ ꝓbent poſſet ꝓcedẽ ĩ multũ pᷣiudicialibꝰ.
ſecus nʒ in leuibꝰ.⁊ ſic concoꝛdabit cũ pᷣce.op.
als non eſſet nera:cũ in multis leuibꝰ tur
lʒis pᷣlatoꝝ ceſſante ẽt ↄſuetudine. ¶ Sepnma
opi. colligit᷑ ex dictis Inn. in fi. illius gl. palle.

ubi dicit ꝙ cꝛedit᷑ lis cuiuſiʒ pꝛe an de his que

rõe ſui officij facẽ dʒ uel pẽt:ut archiepo uocã
ti ſuffraganeos ad cõciſium uel ad anum ſuffra
ganeum ↄſecrandũ.xviij.gi.ſi eps.lv.di.non
dʒ:uel ĩ ſubſidiũ erneos:quos enã nocat ſimpla
eps.vij.q.i.pontifices.uel cum capłlin uocat ca
nonicos:de elec.cum int᷑ uniuerſas ⁊ in.c.ſlatui
mus.xix.q.iij.⁊.c.cuꝛe. pꝛeal.⁊.lxxij di.ꝑ totũ.
Item credit᷑ qnʒ ſecunduʒ cunð:lʒ ad officium
ſcribẽtis ñ ſpecter:ut in lis teſtionialibus ð oꝛ
dinibus uel moribus alicuius:de cle. pere:c.i.
Item in ꝓcẽe ad impetrandũ ⁊ odicẽdũ ↄſtitu
to ⁊ in omnibus alijs ubi nulluʒ uel modicuʒ pᷣ
iudicium alij gñatuꝛ. nã ĩ pdictis caſibꝰ⁊ ſi non
pſtet ſigillũ eox eẽ q ſcꝛibunt:uel ẽt ſi bomines
modice auct᷑is ſcribant credit᷑ eis ſm Inno.in
pall.c.i.in fi.de fi.inſtru. Aduerte qꝛ ꝑ fi.glo.
ſue põt reſtringi id qð.S.dixi in pᷣn. hꝰopi.ut ĩ
telligat hec opi.i his qᷓ ſũt modici preiudicij et
non in alijs Iʒ ſpectent ad officium ſuũ:⁊ tẽ cõ
coꝛdabit cũ pꝛia opi.⁊ limitabit eã ⁊ nõ notabi
tur de tanta diuerſitate: atiñ ipſemet Inno.i.c:
ij.ð fi.inſtru.in medio pᷣme colũ.uẽ multũ a pᷣ
dictis diſcꝛepãe dicẽs:ꝙ ſingulł iferioꝝ pᷣlatoꝝ
ab epo ũñ cꝛedit᷑:niſi h̊ hẽat ↄſuetudo.d.c.cum
dilẽs ð fi. iſtru. niſi forte hẽant iuriſdinionẽ: q
b5 .

nic in his ꝗᷓ ſũt ſue iuriſditiõis inſtr̃a cuiuſlibet
iudicis oꝛdinarij uel delegati reputaꝛent᷑ autẽti
ca:ar.. de teſti. cũ a nobis.hec opi. poſſet ſalua
ri ⁊ reduci ad pᷣcedẽtia intelligẽdo qñ inſtr̃a ha
beãt teſtiũ ſubſcriptionẽ:uł ĩ caſibꝰ ſpãlibus in
quibꝰ ꝓcedit.c.cũ a nobis:ſuꝑ quo ſe fundat.
als Inno. redargueꝛet᷑ ð Srietate ð qᷓ eum nõ.
Hoſti. reducẽs hic ad opi.ſuã:ð quo ſatis in pᷣ
ma dãm fuit. ¶ Octauã opi. poſuit archi. i. c. ut
circa de ełc. li. Vj. ⁊.Vj.q.ij.placuit:q lr̃a epᷣi ñ
ꝓbat niſi hẽat ſubſcriptionẽ uel niſi boc hẽat
ſuerudo ad bãc opi. vr hic accedẽ Jo. an.qͥ di
cit: ꝙ reqrit᷑ ſubſcriptio teſtiũ:⁊ vr̃ uelle ꝙ ſub
ſcriptio ðbear fieri manu ipoꝝ teſtiũ ſubſcriben
tiũ:qꝛ als ꝑ ſubſcriptõeʒ nõ eſſʒ ple ꝓuiſũ frau
dibꝰ:cũ poſſʒ apponẽs furtiuũ ſigillũ ſubſcꝛibẽ
ſeu iſcribẽ teſtes nunc moꝛtuos tpe date ipſius

qð nõ.in.c.ex tenoꝛe de teſti. ona opi. eſt
Jo. cal.hic:qͥ diẽ ſe cꝛedeꝛe lr̃is epi uł cuiuſuis
ordiarij et ſigillatis ſi nõ hñt teſtiũ ſubſcꝛiptõeʒ
n credi.ſʒ ſi ſigillũ ẽ autẽticũ ⁊ hʒ teſtiũ ſubſcrip
rõeʒ bñ cꝛedit᷑:⁊ h̊ ꝑ.c.ij.ð fi.ĩſtru.iĩductũ nt.s.
ꝑ rões alle. ꝓ hac ꝑte.fallit qðᷣ dictũ cẽ nõ cꝛcd
Fm eũ ĩ quibuſdã caſibꝰ:prio in leuibꝰ ⁊z nõ pꝛe
iudicialibꝰ:ut cũ ſcribit᷑ ð moribꝰ⁊ ordibus cle
ricoꝝ ⁊ huiuſmõi ð quibꝰ. 5. ¶ In dubio m an
ſint leuia uł ne diſceꝛnat iudex diſcꝛetus ſᷣm enʒ
⁊ nõ is cuiꝰ ſũt lr̃e:qꝛ eſſet ſuſpectꝰ:fac.j.ti.i.c.
pᷣterea ⁊ ĩ.c.ĩ nr̃a. ¶ Itẽ fallit fo in excõe:ut h̊
⁊ ſilibus:⁊ hoc in lris ꝓmulgatorijs.quid autẽ
in teſtimonialibꝰ:multũ inſtat Cal.tandeẽ in fine

uidet᷑ tenere gñaliter ꝙ nõ ꝓbant ſalua cõſuetu
dine ? ſaluis leuibꝰ æ nõ preiudicialibus. ¶ 3

fallit ꝓducentẽ uel ſigilla ↄcedẽtẽ.j.ð ſolu.ſi
quorũdã.fdepoſi publia.i.q.vVij. quotiẽs ð ꝓ
cu. cle.i. ¶ Quaꝛtꝰ caſus cũ h hʒ loci ↄſuetudo
.d. c. cũ dilectꝰ ð fi. iſtru. als dicit tenenduʒ lr̃as
quorũdã ordinarioꝝ nõ ꝓbare ſine teſtium ſub
ſcriptiõe:⁊ hoc põderat tex.c.ij.ð fi.inſtru.ubi
tex. uoluit ꝓuidẽ nõ ſolũ locis ubi ẽ uſus tabel
lionũ nt ꝑ eos ↄficiant᷑ inſtr̃a:ſʒ cũ reſtiũ ſubſcꝛi
ptione:ſed ẽt locis ubi nõ ẽ rabellionũ uſus ut
appõat ſigillũ autẽticũ tñ cũ teſtiũ ſubſcriptõe:
tẽ põderat.c.qm.j.e.ubi duo uiri idonei
equipanĩ fidei tabelliõis cuiꝰ ſcriptura ſufficẽt
quo ad acta ſine teſtiũ ſubſcriptõe:ut ibi nõ. qſi
nelit dicẽ Cal. ꝙ indici noluit cꝛedẽ: ſed ĩ defec
tum notarij uoluit duos uiros idoneos: ⁊ taci

te vr uelle.ꝙ cũ ſubſcriptiõe duoꝝ teſtiũ cꝛedẽ

tur ſcripture iudicis ſigillate: qdᷣ etiã nõ. in. d.
.c.qm:⁊ ſatis plʒ mibi ꝑ dẽm.c.ij.⁊ ꝑ.c.qim in
fi. Et aduerte ꝙ h̊opi.Cal.reſpectu regle uide
tur incidẽ cũ opi.archi.nec loquit᷑ clare an reqͥ
rat᷑ ſubſcꝛiptio manu teſtiũ:ſicut uoluit Jo.an.
an vo ſufficiat inſcriptio facta peꝛ ſcribentẽ lr̃aſ
ſeu inſtẽm. q;ꝙ; do. An. hic dicat Jo. cal. tenẽ
ꝙ ſufficiat inſcriptio ꝑ.c.ij. de fi.iſtru. .c.i.de
ꝓcu. ſed ego nõ uideo ꝙ Jo. cal. h aꝑte dicat.
imo potius poſi inui oriũ ex vbis ſuis cũ miaf

¶ De pꝛobationibꝰ

v. ſubſcriptiõe.ipſe tũ do.An. uidet᷑ rraſire cũ
illa opi. ut ſufficiat iſcriptio:æ idem do. Cardi.
Añnqᷓ ãnectã qͥd ſentiã ĩ bac mã pᷣmittã unã ðci
ſionẽ rote ſatis utilẽ ĩ pratica:lʒ ex toto nõ pla
ccat ut.j.dicã:⁊ qꝛ miłta dca pnit ex ea colligi: ĩ
ſerã ꝓpria vba ipſiꝰ collectoris. Fnit eni dubi
tatum iter eos:utꝝ cꝛedat᷑ lr̃is epi ſolo ſuo ſigil
lo ſigillatis ſine tabellione ⁊ teſtibus ſuper reſi
gnatiõe ex cã ꝑmutationis facta in nanibꝰ ſuis
⁊ per ipſũ admiſſa ⁊ collone ſubſecuta.Et lʒ in
hoc dubio poſſent fieri multa argumẽta ⁊ alle
gari pꝛo ⁊ ↄtra de quibꝰ in iſto.c. tñ atten ata
gnali ↄſuetudine toriꝰ orbis:qᷓ reputat᷑ ſigilluʒ
epᷣi autenticũ:quã ẽt ſeruat palatiũ apoſtolicum
in his ꝗ ſpectãt ad ipſius officiũ:⁊ qᷓ inteꝛ ſuos
ſubditos ex cãm eius ꝓpriã fidẽ fac. dũmõ nõ
ꝓcedat ut iudex:qꝛ tũc ſecus ut in.c.qm S.j.e.
7.c.cum a nobis.j.de teſti.fuit peꝛ oẽs dnos ð
terminatũ z ↄcluſum:ꝙ in caſu pꝛedicto littere
epiſcopi faciant plenã fidẽ: dũmõ pᷣdicra oĩa in
ſua lr̃a ↄtenta corã eo ⁊ ꝑ eũ uno et eoð tpᷣe fẽa
2z completa exiſtant.als ni facẽnt fidẽ niſi de ul
timo actu ſuo uel ꝑrium: ꝓut nõ. ꝑ Inno. in. c.
qm pal. Rõ pᷣdicte ↄclłonis pʒ ꝑ.S. dẽa qꝛ oĩa
et ſingula pᷣmiſſa ſpectant ad officiũ ſuũ et inter
ſubditos ſuos ex iudiciũ ꝑ eũ expediunt᷑ de re
nun.c.admoet de ꝛe.ꝑmu.qſitũ ⁊.c.i.e.ti.li.vi.
ꝓ qꝗ̃ concluſione faciũt expᷣſſe nõ.ꝑ Innocẽ. et
Hoſti. in. c.i.et.ij.ð fi.inſtru.? ꝑ Hoſti.bic ñ
ob. ſtiluſ palacij:qꝰ cauet᷑:ꝙ ñ cꝛedit liiſ epiſcopi
ʒ aplicum imperrantẽ ĩ ꝗbꝰ epᷣs dicẽt ſe pꝰ otu
liſſe bñficiũ q; Dapa ſeu executoꝛ. h eiʒ ↄtigit
n ꝙ ſigillum eius ñ ſit autenticũ qꝛ imo ẽ ut pᷣ
dictũ ẽ:ſʒ ꝓpt᷑ fraudẽ q̃ timet̃ qꝛ ſepe immo fre
quẽter accidit ꝙ epᷣi ul eoꝝ cancelarij õ apoſto
licos impetrantes anticipant datas.et qꝛ fraus

et dolus nemini debẽt patrocinari: ut malicijſ

obuietur:de ſp.ſedes et.c.ex tenore.ff.de rei
uen.in fundo:et ẽ iſtud in palacio aplico ĩiuẽtũ:
in quo ẽt ſeruatur ꝙ l̃is epi ĩ cã ꝓpᷣa fiðs nul
latenus adhibeatur. C. ne qs ĩ ſua cã in ꝛubro
et nigro et.iiij.q.iij.S.nulluſ ſʒ in h̊ caſu uʒ ulti
me colłonis facte ꝑ epᷣm aplicum ipetrantem
quodãmo eps ur̃ facẽ teſtioniũ ĩ cã ꝓpa ut ipſe
collonem ſuam ꝓpaʒ factã forſan in perſonam
fꝛatris nepotis ul ↄſanguinei aut familliariſ col
lationi aplice facie alteri ꝑſone ſibi eĩ̃nee prefeꝛ
ret:et ila ſolebat ſemꝑ dicẽ in ↄſilijs reuerendiſ
ſimus pr̃ do.de foſonato ſancte ro.ec.cardinał
dum erat in rota. Oꝛet᷑ea ẽt poſſet aſſignari a
lia ꝛ2 diueꝛſitatiſ qꝛe ĩ p cãu cꝛcdit᷑ l̃is epi ⁊ nõ
ĩ fo:qꝛ ĩ pcãu n põt fieꝛi collatõ alteri q; ꝑmu
tãti per cle. unã ð ꝛe. ꝑmu.⁊ ſic quodãmõ illa
collo ẽ neceſſaria:qꝛ de neceſſitate iuris nõ põt
fieni alteꝛi. In po vo caſu ẽ locus gꝛatificationi
⁊ põt conferri cni uult:ut le.? nõ.ð pben.rela
tum ⁊.c.tibi qͥ ð Ep.li.vj.ſʒ plati modeꝛnis tẽ
poribus plus ſeqᷓntes cãnalitatiſ affectñ q; indi
cium rõis ſepe ex ĩoꝛdinata affectione ꝓmouent
ſuos de pbẽ.c.graue ei machiant oẽs fraudes

bttisſtrfin mard
rſetfmwitatfu⸗ i
ſliknſe nnen nd

Atiaſutfinietkn

4

Azanin Rlic⸗
oraesohrs mc

„
.

oraorplnpneran un

mnills
frur llrr i
(ſcftifnacſavaackat
ſccuranoſl rendn o/
ifmunrrtons anra
Gnftitcjiſimn An
Ipſttasckotnnin din
ni b ini keigur in ii⸗
nglrtü Hnngh
nigfm Fer lsi
mmenſitiindi
Mrihhn iinn
utttiwgiinn

Ne igſen,
end.
iſan d lidet rze,
inn Nrifrc,

fflilr inlaſſos
nans pni ſce ge, gn no⸗

grſans inc.gnn.e,
ſde nſi ſiit wr isdſosd
img tcain pelico inere
Paniftecinböctan onin
iedtcidaardheſi⸗
um ds ifenſile iſcel
ddgumn pnog Iino ne,
er cins gni ci
ſum mafdiſicinr
Siutiaiancmnt &re
XY nnn qſtit tci l ,
iteiͦſe ög mnoci
öfinſm.e Doſtbei
ti:icweliliſ eſcobi
neſcp'cs icaſep on
mſanciemnor dehhigi
ſt ameantcä arino enrp
Gejzuinei. ge imoffe
iiep ln oſt
mniapan dnn afins
cver oronnartd nſcil
ccsat anteſſeſi
Kudin oc⸗ ani⸗
ngfoc i fn

uj Oril⸗ nuho

ꝗquas poſſunt otra apoſtolicos ĩpetrantes de re
nun. c.ij. li. vi.de conceſ.prebcn.c. i.eo.li.hᷣ ſũt
vba illius deciſionis que eſt in oꝛdine.xxij. in qᷓ

nidentur uelle dni: ꝙ ẽt in piudicialibus credit

lr̃is epi ſine ſubſcriptione in ſpectantibꝰ officiũ
ſuũ et in h̊ uident accedẽ ad ſeptimã opi.S.reci
tatã et deuiare ab opi.arch. Jo. an.et Cal.ðᷣ qᷓ
bus nullã faciunt mtionẽ et multa alia pnt col
ligi ex dictiſ ipſoꝝ q̃. j.ſtati ponderabo.ego vo
Iʒ intr tantos ct tales doct.nõ deberẽ calamuʒ
apponẽ tñ ut n captiuẽ intellectũ et ut maiorem
niã poſteris ad ueritatem inneniẽdã prebeam.
Monã ꝓ decia opi.unã ↄcłonẽ reſpectu Plixi
tatis mẽ n longꝗ ſʒ compendioſã undeci cõpᷣhẽ
dentem qꝗᷓ tal ẽ Lr̃is epi ſen alterius oꝛdinarij:
autentico ſigillo ſigillatis et teſtiuʒ ſubſcriptoꝝ
mann ꝓpa reporatis credit᷑ tã ĩ ſpectãtibꝰad of
ficiũ ſigilantis ꝙᷓ i alicis negotijſ:et tã ĩ leuibꝰ
ꝙ; in arduis ſiue fuit ꝓmulgatorie ſiue diſpoſi
tine ſiue teſtimoniales.atteſtãtes tñ factũ ð pnti
Fm datã lr̃aꝝ ſiue contineant er iudicialia ſiue iu
dicialia ſiue ſubſcriptione uero nõ credit᷑ niſi in
caſibꝰ. 5. excepriſ ꝑ Jo. cal.ĩ qbꝰcredit᷑ ẽt ſi ſint
teſtioniales atteſtãtes factũ de pterito.ſin ſigil
lo nero ⁊ ſubſcriptione ẽt ĩ pᷣdictiſ caſibꝰ excep.
n credit᷑ ſi als n oſtat eas eſſe ordinarij Decla
ro nunc ſingulas ꝑtes hꝰocluſionis pꝰ eni reqꝗ
ro ut lr̃e ſint ſigillate ſigillo antentico ̊ dico
c. ij. de fi.iſtru. et. c.ſi canonici de of.or.li.vi.
ſi. ceſſante ergo ſigillo lr̃e cenſſent᷑ oĩio pᷣnate:ex
quo n ſt manu tabellionis confecte et ſic nõ fa
cẽnt fidẽ.d.c.ij.ð.fi.inſtr.l.ſcripturaſ.C.qͥ po.
in pig.ha.l.cõꝑationes.C. de fi.inſtru.niſi in le
nibꝰſi ↄſtat eas eſſe oꝛdinarij nt.j.dicã in fi.cõ
cłonis. 2 requiro ꝙ lre ſigillate ſint ſubſcꝛipte
manu ꝓpᷣa ipſoꝝ teſtiũ: Doneoꝛ pꝰ ꝑ motiua
o. an. ſupiꝰrecitata. Itẽ ꝑ. c.i.in fi. de ꝓcu. ſʒ
unñ ĩtellectũ ſʒ qdã adducar illud ꝓ oria opin.
ſy certe potius facit ꝓ:cũ faciat mtõʒ ð ſubſcrip
tione:et vbũ ſubſcriptõ cõphendit ppᷣe et ſʒ

ſtiũ.uñ dr̃ ſubſcriptio q̃ſi ſubtꝰſcriptio.
cũ ĩ lꝛiſ puatis reqrat᷑ ſubſcriptõ ipſoꝝ teſtiũ.d.
l.ſcripturas nõ.plłe. in. c. ij. ö. fi. inſtru. ergo et ĩ
iſtis cũ magis attrabant᷑ ad nim puataxꝝ ꝙ; pu
blicaꝝ:cũ iudex n ſit ꝑſona publica in ſcribẽdo
Item facit.c.qm.j.eo.ubi tex.i defectu notarij
req̃rit inſcriptõʒ ſen ſi ubſcriptõʒ duoꝝ uirorum
idõeoꝝ:ergo eað rõe ið dicenð ĩ ertudicialibꝰ:
ut n credat᷑ lr̃is epi ſeu oꝛdinarij ĩ piudicium al
terius:ſi ñ hẽant ad minꝰſubſcriptõʒ duoꝝ pꝛo
Hᷣ qð.s.dixi inducẽdo ill.c.qm 2?.. tangã. mo
ueoꝛ ñ minꝰ:imo pᷣncipalꝛ ꝑ hãc ꝛõeʒ noci epi n
credit᷑ iĩ piudiciũ alteriꝰ.vj. q.ij.c.ſi tin 2. C. pla
cuit.xi. q.iij.ſuũepᷣs foꝛte ⁊.d.c.qm:ergo nec ſiis
ſuis:cũ is qͥ iducit᷑ ad falſũ dicendũ nõ minꝰ in
duci põt ad ſcribeð ⁊ ſigillũ ſuũ apponẽdũ ⁊ in
ſcribẽð teſtes q nũc mortui ſũt tpᷣe date lr̃aꝝ ui
uos. oĩa eĩz iſta pendẽt a uolũtate ſua ⸗ paupeꝛi
mnocẽti deficiet ꝓbatio negatiue:⁊ ſic erit ĩ fa

munẽ uſũ loqndi ſubſcriptõʒ in fi. factã .
teʒ

Doſt ceſſtonẽ

cultate iudicis deſolandi æ quodammodo necã
di ⁊ ſpoliandi omnes ſubditos ſuos faciendo
lr̃aſ mõ pᷣdẽo:qð ẽ oẽʒ eqtatẽ.⁊ ſi iura delice
rent ñ ðficit rõ:⁊æ apta mens.d.c.qm ⁊.c.ſi tin
7. c.placnit pᷣal.nec ob.illa 25. Inno.ið ecẽ ĩ no
taꝛio cuius uoci ñ cꝛedit᷑:? tñ eius ſcꝛiptuꝛe cꝛe
dit.qꝛ 20 diueꝛſitatiſ ẽ ĩ ꝓmptu.nã notaꝛiꝰ appo
ſuit teſtes ꝑ quos poteꝛit oriũ ꝓbaꝛi: ſʒ epᷣs ſo
lũ appoſuit ſigillũ ſuũ:qð ẽ in facultate ſua:nec
põt ꝛeprobari:⁊ ſi dicẽs ẽt epᷣs põt apponeꝛe te
ſtes ſicut notarius.ndeo ꝙ notariꝰ ẽ ad h of
ficiũ electus ⁊ appꝛobatus:nec ẽ ucriſiłe cõ
mittat falſum cũ ſit ꝑſona media:oꝛdinariꝰ vo
n ẽ ad h deputatꝰ: Itẽ n ẽ ꝑſona media:cũ ple
rũq; ꝓpt᷑ multa iĩminẽtia capiat odiũ ſubditoꝝ
actiue ⁊ paſſiue:ð accu.qualiter el.ij.⁊ ſic qnqʒ
nellet ulciſci qð ñ ẽ ꝑmittenð: Itẽ officinʒ nota
rioꝝ.ẽ exoꝛbitans ⁊ ſupranãl? ſcriptura ſua fa
cit.fidẽ iux nõ.ꝑ Inno. in. c. cũ. D. tabellio ð
fi. inſtru.ergo n dʒ h̊ extendi ad ordinarios:ſa
tis ẽ ꝙ ipſi hnt officiũ indicandi:n.n.cuʒ h de
bent hr̃e officiũ atteſtadi:ar.in.c.forus ð v.ſi.
⁊7.iiij.q.iiij.c.i.nõ ob.c.ij.ð fi.iſtru.ubi tex.fſaẽ
imtionẽ de inſcriptõe ⁊ n de ſubſcꝛiptione.dico
eĩim ꝙ ibi. Vv. inſcrip.largo mõ ſumit᷑.nã oms ĩ
ſcripti pñt diei ſubſcripti:q̃ſi intꝰ ſcripti.¶ ʒꝰ.
dico in concłone ꝙ; tales lir̃e faciunt fideʒ tã.in
ſpectantib ad officiũ ſuũ ꝙᷓ ĩ alienis negocijs.
hH ꝓbo ꝑ.d.c.ij. de fi.inſtru.ubi tex.indiſtinctc
loquens eqpat eas inſtr̃o.confecto manu tabel
lionis:ad ið.c.cũ a nobiſ.v.neqʒ ꝓ h̊ qdð ponũt
dni de ꝛora decif. cccij. ubi qnñt ꝙ etiã in piudi
ciũ aplici ſpectãtis faciũt fidẽ tlcs lr̃e a teſtibꝰ
nel notario ſubſcripte.⁊ nõ ꝙ utũt᷑.v. ſubſcꝛip
tione:facit pꝛo his ꝗ dixi in pꝛece.arti.

qꝛto.ꝙ faciũt fidẽ tã ĩ leuibꝰꝙ; in aꝛduis.H̊ pro
bant qᷓ ſtati dixi ĩ pcdẽtibꝰ gñalæ loqᷣt. ¶ Di

xi qnto.ꝙ ꝓbãt ſiue ſint pꝛomulgatoꝛie ſen diſ
poſitie. ꝓmulgatorie ſũt r̃e qᷓ aliqd pꝛomulgãt
ſeu diſponũt.cxẽplũ ĩ lris promulgaãtibus excõi
cationẽ. Itẽ in r̃is citaroꝛijs ſeu ſniam aliquaʒ
2tinẽtibꝰ ⁊ ſilibꝰ.̊ ꝓbat᷑ hic ⁊ ĩ.c.ij.de dila.⁊ ĩ
c.qm ĩ fi.Fᷣm intellectum quẽ ſtati dabo ad illud
c.? i.d.c.Cũ a nobiſ ⁊.c.ij.ð fi.inſtau.dũ gual?
loquũt᷑. ¶ Dixi ſexto. id ſi ſint teſioniales atte
ſtateſ tñ factũ ð pnti ſm datã lr̃aꝝ dnr teſtionia
les: q; atteſtãt᷑ aliqd factũ uel nõ factuʒ:puta
titius ꝑmuttauit bnficiũ cũ ſempꝛonio:uł ꝙ; mu
tuauit illi. x. uel ſile.ᷣ ꝓbat᷑ ĩ pꝛcalł.iuribus gña

lit᷑ loqntibꝰ:æz ſentiũt do.ð ꝛo?a deci.cccij. palł.

⁊ maxie ꝓbat i.d. c.ij. ubi tles Ir̃e inſir̃o publi
co eqpant᷑.¶ Septio dr̃ in oↄlone ſiuc ↄtineãt
iudicialia ſiue eriudicialia.iſtud ꝓbat᷑ pcr. d. c.
qm in fi.dũ pᷣſupponit:ꝙ citra notariũ ?æ duos
uiros idoneos pnt acta pꝛobari ꝑ lria documè
ta:ſʒ tles lre ſic ſigillate ⁊ ſubſcripte obtinẽt uiz
publici documti:ut.d.c.ij.ergo ⁊c.nõ tñ credo
ſufficẽ lr̃as ſigillatas ſine ſubſcriptione teſttum:
qð ẽt apꝑʒ ⁊ ſentiũt do.ðᷣ rota in.d.deci.cccij.
ʒ qdã teneãt p:ſʒ pᷣmũ cẽ ueriꝰꝑ rões qᷓs.S.dixit
b .

in ſecunda pꝑte ↄcluſiõis ⁊ ex menic illius. c. qimn
dũ notat falſã aſſeꝛtionẽ iniq iudicis:qꝗᷓ ſatis ad
eſſe põt ĩ lr̃is rẽota ſubſcriptiõe teſtiũ. ¶ Octa
no dr ꝙ ſine ſubſcriptõe reſtiũ nõ cꝛedat᷑.p
bar᷑ ꝑ ea q. S. dixi ĩ ſecũda ꝑie ↄclonis.
no dẽ ꝙ fallit ĩ caſibꝰ. S. exceptis ꝑ Jo. cal. naʒ
nt pʒ ĩ eis ſubſcriptio teſtũ i illis nõ reqrit᷑: nũ
qd ãt h ſit idiſtincte neꝝ iĩ ſnia excõis ſtati dicaʒ
declarata prius tota ↄcluſiõe. ecio dicit ĩ
pcłone:ꝙ in caſibꝰ exceptis credit᷑ ſine ſubſcrip
tõe ẽt ſi ſint lie teſtioniales ð pterito. h ꝓbaĩ ĩ
.c.cuꝛe.xi.q.iij.? ĩ .i.ð treu.⁊ pa.⁊ ð rap.c.i.
2. lxxiij. di. ꝑ totũ ĩ ſis ðᷣ ordibꝰ:q ſũt ð pteꝛiro
uł de bona ↄueꝛſatoe ĩ pteritũ ⁊ ſilibꝰ q ſũt mo
dici pindicij ndecio 2 ultio dẽ ꝙ ſine figil
lo ⁊ ſubſcriptõe nõ cꝛedit᷑ ẽt ĩ caſibꝰ cxceptis:ni
ſi aliter oſtet eas eſſe ordinarij. ꝓbat̃ ꝑ id qð
dixi. S. in pria pte ↄclłonis. ſed ſi cõſtat eas eſſe
ordinarij ꝓpt᷑ modicitatẽ pᷣiudicij cꝛcditur.naʒ
ſigillũ apponit᷑ nt det᷑ fides ꝙ ſcriptura ſit ſigi
lantis. ſi eꝛgo alit᷑ ↄſtat ñ ẽ uis quid ex equipol
lentibꝰ fiat: ð teſti. ̊ ex qdã.l.certũ.ff.ſi ceꝛ. pe.
5 nũc qro: nũqᷣd idiſtincte credat᷑ lr̃is ſigil
latis ſine ſubſcriptiõe teſtiũ:uidiſti.S.opi.ſuper
glo. æ Jo. an. 7 Jo. cal. uident᷑ acqeſcẽ ulli opi.
ur idiſtincte faciãr fidẽ ſi ſint ꝓmulgatorie: ſiue
opponat᷑ ĩ niʒ ꝑẽptorie:utputa qꝛ anulat actum
ea ꝓbata:ut qꝛ collo bñficij fuit facta ea pẽden
te:ſiue opponat᷑ in nim dilaroꝝe: ut q; opponi
ad effectũ repellẽdi actoꝛeʒ a iudicio. ſecꝰ ſi ſint
teſtioniales. Oo. an. ẽt vẽ tandẽ tenẽ: ut ĩdiſtin
cte ꝓbent:ſine tꝛactet᷑ de leui ſiue ð modico pꝛe
iudicio. ſatis eni ẽ ꝙ id qð pᷣncipalr ↄtinet non
ĩ ſe magni pᷣiudicij:qꝛ excõicatio eſt medicina
lis:lʒ aliquo accidenti ↄſiderato poſlet eſſe ma
gni pindicij. Debemus eni m eũ attẽdẽ id qðᷣ
pᷣncipalr ſubmittit ĩ lr̃is:nõ qð ĩ ↄnam nuenit ac
dentalr..i. f.ð anc. tu. ? h ĩ ꝓmlgatoꝛis. An
teſtionialibꝰ ð pterito Inn. tz ꝙ, faciqr fidẽ iĩ e
indicialibꝰ ut. S. dixi. do. an. dixit ꝙ ĩ bis ĩ qbꝰ
exigit᷑ qualis q̃tis pſumptio credit᷑ iſtis liis te
ſtimonialibꝰ:puta ut uitct᷑ excõicatꝰ ex indgiciũ:
2 ꝓcedit opi. Inn. in alijs vo ꝓcedit alia opi.
Ego indiſtincte teneꝛc qð.s.dixiĩ. oↄclone: ut ſi
rractet᷑ de modico pᷣiudicio cꝛedat᷑ ſiis ſigillatis
ſine ſubſcriptiõe: als ſecus:Iʒ otineãt excõicatio
nẽ. põdeꝛo enĩ rõeʒ qꝛe nõ cꝛcdit᷑ ſine ſubſcꝛipti
one:ꝗ limitat ct ĩ excõicatõe ſi ꝓducit᷑ ĩ facto ar
quo. ¶ Quid eni ſi oꝛdinazi uolẽs ceſſaꝛe elet
tionẽ factã ðᷣ inſnico ſuo facit ꝓduci as ſuas
ꝓmulgatorias excõis falſo cõfectas.dicemꝰ ne
is fidẽ eſſe adbibendã ſineget᷑: maxie ſi cõclu
at irregłaritas illiꝰ: ut qꝛ dẽ celebraſſe poſt da
tam illax lax. ceꝛte nulla equitas h patit᷑ ⁊ mul
tũ reſiſtit mens illiꝰ.c.qm.hoc aũt.c.⁊.c.cure ⁊
c.i.de tꝛeu. ⁊ pa.? Oſiłia loquunt ĩ actu modici
piudicij:⁊ h ſufficiat quo ad lias ordinariorũ.
VWenio nũc ad lr̃as delegatoꝝ: nunqnid cre
dat᷑ ipſoꝝ ſigillis.uide Moſti.ic.pe. de pur.ca.
7 Compoſt. in. c. capl ð reſcrio.⁊.c.i.ð elec.li.

¶De pꝛobationib?

.

vj. et maxime uertitur dubium ſuꝑ remiſſione
cẽ ſibi cõmiſſe quã faciunt. doc.nt̃i:ut Jo. an.
Cal. do. an. cõiter ſequũt᷑ dem Guil. i ſpe. i n.
ð remiſ.S. utile.v.ſʒy nunqd: ubi dicit. ꝙ ſuꝑ re
miſſiõe facta credit: ut ſic ſupioꝛ poſſit ꝓcedetẽ
ad nlterioꝛa. ſuꝑ pꝛoceſſu vo ibi facto: ut ꝙ ſic
nel ſic fueꝛit factũ n credit: ſi illud fuerit iudicia
le:ſʒ oʒ ꝙ illud ↄſtet ꝑ ltia documta. j. e.c.qm.
nifi in Eiſ PODape. diceꝛet. qcqd ãt ſuꝑ h feceꝛis
nobiſ ꝑ haſ tuo ſigillo ſigillatas ꝛefeꝛas vẽ.tunc
eiz cꝛeditur ñ vtute haꝝ.ſʒ vtute omiſſõis fc.
facit de teſti. c.cũ anr 4 1o fueꝛit eyiu
diciale:puta qꝛ executus fuit miſteꝛium ſibi com
miſſũ ⁊ ſibi cꝛedi:ex q ↄſtat de ſigillo ſuo.qꝛ
agit᷑ ð modico pᷣiudicio qꝛ ꝑtes pñt corã ſuꝑio
re iuſticiã pſeqᷣæ dicit ꝙ ſic ſeruat curia. Dꝛe
niſſime dicẽm: ꝙ in oĩbcaſibꝰĩ qbꝰ. S. dixi non
credi oꝛdiario: multo fortius nec delegato: ar.
c. qm. . e. In caſibꝰin q;bꝰdixi credi ordiario:
dico credendũ delegato ſi hẽt ſigillũ autẽticũ:?
poc ĩ ſpecrantibꝰad officiũ ſuũ. In alijs ãt cen
ſeri dʒ puata pſona ar. in.l.i.ff. qe of.eius cui
man. iuriſ. ? 8 of. def.ſane. ¶ Venio ad lr̃as
arbitroꝝ:qbꝰfm cõeʒ opi.fides ni adhibet. nec
bẽt dubiũ ſᷣm Jo. an. q ad cãuʒ nim: cũ arbit᷑
uoluntate aditus ex cõpromiſſoria pfate excõi
care ñ poſſit: ut nõ. in. c. i. ð of. oꝛ J diẽ quo
ad alios cãus ꝑ.l.ne in arbitris. C. ð arbi.nec
mix vᷣm eũ:cũ ẽt infamis poſſit eẽ arbit. ff. ð aꝛ
bi.l.pediuſ..ꝑui.⁊.iij.q.vij.F.t ia.⁊ taliũ lꝛis
credẽ abſurdũ eſſſj nec ob.j.de teſti pnitata: qa
ibi factũ narrat᷑. qð ſatis plʒ:qꝛ arbit᷑ n ẽ publi
ca ꝑſona nec gerit officin publicũ:iõ ið dicẽduʒ
ð eo: ſicut de ir̃is puatorũ:de quoꝝ lĩ̃is pleniſſi
me dicet᷑ in. c.ij. de fi inſtrn. G Quid ãt ſi iudi
ces ſunt płes nunqd eis credat᷑: dic ut nõ. et di
cam i. c. qm.j. e.⁊.c.cũ a nobiſ.j.ð.teſti.⁊ qd ð
ſis Dape dicenð ut ĩ cle. una de bati. aliqd
dico in, c.fi. de ſuc. ab inte. ¶ NMunc ueniamus
ad tʒ paſſũ pᷣncipalẽ hꝰ.c.uʒ ad effectũ excõicõi
cationis circa ꝓcuratõis actũ:et circa hᷣ glo. fi.
colligit duo ex tex. ſatiſ leuia. pᷣmũ ꝙ tpᷣs ꝓcuꝛa
rõis facte attẽdẽdũ ẽ. colligit ar. ꝙ excõicatꝰ
ad ipetrãdũ n eſt admittẽdꝰ ⁊c. de h ulti. dic ut
hodie habes in. c.i.de ſp.li.vi.Circa pᷣmũ n
ur̃ glo. ponderaſſe tex.q ponderat tpᷣs aſumpti
onis mãdati:n ãt tps ↄſtõis.ſʒ ut mã babeatuꝛ

ſik atrendenda ſt᷑ quatuoꝛ tpᷣa⸗Orimũ qn erat

excõicatꝰtpe ↄſtõis:ſʒ tpᷣe aſumptõis exercicij.

rat abſolutus. Scoʒ eõ qn tpe ↄſtõis ñ erat ex
cõicatus ipᷣe vo aſumptiõis ſic. Lertiũ quãdo
erat excõicatꝰtpᷣe ↄſtõis et te alumptonis: ſed
tpᷣe cxercitij erat abſolutus.quartũ qñ utroque
tipᷣę erat abſolutꝰ:ſʒ tpᷣe exercitii erat excõicatus
UMenio ad pᷣmũ Mer. 7 Jo. an. p? eũ diẽ n
nalẽ cũ ↄſideꝛcmꝰ initiũ ut ĩ gl. ꝓ h facit qꝛ ca
pacitas et habilitas reqᷣrunt᷑ reſpectu acquiſitõ
nis fiende ẽt reſpectu iplius ðᷣlationis tp is ſeu
cõceſſioniſ.ut i. S. eyncis inſti.de hẽ qi.⁊ dif.=
i. c. duduʒ ðᷣ elc. et.i.c.ſi eo.tpᷣe ð ſep.li.vVi.⁊.c⸗

ti ige
i Ped orgran
46do Koree

4 a
n
sitißgdg W

zes NAsRen
jciicts

uyklntzdn in inn
A;AN Ybe
uumttsndn t
ſercipmn, Knig⸗ ſomm
rsſnclen dibnir⸗
eſenrtonn wme
kbnlcour Cron un
ſtfam uitmnan rim;
Gimennnritndn mrete
eis genieucdn won m
Cophercechgnn n ihrrr
ImCaie tsgan mren:
Phorirhimns aiim
Ofipinsneitien⸗
Göainunmm Naſde
luionnu getn⸗,
umen grtnrtn,
ningmnummnmm e „.
Mnunmg, E

obaſbſche n on
nnis ner cgnogr.
ncb din ardi ordinio:
ud ſtha ſgllü mincie
oftei ſii Nn Aisiee
1 unli de ensn
Aire (oo Al
de chi iues i achie
Wcin ſini antij
raontnn pir ai
tiSooοαοο
nadins Lo arbi t
isdoſteigbi fo en
g di⸗ſ nenlſis
Cb. de ili gimmd
is Gegr arbiin elbl
oi wnieitoid ciln
nide nor ispniſi
knt
”
zanbl ſiirdl
ice nn d ui glil
dine.(Voncvaumd
calchen hiu⸗
is mincnu⸗
n huu i ,

auditiſ de ecc. eum multis ſi. Sʒ circa hoc ꝓ de
claratõc heart.et totius mẽ qrit᷑ an excõicauo ĩ
ficiet ipſo iure actũ ↄſtõis ut ſic nil acqrat᷑ ↄſti
tuto an vVo reqrat᷑ exccutio tpe exercicij: Inno.

ſentit bic ꝙ reqrat᷑ exceptio alſ tenent oĩa geſta

ſicut tenerent cũ actore excõicato an repulſionẽ
ut ĩ. c. pia de excep.i.Vi. Spe.i ti.de ꝓcu.iĩ pn.
rʒ ꝓceſſũ n ualere cũ excõicato tpᷣe 2ſtõnis.licʒ
ſecꝰſi fuiſſet excõicatꝰpꝰ? h uẽ tenẽ Jo.an.do.
an. Cal. æ cõiær do. æ iudicio meo de hoc ur̃ h
caſus nã bic ñ dicebat᷑ ꝙ eſſz excõicatꝰ tũc:ſed
ꝙ eſſſ excõicatuſ ipe aſũptionis officij qꝛ tũc n
tẽuit ꝓcẽis ↄffõ et iõ nũc ñ dʒ admitti ʒ nunc
ſit abſolutus:et ſic geſta cũ iſto n debẽt tenẽ:ſi
cut nec geſta cũ falſo ꝓcẽ?e: ð̊ Ep.ex ꝑte decani
de ꝓcu.ex inſinuatione ⁊ i.c.in nr̃a.l.licʒ.ff.de
iudi.cum ſi.et h ſing.nõ.ꝙ multum limitat nõ.
in. c.ueritatis:de do.⁊ ↄtu.ibi enim ↄcluſuʒ fu
it:ꝙ excõicatus põt alijs obligari ⁊ alium ſibi
obligare licʒ exercitiũ actionis ſit ſibi interdẽʒ
tpᷣe excõis.et tñ uides bic ꝙ lʒ ꝓcuratoꝛ oblige
tur alteri ⁊ alium ſibi obligat:nibilominus nõ
tʒ actus ⁊ h̊ iõ:qꝛ bic defertur ſibi officiũ ſalteʒ
publicum auct᷑e.ff. de ꝓcu.l.i.cuius non uidet
capax ut plenius dixi. ſupra. in quodam nõbili.
(Bae hoc et õ tex.opi.iĩ ĩtelligendo ꝙ tem
pòͤre aſumptionis mandati eſſet abſolutus ðᷣ.c.
licet de pꝛocu.li.vVi.ubi pʒ:ꝙ ſi pꝛocuratoꝛ con
ſtitutus ſemel diſſenſerit nihilominus poteſt po
ſtea ↄſentire dno in cadem uoluntate peꝛmanen
te:ad idem.l.obſeꝛuare.ff.de offi.ꝓcon. ubi de
legatio facta per ꝓconſulem. an ingreſſum ꝓui
cie ꝗᷓ tunc non ualuit cõualidat tempore ingreſ
ſus ipſius ꝓconſule in eadem uoluntate manẽ
te:ergo idem dicẽduʒ in caſu nẽo:ꝙ łʒ impedi
mtum eſſet tpe ↄſtõis ex quo nunc erat abſolu
tus tempore aſumptionis conſtituente ĩ eadem
uoluntate manente dʒ ↄſtõ conualidari æ idem
erit dicendum qñ erat excõicatus tpᷣe ↄſtitutõiſ
et aſumptionis:ex quo nunc ẽ abſolutus dno ĩ
eað uoluntate manente. Ninc e. Ab. Jo.
an. et Spe. de ꝓcu.pꝰprin. tenentes primam ꝑ
tem Gndẽt ad contraria: ꝙ in.d.c.lʒ actꝰ cõſti
tutionis tenuit a principio:nec deſit ualere peꝛ
diſſenſum ꝓcuratorum:merito dno in eadẽ no
luntate manente confirmatur ad.le.obſeruaꝛe:
ſendet ꝙ delegatio non fuit ibi ex toto nulla:
quia ꝓconſul. ibi an ingreſſum ꝓuincie hebat
inriſditionem ſaltem in habitu:un potuit illam
tranſferre ad h quod nõ.in.c.paſtorał.F.i.de
Rp per ingreſſum ergo ꝓuincie aſſumit exerci
tium iuriſditionis:⁊ illud delegato participat ſi
illum n reuocat ex ui precedentis hitus ſed in
caſu nẽo actus ↄſtõis fuit nullus:cum incapaci
tas eſſet tempore delationis uel utroqʒ tẽpoꝛ.ſ.
delationis et ſuſceptionis:ad hec iura ſuperius
alleg ¶ em dic clarius et melius ad.d.c.q̊ qð
ibi noluntas conſtituentis non fuit erronea.iõ
data perſeuerantia potuit ille acceptare qncũqʒ
ar. eorum que le.⁊? ? nõ.in.c.ſi tibi abſenti de

pꝛeben. li. vj. ſed in caſu noſtꝛo fuit errõea:au
reſpectu facti:qꝛ credebat illuʒ non excõicatuʒ:
aut reſpectu iuris quia putabat excommunica
mm poſſe conſtitui ꝓcuratoꝛem.unde ſuperuẽi
ente abſolutione conſtituens uidemr peꝛdura?:
in prioꝛe ↄſenſu erroneo:merito ex ſola noua
ſuſceptione nil agitur in. c.i.⁊ in.c.propoſuit ð
coniu.ſer.⁊ nõ.in.c.i.de eo qui dux.in ma.⁊ ꝑ
nõ. in dictis iuribus niderur infeꝛendum:ꝙ ſi
ↄſtiruens nunc certificatus de abſolutione ꝑ ſe
uerat in ſua uoluntate:ꝙ tunc ex noua uolunta
re iſte poteſt acceptaꝛe ð nouo:quod ſatis puto
neruʒ etiaʒ ſine expꝛeſſo conſenſu:licet do. an.
uideatur bic requiꝛcꝛc patientiam ⁊ expreſſum
ↄſenſum poteſt abſolutionem:ſʒ tunc nullũ eſſet
dubium: un puto ſufficẽ tacitum mõ pᷣdicto: fat
qð dixit Inno. in. c. ex ꝑte decani de Ep. Idẽ
dic ſi ꝑſeuerans in conſenſu erroneo ex poſt fac
to ratum babuit geſtum per iſtum noie ſuo:qꝛ
quis poreſt ex poſtfacto ratificare geſta ſuo no
mine: ur in ꝛegula ꝛati ð ꝛcg.iur.li.vVj.⁊.l.qʒ.C.
de ꝓcu. 7.l. S. ff. de indi. ꝙ hic uoluit Jo. cal.
¶ Er ex pꝛedictis nunc patet dcciſio ad omnia
membra pꝛedicta. ſiue ergo ſit excommunicatꝰ
tpe.ↄſtõnis ſiue tipᷣe ſuſceptionis ſiue utꝛoqʒ tẽ
poꝛe impeditur ualiditas procurationis:qꝛ can
ſatur ex conſenſu utriuſqʒ:data ergo incapaci
tate in alteꝛo non nalet: facit.c.ci cui de pᷣbẽ.li.
.vj. z. d. F. in eyneis: niſi ꝛatificeĩ ex no lũtate cõ
tinnata modo pᷣdicto:⁊æ ita communit᷑ tenet᷑ h̊.
(Alamo ſibno quando tempore cõſtõnis et
gempoꝛe aſſumptionis eꝛat non ligatus:ſed tẽ
poꝛe excꝛcitij reperitur ligatus:dicit Jo.an.et
bene pꝛocuratorium naleꝛe:ſi quamdiu ſic liga
tus manet non pꝛocedetuꝛ cum ipſo: ſed cum
fuerit abſolutus utetur primo pꝛocuratorio.re
pellitur ergo hoc caſu pꝛopter communionis
periculum:ſed non pꝛopteꝛ defectum pꝛocura
toꝛij: de excep. pia.li. vj. ¶ Sed dubium eſt:
nunquid hoc pꝛocedet indiſtincte ſiue ſit pro ꝑ
te rei ſiue pꝛo parte actoris.uidetur enim ꝙ ex
communicatus poſſit eſſe pꝛocuratoꝛ pꝛo paꝛte
rci:cum ipſe reus poſſit eſſe in iudicio:de iudi.
intelleximus.ſʒ communiter tenetur oppoſitum
ut indiſtincte repellatur:quia reus eſt neceſſari
us non mirum ſi admittituꝛ: qnimmo pᷣm unaʒ
opi. debet tunc reſpondeꝛe per pꝛocuratoꝛc.d.
.c.intelleximus ſaltem de neceſſitate ut ibi. ꝓcu
ratoꝛ ueꝛo eſt uoluntarius:quo caſu ceſſat ratõ
.c.intelleximus. Sʒ annecto qõnem notabilem:
nunquid geſta cũ iſto ꝓcuratore excõicato ſint
indiſtincte nulla. uide ꝙ ſi excõicatio ſuꝑuenit
actum perfectum conſtitutionis ⁊ aſſumptõis.
tunc puto ualeꝛe geſta anteqꝙ; repellatur per. c.
pia pꝛealle.quia in iſto non defuit poteſtas:ſed
ſolum poterit repelli pꝛopteꝛ coĩonis ꝑicein. du
bium uero eſt eo caſu quo conſtirutio non ua
luit impedientc excõication .an. ſentit hic
poſt ſpe.in loco pꝛealle.ꝙ non tenet ⁊.S.tetigi:
ſed Joan, cal. bic aliter diſtiguit dicendo: ꝙ ſi

—

erat pnblice excõicatus nõ ualuit cõſtitutio:nec
ea que poſtea fecit: de re indi.ad ꝓbandũ. Idẽ
ſi erat occultũ:ſʒ ↄſtituens ſciebat eũ excõicatuʒ
q́;tũ ad ea ꝗᷓ tenderẽt ĩ fauorẽ ipᷣius ſcientis.ſi
autẽ ignorabat ⁊ ille erat occlie excõicatus tũc
tenẽt geſta rõe publici officij:ar.ĩ.d.c.ad ꝓban
dũ ⁊.l.barbarius.ff.de of.pꝛe.⁊ ſic diẽ ſe intelli
gere nõ.i.c.fi.ð̊ ꝓcu.hoc nõ plʒ h do.an.qꝛ of

ficiũ ꝓcuris nõ c publicũ ſʒ puatũ:iõ nõ dʒ eſſe

dria inter publicũ ⁊æ occultũ:ðᷣ do.⁊ ↄtu.vitatiſ
de elec. nibil allat pꝛo hoc ultio expꝛeſſã theori
cam Inn. in. c. cũ dilectꝰ de ↄſue.? Jo. an.ĩ. c.
.i.ð reſcrip.li.vj.⁊ iõ ĩdiſtincte putat do.an.ge
ſta no ualẽ:qð ⁊ mihi ſatis plʒ: ꝓ b allego bo.
tex. cũ mõ ſua ĩi.l.i.ff.qð cũ fal.tu.ubi pʒ ꝙ ge
ſta cũ falſo miroꝛe qui putabat᷑ uerus nõ ñ ra
ta:niſi iudex a pᷣncipio alit᷑ decꝛcuerit: qð an ꝓ
cedat in ꝓcur̃e ibi nõ.p Mar. Ex his ſing.nõ
id qð dr̃ ð geſtis rõe publici officij nalẽ ꝓcedit
in officio publico aucte ⁊ utilitate:ſecus ſi ẽ pu
blicũ aucte ⁊ utilitate priuatũ:ut c fficiuʒ tutele
ꝓcu. ⁊ ſiliuʒ qð nõ.Diceres tu q̃re ualẽt geſta
cũ actore excõicato anteqꝙᷓ repellat᷑. d.c. pia ⁊ n
ſic cũ ꝓcuẽe excõicato.qndeo ꝙ ĩ ipſo dño nõ
deeſt ptas agẽdi:ſʒ poterat repelli ꝓpt cõionis
piculũ.Si eꝛgo n fuit repulſus tenẽt geſta ſicut
ſi de facto Sxiſſet:ut nõ.i.c.vVvitatis.ſʒ ĩ excõica
to qui fuit ↄſtitutꝰ ꝓcurator deficit ptas agẽdi
cũ nõ ualuerit ↄſtõ ut.S.dictũ eſt. 3 qro 8
qõne nõ minus nõbili.nũquid excõicatus ð fac
to ↄſtitutus ꝓcuꝛoꝛ cũ pfᷣate ſubſtituendi poſſu
ualide aliũ ſubſtinẽ. Jo. an. inſtat hic ⁊ ĩ glo. ĩ
cle.ſi religioſus de ꝓcu.⁊ vẽ c udẽ ꝙ eo caſn
quo ↄſtõ ẽ nulla ꝓpt᷑ incapacitatẽ ipſiꝰ oſtituti
nõ põt ẽt ſubſtituẽ:ut.d.cle.ſi religioſus.ſecus
ſi eſſet ꝓcuꝛator:lʒ ꝓpt᷑ excõicaniõem poſſet re
pelli ab agẽdo:ut qꝛ fuit excõicatꝰ poſt aſſi ptio
nẽ mãdati. Jo. cal.fatet primum qn ſimplr fuit
data pfᷣas ſubſtituedi: ſecus ſi fuit dep utatꝰ nu
dus miſter ad eligẽdũ ſiue nominandũ aliquem
quẽ ex tũc dñs ↄſtituebat:ar.i.q.i.ſi fuerit: q̃ſi
ſentiat ꝙ hᷣ ultio caſu nideat᷑ ⁊ ſit Oſtitutꝰ nõ ab
excõicato ſed ab ipſo dño:p:o quo optie fac.l.
cũ pꝛ.F. hẽditatẽ.ff.de le.ij.ubi ꝑ deportanõeʒ
non amittit quis ptᷣatẽ eligẽdi ſen nominãdi:ſic
nec ꝑ excõicationẽ. Oo.an. vꝛ uelle ꝙ etiã ſim
pliciter datꝰ ad ſub ſtituendũ poſſit ſubſtituere:
qꝛ dare mandatũ ad ſubſtituẽdũ æ ſubſtituẽ ex
pedit᷑ per uiã octus:ſed cxcõicatus ualide õlit
lm cõem opi.nõ.i.c. neꝛitatis palk. (Sec cene
hᷣ ſua opi.mihi nõ plʒ:qꝛ ĩ iudicio q̃ſi Ohimꝰ.l.
.liij. ff. ð pccuł. æ tñ nõ ualent geſta cũ cxcẽ icato
ꝓc uẽe ↄſtitnto. vn cꝛedo ꝙ excõicatꝰ nõ põt ⸗
ſtirui ꝓc?oꝛ ẽt ad negocia:qꝛ n vꝛ capax officij
publici ſaltẽ aucte ut.S.dixi:lʒ ex rẽe do.an.nẽ
inferendũ ꝙ poſſz ↄſtitui ꝓcẽoꝛ ad negocia:qðᷣ
n plʒ ut.S.dixi.nã ↄſtitutus ad indicia ↄſtitnit
ad qſi Söhenð:⁊ tñ n nalet:ut hic ⁊.S.Oixi:ita ⁊
fortius ſi ad ve pᷣhenð cũ iiꝛoqʒ caſu ſubſit ea
dem rõ. Altio qro an excomunicatus poſſit cẽ

¶ De pꝛobationib⸗

ꝓcuratoꝛ ꝓ ſuo pſoꝛte Jo. an. uẽ dubitare qð
poſſit allat cle.ſi religioſus pᷣalł.uꝛ tn poſtea ſẽ
tire griũ.et h̊ aꝑtius tʒ do.an.mouet᷑ qꝛ ↄſorti
um littis n ſupplet ibabilitatẽ ꝑſõe q ad excõi
cationẽ:qꝛ h cãu nulla ſubeſt neceſſitas agendi
uel defendẽdi ꝓ'cõſoꝛte: niſi eſſet cã indiuidua:
qꝛ tũc ex ꝑſonsa ſua poſſet defẽdẽ ↄſoꝛtẽ abſqʒ
aliquo mandato.l.i.. ex his.ff.ðᷣ. v.ob. ſecus
iĩ religioſo qᷓ põt ẽt eẽ pᷣcãu ꝓcẽoꝛ ꝓ conſoꝛte
qꝛ ex qꝑ ſe hẽt eẽ in iudicio n impedit᷑ ↄtẽpla
tio ſi eſt ꝓ ↄſoꝛte.Ego allegarẽ aliã rõʒ ĩ excõ
municato ut repellat duplici rõe.pᷣma qꝛ ut.S.
dixi incapax eſt hꝰ officij ? n põt negari qͥn pro
ꝑte conſoꝛtis aſſumat negotiũ ⁊ officiũ ꝓcurã
di. Item in odiũ ſui ut cũ uideat repelli ab om
ni actu citius inducat᷑ ad ſatiſfacienð ꝓ quo fu
it excõicatꝰ:ar.c.pia pᷣ al.ſi fui ꝓlixꝰſũ excuſadꝰ
xꝑ ꝓlixitatẽ mẽ q quotidie ẽ ĩ uſu. ab.
,tiq Kaſus. du
N preſentia. peeba
tio n ꝛeleuat ꝓbantẽ:ſic ſummatur
. diteꝛ. Ego ſummo pinguius eua
cuando ⁊ enucleãdo totũ tex. Si rogatus ꝛeſti
tuẽ totam hẽditatẽ eo ſine libeꝛis ceccdẽete itret
mõaſteriuʒ euancſcit fideicẽmiſtum ⁊? heꝛeditas
applicat᷑ mõaſie:io:nec ad iualidandum ingreſ
ſum ſufficit ꝓbare minoꝛc etatẽ ipe ingreſſus:
ſi ex aduerſo geiatus pꝛobetur ingreſſus.h.d:
intelligendo ꝙ fuit hic ſubſtitutio fideicõmiſſa
ria.ſi vo fuit directa ſumma ſic. Subſtõ facta
filio eo decedente ſine liberis cuaneſcit ꝑ igreſ
ſuʒ mõaſterij:⁊ tũc adde id qð ẽ ĩ pᷣſummaꝛio:
ibi nec ad inualidandum ingreſſum ⁊c̃. uſque
ad fi.⁊ uterqʒ; intellectus ẽ vᷣus in ſe.dico tũ ꝙ;
pmus intellectus eſt neꝛioꝛ ꝙ hᷣ̊ fuit ſubſtõ fidei
commiſſaria:lʒ do.an.hic dicat ꝙ fuit compen
dioſa:æ ꝙ ülud ſit vbũ directuʒ deuoluant ⁊c̃.
ſʒ pro pdicto allego tex.apeꝛũ ĩ.l.hidibꝰ..i.
ff.ad treb. ubi h̊ͥ dicit Ray. æ idẽ dicit tenere
Hoſti.ĩ ſum.de teſta.cx qꝛaliqs eſt inſtitur:ſe
cus ſi nilo ĩſtituto quis dicẽt uolo ꝙ boõa mea
dᷣuoluant᷑ ad talẽ:⁊ ð h̊ ibi uide lanꝰ iuic i
tur pᷣncipal? in tres ꝑtes in pᷣma ꝓceſſus narra

rinnds ibi dilectus auduoꝛis diffinitõ
¶ In tertia ib i nos diffinitionis confirmatio

Mrima ſubdiuidit᷑ in quatu ꝛ: nam pꝰ ponit
actoris petitio.fa ibi neꝝ rei Rnſio et reconuẽ

tio tertia ibi ad h̊ actoꝛig replicatio.quarta ibi
uerun rei duplicatio. 6. pꝰ ꝙ ↄſoꝛtes eiꝰ
dem lit.pnt ex eoð libello reũ ↄuenire et anter

totus a1andlciarin⸗ ſimul ſuper utroque
fundari. õ fᷣm unũ intellectũ ꝙ pꝛocedit
iſte libellus peto omnia bona que tibi obuene
runt ex hereditate talis aliter bona non ſpecifi
cado.h̊ procedat in dubio ſi intelligatur tex. ꝙ
iſti agebant petitione hereditatis quia cum hec
ſit actio ulis non eſt neceſſe aliquid exprimere
nec in prin.nec in progreſſu iudicij ſed tin exe
cutionis tempore.l.iiij.ff.de peti. here.qixi ple
in. c.ii.de libel.obla.ſi at intelligat ꝙ agebatur

õ
iInmuCttan n.
Iuntiutmaſfri
ti mii nifnila E
Dtnrcttgörrtrrttiin
Nicmritim ml Lubſ.
ücktgiiimr eriinis
in rgitnüttanu ad
olegnerdeem nernhe
nfnuiini
trmininn en
Mrlstinzueddenn,
lynglican

In pntia.

in an agſiſtign Paroſu
ncuſilſ i plrſi Aeuſic⸗
neienonle eiſicb,

Rpreſentin dd

big paobe
biͤran Dbmmtirſeſunnnn

Gnn. Cooſunno Dingnius ng
cddi Linognsrf
dmiſneſeis actirinn
aumncſit ſcaciniſüne erti⸗
eagerz, inichnn leref
r mmurmm grirolie⸗
uns nutanr ircſis g
ithie ſobſimio fcacimmiſa
en ſumma ſc. Oubſto fac
eſne ſberis auneſcnpigre
caddeid a eip ſumnaio:
Amndun ingreſſun a uſave
Ceens t ſus in ſe dieo i
Ntdeiong b fut obſti ftei
d n hi diat gfittonpen
1 ſtü reeuz Cevoſtant i,
cgot etiil lidb H.
dict Raade cn get
chn c Aiisl iſtnt ,
no guis clitlol; a
Airöß tiuc in
mns w n ii ſio ini
ichlans uctos Effio
vs Afnnonis ffinnid
uanmenſamd Non

rei nendicatione.qð petebant bona illa reſtitui
reſpectu dominij:tunc eſſ iſte tex. in hoc ualde
nõ. et decidẽt nõ. n.i. c. certificari ð ſepul.
ubi h̊ diſputat. õ.ʒe reũ poſſe dare ĩ cã ꝛe
conuẽtionis libellũ directe priũ libelo actoriſ:
nide ad mãm nõ. ꝑ Inn.i. c. ex naſtione de re
ſti. ſpo. in. c. c ↄtingat ð of. dele. ¶ Hõ. qto
quẽ poſſe donare ſe ⁊ oĩa bona ſua mõſterio ꝑ
modũ ↄuerſionis ſʒ alit᷑ n fiat mõachus. et erit
iſte ↄuerſus mõaſterij.fᷣm gl ſing. in. c. ut ex cõ
tinentie. xxvij.q.i.iſte tal ẽ magis aſtrict mona
ſterio q; mõachus:cenſetur ciʒ quaſi fu⸗ möſte
rij adeo.qꝛ ẽt cã maioris religionis nõ põt ide
diſcedẽ ſʒ illã glo.ſing.qdã tn ĩ h̊ uln. ut nõ.
ibi arch. Mõ.quĩto ex hoc et ex tex. caſum ſin.
ĩ qꝰ qs põt ĩ nita ſe pᷣuarc facultate teſtandi do
nãdo ſe et oĩa bona ſua loco religioſo:ꝑ hꝰ ãgu
it multũ ſing. Har. in.l. fi. C. de pac.ꝙ ualʒ do
natio oĩuʒ bonoꝝ facta ecclie pntiũ ⁊ futuꝛoꝝ ⁊
ſic in fauorẽ ecclłie poſſet ſe puaꝛe facultare teſtã
di:lʒ ñ intret religionẽ.qꝛ ſicut põt fauore eccłe
dare ſe ⁊ oĩa bona ſua:ita ⁊ ſua ſine ſe. Et nõ.
ſing. illud dẽm:qꝛ Mar. de illo dicto nullã men
tionẽ facit in.l.ſtipulatio hoc modo cõcepta.ff.
de vb. ob. ubi tractat ple hanc mãm. poſſz ti il
lud dẽm moꝛdecri.qꝛ qn ↄfert ẽt ſe ur̃ tũc mori
cũ ꝑ ingreſſum fingaĩ moꝛtuus.xvi.q i.placuit
.l deo nobis. C. ð epi.æ cle.iõ non mixꝝ ſi põt
donare ꝑntia et futura qꝛ et ſi expſſe n dõaret:
tacite tñ tranſeũt ĩ mõſteriũ ſi ali᷑ pᷣus n diſpo
ſuit. xix.q.ult.qꝛ ingꝛcdientibus ⁊ ĩ.c.ſi q̃ mlier
et ĩ.c.nunc ãt ⁊ ĩ aut.ingreſſ.C. de ſacro ſã.ec.
ſ bᷣ rõ ceſſat qn ñ intrat ipſe mõſteriũ.ſʒ pro h̊
dicto Har. qð ẽ ſatiſ piũ ⁊ fauorabile eccleſijſ:
Ego allego glo. que hoc ſentit in.d.c.ut lex cõ
tinentie:hãc mam latius attingã in.c.fi.e ſuc.
ab ite. ¶ Mõ. quẽ licite oblationẽ ſuã poſſe iu
ramto firmare:nec ex hᷣ orit᷑ pſumptio ↄ ꝛecipi
entes tale iuramẽtũ:ꝙ h̊ fecerunt allicientes eũ
ꝓpt᷑ ſua bõa tpᷣalia hda.h̊ dico ꝓpt᷑ tex.ualde
ſing.xx.q.iij.c.conſtituit:ubi dr:qð ſi religioſi
alliciunt aliquẽ ad religionis ingreſſũ ꝓpt᷑ ſua
bona tpᷣalia hnda nullũ inde cõmodũ conſequi

gnt. õ. ibi cũ oſtat: ꝙ actus ĩ dubio n pᷣſu

mit᷑ gelatꝰ:⁊ iõ qꝛ fẽa ñ pſumũt᷑ niſi ꝓbẽt᷑:facit
c.cũ ĩ iuꝛe ð of.deł.? ꝓbat᷑ ĩ.c.cũ Joan.ede fi.
iſtru. æ h ueꝝ:niſi ſubſit cã urgẽs pᷣſumdi:ut eſt
tex.nõ.i.c.cũ tu ð teſti ubi dicet᷑ plemůjꝰ. MNMõ.
ſing. ex iſto tex. ꝙ fũdãti ſe ſuꝑ certo actu ſatis
ẽ ꝓbaꝛe bñ illũ actũ fuiſſe geſtũ:licʒ ali᷑ n ꝓbet
habilitatẽ ꝑſone ad illũ aciũ exercẽdũ.hic eim
ſindicꝰmõaſteꝛij dũtaxat ꝓbauit illum obiuliſſe
ſe z ſua.Et ex h̊ pᷣſumit᷑ illũ fuiſſe idoneũ ꝛſpec
tu etatis ⁊ iudicij ꝛõiſ:adeo ꝙ aſſeꝛcti Sr iũ ĩcũ
bit onus ꝓbãdi:⁊ qð plus ẽ nõ ſufficit ꝓbare
aliquid pᷣſũptiue õ iſtaʒ pſũptiom:ſʒ oʒ ᷓ ꝓba
tio ↄcludat neceſſario:ſicut apꝑʒ h̊ ꝙ aduerſus
illã pᷣſũptõʒ ꝙ erat idõcus etate n ꝓfuit illa ꝓ
batio gñał ꝙ erat mioꝛ ãnis:qð ſac̃ ad nõ.per
nn. ĩ. c. inotuit ö eo ꝗͥ fur. oꝛ.rece. ?⁊ ꝑ Dar.

in.l. ſciendũ. ff. ö. v. ob. ¶Ms ulteꝛiꝰ. ex h ? ex
tex ꝙ ſicut ꝓbatio ex ꝑte actoris dʒ cõcludcꝛe
neceſſario:ut ẽ tex.nõ.iĩ.l.mr̃eʒ.C.ð ꝓba ita ⁊
exceptõ ex ꝑte ꝛei:ut h̊ ⁊ ↄcõ.c.auditiſ ð pᷣſcꝛip.
⁊ põt dici ntrũqʒ dẽʒ ꝓbari hic:cũ ꝑꝑ reconuẽ
tõis actũ iſti fratꝛes carnales ecnt actoreſ ⁊ ꝛei:
nec ad aliquẽ affectũ ſuffiẽ illa ꝓbõ gñalł:ꝙ eꝛat
minoꝛ annis: mo ꝓbata oblatione ex alia ꝑte
ſuccubneꝛet tã ĩ cã cõuẽtõis q; ꝛecõuẽtionis:qð
nõ. Itẽ ex pᷣdictiſ ⁊ ex tex. colligo unã nõbilem
limitatõʒ ad illud dẽ; uulgare:dubia ꝓbatõ nõ
rleuat ⁊c. ꝓcedit eiʒ qñ ꝓbõ ẽ dubia in ſe et ex
facto ſuo.ſecꝰ ãt ſi offuſcat᷑ ex ꝓbatõe exceptio
nis aduerſarij:declaꝛo h̊ ꝓbõ facta ꝑ iſtos fra
tꝛes:qꝙ ille oblatus erat minoꝛ aniſ:cꝛat ĩ ſe ſine
facto aduerſaꝛij dubia:qꝛ nõ concludebat neceſ
ſario intentionẽ iſtoꝝ:iõ merito non ꝓfuit eis.
ſed negari non põt qn aliquatenus obfuſcaue
runt ⁊ ꝛeddider̃t dubiam ꝓbõnem mõaſſierij ſu
per oblatione facta:cũ poſſibile potucꝛit eſe ꝙ;
iſte eꝛat minoꝛ annis tpᷣe ſecunde oblatõis: ? ta
mẽ b̊ non ſufficit ad tollendam ꝓbõneʒ pfectaʒ
mõaſterij:qꝛ ut dixi illa ĩ ſe erat ꝑfecta:lʒ aliq̃te
nus obfuſcuta ꝑ ꝓbõnem ꝛci. ſatis enim ẽ ꝙ
bõnem penitus nõ elidit: ⁊ ſic ꝓbat iſte tex. deci
ſionem glo. ſing. in cle.fi. de Gp. æ cõcoꝛdat. c.
auditis de pᷣſcꝛip.tʒ Haꝛ. i.l.nõ ſolũ. . ſʒ tpꝛo
bari. ff.ð no.oꝑ.nun.ubi.ſing ur̃ h̊ dẽm limita
re:⁊ ꝓcedat ubi non pᷣſumit᷑ delictum.ſi aũt pri
ſumeꝛetur delictum tʒ ꝙ exceptio reddens ꝓbõ
nem actoꝛis ſeu accuſatoris dubiam eam peni
tus excludit.ponit exemplum ſtatuto eſt impo
ſita pena nobili intranti palatium niſi tpe conſi
lij gñał:accuſatur nobił quod de menſe maij in
trauit palatium ⁊? pꝛobat᷑:ꝛeus ꝓbat ꝙ die.xv.
maij fuit factum ↄſilium generale:⁊ ſic cx cã peꝛ
miſſa potnit de menſe maij intꝛaꝛe palatũ.Con
cludit ibi ꝙ ꝓbõ accuſatoris tollitur per hanc
exceptionem dubiam:cum non probauerit il
la die qua intrauit fuit factuʒ ↄſilium gñale.po
tuit enim eſſe ꝙ intrauit prius uel poſtea:ſʒ qꝛ
ex contrario pᷣſumitur delictum ut euiter̃᷑ h̊ dʒ
pꝛeſumi ꝙ itꝛauit tpe licito:quod ẽ nalde ſing.

7 ponit ad h̊ multa exempla æ iura multa alle

gat.ifacit illud:quia in penis mitioꝛ inteꝛpꝛeta
tio eſt facienda.l.pe.ff.de pe.regula in penis de
reg.iur.li.vVj.⁊ in.c.cum tu de teſti.preſumptio
enim bonitatis que eſt pꝛo ꝛeo de pꝛeſump. c.
.fi. facit preſumi actum eſſe geſtum tempore li
cito. Ego addo aliam limitationem ꝙ etiam in
ciuilibus quieſcentc pꝛeſumptione delicti rolli
tur perfecta probatio actoꝛis:ſi rei exceptõ ꝛed
dit illam equiuocam. exemplum in terminis. c.
mõaſteriũ pꝛobauit ticium ſempꝛonij obtuliſſe
ſe ⁊ ſua mõaſteꝛio tali tempoꝛe:re pꝛobat quod
illo tempore erãt duo qꝗͥ uocabant᷑ h̊ noĩe: certe
ex hoc tolletur illa pꝛobatio actoris: miſi aliter
declaretur: ar.l. duo ſunt ticii.ff. de teſta. tute. 2
c. inteꝛ dilectos de fide iſtꝛu. ⁊ pdicta ſunt bñ
noranda. Q ulterius aliud bonum dicunt

*

ꝙ ꝓbatio in gñe facta nõ ꝓdeſt qñ quelʒ ſpẽs
generis non ↄſequit᷑ illuʒ effectum ad quẽ ꝓpo
nitur. declaꝛo h̊ fuit facta pꝛobatio: ꝙ oblatins
erat minor annis tpᷣe oblatiõis:dicit tex.hᷣ hoc
nõ ſufficẽ:cũ duplicit᷑ poſſet dici minoꝛ annis ⁊
an. xxv. annuʒ ⁊ an. xiiij In hoc ultio ĩrellectu
ſeu in bac ultia ſpecie ꝓbatio ↄcludebat:ſed in
alia nõ:qꝛ mĩor.xxv.maior.xiiij. põt religionẽ
itrare: ð reg. c.i.ſi.Vj.æ idẽ dic ĩ articulãdo ſeu
excipiẽdo ut cogat᷑ a pᷣncipio ſpecificare:⁊ ſic ñ
in gñe ꝓponeꝛe: ut ẽ tex. nõ.in. c. pia de exeept᷑.
li. vj. ⁊ ibi nõ.glo.Si aũt a prinꝰ fnit ĩ gñe ad
miſſus ad excipiendũ ſeu ꝓbandũ dʒ inſpici po
ſtea ꝓbatio. ſi eniʒ eſt gñalis nõ ꝓdeſt ut hic.ſi
aũt ẽ ſpãlis admittit:ur nõ. Inn.i.c. ceteꝝ ð iu
di. Et ex his ⁊ ex tex.nõ.qꝙ; ꝓbatio gñalis non
declarat᷑ im mãm ſubiectã ſeu intentionẽ articu
lantis. Idẽ dico qũ genus ſimplłr ꝓlamʒ intelli
gitur a iure ĩ potiori ſpẽ: ? ſi illud genꝰ ꝓferat
a teſtibꝰ nõ capit᷑ in illa ſpẽ:ſj ĩ nullo hẽar rele
nare ꝓbantẽ: ex quo ĩ illa ſpẽ nõ ↄcludit itentũ
articulantis.exẽpluʒ excipio ↄ actoꝛẽ ꝙ ẽ excõi
catus:⁊= ita gñalr ꝓbo excõem ꝑ teſtes:ceꝛte nõ
releuoꝛ:qꝛ poſſibile ẽ ꝙ ſit excõicatio minoꝛ:ut
.d.c.pia:⁊ ĩ teſtibꝰ nõ facimꝰ inteꝛptationẽ illã
ſicut ſi a iuꝛe illud vbũ ꝓfeꝛꝛeꝛet nel a iuriſperi
to: hoc tex. iuncta gl. nõ. in.l.i. de uſuris. C.
GEno nõ ſᷣm Jo. an. hbic expreſſe: ꝙ minor.
xxv. ãnis bona ſua ſine curatoꝛe ⁊ ðᷣcꝛeto alicẽat
itrãdo tin mõaſteriũ:ſecꝰ iñ eſſj ſi ñ irraꝛet mo
naſteriũ.l.ſi quidẽ ⁊.l.ſi pdiũ.C. ð pdi.mi.ſine
decꝛe. nõ alie. ? qſi ꝑ totũ:ẽt ſi nellet alicaꝛe ĩ ali
as pias cãs:ar.in.l.ij.ff. ð pollici.qð bñ nõ. ꝓ
H facit:qꝛ ĩgꝛediẽs mõaſteriũ fingit᷑ moꝛi tpe in
gꝛeſſus. I. deo nobis. . de epi. ? cle. ?.xvj. q.i.
placuit. ſᷓ tpᷣe moꝛtis põt pubes ſine alia ſolẽni
tate diſponẽ ðᷣ rebꝰſuis.l.ꝗqᷓ etate.fl.ð teſ.⁊ pᷣſeꝛ
tiʒ ĩgrediẽs religionẽ hẽt liberã facultatẽ diſpo
nẽdi ðᷣ rebꝰ ſuis ĩ aut᷑.ðᷣ mõa.S.illud 2z. xix.q.
ulti. ſi q̊ mlicr ⁊. c.qꝛ ĩgrediẽtibꝰ:q rões ceſſant
ĩ eo q uli alienaꝛe boa ſua nõ itrãdo religioneʒ
ſ ad pias ci6, Cſ prio expediã gl. noſtꝛaſ
iuxta morẽ:demũ neniã ad gl. Inno.⁊ alioꝝ:⁊
gl.i.ĩ pnꝰ. allegat aliqs ↄcoꝛdantias. fo foꝛmat
ꝑ oꝛdinẽ. v.qõnes ⁊ ſoluit. ¶ Mro eni qrit:
an ſubſtõ facta ſi deceſſeꝛit ſine liberis euaneſcit
ꝑ nãlem natinitatẽ tin. gl. rñdet ſimpłr ꝙ ſic ꝑ
.I. ex facto. S. ſi quis rogatus. ff. ad treb. cuʒ ſi.
pic alł. Yo. an. ẽittit ad ibi nõ.æ do. An. etiaʒ
ſimpkłr trãſiuit: æ eeꝛte minꝰ bn expediunt hunc
paſſũ pꝛo canoniſtis:iõ aduertas.nã glo.nõ.in
cle. i. de bap. ſentit Sriũ:ꝙ appellatõe liberoruʒ
nõ ucniũt nãles tmn nbi agit᷑ de ipoꝝ ↄmodo ⁊z
honoꝛe ꝑ.l.cũ legitie.ff. de ſta. ho. ubi dẽ ꝙ filij
ſpurij ſequunt᷑ matꝛc nõ patꝛc:ad idẽ.l.q; ſemꝑ
ff. de in ius no. ſz hac opi. gl. noſtre ſequit gl. ĩ
.c. raynaldus de teſta.ĩ V. v ẽt: ubi dẽ ꝙ ſi nõ

adijcit᷑ vbũ leginimꝰ:tñc intelligit᷑ ð legitimis ⁊

nilibꝰ:ſecus ſi tii dixit ſine liberis.qͥd dicendũ
aduꝛte qꝛ q iſia ẽ ſatis dubia: urꝝ appellatiõe

¶ De pꝛobationibꝰ⸗

filioꝝ ſeu liberoꝝ ueninnt naturales tin ſine bꝰ
vbũ ꝓferat᷑ in ultia noluntate:ſiue int᷑ uiuos in
pctibꝰſiue in ſtatutis.et ẽ materia quotidiana et
neceſſaria maxie canoniſtis: iõ hic aliquãtuluʒ ĩ
ſtabo ultra alioſ.Et pꝰ ꝙtũ ad qonẽ gl.an filiꝰ
nil excludit ſubſtitutũ ueniẽtẽ ĩ defecrũ libẽorũ
diſtingue pꝰ Mar. in.l. ex facto. F. ſiqs rogat p
alt. ꝙ aut tal nal natus in fuitute aur ñ pꝰcau
ſi ẽ natus ĩ figura mẽimoniali excludit ſubſtitu
tũ als n all.inſti.de piug.ſer.i.pᷣn.⁊.ff.ð le.ij.l.
lucius in fi. ⁊.l.fi.ff.de iu.deli.dẽ ãt natꝰ ĩ figuã

miimonij qn mẽimoniũ fuit ↄctũ inter fuos ul

int libeꝝ et fuũ int᷑ quoſ de iure ciuili mꝛimõiũ
n phit᷑:ſʒ de iure cãonico ſecus ẽ: ut.j.ð Oin.ſ
uo. ꝑ totũ. Aduerte m qꝛ illa iura all.p Mar.
apte ñ ꝓbãt pᷣncipiũ hꝰdiſt.nã pᷣma allegatio lo
q̃t de ſucceſſione ltima an et qn ſeruoꝝ filij ſuc
cedãt pꝛi adepta libẽtate. Alia vo duo iura nõ
diſtinguũt int᷑ nalẽ ↄceptũ ex mẽimonio łʒ nullo
æ aliũ natũ ſine ullo mrimonio imo poti uiont
loq ĩ natis ſine ullo mẽimonio.un plus plʒ ꝙ ſe
quit᷑ ĩ ſe di.⁊ pꝰ cã dicã: Aut ñ ſuit natus ĩ fui
tute:⁊ tunc aut illa vba ſi deceſſerit ſine liberis
referunt᷑ ad ꝑſonã qᷓ ñ põt hẽe niſi nãles tin ut
ad furioſũ ñ hntẽ uxorẽ.⁊ tẽ nãl excludit ſubſti
tutũ:qꝛ de eo ur eognatũ:ut iĩ.l.hẽdibꝰ.F.i.ff.
ad treb. Fʒ unũ itellectũ. aut referũt᷑ ad aliũ qn
põt ſine peccato hẽe niſi ltimos:ut ad clericum
ĩ ſacꝛiſ ⁊ ĩtelligat᷑ de cccłia:⁊ ſic ð filio ltimo tin
ñ ãt rõe pᷣdẽa põt ĩtelligi de alijs.pᷣ ẽ nõ. dẽm
Par.i.d.l.hr̃dibꝰ.⁊ ſi fuit dẽm ſine liberis ex
ſuo cõpore deſcẽdẽtibꝰ hr̃ ̊ͥ cõditio ꝓ ñ adiec
ta: qꝛ iuitat metu ꝑditõis bõꝝ ad illicitũ coitũ:
ſiẽ ñ nalet illa qᷓ inducit uiduitatẽ.ut ſi ñ nupſe

rit. ff. de cõdi. ⁊ de.l.cũ tale.ita nõ.dicit Haꝛ. ĩ

d.l.bẽdibꝰ. Aut illa ↄferũt᷑ ĩ ꝑſona qᷓ põt habẽ
ltimas ⁊ nãles ꝓles.⁊ tunc ſi põt tacite appere
uoluntate defuncti: qꝛ in aliꝗᷓ ꝑte teſtamti feẽ
mitionẽ de nãlibꝰar.l.ꝗᷓ filiabꝰ. fl.de le.i.? nalis
excludit ſubſtitutum. ar.ĩ.d.l.fin. ð iur. deli.aut
nõ põt ſic apꝑere ex vbo teſtamti. ⁊ ſic erat ipe
q rogauit hõ poſitus in dignitate nʒ inhoneſte

ↄuerſatõis ⁊ uenerabilis hõ:⁊ tunc nal'n exclu

dit ſubſtitutum: qꝛ nõ eſt neꝛiſiłe ꝙ tał hõ uolue
ꝛit ſubſtitutũ excludi ꝑ talẽ nãlẽ: aꝛ.i.l.gñalꝛ ĩ fi.
C. de inſti. ⁊ ſubſti.æ.d.S.ſi quis rogatꝰ:alias
ſi non eſt talis qui rogauit ſubſtiiutus exclude
tur per naturalem ut ibi hoc.ueꝛũ in filio natu
rali:ſecus in ſpuꝛio nato ex damnato coitu.qui
non poteſt eſſe uxorius.talis enim nullo caſu
excludit ſubſtitutum:argum. in auten. ex com
plexu. . de inceſt. nup. Idem in filijs adopti
uis tantum:ut.i.ſi ita.ff.de lega.ij.hec ueꝛa ꝙ;
naturalis in dictis caſibus non excludit ſubſſi
tutum:niſi ſubſtitutio fieꝛet femine.ꝛatio:quia
matri talis filius ſuccedit:niſi ſit illuſtris.l.ſi
qua. C. ad orphi. ? inſti. de ſucceſſo.cogna..
uulgo. ⁊ ideo in femina non eſt recurrendum
ad ſupra dicta: ſed indiſticic naturalis exciudet
ſabſuitutũ: ira dicit Mar.i.d..ſi quis ꝛo gatus

mn WN

Uriorplgn in wieſil
iuigiin nüz,
Nauainuruiid

iißtimwj
ntden imumtd
ſtihiteſmn
Cmmtinuntii Srz

uinipb in “f

W .
S

Pniüfit zai inner fhos i⸗

l lt..5 gl 5
rngrihimnal Vr.
ilmnömalegno
mmmagiſenop fiſie
n B octo innn
Ahnig üinoniohenſo
Onminonio md votſ ion
Onümnoſid myspoe
d Bunfianmsiti
n Ddaſ deeſent ineiben
ipirbienni itstm
mni en dG
muir ilbilb ſif.
i an nifrii dai q
iſihinograd dencun
clurr ſc fliolino n
ig tealss he 1. dan
fnir den ſine lberis er
pr codino iee
ziböpad iliati coii:
tuicrimi ut ſin nupſe
me in n dict Dui
eriti om pirbine
1imnenhönnete a
niniige ſum
1i ſim ceiand

4 linoindi

ſt umntſ

et ꝓ eo allego rex. ʒ unã lect.quã ponit ibi gl.
in. d.l. bẽdibꝰ. S. i.ff. ad treb.ſy aꝛ. in. d. I. hẽ
dibꝰhᷣ rep:obat qꝛ ĩ iſtiſ principaliter inſpicitur
uoluntas teſtõris: ut. d. S. ſi qe rogatꝰ: ſi n uið
tur ↄſonũ noluntati teſtõris:qꝙ ĩ feia indiſticte
ſenſerit de filijs illegitis:cũ magiſ ſit Hoertſan
feis q; maſcuł hr̃e filios illegitog: ax.l. ſi q illu
ſtriſ pall. æ h mibi plus plʒ. ¶ Mõ. iñ ex dicto
illius glo.ar. op.qꝙ ubi ĩ loco ẽ ſtatutũ ꝙ; naleſ
ſuccedant ſicut legitimi:ꝙ; tunc indiſtincte nãł.
excludet ſubſtitutum:qꝛ ꝓpt᷑ diſpõneʒ.l.munici
pał ur̃ de tali filio cogitatuʒ an auteʒ ualeat tale
ſtatutum uide ꝙ nõ.in.c.ꝑ nenerabileʒ q fi.ſint
le. et per Fre.cõſi. cclxviij. ubi tʒ ꝙ n ualeat qꝛ
dat mãm peccagi. Jö Mar. in.l.teſtamti factio
ff. de teſta. ¶ Munc attende qꝛ ſi bu ponderas
oĩa pᷣdẽa una cũ iuribꝰpal. oĩa fundant ſuꝑ taci
ta uoluntate diſponentis. Et ex his infero unaʒ
nõblem clłonẽ:qꝙ ubicũq; põt appere ð tacita
uoluntate diſponẽtiſ ſine ex vbo poſitiſ ĩ diſpõ
ne ſiue:qꝛ ẽ eað rõ ĩ filio lt᷑mo ⁊ nãli ſẽꝑ appel
latione filij uenit filius nãl tmn ẽt ſi tractet᷑ ð pe
na ſiue de cõmodo ſiue diſpõ ſit in ultia uolun
tate:ſiue in legibꝰ:ſiue ĩ ſtatutis łĩ alijſ Sctibꝰ hᷣ
ꝓbant᷑ ex pᷣdictiſ æ ꝑ nõ.plene ꝑ Cxy.in.l.q̃ſqs
C. ad.l.iuł.ma.ubi tractat an ĩ diſpõe illa pena
li ĩcludant᷑ filioꝝ appelłone ſpurij iunctis nõ.ꝑ
eñ ĩ.l. qcũqʒ.C. ð ſer.fu.ubi tractat an et q;do
ſtatutũ debeat extẽdi ex idẽtitate rõis. Adð ẽt
aliũ modũ ↄiecturandi uoluntatẽ diſponẽtiſ ex
nõ. ꝑ Mj. in l. ꝓnũciatõ.ff. de. v.ſig. z.l.fi.C.
de fideicõ.ꝙ aut diſpõ loqt ꝑ vᷣba ſignificantia
nãlitatẽ æ ueniũt nãles ſecꝰ ſi ꝑ vᷣba ſignificãtia
agnitiõʒ. ⁊ ĩ utꝛoq; loco uidcas ꝑ Dar. an ba
ſtardi dicant᷑ ð familia uel ð domo nobil ũ ⁊ ſic
cõphẽdant᷑ ſub ſtatuto puniente certo cau illos
de domo uel familia nobiliũ. Si vo ex pdictis
n põt appere de tacita uolũtate diſponẽtis ⁊ tẽ
ẽ magis dubiũ crederẽ tũ ꝙ ubi agit᷑ ð filiorũ
cõmodo ueniũt nales ex qᷓdã hũanitate et beni
gnitate:ar.op.ex.l.gñalꝛ. F.i.C. ð iſti.⁊ ſubſti.
ubi tex. op. ad mãm:qð itelligo in nãli nato ex
coitu n in ceſtuoſo ſeu ſimili.tles eiʒ n ucnient.
qꝛ ñ debẽt dici filij maxie hoc caſu:ubi tractat
ð ipſoꝝ onẽ ⁊? cõmõ:uide tex.bo.i.c.uno.xxxv.
.q.vij. Si vVo tractaꝛet᷑ de odio æ maxie penali
tẽ ñ intelligeꝛẽ nãles:qꝛ ñ appente ꝛõe diſpõig
ſeu tacita uoluntate diſponẽtis iſti natuꝛales ne
niunt potius ex qᷓdã benigna iteꝛpᷣtatione ꝙỹ; ex
ꝓpᷣa ſignificatione.d.l.gñaliter ⁊ bo.tex.i.l. fi
lium. ff. ð his qᷓ ſũt ſui uł alie.iu.qᷓ interpᷣtatio
ceſſat in odioſis æ maxime in ſtatutis:ð iniur.
in noſtra.l.iij.ff.de neg. geſt.? regula odia de
reg.iur.li.vj.⁊ uide in mã bon.glo.in.il.filij.ff.
de. v. ſig. que ꝛeſtringit vbuʒ filij in mã odioſa.
2 m omnia pꝛedicta diſtingue ⁊z intellige glo.
hic et in.d.cle. una de bap.⁊ peꝛ hoc deciditur
queſtio quam ponit hic Jo. an. de emphiteoſi
data alicui z filijs ſuis: an includãtur filij na
turales: de qua queſtione remittit ad Spe. in

n pnᷣria.

ti.de ſoca..nunc aliqua.v.lxvij.⁊.v.xxij. ubi
omnino nideas omnia motiua Spe.pro ⁊ con
tra:non ſolum in ultima uoluntate:ſed etiaʒ in
contractibus inter uiuos.ut in termis queſtio
nis: ⁊æ tandeʒ Spe.uidetur cõcludere in hac qõ
ne ſicut. S. concluſum exiſtit in ultima noluntate
ut coniecturemus tacitã uoluntatẽ contrahenti
uʒ. et uidetur uelle ꝙ in femina indiſtincre ueni
ent filij naturalcs:quia matꝛi ſuccedunt ſicut le
gitimi:de quo tamen dicendum ut habes glo.
nõ. in.l.ſi qua illuſtris pꝛealł. Et nõ.hoc qꝛ fac
pꝛo concluſione mea.S. poſita:ut in qualibet
diſpoſitione ponderemus mentem diſponentis:
ſed Har. in. d. S. ſi quis rogatus ur̃ hoc ꝛepro
baꝛe alio reſpectu:qꝛ pater ſtipulando non po
tuit queꝛẽ filio naturali cum non ſit ĩ ſua ptᷣaic
nec etiaʒ mater filio:uide ad hoc quod ple nõ.
in.l.quodcũqʒ ⁊æ.l.quod dẽ.ff. de vb. ob.⁊.il.de
bitõ in fi. ff. ad treb. ſed adueꝛte qꝛ repio aꝛ.
aperte ſenſiſſe Zꝛium in. d.l.qð dẽ. ff. de v. ob.
⁊2.l.debitoꝛ in fi. ubi in pꝛoprijs termis dic.ꝙ
ſi mater capit emphiteoſim pꝛo ſe et filijs ſuis
ꝙ acquiritur filijs ex ſtipulatione matris:rõ:qꝛ
ſtipulatur ſuper re ipſius uel futuꝛa ipſius ꝛ0e
utilis dominij: quo caſu etiam quilibet erneus
poſſet alteri ſtipulaꝛi.l.quotiens.C. de dona.qᷓ
ſub mõ:⁊ ſic uidetur ꝙ ex predicta ratione qꝛ
naturales non ſunt in pfᷣate patris uel matris
non dcbuit repꝛobari dictum Spe. tmm unum
dictum nõ.potuit Mar. in. d. F. ſi quis ꝛogatꝰ
ꝙ ĩ emphiteoſi eccleſie nũq;ᷓ ueniunt natuꝛales
appellatione filiorum:qꝛ non ẽ ueriſimilc ꝙ ec
cleſia de talibus ſenſerit:qꝛ de iure diuino ⁊ ca
nonico non poſſunt haberi ſine peccato:quod
ſingularitet nõ. qꝛ facit ad multa ꝗᷓ diſponũtur
cum eccleſia uel per cccleſiam. debes enim ſciꝛe
ꝙ ſimplex.fornicatio ⁊æ etiam concubinatus eſt
ꝓhibitus de iure diuiuo æ canonico.xxxxij.q.
iiij.nemo ⁊.c.mere trices.uide per Jo. an. in re
gula ſine culpa de ꝛeg.iur.li.vj.in mercu.⁊ hec
omnia bene nõ.qꝛ plenius bic q; alibi habes
hunc articulum declaratum.⁊ doc.nẽi tranſcũt
hic multum lente. Wemo uunc ad fam pꝑteʒ
glo. que querit: nunquid in termis littere eua
neſcit ſubſtitutio ſi inſtitutus habuerit filium:ſʒ
ante eum deceſſit. Hendet glo. æ bene ꝙ non:qꝛ
ſatis eſt ꝙ tpᷣe moꝛtis deceſſit ſine libeꝛis:ut in
iuribus allegatis in glo.æ hoc. clariſſimum eſt.
In tertia parte gl.queritur:quid ſi fuit dic
tum ſi deceſſeris ſine hẽde ſubſtituto ralem qui
ueniat appellatione heredis ad h̊ ut euaneſcat
ſubſtitutio.glo.reſpondet ꝙ ſoli filij intelligũt
.l. ex facto, F. ultio. ff. ad treb. æ ẽ ille caſus nõ.
in quo appellatione hẽdum ſoli filij intelligun
tur. ? fit illa ſtricta inteꝛpꝛetatio ut euitetur ab
ſurduʒ:quia cſt quaſi impoſſibile ꝙ quis poſſet
decedeꝛe ſine beꝛede pꝛoprie intelligendo ex
teſtamento uel ab inteſtato. fatetur tamen glo.
quod ſi non habeat filinʒ ſed nepotem ex filio e
uaneſcit ſubſtirutio: ut in iuribus allega. in ca.

Agdueꝛe circa primũ dẽm.nã ex pᷣdicta rõne
arguit gl. i. d. l. ex facto. S. fi. ꝙ ſi ↄcedo feuduʒ
uł pꝛecaꝛiũ tibi æ hẽdibꝰ tuis ꝙ uideat᷑ de filijs
intellectũ:als ſequeꝛet dẽa abſurditas ꝙ durarʒ
ſine fine ẽt ĩ emphiteoſi. Idẽ ſpe.iĩ ti.ð loca.S.
nunc aliqᷓ.v.cxiij.ſi ↄceſſio fit ab ecclia ut tũc ĩ
telligat̃ de ſuis tin ⁊? nõ er̃neis ꝑ. .ẽphitcoſis ĩ
aut. ð nõ alie.ſecus ſi ↄceſſio fit a priuato: facit
glo. accuꝛ. i.l.ẽt. ff. ſo.ma.ſʒ attẽde qꝛ ꝛeꝑio ſpe.
.e. ti. . F. all. V. Vij. tenẽ: ꝙ hodie eccłia põt cõ
cedẽ i ꝑpetuũ rẽ in emphiteoſim:⁊ ꝙ. S. emphi
teoſis ſit coꝛectus ꝑ.F.licentiã in aut.ð alie.⁊?
ẽphi. ſed poſſet rnideri ut diẽ hic Jo.an.qui vr
ſequi pᷣmũ dẽm:ut coꝛigat᷑ ille.O. quo ad tpᷣs ⁊
nũeꝝ ſucceſſoꝝ:nõ aũt quo ad qlitatẽ ipoꝝ. de
claꝛo h̊ ꝓ puris canoniſtis.F. ẽphiteoſis cõtine
bat duo.prio ꝙ res ecclie nõ poſſẽt dari ĩ ẽphi
teoſiʒ. niſi ĩ uita accipiẽtis æ duoꝝ heꝛedũ ſuoꝝ
2 exigit ꝙ iſti hrdes ſint de ſuis: ut ſic extẽdat
ad filios uel filias ⁊ ad nepotes ul neptes: ⁊ ſic
ad deſcendẽtes.ſupeꝛuenit poſtea aut᷑.de alie.et
emphi. F.licentiã:ubi vr dari licentia ↄcedẽdi ĩ
peꝛpetuũ:nũc orit᷑ diffichias utrũ corꝛigit ĩ totũ
an vo quo ad tẽpus ⁊? numeꝝ ſucceſſoꝝ tantũ.
Jo. an uult ꝙ; nõ corrigat quo ad qualitatem
ſucceſſoꝝ.q.d.ꝙ ↄceſſio põt fieri ĩ heꝛedẽ acci
piẽtis ĩ ꝑpetuũ.dũmõ ſint ð ſuis deſcẽdẽtibus:
ut ſic id qdð diſponebat᷑ hodie qlificando illos
duos ſucceſſoꝛes ꝓcedat hodie ẽt ĩ ulterioribꝰ
vVñ hic ſũt exaianda duo.prio qui ueniat appel
larõe he:edũ:qdð glo.hic tangit ¶ Scðo infere
mus ad deciſionẽ qõnis tacte:an ẽphiteoſis ec
cleſie traãſeat ad hẽdes er̃neos.ad pᷣmũ diſtiguit
HBar.i.l.gallus.F. ẽt. ff. ð li.?ẽ poſt. q; qnqʒ v.
ſuis heꝛedibꝰ pꝛofeꝛt᷑ ĩ tpᷣs nite illius cuius heꝛ
des appellant᷑:⁊ ĩtelligit᷑ de filijs.nõ eni põt ĩtel
ligi de erneis:qꝛ hr̃ditas nõ ẽ uinẽtis.l.i..i.ff
de uul. æ pu. ? ſic intelligi dʒ.d.F. ẽt qnqʒ illa vx
ba ſuis heꝛedibꝰↄferunt᷑ ĩ ᷣs poſt moꝛtẽ:⁊ tũc
ſi ꝓferunt᷑ ſuꝑ re ſui nã nõ trãſmiſſibili ad heꝛe
des er̃neos et dicendũ ẽ idẽ:ut ꝓpt᷑ ſubiectam
mãm reſtringant᷑ vba ad filios. exẽplũ ĩ feudo
ↄceſſo alicui ⁊ ſuis hr̃dibꝰ:ad h̊ ð ſucceſ.feu.c.
.i. colł.x. æ nõ.ĩ. d. l.ex facto. S. fi.? per Di. i. l.
in ↄuentionibꝰ.ff. de vb. ob.lʒ aliqͥ ałr dicãt: ut
nõ. Cy. i. l. libeꝛti. C. de oꝑ. lib. qnqʒ illa vba p
ferunt᷑ ſuꝑ re ſui nã trãſmiſſibili ad exneos beꝛe
des:⁊ tũc aut vba exprimunt᷑ a recipiente aut a

ↄcedente.pꝛĩo caſu intelligunt᷑ ẽt de hr̃dibus ex

traneis.l. ſtiplo iſta. F. ſi ꝗs. ff. ð V. ob. z.l.ſi pac
tum. ff. de ꝓba. Scdo caſu qñ ꝓferunt᷑ a cõce
dente: puta a teſtõre uel ab aliquo dno idem ut
tranſcat ↄceſſio etiã ad eĩ neos br̃des.l.ĩ anali
E. de lega.⁊.l.ſciendũ ðᷣ vb. obli.hoc ueꝝ:niſi
aliqua iniquitas reſultaret ↄ mentẽ teſtantis:ut
in caſu hꝰ gl. ? h nõ.et ꝑ ̊ ĩfert᷑ ad ðciſiõeʒ ſecũ
de qᷓonis: Quid ſi h uerba ꝓferant᷑ ĩ Sem cphi
eorico: et ſi ꝓferant᷑ ĩ re puati ł cinitatis capiũ
tur ppᷣe et concernunt ẽt erneos hrdes:qꝛ ſui
nij pnt taliũ res concedi in ẽphiteoſim ꝑpetuaʒ

¶De pꝛobationibꝰ

.l.i. E. iu. ẽphi. l.i.⁊.ij.ff.ſi ager uec.uł ẽphi.

pe. un plus ſing. dicit ſpe.iĩ.d.v.cxiij.ꝙ ẽt lega
ri põt erneo dno irreqſito.qꝛ ex quo donatur i

ultia uoluntate ñ ꝑtinet ad alienationẽ: æ ſic nõ

hẽt locũ.c.fi.de loca.uide tñ Har. in.l.fi. C. ð
iu. emphi.⁊ in.l.in ↄuẽtionibꝰ.ff.ð Vb. ob. ubi
uẽ ſentire Spriũ cũ diſtinctione tin ſi ãt cõceſſio
fit ab ecclia.tunc inſurgit dubietas ꝓpter dcos
F. emphiteoſiʒ ⁊ licentiã uidiſtis.S.ſpe.uariũ ⁊
opi. Jo. an. et gl. in. d. F. emphiteoſis ⁊ ĩ aut.ſi
quas. C. de ſacro ſanc.ec.tj ꝙ conceſſio hodie
põt fieri in ꝑpetuũ ſʒ ille glo. poſſent reduci ad
opi. Jo. an. aliter diſtiguit. Di. i.d. aui.ſiq̃s re
ꝑio ĩ.h Mar. uariũ.nã.ĩ.l.qd dr.ff.ð.Vb.ob.2=
.. ſi ex facto. S. ſi pactꝰ. ff. ð pac. uẽ uelle emphi
teoſim ecclie ñ tranſmiſſibilẽ ad erneos hẽdes:
ſʒ i.d.aut᷑.ſi qᷓs ur̃ tenẽ ſimpłꝛ:ꝙ ille. .ẽphiteo
ſis ſit correetuſ per. F. licẽtiã dicit eiʒ ꝙ põt da
ri in ꝑpetuum.i.qᷓ; diu ſoluet᷑ penſio do. an. di
ſtinguit ꝙ ſi conceſſio fit cx cã neceſſitatiſ ut qꝛ
ꝛes eſt ruinoſa uel urgent debita ecclie uel ex cã
utilitatis qꝛ res ẽ modici redditus ꝙ tũc ꝑmit
tunt᷑ conceſſiones ĩ ꝑpetuũ qꝛ:bis caſibꝰ ꝑmitti
tur alienatio directi dñij:fortiꝰutił tin ad pᷣ de
re.ec.nõ alie. ad aures ⁊.x.q.i.ꝑpetua ſi aũt fit
ſine cã ut puta qñ eccłia ↄſueuit talẽè rem dare
iĩ ẽphiteoſiʒ puta ꝙ ceſſãte ↄſuerudine poſſit cõ
cedi ꝑpetuo quo ad deſcendentes: ſed quo ad
erneos iᷣ et p̊ caſu ꝓcedat opi¶ No. an. limitat
tiñ pdicta ꝙ ſi cõceſſio fiẽt ſimplłi ẽt ubi poſſij fi
eri ĩ ꝑpetuũ nõ dʒ intelligi niſi ad tertiã gnãtio
nẽ ꝑ.d.S. emphiteoſis.æ credo ꝙ h̊ uoluit ſpe.
in. d.v.cxiij.ne ſit ſibi ↄᷣrius in his que dixit ĩ
F. vij. pal. hec dicit uera do. an. niſi cõſuetudo
eccleſie ſit ut locet in perpetuum etiam quo ad
crneos:quo caſu uerba intelligentur ur ſonãt.
⁊ attende ad unũ dictuʒ ipſius in pratica.dicit
enim ꝙ ſi ꝛes eſt precioſa non autem ꝛuinoſa ł
modici redditus ꝙ non eſt ſufficiens cã conce
dendi in perpetuũ:qꝛ põt haberi paꝝ plus dan
do in emphiteoſim qᷓ; locando ꝑticulatim: quia
maius cet pᷣiudicium alienationis utił dominij
qꝙᷓ; eſſet illa modica utilitas que adijcit᷑ ultra ſo
litum:iõ iura ponderant ſteriliratem ꝛei aut ma
gnam utilitatem redditum. ¶ Ego in h dubio
aliter ſentio æ miror de noſtris pdeceſſoꝛibꝰita
inſtantibus ſuper intellectu iſtarum autẽticarũ:
cum diſpoſitio maxime illius. . emphiteoſis
nullo modo debeat obſeꝛuari: cum lexi cimilis
ſpecifice diſponens ſuper rebus ecclcſie pᷣſertiʒ
ꝓbibendo uel certam ſolẽnitatem dando etiam
in fauorem eccleſie non teneat:cum non habeat
poteſtatem:ut in.c.eccla ſancte marie de conſti.
nõ. Jo. an. in. c. conſtitutus de reli. do. Joan.
cal.in.c.i.ðᷣ no.oꝑ.nun.dico plene in ꝛepetitio
ne. c. eccleſia preall.uide bonam glo.⁊ Inno. ĩ
.c.i.ðᷣ re. ec. non alie.li.vj. licet.l.pꝛincipis gña
liter diſponens debeat obſeruari quo ad eccle
ſias ubi canonibns non contradicit: ut. d. c. .i.
ſecus ramen quando ſpecifice diſponit ðᷣ ecchia

Ai üm n⸗
dcN
“ „ n

G eis.n
tökcefnn.

—

„1 1 4 4
idutcnrt N

lul t fbe
nn f.d r nllranpi
miniſblen eirnshie,
neſnhg e ſiniw
ſliriiiteh ſatct
1 ſobek denſio do an i
ſloftcrdä neteſitnnin r
Uunton Gcinellenclerch
nodd teidins dicgnt
Giheniarhis ii gnni
Gemn diifon un matbee
damst ,9,in luit
nac, c nde
Par lumdle ol
1 Ancenrs vod
vectriſoen inin
ſo fi ſincharubi poſß fi
liginti d tenii gino
tcdo hoonſe.
tiönosin bis grecinti
n doan niſ cöſnanco
peryaunn etan qno 0l
ba indligenur n ſonit.
emiſosn menail
ccolapon Mun undll
rone ſſfcſs M
õ
hönbnut
immin l

un⸗ ũ irain

eili lun Licunna

uur .
S inbmno
gun e ecſolb in
Aurencan:
Aeemn iſgen eſs

ſen rebſuis ut fac.d.S. ẽphiteoſis ⁊.F.licẽtiaʒ.
Vñ eĩʒ habuit imꝑatoꝛ pfatẽ ipediẽdi alienatio
nẽ reꝝ eccłaſticaꝝ ł poſtmodũ dãdi licẽtiam ſim
płꝛ alicnãdi ⁊ ſic ponẽdi falcẽ ĩ meſſem alienam
.c.nonit.S.de iudi.xcvi.di.duo ſt h ẽt expᷣſſe
ſentit Mar. in.l.cunctos ppłos.C. de ſum tri.
i. V. H pmiſſo et maxic h caſu dce.l.n debẽt obſ
uari. ubi hẽmuſ ſpalẽ ꝓuiſionẽ de iure cãonico
7 rcſpecta alienationis ⁊ reſpectu ſolẽnitatiſ ad
hibẽde.nt elegant᷑ dixit Inn.⁊ glo. i. . c.i. ð ꝛe.
ec. n alie li.vi. In iure eiʒ canonico ꝓhibet alie
natio ur łᷣ duij ⁊z. directi ſicut ꝓbat᷑ in.c.nulli ð
re.ec.n alie. Alienatio vo ꝑmittit᷑ ſpalit ex qᷓtu
or cauſis ð qpns ꝑ glo.nõ.xij.q.ij.i ſumma ut
cã neceſſitatis pieratis utilitatiſ æ icõmodc itatiſ ł
minoriſ utilitatiſ ſeruata ſolẽnitate ðᷣ ꝗᷓ.xij.q.ðij.

ſine exceptione ⁊.c.placuit ⁊.c.abbatibꝰ? ð re.

ec.n alie.cle.i.⁊.c.i.eę.ti.li.vi.cũ ſi.Si gꝰ eccłia
uult alienare directum uel uuile dnium reſpiciet
an ſit aliqᷓ de cais pᷣmiſſis:⁊ reſpectu alienatõis
uniis dnij.iformabit motũ animi ſui ex hiſ que
hnt᷑.x.q.ij.ꝑpetua cuʒ ſe.S. ⁊ płe.p ſpe.i.d..
vij. ⁊ ſic ↄcedẽ.i ꝑpetuũ ł ad tpᷣſ ꝓur ſibi uiðbit
ad h ꝙ nõ.archi.⁊ Jo.an.in.c.ij.ð re.ec.non
alie. li. Vi.æ bo. tex. iunctis nõ.ꝑ. Inno.in.c.ad
aureſ de re.ec.nõ alie. Si ãt cõceſſio fiẽt ſimplꝛ
ut puta titio ⁊æ hr̃dib ſuiſ itelligo ð oibꝰher̃dibꝰ
ẽt erneis:qꝛ h ipoꝛtat nã illoꝝ vboꝝ.il.ĩ jnalibꝰ
C. de lega.⁊ h reſ tranſmiſſibil ẽ ĩ hĩdeſ erneoſ
ẽt ĩ ꝑpetuũ ex quo ptendit̃ cã legitima.ex q etiã
directũ dniũ alienari põt ñ eiʒ apꝑʒ cã reſtrigẽ
di.̊ dico niſi aliud hẽet ↄſuetudo ꝗᷓ attẽdenda
ẽ ⁊ ſubĩtelligẽda ẽt ĩ Sctibꝰ:ad ̊ bo.tex.in.l.qð
ſi nolit. S. qꝛ aſſidua.ff.ð edi.edic.?⁊ ꝑ Har.iĩ.l
nẽo ẽ qͥ neſciat.ff. de duo.re ⁊ ꝑ Inno.ſuꝑ h
ð ↄſue.⁊ ꝑ h̊ hẽs hũc utilẽ arti.pleniſſime d cla

ratũ In qrta ꝑte glo.qrit an. rogatꝰ alij reſti

tuẽ hẽditatẽ poſſit aliqd ð dẽa hẽditate alicare.
gl. ꝙ n. C. cõia de le.l.ulti. niſi in caſibꝰꝗqͥ nõ.in
aut᷑. ibi poſita q ĩcipit res q.Et aduerte qꝛ me
liꝰ dicẽt glo.q h᷑ qᷓ; q nõ.qꝛ illi caſus expmũt
ibi ĩ tex.⁊ ſt duo uʒ cã dotis ? donatõis ꝓpteꝛ
nup.⁊ loqt ibi tex. in libcris ⁊ ſic ſecꝰuẽ ĩ eĩ neiſ
de quo dic ut ibi płe nõ.ꝑ doct.pot ti rogatus
retinẽ ſibi qᷓrtã ꝑtẽ ꝑ trebelł.æc. ut in glo.ſi ate
eſſet rogatus reſtiuẽ qcqᷣd ſuꝑecẽt ðᷣ hꝛditate tẽ
ad minuſ qrtã ſeruabit iſtiiuto.ut ĩ aut. otra ꝛ0
gatꝰ ad trebel. dic iñ ꝙ in q̃ttuor caſibꝰibi poſi
tiſ poſſz aliena? ẽt qrtã ꝑte ĩ cã dotis ł dõatõis
ꝓpter nuptias uł ꝓpt᷑ alimoniã ul redẽptõʒ cap
tiuoꝝ ſi ſua ſubſtantig n ſufficiat:ð quo dic ut
plenins.j.dicã.¶ Vltio gl. qrit qͥd ſi pure ro
gatꝰfuit qs reſtituẽ hẽditatẽ nulla mtione facta
de filijs: nundd teneat᷑ ad reſtõnẽ pꝰmortẽ ſuaʒ
ſi hat filios uł nepotes ex filio.gl. dicit ꝙ n:ſj
euaneſcit ſubſtitutio:ut ĩ iuribꝰalł. in ea:q h̊ bn
Pbãt:qð intellige m Jo.an.qn ſubſtimtio eſt
facta filio uel nepoti.q.d.ſecus ſi eĩneo.⁊= bene
loqr᷑ q; p caſu loquũt᷑ iura alł.i.gl.? ẽ ꝛ: qꝛ nõ
Eneriſile teſtõꝛc uoluiſſe pᷣferꝛ alienã ſobolẽ ſne

(¶ VDe ꝓpbationibꝰ.

„.

poſteritati:q ꝛ ceſſat cuʒ ſubſtõ ẽ facta erneo.
Mueꝛo iſte contulit ſe 2 ſua:nunqd ualuiſſʒ
unũ ſine alio.gl.i.V. ↄtulit dicit ꝙ n:qꝛ ſua nõ
potat ſine ſe ↄferre:cũ ſubiacẽnt reſtõni dic me
lius ? eꝛedo ꝙ fuit ð mte glo.ꝙ ſufficiebat ðdi
caꝛe ſe.na tẽ ꝑ ↄnñam trãſiſſent bõa ĩ mõaſteꝛiũ
aut᷑.ð ſanc.epis..ſʒ hͥ pnti æ. C. ad treb.auct᷑.
niſi ꝛogati.ſua ãt ſine ſe non poteꝛat donare.ſ.
qᷓ ſubiacebant reſtõni.alia uero que non ſubia
cebant ꝛcſtõni ut debita pars iuꝛe natur᷑:? quaꝛ
ta per trebellianum bene potuiſſ1ciü-ſine ſe dona
ꝛe etate non impediente ut.S.dixi. C Ded qro
quomõ monaſteriuʒ hoc obtinuit uigore obla
tionis:cũ ñ pꝛobaueꝛat euʒ tunc fuiſſe maioris
etatis. glo.i.vV. ſede Nendet ꝗ iſte pꝛeſumit᷑ ma
ioꝛ mſi pꝛobetur contraꝛium:ex quo:colligit
quem preſumi maioꝛem:niſi pꝛobetur orium:
all.iuꝛa ſua.hoc dictum glo.communiter repro
batur ꝑ cano.⁊ legiſtas.nã dicẽs aliquẽ maioꝛcẽ
⁊ principaliteꝛ fundans ſe ſuꝑ etate h̊ probare
dʒ:qð non eſſet ſi pſumẽt᷑ maioꝛ.ff.de mi.l.de
etate ⁊.l.minoꝛ.xx v.annis:iõ uide glo.melio
rem in.c.pꝛeſ byteꝛ. xxviij.di.glo.? Maꝛ.i.l.ð
etate.prealł.⁊ per. Spe.in ti.de acto.in prin.⁊
maxime in. v. ſi queris per Cy. in. l. cum te. C.
de ꝓba.aliquid per aꝛchi.in.c.ſi eo tpᷣe ð Eꝑp.
,li.Vj.⁊ bꝛeuis cõcluſio eſt hec:fundans ſe ſuꝑ
etate maiori uel minoꝛi hẽt ꝓbaꝛe qð eſt ſue in
tentionis cãꝗ. hoc eſt uerum.niſi iudex ex aſpec
tu tranſfundat onus pꝛobandi in aliuʒ. ut.l.mi
noꝛ.xxv. annis ex aſpectu.ff. de mino.⁊ iſti pa
trui ſuccubuerunt:qꝛ fundabant exceptõʒ ſuam
ſuper minoꝛi etate quã neceſſaꝛio non pꝛobaue
runt.dices tu quaꝛe monaſterium obtinuit:cum
non pꝛobauit maioꝛem etatem ſuper quo ſe fun
dabat. ndeo quia principaliter non fundabat
ſe ſuper maioꝛe etate:ſʒ ſupeꝛ oblatõne quã pro
baueꝛt.etas at allegabat᷑ iplicite ad actu; qᷓ pſu
mitur probato aciu:ſicut alie ſolẽnicates cxtrĩ
ſece pſumuntur. ut nõ. in.l.ſciendum. ff. de vb.
ob. per. Haꝛ. ? in. c. innotuit de eo qui fuꝛ. oꝛ.
rece. per/Anno. 7 peꝛ hoc habes nunum caſum
nõ.in quo etas preſumitur quando.ſ.uemit ac
eeſſorie ad actum probatum:qui ſolum maiori
bus ↄuenit ⁊ adeo pᷣſumitur:ꝙ pꝛobatio mino
ris etatis eã n excludit:niſi neceſſario cõcludat
minoꝛc etatẽ:uñ non ſufficit qualis qualis pro
batio:ut hic ſing.pꝛobatur:⁊ neſcio ꝙ alibi ita
bñ pꝛobet᷑.æ multum limitat nõ.per Inno.i.c.
innotuit de eo qui fur. oꝛ. rece. ubi dicit: ꝙ quã
do ſolénitas pꝛeſumitur ad actum de facih tol
litur illa preſumptio peꝛ oriaʒ pꝛeſumptõʒ:qꝛ.ĩ
.c.quia ueriſimile de preſump hoc enim dictuʒ
non pꝛocedit iu idoneitate perſone reſpecin tẽ
poris ⁊ ſane mẽtis:q pſumuntur ad actum:ſed
oʒ ꝙ defectus plene probetur ur hic. Rõ auteʒ;
pdicte concluſionis ẽ:qꝛ cum etas uaꝛiet᷑ ſemꝑ
curſu tpis:ius nõ preſumit nec pro maiori nec
pꝛo minori etate:licet pꝛobetur ꝙ olim fuit mi
noꝛ: facit quod nõ. Jo. an. in. c.cum inter. R.

¶ De pbationib.

de elec. Sʒ Z illud qð ſtati.S.iĩ nõ.tctigi:ꝙ etas
idonea preſumit᷑ ad actũ ꝓbamʒ multũ ob. unũ
dẽm Jo. an.i. c. frateꝛnitatis in.iiij.q.j.ð teſti.
ubi dicit ꝙ etas ineſt ꝓfeſſiõi:ſiẽ pubeꝛtas mfi
monio: ð regu.c.i.ð deſpõ.impu.c.i.i.vVj.adeo
q; ꝓbãs ꝓfeſſionẽ uel marrimoniũ nõ bʒ neceſ
ſe ꝓbaꝛe etatẽ nł pubeꝛtatẽ niſi neget᷑:⁊ ſie ex h
ultio ſẽtit ꝙ ꝓbãda ẽ etas ꝑ ꝓbantẽ ꝓfeſſionẽ
ſi etas neget᷑:⁊ ſic ex quo patrui negabaãt etatẽ
monaſte: iũ debebat ꝓbaꝛe ul debebat ſuccũbẽ.
7 l Jo. an.nõ alleget iura pꝛo dẽo ſuo: ego al
lego.c.cũ nobis ð clec.ꝓpe fi.ubi iſtãti ꝓ elec
tione fuit neceſſe ꝓbaꝛe etatẽ legitimã: æ qꝛ non
potuit ꝓbaꝛe fuit repulſus:ad idẽ.c.atteſtatões
æ. c.fi.ð deſpõ.impu. fac ĩ ſili.l.matꝛc̃.C. ð pꝛo
ba. Sriuʒ ẽ difficile:ſʒ põt rñũderi duobꝰ mõis.
prio ꝙ mõaſteriũ erat hic ĩ poſſeſſiõe iſtiꝰ ꝓfeſſi
ſen oblati:iõ debẽt pᷣſumi legitie ĩteꝛceſſiſſe:⁊ ex
Srio pᷣſumeꝛemꝰ deliciũ ĩ recipiẽtibꝰ nõ legitio
tpᷣe: ſecꝰ ubi mõſteriũ diꝛecte agẽt õ oblatũ ł ꝓ
feſſũ:⁊ ille negaꝛct ltimã etatẽ.tũc enĩ mõaſteꝛiũ
hẽꝛet ꝓbaꝛe ut ĩ Srijs:æ tũc mliũ reſtrige:et hꝰ
.c. ? ola. S. dicta. põt dici ꝙ dẽm Jo. an. ñ
eſt ncꝝ nec iura ſuꝑius alł.aꝑte ꝓbãt ↄrinʒ. nã
.c.cũ nobis nõ dicit:ꝙ alio negate hẽat electus
ꝓbare idoneã etatẽ:ſj ꝙ iudex cx officio ſuo ꝓ
ceſſit.qꝛ ĩ electõe multũ exuberat officiũ iudicis
2 pꝛo hoc optie facit.c.cũ dilecti.e.ti.ubi ĩ fi.in
nuit ꝙ negãti etatẽ electi icũbit onꝰ ꝓhandi:⁊=
facit. c.i.de elec.li.vj.? qð nõ. Jo.an:in rła ĩfa

mibꝰ.ĩ mercu.alia iura ſuꝑiꝰ alł. hoc nõ ꝓbant
ſi bñ pondeꝛent᷑. (Be v eni ꝙ:illð v. dubiũ
ꝙ erat minor anis debebat iteꝛpᷣtaꝛi ĩ fauoꝛc ac
toris ⁊ reũ.l.ſi ꝗ; intenõe ãbigua.ff.ð indi.
cũ ſi.gl.iĩ v.vbuʒ.rndet ꝙ hoc ↄtingit religiõiſ
fauoꝛe pꝛo qua młta ↄ iuris reglas ↄſtituta ſũt
ut in. l. ſunt ꝑſone.ff. de reli.? ſump.fu. hec ſo.
nõ eſt bona.tũ qꝛ ex ha pʒ:ꝙ ſnians fũdauit ſe
ſuꝑ meꝛo iuꝛe. tuʒ qꝛ ꝓpteꝛ fauoꝛc religiõis nõ
deberemꝰ alij iniuſtitiã faceꝛe.ar.in.c.ex tenoꝛe
ð fo. ↄpe ideo gl. trãſit ad aliã ſo.ꝙ vVbuʒ acto
ris ãbignũ bñ ẽ ꝓ eo iteꝛpᷣtãdũ:ſʒ vbũ obignũ
eſtiũ ſuoꝝ õ ceũ ⁊ ĩ fauoꝛẽ rei ut hic.⁊ eſt rõ:qͥa
qui ꝓbat clare dʒ ꝓbaꝛe als ſuccũbit:ut hic ⁊ ĩ

.c.ĩteꝛ dilectos ð fi. iſtru.⁊ h cRn

ti eã ut płe dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ ð reſti.ſpo¶ Sʒ
op.⁊ alit᷑.qꝛ iudex ſaltẽ debuit iteꝝ teſtes ĩteꝛꝛ0
gare: ut vbũ dubiũ declarar ct. Glo. iſta ridet
ꝙ index bn potuit h facẽ ex officio ſuo:ſʒ non
ad inſiantiã pꝑtis. ¶ M. bn gl. ad duo. prio ꝙ;
iudex põt ex officio ſuo qncũqʒ iterrogare etiã
tcſtes:ut declarẽt obſcura ꝓlata. Idẽ nõ.gl. in
.c. p tuas ⁊ i.c.cũ clamoꝛ.j.de teſt.qð limita fʒ
nõ. ꝑ Inn.u in. c. ců Joonnes ð fi. iſtꝛu. ubi dicã
2 nõ. ad limitatoeʒ. c. pteꝛea de tcſti. cogẽdis.
CW. 2 ex gl. ꝙ ad petitionẽ ꝑtis n dʒ iux
itexꝝ exaĩarc teſtes q obſcure depoſuerũt:qꝛ tiet
viſilr de ſubornatõc. ĩtellige ſi fuerint priꝰ de
bite exaĩati alias ſecug:ut le. ⁊ nõ. in. d. c. ꝑ tuaſ
⁊2 dic. ut ibi. uero utrum indiſtincte per

religionis ingreſſum ſpiret ſubſtitutio facta ĩ de
fectũ ſiberoꝝ glo.fi.dicit q; aut ſubſtituit peꝛſo
na pᷣuata et euaneſcit qꝛ h caſu ingreſſus mõſte
rium fingitur br̃e hẽdẽ ut h̊ et in aut.de ſanctiſ.
epiſ. F. ſʒ h pnñti. ſi at ſubſtituit᷑ eccleſia ſeu locꝰ
religioſus uel iubet᷑ expendẽ in pias cãs:tũc nõ
expirat ſubſtitutio ſcu fideicomiſſum ꝑ religio
nis ingreſſum ut in. d. I. ſed hec pñti ubi h̊ di
ſtinctio ſen dr̃a ꝓbat᷑ ⁊c.diuerſitatiſ rõ qꝛ ꝙ ex
piret ſubſtitutio ꝑ religionis ingreſſũ ĩductũ eſt
ꝓpriã ſignificatõeʒ vborũ ĩ fauoꝛẽ pie cẽ ubi
ge ſubſtitutio ſeu fideicõmiſſuʒ dʒ expendi ĩ pij
cqm ceſſat dicta rõ:cũ nõ ðbeamꝰ ipꝛopriare vᷣ
ba ĩ fauorẽ pie cãe ſeu religiõis ĩ piudiciuʒ alte
rius religiõis ſeu pie cãe:ad hoc.c.cũ cã ð pre
ben. puilegiatꝰ enĩ ñ utit pᷣuilegio ſuo õ ꝑit᷑ pui
legiatũ:ubi ꝑiter ↄcurrit pᷣuilegium utriuſqʒ ut
.d. F. ſz hec pnti ? ple ꝑ Oar.ĩ aut.qᷓs actiões
.C. ð ſacꝛoſan.ec.⁊ peꝛ hãc gl.z.d.F. ſ̊ h̊ pnti
ↄſuluit qdã ſolẽnis doctor Fran.de albergatiſ
ꝙ lʒ de legato eccle puatus hr̃s ñ detrahat falci
diaʒ pꝛiuilegio eccłie ut in aut.ſingularit᷑.C. ad
.l. fal. ple. nõ. in. c. ſi pꝛ ð teſta.li.vi. ſccꝰſi eccłia
ẽ hiſ quo caſu concurrit priuilegiũ cũ puilegio
7 ſic cõquaſatis pᷣuilegijs utunt iurc cõi ad hec
.l. aſſiduiſ. . qᷓ po. in pig. ha.⁊ h ſatiſ plʒ lʒ gl.
h n bn firmauerit in.c. pontifices. xij.q.iij.ſed
dices tu nonne eccłia petit reſtõem ↄ aliã cccliã
de in inte.reſti.c.auditis cũ ſi.? minõ õ mioꝛeʒ
.l. ueꝝ in fi. ff.ð mino.? ſic puilegiatus uiit᷑ pui
legijs pᷣ ꝑit᷑ puilegiatũ.ſo.̊ caſu nõ ẽ pᷣuilegia
tus quilʒ reſpectn cãc ð qua agit᷑:q in gñe ſint
ꝑiter pᷣuilegiati.nã ſi minor uel eccleſia leditur
in hoc caſu leſionis ſolum reꝑitur puilegiata ꝑ
ſona leſa. Et qm iſte articulus ẽ quotidianꝰſub
ijcio hic quedã bona dicta Har.ĩ aut.quas ac
tiões pᷣal. ubi ſic diſtinguit: cuʒ qrit an puilegia
tus urat᷑ puilegio ↄ ꝑit᷑ pᷣuilegiatũ:qꝙ aut queri
ritur utꝝ priuilegiatus poſſit uri priuilegio ð p
uilegiatũ eo.cãu quo ab ipo priuilegiato aduer
ſario ſuo pᷣuilegiuʒ ↄſequit᷑ ⁊ iſta ꝓprie non eſt
mã nza tractatur in.l.fi.C. de fru.⁊ li.expẽ.qnʒ
q̃lʒ eſt priuilegiatus in genẽ ſed non in ca cauſa
de qua agitur: ſ unus tm ẽ ibi puilegiatus.⁊? tẽ
utetur pᷣnilegio ſuo ↄ aliũ ꝑuilegiatũ ut ẽ caſus
in.l.ulti.ff.ex qꝗbꝰcãis ma.⁊.d.c.auditis lʒ eniʒ
utraqʒ eccleſia ſit puilegiata in genẽ iñ ĩ can q*
agitur ẽ priuilegiata ſolum eccleſia leſa ſeu 5 &
preſcribitur: non altera que pᷣſcribit ſeu que eſt
in lucꝛo.ſimile in duobꝰ abſentibus..l.fi. Si
uero uterqʒ eſt priuilegiatus reſpeciu eiuſdem
cauſe que agitatur: æ tunc ſi quidem unus hʒ pᷣ
uilegium potentius altero ille pfeꝛtuꝛ. æ poteſt
eſſe potentius:qꝛ ille certat de dãno alter de lu
cro. uel quia cauſe concedendi pꝛiuilegium ſũt
fauorabilioꝛes: ut.l.uerum..fi.cum.il.ſe.ff.de
mi. Si neꝛo cauſe priuilegiorum ſunt pares uel
prinilegia ſunt paris potentie:tunc non concur
runt:ambo pariter admittuntur: ut.l.priuilegia
Jff. ð priui.cre. ⁊ inter ſcipſos potioꝛ eſt cõditio

eonitonsſ nin in .
ſapuirux wiim
itlumoh a
imumnnitn SS
pltmtin,n ndd
ſiinuke jiftci am
liftisniintn
Elgolſcel ihtinii iem
6rhitrunoragtoadeni⸗
Urgönndſhingegr⸗
Ngäleſatrtus mift

(miäfüfiſtenug ümer

Adürinnii shra
Ritümiira N
pilandatſthdümti
emnimihi w
uttirmit firt n
Giherr ghetin

egr ircli
sr Nin aitgo vi fiii

unmlgimmg

N urſſeg Vr meigagtie

n gic ii
natun m Niteni
all ungöfnthn f,c
haleun ni ſtgini
ncHniönhl dlcſt
acnmm ilxidci igi⸗
Cns fuljanmn inr r
MAAl,,¹
iC, rMs, Ni,i
liz ont eſoen oli ccll
Aalis c̃l ino 5 niore
nmotſe ieganswi pui
giri oaluoe pulega
cäedmnagi:in ge ſin
iſimnor ncſ ceſa Etim
isſolon fepimr polegina
beanicuvs e qnotctan ſiib
oadicn Dan iani nge
difinguircnaliian fulegi⸗
o gi holegig malen
cgamsoſnni iſehi
ncpot io nuginn
gip Nene tiunn ne.

liufut MM

poſſidẽtis.l.ſi ſeruus..illo.ff. de.v.ob.et in ꝛc
gula in pari cã de reg.iur.li. vi.? h n. q pot
allega? ꝓ ? 5 ad. q. S. deciſã. 5.2 Pncipa
liter ex pnꝰ. gl. ꝙ mõſteriũ fingit loco heredis:
alij dit q loco filij ut nõ.i. aut. niſi rogatiſ.C.
ad treb. ? iu aut.ſi qua mulier. E. de ſacroſac.
ec.ſj Mar. in utroqʒ loco tʒ oriũ qꝛ ſeqret qð
möchꝰpẽret mõſteriũ ĩ ſua pfate qð ẽ falſũ de e
lec. ſi. religioſus li.vi.uñ diẽ qð nulla lex ẽ ĩ mũ
do ł decre.qᷓ h ꝓbet ad hoc. c. Eendet ĩi.d. aut.
niſi dicẽs ꝙ ſolũ ꝓbat ꝙ hẽtur loco hedis ſed
certe ſi illa allegatio qᷓ põĩ in tex. dũ facit mẽti
onẽ de bzde ect uera ut ſentire u? HBar. tẽ bñ
ꝓbaret tex. iſte ꝙ hx loco filij qꝛ vbũ hẽdis ca
pit᷑ hic ſtricte ꝓ libẽis pʒ q; in ſubſtõne fuit fac
ta mtio dũtaxat de liberis uʒ ſi ſine liberis ⁊c.
nũc allegabat ꝓ ꝑte mõſterij ꝙ n dẽ decedẽ ſin
hãde qͥ mõſteriũ ſibi hẽdẽ iſtituit ?æ dʒ exponi ſi
ne bẽde.i.ſine liberiſ:als iſta allegatio n conclu
gẽt ĩtẽtum allegãtis ꝓpt᷑ vba ſubſtõnis. Si er
go uiſ ſaluare dẽʒ Har. oʒ dicẽ ꝙ iſta fuit alle
gatio ptiſ qͥ nullo iure ꝓbat᷑.nã deciſio hꝰdcꝛe.
ſumit᷑ ex aut᷑.de ſanc.epiſ..ſʒ h̊ pnti:ubi n dᷣ
ꝙ mõſteriũ hẽat᷑ loco filij uel bꝛdis.ſʒ qð oms
iſte conditiones ſi nupſerit ſi abuerit liberos et
ſi appoſite in perſona inſtituti ad faciendum lo
cũ ſubſtituto tollunt᷑ æ hn᷑ ꝓ ñ adiecte:ſi ĩſtitu
tus intrauerit mõſteriũ.⁊ hiõ:ne tiore reſtõnis
fiende retrabẽtur a uita ↄtẽplatiua et ðᷣ h̊ aliqd
j. tãgã latius.hec eiz ſufficiaãt ad declarandum
illud. V. hzdis poſitũ ĩ tex. ⁊ in gl. ¶ HNõ uſteri
us ex glo. ſubſtõnẽ ł fideicõmiſſũ n euaneſceꝛe
ſi reſtõ ẽ fienda loco religioſo uel eccłie ł ĩ aliaʒ
piã cãm debeat expendi.naʒ loquit᷑ magis clare
hec.gl. qᷓᷓ tex.in. d. S. ſj hec pnti.qð plʒ hbic do.
an. ꝙ cũ ille. F. ſit exoꝛbitans a iure ſuffiẽ locũ
ſubſtitutũ eẽ piũ:lʒ ñ ſit equalꝛ piꝰcũ mõaſterio
ad qð inſtitutꝰ ingredit᷑:ꝙ ſatis plʒ ꝑ.s dca Ex
pdictiſ deciſã puto qonẽ quã ponit bic Jo.an.
nunquid euaneſcit ſubſtõ ſi inſtitutꝰñ ingredit
mõſteriũ:ſj ipʒ hẽdẽ inſtitnit gl.in aut᷑.niſi ro
gati ꝙ n ⁊ ið tenent cõit᷑ doc.ł̊ qdã õ quoruʒ
opi.ẽ edoꝛ ſecundũ Hoſti.qʒ pꝛia ſit cõioꝛ.ſed
tu tene pᷣmã ut ueriorẽ et eqorẽ.nulla enim eqͥ
tas dʒ ſurgere ad ſpoliadũ aliũ fauore religio
nis:ar. xvij.q.iiij.c.fi.h̊ᷣ eiʒ caſu ceſſat rõ illius
F. ſʒ H pnñti:cũ n ipediat᷑ uita ↄtẽplatiua:nec dʒ
ille. S. ſic exõbitans in preiudiciũ alioꝛũ extendi
ar. l. ꝙ uero. ff. de legi. ſia eiʒ qo decidit
ꝑ pmiſſa:qͥd ſi ſubſtõ ẽ facta de aliquo ſub con
ditõe ſi n ĩgꝛedeꝛetuꝛ mõaſteꝛiũ:coit᷑ tenet ꝙ tał
conditio h? ꝓ ñ adiecta:nã ſi conditio idirecte
ipediens ſeu retrabens a uita ↄtẽplatiua habetr
ꝓ n adiecta:ut hic ⁊ in.d. .ſʒ h pnti:foꝛtius ⁊
iſta ꝗᷓ directe ipedit religionis ingreſſũ. Itẽ cõ
ditio ſimilis n ipedit mrimoniũ carnale.l.cũ ta
le. ff. de condi. æ de.l.ij. C. de indict.ui.tol.mul
to minus mr̃imoniũ ſpũale cũ ſit maius bonũ:
facit.c.i.⁊ fi.ð cõdi.ap ueꝛo ulteꝛius ꝓ ſe
quendo hanc gl.fi.qd ſi ꝛ0gatus ꝛeſtitueꝛe heꝛe

¶ Woſt ceſſionẽ:

ditatẽ uel legarnm fiat clericus:nunquid euane
ſcit ſubſtõ. gl. Rendet ꝙ ſic duobꝰin interueniẽ
tibꝰ: Vʒ ꝙ ꝑpetuo remãaeret ĩ eccła:⁊ relictũ ex
pẽdat᷑ ĩ pias cãs. Aduerte qꝛ gl.loqt nimis ge

neraliter ⁊ aliquantulũ, obſcure:? pꝛiũ pria fꝛõ
te u? determinaꝛe.j.in fi.ĩ ul.q.⁊ glo.ẽ ſic locu

ta: qꝛ ſic gñalit ð clerico loqt tex.in.d. S.ſj hec
pnti:nec doc.aliter hic declarant:iõ ꝓ declara
tione ſcias:q tex.in.d..loqt᷑ de intrante reli
gionẽ ⁊? ðᷣ eo qꝗᷣ fit clericus.un inſurgũt duo ĩtel
lectus ad illũ tex.ut ibi nõ.in gl. ¶ Quidã eni
intelligũt ut loq̃tur ĩ eo ꝗᷣ efficit᷑ cleric?ſecłlaris
ut ſic duobꝰ iterneniẽtibꝰ euaneſcat ſubſtõ.? ꝓ
Hh intellectu facit ut diffeꝛat ab eo qͥ ingredit᷑ ut

fiat mõachꝰ ð q pmiſerat. Alius intellectus eſt
ut loquat᷑ de ingꝛediẽte monaſteꝛiũ ut ibi ſit mo

nachꝰ? clericus:⁊ ſic ſit ſenſus:q ſiue igrediat
ut ſit cõöuerſus mõaſterij ſiue ut ſit moachꝰ⁊ cle
ricus ſemꝑ euaneſcit ſubſtõ:ex q in ecclia ꝑpe
tuo ẽ ꝑmanſurus æ bõa expediunt᷑ ĩ pias cas:
ziſte intellectus magis ur̃ placeꝛe ibi gl.⁊ ſatis
mihi plʒ tãq; magis ↄſentaneꝰ illi le:ad qͥd eiz
ponderaꝛet ut ꝑpetuo mãaeꝛet ĩ ecclia:ſi efficere
tur clericꝰ ſecularis:æ facit qð hic ſubijcit᷑ ĩ gl.
fi. ¶ Inſuꝑ qro qd ſi inſtitutus ingꝛedit mõa
ſteriũ ſʒ mõachatꝰñ tenuit. BEnder glo.ꝙ ꝑ hñ
euaneſcit ſubſtõ. oʒ eiʒ ꝙ. fiat mõachꝰ.p hoc dic
Vicẽ. ꝙ ſi moꝛiat᷑ anꝙ; teneat mõachatus ſub
ſtõ ñ euaneſcit. Idẽ vʒ eũ ſi itrauit æ an tps ꝓ
bationis exiuit.nõ eiʒ per hoc piudicat ſubſtitu
to:ar..de regu.ſtatutũ.¶SDed circa predicta
orit᷑ dubiũ:quid ſi inrauit ⁊ tenuit moachatus
z hoc fecit in fraudẽ ſubſtituti. Abbas dicit ſe
cũdũ magẽm ſuũ ſubſtõnẽ ñ euaneſcẽ: qꝛ fꝛaus
2æ dolus ⁊c̃.ð Ep.ſedes de ſepul.ĩ nẽa ⁊ bñ facit
de teſta. officij ⁊z. c. ꝛcqſiſti =.c.fi.cũ ſi.⁊ dicit ꝙ
ꝓbat᷑ fraus ꝓbando cõminationes factas per
hẽdẽ ipſi ſubſtituto:ar. de ꝛenũ.c.ij.li.vj.quod
placẽ uẽ doc. cõiter hic: Ego allego ad hoc tex.
ſing. xx.q.iij.c.fi.ubi inductio facta cã bonorũ
ipedit acquiſitõʒ ipoꝝ bõꝝ.idẽ ⁊ fortius qn fit
in fraudẽ alterins. ¶ Ultio gl. hic querit utꝛũ
euaneſcat ſubſtõ ſi inſſitutus ſe ⁊ ſua dcdicauit
eccleſie ſeculaꝛi faciendo ſe oblatũ illius ecclie:
glo. tanð cõcludit ꝙ ñ:qꝛ nõ dʒ extendi diſpoſi
rio illius. S. ſy hec pniti ad aliũ caſũ.lqʒ qdã õ.=
nõ. bñ fi. hꝰgl.ut diſpõ illiꝰ. S. ñ extendat᷑ ad a
liũ caſũ.⁊ ꝛfert hic Jo.an.do.ſuũ do.martinuʒ

5 ſill. tenniſſe ꝙ nec ad alios termios dʒ exten

di:ex quo inferebat:qꝙ cũ ille.F.ponat termios
qñ aliꝰẽ cõditõʒ opponẽs ⁊ aliꝰ i cuius ꝑſonaʒ
oppoit: utputa hẽs ł legatariꝰ:qꝙ ſi mutant timĩ
ñ hẽat locũ ille.S. puta qꝛ unꝰð ſe loquẽs donã
do uel legãdo appoeꝛet cõditõʒ ſi deceſſeꝛo ſiũ
libeꝛiſ. tũc eiʒ intelligeꝛet᷑ ð viſ libeꝛiſ:nec ẽt locꝰ
illi aut. ð q P Jo.an.i ſpe.ð ſta.mo.ſuꝑ.v.xv.
ubi oppo. duo motiua Dar. ꝓ dẽo pꝛece. dice
bat eĩiʒ p ꝙ loquẽs ð ſe ipſo ur intellexiſſe de li
beris nalibꝰ:gꝰ oditõ ẽ tenacit᷑ obſeꝛuanda. ff.
ð adi.le.l.i.F.conditio. Itẽ ꝙ mõaſteꝛiũ beat
c i.

loco filii ꝓcedit ex quadaʒ fauorabili ⁊ ſpeciali
inteꝛpretatione ↄ ꝓpriã ſignificationẽ uocabli
ergo nõ dʒ cxtẽdi:qꝛ ipꝛopꝛietates ſũt ꝛeſtringẽ
de nõ trabende ad onam.l. qð vo. ff. de legi. z
qð nõ.i regla qͥ a ime ð re.iu.li.vj.⁊ in.c.pter
ea ubi nõ. ð vV.ſi.⁊ h̊ faciũt ad unã nõ. deciſio.
Jo. palagarẽſis:quã ponit Frede.ð ſenis ↄſi.
clxix. ubi dicit: ꝙ ſi ſtatuto loci pẽa offẽdẽtis ap
plicet hẽdibꝰ offeſi:? ꝓfeſſus hns filiũ nãlem ĩ
ſeculo fuit inteꝛfectus:ꝙ pena applicabitur filio
naturali æ nõ monaſterio:qꝛ monaſteriũ ẽ ciuił
hbr̃s ⁊æ nõ nalis:ſicut filius:⁊ Vba ſtatuti debent
intelligi caſu uero æ naturali:⁊ pꝛoprie ⁊ ſtricte
appellatione heꝛedis intelligit de filio.d.l. ex fa
cto..fi.ff.ad treb. Sed adueꝛte qꝛ idẽ Fred.
ↄſi.xxxiiij.ubi plemꝰ hũc articulũ diſputat tʒ ꝙ
applicat᷑ monaſterio etiã ſi filiũ iſtituit herede.
onuet᷑ pricipalꝛ qꝛ quicqd acquirit monachꝰ
aeqrit monaſterio.xviij.q.i.c.uno.ſed h̊ lucrũ
ſen pena ꝓuenit ex iniuria illata mõacho:g zc̃.
2 qꝛ monaſteriũ ẽ iſti hr̃s ab iteſtato:qꝛ tan

ꝙ miles celeſtis militie põt pꝛo ꝑte decedẽ teſta

tus ⁊ pro ꝑte inteſtatus:⁊ plenius ibi ciꝛca hoc
ia Ego ĩ articulo ſic diceꝛc:ꝙ aut ĩiſtituit
monaſteriũ ⁊ filiũ heꝛedes:⁊ tunc lucꝝ applica
bitur eis pꝛo portionibus heꝛeditarijs:aut inſti
tuit filiũ in totũ:⁊ tunc applicabit᷑ filio.ſi vo in
ſtituit monaſteꝛiũ inſtituto filio ĩ re cera:⁊ tunc
applicabit᷑ mõaſterio:qꝛ filius ſic ĩſtitutus in re
cezta bẽ loco legatarij.l.quotiẽs. C. ð hẽ. inſti.
0 ſumma ergo dico ꝙ appplicabit᷑ ei qui
eſt hẽs.i.qui ſuccedit ĩ ius defuncti:qꝛ ille ẽ pꝛo
prie hr̃ſ. ff. ð V. ſig.l.hrdis appllone (! vb.
motiuũ Fre.qꝛ qᷣcqͥd acqᷣrit mõachꝰ acqrit mo
naſterio æc̃.qꝛ fateoꝛ qn ipe diꝛecte acqrẽt: ſʒ ĩ
caſu nẽo ſtatutũ defeꝛt hr̃di:⁊ iſtitutꝰ ꝑ ðfũctuʒ
eſt uerus hr̃s ipſius: Mec ob.rõ Jo.placẽ.qꝛ
ſtricte capiẽdo filius ẽ hrs:qm hꝰ nõ cẽ ueꝝ:qꝛ
lex ex facto in fi. loqt in cãn ſpaãli:iõ ibi reſtrigit
nom hẽdis ut ſuper prima gl.pleniſſime dixi.⁊
ſic reduco ad ocordiã eoʒ dicta.faciunt etiam
predicta ad aliã qõneʒ ſatis nõ. Quid ſi teſtõr
dedit ſubſtitutũ ſub ↄditione ſi inſtitutꝰ decedẽt
ſine liberis ex ſe lũme deſcẽdentibꝰ:uel ex coꝛpo
re ſuo naſcentibꝰ:nũquid euaneſcat ſubſtõ ꝑ in
greſſũ religionis. hec qõ ſatis pulchra ⁊ quoti
diana c. ⁊ iðᷣ põt dici qn teſtõr ꝑ alia vba cõti
nẽtia nalitatẽ fecit ſubſtõnẽ.dotc.ſũt uaꝛij in hac
opi.nã Ja.ð bel.diſputauit hãc qõnẽ ⁊ poſuit ĩ
.d. F. ſy bec pnti æ ↄcludit ſubſtõʒ dicto mõ con
ceptã nõ expirare ꝑ ĩgreſſũ religionis. qꝛ teſtõr
P illa vba eligit nãlitatẽ.nec reliqᷣt uolũtateʒ ſu
am iterptationi iuris:ſecꝰqn locutꝰfuit gnãliter
ut ſi ſine liberis ðᷣceſſerit ⁊c.tũc ſuccedit iuris ĩ
terpᷣtatio.ꝗᷓ ceſſat in caſu certo.qꝛ ĩ ĩcẽtiſ ñ cẽtiſ
opꝰ ẽ piecturis.ð re.iur.eſtote. In hac opi.ac
cedẽ uident O(arti. ſilł. ? Hoſti.? Jo. an. ut
nõ.p eos ĩ.c.raynaldꝰde teſta. ↄriũ tenuit Da
garotꝰ dũ eſſet bononie cũ h̊ͥ qõ eſſet ð facto =
Di. ſequit᷑ in.l.ſi ita qs.ff:de lega.ij.? Ricar.

mal.? Har. in aut᷑.niſi rogati ⁊ in.l.ſi ita qͥs pᷣ
alle:⁊ ſic poſtmodũ clegant᷑ oſuluit in.q.facti.
p ꝑ ꝛceʒ quã faciebat Di.expᷣſſio eoꝝ q tacite ĩ
ſunt nihil oꝑatur. ff. de le.i.l.iij.⁊.c.ſignificaſti
8̊ elec.ſj h̊ vba ex ſuo coꝛpoꝛe uel ex ſe ltime na
tis iſunt ĩ ill vbis ſi ſine liberis deceſſerit:ergo
nihil oꝑatur expꝛeſſio.ꝙ inſint pʒ etiã:qm ꝑ illa
vVba ſi ſine liberis ⁊c̃.n ueniũt filij legitimi tmn:
ut. d.l.ſi ita quis..fi.eꝛgo lſolũ: intelligunt.de
nãlibus:⁊ ti fauoꝛe mõaſterij expirat talł ſubſtõ
per religõis ingreſſũ. le moue per rõeʒ Ri
car.malũ.iſtud fideicõmiſſũ ſeu inſtõ ſi deceſſe
rit ſine liberis ⁊c. ꝛepꝛobat᷑ Z ꝓ ñ ſcripto bẽt:ñ
iõ qꝛ mõſteriũ n hẽt loco filij:ſʒ qꝛ pᷣbet ĩpedim
tũ uite contẽplatiue:ſeu retrahit a uita ↄtẽplati
ua eligẽda.nã ſubſtitutus timẽs ne bona ſua co
gatur reſtituẽ ſi decedeꝛet ſine liberis iĩducit᷑ ad
phenð mr̃imoniũ ⁊ ꝛemoue? a ꝓpoſito religio
nis ⁊ caſtitatis:⁊ iõ Impꝑator tale gꝛauamẽ uo
luit hꝛe ꝓ n adiecto.⁊ hoc uoluit tex.i.d..ſʒ Hᷣ
pnti:dũ dicit tales conditiones inualidas ⁊ pꝛo
ñ ſcriptiſ:ſʒ hec cõditio ðᷣ qᷓ in qõne nꝛa ẽ młto
plus õria uite contemplatiue caſtitati ⁊ religiõi
q illa ð ꝗᷓ in. d.. ſed hec pnti z hic:ergo foꝛti
us dʒ illa hꝛi ꝓ n adiecta:⁊ ita et rfert ⁊ tʒ Cy.
in. d. aut. niſi rogati.¶ H. ꝓbat a ſimili illud
qð ꝛelinqr᷑ cã dotis ðᷣ neceſſitate intelligit᷑ ꝓ ma
trionio carnali ſine quo ñi põt dici doſ:ut.l.iij.
ff. ð iu. do.z. c.? ſi neceſſe ðᷣ do.int᷑ ui.?æ ux.nã
ꝓ itroitu mõſterij n dat᷑ dos:ð ſimo.c.ñ ſatiſ ⁊
.c.ueniens:⁊ iñ illa conditio ſeu cã remittit iſti
tuto ſeu legatario intꝛante mõaſteriũ:lʒ n poſſij
dici ꝙ ciuilit᷑ ipleat.ut.d. .ſj h pnti:ergo lʒ in
cau qõnis nẽe ñ poſſet dici ipleta conduio ciui
lit᷑: mõſteriũ dicat᷑ ex ſe natũ:nihilominꝰ rõe
pᷣdicta debentt bõa apð mõſteriũ remanẽ. Idẽ
dʒ ⁊ põt dici ð eo qð relinꝗt᷑ cã dõationis ꝓpt
nuptias:ut hẽ ĩ.d. ¶ Quaꝛto ꝓbat ſi int moa
ſteriũ æ mõchũ ni dꝛ mꝛimoniũ ſpũale:cuʒ ſolus
abbas dicat ſponſus de ełc.qꝛ ꝓpt᷑ ſ ſi fideicõ
miſſum relinqt ſub cõditõe ſi nuptias Sxerit et
ille grauatus mõſteriũ igrediat᷑ n renet᷑ ad fidei
commiſſum:ur.d..ſʒ h̊ pnti:ergo apꝑʒ ꝙ ñ eſt
iõ ꝙ uideat᷑ defeciſſe ↄditio fideicõmiſſi.ſʒ iðo
ꝙ tle gãuam hr ꝙ n adiectd et pꝛo ñ ſcripto cũ
uite ↄtẽplatiue ↄriet᷑ ẽgo ið dicenð ĩ qᷓone nr̃a
qnto.⁊ ultio ꝓbat iſto mõ ego uido ꝙ ſi aliqd
reliquit mulieri cũ onẽ reſtituẽdi ſi nupfit ꝙ nõ
tenet᷑ ꝛeſtituẽ ſi nupfit.l.quoris.ff.ðᷣ condi.⁊.ð.
et. l.cũ ita legatũ cũ.l.ſe.ff.e.q; tn limita pꝛout
nõ.ĩ aut᷑.cui relictũ.C.de indic.ui.tollẽ.ergo
mlio magiſ ni ualet iſtud granam ð quo iĩi qone
nr̃a:cũ ſit ĩpedimẽtũ religioni ↄtẽplatiue:q.lon
ge meliõ ẽ ꝙ actiua.⁊ hopi.plʒ do.an.lʒ nõ al
leget ↄſiliuʒ et motina Mar.q̃ multuʒ mihi pla
cent ⁊ ipſam vitatẽ continere uidẽtuꝛ ꝓ hac cõ
cłone uide bo.tex.in.l.titie ſi nupſerit.ff.ð con
di.⁊ de.ubi dr:ꝙ ſi teſtõr relinquit titie ducẽta
ſi non nupſcerit.⁊ ſi nupſerit relinquit centũ ſi ti
cia elegerit nuptias dʒ hr̃e ducentum et m non

ida brrmiime
Ayſrnisidni
milrr irleimnin
lliwpentr ?nlen
iigtltgintn niin
ielſinmni nnn niü iin
ciinmiini inin cin
ikinitchim iin
irtipiniprmiwinen
iſingumnnn i
niſicſſtintnd rei Gaͤte
üüimetnicingune
deneſrnunin räsni

Unigiciengd
Mrhhinnttinn 1Mlin
iiſi, lio eine ⸗
Mg lii ens
if ignin, n
likmiiti er⸗
nietu e
liri

liſi niin lct⸗

nn

ginmſi ſdn elnii
ſtrcinffi i lohhi
llnihre

Elchucann ſge ſbens
Mütgrnnes siclncitad

1 nen g ppoſto reigio
e⸗ npnor negunmnet
1 nntdactait trid h
Mecniumngrliutſn
riͤntddunchrininin
m unan aine ſtuntieigii
ndeſ darpiit hennyfi
piadum emu in ,l,
Inpn , mir, nn is
twdfunſin inilir on
ſie wo ior g colnt. ij.
eſinuefedo. ſt i A ur ni
icai os ſino. cn ſanſ :
concino ſen ; ronini iſtn
Dinmune moaſteriächnͤpoſh⸗
1i n..9 Dpätergo hin
voſaciciſen conno ni
cai erſe atninbtomn⸗ ſde
aapd nöͤſeni enme Ne
d ateinat ti connonis hr
d5 Oomoponr iini nin
iminimmnüſile hai
oſtsdec n giinir
telie ne /
niſmnü geli n
ſ;oiinAn
GnN.
eSöni rd
le o i .
oe/ (erdro
. oſor
AdHh hn..
endi doei
ickiſond Aeſdi dae
o nocgo ido lnſce
ie iſirwpferchnd
oeeſimne 5

ici; C.de Dl
Neriſd Snn e
5 rdiciont NNNel,
rcigon ngn
n o andh 10
R—RH Uvz n ie
ori
aum ufen
eſin 8
anu nntnn
nic leftüſ

1.
us

impleuit conditionẽ: ſʒ illa h? pꝛo non adiecta:
qꝛ retrabit a mr̃imonio carnai ↄhendo Idẽ z
fortius ſi a ſpirituali:⁊? ꝑ h̊ claꝛiſſime pʒ itellectꝰ
illius. S. ſed hec pnti et hꝰ. c.obtinet g' h mona
ſteriũ n qꝛ hẽtuꝛ loeo filij ł hr̃dis qꝛ fuit illa alle
gatio ꝑtis ut g dixi:ſj qꝛ hr ꝓ n adiecta ſi uolu

it intꝛare mõſteriũ:⁊ infert᷑ ad deciſionẽ qonum

S tactaꝝ ⁊ multaꝝ aliaꝝ ſi ¶ Expeditiſ ſupple
tis glo.ex qbꝰpatuit clariſſime intellectꝰhꝰ. c. et
mulroꝝ iuriũ ciuiliũ ⁊ canonicoꝝ deſcendaʒ ad
aliã ñ minꝰ utilẽ mãm extrinſecã hꝰ.c.ꝗ uerſatuꝛ
circa bona ingredientiũ:religionẽ condito ł nõ
condito ꝑ eoſ pᷣuſ teſtõ.Et pꝰ ueniamꝰad cãʒ te
ſtamti qꝛ ceſſat cã inteſtati ꝙ;ᷓ diu hereditas põt
adiꝛi ex teſtõ.l.q; diu ff. ð acꝗ. heꝛ.⁊ xij.q.v.c.
ſ.uero igĩ nunqd ingrediens religionẽ
poſſet condẽ teſtm de bonis ſuis et diſponere
pꝛont ſibi placuerit. dic ꝙ ſic.tex.nõ.ur xix.q.
iij.qꝛ ingredientibꝰet.c.nunc ãt.ſʒ melioꝛ tex.ẽ
et multum ſing.in aut᷑.de mõa.y.illud /ubi dr̃:
ꝙ an ingreſſum põt de bonis ſuis diſponẽ ut
noluerit ⁊ ꝑ iſtũ tex. iuncta.l.i.ff.de mili.teſta.
nõ.dicit Mar.in aut᷑. ſi qᷓ mulier. C. ð ſacꝛoſã.
ec. ꝙ ſicut miles cui datũ ẽ priuilegiũ ut poſſet
teſiari qũo noluerit in.d.l.i:põt filios pᷣteriꝛe ⁊
exhẽdare et ſine legitio nũero teſtiũ teſtari:? po
teſt decedẽ pꝛo ꝑte teſtatꝰ z pꝛo ꝑte inteſtatꝰ ſi
milia ita æ uolens ingredi mõſteriũ lʒ ð̊ mõſte
rio nullã mtionẽ fecerit in teſtõ mõſteriũ n põt

conqri:qꝛ ꝑmiſſum ẽ ſibi teſtari qũo uoluerit.

Itẽ ſi pᷣterierit uel experedauerit filiũ nõ pot᷑it
rũꝑe teſtm:poterit tñ legitimã petẽ uigore illiuſ
aut᷑.ſi qᷓ mulier canoniʒata.xix.q.iij.ſi q ⁊ idem
dicenð ĩ ſilibꝰſolẽnitatibꝰſᷣm eũ.Si eĩ hoc ꝑmit
tit᷑ militi armate militie:qᷓ pugnat pugna coꝛpo
rali mliomagiſ dʒ ꝑmitti militi celeſtis militie qͥ
pugnat pugna mtali ? ↄtemplatiua:et hec opi.
multũñ plʒ attento maxie pᷣn. hꝰaut.de monaſte.
et xxi.q.i.c.q uere.⁊ ꝑ h̊ deciſa rẽanet qᷓo in q̃
uarie ſenſerunt gloſatoreſ et doc.ſeqᷓntes:an ꝛũ
pat᷑ teſtii p oditũ ꝑ religionis ĩgreſſũ.unde ſi
teſtõr reliquiſſet aliqd mõſterio iure inſtitutõis
tẽ cõit᷑ tenet᷑ ꝙ ñ rũpat᷑ teſtin ꝑ religiõiſ ĩgreſſũ
ut nõ. hic et in aut.ſi qᷓ mulier. Si uero nihil eſt
relictũ ⁊ iĩtrauit mõſteriũ fratꝝ mioꝝ ið dicenð
q; nõ rumpit᷑ imo ſicut morte nãli ↄfirmat᷑ ð ce
le.miſ.cuʒ marthe.ita et hic morte ciuili:qꝛ pꝰ ĩ
greſſum ñ pnt fratres minores diſponẽ ðᷣ bõis
ingreſſi ut ĩ cle.exiui de ꝑadiſo de.v.ſig.hoc tʒ
HBar.in.d.aut᷑.ſi qᷓ mulier ⁊ in tracratu minõi
caꝝ iuxta fi.ſeqt H̊ do.an. Hic dubiuʒ remanet
qn nil ꝛliq̃t mõſterio:⁊ itrauit mõaſteriũ cui po
terat bõa cõicaꝰ:q caſu multe ſũt opi.qᷓs ſeꝛiatĩ
hic nñ ꝓſequoꝛ:qꝛ h.c.ẽ mã ſatiſ ꝓlixa oneꝛatũ:
Vnñ expediã ſatis ſuccite remittẽdo ⁊æ cõcluden
do. ⁊ id faciã in alijs qõnibꝰ qᷓs.j.tractabo.ui
de gꝰð mã.xix.q.ult.ſi qᷓ mł:ubi ↄꝛie opi.reci
tant᷑. ſic ẽt recitãt hic Inn.?æ Jo.an.⁊ n eligũt.
HBar. pꝰalios pꝛolixe pꝛoſeqt ĩ.d.aut᷑.ſi q̃ mlꝛ.
2 tanð concludit h mõ:ꝙ aut ille qᷣ fecit teffin

¶ Bon ceſſtionẽ.

cogitauit ð igreſſu ⁊ iune non rumpatuꝛ teſtm:
ut uẽ caſus ĩ.d.aut᷑.de noua.F. illud.fruſtra.n.
ꝑmitreret diſponre ne ualẽt diſpõ. Aut fecit te
ſtm.ſimplł? non cogitãs ingredi mõaſteꝛiũ:⁊ tũc
ꝑ ingreſſuʒ rũpit᷑ ranq; ꝑ nouã colłonẽ ſeu uo
luntatẽ.cũ eĩʒ oĩa bõa ſua det expᷣſſe uel tacite
mòaſterio uĩ ruocaꝛe pᷣmũ teſtin ſicut pᷣmn tolli
tur ꝑ fm:ut i.l.ſancimꝰ.C. de teſta. Oo.an.di
ſtinguit int expᷣſſe ↄferentẽ bõa ſua tpe igreſſuſ
nulla tñ mẽtiõe facta de teſtõ ⁊ tacite ↄferente:
ut pꝰcãu diſtinguat᷑ an incõtinẽti poſt teſtm con
ditũ bõa ſua tradiderit:an ex intuallo.⁊ pꝰcaſu
nõ ux ꝛeuocaſſe ſʒ potiꝰcõtuliſſe ad tpᷣs uite ſue.
nõ eiʒ ẽ ueriſile ꝙ ita ĩcõtinẽti uoluerir mutare
ainʒ ſuũ:ar.l.nã ad ea.ff.de cõdi.⁊ de.Secũdo
cqn qn ex ĩteruallo:ũc pſumẽduʒ ẽ uoluiſſe mu
tare.⁊? Iʒ ð h̊ͥ nideat̃ dubitare:tñ ĩ h̊ u magiſ ꝑ
ſiſtẽ: ¶ Sö, cau pᷣncipali qñ tacire contulit tʒ
indiſtincte ꝙ nõ uideat᷑ reuoeaſſe:qꝛ iex q alit
expſſe nõ diſponit ur̃ nelle iftud teſtm ꝛemaneꝛe.
⁊ ſubiungit:ꝙ lʒ mõaſieriũ debeat hẽe portõʒ.
potit tñ illã oſeqᷓ alit᷑ qᷓ; rüpendo teſtm:uñ pꝛig
di. do.an.mihi plus plʒ q; di. Har.qꝛ regulari
ter reſtin nõ tollit᷑ traciu tpᷣis:ſʒ opꝰẽ noua diſ
põne. C. ð teſta.l.ſãcimꝰ:q hic nõ intuenit:nec
debemꝰ pᷣſumẽ opi.mutatã:de bap.maiores et
.l.eũ.ff. ð ꝓba.ſʒ inqtũ ſentit do.an.ꝙ mõſteri
um dʒ hẽe ponionẽ ſuã illud nõ plʒ: qꝛ nullo iu
ꝛe pꝛobat᷑:iĩmo potiꝰ ĩinuit᷑ Sriũ ĩ.d.F.illud.ubi
dẽ ꝙ põt de bõis ſuis diſponere pꝛout uult:et
qð alijs nõ ↄfert ꝛemanet penes monaſteꝛiũ:ad
idẽ aut᷑.ſi qꝗᷓ młꝛ:ubi mõſteriũ tenet᷑ cõnumeraꝛi
in nũeꝛo filioꝝ qn intrauit nõ diſponẽdo pꝛius
de bonis inteꝛ filios:ſecus enĩ ſipᷣus ante igreſ
ſum diſponit. Itẽ mõſteriũ ñ dʒ duci ſpe bõrũ
tpᷣaliũ ad recipiendũ aliquẽ ĩ mõachũ.als enim
eſſet ſimo niacũ ſi qs pciſe teneret᷑ aliqͥd ↄferre
mõſterio ꝓ ingreſſu eriã ſi h fiẽt ex diſpõne le
gis ſeu ſtatuti: ut nõ. dicit Inno. in. c. cũ. O.
de ↄſti. facit. c. qm.c.ueniens ⁊.c.pe.de ſimo.et
bᷣ ſentĩ ũ Har.i.d.aut᷑.ſiqᷓ mlłꝛ:lʒ alit᷑ ibi gl.
ſentiat ⁊? in.d.aut᷑.canoniʒata:ſʒ pᷣmũ abſqʒ du
bio vᷣius ẽ ꝑ rões pᷣdẽas. Itẽ ex dictis in pᷣma
gqõne decidit᷑ an pr̃ in teſtõ poſſit puare deſcen

dẽtes uel aſcẽdẽtes ltima ſua que daret᷑ iure nẽ

in aut. de hr.q ab inteſta.defe.dic ꝙ ſi ñ reliq̃t
eis aliqd ꝑ h teſtm n rũpit᷑ ꝑ ea q. S.dixi.ſʒ du
biũ ẽ utrũ poſſunt petẽ lcgitimã.⁊ de deſcẽdẽti
beclaꝑ ẽ ꝙ poſſunt ↄditione.d.aut᷑.ſi ꝗq̃ młꝛ.ſʒ
deſcẽdẽtibꝰnon extantibꝰ ẽ magis dubium glo.
dqubitant ĩ.d. aut.ſi q młꝛ:ſj Maꝛ. ?⁊ Cy. ibi de
teꝛminãt Sriũ:⁊ nr̃i doct.cõit᷑ hic ut Inn. Jo.
an. 7 alij ꝙ nõ ẽ ueꝑ ꝙ monaſteriuʒ beaĩ᷑ ꝑ oĩa
loco filij:ut ſuꝑ glo.fi.fuit ple dẽm:⁊ iõ deſcen
dẽtibꝰnon extantibꝰaſcendentes debent admitti
ff. ð inof.teſſa.l.nã ⁊ ſi.allego tex.ſing.in mã
iudicio meo ĩ aui.pſbitoſ.E. ð epi.⁊ cle.ubi ſpe
cifice fit mntio de aſcendentibꝰ non exrantibus
deſcẽdẽtibꝰ? Iʒ loq̃t ĩ cleꝛicis:iðᷣ eað rõe dicen
dum in ꝛeligiõʒ igꝛcdiẽtibus: Sed nunquid
Cc2².

minor ꝓdigus uel furioſus poſſit teſtari ul alit
ð bonis ſnis diſponẽ intrãdo religionẽ etiã ſiñ
auct᷑e curatoris ſi quidẽ habẽt. cõit tenet ꝙ ſic
dũmõ tpᷣe diſpõnis ⁊? ingꝛeſſus nõ fuerit furio
ſus. ſzʒ apte ſẽtit Jo. an. bic ut dixi in ulti. nõ.⁊
płe ꝓſeqt Lapꝰ all.xxvij.ubi uideas fũdamẽtũ
hꝰ dicti ẽ:qꝛ ĩgꝛedies religionẽ hẽt liberã facul
tatẽ ðᷣ rebꝰ ſuis diſponẽdi:ut ĩ. d. S. illð in aut.
ð monachis. Itẽ qꝛ ĩ iſtis ſpũalibꝰ nõ curamꝰ
ð pria ul curatoris aucte.ut ĩ.c.ſi ãnũ de iudi.
li. vj. .xx.q.ij.c.i.⁊.ij.? quod nõ. Inno.in.c.
.ij. ð regnla. Sed dubitat ð filiofa.nõ dico ð ꝑ
ſona:qꝛ ceꝛtũ ẽ ꝙ põt ĩgredi monaſteriũ inuito
pꝛe:ex quo ẽ pubes ⁊ eripit᷑ ꝑ igꝛeſſũ a pꝛia pta
te:ut nõ.ĩ glo.c.i.xx.q.ij.⁊ in.l.ſi ex cq..papi
nianꝰ. ff. ð mino. ubi ẽt Mar. ? YFꝛc. ↄſil.xxxuij
ſed dubitat᷑ ð bonis:⁊ ð hac qonc ꝑ Cy.ĩ aut.ĩ
greſſi. C. ð ſacꝛoſẽc.ec. ubi dicit ꝙ ð̊ bonis ca
ſtrenſibꝰ uel quaſi nõ eſt dubiũ:qꝛ filius de illis
pst diſponẽ ſicut pꝛfamilł.l.pe.C. qui teſta. facẽ
pnt.nec ẽt ð ꝓfectitijs eſt dubiũ:qꝛ illa ſũt priſ.
Hubiũ ergo remanet in bonis aduenticijs: qꝛ
reglłariter de illis diſponere nõ põt iĩ uita pris:
nec etiã de ↄſẽſu pꝛis teſtari:iuxta ea ꝗq le.? nõ.
in. l.pe. C. qui teſ.fa.poſ. De.⁊ Cy. in. d. aut.
tenẽt h̊ bona tranſire:ar.l.deo nobis.C. ð epi.
7 cle. In õriũ allat do. An. c. de ſepul. li. vj.
ubi filinſfa. nõ põt ẽt ð aduẽticijs aliquid relin
qre pro aĩa ſine ↄſenſu pr̃is:iõ vr ꝙ cũ iſta glie
natio de qᷓ qrit᷑ trabat originẽ a principio uolũ
tario nõ naleat pꝛe nõ ↄſentiẽte. putat tñ ipe ꝙ;
pꝛi remancat uſufructꝰ illoꝝ bonorũ i uita ſua⸗
ſz poſt mortẽ eiꝰ hec bona trãſibũt ad monaſie
riũ:qꝛ cuilibet ↄcedit᷑ de ꝓprio teſtamẽti factio
nolẽti intrare religionẽ. d. F. illud. Ego alii di
cerẽ: ꝙ aut qrit᷑ ð bonis audientibꝰ iĩgꝛeſſo: aut
de bonis qᷓ prius an ingꝛeſſũ obuencrũt.puimo
caſu illa idiſtincte acqnirant᷑ mõaſterio: iũ quig
ãplius nõ ẽ filius ĩ ptate pꝛis ut.S.dixi:⁊ ſic nõ
acquirit᷑ uſufructus pꝛi:tum qꝛ clerici ⁊ pe ſone
religioſe ſũt pᷣuilegiate ſuꝑ bonis aduẽtitijs: ut
hẽant plenã ipſoꝝ admiſtrationẽ: ira ꝙ id qð ẽ
laicis aduenticiũ clericis reputat᷑ caſtꝛeſe uł qſi:
ut eſt tex.nõ.ĩ aui.pᷣſbiteꝛos.C. ð epi.⁊ cleri. ⁊
nõ. in. c. qꝛ. j. ð teſla.æ hac rõne fo:te idẽ poſſ
dici ĩ bonis acquiſitis prius:ut ſtati ꝑ ĩgꝛeſſum
gaudeat illo priuilegio aut᷑. pſ biteꝛos: ⁊ ſic pua
bit᷑ pꝛ uſufruc.ilioꝝ bonoꝝ etiã in uita ſua:? eſt
pulchra ↄſideratio æ noua: ⁊ itelligo an filius
hoc expſſe diſpoſuit:als ãt ſtabo diſponi aut. ſi
qua mulier. Mõ ob. c.licet allegatũ ꝑ do.an.qꝛ
illð loquit ĩ laico:ſz nos ĩ clerico ſeu religioſo:
7 ꝑ h ẽt decidit᷑ qõ de libris collatis filiofa. per
pꝛeʒ: qͥ poſlea ingredi religionẽ. Cy. in. d. auf.
refert Ja. ð raue. tenuiſſe ꝙ cenſent᷑ qua ſi caſtꝛc
ſia bona:⁊ ſic traãſirẽt ĩ mõaſieriũ ſᷣm diſp eʒ in
grediẽtis ut.S. dixi. Me. boc admittit in libris
collatis mmgis artiũ nel doctoribus legũ. ſecus
ſi ſcholaribus:ar. in.l. fi. ff. de inoffi. teſia. h idẽ
nidget᷑ ſentire Hã. in. l. filie. C. fami. per. 7 in..

¶ e pꝛobationibꝰ

i. F. ſed nec caſtrenſe. ff. ð colla. ubi plene repeꝛi
es mouetur.n.principal:qꝛ q diu filiuſfa.eſt in

ſtudio nõ dẽ exercere aliquã ꝓfeſſionem milira

rem uel quaſi:iõ nõ põt dici hẽe caſtrenſe uel ꝗᷓ
ſi caſtrenſe peculium ſecus ſi iã erat aduocatus
uel doctor:et dic de hoc ut ibi plenius nõ.et h̊
ſatis placeut maxime inſpecto aio pꝛno qui uẽ

donaſſe ñn ut libere diſponat ſj poti profici

at et redeat ad pꝛoprios lares. ¶ Sed circa hᷣ
cadit alia qo. Ecce. S. uidimus de iſtis bois ad
uentitijs qñ filius intrauit religionẽ.ſed quid ſi
pꝛ effectus ẽ mõchus:nunquid uſufructus in ui
ta ipſius intrabit mõaſteriũ an redibunt libere
bona ad filium remanentem in ſeculo: de hoc
ui de glo.in aut᷑.idem ẽ. C. de bo.q li.que uide
tur uelle:qꝙ uſufruc.non extinguit uiuente pꝛe:
ſ nil boi allat. Oaꝛ.ibi dicit ꝙ pꝛ perdit dimi
diam uſufruc.et ſic ſola dimidia applicabit᷑ mo
naſterio in nita pꝛis:mouet᷑ hac rõe ꝑ igreſſum
mõſterij finius remanẽs ĩ ſeculo liberat᷑ a patꝛia
piate. nam cum ipſe pꝛ efficiatuꝛ alteꝛius ptatis

n põt alium bĩe in pfᷣate:ut ff. de adul.l.ſic eue

niet. nõ. etiam /Dar. in. I. p?. ff. de adul.ſed an
pꝛia ptᷣas perimit᷑ abſqʒ facto pꝛis:tunc claꝛum
ẽ ꝙ uſufruc.non extinguit᷑:ut ple nõ.in.l.ij. C.
de boniſ ma. qnʒ vo pꝛia pias extinguitur pꝛis
facto:tunc ipſe dʒ hẽe medietatem uſufructus:
æ medietatem peꝛdit: ut.l.i.⁊.l.cũ oporteat..
cum gt. C. de bo.qꝗ li. ſed in caſu nꝛo qñ pꝛ mo
nachat᷑ perdit᷑ pꝛia ptas ſuo facto:gꝰuidetur ꝙ

perdat dimidiam uſufructus ꝙ nõ. Sʒ quia. S.

uiſum eſt ꝙ ingrediẽs mõaſterium põt condere
teſtm: ita ꝙ ſalua dʒ eſſe legitima deſceudentiuʒ
ſeu aſcendenium ¶ Munc quero an beꝛes filij
legatarius et ſimiles qui aliquid debent capere
ex teſtõ uł ſine teſtõ ut deſcendẽtes ſeu aſcẽden
tes debeant expectare moꝛtem nãlem iſtiuſ teſtã
tis: an uero debeant habere immediate poſt in

greſſum facit dubium: qꝛ ingreſſus mõaſterium

habet᷑ ꝓ mortuo.xvi.q.i.placuit.ij.l.ðo nobis
.C. de epi.⁊ cle.Cy.?æ Dar.tenent ↄrium ĩ.d.
aut. ſi qua mulier. Mar. ti diſtinguit: ꝙ aut ꝙ;
doqʒ iſta mors ciuilis ꝗᷓ inducit᷑ ꝑ ingreſſũ mo
naſteꝛium hẽt omnino q ad bona eundem effec
tum quẽ hẽt mors nãlis:utputa ſi quis igredit

religionẽ fratꝝ minoꝝ qui ni pnñt alquid habe

nec in particulari nec in cõi:⁊ tũc hẽs hẽbit oĩa
bona incontinenti: ar. in pꝛe.l.deo nobis ĩ pꝛi.
ſzʒ qñ tal mors ciuilis n hẽt oĩo eunð effectum.
qꝛ ſaltem in cõi illa religio põt bona retinere:
tũc hereſ inſtitutus debet expectare mortẽ natu
ralem et ſic per ↄſequens alij legatarij:⁊ interiʒ
diſpoſitio teſtõris erit in ſuſpenſo ſeu in pendẽ
ti poterit enim antea moꝛi bẽs ꝙ; teſtõr ar. le.
ſtatuſ. ff. dqe iu.fiſ.?.C. de dona.inter ui.⁊? nxo.
.l. xes et idem in alia qone dicit bar. de filijs ut
demum pꝰ moꝛtem nãlem poſſint petẽ ltimaʒ et
non ante qꝛ interium ipſe hẽt ptatem diuidẽdi
ꝓut uult: ꝓut colligitur ex.d.aut᷑.ſi cua muliẽ.
Item poꝛtio luima filio non debetur:niſi poſt

Pranltuytleril
mm

Md

„

iritzdi iln miun
iitlitnint nr

rmtcdugfni lfi

itlciegim olictid n
ſegciriititnmni u in
nsiiuiru
Dipinmmen tinintirin
Cli ercialaiin
ncde Briininige
Wigien
EJnafnen
Aniti gertg an⸗
Nulcainc itnd,
hiliniſiinini

Krannhi

7

nlſpeins „R,
„.XAR.

mnmsgi Mr

ANſrent,ge
ithe i
A
aege . andin lon
uſtönö, ni Neſoren D
tunin Crchirhre
adce et alnen
tm Nrnt RM
ne ſpen a

mncwnenmgl unne lie.
Du bicitg bi wct ani
aſeſaucmni pictii n
n Nsmonc darfiepigteſumn
enmsiſcgloiberng panin
mieſichcam gtemns int
Dinſinemfſ de ael ſcar
n Wrr nlpi ſcrgelllt i
m aſy ioia mr duun
ranirut cA.
ſb ainginninris
bienattanenvfucns:
lrvr),. e,Ad oportent.9.
Ildinain nio ei dino
ing ſio iucto:g wcent
itmensgn Gea.
gis nöaſterum pat ondete
cEgrumcaceni,
Ponc aero an heues fli
ls Aanid ecbentcapere
Ponn ceſcas in ſaiten
nc nonnieniſiu ſi

eMN eheteimntciat⸗ 1
dion gtſuni n
w ni ,bennt / 5
Bruminnic.

*
A.

indh mrſitſet i

7

moꝛtem nãlem.l.i. ff.de col.bo. Itẽ ẽ poſſibile
qliſte filius moriat̃ anqꝙ; pᷣ ergo ⁊c.ff. de iure
fil.l. ſtat?ʒ Mar. bebit g iſte filiuſ interi. alim
ta a mõaſterio ſʒ Cy. ⁊ cũ hac opi. tꝛaſit h do.
an. H ſpecifice ũ atiingat.ltimã filioꝝ mihi ſatis
plʒ cõcluſio pdẽa reſpectu hꝛdũ ⁊ legatariorũ:
ar. in.l.cũ pr᷑. S. hr̃ditatẽ.ff.de le.ij.ubi ꝑ depõ
tationẽ ñ tenet qs reſtitucre qð debeat in caſu
moꝛtis ita ꝙ expectat᷑ moꝛs nãl:cũ illa morſ ci
uib ñ hẽat effectũ totalẽ mõtis nãl: maxie qꝛ poſ
ſet ↄtingẽ ꝙ illud collegiũ deſtrueret:et ſic mndi
caret in uita ſua: łqͥd ſile poſſet ſibi accidẽ. Jõ
ſatiſ ↄgꝛuũ ẽ ut expectet᷑ moꝛs nãlis ſʒ reſpeciu
ltime filiorũ n plʒ illa opi.ꝑ tex.ſing. ĩ.c.cuʒ ſci
mus.j. de regu. ubi aꝑtiſſime ꝓbat᷑ ꝙ filiꝰ in ni
ta pr̃is põt Icimã petere:niſi uelis diuinare ꝙ pᷣ
fuerat ibi moꝛtuus.tex.tũ ibi inuit ↄriũ ut ibi
ſentit Jo. an. æ clarius do. De. de ãcha.⁊ do.
Car.et Har.⁊ Hal.in aut᷑.ingrelſſi et ſic ſaltẽ
ↄditione illius.c.poterit filius petere legitimaʒ
pꝰ ꝓfeſſionẽ pꝛis:lʒ mõaſteriũ ſit capax bõꝝ. hᷣ
ẽt ſuadet equitas maxia ex q ei pr̃ eũ abijcit a
cura ſua:eqſſimũ eſt ut i bẽat mdicare alimẽta
a mõaſterio. ad idẽ adduco illã aut᷑.ſi qᷓ młx licʒ
Bar. eã adducat ꝓ ſe ſi eniĩ filꝰn poſſit petere
ltimã in uita pr̃is itrantiſ mõaſteriũ:ad qͥd dare
tur ibi facultas pr̃i diuidẽdi ſubſtantiã pꝰ ingꝛeſ
ſum int᷑ liberos:cũ ius eſſet acqſitũ mõaſtẽio re
tinẽdi illã ltimã toto tpᷣe uite pꝛis ſʒ qꝛ filij pote
rant petere et debeat pr̃ añ ĩgreſſũ bõa diuider
iõ fit illa ſpãlis gr̃a ut poſſit diuidẽ inter libẽos
pꝰingreſſũ: ⁊æ qcqd ſit maximã hẽt h̊ opi.equita
tem. Ex his decidit᷑ alia qo: an pꝰingreſſũ mõa
ſterij poſſet reuocari ꝑ iſtũ mõachũ teſtin antea
conditũ. e. ⁊ Cy. in. d. aut.ſi qᷓ młꝛ ſimplicit
tenent quod ſic: Mar. diſtinguit ut S ꝙ qn fuit
ingreſſuſ mõaſtẽiũ fratꝝ mioꝝ nullo mõ põt ꝛe
nocari: qꝛ ſicut pꝰ moꝛtẽ nãlẽ teſtm ↄfirmat᷑ irr
uocabile ex ꝑte teſtõriſ:ita ꝑ ingreſſũ hꝰ religio
nis. Item qꝛ fratres minões ñ pnt pꝰ ꝓfeſſiõʒ
factam aliquid diſponere de rebus mundanis:
ut in. d. cle. exiui de v.ſi. qᷓre credit in eis n hr̃e
locũ illã aut᷑.ſi qᷓ mulier:q ꝑmittit pꝰingreſſũ diſ
ponẽ int liberos. ¶ 2 cãu qn fuit ingreſſus ali
am religionẽ puta qð poreſt ipſe reuocare teſtm
donec uiuit.⁊ ur̃ tex.in ſili fʒ eũ in.l.res uxõis
C. de do.int᷑ ui.⁊ ux.et cũ hac opi. Mar.tꝛãſit
hic do.an.ꝗͥ ex h concludit:ꝙ lʒ pmũ teſtm fue
rit conditũ cũ.vij.teſtibꝰ ualebit ſᷣm eũ duobꝰ ł
tribꝰ:de teſta c.relatũ et.c.cum eſſes qꝛ nẽ actꝰ
ſubijcit diſpõi iuris cãonici. Itẽ qð ualebit ſim
plex reuocatio:lʒ ñ ſit elapſum decenniũ: ſic exi
git in. l. ſancimus. C. de teſta. Ego inueſtigãde
ueritatis gra tenerẽ priũ:ꝙ excepto caſu aut᷑.ſi
qᷓ mulier nullo mõ poſſet ampliuſ de bõis diſpo
nẽ ꝑ tex. nõ. in. d. F. illud in aut᷑. de mona, ꝗ iu
dicio meo h̊ bñ ꝓbat.ibi eiʒ dr̃ ꝙ uolẽs itrare
mõaſteriũ põt pᷣuſ qũo noluerit diſponẽ.poſtea
vo nullã hẽt facultateʒ diſponẽdi :et groſe fuit

conceſſus caſus aut.ſi qᷓ mtier. qn vo diſponit

Gup

liberis exñtibus:⁊æ tunc poſſit inter eos diſpo
nẽ ꝓut ibi dẽ. n ãt dat᷑ ſibi facultas diſponẽdi
int alios. uñ arguendo ex illo tex. ꝑ locuʒ a ſpã
li u? optime h̊ ꝓbau.⁊ hic hẽmuſ caſũ ſpecifica
tũ in.d...illud ⁊ aut.ᷣſi qua mlieꝛ.facit ẽt rõ:ne
norer̃ ꝓpcras in eo ſic diſponẽdo de rebꝰ tpᷣali
boad libitũ:cũ iã pꝰ ꝓfeſſionẽ ſit mortuus.mun
do.d.c.placuit.xvj.q.i.? ampliꝰnõ habet uelle
aut nolle:de elc. ſi religidſus li.vj.nec teſtn põt
dependẽ a noluntate tertij.l.pe.cũ ibi nõ.C.q̃
te. fa.poſ.⁊.ff.ðᷣ hẽ. inſti.l.illa inſtõ ⁊.l.captato
rias. ⁊ ꝑ h̊ tollit᷑ ſi diceret ꝙ cũ abbanſ oſẽſu hᷣ
facẽ poſſet. Itẽ adhuc ob.iura ſuꝑiꝰ allł.Ex hiſ
infeꝛo ad deciſionẽ alteriꝰ qõnis: an poſſet teſta
ri peingreſſum. 7 certe int᷑ liberds ⁊ mõaſteriuʒ
põt:iux aut:ſi qᷓ młꝛ.ĩtellige qn pᷣus n diſpoſuit
ut ibi. alꝛ qt diſponendo int᷑ alios nõ põt in for
ma teſti fᷣm Cy.i.d.aut᷑.ſi qᷓ młꝛ.ſj̊ ad h̊ ut uale
at donatio potit ↄſentiente abbate z? caplo de
mobilibꝰtñ. nã immobilia ñ pnt alienari ſiñ de
bita ſolẽnitate: Ego n uideo ꝙ ipſe ãpliꝰtanqᷓ
ipſe poſſit aliqd diſponẽ de ill ꝛcebꝰ:cũ iq rranſi
nerit ĩ ius mõaſterij.⁊æ nullã aplius ĩ eis faculta
tem hẽt:ut aꝑtiſſime dicit tex.i.d..illud.ſʒ no
mine mõaſterij pot᷑it illas res concedẽ qᷓs poſſʒ
mõaſteriũ nec tũc q facẽ ipſe ſʒ monaſteꝛiũ.
Hunc nenio ad cãm inteſtati æ tractabo ẽt
aliqᷓ cõia cãe teſtati. Queꝛo g ſi qs igꝛedit᷑ mõa
ſteriũ pᷣus n condito teſtõ cui applicabunt᷑ bõa
ingreſſi. ſo.r̃gula ẽ ꝙ applicant᷑ mõaſterio ſuo.
ſi ñ het deſcendentes uel aſcendentes: ut in. d.
aut. de mona.S.illud ⁊.xix.q.ulti.qꝛ ingredien
ribꝰz. c. nunc ãt. Si ãt hẽt deſcendentes ł aſcen
dentes ſeꝛua qð le.⁊ nõ.in aut.ſi qᷓ mulieꝛ cano
niʒara ubi. S. ut dixi in pcedentib qõnibꝰ:ueꝝ
tñ in aliqbꝰremanet dubietas.Et p dubitat᷑ de
bonis ingrediẽtiũ mõaſteꝛiũ quibꝰ nõ lʒ hr̃e im
mobilia: ſicut ſũt mioꝛes pᷣdicatoꝛes ⁊ ſiles mẽ
dicantes:q caſu narie ſũt opi. Quidã eni dicũt
ur refcrunt Inno. æ Jo. an. ꝙ imobilia but ꝓ
dꝛelicto:⁊ ſic occupãti concedunt᷑.ff.ꝓ dẽlictis
.l. i. ij. 2. iij. Alij dũt ꝙ debent ucire ad ſuccedẽ
tes ab inteſtato. Tertij dit ꝙ cũ tałn ſit tantũ
mõachꝰmõaſteꝛij qð igꝛedit:ſʒ ẽt ipſius dioceſa
ni ꝙ bona ipſius debent uenire ad ipſum dioce
ſanum:ex qꝰ mõaſteꝛiũ caꝑe ñ põt:aꝛ.xvj.q.i.q
ue:e ⁊z.xviij.q.i.c.uno ⁊.xxvij.q.i.de.uiduis el
.i. ubi ð h̊ de ðᷣci.c.qm. C. ð epiſ.⁊ cle.l.nlłi.F.
ꝙ ſi teſtõꝛ. Alij alꝛ.æ uide Cy. in.l.dco nobis
C. ð epi. ⁊ cle. ⁊ cũ hodie iſti mqicãteſ ſũt exẽp
ti et Dapa ſic eis loco dioceſani hec bõa ueni
rent ad Dapã ſm bãc opi.et ſm Gal. de cal.
qui t dicit:ꝙ Jo.papa.xxij.in eĩuag.q icipit
ad cõditorẽ renunciat oĩo ꝙ ſibi reſeruauerat
Mico.iij.in bonis oblatis qualitercũqʒ obuẽi
entibꝰfratribꝰminoribꝰet uide hanc reuocatõʒ
p Jo. de lig. in tractatu moricaꝝ pꝰ Har. nið
ẽt ad mãm Spe.in ti. de ſta.mo. S.i.vV. iij. gl.
in. c. unico de reli.do.li.vi.¶ Concludo ᷣm cõ
munẽ opi.qᷓ mihi ſatis plʒ in breuibuſ ꝙ bona
(5.

ingꝛediẽtis religionẽ minoꝝ ueniũt ad ſuccedẽ
tes ab ĩteſtato. ipſi eni fratꝛes nõ pnt cape bõa
niſi put hẽtur in cle. exiui ð paradiſo ð v.ſig.
dicẽdũ ut ibi.̊ uoluit Har. i tractatu ſeu libꝛo
moricaꝝ ⁊? YFre.ↄſi.xxvj.ad h.ff.qᷓ ꝓ n ſcꝛip.
ba.l.metallũ.C. ð her̃.inſti.l.i.ff.ſi tab.teſ.nul.
exta.l.i.ff.de teſta. mili.l.neqʒ fratꝛes vo pᷣdica
rores ⁊ alij mẽdicãtes qui nõ ſunt aſtricti tante
mẽdicitati poterũt caꝑe ñ ut bona imobilia ſeu
ut iura ꝑpetua ſibi rerineãt: ſed ut uendant ⁊ ſe
alãt: ita ſeꝛuat gl.i.d.c.unico ? Ey.ĩ.d.l.ðᷣo no
bis ? Spe. ubi. S. ⁊ Fre. ð ſeniſ ↄſi.xij.⁊.xxvj.
Agd unũ ni aduerte:ꝙ łʒ iſti fratꝛes pñt capere
ut uendãt: dicit tũ Gaſ. de cal.ſe obtinuiſſe ĩ iu
dicio:ꝙ ad hoc bona ↄſequẽda nõ hẽant actio
nẽ.nõ eni pñt uẽdicaꝛe cũ nõ pnt hr̃e dninʒ reꝝ
imobiliũ:ut.c.uno de reli.do.li.vj.ſj iplorabũt
iĩ hoc officiũ iudicis. Idẽ dicit ĩ alijs bõis relie
tis fratribꝰ iſtis alit q; ꝑ religiõis ĩgꝛeſſũ ⁊ etiã
minoribꝰ nt pnñt cape nt uendãt ſeu pꝛecium rei
ex quo nõ ſũt ĩcapaces ꝓpt delictũ ſʒ ꝓpt᷑ ʒelũ
dei. . apud iulĩ fi. cũ.l.ſe.ff. de lega.i.hoc uerũ
niſi modus ꝑ quẽ relinquit᷑ ſit õrius regłe eoꝝ
exẽplũ ſi relinquo heidẽ meũ uł aliqð hoſpitale
qð legatis onerani oneratũ ad dãduʒ ĩ ꝑpetuũ
fratribꝰ minoribꝰ ul pᷣdicatoribꝰ.c.hoc eni nõ
naler:qꝛ ñ pnt hẽe ãnuos ꝛedditꝰ ĩ ꝑpetuũ:ut in
cle. exiui ð padiſo ðᷣ v.ſig.F. cũqʒ ãnui redditꝰ
nec pñt petẽ eſtimationẽ ꝓpt᷑ modũ ⁊ nolũtateẽ
teſtõris: ð quo uide latiꝰ ꝑ Jo. ð lig. p Bar.
in li. minoricaꝝ in.c.interdũ.⁊ ꝑ Fre. oſił.xij.
2 ſe.ſecꝰ ſi teſtõr aliqdð annuũ redditũ dimiſiſſer
iſtis fratribꝰ:tũc enĩ poterũt caꝑe eſtiationẽ: de
qꝰ dic ut pleniſſime nõ.iĩ locis pPal. ¶ dubirat᷑
8 qõne nõ.quid ð bonis ingꝛediẽtis aliquã reli
gionẽ ꝑticłarẽ alicuiꝰ ordis hñtis preʒ abbatẽ
q põt ⁊ ſolet trãſfene mõachos ð loco ad locũ
ita ꝙ oĩa mõaſteria illiꝰoꝛdis ſũt qſi mẽbꝛa ſub
uno capite: nec itrãtes ꝑticłlaꝛẽ locũ pmittũt ſta
re ibi:ſʒ ꝑmittũt ſeꝛuaꝛe reglaz m ſtatuta oꝛdis
ſicut ꝓpᷣe vr̃ ĩ mõachis mõtis oliueti: ita ẽt cꝛe
do ꝙ ſeꝛuẽt iſti alij mẽdicãtes.⁊ ſcias hac unio
nẽ ꝓcedẽ potius ex ſtatutis oꝛdis ofirmatis p
Papã qꝙᷓ a iuꝛe cõi uł ex diſpõne regłe bndicii
qꝛ fᷣm regulã ⁊ diſpõnem iuris cõis ꝙ Iʒ mona
ſteriũ recognoſcat caput ð ꝑ ſe.ſ.abbatẽ ullł po
rẽ eps ẽ ſupior tãqᷓ; dioceſanꝰ:ut habet᷑. xviij.
.q.ij. qᷓſi ꝑ totũ.ĩ hac qõne ↄſuluit Galſ. ð cal.
nt hic refeꝛt do. an.qui ĩ effectu dicit quoſdã ꝓ
feſſos ĩ gñe gñaliſſimo:aliquos ĩ gñe ſubaltẽno
quoſdã ĩ ſpecie. In gñe gñaliſſimo dic ꝓfeſſos
iſtos qui ꝓfitent ĩ manibꝰ epi uł qui uouerunt
ſe tria ſeruatuꝛos ſubãlia regłe.xxvij. di. qð in
tenogaſti. xxi. q.i.quẽ pꝛogenitores.xxvij. q.i.
nidua cũ ſi. Itẽ is qui ꝓfitet regulã pᷣdicatorũ
uł minoꝝ añ ãnum ꝓbõis:ð regu.nõ ſolũ ⁊.c.
ↄſtõnẽ li.vj.obligant᷑ eni iſii religioni in genẽ
7 nõ in ſpecie:⁊ de iſtis qualiteꝛ obligent dic ut
nõ. Inno. in. c. vonectũ de regula. ð bonis aũt
iſtornm non ponit expreſſe bic do. an. ſed ego

¶ Ge pꝛobanionib⸗

cacdo ꝙ fint in diſpõe epi ꝗ ẽ eis loco abbatis
qð ſentit Fre. de ſenis ↄſi.xx. ¶ Nenio ad ſe
cundos.ſ.ꝓfeſſos in genẽ ſubalt᷑no:et iſtos uo
cat illos de quibꝰ ĩ termis qonis nẽe:et iſtoruʒ
bona dicit ꝙ acquirunt᷑ no mõaſterio recipiẽti
ſz toti oꝛdini qꝛ ex quo totꝰ õdo ſenſit onꝰiſttiꝰ
ingreſſi nãle ẽ ut ſentiat commodũ:allat Spe.
de ſta.mo.v. xix. et gl.quã dicit ſing.xxvij.q.i.
de uiduis el pꝰ in gl.ij.que dicit bona eſſe ĩ pia
te et diſpõne illius qui ẽ ſuperioꝛ in oꝛdie ut ſic
diuidat et diſtribuat ꝓut ſibi u? puta tn do. an
to.ꝙ ſi eſſent plura mõaſteria ſub uno capite ⁊
ꝓfeſſio deteꝛminaꝛet᷑ ad loca ꝑticularia:qꝛ mõa
chi de ꝑticulari loco nunqᷓ; ꝛemouent᷑:qꝛ tũc bo
na applicabunt᷑ ad ꝑticularẽ locũ ubi ingꝛedit:
qð ſatis plʒ:qꝛ ceſſat cã pᷣdicta ⁊? adeſt cã quaꝛe
bona ĩgꝛeſſi aggꝛegant᷑ mõaſterio.ſ.onꝰ moaſte
rij iminens.xvj.q.vj.de lapſis.bona vo eoruʒ
qui ꝓfitent᷑ in ſpecie ut ſunt iſti qui pꝛofitentur
ceꝛtã ꝛegulã ⁊ ĩ ceꝛco mõaſterio alij ñ ſuppoſito
mõ pᷣdẽo applicãt᷑ illi mõaſterio:⁊ ita ĩtelligunt
iura cõia ut iſtud.c.⁊ aut᷑.ingꝛeſſi et aut.ſi qua
immbłꝛ cũ ſi.ſed in iſtis oꝛi᷑ dubiumuid ſi mo
nachus clauſtral unius mõaſterij cfficit᷑ poꝛ al
teriꝰ poratꝰreuocabił tam ad nutum ſuperioris
utꝝ hr̃ditas ſibi delata uel bona aliũde ſibi ob
uenientia acqrant᷑ monaſterio principali aut pᷣ
Satui.uið pleiſſime ꝑ Yre.oↄſi.xxxiiij.ubi det᷑mi
nat ꝙ pᷣoratui ſi bona poratꝰſunt diuiſa a bõiſ
mõaſterij. Ex h̊ hẽs ꝙ lʒ bona obuenientia per
actũ ꝓfeſſionis acqrunt᷑ mõaſterio ubi igreſſuſ
facit ꝓfeſſionem alia tũ bona acqrunt᷑ dignita
ti cui pᷣſidet acqrens uel ubi tranſſatus.ᷣ ſit in
de remouibił ad nutum. quod multũ limitar.c.
unum. xviij. q.i.uide motiua pleniſſime ꝑ Fꝛe.
nbi: S. ⁊ ad aliud dubiũ magis foꝛte. Atꝛũ br
ditas acqratur loco ubi erat tpᷣe delationis:an
loco ubi eꝛat tẽpoꝛe delationis ⁊ aditiõis:uide
pleniſſime per Fre. ↄſi.xxvj. ubi vẽ concluder̃

ꝙ loco aditõis:⁊ ſaciũt nõ.ꝑ aꝛchi.i.c.i.xviij.

q.i.ſʒ in õrium faciunt nõ.ꝑ Inno. h:ubi dic:

q; oĩa iuꝛa ingꝛeſſi incontinẽti applicantuꝛ moõa
ſterio adeo quod ᷣm quoſdam mortuo mona

cho an aditionẽ põt mòaſteꝛiũ adire hereditarẽ
de quo.j.ſubijciam. liud dubiũ nõ.circa

idẽ ẽ qn tpᷣe dilationis hr̃ditatis mõachus uel

frater eꝛat ĩ mõaſterio incapace: utputa int᷑ mi

nores: ſed tempoꝛe aditionis erat tranſlatus
ltime ad oꝛdineʒ ſancti bñdicti.uide Fꝛe.cõſi.
.xx. Itez ẽ dubiũ: quid ſi ingrediens mõaſteriũ
moriat.j. ꝓbõnis annũ. Ey. ⁊ multi alij ĩ aut᷑.ĩ
greſſi. C. de ſacꝛoſan.ec. tenent qꝙ; ipſius bona
ſpectãt ad mõaſterium:qꝛ moriendo ibi uidemuꝛ
mori uoluiſſe ut monachꝰ. Idem do.an.dicẽs
ſe putare ꝙ illa bona pertineant ad mõaſteriuʒ
rõe ultime uoluntatis:qꝛ illa bona uidet᷑ contu
liſſe mõaſterio ſi ibi remaneat Dar.in aut.ſi qᷓ
młꝛ in fi.dicit ꝓ mõaſterio ur̃ caſus ĩ.c.fi.de
ſucceſ. ab inteſ.dicit tũ h̊ reiquendũ canoniſtis
certe ilud.c.fi.hoc n ꝓbat ego dicerẽ ſic quod

liſei 5, än,
liiſii ee

ltal Genain
AriAN 4
6 , N E
ſoliin n

8 AST/
blümiine ſ i ii
ſeriunn mmtininn he
„„ D
ndimmi nie un
inigidntumn th
Ucchiondiattpinn .
riirtider lad
ürhmuccitrunu
inridriin
unkeiam drl,
üiſufniniuan
tſiolhemnhk
Aiqnuſiininnit
iit rimir ir
naͤniu S.
etet . .
ftatirarz, .11.
,, 8 ege;;
ei endin
ſnnr, tN
nſinitalrin Nanai
W

ali
iſtini it

oroeni Möaſeroo.,. Onsno e
ſo⸗ ,doſg ſo eoruz
a ncſn anſipoſi⸗
Naä imiaſtnonin ilani
ac iſngeſiagni.ignn
Aniisdi Anund Oniſ m
frknus nieſtn, cftal hrll
wvdhliun O ummpnmn⸗
Gdtm ut nv Aüt ſi⸗
mimuſtn niintag
p Fre al mmii obicenni
bonn vorr inr niſnaboll
sbongobueniennaper
nms nöſenio bligeſif
lun bomn aafunt digrin
6sve ubi ranſtatus Hrin
Guun vod nuiti ininn ..
ide nonm genſinep r.
Aabin nugsione. Anu b
otbienuthe rgnolisn
Ge dcatoſist Atdsut
eNN oen
4 ſacötr chi ici mh.
nußthdi

imn o;
nfain zialanmnr

(Jn pꝛeſentia.

aut iſte intrãdo ꝓ bõis cã expᷣſſe bona ſua con
tulir moaſterio ira ꝙ fecit rõe rraſitus ? tüc cuʒ
ſumus clari de intetõe ꝙꝙ data pſeuerãtia uole
bar ca eẽ mõaſterij nec amplius i ultima uolun
tate reuocauit ⁊ põt ſuſtineri pdẽa opi. aut expſ
ſe nõ contulit ſʒ ſimplꝛ intrauit cã ꝓbõis et tũc
ñ uideo qy iure ſalnet illa opi. cũ ei iſte n fuerit
religioſus cũ effectu de ſen.ex religioſo li.vi.⁊
ſic bona nec tacite nec expᷣſſe trãſiueũt ad mõa
ſteriũ: et adhuc hẽbat facultatẽ condendi reſim
gedeceſſit ab inteſtõ: et ons neniẽt ꝓximões
nidemus ei in clerico ſeculari q magis ẽ aſtrictꝰ
eeckie qᷓ exis.j. ꝓbõis annũ tranſmittere bong
ſua in ↄſanguineos: ſed in defectũ in eccłiã ſuã
in. c. fi. xij. q. V. foꝛtius ergo iſte q ñ ẽ clericꝰnec
religioſuſ cũ effectu. d· cereligioſo facit.c.bntici
um de regu.li.vi. ¶ Munc dubitat de qbuſdã
rebꝰan trãſeat uel tranſire poſſint ĩ mõſteriũ ex
teſtõ uel inteſtato. et pᷣmo de bonis feudalibus.
Jo. an. h dicit: ꝙ ſi feudatalia ðbent ſeruitia ꝗ
põt mõſteriũ ꝑ ſe nel ꝑ aliũ exhibẽ tranſibut in
mõaſteriũ ar. C. de epiſ. et cle. qſqs ⁊.l.ad ſilitu
dinẽ ſi vo thia ſt fuitia qͥ ꝑ mõaſteriũ exhiberi
ñ pñt redibũt ad dñm ar. C. de cadu.tol.l.una
.5F. ne ãt. ff. de ſolu.l.ĩter arrifices:? remittit ad
ſpe. de ſta.mo.v.xlv. Cy.in aut. ingreſſi diſtin
guit: ꝙ aut feudũ hẽt ãnexũ ſeruitiũ reale aut ꝑ
ſonale pꝰ cqu trãſit qꝛ n ẽ ꝓpᷣe feudũñ ut in Vſi.
feu. de forma fideliratis. ¶ cãu ſi tale i uinũ
ꝙ clericus põt hõeſte pᷣſtae traſit ĩ mõaſteriũ et
ſi ſupueniat iuſtũ impedimtũ ſerniet ꝑ ſubſtitu
rum:Si ãt incertũ fuitiũ ẽ pſtãdũ:tũc ſentit qð
ñ tranſit qꝛ ur̃ electa induſtria ꝑſone ⁊ m hãc
di. credo limitãdũ et reſtrigẽdũ tex. in. c.qui cle
ricus in li. feuſi de feu. fue.ↄtꝛo.ubi ſimpłr dr:
ꝙ ſi feudatarius efficit᷑ cleric'uel mõachuſ amit
tit fendũ:et mirxoꝛ ꝙ doc. de illo tex. nulla fecert
mtionẽ. ¶ Quero qͥd de ẽphiteoſi nũquid trã
ſeat in mõaſteriũ. Jo. an. tenet ꝙ ſic. ar.l.peto
lutij titij. F. i. Iʒ Fm eũ ſit ar. Sriũ ĩ aut. de ale.⁊=
ẽphi. F.i.colł.viij.remittit ad ſpe.de loca. J. nẽ
aliqᷓ̊.v. cxx.ubi plłe repieſ et in. V. ſe. Hã. i aut. i
greſſi dicit ꝙ de hac qone ẽ rex.ĩ.d.aut᷑.ð alie.
et emphi. S.i.ubi dic:ꝙ trãſit ĩ eccliaʒ:niſi qns
reuocet ſʒ ſi dĩs uult põt reuocãe ſm eũ et ideʒ
tz ſpe. in loco pᷣal.⁊ dicit ibi Jo. an. ꝙ de hnñ ẽ
qõ ſᷣm Di. qꝛ in. d. aut.ẽ cãus ⁊ h̊ dicit uerũ et
equũ maxime ponderatis pactis qᷓ ponunt on
alienãdo in eccłas milites l potentes:⁊ ið ſentit
ſpe. e. F. v. cxvj.q; durioꝛ efficeꝛet condiuo qni
ſi tranſiret in eccłlam: q n ſic de facili ꝑdit ius ſu
um. ¶ Quid ãt ſi recipit feudũ ꝓ ſe ⁊ filijs ſu
is:nũqd intrãdo mõaſteriũ tranſeat cũ eo. uide
ple ĩ ſpe. ĩ. F. pal. v. cliiij. - ſe. ubi ur̃ uelle ꝙ trã
ſeat ĩ ecclam: ? qᷓto tpe ibi uide. Do.an.putat
Zriũ.qꝛ mõaſteriũ n ẽ uerus filius:⁊ vba phen
tiũ ſtricte debent intelligi.l.qcqd aſtaꝛingedẽ. ff.

de vb. ſig. qð ſatis plʒ.ne ↄhentes dectland fa

noꝛe ꝛelgionis. de dona.peꝛ tuas. ¶ Queritur
qͥd de uſufrucin exite apud ingrediente: nũqᷣd

tranſeat in mõaſieꝛiũ. Jo. an.qꝙ ſic:⁊ dubitabit
fm eũ in uita igꝛedientis tm:inſti.ð acꝗ.ꝑ qꝛo.
.F. uſuſ z. n. uſufruc.⁊.ſe. ⁊ ð uſufꝛ. .finit.uide
hoc ꝑ gl. xix. q. ult.ſi q mlꝛ:ubi idẽ tʒ gl.⁊ ſpe.
8 fta. mo. v. xlvij. Idẽ tʒ gl. in aut. idẽ e. C. de
bo.q lib.idẽ Har.⁊ alij in aut.ingreſſi.hoc te
neas. ¶ Queꝛo qͥd de bonis collatis ingredien
ti ea lege ut alicaꝛ ñ poſſint. Jo. an. dicit ꝙ tꝛã
ſeunt ĩ mõaſterium: aꝛ.ff.de fun. do.l.i.ff.de le.
.iij. l. p? ⁊ in eo qð le.⁊ nõ.ð iu.pa.ex lr̃is:łʒ ſit
aꝛ. S. ff. de leg.ij.l. peto lutij tinij.F. fi. cui Sꝛio
q̃dã adheꝛent. Cy. rzʒ pᷣmũ ĩ aut᷑.ingreſſi:qð ſa
tis plʒ. qꝛ ẽ alienatio egiſ ⁊ acceſſoꝛia ad pꝑſo
nã ĩgredientis:facit qð le.⁊ nõ.in.l.ſi ua quis
.F. ſi ea lege. ff. ð Hob. (S. qꝛo qꝛ S. uidimꝰ
de bonis qᷓ̃ acqᷣri put mõaſteno rõe ingreſſus
tã ex teſtõ ꝙᷓ; ab inteſtato. Nunc qꝛo q iur̃ hec
bõa acquirant moaſterio. Et ſcire debes ꝙ qõ
iſta põt eẽ duplex. pꝛõe bõꝝ qᷓ ꝓueniunt tpe in
gꝛeſſus.ꝛ.ꝛe eoꝝ ꝗᷓ obueniũr pꝰingreſſum 20e
th ipſius ingꝛeſſus:ut br̃ditates ltime uel teſia
intãie ſeu donationes ł ſilia. de pᷣmis ſentit In
no. ꝙ mõaſteriũ uenit iure hr̃ditaꝛio.dicit eniʒ
ꝙ dqr̃ia int᷑ mõaſteriũ hr̃dẽ ⁊ aliũ:qꝛ mõaſterinʒ
pet qniũ ⁊ poſſeſſionẽ omniũ bõꝝ ꝙ;cuo fact⸗
ẽ mõachꝰ:ar.l.ſi adoptauero.ff.ð pca.⁊ ẽ expſ
ſum de dnio in.l.fi. C. de ſacroſanc.ec. facit qðᷣ
le. ⁊ nõ. in. c. ij. ð ↄſue. alius ãt hrs ñ fit dñs q
nſqʒ adierit br̃ditatem: q;tũcũqʒ ti adeat n itel
ligit poſſidẽ ipſa bona:niſi ꝛeꝝ ipſaꝝ bĩditaria
rum coꝛpoꝛalẽ poſſionẽ nactꝰfueꝛit.l.cũ brdes
ff.de acqꝗͥ poſ.qð nõ.in eo ꝙ uult mõaſteꝛiũ in
cõtinẽti acqꝛẽ nedũ dniũ:ſʒ et poſſeſſionẽ bõꝝ
igꝛedientis ꝛeigionẽ.nec intelligas hoc geneꝛa
le eẽ ĩ oibꝰbõis quoꝝ mõaſteriũ ẽ hr̃s:qꝛ ꝛeſi
ſterent nõ. in. c.ij. de ↄſue.⁊ in.l.fi.ſʒ pꝛocedunt
i bonis ingꝛeſſi:qꝛ ex q mõaſterin acquirit poſ
ſeſſionẽ ꝑſone ingrediẽtis ꝑ ↄnñiaʒ acquirit poſ
ſeſſionẽ omniũ qbꝰbẽt ĩgrediens:qꝛ nõ põt ille
aliquid poſſidẽ ex q tranſit in ptatẽ alterius.ſi
cut dicimus in eo ꝗ ꝑ aꝛogatõʒ tꝛanſit ĩ piateʒ
alteriꝰ. d. I. ſi adaptaueꝛo. æ ide uult gl.nõ. xix.
.q.uult.ſi qᷓ młꝛ. hoc ẽt uult Har.i.d.aut᷑.ſi qᷓ
mulier. ſed diſcrepat a dẽo Inno.in h̊ ꝙ ſentit
mõaſteriũ ſuccedẽ iure hẽditario:qð etiã uoluit
glo. in aut. palle. dicir eni ipſe Har. ꝙ ex quo
ipſe monachus uiuit ⁊ põt adhuc conueniri de
geſtis pᷣus:itꝗ ꝙ dat᷑ libellus ↄ eũ in aut. cã que
fit cũ mõa.C. de epi.⁊ cle.non põti dici ꝙ heat
iure hr̃ditario:ſʒ ꝑtinent ad eccliam iure nãlis
acquiſitionis.ſicut dicimus de bonis eius qui
arꝛogat inſti.ð acqui.ꝑ ãꝛ0.ꝑ totũ:⁊ h̊ plʒ.nec
ob. iſte tex.dũ dicit ñi dẽ ðcedẽ ſine hr̃de ⁊c.qꝛ
hec fuit allegatio ꝑtis:nec ẽ ueꝛa:ut.S.gl.fi.ubi
plene dixi. Itẽ ̊ ↄſivᷣrat᷑ bic ꝛcſpectu fideicom
miſſi quod ueniebat reſtiruendũ pꝰ moꝛtẽ iſti ĩ
ſtiruti. æ tunc ile inſtitutus deceſſerat cũ mõaſte
rio qð faciebat euaneſcẽ ſubſtoʒ.pria tm ſoluo
ſubuilioꝛ æ nerioꝛ ẽ. ¶ De fis bõis ꝗᷓ obnẽiũt
pꝰ ingreſſũ occaſiẽe ĩgredientis dicit Inno. ꝙ
c d.

ipſa bona delata mõacho melius capit monaſte
riũ q; monachꝰ.nõ.ſing.h̊ dẽm:qꝛ ex h ſetit ꝙ
nedũ bõa exntia tpe ĩgꝛeſſus acqrunt᷑ ſtatĩ mõa
ſterio:ſʒ ẽt oĩa iura ↄpetẽtia eidẽ mõacho ĩ ſpẽ
uel opetitura acquirunt᷑ ipſi mõaſterio.⁊ ꝑ hoc
ſoluit̃ qõ Jo.an.q̃ qrit q adeat hr̃ditatẽ mõa
cho delatã ex teſtõ ul'ab iteſtato.nã fᷣm h adibit
ipᷣm monaſteriũ ? nõ monachꝰ. ¶ Virca hoc in
ſũt due alie opi.quidã em Oꝑant monachũ filio
fa. qui adit hr̃ditatẽ ſibi delatã iuſſu pr̃is:⁊ ſi ñ
uult adiꝛe põt adire ipe pr᷑.ff. ð acꝗr. hr᷑.l.ſi qs
mihi bona.F.iuſſu iuncta..cũ nõ ſolũ.C. ð bo.
ꝗ li. alij ↄꝑant eũ ſeꝛuo qui põt nolle adiꝛe = po
tius pati ſe excoꝛiari:⁊ ſic nibil acqrit᷑ dño nec
ipſe dns põt adiꝛe.l.cũ ꝓponas.C. ð her᷑.ĩfli.=
ꝙ equipet filiofa. r Mar. i.l.i.ff. ö uul. æ pupi.
FE dnt: ꝙ ſi mõach nult adiꝛe ſ monaſte
riũ uult repndiare pᷣfert mõaſteꝛũ ſᷣm Jaco. ð
are. ff. de ſucceſ. edi.l.i..ꝑ ſernũ.he oẽs itrica
tiões ceſſãt ſʒ Jo.an.ſi dicamꝰ ſic nelle ⁊ nolłe
mõacho deficẽ ꝙ h oĩa ꝑ mõaſteriũ ſũt agẽda:
ꝑ ꝙ ẽt ſolueret᷑ h̊ qõ ſequẽs.morit᷑ mõachꝰ heĩi
ditate ſibi delata nõ adita:quo caſu diẽ pdictus
Ja.ꝙ ſi hr̃ditas erat aſcẽdẽtiũ trãſmiſſa ẽ ĩ mo
naſteriũ qð hẽtur loco filij. C. ð his qni an aꝑ.
tab.l.i.ĩ aut᷑.ð ſanc.epi..ſʒ hec pnti.ſi vo eꝛat
hr̃ditas crneoꝝ dicit ipſo iuꝛe excluſũ mõaſteri
um:ſi poteꝛit reſtimi ſicut minoꝛ. C. ð ſacꝛoſan.
ec.l.fi.f.ð acquir.hr᷑.cũ quidã ð mino.l.ait pꝛe
ror. Jo. an. diẽ ? bñ ꝙ oĩa iſta ceſſare uident᷑ ſi
dicamꝰ nt.S potiꝰ mõaſteio q; moacho delatã
hr̃ditatẽ:qð vr ẽt placẽ h̊ do.an.⁊ bñ.fac.c.pe.
.xix.q.ulti.alł.ꝑ Inno ubi pʒ:ꝙ lʒ an igre uʒ
potuiſſet q́s ð meritis exhr̃dari:poſt igreſſũ ti
h nõ łʒ:qᷓſi monaſteriũ hoc caſu puniret᷑.ꝓ hoc
ẽt allego hic.d.S.illð ĩ aut᷑.ð mo.ubi idiſtincte
dr: ꝙ poſt ĩigreſſũ nõ dʒ aliquo mõ iſte hie rerũ

adminiſtrationẽ: æ ꝑ hoc puto Fre. nõ bñ dicẽ

oſił.xx.uel.xxvj.ubi dicit ꝙ ſi tẽpoꝛe delate he?
ditatis quis erat monachꝰ æ poſtea factꝰ epus
adit ꝙ acquirit epatui ⁊æ nõ mõaſterio.nam fᷣm
pᷣdẽa hẽditas fuir delata nõ ſibi ſed monaſterio:
⁊ ſic adibit monaſteriũ ⁊ nõ ipſe ſjͥ fʒ aliã opi.
quod habebatur loco filij uel ſerui:tuuc ſua de
ciſio eſſet optima:ut iſti. de lc. .ex diuerſo.ubi
pʒ quod ſeruus hẽs inſtitutus nõ acquiꝛit ei in
cuiꝰptᷣate eꝛat tpᷣe vᷣlate hẽditatis:ſʒ ei cnius eſt
ipᷣe aditionis. uide tũ motiua Fꝛc.⁊ qð ſcribit
arch.ĩ.c.uno.xviij.q.i.ubi ponit:quid ſi mona
chꝰfuit inſtitutꝰhẽs ſub conditione ⁊ tpᷣe condi
tionis extantis eſt trãſlatꝰad aliũ ſlocũ. Conclu
do geꝙ oia acqrunt᷑ mõaſterio:æ ſic mõaſte:iũ
ager ꝓ ilł rebꝰis actionibꝰquibus egiſſet mõa
chꝰan ingreſſum:æ ꝓ ana geſtiſ tenebit mõſteꝛi
um inqtũ ad ipſũ ꝑpuenit de bonis ingreſſi fᷣm
Inno. ?7 Jo. an. ff. de adop l. ſi aꝛꝛogatoꝛ. 7 id
ẽ ubicũqʒ pꝛimoniũ alicuins ad aliquẽ ꝑuẽit.i.
.ij. C. de impu. ? ał. ſubſti. ? ꝑ boc ſentiũr doc.
hic:ꝙ libellus concipiet᷑ ̊ mõaſterium. Legiſte
vo ſentiunt ꝙ mõachũ: ut in.d.aut᷑.cã que fit

cũ mõacho hec opi. doe. nroꝝ plus placʒ qᷓ iſte
amplius n inuoluat in iſtis: ar. xvi.q.i.placuit
et. d. S. illud. ¶ Alto ut nil ad mam ſubiectaʒ
deficiat põt queri quid ſi non teneat ingreſſuſ ł
renocatur ltime ex poſt facto nunqͥd ruocentur
bõa tacite uel expreſſe collata:uide ꝑ caoniſtas
in. c. qð a te de cle.conin.ꝑ Mar.in aut. igreſſi
C. de ſacroſanc.ec.¶ Nẽ qd de bõis clericoꝝ
tã ecclie regularis q; ſecularis:uið gl.nõ.cũ it i
nõ.xxvij.q.i.ut lex ↄtinentie ⁊ plene per Dã.i
.d.qut᷑.ĩgreſſi:ubi ſentit ꝙ põt quis dare omia
bona ſua ecclie ſe culari cui ſe dedicat ut nihil ſi
bi remaneat et nihilominꝰ põt facere teſtm:non
t in piudiciũ eccleſie ſj hr̃dis qͥ poterit ſi nolu
erit hr̃ditatẽ dinoſam adire nã hereditas põt
eſſe ſine aliquo coꝛpore cum ſit nom iuris.l.hr
ditas. ff. de peti.hr.? nõ.qꝛ hoc facitꝓ his q̃ ip
ſe no. in.l.fi. C. de pac.et õ̊ nõ.ꝑ eũ in.l.ſtipula
io H mõ ↄcepta de vb. ob. ab.

J cet. Caſuſ In iterdicto uti poſ

ſidetis obtinet qui iuſtioreʒ
itulũ ꝓbat ita cõit᷑ ſummatur ſʒ cerie

hec ſũmatio ẽ nimis generalis et uidet᷑ reqrere

titlum in ̊ iterdicto S id qð hẽtur inſti.de iter
dic.F. retinẽde:iõ ſummo ſic:ſi actoꝛ et reus in
iterdicto ꝛetinende poſſeſſionẽ pꝛobant:obtinet
is qͥ antiqorem poſſeſſionẽ pꝛobat titulo maxie
iuſtiftcatã:uel meliores ꝓbõnes reſpectu poſſeſ
ſionis adduxit.h.d.nõ.et ꝓbat᷑ ſatis h̊ ſummãi
um in uer. ex premiſſis ponderato. v. maxime.
iniditur decꝛe iſta in. v. ꝑtes. In pria ꝓ
ceſſus deciſa narratio. In fa ibi poꝛꝛo fauẽtio
rũ exceptõ teſtes ecclie ipſius Genſio: Dape
interlocutio æ interlocutionis rõ. In teꝛtia ibi

pꝰhec coꝛruptionis ⁊ falſitatis noua exceptõ ipi
us pꝓhõòonis ⁊ repꝛobõnis cõmiſſio ¶ In quarta

ibi ;ꝙs teſtes fanẽtinoꝝ ipugnat p ꝓbatorios
2. reprobatorios. In qnta ibi ex pmiſſis allan
do concludit ꝓ eccla. Eöbilis noĩe ⁊ facto
pnt ex h̊ tex.młta colligi.⁊ pᷣꝙ ĩ loco tpᷣali pnt
eccłe cõpetẽ tria iura ſeꝑata:vʒ iuriſditõ honõ
2z diſtrictus. Jurſiditõ põt capi laꝛgo mõ ut ſu
mit. i.ij.⁊.iij.ff.ð iuriſ.om.iudi.⁊ ꝑ glo.i cle.
una ð fo.compe. Honoꝛ:qꝛ illi ð loco uocabãt
eccłlam dñam:⁊ ita ut dominã honoꝛabant eam
occurendo nuntijs ſuis earũdẽqʒ mandatis pa
ꝛcdo. Diſtꝛictus idẽ ẽ qð t᷑ritoriũ:ut ĩ cle ne ꝛ0
mani ð elec.⁊ tritoriũ dẽ a teꝛiendo.l.pupillus
.F. tritorium. ff. ö.v. ſig. ita ꝙ hẽt ptatẽ exercẽ
di iuriſditionẽ nedũ ĩ incolas loci:ſʒ ẽt in oms
delinquentes ibidẽ.ſ.j.diſtꝛictum ſeu territoriũ
qualiter autem ecclia exeꝛceat iuriſditionem tpᷣa
lem gic ut habet᷑ in.c.fi.ne cle.n l mo.li.vi.
6.2 ibi de iure ad ſe ſpectare ⁊c.ꝙ certũ
quid competens alicui de iure ſpali põt dici de
iure ſpectare ad eũ:nec nitiatur libellus ſi illud
non competat de iuꝛe cõi ꝙ ẽ ualde nõ.facit ſi
dat᷑ poteſtas alicui a pᷣncipe uel a ꝑribus tminã
di aliquã controuerſiã ðᷣ iure ut poſſit z debeat
ut commiſſarius habere reſpectum ctiã ad inra

ton
uncnceumin utmne .

stenhenlen Nden i
EeE na tcen
NAFtriakati
lanti: in an r
ArNdnn ren

Wozene

8

Tinnnett

Aunlinun Nar

nd dudn /
teii.

Net A Rinctnttf
mn ilia uſtong
mi uindhüfmmnamb gn
mhinmnsgmniizaiiiin
imiw O hänn inlicier
imwlf mnann
m wſſinenunr n
nwſſſn avir nb nne
mions pbon ſren dpoſe⸗
,n a ba: ins hſunmni
mniſis pondenno Hnaune.
rriſnin dges. Iura
mo. Iufabi pono fnii
8seclle hfus honſo: Dee
benions d Intrnu bi
Stfaltans nonn echtdlii
Poböniscaniſic Ynonun
mennop ogan Dpnofſs
Iniln bieriſs in
ca. (Wolnwe tfun
incͤlih .) inoii
cpae inici n
min i⸗ coMr u
Znnttien i.
Foumſo il /490,
„Hyorgello o oc
unminminnn n
ſns Nödics aſcn
en e ri mileſn
iicbinnon

3

ſpecialia dʒ emm illud obum generaliter intelli
gi maxime qn matenia ſubiecta n ſubijci ciſpõi
iuris cõmunis ut hic erat concõ.bon.tex.in.c.
.i.ne li.pen.⁊.c.iij.de eo.qui mit.in poſ.ubi ali
quid dixi etiam tetigi ſuꝑ Nica.de conſue.⸗ nis

p do.an.in.c.qͥntaualis de iureiur.in f Möõ.

ʒꝰ ex hꝰ principio iuncta deciſa que ponitur in
c.cũ cã.j.de teſti.ꝙ idem terminus poteſt a pn
cipio prefigi ad ꝓducendum teſtes ꝓbatorios:
et repꝛobatorios:et ſic eſt ĩ fachiate iudicis ad
mittere teſtes ſuper principali ac reprobatorioſ
ſimul de quo dicam plene poſt Jo. an. in. c. ex
pte de tcſti.et nõ.bene hoc:qꝛ habes caſũ in qꝰ
idem terminus põt prefigi ad duos actus qð
ꝓcedit qn illi act pnt ſimul concurrere in eoð
tẽpoꝛe ut hic: als ſi ordine ſucceſſiuo eſſent ex
pediendi:ſecus eſſet uide glo.nõ.in cle.ſepe de
vb. ſig. in v. poſt dationem. 5.3 ex. V. põ
ro iuncto.d.c.cum cã de teſti.ꝙ omnis dilatio
ꝓbatõia cenſetur peremptoria:ita ꝙ n apꝑẽte
impedimto non debet dari fa dilatio: concoꝛ. l.
fi.ff.de dila.cum ibi nõ.faciunt nõ.in.c.ij.ð di
la. ubi bõa gl. ¶ Mõ. qto ꝙ except falſitaus
teſtium cum coꝛꝛuptione poteſt opponi et direc
te pꝛobari poſt publicatas atteſtatões:⁊ hoc iõ
quia uidetur articulus nouus pꝛopter aditionẽ
coꝛꝛuptionis de qua prius non fuerat capitulꝗ
tum de quo.j.et per glo.in cle.ij.de teſti.et nõ
bñ ꝙ huic exceptõi et pꝛobationi non ob. lap
ſus triennij pᷣfixi ad pꝛobatorios et repꝛobato
rios teſtes pꝛoducendos:et hoc in odium falſi
tatis.que eriam poſt ſententiam poteſt opponi
ut hic. Ho. wi nonnulli crederent ⁊cc. quem
non debere excludi a fachtate falſitatem pꝛopo
nendi et ꝓbandi exceptionem ꝑemptoriam uel
quaſi pꝛopter leuem preſumptionem onam con
tra opponentem ſecus dic ubi preſumptio de
malitia eſſet uebemẽs:de quo uide nõ.ꝑ Inn.
in capitulo poſt electionem de conceſ.pben.ubi
h concludit et ẽ hic bo.tex.ꝓ eo.In excluden
da uero dilatoꝛia non exigitur tã urgens pſũp

rio ꝓpter modicitatem preiudicij ut ibi no.per
eum facit. c. pia de excep.li vi lento ibi
de ſingulis circũſtantijs ſubtiliter zc.quod etiã
parte non dante inteꝛrogatoꝛia iudex poteſt ex
officio ſuo teſtes de cauſis et de circũſtantijſ ſin
gulis ſubtiliter interrogare. et hoc ideo:quiꝗ
hec tendũt ad ueritatem inueſtigandam et habẽ
dam et ad hoc index debet laborare.xxx. queſti
one quinta iudicantem et.l.ubicunque.ff. de in
terrog. actio.j.de fide inſtrumẽ. cũ Joannex 3
teſtibus cum cauſa. ¶ Et nota iu canoniſta ꝙ;
ſubtilitas tendens ad ueritateʒ. eliciendam com
mẽdatur de iure canonico concor. capitulo ca
pellanns de ferijs:æ quod no.in.c.dilecti de iu
gi ¶ Mota ſeptimo hic multa detrahentia fidi
teſtium rimo ſi contradicant ſibi ipſis ideſt
ꝙ quilibet teſtis contradicit ſibi ſecus ſi plures

pluribus etiam ab eadem parte productis;

de quo dic ut notatur in. c. in noſtra:infra ð te

ſibus. Secundo ſi ſunt ſinglares i dictis ſnis
]. de teſti.tã lĩis ⁊ de elec.cũ dilecti. Lertoo ſi
ſut malc fame.qᷓꝛto ſi ſũt leuis opionis:⁊ ð iſtis
uide ĩ. c.teſtioniũ ðᷣ teſti.2.c.oĩbꝰ.ij.q.V.⁊ nõ,
ſing. m unuʒ itellectũ: ꝙ ifamia facti n repellit
in toto a teſtionio in cã ciuili:ſed pendt ex in
dicis arbitrio conſideꝛata qualitate ? ꝙᷓtitate in
famie:⁊ ita poteſt intelligi tex.ibi nulla uel mo
dica ⁊c.põt etiam referri.v.nulla ad v. male fa
me:⁊. v.modica ad.v. leuis opinionis:⁊ tune
pꝛobaret ꝙ infamia facti ex toto repellit etiam
in cinili:de quo dicam ꝓlene in.c.teſtimonium
pꝛealle. Leuis opinionis dicuntur dupliciter uł
ſecundũ abbateʒ hic.qꝛ quotidie mentiuntuꝛ:lʒ
nulluʒ ledant.ucl dic qꝛ facile omnibus omniꝗ
credunt: ut nõ.gl.in.d.c.omnibus.⁊ tene bene
mti ꝙ talis dicatur leuis opionis. Quito ſi nõ
ꝓTbant clare id ad qð ſunt inducti ſeu ad qð ſe
aſtrinxir ꝓducẽs.Sexto ſi ſunt coꝛrupti. Sep
rimo ſi ſunt falſi:uide ad hoc tex.in.c.teſnſioniũ
de teſti. ¶ Mõ. vij. ibi ſe aſtꝛinxit ſm ueꝝ intel
lectum:q; ꝓponẽs duo quoꝝ unum uenit qua
lificatiue ad reliquum ita ꝙ eſt unum dictũ q̃li
ficatuʒ ur̃ ſe in dub io aſiringere ad utrũqʒ pro
bandum:nec ſufficit pꝛobare alterum:licʒ illud
peꝛ ſe alias ſufficiat:quod tʒ Mar. in.l.dinus
.cff. de re iudi.z. .latius dicã:licet ſecus ſit ĩ mã
dato ꝗlificato. qꝛ diſtribuitur ĩ dno mandata in
⁊c.cum dilecti de do.⁊æ contn.æ.l.celſus.ff. de ar
bi. ⁊ in. c.fi.de reſti.ſpo.q;ꝗ; poſſet dici ꝙ ibi
tenetur mandatarius ad utrũqʒ ſi utꝛũqʒ põt ex
plicari:ut.d.c.fi.⁊ ſic nulla uidetur diffeꝛentia:
ſed pars preſumitur poſſe ex quo ſe aſtrinxit.
7 iputerur ſibi ſi non potuit:⁊= iõ dicit Jo.an.
bonũ conſilium eſſe in fine articnloꝝ ſeu caplo
ꝛũ ꝙ proteſteĩ ꝑs ꝙ nõ aſtꝛingit ſe ad pꝛobanðᷣ
niſi id qð neceſſario ſibi incũbit:⁊ ſic faciũt bõi
pratici:qð nõ. õ octauo ex. v. ex pmiſſiſ qᷓ
tuoꝛ:quoꝝ quodlibet diſtributiue ſufficit:⁊ for
tius ſi concurrunt omnia ſimul ad faciendã alt᷑
urram ꝑteʒ obtinere in interdicto uti poſſidetis
probata poſſeſſione per ntrãqʒ parteʒ.pꝰplura
litas teſtium: ut quia altera pars plures teſtes
pꝛoduxit:facit.j.de teſti.in noſtra.2.dictoꝛum
qualitas:ut qꝛiſſunt aptioꝛa ⁊ neꝛiſimilioꝛa nego
cio:facit.c.preteꝛca.j.de teſti.?.c.auditis de pᷣ
ſcrip.ubi per Inno. q inter cetera notanter di
cit: ꝙ data paritate teſlium dicentium contrari
um plus creditur illis quoꝛum dicta cõſonãt in
ri cõi:facit.l.iij.ff.de teſti.⁊ uide glo.fi.in.c.i.ð
preſcrip.li.vj.⁊ quando ſunt aptiora uel ueriſi
miliora negocio arbitꝛabitur iudex ex uarijs
conieciuris: arg. illius.l.iij. . c. preteꝛea pꝛealb.
6 Tertio poſſeſſionis prioꝛitas:⁊ hoc bñ nõ.
quapꝛopteꝛ dicunt hic doctoꝛes ⁊ pᷣncipal: In
no.ꝙ ſola probatio anterioꝛis poſſeſſionis
ſuff ciebat huic eccleſie ad obtinendum in boc
interdicto nti poſſidetis:facit quod nõ. Har.ĩ
.l.celſus.ff. de uſuca.æ per Inno.in. c.ſepe de
Feſti.ſpo.ubi reperies bona dicta ad boc.beæ

¶ De pꝛobationibꝰ

oĩa vr̃ ſequi Mar. in.l.ſi duo.ff. uti poſ.⁊ ad hᷣ
allegat iſtũ tex. æ põt eſſe rõ q aꝑte colligitur ex
hac lr̃a.nõ. etiã Jo.an.hic ĩ v. temeꝛitate: Vj ex
quo enĩ ↄſtat aliquẽ rẽ aliquaʒ poſſidẽ intꝛans
poſſcſſionẽ illiꝰ dẽ aut uiolẽtiã oↄmittẽ aut iniu
ſie poſſidẽ: niſi pꝛobʒ ꝙ iuſte:pꝛo hoc.l. cũ qre
bat᷑. C. vn ui.æ qð nõ. Inno.h̊ ?Z Har.i locis
pal. qð nõ.ſing.ĩ pratica.⁊ I dicat h Jo. an. H
iteligendũ ðᷣ rebꝰ coꝛporalibꝰ qᷓ nõ pnñt eodem
mõ a pluribꝰ poſſideri:ſecus ĩ icoꝛporalibꝰ ᷣm
eũ:adducit nõ.i.c.i.ð iu.pa. Ego puto idẽ eſſe
in incoꝛporalibꝰq;tũ ad effectũ:ut h apertiſſime
bat (cemario pbatio melioꝛis titli: ex quo
nõ.ꝙ hʒ ĩ iteꝛdicto uti poſſidetis nõ ſit neceſſe ꝓ
bare titulũ: ut ĩſti.de ĩterdic.F. retinẽde:ẽ tñ mł
tuʒ utił titulus:qꝛ data ꝑitate pꝛoboõnũ obtinet
is ꝗͥ meliorẽ titulũ pꝛobat: qꝛ teſtes ſui pferunt
ſupꝑ poſſeſſiõe tanq; ðponẽtes ueriſiliora: ex q
bʒ titulũ Ocurrẽtẽ cũ dictis eoꝝ:ut hic nõ. pro
bat̃. . ir tene menti: ꝙ copla appoſita
tpi a q pꝛobaĩ poſſeſſio denõt otinuatioeʒ poſ
ſeſſionis ab illo tpᷣe uſqʒ ad ſpᷣs pfinitũ.ſecus ſi
ubi copła n appoõit᷑: qꝛ tũc pot vificari poſſeſſio
ĩ nno momẽto Declaro tex. hic ſʒ doc. ⁊ bñ
iõ in ꝓbõne ecclie apponit copulã:⁊ ꝙ poſſede
rat a.xl. ẽnis ⁊ citꝛa:⁊ ĩ ꝓbõne cõis nullã copu
lã appõit:ſʒ d ꝙ poſſederat a.l.an:citra: qꝛ ex
pte ecchie fuit ꝓbata ↄtinuatio poſſeſſiõis qð ĩ
poꝛtat illa copla ⁊:ſjͥ nõ ſic fuit pꝛobatũ ex ꝑte
cõis:⁊ iõ clara ⁊ bona pratica ẽ: ut ĩ articul po
nar illa dictio æ: ad denõndũ ↄtinuationẽ:⁊ me
lior ⁊ clarior pratica erit ut articuleĩ ꝙ peꝛ. xl.
an. ? ꝑ totũ ill ips poſſedit.qũo aũt ꝓbat cõti
nuatio dixi ĩ. c. c ad ſedẽ reſti.ſpo.xꝑ Mar. i
.I. celſus. ff. de uſucap. ¶ Mõ. x. illud gñale ad
qð quotidie allegat᷑ hᷣ lr̃a:ꝙ duo iĩſolidũ candeʒ
rẽ ſił ꝛc ¶ Ho.xi. ex v.ex pᷣnillijs ꝙ ꝓbõ q eli
cix ex puilegijs ſeu iſtꝛis idubitatis dẽ euidetiſſi
ma.ſacit ad ſtatuta exigentia ceꝛto caſu pꝛobõeʒ
enidẽtiſſumã ſeu euidẽtiſſima documẽta:ſicut in
ſili loquit rex.i.c.pia ð excep.i.vj.facit qdð nõ.
Inn. i. c. ex inſinuatõe ĩ fi.ð ap.⁊ uide tex.nõ.i
.illud. ff. ð leg.i. ubi poteſt dici euidẽs qð elici
tur ex piecturis. Aora. ri, foꝛmã libellãdi =
pꝛonuntiandi in hoc inteꝛdicto uti poſſidetis.
querte tñ ꝙ potuiſſz petẽ inteꝛeſſe moleſta
riõis ð pterito. vñ dicit hic Jo. an. pꝰ Hoſti.
ꝙ iputet ſibi ecclia iqiũ nõ petijt ſibi cõe ↄdem
nari ſuꝑ ĩteꝛdicto ꝙti ſua ĩtererat pacifice non
poſſediſſe:q ↄdẽnatio facta ſuiſſet ſin cos ſi de
hoc fuiſſet actũ ⁊ ð iteꝛeſſe oↄſtaꝛet.ff. uti poſ.l.
ſi duo.F. fi. quod no. æ dic foꝛmaliꝰ ꝙ tria piit
deduci ĩ libello ⁊ ĩ ↄdẽnatõe:vʒ in deſiſtit a mo
leſtatõe ðᷣ pniti ⁊ nt nõ moleſtet ĩ fuiuꝝ:⁊ ui con

dẽnet᷑ ad ĩteꝛeſſe ꝓ moleſtatõe ð pteꝛito: ut colli

git ex. l.i.ff. uti poſ. æ ibi ꝑ Oar. ? pratica erit
ut narret ſe poſſidẽ æ qualr:æ aduerſariuʒ mole
ſtare ⁊ qualr: ⁊ itereſſe ex h illatũ ⁊ poſtea vclu
ueꝛe: ut. S. dixi: æ an dẽat apponẽ locũ ips ⁊ ſi.
ide bn nõ.i. d. l.i. .l.ſi duo maxie per Bar.

¶ Altio nõ. ſʒ Jo. an. dñʒ ꝓ hoib ſuis q;uis
libeis agẽ poſſe. nã ex foꝛma ſnie põt colligi qð
fuit petitum ut homines non moleſtarentur: ut

pʒ in fi.tex. non enim dʒ iudex ꝓnũciare ſuꝑ ũ

petito. imo fatuꝰ ẽ ille iudex.l.fi.C. ð fideicõ.li.
2. c. ̊ heli de ſino. aſſignat Jo. an. rõnẽ primi
dicti:qꝛ ĩ moleſtõne hoĩuʒ intelligit dns mole
ſtari:et inteſt di hr̃e ſubditos locupletes ĩ aut.
ut iudi.ſine quo.ſuffra. .cogitatio colł.i. ⁊ ceꝛ
te h̊ rõ enimis gnãł.nã fᷣm bãc rõʒ poſſet ager
de furto eis cõmiſſo.qð n ẽ ueꝝ iu nõ.ple peꝛ
Inn.i.c.dilecti de ap.⁊ ꝑ gl. i. c. aucte de pᷣui.
li.Vi.⁊ de mã dic płe ut in ilk iuribꝰnõ. ⁊ h pote
rat agi:qꝛ ꝑ moleſtatõʒ hoĩuʒ moleſtabat ecclłia
in poſfione ſua cũ cõe uolebari hoĩb poſſider
q; poſſidebat ecclia. ⁊ h pʒ ex eo. qꝛ h uenit in H
iterdẽo uti poſſitiſ ĩ quo ecclia tin ꝓbauit ð in
re ſuo:? h bñ nõ.qꝛ va n et peꝛ ea
multũ bñ ðᷣclarat᷑ iſte tex. ũc uenio ad gl.
2 pma colligit ex tex. iudicẽ ex oflicio poſſe ĩmi
num pᷣfigẽ ꝓductioni teſtiũ ⁊ põit multos alios

caſus ĩ qb iudex ſupplet ex officio ſuo. ¶E

nõ.ſing. pᷣmũ dictũ gl.iũcto tex.boc ple exami
nat Mar. in. lI. i. C. de dila.ubi tandẽ concludit

iudicẽ hoc poſſe ſi uivᷣrit expedire:puta quia ui

det ꝑtem negligentem in ꝓducendo teſtes:nec
curare in petenda dilatione: ꝓ hoc allegat. l. ꝓ
perandum. F. i.C. de iudi.dũ dicit nemo erit tã
audax ut poſſit iudice inuito litẽ ꝓtelar Ego
puto ſatis iudicem hoc poſſe: ut ſatis ꝓbat hic
iuncto.c.cum:cãm.j.de teſti.quod eſt ꝑs iſtius
ſed credo iudicem ad hoc non artari nec ex b*
poſſe ſindicari ſi mon fecit niſi ſit tal cã ĩ ꝗᷣ tene
atur ſupplere ex officio tunc enim põt et debet:
ad hoc allego tex. in. c. oblate de ap. v ſuperiõ:
z ideo ſi ſtatutum apponit penam iudici n imi
nanti cãm.j. terminum ſibi pᷣfixum:dico iudicẽ
non incidere in penã ſi non fuit requiſitus a ꝑ
tibus:qꝛ ñ tenetur impendere officiũ ſuum ad
utilitatem puatam: niſi requirarur a ptibꝰ: ut. le
.iiij. S. hoc auteʒ iudiciuʒ.ff.de dã.ifec.⁊ qð ibi
nõ. Har. qͥnimmo nec ualet citatio iudicis:niſi
fiat ad petitionẽ ꝑtis: ut nõ. Haꝛ.i.l.ad pẽpto
rium.ff. de iudi.dixi in.c.i.e.ti.facit quod nõ.
Inno. in.c.ad nr̃am.ij.de iuꝛeiur. uide gl.nõ.
in. c. ſi. de REp. quod nõ. in.l.ſcimus.C. de iu

di. ¶Sed circa hoc quero: quid ſi pars ꝓba

nit dilatione nõ data. uide Haꝛ. in.l. in cꝛie.ff.
de adul. ubi pꝑ illa.l. tenet ualeꝛe ꝓbatiõeʒ. Idẽ
tener in.l. fi.ff. ð feꝛijs. dicit enim ꝙ totum tp̃s
inſtantie cedit ꝓbationi fiende. niſi iudex aliter
ſtatuat dilationem. Oo.an.dicit ꝙ pꝛobare po
terit uſque ad concluſionem in cauſa non poſt

ſupra de pꝛocura. auditis et infra de fide iſtru.

cum dilecins Ego dico ꝙ quieſcente dilatione
iudicis quidam ſunr termini iuris excluſiui pꝛo
bationis nam renunciatio et publicatio ateſtati
onum impediuit teſtes producendos ſuper
eiuſdem articulis uel directe contrarijs non au

tem ſuꝑ caplis.nouis.j.de teſti.cum cãʒ ⁊.c.cũ

thaid usra

INiN

i e b

n

li, ee

niic uhn b zſi
clurdgen ghimnn
enigwenltinpbantin
nd alnng bllnapae
miiſem. nn ag.
t ndigofſtio doſetni
Nuctoni Cnüt önnniwsgios
nia ihag oficſ
ni dciͦ gtünn er hoeſkeauni
11Cceda wimcicont
vſeſmani uie pru ur
umn i, auunnh Alin
Mduuanp toalige ,
Ccr vdi idat owennni
acrimid liue Prtei E
nboe voſentſns Phii hic
nſ enſt godc Pins
adbocton armnineten
on ſecr ſiſtul djianen⸗
ſeo meain atache⸗
nc hur deth inend:
ori Dchmnintiäiß in
rtunſtißiunrdllh iik
ſtwnfn telnſinssn

ueniſſent et.c.fraternitatis cum multis ſi.iſti tñ
duo rermini n excludũt pꝛobationem fiendam
inſtra:ſʒ illa ꝓbõ ĩſir̃alis excludit᷑ ſoluʒ ꝑ con
clłonẽ ĩ cã:ut ĩi.c.cũ dilectꝰ pᷣal illa.n.excludit ꝓ
boes et ẽt allegationes ↄſiſtẽtes tã ĩ iuꝛe quaʒ i
facto ut ibi nõ.et ĩ.c.paſtorał de cã poſ.⁊ ꝓpe.
Inn. ad pᷣdicta nide bonũ ſile li.ↄteſ.ẽ minꝰ
excluſiuus oĩuʒ dilatoriaꝝ:ut i.c.int᷑ mõaſteriũ
de re.iudi.C. de excep.l.fi.tam iudex cã abbre
uiãde litis põt pᷣfigẽ fminũ ad oms dilatões ꝓ
ponẽdas.ut ĩ.c.paſtoral.j.ð excep.ita ĩ ꝓpoĩto
gſcripti ſt ĩmini excluſiui ꝓbõnũ:põt tam iuðx
cauſa abbreuiande litis pᷣfigẽ ᷣminũ cẽtũ ꝓ teſti
bᷣſeu ꝓbõnibꝰ ꝓducẽdis:ſic ẽt uidemꝰ in cã ap
pellationis. dat᷑ eĩ a iure ãnuſ et ex cã biennium
ad ꝓſequẽdã ⁊ finiẽdã.ap.de ap.ex rõe et cle.ſi
cut de ap.ſʒ iudex põt pᷣfigere minũ ad ꝓſeq̃n
dã appellatõʒ ſtatucẽdo breuiꝰ tpᷣs: de ꝗꝑ.cũ ſi
rõana ⁊.c.ꝑſonas cũ ſi æ.d.c.oblate.(¶ Vlt᷑iuſ
ꝗrit᷑ nũqd in iſto teꝛmio dato ad teſtes ꝓbatoꝛi
os uel repꝛobatõios ſufficiat teſteſ fuiſſe iuꝛatoſ
lIʒ non ſint examinati i tmio ſʒ pꝰ.uide terminuſ
põt multifarie pᷣfigi q;doqʒ eĩʒ pfigit ad teſtes
q;doq; ad ꝓducẽdũ ⁊ faciendũ eas exaĩiari qꝙᷓ
doq; ad ꝓbãdum ⁊ ꝓbatũ habẽdũ ꝑ oẽ genus
ꝓbõis p caſu ſatiſ ẽ ꝓduxiſſe teſtes et feciſſe eoſ
iurare qꝛ ĩ effectu tũc dẽ teſtes ꝓduci et recipi:
ad h.l.ſi quando.C. de teſti.⁊.c.ij.e.ti.ð qꝰ ui
de ꝑ Spe.iĩ ti. ð. teſti. F. qtꝛ v.is quoqʒ ubi ð h
= ið ibi Jo.an.ĩ addi.ꝛꝰ cãu tʒ Spe.ibi ꝙ non
ſufficit ꝓduxiſſe niſi ẽt exaĩati fuiſſent ꝙ ur̃ ſeq̃
Jo. an. ar. bic refert Ja. bu. ſenſiſſe ꝙ ẽt h cãu
lufficiat teſtes iuraſſe:cũ non ſit ĩ ꝑte exaĩatio ſʒ
in iudice. ſatis ergo ẽ ꝙ ꝑs fecit ꝙ ĩ eo erat.de
H uide ꝑ arh.in.c.pie de excep.li.vi.do.de ꝛ0
ta ponunt t᷑tiã opi.q põt eẽ ↄcoꝛdantia duaꝛuʒ
pcedẽtiũ:qnt.n.ſufficẽ ꝙ teſtes iuꝛaueꝛĩt ĩ ĩmio
⁊2 ꝙ ꝑs adhibueꝛit aliquã diligẽtiã ut.j.t᷑minuʒ
exaĩarent᷑:et hoc qꝛ exaĩatio ẽ qͥd facti q põr cõ
mitti notario et ſic ẽ in iudice ⁊ ñ ĩ ꝑte.Credo

idubitant hãc eẽ dr̃iaʒ ĩter pᷣmũ caſũ ⁊ ſʒ ut pꝰ

cãu qñ ſimplꝛ fuit datꝰterminꝰ ad teſtes ꝓducẽ
doſ ſufficiat ꝓductõ facta corã iudice cẽt ſi fiat ĩ
ultia die tmini:qꝛ ſatiſfactũ ẽ tmio ad h̊ qð nõ.
i ſpe.i ti. de dila..i.v.qͥd ſi.j.⁊.v.ſe.⁊ ſic nõ
exigit᷑ petitio ut exaiet. 2 cãu oʒ ꝙ reſtes ꝓdu
cant᷑ ita an lapſũ termini: ut viſilꝛ poſſint exaĩa
ri.j.terminuʒ:⁊ qꝙ det᷑ aliqᷓ diligẽtia ꝑ ꝑtẽ ut ex
aminent᷑ als nil oparet᷑ illa ſtatuitio termini ad
exaĩanð ⁊cc. ᷣ ꝓbo apꝑtiſſimc ꝑ ſile: ꝓſeq appel
latõʒ ẽ ĩ ꝑte.finiꝛe uero n ſolũ depẽdet ab ea:ſʒ
a iudice:nihilomiꝰdat᷑ ꝑti annꝰ ad ꝓſeqnenduʒ
⁊ finendũ appllłoneʒ:ut in cle.ſiẽ de ap.⁊ intelli
git ut finiat ꝙtũ ĩ ea ẽ: ut ĩ.c.ex ĩſinuatiõe ð ap.
⁊ nõ.ple i.c.ex rõe.e.iti.itadico in ꝓpoſito ſi ð
tur min? ad ꝓducendũ ⁊ faciendũ eos exaĩari
dz ps utrũqʒ facẽ q;tũ ĩ ea ẽ ⁊æ adhibẽ diligẽtiã
cũ effectu ut fiat:? ꝓducẽdo ita an tminũ ut poſ
ſint ꝑ iudicẽ recipi æ exaĩari ĩ ᷑mio pte inſtante

? poſtulãte ſiẽ obfuat᷑ ĩ ca appłnois:facit.l.ij:

ff.ſi qs cau. æ qðᷣ nõ. Inn. i. c. ex traſmiſſa ð
ſcrip.⁊ ꝛões ſpe.iĩ pal.vV.qͥd ſi.j. ¶ .cãu pᷣnci
pali qn fuit datus minus ad ꝓbandum dicit
butri.in aut᷑.ſi dicat᷑.C. ð reſti.ꝙ ſufficit ꝙ iuꝛa
nerit.j.t᷑minũ:qꝛ dm teſtiſ tꝛahit᷑ ad diẽ iuꝛam
ti: ut.d.l.ſi qn.fingit᷑.n.tũc exaĩatꝰ ſeqt᷑ hic do.
an.? ita diẽ tenẽ aꝛchi.? Jo.an.pꝰeũ ĩ.d.c.pia.
Ego cꝛedeꝛẽ ꝙ ẽt h̊ cãu ꝛequirat᷑ diligentia ex
pte hntis ꝓbaꝛe:cũ.n.hẽat ĩminũ ad ꝓbanduʒ
cẽte ex ſola ꝓductõe teſtiũ ñ ꝓbat cũ effectu qꝛ
ſola ꝓductio nil ꝓbat:nã dixi.S.e.ſuꝑ Nica ꝓ
bõ ið ẽ ꝙ ꝓpallatio ſeu manifeſtatio:q non fit
ex ſola ꝓductione. Itẽ ſi ſufficẽt ſola ꝓductio
poſſet fieꝛi ultia die termini:⁊ ſic nil eſſ ꝓbatũ
in fmio.z mlta ipedinta poſſẽt accidẽ ꝓpt que
nõ poſſent poſtea exaĩari:⁊ ſic ꝑ ̊ͥ dat᷑ mã ꝓtel
landi iudicia:facit qð nõ ſpe.i.d..ſʒ qͥĩd ſi.J.⸗
maxie h̊ͥ ꝓcedit añ dat᷑ fminꝰ ad ꝓbandum aꝑ
tiſſimis documtiſ:ð q ſpe.in.d.v.⁊ in.c.pia
pal.⁊ ita repꝑi poſtmodũ aꝑte tenẽ baꝛ.ĩ.l.dan
ni. F. ſabini. ff. de dã.ĩfec.ubi uide. ¶ Muaꝛto
cau qñ fuit dat ᷑minꝰad ꝓbandũ ? ꝓbatuʒ ha
bendũ eõit᷑ tenet᷑ ut nõ ſufficiat ſola ꝓductõ:ſʒ
ẽt ꝛeqrit᷑ exaiatio in ᷑mino:qſi illa vba denõnt
de cõplemtũ ꝓbõis.⁊ ſic ꝙ ſint exaĩati:de qꝰ .
Jo. an.i.d.c.pia ⁊ butꝛi.in aut᷑.ſi dicat᷑.C. ð te
ſti.puto.tam ꝙ ẽt h̊ cãu ſufficiat ꝑtẽ adhibuiſſe
diligentiã: qꝛ actus exaĩatõis non pertinet ad ꝑ
tem ſed ad iudicẽ ꝓ h̊ qð.s. dixi quando expᷣſſe
dat᷑ teꝛminꝰ ad exaĩar̃ faciẽdũ. (Mui 2 ulti.
caſu quãdo dat᷑ ad ꝓbandũ et ꝓbatum hẽnduʒ
p dõe genus ꝓbõis:ſicut hodie in multis locis
praticatur. dicit do.an. ꝙ lapſus hꝰ termini ha
bet uim ↄclonis ĩ cã q ad ꝓbões facti ñ quo
ad allegationes iuris. unde putat q non exclu
dit ꝓbõem ꝑ ↄfeſſionem qꝛ illa non ẽ ꝓbõ:ſed
ꝓbationis ꝛeuelatio:ut nõ.S.ſuꝑ Nica.puto ꝙ
in precednti caſu reſtringitur terminus ad pro
bationem fiendã ꝑ teſtes:non ãt dʒ extendi ad
productionem inſtr̃oꝛum:cum enim illa hẽant a
iure terminum limitatum vʒ conclonem in cã:
de fi. inſtr. cuʒ dilectus:non dʒ illa pꝛobõ inclu
di ubi aperte ad hoc terminus preſixus non fu
it:qꝛ non ẽ auguſtanda pꝛobationũ copia:niſi
exprimant᷑ talia vba ĩ ꝗbus ſatis tacite ĩcludat
pꝛoductio inſtr̃oꝝ:pone exẽplũ ĩ cle.ſepe de vᷣ.
ſig. vʒ ad pꝛoducẽdũ oĩa tacita æ munimta qᷣbꝰ
ptes ſũt nſuꝛe:ut ibi in tex.⁊ glo.⁊ nõ.illã pꝛati
cam ꝗᷓ ſatis põt obſeruari in cãis ſummarijs:
ut ibi pꝛobatur. In alijs t uide qð dicaʒ iĩ. c.
cum dilectus pᷣal.ſed in hac ultima foꝛma ſatis
includit᷑ pꝛobatio per inſtrumenta peꝛ illa Yba
per omne genus pꝛobationis ⁊zc.⁊? an per lap
ſum termini indifferenter excludatur ꝑs a pꝛo
ductõe inſtr̃oꝝ cũ reſtringat᷑ bnficium iuris.nõ
gl. in. d. cle. ſepe in. v. non obſtante:æ dicã latiꝰ
in.d.c.cum dilectus.hec ſufficiant quo ad iſtam
glo.⁊ multi alij caſus poſſunt addi ad fi.huius
glo.in quibus iudex.ſupplet ex officio ſtatuen
do rerminum. hoc relinquendum ẽ ſummiſtis.

Glo. ij. ĩ effectu ꝓſequit᷑ qtuor. prio an idiſtinc
te qõ falſi poſſit ꝓponi p⸗ ſniaʒ.ꝛꝰ ibi ? nõ.pꝛso
ſequit᷑ an ſufficiat ꝓbaꝛe teſies falt ũ dixiſſe abſ
qʒ eo ꝙ aliqd ꝓbet ð corruptõe.ʒꝰ ibi ſʒ nũqᷣd
an ſufficiat corruptioneʒ ꝓbaꝛe abſqʒ fallitate:
ꝗrto ibi itẽ nõ.nũqd ſnia lata ꝑ falſos teſtes ulł
inſtẽa falſa teneat: z ſi teneat qbꝰ remedijs 2.J.
qtuʒ teꝛminũ poſſit retractari. enio ad pꝰ
vꝛ eni ꝙ pꝰ ſniam n poſſit moue:i qõ falſi.C. ſi
ex fal. iſtru.l.i. æ. ij. gl.rndet: ꝙ aut ĩ pria iſttia
fuit mota qõ falſt aut ñ. pꝰ cau ni admittit᷑.2 ſic
7 dic atius ut ĩ pn. gl.Cõclude latius ſic ꝙ aut
qð falſi nũꝗᷓᷓ fuit mota ant ſic.prio can põt poſt
ſniam citra appellatiõeʒ ? ĩ cã applłonis ꝓponi
dqũmõ ĩdirecie ꝓbet᷑:directe ãt publicatiſ atteſta
tionibꝰ ꝓbari nõ põt:q;ꝛ eſſj ꝓducẽ teſtes ſupeꝛ
articuł grijs directe: qdᷣ nõ Iʒ: nec ĩ cꝗ pncipali
nec ĩ cã appellatiõis: ut ĩ.c. fratnitatis ⁊.c. cum
neniſſet cũ ſi. ðᷣ teſti.? clariꝰ ĩ cle.ij.e.ti.in tex.?
glo. ubi glo. pᷣncipalr rãgit bunc aꝛticulũ falſi ita
ris. Idẽ Inn. H:y n ita ſpccifice loquat᷑. p ueꝝ
niſi addat᷑ arriculus corruptõis: ul jm Inn. ꝙ
als doloſe teſtis falſũ teſtioniũ dixit:puta odio
uł amoꝛe. E ð fal.l.nec excplũ.nã tunc ẽt direc
te admittit᷑ ꝓbõ:qm rõx illiꝰ additõis vẽ nouñ
caplłʒ:ut hic ꝓbat᷑ ⁊ nõ.i.d.cle.ij.uł niſi ſit cã 5
nilegiata.puta cã mr̃imoniał uel ubi iminet pec

catũ.ut ple dixi ĩ.c.iurauit.S.c.⁊ ſic iĩtellige oig

iura ꝗᷓ dñt ð falſo poſſe agi ẽt poſt ſniam:ſʒ legi
ſte ĩ H nullã driam faciãt:ſʒ ſimpłr dicãt ꝓbõeʒ
admirti: ut nõ.ĩ.l.diuus.ff. de re iudi. ⁊ i. l.i. C.
ſi ex fal. iſtru. ſy minꝰ bni dñt: ut pʒ ex pꝛedictis.
Si vo qõ falſi fuit mota ĩ pria inſtãtia ⁊ ea nõ
ob. fuit lata ſnia:æ tũc ãpliꝰ nõ admittit᷑.l.i.C.
ſi ex fal. iſtru. põt tñ appellari ⁊ peti illã ſniaʒ cõ
rigi tãqᷓ; iniuſtã:ſʒ oʒ ꝙ falſitas poſt publicatas
atteſtõnes pber̃ mõ pᷣdẽo: z ex h hẽs pᷣmã qõeʒ
declaratã. ¶ Menio ad faʒ an ſufficiat pꝛobaꝛc
ſolũ falſitatẽ ad obtinendã retractatõeʒ ſnie.gl.
iſta ponit opi. õrias ⁊ inbeꝛet fe opi.ꝙ ſufficiat
ſicut ſufficit ꝓbaꝛe inſirjm fuiſſe falſũ.cuiꝰ uigo
re lata fuit ſnia.l.i.alł.ĩ glo.h̊ m glo.limitat:ut
ſufficiat ſi ꝓbet᷑ iudicẽ fuiſſe ſecutũ dẽa falſoꝰꝝ
teſtiũ:ar. . ðᷣ re iudi.cũ. J.?.A. Cõclude latiꝰ
ꝙ aut iudex nõ fuit ſecutus dicta falſoꝝ teſtiuʒ
ut qꝛ iudex fuit morꝰ ad ſniaʒ aliũde qᷓ; ex dẽis
teſtiũ:⁊ tũc claꝝ ꝙ nõ ſufficit teſtes dixiſſe falſũ
.d. c. cñ. J. z. A. ? rõ:qꝛ nõ ꝓbat h eſſe qð ab
h ↄtingit abeſſe. c. ij. de tranſla.pla.l.neqʒ nata
les. C. ð̊ͤ ꝓba. aut iudex fuit motꝰ ex ds teſtiũ
utputa qꝛ dixit ĩ fnia uiſis atteſtõnibꝰ: ut nõ. di
it Spe. in ti. ð ꝓba. F. fi. V. ĩ ſnia. alias puto ſe
cus ꝑ rõem. c. cam q ð re indi. ⁊ ð renũ.i pntia
qꝛ nõ ſemꝑ ad unã ꝓbõnis ſpẽm ⁊c.l.iij.ff.ðᷣ te
ſti. ⁊ H caſu qn fuit index motꝰ cx dictis ſalſorũ
teſtiũ: dic ꝙ ſi ſniafuit lata õ abſentẽ dolo 2 fal
ſis allegatõibꝰ ptis pntis: ? tũc ſnia ẽ nila.l.ſi pᷣ

tor. F. marcellus. fl. de iudi.nõ. Mar.i.l.diuns

fr ð re iudi. ? h caſu ĩ dubio ſufficigt ꝓbare ſo

laʒ falſitatẽ:puto tn ꝙ poſt publicatas atteſtões

¶ De pꝛobationibꝰ

nõ dʒ admitti ad eã ꝓbandã:miſi ꝓut. ð.õdixi in
prio arti. als poſſʒ nieri tioꝛ ſuboꝛnatõis teſtiũ:
nili ĩ caſibꝰ ĩ ꝗbꝰpõt ꝓbaꝛi ↄriũ diꝛecte publica
tõe nõ ob. ð qb alidqd. S. ? aliqͥd dicã ĩ. c. ſeꝛies
. teſti. Aut fuit lata ſnia puteʒ: ⁊ tẽ ſi ð mi
noꝛc ſnia ẽ niła fauoꝛe mioris etatis nõ. Haꝛ.
i.l. diuus. æ.l.i. C. ſi ex fal.iſtru. pal.æ idẽ dicã ĩ
ſnia tali mõ lata õᷣ eccliaʒ:ar.c.i.ð ĩ inte.reſti.=
nõ. ꝙ poĩit falſitas ꝓbaꝛi mõ pᷣdẽo. ſi vo ) ali
uʒ:⁊ tũc ſnia tʒ:ſj uenit rctractãda:ut.j. dicã:ſʒ

oʒ ꝙ pꝛobet᷑ falſitas:ut..dixi⸗z R hẽ declaꝛa
ũ aliqptulũ ultimũ qubis. & Menio nũc ad teꝛ
tiã qoey an ſufficiat ꝓbaꝛe ſolaʒ corruptionem
abſqʒ falſitate. gl.ĩſtat finalr vr oↄcludẽ ꝙ ſic ſi
iudex fuit ſecutꝰ dicta corruptoꝝ:als ſecꝰ ꝑ illð
c. cñ. J. z. A. finalr hãc opi. vr ſequi HBar. in
.d.l.diuus ſi ꝓbat᷑ teſtẽ fuiſſe coꝛruptũ pecũia:
ut teſtioniũ dicẽt ĩ hac cã: lʒ expſſe nõ fuit actuʒ
ut fenet iniuſtũ ⁊ falſũ teſtioniũ:qꝛ fᷣm eũ hᷣ ipo
ꝓbar falſũ.l.i.ff. ad.l.cor. ð fal. Jo. an. vVr hic
diſtinguẽ ꝙ ante ſententiã ſufficit ꝓbare ſolam
corruptionẽ:qꝛ agit ſolũ ad teſtes ꝛepellendos
qui ꝓfecto repellẽdi ſi ũt cũ ſint ꝑiuri: qꝛ õ iura
mentn receperũt preciũ.ſʒ poſt ſentẽtiã nõ ſuffi
cit pꝛoba:e nudam corruptionẽ: quia nunc agi
tur ad ſententiam retꝛactandã: non ad teſtes re
pel lendos.põt eſſe rõ:qꝛ nõ ſcquit᷑ fuit coꝛup
tus: eꝛgo dixit falſũ.do.an.trãſit cum doctrina
Par. do. Car. tenet opi. Jo. an. dicit eniʒ ꝙ hʒ
ex corruptela ꝓbetur teſtis falſus quo ad H̊ ut
puniatur ð falſo: ut. d.l.i.ff.de fal.non tamẽ peꝛ
boc ſequitur ꝙ dixit falſuʒ:⁊ ex hoc ſolo poſſit
retractari ſententia: fallit ſecundum eũ in cã ma
trioniali: ut in.c.ſicut de teſti.Ego ibi latius di
co ſuper ĩtellectu illiꝰ.c.? pono duas opi. Dꝛi
ma ꝙ aut teſtis recipit pecuniã ut diceret falſũ
teſtimoniũ:et ſic ꝓmiſit er indicium:et tunc cũ
pſumptio ſit ꝙ ſic dixerit:ar.c.ꝑ tuas de ꝓba.
et.l.generaliter de non nu.pecu .?. c.inꝗſitioniſ
ĩ fi. j.de accu. debʒ hoc pꝛobato retractari ſen
tentia qꝛ ſatis ꝓbatur pᷣſumptiue etiam falſitas
et ſic pꝛocedit dictum Mar/Aut ꝓbatur ſim
pliciter ꝙ teſtis recipit pecuniam ut teſtificaret᷑
et tunc pꝛocedat opi. Jo. an. hec opi. eſſet ſatis
equa ſaltem pꝛo opi.concoꝛdandis:ar.c.cuʒ tu
j. de teſti. Alia opi.que mihi uidetur uerioꝛ 6
ut indiſtincte ſufficiat pꝛobare coꝛuptionem ꝑ
tex. ſing. in.d.c.ſicut:nec eſt uerum ꝙ ponat ca
ſum ſpalem in mr̃imonio et minore ut qͥdaʒ ibi
uolunt hoc pꝛobo per fi. huius.c.cuiuſ ratio ſu
per qua fundatur dcciſio eſt generalis ad om
nes cauſas et ibi ſolum fundat ſe tex. ſuper coꝛ
ruptione dicẽs ꝙ teſtimõiũ iſtoꝝ coꝛꝛuptoꝝ cũ
ſint ꝑiuri nõ ẽ aliquatenus admittẽdũ 2? dic ad
mittendũ.i.cum effectu ut ſuſtineat᷑ ſnia:cũ ſñia
eſſet ibi lata.⁊ ibi dico latius euacuando mãm
illiꝰ. c. et quicquid ſaltem ſit equitas maxima ſu
gerit ut non ſuſtineatur ſententia lata ad dictuʒ
coꝛruptorũ æ ꝑiuriorum.cum uideaʒ retractari
ſuiaʒ latã ad dicta oↄſpiratoꝝ qͥ tam ueriſimiliꝰ

N
H nen .
wii

lehſeha
ilrnmnefin⸗
eigliden nüliſen
eolderkkeſann

irrrtgi eid 1
ſ Mon . aimm 4
nnſc⸗ ſalin ti 1
mnicit muni m

Eſcſeni
Ccitiö
iiticst nwd ße
Felittmiime,ni
Pänfüntisniran
IRetkcttkttci ui we
dringomemen
imiii nom ains dir

Fayikrinz
tliſitnimn
m niclin prne

Mnretdergtie
nt

. . e

um onipp izl i
——
icibrtig anhiſuit:
aldacdzhefſe ofit aan
ütiitſimi nfnabßß
Uifallen atl Pomn Fhi
Pmeſanmnüſfic Ppge ſolan
ne i ſci eſts alondos
orchelilſitiſnn in: gi
peni genii 5pol ſanani oif
dun umnpi; n ure
munnmumiuras, A
r uy o ſnui fit wu
AMi oo n. niſt amn oocnini
ma cp. Yoan datani h
banr teſis itius avo d bur
Aliiftef.non umihe
iimfuineter hoc oſoſtt
niuftlit ſeundunnei inin
ſandentt Cgo bilnisci
ä
echitpeonnüniette i
Pnitej Mioumatm
Kämtmumr n
glemm ſant thſun
epdoeobad ianun

ed) nl
en iinhir niln
. n Br ir phm e
i n teſtfiartet

vofußl hl opioſaſns

Srat Cchl
wechindi dewr weriie

poterunt dicere ueritatem nec ſaltem ſunt peri ⸗
ri ð qbꝰtñ dicenð ut. d. c. ců. J.? A. uꝑi d iNiſ
oↄſpiꝛatoribꝰ:⁊æ hoc quo ad ttiã qonẽ. ¶ In. qr
ta. q. gl. Gndet ꝙ ſnia lata ꝑ falſos ſcu falſa in
ſtra bn tʒ ſʒ retracranda ꝑ.l.diuꝰpalł.Contra
riũ tñ tenuit glo.i.c.cũ uenerabił de excep.ſ.qꝙ;
ſnia n teneat.et poĩit gl.h̊ aliquos mõſ retracta
tõis ſʒ n loqt ꝑfecte iõ ↄclude ſic capicdo dẽa
Jo. an. in. d.c.cũ nenerabil ð excep.ubi melius
SS 6 e.
tãgit qᷓ; hbic ? Har.iĩ pal.l.diuꝰ.æ pꝰ nũqd tene
at:dic ut colligit᷑ ex Sdictiſ ĩ fa q.qualꝛ ãt tꝛac
tetur dic ꝙ in caſibꝰ ĩ qoꝰ ſnia n tenuit põt peti
retractatio de facto ſicut de facto ꝓceſſit ꝑ offi
ciũ iudicis ⁊ ſic uſqʒ ad.xxxx.an.ſi tñ uictõ fuit
oↄſciuſ falſitatiſ.tũc cũ ſit ĩ peccato puto ꝙ ð iuꝛ
canonico põt agi ſemꝑ ꝑ uiã denunciatiois cuã
gelice: qꝛ tʒ rẽ cuʒ peccato:ad h̊ ꝙ in ſili nota.
Inn. in. c. ad aureſ de pᷣſcrip.⁊ ĩ.c.qꝛ pleriqʒ ð
imu.ec.lʒ eĩ iſte actiones ꝑſonales ł officium in
diciſ ꝙ dat᷑ loco actõiſ pſcribat᷑ reglarit ſpacio
xxx. an. l.ſicut. C. de pſcrip.xxx. an. ſecns inñ eſt
ubi directe agit᷑ de pecco ⁊ ius agẽdi fundatur
ſuꝑ pecẽco: ut ẽ tex.iuncta gl.nõ i.c.admonere
xxxiij.q.ij.?. .aliqd tangã. ubi uero ſnia teuit
⁊ petit᷑ dircte ꝛetractatio ex uitio fa ſitatiſ:oʒ ue
nire ꝑ bñficiũ reſtõnis in itegꝝ:ut.d.l.diuus et
ſic. .qᷓdrienniũ qꝛ tãto tpe claudunt iſte reſtim
tõeſ ĩ.c.i.⁊.ij.ð reſti.ĩ ĩte.⁊ ĩ cłe.una.e.ti.ꝙ ha
bet locũ ñ ſolũ ĩ ecchijs ⁊ minoribꝰſʒ ct ĩ maioꝛi
bᷣ: ut. l. fi. C. de tẽp.i inte.reſti.iĩ caſibꝰ ĩ qoꝰma
iõibꝰcõpetit bnficiũ reſtõis in ite.ex iuſta cauſa
ut ibi et idẽ ẽubi deducit᷑ ꝑ uiã replicatiois ad
eũdẽ effectũ:ut qꝛ actoꝛ uult intẽtare actõʒ pus
itentatã ĩ ꝗᷓ ſuccubuit ex falſis ꝓbõibꝰ:re exci
pit ðᷣ re iudi. actoꝛ replicat de nicio falſitatis cẽ
te inepte agit. nec admittit᷑ tał replicatio qꝛ nult
ifringẽ ſñiam ſine bnficio reſtõnis:ꝙ n ſʒ. d. le.
diuꝰ ̊ tñ limitat nõ. Jo. an.i.d.c.cũ uenerabił
qn excipit᷑ de re. iudi. õ acrorẽ ĩtẽtãtẽ pmã acti
onẽ i ꝗᷓ ſuccubuit.ſecuſ ſi iſte ſit alius.puta peto
electõʒ tuã caſſari.ꝓpt᷑ crim uel defeciũ cxcipis
de ſnia abſolutoria ꝛplico ð ipſiꝰ nullitate et fal
ſitate puta ipſe ꝙ ꝓcedet replicatio:⁊æ erit ꝑpe
tua ut competat qncũq; excipit.⁊ ið dicit ð du
plicatiõe:ut ſi petiſ ełctõʒ ↄfirmãi excipio ð cꝛie
ꝛeplicas de abſolutoria:duplico de ipſius nulli
tate et falſitate pꝛocedet duplicatio et ſine tpiſ pᷣ
iudicio certũ ẽ cĩ fʒ eũ ꝙ ego õ quẽ ñ fuit ſnia
pᷣncipłꝛ foꝛmata n teneoꝛ petẽ reſtitutõʒ õ illã hᷣ
dq; ſeu limitatio ad.l.diuus ñ plʒ mibi qꝛ cum
iſta fit actio pplaꝛis ↄſũit uno agente.ad h̊ qð
nõ.iĩ.c.cũ dilecti de ełc.i.gl.pe.q ẽ nõ.iõ opꝰ ẽ
petẽ ꝛeſtõʒ:niſi ĩ caſibus ibi nõ. Aut uult qͥs ðᷣ
falſitate exciꝑe aduerſus petentem ececutiõʒ ſen
tẽtie æ ꝑpetuo audict᷑ fm cõeʒ opi.d.l.qꝛelã..
de fal. ? ꝑ Mar. i. d. l. diuꝰ z ꝑ doc. hic ⁊.d.c.
cũ ueneꝛabił ꝑp.l.pure.ff. de doli excep.⁊.l.qui
agetis.ff. ð execp.⁊? ſic non ẽ opus ĩ mõ excep
tiõis uenire ꝑ uiã reſtõnis ĩ ĩte.qꝛ ñi petit hic ꝛe
tractatõ ſnie:ſʒ ſolũ ad repulſionẽ executõis ex

¶ Ir pꝛeſentia.

cipit. Aut uult ſuccumbens ageꝛe p teſtẽ falſuʒ
uel ̊ ꝓducentẽ:⁊ ſi uult agẽ ciuilit᷑ ad inteꝛeſſe
aget. J. xxx. an.abſqʒ alia reſtõne:qꝛ hic itentat
actõʒ ĩ factũ ad ĩteꝛeſſe:nec pent pᷣncipalłꝛ ꝛetꝛac
tatõʒ ſnie.poſt vo agẽ non põt:qꝛ tanto tepoꝛe
tollunt actiones ꝑſonales.d.l.ſicut ⁊ ſic intelli
git glo. æ qdðᷣ nõ.in.d.l.queꝛelam ⁊.l.diuus.fa
cit.l.qui noĩe.ff.de fal. Aut uult ageꝛe crĩaliter
⁊ audiet᷑.j.xx.an.ut.l.queꝛelã pal.⁊ cũ hac di.ĩ
telligo. d. c. cum ueneꝛabilis. nam ibi ponit᷑ fal
ſa allegatio facti ex male intellectis nõ. .in.d.l.q̃
relam.hoc ultimum pꝛocecit de iure ciuili.ð iu
re autem canonico dubitatur. nunquid crimia
pᷣſcribant᷑ tempoꝛe.⁊ dixit hic Nincen.ꝙ fʒ ca
nones actio criminalis non clauditur tempore
xxiiij.q.iij. ecce:ubi dᷣ:ꝙ ubicũqʒ crĩia clarue
rint punienda ſunt. ⁊ hac rõe dixit Der. com.
doc. antiquus iudicem etiaʒ poſt.c.annos poſſe
reuocare ſuum erroreʒ:qꝛ ſecũdũ canones uſq;
ad.c.an.⁊ ultra poſſet accuſari:gꝰ ⁊ erroneam
ſententiam retractare.⁊ ſic uolũt iſti ꝙ ſine pre
ſcriptione temporis poſſet de iuꝛe canonico ſẽ
tentia erronea reuocãi æ accuſatio cris inſlitui
q̃ ſing. nõ.in pratica:⁊ facit glo.in pᷣal.c.admo
neꝛe iuncto tex. Inno. in bic refert quoſdaʒ te
neꝛe: ꝙ per directam accuſationem de falſo nũ
quam rectractabitur ſententia:ſed punietur fal
ſarius.l.cornelia de fal.⁊ clarius hoc ſequitur
do. An. hic dicens:qꝙ ex quo ſentẽtia tranſiuit
in rem iudicatam ⁊ ſublata eſt facultas petendi
reſtõnẽ amplius non audiet᷑:⁊ ſibi imputet qui
ꝛeſtitutionem.j.legitimum tpᷣs ñ pctijt.⁊ ꝑ hoc
limitat pᷣmum dẽm ſeu corrigit. Secundũ uero
dictum limitat dicens ſe putare. ꝙ inqtuʒ agit
ad penã nãaleʒ delicti ſoler obſeruari diſpoſitio
.l.queꝛelã:quaſi ſentiat ſecus ubi agituꝛ ad peni
tentiã:ad hoc qdð nd in.dc.admors ss d⸗
ad pᷣmum dẽm diceꝛem:ꝙ ex ꝗ ſententia eſt ta

ex cuius obſeruantia nõ iminet peccatũ ſaltẽ ñ
remiſſibile per ꝑtem: ꝙ non audietur quis poſt

tpᷣa ltima de qꝗbus.S.ar.c.ꝙ ad ↄſulationeʒ.j.

de ꝛe iudi.æ eorum que nõ.ꝑ Inno. in. c. quia

pleriqʒ ð imu.ec.ſecus qt ubi imminẽt peccatũ:
qꝛ tunc ſemper poſſʒ doctoꝛ ð erroꝛe reuocari:

ut in. c. latoꝛ ⁊.c.Oſanguinei ? quod in eis nõ.

j. ð ꝛe iudi. ¶ Quo ad ſecundum de preſcrip
tione ꝛeſpectu facultatis accuſandi diſtinguo:an

ſint crimina que impediunt oꝛdis executionem
uel retentionem beneficij etiam poſt ꝑactaʒ pẽi
tentiaʒ. ? in iſtis non obſtabit preſcriptio tpis.

deuiamusi enim in iſtis accuſationibus a ꝛegu
lis iuris:ut in.c.inquiſitionis de accu.⁊ ratio ĩ
iſtis ſatis ẽ euidentiſſima.⁊ ĩ h̊ caſu intelligo p
mam opi. ⁊æ poteſt ꝓcedẽ glo.in.d.c.admone?.
iſta eniĩ peccata nedũ n alleuiantur tpe:imo effi
ciuntur grauiora: de conſue. c. fi. In alijs ueꝛo
nõ ſic impedientibus tolletur directa accuſatio

temporis pfixi a iure ciuili:cũ non reperiamus

cõtrarium de iure canonico:ar. c.i.ð no. opeꝛ.
nun. ⁊.c.aucie de oceſ.pꝛeben.li.vj.ſʒ reſpectu

19

¶ De pꝛobationib⸗

penitẽtie peragende ſemꝑ poteſt impeti: ſic po

teſt intelligi glo. i. d.c. admoneꝛe ſm aliũ ĩtellec

tum.⁊ qꝛ cria nõ debẽt remaneꝛe ĩpunita: ð col

lu. dete.c.cria ð ſen.ex.ut fame ⁊.xxv.di.qualiſ

2æ qð nõ.i.c.ſuꝑ eo ð rap.⁊ ꝑ h̊ᷣ ſit expedita hec
glo. cũ mã ſua. Glo.i vᷣbo repꝛobatõis nõ.tꝛeſ
repꝛobatões poſſe fieri ĩ cå. Jo. an.dic ꝙ meli
us dicẽt tꝛes ꝓbõnes:⁊ dic ut ple dicet in.c.di
lectꝰ pꝛealł.i glo ¶ Blo. i v. leuius opini. qrit

qũo cõſtitit ꝙ iſti teſtes eꝛãt leuis opi.rndet ꝙ

potuit ↄſtare dupłr:ul ꝑ alios teſtes repꝛobato
rios:ulł ꝑ relationẽ iudicis qui exaiauit teſtes.
hert cni rcfene ꝙta fides ſit teſtibꝰ adbibenda.
HMõ. bñ ex bac gl. exaiatori credendũ ſi in ac
tis redegit teſtes eſſe leuis opi.ut qꝛ foꝛte h de
prehẽdit ĩ actu depoſitiõis. Idẽ Inno.i.c.qin
j. e. ubi aliqd dicet᷑ lo. ĩ V. ad qð op.ð.c.
ſignificauit ĩ fi. ð ap.⁊ ð pbẽ.cũ iã dudũ cũ ſi.in
quibꝰ ſufficit ꝓbare alteꝝ ex dnobꝰ etiã copula
tiue narratis ſi quodlʒ illorũ ↄcludit intentũ ꝓ
ponẽetis.ſed ĩ cãu nr̃o ſufficiebat ad reſtes repel
lẽdos ꝓbare corruptelã uł falſitatẽ: ut.S.dẽm ẽ
gꝰ cẽ. glo. rñdet fatendo quodlʒ iſtoꝝ ſufficẽ de
ꝑ ſe:qð pʒ ex vᷣbis tex. dũ ponderat ꝙ iſte ſe a
ſtrinxit ad utrũqʒ ꝓbandũ: quaſi ſuffeciſſet alte
rũ ſi ſe nõ aſtrixiſſet:lʒ quidã dicãt priũ ⁊ minꝰ
bñ.ad vↄriũ.S.foꝛmatũ.gl.rñdet ꝙ bᷣ ſe aſtrĩxit:
iõ nõ ſufficẽt alteꝝ ꝓbare:ſecus ſi ſe non aſtrin
xiſſet. ⁊ h ſentit gl. ꝙ expᷣſſe iſte ſe aſtꝛiĩxit:⁊ apeꝛ
tius tʒ hic Moſti.⁊ iõ ſᷣm eũ nõ ꝓfuit ꝓbõ alte
rius:alt. ſile i.l. fi. E. ð fideiuſ. Adneꝛte qꝛ Jo.
an. ſup tex. aliter refert MHoſtie.dixiſſe.dicit eni
fm eũ ꝙ ſe aſtrinxit eo ipſo:ꝙ h̊ duo de quibꝰ
i ter. ſi ↄnexe ꝓpoſuit.⁊ idẽ fm Jo.an.ſi copla
tiue.ſecus ſi diſiũctiue remittit ad nõ.i.c.ĩteꝛ ce
teras ðᷣ reſcrip.iõ canti aduocati faciũt ꝓteſtõʒ
iĩ fine articłoꝝ:quã. Sᷓ. recitaui ĩ nõ. Har. ĩ.l. di
uus.ff. ðᷣ re indi.alit᷑ dixit ⁊ nõbiliꝰ iudicio meo
2 eũ vr̃ hic h ſeqͥ do.an.qꝙ qñqʒ ponuntur duo
copłatiue uel diſiũctiue ĩ eadẽ orone:unũ tñ nõ
nenit qualificatiue ad alteꝝ: æ tũc ni vr̃ ĩ dubio
ſe aſtrinxiſſe ad utrũqʒ ꝓbandũ ut ĩ Srijs.Qn
qʒ unũ uenit qlificatine ad alteꝝ:⁊ tũc cũ unicũ
ſit factũ ʒ qualificatũ vꝛ ſe ad utrũqʒ ꝓbandũ
aſtrinxiſſe: ſic ĩtelligit h.c.⁊.d.l.diuus ⁊ h̊ ſatis
plʒ. eddo rõeʒ ntrinſqʒ dicti. nã cũ vba de
beamꝰ ſemꝑ latiſſime interptari in fauorẽ ꝓpo
nẽtis: ut.l:ſi qs irentione dubia. ff. de iudi.? qð
ibi nõ. Mar. dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ ð reſti.ſpo.ñ ẽ
ueriſimile ꝙ ſupfluis ꝓbõnibꝰ nellet qͥs in du
bio onerari:ar.l.ᷣ ſtipło.F. diuus.ff. ut leg.no.
ca. æ. c.ſicẽ.S.e.æ qdð ibi dixi ⁊ ð ꝛenũ.ſuꝑ hoc ⁊
.1. cũ de idebito.ff. ð̊ ꝓba. maxie cũ ſepe in iure
copłatiua reſoluit᷑ ĩ diſiunctiuã:ex quo altla ꝑs
ſufficit:æ eõ diſiũetiua in copulatinã:qn alta ꝑſ
nõ ſufficit:ut ple nõ.i.c.ex ꝑte ⁊ in.c.ĩter cetas
ð ꝛeſcriptis ⁊.l.ſepe ð vb.ſig.ita in dubio debe
mus interpᷣtari iſtũ ꝓpoſuiſſe iſta duo coplatie
ſed ĩ fo caſu alið ẽ᷑: qꝛ quãdo nnũ uenit: ut qua
litas ad alteꝝ unũ eſt factum in effectu licet qua

lificatũ un ſi pꝛobat factũ ſine qualitate non ꝓ

bat id quod pꝛopoſuit ſed ẽ aliud factum iuxta
nõ. peꝛ Cy.i.ſi. in.l.i.et.ij. C. de pꝛoba.merito
nõ obtinct. Sʒ dices tu quare non obtinuit hic
cõe cũ ꝑ teſtes ꝓbauerit coꝛuptõʒ ⁊ ſic ꝑ ↄns
falſitatẽ Gndeo ꝙ teſtes ñ ple ꝓbauer̃t bic cõ
ruptõʒ ut pʒ ibi nideant᷑ aliqd dicẽ ⁊c̃. lti
ma gl. dicit h Uin. ꝙ; põt ꝓbaꝛi falſitas ꝑ dẽa

alioꝝ reſtiũ iã ꝓductoꝝ ãte publicatõʒ łꝑ ꝓpᷣa

dẽa ipſoꝝ teſtiũ ſi ſibi Sdicũt.hᷣ ĩtelligo fʒ glo.ĩ
c. in nr̃a de teſti. uł.ʒꝰ fʒ eũ potat ꝓbari ꝑ iſta.

¶ Mõ. bñ h ultimũ:ꝙ ſicut inſtem põt ꝓbari

ꝑ teſtes in.c. cũ Joaãnes de fi.inſtru. ita ⁊ teſtes
pñt repꝛobari ꝑ inſtta ꝓbãdo ꝑ ea dirccte oriũ
ſed hec intelligo ĩſpecta qualitate facti teſtiũ et
notarioꝝ iux nõ.i.c.ttio loco.S.eo.et pᷣal.c.cũ
Jodnes 6. ẽt ꝙ directa pria ꝓbõ ꝑ iſtia
admittit᷑ p publicatõʒ atteſtõnũ:uide.j.ti.i.ſeri
es ? ꝙ ibi dicã. ¶ Scðo iſta gloſ. ſentit tacite
oppoſitõʒ ꝙ ñ ðbeat hic admitti ꝓbõ vↄᷣria pu
blicatis atteſtatõnibꝰ ĩ cle.ij.de teſti.cũ młtis ſi.
ſyndʒ ꝙ poterit falſitas ĩdirecte ꝓbãi.⁊ nõ.bñ
hãc gl. ꝓ his q̃ gdixi ꝙ falſitas directe ꝓbãin
põt publicatis atteſtõnibꝰ rõe pᷣdẽa. et qn dicat
indirecta ꝓbõ:dic ut nõ.i.d.c.ſeries et.c.ex te
nõe de teſti. uel ſo tʒ gl.poterit ꝓbari ꝙ cõrup
ti fueꝛt ide pciũ recipiẽdo.⁊ nõ.bn gl.qꝛ ſetit il
lã opi. Dar.ꝙ coꝛꝛuptꝰpecunia pᷣſumit᷑ falſus

7 ſatiſ ex hoc ꝓbat᷑ falſitaſ:⁊ nõ.bñ ꝓpt᷑ auct᷑eʒ
b'gl. i⸗ gl. querit qͥd ſi ad plenũ fuiſſer
ꝓbatũ alteꝝ iſtoꝝ.ſ.coꝛꝛuptela uel falſitas:unð
qͥd iudex feret ſñiam oriam ſeqndo dictum coꝛ
ruptoꝝ uel falſoꝝ.hnder ꝙ ſic in cã pᷣuata.ſibi
enim imputandum eſt.qui ad utroqʒ ſe obliga
nit ſecus dicit in cã ĩ qua nertit᷑ fauoꝛ publicus
qꝛ tũc index ſupplet ex officio. ¶ Et nõ. fi. gl.
ꝓ qua facit glo.in.c.ſi foꝛte de elec.li.vVj.⁊ ĩ.c.
cupientes. F. ceterum in: v. excludendas ⁊. c.ut
circa v. interdum. e. ti. z. li. ? de ap. conſtitutus
7. c. cum dilecti ĩ fi. de elec.? quod nõ. Jo. an.
in regula infamibus de reg.iur.li.vj.ſed 3 pri
mum dictum glo. adducit do. an. dictũ Inno.i
.c.cũ olim de cenſi. ubi ĩter cetera dicit:ꝙ dato
ꝙ qs non poſſet ſe fundaꝛe cx co ꝙ iprobauit
ſi t iudex uidet illud faceꝛc ꝓ ꝑte admittet pꝛo
bationem ⁊ ſniam pꝛomulgabit pro ꝑte:ex quo
eſt probatum ⁊ huius dicti ocaſione tenet do.
an. H̊ coutra pᷣmã pꝑtẽ hꝰ glo. ubi expꝛeſſe ſe nõ
aſtrinxit ad pꝛobandum:⁊ ſic ſaltem ex cquitate
iudex moueatur ad ferendam ſententiam pro ꝑ
te. mouetur etiam:quia ex probatione facta re

ſultat notorium ĩ quo ſupplct iudex ſine paꝛte:

ut nõ.in.c.cum dilectus de conſue.⁊ de poſtu.

pꝛela. bone el. i Niem qꝙ ubi euidens datur ini

quitas ut ſententia feratur cum danno et iactu
ra alterius poteſt pars:licet de rigore iuris re

pellatuꝛ ex equitate incitare officium iudicis ut

equitatem eligat.l.plane ⁊.l.finali.ff.de peritio.
here.ubi autem ſe aſtrinxiſſet ad probandũ urꝝ
que tunc conuentio ei obſtat ſjm eum qꝛ mos ei

af en
n eunz,
A
1ſmrinn
1 Niruus is⸗
9

Giu

ictüide tin
nirpimini
päniſeyui⸗
ſtaomd nicno ad
vriin ing is
giar tinictnin
iriſnunitadgir⸗ 4
Entitn ur vpla inai
l ttufier ariai⸗
filelafitnainte

Nligtguinnen

Miwatteint⸗
ſteng zit⸗
zein 1.,

dg e X Ae publiegt,;,
H5õ
aaii ingei
bideen Hipoinr pbrn g⸗
hübuni⸗ r banpitt
,„ . ht inſtin Pz. nie
ncdimcti iſn n

ü
ndniitibpadnrne
ecn uline in leſiüͦen
Aiicihe zwaie cii
aganm zin Pohiſi
lcni⸗ ntſonüenice i ſ
i. (edihgellmniner

gi dendeunii dbozzin p
homt ſlimsitinar griit oh
Pbosi zanig ſiſ anunr Mii
lans mſiinb ieflin rgida
Muidentiigeſruacat
nſoß genmn miin
ai piit eu hnirliti
, ormpr amnin binni ftſns
Pbaiſalinier nö bi hi mie
oganntieſ A oi ſe
ſop conppteh vdͦ faſimennd
ſiim ran ſcindo cienn
n Zlagſeintüpnunſi
Aunc aid mnoc, ſe odicn
n diapn eni morhubſins
ſwhle erofico. Ermdſig.
Noincſiondete ci

ccenmmimcd Andetit l

7ſch
bnan
umniatim an
an:oiae e:
u,
4
.Cum Aunen is lunii
eig na

ſonen u iten⸗

al a s
e ls
usuici⸗ Kefon vne.

1c cbi tlini! ſentnte
mn a hachuſin s
bum acef
Cnd

gerẽdꝰfuit.l.circa.ff. de pꝛoba.et ſũia iuſtificat
ex ouentione ꝑtium:ad hoc.c.fi.de cri.fal.hec
dꝛia quã facit do.an.iĩt᷑ expreſſe et tacite ſe obli
gatẽ ñ ꝓcedit qꝛ id qð tacite ĩeſt hr̃ renhlarit.
ꝓ expreſſo.ut.l.cũ qͥd.ff.ſi cer:pe.et ꝓbat᷑ exp

ſe hic ſecundum intellectũ 2 lec ar. de quo

S Itẽ ſi ſufficeꝛct pbare falſitat ꝓducto articu
lo qᷓlificato ðᷣ cõꝛũptõe et falſitate.ut ſentit do.
an.iã daꝛet᷑ apertiſſime uia illudendi iura quia
excluſus a ꝓbõne diꝛecta falſitatis n hr̃et niſi ĩ
miſceꝛe ſe ð coꝛruptione:ut ſic admittat᷑ ꝑꝑ no
uitatẽ articuli er poſtea ſolũ ꝓbaret falſitatẽ cũ
ei ſufficẽt ſecundũ opi. do. an. Itẽ daret᷑ uia et
mã corrumpendi teſtes ille eiʒ timoꝛ qͥ pus im
minebat põt tieri nunc ſi n fuit ꝓbata niſi ſolu
tionũ falſitas et ſi ꝓbata fuit ſolũ coꝛꝛuptio ur
ꝙ in fraudẽ capitulauerit de falſitate ut ſic ad
mitteret᷑ ad ꝓbandũ coꝛruptionẽ:ad quam als
admitti ñ debeat obſtante publicatiõe atteſtatio
num ex quo prius ñ pceſſerat ꝓteſtõ iuxta ea ꝗᷓ
hntur ĩi.c.pntiũ.j.de teſti.⁊ he oſideratões faci
unt et õ faʒ ſeu ultimã ꝑtẽ glo.¶ Qua pꝛopter
ego diſtinguerẽ ſic:ꝙ aut aliqd fuit deductũ in
libello uel. articulo qlificato exemplũ i rextu. uł
pone aliud ſi dico ꝙ titius ſempꝛonium ꝑcuſſi
cũ effuſione ſanguis:uel ꝙ inſultauit eũ cum ar
mis aut plura fuerũt deducrta n q̃lificatiue ſʒ co
pulatiue pᷣſertim in eað orone:pꝰ caſu credo ꝙ;
nec in cã pꝛiuata nec publica ſeu ubi uertit᷑ con
modum publicũ ſufſicit ꝓbare factũ ſine qitate
nel ipſam qlitatem ſine facto:qꝛ iſtud ꝓbatũ nẽ
nẽ illud qð fuit deductũ in libello uel aꝛticulo:
ſiz aliud:ut.l.ðnunciaſſe.ff.de adulte.⁊ in.c.fin.
ð reſti.ſpo.et elegant᷑ ꝑ Cy.in.l.ij. C.de ꝓba.nu
bi dicit ꝙ ſi ꝑ accuſationẽ uel ĩquiſitionẽ fuit ꝓ
ceſſum ↄ aliquẽ ſuꝑ inſultu cũ armis uel ꝑcuſſi
one cũ ſanguĩs effuſione ⁊ ſolũ fuit ꝓbatꝰ iſultꝰ
nel ꝑcuſſio ſine armis ñ dʒ ſequi cõdẽatio: quia
H ẽ aliud factũ:⁊ poſſet ut credo attentari ꝙ ẽt
in alio ꝓceſſu n faciẽt fidẽ ille ꝓpõnes eriã ſuꝑ
nudo facto qꝛ teſtes depoſuerũt er articuluʒ:et
ſic nõ iurati de teſti.c.de teſtibꝰet iõ uoluit ſin
plʒ hic ter. ꝙ ꝓbõ alterius ni ſufficiat. ¶ 2 cau
ſubdiſtiguo:qð aut illa plura ĩ eað oratione de
ducta erat tlia ad ꝗᷓ fuiſſet admiſſus qͥs a pnci
pio ẽt diſtributine aut n ſi ñ tunc puto qð non
ſufficiat alterutriꝰ pbõ:qꝛ pᷣſumit᷑ qð in fraudẽ
utꝛũq; deduxit: uñ puto ꝙ ſi publicatis atteſta
tionibꝰquis capitulauerit ꝙ teſtes fuerunt cor
rupti et falſũ dixerũt ⁊ poſtea ꝓbauerit ſolũ fal
ſitatẽ dirrectã h̊ ñ ſufficit qꝛ ur̃ in fraudẽ capitu
laſſe de coꝛuptioue ut licẽt ꝓbare diꝛecte falſi
tatem teſtiũ ut. ð. dixi.? qdðᷣ una uia æc. de ꝓcu.
tue.⁊ fraudibꝰ obuiandũ ẽ de diuoꝛ. qto facit.
optime ꝙ le. et nõ.in.c.ut circa de elec.lib.vi.
Aut fuiſſet ad miſſus diſtributiue:et tũc aut ex
pᷣſſe ſe: aſtrixit ad utrunque ꝓbandũ ⸗ ꝓcedat
di.gl.quo ad hunc caſũ.nã ĩ cã pᷣuata ñ ſuffice
ret:qꝛ potuit ſibi piudicare:ar.optimũ ĩ.l.ſi cõ
nenerit de re.indi.et de regu. ad aplicã.ſʒ ĩ con

cernente fauoꝛeʒ publicũ non potuit ſe aſtꝛingẽ
in danum ipſius:ſʒ ad excluſionè iplius propo
nentis ſic: ut in fi. glo.æ in iuribꝰꝗq.S.alł.ad cor
roboratõʒ ipſius.ſi t ſe ñ aſtrinxit apte:ſuffiẽ
alteꝝ ꝓbare. ex quo illud ſufficit ad uictoꝛiam
ut dixi in pᷣn. glo.æ nõ has ↄſideratões nouas
quas puto ueꝛiſſimas. ¶ Bl. in. v. ſ q̃ꝛe op.in
eo ꝙ tex. ponderat cõe n ꝓhaſſe aliquẽ titulũ.
duplici eiʒ ꝛõe ñ debebat urgeri ad pꝛopandum
titulũ:tñ qꝛ poſſeſoꝛ ñ tenet regularit᷑ ondere ti
tulum ſue poſſeſſionis:tũ ẽt qꝛ ĩ hoc intcrdicto
uti poſſidetis obtinet ille qui nec ui nec clã nec
pcario poſſidet tpᷣe li. ↄte.inſii.ð inteꝛdic.S.ho
die: ⁊ ſic ad obtinendũ ſufficit probare nudam
poſſeſſionem. Olo. inſtat finaliter mẽs eius é:
ꝙ ubi alta ꝑs ꝓbaret poſſeſſionẽ alte:a nibil:
paꝝ ꝓbante ꝓcedit prium. ſz ubi utraqʒ ꝑs ꝓ
baret poſſeſſionẽ ⁊ ſic iura ſunt dubia ualet tũc
ꝓbarc titulũ:qꝛ pᷣſumit᷑ ꝙ iura ſua ſint potiora
⁊ dic ut.s.dixi.Hoſii.claꝛius ſoluit:ꝙ ex eo ꝙ
archieps pepoſſiderat ⁊ titulũ probauerat oꝛta
erat pſumptõ õ fauentinos. ꝙ niolent illã poſ
ſeſſionẽ occupaueꝛãt.æ ad hanc pſumptõʒ tollẽ
dam utile erat ꝓbare titulũ ( Die rranieeba
titulꝰ ʒ eũ ꝓpteꝛ ſeruitia q̃ ſibi deberi dicebat
ad q̃ ñ ſufficit ts probaꝛe:ð cenſi.puenit:de hᷣ
ultimo dic plłe ut ibi nõ. de pꝰ. S. tetigi in nobili
bus. ppo. 5 tex.ĩ eo ꝙ innuit hic n fuiſſe
locũ interdicto uti poſſidetiſ:cũ archiepiſcopus
ſolus ueraciter poſſideret:æ ſic ob.il.ſi duo.ff.
uti poſ.ubi pʒ ꝙ hoc intᷣdicto agẽ poteſt ille qͥ
poſſidet S moleſtatem æ õ inquietantẽ. glo. ma
gna ſentit hoc orium in pn.⁊ ſol.qꝙ bũ loc eſt
intdicto cũ unus poſſidet ⁊ alter inquietat.nec
hic dẽ Srium:ſed n ẽ locus ut iudex pronunciet
uti poſ.ita poſſideatis:quia non cadit hoc caſu
iſta ꝓnunciatio: cum alter non poſſideat. æ hoc
uult iſte tex ¶ M h̊ dictũ gl. ꝙ boc interdic
tum n ſemꝑ dat᷑ in duos q cõtendũt ſe poſſide
re.ſʒ qnqʒ int poſſidentẽ æ moleſtantẽ.liect gl.
ſenſerit otraꝛiũ in.c.cũ dilectus de cꝗᷣ poſ. ? ꝓ
pe.ſed pᷣmũ dictũ ſequũt᷑ cõiter doc.ibi ⁊ hici?z
dico hoc ꝓbaꝛi aptiſſime ꝑ iſtum tex. (Sed
quero de pratica ꝓnunciandi in h̊ iterdicto uti
poſſidetis.ſoł.dic aſſumendo mtem hꝰ glo.ma
gne:ꝙ qnq; nnus ꝓbanit ſe poſſidere tm:qnʒ
uterqʒ ſed diuerſo mõ æ diuerſo iure:qʒ codẽ
mõ ⁊ codẽ iure.pꝰcaſu ꝓnunciatur ſolũ ꝓ eo qͥ
pꝛobauit ⁊ pratica pꝛonunciandi eſt h. precipi
tur ei.ut deſiſtat a moleſtatione ðᷣ pꝛeſenti.et ut
non moleſtet in futurum. æ poterit condemnari
ad intereſſe moleſtationis de pꝛeterito.ſi hoc
fuit petitum ut.sS.plene dixi. ¶ Secundo caſu
quando nterqʒ probat poſſeſſionem diuerſo
iure iudex pronunciabit pro utroqʒ non tam
ſic in confuſo uti poſſidetis ⁊c.ſed diſtinguet
qualitates poſſeſſionum prout quiſqʒ proba
bit : ut puta quia tu probaſti te habere poſ
ſeſſionem propꝛietatis ciuilem ego pronun
tio te ita poſſidere aut poſſidcs ⁊ cetera.nt in

¶ Me pꝛobationib

gl. æ ſecundum Inn. debʒ addere in ſententia:2

circa iſtã poſſeſſionẽ viĩ tibi fieri ꝓbibeo. p ſem
p index dʒ addẽ: cũ de h ĩterdicto ꝓuũciat. C.
ut ĩ poſ.l.una ſᷣm cũ ⁊ bñ.⁊ dicit ibi Cy. ꝙ dʒ
addẽ ad illa vba ꝓnũcio te poſſidẽ ur ꝓpriera
riũ ⁊ liceat tibi facẽ oĩa ꝗᷓ ſpectãt ad ꝓpꝛietariũ
2 ð alio põt dicẽ ꝓnũcio te poſſidẽ ut uſufruc
tuariũ ⁊ liceat tibi facẽ oĩa ꝗᷓ ſpectãt ad uſufꝛuc
tuariũ ⁊ ſic de ſili ⁊ oĩa iſta debẽt ſil ↄiungi ad
maioꝛc dilucidationẽ rei. n 3 caſu qn uter
qʒ ꝓbat eodẽ iure ⁊ eodẽ mõ. gl. dicit ꝙ i alteꝛ
melius ꝓbauit:puta ꝓbando anterioꝛitatẽ poſ
ſeſſiõis ulł melioꝛẽ titulũ uł ꝑ melioꝛcs teſtes ipe
ſolus obtinebit æ pꝛo eo ꝓnũciabit᷑: ut ĩ prima
pratica dixi ſeu pᷣmo mõ: ? ꝓbat᷑ hic ut dixi in
nõ¶ Si vo ꝓbões ꝑ oĩa ſũt eqles feret ſnia ᷓ
eũ ĩ iudicio ꝗᷓ ꝓuocauit: æ abſoluet ꝓnocat? qᷣ
tʒ locũ rei.Sð.e.c.ex lꝛis. Si ſil ad indiciuʒ ꝓuo
cauerit: æ ſic oĩo ſunt paria. Glo.põit tꝛes opi.
quidã enĩ dñt ꝙ iudex dʒ ꝓnũciare ĩ ↄfuſo uti
poſſidetis ita poſſideatis. qð nõ plʒ gl. qꝛ Oriet
ipoſſibilitatẽ:cũ ĩpoſſibile ſit utrũqʒ eandẽ rem
codẽ mõ poſſiqẽ. Itẽ diẽ ꝙ ponẽt arma ĩ mani
bus otẽdẽtiũ S.l.equiſſimũ.ff. ðᷣ uſufr. iõ alij ⁊
ſecũdi diit indicẽ debẽ h̊ caſu ſuꝑſedẽ:qꝛ ĩ re in
ceꝛta nõ debeꝛet ceꝛtã ſniam feꝛꝛe.xi. q.iij.gꝛaue
2 facit pꝛo hac opi.ᷣm Jo. an. ut ptes tedio cõ
ponant iter ſe uł ꝑ cões arbitros.ſʒͥ õ hãc opi.
facit:qꝛ ex dilatõe ſnie ꝑtes ↄtẽdemes inſolidũ
poſſidẽ ðᷣ facili ueniẽt ad arma:æ big⸗ ſcandalis
iudex dʒ occurrẽ. d.l.equiſſimũ. eia opi.
eſt ut ̊ dubietas ſoꝛte dirimat᷑.l.ſʒ cũ abo.ff.de
iudi. ⁊ iuſtiꝰ ẽ ⁊ ð ↄſuetudie appꝛobat᷑ ſecũdũ
Hoſti.ſed Accur.tʒ pꝛium.C. uti poſ.l.i.quia
iudiciũ ſortis nõ hẽt locũ ĩ facto incerto.idem
HBar. in.l.ſi duo pal.qꝛ licʒ qõ imis ſoꝛte qnqʒ
dirimat᷑.d.l.ſʒ cũ ãbo:qõ aũt facti nõ:ut.l.duo
ſũt ticij. fl. ð reſta. tute. Jo. an. vꝛ trãſire cũ hac
tertia opi. gl. dicẽs cã debẽ intelligi: niſi ntraqʒ
ptiũ reſiſtat iudicio ſoꝛtis.tũc eniʒ mutuo ſe ipe
dqiunt ſᷣm eũ:adducit nõ.ĩ.c.fi.de ſorti.unde ſi
uterqʒ ↄſentiat iudicio ſoꝛtis qõ nõ vẽ mihi du
bia.cũ eni ĩ h ꝑtes ↄueniri poſſint:arg.l.ſi Oue
nerit. ff. ð re iudi.ſi ãt uterqʒ uł alter diſſetit plʒ
mihi oria opi. ut nõ recurrat᷑ ad ſoꝛtes:ne inin
ria fiat alteri:ad h̊ qð nõ.ſuꝑ Nica ð ſpõ.quo.
H ut ſaluet h caſu gl. intelligẽdo eã ut ſoꝛte diꝛi
mat᷑ qs debeat ſubſtinẽ ꝑtes actoris: cũ abo ſil
ad iudiciũ ꝓuocauerũt.h̊ eni ẽ qꝗõ iuris:ut pꝛo
bar ĩ. d.l.q̊ cũ bo.nõ ãt dʒ dirimi ſoꝛte qs di
catur poſſeſſor: qꝛ h ẽ qõ facti:⁊ ſic bẽs hac teꝛ
riã lec.⁊ gl.ĩ pina ꝑte declaratã. Ex glo.ponit
Winc.quartã praticqꝗ ſeu opi.poterit enĩ index
ſm eũ ꝓnunciare utꝛuqʒ poſſidẽ mediectatẽ pꝛo
idiuiſo donec ð pꝛoprietate ↄſtabit. ⁊ q;ꝙ; hec
opi.nõ placẽt ĩ h: qꝛ nõ fuit peritũ:⁊ ſic ob. c. lʒ
heli. ð̊ ſimo. Har. tm ĩ. l.ſi duo.ff. uti poſ. hanc
opi. tz:lʒ nõ alleget h̊ dẽm Vinc. ꝓbat hac rõe
ſi em duo ſũt fructuarij in ſundo qꝛ cuilibet eſt
uſufructꝰrelictꝰ ĩſolidũ faciũt ſibi ꝑtes ꝑ ↄcuꝛſũ

2 uterqʒ erit ĩ poſſeſſione pro medietate.l.fi.in
prin. ff. uri poſ ¶ Itẽ uidem ĩ duobꝰ legataijs
qbꝰ eadẽ res inſolidũ ẽ legata: nã ſi quilibet ꝓ
bat ſe poſſideꝛe ⁊ ꝙ poſſideat medietatẽ pꝛo in
qiuiſo:tũc faciãt ſibi ꝑtes ꝑ ocurſũ.l. plane.ff.
de le. i. ita i ꝓpoſiro vꝛ dicẽdũ:ꝙ ex q oñdũt

titulũ equalẽ uel nullũ ondũt: cñ hẽant ſaltẽ titu

lum a iuꝛe gentiũ:q̃ſi occupauerint rẽ nacantẽ:
iudex ꝓnũciabit utrũqʒ iſtoꝝ poſſidẽ cõit ? ꝓ i.
diuiſo.? h̊ ſatis mihi placet:ut ſic utqʒ obticat:
arg. bo. bic a orio.⁊ ad dẽm ſeu impugnationẽ
Anno.rñdeo qꝙ ſatis utraqʒ ꝑs hᷣ petijt:dũ qᷣßʒ
peteret aliũ a moleſtatione opeſci. debet. n. alteꝛ
utriqʒ preciꝑe ne alteꝝ moleſtet: quominus me
dietatẽ pro indiuiſo poſſidere liceat. Dicit etiã
ibi Har. ꝙ poterit iudex diuidere ſi nult hoc.
ego puto uerum ſi utraque uel altera pars in
ſiat. alias non debet iudex ſuper non petito taci
te uel expreſſe ſe ĩpedire: ar.ĩ.l.fi. C. de fideicõ.
liber. æ lege quarta. S. boc autem iudiciũ.ff. de
dã.infec.¶ ¶ Munc quero qꝛ S uiſum eſt de pra
tica pronuntiandi ſuper hoc interdico uti poſ
ſidetis pꝛo quibus ꝛebus competit reſ. pondet h̊ᷣ
glo. ꝙ locum habet ꝓ poſſeſſione ſola retinen
da.ff. uti poſ.l.i.F.iij.datur etiam pꝛo iuribuſ ĩ
coꝛpoꝛalibus et uſufruc.ff. uti poſ.l.ultima ⸗ di
cit Gof. bene ꝙ datur pꝛo iuribus quaſi uti
poſ.et dic ꝙ datur utile interdictum uti poſſið
tis ſicut in ſimili de interdicto unde ui.dic In
no. in. c. querelam de elec.et dixi utilc interdẽʒ:
quia mens legis congruit ſed non uerba. de q
plene nõ. ꝑ Cy. in. l. ex placito. C. de re. ꝑmu.
et datur hoc interdictum etiam poſſeſſori:ut hᷣ
in glo.et in tex.pꝛo rebus uero mobilibus ope
tit interdictum utrobi.et expone ut hic in glo.
quam nõ.et inde ſpe.in ti.de pet.et poſ. .i. V.
non tñ ubi dat ↄſiliũ in apprebendenda poſſeſ

ſione et priuando aduerſarium cum credit pꝛ
bationes eſſe eq̃es ſuper poſſeſſione. lo.

ulti. op. tex. ĩ eo ꝙ ſententia fuit hic lata 5 cõ
mune cum in ſindicus communitatis fuiſſet in
iudicio et cum eo fuiſſet liſ conteſtata: ut pʒ i.c.
pe.de iur. calũ.ubi narratur. idem factum ⁊ ſic
ob.l.i. C. de ſen. ⁊ intcr.om.iudi.æ nõ.i.cC.qre
lam ge elcc.glo.remitit ad ibi n 3 dlicit qð
eccleſia non multum curat de hac ſolennitate: ?
ſic non ſit uis an feratur õ qnʒ an õ pꝛocuiato
rem Idem nõ glo. in. c. ſuſcitata de in inte. re
ſti. Jo.an.refeꝛt hic quoſdam diceꝛe:ꝙ cõmũe
iniurioſe exegeꝛat iſia ſeruitia:? O iniuriantem
debuit ſententia ferri.c.de iniur.l.ulti.æ cum h̊
tranſit hic do.an. Sed certe hec nõ procedtt:
qꝛ hic non agebatuꝛ actione iniuriarum que in
famat. ſcd interdicto uti poſſidetis quod non ĩ

famat:ſicut nec alia inteꝛdicta.l.neqʒ ũde ui.ff.

de ui ⁊ ui ar.⁊ ſic ceſſat rõ.l.fi.dic ergo melius
non ponendo in hoc ſpãlitatẽ in eccleſia: ꝙ ubi
cũq; adminiſtratoꝛ generalis eſt in iudicio po
teſt ſeutentia ferri ? in perſonam ꝓcuratoris ⁊
in perſonam dni: ? ita fuit h ⁊.ĩ.d.c.ſuſcitaia:

. —

8

, 1 W
n lonims z6h

Na *

4lconerin mdrt
ſnher nin
mrtir ld außn
uini tiut, nſa
nimmnilinizlun

triGniiminn cn
ti ir oNmerd da
mürrnicif mt e
Danmkuk temibim
nniRunngemi miin
elktpnicurt um
Uicchi uc Pargu
Wertſehe pigrcemiain
CWdrrättbiathn;
WMnn iün
Ariluinnai
impdi niginn.
alntmiz i

ntgenis darn⸗

giintin.

U

1
„
e(2

5 u. oenneninctiͦftce
aecgsuſanetce U
mmfGrd Uäpo
Gpoginsmnat ehmntr;
bum ihn gpoſtſione gunnn
Tmn wlliſilicaungninie
uiuif,u, ,Afe
AAduE uniz iu
Gdur une unciaun on
ſnicinnen meeni ge d
Ginndradhtneinnt,
gesehetiwntetncdee
Giinlar geao. Lceſegn.
iurdanncumzoleſonnrn
oe ſetis an nndiſtn/e
mmnoriachoen⸗ N
irfrittemnehd ſi,
uaſiün itoiguſck
ndoanumtmnon lin

N
Kecdes Ran. 8
i Pummfunin,
26nlins Cnntrins
vn ſanc nurgjil.

nun. nt

NN
41.5 3 ccu
1dl” ſo in deon
ponen eu Gl mmi
unin i in
ſnit

, *
nn nii a

ut nõ. bar. in.l..ſtipulatio iſta. J. ſi ſtipuleꝛ. ff. de
H. ob. ſecus ẽ ubi ſimplex. ꝓcurator interuenit ĩ
indicio. Rõ diuerſitatis ẽ qꝛ in indicio quaſi S
himus.l.iij.fl.de pecuł.nõ. in. c. pia de except.li.
vi.ſʒ ꝓcurator ñ hñs gnãlem admiſtratõʒ diꝛec
te Zhendo vba concipit in perſonam ſuã ⁊ nõ ĩ
pſonã dai:nt nõt.in.l.multũ inteꝛeſt. C. ſi qs al
teri uel ſibi:iõ ſñia ferenda ẽ in ꝑſonã ꝓcr̃is q
qſi Zhit:ſʒ general admiſtrator ut tutor ꝓcꝛor
iconomus ſeu ſindicus łactor põt ẽt Shendo 2
ciꝑe vᷣba in ꝑſonam dni ⁊ illi acquiꝛit ntilẽ actõ
nem: ut.l.eum.qͥ. .ſi actori.ff.de eo q; cer.lo.
ſic ⁊ in quaſi ↄctu ut in iudicio pñt nerba conci
pi in ꝑſonam qni ut hic:⁊ ſic in hoc nõ notamꝛ
duerſitaſ inter ius canonicum ⁊ ins cinile.⁊ bñ
nõ.hanc rõem:qꝛ doc.nẽi ſimpłꝛ tranſeunt cum
glo.⁊ de mã dic ut plene nõ.in.d.c.querelã nið
etiam Oꝛr. in. d. I. i. C. de ſen. æ inteꝛ om. iudi.
¶ Mino ſcias q Inno. hic poſuit glo. ma 7
intricatã. referã tñ id qð ẽ utilitatis. ¶ Op. g
tex.ex qꝰ eiʒ archiepᷣs ꝓbanit ſe poſſidẽ dẽa
loca cnʒ õi iuriſditione honore ⁊ diſtrictu æ cõ
mune ꝓbanuit de ꝗonſdaʒ ſernicijs duntaxat de
bebat ſũia ferri ꝓ utroqʒ:⁊ ſic dicta teſtiũ erãt
ad concordiaʒ reducenda:ar.c.cũ tu j.de teſti.
nã reſpectu iſtorũ ſeruitioꝝ qᷓ cõe ꝑceperat ceſſa
bant rões le:qꝛ duo eandeʒ rem ⁊c̃.⁊ qꝛ archi
epᷣs melins ꝓbauerat:qꝛ iſte ꝓbões reflectebã
tur ad diuerſa ⁊ nõ ad ið:⁊ poſſibile eſt ꝙ aliqs
hẽat generalem iuriſditionẽ in loco:? ꝙ alter ꝑ
cipiat ibidem aliqua iura:ar.c.cum olim de pre
ſcrip.nõ/ Inn. in. c. conqrẽte ðᷣ of.oꝛ. So. In
no.multũ inſtat:ut.S.dixi ſy nera ⁊? clara ſoło ẽ
ꝙ cõe pretendebat hic hẽe non illa ſeruitia ſpã
lia duntaxat ꝗᷓ ꝓbaneꝛat:ſʒ omnẽ iuriſditionem
hõreʒ ⁊ diſtrictnʒ ſicut aſſerebat:? prerendebat
etiã eccła ad ̊ ꝓbanduʒ ꝓbauit ꝙ illa ſeruitia
Pceperat:⁊ ſic iſte ꝓbões reflectebant᷑ ad idem:
merito ſuccubuit ꝛicõe ⁊ obtĩnit eccła:qꝛ ꝓbanit
melius de inꝛe ſnuo:⁊ duo eandẽ rẽ eodeʒ modo
poſſidẽ nõ pnt:ut in ha:⁊ ſic militant ꝛõnes hit᷑
alłate:⁊ ſatis hic intellectus ↄgꝛuit lꝛe:nec debu
it indicari ꝓ cõi.qꝰ ad iſta ſeruitia.qꝛ ea nõ pe
tebat nt pꝛedixi nunqd ãt obtinuiſſet ſi ſpecifice
egiſſet ꝓ iſtis ſeruitijs. Inno.naꝛiat ſʒ Hoſtiẽ.
nr̃ ſentire ꝙ non:qꝛ ex quo eccla probanit ðᷣ an
tiqori poſfione et generaliteꝛ pᷣſumit᷑ cõe illa oc
cupaſſe niolenter ⁊ illicite nt in la. Ego pntarẽ
B dẽm ꝓcedeꝛe ſi hec ſernitia includerentuꝛ ſub
gnãli iuriſditione eccłie:ſecus ſi eſſent alia ſerui
tia als non debita eccłe:munc enim potniſſet cõe
illoꝝ poſfionem acquiꝛẽ ⁊ etiã pᷣſcribẽ eccla ẽt ĩ
ſcia:qꝛ ñ ageret᷑ hoc caſu de pᷣiudicio eccłie ſed
ſubditoꝝ:nt nõ. noluit Inn in. c.conquerẽte pᷣ
al. ? ibi uideas ⁊ hec ſufficiant. Abb.
. Si ꝗ noĩent aliquem
tuas. filinm ⁊ ita cõit᷑ repu

b ꝓ queadmodũ natus in domo cx uxore pᷣſa

(ernns.

tatur n creditur poſtea alteꝛi eoꝛum in
ranti õrium. h.d. cõis d uiſio. fa ibi qꝛ. 16

mit᷑ fiius mariti.:.ſi nicinis ſcientibꝰ. C. ö nup.
ff. de in ius no.l.qꝛ ſemꝑ:qð intellige ſi ip̃e con
ceptionis maritus erat pns. ſecus ſi abns. l.fili
um. ff. de his qui ſunt ſui nel ali.iu ita natus ex
concubina in domo pſumit᷑ filius concubinãij:
Vt hic ⁊ nide glo.nõ.magis claram in.c. micha
el de filijs pſ.⁊ plus ꝓbaiur hic ꝙ ẽt pᷣſumitur
filius:lʒ multo ipᷣe ꝑ prius ꝓlem ex ea hꝛe n po
tuiſſet ⁊ ab eo qnqʒ diuetiiſſet: qd nõ. ⁊ ꝓ hoc
allego tex. ualde nõ.i.l.miles.. defuncto. ff. de
adul.ubi ꝓbat᷑ ꝙ lʒ ꝓbet᷑ uxoꝛẽ fuiſſe adulterã
tẽpore cõceptionis filij:ex quo eriã illo tempore
iacebat cum marito pꝛeſumit᷑ potius filius maꝛi
ti ꝙ; adulteri fauore filiationis:ita diceꝛent etiaʒ
in ↄcubina: ut illo tẽpore cognoſceret᷑ ab alio
ex quo etiã iacebat cũ ↄcubinario potius pꝛeſu
matur filius ↄcubinarij ꝙ; alterins: quia fauora
bilius ⁊ honoꝛabilius h̊ ẽ filio ꝙ; ꝙ dicat᷑ nulgo
conceptus:ar.in aut.licet.C. de nã.libe. ⁊ inſti.
de here.qᷓ ab inteſta poſt pꝛin. ⁊ qdð nõ.i.c. tãia
qui fi.ſint le.⁊ in.c.niſi de renun.ergo ita ẽ pre
ſumendũ: ar. inſti. de iure ꝑſo. ꝓpe fi. ⁊ ſatis bñ
facit hec lꝛa in arg. qð bñ nõ.¶Mõ. fo ꝙ baſ
tardus oĩ eſſe ð ↄſanguinitate pr̃is: quo ad ĩpo
tentiam hendi matrimonium cũ aliqua de con
ſanguinitate parꝛis:⁊ ſic quo ad ꝓhibitionẽ cõ
iugij no intereſt an ſint ꝓducii ex coimn nxorio
an fornicario quod bn nõ.⁊ idẽ per hunc rexiũ
nõ.gl.ſuper arbore conſanguinitatis ſic eriã af
finitas Shit᷑ ꝑ illicitũ coitũ:ut ĩ.c.diſcretionẽ de
eo qui cogno.ↄſan.uxo.ſue.⁊ facit ad qõneʒ an
baſtardus ſit de domo nel familia patris:ð quo
per Bar. in.l.finali. C. de nerbo.ſig.=.l.ꝓnun
ciatio ff. de v.ſi.¶ M tertio ꝙ filiatio proba
tur preſumptiue:uere autem ſaliem ex parte pa
tris probari non poteſt. l. lutius.ff. de condi =
demon.⁊ ſatis patet ad ſenſum mateꝛ antem ceꝛ
ta eſt. l.quia ff. de in ius no ¶ Et nõ. quomodo
probatur filiatio: qꝛ per communem reputatio
nem ⁊? nominationem parentum et aliorum: de
quo in.c.tranſmiſſe qui filij ſint legiti.⁊ hoc pn
to uerum quando non poteſt probari de neceſ
ſitate. alias autem ex quo quis natus eſt in do
mo mariti ex nxore ſua adeo preſumitur filius
mariti: ut non admittat᷑ uolens illum dicere ſu
um non eſſe filium:mſi probet ſecum tempore
conceptionis filij non concubuiſſe nel propter
abſentiam uel infirmitatem nel quid aliud textus
eſt notabilis in.l.filium. ff. de his qui ſunt ſui
uel alie. iuris:facit.l.ſi uicinis ſcientibus. C. de
nup. Idem puto in nato ex concubina retenta
in domo ut eſt gloſ.notabilis in dicto.c.micha
el. facit gloſa. iuncto textu in.il.fi.ff.de pꝛoba
tionibus ſed quia hic diueꝛterat a concubinatu
et ſic nõ fuit ſemper retenta in domo pondera
tur communis reputatio et tꝛactatus qui in tali
caſu debet attendi:ut dicit illa glo. notata in.d.
.c.michael.et hec faciunt ad queſtionem quam
ponunt legiſte in dicta.l. filium æ.l. ſi uicinis:ut
ibi referunt fuiſſe quandam reginã que ſuſcepat
d i

filium ex quodam milire: ſed communiteꝛ repu
tabatur filius regis: æ tanquam ꝛegis filius ſuc
ceſſit in regno poſt mortem regis.demum regi
na neniens ad morteʒ dixit filio ꝙ non eꝛat fili
us regis. quare ad dictum ſolius matris ceſſit
regno. An autem tenebatur ſibi cꝛcdeꝛe: dicunt
doctoꝛes communiteꝛ ibi ꝙ non:⁊ de hoc dico
caſuʒ hic 2z. . . filium ⁊.l.fi.inncta glo.ff. ð̊ pꝛo
ba.⁊ dico hoc procedere etiam ſi ambo paꝛẽtes
negarent:nt probatur in. c. trãſmiſſe in fi.iunc

ta glo.in. v. indicijs qui fi. ſint legi. ¶ . ? te
ne menti ꝙ potius ſtatur primo dicto extꝛaiudi
ciali etiam ſine inramento ꝙ; ſecundo iudiciali
etiam cum iuramento:quod ſatis puto indiſtinc
te nerum:quando ſecundum dictum nenit in fa
uorem confitentis ſen id preſumitur appetere:
ſicut mulier hic:ut filius enitare morteʒ ſibi cõ
minatam:niſi illam puellam quam prinus illicite
cognonerat duceret in vxorem:ut colligitur hic
ex antiqua:⁊ ſic loquitur.l.generaliter.C.ð̊ nõ
nu. pe. unde ſumptum fuit illud qð quiſqʒ ſua di
lucida noce. uid ſi ſecundum dictum iuratuʒ
tendit in fauoꝛem uel damnum alterius:ut in te
ſte:profecto eſt pulchra queſtio:ideo latius.j.
rangam. ora ꝙ appellatione neptis nenit
filia fratris: ſimile in. c. accedens de accu. æ hoc
eſt ex communi uſu loquendi. nam proprie ap
pellatione nepotis nenit filius filij uel filie:nt
nõ. dicit tex.in.l.iuꝛiſconſultus.J. nepos.ff. de
gradi.ſed communis uſus loquendi attenden
dus eſt etiam in diſpoſitione odioſa:ut nõ.de
nepote. dicit Jo. an. in. c. fundamenta de elec.
li.vj.in nouella:licet in contrariuʒ ⁊ minꝰ bene
iudicio meo dixerit YFꝛede.in conſihis ſuis.ſed
pꝛo pꝛimo d cto facit:quod notat Maꝛ.i.l. oẽs
populi.ff. de inſti.æ iur.? Inno.in.c.olim ð ner
bo. ſig.⁊ glo.in.c.nonnulli de Ep.ut in quali
bet diſpoſitiõe etiam ſtatutaꝛia communis uſus

loquendi preferatur pꝛoprie ſignificationi noca
buli:quod nõ. enio nunc ad glo. æ oppo.
nideiuꝛ enim ꝙ ſola nominatio non faciat eum

filium.l. non epiſtolis ?.l.non nudis. C. de pro
ba/So.glo.i.fatendo contꝛarinm:ꝙ bic non
fuit ſola nominatio ſed etiam tractatus:ut ĩi lr̃a
HM. ſti. dicit ꝙ nec tractatus facit quem filium:
licet inducat preſumptioneʒ pꝛo nel contra filia
tionem.l.etiam noſtris.ff.de proba.qui fi.ſint
le. per tuas ⁊.c.tranſmiſſe cum ſimilibus.credo
ꝙ nec glo.ſenſerit contraruim.licet improprie
fuerit locuta.dico etiaʒ ꝙ nominatio æ tractatꝰ
requiritur: quando filius non fuiſſer nains ex
concubina uel uxore domi retenta:alias antem
ſufficit ſine nominatione ? mractatu ꝙ fuerit na
tus in domo:ut nõ. dicit glo.in dicto.c.michael
per.l.filium. ff. de his qui ſunt ſui nel alieni in.
⁊.d.l.ſi nicinis ſcientibus ⁊.S.latius dixi. Item
ſcias ꝙ ctiam in nato extra domum ſola nomi
natio etiam incidenter facta conſtituit quem in
quaſi poſſeſſione filiatonis: donec contraꝛiuʒ
probetur: quando fit in acin qui magis cõnenit

¶ He ꝓbationibꝰ.

filio q; extraneo utputa ſi dixit bene neniat fili
us quẽ nolo habeꝛe ⁊ tenere res meas ita nõt.
dixit Oar. in. l.i. F. iulianus. ff. de lib.agno. ar.
.l. quidam. ff. de proba. æ uidetur eum ſequi hic
do. an. ſed ego non cꝛedo hoc dictum pꝛocede
peꝛ textum nõ.in cle.ſi ſumus pontifex.ij. Enſo
de ſent.ex.ubi dicitur quod ſi papa nominet ali
quem ſeu quouis modo tracrtet titulo alicuius
dignitatis etiam ſcienter non per hoc nidetur
eum aporobare in illa dignitate: ad ideʒ. c.ſi pa
pa de priuił.li.vi. ⁊.l.neqʒ profeſſio.C. de teſt.
maxime quia neꝛba ſupꝛa ſcripta ſolent quando
que dici ei qui diligitur ut filius.licet non ſit fili

aus:⁊ ſic non probat hoc eſſe quod ab hoc con

tingit abeſſe de tranſia.prelat.c.ij.⁊.l.neqʒ nata
les.C. de pꝛobatõ.confeſſio tamen de filiatione
directe facta in iudicio bene conſtituit nomina
tum in poſſeſſione filiationis:ut nõt.in.d. J. in
lianus:⁊ idem puto in confeſſione extraindicia
li directe facta nominato preſenie:ar.l.certũ..
ſi quiſ abſentem. ff. de confeſ.cum materia ſua =z
quod nõ.in.c.fi.S.de confeſ.⁊ facit a contrario
.I.non nudis ⁊.l.non epiſtolis. C. de proban.ꝗᷓ
loquuntuꝛ in confeſſione ſeu nominatuone pꝛop
ter aliud facta:⁊ ſic in nerbis enuntiatiuis prop
teꝛ aliud pꝛolaus.ſecus in ueꝛbis directe ⁊ pꝛop
ter ſe prolatis:ar. in.d. c. ſi Dapa et.l.ex hac
ſcriptura cum materia ſua.ff de dona.? ꝙ nõ.ĩ
.c.fi. de ſuceſ.ab inteſ.? hec nota:qꝛ aperiunt
multum intellectum huius. c. ¶Soponitur 2
nideiur ꝙ potins debrit hic indicari comtra fi
liarionem q; pro:quia in contrarium concurre
bat prima aſſertio paterna:dum nolebat iſtum
recipere pro filio: nec preſumendum eſt ſine le
gitima rõe fuiſſe morum / Iem concurrebat ſe
cunda aſſertio materna inꝛata: æ plus debet cre

di ſecundo dicto iurato q; primo ſine iuramen
to:ar.c.ð teſtibus.j.de teſti. lo. ij. foꝛmat
in effecu iſla contraria ⁊ ſol. ꝓpe fi.ꝙ hic con

currebat fauor filiationis communis opinio
⁊2 nominatio utriuſqʒ parentis. pondera bene
gl. quia ſentit ꝙ ubi ceſſaſſet nominatio ⁊ cõis
opinio potius ſtareiur ſecundo dicio iurato ꝙᷓ
primo. tem quia hic cõcurrebat fauor filia
tionis. contꝛa hãc rationem ſurgit Moſti.dicẽs
ꝙ huic proli cum eſſet illegitima fauoꝛ non de
betur:vnde aſſignat ipſe duas rationes quare
ſtatur porius primo dicio.¶ Drima qr quia pꝛe
ſumebatur matrem nunc diceꝛe conirarium: ut
euitaret mortem filij ut.S.dixi.ar.l.iſti quidem
ff. quod mr r. CeeSernnn ratio: quia primũ
dictum contrarium. ſecundo dubitationem in
ducit: et in dubio uia tutior eſt eligenda: que
non erat in non contrabendo. Jo. an. dicit ꝙ
ſi hec litteꝛa intelligatur in matrimonio iam cõ
tracto pꝛout magis colligitur ex antiqua:illa ꝛ2
tio Hoſti.non eſt bona:ſed potius contꝛadicit
quaſi tutior nia eſſet:tunc ut non diſſolueretur
matrimonium : ar. c. licet ex quadam in fi. j.
teſti.? ideo ſimpliciter tenendum quod po ſuit ĩ

e

ſ
mns Aomr anm dimd
ruenn ſnrim inn
aunmillinwi
lee an nchnn
mmmun n lan
nxpvun, lan
ua Jiman us⸗
ittnuntniheei el
dnlpramihnnradant
iacvli Dmnlosi
lmmtie nte
Wumcim Dunnts
Kdenemglnnb
uurtninninm
eI
. u inn rrn
zuctei

u . Ele e
Nonhn n un ih
enti riner
ndenn e nu nimnt
uſ nmnman An

Nr

gl ergyinog .

anmn RSMÜf „i
N
Ne tuittin
niſhs n

numfctoorſdtn nantuſiue
atsanttictnnnmni
Brlumgcseetenz
Bnccnichioneſenwrimtte oo
mntſinvodis Onnnmnuopre⸗
wlus ſes irlenis Amerny
im de Pur ala
nmmummy lufdiu thui

1 Mrſt /M, zrnunt
lun hullst, =
Geboitbic ucſenn conra K
oegpla in contfariomn concarre
ſo peremndamn noedurſſom
dehec preſonendum enſne e
otum’Nen concortebuſe
uurm ioutnt pus deben te
olorno i Prino Me imanen
08.] de ueſi. diſſomm
nnrarin 100,. ſeſtad 0n
fladoris 1 COnfruns oid
Nlſs Mrcnis odtn bar
bi ccſuſte Monimiottus

6s aroor cunco ouo imo

,amnhur hor flis
ſoni buc̃

1
umm Netlgtinn nmn t
ſenun ipſecuns aion V
nmocu na ae
md cichh

unmun dl r. ictn

ſummario: quaſiiuelit qdðᷣ hic cum primo dicto
concurrebat nominatio æ communis reputatõ.
7 hoc eſt quod uoluit gloſ.hic in fi.et ſic etiam
rꝛanſit hic do. An. (20 b bro pro indubita
to ut ſecundo dicto non ſit ſtandum licet iura
to:nbi cum primo concurrit communis reputa
tio dnabus rationibus. Drima quia ex nomi
natione ? communi repuratione et tractatu ple
ne probatur filiatio eo mo do quo pꝛobari põt:

a qua plena probatione durum eſſet recedere

per aſſertionem unius Iſʒ iuratam alias enim ſe
queretur abſurdum:ꝙ paꝛentes poſſent ad eo
rum beneplacitum filios proprios ab eorum cu
ra ⁊ ſucceſſione repelleꝛe negando filiationem
proprio iuramento contra.c. tranſmiſſe in fi.q
fi.ſint le. cum gloſ.ſua ⁊.l fi.iuncta gloſ ff.de ꝓ
batiõi.nbi eſt caſus ⁊.l.filium.ff.de his qui.ſunt
ſui uel ali. in. Decunda ratio que ponimmꝛ hic in
tex quia nimis iniquum eſſet ꝙ qniſqʒ ſua dilu

cida uoce ⁊c. Ex his habes clariſimas ratiões

decidendi in. cap. noſtro:ſed dubium eſſer exten
dendo et ampliando teꝛminos littere. quid ſi cũ
primo dicto non concurreret communis repu
tatio 2 tractatus: nunquid preualeret ſecundum
dictum cum iuramento. er dicto gloſ. con
munis lecture nideretur dicendum ꝙ ſic. Ego
adhuc dicerem oppoſuum ſi prima confeſſio
emanaſſet cum ſuis ſolẽnitatibus ⁊ principaliteꝛ
propter ſe. quia tunc non deber admitti ad di
cendum contrarium etiam cum iuramento: ut
apertiſſime probarur hic iuncta.l.generalit᷑. C.
de non nu. pecu. Iniquum enim nimis eſſer nt
ꝙ quiſqʒ ſua dilucida noce confeſſus eſt ⁊c̃.ut h̊
7 dicta.l. generaliter æ ſupra aliqnid dixi ⁊ opti
me facit quod nõ. Hartol. in. l. eos. ff. de fal. ad
idem.l.ubi repugnantia. ff. de reg iu.⁊.c. ſollici
tudinem de ap.⁊. c. litteꝛas de pꝛeſumptio. ⁊æ hec
faciunt ad queſtionem. Quidam extꝛa iudicium
dixit ⁊ aſſeruit certum quid uno modo:demum
productus in teſtem in iudicio dixit oppoſitum
ſen alio modo: nunquid ſit credendum ſecun
do dicto iurato in iudicio. an primo extraiudi
ciali ſine iuramento hec gloſa.in fi.uidetur ſenti
re ꝙ potius ſit ſtandum ſecundo cum inramen
to. Har.in. d.l. eos.ᷣff. de fal. apertiſſime tʒ con
trarium dicens:ꝙ nedum non creditur dicto ſe
cundo quinimmo poteſt de falſo puniꝛi per. d.
.l. eos.ij. reſponſo:que profecto.l.non ꝓbat:qꝛ
loquitur de his qui naria ⁊ cõtraria teſtimonia
protulerunt do. An. in. d. c. cum in tua de teſti.
nbi refert hoc dictum Har. edicit ſe putare ſecũ
dum dictum non ualeꝛe contra primum maxi
me ſi primum tranſiuit in tractarum. allegat boc
.c.quia ex primo dicto iuncto ſecundo ſaltem ↄ
nincitur mendax:⁊ ſic ĩ peccato. dixi tamen qð
per hoc non includitur falſitas ut noluit Mar.
PDoſſibiſe enim eſt ꝙ prius dixit mendacium
ut complaccret partibus:.iſed nunc dixi nerum:
2 non omnis mendax pnnitur pena falſi.l.i. ff.
de fal.putat tamẽ ꝙ ſit ſuſpectus de falſo Ego

er tnas.

ſimpliciter dicerem ſtandum ſecundo dicto:licet
aliqualiter ei detrahatur ex priori dicto contra
rioꝛar.c.preterea de teſti.cogen.cum ibi.nõ. ꝑ
Inno. ¶(oueor principaliter: quia ad hoc nit
credatur teſti defertur iuramentum:ut timõe iu
ramẽeti cogatur dicere neritateʒ. d. c. ö. teſtibꝰ.j.
de teſti. . iiij. q. iij. F. item iuriſiurandi.qua ꝓpt᷑
preſumendum eſt ꝙ nunc dixit ueritatem ? non
prius. vide ſimile in eo qui unum dixit ante tor
turam:⁊ contrarium dixit poſt torturam. ſtarur
enim ſecundo teſtimonio: quia tunc metu toꝛtu
re preſumitur dicere veritatem:ut in.l.ſi poſtu
lanerit.S.ſed ⁊ ſi neganerint.ff. de adulte idem
nõ. Har. in dicta.l.eos:ita dicendum in propo
ſito:cum inramentum ſii quedam tortura ſpiri
tualis nec debet preſumi immemor ſue ſalutis:
maxime in hoc ubi non tractatur de ſuo dõno
nel commodo.i.q.vij. ſancimus.¶ Secundo
de hoc uidetur bo.tex.in.c.inquiſitionis.v.aut
etiam de accn.ubi ſiquis dixit ſe inimicum alicu
ins extra iudicium cꝛedituꝛ nibilominus ſibi
poſtea teſtificanti contra illum in indicio: ſi pre
ſumatur primo dixiſſe in fraundem ut non reſſtifi
carerur contra illum:æ ſic mendacium ſimplex
non repellit indiſtincte a teſtimonio: ita in pꝛo
poſuo pꝛeſumendum eſt ꝙ pꝛimo id dixit ut par
tibus morem geꝛeꝛet ſed poſtea timore iuramen
ti dixit nerum:⁊ hec experientia efficax rerũ ma
giſtra comprobat. ¶ Tertio uide glo. optimaʒ
que hoc ſentit in.c.cauſam que.j. de teſti. et eſt
glo.fi. in fine que dicit plus: ꝙ primum dictum
contrarium non ob ſecundo: etiam ſi primum
fuit receptum in foꝛma teſtimonij: dummodo
ex aliqna canſa non naluerit atteſtatio recepta:

puta quia recepta a indice non ſuo:quod nõ. et

pro iſta parte contra Barto. audini conſuluiſſe
Bal. 2 incipit conſilium licet aſſeſſores: æ tenu
iſſe in. d. I. eos: ac Angelum cum ſecutum: et ni
de quod nõ. in ſpec.in ti de teſti.in. S. i.V. quid
ſi idem pnto tamen ꝙ ſi primum dictum fuiſſet
iuratum ꝙ non naleꝛet ſecundum: quia conuin
citur neceſſario de periurio ponendo ſe inter
dno contraria inramenta:de iureiur. c. tua ? qd
ibi nõ.facit.d. c. literas de pꝛeſump. ⁊ ſic cũ in
ramemo poſſet ſaluari theorica quam dat ibi
Bar. cum timetur de uariatione teſtium: ut pri
ns faciat extra indicium coram teſtibus confue
ri cum iuramento.ſed pꝛedictis ob.iſte tex.⁊.d.
.l.generaliter: ubi etiam cum iuramento non po
teſt quis nenire contra confeſſionem ſuam: ſed
reſpondeo nt ſupra dixi ꝙ ꝓcedit quãdd quis
confitetur ſeu negat in facto proprio nel quaſi:
ſen quando aſſerit ſecundo id quod preſumitur
appetere:tunc enim ob.ſibi confeſſio ſua: ſecus
autem quando aſſumitur in facto alieno. durum
enim eſſet ꝙ ex ſimplici aſſertione poſſit preclu
dere niam ueritatis indagande. ſimile in tortu
ra ut.S.dixi ⁊ in.d.c.inquiſitionis. et hoc bene

nõ. quia.habes intellectum ad multa.

Iſtud. c.
Boniã contꝛa. na cde
. famoſum:⁊æ boc dicit in ſumm
dex debet babere notaꝛium uel duos niros ido
neos qui ſcribunt acia indicij: alias ſi quid dif
ficultatis emerſerit per ſuperiorem puniet᷑:nec
credetur ei ſuper proceſſu:niſi inquãtũ peꝛ acta
uel alias per legitima documenta conſtabit.
Diuidituꝛ in tres panes. In prima ponit᷑ con

ſtitntionis cã. in ſecunda conſtitutio: ipi ſtauui
mus.in tertia pena:ibi index autem. 6 ibi

iniqui iudicis iudicem dici iniquum cum male
ſe habet in officio ſuo:⁊ hoc ideo quia udex ðᷣ
bet uti eqtate.iiij.q.iiij.c.i.unde ſecunduʒ Jo.
an. falſitas proprie eſt in teſte qui debet nti neri
tate:de cri.fal.c.i.xi.q.iij.quiſquis.iniquitas in
iudice qui debet uti equitate d.c.i.quod nõ pro
forma ⁊ pratica formandi proceſſum contra te
ſtem uel indicem. 5 ſecundo ibi ueꝛam ne
gationem æc.ꝙ negationum quedam eſt ueꝛa
quedam non uera: æ appellat Hoſti. uerã illam
que eſt pura ſimplex ⁊ indeteꝛminata. Jo. an. in
telligit textum in determinata. nam ſi dicatur ꝙ
citatus tali die ⁊z. ſic dettrminata:nihilominus
poteſt deficere probatio de contrario: ?2 iõ tex.
hic dixit quandoqʒ quaſi aliquando probari
poteſt. Ego dico ꝙ uera negatiua eſt illa que ñ
habet in ſe incluſam affirmatiuam ſine ſit deter
minata ſiue non.S. de renun. ſuper hoc ĩ fi.nbi
nõ. Si enim habet in ſe incluſam affirmatinam:
illa non eſt proprie negatio:ut ſi dico ꝙ nõ cõ
ſenſi ſoonte:includit enim quod peꝛ metum con
ſenſi:⁊æ hoc eſt affſirmatinum:quod direcie pro
bari poteſt. ſed negatiua neꝛa nunquam diꝛecte
probari poreſt: ut patet ibi in tex nulla ſit direc
ta probatio.licer aliud ſenſerit et minus bene.
Jo an. in. c. bone de ełc. =dic ut ibi plene nõ.
ſed quãdoqʒ impoſſibilis ẽ probatio:ut quãdo
non eſt reſtricta ſen determinata ad cenum lo
cum ſeu ad cerias peꝛſonas. quandoqʒ pꝛobaĩt̃
ſed difficultier ut quia indirecte.nt quãdo eſt ꝛe
ſtricta modo pꝛedicto..ideo tex. hic dicit quan
doqz. C hoͤterno acta ſcribenda tam in ordi
nario iudicio ꝙ; extraoꝛdinario: ⁊ hoc iniellige
niſi ſit cauſa modica:tunc enim nulla ſcriptura
requiritur: nec ꝛeſpectu ſententie nec reſpecin ꝓ
ceſſus:ſed cꝛeditur ſimplici iformationi iudicis:
ut eſt tex. nõ. in aut.niſi breuioꝛes.C. de ſen.ex
peꝛicu ꝛeci. et ibi per Haꝛ. qui hoc tenet expꝛeſ
ſe: et clarins facit tex.i aut.ut iudi.ſine quo ſuf.
.F. neritatem colł.ij. naʒ ⁊ ſi in iſtis modicis cꝛe
dirur relationi nuntij. l. ea quidem. C. de accu.
nõ in. c. cum parati de ap. fortius credetur ſim
plici aſſertioni indicis:facit ad predicta tex.i.c.
ſi quis cum clerico.xi.q.i.ubi optimus tex.iũc
ta glo. ⁊ uide quod nõ. glo.in.c.i.de libel.ob.et
quod ſuper ca dixi.⁊ idem dic in criminibus le
nibus. nt.l. leuia. ff. de accu. et quod ibi nõ. et in
.d. auté. niſi.? pro hoc nõ. dicit Maꝛt. in dicta
ant. uſi bieniores:ꝙ nubi dat᷑ pateſias arburo

¶ De ꝓbationib.

ſeu indici ut ꝓcedat ſine ſcriptis uidentur ꝑtes
noluiſſe. ur ipſius ſimplici iformationi et relati
oni credatur quod bene nõ pro limitatoone eo
ꝛum que dixi in.c.poſt ceſſionem.S. eo. gue
antem dicatur cauſa leuis:dic hoc arbitrarinm
reſpeciu qualitatis perſonarum ⁊ cauſe:ut nõt.i
dicta aut᷑.niſi nide glo.in.c.fi.de re iudic.li.vVi.
2 predicta limitant mulium hunc tex. ? nide peꝛ
do. An. in. c. quintaualis.j.de iureiur.in.xxvi.
colł. ubi limitat H̊ dictum Hirt. in actis oꝛdina
torijs ſecus in deciſinis. quia hoc eſſet ualde ꝑ
iculoſum quando ex eis dependet deciſio iuſti
cie:pro hoc quod ipſe Hauo.nõ.in.l.ſi ſocicta
tem. F. arbitrorum. ff. pro ſo. ubi nult qð per te
ſtes poſſit pꝛobari factum arbitrorum: cũ coraʒ
eis non requiraiur ſcripꝛura. ¶ NM. ibi publi
ca perſona ⁊c.ꝙ notarius dicitur publica peꝛſo
na:⁊z boc ideo qꝛ gerit officiũ publicum: ⁊ ideo
quandoqʒ . app llatur ſeruus pnblicus: quia ſer
nit publice exercendo officium ſuum. ff. 26 pu.

lal. lo.1.ij. in fi. 7.c. ij. de nſu.li. vjMnandoqaʒ

dicitur ſcriniarius.j.de preſcrip.ad audientiam
et de hereti. ſi aduerſus. Quandoqʒ dicuur ta
bellio. J. de fide. inſtru. c. pe. Item ⁊ notarius ðᷣ
ſimo. c. i. Item tabellaꝛius. C. qui teſta. fa. poſſ.
.l. hac conſultiſſuma. J. ſed quia tabellaꝛiorum =
in.l.i. C. de tabel.li.x.Dicitur etiam ſcriba: ut
ibi nõ.ĩ Reica de diuerſis nominibus ⁊ officijs
eorum. Et ex pꝛedictis nõ. ꝙ quandoq; nnum
2 idem habet diuerſa nomina: ⁊ hoc pꝛopter di
nerſos effectus. dicit enim notarius: quia redi
git in nõ. ſeruus publicꝰ quia ſeruit publice ⁊c̃:
ſic limita.l.ſi idem codicilł.C. de codicili.ubi ni
detur innui contrarium. ¶ Mota ibi aut duos
niros idoneos æc̃.ꝙ unus quantuncunqʒ idone
us non equiparatur notario: quia ille eſt appro
batus ⁊ gerit officium publicum ⁊ ſic collige aðᷣ
in pertinentibns ad officium alicuius plus de
bet ſibi credi qᷓ; alteri q;tũcunqʒ idoneo facit.c.
ad audientiam de preſcrip. et nide quod nõt.in
c. eum parati de app.ſed duo teſtes bene eqpa
rantur notario ut hic ⁊ in. c. cum Joannes de
fige inſtꝛu. æ. l.in exercendis. C. de fide inſtru.
refann notaꝛij ĩ cauſa nerſatur cir
ca nia dũtaxat. Drimo nt uniuerſa iudicij acta
conſcribat ſecundum iudicis pꝛeceptum appo
nendo locum er tempus ſcripture:et ꝙ ꝛquirat
iudicis preceptum ſen auctoꝛitas:facit ibi tex.
iudex ſemper adhbibeat æc. z.j. aliquid dicam
de loco ⁊ tempore:uide tex.cum ibi nõ.in.c.ab
bate ſane de re iudi.li.vj.ubi declaratur quare
iſta inſeruntur Secundo nt actoꝛum exempla
tradat pariibus. Tertio ut actorum originalia
penes ſe reiineat: ut ſi quid difficultatis poſtea
emerſerit ad ipſa adhibeatur recurſus.et ꝑ hec
eſt expedita queſtio qua queritur quid ſi index
dicat ꝙ nelit acta remaneꝛe penes eum et notaꝛi
us uelit ꝙ penes ſe. certe pꝛcſerendus eſt ſcrip
tor per iſtam litteram. ¶ Iem qma ſi de ſus

ſcriptura dnbitaretur poſiet ſibi ꝑiculũ iminex/

denmne,
emndan 9
mlmfi⸗
lunte
nigani ,
c dugete⸗
Ggküimn „
igmtuneth
unlurmin t
Mm ijnjnh
ban en nn⸗
rcknr n n

.

Atrer elg
udlim nmcni⸗
munit bun
rſumi muun ui
rimmrutradWʒ,
õ
N inn tanm nens wi
Kütensts Mnſasn
fiomaſnieigu win
VNGdeframmattud
Uterkitdoingi m
jufnitmierizi
aintriiin ini
Müſintnn
Wltaidinn
üniigiſi ier
Uin
unhktnir
irttrt
Mrmninninn
iotiene,
ogien,
Nlenie e

gnalrns t
alusn nucnukin

1cgolnggi
nnöhe⸗ un
. Ciinn natlsotc
g ni boceſſe ce
nch er gg
a 1 pente grſoi
nale 1uo. n in ,eiſoeen
nſtdo ſo.vb nur gooer
2 I
n um ndinoln
unumnorn i⸗ bi cub
aabeno

p lamrſanns Orblius:blg ſer
recndoftcun ſon Kde.
nanl g Brntn
Aunks) Eeictadendennnn
nleſns. Onntdadionnn n
nde NNn c e Nntroimis
Irmunelnns gl l hinel
Glilim M ar atttuonme
Anl Aranis,
Adumis umninz taffſ⸗
rntnso, qlunco;nun
enig nommneboc opeer d
dor enunnoarus ais rei
publc' paſewit doſen
moodlell Cge codicle W
numun. (Von biavt nns
egumsgunmnunennchioe
nur omnio:abin lectaphto
cun volcun lctoliged
18 d cfhnn aicnins N M
Himn izütmnldaid e
Ntd iin “
ndend tcnd cegpari

Ms

unde ſua intereſi ut penes eum remaneant:nec
ob.c.fi.j.eo.quia ibi de facto acta remanſerunt
penes iudicem. æ hoc tenet Jo. an. hic ⁊ facit iu
ramẽtum ꝙ ipſe notarius preſtat: de quo in.c.
ſicut ne cle. nel mo.dicit iñ Jo.an.qꝙ de ſacto ſ
uatur:ꝙ ſi notarij ſunt officiales epoꝝ comituʒ
nel rectoruʒ qui ciuitatibus pᷣſunt cogunt᷑ finito
ipſoꝝ officio dimttteꝛe acta in camera officij qðᷣ
geſſerunt ?æ ꝓ hoc more bñ facit ſ̃m eum.c.ad
audientiam de preſcrip.⁊ ꝙ. le.? nõ.j.e.cuʒ ca
nuſam. dicit tam equum talia duplicari:ut penes
ntroſqʒ remaneant:quod ſatis mihi plʒ ut ſic
ſulatur:et officio quod geſſerunt et ipſi norario
et iura naria reducent̃ ad concordiam. ¶ Nõ
ex pᷣdictis et ex tex.ꝙ ſi ſuꝑ exemplari orit᷑ dubi
tatio recurrendum ẽ ad originalia. ¶ Mõ. hic
xiiij.que ſunt de actis iudicij et de exceptione
nide qð nõ.ſpe.in ti.de dila..i.vᷣ.et nõ.et pon
deꝛa ꝙ vᷣ int᷑ acta nõ fit mẽtio ðᷣ ſñia:⁊ ſic nẽ ꝙ;
ſnia non ſit de actis ſeu ꝓceſſus iudicij:et ſic fa
cit:ut appellatione actoꝝ aut ꝓceſſus nõ comp̃
hendatur ſnia. ↄrium tʒ hic Jo.an.ſuꝑ.v. ꝓccſ
ſu remittens ad nõ.ꝑ ſe in.c.in pntia de ꝛenũ.et
nide ꝑ eundem in addi. Spe.ſuꝑ Nica de ſent.
ꝓla.ubi latius diſputat concludens:ꝙ eſt acins
ad bunc tex. Rndet. qꝙ hic intendit im ꝓuidere
ꝙ acta deſcribant᷑.un non erat opus exprimere
de ſententia:cũ de illa iam ꝑ prius erat ꝓuiſum
bec Nenſio mihi non placet:qꝛ licet foret ꝓuiſuʒ
nt fereretur in ſcriptis.C. ð ſen.ex.ꝑi.reci.ꝑ to
iũ.ij.q.i.in pᷣmis de re iudi.c.fi.li.Vi.non ramẽ
erat ꝓuiſum ut redigeretur in actis publicis:ſi
cut hic dẽ de actis ſeu ꝓceſſu un ſatis erat oliʒ
ꝙ ſnia feꝛeꝛetur in ſcripcis:licʒ inde nõ fieret pu
blicum inſtm:uel in actis publicis non ꝛedigeꝛe
tur:ut eſt caſus ſᷣm communem ⁊ neꝝ intellectũ
in.c.albericus de teſti.⁊ ideo dico ꝙ iſte texius
potius ꝓbat ꝙ ſit de actis ⁊ ꝙ dʒ redigi ĩ ſcrip
tis ſicut alia acta:ad h̊ induco lr̃aʒ:ibi cõcluſio
nes ⁊c.uñ pondeꝛa.v.⁊c.cum ſequentibns:que
aperte innuunt:quod etiam ſnia ſit redigenda ĩ
ſcriptis cum illa ſequat᷑ poſt conclaſionẽ:⁊ ideʒ
de appellatione a diffinitiua. nam. S. ti ſentit ðᷣ
appellationibus ab interlocutoria:qꝛ illud vᷣbũ
ſequitur nerbum interlocutiones.alias enim qͥd
operarentur illa nerba æc̃.q occuꝛrerent compe
tenti ordine conſcribenda:cum poſt concluſiõeʒ
non ſperent᷑ alia acta pᷣter ſententiam æ appella
rionem:ad hoc.c.cum dilectꝰ de fi.inſtrum.⁊ ꝙ;
nõ. Inn.i.c. paſtorał ð cã poſ.⁊ ꝓprie.? q ſen
tentia ſit de actis facit.c.cum eterni de re iudi.
li.vVi.⁊.c.cum inter de re iudi.et optime in alio
facit iſte tex.peꝛ aꝛ.a maiori.nã ſi ſñia interlocu
toria que etiam fert᷑ ex actis debet redigi ĩ ſcrip
tis publicis: ut hic: fortius diffinitiua que ẽ ma
ioris preindicij:⁊ hoc nõt.⁊ hanc opi.qð ſit de
actis ſequitur etiã Cal.in.c.cũ dilectus de cau.
poſ.⁊ ꝓprie.ĩ v.ſñniam.⁊ ꝓ hac dicriõe ⁊c̃.facit
qð nõ.i.l.gallus.S. ?æ qnid ſi tm.ff. de lib æ po.
Vltio. hic nõ.ꝙ qñ ↄſtõ cõtinet aliquid nõ

Zuoniam ôtra.

ꝓpter ſe principaliter ſed ad finem alicuiꝰ mali
enitãdi tranſgreſſores ñ illaqueat ad penam:ſi
finis ad quem pꝛincipałꝛ tendit cõſtõ non uiola
tur.⁊ idem puto reſpectu peccati moꝛtalis:dum
mõ cõſtõ non contẽnat.uide quod pulchre nõ.
archi poſt beatum Tho. in.c.ntinã.lxx vi.di. vVi
des enim ꝙ acta mandant᷑ deſcribi:ne inocens
ledatur.un ſi ↄſtõ iſta ñ ſernatur non ponitur iu
dex ſi nulla difficultas ex omiſſione emergat:
quia tunc ceſſat finis hniuſ ↄſtõnis:facit quod
nõ. Inno. in. c. quia pleriqʒ de immu.ec.æ hoc
bñ nõ.quia multa ſunt ſtatuta preſertim ĩi eccła
que n ordinant᷑ principaliter ꝓpter ſe:ſed ſunt
inſtructiua bonoꝝ:ut pᷣcepta indicentia ieinnia
2 ſimilia. eniamus nunc ad examĩatidnem
glo.iux morem:æ pꝰ queritur in glo.i.quare di
xit tex.ꝙ negatiue non eſt directa ꝓbatio.hn
det: quia indirecte bñ põt ꝓbari: directe ãt nõ.
hoc declara pront.in. d. c. ex tenore alł.in. glo.
Jo. an. hic dicit ꝙ ẽt directe ꝓbari poteſt ꝑ cõ
feſſioneʒ aduerſarij:ðᷣ temp.or.dilectus de eta.
? quali.c.ul.ð ↄfeſ.c.i.li.vVi.ſed dic melius ; ꝑ
ↄfeſſiõem ñ ꝓbatur ꝓpe negatiua.quia ↄfeſſio
non eſt probatio ſed ꝓbaniõis releuatio:ut ipᷣe
met Jo. an. noluit.S.e.ſuꝑ ſica ubi dixi:⁊ ſic
ſtat ꝓpᷣe ⁊ nłiteꝛ iſte tex.qꝙ nulla eſt directa pro
batio. ¶ Quero ⁊.qð dẽ indiciũ erordinarinʒ
de quo tex.hic facit mtionem.glo.ij.dat duos
intellectus. MDrimus nt intelligatur de indicio
iſtituro ſine accuſatore:ut q;do index ꝓcedit ꝑ
niam inquiſitionis uel denuntiationis.?æ nora
ntrũqʒ intellectum ꝓ intellectu ſtatutoꝝ. Iteʒ et
tene menti glo.ꝙ ꝓceſſus geſtus ꝑ uiam inqui
ſitionis dꝛ eordinarius.⁊æ idem uẽ ſentire In
no.in.c.cum oporteat de accu.ſed oörium nõ.i
.c.dilecto de ſen.ex.li.vVi.ꝙ ſit nia ordinaria:ui
de tu quod dixi.S. ſuꝑ Neica de iudi.nel dic ⁊ 3
vᷣm Wincẽ.⁊ ↄmuniteꝛ doc.hic:qꝙ iudiciũ agita
tum coram arbitro põt dici exordinariũ:cuʒ ar
bitria ſint redacta ad inſtar indiciorum.ff. de ar
bi.l.i.? in ſcriptis ꝓceditur.C.de aꝛbi.l.pe.nec
uerbo arbitri credit᷑.l.ne in arbitris.C.e.⁊ h̊ li
mitatur ut.sS.dixi.⁊ quilibet iſtorum intellectu
um ſaluari poteſt:niſi alind apparerer quo ad G̊
ultimum de uoluntate ꝑtium ꝑ.S. dicta. uide iñ
multos caſus in quibus acta nõ requiruntur ꝑ
doc.in.c.i.ð libel.ob. nbi dixi. ¶ BGlo. iij .prio
colligit ꝙ tabellio equinalet duobus reſtibꝰ qñn
qʒ tribus:ut in iuribus allegatis in glo. ⁊ facit
.l.i. iuncta.l.domitius. ff. de teſta.æ.l.hac conſnl
tiſſima. C. qui teſta. fa.poſ.dic ut płe nõ.in.c.cũ
Joannes de fi.inſtru. z.c.cum a nobis de teſti.
Secundo colligit glo. ꝙ plus creditur ſcrip
ture tabellionis ꝙ; ſcripture epi: dic ut płe dixi
in. c. poſt ceſſionẽ.S. e. ¶ Tertio op. ꝙ ſcripru
re tabellionis nõ dʒ credi ſine teſtiũ ſubſcriptõe
in aut᷑. de beꝛe.⁊ fal.S. ſancimns: cuius ↄtrariũ
innitur hic gl. Hendet ꝙ ↄrium ꝓcedit ĩ ↄctibꝰ
ſed in iudicijs cꝛedirur circa acta ſolius tabelli
onis ſcripture ut hic: ubi de teſtibus nulia fit
d 5

mentio: katetur tamẽ mtius eſt teſtes adhibẽ
ſi hꝛi poſſunt. (n banc gl. æ qcqd dicat
ſatis facit iſte tex. .l.in donationibꝰ. C. ð dõa.
fm cõem intellectũ quem uidetur ſequi ibi bar.
adducit ad hoc illaʒ legem nalde nõ. ?2 i Gof.
2 Inno. bic ⁊ in. c. poſt ceſſionẽ. Hoſti.dicit h
uerum nubi non nertitur in dubium de ſcꝛiptura
notarij: als non credit᷑ per ant᷑.de fi. inſtru. F. ſi
qs igitur 2. F. ſi Vo. æ ad.l. in donationibꝰ nini
lyndere: ſI minus bn. Jo. an. dicit cõiter ſerugi
ꝙ i li. comie. ? in iterlocutionib ſcribunĩ teſtes
in alijs nõ. apnd aliquos vo obſeruaĩ: ꝙ ĩ dif
finitina tin ſcribuntur: cum illa ſit finis ⁊ tmiuſ
actoꝝ fl. de re iudi. l.i.? ubi maius periculũ Vii
tur: ibi cautius eſt agendum: de elec. ubi ꝑiclin
.li. vj. Joſe mi Jo. an. ur̃ uelle ꝙ de iuꝛ ni ꝛeqꝛũ
tur teſtes: cum debeat credi ſcripture tabelliõis:
qui teſtem ſine pñtia teſtium exaĩanit in ſecꝛeto:
ſed Hoſti. dicebat illud ſpale: ꝙ exaĩatio dʒ ſic
fieri in ſecreto.j.de teſti.neneꝛabił.ſed ego dico
q; bec i eſt bona ſHynſio:qꝛ bñ pnt adhibeꝛi te
ſtes:ſʒ ipſi teſtes ñ debent exaĩiari ſimul:ut pro
batur i. c. ut offic um de bẽti li. vj. ubi ꝓpt gra
nitatem facti inbetur duas religioſas perſonas
adhibeꝛi in exaĩatione teſtium. æ hoc eſt bonum
ↄſilium in qualʒ cã: ut teſtis poſſit conninci de
falſo:ad h̊ qðᷣ nõ. Inno.in.c.albericus.j.ti.i.
2 qð dicaʒ in.c.ſicut.e.ti.⁊ ſie arguendo ex dic
to.c.nt officium ꝑ locũ a ſpãli ſatis ꝓbatur ꝙ ᷣ
actis indicialibus non ſit nece teſtes adhibeꝛi:
tene ergo primũ. Et aduerte quia nõ oĩa ꝗ ſcri
buntur in actis ꝓbantur per ſolam ſcripturam
notarij: ſed oʒ ꝙ ſint de actis. unde tʒ Lapꝰſua
alk. lxxx viij. ꝙ inſtrm procurationis uel delega
tionis ñ ꝓbatur per ſolam ſcripturam tabellio
nis abſq; inſcriptione teſtium: qꝛ iſtañ ſun actia
indicij ſᷣm eum.quod bñ nõ.er nidetur eum ſeqᷣ;
do. an. hic ego allego Inno. in. c. cum in iure
8 of.deł.ubi nõ. dicit:ꝙ ſola ꝓductio inſir̃oruʒ
eſt de actis:et ſic de prodnctione ſcriptura tabel
lionis facit fidẽ dumtaxar:⁊ ſic intelligit.tenoꝛc
t inſtr̃i nõ probat:niſi aliter ſolẽniter fuerit exẽ
platum. refert alios tenere Zrium:⁊ de hoc ulti
mo aliquid.. in pꝛarica tñ cantuʒ eſt ſeꝛuar̃ con
ſuetudinem regionis: ⁊ ubi de ea nõ apparet: te
ſtes adbiberi in omnibus actibus pindicialibꝰ
ꝓpter opi.õrias ⁊ ꝓpteꝛ nõ.in.d.l. in donatiõi
bns. ¶ Blo. in. v. citationes ſcribuninꝛ ? põit
aliquos effectus: ut pʒ in ea:ſed non ponit me
liores effectus.ego dico ꝙ citatio eſt fundamen
rum iudicij: inſti. de pe. teme. iti. in fi.? omnia
q̃ fiunt in preiudicium abũtium ſine citatide nõ
ualent: ut. c. omnia æ. c. caueant.iij.q.ix. qnimo.
2 ſniĩa lata in fauorem abſentis non citati nõ na
let: ut eſt glo.nõ.in.l.ea que.C.qũo ⁊ qñ iu.fac

.l.furioſo cum ibi nõ. ff. de ꝛe indi.iõ ut appeat
nalidiras actus deſcribuntuꝛ citationes. ed

hoc ⁊ S tex.op.glo.nam ſi creditur nuntio ci
tanti:fortius dʒ credi iudici:⁊ ſic non debet eſſe
opus ſcribẽ. ſo. glo.ꝙ bodie non cꝛeditur Et

¶ He pꝓbatonib.

nuntio niſi ſit iuratus: æ hoc m ↄſuetndinem
lombardorũ:ſed auct᷑e ⁊ diſpoſitione hꝰ. c. non
qʒ credi ẽt tali nuntio: ſed oʒ ꝙ legitime cõſtet
ut hic in fi.uult ergo glo.ꝙ hodie etiam nũtio
ii credatur. ⁊ h̊ etiam tenebat Jo.nt hic refert
Jo. an. dicebat hoc tñ ſub dubio forte: uel ſecũ
dum enndẽ Jo. ſaltem quo ad boc cꝛeditur nũ
tio:ut negans cogatur inꝛaꝛe ſemon citatum. S.
de reſti. in inre. ex liteꝛis.ſed Inno. ? Hoſti. ſẽ
tiunt prium dicentes ꝙ ius nõ uetat nũtio cꝛe
di ſed iudici.æ rõ diuerſitatis eſt: quia officium
indicis non eſt citare qnimmo dʒ hr̃e notaꝛium
qui ſua geſta conſcribat:ſed officium nuntij eſt
citare:non ergo miꝝ ſi ſibi creditur. Itẽ gꝛaue
eſſet etiam ꝑtibus ſi nuntius hꝛet ducere ſecum
notarium i citationis actu. Aliaʒ 20em inter nũ
tium ? indicem addit Goff. dicit eniʒ ꝙ fꝛequẽ
tius oritur alteꝛcatio inteꝛ iudicem ⁊ partẽ ꝙᷓ ĩ
ter nuntium ⁊? ꝑtem: ⁊? ideo minns credi iudici
q; nũcio: ? ſic trãſit Jo. an. bic ſupꝑ iſta glo. ſed
ſuper tex. refert opi. Hoſti. qui dicit cꝛedi nun
tio ſi eſt iuratus ſicut creditur tabellioni.ſ.pᷣma
facie.nã ſi negatur citatio non ↄnincitur negãs
per ſolam aſſertionem nuntij: æ ideo ntile ẽ ſecũ
dum eum nt teſtes adhibeat in actu citationis:
ar. in. c. ſacro de ſen.ex. ⁊ in. c.ex lr̃is ð in inte.
reſti ſecundũ hᷣ dicit intelligendum ꝙ nõt.de
ap.cũ parati.de dolo ⁊ contum. cũ dilecti Ego
ꝛemitto te ad nõ. per Cy. ⁊ alios in.l.ſi quis de
curio. C. de fal.et plene dicam in. c. cum parati
de ap.nec placz mihi indiſtincte hec opi.unt non
poſſit negans citationem ↄuinci ꝑ nuntium. ad
quid enim nuntius hẽet officium publicum. ma
gis enim dʒ ſibi credi qui deponit ſuꝑ ꝑtinenii
bus ad officium ſuum ⁊ i facto non ꝓpo: ꝙᷓ ꝑrti
neganti ad ↄmodũ ꝓpᷣum. ar. bic ? in. c. ad au
dientiam de pᷣſcrip. æ licet dicatur nuntius nilis
fortune: iñ ſaris eſt ꝙ fuit approbatus in illo of
ficio: aꝛ. in. c. pterea de teſti.cogen. ubi bo.tex.
dicam latius in. d. c. cum parati. æ concludendo
aliqua dicta Inno. ſupeꝛ tex.qᷓ facinnt ad mãm
hꝰglo.dico ꝙ lẽis ſigillatis ſigillo iudicis conii
nẽtibꝰcitationem ẽt ſine ſcriptura tabelliõis dʒ
ſtari ? citatus dʒ credẽ ſecundũ m ea ꝗᷓ plene di
xi in. c. pꝛeteꝛea de dila. ⁊. c. poſt ceſſionem. S e.
2 ̊ Moſti.?æ Inno.idem ẽ ð is qᷣbꝰiudex dat
pfateʒ nuntio citandi:qꝛ iſte ̃e nõ ſũt de actis
quid ergo debet ſcribeꝛe notanus. dicir Inn. 2
Hoſti.ꝙ dʒ ſcribẽ citatiões.i.relatiões nũtioꝝ
citantiũ ſen Eas citatoꝛias poꝛrigeniiũ ⁊ pntan
tium. uel citationes.i. pꝛecepta impoſita nuntijs
de citando:⁊ h̊ͥ nlrimum communiter nõ ſernat
ſecundũ Jo. an. hic ⁊? male.unde dico ñ diſiunc
tiue ut loquũtuꝛ doc.ſͥ copulatiue: ꝙ dʒ notqtꝰ
in actis deſcꝛibẽ cõmifſionẽ nuntio factam de ci
tando ⁊ relationẽ ipſius nuntij qualiter citauit.
7 hoc ſentit Hoſti. hic. ꝓbo rõe:nuntius ñ dʒ
aliquẽ citare niſi receperit ſpale mãdatũ in dicis
de cirando:nec ſufficir licentia generalis:in qua
fuit officinm ſibi cõmiſſũ:ar. in...fi. C. de exbi.

ſ

SRN,,
blec, 4 ,
in ci
ſeubte Pl
air i emmm iu
ur auli ann

ſer udaſ iinni
ſymreltan
Aulmtfigula g
irommnreg t n
iſcum mini mmndn
mmimnnm mnieniin
Ingikutondm m
tee Mabitgnmn,
Htinfrnüntcnmin an
Npawererg in miue
ſuonen mns ian tdm
Goen olaa ta.
liannmngenntimſ
üctnnmtzin⸗
ihtienlnm
Mrnirnkuct
NAdſtiNt
anteßa ein
glmmmſmetin
antnihinn
Nutlrs Mi

iſͦ iien 1bn
li teree
unhfdid⸗ Aizl
anmnrtli dſdd
lrnnn N

1 n

egen tſin niyns gedli iodſi
Emnn Jamn be ſnn ſn go. ed
ſn o. oſi geicet gec Uun
nuwsſat gedin belioniſn
ugm Ctdio non orincir negs

Ucrudnen nuni:Rded wle iſech
nn Meshbeninnn Entont⸗
o elen a tin cc ios nin.
mchsdin inlincm o ud⸗
cdhocannn ädlu ,
r Ati,ſ
Narnr am an ui
mubi incltnae keropi nr non
Unmnonen ouindioruninn, ad
nsbie oficlun podicom. a
geci goidcoriſo MWeni
nſoomtiſaoo von ppori i
oi ppon a hit tintad 49
b. lcer cumn Nuntins ulis
sgun ahoenn loo
cogen ido .

denen de i
in dCn lt CohlntendO

end erier ichinn Arin
gs ſoloisſl dstcni

nopen a ne Gepnon D si

n.

. ſol .
nerngun in
ron doc. oftaunnde
gonn 8 corncion imonin
decidet⸗⸗ vs funih ſc,
rtaniontih or otienanit

,ſeentis 9
ſat

e Gnſin
ſicum

ꝛeis. ⁊ boc ibi expreſſe tʒ Bart. alleger Inn.
in Zrium hic ſed certe poteſt intelligi ita:ut non
ſit Zrius:⁊ plus dico ꝙ non dʒ iudex citaꝛe niſi
ad petitionem ꝑtis alias non ualz citatio: ut nõ.
idem Mrtolus in. l. ad ꝑemtorium. fl. de iudi:
dixi in. c.i. S. de iudi. Itẽ ꝑ bãc ↄmiſſionem nõ
ꝓbatuꝛ ptem fuifle citatam:⁊ ſic non includeꝛet᷑
naliditas actus:ar.in cle.ij.ut li.pen.iõ utile et
quaſi neceſſarium eſt nt notarius ſcribat quali
ter index ad petitionem ꝑtis iniunxit nuntio ut
ciraret titium:et ꝙ nuntius ꝛeuerſus ꝛetulit ſe ci
taſſe:et in multis locis fit citatio cum cedula no
taꝛij:et ꝑ hec ſit expedita bec glo. ¶ Blo. i. F.
dilatiões q̃rit ad quid ſcribuntur dilatones. red
dit tres rões.prima nt ſciat᷑ qtum cõtineat una
queqʒ dilatio:ſi foꝛte poſtea negaret. fa an ſciat̃
an fuerit ꝑemptoria nel ñ.nã pᷣma ñ dʒ eẽ ꝑemp
toria niſi ex cã de dilat.c.i.⁊ inhoc gloſ.duplici
ter male loquit᷑ prio qꝛ.c.i.de dila.loqt de dila.
citatoria:⁊ tex. hic loquit᷑ ð dilatione deliberato
ria uel ꝓbatoria. Itẽ ⁊ citatoria põt eſſe ꝑemp
toria etiã ſine cõ.dũmõ nõ ſit nimis bꝛeuiſ:⁊ ſic
loquit᷑.c.i.de dila.ad hoc.xxiiij.q.iij. de illicita
2z. lI.ↄtumacia. ff. de re iudi. Deliberatoria uero
nel ꝓbatoria ſemꝑ intelligit᷑ pemproria ſiñ qua
libet alia cã ẽt ſi nõ exprimat᷑: ut pʒ.iij.q.iij. of
feratur ⁊.l.fi. ff. de fer. dixi plene poſt gl.i.c.ij.ðᷣ
dila. Tertia rõ ſm gl. ut ſciat qñ quis poſſit pu
niri ut contumax:qꝛ nõ debet quis excõicaꝛi uł
miſſionem pati:niſi poſt tertiam citationem uel
unam ti ꝑemptoriam ĩ expenſis m factis per al
teram ꝑtẽ porerit condẽnaꝛi ex ↄmmacia ĩ pᷣma
citatione. ¶ Hõ. bñn hãc gl. ad plura.pᷣmo ꝙ ñ
dʒ miſſio fieri niſi precedente tertia citatione uł
nna ꝑemptoria:⁊ ꝙ poſtea non requiritur alia
citatio in actu miſſionis: ſicut obſeruatur in ex
cõicatione:ut in.c.ſacꝛo de ſen.ex.⁊ in.c.i.de in
di.h̊ etiam uoluit gloſa.in.il.ſi finita.F. iulianns
.ff. de dã. infec. ubi ꝓbatur nide ꝙ dixi in. c.i ð
indi. z. c. qmn. S. in alijs ut li.non conte. ¶ 2 nõ
quod ex pᷣma citatione licet non poſſit ꝓcedi ad
penam contumacie põt im ꝓcedi ad condẽnatõ
nem expenſaꝝ qᷓs fecit ꝑs pns idẽ nõt.in.c.que
relam de ꝓcur.nbi plenius de hoc.hoc tñ limita
vm ea que dirxi in.c.cum dilecti de do.⁊ cõ. ubi
oĩo uide.¶ Tertio nõ.ex gl.iudicẽ nõ debẽ cõ
mmacem condẽenare:niſi ſibi prius conſtet ð cõ
iumacia:ad hoc.ij.q vj.ſi quis. Et aduerte ad
unũ nõ.dictũ Har. qð repetit in duobus locis
in.l.ſi finita.S.iuł.ff.de dam.infec.⁊ in.l.multũ
intereſt.ff. ð cõdi.⁊æ de.ubi dicit: ꝙ ẽt preſuppo
ſita ↄtumacia ſi tñ iudex eã ignoraret nõ nalʒ ꝓ
ceſſus co ntumacie punitiuuſ ſen fundatus ſupe⸗
otumacia:qꝛ ignoꝛat id ꝙ ẽ cã ⁊æ fundamentum

ſui ꝓceſſus dicit de h̊ caſum in.l.h̊ ãt.F. i.ff. ex

qͥ cau. in poſ. ea. ⁊ allegat Inno in. c. cũ oↄrigat
de of.deł un dicit ſe reprobaſſe ſemel quendam
ꝓceſſum i quo pᷣus erat facta condẽnatio ↄtũa
cie:⁊ poſtea erat facta relatio ꝑ nuntiũ de citatõ
ne:iõ dicit cautelã eẽ ut iudex dicat niſis citatio

Quoniam ôtra.

nibus relationibus contumacie ⁊ toto proceſſu
⁊c.⁊ dic ꝙ licet ſit lutum:n tũ credo neceſſariũ.
ſatis enim eſt ꝙ ex actis pateat ↄtumatia: ⁊ ſic
oſtat indicem inſtructum:facit.c.i.de.ſen.ex.⁊.hᷣ
bñn nõ:qꝛ doc.nr̃i non ponunt. Nunqd ãt ſuffi
ciat ꝙ nuntius retulit nota.dicit. Har. ĩ pᷣalł.
F.iulianus ꝙᷓ ſic:qꝛ per notariũ põt fieri fides
indici:ſicut ⁊ inſtr̃a poſſunt ꝓduci ſoli notario
:l. eos. J. ſupeꝛ his. E. ð ap.ex quo concludit n
eſſe neceſſe ꝙ cõmiſſiones de citando uel relati
ones nuntioꝝ fiant iudice ſedente ꝓ tribunali:
ar.l.ſed interpelletur.ff.de arbi.⁊ nide qð dixi
in. c.ij.ð dila.⁊ qð nõ.in.l.a ꝓcedente.C. de di
la.quod bñ nõ.ꝓ intelleciu hꝰ.c. ¶ Blo. ſupeꝛ
V. recuſationes colligit:ꝙ iudicis recuſatio dã
da eſt in ſcriptis:alłat in ar.j.ð ap.ſecundo req̃
ꝛis. dicunt Moſti.? Jo.an.ꝙ in hoc nõ egemꝰ
argumento: qð eſt expᷣſſuʒ.C. de iudi.l.apertiſſi
mi:ꝙ recuſatio danda eſt in ſcripti duerte
fateor enim ꝙ danda eſt recuſatio in ſcriptis ꝑ
.l. aꝑtiſſimi ⁊z.l.cum ſpãli. C. ð iudi.⁊ ibi gl. for
mat libellum recnſationis:⁊ tʒ Spe.in ti.de re
cuſa. J.fi.V.ad h ndeo.ſed dico ꝙ boc ñ col
ligitur ex iſto tex.hic eiʒ ſolum pᷣcipitur ut acta
redigant᷑ in ſcriptis ꝑ notaꝛium cãe.nihil enim
diſponitur de ꝑte an ⁊ qñ debeat aliquid facere
in ſcriptis.⁊ regulariter pᷣter ſñiam ⁊ recuſ atiõʒ
2 libellum nil dandum eſt ꝑ ꝑtem in ſcriptis: =
de libello adhuc ſunt opi.ut nõ.in.c.i.de libel.
ob. tʒ ẽt Hn.in.d.aut᷑.niſi breuiores ⁊ fac qð
ſtarim dicam in ſe. glo. ¶ Sed quero ad quid
ſcꝛibitur ꝛecuſatio.glo.iſta ꝛñdet ꝙ quo ad effec
tum iudicandi naliditatem uel inualiditatem pꝛo
ceſſus:qꝛ ꝓpoſua ꝛecuſatione index non dʒ pꝛo
cedere ſuper pꝛincipali:⁊ ſi ꝓceſſerit caſſabitur
q̃cqd facit poſt appel. ¶ Mõ = pondera gl. qᷣa
ſentit apeꝛtiſſime:ꝙ niſi appelletur ualet pꝛoceſ
ſus geſtus poſt propoſitam recuſationem/dẽ
tʒ Inno.i.c.cuʒ ſpãli de ap.⁊ ibi dicam an hoc
ſit nerum indiſtincte.melius eniʒ ibi cadit qᷓ;ᷓ hic
¶ Blo. in v. exceptiones colligit in prin. ꝙ ex
ceptio danda eſt in ſcriptis:æ redigẽda ẽ i acus.
Hoſti.dicit ꝙ de neceſſitate nõ eſt exceptio poꝛ
rigẽda ĩ ſcriptis: ſed redigenda tm in aciis per
notariũ cauſe:⁊ bñ loquitur. declara nt dixi in
glo. pꝛecedẽti. ¶ An aũt ſufficiat ſcribeꝛe excep
tiões ⁊ offeꝛꝛe ſcripturã iudici abſqʒ alia ueꝛbo
rum expreſſiõe.nide glo.in.c.appellatio de ap.
li.vi.que concludit ꝙ ſic. ⁊ facit ibi tex.in arg.
¶Sed op. 5 tex. de ſuꝑfluitate. nã. S. pmiſit de
recuſatiõe:⁊ nũc iterum ſubmittit de exceptiõe:
cum recuſatio non ſii aliud q; excepiio. glo.iſta
reſpõdet ꝙ exceptiões proprie ſũt ille que pro
ponũtur ↄtra aduerſariũ uel õ reſcripiũ.recuſa
tio nero cõtra iudicem: ⁊ ſic nulla ſuperfluitas.
¶Q Hõ bñ gl. ꝙ ꝓpꝛie ⁊ ſtricte recuſatio nõ cõ
prehẽdit᷑ ſub v.exceptõis:⁊ ſic vr ꝙ ĩ mã odio
ſa v. exceptio non comprehendit recuſationem:
z i mã larga ⁊ fauorabili ſic:ꝙ nõ. ꝓpt᷑ ſtatura
imponentia Pehant excipienti:ut nõ extendantur
4

1

ad recuſantem inditceʒ. alia dicta glo. ſunt claꝛa.
In fi. adde quod plene nõ. in. c. ĩteꝛ ae
de re indi. ⁊ in. c.paſtoꝛal.de excep. ¶ Gl. i. V.
petuiones qrit quare petitiones debent daꝛi in
ſcriptis:⁊ Iendet ut ĩ ea pʒ.Dʒ aduene tu:qꝛ ut
dixi in alijs gl. pcedentibus hic non ꝓbatuꝛ ꝙ
petitio ſiue libellus dʒ dari in ſcriptis:ſʒ ꝙ debʒ
redigi in ſcriptis ꝑ notarium ce:⁊ h̊ uꝛ ſemper
neceſſarium ĩ et canſis ꝗᷓ expediunt᷑ ſimpliciter z
de plano ſine ſtrepitu ⁊z figura indicij:de quo
dic ut dixi ⁊ nõ.in cle.ſepe de v.ſi.¶ Æê gnalit
an naleat indicium ſine libelli oblatione dixi in
.c.i.ð libel. ob. Mõ tñ ex ꝛõnibus glo.ꝙ n ſolũ
interẽ ꝑtis libellũ offerre:ſʒ ẽt iudicis qͥ hẽt for
mare ſniam ſᷣm formam libelli:ex q infeꝛ ꝑtem
n poſſe remittere inuito indice ↄfectionem libel
li:de hoc in dicendum ur nõ.in. d.c.i.⁊ in dicta
cle. ſepe. ¶ Gl. i. v. Henſiones qrit qre Henſiõeſ
rediguntur i ſcriptis. Nendet ut appareat li. con
te. eſſe factam ⁊c. ut in gl. n qꝛ tex.mã
dat hic interrogationes ſcribi de quibus iterꝛ0
gatiõibꝰ itelligit. Gendet dupliciter.pꝰ itelligẽdo
de poſitionibus qᷓs fecit actoꝛ:ſuꝑ quibus nult
aduerſarij cõfeſſionẽ hr̃e.unde exponit interro
gationes.i.poſitiones:⁊ ad iſtas poſitiões ꝛeus
ſyndet: aut per.v.credit ſi ſolum fnit iuratum ðᷣ
calũnia: aut ꝑ. v. aſſertiuũ:puta concedo ſi fuit
iuratũ de neritate.⁊ ex hoc ⁊ ex tex.glo. colligit
dꝛam inter ſynſionẽ que fit ad libellum ⁊ illaʒ qᷓ
fit ad poſitiones.nã pꝛima appellatur Genſio.fᷣa
appellatur cõfeſſio: ut ĩ r̃a.¶ Scðo ĩtelligit gl.
tex.i interrogationibꝰ ꝓpꝛie ſũptis:que.ſ.fiũt a
iudice ex officio ſuo.xxx.q.v.indicãtẽ.dicit etiã
ꝙꝙ ps põt ĩterrogare ꝑtẽ æ aduocatus cetio: æ na
ler henſio ꝑ iura alł.ĩ ea. H5. ex gl. plura. pꝰ
ꝙ largo ſumpto nocabulo interrogatio poteſt
dici poſitio:ſʒ ꝓpꝛie ⁊ ſtꝛicte dꝛa ẽ iteꝛ iteꝛroga
rionẽ ⁊ poſitiont.qð nõ ꝓpter ſtatuta.⁊ drnt in
hoc:qꝛ poſitiones fiũt aſſertiue:ita ꝙ ponens ĩ
ea cõfitetur ĩ ea cõtẽta:de iureiu.c.cũ ĩ poſitioni
bus ⁊.c.ij.de teſti.li.Vi. ſed iterrogationes fiũt
iterrogatiue.ita ꝙ iterrogans nõ cõfitet᷑ ut dixi
in. c. fi. de cõfeſ. Itẽ poſitiones fiũt a parte: ut ĩ
c.i.de cõtfeſ.li.vi.⁊ ĩ cle.ſepe de v.ſi. Interroga
tiões uero fiũt a indice.l.i.ff.de ĩter.ac.⁊ qð ibi
nõ. ⁊= de his dꝛijs nide bo.gl.i.d.c.i.de cõfeſ.⁊
ex h̊ dico limitãdã iſtã glo. in fi.dũ dicit:ꝙ etiã
pars ⁊? aduocatus pnt iterrogare.dic eniʒ ꝙ Iʒ
naleat Gnſio de facto emanata: ꝑs tñ nõ renetu
ad talẽ iterrogationẽ Nendere:ut nõ.gl.i.d.l.i.
2.l.ſi ſine irerrogatõe.ff. ð iter.ac.nõ.gl.i.c.pe.
de inr. calũ.nbi habes bo.glo.de his interroga
tionibꝰ:⁊ ibi aliquid dixi nide enã gl.in.c. indi
cãtẽ pᷣal.que nõ.dicit ꝙ ſi ꝑs nult ĩterrogaꝛe oʒ
ꝙ pꝛiꝰ ponat.ſ.faciẽdo poſitionẽ ⁊ ſic cõfitẽdo:
2 ſic ne nideat᷑ calũnioſe ĩterrogare:ſed a iud eſt
cũ iudex ĩterrogat:remediũ g ẽ nbi ꝑs nõ unlt
ꝓfiteꝛi ꝙ iploꝛet officiũ indicis ut ipſe ĩteꝛroget
ut nõ.i.d.l.i.⁊ de mã poſitionũ nide ĩi.c.i.⁊.ij.ð
ↄfeſ.li.Vi.⁊ in.d.cle.ſepe.⁊ per Inno.i.c.qudũ

¶De ꝓbauonib.

.ij. de elec. 2 ꝑ legiſtas in. I.ij. E. de iur. ca. aliqd
tetigi ĩ. c. pe. pal. ¶ Scðdo nõ. ex hac gl. ꝙ Gen
ſio ꝗᷓ fit ad libellum n eſt ꝓpᷣe ↄfeſſio.nã tex.po
nit bic iſta nt diuerſa.qd ãt ꝛleuat cõfeſſio ex qꝰ
reus conteſtando negauit ↄtenta in libello:nõ.
in. d. cle. ſepe. v. ⁊ qꝛ in gl.ij. in fi.æ nide in ſpe.ĩ
ti. de poſi. F. iij. V. Ij pꝛonus. ltio inqnãtũ
gl. dicit ꝙ aduocatus itenogat: limita ut. S. Itẽ
intellige qñ clientulus h het ratũ: uide qð le. et
nõ. in. c. cũ cãm ð ap. uero qꝛ tex: mandat
inſcribi pfeſſiones:quid ſi ꝑs nouit rndẽ ſed ta
cuit. OQ Gl.i. V. ↄfeſſiones dicit ꝙ dz ſcribi ip
ſa tacituꝛnitas.ſ.ꝙ ꝑs ĩteꝛꝛogata tacuit.nã ex hᷣ
habetuꝛ ꝓ ↄfuẽte.ff. de int᷑.ac.l.de etate..q ta
cnit ⁊z. J .nihil. Item dicit Jo. an. q; ſi negat dʒ
ſcribi negatio:⁊æ bñ eadem rõe qua ſcribit᷑ cõfeſ
ſio ⁊ taciturnitas:ſubmittit tn gl.ꝙ buiuſmodi
ofeſſiones ꝗᷓ fiunt poſt li.ↄte.pnt ꝛeuocari ſi do
cetur ð erꝛoꝛe. Et nõ.ꝙ gl.loquitur ð pefeſſio
nibus factis poſt li.cõte.de ãtea factis nil dicit.
dic tñ plene de hac mã ut dixi in.c.fi.de confeſ.
¶ Blo. in. v. ꝓductiones inſt: oꝝ queꝛit qua?
ſcribuntur iſte ꝓductiones:ex quo inſtr̃a ꝛeꝑiũt
in iudicio. ndet ut ſciatuꝛ an fueꝛt ꝓducta ipᷣe
competenti:quia poſt concluſioneʒ in cã ꝓduci
ñ pñt:de fi. inſtru. cum dilectus. ¶ Mõ bn glo.
qꝛ uult:ꝙ ſi de facto amittat᷑ ꝓdnuctio iſtꝛi pꝰ cõ
cluſionem in cã illa non releuat. Contrariũ ſen
tiunt do. ð rota deci. v. ubi iudex ſciens cõcluſi
onem admiſit aliqᷓ qᷓ non debebat admitteꝛe. uẽ
eiʒ tunc reuocare concłonem:aꝛ.c.cum ꝛenũcia
tur. xxxij. q.i.admifſio eim unius orioꝝ ẽ alteꝛi
us excluſio:facit quod nõ.gl.in ſili i.c.i.de ełc.
li. vj. ¶ Ego puto hoc ueꝝ indiſtincte nbi cã le
gitima ſuberat:qꝛ tunc põt reuocaꝛe ſuã interlo
cutoriam.ð ap.cum ceſſante ⁊ facit.c.paſtoꝛalis
in fine de cã poſ.? ꝓpe.quã ſatis tacite ꝛenoca
nit ꝑ actuʒ ↄrium:ar.c.ex ꝑte.el.iij.ð ap.⁊.c.cũ
Ul. de conſti. Si ãt cã ltia non ſuberat adhuc
puto idẽ:ſi aduerſa ꝑs fuit pñs et ñ õdixit aꝛ.l.
quod iuſſit.ff.ð re iudi.et ſibi imputari põt:ar.
.vl. acta. ff. de ꝛe indi.et qð le.et nõ.i.c.cuʒ cauſa
de teſti. in fi.ſi ãt ꝑs ignoꝛauit nel ſcinit et cõtꝛa
dixit ac appellauit n credo.ꝙ ꝓficiat admiſſio
ſolius iudicis ꝑ nõ.i.d.c.cũ ceſſante er ꝑ Inn.ĩ
.c.queꝛelã de elec.et ĩ.c.ſacꝛo de ſen.ex.? Dã.iĩ
d. . quod iuſſit. ¶ Blo. i. v. interlocutões qꝛit
an ꝑ h̊ iterlocutoria ſit i ſcriptis feꝛẽda.ſnder
ꝙ n:qꝛ hic tin dr̃ ꝙ ꝛedigat᷑ iĩ actis:n ãt ꝙ feꝛa
tur in ſcriptis. (Ms br hanc glo.qᷓ fac ꝓ his
que dixi ᷓ ſuꝑ glo. recuſatiões:⁊ rectius loquit
hic glo. qꝙᷓ; fecerit ibi ⁊ ĩ glo.ſe. Aliud dicit gl.ĩ
diffinitiua.illa eniʒ feꝛẽda eſt in ſcriptis iñ non
diſpõne huiꝰ.c.ut õ dixi:ſʒ alioꝝ iuriũ.ij.q.i.in
pꝛimis adde.c.ſi.de re iudi.li.vi.⁊.l.i.C.de ſẽ.
ex pꝑicu. reci. ¶ Blo. i. v. appellatiões ⁊ ſe.ſũt
clare: æ nõ.ex glo.illa i.V. renũtiationes.ꝙ peꝛ
concluſionẽ i cã pꝛecluditur nia non ſolum pro
barionibus ſed etiã allegationibus que ↄſiſtũt ĩ
iure et in facto:uide Inno.in.c.paſiorał de cã

lſie /
uti, a
ſabin

iiin
61oN mu⸗
im hihi
ſoto olne

“
ℳ

Iwurankzahenè uinn

dieane
dbiſmrſinl
ininied! gliu⸗
ſet tim. nyin/

Gicinunn A d,
nebeuſr aii ⁰²
,itanhtſiitn d!,
riinniſochmsianati
fictamrNeiung ſt
Tülmtkns Iamatr
6fnmenghenetnn
lvarintiſan e 5
Entrteet Ain Nd
Kimn Gärcidan n
üüntekbarſorhe
Aleckintnan;
umptmtüstna
N⸗ nigtſnam

„. Abi /
niilni e dut
Wa
nnn aiin

–
l 4
===

. M

1
*

nin,
inin

drriin in rn
nt .

g⸗ Anme
ſaſn ſen⸗
*&

N

ke cgicg

legſi
iche⸗ nli
lEtintna
N ego⸗
darrſimnde iante⸗

. an nons iget
1.Aals i lrni
8 ceni Crinun; 1
ticin . ,ſ lninnegt
Hõ ero 4
Kflones. Gigſis krfnn

Nli ſ W ot ntitt
nig c lerued Gſain
Pfrarſein: Gitu nalt it

A ue lceenr ſ

tndet do
„y ll. ſi eggrd.
or din öe PAntgrg,

Mmnins ſhninn l ſr iͤt
unntlorg e 8
. Ernz do
oſi 8 inud ſiſi
dehrtün lifinisnldiet.
1 H
amsnniſkemn
dedamſcanm mircn naca
miucn ganenihe
Ndn Concoſong c plnd
untn an lmg high
I A.ααααρ
Valdun,ntm Aonmmil
mon our r ins d
ijq; orortebr anfnner
r CoNctononesn ,Aun müc
Inſſocinvnins Nep e den
1grod ö gn ticndeit:
no hoe dernndſnce didd
imnc hotcnocan ſd ineri⸗
cum celme r cir paſionis
12 ppe ni is une mot
Gnnar e id hn
aa Ha N nadd
etadit isi ünnu
dniiaſtinnunſian
xmdnnad ea i n i
ſi gigemi ule
luri ehh g Nin zni
4 iocNiuſdlb nd
65 a iclde nat i
4 ( enetcntdts
e iſniis ſeida a
cnonuſt iſenii iirge

ſo.iein
c l elibel
de ge lein t
e... 5 Nrpelnis; .
. W i, winnnen
a go numn i
gnedd d ſi

poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ glo.in.c.cũ dilectus de fi. iſtru.
¶ BGo. in. v. loca ⁊ tpᷣa querit de quibus locis
2 tpibus ĩtelligit tex. ridet ꝙ de his in quibꝰ H
acta ↄfecta ſunt:æ de loco ⁊ tpᷣe ĩ iſerẽdis iſtꝛis:
2 quare inſerantur nide tex. cũ ibi nõ. in. c. abba
te ſane de iudi.li.vi.ad fi.⁊ in fi.glo.uide circa

boc quod plene dixi in c.iĩ S. e. ti. in glo. in ner.
negligentiã in fi. bñ tu inuenis hanc gl.
ꝙ etiã in foꝛo aĩe hanc penam que parti eſt iter
eſſe meruere debet:qꝛ negligẽtia nel dolo ſuo hᷣ
damnum prouenit parti: quod ſentiunt ̊ doc.
ut. . dicã. ⁊ nide latius in.c.calũniam de penis
er idem in aduocato:uide gl.i.c.i.de ofeſ.li.vi.
nide tũ oĩo ſing. dem Inno. i. c. ſicui dignuʒ de
homi.circa fi.ubi uult ꝙ in foꝛo aie quis teneĩ
ad emẽdaʒ damni:qñ fuit in dolo ulł lata cu pa
que eqparatur dolo.l.quod neꝛua.ff.depo. ſecꝰ
ſi fuit in leni nel leniſſima culpa.lʒ eiʒ tũc poſſit
agi ad emdam daãni in foro contentioſo.l. aqł.
que tendit ad ↄſeruationem pꝛimonij: ut.i.i.l.
aquit.ff. ad.l.aquił.ſecus in foro aĩe:ſed impo
netur pnia iu modum culpe:ar.xv.q.i.inebri
auerunt: quod perperuo nõ.⁊ adde glo.ſin.ĩ.c.
frat᷑nitatis.xij.q.ij.que dicit:q mera pena nõ
babʒ locũ ĩ foꝛo pniali. ¶ Sed quero ad decla
rationẽ mãe hꝰ gl.quid ſi iudex nõ eſt ſoluendo
dicit Hoſti. ſupeꝛ tex.ꝙ alia pena mulcrabitur
ad arhitrium ſuperioꝝ alle.j.de male.c.ij. et de
do.⁊ comu.finẽ.facit pro dicto hꝰ glo.c.ð mul
ta. vᷣ his quoqʒ ð pᷣbẽ.⁊ pro dicto Hoſſti. facit
hec ha cũ remiſſionibns.S. factis.Et credo per
uerbũ caſtigetur hic poſitum:ꝙ non ſolum puni
etur ad intereſſe partis: ſed enam arbitrio iudi
cis ſᷣm modum culpe:ad hoc bo.tex.in ſiłi in.c·
ſacro de ſen. ex. ⁊ idẽ uidet᷑ ſẽtire hic Inn. i v.
animaduerſione ⁊ alle.inſti.de obli.que ex qnaſi
delic. ĩ prin. Sʒ qro qñ iudex dẽ ↄmittere hanc
negligẽtiã nt ſic ſit locus pene.ſo.dicit Moſtiè.
an negligir hr̃e tabellionem nel duos uiros ido
neos: uel negligit aduertere quid ſcribat᷑: ?z ꝓp
teꝛ hoc aliquod falſum committitur qð foꝛte po
ſtea reprobatur: æ ſic oʒ ð nono ꝓcedẽ ⁊ grana
tur ps laboribus ⁊ retractatur ꝓcefſus ſᷣm eũ.
HNõ bñ hec dicta Hoſt. ꝙ locum hẽéat pena
etiam ſi non diligenteꝛ animadueꝛtit ad id quod
ſcribit notarius:⁊ pꝛo indnco ſam:ibi qui
fideliteꝛ uninerſa æc.¶Glo. nlti.in effectu facit
duo nã pᷣmo oppõit ?æ duas ſołones tradit unã

in pᷣn. aliam ꝓpe fi. ¶ Scðo principalit querit
de nna ꝗqone ⁊ ſolnit fa ibi ſed pone.¶ Op.õ
tex. in fi.in eo quod dicit ꝓ indicis ſnia ? ꝓceſ
ſu nõ pᷣſumẽdũ niſi quatenuſ conſtat ꝑ ltima do
cumenta:quare ob. multa iura. S. de electõ. bone
de renunt᷑.in pnia cum allegatis in prin. glo.ſol
nit glo. primo ſᷣm Jo. qᷓ dixit pſumendum pro
inſticia ſnie ſi de ea conſtat.ſ.ꝙ ſit recte ⁊ iuſte
lata:ſed nõ pᷣſumituꝛ de ꝛectitudine pꝛoceſſus.ſ.
qð ordo iudiciarius fuerit obſeruatus niſi pro
berur per ltima documenta ut hic ⁊ idem ſentit

gloſa. in ſentẽtia excõis:ꝙ licet in ea ſit ſpãle qꝗð

Euoniam ra.

ꝓbatuꝛ ꝑ litteꝛas epiſcopi S.e.poſt ceſſionem:iñ
non preſumitur ꝙ tecte lata fuit ſi negeiuꝛ: ſed
oʒ ꝙ per iudicem uel aduerſarium probetur ꝙ
ltimo mõ fuit lata ꝑ.c.ſacro de ſen.ex. Dꝛedic
ta ꝓcedũt ſʒ Jo.an.niſi acta ſint depeꝛdita: qꝛ
tunc ſufficit ꝓpare ꝑditionem:ut.c.cum olim ð
prini.nt ꝓbertur proceſſus ꝑ teſtes. anm
opi. Inno.iiij.? loquitur commentatorie qͥ fu
it apa:⁊ fecit lectuꝛam q̃ quotidie ntimuꝛ di
ſtinguens inter ſententiam latam pninbꝰ ꝑtibus
nel eaꝝ ꝓcuratoribus a qᷓ non fuit appellatum:
7 illam que non fuit pᷣdicto modo lata ut pꝛimo
caſu:ex quo ↄſtat de ſnia in im pᷣſumitur ꝓ ea:
ꝙ ſi aliqua ꝑtium nellʒ ipſam impugnare ratiõe
pꝛoceſſus non dʒ audiri: ex quo ipe ſententie nil
dixit nec appellauit: alias ſecus.hec opi.n placʒ
glo.qꝛ ſi ſententia eſt nulla ex ðfeciu proceſſus:
non potuit conualidari ex taciturnitate paꝛtiũ.
hoc dictum glo.placet Jo.an.dicit iñũ ſe putare
hoc ẽt fuiſſe de mente Inno. ut ipſe exprimit in
c.cum ĩ iure de of.dele.ſ.ꝙ pñtia ⁊ taciturnitas
operetur ut tranſferat onus ꝓ bandi ĩ tacenteʒ:
non ãt ꝙ habet ↄualidarc ſententiam uel indu
cere pᷣſumptionem iuris ⁊ de iure ⁊ ſi dicas q̃it
ꝓbatuꝛ dicit ꝙ ꝑ acta cãe:quibus producns ſi
ex eis non appet lis conteſiata babetur pro nõ
conteſtata:niſi uictor ꝓbet Sꝛiuʒ:ad hoc addu
cit. c. cum ad ſedem de ꝛeſti.ſpo.de pᷣni. cuʒ oliʒ.
uli ergo Jo. an. ꝙ poſt lapſuʒ decẽnij pᷣſumituꝛ
ẽt pꝛo rectirudine proceſus:ſed nibilominus ad
mittirur pꝛobõ in ↄriuʒ ꝑ aduerſam ꝑtem ſopeꝛ
defeciu ꝓceſſus ſubſtantialis.⁊ intellige in hoc
mlia que hic ⁊ alibi ſcꝛibuntiuꝛ ? maxime ꝑ do.
an. qui more ſuo ſolito plurima iculcat Ego in
effectu comprehendendo omnisa 2 clariſſime ex
pediendo facio tria membra. Aut enim a ſnia
fuit appellarum aut non fuit appellatum: ſed ſu
mus.j. rerminum appellandi. nel ſi fuit appella
tum appellatio eſt nulla ſeu deſerta. primo caſu
quando fuit appellatum ? pendet appellato bre
niter dico ꝙ non preſumitur ꝓ ꝓceſſu:ſed opõ
tet ꝙ ꝓbetur per ſtantem ꝓ ſententia:ut hic ⁊ i
c. cum inter in fi.a Sꝛio.j:de re iudi.nec etiã pᷣ
ſumitur ꝓ iuſticia ſnie:qꝛ ipſa ſententia ⁊ ipᷣius
uirius eſt extincta uel ſuſpenſa per appellatom:
ut in. c. nenientes ð inrein. ⁊ in.c. paſtoralis.ꝗ.
pᷣterea ð of.dele.il.i.ff.ad turpil.⁊.ff.nil no.ap.
pen.l.una. S. integre.uvñ is qui habebat ꝓbare
in pᷣma inſtantia hẽbit ꝓbare nunc:⁊ ꝓbabit ꝓ
ducendo p̃ma acta nel alia de nouo:ut in.c.cuʒ
ad ſedem ð reſli ſpo.z. c. cum Joannes de fi.iĩ
ſtꝛu ⁊.l.per hãc.C.de temp.ap.bec eſt cõmunis
doc. concło in.c.in pñtia de renun.? Innocen.
2 claꝛius Jo. cal. bic ⁊æ peꝛ Inno.i.d.c.cũ ĩ iuẽ
2 niſi ſententia iuſlificetur ex poribus actis uel
alijs legitime fiẽdis retractabi tal ſñia ꝑ indicẽ
appellationis:ut in.d.c.cum ad ſedem. ⁊ nide
oĩo que dicam in.c.cãm de re iudi.⁊? hoc quo
ad primum. ¶ In fo mbro ſi non fuit appella
tum ſumus tn.j. terminum appellandi cõclude
d v

ſic ꝙ reſpectu rectitudinis ꝓceſſus non preſumi
tur: ⁊ iõ ſi citra appellationem quis diceret nuł
lam eſſe ſententiam ex defectu proceſſus ſubſtan
tialis non pꝛeſumeretur ꝓ eo:ſʒ oportet ꝙ po
beiur ꝑ ltima documia ut bic:æ ꝓbatur in.d.c.
cum inter in fi.j.de re indi ubi bo.tex.ſʒ reſpec
m. iuſticie ſentẽtie credo ꝙ preſumat᷑.hoc ꝓbo
per.c.in preſentia de renun.ubi tex. aperuſſime
ſe fundat ſuper anctoritate indiciali:ut.propter
officium æ auctem iudicis pᷣſumatur ꝙ iuſte ꝓ
ceſſerit donec probetur contrarium:ad idẽ. c.ĩ
noſtra de procu. nubi preſumitur ꝓ iudicibꝰ ma
xime lr̃atis ⁊ periiis:nec ob.dicta ſuperius ĩ pꝛi
mo membꝛo: qꝛ ibi fuit apellatum:⁊æ ſi fuit ex
tincta nel ſaltem ſuſpenſa mirtus ſentennie aucte
iuris. ut in iuribus hic allegatis. ſed in caſu nr̃o
licet poſſet appellari: ſatis in eſt ꝙ non ſu appel
latum:⁊ ſic nõ eſt ſuſpenſa nirtus ſententie 2 au
ct᷑is indicialis. rvs bonum intellectum ad
illud. c. in pntia. ſed diceres tu. quar̃ aliud eſt re
ſpectu pꝛoceſſus: ut pꝛo eo nõ pꝛeſumatur:lʒ nõ

ſuerit appellatũ:reſpõdeo ꝙ iura reſpeciu ꝓceſ

ſus nolũt ſcripturã adhiberi ut hic: ⁊ ſic oʒ ꝙ fi
at pꝛobatio per ſcripturã: ⁊ de facili hoc poreſt
fieri adhibendo notarium uel duos niros ido
neos: ut hic. uide in ſimili nõ. dictuʒ Inno ·.iĩ. e:
ſuper his de accu.an fi.nbi d ꝙ ſi excipitur S
aliquẽ ꝙ non eſt clericus ipſe oꝛdinatus habet
pꝛobare:quia iura mandant ſuper hoc has fieri
ij. q.i. ſegum: Idem nõ glo. ij. q. v. in fũma. niðᷣ
etiam Inno. in. c. inotuit de eo qui fur. oꝛ. rece.
ubi dat h̊ pꝛo regula:ꝙ ubi ius exigit ſcriprurã
debet ſolẽnitas pꝛobari per eũ qui ſtar ꝓ ſolẽni
tate ⁊? nõ ꝑ excipiẽtẽ:qð ibi nõ.rõ:qꝛ eſt pꝛeſum
ptio frandis ſi ſcriptura ñ exhibetur:ſʒ reſpectu
iuſtirie iuꝛa n mãdãt ſic ſcripturas fieꝝ:cũ ⁊ ipoſ
ſibile eſſer ſcriprurã ſemper fieri: qm qnqʒ ex ar
gumentis qnqʒ ex pꝛeſumptionibus iudex fũdat
motnum animi ſui ex ſimilibus:ut.l.iij.⁊.l.ob caxr
men. ff. de teſti.⁊ nide tex.opti.in.c. cauſam.J.ð
re indi.merito hoc caſu pꝛeſumitur pꝛo indice:
2 non ſic in alio: ⁊ nõ. bene hanc differentiam:
qꝛ credo ꝙ nemo ſpecifice eam attingit ꝙ nide
rim: æ credo eſſe neriſſimam: ⁊z habes rationem
mulroꝛum iurium: æ ̊ quo ad fm aꝛticnulum.
enio ad teriũ qn.ſ.ñ fuit appellatũ ⁊c̃.⁊ ĩ
boc ſubdiſtinguo:q qnqʒ qͥs impugnat ſniam
aſpeciu iuſticie:qnqʒ reſpectu proceſſus.primo
caſu ant erroꝛ õ ius ſcriptuʒ eſt expreſſus ĩi ſen
tentia ⁊? nõ preſumitur pro ea:nec obmiſſio ap
pellarnionis purgat hoc nicium nullitatis:nt in
.C.i.J.de ꝛe iudi.⁊.c.cũ iteꝛ.e.ti.l.ſi expreſſiʒ.ff.
de ap. 7.l.ij. C. qñ ꝓno. nõ eſt ne hoc intellige
qni ſolum erat expreſſa cã ↄ ius.ſecus ſi eſſet ex
preſſa etiam alia non contra ius:licet ſu contra
ius.litigatoris tunc ſententia non eſt nulla ex h̊
capite:ut nõ. uult Innoc in. c. in preſentia de ꝛc
nun. ⁊ hoc caſu dicendum ſicut quando nulla ẽ
cauſa eypreſſa de quo.j. dicam OQnqʒ talis eꝛꝛõ
contꝛa ius non eſt expreſſus: ſed alias continet

CHe pbatlonib.

notoriam iniuſtitiam: æ tunc adhuc puto ſniam
eſſe nullam:nec preſumitur ꝓ ſententia:lʒ infra
decendium non fuerit appellatum:ut tʒ Inno.
in. c.fraternitatis de fꝛigi.et nẽ bo.tex.ſᷣm unuʒ
intellecinm in. c inter cetera.].de re indi.nbi la
tins Rcam Criz hon continet notoꝛiam in
iuſticiam:ſed allegatur erꝛor patens ex acuis:et
in hoc ſunt opi.naʒ Cy. in.l.i.C.ð erro.cal.idi
ſtincte nẽ cõcludeꝛe ſniam nullam:et iſtum impn
gnantem admittendũ ad ꝓbandũ talẽ erroꝛeʒ:
qꝛ ſnia iuſtificat᷑ ex actis:et cũ ad ea ſẽꝑ ſnia ꝛe
feratur:facit.c.cũ ad ſedem de ꝛeſti.ſpo. Inno.
2 Hoſtiè. hic.poſt eũ ſentiunnt oppeſuum. dicit
cum hic Inn. ꝙ ſi iudex dicit in ſententia ꝑ.a.
7. b. fuit ppatum:nihilominus pᷣſumi ꝓ ſnia:
lIʒ ex actis nihil appareat peꝛ illos ꝓbatuʒ:ar c.
in pnitia de renun. ⁊ de re iudi.cãm ꝛ⁊. ff. ð ꝛe in
di.l.cum ꝓlatis.nec ob.fᷣm HMoſti.ſi dicatur er
rorem fuiſſe expreſſum in ſnia:quia iſte eſt eꝛꝛoꝛ
3 ius litigatoris:et ideo imputandum eſt ei qͥ ĩ
fra decendium non appellanit:nec ob.c.ij.de
pur. nulga. quia ſecundum eum ibi notorium
erat ſententiam non ieneꝛe:tum qꝛ reus fuerat
condẽnatus per ꝓbationem a iuꝛe improbatã:
tum quia fuit repertum publice ↄrium eius qðᷣ
nidebaruꝛ fuiſſe ꝓbatum:ideo potuit ſententia
retractari:de ap.ſolliciindinem. ſi uero.⁊ nõ
bñ caſum illius.c.ij.ſed attende qꝛ ipſe Inno.
ſentit Srium in.c.cum bertoldus.j.de re indi.
ubi dicit ſniam retractandam ẽt citra appellatio
nem:ſi iudex dicit per.a. z.b. fuiſſe ꝓbatum:ut
patet ex actis ſi poſtmodum ex inſpectione acto
rum nõ reperit per illos probatum. ſʒ cõcordo
ꝙ ant iudex non retulit ſed acta:ſed ſimpliciter
dicit per. a.⁊.b.fuiſſe ꝓbatũ:æ procedit dictum
Inn. ⁊ Hoſti. hic aut ꝛetulit ſe ad acta:puta di
cendo ſic: peꝛ. a. ?. b. fuit ꝓbatuʒ ut pʒ ex actis:
2 tunc procedit aliud dicruʒ Inno.a ſic in neri
tare loquitur ibi.⁊ hoc ſentit do.an.hic ⁊ clariꝰ
in. c. cum bertoldus de re iudi.⁊ ad hanc diſtic
tionem eſſet reducendum dictum Cxy. in. d. l. i.
⁊ dictum do.de rota deci cccxxxiuij.ubi dicunt
ſententiam nullaʒ quando erꝛoꝛ pʒ ex actis.all:
dictum MDan de re iudi.paſtoralis in cle.⁊ ar
chi. de ſen.ex.romana.li.vj.⁊æ hanc reddo ratõ
nem ꝓ diuerſitate caſunʒ. quando enim expreſſe
retulit ſe ad acta:tunc clariſſime paret de errore
iudicis:quia nidetur expreſſum in ſententia qñ
cõſtat ex actis ad que expꝛeſſe ſe retuliu:ut patet
in ſimili in.l.penuł. C. de ſenten. que ſine cer.
quanti.⁊ quod nõ. Inno.in.c.fi.de lib.ob.gꝰ
talis ſententia nulla:ſicut quando iudex errauit
in calculo in ipſa ſententia:ut.d.l.i.E. de erro.
cal. 7.l.i.ff.que ſen.ſine ap.ꝛeſcin.ſed in alio ca
ſu quando expreſſe non ꝛctu it ſe ad acta nõ pʒ
neceſſario de erroꝛe iudicis. forte enim aliquid
iſti teſtes dixerunt:poſtmodum interrogati peꝛ
iudicem nina noce: ar. c. cnm Joannes de ſi. in
ſtru:⁊æ licet preſumptio ſit in contrarium:tamen
glia preſumptio que oritur ex aucte indicis et

r

ſon mnutumnn
lcumadre nnind
mnulalut
rmnun ii i
ſento elvns indd
Iyslejmmumuatn
Genttlorsgeut un
õ
rrinumeantt
Nncſi nſanuntime
ruoinla umin u

Jyegü iecdN

Wdoa amn
rirrttn gan

Mumiinm en

hnnlpin Gormu:
wtunninte c;

5

Matet un en 9
,. .

5

lr.
cin e Ni

unn fas ferat
nsr Putonenae Unprodrdi:

. n dlc in in⸗
uſe pouum ceopont annier
nicr llimim ſl umrn
Au GHRG .
1Klun AMlig ei
nuintandͦn rau
r ra.to ,ſe gbaumt
1ponoduncrinſratone ao
ther llos probnum dor
onfenultſed acnſed Gundiorer
)fuiſe ponunn proceditdieumn
beant muit ſead aenn punn di
1,4,b fun Pondh u d) eralls:
Araod dienz Jmnd aſcinven⸗
Titboeſaiit nbe rcan
cCos dere indi ipwedſi
Grcnendn daun Cjindll⸗
de Wa dad gbtiſ in dan

1 nwlnz gomnto enin ganli
Pe Ne e dl onl kiutn
a zu l ei⸗
ur bon uc,inen

decnor
,annc carncnne alen deen.
t nihſenanti

6
a eſele tetalatunhs

tranſitu in rem indicatam ex taciturnitate paniſ
in non appellando ranquam foꝛtior elidit illam
preſumptionem minus foꝛtem:et ſatis eſt ꝙ no
torie et indubitanter non conſtat de errore. Sẽ
tentia enim facit ius inter partes.l.ingenuũ.ff ð
ſia. ho mi. et.c.cum inter de re iudi.facit illõ dic
tum Innocen. in. d. c. in pnia de renun. et h nõ.
quandoqʒ non allegatur eꝛror patens ex actis:
ſed ſimpliciter allegatur iniuſticia et penitur acta
produci ad probationem nel aliter et tunc ĩ du
bio ob. iſti exceptio rei iudi.dicto.c.cum inter ⁊
l. res indicata. ff. de re iudica. Sed dubium eſt
quid ſi de facio fuit admiſſus ad diſpnrandum
de iniuſtitia ? conſtitit de ea tunc Inno. in. c. cũ
dilecta de reſcriptis.⁊ in.c.cum bertoldus de re
in dica.tenet iudicem debere illam ſententiam re
tractare: quia de qua ꝛe iudex cognonit ⁊c.l.de
qua re.ff. de iudi.æ. c.cum ſuper de cã poſ.? ꝓ
prie. impurandum eſt parti non opponenti peꝛ
prius exceptionem rei iudicate et dicit ſing. In
no.in c.quia pleriq; de immu.ec.ꝙ ſi paꝛs pro
qua lata eſt ilia ſententia fatetur illam imuſtam
debet illa retractari: ar. aui. ſed iam necefle. C.
de dona. ante nup. Sed in comrar um facit q
nõ glo.in. cle.ſi appellationem de app. non eim
poſſunt partes renuntiare huic tranſitui in ꝛem
indicatam et dare iuriſditionem iudici ad quem
do.an. hic concoꝛdat: ꝙ aut de iniuſtitia fuit diſ
putatum coram iudice qui non poreꝛat adiri ni
ſi remedio appellationis.æ procedit hoc uliimũ
niſi prius ille pronuntianerit ſe iudicem. aut iſti
ſcienter æ uolentes prorogauerunt iunſdinonẽ
illins: aut fuit actum coram iudice qui poteꝛat
adiri per uiam querele et procedet primum dic
tum. et ſatis mihi placet quia preſumptio pme
ſententie confunditur per ſecundam nec credo
Junoc.aliter ſenſiſſe:? hoc quo ad primum mẽ
brum ſubdiſtincnonis. ¶ Secundo uero mem
bro quando inpugnatur ſententia ex defeciu
proceſſus aduerte enim quinqʒ opiniones prin
cipales reperio: pᷣmam Jo. quam nideiur glo.̊ᷣ
ſequi ut nunq; preſumatur pꝛo proceſſu: ſed oʒ
probaꝛi peꝛ legitima documenta ut hic hanc uni
detur tenere etiam ſpe. in ii de ſen. ꝓla. J. iuſta
v. ſed pone publicatis. ¶ Secunda eſt opimo
Innoc.hic ⁊ in addi.quam refert hic gl.ut ſi fu
it lata contra preſentem ? non appellantem ifra
öcendium preſumatur pro proceſſu:⁊ neganti
incumbit onus probandi. æ cum hac opi. uidet
tranſire Jo. an. hic. æ hanc opi. repetit Inn. in
.c.cum in iure de offi. dele. licet non multum fir
met pedes.ſentit enim aliam ut infra ſubijciam.
Zeria opi. eſt Hoſt. in.c.cum inter de re iu
di. quam recitat Jo. an. ibi 2 cum ea ſimplicirer
tranſit diſtinguens an ſententia ſit lata de recẽti
2 non pꝛeſumitur pro pꝛoceſſu:an de antiquo ⁊
preſumitur. æ dicitur factum antiquum quo ad
hoc ſᷣm Hoſtieſ.ſi lapſum eſt biennium:ar.c.ex
ratione j. de ap. narta eſt opi. Cõpoſt. in
c. bone de elec.quam ꝛecitat Jo.cal.ut non ap

¶Buonian

oniam 5ræ.

pell ans amplius non andiatuꝛ nolens ſũiam in
firmare ex ordine.qa non appellãdo confirma
uit iudicium.l.fi. C. de ſen. que ſine cer.quãti.ſʒ
quia difficillimum eſt omnia acta recenſere:ideo
hanc reprobauit Cal.per rõem hꝰ glo.in fi.qa
taciturnitas ꝑtis non nalidat ſententiam nullam
l.ſi expreſſij.ff. de ap.poſſet iũ ſaluari ſ᷑ᷣm eum
in facto ãtiquo:licet ſuper h̊ non ſit ius expᷣſſuʒ.
7 dicitur factum antiquum anie tempus bienij:
quod datur ad proſequendam z finiendam ap
pellationem dicto.c.ex ratione.aut tempus.xx.
annoꝝ.ar.c.cum uenerabilis de excep. alias re
linquendum eſt arbitrio iudicis. obmiſſio ergo

appellationis ſolum tranſfundit onus —

defectum in opponentẽ ſecũdũ eum. uima
eſt opinio ſupradicti Inno. quam poſuu in. c.
bone de elec.⁊ ſentit in.d.c.cũ iĩ iure:⁊ h anteqᷓ;
feciſſet additionem: ut ſimpliciteꝛ diſtinguamus
an tranſiuerit in rem iudicaram peꝛ laplum de
cendij an non:ut in primo caſu preſumatur pꝛo
ꝓceſſu ſecundo non. hãc opi.expꝛeſſe tenʒ ſpe.
ĩ ti de pꝛoba.F.i.vV. ſequitur ⁊ ĩ ti.de ſen.prola.
.F. ut auũt. Y. et nõ ubi latius ⁊ clarius loquiiur
quã in alio loco ſuperius alle.hanc opinionem:
ut nõ diſtinguatur an ſit lata cõtra preſenteʒ uel
abſentem:tenẽt do.de rota deci.cclxxxxvij.cum
limitarione tamen ut pꝛocedat qñ eſt lata in pre
ſentem uel abſentem nerum contumacem. ſecus
dicunt quando eſt lata in pſumptũ nel fictum ↄ
tumacem.⁊ tunc nõ pꝛeſum tur. Ratio dinerſi
tatis eſt: quia ueꝛa coniumacia abſentis ſupplet̃
dei ⁊ iudicis preſentia:de do.⁊ contu. ueritatis
de arbi. c.ij.li.vj.C.de iudi.l! ꝓperandũ. Do.
an ſimpliciter ſequitur prececẽtem opi. Inn.ut
etiam prolata in abſentem cõtumaciter preſuma
tur.æ pro hac opi.dicit eſſe caſum in.c. bone el
prio ð elec. Mec ob.ſi dicat᷑ ꝙ ibi erat notoriũ
quia tex. ibi aſſignat duas rationes differentes
2 ideo ſufficit alterã adeſſe inſti.de nup.S. affini
tatis. ⁊ quia hec preſũptio oritur ex auctoritate
rei iudicate:que ita adeſt quando eſt lata in con
tumacem: ſicut quando in preſentem:ut in.c. ſi
cut de re iudi.⁊ hoc dicit tenendum de rigore.
ſatis mihi placet illa opi. ſed de equitate ſaluan
do ⁊? concoꝛdando opiniones diceꝛeʒ ſic:ꝙ aut
ſententia fuit lata in pritem ⁊ nõ fnit appellatum
infra decendium. æ preſumit pro ꝓceſſu q;tũcũ
qʒ de recenti ſit lata.adduco textum aꝑtum iudi
cio meo in.c. cum inter in fi.ĩ v.rite.j. de re in
di. ubi dicit tex. ꝙ ex quo ſententia tranſiuit in
rem iudicataʒ omnia preſumuntur rite geſta:nõ
obſtante aſſertione contraria paꝛtis aduerſe.põ
dera ergo primo illũ tex.qui ſimpliciter fũdat ſe
ſuꝑ tranſitu in ꝛem indicataʒ ⁊ nõ ſuꝑ annqnita
ie:ut ſuo capite noluit Hoſii.ibi. Item põdera
nerbum rite.nã denotat ſolẽnitates indicij: ut
nõ.in.l.ij.ff. de inoffi.teſta.ſi ramen pars nuliꝓ
baꝛe contꝛarium admittetur: quia probando
nullitatem tollit per conſequens tranſitum in rẽ
iudicatam dicto.c.cũ inter ⁊.c.i noſtra ð ꝓcur.

„

er credo eam admitrendam ad pꝛobandum:
donec ſit huic actioni agendi de nullitate pᷣſcrip
tum:qꝛ cõtrariũ nõ repꝑit in iure:lʒ aliter ſentiat
Cal.poſt Cõpoſt. quod nõ placet: ar. c. ſuper eo
2 quod ibi nõ. de cri. fal.æ eoꝝ que nõ.ibi: ? di
xi in. c. licet e. e.ñ Aut ſententia fuit lata in abſen
tem: æ an de equitate ? pꝛeſumitur pꝛo ea. ar. d.
c. cum inter ubi non diſtinguirur an in abſen
tem an i pnᷣtẽ lata fnerit. Aut eſi laia ð recenti ⁊
equiſſimũ eſſet diſtinguere an fuerit lata in uerũ
comumacẽ ? preſumitur pro ea. Aut in ficrum
ſeu preſumptũ ⁊? non preſumitur: ex quo incon
tinenti cum ſciuit ſententiã eſſe latam contra enʒ
queꝛelauit: ar. op.adduco pꝛo hoc ultimo tex. cũ
glo. in.l. ab eo. C. quomodo ⁊ qñ iu. ſic ſaluo
alias opi. An autẽ pſumatur ſñia lata in abſen
tem uel pnñtem uide Inno.i.c. cũ in iure de of.
dele per Spe. in ii. de ſen. pꝛola.S. ut autẽ. vV. er
nõ. per Jo. an. in addi. Spe. in ti. de emp.⁊ nen
di. ſuper fa foꝛma colũ.viij. per Frede. conſił.
clxv. Predicta oĩa pꝛocedunt etiã in ſententijſ
cenſure.q;ꝗ;ᷓ enim nõ ſuſpẽdãtur per appellatio
nem in. c. paſtoꝛalis de ap.⁊.c.is cui ĩ fi. de ſen
tentia. ex.lib. vj.? ſuper earum prolaniõe cꝛeda
tur litteris ordiarij ſigillatis:ut in.c. poſt ceſſio
nem cũ ibi nõ. S. eo.non tñ pꝛeſumitur pꝛo inſti
cia earum nec pꝛo oꝛdine:ſed opoꝝet ꝙ inſtificẽ
tur per indicẽ uel aduerſariũ ad cnius inſtanuã
late fuerũt: ar. in. c. ſacro ð ſen. ex.nõ.glo.? In
no. hic ⁊ idem Inno. in. c. bone de eleci:ex quo
ſin. n. ꝙ licer appellatio non ſuſpendat ſemẽnã
cenſure:ſuſpendit tamen ipſius pꝛeſumptione; et
reſpectu iuſtitie ⁊ reſpeciu pꝛoceſſus. uide alos
effectus nõ. per glo.in. c. ad repꝛimendam de of
fi.oꝛdi.? quod nõ.ſuper ca. une queꝛo an
in caſibus in quibus non pꝛeſumitur pꝛo pꝛoceſ
ſu iudicis:maxime tenendo alias opiniones de
quibus g ſaltem pꝛoberur pꝛoceſſus ſi iudex iliũ̃
recitauit in ſentẽtia nt ſolet fieri uiputa qꝛ dixit
niſis cirationibus ? reſponſionibus li. conteſt.
deſpoſitionibus teſtium ⁊c pꝛonunciamus pꝛeſu
matur pꝛo pꝛoceſſu. tenet Inno. ꝙ non: immo
plus dicit:ꝙ ſi inſtrumentum ſententie eſt confe
ctum per tabellionem narrantem ſingula acta in
terneniſſe: ? in fine narrat ſe his interneniſſe nõ
intelligitur loqui:niſi de his que in eodem loco
et die coram ipſo fuerunt acta et ſic cla illa tan
tum ad probationem ſententie illa die habitam
eſt reſtringenda: et reliqua narrata non pꝛoban
tur facit.c.ſi papa:de prini.li.vi.et quod nõt.de
cẽ.cum olim:ſuper glo.ij.immo ⁊ fᷣm eum ſi no
tarius diceret tali die et loco fuir oblatus livellꝰ
et lis conte.adhuc non probarentur pꝛedicta ꝑ
illud inſtrumentum: quia quantum ad illa uide
tur tm teſtimoniale. et de materia in ſpe. de iſtr.
edi.F.reſtat ad fi.vV.in ſumma.et ideo nõ.ſin.hᷣ
dicium Inno. quia quotidie allegatur pꝛo iſtis
inſtrumentis multa recitantibus:ut non faciant
plenam fidem miſi reſpeciu eorum que potuerũt
interuenire die confecti inſtꝛumenti: de quibus

¶e ꝓbationibꝰ.

notarius tunc fuit rogatus:pꝛo hoc aut᷑.ſi quis
in aliquo documento. C. de eden. et ibi ꝑ Dã.
nide glo.in.c. abbate.j.de vVb.ſig.ſed quantuʒ
ad materiam noſtram Hoſti. hic tenet Srium:
ex quo notarius hic poſuit in inſtrumento ubi
et quando et corã quibus:et ꝙ in preſentia ſua
fueꝛũt acta omnia:et poſtea in fine ſe ſubſcꝛbẽs
ſe ſingulis interfuiſſe dicat tale enim inſtrumen
tum eſt teſtimoniale ſfᷣm eum:nec apparet quare
fides ſibi non eſt adhibenda.ar. c. tranſſato de
ↄſti.ſecus dicit ubi inſtrumentum eſſet ſimplex
recitatorium actorum:qꝛ tunc poſſet procedere
dictum Inno. et nõ bñ h̊ dictum Hoſti. in pꝛa
tica quando uis ut inſtꝛumentum faciat fideʒ de
alias geſtis nunc narꝛatis.et licet doc.tꝛanſeant
hic ſimpliciter cum dicto/Inn. ſic limitato: ego
tamen allego nõ. dictum ipſius Inno. in. c. cuʒ
in iure prope fi. de offi. dele.ubi ſeipſum limita

re uidetur ubi dicit: ꝙ ad maiorem cautelam ſa

ciet iudex omnia acta deſcribi in ſententia. et ſi
per alium notarium ſcribatur ſententia q; acta
facta ſunt:tunc iundex precipiet illa acta ſcribi in
ſentẽtia:?æ publicationi auctoritatem preſtabit.
et ad hoc uide Mar. in. l. eos. ꝗ. ſuꝑ bis. C. de
ap.ſi autem idem eſſet noraꝛius qui fecit acta ⁊
ſententiam tunc ſne aliqua ſolẽnirate publicatis
actis ipſius ſententie ſcꝛibet ſecunduʒ eum. et ſic
clariſſime ſentit: ꝙ ubi eſt idem notarius q ſcri
bit acta ⁊ ſententiam ſatis eſt ꝙ actis recitatis
dicat ſe ſingulis interfuiſſe:qð nõ:lʒ cautius ſit
ſeruare theoricam Hoſti. Adde etiaʒ hic opi.
Hiꝛir.in aut᷑.ſi quis in aliquo documento in fi.
æ in.l.i. C. de ꝛela.ubi latius ponit dicens:q lIʒ
acta ſumpliciteꝛ ꝛecitentuꝛ in ſententia:ex quo ta
men ſententia fuit lata preſẽtibus partibus ⁊ ñ
contradicentibus probantur lipſa acta per ſen
tentiam per tex. illius.l.i.C. de rela. Ex quo in
fert ibi generaliter: ꝙ quando index aliquid fa
cit ſeu dicit preſente parte ſi ſibi diſplicet debet
contradicere. als uidetur conſentire arg.ibi qð
dicit peꝛpetuo.menti tenendum:facit quod nõ.
Inno. in. c. ex parte decani de reſcrip.dicit tam
Paꝛr. ꝙ i ſententijs d ffinitiuis ⁊ inteꝛlocutori
is nbi appellationi locus eſt non uiderur pars
conſentire niſi taceat per.x. dies nel per alium
actum citius conſentiat: aꝛ.l.ad ſolutionem. C.
de re iudi. z. l.ab eo.C. quomodo ⁊z qn iu.qð
nõ. dic ergo ꝙ aut pnie ꝑte feꝛtur ſnia in ꝗᷓ reci
tant᷑ acta:⁊ pꝛobant᷑ acta ipſa ꝑ ſniam:ex q non
fuit appellatũ:ſiue ideʒ notariꝰſcripſit acta ⁊ ſen
tentiã ſiue ñ:qꝛ ſemꝑ ſubẽ eað rõ:ſiue faciuʒ ſit
antiquũ ſiue recẽs. Ant fnit.ſnia lata ĩ abnirem.
et ceſſat tẽ 25 Mar. ſz fua tẽ qðᷣ. S. dixi pꝰ Inn.
et Hoſti. ¶ irca pdẽa querit᷑:nũqͥd ſicut pᷣſa
mitur ꝓ ſententijs iudicum ita pꝛeſumatur pꝛo
dicto ſeu laudo arbitri uł arbitratoꝛis. Di.ↄſi.
ſuo.xiij. quod incipir prholomeus conſuluit ꝙ
ſic. ⁊ hoc dictum ꝛecitat Jo.an.i addi.ſpe.in ti.
de arbi. F. ſequitur. v. quid ſi actum fuit in com
promiſſo.alleg.l.ab. ea parte.ff. de probatio.et

8 ui
=
net C
Reſhecknnnnnt
ein ns)

ittitcminu0

ictauml KMn
rumonmuimn. 4
mnenaunn uuns Me
Gmtunni uunin
tnctrannicrwss Lpi
rnalritiſckrünem.
Grietctun iſcr rinn
Ohiürmem kakllster
yreiNdnn
ercsdmem uris e
ncvdceumn acian
iRnaimzinie
Mlohtpitinmst
AMnic tiututn
lunſuartnivpin⸗
htiminaima
Nſcttanuitr,t
„„ Mac⸗
W W H
oniucess t HRũ 1
Mignin 8in

En,

gle

dan miſ t

sdfn C
i icn l
piee lieninee⸗
Nor e Dene
ren

p,

boidiarmy
nie mmotncutin
u Nndeſnddiin ſananig erſi
1icwoni min ſtin
iwenrctcon.
n rhleds inndde
umn ſincſanumind giſectan
m me ſnein olinnr ablans
p inmlain ſmnhyan a
Em gaiſcſin amnivgli
mnm Ansaf as nms
Es unnmiiſeo oͦgunns t
an Hyſi Atceenn be ohi.
gnis in icro doaumeno infi.
Al vbilanns porit dicher
uctemminſentendaer non
itlun Rreleibus parubrstn
ns grobinor ioln aln per ſen
linsi Kdentn. Orcnonn
Uinni pnnd beratapid fa
rgene gane lld Ninild a
As denn ſſanne udd
n neniennimmin ndſd⸗
amrendh
nrmis dfillus dininn

velnooni vasahn, rlie
enii Meat r0s ot lac
41 ℳ ſonoden

efe
wad d nn
zmeibir Pe iſhen
vod incii g, iill i
e 4 miu n

inſtitu. de fideiuſ. S. ci. inſti.de inuti.ſtipulla..ſi
ita ſcriptum et dicit hoc nerum niſi pendeat re
clamatio. ex his putat do. an. ꝙ pendente recla
matione ſeu petitione reductionis ad arbitrium
boni niri non preſumitur ꝓ laundo:qꝛ uel hec pᷣ
ſumptio ſurgit ab aucte rei iudicate:qᷓ hic ñ ad
eſt: uel ex ꝑtis pntia que non niderur conſenſiſ
ſe:ex quo nunc reclamat.⁊ ſatis mihi placet:ut
hoc caſu ñ preſumatur nec pro iuſticia nec pro
ꝓceſſu:qꝛ ceſſat auctas iundicialis.ſuꝑ qua ſe fũ
dar. c. in pñtia de renũ.nam æ infamis põt eſſe
aꝛbiteꝛ. I. pedinſ.ff. de aꝛbi. iij. q. Vij. F. tria. V. co
gnitorcs: æ nide Mar. in. 1. ſi ſocietatem. J. arbi
troꝝ. v. quero qñ exaiantur. ff. de aꝛb. ? facit ꝗꝙ;
dixi ſuꝑ gloſ.ij. In alijs ãt geſtis eriudicialiter
nũqnid pᷣſumat᷑ ſolẽnitas debita: vide Inno. in
c. innotuit de eo qͥ fur. or. ꝛece.?¶ Daꝛ.i.l.ſcien
dum. ff. de. V. ob. ſtima ꝑs gl. querit an 5
hanc ſcripturã tabellionis uel duoꝝ uiꝛoꝛum ad
mittat pbõ in orium: æ ſender ꝙ ſic ⁊ c.clara.

unc glo. expeditis expediã aliqua bic per

doct. tacta que neniunt ad declarationem mate
rie buius.c. ¶ Et op. pᷣmo tex.⁊ ur̃ ꝙ indici
pus ſit cꝛedendũ:ut in.c.cum dilecti.j. de accu.
7 de exceſ.prela. ĩter dilectos..pterea ⁊ ar.i.c.
ij. de arbi. z. c. cum dilecii de elec. Sol. Inn. qo
uni iundici nõ creditur ut hic pluribus uero ſic:
ut in contꝛario:et ſic ſeruat cnria romana fʒ eũ
licet aliqui contradicant. Ex hoc infeæ Inno.
ꝙ ex quo cꝛeditur duobus iudicibus uel duobꝰ
ſcriptoribus:ergo uni iudici ⁊ uni ſcꝛiptoꝛi ⁊ ſic
duobus credendum ẽ quod plʒ Moſtienſ.qꝛ in
ore duoꝝ uel triũ ⁊c̃.j.de teſti.in omni de teſta.
cum eſſes ⁊.c.xelatum.ff.de teſti.nbi numerus:
et ita cõiter tranſeunt doct. ̊ ſed aduerte iu ne

decipiaris. nã hec dicta intelligenda ſunt quãdo

plures indices aſſumuntur in teſtes ſupeꝛ geſtis
coram ſe in alieno tamen iudicio ñ coram ſe:qꝛ
in eadem cauſa nõ poſſunt eſſe iudices et teſtes
iiij. q. iiij. c. i. ð V. ſi.forus.j.ti.ꝓx.dilecto.⁊ ea
dem ratione unus iudex ẽt poterit eſſe teſtis co
ram alio Iʒ ſibi rõe ſingularitatis nõ crederetur
in. c. licet. . de teſti.⁊ boc ſatis ſentit JYoa.an.in
alia apoſtilla que eſt in vbo ipſius. Intelligo er
go proprie hanc lam:ut ſi orituꝛ difſicultas ſu
per proceſſu coram iudice uno nel pluribus cõ
indicibus nõ ſit ſtandum eorum aſſertioni etiaʒ
ſi uellent iurare ratione predicta:qꝛ non pnit eẽ
iudices ⁊ teſtes:qꝛ ſequeretur ꝙ ubi eſſent plłes
coniudices non eſſz neceſſario obſeruanda hec
ↄſtõ: quod repugnat menti bnius ↄſtõis ⁊ ẽt. V
bis:ut patet ĩ.V.quatenus ⁊c.ibi ſic diſcretis et
honeſtis deferatur iudicibus:et ſic loquitur in
plurali:æ ibi per iprouidos ⁊ iniquos ⁊c̃.et ſic
rollitur conſideratio Inno.æ alioꝝ qui pondera
bant principium dum loquituꝛ in ſingnlaꝛi.dico
eriam quod non indifferenter indices admittũt̃
in alio iudicio ad teſtificandum de geſtis coꝛam
ſe: uel ſi ex facto nel non facto coram eis laus nł
uituperium eis aſcriberetur: ideo non ſunt ido

¶ Auoniam Stra.

nei teſtes ſaltem ad plenam fideʒ faciendam:ar.
c.fi.de teſti.li.Vj.ſoler notaꝛi in.c.a nobis.j.ð
teſti. z.c.inter dilectos ⁊.c.ij.de axbi.⁊ patet ab

ſurdum. facit oꝑtime quod le.æ nõ.ij.q.vj.ſtaiu
endum. ¶ Munc quero an iſte notariꝰſeu duo

niri idonei poſſunt indifferenter ſcribere omnia

fienda per partes:ut ſic eis nel eoruʒ ſcripiuris
credatur. Inno.dicit ꝙ non:ſed oportet ꝙ ſcꝛi
bat ea que fiunt coram iudice nel corã alio per
ipſũ ad hoc deputato:⁊ ſic tranſeunt cõiteꝛ doc
to. bic. ſed ego dico ꝙ aliqua lenia ſunt que ipᷣi
ſoli notario fieri poſſunt: ⁊? peꝛ ipſum intimabi
tur iudici ut relatio nuntij ſuper citatione facta
nel inſtrumentorum productio ⁊ ſimilia: ut nõ.
HBar. in.d.l.ſi finita.S.iulianus.ff.de dã.infec.
ad hoc.l.eos.ff. ð ap.⁊.S.dixi. ¶ Ad unum ta
men notabile dictum poſitum hic per Inno. ad
nerte ⁊ tene mẽti pro pratica quotidiana.dicit e
nim ꝙ iudex poterit ſatis ipſum notarium uel
dquos niros idoneos deputare ad utrunqʒ offi
um. ſ. receptionis teſtium ⁊ ſcriptoris:⁊ hoc ha
bet ſᷣm eum generalis ↄſuetudo:que optima eſt
legum interpres.ff.de legi.l.minime ⁊.l.ſi de in
terpretatione.S.de ↄſue.cum dilectus. dicit etiã
ꝙ poſuiones ⁊ confeſſiones receptio teſtiuʒ ubi
qʒ recipiuntur ⁊ ſcꝛibuntur ſiue in pꝛeſentia ſiue
in abſentia iudicis: dummodo fiant de indicis
mandato inteꝛ acta iudicij computantur ⁊ ualet
quia reputantur facta coram iudice: ex quo ipſi
us mandato facta ſunt ſecundum eum. ⁊ hoc pla
cet Hoſtien. ſecundum quem ſanum conſilium
eſt: ꝙ de auctoritate iudicis ſiue commiſſiõe per
eum facta fides fieri poſſit non per illum ſolum
cui committituꝛ: quia ſibi tanquam in facto pꝛo
prio non crederetur:arg. C. de man. princi.l.i.
C. de teſti.l.omnibus.C. de iur.fiſ.l.ꝓbibituʒ
li. xi. ſed conficiatur ſupeꝛ hac commiſſiſſione in
ſtrumentum mann alterius notarij uel ſigillo an
tentico ſigillatum ſecundum eum. er
plura ex predictis: æ non tradas unquam oblini
oni. Primo ꝙ notarius canſe poteſt deputari
ad officium receptionis teſtium: ⁊ ſic uti duplici
officio in eadem cauſa: facit ad nota. per me in
c.ex litteris.S.e.ubi nide. Ego tamen cõſideꝛo
ꝙ hoc dictum poteſt intelligi dupliciter. primo
ut deputetur nudus miniſter in receptione teſti
um:ita ꝙ non efficiatur index: urpura quia exa
minatis articulis ⁊ iteꝛogatoriis et approbatis
perſonis teſtium per indicem fit commiſſio no
tario ſuper receptione:quo caſu efficitur ꝓprie
examinator non autem iudex nec proprie recep
tor:ut dicit glo.nõ.in cle.una de offi. delega.⁊
hoc non dubito poſſe fieri: quia non habet offi
cium contentioſum:ut dixi in dicto.c.ex litteris
¶ Moteſt ſecundo intelligi nt commiſſarius ef
ficiatur iudex i receptione:ut quia hẽt exaiar̃ ca
pitula interrogatoria artare æ compellere ſeu pu
niꝛe teſtes ⁊c̃ ut in dicta clemen. una iuncta glo.
et iſtud non credo poſſe committi notario: ut ſic
ſit notarius et delegatus:quia tũc obſtaret mes

¶ Ge ꝓbationib.

huius. c. ? multa alia que nõ. æ dixi in. d. c. ex
lig: 2 ſic reſtringerẽ hoc dictuʒ Inno.⁊ alioꝝ.
2.nõ ꝙ ꝛeceptio teſtium poteſt fieri ubiqʒ: ?
ſic e iudicium ⁊ ſic intellige de nuda exaĩatiõe.
2 idem intellige de poſitionibus ⁊ interꝛogatio
nibus ? ↄfeſſionibus recipiendis ſuꝑ eis:quod
nõ in pratica.⁊ uide bo.glo.in.d.cle.una ð of.
del. nide in. c.i.de feꝛ. ¶ H.nõ bñ illud dictnʒ
Hoſti nt notario non credatur ſeu ipſius ſcrip
ture ſupeꝛ commiſſione ſibi facta:⁊ ſic nẽ ꝙ no
tarius non poſſit ſcribere inſtim pꝛocurationis
ſi ab aliquo cõſtituitur pꝛocuratoꝛ:facit.c.nobi
liſſimus.xcvij.di:cum ibi nõ.et in.c.cum ĩ inꝛe
ð of.deł. An ãt notarius conſtiintus ꝓcuratoꝛ
poſſit uii inſto faciente ad cam confecto tin ꝑ
ipſum notarium: nide Jo. an. in regnla cũ quid
una nia de ꝛeg. iur. li. vj. in mercu. ¶ Euca ꝑſo
nas iſtoꝛum duoꝛum uiroꝝ qui afſumunt᷑ loco
norarii queri quales debent cſſe.ſoł.tex. hic di
cit ꝙ debent eſſe idonei ⁊ nullã aliaʒ qualiratem
requirit.ex hoc iñ vᷣbo ifeꝛũt Jo. an.? Hoſſi.
ꝙ debent eſſe honeſti ? bone fame:de quibus
non ſit neꝛiſimile ꝙ aliquam falſitatem commit
tant.æ ideo ꝛequiruntur duo ſecundum Hoſti.
quia nec iurati ſunt:nec eis hoc publicum offi
cium cum ſolita ſolẽnitate iniunciuʒ ẽ. ¶ NHora
bñ hoc dictum Hoſti.qꝛ nult ꝙ iſti erunt pᷣuate
perſone:nec iurabunt in aſſumptione officij. bic
dicebat abbas non eſſe iure cantum ꝙ iurẽt:iñ
dicit cautius eſſe ꝙ iurent:⁊ mihi ſatis plʒ ꝙ inu
rent.⁊ credo ꝙ licʒ expᷣſſe non caneatuꝛ in iure:
iñ ſatis eſt de mente inꝛis:cum iſti ſint quaſi te
ſtes:ar.l.domicius labeo.ff.de teſta.⁊ optie fa
cit in ſili c.peꝛnenit.q.de teſti.cogẽ.⁊ quod dixi
in. c. ꝓpoſuiſti.S.e. ¶ Sed quero nunquid iſti
duo uiri debent ambo ſcribere. Gof. ꝙ ſic. non
enim ſufficit fᷣm eũ alterũ ſcribere:ſicut in ſili dr
de pluribus aꝛbitris: ꝙ aut omnes ꝓnũcisbũt
aut nullus. ff. ð arbi. l.nõ cogendꝰ.F.itẽ ſi plłes
de qno ĩ c. ij. de arbi.li. vj. Moſti. dicit ? meliꝰ
lufficẽ ſi unns ſcribat ⁊ alt ſubſcꝛibat ⁊ teſtificet
corã eo ſic fuiſſe actum. ꝓ hac ꝑte facit.c.cũ ab
nno de arbi. li. Vj. qdð uẽ tollẽ ar/ Gof. ubi unꝰ
ꝓnũciat noĩe ſuo ⁊ alioꝝ.et plus dicit h Inn.
ꝙ ñ ſolum ꝑ unũ ex ſe ſubſcribe? pñnit:ſʒq ẽc ꝑ quèẽ
libet exneum.ille ti qui ꝓpꝛia manu ſe non ſub
ſcribit dʒ ꝑ ſigillum autenticuʒ nel ſuam ſubſcꝛip
tionẽ uel alio ltimo mõ notũ facere h̊ ſua auct᷑e
factum fuiſſe:ar.d.c.cum ab uno er ð of.dele.ſi
gnificaſti et. c. paſtoꝛalis:et ſic fʒ Inno.qni ibʒ
tabellio carris ꝑ alium factis auctem pᷣſtare po
teſt in aut.ð tabel.collł.iiij. Hoſti.ãt h̊ uliimum
reprobat per id quod le.et nõ.in.c.pe.et ulti.ð
fi. inſtrn. Item ex quo index eligit induſtriam
et fideliratẽ tabellionis uł duaꝝ ꝑſonaꝝ.ñ uẽ q;
extraneo id cõmitteꝛe poſſit ſine iudicis aucte:
ad hoc.c.fi.F. his ãt de of.deł ſed pro dẽo In
no.quod eſt nõ.et menti commendandum facit
ſing.c.inter.dilectos.j.de fi inſtru.ubi nẽ caſus
a contrario iudicio meo.ibi enim ponderat᷑:ꝙ

.

tota ſcriptura inſirnnenti erat vnius manus:⁊?
ſubſcriptio erat alterius manus:ſed notarius ĩ
ſubſcriptione dicebat: ꝙ totum propꝛia manu
ſcꝛipſerat:⁊ hoc erat indicium falſiratis.ſʒ ſecus
ſi non dixiſſet ꝙ pꝛopꝛia mann ſcripſerat:⁊ ſic ĩ
nuit ꝙ per alium ſcribere põt:dummodo ipſe ſe

ſubſcribat anctem pᷣſtando: ⁊ de hoc ibi dicim

latins. ¶ Irem facit ꝓ Inno. quia non q̃litas
ſcripture ſed fides notarij ẽ electa:que ſatis ha
betur ex ſubſcriptione:ex atur de pꝛe
dictis fuiſſe ꝛ2 ogatum. 5 m ex primo dẽo
Inno.ꝙ nbi plures notarij ex forma ſtatnti re
quiꝛuntuꝛ ad ceꝛtum actum nõ eſt neceſſe quod

omnes ſcribant geſta:ſed ſufficit ſcriptura vniꝰ

cũ ſubſcriptione alterius ſeu aliorũ: quod tene
memi. Quero hic ulterius:qꝛ dẽ hic ꝙ ðᷣbẽt
ſcribi teſtium depoſitiones:quid de iuramẽtis
ipſorum teſtium. dicit Jo. an. ꝙ ſcribi debent:
cum pᷣcedunt ipſoꝝ teſtium depoſitiones.j.ð ie
ſti. fraternitatis in fi. Ideʒ dic de iuramento ca
lũnie:lʒ tacite poſſit obmitti in.c.i.de iur.ca.li.
Vi.⁊ ið eadem ratione dic de toto ꝓceſſu indici
ali ut probatur in rex. ibi unineꝛſa iudicij acta
conſcribant:⁊ ibi nec ꝓ ipſius preſumatur pro
ceſſu cc. ⁊ hec faciunt ad qᷓonem nõ. Quid ſi
index reperit teſtes nacillaꝛe ſen trepidare ita ꝙ;
fides integra non ſit eis adhibenda indicio indi
cis:nunquid hoc debeat ꝛeddi in actis/ Inno.
hic ualde nõ.dicit:qꝙ debet is qui teſtes ꝛeceꝑit
2z dicta acta redigit ſcꝛibere ſeu ſcribi facere ſᷣm
ſuam ſanam eſtimationem quanta ſit eis fides
adhibenda:ar.j.ti.i.cũ cauſam que ⁊.c.conſtiin
tus de fideiuſ.in fi.⁊? niſi hoc apponatur tale pe
riculum ſecũdum eum poterit accidere:ꝙ q;'uis
iudex qui prius fuit in teſtium receptione et no
nit ipos nacillare bonam ſuiam ferat contra ip
ſorum dicta teſtium:tn iudex ſuperior qui ꝑ ap
pellationem uel alio modo cognoſcet ferat ſentẽ
tiam iniuſtam fm dicta teſtium reuocando iu
ſtam ſententiam:⁊æ hoc quia uacillationem igno
rabat:⁊ ſic ſibi non poterit imputari:ar.de fi.in
ſtru. cum Joannes ad fi. z ille per cuius negli
gentiam hoc accidit etiam in foro anime poteſt
ſibi timere ſm Jo. an. cum leſus ſit ꝓximus ſaꝰ
ꝓpter culpam ſuam:qnuia non adhibnit diligen
tiam quam in officio ſuo adhibere debuit: facit
.Jj. e. ad fi.? de of. archi. ea que et negligentia qᷓ
in proprio facto culpanda eſt in alieno eſt uitu
peranda. ff. ſo. ma.l.ſi cõſtante. S. ſi maritus et
nõt.bene predicta:quia infertur ꝙ niſi ſententia
in cauſa appellationis iuſtificetur ex actis eſt re
tractanda. nec eſt preſumendum iudicem fuiſ
ſe motum ex aliqua cauſa ad non ſequendum
acta et depoſitiones teſtium contrarium tamen
nidetur innuere.c.cauſam.j.de re iudi.et doct.
ibi:ſed uide quod ibi dicam: nam placet mihi
hoc dictum Innocen. hic per. c. cum ad ſedem
de reſtitutione ſpoliato.et per nõ.in.c.in preſen
tia de renun. et nõ. quod dicit Jo. an. de reſtitu
tione in foro anime dic ut plenius.ſupra.remiſi

Mun ulnhmud
imniitnwur tl ⸗
lrmn dmmc un
Primfsrein irmd
Gvdnd u
ium uin (Anit
Gicimndnnuduorra⸗
Nihweontſfurcüntienr
nmimdwrk
tinuNer hi
NConantafeir an
Cümfmmumi
uwhmumreni
GmbAAi

Murntinnn
Alimnt

damin d Necſunci
rlinn nfneſincicj aen
dimet piſvsrcimnnn pro
1de Kinnt 3 onen fö Oud⸗
Wi les wjlnr ſor nycrirg
wyls i,n o
aramms, m ,
Adin bnilt mmnt
yr laine in nbi uar fn
munonem qvannz it as fides
icöanſim ave r ,Coſtn
fe ni bocapponunt wede
an dolert cidere : ihis
foi inteſtium teceptioneet no
ebonann iäiamferat tonna ih
fommmi iwer ſwheror ani pen
Alo nodo egiolaiernſeni
n dicn Wium cnocdd n
ns dot dbiadnckiniden d
dinon Neftinhuimnemr deſin
Ponnrz ift lehe ain nyl
xodr aimn nſoſ⸗ nſne n
Pom mn il in
mmm m al di i
fc i hbet ehnid in
rotarchi tn bee hegigennin

2 dixi ſubiungit etiam ciꝛca boc Inno.qꝙ banc
vacillationem ſen nariationem dʒ receptoꝛ teſtiſ
facere deſcribi audiente ipo teſte: ⁊ ſic ſit illi cõ
tradicendi facultas. ptem autem non oʒ eſſe pꝛe
ſentem ſᷣm eũ:nec de eo aliquid ſcire:donec pro
ceſſus ſit publicatus: ne ꝓpter ipſius odictõem
impediatur cãaꝝ ꝓceſſus.nec mirandum fᷣm euʒ
ſi teſtinm pnñtia requiꝛitur: ?2 ipſius pdictio audi
atur: qꝛ ſua intereſt:cum per hoc ſit puniendus:
nt. . de penis ſuper his z. lI. nullum. &. de teſti.
nec ob. c. cum dilectus ad fin. ubi nulla pena in
geritur teſti: qꝛ ibi teſtis ex ꝓpᷣo dicto nõ conni
citur ſicut in zo: ſed abns ꝑ alios teſtes re
probatur Srnn hoc dictũ ꝙ ĩ caſu.c.cũ di
lectus i fi.nm la pena teſtis punitur cũ repꝛobat
abſẽs per alios teſtes.? adduco.c.i.de exceptõ.
nvi ꝓbatur ꝑ nerbum ſufficit:⁊ ibi dico latins
et dixi in. d. c. cum dilectus. nam ex nariatione
ſen nacillatione punitur ſolum pena eyordiaria
nt ſentit glo. in. d. l.nullum et clarius HDaꝛ2. i. l. .
fameʒ Ede publi. indi.uidetur in aliquibus et
non male im Inno. ꝙp etiam teſte abnte et peni
mus ignorante h̊ ſcribi poſſit: ꝙ ſatis plʒ Hoſt.
uum ne p ipſum teſtem ſecreta iudicij reuelentux
añ atteſtationum publicationem Z. . ubi. C. de
fal tum ne ex boc rancões odia litigia nel bella
oriantur: qne etiam uitanda ſunt. ff. de nſufr. l.
equiſſimum:tum ne ex hoc qð occulium eſt infa
metur teſtis:ar. Vi.q.i.ex merito ⁊.c.deterioꝛes
tum quia ſolus index er non alius habet motnʒ
ſui animi informare. ff. de teſti.l.iij.⁊.l.ob carm
hec dicit uera Jo. an. dummodo nullam penaʒ
iudex teſti infligat uel infligere intendat: alias ſᷣ
uetur quod dictum eſt. Mota. bene pꝛedicta
ad intellectum.l.nullum. E. de teſti. z.c. i.de ex
cepti.qn autem dʒ facere uacillationem deſcribi
dicit Innoc. ꝙ niſi faciat deſcribi dum teſtis te
ſtimonium ſuum pꝛofeꝛt: poſtea ſcꝛibi non faciet
nec cꝛederna in hoc ei. hoc placet Moſti. quãdo
ex eo intenderet teſtes punire:uel quando illud
ſcribeꝛetur poſt magnum interuallum: alias ſi h
nult abſcondere ipſi teſti nil ſcribet eo pꝛeſente:
ſed ex quo ille exiuit incontinenti ⁊ añquam ali?
itromittatur uel ad alia diuertatur: ar. . ti. ij. c.
preterea: Sed dices tu ſi predicia ſunt uera: ceꝛ
te datur ex hoc tanta poteſtas indici:ꝙ quaſi ſẽ
per poterit ad nelle ſuum inſtificare uel condem
nare. dicit Hoſti.eſto ꝙ ſit ſic:m hoc facere nõ
poterit ſine graui pena:de re iudi. c.i.li. Vi. dicit
eriam ꝙ preſumptio eſt pro indice de ꝓcuꝛa. in
noſtra de preben.niſi ð preſcrip.ad audientiam
cum ſi. (Sen circa hoc queritur: nunquid ta
bellio debet ſcribere banc nacillationem ſi ipam
non depꝛebendit. Inno. primo dicit uideꝛi ꝙ ñ
debet hoc in actis ſcribere:nmiſi primo ipſe bene
nideat ? cognoſcat ꝙ uacillet. refeꝛt alios diceꝛe
ꝙ ſi ſolus iudex dicat in receptione teſtis teſiem
nacillaſſe ꝙ ſibi cꝛedendum eſt: æ tabellionem Hᷣ
debere ſcribere ad mandatum iudicis etiam ſi
ipſe tabellio nil de timnbatione uel uacillatione ꝑ

¶ Huoniam Stra.

pendat prima ratio eſt: qꝛ iabellio nõ hahet auc
toritatem in teſte recipiendo.ſed in ſcꝛibendo tã
tum. Judex ueꝛo habet anctoꝛitatem examinadi
etiam ? uninculandi ipſos teſtes ſeu aliter punien
di ſi ſibi uidebitur ut in iuribus preal.in tormẽ
tis ponere.ff. de queſii per totum.j.de reg. iur.
cum in comtemplatione ⁊ in.c.i.de depo. Alia
ratio:qꝛ iudex ſuperior eſt.unde magis tabellio
iudici ꝙᷓ; econtra credere debet. Venia ratio
melior:qꝛ tabellio circa ſcripturã intentus non
põt ita percipere titubationem nel uariationem
faciei ruborem pallorem nel mutationem ſicut
iudex.licet enim ipſe index dicter ſemper: tamen
poteſt oculos ad teſtẽ habeꝛe:ergo ei magis cꝛe
dendum eſt qui ueritatẽ nouit qui ma. ac. poſ.c.
nidetur. æ facit Im Hoſti. quod nõ. in ſumma ðᷣ
teſti. F. quis poſſit eſſe teſtis ſub. S.? cum cauſa
V. habet autem.poteſt iñ tabellio cum bona con
ſcientia ſic ſcribere fᷣm Inno. Et iudex mihi ta
bellioni dixit ut ſcribeꝛem ꝙ teſtis nacillabat: ſʒ
efficatior eſſet ſcriptura ſi adderet: ⁊ ſic mibi ni
detur ꝙ uacillaret: ⁊ hᷣ ſic ſe habet neritas. non
autem debet hoc dicere ſi ſibi non nidetur:⁊ de
bent quantum poſſunt cum ueritate amẽ expri
mere uacillationem. æ hoc diligenter nõ. in pra
tica. Habes enim ex predictis quattuor. primo
an iudex debeat ſcribere nacillationem 2z quid
ſi non ſcribit. ſecũdo an debet ſcribi ipſo teſie
uel ꝑre audiẽte. ternio an debeat ſcribere imedia
te uł ex interuallo. quarto quid ſi notarius uacil
lationem non deprehendit uel ſic et multa alia
bona dicta incidẽter. ¶ Quero ulteriꝰ de qſtio
ne quotidiana æ notabili: dicitur hic ꝙ iſtromẽ
ti editiones debent deſcribi: nunquid ſit opus
amplius ipſa originalia parii edeꝛe nel in iudi
cium ꝓducere. Adueꝛte ad quedaʒ uerba nota
bilia Innocen. dicit enim hic: ꝙ ex quo pro
ducta ſunt inſtꝛumenta iudici nel etiam coram
alio de ipſius mandato ⁊ exemplata exiunc non
agitur ad editionem inſtrumentorum proprioꝝ
ad que niſi raro agi non poteſt: ſed agitur ad
editionem actorum ad que ſempeꝛ agi poteſt:
ut nö. S. e. c. i. prima enim inſtrumenta tranſlata
ſunt in acta. æ idem eſt ſecundum eum ſi nõ ſunt
exemplata:ſed tantum ſcriptum eſt in actis:talis
produxit inſtrumentum: cuius principiũ eſt tale
2 finis talis.nam extunc illud inſtm uel eius te
nor in actis computandus eſt. per boc dicunt
quidam ſecundum eum:ꝙ etiã reſcriptuʒ procu
rationis z delegationis inſerendum eſt in actis
Igdem tamen Innoc.fatetur hoc utile eſſe et tu
tum: ſed ſi non inſerantur poſt litis conteſtatio.
non oportet procuratorem pꝛobaꝛe mandatum
ex quo admiſſus fuit uſqʒ ad litis conteſtati.ff.
de procurato.l.pomponius. .ratihabitio. nec
iudex commiſſionem ſibi fſactam probare tene
tur poſt litis conteſta. ſed ? poſimodum. Inno.
a predictis recedit dicens: uel dic ⁊ melius ꝙ de
bet probare bene reſcripium commiſſionis et
procurationis exhbibitum in indicio 2 ſcriptum

in actis:ſʒ nõ teneiur monſtrare ipſa originalia
nec tenorem eoꝝ ꝓbare. ſed ſi nõ ſunt in actis
ſcripta eum ꝓbare oʒ.ſicut enim h̊ innuit᷑ ſatis
expᷣſſe:ſufficit enim in actis contineꝛi tal exhibu
it Gptum aplicum et ꝓcurationem ſuam:nec ãt
eſt neceſſe tenorem inſeri.et idem dicit ð delega
tionibus et ſubdelegationibus.h ſũt vba Inn.
que dinido in duas qõnes. Prima an inſtůa ſe
mel producta et exemplata ſint denuo ꝓducen
da: an vVo ſic ſcripta faciant fidem. Secunda an

poſt li.conte.teneatur procuratoꝛ docere ð mã

dato uel iudex de ſua iuꝛiſditione. ¶ Ad pꝛi
mam nide quod uoluit Innoc. concludit enim
ꝙ non tenerur doceꝛe etiam ſi ad plenum exem
plata non ſunt ſed in effectu:ut ſi dicitur talis ꝓ
duxit inſtrumentum procurationis æc. idem in
effeciu uoluit Hoſti.hic:lʒ multa nerba inſerat:
ſed adducit̃ in ↄrium ſingulaꝛe dictum Inno. i
.c. cum in iure de of.dele.in fi.ubi dicit nõndũ:
quando offeꝛtur in iudicio inſtrumentum ꝓ
curationis uel aliud ſimile:lʒ oblatio ſit ð actis
non ti tenor inſtrumenti. unde niſi als ſolẽnit
publicetur ſemper oʒ oſtendi originale.? hanc
opi. recitat ⁊ ſequi nidetuꝛ ſpe.de inſtru.edi..
nunc dicamus. v. illud æ de inſtru. pᷣſen.in prin.
V. his igitur ⁊.v.ſed obijciitur. ¶ Cõcordsꝛẽ
has opi.hoc modo:ꝙ aut inſtꝛumenta non fue
runt lecta parte pnte:nec auct᷑e ⁊ mandato iundi
cis exemplata:ſed ſolus notarius hoc fecit:⁊= tẽ
ſola pꝛoductio de actis ẽ æ non tenoꝛ exempla
tus:tum quia tex.hic ſolum dicit ſcribendas ꝓ
ductiones inſtz orum:tum qꝛ notarius ſolus nõ
põt antenticare ſcripturas de quibus ipſe prici
paliter n fuit rogatus:ut ĩi.c.pe.⁊ ulti.de fide ĩ
ſtru.nide bo.glo.⁊ doc.ĩ.c.abbate ð v.ſig.i.vV.
fiat fides.facit aut᷑.ſi qᷓs ĩ aliquo documẽto.C.·
de eden. Aut inſtza fuer̃t exhibita ꝑte pñte ⁊ iu
dice ꝑlegẽteiz exaĩante:an ſint ſine nicio:? man
dante poſtmodum ea in actis redigi:⁊æ hẽt locũ
opi. Jnno. hic ad ̊ iura ſupius alt. ¶ Mõ imm
ex dicto Inno. ⁊ inſuꝑ Hoſti.ꝙ licʒ inſtꝛa dele
gatiõis uel ꝓcurationis ñ ſint exhibita in iudi
cio:nihilominus probari pnit per originalia:qꝛ
illa nõ ſunt de actis iudicij:qð nõ. ad pꝛedicta
etiam facit.c.cum perſone de pᷣni.li.vVj.et.c. tĩ
git de ſinſiru. ! Memo nunc ad fam qõnem
an pꝰli.ↄte.teneatur ꝑs docẽ de ꝓcuratorio uel
index de ſua iuriſditione. uidiſti Inno. bic po
nentem duas opi. Sꝛias: ſʒ in nltia ut nõ teneat᷑
pꝰli.ↄt᷑. ꝓbare ꝑſeuerare nẽ.ſed ipſemet Inn. ĩ
.c.innotuit.j.de eo qͥ fur.or.rece.approbaꝛe nẽ
primam. dicit eiʒ ꝙ poſtꝙ; pars paꝛueꝛit iuriſdi
rioni alicnius nſqʒ ad li.ↄt᷑.ſi poſtea oppõit de
iuriſditionis defeciu ſibi incumbit onus ꝓban
di: ar.l.fi.de proba.z. d.F. rati. uide in ð̊ h̊ bo.
gl.modificantem dictum Inno.in. c.i.ð elec.li.
vj. in. V. abntia in fi.æ remiito te etiam ad ca ꝗᷓ
plene nõ.in.l.licet. C. de ꝓcu.ubi per gl.⁊ doc.
2 inter ceteros Mar. ibi ad plenã indagincʒ di
ſtinguit ſic:ꝙ exceptio ꝓcuratoꝛia ẽ quincuplex

¶ De ꝓbanonibꝰ.

quq; enim op.tu nõ potes eſſe ꝓcurator. qñq;
op.iſte qui te ↄſtituit nõ potuit te ↄſtituẽ ꝓcura
torẽ.qnq; op.q ex natuꝛa canſe nõ potuit ↄſti
tui ꝓcurator. qũqʒ opponitur ↄ ꝓcnratorẽ ꝙ;
non cauit. qñqʒ opponitur ꝓcuratoreʒ tu nõ
es procurator:⁊ in hoc ultimo conſiſtit pꝛoprie
materia noſtꝛa. Mria exceptio que opponit
rõne perſone procuratoris: aut peꝛſona eſt talis
ꝙ neqʒ pro ſe neqʒ ꝓ alio põt eſſe ĩ indicio: nt
ſernus in cauſis ciuilibus:⁊ põt opponi qncũqʒ
quia reddit indiciũ retro nullum.l.ij.F.i.ff.qui
ſatiſda.cog. Credo tñ ꝙ opponẽti ſemꝑ incum
bat onus ꝓbandi:qꝛ quilibet preſumitur legiti
mus.c.i.de preſump.⁊.l.i.ff.de ꝓcu.⁊.c.i.de te
ſti. cum ibi nõ.qnʒ poſſet eſſe i indicio ꝓ ſe ſʒ ñ
ꝓ alio: ut mulieꝛ miles minor ⁊ ſimiles:⁊ tunc
dʒ opponi ante li.ↄte.ut.l.ita demum.C. de ꝓ
cu.⁊ nõ.in.c.in noſtra.eo.iit. Scdᷣo opponit᷑ ex
ceptio de perſona conſtituente:⁊ de hoc nota.iĩ
.l.nõ eo minus. C. e. ti. Teꝛtio op.rõe cauſe nt
puta in cã criali in qua nõ interuenit ꝓcuratoꝛ:
2 dic nt plene nõ.in.c.ueniens de accu.⁊ in.c.i.
de indi. li.vi.⁊ in.l.pe..ad cꝛimen.ff.de publi.
iudi. Quarto opponitur de cautione non preſti
ta ⁊ iſta dʒ opponi ante li.ↄt.l.pomponiꝰ..ra
ti.palł.Quinta eſt exceptio:tu non es ꝓcurator
2 eſt mã noſtra:⁊ iſta quandoque opponitur ab
eo contra quem ꝓcuratoꝛ litigauit.qñqʒ oppo
nitur ab ipſo dño cuius nomĩe litigauit ꝓcura
tor:pᷣmo caſu ſi quidẽ ab initio contẽdit᷑ de mã
dato nec deciditur:ſed ꝓpter dubiũ ꝓcuratõis
admittitur cum cautione de rato:⁊ tunc nõ põt
hec exceptio ulterius opponi:niſi opponens in
continenti hoc ꝓbaꝛet:ut.l.inter quos..aliẽa
.ff. de dã. infec. Quandoqʒ diſputatur de man
dato:⁊ iudex ꝓnuuciat eum ꝓcuratoꝛem legiti
mum:⁊ de cetero nõ poteſt oppomi:ar.in.l.ij.
.C. ſi ex fal. inſtru.? quod nõ.in.c.łʒ.S.e. Jdẽ
ſi inſtrumentum procuratoris fuit in iudicio ꝓ
ductum ⁊? appꝛobatum: ut nõ. ̊ Inno. ſed ego
hoc intelligo ut.S.dixi. Si uero de hoc nũquaʒ
fuir cognitum nec diſputatũ utꝛũ hꝛet mandatũ
nel non:⁊ tunc põt opponi qncũqʒ ſecũdũ euʒ:
qꝛ hec exceptio reddit iudicium retro nullum:
de procn.in noſtra:⁊ ſic ñ ob.ꝛetaꝛdatio:cũ red
dat cont᷑.li.inualidam.dicit tñ ꝙ ubicũqʒ ſupꝛa
dictũ eſt ꝙ poſteꝙ; eſt determinatum ꝙ ẽ ꝓcura
tor opponi non põt.hoc ueꝛum niſi opponens
nelit in ſe aſſumere onus ꝓbandi iſtaʒ negatinã
quam poſſet ꝓbare ꝓbando mãdatũ reuocatnʒ
uol iſtrʒ falſũ.⁊ ſic ĩ hͥ nẽ ſentiꝛe cũ hac nlti.opi.
Inn. 7 ꝓ hac opi.ego adduco:ꝙ cũ ſingli acrꝰ
iudiciales ſint diſticti æ ſeꝑati:⁊æ defectꝰiuꝛiſditio
nis ꝓcurationis cõcludat.ĩ quolʒ aciu:licʒ iſte
n oppoſueꝛit ⁊ pindicauerit ſibi ĩ aliqbꝰ nõ tam
ſequitur ꝙ in omnibus teneatuꝛ ⁊? dʒ ſibi pᷣiudi
care:uide doc.in ſilłi in.c.nõnulli de p.⁊ nõt.
gloſ. in cle. ſepe de vb. ſig. in. v. parubus:quam
omnino nide fa eor in ꝙ opi.gloſ.in dicto.c.i.
e elec.li.vVi.eſt multum equa:ſʒ inre nõ ꝓbaiu:

iſunANnini *
wunr aulin um⸗ 4
ulimanim i nn⸗
Petr im Sna
ur muſ in ni n
urthnenttermel
ör der
NArirutimn inia ite
Ntutnenietmnd er
furmmntin if
Fiksiuwlein

4
morr

u
Gennglnr
unmntR pe
Mlnylm mi

lt lneirnc dinci.
NinlgeſAinmnf epb⸗
mnd Eale pobli,
e animtetaniane onpri
1 ndmel ) oroe
Mno n
Qumeſcrhton esanm
ee
uſatihuninr mint
ſun mn lmmu iy n
ciain miitul mn
luit ivnitfcen,
iimtt rchhi annit
nmcamorece tnort me nopor
leriasopponenii opponensin
Lpbmnenn. Linter aos. ) Aen
Oumkogzdſſpotgtur denn
Pnuncat eun pcuratorenlegti
ad h Poteſt Oontiar in .,.
ſrne lolbinc hoͦe N
n roenruorsfi inincico 9
cbammm föb Indſche
us d Ginend e dor ſuaih
nerdidneiͦ muͤin nmmhni
me ohoſicfſcih ine
cpio crioctin nmmnin.
eſeiob ummtoit
noſnet ſo iiczlan.
imalitmn cin i le
zdermiuuum e
ſß opponens
onot bot veiun nlopponen⸗
angeows Panci iſaznegginn
60 mödan retoem
lſenie ii hul ich.
10 ad ogciſihnn
aget dint ni
difici en a
Prrönn

.

¶ Elimo caſu quando opponitur exceptio fal
li ꝓcr̃is ab ipſo eno cuius nomine agituꝛ: dic
ꝙ ſempꝑ h̊ põt dicere: niſi doceat᷑ de mandato. et
pro hoc tex.in.c. in noſtꝛa de procn. adde nota.
per Inno.? alios in. c. ex parte decani de Gp.
Altimo bic queritur quare in fine diciruꝛ:
ꝙ non pꝛeſumituꝛ pro iudicis pꝛoceſſu:niſi qua
tenus ↄſtiterit legitimis documentis. que ſunt
ipſa legitima documenta ſoluit Inno. dicẽs qð
licet ipſa acta non ſcribamur peꝛ tabellionem nk
quos niros idoneos: ualet tamen ſi poſſunt pꝛo
bari per confeſſionem partium nel per teſtes nel
alio modo. Et nõ ꝙ dicit de confeſſione partis
ad boc allego text.ſingularem in.c.fi..e.ti.ubi
dicam Hoſtien. ſequitur Inno. qꝛ appellatione
documentoꝛum continentur teſtes. ff. de fi. iſtꝛu.
.l. i. T in. c. peruenit.j.ti. ij. Gof. iñ dicebat ꝙ Hh
appellabantur legitima documẽta ea que ſunt 2
fecta per tabellionem uel duos niros idoneos.
utrunqʒ dicium poteſt coniungi iudicio meo.=
dicamus ꝙ aſſertioni iudicis non eſt ſtandum:
2 ad bunc finem emananit hec conſtiiutio:ut pa
tet in prin. ſed oportet ꝙ pꝛobentur acta per le
gitima documenta. que ſunt legitima documen
ta dico ꝙ omnes probationes legitime: ⁊ ſic ſa
tiſfactum eſt menti huius conſtitutionis. Et ex
hoc dicitur queſtio: nunquid ſufficiant littere
iudicis ſaltem cum teſtium ſubſeriptione:dic uit
plene dixi in c. poſt ceſſionem de proba.fateor
tamen ꝙ licet poſſit fieri probatio aliter quaʒ ꝑ
ſcriptuꝛam tabellionis nel duoꝛum niroꝝ idone
orum ramen index non euadit penam: ex quo
ex ſua negligentia oritur difficultas probandi:
2 boc iudicio meo apertiſſime naluit bec littera
in. V. index autem iuncto. V. nec pro ipſius pᷣſu
matur ⁊c̃.que uenit cõtinuatiue ad pꝛecedentia:
Mi. abb.

4

. Si ꝓbari põs
D noſtram. renʒz deliquiſſe

ius probatio quod non deliquerit nõ
eſt admirtendarimo ponit prauam con
ſuetudinem quam ſecundo ſeruari probiber:
ibi nolentes. ¶ Mõ. primo do. An. arg pro er
3: ꝙ ſtatutum loci ligat eccleſiaſticas perſonas

etiam inquantum cauſa tractat᷑ coram iudice ec

cleſiaſtico: dummodo ſit alias iuſtum quaſi ſen
tiat ꝙ irrationabilicas ipſius conſuerudinis ſeu
ſtatuti fuit cã impediendi illius effectum:ſed ceꝛ
te hoc dictum ſic collectum non placet: quia eſt
ð directo contra.c.eccleſia ſancte marie ð ↄſti.i
telligendo ut ibi dixi.⁊ plene dixi in.c.ꝙ cleꝛiciſ
de fo.compe. unde ut ſaluetur intellectus a con
tꝛario ſẽſu huius tex. Mõ aliter ⁊ ſic: ꝙ lege ſen
ↄſuetudine laicorum mere prinilegianiua poſſũt
cleꝛici uti in ſuum fauorem dummodo alias ſit
rationabilis:æ ſat s colligitur hoc a contrario
lenſu:⁊ eſt nerum intelligendo ſecundum ea que
dixi in. d. c. ꝙ clericis. nam hec lex de qua ĩ text.

Ea noſtraz.

menti ſic intellectum. 5. ſecundo texiũ ibi:
ꝙ hec peſtis contraria ꝙ lex contꝛa bonos mo
res ſeu peccaii nutritiua amittit nomen legis et
appellatur peſtis. non enim habet ſubſtantialia
legis:cum lex debeat eſſe rationabilis ⁊c.ilij.di.
erit autem lex: ⁊ ideo recte dixernnt Innocen.
2 Moſti.ꝙ etiam princeps non poſſet inducere
hanc legem:uel talem conſuetudinem roborare
xij. di. illa de cõſue. c. fi. Ydẽ Mar. in.l.omnes
populi.ff. de iuſti.⁊ iu.ubi dicit nõ nalere legem
continentem aliquod inhoneſtum: facit.l. leges
ſacratiſſime. C. de legibus. Ex his infert᷑ ꝙ eti
am reſpectu laicorum non ualebat hec lex ſeu
conſuemdo: quod ſatis innuunt ueꝛba littere:
æ ad uerbum a clero ſupple maxime. uel boc di
cit: quia forte a laicis non poterat de facio illaʒ

non ligabat ſed erat priuilegiatina: ? hoc tene

enelleꝛe. de iuꝛe autem poterat ratione peccati ſe

cundum Hoſti. æ bene: de iudi. nouit. ⁊ ſecundũ
hoc nõ.ꝙ conſueiudinẽ peccati nutritiuaʒ etiaʒ
inter laicos poteſt Dapa tollere: æ non miruʒ:
cum ex cauſa emendet legẽ ſcriptam eriaʒ iplius
principis:de preſcrip.c.fi.cũ ibi nõ.⁊ per glo.i
regula poſſeſſor de re.in.li.vVi.ſacit de cõſue.c.
ad noſtrã ⁊.c.penul. 6. ꝙ purgatio per iu
ramentũ purgandi eſt ſubſidiaria. nunquam e
nim admittitur quãdin probationes legitime
adſunt:ad hoc.c.accedens de accu.⁊.c. de hoc
de ſimo. cum ſi. æ nide ſpec. in ti.de inquiſitione
.F. nunc tractemus.v. ſed quid ſi reus: et ibi in
addi. Quero quid intendit littera dum dicir ꝙ
iſte poterat ſe quoquo modo purgare ⁊c̃.Gndʒ
glo.i.exponendo tex. quoquo modo.i.peꝛ uiles
2 ſui ſimiles:quod eſſe non debet ſecunenʒz gio.
debent enim eſſe iſti compurgatores bone fame
26 x bc glo. colligitur una ratio deciden
di ad tex. ꝙ nõ nalcbat iſta lex ſeu conſueiudo:
quia admittebat compurgatores inhoneſios:
ſecus ergo ſi fuiſſent honeſti. Sed contra hunc
intellectum facit littera in v. mandamus: que a

pertifſime innuit: ꝙ qdin poteſt probari affir

matiua non debet quis admiin uolens probaæ
negatiuã.⁊ hoc eiiã aperniſſime ſemiit bic gl. fi.
LZu ſic ↄclude totã materiam: ꝙ aut apparenie
probatione ſuper affirmatiua reus nult negari
nam probareper ipſius iuramentum ⁊? aliorum
compurgatorum iurantium ſolum de credulita
te inxta formam. c. quotiens.S. porro de purg.
ca. ⁊ non debet admuti: quia iſta non eſt ſufſici
ens probatio: ubi poreſt cõſtaꝛe de neruate per
legitimas probationes.⁊ iſte eſt caſus proprius
huius.c. ad idem. c. accedens de accu. 2. c. de ᷣ
de ſino.⁊ v.quoquo modo.ponituꝛ hic ad ma
iorem deteſtationem huius conſuetudinis.unde
idem eſſet ſi peꝛ teſtes idoneos iurantes modo
predicto uellet ſe purgare aut uult probare ne
gatinam indirecte per teſtes deponentes nõ de
credulitate: ſed de neritate: æ debet admim:ar.iĩ
.c. ex tenore de teſti.⁊ hic in glo.fi.⁊ in hoc cãn
nõ loquimr iſte tex. ad hoc uið gl.nõ.i.c.cler ici

*

lxxxi. di.que dicit:q; ſi duo clerici probãt me cõ
miſiſſe fornicationeʒ tali die ⁊ tali loco:poſſum
etiam per laicos probare contrarium indirecte
ꝙ illa die ſemper fui in alio loco æ debeo abſol
ni quia ſum reus:ar.c.ex literis.S.e.qnod no
ta bene:maxime inquantum dicit de teſtibus lai
cis:qui non ſunt reſpectn ordinis equales cleri
cis. Ex quo infero ad nnum ſing. quod teſtes
ex ꝑte rei pferuntur:licet teſtes actoꝛis ſen accu
ſatoris ſint aliquantulum idonioꝛes:aciunt nõ.
in. c. eccleſia.ij.ðᷣ elec.⁊.c.in noſtꝛa ðᷣ teſti.Onʒ
? teꝛtio non appaꝛent legitime pꝛobationes ſuꝑ
affirmarina:ſed contra reum eſt uehemens inſpi
cio nel infamia ſeu graue ſcandalum:⁊æ tunc ad
mittitur: ⁊æ etiam exigitur purgatio per iuramen
tum compurgandi z alioꝛum compurgatoꝛum
iunxta foꝛmam d.c.quotiẽs. poꝛꝛo de quo ibi
7. c inter.e.ti.nide tamen glo.ij.q.v.ſi preſby
teꝛ ⁊ in.c.i.⁊.ij.de.puꝛ.ca.cum ſi.⁊ hoc no luit
tex.hic a contꝛaꝛio:ibi dum tamen poſſii ⁊c̃.
debent tamen compurgatoꝛes eſſe honcſti ⁊c.
ut in. c. conſtitutus de pnꝛ. ca. ¶ Queꝛo in quo
hec lex nel conſuetudo erat iuri contraria. glo.
.vij. inſtat Z minus bene iudicio meo:quia taniũ
exemplificat de iure poſitino:ergo dico ꝙ erat
contraria inri dinino naturali æ poſitiuo.cõtra
riebaiur illi regule diuine: In oꝛe duorum uel
trium ⁊c̃. bic enim exclndebatur iuramentum
dnorum nel trium per iſtam purgationem. Se
cnndo erat aduerſa iuri naturali:quia erat iſte
puꝛgandus legitimus teſtis in facto ſuo:⁊ pᷣna
lebat legitimis teſtibus:cui profecto ratio nam
ralis ꝛepugnar. nam ut ꝛecitat bic Hoſu. hec cõ
ſuerudo erat in ſaxonia:ꝙ ſi fur tenens rem fur
tinam in una manu ſnb tunica uolebat cum al
tera manu iurare ꝙ rem illam non habebat nec
ſciebat ubi efſer abſoluebatuꝛ: nec audiebatuꝛ
agens petens ut inſpiceꝛetur quid haberet in al
tera mann:⁊ dicebat hanc.l.ſibi datam a Caro
lo:⁊ intellexi a pluribus ſcholaribus illius pa
trie ꝙ etiam bodie niget ibi hec lex ſen conſne
indo. ꝛat tertio contꝛaꝛia inꝛi poſitiuo:nt ĩ
inribus hic allegatis in iſta glo.merito hec con
ſuemudo erat ipreſcriptibilis:quia contra ꝛatio
nem ⁊ contra ius diuinum:cnins trangreſſio in
dqncit peccatum in.c.fi.de ↄſue. Ni.ab.

Bm cauſa. Aaſus. Fines

dio ceſis ꝓbant᷑
per libꝛos antiquos adminicula teſtes
2 famam. Communis diniſio:ſecunda ibi man
damus. 5 ibi per libꝛos antiquos primo
⁊c̃.tex. nalde notabilem:quod libꝛis iſtis anti
quis eccleſiarum creditur in pꝛobandis finibꝰ
dioceſis nel paꝛochiarum. Et idem conſimili
ratione uidetur dicendum in alijs que ſunt mo
dici preindicij:⁊ dic ut plenius.ĩfra dicam cum
glo.i. Et nimirum. nam hec pꝛobantur peꝛ neꝛ
ba enũciatina contems in aliqua ſcriptura ant᷑.

De pbationibꝰ.

nt eſt glo. nõ. in. c. cum olim de cenſi. ¶ Võ ſe

cundo ibi teſtes. ꝙ fines dioceſis pnt probari
peꝛ teſtes. Bed aduerte cuʒ textus iſte loqtuꝛ

in facto ualde antiquo:ut paret per illa uerba li
bros antiquos ⁊c.⁊æ illa fama ⁊c.uidetur intelli
gendꝰ iſte tex. de teſtibus deponentibus de au
duu ⁊? communi opinione. Mã facta ſic antiq̃ta
de quorum initio memoria non exiſtit ꝓbantur
per tale teſtimonium de quo plene per Inno.
2 Moſti.in. c.neniens de uer.ſig.li.Vi.⁊ per gl.
fi.de preſcrip.c.ulti.li.vi.dicent enim iſti ꝙ ſem
per uiderunt fines huius dioccſis pꝛotendi nſqʒ
ad talem locũ.æ nunquã audinerunt dici contꝛa
rinʒ ⁊c̃.pꝛout nõ.in iuꝛibus preal.⁊ h̊ i teꝛminis
noſtris tenet Archi. in. c. iter. xvj.q.iij. facit.l.
hoc iure. S. ductus aque. ff. de iti. actuqʒ priua.
ltio nõ. ꝙ diuerſe ſpecies probatiõis que
per ſe nõ ſufficiunnt coniunguntur ⁊? imiſcentur
ad faciendã plenã pꝛobationẽ: ⁊ ſic habet locuʒ
illud nulgatuz: que nõ pꝛoſunt multa ſingula col
lecta iunãt:æ quonidie ad hᷣ alle gat. c.iſtud.facit
op.l.iij.ff.de teſti.⁊.iiij.q.iij.ſi reſles.ſed ĩtellige
⁊ limita ut dicam ſupeꝛ glo.fi. EB o. i. colligit
unum nortabile ex tex. ⁊æ poſtmodũ annectit mul
ta ſilia.prio colligit ꝙ ſcriptura antiquoꝝ libꝛo
rum facit fidem:allegat.c.ad andientiam de pre
ſcrip.ubi habetur de libro cenſuali.Secũdo ad
innge alia ſimilia:de quibꝰin gl.¶Hoſt. ⸗
an. in fi gloſe.dñt ꝙ licet gloſ.ponat ſpẽs et
mas ſcripturarum:nõ tñ omnes diſtributine fa
ciunt plenam fidem: ſed illa ſolummõ ꝗ reſerua
ta ſũt ſub cnſtodia publica ⁊ fiðᷣli. ne von
faciunt plenam fidem:lʒ admiculentur iquid eim
ſi reperitur ſcriptum in aliquo libro ecclłe ꝙ do
mus talis nel ninea debet ſoluere certum cenſũ:
an hoc probet arbitrabitur bonus iudex conſi
deraris iuribus predictis nam forte iam ſũt cen
tum anni ꝙ ſacerdos potniſſet ſer bere,ꝙ tota
pronincia uel parochia erat eccleſie.non ergo
debet tali ſcꝛiptuꝛe de facili credi ſine alijs admi
niculis:arg c i. de fi.inſtru. ¶ M bene b dicta
docto. 3 examinemus nunc plenius gl. pri
mo enim dicit ꝙ ſcriorura antiquorum librorũ
facit fidem Hoſti.? Jo.an.intelligunt hoc pꝛo
cedere in libris reſeruatis in cuſtodia publica

⁊ fideli ? ꝓ hac ꝛeſtꝛictione optime facit tex. in

dicto.c.ad audientiaʒ.Et dicũt ibi doctoꝛes ꝙᷓ;
ſatis faciunt fidem:ſi ꝛeperiuntur in cameꝛa caꝛ
dinalis nel epiſcopi. Ego hec dicra non admit
terem indiſtincte. Quid eni ſi epiſcopus pꝛeten
dens S caſtrum peꝛ alium detentum peꝛti
nere ad ęccleſiã ſuã ſcripſit in libꝛo aliquo eccłe
illud caſtrum pertinere ad eccleſiam: æ ſucceſſine
multis temporibus ille liber fuit detentus in
camera epiſcopi:dicemus ne quod pꝛobabit do
minium caſtri cum gꝛauiſſimo preiudicio poſ
ſeſſoris contra.c.cunm inter dilectos de fi. iſtru.
nbi non creditur antiqſſimis priuilegijs eccle ſi
ſigilla conſumpta ſunt uel enormẽ frartnꝛam pa
tiũtur dico eꝛgo ꝙ aut agitur ð nulliꝰ pindicio⸗

Rms zul
en ind 6 i.
apin gern
lnmnadr nmns n

7 ngun
ama
—
wnbepcen fucte
Brrult ſcamn

ilewgo e ſs nohin
õ 1
Alncu un d
lNcetoungod
immſinh gsand
leftbonutrn Hn
lt Ccs penustinin
Nidonmmn emirz
Gnrekelonnd wf
unl Uunfcetni h
Glluckusſbalatin
crmindesrotsctin
Nudahen 8
CrReſexrngatei
an Tlemnen wun
iuncn rm a
Umtionim, 6nndm
R r ic⸗ nin
nin lee at i

Ar Kn U
1Aeuenn,
D Aat .
Dtemmnn ulni

Gethulnir ſin

D

geene
1 o e tn

– Kum cauſam.
bin N
eſes

maln

gum. goeng
n nn Dofſunt netn ſngola col
once Ubaligei ſud Kret
Adecha ina irces inelge

nndemſingrf Grialcgt
notidletriet. doltnoes Apett ntl

1grocoligrgſnpnn tigorlin
an lyr umlimmncn
Nunr Hvni, Cru
nlac rge,
Edirg urghl onrſrphri
vun,o nionmes diributneſa

ſcdanrſek ilzſobunnd dreſen
odi miatiin Genri
Pfdanhacnicdenmr gricd en
ſpnmmin cvo lbro ecce c
iner ene ſoere ceumn canſi:
arbioniviar donus ineeroffi
1sredreis unſort lun ſör een
cdos pommſſae deregg ton
Anocbin oiehon
chrne Eili Geh Nde int
N benebn

Gcruminends une tusin
dereyronr: ntoromunl d
Hyſie Nen inlimtbot
ns ſeas i aſcin pwie
fact lerin

= tunc ſcripture ibrorum antemicorum ul ſcrip
ture lapidum faciunt fidem: quia tunc ſufficiunt
probationes non plene ita intellige quod nota.
hic in glo.⁊ in.c.ſane.ij.xxiiij.q.ij.⁊ aperte nõ.
Innocentius ſuper rubrica de conſecra. eccle.
nel alraris. pone exemplum: ſi dubitatur an ec
cleſia fuit conſecꝛata uel infans baptiʒatus uel
quid ſumile idem puto nbi factum eſt antiquiſſi
mum ⁊? agitur de modico pᷣindicio:ar. optimnʒ
ex iſto text. ⁊æ poteſt dici h expꝛeſſũ.non eim mã
datur hic de libris repertis ſub cuſtodia publi
cꝗ ⁊ fideli: ſed indiſtincie per libros antiquos
⁊c.quia cum agitur de modico pꝛeiudicio nec
uerſarur intereſſe burſale:non eſt ueriſimile qð
quis ſcripſerit falſum uel ꝙ illa ſcriptura tanto
tempore fuiſſet tollerata ſi non continuiſſet ueri
tatem modicum autem eſt preindicium an ha
beat iſte epiſcopus uel ille.argu.c. cum apoſtoli
ca de bis que fi.a prelato. Quandoque agitur
de magno preiudicio.et tunc aut eſt talis liber
nel ſcriptura cui ab antiquis noſtris communi
ter creditum eſt: uel reperitur in loco ubi ſolum
reſeruãtur ſcripture auctentice et faciunt plena⸗
fidem ut eſt tex. notabilis in dicto.c.ad andien
tiam de prelſcript.facit.l.celſus.ff. de probano.
nõ. Har. in.l.i. ff. ſi ceum Petaur C ex bis
infero qð iſtis libris biſtorialibus ſen cromicis
quibus a maioribus noſtris fides communiter
adhibita eſt credere debemus nõ. Hart. in dic
ta.l.i.uide bonam glo.in. c. inter dilectos de fi.
inſtrument. in nerbo magis et in. c. neneꝛabilem
ð elec. in nerbo tranſtulit. Hinc etiam eſt ꝙ die
ta Ariſtotelis Ipocratis ⁊ ſimilium fidem faci
unt.quia communiter in omnibus ſiudijs recep
ta ſunt: ad hec.l.ſeptimo menſe.ff.de ſtatu bo
minum ⁊.l.ſi pater.ff.de ſoln.nõ. Maꝛtol.in di
cta.l.i. Ant eſt talis libeꝛ ſeu ſcꝛiptura cui ↄmu
niter a maioribus noſt:is creditum non eſt nec
reperitur in loco ubi ſeruantur ſcꝛipture auten
tice:⁊ talis ſcꝛipiura ſen liber facit adminicnlum
ſen preſumptionem non autem plenam proba
tionem:hec probantur a contrario in dicto. c.
ad audientiam. ? fuit de mente Inno. in loco P
allegato ſuper ica de conſecra.ec.uel altaris:
quam ſic intelligo. et uide ad materiam quod
nõ. gloſ.in.d.c.ad audientiam er in dicto.c.ha
beo. xvi.di. ¶ Secundo dicit iſta gl. ꝙ creditur
inſtrumento pꝛoducto ex aꝛchiuo publico:alle
gat multa iura. r eſt archinus locus in quo
reponuntur ſcripmure publice:et facit ꝓ boc dic
I0O.c.i.ſupra eodem ⁊.c.ad audientiam pꝛealle.
anb dii glo. ꝙ cꝛeditur ſcripture ſculpte
ĩ aliqua colũna uel lapide intellige hoc nt dixi ĩ
non tendentibus in alicuius pꝛeiudicium faci
ant plenam fidem. (In alijs ueꝛo adminiculã
tur ſecundum qualitatem loci ubi reperuur ⁊? ſe
cundum quantitatem pꝛeiudicij dicio. c. ſane ple
nam autem fidem non faciunt: ut. l. monnumen
to rum. C. de reli. ubi dicitur ꝙ ſcripture monu
mentorum ſen ſepulchꝛi non ꝓbant ꝓpetatem

ipſius ? dic de intellectu huins.l. ut ibi plenius
nõ. ¶ Minmo cdicit glo. ꝙ ſcripwure que olim
fiebant i albo pretoris fides adhibebatur. Erat
olim locus dealbatus ante boſtium pretoris
quo preſcribebãtur pretoria edicta. et uide de
hoc textum iuncta glo. in nerbo de albo in cle.
.i. de iudi. ¶ Ex his babes plene declararam
primam gloſam. ¶( Bloſa ſecunda colligit ꝙ
per teſtes ntriuſque parochie poſſunt probari
fines dioceſis et per famam: dicit tamen quod
fama plene non probet: ſed adminiculaur.
(Mer bene gloſam quia uult per famam ſo
lam finem dioceſis non probari. Archidiaco
nus in hoc non firmat pedes in. c. plures.xvi.
.q.i.⁊ nide per eum de materia huius.c. in.c.in
ter memoratos.xvj. q.iij. Lu dic plene an ⁊ ꝙᷓ
do fama plene nel ſemiplene nel nihil pꝛobet: ut
notat Harrto in.l. de minoꝛe. S. toꝛmenta. ff. de
qneſtio.dicam in.c.neniens el.i. .ti. proximo.
lo. ultima colligit ꝙ adminicnla et ſi non
plene pꝛobent coadiunnant tamen plenas pꝛc ba
tiones. ex quo colligit illud que non pꝛoſunt ſin
gula e circa hoc quero utrum hoc ſit
nerum indiſlincte nt probationes imperfecte cõ
iunguntur ad faciendam plenam 2 perfectũ pꝛo
bauionem.nidetur ꝙ non. uidemus enim ꝙ te
ſtes ſingnlares nihil pꝛobant in. c. cum dilecti ðᷣ
electionibus ⁊. c. licet S̊. eo. et multa imper fecia
non faciunt nnum perfectum: ut in. c. quorun
dam cum glo.i.xxiij.diſ. Solutio aut probatio
nes diuerſe tendunt ad unum: aut ad diuerſa.
Primo caſu ſunt commiſcibiles:⁊ ſi ſunt ſuffi
cientes ad iudicis animum inducendum ad ple
nam credulitatem inducunt etiam ad plenaʒ pꝛ0
bationem:iuxta ea que dixi i.c.tertio loco S. eæ.
Et hoc procedit ſiue iſte pꝛobationes ſint eiuſ
dem generis:ut in duobus teſtibus: ſiue ſint di
nerſi generis:ut ninus teſtis cuʒ fama:iuxta no
tata in.c i.de appellationibus ⁊.c.ueniens.j.ti.
proxi.Et hoc in caſu quo fama facit ſemiplenã
probationem: quod quando ſit dicam in preall.
.c. neniens/ Idem in alijs pꝛeſumptionibus. c.
2 adminiculis concurrentibus:cum uno icſte de
niſu nel pluribus de creduliſate: ut hic ?⁊ proba
tur etiam in dicta.l.iij. ff. de teſtibus.⁊=.iiij.q.iij.
ſi teſtes z. c.cauſam que de re.iudi.⁊ dixi in die
to. c. tertio loco. ¶n ſecundo caſu cũ tendũt
ad diuerſa: tunc non ſunt commiſcibiles.exem
plum in pluribus teſtibus ſingularibus. Idem
uidetur ſi aliqui teſtes deponunt de mutuo ſed
non peꝛfecte:⁊ aliqui de confeſſione mutui enaʒ
non perfecie ut non coniungantur ad feciedam
plenam fidem: quia mumum et conſeſſio ſunt
diuerſa:neque tendunt ad faciendum nnum to
tum:cum ſepe ſit nunum ſine reniquo:ad h̊ quod
legitur z notatur in.l.ij.F.i.fl.de excu.tuto.æ.l.
.i. C. quando mulier. officio tutel. fun. ſacit die
tum.c.licet ſupraeodem. ¶WMec ſunt de mente
HBiꝛr. in. 1.i. F. ideʒ cornelio. ff. queſti. z. l. ad
monendi. ff. ð inreinr.? Cal. in. c. neniẽs preal.

¶ De ꝓbationibꝰ.

¶ Hunc eꝛgo extꝛa gloſam opponitur ? nide
tur ꝙ ad. iſta adminicula non ſit ꝛecurꝛendum i
dinifione dioceſis:ſed defendendus eſt poſteſſoꝛ
donec plene fuerit probatum de proprietate peꝛ
contrariam partem.l. fina. C. de pꝛobano.nec
poſſeſſor debet artari ad docendum de niulo
ſue poſſeſſionis.ij.q.v.in principio.l.cogi.EC.
de peti. heredi.⁊.c.ex litteris ſupra eodẽ. CEr
dictis Innocemij er aliorum porelſt triplex ſo
lutio colligi. Drimo quod pꝛocedat iſte texins
quando non conſtat de fiꝛma poſſeſſione alteꝛiꝰ
alias pꝛocedit contꝛarium:pꝛo bhoc allego bo
num textum cum ibi notatis in. c.i.de religioſis
domibus. ecunda ſolutio quod cotra poſ
ſeſſorem erat hic nehemens preſumptio ininſti
cie:cum ibi non probanerit eaʒ bhabuiſſe a Na
pa uel ab alio habente in hoc poteſtatem:nec
preſumprio poterat iuuare:cum de nono hec lo
ca fuiſſent ad fidem conuerſa: z ſic talis poſſeſ
ſio non ꝛeleuat.c.di. contra morem. ¶Æ nõ
hanc ſolutionem ex qua infero:quod ſpiruiualia
iuſte non poſſidentur eo quia poſſidentur. un
nudus poſſeſſoꝛ poteſt peꝛ iudiceʒ moleſtaꝛi: uel
ſi eſt preſumptio iniuſtitie contꝛa cum:niſi do
ceat de proprietate: facit.c. ordinarij de of. oꝛd.
li. vj. ? quod nõ.glo. in regula beneficium de
regulis iuris lib.vj.¶ Secus eſt in alijs rebus
prophanis:quia in illis inſte quis poſſidet:nec
tenetur nꝛadere poſſeſſionem:niſi probanni pro
prietatem dicta.l. finali. ¶ Rationem diueꝛſita
tis puto bhãc tempoꝛalia nacantia licet ſine alicu
ius iniuria ? peccato occupare:quia quod in
nullius bonis eſt hoc naturali ratione occupan
ti conceditur:inſti de rerum diui.. feꝛe igitur
er. i.di.ius naturale.ſ reſumitur enim res il
lius qui eam poſſidet: niſi ab alio doceatur con
taꝛinm. Sed ſpiritualia non poſſunt occupaꝛi
licet uacantia:ſed dicunt haberi a nicario Chri
ſti nel alio deputato ab ceo ſen auctoritate cano
nis. ut notanteꝛ dicit hic Innocentius in fi. facit
qð notatur in.c.conqueꝛente de officio. oꝛdi.et
quod dixi in. c.olim.el.iij.de reſtitu.ſpolia.meꝛi
to hic incuritur ad libros antiquos ⁊c̃. er
tia ſolurio.ꝙ quilibet epiſcopus hic occupaue
rat inquantum poterat et conſtabat de occupa
tione: et ideo apa mandat queſtioneʒ decidi:
ut in terw. ¶ Alrimo opponituꝛ ꝙ nõ poteꝛat
ex illo eſſe contentio hic de finibus quia dioce
ſes fuerunt limitate ? etiam prouincie lõge ante
aduentum chriſti:æ ſecundum traditionem gen
tilium ? collationem ſuorum preſidentium apo
ſtoli poſtmodum conſtituerunt primates archi
epiſcopos et epiſcopos.xcix.di. c.i.?.lxxx.di.c.
.i. 27. xiij. i. c. i. G Ex dictis doctorum colligo
quattnoꝛ ſolntiones Mꝛima quod licet apoſto
li ordinauerunt in quibus locis eſſent epiſcopi:
nõ tamen diſtinxerunt eniſcopatuũ fines ſecun
dum Innocentinm. ¶ Wnde ſecunduʒ. Hoſt.
unus epiſcopus excommunicabat ⁊ ſepe alius
abſoluebat: ? ſic exeꝛcebãt omnes inriſditionẽ ĩ

ſolidum: facit quod notatnr in. c. cum ſit roma
na de appellationibus. Licet hec ſolutio ſu uera
in ſe:mihi tamen non placer quo ad textum no
ſtrum:quia hic prefſupponebatur diuiſio antiqui
tus facta:cum de ea mandetur inquiri. ¶ Secũ
da ſolutio etiam Inno.quod licer apoſtoli ali
qua diuiſerunt: non tamen omnia Quaſi dicat
forte eꝛat de illis que nondum fuerunt dimie.
Tertia ſolutio quod licet olim fuerit facta diui
ſio:tamẽ ꝓceſſu tẽpoꝛis potuit mutaꝛi ⁊ offuſcaꝛi
ſepe en traciu temporis mutatur æ ꝑduur ſeu
ignoratur rei ⁊ loci origo.xij.q.ij.longinquita
te. ff. fi. regũ.in finalibns ⁊ in.c.ex litteris.S.e.
2 hec bona ⁊ uera uarta ſolutio ad idẽ tẽ
dit ⁊ ẽ etiam uera:ut propter multas uarietates
que cotidie fiunt potuit inſurgere iſta dubua
tio.nam propter delictum populi priuatur ciui
tas dignitate epiſcopali.xxv.q.ij. ita nos.
Item ſepe duo epiſcopatus peꝛ Napam nni
untur:⁊æ nuna eccleſia ſepe erigitur in cathedra
lem ⁊ datur ſibi nona dioceſis. ¶ Er. ex bis 7
multis ſimilibus poteſt oriri confuſio limitum
que debet determinari per ea que habentur hic
27 ad.c.plures.xvj.q.i.quod uidetur alium mo
dum pꝛefigeꝛe. In diffinitione huius queſtiois.
multipliciter reſpondeẽt doctoꝛes. placer mhi il
la. ut iſta diſpoſitio addatur ad illam:et ſic ſunt
duo remedia ſucceſſiua non ſunt hic alia. Ab.

probari matrone pex

quas nirginitas probatur hoc: dicir.
communis diuiſio fa ibi mandamus. ( N5.

ex principio ibi z.g.puellam ⁊c̃.qð cum agitur
contra monachum uel monacham ⁊? reuocaiur
in dubium de ipſius ingreſſu concipiendus eſt
libellns in perſonam ipſius monachi ? non mo
naſteri. ut hic pꝛobatur aperte. Quid autem
nbi non reuocatur in dubium ingreſſus:ſed agi
tur ratione contracius nel delicti prius inini uel
commiſſi dic ut legituꝛ æ nota.ut in aut.canſam
que fit cum mõacho ⁊ aliquid teiigi in.c.in pre
ſentia. S. e. ¶ HNõ.ſecundo ꝙ publicatõ atteſta
tionum non impedit in cauſa matrimoniali pꝛo
ductionem nouorum teſtium:etiam ſi tendat in
preiudicium matrimonij ſpiritualis. hoc enim
fit non tantum in fauorem matꝛimonij carnalis
quantum nt euitetuꝛ peccatum imminens in diſ
ſolutõne legittimi marrimonij:de quo dic ut ple
niſſime dixi in.c.iurauit.S.eo. el nõ ſic fʒ
alium intellectum quem do ad iſtum intelleciuʒ
non ponendo aliquam ſpecialitatem i matꝛimo
nio: quod ubicunq; cauſa eſt decidenda per iu
dicium petitorum ita quod teſtes non poſſunt
deponeꝛe de neritate ſed de cꝛedulitate ſecunduʒ
ꝑiĩtiã artis pnit teſteſ ꝑitiores publicatione poꝝ
nõ ob. recipi:quia pmi de facili potueiũt ðᷣcipi.
ꝓ ðᷣ rõ tex.ibi ſepe manus fallit᷑ ⁊c.ꝙ poſſʒ pꝛo
cedere quãdo recipiuntua: uel iudicis officio nt

lonmknitindndpn .
niriiit nind
gitim ca ſe ſuum
llctti u
ugteh d Strcl
oefmne,rse r nrin
Seinthrra umi Aum
pſtftincnig enn ,
UAiserci o Cert aw
Kaͤtridciigisrarhebr

Katenanda
Oindiucniekins

kuzs lsn iiſ
itguatnernliinin

erieyin,
ſnſifni tiri n i

ſehirie .
lulſtrin

Ma
Unſenon .
neninbeſſte

nſe,

ne gerſt 5 nfunn nct
4
mcn nn nntmtſfict
N Ur rqe, 4 Nintr

Sithna Ca bise
mldas ecionin orfio Uniwn

1 Qnmm WWcne ddenln bie
ts N gd antdden Monnfto⸗
nprßgre Indffniton Pulnsgotſis,
mptui ehpnti dlora en r
lMyoßvlt atur mn lung i⸗ r
allmn iirta ,.

uſn. Cſs Prſin 1

Pfobuni natrone per
nsognins gobann doldil.
Aoſo falbi mancamos, R.
bbitghuelun te d un agin
nacbomoc nomcbamt euocanu
beusingrchi Concſpiendns eſt
vetopan lns onchld nond
di ndun enk. Qucd men

aniogrelnsledagi

õ 4
eCmSnd icn ii nil

irne vonn Min N
cnſezzunt no u iu
cmnnr r ihi niiiſc

Fot⸗
undg lunͤan
irant mumontiid

hr ad ꝑtis iſtãtiã cni nil poſſit iputari qr̃ illos P

ns nõ ꝓduxit. ar. c. fi. ꝗ. ma. accu. poſ.? nide oĩ
no qᷓ dixi le ndofnits el vance 1
teſtes ſuꝑ ꝑiria artis eoꝝ poſle tãqᷓ; cꝛioſos ⁊ in
honeſtos reprobari ? nõ. ibi boneſiss ꝓuidas
2 pꝛudẽetes ⁊c.qᷓes debẽt eẽ ꝑiti ĩ aꝛte ni eoꝝ te
ſtioniũ ſit in oĩ ꝑte nalidũ.ñ.n.ſufficit ſola ꝑiria
ſed ẽt honeſtas reqrit᷑ ad hoc.I magiſtros ſtndi
oꝝ. C. de ꝓfe.⁊ medi.lſi x. ( alio niꝛgi
tas dẽ hꝛe puilegiũ i. progatinã æ dignitatẽ ſpa
lem qᷓ; panciſſimi hnit cũ ut ait Grego.pauci ſi
ne nitio incontinẽtie reꝑiũt.l di. qꝛ tua:muſtiqʒ
hnt corporis iĩtegritatem: ſj nõ ipam Vrnte Vgi
tatis ꝙ declara ut nõ.i. c. niſi cũ pdẽ.de rennn.
iĩ glo.ĩ vbo Viutũ ⁊ facit ꝙ le. ⁊ nõ.i.c. net ſolo
.xxxij. q. v. Inſuꝑ põt hic nõri vnũ bonũ dictũ
qꝙ; ĩ cã ĩ ꝗᷓ exuberat iudicis officiũ põt eẽ inöx ꝑ
te nõ excluſa teſtes ex officio ſuo ꝓducere:ut ꝓ
bat tex. ibi cureris ⁊ẽ. Et ſentit Joa.an.hic ſuꝑ
iſto vbo curetis ⁊ facit ꝙ hẽtur i. c. oſtitusꝰ7. c.
oblate de appel. æ nõ ·i. l.iiij. F. boc ãt iudici
um de dã. infec. ¶ Op. ? uẽ hie ãte oĩa muli
eꝛ eꝛat maꝛito ꝛeſtimẽda: ut ĩ. c.ex rꝛaſmiſſa ⁊.c.
ex conqſtione de reſti.ſpo. So. glo.i.q bic iſta
fatebat᷑ ſe vgiem ? mõachã.un ſi erat uiꝛgo tẽn
it monachatꝰ ⁊æ ꝑ ↄñs ñ dʒ reſtitui ð ↄuer.ↄiu.
.c.ij. T. c. ex publico:æ pẽdente iſto dubio nõ dʒ
reſtitni ne corrũꝑet᷑ ab eo. ¶ Mõ. z põdeia gl.
qꝛ ſẽtit ꝙ ceſſãte cã mõachatſit mulieꝛ reſtituen
da marito:lʒ nõdũ ab eo cognita fuerit. Joan.
an. ur̃ ſẽtire Sriũ ꝑ illud.c.ex tꝛãſmiſſa:qꝛ ut ibi
pʒ nõ hẽtur hoc caſu poſfio ſine copula ⁊ dicit
addqẽdũ ꝙ dixit ĩ.c.dudũ qe ouer.ↄiu.⁊ ſic ſim
płꝛ tꝛanſit hic do. An.¶ Sed iu dic ꝙ ſi hbabn
it poſßionem ↄingis ſine copula fiet ꝛeſtirutõ q
ad cet᷑a dẽpta copula ſi timeat᷑ de corruptione
nec poſſit ſufficiẽter ꝑ cautõeʒ ꝓuideri:ut ꝓbar
in. c. as de reſti ſpo. Sed in iſto caſu non fiet
qꝛ allegãdo ĩgꝛeſſũ ꝛeligiõis negat ſpoliationem
7 ſic ãte reſtitutõem dʒ fieꝛi qõ ꝓut qr̃ h ⁊ ð mã
nide quod plene dixi in. c. ex ꝑte de ꝛeſti. ſpolia.
4 MQuero ad qd uolebat iſte iducẽ teſtes cõtra
młieꝛes pus ꝓductas ad ꝓbãdũ vginitatẽ glo.
ij rũdet ꝙ noſebat eas repellẽ a teſtimonio tan
ꝙ; crioſas ⁊c̃. Et nõ.bñ glo.q̃les dñt eſſe teſtes
q aſſumũt᷑ rõne peꝛitie ⁊ dixi ſuꝑ tex. ł ̃m Inn.
dic ꝙ forte nolebat eas ꝓbare fuiſſe coꝛruptas
łnolebat õ eas iducẽ alias mꝛonas honeſtioꝛs
et plures aſſerẽtes ↄrium qᷣbꝰſtãdum ẽ i.c.iĩ nꝛa
j.ti. ꝓx.dic ẽt ꝙ ſi non ſint plures dummõ ſint
ꝑitiores pᷣualent dcis alioꝝ licʒ pluniũ.ar.d.c.in
nẽa er tetigi i. c. ꝓpoſuiſti. ö.e. ¶ Blo. nultia int
ceta colligit ar.ex tex.ꝙ ĩ cã miimoniali apenis
atteſtationibꝰ alij reſtes recipi pñt Sↄ qð op.ð.c.
iurauit. S. e. dic plene ad Sꝛinʒ illiꝰ. c ut ibi dixi
2 dic hoc eẽ viſſimũ ĩ ſe nolẽdo põeꝛ ſpãlitatem
i mẽimonio.ſed aliqͥ uolẽtes hic pone? aliquam
ſpãlitatẽ. ut HGof. dicũt ꝗꝙ hic loqᷣt de q̃dã ſpali
ex ordiem ꝓbatõe ĩ ꝗᷓ rõ legis de ꝑcõctatiõe at
teſtarõis et ne aliqd addatr᷑ miuat uil corrigamux

CEanſan.

locũ non hʒ ſᷣm eũ.unde dicebat hic Vic. q rei
terat᷑ ꝓbatio hic:ut euigilet bonũ ↄſideratiõis.
AIdẽ ĩ aſpectiõe iſſoꝝ.C. de fi.iſtrum.l.ult.⁊ in
aſpectiõe finiũ.ff.fi.regun.ſi irruptiõe..ad of
ficium:q̃ſi nelit iſti dicẽ ꝙ hic ñ eſt timor ð ſub
ornatiõe:qꝛ nõ hnt alia facẽ niſi diligẽter inſpi
cere ⁊ referre. Sʒ certe hec rõ nõ mihi ſaniſfacit
qꝛ nidẽs ſe ſuccũbẽ ĩ cã poſſʒ corrũꝑe teſtes ut
referãt ſe diligent examiaſſe ⁊ repꝑiſſe illam coꝛ
ruptã uł vginẽ ſᷣm appetuũ corrumpẽtis. dico
ergo ꝙ ant ẽ ſpãle.ut ĩ gl. aut ꝓcedit qñ cã de
cidit᷑ iudicio ꝑitoꝝ:qꝛ de facili pnt decipi. ut in
tex.⁊ ſuꝑ eo dixi. Aut ꝓcedit ex officio iudicis
nt. S. dixi ĩ quo ceſſat ſubornatõis timor: ut nõ.
i.c. nenerabili ⁊.c.cũ clamor.j.ii.ꝓxi.Aut loqͥ
iur nõ facta adhuc publicatõe alioꝝ reſtiũ. Naʒ
pñt teſtes qñ reprobari nõ publicatis eoꝝ dic
tis:ut.c.lʒ.S.e.⁊ nõ.plene ĩi.c.ex ꝑte ade d teſti.
2 ſic multipłr i hoc põt itelligi iſte tex. ¶Enio
gl. qrit ꝗᷓ ſũt priuilia vᷣginitauis ⁊ colligit mlia ⁊=
iter ceta d'ẽ ꝙ vᷣgitas ẽ ſola.q potẽs e deo ani
mas pntare i aut᷑.ð leno. ⁊c. Mo itelligas gl. ꝙ
alie Vtutes hoc nõ poſſint ⁊ ſic ꝙ ꝑ uerbũ ſola
hẽar excludẽ als viutes:qꝛ male dicẽt ꝑ.c.firmi
ter. F. fi.S. ð ſũ.tri.ubi dr̃ ꝙ nõ ſolũ vᷣgies et
tinẽtes:ſʒ ẽt ↄingati pnit uirtuoſe niuẽdo nitaʒ e
ternã acquirẽ. Sʒ itellige ꝙ illa ſola ꝑ ſe ẽ ſuffi
ciens ſine oꝑibꝰ aliaꝝ u rtutũ:nõ tm itelligas ꝙ;
ſit alias nicioſus: ſʒ ꝙ ẽt hꝛet alias uirtutes ac
ceſſoꝛie tñ:lʒ nõ principali a ipoſſibile e hꝛe
unã uirtutẽ ſine alijs ita iuicẽ ſũt colligate:ut in
.d.c.niſi cũ pꝛidẽ cũ gl.pal.⁊ fac̃.xxxij.q.i.cũ re
nunciat᷑ z. c. defleat peccator ð re. inun. Scðo
dicit gl. ꝙ ſolũ vᷣgies bñt lanreolã.diẽ h Moſt.
ꝙ et martyres pᷣdicatores hẽbũt laureolã.unde
dicit ꝙ beatꝰ Jo. bap.habuit triplicẽ laureolã:
fuit vgo pᷣdicator ⁊ martyr.iõ dẽ i bymno ipᷣinſ
ſerta terdenis zc: æ dicit Jo. an.ꝙ laureola eſt
quidã ſplẽdoꝛ pᷣcipuus qui pᷣdiciis confert᷑ quo
ab alijs ſanctis diſtinguunt᷑:? vr lanꝛeola ab ar
bore lauro q nunqꝙᷓ uiꝛiditatẽ deponit ⁊ oliʒ nic
tores coꝛonabanĩ ea cuʒ laude. Eſt. n. ̊ laureo

la corona laudis.dic etiã ꝙ põt nũcupari lanre

ola ⁊? dẽ ab auro deriuatine ꝓpter ipſiꝰ ſplendo

rẽ. ¶ Altimo e glo. quero qualiter defendʒ ſe

hec młier:ex quo dicebat ſe moachã:dnt Gof.
2 Hoſti.ꝙ cũ iſta mulier ſu ĩ poſſeſſione mona
chatus defendetur lite pẽdẽte per ſindicũ mona
ſterij:æ hẽbit expenſas a monaſterio.cũ nõ nide
atur hꝛe ꝓpriuʒ de accu.c.ex ꝑte et.c.olim:et ſi
apparebit cognita educetuꝛ de monaſterio cum

rebus eam ſequentibus nõ cum his qᷓs ſeꝑatim

obtulit facit ſm Jo. an.ꝙ nõ.de elec.coniu.qð
a te et in. c. de re.et ſic ẽt trãſir Hu. et Inn.
nidẽt᷑ iſti eꝛgo uelle ꝙ niciaro ĩgꝛeſſu n ꝛenocãt
bona collata monaſterio ſeꝑatim ab ingreſſu:
ſed tin illa q tranſeũt ĩ monaſterium acceſſorie
ad ꝑſonam Zu vo dic melius lIʒ glo. in anc.in
greſſi.C. ð ſa.ſan.eccle.et ĩ coꝛpoꝛe un ſumit et
in aut. de mo. F. illud ſẽtiat ꝙ hic Gobf.æ Ho.
e i

HBar. tñ alind ĩ dicta anẽ. ingꝛeſſi.uñ diſtingue
poſt eũ ſic ꝙ qñqʒ quiſ o biulit ſe nec aliquã mẽ
tionẽ fecit de bonis:ita ꝙ bõa trãſeũt acceſſoꝛie
ad ꝑſonã iu nõ.i auc.igreſſi.C. ð ſa.ſã.eccł.c.
in pꝛeſentia. S. e. ? tũc fʒʒ oẽs uiciato expꝛeſſo.:
ingreſſu uiciatur tacite bonoꝝ trãſitus:qnqʒ qͥs
obtulit ſe ⁊ expꝛeſſe ẽt contulit ſua:æ tunc ſubdi
ſtingue:aut credebat igreſſum tenere aut ſciebat
nõ renere.pꝛio caſu bona recuperat licet expᷣſſe
collata qdð ꝓbat Bar. pꝛio ꝑ.l.ſi pater ⁊. l.nec
apud. C. de here.iſii.ubi ſi aliqnis credit aliquẽ
fratrẽ uel filiũ:æ hac ↄtemplatione relinqun ſibi
bõa ſua reꝑto ↄrio illa bõa auferunt᷑ ab eo cui
fuerãt per erroꝛẽ relicta neniunt ad ſuccedemes
ab iteſtato: æ de hoc nliio ẽ tex.nõbilis ĩ.d.l.nec
apud. Ad idẽ ꝓ pꝛio dicto adduco.l fi. ff. ð he
re.iſti. fac.xvij.q.iiij.i.c.fi.adducit ẽt Har.l.ñ
oẽs.ff.ſi cer.pe.ubi ſiquis donanit ⁊ tꝛadidit cã
moꝛuis dona. reuocat cõnaleſcẽtia ſuꝑueniẽte ita
in ꝓpoſito iſte qui irrauit religionẽ ur̃ donaſſe
cã moꝛtis mũdane:cũ ſu moꝛtuꝰmũdo.l.deo no
bis. C. de epiſ.⁊ cle.⁊.c.placuit.xvi.q.i.cũ eꝛgo
nõ ſit moꝛtuꝰ dʒ poſſe reuocare ad idẽ. ff. ?. C.
de ↄdi.ob cã.da.⁊ cã nõ ſecu.ꝑ totũ ⁊ hãc opi.
expꝛeſſe ſentit gl.i.d.c.qð a te.hec opi.mihi pla
cet qñ ex cõiecturis a pꝑet ꝙ rõne ingreſſus illa
bõa ↄtulerit:utputa qꝛ ipꝛe ingreſſus dedir oĩa
ſua:nõ.n.ẽ pſumptio ꝙ dediſſet oia ſua uel ma
ioꝛẽ partẽ ſine ſe.aꝛ.illiꝰ.c.fi.xvij.q.iiij. ⁊ de re
nũc.c.ſuꝑ hoc uel ſilłuer ſi nõ dedit oĩa nuł maio
rẽ ꝑtẽ aliqua expᷣfſit:cx quibꝰ appꝑet de tacita itẽ
tiõe ſua.ar.l.lʒ.ff. de le.i.uel dedit ĩ ipſo puncto
igreſſus. Secꝰ qt nubi ex ĩiteꝛuallo aliqua donaſſʒ
nel alijs coieciuris pᷣſumi põt ꝙ nõ cã ingꝛeſſus
donauerit:qꝛ ꝑfecta donatio nõ reuocat᷑ ĩ.c. fi.
de dona. z. C. de dona.ꝗᷓ ſub mõ fiũt. l. perfecta
donatio. ¶ caſu qn ſciebat ingreſſuʒ nõ tenẽ
nõ reuocat ᷣm bar. ⁊ bene ꝙ u libere donaſſe.
ar.lI.cuius ꝑ erroꝛc.ff. de re.iur.⁊.l.cãpanus.ff.
de ope.li.ceſſat.n.hoc caſu dicta pᷣſumptio ꝙ fe
cerit cã ingꝛeſſus ⁊c̃. ls ab
alſus. Acta et
Bm bone. litis oꝛdinarie fa
cſa coꝛam pꝛimis iudicibꝰ fidem faciũt
coꝛã ſcdᷣs.h.d.¶ ¶ Et de eodẽ facto de arbi.cũ
ipꝛe ꝓpꝛie nõ diuidit.ponit.n.cuiuſdã cõmiſſio
nig foꝛmã bimẽbꝛẽ ? im membꝝ ibi aliquãdo.
i ſinglarit᷑ iſtũ tex. ꝓ cõſuetudie quo
rũdã iudicũ maxime rectoꝝ ⁊ ptatũ aliquoꝝ lo
coꝝ qui finito officio rerinẽt apð ſe oꝛigialia ac
toꝝ ſeu geſtoꝝ tpꝛe officij:ↄꝛiũ m innuit tex. in
.c.qm S.e.debẽt.n. remanere apud ſcriprores:
ut ibi nide oĩno ꝗᷓ ibi dixi. Jo. an. ibi ĩtelligit ꝙ
de facto poriꝰ ꝙᷓ; de iure remãſerũt hic apud in

dices. Et ſʒ hoc collige aliud nõbile ſic. ¶ Mõö

ꝙ lʒ acta oꝛiginalia debeãt remaner̃ apud nõnũ
cauſe tñ ſi reperiãt᷑ de facto apud indicem etiaʒ

finita inriſditione noò ꝑ hoc eoꝝ fideſ nacillat:ut
bic qð tene mẽri. ¶ Mõ. tertio ⁊ tene ſꝑ menti

ꝙ actis ꝑditis nõ pᷣſũitur ↄteſtatiõe lins uel ali

¶ teſibus.

is actis ordiatorijs uel deciſiuis niſi alꝛ ꝓbent
iterueniſſe puta ꝑ teſtes uł paꝛiũ cõfeſſiões.Ex
hoc ⁊ ex tex.nõ unũ ſingulaꝛe:ꝙ lʒ acta ſubſtan
tialia iudicij nõ depẽdẽt a paꝛtiũ cõſenſu:ut illa
poſſint obmitteꝛ uł nulla ratificare de lit᷑.conte.
.c. uno de elec.dudum. el.ij.l.nemo põt cum ibi
nõ. ff. de le. i. q; nõ.· Inno in. c cã.j.ti.ꝓxi.
Si ni dubitat an iſta iteꝛueneꝛit uł ꝑditis actis
oꝛiginalibus uel alio mõ ſtat᷑ ipſaꝝ ꝑtiũ ↄfeſſio
ni: ut h̊ ſingularit᷑ ꝓbat᷑.Ct ſic habes caſum ſin
gularẽ in q ſuꝑ ñ depẽdẽtibꝰa mera facultate ꝑ
tiũ ſtat ipſaꝝ ꝑtiũ cõfeſſioni S.c.ſuꝑ eo.ð eo qͥ
cogno.cõſag. ux. ſue:ſed dic hoc cõtigẽ qꝛ trac
tabar̃ hic de modico uł nullo pᷣiudicio:nec imi
nebat pactũ cũ alterutro caſu:acta vo n ſubſtã
tialia prit ꝑtes cõi cõſenſu ratificare:ut ĩ.c.cnm
cãm palle. æ ibi Inno. nide iñ unũ exqſuuʒ mo
dũ ratificãdi oĩa acta ẽt nulla ꝑ glo. ? Haꝛ. in
.l. mutari. ff. ð̊ ꝓcur. ut ſi dicat libelluʒ de nouo
ꝓduco poſitões capitula teſtiũ depoſitiones ⁊c̃.
? reus eodem ordie rudeat qð an ſu neꝝ alias
examinani. enio ad glo. æ primo colligit
ꝙ acta origĩalia depẽt ſẽꝑ ꝛemane? apud iudicẽ
ſiue ſcriptoꝛẽ ⁊c̃. ¶ Nõ bene glo.dũ loqt᷑ alter
natiue.ſẽtit.n.q.c.qm.S.e.ſupppleat᷑ per iſtud:
ut ſic non ſolũ apud ſcꝛiptoꝛes:ut ibi:ſed eriam
apð iudicẽ:ut hic ꝛemane debẽt dic ut. S.dixi ⁊
nide in. d.c.qm ubi pleniꝰ¶ Scðo colligit ꝙ;
atteſtatiões ĩi nno indicio recepte fidem faciunt
coꝛam alijs. ¶ Adueue hoc idiſtincte uerum ſi
iſtãtia nõ ẽ adhuc ꝑẽpta:qͥd ãt ꝑempta inſtãtia
nið plene qð diceꝛet᷑ ĩ. c.cãʒ.j ti.i.? ꝑ Maꝛ. i.l.
cũ lite mortua ⁊.l.cũ apud.ff.iudi.ſolu.dicit in
hoſt. bic ꝓbari ꝙ iſtãtia litis nõ perit curſu tꝛiẽ
nij cũ h lis fuerit ichosta ipe Celeſtini ? ꝑ In
no.cõmiſſa:cui poſtea ſuceeſſii Honoriꝰq plus
nſtra triẽniũ uixit ⁊ mõ erat coram Oꝛegoꝛio
Tau plene de hoc uide qð dixi ĩ.c.pe.S.de iudi.
an ãt faciant fidẽ acta adhuc nõ publicata uide
qð plene dicet᷑ i.c.cãm:alie glo.ſunt faciles.
Ey glo q̃ o pone alicui mãdat᷑ ut faciat ſibi ex
biberi ꝓceſſum alicuiꝰcãe:nunqd ↄ tale reſcrip
tum poſſit de ſurreptiõe obijci:acta ꝙ hoc fuit
alteri cõmiſſũ de quo nõ eſt facta mẽtõ in ſcdðᷣo.
Inno. et hoſti.ꝙ ſic de reſcrip.ceteꝛũ niſi ꝑ ap
pellatõem?uł alio mõ ad ſupeꝛioꝛc fuiſſet cã ðᷣuo
luta:qꝛ tunc vʒ de off..dele.paſtoꝛalis.S. pteꝛea
nł ſi partes fuiſſent abſolute a primo iudice ab
obfuatione iudicij.C. de iudi. ꝓperandum. Et
nõ hoc ultimuʒ uel alit᷑ expiraſſet iuriſditio pmi
ludicis:et hec ſufficiunt. Nico. ab.

¶ De teſnibus ? atteſiationibus hyica.

¶ MRubrice hꝰ otinuatio pʒ ꝙ ex ↄtinuatõe fa

in pꝛecedẽti ti. uel magis ſpecifice cõtinnãco ad
Nicã ꝓximã pcedẽtẽ cõtinuatur ſic. Supꝛa uiſũ
ẽ de ꝓbatioibꝰ in gñe meꝛito ut mã magis claꝛe
ſcerʒ ſubijcit de ſpebꝰ ꝓbationũ plureſ.n.ſt ipᷣiꝰ
ſpẽs ¶ Hiã quqʒ ꝓbat peꝛ teſtics. añʒ per ifiza

ut Mrimmmiiin J
onclrcntr wi
umntiium min
pdendn

Autkerr

iiillnmns in
Pyocichatau i
Cai gctcs erc
MK N NGAse
uſtii dee Nin
Rrmunaiwant
prkiedunnn
itennentiti
aiinügumze
iſbamnmnn ire
Muninng re ,
i “

imfticl⸗ annt
legi inſüin
aee . r
0A

hiicllni An

. deng lcäiae
lanng ane ei af
mſti nd ſaporznn itialann
ndin e mmmiͦntit et igfe
1cnn mn mw ali
iw/ utnnmnetittei
6 Srutumg 1
uhur enn g, ir enns ine
eriicchiit Bnil.
A t. Cö apNd ii ſon dicrtß
niggitäna nis ndert otand⸗
urntichorn he Cochind N
i oſer acteſt Doror qpns
iuicke no an toran Orcgond
dedoc iecd ti he⸗ddeinci.
mnir an unne dlemuie
leiit anrie Ho in flled.
. Nor Aliindi rädf
cchon Mon Grmmi zu n
ſrdelnnehnit doil ug

gonſedo:
oniſu de 0o nöcſ huu m dc
Iete n arii nin in

ꝑ pᷣſũptões ⁊ ꝑ iuſiurãdũ iõ de his omnibꝰtrac
tat i ſeqntibꝰ:⁊ qꝛ ꝓbatio:ꝗ fit ꝑ teſtes ẽ effica
tior alijs cum fiat niua noce.. de fi. inſtru. cuʒ
Jo. cũ ibi nõ.iõ pᷣmittit tꝛactatũ de teſtibꝰ? po
ſtea ſnbmittit ð alijs ſpebꝰ ¶ Sʒ ꝓ ðclaratiõe
ſice qri de duobꝰpꝛimo qꝛit qꝛ diẽ ð teſtibꝰ ĩ
pluꝛali cũ ĩ.C.⁊.ff.ſolũ fit mẽtio ĩ ſinglaꝛi.fo qᷓ
re ſubijcit de atteſtatõibꝰcũ ſufficiebat dixiſſe de
teſtibꝰ ſiẽ fit ĩ. C. =.ff. Ad primũ dictt Jo.an h̊
eẽ ð̊ arbitꝛarijs qᷓ ðpẽdẽt a pᷣncipũ noluntate:ð
qbꝰ nõ tenemur rõem reddere.l.nõ omniũ.ff. ð
legi. nõ.i.c.ſi qn de reſcrip.uel põt dici fᷣm eum
ꝙ iõ dicit ĩ plurali.qꝛ ꝛlarit᷑ ĩ qibʒ cã duo teſteſ
ꝛeqrunt᷑. ʒ.e.H.i.⁊.ij.⁊.c.ueniẽs cũ młiis ſilibus
pᷣmũ tn plꝰſibi plʒ ꝙ ur̃ ꝓbari ꝑ hicas ſeqᷣntes
ĩ qoꝰdꝛ ĩ plurali ⁊ tñ ñ reqrũt᷑ plura:ut pʒ ð fi.
iſtꝛu. de pᷣſũp.⁊=.S.de ꝓcu.nbi dicit ĩ pluꝛali ⁊ tũ
ſufficit unus ꝓcurator in indicio.Ego tñ puto
ꝙ iõ dicit in plurali:qꝛ in nigꝛo tractat quot te
ſtes reqᷣrat᷑ qᷓtit᷑ pualeãt alijs qᷓti᷑ ꝛepꝛobent᷑ ⁊c.
un fere torꝰtꝛactatꝰẽ ĩ plurali. Ad fʒ qr̃ dixit ðᷣ
atteſtarõibꝰ ꝛemittit Jo. an.ad nõ.pꝑ euʒ ſuꝑ ſyi
ca de homi.i fa obiectõe fo ſoluit ꝙ tractatus
atteſtatiõum ẽ ꝑ ſe de qbꝰtꝛactãt ſpecifice aliqua
iura ut i.c.ĩ cãis.c.pñtiũ.c.cum cãm cum mitis
ſilibꝰ. Et hoc plʒ.Lꝛactaturꝰ.n.auctõ ð teſtibꝰ
7 ꝑſonis eoꝝ ⁊ nũeri reqᷣſitio ⁊c.ac de ipoꝛum
depoſitõi bꝰ ſeu dictis nõ hꝛent mãʒ geminandi
icam ſubijcit hic de atteſtatiõibus. 1nõ.
ꝙ dictum teſtis appellatur atteſtatio q;doque ðᷣ
poſitio.d.c.cum cãm.

acnit Pꝛene eſt ↄtinens

tria dẽa et cõuter ñ
ſũmat᷑:ſed pꝛo iunenibus ſũmo ſic.
ODrecio ñ debẽt teſtes ad teſtificã
dum iĩduci h̊p:qᷣſqʒ fidelis ad teſtificandum in
duci põt niſi ꝓbet᷑ indignus hoc fo:nemo niſi
ieiunꝰ teſtimoniũ dicẽ põt h̊ tertio et ꝑtes patẽt
ao. prino ibi precio ⁊c̃.nihil.n.dicit ð pᷣce
ex quo aꝛgue ſᷣm Hoſ.ꝙ pᷣces iteruẽire pnt dũ
mõ ceſſet corꝛuptio quo caſu loqt.j.e.quotiẽs.
¶ Mõ.bñn boc dem qꝛ licite rogat᷑ qs ut reſtio
niũ ꝑhibeat ueritati:ex q argue ꝙ teſtiſ ꝓdẽus
a ꝑte ſin alia citatiõe nõ põt tanꝙ ſe igeꝛes ⁊ ſu
ſpectꝰꝛecuſaꝛi qꝛ pcibꝰꝑtis ꝓducẽtis potuit idu
ci ut hic ꝙ bñ nõ.⁊ ſic nõ dʒ dici ſe ingerere:et
ſic repꝑi ↄcluſiſſe dños de ꝛota deci.xxxvj.⁊ ali
qd ſubijciã ĩ.c.ſe.Quare ãt pᷣces ⁊ nõ pciũ iteꝛ
neniꝛe pnt:dic ꝙ citi coꝛꝛũpit᷑ pcio qᷓ; pcibꝰcito
.n.dicit canon uiolat᷑ iuſtitia auꝛo i.c.pauꝑ.xi.
.q.iij.iĩ collatiõe tñ ſpũaliũ ẽt pᷣces ceſſare debẽt

.i.q.i.ſũt non nulli ᷣ quo dic ut legit᷑ ⁊ nõ.in.c.
tnã de eta. ⁊ qli. 5 fo ꝙ edictum ð teſtibꝰ

ẽᷓ ꝓhibitoriũ.ſ.certaꝝ ꝑſõaꝝ ⁊ ꝑmiſſorium ꝛle:
qtz.n. admittit niſi expſſe reprobet᷑. ¶ Mõ ulti
mo unum actum q explicãdus eſt a' iciunis.ſ.ac
tus teſtificãdi:an hoc ſit de necitate an ð hone
ſtate dicam cũ glo.plłes alios actꝰa ieiuno expli
cãdos nide ꝑ glo.i.c.ſacramta ð ↄſe.di.i.et ul

¶ Blacnit.

tra illos addit Hoſti. hic unum.ſ. pᷣdicare vᷣbũ
dei honeſtius.n.fit a ieinno. nide pulchruʒ tex.
HMieronimi in. c.eccłe princeps.xxxv.di. iñ ſᷣm
Jo. an. ſeruat᷑ qnqʒ Sriũ:qꝛ poſt pꝛãdiũ plexqʒ
habet᷑ ppls meliꝰ:æ ꝑ pᷣdicationẽ tũc factã retra
hant᷑ hoĩes a peccatis: uł ſaltẽ tũc deliſtũt ⁊ iter
rũpũt᷑:al nullũ tpᷣs ipedit ↄſiliũ ſane mẽtis.C.ð
trãſ.nõ minorẽ:ſaluo qð nõ.ð offi. dele.oↄſuluit
.F. fi. dic ꝙ iſtud nõ fit ꝓpter defectum rõnis =
ſane mẽtis ↄtingentẽ poſſprãdiũ:ſʒ nt duotius
2 ſobrius recitet᷑ uerbũ dei. Mã tpᷣe ieinnij faci
lius quis ↄpungitur ⁊ elenatur ad ↄtemplatõeʒ
dei. Juxta illud prefatij qð cãtatur in mifſa rpᷣe
quadrageſimali qui corꝑali ieiunio nicia cõpri
mis mentẽ eleuas ⁊c. Quis autẽ dicatur ieinnꝰ
nide bonaʒ glo.in.d.c.ſacramenta:⁊ nõ.in.c. ſi
oſtiterit..de accu.⁊ breniter põt dici ieiunus ꝑ
fecta digeſtione etiã ſine dormitione de ↄſe. diſ.
.ij.tribus licet quidaʒ S reſpeciu dormitionis.
MQuero qͥd ſi pcio teſtes fuerũt inducti rñdʒ gl.
.ij.teſtimoniũ nõ ualere qꝛ corrupti ſũt.⁊ dic ꝙ
pnit accuſari ð falſo.l.i.ff de fal.nõ. Har. in.l.
dinus.ff.de re iudi. nide qð dixi in.c.licet.S.ti.
ꝓx. Et nõ.ꝙ alio nõ ꝓbato pꝛeſumit᷑ coꝛꝛuptꝰ:
2 itelligo iſtũ tex. de pecunia nõ recipienda ꝓ ac
tu teſtificãdi.debet enĩ dictũ teſtis eſſe gratuituʒ
xiiij.q.vV.nõ ſane.nã pro expẽſis fiendis in neni
endo ſtãdo redeũdo licite datur pecunia de quo
dic nt ĩ. c.ſtatutũ i fi. de reſcꝛip.li.vj.⁊.iiij.q.iij.
nẽturus. ¶ Vlteriꝰ qꝛi qͥs dicat᷑ idoneus teſtiſ
dicit gl.iij.ꝙ q̃ibet pᷣſumit idoneꝰ niſi expᷣſſe re
pꝛobet ð pᷣſũp.c.fſi. Hõ.gl.iũcto tex.ꝙ ille dicit
idoneꝰ teſtis qui niła exceptõe legitia repelli põt
tal ẽt dẽ oĩ exceptõe maior ĩ.c.i.ðᷣ oſãg.⁊ affi u
bi nõ ¶ Item qꝛo nunq teſtiſ dẽat eẽ neceſſa
rio ieiunus.gl.ulti.dicit ꝙ nõ ad iſtũ tex. rñdet
ꝙ loqt᷑ de hõeſtate allegat.xxij.q.v.honeſtum
Joa.an.ſuper tex.dicit ꝙ. ſalua glo.poſſet dici
hũc text.ꝓcedẽ i locis nbi ſt hoies ipotẽtes uel
idiſcreti pꝰ potũ.Cõtꝛa hoc facit illa dictio ulłis
negatia nullus ⁊c.⁊ ſic comphẽdit oẽs tã poten
tes ꝙ; ipotẽtes ꝗᷓ ꝓpt᷑ nõ eet abſuꝛdũ dicẽ ut in
differẽter teſtes examinẽt ieiũi:qꝛ ſũt magis ſo
brij. Sʒ ꝓpt᷑ has opiones prias eẽt ſtãdũ ↄſue
tudini q ẽ optima legũ inteꝛpres.de ↄſue.cum
dilectus ⁊ l.ſi de interpᷣtatione.ff.de legi. Dõt
et qri qͥd ðnotet ha ibi ↄuẽtui. Jo.an.expoit.i.
ↄcilio: ⁊ hec expoſitio ſatis ꝓbat᷑ ex ſupꝛaſcꝛip
tione. Mõ ex hoc ꝙ nõ ſolũ cõnẽius dr̃ ꝛeligio
ſoꝝ congꝛegatio:ſed ẽt ↄciliũ gñale.dr̃.n.a cõ
neniendo iĩ unũ nn cetꝰ ↄnetꝰ ſinodꝰ et conciliũ
idẽ iportãt Et ðᷣ his et ꝗqbuſdam alijs nide bo
nũ tex.i. c. i.xvx di. ¶ Altio nõ.i qtum tex. hic
nꝛ repellẽ infideles excipe caſum.c. õ xpᷣianos ðᷣ
her.li.vj.ubi bonꝰtex.cũ glo. Nico.

N nomine domini.

ulla ẽ receptio teſtiũ facta g̊ non ci

tatũ. ODinidit i tres ꝑtes. nam pᷣmo põir dictuʒ

Ee 2

bo ꝓbat legẽ. ktio coͤcludit. fa ibi ne pollea. kiia
ibi ecce. Hõ ex pꝛicipio nomẽ dni ĩ actiõibꝰnẽiſ
iuocãdũ.Cõcoꝛ.xxiij.di.iĩ noĩe dñi.nide pulchꝝ
tex. in. c.nõ lIʒ.xxvj.q.vV.ubi dꝛ omia qcunqʒ ſa
citis ĩ Vbo aut ĩ oꝑe ĩ. nomie ni ieſu xpᷣi facite
gůas agẽtes deo: æ hũ ĩlla Yba oꝛiginalit actuũ
xvij.⁊ facit.i.q.i.cũ paulus.nide aliqs ↄcoꝛ. in
ſpe.de iſtrumẽ. edi.F.ij.ĩ pri. iſ css oͤci
dendas ? iſtruẽédas z oꝛdinãdas ſm ius ciuile:
ex quo canones nõ obniat nið plene iĩ. c.i.ð no.
oꝑ.nũ.⁊ gnalit᷑ an ? qn ualeat lex ciuilis reſpẽu

eccłaꝝ ⁊? ꝑſonaꝝ eccleſiaſticaꝝ dico plene ĩ repe
titiõe.c.qᷓ ĩ eccłax ð ci⸗C H tno ꝙ teſtes

debẽt eſſe cões ⁊ depõere ꝓ utꝛaqʒ ꝑre ? nõ ꝓ
ꝓducẽete tãtis.xiiij.q.v.ñ ſane:⁊ ad hoc inram
tũ aſtrigi debẽt: ut nõ glo.i.c.fraternitatis.j.e.
Mõ.ibi a indice aut defeſoꝛ ⁊c.ꝙ iudex põt mo
uere ⁊ cita? ꝑiẽ ꝑ ſe ⁊ ꝑ aliũ.ſ.defẽſoꝛc̃.i.nũciũ.
quinimo plus dico: ꝙ ẽt ubi reqrit᷑ trina citatio
ſufficit unica monitio indicis:qꝛ illa bʒ uiʒ trine

cirationis:ut ĩi.l.ii.C.quõ ⁊ qñ indeęx uide gl:ĩ
.c.cõſuluit ð offi.dele.ĩ.v.t᷑minũ. tẽ nõ ſuf
ficẽ nnicã cirationẽ ad actũ ꝛeceptionis teſtiũ ⁊

cõit᷑ ĩ medijs cãe ſufſicit nniea citatio.nide plene
ꝑ Inn. 7 a ios.i.d.c.oſuluit aliqd ꝑ eũdẽ in:c.
ad petitionẽ ð̊ accu 6. ibi ſed ipſo pnite fa
cta fuiſſẽt ⁊c̃. ꝙ abñs Otũacit᷑ hẽt᷑ pꝛo piite i ſui
piudiciũ ⁊ actꝰ eo abñte explicatꝰ ꝑinde vʒ ac ſi
eo pñᷣre faciꝰ fniſſet c duari do. 2 otu.
7.c.ii.de arbi.li.Vi. ¶ Nõ ꝙ tpalit᷑ ipeditꝰ nõ
tenet᷑ neĩre nec ꝑ aliũ ↄpere ⁊ actꝰgeſtꝰeo abnte
licet citato pĩde q ad effectũ ĩualidat᷑ ac ſi niła
citatio fniſſz fea ð q aliqd.j. ⁊ ĩ.l.qſiuũ.ff.de re
iudi tẽ nõ. ibi ⁊ ñ ex ieuitabili neceſſitate ⁊c̃.
ꝙ nõ qlibet neceſſuas excvlat:id alibi dicit ꝛex.
ꝙ leuis febꝛicula ? uerꝰ qᷓrrana ñ excuſat.d.l.qᷓ
ſitũ et nõ.glo.in.c.placuit.xviij.di.uide genera
lirer nõ.i.c.qᷓrelã de ꝓcur. bs ibi ad audiẽ
dos teſtes ⁊c.iũcta glo.qꝙ teſtis uẽ recipi ⁊ ðᷣpo
nere qñ iurat:actus.n.depoſitiõis refert᷑ ad tpᷣs
iuramii ad hoc.l.ſi qn. C. de teſti.⁊ tetigi ĩ.c.Iʒ
de ꝓba. luio nõ. ꝙ act? geſt? Z legẽ ẽ nul
lus.cõcoꝛ.x.di.nides ⁊ regula q S ius de re.iu.
li. Vi. ⁊.l.nõ dubiũ.C.ð legi. Et anteꝙᷓ ultra ꝓ
grediar:qꝛ hoc eſt ſatis ntile canoniſtis:qro an
hoc ſit neꝝ idiſticte maxie nbi pena eſt appoſita
diſtigne: aut diſpoſitio ẽ nõ penalis:ut penał pꝰ
caſu actꝰ rłariter ẽ nullus:ut hic ⁊ ĩ iuribꝰ ſuꝑiꝰ
allegaris qð ĩtellige qñ lex bʒ ꝑpeiuã cãm ꝓhibi
tiõis.i.rõ ꝓhibẽdi ẽ ꝑpeiua:ſecꝰ ſi tpᷣalł qð ðᷣcla
ra:ut nõ.i.c.tua ð ſpõ.duo nbi gl.⁊.x.di.uides
Et ẽ bõa gl.declaꝛãſ hoc pꝛiuʒ mẽbrũ qñ diſpo
ſitio ñ ẽ penatł᷑ ĩ rła que õ ius fiunt prealle.quã
omnino nide:ſed difficultas maxima eſt in ſcdᷣo
mẽbro qñ diſpõ ẽ penał ĩ quo uarij naꝛia ſenſe
rũt: ut nõ ꝑ legiſtas ĩ.l non dubium pᷣalle.ubi
p'ene ꝑ Har.i.l pꝛetoꝛ ĩ pri.ff. de no.oꝑ.nũc.
Quidã.n.ſimpłꝛ dixet ꝙ ꝑ appoſitionem pene
ſuſtinet᷑ actus:qꝛ lex n nꝛ tũc ſimpłꝛ prohibeꝛe.
ſed ultra proceſſit apponendo penã hboc neum

¶ He ieſtibus.

.

niſi lex inducat nltra penam ẽt act nu liratem ſi

cut facit tex.i.l.iubemꝰ.C. ð ſa.ſan.ecc.et in.c.

qꝛ propt de elec. hec opio nõ uẽ placere/Mar:
i. d.l.pretor allegat dictã.l.inbemus ⁊ młta alia
iuꝛa que ultia penã iĩducũt nullitatẽ actus. Sed
certe poſſet rñderi ꝙ i ilł inribus lex nõ fuit cõ
tẽta pena extꝛĩſeca:ſed ẽt uoluit induceꝛe nullita
tẽ actus.ipſe tñ/Har.muliũ iſtat ĩ.d.l.ptor ⁊ ĩ
effectu uult ꝙ aut nullitas actus tẽdit in pᷣiudici
um facietis õ legem ⁊ hẽbit locum utrũqʒ.ſ.ac
tus nullitas ⁊ pena appoſita ĩ.l.i.⁊ hoc in odiũ
ipſius ꝗᷓ noluit actum geꝛeꝛe ↄ dictã.l.iubemus
Si vo nullitas actus tendeꝛet ĩ pᷣindicinʒ alteꝛi
us qͥ non fecit legem:⁊ tunc actus remanʒ ua
lidus z pena committitur Ja. de ra. ⁊æ multi alij
aliter 7 ꝓbabilius diſtinxerunt in. d. I. non du
bium ꝙꝙ aut lex penał ẽ ſeparata a lege ſimplicit
prohibente ⁊ munc iducitur actus nullitas ꝛeſpe
tu legis pẽał:aut non reꝑit̃ lex ſimpłꝛ prohibẽs
ſzʒ ſolum reſpectu pene ⁊ ualet actus:qꝛ ex eadeʒ
diſpoſitiõe pena gñał non cõpatitur ſe cũ ſpali:
nt i l.ſanctio leg. ff de penis:ſed ex diueꝛſa lege
bene cõpatit᷑ ſʒ eũ.dns Hal dicit ꝙ qnqʒ nul
liras actꝰnõ eſt pena:utputa qn lex detrahit ptᷣa
ti dãtis ł admiſtꝛãtis nel delictũ pᷣſumit:⁊ tẽ ſpãł
pena iſeꝛta ĩ.l nõ facit actum nalẽ:qꝛ ſua nã pꝛo
hibet᷑ ⁊ hʒ nullitatẽ itꝛſecam. Si ãt nullitas pꝛo
prie loquendo eſt pena tũc hʒ locum conſidera
tio Ja. æ alioꝝ: æ hec idacit ad ſtatuium q caue
tuꝛ ꝙ nullus ↄtꝛahat qui ſoluat gabellam ð con
tractu:⁊ ſi non ſolueꝛit gabellam ſoluat centum
noĩe pene.hoc.n.caſu ut pʒ ex pᷣdictis nalebit
tractus ſᷣm eum:qꝛ lex ultra ꝓcedit imponendo
penam diueꝛſaʒ a pena nullitatis: ut in palleg.l.
ſãctio ⁊ hoc mihi ſatis olʒ. ¶ Et ad primũ mẽ
brum diſtictiõis Mal. facit qð nõ.glo.i cle i.de
iurepa.quã nide. Ad ſʒ z ad dictuʒ Ja.et alio
rũ ſatiſfaciũt iura qᷓ ultꝛa penaʒ ãnullant actum
nã ſi ĩiduceret᷑ actꝰnullitas:fruſtꝛa iura illud expᷣ
merent. Ad unuʒ tñ aduene qð limitat utrunqʒ
mẽbꝛum nõ.n. ſemꝑ ex nõ obfnantia legis idn
citur nullitas ipſo iure:ſed qn preſtat cam irri
tandi qnqʒ ipſo facto irritat. Sʒ ſcire.n.dẽs ꝙ;
qñ lex iubet aliquã ſolẽnitatẽ adhibeꝛi tpᷣe con
tractus.⁊ tũc ſi alit᷑ fiat ↄctꝰẽ nullus ipſo iure:
nt in. c.ſine exceptione xij.q.ij.⁊.x.q.ij.hoc ins
ponecium ⁊.d.l.non dubium ⁊.c.auditis cũ ibi
nõtis ð elec.⁊.C. ð teſta.l.hac ↄſultiſſima ciꝛca
pꝛin. qniqʒ lex iubet aliquam ſolẽnitatẽ adhiberi
pꝰõpcium ulł alinʒ actum ꝑfectuʒ:⁊ tũc ſi illa ſolẽ
nitas non ĩteꝛuenit n ĩducit᷑ actꝰnullitas ipᷣo iuẽ
ſz nõ nʒ i effectu:qꝛ dʒ ãnullari niſi aliud expᷣſſe
caueret᷑ ĩ diſpoe: 2 hoc nõbiłꝛ ur̃ ꝓbaii in.l.uni
nerſa. C. de pci. impe. offe. ⁊ ibi ꝑ glo.? Haꝛ.
pone exemplum:dicit ſtatutum de quolibet pctu
ſoluat gabella.x.ſolidornm ꝓ libꝛa.cere ſi non
ſoluit᷑ contractus remaneat ualidus:lʒ poſſit an
nullari qð ꝓcedit etiam ſi lex dicat ał nõ nalear
debet. n. intelligi non naleat.ſ.in effectu: ut.d.l.
nniuerſa:ſecus ſi diceret nõ na eat ipſo iure nel

h.

nmmumt
zifeſgriſin —–
ilthueſirnis
ickermitutzin
ieinenn
Awäſkumenn
lnculan

n 4

neuri
i

umnggiia inli obes
nunert ig mnsger ae
bug ncihnimnrlech ſyͤt:
Nn Nhaisſler dien eege
n i dis Di din cſd rel
4 runnn adanht ſin
. mituͦs a deſiai lninetihi
niröſur m mliz liu inn
mulan iniinn Gi liwen
wpq mnidi , um nln
nrku iit a.
ubar ſobxr grbelam con
ſobeit gebelan ſobetcanum
1 Md orzerpalcis nienit0
nn er uin peecit irdorendo
1Penarullats,nt inbalehl.
beſaisgb.Krad prinu ni
8Pi ſacn ed o Ho e lde
Bigtuddan Riai
rn uln denm inufannacun
arenalinsfniſniunn iacd
Gnmsti urene od inim deſch
nſemad Afuma bi
Nld ſen eſurcän ini
asigſo eſel a “

,,fir G
3lofnnoitin )⸗
inj olneni htel heen

nge , , glus gſoine.
a1.a i doci
mnt candiis

cuſammm ureſto

chr ſolinm Geß poſinn
Yind len

ipſo facto.uiðᷣ ad h̊ glo.iĩ rla ĩ penis de re.in.li.
Vi. ⁊ hec nõ. ¶ QQueꝛo qꝛ h̊ excipiebãt teſtes fu
ifſe niliſſimos: q qnt conſiderari iĩ teſtibꝰ ad boc
ur dicãt᷑ idonei. ¶ Blo. i. põit vſus quos ſic ð
clara. Coditio.i. an ſint ſerui an liberi dũt enim
eẽ liberi.iiij.q.iij. S.liberi ad finem ibi ſexus:ut
.ſ. ſit maſculus nõ femia hoc itellige:ut nõ.in.c.
forus de..ſig.ibi etas ut ſit maior.xiiij ãnoꝛũ
ſi deponit ĩ ciuili. In cꝛiali vo maiõ uigiti.iiij.
.q.iii.c.i..v.i teſtioniũ ⁊ nide ĩ Spe.e.ti. .. i.
H item excipit ꝙ ẽ ipubes:ibi diſcretio quii ſit
diſcretus 2 mẽtis compos.ad hoc.iii.q.vii..
nia ibi fama:ut nõ ſit ifamis.j.e.teſtionium:ibi
fortuna: ut nõ ſit pauꝑ:de quo dic nt nõ.j.e.ſi
qui teſtiũ:ibi fides ut nõ ſit ifidelis.S.e.c.i.cum
ibi nõ. Alij ponũt alios nerſus:ſʒ nõ ẽ curãdũ
2 nide Spe.e. ti. F. iam ð iterrogatoꝛijs. ueꝛ. q̃d
ſi nnꝰ. er n: ꝑtẽ nõ citandã: ut ueniat ad
audiẽdum teſtes cum dẽnt deponere in ſecreto
.cj. e. neneꝛabili glo. ĩ vbo audire dat duos intel
lectus:pᷣmus ut audiat teſtes.ſ.iurãtes:⁊ iſie eſt
bonꝰ itellectus: æ credo de mẽte Re. z pꝰpublica
tõnem poteꝛit uidẽ aneſtatões. ¶ Scdus intel
lectus nt iĩtelligat qñ teſtes recipiũ iĩ cã pnblica
tiõis.i.ad eternam rei memoriam.unt.i.c.qm. G.
ſũt ⁊ alij: ut lit.nõ cõte.⁊ ſic diẽ ĩtelligendã aut᷑.
de teſt. uñ hec vᷣba qᷓ ſunt ĩ tex.ſumpta ſũt ⁊ tũe
expone fm glo.ad andiendum teſtes.i.depoſui
ones teſtium. Sed certe iſte intellectus in ſe nõ
eſt nerus:qꝛ ⁊ tunc teſtes ſũt examinandi ĩ ſecꝛe
to:lʒ poſtea publicẽt᷑ ad futuram mẽoriã:tene eꝛ
go pᷣmum itellectũ diẽ m Jo. ut nõ.ij. q.i.ĩ pri
mis:qꝙ qlibet ꝑtum põt ĩtereẽ depoſitiõi teſtinʒ
tñ nõ poterit poſtmodũ ſẽ ill caplis teſtes ꝓdu
cẽ. ſed Mar. brixo ibi S. ꝙ uã neri'fm Jo. an.
nt liberiꝰ teſtes teſtimoniũ dicãt 2 3 rõneʒ q̃ mo
nebat᷑ Jo.ſ.ꝙ ꝑs pũs meliꝰ ſciret ĩterrogaẽ ba
bemꝰremediũ ſᷣm Jo.an. ut iteꝛrogatoꝛia det ĩ
ſcriptis nt ĩ. c. ij. e. i li. Vvi ſᷣm q teſtes exaiabũt
ut ibi ⁊? ſic ẽt ſnar gñalis cõſuerudo:ut nõ. Ac
cur. C. e.ſi qñ ? Spe.e.ti. S. nũc tractãdũ ĩ pᷣn.
qð ſatis mibi plʒ:⁊ vr̃ ð mẽte omniũ iuriũ. An
ãt ſit hoc ĩdiſticte neꝝ:ut ꝑs debeat citari ad ui
dẽedũ iurare teſtes cere rłarit᷑ ẽ hoc neꝝ: ut hic
2.l.ſi q;. C. eo. Excipit do. An.tꝛes caſus: pri
mꝰabi factũ ẽ notoꝛiũ ⁊ index ad ſui iſtrucnonẽ
recipit teſtes adducit nõ.ꝑ Inno.in.c.bone.pꝛi
mo de elec. Tu intellige hoc fᷣm nõ. ꝑ eundem
Inno. i.c. tua in fi.de coha.cle.⁊ muli.⁊ ꝑ glo:
i.c.ad nẽam.iij. de inreiuran. Scus caſus ubi
agit᷑ de informatiõe ꝑſõe an ſit habil ad dignita
tẽ adducit nõ.ꝑ Inno.i.d.c.bone Ego allego
Inn. i. c. fi. ð rꝛãſla.pla.ᷣin fi.ubi hꝰ põit ⁊ intel
lige h̊ͥ qñ ꝓcedit eriudicialꝛ ꝑte abñte:quo cãu
ceſſat diſpoſitio hꝰ.c. Tertiꝰcaſus qñ ꝓcedit᷑ ꝑ
uiã inqᷣſitõis adducit nõ.in.c.qti᷑ ⁊ qñ..dʒ de
accu.ſed ego nõ credo hoc fuiſſe de mẽte illius
ſe:nec puro neꝝ in ſe:qꝛ inꝛa gñaliteꝛ exigũt ꝑtẽ
aduerſã citãdã ad teſtium ꝛeceptiõem:nec diſtin
guut iter ꝓceſſũ inqſitõis ⁊ alinʒ:ut hic ⁊.d.l.ſi

In noie dñi.

qñ. Itẽ ĩ ciuilibꝰ ĩ quibꝰ nõ agit᷑ de tanto pᷣiudi
cio citat̃ ꝑs:ut nullo mõ ſupplatet᷑.foruus dʒ ci
tari ubi agit᷑ de crĩe:lʒ ꝑ niã iquiſitõis:nã poſſʒ ĩ
geri pena coꝛꝑalł ꝗᷓ cẽſet maioꝛ qᷓʒ pecuniaꝛia.ſ.
ĩ ſeruoꝝ.ff. de penis:fateor in ꝙ tex.illius. J.ñ
dʒ:młtũ facit pro õria ꝑte ĩ eo qð dicit ꝙ nõ ſo
lũ dicta ſʒ ẽt noia ipſorũ teſtiũ tradeda ſũt iqui
ſito: ſic vẽ ꝙ nõ ſit neceſſaria citatio. ad nidẽ
dum eos iurare cum tunc ſit neceſſe ꝙ noĩa tra
dãt᷑:⁊ ſic colligit ibi Jo.an.illud dictũ ꝙ in cã
iquiſitõis ñ ẽ neceſſe iquiſitũ nocari ad nideẽdnʒ
iurare teſtes fatet᷑ m ꝙ practica ẽ i Sriũ:ego nt
dixi nõ poſſũ mibi ꝑſuadẽ hoc cũ nullã rõnem
diuerſitatis nideã æ reꝑio Har.i.l. fi. ff. de q̃ſti.
ĩ fi. apte tenẽ citationẽ fiendã ẽt ſi priꝰ illi teſtes
fuerit recepti ĩ iquiſiõe gñali cũ ignorabat᷑ ꝑſo
na qᷓ ↄmiſerat maleficiũ iuxta nõ ꝑ Inn. i. c. bo
ne.i.de elec.⁊ ſic ĩtellige illud.d. Inn. ad tex.c.
qualiter poſſʒ rñderi ꝙ ulira citatõeʒ ad uiden
dũ iurare teſtes requirit᷑ ut noia tradant᷑ inquiſi
ſito:ut ſi ꝑſone ſint ſibi ĩcognite poſſit iterrogã
do de illoꝝ ꝗᷓ irate ſe ĩfoꝛmare. poſſet.n.alia ꝑs
ꝓmonens inquiſitiõem uel ipſe iudex ex officio
ſuo adducẽ teſtes ĩicognitos nec eẽt ſatisfacium
iquiſito n dẽ eos iurare:niſi ⁊ noĩa ſibi tradat
nt ſic ꝑ traditõeʒ noĩnʒ poſſit ꝑpuẽire ad cogniti
onem ꝑſonaꝝ inſti. de lega. S. ſi qs in noie: exci
pio ego a dicta regula cãum nõbilem de quo in
.c.fi. de heꝛe. li. vj. vʒ ĩ cã hẽſis cũ timet᷑ porẽtia
iq̃ſiti:tẽ.n. noĩa ſubticẽt.adde aliuʒ caſũ qui põt
ſub ſe cõpᷣhẽdẽ młios uʒ quõ qͥst nõ andet ali
cui ẽt in ciuilibꝰmonẽ qᷓõem ꝑꝑ illius potentiaʒ
qꝛ timer ne ĩteri moꝛiãt teſtes.põt.n.petẽ a iudi
ce. ut clãdeſtine recipiar teſtes ad futuraʒ rei me
moriã:ur nõnter dicit Hoſti.in.c.qm ut lit.nõ
ↄie.⁊ facit in ax.d.c.fi. ¶ Queꝛo q ſi ꝑs cita
ta nõ curat ire ad nidẽdũ iuraꝛe teſtes dicit gl.
in v. noluerit:ꝙ nibilominus teſtes ꝛecipeꝛent᷑ ⁊
nalebit depõitio ac ſi pñs fuiſſet:hoc m limitat
ſi lis ẽ cõteſtata al nõ ꝑ.c.qm ur lit.nõ cont.põ
dera duo ex gl.prio ꝙ ẽ in optõe citati an nelit
ire nłᷣ nõ:qꝛ in hoc tractat᷑ ð ſuo pᷣiudicio tm: et
de hoc uĩ tex. hic. Sed iu limira hũc tex.⁊ glo.
ſm nõbilem terx.in.c.cõſtitutꝰ.de fideiuſ.⁊ ibi ꝑ
gl.nã qnqʒ ↄſtringit᷑ ad eũdẽ nelit nolit: ut ibi.
¶ Scðdo limita hãc glo.ꝙ ad naliditatẽ depo
ſitionis teſtium reqrit᷑ lit. cõte.ſ.niſi ſir caſus in
quo põt ꝓcedi lit.nõ cõte.de qbꝰle.⁊ nõ.in cle.
diſpẽdioſam: de iudi. Quero qͥd ſi ꝑs cirata ne
nire nõ poſſit:añdet gl.in vbo ineuirabile ꝙ tẽ
non dʒ ꝛeputaꝛi ↄtumax ⁊ depoſitio eo abſente
facta non uʒ ſi ↄſtiteꝛit de ĩpedimẽto. Jo. an. h̊ᷣ
dicit ꝙ tal receptio nõ ẽ ex toto nulla ex quo p
ceſſit citatio:ſed nõ nʒ quo ad hoc qͥn poſſit ab
ſens in ꝑſonas reſtium obijceꝛe:ſicut potuiſſet
ſi fuiſſet pnñs ⁊ ſic audiet᷑ gm eum ultra caſus de
cre.pñtium.j.e.ſuꝑ quo remittit ſe ad nõ.ꝑ enʒ
ſupra rła pᷣſumit᷑ de re.iur.li.vj.in merc.i fi. qõ
nis:ibi.n.cõcludit citatũ ꝑſonalit᷑:qͥ nenire non
potuit ad opponendum cõtꝛa peꝛſonas teftium
e 5

reſtituẽdũ ad facnltatem opponendi ĩ perſonas
teſtiũ:ea que tũc potuiſſet opponere nõ obſtate
ꝙ nõ ꝓceſſit ꝓteſtatio iux foꝛinã.c.pnitiuʒ.j.e.
2 idẽ cõcludit i citato ad domũ:qui nõ cõpaꝛnit
nt iĩ caſibus iĩ quibꝰ citatio ad domũ ſufficit ĩ re
ceptione teſtiũ naleat receptio eo abñte facta. ſʒ
ipſe allegãs citationẽ ignoꝛaſſe audiet᷑ nũc õ peꝛ
ſonas teſtiũ:licct nõ ſeruauerit foꝛmã.c. pniiuʒ:
ſicut audit᷑ fictus cõtumax appellãs.l.ab eo. C.
quõ ⁊ qn ⁊ nõ.in cle.una de do.⁊ cõi. ſed nbi
non ſufficit citatio ad domũ receptio erit nulla:
2 an ⁊ qñ ſufficiat citatio ad domũ in reſtium re
ceptiõe:uide ibi plene ꝑ Jo.an. ⁊æ qð dixi in.c.
cãʒ:de do.⁊ cõtu.⁊ ĩ.c.fi.de eo qui mit.ĩ poſ.
Agduerte ego fateoꝛ dẽm Jo. an. nerũ in recep
tione facta ↄ fictũ cõtumacẽ eo caſu quo vʒ re
ceptio in fictum cõtumacem:qꝛ hec receptio eſt
legitime facta ⁊ nil ſuadet ꝛetꝛactatõeʒ.ar. ꝛegle
factũ legitime de re.iu.li.vi. ſed in alio caſu an
citatꝰ uenire nõ potuit ⁊ uult pꝛobare legitimũ
ipedimẽtũ credo ꝙ dictũ Jo. an.nõ ſit idiſticte
neꝝ.pꝑ iſtũ tex.a cõtrario ibi ⁊ nõ ex ĩeuitabili
neceſlitate:que nerba aꝑniſſime inuũt teſtimonia

tũc nõ ualere:qñ uenire nõ potuit ex ineuitabili
neceſſitate. ¶ B 7 fo nos habemus ꝛegulã ꝙ;
acta j abñtem qui nenire nõ potmit fũt nullła ſen
debent retractari docto de ipedimẽto in. c. cum
bertoldus de re iudic.⁊.l.iiij.O.ſi foꝛte.ff.ð dã.
infec. ⁊. c.querelã de ꝓcur. ¶ ʒ ꝓbo ſi citatio
fit ad teſtes recipiẽdos:nõ ſolum ut poſſit obij
cere ĩ ꝑſonã:cũ ad hoc habeat facultatẽ uſqʒ ad
ipᷣs publicatõis:ut ĩ.d.c.pñtiũ:ſʒ ut uideat eos
iurare:⁊ ĩ debita foꝛma ⁊ ſi opus erit eos repel
lere ex toto ut non examinentur:iuxta nõ.i.c.ex
parte ade ⁊ i.c.cũ cãʒ.j.e.? maximũ preiudiciũ
eſt ſi examinati fnerũt nbi pꝛius poruiſſent repel
li a pꝛincipio:qꝛ tũc faciẽt quale pꝛeiudiciũ:licet
exceptiões legitie ꝓbẽt᷑ Z ipſos:ut nõ. Dar. in
.I.maritus.ff. de qᷓſti. qnuapꝛopter ni ur ſibi plene
ſatiſfactum:ſi ſolum admittitur ad facultatem
excipiẽdi:cũ forte n inrauerit uł nõ ĩdebita for
ma nec tenet᷑ credẽ iudici nec nõrio:cum ipᷣe de
buiſſet eẽ pñs łforte ex toto eos ꝛᷣppuliſſe a pri
cipio: ut.S.dixi tal ergo receptio dãnoſa forte
abniti qͥ nẽire nõ potuit nõ dʒ ualere ł ſaltẽ ẽ ꝛe
tractãda.uñ dicerẽ ſic:ꝙ ãt iudex ſciuit ĩpedim
tum ꝑtis ⁊ ipſo iure nõ nʒ receptio:ut.l.qſiium
ff. de re iudi. de appel.c.ſi duobꝰ æ nõ.i.c.qᷓre
lam ð ꝓcu.aut ignorabat:⁊ tal receptio ẽ ẽtrac
tãda:ſi hoc poſtulanerit aduerſaꝛiꝰ:ut nõ.in.d.
.c.queꝛelã ⁊.l.qſitũ:ſaltẽ ubi teſtes pit ð nouo
examiari.ar.op.iĩ.c.preſẽtata ⁊.c.cũ cãm ĩ fi.j.
.e. facit qð nõ. Inn. in.d. c.bone.i. Har. in. .
fi.in fi.f de qſt. ⁊ ſic ſalua ⁊æ diſtigue hanc glo.
Sed ꝗro qͥd ſi ꝑs nõ fuit citata ad nidendũ
iurare teſtes:rndet glo.receptiõeʒ nõ uale?:⁊ h̊
ꝓbat᷑ p̊ ĩ pn. ⁊ ĩ fi.? excipe caſus.s.nõtos ĩ qbꝰ
nõ reqᷣrit᷑ citatio ꝑtis ⁊ adde adhuc aliuʒ cãum:
quẽ ponit Maꝛ.i.l.theopõpꝰ.ff.de do.plle.ubi
dicit:ꝙ ſi teſtatoꝛ mandauit ſuꝑ aliquibus ſtari

¶ He teſtibns.

dicto alicuiꝰ:quẽ dixit iformatũ de ĩtẽtione ſua
ille potẽit ðponeꝛe ſuꝑ irẽtione defũcti abſqʒ eo
ꝙ ꝑs citet᷑:qꝛ ꝑſona ſua iam ẽ approbata a de
functo:⁊ ſic nil põt obijci nec cõtra dẽm cuʒ de
functus approbauerit perſonam ⁊z uoluerit ſta
re dicto eius ⁊ ſic pñtia ꝑtis nil oꝑaret᷑:cum nõ
poſſet illum trabere ad oriam ſniam nec eius ꝑ
ſonam reprobare:ſecꝰſᷣm eum in reſte qͥ bʒ depo
nere ᷣm ſeſam ꝓpᷣum:ego hoc non admittereʒ
qm citatio fit nt ueniat ad nidendũ iuꝛaꝛe teſtes
ut hic ⁊.c.conſtitut de fideiuſ.cũ eꝛgo iſte hẽat
iurare:ex quo deponit ſuꝑ nolũtate defuncti:ut
ꝓbatur i. d.l.teopõpꝰ:ergo dʒ citari ꝑs de cniꝰ
piudicio agit᷑. Itẽ lʒ nõ poſſet reprobare ꝑſõaʒ
directe potuerit tñ ꝛeprobaꝛe indirecte dicendo
hũc non eẽ illum:de quo teſtator ſentit. ar.in.l.
duo ſt᷑ titij.ff. de. teſta. tu. Item ut dixi nõ tenet
ſtaꝛe vbo indicis ł nõrij ꝙ iuraueꝛit cum ðᷣbeat
eſſe pĩs. ¶ Sed circa predicta qᷓro nũq̃d ſal
tem hec dicta teſtium ꝑre nõ citata receprorum
faciãt aliquale indiciũ Gar.pꝰglo.i.l.res here
ditarias.ſft. de cri.expila.heꝛedi.qꝙ ſic:ſed idem
Hi1. latiꝰ? ſubtiliꝰexaminãs mãm in.l.maritꝰ
.ff. ö queſti. ubi gñalꝛ tractat an teſtis examĩatꝰ
qui examiĩari ñ debuit faciat indicium dicit quo
ad caſum nrjUm ꝙ nõ:facit ẽt indicium ꝑ.l.ſi qn
.EC. e.ego dico hoc h̊ ꝓbari aꝑtifſime: ut pʒ in
pᷣn.c.ibi nulliꝰmomẽti ⁊c.pondera.n. vᷣbum nul
lius qðᷣ ẽ ule negatiuum ? vbum momẽti qð ex
cludit oẽ indicium q;tũcũqʒ modicum:⁊ nide ð
boc vᷣbo momẽtum qð nõ.i.c.i.de cã poſ.? ꝓ
prie. ¶ Ex᷑ glo.qᷓro nũqd debeãt citari teſtes:
ſicut citat᷑ ꝑs:ut ałꝛ nõ ualeat dictum teſtis niſi
pns fuerit citatus.uide per do.de ro.deciſione
.ccchx. ubi cõcludũt nalere ex quo ĩ pntia paꝛtis
⁊ iudicis.ðpoſuit:nõ.n.pᷣſumit᷑ ſe ĩgereꝛe:ſʒ po
tiꝰa ꝑte ꝓductꝰ.nã nt diẽ Spec.ſatis ẽ ꝙ iudex
aſſignet certum terminum pani ad ꝓducenduʒ
teſtes.tũc.n.ꝑs põt.j.teꝛminũ abſqʒ alia citatõe
eos ꝓducẽ.ut ipᷣe nõ.i ti.de teſte.ꝗ.q̃ꝛ.v.iudex
⁊ uide latiꝰin deciſ.pal.ꝓ hoc dicto ego allego
⁊c.cõſtitutꝰel.i..e.ubi nẽ ꝓbari ad idẽ.c.licʒ de
ꝓba.⁊ c.cum cãm in pri.j.e.facit qð dixi in.c.
ꝓxi. Foꝛmat h qõnem do. An. quã diẽ eſſe do
minoꝝ de rota utrum ad articulos dandos uel
porrigẽdos ſit ꝑs citãda:ſʒ certe dñi de rota ñ
ſic loquũt᷑:ſʒ dicũt ꝙ iudex admittẽdo articłos
ꝑte nõ nocata non gꝛanat.ſi ãt.fuit citata ad di
cẽduʒ ⁊ dixit ⸗:⁊ ſic aꝑte ſentiũt ꝙ a pricipio
qn porrigũt᷑ ĩ indicio:pꝑs dʒ citari cuʒ poſſit op
ponere aliquos eẽ ĩꝑtinẽtes ? nõ admittendos
2 beat facẽ ſua ĩterꝛogatoꝛia ad teſtes examinã
dos ſuꝑ articulis datis ꝑ ꝑtem adueꝛſam:ut in
.c.ij. de teſti. li. vj.? nide ibi glo.qͥd ſi articulus
ſed dubium dnoꝝ de rota ẽ ſi bũ ponderet᷑:qñ
iudex uidit arriculos ꝓdnctos ꝑ ꝑteʒ ⁊æ audiuit
exceptiones adueꝛſe partis õ illosſed tunc nult
admirtes illos nõ obſtãtibꝰexceptionibꝰadue:ſe
ꝑtis:puta noluit illos articulos mitteꝛe ad ꝑtes
ut ſuper illis non examinentuꝛ reſtes nel ipſemet

pocrhe vch
Eiumnni. vſn n
rCir Mor utl i
Emta ieh id
spcd ſuſfin
gntard⸗ Mmi

mmiszanlit i⸗
Ntnancr den niclau
Mpeleliimn nis n
Wwifkutung mmin
Cenatriautar
Api itiiizonirt ien
lihrker Cdnuani
Naflidubiandiner
TNrkikA ner
WWNCandnem ü
Gsdcidenne
Apspeantenaie
e geerdeicicy
Crvceſihliſtan e.
oe te
bengiin atimn
Alnſitgtmn

nence n
Mrepſieng

i. tem ,⸗ 6
ndnsfin 1onfo nn

Et⸗ . anvi iun obent
ian eiun mn lo niicc ſal
mie inlici Dr un eagnofun
PWoilrssbere
lenlrderlig ſeſedicen
N:ſihisnniis nürgglnnrt
digiiman meſts ami
mi Ndin tuir tinit an
niunmnucri iitnun g gf
aorun nrg/n
A muni ar wltn, ftun ,n
ugruun t ſpnmn nit der
unmmcicig; notumer nides
num a5 öCldeti pol.2 9
. ro nicct debeit un cſes
n nö valen dicuun Wnsſſ
ns nice he do de to deeſſone
olätunereet avo ippitia aus
ſurnonn diuniſeigernenß ho
P ri n de Ger uis eg ier
miummmmn miti Aiuminh
jrmmiibdndu
nie toin derſr ih de
ndeck dl o dh e
tijem unm d lichie⸗
umdni iſe tut goclilne.

leſ lelt dai de olnn

In noſe dñi.

index uult reciꝑe teſtes ſupeꝛ illis articulis:⁊ ſic
eos uit admitic nõ obſtãtbꝰexceptiõibꝰ aduer
ſe ꝑlis:nũqͥd i bac admiſſiõe debeat ꝑs citaꝛi et
hec ẽ ꝓpᷣa ipoꝝ qſtio. ⁊ nident ipſi uelle ꝙ nõ.
O(ouẽt qꝛ iſte ẽ actꝰ iudicis:nec iterẽ ãmodo
ꝑtis aduerſe:ex quo ſemel exceptões ſuas dedit
lʒ ab huiuſmodi admiſſiõe tãquam iniq ⁊ ſuarũ
exceptõnũ repulſiõe poſſit ꝑs appellare ð8 ap. di
lecto æ.c.ex ꝑte refert ibi collecior deciſionum
Egi. tenniſſe Zriũ qꝛ huiuſmõi admiſſio ẽ qdaʒ
iterlocutoꝛia ad quã ẽ ꝑs uocãda ð accu. ad pe
ritõnem:æ ibi ꝑ Inno.⁊ de appel.ſi a indice li.
vi. de offi. dele. cum ↄtigat. bec.n. admifſio fᷣm
eum eſt quedam declaratio ꝑtinentium articulo
rum:? ꝑ ↄns admittẽdoꝝ.¶ Ded collector rñ
det ꝙ inteꝛlocutoria põt ferri ꝑte abnie et non
ꝑ ↄtumaciam fᷣm Inno. in. c. auditis de ꝓcur.
pterea ſm eum ſine ꝑ appellatiõem ſiue de ſpali
mãdato cã ſit ĩ curia:in ſi ĩ cuꝛia ꝑtes citate ſũt
ad torã cãm ⁊ ſingulos actuſ uſqʒ ad diffinitiuã
ſniam incluſine ⁊ citatiões ꝗᷓ fiunt poſtea ĩ curia
porins ſunt ⁊ fiunt ex quadam urbanitate ꝙᷓ ex
neceſſitate. c.i. de elec.li.vi.ꝑ Inno.i.c.auditis
de ꝓcu. de do. æ ↄtu. c. fi. do. An.putat opioneʒ
Egi. ueram:niſi pceſſerit hec citatio gñalis ⁊ di
cit dem Innoc. ſupꝛa alle. non eé nerum: ut nõ.
de appel.ex.rõne ꝑ Moſti. ¶ Aidere młta ſunt
tacta. S. ꝑ do. ð ꝛ0. qᷓ nõ ſũt iĩdiſticte neꝛa: ego di
ceꝛẽ ꝙ citatio bene dʒ fieri cũ ꝓducũt᷑ aꝛiculi z
exceptões pᷣ eos andiẽde ut.s.dixi:ſʒ in admiſſi
one nõ uideo citatõem neceſſaꝛiã: qꝛ eo ipſo qðᷣ
iudex ꝓcedit ad ulteriora nẽ eos admittere iõ
opus ẽ appellaꝛe ałs tenet actus:licet citatio nõ
pceſſerit de hoc ẽ tex.in.c.ex ꝑte.j.de appł.ubi
hoc ꝓbaĩ᷑ gñalit᷑ ĩ q exceptiõe ⁊ idem Haꝛi.iĩ
.l. a ꝓcedente. C de dila. nec cnro: ſi pceſſerit ci
tatio gñał uł nõ:nã ibi citatio gñalis tollit᷑ ꝑ pꝛi
mam comꝑitiõem: de quo dic ut plene dixi i. c.
fi. de dila.nec etiam eſt ueꝛum indiſticte dẽm col
lecroris:dũ dicit ĩiterlocutoriaʒ poſſe fieꝛi ĩ abſẽ
tia ꝑtis ꝑ.c.oĩa ⁊.c.caueãt.iij.q.ix.⁊.c.i.de cã
poſ.⁊ ꝓpe.dic.nt dico ĩ.c.i.de ꝓcu.ubi de hoc
Queꝛo de nõbili qſtione ? quotidiana: dici
tur hic ꝑtem citãdam ad nidẽdum inꝛare teſtes
q̃d ſi citatꝰfuit dis æ non ꝓcurator qͥ ↄteſtatuſ
fuerit liẽ. nec dũs citatꝰ ↄparuit hec q̃ſtio fuit
diſputata ꝑ dnñm Lãabertinũ de rãponibꝰ? ꝛefeꝛt
bic Jo. an.?æ Har. iin.l.a furioſo.ff. de ꝛe indi.
2 attende quia ꝗõ hʒ locum i quolibet aꝛiculo:
maxie pꝰlitem conteſta. ⁊ ad partem ꝙ ualeat in
ducit qꝛ cã ẽ ꝓprie dni:et ad eũ ſpectat danum
et emolumentũ. C. de ere cle q.
vi. biduum. v. palam. ¶ Item duis iurat de ca
lumina pꝛoducit teſtes exceptiones opponit.ff.
de inoffi teſta.l.ſi ſuſpecta facic de ꝓcu.c.ij.lib.
Vi tem adeſſe põt cãe ſue.ff. de ꝓcu.l.panu
lus rndit.uide tex.ð.inꝛe canonico.c.ij.de ꝓcu.
li. vi. IOẽ dno ſoluit.ff.de ſolu.l.hoc iuꝛe. Iteʒ
dns trãſigit æ paciſcit᷑ ⁊ iuramẽtũ defeꝛt ⁊ nõ ꝓ
euꝛatoꝛ. fl. de ꝓcux.l.mandato gnali ⁊.c.qui ad

agẽdum. e.ti.li.Vi. Iem ↄ dũm fit executio ſen
tẽtie.ff. de ꝓcu.l.plaucius.ſatis ergo fuu dñm
citari. In conirarium facit hec decre.⁊.l.ſi qñ
C. e. ubi dr̃ partem citãdaʒ. procurator autem
q cõteſtatus ẽ litem facit ꝑtem ⁊ ẽ dus inſtantie
in. c. ij. de ꝓcura.li.vVi.ergo ipſe citãdus eꝛat
Item ad q dns citaretuꝛ cuʒ cam ad ſe aſſumẽ
non põt iniio ꝓcuratore. ff. de ꝓcu. l. pꝰ liteʒ ?
d. c.ij. Soluendo dicebat actum non ualere pꝛo
curatoꝛe nõ citato:qꝛ i his qᷓ ꝑtinẽt ad litiſ oꝛdi
natiõem ꝛlłariter inſpicimus ꝑſonã pꝛocuratoꝛis
ↄria vo ꝓcedunt in his q iſpiciunt peremptõeʒ
litis nel effeciuʒ cãe:ĩ quibꝰ rłariter inſpicimus
pſonam dni qð diligẽter nõbis:qꝛ facit ad mul
ta:æ hanc deciſionem aperte appꝛobat. Har. ĩ
.d.l.a farioſo allegat.ex quo dns elegit litigare
ꝑ ꝓcuratorem ñ compellit comparere inniius:
niſi ex ca: ut.l.fi. C. de ꝓcu. Wrem ſi poſſz cõ
pelli ad coparedum ꝑ ſe fruſtratorium eẽt conſi
liũ iuris ĩ.l.furti.ꝗ.qͥ alieno.ff. de his qui nõ.in
fa.dicit iñ Har.ꝙ ſi ſponte dñũs cõparuit uale
bit actus:lʒ ꝓcurator nõ fuerit citatus:quia licet
ꝓcurator ſii dns inſtantie diꝛecto:tñ dũñs ẽ dis
ntilitatis.unde põt uti iure inſtantie ſine aliqua
geſſione.l. in canſe in fine ðᷣ ꝓcura.⁊ ſufficii pro
curaiorem nõ ↄdicere ſᷣm euʒ.l.qᷓ oĩa.ff.e.Ego
puto de hoc ultimo foꝛe caſum maxime iuncta
glo. in. c. ſiquem pꝰrnſo de ꝓcn.li.vi.ubi dicit
tex. ꝙ ſi dũs cõſtituit ꝓcuꝛatoꝛem ſimplꝛ:⁊ poſt
ea cõparuit per ſe vr̃ eo ipſo reuocare ꝓcurato
rem:niſi aliud fuerit ꝓteſtaius uł ꝑ cõiecturas
aliud appareat.probat ergo tex.ille dim poſſe
nalide ꝑ ſe cõparere ⁊ tacite reuocare ꝓcurato
ꝛem:⁊ ſatis ẽ nt ꝓcurator nõ ↄdicat:ut dicit ibi
glo. An ãt a pᷣncipio poſſet citari ꝓcurator et
non dns.nide qð dixi in. c. cam de do. æ contu.
Vltimo põit hic Jo. an. qõnem ſilem predicte:
qnã dicit diſputaſſe dominũ ſuum in legibns.ſ.
Ol(arſilum i qᷓdam cã dan fuerũt dno pꝛocnꝛa
tores inſolidum cum clauſula ꝙ occupãtis meli
or ↄditio non fieret:quorum alier ↄteſlatus eſt
litem: æ alter ꝓduxii teſtes qᷓ depoſuerunt:queꝛe
batur an nalẽt depoſitio ſeu atteſtanones pro
pte negariua inducebat illnʒ conteſtantem fuiſſe
dñm lit. C. de pꝛocu.l.ꝙ qͥs ⁊ in.c.ij.e.ii.li.vi.
nec dʒ reus cogi cũ pluribꝰ litigare. ff. de excep.
.l. i i fi. ?.l.ij nec ↄtinetia cãe dʒ diuidi ſeque
ſtra. poſ.⁊ fruc. c.i.E. ð iudi.l.nulli¶ In driã
inducebat illã clauſulã ꝙ nõ ſu melior conditio
occupãns ꝗ clauſula dʒ aliquid oꝑari de ꝓcu.ſi
duo li.vj. Itẽ aduerſarius racẽs ↄſentire vr̃ et
ↄſe nſu ꝑtũ aliquid iuris relaxat᷑. Itẽ ſi iteꝝ ꝓ
ducerent᷑ teſtes ſepe.anocarent᷑ a ſuis negocijs
qð eſſe nõ dʒ.ff.quead.teſta.apꝑi.l.ſi qͥ ex conſi
gnatoribꝰ. re pertator ꝓducens fingit̃ lo
co pꝛimi.l.filie.F.i.ff. de cõdi. æ demonſtra.nec
utendũ ẽ ſuꝑfluis ꝓductionibꝰ.l. hec ſtipulatio
.F. diuus.ff ut le no. ca. facit. c. abbate in fi.ð xe
iudi.lib.Vj. Soluebat diſtinguendo ꝙ aut dñs
uult ualere ꝓductionẽ ⁊ rens non:⁊ iũc ſi reus
e

¶ De ꝛeſlibus.

merit pus uʒ: allegat.l. filiũ. J. ueterani. ff. ð pro
cu. ſecus ſi erat abñs:ut ĩ palle.l.i.?.ij.ff.de ex
eꝛci. Si ãt eõ ꝛeus nuit naleꝛe ⁊? dns non nult ex
audi reus:qꝛ reus ẽ fauorabilior: æ qꝛ dus ap
poſuit clauſulã ꝙ nõ eſſet melior ↄditio occupã
tis: ubi vo ambo ↄcordãt ualẽ uł nõ nale:cõnus
= idubitabił ſᷣm eũ ⁊ ſic ᷣm cũ tranſii Jo.an.̊ᷣ
nihil addẽdo uide: unꝰ caſus pꝛio ẽ excludẽdus
tanq; idubitabi vViʒ qn alter pꝛocurator ꝓduxit
reſtes ſeu alium actum fecit eo ꝓcuratore qui pᷣ
occupauit negocium ĩpedito uel ꝓſeq nolẽte:qꝛ
tũc alter ꝓcuratoꝛ datꝰ cum illa clauſula potuit
reaſſumeꝛe negociũ alio ſubſtituto ab illo nõ cõ
parẽre ut clare ꝓbatur i.d.c.ſi duo ðᷣ procu.li.
.Vj. Caſus ergo dubitabilis eſt qn ille qͥ poccu
panit nõ erat ĩpeditꝰnec aliteꝛ appaꝛcbat ð uolũ
tate ſua:quo caſu certũ ẽ ꝙ alter nõ poterat ſe ĩ
pedirelde lite illa.ut.d.c.ſi duo. Sʒ dubiũ nunc
ẽ an actus reddat᷑ ipſo iure nullus.an neꝛo erat
opus pᷣns exceptiõe.ſẽtit.n.dictus diſputans ꝙ;
opus erat exceptione:⁊ ſic ſi ꝛeus non excipit
actus remanet ualidus.ideʒ ſentit do. An. iꝛes
n. nident cãe qᷓre admitti nõ debeat alteꝛ: pria
qꝛ nõ ẽ dis litis.ſed hãc dñs potuiu ſupplẽ qua
ſi uideat᷑ ſuppleuiſſe ar ponendo illam clauſulam
Scdðᷣa qr negonum ẽ poccupatũ adhuc iſtaʒ po
tnit ſupplere dũs. Tertia qꝛ intereſt rei ne i plu
res adnerſarios diſtiguat̃ æ huiuſmõi ſuppleno
pedetr a ptᷣate rei ſi ergo fuit pns nõ põt aplius
ↄdicẽ ſi abſens poterit ↄdicere ſumat ergo do.
An. ſolntõem diſpntantis:mihi nideiuꝛ deciſio
ſans dubia plꝰ m plʒ pᷣdẽa ſolutio q; Sria opie
moueor ꝑ ulud.c.ſi duo.Si.n.alter ꝓcurator
deſineꝛet eẽ ꝓcurator alto poccupãte negocinʒ
non poſſet reaſſumere cãm ſine nouo mandato
alto ĩpedito:qꝛ ſemel extinctũ nõ reuiuiſcẽt ð ⸗ↄ
ſe. di.iiij.qꝛis:cum enim cãm poſſet aſſumẽ alte
ro nolere uł ipedito ꝓſequi:ut.d.c.ſi duo.eꝛgo
clare colligi ꝙ ẽ ꝓcurator Iʒ ꝑ excepriõem poſ
ſet 2 pelli nõ dato cãu negligẽne ł nolũratis. Si
ge nõ fuit exceptum nʒ actus.ſimile nidemus in
milite aliena ꝓcurante S quẽ non fnit excepium
dicto S. uererani 2. leita demum C. ð ꝓcu. nõ i
.c.ĩ nr̃a pntia.e.ti. em iĩ dno qui pꝰli. ↄie.
nõ põt ꝓcuratorẽ ꝛuocaꝛe:ut le.⁊ nõ.i.c.ij.e.ii.
li. Vi ⁊ tn ſi aſſumit ĩ ſe cãʒ ⁊ nõ excipi᷑ ↄ cũ cẽ
ſet ꝓcuratoꝛẽ reuocare ⁊ aciꝰcũ eo geſteʒ ĩ. c. ſi
quẽ fo rñſo.e.ti.li.vVi.

oniam. Caſus. ¶Oulier te
ſtificatur ↄtꝛa cleri
cum cum de crimie agit hoc dicit.
Mã pꝰ ꝙ licʒ laicus nõ admitiatr᷑ ĩ teſtimonium
ʒ clericu n agitur crialit᷑:ut.j.e.de cetero ſecus
tamen ubi agit᷑ cinilit᷑ ẽt de crie ſiue agat̃ ꝑ niaʒ
denũciatiõis ſiue exceptiõis ſ ue inqſiriõis.ut h̊
7..c. tam lis. ¶ & nõ. ꝙ nõ ſolum maꝛes ſed
ẽt fem e admittũt qñ ſic ciuilit᷑ agit᷑ ẽt ſi agit᷑ ad
pᷣnatõneʒ beneficij:ut dco.c.tam zis ⁊.c.ex ꝑte
ade.j.e.ubi laici ꝛpellũt: qꝛ erãt ifames ⁊ cꝛioſi

alias ſecus ? idem rc. cõſilio. xxiij. nbi uide

3 fo ſᷣm do. An. iudicẽ ad ſimplicem de
nũciationem criminis poſſe ex inquiſiione pꝛo
cedere hoc dictũ idiſticie nõ plʒ nã ad inquuen
dum nõ dʒ monueri platus niſi ſeruata foꝛma. c.
qualłꝛ ⁊ qñ el.ij.J.ð acc.unð puto quod boc.c.
ſimol: loquens ſit ꝛeducendum ad alia inꝛa uel
itellige in denũciatione euangelica ſeu canonica
ſed iunc oʒ intelligere ꝙ preceſſerit monitio pm
nõ. in. c. nouit de iudi. ¶ Hõ tertio pᷣncipẽ poſ
ſe aduocare teſtes ẽt de alia pꝛonicia:ut ueniant
ad pntiam ſuam qͥ de iferioribꝰiudicibus dicã
plene.]. e. cum cãm. papa iñ non ↄſueuit hoc fa
cẽ:ut.d.c.cum cã. ¶ Sed boc ⁊ õ tex.facit.
nam mulieres non debent cogi ꝑſonalꝛ uenire
ad iudicium cã teſtimonij dicendi.j.de iudi.c.
.ij. li. vj. ¶ So. duplex ſin doc. pꝛima ꝙ bocꝓ
cedebat olim ſᷣm hec tpa:ſecus hodie de iuẽ no
no: ut.d.c.ij. Secũda ſolutio ut expõatur mulie
res.i.dicta mulieꝝ. p. ? uẽ ꝙ mulier nõ dʒ
admitti ad teſtificãdum i crialibꝰ: ut i.c.mulieꝛc
.xxxiij. q. V. æ. c. foꝛus de v. ſig. So. ꝓcedit cõ
trarium 'm glo. i. cum agit de crimie crialiter:
ſecꝰſi agit ciuilit᷑ lʒ de crimine: ut h̊ ⁊ ĩ alijs iuri
ballegatis ĩ gl.uide de hoc glo.i.d.c.forus ⁊ ĩ
c.ex eo. xv. q.iiij.⁊ in ſũma eiuſcẽ qõnis ⁊ per
rchi. ĩ. d. c. ij. de iudi.li. Vj. Cõis concluſio eſt
ut de iuꝛe ciuili admittat᷑ ĩdiſtincte: niſi ubi ꝛcꝑit᷑
ꝓbibita. de iure vo canonico ꝛlarit᷑ nõ admittit
cũ agit᷑ crĩaliter ut ĩ Srijs ſecſi ciuilit ẽt ðᷣ cꝛie:
ut H̊ᷣ ⁊ ſiłibꝰ:æ nide plenius iĩ locis pᷣalle.⁊ maxi
me ĩ Sope. e. ti. F. i. iteʒ ꝙ ẽ mulieꝛ ⁊? ibi Jo.
an. i addi. ſpe. recitat Ja. de ꝛ2. tenuiſſe ꝙ eẽt de
iure cinili nõ dʒ admitti mulieꝛ ĩ crimiali.naʒ ſi
repelliturii teſtamẽtis.ut.l.q teſtem. J. mulieꝛ. ff.
de teſta. fortiꝰubi agit᷑ de nita hoĩs:ſed Jo. an.
ibi diẽ ꝙꝙ cõit᷑ pꝛaticat̃ õrium in foro ciuili et ꝙ;
bʒ vVitatem ubi ꝑ maſculos neritas hẽi nõ põt:
2 certe ſatis hoc ꝓbat.l.ex eo.ff.ð teſti.canoiʒa
ta ubi S. qͥd ĩ herma froditis.nũqᷣd admittit᷑ her
mafroditus his caſibꝰqͥbꝰrepellit mulier:dic nt
le.? nõ.iiij. q.iij.O. hermafroditꝰ ⁊.l.qᷓꝛt᷑.ff. de
ſta. ho. ¶ Oo. ꝙ ex alio iſte mulieres nõ debe
ant admitti:qꝛ erant ꝑticipes cris:ut.c.neniens
].e.S ð ↄfeſ.c.i.Soluit glo·ij.ꝙ h̊ admitiũi ñ
ad plenã ꝓbatiões: ſed ad pſũpuõem dat ſimile
in ſeruis. 5 ⁊ tene mẽti hãc lec.ꝙ ſocij cri
minis ⁊ fortius crimioſi qͥ fuerũt ſocij admitiũ
tur ĩ teſtes ad faciédam pᷣſumptõem. hoc intelli
go nerum qn agitur ciuiliter: ut h̊ agebat᷑ Si. ãt
ageret᷑ crialit. dic ut dixi in. c.i. S. de ↄfe. In cri
mibtn exceptis qnqʒ faciũt plenam ꝓbatiõem
de quo dic ut plene nõ.i.c.ĩ fidei fanoreʒ ðᷣ hẽ.
.li. Vj. 7 ĩ. c. i. ð teſti. e.li.?.J.ð ſimo.ꝑ tuas el.i.
Mit᷑ ⁊ alie lec. ex gl.⁊ ſic fa ꝙ iſte erãt emẽda
te:quia egerãt pniam f Inno.ſed hoc eſt dini
nax. tertia ẽ ſm eum ꝙ ̊ fuerũt admiſſe cũ qſti
onibꝰ ppter ifamiam qͥ õ pᷣſbẽm ⁊ 5 eas ꝓceſſe
rat.iiij.q.iij. . iteʒ ĩ cꝛiali.V.ſi ea hec ẽt diuinat
Enaꝛia lec.ut ej põaiĩ tex.ibi cũ qbꝰ ꝑegiſſe æc.

WW——

Gn Piign
zofcriellſ ine
rbenmim it ſt
Hijcrpiummi umd⸗
tathhwo /tbn
piyprmmimtimi
Prenzchenre, Mn
niwtihen mii Midnen
Iinfrandlhn ſtmanmn
fatwastlims itleſn
tirefenperinmgtort i
Aprnurtan uf wnne
Gnhactuntemban
NGAnmntmt
WKNRNNn
mtbzlitie
Nliheirtrln go
ine

tann ictnon
inon dlcenct j ge i,
en be ſvciic
ncc gumuhe
in inde hles hocede ini 1
echu im nlie
nber. Dendqnulerno,

uetiicni Cilo i cmuler?

W
Rfngoiam gi Aetnie icle
r aulihdeenmne nbei isin
is geuck de hye goid inmt,
militinimauſ kiginsrar
cNHαα°N 1uααοο
ailannim iſiurnil,n
un m NM7ααo 7naα
iervrinis e iiitatdie
bide genus aspeleani
Klcig gennſertdi do.
ctin Jude n nnuiſe gade
Dadnin umini crinſal noͤſi
lmniis ma eſen. 5 nalerff.
biagi deunn boſgſed oan.
innicii Fininfond Culi eich
oieſchosvenins ünd M⸗
doc Ponnele . 5 ndN
Denn ſtods it Uni er
dapst ipeheli n nin
145 ermifodt lin⸗
ain un s
iligt g,i
Ttcte neu bic le lſ

ſol ſoerbtſociſ until

nusciniaſi, göenbei

1dſidan pin zagti Gi
iigir cultel mf
n man i⸗ denſ 6

. in
dicudnn an aſin
i 8s cig tutſt nan ſgtii
ceyt erbictifu i
cu ſei claj ſot cin
ci d ielc., etn m
ie Talrlefrg i dn
nele . olt ii

i. qbꝰ ſciẽtib egit ⁊c.⁊x ſic nõ eꝛãt ſocie eꝛĩs. het
ẽ qdam extorſio:tene ergo primaʒ lec.quam ẽt
pomt Juno. æ & alijs nõbilior zc. Mi. ab.

Caſus. Is q denũci
Nomni. ar pꝑ dictum ſunʒ ? al

teꝛius ꝓbat ſe pᷣmõniſſe ita ſũmat Jo.

an.⁊ cõiter doct. Sed ceue bec ſũmatio nimis

reſtringit Eam cum id ꝙ h̊ d de denunciatione
ſit poſitum cã exempli:æ exempla nõ reſtringũꝛ
dicra: ut ĩ. c. i.ne cle. k mo.facit.l.cum pꝛ dulciſſi
mis. ff de le.ij. æ maxie qꝛ ĩ fa aucte h poſita ni
la fir de mõitõe mẽtio iõ ſummo ſic ¶ Abi agit
ad cõꝛectionem de peccato impediendo pᷣncipa
palis perſona admittituꝛ in teſtem hoc dicit.
Diuidit᷑ nam põit primo dictum:fo illud ꝓbat

duabꝰanctoꝛitanbꝰprima ibi ꝙ patenter: fa ibi
item alibi. C N er pᷣncipio iũcta glo.qꝙ gñal
locutio reſtrigit᷑:ubi ex ipſius gñalitate reſulra
ret abſurditas ſeu legum contrarietas. 6.
Fo ꝙ i deciſionibꝰcãrum pñt allegari anctorita
tes iuris dinini:imo illud ins pferendum ẽ aliis
cum nulla ler naleat S ius dininũ. xxv. q.i.ſunt
q lam. ¶ Mõ fnio ꝙ ad naliditarem denuncia
tiõis ſuff cir pceſſiſſe duas monitõnes.una qᷓ fit
p ipſum monẽtem tm:ꝛet ſi hec negat᷑ nõ põt ꝓ
bari niſ ꝑ iuꝛamentũ monẽtis tin cum nõ adhi
beatr᷑ aliꝰ:ut nõ h̊ Jo. an.⁊ ĩ.c.nouit.S.de iudi.
Fa fit adhibito uno ł duobꝰteſtibꝰ⁊ iſta ſi negat
ꝓbatr᷑ ꝑ iᷣm monẽtem ⁊ alinm ſen alios tũc ad
bibitos:ut h̊ ? hoc tene Iʒ Hoſ.nitat᷑ ꝓbaꝛe iꝛi
nam monirõnem ꝛeqri ĩ denũciatione enãgelica
pꝛima ſᷣm eum ꝑ ſeipᷣm: fa peꝛ nnum adiunctũ.
ktia ꝑ duos adiũcros ꝓbatr᷑ ⁊ ſic prima ꝓbatur
iperfecte fa ſemiplene.t᷑tia plene ⁊ ſic legit Ram
adhibe unum tecum in fa monitione uel duos
iĩ tertia. hoc enim dictum Moſt. nõ plʒ Jo. an.
nec cõiter doc eſt. n. lectura exrorta ⁊? Sria alter
natine ꝗ it: æ nide que dixi in c nonit de
indi. ns caſum in quo eodem facto quis ẽ
actor ⁊ teſtis S c.i.iiij.q.iiij.⁊.c.forꝰde.vᷣ·ſi
ꝙ qñ pcedat ſtatim ſuꝑ glo. i. dicam. 6.
aliud ſoale ꝙ pẽ ẽ idoneus teſtis ĩ cã filiſ.cõtra
id ꝙ bẽtuꝛ iiij.q.iij. S. item reſtis idoneꝰſed pꝛe
dicte ꝓcedũt qn agit̃ ad correctõem nel ad pꝛo
hibitiõem peccati ul ad illumiatõem fidei ĩ qbnſ
affectio caꝛnalis cõ teꝛ nibil operatur:quia non
agit᷑ de commodo pncipał perſone nec de icom
modo alteriꝰ immo de ipſins ſalute de hoc ifra
cum glo. ltimo nõ.doc. optimum modum
cõnincẽdi aliquem.ſ.ꝑ legem ꝓpriam: ſicut hic
xpᷣs deuicit indeos.cõcordat.xlv.di.q ſincera.
o er in pn. uẽ enim ꝙ pꝛincipalis peꝛ
ſona non debet compurari in numero teſtinʒ qꝛ
in ꝓpria ꝛe nemo ẽ teſtis idoneus.iiij.q.iij.nul
lus cum ſi. glo.i.meru ↄrij dicit tex.reſtrigẽdnʒ
ad cam denũciat nis ubi dʒ procedere fraterna
monitio ad hoc ut admittat᷑ qꝗs ad denunctãdũ
Et adnee quia gloſa.non aꝑit utrũ iſte denun
ciator computetur in numero teſtium etiaz quo

E omn?.

ad ꝓbãdum delictum dnũciatum an ſolum quo
ad ꝓbandum monitiõem pceſſiſſe.ur̃ iñ potius
ſentire:ut computet᷑ ĩ numeꝛo teſtium ſolum ſuꝑ
denũciatione facia:⁊æ hoc clariꝰſẽtir hic Tacꝛe.
ſuꝑ tex. Ego ex dictis gl.⁊æ doc.ↄfuſe h̊ ꝛciiaus
tꝛes SRnavales lec.eltcio.prima ut iſte de nũcia
tor qui dicit᷑ principalł ꝑſona oputet̃᷑ in numero
ſuꝑ denunciatiõe facia dũtaxat:⁊ hãc ſetit
o. zæ clarius Lacre. ut dixi: ſ̊ hec lec. mihi nõ
plʒ:qꝛ cũ nõ nueriſicer̃ niſi ĩ nno caſu tm.ſ.ĩ pro
bãda monitõe male diceret tex.i prin.ĩ omni ne
gocio ⁊c̃. ¶Deé id qð dicit᷑ ĩ tex.de monitõe di
cit᷑ cã exẽpli qð pʒ qꝛ ĩ illa anctoritate que indu
citur ad ꝓbãdũ gnaluatẽ. tex. nil diẽ de monuõe
nec ẽt loquit᷑ de cã denunciatõis:ſʒ xpᷣs ꝑphibeat
teſtimoniũ ð doctrina ſua:⁊ ſic nõ dʒ iia amare
tex. iſte ꝛeſtꝛingi. Scðᷣa lec. ꝙ credit denuncianti
ẽt ſuꝑ crimie denũciato:ut hẽatur in numeꝛo te
ſtiũ:dũmõ nõ ſit tale crimẽ i quo ꝑ denũuatiõeʒ
ſequat᷑ depoſitio.pone exẽplũ i.c.inquiſinõis in
prin. j. de accu. hãc lec.ſẽtit Uinc. hic qſi uelit
ꝙ ſi agat᷑ ad correctionẽ ſeu ad pniaʒ uł ad pec
catũ impediẽdũ ↄputet᷑ i numero teſtiũ: ſecus ſi
ad nãlem penã delicti direcie nel indirecte ifligẽ
dã:hãc lec.vꝛ ſequi do. An. qui dicit idẽ ee:qñ
agit᷑ ad illuminatiõeʒ fidei. pro hoc facu fa aue
toritas poſita in fi. c. hec lec.ẽ ſatis va in ſe:ſed
reſtringit lam ad exẽpla poſiia ad tex.qð nõ eſt
fiendũ:qꝛ ut ſupꝛa dixi ea qᷓ dicunt᷑ ca exepli nõ
reſtringũt gñalẽ diſpõnẽ legis:ut le.⁊ nõ.in.c.i.
necle uel mo. nec reddit᷑ rõ quare nõ habeatur
pro teſte cũ nenit idirecte iponẽda pena depoſi
tionis:ut qꝛ eſt tale crimẽ qð ipedit ordinis exe
cutionẽ.etiã poſt ꝑactã penitentia:nt.d.c. inqui
ſirionis. Teni⸗ lec. ut intelligaĩ ẽt ubi aguur
de crie ꝓbando ad effectũ puniẽdi: ſed ĩtelligat
in teſte ſynodali.ad hoc.j. ti. ꝓxi pteꝛea.⁊ hanc
lec. ponit Boff 2 ſunpkr cũ ea tranſit Jo. an. =
do. AMn. uidet᷑ etiã eam approbare:ſed certe bec
lec.nõ eſt nera ĩdiſticte qm iſtis officialibꝰſeu te
ſtibus ſenodalibus indiſtincte non creditur: ut
probatur in.l.diuus ff. de cuſto. ⁊ exbi. re. 2.l.
ea quidem. C. de accu. nõ.iiij.q.iiij. ꝗ. aliquan
do:dicam latius in dicto.c.preterea. unde licet
forte credatur eis ut index poſſit procedere ad
penã in iſtis minoribꝰ delicns.nt in.l.i.O.quies
.ff. de offi. pfec. ur. 7.l.leuia. ff. de accu.nõ iñ cꝛe
ditur in delictis grauibꝰ: ut nõ. Mar. i. d. l. dinꝰ
2Z etiã rõ nãlis facit:ut iſti non compnutentur in
numero teſtium:quia neniunt puniendi niſi pꝛo
bent denunciata dicta.l.dinus.unde ut euuarẽt
penam de facili deniarent a uer tate. nam uideo
ꝙ aduocatus uel procurator in cauſa principa
li non admittitur in teſtem in cauſa appel atiõis

proprer affectionem quam habet ad cauſam: ut

in capitulo fi.eo.ti.li.vj.foꝛius iſti non debent
Oputari in numero teſtinʒ.cũ ex nõ ꝓbatione ti
meant penã. facit.c.ij.de calũ.⁊ ad.c. pᷣterea qð
Vr aliq;tulũ obniare.dic ut ibi dicã.hᷣ ti lec.eſſʒ
va i ſe i minoribꝰ delictis iux nõ.in.d.l.diuus

.

Pone ergo qrtã lec.ſalnãdo gnalit᷑ tex. q;tum
fieri põt: cũ a viſ nõ ſit recedẽdũ: niſi quatenuſ
de mete cõſtat ꝑ.l.nõ aliter. ff. de le.iij.⁊.c.fi.de
ner. ſig. ſeu reſultaret abſonꝰ intellectꝰut ꝓcedet
i omni negocio:nbi pꝛicipalis ꝑſona nõ c repor
tarura aliquod cõmodũ nel dãnũ landẽ nel uiiu
periũ:nec aliqᷓ̃ affectiõe nõt iũc.n.nõ ſubeſt aliq̃
rõ q̃re nõ debeat ↄputari ĩ nũero teſtiũ:ĩtelligo
tn ut nõ agatur de pꝛeindicio alteriꝰſaltẽ grani:
2 ſic ſaluo dem Min. Mi abi agerei ð gꝛaui
piudicio:ſecꝰ eſſer dicẽdũ. Rõ qꝛ ĩ iſtis gꝛauibꝰ
nõ é recedẽdũ a cõi foꝛma indicioꝛũ ſm quam
idẽ nõ debʒ eſſe accuſatoꝛ ſeu actoꝛ ⁊ teſtis.iiij.
q uij.c.i.?.c.foꝛus..ĩ oĩ de v.ſig. Et rõ hinuſ
nitimi ẽ qꝛ pſũptio ẽ ↄ illũ qui iſtat:ut grane dã
num ſeu grauis pena alteri fligar.ij q. vij.ſ qͥs.
ergo nõ nĩ idoneꝰ ieſtis. Ad pꝛedicta facit.c. pᷣ
terea ij. z. c. cũ i ma de ſpõ. cum ſi.⁊ hoc n ſen
tire Jo. an. i. c. ij. de uſu.li.vi.ſuꝑ gl. qꝛ ma gis
i nouella. Et ꝑ hec cõcludo ꝙ ha hec non ſit re
ſtringẽda qn agiĩ de ſtꝛicta denũciatiõe ĩ qua oʒ
monitionẽ pcedere:ſicut cõit᷑ uident᷑ doc. intelli
gere. tz diuerſificẽt in mõ ſeu ſubſtatia ꝓbãdi: ſj
iteligo gñ aliter ut pᷣdixi qð ſatis ꝓbat uliia eu
ct᷑as ĩ fi.c.poſita.⁊.d.c.pterea.⁊.c.cnʒ ĩ tna:ubi
iñ ageꝛet᷑ puꝛe ꝑ niã denũciatiõis poſſtt quis eſſe
nedum actor ⁊ teſtis ut hic:ſed etiaʒ iudex ut ꝓ
baĩ i. c pcipue.xi. q.iij. ?⁊ nõ. Jo.an. ̊ porit n.
index faceꝛe iſtas denũciationes ⁊? computari in
numero reſtium: ſi erit neceſſe ⁊ finaliter ꝓcedeꝛ
nut in lex:ut d.c pᷣcipuc.cum enim nõ agatur ad
penam: ſed ad pniam ſufficiũt ꝓbatiões minus

ſufficientes: ut nõ. glo ij.q.i.multi nide mñ ꝙ di
xi in. c.at ſi clerici ð iudi.ſuꝑ glo.i. ¶qͥ Niem ad
nerte qꝛ hec ha vVificat᷑ ñ ſo ũ i actoꝛe:ſʒ ẽt ĩ ꝛeo
ñ ſ deficietib plẽis ꝓbatiõibꝰſe purgare dẽt.
nã tũc ↄputat᷑ ipſe ĩ numero teſtiũ.ar.c.quo tiẽs
de pur. ca un dicit hic Moſti.æ pꝰeũ Jo. an. ꝙ;
pria auẽtas hꝰ. c.cõgrue adaptat᷑ denunciãti. fa
vo purgãdo: qͥ ꝑhibet ieſtimoniũ ðᷣ ſe ipſo. EG
xpᷣs purgauit ſe aduerſus falſas:aſſertiones iu
deoꝝ:puro tñ ꝙ iz diciũ ſit in ſe nex:n i ↄgꝛn
it huic ſe ubi pᷣncipalꝛ diſponũ ſuꝑ acin ꝓban
di.nã rens ſe vurgando ꝓprie non ꝓbat ſed ſe
Pargar E Eote? Gram lec magis gñalẽ ſᷣm
quã ſaluo magis gñalitatẽ ſen gñaleʒ diſponem
hꝰ. c. uʒ: ur ꝓcedat in oĩ negocio ſiue agatuꝛ ꝑ
niã denũciatõis ſiue nõ: ſiue agat᷑ ð̊ preindicio:
alteriꝰſine nõ:ſiue agat᷑ ð directa actõe ſine nõ:
ſine indicis officiũ ĩploꝛat᷑ ut deficicntibus alijs⸗
ꝓbationibꝰdeferat᷑ iuramẽtũ pꝛicipali perſõe.i.
actoꝛi hñti pꝛo ſe nnũ teſtem:niſi alind ſuadeat
qualitas negociorũ ſeun ꝑſonaꝝ:ut ꝓbat ĩi. c. fi. ðᷣ
iureiur.iũcta gl.fi.⁊.l.iĩ bonefidei.C.de re.cre.
2 iureiurã.nã tũc ipᷣe cõputat᷑ in numero teſtiũ:
cũ nulla cã terminet᷑ dicto nniꝰteſtis rin:ubi agi
tur alteriꝰ pᷣiudiciũ:ut in.c.lʒ nniuerſis ĩ fi.j.e.
ti. æ iũc oĩa plana ſunt. In quibꝰãt cãis ſit locꝰ
delationi iuramẽti ĩ ſupplemẽiũ ꝓbationis dicã
plene i. d. c. fi.? ꝑ bec bẽs expeditã mãʒz huiꝰ.c.

¶ De ieſlibus.

intrinſecam ? primam ꝑtem glo. nam in ſecun
da parte glo.intrat materiam non ↄgruentem
titulo nzo.qᷓ ſatis ad plenũ fuit expedita i. c.no
nit. S. de iudi. uerit nãqʒ utꝛũ ifames ⁊ cri
mioſi admittãt᷑ ad denũciãdũ aliorũ cria: æ cõ
cludit ꝙ nõ:ſj dic hoc nõ ꝓcedere ĩdiſtincte et
plene dicẽdũ: ut nõ.i.d.c.nouit:diẽ tiũ hic Ho
ſti. ꝙ ĩ caſibꝰ iĩ qoꝰ ifamia repellit a denũtiando
ſi tamẽ denũtiatꝰ ẽ ĩfamatꝰ alr ꝙᷓ ex dicto illiꝰ ðᷣ
nũtiatoris eccła ĩqret allegat de pᷣſũptõ bꝰ cum
i iunẽtute. ⁊ nõ qꝛ ſẽtit ꝙ ifamia orta ex ꝑſona
ihabili non pſtat facu ta ẽ iqrẽdi. vide qð dixi ĩ
.c. qᷓit᷑ ⁊ qn.ij j.ð ac. Gl.ij. qꝛit nũqͥd h ancias

ſi peccauerit ĩ te ⁊c̃.extẽdat᷑ ad oẽs ut ſic oẽs te
neãt᷑ denutiare: ut h̊ dẽ: gl. rñdet.ut pʒ i ea Ho.

alꝛ. ſed iu dic ut pleniſſime dixi in.c.nonit de in
di. (n op. h dẽ ꝙ i oꝛe duoꝝ ul triũ ⁊c:et
ſic ſeẽrit ꝙ ꝑ plures nõ poſſit fieri ꝓbatio.unde
ob.c Iʒ de ꝓba.ubi innit Sriũ. o. glo. ulti.
metu Srij ut arbitroꝛ dicit illã anẽtem exponen
dã negatie.ſ.iĩ oꝛe duoꝝ uł triũ ⁊ ñ pancioꝝ:q̃ſi
dicat ꝙ plures pnt adhibeꝛi:ſed paucioꝛes nõ
2æ idẽ dicit ĩ.c.lʒ nninerſis.j.e.ego nõ credo ꝙ;
hec fuerit mẽs illiꝰallegate auet̃is.ſʒ ſolũ noluit
inuẽ ꝙ ois cã poſſet iſtrui pꝑ duos ujl tres teſies
ita ꝙ neceſſario nõ exigant᷑ plures:nõ iñ negat
qn plures poſſint adhibeꝛi æ hoc ꝓprie uolũt
iſte auẽtates poſite ĩ la zæ maxie fa. Jam hic nõ
dubitapatꝙ mioꝛes duorum nõ facerẽt fidem:
ſz xpᷣs uoluit oſtẽcẽ ꝙ duo ſufficeꝛẽt nec neceſſa
rio płres reqreꝛet᷑ æ ſi dicẽs qũo ĩ aliqvꝰcaſibꝰ
reqrũt᷑ ultrra duos:ui plene nõ ꝑ gl.i.d.c.licet
uniuerſis. Endeo ꝙ illa fuerũt iducta ex diſpõe
pncipis qͥ potuit ex cã ius diuinũ limitaꝛe ei iteꝛ
prerari iur nõ. plene ꝑ Inno.i. c. ꝗᷓ in eccliaruz
ð cõſti.? ꝑ legiſtas maxie Maꝛ.ĩ.l.fi. C. ſi Otꝛa
ius uł uti.publi. Sic qn ex cã minꝰſufficiẽs pꝛo
batio admitti: iuxta ea q; plene dixi ĩ.c.ſicut de
ꝓba.⁊ caſus i qbus.ſafficit unꝰteſtis.dicã ſa teʒ
remittendo iĩ. c.nuper.j.e.aliquid teiigi in dicio
capitulo ſicur.

Caſuſ. Dicit q̃es
eſſe et qualit᷑ iura

Botiens.

re debeant qui ſuꝑ ↄſanguinitate depo
nũt ⁊ duo ſũt dicta:ſᷣim ibi ꝓbatio (t.

Et ĩ actibꝰ grauiſſimi pᷣindicij duo teſ:es faciunt
plenã fidẽ ſeu ꝓbatõeʒ:pʒ hic ubi agit᷑ ad ſeꝑati
onẽ mimonij ꝓpt᷑ ↄſangninitatẽ. naʒ ſeꝑatio ẽ
res grauiſſima:ut ĩ.c.lʒ ex quadam in fi.j.eo.et
in. c. debitum S. de biga.ad hoc uide glo.ſingu
larem in. c. preſul.ij.q.iiij.que dicit duos teſtes
ſufficere ad ꝓbandum crimen contra papam:et
25. ꝙ ꝓcedit hoc etiam: ubi non poteſt haberi
probatio neceſſario concludens ex natura rei:
ut ſufficiãt duo teſtes ad ꝓbaiionẽ rei eo modo
quo ꝓbari poteſt:ſicut pʒ hic in cõſanguinitate
ꝗᷓ directe ꝑ teſtes percipi non poteſt:ſed admiiti
tur in parte teſtimonium de credulitate: ut hic
2 dicto.c.licet ex quadam facit.c. preteres.j.e.

deilit n i
isoi ai ⸗
M.
ſuſe ittnicn

Gli ianuizl
ſiii in /lin

r Mio un ⸗
mninſfrinß umn
rlu hicht / i a/⸗
itli uieß Minia
lianccobin nſttann
rid do leniler ue⸗
Gnetltcybelut ſnio
ſcniciti se emin
Ntilchuinerimdn 6
Uignttiteaatlarae:
(logttunt eu D na
NMeteuen
Gagramdrizmr
Werankatu
Nircpandäsdteni
ummmiimnmtti
rckmi maſi⸗
uituniechtin .
itntifnan
Nomnacr

inroc an.
Poresit dbbenſ ndios n

Nalich uiene tngeto

an misilelizne weis hoi it
osscipoſſriſn opvobfno
acſſno i nem, Ananuiie
gpſirachbui·? Ar mmn wii
niriloemnef, Amn
Pmorv NI,öͦteriͦ ſcn⸗
oſlite gvo iſfcnir ner eteſin
euit ſdles io ilcbciſb
vos: gene no Ga d er
g la ſoerin igoen er dihde
i ercdiusdtini hmiateer un⸗
peneg Imdit jin ellang
hs mmpie PrilC dins
Gegit anin ſfcis o
iinmnen Dgeedniichncte
iinsliftetuns aſu,
anoher) 2. diagid eucin G

.

d(C. Dt es
Vonens. ſee onli iurs

Attenn aiii⸗ Aingunmut n

M. fo caſum i quo ↄſanguinei pᷣferũt᷑ alijs re
ſtibꝰ. ſ. qn agitur ð conſanguinitate ꝓbaãda:ipſi
.n. pſumũt meliꝰqᷓ; eynei geneologiam ꝓpriam
ſcire ad hoc.c.vij.det᷑ qͥ ma.accn. poſ.ſecꝰ ubi
ageret᷑ de alio ꝓbando ut i.c.ſuꝑ eo.j.e.⁊ ĩ.c.iĩ
lis. Mõ.ttio ꝙ cetis paribꝰplꝰcredit᷑ ſenioribꝰ
facit.l.ſi chorꝰ.ff. de.le.iij.ꝙ puto neꝝ nbi agit
de antiqᷣtate ꝓbãda:qꝛ antiqtatẽ meli pſumunt
ãtiqui ſci ſecꝰ puto i actu recenti cũ iuuenes ha
heãt ſẽſus acutiores ? uelociores ad eapienduʒ
hec tñ reliquenda ſũt aꝛbitrio iudicãtis qͥ ex na
ꝛijs circũſtqtijs alios prefert.ar.l.iij.ff.e.⁊.i.c.ĩ
nza. j. e. ꝙ ĩi defectũ cõſãguineoꝝ ꝛequi
ꝛũt᷑ ſeniores.quid ãt ſi n ſuꝑſit niſi unꝰ cõſaguie
ns. dic ꝙ iſte ꝓducet᷑ cũ alio ſenioꝛi:ad h̊ text.
in.l.ſtichꝰꝗqᷓ meꝰeꝛit.ff.de le.i.⁊ facit ad illã qõeʒ
ſtatuto cauet᷑ ꝙ mulier nõ poſſit ↄhere niſi cuʒ
oſeſu duoꝝ ↄſãgnineoꝝ ex ꝑte pr̃is ⁊ ſi tales ñ
ſuꝑſũt capiãt᷑ ex ꝑte matris. ↄtigit ꝙ mulier nõ
bʒ niſi nnũ ex ꝑte pꝛis nũqͥd capier duos ex ꝑte
mẽis:an illũ unicũ paternũ cũ uno mat᷑no ⁊ cõ
muniter cõcludũt legiſte ꝙ dʒ caꝑe pat᷑nos qie
nus hẽi pñt ⁊ ĩ defectũ ꝛecurꝛeꝛe ad mat᷑nos ua
nõ. Mar. in. d.l.ſtichꝰꝗͥ meus eꝛit ꝑ illũ textũ.=
HBal.i.l.iĩ copulãdis.C. de nap⸗ 15 con
ſaguiei dicũt᷑ ꝓpiqui ⁊ ſic uenieẽt appellatõe ꝓpi
quoꝝ. ¶ Hõ ibi pᷣuato odio ⁊c̃.ꝙ nõ oẽ odiũ
repellit a teſtimõio:ſʒ pᷣuatum tm ſecus eꝛgo in
publico. Nã duplex ẽ odiũ.qdᷣdã ẽ pᷣuatũ alið
ẽ pnblicũ. pᷣnatũ ẽ ſʒ Jo.an.familiaꝛe ⁊ caꝛnale
pnblicũ cum odio hẽtur qͥs:qꝛ peccator:allegat
lxxxvi. di.odio. Et ſic uẽ ꝙ licite habemus pec
catores odio.⁊ ꝓ hoc illud pſalmiſte:odiſti oẽs
q oꝑant᷑ iniqtatẽ:ꝑdes oẽs qͥ loquunt᷑ mẽdaciũ
tex.tn i.d.c.odio nẽ inuere ↄꝛium dicit ei odio
hẽant᷑ peccata ? nõ hoĩes:ſed coꝛꝛipiant᷑ ad idẽ
.c.duo iſta noia.xxiij.q.iiij. Sed põt dici ꝙ nõ
ſunt hndi odio:ut eis ob hoc noceamꝰ: ſed odi
ẽdi ſunt ꝑꝑ peccata eoꝝ.hoc iñ ſpectat ad theo
logos:⁊ ꝙ ſupra dixi de odio idẽ dic de amici
tia.ẽ.n.duplex:ut dicũt h̊ docto.qᷓdam caꝛnalł qᷓ
corruptionem inducit:⁊ de iſta ĩrelligit᷑ iſte text.
ad hoc.c.de parentela.xxxv.q.vi.qdam chaꝛi
tatiua ? hec non ipedit teſtem de quo in Spec.
.e.iti.ĩ pn. hoc ꝓbo.nã ſᷣm legem diuinã demus
dilige? ꝓximũ ſicẽ noſmeripos:⁊ xpᷣs dixit i enã
gelio.nemo maioꝛem charitatẽ hʒ:ut animã ſuã
ponat quis ꝓ amicis ſuis:nõ dʒ gꝰquis repelli
a teſtimonio adiplẽdo legem dininã ? ꝓpe cha
ritatia amicitia eſt qñ diligimꝰ ꝓximũ:nõ ꝑꝑ ali
qs utilitates nꝛas:nõ ꝑꝑ ſperãda bñnficia uel ac
cepta:nõ ꝑꝑ affinitatẽ ſeu ↄſãguinitatem ſʒ ꝓpt
hoc tin ꝙ ẽ nẽ ne ꝑticeps ⁊ vinoſus.nide bo.
tex.i.G. ꝓxios.de pe.di.ij. Itẽ dico ꝙ amicitia
carnal nõ repellit ex toto:ſed minꝰcredit᷑ uł paꝝ
Fm qlitatẽ ⁊ q;titatẽ amicitie de quo nide bonã
gl. ĩ. . ĩ his.j.e.?⁊ ꝑ Cy.in.l.eos.C.e.⁊ ꝑ Jo.
an.ĩ Spe.i loco palle.adde nõ.i.c.ꝛepellãtuꝛ de
accu.⁊.iij.q.V.ĩ ſũma ⁊.c.i.⁊ hec nõ.⁊ tene mti
Et qͥs dicat᷑ ꝓpᷣe amicꝰ. uide bonũ text.i.l. late

¶ AQnotiẽs.

culpe. S. amicos.ff. ð v. ſig. ¶ Altio nõ. calum
i quo ualʒ reſtimoniũ de cꝛedulitate ad idẽ.c.licʒ
ex quadã.j.e.⁊.c.lis de pᷣſumpt.⁊ plus nident
ꝓbaꝛe hec iuꝛa:ut nõ ſolũ tale teſtimoniũ de cꝛe
dulitate admittat᷑:ſʒ et ſit neceſſe ut vᷣponat᷑ his
caſibꝰ ð credulitate Al, qro gnaliter an ⁊? qn
naleat tale teſtimoniũ ð credulitate.uide nõbile
diciũ Cy.i.l.teſtiũ. C.e.poſt Jac.de are.cuius
ſniaʒ recitat ⁊ ſequit᷑ Jo. an.ĩ addi.ſpe.I. oppo
nit᷑:vV. itẽ ꝙ depoſuit ðᷣ credulitate: ⁊ ocluſio eſt
bec ꝙ ubi credulitas ẽ ꝓxia ſeſui ꝑ quẽ ꝑcipit
neritas ualebit teſtimoniuʒ tale:ſecus ſi remota
a tali ſenſu:exẽpluʒ primi ſi dicit teſtis ſe uidiſſe
nudũ cũ nuda iĩ eodẽ loco:ꝑ qð cꝛedit eos adul
teriũ ↄmilſiſſe:talis.n.teſtis ꝓbat:ut ĩ.d.c.ĩ lꝛis
7. c. pterea.j.e.uide aliud exẽpluʒ dicit ꝙ talis
puer fuit natus i domo talis.⁊ ex hoc credii ꝙ;
ſit filiꝰ illiꝰ uiri qui ihabitat illa domũ:ad hoc.l.
ſi niciniſ ſciẽtibꝰ.C.ð̊ nupp.⁊.l.filiũ.ff.ðᷣ his qui
ſũt ſui uł alie. in ¶ Exẽplũ ſcdᷣi qũ cꝛeduliras ẽ
remota a ſẽſu:ꝑ quẽ vᷣitas pcipit: dicit teſtis ꝙ
nidit niꝝ ⁊ mulierẽ cõſabulãtes:⁊ ꝙ ex hoc cre
dat ꝙ ſe cognoſcãt carnalit᷑ uł ꝙ uidit aliquẽ ðᷣ
ſero cũ armis ⁊ ex hoc credit ꝙ iteꝛfecit illuʒ qͥ
reꝑtꝰ fuit moꝛtuꝰ ð mane:ceꝛte talis teſtis nõ ꝓ
bat ꝙꝙ talis credulitas ẽ nimis remota a ſẽſu uł
ab actibꝰ ꝑ quos vᷣitas ꝑcipit᷑ ſuꝑ q̃ ðponit: oʒ
g ꝙ illa credulitas eliciat᷑ ex actibꝰ ex quibꝰho
mies cõiter aliqd pᷣſumũt ⁊ ueriſiłr credũt ſiẽ in
ſili nõ. Dar.i ifamia ꝓbãda:ut ad h̊ͥ ꝙ ꝓbʒ re
quirat᷑ ꝙ ex vᷣiſilibꝰ piecturis ꝓcedat ał pñt di
ci uoces nane ppli æ? nana credulitas.ð q̃ nõ cu
rat᷑:ut i:c.oſius ð elec.nõ. Har.i.l.ð miore..
tormẽta.ff. ð qſti.facit qdᷣ nõ. Inn.i.c.cũ opor
teat ð accu.Et credo ꝙ ĩ bis caſibꝰ i qbꝰ vVʒ te
ſtimoniũ de credulitate:ſit ẽt neceſſe nt deponat
de credulitate: qꝛ ex quo nõ deponit directe ſuꝑ
ipſo facto:ſʒ ſuꝑ ſtrictis piecturis dʒ adijcere ð
credulitate.ar.optimũ h̊ ⁊ i.d.c.lʒ ex quadam ⁊
⁊c.ſis de pᷣſump.⁊.c.pᷣterea. Et hec diligenter
nõ.admittit᷑ et hoc teſtioniũ de crudelitate ubi
cũq; admitnit᷑ teſtſieniũ de anditu:ut h et.d.c.lʒ
ex qᷓdam nõ. Spe.i. d. v. item ꝙ depoſuit ð cꝛe
Qulitate: æ hoc qꝛ hec credulitas adijcit ad teſti
ficatiõem de auditu rłaꝛiter ãt nõ nalet tale teſti
monium de anditu nel de cꝛedulitate.un ſicut eĩ
deponens non dicitur nerus teſtis nt nõ. gloſ.i
.l. in ſumma. SF. item labeo. ff. de aqua plu. arcẽ.
2 Specu.ubi ſupra ⁊ uidetuꝛ tex.in.c.teſtes.iij.
.q.ix.⁊ in.dicta.l.teſtium facit.c.cum cãm.j.eę.
2 ꝙ dicatur propꝛie teſtimonium de andim ui
de bonam gloſam in.capitulo hoc nidetur. xxij.
q.vV.quatenus:tamen agituꝛ de pꝛeiudicio cõfi
tentis eque preiudicat confeſſio de credulitate:
ſicut de neritate:ut dicit glo.notabilis in capitu
lo ex litteris ðᷣ iureiuran.⁊ Cy.in.l.ſecunda.S.
quod obſeruari. C. de inꝛamen. calum.? Spe
cu. in ti. de depoſi. F. Vj. vV. hoc tamen:⁊ ſecũdũ
predicta limita Specu. in titulo. de teſte. I. iam
de interrogatorijs in fine nbi dicit quod iuder

nõ dʒ ẽt ad petitionẽ partis aduerſe interrogar̃
teſtẽ ĩ fine depoſitionis an cꝛedat ea qᷓ dixit ne ſi
dixerit ſic uideatur adnihilare ieſtimoniũ ſunz 2
idẽ recitat Jo. an. i. c. iquiſitionis.j.de accu.dʒ
.n. itelligi ĩ bis ĩ quib n ualet reſtimoniũ de cre
dulitate. Itẽ ẽt ĩ his caſibꝰ ĩ quibꝰ nõ ualet tale
teſtioniũ:putat do. An.dẽm Spe. ꝓcedere qñ
teſtis pꝛiꝰnullã aſſignauit cãʒ ſcie: uł aſſignauerir
ꝓmiſcuã ad ſcire nel cꝛedeꝛe:dicẽdo.n. poſtea ſe
credẽ ifiẽ teſtioniũ ſuũ.ſecꝰ ãt dicit ſi pꝛiꝰ reddi
diſſet ſufficiẽtẽ cãʒ ſcie ſeu depoſnit ꝑ uerba qᷓ ſa
piũt certã ⁊ uerã ſciam:tũc.n.lʒ dicat ſe credere
nõ ificit dictũ ſuũ.qꝛ nõ ẽ neriſile ꝙ ĩcõtinenti
uoluerit coꝛrigere dictũ ſuũ ar.l.nõ ad ea.ff. de
cõdi. ?æ demõ. C Nié qꝛ qui ſcit põt credere: nt
i. c. eũ oli de re indi. Ego puto boc dẽʒ do. An
10. ꝓcedere largo mõ capiẽdo credẽ: ſed ſtricte
capiẽdo fᷣm ſuã nerã naturã ſeu ꝓpꝛiũ ſignifica
tũ:puto ꝙ ſuꝑ eodẽ n pnt ↄcuꝛrẽ ſcire ⁊ cꝛedẽ:
? ꝙ ſic dicẽte ſit qᷓlã prieras. Mã ſcia in his 4
ſunt facii hẽtur qn illa capimꝰ ꝑ ꝓpꝛium ſenſuʒ
ut qꝛ nidimꝰ uel guſtanimꝰ z2c:⁊ iſta ſcis requirit
in teſte: ut i.d c.teſies.iii.q ix. Crednliias nero
cãtur ex ↄieciuris: ⁊ ſic ibi nõ ẽ uera ſcia:ut n5.
Har.i.l.admonẽdi ff̃ de iureinr.dixi plene ĩi.c.
ſas de inꝛa. calũ. ¶ Maã credulitas ſeu fides eſt
mediũ iter ſciam ⁊ neſciam que ſunt extrema: ut
nõ. in. d. l. admonẽdi. Scire ergo ſe habʒ ad ceꝛ
tum. credẽ uero ad dubiũ: facit.c. firmiter credi
mas de ſum.tri. ⁊ fi.ca.nõ pnñt ergo cõcurrere ĩ
eodẽ facto:qꝛ ſi credo excludo neꝛã ſciam ⁊ cer
titudinẽ: 2 ſic ſi teſtis ĩ fine dicit ſe credeꝛe uẽ nel
le ꝙ nõ hʒ ĩidubitatã ſciẽtiã de his que dixit ⁊ H
eſt foꝛe qð uoluerũt Spe. ?7 Jo. an. i locis pal.
Sed qꝛ teſtes rudes nõ capiũt iſtas ſubtilitates
2 ſepe dicũt ſe credere illud qð ſciũt.⁊ q; largo
mõ credere referri põt ad ſciam:ut.d.c.cũ oliʒ:
ſaris poſſet ex quadã equitate tolerari dictũ do.
An ꝙ ſi pꝛiꝰ reddideꝛit nerã cãm ſcie nõ ĩficiaĩ
pꝛimũ diciũ ſi poſtea dixeꝛit ſe cꝛedere.ar.op.ex
bis ꝗᷓ le.⁊ nõ.ĩ.l.ſtipulatio iſta. F. bec quoqʒ. ff.
de uer. ob. ꝑ glo.? Har. ubi vᷣba ruſticoꝝ capi
nnt᷑ gꝛoſſo mõ ⁊ diſpoſitio naleat ⁊ hoc diligẽt
nõ.¶ Mãc oppo. tex.ĩ eo ꝙ diẽ ꝓpteꝛ cogna
tionẽ ꝓpĩtatis ⁊c᷑. pᷣſupponit ꝙ ſit cognauo ſi
ne ꝓpĩquitate qð ẽ ipoſſibile gli.mem õrij dic
ꝙ ha exponit᷑ nãſitine: ut pʒ ĩ ea Moſti.t expo
nit cognationẽ.i.ↄiũctionẽ:quaſi dicat oↄſangni
nitas nota ẽ ꝙ de facili nõ põt eſſe niſi ſint ĩ pꝛi
mo gradu uel fo.j. de diuoꝛ. poꝛro. fy Jo. an.
HGio. nlcia ẽ facilis hodie dicẽdũ ſuꝑ ↄſanguini
tate ꝓbanda:ut bẽtur.j. e.Iʒ ex quadã: p qð ſup
plet᷑ iſte rex. ĩ aliquibꝰ. ¶Æ glo. op. Vvꝛ eniʒz ne
dũ ſenes ſed ẽt iunnenes admittent᷑ ad teſtificãdũ
ſi alias ſũt idonci.d.c.qʒ.? qð nõ.j.ti.ꝓxi.c.i.
doc.fatẽtur oriũ ⁊ ſupplẽt ad tex.maxie ⁊ dixit
de ſenibꝰ:qꝛ meliꝰ pſumũt ſcire antiquitates ut
q̊ dixi:uel dic ꝙ ſi hꝛi pnt ſenes illi ſunt ꝓducẽ
di rõe pᷣdicta.ſed ĩ defectũ adminẽt̃ innenes: ſiẽ
admittũt᷑ eĩnei ĩ defeciũ ↄſangnieoꝝ ⁊ ſic plana

¶ De teſtibus.

cé la. Nico. ab

ſuper. Caſus. Mrelatus er

clerici qui cãm eccłe
nõ ꝓcurãt teſtificari pñt i ea hoc.d.prio ponit
do: qdð poſiea deteꝛmiĩiat iberoüͤmo. Hõ prio
ibi liceat nobis ⁊c᷑: iũcta ſupꝛaſcriptõe in ꝗᷓ loqᷣt
priori ⁊ fratribꝰꝙ nõ ſolũ cleꝛici ecclłe: ſed enaʒ
platꝰpõt teſtificari ĩ cã eccłe ſue dũmõ ꝑ ſe non
ꝓmoneat cãm illam ⁊ nimix. Haʒ põt eẽ iudex
ĩ cã eccłe.ij.q.vij.ſi q erga ⁊ qdð ibi nõ.i.c.cuʒ
ꝑſone ð pᷣuil.li.vj.fortiꝰ ergo põt eẽ teſtis cũ fa
ciliꝰꝛepellat᷑ qͥ a indicãdo qᷓ a teſtificãdo.nt le.
2 nõ.in c. cum. M. de offi. dele. ⁊ de hoc et. . di
cet. s fo ꝙ et religioſi pñt ĩ pprijs pſois
ꝓſeqͥ cꝗs eccłiaꝝ ac inſtiiui ꝓcuratoꝛes ſen ſindi
ci eccłaꝝ:facit.c. cum deputati de iudi.de hone
ſtate tñ deberẽt ĩſtiiuere alios ⁊ ſe ñ iuolueꝛ ſtre
pitibꝰiudicioꝝ:ſic ĩtellige.c.unũ de ſindico:⁊ ni
de qð ibi nõ. Nõ plures ꝓcuratoꝛes poſſe inſti
tui ĩ eadẽ cã ⁊ qit᷑ tũc adminẽt: dic ni bẽt in.c.
ſi duo de ꝓcu.li.vj. Nõ ꝙ ꝓcuꝛatoꝛ dẽ idone⸗
eũ cõſtitui᷑ ad agẽdũ æ rũdedum.ↄcoꝛ.de ꝓcu.
accedẽs ⁊. c. ↄſtitutis. ¶ Gl. h. c. ſũt mliũ faci
les:nec doc. hic attigũt mãm.c.ſed meliꝰairigũt
i.c.cũ nũtiꝰ.j.e.Et mã ſic ſparſa ĩducit qlfficul

tarem: ut.S. ĩ ꝓbemio quapropt bic iſeram totã
=WBM—

mãm młta in narijs locis ſparſa colligendo.
OQuero igit̃ prio nũqd ĩdiſticte clerici prit teſtifi
cari ĩ cã eccłe. inra hꝰuolumis cõit᷑ nident᷑ diſpo
ner᷑ ꝙ ſic qd ꝓbat᷑ ̊ ⁊ in.c.cum nũtiꝰꝛ.i.c.nuꝑ
.cj. e. 2.c.⁊ ſi xpᷣs.j.de iureiurã.cũ młiis ſilibus
nerũth.c.ſnꝑ prudẽtia.xiiij.q.ij.nẽ hoc ꝛſtꝛige?
ad cãs ciuiles: ſecꝰ ĩ crĩalibꝰaliam ꝛeſtrictõem uꝰ?
tex. inuẽ ĩ d c.⁊ ſi xp̃s ĩ fi.ut admiitãt᷑ ĩ cinilibꝰ
alijs teſtibꝰdeficientibꝰ? nõ alꝛ. Dre, adueꝛte
qꝛ inra ĩ hoc nõ faciũt dꝛiam utrũ ſint clerici ſe
culares uel ꝛeligioſi an oↄuerſi:ut ĩ iuribꝰſuꝑius
allegatis pluries: ſʒ ĩdifferẽt oẽs adminũt᷑ 2 hꝰ
qꝛ dãnũ uł lncrũ nõ ꝑtiner ad eos ꝓprio noie:
2 ſic. ñ põt dici cã ſingloꝝ ij.q.vj.biduũ.v.pa
lam:ex qua rõne ĩfert᷑ idem foꝛe dicendũ i hoib⸗
nniuerſitatiſ ſeculariſ:ut ĩ cã uninerſiratis admit
tãt᷑ ſinguli ð nniuerſitate:qꝛ cã nõ ẽ ſinguloꝝ ꝓ
hoc.l.ĩ tm.S.i.ff.de ꝛe.di.⁊.xij.q.ii.q manumit

tit᷑:⁊ ſẽtiũt doc.i.d.c.cñ nũtiꝰ. Sed plene pꝛoſe

quẽdo tã de ſingulis collegijs eccłaſticis q; ſecu
laribꝰdiſti gue ꝙ aut cã ẽ ciuilis aut crialł pꝛimo
caſu diẽ Jo.an.i.d.c.cũ nũnꝰ ꝙ aut q̃rit᷑ ð his
q̃ agũt ĩ. c.⁊ tũc ſingulares de.c.pũr teſtificari.
.jJ. e. ueniẽs. C. de repu.l.oſenſu.S. penul. alias
ſm eũñ poſſet deficere ꝓbatio ⁊ bñ facit.j.ii.i.c.
ul. 'm Jo. an. hoc membrum intelligerem quã
do dãnũ nel lucrum non uenit applicandũ ipſis
ſingulis de uniuerſitate: pꝛont ſtatim dicam ĩ ſe

quẽti mẽbꝛo: licet aliud ſenſerit Jo. an. QHROS

.n. uẽ rõnabile: ut ꝓpt iopiã ꝓbationũ quis ad
mittat᷑ ad teſtificãdum ad cõmodum conſequen
dum uel damnum enitãdum cum iuris regula
uideatur in contrariam. C. e. omnib canoniʒata

inſhn wwrn
Uuniman.

M

Fitenipni
latimin nr unn
hunrtcn itri ne
ſullmnu nimi ſit
rlnlip ntriadti ,
octtiieiinmd 7 1. i
itz n otif midet
elicimminin re⸗
rttnnntzn otenm ſti
Ceſeuisg zuni im
Luostliniz
ntaini ittn i n
rithaectükzang.
Uiigem atarnperii
uondhiektanitad
MeRratirniini
Glr inpri
nim alkirin
rtfinhetnidſim

unſer Clim min efe⸗
. *

. All..onin hoͤteenet
aci gdi
⸗ Siuſit
ſice rdettriſ
1 izo Dr ippyſo i⸗
lenn⸗ ulpnirz n i
Kare han de icl cebone
de tuat ost ſeßſ olni ſne

n ſriulge m deſnlcoei
uund.Hpnts pannors doſene
Kdit ititunmtiide nbäiine.
N NNN Vonamnicons

iecrenen
s1 Ng Gleſittlüͤfe
dog hemngu nuin cic nl ntin
nin ,Gniſe bitnnf,
ns/munr ,inni
n l,
Nonid, urdnuinraff.
Himb obnis caf entoſpo
poi;tin an in ti nn
s) deſnnmti d lis ſibns
prplein nig ien dor igi⸗
Sſchicinlb alun iniöend
Cii isiſin un niiicni⸗
Kacnbernin. Cdre Alnene
töfrirm m in anuſ.
Ago n ocſtmniimd us
Noreshſini es Gnmriü
Euciündinaadens Min
SS tlor d ri N
Käd aſnſor ſg ahitetr
utr kti en ſpr ani
n uinlu c d iglik

iiij. q.iij. omibus:põt.n.hoc caſu dici defficit ti
bi probatio ñ ius.l.quo ſũt titij.ff.de teſta.tu.
Et iputetur eis q; a pᷣncipio ñ ꝓduxeĩt teſtes:
nec obſtant inꝛa allegata ꝑ Jo. an. ꝙ lʒ in defec
tũ ꝓbatõnũ admittãt᷑ teſtes nõ oĩno ĩtegꝛi ut in
illis inꝛibus non tñ ꝓbat ꝙ debeãt admitti illi
de quoꝝ commodo ł dãno tractat᷑. Si vo que
rit᷑ de his qᷓ e capłm agũt᷑:diſtiguit Joa.an.in
.d.c.cũ nũcius ꝙ ſi ntilitas illius negocij obue
nit ſingulaꝛit᷑ ſingul de collegio ñ admittũt᷑ ſin
gnli. qꝛ ĩ re ꝓpria ⁊c̃.d.c.oĩbꝰ.ſi vᷣo nõ ſingnla
riter: ſed nniueꝛſo collegio. obuenit utilitas ad
mittẽtur. d.l.ĩ tin ⁊.c.q manumittit᷑ pᷣalle.⁊ per
hoc ſoluit᷑ ſm eum ꝙ ſepe q̃rit᷑ de nniueꝛſitate t
rarum ⁊ uillaꝝ q̃ litigãt de paſcuis nł nemoribꝰ
q̃bꝰſingłoꝝ beſtie paſcuntur ⁊ ſinguli ligna ſein
dũt ut hoc caſu teſtimonium hoiĩuʒ de nilla ñ ſit
admittẽdum ꝑ pᷣmiſſa ⁊ ad nõ. remitnt in.l.ꝑen
tes. C. e. ti. pᷣmum membrum diſtinctionis non
nã mihi uſq;q̃qʒ ueꝝ ⁊ ꝑ ↄñs nec ſolutõ hultie
qonis lIʒ.n.ntilitas aliqᷓ obuẽiat ſinguł nihilomi
nus cã ẽ uniuerſitatis ⁊ nniuerſitas põt cõmnta
re nſum nemoris ł alit᷑ diſponere ð ꝛe illa ſuꝑ qᷓ
ↄtẽdit᷑. Mõ ergo dũñt ſinguli ĩdiſticte ex toto ꝛe
pelli a teſtimonio ꝓpteꝛ illã ntilitatẽ qᷓ cõſecunie
obuenit ſinguł.do iſtatiã ĩ alijs rebꝰeccłe ðᷣ qᷣbꝰ
ſinguli uinũt ⁊ tñ non repellũt᷑ a ferẽdo teſtimo
nio ſuꝑ ill rebꝰ:ut h̊ ⁊ ĩ.c.cũ nũtiꝰ.j.e.cũ ſilibuſ
nið̊ Arch.xiiij.q.ij.ĩ pᷣjn.ubi h nr̃ nelle nið aliaʒ
iſtatiã magiſ clarã ſi ↄtẽdit᷑ ð̊ ualiditate teſtiſ ſeu
iuris inſtituti admittũt᷑ legatarii ĩ teſtes:lʒ ex ua
liditate teſtamenti legata conſecutuꝛi ſint:inſti.
de teſta. S. legatariis: qꝛ pᷣncipalit᷑ nõ contendi
de inre eoꝝ ſił ff. de anc.tu.l.i.ubi tutor non in
teꝛponit auctem ĩ re pᷣncipaliter ſibi ꝓfutuꝛa:ſe
cus ſi in ↄniaʒ:⁊ lʒ ſit dubiũ ð legatarijs:ut.j.
dicã iñ ipſemet Jo.an.hoc tʒ:ut ꝓprer iſtã uti
litatẽ qᷓ fario eis obuenit neciex toto repellãtuꝛ
nec commoda eis fides adhibeat᷑ facit ꝙ nota.
Arch pꝰ au.loco.S.allegato.idẽ eꝛgo ſaltẽ di
cendum i cãu no nt ꝓpteꝛ hanc utilitatem que
fario obnenit ſinguł de uniuerſitate non repel
lãt᷑ ex toto a ferendo teſtimõio ĩ cã unineꝛſitatiſ
ſed minꝰ ꝙᷓ alijs eis cꝛedat᷑ habito ꝛeſpeciu ad q̃
litatem ꝑſonaꝝ ⁊ q;titatem lucri.ar.c.et ſi qões
de ſimo.facit ꝙ dicã de iudice qui ẽ hiturꝰ aliq;
cõmoðdðᷣ.nũqͥd poſſit cognoſcẽ ĩ dubio an ſua ſit
inriſdirio.j.ðᷣ appel.ad audiẽtiã:ubi uide circa
ſᷣm mẽbrũ diſtictõis Jo.an. dicit nt indiſtincte
admittãt᷑ ſinguli de collegio ſi ipſis de collegio
obuenit uiilitas.dicit Archi.ĩ loco pᷣalle.ꝙ licʒ
admittãt᷑ ſinguli:tñ minꝰeis cꝛedatuꝛ cum bona
ſint uniuerſitatis ipᷣoꝝ ⁊ ſic aliqᷓᷓ utilitatẽ ↄſeqᷓ;
2⁊ ſic ſentit pꝰ Qau.qꝙ iſti nõ ſũt teſtes ĩtegri ⁊ ſic
nidẽt᷑ ꝙ duo nõ faceꝛẽt plenã ꝓbatiõʒ:hoc dẽm
putat ueꝝ do. An.i.c.cũ nũtiꝰ qꝰ ad uniuerſita
tem laicoꝝ:ſed nõ quo ad eccłam:qꝛ res uniuer
ſitatis plus ſpectant ad ſingulos q; res eccleſie
ad ſingulares clericos. de eccła: ꝓ hoc dicto fa
cit qſi ipi diſponãt ðᷣ rebꝰ aniner ſitatis ad libitũ

ut nõ.i.c.dilecta ð exceſ.pla.? ꝑ. ar.in.l.fi.ðᷣ
collegi.illi.nõ ſic pñt facẽ clerici ðᷣ bonis eccłie
ut. xij. q.ij.ſine exceptõe cũ ſilibꝰ.Ego putaꝛem
hoc dẽm ꝓcedẽ qn ꝑ aduerſã ꝑtẽ ꝓduceꝛentur
alij teſtes in Oriũ:ſʒ ubi nõ adſunt niſi teſtes ꝓ
uniuerſitate ſatis putarẽ eis plene credẽdũ ſaltẽ
iĩ defeciũ alioꝝ teſtiũ: dũmõ als idonei ſint: hoc
ꝓbare Vr tex.i.c.ſuꝑ prudẽtia.xiiij.q.ij qd.c.lʒ
loquat᷑ ĩ cleꝛicis:rõ iñ ẽ gñał ⁊ nẽdicat ſibi locũ
et ĩ laicis unineꝛſitatis ſeclaris:ad idẽ.l.ĩ tm..
i. prealla Vrẽ nõ ẽ neriſile ꝙ qͥs nelit deierare
ꝑꝑ iura uniueſirans ↄſeꝛuada cũ ſoleat negligi
ꝙ cõit᷑ poſſidet᷑.l.ij. C.qn ⁊ a qui.q̃rta ꝑs debe
atur. An ãt admittant᷑ iſti ðᷣ nniuerſitate ĩ defec
tũ dũtaxat alioꝝ an idifferent᷑ Spe.e. ti.F.i.V.
ſʒ nũquid ĩ cã.v nelle ꝙ ĩ alioꝝ vᷣfectũ:qꝛ nidẽ
tur affecti ad cãm pro hoc dictũ.c. ⁊ ſi xpᷣs ĩ fi.
ſed Hoſtien. ⁊æ cõiter doc.ibi ſentiũt oppoſitum
7 ad.c.⁊ ſi xps ſupplẽt maxie. Nã iſti de uniuer
ſitate ſũt meliꝰ informati qᷓ; forenſici ⁊ exꝑiẽna
docet:ꝙ ſepe teſtes dicũt ſe ſcire ⁊ poſtmodũ ne
ceſſario nõ ↄcludũt ⁊ hoc ſatis mihi plʒ cũ iura
ꝛeliqᷓ hoc ꝑmittãt ĩdiſticte ⁊ maxie facit rõ dẽi.c.
ſuꝑ prudẽtia: ⁊ ad.c.⁊ ſi x-pᷣs:do aliã ſolonẽ ma
gis coloꝛatã ꝙ ibi illi religioſi hẽbãt ↄſciaʒ iuꝛã
di.vñ nut ſaluarẽt ſuã ↄſciẽtiã q;tum poſſent pa
pa ibi indulget eis ptatẽ iurãdi alijs deficiẽtibꝰ
2 ſatis hec ſolurio colligit᷑ ex fine illius ſẽe ⁊ per
hoc hẽs primũ pricipale mẽbꝝ expeditũ:an ĩ ci
uilibus admittant ſinguli de uniueꝛſitate ad teſti
ſicandũ. ¶ Venio ad ſᷣm mẽbꝝ quid ĩ cꝛialibꝰ
ĩ qᷣbꝰ dico ꝙ illi ð uniueꝛſitate ñ ſũt idõei teſteſ
i fauorẽ uniuerſitatis.cãus ẽ aꝑtꝰ i.d.c.ſuꝑ pꝛu
dẽtia.⁊ rõem ponit ibi tex.qꝛ ĩ cꝛialibꝰ tanq; ar
duis nõ dñt domeſtici ad ꝓbarionẽ admitti ſecꝰ
ĩ ciuilibꝰ ubi agit᷑ de ꝑuo piudicio:ſicut in ſimili
uidemꝰ ꝙ ↄſanguineus nõ repellit᷑ ĩ ciuili ſed in
criali ſic: nt ĩ.c.i.iũcta glo.iij.q.vV.⁊ maxie hoc
ꝓcedit qn ẽ tale crimen ꝑꝑ qð ipſa uniuerſitas
uenit deſtruẽda iux nõ.ꝑ Mar.i.l. aut facta.ff.
de penis ꝑ Inn. ⁊ alios ĩi.c.granẽ de ſẽ.exco.et
c. dilectꝰ de ſimo. hec ꝓcedũt qn qrit᷑ an pñt te
ſtificaꝛi ĩ fanoꝛẽ nniue:ſitatis:nũq̃d ãt piit teſtifi
cari in fauorem eoꝝ qui ſũt ꝑiter de uniueꝛſita
te ipᷣa.diſtigne ꝑit᷑ iter crialia ⁊ ciuilia ur ĩ ciuili
bus pñnt:uide bo.gl.ĩ.c.cũ.R.ð offi.dele.⁊.iij.
.q.v.accuſatores ⁊ dicto.c.ſuꝑ prudentia.Cre
do tñ ꝙ plus nel minus eis credendum ſit ſᷣm
q;titatem affectionis ⁊ familiaritatis ꝗᷓ inter eoſ
E iux? nõ.ꝑ glo.nõbilẽ i.c.Ris..eo.⁊ in.d.c.ac
cuſatores:⁊= facit quod dicam in ſequenti mem
bro. In crimĩalibꝰ nero nõ adminunt᷑ ſʒ doc.ĩ
.d.c.cũ nũcius ⁊ ꝑ dictũ.c.ſuꝑ prudẽtia et.c.ac
cuſatores:qꝛ ĩ eis repellunt᷑ domeſtici ⁊z familia
res:quales ſũt iſti de nninerſitate inter ſe ⁊ facit
.c.repellantur de accuſa.⁊ uide per Specu. eo.
i. F.i.V.ſed nunquid in cã nbi tempꝑat boc ueꝝ
niſi in defeciu ar. c.ſi.j.ti.ꝓxi.et ĩ.c.et ſi chꝛiſtꝰ
in fine de iuꝛciuꝛando. Joan. an.in dicto caplo
cum nuncins:dicit ꝙ nimis large locuti ſt doc.

Sed reſtringẽda eſt eoꝝ opinio ad iura ca que
a legãt qn vʒ eſt ita parua nniuerſitas ꝙ illi de
ipſius coꝛpoꝛe cadũt in nom domeſticoꝛum nel
cohabitãtiũ: ut.d.c.ſuꝑ pꝛudentia ⁊.d.c. repellã
tur qð ſatis placet. hec ꝓcedũt qn uolunt teſtiſi
cari S extraneũ:ſed ſi inter illos de nniuerſuate
rũc.admittũt᷑:qꝛ par affectionis cã oẽm ſuſpitio
nem excludit.l.nõ ſolũ.ff. de ritu nup.nõ.glo.in
d.c.cũ. R. z. c. poſtremo de appel.z. d. c. accnſa
toꝛes. hinc dicũt doc.in.d.c.cũ nũtiuſ ꝙ accuſa
o pᷣlato ab aliquo de uniuer ſſitate alij de nnineꝛ
ſitate recipiũt ĩ teſteſ. aꝛ.ij. q.vij.latoꝛ.⁊ ð accu.

ex ꝑte de elec. ꝑ ĩquiſitionẽ. Non.n.ſint magis

domeſtici accuſantes q; accuſati qð nõ. ¶ Sed
circa pꝛedicta ⁊ ciaca tex. cõtingit dubitaꝛi de ali
quibꝰ ¶ Et pꝰ quid de pꝛelato unius capelle q
nõ hʒ collegiũ ſʒ ſolꝰ hʒ adminiſtrarionem eccłe
nũquid admitti debeat ĩ cã eccłe. Jo. an. ĩ addi.
ſpe. e. ti. F.i.v.ſed pone ꝙ adminiſtraroꝛ u ſẽti
ꝙ; oĩno nõ admittat᷑ ꝑ. c. relatũ.ꝑel.ij. j. de teſta.
alr ill . c. nõ ĩducit ſʒ credo ꝙ noluit ſic inducẽ
ibi. n. dẽ ꝙ ubi ẽ ↄgꝛegatio ſeu collegiũ bõa ſpe
ctãt ad cõgꝛegationẽ ſeu collegiũ: ubi tm ẽ una
ꝑſona ille ſolus hʒ diſponere de bonis ccclie. et
ſic uẽ iſte teſtificari ĩ facto quodãmõ ſuo cũ oĩa
bõa ſpectãt ad mẽſã ſuã:ſecꝰ ĩ ↄgregatõe:qꝛ illð
qð ſpectat ad nniuerſitatẽ n ſpectat ad ſingulos
ut i inribꝰ pᷣallegatis ⁊ optĩe facit ad pᷣdicta cle.
ij. de re. eccle. nõ alie. iñcto. c. expoſuiſti de pᷣbẽ.
2 qꝛ dictũ ſuũ placet. NReddo aliã rõnẽ nbi col
legiũ cõſtituit ſindicũ nemo põt dici pꝛincipalis
merito quilibet teſtificat exceptis ꝓcuratoꝛibus
ad illã cãʒ:ut hic. Sed ubi pᷣlatus ſolus ↄſtituit
ꝓcuratoꝛẽ ipſe dẽ pꝛĩcipal: licet ꝓcurato r agat
nt i. c. i.ĩ fi. S. ut lire nõ cõte.merito nõ põt eſſe
teſtis ne ſit pꝛĩcipalis ⁊ teſtis.ut hic. Idẽ ẽ affe
crus ad cãm eũ cõſtituẽdo ad illã ꝓcuratoꝛc vꝛ
declaraſſe motum animi ſui: facit.l.pꝛetoꝛ.ff. de
iuriſdi.om.iudi. Et ꝑ hec ⁊ ea que ſtati ſubijciã
i ſequẽti qõne cꝛedo dictũ Jo. an.limitãdũ quõ
ipſe ſolus ↄſtituit ꝓcuratoꝛẽc.ſi ãt eccłia habeꝛet
iconomũ gñ alẽ cõſtitutũ aucte epᷣi uel aget ipſe
eps tanqᷓᷓ generalis adminiſtratoꝛ iux nõ.i.c.fi.
de ſucceſ.ab ĩteſta.tũc arbitroꝛ iſtũ pᷣlatũ ſen re
ctorẽ capelle admittẽdũ qꝛ ceſſat rõ ſtatiʒ allega
ta:⁊ ſi diceres ñ ꝑ hoc ceſſat ar.ſumptũ ex.d.c.
relatũ dico ꝙ illa ſola rõ nõ ſufficit: ut ex toto
repellat᷑.nið ſile ĩ pꝛelato qui põt eſſe iudex ĩ ꝑri
nẽtibꝰ ad eccłam ſeu iuriſditionẽ ſuã:ut i.c. cuʒ
ꝑſone in fi.iũcta glo.de pꝛini.li.vi. tẽ bõa
eccleſie nõ ex toto cedũt mẽſe pꝛelati:ſed ⁊ alijs
neceſſarijs eccłie ⁊ uſui paupeꝝ:ut ĩ.c.paſtorał.
de his ꝗᷓ fiũt a pla. ſine ↄſẽſu caplłi ⁊ iĩ.c.fi.xvi.
q.i.qᷓre dico hũc admittẽdũ ⁊ ſibi fidẽ adhiben
dã in quãtitatẽ affectionis quã bʒ ad cãm.
Quid.n.ſi eccła hʒ młia alia bõa ⁊ ↄtẽtio ſolũ
ẽ de ꝑua uinea. dicemꝰ. n. ꝙ iſte nelit deieraꝛ cũ
ſine ea iſte ꝑticipat neceſſaria ab eccłia.ſʒ ſi uiuit
ex illa ninea im tũc heẽbo eũ aliquãtulũ ſuſpeciũ
bonꝰ ergo iudex arbitrabit.l.iij.ff.e.⁊ ĩ.c.ĩ nꝛa

¶ We teſlibus.

.j. e. ti. Ex his ifeꝛt᷑ ad qoneʒ an platus eccleſie
collegiate maxie eps debeat admitti iĩ teſtẽ in cã
eccke ſue Inno. hic iſtat i epo. Hoſ.eũ ipugnat
dicẽs eũ idiſticte admittẽdũ Jo.an.hic educit
ad ↄcoꝛdiã hoc mõ ꝙ agẽte iconomo ł nice do
mino epi cãm ſingularẽ mẽſe epal:ct ꝑ ↄns ſin
gularẽ 2 ꝓpᷣam epi ueꝝ dicit Inno. ut ñ admit
tat᷑ eps i teſtẽ. Si vVo agat cãm eccle ł cõeʒ neꝛũ
ſit qð dicit Hoſt. et remitiit ad nõ.ꝑ eũ peeos ĩ
.c. pñtiũ.e. ti.li. vj. Et nõ bñ illa vba Jo.an.ꝙ
cã mẽſe pᷣlati uẽ ꝓpria ipſiꝰ:ut ſic repellat a teſti
monio: facit.ij q. vj. biduuʒ. ¶ Ex q infeꝛo ꝙ;
canonicꝰn põt eè teſtis ĩ cã pbẽde ſue cũ illa ſit
dᷣputata ſolũ ꝓ mẽſa ſua: ⁊ h̊ ſatis placẽt qn cã ẽ
mẽſe plati:ita ꝙ bõa ſua ſũt ſeꝑata a bõis eccle
ſie. (Sed dubinʒ ẽ qd ſi cã ẽ totiꝰecclie:dic ꝙ;
ſi platꝰz capim ↄſtitueẽt ſimł ſindicũ caſus ẽ cla
ꝛus ꝙ plaiꝰ pt᷑ eẽ teſtiſ.tex.ẽ hic iũcta ſupꝛaſcꝛip
tiõe ⁊ tenẽt cõit᷑ doc.i.d.c.pntiũ ⁊ Aꝛchi.xiuij.
.q.ij. ſuꝑ pꝛudẽtia.ſi ãt ſolꝰplatꝰↄſtituit ⁊ tẽ ſũt
opi. Inn. i. d. c. pntiũ tʒ ꝙ ñ põt eẽ teſtis:qꝛ ipe
ẽ pꝛicipał defẽſoꝛ. Hoſt.ibi tʒ Zaũ:qꝛ ꝓcuꝛatoꝛ
ↄteſtãdo litẽ efficit᷑ dñs lit.dictũ Inn.ſeqt Aꝛ.
i. c. i. xiiij.q.ij.? do. An.h̊ ⁊ ſatis mihi plʒ ꝑ id
qð.s.dixi ĩ plato capelle ¶ Sʒ circa pdicta ꝗᷓ
rit᷑ qͥd ð eo qͥ fuit admiſtrator ĩ ea re de qᷓ nunc
agit᷑ ⁊ deſijt nũc eẽ admiſtrator nũqd poſſit eſſe
teſtis. Jo. an. tãgit ĩ.d.V. ſʒ põe ꝙ admiſtratoꝛ
2 tãdem ↄcludit ꝙ ꝓ ↄria ꝑte bñ põt adduci qꝛ
nil ꝛpugnat:ſʒ i fanorẽ illiꝰ ꝓ q geſſit dic ſi laus
uł uituꝑium ulł dãnũ põt ſibi aſcaibi ex aſſiſteiia
ub ñ aſſiſtẽtia actꝰ ꝓ q teſtificat᷑ ñ admittit᷑:a ſe
cus.aꝛ eoꝝ qꝗᷓ nõ.i.c.fi.e.ti.li.vj.qð plʒ hic do.
An. purat iñ talem i ſubſidiũ admitti:allegat ð
elec. dilcti cũ glo.ſua de do. ⁊ ↄtu.cũ oli ð ꝓba.
teꝛtio loco cũ ſiłibꝰ.uide Maꝛ.i.l.defeꝛꝛe. .idẽ
decreuerũt.ff. de iure fiſ.ubi gñaliteꝛ ꝓſeqᷣt an et
qn ꝓcuratoꝛ ſit admitrẽdus ⁊ uẽeit ẽt ad declara
tõem mẽ hꝰ. c. ⁊ ↄcludit ſic:ꝙ aut ẽ procurator
ad iudicia ⁊ ñ põt ꝓduci ĩ teſtẽ ẽt ꝑ aliã ꝑtẽ:qꝛ
ſiẽ ꝑſona pricipał n ꝓducit᷑ in teſtẽ ↄ ſe ita nec
procuratoꝛ:põt tñ iterrogari ſupeꝛ negocio:ut
i.c. ij. eo.ti.li.Vj.aut ẽ ꝓcurator ad negocia et
ꝓducit᷑ in teſtem ſuꝑ his que geſſit:⁊ tũc ſi ex h̊
ſentirʒ ↄmodũ uł incõmodũ ⁊ nõ debʒ admiiti.
exẽplũ uolo ꝓbare ꝙ tibi mutuani.x.⁊ induco ĩ
teſtẽ ilũ ꝑ quẽ dico tibi traſmiſiſſel Mam ſi iſte
diceret ↄriũ ipſe remaneret obligatꝰ iõ ñ ẽ ido
neꝰ teſtis aut n ſẽtit ↄmodũ uł icõmodũ: ⁊ tẽ ð
ↄſẽſu ꝑtiũ admittit᷑ ał ſecꝰ:ſic dicit ĩ ꝓſõeta:ut iĩ
anẽ.ð teſt. F. qm vo alłat gl.q hoc noluit ĩi.c.fi.
e. ti. li. vi.mihi ĩ hꝰ plꝰplʒ dẽʒ. Jo.an.ut iſpiciã
tur fmini litis.ſi.n.nullam affectionem preſumi
tur habere deberet admitti ẽt inita altera parte.
ar. l. i. ff. e.ſi vo fuit ꝓcuratoꝛ ĩ alia cã tũc debʒ
admitti i iſta qꝛ nil repugnar ⁊ ſatis ꝓbat᷑ ĩ iſto

.c. Et nið do. de ro. ad mãm nꝛaʒ deci. cxxij. et

clx. æ plꝰdiẽ Inn. p iſtũ tex. ꝙ ſi duo ↄſiſtũt pꝛo
curatoꝛes unꝰ i aliquibꝰnegocijs aliꝰ ĩ alijs: unꝰ
poterit eſſe teſtis ubi aliꝰ eſt ꝓcurator. Idẽ diẽ

tinmiliu ,in
niuhun/1
cottn g o inn in
õ
tice tuun iui gn
Vſenedtai ml lum
anti wertimimiin
zeüſrtroin thins
ICin mwiciittsun
iticgtoprhn ond ſrir
Permiciſandattiß
GnCUheimgar
iücaneru
eNrütetzcirin
naniehresitliin
irgdrekenn
nnimnhn fünii
niniſts m unhr
ſekmt /if .

R ſit
ldcirü ihobe:
naichi isli dei nſei A
miqis . Nbtnanitlhl
Auſölm le S tn iclnn
denſnt uniſmr i r,r
irnira azifanr nil
butiin iugat,
urgodzaroiiratti,
Hilwore l geſſtole ibus
lkoini por ibieſeibi raſlitein
cli ietftcii ninia ſe
nöiflen Nedidedo.
neni ſobicti Amimualegud
go ſn dedo. 10n 90l dpn.
ſbo wcte Dnideſene
de ire fl wdiganenpſeſ an
irauniniins ttinndelnn
(4 90Ndnſſeg n imoancan
d prirſtalii i
Noh Penckin edſenn

Idẽ dicit ꝙ ſi cõſtiiutꝰ ꝓcurator ꝓcurationẽ ñ
recipir poterit eſſe teſtis.ar.j.e.dilecro. Idẽ ſʒ
eũ ſi ceꝑit ⁊ poſtea renũtiauerit:⁊ dicit hoc ꝓce
dere etiã iter laicos ſatis ẽ enim ꝙ hoc nõ reꝑt
phibitũ. ar.l.i.ff. de teſti. Yo. an. dicit poſſe diſti
gui an ꝓcurator ille reaſſumere poſſit cãm iux
decretalẽ ſi duo de ꝓcu.li.vi.⁊ eo caſu repellat
an nõ poſſit ⁊? tũc adm ttat᷑ poſtea dicit ſatis eẽ
ꝙ põt nõ reaſſumere. Icem lʒ prelatus poſſit ꝛe
aſſumere tñ admittit:ut h̊ pʒ ⁊ hoc plcʒ ⁊ credo
ꝙ ſi ſemel teſt ficatus eſt nõ poſſit amplius reaſ
ſumeꝛe cãm ne reꝑiat᷑ i eade cã teſtis z ꝓcuratõ
nide iñ ꝙ nõ. Joa.an.pꝰ Moſti. c. ij. e. ti. li. vj.
Ex pdictis ifer ad deciſionẽ miiaꝝ qonum
2 pmo nũqd legatarius poſſit eẽ teſtis ĩ cã teſta
mẽri tex. uẽ aꝑtiſſimꝰ ꝙ ſic i. F. legatarijs:iſti.de
teſta. æ reddit ibi tex.rõeʒ:qꝛ nõ iuriſ ſuccefſoꝛs
ſũt ſed ꝛci. ſm glo.ibi ⁊ ſine honore q̃ſi dicat ꝙ
nõ ↄtendit᷑ de iure eoꝝ ſed de ſubã teſti.⁊ ſic de
ipſa hereditate qᷓ ẽ ꝙ dã ius uniuerſale dubium
facit qꝛ ĩ ↄſeqntiã ſũt habituri ↄmodum legati
qꝛ ſic teſtm nõ ſubſiſtit nõ dicũt᷑ ꝛegularit᷑ lega
ta: ut nõ. ? le.i.l.eã quã. C. de fideicõ.⁊ ſic ꝛone
huiꝰ ↄmoditatis ⁊? affectõnis nõ deberẽt admit
ti. Sn õriũ faẽ̃ qꝛ illi de eccła admittũt ĩ cãis
eccłe: ̊ niuãt de bõis eccłe: ut h fatis dictum eſt
EVr non debemus attendẽ ad id ꝙ nenit in
ↄſequentiã ſed ad id ꝙ pᷣncipalit᷑ fit.l.i.ff. ðᷣ au
ctoꝛi. tu. Dubium ẽ pulchꝛũ ⁊z ſubiile æ maxime
qꝛ uidemꝰ ꝙ ſola affectio ad cãm ſine alia com
moditate repellit quẽ a reſtionio.ut ĩ.c. fi.e.lib.
. Vi. 2. ij.q.vVi.ſtatuẽdũ facit.c.ꝑſonas.j.e.cum
ſikibꝰ. forti deberẽt repelli legatarij q ſũt affecti
ad cãm teſti. ꝓpter cõmoditatẽ quã inde hituri
lũt 2 iõ ĩ hoc dubio ſunt opiones. ¶ Quidam
.n. dicũt nt Inno.i. c.iij. S. e. eos admittendoſ ĩ
cã teſti.qꝛ nõ pᷣncipalꝛ ↄmoð ſentiũt:nec eoruʒ
noiĩe tractat᷑ cã põt.n. beri legatũ lʒ non naleat
teſtm C. de libe.pᷣte.auc.ex cã:nec ĩdiſticte lega
tũ ẽ pſtãdũ eſto ꝙ teſtm ſii ualiduʒ.C. ad.l.fal.
.l. iij. 2.l. ꝛritũ. æ hec opio ẽ neriſſima ĩ q;tum i
oẽm enẽiũ legatis.ẽ pᷣſtãdũ:ſʒ nbi ĩ alteꝛũ caſuʒ
tin nõ ur̃ ꝓcedeꝛe qꝛ lʒ pᷣncipalꝛ nõ tractet᷑ ð eo
rum cõmodo tamẽ afficiũt ad cam ꝓpter com
moditatẽ qᷓ eis ꝓuenit acceſſorie.ſpe.iĩ ti.de in
ſtꝛu. edi. ꝗ. poſtꝛ emo ał. S. iſtr̃m. v. qͥd de legata
rio ⁊ ĩ ti.de.teſte.O.i.vᷣ.itẽ ꝙ eſt taliſ.? pꝰmłia
ↄcludit ꝙ ſi ẽ qo ĩteꝛ heredẽ et legataꝛiũ ð lega
to nõ teſtificat legatariꝰ:qꝛ ẽ ꝓpᷣa nł ↄoſilis cã a
q̃ repellit᷑ dicto.c.pſonas. Si ãt ẽ qõ iter duos

cuiꝰ ſit hereditas:tcẽ põt eẽ teſis hec opinio ĩ nil

timo mẽbro corruit eadẽ rõe q̃ pᷣma ¶ Tertia
fuit opio dni Simonis uincẽtini quã hic refeꝛt
Joã an.dicebat.n.ſegatariũ admitti in teſtem:
ita ramẽ ꝙ nõ oĩmoda ſibi fides adhibeat᷑:qͥa
fario cõtigit eius lucrũ adducebat ꝙ hẽtur in
aut. de teſte. S. ſi vo dicat᷑ odioſus.Cõtra banc
opioneʒ aꝛguo ſic oĩbꝰteſtibꝰpõt aliquid ꝛeliqui
et nibilomin eos oↄfirmat᷑ et appꝛobatr teſtim.
ut.l. ſi qs ita ſcripkit ff. de re. du. ergo fides oĩ

(Grmper.

moda ẽ eis adhibẽda ał nõ poſſer ꝓbari teſtin
ar. l.ſi unꝰ. C. de teſta ¶ Quartã opionẽ ponit
B Jo. an. ꝙ ſi i oẽm enẽtũ teſtimonij ſui ðᷣbeat
legatũ:iũc legatar us admittit ĩ teſtẽ al ſi ĩ altexꝝ
euentũ im hẽat locũ dicta opi.dni ſimonis:⁊ fa
cit ſᷣm eũ ad nõ.in.l.nullus.ff.e.ubi diſtingnit ĩ
nẽditore an teneat᷑ de euictiõe nel nõ. Ite poit
Jo. an.i addi.ſpe.i dẽo v.itẽ ꝙ ẽ tał. N rimũ
mẽbꝝ ſue diſtinctõis nõ hʒ dubiũ. Cõtra ſʒ foc
qð.s dixi õ pcedẽtẽ opionẽ.dc mã nide ꝑ gl.et
HBar.ui.l.qui teſtamẽto.ff. ð teſta. nil tũ noui di
cũt nõ reducibile ad pᷣdicta:? v? Mart. ſentire
qðᷣ.S. dixi ſʒ erHin ẽ opi. Hal.i.l.dic
tantibꝰ. C ð teſta. ubi dicit ꝙ ſi ẽ qõ inter hꝛdẽ
7 legatariũ tũc legatariꝰnõ dʒ ec teſtis ſi vo iteꝛ
herede ⁊ aliuʒ tũc põt eẽ teſtis dũmõ ꝓreſteĩ
nõ itẽdit nt ex hoc aliqd ↄmodũ ſibi appliceiur
Sʒ p hoc arguo ſic:lʒ.n. ꝓteſteĩ ut ex hoc nõ ⸗
ſequat᷑ ↄmodũ nihilominꝰ affectus eſt ad cauſã
nide bo.tex.in.c.ꝑſonas.j.e.cũ ibi noratis.Et
ſuteſtm corrueret inſurgeret pᷣſumptio o euʒ in
ſuo legato rõe cnius lex ꝑmittit appellari: ut.l.a
ſnia.ff. ð appel. breuier puio ꝙ ſi teſtm apper ĩ
ſcripiis ita ꝙ nõ capit totaliter eſſennã a cictis
teſtiũ ũc admirtunt᷑ legatarij ad ꝓbauonẽ et 9
firmationẽ teſtamenti: iia loquunt᷑ ꝓprie iura 4
admittũt legatarios i teſtes pʒ iſti. ð. teſta. ordi.ĩ
pn. uſqʒ ad illu.ꝗ. egatarij 2.d.l.qui teſiõ ⁊ dẽa
.l. dictãtibꝰ. Et rõ admuſſiõis ẽ młiup ex. pꝰ qꝛ ñ
agit᷑ pᷣncipałr de iure eoꝝ:ut.d. S. egatarijs.ſᷣo
qꝛ nõ pᷣſumit ð facili corruptio in.vij. teſtibns.
inſti.i loco palle.ʒꝰ qꝛ hinit ſecũ pᷣſũpnonẽ ſcrip
ture maxie publice ⁊ ſingłoꝝ q̃ oliʒ iprimebãtur
ſi ubi deeſt ſcriptura:ita ꝙ ſuã eſſetiã capit tora
le teſtm ex dẽis ieſtũ:tũc puto iloꝝ oca nõ ſuffi
cere qꝛ ſuſpecti ſũt:ſicut notarius eſt ſuſpectꝰ cũ
aſcribit ſibi legatum in teſtamento. C. ð his qui
ſibi in teſta. aſcrip.l.ij.z.l.ſi quis legatum.ff.de
fal.⁊ hoc intellige quando in alterum enentum
tantum ſunt habituri legatu am ſi in om
nem euentum indiſtincte poſſunt eſſe teſtes cum
queſtio eſt inter alios:quia nil tunc ibi repugnat
Alia qõ eſt in uẽditoꝛe nũquid poſſit eſſe teſtis
in cauſa emptoris. Inno ſupra c.iij.? glo. ĩ.l.
nullus.ff. de teſtibꝰ.ſentit ꝙ non:ubi tenetur de
euictione alł ſecus.do. An. putat ꝙ etiaʒ ubi nõ
tenetur de euictione non admittitur ſen dicium
ſuũ nõ eſt integrum ſi admittatur qꝛ ueriſimile
ẽ ꝙ affectat tenẽ id qð egit:ſicut diciiur ĩ pꝛoſo
neta:ut ĩ aut.ð reſte. . ſi vo ⁊ nõ.iĩ.c.fi.e.ii.lib.
Vi. ð quo ĩ ſpe.eę.ii.ꝗ.i.vV.q̃d ð ueditore:ubi is
ſetit Jo. an. ? Ja. de ra ſaus poſſet dici ꝙ ſibi
adhibeatur fides 'ᷣm qualitatem perſone z cãe

ar. eorum que nõ. in capitu. litteꝛis. .eo. iſti enĩ

proſonete communiter ſunt infimi ſtatus er ali
qua lucra ſectantur ex ualiditate contractus:
que omnia ceſſant in perſona omnino integꝛa:
maxime in defectum aliorum teſtium argumen
tum bonum in capitulo cum dilecti cum gloſs.
ſua ſupra de electio.et.j.tiiu.proximo.c.ft.
4

( Ex bis infert᷑ ad cõſiłe; qõnem quid ĩi dona
toꝛe quidã dicũt ur hic refert Jo. an. ꝙ idone⸗
reſtis qꝛ nõ tenet᷑ de nictiõe..de dona.l.ariſto.
F. fi. E. ð euic. l..ij. ¶ Ziuidã ut Plac. Ja.
de ar. qꝛ nõ ẽ idone ĩeſtis cꝰ iteꝛeſſe põt:ſʒ iſtiꝰ
itereſt: qdᷣ pʒ qꝛ perſoale pactũ trãſmitiit i dono
taꝛiũ.ff. de pac.ſi ibi.ꝗ.ſi pactũ. Itẽ donãs affe
ctat nalere qð agit:⁊ hec rõ repellit ꝓſonetã for
tius dʒ repellere donatoꝛc. Et hac rõne dicũt pᷣ
fati doc.ꝙ cedẽs nõ teſtificat ꝓ ceſſionario:fac
ff ne nis fi. ei.l.i.F. i.? ſʒ hoc dicit Jo. an.iuti
le eſſe cõſiliũ qð dat Spe.iĩ ti.ð ꝓch ĩ fi.nbi diẽ
ꝙ ille qui ñ hʒ ſuꝑ ðbuo ſuo niſi unũ teſtẽ cedat
actionẽ ⁊ cũ illo teſtificet ꝓ ceſſonario Ego di
ſtinguerẽ ĩ urroq; dubio ꝓut dixi ĩ pꝛecedẽti:nt
ſi nullũ itereſſe pᷣtẽdit ſit arbitraria qta ſibi fiðᷣſ
ſit adhibẽ da ᷣm qualitarẽ ꝑſonaxꝝ. ar. in. c. ⁊ ſi
qõnes de ſimo. ⁊ eoꝝ q notãt doc.i.c.cũ parati
de appel. ¶ Dubitat etiã ĩ ſocio an poſſit teſtili
cari pꝛo ſocio. Inno. i. c. ij. eo. ? Jo. an. hic
diſtiguũt ꝙ aut eſt ſocius omniũ bonoꝝ ⁊ ad
mittit qꝛ eiꝰitereſt. Si ãt ẽ ſociꝰreſpeciu ꝑtis im
tẽ põt teſtificaꝛi ſuꝑ ꝑte ſocij:qꝛ ex h̊ nulũ cõmo
dũ ſetit.ff.ſi ꝑs here.pe.l.i.quinimo ego dicerẽ
boc ꝓcedere ĩ qᷓtũ habet᷑ reſpectꝰ an ĩterſit ipiꝰ
prꝛicipa? uel fario. Sʒ reſpectu dilectiõis ⁊ affe
ctiõis diſtiguerẽ: utrũ ſu ſocietas tał qᷓ faciebat
eos ſił hitare nel erat maxima familiaritas inter
eos ⁊ tũc credat᷑ plus nel minꝰ ꝓ ſocio ſᷣm ꝗita
tẽ amicitie nel actiõis ⁊ utrũ ſit cã criminalis uł
ciuilis:ut g̊ diſtixi ĩ qõne uniuerlſitatis:? ut legit
2 nõ.i.c.ſup pꝛndẽtiã.xiiij.q.ii¶ ¶ Querit᷑ nlte
rius p̊ habẽt᷑ de ꝓcuratore ad cam: ut nõ poſſit
eſſe teſtis quid de ſolli itatoꝛe quid de adherẽte
dic ꝙ repellũt᷑ qꝛ oẽs affciũt̃ ad cãʒ.j.e.c.fi.li.X
vi. cũ ibi nõt:⁊ tenẽt dñi ðᷣ ro. deciſio.ceclxxiij.
2. clix. ES ltio qᷓrit᷑ quid de naſallo nũquid ad
minaĩt᷑ ĩ cã dñi:q̃dã ꝙ nõ.ar.c.accedẽs ut lit.ñ
ote. de qꝰĩ Spe.eo. ti. F. i. V. ſed nũquid uaſallꝰ
Jo. an.ibi ĩ qddi.diẽ ↄſideꝛãdas qᷓitates dni et
naſalli ? m boc qnqʒ ceſſabit ſuſpitio qnqʒ nõ
foꝛte. n. dus ẽ potẽs ⁊ ſoler ſeuire ĩ eos: qui nõ
dicũt rẽ ſibi gratã ⁊ ſic de ſi bns multas ↄſiłes
qõnes ĩ quibus nerſat᷑ affecuio teſtiũ nið ĩ Spe.
eo. ti. Fi.?⁊ ꝑ Cy.ĩ. ¶eos. C. e. l. etiã e. ri. v. qd
de uxoꝛe ? marito. Itẽ quid de ſubditis alicuiꝰ
dñi nel mercenarijs ⁊ ſic de ſilibus nide aliquid
ꝑ glo.i.c.his.j.e.ti¶ ¶ Quid de amico nidð.iij.
q.v. c.ij. ?⁊ ꝑ Ey. ubi S plene ꝑ Spe. i loco pal.
ubi uið quid ãt de iudice aduocato ⁊ nõrio cãe
dicam in c. cum a nobis.j. eo. Nico.ab.
— Hec decreta.reputa
X Parte. tuꝛ foꝛtis ⁊ ẽ fʒ Jo.
an.⁊ diẽ ꝙ dã gl.eã trãſiuerũt q̃ſi eiꝰ
dubia non niderẽt. Aliqui nil glo ſanerũt in ea
ut hona gnida a etinus. do. An. dicit nec ip
ſe Jo. an. itellectũ decre. penitꝰ illucidauit qcq̃d
ſit decꝛetalis hec hʒ aliquos nõbiles aꝛiculos
ur. . patebit ? ſtatim deo duce nidebimus quis
meliꝰ attigit dubia decre/Et pᷣmo ſcias ꝙ ab.

¶ He teſti.

ſũmabat ſic deere.exceptio õ teſtes ẽ pꝰ publica
tiõem dictoꝝ teſtiũ ẽda. Jo. an dicit hãc
ſũmatõem falſã. a h pbano poſſit differri
iĩ illud tps ꝓbatio iñ exceptiõis ) ꝑſonas n:ſʒ
dʒ fieꝛi ãte publicatõem:ut ĩ.c.pninũ.j.e.ipſe at
Jo.an.ſũmat ſic. Mrobatio excepiiõis ꝓpoſi
te p teſtes differri põt pꝰpublicatõeʒ arteſtatõuʒ
Ego multũ miꝛoꝛ de bac ſũmatõe Jo. an. ꝗ lʒ
ſit va ĩ ſe nullomõ ſũmat lrã cũ i ſumario ð ↄtẽ
tiſ in tex. nulla fiat mẽtio æ admirari nõ ſufficio
cũ ipſe Jo.an.lõge meliꝰ alijs ſolitꝰ ſit cõpedio
ſe ⁊ elegãter ſũmare tex.ado ut cõiter doc.ſeqn
tes ſoleant cũ ſuis ſũmarijs traſire. Sed nemo
põt eſſe Job: ut nõ erret ĩ dictis ſuis:ut ipᷣemet
Jo. an. dicit in phemio nonelle ſuꝑ ſexto.do.
An. ſʒ ĩtellectũ qͥ ſibi nidet᷑ neꝛꝰ ſũmat ſic appel
latio q ad finem exceptiõis ↄſeqẽde n iuſtificat᷑:
ſolo exceptiõis obieciu uł ꝓbatiõis oblatione
qꝰ ad finẽ ãt deuoluedi ſic.hec ſũmatio nera 6 ĩ
ſe: Et meliꝰ ꝓbat ex his q̃ le.? nõ.i.c.ĩterpoſita
.. de appel cui meliꝰ ↄgꝛuit qᷓ; H. Mã nil atũgit
ð mã hꝰ ti. nec diſcutiĩ hic pncipalr uirtꝰappella
tiõis: ſed exceptionis teſtes ꝓpoſite:iõ ſũmo
ſic breuit᷑. Si exceptio legitia oppoſita S ꝑſõas
reſtiũ nõ admittit᷑ licite appellat᷑ hoc dieit ſʒ lec.
Jo. an.q hodie cõiter approbat᷑ ul alit᷑ ſm lec.
quã pono ſi ꝓbatio exceptõis oppoſue õ teſtẽ
ꝓductũ nõ admittit᷑ anteq; dictuʒ teſtis ꝛecipiat
ĩ caſu q admitii debuit licite appellatuꝛ hoc di
cit. Hiuidit decre. pncipałr ĩ duas ptes.iĩ p
ma poit᷑ qrela.i fa mãdatum:ibi mãdamꝰ. pᷣma
facit qnqʒ. pᷣma nãqʒ cãm iuſtificat. fa ibi miles
põit foꝛmã ipetrati reſcripti nicia nõnteꝛ expmẽ
do.teꝛtia ibi rãdẽ.põit ꝓceſſuʒ poſtea ex eo ſecu
tũ.q̃rra ibi nibilominus narrat ſniam.quita ibi
quã nũc põit enẽtũ pꝰſniam. Secũda pᷣncipalis
ſubdinidit᷑ ĩ tres.pꝰ iſtruit indices:ſi narrata peꝛ
pᷣſoyteꝝ ſũt va. Scðᷣa ibi ſi nõ ſũt va ibi ſi vo.
Teꝛtõ põir clanſulã ↄſuetã S ꝑſõas teſtiũ:ibi te
ſes⸗ Ms wi cãonice fuiſſe adeptꝰæc. ꝙ ſiẽ li
bellus ĩ poſſeſſorio ñ alteꝛat᷑ ꝑꝑ narrationeʒ ꝓ
prietatis:ut in.c.ex ꝑte.b.de fo.cõpe:⁊ qð ibi
dixi ita libellus ſuꝑ ꝛenocatiõe attentati pꝰappel
lationẽ. Mã iſte narrabat ſe eccłam fniſſe cãoni
ce adeptũ ac eã.xxx.ãnis pacifice poſſediſſe nec
ꝑ hboc grauatur onere ꝓbãdi. 15 fo ⁊ tene
mẽti ꝙ lr̃e ĩpetrate ꝑ laicum ↄ cleꝛicũ nt pᷣnetuꝛ
beneficio ꝛõne defectꝰuł delicti nõ ſũt ipᷣo iur̃ nł
le ac ẽt ualebit inditiũ iteꝛ eos ſuꝑ hoc agiratũ.
Mäd ãt a p n potuiſſent elidi exceptõis cõ
flictu: dicã cũ glo.i. ¶ Mõ. ttio duas cãs ſuffi
ciẽtes ẽt diſtꝛibutie ut clericꝰpᷣuet᷑ bficio ſuo.pᷣ
ma ſi pꝛ cłici imediate admiſtꝛauit ĩ illo bñficio
q;tũcũqʒ ſit legitimꝰne nideat᷑ nõꝛi ſucceſſio in
eccła dei. Secꝰſi alia peꝛſona fuit itermedia et ſᷣ
caſus ẽ clarꝰ:de q dicẽdũ ĩ.c.ex trãſmiſſa de fi.
pſ. ¶ Secũdus caſus nõbil ẽ cũ publice detinet
ↄcubinã facit optime.xxxij.di.nullus ⁊.c.pꝛeter
æ. . de coha. cle. nꝛa. Quid ãt ſi occulie detinet
nel cõmiſit ſimplicẽ foꝛnicaiionem.nide glo.i.c.

eckh ie bign

rprli N! .
ipccüſttiitwa in dsnn
zugtfu mb ifn
Ainkunlowinicld,
ſiil crifcotrt.
nittnt Mande
Fmmnti anbn wu
Ininefothtandntan
ISinidenmAdden
Fikichnfatig tüctun
Gidrimärſiciiicn
NNaandrden
DNfactmtrtgmmur
numtitgtlnſ
aſicnktiimeg
tnigilekanin
Glgititſ t⸗
Mhgnii:
4 ge nntſe⸗
kaneſie

loſij jipyz
Ml orini ,

4.
E

„7
W

leg

lin ci Ui

Geniin 1.

“
Monllsnn, „i

ſoohies; gtül

Klenmians,eſe hoſcreid ſuno
1an Oauto kgnn odoſn n
1noaunmi iar peln boe Geigle
mi onrt cö prnbii feli in l,
vwſMd nyiz gynſrſ
iummi mNin nlp nyir
unm anur arapnliu or,
Muti omm puf, uus mui
ifanitimmti nichm; nn
mm nigz din uſifcat ,a biints
penmi ſeccion vica onaerpne
ide ol peeſinpoſtener cn
btominns artu ſian uind
1cititltian. Vecbca pnhheis
es. Kron cesſinun an den
a Sdaiiind ſi ſildo.
dunſdn gſeh ) Nn güir⸗
aonit uiſ eeti ſün
Ccſoro itni Mnannnncnih
Nie ed deid cei 6
ſbelus o, mden Imentat oope

Nie õ

ſeee
Me. fe NMllene
irm l Poͦſotre⸗

. ic „,
ſripotencet⸗ ilo ifo

5
trendi
godia eſn tet

eiti imltuin
cſus idl e Lt

maximianꝰ.lxxxi.di.q dicit cõiter teneri cleꝛicũ
nõ deponẽdũ ꝓ ſimplici fornicatõe:ſed ĩ Sↄꝛium
uide text. aptum ĩ. c. a młtis de eta.? qli.æ plene
dixi in.c.at ſi clerici de iudi.dic uit r(5r.
qᷓꝛto bonum tex a pꝛio.ꝙ Iʒ laici nõ teſtificẽt ⸗
clericũ cũ agit᷑ crialꝛ:ut ĩ.c.ðᷣ ceteꝛo.j.e.ſecꝰtũ ẽ
cũ agit᷑ de crie ciuiliter ẽt ſi agat ad pᷣuationeʒ
beneficij facit optie.c.tã ſiis.j.e.⁊ ꝙ le.⁊ nõtuꝛ
i. c. qm.S.e.h.n.nõ repellunt᷑ iſti qꝛ laici:ſed q̃a
infames ⁊2 nõbiles.i.hntes notam cꝛimis. Et ex
pᷣ ⁊ ex tex.nõ ꝙ ifames ẽt ifamia facti repellunt
a teſtimonio ꝙ an ꝓcedat idiſticte aliqᷣd tetigi ĩ
c. licet de proba. dicam latiꝰ i.c. teſtioniũ.j.e.ti.
Mõ ꝙ latꝛones ? raptores differũt a fuꝛibꝰ. et
dic ꝙ fuꝛes ꝓpᷣe dicunt᷑ qͥ fuꝛant᷑ ĩ occulto ⁊ ſin
uiolẽtia ĩ aut. ſed nouo inre. C. o ſer. fu. Latꝛo
nes qui in pnblico ſtãtes in ſtratis publicis.l.ca
pitaliũ.J. famoſos.ff.de penis. Raptoꝛes dicũ
tuꝛ ꝗͥ rem rapiunt niolenter ſiue in publico ſine
occulto.ff.ui bo. rap.ꝑ totũ uñ oĩs raptor ẽ fur
ſed grauiꝰpeccat rõne uiolẽtie.nide bonum tex.
cũñ glo.xiiij.q.vV. penale ⁊ iſti.ui.bo.rap.in pᷣn.
Hãõ ibi ĩ cã alia fuiſſent ð ꝑiurio ⁊c̃.ꝙ ↄuic
tus de ꝑiuꝛio ĩ una cã ꝓbat᷑ ꝑiuꝛꝰ ĩ qlʒ alia nec
admiti dʒ ampliꝰ ad teſtimoniũ uide bonũ tex.
i.c.paruuli.xxij.q.v.facit.c.teſtimonium.j.e.
Et ꝓ p̃mo dẽo nide vreð.cõſi.xxiij.ubi tenet.
hoc aꝑte ſẽtit Inno.i.c.q̃lit᷑ ⁊ qñ.ij.de accu.in
ult. colũ. Ex hoc hẽs caſũ ĩ quo acta ĩ nno iudi
cio faciũt fidẽ ĩ alio ẽt ĩter alias ꝑſonas ⁊ h̊ iðᷣo
ↄtrigit qꝛ ſñia ẽ coꝛporis afflictia.un ſeq̃t ipʒ
corpꝰſicut lepra leproſum.i.q.i.cito turpẽ uide
i ſimili.l.igenuũ. ff. de ſta.bo.æ plene ꝑ Innoc.
i. c. cam qᷣ fi. ſint le. Mõ de nerbo adiudico.
Mam cum ſcꝛibit cum.b.idem ĩpoꝛtat qð pᷣno
uł aufero.ſi vo ſcribit᷑ cum.d. ut adiudico repõ
tat Srium itellectum de ꝛeli. do.cum nene:ꝛabil.
Mõ ibi caſſata ſñia ⁊c̃.ꝙ vᷣbũ caſſata qnque ꝛe
fert᷑ ad actũ nullũ = vſificat᷑ tũc ĩ caſſatione fci.
uide bonũ tex.cũ glo.in c.accedẽs uit li.n ↄie.
B. n. ſnia erit nulla dara legitimitate appeilatõis
ut. c. non ſolũ de appel.li.vi. ¶ Mõ ultimo qð
caſſata ſñia corruit ẽt cõfirmatio pape rõe illinſ
ſñie emanãs ꝙ itellige de confirmatione facta ĩ
forma cõi:de qᷓ i.c.qꝛ diuerſitatẽ ⁊ ibi gl.ð con
ceſ.pben. Alia ↄceꝛnẽtia effectũ appellationiſ ñ
colligo qꝛ ſt dubia ⁊.j.patebũt ĩ diſcuſſiõe mẽ.
Munc uenio ad examinationem mẽ. Et pri
mo qro nunquid iſte lr̃e ipetrate ꝑ militẽ õ cli
cum naluerit: ita nt ẽt exceptione elidi nõ potuiſ
ſent ꝙ ẽ qᷓrere an clericꝰpoſſit accuſari ꝑ laicuʒ
de cꝛimiĩe ſaltem ciuilit᷑ ad pᷣuationem bñficij:ex
quo ſuã uel ſuoꝝ iiuriã nõ ꝓſeqt᷑ ⁊ ſic ſumꝰ ex
cãm.c.de ceto.j.e.glo.i.põit ĩ hoc tꝛes opinio.
NQuidã.n.dicũt ꝙ erãt ſurreptitie. Jõ in la põ
deꝛat᷑ ꝙ miles tacuit q eẽt laicus:et ſic nult hec
opio ꝙ laicꝰ nõ poſſit accuſare clericũ ð cꝛĩe ẽt
ciuilꝛ ut pᷣuet̃ bnficio.Alij cõcedunt hoc proce
dẽ rłarit᷑:ſed in caſu nr̃o ubi agebat᷑ de publica
fornicatõe dicũt laicũ debẽ admitti:ſic enim licʒ

¶ Er pane.

laico hoc caſu uitare clericũ.j.ð coha.cle.? miu
lie.ur̃a:ita ⁊ accuſaꝛe:⁊ rõ iſtoꝝ cõiteꝛ repꝛobat
ꝑ doc.qꝛ nõ ſequit᷑ poſſũ nitare gꝰ accuſaꝛe.Ca
pe inſtariã i excõicato qui dʒ nitare aliũ excõica
tũ uł ↄcubinariũ notoriũ:⁊ iñ nõ põt illuʒ accu
ſare ð excep.c.a nobis ð iudi.ĩtelleximꝰ.dicit tñ
do. An. dictũ eſſe in ſe uerum:qꝛ ſi clericus ẽ in
famatꝰeo ꝙ publicũ ẽ ðᷣlictũ a laico accuſaꝛi põt
allegat gl. c. cũ.p.ð accu.credo do. An.tũc ð ꝓ
ximo nõ uidiſſe gl.i.d.c.cũ.p. HNã illa gl.loquit
ĩ criminibꝰ exceptis ut ſimonie leſe maieſtatis et
ſiliũ ĩ quibꝰ admittit᷑ laicus ↄ clericũ ifamatũ ẽt
ſi agit᷑ crialiter:ut nõ.ibi ⁊ i.c.ĩ pᷣmis.ij.q.i.de
quo dic ut plene nõ.i.d.c.cũ.p.⁊ uide bonã gl.
.ij.q.vij.ĩ ſũma.tertia opio qᷓ plʒ gloſatori ẽ ꝙ;
regłariter laicus nõ admittit᷑ ad ipetrãduʒ uł ad
accuſandũ:qꝛ ſua nõ intereſt. Yallit ĩ pꝛono nel
paꝛochiano:qꝛ eoꝝ iteꝛeſt hꝛe bonũ rectoꝛc̃.vñn
ſaltẽ admitrent᷑ ad denũciãdũ.xvj.q.vij.filijs:⁊
iõ h̊ ponderat᷑ iſtũ tacuiſſe ꝙ erat laicus: qꝛ ſua
nõ ĩteꝛeꝛat. vn ſi a pᷣncipio fuiſſʒ exceptũ nõ fuiſ
ſet admiſſus: ſʒ nũc nõ poterat ꝛepelli:qꝛ illa ex
ceptio ẽ dilatoꝛia. ¶ Hõ.bn hoc ultimũ diciũ
gl. ꝙ bec exceptio tua nõ iteꝛeſt ẽ dilatoꝛia:⁊ ſic
dʒ opponi tpᷣe dilatoꝛiaꝝ.uide plene ꝑ Inn. . C.
ſuꝑ his.j. ð accu.ubi idẽ finalit᷑ ↄcludit¶ Nõ
fo ex hoc dicto laicũ nõ eſſe oino icapacẽ accu
ſatiõis clericoꝝ.vñ ſi a principio nõ repellit᷑ nõ
põt ãplius ei , ond lꝛe ſurreptiõe
ipetrate ad lites ẽt reſpectu prinatõis fiẽde non
ſüt nulle ipᷣo iutr:ſʒ elidibiles ꝑ exceptõeʒ ð quo
i. c. ad andiẽtiã ðᷣ reſcrip.ſʒ attingẽdo pᷣncipaleʒ
articulũ huiꝰ gl.ſciẽdũ ꝙ naꝛie reꝑiunt᷑ opioneſ
Er prio Oamaſiꝰ phi. poſuerũt hic iſtã qõnem
an laicꝰ poſſit clericũ ciuilit᷑ ipeteꝛe ſuꝑ crimẽ ⁊=
i poſſet allegabãt hãc decre. ¶ Ntẽ. . e. t lꝛis
nbi ad teſtimoniũ admittunt᷑ cu ð aliqᷓ irr łarita
te agit᷑ ciuiłr õ clericũ:eꝛgo ad agẽdũ admittẽt᷑:
Itẽ intereſt eccłie hꝛe plures defeſores: ſicut ð
republica dr.ff.ðᷣ no.oꝑ.nũc.l.nã reipublice cui
cõꝑat᷑ eccłia.l.fi.E.ð ſa.ſanc.eccle.poterit ergo
quilibʒ S malũ pᷣlatũ agere:ut ab admiſtratione
remoueatn ↄriũ allegabãt ut ad agendũ non
admittatur niſi cuius intereſt:qꝛ actio eſt ius ꝓ
ſequẽdi in indicio qdð nobis debet᷑: inſti, de acti.
in prin. ergo cuius nil intereſt æ cui nil debeiur
nõ admittetur. ff. de nar. æ extraor. cogni.l.ulti.
tẽ qõ cinilis ðᷣ crie ĩ aliquo hʒ uiʒ accuſatõ
nis:quia ꝑ ea ꝑdit᷑ bnficiũ.j.de ſimo.ꝑ tuas:gꝰ
laicꝰ nõ admittet Et ſoluẽdo dixerũt ꝙ non dʒ
admitti ⁊z ad iſtam decꝛe.rñdebant:ut.S.in glo.
dictũ ẽ ꝙ hic nõ fuit obiectũ:et cũ dicto ipſoꝛũ
ſimplꝛ trãſit hic Joa.an.gloſ.in.c.maximianus
.xxxi.di.gñalꝛ excludit laicũ ab accuſatiõe cleri
corũ et ſub dubio forte excipit pronum ꝛeſpẽu
crimĩs dilapidatiõis:quia tũc ſua ireꝛeſt cnʒ ha
beat defendẽtes eccłe.d.c.filijs.glo.ĩ.c.oſtitutũ
xvi. q.i.dicit p̃onum laicum poſſe accuſatr᷑ cle
ricũ crialiter de dilapidatione cũ ſuã iiuriã iunc
dicat᷑ ꝓſeqᷓ ſecus Aien i alio nõ pr̃ono ꝑ nõ.ij.
i

q. vij. ĩ ſũma. ſed glo.ĩ.d.c.filijs dicit de pꝛono:
2 quolʒ parochiano ut poſſint accuſare ⁊ denũ
tiare rectoꝛẽ ẽt ſi rectoꝛ ecclie collegiate: allegat
poc.c.=. xiij. di.plebs.uide glo.i.ĩ fi.de accu. q
liter æ qñ.ij.ꝗq dicit hoiem alteriꝰ dioc. nel paro
chie ĩpetrãtẽ iquiſitionẽ uel denũciationẽ ↄ cleri
cũñ nõ debere audiri:qꝛ nõ pᷣſumi᷑ bono ʒelo ne
nire cũ ſua ni ĩtereſt. allegat hoc ĩ vbo tacito ⁊c.
æ idẽ ibi Gof.⁊ Spe.ti. ð iquiſi. .i.vV.ſʒ nũqᷣd
eyneus.glo.i.c.uenerabili de offi.dele. loquẽdo
de crie dilapidarionis dieit ꝙ admittit̃ quilʒ de
illa parochia ad denũciãdũ:qꝛ ĩtereſt eoꝝ ne ec
cleſia ꝑueniat ad malũ ſtatũ.ar. xvi. q.i.c.nlnio.
Et ſic nideo q;tum nariauerũt gloſatoꝛes i pre
dictiſ æ alijs locis. Gof.i.c.qꝙ dei timoꝛẽ ð ſia.
regu.gñ alꝛ loquẽs ð malo pᷣlato dixit parochia
nos admitrẽdos ad peredũ deſtitutionẽ ptᷣati:
qꝛ eoꝝ ĩteſt ne ſub malo pꝛelato patiant̃ famem
2 ſitim uerbi dei.viij.q.i.audacter:ſed Ho hꝰ
reſtrĩxit ibi ad parochianos pꝛonos. Reliqui ot
qui nõ ſũt parꝛoni ñ diit adminti ſʒ eũ.qꝛ ñ dñt
ſe ipedire ð iſtis uł alijs ſpũalibꝰ:ut de elec.oſiꝰ
? i.c.cõtingit:de arbi.cũ ſi. Fre. de ſenis clare
tenuit ponũ admittendũ ad accnſationẽ pᷣlati ci
uiliter ut remoneat᷑ a bnficio:ut ponit ↄſilio.xc.
Idẽ dicit de parochiano nt poſſit petere illũ re
moueri ꝓpt᷑ crimẽ nel ut ↄpellat᷑ oſtẽdere titulũ
ſue ꝓmotionis: ſi de ea nõ ↄſtat. ur plene ꝓſeqᷣt
cõſilio. xcviij. Idẽ dicit ĩ cõſilio.xxiij.⁊ licet ibi
foꝛmet qõnẽ ĩ parochiano nẽ iñ cõcludere idem
ĩ quolʒ laico:qꝛ iſta nõ ẽ ꝓpꝛie accuſatio:exquno
nõ agit᷑ ad depoſitionẽ: ſed ut remoueat᷑ a bifi
cio:ut habet᷑ ĩ.d.c.ꝑ tuas:de ſimo.ar.c.iã ſiis.
Jj. e. z. e. qm. S. e. æ hic uide Lap.allegati.xi. ubi
tʒ patronũ ſen parochianũ poſſe peteꝛ ut rector
claret᷑ pᷣnatꝰ uigor̃ iuriſ cõis ſeu alicuiꝰdiſpõis
ꝑticularis.do. An.dicit ꝙ ſi agit᷑ de crie pcedẽ
te ꝓmotionẽ qð inducit pꝛiuationẽ ipſo inꝛe ad
mittet᷑ quilʒ de ppło qꝛ eiꝰ iteꝛeſt ne aia feis miſe
rabilꝛ dᷣcipiat᷑. Si Vo agit᷑ ð crie cõmiſſo poſtea
uel nõ iducẽte pꝛinationẽ ipſo iure tũc admitũt
tim parochiani:mibil ti allegat. Sʒ pꝛimũ mẽ
brũ ſue diſtictiois nide gl.⁊ doc.i.c.dudũ.el.ij.
de elec.ĩ vbo decepte. Ego dicerẽ ſic ꝙ aut q̃ri
tur nũquid laicꝰpoſſit accnſare clericũ ð crie cꝛi
miĩalit᷑:? dicẽdũ ẽ ꝙ nõ fallit ſi proſeqnit᷑ ſuã uł
ſuoꝛũ iniuriã: ut ĩ.c.de cetero.j.e. lẽ fallit ĩ
criminibꝰ exceptis:ðᷣ quibꝰ dic nit le.⁊ nõ.i.d.c.
cñ.p.de accu.⁊.ij.q.vij.iĩ ſũma.Aut q̃rit᷑ nũqᷣd
poſſit exciꝑe ↄ ꝓmonẽdũ:⁊ dico ꝙ ſic ſi ẽ paꝛo
chianꝰ uł patronꝰ. nide bonã gl.i. c. ut circa de
elec. li.vi.ĩ vꝓᷣpo aliqui.pleniꝰ ꝑ Inno. in.c.ſnꝑ
his.. de accu. ubi diſcutit nunquid hoc caſu ad
mitti debeat quilʒ laicꝰ. æ iteꝛ cetera põit unũ nõ
bile dictũ dicẽs ꝙ reges ⁊ pꝛincipes admiuunt᷑
ad excipiẽdũ ̊ ꝓmouendũ ſi hñt eũ vᷣiſimiliter
ſuſpeciũ de ꝓdirione terre nel cõſilioꝝ ſuoꝝ:qꝛ
itereſt eoꝝ ⁊ idẽ dicẽdũ ẽ de quolʒ qͥ põt pᷣtẽdẽ
ſpãle itereẽ. Aut qᷓrit᷑ nũqͥd poſſit laicꝰdenũcia
uł accuſa= ciuiłi clericũ ⁊ reſpeciu denũciãdi ꝑp

EEer parte.

crimen dilapidationis admitteꝛẽ quẽlz laicũ.ð inux

nõ.i. c.ſi qs pᷣſbyteꝛoꝝ ð ꝛe.eccle.nñ alie.vVſat᷑.n.
ĩ hoc ius publicũ qð ↄſiſtit i ſacris ſaceꝛdotibꝰ
et magiſtꝛatibꝰ.i.di ius publicũ.de hoc iñ dicẽ
dũ ut plene nõ.i.d.c.ſi qͥs pᷣſbyteꝛoꝝ. ¶ AKut ꝗᷓ
rit᷑ rſpẽu altenꝰcꝛis ł ðfectꝰ⁊ admitteꝛẽ pronũ ⸗
paꝛochianos:qꝛ eoꝝ itereſt hr̃e bonũ pᷣlatũ.aꝛ.
in.c.audacier ⁊.c.q̃is.viij.q i.⁊.lxi.di.nullus:
bñn facit tex.cũ glo.lxii.di.c.ii. Si.n.admittituꝛ
laicꝰ ꝓſequẽs ſuã uł ſuoꝝ iiuriã foꝛriꝰdʒ admitti
qn iſtat ꝓ ſalute aie ſue:⁊ ne eccłla vᷣgat i peioꝛc
ſtatũ.maxie cũ paꝛochiani tenẽtuꝛ alẽ ꝛectoꝛẽ in
defeciũ.uide bonã glo.i.c oĩs xpᷣianꝰde ↄlſe.di.
.i. ? qðᷣ nõ.i.c.i.⁊.c de his.j.de eccle.edi.alios

gt laicos quoꝝ ſpãł n iteꝛeſt n admittereʒ:tũ qiꝛ

cũ hic agi ciuiłꝛ nõ dñt admitti:niſi quoꝛũ ſpã
liter ĩreꝛeſt. ij. q.vj.nõ ſolent:tũ qꝛ pᷣſumũt᷑ n bo
no ʒelo ꝓcedẽ. Cũ laici clericis.oppido ſint ĩfe
ſti.ij.q.Vij.laicos ⁊.c.laici maxie ꝑp rões.d.c.
laicos nec ob.tex. a ↄꝛio.j.e.ð ceteꝛo:qꝛ dico ꝙ;
q̃enus ꝓcedit᷑ ad puatiõem beneficij hʒ quãdã
ſpẽm accuſatiõis:cum ex hoc nullum cõmodum
applicet᷑ accuſãti:nec obſtant.iura ꝗᷓ admittunt
laicos hoc caſu ad teſtimoninʒ:qꝛ ĩ teſtib ceſſãt
ꝛõnes pᷣdicte cũ neniãt aſiricti nec ꝓ ĩtereſſe ꝓpo
2 foꝛte eẽt magis honeſtuʒ diceẽ:ut ẽt pꝛoni ⁊ eẽt
laici ñ admitiãt᷑ ad accunſãdũ ſʒ ad denũciãdũ ꝑ
ca qᷓ hit ĩ.d.c.laicos:⁊ uit ſẽtit iſta glo.hec ꝓce
dũt ĩ denũciatõe canõica:ſed i enãgelica qᷓ ſolũ
tẽdit ad pniam admitteꝛet᷑ qͥʒ laicꝰnõ crimino
ſus: de quo dicẽdũ ut plene nõ.in.c.nonit de iu
di. ⁊.c.ſi peccauerit.ij.q.i.? ꝑ hoc hes hũc arti
culũ pleniꝰexpeditum h̊ qᷓ; alibi.¶ Op.⁊ ur̃ q;
ꝑ ꝓcuraroꝛem nõ potuerit iſte miles cãm crimi
nalẽ agẽ: ut.c. ueniẽs de accu.l.płt..ad crimẽ

eff. de pub. indi. ¶ So glo. qta. ꝙ hic agebat̃
cinił: ſolũ nt remoueret᷑ ab eccła. ciui
lit dẽ agi lʒ neniat iponẽda pena prinatiõis bñ
ficij ꝓ hoc nẽ tex.i.c.ꝑ tuas de ſimo.Et dẽ pꝛo
tanto agi cinilif:qꝛ nõ agit ad penã natnralẽ de
licti. ſ.ad depoſitiõem ab ordine ad quã eſt inſti
tuta vᷣa accuſatio:ut ĩ.c.qᷓii᷑ ⁊ qñ ð accu.nõ in
cã ẽ oĩno ciuił cũ pena pᷣuatiõis bñſicij ñ appli
cet᷑ priuato hʒ enĩ quãdam ſpẽm accuſationis:
iõ appellat᷑ accuſatio ⁊ nõ actio:iõ laici non dñt
admitti:nt.S. dixi. faciũt nõ. ꝑ Inno.in.d.c.q̃lit
2 qũ in fi. Inno.dat aliam ſo. ꝙ hic datꝰerat ꝓ
curatoꝛ ad certũ aꝛticulũ n ad torõ litẽ:piia ad
ꝓductõem teſtiũ ład nidẽdũ illos iura? ul uidẽ
dũ pnblicatõemrilloꝝ uł aliqͥd ſile qð de iur̃ põt
fieri:ẽt ſi cria 2 agat.allegat pᷣall.decre.neniens
7. V.q.iij.reos:plus mihi plʒ opio glo. tñ qꝛ h̊
nõ agebat᷑ crialꝛ:iũ qꝛ neniebat h̊ iponẽda pẽa
minoꝛ relegatiõe ⁊ exequibilis in abnitẽ.dictum
tñ Inno. ẽ neꝝ in ſe:⁊ de mã dicẽdũ ẽ:nt plere
nõ.in.d.c.ueniẽs:⁊.F. ad cꝛimè pᷣallł. enio
ad glo.in v.ĩfames.cũ ꝗᷓ expediã ſm principalẽ
articulũ huiꝰ.c. Pro cuiꝰ expedinõe opi.nẽ.n.
ꝙ bãc appellationẽ papa nõ debuit adminẽ: cnʒ
nõ eet iterpoſita ex iuſta cauſa. exccepiio.n.ↄtꝛs

,
rr a ni .
c ghrin zit,

lti ſnmgeitinan
rllmi ni un
ilpiigin⸗ unimd
rvimintn Gindi B
Srm inin, lm
Clois ſiis iadg
liungt irennd
ußerienmtuntl tran
ſpcictepm nelnbe
Inliiniktttilndinn
Grd ihfenmztimirs
hinfſt immin min
iustifr Rngen
BNndrüntgisitindi
Pdrimiikr in
tnistriintwin
uinüninſinit
iſinmni tmi
ſſrinlin elliitn
rrla intt *
mdnmiämue

int, g

ſrrge
ic Pren
ancitiggn
Mtro

nds:un Docnulun Cönodomn

ercümi . euhnſe i
nae hveni ni epinſet⸗
mgns bonſilai gri ninnitir
nrä ammiif/ mlini i
cKrſi, Migl tu
r aniinlimitn i
raſninmi G̈ Arhho mino
ci m oor nö in cNonr dein
t i.q iepboc his hic ni
Ambih ib. (ONauiq,
5 owent iienſesimtm
eniis de een gtt.. ad gini

(Sgon⸗ bi agebei
monerd twedr. (Vi

nin doneca denn Minmids diͤ
õ
i:andd MGi adend nniin
Gonnden 4 rtine 1 ckin
Griormit itid ron
cukci en vomos tiſgſichl
aricm ſun aan nonis:

perſonas teſtium non debet exaĩiari ate exceptio
nem teſtiũ ſed dʒ refuari ĩ ts publicatõis ⁊ diſ
putatiõis Satis.n.ẽ pᷣus pᷣmittẽ ꝓteſtatõem:ut
in.c.pntiũ.j.eo nidemꝰ.n.q ſpãle ẽ ut admitta
tur priꝰnõ hʒ teſtis cãm crialem cũ pre in aut᷑ ſi
ieſtis odioſus. C.e. ti. ¶ Item qñ malicioſe op
ponit᷑ exceptio:iũc iudex ad obuiãdũ ꝓrogatio
ni litiũ põt recipẽ ꝓbatões a pᷣncipio:ut in.c.lʒ
S. de ꝓba.rłarit᷑ ergo nõ ẽ pᷣus ſp exceptio exai
anda.hec glo.iſtat ⁊z iuolute loqt dãdo ĩ effectu
tres ſolutiones Dria fatendo hanc excepiõ m
nõ fuiſſe appoſitã ᷣbito tpᷣe ⁊ iõ naluit h̊ ceptõ
teſtiũ z ſñia lata quouſqʒ teſtes fuerũt reproba
ti appellatiõe ñi obſtãte. ed 2 hãc ſo. fac̃ qꝛ
ſi appellatio a pᷣncipio ñ fuit legitia nõ dʒ inſtifi
cari ex ſubſequenti grauamĩe ſ.ꝑ receptionẽ po
ſte factam de indignis teſtibꝰ ut ĩ. c.dilecto.j.ð
appel.⁊ cle.appellãti eo.ti.? cum appellario ſua
eẽt manifeſte fꝛiuola ñ debebat ampliꝰ audiri ẽt
appellans ut in cle.nna ð do. ⁊æ ↄtu. Et tñ h̊ an
dit᷑ pᷣ biteꝛ ſuꝑ appellatiõe ſna:iõ hec ſolutio nõ
ẽ bona Scda ſo.glo.ẽ ꝙ grium ẽ rłre ⁊ ordia
rium:ſed h̊ talꝛ de facto ↄtĩgerit ſed nõ appaꝛet
quid gl.nelit ĩ hac fa ſolutiõe.põt.n.intelligi q;
de facto ſic contigit:ſed ð iure nõ:⁊ foꝛte noluit
itelligẽ ꝗꝙꝙ gratioſe iſte fuit anditꝰ:ut ſẽtit ĩ gloſ.
pe.ſed nõ ꝓcedit qꝛ nõ apponit᷑ hic aliqnod vᷣ
bũ ſapiẽſ gẽam hꝰ itellectꝰ? intellectꝰiuꝛiũ ñ dit
tꝛahi ad gr̃am intelleciꝰ nr̃i:ut dicã ſuꝑ gloſ.pe.
¶ Scdo põt gl.intelligi ꝙ in facto ſic ↄtingit:
qr er s ſpalis:ſed hoc nõ colligit̃ ex text.
ar da roſe glo. ẽ ꝙ hec exceptio fuit op
poſita pꝰreceptiõem teſtium.⁊ ſic tpᷣe debito me
rito ex ꝛiectione potuit appellari. hec ſoſurio eſt
ʒ tex.ibi nõ ẽ ꝛecipiẽdꝰ⁊c̃.⁊ ibi nihilominꝰ indi
ces teſtibꝰ talibꝰreceptis ⁊c.q̃ᷓ uerba ſatis inuũt
exceptõem fuiſſe ꝓpoſitam ãte ꝛeceptiõem teſtiũ
niſi ſaluãdo nelis dicẽ fᷣm Jo. an. ꝙ dẽa uerba
tex. ↄcernunt effectũ receptõis tũc eĩ nivᷣnt᷑ rcipi
qñ ad tcta illorũ iudex ꝓnũciat ad hoc ſupra
ti. ꝓx.ex lr̃is ⁊ de renũc. ſup hoc:iñ hoc non cõ
gruit le:qꝛ cũ imediate pꝰqᷓ; miles ꝓduxit teſteſ
fuit ꝑ pᷣſoꝛm exceptũ. Ex gl recipiũt᷑ pᷣncidalłr
nqʒ opinioneſ. pᷣma Jo. æz Uin ĩ decre. cũ cãʒ
.j. e. ubi tenent ꝑ hãc decꝛe. exceptionis ꝓbatio
nem ſꝑ a pᷣncipio admittendam niſi ĩ caſibꝰ nbi
ius exprimit illã ꝛcnſãdam.inducũt ẽt ultꝛa hãc
decꝛe.l.ad ꝓbatiõem. C. de ꝓba. Sʒ dicit Jo.
an. ꝙ illa lex poſſet induci ĩ Sriũ nide illã:lex in
effeciu dicit quem nõ debẽ admitti ad ꝓbãdux:
q; ꝓbatũ nõ relenat.facit.n. ꝓ opinione:ut pᷣnſ
admittat᷑ ꝓbatio repꝛobatõis:qꝛ facta repꝛoba
tione depoſitio nõ ꝛeleuat.ſʒ ĩ Sriũ facẽ:qꝛ pot᷑it
cẽ ꝙ iſte teſtis nil dicẽt uel ꝑ alios qͥ ñ repꝛobã
tur:illud idẽ ꝓbabit᷑:ergo nõ dʒ admitti pus h̊
reprobatio:qꝛ poterat eẽ ꝙ nõ releuabit ⁊? pꝛo
boc c.j dietk.¶ Seda opio colligit᷑ ex nerbis
Inno ꝙ ſi id ꝙ opponit᷑ ẽ publicũ ⁊ ꝓbatiões
offerũ? recipi dũt alias.ſi reqrit ſpis tractũ ſine
fieri debeat reprobatio ꝑ teſtes ſine ꝑ inſtm re

(Ere pame.

cipit᷑ teſtis æ reſeruabit ꝓbatio reprobationis
poſt publicatiõeʒ:⁊ hoc ꝑ aut᷑.ſi dicatur.C. eo.
Tertia ẽ opi. Hoſti.qui vꝛ ſẽniꝛe ꝙ ſtati ſit reci
piẽda ꝓbatio: æ qð dẽ ð reſe:uatõe fiẽda tpᷣe diſ
putatõis poſt publicatõeʒ vr intelligẽ ð pnblica
tõe ipᷣiꝰ ꝓbatiõis reprobatorie. p̃us.n.dʒ publi
cari ꝙᷓ; diſpuret᷑. ]. eo. iĩ cis. (Wens eſt opi.
Gul. e. i. F. i. V. ſ qd dzẽ ubi vꝛ uelle ꝙ pbano
exceptõis ſit differẽda:niſi mora periculum affe
rat: ut qꝛ teſtes ꝑ quos nult reprobare ſũt intir
mi uł receſſuri ulł bellũ ul maꝛe irraturi: tũc eniʒ
recipiet᷑ dictuʒ illoꝝ. ¶ Jo. an poit quintã dicẽs
ꝙ exceptio legitia ↄ teſtes ſꝑ a pricipio ẽ recipi
enda j.e.pntinʒ:alias ad qͥd ipᷣe ꝓducuõis cita
ret᷑ is õ quẽ ꝓducit᷑ qdð tñ omiſſũ niciai ꝓducti
onẽ. S. e.ti.c.ij.? putat ꝙ iudex nõ ꝛecipiẽdo ex
ceptionem grauat in tm ꝙ locus ẽ appellatior:
2 forte ſic otingit hic ſm eũ. Sʒ ꝛeciꝑe ꝓbauo
nẽ exc ptõis ſtati uł diffeꝛꝛe ĩ tpᷣs publicatois di
cit eſſe arbitrariũ:ad hoc.j.e.cũ cãm et.S.tl.i.
łʒ excepis duobꝰ caſibꝰ quos excipit gl.⁊ teꝛiio
ð excõicatõe cũ opponit᷑ õ teſtẽ ꝙ ẽ excoicatus.
tũc.n.ꝑꝑ ꝑiculũ cõionis iʒ Jo. an. ꝓbationẽ in

Otinenri recipiendã. ar.c. decernimꝰ ð ſen. exco.
li. vj. ⁊ remittit ad Spe. in loco al Aade⸗

quariũ caſũ.ſ.cũ opponit᷑ teſti ꝙ eſt ſernꝰ ⁊ ille
dicit ſe libertũ: non admituit᷑ niſi prius oſtendat
chartã manumiſſiõis:ut ĩ aut᷑.ſi teſtis ſeruił C.
e. Et tres caſus ex pdictis ponit gl.i.i.c. cũ cãʒ
pᷣalle.Caſũ ãt Soe.ſ.qn iminet ꝑiculũ moꝛtis:
de quo.S. in quarta opinione putat Jo. an.nõ
eſſe ſpalem: ⁊ ſc nõ recte excipi a rłka. Mã faten
dum eſt ꝙ ꝑ talẽ timorẽ ſtatim reciget᷑:ſʒ ꝑ hoc
differt᷑ receptio teſtis ↄ cuius ꝑſonaʒ excipi vñ
poterũt eodẽ tpᷣe recipi:⁊ iudex i arbitrãdo ⁊ in
formãdo motũ animi ſui ↄſiderabit ̊ pła.prio
an id qð excipit᷑ hẽat parẽ equitatẽ cuʒ caſibns
.õ. cxceptis.Et ſic nõ.ex boc cco Jo. an. ꝙ ca
ſus ex eptus extendit᷑ ad aliũ caſuʒ habentẽ pa
ritatẽ rõnis pro quo allego tex.nõ.in.c. cum ql
lecta ð ↄfir. uti.nel inuti.nt eſt glo.in.l.i.C. ð ↄ
di. inde. Itẽ ↄſiderabit ſm euʒ an ſit publicum

dʒ excipit: et an offeꝛant̃ ꝓbatões et an pᷣſũpnio

ſit õ excipientẽ ꝙ hoc faciat cã differẽdi:⁊ an ie
ſtibꝰꝗͥ ꝓducunt᷑ ſuꝑ pᷣncipale iminet ꝑiculũ moꝛ
tis ul cã abniie cũ ueneꝛit de longinquo ⁊ fᷣm ſ̊
7 alias circũſtãtias pluꝛias arbitrabit an expedi
at priꝰreciꝑe ꝓbatoꝛios ł reprobarorios ⁊ ſi eli
gat priꝰ recipe ꝓbatorios non pot᷑it excipiens
conqueri. Mam parcit᷑ ĩ hoc laboribꝰ ſuis ⁊z ex
penſis forte.n. teſtis nil deponit dicendo nil ſci
ꝛe:łᷣ ſi deponeꝛet młii alij nõ reprobabiles idem

deponẽt:⁊ ſic nõ expediret łᷣ nõ ꝓdeſſet illum ꝛe

probaſſe:imo expedirer ? ꝓdeſſet nõ reprobaſ
ſe cũ fruſtra h̊ caſu feciſſet expẽſas. Si vo pᷣus
recipit reprobatorios non põt excipiẽs ↄqueꝛi
Iʒ forte noluiſſet differre i tᷣs publicatõis:quia
ex quo excipit illum teſtem nõ ꝛecipiẽdum ſani
facit index deſiderio ſuo ſtatim recipiendo pro

bationem contra illum:⁊ ſi nolebat quod ſtauis
f ?

reciꝑet᷑ pbatio ñ vᷣbebat exciꝑe teſteʒ. Et idẽ
dicit ſaꝑ dictis reuolutis i ꝓducete teſtẽ quẽ
excipit᷑ ut nõ hẽat cãʒ qrele. Si iudex eligit ipſũ
teſtẽ pꝛiꝰreciꝑe uel repꝛobationẽ aduerſarij pꝛiꝰ
admitte?. Mã ſi pꝛiꝰ recipit iſtũ teſtẽ bʒ ꝓduces
qð cõpetit.ſi ãt nult pꝛiꝰreciꝑe repꝛobatione po
terit hoc eſſe utile ipſi ꝓducẽti: qꝛ exceptione ꝓ
bata nõ expediebat illũ ꝓduxiſſe imo expediebat
no ꝓduxiſſe. ĩ dubio nero ubi facti circũſtantie
nõ mouét ur̃ eligeédũ ym eũ ꝙ differat᷑ repꝛoba
tio: iũ per ſupꝛadicta:iũ qꝛ adhuc poſſet repro
bano repꝛobari:⁊ ſic eſt ſuſpicio de lõgioꝛi trat
in. . e. ʒ. ? hoc dicit ſecure tenẽdũ:qꝛ roõne bʒ ⁊z
equitatẽ: æ ↄrias opiniões. Cõcordat reductas
ad caſus diuerſos.hec opio Jo. an. ẽ ſatis eqᷓ z
coit᷑ tenet. Ego iñ adderẽ ꝙ ubi iudex recte no
arbitrat᷑ ĩ admittẽdo prius teſte ĩ pꝛincipali uel
exceptionẽ ꝓbatiois ꝙ poterit appellari qꝛ boc
nõ reliquit᷑ coſcie ſue ſed arbitrio.iõ ſi non arbi
traĩ᷑ taq; bonꝰ nir põt appellari:ut ĩi.c.i.de dila.
eñ ibi nõ.⁊ nõ.ꝑ glo.in.c.ſuꝑ his de accu. ⁊ ꝑ
gl. ? Har. ĩ. l. ſiqᷓ pena. ff. ð v. ſig. finge. n. ꝙ ex
cipit᷑ ĩ caſu ſili excepto.dicemꝰ ne iudicẽ ad libi
tũ poſſe arbitrari oriũ certe minime.ar.c. cum
dilecta pal. uł finge ꝙ bʒy ꝓbatioes ĩ cõtinẽti pa
ratas teſtẽ ⁊ factũ eſt q̃ſi publicum nec iminet
aliqᷓ circũſtãtia ĩ Sriũ. Et ſi diccres ꝙ ẽt his ca
ſibꝰ nõ hʒ ꝓbabilẽ cãm appellãdi:qꝛ foue nil ꝓ
bauit: ut. S. diciũ ẽ: dico hoc nõ ſatiſfacẽ. Ma ſi
relenarer ꝙꝙ ꝓbatio exceptiõis pꝛi admitteretur
ad quid iura i ceꝛis caſibꝰ ꝓbationẽ pꝛiꝰ admit
terẽt. Itẽ dico ꝙ itereſſe põt pᷣtẽdẽ excipiẽs: ut
teſtes pꝛiꝰ nõ admittãt qm ſi poſt depoſitionẽ
repꝛobẽt᷑ tĩ eoꝝ dicta faciũt aliqᷓle indiciũ.l.qui
ultio ĩ fi. ff. de penis.nõ. Har.in.l.maritꝰ.ff.de
qõ. dixi ĩ. c. ij. S. e. quare cocludo cũ Jo. an. ꝙ
ey qᷓtuoꝛ caſus s exceptos ẽ in iudicis arbitrio
an pꝛiꝰ admittat teſtẽ an ꝓbationẽ excepnonis.
ſed ſi nõ arbitrat᷑ ſicut bonus nir poterit ab eo
appellari. ¶ Et ex his infero ad alium irelleciũ
hꝰ decre. ultra itellectũ Jo. an. æ doc. ut bic fue
rit appellaiũ:qꝛ nõ reeipiebat ꝓbatio excepiio
nis:⁊ ꝙ ĩ hoc fuerat iudex male arbitraius cum
pᷣſbi. diceret ꝙ quidaã ex teſtibꝰ eẽnt latrones ⁊
raptões manifeſti. Quidã iĩ alia cã fuerãt ↄuicti
de pinrio qð erat qᷓſi notoꝛiũ.ar. c. ur̃a.⁊.c.fi.ðᷣ
coba.cle. ⁊ ſe hoc dicẽt ꝓbaturũ.debebat enim
iudex priꝰ reciꝑe ꝓbationẽ exceptionis cũ exci
peret de facio publieo ⁊ offerret ꝓbationes ⁊ H
lec. eſt magiſ ſ̃e amica qᷓ lec. Jo.an. qͥ nult ꝙ h̊
fuit appellatũ:qꝛ exceptio nõ fuit admiſſa. NHaʒ
pᷣſor̃ nõ ſimplꝛ excipiebat ↄ perſoas teſtium iur
foꝛmã.c.pnitiũ.j.e.ſed eriã dicebat illos nõ reci
piẽdos: ut ĩ a ⁊ boc nõ¶ Sed boc ⁊ cõtꝛa
rex.op.ur̃᷑ enim ꝙ exquo exceptio leginia fuii op
poſita ⁊ eiꝰ oblata ꝓbatio ex ſola reiectiõe fuit
iuſtificata appellatio: ut ſic nõ ſit neceſſe pꝛobaꝛe
neritatẽ excęptionis:ut pꝛobat᷑ ĩ c.ĩterpoſita j.
de orr Et iertiũ nũc atugo difficilẽ articu

lũ huiꝰ.c.gl.i vbo ꝑ teſtes:qꝛ alie gl.ſunt facileſ

¶ Kaufamq;⸗

attigit hoc dubiũ ĩ. F. ſi preꝛea. ⁊æ ſoluit duplꝛ.p
mo ꝙ zriũ ꝓcedit᷑ ĩ exceptõibꝰdilatorijs:ꝑ q̃s
nõ elidit᷑ pᷣncipale negociũ:ſecꝰĩ ꝑemptorijs uel
quaſi.nã bec exceptio õ ꝑſonas teſtiũ ẽ ꝑempto
ria ſaltẽ ꝑ obliquũ:⁊ ſequẽtes hãc ſo.inducebãt
ꝓ diuerſitate hac rõem. Si. n. ꝑemptoria bret
pꝛo ꝓbata hoc ipſo ꝙ index ꝓbatõeʒ oblatã ñ
admiſit de facili poſſet index ĩ fauoꝛeʒ excipietis
ꝑimẽ ius appellati:æ fac qð nõ. Sope. de appel.
F. qualit. V. ſũt quoqʒ. Sy Jo. an. dicit h nihil
eẽ.qꝛ lʒ ꝑemptoria heat ꝓ probata ad iuſtifican
dũ appellatõem: nõ tñ quo ad cõſequẽdũ ipſius
effectũ: imo quo ad hoc erit neceſſc eaʒ ꝓbare.
Et ide ĩ oilatõia:⁊ idẽ dicit tenẽdũ lʒ Me.ab.
2 Guil. dixerũt illã cxceptõem ex ꝓbaiiõe rpnl
ſam hbr̃i ꝓ ꝓbata ꝑ quã nõ fit piudicinʒ ĩtentõi
acroꝛis:ſecꝰſi ꝑ eã fiat pindiciũ ꝑpetuũ uel ipᷣale
Sed tene pᷣmũ dcʒ Jo. an. quẽ cõiteꝛ in hoc ſe
quũt᷑ doc.⁊ ꝓ hoc adduco hãc ꝛõem in appella
tiõe ab iterlocutoria ſoinʒ agit de ĩiquitate iudi
cis:ut.d.c.iterpoſita:ergo ñ dʒ hoc nocẽ ꝑti:qᷓ
nõ fuit i culpa:facit rła delictũ ꝑſone li.vj.⁊ ini
qua ↄditio nõ dʒ alieri ꝑ aliuʒ deferri. Qua
re ãt dicit glo.hãc exceptõem cõtra teſtes eſſe ꝑ
emptoriam ꝑ obliquũ.dic ꝙ iõ qꝛ exceptio peꝛ
emptoria ꝓpe ẽ illa q̃ directe uenit ad perimen
dã actõem ſeu itetõeʒ aduerſarij:inſti.de excep.
ĩ pn.qᷓis nõ e iſta qᷓ põn õ ꝑſonas teſtiũ:ſed qꝛ
teſtibꝰmeis rpꝛobatis.deficiẽte ꝓbatiõe ſuccum
bo.i.c.ſepe ð reſti.ſpo.⁊.l.duo ſũt ticij.ff.ð teſ.
tu.O' ꝑemptoria ꝑ obliquũ.i.idiꝛecie:qꝛ in et
feciu ꝑimit᷑ iretio mea:et heẽs huic duas glo.ↄſi
miles.una & i. c.i.de excep.alia i.c.ð teſtibus.j.
.e. Sed illa dicit ꝙ ẽ ꝑẽptoꝛia:ſt ĩitellige idiꝛec
te. ꝓpe in ñ ẽ dilatoꝛia nec ꝑẽptoꝛia.Dilaioꝛia
n qꝛ nõ differt iudiciũ. Itẽ neceſſario nõ pro
ponit᷑ et ꝓbat᷑ ante lit.ↄt᷑.ut i.c.pntiũ.j.e. Deꝛ
emptoria ꝓprie nõ ẽ rõe pdicta:qꝛ ñ idiſtincie
admittit pꝰlit.ↄte.ut ĩ.c.pntiuʒ pᷣalle.⁊ in rłarit

qqʒ ꝑẽpioria pot. ꝓponi et ꝓbaꝛi pꝰlit.cõte.nt ĩ
c.fi. S. de do. et ↄiu. ubi dixi :m omeinaldt,

Ex quo ifero ꝙ i diſpoe ꝛeſtrigibili non neniat
hec exceptio appellanõe ꝑeptoriarũ ꝑ ea qᷓ nõ.ĩ
c.iĩ nꝛa de iureiuran. rłarit in magis tꝛabiĩ ad
nãʒ pemptoriaꝛũ ⁊ dilatoriaruʒ.un ex hoc dicit
glo. nõ. i. c.i.de excep.qꝙ hec exceptio põt ꝓpo
ni in cã appel.ſi pꝛi fueꝛit omiſſa:ſicut obfuatua
ĩ alijs ꝑemptoꝛijs:⁊ ſic limita pꝛicipiũ hꝰglo.qð
puto ueꝛũ idiſticte:ſi ãte publicatõem atteſtatio
nũ ðᷣ ea fuit pꝛoteſtatũ:ał nõ nẽ admittẽdus i cã
appel.niſi ꝓut dr̃ i.d.c.pñtiũ:qꝛ ẽ pſũptio otra
nõ ꝓteſtãtẽ.d.c.pñtiũ q nõ tollit ꝑ appellatõeʒ
7 ꝑ hoc hẽs pᷣmã ſolutõem bꝰ glo.nõ eẽ neram
7 hes glo.expeditã uſqʒ ad. v.pterea. Inde ici
pit ſa ſolutio ꝙ. c. iĩteꝛpoſitia ꝓcedii qñ index pꝰ
ꝛeiectã pꝛobatoeʒ oblatã ni pꝛoceſſit ad ſniam ſi
ãt pꝛoceſſit ad ſniaʒ nõ dʒ ꝛetractari niſi probet
neritas exceptõis. Ratio qꝛ ſi fieret retractatio
2æ poſtea nõ ꝓbaret᷑ vitas iteruʒ fereꝛet eadẽ ſẽ
ẽtia ui gꝰ euitet circuii probari dʒ pᷣus neꝛiias

orſb
oe⸗

6,

0

tuithiſi ſn⸗
ieltebor pr umnil)
i rgfd gni ufuil
Fuete ſſepekaats
nitemhſiAum
Lofraclowriunͤr
1iteerre rnnitdi
e inbni
Ntäirauiidnrai
Wwicerort rass dus
Poncarieichrirtin
ringnine
MiofguooAtoroen
eanmtün iegoiin
fin giiiagri d⸗

Drarunntee
r .
unt ſäirhe

i uni5 in
„ W
Mi hrſu .
ſnr mtin ie
Mrckhidtt ee

unginin D
Mtlian rſtii
ö
ntiprid 5

ihſer o M

Mſteerag 5
Cirpoſnggoe dbot ocei

nafri deſcin lrt. r ii
dir iicdinn. O
u odi aunden ein ſtseſe,
nm bobſni No nnn
n peeln oſur unt M minn
n ini un liiill r n
weuurignlifin,
ſmubms afnit dunnir umm
l. o t/Cuo ſirijfoel
nn poblqvi idrter in
no maa bes boic dans g.. oli
clde eeeh Ainicd dese.
ne Nebiona ueliceidt
dlaona het gentora. Oandi
n waicü. Nie hereſnio no e
inur ndi nic ini e Par
Dnerdel darar ſncte
Niiczblk ulmi
aa Pia uin alit
do.,00. Mdn in Menml
ico gi dchd⸗ uhgbil vonbcnin
õ

de urcuran ſnim nigs mubiit ad

exceptiõis. Mec ſolutio non plʒ Jo. an. qꝛ iura
loquẽtia de ꝛenũciatiõe attẽtatoꝝ gñalit loquũt
qᷣcqa pꝰappellatiõem ⁊c̃.de ꝛeſcrip.ſignificãte et
.c.rodulphꝰde iudi. exhibita ð libel. obla. c.ij. et
iij. cũ ſilibꝰ. Scdᷣa rõ ipugnatõis ẽ qꝛ rõ q re
uocãt᷑ attẽtata ẽ ſuſpẽſio iuriſditõiſ iudicis a q
fuit appellatum. Si eꝛgo ðᷣfect iſte niciat pꝛoceſ
ſũ ñ apparet rõ qr̃ n debeat niciare Et diffiniti
uã. Tertia rõ Iʒy de diffinitiua deſit caſuſ expᷣſſiõ
iſto tñ de ſnia excep.exiſtũt młii cůus de officio
dele. cũ olim. z.c. cũ ↄtingat de ſen. exco.ꝑ tnas
cũ młiiſ ſilibꝰ:? tñ maioꝛ ẽ cffectꝰſñie excõicati.
ꝙᷓ diffinitiue ꝙ pʒ qꝛ pᷣmam nõ ſuſpendit ſeqᷓnſ
appellario ſj. fam. ſ. aliaʒ ſñiam ſic. eꝛgo ↄcludẽ
dum eſt ſm eum ꝙ qᷣcqd fẽm eſt poſt appellatiõʒ
iuſtificatam reuocandum ẽ ꝑ niam nullitatis ẽt
ſi lata ſit diffinitiua. nihil.n. excipit qͥ oĩa dic de
ma.⁊ obe.ſolite.xix.di.ſi romanoꝛutn:⁊ h̊ ſatis
plʒ ⁊ bñ ꝓbat᷑ ĩ.c.nõ ſolũ ⁊.c.ſi a iudice de ap.
li vi. MNec ob. motiuũ gl.qꝙ erit modici cffectuſ
renocatio niſi ꝓbet᷑ Vitas exceptõis:qꝛ dico lʒ
hoc poſſit ↄtĩgẽ ſatis ẽ ꝙ ſatiſfaciat iuꝛi:ut le.=
nõ. in ſimili in cle.qꝛ rłaꝛes de ſta. regu. Naʒ et
idẽ ẽ reperiꝛe qũ ſũia deficit ĩ ſolẽnitatibretꝛac
tat.n Iʒ poſtea eað ſñia ſuatis ſolẽnitatibferen
da ſit nt.c.: uno de li.ↄteſ.c.dudũ de elec.cum ſi.
tẽ eadẽ rõ ẽ ĩ ꝓceſſu ⁊ n hilominꝰ fit ꝛtꝛac
tatio ergo ⁊c. Ex pᷣdictis bẽs duas ſolutiones
ad.c. iterpoſita ãbas ꝛeprobatas. ¶ Lertia ſo
lutio eỹ glo.ẽ Goff. qͥ ĩ bo ↄſtiterit diẽ ꝙ nõ
& neceſſe hoc ꝓbaꝛe grauamẽ:ſed ꝓpt᷑ oblarã ꝓ
batõʒ ↄſtat coipo qꝛ nõ ↄſtat ↄꝛiũ ſen eoipo ꝙ
ꝓbat ſe obtuliſſe probatões ad repellẽdũ teſtes
2 nõ fuiſſe admiſſũ ¶ Quarta ſo. ponit ꝑ enn
dẽ ꝙ iſte ſaceꝛdos noluit huiuſmõi pꝛobati.facẽ
ad h̊ ſe onerare.de iure.n.nõ tẽbat᷑ ꝑ.d.c.int
poſita. ¶ Quĩta ſo. põit᷑ ꝑ Gnil. Mam ꝙ iſte
pꝛeſbr̃ ĩ uno grauaĩ ĩ alio ꝛelenaf. granat᷑ ĩ eo q
non ſufficit ꝓbare ꝓbatões obtuliſſe releuatr᷑ qꝛ
ꝓbata viitate ulteriꝰ aduerſariꝰ ni audit᷑ õ eũ:ut
pʒ in rñũſione pape exta ſolutio ponitur ꝑ
phi. qꝙ ſʒ papa ſub ↄditione Omittat ut pᷣſbr̃ pꝛo
bet exceptiõem ſuã oppoſitã teſtes.in iſii ſcdᷣi
iudices ĩ öõem euẽtũ cognoſcũt de pᷣncipali ⁊ hꝰ
noluit tex. ſi nero aliter ⁊c̃.⁊ ſic nullum ↄtraꝛiũ
Septima ſo. dat᷑ ꝑ Moſt. Egi. ? Gui. ꝙ pᷣſ
byt ſe bene dixit ꝓbaturum ſʒ non obtulit ꝓba.
ctana lec. põi᷑ ꝑ Hoſti.ſuꝑ tex. ꝙ h̊ pᷣſbẽ
iterũ appellauit a diffiniria q; nũc proſequebat
Monã ſo. ponit Jo. an. ꝙ pꝛium ꝓcedit qñ
oflert ꝓbatio quã index renebat᷑ reciꝑe ⁊ ſic tẽ
pore debito ⁊ neceſſitatiuo:ſʒ h̊ iudex non tene
batur ꝓbatiõem ꝛecipere:ſed potat differẽ ĩ ipᷣs
publicati. teſtiũ ut ſupꝛa dẽm fuit ĩ pcedenti gl.
ʒ eꝛgo inſtificari appellatio pᷣtextu exceptionis
nõ admiſſe ⁊ nõ pᷣtexiu oblate ꝓbatiõis e
cima ſo.per eũdẽ ↄfirmãdo opi.ſuã de q in pce
dẽti glo. ⁊ ẽt ſaluãdo lec.⁊ opi.illoꝝ qͥ dicũt qö
debuerũt iudices ꝓbatiões admittere. dicit eniʒ
ꝙ q;uis qͥs offerat ꝓbatões ⁊ exceptões oppo

(Er parte.

nat:ſi m appellat ꝓpt᷑ exceptões nõ admiſſas:ſʒ
nõ ꝑꝑ pꝛobatões oblatas nõ receptas nõ iuſtifi
cabit᷑ ipiꝰ appellatio q;uis probʒ ſe obtiuliſſe.vñ
põt dici ſᷣm eũ:qꝛ h̊ nõ fuit appellatũ ꝑꝑ pꝛoba
tiões oblaras nõ admiſſas.ſʒ ꝑꝑ nõ admilſaʒ ex
ceptionẽ. ? iõ hʒ iuſtificare appellationẽ ꝓbãdo
exceptionis ueritatẽ.Et hoc bñ nõbis:qꝛ młinʒ
limitat ⁊ reſtrigit diſpõneʒ.c.ĩterpoſita. Et bẽs
practicã appellãdi cũ oblata ꝓbatio nõ admitti
rSnde 5 p̃miſſos ĩtellectus et eorũ quelʒ
oppono.et irro nũc quariũ difficilẽ articulũ hꝰ
.c. Aut. n. tenet᷑ ĩtellectꝰ ꝙ ex reieciõe oblate ꝓ
bat. fuit iuſtificata appellatio: ⁊ tũc fruſtra ad ef
fectũ reuocãdi attẽtata mãdat papa inquiri ð ne
ritate excep.cũ ex illa appellatõe fuerit ſuſpenſa
iuriſditio iudicis.d.c.ĩterpoſita. Aut nõ fuit in
ſtificata appellatio ? tũc dẽbat cã remiui ad pᷣo
res iundices exceptõe nõ ꝓbata:ut ĩ.c.ut debituſ
de appel. uł melius dẽbat papa mãdare ſniaʒ cõ
firmari cũ eſſet diffinitina iã lata ⁊? licuir ꝓcedẽ
appe latõe exnie nõ legitia:ut i.c.ij.ð do.⁊ m.
li.vj.cuiꝰ riũ ĩnuit᷑ ĩ v.ſi vo nbi papa mandat
cãm ð nono andiri. ſo. ſuꝑ ĩtellectu illiꝰ v. dãrur
mkte lec. due ĩ glo.pe.⁊ plurie ey gl. Et dimitto
nũc gl.pcedẽtẽ q cõgruẽtiꝰ expediet᷑ poſtmodnʒ
pꝰ ꝙ illa vᷣba ſi vo res ali᷑ ſe hr̃et ⁊c̃. adneꝛſent
oĩbꝰ pᷣcedẽtibꝰ ſic.ſ.ꝙ nõ fuẽit lata ſñia:nec iſte
fuerit ↄuictꝰ ꝑ teſtes nõ idoneos.Et tũc ad pꝛi
um rñdet᷑ ꝙ de gůa noluir papa cãm iteꝝ ꝑ iſtoſ
ſecũdos iudices exa ari. Sʒ iſte itellectꝰnõ placʒ
Jo. an. ⁊ cõiter doc.qꝛ fugiẽde ſunt lecmre q̃ õ
nãm ſuã iura deducũt ad gẽ'as. Scðs intellecinus
ẽ ꝙ illa vba ſi vo ⁊c̃.ſolũ referant᷑ ad teſtes: nt
quia teſtes fuerunt idonei:ſententia tamen lata
fuit: ſed hic intellectus non placet glo.quia ſe
cundum hũc papa debuiſſet mandare ſentẽtiam
confirmari. ¶ Tertius intellecius colligirur ex
ictiſ. Inn. ut dicat᷑ ſi vo ałr.ſ. cũ ñ apꝑʒ ſñiatũ
nel li non eſſent teſtes male recepti:⁊æ ſi diceres
ſi teſtes ñ fuerũt mali ſñia erat ↄfirmãda uel cã
nõ erat ulteriuns exaianda. rñdet ipſe ꝙ prio pa
pa mãdat ĩquiri ð mał teſtibꝰ:qꝛ ex illa cã fneꝛat
appellatũ: æ illud ſufficir ꝓbare uit caſſet᷑ ſnia. ſʒ
illa cã ceſſite appellãs ad aliaʒ poterat hẽe recur
ſũ: cũ ẽt a diffinitiua appellaſſet ðᷣ appel.ↄſtitutꝰ
.F. fi. uł ex quo ſnia erat ſecuta:appellatio trabi
tur ad illã. vñ põt tũc alias cãs proſeqni ac ſi a
ln a appellaſſet im Ab. ¶ Agdueꝛte q ex dẽis
Jnn. ? Ab. pñt colligi tꝛes diuerſe ⁊ uarie lec.
pria ut v. ſi vo ⁊c̃. ĩtelligat᷑ qn ſnia nõ fuit lata:
tn reſtes fuerãt male recepti:æ tũc mãdat audiri
cãm.ſ.pricipalẽ. ¶ Scðdo põt intelligi qñ teſtes
fuerunt idonei.ſed iſte appellans nult aliã iniqui
tatẽ ꝓſequi:⁊ tũc oʒ diceꝛe cãm audiar.ſ. appel
lati. ⁊ oʒ pᷣlupponere ꝙ fuerit appellatuʒ a diffi
nitiua:ſʒ qꝛ iſte intellecius nõ vʒ qꝛ tũc papa an
te oia mandaſſet ꝛeuocari ſpoliationẽ factã poſt
ſententiã ⁊ oĩa attentata reuocari:ut in.c.nõ ſo
luʒ ð appel.li.vVj.⁊.c.ueniẽtes de iureinrã.qð ẽt
nideĩ̃ ſentire Jo. an. æ facit glo. in v. cõſtirerit:
f 5

Tertiꝰ itellẽs ꝛetẽtis eiſdẽ fns nõ in fuit appł
larum a diffinitia: quo caſu põt aliam cãm pro
ſeq qꝛ appellatio trahit᷑ ad diffinitinã ex quo ſe
cuta eſt. ⁊ hũc ĩtellectũ ſẽtit Ab.pꝰ Innoc.ſʒ nõ
ꝓcedit qꝛ appellatio ab iteꝛlocntoꝛia n põt iuſti
ficari niſi ex cais deductis expſſe i appellatione
uti cle. appellãti de appel. Er iputãdũ eſt ſibi q
nõ appellauit a diffinitina. ad hoc nide ꝙ leg. 5
nõ. ĩ cle.una de do. æz ↄtu. Quartã lec.ſẽtit In
no. ĩ alia glo.i.v.ſi vo audiat iſte ꝑ bnficium
ꝛcſtitutiois ĩ itegrũ:ut qꝛ ex aliqᷓ cã ꝓbabili fuit
abñns ⁊ ſic iudex ꝛecipit teſtes crioſos ↄ ab nitem
n piumacẽ. Sed hec le.non ẽ nueꝛa qꝛ ex ſola cã
appellationis iſte erat abns ⁊ ſic ea n iuſtificata
debuit proceſſus ualẽ. Et ex pᷣdẽis hẽs ſex. lect.
Muita lec.ẽ Hoſ.q młia iuolnit ⁊ ĩ effectu uult
ut expõat᷑ tex.ibi cãʒ audiatis.i.ſniam ↄfirmetis
ex quo appellatio nõ iuſtificat᷑:ſed hec lec.eſt ni
mis extorta:ut ẽt fatet Jo.an.nõ.n.tẽ audit᷑ cã
ſed ↄfirmat᷑ ſnia. Sae⸗ lec. ponit᷑ ꝑ eũdeʒ
Hoſ.ut v.ſi nero ĩtelłat qñ iudiceſ i nllo pꝛoceſ
ſerũt pꝰ appellatõem:ſed qꝛ detuleꝛũt appellatio
ni cognitio fuit ab eis abdicata ð ap.cum appel
larionibꝰ. li.Vi Et Iʒ Jo.an.dicat hãc lec.poſſe
admitti ego dico ꝙ diuinat. Itẽ oʒ itelligere ꝙ
ſolũ ĩtelligat facta dilatio ĩ caſu.v.ſi vo. Si.n.
itellat᷑ facta dilatio ẽt ĩ. v.pcedẽti tunc debuiſſt
papa.madare ut oia a pꝛĩcipio reuocarẽt᷑:qꝛ illi
co fuit ab eis abdicata iuriſditio.d.c.cũ appella
nionibꝰ.¶ Nonã lec. ponit Obi. nt ĩte kar iſte
.v.ſi Vo. ⁊c.qñ nõ ꝓbat ueritatẽ exceptiõis tñ
iuſtificat appellationẽ ꝓbãdo ꝙ obtulit: ſed nõ
fuit admiſſus:ut.d.c.iterpoſita:hãc in cffeciu tʒ
do. Au. ut.. dicã ſʒ eã ãpliet. Sed Jo. an.
hãc ipꝛobat:qꝛ ex quo inſtificai appellatio ex re
iectiõe ꝓbationis oblate nõ debuit papa iſtũ ar
tare ad ꝓbãdũ ueritatẽ exceptiõis:ſiẽ fac i. uer.
mãdamꝰ. o. an. põit decimã lec.ut ille uer.
ſi uero ñ aduerſet᷑ ad ſingulas diſiũctas oꝛonis
ꝓbatiões pᷣcedẽetis.ſʒ ſolũ reſpẽn ſũie: ut ĩtelłlat
qn teſtes nõ i donei fuerũt recepti. ſñia tñ n fuit
lata:quo cãu cũ iuſtificata eſſet appellatio dit ſe
cũdi ꝓcedẽ i cã pꝛicipali cũ ſubrogãt᷑ loco poꝝ
iudicũ .j.de appel.ut debitꝰ:⁊ ſʒ hũc telłcʒ ſilʒ
dõe riũ ⁊ adducit:ar.l.is qͥ ducẽta..nirũ.ff.de
re.du.Et hũc ĩtellcʒ ſẽtit Inn.i pꝛia lec. ꝓut eã
declaꝛaui:ſed do. An. hũc intelleciũ ĩpugnat:qꝛ
ner. ſi nero nõ aduerſabit tũc oĩbꝰ pᷣcedẽtibꝰ:ſic
deberet facer̃ oĩis diſpoſuio aduerſatina.vñ itel
ligẽdo ut aduerſet᷑ ad pcedẽtia tã reſpẽu ſñie qᷓ
reſpectu teſtiũ:ĩtellit hũc.vᷣ.ſi vo qñ ſñia ñ fuit
lata nec cõſtituit teſtes nõ fuiſſe idoneos.Et ad
ↄriũ õ foꝛmatũ ꝙ cã debuit tũc remitti ad prio
res iudices.Nndet ipſe ꝙ appellãs a grauamiĩe
põt pꝛoſequi appellationẽ reſpectu granaminis
tm. Itẽ reſpẽu iuſtitie tm. Itẽ põt ꝓſequi ntrã
qʒ uiã ⁊ reſpectu grauamis ⁊ reſpecin inſtitie.
Si proſequit᷑ reſpeu granamiĩs ſatis ẽ probare
grauamẽ abſq; eo ꝙ ꝓbat alꝛ iuſtiiiã:exẽplũ in
eo: qͥ appellauit ꝓpter pꝛobationẽ oblatam non

¶ De teſlibns.

admiſſã.ſatis.n.ẽ hoc ꝓbare ad iuſtificãdnʒ ap
pellatõem reſpẽu finis deuoluendi negocinʒ ad
ſuꝑiorẽ abſq; eo ꝙ ꝓbet vᷣitatem exceptõis:ut
.d. c. ĩterpoſita.ſi ꝓſequat᷑ appellationẽ ꝛeſpeciu
iiuſticie dʒ ꝓbare vitatẽ exceptõis:ſi ꝓſequituꝛ
ntrũqʒ admittit᷑ ad ꝓbaãdũ neritatẽ exceptõis:ut
ſic iuſtificet ex iiuſtitia:⁊ ſi ĩ hoc deficit põt illaʒ
iuſtificaꝛe ꝛeſpeciu grauamis ꝓbando.ſ.ꝓbatio
nẽ oblatã fuiſſe ꝛeiectã ⁊ ſic accidit h̊ fᷣm cũ.iſte
.n. pᷣſoyt᷑ narrauit ꝙ teſtes fuerũt crioſi:? ꝙ õ
eos excepit ? ꝓbatõeʒ obtulit ⁊ ñ fnit admiſſus
⁊ hec oia probaꝛ nolebat n ſolũ ad finẽ iuſtificã
di appellationẽ rſpẽn ðuolutionis ſ̊ et ad fineʒ
ↄſequedi finẽ excepnonis:ut ĩ futuꝝ dimitteꝛeĩ
ĩ pace. Jõ papa geꝛẽdo ſibi moꝛẽ pꝛio mãdat ĩ
qri ð iniuſtitia ntrũ teſtes fuerint cꝛioſi q conſti
to mãdat ut dimittatur i pace:ex quo deſũt alie
pꝛobationes:ut ꝓbat᷑ i.V.mãdamꝰ.ꝙ ñ fuiſſet
iſte ↄſecu:ꝰiuſtificãdo appellationeʒ ex ſolo gra
namie ſpꝛete ꝓbationis:ſʒ iterũ de cã cognoſceꝛ
tur. Si ãt iſte ðficeꝛet ĩ hac uia iiuſtinie papa ꝛe
dit ad niã gꝛauamis: ut cũ iuſtificata eſſet appel
lario exẽpta/pꝛobatõe oblata qð ſolũ ſufficit ad
ðuolutioneʒ cãe debeant iſti ſcdᷣi iudices cauſaʒ
audiꝛe:⁊ ſic pꝛocedit.v.ſi vo:⁊ hãc dicit eſſe ne
ꝛ lec.huiꝰ.c. Sed ceꝛte iudicio meo quãqᷓ; hec
lec. uideat̃᷑ pᷣma fronte ↄtineꝛe ueritatem:¶ñ ex
multis puto eã nõ pꝛocedẽ. Et pꝰqꝛ oʒ pſuppo
nẽ ꝙ h̊ fuerit iuſtificata appellatõ ex oblata pro
batione qð nõ puto uerũ:qꝛ ad iuſtificandũ ap
pellationẽ ex oblata pꝛobatione oʒ ꝙ ant iteꝛſit
realis probatio:uiputa qꝛ hebat ſecuʒ teſtes uel
inſtza ſʒ opi. Jo. an.i.d.c.ĩteꝛpoſita aut ꝙ dixit
ſe nelle pꝛobaẽ ĩcõtinẽti.J.modicũ tpᷣs ſᷣm opi.
ipſius do. An.quã ſẽtit h̊ ⁊ in.d.c.iterpoſita:et
uẽ probaꝛi i. c.lr̃as ð ꝛeſti.ſpo.⁊ facit.c.freques
ð reſii.ſpo.li.vj.quoꝝ neuteꝛ iteꝛceſſit h:ſed iſte
iactanit ſe tin ꝙ uolebat pꝛoba? ⁊ idẽ tacite fac
qʒ excipiens.il.i.ff.de excep.uñ non obtulit pro
bationẽ realꝛ nec obtulit ſe ꝓbatuꝝ icõtinẽti: et
ſic nõ põt dici ꝙ ex hoc index eum granauit:cũ
forte ex iuſta cã uoluit ſuã exceptionẽ admitter̃.
7 ꝙ ex tali iactatiõe nõ relenet᷑ quis ab onere ꝓ
bãdi vᷣitatẽ exceptõiſ: ꝓbat᷑ ĩ. c. exhibita ðᷣ indi.
7 ẽt h ſi a iſta bnñ põderet᷑ cũ nullibi papa fun
det ſe ſuꝑ oblatione ꝓbatiõis:ut j.dicã. ¶ Se
cũdo nõ plʒ hec lec. qꝛ B.v.ſi nero nõ aduerſat
oibꝰ pᷣcedẽtibꝰquod facit õ ↄpurgationẽ ſuam.
Ad lec. Jo.an.cũ.n.ĩ ueꝛ.mũdamꝰ nullã faciat
mẽtionẽ de obligatiõe ꝓbatiõis nec affiꝛmatiue
nec negatie nõ debemꝰ hoc ĩtelligẽ ĩ uer.ſi uero
q̃ uenit aduerſarine ad pcederia. Mã fſᷣm lec. ſuã
h mutaret caſũ:qꝛ loqret᷑ qũ fũdat ſe ſuꝑ ꝓbati
one oblata:⁊ iñ ð hoc nulla fit in tex.mẽtio.
Drerterea ⁊ foꝛtiꝰ ſi ꝓcedẽt iſte.v.ĩ ꝓbatione
oblata papa mãdaſſz ð hoc iquiri utꝛũ ꝓbatõeʒ
obtulerit:nõ.n.ẽ ſtãdũ ſimplici aſſeꝛtioni ꝑris?
tñ papa ſimplłꝛ mãdat cãʒ andiedam ſi res alłꝛ ſe

„

habẽr¶ MAlteꝛiꝰ Z hãc lec. facit ꝙ ipſe põit poſt

lec. Goff. in pcedẽti aꝛticulo: ubi dicit ꝙ ꝛciectõ

eatchcre
—
ii mer
en n eti

Itr a tss

, getRα
ſnrpin c, gian u.

17

N

nſtiigitii
chgumtieiin
Kenſkuftngeeeld
lN Tbiüinjmat
Wririninch. mn
Gfenmumn
iNsvaſted unelätn
rſſe Gntndihai
Grn tiinkpili nrtit
nlai nuurtkeimi
litrutrinitr am
GMnirei atpnise
Nenmmroheni donnusaiw⸗
lnticrſartci en anu
ltſcrtnimi meirbi⸗
Cnniniſ ftiicegnrni
ftnntttitoi icz uiit i
ifiitittenntäf ir
lfrinfünten Fnc
fintinnibn iin⸗
WN *M
Siine s

rde S
Ge .
mnigti tewuniei

ſe .
, .*
i A
en

ſiſaͤ lc al,
* ſe Noeell. ſ tirain Al
e Gucr up iß te
nr Airuni,Die.
Vuſſan ltu r lnen
bͦmo ninu iſifani n,
bens aobanoneoz ont ent
ormponn g bebat ſerc lesd⸗
nidirpoſin aic t
cönnen .ocicuths fmo.
goi ſennd din.d citerpoſune
Eis d n o Afuci freaves
W vor Neaunirutſithiſh ſte
ncuoſedn wd Ninaleini
3AA Ned o nnitpi⸗
Arnet drninſe Pdamp⸗ ohhn 4
Aaiqherbot wler tun d
ucn a voſoit ſi erehone⸗ niner.
deno relve; ns boſtee 0

i, ⸗ oſ pbaj cbibitd iudi.
Ne cpt, fon

1 u bii odeſt; ulbei e
obanone Obaniisin h E
be ce crb. Avero dnn
6 Afrit5 r aiofe in⸗
zatän⸗ en müdand Goliͤfudn
nicie, . tdis nec Affumande
,Xidclige n
Hvoc inclige verſin

eno cben 000. Pifnlrn

edetia.
verſarbede 4 gi fühi

cſüan bl lafun nn
dond ſeii ſen gui
Nen tn 3 cinſin/ zt
i ſenont 1
1dhl

ꝓba. oblate iuſtificat appellatiõem:niſi offerẽs
uolũtarie afſumit i ſe onꝰ ꝓbãdi neritarẽ exccp.
7 cficiat ĩ ea ꝓbãda:qꝛ tũc apparet iudicẽ enz
nõ granaſſe ĩ nõ admittẽdo ꝓbatõem non ↄclu
detẽ: ? ſic dicit ſe obtinniſſe ĩ facto qð ẽ nalð no
tãdũ ? nalo nõbile: qꝛ iſta iuſtificario ꝓcedit ex
pᷣſũptõe q̃ ceſſat apparete ueritatc i Sriũ.nt.i.c.
vitate manifeſta. viij. di. 2 lIʒ hᷣ ĩ iuſtif catõe lec.
ſue dicat do. M. ꝙ forie potat ꝓbare tpᷣe ob
late ꝓbatiõis ⁊ nõ nũc:⁊ ſic nõ cõſtat claꝛe iudi
cẽ eũ nõ grauaſſe.dico ꝙ ex quo ð hoc nõ fuit
Preſtatꝰ:ſʒ noluit nüc pꝛobare ſicut = tũc ⁊ ðfiẽ
ſatis pſumit᷑ ꝙ ẽt tũc defeciſſet arg. c.pntiũ.j.e.
? qꝛ ex pnti pᷣſumit᷑ circa pᷣterita. xxxiiij.q.ij.cũ
p bellicã ꝓpe fi. nõ. glo.in. c. ſcribã ð pᷣſũp. Iiẽ
ſic poſſet dici ĩ qʒ exceptiõe ẽt ſine ꝓbatõis ob
latõe:ut ꝙ forte tũc ipe exce.propoſite poterat
pꝛobari vitas:ſj ñ tẽ ꝙ ẽ falſũ.d c.iĩterpoſita:ĩ
pnutet geſibi ꝙ uoluerit i ſe aſſumẽ onꝰ pꝛobãdi
nbi non tebaĩ: facit ꝙ le. æ nõ.i.c.i.de reſtituri.
ſpo¶ Aaid g'dicẽdũ dico pᷣmo ꝙ ſatis pꝛoba
bilit por tẽri pᷣmiſſa opi. Jo. an. ut tora. lia ĩtel
ligat iuſtificata appellarione ꝓbãdo ueritatẽ ex
ceptõiſ ⁊z ueꝛ.ſi neꝛo adueꝛſet᷑ tãtis pᷣcedẽtibꝰreſ
pẽn ſũie. Satiſ.n. dici põt ꝛc alꝛ ſe hr̃e ſi ñ ẽ peꝛ
ia ut nrabit᷑ ꝑ iſtũ appellãtẽ. Ego pono aliũ ĩ
tellectũ magis claꝝ ⁊ lr̃e oↄſeraneũ. nt v. maãda
m itellat᷑ ut iacet q iuſtificat appellatio ꝓban
do ueritatẽ exceptiõis:qꝛ ſic erat neceſſe:ex quo
nõ ireruenerat oblatio ꝓbatiõis aliquo möꝛum
dcoꝝ.d.c.int᷑poſita ⁊ tẽ dñt oĩa attẽtata ruocãi
ac iſte pᷣſbr̃ dimitti ĩ pace ĩtelłe eſpẽu illoꝝ teſtiũ
cꝛioſoꝝ:poſtea ſeq v.ſi nẽo ĩ qꝰ papa mãdanit
ꝙ ſi res alꝛ ſe hꝛet vᷣberẽt iſti cãʒ audiz ⁊ fine de
bito fmiare:quẽ. uer.ĩtelligo qt᷑cũqʒ res ſe hẽ
at alf:ſʒ cãqʒ audiẽt æ detminabũt ſine debito.i.
Fm diſpõem alioꝝ iuriũ.nerba.n. gnalia reſcrip
ti diit ꝛednci ad fmios iuris:in. c. cãʒ ðᷣ reſcrip.
⁊ ꝙ ibi nõ. Inn. facit. c.cũ dilectꝰ vᷣ Dſue.⁊ ſic ſi
res aliter ſe hẽat q; fuerit narrata iuſtificata iñ
appellatõe cãm pncipalẽ audiẽt ⁊æ cidẽr. Si ue
ro alẽ ſe hoet ꝙ ẽt appellatio nõ inſtificat̃ cãʒ an
dient.ſ. appellatiõis ⁊ ſi eſt ſata ſdia eam ↄfirma
bũt: ſi feꝛẽda ꝛemittẽt ꝑtes ad pores iudices fʒ
diſpõeʒ iuris ut.j. ðᷣ ap. ut öᷣbitꝰ:2 ſic nullũ ꝛſul
tat Zriũ cũ.n. papa loqt ad qrelã appellãtis ñ
ueriſimile ꝙ uoluerit ius nouũ ↄdere:ſed qðᷣ
fuerit locutꝰſʒ iura iã ↄdita ſen poſita ⁊ ſic gña
lit᷑ locutus:qꝛ nolnit diſcurrẽ ꝑ ſingulos cãus ĩ
quibꝰhec cã poteꝛat eẽ ſita ſed ðdit mãdatũ gña
le ꝙ poterat adaptaꝛi oi caſui occurenti ne hꝛet
mãm iterum ſcribendi:⁊ uide ĩ ſimili bonuʒ tex.
in. c.ex inſinnatione ĩ fi.iuncta glo. in nerbo caʒ
audiatis.j. ð̊ ap.æ hũc pnto nex itellẽm hẽ. c. er
ſilet omne pꝛium pᷣm quem hoc.c.redditur facil
limuʒ quod ſolet difficile reputaꝛi:⁊ in neritate
eſt potius propter uarietatem lecturaꝛum quam
propter ſeipſum. Et ſic habes quos uluios arti
culos hiiꝰ. c. claꝛe expeditos. Müc nenio ad
gloſ.iĩ nerbo moleſtari quã ſerioſe omiſi:ut con

cis uenire nõ pnt: index mittit ad eos ut h̊ z.d.
F

texeret᷑ meliꝰtota m
pa mãdat iſtũ mitti

ã pcedẽs:qᷓ glq̃rit quia pa
i poſſeſſiõem 2 miſſuʒ deten

di: nũqd qᷣʒ delegatꝰ poſſit non ſolũ i poſſeſſio

nẽ mitte. ſed ẽt miſſũ

tueri ſoluit ponẽdo duas

opi. Qan. dixit ꝙ non poſſit defẽdẽ miſſum mii

ei ſpecifice mãdetur:ut h̊ T.

nu. rõnes ſũt ĩ gl. æ nide gl. i. c. ij. ut .lit. n. ↄteſ.
iĩ gl. i. ar. i. c. i. de do. 3 Otu.i.gl.ij. pleniꝰ. p doc.
7 glo. i. c. qrẽti de offi. dele. quorum nõnulla po
nit do. An. H. ſz ego remitto te ad ibi nõ. quia

mã melius ouenit dẽo c. qrẽti: tũ qꝛ hoc. c.ſalis
oneratũ mã ſua:⁊ hec ſit finis.

qui teſtiũ. Taſus. Judex

mittẽ dʒ exaia
torẽ diſcreiũ ad teſtes recipiẽdos qui
ad eũ ↄmode uenire nõ pnit 2 nõ diuidit. H.
prio ar.ꝑ locũ a ſpãli ꝙ teſtes regłaruer pnt cõ
pelli:nt accedãt ad pñtiaʒ iudicis.uide cðᷣ qicaz
plene. j. e. cũ cauſaʒz. ¶Ho. fo qᷓttuor qᷓitares
pſonaꝝ a cõi rła xceptas vʒ nalitudina:ios.ſ. ĩ
firmos ſenes debiles ⁊2 pauꝑes. Et nõ bñ ꝙ iſti
non ſumpkłr excipiuntur: ſed ita demum ſi tales
ſint ꝙ; ad pñ iam iudiciſ omode accedere n peſ
ſunt. 6. uſtimo ꝙ articulus receptiomis ie
ſtium eſf delegabilis. nide tex. cũ glo. in cle. una

de offi. dele. qro nũquid hoc ꝓcedat i cã

crſali:doc.h cõiter tenẽt ꝙ nõ ſz ti in cimili. kac
qð nõ.ð indi.at ſi clerici in glo. ij. æ i. d. cle. una
dic hoc pꝛocedeꝛe regulariter:ut in aut᷑ apðᷣ eo
quentiſſimũ. C. de fi.inſtru. Si autẽ tał E iudex
quẽ nõ decet ire ad domũ teſtiũ ⸗ teſtes iia gra
uãtur: ut nõ poſſint accedere ad pñtiam iudicis
poterit tũc iudex mittere ad eos: lʒ cã ſit criais
nide tex.cũ glo.iĩ.c.mulieꝛes d iudi.li.vj.¶ Sʒ
qro nũquid bis caſibꝰ quibꝰ mittit᷑ ad deſ te
ſtiuʒ dʒ ꝑs adueꝛſa citari:ut uadat ad domũ illo
rũ ad uidendũ eos iuraꝛe. Mar. in. ſ. ad egregi
as ꝑſonas.ff de iureiurã. ꝙ ſic ꝑ.l.gñalr. C. e.
qð ſatis plʒ qꝛ iura ĩ hoc loquunt᷑ gñołr. S. e.c.
ij ⁊ qð ibi nõ.dicit tñ ibi nnũ nõbile dictũ poſt
HBGull. ꝙ hoc fallit ĩ młiere qᷓ poterit ĩ domo po
nere ꝑte nõ citata:q̃ſi ſit inboneſlũ Ptem iꝛe ad
domũ mulieris.hoc ẽ ſatis equũ. Sʒ de rigore
iuris nõ admitterẽ:ſicut enim ad eã mittit̃ nota
rius ſeu alius delegatꝰlegatus ut in. c.mulieꝛes
Palle. ita 7 ti: qꝛ tractat᷑ de pᷣiudicio ſuo:iõ lici
tũ eẽ dʒ. ¶ Oppo. ? uẽ ꝙ n ſolũ ad iſtos de 4
bus i tex. ſʒ ad alios mitti dʒ: ut ad als egꝛegias
27 honoꝛatas ꝑſõas. d.l. ad egꝛegias. Sol. gl. i.
fatet᷑ Zriũ ⁊ ideo ſupple ad lr̃ain ꝙ et ad has ꝑ
ſonas mitti dʒ. Itẽ ſi pſõe ſũt abntes bʒ index
aliud ꝛemediũ:ut ſcribat iudici ſoci qᷓtenus illos
recipiat ⁊ atteſtatiões ꝛemittat 8. fideiuſ. ↄſtitutꝰ
cũ alijs iuribꝰalle.in.gl.& duerte duo enim
bic tãgũt᷑.pꝰqũñ teſtes ſũt t ſoco indicis:ſed excu
ſãt᷑:ut nõ neniãt ad iudicis pnitiã. ¶ Scdo qn
ſũt abñtes.circa primũ ſi omode ad pñtiã iudi

an. diẽ ꝙ ante ſñiaʒ
ſꝑ põt:ſed pꝰ ſniam ourat ſua pfas uſqʒ ad an

¶ Sicnt nobis. “
nen iell
ian ge
c. mulieres. Si at pũt nenire: ſed eos no decet ſic ꝓpᷣe loqt palle. v. teſtiũ ad idẽ. . iij. ff. e. Nic. aue ie,
pꝛopt honoꝛc ꝑſone ut qꝛ ſunt bonoꝛte ⁊? egre dat aliũ intellectũ ad lr̃aʒ. dicit. n. laʒ poſſe itelli 4 kier ach⸗
gie ꝑſone tũc glo. nẽ uelle: ut idẽ: ſed Jo. an. H de ꝓducẽte cum ẽ pauꝑ:ita ꝙ non põt teſtibus 1 nmanic Gbe
. poſt BGoff. 7 i. c. ſignificauit de offi. oꝛ. gl. ij. diẽ nẽturis expẽſas miſtrare: ut tenet. iiij.q.iij.uẽtu ſin idnn tdn 4
ꝙ de gůa mittit index ad egregias ꝑſonas. non ris ⁊ ĩ.c.ſtatutũ ĩ fi. ð reſcrip.li.vVj.nec ipi tenet anne⸗ iuun
it renet ſi nõ uult ꝑ.l.ij.ff. quis oꝛ.i bo. poſ. .ſeꝛ. neniꝛe expenſis ſuis.meꝛiio mirtiĩ ad eos.hec ti . S
F. ſi pſes. Sed cere ille tex. boc nõ ꝓbat. æt lec. ẽ ipropa. Er ipe VWinc. diẽ ꝙ iudex oꝛdian?
ĩ Sꝛiũ lacit tex.i.d.l.ad egregias ubi ponit᷑ vbũ dabit expẽſas. qꝛ teneĩ pauꝑibꝰ ꝓuidẽ: ut ĩ aut.
D oʒ:puto ſic dicẽdũ ꝙ ſi ẽ talis cã ĩ qua teſtis de 8 mã. pᷣn. F. ſic tibi ⁊. . de exceſ. pla.c.ſiẽ uniꝛe.
beat deponẽ ĩ pñtia indicis puta crialis uł ciuil Aliud foꝛte ĩ delegato in q ſatis ẽ ꝙ nil exigat
ardua ? tũc potiꝰ dʒ ire egregia ꝑſona ad pñtiã 3 uita ⁊ ho.cle.cũ ab oĩ.⁊ vide 8 b“ qò nõ. i. d.
iudicis q; eõ.ar.ĩ.d. .ſi pſes niſi nen ſibi facẽ c.ſtatutũ ⁊ qð dixi in. c. oliʒ. ij. ð nſo⸗
geazʒ nel ſit mulier: ut. d. c.mulieres. Aut ẽ cã in DCLaus. Conup
qᷓ nõ ẽ neceſſe ieſtẽ ire ad pñtiã iudicis ⁊ tũc iu Icut nobis * ti et ꝑiuri ad te
dex dʒ mittere ad egregias ꝑſonas. d. I. ad egꝛe ſtioniũ ñ dñt admitti ita cõit ſummãr
doc. Sed hec ſũmatio nil noni affert cum totuz

gias: ⁊? dicit gl. i. d. l. doctõeſ dici pnt egregie
pſone: vñ eis ſcribit egregio 2¶ Idẽ de pᷣſbꝛo coꝛpus iuris ð h plenũ ſit et maxie in.c.ieſtimo i
ur diẽ Sope.i ti. ð teſte. F. ſeq? V. qd ð pᷣſbꝛo ubi . niũ. . e. ⁊.xxij.q.v. ꝑunli:ut ꝓbat ꝙ ſeml piuꝛ Gi a
ẽt diẽ clicꝰ qᷓ ꝓducit᷑ ĩ teſtẽ coꝛã ſeculari ñ inurrat ñ dʒ apliꝰad inꝛamẽũ admitti: niſi ueniat in ſuũ Eeir
coꝛã eo ſ coꝛã epo. Et dic ꝙ eẽt coꝛã eo uel illo piudiciuʒ: ut in. c. cũ in eccka de ma. ⁊ obe? Ego elic; V d
vo lũmo tex. ut põat cãum ſingularẽ fm lec. q; Gr ukr

cui ipſe ↄmiſit depõere dʒ 7 nõ coꝛa ſeculari.ui
de bonũ tex.cũ gl. ĩ. c. ;. xiiij. q. ii. De fo ſcʒ .teneo: ⁊ ſic retractãda ẽ ſmia ſi ↄſtat es fuiſſe ad

ũ cãʒ. Ded qri latã ad dẽm coꝛiuptoruʒ teſtiũ. p põitur oſulta Pi

cũ teſtes ſunt abntes dicã.j.eo.cũ
tur nunqnid ſenes ſint ↄpellẽdi ad ferẽdũ teſtio tio. po diſtinguẽs rnſio ⁊ fʒ mẽébrũ diſtictionis 6ninin
niũ gl. ↄcludit ꝙ de iure ciuili nõ ↄpellũt. ſecꝰ ð ibi ſi vo. pꝛimũ ibi ſuꝑ qꝰ. CWMS pꝙ ſi teſtis Futrunlen
iure canonico rõne pcci. Et nõ. b hãc gl. æ uiᷣ dixit unũ ĩ indicio ⁊ ↄrium eiꝰeỹ iudiciũ ſtat᷑ pꝰ . r 1,A in
qð nõ.ꝑ Ho.i.c.i.de teſti.co. JSed ro 4 di Dicto nec ĩficit᷑ pᷣmũ ꝑ ſᷣm Zꝛiũ maxie ſi ꝑ pᷣmuʒ itmul minn
cunt᷑ ſenes. ſo. dic ꝙ gñałꝛ dicũt ſenes a quiqge ſnia lata ẽ: ut hic aꝑte ꝓbat⸗ fac.l.gñalit. C. ð i ſinitli⸗
ſimo ãano uſqʒ ad ſeptuageſimũ abið ĩcipit ſeniũ nõ nu. pe.⁊?.c.ꝑ tuas ð ꝓb. nõ. Dar il eos. ff. n mian
z decꝛepita etas: ut nõ.gl. in ꝓhemio ſexni li. D 8 fal. ubi ad hoc allegat iſtũ tex. ¶ Mõ fo ꝙ te D ug liprtwnt
quo ad caſũ nrʒ dicunt ſenes maioꝛes ſepiuagi ſtis coꝛuptſeu falſũ deponẽs non ſoluʒ punien ͤ rnst
ta annis qꝛ ante nõ excuſant᷑ a muneribꝰ æ tuteł dus ẽ de ꝑiurio ſeu falſitate: ſed etiã de oĩ eo ꝙ nundh w 16
2 ſiłibꝰ:nec ſufficit ꝙ ſint in. lxx. ſed ꝙ ſint maio ex depoſitiõe ſua ĩique pꝛo ceſſit:qꝛ qͥ occaſionẽ ecnnl ert .
dãni dat ⁊c. ut in gl.æ nide bonum tex.huic con UucemcN
itmuͤͦrii lm

res: ut.l.maioꝛes.ff. de iuꝛ.imu.ꝰ uide bonã gl.
iiij. a iij. inuiti. ceſſane erso neceſſuate maioꝛeſ cordãtem in. c. uno ð cuſto. eucha.et glo. in rla raccgdlint:
ſi ,Ainoolben,

.lxx. ãnis n ↄpellũt᷑.teſtificari 2 ceſſat tũc pcẽm. iputaꝛi ð ꝛc. iu. li. vj. Et diſtigue ut ihi 2 boc ꝓ aht
2æ porerũt uti pꝛinilegio: Si ãt nolũt ſpõte teſtifi poeat ibi adulterio. uno pluꝛibꝰue. ð ʒoibi di giniogufin mn
cari nel ſubeſt neceſſitas fua ĩ eis. b.c ¶ Oopp. ligẽter inqꝛẽdi ſũt ⁊c᷑. ꝙ nõ credit᷑ teſti qui pꝰde ſintüniufalr
2 uĩ ꝙ lʒ ꝓducẽqꝗꝰ ĩ teſtẽ ſit pauꝑ: nibilominꝰ n poſitionem dicit ſe corꝛuptũ fuiſſe. allegat. n. in. Grcmigmnft
dʒ ad eũ mitti: c poſſit ſe ↄfert᷑ ad iudicẽ. So. umnilentüm

ſin ie 2 pitudinẽ ſuã: ⁊ iõ merito nõ ẽ ſibi credenduʒ: ut
gl. ultia ꝙ foꝛe ueꝛecũdat᷑ accedẽ: qꝛ als nobiliſ in. c. i. ð confe. cum ſi. ¶ Mõ ibi adulterio uno
ſeu pſona honeſta =. Et nõ bn gl. ut panꝑeſ: als pluribuſue ⁊c̃. ꝗ; onlahebwnton

Et no totiẽs ↄmitti᷑ adulteꝛiũ quo
ꝑſoe nobiles excuſent a müerib publicis: ꝗͥ ba tiẽs copła iterat᷑.lqʒ iteꝛ eaſdẽ pſonas. ð qbuide ingommtiml
l̃ explicãda ſũt: ſi ꝓpt᷑ pauptatẽ ſiqr in domibꝰ. bonã glo.i. c. immitaꝛe. vj. q. l. diſputat: nũqᷣd porii doinidimn
Sed 5 hoc ?9 tex. oppo. uẽ.n. ꝙ pauꝑtas N

e 2 ex. oppo. d? pauꝑta totiẽs pniam ageꝛ debeo de fornicati.quotiens hune
repellat a teſtimonio.ij.q/i.l pꝛimis.⁊.iiij.q.iij.

110. vꝛ 1 ↄmitto foꝛnicationẽ cũ eadẽ mulieꝛe ? cõcludo
ſi teſtes. ſol. gl. ꝙ OPriũ ꝓcedit in ſuſpectis. Mõ.

1 din e. 0. ꝙ ſic: ⁊ bñ facit ibi tex.ad idẽ nide bonũ tex.in
bñ glo. ꝙ pauꝑ als honeſi/nõ repellii a teſtificã c.ad apłce de re iudi.li.vj.v. deieranit ubi ꝓ
do imo hʒ pꝛinilegiũ nt ad eũ mittat᷑ ſi uerecun

Sn 1 nitat bat᷑ ꝙ totiẽs cõmittit ꝑiuꝛiũ quotiẽs nenit ↄtꝛa
dat᷑ exire ꝓpter nimiz haubiate idẽ ꝙ bec gl. inꝛamẽtũ: ? idẽ. ibi nõ. Aꝛc.⁊ idẽ nõ. Jo. an. et
qʒ et gl. i. d. F. ſi teſtes. V. teſtiũ: ⁊ uide ĩ ſpe.e.ti.

4
eE

Rraltuiimice

. nide ĩ ſpe. ð ſen. ꝓla. S. ſpẽs ãt ſeqt. v. ſzʒ pone.
Agduerte iñ qꝛ Tan. vꝛ hiĩ HBGlo. i. qrit q;tam pñiam dʒ qs agẽ de piurio. immr 5
1 miii

F. i. V. ilẽ ꝙ ẽ pauꝑ.
relligere iura repellũt pauꝑem a teſtificãdo in ſndet ꝙ. vij. annis ꝑ. c. quodcũqʒ.vj. qi ſz di ſirins
criali. Et idẽ dicit ĩ accuſatõe qui repelliĩ pꝛetex ces m hec eadẽ pnia iponit ꝓ quolʒ pcco mor echnndli
Pprlamn

Nrde.

u pauꝑtatis. ij. q.i.ĩ pꝛimisEgo nõ nideo cãz i neeeiPifn he⸗ z
ddit teſtem ſu dos durioꝛẽ pñiam arbitrabiĩ infra iſtud ſepiẽ
uuNdhöͦiſtin ig⸗⸗

reſtringẽdi illa iura. pauꝑtas.n.re
ſpectũ: qꝛ tiet ne fuẽit corꝛupt ex pꝑie ꝓducẽtiſ niũ qð iiũgiĩ ꝓ ꝑiurio ꝙᷓ ĩ alio delicto nam pꝛo
q cã militat et iĩ cã ciuili. puto at pauꝑẽ admirtẽ piurio poreꝛit iiũgẽ ei ui ieiũet bis in ſeptimana bonmnlei⸗
dũ i reſtẽ: ſed index ſm qitarẽ ꝑſone ⁊ qnãtitarẽ = tot paupes tcipiat.nõ õt ſic aſpe arbitꝛabit in Gbnnagiſnn N
cqe aꝛbitrabit eta fides ſit ſibi adhibenda Et alijs mioꝛibꝰ delictis: ? an neceſſe ſit ut ꝓ quo nttnncnn
ettrin ern⸗

ön

hiebi Pe dacz
dAudr n nule i⸗

8tic Aamiif öec

irea i plcg
rc p do mnnininid

.—. . .
in Paupib Puſcigir
aiſriogroin ſuise

ſeni idirad nin inn cf ſnni

Bi Nenninn Noni afem un on
unsöbeenü ſta nmne in aſine
t⸗mi g N ponlint pbf ſaf 1
Melnmiüninmninmen
. en niuint Ueniar in ſui
Gnzm na Gin talnde m dobe,
in un Nnim ſenmni fn lc
dn Ke tenmnidi finſ Rnei ſuſe
Mdin orNorcti Pölnn gn
6 Aimeni iſo 1 mebri ifivns
ſo gini biſig oni i⸗
miiidootiima uſii io
ra mi onuiu n
rr r urtelgile.
tevoo rl Abl.
or lur ifier Mvt
ſakli pones ſon olpnien
inoſafiineſcl idt
deſorigre Poclircradeelini
min lrtidebononter aicn
ncunO d aſd euchne goin
1il Erdſigu ut D

noio od . W),
ihſirdig SCl htekid
Anderſemmiiiſe ahnn
iehenin
ſiodolenorn
(Möidonen
ee zz omini Gutenucn

lones Aoi
mad. . manligonadd⸗ 1
copla eſa. i lgdiſpotgtiig

anns ee . . Aing on,
1 ſtsniſt⸗ numid
lg iter

libet peccato moꝛtali agat pñia ſeptẽnal.dic qðᷣ
ſic niſi pſoꝛ aliter artet tps ꝙ põt cũ pnñie ſint ĩ
arbitrio ſacerdotis. uñ glo.nõ.i.c. ſũt plures 6
pe.di.iij. facite. deꝰq: ð pe.= remiſ.⁊ de pe.di.i.
mẽſuram:et młtũ põt ſaceꝛdos ĩdulgẽ ẽt 5 iuſta
pnia:ut ĩ.c.quem penitet de pe. di:i.Et.q̃d ſi in
in itreĩ nide glo. bonã in. d. c. menſuram.
Glol. ij. colligit ꝙ ſi aliqd ĩputat᷑ alicui: oia
ſibi ĩputãt q̃ ex illo ſequũt. Op.de.c.inebriaue
rüt xvi. q.i.nubi dr ꝙ filie Loth iebriauerũt euʒ
2 ſe poſtea imiſcuerũt ei ignorãti qͥd agẽt qᷓ ꝑꝑ
culpãdus fuit Loth nõ ꝙtum ille inceſtus ſit ſed
qtum illa ebrietas mereret᷑ Et ſic ẽ probaꝛe il
le tex. ꝙ malũ iceſtꝰñ iputat᷑ ei Iʒ ꝑuenerit ex ma
lo ebrietatis Glo. hoc ſoluit ꝙ pᷣmum malum
non aggrauatuꝛ per ſequens ſed de utroqʒ pũit
MHöõ.ex hac glo.unũ intell eciũ ad illð.c.nt com
mittẽs delictũ in cbrietate: Iʒ nõ credẽt deliciuʒ
punit de ebrietate ⁊ de alio delicto ↄmiſſo.hũc
intellectũ poit ẽt gl. in. d. c. incbrianerũt: - addit
duos alios. (Seruins ut puniatur ibi ð in
ceſtu:ſed nõ Im qtũ meꝛetur ſi ex deliberatione
peeſſiſſet: ¶ Tertius intellectus ẽ ꝙ nullo mõ
puniat de inceſtu: ſed tin de ebꝛietate q; ẽ uẽiale
pecẽ: ut ur̃ tex.nõ.in. F. alias ea demũ. xxv. di.
S de hoc ultimo dic meliꝰ: ut nõ. in. c. cleꝛici ð
ni. æ ho. cle.?⁊ ꝑ Aꝛchi. xxxv. di. c. ſexto die pꝛo
Fo itellectu uide bonũ tex. in. l. oẽ vᷣlictũ. .6 ſe
iebriauit. ff. ð re mili. ⁊.l.reſpiciẽdũ ĩ fi.ff.ð pe.
ubi pʒ ꝙ punit᷑ ð ðᷣlicto commiſſo ĩ ebꝛietate: ſ
pena minuituꝛ un pꝛo homicidio nõ punituꝛ pe
na mortis: ꝙ bene notabis ? ſatis hoc põt pꝛo
cedẽ ĩ oĩ delicto:ĩ quo uere reqrit᷑ dolus q excł
dit᷑ ꝑ ebrietatẽ. fac.l.i.ff.de ſica. Et diſtigue ad

mom ꝓut nõ. Har. i ſili in. l.q nerna ff. gepoli

ti ⁊ ꝑ do. An. in. c. cognoſcẽtes ð ↄſti.¶ Mlt̃iꝰ
op. tex.ĩ eo ꝙ; uĩ facẽ d;iam. utrum iſti diuiſi
pꝑ ſũiam trãſiuerũt ad fᷣa nota ł ne: nã idiſtincte
dʒ ſnia retractaꝛi ex quo ↄſtare põt eccleſiã fuiſ
ſe deceptam. . de re iudi. tenor ⁊.c.cõſanguinei
Blo. penlc. fatet᷑ Orium ⁊ ſupplet ad tex. maxie
Jo. an.dicit hoc dictum glo. ꝓcedẽ ſi ꝓbaꝛeinꝛ
falſitas priorum teſtium. ſed iſte tex. loqt de coꝛ
ruptione tĩ ideo facit d;iam utrum tranſiuerũt
ad ſcdᷣa uora łnõ: Et ſequẽdo ⁊ limittãdo opio
nem ſuã i. c. lʒ. ð. ð ꝓba. dicit ꝙ rlariter nõ ſuffi
cit probare coꝛruptõem pꝰſniam ad effectum ꝛe
tractãdi ſñiam q̃ſi ꝑ hoc nõ ꝓbet falſitas. de q
Iñ dic ut plene dixi in.d. c.lʒ.ſed i cã mꝛimõiali
qꝛ ſñia nõ tranſit in rem iudicatam ẽ diſtinguẽ
dum ut colligit ex text. ut ſi non tranſiuerit ad
alia uota reuocet᷑ ſũia al ſecꝰ ⁊ ira putat ĩ qualʒ
ſnia qᷓ nõ hʒ uigorẽ rei iudicate:utputa ſi ab ea
fuit appellatum cum hac opiniõe tꝛanſit hic do.
An. ſed glo iſtam ſequitur do. Car. qꝛ bec ſen
tentia nõ trãſit ĩ rem iudicata ſic nubẽdo
alijs commiſerũt adulteꝛium. bec non eſt ſuffici
ens ratio ad impugnanð dictum Joann. and.
Sed procederet ubi clare ↄſtarer de eꝛrore ſen

tentie ſed per ſolam corruptõem nõ ꝓbai faſi

(Se teſtibus.

tas m opi. Jo. an. i. d. c. / ¶ Ego pono tꝛes i
tellectꝰ ad hoc.c. pᷣmus ut ſufficiat ꝓpare ſolaʒ
corruptionẽ ẽt ad effectũ retractãdi ſñiam: qꝛ p
ſumptio eſt ꝙ corruptus falſum dixit iuxta opi.
Hꝛr.i.l.diuus.ff. ð re iudi. dixi ĩ. c.ʒ pall Et
hoc vr̃ ꝓbare hec ſia ubi papa ſolũ mãdat iqui
ri ð coꝛuptõe ut pʒ ĩ ver.ſi ueꝛo. Si aũt ex coꝛ
ruptõe nõ pᷣſumeret᷑ falſitas nõ retractaret̃ ſñia
t ſi ad fa nota nõ tranſiniſſet. eade eꝛgo ratio
militat in illis tranſeuntibus ad fᷣa nota: ? ꝙ pP
ſumatur falſitas ẽt qni trãſiuerũt ad fa nota pʒ:
qꝛ teſtibus imponitur pnia de ꝑiurio ⁊ ð adulte
rio uno uł pluribꝰ quibꝰ cãʒ dederũt.⁊ ſic pꝛeſu
mitur ꝙ dixerũt falſuʒ alias nõ dicerentur adul
terium ↄmiſiſſe tranſeundo ad fa uota: æ q' ad
pñiam iſtam imponendaʒ de adulterio pondera
tur: aut tranſiuerunt ad fᷣa nota. (ess intel
lectus ẽ ut diſtinguatuꝛ utꝝ pecunia fuit data:ut
diceretur falſũ: uel ut ſimpłr diceretur teſtimoni
um. prio caſu ſufficit ꝓbare ſolã corruptionẽ pᷣ
dicto mõ interueniẽte ſo nõ ⁊ pꝛo hoc ſatis fa
cir iſte tex. abi ponderat᷑ ꝙ iſti teſtes dicebant ſe
corruptos falſum teſtimonium peꝛhibniſſe ⁊ ſic
poſſʒ moderari pᷣcedens lec.⁊ diciũ Har. plus
tñ mihi placet dictum precedens. ertius ĩ
tellectus ur reuocet ſnia ꝓbando ſolam corrup
tionem qualitercunqʒ ſit illa ſñia peꝛ rõnem po
ſitam in fine lirtere dum dicit ſententiam reuocã
dam quia teſtimonium illo cuʒ ſint peꝛiuri nõ
eſt aliquatenus admittendum. pondera eꝛgo ꝙ
tex.in fi.dum ponit rõnẽ decidendi non fundat
ſe ſuꝑ falſitate ueꝛa uel preſumpta: ſed tin ſuper
periurio: quod ex corruptela pꝛoceſſit cum inꝛa
nerunt ꝙ non precio ⁊c̃. ſupra eo.quotiens te.
nõ. j. e.frateꝛnitatis:⁊ nõ. ueꝛbum in fine poſuũ
(aliquatenus per qðᷣ nidetur inferre ꝙ diciuʒ
periuriorum non deber habeꝛe effectum ſuum
ſi conſtat eos eſſe ꝑiuros ante ſniam ſiue poſtea
hic enim retractatur ſententia: quia conſtat illos
ad quorum dicta lata fuit ſententia fuiſſe periu
ros quaſi ſententia lata fuerit per probationes
reprobatas:facit quod legi.⸗ nõ. in. c. ij. ð pur.
uul. Et cum hec ratio in fine poſita ſit geneꝛal
dicã diſpõnem huius.c. procedere ſiue ſententia
ſit talis que tranſeat in rem iudicam ſiue non. at
tendenda eniʒ eſt ratio que extendit ⁊ reſtringit
dictum ad limites ipſius rõnis.l.cum pater H.
dulciſſimis.ff. ðle. ij. . c. itelligẽtia ð v. ſig. nõ.
Pyp. iĩ re fi. ð re.iu.li.vj.?⁊ Cy. i.l.nõ dubiũ.C.
ð leg. ⁊ h lec.młiũ mihi plʒ ex qᷓ gñalr poſſſ ifeꝛ
ri ꝙ ſñia lata ad dq; eoꝝ q̃ ſt ꝑiuri nẽit ꝛtꝛactã
da lʒ ex pꝰfco ↄſtat eoſ ꝑiuꝛoſ eè ſaltẽ qñ piuꝛiũ
fuir omiſſũ.i eadẽ cã ut hic fuit.Ex dictis Inn.
colligit aliꝰ itellẽs ꝙ, ex ſola cõꝛuptõe poſſit agi
Ʒ ſeꝑatos ut reintegꝛẽt mr̃imoniũ ꝑ bůficiũ tm
reſti. ĩ ite. ul ꝑ ↄditõeʒ ex canone:qð dicit ꝓcedẽ
&t ſi trãſinerit ad fa nota.Et ad tex. ſupplet ma
xime:dicit tũ ꝙ eo cãu aget᷑ cũ maiori maturita
te ſeu cũ maiõi diſcuſſiõe ꝓcedet᷑ qᷓ qñ ꝛes ẽ ite

gra. Mõ hẽ ĩtellqʒ qͥ indicõ meo ñ ↄgꝛuit ꝛ0i be

.c.ſicut pꝛecedens. Mico. ab. g
,Z ſuſ
Eniens ad nos. caſuj
( crimis ? mũeꝛis n teſtificat᷑ ẽt ĩ cꝛie ſi
monie:⁊ uniꝰ teſtimoniũ nõ ſufficit ad cõdẽnati

onẽ.pꝰ põit pentionẽ pᷣſbri. ſo illã exandir.ibi 27
nos. ¶ M. pio bonũ. ar. ex lia ꝙ parochiani
admitiũt᷑ ad accuſandũ ⁊ teſtificãdũ 3 rectorem
cũ agẽ crie ciuilit᷑ æ facit ad nõ. S. e.c.ex parte
ade. 5. o ſimoniã cõm ti non ſolũ cũ pro
tpali obtinet᷑ ius mere ſpũale: ut eſt iſtitutio nel
electio. ſed ẽt cũ obtinet᷑ ius oↄnexũ ſpũalibꝰ: nt
ẽ pñtatio quã fac pochianꝰpꝛonꝰ.iſti.n.pochiãi
habebãt ins pntandi ⁊ receperunt illã pꝛomiſſio
nẽ pro pntatione fiẽda.aliud.n. ins laici nõ poſ
ſent hůe gᷓ de elec. mafſana. z. c. ſacroſancta ⸗
in iurepꝛonatꝰ cõmittat᷑ ſinonia.uide bonũ tex.
in. c. pterea. S. ð trãſac. ¶ Hõ.tertio ꝙ ſimõia
mirtit᷑ nõ ſolũ dãdo tpᷣale 20 ſpuali: ſed ẽt in
remittẽdo debitũ tpᷣale C q ifert̃ ad id de

quo ĩ gl.ꝙ remittẽ idẽ ꝗð dare.l.quin eiiã. ff.
de calũ. as wi ↄſueuerãt pꝛo bnficio dare
⁊c.ꝙ parochiani pnit ↄpelli ad ſolnedũ qð dare
cõſueuerũt pꝛcſbitero eoꝝ. Ex quo nõbilꝛ ifert᷑
ꝙ donatio alicuiꝰ rei multo tpᷣe ↄtinuata ĩducit
i ecclia obligationẽ ĩ futurũ:ut ſingulis anis ſic
donet᷑ moꝛe ſolito.facit optie.c.ad apoſtolicã ð
ſimo. ⁊ nide oĩo qdðᷣ nõ.i.c. ꝑuenit de cenſi. ubi
plene dico maxie exaiando dicta Har. i.1. cũ de
in rẽ uerſo.ff. ð nmie ret n ſbl pꝛo bñficio
⁊c.ꝙ nbi eccła nõ hʒ ſufficiẽtẽ dotẽ ad ſuſtẽtati
onẽ᷑ pᷣſbꝛi:licite dãt pa:ochiani loco bificij aliqᷓ
tpᷣalia ꝓ adminiſtratiõe dininoꝝ q̃nimo ad hoc
pnt ↄpelli iny nõ.i.c.oĩs xpᷣianꝰ de ↄſe.di.i. q8
itelligo qn ſacerdos neſcit alr̃ nitã ducert̃ ał ſecꝰ
ar c.clericꝰ nictum. xci.di. æ. c.i.de cele. miſ.
Hõ.·uliio ꝙ ĩ crie ſimonie ẽt cũ agit cin i reqᷓ
rit plena pꝛobatio. vñ nõ ſufficit unꝰ teſtis ẽt ũ
pᷣ ũptiõe ꝗᷓ oꝛit᷑ ex dicto alteriꝰ qui fuir licti pti
ceps:nec dat᷑ iura mtũ i ſupplementũ ꝓbationis
cũ cq ſii nõ lenis.ad hoc qdð nõ.gl.i.c.tam ſis.
J. eo.nbi aliquid tãgã i. c. fi..de iureiur.? ꝙ ex
gicto de ſe ↄfeſſi oꝛiat᷑ aliq̃ pſũptio tʒz expſſe hic
Inno. qd nõ. p his q̃ plene dixi ĩ.c.i.S. ð ↄfeſ⸗
S; n qd ſi pᷣſbꝛ remiſſionẽ feciſſet poſt pñ
rationẽ ſeu electionẽ. So. dicit Jo. an. ꝙ tẽ no
fuiſſet ſimonia: nõ in naluiſſer niſi ad uitã remit
tẽtis allegat de rrãſac. de cetero 2 de dona. c.ij.
hꝰdico uex niſi pꝛiꝰↄueniſſet ut reciꝑet᷑ ⁊ eligẽt
pꝛomittẽs qð poſtea faceret remiſſionẽ ðᷣ qꝰ við
rex.i. c. oꝛtaloꝰ. viij.q.iij.æ nõ.dictũ Jo. an. ꝙ
ſacerdos põt aliqdᷣ debiiũ ecclie remittere ĩ uita
ſua:⁊ hoc itello qn ↄcernit illud utilitatẽ ipſius
remittẽtiſ:ut qꝛ ide ninẽ dʒ:ſecꝰſi ał utilirate ipiꝰ
eccle cõcerneret.ar. ĩ c.i.de ĩ inte.reſti.æ.c. cum
neniſlẽt ð inſti. o. i.colligit ꝙ remittere ẽ
dare.in oriũ facit.l.fi.ff.q in frau. cꝛedi.2= l. i. F.
cũ uẽditoꝛ. q mo.pig. nel ipo. ſol. So. qnqʒ ex
eo ꝙ remitni᷑ nnllũ ↄmodũ ꝑti applicar᷑ ⁊ tẽ nõ
qr᷑ dare:utputa ſi remitni exceptio declinatoria

¶ Maniens.

fori ułſimil facit.l.ſi fideiufſoꝛ. S .qdaʒ. ff. man.
nã dar̃ ẽ rẽ accipiẽtis facẽ iſti.ðᷣ acii. F. ſic itaqʒ
et hoc caſu nil fit accipiẽtis.qnqʒ ex q ex remiſ
ſiõe aliqd ↄmodũ applicat᷑ ꝑti:⁊ tẽ ſi iliᷣ ẽ liqui
dũ ið ẽ qð dõar᷑:ut hic ⁊ ĩ iuribꝰhᷣ allegaris ĩ gl.
et. viij. q·iij. talia. Si vo illo ñi ẽ ſiqqũ:ſʒ dubiũ
potiꝰdr facẽ q;ᷓ daꝛẽ nł donaꝛe ut ſi ꝛemitti dubi
us euẽtꝰlit. ſi or ĩ tꝛſactiõe:ut nõ.in.l.ſiue apð
acta. C. ð tꝛãſac. ¶ Bopo. 5 tex. æ nẽ ꝙ cũ cꝛi
men ſimõie ſit excepiũ deẽbãt admiiti i reſtes ẽt
niles ⁊? ꝑticipes cris: ut ĩi. c.ſi q papa.lxxix. di.
n. gl. ij. ꝙ lʒ Z laicũ admittãt᷑ crioſi i cribꝰex
ceptis ↄ clericũ.in nõ admitiũt niſi cłicꝰ ſit uil.
utputa ifamat ꝰ ut.ij.q.i.ĩ pᷣmis.ð hoc dic ut ple
ne nõ. in. cum p de accu.illud tn. c. ſi qs papa
nõ ex toto ſoluit᷑ cũ ibi admittãt᷑ ſocij et ð ſe cõ
feſſi idiſticte: nec pondeꝛat᷑ an illi ſint ifamari nel
non Goff dicit ꝙ ibi ↄcurebant duo cria ſi
monie ⁊ leſe maieſlatis.loqt.n. de illo qͥ papa ui
uẽte ↄuẽticulas fecit de papatu. als licʒ tales ad
mittãt ĩ crie leſe maieſtatis n in i.crie ſunõle vE
ſecũduʒ eum admittitur ſociuns. accuſãs.ſed non
teſtis teſtificans.uł ſm Obi. iſte nõ erat ̊ cꝛie
emẽdatꝰ:et iõ ẽt ĩ exceptig ꝛcpcllẽdꝰeꝛat a teſtio
nio: ut i cꝛĩe nae⸗(Bre n pticeps admit
tat᷑ iĩ teſtẽ dic ut hẽt ho ſie i. c. l. e.ti. li. vj. ⁊ ĩ cꝛie
hẽf.dic ut hẽt᷑ ĩ.c.ĩ fidei fauoꝛc ð hẽ. li. Vj.æ niðᷣ
gñalit᷑ ðᷣ teſtibꝰcrioſis ĩ.d.c. ꝑ ruas.iſte.n. ö q* i
lia erat ſociꝰcris ⁊ muneris n fuit re ulſus: etiã
dũ ciuilit ageꝛet᷑: ut het᷑ i. d. c. i. Oueꝛo nun
q́d ꝑ unũ teſtẽ z famã potuiſſet iudex iſtũ condẽ
nare ð hꝰcrie gl. pꝛedicta allegat ꝓ ? S:tãdẽ cõ
cludit:ꝙ lʒ ĩ cimilibꝰſufficiat un? teſtis euʒ fama:
ſecꝰiñ in crialibꝰ ĩ qbus dnt eẽ ꝓbationes luce
claꝛioꝛes. Idem urñ uelle Spe. in ti. de noto. cꝛi.
F. fama. V. qͥd ſi agẽti. æ uide glo. in. c i de ap.
⁊.iiij. q.iij..itẽ ſepe:qᷓ uolunt famã ? unũ teſtez
probare in ciuilibus.do. An. hic inſtat inter te
tera ponit duo que mihi indiſtincte non placent
primo qꝛ in his que ſunt modici piudicij fama
plene probat.ſecundo ꝙ in faciis antiquis exce
dẽtibus memoriã hominuʒ: quod ẽ qñ excedit
ſoariuʒ centuʒ ãnorum fama plene probar &t in
pᷣiudicialibꝰalle.ff. ðᷣ ꝓba.l.ſi arbit᷑ =.l. in ſaã. F.
idẽ labeo.ff. ð aqua plu. ar. ? Inno. ð v. ſig. ue
nies ⁊.c.q̃d ꝑ nouale pᷣmũ dẽm mihi nõ plʒ qñ
fama non habuit oꝛtũ ex ꝓbabilibꝰconiecturis:
tũc.n.poriꝰdicunt᷑ nane uoces populi qᷓ nõ ſunt
andiẽde ĩ. c. ij. ð elec.⁊=.l.ᷣcurionũ.C. de penis.
noluit Mar. in. de mioꝛe. F. tormenta. ff. de à
ſti. Secundum dictum non plſßʒ indiſtincre. Maʒ
ipurandum eſt ꝑti q̃re a pncipio ſibi nõ ꝓnidit.
dicemꝰne bonã ⁊ ſufficiẽtẽ ꝓbationẽ ſi ꝑ famaʒ
probo ꝙ iã ſunt mille ãni ꝙ domꝰ iua fuit eccla
ↄſecrata.certe nõ puto hãc probationẽ ſufficeꝛe
ad domũ tibi auferẽdã: qꝛ cõiter inra nolunc ut
fama non inducat plenam pꝛobationem:cvm ſe
pe fallax ſu de pᷣſump.cũ in iuuentute 27 pꝛoba
tiones debent concludere neceſſario dᷣ pꝛo b. in
pñ̃tia:⁊ facit qdð dixi in.c.cum ad ſedeʒ. de reſti.

miſun

N
hini in
gferuahh n
rätgrnuſnn 1
eCriirkundnn.
Ffie nut
uidiitzen üsd
õ
l ſiftim t,
iliAumi.
muwxkii inub
uirhMirin nd
Prtiicſonninp iniſi
nieleionur ſit i ii⸗
fmen ldhr denrzons⸗
tueliſmmi Cinahi
Grſeenido nint inini
ffiſriſtigineitn
äieſrieſihnmtacsghor
tünſrinricſfi puiſen
ſeſtrgläitnieſii
fricld Rnſchtvi,
otinnnirctig
ſbitmmiifſihien⸗
buftninig mti
tingigirguin
ſiſlitihinmi

1 nnniusdn
K

.

Atei
Aetd

Mueſints locf

Smmg ſſſat lip ij
nrallocl Arv n
mi uſſtiudr ſi cnci
tartlgtptitici
ſiftcarnieſis mfung.⸗
busditei bunones e
ele Gye ni de noto cn.
in A ide goin i deo.
Cd volom fmi 1 nu eſte;
8do. Bnbic nſinimner te
emnbiindſnae non Naten
deſom mocha Pirchen ſunn
mdo g nſncis nnandere
a dominm gvocd e aſ ertedit
vorum funa pene robet etin
f dpbalſ abit /in ſi..
pb nt Mo. ſigne
ur mi dinntihophef
onier poeblib Coniecuſts:
une nodts opll ſot
e tl öcnnoni⸗C.de ens,
de nior. vornenn fdd
emn mn haſmnar hi
ierhrchioſbind cr
ſoſtcene Poaniont ſnfumg

ſoo.nec ob. iura allegata ꝑ do. An. qꝛ loquunt᷑
qñũ ẽ ꝓbãda pᷣſcriptio rãti tpᷣis:cuiꝰinicij memo
ꝛia nõ exiſtit un dicit nõbilit Inno.i.d.c.quid
ꝑ nouale ꝙ illa ꝓbatio q̃ fit ꝙ memoria non ex
iſtat ⁊c̃.ſolũ hʒ locũ qn ĩ iur̃ expᷣmit᷑ nt ꝓbetur:
pᷣſcriptio tãti tpᷣis cuiꝰinicij ñ eſt memõia proce
dit gꝰ dẽm dni An.i iſtis caſibꝰñ ãt gñalꝛ in oĩ
facto ãtiquo ⁊ ↄcudo hãc mãʒ hꝰ gl.pꝰ Har.i
.d. ꝗ. tormẽra. Aduerte. n. narie rperiunt᷑ opĩio
nes quidã. n. nolebãt famã faceꝛe plenam fidem
nt nõ. gl. i. l. trqᷓ nã Y.fi.ff. de neg. geſ.?.C. ð̊ ꝓ
ba. l.iiij. ⁊.l.ubi.C. de iuꝛe doti.⁊ in.c.cũ cãʒ õ.
ð pꝛoba.alibi gl.uꝰ uelle ꝙ fac ſemiplenã pꝛoba
tionẽ:ut nõ.i.l.iij.ff.de teſti.⁊ h̊ ⁊.d..itẽ ſepe.
2.c.i.de appella.æ.l.admonẽdi.ff. de iureiuran.
æ.l.ĩ bonef idei.C. e. Alij nidet᷑ dicere ꝙ fama
nullo mõ pro bat ſed pꝛobationes iã factas ↄfir
mat:uñ ſi utraqʒ ꝑs płe probaꝛet optinẽt illa qᷓ
hʒ ultꝛa aliã ꝑtẽ famã. d.l.iiij.æ.d. S. itẽ ſepe dũ
dnt ↄfiꝛmat ⁊c.iõ dñt ꝙ fama ni pꝛobat cũ nno
teſte cũ ſolũ ↄfirmat probatõeʒ iã féam:ſʒ dẽum
nniꝰteſtis ñ ẽ probatio:iðo ñ poteſt ↄfirmari:⁊=
hãc opionẽ tenẽt Ja. ð are.?æ An. ð piſ.? Ja.
de bel.ið tẽuit pᷣterꝙᷓ ĩ cãis breuioribꝰarg.aut᷑.
niſi breuio?s. C. de ſen.ex.ꝑi.reci. Di.ãt i.l.ex
cuſant᷑. S. i.ff. ð̊ excu.tu.⁊? Cy.i.l.fi. C. de teſti.
2⁊ i.l.iiij. C. de ꝓba.tenẽt ꝙ gl.h.ut ĩ ciuilibꝰ ꝓ
bet cũ uno teſte ni qt ĩ crialibꝰ.cũ ãt reqrãt̃ pro
batões luce clarioꝛes:ut ĩ iuribꝰpᷣ alle.in.gloſa.
B it. diẽ i.d.O. tormẽta:ꝙ q̃dã ſũt ĩ qbꝰſuffic
famã eẽ ʒ ſic ĩ neritate n ſit ⁊ rũc ſufficit pꝛoba
tio fame ut..l.bãbariꝰ.ᷣff.ð offi.ptoris ⁊.l.i.C.
ð teſta. ⁊.l.i.. aꝛbit᷑.C. ð ſen.adð.iii.q.vii.g.
tria. V. uexiñ ĩ his.n. iuribꝰ n reqrit᷑ vitas ſed
ſuffiẽ famã ſubec.qnʒ reqᷣrit ueritas ꝙ ita ſit ⁊z
qdã tũc ſũt ĩ qbꝰipᷣa fama ſeu coĩs opio ueꝛitatẽ
faciũt ⁊? ĩiducũt:⁊ tũc ſuffiẽ ꝓbatõ fãe ut.l.labeo
ff. ð ſuppł. lega. æ. I. cũ ölaniõis. F. aſinã. ff. ð fũ.
iſtr. cñ ſitbꝰ. MNã ibi ſuffẽ proba? ꝑ famã ꝙ ali
q̃ vᷣba hẽant cenũ ĩtelleciũ ad inferẽdũ ꝙ diſpo
nẽs ĩtellexeꝛit.qᷓdã ſt ĩ qvꝰ cõis opio ſen fama ñ
iĩducit ſʒ iducit᷑ ad ali probãdũ ⁊ iũc ſi qͥdẽ ꝓ
bat᷑ fama ſimplłꝛ ex noce populi ñ ꝓbata aliqᷓ pᷣ
ſũptiõe ex ꝗᷓ.d. opio ſeu fama originẽ traxerit 2z
n pꝛobat:qꝛ tũc magis dꝛ uana nox populi q ñ
eſt exaudienda.d.l.decurionũ Hʒ.n.ñ prober ſᷣm
eũ tamẽ adiunat probationẽ iã factã. d.l.iij.G.
eiuſdẽ quoqʒ:ſi neꝛo ꝓbat᷑ fama ⁊ cũ h̊ ꝙ tꝛaxe
rit originẽ ex probabilibꝰpiecturiſ tẽ diẽ Bã.
ꝙ i ꝗpnſdã caſibꝰfac plenã probatõcm utputa ĩ
bis qᷓ ſũt modici pᷣiudicij ⁊ ſic ĩtelligat᷑ gl.i.d.l.
ubi ĩ qua ſufficit probare ꝑ famã ꝙ maꝛitꝰmale
ntitur ſubſtantia ſua ad effectũ ut ꝛeſtituat dotẽ
Me quandoque habet effectũ ſᷣm eũ ur tꝛãſ
ferat onꝰ probandi in aduerſariũ:ut qñ qs cõi
opinione habetur pro libero ut.l.ſi mater.C. ð
ſta. defũ. æ nide quod nõ.in.c.uno ut ecc.bene.
alꝛ iſta fama nõ facit plenam ꝓbationem ſᷣm eũ
An ãt faciat ſemiplenam ita ꝙ plene ꝓbet cum
uno teſte dic ꝙ debemꝰ cõſiderare idicia ? pᷣſũ

ptiões ex quibꝰ ipa fama traxerit originẽ an imł
tum urgeãt an nõ:⁊ ſᷣm bec arbitrabit᷑ an fama
faciat ſemiplenã ꝓbationẽ uł nõ ⁊ ſic dicit debẽ
itelligi gl.i. d. l. xcuſat.ff. execu. tu. ⁊ i. d.liij.
F. eiuſdẽ. ¶ Et ex his ifert ad qõeʒ:ſtatuiũ diſ
ponit ꝙ ĩ aliquibꝰ caſibꝰ ſufficiat ꝓbare malefi
ciũ ꝑ publicã famã. diẽ. n. debẽ ĩtelſigi ðᷣ fama 4
traxit originẽ ex plibꝰ cãis q iducũt popnulũ ad
ſic dicẽdũ uł credẽdũ als nõ eſſ fama:ſʒ magis
uana uox ppli ð qua nõ ẽ curandũ ut. S.dixi.dʒ
n. itelligi ſtatutũ ðᷣ fama legitia ſm euʒ q nerba
ſũt młiũ nõnda. Et faciũt ꝓ hᷣ ultio nõ. ꝑ Inn.
i.c.cũ opoꝛeat ð accu.ubi dicit ꝙ teſtes ðponẽ
tes ſuꝑ ifamia dnt reddẽ cãm ſufliciẽtẽ ſui teſtio
nij.no. n. ſufficit dicẽ ꝙ pplłs hʒ illũ ſuſpeciũ ad
mãʒ uide qð ponit Jo. an ĩ addi.ſpe.ſuꝑ. G. fa
ma ð noto.cri.ubi ponit duas opio. orias anti
quoꝝ. ¶ S ne captinẽ itellectũ ꝓpriũ ſumpłr
referẽdo alioꝝ igenia ſubijciaʒ ĩ effeciu qð mihi
Vs i hac mã ſatis difficili.aut eni fama ꝓceſſit ex
inimicis.⁊ ð ea nõ ẽ curãdũ:ut i.c.cũ i iunẽtute
ð pᷣſump.⁊.c.łʒ ex q̃dã ð teſti ⁊.c.qliteꝛ ⁊ qñ.ij.
ð accu. Aut nõ ↄſiat ꝙ ꝓceſſerit ex inimicis et
aut nerſat in his ꝗᷓ ſũt in aſſiduo æ publico uſu
⁊ ꝓficit ĩ duobꝰ:prio ad declarãdũ uocabulum
dubiũ: ut.d l. labeo ⁊=.l.cũ delaniõis.. aſinaʒ pᷣ
allega.cũ ſilibꝰ.ſᷣo ꝓficit nt utiliiate publica ſua
dẽte: ex quo nõ agit ſpecifice ð pᷣiudicio alteriuſ
teneamꝰ cõeʒ opionẽ pro ueritate: ur. d l. barba
rius ⁊ i.d. .tria. Aut uerſat᷑ i alijs ⁊æ aut n ꝛed
dit᷑ cã rõnabił vn ꝓceſſit ĩfamia æ nõ fac aliquẽ
gradũ ꝓbatõis:ut.S. dixi poſt Har. ſʒ coadiu
nant probationẽ ꝑfectã. Aut reddit᷑ ca ꝓbabił
⁊ ꝓbat᷑ ⁊ iũc poſſẽt eſſe ita ſtricta indicia ⁊ con
ſecture ut ẽt plene ꝓbarẽt ĩ ciuilibꝰ: ſʒ tũc ꝓba
tio ſolũ fingit ex ĩdicijs ⁊ nõ ex fama: iuxta ea q̃
plene dixi in.c.tertio loco ð ꝓba. ant nõ pꝛobã
tur ita idicia ſtricta:æ tunc puto ꝙ ſi agit ex Zc
tu uł rei nẽdicatione ul quaſi ſen alia actione fa
ma nõ facit gradũ pꝛobatõis:ſed tin coadiuuat
ita loquit᷑ tex.i.d.l.iij.?.d. S. ſepe. Et ẽ rõ qꝛ ꝓ
batioes dũt ↄcludẽ neceſſario:ut.i.c.ĩ pnñtia de
ꝓba.l.nõ epiſtoł.C. e..l.actor ⁊.l.cũ res.e.ti.
fama. n. ſepe fallax ẽ ut expꝑietia docet ⁊ ð iuẽ ẽt
diuino requirunt᷑ adminꝰ duo teſtes: ut ſit plẽa
7 ↄcludes pꝛobatio ubi agit̃ ð pᷣiudicio alieriꝰ:
ut le.⁊ nõ.i.c..ʒ uniueꝛſis ð teſti.⁊ hoc noluer̃t
quidã ãtiqui:ut recitat Jo.an.in loco Palle.
Idẽ puio ubi nõ agit̃ ex pciu ſi eſt piudicij nõ
modici: ut ꝓbat i. c. tã Iris.. e. ubi fama ⁊ aliq
teſtes ſingulares nõ ſuffecerunt ad effectũ caſſã
di electiõeʒ electi. Si ueꝛo agr ad aliũ effectũ:tẽ
pꝛobat ĩ his qᷓ ſi modici piudicij ⁊ qᷓ ð facili płe
pꝛobari ñ pnt:ut i probãdo mortẽ alterius lon
ge abſentis nel ꝙ maritus male ntituꝛ ſubſtãtia
ſua uł ĩ pꝛobãdis finibꝰdioceſũ:ut i.c.cnm cãm
ſupra eo.et in ſimilibus hoc uerum:niſi in caſi
bus in quibus iura exigunt pꝛeſcripiionem tan
ti temporis de cuius inicio non eſt memoꝛia.
tũc enim neceſſe ẽ ꝓbare ꝑ famaʒ ſeu cõeʒ opi.

¶ De ieſllbus.

qꝛ alit᷑ ipoſſibił eẽt probatio: ut. S. dixi: ⁊ an ſit
dfia inteꝛ famã ? cõeʒ opi. videlʒ ꝑ Jo. an. i. d.
F. fama ¶ In cꝛimialib vo qñqʒ pᷣſtat mãʒ idi
cendi purgationẽ. ij. q.V. pᷣſbytĩ ſi a plebe 7..
accu. accedẽs cũ ſi. Quandoqʒ dat mãm iqrẽdi
ut de accu.qᷓl: æ quando.ij. Qnq; ſuſpendendi
ab offõ ⁊ benekficio.diſtiguẽdo tũ prout legitur
= n. in. c. inter de purg. cano.⁊? ꝑ Jo. an.i.c. i.
de accu.li.Vj. OQñqʒ coadinuat ꝓbatiões iã fac
tas ſen alia admicula: ut ĩ. c. pterea. . e. Sʒ gra
dũ pꝛobatiõis nõ facit: qꝛ pꝛobationes in criali
bns dñt eſſe luce meꝛidiana claꝛioꝛes.C. de pꝛo
ba.l.ſciãt cũcti canõiʒata.ij .q.viij. ⁊ ĩ.c.epipha
niñ. vV. q. Vj. æ ꝓbat ĩ. d. c. tã l̃is nbi nõ facit ſe
miplenã probationẽ ẽt ſi agit de crie ciuilr. for
tius eꝛgo ſi agit᷑ crialr:? ͥ nõ.Et h cadit qõ an
probationes diuerſe ſpẽi debeãt miſceri ad faci
endã plenã pꝛobationẽ ðᷣ qua plene dixi in. c. cũ

cauſam de pꝛoba. Mi. abb. Falus. J
aſus. Atte
Auſam que. ſtatiões ĩ uno

iudicio recepte fidẽ faciũt in eadẽ cã ⁊?
inter eaſdẽ ꝑſonas coꝛã alio iudice. h.d.? nõ di
nidit 5. ꝙ acta cõcernẽtia merita cãe non
reſiringunt᷑ reſpeciu effectus quo ad ꝑſonam in
dicis corã qno acta ſũt ſʒ operant᷑ effectũ ſnuũ ẽt
corã alio iudice. Et idẽ vẽ dicendũ ð acti. ↄcer
nẽtibꝰ oꝛdinationẽ: ut lit.nõ ↄtel. ſilibꝰ ꝓbari
v i. c. fi.ẽ ð̊ ꝓba.¶ Sʒ qro nũquid bot ſit ue
rũ idiſtincte Inn. b iſtat æ nide glo.iĩ cle.ſepe de
vb. ſig. latius ꝑ Bar. in.1. cũ lite.ff. indi. ſol. ? ali
quid i.l.cũ apud eo.ti.et ut claꝛe ↄclndã mãʒ ad
nerte prius ꝙ acta q̃ fiũt ĩ indicio ſunt triplicis
qualitatis. Quedã eni cõcernũt ordinationẽ in
dicij.ur citatio libelli oblatio lit. Oteſ.ſatiſdatõ ⁊
ſilia qᷓ alio uocabulo appellãt᷑ acta iudicij ſen in
dicij ordinatoria qdã ↄcernũt indagatiõeʒ neri
tatis:ut ſũt atteſtati.ſen depoſitões teſliũ confeſ
ſiones ⁊ ſiłia que alio nocabulo dicuntur acia
litis ſeu cauſe:quedã ↄcernũt deciſionẽ negocij
nr ſñie que ferunt᷑ in cã: ⁊ de hoc ultimo nõ trac
tatur h:ſed eſt mã ti. ðᷣ re indi.⁊ maxime i. c. pe.
. c. cñ ſuper ⁊. c. cũ inter.e.ti. Hoc pᷣmiſſo cũ 4
rit an acta ĩ nno iudicio faciũt fidẽ in alio:diſti
gue aut iſtãtia iudicij nõ ẽ ꝑempta aui ſic puta
ꝑ lapſũ triẽnij ð iure cinili nel ꝑ abſolutõeʒ fcaʒ
ab obſeruatiõe iudicij ꝑꝑ ieptitudinẽ libelli nel
ꝓpteꝛ ↄtumaciaʒ actoꝛis fʒ ntrũqʒ ius:inx nõ.
i.c. ↄſuluit de offi. dele.⁊.c.exaĩata de indi. et in
.l. ? pedẽm. ff. de iudi. p cãn h oĩa acta ſiue ſint
oꝛdiatoria ſiue ĩſiructoria cãe fidẽ faciũt eoram
indice ſubrogato:ut ſuꝑ eis poſſit procedeꝛe ſiẽ
pᷣdeceſſoꝛ. pꝛobant᷑ hᷣ iũcto.c.fi.ð pꝛoba. i.l.
moꝛtuo.ff. ð iudi. Idẽ.n. ũ iudex. ar.l.pꝛopõe
bat᷑.ff. iudi.⁊.c.ĩnotuit ðᷣ elec.⁊.c.eccła ſancte
marie. 5. ut li. pẽ. Idẽ dicẽdũ corã indice appel
latiõis: ut ĩ.l.is apud quẽ.C. ð edẽ.⁊.c.cum ad
ſedẽ de ꝛeſti. ſpo.et. c.ꝑ tuas.j.ð appel.cum ibi
nõns ð ſariſdatiõe Vo ð indicato ſoluẽdo ł iudi
cio ſiſti dic ut plene le.? nõ.i.l.cũ apud et.:.iij.

ff. iudi. ſol. ¶ Sed dubito quid in iudice alte
rius tribunalis: utrũ acta ſaltim iudicij ordiato
ria faciãt fideʒ corã eo: ut ſuꝑ ilł poſſit ferre dit
finitiuã ? credo ꝙ; Iʒ acta ↄceꝛnẽtia iueſtigatõeʒ
Hitatis faciãt fidẽ coraʒ alio tribunali. ar.l.cum
antea. E. de aꝛb. 7. c. ĩteꝛ dilectos ð fi. inſtꝛu. ſecꝰ
puio ĩ ↄcernẽtibꝰordiatõem ipſiꝰiudicij.ar.op.
i.l.ij. in pn. ff. indi. ſol. Nẽ hec acta ordiatoꝛia
reſtrigũt᷑ ad ipᷣm iudicẽ uł ſubꝛoagtũ.uñ in his
obſeruat᷑ conſuetudo cuiuſqʒ foꝛi:ut.l.iij.ff.e.⁊
nõ. ſuꝑ ſica de ↄſue.? hꝰq ad pᷣmũ mẽbrũ qñ
iſtatia ñ ẽ ꝑẽpta. ¶ Ciꝛca hoc tñ dubitat. p qͥd
ſi ðpoſitões teſtiũ ni fuert publicate coꝛã indice
ꝛecipiẽte:nũqͥd faceꝛẽt fidẽ corã alio iudice:⁊ hᷣ
qõ ẽt cadit ĩ alio mẽbꝛo qñ inſtãtia ẽ ꝑẽpta:ut
pʒ ex. . dicẽdis. Ja. ð are.i.l. geſta. C. ð reſti. in
ite. tʒ ꝙ nõ faciẽt fidẽ ⁊ ꝓ hfacit ille tex. dũ ꝛe
q̃rit ꝙ ſint ꝛedacta ĩ publica monumẽta ⁊? idem
lẽtit glo.i.l. ꝓperãdũ.C. ð iudi.? ĩ.c.fi.ð ꝓba.
ſuꝑ vbo alioqͥn. Mar.i. d.l. c lite tz faciüt fi
dẽ ⁊ petet᷑ pnblicatio ab illo iudice alteninſtan
tie coꝛã q ꝓducũt.ad hoc allat Inno.ĩ.c. albe
ricꝰ. . e. ? nide ꝑ eũ oĩno ĩ. c. cũ ĩ ina dioceſi. .
te. do. An. tzʒ ꝙ ẽ ĩ optiõe ꝑtiũ an nelint ill fidẽ
adbiberi an de nono eoſdeʒ teſtes ꝓducex ꝑ.c.
cũ cãm. j.e. in fi. niſi teſtes illi eẽnt mortui.aꝛ.c.
pntata. J.e. Ego puto ꝙ; corã iudice ſubrogato
ſine ſit einſdẽ tribunał ſiue appellatõis in dubio
faciẽt fidẽ: qꝛ cenſet᷑ ideʒ iudex.d.l.moꝛtuo.=.l.
ꝓpõebat. ff. de indi. ⁊. d.l. is apud quem: als ſe
queꝛet᷑ ꝙ ſnia lata ſine publicatiõe teſtiũ ñ poſſz
ꝓfirmaꝛi ꝑ indicẽ ad quẽ niſi de nono ꝓduceꝛẽ
tur teſtes: qdðᷣ nõ ẽ dicẽdũ cũ ad naliditateʒ ſnĩe
nõ reqrat᷑ pnblicatio atteſtatõum: ut nõ. Haꝛ. i
.l. ꝓlaram. C. ð ſen. ? ĩterlo. ſed corã alio indice
non ſubꝛogato poſſet dubitari:ſed nihilominus

credo ꝙ faciẽt fidẽ ⁊ ſequoꝛ ĩ hꝰ HBar. ? Inn.

2 ꝓ bꝰbonꝰtex.i.c.cõſtitutꝰel.i..e. tẽ fac
.c.qm ↄ de ꝓba.nbi nõriſcribit dcpoſitiones
teſtiũ ad ppetuã rei memoriã. nõ eꝛgo ꝛeqᷣrit pu
blicatio ad fidẽ faciẽdam cum anctas nõrij pꝛe
ſtat eis fidẽ ? nõ publicatio: ut pʒ in.d.c.qi 3
Item publicatio nõ fit ad pᷣſtandã fidẽ ipſiꝰ
depoſitionis:ſʒ nt diſputet᷑ ſuꝑ eorũ dictis:ut in
.c.quali ⁊ qñ. S. dʒ.j.ð ccu. ⸗ i. c. pñriũ.ʒ.e.nõ
ob. illa l. geſta qꝛ nõ rerit publicanõe; fiẽdã.ſ.
ꝑ iudicẽ:ſʒ ut publica mann oↄſcꝛbat᷑ ñ ob.c.cũ
cãʒ.j.e.qꝛ nõ ãnullãt ibi teſtes ex vᷣfectu pnblica

io.ſʒ potiꝰex alio defectu: ut ibi nõ. Inn. ⁊ Ci
doc. ita ꝙ nullibi apte ꝓbat᷑ opio ↄꝛia 2 vu

bitat᷑ circa boc mbrũ ⁊ ẽt ſequẽs ĩteꝛ qs pſõas
faciãt fidẽ h acta. So. dicit h Inno. quẽ ſcqᷣn⸗
Har.i.d.l.cũ lite ꝙ naleret non ſolũ ĩieꝛ eaſdẽ
ꝑſõas int᷑ quas facta ſũt:ſj ẽt inter eoꝝ bẽdes:
dũ tũ ad ið ⁊ eodẽ mõ agar᷑:ut d c albericꝰ. .
8 li.ca.l.iubemꝰ: imo plꝰnẽ fʒ eũ ꝙ oĩa acta fca
zſpiciẽtia cãʒ eſto ꝙ ſnĩa nõ ſit lata ꝓſũt n ſoluʒ
ꝓducẽtibꝰ? eoꝝ hẽdibꝰ:ſʒ ẽt oĩbꝰqdꝰꝛes iudica
ta ꝓdeſſet. Exẽpluʒ aliqs a quo petebat᷑ fũdus
pbanit ꝑ teſtes ꝙ ſuerat: poſtmoduʒ pendidit

NN,
ibrufe Gs
g ier ſia gbin⸗
. auni

„

bum gm⸗
moͤr le cnn
Nann eGin 1

ſonithſmliſihn
nti in ſiß uin
irinelunn,
lir Apur
inAatergld/
teitthiſiiistnbn
iitcrrgſt uhnn m
ilnepzöganninſenr age
Aeſochdleg Kunaidm
rr ctot rnr un on aun
Perii ricinind
lier Norn iltisnti
Ald kine ninlud
Rriiglntdi⸗
aiCedaäzenheg
Oiſrättitnau
MAgipinrichü ii
Uelipnimnpiiiun
Eriniiniſcihmi
utecntliw n e
jniegliern Br ⸗
Mriininn,,,
ubfliieni
gmüriaiiee

hlriiſtn

gin rim ibſa —
. Kil geii Cdil ticſögbe,
ionn Dridltilrngiif
eimi Ehſenin 1 lo ocic dneneſtſhn
ai iuii Adaeiln Nmici
eaidenüowit ci mdci,
do. Annz geioptiegtün iriiei
bem m e wNo ig ſa ocnie
in ſcuni Aeu .
Gνuwddrng
uan, ior dr /
Egranci h ido/No
fe udl 10 /6 P0 en n ſe
ſin uſne oblenietetiü poſd
Oudciadgri niſ deſtod lnei
töi Reili i N iälmeftie
rhicno neſndnmn md Ond

Cöleni l cori dio weſee

arien viblomrinos
u dole biattſe
wono W

auaiditſeanmid B m.
ictim ii (eid
5 N rerda oſnini⸗
3 õ
i ſacſedan Cun van niii
u . ſöobictonn notan
enli ſe z n imuſti

tio no⸗ ,„ i,Kae
Im vish iibcoi acn
inns tan tic fid el
nintgj. è..,. cablcatgfii⸗
ſcwiiſſchl⸗

⸗ lech

illum petro certe ꝓderunt atteſtationes petro:
ſicut ꝓdeſſẽt ei ſñie late ꝑ uẽditorẽ.ff.de excep.
rei iudi.l.ſi a ie.ꝗ.i.et.O.iulianꝰet bn fac̃.c.iter
dilectos. J. nec atteſtatões de fi.iſtru.arguendo
ꝑ locũ a ſpali.hoc iñ nõnter limirat Mã. qn te

ſtes ſeu alia acta geſta ſũt ↄ pnite. Si ãt ↄ abntẽ

otumacem:tũc lſʒ noceat ↄtumacia: non in alijs
pſois qͥdꝰał pᷣiudicaſſet ſi fuiſſet actũ õ pñtem:
ſiẽ dicimꝰ i ſñia:ut nõ noceat illł qbꝰał nocuiſſet
ſi fuiſſet lata. õ̊ pntẽ.q̃ſi tũc nideat᷑ ꝑ ĩiuriã ſuaʒ
oↄdẽnatꝰad hoc.l.põponiꝰ.F. meminiſſe ⁊.l.qui
repudiãtis ðᷣ ioffi. teſta.⁊.l.ſi pſes. C. de pig fac
.c.fi. de em. ⁊ ue.iter ꝑſonas ãt oĩo exneas non
faciũt fidẽ ſʒ aliqualẽ pſũptiõem:ut nõ. Haꝛ.in
.vl. a ſnia. ff. de appella. æ nõ.i.d.l.ſi duo patroni
.ff. de iureiurã.? ꝑ Cy. in.l.is apud què palle.
Alliã limitatõem põit do. An.dicẽs ꝙ ni faciũt
fidẽ iter alias ꝑſonas:qn agit᷑ ad utilitatẽ priua
tã:ſecꝰſi ꝛõᷣne publice uulitatis uult iudex mouẽi
ex officio ſuo rõne ↄfeſſionis habite inteꝛ pꝛiua
tas in alio iudicio:exẽplũ actore agẽte ↄ bnñnici
atum ⁊ nil ꝓbãte reꝰſpõte fuit ↄfeſſus defectum
iuꝛis ſui lʒ nõ ꝓſit ↄfeſſio ur ſñia ferat ꝓ actoꝛe
ex quo nihil ꝓbanit de iure ſuo:nec ut re us p
uet᷑ cũ ad hoc nõ fuerit actũ:iñ index ex officio
ſuo potit pᷣ modũ ichoãdo nonã iſtãnã õ ilum
ꝓcedẽ vᷣtute ↄfeſſiõis i alio iudicio int alias ꝑ
ſonas allegat Soe.de act᷑.⁊ peti.ꝗO. ſuꝑ actione
v. qd ſi reꝰ. Ego allego ↄpoſ.?æ Jo. an. i.c.mã
datũ de reſcrip. Et aduerte qꝛ idẽ uoluit JInn.
ĩ. d.c.q̃it᷑ ? q ĩ fi.ĩ alijs factis actiſ dũ ageret
ciuilit᷑ de crie:ut poſſit iundex pꝰmodũ ſuper illis
ſe fũdare ꝙ nõ p ʒ:qꝛ młia forte oppoſuiſſer g
teſtes ſi credidiſſet ꝙ aduertẽnt᷑ ad im piudiciũ
ſecus ĩ ↄfeſſione ꝓpa.in illa.n. non cadit excuſa
tio:ut nõ.idẽ Inno.i.c.ꝑ ĩqſitiõem de elec.⁊ õ
illã opi. Inn. repꝑi glo ·i.l.ſi qs a ſe füdum. C.
ad..iutł de ui publi. ? D nol. in. . iij. ff. ui. bo.
rap. ¶ tẽ dubitat᷑ nũquid iter eaſdẽ ꝑſoas ac
ta faciat fidẽ ĩ alia cã Inno. hic ꝙ non:dicit.n.
ꝙ ſolũ faciũt ſidẽ ĩ alia cã qñ ad idẽ agit ł et ad
aliud ꝙ mi pendet ex pᷣncipali qe ẽ ſi atteſtatio

nes ſint ſuꝑ m'imonio ñ ualebut ad ꝓbadum le

gitimtõem filiorũ.j.e.albericꝰrefert alios dicẽ
ꝙ nalẽt hoc caſu ultimo quo ad pſumptionem
tm et nõ quo ad ꝓbatõeʒ Har.i.d.l.cũ lite ſim
płr trãſit cũ pᷣmo dicto:ut ualeãt cũ ad ide agit
im ſʒ alꝛ loqᷣt i.l.ij ni bo.rap.ibi dicit ꝙ ſi pro
batiões ſint facte ĩ ciuili pᷣncipałr circa delicium
nõ faciẽt fideʒ ĩ criali:ut nõ.glo.i.d.l.ſi qs a ſe
fũdũ et ꝓbat᷑ ſᷣm eũ i.l.iij.ff. de teſti. . idẽ diuꝰ
ibi teſtibꝰnon teſtimonijs ⁊c̃. Et rõ qr i crialibꝰ
reqrũt᷑ ꝓbatões luce clariores. Et adde rõnem
quã S.dixi ⁊ itelligit ꝙ nõ faciũt fide.ſ.plenã in
admiculãt᷑ ſjm eũ arg.l.qꝛo ĩ fi.fl.de edi.edic.et
.l. capite qᷓnto. ff. de adł. Aut ꝓbatões ſũt facie
iĩ cã ciuili ſuꝑ aliquo admiculo ad crimẽ et faci
unt fidẽ ĩ crminali ut.l.i.⁊.l.pſes.ff.de plagia.
Aut ꝓbatiões ſt fce ĩ criali ⁊ ꝓſũt ĩ ciniii.itelli
git tñ int eaſdẽ ꝑſõas.alłat.c.ueniẽs ⁊.l.is apð

De teſtibus,

quẽ ⁊ qð ibi nõ.pᷣalł.=.l.cũ antea ĩi fi. C. ð̊ arb.
Iẽ dicit iter alias ꝑſonas qͥbꝰ p̃iudicaꝛet ſñia
ar. eorũ ꝗᷓ S.dixi:allegat ĩ Sriũ.c.neniẽs.ij.].eę.
ubi diſtinguit᷑ an agat᷑ ad eũdẽ finẽ an ad aliuʒ.
p caſu faciũt fidẽ. ſo nõ.ad idẽ qðᷣ nõ. Inno.i
c.ij.ð or.cog.ubi dicit q ꝓbatões facte ſupeꝛ
exceptõe nõ faciũt fidem ſuꝑ actiõe:ipᷣe rndet q;
illa d'ia an agat᷑ ad eũde finẽ an ad aliũ ſibi nõ
placet ĩ qõne ꝓpoſita:ſʒ putat ſic dicẽdũ q; aut
ꝓbatiões fuerũt pꝛĩo facte i cã ubi ſufficit ſũma
ria pꝛobatio: uł fuit facta nõ ſeruato iuris oꝛdi
ne nt añ lit.ote.ſuꝑ aliq̃ dilatoꝛia.⁊ tũc ñ foc ũt
fi ſẽ ĩ alia cã:ẽt iter eaſdẽ ꝑſonas:⁊ hũc dicit eẽ
caſũ ĩ.d.c.ueniẽs:⁊ ſic dicit itelligẽdus pᷣmiſſum
dẽm Jan. ibi. n. ꝓbatões fuerũt recepte ſuꝑ di
latoria:ſecus ubi fuerũt recepte ſernuato orchne
inꝛis.⁊ plene ad hoc qð nõ. Inn. i.c.fi.de ordi.
cog.⁊ h̊ ſũt bñ nõnda ⁊ pʒ multũ rñſio ad illud
.c.uenies. Naã tex ibi põderat ꝙ li. nõ ↄteſ.fue
rãt ille ꝓbatões recepte i alio indicio. Sʒ atten
de qꝛ Dar. loquit᷑ qn ſuꝑ eodẽ agit᷑ ſʒ ad aliuʒ
finẽ:ut qꝛ ð eo prio fuit aciũ criałr nũc ciniliter
NMãi rõe ↄnexitatis ſeu unitatis ſubiecti ſatis ad
mitti põt ut ꝓbatões ĩ una inſtãtia faciãt fidẽ in
alia: ar.i.c.i.ð cã poſ.? ꝓprie. Sʒ maius dubiũ
ẽ nũquid faciãt fidẽ iter eaſdẽ ꝑſonas ĩ alia cã
ꝓrſus ſeꝑata.Et prio vꝛ ꝙ nõ.ar.i.c.ĩter dilec
tos. F. nec aiteſtatões ð fi. iſtrnu.ubi pugnabant᷑
ille atreſtatões duabꝰ rõnibꝰ. pria qꝛ iier ale ꝑ
ſonas Fa ibi qꝛ ĩ alio iudicio recepte fueꝛãt:non
g ſufficit ut ĩter eaſdẽ ꝑſõas agaĩ ſi in alio iudi
cio:ſʒ ad aliũ finẽ recepte fuerãt:ĩſii ð nup. af
finitatis ubi pʒ ꝙ nõ ſuffſicit unã cãʒ cefſare:ſʒ ĩ
Sriũ facit.c.eũ el. ð vᷣ ſig.ubi le.⁊ nõ.ꝙ acta ĩ
ducũt notoriũ. Ite inſir̃n qn; facit fidẽ ſuꝑ eo
ſuꝑ quo pricipa r nõ fuu ↄfeciũ.l.optimã.C.ð
Shen.⁊ ↄmit.ſtip.⁊ ð pᷣſump.c.illð:facit qdð nõ.
gl.ij. i. c. cũ oli ð cen.⁊ hec ꝑs tãq; equior plus
mihi plʒ. Mon.n. debemꝰ opprimẽ ⸗ anguſtare

Hitatẽ cũ his nanis ſubuilitatibꝰ. ar. c. ecce. xxiu j
.q.iij.⁊ i.c.abbate ſane in fi.ð ꝛc warl. v⸗

UWenio nũc ad fᷣm mẽbꝝ pricipale qn eſt ꝑcẽpta
iſtãtia:i quo dic ꝙ ꝑ iſtatie ꝑeptiõeʒ ſolũ ꝑimũt
acta litis ordiatoria q̃ ał appellant᷑ acta iud cij:
ut citatio libelli oblatio lit.Ote.ſanſdatio ⁊ ſilia:
nõ at ꝑimũt᷑ acta cãe iẽdẽtia ad vᷣitatis ĩidagatõ
nẽ ut depoſitio teſtiũ:ↄfeſſio ꝑuũ ⁊c̃.nt ꝓbar̃᷑ ex
.l. cũ lite moꝛtua pᷣal.iũcta.l.cũ õtea.C. ð̊ arbi.
2.l.iubemꝰ. C. li. ca. 2.l.fi.ð reſti.nõ.i.l.pꝛo pe
rãdũ. C. ð indi.⁊ hec ẽ ↄcluſio Inn. h̊ ? Har.
i. d.l.cũ lite ⁊ nide gl.i cle.ſepe ð v.ſig.ĩ vbo ðᷣ
fenſiões. Rõ diuerſitatis ẽ qꝛ acta reſpicietia ðᷣ
ciſionẽ cãe nõ ſũt acta iudicij:ſʒ cãe que non pe
rijt: ut i. c. exaiata ðᷣ indi. Ideo nec ipſius acta:
acta iudicij ordinatoria in tin ꝑuenit ꝙ nõ na
let poſtmnodum ſententia ſuper illis lata: quia re
peritur lata ſine tela indicij ? ſubſtantialibus de
bitis ut nõ.glo.i.d.l.ꝓperandũ..i.in vᷣ.ixien
nij nec ꝓdeſt ↄſéſus ꝑnũ æ iudicis.peꝛ.l. neme
poteſt. ff. de le.i.⁊.c.unicum de lit. conteſtatio.

Acta vo cãe pẽpra inſiantia faciũt fidẽ ĩ eodeʒ
nel alio iudicio fʒ ꝙ plene dixi i mẽbꝛo pᷣcedeii
Sʒ circa hoc fᷣm mẽbrũ dubitat᷑ nũquid ꝑepꝑta
iſtantia peat oĩo effectꝰ actoꝝ ꝑẽptorũ. Inno.
H 7 Har. i. d.l. cũ lite cõcludũt ꝙ boꝝ actoruʒ
iudicij duplex eſt effectꝰ. Quidã ẽ ð fumuro it ꝑ
ea = ſuꝑ eis ferat᷑ ſñia ⁊ iſte peꝛijt ut S dixi.Ali
ns eſt effectꝰ iã ꝑfectꝰ de pᷣteriro ante ꝑẽptioneʒ
iſtantie ? iſte remanet exẽplũ ꝑ lit. cõte. q cfficit
malefidei poſſeſſoꝛ.l.nẽo.C. de acquir.poſ.⁊.l.
ceriũ de rei uẽdi.ꝑpetuat᷑ actio:nt.l.fi. C. de pᷣ
ſcrip.xxx.uel.xl.an.res efficit litigioſa.C. ð liti.
aut. litigioſa ⁊ ſic ðᷣ alijs.talis ãt effectꝰ ñ ꝑimit
pẽpta iſtantia:qꝛ effectꝰiã ẽ ꝑfectꝰ:ꝑ hoc.d.l.ꝓꝰ
perãdũ:æ qð ibi nõ.S.i.qʒ aliud ſentiat gl.i.l.ii.
C. d fru. ? lit. expẽ. Sed pꝛimũ dictũ cõit tenet
ſed nide gl. fi. j.e. ſignificauerũt q̃ ur̃ ſentire op
poſiũ. Sed põt illa gl.ut ſaluet᷑ itelligi qnĩ quis
fnũciat iſtãtie: ſic loquit᷑:tũc.n.qꝛ uꝛ diffidẽ ð
inẽ ſuo tollit᷑ eff ctꝰ ẽt iã ꝓductꝰ:ſecꝰ iñ ſi ꝑijt ex
ure ni iudicis diſpoſitiõe: ut ſic potiꝰ ſubueniat
ei qui ẽ ĩ neceſſitate oſtimtꝰ. ar. c.de aꝛbitris ðᷣ
offi. dele. li. Vi. rede oĩa ꝓcedũt ſine acta
ſint geſta corã oꝛdiario ſiue coꝛã delegato: ut ĩ
.c.fi. S. ð ꝓba.ſine coꝛã aꝛbitro:ut.d.l.cũ antea
i arbitris tiñ limita:ut bẽt᷑ i.c.pñtata.j.e.⁊.l. fi.
M. e. ti. Et nõ bñ unũ diciũ Moſt. hic ſentit.n.
ꝙ acta factũ recipiẽtia nalẽt:lʒ ꝑimat᷑ iſtãtia ꝑꝑ
ieptitudinẽ libelli:⁊ ſic nalẽt ꝓbatiões facte ſuꝑ
libello iepto qðᷣ itelligo dũmõ nõ ſubſit aliud ni
ciũ:⁊ facit hoc dictũ ut naleãt acta ad aliũ fineʒ
inter eaſdẽ ꝑſonas ð quo g dixi ccẽ. Eer,
. aſuſ. Cle
Bm nuncius. i no ſüt
feꝛẽdo teſtionio ĩ cauſa eccleſie ſue ſi
ne rõnabili cã repellẽdi hoc dicit. ¶ Anero ꝗ
poſſit eſſe cã rõnabilis repellẽdi: dic ꝙ młiplex
E:ut excõicatõ:crimẽ grane:ꝑiuriũ:ĩfamia ⁊c.j.
e teſtimoniũ ⁊ S. e. ex parte ade cũ młiis ſilibꝰ.
Et nõ.ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ habilitarꝰad ceꝛtũ aciũ
reſoectu uniꝰ cãe nẽ habiliratꝰ ſolũ reſpẽu illiꝰ z
nõ reſpẽu alioꝝ ꝑiter ipediẽtiũ ꝓ hoc.c ex inuaꝝ
de anc. et uſu pal et.l.ſi domꝰ. ff. ð̊ fui. ur. pᷣdi.=
qð nõ.gl.i.c.ſtatuiũ ĩ pꝛin.de reſcrip.li.vi.ſicut
ceſſante nna cã ex pluribꝰ ꝑiter ipediẽtibꝰnõ ceſ
ſar diſpõ:ut ĩ.F. affinitatis iſti. de nup.ſecꝰ pnto
nbi plures cãe diſiꝛibutiue nõ ſufficiũt:ſed ſimul
cõſiderate:tũc.n ceſſat diſpõ nna ceſſante: ut ꝓ
batr᷑ iudicio meo ĩ.c.qm frequẽt᷑ᷣ.S.porro iũcio
F. ſi ãt lit. nõ cõte. qdð nõ. ¶ Blo. i. focit duo.
p tractat an clerici poſſint libẽ ferre teſtimoniũ
ĩ cãꝗ eccłie uł uniuerſitatis:quã qõnẽ pleniſſime
tractaui ĩ.c.ĩſuꝑ S.e.nbi expedini ẽt tacta ꝑ do.
p:iõ dic ntiibi.¶ Scðᷣo qrit᷑ nũqd clerici pñt
pelli ad peritionẽ adneꝛſarij ad ferẽdũ teſtimõiũ
3 eccleſiã ⁊ allegat ꝓ ⁊ S. finalꝛ ponit duas opi
niones. prĩa ut nõ cõpellãt᷑:ſed ſi nelint teſtifica
ri pro eccła debẽt ferꝛe teſtimoniũ ẽt õ eccliaʒ:
qꝛ teſtis d; ꝓ ntraqʒ ꝑte ferre teſtioniũ:ut nõ.i

c. fraternitatiſ.j.e. ¶ Scda opi. quã ſequit gl.

¶ De teſtibus.

ut ĩdiſticte cõpellãt᷑ qꝛ cã eccle nõ ẽ ꝓprie ipo
rum clericoruʒ ⁊ taceꝛ ueꝛitatẽ ẽ peccatũ Inn.
appꝛobat banc nltimam opi.non exñiribus alijs
teſtibꝰ:qꝛ tunc militat rõ glo.⁊ plʒ Hoſt.dũmõ
non ſint iſti clerici liberti ecclłe:qꝛ iſti plus alijs
aſtꝛingũt eccłe: ut.S. ð ſeꝛ.nõ oꝛdi eo libẽriꝰ?. .
ð̊ ſuc.ab ite.c.ij.⁊ ð teſta.rᷣqſiſti ĩ fi. Satis mihi
placet ꝙ ſi eccła ꝓducit ꝓ ſe teneat᷑ ẽt teſtificari
eccleſiam:quia teſtis oſiſtit ꝓ utraqʒ ꝑte.nt ĩ
.c.nõ ſane.xiiii.q.V.nõ gl.iĩ.c.fraternitatis.j.e.
Si vo nõ addacit ꝓ ſe aut reꝑiũt᷑ alii teſtes et
nõ cõpellẽt᷑ clerici:tum qꝛ rõnes h̊ glo.tum eriã
ꝑ tex.op.i.c.qᷓ;ᷓ.xiiii.q.ii.aut non ſubſunt alii
teſtes ſuꝑ hoc ueriſilꝛ informati ? ↄppellẽt᷑:qꝛ ĩ
defectum ꝓbationum ceſſat omne priuilegium:
nr in. d. c. ;qᷓ; nõ.ð.e.c.ſi qͥ ⁊. .ð teſti.eo.c.i.
7 ꝑ hoc tollit᷑ Sriũ.S. formatum de filio in glo.
Item nt dicit Jo. an. illa phibitio ẽ ð filio car
nali: ⁊ editcũ de teſtibꝰẽ pꝛobibitorium.l.i.ff.e.
hoc puto nerum:niſi ſint clerici promouentes il
lam cauſam eccleſie. NHaʒ ſicnt nõ admittuntur
in fanorẽ eccleſie:ut in.c.inſuper.S.eo.ita ⁊ foꝛ
tius cõtra eam. nõ. n. dʒ ꝓcurator cogi ad reſti
ficãdum dñm ĩ eadem cã lʒ poſſit inteꝛogaꝛi.
Irem placet limitatio Hoſti.ĩ libeꝛtis ecclie ne
de domo ecchie exqrat aduerſaꝛiꝰ ꝓbatiões ſuas
ʒ.c.i.ðᷣ ꝓba.⁊. C. ð edẽ.l.qͥ accuſare.pᷣdicta ad
duco ad qõnem nunqd in cãis priuatorum clici
poſſint cogi ad teſtificadum.nide ĩ hac mateꝛia
tex. notabileʒ in.c. qᷓ ꝙᷓ.xiiij.q.ij.ubi dẽ ꝙ i ſecu
laribꝰnegocijs nõ dnt clerici adhiberi in teſtes
ĩ inſo:nec ẽt in iudicio ſi tꝛãſcũdo aliqᷓ niderit
nł andierir: niſi ubi teſtes laici ñ rꝑiũt᷑:iũc.n.in
ðfectũ admittũt᷑ ne malꝰut bonꝰeſtimet᷑ ⁊ vitas
occultet᷑.qꝰcãu ẽ ĩ ꝓuidẽtia ꝓprij ep̃i: ut ãt coꝛã
ſe ⁊ ↄpetẽtibꝰiudicibꝰqut alꝛ bonorifice teſtificẽ
tur: ut diẽ ibi rex ʒ oꝛit̃ dubiũ circa illũ tex.
ntrũ poſſit reſtificaꝛi ĩ pũtia iudicis ſecularis co
ꝛ quo neꝛtit᷑ qõ an corã epo tin. Lan. ibi ſentit
ꝙ pot᷑it coꝛã iudice ſeculaꝛi ꝑ vᷣba illiꝰtex.ibi ãt
alꝛ ⁊c̃. (Sy ʒ eũ facit.xi.q.i.teſtimonium ibi
niſi in eccła ⁊c.xxij.q.ult.c.nullus ex eccłaſtico:
et nide oĩno qᷓ dixi ĩ.c.i de iuꝛa.calũ nbi exami
nani ĩtellectũ illiꝰ.c.nulliꝰ. Aꝛchi.et Mu.i.d.c.
qᷓꝙᷓ; dicũt per illuʒ tex.ꝙ ẽ ĩ opniõe epᷣi ntꝛũ ipᷣe
examiet teſtẽ per ſe uł aliũ æ ðpoſitõeʒ ꝛmittat ꝑ
tabelliõeʒ ł ſub ſuo ſigillo ad iudicẽ cãe łᷣ ut faci
at exaĩari ꝑ illũ indicẽ cãe ⁊ ita ĩtelligãt᷑ vᷣba illiꝰ
.c. alꝛ honorifice teſtificer̃ ⁊c.iurat.n.cłicꝰiĩ ma
nibꝰaltiꝰcũ licẽtia ſui epi:ut ĩ.c.i.de iura.calũ.et
hoc plʒ ⁊ ſic obfuat᷑ qñ teſtes ſũt ĩ aliẽo t᷑ꝛitõio
nt ĩ. c.ↄſtitutꝰde fideinſ.nullã.n.ptatẽ põt hẽe
index laicꝰ ĩ ꝑſõaʒ cłici ð fo.ↄpe.c.ij.⁊.c.unico
ð cle. ↄin.li.Vj. Et qͥd ſi nacillat dũ depõit coꝛã
iudice ſecłaꝛi. nide qðᷣ dixi ĩ. c. ueꝝ ð fo.ↄpe.Sʒ
nunquid naleat depoſitio ſi ſponte deponit ſine
licentia ſui prelari coram iudice ſeculari nel alio
indice non ſno.credo quod ſic: quia hoc nullibi
reperitur expꝛeſſe pꝛohibitum ex quo ſponte de
ponit: æ ad.c.i.de inra.calum.dic it ibi dixi.

—

iiu wüſuicn 8
üuerktifedi,
is hn
rinsi khinutn
iiiͦcil dnſ tüie
rihi uu
paſcer utuin
nmpimeintn ,nil/
cüic ik ſaͤß⸗
ittwcintiimn im
nlici ninifhirninil
liui tint n iieli
Eſranini glt donn ian
Ginn ictttindinmt
Mem Nrta s Nl u inim
itliſtznigbci umned
ſtitfencniemawa
Röniclihnufanti

Cunmmmnſäiztüan
Nögmithnenmn w
ſuznemeſai
ſ er.

mmaceſe Nyſctönninmmn
nöN Pemrgnor cogigd nſ
n dnitalandißaſſt nenpg
mphum imimio Dyſiiibensgtſene
wanlt r mntn tntin i⸗
it Asatilatiltmu
õ
Mcitm nit iu ueu
HAG6i, ,hidiiu
s ooit dhend achben inuſes
ainindio iniſcico dd icerir
nli vbitcſes Hiciii iiüttut nin
nit ne nnſ n bo' eſind 1 Dns
ciipuicinphri chi mi n
bindicd Mah donorite ſffti
tin (on dwücterliͦrr.
cſern ihiin lc ninſend
zmGahoin Ln ſen

aid

on erſdn Tltrrtdin

gen dd Wirokon
—– eultſioo.
chce rij an mſozer ſin.
nodin de vta caii ebi un
raro e Achiet Doid.

6cNNA
rlani i. joptide chivruhht

Etr ꝓ hoc facit iſte tex.⁊.c.iſuꝑ.S.eo.cũ multis
ſilibꝰ. ubi dr̃ ꝙ cleꝛici pñt ferre teſtimoniũ in cã
eccleſie ſne:et nil qr̃ de licẽtia epᷣi ⁊ facit ꝙ dicã
iĩ ſequẽti qõne. ¶ Irem pꝛeſuppoſito ꝙ male fe
cerit ĩ nõ hñdo lñiam ab epo ñ m ꝑ hoc ſeqᷣtur
qᷓn teſtimonium debeat ualẽ: qꝛ licẽtia ẽ qdᷣdam
accñtale ñ ãt de ſubſtãria teſtionii fac.c.i.s.e.et
.ff. e. l.i. Z młta ꝓbibẽtur qᷓ ti facta tenẽt. c ꝛur
ſus qͥ cle. uel. uo.æ ꝑ hoc ſoluo qõnem nũqd rli
gioſi poſſint eſſe teſteſ Spe. e. ti. O. itẽ excipitur
ꝙ ẽ mõachꝰ? i.v.q̃d ð mõacho tʒ ꝙ ſic:⁊ idem
de fẽe minore æ ↄuerſ ⁊ ſilibꝰ religioſ.qꝛ nõ ꝛe
piũar ꝓhibiti imo potiꝰ ꝑmiſſi:ut ĩ.c.nuꝑ.j.e.
2 H ⁊ in.c.⁊ ſi x-pᷣs de iureiurã.cũ ſi.idẽ nõ.glo.
ĩ ant.de mona.S. cogitãdũ z Mal.iĩ aut᷑.igꝛeſſi
C. de ſac.ſan.eccl.⁊ ſẽtit Spe.ꝙ nalebat teſtio
niũ ẽt ſine Iñtia epᷣi. Ego cꝛedo ꝙ a pᷣncipio de
bẽt hie ñiam pᷣlati:cũ ẽt lr̃as ñ debeãt legẽ ſine
licẽtia pᷣlati:ut xij.q.i.nõ dicatis:ſed ſi teſtificati
ſũt uʒ teſtioniũ ꝑ ſupradicta facit.l.cũ pꝛ..hẽ
ditatẽ ff.ð le.ij. Et ſatis ẽ ꝙ nõ ꝛeꝑit᷑ tale teſtio
niñ a inẽ ꝓhibitũ ſen reprobatũ.æ ponꝰ iterpᷣtã
dũ ut res naleat qᷓ; pereat ĩ.c. abbate de v.ſigif.
æ.l. quotiẽs de v. ob. allego ad pᷣdicta nõ.text.ĩ
c. aeꝛitatis. S. de do. ⁊ ↄtu. ubi er cãm mõaſteij
Et ĩ cã cꝛĩali admiſſi fuerũt ĩ teſtes abbates poꝛs
ppoſiti ⁊ alij religioſi nec aliqd ibi dꝛ de ſuꝑio
ꝛis pſenſu ſeu lñia:⁊ hẽs ibi bonũ tex.de pᷣlatis
iferioribꝰcitra epᷣm:⁊ nide ꝙ nõ.i c.cũ paſtoriſ
in glo. iii ij. q. vij. de epᷣis vo dic ꝙ quãdo opꝰ
ẽ ad eos mitti dʒ ꝓ teſtimonio ferendo:m̃ non
ↄpellũt᷑ dicẽ reſſioniũ:ſʒ ſpõte pnt:ut ĩ.l.nec hõ
re cũ aut᷑.ſe.q̃ ĩicipit.ſjͥ iudex.C. ð ſac.ſã.ec.cuʒ
glo. ſua cãoniʒata.xi.q.i.nec honore facit.c.fi.
de inra.calũ.credo mñ ꝙ in defectum aliaꝝ pꝛo
batõnum. poterit ẽt epᷣs ↄpelli ad ferẽdum teſti
moniũ ꝑ ſuũ ſuꝑiorẽ qꝛ h̊ caſu ut dixi ceſſat oẽ
pᷣnilegiũ:⁊ facit.c.dilecto.j.e.ubi ob.hac cãʒ de
põit᷑ inx a iudicãdo ut ferat teſtimõiũ ⁊ in foro
ſeculari teſtimonium ſoliꝰepi ſufficit m ſingnla
re pᷣnilegium epis ab imperatore tributũ.xi.q.
.i. im lec. Inno.in. c. nuper plene dixi in. c.ſicut
ſupra de proba.

2 p er aHπo. Cꝛimen nunc

ꝓbatũ ꝛepellit teſtem
alias de illo crie nõ dãnatuʒ:cõis dini
ſio. fa ibi ꝛeſpodemꝰ.¶ MNMõ ꝙ reſtis qũcũqʒ
toleꝛatus ipᷣe ꝓductiõis põt pᷣtextu cris obiecti
repelli nõ ſolũ in crĩali:ſʒ ẽt in ciuili:ſecus ſi fuit
deſcriptꝰi inſt?o tpᷣe toleꝛationis.nõ.n.re ꝓbat
iſtm ſi poſtea appareat inhabił.l.i.C. de teſta.
Et idẽ põt dici qñ ad dẽm teſtinʒ ihabiliuʒ ſnia
fuit lata ut nõ reprobet᷑:lʒ poſtea offeꝛãt᷑ ꝓbario
nes ſuꝑ ihabilitate: ut ĩ.c.pñtinm.j.e.ii.niſi ſne
rit appellatuʒ. Mã tũc i cã appellatõis pũt cria
obijci:ut ẽ glo.nõ.in.c.i.de excep.ſuꝑ vᷣbo per
ſniam: uł niſi ꝓbet᷑ conuptid ſeu ꝑ inꝛiũ fʒ ca ꝗᷓ
dixi ĩ. c. ſicnt: S. e. Quid ãt ĩ iudice nũq̃d poſſit
repelli ptextiu cris ſiue ſit delegatl ordiariꝰnis

¶Me ieſtibue;

plene nõ.i. c. ſciſcitatꝰ. S. vðᷣ reſcꝛip.æ aliquid per
Inn.i. e. cũ nenerabil ð excep.ſzʒ pleniꝰ ꝑ eundẽ
i. c. ſciſcitatꝰ pall. ¶ Mõ. ꝙ cõnictio ni cõfeſſio
facta ĩ nno iudicio quo ad certũ finẽ facit fidẽ ĩ
alio iudicio: quatenꝰ agit᷑ ðĩ habilitate ꝑſone. Et
ẽ rõ qꝛ q̃tenꝰ ſñia uł ↄfeſſio ĩficit ꝑſonaʒ ſeqr eã
quocũqʒ ſe uertit.ſicut ifamia ⁊ lepra lepꝛoſũ.i.
.q.i.cito turpẽ ⁊.l.ingenuũ.ff.dqe ſta. ho.⁊ nide
Fre.ↄſi.xxiij.⁊ plene ꝑ Inn.i.c.cãm qui fi. ſint
le. facit.c.teſtimoniũ.j.e.ſecꝰ qñ alia acta ſeu cõ
feſſio nõ reſpicit ꝑſonã ſʒ prinatã ↄmo ditatẽ al
terius:tũc nõ faciũt fidẽ quo ad aliũ.l.płt.ff.ð ĩ
teꝛꝛo.ac.⁊ ĩ.c.ĩter dilectos.ꝗ.nec atteſtatões de
fi.iſtru z. Lↄqrit᷑ cũ duabꝰ ſe.ff.de except᷑.rei in
di. p. S tex. æ Vvꝛ nõ ſufficeꝛe ꝙ alł fuerit cõ
nicti uł ofeſſi de crĩie ſaliẽ ĩ ciuili:ut i.c.teſtioniũ
j. eo. So. ᷣm glo.i.ĩtellige hoc qñ ꝑſeuerãt in
crie 2 diſtingue in mã: ꝓut ibi plene nõ. ¶ Oop.
fo ⁊ alr vVẽ.n.ꝙ ſi ꝑſeuerẽt ĩ crie nõ ſint repellẽ
di:ex quo hactenꝰ nõ fuerũt de crie nũc obiecio
odẽnati.ff.e.l.iij.O.itẽ.l.iulia canoniʒata.iiij.q.
.iij. S. itẽ.l.inlia:⁊ facit.l.athletas. . calũniatoꝛ
ff. ̊ his qui nõ.ĩfa.ubi dẽ ꝙ calũniatoꝛ notat᷑ ĩ
fa mia ita demũ ſi calũnie cã dãnatꝰ fuit:nec ſuffi

cit calũniatũ fuiſſe. So. glo. ꝙ fſm leges repellit

crioſus:ita demũ ſi fuit daqnatus:ut ĩ Srijs fʒ ca
nones ſatis ẽ ꝙ nũc poſſit ↄuici: ut h̊ ⁊ i.c.ieſti
moniũ.j. e. ¶ Ex quo nõ.ꝙ. l. canoniʒata Soria
canonibꝰ nõ ẽ ĩ foro canonico obſeruãda: ⁊ hꝰ
iõ qꝛ gratianꝰ icorporãdo illã canonibꝰ nõ po
tuit pᷣindicare canoni:cũ ad hoc nõ habuiſſʒ po
teſtatẽ a papa iu nõ.i.c.ij.ðᷣ reſcrip. Et dicũt
bic Ala. z Ninc.ꝙ ðᷣ iuꝛ canonico nõ ſuffiẽ oẽ
crimẽ: ſʒ oʒ ad minꝰ ꝙ ſit tale ꝙ a ꝓmotione ꝛe
pellat:et rũc cũ eo nõ fuerit diſpeſatũ. Ego bãc
mãʒ ꝛeſpectu utꝛiuſqʒ iur.plene ꝓſequar i.c.teſti
moniũ.j.eo.dic ut ibi. F gl.op.ð. c. ex ꝑte
ade.s.e.cũ ibi nõtis.ubi pʒ ꝙ nõ ꝛepellũt᷑ teſtes
pᷣtexin cris obiecti qu ſaltiʒ pnt recipi eorũ dẽa.
So. Jo. an. dupłr pꝰ ꝙ nõ dñt admitti ẽt a pn
cipio: ⁊ ſic Vbũ admitti ſtat ꝓprie. ſo ſol.ꝙ nõ
qnir admitti.ſ.iſpecto effectu.ſʒ adnerte ꝙ pᷣma
expoſitio nõ ſoluit ↄriũ.Sʒ tu dic ꝙ h vᷣbnʒ ad
mitti põt ĩtelligi ꝓprie ⁊ iproprie reducẽdo mãʒ
ad ea qᷓ plene dixi in.d. c ex ꝑie ade.ar.in.l.non
eſt nouum æ. I. nã z Dolleiones td legi.
2 Caſus.Laicꝰ in cꝛia
cetero. li n teſtificat õ cleri
cum accuſat tñ ꝓ ſua uel ſuorum iniu

ria.pᷣmo ponit rlam a qua ſo excipit ibi niſi ex
exceptionem deteiminat:ibi nec nunc. r
pᷣmo unam regulam quod nbi agitur de crimie
criminaliter nõ teſtificãtur laici ↄ clericum:⁊ ui
de tex.nõ.iuncta glo.in.c.teſtimonium.xi.q.i.q̃
ponũt rłaʒ ↄuerſã ꝙ nec admitiũt᷑ cłici ↄ laicuʒ
cũ criminalit᷑ agit᷑ ⁊ alle. ibi gl.iſtũ tex.q tin fac
P cãuʒ ↄuerſuʒ ⁊ ſiẽ laici ñ teſtificat᷑ õ clicos ita
idẽtitatẽ ꝛis nec clerici contra laicos ꝙ nõ.
⁊ ſatis bñ facit ille tex.dicit iñ ibi Hu.qꝙ de cri

mine eccl ſiaſtico poterit clericus etiam coꝛam

EGee teſtibus.

iudice ſeculari accuſari ⁊? teſtificaꝛi õ laicum alle
gat. vj. q.ij. c:i. Credo ẽt ꝙ ĩ crimie. ſeclari nbi
nõ agẽt᷑ ad penã ſanguĩs poſſit clericꝰferre teſti
moniũ p laicũ ĩ defectum teſtiũ:ne malus ut bo
noreputet᷑.ar. op.in.c.qq;.xiiij.q.ij.⁊ illud.c.ie
ſtimoniũ itelligit glo. in. c.i.li.di.qñ agit᷑ ad nin
dictã ſanguis: Mec obſtant pᷣdicta qꝛ laici exclu
dũt᷑ qm pſumũt᷑ ifeſti clericis.ij.q.vVij.laicos ⁊
c. cleꝛici quõ ceſſat ĩ cleꝛicis cũ pᷣſumãt᷑ ſãctiões
2 pꝛes ſpũales ipſoꝛuʒ laicoꝝ.xi.q.iij.abſit.xij.
.q.i.c.duo ſũt gña. 5 fo pricipalit ꝙ etiã
laico ꝓſequente iiuriã ꝓpriam contra clericum
ñ admittũt᷑ laici ad teſtificãduʒ nec aꝑit iſte tex.
ſi ſint alij teſtes uł nõ:ſed potiꝰ idiſtincte uẽ exclu
dere ꝑ ilind nerbũ aliquatenꝰ æc. Et ꝙ'ꝙ; doc.
alicubi ñ tãgãt ꝙ memineri:ego iñ ſoleo limita

re boc.c.qu delictũ de quo clericus accuſat᷑ fnit

cõmiſſũ ĩ loco ĩ quo ẽ clericoꝝ copia. uid
.n. ſi ĩ uilla ubi eſſet unꝰ clericus.certe ĩpoſſibile
eſſz hoc caſu pꝛobare delictum:⁊ ſit itelligendo
hũc tex.ĩdiſticre remanebit delictũ ipnnitũ ⁊ da
bit᷑ clico mã deliquẽdi qre ĩtello ꝙ tũc admittãt
laici ĩ defectũ ad teſtimoniũ.nã ex hac cã admit
tũt᷑ al ihabiles:ut ꝓbat᷑ ĩ.c.fi.j.ti.ꝓx.facit.c.ue
niẽs.ĩ fi.j.e.uide bonũ tex.iũcta glo.ĩ vbo ⁊ ſi
tres.. de elec. cũ dilecti:ſaltẽ qñ ex numero ⁊ q̃
litate teſtiũ nõ ſit pᷣſũptio ꝙ uelint dieere falſuʒ:
ut ĩ ſimili dic tex.i.c.ĩ fidei fauoꝛẽ de heꝛe.li.vi.
Et ubi ñ põt hr̃i Va ꝓbatio admittit pᷣſũptiua:
nt ĩ. c. pterea. . e. ⁊ i. . tertio loco. ⁊.c.lis.j.de
pᷣſum.cũ ſi.młiũ tñ facit ĩ Sriũ.l.ꝓſpexit.ff. qui
⁊ a quibꝰ.ſufficit.n.ita ſcriptũ eſſe.vi.q.iij.ſcito
te. Sed rndeo cũ hec mã teſtiũ reꝑiatur a iuẽ li
mitara mõ pᷣdicto debemus ⁊ nos ĩ caſu nꝛẽo ſic
limitare.ar.l.nõ poſſũ.ff. de legi.⁊.c. cũ dilecta
de cõfir. uti. uel iuti.Et ieptũ ẽ rlaʒ nõ fallẽ ubi
rõ nãł ſuadet:ut ẽ tex.iũcta gl.nõ.ĩ aut᷑.ut ma:
debi.⁊ facit.l.ſcire oʒ..ſufficit. ff. de excn.tu.
ubi tex. arguit ex nali iuſtitia. cõo limito h
.c.ut nõ. ꝓcedat qñ delictũ clerici dẽ notoꝛium:
iũc ẽt hʒ laicos admittẽ ad teſtimoniũ.tex.addu
co nõ.iĩ.c.cũ dilecti de pur ca. ¶ Tertio limito
ut laici rłariter nõ admittant᷑.ſ.ad plenã ꝓbatio
nẽ faciẽdã:ſed ad iudiciũ faciẽdũ ſic ſaltẽ ut ſu
bijciãt᷑ toꝛture.ar.i.l.capite quĩto cũ ibi nõ.per
HBar. ff. ð adul.⁊ ibi glo.⁊ ĩ.l.qꝛo.ff.ð edi.edic.
2 qð nõ·i.c.i.S.de ꝓba.⁊ ſentit Inno.i.c.qm.
ʒ.e. ¶ Quartã limitationẽ ſentit hic Ho. ut ꝓ
cedar qñ agit᷑ de crie crialit᷑:ut pdixi:ſecꝰ ſi ciui
liter ꝑ. c. iij. . eo:⁊ dic ꝓcedere etiam ſi agat
ad pᷣuationẽ bñficij. Mã ⁊ tẽ dʒ agi ciuilit᷑ ꝑ.c.
iij. S. e. T i.c.ꝑ tuas.j.ð ſimo.qꝛ ꝓpꝛie accuſatio
tẽdit ad diſpoſitionẽ ab oꝛdine:ut ĩ.c.q̃li᷑ et qñ
ij. de accn. Et ꝓ hac limitatione ẽ bonꝰ tex.j.e.

tã lr̃s. Idẽ ſi agat᷑ ꝑ niã iquiſitiõis nł denũtiati

onis. ar.ĩ.c.tã lris.⁊.c.qm.ð.e.ſẽtit h̊ Fre.oↄſi.
xxiij. Et facit qꝛ his caſibꝰ nõ agit᷑ ad penã nalẽ
delicri:ut.d.c.qlꝛ ⁊ qn (Mad at his caſibꝰ
admittãt᷑ laici ad accuſãdũ ſicut ad teſtificãdũ.ni
de qð dixi ĩ. c. ex ꝑte: ade s. e.¶ uĩtã Iſimitati

onem ſẽtit glo.ij. bic ut admittãt̃ laici ĩ exceptiſ
crimibꝰ: ſʒ tu ꝛeſpeciu accuſationis clericoꝝ dic
ut plene nõ.iĩ.c.cũ.p.de accu.⁊.ij.q/i.ĩ pꝛimis ⁊
.vij.q.vij. in ſũma: ꝛeſpectu vo teſtimonij an ad
mittant᷑ laici ↄ clericos in exceptis criminibus.

dic ut plene le.? nõ.ĩ.c.ꝑ tuas el.i.j.de ſimo.ni

de in. c.in fidei fanoꝛem ð hẽ.li.vj. ¶ Altimo
h queꝛit᷑ qꝛ tex. admittit hlaicos ad accuſatõem
clericoꝝ cum ꝓſequũt᷑ ſuã nel ſuoꝝ iniuriaʒ qui
ↄprehẽdant᷑ h appellatione ſuorum. So.nanio
mõ exponit᷑ ꝑ doc.qꝛ ĩ caſu nꝛo nõ ꝛeperit᷑ hoc
a inẽ. determinatũ æ ad alios effectus multifarie
exponit᷑. Nam ſᷣm Accuꝛ.illi dicunt᷑ ſui qui ꝓ
eo teſtificari nõ poſſunt:ut nõ.C.ad tuꝛ.l.pełr.
in fi.⁊ nide ꝑ Spe.i ti.de accu..iij.in princi.
Ho. dixit illos ſuos ðᷣ quibus hẽt᷑.ff.de accu.l.
.i. 7. ij. Bof. ĩtelligit ſnos oẽs illos ꝓ ꝗbꝰ ager̃
põr qͥs actiõe ĩiuriaꝝ:q̃ſi iiuꝛia nideat᷑ ſibi illata
ut bui filij nxor:inſti.de iiur. S. patit᷑.fl.ð iiurijs
.l. iẽ apud labeonẽ. S. itẽ ſponſũ¶ Itẽ ſi qs ofẽ
dit mortẽ ꝓpiquoꝝ.l.hi.tn.ff. ðᷣ accu.⁊ ſic ĩtelli
git. iij. q.xi. negãda. Ab.vo dicit hoc poſſe ĩtel
ligi ð oĩbꝰↄſtitutis ĩ pkate ł ñ dũ ſint ĩ p gradu
allegat de ſẽ. ex. ſi vo. Me. diẽ ꝙ i illis caſibus
porerit accuſa? qbꝰſine pena poterit Yberare qͥ
hñt᷑ ĩ.d.c.ſii vo. Jo.an.i adi.ſpe.iĩ.d..iij.dicit
ꝙ oẽs ſũt ſui:ꝓ qͥbus põt poſtulari:qͥ ẽ ð tertõ
ordie n poſtulãtium æ enumerãt᷑.ff.de poſtu.l.i.
in fi.cũ.l.ſe.qð putat ueꝝ excepiis ultis duobus
ibi enumeratis æ enumerãt᷑ ibi he ꝑſõe parẽtes
pꝛoni nł prone ⁊ eoꝝ liberi ꝓprij liberi fẽ ſoꝛoꝛ
ſoceꝛ nxoꝛ ſocrus geneꝛ nuꝛus uitꝛicus noueꝛca
prinignus pupillus furioſus et fatuus mihi pla
cent oĩa pᷣter iſtas tres ꝑſonas ultimas:ꝙ iſti
ñ pñt dici ſui ex q ſibi non attinẽt:lʒ ał ill ſit mi
ſerẽdũ et fauẽdũ.¶Et nõ ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ li
cite ẽt de iure cãonico qs ꝓſeqᷓt ẽt crĩialꝛ iinriaʒ
ꝓpᷣã ⁊ ſuoꝝ:fac.c.⁊ q emẽdat.xlv.di.⁊ uide qð
nõ.i.c.ſi is qᷓ platꝰ.xxiij.q.iiij.?⁊ ꝑ doc.i.c.oliʒ
ðᷣ ĩiurijs ⁊ ĩ.c.granis ð ꝛeſti ſo⸗ Mico. ab.
egit᷑ pᷣncipalꝛ du
cauſis * obꝰ?modis ⁊ fᷣʒʒ lec.
dem ⁊? vᷣbis cõgꝛuentem boc dicit.
n cãis eccłaſticis ⁊ ciuilibꝰ pñt fieꝛi tres ꝓ
ductões teſtiũ. Ouaꝛta ãr ñ admittit᷑ abſqʒ ſolẽ
nitate legali hꝰpꝰ.ſuꝑ dictis teſtiũ. põt pꝰ iſpoꝝ

publicatõeʒ publice diſputaꝛi boc ſo.⁊ duo ſüt
dicta: m ibi et ſuꝑ.¶ Mõ p ꝙ cãꝝ q̃dã ſũt ec
cleſiaſtice quedaʒ ciuiles. Eccliaſtice pñt dici du

płꝛ uł qꝛ ſpectãt ad eccłiaſticum forum. Ciniles
dicũtur ille que agũtur ĩ foro ſeculari.nel fo di
cuntur eccleſiaſtice ſpirituales et criminales. Ci
uiles que aguntur de rebus tempoꝛalibus:et ui
de in hoc bonam gloſam ⁊ plenam.xi.q.i.in
ſumma. ¶ WMõ. ij .quod ꝛegulariter cauſe eccle
ſiaſtice ꝛegulantur in indicio ad inſtar ciuilium:

facit per locum a ſpeciali cle. diſpendioſam de
indi.et.c.i.de iura.calũ.li.vj. ¶ N tertio ibi

in legibus ⁊c̃. ꝙ cauſe ẽt ecclaſtice regulantur ĩ
iudicio ſᷣm leges ciuiles ex quo nõ cõtradicunt

ftſetcemmnchetien⸗
ennrcn ſ cun
gifanl in i
inotiiin i
jferiftr iih
mnſudtlmn an/
larmriani/ommn
rpitinnmnns ung
ſitäiurkgu din mi /⸗
Gritee henmmiäilrint
ecsitsnns nins fütin
erſcefiginnni tiin d
ichuntzccimitnnt
Ngioringiniinem.
acrſätrnaezukwae
Smutkträtmtini
mmöfntlmn dan
Entitiltin igiint
t⸗

MN
.

R

mnilkeme ſtiſiſheſ cede
n Maurlinfuntfeil
aanr niin Veſpditde zrſril
Boa msihim ki di mipegrnc
Nndeſtaſſe Pedegiſisſti
vrnt unlu b irſen oen ſton
rlocſi n Pn irl hrin ſ inii
ob ſü i p iuni nſmnhin
Ei ſtlinntaumni, fartulh /,
i GnNannu,
mmnst aummiii r gſer wrirs
rore tox ibenpyri tben ſiſor
nſocns gene mus uinicns notens
sPopllusfunioſts Afarunsſtida
Srer ſt nes gonns ünnsng ii
iſeiardſtiron aninirls Allfum
ifmici.Gndadocterer g
ime cond ds eit a ciih iinic⸗
Gorintc1 dnitn N derdiecd
sözar nigi nec
ticrisd ſd. Vidch.
1i Pecct Hnopdn d
Pogt pnohe
(üs. Cbirodlst h

nt Tbis coguanten
zen ? wbis ognannen
tics tcliix iifkl nch
Zi adnui obſcſil
müfainni eſi⸗
vorß i

cis acl

hoc dict.

ranonibus ⁊ ſic tã i oꝛdinando qᷓ; i decidẽdo at

tenditur ius cinile iuri canonico nõ pörium ? ꝓ

hoc dicto ẽ tex.i.c.i.?.ij.ð no.oꝑ.nũc.adeo ꝙ;
ubi ius ciuile expᷣſſe nõ diſpoſuit põt ti adduci
ꝑ ſile ut nõnt᷑ ꝓbat᷑ in.c. auctoritate maꝛtini de
oↄceſ.pben.li.vi.⁊ loquit᷑ ð illa ſolẽnitate legali
q hẽtur i. c.ultra teꝛtiã.j.e.et originalꝛ ĩ aut.e.
ri. F. qꝛ nero. VUltio nõ. ꝙ lʒ teſtes recipiãĩ ĩ ſe
creto ĩ.c.nenerabili.j.e.ð dictis iñ eoꝝ põt po
ſtea publice diſputari nt hic ſile ĩ electõis ſcruti
nio ꝙ fu in ſecreto:poſtmodũ tñ publicat᷑ ?æ ſuꝑ
eo publice diſputatur i.c.qꝛ ꝑꝑ cũ ibi nõ.S.de
elec.⁊ h̊ͥ potuit eẽ rõ dubitãdi.nã nidebatur qð
debẽt ſecrete diſputari de dictis ſicut ꝛcipiuntur
Sʒ alia rõ iminet i exceptõe qꝙᷓ; in diſputatõe.qꝛ
pꝰ cãu dubitatuꝛ de falſitate.S. eo.c.ij.ſcdᷣo vo
ñ. Op.⁊ uẽ ꝙ plures ꝓductões poſſint fieꝛi in
cã cũ dilatio data ad ꝓductõeʒ teſtiũ cedat ↄmõ
ðᷣbẽtis ꝓducẽ nã dilatõe pẽdẽte iudicis officinʒ
qeſcit.j.ð ap.ſignificãte ⁊.l.ſiue ꝑs.E. ð dila.
Blo metu. õrij nt arbitror exponit tex.ibi pro
ductõe.i.dilatõem:⁊ ſic itelligẽda de quarta di
latione un infra pᷣmam fam ⁊ t᷑tiam dilationem
põt quis totiens teſtes ꝓduceꝛe quotiens nolue

rit:ſed quartam dilationem non hẽbit niſi cum

oĩ ſolennitate de qua.j.c.ultra t᷑tiã ⁊ h̊ neꝝ ſᷣm
glo.niſi obſtet renũtiatõ ꝓductiõis teſtiũ uel ſi
młtitudo teſtiũ ẽ ꝓducta tũc.n.nedũ q̃riã ñ hẽ
bit ſʒ nec ttiã nec ſcdᷣaʒ.j.e.ſignificauer̃t:⁊.c.cũ
neniſſet cũ ſi. deinde ponit glo.ſm intellectuʒ ut
itelligat tex.ĩ ꝓductõe ſz ꝙ ueꝛbum ſonat uʒ nt
ĩ cã nõ poſſint fieꝛi ultra tres ꝓductões teſtium
niſi cũ ſolẽnitate legali:dicit iñ pᷣmũ fᷣuari ðᷣ fa
cto: ? illud diẽ Jo.an.tenẽdũ Hoſti plus placʒ
iſte ſcs ĩtellẽs ur tres ꝓductões fiãt i una dila
tõe ar.ff.de.v.ſig.ter enixa.un ibi a diẽ ꝙ nõ
dixit dilatõem ſʒ ꝓductõem q ſunt diuerſa. nꝛes
ergo fient ꝓductiones.j.unnã dilationem: quar
ta fiet cum ſolẽnitate:qnta vo nullo modo fier.
2 dr̃᷑ pᷣma cũ qs colligit teſtes quos põt habẽ æ
pᷣſentat indici eos:cũ nero colligit alios ⁊ eos pᷣ
ſẽtat dr̃ fa ⁊ ſic de tertia. Solẽt ẽt a pᷣncipio re
ſtes producẽdi nomiari ſᷣm eũ qꝛ foꝛſan.ei nõ ẽ
poſſibile ſic ſimł pñtare:ſʒ ꝓductões poſtmodũ
ðᷣbẽt fieri ð nomiatis.⁊ nẽ ſentire.Hoſ.qꝙ infꝛa
qlibʒ dilatõnẽ poteẽt fieꝛi tres ꝓductões teſtiũ
do. An. apte nõ eligit:ſʒ nẽ trãſie cũ pᷣmo intel
lectu glo.ille tñ ĩtellectꝰ ſi bene iura põderent᷑ ñ
nr̃ ꝓcedere pᷣmo qꝛ nõ oi caſu pꝛocederet:finge
.n.ꝙ ꝑs fuit ĩpedita.j.pᷣmam ſcdᷣam et tertiam
dilatõeʒ:ita ꝙ; nullos teſtes ꝓduxit dicemꝰquod
nõ hẽat quartã dilationẽ:niſi cũ ſolẽnitate lega
li.certe falſũ ẽ qꝛ fruſtra tũc iuraret᷑ ꝙ nõ didi
cerit teſtificata ⁊c. pʒ ex forma.c ultra teniã pᷣal
le.⁊ tñ iſta ultia lr̃a ſimplici᷑ ðᷣnegat quariã ſine
ſolẽnitate legali:ergo n debet itelligi ĩ dilatõne.
Ireʒ itelligẽdo tex. in dilatione ſeqret᷑ tres di
latiões.ſimplicit᷑ z ſine difficultate poſſẽt dari tã
in cãis eccleſiaſticis qᷓ; in ciu l bus:qð etiam eſt
falſũ: ut patet ex.l.oratione ⁊.l.fi.ff.ð feꝛijs ⁊ ex

nõtis ĩ. c.ij. ð dila.nbi nide ꝑ gl.⁊= iõ credo tex.
intelligẽdũ ꝓut iacet ⁊æ nedũ intra unã dilationẽ
ſicut ſẽrit Hoſti. ſʒ ẽt ĩ tota cã nõ pnt fieri nltra
tres ꝓductiões teſtiũ:niſi cũ illa ſolẽnitate legali
⁊ ua ꝓprie loquit᷑ iſte tex.nullã faciẽs mennonẽ
8 dilatõe. bñs ergo unã dilationẽ nel plures ex
c nunꝙ; admittet ad quartã ꝓductionẽ niſi cũ
illa ſolenitate legali: æ eſt rõ qꝛ ex iterata totiens
ꝓductione eſt preſumptio ꝙ fuerit percuntatus
dicta teſtiũ: æ qꝛ forre illi nõ ꝓbabant inducius
eſt ad ꝓductionẽ alioꝝ illos prius ſubornando
ideo exigit᷑ iuramẽtũ hnius pᷣſũptõis purgatiuũ
¶ Et ex hac rõne infert ꝙ ſi fecit plures ꝓduc
tiones teſtiũ:ſi adhuc nõ fuerũt exaiati nõ habe
bit locũ diſpoſitio huius.c.qꝛ ceſſat rõ ſuborna
tionis ⁊ dictoꝝ ꝑcũctationis. Idem ſi fuerũt ex
aĩati: ſʒ fecit iſtas ꝓductiões in aciu ↄtinuo: ita

wv nõ potuit ſcire dicta illoꝝ ante producrioneʒ

quãa nunc nult facere ar.in.l.ↄtinuus actꝰ.ff. de
V. ob. intelligat ergo tex. de tribꝰ ꝓductionibus
cũ effectu factis:⁊æ ita proprie loquit᷑ tex. in aut.
eo.F.qꝛ ueꝛo.vñ ſũpta fuit hec decꝛe.⁊ qñ inteꝛ
nallo facto poſt tres pꝛoductiones ⁊ receptiõem
ꝓductoꝝ uult facere quartã. Onid autẽ ſi noĩa
uit multos teſtes nõ iñ ꝓduxit oẽs ſimul:ſʒ facit
tres ꝓductiones:nunc nult facere quartã. dic ꝙ;
nõ admittetĩ ſine illa ſolẽnitate qꝛ eadẽ ẽ rõ:lʒ in
neritate nõ oĩno: ⁊ h̊iõ qꝛ pomuit malicioſe p łꝛeſ
nomiĩare ⁊ figmẽnis dãdus nõò ẽ.locus ð diuor.
qᷓto. ¶ Et pro pdicro ĩtellectu facit aut. qui ſe
mel. C. ð ꝓba.qꝗᷓ niit᷑ h̊ nerbo pꝛoductiõe ſicut
facit iſte tex.et ſũt pᷣdicta de mẽte Har.in dicta
aut᷑.qui ſemel:lʒ nõ moueatur pᷣdictis rõmbus.
ex his habes claꝛe intellectuʒ huius.c.⁊ eins rõ
nem:⁊ infero ꝙ ſi quis habnit tres dilatiões et
impeditus nõ potnit facere niſi unã uel duas ꝓ
ductiones teſtium:æ nunc pꝛobãdo impedimen
tum perit quartã dilationẽ:ꝙ illa dabitur abſqʒ
illa ſolẽnitate iegali ex quo nõ fecit tres produc
tiones teſtiũ.nã uti dixi iure canemr ð iſſia ſolen
nitate adhibẽda ſolũ in quaꝛta pꝛoductione ⁊ n
dilatõe: ⁊æ rõeʒ pᷣdixi. Sed quero nũqd dabiiur
iſta qᷓrta ꝓductio ſᷣnata dũtaxat ſolẽnitate illinſ
c.ultra tertiã. Inno. diẽ ꝙꝙ nõ:ſʒ oʒ pꝛobet
ſe ĩpeditũ fuiſſe:⁊ iðᷣ dicit ĩ ↄceſſione ſcdᷣe ⁊ ttie
quia licet pᷣma det᷑ ſine grãdi cognitiõe cẽ:m ſe
cus in fa ⁊ ttia. Adueꝛte:hoc dẽm Inno.pꝛoce
dit. capiendo productionem pro dilatione: ſed
capiẽdo pꝛout vᷣbum ſonat ceſſat hec ſupplerio
Inno. ex quo.n.ẽ adhuc.j.dilationẽ ſibi cõceſ
ſã põt facere quaꝛtã iurãdo ſolummõ prout ibi
dr̃ ⁊ ex hoc apꝑet ꝙ iſte ſcdᷣs ĩtellectꝰ probabili

or eſt cũ iura canonica ⁊ cinilia nõ requiꝛant in

hac quarta productõe niſi illã ſolẽniratem: ut pʒ
hic ⁊ i.c. ſignificauer̃t ⁊z.c.ultra t᷑tiã.j.e.⁊ aut᷑.
q ſemel pᷣalle. ⁊ iñ in ↄceſſiõe ſcðᷣe dilatõis iqui
rant aliã cẽ cognitõnẽ:ut.dicta.l.oratõe ⁊.l.fi.
27 nõ i. d. c.ij. de dila. ergo debẽt intelligi h̊ inra

de qrta ꝓductõe ⁊ ñ dilatiõe cũ ſuꝑ dilatõibꝰſit

ſpecifice ꝓniſũ aꝛ.i.l.ſãctio legũ.ff.de penis. dic
i

tũ tñ Inn. eſt uex in ſe:ſi capiĩ ꝓductio pꝛo di
ltonallefrero cſi ſi det᷑ qᷓrta ꝓduciio ſine
ſolẽnitate: nũquid ualeãt atteſtatiões: Inno. re
fert opi.quidã dicũt ꝙ nõ ar.c.ij. S.e.i fi. ſecun
di dicut ↄ niſi fuerit appellatũ.j.eo. ſigmificaue
rũt.tertij dicũt ꝙ lʒ Sdicat᷑ ⁊ appellet᷑ . iudex in
ſine ſolenitate iſta nel cũ cã põt cõcedere q̃rtã et
quitã niſi ſu ↄcluſũ ⁊ renũciatũ teſtibus:⁊ dicta
ipſoꝝ alti ꝑti ſint edita:nec alłꝛ fuari dʒ bᷣ ſo eni
tas ꝑ dẽm. F. qꝛ nero:vñ fuit ſũpta hec decte.
dicit iñ Inno. ꝙ ſʒ h nideaĩ neꝝ:in ſecuriꝰ ẽ in
dici nũq; dare quariã ſine ſolẽmiate: ⁊ dicũt iſti
ultimi ꝙ currẽiibꝰ pᷣdictis.ſ.cõcluſione renutia
none ⁊ editoe ateſtanonũ nõ dabit᷑ et ſcdᷣa ſine
hac ſolẽnitate. nã eadẽ ẽ ro ergo ⁊c. ð coſti.iroſ
lato.dic iñ Inno.ꝙ pᷣdictꝰ.G.qꝛ uero nõ uꝰ fa
cere uim i cõcluſione uel renũtiatione: ſed ſolũ ĩ
editioe fẽa alt᷑i ꝑti:ui tũc ſit fuãda illa ſo ẽnuaſ.
Agdueꝛte qꝛ Inno. ? alij quos refen ſolũ ↄhide
rauert illũ. ꝗ. qꝛ Vvo ad coꝛticẽ ⁊ nõ aduerierũt
ad iura canonica ꝗᷓ magis ſpecifſice ꝓuidet ſuꝑ
pac mã:⁊ ðclarãt itriſecã m illiꝰ.ꝗqꝛ vo. Un
oſiderãdũ ꝙ i inẽ maxie nꝛo hem aliquoſ termi
nos i dubio excluſiuos ꝓductiois teſtiũ: ui ẽ cõ
cluſio i cã:nã pꝰↄcluſionẽ ĩ cã ct iſtru mta ꝓduci
nõ pñt:foꝛuꝰ nec teſtes ur ꝓbat i. c.cũ dileciꝰ ðᷣ
hi. iſtru. nihil.n. apliꝰ põt ꝓduci ꝙ ↄſiſtat i iure
nel facto: ut ibi nõ.⁊ i.c.paſtoꝛaliſ ð cã.poſ.? ꝓ
pꝛie. Ex quo. ifero ꝙ et ſi ꝑs unã ul nulla teſtiũ
ꝓductione feciſſʒ ex quo iñ ꝑmiſitĩ ea ocludi n
E ãpliꝰ locꝰ ꝓductiomi teſtiũ et cũ ſolẽniiate lega
li: ſic male dixcẽt pdieti doc. quos referi Inn.
ut S dixi. Idẽ dico ðᷣ publicatõe atteſtationũ fa
cta de coſeſu ꝑriũ nel renũtiatiõe: ut apliꝰ no ſit
locꝰ ꝓducuõt teſtiũ ſuꝑ eiſdẽ capituł ut nõ. plłe
ne i. . fraternitaus. . e. z.c. cũ ueniſſent. Qnqʒ
nero iſti termini nõ iterueneĩt ĩ cã: ſed data fuit
dilatio ꝓ teſtibꝰ ꝓducẽdis: ⁊ tũc ſi tenes pumã
lec.dic ꝙ nõ dʒ dari quarta dilatio ſine ula ſolẽ
nitate legali:qꝛ ẽ pſũpiio ex quo habueuit tot qi
latiões:æ ilꝛa eas aliquos ꝓduxit teſtes:ꝙ fueꝛt
eoꝝ dicia ꝑcũtata:ut colligit᷑ ex.c.ultra teruia.j.
Ee. ⁊ idẽ dic ſi tenes ſcdᷣaʒ lec. ut h pᷣſũptio oꝛiat
ex ſepe iteraia ꝓducnõe teſtiũ iteꝛuallo poſtmo
dũ iteꝛueniẽte añ petitione qᷓrte ꝓduciionis: ut
ſic nõ adminat᷑ qrta ꝓductio ſine illa ſolẽnitate
legali:nec curãduũ ẽ an editio actoꝝ fuerit factia
alteri ꝑri nel nõ.de .n.nõ curat iſte tex.nec ſuꝑ
hoc ſe fũdat.c.ſignificauerũt.⁊.c.ultta tertiã.].
.e. ſʒ ſolũ ex ſepe iterata ꝓductiõe. Et ad. F. qꝛ
Ho: dic ꝙ ibi faciũ narrat ſic.n. acciderat ibi ul
tꝛa tres ꝓductiões factas ꝑ alterã ꝑtẽ:alteꝛa ꝑs
hũeꝛat copiã dicioꝝ teſnũ:ſʒ idẽ ẽ ſi copiã alteꝛa
ꝑs nõ habuiſſj dũmõ perẽs tres ꝓductiões pꝛ
feeiſſet: ut pʒ ex rõe illiꝰ. . q hoc põderat ĩ pꝛi.
2 ex iſto.C. ⁊z.c.ſignificanerũt.⁊.c.ulira tertia.].
.e. ti. ſc ueniẽdo ad q̃ſtiõeʒ pricipale õ po
ſitã an naleãt atteſtatões recepie ĩ qrta pꝛoducti
one data ſin ſolenitate legali:bꝛenit ↄcludo ſi n
fuit Odictũ ⁊ appellatũ ualet.ur.n.xeceſſuʒ ab il

um tn.

lo t᷑mio excluſiuo ſiẽ i ſili ⁊ foꝛtioꝛi caſu dicimꝰ:
ꝙ ualʒ teſtiũ ꝛeceptio facta pꝰcõcluſionẽ ſi non
fuerit Sdẽ; it nõ.dni de ꝛota ðᷣciß.vV. dicã in. d.
c. cũ dilectꝰ. Itẽ ðᷣ cõi ↄſẽſu ꝑtiũ pñt acta ĩcidi
2æ ð̊ nono oia ꝓduci ut i.l. acta ff. ð. re iudi. fac
c.cũ cãm ifra.e.⁊ qð nõ.ifra.e.c.pntata.⁊ hec
ſũt ẽt ð mie dni An. H. ſi ãt fuit Sdictũ ⁊ appel
latũ.nõ tenebũt aiteſtatões qꝛ ſiẽ ẽ legitia ca ap
pellandi ſi denegat᷑ quaꝛta ꝓductio cũ ſolenitate
.d. c. ſignificaueꝛũt: ita ⁊ foꝛti ur̃ legitia cã appel
landi:ſi cõcedat᷑ ſine ſolennitate cuʒ ius hᷣ dicat
c. Micolaus abbas. Es uo: Si liezi p
aſus: Si fieꝛi põt cõ
Bm tu. c:danda ſunt dẽa teſti
um qᷓ uident᷑ ↄꝛia. nel ſũma ſpali ſic:
Si qͥs ꝓbar actũ geſtũ pꝰappellationẽ ⁊ aduer
ſariꝰ ꝓbat ꝙ an.pfert pꝛia ꝓbatõ.⁊ actꝰindicat
n ienẽ niſi ſcðᷣus pꝛobet ꝙ añ oẽʒ appellationẽ.
prĩo deciſe narrat fẽm: fo diffinit ibi: cuʒ ↄſtet:
5ꝙ& h nniuerſitas nõ debeat excõicari in
c.romana. S. i uniueꝛſitatẽ de ſen. exco.li.Vj.in
ſingłos iñ de uniuerſitate ferri põt:licʒ nemo ex
cipiat᷑ urput a excõicamꝰoẽs cãonicos tał eccle.
MNõ diuerſitatis colligit᷑ ex.c.ſi ſnia ð ſen.exco.
li. vj. intellige iñ ꝙ oẽs ſingli ſint capaces.hᷣ di
co ꝑꝑ nõ.i.d..iĩ uniueꝛſitatẽ. ¶ Mõ fo unaʒ
bonã ⁊ nõbilẽ regłam ꝙ ubi teſtes actoꝛis ⁊ rei
nidet᷑ depõc? pria circa aciũ iteꝛabiẽ:⁊ ꝑ pᷣſũp
tionẽ młiipliciratis actꝰpnt ꝛduci ad ↄcordiã:re
duci dñt:⁊ tẽ pᷣſũt᷑ aci mitiplicatꝰ⁊ ſic itellgedi
ſüt teſtes depõer̃ ſuꝑ diueꝛſis actib ut h:qð itel
lige niſi ↄſtaꝛet de actꝰ unitate ulł ꝑ ↄfeſſione ꝑti
um ntł ex dicis ipſoꝝ teſtiũ. pᷣmũ pꝛobat᷑ i. c. euʒ
Jo.de fi. iſtru. ubi eſt bon tex.ſcðᷣʒ pꝛobatur ex
dictis illoꝝ ieſtiũ q depoſueꝛũt õ ſuſanã.naʒ ex
eo ꝙ vᷣponebãt ð eadẽ hora:colligeb. r uniias
actꝰ:iõ oiuerſuas ĩ loco ↄmiſſi adulterij induxit
eos pᷣſũptuõeʒ falſuatis:nec facta fuit pᷣſũpiio
młtiplicitans actꝰ:ð h̊ͥ uide glo.nõbilẽ.iij.q.ix.
nibilominꝰ2 ex illa glo.colligit̃ ꝙ ſilis cõcordia
ſit fienda alia nõ obſtãte ĩ ieſſibꝰeiuſdẽ ꝑtis qðᷣ
aꝑte ſentit Jo.an.i addi. Spe.eo.ii S.iã de in
terrogatorijs. v. qͥd ſi unꝰteſtis qdð nõ. Jẽ nõ
ꝙ ſi teſtes niꝛiuſq; ꝑtis ꝛeducũt᷑ ad ↄcoꝛdiã itel
ligendo ꝙ ðponãt ſuꝑ diuer ſis actibꝰñ ſolũ eui
iãt ꝑiuriũ:ſj ẽt pꝛobãt illos diuerſos aciꝰſuꝑ q
bus pſumptine deponũt ex quo ſnꝑ quolʒ acin
dat᷑ plena probatio:ut hic aꝑte probat:dum nũ
ciat᷑ excõicationẽ nõ tenuiſſe pꝛopt᷑ appellanonẽ
pᷣcedẽtẽ:ex quo ifert ꝙ ſi ꝑ duos teſtes probeʒ
ꝙ comiſiſti adulteaiũ ĩ iali loco:ꝑ alios duos ꝓ
bẽ ꝙ i alio loco probatuʒ ẽ adulteriũ bis fuiſſe
oↄmiſſũ qð aꝑte ſetit Jo.ã.i loco pᷣalle.i Spe.
5 ꝙ i dubijs ſẽꝑ fiẽda ẽ benigna inteꝛpᷣta
tio ⁊ illa dẽ benignioꝛ ꝑ quã q̃s euitat pen ſen
delictũ.hoc itellige niſi imineat ꝑicnũ anime:qꝛ
tũc illa ẽ benignioꝛ qᷓ ẽ tutioꝛ anie.uide bonam
glo. æ nõ. in. c uno de ſcru. facit. c iuucis ð ſpõ.
7 de h̊ aliqd.¶¶ Menio ad gl. ꝗᷓ pꝛimo colligit
ar. pꝛo teſubus cõcoꝛdãdis ſaliẽ quo ad ſenſum

i iſptnnm in
mumni l, ia
itumurni gcila
prtm ttii atra
ͤwtfuifishn a
Kprtuiinpen
ilrkirrtgi kh
InbNfnerdniidmir
Icitſrjtiatretai n
nie Ogirgetkucritemen
Npuriligtdlutstderla⸗
Dermnimmamaſt
GriliniDrimir
Nakuiaginti
Aceiüigtiri wyt
ggniͤfſti
Abyiliſift,
l 8 6 Um
un
ori en

nni e e nnn

ivſi ei A .

niſcianſ⸗ nne

Neri prii
hen in gbnr nit

rgaß o; opreiiei

ooK .
entaanaa
minnrn oe ponla Ung
Rödinginns utec ialintml
Scoligi er ſiſinoſnen,
Minriiz m goes ſigi ſin aunz
io mimſmi My m
ue ile nzingun lz une
. aniiqan u irutllirpuly
aiplaas s, Mäüa in
Pruitan Mipanr irlpinf
purr ſ ae is ib mn higb iel
ur de ag unitte t,ofeſione pi
lais hloptefii Pni nodai i
Arn. vbictdon ter c odenn e
rieſtiü deoſnein) lananiztl
gcbirdeade dorucoliged i vniins
Geriasi otd Miſt dlteniſncurt
nrde füſnistn un fnifſihtd
õ
uet g Wigigid GAd

Aa diad ſhritld enſci is ed

cn d0 Ni dl Gein ſiͤden
d tl n nſic iů tiñ
ac is ulneüka oniul
dag lsenb'n ſoſüeun

dfffinit bi .

li non poſſũt ↄcoꝛdaꝛi q ad lam ur hic optime
ꝓbat᷑ non ei reducũt᷑ ad ↄcordiã reſpecin eiuſð
actus:ſʒ reſpectu dinerſorum ⁊ nide i H bonam
glo.ĩ.c. dudũ de ↄuer. ↄiuga.ſuꝑ v.ſubã ⁊.ff.ð
neꝛ. ob.l.ſtipnlatio iſta.O. hi quoqʒ. Sed 5 hoc
op.nẽ. n. ꝙ data ↄrietate teſtium non dʒ pPſumi
actus geminat?cum facta non pᷣſumãt de officõ
dele. cum ĩ iure:cũ ſit ponꝰ ſtãdũ melioꝛibus ſeu
pluꝛibus teſtibꝰ ut ĩ.c.i noſtra.j.e.¶ ¶ So. gl. i.
i. c. cũ ↄnigat.S.de offic.dele.mirabilſit limitat et
reſtrigit iſtũ tex.qñ ꝓbationes ſũt oĩno pares.
Si autẽ alia ꝑs haberet plures ł meliores teſteſ
iũc ꝓcederent ↄria et idem ibi ſẽtit Inno.lʒ ñ
multũ firmet:ſj Bar. ſeqt ĩ.l.ij. F. credituʒ. ff. ſi
cer.pe.et do. Car. hic. Sʒ glo.i.d.c.i nẽa ſentit
rium nt indiſtincre fiat ↄcordia ſi fieri põt:ſed
iĩ defectũ recurrẽdũ ẽ ad qlitatẽ teſtiũ idẽ tʒ gl.
nõ. iiij. q.iij. ſi teſtes et ſeqᷣ do. An. h̊ et hᷣ plus
mihi plʒ:tũ qꝛ lr̃a iſta loqr indiſticre tũ qꝛ ꝛatio
lr̃e ne teſtes ꝑiurij reatu notẽt ſemꝑ milirat ſiue
teſtes alt᷑iꝰ ptis ſint płꝛes ſine meliores nõ ob.ſi
dicat᷑ ꝙ actuũ płralitas n pᷣſumit᷑ ut ĩ Srio:fate
or.n:qꝙ ni pᷣſumit᷑ ſimplłꝛ alio non appaꝛente:ſed

pic orit᷑ pſũptio ex ꝓbatõibꝰ factis et ꝓ h text.

ibi quia. utrũque eſſe potuit ⁊c.ad h̊ ego allego
tex. nõ.ĩ.c.cũ Jo.de fi. inſtru.ibi.n. ꝓbationes
erãt ĩeq̃es ⁊ nihilominꝰ facta fuiſſet ↄcoꝛdia ꝑ
geminationem actꝰ:niſi ꝑ ↄfeſſionẽ ꝑtis ↄſtitiſ
ſet de ipiꝰ unitate ut ibi pʒ expᷣſſe.Ex his habes
nnum modum ꝛeducẽdi teſtes ad ↄcordiã. ſunt
et alij modi n ita difficiles puta intelligẽdo nnũ
teſtẽ ꝓprie ⁊ aliũ iproprie. ut qꝛ unꝰdeponit de
poſſeſſiõe aliꝰde detẽtõe:ĩtelligit᷑.n.ꝙ ille ðpõat
ſuꝑ poſſeſſioue ĩprope dicta.i.ſuꝑ detentõne ut
ut nõ.i. d. S. hi quoqʒ ⁊ facit optie.c.cũ dilectꝰ
de ↄſue. QNũqʒ fit ↄcordia eximẽdo pꝑteʒ a toto
exemplum iĩ. l.i. S. ſʒ ⁊ hi.ff. de his qͥ deie.łeffu.
Quãqʒ ꝑ ꝛepetitionem exemplum Litiꝰdepoſuit
Sẽpꝛoniũ eẽ debitorẽ ODanini ĩ centũ inteꝛo
gatꝰquõ ſcit rñdit ꝙ tali die ꝓmiſit qᷣnqginta ⁊=
tali die cẽtũ.itelligit enĩ ne ſit ſibi Sriꝰ ꝙ pꝛomi
ſit ſibi cẽtũ repetitiſ illis qnq̃gita ⁊ ſic ð ſimilibꝰ
2 uide Haꝛ.i.l.ij. F. creditũ.ff.ſi ceꝛ. pe.⁊ aliqd
in. l.labeo.ff.de ſup.lega. ¶ Ded nunc qro utꝝe
hec cõcoꝛdia maxime per geminationẽ actus ſit
fiẽda circa teſtes uniꝰ partis tin ſi adinuicem di
ſcoꝛdãt:dic ꝙ ſic nt aꝑte ſẽtit gl.i.d.c.iĩ noſtra.
2.iiij.q.iij.ſi teſtes.⁊ aꝑtiꝰ in.d.c. nihilominus.
.iij. q.ix.qᷓ nõbilit᷑ diẽ ꝙ illi duo teſtes qui depo
ſuerũt ↄ Suſannã ⁊ diſcreparũt ĩ loco fuiſſẽt re
ducti ad cõcordiã pᷣſumẽdo geminationeʒ actꝰ:
niſi poſuiſſẽt ð eadẽ hora ita ꝙ non potniſſet
fieꝛi ĩ diuerſis locis. idẽ nult apte Jo. an. in ad
di.palle.ubi dicit ꝙ ſi nolo ꝓbar̃ matrimoninʒ
ciũ induxi duos teſtes:⁊ nunꝰ dixit ꝙ fuit ↄtrac
tũ ĩ nno loco aliꝰdic ꝙ i alio:ẽ pᷣſũptio ꝙ depo
nãt ð diueꝛſo ↄctu ne ꝑiurij reatu notẽt.fac qd
.S. dixi ut itelligat᷑ dictũ uniꝰ ꝓpᷣe et dictũ alteꝛi
us iprope et nõ.i.d. F. hi quoqʒ. Iẽ ſẽꝑ ſubeſt
rõ bꝰlr̃e. et idẽ credo ĩ puilegijs et iſtrumtis ab

eadẽ ꝑte ꝓductis Iʒ Jo. an. aliud hic dicat p.I.
ſcripiure.C. ð fi.ĩſtru. Sʒ certe primũ ẽ ueriꝰex
quo pnt ad ↄcoꝛdiã reduci ut ẽ tex.aꝑtꝰ i.c.iteꝛ
dilectos de fi.iſtru. ⁊ iʒ do. An. hic ⁊ ad.l.ſcꝛip
ture ⁊ ad.c.ĩputari.j.de fi.iſtru.dicit loquũt
ĩ aꝑta repugnãna.facit.c.nihil ob.j. ð̊ v. ſigni.
idẽ dic ð dicto nniꝰ teſtis nt reducatur ad ↄcor
giã ſi fieri põt ꝑ rõeʒ bꝰ ſre ut fiat benigna inteꝛ
Ptatio ⁊ ut ꝑiurij reatu nõ notẽiur. Et ſẽtit gl.
palle. et Har.i.d.l.labeo facit gl.i.d..hi quo
qʒ.Adnuerte tñ ad unũ nõbile:ꝙ ſʒ fiat ↄcordia
inter teſtes unius ꝑtis et alteꝛius nõ in fit inter
dictũ teſtiũ ⁊ ↄfeſſionẽ ꝓducẽtis.vñ ſi dicia te
ſtiũ ſũt nimis gñalia neceſſario nõ ↄcludẽtia ĩitẽ
tũ ꝑtis ꝓducẽtis iñ ñ fit reductõ ad ↄfeſſionẽ ꝑ
tis qꝛ ꝑs no potuit ĩ ſuũ fauorẽ ↄfiteri.xiiij.q.ij
iĩ pᷣn. Iia diẽ Inn.i.c.cũ ↄtĩgat ð offi. ðᷣle.⁊ ſeq
tur Har. i. d. l.ij. S. cꝛxeduũ. ad h̊ ego allego tex
tũ nõ.i.c.iĩ pntia ð ꝓba.dico iñ ꝙ cũ ↄfeſſione
ꝑtis aduerſe ĩ bis in quibꝰ poinit ſibi pᷣiudicaꝛe
bñ fit ↄcordia nt aꝑte ꝓbat᷑ ĩi.c.cũ io.pᷣalle. Sʒ
ẽ nõbile dubiũ nũquid teſtes ꝑ geminatõeʒ aciꝰ
reducant᷑ ad ↄcordiã ẽt ui ꝓbẽt an ut euitẽt tin
ꝑiuriũ.gl.hic ĩ v.itẽ ẽ hic ar.uidet᷑ ſẽtire ꝙ nõ.
colligit eni argumentũ ex tex.ſ.ꝙ dubia ꝓ batio
nõ ꝓdeſt ei qui eã iduxit: ⁊ certe hoc dictũ ꝓce
dit reſpectu archiepi:ſed reſpeciu canonicoꝝ ;
gl. ẽ 3 tex cũ ꝑ ſuã ꝓbanonẽ ⁊ interpiauonẽ qᷓ
fir ꝓnũtient᷑ nõ excõicati ⁊ ſic obtinẽt itentionẽ
ſuã. Sʒ forte glo.habuit reſpeciũ ad cũ qui ſſat
pro actu cui icũbit neceſſitas pbzi. gl.
intelligit iſtũ tex.nt pʒ ex ſequẽtibꝰ ꝙ archiepᷣs
erat actor.vñ ſua ꝓbatio tanq; dubia nõ ſibiꝓ
fuit Sʒ aduerte quicqᷣd ſeſerit gl.iĩ h ſũt dubita
nões maxie ꝑꝑ dicia legiſtaꝝ i. d. . cꝛeditum z
do. An.muliũ hic iſtat.ſʒ breuiter puio ſic dicẽ
dũ ꝙ aut ꝑ reductionẽ teſtiũ ad dinerſiiatem ac
tnum nõ remanet integra ꝓbatio ſuꝑ quolibet
actu:⁊ iũc fit reductio nõ nt ꝓbẽt: ſʒ ut euitent
ꝑiuriũ ut nõ. Jo. an.ĩ addi. Spe.pᷣalle. æ Fre.
ↄſilio.clxij.exẽplũ qñ teſtes remanent ſingłaꝛes
ad h.c.lʒ ð ꝓba.⁊.c.cũ dilecti ðᷣ elec. nt.S.dixi.
aut remanet itegra ꝓbatio ſuꝑ quolibet actu =
tũc ſi ẽ certa ⁊ clara ꝓbatio ſuꝑ quolibʒ actu fit
reductio etiã nt ꝓbẽt. tex.ẽ hic ⁊ ſẽtit Jo. an.ĩ

p dicta addi. Si neꝛo ꝓbatio ẽ equinoca ſen ne

ceſſario nõ ↄcludẽs ĩtẽinʒ ꝓducẽtis ⁊ ũc nõ ꝓ
bat ad h.c.i pntia.S.ðᷣ ꝓba.⁊ opiie ꝓbat ĩi.c.in
ter dilectos pᷣalle.. cereꝝ ubi pꝛinilegiuʒ qð ui
debat᷑ Sriũ fuit reductũ ad cõcoꝛdiam iñ in ali
quo ꝓfuit ꝓducẽti rõe pᷣdicta ideʒ dic ĩ teſtibns
eadẽ rõe ⁊ ꝑ ̊ hẽs hãc materiã claꝛe expeditã.
¶Alteri? gl. iſta colligit aꝛgumẽũ q ĩi dubijs
ꝓ reo iudicãi ↄſueuit ⁊ ex h̊ ſẽtit nt pdixi archi
epᷣm hic fuiſſe actoꝛẽ q̃tſi ꝓuocauerit ad indiciũ
petẽdo ſuã ſniaʒ ↄfirmari uł aliqð ſile ⁊ h placʒ
Goff. bic ſed Hoſti. ↄdicit dicẽs ſe hr̃e noticiã
facti.ſ.ꝙ canonici ꝓuocauerũt ſuꝑ iniuſta excõi
catõe:ſʒ ego quo ad itellectũ bꝰ.c.nullã nim ĩ
facerẽ.nã ut pʒ per pᷣdicta in quolibet intelleciu
g 2

pꝛocederet diſpõ hꝰ. c.nec paps fundat ſe ſuꝑ fa
uoꝛe rei: ſed ne teſtes reatu piurij notent᷑.Cano
nic obtinuerũt hoc nõ qꝛ eſſẽt rei uł actoꝛes:ſʒ
qꝛ patmit excõicatonẽ latã poſt appellatõeʒ. Sʒ
oppõit᷑ nũc õ pᷣdicia ⁊? ↄ tex.⁊ nidet᷑ ꝙ i dubio
papa potiꝰdebuit ĩterpꝛetari hos excõicatos qꝛ
illa ꝑs erat tutior ꝑꝑ pericnlũ anime euitandũ.
gl. hic ĩ ultia ſui parie iſtar muliũ ⁊? cõcludit hoe
fuiſſe factũ ne teſtes reatu ꝑiurij notaꝛent᷑. excõi
catis enĩ põt ꝓuideri ĩpẽdẽdo eis poſtmodũ ab
ſolutionẽ ad cautelã. hec ſolutio glo. ĩpugnainr
ꝑ doc.qꝛ eodẽ mõ enaſiſſẽt ꝑinriũ ſi pꝛonũtiatũ
fuiſſet bis ſniaiũ ⁊ ſemel appellatũ.q̃re ergo pꝛe
ſampſit potiꝰbis appellaiũ ⁊ ſemel ſñiatũ qᷓ; ecõ
tra. Jo. an ſoluit duobꝰ modis ꝙ foꝝe cõſtitit
bis appellaiũ ⁊ ſic papa arbitratꝰ eſt unã pꝛeceſ
ſiſſe ſniã alia fuiſſe ſecutã:uel fo cõmuniꝰſolent
ꝑtes iierare appellationẽ q; iudiceſ ſniam:iõ ⁊c̃.
ut in regula iſpicimꝰ in obſcuris qð eſt neriſiliꝰ
nel plerũqʒ fieri cõſueuit de ie.iur.li.vi.uel ſᷣm
Hoſti.⁊ Tan.fuit hoc in odiũ irregularitatis:
qꝛ canonici poſtea celebrauerãt ⁊ h foꝛte excõi
catio ſit fanorabilis irregularitas odioſa:uł fᷣm
Inno.⁊ Ab. H̊ benigna iterpᷣiatio ut excõicatõ
poriꝰ nõ teneat ẽ ficda in foꝛo indiciali: Sriũ ꝓ
cedit ĩ foꝛo aĩe. CEr pᷣdictis habes narios mo
dos ĩterpꝛetãdi in facto dubio. pꝛio nit q;nis fa
ctũ ſit odioſuʒ ⁊ penale recurramus ad id qð ẽ
neriſimile facit.c.as.de pᷣſump.fo ut euiteĩ dᷣli
ciũ:facit.c.abſit.xi.q.iij. Itẽ nõ ꝙ ĩ nbio ðᷣbe
mus iterppᷣtari ut qͥs ñ iciderit ĩ irregularitatẽ. ẽ
eni pena inris poſuiui facit c.is qui ðᷣ ſen. excõ.
li. vi plene ꝑ Jnno.⁊ Moſſi.in.c.ad audiẽrtiam
de homici ſed reſpecin excõicationis ẽ dubium.
nã ex uerbis Ho. ⁊ Tan. ifert᷑ ut ĩ dabio ponꝰ
interpᷣtemur eã tenẽ. Inno. nẽ p̊ nelle ĩ foꝛo aĩe
H nõ iĩ iudicio.Ego crederẽ q; qᷓtenꝰ agit de pe
na excõica.nipnta:an naleat collatio bñficij me
dio tpe facta:nel an ſit dignꝰpena:qꝛ nõ eã fᷣna
nerit: uel quid ſiłe ſit nera opi. Inno.qꝛ ĩ penis
mitioꝛ iterpᷣtatio ⁊c̃.regła i penis ⁊ ꝛe gna odia
de re.iur.li.vVi.facit.c.dilectis.in fi.ð appel. Sʒ
q̃renns agi ſolũ de ipſiꝰ niculo:an tennerit u ł
nõ:dico ꝙ iterpᷣtamur eã tenere qꝛ h̊ cãu nullnʒ
piculũ ẽ in hac ꝑte cũ poſſit petere abſolutioneʒ
ſine difficultate:⁊ ĩ alio poſſet ꝑiculũ iminere:qꝛ
foꝛie hac ĩterpᷣratiõe tutꝰ nũqᷓ; peteret abſolutio
ne: ergo accipiẽda ẽ h̊ ꝑs tutior ut uẽ ð h caſuſ
ĩ c.illud. de cle. excõi. miniſ.facit cle.exiui.de.v.
ſig.⁊.c.illud de ſpõ.⁊.xi.q.iij.ſñia paſtoꝛis.⁊.c.
unicũ. de ſern. ⁊ h̊ ſẽtit hic gl.dũ dixit:qꝛ eſt me
dicinalis. Secꝰergo ubi eſſet penalis vt ĩ pcedẽ
ti mẽbro:nel nbi aliter ĩimineret delicrũ ſeu pẽa
nt hic m itellectũ glo. do. An. ponit aliã ſoluti
onẽ ad pꝛicipale priũ.dicit enĩ ꝙ ex q canonici
ꝓbanerũt excõicationẽ latã poſt appellarionẽ fũ
data fuit eoꝝ ĩtẽtio ⁊ ʒ ꝑ ꝓbationẽ archiepi qͥ
erat rens ꝓbatio utrinſqʒ ꝑtis redderer̃ dubia
nibilominꝰ ꝓnũtiãdũ ſnit ꝓ actoꝛe: cũ ꝓbatio
ſua nõ ſit eliſa iuxra nõ.ꝑ glo.iĩ clc.fi.ð reſcrip.

¶ Fraternit

2 Haꝛ. in. l.nõ ſolũ. ff. de no. oꝑ.nũ. uide ciꝛca
hoc qð plene dixi i. c.i pſentia de ꝓba. eg,.
Laſus: In
Raternitatis. erpela
lõis ſuꝑ nonis capitulis im teſtes no
ni 7 nereres ꝓducũt᷑ iuamẽto fᷣm morẽ pus ꝛe
cepto. In pria ꝑte ponit᷑ cõſultatio. a rnſio ibi
duximꝰ. cõſultatio ẽ bimẽbris z 'm mẽbruʒ ibi
et an. ¶ M. prio ꝙ ubi duplici qſtioni põt ſa
tiſfieri ꝑ unicaʒ reſpõſionẽ nõ ẽ ſepati ꝛnñdencũ
ſimile ĩ. c. prudẽtiã de offi. dele. (s fo⸗ ꝙ re
nũtiatio ꝓductiõis teſttũ facta ĩ pria iſtantia n
ſe extẽdit ad caſuʒ appellatiõis qñ ſuꝑ nouis ca
pitulis pñt teſtes ꝓduci.idẽ tñ nidetur reſpeciu
eiuſdẽ iſtantie nt ĩ. C cũ neniſſent.F.i.j.eo.⁊ dic
pleniꝰ ut ibi nö. ¶ Mõ. ꝙ ſᷣm latam ſignificatio
nẽ oĩa que i iudicio ꝓponunt dicunt emergere

ĩ cã ⁊ ſic cõprehẽdit hic tã icidẽs qꝙ; emergẽs ũ
aũt h differũt ſicut i.c.i.ð ordie cogni. 6.

eũdẽ teſtẽ poſſe etiã i eadẽ cã õ me pluries pꝛo
duci:nec ꝑꝑ h̊ pᷣſam᷑ inimic maxie cum in nit
necefſitarꝰex indicis officio ſen pcepio et ð hoc
ifra cũ glo. ¶ Hõ. ꝙ ſi idẽ teſtis irerũ in eadẽ
cã õ me ꝓducit᷑ dʒ iterũ iuraꝛe qð itellige quan
do ꝓdncit᷑ ſuꝑ articlis nouis. ad que ſe non ex
tẽdebat inramẽtuʒ. un ſi priꝰ iuraſſer ſoꝑ cã iota
dicer̃ Vitatẽ ⁊ im fuit iterrogatꝰð aliqbus ſi ite
rũ ꝓducit᷑ ut ſuꝑ alijs ſpectãtbꝰad cãm interro
ger᷑ nõ nidet̃᷑ ꝙ debeat de nono iuraꝛ ar.i.c.cuʒ
dilecti. I. de accuſa.et.j.e.c.ð teſtibꝰinꝛamẽrum
enĩ dʒ eſſe neceſſariũ ut ĩ.c.⁊æ ſi chriſiꝰ.q.de iure
ee i cã appellatõis poſſum ñ oppo
ſiruʒ opponẽ̃ ? ꝓbaꝛe dũmõ faciat ad cam l. de·
fi. iſtꝛu. cũ Jo. z.l.ꝑ hãc.C. ð tẽpo.ap. ¶ Mõ.
ibi ſuꝑ nonis dũtaxat ⁊c.ꝙ ſupeꝛ antiqͥs capuu
lis ĩ qbus fuit facta ꝓductio ⁊ publicatio teſtinʒ
nõ pni teſtes nec antiqᷓ nec noni ꝓduci neqʒ in
cã appellationis. timet᷑ eni ne nidẽes ſe ſuccũbeꝛe
fuerit ĩiductꝰ ad teſtes ſubornãdos ut in cle.ij.e.
ti. ubi tex. nõ.⁊ magis clarꝰꝙᷓ iſte. ̊ uidet᷑ falleꝛ
cũ ſit aꝛticulus ſuꝑ notoꝛio lʒ cõnineat antiquũ
capiin ut nõbilit᷑ ꝓbaꝛi uẽ ĩ.c. dudũ el.i.de elec.

ceſſat eni tũc pᷣſũpii rnatiõis ar. c. cum di
lectꝰde puꝛ. ca. ben priꝰcc̃. ꝙ teſtis debʒ
priꝰiurare q; deponat.qͥd autem ſii ſimo
dũ dic ui dicã ĩ. c. ð reſtibꝰ.j.e. ch attin
gã intriſecã mãm hꝰ. c.cũ glo.qᷓro ꝓ itellectu lit
te:cũ hic fuerit formate due q̃ſtiões in quo dif
ferat pria a fa:et quar̃ papa diſiũctiʒ non ꝛndit
ad utꝛanqʒ qõneʒ. (Bormulns modis uaꝛiat̃
ĩ ĩtellectꝰ.c. Sʒ tene hũc ĩtellectum qͥ cõiteꝛ ap
probar᷑ ⁊ ẽ nerꝰi ſe ſatis lie ↄſentaneꝰ:ꝙ pꝛio q̃
rebat᷑ an teſtes noui q alias ꝓducii ni fuerant in
cã poſſint ꝓduci in cã appellatiõis nec diſtingue
bat qᷓrens an capimla eſſẽt nona uel antiqᷓ. uide
bat᷑ eniʒ ꝙ cũ inſtãtia appellatõis eſſj alia ab in
ſtantia iudicij ꝙ icifferẽter teſtes noni poſſẽt ꝓ
duci. Secũda qſtio fuit ſuꝑ teſtibꝰ iã pꝛoducus

iĩ pori iſtãtia nunqͥd poſſet repꝛoduci ĩ cã appel
latiõis nt aliquid noui adderet ⁊ uidcbaĩ̃ ꝙ ſic:

Gckisdlari inn
ghiand nſtin
imtrisii nilman
Mc uhare Miiitinn

utimn ite tl
uipelfiti /nuir
emn iifin iylecun
õ
grlxigluitengertr ⸗
ſtnnniclcziininii u,
incinanr ttim numn
lſrjitſagoiian ir⸗
Criirtm daesn i
ricrunuteſin uumnen
rrluiaf atatämie
Ctei ininfrutind
ieitunrnni im
Miitigunimii
egliſgirin tin
llenttin ineto

er ölank inin nn
Ob honk inimic nane an g
nerſteni n goff .

ncio ſer erho goere
mn go. G⸗ inſtietniats

15 nr ganf imi imar birlegn
hn iyam o us ar ſwrg
tn unnin iſmn nnſrlpeinn
mar mi i umr Biis i
mulpils mu Wainin
c
aulN ⁵8⁵i
ncräi th deimre
gicd mpehtöspaſuni N

et Pone döndfnan ad R
PotlobieKdnio. .
ous dnnnt 10 oher anncs cpin
fon funn Pedcid erdicntd ckin
rsnet nud Ner ton Nercilich in
RawcnS NMN ee udeeiniher
dackead õ e.

r ons hird nuiti
drs ſo, nolon önnen
tuncmnsn e Aibe.

m nöbli ori il,.
nen sCund
ui

= nſ̃ hi tunſi
. P 11 4
umna dicn 4 e tyi phe
io

bua G⸗ ſnd

qa i cà appellatiõis hʒ ſocũ illud unlgatũ nõ op
poſitũ opponã nõ ꝓbatũ ꝓbabo ⁊c.ut in iuribꝰ
prealle. nec diſtinguitur inter teſtes nonos ⁊ ãti
quos.? qꝛ ntraqʒ qſtio unica ſolutõne ſoluebat
iõ papa nõ diſiũctiʒ rñdit:ſʒ unicã regulã poſuit

ex q̃ utraqʒ qſtio remanet ſoluta: uʒ ꝙ ſi ĩ cq ag
pellatiõis aliqᷓ capitula fiãt de nono depẽdentia

iñ ex ãtiqs ut.j.dicet̃ ꝓduci poſſũt ſup eis dun
taxat teſtes noni ⁊ ãtiqͥ ⁊ ꝑ illã dicrionẽ reſtꝛicti
nã dũtaxat innit ꝙ ſuꝑ ãtiqs non poſſũt ꝓduci
nec ãtiqui nec noui ꝙ claꝛius bodie ꝓbat in. d.
cle.ij.⁊ ſic clare pʒ rũſio ad bimẽbꝛẽ ↄſultatõeʒ
factam ⁊ iſte intellectus ſufficiat. Menio nũc ad
glo. ꝑ ordinẽ recitãdas ãnectẽdo eis mãm itꝛin
ſecã. c. Et pᷣmo op.⁊ uẽ ꝙ nõ ſolũ ſit ↄſiderãda
ꝛenũciatio ꝓductiõis teſtium.ſʒ ẽt publicatio at
teſtationũ. illa.n.ꝑ ſe ſufficere nẽ abſqʒ ꝛenũtiari
one ad excludẽdã facultatẽ itreꝝ ꝓducẽdi teſtes
ut i. c. ꝓxi.⁊ ſe.cũ multis ſi. Gl.pᷣma ſoluit ſup
plẽdo ad tex. maxie qᷓſi dicat ꝙ etiã ſi nũqᷓ; inteꝛ
ceſſiſſet ꝛenũciatio ſola publicatio anteſtanonum
ſuffeciſſer: uel dic meliꝰeuitãdo hãc ipropriatiõʒ
q fac̃.gl. ad tex. ſupplẽdo maxie nam bñ ſciniſ
ſet querẽs h dicere ſi noluiſſet. uidebat᷑.n. queꝛẽ
ti ꝙ publicatio atteſtationũ nõ br̃et impedire ĩ
cã appellatiõis cũ ſit alia iſtãtia: nec obſlãt iura
allega.in glo.qꝛ loquunt᷑ ĩ iſtãtia pᷣncipali ? pꝛo
h faciebãt opi.de qᷣbus in gloſ.iij.ſed de renun
tiatiõe magis dubitabat᷑:ſʒ tu advᷣie ad reſpon
ſionẽ pape ĩ ꝗᷓ nõ fũdat ſe ſuꝑ renũciatiõe:ſʒ ge
neralit᷑ ſloquit zæ quid iuris ſit ĩ hac publicatõne
quo ad ntrãqʒ iſtãtiã dicam plene ſuꝑ gloſa.iij.
lo. ij op. tex.ĩ eo ꝙ ꝑmittat eũdẽ teſtem
itẽ in criali nẽ enim ſuſpectꝰ ⁊æ inimicꝰ ex iterata
depõe eũdẽ: ſoln gl.ꝙ ↄriũ ꝓcedit in criali:ſʒ
certe h̊ ſoltio non eſt bona:qꝛ ex quo teſtis ſe
ſponte n obtulit non põt pᷣſumi in eo inimicitie
cã aꝛ. in.l.que oĩa.ff de ꝓcu.⁊ in.c.cũ non ðce

at de electi.li.Vi.Mã ⁊ iudex plnꝛies indicando
nõ pᷣſumit᷑ inimicus ita ur repelli poſſit tanq; ſu

ſpectꝰ niſi ali᷑ ꝓbet᷑ granamẽ inxta nõ.i.c.ad h̊
2z.c. ꝓpoſuit.j.de appel.foꝛtiꝰnec teſtis qͥ iin de

ponit ſuꝑ facto facit.c.iteꝛ dilectos ⁊ ꝙ ibi nõ.

de fi.ĩiſtru. uñ itellige Sriũ in eo qͥ malũ teſtimo
niũ dixit ut nõ. glo.i.d.S.itẽ in criali ? uide de
hĩ Sop.e.ti. F.i.V.itẽ ꝙ ĩ alia:ulł ĩtellige illũ tex
tũ qn unli ðponeꝛe ſuꝑ eodẽ ãnculo ſuꝑ quo ð
poſnit non enim põt niſi in ↄtinenti faciat inxta
nõ.i.c.pterea.j.ii.ꝓx.ut ſẽtiũt Hoſti.h ⁊ Jo.

an. nide iñ bonũ tex.ad coꝛoborationem pdic

torũ.j.ii.pxi.c.pterea.¶ Op.ulteriꝰcapiendo
glo.iij.nẽ.n. ꝙ ſuꝑ nonis caplis nõ pnt teſtes ꝓ

duci ĩ cã appellatõnis:qr index ad quẽ nõ bʒ ſe

ipediꝛe de nouis q̃ſtiõibꝰcũ officiũ ſuũ ſit ꝓnun
tiare ꝓuocationẽ dũtaxat eẽ inſtã nł iiuſtã.ij.q.
Vi.iĩ fi.glo.ut arbitror metu ↄrij intelligit iex.ð
nouis capłlis nõ oĩno ſʒ depẽdẽribꝰ ex antiquis
? que ex bis oriunt᷑ exeplũ ĩ.c.cũ Jo. ð fi. iſtꝛu
mẽ.diẽ tñ glo.̊ͥ nõ eẽ ſpeciale in cã appellatõis⸗

e iellbns.

nã idẽ ẽ i iſtãtia pᷣncipalł cãe: ut nõ obſtãte publi

catõe poſſint teſtes ꝓduci ſuꝑ capitłis nouis.j.

c. cãʒ 2. c. cũ neniſſet: ſ immediate glo. opponit
32 5 7 3 tex. vẽ eni ꝙ ſuꝑ antiqͥs capiilis nõ poſ

ſint teſtes ꝓduci ĩ cã appellatiois:qꝛ in ea licituʒ

cẽ ꝓbaꝛe ñ ꝓbatũ ut.l.eos.F.i. ?.ij. .d.l.ꝑ hãc.

rñdet glo. ꝙ qͥdã dñi legũ ſtant õrio ⁊ ſic obſeꝛ
uãt in iudicio ſeculari.æ ad anc.e.ꝗ. qa vo que
nult ꝙ poſtqꝙ; ꝑtes didicerit teſtificata neqũt te
ſtes ſuꝑ eiſdẽ articuł pꝓducere: ꝛndet ꝙ loqrt ĩ cã
pricipali ꝗte diffinitinã ſñiam æ leges Sꝛias ĩtelli
gũt ĩ cã appellatiõis. Sʒ h̊ ñ plʒ gl.noſtre: quia
auẽ. illa loqiur idiſticte æ eadẽ rõ.ſ.timor ſubor
natiõis ꝗᷣ ẽ i cã pricipali militat in cã appellatio
nis ⁊? ꝓ h̊ tex. ille æ aduerte extra gl.lʒ Jo. an.
2 do. An.q cõmẽtaueꝛunt h.c. uaꝛias opi. anti
quoꝝ referãt. Circa h̊ ego m nõ curani refeꝛꝛe
qꝛ eſſet inoluẽ z occupaꝛ itellectꝰ maxie inuenũ.
nã hodie maxie habemꝰ tex.apuſſimũ corrigen
tẽ illas opi.ãtiquoꝝ ni in cle.ij.e.ii.nbi nið tex.
⁊ glo.ibi eniʒ clare diſponit᷑ ꝙ reſtibꝰ publicatis
ſiẽ nõ lʒ in cã pricipali ſuꝑ eiſdẽ capłis uel diꝛec
te jrijs eoſdẽ łalios teſtes inducer᷑:ita nec ĩ cã
appellatiõis reddẽs rõnẽ: qꝛ ñ minꝰ ĩ cã appella
tiõis qꝙᷓ; i pricipali ſubornatõ ſit nimẽda:⁊ ita re
iectis alijs opiniõibꝰ ↄclndit. Haꝛ. in.l ꝑ hanc
C. ð tẽp.app.dicẽs illũ rex. ꝓcedere ĩ ariiculis
nonis ꝓut h̊ dẽ. Sʒ ꝓ declaꝛatiõe tex.⁊æ glo. q̃
ro nũqᷣd ĩdiſtincte aneſtarionũ pnblicatio ipedi
at teſtiũ ꝓductionẽ ſuꝑ eiſſdẽ capłis:uel directe
ↄrijs tã ĩ cã pricipali qꝙᷓ; i cã appellatõis cũ in h̊
iſte inſtantie a pari indicent᷑ ut.d. cle.ij o.
Jo. an. h̊ ĩ.ix.q. dicit ꝙ nõ exponit młos cãuſ
ab hac regula prohibitina exceptos. Et prio ĩ
cã mẽimoniali ðᷣ quo tn nõ.i.c.ſeries.j.e.dic ut
plene dixi ĩ c. iurauit ð ꝓbatio.ſecũdo fʒ quoſ
dã ubicũq; nõ ob.exceptio rei iudi.ff.ð excepii.
rei iudi.l.cũ q̃rit ðᷣ fi.ĩſtꝛu.inter dilectos.tertio
ſm legiſtas ĩ cã appellatiõis: ſed ðᷣ ̊ dic melius
nt. S. dixi. quarto ubi perijt inſtãtia: qꝛ qs abſol
nit ꝑpꝑ peritionẽ ieptã: uel fᷣm leges ꝑ lapſũ trien
nij. S. ð indi. exaĩata.C. ð iudi.l.ꝓpeꝛãdũ..i.2=
.J.cũ aũt.quinto qn ſũt ꝑdita teſtiũ dicta.s.ti.
proxi.c.fi.et ð iſto caſu uide plene in Spe.e.ti.
.F. ſatis niilit ad fi.vj.col.cuʒ iter alias ꝑſonas
agit. J.e. ↄſtitutꝰ.ſeptimo cũ nariat modꝰ agẽdi
.j.e.ueniẽs.octano cũ reſtituitur minoꝛ ul eccla
ut poſt publicationẽ ſuꝑ eiſdẽ ꝓbare poſſit:?⸗ ö8
hoc plene ꝑ doc.i.c.auditis.S.ð in ĩte.reſti.⁊ ið
iterdũ in reſtimntõe maioris ex clanſula generali
ter ſiqᷓ iuſta cã ⁊c.ut nõ.i.c.ꝓxi.j.facit.c.ex litte
ris de in ite.reſti.non in inqᷣſitiõe q̃ procedit ex
officio..e.cũ clamor ubi de b.q̃d ſi aliꝰ iquiſiti
onẽ ꝓmonit:dic nit ibi nõ.decimo cũ qͥs unl: p
bare directe falſitatẽ ieſtiũ cũ corrnpnõe ð quo
dictũ fuit ĩ.c.lʒ de ꝓba.⁊ nide.glo.i cle.ij.e.ti.
xi.ſi inſcia nel iuita pre ⁊ ĩdiſcreie facta fnit pn
blicatio idẽ ſʒ quoſdã ſi facta fuit diſcꝛete ꝓba
tio ſen publicatio:ſed ꝑs adhuc teſtificata nõ di
dicit ð quo nõ.j.eo cõſtituiꝰ in ultia glo.xij. in
3 3

caſu. c. pntata.. eo. xiij. in eaſu. c. enz cam. ĩ fi. 7.
eo. ĩ ulti. gl. xiiij. cũ aliqui teſtes fuerũt iteꝛ oga
ti nõ plene ꝓut hẽt in.c.ꝑ tuas.j.e.xv.fm Jo.
an. i. c. de teſtibꝰ. j. e. in cã criminali i ̊ ſᷣmn eum
idẽ teſtis iterrogari poterit ſuꝑ eo. aꝛticulo.ff. ð
cuſto. reo.l.diuꝰ? ðᷣ qſti.l.i.F.ul.⁊.l repeti.xvi.
ſi de ꝑriũ nolũtate ꝓceſſerit fʒ Jo.an.cũ fauor
ꝑtiũ h̊ ꝓbatio ſit iducta ⁊ ex ipſaꝝ facto h ꝓbi
bitio ꝓceſſerit qᷓre publicationi ↄſenſerũt: ⁊ ſ c
ur̃ ꝙ huic fauoꝛi renũtiare poterũt.ar.c.ad apo
ſtolicã de regu. maxie cũ h̊ ñ habeat ĩfallibilẽ ꝓ
hibitionẽ ut pʒ ex pdictis ⁊ tzʒ Moſti.j.e. pntata
p ⁊ faciũt nõ.i.c. tuis.j.e.xvij.ẽt nltra/ o.
an. fallir cũ teſtes fnerũt pꝛiꝰ recepti ad eternam
rei memoꝛiã ut ĩ caſu.c.ſignificauit.⁊.c.albericꝰ
j. e.nã nũc recipiũt᷑ ad aſiũ finẽ ⁊ uið Spe.i.d.
G. ſatis ntilit.V.xvij.⁊.xviij.qũ teſtes ñ ſuer̃tꝓ
dacti. ʒ articłi erãt dati. j. e. cãʒ ⁊ ant᷑.e..illud
nbi põderat᷑ teſtiũ ꝓductio./Sʒ circa pdicta du
bitat᷑ nũqͥd ſola publicatio ipediat ꝓducnõeʒ:an
ãt reqnirat᷑ cũ h̊ ꝙ ꝑs niderit ſen didicerit teſti
ficata. gl.ĩ.d.c.cõſtitutꝰ.j.e.tʒ ſolã publicationẽ
nõ ſufficẽ allegat tex ĩ aut᷑. e.. qꝛ vo.idẽ Spe.
æ. ti. F. ſaris. ntilit᷑.V. qͥd ſi publicate: dicit iñ ꝙ
Clems defẽdebat priũ ad h.c. cãʒ. .c. ð teſtibꝰ.
2. c. cũ ueniſſẽt. e. ti.?⁊ S hãc gl renuit Ho. in ſũ
ma. e. ti. J. ? utrũ v. dictis igi q plʒ Jo. an. in
d.c.ↄſtitutꝰ:⁊ diẽ dẽm gl. ꝓcedere poſſe qñ in
dex pte iſcia uł inita publicatiõeʒ factt: idẽ bar.
ĩ aut.qͥ ſemel.C. ð̊ ꝓba.diẽ idẽ ſi publicato nõ
ualuit puta:qꝛ facta die feriata ut tunc admittaĩ
cũ publicatio atteſtatõnʒ nõ nalueꝛit: æ diẽ ibi ꝙ;
publicatio aneſtationũ põt ſũmi dupliciter. pꝛio
qn pnblicat᷑ ſcꝛiptuꝛa ð dictiſ teſtiũ ut faciat fidẽ
.l. geſta. E. de re iudi. fo qũñ fit publicanio ꝑtibꝰ
2 tũc publicatio idẽ ẽ ꝙ ꝑtibꝰ manifeſtatio ⁊ ſic
ſumit᷑ ĩ. d. aut᷑.e.iſti tũ duo actꝰfiũt ſimł ⁊ ſemel:
qꝛ iudex ꝓnũtianit atteſtatões eſſe publicatas ?
aptas: ut ꝓ publicatis ⁊ aptis hẽant æ vbum
publicario refert ad p' z vᷣbũ aꝑmra refert᷑ ad
Fm qð bñ nõ do. An. młũ iſtat dilatãdo mam
2 trahẽdo mãs alibi diſcutiẽdas moꝛe repetẽriũ
ego uero ponã ĩ locis ſuis:ſed quãiũ ad hũc ar
ticulũ aniner:cõcludit ipſe ꝙ ſi certũ ſii ꝑtẽ non
didiciſſe teſtificata ⁊ ꝓbari poſſit ñ ipediet̃᷑ ꝑs
ex ſola publicatiõe atteſtationũ ꝑ tex.d. aut᷑.e.ii.
fater̃᷑ tũ ꝙ pſũptio ẽ õ ꝑtẽ ꝙ teſtificata didic ex
qꝰ facta fuit pnblicatio:⁊ ita rñdʒ ad iura q põ
derãt publicationẽ.ſ.ꝙ h̊ͥ põderãt ꝑꝑ pᷣſũpnõeʒ
q iſurgit ex ipſa publicatiõe ꝙ teſtificata ꝑteſ di
dicerit. mihi plʒ dẽʒ Jo. an. ar. Mo. æ alioꝝ
ex quo eni ꝑs acqeuit publicatiõi teſtiñ nr̃ tacite
renũtiare ꝓductioi ſuꝑ illis articuł:æ ſic Iʒ nõ ſit
ſuboꝛna.timoꝛ cũ ceriũ ſit ꝑtẽ teſtificata non di
diciſſe ſubẽ tñ tacita renũtiatio.ar.eoꝝ qᷓ nõ.in
.c. i. ð elec.li. Vi. ð̊ eo qͥ geſſit actũ qͥ ſolʒ fieri pꝰ
ↄteſtatã litẽ ut habeat ꝓ ↄteſtatiõe litis qꝰad ex
cludẽdas dilatorias facit glo.i.c.cũ cãʒ ð appł
la. Midemꝰ eni ꝙ ſola renũtiatõ expᷣſſa ſiue
ſciẽtia teſtificatorũ iducit bõc ꝓhibitionẽ vt i. .

8 teſtibꝰi fi. j.e.ergo æ tacita ꝛenũtiatio que ĩdu
cit᷑ cx publicatiõe.fac ꝓ h qꝛ iura canonica cõii
ponũt publicationẽ ſolã ꝓ termino excluſiuo ꝓ
ductõis reſtiũ ut ĩ młiis.c.hꝰ ti. It᷑ ut h diẽ Jo
an. an. publicatio ni pcludit uiã ꝓductòi teſuum

ex ſolo timoꝛe ſubornatiois: ſed ut aliqs ſit pro
ductionũ finis ⁊ qꝙꝙ́ młii alij ſint imi i excluſi

ni iſte in unꝰ ẽ ex ulis. Et multũ moneoꝛ ego ex
tacito cõſeſu.ad qͥd eni pnbi catõi ↄſẽtit ſi inten
debat teſtes ꝓduce. fateoꝛ in ꝙ ubi ſuꝑuemiſſet
cã vᷣlilit᷑ ñ cognita tpᷣe ↄſẽſus pᷣſtiti ꝙ petendo
nonã dilationeʒ poterit admuti ſicut admineret᷑
ex cã pꝰdilationẽé.l.oꝛone ⁊.l.fi.ff.de dila.⁊ ar.
i.c. licet ð ꝓba.nec erit rimẽdũ de ſubornatione
ex qꝰcertũ ẽ teſtificata nõ didiciſſe. Sed ciꝛca h̊
dubitaĩ qre timet magis de ſuboꝛnatione pꝰpu
blicationẽ ꝙ; pᷣmo cũ ſemꝑ a pricipio pomerũt
pies teſtes ſubornar ar. i. c. ſiẽ. S. e. ⁊.c.lʒ ð pro
ba. ¶ So. dic pꝰ Jo. an. ꝙ ãte publicationẽ nõ
E tãtꝰtimoꝛ cũ ꝑs vᷣiſilꝛ ſperat poſſe ꝓbar̃ itẽtio

nẽ ſuã ulł aduerſariũ defecinꝛũ i ꝓbãdo ↄ eum:

ſz pꝰpublicationẽ ðpoſitionũ cum uidet ſe ſuccu
biturũ:qꝛ nõ ꝓbanit: uł qꝛ adnerſari plene ꝓba
nit itẽtionẽ ſuã faciliꝰiducit̃ ad teſtiũ corrupiio
nẽ cũ uideat ſe deſtitniũ oĩ ſpe. Iẽ ãte vðᷣpoſuio
nẽ nõ poterat ali ꝓuideri cuʒ neceſſario ieſtes
eſſẽt ꝓducẽdi ad iſtrncnionẽ cẽ ⁊ praticaʒ publi
cãdi depoſiões uide ꝑ Spe. æ Jo. an. in addi.
.e. ti. SF. ſatis niiłꝛ ĩ pn. v.ẽ p̃tica:ſatis iñ ẽ fuaꝛi
qð.ẽ dixi ſᷣm Har. Sed nũc qro ꝗᷓ dicãt nona
capiiła ſuꝑ qbꝰ teſtes ꝓduci poſſunt publicatõne
nõ obſtãte. Eienea ex iſto tex. z ex pꝛin.
hogl. pe. colligunĩ tres ſpecies capituloꝛũ ſeu aꝛ
ticulorũ:qdã ſũt aꝛticuli oino noni:qͥdam noui
depẽdẽtes iñ ex neteribꝰ:q̃dã ãtiqͥ: adde ⁊ alias
duas ſpecies que colligunt᷑ ex tex.⁊ glo.cle.ij.e.
ti. Mã qͥdã ſũt aꝛticli directe poribꝰↄrij qdã in
diꝛecte ↄrij ⁊ ut in iuuenis itelligas ſcias ꝙ. c.=
articulꝰcapiũt᷑ ĩ mã noſtꝛa ur ſinonia ·i.ide ſigni
ficãtia ⁊ dẽ aꝛticulus ꝑs ĩtẽtõis ↄtinẽs aliqͥd qðᷣ
ꝑs ꝓbaĩ itẽd t ̊ ꝓbat ĩi.c.ij.e.ti.ſi.vVj.iũcta gl.
in vᷣbo articlis ⁊ ſuꝑ huinſmõi aꝛticlis ꝓdncunt
teſtes. exẽplũ:uolo ꝓbaꝛ ꝙ bñnficiũ ſãcii MDe ꝑ
tinet ad me:faciã ſic aꝛticlos ut teſtes ſcist expli
cite 2 diꝛecte riidẽ ac excludẽ intentionẽ meam.
Dꝛo pono ꝙ poteſtas ↄferẽdi bnficiũ ſac

ti De. ſpectat ðᷣ iur̃ ad talẽ platũ. Iteʒ ꝙ talis

pᷣlarꝰ erat ĩ poſſeſſiõe ofeꝛẽdi tali pe. Iteʒ ꝙ eo
dẽ tpᷣe uacabat il bnificiũ ꝑ mõtẽ tał. JItẽ ꝙ il
le platꝰ mihi tũc ↄtulit. bis aꝛticlis ſen capitulis
ꝓbatis fũdata ẽ icctõ mea.Et idẽ dic ĩ ꝛeco quo
ad fũdãdã ſen ꝓbãdaʒ itẽtionẽ ſuã niputa reus
unlt ꝓbaꝛ ĩ can pᷣſcꝛiptõis tibi nõ ↄpeteꝛ ius in il
lo bntficio.aꝛticulabit eni ſic:pᷣmo ꝙ collatio bi
neficij ſacti Me. ptinet ad epm itẽ ꝙ ille platꝰ
q̃ adueꝛſaꝛio meo otulit nõ erat tũc ĩ poſſeſſiõe

oferẽdi.itẽ ꝙ erar excõicatꝰæc.iſti ſũt aicłi len·

capitla ð qbꝰfit mẽtio in tex. noſtro. ¶ Menio
ergo ad pmũ. ſ. ꝗᷓ dicãt᷑ aꝛticuli oino noni: ? bre
nit dic illi qͥ ſut oino igtinentes ĩ c ita ꝙ nõ

— — —

gyn Amon
bifinmtlenin ,rd/
ñttß uſan nfi

hisminmnmmun
ccſnrſicfti gogmn
ſieſi cnuſtur dmons
Frimi nijſel i Leih
ſiri leritchini döthlin
Nirt m Puigſtninn en
NNN aAfnwüirtniturde
Marhenciſau,
Lrrtiirriie,
PAndüc ietizin
ſtitihcntg ine
tann mniinzt un i
riſccftuſain
Mnliifile En r
ſinttäni aiu

irfai
/ Mntg iif . rn

De

auakteninaene
hilio r ide Gin
m apſri ſnn

eu ei da h.
cc d ſllhan aſt ii
an lacaeſmü defnmi phitze,
5 whiero⸗ dpoſtioni un uint ier
miͤn 1 bmil gacnafn hnn
nm enan i ful chei og ſi onpn
ci ncer e dſimij ix Nur iin
Ne no porra: j uitn alto as
ſa niif ifnminiitmiabi
ifomigioGre utut,
1Msul; im, tieiu ehuf
an /fa Br Mi o atinou
l& ſts ot voſnz wtl ane
Gir. QAererer lo ter er pin.
v oligni nes hects hinicͤſun
ic ſi niahioind Vontädanmndo
rs tiͦer erttd i ini ndte das
prnes r clgmnicitr goce n,
Ricüſin mmid dnen hot ini dcain
rzrunm mais ihucnecl
icmiüitatmuſhaia d ſc
Ninid lic

„ mcdns Ned
int Rmohs Real Nücng

cõcludũt nec coadiuuãt itẽtũ articulãtis.⁊ ſupeꝛ
bis nõ admittũtuꝛ teſtes ſiue aliorũ ſint publica
te depõnes ſiue nõ:qꝛ no dʒ qͥs admini ad pro
bãdũ qð ꝓbatũ nõ ꝛeleuat de offi. dele.cũ cõtin
gat ⁊æ.l.ad ꝓbationcẽ.C. ð ꝓba.iõ iudex a pꝛin
cipio dʒ corꝛigẽ ⁊ eniã ölere poſitiões ⁊ aꝛicłos
iꝑtinentes nt nõ.glo.i.c.i.de ↄfeſ. li. Vj. Scða E
ſpecies articulorũ nouoꝝ dᷣpẽdẽtiũ tũ ex anq̃s:
2 qᷓ ſũt iſti Jo. an. ꝓſeqt ꝑ exẽpla. do. An.h la
te ⁊ glo.? Har.i.l.ꝑ hãc palle. Sʒ breuit ↄclu
do ꝙ ſunt illi qͥ füdãt ſeu coadinuãt itẽtionẽ ar
ticulãtis ĩ eadẽ cã ð nouo foꝛmati:exeplũ i.c.cũ
Jo. de fi iſtru. oʒ tñ ꝙ ſaltẽ tacite nõ ↄpbẽdeꝛẽ
tur i articlis ãtiqs q ad neceſſitatẽ facti Z ꝓba
tionis. debes eni ſciẽ ut fuit ð mẽte Inn. ?æ Jo.
an. ⁊? maxie explicire ꝑ Bar.i. d. aut. qᷓ ſemel
.C. ð ꝓba. ꝙ qdã tacite icludunĩ ſub poꝛbꝰ ca
pitulis ſeu artichs q ad neceſſitatẽ facti ? ꝓba
nõis:exẽplũ qn articulat ſuꝑ tali pᷣſcriptõe ꝗ de
neceſſitate reqᷣrit tiulũ utputa ſi dico ꝙ pᷣſcrip
ſi rẽ õ ius cõe ut ĩ.c.i.ð pᷣſcri.li.vi.uel dixi õ p
natũ me pſeripſiſſe.x.ãnis.lʒ enĩ explicite n fue
rit ĩ arricho mẽtio facta ð nitulo:ĩtelligebat᷑ iñ ra
cite quo ad factũ ? quo ad onꝰ ꝓbãdi:qr alit᷑ ñ
erat pᷣſcriptio:nec obtinuiſſet articlos:⁊ h̊ cãn ñ
põt ſuꝑ titulo de nouo articulari.quia ĩ effeciu
põt dici antiquũ capimulũ et h̊ ĩ effeciu noluerũt
̊ Inno. Jo. an. ꝑ młia Yba ? ꝑ h auc. e. . qa
Ho i vbo Bddnameto 4 Quedã ↄpᷣhẽdũt᷑ ſub
pori ãticło ðᷣ neceſſitate facti ſʒ ñ ð neceſſitate ꝓ
batiõis :exẽplũ articulaui ꝙ mutuani nibi ceinʒ
de neceſſitate fẽi:ĩeſt tẽpꝰ:qr oʒ mutnũ ſit fac
ũ tpᷣe:ſʒ ñ ieſt de neceſſirate ꝓbationis.põt eniʒ
ꝓbari mntuũ abſqʒ tpe.l.ieſtiũ.C. e.iſto cãn ad
mittet᷑ publicatiõe depõnũ nõ obſtãte articulus
ſuꝑ tpᷣe æ nona ꝓbatio ſuꝑ eo.facit optie.c.ex
tenore.j.eo.ſᷣm pnũ itelleciũ ⁊ tacite h̊ ſenſerũt
Inno. ⁊? Jo.an. hic.qᷓdã ſũt que nõ ↄpᷣbẽdunt
de neceſſitate ſub poribꝰpoteꝛãt tm ↄpᷣhẽdi er ñ
opᷣhẽdi nt alique qᷓlitateſ qᷓ pnᷣt adeẽ uł abeẽ ciꝛ
ca ↄctũ. ? iſto caſu põt fieri ſuꝑ illis ↄphẽſibili
bus nona articulatio æ nona ꝓductio ar. in c.
neniẽs. e. Ex h decidit᷑ qſtio quã ponit ̊ Jo
an. an.⁊ dicit eã fuiſſe Hoati. de mãtua. Cõtꝛa
ſniaʒ nł collationẽ opponebat᷑ excõicatio iudiciſ
nel executoris qui pbẽdã otulerat uel ſniam m
lerat.ſauccubnit excipiẽs qꝛ nõ ꝓbanit illã excõi
cationẽ publicã inxta ea que le.⁊ nõ. in.c.ad ꝓ
bãdũ ð re iudi.appellanit ⁊ i cã appellatiõis foꝛ
mat caplin ſuꝑ publicitate excõis:qᷓrit᷑ nũqͥd de
beat admitti:diẽ Hoa.i qſõe facti fuiſſe obrẽ
iũ ꝙ nõ qꝛ nõ ẽ nouũ capitulũ ſʒ idẽ cam pᷣori
pᷣmo iſufficiẽt᷑ et ĩdiſcꝛete ꝓpoſito.h̊ nõ placuit
Jo. an.ex quo ꝗlitas publicatiõis ñ fnit dedue
ta ĩ poꝛi aꝛiicło ſiẽ nidemꝰ i ſił ꝙ admittiit ad ꝓ
bãdũ qs ſe fuiſſe canonice electũ qᷓ pus ꝓbabat
ſe electũ.j.e.ueniẽs poſſet m ad aliud.c.ꝛnderi
ꝙ pᷣma ꝓbatio fuit ibi facta i ſũmario ⁊ ad illð
agebaĩ poſtmodũ ut ibi dẽ ĩ tex. dat tũ Jo. an.
5Halind exéplũ. nã ꝗᷓ ꝓbauit rẽ ualere ultra. xx.

admittit᷑ poſtea ad ꝓbãdũ quãtũ naluit nitra in
fra.e.cũ cãʒ .ij.? q ꝓbanit iiuriã ꝓbat eã noto
riã.j.ð offi. dele. c.i.li.vj.fatet in Jo.an.ꝙ ma
le fecit index recipiẽdo ꝓbationẽ exceptiõis que
nõ rleuabat ꝑ illã decre.ad ꝓbãdũ.allegare me
lius potuiſſʒ.c.pia ð excep.li.vj.iũcta gl.ubi pʒ
ꝙ iudex nõ dʒ admitiẽ exceptionẽ ĩ gñe qn qii
bet geneꝛis ſpes ñ ↄcludit itẽtũ excipiẽtis ne na
get᷑ cũ iactura alteriꝰ ut.c.q dnas ðᷣ elec.li.vj.=
.il.ait ptor.ff.de iiur. hãc detmiationẽ ſect᷑ do.
An. dicẽs ꝙ ſʒ aruiculꝰ ʒ ſubiectã mãʒ ur obſtʒ
ðᷣbuerit itelligi ðᷣ excõicatõe publica:iñ articulꝰ
non ðclarat̃᷑ a nã ſubiecte mat᷑ie:ſed intelligit᷑ ru
dit᷑ ut iudici ꝓponit:iõ ſi pono de excõicanõe ñ
itelligit᷑ ð qiticata lʒ h nelit ſubiecta mã ad h.c.
ĩ pſẽtia ð ꝓba.nbi articulꝰ ꝙ erat minor ãnii ñ
itel igit᷑ ð miori.xiiij.lʒ hͥ expeteret ſubiecia mã.
idẽ dic ut elici ex iheorica. Hart.ẽ dicia: qlita
tes que nõ ĩcludũt ex neceſſitate facti Iʒ poſſint
icludi non nident vᷣducte.unn appellatiõe excõica
tionis neceſſario nõ icludit᷑ qᷓitas publicanionis
lſʒ poſſit ĩcludi.Et ꝑ h̊ aꝑit᷑ itellectus ad multa ĩ
hac mã ⁊ ſatis ꝑ pᷣdicta ðclarat. Teriia ſpes ar
ticuloꝝ.ſ.q dicat articli ãtiqui:cũ enĩ nom ⁊ ãti
qui ſint ↄrij declarato uno ex ↄrijs remanet ðᷣ
claratũ reliquũ.l.i.ff.ð his qͥ ſunt ſui ul ali.iur.
dic g breuit̃ ãtiquos articłos eſſe qui explicite
ↄphedebant᷑ ĩ poribꝰ:ſuꝑ quibꝰ teſtes fuerũt ꝓ
ducti ⁊ publicati.idẽ ſi ↄphẽdebãt᷑ iplicite quo
ad neceſſuatẽ ſacti ⁊ ꝓbatiõis ut pʒ ex pᷣdictis.
Quarta ſpecies articłorũ qn ſũt direcie Sↄrij nt
ſi pꝛio fuit capitulatũ ð legiritate nũc publicatis
atteſtatiõibus nolo capitulare ð illegitimitare:uł
prio ð miori etate nũc ð maiori.primo ð ſana
mẽte ⁊ nũc ð iſana ⁊ ſi ⁊ ĩ iſtis dic ꝙ nõ admit
tunt᷑ regularit᷑ tales articli publicatis atteſtatioi
bꝰ ut.S.dixi etiã in cã appellatiõis:qͥa ſẽper ſub
ẽ timoꝛ ſubõnatiõis ut i.d.cle.ij.⁊ h̊ͥ ⁊ nõ. Mã.
i. d.l.ꝑ bãc.Sᷣ limita niſi aliqd de nono addatux
ꝑ qð tollat᷑ timor ſubornatiõis ſaltẽ pᷣſũptiue:
ut puta qa corupii falſa dixetũt:ul quod doloſe
puta odio ł amore ut i.c.lʒ ð ꝓba nõ.glo.i.cle.
.ij. . e. ti. facit.l.nec exẽplo.C. de fal. Hã ni poſ
ſuʒ ꝓbare ꝙ falſa dixerit niſi ꝓbẽ directe Zrium
eoꝝ qᷓ dixerũt. Sʒ qꝛ addo q̃litatẽ corruptõis.ł
odij tollit᷑ illa pſũptõ ſubornatõiſ cũ h̊ ſit nonũ
capitulũ ⁊ idẽ dic ĩ ſilibꝰ.Et ꝑ H̊ põt ſaluãi unꝰ
itellectꝰ ꝗ dat᷑ ad.c ſeries.j.e.ut publicatis atte
ſtatiõibꝰ admittãt᷑ reſtes ſuꝑ diꝛecto ↄꝛijs qn cũ
teſtibꝰ ꝓducit᷑ iſtrumẽtũ publicũ.ex qꝰ eni cõcoꝛ
dat iſtrum tollit᷑ pſũptio ſubornatiõis teſtiũ ſic
etiã.ſalua diciũ nõbile Inno.i.c.cũ clamor. j.
.e.⁊ ſẽtit gl.i.c.ex tenoꝛe eo.iti.ut publicatis atte
ſtationibꝰ admittant᷑ teſtes ſuꝑ eiſdẽ qñ ueninnt
ad coadiunandũ priores teſtes meos ut ſi ꝓba
ui ꝑ duos teſtes itentionẽ meã:iu ꝓbaſti ↄõᷣrium
potero poſtea pluꝛes teſtes ꝓducẽ:qꝛ nõ ẽ quid
mihi iputet᷑ ſi plures nõ ꝓduxi cũ eſſẽ ↄfiſus de
duobꝰ.vñ n ẽ pᷣſũptio ꝙ alios ucli ſo boꝛnaf̃ cã
ↄcordẽt cũ prioribꝰ ꝓductis an publicsiionem
g

nꝛimaait.

qs nõ ltima ſpes articnloꝝ ẽ qñ ſũt ĩdirec
te õrij pꝛioꝛibꝰ:⁊ tẽ i dubio adminit᷑ ꝓbatio idi
recte pria:ut ĩ.c.ex tenoꝛe.j e.⁊ nõ.i.d.cle.ij.ſʒ
oʒ itelligere fſmn ꝙ plene nõ.i.d.c.ex tenor.ſ.qñ
ãre publicationẽ ꝑs aduerſa ni potuit iſtrui ſuꝑ
ꝓbatiõe directe ↄria:qꝛ articulus fuit gnalit ꝓ
ductꝰ:ſz teſtes ſpeciſice depoſuerũt:qð ðᷣclara ut
pleniꝰ ibi dicet᷑. oĩa pᷣdicta limita nt ſuꝑ nouiſ aꝛ
rnicuł liceat teſtes ꝓducere qñ teſtes fuerũt p ꝓ
ducri ſuꝑ ceriis capituł:ſi ãt nõ fuerũt editi cer
ti articuli ſed ſimplicit᷑ ſuꝑ rota cã fuerũt ꝓducti
7 ita iuranerũt: nõ pnt poſtea iteꝝ ꝓduci qꝛ nõ
pnt dici nona capla ex q ↄpᷣbedũt ĩ petitiõe ſu
p qᷓ reſtes gnał. fuerũt examiĩati: u pʒ ex rõnibꝰ
pdictis: æ ia uoluerũt cõit᷑ doc.?⁊ Har. in. d.
aut᷑ qui ſemel. C. de pꝛoba.? ꝑ h ſatis ẽ ðclara
ta hec mã huiꝰ.c.alia ꝗᷓ tãgũt hic ꝑ aliquos dicẽ
tur i locis ſuis. an nũc ad gl.ſi.qᷓ ponit
v. capitula iurãda pꝑ teſtes. diẽ Jo. an. ꝙ addit
ſextũ capitulũ de facto.ſ. ꝙ ſecrete teneãt dictuʒ
ſuũ uſs ad pnblicationẽ ? ꝓ ̊ uið bonũ tex.iiij.
q iij. qͥ familia ubi dr̃ iudicẽ debẽ punire eos
q̃ xnbꝰ ꝓdiderũt ſua teſtimõia. ſ. ãte publicatio
nẽ. ⁊ uide p̊ i Spe.e.ti. F. ſequit. Et aduerte qtꝛ
debẽt iuraẽ teſtes debẽt.n. iura? teſtes taciiſ euã
gelijs:ut ẽ tex.i.c.hoꝛamur.iij.q.ix.⁊ ide fere
dicẽdũ ĩ iuramtis oibꝰ qᷓ deferũt a iure de q ui
de gl. nõbilẽ ĩ cle.i. de here.qᷓ ẽt nõbilit dicit ꝙ
hodie apud italicos de ↄſuetudine recepiũ ẽ nt
ſufficiar tãgere q;lʒ ſcripturã qð bene nõbis:cel
ſãre ãt ↄſuerudie nõ nideret᷑ nalere actꝰ ubi iꝰ ꝓ
ſolẽnitaie exigit racturã euãgelioꝝ. ſi pterminit
nide de h̊ gl. nõ.ĩ. c. ut circa de elec.li.vi.iuram
tũ tñ ð ſe ẽ nalidũ ſine tactura:ut ĩ.c.⁊ ſi xps de
inreinr. nide glo.xxij.q.i.ĩ ſũma:ſed tactura ma
xime enãgelioꝝ exigi ad maioꝛem terꝛoꝛc: ⁊ qꝛ
magis peccat rrãſgrediẽs qm tãto magiſ peccat
qͥs qᷓo ſuꝑ ſacnioꝛi re fit inramtũ.xxij.q.i.mo
ner nõ. Inno. i c. ? ſi xpᷣs de iureiur. an ãt ĩ du
bio pᷣſumaẽ teſtẽ terigiſſe ſcripturã cũ in aciis di
cat᷑ ſolũ ꝙ iurauit: Jo. an. reminit ad nõta ꝑ ſe
iĩ ſpe.e.ti. F. ſequit᷑ ſuꝑ.v.⁊ nõ.⁊ ibi ĩ effeciu cõ
cludit ꝙ ſic ꝑꝑ aucteꝛit uẽ notaꝛij ⁊ iudicis ⁊ ta
citurnitatẽ ꝑtis n opponẽtiſ qð ſatis plʒ ar. eoꝝ
q̃ nõ. Inno. in. c.i. de cleꝛi. ꝑegri. z.c. inomit de
eo ꝗͥ fur. or. rece.⁊ ꝑ Mar. in.l.theopõpuſ.ff. ð
do.ple.⁊.l.ſciẽdũ.ff. de Ypo.obliga. .
Caſus: Qui inꝛa
Ntimauit. nit teſtimoniũ nõ
dicere teſtificari opellit: ſi atteſtatiões
publicate nõ ſũt.h. In pꝛia ꝑtis ↄqſtio:in fa
ꝓuiſio ibi iõqʒ. ¶ Hõ.pꝛio ꝙ iuramiũ pᷣſtituʒ
ð ñ pᷣbẽdo teſtimoniũ ↄſiliũ uł anxiliũ ↄ aliquẽ
. nõ ligat iurãtẽ q minꝰ ductꝰ ĩ teſtẽ teneat᷑ S ilũ
ferre reſtioniũ. rõ ẽ qꝛ ferre teſtioniũ ẽ munꝰpu
blicũ ad qð ↄpellit̃ qͥs ẽt iuitꝰ.l.ſi qñ. C. e.⁊.ʒ.
ti. px.ꝑ totũ.xi.q iij.qſqs ðᷣ cri.fal.c.i.n potuit
g iſte ſuo capitaneo iuramto ab h̊ onere ſe ab
ſoluẽ. ar. c.ſi diligẽti. S. de fo.ↄpe.⁊ ðᷣ h.j.lanꝰ:
æ idẽ dic reſpẽu auxilij n pᷣſtãdi:debet.n.iĩtelligi

in dubio de auxilio iniuſto 'm Jo. an. alle. c. pe

titio ð inꝛeiurã. ð his qᷓ fi.a ma. ꝑte.ca.c.i.⁊.].
ð exceſ.pꝛela.gꝛane. Decꝰ dicit de auxilio iuſto
puta fauore prie.nõ.n. potuit iſte ſe obligaꝛe ᷓ
diſpoſitionẽ iuris:cũ iurametũ non liget ad illi
cita 2 5 ius i. c. qᷓto ð iureiurã ( Mõ fo ꝙ et
teſtes quos aduerſariꝰnixus ẽ ſubtrahẽ ꝛecipi ñ
debẽr pꝰpublicationẽ alioꝝ teſtiũ uł ꝛenũtiatõeʒ
Et nõ.ꝙ ſola publicatõ ponderat᷑ et no diſceꝛe
teſtificata fac ad ea ꝗᷓ dixi. S. c. ꝓx. ¶ Op. ↄnꝛa
lam ð ↄrietate i ẽo ꝙ prio diẽ ꝙ iſti teſtes eꝛãt
iuramẽto ↄſtricti ⁊c.⁊ poſtea ñ ſuppõit ꝙ iã de
poſuerãt: ut pʒ ibi ſi teſtioniũ illoꝝ. Gl.i.metu
Sꝛij expõit ⁊ bene itelligẽdo.v.iõqʒ ⁊c.ð dictis
alioꝝ teſtiũ ñ iſtoꝝ qͥ iurauerãt nõ teſtificãi.Ex
quo ifert ꝙ ſi dẽm alioꝝ teſtiũ fuiſſet publicatũ
nõ recipẽt᷑ nec iſti ꝗͥ iuraueꝛant nec alij ut ſatis
colligit̃ ex tex. Sʒ adueꝛte ad mirabilẽ limitatio
nẽ quã ponũt hic Inn. Moſt. ⁊æ Jo. an. dnt.n.
iſtos qͥ iuranerãt nõ recipiẽdos pꝰpublicationeʒ
ſen renũciationẽ ð inꝛe cõi:ſen ꝑ niã iuris cõis:
ſʒ beneficio reſtirutõis ex clauſula gñali.ſi qᷓ mi
hi iuſta cã ⁊c̃. ff.ex qui.cã.ma l.i.bene recipient
publicatõe uł ꝛenũciatõe nõ obſtãte maxie pᷣſtito
a perẽte iuramto ꝙ h̊ malicioſe ñ petit.ar.o pti.
in aut᷑e ti. S. qꝛ vo multi:ubi dẽ ſm eos quod
Et pꝰcõcluſionẽ admittũt᷑:?æ ↄcluſio plus ðbeꝛet
ipedire qᷓ ſola rnũciatio ar.ad idẽ.ff. de eden.l.
ſi qs ex aꝛgẽtaꝛijs. F. fi. ?.l.ſe. Alij iñ dñt h̊ poſ
ſe fieri ſoſũ ꝑ beneficiũ rſtitutõis in inte.ſpale de
quo.S. de ĩ ĩte.reſti.ꝑ totũ.pᷣmũ iñ dqʒ plus eis
placʒ.uł ʒ ꝙ hic dr̃ de publicati.uł ꝛenũtiati.ꝛfeꝛ
tnꝛ ad alios teſtes de qᷣbꝰhic fit mẽtio:nõ ãt ad
iſtos iuramẽto doloſe aſtrictos. Sʒ hoc ultimũ
mihi nõ plʒ qꝛ ẽ deſtrue? hanc lam. Scðᷣa nero
ſolurio ſen limitatio ẽ vVa ĩ ſe:ſʒ ꝓcedit inẽ ſpãli
ĩ eccleſijs mioribꝰ⁊ ſilibꝰpᷣnilegiatis nec ꝛſtꝛigo
h̊ beneficiũ i iſtis teſtibꝰꝛdolo ſubtꝛactis:ſʒ idem
dico ĩ alijs ar.c.auditis ⁊ ĩ.c.ij.ð ĩ ĩte.rſti.ꝑ qð
dico hãc limitatiõeʒ ñcadex hic. MDria limitatõ
ꝙ andiat᷑ aduerſariꝰbeneficio gñali ex clanſula
ſi q̃ mihi inſta cã ⁊c̃.nõ plʒ mihi ĩdiſtincte ſz dil
tingnerẽ ſic:ꝙ ant ex ſubtractõe aduerſaꝛij fuit
ipeditus hos teſtes ꝓducez añ ꝛnũciationem ſeu
publicationẽ alioꝛuʒ:pura qꝛ interrogauit illos
treſtes an ſciſſent aliqd ĩ illa cã ⁊ illi malicioſe nit
ñ pduceꝛẽt᷑ dixer̃t ꝙ n::qᷣbꝰ iſte credẽs ↄſẽſit pu
blicatiõi alioꝝ nel ꝓductiõi renũcianit:⁊ tũc au
diet᷑ ꝑ bnficiũ reſtitutõis ex clauſula gñali ex qꝰ
fnit certioꝛatꝰ ð iuramẽto ꝑ eos pᷣſtiro poſt ↄſẽ
ſuʒ renũciatiõi nel publicatiõi pᷣſtitũ hec.n. ẽ in
ſtiſſima cã admittẽdi eũ maxie ĩ odiũ adueꝛſaꝛij
ſui als repoꝛtarʒ ex dolo ſuo maliciã S.c.⁊ ſi ne
ceſſe ðᷣ do.pꝰ diuoꝛ reſti aut ãte ↄſẽſũ publicati
oni ſeu renũ iatõi pᷣſtitũ ſciuit ðᷣ h̊ iuran to ⁊ ni
hil dixit:uel ũ cnrauit eos ꝓducere:⁊ tũc nõ au
diet᷑ qꝛ nõ ſubeſt aliqua iuſta cauſa andiendi eũ
⁊ ſic ꝓcedit iſte tex.ſimpliciteꝛ pꝛoductionẽ poſt
pnblicationẽ nel renũtiatõnẽ ꝓhibens:⁊ ſic limi
to hunc textum: ?2 dicta doc. HS Op. 2.7 nideĩ

“ſ
R

tmgon
ahonill int⸗ 4
Nn N Ne ie
69
E
S
fnon
eue ,
unN ,

ienſi ſidttali
Aafttitcat dam
ſednifimd u
ipi niil we Na,
ictcidicn nd
intit nianimmim
halikein tinin m
Narcinriüciinant dan
ummi ini fii nni ain
nctrat ücitinuine⸗
ni cü n woiiain 1
wearihimaietz
Wrdininnti⸗
tlilbn itn ee
Nhyipimimmii
mtfßimir he
MGakftglniitis aen
Miillnit af

ingniilinn
Aligicrlii
nn k fnz
1 ien 4
ureſtint
lin n Wr3
tra ge
Cl nen.

1 neni otchito htſtn
ſng nibcce

ſaminni ime co:
cntnmds aluſifilt
. aiti ſen ici m libar ien
Goleande l munir ohlir n iin
mer vmnw g ulclimi rn⸗
nte 1ſon irauhinlſoifr mz
utlon unmni: l,gloer
⁵ραααaραα⁰ααα
1piiriſs ſAt oiriibe/
ibenfi iimons /,n ne hil de
iie reſti , wui ori iñ dã hs eis
Pbedidenblenn n mͤtin fen
1s etes de cd de ft meio ndini
mien dolole anigos O) dot hnni
gni dlrninn im Orhnband
n iminid Ni ſeßß ercl i ſpͤl
niordet i hnlehens ſni
cüi isrn de ruchs i)en

õ (Ndrniided

õ
einiot cco Gin ernuſtl

Aii ein dade d h
zte nponbi ſinge,
nd uſnc ni unti in

,r at er ſobtelxe NN
Ein ep –
u lomzhmn 1 interrogauit ſic
tione lomj:

ladit i naltoſen
zn U cedes clß

direinnid . ene id
– d paaciin nne hief
S cummts er anſn

ꝙ iſti q̊ iuꝛauerunt nõ deponẽ nõ debeant ↄpel
li:nec admittẽdi ſũt ad deponẽdũ:qꝛ õ iuramẽ
tũ propᷣ nʒ nemo dʒ ↄpelli:ut.c. vbitores ⁊ ĩ.c.
⁊ ſi xpᷣs ⁊.c.qᷓto de inꝛeiurã. Itẽ ſi diceres in
ramẽtũ nõ naluiſſe ergo iſti iurãdo peccauerũt
2 ſic peccatũ dʒ eos ꝛpellere a teſtionio.j.e.c.te
ſtimoniũ.So. glo.ij.ponendo dnas lec. ad tex.
pᷣmo ꝙ iſti teſtes ↄpellũt deponeꝛe ſuꝑ pᷣncipali
Ad ðↄria rndet ꝙ erat bic iuramentum illicitnʒ
et nõ pot᷑it obſᷣnaꝛi ſine peccato:qꝛ clare vVitatẽ
zc̃.⁊ pᷣſumptio eꝛat ↄ iſtum ꝙ iniq caãm foneret
ex quo noluit ſubtrahere aduerſario copiã pꝛo
batõis:nec obſtat temeritas iurantis qꝛ ſicut te
merariũ iuramẽtũ nõ ꝛepellit a ꝓmotiõe.j.de in
reiurã.ſiẽ:ſic nec a teſtionio. Scðᷣa lec.eſt ꝙ iſti
teſtes nõ deponeꝛent ſuꝑ pᷣncipali ſed ſolum ad
detegẽdũ illã fꝛaudẽ aduerſarij ⁊ h̊ innuit tex.in
c.ꝑuenit.j.ti ꝓxi.hãc nltimã lec.tenuerunt hic
Lau. Tan. ⁊ Vin. q̃ dicebãt inramẽtũ ſᷣuãdum
ex quo ſine interitu ſalutis eterne poteſt ſernari
qꝛ.ſ.pot᷑at alꝛ ſubueniri illi cuins teſtes fuerunt
corꝛupti allegãt.xxij.q.iiij. F. ult.lj Inno. Jo.
an. ⁊ cõit᷑ ſeqᷓntes tenẽt primã lec. nã fm ninmaʒ
lec.fruſtra ponderaſſet papa pnblicationem alio
rum teſtiũ:qꝛ cũ hec frauꝰeẽt.nonũ capitulũ po
tuiſſẽt iduci iſti ⁊ alij teſtes:ut i.c.ſuꝑ ꝓx.⁊.j.e.
cũ ueniſſẽt. Itẽ dico ꝙ ð h ẽ cãnſ i.c.qꝛ pleꝛiqʒ
de offi. or.li.vVi.⁊.c.oli.j.de accu.⁊ i.c. ↄſtitniꝰ
.j. eo. ubi denũciãt᷑ tales iuꝛamẽto non teneꝛi:æ
facit ꝙ. S. dixi ĩ nõbili pᷣmo ⁊? ꝓ h̊ facit ꝙ nõnt᷑
diẽ. Inno.i.c.q̃tꝛ æ qu el.i.de accu.ubi dic ꝙ ſi
qͥs iuramẽto ꝓmiſit alicui nõ renelare ſecretum
ſibi dẽm ſi ii ꝓducit᷑ in teſtẽ rẽtur illud renelare
qꝛ aut cogitanit iſtũ caſuʒ qn iurauit ⁊ illicirum
fuit iuramentũ iõ nõ fuãdũ de iureiurã. quãto.
ant non cogitauit iſtũ caſũ æ nõ extẽdit᷑ ad iſinʒ
caſũ.xxij.q iiij humane aures ſi in dixiſſer ſibi
i penitẽtia nõ tenet᷑ illud reuelare ð exceſ.pla.di
lect¶ Kaduerte iñ qꝛ tũc dẽ ĩ penitẽtia diciũ qn
ꝗrebat ſalutem anie:ſecꝰſi cã laſcinie:ſic nõnteꝛ
diẽ Inno.i.c.oĩs de peni.⁊ ꝛemiſſi.tũc.n.nõ te
net locũ dei.Et ex hoc ĩtellectu ſic defenſato col
lige duo.pꝛio ꝙ iuramẽtũ temerariũ nõ ꝛepellit
a ꝓmotõe fo ꝙ Iʒ qs ſubtrahat teſtes aduerſa
rio:nõ iñ ꝑ hoc dʒ ꝑdere cãm alias fꝛuſtra fuiſ
ſẽi hic recepti teſtes ſuꝑ pꝛĩcipali. Sed ciꝛca pri
mũ dic latiꝰ ꝙ aut iſti temeꝛe iurãtes nõ peniine
rũt ut qꝛ ↄpulſi nenerũt ad teſtioniũ ⁊ admitit᷑
ʒ talẽ qui eos ad inrãdũ iduxit:qm ipſe nõ põt
contra hos excipere de hoc delictio cum fuerit
actor.⁊ ſic facille repellitur ꝛeplicatione doli de
adulter.c.penultimo ⁊ nltimo.⁊.c.diſcretionem
de eo qui cogno.conſang.nxo.ſue nec iudex de
bet hunc repelleꝛe ex officio in odium illins qui
bũc induxit ad iurandum ⁊ ut dolꝰ illiꝰ nõ noce
at alteri ꝑti Iʒ als iudex ex offo repellat teſtes in
dignos.ff.de poſtu.l.quos ꝓbibet et.ij.q.vij.
ſi quilſũt ⁊.c.qrẽdũ:⁊ ꝙ ibi nõ.fõti admittetur
iſte ſi penituit ⁊ ſic ĩtellige doc.hic. Aut ꝓducũ
uxr iſti reſtes ↄ aliũ æ iũc repelli poterũt ſi ipſos

e teſtibns.

nõ penitnit ar.c.teſtimoniũ.j.eo. aut egerũt pe
nitẽtiã ⁊ admittent᷑ iũc:inʒ qꝛ modicũ fuit delic
tũ:tũ ẽt qꝛ egerũt pen:tẽtiã.? eãdẽ diſtinctionẽ
adbibeas cũ qrit᷑ an icmeꝛe iurãs repellat᷑ a pꝛo
motõne.ad hoc adduco bonam glo.lxxxvj. di.
.c.i.? tex.i.c.teſtioniũ.j.e.⁊ ibi ꝑ Hoſti.æ Jo.
an. Circa iſta qri᷑ an debeant ꝑdẽ cãm illi qͥ ad
nerſarijs ſubtrahũt copiã ꝓbãdi.̊ ni tex.i ar.
ꝙ n.iĩ Sꝛiũ fac.c.ꝑuẽit.j.ti.ꝓx.⁊ ſẽtit h Inno.
iĩ pᷣma ſolutõc. Sʒ circa hoc nide qð nõ.j. e. cnʒ
cãm i gl.i vbo ↄpellas ⁊ tex.i.c. ↄſtiiuiꝰ el.i.j.
eo. ? quod in eis nõ. Micolaus.
Caſus. Mublicatio l
ſa m. renũtiato ieſtiũ ĩ ceruſ
capituł nõ pᷣiudicat nolenti teſtes pro
ducere in alijs hoc dicit quo ad iimnlũ. bʒ emm
alia dicta qᷓ non faciũt ad ritulũ: iõ illa nõ ſũmã
tur ſʒ.j.ᷣclarabũt᷑.cõiſ diniſio:fa ibi indieibus.
Mõ.ꝙ nõ ſolũ in canſa appellationis poſſunt
teſtes ꝓduci ſuꝑ nonis articuł ſeu capitnł publi
tatõe ł renũtiatõe nõ obſtante:ſed ẽt i cauſa pᷣn
cipali.ðᷣ p pʒ ĩ.c.frnitatis.s.e.de ſo pʒ hic ⁊ in
c.cũ ueniſſeẽr.j.e.⁊ itellige ꝓut dicet᷑ i dicto c.
cũ ueniſſẽt. Scðo nõ.ibi ĩ hac cã ⁊c̃.ꝙ pᷣnilegiũ
ipeiratũ lite pẽdẽte nõ vꝛ oĩno nullũ lʒ ðᷣ lite pẽ
dẽte mẽtionẽ nõ faciat:ſʒ illi liri nõ piudicat.na
lebit ergo reſpectu alteriꝰ iſtãrie:iñ iſte tex.põt ĩ
duci ad Sriũ qꝛ nõ dixit ðᷣ iſtãtia ſʒ ĩ hac cã vñ
lʒ inſtãtia ꝑeat ꝑ ſniaʒ:cã ti ẽ eadẽ iux nõ.i.c.i.
ð ꝓcu.li.vj. Sʒ nide qð latiꝰ circa h dixi i.c.fi.
ut li. pẽ.⁊. aliqd tangã. CEino rene ſẽꝑ mẽni
hũc tex.ꝙ pꝛinilegiũ obninʒ ſeu Sꝛiũ rõi ⁊ ſo
liiũ curſũ puilegioꝝ ẽ ð falſitate ſuſpectũ ꝓpteꝛ
qð debet ꝛemitti nuna cũ pntãte ad papã. idẽ dic
i reſcripto:ut i.c.ij.S. ð reſcꝛip.nõ dʒ eꝛgo ordi
nariꝰ eſſe facilł ĩ executõe boꝝ priuilegioꝝ: ſʒ cõ
ſulere pricipẽ ⁊ expectare fam iuſſionem. Mide
tex. optimũ ĩ. c.ad noſtꝛã ⁊ ĩ.c.poꝛꝛecta de cõfir.
uti. nel inuti. facit.c.cũ adeo cum ibi nõ. S. de re
ſcrip.⁊ ĩ.c.memoriã.xix.di. Queꝛo de quibꝰ ca
pitulis itelligit iſte tex. gl. i. ponit duos itellectꝰ.
primꝰ nt ĩtelligat᷑ ð capimlis nonis vᷣpẽdẽtib iñ
ex ãtiquis iux ea qᷓ diximꝰ.S.e.c. frnitatis:⁊ ſᷣm
hũc intellectũ colligit ꝙ ẽt ĩ cã ↄſuliatõis poſſũt
teſtes ꝓduci ſuꝑ nouis capituł ⁊ dicit in cã ↄſul
tatõis qꝛ indices hic oſuluerũt papã ſuper iſtis
dubijs de quibꝰ hic ĩ tex.dic.dic iñ ꝙ h ñ ẽ mł
tũ ponderãdũ qꝛ de h̊ fuit fa ↄſultatio ⁊ ſic ꝑin
de ẽ ac ſi cã nõ fuiſſʒ remiſſa ↄſulẽda.Si aũt ni
ſis iuribꝰ ꝑtiũ indices remiſiſſẽt deciſionẽ cãe ⸗9
ſulendam per papã: tunc nõ poſſent amplius ꝓ
duci ante ſentẽtiã:qꝛ talis relatio hẽret nim con
cluſionis in cã:iuxta nõ.in.c.intimaſti.j.ð app.
T in.l.i.?.ij. C. de rela.ſcdᷣns intellectus ſᷣm gl.
eſt ut intelligatur de capitulis antiquis ſupeꝛ qui
bus teſtes nõ fuerunt pꝛoducii æ publicati:⁊ hic
intellectus plus placet glo.⁊ eundem intellectuʒ
ſequitur hic Moſtien. ſed Lauren. ?æ Lancre. ſe
quuntur primum. dic ntrunqʒ intellectum ne
rum in ſe. neutro enim caſu obſtat renunciano

nel publicatio ad ceria capla reſtricta nt. e. dixi
2 dicet᷑ latiꝰ.I.eo.cum neniſſẽt.fo qrit᷑ qᷓre papa
mãdat bãc cãʒ decidi pꝛinilegio alteriꝰ ꝑtis ñ ad
miſſo cũ iſtiumta poſſint ꝓduci uſqʒ ad ↄcluſio
nẽ ĩ cã.j.de fide iſtru.cũ dilectꝰ. Glo.ij.tacite
rñdet:qꝛ fuit impetratũ nõ facta mẽne de lite:
ex quo colligit nõ ualere pᷣnilegiũ lite pẽdẽte ĩpe
traiũ. Idẽ tʒ Ho.ſi ꝓpꝛio motu pricipis puile
giũ eſſet cõceſſũ nt nõ piudicaret ꝑti aduerſe. ſi
aũt pꝛiuilegiũ nil noni ↄcederet ĩ piudiciũ adneꝛ
ſarij:tũc bn ualeret ſᷣm Tan. ⁊? Goff. ⁊ nõ. bñ
ex hꝰ dẽo Hoſti.ꝙ pꝛiceps ↄcedẽdo motn pꝛo
pꝛio pnilegiũ iſti : iuri alteriꝰnõ nẽ nelle pᷣindica
re:facit.c.ſuꝑ eo.de offi.dele.⁊ ĩi.l.ij.F.ſiquis a
pꝛĩcipe ff.ne qͥd ĩ lo. pub. ad idẽ nide bonã gl.in
cle. ſi vomanꝰ. de pᷣbẽ.qᷓ dicit ꝙ motꝰ ꝓpꝛiꝰexclu
dit dũtaxat ſurreptionẽ nec aliud oꝑat᷑ ultra itẽ
tionẽ ſcribẽtis:⁊ ſic nõ nalidat gr̃am ↄ itẽtionẽ
ſeꝛibẽtis:⁊ niðᷣ ꝑ Jo.an.i.c.ſi morn ꝓpo ð pᷣb.
li. vi.æ ꝑ dnos ðᷣ rota decif.xlv.⁊ aliqͥd dico in
.c.cũ dilectꝰð iuẽpa.ð itẽriõe ãt pꝛicipiſ ĩ dubio
nõ eſt uelle alteri pindicare ñ certificatꝰð iure il
liꝰ nide tñ qð dicã ĩ.ij. gl. ¶ Glo. ĩ vbo ↄmiſe
rimꝰ colligit ar. qꝙ poſtq; cã ẽ cõmiſſa iudicibꝰ:
res uidet᷑ eſſe litigioſa ira ut ñ naleat pᷣuilegium
poſtea ipetratũ. ⁊ h̊ tenuit Lau. Moſti. vo dicit
H poſſe ꝓcedẽ pnitatis lr̃is ↄmiſſiõis.j.ð appel.
ſuꝑ eo.ij.⁊ citatõe ſecuta.ar.de offi.dele. gratũ
nel ſaltẽ poſt noticiã aduerſarij de appel. meimꝰ
7 de alie.indi.muta.cã.fac.c.i. Jo.cal.nidet᷑ ſim
plicit᷑ ſeqᷓ gl.ut ſufficiat ſola ↄmiſſio ſine noticis
laꝝ ⁊ ſine citatiõe ꝑ.c.cũ oli de re iudi.d. An.
diſtignit ꝙ ſi agit ꝓꝛſus de nullitate reſcripti ex
nicio ſurreptiõis ſufficiat ſola ↄmiſſio cum no
ticia abſqʒ citatiõe. Si agit᷑ ð̊ nullitate reſcripti
ex nicio pẽdẽtis lit᷑.tẽ exigit᷑ citatio:ut ĩ cle.ij.nt
li. pẽ.ðᷣ qꝰ ꝑ Jo.an.i.c.i.ð pᷣui.li. vj. Ego diſſi
guo rẽ ſic ꝙ ãt pᷣniłinʒ pᷣiudicat ei cui papa ſcie
bat viſimilit᷑ piudicatuꝝ:⁊ tũc ñ cõruit aliq ca
ſu ex nicio ſurreptõis nõ obſtãte ꝙ pᷣceſſerit cõ
miſſio ĩ foꝛma iuris:qꝛ ſi papa tollit iꝰ foꝛtiꝰ ur
nelle tollere reſcripiũ ↄceſſuʒ dũtaxat ad illiꝰ in
ris executionẽ.exẽplũ ↄtẽtio crat iter recrorem
parochie ⁊ monaſteꝛiũ ſuꝑ qnibuſdã decis pᷣdia
libꝰ.facta cõmiſſione ad pentionẽ rectõis ui fiẽt
ius:monaſteriũ ĩpetꝛanit exceptõeʒ illaꝝ deciaꝝ
certe nõ apꝑet hꝰ caſu qᷓ̃re eſſj fiẽda mẽtio ð cõ
miſſiõe nel de iur̃ rectoꝛis cũ exrimdo mõaſteriũ
ſatis facit mẽtionẽ ð iure rectoꝛis nec pᷣiudicat
h liti cũ nulla adhnc ſubeẽt.d.cle.ij.ut.li.pẽ.nec
8̊ iure cõi erat fiẽda mẽtio cũ alit᷑ nõ eſſet pᷣnile
giũ:⁊ papa bñ ſciuit decias pᷣdiales ꝑtinere ad
rectoꝛẽ parochie:⁊ ſic ur̃ ꝙ ð h̊ iur̃ n erat fiẽda
mtio ad h̊ ꝙ nõ.i.c.i.ð ↄſt.li.vi.ſi ãt piudicarʒ
ei ð̊ qꝰ papa Viſilꝛ ignoꝛabat: æ Nẽ fateoꝛ: qꝛ cor
ruit ex ſurruptiõe niſi faciat mtionẽ ð inꝛ alteriꝰ
ad h̊ ꝙ nõ.i.c.dudũ ð pᷣni.⁊ ĩ.c.ij.ðᷣ deci.li.vi.
ubi ꝑ gl. ? ſic ĩtellige illud.c.cũ oli ðᷣ re indi.alł.
ꝑ Cal.ibi.n.papa pᷣſumebat᷑ circũuẽtꝰ: cũ neniſ
ſet õ ſniã ſuã iflocutoꝛiã ⁊ dic nt ibi.Sʒ ſi qrit

¶Berlomao.

nüuqᷣd corrnit pᷣuilegiũ ꝛſpectu litis pen dic ꝙ ſi
añ citationẽ facta ꝓut dẽ i. d. cle.ij. fuit iĩpetꝛatũ
ni ob.pẽdęẽtia litis ut ibi.ſi vo pꝰcitationẽ tẽ ipe
diunt᷑ uiꝛes pᷣuilegij ſolũ ad tẽpꝰ.ſ.ꝛeſpectu illiꝰ
iſtãtie: qꝛ n fuit ðᷣ intẽtiõe pricipis pᷣiudicax liti:
quã ignorabat ĩ auc.i me.litis ſa. iuſſi.nõ fia.2=
.d. c.fi. ut lite pen. ſʒ ĩ alia lite nalebit:qꝛ ur dixi
nõ peccat ĩ ſurꝛeptione rſpectu inꝛis idulti ex qꝰ
papa ſciebat ꝙꝙ iuri alteꝛi piudicaꝛet:ſʒ ſoluʒ ꝛeſ
pectu iſtiꝰ iſtãtie litis: æ uide qð dixi ĩ. d.c.fi. Al
tio nõ.bñ gl.fi.⁊ adde qð dixi in ultio nõbili =
nide ultra pdicta tex.i.c.qð ſuꝑ bhis ifra ð fi.in
ſtru. ubi plem de hoc uidere Hotere
Zrf Caſus: A teſtimo
Erſonas *nio repelluiur ſimili
morbo laboꝛãs h. d. (r n ner
ũ nolumꝰꝛndet᷑ ð inꝛe.uide glo.i cle una de of
fi. iudi. ¶ H. fo ꝙ nõ oẽ ꝓbabile eſt certũ H
enĩ ponũt iſia ni gjuerſa ⁊ expõit Jo.an.ceꝛtuʒ
ideſt nororiũ qð ñ egeat ꝓbatione ð fili.pᷣſby.
.c. qm. ꝓbabile vo ẽ qð ꝓbari põt difficult qðᷣ
nõ. ꝓ ſtatutis:oẽ iñ ꝓbabile ẽ ceriũ nãe licʒ no
bis icertũ ſit l.ſi pꝛ.ff de ſol. Sed qꝛo dẽ h̊ ꝙ ſi
mili moꝛbo laboꝛãs ⁊c.q̃it᷑ ſumi᷑ hic moꝛbꝰgl.
nꝛ H̊ ĩtelligẽ ðᷣ peccato:ut ſic ſit ſẽſuſ:q laboꝛãs
eodẽ ðᷣlicto ꝛepellit᷑ a teſtimonio:⁊ iſte itellectꝰeſt
uerꝰin ſe:nec oʒ tũc neceſſaꝛio põdeꝛat᷑ ↄſiłindi
nẽ ſen ↄformitatẽ ðᷣlicti:qꝛ ẽt diſſile ꝛpellit nt in
.c. teſtimoniũ.j. e ſʒ nec ẽt oʒ idagare ð delicto
c.ſ. ĩpugnãtis nł ꝓducẽtis dʒ eẽ ↄſile ꝓut qdaʒ
nolnerũt h̊ ex ãtiqs.ſatis enĩ ẽ eũ eẽ criminoſũ.
nã et crimioſus põt exciꝑe j crimioſuʒ:qꝛ crimi
noſo ni ẽ önegãda ðfeſio ut le.⁊ nõ.i.c.a nobis
ð excep.⁊.c. cũ int᷑.e.ti.⁊ ꝓ h fac̃.tex.ibi ab ntra
qʒ ꝑte ⁊ ad tex.h̊ qᷓ põderat ↄformitatẽ delicti:
dic ꝙ ira accidit h̊ ĩ facio:qꝛ ꝓducebãt᷑ ↄplices
⁊ ſocij ñ iñ ſeqr qͥn ⁊ alꝛ crimioſi ðᷣbeãt ꝛepelli:
nt dicto. c. teſtimoniũ. ¶ Ad pdicta faciũt.c.i.
8 ↄfeſ.æ xv.q.iij.nemini. Sʒ qrit᷑ nũq̃d poſſit
Hificari ðᷣciſio huiꝰcaſus ĩ idẽtitate cẽ ut ſic aſſu
mat᷑ ſiſtudo morbi p ſiłiind e cẽ:glo.iſta aꝑte
ñ apꝑit:ſʒ uẽ tacite p̊ ſẽti ĩ eo ꝙ deduxit ſiłundi
nẽ ĩ indice ꝗ ꝛpellit᷑ nur ſuſpectꝰ:ſi bʒ nt pᷣnatꝰ cãʒ
ↄſimilẽ ſibi ut indici ↄmiſſã ut ĩ.c.cãʒ qͥ ð indi.
Sʒ apriꝰbh t Spe.e.ti. F. i.V itẽ ꝙ bʒ. Hoſti. õ
diẽ.n. abſurdũ ꝙ nnꝰẽptoꝛ ñ poſſij eẽ teſtis ĩ cã
alteriꝰẽptoris:⁊ diẽ ðᷣcre.ĩtelligẽdã ðᷣ ſocio ⁊ ꝑ
ticipe fʒ qð loqᷣt.l. qm lberi.C. e¶ Yo. an. dicit
idẽ dicẽdũ ĩ teſte ꝓnt dixit ĩ iudice ĩ dicto.c.cãʒ
que ð iudi. et ſic nẽ nelle ꝙ ſi ex ðciſiõe cẽ ĩ q̃ te
ſtificat᷑ ↄcludit᷑ ad ðciſionẽ cẽ ſue ꝛpellẽdꝰẽ:⁊ ſic
pot᷑it ſo mõ iſte tex.iĩtelligi nõ auteʒ q̃libʒ ſilitu
do cẽ ſaltẽ ĩ gñe ꝛpellet:⁊ ſic põt ſaluaꝛi dictum
HMoſtienſis. hoc dicrum Joan. an. non placet
do. An. Sed plus ſibi pacer dictuʒ Hoſti. indi
ſticte:quia teſtis non habet atteſtari ſuꝑ inꝛe.ſ.
ſoꝑ fe cto ⁊ nũq́; ſm enʒ ex dicto teſtiũ ſolo põt
ↄcludi ad ðciſionẽ cẽ pᷣnate:ſecꝰi indice qͥ hʒ ðᷣ
cidẽ fʒ iꝰ.nõ credo eũ bñ diceꝛe:qꝛ ex dicto ſen
ſnia iudicis n infert᷑ ad deciſioneʒ cẽ neceſſario

girardi) en
orerrntun
D
iitſinz lninm
a Gonn
iup iMln nn
ipuumi d
ua uſg ninſs
lrorertniit l⸗
inf Mrch ain e
seli ri;rtan
Mcutcg'lef oin
ieettarg ntanminc⸗
1 ni ncn. Onhott
tisccicine.
N d
micu
Rkänne
Wrnpidkän den
Nimcniuiniii
finlusſrinzugun

ernmui
boſnthzmnlli ai⸗
linninnscns ,

4
tinl

ue hititr, .
Nhe Güng „:

d Pfuns rcc gn dnfniß
nnmddk i phrbſe ani lgn
ni lifirll ivnſei
mto deidtiinft mo,
ni mnmm ſiſj lilpliui⸗
tam mnlta mlimmr ikirli
nlmr gtiunlin itmlnt
Ann m laialſliſteri
õ
rigil Mni hcil me
q ins as ai iti ei ginidoſi.
vſus or erie ginioſoyan ermi
Negidr deeſo ule ta ca nods
tü ni en 1 bfid rer i nn
An di dodenn gornint deſl:
mitkitanni nan
ii int ngnidd dein weſe
uſmi. enfaint
1 Gaiü naimi Giſit iii f
toditaſe Aum innt
wzo noni mie cigoſnht

a eſe ne ſa
aaldeſon briti i
ich⸗ eer lig to nn
ßne nechr i
hiigſe nlr ngi

q; bʒ nt puatus qꝛ aliꝰ index non hʒ ſequi ſuam

iiuſtã ſni am cũ legibꝰnõ exeplis ſit iudicandũ.l.

nemo. E. ð ſen. æ nõ.i. c. de qous. xx. diſt. ſed re
pelit᷑ ne ductꝰ affectõe cẽ ſne quã iuſtam putat
ſic indicʒ ĩ cã alteꝛiꝰ. Idẽ ꝓpᷣe ſepe põt ↄtigeꝛe ᷣ
teſte pone.n. ꝙ ſit qᷓro utrũ certa ↄſueiudo ſit ĩ
loco ꝓducit᷑ i teſtẽ ille qͥ hʒ cãm i q̃ allegat illam
oↄſuetudinẽ:cerie de facili depõet de ↄſuetudine

cũ eq aſſerat ĩ alio indicio in cã ꝓpᷣa. Aliud exẽ
plũ: ꝓduciĩ qs ad teſtificãdũ ꝙ Liti fui publi

cus uſurariꝰ æ ille idẽ qꝗͥ ꝓducit᷑ ĩ cã alteriꝰ pten

dit i cã ſua illũ fuiſſe puplicuʒ uſurarium Certe
iſte ñ dʒ admitti:qꝛ n ẽ libeꝛ teſtis ꝑꝑ affecuõnẽ

ꝙᷓ; bʒ ad cam. ar. c. repellãt.. de accuſat.? quod
nõ. i. l. qin liberi. C. e. t. H idẽ nĩ ſẽtiꝛe Fꝛed.
ſi. lxij. i fi. itelligo eꝛgo ſimilitudinẽ mõ pꝛedicto

2 ñni ꝗᷓ ibet ſilitudie i qua nõ ↄcludit affectio.et

ſic põt ſaluaꝛi dictũ Jo. an. Ad idẽ fac ꝙ nõ.
glo. i. d. l. qm liberi que qrit nũqᷣd in ciuillidꝰ re
pellat᷑ ſociꝰꝑtis ⁊ rũdet ꝙ ñ ſi ius ſuũ nullo mõ
ledit.al ſecꝰ ut.ſi eſſet ſoci oium bonoꝝ. In cãu
auteʒ noſtꝛo infereret pᷣiudiciũ ſaltẽ ꝛeſpeciu pre
ſũptiõis que ori 2 eũ ꝑꝑ ꝙ euitandũ licuñ eſt.
t᷑tio appellare a ſnia lata ↄ eũ ut i.la ſnia.ff.de
appel. ¶ Ooſiare nẽ pdictis ꝙ habet᷑ ð legata
rijs teſtificãtibꝰ iĩ cã teſtamẽti iſti. ð teſta. . lega
taꝛijs. Sʒ dic ut plene dixi i. c. iſuꝑ S. e.Et ꝑ hᷣ
bẽs duos intellectꝰad tex. poſſet in nõ abſurde
dici ꝙ admitti pñt ſed quanta fides ſit eis adhi
bẽda ex narijs circũſtaneijs rbitrabit bon in
dex ar. eoꝝ que le. ⁊ nõ.i.d.c.ĩſuꝑ ⁊ ĩ glo.ſili in
c.iĩ liis. j eo. Mec ob.c.cam que de iudi.qꝛ fa
cilius repellit᷑ iux q; teſtis ut nõ. gl.i.c.cũ.R.
ð offi. dele. erũt ergo teſtes ſʒ nõ oino integri:=
tũc dic ad tex.ꝙ non admittũt᷑ in effectu.ſ.quo
ad plenã ꝓbanonẽ. Et pro hoc facit ꝙ nõ. per

HMoſti. ? alios doc.i.c ſuꝑ eo.

B d ei Caſus Chꝛiſtianus 5 ind
um i reſtẽ admitut ri
o põit diciũ fo addit pena ibi z ana
themate. tertio addit cãm ibi cum chriſtianus.
Mõ. pmo chriſtianũ admittẽdũ i teſte S ifideleſ
2 3 iudeos ipetrãtes pᷣuilegia ut nõ poſſint ↄuĩ
ci ꝑ chriſtiios ⁊ ẽ hodie ꝓuiſũ i ce.i.eo.ti.⁊ ibi
nide. ¶ Mõ. fo ꝙ i ↄcernẽtbꝰdecorẽ chꝛiſtiãe

religionis papa hʒ iuriſditõʒ etiã ſuꝑ laicos.uñ
excõicat preferentes chriſtianis ifideles ꝓ h̊ ui
de bonũ tex iĩ. c.i. de homic.li.vi. Hõ.teriio ꝙ;

iudei debẽt eẽ ſubiecii chriſtianis. un alibi dicit
tex. ꝙ indei dñt ſalteʒ ꝑ efſeciũ oꝑis ſe illoꝝ ſer
nos ꝛecognoſcẽ quos chriſti mors liberos ⁊ il
los fᷣuoſ effecit ut i.c.⁊ ſi iudeos de inde.un di
cũt hic doc.ꝙ dit chriſtianis ſubiacere tãqᷓ; ſeꝛ
ui ⁊ ſic iducit᷑ ſuitꝰð iur̃ canonico ſiẽ al inducit
2x I.cu młie. 2 de iudei. ita quorandam.
N5. ulti. ꝙ ꝛõne bumanitatis ſũt iudei a no
bis fonedi ſũt eĩi ꝓximi noſtri cũ ſint nature no
ſtre ꝑricipes ? idẽ dic de alijs ifidelibꝰ uide tex.
cũ glo de pe. di.ij. ꝓximos. Op.uẽ innnere iſte
rex. ꝙ iudei poſſint teſtificari o chriſtiãos ſicut

De teſtibus.

eõ qð vꝛ.c.nõ põt ⁊.c.ſi heꝛeticꝰ.ij.q.vij.glo.
.i. rñdet ꝙ oöria ꝓcedũt ð iur̃ qð hic dẽ ꝓcedit
ðᷣ facto ⁊ bñ loqt.vñ põdeꝛa vbũ tex.dũ diẽ pᷣ

ſumũt:ſonat eæni in malã ꝑtẽ ut nõ.in. c.i.de n?
ho. cle. ¶ Mltis hic qᷓri an iudeꝰ poſſit exciꝑe

õ chriſtianũ ðᷣ crimie ut.ſ. repellat eũ a teſtionio
nel accuſatioe. Hoſti. pꝛio arguit ꝙ ſic. c. cũ iteꝛ

38 excep. z de uſu.qꝛ fruſtꝛa. dicit demũ poſſe di

ſtingui an id ð quo excipit᷑ ſit peccatũ utraqʒ le
ge ueteꝛis ⁊? noui teſtamẽti æ tũc admitut᷑ aut le
ge neteꝛis teſtamẽti tm ⁊z tũc nõ admittit᷑ ant no
ni tm: æ tũc repellit᷑ ẽt i penã ſui eꝛꝛoris:uł ſʒ eũ

põt dici h̊ caſu eũ admittedũ cũ fſʒ legẽ romanã

illos iudicare debeamꝰ: æ ſic m illaʒ exciꝑe pnt
.C. ð inde.l iudei. Itẽ nidemꝰꝙ ẽt excõicatus
excipit ðᷣ excep.c.cũ inter:nec dʒ claudicare iudi
ciũ ut ibi.⁊ ex oibꝰ pdictis nõ.ꝙ iudei non pnt
nti munere teſtificãdi iter chriſtianos.idẽ dic de
alijs muneribꝰ publicis ut i.c. cũ ſit. j. ð̊ iude.ſʒ
iter ſe pnt hꝛe ut.l.gñ alłr..fi.ff.ð decuꝛio.⁊ ibi
nõ.ꝑ qð arguit ibi Har. ? i.l.fi. E. ð iudeis q;
iudeus nõ põt eſſe doctor cũ ſit peminentia ma
gna.:j. ð̊ magiſ. q;to æ qð ibi dico. n.
Caſus. Teſtimoni
B Per Co. um mẽiis ẽ ſuſpeciũ
ubi filia petit ĩ niꝝ aliquẽ ſe maiore h̊
pmo. A i diciũ ſoliꝰ mr̃is ð ipedimẽto deponẽ

tis ipedit miimoniuʒ: ſʒ Sciũ non diſſoluit᷑ q
ſũt dicta æ qᷣlipʒ ſubdiuidit᷑ ut ꝑ ſe pʒ. (5.

p̃ᷣmo ð vᷣo affidare idẽ eni iportat qð dare ali
cui fidẽ ſuꝑ aliquo facto:ut h̊ ſenſus eſt ꝙ nega
bat ſibi ðᷣdiſſe fidẽ ſeu ſecuʒ Sxiſſe mrimonium.
¶ Mõ. fo nnũ caſũ in quo mater teſiificat̃ pꝛo
fiiia ſeu filio.ſ.cũ agit ð matrimonio ↄhedo uel
Icto.⁊ ceſſat ſuſpicio ↄ matrẽ ex qualuate ↄhẽ

tiũ. Et aduerte:qꝛ admittit i teſtimoniũ nõ ſolũ⸗

ſi agat᷑ ð ↄſanguinitate ꝓbãda uł iprobãda: ut
i. c.uidet᷑..qui ma.accu.poſ.ſʒ ẽt ubi agitnꝛ ſeu
reuocat᷑ i dubium ð ipo ↄctu mẽimonij qð alibi
ita bñ nõ ꝓbat᷑ qð v admiflũ fanoꝛe mrimonij
cũ al regłariter ĩ cr alibꝰ cqis ⁊ Sciibꝰ ꝑentes ⁊
ſiberi nõ admittant᷑ adinuicem ut i.d c. vr ⁊ ibi
bonꝰ tex. in fi.⁊.iiij.q iij. teſtis idoneus. (Mõ.
tertio argumẽtũ opumũ quaſi expᷣſſũ ĩ rex.ꝙ eẽt
ad mimoniũ ↄiungẽdũ łſeꝑandũ ſufficiũt duo
teſtes nõ ſolũ maſculi:ſʒ femine enã. h̊ enim fuit
queſitum ð duabus mulieribus ⁊? papa remonit
matrẽ dũtaxat certo caſu ꝓ primo ꝙ ſufficiant
duo facit tex. ĩ pᷣma ꝑte ⁊ i fa ĩ fine iũcta ꝛegu
la plural locutio de reg. iu.li. vVi. Item regulãit᷑
duo teſtes ſaufficiũt etiã ↄ papã nt dicit gl.nõbił
.ij. q.iiij. pſul.æ nullibi cauet Srium in cã matri
moniali imo expᷣſſe ꝓbat᷑ ꝙ dixi ĩ.c. ʒ ex quadã
.j.e ſufficiunt duo et qñ deponunt de auditu ꝙ
plꝰẽ fm ꝙ ſufficiant mulieres ꝓbat᷑ h̊ ꝑ ar. naʒ
remouẽdo matrẽ cenuo caſu nẽ ꝑmiſiſſe aliã mu
lierẽ de qua etiã qrebatur cnʒ uno ex duobus il
latis negato: alteꝝ cõceſſam nideatuꝛ de pꝛeſũp.
none. xv. di. ꝗᷓtis. Itẽ mulier regularii achnitiit

in teſtẽ. xv. q.iij. ex eo. æ hoc tʒ exprelle ohtl.

4 .

7

niſi ex nimia familiaritate uel ntilitate: uel alit ſir
ſuſpecta ĩ. e.ĩ Ris qð nõ. ¶ HNõ. teꝛtio bonum
gr. æ limitationẽ ad miia iura ꝙ ubi ex ptraciu
cũ filia ſeu filio honoꝛ nel icremẽtũ nõ accreſcit
filio mi teſtificat᷑ iĩ cã filij. ceſſat.n.ſuſpiciõis rõ.
HMõ.ꝙ honoꝛ ⁊ icremẽtum ẽ mulieri ſi nubit ſe
potentioꝛi uel nobilioꝛi ſeu ditioꝛi. nobilitantur
enim mulieres ex ꝑſonis maritoꝝ.l.fi.E. de ĩco
liſ. li.x.⁊.l.femine.ff.de ſena. ⁊ hũc honoꝛẽ rei
net młieꝛ enã ſoluto matrimoio dũ remanet i ui
dnuitate ut.i. c. ʒ. S. mulier. de ſepul.li. vi. ?. fac
ad qſtionẽ quã ponit Har. in plurib? locis ꝙ
naler donatio. facta ſpõſe uł ſpõſo ſpe futuri ma

trimonij ſeu collata ad tẽpꝰ matrimonij: qn ille

qui donat eſt iferioꝛ cũ nõ uideat᷑ donaſſe affec
tione libidinis ſen ↄiugał affectꝰ: ſʒ ut acqᷣreret
illũ honoꝛẽ ⁊ parẽtelã alteriꝰ. vñ nõ eſt donatio
ſimolex q pꝛohibeĩr᷑ irer cõinges:ſed remunerati
na:ur ipſe pleniꝰ nõ.i.l.ſi ita ſtipulatus..ſi ribi
nnpſero. z.l.ſi diuoꝛio ff̃ de uer. ob. z. l.i C.
dona. ãre nnpras ſcno⸗ qlitates ſuꝑio
ritatis:ut reſpectu diuiriaꝝ nobiluatis potẽtie ⁊
honoꝛis:Ex his vbis nõ.plura. pꝛio ꝙ diuitie
exaltãt hominẽ ⁊ ſic nõ ſũt repꝛobate:iĩtellige cũ
ſint cũ bonis oꝑibꝰ. nide pulchrũ tex.in.c.hᷣ ſcꝛi
pſumꝰ.xxx.di.⁊ ĩ.c.hẽbat.xij.q.i.⁊ glo.i.c. cleri

ens eadẽ cã ? qſtiõe.vn eccleſia nãrat dinitias.

Job. 7 pſalmiſta diẽ diuitie ſi affluãt nolite cor
apponẽ. Secũdo collige ex vᷣbo nobilitatis
ꝙ quidã ẽ ẽt ᷣm canones ſũt nobiles ⁊ qͥdã igno
biles:æ qͥdã nobiles pᷣhonoꝛãt B.c. de młia ĩ
fi. ⁊.c.pe.de pᷣbẽ.uide bonũ tex.cũ gl.iĩ.c. qui õ
pacẽ.xxiiij.q.i.? pleniſſime ꝑ Har. in. l.i. C. de
dig.li.xii.uide iñ õ nobilitatẽ generis:⁊ pꝛo no
bilitate reſpectu vVtutũ pulchꝝ tex.i.c.nũq;. i.
di. 2. i. d. c. pe.=- gl. i. c. qm netxꝰ. xxiiij.di er
tio nõ.de potẽtia:⁊ dic potẽtia.ſ.aicoꝝ niõ tex.
cũ gl. i. c. cõſtitutꝰ.ij. de appel. æ qð ibi nõ. Ho.
facit. c.officij. de elec. ¶ Quaꝛto nõ. de peminẽ
tia honoꝛis:⁊ exponũt doc. qu E index ballinus
doctoꝛ cõſiliarius pꝛincipis nel magni niri.
Ex quo nõ. ꝙ doctoꝛaius eſt honoꝛ ⁊ põt dici
digniras ui ſẽtit Mar. i.l. fi. C. de iudeis. ⁊ me
lins i. l.i. E. de no codi cõpo. uide pulchrũ tex.
in. c. quãto de mag.⁊ qð ibi dico ⁊ in. l. i. F. i.f.
de nari ⁊? extꝛaoꝛ. cogni.uide qᷓtuoꝛ qlitates qui
bꝰqͥs qr̃᷑ maior natu.ij.di.c. Ate i ner. ſu
ꝙ dictũ uniꝰ facit pᷣſuptiõeʒ nõ modicã iõ ſuſ
ficit ad tontzra ut eſt glo. nõ. i. l.ij. C. ad.l.iul.
ma. ?7 itellige qñ deponit ſuꝑ facto:ſecꝰ ſi ſuꝑ iu
dicio tũc.n. nõ ꝓbat indiciũ nt elegat᷑ noluerũt
glo. æ⁊ Bar. in.:.lſi. C. ꝗe iudi.facit qd habet̃ ꝑ
cũdẽ i.l.fi. C. de qſti. ¶ Altio nõ. caſum in quo
diciũ uniꝰ facit plenã ꝓbationẽ.ſ.cũ agiũ ad ma
trimoniũ ipediẽdũ fac̃.c.pᷣteꝛea.de ſpon. ⁊ ꝑ rõ
nẽ hꝰ ſie pono unã regulã ꝙ nbicũqʒ agitur ad
peccatũ ipediẽdũ nec diminuit᷑ ius alteriꝰ ſuffiẽ
dictũ uniꝰfacit qð nõ.glo.i.c.nuꝑ.j.e.⁊ ð cõſe.

di. i. ſolẽnitates et.ii.q.i.młi et qð dixi ĩ.c.at ſi
clici. S.ð iudi.¶ ¶ Ol.i. facil æ ſatis.s.ĩ nõbili

Gaper eo.

b? declarata. 8 MHõ. iñ c ĩ qutũ diẽ qð ubi el
ſet eq̃litas int᷑ nirũ ⁊ filiã ꝗͥ ipedit᷑ nł modica ex
cellẽtia ꝙ tũc admittereĩ parẽtes ad teſtificãduʒ
ſuꝑ ↄciu ⁊ ſaiis ꝓbaĩiĩ i tex.a orio iĩi.dc.ur̃.⁊ lʒ
illud.c. loqt cũ agi ð matꝛimonio rſpeciu ipedi
mẽti ↄſãguinitatis tñ ĩ fine loqt gn. l.et gl. iſta
ſeqt Hoſti. pl dicũt Tan.et Lau.ꝙ etiã ĩ caſu
hꝰ. c admitterẽt᷑ parẽteſ ſi eſſẽt nalð honeſti.hic

dixit Hoſt. ꝙ qᷣcq; ſcribat᷑ ̊ ẽ arbitrariũ.ff.e.

.l. iij. J. e. Pterea et. c.ĩ noſtra. poſſẽt eni eẽ circũ
ſtatie ꝑꝑ ꝗs indicarẽt ñ ſuſpci puta qn nobilis
diligebat mulrũ plebeiã nalð formoſã quã br̃e
nõ poterat niſi cũ ea Sheret ⁊ ꝑentes al ſũt ho
neſli:ceſſatibꝰ vo circũſtãtijs ĩeqiras fac teſtimo
niũ parentũ ſuſpectũ als ðᷣ facili ꝓbaret plebeia
ſe deſpõſatã ꝑ regẽ F ãcie uł plebeiꝰ ſe deſpon
ſaſſe reginã. ſ.adducẽdo ꝑẽtes ꝓprios.et nide
Spe.e.n.F.i.v.iiij.ad fi.pᷣme colũne:ubi dic ꝙ;
etiã data ĩ õibꝰ parirate adhuc erit arbitrarinʒ
an admittãt᷑ ꝑẽtes. Sʒ ego itelligo ꝙ niſi index
moneat᷑ ad repellẽdũ ex aliqᷓ ꝓbabili cã als ab
eo poterit appellari cũ iura ̊ caſn admittãt pa
rẽtes uit hic ⁊.iĩ.d.c.teſtimoniũ.an antẽ idẽ ſit ĩ
alijs cõſãgu ineis ꝓnt h dẽ de matre Hoſti.i ſũ

ma. e.ti.F.ij.V. nbi aũt ꝙ ſic puto ꝙ ñ ſũt tãm̃

ſuſpecti:ſj credit᷑ plus ul minꝰſᷣm quãtitatẽ offec
tiõis ⁊ fʒ ꝙ ſibi attinẽt iuxta nõ.ꝑ gl.i.c.iĩ lꝛis
ifra. e (Banad⸗ qd ſi mlieꝛ excedat ĩ uno pu
ta in nobilitate:uir iĩ alio puta qꝛ ẽ plebei ditiſſi
mus. diẽ Jo. an. ꝙ bonꝰ index arbitrabit an te
ſtimoniũ matris ſit ſuſpectũ ⁊ inſpiciet 2ſuerudi
nẽ ꝛegiõis ðᷣ quo i Soe. eo.ti. F. i. ĩ fi Pme colũ
ne qð ſatis plʒ. ¶ Vlteriꝰqꝛi᷑ qͥd ſi agat᷑ ð ſpõ
ſalibꝰ ꝓbãdis an teſtimoniũ matris ſit ſuſpeciũ
ↄcurrẽtibꝰiſtis qᷓ iratibꝰ. Hoſii.ꝙ ſic. Jo.ã.di
cit ſe creder̃ ꝙ ñ ſit ita ſuſpeciũ ſicẽ qñ dẽ matri
mõniũ ↄctũ qð plus plʒ:qꝛ młia ſunt rmedia ʒ
ſpõſalia de iureiuꝛ.queadmodũ ⁊.c.ſic de ſpon.
Quero nũqͥd parentes admittãt i matrimonio
ſpiritnali: uide tex. cũ glo. i. c. pñs.xx. q. iij. ubi ĩ

nuit̃ ꝙ ſic eriã ubi agit᷑ ad erind ni ſpiriina
le diſſoluẽdũ.⁊ ideʒ ſeqt hic do. Aneege ego credo

h aꝛbitrariũ nt.S.diciũ rDdtei uid. n. ſi paꝛẽ
tes ſũt auidi ut igrediat᷑ monaſteꝛiũ uł ipᷣe igꝛeſ
ſus habebant alios filios ꝗᷓ oẽs deceſſerunt uel

qnodadã ſile nide ð mã iij.q.v.ĩ ſũma ⁊ i.c.cõ

ſãagninei ⁊.ij. q.vVij.qᷓꝛi᷑ ⁊ i Spe.ð fi.iſtꝛu. . in
ſtrumẽtũ.v.itẽ ꝙ ẽ domeſticꝰubi tꝛactat᷑ an filiꝰ
poſſit conficere iſtrumentuʒ in cauſa p'na.
J cet. aſos: :Judeꝰnil põt ꝓba
min? qᷓ; peꝛduos teſtes fide
les ⁊ honeſtos.uł ſũma ſic:Ad ðᷣciſio
nẽ cẽ maxie ꝓ ꝑte iudei n ſufficit ꝛegularit minꝰ
teſtioniũ qᷓ; dnoꝝ ꝓbate nite ⁊ landabil conuer
ſationis.h.d. Et fac̃ qttnoꝛ.pᷣmitit cãʒ dicti.po
nit dictuʒ ibi:mandamꝰqð pPbat ancto ritate ibi
iuxta.ſoluit obſtaculũ ibi qꝛ. Mo. ꝙ iudecus
nõ dʒ gande? maioꝛi pꝛogariua ꝙ; xpᷣianꝰcõcoꝛ.
.e.iudi. Et nõ.qꝙ ꝓbibitũ ſupꝑioꝛi cẽſeĩ ꝓhibi
m mioxri: æ ſic uʒ aꝛ.a maiõi.sS. ð elec.cũ ĩ ↄciis

Pin in, ni
Gim 6 ,
ilti u,

lluu, . /

—
6 ikan Neter aet
numnnutt⸗ idd
ACAclst. Mirli,
luat/ chzbi
iiti id
stet
iſinnul liſhnichtt⸗
r Giſtiechditätertt
ſGaͤbeiteſr wniimki
AEenngei ite
lul ipilligruiſt
(nanlit ſuchre
Feii ügtcnistl
Grtktriiaergnd
nu⸗ rtdrnuitc ir
G rznßin i r
i⸗ Külmffünne
ln rltiruf,
rad – 5

nee azognitu
in idc ſinoni n re biſti
Wnes po b di de nune H,
en ſh ldi nit gſenn gnſrü
mh ai gonnn in niſ aſr
Grmii im ig licit⸗
arv ninmaulrinn
Mrurialoun, gr itn i.
an o, Aratinthit
ni ſt ſrmie itr oMrwd

vo Or co l. .Alifi pnecoli
. (lrr t iagi d

An eſimonu mante d ſeoin
siunh Deſtgi. Boad
Göſrin ſaheci ſeci Rnanti
q Pnspeycnnin ſon imedu;
Cretn avinandei 1elideſpcn.
Apmenws nüNitii iunkinanid.
ðõ W

catiagi AAwarmwonid Fieimd

⁊= i au.młomagis.C.de epiſ.⸗ ce Hõ. 3
xpᷣianũ maxie clericũ non admittunt᷑ teſtes niſi
ſint xpᷣiani æ ꝓbate nite.Et nõ.ex dictõne maxi
me poſita ĩ tex.ꝙ lucidiores debẽi eẽ ꝓbatiões
p dericũ ꝙᷓ; õ laicum.duo iñ ꝓbate nite ⁊ oi ex
ceptiõe maiores ſufficiũt ẽt ↄð papam ut ẽ glo.
nõbilis.ij. q.iiij.pᷣſul.Et nõ. ꝙ teſtimoniũ duo
ꝛaũ ñ ſuffiẽ idiſticte:ſʒ oʒ ꝙ ſint oĩ exeeptõe maio
res.ſ. ꝓbate uite ⁊ fidel ↄuerſatiõis:ut ſic nulla
exceptiõe poſſint repelli nide gl.i.c.i.de ↄſang.
2 affi. ? 1a 5.e. b ad deciſionẽ cãrnum

e teſtibns.

pñt allegari auctoritates inris dinini. 5 :de
accu. c.qꝗ̃ti᷑ et qñ ⁊.xxv.q.i.ſũt Ras.5 ex

pſſũ ꝙ ius diuinũ ẽt morale põt diſtigui ⁊? lini
tari ꝑ ins poſitiuũ ut pʒ h̊ i numero reſtiũ.uide .
Inno. i. c que ĩ eccleſiarũ de ↄſti.et ĩ.c.fi.ð con
ſue. ⁊ H Bar. i. l. fi. C. ſi. ius kuti. pubi/ Mõ.
oprimũ tex. ꝙ iura ciuilia reqrẽtia ĩ ceꝛtis cauſiſ
płes teſtes duobꝰñ ſunt irrõabilia:ſʒ ponius ap
pꝛobata ꝑ ius canonicũ nide oĩo ꝙ dixi ĩ ꝛepeti
tiõe. c. cũ eſſes ðᷣ teſta.nũqd ꝓcedat ius cinile ꝛe
qrẽs pᷣciſe ſeptẽ teſtes ĩ teſtõ:dic ut ibi que autẽ
ſint eẽ que ꝛeq̃rũt ultꝛa duos teſtes.glo.magna
ꝓſeqᷣt᷑ hic ⁊ diẽ gl.ꝓcedeꝛe de imꝛe cinili nõ ð in
re canonico er maxie ad pias cãs:dic ut i dicto
.c.cũ eſſes ⁊.c.relaiũ eo.ti.? ꝑ Har.i.l.i.C.ð
ſa ſan. eccle.⁊? ĩ eo ꝙ glo.iter exceptos caſus po
nit caſũ.c.pᷣſul.ij.q iiij.qð nidet᷑ reqᷣrere.łxxij.
teſtes ad ↄuicẽdũ epᷣm cardinalẽ:dic ꝙ loqt᷑ in
teſtibꝰn integꝛis al ſufficerẽt duo teſtes :ur dicit
gratianꝰ i. S. fi.ĩ eadẽ cã ⁊ qſtione ⁊ idẽ Hoſ.h̊
uł ſʒ eũ loqt᷑ de rigoꝛe iuris qͥ fuandꝰnõ c.⁊= ui
de de mãꝗ glo.ĩ ſũma illiꝰqſtiõis ⁊..de reg.iuxr.
plurał locntio li.Vi.⁊ ĩ Spe.e.ti.ꝭꝗ.reſtat de nui
mero. opo. et nidet̃ ꝙ ſufficiat teſtimoniuʒ
uniꝰ de ↄſe.di.iiij.cũ itaqʒ ⁊.c.punlos ⁊.l.theo
põpꝰ.ff. de do.pᷣle. Glo.fi.rndet ↄrium ꝓcedẽ
nbi non agit᷑ de alteriꝰ pᷣiudicio:puta qꝛ dubitat
an aliqs fuerit baptiʒatus ł eccleſia ↄſecꝛata uel
an ſint ↄſanguiei ad effectũ ipediendi matꝛimo
niuʒ phẽdũ i.l.theopõpꝰteſtatoꝛ uoluit ut ſtaꝛet
dicto uniꝰ ad declarãdã nolũtatẽ ipᷣiꝰteſtõꝛis:ita
ꝙ non tractabat᷑ de piudicio alteriꝰ uide glo in
.c.nnꝑ..eo.⁊ ꝙ dixi ĩ.c.ſiẽ de ꝓba.ꝑ Spe.in
dicto. S. reſtat eo.ti.i.V.h iñ fallit nbi ponit.xl.
caſus in quibus credit᷑ uni æc̃. .
&△½ Caſuſ: HMõ ſt ido
litteris. nei teſtes quos ac
tor ge familia ſua produxit. fa ibi re
ſpõdemꝰ. 5. ꝙ affinitas Sbit ẽt ꝑ illicitum
coitũ int᷑ nirũ æ ↄſanguineos mulieris ⁊ ipſam
mulierẽ ? ↄſãguineos niri potẽs ad iĩpediẽdũ ⁊=
dirimẽdũ matrimoniũ pꝰ õctũ:ſecꝰubi affinitas
ſuꝑuenit ↄcto matrimonio nt i diſcretiõeʒ de
eo narnelne. A n ʒ for
nicatio occhie ↄmittat᷑ ñ põt m ꝓbari ꝑ famuloſ
uiri ſen mulieris ad effectũ dirimedi matrimõiũ
legitime Sctum ꝙ nidet᷑ pᷣma frome S.l.ↄſenſu
.C. de repudi.ubi dẽi ꝙ adulteriũ z ſimilia que
domi agunt᷑ pnñt ꝓbari ꝑ uos ⁊ ãcillas:qꝛ pet

alios facile ꝓbari nõ pnt. põt dici illud ſpale:
cũ agit᷑ int᷑ maritũ æ uxorẽ ð his que domi acta
HH nõbilis ? ſpalis qð nõ ↄtingit
bic. ¶Mõ.ꝛegulã ꝙ hi qui ſunt ðᷣ familia ꝓdu
cẽtis nõ admittunt᷑ iĩ teſtes:æ credo ꝙ capit᷑ ̊ ſa
milia ꝓ fuitoꝛibꝰ ſiue ſint liberi ſiue fui ex quo
ſtãt ĩ domo ad ſeruiedũ.l.ij. G. familie.ff. ui bo.
rap.æ.l.ꝓnũtiatio..i.ff.ð vᷣb.ſig. ubi plene ha
beĩ̃᷑ quid uenit appellatione familie:⁊ nide bonũ
tex.iiij.q.iij..teſtes.ubi dẽ teſtes quos accuſa
tor ðᷣ domo ſua ꝓduxit interrogaꝛi nõ placuit.
Et nõ.qꝛ diẽ iterrogari ⁊ ſic nõ debet recipi ẽt
ad faciẽdã qẽcũqʒ pſũptionẽ.¶ Mõ. ulno unã
gñalẽ doctrinã q̃es debẽt eſſe teſtes ðbẽt eni eẽ
ꝓbate nite ⁊ opiniõis:⁊ ꝙ nulla ſit neriſiłimao
ꝙ debeãt deierare. æ nõ. H ultimũ. (MAuero P
ſuppoſito ꝙ iſte cognoniſſʒ ↄſobrinã pr̃is quale
erat iſtðᷣ ipedimẽtũ.rñdet gl.i.ꝙ erat iter eos ĩ
pedimẽiũ affinitatis ĩ prio gñe ⁊ ĩ tertio gradu
⁊ bñ loquit᷑.nã nxor iſtiꝰ aniebat ↄſobrine pꝛis
ĩ tertio gradu ↄſangninitatis.gꝰ iſti uiro attine
bat ĩ tertio gradu affinitatis:qꝛ ꝑſona addita ꝑ
ſone ꝑ carnis copulã mutat genꝰ ſʒ nõ gradũ.⸗

declara ̊ ut plene nõ.i.c.nõ dʒ ̊ ↄſang. ⁊ affi.
ſuꝑ arbore affinitatis. Bn dolln uli

quos accnuſator ſen actor ð domo ſua ꝓducit:

nõ ſũt ĩ teſtes admittẽdi ut h̊ ⁊ ĩ.l. idez
dicit ð domel.ut ĩ.l.ij. C. eo. qꝛit glo. qui
dicant᷑ familiares et qui domeſtici.⁊ an idiſticte
oẽs iſti repellunt᷑ a teſtionio ⁊æ rndʒ in vᷣ dicunt
2 ĩ fi.ↄcludẽdo diẽ ꝙ domeſtici dicunt᷑ oẽs qui
bꝰ ĩpari põt rõe pꝛie uł dominice ptᷣatis ⁊ iſti in
diſtincte repellunt᷑: æ tales putat iſtos de quibus
in tex. fuiſſe:familiares nero appellat ↄſanguine
os colonos ⁊ aſcripticios mercenarios ⁊c̃.non
tamen omnes ꝛepelluntur a teſtimonio indiſtinc
te:ſed illi quibus imperari poteſt omnino non
admittuntur:alij nero admittuntur. ſed iudex ſe
cundum qualitatem familiaritatis arbitrabuur
quanta fides erit eis adhibenda. ⁊ ita dicit hu
go iij.q.vV.in ſumma ⁊ ĩ c.i.qð ſemper notabis
Habes enim qui dicantur domeſhici ? qui fami
liares ⁊ v. familiares eſt magis latum qᷓ; ner. do
meſticus. ⁊æ nide qð nõ. Cy. ⁊ alij in.l.ij. C. eo.
ubi hoc examinat.⁊ ꝙ concluſio gl.ſit nera pꝛo
batur.iiij.q.iij.idonei ⁊.S. teſtes quos: ubi pꝛo
barur ꝙ illi quibus poteſt impaꝛi nõ debẽt exa
minari:quia nõ ſunt libeꝛi teſtes ⁊ tales ſũt ſeꝛui
ſen ſeruientes pro pᷣcio. Cõſangninei vo qui lʒ
largo mõ ſint nobis familiares tũ qꝛ tũc habẽt
nobiſcũ familiaꝛitatẽ tuz qꝛ ſumus de eadẽ fami
lia inxta.l.ꝓnuntiatio..i.ff.de vᷣ.ſig.tamen qꝛ
eis impare non poreſt debẽt in teſtimonium ad
mitii: ſed ꝓpter affectionem nõ ſunt oino itegri
nt in.c.conſangninei iuncta glo.iij.q.vV. facit.c.
lias de preſumptio.ubi frater fuit admiſſus ad
purgandum fratrẽ et optime facit inſti.de teſia.
.F. teſtes ubi ↄſanguinci heredis admirtunt᷑ in
teſtimoniũ ĩ cã teſtamẽti niſi ſint fratres heredis
et ſub eadẽ poteſtate:qꝛ tunc nideret᷑ ca ↄmũis

ſSed 5 pdicta 2 Stra tex. opponit glo. de. c.
ſuꝑ pꝛudẽtia.xiiij.q.ij.æ de.c.iſuꝑ.⁊.c.cũ nũtiꝰ
5.e.ubi illi de nniuerſitate qͥ ſunt familiares nni
nerſitaris admittũt ĩ c̊ uniueꝛſitatis.rũder glo.
duplicit. pꝛio ꝙ fauoꝛe eccłe illi admittũt᷑.⁊ nõ.
hãc ſolutionẽ: qꝛ facit ad ea que dixi ĩ.d.c.iſuꝑ.
fo rñder ꝙ illi nõ ferunt teſtimoniũ pꝛo aliquo
ſingulari:ſed pꝛo ipſo coꝛpoꝛe uniuerſitatis.⁊? h̊
ſolutio infert ut etiã illi de uniuerſitate ſingulari
poſſint teſtificari ĩ cã nninerſiratis:ſed h̊ ſolutio
mihi nõ ſanſfacit: qꝛ I nõ teſtificct᷑ pꝛo aliquo.
ſingal ari: reſtificãt̃ tĩ ꝓ ipſa uniuer ſitate cni ſũt
domeſtici ⁊æ familiares.ar.i.c.ij.de pe.⁊ oꝑie ꝓ
bar i. d. c.ſnꝑ pꝛudẽtia.ideo dico ꝙ iſti pñt dici
domeſtici æ familiares nniuerſitatis: ñ iñ ſubſũt
rõe pꝛie uel dñice poteſtatis ideo admitti debẽt
7 ĩ eccleſia faciẽt plenã fidẽ fauoꝛe eccleſie:ĩ alijs
credeꝛet᷑ eis ſʒ circũſtãtias ut dixi ĩ.d.c. ĩſuꝑ.er
dic ut ibi cũ querit᷑ an ſingularis ð unineꝛſuate
Zeſtificet᷑ pꝛo ipſa nninerſitate. ¶ S; extra glo.
pꝛo declaratiõe materie qre quid ſi ſuꝑ ↄtraciu
nõ habeo teſtes niſi familiares meos qui mecnʒ
ſunt ĩ ſeruitio:dic ꝙ ↄſiliũ ẽ ut eos expellã a ſer
nitio meo:⁊ poſtea potero eos ꝓducere ĩ teſtes.
ſatis eni eſt ꝙ tẽpoꝛe teſtimonij nõ ſint mibi do
meſiici l.iij. F. i.ff. eo.ita firmat Ci. in.d.l ij.et
Se.e.ri. S.i v.qd ſi oli.nide Mar.i.lq teſtõ.
ff. de teſta.⁊ meliꝰ ꝑ eũdẽ ĩ.l.i. ff.de q̃ſiõi.nubi
etiã qrit: quid ecõuerſo ſi ipᷣe ↄctꝰ aliquis ñ eꝛat
mihi domeſticꝰ: ſed ipᷣe teſtimonij ẽ domeſticꝰ.
2 ↄclndit ꝙ admittit᷑ dũmõ h otingat ſine facto
meo.dic pleniꝰ nt ibi ꝑ eñ.¶ Querit᷑ qdð ðᷣ nxo
re an admittat᷑ ĩ teſtẽ in cã mariti ⁊ quid ecõtra
nide ꝑ Ci. in. d. l.ij. p Soe. i. d. F. i. ubi ꝓſequit̃
multas ſimiles q̃ſtiões.gl.iiij.q.iij. O.idonei.diẽ
nxoꝛẽ ñ admitti.qꝛ ſibi iꝑa? põt cũ ſit ſibi ſubie
cta. ar. xxxiij.q.ul.mulierẽ. Sed Spe. ⁊ clarins
etiã Ci. ubi g nident᷑ ↄcludere q; inſpiciamꝰ qi
tates uiri uł uxoꝛis.ſi autẽ talis eſt nxoꝛ.ut neri
ſimiliter timeat maritũ nõ dʒ admitti. ⁊ idẽ dicẽ
dũ ĩ marito reſpectu uxoꝛis:als ſecꝰ.cuʒ nullibi
H ꝓhibeat᷑.nec ẽ ſimplłꝛ neꝝ ꝙ uxoꝛ ſit ſub pote
ſtate mariti:ut pʒ i.l.ſi uxoꝛc.C.de ↄdi inſer.ni
ſi oꝛdine nature ⁊? quo ad qdã fuitia: nt din in
.c. las de reſti.ſpo. ſed credereĩ plꝰ nel minꝰ ſʒ
circũſtãtias ut h ĩ gl. An autẽ cõpellat᷑ nxoꝛ teſti
ficari g̊ maritũ nel maritꝰ uxoꝛc Ci.in.d.:.ij.
in fi. nidet᷑ nelle ꝙ nõ:qꝛ nõ dʒ ↄpelli ad teſtificã
dũ õ domeſticũ ⁊ eũ cũ quo ẽ una caro ð biga.
debitũ q pʒ.ar.iiij.q.iij.l.inlia.ubi pʒ ꝙ eniã ⸗
ſoceꝝ nõ cõpellit᷑ quis teſtificari.h̊ fateor niſi in
defectũ teſtiũ:qꝛ tũc ceſſat pꝛiuilegiũ nt dixi i.c.
ſi qui.S.eo.⁊ nõ in.c.i.infra de reſlcogen.
aſus.
Bm ueniſſent. Ponec
atreſtatiões fuerit publicate ? eis renũ
tiatũ ꝓduci poſſũt teſtes poſtea nero nõ ſuꝑ eo
capitulo.ſʒ ſuꝑ alio ſic.h.d.quo ad titulũ. habʒ
eni aliud dictũ ĩ pꝛicipio qð nõ facit ad mam et
potuiſſet h̊ omitti:⁊ ſunt due ꝑteſ.in pꝛia partis

¶ Kum neniſlene.

ↄqſtio:l fa dat indices ibi mãdamꝰ:qͥbus tꝛia
mãdat.ſecũda ibi qſtiones:tertia ibi ſi que vo.
5. prio ꝙ ↄpaꝛẽs ⁊z rũdens ſeu actũ poſi
tiunʒ faciẽs ſuꝑ eo ſuꝑ quo appellauerat coram
iudice a quo.nidet᷑ ſue appellatiõi renũtiare ad
hoc. S. de offi. deleg. gꝛatũ ⁊ dic nt le.⁊ nõ.i.c.ſi
a iudice ðᷣ appel.li.vj.⁊.c.iij.de eo qͥ mit.i poſ.
¶ Mi eo ar. ꝙ mõte ðᷣlegãtis ꝛe ĩtegꝛa non ex
pirat ipo facto iuriſditio: ſed opꝰeſt excepnione.
un ſi nõ excipĩ uʒ ꝓceſſus.ita tenuerũt qͥdã peꝛ
hũc tex.et quaſdã ał ꝛõnes qð ni puto neꝝ ut.j.
dicã et dic ꝙ ibi põderat᷑ racitꝰↄſenſus partium
ad effectũ ↄcludẽdi appellationeʒ ſuꝑ qua paꝛs
aduerſa ſe fũdabat ad ipediendas nires ſũie.
Nõ.i..q̃ſtiones ꝙ publicatio atteſtationũ ĩpe
dit ntrãq; partẽ ꝓduceꝛ teſtes ſuper eiſdeʒ capi
tuł ulł diꝛecte Sↄꝛijs qð ẽ expᷣſſuʒ ĩ cle.ij.eo.ii.
Mõ.ar.qꝙ ↄmiſſa cã pnit indices ſuper aliquibꝰ
capituł pᷣus teſtes ꝓducẽ ⁊ publicaꝛe et poſtmo
dũ faceꝛ trãſitũ ſuper alijs:nec publicatio in cer
tis ipedit ꝓductioneʒ ſuper alijs. teʒ nõ. ꝙꝙ
publicatõ ulł ꝛenũtiatio ſacta ſupeꝛ ceꝛtis capłis
ñ ĩpedit teſtes ꝓducex ſuꝑ nouis dependentibꝰ
a neteribꝰ:et h̊ fm aliũ ĩtellectũ.põt enĩ indicio
meo iſte. F. ielligi duplicit᷑. primo ꝙ iſta erãt ca
pirula antiqtus ꝓducta ſz ſuꝑ eis nõ erat facta
ꝓductio nec ꝛenũnatio ſʒ ſuꝑ alijs.fᷣo põt intel
ligi ꝙ de nono fuerũt ꝓducta tãgentia tñ cãʒ ꝓ

nt dixi i c. fꝛaternitatis.S.e.⁊ uteꝛqʒ ĩtellec ne

rus ĩ ſe ⁊ põt ad hãc litteꝛã applicaꝛi. ¶ Aenio
nũc ad materiã ⁊? ſiẽ ſũt duo pricipalia dicra ita
duo ſüũt diſcuriẽda ⁊? ntrũqʒ applicabo ad glo.
2 prio nideĩ iex.iſte innere ꝙ moꝛtuo mãdato
re re ĩtegra iudices pñt ꝓcedeꝛ de ↄſeuſu ꝑtiũ.
Sʒ Z h facit qꝛ per morte mãdatoris re ĩtegꝛa
iuriſdirio extĩguit᷑ ipo facto ut i.c.gꝛatuʒ ⁊.c.lʒ
de offi. deleg. ergo ꝑtes nõ poteꝛũt dare iuriſdi
tionẽ nõ habẽti:qꝛ ↄſenſus priuatorũ ⁊c̃.de fo
ro cõpe.ſiguificaſti facit.c.ſignificãubꝰð offi. de
le. cũ ſ:Blo ij bie aſſumit diſputarionẽ ſuꝑ
h articko ponẽdo duas opi.qdã eni dixeꝛunt in
ꝛiſditionẽ ñ expirar̃ ipo iur:ſj opꝰeſſe exccptõe
2 hãc opi.tennerũt hic Gof.? Obi. et expᷣſſe
Inno.i.c.l de offi. dele.⁊ addncit iſtũ tex.iĩ ar.
et Bar. brix.ĩ qõe neneriali que ĩcipit qᷓrit᷑ uiꝝ
moꝛte. Inno. vo hic ñi loꝗt ita aſſertiue ſiẽ fecit
i. d. c. licʒ. Sʒ refert quoſdã dicẽ ꝙ iudices dele
gati ẽt pᷣmoꝝẽ delegãtis iuriſditioneʒ habẽt:lʒ
poſſint ꝑ exceptionẽ elidi:et ſi non excipiatur õ
ipᷣos iudices iʒ ꝙ faciũt et ẽ ad h̊ ar. ſᷣm enʒ:qꝛ
tẽpꝰdate ĩſpiciẽdũ ẽ. S de ꝛcſcrip.eam ie. Itẽ qꝛ
ſola pᷣſentatiõe reſcripii inriſditio perpetuat᷑ nt
poſtea ñ naleat reſcripiũ ĩpetꝛatũ õ illud nt nõ.
.5. de reſcrip.pleꝛũqʒ. Iteʒ qꝛ ſuꝑ ipſis ꝑſonis
? rebus ĩ libello expᷣſſis ſtati habet iuꝛiſditionẽ
delegatꝰ ̊ de reſcꝛip.paſtoꝛał.S.i.refert tñ alioſ
tenere Sriũ:illud in cõſtat ſᷣm Inn. ꝙ ꝑtes pñt
iuriſditionẽ ꝓrogare per ſuos conſenſus ut hic
2? de offi. dele. ſane.¶ Ei ſic Innocentius non
hene firmat hic pedes niſi in boc ultimo ſcuicet

nic̃
ules
rnitui cisni
ſlibrimnlncnn
pra itinian
itylpntnic nn /
iulnwiſ och mu gi⸗
arent ins pd 4
Kleittngdterhnn
thntiigügtnun
ſatitoxani cgui ni n⸗
i tienni meinongt⸗
ottdcinzwen stre
ſeſteeien wataräi
umdalurann
USAundaondrni
nſſegsletiglarrbensſi
Nltniſcheetneräl t
Anſctmlthtuͦg
ligttnic ununoi
enitnienen he⸗
1 Flurten W
inauni
ſeni raſe nen
ſenpbnötiiee
ltrriſili ne⸗
inmnyrienn ⸗
r nmtie

mts

=

pug teſts pace h
ee Höce tplbſcrc
aniſti iner enr i er

—— yni
ſyeangegte
hech ries pirei i

, Monsepnthnt
9 „„
1menba b fmn ii luleni poron ii⸗

E irl anlij mn g iai
egeten⸗
. SMal focin,
oνρi, stini,ni d,
Tclaumimmsdà,t eg ileg ine
tporod bie iurii pplant, (ino
mumit ſe ſir duo pricoala dian inn
dſonnicdh t niriq; dhicddo ad Ho.
Gei ter ſte innere monno Mdn
õ
ſrt aper none ndAnoris re iegnn
ocigni ſofndn ic guihteh
daed ego es d donrindte unſci
direrr oſie rnngid ddeid
Neh Ecſdfaen Ncibtid dcche

bieſmnn 8
1 voned0 dons 0) Ganen
n ui e olſe aunie
ibe Galt Pria giſt
“
nenal ee ichir aſili
ce in aſerieſiſt

reſpectu ꝓrogatiõis fiẽde:uẽ iũ magis declinaẽ
in pmã ꝑtem ut ipo iure ñ expiret iuriſdirõ. Se
cũdam opi.ꝛiam ↄfiꝛmat hic glo.et ex toto S
dicit opinioni Inno.dũ dicit ꝙ ẽt ꝑtes nõ poſ
ſent in h̊ ↄſentire qꝛ ↄſenſus pᷣuatoruʒ ⁊c.⁊ hãc
fam opi.tenuit Min. in. c. licet. de officio deleg.
2 Hoſti. hic ? Guil.ĩ Spe. de dele. F. reſtat v.
itẽ moꝛtuo. alias incipit qͥ ſi delegatus ⁊ ꝛefeꝛt
Hoa.i.c. gratũ ꝙ hec q̃ſtio de faco ↄlingens
fuit miſſa bononie ↄſuleda:⁊ conſultores inter
quos fuir Egi. ↄſu ueꝛũt ꝓ hac ꝑte ⁊ h opi. pla
et Jo. An hic ? Hiar. in. I. ? qꝛ. ff. ö iuꝛiſditi.
om iudi. ? H uri. i. l. eiꝰ? ꝗͥ ĩ ꝓuicia. ff. ſi cer. pe.
æ ĩ.l.i.ff. de inriſdi.om.iudi.⁊ cõiter modernio
res hic Iʒ alit᷑ ſenfit aꝛchidi.i.c.ſi a ſubdelegato
de offi. dele. li.vi. ubi rz opi. Inno. ꝙ op ſit ex
ceptõe ꝑ illũ tex.ſʒ pcedẽtẽ opi.puto lõge nerio
oꝛẽ. nam młia ſũt inꝛa que diſpoſitine loquentia
apte inuũt iuriſditionẽ expirare ipo facto. nul
lũ ins apte dicit oppoſitũ.ad hᷣ tex.i.c gratũ et
.c.Iʒ palle. udi nulla fit mẽtio de exceptiõe er ma
gis expſſũ ur᷑ i.c.fi. S. officiũ.e.ii.li.Vi.ubi ipſo
iure expirat officiũ ↄſeꝛuatoꝛis qͥ bʒ delegarum
ut nõ. ibi ⁊ i.c.i.eo.ti.⁊ li.? dixi de ↄſeruatoꝛc
qꝛ ĩ eo uidebatur maiꝰ dub um cum daꝛet n ad
certã cãm certo tẽpore expediedã ſj opꝰeſſet cõ
ſeruare ius iĩpetrãtis. Itẽ unidemus regularit᷑ ꝙ,
libet mãdatũ reitegra euaneſcer̃ ipo iure iſtiiu.
man. F. itẽ adhuc itegro habemeim regulã pꝛo
iſta ꝑte cui ſtidũ ẽ niſi aꝑte ꝓbet᷑ oppoſitum:ut
nõ.glo.ſuꝑ rubri.de inreiu.i.vi.? ꝓbat᷑ ĩ. c.ij.
de piug.lepro.iĩ fi.nõ ob.iura allegata pꝛo con
traria parte nec rõnes Et pᷣmo ad h.c.reſponð
tur duplicit᷑ itelligẽdo ꝙ h̊ preceſſerat citatõ. ut
dicit glo.ſʒ h So. nõ plʒ: tũ qꝛ diuinat:tuʒ quia
eſſet de idubio ꝑ dictũ.c. gratũ meliꝰergo dicen
dũ ꝙ ſolũ hic tollit᷑ appellatio:ut pʒ ibi ne appł
latio ⁊c.nõ enim poterat ꝑs impedire ↄfirmaiõ
nẽ ſnie fũdãdo ſe ſaꝑ appellatione cũ illi ꝛ nun
tianerat agẽdo coꝛã iudice a quo pꝰappe latoeʒ
ut. S. dixi nõ enim ꝑ boc infert᷑ qͥn nullitatis uia
potuiſſet ꝑs ſe defedere aduerſus ſniam ad boc
ꝙ le. ⁊ nõ.i.c.lIʒ de ſen.excõi.li.vVi.⁊ ĩ.c.ſepe ⁊ ĩ
.c. dilecto j. de appel.⁊æ ꝑ h̊ nõ.ꝙ nõ ſolũ renũ
tiat appellationi qꝗͥ ↄpaꝛet coꝛã eo qͥ ñ hʒ iuꝛiſdi
rionem:ſz etiam ſi ↄparet coram illo cꝰ iuꝛiſditõ
in Vitate eſt extincta ex quo ð h̊ dubitat Ad.c.
ſi a ſubdelegato dic:ꝙ ibi fuit excepiũ ⁊ appella
tũ ut euitaret grauamen facti.ibi eni non dẽ ꝙ
fuerit neceſſe appellaꝛe ſimile in.d.c.dilecto ⁊ in
c.exhibita ðᷣ iudi.cũ multis ſi.ñ ob. rões Inn.
ꝙ debeat inſpici tẽpus date ⁊ ꝙ iuꝛiſditio ipri
mit᷑ a tempore pᷣſentationis ⁊c̃.quoniã lʒ inꝛiſdi
tio impmat᷑ tunc exercitiũ tñ nõ ẽ ꝑpetuatum et
eradicatũ ĩ eo niſi nti ceꝑit iõ ſi moriẽ mandãs
ſiẽ iuriſditio euaneſcit ĩ ꝑſona illiꝰita ⁊ i ꝑſona
mãdatarij nide ſiłe ĩ quolibet mãdatario nam a
tẽpore mãdati impmit᷑ poreſtas exeqᷓndi ⁊? mibil
ominꝰmorte mãdatoꝛis ipo facto extiguit᷑ man
datũ re itegra exiſtẽte ad idẽ. c.i.de offi. uica. li.

CSe teſt.·

.vVj. ubi extinguit᷑ ſeu ſuſpẽdit᷑ iuriſditio nicarij
exticta ulł ſuſpẽſa iuriſditõe epᷣi:qꝛ tota iuriſditõ
ẽ ĩ epᷣo ⁊ ab eo ðꝛiuat᷑ i nicariũ:ita ẽ ĩ vᷣlegãte et
delegato re exiſtẽte iregꝛa ar.i.l.i.ff.ðᷣ offi. eius
cui mãda.ẽ iuriſdi.⁊. c.ſane de offi. dele.atł ſi di
ceremꝰ griũ ad quid tũc iura põderarẽét mouẽ
mãdatoris re lregr⸗ A Aenio nũc ad fʒ paſ
ſũ ⁊æ ꝗqᷓro qͥd ſi fuiſſẽt ꝓducta aliqua capiilła ⁊ ali
quibꝰ teſtibꝰ ꝛecepiis uł nõ ꝛeceptis fuiſſet facta
renũtiatio:nũquid licerʒ ãpliꝰ teſtes ꝓducẽ: gl.

fi. ↄcludit ꝙ nõ:qꝛ cuilibet iuri ſuo renũtiare lʒ

⁊c.ut ĩ glo. Aduerte latiꝰ poſt Inn.qniqʒ renũ
tiatio ꝓductiõis teſtiuʒ fuit reſtricta ad certa ca
pitula qnqʒ fuit gñ alis.prio caſu nult Inno.qꝙ
nec in principali nec in cã appellanois Iʒ aplius
ſuꝑ illis teſtes ꝓducere ar.a Srio.j.e.ↄſtiintus
el.ij.ſʒ ſuꝑ nouis bñ lʒ ⁊ ĩ pꝛincipali ⁊ ĩ cã appel
latõis ut hic ⁊.S.e.c.fraternitatis.ego fateor ꝙ;
ĩ cꝗ principali nõ lʒ niſuꝑ bnficiũ reſtuiutiõis in
inte.ſpeciale ſi ẽ eccleſia nuł minor uł gñale ex iu
ſta cã ſi ẽ maioꝛ iuxta ea qᷓ dixi ĩ.c.intimauit.S.
.e. S; dubito an hoc diciũ ꝓcedat i cã appella
tionis cũ renũtiatio ſimpłr facta in cã priucipali
reſcindat᷑ ꝑ ſniam ſicut ⁊ alia acta nſqʒ ad litis
ↄie.nt i.l.ita demũ ⁊ qð ibi nõ.C. ð ꝓcur.hoc
pʒ i ↄcluſione facta ĩ cã pricipali:q hʒ uim renũ
tiationis ut ĩi. c.cũ dilectus de fi.inſtru. ⁊ in nõ
extẽdit᷑ ad cãm appellanõis ut i. c. cũ Jo de fi.
iſtru. æ facit qð dicã i ſequẽti mebꝛo.⁊ h itellige
nbi ob. timor ſuborna.ut qꝛ ſuꝑ illo capiilło ali
qui fuerũt teſtes ꝓducti/Si vo renũnatio fuit
gñalis: æ tũc vꝛ uelle Inno. ut nõ extendat᷑ ad
cãm appellatõis ꝗ ẽ alia a pria:nec credendũ ꝙ
de hoc itellexerit niſi expᷣſſe dixiſſẽt ꝙ renuntia
bãt etiã ꝛeſpectu cãe appellatõis:fatet iñ Inno.
ꝙ ſicut renũtians põt exciꝑe:ita ⁊ teſies ſuꝑ ex
ceptione ꝓducere ar. .c cam i Crurn,
mẽbrũ mihi plʒ ⁊ facit ad ea q̃ dixi in pcedenti
mẽbro:ſj ſᷣm dictũ ẽ gñ ale.qre puto ꝙ ſupeꝛ ex
ceptione poterit teſtes ꝓducere:ſj capitula ð no
uo ad fundandã itentionẽ ſuã facere nõ poteꝛit
in cã principali obſtate renuntiatiõe gñali ut pʒ
h oĩa pdicta limita qn ĩ cã fuerũt facta capitula.
ſi autẽ nõ fuerũt tradita capitula:ſʒ ſuꝑ libello ⁊
ſic ſuꝑ tota cã fuerũt ꝓducti teſtes: no lʒ ãplius
poſt pnblicationẽ ſen renuntiarionẽ ꝓducere te
ſtes: quia nõ eſt dare capitula nona iuxta ea que
dixi poſt docto.in cictoee.katernitaris 7c̃.
/ Legitur uarijs modis:
Er leS. ſed duobus modis ſum
mari ſolet per docto.ſecundũ duos in
tellectꝰ cõiores ⁊ prio ſic: MDublicatis atteſtatõ
nibꝰ põt falſuas primoꝝ teſtiũ ↄpꝛc bari bec in
lec.ſimpłr non ẽ vᷣa ut patebit ex infra dicẽdis.
ſm ſummariũ eſt: In cauſa matrimoniali publi
catis atteſtationibus ſuper eodẽ capitalo poſſũt
alij teſtes iduci. Ego ſũmo ⁊ iertio non ponen
do aliquã ſpecialitatẽ in cã matrimoniali ⁊ tepe
rando primũ ſummariũ ſic. ublicatis atteſta
tionibꝰ põt falſitas pꝛimoꝝ teſtium etiã direcie

pꝛobari ſi ſuꝑ directa nel ĩdirecta ꝓbatiõe non
potnit ꝑs ante publicationẽ inſtrui. Ael q̃rio ſũ
mo ſic ⁊ notabiliꝰ. Moteſt reꝰ pꝛoduceꝛe teſtes
ad pꝛobãdũ cõtrariũ eiꝰ quod actoꝛ pꝛobauit ſi
publicatio atteſtationũ nõ eſt facta cõſuetudine
cõrraria nõ obſtãte.h.d.cõis diniſio.ſecũda ibi
pꝛeſeti. ¶ Hõ.ibi accuſabat ⁊c. nõ uitiari libel
lum licet nerba impꝛopꝛie ponant᷑.hic.n.cũ age
ret᷑ ad diſſolutionẽ cõiugij pꝛopt ↄſangninitatẽ
nõ cadit pꝛopꝛie acculatio que fit cũ agi crimi
naliter ad penã cõdignã iponẽdã:nt ĩ.c.qualiteꝛ
2 qn.el.ij.de accnſa.⁊.c.tuas.de ſimo.nide ꝑ cõ
coꝛ.bonũ tex.cũ glo.in.c.cõſtitutꝰ.de reli.do.fa
cit.l.ſiquis itentiõe dubia.ff. de iudi.ſed pꝛo tan
1o hic fuit appoſuũ neꝛbũ accuſo:quia nerſatuꝛ
crimẽ ĩceſtꝰ data cõſangninitate.Ex his ifeꝛo ꝙ
accuſatio crialis nel ciuilis nõ diſcernitur ex ueꝛ
bis.ſed potiꝰ ex concluſione libelli.ſimile in.c.ex
parte.b.de fo.cõpe. ¶ Mõ.ſecũdo iñũcta glo.i.
ꝙ ad ꝓbãdã ↄſangniniratẽ nõ eſt neceſſe iciper
a ſtipite pꝛio.i.a cõi parẽte a quo iſti deſcẽderũt
ſed ſatis ẽ incipeꝛe a pꝛio gradu. ſ.a fratꝛibꝰſen
ſoꝛoꝛibꝰ:⁊ clariꝰ eſt expꝛeſſum.in.c.tna infra de
conſangni.æ affi. ¶ Mõ.nõ ualere cõſ etudinẽ
neritatis ineſtigãde ad peccaiũ euitãdum ipediti
nãᷓ. alia nõ colligunt᷑ qꝛ neniũt examinãda cũ gł.
Aenio ad glo. ij. qꝛ pꝛia fuit ſupꝛa expedita:
æ oppo.nideĩ eniʒ ꝙ inſtrumẽrtũ erat inntile ciꝛ
ca ↄſanguinitatẽ pꝛobãdã cũ ſuper ea nõ poſſit
confici iſtrumẽtũ ad hoc.c.ꝑ minas ſupra de pꝛo
bati.⁊.l.luciꝰ.ff.de cõdi.⁊ demon. ubi habet᷑ ꝓ
ipoſſibili ꝙ quis poſſit ſe pꝛobare foꝛe filiũ ceꝛ
te perſone¶ Bio. fatetur ↄriũ æ ad tex. reſpõdet
ꝙ inſtꝛumẽtũ iducebat᷑ hic ad pꝛobãdũ ↄſangui
niratẽ ĩdirrecie:ut qꝛ ibi nomĩabant᷑ aliter qꝙᷓᷓ fꝛa
ter ⁊ ſoꝛoꝛ.nec obſtabat publicatio productioni
inſtrumẽti per.c.cũ dilectꝰ de fide inſtru.tria ha
bes colligere ex hac glo. Drio ꝙ ſaꝑ ↄſangui
nitate nõ põt dirrecte cõfici iſttrumẽtum HMoſti.
ſentit Sriũ.dicit enim ꝙ foꝝe de natalibus fnit
ↄfectũ inſtrumẽtũ:in quo continebat̃ quis ⁊ ex
qua talem ſuſceperat æ? quo anno ⁊ die nara ſeu
natus fuerat.allegat.ff. de inge.? ma.l.penul. =
.l. iſti quidẽ qð me. cau. que iura hoc nõ ꝓbant.
vVñ dicit do. An.ſe nõ uidere quõ ſcriberet no
tariꝰ qui nõ fuit pꝛeſens actui ꝑtꝰ niſi foꝛte fuiſ
ſet pᷣſens qð ſatis nideĩ uerecũdũ uł niſi ſcꝛipſiſ
ſer circũſtanrias actus nel ſi hoc audiniſſet a te
ſtibꝰ:ſed tũc eſſet inſtrumentũ de auditu.ego cꝛe
do ꝙ reſpeciu patris non poſſet nec inſtrumẽtũ
ſcribi nec ꝑ teſtes ꝓbari ut pʒ ad ſenſum ⁊ pꝛo
batr᷑ in. d.l.luciuns.⁊=.d.c.ꝑ tuas.poſſet t ſcribi
pᷣſumprio que iurifſ diſpõe ꝓbat filiationẽ:ut qꝛ
narꝰ fuit ex tali muliere cõinge talis ⁊c̃.l.ſi nicis
ſcientibus.C. de nupti. z.l.filium.ff. de bis qui
ſunt ſni uel ali. iur. Sed reſpectu matꝛis bene
poſſet pꝛobari qꝛ mater ſemper certa cẽ.l.qꝛ ma
ter ff. de in ius no. Sed oʒ ꝙ notarius eſſi pre
ſens uel ſcriberet actus circũferentes ꝑtui qð ðᷣ
facili nõ cõtingit. fo habes ex bac glo. mulium

Series.

nõbiliter ꝙꝙ uerba enũtiatiua iſtrumẽti confecta
n priĩcipaliteꝛ ꝑꝑ ſe ſʒ ꝑꝑ alind faciũt fidem qðᷣ
nidet᷑ cõtra.c.ſi papa de priuile.li.vj.⁊ nõ.in.l.
ex hac ſcriptura.ff. de dona.ſed iĩtelligẽdo ꝙ fa
ciunt fidẽ nõ tñ plenã:ſed coadiuuãt alias ꝓba
tiones ꝓ hoc qð le.⁊ nõ.in.c.fi.de ſucceſ.ab in
teſ.ubi plene nõ.de iſtis nerbis enũtiatiuis. Et
ubi ageret᷑ ð modico piundicio faciũt plenã fidẽ
nt ẽ tex.iũcta glo.nõ.i.c.cuʒ olim de cenſi.facit
qð le.⁊ nõ.in.c.cũ cãm ſupra de ꝓba.⁊ bonum
tex.cũ glo.in.c.illud de pᷣſumpti.hec notabis.
ertio nota ex gl. in fi. ſui intellectum ad. c.
cuʒ dilectꝰde fi. iſtꝛu. ut iſtrumẽta poſſint ꝓduci
uſqʒ ad còcluſionẽ ĩ cã poſt publicationem ane
ſtationũ eriã ſi ſint ↄtraria atteſtatiõibꝰ alierius
Ptis ⁊ ſẽtit glo.iiij.q.iij.i fi.qꝛ nõ ẽ ira timendũ
de ſuborna. in notorio ⁊ teſtibꝰſicut ĩ ſolis teſti
bus ¶ Oopo. contra tex. 7 nidet᷑ ꝙ hec conſue
tndo qua in tex. nõ ſit inꝛi ↄtꝛaꝛia ut inuit iſte
tex.ĩ fi.imo potiꝰſit iuri cõſona cũ iuꝛe ſatis can
tũ ſit nt publicatis atteſtationibꝰ alij tex.ſuꝑ di
recte cõtrario non ꝛecipiant᷑.S. c. ꝓxi.⁊ clariꝰin
cle.ij e. ti. ¶ So gl. fi. ſenſit qᷓtor ĩtellectꝰad
tex. Primꝰfuit Win.acqeſcẽris Sꝛio ⁊ ad iſtuʒ
tex. reſpõdentis ꝙ nõ ẽ decꝛetalis:ſʒ hoc repro
bat glo.⁊ bñ.nã oli forte anteqᷓ; hec decre.eſſet
hic icorporata potuiſſet hoc dici:ſj hodie non
ut pʒ. S̊ ĩ ꝓhemio ⁊ ꝓfecto hoc dixit Vin. tunc
nut hic ꝛefeꝛt Jo. an. hodie autẽ ĩ fo apꝑatu alit᷑
dixit ut ifꝛa ſubijciã pꝰglo. ¶¶ Secũdus intellec
tus glo.ẽ ꝙ; ſpeciale ẽ cũ aduerſari nult ꝓbare
falſitatẽ teſtiũ.nã illa probaꝛi põt etiã poſt ſentẽ
tiã nt ĩ iuribꝰallegatis ĩ gl.iſte ĩtellectꝰnõ ẽ uerꝰ
ſimplicit᷑ qꝛ ʒ poſſit agi de falſitate etiã poſt ſen
tentiã nõ iñ dʒ ꝓbari directe ad effectuʒ obtinẽ
di ſeu reprobãdi ſentẽtiã:qꝛ eſſet ꝓduceꝛ teſies
ſup articulis dir cte primis cõtrariis qðᷣ nõ licʒ
pꝓpꝑ timoreʒ ſuboꝛnatõis ur ĩ cle.ij.e.ri.ſed debʒ
ꝓbari ĩdirecte uel cuʒ adiectiõe corrupiiõis iux
ta plene nõ.i.c.lʒ.de ꝓba. ernꝰ intellectus
ꝙ iſte erat arriculus nouꝰ nt ſẽtit gl ibi qn ſuꝑ
eo articko zc. Et clari ꝰhoc ponit Inno. hic di
cẽs hũc eſſe nonũ articulũ pendẽtẽ ex uereribꝰ:
ſed certe hoc non pꝛocedit.qꝛ Iʒ ſit nonꝰ ẽ m di
recte cõtrariꝰ antiquo.nã cũ fuiſſet ꝓbam.a. ⁊=
.b.eſſe fratrẽ ⁊ ſoꝛorẽ:⁊ iſte nũc nolebat ꝓbaꝛe
ꝙ nõ erãt frater ⁊ ſoꝛoꝛ: ergo nolebat probare
directe Sriũ qðᷣ nõ Iʒ ut ĩ. d.cle.ij. ¶ Quarmus
itellectꝰ ẽ ꝙ ponit caſũ ſpecialẽ in cã matrimõia
li. ſicut eniʒ in illa lʒ ꝓbare prium ẽt poſt ſñiam
cũ nõ trãſeat in rẽ iudicatã: ita ⁊ fortiꝰ poſt pn
blicationẽ:nec ob.c.iurauit.s.de ꝓba.qꝛ ſʒ gl.
hic ñ poterat omini hec ꝓbatio ſine ꝑiculo aĩe
cũ ageretur ðᷣ matrionio iã ↄcto: ibi neꝛo nullũ
ſuberat periculum in non phendo. 6 bene
hãc rõnem glo.que fundat ſe ſuper peccato ⁊ ñ
ſuper fauoẽ matꝛimonij. ex quo infert᷑ nnũ nerũ
et notandũ:ꝙ tunc in cã matrimoniali publica
ris atteſtatiõibꝰrecipiũtur teſtes cũ uerſat̃ pecca
tũ nõ remiſſibile ꝑ ꝑteſ. Infeit et fo ꝙ ubicũqʒ;

ututnmnu,ii⸗
alius em
lenſtimttul iu⸗
ietin im in nnent⸗
tiſennifatntidti n
oilcurtn imre onmn
dnigttiltendrm mr
igrcditinni urdlnm
irzuitt dinail ſ d
Ningaüiftitiamtniünee
NlAecrinſuin
Rialstcm ümdi
W Creidheiadg
Wonmdtirſtnnnigun
n ahr dpineiznnien⸗
iutuntoigig onene
ipkunninm u⸗
Ntjunti, Auntorr
laltiininniin ize
Nec tattlber ,, 1,
7„ A ries
hiinſentii
nuntiltn aitene⸗
ftushiinllig
mpütnininiz iin
ſeſ⸗ hen z.
t etiii
et inbultmi
Akope⸗ .

N
K⸗:
9e

ie.
8 .E aglf laſt Gimorirlea

im un Cln rſis zo c in
n hulmi hni imnihfn
n ß, Ante ,
õ
Atr Nimn utnniifrimnaf
ria nſcjog, ſaur ilee
cοσi dͤdMt”ẗbͦ pbere
nſti ni iu proban potaii poſtſenti
nb legens ig. ſe nclerndeed
anb poſſtag deſtlinne eid dMien
iñ d pbrn dnee d kecen dine⸗
crobid ſenetingn eſe Paocn es
cwis dir ge hrinis öraris ed d
oreCdonaids ige en ſed den
fannri ien nhm
nendith e n mn mdhan
Nern micdns dn ſiin di
rido 1t Crcnn ot oſſt Drrhe
dirmimuſ ani in

dit,g
me boe non piolect
zran aniqvo,i ſnſſa Poati a11

cnn e , ſſe niͦ olebin gin
Oeanponl

4. wNA
õ
uinnihu
ſbi

lis an
z no ſom

nerſaĩ᷑ ile peccatũ nõ obſtat publicatio ꝓductio
ni teſtiũ: æ uide in hoc ꝙ plene dixi in.d. c.iura
nit: ? ꝙ nõ.in.d.c.lator ⁊.c.ↄſanguinei de ꝛe iu
di. pãc ultimã lec.ſeq hoſ. æ diẽ eã tenẽdã qᷣcqᷣd
alij ſcribãt: æ hanc opi.ſequitur Jo. an. hic ⁊ di
cit eã ꝓbaꝛi in. c.cũ i tua.j.eo.⁊ i hoc ẽ duplex
fauor miimonij fʒ eũ.pᷣmo qꝛ ĩ alijs cauſis non
lʒ ꝓbaꝛe lſalſitatẽ diꝛecte pꝛioꝝ teſtiũ:qꝛ eẽt pꝛo
ducere teſtes ſuꝑ articło direcie ↄtraꝛio: ꝙ nõ
lʒ: ut ĩ.d. cle.ij.ſj i ca mꝛimoniali qʒ ut hic: fo qꝛ
in cã mr̃imoniali ſuꝑ capto ſuꝑ quo depoſueꝛt
teſtes ſi nõ ꝓbauerũt poterũt alij ꝓduci ꝙ i ali
js cauſis non licet: ut in dẽa cle.ij. Et uult diceꝛ
in effectu qꝛ in cã mr̃imoniali vnt ꝓduci teſtes
publicatiõe nõ obſtate ſuꝑ eodẽ caplo nel ſuper
diꝛecte prio. Sed aduerte qꝛ reſtringit᷑ hoc ĩ co
qui ſtat ꝓ m'imonio: ſec in ilio qui ſtat ↄ matri
moniũ. Sy Jo.cal.hoc ultimũ reprobat dicẽs
idẽ eẽ in eo qͥ ſtat ↄ mẽimoniũ allegãdo iĩpedim
tũ ꝑpemuũ cũ ſit eadẽ rõ.ſ.pcẽm euitãdi. Iteʒ fa
uor ẽ diſſoluere mꝛimoniũ õ legeʒ dei ↄtractiuʒ
ſicut conſolidaꝛe legitime contractum:æ hoc ſeqͥ
tur do. an. hic ⁊ eſt dictum ueriſſimuʒ: æ facit be
ne. c.i. cnm gl. ſua. j. de ↄſan. 2 affi. Et dic plẽiſ
ſime nt dixi in. d. c. inranit. hanc lec. dico ueꝛiſſi
mã in ſe:lʒ gof.in.c.ſiẽ..de ſpõ.⁊ in ſumma hꝰ
ti. in penł.colũ.tenuerit ↄriũ dicens ꝙ admuter̃
teſtes ſuꝑ eodem capitulo ñ ẽ augere fauorẽ ſʒ
niã falſitatib aꝑiꝛe nt in aut᷑.e.F.qꝛ:⁊ nitit᷑ ꝛſpõ
dere ad iſtũ tex. ⁊ ad.c.ex tenore ⁊.c.cum iĩ tua
J. eo.⁊ nẽ nõ recte rñdere adducẽs ꝓ ſe.c.oↄſtiiu
roel.ij.j.e.qꝙ nõ facit ut ibi dicet. Sʒ muliũ facit
3:rõ illa quam ſentit: timor eiʒ ſubornatõis im
pedit pꝓductõeʒ teſtiũ ſuꝑ eo directe Srio: ut dẽa
cle.ij.ſj in hac cã mẽimoniali non eſt minus hic
nor pcanẽdus ar. c.i.ð iura.calũ.ꝑli.Vi. Itẽ ubi
mains ꝑiculũ vVut᷑ ibi cautiꝰẽ agẽdũ in.c.ubi ꝑi
culũ de ele.li. Vi. Sy in caſu nꝛo vᷣit᷑ ꝑiculũ ma
ins q; in alijs ergo cautiꝰ uitãdum eſt falſitaus
picuiũ. Ego rnderẽ dupłꝛ. ⁊æ pᷣmo ſic ꝙ ĩ cã im
peditina nõ ẽ ſior ſuboꝛnatiõis dũtaxat ſʒ ẽt oc
currit culpa nõ ꝓducẽtis an publicationẽ et ta
cita renunciatio qᷓ oriĩ ex publicatõe. Itẽ uit liti
um ſit finis ne liceret in infinitum teſtes ꝓducẽ
nt colligi põt ex nõ.ꝑ Joa. an.⁊ ꝑ me in. d. c.f⸗
nitatis ac etiã ĩ cã mꝛimoniali licet ſubſit ꝑiculũ
ſuboꝛnatõis:alie tũñ rões nõ ↄcurꝛũt ꝑ ea qꝗͥ le.⁊
nõ.i.c.oſanguinei ⁊.c.lator ð re indi.fo põt re
ſpõderi ſic ꝙ ſʒ ſubſit tioꝛ tñ ꝑꝑ pᷣſumptõnẽ cui
porerit iudex caute ꝓnidere nõ dʒ impediri nia
vitatis habende ad euitandũ ꝑiculũ aiaꝛũ. nam
plus põderat᷑ rõ peci q; ior ſubornatiõis ꝙ pʒ
expᷣſſe in.d.c.lator.et.c.ↄſanguinei ubi pars ad
mittit᷑ ẽt pꝰſñiaʒ ⁊ h nõ. Sʒ qꝙᷓ hec lect.ſit va
in ſe nõ tñ congꝛuit muliũ huic ſe:tũ qꝛ non fũ
dat ſe ſuꝑ mẽimonij fauoꝛe:tũ qꝛ nullã facit mẽ
tionẽ de publicatõe. Uñ legit̃ qͥntofʒ ninc.ꝙ Hh̊
ñ erat fẽa publicatio ſʒ iudex ſimplꝛ dixerat reo
ꝓbatũ eẽ ipedimentum.⁊æ ꝑꝑ hoc iudex nolebat
eũ admittere ad ꝓbãadũ Sriũ ꝙ ñ erat fiendum

¶ De ieſtibus.

cũ ñ didiciſſet plene teſtificata:nec ſciuiſſʒ ſoꝛmã
⁊ circũſtãtias ðpoſitionũ. Vel ſexto ſᷣm eundeʒ
erat ð ↄſuetudie ꝓuincie illius ut ꝑs intereſſ1i2ð
poſitioni teſtiũ:æ ꝑꝑ boc index uolebat exclude
ꝛe ꝑrẽ qð nõ ẽ fiẽdũ qð nõ. Itẽ ſeptio ſʒ eundẽ
UWin. index indiſtincte publicanit teſtes:æ iõ non
fit pᷣiudiciũ ꝑti:quo minus alios: ꝓducat pro hᷣ
qð nõ.ſpe.eo.ri..ſatis ntilit.V.xvj.⁊ dixi i.c.
fraternitatis. Iſte tñ tꝛes nltie lec.lʒ ſint uere in
ſe ⁊ notãde:diuinãt tñ ad iſtũ tex. Octauã lect.
ſentit hic.d. Ai. ꝙ ꝓductio inſtri illidebat pre
ſumptionẽ ſubornatõis teſtiũ.hec lec.mihi placʒ
i ſe:uide ad hoc qð i ſili nõ. Inn.i.c. cũ clamor
.j.eo.⁊ qð dixi in.c.fraternitatis.S.eo.ſed non
puto ↄuenire huic l̃e maxie in fi.dũ dixit ꝙ hec
ↄſueiu do erat iuri Sria:ſi nullibi boc caneĩ expi
ſe ut ꝓductio iſtoꝝ maxie quo ad vVba enuncia
tina aꝑiat niaʒ ꝓducuoni teſtũ. Mona lec. ẽ nt
ꝓcedat iſte tex qn ꝑs nõ poruit añ publicatõeʒ
atteſtationũ inſtrui ſuꝑ diꝛecta uel indirecta pꝛo
batiõe Sria:ideo nõ eſt ſibi iputandũ iuxta ea qᷓ
le. æ nõ. in.c.ex tenore.j.e.⁊ fᷣm hũc intellecium
tertio ſũmaui ⁊æ ſentit Jo.an.bic i quadã appo
ſtilla ſaꝑ tex. æ declara: Inſtãs ↄ mrimoniũ ſum
pliciter ꝓpoſuit ↄſanguinitatem ĩ caſu ꝓbibito
nec i ſuis articulis diſtinxit gradus: ſʒ teſtes ſui
poſtmodũ ꝓducti diſtinxerũt gradus ponentes
illos i. ?. a.i prio gradu publicatis aueſtatioibꝰ
ꝑs aduerſa uoluit ꝓbare illos non eſſe fraire ⁊
ſoꝛorẽ cerie öbuit admini qꝛ nõ ẽ quid ſibi ipu
tet̃᷑ qꝛ prio nõ ꝓbauit cũ hoc ignoraꝛet ad hoc
qð nõ. gl.iſij.q.iij.ſi quis teſtibꝰ.? Inn.in cco
.c.ex tenore ponit decimã lec.qꝗᷓ ĩ neritate magiſ
ↄuenit lie qᷓ; aliq̃ pcederiũ.vʒ.ꝙ h̊ᷣ nõ erat pub
licatio atteſtationuʒ facta ſʒ erat ↄſuetudo ꝙ ex
quo actor ꝓbauerat ↄſanguinuatẽ non deberet
aduerſa ꝑs admitti ad ꝓbãdũ Sriũ:⁊ ſaus eꝛat
in dici boc eſſe notũ ⁊z foꝝe fuit iducta ↄſueiudo
ad euitãdũ ꝑiculũ falſitatis.⁊ ſic ſola ↄſuetudo
erat cauſa. ꝓbibitiua:nõ autem ius cõe:ut clare
colligit̃ i V. tu nõ eẽ. ð ↄſue.⁊c̃. Sed papa dicit
eã eẽ iuri Sriã.iõ ñ obſiãte ea ⁊c̃.ei ꝓfecto eꝛat
iuri ↄtraria.qꝛ ex quo n erat fca publicatõ atte
ſtationũ debebant teſtes ↄꝛij ꝛecipi ut Vitas ma
gis elnceſcat.j.eo.in nr̃a.⁊.l.circa.ff.ð proba.
Erxr his habes nõbilẽ ⁊ nonuʒ itelleciũ ut ñ nale
at ↄſuemudo ipediẽs productionẽ teſtũ fiendaʒ
ꝑ reũ lʒ actoꝛ priꝰ ꝓbanerit ĩtẽtionẽ ſuã:ex quo
rens adbuc ñ didicit teſtificata alceriꝰꝑus.⁊ ſic
quaꝛto loco ſũmaui.naler tñ ↄſuctudo ꝑ qᷓ licʒ
producere teſtes ẽt publicatiſ arteſtatiõibꝰ:ſic re
citat hic dis an. tenere Jo. an. i addi. ſpe. iĩ ti. ð
excep.F. dẽo.v.ſʒ nũqͥd publicatis ſed ceꝛte h̊ñ
dic ibi Jo.ã.ſʒ loqt ĩ alia qõe:nunqͥd reo liceat
publicatis atteſtationibꝰ nonã exceptionẽ ꝓpo
ner᷑ ? ꝓba?:⁊ ſic nõ loq̃t᷑ ð eiſdẽ capituł uł dire
cte Srijs.dictũ tñ puto uerũ ĩ ſe:qꝛ ſi ꝑtes pnt
boc cõi ↄſẽſu iu, ea qᷓ dixi ĩ.c.fr̃nitatis.S.e.mł
to foꝛuꝰ hoc poterit iduci ex ↄſuemidie ꝗᷓ ẽ foꝛii
or qð nõ. ¶ Etiio ex glo.qro per quot reſtes
1

repꝛobari pñt teſtes ĩducti pro aduerſa ꝑie. dic
breuiteꝛ ↄcludẽdo ꝙ aut nolo repꝛobare ꝑſoas
ipſoꝝ teſtiũ aut dẽa.pꝛio caſu ſufficiãt duo etiã
ad repꝛobãdũ cẽiũ.fo cau reqrũt numero ples
rõ diuerſitatis ẽ qꝛ ĩ prio caſu teſtes ñ deponũt
ſr eodẽ.ſʒ iſti teſtes ſt᷑ ſoli ad reprobationẽ illo
rũ teſtiũ:nec ẽ credendũ cnilibet illoꝝ dicenti ſe
idoneũ qꝛ eẽt ſolus ⁊ i fcõ propo.ſ iſti duo ſt
oteſtes ⁊ ðponũt ĩ fcõ alieno.ſʒ in fo caſu depo
nũt ſẽ eoð io ſi ſt ↄtrarij ſtãdũ ẽ płlibꝰ nũeꝛo.ni
ſ alij pualerẽt meꝛitis ðᷣ quo ti dicẽduʒ uit pleñ
bẽ ĩ. c.i nꝛa.j.e. ⁊ i.l.iij.ff.e.⁊ ſic hẽs nnã dꝛiaʒ
an teſtes deponãt 9 perſonas alioꝝ teſtiũ an ⸗
dicta. Alia differentia qꝛ dẽa non admittunt
teſtes publicatis atteſtationibꝰniſi ſm quod nõ.
in.d.c.licʒ de probatio.ſed contra perſonas ſic
itelligẽdo ꝓnt le.⁊æ nõ.in.c.pnñnũ.j.eo.ti.
. Caſus.Carnalis co
Reterea. pula probatur ꝑ cõ
neniẽs teſtiomũ de niſu. Idẽ ĩ teſtimo
nio auditus ꝙ adminicnla æ fama cogdiunant.
rõmunis diniſio. fa ibi ridemꝰ. ¶ Mõ. ꝙ ꝑ ſo
lã famã nõ ꝓbat᷑ carnalis copula:nec ẽt ꝑ teſtio
niũ de anditu.nec ꝑ ſola adminicula. ſed b̊ ſil iũ
cta ꝓbãt. Ex quo collige ꝙ dineꝛſe ſpẽs ꝓbati
onũ ſił iungũt᷑ ad faciẽdã pꝛobationẽ ꝑfectã.ad
idẽ.l.iij.ff.e.⁊ qð dixi ĩ.c.cũ cãʒ.S.de ꝓba.nbi
de hoc. ¶ M. fo ꝙ ubi dat᷑ teſtimoniũ ð niſu
nõ requirũt᷑ alia adminicula ẽt ad ꝓbaãdã carna
lẽ copulã.⁊æ põdera tex.dũ dicit cõueniẽs.nñ enĩ
requiꝛi᷑ ꝙ oĩo ꝑceꝑint ↄcubitũ.ſʒ ſauiſ.ẽ ꝙ ꝑce
perit ills ꝙ oueniẽt ĩ talibꝰꝑcipi põt.de quo.j.
dicã QHMiõ. ibi circũſoectꝰ iudex arqʒ diſcretus
qualis dʒ eſſe iudex. Iẽ ꝙ cõmiſſa arbitrio in
dicis nidẽtur cõmiſſa tanqꝙᷓ arbitrio circũſpecti
7 diſcreti niri.⁊ ideo ſi nõ fac̃ tanqᷓ circũſpeciꝰ
2 diſcretꝰ põt ab eo appellari.ut ĩi.c.i.ð dila. et
qð ibi dixi.facit qð nõ Mar.i.l.ſi qua pena.ff.
de ner.ſig ¶ Hõ.ibi monũ animi ſui ⁊c ꝙ nõ
põr dari certa doctꝛia circa ꝓbationẽ ↄplẽdã:ſʒ
oʒ ꝙ ita urgeãt ꝙ animũ indicis iducãt ad cre
dalitatẽ. ̊ quo nide ꝑ Dar. in.l. admonẽdi. ff.
de iureiur. facit.l.iij.ff.eo.ti.Et nõ ibi rei apꝛio
ra ⁊c.ꝙ ille ꝓbationes magis ſtrigũt q ſunt ap
tioꝛa ⁊ neriſimilioꝛa negocio ð quo agit. ad qð
iiij. q. iij. ſi teſtes ꝑ Inno.i c. auditis.ð pᷣſcrip.
7 gl.i. c. i. e.ti.li. Vi. ie u clariꝰhẽas itel
lectũ huiꝰ.c.⁊ gl.qꝛo quot qõnes fuerũt hic foꝛ
mate ⁊ q;t᷑ ad illas rndeat᷑:dic ꝙ qões fnerunt
tres:pꝛia an i ꝓbãda carnis copula ſint teſieſ in
terrogãdi de uiſu.⁊ ad iſtã qõnẽ rndet̃ ꝙ ſic.et
magis late rñdetr᷑ q; fueꝛit qſuũ.dr̃ eni ꝙ conne
niẽs teſtimoniũ de uiſu ſufficit.⁊ ſic nõ ſolũ ſũt
iterꝛo gãdi:ſʒ ẽt ſufficit te teſtioniũ.qꝛ ſatis ẽ ꝙ
ſit oneniẽs:ut ĩ tex.⁊ ꝓ tãto dixit papa ↄnenièſ.
qꝛ ut diẽ Jo. an. ſufficiẽs teſtioniũ i h̊ reddi nõ
põt.lʒ eni teſtes niderit uiꝝ.S.mulierẽ.nñ ꝑ hoc
nccio ĩfeꝛt ꝙ illã cognonerit:foꝛie.n.uir erat ſꝛi
gid ael maleficiatꝰ uł ñ potuit tẽ coire:lʒ ałs ect
porẽs.qꝛ foꝛte eraæ miꝛ arta: ̊ m vᷣpoſitio ſuffi

¶ Wrererea.

cit. qꝛ nõ põt iſte actꝰcaꝛnalis magis ſtricte ? ne
ceſſario ꝑcipi.imo plꝰdico ꝙ lʒ teſtes n niderit
nirũ æ mulieꝛẽ ↄmiſcetes pciſe eodẽ ipᷣe ſʒ inter
pollati:otiuo tũ unꝰpꝰ alinʒ hoc ſufficit:puta qꝛ
ꝑ foramẽ nidet ſucceſſiue illos coeuntes.qꝛ cũ
iſte act? ſit ſucceſſiuus nõ nident ðponeꝛe ſuꝑ di
nerſis foꝛnicatõibꝰſʒ ſuꝑ una tm.ita nõbiłꝛ dixit
glo. in. c. nihilominꝰ.iij.q.ix. 2 Cy. in.l.teſtium
C. eo. Adhuc plus dico ꝙ pꝛobata eꝛit forni
catio ſi nider̃t nix ⁊ muliereʒ ĩi latebris ſe oſculã
tes et ãplexãtes.qꝛ iſti ſũt actꝰ ꝓpiqͥ ad aciũ.un
alibi dixit Mar. ꝙ depheſis niro et muliere in
buiuſmõi actibꝰ ꝓpiq ꝛeddit᷑ adulteꝛiuʒ ſeu foꝛ
nicatio notoria.ita nõ.i.l.ij.ff.ð ſur.et.l.capiie
qnto. ff. de adul.facit.l.ſi qs nõ dicã ꝛaꝑe.C. de
epiſ.⁊ cle.cãoniʒata. de pe.di.i.ſi qs:et hoc quo
ad primam qoeʒ. Scdᷣa qo htex. fuit an ſola ui
cinie fama ſufficiat ad copulã caꝛnalẽé ꝓbandaʒ.
2 ad hãc tacite in tex.rñdet᷑ ꝙ nõ.ex quo ei ꝛeq
rit cuʒ fama teſtioninʒ ð auditu. ac alia admicla
ſatis inuit famãa ſolã nõ ſufficere.⁊ ꝑ hoc fac qꝛ
fama taqꝙ ſepe fallax nõ ꝓbat.j. eo. tam litteꝛns
.iiij.q.iij.itẽ ſepe:de hoc iñ uide ⁊ qð plene dixi
i. c.ueniẽs.S.eo.? ꝑ Haꝛ. in.l.de minoꝛe..toꝛ
mẽta.fl.ð qõi.⁊ q;tuʒ ad ꝓpoſuum dic hoc ꝓce
dere cũ agit ad plenũ pᷣindiciũ iferẽdũ.als.n.ſo
la ſama qniʒ ſufficiti:puta quo ad ipediẽdũ matri
moniũ oheduʒ.ut i.c.ſuꝑ.eo.j.ð ↄſã.⁊ affi.itẽ
quo ad ſuſpẽdedũ ifamatũ dõec ſe purgnauerit
nt. ij. q. V. pſoyt ſi.⁊.j.de pur.ca.c.int. Ideʒ q

de accu.⁊ dic plẽiꝰut nõ.ubi.S.rmiſi. ertia
qõ hꝰtex.fuit utꝝ ſii cꝛededũ teſiibꝰiuratis qui
dñt ſe carnał copule ↄſcios.ſʒ de uiſu nihil affir
mãr et ad iſtã qõeʒ papa ñ rñũdʒ h̊ fʒ nno. ſed
hoſti. diẽ ꝙ rndet.j.i.v.uł ẽt ð auditu ⁊c.Et ſa
tis puto eũ ueꝝ dicẽ.z mẽs ẽ le iundicio meo ꝙ
ſi teſtes dñt ſe ↄſcios.ſ.qꝛ andiueẽt eos ↄmiſen
tes ſʒ nihil uideꝛ?t.? cuʒ hoc ↄcuꝛꝛat fama ⁊ alia
admicła ſatis eꝛat ꝓbata copła alꝛ n:et Iʒ papa
dᷣdeꝛit hãc iſtructionẽ: in poſtea in. v.et.n.ciꝛcũ
ſoectꝰc.papa rñdet magis generalꝛ fſʒ hoſti et
bñ ꝙ i hꝰ n põt daꝛi ceꝛta ⁊ inaꝛiabil doctꝛina.
Sʒ circũſpectꝰ index et diſcꝛeiꝰhebit exaĩaꝛe qn
pdẽa uel ſilia ſufficiãt uel n.et hec ẽ rñſio teuie
qõis.capit᷑ eꝛgo teſt oniũ ð anditu ꝓ audiin ꝓ
pꝛio.nt qꝛ audiueꝛt eos ↄmiſcẽtes:nõ ãt pꝛo au
ditu aliẽo qꝛ id nõ ẽ ꝓpe teſtioniũ.ut dicit glo.
.iij.l.ĩ ſũma. S. ideʒ labeo. ff. de aqᷓ plunia. ar. et
ſic fac ad ꝓpoſuũ qõis formate:iſtud at teſtimo
niũ de auditn ꝓprio lIʒ ał.ſit ꝑ ſe ſufficiẽs.xiiij.
.q.ij. q; nõ. glo i. d. F. idẽ labeo:tñ h̊ ꝑ ſe nõ
ſufficiebat. qꝛ actꝰcople n ꝑcipit᷑ ſeſu auditꝰ tan
tũ ſʒ niſus.iõ req̃runt᷑ h alia agmicla.⁊ per hoc
hẽs declaꝛatã pᷣmã glo. ¶ Sʒ qꝛo nunc cxpedi
ẽdo cũ tex.totã mãʒ ⁊ gl.fi nũqᷣd ſufficiũt tals
depoſitiões.ſ.ꝑ teſtioniũ de andiin fama ⁊ alia
admicla quo ad ocs effeciꝰẽt ſi agat᷑ ad mrimo
niũ ↄtꝛactũ diſſoluẽdũ ꝑꝑ aſfinitatẽ priꝰ? tꝛactã
gl. allzt ꝓ: 5: ? tãdẽ dar ties iĩtelleci ſen effeci

ad faculiatẽ iqredi de vitate.ut i.c.q̃lꝛ.⸗ uall.

tlatmni ih
rhignni l ltir
oicfhi ninilip i a
mncniii m erhu
afi hone hhln in ſi u
iſlicirtie⸗ ſi
brt iulti Curl
iilice rhu tun i⸗
liCcrustninn
Puüinitnac annnen 0
NWNagcopkudätuztmai
nYeilnents wn
Nöönenmuir üf
Aükenben dutike ha
Pintſfrüi puenn
ſ Puttlgrintlt
ntinkuin n /gi
tu lubyainndini
fisigilhüir i
dinin Pai⸗ ; W oi

l.Moe leilen ,

ffere dptorii,
P uußſe filax n Pbar ſ en an lns
mqii iſe de doe titrrgs un
lcnis 5e0 MMhl
nn ot, Buin erninn ſe
nen köͦgt n n wſuntm
r di agt , genu tzr icrzz ,
N ni/töſknifi /
lmnqn ifin mwiiutiimm
iid OAS tihi
titii imiour mguunt
nrAt r,ααα
al tin de finr i ſßrill.
1o nn no ubi 5. nil.. Deria
ſun vrp it arieti teſiveintans ari.
nkcopde olcos) de din n
ln edmidchb Dindſh
nidea idadenatn 1. Aſ
der danis heiniſco d
wie Austcnutuincdente
wl wden 2cdot anun “ 8
kuscupund aſann
dac Grocuonee Niun doni
t oM ila nug geein )
e n cen ? DMiͤbl voltinn
b'n por dnn cend IIN
b ſen hebitentigte
ſec der en da eN.
ci aen elniabee 1oſo en⸗
amv ſloniͦd wiin nucn
. 5 N
niſcats:nd lnni

lim ich enar:
ead ppoluiͤ c na, ſſccsn.
denmwain ſoi.. lpeoni,
o gen leir

i Hiſe
ctnan ar r n uͤnilennn
gvlos i dci (n
eemü hli es iftin
i e wnͦ i D
d 4 s(En foi ei lii
0es⸗l. 5 ,
dcholil ciscfl⸗ en⸗ enrm
nic ſfiuiſ a
u 0 itelelt

ad quos cauſãdos ſufficit tale teſtioniũ. Mrio
ſi agit ad mr̃imoniũ ipediẽdũ ꝑ niã denũciatõiſ
7 ſic dicit poſſe inteliigi hunc tex. Sed certe hic
intellectꝰnõ ꝓcedit qꝛ ad hũc effectum ſufficerer
ſola fama ut. S. dixi: ? tñ tex. iſte ꝛeqꝛit hᷣ ultꝛa fa
mã teſtioniũ de auditu æ alia admicula fus itel
lecius glo.ẽ ut ſufficiat quo ad ꝓbãdũ excepuo
nẽ adul.et ad repellendã actionẽ inſtitutã ad to
ri ſepꝑationẽ. tertiintellecius eſt ſi agit de ꝓban
da copula ad effectũ ſeꝑandi mr̃imoniũ quo ad
torũ:nã in iſtis caſibꝰ agit᷑ de modico pᷣiudicio
iõ ſufficiũt tales ꝓbatões.ſecꝰſi ageꝛet᷑ ad ſeꝑan
dũ m'imoniũ uel ad aliud graue piudiciũ:et ſic
multũ ꝛeſtꝛingit intelleciũ hꝰ. c. Jo. an.nõ placu
it huiꝰglo. reſtrictio:ſʒ intelligit tex. generalit᷑ ut
ſufficiat ꝓbare copulam mõ pᷣdco ad quencũqʒ
effectum agat᷑ etiaʒ ſi ueit diſſoluẽdũ mẽimomũ
iã ↄctũ:intelligẽdo tiñ de auditu ꝓprio ⁊ non de

anditu auditꝰ ut. S. dixi:mouet᷑ qꝛ oʒ illã. ꝓbaiõ

nẽ recipi ex qᷓ niolẽter id pᷣſumat᷑ ſic obfᷣnaiur ĩ
ſili in ꝓbãda pinitate et filiatõe i.c.ꝑ tuas.S.ti.
ꝓx.et.c.tꝛanſmiſſe qͥ fi ſint legi.cũ ↄcor.ibi po
ſitis: alꝛ Fʒ eũ poſſent dici iura ſuꝑflua qᷓ ð ipedi
mẽto affinitatis tꝛactãt qᷓſi uelit dicẽ: ꝙ ð facili ñ
põt ꝓbari carnał copula niſi mõis pᷣdẽis cũ mł
tũ caute expleaĩ: et ſenſus uiſus modicũ plꝰ oꝑe
tur eũ necio nõ poſſit ꝓbari ↄcubitus ut.S.dixi
et h̊ ſatis mihi plʒ.tũ ꝑ rões pᷣdicias:iũ qa iſte
tex. loqt generalꝛ:⁊ ſic debẽus eũ intelligẽ quo
ad oẽʒ effectũ: nã nidẽus in ſilłi ꝙ cecꝰæ ille qͥ fu
it ꝛetꝛo coꝛtinã nł tenuẽ ꝑietẽ hns noces pheuũ
notas põt vᷣponẽ ſẽ pciu ſeu vbis ꝓlatis a tiio
nt ẽ gl. nõbil.iij. q. ix. teſtes ⁊ i.d. . idẽ labeo ct
idẽ ibi HBar.⁊ ꝑ Cxy. in.l.teſtiũ. C. eo.⁊ ꝑ doc.
nr̃os in. c.ij. de. ↄſue.qᷓ aliqͥ dicãt ut ang.in.l.ſi
nõ ſpãli. E. de teſta. ꝙ tales nõ faciũt talẽ plenã
ꝓbationẽ qꝛ decipi pomeꝛt in noce:ita dico in
ꝓpoſito:ex quo pri uider̃t niꝝ ⁊ mulierẽ in eað
camera ? poſtmõʒ audinet eos ↄmiſcentes faci
unt pſũptionem maxiam Iʒ nõ plenã ꝓbanoem:
qꝛ potuiſſent decipi in audiẽdo ſʒ cũ fama ⁊ ali
js admĩcuł faciũt plenã ꝓbationẽ max e iuncus
nõ. ꝑ Mn2. in. d, l. capite qnto =.l.ij. ð quibꝰ. S.
dixi: ⁊ iſte ẽ uerꝰ intellectꝰ toniꝰ.c. Si ãt qris que
dicant᷑ admicula in caſu nẽo: dic hoſti.ꝙ ſũt tac
rꝰuiſus riſus iocꝰ miſſio nũtioꝝ ⁊ iocaliũ conpa
bitatio ãplexꝰoſculũ ⁊ ſimilia ? nide ꝙ babet in
.c.tertio loco et.c.lr̃is de pſump.⁊ dẽa l.capue
qᷓno de adul¶ Eldde pdictis nõbile dẽm Ja.
bal. ꝙ recitat ⁊ ſeq bic Hoſ.qͥ dixit ꝙ ſi ẽ nnꝰ
teſtis de niſu cũ fama ⁊ alijs admiculis certis et
ꝓbabilibꝰ ſufſiciẽs ẽ ꝓbatõ in factis atiquiſ ð qͥ
bꝰnõ ẽ mẽoria ⁊ in delictis ꝗᷓ occulte fiũt.ad h̊
faciũt in aꝛg. multa iura.xxxij.q.i.dixit dns.C.
de adul. aut᷑.ſi qͥs ei.⁊.ff.de aqᷓ plu ar.i.l.i ſum
ma. S. idẽ labeo ⁊. ff. eo. l. iij. F. i. . ij. 2.c. cũ ĩ di
oceſi de uſu.⁊æ cle. una eo.ti.uide ad ↄfirmatõeʒ

illiꝰdicti Jo. bal. ꝙ ponit Lap.alleg. lvV. et facit

.l. indicia. E. rei uen. et nide oĩo ꝗᷓ dixi ĩ. c. tes
tio loco de pꝛoba.

¶BDe teſtibus.

Bm a nobis. Cawo

. nius iundi
cis nerbo nõ credit᷑:ſcripiure vVvo eiꝰ ꝑ
teſtes reprobari pni:fallit hoc in papa.ita cõit̃
ſũmat᷑ ⁊? ſatis plʒ.].tñ latiꝰ declarabit.æ fa ꝑs
ibi nec ſcriptũ.tertia ibi ſalua. ¶ Mõ. ibi canõi
ca ⁊ cinilia inꝛa ⁊c̃. ꝓ cõi uſu allegãdi.nã legeſ ſe
culariũ appellant ius ciuile:põtificũ vᷣo ius cão
nicũ.⁊ ſic nõ.ꝙ vᷣbũ canõ late intelleciũ ↄpᷣhen
dit in ſe oẽʒ ↄſtõeʒ papalẽ ſeu ulłis eccłie.qnque
tni ſumit᷑ ut ſpes ↄſtõis.de quo dic ut le.⁊ nõ.ĩ
ſũma.iij. di. qñʒ ius cinile appellat᷑ ius hũanum
canonicũ vo ius diuinũ.ut i.c.i.de inꝛa. calum.
2 dic ut ibi dixi.¶ Mõ.fo ex eodẽ vᷣbo ꝙ lici
te alłant᷑ inra ciuilia in foro ecclłiaſtico ẽt nbi in
eadẽ diſpõne ↄcurrunt canões:ſic ipᷣa glo.in.c.
ſi in adiutorium.x.di. ¶ Hõ. płbꝝ tex. iuncio
principio cũ fi.ꝙ excepto papa non credit᷑ ĩ pre
iudiciũ alteriꝰ Ybo cuiuſcũqʒ q;tecũqʒ fuẽi auc
toritatis ex quo eiʒ tex. in fi.excipit papa ſolum
ur᷑ includẽ oẽs citra eũ.nã exceptio firmat regu
lã i alijs xxxij.q.vVij.dñs ⁊.c.ij. de cõiug.lepꝛo.
Ex quo infert ꝙ ẽt legato cardinali nõ ẽ credẽ
dũ in piudiciũ alterius.nide bonaʒ glo qᷓ hoc
ſentit in. c.ſic. ð ſen.ex.¶ Mõ.ex hoc ⁊ ex tex.
q ĩ fi. generałꝛ excipit papã ab oibꝰ.S. dictiſ ꝙ' n
ſolũ lr̃is pape ẽ credendũ ſʒ ẽt vbo ſuo:⁊ ſic lr̃e
pape ⁊ ipſiꝰ vbũ nũdũ nident᷑ eqꝑari:qð ſentit
H Moſti.i fi.? nõ.ꝙ nẽ hoc ꝓcedẽ ſiue qᷓo aga
tuꝛ de ſpualibꝰ ſiue de rebꝰ ꝓphanis:ẽt ſi ð Scti
bus ſen teſtamẽtis qð ẽ ualde notãdũ:maxie ꝑꝑ
nõ.ꝑ Inno.i.c.inquiſitõis ð ſen.ex.facit.c.qui
cunqʒ.xi.q.i.ſine itelligamꝰ id ĩ ſũmo ponufice:
nt itellexit h Moſti. ſiue itelligamꝰ i quolibʒ epo
inferiori.⁊? tunc facit arguẽdo ꝑ locũ a maiori.
¶ NMõ.i v.nec ſcriptũ ꝙ ſcriptura iudicis fac
fidẽ nõ t tãrã quin poſſit reprobari ꝑ teſtes.et
põdera ex eo eni ꝙ dicit poſſe ꝑ teſtes reproba
ri:ĩfert ꝙ ex ſe ſine alio admiculo facit plenaʒ fi
dẽ:qð ꝓfecto nõ ꝓcedit ĩ iudicialibꝰ ꝑ.c.qm ðᷣ
ꝓba.nbi ſm ibi nõ. in er udicialibꝰ dʒ limiuari
pm nõ.i.c poſt ceſſionẽ ð ꝓba.⁊ dic plene ni ibi
dixi.¶ Quero qꝛ tex. loquiĩ ð nno iudice quid
ſi ſũt plures nũquid eis credẽdũ ſit:gl.iij.vꝛ cõ
cludere ꝙ ſi aliqd aſſerũt i ipſa inſtãtia ubi ſunt
iudices nõ ẽ credẽdũ niſi qᷓ̃tenus ↄſtaret ltis do
cumẽtis ꝑ dictũ.c.qm.ſʒ ĩ cã appe latõis eis cꝛe
det᷑ duabꝰ circũſtãtijs ↄcuꝛꝛctibꝰ.ſ.ꝙ n ſint alij
teſtes ⁊ ſic ĩ defeciũ:itẽ ſi deponunt ſuꝑ ꝓceſſu
nã ſuꝑ pricipali cã nõ pñt eſſe teſtes ꝑ.c.ſtainẽ
dũ.ij.q.vVj.ita ↄcludit hec glo.ð hac mã nide ꝑ
Inno. in. c.ij. de arbi.⁊ ꝑ do.An.h̊ qui late ꝓ
ſequit᷑ ſʒ itricate ⁊ ꝑ Jo.cal. Sʒ clare ꝓſeq̃ndo
dic ꝙ aut ꝗqrit᷑ ð kis pape:⁊ dic ut plene legit̃ et
nõ.iĩ cle.lꝛis ð ꝓba.aut de vᷣbo ipᷣius ⁊ ſi ꝑſeue
rat ĩ eo ſibi cꝛedẽdũ ẽ ut h̊.nemo eni illi ↄdiceꝛe
poſſz ſʒ Hoſt.allat.xix.di.iĩ mẽoriã.ix.q.iij.cũc
ta ꝑ mũdũ ⁊.c.pricipalẽ ⁊.S.ð offi.delega. ex ꝑ
te el.ij.põt tñ ei dici fʒ eũ ſalua maieſtatis reue
rẽtia aliqd ẽ de quo nõ recoꝛdamini:qꝛ plerũqʒ
2

nos kfallit oblinio.xxiij.di.pᷣterea ⁊ ipſum decet
patieèter audire. æ qdᷣ cũ bumilitate ꝓponit᷑ exau
dire. S. ð Rp.ſi qn:de ꝛeſti.iĩ ite g.tũ ex lris.ego
cẽdo hoc neriſſimũ iĩ his ĩ quibꝰ hʒ papa liberã
ptᷣatẽ nut ĩ bnficialibꝰ ſpũalibꝰ? ſilibꝰ. Sed dubi
10 qd ĩ alijs puta ĩ cauſis laico ꝝ ꝓphanis ⁊ in
alijs ĩ qbꝰ nõ põt nti poĩate abſoluta iux.nõ. ꝑ
Inn.i. d. c.iquiſitõis. Sed nũqͥd ſit cꝛedendum
nudo vᷣbo ſuo iĩ piudiciũ alioꝝ:⁊ ꝙ nõ credat᷑:
faẽ̃ qð hẽr᷑ Jo. viij. c.⁊ rãſũptĩe ĩ.F.i.ij.q.iiij.
ubi xps noluit ꝙ ſibi cꝛedeꝛeĩ: ſed noluit ſe ↄfoꝛ
mare legi diuine dicẽti in oꝛe dnoꝝ ⁊c̃. Et inqᷣt
ſi duoꝝ hominũ teſtioniũ neꝛũ ẽ: quare reſtimo
mũ meũ ⁊ patris mei nõ accipitis: ad idẽ facit
in ſimili.ij.q.i.dens omnipotẽs:ubi dẽ ꝙ dens
noluit punire pcca ſodomoꝝ lʒ ſciret tanqꝙᷓ deꝰ
niſi pꝛꝰ eos ↄninceret tãq; iudex. Itẽ in lege di
nina nullus caſus exceptꝰ nec alibi reperit᷑ priũ
7 ad iſtũ tex.poſſet dici ꝙ loqᷣt in his in quibus
hʒ plenã poreſtatẽ:poſſet iñ argui de.c.quicũqʒ
xi. q.i. Sed illud ẽ puilegiũ ĩꝑatoꝛis: ut nõ. In
no..i. c. nuꝑ.j.e.⁊ loqnit᷑ q deponit ĩ foꝛma te
ſtimonij.cogita:aut loqnur ĩ cardinali: ⁊ tẽ ſi ẽ
legatꝰ cred t᷑ vᷣbo ſuo ĩ bis q̃ ſt nõ młii pᷣiudicij
iu, ea q̃ le.? nõ.i.c.nobiliſſimus. xcvij.di.⁊ ꝑ
glo.iij. c.ſiẽ de ſen exco.in alijs ſeccꝰut h̊:⁊ uide
p Jo. an. in. c.i. de offi le. li. vj. qðᷣ nõ.i.c.cõ
ſtitutus i pᷣn. ð appel. ubi de hoc:ſi ãt eſſet non
legatus regłarit᷑ nõ dʒ credi ĩ alterius pᷣiudicinʒ
nt h̊ niſi aliud hẽat ſtilus curie ðᷣ quo i.d.c.con
ſtitutus: ð lꝛis vo caꝛdinalinʒ dic nt plene dicam
i. c. ꝙ ſuꝑ his de fi.inſtru. Aut qrit᷑ de epᷣis ſeu
platis uel indicibꝰinfeꝛioꝛibus:⁊ ꝛeſpeciu lẽaꝝ ſi
ne habeãt ſigillũ ſine ſubſcriptionẽ:dic ut plene
dixi in.c.poſt ceſſionẽ ð ꝓba/Ouo ad nudũ v
bũ eoꝝ aduerte ꝙ aut nolũt depõere in foꝛma
teſtionij:æ eis nõ cꝛedit᷑ in piudiciũ alioꝝ ẽt ſub
ditoꝝ:ut i.c ſi tm ⁊z.c.placuit.vj.q.ij.fac.c.ſi ſa
ceꝛdos de off.oꝛd. z.ij.q.vVij. pleꝛiqʒ:? maxime
hoc ꝓcedit in iudicialibns:ut in.c.qm.õ.de ꝓ
ba.poſſent tam hr̃i dẽ̃a eoꝝ nt inſtructões:ð cõ
fiꝛ.uti.uel inuti.cũ dilecta in pᷣn.nbi ꝑ doc.facit
c.inoruit ð ele nõ. Inno.i.c.ij.de aꝛbi.aut no
lũt depõere ĩ forma teſtionij:⁊ tunc aduete aut
nolũt depõez in eadẽ inſtãtia ĩ qᷓ ſũt iudices ant
in alia. MDꝛio caſu nõ pnt:qꝛ n ðᷣbẽt eẽ iudices
7 teſtes ſił:cũ alius debeat eẽ iudex aliꝰieſtis ali
us exaĩator alius exaiatus.iiij.q.iiij. c.i.de. V.
ſig. forus de inſti.c.fi.ꝓbat᷑ aꝑte in.c.dilecto.j.
.e. ubi ꝛepelli index ab officio iudicãdi ut ſit te
ſtis. ⁊ ſic ĩtellige gl.iſtã in pᷣn.dũ fac dr̃iaʒ int᷑ pꝛi
mã inſtãtiã ⁊ inſtãtiã cãꝗe appellatõis:ĩ alia nero
inſtãtia ĩ qua nõ ẽ iudex:dic ꝙ aut nõ iudicauit
in illa cã:ut qꝛ cã vrit̃ coꝛã alio iudice:ulł fuit re
motus ab officio ut feret teſtioniũ:⁊ pt᷑ teſtifica
ri ſiẽ q̃ʒ aliꝰteſtis:niſi alið obſtet:ut in.d.c.dilec
to:⁊ ſic intellige.l.ob carmẽ.ff.de teſti.nõ tamẽ
crderet᷑ uni ſoli:ut in.c.lʒ ex qdã.j.e.⁊ nõ. In
no in. c.qm pal. aut indicauit:æ ſubdiſtingue
zu tult teſtificari ſẽ ipſo negotio pᷣncipali:ant ſr

¶ Kum a nobis.

actis indicialibꝰ:puta qꝛ nũc ↄtẽdit᷑ corã iudice
appel.nel agit᷑ de nullitate corã alio iudice:ułẽ
cã reſtois in integꝝ uel ↄſililis.pꝰcaſu ſunt opi.
glo. ̊ tʒ ꝙ nõ põt ꝑ.c.ſtatuẽdũ.ij.q.vj.Moſti.
:? ad tex.dẽi.c.ſtatuẽdũ ubi dr̃ ĩ cã in qua fuit
iudex ⁊c.ſupplet ipſe:⁊æ adhuc eſt:uel ſʒ eũ oʒ di
cẽ ꝙ illud.c.in hoc ẽ correctũ ſic ⁊ ĩ alio ĩ quo
diẽ ñ cogedũ clericuʒ ad teſtioniũ.xiiij.q.ij.ſuꝑ
prudetia. Jo. cal. ſeqᷣt iſtã glo. pſumit᷑ eni fʒ eũ
ꝙ heat affectionẽ ad cãʒ: ex quo ĩ illa iudicauit
ut ſnia ſua effeciũ hẽat ſic dr̃ de aduocato.C.ð
aſſeſ..l.ult.in fi ff.e.l.fi.? in.c.rõana.e.ii.li.vj.
nec plʒ ſibi dẽ; Hoſti. de corꝛectõe:qꝛ priũ tex.
nõ hẽmus:⁊ qꝛ dictũ.c.ſtatuẽdũ iunat ꝛõe pᷣdic
ta:⁊ hoc dictnʒ huius gl.cõit᷑ approbat᷑ ⁊ ſatis
plʒ: æ nõ. glo.i.d. c. ſtatuedũ:⁊ idẽ vꝛ ſẽtiꝛe In
no. in. d. c. ij. de arbi. ubi diẽ ꝙ iudex aduocaiꝰ
aſſeſſoꝛ æ executoꝛ nõ pnt eẽ teſtes ꝑ dictũ.c ſta
tuedũ.⁊ alia iura ſuꝑius alłata:ſʒ ſũt ↄſolẽdi de
fẽo ſuo allłar.c.cũ dilecti.j.de accu.⁊ ꝑ hur̃ ſen
tire ꝙ loqt i iſtatia ẽt vtẽte coꝛã alio. Aut qꝛit
nũqᷣd poſſit eẽ teſtis ſuꝑ actis:⁊ i h ↄſidera aut
i acris geſtis corã ſe aut ꝑ ſe.p can gl. uꝛ hᷣ uelle
ꝙ ſic:ſʒ ĩ defeciũ Jo. cal.ſimplłr diẽ ſibi creden
dũ tãqꝙ; teſti¶ Sʒ ↄcoꝛda ꝙ ant ex illo aciu de
quo agit ſit ödecus nel laus uł niinꝑiũ i alteruʒ
caſũ poſſet aſcꝛibi indici:æ non dʒ ſibi cꝛedi niſi
ſaltẽ i defectũ:⁊ ſic poſſet ſaluaꝛi hec gl.? ꝓ hꝰ.
bõus tex.cũ glo.i.c.cũ dilecii de elec.aut nulluʒ
itereẽ põt iudex pᷣtẽdẽ:⁊ ſic ẽ oio iteger teſtis:⁊
ſic itellige Cal.hoc.n.caſu nõ teſtificat᷑ ſuꝑ eo ĩ
quo iudicanit nec hʒ affecrionẽ ad cãm:ſic alias
ſẽtit Jo.an.in addi. Spe..oppõit᷑.V.itẽ admi
ſtratoꝛ. fac̃ qdð dixi ĩ.c.iſuꝑ.S.e.ant ð geſtis ꝑ ſe
2 tũc putat Cal.ipſius teſtioniũ ni eẽ idoneuʒ ni
ſi õ ſe ðpoeꝛet uł q;tũ ad pᷣſũptionẽ:⁊ ſic dic fo
re ĩitelligẽdũ dẽʒ.c.ii de arbi. Sʒ aduerte qꝛ In
no. ibi ſẽtit Sriũ.dic.n.ſe cꝛedẽ ꝙ ſi aꝛbii pꝰlau
dũ ↄfiteꝛet᷑ coꝛã iudice tuꝛpitudinẽ ſuã n deber̃t
ꝑ hoc ꝛuocari arbitꝛiũ ꝑ.c.ſic.S.e.et.c.uẽlẽs:et
.xv. q.V. nemi. Satis cꝛedeꝛẽ diſtignendũ vt. S.
dixi ꝙ ſi nec laꝰnec nituꝑium poſſz aſcꝛibi iudici
poſſ1‚Rf eẽ teſtis ał.n niſi foꝛte ĩ ðᷣfeciũ alio⁊ teſtiũ
ad hoc.c.int᷑ dilectos ð exceſ.pᷣla.⁊ dẽʒ.c.cũ di
lecti ⁊.c.ij.pal.⁊ ĩ caſu quo depõeꝛet ↄ ſe diceꝛẽ
ꝙ aut ill eſt tle qͥd qð reddit eũ cꝛioſũ:æ nõ dʒ
credi i pᷣiudiciũ alteꝛiꝰniſi iux nõ.i.c.i.ð ofel.et
i. d.c.ſiẽ. Aut ñ ꝛeddit eũ crioſũ tlłi cꝛie qð ꝛpel
lit a teſtionio:ſʒ forte oñdit eũ fuiſſe crioſũ aut
negligẽtẽ: ⁊ tẽ ſecꝰ:ſic ↄcoꝛdo Inn.⁊ Cal.⁊ ̊
nõ. Onñ vo iudex nõ teſtificat᷑ ſʒ ult ĩteꝛpᷣtaꝛi ſẽ
tẽtiã ſnã ⁊ nũqͥd poſſi:aliqd tãgit Inn.in.d.c.
ij. ſz tu dic ut plene le.⁊ nõ.ꝑ gl.? Har.i.l.ab
executoꝛe.ff. de ap.⁊ ꝑ hec hẽs ðᷣclaratam hanc
gl. æ pmã ꝑtẽ.c.an ⁊ qũ ſit cꝛedẽdũ vᷣbo iudicis
cuiuſcũq; auctis ſit. ¶ WMauc neio ad faʒ ꝑtẽ.ſ.
ad.vV. nec ſcꝛipiũ: õ quẽ expediẽdo oẽs gl.ſaciã
tꝛes oppoſitões. pᷣmã ſẽtit glo.i vbo ſcriptũ ad
ducẽdo tria iuꝛa. uʒ.c.pꝰceſſionẽ ⁊.c.cuꝛe.xi.q.
lij. 2. c. ij. n tñ ea iducit qũo faciat i oriu. ſ vnt

nufimrinm,ſe in
ngnfi .
muttmilw//0
enicitp mmun. n 4
cuxtfe runtn i ,
s iup nerii//1
imt ulsrſi anan bin
grhni gng norſe
cieſtntioi dtsſir rii n
Gbfeigniſcihoſt wehne
ſaltegnicit ni dr zut
Ercdorni ne dre
WGlabfedri dimteiimden
Eadenaitirragwunz
acetmäkemnuse
Wrmnnhenitü mrde
ynaüiinnetiiriai
ſontrin mmic
nntlganttnine
elſliſalnin ihe,
hoſlunggeiten lenn lr.
clihe ee

ſchten —
n O Pnt ee teſtes oigi/
i leſtes ooieh
* imn ſopins Allna: tobete
r ſrel dleen ſde m epbiri
dfiſün er ir on gſo, Auft
Apoſfrei eſis ACng:t ib gicna

Acns geſtis .:.
legimui gii, ngiliͤ
icch —
uig ⸗ och ganer ſonnte
5
wlraan uſirnn g ſctan,
atmir ſiplililuiugltps:
ig οuHB‿ο8v0.arul
rrnitir ſccoininger ſlur
Abve ni uſttai eoi
l nec h afitoned cin:ſſcais
n n264 Ghe 0Mdt.N Wadnn
gödegiciin an d isdie
1 Ciſs foniün eeionenii
Nenil i uiſihtener iedid
idi d8ide di Gidune 1
Grzri de e gleii n
ti caͦſduNiNiMi di
maiadräKddna
Jponi Oins udti Dſöͤgpenci ui
merir euingen poſzaſabi
, Asa nnii ion bfei Aor efti
Pce ſts a n n ſon e t
ed Pag Cee h.: 0,
we c ni dlehod i e

iduci q ad corticẽ dupłi.pĩ eo ꝙ diẽ iſte tex.
ſcripturã indicis poſſe reprobari.fo in eo ꝙ re
qrit. admiculum teſtiũ. gloſ. nõ ſoluit. ſʒ dic ꝙ ſi
bã põdeꝛent᷑ ponꝰↄcoꝛdãt.nã.c.pꝰceſſionẽ dicit
ꝙ ſtãdũ ẽ lr̃is epi dõec Zrirgoel her Zrũ dici
tur h̊ imo idẽ pᷣſupponit᷑. ¶ Itẽ bic non ꝛcqꝛit
admiculũ teſtiũ ad ſubſtãtiã ꝓbatiõis.ſʒ ad h̊ nt
ꝑ duos tveſtes ꝛepꝛobaꝛi nõ poſſit.? hoc uliium
intellige ut ſtati dicet in ſequẽti Srio. ri
gl. ̊ eũ dẽ. . nec ſcriptis ſequẽdo opi. ſuã dam
natã de quo in. c. tertio loco. S. de ꝓba.nbi tẽu
it ꝙ inſtim nõ poſſit reprobari niſi ad minus ꝑ
qtuor teſtes: cꝰ õriũ innuit iſta Ira in fi.? in hꝰ
ↄrio multum inuoluit ſe gloſ.in.vV.ſcꝛiptũ cum
ſequẽti. ⁊ in eff cin ſentiũt ãbe duas ſołones pꝛi
ma ꝙ dictio niſi nõ ſtat h̊ exceptine ſʒ ponꝰ cor

roboratiue ⁊ affirmatine.ſ.qᷓuis:æ tũc ẽ ſenſus

ꝙ q;nis ſcꝛiptũ indicis fulciat᷑ admiculo teſtium
nihilominꝰpõt reprobari ꝑ duos ulł tres teſtes:
2 tũc ad ↄriũ rñ det glo.ꝙ loqt᷑ in inſtr̃o publi
co:iſtud vo in ſcriptura iudicis qᷓ nõ ẽ tãte anc
toꝛitatis:fo ſol intelligẽdo dictionẽ niſi ꝓpꝛie z=
rũc diẽ ꝙ iex.nõ negat qn poſſit tał ſcriptura ꝛe
probari ſʒ nõ ꝑ duos teſtes nel ꝑ tres ſʒ ad mi

nus reqꝛunt᷑ qrtuor ſiẽ in inſto ↄfecio ꝑ manũ

publicã. Sʒ ut dixi fundamẽtum glo.cõit᷑ dãna
tur in. d. c. tertio loco ? in. c. cũ Jo . de fi. iſtꝛu.
7 tenet᷑ cõit᷑ ꝙ regulaꝛt᷑ qpᷣlibet inſtim poſſit ꝑ
duos teſtes ꝛepꝛobari. uñ iũc fortit᷑ ob. hᷣ lirteꝛa
duobꝰmõis p in eo ꝙ pᷣſuppõit a orio ſenſu ꝙ;
ſcriptura iudicis teſtiũ admiculo fulcita nõ poſ
ſit repꝛobari ꝑ duos uel tres teſtes. o in eo ꝙ
tacite infert ſcripturã indicis ſine teſtũ admicu
culo facẽ plenã fidẽ Iʒ poſſii ꝛeprobari ꝑ duos ł
tres teſtes ꝙ uẽ eẽ Sj. c.qm.S.de ꝓba.⁊.c.ij.de
fi. inſtru. æ plene nõ. in. d. c.pꝰ ceſſionẽ. Et circa
hoc multa p̊ ſcꝛibnnt᷑ ꝑ qᷓ inuoluit᷑ intellectus hꝰ
H. Sʒ tu dic bꝛenit᷑ ⁊ claꝛe:⁊ p quo ad pᷣmũ nt
nõ intelligat᷑ tex. cũ ſcriptura indicis eſt reſſibus
ſubſcripta tm:ſʒ cum ẽ teſtiũ admĩculo fulcita.ſ.
deponẽtiũ niua noce ⁊ adinnãtiũ illã ſcripturaʒ
tũc enĩ nõ reprobat᷑ ꝑ duos uel tres teſtes:ſʒ oʒ
ꝙ ſint płes coadiunãtes ſcripturã cũ ibi ſii anc
toritas indicis et teſtinʒ depoſitio in nõ.in.d.
.c.cũ Jo. et hũc intellectũ ſentit Hoſt. in q̃dam
apoſtilla ꝑua.oʒ eni ſic intelligere:cũ eni Srium
colligat᷑ ꝑ ſẽſum Sorium elicitũ ex tex.oʒ ꝙ redu
cat᷑ ad termios alioꝝ inriũ nã ſpale ẽ in ſcripin
ra pape nr non poſſit reprobari: ut in.d.cle.lris
de ꝓba. INẽ ſi ꝑ duos nel tres teſtes repre bat᷑
ſcriptura tabelliõis ſubſcripta teſtibꝰ qͥ hʒ offici
um ſcribẽdi fortiꝰſcriptura iudicis cꝰ officiũ nõ
vſat᷑ in ſcꝛibẽdo iur nõ.in.d.c.pꝰceſſionẽ.intelli
gatuꝛ eꝛgo tex.mõ pᷣdicto.ſ.de teſtibꝰdeponenti
bonina noce pro ſcriptura.et h̊ intellectꝰnullum
bʒ ſcꝛupulũ. Circa ſʒ Inno.̊ multũ inſtat et ↄ
fuſe tãdem diẽ̃ ꝙ nullo iuꝛe cauet᷑ nt ſcꝛiptuꝛe in
dicis ẽt cũ ſubſcriptõe teſtiũ credat᷑.et ad hbunc
tex. rũdet ꝙ nõ loqr᷑ de ſcriptura iudicis ſed ra
beiliois. un dʒ expõi ſm eũ nec ſcriptũ eoꝝ.ſ.ta

Ce teſtibus.

bellionnʒ. nam ſi intelexiſſet de iudice poſuiſſet
in ſingulari.ſ.eiꝰ ꝓpt᷑ ſingulare iudicis qðᷣ pᷣmi
ſerat: Itẽ Vitas ẽ fʒ eũ ꝙ apð bnuẽtũ ubi vcꝛe
tał dirigit᷑ noia indicũ ⁊ tabellionũ ſt ꝓmiſcua.
ſz hoc ẽ deſtruẽ lr̃am.nec ẽ ueꝝ ꝙ dicii Inno.
iur̃ non caueri ut credat᷑ ſcriptur̃᷑ iudicis cũ ſub
ſcriptõe:qꝛ imo cauet ut in.c.ij. de fi.inſtru. qͥn
imo ẽt ſine ſubſcꝛiptõe ĩ multis calibꝰcꝛedit ĩ.c.
pꝰ ceſſionẽ et.c.cure pᷣal.iõ ſine ſcrupulo dic ꝙ
creditur ſcriptuꝛe indicis ſine ſubſcriptõe ĩ mul
tis caſibꝰ:et ĩ illis Vificaĩ hec ſia ut Iʒ ꝓbei: põt
tn reprobari ut le.et nõ.i.d.c.pꝰ ceſſionẽ et ibi
ẽt plene dixi an ⁊ qn ꝓbet ẽt cũ ſubſcriptõe:dic
ut ibi. nã h̊ nõ dat᷑ reglła ut ſeꝑ ꝓbet:ſi im dicit
ꝙ nõ ẽ tãte anctis quin poſſii reprobari.ſ.i ca
ſibꝰ i qꝗoꝰ ꝓbat:⁊ qui ſint illi nõ.locis ſuis:⁊ ma
xie ĩ.d.c poſt ceſſionẽ:⁊ ꝑ boc ðclaraĩ aꝑtiſſim
boc c Mu⸗ uenid ad ultiaʒ oppoſiioeʒ facilẽ
q colligit᷑ ex glo.fi.innuit eni iſte tex.ꝙ lie pape
em anãt ſine ſubſcriptõe.cuius ↄriũ ꝓbat᷑ i.c.cũ
redẽpror.xij.q ij. G.fi.ſoluit ꝙ i puilegijs pa
pe bñn ſubſcribũt ſe cardinales:⁊ ſic loqui᷑ Sriũ
ſʒ ĩ alijs lꝛis nõ:⁊ ſic põt ꝓcedẽ qð innui hic.⁊=
uide ꝙ nõ.gloſ.in.d.c.cũ redẽptor:⁊ dic ꝙ ho
die ẽt in puilegijs nõ ſubſcꝛibũt ſe caꝛdinales.⁊=
uide ꝙ in ſit nõ. in. I. ſacri affatus. C. de dinerꝶ
reſcrip. ¶Altra gloſ poſſet qꝛi qꝛ. S.nidimus
de iudice an ⁊ qñn poſſit eſſe teſtis:qͥd in aduoca
to ⁊ ĩ ꝓcuratore nide i aduocaio ꝙ legi.⁊æ nẽ.
in. c.fi.j.e.li.Vi.⁊.c.dilecto.j.e.⁊ in Spec.e.ti.
.F. oppon t᷑ v. q̃ͥd ſi aduerſariꝰ æ in. v. itẽ ꝙ fu
it ? in.v.qͥd ſi aduocatꝰ? ꝑ Cy. in.l. qm. C. eo.
ti. ꝑ glo i. l.fi. ff.e. de ꝓcuꝛatore tã ad indicia
ꝙᷓ ad negocia nide ꝙ dixi in. c. inſuꝑ. S eo.

ilatoꝛia iducio
- nõ credit᷑ ſuꝑ pricipali nec cogit depo
nere:ſecus ſi ſuꝑ ꝑemptoria. tũc eni cogi pot ut
iuret deponeꝛe ſuꝑ toto.h. d. In pria deciſa cõ
ſultatio: in fa rnſio ibi ↄſultatoi.⁊æ rũſio ẽ bimẽ
bris ſm mẽbꝝ ꝓſeqᷣt ibi ſi vo. HMõ.pꝰ ꝙ non
nalet dẽm deponẽtis ſine iuramẽto no ſoluʒ qñ
nullo mõ iuranuit:ſʒ ẽt qn iuranit ſr̃ aꝛticulo ceꝛ
to ⁊ depoſuit extra illum. ¶ NHõ. fo ꝙ reſtes ĩ
dn ti ꝑ aduerſariũ meũ ad ceriũ aruculũ ꝓban
dũ pñt peti a me exaiari ſe alio. articulo ſen ſuꝑ
tota cã dũmõ nõ reſultet orietas uel iuris oꝛdo
ꝑtuꝛbet᷑:⁊ utrũqʒ reſultaret ſi induciꝰſr dilatõia
ꝓbãda ↄpelleret deponẽ ſi pᷣncipali nã dilatõia
indicat nõ ꝓcedẽdũ ĩ pncipali.ſi ergo ſił depo
nerẽt ſr̃ pᷣncipali reſultaret Srietas.S.de iudi.ex
hibita turbaret᷑ eni ordo iuris qꝛ liie nõ ↄte.te
ſtes nõ ſt recipiẽdi ſẽ pᷣncipali.S.ut lite nõ ↄt.ꝑ
totũ:ſʒ ſi inducunt ſr̃ ꝑẽptoria.oĩa pᷣdicta ſilent
cũ dilatoria coberet negocio pᷣncipali:⁊ lis iam
E ↄte.⁊ teſtis dʒ eẽ cõis utriqʒ ꝑu:lʒ ꝑ aliũ tatũ
ꝓduacat᷑ ut in.c.nõ ſane.xiiij.q.vV.nõ.gloſ.in.c.
fr̃nitatis S. e.? ex h hẽs rões decidẽdi ad utrun
qʒ mẽbꝝ hꝰ. c. Mõ tertio teſtẽ cogẽdũ ad depo
nẽdũ ꝓ utꝛaqʒ pte. M. ires imios excluſinos
5 3

. iſ
, & teſtibus. uo: Teliſ⸗

MKum a nobis.
pꝛoductionis teſtiũ pꝛimus ſi ſufficiẽs ꝓductio
facta ẽ i cã. ſcdᷣs ſi renũciatũ fuit ꝓduciiõi reſtiũ
tertiꝰ ſi atteſtationes publicate ſũt. Et nõ. ꝙ in
his caſibꝰ ipedit᷑ nõ ſolũ directa ꝓductio ſʒ etiã
idiꝛecta:ut nõ exaiet ſuꝑ pꝛicipali et ꝓductꝰ peꝛ
adnerſarium ſ? ꝑẽptoꝛia. lenio nũc ad gio.
2 pꝰ qro ꝗre tex.iſte dicit ꝙ teſtis ꝓductꝰ ſr dila
toria ñi dʒ audiri ſr̃ principali:qꝛ deponẽt ñ iuꝛa
1:hꝰ eni uĩ falſũ cũ qᷣlibʒ teſtis inret.S.e.fr̃nita
tis z. I.eo.tuis. So. gl.ij.ꝙ Iʒ iuret ſr dilatoꝛia:
nõ th ſẽ tota cã: ⁊æ iõ ex illũ articulũ deponeret ñ
lurat ¶ ; qrit glo.i fa ꝑte:qͥd ſi ꝑs aduerſa
petat ut ĩuret: ꝛñdet ꝙ ſi pꝛoducit᷑ ieſtis ſe dilato
ria qᷓ ꝓponit añ iit.ot᷑.nõ dʒ ↄpelli iurare ſr̃ priĩ
cipali qꝛ obſtat defectꝰ ↄt᷑. ht᷑. Adnerte:ſetit eiʒ
glo. ſecꝰ eſſe ĩ dilatdꝛia q ꝓponeret᷑ poſt liiẽ ↄte.
qð tenet aꝑuꝰ Mo.lʒ ſiu declinatoꝛia:exẽplũ eſt
in. c. iſinnãte de offi. dele. Jo.an. tenet cõtrariũ
2æ adducit.c. exhibita de iudi.Et hoc neriꝰ ꝑ rõ
nẽ quã dixi.ſ.ut euitet̃ Sdictio qᷓ ita iminet ſi di
laroꝛia ꝓponit poſt litẽ ↄte.ſiẽ ſi añ/Etr ex hoc
diẽ idẽ eſſe ĩ ꝑẽptoꝛia qᷓ ꝓponit᷑ i ui dilatoꝛie ut
i exceptiõibꝰ litis finite:qnñ ꝓponũt᷑ ad ipediedũ
ꝓceſſum iur id qð habet᷑ in. c.i.de lit.ote.li.Vi.·
eadẽ eni ẽ rõ ĩ ilis ſiẽ ĩ pur̃ dilatoꝛijs.¶ Quid
ãt ĩ dilatoꝛia ſolutiõis:dnt De.⁊ Alb. ⁊ ſequũ
tur cõit᷑ doc. ꝙ idẽ qð ĩ ꝑẽptoꝛia.qꝛ illa bʒ nãm
ꝑẽproꝛij cũ ꝓbet᷑ poſt lit.ↄte.C. ð ꝓba.exceptio
nẽ.ſͦ tu dic meliꝰ ꝙ aut dilatoꝛia ſolonis oppo
nit᷑ ad effciũ d fferẽédi ꝓceſſum:⁊ tũc cũ ſit puẽ
dilatoꝛia æ opponaiĩ qte lit. ↄte. idẽ ẽ i iſta quod
i alijs ꝑ rões. S. dictas:ant opponit᷑ ad effectuʒ
differẽdi executionẽ ſnie: ⁊ ſic poſt lit.ote.⁊ tũc
cũ hẽat nãm pꝑẽptoꝛie ſaliẽ quo ad mãm idẽ di
cẽdũ ꝙ ĩ ꝑẽptoꝛia:⁊ ꝓcedit diciũ doc.pᷣ.hoc.n.
caſu ceſſat ↄrietas cũ tacite nelit ꝓcedẽ ſuꝑ pri
cipali: Iʒ uelit differre executionẽ:itẽ nõ tuꝛbatuꝛ
inris oꝛdo cũ ſit lit. cõte.ſacta.Et nõ.ex hac gl.
iũcto tex. ꝙ nõ ſolũ directa ꝓduciio teſtiũ fieri
nõ põt ſuꝑ pꝛicipali lite nõ ↄte:ſʒ t idirecra ut
ß. ¶ Bo. i. V. cogẽdi qi an ꝑs ꝓduces poſſit
illos teſtes repꝛobare qᷓtenꝰ adnerſariꝰpeiit eos
examinaꝛi ſuꝑ pꝛicipali:? diẽ ꝙ nõ ex quo ſemel
illos appꝛo bauit.iiij.q.iij.ſiquis teſtibꝰ:⁊ hꝰcla
riſſimũ puto. Sʒ dubiũ ẽ qͥd ĩ iſto qᷣ petit illos
exaiari ſuꝑ toto negocio: nũquid poterit illos
poſtmodũ repꝛobare cũ ñ fuẽit pꝛicipałꝓducẽs
Hoſt.tʒ h̊ ꝙ non cũ reprobatio ſit odioſa.hoc
limirat neꝝ niſi ſit ex ni ꝓteſtationis.j.e.pnitiũ.
¶ Mõ. boc dictũ Mo. muliũ eni extẽdit illud
c.pniiũ:ſed nõ puto hoc ueꝝ.nã hec ꝓteſtatio
eſt Sria facto cũ illos appꝛo bet petẽdo eos exa
minaꝛi ſuꝑ toto negocio:⁊ ſic tał pꝛoteſtatio nõ
adinuat poſt factũ ↄtrariũ:ut i.c.cũ.m. de ↄſti.
nec ob.c.pñtiũ qꝛ nõ loꝗᷓt in eo qͥ petit eos exa
minari:ſʒ in eo queʒ perũr exaĩari:er ſatis hꝰcol
ligit̃ ex fi. illiꝰ e. Bo niiia in pn. colligit ex
iex. exceptõeʒ ꝑẽptoriã poſſe probari pꝰpublica
ras atteſtatiões in pᷣncipali et añ: adducit multa
iura:z ſatis b ꝓbat᷑ h. nã tex. iſte diſtinguit ut:

teſtis ꝓductꝰſuꝑ pẽptoꝛia dcbeat cxaiari ſoper
pᷣncipali: an ſint atteſtatiões publicate uł non:z
utroq;cãn admittet teſtes ad ꝑẽptoriã ꝓbadã.
adducit ſile i ꝛepꝛobatiõe teſnũ q lʒ ſit ꝑetoꝛia:
põt iñ fieri pꝰ publicationẽ æ ꝛeputat illũ ſtuliuʒ
q̃ ult illã ꝑẽptoriã ꝓbare añ publicationeʒ. Ad
neꝛte ciꝛca duo.⁊ p circa pᷣmũ dictũ an ? qñ ꝑ
emptoꝛia poſſit ꝓbari pꝰatieſtationũ pubſicatio
nẽ: dic nt plene dixi de or. cogni.c.i. Circa fᷣm
in qᷓtuʒ gl. diẽ ꝙ exceptio ↄtra ꝑſonas teſiiũ eſt
ꝑẽproria dic ut latꝰdixi in. c.ex ꝑte ade.S.e.ti.
in reliqs glo.ẽ clara. ¶CEr gl. op. ? nẽ ꝙ et ꝑ
te aduerſa n petente teſtes ſũt iterro gãdi ſuꝑ to
ta cã.xiiij.q.V.nõ ſane ⁊ iurare debẽt ꝓ ntꝛaqʒ
ꝑte dicẽ vVitatẽ nt nõ.glo.i.c.fꝛnitatis.s.e.So.
dic pꝰ Moſt. aut ꝓdncit᷑ teſtis ſuꝑ toto negocio
uel ſimplꝛ in cã:et tẽ ctiã ꝑte.ñ petente cogit᷑ iu
ꝛar̃ ſupꝑ toto negocio ut ĩ Sꝛijs:et fac. .de pᷣui.
qꝛ circa cũ ſuis ↄcoꝛ.aut ꝓducit᷑ ſuꝑ ceuo arti
culo: ⁊ tũc ñ inꝛat niſi ſuꝑ illo:æ qᷓtenꝰrangit᷑ ille
articulꝰdʒ deponẽ vVitatem pꝛo utraq; ꝑte nt.d.
.c.non ſane.ſʒ ſi adueꝛſa ꝑs perit ulũ exaiaꝛi ſuꝑ
toto negocio fua qð h̊ dꝛ. ueꝛo pꝛo decla
ratiõe lſie in fi.qũ ꝛenũtiatio ĩipedit pꝛoductioeʒ
teſtiuʒ:dñt doc.qn eſt fẽa ab uiꝛaqʒ ꝑte.nã ꝑs q̃
ni renunciauit poſſet teſtes producẽ.iõ cauti ad
nocati nõ patiunĩ ꝑteʒ alteꝛã ꝛenuntia? niſi advᷣ
ſariꝰenã ꝛenũtiet qð nõ.⁊ uide qͥd oꝑaꝛet᷑ hec ꝛe
nuntiatõ qð plene dixi in. c. cuʒ ueniſſet. S. eodeʒ
Mleriꝰinducit hec lr̃a ad qõnem: nũqᷣd nale
at diciũ teſtis ſi priꝰ depeſuit ⁊? poſtea iuꝛauit.
HGof. in ſũma hꝰti. an fi.ꝙ nõ:qꝛ pri debuit iu
rare qᷓ; deponẽ.iiij.q.ij. S. itẽ ĩ criali.v.iteʒ inꝛe
iur. 2=. ð. c fznitatis in fi. Dar. brix. in qõe nene
riali. xlvj. tenuit Sriũ:qꝛ iſte nõ ẽ ordo ſubſtãti
ficꝰ. ſ. ut priꝰiuret:dicit iñ ꝙ Lan.tenuit pᷣmaʒ.
tutiꝰiñ ẽ ſʒ eũ ꝙ; pꝰiuramẽiũ ðᷣpõat.ſʒ Moſti.
ĩ ſũma hꝰti.. ſuꝑ qᷣbꝰ.v.ſʒ qͥd ſi teſtis ↄcoꝛdat
cũ HBar. Spec. tractat 2 nil approbat.e.ii.F.ſe
qt ad fi. Archi.in. d.v.itẽ iuriſ urãdi 2.xxij.q.
.ij. oẽ tꝭ pᷣmũ:⁊ allat hoc.c.ubi põdeꝛat᷑ ꝙ dẽm
iſtoꝝ nõ naleret qꝛ deponeꝛẽt nõ iurati.⁊ hoc ſe
q̃t dñs An.h:qꝛ iuꝛamẽtũ uẽ ð ſubſlãtia teſtio
nij. Gal. H põit duas opi qᷓs diẽ poſuiſſe Joã.
cal pꝛeʒ ſuũ. pᷣma ꝙ aut ꝑs petijt ꝙ priꝰiuraꝛet
2 nõ nalz teſtioniũ als ſecꝰ. fa ꝙ ſi in ↄtinẽti pꝰ
depoſitionẽ inrauit nalet:qꝛ q in ↄtinẽti fiũt ni
dent᷑ ineſſe de electio.officij et.l.lecta ſi ceꝛ.pe.
Ego puto ꝙ aut ꝛcmittit iuramẽiũ ſaltẽ ut i pᷣn
cipio n iuret᷑ ab ntraqʒ ꝑte:et ualet ut in.c.tuis
.J. e. aut nõ iteruẽit remiſſio et nõ ualet qꝛ iura
cõit᷑ exigũt ut teſtes prius iuꝛẽt ut in.c.fnitatis
in fi. et h et i. d. V. iiẽ iuſiurãdi et.iij.q.ix.horta
mur:et hic oꝛdo ur̃ ſubſtatificꝰut noꝛe iuramẽti
dicat Vitatẽ. Si at pri depoſuiſſẽt poſtea nonꝓ
deſſer tm inramẽtum qꝛ timeret ꝛeuocare ne pu
niꝛet᷑ per iudicẽ ar.l.nlłuʒ.C. ð teſt.⁊.c.ſuꝑ his
ð penis:⁊ dixit falſũ forte credẽs ñ inꝛaꝛe. ꝓ h
nide bonã glo.in ſili in.c.ut circa de elec.ii.vj.

in voo corpoꝛali:q bicit ꝙ nbi diſpoſuio exigit

ſenütichore hwn
iipranun t
icruid lAu
lk imti /
erinid uumn nn.
ſetMu

Olfinnts g

Gmſtalmmmtinte
rlole ntusmmfüim
hhirinſtftlimni d
ſiiilrtcri nni wicin der
Pinucnſtstnnens dard
dlei kitine tet
nihſnrttütttemd
VVdrwukrntkit
irkfid wrtani
eſe intmn⸗ Dirota
ufcitoſiſutrinn ne
gitui in tnurr i
Elenittwt nge,
mntiinim en
Ernitinngtiſngi⸗
e g tlrnin
fsngtin e⸗
ibtgſet i
raninli;nin de
S
intn e
mimnnlgj iren 1
ndce eng hei XN
inngſto li
no ſgede g

ueil o pelfl niniſn
wlo neoe 4 8 8; Maſ
õ
ſn oni o gia, lans nug ij
mmmmu, ulraſsgtounn,
c
nimii, i tait rux
co ronitcnenſiti ag
n nuni bhr Fa inn nid vi⸗
ſsſ pn depeſoit poltentunnit.
m bii dn i non t dedran
Pone ii gi i iin Nenenr.
ſnnnsinft Vrnriitincdedene
rnct ötügniir ide ordo ſibſiin
bmadti mini,
H Fnmneiten.daſt
Pa.N N s
ä
Brcnd Ni nd idcie i,
IR. .
lnboc cndipoceni n

tni: uln do d heren
1 nöouleren qr deponent Ho rat⸗ oeſi
4 An Feqr uuneni nid ud
Gilb pon tvool isRepoſol
bͤͦß 6 Peiſt pt unn

.
o abſüra thi
ſi pna
iclon 1 Ain hiſtei

iur amẽtũ cũ tactura non ſuſſicit ſi iurat᷑ ſiñ rac
tura: qꝛ non ita aſtringit᷑ ad Vitatẽ dicendũ ſine
tactura:ſicut cũ ractura argu.xxij.q.i.monet:et
ꝙ nõ. Jnno. in. c. et ſi x-pe de iureiurã. 20
ueꝛete tñ ꝙ iz iuꝛamentũ ſit ð ualiditate reſtionij
ex diſpõe iuris ñ in ẽ de ſubã falſi teſtionij.nñ
ſi ꝗs ex obliuione nõ iurauerit depoſuit iñ falſũ
punit᷑ de falſo ac ſi teſtionium naleꝛet ex quo de
poſuit in foꝛma teſtionij nit plene diſputat et ↄcł
dit Jo. an. in regula nõ ẽ ſine culpa de rcg. iur.
li. vi. in mercu. et Max.pꝰ Ricar.malũ.i.l.ſi qͥs
legarum. fl. de fal. ¶ Vuio hic queꝛitur qͥd ſi re
ſtis ſcripſit teſtioniũ ſuũ et tradidit ſcripiurã iu
dici an naleat: Gof. b. ꝙ nõ qꝛ iudex dʒ ↄſivᷣra
re nocẽ ↄſtantiã ⁊ tꝛepidationẽ.ff.de qoni.l.de
minore. F. ij. et. V. q.ij. relatũ et.iij.q.ix. teſteſ ⁊
hec vᷣa in illo qͥ vpa loqͥ põt:ſecꝰin muto ð quo
in Spe.e.ti. S. nũc tractandũ.uer.qͥd de muto.
Sʒ aduerte qꝛ Har. in.l.theopõpꝰ ff. de do. pᷣ
le. dicit ꝙ teſtis põt dictũ ſuum ſcribẽ æ tradere
iudici:⁊æ nalebit ꝑ illũ rex.lʒ index poſſit ↄpelleꝛe
teſtẽ ad referendũ uiua noce nt facili ↄphendat
Hicatẽ. Ego puto hoc dictũ Haꝛ. eẽ de diꝛecto
ʒ dictũ c.teſtes:ubi expᷣſſe dr̃ ꝙ teſtis nõ dʒ te
ſhoniũ ſuũ deponẽ ꝑ ſcꝛiptuꝛã qr̃ puto ꝙ alteꝛa
ꝑnũ poſſet ↄtradicẽ ⁊ pdicendo ãnulare teſtio
mũ:nec ob.d.l.theopõpꝰ:iũ qꝛ ibi nõ loqt᷑ ĩ vo
teſte ſicut hic loqmuꝛ:iũ qꝛ ꝑs ibi nõ ↄdicebat
nec ꝑtes poſſet ẽt iuꝛameniũ remittẽ ut in. c.tuiſ
.j. e.li. Mi. ab. Cati:
Z, r aſuſ: Atreſta
io non fit ad petitionẽ t᷑rij: æ ꝑs apud
quã depoſite ſt atteſtatões non põt ulieriteſtes
ꝓducẽ. uel ſũma ſic ſim aliũ intellectũ: Dicta te
ſtiũ nõ ſi ad petitionẽ teꝛtij publicãda boc pᷣmo
Is qͥ produxit t ſtes coram certis indicibꝰnon
põt ad eundẽ effeciũ coꝛã indicibꝰalijs illoſ pꝛo
ducẽ. ſʒ illoꝝ atteſtatõibꝰdʒ eẽ ↄtentuſ.h.d.pᷣma
ꝑs proceſ.narrat: fa interloqt æ interloquendo
ↄmittit: fa ibi nos ãt: ⁊ qꝛ ha eſt młiũ innoluta
pone ſic caſũ in termis: Oecano ⁊ capitlo ebo
racen. fuit ↄceſſũ pᷣuilegium nt archiepᷣs eorũ
pſonã inſtitvtã ꝑ eũ in dignitate uel pᷣbẽda nacã
te deberet pntare decano ⁊ capitulo:⁊ ꝑ decanũ
deberer inſtallari:æ ſi boc mõ non ↄferret infra
ſex mẽſes a tpᷣe nacatõis:licẽt capitulo aliũ inſti
tuere:ↄtigit ꝙ aꝛchidiaconatũ nacantẽ ↄtulit aꝛ
biepᷣs magiſtro honorio ⁊ ſcripſit duntaxat ca
pitulo elapſis ſex meſib a ipᷣe nacatõis decanus
2 capitulũ pᷣtendẽtes collationẽ eẽ denolutã ad
eos tũ auct᷑e lateranẽſis ↄcilij.ſ.c.ij.de ↄceſ.pre
ben. tũ priuilegij rõne qꝛ nulla in his fuerat fca
mentio de decano: dictũ archidiaconatnz ↄtule
rũt magiſtro rogerio: æ eum iroduxerũt in poſ
ſeſſionẽ. rõne hꝰ iſtintõis quã archiepᷣs dicebat
non canonicã orta fuit ↄtentio ⁊ lis inter archi
epiſcopũ ⁊ illũ magiſiꝝ rogeriũ ꝓuiſũ ꝑ capitu
lũ. Legatus corã quo fuit mota qo ↄmiſit cãm
epo ⁊ decano linconien.⁊ archidiacono de nor

Conſtimtus.

cano corã qvꝰ teſtes fuerũt ꝓducti ꝑ ntranqʒ ꝑ
tẽ hac lite pendẽte corã eis ille honoriꝰ ꝓuiſus
per aꝛchiepᷣm uidens cãm agita ri ſuꝑ inſtimniõe
ſui aduerſarij timens ſibi pᷣindiciũ irrogari ĩmi
ſcuit ſe liti:⁊ fʒ unũ intellectũ ꝓduxit ibi teſtes
ꝓ ſuo intereẽ ad ꝓbandã ſuã inſtitutionẽ cano
nicã ⁊ alteriꝰ minus iuſtaʒ: ꝓcedente lite iſte ma
giſter honoriꝰſpoliauit dictũ rogerium pꝰappel
lationẽ ꝑ eũ inrerpoſitã ad papã:ille ſic ſpoliatꝰ
iperranit las ad delegatos ſz ꝛeſtintiõe ſua a q̃
bus iudicibꝰ dictꝰ honoriꝰ appellauit ⁊ lras re
nocatorias ĩpetrauit:forte ex aliqᷓ cã uolebat ꝓ
baꝛe ꝛeſtitutione fieri nõ debẽ:ac ẽt exiſtẽs in eu
ria poſiłauit a papa ut faciat aꝑiri ? publicari il
las atteſtatiões receptas iter archiepᷣm ⁊ illũ ro
geriũ nt ſaltẽ licẽt ſibi illos teſtes reproducere ĩ
hac cã:pꝛocurator illiꝰ rogerij Sdicebat:qꝛ cnʒ
illi teſtesinõ fuiſſẽt ĩducti ĩ hac cã ſʒ iter alias ꝑ
ſonas nõ debebãt publicaꝛi ad petirionẽ bꝰ: nec
ẽt debebat admitti ad ꝓducẽdũ alios teſtes cnʒ
ipſe ꝓduxiſſet teſtes ſuꝑ eodẽ capło coram illis
indicibꝰ =z atteſtatões fuerat ꝑcũctatꝰ cũ fuiſſẽt
depoſue apud eũ: ⁊ hoc ſᷣm unuʒ iniellectuʒ:fin
aliũ nolebat ꝛepꝛoducẽ illos ieſtes quos ipemet
produxerat corã alijs indicibꝰ ⁊ papa fuit inteꝛ
locutꝰ ut pʒ ĩ lr̃a ĩ V.nos.⁊ rũſio ſen iterlocutio
pape hʒ duos ĩtellectus. primꝰ ꝙ ſi iſte bonoriꝰ
ꝓdaxit teſies corã illis indicibꝰ:⁊æ atteſlanones
fuerũt apud euʒ depoſite:nõ admittat̃᷑ ampliꝰ ſu
ꝑ illo articło.ſecũdus ĩtellecius ꝙ ſi ipſe pꝛodu
xit ibi teſtes ⁊ atteſtatões ſũt ſalue qꝛ fuerunt de
poſite apud eũ.ſ.legatuʒ delegãtẽ q;iũcunqʒ nõ
fuerint publicate nõ dʒ admiti ad pꝛoducendũ
eoſdẽ teſtes. ſʒ dʒ eſſe illis attreſtationibꝰ oteniuſ
cũ poſſit illas producẽ corã iſtis ultis indicibꝰ:
nõ tñ negat᷑ quin poſſit alios teſtes ꝓducẽ alio
ipedimeto nõ obſtãte: æ uterqʒ itellectꝰ ẽ nerꝰ in
ſe: ⁊ ꝑ boc hẽs clare intellectꝰ huiꝰ.c ſine quibꝰ
male uł difficulter poſſer intelligi Hõ. primo
unũ nõbile dictũ qð hic colligitur fᷣm unũ intel
leciũ ꝙ ſ ternꝰ ↄpens pro iĩtereſſe ſuo admittat
ad indiciũ ur ĩ.c.ueniẽs.j.e.⁊.c.cũ ſuꝑ de re in
di. z.l.ſi ſuſpecta. ff. ð inoffi. teſt. nõ iñ põt peiẽ
nt atteſtatões recepte inteꝛ ꝑtes pᷣncipalr ↄtẽdẽ
tes apianĩ æ publicent ni ſatis probat h. Et ꝑ
hoc ãplius dictũ coe hic ut ad petitionẽ teuij at
geſtatiocs nõ ſint publicãde:ẽt ſi ille ternꝰ nõ ſit
oĩo eĩneus ſʒ hẽat aliq; cõitatẽ ĩ illa cã et teſtes
producedo qð eſt nõndũ ¶ Nõ.fo ſᷣn nnũ in
tellectũ ꝙ ijdè teſtes nõ ſũt in eadẽ cã iteꝝ ꝓcu
cendi ſuꝑ eodẽ articulo ⁊ inter eaſdẽ ꝑſonas ſʒ
ↄnngat iudicuʒ mutatio.ex quo eni aneſtaniões
illoꝝ non ſũt deꝑdite debẽt coram iſtis ſecũdis
indicibus pꝛodnci ſecus antẽ ubi eſſẽt deꝑdite.
2æ utrunqʒ probaui nidetur iĩ.c.fi.de pꝛoba.ſatis
enim eſt ꝙ ſemel fuerint producti ar.c.ſignifica
nerunt in fi.j eodem ⁊ peꝛ hoc euitatur ſuſpitio
7 periculum falſitatis æ corrnptionis: facit qðᷣ
nõ. Marto. in.l. eos. ff. de falſis ſecundum alinz
intellectum nõ. ꝙ ex quo atteſtationes fuerint
5 ⁸

depoſite penes ptẽ ẽt non facta publicatione ſo
lẽni.nõ põt ꝑs depoſitaria ſuꝑ illis articulis uel
direcie orijs teſtes pꝛoducere:⁊ hꝰ ẽ qꝛ pᷣſumit
teſtificata didiciſſe.pꝛo h.c.ultra tertiã.j.e.qð ẽ
neꝝ ſᷣm HMo.niſi atteſtationes clauſe ⁊æ ſigillare
apud eũ depoſite fniſſet:⁊ ſic eas reſtitueret: fac̃
ec.cũ oli.de offi.dele. ¶ Nõ.ex hoc ⁊ er tex. ꝙ
atteſtatões pnt ex cã deponi apud ꝑtẽ:nã æ? qnʒ
quelʒ ꝑs ꝛemittit᷑ ad ſuꝑioꝛẽ cũ ſuis atteſiatõibꝰ
2 actis ut i.c.dudũ el.i.ð elec ¶ Hõ. ꝙ atteſta
tionũ publicatio nõ nocet.ʒꝰ qn poſſii ſuꝑ illis
articulis uel directe orijs teſtes pꝛo ſuo iure ꝓ
ducere:ẽt ſi nõ ſit oĩo certꝰ: ſj hẽat aliquã cõita
tẽ i illa cã. ltio nõ.quidã.ar.h̊ ꝙ agitata cũ
ofeꝛente uel eligẽte nõ ꝓſunt nel nõ nocẽr ei cui
facta ẽ collatio:lʒ ſit diſputatũ ſuꝑ iure eligendi
nel cõferẽdi.iu nide gl.nõbilẽ que hoc diſputat
i.c.deniqʒ.iij.q.vi.⁊ ðᷣ mã dic ut pleniſſime nõ.
in.c.pe.⁊.c.cũ ſuꝑ ð re iudi.li.vVi.⁊ ad iſiũ tex.
dic ꝙ ſolũ facit q pꝛouiſus nel electꝰnõ tacet ſʒ
inſtat pꝛo ſuo iure defendẽdo:tũc.n.nõ debẽt il
la agitata ſibi nocere:ex quo nõ patit᷑ aliquẽ ex
periri de iure ſuo:ſʒ ipſemet nult agere: ut.d.c⸗
pe. ⁊.l.ſepe.ff.de re. iudi¶ Qnid at ſi tacẽt ⁊ pa
teret᷑ ilũ agere:dic nt nõ.iĩ locis palle. Glo.per
pdicta ſunt clare pᷣier glo.i vᷣbo apnd cũ q̃ qrit
nũquid ſola ðᷣpoſuio atteſtationũ apnd ꝑtẽ ſine
alia publicatiõe excludit ꝑtẽ depoſitariã a pꝛodi
tione teſtiũ. Glo. ponit opi. ⁊ uẽ tãdẽ cõcludere
ꝙ nõ:ſʒ requirit᷑ ẽt publicatio:⁊ ſic legit lr̃aʒ cũ
ſuppletiõe. Sed tu tene qð dixi:ꝙ aut fueꝛũt de
poſite ⁊ reddite ſigillate:? ꝓcedit hec gl.aut aꝑ
te ⁊ pꝛocedit Sꝛiũ: ⁊ ꝑ hoc iſte tex.qͥ ſimpłꝛ pon
derat depoſitionẽ apnd Pre (lo mn vVbo alio
quin qᷓrit de ĩtellecin illiꝰvᷣbi alioqui.ſ.iĩ quo ad
nerſat pcedẽtibꝰ:⁊æ rudet ut pʒ ĩ ea. Zu dic cla
riꝰ ⁊ meliꝰ nt colligit᷑ ĩ poſitione caſus: põt eniʒ
duplicit᷑ aduerſari pcedẽtibꝰ ſᷣm itellect?
applicãt᷑ ad pᷣcedẽtia: ðᷣ quibꝰ. S. ltio qrii
q̃d ſi utraqʒ ꝑs ↄſẽtiret nt ille atteſtanões inteꝛ
archiepᷣʒ ⁊ illũ rogeriũ recepte faciãt fidẽ ĩ hac
cã iter eũdẽ rogeriũ ⁊ iſiũ honoriũ:diẽ Ho.q;
tũc fieret publicatio illaꝝ.ar.C. ð fideiuſ.l.i.¶
de aꝛbitꝛis.l.penultima. z. C. eo.l.fi. j.e.pnitata
Aduerte:illud clax ẽ ꝙ atteſtatones minꝰ uali
das pñt ꝑtes ratificaꝛe:nt ĩ.c.cũ cãʒ ⁊ ibi nõ j.
e. Sʒ nũqͥd ðᷣbeat fieri aꝑtura atteſtatiõnʒ aliaꝝ
ꝑſonaꝝ ad peiitionẽ texij ↄdicẽte illa ꝑſona ad
cuiꝰ petitionẽ atteſtatiões rcepte ſũt: ⁊ credo q;
nõ:aꝛ.c.i.de ꝓba.ſʒ ea ↄſentiẽte ſic. Mi. ab.
»'1sStLaſus pnublicatis
Reſentiũ * atteſtationibꝰ non
opponitur i ꝑpſonas teſtiũ. LTres caſus
excipit:⁊ ad ſʒ determinationẽ ſubdit.ſᷣus cãus
ibi niſi foꝛſan.ʒꝰibi nel oñdẽ:deteriatio ibi cete
rũ. 6. pꝛio ꝙ exceptio 5 ꝑſonas teſtiũ nõ
ẽ ꝓpꝛie dilatoꝛia nec ꝑẽptoꝛia nec meẽ ſapit na
turã alreriꝰ. nã dilaroria nõ ẽ qꝛ nõ differr ꝓceſ
ſũ ſuꝑ pꝛicipali ſic fac dilatoꝛia:ſile de iudi.exhi
bita.nec ſapit nãʒ eiꝰ qꝛ nõ ẽ neceſſe eã pꝛc pe ne

¶ We ieſtibus.

re añ lit᷑ ↄt᷑.ſiẽ dʒ proponi dilatoria.j.de re in
di.int᷑ mõaſteꝛiũ ⁊.l.fi.C. de excep.pẽptoꝛia nõ
ẽ directe qꝛ excepiio ꝑẽptoꝛia ẽ actois excluſio
ↄceꝛnit eni diꝛecie acuonẽ in iundicio deductã.l.
.i. 2. ij. ff. de excep.⁊ inſti.e.poſt pn.nõ.in.c.ex
ceptio.j.de excep.hoc ãt ñ fac̃ exceptio ꝑſõas
teſtiũ:nec ẽt ſapit ex toto nãʒ ꝑẽtoriaꝝ cũ ñ poſ
ſit oppõi publicatis atteſtatõibꝰſiẽ alia ꝑẽptoria
ur in. c. de reſcibꝰ. S. eo. Sʒ in duobꝰ accedit ad
nãm ꝑẽptoriax.prio qꝛ põt opponi pꝰlit.ot᷑.fo
qꝛ ⁊ ſi nõ directe ſaltẽ mi indirecte ꝑimit ĩtentio
nẽ actoris:qꝛ reprobatis teſtibꝰius ſuũ ꝑdit in
effeciu. S. de ꝛeſti.ſpo. ſepe:æ aꝛ.i.l.duo ſũt iitij
.ff. de teſta. tu. uide glo.nõ. in.c.ex ꝑte ade.S.e.
ꝗᷓ dixit ꝙ ẽ ꝑcẽptoria ꝑ obliquũ:⁊ uide qð ibi di
xi. 145. regulã ⁊ eiꝰꝛõnẽ Regula enizʒ eſt
ꝙ pꝰpublicationẽ atteſtationũ nõ põt obijci i ꝑ
ſonas teſtiũ.ſ.eoꝝ q depoſuerũt: Rõ hcolligi
tuꝛ tacite ex tex.qꝛ ẽ pᷣſumptio ꝙ malicioſe uelit
eos nũc repꝛobaꝛe:poſtqᷓ; uidit ꝙ depoſuerunt
eũ:qᷓ nẽiat nũc ad falſũ obijcieũ pronecatꝰ
ſiẽ dicimꝰin ſili ꝙ timet᷑ ſubornatio in produc
tiõe teſtiũ ſuꝑ eodẽe articulo ł directe Srio pub
licatis atteſtatoibꝰ:ut plene dictuʒ fuit i. c.fenita
tis. S.e.hᷣ colligi᷑ ex eo qꝛ h̊ pᷣſuptio tollit ꝑ iu
ramentũ de malicia:ut h in tex. Et nõ.ꝙ faciliꝰ
tollit iſta pſũptio ꝙᷓ illa ð ſubornatioe.ad illam
eni tollendã nõ ſufficit iuramentũ ſic ad iſtaʒ:et
forte hoc iõ qꝛ nõ ẽ tm ꝑicły h̊ cũ potueꝛunt iſii
pꝛobari boni ieſtionij ⁊ fame: iux ea q̃ dixi i.c.
qm. S de proba.æ in. c.ij.S.de oꝛ.cog n ſic poſ
ſer de facili ſuſtineri Otꝛactꝰſi probaꝛet ꝑ falſos
teſtes Oꝛiũ. 6.3 tꝛes caſus exceptos a r̃gu
la ſupᷣſcripta.pᷣmſi pꝰpublicatõeʒ iurat ꝙ; mali
cioſe ad hoc nõ procedit. fus ſi an publicatõeʒ
fuit proteſtat ꝙ uolebat teſtes pꝰ publicationeʒ

repꝛoba⁊.ʒꝰſi pꝛoteſtatõe nõ fca nult nũc pꝛobaz?

qð de nouo didicit qᷓ nüc obijcẽ uult.¶Ex pꝛi
mo caſu nõ.ꝙ in dependentibꝰa ↄſcia alicꝰſtan
dũ ẽ ſuo iuramẽto:fac̃.c.ſi vVo..ð iureiur.⁊.c.
nulli de elec.li.vj.hoc iñ nõ procedit indiſſicie:
ſz limita ut hẽs bonã glo.in cle.ſi qs ſuadete ð
penis in glo.in vbo cõmode.⁊ de ceéſi.cle.pnii
in vᷣbo nõ negociãdi:⁊ uide tex.in.c.tua.j. de
ſpo. ¶ Circa fʒ caſũ q̃rit᷑ qᷓẽ dʒ eẽ ꝓteſtatio iſta
ad hoc nt admittat᷑ p publicationeʒ:diẽ Inno.
ꝙ hec proteſtatio:ꝙ liceat dicẽ in ꝑſonas teſuũ
nõ ẽ admitiẽda niſi iudex in hoc cũ aduerſario
ꝓſentiat ꝙ fiat pꝛobatio pꝰpublicationẽ teſtiũ:
qꝛ cũ hec pꝛoteſtatio ſit õ ins cõe non nalet niſi
ex iuſta cã fiat nel iterneniat ↄſenſus iudicis nel
aduerſarij:iux nõ.in.c.cũ.¶lO. de ↄſti.=.c.cũa
na de elec. Aduerte qꝛ hoc ur̃ pᷣma fꝛõte cõtra
tex.ꝗqᷓ ꝑmittit proteſtationẽ nõ facta metione ðᷣ
ↄſenſu indicis nel aduerſarij: nec ẽ hec proteſta
tio ↄtꝛa ins imo pʒ ius cũ emittat hic. Sed dic
colligedo mentẽ Inno. ? h. c. ꝙ ant qͥs pꝛote
ſtat ut licitũ ſit dicere i ꝑſonas teſiiũ poſt publi
cationẽ ſpecificatõe aliteꝛ nõ facta:⁊ ꝓcedit dẽʒ
Inno. nõ eni per hoc dʒ admitti poſt publicati

ſcechi pnlli

hai e n l

eereE
ibine 7 bon

A, snen,
oli int⸗ 3680

—
lecl nmhnit ii
imizärtit ißnm
iſktertaidanuile
mmintunta ir
ulimnirufunl ilm⸗
lurunr pwtapnwl. inm
cantinatinmii maind,
tecilingznnn/ Lun
ichennijncin gehtin
Ainirr nni et tienie
uljrvmmmidiik i
PhuntheMdetanedd dn
MemGnrNinstMLit.
anintiunentt
—

iettun enn

6
ninnnigma n
rentthte ts
⸗ ueginu
i ltrilithni⸗ er
nſglethmge 6
lſonnhnn “äür

mtaram 8 paſneut: R U
= Wunnen Punpto nnnclen
zi in ic nſg er amtinn
damn u 4 lll doſcti huet
—
Ln he 0 loreneo
ens nſudn rainiiet,
aehclgi na ghnn lipy⸗
rhötumnirati,
Miwiftn ummmilitſz
”
bon Mnjelme: taonit.
Poba tinc MANenog n epol
adingt onagrl probenei gfales
Mi;nnscinsechdstig
n Peg rdicndemtn ai
e No Procedin ust n Dadicude
tddoledn ſes Nrdicnone,

Aprorckadendiin n
daictriccdilti an
AdG NNNöoth a dan
ddn n od menn a.
deech Rdorti 00 Moc alſce
nin u bis doli Hoin leſtesſogetd

g in go. n po cönoe tde llcehui
5 .
ſbo no golicdl⸗ lice HWZMl
afadi qnt ee gi
Craf i e ha
unmiip nblenoezdit
eporniog ſen deein gonns⸗

Aninide nii iu aindol h
iat fian obalid tien ki
1(5 ins 1
gurtale aſvsklctl

. l
õ

.

larijeio, oine cu zmtirin

X ec Menie anboc ſae iicſen

onẽ qꝛ ẽ nuda pꝛoteſtatio ⁊ ius cõe:cũ ſimpł:
uelit admiiti pꝰ publicationẽ: ꝑ hoc eni nõ ſatiſ
facit pſumptõi iuris. aut pꝛoteſtat᷑ ꝙ nult teſtes
repellẽ tanqꝙ; nõ idoneos: ⁊z pꝛocedit iſte tex.ut
hec proteſtatio ſufficiat:nec reqri ↄſenſus indi
cis uł ꝑtis. Et ẽ 20 qꝛ hoc cãu aꝑte dicit ſe uelle
reprobare teſtes:⁊ ſic tollit pſumptio malicie:et
boc caſu loqͥr proprie tex.iſte:ut colligit᷑ hic in
V. certũ:⁊ nõbis hoc bñ qꝛ ẽ õ̊ cõem praticam:
cũ ſolũ fiat proteſtatio generalis ſalua facultate
opponẽdi in ꝑſonas teſtiũ.non eim hoc ſufficit
ut pᷣdixi:qꝛ ꝑ hoc nõ dicit teſtes malos ſʒ ſolum
nult ſibi refuare facultatẽ opponendi õ ius cõe
Et aduerte qꝛ a principio n eſt neceſſe aliteꝛ ſpe
cificare delicta uel defectꝰ:ſʒ poſtmõm nõ dʒ ad
mitti ad pꝛoducẽdũ reſtes ꝛepꝛobatoꝛios niſi pᷣ
ns ſpecificet ea qᷓ probare ĩtẽdit:⁊ de hoc ẽ tex.
in.c.ij.e.ti.li.Vi.⁊ ſic ↄcoꝛda iſtũ tex.⁊ illuʒ.Et
attẽde qꝛ in hoc fo caſu tex. iſte non ꝛeqᷣrit inꝛa
mẽtũ ſicut ĩ pᷣmo:cꝰ Sriũ nur̃ inuẽ c.pñtiũ ĩ fi.e.
ti. li. Vi.ubi indiſtincte exigit᷑ iunramẽtũ malicie a
nolente ꝛepꝛobaꝛe teſtes. So. Inno ꝙ iſtud eſt
generale illud Vo pꝛocedit in eo q uult ꝛepꝛoba
re teſtes ſr alioꝝ reprobatõne inductos:q plꝰ p
ſumit᷑ ) eũ:⁊ idẽ dicit fuãdũ nbicunqʒ inox hʒ
ſuſpectũ ꝓducentem ex aliqᷓ cã:quo caſu ẽt cum
proreſtatõe exigit inramentũ fʒ cũ ⁊ nið ibi bo
nã glo.⁊ tex.in.c.ij.de iura.calũ.li.vi.ubi hr̃ q;
inramentũ malicie põt exigi ĩ q̃cunqʒ pte litis:ſi
hoc iudici expedire niſũ fueꝛit:⁊ ſic ñ ſolum a ꝛe
probare nolente reprobarorios ſed ẽt ꝓbatori
os:poteſt alibi exigi.inramẽtũ malicie pᷣmiſſa ꝓ
teſtatõe uł n ſi index H̊ appꝛobauerit: Circa teꝛ
tiũ caſũ exceptũ qro qũo probabitur ꝙ de no
no didicit ea qᷓ nunc proponit poſt publicatõnẽ
dic quod per iuramentum alias difficile poſſet
probari ⁊ hoc noluit hic glo.in nerbo didiceꝛit
nide bonum textum in ſumili in. c. nulli de electi.
li. Vi.⁊.c.ut circa eo.ti.⁊ li.facit.c.innornit ⁊ ꝙ
ibi nõ. eodem tit. o orunt duas oppo
ſitiones ⁊? duas queſtiones. primo opponit ſic
tex.iſte uidetur preſupponere quod liceat indif
ferenter parti reprobare teſtes contra quod fac
qꝛ producẽedo teſtes adeo approbat ꝑſõas eoꝝ
nt po ſtea illos ꝛepꝛobare nõ poſſit.iiij.q.iij.ſiqᷣ
teſtibns. Glo. metu ↄtrarij reſtringit tex. ad eũ
3 quem teſies producunt.producẽs ãt Iʒ poſſit

reprobare nener eed diuerſitatis
nide in gl. ¶ Aduerte qꝛ aut q̃rit᷑ de pducẽte:

aut de eo õ quẽ producit.pᷣmo caſu dic ꝙ ꝓdu
cens non põt ampliꝰꝛeprobare ꝓductos ex can
ſa nel defeciu mũc exñti:hec eiʒ eſt approbatio *
ſonalis ꝗᷓ extendit᷑ ẽt reſpeciu alioꝝ ⁊ in alia cã
nt ꝓbat᷑ in.l.ſi qs. C.e.canoniʒata nbi. S. ⁊ ẽ h̊
nõbile ut ſicut qualitas ificiens ? imitãs pſonaʒ
ſeqt ꝑſonã quocũqʒ ſe Vtat:ut in.c.teſtioniũ. .·
eo.i.q.i.cito turpẽ:⁊ nõ Inno.in.c.q̃it᷑ ⁊ qnã
do.ij. de accu. ita ⁊ hec approbatio pſonalł qnĩ
mo plꝰdiẽ Inno.in.c.uenerabił de excep.qꝙ ap
pꝛobãdo nnũ ad cenũ officiũ nõ poſſũ eũ ꝛepꝛo

¶ Wrelenum

bare ad alind officiũ: ubi ſufficit eadẽ idoneſtas
pꝑſonaꝝ:Et hoc qð.S.dixi pꝛocedit ẽt ſi ꝓducẽs
ñ ſit uſus teſtibꝰ qꝛ nõ potuit:ut nõ. Gnil.e.ti.
F. ſepe.teſtes. V. qd ſi ⁊ v.ſe.Et ið tenẽt Me.
7 Cy. in. d.l.ſi qs ſic nii nolnit:ſẽꝑ eni ſubeſt ea
dẽ rõ.ſ approbatiõis ꝑſone q̃ cãt᷑ ex ſola ꝓduc
tõe ad iudiciũ. Qimita tñ pᷣdicia duobꝰ modis.
prio niſi nelit repꝛobare ꝑſonas ex delicto tunc
ueriſilr ſibi icognito.pro hoc bonꝰ tex.i.c.nulli
de elec.li.vj.ubi elcctores opponũt cria uł vᷣfec
tus ↄ electũ ſi viſilłr illa ignorabãt ipᷣe electiõis
2 ſtat᷑ ĩ hoc iuramẽto illoꝝ.ſo limita ſi uult eos
reprobare ex cã ꝓcedẽte a ꝓducẽte illos in alia
cã: utputa iduxi pꝛem tuũ i teſtẽ ĩ cã qᷓ erat inter
me ⁊ ſẽproniũ:nũc ĩ cã q ẽ iter me ⁊ te: ſi nis ꝓ
dacere eũ pro te potero eũ tanqᷓ; ſuſpectũ repel
lere:ita nõ. Inn.i.d.c.uenerabi is:dicta tn teſti
um põt producẽs repꝛobaꝛe qꝛ reſpeciu dictoꝝ
nõ potuit diuinare:ſicut nidemꝰꝙ quis appellat
a ſñia illiꝰ quẽ ĩ iudicẽ ipetranit ĩ.c.cãm de re iu
di. ? in.l.ex ↄſenſu.ff. de ap. In eo uero contra
quẽ teſtes fuerunt producti: dic ꝙ poterit eos
2 eoꝝ dicta ꝛepꝛobaꝛe:niſi aliquo modo eos ap
probauerit:qꝛ tũc idẽ in eo qð in poducẽete it
dixi in.c.de teſtibus.S.e. Sʒ ẽ dubiũ quid ſi in
una cã illos nõ approbauit nec reprobauit: nũ
quid poterit illos in alia cã repꝛobare.dic ꝙ ſic
nõ eni ex boc illos approbauit licʒ ergo ex tunc
renũtiauerit facultati reprobandi in una cauſa:
nõ tñ ꝑ hoc vr̃ renuntiaſſe in alia: pro hoc bo
nus tex.in ſimili in.l.uoluntarie.C. de excu.iu.
2 quod nõ.doc.in.c.dilectus filius.i.ð reſcrip.
7 glo. in cle ſepe de v.ſig. ⁊ hoc tenet Jo. and.
poſt Ja. Ol. in Spe. eo. ti. F. ſepe. v. ſed quid
ſi eũ. ¶ QOo.glo.ij.oↄtra predicta de hoc tex.in
fi.⁊ in hoc glo.loquit᷑ nimis ſuccinte nec iducit
ↄõriũ nec ſoluit. Sed põt adduci finis.c.hoc mõ
ſi reprobaꝛe me nelle ꝑſonas teſtinʒ dixi nideor
repꝛobaſſe dicta:unde illis pro me teſtificantibꝰ
de facili poſtea nõ creditur: ergo eodẽ modo di
cenduʒ eſt ſi approbaui perſonas nideor appro
baſſe dicta:⁊ ſic non debeo poſſe etiam dicta re
probare:cuins contrarium innuit hic gl.⁊ tex.
in.d.l ſi quis:⁊ ꝙ ita noluerit inducere glo.col
ligitur aꝑte ex gl.fi.poſt prin. Solue duobꝰ mo
dis. primo ꝙ aliud in reprobatione q; i appro
batione.nã ſi daqno ꝑſonam nideor danare eius
dicta ⁊z facta:de heꝛe.fraternitatis: imo plus eſt
in factio noſtro quia hic damnat expreſſe perſo
nas ut inficiat dicta.ſed quando approbo pro
ducendo non approbo dicta ſed prodnco eum
ut dicat ueriiatem pro utraqʒ parte. xiiij. q. V.
non ſane.ſi reperio ꝙ ueritatẽ non dixerit: poſ
ſum illud dictum repꝛobare cum illud non ap
probauerim. plus enim tollit negatio quã põat
afſirmatio ut in ſimili nõ. in. c. cum dilectus de
conſuetudine. ¶ Secundo dic ꝙ textus non di
cit ꝙ nullo modo credatur:ſed quod de facili ᷣ
quo in glo.fi.unde non debet credi de facili:ſic
in caſu contꝛaꝛio ſi appꝛobani peꝛſonam cꝛedi

libi nec credit᷑ mibi poſtea repꝛobanti:ſed oʒ ꝙ
plene pꝛobẽ repꝛobationẽ dictoꝝ ¶ Tertio gl.
qrit nũquid idẽ ſit ĩ pꝛoducẽte inſt?a ↄria ut ſic
poſſit dicere ↄͤ illa ſicur õ dicta teſtiũ pꝛo ducto
rum:⁊ cõcludit ꝙ nõ.rõnẽ uide in glo.⁊ nide ꝑ
Inno.c.cũ oli. .de cẽſi. Nã pꝛoducẽdo inſtꝛa
vVr fateri ↄtẽta ĩ inſto:nõ mirum ergo ſi illa po
ſtea repꝛobare nõ põt: ſed pꝛoducẽédo teſtes nõ
ur̃ fateri ea qᷓ dicturi ſunt. uarto 7 ultimo
glo. querit nũquid ſi inſim pꝛoduciũ redargui
tuꝛ de falſo poſſit pꝛoducẽs dicere ſe nole nti in
ſtro: ⁊ dicit ꝙ ſic ꝑ.l. iij. C. de fide ĩſtru. In hꝰ
iñ adueꝛte ꝙ aur oppont᷑ ꝙ poducẽs fa ſicanit
iſtẽm ⁊ nõ ſufficit deſiſtere ab uſu: qꝛ ex delicto
falſ tatis puniendus ẽ ut ĩ. l.ſi fallos. C. de fal.
Aur opponii ſolũ reſpectu uſus:ut qꝛ iſttm eſt
falſũ:iõ nõ nʒ:⁊ tũc ꝓcedit glo.⁊ d.l.iij. ui ſuffi
ciat deſiſteꝛe ab nſu:nõ poterit apliꝰ illo iſiro uti
cũ ex hoc reddaĩr᷑ ſaſpectũ ẽt quo ad aliã cãʒ: ut
.d.l.iij. ſi iñ nõ deſiſtit ab uſu iſtt̃m ꝓbat falſuʒ
puniet᷑ de falſo:qꝛ cõmiſit falſum ĩ ntẽdo: nt. d.
.1. ſi falſos Ex boc tradit ibi Dar. caurela cuz
teſies depoſuerit falſũ ut ꝓducẽs dicat ſe nolle
nri illis arteſtarioibꝰ:qð ĩtelligit qũ ipſe nõ ꝓba
nit articnlũ falſum: qꝛ tũc ur̃ induxiſſe teſtes ad
pꝛobãdũ falſum:⁊ ſic nõ ẽ locus penitẽtie cuʒ ſe
mel cũ teſtibꝰ cõmiſeꝛit falſum: ar.l.qui ea mẽte
ff. de furtis. z.l.nõ ꝓdeſt. ff. ni bo. rap. Si ãt in

pꝛio caſu atit᷑ arteſtatiõibꝰ põt accuſari de fallo

cũ teſtibꝰ: ar. in.l.d.l.ſi falſos qð nõ. ¶ Op. 7
nidet᷑ ꝙ iſtud iuramẽtũ de quo ĩ tex. dẽ nõ ſit pᷣ
ſtãdũ cũ ſemel fuerit iuratũ de calũnia: ? h iuꝛa
mẽerũ nõ ẽ ĩ cã iterãdũ in ant᷑.in hoc ſacramẽto
C. de inꝛa. calũ. Glo.iij.muliũ inſtat:ſed dic bo
die nõ inſtãdũ cũ iuramẽtũ malicie de quo lo qͥr
iſte tex totiens põt exigi quotiẽs iudici fueꝛit ni
ſum expedire: nt in. c.ij. e. ti. li. vj. Cõtrariũ eni
loqnitur ĩ iuꝛamto calũnie: quod plura capitula
ſub ſe ↄtinet: inxta nõ.in.c.i.de inꝛa.calũ.ſʒ hoc
iuramẽtũ malicie ſolũ continet id quod nerbuʒ
ſonat. S querit de rõne decidendi
fi. capituli:rñdʒ ꝙ pꝛoteſtãdo ur̃ noluiſſe adhi
bere fidẽ dictis illoꝝ.ð ſe:ergo nec dʒ recipere
ꝓ ſe. ¶ Scdo opp. glo. hoc ⁊ 3 tex. ꝙ tz re
pꝛobẽ ꝑſonã nõ per hoc uideoꝛ reprobar̃ diciũ
ſicut eõ:ſi appꝛobo ꝑſonã nõ nideo: appꝛobare
dicta:ur.ẽ dictũ fnit. Itẽ licitũ ẽ deſiſtere a pꝛo
poſiro qnʒ ante ſñiam.l.papᷣ.O.meminiſſe.ff.de
inoffi. teſta. 2 ſic ſola pꝛoteſtatio non dʒ obeſſe.
So. glo. ponit ĩ effeciu duos ĩtellectus.pꝛimus
nt itelligaĩ rex qñ pꝛoteſtãs pſcueranerit in ſua
pꝛoteſtatione qᷓtũ in eo fuit: ſed repꝛobatio nõ
habnir effectũ: æ tũc dʒ exponi tex. de facili non
credi. i.nullo mõ credit᷑: æ ꝓ hoc facit regła ex
eo.de re. iur.li.vi. ⁊.c.cũ oli.de cenſi. Secũdus
intellectꝰ ut ĩtelligat qn ſolũ fuit pꝛoteſtatus:ſed
in pꝛoteſtatõe ꝑſeneꝛaueꝛit donec teſtes depoſue
rũt: ⁊æ hoc caſu de facili nõ cꝛedit ſi aliqd dixerit
ꝓ ꝓteſtãte:qꝛ ẽ pᷣſumptio ꝙ timoꝛe ꝓteſtatiõis
depoſuerũt pꝛo eo.expoſuit hoc caſu illud vbũ

Ee teſtibus.

de facili dupłꝛ ut nõ credat᷑ ð facili.i.indiſtincte
ſz dʒ hri ꝛeſpectꝰ ad qlitatẽ teſtiũ ſo ut ñ cꝛedat᷑
de fatili.ſ.ſine alijs admiculis:qͥdã mn ut ꝛeferũt
doc.tẽuerũt primã opi.gl.ut pꝛocedar tex.qñn
pꝛoteſtãs ꝑliſtit in ↄdictõe:ſecꝰſi vᷣſiſtit et nũtia
nit. nã ſic appellãs põt ſue appellationi renũtiaꝛe
.ij. q. Vj.ſi qͥs libellos: ita et iſte proteſtãs dʒ ſue
ꝓteſtatõi poſſe renũtia?. qdã alij ut h̊ refert In
no.limitauerũr hãc opi. ut liceat renũtiare dum
mõ non interſit aduerſarij ꝑꝑ expenſas ? labo
res.ff. de re.inr.l.nemo niſi illud intereſſe uellet
remoneꝛe ſatiſfaciendo de expenſis ⁊ alijs ut de
ber:⁊ ſic uult hec opi.nt licitũ ſit renũtiaꝛe hnic
pꝛoteſtarõi ? rediẽ ad ius pſtinũ Inno. dixit h
fixũ tenendũ eſſe ꝙ poſtquã induxerit teſtes ad
reprobationẽ teſtiũ ulteriꝰnõ poterit peniter.nã
cũ teſtes pꝛo ntraqʒ pie iurẽt.xiiij.q.vV. nõ ſane
põt eẽ ꝙ ea diceꝛẽt qᷓ votiꝰfaceꝛẽt ad ↄfiꝛmatõeʒ
ſuoꝝ teſtiũ q; ad ꝛepꝛobanonẽ ¶ Si ãt p inſtꝛa
neller reprobare ẽr pꝰpꝛoducrionẽ põt ðᷣſiſtẽ fᷣm
enʒ: qdð intelligit / Jo. an. mſi forſan ſcriptura fa
ceret õ p̃ʒʒ.j. de cenſi.cũ oli:qð dʒ ꝓducẽs ſibi
iputaꝛe: ar. . de fi. iſtru ipntari refeꝛt iñ Inno.
quoſdã dicẽ ꝙ ex quo coꝛã indice obiulit ſe ꝓ
batuꝝ exceptionẽ ↄ teſtes ulteriꝰreuocaꝛe ñ põt
qᷓn ſupeꝛ hac exceptõe indicet᷑ cũ de ꝗᷓ ꝛe cogno
nit iudex ⁊c. ff. de iudi.de ꝗᷓ ꝛe.⁊ qꝛ iaʒ ex ma ex
ceprõe ꝗqſiiũ ẽ ius ꝑti ut teſtibꝰ ꝓ te ñ credatur:
diẽ mi Inno. ꝙ tacite huic ꝓteſtatõi ꝛenũtiat ſi
ꝓteſtãs mãdar illos teſtes iterꝛogaꝛi ſuꝑ capitu
lis ſuis:ar iiij.q.iij.ſi qs teſtibꝰ Quidã tñ diit
ut ipſe refert ꝙ inuito eo q ꝓducit capimula ꝓte
ſtãdo andiẽdi ſen irerrogandi ni ſũt cũ ⁊ ſiꝓ eo
deponerẽt eis nõ crederet᷑.ſed plus plʒ Inno.
nt interrogent᷑ qꝛ ⁊ ſi nõ ſaciũt ad plenã proba
tõeʒ faciũt tñ ad pᷣſũptiõeʒ¶ HMẽs ex pᷣdictis pri
mã opi multipłꝛ limitatã æ naꝛiatã: ſʒ.j.ſubijciã
d tenendũ. aliã opi. ad ad intellectum tex. ꝛefeꝛt
Inno. H nt nõ cꝛedat᷑ his teſtibꝰin fauoꝛc pꝛote
ſtãtis ſi aduneꝛſaꝛiꝰuult hẽe ꝛatã ipſiꝰ ꝓteſtationẽ:
alioqn ſi nult uti teſtionio eiꝰ ꝓ ſe tenet᷑ adminẽ
7 3 ſe.iij.q.viij. cniꝰin agẽdo:nec dʒ eadeʒ ꝛes
duplici iuẽ cẽſeꝛi.xij.q.ij cognonim Hoſt. põit
h aliã opi.que ur̃ h̊ placẽ Jo. an.ut ſit a:bitꝛaꝛi
num an ⁊ in q;mũ his reſtibꝰ ↄ quos proceſſit ꝓte
ſtatio ſit credendũ iu fanorẽ ꝓteſtãtis:⁊ de mate
ria uide in Soe.eo.ti.F.itẽ ꝙ is ꝓ quo ⁊ ſeqn
tibꝰtꝛibus v. Abbas tñ dabat hic ↄſiliũ nt hec
ꝓreſtatio fiat poſt depoſitionẽ teſnũ ⁊ añ publi
cationẽ:qꝛ rũc ceſſabit ſuſpicio ꝙ timoꝛe obiec
tionis dixerint pꝛo S fcneſie ahin ſibi
nõ placẽ ſʒ expᷣmit cẽm. ¶ Aduerte diſtinguo
ſic: aut qͥs fuit pꝛoteſtatus pꝰdepoſitionẽ ⁊ ante
publicarionẽ: ant añ depoſuionẽ. p caſu Ab. di
xit ꝙ proteſtatio nõ ipedit ex qno non pꝛoceſſit
ad ulteriora: ? nẽ hãc opi.ſeqͥ h do. An. ꝛ dicit
ſe nõ nidẽ cãʒ quaẽ boc n placuii Jo. an. Ego

credo ꝙ Jo. an. nõ intendit ꝙ hoc cãu minnek

fides iſtoꝛum teſtium:ſed quod talis proteſtatio
poſt depoſuionem facta non relenat: quia ſemtit

üü

uahrſmi in huinti .
etnitiinmn 11 A.
icrkaüni nni tete⸗
Coiniicmeln
Cice)nstei en de
ſüilenter dnim
Rlana
ertin knitnnenen

ntmni ilti
ul ſſſißn we N
Riffinz dit

an ſrenit g ginii
. ncbirin Hodnetone iriſiif
8 unſigt Jo n ni ſorſenrpmmg
eg 5.ſdecanſich Nigd d cheeſ

pwurmn deſ iſnn pum ier i ,

4 ⸗ oce er gon nut ohnlitß
ann mnon Ms tmmei,
anm uin r ragv
nrak. ia eé, .
mi sirmis pErimm,,
Im tir al nluj muͤn /
nitr lonſas irrvgni hin
1r ii g i1saſb, Ouſcinn den
ten oinmio o paven apinn pee
tich ſo ienogendin ſcnd
tas öcleti ſel os d nnd.
gei atſioſrin d genn mn
ai ſihtie Diset algisnii
mdemhinimnit Gnmidihi ſidſci
nd da NaAindtcunmkafen
odurd tüsdn nn e
8 Ahvelal onntiena i e nori

Rni Pſeen anini
eſono eg
daR dormetzel

. m
ſei nagi
ing dij n gdee n go
iai ws ceſe Ni nofn Hdnd
aru 0en rfuabi
lic en fbh nsoeſi⸗
mri hii iprefüige dene

c;. depoſoſt⸗ 0
enaniene pelna igen
eſn ibde
ſora

bic pꝰ Gof. eã fiendã tipᷣe ꝓductõis teſtiũ.? hoc
mibi plʒ. nã ex quo ꝑs citat᷑ ad uidẽdum iuꝛare
teſtes æ pns n excipit ↄtra ꝑſonas eoꝝ u illos
approbare ar.c.ex ꝑte ade.S.e.aut fuit ꝓteſtatꝰ

tpᷣe ꝓductõis: æ tũc aut ꝓceſſit ad aciũ rproba

tõis ⁊? obtinuit ⁊ nõ credit in fauorẽ alic ut ĩ. d
.c. ex ꝑte ade:aut deficit in ꝓpando: æ tũc dns
A i.renet indiſticte nt cꝛedat᷑ in fanorẽ ꝓducen
tis:ſʒ nõ i fauorẽ ꝓteſtãtiſ:Ego dicerem ꝙ aur
dicta teſtiũ ↄtinẽt unum fẽm iſeꝑabile:⁊ tũc ſi ꝓ
dacẽs ułi ꝓ ſe oʒ ꝙ recipiat ↄtꝛa ſe ut ᷣ ſili nõ.
Inno. in. c.cũ oli de cẽſi. facit ꝙ nõ.in.l.aureli
us. F. idẽ qſijt. ff. de libe.le. ⁊ i. c.i. de cõfeſſ.ſib.
.vi. neqʒ ob. ꝙ iſte q;tũ ĩ ſe fuerit illos ꝛepꝛoba
nit qꝛ reprobatio ñ habnit effectum aꝛ. c. mulie
ri:j. de iureiuran Item h̊ ↄtingit rõne idiuidui
tatis ar.in.l.ſi cõeʒ. ff.ſi f. uen. aut fẽm ꝓteſtãus
eſt ſeꝑabile a fẽo ꝓducẽtis ⁊ põt ꝓcedẽ alia opi
nio ut i nibilũ credat᷑ ꝓ ꝓteſtãte ar.i. d. l.papia.
nus. F. mnemiſſe: aut ꝓteſtãs nõ ꝓceſſit ad acrũ
reprobatõis:uel ſaltẽ anqꝙᷓ teſtes deponeꝛent re
nũriat buic exceptõi: ? iũc ſẽtio cũ Meſt.? Jo.
an. ut ſit arbitrariũ: an ⁊ ĩ qiũ cẽdat᷑ ꝓ ꝓteſtãte
hẽbit eĩ ↄſiderare qᷓ itatẽ teſtium itẽ morã in qꝗᷓ
ſtetit preſtãdo ⁊ ſilia:fateoꝛ tñ nt enã hic uoluit
do. An ꝙ ſꝑ poterit buic ꝓteſtatõi renuntiare
anteqᷓ; teſtes deponant: qꝛ ſemꝑ agit᷑ de fauo e
ſuo:ſz per hoc nõ tollit iudicio meo quin relinqᷓ
tuꝛ iudicis aꝛbitꝛio q;tum ſit cꝛedẽdũ pro eo cũ
a pᷣncipio illos qtum in ſe fuit repꝛobanit: ſic ĩ
ſili dicimus in approbatõe dicta. l. ſi qs teſtibuſ

2 maxie qꝛ h̊ mã teſtiũ ẽ arbitraria .l. iij.ff. e. 7.

c. ꝓrxi. uñ iſte tex. nõ dicit ꝙ nõ credat᷑ ſʒ ꝙ nõ
de facili eſt credendũ: unñ oↄmittit hoc indicis ar
bitrio. ¶ EÆ glo.qro qͥd ſi qs iurauit ſe malici
oſe nõ opponẽ ꝑſonas teſtiũ:tñ poſtea ðᷣfecit
in ꝓpbãdo: nũqͥd excuſet᷑ a ↄdẽnatõe expẽſarnum
Jo. an. dicit ꝙ ſic ꝓpter onus iurandi ꝙ ſubi
it: 2 Fmittit ad Spe.e. ti. F. i. V. ſʒ qd ſi admiſſuſ
do. AM. putat eũ ↄdẽnãdum qꝛ talia inramenta
nõ excuſant a ↄdenatiõe expenſaꝝ ego dico hic
poſſe diſceptari: an ſit fiẽda iſta ↄdẽna io ſtan:
cũ deficit in ꝓbãdo an ĩ fi. li᷑.? an habnerit ꝓ
babilẽ cãm opponẽdi nel nõ qᷓ oia declara fʒ ea
qᷓ plene dixi in.c.finem de do.æ ↄtu. Mi. ab.

n oſtr a. Caſus: Si teſtes 4

onentes Zꝛia ſint eq; is honeſtans ſta
tur maiori ꝑti nũero: alias pualẽ poterit pauco
rũ anct᷑as uel ſũma ſic: Si actoris ⁊ rei reſtes õ
ria deponũt fidẽ ſibi ũ derogãt ſʒ pualẽt digni
ores ⁊ vViſiliora ðponentes ⁊ ſi in ceteris eſt dii
ꝑitas pfert nũerꝰ.h.d.pᷣmittit factũ ⁊ diffinitio
nis cãm fa Ween, dat mãdatũ bimembre.
fſʒ ibi ſi vo. ¶ Nõ.pᷣmo ꝙ data orietate ĩteꝛ ac
toris ⁊ rei teſtes nõ indicat᷑ indiſtincte ꝓ ꝛeo:lʒ

ſit fanorabilior actore ſ recurrit prio ad ꝗlita
tes teſtiũ et dictoꝝ:et ad maiorẽ nũeꝝ.ſʒ nbi ce

ka ſi paꝛia tũc fert ſſia ꝓ reo ni in.c.ex lĩis ð ꝓ
ba. et bic in glo. 6. ex boc et ex tex. tꝛia

n noſtra.

ex quibꝰ reſtes teſlibꝰ pferunt᷑. p ex eoꝝ ancte:
qꝛ.ſ.ſũt hõeſtiores ditiores ⁊ melioris fame:fo
ex depoſitoꝝ ꝗᷓ itate ut qꝛ ſũt inꝛi cõi ↄſona ł ap
tioꝛa negocio ð quo agit᷑iiij.q.iij.ſi teſtes ⁊ in
.c. ʒ ð̊ ꝓba. ꝑ Inn. i. c. auditis de pᷣſcrip. tertio
ex eoꝝ miliundie nt qꝛ ſũt płres nũero. ⁊ dic pꝰ
recurrẽdũ ad ancteʒ.nã nt dicit h̊ͥ Moſti.poſſẽt
eſſe cẽtũ ꝛibaldi ex una ꝑie ⁊ niles.⁊ ex alia ꝑte
duo tales ? tate honeſtatis ꝙ eis poriꝰ ſtaꝛeiur
qᷓ;ᷓ młutudini:qð ẽ nõnduʒ:fo ad viſiłiora arg.

cc.qꝛ Viſle ð pſũp.⁊ ð renũ.c.ſuꝑ hoc de reſii.

ſpolia.ſollicite:tertio ad młiitudiẽ nt hic adde
qᷓ tã ↄſideratõeʒ ut iſpiciat ꝑſona ꝓducens ſᷣm
Hoſti.nã ex qitate ꝓducẽtis pᷣſumet᷑ teſtiũ coꝛ
ruptela. In bis in nõ puto poſſe daꝝ cenã doc
trinã: ſʒ ex narietate ⁊? qᷓlitate fẽoꝝ ifoꝛmabu in
dex motũ anim ſui. d. c. teſtes ⁊.l.iij.ff. eo.n.
Mõ ꝙ ꝓbatõcs ðᷣbẽt eé tales nt moneãt iudiciſ
aiuʒ ad credulitatẽ ¶ Glo. i. E nõdil 2 bes fere
oliłeʒ i. d. c.teſtes.iiij.q iij. Et diuidi hec glo.
pncipałr iĩ tres ꝑtes:nã ĩ pncipio ⁊ i fine ꝓſeq̃t
Srietatẽ teſtiuʒ directe ſeu idirecte ꝓducioꝝ. fo
ꝓſequit᷑ Srietatem teſtiũ ad inſim. tertio po nit
qoneʒ dubitabile ? ſol pria ꝑs ſubdinidit. prio
dicit qͥd iuris qn unꝰ teſtis eſt ſibi Sõrius uł pro
ꝑte dicu falſũ.ſo qͥd qn nnus ↄdicit plunbꝰ. teꝛ
tio qñ pluꝛes ↄdicũt dlorb⸗. G lemiom nune
ad ſingła mẽbꝛa clarãdo ? ſapplendo ꝓut fue
rit oppo rtunuʒ. Et pro igreſſu glo.op.⁊ vr̃ ꝙ
ex grietate dictoꝝ teſtiuʒ dicia corrvãt ex toio
nt in. c. pura.iij. q.ix.æ c.lʒ ð ꝓba. So.fʒ glo.
qnqʒ; nnus teſtis ↄdicit ſibiipſi:⁊ tunc ꝓcedit ⸗
riuʒ Et eſt huiꝰ dicti rõ:qꝛ ex Srietate ꝛedditur
teſtis ſuſpectꝰ æ ꝑiurus cũ iurauerit dicẽ vnateʒ
2 oria nõ pñi ſił eſſe va.xxxij.q.i.cũ renũtiatur
xxxij. di. hoſpitiolũ: æ eadẽ rõne vᷣiſficatur dẽm
ſequẽs ĩ glo. qn teſtis pro ꝑte dicit falſũ. nã an
nuſlat᷑ dictũ in tomũ: æ de hoc nltimo nide Inn.
i. c. fraternitatis ð here. ubi ẽt ꝓſequit᷑ qͥd ĩ iſtio
ĩ quo aliqͥd reꝑui falſo ſcripiũ. æ pro prio dictio
nide Inn. i. c. pierea ð teſti. cogẽ. ubi ꝓſequuur
qn ieſtis dẽ ſibi Srius:⁊ qn uariꝰ ul uacillãs: et
ꝑ iullũ tex. limira hoc diciũ gl.niſi teſtis corrigat
i ↄrinẽri ſuã Sꝛietatẽ:na tũc excuſat᷑:facit qð nõ
gl i c cũ ipoſitiõibꝰ ð iureiurã.iĩ nerbo iuſta cã.
Irẽ dic diciũ glo. ꝓcedere miſi poſſir reduci ad
ↄcordiã ar.c.inter dilecros..ccteꝝ de fi. iſtꝛu.
dixi in c.cũ mn S.e.ubi nide:⁊ habes primã pꝑtẽ
glo. Sed omittit glo. aliud mẽbꝝ qñ unꝰ teſtis
Sdicit uni:ĩ quo caſu dicit h Minc. ꝙ utrinſqʒ
diciũ ãnulatur niſi alter im eſſer melior ⁊ digni
or ꝙ ꝓnocet indicẽ ad inſiuranduʒ deferenduʒ
.C. de cre.in bonefidei:⁊ hoc diciũ ſingłare no
tabis pro intelleciu. c.fi.de inreinran.⁊ defendo
dictum hac ratione:ſicut plena probattio nõ cõ

fundit pleniorem contrariaʒ ut hic: iia nec ſemi

plenam firmiorem: quidam tamen tenuerunt cõ
trarium exemplo duaꝛum pꝛeſumptionum oppo
ſitaꝝ:ſed nõ ꝓcedit quia una elidit aliã cum eſt
foxtior: ut nõ. probatur in.c.litteras de pᷣſump.

Oñq; ⁊ fo unꝰ teſtis ↄdicit plibꝰ ? tal trari
etas nõ obſtat Fy glo. ⁊ adduci põt rõ ad hoc pᷣ
cedẽs: ſʒ intellige hoc qñ unꝰ tieſtis ex toto ↄtra
riat᷑ płibꝰ.ſi ãt utrũqʒ dictũ eẽt poſſibile nt quia
duo teſtes ex ꝑte actoris deponunt ſuꝑ mutuo
unꝰ teſtis ex ꝑte rei deponit ſẽ reſtiiube murui:
tũc poſſet deferri iuramẽtũ ad diciũ nniꝰ inxta
nõ. in. c fi. de iureint᷑.⸗ Har. in. I. admonedi
.ff. e. ⁊ dic ut pleniꝰ ibi nõ. ¶ Qñ; 2 7 tertio pleſ
oↄtradicũt płibꝰ:glo.reiecta opi.quorundã tenʒ
ꝙ oꝰ ſi fiea põt index ꝛeducet ad ↄcoꝛdiã:ſi aũt
nõ ẽ poſſibile dicit prio reurrendũ ad anctori
ratẽ: fo ad viſiliora dictoꝝ:tertio ad multitudi
nẽ.et nõ. bñ i hoc glo.et idẽ ꝑ oĩa tʒ glo.in.d.
c.ſi teſtes:nã pꝰ hẽs ex glo.ꝙ lʒ teſtes ꝑ oia nõ
ſint pes: inj prius ſi reducẽdi ad ↄcordiã ſi fiẽi
põt:nã ↄtrariũ ſentit glo.in.c.cũ ↄtigat ð offi.
oᷣlzga. æ ibi idẽ Inno. 7. Dar. in. l. ij. F. cꝛeditũ
.ff. ſi cer. pe. dñt enĩ ꝙ tũc fiẽda ſit reductio ad
ↄcordiã qũn teſtes ſt oĩo eq̃ es:ſʒ tn tene primuʒ
P rõonẽ c.cũ tn S e.ubi nið.et fac̃.c nihil obſtat
ð.v. ſig ⁊ de pe di.i.ꝑiculoſe:nbi bonꝰtex. cum
glo. ¶ Scdo nõ prius recurrẽdũ ad viſ hioꝛa
qᷓᷓ ad multitudint. ⁊ ſatis hoc inuit in tex.i pꝛi.
2 ultra ea que dixi ĩ tex pone exẽplũ:teſtes uniꝰ
ꝑtis deponũt ilũ poſſediſſe.xl.annis: ⁊ ẽt depo
nũt de n. teſtes ples numero alterius ꝑtis depo
nũt ſolũ de poſſeſſione.nã illi pferũtur.ar.c.lʒ ð
ꝓba.⁊ noluit gl.in.d.c.ſi teſtes.limita hoc dẽm
glo.qñ teſtes cõtrarij deponũt in eadẽ inſtãtia:
ſen cã. ſecus in diuerſa ſen ad aliũ cffectũ: ut eſt
bonuſ tex.in.c.cũ in tna.j.e.⁊ per hoc ẽt dic ꝙ
duo teſtes pnt repꝛobare cẽtũ qꝛ ñ ↄcurrũt ſuꝑ
eodẽ:ſed iſti duo ſoli deponũt ſuꝑ indignitate il
loꝝ cẽiũ:ad hoc.c.lʒ.⁊ qð ibi nõ. de pba. (Si
vo teſles ꝑ oĩa ſũt eq̃les uel ſimpłꝛ uł facta ↄpẽ
ſatiõe excedẽtiũ ⁊ exceſſoꝝ:dicit gl.tũc ferẽdã ſẽ
rẽtiã ꝓ reo:niſi ĩ caſibꝰexceptiſ ⁊ ſi nenteꝛ eẽt re
us diuideda eſt res nel grauficet iudex cui uult
ſi res eſt indiuiſibił uel forte diuidat̃ ¶Lu dic ut
dixi in. c. ʒ de ꝓba.pꝰglo.ubi nide. Mec proce
dũt qñ teſtes ↄtrarij diꝛecti ſuꝑ eodẽ aꝛticulo iĩ
ducti fner̃t. Sʒ ẽ dubiũ qͥd ſi fo inducant᷑ teſtes
ad ꝓbanduʒ indirecte ↄtrariũ ut in caſu.c.ex te
nore j. eo glo.in fi.qᷓ hic cõgruennꝰ extedi cõ
cludit idẽ dicendũ qðᷣ.S nt hẽat᷑ reſpecrus ad di
gnitatẽ ⁊ multitudinẽ: ⁊ ubi oĩa ſũt ꝑia ſtat᷑ poti
ns pᷣmis:qꝛ pſumi᷑ potiꝰſubornatio in ſecũdis
qð ẽ nalde notandũ. Sʒ glo.multnʒ nõbil in.c.
cleꝛici.lxxxi.di.ur̃ ſenti? oppoſuũ:dicit ꝙ ſi duo
clerici deponũt me cõmiſiſſe fornicationeʒ certa
die:⁊ tot laici dũt me ſuiſſe cũ eis tota illa die pᷣ
ponẽdi ſũt laici qꝛ ſtãt ꝓ eo.⁊ ſic ult ꝙ ꝓbãtes ĩ
direcie pᷣfeꝛant᷑ ſi ſtãt ꝓ eo:lʒ alij ſint idoneioꝛes
ut ſint cleꝛici ꝛeſpectu laicoꝝ.ſʒ cꝛedo illã glo.ꝓ
cedẽ cũ duplici limitatõe.pꝰqñ modicꝰẽ exceſſus
in teſtibꝰacioꝛis.fo qn fuer̃t ꝓducti an publica
tionẽ alioꝝ teſtiũ:iũc eni ceſſat pᷣſumptio ſuboꝛ
nationis ſaꝑ qᷓ ſe füdat hex glo ntile ẽ ergo pro
Qncere plimos teſtes. ¶Menio nuc ad faʒ pté

Kum a nobis.

principalẽ glo.qͥd ſi reſtes ↄtꝛadicũt inſto:glo.

diſtinguit: iu in ucroqʒ mẽbro gl. uide e 9a-

ꝑ Inno. i. c. cñ YJo. de fi. inſtꝛu. ? ibi dicã
E 2 ultia ꝑre gl.qᷓrit.qͥd ſi duo eandẽ peiũt
i uxoꝛẽ ⁊ quałꝛ ꝓbãt.⁊ rũde ut ĩ ea hẽs.hec que
ſtio ꝛariſſime ↄtingit qꝛ fere ſẽꝑ dãda ẽ dra int᷑
ꝓbatoes:nec plʒ deciſio glo.qꝛ poſſent ↄtinge?
ci qͥ nõ ẽ maritꝰ:ut qꝛ poſtea ↄtraxit Iʒ ꝓbari ñ
poſſit aꝛ.l.duo ſũt.ff.de teſta.tu.⁊ nide ð hac ꝗᷓ
ſtiõe ꝑ Inno. ſuꝑ Nica ðᷣ ſpõ.duo ubi int᷑ ccta
dicit ſniaʒ differendaʒ donec de anriori tpᷣe pro
bet.⁊ hec opi.ſecurioꝛ ẽ:⁊ fac̃.c.gꝛaue.xi.q.iij.
2 ↄpellet᷑ hoc cãu mulier ↄtinere nõ ſine cã:nec
caret culpa i hẽdo cũ duobꝰ.ar.i.c.qm ut lite
ñ ↄte.F ſi aũt. Glo.ultia qᷓrit an auctoriias te
ſtiũ indifferent pᷣfeꝛenda ſit nũero:⁊ dicit ꝙ nõ
ſz tũc im qn in modico excedit. Hoſi.dicit gl.
in boc eẽ ↄtꝛa tex.qͥ diẽ ad młiundinẽ nõ ꝛeſpi
ciẽdũ:ſʒ auct᷑eʒ multitudini pᷣfeꝛẽdaʒ nã põt eſſe
fſm eũ ꝙ centũ uiles et ribaldi eẽnt ꝓ una ꝑte =
duo hoeſti uiri ꝓ alia qbꝰſtaret᷑:et boc plus plʒ.
iudex ergo totũ aꝛbitrabi. Mec ob iura a lata
in glo. dico eni ꝙ loquunt᷑ i habẽtbꝰius eligen
di q non pᷣſumunt᷑ niles:lʒ a ij poſſent eẽ dignio
res etate dignitate ſcia ułordibꝰ. Adde ad pre
dicta qð nõ. Inn.i. c. ſupeꝛ eo de ꝛenũ.nbi dĩ
plus cꝛedit᷑ duobꝰ teſtib affirmãtibꝰq; centuʒ ne
gãnbꝰ. ſʒ intellige q negatiua non ẽ ꝛcſtricia et
coartata ꝓnt nõ.in.c.bone de ee. vbi de hoc.
Wω Laſus: Ad ꝓp
Am litteris.da vedime
ta electi laici ẽt feie adminunt᷑.adde et
teſtes de auditu z fama ſufficicẽter nõ ꝓbãt.pri
mo põit ꝙ ꝓbaneit teſtes õ clectũ.fſo ꝓſequit᷑
aꝛticulũ bigãie ibi qꝛ vo.t᷑tio põit penã aꝛchipᷣſ
biteꝛi ⁊ ſacriſte ibi aꝛchipᷣſbiteroꝝ. ¶ Mõ. peq;
eleciꝰ? ↄfirmatꝰ appellat ſimpłꝛ electus.ꝙ. n. iſte
fuiſſʒ ↄfirmatꝰcolligit᷑ ex eo ꝙ. j. ſtatuit reꝛminꝰ

ad ↄſecrationẽ ꝛecipiẽdã:⁊ ſi ſuccũbit ammonet
C .

a pᷣlatõe:ad idẽ.c.tuã de his qᷓ fi. a plla.
fo ꝙ mulieres admittunr̃ ad teſtioniũ cuz agit
ð̊ irregularitate clerici. Idẽ ſi agit ð crie ciuilꝛ
ut in c. quoniẽs. 5. e. ſecꝰſi ageꝛet᷑ crialꝛ ut in. c.
foꝛꝰ.j.ð.vV. ſig et dic ut ibi. 6. ftio indicẽ
eccłaſticũ poſſe excõicaꝛe oẽs cuiuſcũqʒ ↄditio
nis ipediẽtes teſtes ꝓduci coraʒ ſe.põt ẽt cõpel
ler̃ ipſos laicos ſubtrabentes ſe a teſtionio.j. ti.
ꝓx.ꝑ totũ.et ſic ẽ caſus in quo iudex eccliaſticꝰ
exercet inriſditioneʒ in laicos:ſʒ laicꝰ iudex non
exercet iuriſditionem in clericos caſu pᷣmiſſo:
in. c. qqᷓ;.xiiij.q.ij.et.xi. q. i. teſtioniuʒ. 15.
purgationẽ poſſe iudici nõ ſolũ in cã delicii ſed
ẽt ſuꝑ irreglłaritate ꝓuẽiẽte ex ðᷣfecin ſine aliq*
delicto. fac̃.c.accedens de pur.cano. Möõ. ꝙ;
electꝰ ĩ epʒ et ↄfirmatꝰneceſſaꝛio nõ ſe purgat ꝑ
epos 'oſiles electos. faẽ̃ c.cũ i innẽrute ð puꝛ.
ca. ¶ Mõ. ibi a platõe zc. ꝙ electꝰ pfumei non
dũ pſecꝛat⸗ põt dici platꝰlicʒ aabel ñ nocet᷑ epᷣs
de ancfe et uſu pal.niſi. Mõ. ꝙ ẽt pᷣncipaliores
8 eccła ñ pnt ipũe ſcribẽ lr̃aſ ſub.noie.c.iſcio.c.

–
higrti iwk
Nein nlins les
39 ſirtot bbiniung 9
zu ſbrſ leb /, i⸗
memnvalaniain wu
mtigiuuut
Med H tidrnd
ſe ihatlitn hiit nani
trßͤtitfp in niuid anm
minulſi ſilo Arz avwe
ite ertiibeti tſen

Penocqftan Aiidten
3 wetjn Fegn

Wpikhlntinitünnnted i

Nucitl ati ſrln⸗
dfriren iltniss
irkrnsetſlie
itanfidrithin minzee⸗
1 taſtänmmini
fhwrgimig,
tiſat nintin in
ſe an e t⸗
ni n.
hurth gin adi eau
wane
ltuen Nchns Leeltt
1ozcimin aute
benmnſin guntna
luci oen wer
— i K

i Mian ol *R
rbufri a e
ginite⸗
1.
ſgiin e ſel l n⸗
1 ütn .
aain
9
I

n ga do n g bam ibhitipe
rwn ſammialußt ipſir ri en
ſes en onimn ly inbi Iitmn
oà Sie Imwemitſ9
õä
b/Fim g, ginnnir tre
,emrni 7ret otfoene.
Im ſiytopjia Qilo:d,
Anlitens ue
1n Cci lici a fce dntinvni adde
Landin 1 fumnn ſofticeter dd 5d
Pdmnin 1ies) (rri o nit
ngir hicn iid ngnu unßt
ride dinehihſneror. .N
Nrmmd Mei incheens gniſt
uwae licrt Aumi Wn
nnia hiinnänen
deadi mdebe in 4 1
mietts Aninoni md ieſfonin en

Aera Teſgl aiee
golanitane ic Niſi
e zelel er giͤunt

4 3 1
ncronis er gc
f 5 5 g d Nen b nn
litei wſe rolcar ois oſcuc ⸗
g cora de dr d

ſediates leſtes e
os lich i bennsſea iſiſſt 1

ad idẽ. c. quanto de bis qᷓ fi. a pla.? nõ. tales ſu

ſpendeẽdos. ¶Mõ. uluio ibi donec ꝙ ſuſpẽſus

aucte pape nõ reſtituit᷑ ꝑ inferiorẽ:⁊ ſic vr̃ alið
in excoicarõe:ut in. c. nuper de ſen.ex.ſʒ in in ſu
ſpeſiõe nide glo.ſingularẽ in cle.i.de bere.in vᷣ
bo excõicatis:ꝗᷓ nult ꝙ aut ſuſpẽſio lata aucte in
ris bʒ tminũ ãnexũ:æ nõ relaxat ꝑ inferiorẽ ne
fruſtꝛet᷑ ipſiꝰ effectꝰ:æ in hoc cãu itelligo glo.nõ
bilẽ in. c. cupiẽtes. S. cetreꝝ in.V. ſuſpẽſos ð ele.
li. Vi. Aut nõ hʒ tpᷣs ðterminatũ ⁊ ſi ſuꝑioꝛ ſibi
refuanit abſolutionẽ idẽ dicenduʒ: ut h ⁊ in. d.
.c.nuꝑ:ant ñ repuauit ⁊ põt ar.illiꝰ.c.nnꝑ:ſic di
ſtinguitꝛglo. illa:q̃ q cõit᷑ approbet᷑ mihi ñ plʒ:
ſz diſtiguo ſic:ꝙ aut ſuſpẽſio fit in penã:aut ꝓp
ter ↄtũaciã.pꝰcaſu inferior nõ põt ſuſpẽſionẽ re
laxaꝛe:qꝛ nõ dʒ remitteꝛe penã iflictã anct᷑e iuꝛ.
ar. ij. q. ij. F. nõndũ:niſi forte nellʒ diſpẽſare ĩ ca
ſibꝰſibi ↄcefſis iux mãʒ.c.at ſi clerici..de adul
terijs ðᷣ indi. Mec ob.c.nuꝑ qꝛ loqᷣt᷑ in excõica
tõe qꝗᷓ nõ ẽ pena ſʒ medicia nec ẽ ꝑpetua:ſʒ fert
quẽadmõʒ ſub ↄditõe tacita dõec ſatiſfeceꝛit.vñ
eps relaxãdo cũ ſatiſfactõe nil noni fac ſʒ potiꝰ
ius cõe exeqᷣt:ſʒ in caſu nr̃o remitteret penam:et
ꝑia ſt quẽ ſuſpendẽ ꝓpt᷑ delictũ ꝑpetuo nel ſim
plicit᷑:ut.l.f̃uus.C. de pẽis nõ. Inno.i.c.ex lſꝛiſ
ð ↄſti.⁊ hoc caſu bñ militat rõ glo.in.d.c.cupi
tes.ſi vo fnit fẽa ſuſpẽſio ꝓpt᷑ ↄtũaciã:tẽ ꝓce
deret eqpatio ad excõicationeʒ: ut in.d.c.ex lꝛis
facit ꝓ hac dꝛia qdᷣ nõ. Inno.in.c.i.ð exceſ.pla
ꝑ boc dico Iuno.nõ bñ dicẽ in. c.ij.ð ſoluti.q
ſimplꝛ ſentit idẽ eẽ in ſuſpẽſiõe qð in excõicatõe
2z hoc nõ.⁊ itelligo inferiorẽ ĩ caſibꝰ pᷣdictis poſ
ſe qñ excõicatio nel ſuſpẽſio eſt lara a canone:ſe
cꝰ ſi ab hoie ar.c.cũ ab ecclłiaꝝ de offi.or.nõ.
Jo. an. in c.ex frequẽtibꝰ de inſti.⁊ archi.xvij.
di. in ſũma ¶¶ Oo. ð hoc ⁊ Z tex.vr eiʒ ; alr ⁊
acriꝰdebuiſſẽt iſti falſarij pũiri:ut in.c.ad falſaꝛi
oꝝ de cri. fal. ? i. c.ad audtẽtiã. ¶ So. doct.aꝑ
te nõ tãgũt ſʒ dñt iſtos nõ fuiſſe ſuſpenſos ipſo
fẽo rõe hꝰfalſitatis ſʒ ſuſpẽdẽdos pᷣus æ poſtea
ðnũtiãdos:et fit hec ſuſpẽſio aucte pape alꝛ fiẽi
nõ debniſſet cũ ad hoc non fuit actũ de hoc de
or.cognit.c.ij.ſjʒ papa punit cria uncũq; clarue
rint.xiiij.q.iij.ecce.uel dicendũ nt nõ.in.c.ij.de
ꝓfeſ.⁊.c.ꝑ inqſitionẽ ð ele.ita dñt Hoſ.æ Jo.
an. Sʒ tu dic latiꝰ? foꝛmaliꝰ:ant eim falſanit qͥs
las pape ⁊ bʒ locũ pena.c.ad falſarioꝝ:aut litte
2as alterius principis inferioris et ꝓcedit.c. ad
audiẽtiã:aut capituli aut alteꝛi plati:et ſic pꝛoce

dit ꝙ b̊ dr:pnto tñ ꝙ hoc caſu pena ſit arbitta

ria cũ hec pena ſuſpẽſiõis nõ fuerit oꝛdinarie in
poſua cũ nõ agẽt᷑ ad hoc:uñ puto ꝙ ſʒ q̃litatẽ
plati aut capituli cſigillũ nel lie falſant ⁊ Fʒ q̃li
tatẽ negocij in quo falſitas cõmitti index aꝛbi
trabit᷑ penã: ar.c.oli de Eep.⁊ de offi. deleg. cum
oli tertio nbi ipõit᷑ alia pena ꝙᷓ; ↄtineat᷑ h.⁊ niðᷣ
bonũ tex.in.c.ſi eps.l.qi.nbi falſanti cartã ipo
nit᷑ depoſitõis pena. ¶ Menio ad gloſ.æ pꝰ col
ligit teſtioniũ de auditn cũ fama plene nõ ꝓba
re allt in Oꝛiũ.c. pterea. S. e. z. c. dixit. xxxij. q. i.

Lam litteris.

2 ſoli rnidet ad.c.dixit.dic clariꝰ colligẽdo dẽa
doc. ꝙ qnʒ actꝰ ſubijcit ſeſui auditꝰ: ⁊ tẽ̃ ualʒ ie
ſtioninʒ ð audiin ꝓpo in.c.ij.de ↄſue.ſʒ ð andi
tu alieno ſecꝰ:ita loqt᷑ H. nã talis nõ eẽt ꝓprie te
ſtis: ut nõ glo.in.l.in ſũma. ff. de aqua plu. aꝛ.
ẽ rõ qꝛ teſtis dʒ deponẽ ðᷣ eo qð geſtũ ẽ ł dicinʒ
in pntia ſua:nt in.c.teſtes.iij.q.ix.ad. c. pteꝛea
dic ꝙ ibi loqr᷑ nõ de auditu alieno ſʒ ꝓprio : ut
qꝛ audierũt illos ↄmiſcẽtes ten ui ꝑiere diſtãtes
de intellectu illiꝰ. c. dic ur ibi plene nõ. An ãt
fama cũ teſte idoneo faciat plenã ꝓbationẽ: pu
tat h Go. quod ſic alla. iiij.q.iij. c.ſepe tu dic ut
larꝰ dixi i.c ueniẽs S. e.æ geneꝛalr ꝑ quẽ ſenſum
dʒ teſtis deponẽ:dic ut nõ.in.d.c.ij.de conſue.⁊
in. c. cũ cãʒ.j.e.(¶ Op. uẽ ꝙ cũ ꝓ actor̃ fuiſet
H teſtes ſingulares. debuit ſibi deferri iuꝛamen
tũ in ſupplemẽtũ ꝓbatõnis:cũ ad bhoc unꝰteſtis
nel alia pᷣſũptio ſufficiat.j.de iureiuꝛã.c.ſi.So.
glo.ij.ꝙ Sriũ ꝓcedit in cã cimili nõ ãt ĩ criali ẽt
ciuili᷑ mota ut ſ̊ ꝙ bn nõbis. HMoſt.dic glo.ne
rã ſi ageret᷑ cim łꝛ ad pecunie ↄdenatione:⁊ rẽit
tit ad dẽj.c.fi. Jo. an.pꝰ Abbatẽ diẽ idẽ indici
um eẽ in utroqʒ caſu.ſ.ſine cã ſit mere ciuił ſine
crial:nã in ciuili defert iuramẽtũ ei qͥ meliꝰcꝛdt
Vitatẽ ſcire:ita hic cũ nẽo aliꝰpſũat᷑ meliꝰ ſciꝛ ꝙᷓ;
iſte electꝰ an Sxit cũ uidna io ſibi fuit delatũ: iu
ramẽtũ vo purgatiõis adiũgũt ꝑꝑ infamiã. ZLu
uide de.hac.q.lanꝰ Har.in.l.maritꝰ.ff. de q̃o
ni. ⁊ in.l.iij.ff.de iureiur.⁊ in.l.eũ.qͥ. S.i popłaʒ
ribꝰ.e.ti.dicã plene in.d.c.fi.an ⁊ qñ in cã cria
li cꝛiałꝛ uel ciuilꝛ mota ſit deferẽdũ iuramẽtũ in
ſupplemẽtũ ꝓbationis.¶ Blo. in vYbo ſoli qᷓꝛit
qr iſti teſtes dnir ſoli cũ nõ ſu de ſubã ꝙ ſint ſo
ciati.⁊ ſatiſ ẽ ꝙ ſint plłes nũeꝛo.iiij.q.iij.ubi nu
merꝰz. c.uẽrabił.j. e. Gl. meru Srij ur arbitroꝛ
expõit ſoli.i.ſingulares ⁊ dic ſingulares quia ñ
erat cõteſtes:ut in.c.cũ dilecti de elec.depõebãt
eni ſimpł: ſẽ diueꝛſis factis. Alij intelligũt ꝙ di
cunt᷑ ſoli qñ ſine adiectõe cãe teſtioniũ fert:et ꝓ
hoc nið tex.bõuʒ cũ glo.iiij.q.iij.ſola.⁊ ntraqʒ
expolitio ẽ bõa.¶ Muero text. diẽ ꝙ iſti teſtes
erãt ſoli uel tales ꝙ n debur̃t admitti:q;do dniꝛ
tales gloſ.in vᷣbo tales expõit tales.i.crio ſi uel
male fame. ꝓ boc ᷣm Inno.ꝙ lʒ tales ñ replłã
tur ab excipiẽdo.repellunt᷑ tñ a teſtionio ẽt ſuꝑ
exceptiõe:qꝙ nõ.Alij m odicẽtes ꝙ ſiẽ admiuũ
tur ad excipiẽdũ ita ad exceptionẽ ꝓbãdãa crioſi
admitti debent.ᷣ ãt dñt iſtos fuiſſe repulſos:qꝛ
ↄſpiratores uel inimici nel aduerſarij in hac cã
fuert.pᷣmũ diciũ tñ plʒ Inno.⁊ ẽ viꝰ Dic ergo
ꝙ aut qrit᷑ nũq̃d crioſus adminat ad ꝓbãdum
excepiionẽ cris ⁊ dicẽdũ ẽ ꝙ ſic:qꝛ nõ ꝓdeſſet
exciꝑe niſi admiueret᷑ ad ꝓbãdũ exceptionẽ: ut
in.c.cũ int᷑ de excep.ſed dʒ ꝓbare ꝑ teſtes idone
os nõ niles:qꝛ regnlarit᷑ teſtes dñit eẽ idonei.S.
.c.i.¶ Rarõ diuerſitatis ẽ qꝛ crioſus admittit
ad excipiẽdũ ⁊ ñ ad deponẽdũ ſuꝑ exceproe:qꝛ
pꝛio caſu ſe defendit:ſed teſtificando ſecus:non
enim debet credi uilibus. ij. q. vij non potelt.
¶ Moia gloſam in nerbo ſiue laicos. et dit

de m. ut dixi in. c. g cetero ⁊ in. c.qm.S. e. ?.ꝗ.
de accn.c cũ.p. M pꝛacticã gl ultie 2 eã te
ne ſʒ aliter ſenſerit hic hoſti. Jo. an.ſeqt glo.ut
nõ credat᷑ teſtioꝰ ſingularibꝰ:ſʒ oʒ deponãt ðᷣ
oↄſcia capituli ꝑ mõʒ h traditũ.⁊ nide nõ.i.c.ver
tio loco de ꝓba. Et nõ. finẽ glo. ĩ q;tũ dicit q;
iſti pnniũt̃᷑ taq;ᷓ falſarij: ergo ſola pena ſuſpẽſio
nis ñ ur̃ pena oꝛdiaria ⁊ ↄdigna: ar.l.i.i fi.ff. ð
fal. ? facit ad ea qͥ dixi ĩ tex. ¶ Ex glo op. z
nẽ ꝙ ex quo teſtionia h̊ fuerũt publicata: ut colli
git᷑ ex pꝛicipio:nõ debnerũt teſtes iteꝝ recipi ut
i. c. frnitatiſ.S.eo. So. ᷣm Inn. b fueẽt teſtes re
cepti ſuꝑ alijs articuł.nã ſr̃ irreglłaꝛitate ñ fueꝛt
teſtes recepti. ad h. c. cãʒ. S. e. ?⁊ ð mã dic ut dixi
gñalit ĩ.d. c. frnitatis:dic ut ibi. Mic
Caſus: In cauſa
Bm olim. liberali ↄtuma
cẽ ẽt lite nõ ↄte.teſtes recipi pnñt.h.d.
Em cõeʒ ⁊ nõbilẽ lee¶ Dꝛia ps ðᷣciſe narrat fẽʒ
fa ibi mãdamꝰ:dat indices qbꝰ cõmittit recepti
onẽ teſtiũ ⁊ ꝓnidet qͥd ꝑ eoſ agẽdũ reo ↄtũace.
Nõ pꝰ ꝙ ĩ cã liberali.ſ.cum agit᷑ de ſtain eccłe
põt iternenire ꝓcurator ex ꝑte actoꝛis ⁊ rei.
Mõ fo ꝙ lis ẽ ↄteſtanda cũ agit᷑ de ſiatu eccłe
data phtia utriuſqʒ ꝑtis. ¶ Mõ. tertio ꝙ teſies
de necitate ii ſũt deducẽdi de lõgiquo ad pntiã
indicis ſʒ pñt recipi ĩ eoꝝ loco. ðᷣ quo nið qð di
cã i.c.cũ cãʒ.j.e¶¶ Mõ.archiepʒ poſſe litigar
ꝑſonalit᷑:⁊ ſic ñ aꝛtat cõſtituẽ ꝓcuratoꝛc.ad idẽ
.C.· fi⸗de iura cal.nide qð le.⁊ nõ. ĩ.c.fi.vV.q.iij.
5. ꝙ ad ſñiã. ſ. audiẽdã citant᷑ ꝑres pẽpio
rie:nõ ergo ſufficit una citatio. ſecꝰ i cãis ſũma
rijs. uide tex. cũ glo.in cle.ſepe de ner.ſig.iĩ ner
bo pemptoꝛie:⁊ qð nõ. ĩ c.ↄſuluit de offi. dele.
Mõ. ꝙ delegarꝰ datꝰ ad cãʒ iſtruẽdã põr cita
re ad ſniã audiẽdã ĩ remiſſiõe cãe: ſʒ hᷣ fuit expſ
ſe dem. quid ãt ſi papa nil dixiſſʒ: uide Inn. ĩ. c.
fi. de accu. ubi uẽ ↄcindere ꝙ idẽ Glo.i. ponit
caſum ſialẽ ut ĩ ea pʒ. Hoſt. ponit alio mõ ⁊ ſic.
Macãte ecchia nionẽſi archiepᷣs cartuariẽſis no
lebat cõcedere bnficia nacãtia ſpectãtia ad colla
tionẽ epi nionẽf: ⁊æ pntatoſ iſtitnẽ ⁊ cuſtodiã na
cãtiũ eccłaꝝ bẽe ſiẽ i illis ꝑtibꝰmoꝛis c.ſone ulłt
dicẽ ꝙ archiepᷣs bʒ oĩa. S. dẽa iura i dioceſibus
ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ ſede nacãte. archidiaconus
nioneñ:ſe oppoſuit dicens q; nec illa ecclia ſibi
ſubeẽ debebat. ĩmo erat ſcdᷣs archiepal ⁊ perat
oĩbꝰecchijs uallie iu? merropolitico. Itẽ ꝙ pᷣdic
ta ecckia ſẽꝑ fuit libera a pdicta fuitute:? ꝙ ipe
archidiaconꝰ hoc iure fuerat nſus ab antiquo
ipſa uacãte ſede: q̃ᷓre nõ ad archiepʒʒ ſʒ ad ipſum
ſpectabãt pᷣdicta.⁊ ꝑ hũc mõʒ legẽdi dic iſtã de
cꝛe. planã. Itẽ ſʒ eũ põt eẽ ꝙ archidiaconꝰaſſeẽ
bat ꝙ nacãte eccła nionẽf. ſpectabat ad ipſũ cu
ſtodia epᷣatꝰ æ eccłaꝝ ſuaꝝ:⁊ ꝙ hẽbat iuriſditio
nẽ epᷣalẽ in oĩbꝰexercẽ ĩ quoꝝ poſſeſſione ſe foꝛ
te dicebat.ſʒ archiepᷣs aſſerebat ↄriũ dicẽs hec
oĩa ad ſe nõ ad archidiaconux ꝑrinẽ ⁊ poſſeſſio
nẽ illoꝝ hꝛe:⁊ ſic erãt uteꝛqʒ qᷓſi reꝰ? actor ⁊ q̃ſi

¶ De teſtibus.

—

pa in foꝛma ĩqſitõis ꝓcedi. æ diẽ ſʒ hoc planaʒ
ocretalẽ ⁊c᷑.qua⁊ ſic diẽ Moſti.uidebii ſian ĩ pꝰ
Srio ¶ p.⁊ nẽ ꝙ iſte aꝛchidiaeonꝰ ñ debue
rit admitti ad agẽdũ ꝓ iuribeccłie ſine manda
to epi ⁊ capituli: ut in.c.i.de ꝓcu. Hl. ij. ſoluit
fatẽdo ↄriũ:qꝙ foꝛte hãc excepnionẽ ꝛe fuat h pa
pa õ archidiaconuʒ.ſjy hoc nõ pʒ glo. dicens ꝙ
iſtud ẽ ſpãle cũ ꝑticulaꝛis ð eccła ꝓſequit᷑ ininiã
eccłe ne trahat᷑ ad peiorẽ ſtatũ ⁊c.ut in glo.allł.
in Zriñ.l. ſi s hac lege.O. quotiens.ff.qͥ.⁊ a qᷣ
ma. libe.n fi.ubi vVvo agit unꝰex patꝛis ut libei
tus ĩgꝛat reuocet᷑ in fuitntẽ ſine mãdato alioꝝ:
glo. nõ ſoluit: ſʒ ſolo ẽ qꝛ h agit de libeꝛtaie ibi
de puitute. Itẽ cã ibi ẽ cõis ui ſingulł hic nt col
legio:⁊ iõ includit h̊ glo ꝙ defect mandati non
poterit ̊ oppõi ↄ archidiaconũ:iʒ ð alia excep
tõne dʒ tex intelligi. Aduerte lanꝰet clari colli
gẽdo dẽa Inno. et alioꝝ: dico ꝙ iſte tex. põt in
telligi dupłꝛ. ſ ꝙ iſta eccła nioneſis. nacabat fᷣo
ꝙ iſte eps ninebat. fʒ pmũ intelleciũ oʒ itelligeꝛ
ſʒ lec.Ho.ð qᷓ gᷓ ꝙ aꝛchidiaconꝰagebat h̊ pᷣnci
pał: ꝓ ſuo intereſſe ꝓpᷣo:q; dicebat bec inꝛa ꝑ
tinẽ ad eũ ſede nacãte:et ius eccłe deducebat in
quãdã ↄſeqᷓntiã. et ſic nõ obſtat ðfectꝰ mãdati ec
cleſie cũ nõ agẽt pncipalit᷑ pꝛo ei inribꝰ:nec ob
ſtabat nacatio eccłie rõe pᷣdẽa:qꝛ nõ deducebat
inra eccłe in iudiciũ ſjy ꝓpa ipᷣi archidiaconatꝰ.
Si ãt noluiſſet aꝛchidiaconꝰ agẽ pꝛo eccłia:non
fuiſſʒ admiſſus ſz oẽs ſaltẽ illa rõe qᷓre nacabat

eccła ut ĩ.c i.ne ſe.ua. Item qꝛ illo rᷣe non põ

dici platꝰnegligẽs ar.c.qꝛ diuerſitatẽ de ↄceſſi.
pᷣben. neqʒ ex dilatiõe ĩmineꝛet ecclie ꝑiculuʒ cũ
ſede uacãte nõ currat pᷣſcriptio ut in.c.i.⁊ in.c.
ð quaꝛta ð pᷣſcrip.niſi forte uelles dicer̃ ꝙ papa
ex officio nolẽs occurꝛẽ pᷣiudicio ſaltẽ fẽo ipſi
ecclie uionen. ne inteꝛi ſede nacante archieps ex
erceret illa iura noluit ↄmintẽ negociũ ꝑ niã iqᷓ
ſitõis ↄfidens de ſolertia archidiaconi ꝗᷓ fuerat
actoꝛ ĩ ðferẽdo negociũ ad papã: ſicẽ eiʒ pᷣlato ñ
naléte ex aliq̃ cã agẽ papa pronidet ecclie ex of
ficio:ut in.c cuʒ neniſſẽt in fi.de inſti.ira potuit
eccłia nacãte:cũ ꝑia ſint inutilẽ pᷣlatũ ⁊ nullũ ha
bere:ut ĩ.c.ij. ð̊ tranſſa.pla.⁊ ſic limita dca doc.
H. faẽ ad hũc itellecinʒ qð.j.dicam. Si qt nis in
telligẽ ꝙ hic epᷣs niuebat ſʒ aliũ intellecrũ:⁊ tũc
põt tex hr̃e triplicẽ intelleciũ.pᷣmꝰẽ ille Hoſtiẽ.
ꝙ archidiaconus agebat hᷣ pro iurib pꝛoprijs
iʒ ĩ ↄnñnã alłaret iura eccleſie:dicebat eã ee libe
2 ? ſilet Zriũ põt.n.agẽ ꝓ iuribꝰinꝛ dignitatis
ſine mandato epi ⁊ capituli ar.i.d.c.cũ uẽiſſent
⁊ in.c.ſe de dila.cũ ſi.iſte intellectꝰ lIʒ planus ſit
nõ tñ multũ ↄgꝛnit he:q diẽ ꝙ eꝛat ↄtẽtõ ſupeꝛ
ſtatu eccłe vionenf.et ſic ſtat eccłe pᷣncpalꝛ duce
bat᷑ in iudiciũ ſo põt itelligi ꝙ pᷣncipał qõ erat
de ſtain eccłe ut lr̃a ſonat ⁊ intelligit glo.pꝛia ꝗᷓ
põit ſatis aꝑiũ caſũ ad tex.⁊ tũc dic ꝙ papa ex
officio ↄmiſit ĩqſitionẽ. vñ archidiaconꝰ ni age
bat hic tanqᷓ; actoꝛ:ſj ꝓſeqbat᷑ iqſitionẽ ↄmiſſã
ꝑ papã.et hãc lec.ſentit Inno.erꝓ hoc facit ſʒ
eũ ꝙ fert h ſnia liie nõ ↄi.ut colligit h ex iex.

brttei enis

wnrin n A huinl

ſaun iͦngliu 4
ſiuulli ſn w /
ſun mluli il ,
“D . nullt ,
Nucinina pN
pnici r grind han
nztiunuin wtnk⸗
Pii iunin liu
etn ſustt u iigitnen
iefllcl luratiniahe
Pwobinnntridmnürtirs
idteſeg , wnd ur
Umnausegedisatidun
Tdddäiwdantnitiamn
WenGhatl hi
NAthsir rtidnia
eliguiguntmneniglie
utouprninici rtsſben
ugtfiiiir in
ftüittittinnt 4

Anctſiinit e
4 1bintndbo
neno eociz

Wimg

Ie

4
la
te

en ſege acileg ing nte deſnin
S Nie ſencplu in hii⸗
egir Miit owa nb irn
bar oudadlr i-, ii tunn
ak nutai Spi,unm,
ibcn, Gwan
Fanmiſiu /ts ſili niſtnuthir
riciurſeu Nnibe npor
hr eglgisan 0eniineoe eeſt.
gandlunde ininen eallepioltoz i
cir nö ra pfcnpto in dain.
ni baid Niſont velesdict Gn
ovolesoceurd Pocieid eſid NN
õ
Aa urn votOine Ngodd
ens N Gctn nidiiuan iüftenn
dicilo etden d Aiſtihſn
N endatde

Mã5 ob. ſi dicat᷑ hoc nõ ↄuẽire le q̃ diẽ aꝛchidi
aconũ poſſe ex cã ltima repelli abiagendo et ſic
pſuppoit ꝙ erat actor cẽ hic reqꝛit li. ote.
ſaltẽ data ꝑtiũ pntia: ergo nõ ꝓcedebat᷑ ꝑ uiã ĩ
q̃ſuiõis cuʒ tẽ nõ ſit cũ quo lis ↄteſtet᷑ ut li.non
ↄte.qm. S. ſt ⁊? alij: Nr archidiaconꝰ ↄſtituit ꝓ
cuꝛatorẽ ꝙ nõ eẽt ſi ꝓcederet᷑ ex iudicis officio
nã ut elegant᷑ dicit Inn. nõ repugnat᷑ iuri ut ꝓ
motor iquiſitõis poſſit ꝛepelli ab inqſitõe ĩ.c.cũ
dil crꝰde accu.nʒ ꝙ ↄſtituit ꝓcuꝛatorẽ et ꝙ cuʒ
eo li.ↄteſ. fiat maxie ſi agit de iure alicui dando
nel creſcẽdo ſecꝰubi ageret᷑ de crie. Iè ſecꝰ nbi
papa ex offo ſuo ꝓcedit.intellige ſꝑ ſine ꝓmotoꝛ
iquiſuõis:qꝙ bñ nõbis:iſte in itellectꝰlʒ ſit neruſ
in ſe non in iudicio meo ↄgruit huic he q dicit
archidiacõuʒ ꝓpoſuiſſe qõeʒ ſe ſtatu illiꝰ eccleſie
Irẽ bᷣ ꝛepelli᷑ ab agedo no tiñ ab iqſuone ꝓmo
nẽda er nulluʒ Vbuʒ ẽ ĩ ex. ſapiẽs inqſitione æc.
Jõ daĩ tui intellectꝰ? nõbilior ꝙꝙ archidiaconꝰ
directa uia agebat.h̊ S aꝛchiepʒ ſr̃ ſtatu eccle:et
admucti dʒ et ſine mãdato ſm Inn. qꝛ eps erat
negliges ⁊ hac piatẽ agẽdi hʒ qiber ꝑticularis
de eccła et õdiceẽtibꝰepo ⁊ alijs.xii.q.ij.non lice
at de re.eccle.n alie.ſi qͥs pſoitoꝝ nec eꝛit iſte ꝓ
cuꝛator ſm Inn. ſed ꝓcurãs:ſic ſi pꝛ ageret ꝓ
filio. ↄuicii ãc negligẽtia epᷣi hoc ipſo ꝙ nõ pro
ſeqt ius eccłe ſue ſm Inno. nel pmittet de hoc
ſũmaria ↄgnitio ym eũ ł fᷣm hoſt. qꝛ teꝛ moitus
ab archidiacono ipm ius eccle ꝓſequi no cuꝛat
cdicit tñ in alia gl.ꝙ qᷣcqd dicat᷑ in hoc caſu et ſi
milibꝰ euntũ eẽ ut hoc ſignificet. capło anqꝙ; archi
diacõus uel aliꝰ admittat᷑ ne poſtea nẽies et alle
gãs ignorãtiã ul puaricatione luè ſuſcitare poſ
ſu: ⁊æ qꝛ magis idone i talibꝰeligẽdus e.et quia
nec eps ir̃ tlibꝰſine cã liuigat:qͥda inñ ur bic itert
Inno.hũc intelleciũ nõ admiitut negãtes ꝑiicu
larẽ de eccła poſſe agere ꝓ ipſiꝰiuribꝰ ſine man
dato ẽt alijs negligernibus. et dnit ꝙ iu:ia ſuꝑins
alłata loquũt i ꝛeuocauoe male alienatoꝝ tatum
nbi ẽ ſpale:et ex ſpali cã illud ↄceſſũ ẽ ſinguł cle
riciſ õ ius cõe. Capła vo qᷓ habẽt.ij.q.vij.qr ꝓ
pt ⁊ ſeqntia:lʒ nõ reſtringant᷑ ad reuocationem
male alienatoꝝ no iñ dãt clericis ſinglaribꝰ facł
tatẽ agedi ſʒ rnũciãdi exceſſus pᷣlatoꝝ.⁊ ad iſtðᷣ
.c.dnt intelligendnm ꝙ papa ↄmiſit inqſiuoem
ad inſtãcia archidiacõi cum mnlia audiuiſſet de
ſtatu eccłe. ⁊ ſic nõ firmado pedeſ traſu h̊ Inn.
Sed allo ipᷣin in alio loco ubi aꝑte fiꝛmat peðs
tenendo hanc lecta et uꝛ qſi tex.ſ.in.c. dilecii de
ma. ⁊ obe.loqt᷑ iñ ibi de capto ⁊ diẽ nõndum ex
illo tex. capł, proſeq iura epatus qn eps in pre
iu diciũ aliqͥd fac:ct ide intelligedũ tʒ eũ ſi ſit ne
gligẽs:ar.xij.q.ij.no liceat.et dic ibi nõ.dignũ
ꝙ caplin nõ ſolum appellat pro inribus epaius
ſʒ ẽt ſuꝑ eis cãm pꝛoſeqt: et hoc eað rõe qꝛ ſpũa
lia et dignitates eccłie ſt cõia et cõit᷑ tenẽtur ab
epo er cp tulo:lʒ eps ſit caput.j.ð.v.ſig.cũ cle
rici:et q;ꝙ loquat in capiiulo eadẽ roe puto ið
in ꝑticularibus: negligẽte ẽt capitulo ſicut enim
gapuulũ agit negligeie ét epo ut ibi: ita z? caplło

Cam olim.

negligente agir ꝑticularis cũ iura capituli öuol
nantur ad unũ alijs negligetibꝰ:ar.nõ.in.c. cuʒ
nobis. ⁊.c.qꝛ ꝓpter ð elec.⁊ ð his qᷓ fi.a ma.ꝑ.
ca c.i. Itẽ ius publicũ ↄſiſtit in ſacris.i.di.ins
publicũ:tene eꝛgo hãc ultimã lec.q ẽ ualde nõ.2=
eaʒ ſequit᷑ do. an. ̊ zæ do. Card. ⁊ uide Lap.allł.
.lij. ubi firmat ꝙ qn ab eccla fuit res ablaia põt
ð ea agi ſiẽ ðᷣ re male alieata:qꝛ ſanſ pot dici ma
le alienata:ad hoc qð nõ. Inn.i.c.epi de re.ec.
nò alie.⁊ ĩ ſpe.i ti.ð reſcrip.pᷣſen..rõne foꝛme
v. itẽ qð ĩ reſcripto Itẽ ex pꝛediciis collige ꝙ;
ubi pᷣlatꝰ æ caplʒ nõ ſunt negligetes nõ admittit
ꝑticłaris ðᷣ ecclia ad ageduʒ ſine madato.ſecus
ad defendeduʒ de quo iñ dic ut nõ. ꝑ gl.æ doc.
in. c.i.ðᷣ ꝓcura.qð intelligo niſi agat de re male
alienata:tunc eni nõ exigeꝛẽ negligeriã pꝛelati et
capituli cuʒ indiſtincte det᷑ i iſtis ptas agendi ut
:d.c.ſi quis pᷣſbiteꝛoꝝ:⁊.c.nõ liceat.fateoꝛ in ꝙ
ſi ↄcurrerẽt ad agẽdũ pᷣfeꝛt̃ platꝰ tanq; idoneoꝛ
2 cuius magis ſpãlr itereſt:ar.ff. ð accu.l. ſi plu
res.⁊ i.c.edoceri ðᷣ reſcrip. Ex predictis pores
colligẽ an z qn ꝑticłaris ð eccłia admiriamur ad
agedũ pro ecclia: æ hẽs claros itellectꝰ bꝰ.c.qui
ꝑ alios iuoluunt. ſʒ nũc qᷓrit an in caſibꝰ i quibꝰ
admittit᷑ ꝑticłaris ð ecclia ſine mãdato debeat li
bellũ ↄficeꝛe noie ꝓprio an ecclie/ Inno. vꝛ Hh
nariare i uno loco dicit ꝙ aget noie ꝓprio ⁊ ñ
eccłie ſiẽ ĩ popłari actõe ſʒ loquitur ſpecifice qn
agit᷑ ꝓ re male alicẽata: ſʒ poſt pn loquiĩ gñalr
alijs negligẽtibꝰ diẽ ꝙ libellꝰ ↄcipieĩ noĩe cccle
2 ↄſeqt ꝛeſtoeʒ noie ecclie: ul alr iudicabit ꝓ ec
cleſia ſʒ petitõeʒ. ⁊ hec opi.vꝛ tutior ut qlrcũqʒ
agat pro iuribꝰ ecclie agat ipſius noie:qð ienet
Lap.·i dẽa alt. ex quo eni ancie iuris agit pro ec
cleſia dʒ agẽ noie illiꝰ: ſuccedit enim loco totius
eccleſie:eꝛgo eodẽ iure ceſebit:ar.c. le ⁊ qð ibi
nõ.ð dila. ⁊ pro hoc uide ſpe.in ni. ð̊ ꝓcuratore
.F. ij. V. quid ſi:æ qdᷣ ibi nõ.i addi.æ nõ. Inno.
in. c. ex Iris de ꝓba. Sʒ nũquid ſnia lata 9 ꝑti
cnlarẽ de eccleſia piudtcet eccleſie ut ſic deceteꝛ0
alins non admittatur obſtate exceptõe rei indi.
diẽ Innoc. ꝙ ſic ſiẽ ↄtingit in accuſatõibꝰpopu
laribus.l.eũ qͥ. J. in popularibus. ff. de inreiur.
nide bonã glo.in.c.cũ dilecti de elec.niſi prius
fuiſſei puaricatus de quo nide qð plene nõ.in
.c. de bis.j.de accuſa.nec ſᷣm doc.ienet᷑ iſte par
ticularis ſatiſdare nel defendere eccleſiam ſi re
conueniat᷑ cũ hocei ↄcedatur a iure alłs huiꝰ ti
more ſepe retrahberet᷑ ab agedo:ar ff. de iudi.l.
ij. S. ſed ſi et tenet guil i ſpe. de reconne. F. ij. V.
q̃d ſi canonicus ꝙ hoc caſu põt iſte ꝑticularis
de eccleſia ↄſtiiuẽ ꝓcuratorẽ.ẽt an li.ↄteſt. Ad
pᷣdẽa nide ꝙ ponũt dni de rota deciſi.cccxxxv.
ubi dñt mõachũ poſſe agẽ pro abbate capto et
incarcerato ut liberet᷑ a carceribꝰet reſtuuat᷑ r̃gi
mi abbanie.cũ ei agat pro electide abbatis deo
ſue.cum dilecius de reſcrip.cum dilecta. ¶ Jor
tius poteꝛit ageꝛe pꝛo iam ↄfirmato et inſtitnto
Itẽ aget pro re male alienata nt.s dictũ ẽ fori
us aget pro alienaoe pꝑſone ar. xij. q. i. ꝑcipimꝰ

facit. c. ex ꝑte de accu.⁊ hẽbit expẽſaſ a moneſte
rio.de quo dicẽdũ:ut nõ.i.d.c. ex ꝑte.⁊.c.oliʒ.
eo.ti. Nũquid aũt decanꝰ=.c.pnt agere pꝛo ſin
gul bnficians ĩ ece la:qni de rota deciſ.ccccxvi.
ꝙ nõ qꝛ hoc pᷣlato ſoli ẽ ꝑmiſſũ ð reſcrip.cle.i.
2 de indi.cũ depntati Oo. an. putar boc uexꝝ in
q;tũ rãgeret᷑ dũraxat pᷣindiciũ bñficiati: nit pnta
qꝛ diſputat᷑ ð titulo uel obnẽtiõibꝰſpũalibꝰ.ſecꝰ
ſi tãgeret᷑ pindiciũ ecclłie:ut qꝛ ageret᷑ de poſſeſ
ſionibꝰ pᷣdẽaꝝ:iũc eni negligẽtibꝰ canonico ⁊ p
lato deberet audiri q̃ibʒ ẽt nicinꝰ de eccla:quia
qð deꝑit pbẽde deꝑit eccłe. Anð ſi loquimur ð
pbeda ⁊ vnſicijs eccłe cathedrał procedat hoc
dẽm do. an.nec.pnto do.ð ro.ſenſiſſe oppoſuũ
2 pro hoc dẽm Inno.i pᷣalle. c. dilecri de ma. z
obe.qð.S.recitani. Si vo loqnimuꝛ ð pᷣbẽda ulł
bnficijs eccłe iferioris tũc ẽ dubiũ ꝑ nõ.in.c.fi.
de ſucceſ.ab ĩteſ.nec de iſtis uẽ ſentire.d.an. ex
rõe ſui.ſʒ nihilominꝰ puto ꝙ pᷣlato ⁊ rectoꝛe ne
gligenb poterit capitniũ agere. ar. optimũ.d.c.
cũ clerici. de v. ſig. æ ꝑ rationẽ Inno.in.d c.di
lecti:⁊ poſſet dici ꝙ capitnlo ẽt negligẽte vorẽit
agere ẽt particularis de ecela.puta canonicꝰ qꝛ
ſuccedit negligente pᷣlato ⁊ capitulo:ut.S dixi.⁊=
hoc nõ. ¶ Oo. æ alc S Eaʒ cũ eni lite nõ ↄieſ.
teſtes recipi nõ poſſint nec diffinitina mmia ferri.
5 ut li e ñ oteſ.ꝑ totũ male fecir papa mãcãdo
Sriũ ⁊ citãdo ad ſñiã audiẽdã So.glo fi.ponẽ
do pꝛincipalit᷑ duos intellectꝰ. pꝛio ui dictio ma
xĩe poſ ita in tex.ſter pꝛo tin:⁊ tũc eſt ſẽſus ꝙ ſe
nes ⁊ ualitudinarij teſtes dũtaxat recipiũ nꝛ ma
xie iuẽ̃ formã c.qm frequẽt᷑ in pꝛin. e.ti.nõ ob.
qð dicit ð ſñia qꝛ debet itelligi de ſñia interlocu
toria.ſ miſſiõis ĩ poſſeſſionẽ. Iẽ põt intelligi
r̃a de alijs teſtibꝰ ſed ñ ſuꝑ pꝛicipali ſed ad eſſe
ctũ ꝑueniẽdi ad miſſiõeʒ.iſte ĩtellectꝰnõ plʒ Lã
nec finalłꝛ nẽ placere gl.lʒ muliũ titubet. tũ qꝛ de
nã huiꝰ dictiõis maxie ẽ ni ponat idẽ i alio caſu
ut. i. d. c.qm ĩ uer. maxime. Itẽ ĩ ãnᷓ ↄpillaniõe
nõ erat nerbũ maxie ſʒ ſimpłꝛ mãdabat᷑ teſtes re
cipi nec ad faciẽdã miſſionẽ ſolẽt teſtes recipi.
nec ẽ ueriſilłe ꝙ papa f ſernauerit ſibi ſñiã ite o
cutoꝛiã. Itẽ hic ſimpłꝛ citat̃ ꝑs ad ſniã andiẽdã
ſed appellatõe ſñie iĩtelligit᷑ de diffinitina. Ex bis
colligit᷑ ꝙ o ms teſies ĩdifferẽter hic recipiuniuꝛ
2 ſñia diffinirina fert᷑. ad ↄtrariũ vo dicit ponẽ
do pm itellecrũ ꝙ hic ponit᷑ caſus ſpalis fanore
liberratis:⁊ ̊ lec.nõbiis ẽ ⁊ cõit᷑ tener̃ quã põit
bic Tan. plʒ gl. gof.⁊ hoſti.æ ſentit Inn. ⁊ boc
iducit peꝛiculũ aiaꝝ ſᷣm hoſti.facit.c.qm.. poꝛ
ro ⁊ ſeqnẽ.nut lite nõ ↄte.⁊ cle.diſpendioſam de
indi LTertiã lec. ponit Inno. ſm quoſdã ꝙ bic
archiepᷣs diffamabat ecchaʒ ſen ipſius ſtatum di
cẽdo illã ſibi ſubiectã:igit pᷣfigi hic terminꝰ.j.
quẽ ꝓber ins ſuũ.alioqui diffinitine ei pcipierur
ne ulteriꝰ iquietz eccłas. C. de ĩge.ma.l. diffama
ri. C . bũc ĩtellectũ ⁊ dr ferri diffinitina ĩ qᷓ;
i pcipit᷑ ne ulteriꝰ iquietʒ:⁊ ð hac ſñia ⁊ eiꝰeffe
cm nið ꝑ Mar. i. l. titia. ff. ð ac. nõ tñ plz Inn.
quo ad tex. qꝛ archieps h̊ poſſidebat qr̃᷑ nõ ẽ vi

ſile ꝙ diſftamauerit eccłiaʒ. uñ põit qᷓꝛtã lec. ; ̊
fuit pceſſum ꝑ uiã inqſuõis.ut.S. dixi.⁊ ex hac
lec.nõbis ſẽꝑ ꝙ cũ iudex ꝓcedit ꝑ uiã inqſitõis
interueniẽte actoꝛe ? ꝓmotore inqſuõis fui cuʒ
eo lit. ↄt᷑.ſi ẽ pñs:ſic intellige.c.cũ.i.⁊.a.ð ꝛe iu
di.⁊=.c.cũ dilectꝰð pur.ca.ſi anteʒ ꝑs eſt ↄtumax
ꝓcedit᷑ nõ obſtate defectu pteſtatõis ad ꝛecepiio
né teſtiũ ⁊? ad diffinitinã ſniaz. Et uide qðᷣ dicaʒ
in. c.cũ clamoꝛ.] Ieo. hec tñ lec. mibi nõ mulitum
plz ꝑ 5. dca. ẽ iñ neꝛa ĩ ſe ⁊ nõbił. Et põit Inn.
hic aliũ caſũ nõbilẽ in quo procedi põt lite non
ↄt᷑.diẽ ei ꝙ ſi aliqs ðᷣ capitulo Sdic̃ alicui ↄira
ctui celebrando ꝑ ecchiam audiet poſtmõʒ ageés
ad illiꝰrerracratõem corã ſuꝑiore ſine ↄt᷑.⁊ ſine
appellatõe: aꝛ. hic. ⁊ in.c.i.de his qᷓ fi.a ma.par.

ca.quod bene notabis ⁊c̃.
Caſus. Publi

X tenore. catis atteſtanõibꝰ

falſitas pꝛioꝝ teſtiũ põt indirecte ꝓba
ri.ſic cõit᷑ ſũmat Sʒ h ſummatõ ni ↄtinet uſque
quaqʒ neꝛitatẽ. ut ex.J. dicendis apꝑebit.iõ ſum
mo ſic. Dublicatis atteſtatõibꝰadmitti adueꝛ
ſaꝛiꝰad ꝓbandũ oriũ ſi an public ionẽ ſuꝑ hac
ꝓbarõe ↄria inſtrui nõ potuit.⁊ ẽ caſus ſinglła
ris ſᷣ quẽ paꝝ refert an nelit ꝓbaꝛe oriũ diꝛec
te uel indiꝛecte ut.j.patebit:cõis diniſio.fa ibi
nos. ¶Hõ ꝙ ſpõſalia ð futuro cũ carnis copu
la ſubſequẽni iducũt mẽimoniũ ẽt ad ipediẽdum
mr̃imoniũ ⁊ diꝛimẽdũ cũ alia poſtea cõtractum
7 caſus in. c..is qͥ fidẽ de ſoõ.¶ Nõ fo ꝙ ali
nd ẽ phẽ mr̃imoniũ aliud traducere in domuʒ.
nã ſʒ ẽ facti:pᷣmũ iuris. q nõ p ſtarutis faciẽti
bemẽtionẽ ðᷣ tꝛaductõe.: IWo teꝛtio ꝙ tꝑe pa
ſcali nalẽt ſpõſalia otracta Iʒ tẽpꝰill ſit ad můi
moniũ Shendũ feriatum ðᷣ quo dic it ꝑlene nõ.
in c.capellanus de ferijs ubi dixi. es vnum
mõʒ bonũ pbãdi falſitatẽ teſtiũ uit ſi reſtringynt
ſe ad ceꝛtũ locũ ⁊ tẽpꝰↄtꝛactꝰ pꝛobet᷑ eo ipᷣe abñ
tia a loco. diẽ tñ Jo. an. ꝙ teſtes deponẽtes ſu
per abñntia dent dicer̃ ꝙ niderũt illũ otinue ĩ iłi
loco cõmorantẽ.ita ꝙ intra iteruallũ tpᷣis quo
eũ nidẽ deſierũt nõ potniſſet ire ad locũ ubi dr
fuiſſe pᷣus et redijſſe. ałꝛ nõ pꝛobarẽt ſᷣm euʒ qð
nõ. et ẽ rõ qꝛ teſtes dẽnt ↄclude? neceſſario.ut ĩ
.c.in pñ ia ð ꝓba. uide in ſilłi gl.nõ.in.c.clerici
.lxxrxj. di. ꝗᷓ diẽ ꝙ ſi duo teſtes dñt me cõmiſiſſe
aliqð maleficinʒ tali die:⁊ alij dñt me fuiſſe cnum
eis illa die pferent iſti. Et intellige iſti ꝛeſtrin
gůt ſe nt. ð. dixi ita ꝙꝙ Ocludat neceſſario ꝙ nõ
potuiſſeʒ cõmiſiſſe maleficiũ qn ipſi uidiſſent. ni
de circa hoc qð diri in c. in nr̃a. e. Mö ul
tio ibi ipᷣs et locũ teſtes dẽnt vᷣponeꝛe ð tpe
er loco.ſʒ intellige qn h ſũt necia ad ↄcludẽdũ iĩ
trẽtũ arriculãtis ut hic erat. qꝛ miles fundabat ſe
ſup anteꝛiorate tpis. als ſecꝰ: ut pʒ i c cũ Jo. ð
fi inſtrn. ubi teſtes dixerũt ſe nõ recordari de an
no mẽſe ⁊ die ↄctꝰ ⁊ nihilominꝰ ſeccrũt fidẽ.diẽ
i hoſti. hie vViſilꝛ pᷣſumẽdũ õ teſtes qñ omnes
reſpõdent eodem modo ¶ Sed coñntra hoc fa
ciat dictum. c. enm Jo. nec ipſe Hoſni. nidetur

ind arii
utir
en s Piun

tüti
Ghria, –
en aahuinn
N.
itrirbiüni
=
jinlreen ond⸗ ſici an
föki ſCndat Unnii i
labin i
mriki oARn:
l agttml ylidin
nn una hath, miani
1 oza ni ig diifcni
iclnꝑ liß uttsti⸗ mi
Clluſſot tluuminina zet
iuklat rie⸗ “
rn nroctrnisimatie e
ijnht mhy äm mi
Pipe nrtpiuirendi inchmn
Aciistbisitnſuntiiiin
Weidnüigrataper,
ſebheadie Niahen⸗ W
ſiugaiht Bttenri 3
ihenei igidck iti *
Oliafſntiglen neceuki
tͤ ſitire⸗ hiint zine
Obir ptriniͦortckrzi
btf ii, aleen
huioni gblet angs,
ns, *“ ii
Moſßninid
1 te wi
tin n egin
fuch nengin en
lnial hrj heit⸗ „*
een 6e

bie 7

la ends Put
. Pbicans anſſtnöb zanifi

””äläs
unpm i ii le mniihe
hg ſnll

Rai Mma nſrn nopoint ti⸗
. Knne ui rqji en
.**. Woo, A G
almmitnininm mtitn
nmi unii ni mſa inmn
Eoi rii M ſ al
inmnoni AMd nicndre itbon.
ſuntni ins qo non kumis in
ed nnchce, ( Peno e
öſtin ortuen ti d i i
Pencüfctiumm dano die g genend.
—
üpdädi fiſtme rchiü uſrehningond
aiͦait e m hah edie dn
No dh Bd ng mnini
dita dendti g drinii diri
cdnori Nn imn iemiſi ihs
ice anir o oniſtin in
us rdiſe atroebni fnen
n cſe dent eni ſulſſci l
neneei 4 bint deil
dit me dönſil

ſe ot. . zn ſont vie .
chtiͦn Kil

iĩ hoc perſiſtere:ſʒ dicit hoc arbitrariũ:⁊ h̊ neriꝰ
nide quod nõ. Inno. in. c. qit᷑ æ qn.ij. de accn.
Borru⸗ ꝙꝙ miles iſte no debnerit audiri al
legãdo turpitudinẽ ſuã ꝙ tpe ↄctꝰ cũ hac młieꝛ
aliã hzet nxorẽ:ut ĩ.c.cũ ſuꝑ qoe ð loceſ.pᷣben.
So.glo.i.ꝙ ſpale ẽ nbi vni ꝑiculũ aie ꝙ nõ.et
ð mã an ⁊? qñ audiri ðbeat allegãs turpitudiem
ſuã dixi plene i.d.c.cũ ſuꝑ.nide ꝑ Har.i.l.iuſ
inrãdũ qð ex ↄuẽtiõe.J. ꝓcurator.ff. ð iureiuꝛ.
¶ Go. ſo ꝙ publicatis atteſtatiõibꝰnõ dẽbant
teſtes ꝛecipi: ut i.c. ffnitatis. s. e. So. glo. fi. ; h
recipiũt᷑ ſuꝑ nouo articło:ↄꝛiũ loquit᷑ ſuꝑ ueti.
Sz; ᷣ ſo.ñ ẽ bona:qꝛ unolebat mlłieꝛ ꝓbaꝛe õriũ
erꝰ qdᷣ miles ꝓbauerat. qð nõ lʒ: ut ĩ cle.ij. de te
ſti. Moſti. dat ſʒ itellectũ:q; h̊ oppõebaĩ falſuaſ
teſtiũ qᷓ põt obijci ⁊ ꝓbari ẽt poſt ſñiaʒ:ut ĩ.c.lʒ
.S. de ꝓba. ̊ lec.nõ ꝓcedit qũñ ꝑs ulłt ꝓbare di
recte õriũ niſi adiceꝛeĩ qiras corruptõis:ut.d.
.c. G le. æ nõ.i.d.cle.ij. Leꝛiia lec.ꝙ bᷣ ĩdiꝛecte
nolebat młier ꝓbaꝛe priũ ꝓbãdo abnitiã a loco
tpᷣe allegati Sctus:ſecus ſi directe uoluiſſet ꝓba
re griũ ⁊ ſic de directa ꝓbatõe õria loquit᷑ tex.
i. d cle.ij.⁊ ſic gl.legit ibi iſtũ tex.ſʒ in õriũ facit
idetiras rõis. nã ita timeri põt ſuboꝛnario teſtiũ
i indirecta ꝓbatõe ſicut iĩ directa. pnit eni teſtes
ita ð facili iduci ad ponẽdũ ſuꝑ abniia a loco
ſiẽ ad ꝓbãdũ direcie oriũ.gꝰ eadẽ dʒ eẽ ꝓhibi
tio ĩ.c.cũ dilecia ð ↄfir.nti.uł iuti.⁊.l.ñ pnit.ff.
de legi.⁊ iõ dicebat h̊ Mi. ꝙ ſiẽ directa ita indiẽ
cra probatio Sria excludr᷑ publicatis atteſtatõni
bᷣ:⁊ ꝓ H̊ gl.nõ.iiij.q iij.ſi qͥſ reſtibꝰ Qnãtã lec.
młiũ nõbilẽ ſẽtit h̊ Inn.dicẽs hãc mulierẽ fuiſ
ſe admiſſã publicatis atteſtatõibꝰqꝛ pꝰ publicatõ
nẽ apꝑuit de loco ⁊ tpᷣe Scius q pᷣas n fuerũt ðᷣ
clarata. H. n. nõ dixit miles ĩ aꝛticuliſ qꝰ tpᷣe pxit
cũ pᷣori.ſʒ ſimpł: ꝙ priꝰpxit:cũ alia nn ñ potat
młꝛ priꝰ ꝓbaꝛe abñtiã a loco cũ ñ reſtrinxiſſi ſe
ad cenũ tpᷣs ⁊ locũ:⁊ ſic nõ fuit ei ĩputãdũ ſi añ
publicatõʒ hãc abnitiã ni ꝓbauit.ſi at priꝰi aꝛicu
lis Hᷣ fuiſſent expſſa:nõ fuiſſent pꝰ publicationeʒ
iſti teſtes admiſſi: ?2 lʒ iſte itellẽs appꝛopet᷑. Inn.
tñ ĩ vitate ẽ gl. i. d. c. ſi qͥs teſtibꝰ:dicit iñ illa gl.
ꝙ ſi fuiſſʒ capłatũ ðᷣ loco et die audiret᷑ pꝰpubli
catõeʒ ſi fuiſſet tẽ ꝓteſtata ð abntia qᷓſi ſentiat q;
ꝑ hãc ꝓteſtationẽ excludit᷑ pſũptio ſubornatõis
h m ultimũ ñ plʒ h̊ Jo.an.niſi fuiſſ pteſtatio ⸗
uẽtionalł.i.ꝙ ꝑs adueꝛſa ↄſenſiſſʒ ꝑ nõ.i.c.fani
tatis.S.e.qꝙ ſatis plʒ:qꝛ h̊ nõ vᷣpẽdet a nolũtate
ptis:ſʒ a iuris diſpõe:g ꝓteſtatio ſoli ptis non
ꝓdeſt als de facili eludẽt ĩ h iuris diſpõ aꝛ. in.i.
alimta.C. de neg.geſ.niſi nelis dicẽ ꝓut . tãgã
ſ pᷣmũ dẽʒ Inn. ? glo.expᷣſſe appꝛobat ⁊ ãpliat
Jo. an.i addi.ſpe.i ti.e..ſepe ĩpᷣn.z.. poꝛro
ubi dicẽ̃ ꝙ ẽt directa ꝓbatio ↄria admiitit᷑ publi
catis atteſtatõibꝰqñ aꝛticnlꝰnõ fnit debite ſpecifi
catꝰ.exẽplũ ſi ↄtra iſtm obijcio ĩ genẽ ꝙ eſt fal
ſũ:teſtes iducti deponũt ꝙ tpe ↄfecti iſtr̃i nõriꝰ
erat mortuꝰ:certe pot᷑it adneꝛſariꝰ atteſtatõibus
publicatis pꝛobaꝛe ꝙ erat ninꝰ:licʒ ᷣ ſit directe

rium.nã ñ ẽ ſibi ĩputãdũ qꝗr᷑ pus n ꝓbauit cuʒ

Signtkicanerũt.

non poſſet diuinare qd teſtes erãt dicturi. ĩdebi
ta gꝰ ſpecificatio admittit ꝓbationẽ ẽt direcie õ
riã ſic idebitaʒ repellit ꝓbatiõeʒ ẽt directe cõtra
riaʒ ⁊ hᷣ ur̃ ſubtiliſſimũ ⁊ tenẽdũ ⁊ ſatis ꝓbat ꝑ
iſtũ tex. ʒ hãc lec.æ ꝑ rõem nãlẽ q ſatis allegari
põt i.c. fo req̃ris ðᷣ appel.⁊ i.lſcire oʒ..ſuffi
cit. ff. de excu.tu.⁊ ſʒ hũc ĩtellectũ fümaui:æ tᷣm
pᷣ ẽ limitãdꝰ ⁊ reſtrigẽdꝰ Ai.qͥ nimis generalii
noluit excludẽ ꝓbatiõeʒ priã publicatis atteſtati
onibus q;ꝙᷓ poſſʒ attẽtari ꝙ ubi allegat᷑ abntia
a loco ñ debebat ita de facili timeri ⁊ pſumi ſub
ornatio cũ i fco qᷓſi notorio n ſit tãta pᷣſũptio uł
ſuſpitio.ar.c.euidentia de accu. Sʒ tene primũ:
qꝛ al. poſſẽt ↄfigi młie fraudes q̃ ſatis pater ſpe
culãti. Alij iñ nolueꝛũt ponere qͥntã lec.ꝙ ꝓce
dat tex.ĩ cã mꝛionali:⁊ iſte itellectus ẽ nerꝰ in ſe

iux nõ ·i.c. iuranit ðᷣ ꝓba.⁊ i.c.ſeꝛies.S.e.ſʒ nil

noni affeꝛꝛet nobis iſte tex.nec ẽ pꝛopouõnabił
lie q̃ minie füdat ſe ſuꝑ fanõe mẽionij. ¶ Altio
qri:pone ꝙ młr ꝓbanerat abntiã militis nũqᷣd
poſſit ꝓnare miles ðᷣ nouo pntiã. Gl iſta fi.ꝙ
ſic qꝛ ẽ aliꝰ modꝰ iducẽdi ⁊ ad aliud inducimur
nũc qᷓ; pꝰ:qᷓſi dicat ꝙ pꝰ iduxit teſtes miles ſuꝑ
pntia ad ꝓbãdũ pncipalit᷑ mrimoniũ.nunc vo
uult iducẽ ad ꝓbãdã pntiã S ꝓbationem mulie
ris. Sʒ aduerte qꝛ h̊ ſoluit Sriũ ĩ qᷓtũ obijcit ðᷣ
publica tiõe ſuoiũ teſtiũ. ſʒ ñ ſoluit i q;iũ ꝓbat
directe Sriũ ꝓbariõi mulieriſ:qꝛ illa ꝓbanit abn
tiã. ⁊ iſte nũciuult ꝓbãe pñtiã õ cle.ij.e.ti. Jdo
potes dicere ꝙ admittet̃᷑ miles ãte publicatiõem
atteſtationnm mulieris:põt ẽt toleari ſi nult pro
bare ẽt pꝰ publicationẽ ꝑ nõbile dẽʒ Inn. in. c.
cũ clamor.j.e.qꝛ iſta ultia ꝓbatio nenit ad con
fermatõeʒ pᷣoris:ſic ñ pᷣſũit᷑ ſubornaiio maxie qꝛ
latis potuit ↄfidẽ ĩ pori ꝓbatiõe:ſʒ qꝛ nũc ðᷣpꝛe
hẽdit oriũ dʒ admitii ad ↄfirmationẽ prie ꝓba
tõis:ꝑ hoc hẽs aliã limitat onẽ nõbilem ad iura
ꝓbibẽtia ꝓduciiõeʒ teſtiũ pꝰ publicationẽ. dicit
tni Hoſti ꝙ młieri ñ licebit ꝓduce teſtes t᷑tioſ
3 hos fos ar. c.lʒ.ij.j.eo.qð nõ.⁊ nide qᷓre pꝰã
ſirʒ ʒ ꝓducer᷑ teſtes ĩ Sriũ ⁊ n ſic pꝰ atteſtatões
pnblicatas ꝑ gl.nõ.i.d.c.ſiqs teſtibus.iiij.q.ðiij.
Ignificauerunt. ſul
ne cã neget᷑ q̃rta dilatio petita cnʒ ſolẽ
nitate legali põt appellari uel ſũma ſic. Indulgẽ
da ẽ ĩ cã qᷓria ꝓdnuctio teſtiũ petita cũ ſolẽnitate
legali cã ltima non refragante als ltime appella
tuꝛ. In p̃ᷣma appellãtis öciſa naꝛatio.iĩ fa appel
latõis cõmiſſio ibi mãdamꝰ. ¶ Nõ p ꝙ cõmiſ
ſa cã ad iſtãtiã actoris tã ſuꝑ poſſeſſiõe q; ſuꝑ ꝓ
prierate põt acror ſuꝑ alt᷑utra ichoare indiciũ:
ꝓut ſibi nidebit᷑ qnimo põt ſuſpẽdere indicium
ꝓperatis pᷣꝰ ichoatũ.⁊ itrare iudiciũ poſſeſſori
nʒ ꝓcedit g.c. paſtoralis ðᷣ cã poſ.æ ꝓpꝛie.tã
coꝛã ordiario q; delegato ? rõ oinʒ pᷣdictoruʒ
fauor ſpoliati ⁊ odiũ ſpoliãtis ĩ cle.una.e.ii.q ñ
alt̃ant᷑ ex iudicis q̃titate. ¶ Hõ ſo ꝙ iudicinʒ ĩ
cã mionij fũdat᷑ ĩ ꝑſõaʒ abbatis ⁊ ↄueẽtꝰz abba
tiſſe ⁊ mõialiũ.an ãt ſolus abbas ſen abbatiſſa
i i—

teſtious.

poſſir agere ⁊ cõuenire dic ui plene nõalc. edo
ceꝛi ð Geo. æ.c. cõtingit. de trſac. ¶ Hõ.ʒ qꝙ
ſucceſſoꝛ ulis põt agere poſſeſſoꝛio ꝓ uiolẽtia il
lata dfücto: ⁊ ſic ĩterdiciũ nũ ni dat᷑ bꝛdi:ↄcoꝛ.
l. i. F. H ar. nide.qð dixi in
c.qꝛ. S. de iudi. õ.iiij.ibi ſuſpẽſo petitoꝛio
ꝙ põt fieri trãſiꝰ ad petitoꝛiũ:lʒ ex toto ñ renũ
tier̃ indicio pꝛopꝛietatis pꝛiꝰ ichoato.põt gꝰ dũ
taxat ſuſpẽdi qð clariꝰ ꝓbatĩ ĩ fine lr̃e:ubi mãdar
ntrũqʒ iudiciũ ſił teꝛminari ſi ↄſtat plene ð ꝓpri
erate qð n faceret ſi tela illi indicij fuiſſet exticia
.l. poſtq liti. C. de pac: ¶ Mõ. ꝙ petitio qᷓne ꝓp
ducriõis tcſtiũ ñ ẽ iuſta niſi petat᷑ cũ inris ſolẽni
tate ðᷣ ꝗᷓ i. c.ultra tertiã.j.e.⁊ qͥd appellet hic q̃
ta ꝓductio nide qð plene dixi ĩ.c.in cais.S.e.⁊
dic nt ibi. Mõ.ꝙ lʒ appellãs ab iterlocutoꝛia te
neat᷑ ꝓbare cãʒ appellatiõis eſſe nerã: ut ĩ.c.iter
poſita.ðᷣ appel.hᷣ iñ ñ ẽ necc:ubi cã appellatiõis
iuſtificata ẽ a inre.ſʒ ſuffiẽ ꝓbare appell=tioneʒ
iterpoſitã ob illã cãʒ:nt hic ẽ caſus.hʒ.n.h caſu
itẽtionẽ a iur̃ füdatã. Mõ.qꝙ appellãs ẽt ab iter
locutoꝛia hʒ nece ꝓbare ſe appellaſſe.j.decediũ
a tpe ſñie ĩterlocutoꝛie:nide qð nð.archi.i.c.ro
mana de ap. ¶ Mõ. ꝙ ubi pꝛiꝰ liqt ð poſſeſſo
ꝛio qᷓ; petitoꝛio ferẽda ẽ ſñia ſuꝑ poſſeſſorio:q
finito ꝓcedit᷑ ſuꝑ petitoꝛio.ſi ãt de ntroqʒ liqᷓat
nna ſũñia terminabũt᷑: ſic limita. c: cũ dilectꝰ.⁊.c.
paſtoꝛalis. de cã poſ.? ꝓpꝛie. ¶ NMõ. uliio ꝙ iĩ
iudicio poſſeſſoꝛio põt appellari ex ltima cã: et
qð plꝰ ẽ n ſolũ ab ipa ſñia diffinitiua ſuꝑ poſſeſ
ſoꝛio inx ea qᷓ dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ.de ſii.ſpo. ſʒ
Et a granaie ſeu ab iĩteꝛlocutoꝛia. l. ſũt faci
les uſqʒ ad illã q̃ ẽ ĩ. v.ↄdẽnãtes.illa. n.oppo.
ut.n. ꝙ iſti mõachi ðᷣficiẽtes ĩ iuſtificſada appella
tiõe ñ ſolũ vᷣbuiſſẽt ↄdẽnari ĩ expẽſiſ:ſʒ ẽt remit
ti ad pꝛioꝛes iudices:ut ĩ.c.accepta.⁊ ĩ.c.iterpo
ſita ð appel. So. gl. ꝙ iſti pꝛioꝛes indices abdi
cauerant a ſe iuꝛiſditionẽ remiitẽdo negociũ ad
papã. ſʒ certe hoc ẽ dimiare:cũ ĩ tex.ñ fiat metio
niſi de ſola appellatõe:pari mõ diniat Jo. an.
diẽ ꝙ foꝛte illi demuleꝛũt appellatõi: ſic ceſſat ⸗
riũ ꝑ.c.cũ appellatõibꝰ.e.ii.li.Vi. Mo.legit tex.
cũ ſuppleriõe.nã ad tex.ibi cõdẽnãtes ſupplet ⁊z
ptes ad pꝛioꝛes iudices remittatis. æ niſi adeo
⁊c.⁊ h̊ ẽt diuiat.dic gꝰ ꝙ appellario fuit hic in
ſlificata eo ipſo ꝙ ↄſtitit dilanionẽ foꝛe peruã cũ
iuris ſolẽnitate ⁊ ſine cã ðnegata.uñ ſi bita qua
dilariõe coꝛã iudice a qꝰ n ꝓbãt qð ꝓbare uole
bãt ñ ꝑ h̊ ẽ minꝰ iuſtificata appellatio.dʒ g itel
ligi tex.dũ diẽ̃ ſi ĩ ꝓbatiõe defecerũt.ſ.ſnꝑ prin
cipali negocio:æ nõ ſuꝑ iuſtiſicatõe appellatõis
2 ſic ha ẽ clã:⁊ ſic tacite hãc lolutiõeʒ ſẽtit Jo.
an. ſuꝑ gl. pcedẽti. ¶ Quero tex. mãdat ntꝛũqʒ
indiciũ ſil teriari ſi de ꝓpꝛietate liqt:qñ dꝛ ð cã
liqre gl.pe.nõ.dic̃ ꝙ niſi ſu renũtiaiũ ⁊ ↄcluſaʒ
ĩ cã n dẽ de cã liqre qͥn poſſint adhuc fieri pro
bariões qð bñ nõbis.Ex h̊ ifero ꝙ ex poꝛibus
actiſ ñ cãt᷑ notoriũ cũ ſint ĩ pẽdẽti uſqʒ ad ↄclu

ſionẽ:⁊ ſic nõ.nolũt dni ð ꝛota decif.ccclxxxv.

⁊ ſic ĩtellige.c.cũ oliʒ de.v.ſig.ubi dr ꝙ acta in

ducũt notoriũ. Sʒ tũc opp.na intelligendo tex.
ſʒ hãc gl.iferẽ ꝙ peritoꝛũ fuit ſuſpẽſũ pꝰↄcluſi
onẽ:qð ẽ õ.c.paſtoralis.ð cã poſ.? ꝓprietatis
Inn. H nõ ſoluit:ſʒ dicit h poſſe fieri:⁊ tũc dʒ ſi
mul utrũqʒ negociũ miaꝛi: ſed ſaluando poreſt
itelligi ꝙ ſubeꝛat iuſta cã admittẽdi poſſeſſionẽ
qcaſu fieri põt ut ibi:⁊ iũc nõ.ꝙ uiꝛũqʒ iudici
uʒ ſik kmiat ʒ Inn. fo põt itelligi ꝙ potuit ĩ cã
ↄcludi pẽdẽte iudicio poſſeſſoꝛio.ł foꝛte nũc di
cũt actoꝛes ſe nil apliꝰ uelle probare ĩ iudicio ꝓ
petatis ⁊ idẽ ꝛei: ⁊ ſic ñ ob. ↄꝛiũ. Queꝛo ſi ſnia
nẽiret ꝓ actoꝛe ĩ poſſeſſorio ⁊ ꝙ ꝛeo ĩ petitorio
q̃d indicabit᷑ de frucuibꝰa tpᷣe deiectiõis uſqʒ ad
ſuiaʒ ꝑceptõis Gl.fi. antigit: ?æ dic ni ĩ ea. Cx qᷓ
nõ.pła:p ꝙ fʒ leges ñ ſuſpendit᷑ petitoriũ accn
mulato poſſeſſoꝛio:ſʒ ex toto dʒ ꝛnũtiaꝛi:ſecꝰfᷣm
cãones:ſʒ tu dic meliꝰ:ut dixi in.d.c.paſtoꝛalis.
to ꝙ lit. ↄt. ↄſtituit ĩ mala fide reſpecin
zſtõis fructuũ n ſolũ ipʒ ꝛecũ ſʒ ẽt acioꝛẽ ĩ caſu in
qfructꝰex aliqᷓ cã ꝑnener̃t ad eũ.pone exẽplũ in

cãu hgl. qdᷣ nõ ꝓ itellectu.l. ceꝛtuʒ. C. de rei uẽG·

di. æz eoꝝ qᷓ nõ.i.c.grauis ð rſti.ſpo. ¶ Terno
nõ ꝙ renũtiato iudicio petitorio rollit̃ effes lit.
ote.reſpẽn fructuũ reſtituẽdorũ:qð uẽ duruʒ nit
effectꝰcãtus aufeꝛat᷑ ꝑ ꝑẽptõeʒ inſtãtie nõ iĩ.c.
cãm ꝗ. S. e. ⁊ in.l.cũ lite moriua.ff.ind.ſol.niſi a
liud dicat᷑ iĩ renũtigtõis actu. nide qð nõ.in iuri
bus pᷣal. ¶ Mõ qꝛto ꝙ z ſnia feꝛat ꝓ reo ĩ pe
titorio: ſnia iñ lata ꝓ actoꝛe ĩ poſſeſſorio debet
bꝛe execuiiõeʒ reſpẽn fructuũ:lʒ reſpeciu rei pᷣn
cipalis petitoꝛiũ abſorbeat poſſeſſoꝛiũ:⁊ ſic limi
ra.c.cũ dilectꝰde cã poſ.⁊ ꝓprie.Sʒ ĩ cõtꝛariũ
facit:qꝛ ex q fructꝰextãt ðᷣbent᷑ ꝓprietario ꝑ cõ
ditionẽ ſine cã:iux ea qᷓ plene dixi in.c.gꝛauis.
palł.niſi dicas h̊ ſpãle ĩ odiũ uiolẽti circa qð ui
de qð dixi ĩ.c.cũ ſuꝑ ⁊.c.paſtioralis ð cã poſ.et
proprie.ubi ẽt terigi an actor qͥ obtinnit in poſ
ſeſſorio cogat᷑ redi ad petitoꝛiũ ſuſpẽſuʒ.dic ut
ibi ꝑ qᷓ declarat᷑ mã huius gl. Et nide nõ.dictnʒ
do. de ro.decif. cccxiiij.nbi dicũt ꝙ is ↄtꝛa quẽ
actũ fuit poſſeſſoꝛio ſuſpẽſo petitoꝛio nõ andit
lata ſnia õ eũ ĩ poſſeſſoꝛio nolẽs ꝓcedeꝛ in peti
toꝛio niſi prins ꝛeſtitueꝛet ꝛc cũ fruciibꝰpceptis
a tpe deiectõis ⁊ oẽs expẽſas:ſecus dñt in caſu
ↄuerſo.nã ſnia lata ĩ poſſeſſoꝛio õ actoꝛeʒ audi
et᷑ actor nolẽs redire ad iudiciũ petitoꝛiũ.lʒ pri
us ſi ſatiſſaciat de expẽſis:æ ẽ 2:qꝛ b̊ ultio caſu
ñ reꝑit᷑ iur̃ cautnʒ:aget g ipᷣe ꝛeus ꝓ expẽſis.ñ
ãt de eis põt exciꝑe.ſʒ ĩ illo caſu illud fuit indu
ciũ ĩ fauoreʒ ſpoliati ⁊ odiũ ſpoliãtis.n.n tenet
rñdẽ ſpoliatus ſuꝑ ꝓpꝛietate niſi itegẽ fueꝛit re

ſtirurus: ut in. c.ij.⁊ fi.de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.qð nõ

ꝓ itellecm illoꝝ inriuʒ:⁊ tetigi ĩ.d.c.fi. ¶ Sed
ↄtra h̊ oppo.qre fnerunt hic auditi mõachi pro
ducẽtes teſles ĩ poſſeſſorio ãte reſtõem mõialiũ
contra pᷣalt.iura. So. dic ꝙ nõ produxerunt te
ſtes ſuꝑ proprietate:ſʒ defẽdẽdo ſe ſuꝑ poſſeſſio
ne:qdð ñ ẽ prohibitũ:ut ĩ.d.c.fi.? aꝛ.in.d.c.cuʒ
iter ð excep.foꝛte eni nt diẽ hic Goff. monachi
uolebãt ꝓba ꝙ iã poſſedeꝛãt ↄtine ꝑ.xl.annos

watti
,Guinf ee⸗
i ia 9
ce a e
⸗ ſt
ec
ſa gi ,
ad mmaͤh i l/
iao e a ein
4 4 ie
ne goin
miaß aii,
lunße id 4
. ufli /, igonti
i vui hiz ini
i en utl
lni in ne d
Ha earen
idetn. 8
Mi Ge Mioen
zititgacr,l
GeE
MN. ragul
mnmmda igiini⸗
4 s 30
e Ruiſnuin D
ſü n mnmin
ſ liſtun

de ,
ſucheegien

SS
cmim innud .

mih un lul . 5
iutihiauie⸗
imnn Ai en
iſtir ,h iin iun
til ans e,niniu mni
Scha Itindingr e
gtmntfeni giin onm
tei ninrhſiosolaszuh
mmnminattplno dalun
icgtinjitgunt unliia
Aeffctm mdlnoneh tid
Kerürigenirid
NkNtemdti u
GNRANNngarwer
rigAnrizabeni
Wmreſprazſtt vit
ili ge an iricon
ftiuigimmmmg igĩ
mlankiiltatini
ſonmnithun utech
Alcnniltiitg ien

mianintin e

inn
Fdie n J
die Klikeri ec ie
neege 3,, Alri

in uin ri humi
(be Sn; dnenef a ci oyn⸗
nigulun auz ali
imüimn lno Nniono nlicſel.
Ach mmmmi rſtnithiͦcoinnn
ci im mfui hinigiit i/⸗
mndet, tulilrwmufin iicgtr
aui miutis m ati cjihin
i Mwoul/ mir
mnuiA aurilv
vamiis ii fmuif nhnm ir
uis mmoni lorten poiſori⸗e ie ini
ci olan dr ci olt prte Giconani
nero Kua enin öben Poricntie dd
mirciniand Neredinin Gens.
al dansb heiodin icfücfcdin
nnicntcMiiis ddiſoie
Nne wiäig n h iatumkinpd
ra gt in ngii iſg dan
iüi müdiNs Crwdend den

ndec⸗ Gnd
10 d C WNN S n 1
if doſſoio iiſiid ümaſdn .
izaͤiheſiſrioſi; linn
6 inenttiliffnb Cren

ſ prins . H
woꝛo nſihiin zapiſs ſlsdſtin i

yſpoſſcſon ) alldni,
Hni ſis eittgt
nols rcite cleiͦ peiinoni hf
r

si bullacin drepiſtt f Ns
159%, Aanh:Se d e
ini mi lehi lo eiſn lut n
de ci hot oi todiͦolin
e ſun ppitun nitius
ns r z9olt un⸗
anaiie rſ⸗
n m Piinic⸗
4 wamn n

re
b ugi poſchſ⸗ ien
r mn giſni
cOIa Da oeidi nn

(Rumm cauſam.

⁊ ſic ãte ſpoliatõem pᷣtẽſaʒ ⁊ ſic uolebãt excludẽ
uiolẽtã poſſeſſionẽ.ñ.n.pomiſſẽt duo eãdẽ ꝛeʒ
eodẽ mõ iſo iduʒ poſſidẽ:ut i.c.licet de proba.
2 ſi utraqʒ ꝑs probaſſet poſſeſſioneʒ dic ꝙ ceie
riſ ꝑibus fuiſſẽt abſoluti rei de proba.ex lris:⁊
dic plene:prout nõ.in.d.c.lʒ. 5 attingendo
nũc mã; poſt doc.q̃ro qd ſi ꝑs ſimplłr petit qᷓrtã
productionem ſeu dilatõem ñ adiecta cũ ſolẽni
tate legali. So. dicit Inn. ꝙ iniuſta eſt petitio =
iuſta ẽ denegatio:⁊ ſi ꝑꝑ hoc appellaret non ua
ler appellatio. ꝓber rõe.q̃rta ꝓductõ teſtiuz ſim
płr non fnata ſolẽnitate ðᷣ q.j.e.i.c.ultꝛa t᷑tiaʒ ẽ
a iure ꝓhibita: ut ibi g iiuſta ẽ petitio:ſecꝰ dic
ſi petit᷑ cũ ſolẽnitate legali.nã tũc petitio ẽ iuſta
2 denegatio ĩiiuſta niſi allegarer cã rõabił i Zriũ
nt hic imo plus dicit Inn. ꝙ ñ ſufficit ad enuã
dum iuſtã appellationẽ allegare cam rõabileʒ ni
ſi ẽt pᷣmiſerit ſuꝑ ea cãe ↄgnitõnem. Rõ qꝛ iura
indulgent qꝛtã dilationẽ cũ ſolẽnitate legali.j.e.
nltra rertiam g iudex grauar niſi expmat cauſaʒ
2 ð ea ↄgnoneꝛit:diẽ tũ ꝙ qᷣdã 3 Moſt.dicii ꝙ
Iʒ pᷣmũ dẽm ẽ ſubulius:iſti tñ qͥ renet ↄtrarium
durt ueꝛiꝰ:et ĩ boc multum iſtat. ↄcludit iĩ effectu
ꝙ ſi inſta cã denegãdi ĩ vitate ſubẽ: pot iux de
negare ñ pᷣmiſſa cãe cognitõe: nec ẽt lenet tunc
exprimẽ:qꝛ ſi ĩ ueritate cã ſubeſt nõ grauat ꝑteʒ
ĩ denegãdo maxie qꝛ ꝑiculoſũ ẽ h̊ caſu expᷣmeꝛe
cãm ne pãdat aliqꝰ mõ motũ animi ſui i ſñia fe
ꝛ2c̃da ↄtra.l.ubi.E. ð fal.nã ſi diceꝛet nolo daꝛe
qꝛ ſufficiẽter ꝓbaſti:iõ ꝑtes iſtruerent᷑ ſuꝑ ſnia
ferẽda. Satis.n.ẽ ꝙ corã iudice applłois appꝛo
ber᷑ iuſta cã uel expᷣmat cũ denegat appellatoem
reciꝑe ⁊ maxie pᷣmiuẽ cognitionẽ nõ tenet̃ qꝛ H
relinquit᷑ arbitrio ipſius indicis arg. Iʒ ſi male
arbitraret᷑ naleret appellatio ꝓ b̊ adducit ſimile
cũ appellat a ptẽſo grauamie nõ.n. ſufficit ꝓba
re ad iuſtificãdum appellatiõem ob iuſtã cãm fu
iſſe appellatũ niſi doceat illã eẽ nerã.d.c.ĩteꝛpoi
ta: qꝛ index poterit moueri ex aliqᷓ iuſta pſũptõ
ne: ut ibi nõ ita ĩ ꝓpoſito ex ſola negatõne n iu
ſtficat᷑ appellatio:ſi põt doceri de ĩinſtitia nega
tõis maxie ſi fuit expſſa:lʒ nõ fuerit de ea cogni
tũ. Et hãc ꝑtẽ puto viorẽ:æ iudicio meo & tex.
bic ubi ĩ denegatõe qꝛte ꝓductõis petite cum ſo
lẽnirate legali non apꝑet ꝙ fuerit expᷣſſa cã:⁊ iñ
papa dicit ex denegatõe fuiſſe iuſtificatã appella
tionem niſi index noluerit mititudine effꝛenatã
ↄpeſcere:nõ dicit niſi iudex expᷣſſerit. ſatis eſt g
cãm i neritate ſubſiſtere. pſumẽdũ.n.ẽ pᷣma frõ
te ꝓ fẽo iudicis: ut nõ.i.d. c. infpõita.? ꝑ Inn.
i. c. pelectionẽ de ↄceſ.pᷣbẽ.ĩ fi.ↄſiliũ iñ ẽ ut iu
dex expᷣmat cãm ita came: ut nõ pãdat aiuz ſuuʒ
nt ſic retrahat partẽ ab appellãdo. ¶ Sed qro
q̃d ſi iſti appellaſſẽt ãte denegationẽ ſub hac cõ
ditõe petimꝰ qᷓrtã dilationẽ cũ ſolennitate legali.
7 ſi eã denegaueꝛitis ex nũc appellamus. Inno.
quẽ cõit᷑ ſequũt᷑ hic doc.dicit hãc appellarõnem
Et ſecuta poſtea denegatiõne nõ nalẽ niſi poſiea
gemiet ſecuta denegatõe. Rõ fᷣm eũ qꝛ a fuinꝛ0
granamie nõ appellat᷑ ſʒ a preꝛito ſeu ſalxẽ pnti:

ut. J. ð appel.conſulnit.ij.?.c.ex ꝑte.ij.⁊.c.ut ðᷣ
bitꝰ: z.c.cũ ceſſte ⁊.c.dilecto:ſecꝰ diẽ ſi iudex pᷣ
us vnegaſſʒ ſimplꝛ ⁊ mõachi ſic appellaſſẽt peti
mꝰ renocari grauamẽ: 2 ſi ipᷣm nõ reno caretis

appellamꝰ: qꝛ nõ eſt hec appellatio a futn ro gra

namie ſʒ pñti. Mec ob.ſi dicat q imo a fumuro
ꝑ nerbũ niſi reuocaueritis qð extenſiuũ ẽ.ff. ad
tertul. filij mater i fi.? futurũ ſubiũctiui moi:qꝛ
reuocatio qᷓ petit᷑ ⁊ qᷓ̃ ẽ de fuuro nõ ẽ grauam:
ſed illa denegatio pcedẽs fuit granamen: a quo
potuit appellari:ẽt ſine ullo uerbo extenſiuo ſᷣm
Inno. fuit enĩ m Moſtie.illud poſiium ad cau
telam ⁊ reuerentiã iudicis qui reuocationeʒ gra
naminis poterat de iure ꝑ ſeipᷣm faceꝛe. d. c. cnʒ
ceſſante: æ q dubitatiõis tollẽde cã inſerta ſũt ini
cõe non imutat.l.qui mutuã.ff.man.⁊ h̊ dictum
Jun. ſolet allegari pro nõbili ab oibꝰ: mihi plʒ
multũ diciũ ut poſſit appellari a grauamine ſine
petitione reuocationis ⁊ ꝙ petitio reuocationis
non immutat ius ad boc alł.tex. cum glo.in.c.ſi
a iudice de appella.li.vj.⁊ in.c.i.de dilati.⁊ qð
ibi dixi. Tʒ primũ diciũ forte nõ ẽ neꝝ ſi recie
2 diligenter ponderet̃᷑ qin nõ appellat ſimplicit᷑
a fururo grauamie: ſed potins a prerorio:qꝛ ap
pellatio eſt ↄditionalis ſi denegaueritis ⁊c.⁊ ſꝛa
hituꝛ ad diẽ extãtis ↄditõis arg.optimũ i.c.ſiꝙ
ce. iũcta gl. ð reſcrip.⁊ ſic ad idẽ denegate dilati
onis. vn ꝑinde ẽ ac ſi appellatio fuiſſet iterpoſi
ta poſt grauam:ſicut ĩ ſimili dicimꝰ ĩ excõicatõe
ſub ↄditõe lata:puta ſi tale faciũ feceris te excõi
co.nã excõicatõ nõ hʒ uires iĩ ptinẽni ſʒ adueniẽ
te ↄditõe:⁊= ad illð ips trahi ſiue dixeut iudex
excõico te ex nũc ſiue ex tũc:ut in.c.preierea de
appella. ? ibi latius ꝑ Inn. 2 qꝙ f eri nõ dẽat
excõicatio pro fuinris culpis ẽt ſub ↄditiõe: ut
i. c. vomana. J. caueant de ſen. exco.li.Vj.lata tn
tenet ut ibi nõ.⁊ i c. pterea:ſicut dicimꝰ i ſnia ꝙ
nõ ðdᷣbeꝛet ferri ſub ↄditõe:lata tñ tenet.ij.q.vj.
biduũ ita dico in ꝓpoſuo honeſtũ eſſet: ut talis
appellatio nõ iteꝛponat᷑ anñ graunamẽ ifliciũ:ſi iñ
ſic iterponit᷑ dʒ nalere:qꝛ trahit ad diẽ ↄditiõis
Nec ob.ſi opponeret᷑ de.l. ſi pẽdente.ff.de ꝑi.
2 ↄmo. rei nen ubi dies ↄditõis aſtãtis tꝛabuur
ad diẽ celebrati Sctus:qꝛ loquiĩ ĩ Sctibꝰ qui nõ
depẽdẽt a nolũtate nnius tm ſʒ duorũ. Sʒ h̊ de
pẽdet appellatio a nolũtate unius qui ſolũ inten
dit ⁊ appellare nult ĩ effeciu poſt granamẽ ad h̊
qð nõ.glo.i.d.c.ſi xro te.⁊ qy.i regula qui poꝛ
de re.iur. lſi. vj. ¶ Alno põit ö Ho. qonem qͥd
ſi pẽdẽte gꝛauamie añ lapſũ.x.dieꝝ index dat dĩ
lationẽ grauato ad aliqd faciẽédũ an acceptãdo
dilarionẽ uideat᷑ renũtiare facultati appeilandi.
Et ↄcludit ꝙ nõ.qꝛ iudiciũ redditur i iuuũ.l.ĩ
ter ſtipnlantẽ. S.ſi ſticũ.ff.ð vVer.obli. iu nide la
tius ꝑ Jo. an. in. c. fi. de appel.li. vj. æ ꝑ do. de
ro.decif.cclxxxviij. ⁊æ ꝑ Inn. in.c. ſolcitudinẽ
Jj. de appella. ubi dicam. Mi. abbas.
Caſus. Dili
Bm cauſam. Emer exami
nãdi ſunt teſtes æ puniẽdi qui eos im
i 2

pediũt ? ipſoꝝ teſtiũ multitudo ẽ ꝑ iudicẽ reire
nada. b. d. 7 hʒ tꝛia dicta: ut pz ex ſümatione Fʒ
ibi qͥd ſi. tertiũ ibi nolẽtes. Hõ.pꝰꝙ ubi teſtes
ſũt loge diſtãtes põt index ipſoꝝ receptione ĩ ꝑ
tibꝰↄmutere:⁊ hec ẽ una cã ltia ? honeſta omiu
tẽdi teſtiũ receptiões ad idẽ.c ↄſtitntꝰ de fide.
2 qd.j. ſnbijciã lanꝰ.¶ Mõ.i ſo iudicẽ poſſe a
pꝛicipio reciꝑe oẽs teſtes tã ꝓbatoꝛioſ q; repro
batoꝛioſ ⁊ ipoꝝ ualiditatẽ ꝛeᷣnare ĩ tpᷣs diſputa
tiõis de quo diſpntat glo.i.ſʒ iu dic nit late dixi
in. c.ex ꝑte ade. S. eo. ꝑ qᷓ declarat᷑ tota iſta glo.
quã alit᷑ nõ attingã. Sed dico iudicẽ triplicit᷑ ſe
poſſe hr̃e i recepuõe teſtiũ.põt eni a pꝛicipio re
cipere oẽs teſtes tã pꝛobatoꝛios q; repꝛobato
rios ⁊ reſerua? naliditatẽ illoꝝ ĩ tpᷣs diſputatio
nis:ut hic ⁊ i.c.lʒ ð pꝛoba.fo põt a pꝛicipio ad
mittere excepuonẽ repꝛobatiõis ⁊ fᷣn eoꝝ dicta
admittere pꝛobatorios:tertio põt admittere ex
ceptionẽ repꝛobanõis:ſʒ differri examinationeʒ
teſtiũ poſt publicationẽ pꝛobatoꝛioꝝ:que oĩa ðᷣ
clara:pꝛout dixi i.d. c. ex ꝑte ade. Hõ. iudicem
ex officio ſuo debere iquirere ⁊ exaiaꝛe teſtes ne
dũ ſuꝑ petitis in libello:ſed ẽt de cãis ſcie:et de
oibꝰ circũſtatus de quo uide qð le. ⁊ nõ.in.c.ꝑ
tuas. j. e. H iundicẽ debẽ iquirere de fama

2 ſic u? ꝙ fama aliquid addat ad ̊ qð le.æ nõ.

iiij.q.iij. S. .itẽ.ſepe:⁊ facit ꝓ cõi obſeꝛuãtia.nã

hodlie in fine articuloꝝ ſeper ponitur articulus
de fama ⁊ qᷓtũ pꝛobet uide qð dixi i.c neniens
HBꝛr. i. l. de minor. J. toꝛmẽta. ff. de qõi.

5. ꝙ ieſtes iquirũt᷑ de credulitate an.ſ. cre

dãt ea qᷓ deponũt: ⁊ dicit hic Gof.qꝙ de auditu
credulitate æ fama iquirit᷑ ad pſũptionẽ non ad
plenã pꝛobationẽ: qð bene nõbis: ſed nide ea qᷓ
dixi i.c. quotiẽs.S. e.⁊.c.tã lꝛis. ¶ Moõ. iudicez
eccleſiaſticũ hr̃e iuriſditiõem in oẽs ipedieẽtes te
ſtes pꝛoducẽdos coꝛã.eo. ¶ Mõ. ꝙ ad officiũ
iudicis ꝑtinet ptaxare certũ nũerũ teſtiũ: ⁊ q; ꝙᷓ;
ĩ iſta cã papa pfixerit nũerũ qᷓdragenariũ:iudex
ti i alijs cais põt ſᷣm ꝗlitatẽ cãe ? ꝑſonaꝝ qnʒ
płes admittere qnq; paucioꝛes:ar. c.i.xxix. di.?=
.c. de teſtibꝰ ĩ fi. z.c.ſignificanerũt.S.e ⁊ ſic iĩtel
lige Jo.an hic ẽ n. hoc arbirrariũ quod nõ. ad
cautelã ſeruãdã ꝑ indicẽ ĩ refrenatione teſtiũ ne
pandat ainʒ ſuũ ciꝛca meꝛita cãe:uide ꝑ ſpe.iĩ ti.
eo F. reſtat de numero. v. hoc ẽt ⁊ in ſũma peꝛ
Mo. de dila. G. ex quibꝰ:z qd.S. dixi ꝙ qdrage
nariꝰnumer?ꝰ teſtiũ nõ ſit oꝛdinariꝰ. firmat Jo.
an.ĩ addi.ſpe.e.ti.ſuꝑ ica.vᷣ qrebat᷑. ſo. Sed
circa pdicta ⁊ ciꝛca tex. dubitat᷑ quid ſi teſtis'de
ponẽs ſuꝑ articulis dixit ſe nihil ſci? exceptis pa

ncis:deĩde iterrogatꝰ ſuꝑ articulo generali᷑ de

fama qᷓ ſolet põi ĩ fine articuloꝝ.rũdit nerũ eſſe
ꝙ; ẽ fama:an hec rñſio ſii referẽda ad oia ↄten
ta ĩ articulis aut ſolũ ad ea ſuꝑ quibꝰdixit ſe ali
quid ſcire de h̊ ĩ ſpe.ĩ ꝑte de cri.no.S. ut aũt in
fi.? quidã dixerũt:ut ibi refert dictũ illud gene

rale reſtaigedũ.Alij y generalit᷑ dʒ irelligi ſicut

generalit ponit᷑. nã rnſio dʒ eſſe ↄfoꝛmis iterro
gationi iſti. de inti.ſtip. S. pterea.nec ꝑ illud n

¶ De teſtibus.

ſibi Zrius:qꝛ põt eſſe ꝙ aliqͥd neſcit in Hitate:
t ẽ de illo publica nox ? fama:equũ in ẽ ut te
ſies ĩteꝛꝛogẽt᷑ iteꝛũ ut ðclarẽt dictũ ſuũ:⁊ ſic diẽ
fuiſſe obtetũ iter aꝛchiepᷣm rauẽnaten.⁊ cõe for

liuij i quadã cã: æ ad mã;z uide qð nõ. Jo. an. in

additi.ſpe.e.ti.O. nũc nidẽdum ad fi. ¶ Aemo
ad gl. ? qꝛo qit᷑ ſint teſtes exaiandi. rñdet gl.ij.
ꝙ ſigillati ꝑ ſe alit᷑ n nalẽt ꝛeceprio: qð nõ. idẽ
tenet ſpe.e.ti.S. nũc rractãdũ i pn.i.vV.ſʒ põe ꝓ
duxi. Et itellige gl. q duo teſtes ſimł exaiarent᷑
nã tũc ẽ periculum ne unꝰiſtruat aliũ nec poſſet
falſitas dephendi exemplo danielis: ſecus ſi aliꝗ
extriſeci adhiberẽt ĩ exaiatõe: maxie ſi uocaꝛent᷑
ut teſtes ad h.c.ut offm de heti. li.vj. ubi in exa
miatõe teſtiũ i cã hereſis adhibent duo religioſi
2 ẽ cautũ h obſeruare i oĩ cã gꝛani pro hoc ꝙ
dixi i.c.ſicut.S.e.⁊ qdð ibi nõ ⁊ Hoſt.i.c.alberi
cus ita dicit dicta teſtium poſſe probari ꝑ alios
teſtes tũc adhibitos. Nuero dr̃ hic teſte inteꝛꝛ0
gaãdũ de ca ſcie qͥd ſi non ꝛeddit cãm ſui teſtimo
nij:utputa quia dixit neꝝ ce ſimplłꝛ ꝙ titius mu
tuanuit ſẽpꝛonio mille gl.i vᷣbo de cãis diſtignit
ꝙ aut fuit iterrogatꝰ ðᷣ cã ⁊ eã no reddidii:⁊ tẽ
nõ ualet ieſtioniũ: aut non fuit iteꝛꝛo gatꝰ nalet
2 idẽ accur.i.l.iij.ff.e.nõ.n.ſᷣm eũ dʒ eſſe ueꝛbo
ſus:iõ excuſat᷑ ſi non fuit ireꝛꝛogatus:ar.in.l.fi.
Cde preci. imperato. offeren.z.l. amplioꝛem
Cde appel. ? idẽ glo. Jo. in. F. ſolet. iiij. q iij.
Juno ⁊ hoſti.hic:⁊ ſpe.e.ti..i.v.itẽ ꝙ iterro
gatus q plus ibi nidet᷑ nelle fʒ aliquos ꝙ ſi nõ
reddit cãʒ iterrogatus nõ ualet:nec quo ad pro
barionẽ nec qP ad pꝛeſũptõeʒ:⁊ idẽ dicit ſi reddi
dit ſe iutilẽ:qꝛ paria ſũt nõ reddere ⁊ intilẽ red
dere.8 trãſl 1 pᷣla c.ij. qdᷣ nõ. hoc in ultimuʒ ur̃
riũ dẽo Goff de quo in nõbilibus. Sʒ dic ꝙ
ſm quãtiratẽ cãe index aſſumet quãtitateʒ pᷣſũp
tioniſ ar. in. l iij. ff. e. tin magis ſcire potes ⁊c̃.nt
ibi Inn iñ bic tradit nnã theoricã que ſolet ab
oibus appꝛobari dicẽ ꝙ iĩ ꝑceptibilibꝰ aliquo ſen
ſu corporeo põt ꝓcedere illa diſtictio an fuit te
ſtis iterrogatus uel nõ ut g dr:ſi ĩ ꝑceptibilibꝰ
iudicio ĩtellectus tm ẽ nece ꝙ reddat cãʒ. al.nõ
nalet teſtioniũ ẽt ſi nõ fuit iterrogatus:qꝛ ð his

deponẽ nõ ꝓprie ſpectat ad offm teſtis.exẽplũ

ſi dicit talẽ ẽe dñm talis rei.nã dninʒ nõ percipi
tur ſenſu corporeo.iõ oʒ ꝙ ꝛeddat cãʒ ꝑ quam
iferat᷑ ad uerba iuris ꝑ eũ ꝓlara: ut qꝛ uerba in
risg adiũgit: qꝛ emit lanã ⁊ fecit illud neſtimentũ
nl qd ſite: ̊ dẽ; Inn. approbat Oã. i actaru

de teſte:dicit ꝓcedẽ ĩ his q ꝑcipiũtuꝛ magno di

ſcurſu rõis:ſecꝰ i his ᷓ ꝑcipiunt᷑ mag diſcurſu:

ita ꝙ neniãt ꝑ ſẽſũ corpoꝛis ad itelligẽnã facili

ter ⁊ nalde ſupinꝰcet qui ñ iĩtelligẽt. exẽpluʒ ĩ nu
meratõe pecunie.nã teſtis nõ nidit niſi colorem
Sʒ me ⁊ coꝛde uł ꝛce pcipit an fueit aꝛgẽtea uł
aurea.i his.n.nalet teſtioniũ cã nõ reddita ſi de
ea nõ fuit ĩteꝛogatꝰ:h ẽt diẽ foꝛe de mẽte Inn.
qð ſatis plʒ pꝑ h̊ dicebat hic do.caꝛ.ꝙ teſtis vðᷣpo
nẽs ſimplłꝛ ſuꝑ fama uel notorio cã nõ reddita
ſi ð ea nõ fuit iterrogatꝰ h̊ ẽt dicit nalere:qꝛ iſta

nedeſnalg in ton
mi nini
it autil ſ atin
pgrun a uiC
ſrſed vnerin vſitmn
SGc ivſlo mein.
Giope hr dvin
liirtuſit ti
ag Niſce cb bbis ma
riziiſbnimm
luft gitinnnii
ingriirinndire hwir⸗
miurnhatliinms a,
Uhteketdgimnbean dui
Kctintininän
iünphhrüngmnu
leinig Eanmit
Ocelrg' ulipimn
lealur ienuercin
ſhnnſminai „
Nitiifirict mric

1Lll, ſſteli
ſor / ſgitrai⸗ uin 6
Greinintin R
epimnn
ei

iy plit is iu
naſer tihieweee di
Genr ints

8.n

Rpreſe,
4

éd⸗
edeilo
d dor⸗

it nogn deren
nogn c tei o ulit

mn.i Mitenin fnn
vam, wrr,imnumr
Nn immn Gfinu,, mlam
le igh iſict,o⸗
Gklrſre ſifilipimm
sGuitiache v o
gims höLlnet ood ro
Aprſigigt dedietſiretdi
ani ſüt ötesere dithere
aChatodot u Rincd
fſ de avo n öbſipns Dödeg
c indct Kurer amnune Pin
Kemimgs one ores den
DcGadt mi edridrceſdein
Grde ieinti addſn
dt Nrrlet hudſicid 10 int
ormsd td n Rhiahtdi⸗
clecus te neit g hn i
foniaſinoͤfii enogmad!
1 ag, yltn Moffi is g
jõ ye m Ppoßgfi
&inals Niinn
e , en in

MCuam canſam.

pcipiunt᷑ modico diſcurſu: ſʒ h ñ plʒ neqʒ ſimilia
per eũ hic poſita ꝑ.c.ↄſuluit.j.de appel.ubi dr
malca dici no toria qᷓ ñ ſunt ur dicit Jo.ij. q.i.
mãifeſta ð notorio loq nur: ? q ſit notoriũ ig
ꝛamꝰ. I dẽ diſpnrat᷑ multũ iter ſciẽtificos qñ dẽ
ifamia: ux nõ ·ĩi. c.iqᷣſitõis de accu.qũo g cꝛeden
dũ ẽ ꝙ ꝛudis teſtis hec ↄphẽdat modico diſcu:
ſu qꝛ forte ẽt cũ magno diſcurſu neſcit diſcerne
re oʒ g ꝙ ſint talia q ex cõi hoĩnum iĩtelligentia
capiãt᷑ ſine magna ſolertia:ut noluit Bart. ꝑ hᷣ
&t puro do. A i.ñ bñ dicẽ ĩ eo ꝙ rphẽdit quoſ
dã qͥ ex d'is Inno.i.c.cũ opoꝛteat de accu. col
li gebant cãz eẽ reddẽdã ĩ probatõe ifamie.dicit
n. ꝙ itent Inno. fuit ibi declaraꝛe cãs quibus
ↄcludit᷑ ifamia. nõ ãt aꝛtare teſtẽ ad expᷣmẽdum
cãm ſi ñ interrogat᷑:ego dico q Innoc. habuit
Sriaʒ mẽtẽ ſi bñ põderet᷑:⁊ ſi ñ eẽt illud dicium
Inn. idẽ nihilominus eſſet dicendũ ꝑ pᷣmiſſam
rõem:æ uide Hir. i. l.ð miore. J. tormẽéta. ff. ð
qoi.i.V.q̃it᷑ probet᷑:x.v.qro ſtatutũ:⁊.vV.uliio
pone:ubi tenet ꝙ depoſitões ſuꝑ fama cã non
reddita n inducũt plenã nec ſemiplenã ꝓbatõeʒ
ſed alias ꝓbatõnes coadiunãt ſic dʒ intelligi..
.iij. ff ð teſti.æ. iiij. q.iij. irẽ ſepe. Et ex dẽis In
nocẽ. hic põt colligi alia theorica.dicit.n.ꝙ nbi
teſtes deponũt ſuꝑ his qᷓ pñt tꝛahbi ad indicium
rõis ⁊ ad teſtiũ ſeſũ coꝛꝑis:debemꝰ itelligẽ dẽm
teſtis quatenꝰcadit i ſẽſũ coꝛporis.exẽplũ ponit
i reſte deponẽte ꝙ titiꝰ poſſidebat.dʒ.n. exponi
idẽ de cẽo tẽbat:nã poſſeſſio ꝓnt ẽ iuris non ca
dit ĩ ſẽſũ corꝑis ſʒ ꝑcipit᷑ indicio ĩtellectꝰ:ſecꝰ ꝓ
ut eſt q́a facti: æ idẽ ſẽtiũt glo. ? Haꝛ. i.l ſtipula
tõ iſta F. hi qꝗ.ff. de.v. ob. ꝑ h̊ hẽs limitatũ nno
mo moꝝ diſtictõis gl. alio mõ limitat ö Jo. an.
diẽ.n.ꝙ ſi ꝑs petijt teſtẽ intro gaꝛi de cã ſcie:ei
int᷑rog atꝰn fuit.ñ nalet dẽm eiꝰ:ſʒ pot᷑it iterũ in
terrogari de cã ad h̊ dẽm.c.ꝑ tuas.j.eo.cũ ibi
notatis. ſepe. n. expiẽtia docuit teſies aliqd aſſeẽ
re cuiꝰſufficiẽtẽ ſcie cãm nõ reddũt.ꝑ bᷣ dicit bo
nũ ↄſiliũ:ut ꝑs ſꝑ det introgatoria ſua ſalteʒ ð
cã ſcie ⁊ petat ſuꝑ illis examinaꝛi æ in acuis ꝛedi
gi. ꝓcedit gꝰ dẽm gl.qn ꝑs ñ petijt ⁊ iudex ni ĩ
terrogauit: ut tũc naleat dẽm ĩ ꝑceptibilibꝰſenſu
corporeo nel modico diſcurſu ꝛõis. ¶ Ciꝛca ꝙ,
nõbilit᷑ qri an index omittens h̊ caſu teneatur
pri ad itereſſe. hãc qᷓoẽ põit Jo.an.i addi.ſpec.
.e. ti. F. i. V.ſʒ qd ſi cãʒ. ubi ꝛfert quoſdã dicẽiq;
ſi ar.l.ſi qn ĩ fi. C. de teſti.recitat alios h reſtain
gere qñ int᷑uẽeit dolꝰ nõbilis indicis negligẽna
ar. . e.ꝑ mnas:ubi ipe Jo.an.putat ꝙ i hiſ duo
bꝰ caſibns ſaltẽ i foro pniali teneat᷑ iudex parti
3 ꝙᷓ depoſuit teſtis non expᷣſſa cã qᷓ expſſa non
nocniſſet ſibi ſʒ ĩ foro iudiciali ñ heret locũ peti
tio inteſſe ſʒʒ eũ niſi reꝰↄfiteret᷑:ſʒ in aduerre.nã
ego n uideo qũo in foro iudiciali ſen cõtẽtioſo
iſte iudex poſſit obligari ad ĩteꝛeſſe cũ non ↄſtet
ſniaʒ oriã repoꝛtaſſe ex eo ꝙ index nõ introga
nit nã forte ſi iterrogaſſet ille reddidiſſet canſaʒ
ſufficiẽtẽ ſui teſtionij:? non ꝓbat h̊ eſſe ꝙ ab hᷣ
otigit abeſſe. E. de Oba.l. neqʒ natalis ? de tꝛaſ

la. pla. c.ij. intereſſe ãt dʒ clare ꝓbaꝛi: ut nõ.i.e:
bilecti. de fo.ↄpe.ꝓ b inſti.de v.ob.i fi. Sed ſi
index malitioſe ñ int᷑rogaſſet qꝛ ſciebat teſtẽ nõ
reddituꝝ ſufficẽtẽ cãʒ uel teſtis h̊ ↄfitct ⁊ iudex
omiſit ex dolo uel lata culpa tũc credo indicem
poſſe condẽnari tã ĩ foro indiciali q; pniali pꝛo
p facit.lſi q.C. teſti.⁊.l.ſi filiuſtal.ff.ð iudi.
2.xxiij.q ij.dñs.ꝓ fo nt teneat᷑ ĩ foro aie fac̃.c.
fi. ð iniur.æ dã. da æ notabile dẽm Inn. in. c. ſiẽ
dignũ ð homic.nbi ſingłarit᷑ dicit ꝙ ĩ foro aie
tenet qs ad emẽedã dani ſi fnit i lata cłpa dunta
rat ſecꝰſi fuit ĩ leui ł leuiſſima.iũc.n.ſufficit ſi ꝓ
negligentia pniaʒ agat ar.xv.q.i.iebriauerunt:
qð tenebis ꝑpetuo menti:ſecꝰ in foro iudiciali:
qꝛ ibi nõ ꝛeq it᷑ culoya ita lata:ut i lege.l.acquilł.
.ff. ad.lI. acqt. rõo qꝛ lex ciuilis tendit ad ↄſeꝛuati
oneʒ pr̃imonij:⁊ idem dic de iure canonico q̃te
nus agit᷑ i iudicio iuxta ea ꝗᷓ le.⁊ nõ.i.c.i.de cõ
mo. ⁊. c.ij.ð depoſi.facit qð nõ.gl.ſinglis in.c.
frat᷑nitatis xij.q ij.qᷓ dicit ꝙ i foro aĩe nõ ipõit
pena dupli uei q̃ ſrupli:q impõit ĩ indiciali pro
furto nel ſilłi ðᷣlicto. ¶ Sʒ ad declaꝛatõeʒ oium
pᷣdictoꝝ q̃ro q ẽ cã ſufficiẽs ſcie ĩ teſte:⁊ q̃ ſt ciꝛ
cũſtãtie ̊ qous iudex it᷑rogat ultra cãm ſciẽtie.
So dic ut ẽ de mẽte Inn. hic ⁊ clarius Bar.
i dẽo tractatu ðᷣ teſte:ꝙ teſtis ad hoc ut ↄcludat
dʒ reddere cam ſcie ꝑ illũ ſenſũ corporis quo a
ctus ſuꝑ quo ðᷣpõit ꝑcipit. unde ſi depõit de re
cep:ibili niſu tm dicit qꝛ uidi:ſi ð ꝑceptibili au
ditu im dicit:qꝛ audiui:ſi vᷣpoſuit qð res erat a
mars uel doulcis dicet qꝛ guſtaui:ſi ſuꝑ odoriſe
ra uel fetida qꝛ odorani:ſi ſuꝑ re aſpera uel leni
qꝛ tetigi.un ⁊ qͥnqʒ ſut ſeſus corporis niſus au
ditus tactꝰguſt.æ odoratꝰ. ita het deponẽ ꝑ ali
que iſtoꝝ ſeſuũ: ꝓ hoc allego bonuʒ tex.in.c.ie
ſtes. iij. q ix.⁊ i.l.teſtiũ.C.e.ti.⁊ ubi res ẽ ꝑcep
tibilis duplici ſeſu dʒ deponẽ ꝑ utrũqʒ ſeſum:ut
i. c.ex liis ðᷣ ↄſue.⁊ qð ibi nõ.⁊ fruſtra iterroga
tur ð cã ſcie qñ depoſitio bʒ annexã cãm ſciedi
nt qꝛ dixi ego uidi ꝙ titius ꝑcuſſit ſẽpꝛoniũ: ut
dixit H̊ Inn. z bn. Ite ſcias ꝙ ſenſus uiſus eſt
generalis ad oẽm ſenſum. vn ſi vðᷣponit ꝑ bũc ſẽ
ſũ uiſus ſuꝑ re ꝑceptibili alio ſeſu non uitiat᷑ te
ſtioniũ:ad H̊ uið gl.nõ.iij.q.ix.teſtes:⁊ idẽ ſẽtit
HBir. i.l. ij. O. ide labeo. ff. ð aqua plu. ar. Ad
pᷣdicta uide ſpe.e.ti.F.nũc tractãduʒ.v.ſic ãt et
ſe. ⁊ faciũt hec ad qõnẽ an cecꝰ poſſit eſſe ieſtis
ſuꝑ re ꝑceptibili auditu ſi bʒ notas noces pᷣhen
tiñ gl. tenet ꝙ ſic i. d. c. teſtes. Idẽ ſpe.e.ti..i.
H ſz nũquid cecꝰ:qꝛ ſᷣm eũ nõ reꝑit᷑ ꝓhibiius.
Ad idẽ allego gl.? Dar.i.d. S. idẽ labeo: qui
nł dictũ teſtis nalẽ:ſi nõ nidit loqᷓntes ſed erat
retro cortinã uł tenuẽ ꝑietẽ. Idèe ſẽtit Jo. an.i
c.ad nr̃aʒ ð ↄſue.⁊ fac.c.pterea:⁊ qð ibi nõ.ð
teſti. cogẽ. S Ang. ð ꝑuſio ĩi.l.ſi nõ ſpãli. C. ðᷣ
teſta.dicit ꝙ iʒ teſtis poſſii deponẽ:lʒ nõ niderit
hẽtes ſi hebat notas noces ↄhẽtinʒ facit fidẽ
nõ tñ quo ad plenã ꝓbationem: qꝛ ð facili potu
it öcipi i noce.nõ ãt ſic ĩ niſu. Sed fran.accnꝛ.
ut ibi ſenire pᷣmũ.dicit.n.ꝙ ſpãle ẽ ĩ teſtamẽtis
1 3

C He ieſtibns.

cp teſles debẽt uidere teſiatoꝛc:⁊ idẽ Har.i.d.
FG. idẽ labeo: qꝛ ꝓpt ifirmitate ð facili mutat no
ce. Ego dicerẽ ꝙ ubi quis i eodẽ loco nidiſſet
pꝛiꝰ ↄhetes:lʒ ipe ↄcdico facto iternallo n
uidiſſet poterit ferre teſtimõiũ ſi habebat notas
uoces ↄheiiũ: z ſic ꝓcedat gl.i.d. I. idẽ labeo.
2 Jo. an. in. d. c. ad nr̃am. Sy ſi din non nidiſſ‚i
ut cecus nel alius:tũc n pnto dictũ ſuũ ſufficere
ad ꝓoatioeʒ: qꝛ poſſet facili errare in noce. po
tuit. u. mutaſle uocèe: ⁊z hoc reſpeciu in teſtamẽ
o ius uoluit ut teſtes niderẽt teſtatoꝛc: nt.d.l.
ſi no ſpali:extedenda.n.eſt lex ex ꝑitate rõnis in
c.cũ di ecta de ↄfir.uii.nel inti.⁊.l.nõ pñr.ff.ð
legi. ¶ Quo ad pm de circũſtatijs pone excplũ
ſi teſtis dicu ſe uidiſſe ntuũ ꝑcutere ſempꝛoniuʒ:
iierrogabii qui erãt pſentes ⁊ i quo loco an de
die uel de nocie:ue i quo loco ciuitatis ⁊ ſilibꝰ:
ut ſic ex iſtis poſſui ꝑpendi falſitas tcſtiũ ſi non
cocoꝛdant in iſtis:ut nõ.in.c.nenerabilis.j.e.et
iij.q.ix.nipilominꝰ nbi uideas bonã glo. in mã
iſta. Oabiũ eſt de notario per quos ſenſus dʒ
gatieſtari de oibꝰ ſicut teſtis cũ ſit quidã teſtis.l.
domiciꝰ. ff. de teſta. uide in ſpe.de inſtru. edi. JF.
reſtat. v.ſʒ qn: ubi dr̃ ꝙ aiteſtat ſolũ de duobus
.ſ. uiſu æ auditu: æ ide ibi Jo. an. reliqui.n ſen
ſus ↄuenmiũt teſti nõ notario fʒ eũ ꝑ qð dicit ꝙ
nõriꝰ qui guſtat re amarã uel odoꝛat fetidã nõ
põt de h̊ ↄficẽ iſtʒʒ lʒ poſſit ↄficẽ iſtʒ ð dẽo eiꝰ
q guſtauit: fatet in ꝙ ſua aſſertio iunaret dẽm
aſſeretis ut ſi diceret tale ninũ fuit dulce ut talis
i pntia mei ⁊ teſtiũ dixit ⁊ ego guſtaui: ⁊ ſic erat
2 h̊ idẽ ſeiit ĩ ſili qõe. Inno.i.c.qm.S. de ꝓba.
qð bñ nõbis:⁊ nið nõbile dẽm fre.ↄſilio.cxcuj.
qᷓ dixit noꝛio credi ð geſtis coꝛã.eo.ñ ab eo.ar.
.l.oibꝰ. C. e.ti.per quẽ dicit ꝙ ſi nõriꝰ in inſir̃o
dicat ſe cert oꝛaſſe mulie rẽ:ut mioꝛẽ de bnilicio
ſibi ↄpeteti ei nõ credi:qð ſatis mihi plʒ.Et ꝓ
ntroqʒ dicto adduco hãc rõnẽ:nõriꝰ ↄficii iſteʒ
nõ de facto ꝓpꝛio ſʒ de geſtis iter alios i ant.ð
tabe.⁊ ð iſtꝛn.cau. Sʒ ꝛeliqui iꝛes ſẽſus ↄceꝛnũt
factũ ꝓpꝛũ:puta ꝙ guſtauit odoꝛauit uel tetigit
Ded dices iu qre teſtes de illis atteſtãt:⁊ no no
tariꝰ q ↄputat᷑ i numero teſtũ.d.l.domiciꝰ.ꝰ
uni teſii no credu: æ eodẽmõ nec notario. Iteʒ
oftm nõrij Vſatuꝛ in atteſtado dicta uel facia ab
alijs nõ at a ſe. An ãt poſſu notariꝰ ſcribere in
ſtꝛumeiũ eoꝝ qᷓ geſta ſũt iter hoĩes dineꝛſe ligue
ad iterpiis dẽ miðᷣ Jo. an.i addi.loco palł.
Hũc capio faʒ ꝑtẽ hꝰ gl.i.v. ſʒ nũqd teſtis ⁊ qᷓ
ro cũ hic dicat iterrogãdo teſtẽ de oibꝰ circũſtã
tijs an teneat᷑ rñoẽ utrũ ſii crioſus uł talis ꝙ ñ
poſſit eẽ teſtis:? i hac qõe ponã ſex opi.ſuccite.
DMeia ẽ opi.hꝰ gl.qᷓ cõcludit ieſtẽ artari ad rũ
dedũ ſolũ de his ꝗ bnt.iiij.q.iij.ſi teſtes cũ ſe.
¶ Scõda opi. Mo. q dicit ꝙ de ibi expẽf. dʒ iu
dex exqrere apð ſemetipſũ:⁊ ab alijs ñ ãt a teſti
bᷣ. z ſic itellłit illa iura ⁊ diẽ ꝙ de noto.pᷣſũii bo
nũ i. c.fi.ðᷣ pᷣſũ.de ignoto exqniret ⁊ niſi appꝛo
bet᷑᷑ n credat ei maxie ĩ crialibꝰ ¶ Tertia ẽ opi.
Jo.ij.q.vVij.qꝛẽdũ qͥ dicii ꝙ a teſte ñ dʒ iudx q̃

rere ð crie ĩ ſpẽ:qꝛ nẽo illð fateret᷑:ſʒ i genẽ põt
ꝗrere dicẽdo es tu talis: ut poſſis eẽ teſtis ar.i
.l i. F. ꝗ̊ qoeʒ. ff. ð qõi. ¶ Qnaꝛta eſt ſpe. in ti.
eo.F. iã ðᷣ itenogatoꝛijs.ad fi.vſi.poꝛꝛo:ubi nẽ
ↄcludẽ ꝙ ad oia tenet rndez q̃ ꝛeddũt euʒ inha
bilẽ ad teſtificãdũ ſi n qꝛi᷑ ð cꝛie:⁊ ibi poõit mul
tas iteꝛrogatioes ꝗ hodie ſũt i uſu:⁊ ibi nide ꝓ
pratica. ¶ Quaiĩta e Inn. ꝗᷓ haãc mãʒ tetigit i. c.
duduũ ð elec.ij. et in. c.ij. ð ↄfeſ.et ĩ.c.iqſitõis.j.
ð accu.et in iſtis locis ſimplꝛ ↄcludit teſtes n te
neri ad pãdedũ crimè l ↄditõeʒ ſuã:qꝛ exceptio
teſte ponꝰↄcernit ꝓducenteʒ q;ᷓ eũ:ſi m rũdʒ
cꝛedit᷑ ſibi:qꝛ ſũt ðᷣ ciꝛcũſtãtijs teſtionii. Alið di
cit in ꝑte.ſ.unt teneat᷑ ꝛndẽ poſitõi criminoſe ſi ðᷣ
illo crie ifamat Et ð h nliio dic pleniꝰ: ut nõ.ꝑ
eũ i.d.c.ij.ſj in.c.dudũ dixit ꝙ ꝑacta pnia n te
net᷑ teſtis rndẽ:qꝛ ſine pcco põt teſtificaꝛi ĩ.c.te
ſtimoiũ.j.e.⁊ dic alið in ordinado in.d.c.iqiti
onis ꝛ0 ꝑicł aiaꝝ. ¶ t oꝛdinãdus neit nolũ
taꝛie teſtis iuuꝰnec oꝛdinadꝰtenet oia ꝓdẽ Sed
ea qᷓ impediũt oꝛdis executõcʒ:? ð eo nið bonʒ
tex.cñ gl.in.c.ex pẽitẽtibꝰ.l.di.¶ Sexta ⁊ nullii
ma opi. Jo. a. p Gull. ð ſuʒa in addi. ſpe. in
loco ꝓxio allegaio ↄcludes ꝙ de oibꝰpõt inteꝛ
rogaꝛi ⁊? rnidere ienet᷑ qᷓ ſuã turpitudinẽ nõ dete
gũt: ad ea vo ꝗᷓ ſuã turpiindinèe deregũt ꝛndẽ ñ
tenet᷑:ut infamia excõicatione uel crie alio:ſecus
dicu de pauꝑtate:h̊ opi.mihi plʒ:facit ꝓ eo qð
dixi de pauꝑtate:qꝛ panꝑias ñ ẽ ð gñe maloꝛu:
nt i.c.il a xv. q.i. Quis at dicat pauꝑ nide peꝛ
HMaꝛ. in.l.ſi ↄſtante.ff.ſo .ma.⁊ dicaʒ ubi meliꝰ
cadet:ſʒ ad ꝛepulſionem teſtis ꝗ dẽ pauꝑ dic qui
minꝰ hʒ in bõis qᷓ; qnqᷓginta aureos:⁊ ideʒ i ac
cuſator.uide tex.cũ gl.i.c.ꝓhibẽt.ij.q.i.itellige
niſi als ſit boe fame:ut ibi nõ.⁊ ꝓbat i. c.ſi qͥ te
ſtiũ. S. eo. ubi de b. ¶ Tertio bec glo.qrit an ie
ſtes debeãt cognoſceꝛe eos a qbus ⁊ 5 quos in
ducũt᷑:⁊ dic ꝙ ſic:pleniꝰph ꝓſequit gl.i.l.iij..i.
.ff eodeʒ: æ adhuc plenius Jo. an. i addi. ſpe. e.
ti. F. i.V. teſtioniũ at ubi diſtiguit ini eos q ðᷣſcꝛi
bũt in iſt?o ⁊ int eos qͥ deponũi uoce nina inteꝛ
liugãtes:pꝰcaſu dicit ꝙ ad ualiditatẽ inſiri non
reqru neceſſauo ꝙ teſtes ſint noti:ad h̊ aut᷑.e.
.F. ſi Vo ignoti: fallit i innẽrario ĩ q ꝛcqrituꝛ ꝙ;
ſint noti.C. de iuꝛ. deli.l.fi.O.ſi ãt z ĩ aut.ð he
ꝛc. ? fal. O. ſi Vo. Itẽè i iſtzo in ſcꝛiptis ↄfecto ab
iĩꝑito laꝝ i aut. ð̊ inſtiu. can.. ex bis et.I. opʒ
hũc in caſũ itelligo:ut le.⁊ nõ.i.d. .oʒ.loqt.n.
qn fit ſcupiuꝛa noie imꝑiti ſine tabelliõe.na tũc
dñt teſtes ee noti:ut ſubſcꝛibãt᷑ noie ↄhẽtis.Si
at tabellio iterueiꝛet iũc n eſt necce ꝙ ſint noti.
nt ibi colligit ꝑ dictionẽ maxie iux glo. fallit ẽt
nbi ẽ ſtaimũ qᷓie ẽ bononie ſᷣm eũ ubi i oi iſto
oʒ ſaltẽ nnũ ex teſtibꝰ i ſcriptis cognoſcer̃ cõtꝛa
hentes. In fo caſu dicit ꝙ aut id ſuꝑ quo po
ſuit recipit effectum ex facto ntriuſq; ꝑus aut al
teꝛiꝰti aut neutrius:pꝰcaſu necefle eſt ur urꝛãqʒ
partẽ ↄgnoueꝛit:⁊ hoc claꝛũ eſt. fo caſu ſufficit
illũ ↄgnoſcere dato ꝙ aduerſariũ ↄtꝛa qnem ꝓ
ducitur non cognoſcat:ut ſi nolo probare me

]

lrunt ſinin
tuitn. Min n
puimmiclr
gintlp achnmi 4
zahenn toſüianfen
tin emi ind an⸗
ſchslueti ii hun⸗
jlpgnci ſolrn s0o.
nrisctailcniſe
Eaiergoiara ratin
enreuntgaſpran
DCendtSaen
iſingwigdin
1Nſeperhrescrnd
ſhicgrgocegrtar⸗
Uncgichvſithrgba⸗
ſeinimileencki
Nitigckinmr
onſeſiiſennn
nn. Qnnnnig
ſichgienits,
tnw:niſig in
nnegb i iii
nroignir Dõ
hniͤ Aulpatrini
rfeever ſirgen,

or.. .
ilchenl 6
ulamlcu n
finee Neie v
E. 1

ii
o 4

1.

Siuu nec olnic igtei e
adnprtüons zu eud
boo 5 d Gus nlnulifn
. 4 lego op gob zuin
vgaut ine r, luin punce vane
garma ſwiinnuiani nitj
Aüͦ GHat,
dar apuné ninita
war Hnustod̈,ib:
ANAOM1 Qusiar ngaicee
un Ane ,o u adineß⸗
ſs poltonen tetis digenn de
n dos ginn nedn deee
Gi nie r 1c PDb d ieice
lir doe funeat ditd Po iRe
aachidebTatnda 0 Tun
ssü
ida cdotd anigninh
tc tu Fams nirihſe
50 noni n Mdſigiuſtudde
3sv'aſn cl M Mltlli in
nuzitgz aſd dicr n roteb ill/

1

emiſie nel qͥ˖d ſimile: æ bec duo uoluit gl. in Pall.
.l. iij. F. i. dicẽs ꝙꝙ in pſonali teſtis dʒ cognoſceꝛ
ntrãqʒ ꝑſonã: ſecus at in ꝛeali ⁊? ꝙ dictum eſt in

lonali dic intelligédum quo ad teſtes qᷣ de pn

cipali deponũt. nã ſi in ꝑſonali incidẽt qo etatis
ut qꝛ dr̃ ꝙ fuit minor ipe obligationis. ſatis eſt
teſte ꝗᷓ ſuper illa deponit hẽe ilũ motũ: ſʒ aduer
ſaꝛiũ non cognoſcat: ⁊ idẽ i ſil.ĩ ttio vo cau nõ
neceſſe ꝙ alteꝝ cognoſcat. In termis caus pe
tit actor a reo moroſo. x. corbes frumenti: - q;
1o plꝰ ualuerunt a ipᷣe more ſuꝑ tali eſtimatione
deponeꝛe teſies pnt ꝑribꝰ ignoti: æ idem in ſikibꝰ
bec ſunt uerba formalia Jo. an in loco palle. qᷓ
ſatis mihi placẽt: ⁊ ueriſſima ſunt ĩ fo membro
pncipali. Sz quo ad pᷣmum membꝝ de deſcrip
iis in inſt?o:ego dico ꝙ teſtes debent cognoſcẽ
pies int q́s ↄficit᷑ inſĩn dico cognoſcẽ non pri
us ſi ſaltem tẽ q;do ↄctꝰcelebrat᷑.als autem non
nideo qũo poſſet eẽ ieſtes maxime cum rogatuꝛ
ut audiat. l. heredes palã. F. in teſtis. ff. de teſta.
2. iij. q.ix. ſi debituʒ ſed ñ reqrit᷑ ꝙ ꝑ prius ſint
noti phẽetibus niſi in caſibus iuꝛe expſſig: ? ſic iI
telligo Joa. an. z iura p eũ allegata. ¶ Menio
ad gl. que ſupra vbũ ipe: ? qro qͥd itendit ſea
dũ dicit de tpe æ loco ⁊c. rũdit gloſ.duplłꝛ p ur
queratĩ᷑ de loco ⁊ ipe in qbus actus de quo qꝛit
fuit geſtus. nam ſi ĩ his teſtes eſſent diuerſi non
naleret eoꝝ teſtioniũ:ut in. c.nihilominus.iij.q.
ix. ⁊ uide ibi gloſ.nõ.ad huiꝰ dicti limirationem
JItẽ dic ꝙ aut actus ñ eſt iteꝛabilis:ut hoicidiũ
aur iterabilis ut adulteriũ:ſi diſcordant pᷣmo ca
ſu in tpᷣe aut loco nõ ualet teſtioniũ ſi non rema
net itegꝛa ꝓbatio ĩ aliquibꝰ eoꝝ: ut qꝛ oẽs ſunt
ſingulares:ſecus ur ſi aliq ↄcoꝛdant ĩi omnibus
iux nõ.ꝑ gl.in. c.ĩ noſtra.S.eo. fo caſu cũ actꝰ
iterabilis debẽt idifferent reduci ad coꝛdiaʒ
ut euitent ꝑinꝛium: æ ut ꝓbẽt dumõ i aliquibus
eoꝝ remaneat integra ꝓbatio iuỹ ea ꝗ plene di
xi i. c. cum tu. S. e. Et nide ꝙ nõ ſpe.i ti. eoð. F.
iã de intꝛ0 gatorijs V. qd ſi nnꝰ: 2. V. idẽ de ipe
7. V. ſequentibus: ? dic ut ibi de mã buius glo.
Fo itelligit glo. de tpe.i.ex mã tpᷣis: utputa qꝛ eſt
tardus iĩ deponẽdo: ? iʒ hec expoſitio nõ ↄuẽeiat
lie ẽ tamẽ nera i ſe. æ nide bonã glo.v.q.v. J.
nlt. ꝗᷓ diẽ ꝙ teſtis repentine loques vr̃ mendax.
moroſus vo dubiꝰ. eliget ergo mediũ.l.di:pon
derer. Quero qꝛ tex. mãdat ipedientes teſtes
cõpeſci qͥd ſi ð féo ipedimeiũ ceſſare non poteſt
rñdet gl.i nerbo cõpellas ꝙ dʒ teſtis hꝛi pꝛo ꝓ
ducto:qꝛ pſũit᷑ ꝑs faciat nel ↄſentiat ⁊c.nõ.
bene glo. in ↄriũ oppõit ð.c.qꝛ pᷣſulat n ſoluit
ibi. n. ↄſãguinei cuinſdã pᷣſbiteri ↄtẽplariõe ipiꝰ
eꝛueꝛũt occulos adueꝛſarij ſui nec fẽm illoꝝ ipu
tat̃ pſbyteꝛo: ex qſine ipſi. ſilio fecert. Hoſtiẽ.
diẽ ꝙ ſi pncipał l ali eo madãte bᷣ faciat hr teſtiſ
ꝓ ꝓducto ar.ff.ſi qs cau.l.ij. .ſirĩ mõ. Ideʒ ſi
faciat ꝑ aliũ amicũ pncipale ipo pꝛicipali tacẽte
2 diſſimłante:aꝛg..de ſimo.ſic nobis ⁊.c.a no
bis:ſecꝰſi h fiat ab inimico uł ab amico ipᷣo ſine

Eam cauſam.

poſſediſſe rem ſuꝑ ꝗᷓ inqetor ł me poſſediſſe ſen

frande pdicẽte:ut ibi:⁊? ĩ.d.c.qꝛ pᷣſulatꝰ.ff.ex ͥᷣ.
cau.i poſſ.e.l.i.O. pel.æ qð nõ.j.eo.ↄſtitutus el
i. idẽ i effectu tener Cy. pꝰ Ricar. ma. in. l. ꝓni
dẽdũ. C. de poſtn. alle. C. de proba.l.ſi ð poſſeſ
ſiõe.un dicit ꝙ ſi alis mibi ſubirahit probati
ones teſtes corrũpendo nel cũ eis hac de cã ini
micitias phẽdo caʒ ꝑdit. ff. de iure fil. l. iij. F. i.
2.. E. ↄſtitutꝰ z.c.itimauit qð ẽ notãdũ:qꝛ uult
ur non ſolũ teſtis hẽat ꝓ ꝓducto:ſi ẽt dʒ ꝑdere
cam. Sʒ hoc facit. c. perueéit.j. de teſti. cogen.
Vbi nõ puũit i amiſſione cae ⁊.c.ↄſtitutꝰ.j.e.ubi
erordinarie pũit᷑ donec ceſſaueꝛit ĩpedimentuʒ.
Ego dicere ſic ꝙ aut ipedimetũ ſen frans inter
nenit ĩ cã ciuili aui criminali:pꝰ caſu ſiue qͥs ipe
diat ꝑ ſe ſiue preſũptiue ꝑ aliũ dʒ teſtis hr̃i pro
ꝓducto: ut nõ. h gl. i.c.ꝑuẽit.facit qðᷣ nõ.i.c.
ſiquis de clericis.xii.q.ij.⁊.c. fi.ð iureiur.⁊ põt
exordiarie pũiri i qiũ eludit ⁊ ↄtẽnit iudiciſ au
ctoritaté:ar.i.c.accedẽs.el.i.ut lit.nõ ↄteſ.⁊ ſic
põt intelligi.d. c. ꝑuenit.=.l.ꝓuidẽdũ pᷣall.unde
dicit phi.i. d. c. pueit ꝙ ſubtrabedo alteri copiã
ꝓbatois nõ pdit eoipſo cãʒz ſi hʒ bonã caʒ: ⁊ cũ
illo dẽo rraſit ibi Jo. an. z plus ſeiit ibi vi. ſ. ꝙ
no ex toto tał teſtis dʒ hꝛi ꝓ ꝓducto. vñ dic ꝙ
ſi unus òᷣ ſuis teſtibus impedi ur ⁊ alius ꝓducit
non ſufficit ille teſtis ſolus ad obtinẽduʒ: ſʒ for
te tũc deffereꝛeĩ ſibi iuramẽtũ ar.c.ex ĩſinuatioõe
de ꝓcu. qð ſatis plʒʒ nec ex pᷣſũptõe facili iudiceĩt
5 aliquẽ. fFo caſu.ſ.in cã criali crialr mota ul ci
nilit dico ꝙ aut quis ipedit ꝑ ſe uel ꝑ aliũ: ⁊ H
ceriũ eſt æ doᷣm ut i ꝓxio mebꝛo ꝑ tex.⁊ glo.in
.d. c. ꝑuenit. Aut ipedimẽtũ pᷣſiat᷑ ꝑ aliũ 2 Hililꝛ
pſumit̃᷑ ꝑtẽ dare oꝑã nel ↄſentiꝛe ⁊ puũiet ꝑs ex
oꝛdiarie. n. n. d; b?i ꝓ ꝓducto ne iĩ crie ꝓcedat᷑
ex pᷣſũptiõe cũ debẽt eẽ ꝓbatiões luce clarioꝛes
ij. q. viij. ſciãt cũcii:⁊ ſic itelligo.d. c. ↄſtituius.
SDed an ex facto amici nel cõſanguinei pſumat
ↄſẽſus ꝑtis dictũ.c.ↄſlitutꝰ facit qð ſic:ſʒ ĩ Sꝛiũ
c. c. qꝛ pſulatꝰ palł.ad qð nõ uẽ bn rnſũ ꝑ Ho.
nã nõ apparet ꝙ ibi pᷣſbꝛ Zdixerit uel ↄſenſerit
dicerẽ ſic ꝙ aut deliciũ cõmiſſũ ꝑ cõſanguineos
uel amicoſ ↄtẽplatõe ꝑtis ẽ momtaneũ ut homi
cidiũ uel nulneratio 2 nõ pſumit᷑ contra pꝑreʒ ſal
tẽ ut ex hac ſola pᷣſũptiõe puniat᷑ ꝑs: ſʒ oportet
ꝙ alia indicia urgẽtia cõcurrt: ? ſic ĩtelligo.d.
c.quia pꝛeſulatus: ⁊? facit qð legi.⁊ nõ.in.c.pe
trus. de homici/Aut delictum eſt ſucceſſiuum:
ſeu habet cauſam permanentem:⁊ tunc preſumi
tur contra partẽ ꝙ fiat de eius uolũtate exquo
non ꝓhibetur: quoniam cum fiat eius contepla
tione preſumendum eſt ꝙ eo probibente ceſſa
ret impedimentum nel delictum:⁊ in eo caſu in
telligo. d.c.conſtitutus.non enim caꝛet ſcrupn
lo ſocietatis occulte:qui cum poteſt manifeſto
facinori deſinit obuiare de ſen. ex. dilecto.li.vVj.
poterit tamen per aliquas coniectuꝛas hanc pꝛe
ſumptionem elideꝛe:ar.c. ſicur z.c.nobis de ſi
mo.cum glo.i.d.c.conſtitutus. Et hec nõ quia
ſũt quotidiana z per alios nõ bñ diſcuſſa. Gl.
pe. nõbiliter ſentit teſtiũ quãtitatem moderandã
i

ſecnndum qualitatem æ magnitudinem canſe et
idem Inno. æ communiter doc. unde Uincen.
reprebendit dicentes hunc numerum quadra
genarimn teſtium ordinarium a iure ſtatutum
cuiliber producendi teſteſ.dicit eniʒ ꝙ niſi iudðx
moderetur poteſt producer̃ quot nult poſt mo
derationem uero quos melius ſcire cꝛedit:uið
ĩ ſpe.e.ti..reſtat in fine:?æ quod ſupra dixi de
hoc. pp.contra fi.c.uidetur enim ꝙ teſteſ
al. producti debeant compurari in numero ali
orum cum atteſtationes faciant fidem in eadem
cauſa:ut in.c.fi.de proba. Sol.gl.fi.dupliciter
ſed perſeuerat in pꝛima ſolutione ſcilicet ꝙ tex.
iſte debet intelligi ſecundum diſtinctionem. c.
pꝛeſentata.j. eo. foꝛte enim m Jo. an.?æ Uicẽ.
iſte epiſcopus ⁊ abbas fuerunt arbitri.uel ſi fne
rũt delegati duo pꝛoceſſerũt ſine tertio uel alt᷑
eoꝝ fuerat recuſatus:⁊ ſic atteſtationes de iure
non ualebãt merito requirebatur hic cõſenſus
partium ⁊ tenendo ꝙ; atteſtariões erant hic mil
le ex aliquo defectu quod ſatis innuit litteꝛa.col
ligit Inno.dictum notabile æ multũ allega bile
ꝙ atteſtationes que non nalent ratificant ꝑ cõ
ſenſum partiũ:⁊ facit.c.inis.j.eo.ſecus dicit in
indicata.lit.cont. ⁊ alijs que ſunt de ſubſtanria
iudicioꝛum:qꝛ illa non poſſunt ratificari:ut nõ.
in.c.pꝛudẽtiã de offi.dele.lʒ.n.ſm eũ talis rece
ptio teſtiũ nõ naleat:ti neutra pars põt ↄodiceꝛe
obſtante ſibi exceptiõe pacti:dico in ꝙ Iʒ parteſ
non poſſint ratificare acta nulla que ſunt ðᷣ ſub
ſtantia iudicij ſi tamen dubitabitur an talia acta
interuenerit ſtat᷑ cõfeſſioni partiũ:ut eſt tex. nõ.
in.c.fi.de pꝛoba.⁊ ibi dixi:⁊ pꝛo pꝛio dicto fac
.c.ſequẽſ do. An.dat aliã lec. ad fi. c. ut ĩtelliga
tur de atteſtationibus a ſuo iudice receptis ſed
nondum publicatis que nõ facinnt fide coram
alijs iudicibus niſi partes cõſẽſerit:ut bic: ſʒ in
atteſtationibus publicatis procedit Zrium: licet
alind ſenſerit Har. in.l. ij. ff. indi. ſol. in ðᷣ h ni
de qð plene dixi in.c.cauſam.S. eo.⁊ plus placʒ
mihi pꝛecedẽs ĩtellectus ⁊ ſentit Jo. an. ſuꝑ tex.
in uer.clanſe qui ſupplet maxie per.c. pnitata.j.
eo. Glo. in ſequẽti parte in ner.ſʒ quid: querit
quid ſi teſtis o iductus ↄriũ eiꝰ qð pꝛiꝰdixit:⁊
rnidet ut patet in ea quam glo.nõ.⁊ de hac ma
teria nide glo.in.c.ſequẽti.⁊ in.c.cũ canſam.j.
eo.⁊ in.c.cũ tua.⁊ per ſpe.eo.ti.ꝭ..i.ner.quid ſi
idem teſtis z ſequẽti.facit glo.ij.in cle.teſtibus.
eo.ti.tu nide quod plene dixi in.c. per tuas. de
pꝛoba.⁊ dic ut ibi. ltimo extra gl.quia pa
pa cõmiſit dic extꝛa curiã recepttonẽ teſtium uo
lens in hoc pꝛoſpicere ⁊ patere laboꝛibꝰ partiũ
in ꝓducẽdo teſtes ad curiã. nero an iudex
inferioꝛ poſſit teſtes ad ſuã pntiã aduocare: aut
debeat cõmitter̃ ſicut facit hic papa. Ego ultꝛa
alios ſic diſtinguo: ꝙ aut canſa eſt criminoſa et
non debet fieꝛi cõmiſſio:quia in tali cauſa teſtes
ſunt in preſentia indicis expibẽdi æ examinandi
ut cum res exegerit toꝛmẽtis ſubijciãt᷑ ut ĩ ant᷑.
apud eloquentiſſimum. E. de fi.inſtru. æ in aut᷑.

Ge teſtibns.

eo. S. æ quoniam.nõ glo.in cle. una de offi. öle.
2 in.c.at ſi cleꝛici de iudi.æ puto ꝙ in hac canſa
eiiam de extꝛa prouinciam ſũt enocãdi per iuꝛa
ſupeꝛius allegata:licet Jo. an. pꝰ Jo. monachi
nideatur ſentiꝛe ꝙ etiã in criminali n ſint enocõ
di de extra prouinciam peꝛ.l.iij.ff.eo.? hͥ ponit
in.c.ꝛomana.S.contꝛabentes ð fo.compe.li.vj.
Sed ego illam.l.reſtringo ad cãs ciuiles æ pꝛo
hoc glo.nõ.in.c.teſtes.iij.q.ix.que dicit ꝙ in
cã criminali ſemper teſtes debẽt eẽ pnñtes:ſed in
canſa cinili debet ſeruari conſueindo regionis:
2 allegat palł.l.iij.⁊ ſic ſentit ꝙ tantũ loquit᷑ in
cinili æ glo. nideiur aperta relata ad tex.i.c.con
ſtiturꝰ de fideinſ.in.v.tꝛanſmittes æ cõꝑeri ideʒ
ſentire Cy. in dicta aut. apud eloquentiſſimum
ubi dicit ꝙ nullo modo debet iudex committeꝛe
receptionem teſtiũ in cã cꝛiali.etiam ſi index loci
ubi ſunt teſtes nolit mitteꝛe ad locum ubi ſunt
teſtes.refert tamen quo ad hoc ultimum alios
tenere contrarium:tamẽ poſſet limitari hoc mẽ
bꝛum ſecundum ea que habent᷑ in. c.ij. de iudi.
li. V. Aur cauſa eſt ciuilis:⁊ tũc ſtadũ ẽ ↄſuetu
dini ð quo loco ſint uocandi:ut eſt tex.i.d.l.iij.
unde reuocari poſſũt ubicunqʒ ſint ſi h̊ foneat
conſueiundo quod etiã nõ.glo.i.l.ſed ſi quis ex
ſignatoribus.ff. quemadmo.teſta.aꝑi.⁊ in.d.c.
teſtes. Si neꝛo in hoc nulla eſt conſuetudo tunc
ſi ſunt alteriusg pronincie non ſunt inuiti enuocaã
di:quia nõ ſine magna captiõe a rebꝰnoſſris ꝛe
nocamur:ut in pal.l.ſed ſi quis:iuncta dca.l.iij.
ſed tũc iudex cõmittet examiationẽ:ut i iuribus
pallegatis.⁊ facit.c.conſtitutus de fideiuſ.⁊=.c.ꝑ
nenit eo.ti.? h̊. Si uero ſunt eiuſdẽ prouincie
eſt ĩ facultate iudicis an inuitus faciat coram ſe
teſtes exhiberi per.l.ſi quãdo.C. eo.An cõmit
tit in loco ipſorũ examiationẽ.nam ꝑꝑ ſuſpicio
nẽ ipſorũ teſtium uel magnitudineʒ cae dʒ ipſos
coram ſe nocare:ut preſentia ſua illos terreat ⁊=
ſic intellige. F. illud in aut᷑.de fu.ſeu ipſoruʒ fu.
als põt committere:ut in aut᷑.eo..⁊ quoniam
æ.l.iudices. C. de fi.inſtru.? ꝙ hoc caſu ſit in
facultate iudicis tenet accur.iĩ pal..⁊ quoniam
2 archi.in.c.ij.eo.ti.li.vj.ad egꝛegias tamen ꝑ
ſonas debet mitteꝛe:nt ipſoꝛum dicta ꝛecipiant
nt in ant᷑.e.ꝗO.quoniã ⁊ i.l.ad ꝑſonas.ff.de iut
iur. dic de his:ut dixi in.c.ſi qui teſtium. S. e. et
hoc in cinilibus. In crialibus vo debẽt neniꝛe
ad pꝛeſentiam iudicis ꝑ iura ſupeꝛius allegata
qð tenet o.an.in pᷣallegato.c.ij.eo.ti.li.vVj.al
legat prealł.c.teſtes:⁊ hoc nõ.de mulieribus et
monialibus etiaʒ in cauſis crialibus tene quod
hẽ in. c.mulieꝛes de iudi.li.vj. ¶ Adnerte iñ
limitatione predictornʒ. nam quod.S.dixi diſtin
guẽdũ an ſint eiuſdẽ pꝛouincie.bodie non nẽ ꝓ
cedẽ cum ſingule ciuitates habent ſua regimina
ſicut olim ſingnle ꝓuincie.uñ hodie ſatis eſt ꝙ;
ſint diuerſe cinitates:ut non poſſint rrabi ad
agliam cinitatem: ut in ſimili nõ. glo. ſingulaꝛis
in.l.fi. E. de preſcrip.x.nel.xx.ãnoꝝ ſoper Hbo
ꝓnicia =? fac pal.l.ex ſignatoribꝰ:iudex iñ ni dʒ

at a nadi
Miſcnip Aandiun NA

Uls:
c 6 w
ttnand Smon
Antzſin inz Antain
ta tiſhnmoftinon cin uid i
tlrſtnri dſir u in⸗
Nihrimenmietm int sſ
onpinoninn eſis thnn
piunuitfi hiimnr
Nöneäenenmadis u
——
icehim rni
Narncatotnindetre egu
nitliimin h
unmipinki 7
ttainpcie
aie ſlnrin
hgigen
iatutituti aend
umtiriir i us
elinifelſi ſhltſetr
icai⸗ e⸗ h Mi;
Ebelg⸗ . firn
nimſhb ieirn⸗ eſ
Kirnne iſoß a

erbi,

Wdt

in
1ronig ,, Athtiſe⸗
.co ſ

4
„
N

lesdn,.

dcn Ur wenntimrc,n
anamba 4 ſünanluſzſn
ſgnworin mcan ghilitſee
Hõ
ets awijarmbh nimmn
lr Mi mumimur, Ariniau
Ami ſirnpuepiii iſiſtvt
amm ul, iil us inon /,
ur cinint rmideiiinbus
Aumns:tſacte Cofiiunsdefel tn
Wa ntb. Gucro ſn endi rorince⸗
iſamlute dics n imims uta Rranſe
Vsabbenider .aiclidd C e Vn
n ooihſotienniatone vam Mliſhcin
oi iumda mgintnez r diſ⸗
gmm ſevoeneRadnin taiſs erreuns
rhck Hind ni inſc oluſt
IsFacnmingent in 4 Ku
11 mhies Cde Kifima datl nl
ſmimmplisna u l ſ tan
t achiin ci coti Aanhn

ſonus debe illtren ppouum den rupu

1ti Ad gons fdel
moni ei A ns den
jincKco ſftum
bus d0 dedilin

eẽ facilis ĩ ↄmietẽdo hꝰi examinationẽ: cũ tota
nis qõis oↄſiſtat ĩ ꝓbationibꝰ:⁊ ſic eligit ↄminẽ
nõ dʒ h̊ iniũgere ſoli notario maxie ſimplici ſed
ꝑſonis diſcreiis maxie eccłaſticis.S.e.ſiqui ⁊ de
conſangui.⁊ affi.c.i.ſʒ Inno.⁊ Moſti.j.e.ti.i.
.c.ij.li.vVi.hodie tñ ut abijciat a ſe hoc onꝰde fa
cili:ut plurimũ ↄmittũt quos redarguit Hoſti:
ubi ſupra:⁊ ad idẽ dixit h Moſti. ut ſoli tabelli
oni nõ cõmittat:lʒ ʒ eũ nideat᷑ õdicẽ.j.ti.i.c.i.
ubi de h:ſyp ego dico ꝙ h̊ ſoli notario ↄmitteꝛe
põt:ad boc allego bonũ tex.i.c.mulieres de iu
di.li.vVi..n.ponat caſũ ſpalẽ ĩ ↄmiſſiõe non m̃
i ↄmittẽdo notario ſoli:qꝛ eadẽ ẽ rõ ĩ alijs caiſ
2z maior ⁊ nide ꝙ ſcripſi i.c.qm S.S.de ꝓbat.
ſi ãt ſolꝰnotariꝰ fuit ĩ exeamiariõe teſtis ꝙ poſtea
teſtis dicat alið dixi ꝙ; ꝑ nõriũ fuerit ſcriptum:
nũqd ſit potiꝰ cꝛedendum ĩiſtzo tabelliõis ſiue te
ſtibꝰ? pñtia iudicis q; teſti negãti. Spe.hanc q̃
ſtionẽ ponit eo.ti.F.i.v.ſj pone:⁊ tãdẽ ðtmiat
ꝙ de facto credit᷑ tabellioni:lʒ de iure ſecꝰ nide
atur:ſʒ ſi iudex fuit pns:tũc crederet᷑ ẽt de iure
inſt:o ſᷣm eũ:dicit tñ ꝙ ſi teſtis accuſaꝛet᷑ de fal
ſo: ⁊ ipſe negaret ſe ſic dixiſſe.nt nõriꝰ ſcripſit ñ
credẽtur tabelliõis iſtrumto:qꝛ i crimiali reqᷣꝛũ
tur ꝓbationes luce clariores.C. de proba.il.ſci
ant cũcii ꝙ ẽ nõndũ:⁊ uide ꝙ ſcripſi in.c.ſicut
.S. eo. ? ad pᷣmũ dẽm ut cꝛedat᷑ nõꝛio nide ꝙ. le.
2z nõ.j.de reſcrip.ad audiẽtiam. Mi. ab.

Eniens Caſus : Abi nariatur

modꝰagendi publicatis
tteſtationibꝰſuꝑ eode capitulo teſtes
ꝓducere lʒ:uel ſũma latius ſic. (Aireſtarönes
ꝛecepte ĩ ſũmario fidẽ non faciũt i plenaꝛio indi
cio ⁊ illaꝝ publicatiõe ñ obſtãte. Idẽ nel alij te
ſtes ſuper eiſdem capitulis recipi pñt:⁊æ tres ſũt
ptes.pᷣma ponit ordinem ꝓceſſus ⁊ diſputatio
nem ptiũ ſuper receptiõe teſtiũ. In ba papa int᷑
Mi pᷣmo executiõem ſnie ꝑ ꝑtes fcaʒ n nitia
ri:non eſt ergo de bis q uno ↄtextu expediꝛi de
bẽt:ut electio ⁊ teſtin de elec.qꝛ ꝓpt᷑ ⁊.c.cuʒ pꝰ
petitã 2. C. de teſta.cũ antichas. M. fo kti
us ↄparens pꝛo ſuo itereſſe põt ꝓſeq appellatõ
nem a reo int᷑poſitã:⁊ hoc colligit itelligẽdo ꝙ
iſte perrꝰ uellet ꝓſeqꝗͥ appellationẽ iterpoſitam a
capitnlo ꝙ latis colligit᷑ ex eo qꝛ fuit lis poſtmo
dũ ↄteſtata ſuꝑ ſnia lata int᷑ capitulũ æ archidia
conũ actorẽ dẽm m ẽ ueꝝ ĩ ſe ⁊ ꝓbari uidet᷑ in
.l. a ſñia ĩ fi.?.l.ſi ꝓ luſorio.ff. de appel.nõ. In
no. i. c. cũ ſuꝑ de re iud. ?æ Mar.i dictis iuribꝰ⸗
de h̊ aliqd. ᷓ. 6. ttio ꝙ tti? compaꝛens pꝛo
ſuo itereſſe põt ipedire ne ſnia lata ↄ reũ manðᷣ
tur exeentioni eũ ſuo piudicio:ↄcordat dictum
.c. cũ ſuper ⁊.l.litia.ff.ſo.ma. dʒ tñ icõtineti de
ſuo itereſſe doccꝛe:et ð hoc latiꝰ.j. ¶ Hõ.qꝙ eẽt
ĩ bnficialibꝰ nõ aamittit qͥs ad impediedũ execu
lionẽ ſũie:niſi ſua intſit ſpalit᷑:⁊ de tali iteẽ pᷣus
fidẽ faciat ĩ cõtinẽti:qͥd ãt reſpecin faculiatis ex
cipiẽdi ↄ petẽcẽ ↄfirmatõeʒ electiõis ł ↄſecratio

¶Neniens:

nis an debeat ptẽdẽ ſpãle itereſſe:an vbo admit
tat᷑ quilibʒ ð ꝑpło:uide Inn.æ alios ĩ.c.ſuꝑbis
J. de accu. õ. ꝙ ꝑtes pñt cõi ↄſẽſu appꝛe
bare atteſtatões ꝓductas ĩ alia cã.æ ad aliũ effo
ciũ ↄcor.S.c.ꝓxi.in fi.nec miꝝ cũ poſſint cõue
nire de ceria ſñia ferẽda ut.l.ſi ↄuenerit.ff.ð re
iudi.⁊ remitteꝛe inꝛamẽtũ teſtibꝰ.j.eo.inis:iſta
eni q̃ nõ ſũt ſubãlia iudicij æ q meꝛe ↄceꝛnunt ꝑ
tiũ ↄmodũ pnt a ꝑtibus remitti. 16 ubi
atteſtatiões publicate fidẽ nõ faciũt ĩ cã:quia re
cepte ĩ cã ſũmaria uł ex alia cã legitia pni teſtes
de nono recipi ſuꝑ eiſdẽ capitul publicatõe non
aaerte limita.c.fr̃nitatis ⁊ ſilia iura.S.eo.
õ ex eo ꝙ ꝓcuratoꝛes capitli ꝓpõebant il
lã ſñtã nõ ðbẽ exeq̃ tãq; latã pꝰ appellationẽ ab
intlocutoria:ꝙ ſnia diffinitia lata pꝰappellarõeʒ
ab iterlocutoria et ea pendete ñ ẽ exequẽda:qꝛ
pẽdet eiꝰ naliditas ab euetu iterlocutorie:ſi.n.
tenuit appellatio ab interlocutoria ni ualuit diffi
nitia:qꝛ lata a iudice cuius iuriſditio erat ſuſpe
ſa ð appel.ſi a ind.⁊.c.ñ ſolũ li.Vi.?⁊ ꝓbat᷑ aꝑte
ꝑ locũ a ſpãli ĩ cle.i.de re.iudi.nã ibi põit᷑ ſpale
cũ txes ſñie diffinitiue late ſint õ aliquẽ:cautuʒ
tñ ẽ ꝙ appellãs ab iterlocutoria appellet iteruʒ
a diffinitia:⁊ poterit ꝓſeqꝗᷓ quã nolet iuſta ea que
hnt᷑ ? nõii cle.i.de do.⁊ cõtu.et ꝑ h̊ ẽ expedita
gl. ij. CM ibi ñ facile ꝙ ea qᷓ agũt ĩ capło pnt
ꝑ alios foꝛiſecos ꝓbari:lʒ ꝓbatio ñ cõtigit de
facili qa: ꝛaꝛo admitiũt extranei:ſi tñ admitteꝛet
poſſz ꝑ illos ꝓbari:qð qʒ Jo.an.b:⁊ facit.c.ut
inſta ð offi.or.æ qð nõ.i.c.qꝛ ꝑꝑ ð elec.⁊ de cã
pofſ. æ ꝓprie.cũ eccłia ſutrina. ¶ M. ulio qꝙ;
excõicati nõ admittunt᷑ ad teſtioniũ q;tũcũqʒ di
cant excõicatõeʒ nullã niſi pus abſolnãt ad can
telã uł ꝓbet illã excõicatõeʒ nullã ð offi.dele.cũ
ↄtingat 2.c.unenerabilibꝰ ꝓpe fi.de ſen.ex.li.Vj.
Auero pᷣmo qre ꝓcur̃es capituli nõ fuerũt
admiſſi:gl.iij.rndet qꝛ dicebat᷑ eos fuiſſe ↄſtitu
tos a canonicis excõicatis ut colligit᷑ ex fine le
hãc rõeʒ ipugnat Inn. ? cõiteꝛ doc.qꝛ excõicati
pñt ſe ðfẽdẽ maxie ꝑ alios ut i.c.cũ int᷑ ð excep.
2z. c.ĩtelleximꝰðᷣ iudi.foꝝe ẽt opponebat᷑ ſʒ doc.
ꝙ iſti ꝓcuratores erãt excõicati ut in.c.poſt ceſ
ſionẽ de proba.uel illegitime conſtuuti nel non
faciebãt fidẽ de mandato nec canebant uel quid
ſimile:nel non eſt ius cuʒ de hoc nõ diſputet bic
principaliter: Glo.iiij.colligit ꝙ ſnia lata inter
te et me non eſt executioni mandãda:ubi ius al
teriꝰ ledit. Aduerte qꝛ nunc expediaʒ aliqua
pulchra dicta Inn. aliquibus addictis et decla
rabitur pro maiori ꝑte intellectus huius.c.
Ooppo.õ bhanc glo. et tex.de.c.cũ ſupeꝛ.jʒ.ð re
indi.ubi tertins comparẽes pro ſuo intereſſe nõ
impedit executioneʒ ſnie:niſi pꝛobet ſe legitimo
tpᷣe a ſñia lata ↄ renʒ appellaſſe æ appellationeʒ
debito ipᷣe pꝛoſecuium. So.diſtingue ſic quan
doqʒ tertius appellat pro ſuo intereſſe a ſñia la
ta cõtra reũ:⁊ ſic põt appellationeʒ ꝓſequendo
impediꝛe executionem ſententie:et eſt de boc ca
ſus in.d.c.cuʒ ſuper.naʒ ꝓ inteſſe ſuo poõr quis

appellare a ſñia lata Sᷣ aliũ ut ibi ⁊2 i.l.a ſnia ⁊ ĩ
.l.ſi ꝑluſo io.ff. de appel. æ uꝛobiqʒ ꝑ. Har. et
ꝑ Inno. i. d.c. cũ ſuꝑ.Nñzʒ terii nõ appellat ſʒ
uult pꝛoſequi appellationẽ per reũ iterpoſuã:et
põt ut ẽ caſus hic ſm unũ ĩtellectũ:? ꝓbat᷑ ĩ di
ctis legibꝰ.æ nõ. Inno.⁊ bar.iĩ iuribꝰ ꝓxime al
legatis. Qnʒ reꝰ pꝛicipał nõ appellat nec põt ap
pellare ex aliqua cã: nec tũc põt ille tertiꝰq pᷣten
dit ius ĩ cã illa: æ tũc ſi ſciebat cãm illã agi z ñ
appellauit ñ audit nolẽs ĩipedire executõeʒ ſnie:
2 iſte ẽ caſus i.d.c.cũ ſup ¶ An ãt fecerit ſibi p
iudiciũ in totũ ex ſua racituꝛnitate: ita ut et ſuꝑ
ꝓpꝛietate de ceiero ñ audiat:dic plene ut ibi di
cet᷑. Si ergo iſte petrꝰ ſciuiſſet æ nõ appellaſſet:
nec appellatione a capitulo iterpoſuã ꝓſecutus
fuiſſʒ n ipediniſſet executionẽ ſnie ꝑ.d.c.cũ ſuꝑ
qð nõ. Mar. in.d.l.ſi ꝑluſoꝛio.vnde intelligunt
doc. hic ꝙ iſte ignorabar ⁊ ẽ neceſſe ſic ĩtelligẽ:
iſte nõ pꝛoſequeret᷑ appellationẽ hic iterpoſitã a
capitulo:⁊ hñt illa appellationẽ pꝛoſequi: nõ eſt
neceſſe pᷣſupponere ignoꝛãtiã:qꝛ ꝑ appellationẽ
ꝛei ſuſpeſa ẽ executio ſnie:⁊æ hãc appellationẽ te⸗
tiꝰ põt ꝓſequi:ut.S.dixi. Qnʒ tertiꝰnõ appellat
neqʒ reꝰ. ſʒ iſte ignoꝛauit cãʒ illã agi:nũc ãt alle
gando itereſſe ſuũ nitit ipedire executionẽ ſnie:
2 dic ꝙ ant fit executio i rebꝰ nõ adindicatis:et
admitrit ad docedũ ð inteꝛeſſe ſuo nt i.l.a diuo
pio. S.ſi ſuꝑ rebꝰ. ff. de re ind. nõ. Inn. in. d. c.
cũ ſuꝑ pꝛope finẽ:qð pꝛocedit ẽt ſi ſciuiſſet cãm
agi irer alios: æ eſt rõ qꝛ nõ agebat de illis rebꝰ
vVnñ nõ ẽ ſibi iputãdũ ſi nõ ↄdixit:ſʒ nũc capiũt
ĩ cãm indicati:ideo ſatis ẽ õdiceꝛ nũc. Qnqʒ re
tetis eiſdẽ terminis petit᷑ executio in rebꝰadiudi
catis ꝑ ſniam: æ tũc capiẽdo dẽa aurea Inno. h
quẽ Mar. ſequit᷑ ĩ.d. F.ſi ſuꝑ rebꝰ. Aut bona
illa ſunt uacãtia: 2 admittit tertiꝰ Zdicẽs ꝓ ſuo
itereſſe:ſi nero bona illa poſſidebãt᷑ ab alio non
vʒ tertiꝰ odiceꝛe ad ipediẽdã executionẽ:ar.i.l.
is a quo.⁊.l.ſe.ff. de rei uendic. ubi hẽiur ꝙ ſi
duo petũt eãdẽ rẽ a tertio:ſnia mãdat᷑ executiõi
pꝛo eo qui pꝛiꝰ obtinnit pᷣſtita cantione reo de
idẽnitate pᷣ aliũ. Er ẽ rõ diuerſitatis im Inno.
iter pꝛimũ caſũ ⁊ fᷣm.nã in pꝛio fieret magnum
piudiciũ. tertio ſi ſñia mãdaret᷑ executiõi: qꝛ fa
ciliꝰ obtinebit bona nacãtia ꝙᷓ; a teꝛtio poſſeſſa:
ſʒ ĩ alio caſu nõ fit ſibi pᷣiudiciũ:qꝛ ita poſſideꝛe
potuerũt ab iſto qui obtinuit ſñiã ſicut ab alio:
qð eſt nalde nõndũ. Sed ego ꝑ hãc rõnẽ puto

ꝙ nbi petẽs executionẽ eſſʒ longe durioꝛis ↄdi:

tõis qᷓ; poſſidens:qꝙ iũc poſſit tertiꝰ ipediꝛe exe
cutionẽ cũ poſſit pᷣtendere pᷣiudiciũ in habendo
durioꝛẽ aduerſariũ:ar.bonũ in.c.piſanis de re
ſti. ſpo.niſi forte poſſit ſubneniri remedio cauti
onis:ar.i.d.l.is a quo.Et nõ.ꝙ remediũ illinſ
.l.bʒ locũ ẽt iĩ biificialibꝰ: ut nõ. Inno. ⁊æ Jo.
an. i. c. i. de cõceſ. pben. li. vi.? Inn.in.c.cũ ſuꝑ
de cã poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ h̊ nõ.dic ergo ꝙ de cana
tus hic nacabat. An ãt iſte terti poſſit producẽ
teſtes ſuꝑ eiſdẽ capimulis publicatis atteſtatõibꝰ.
Inao.in.c.cum ſuꝑ pᷣal.dicit ꝙ non ſi nult pro

ſequi cãm ab alio inchoatã: qꝛ dʒ ꝓſequi in teꝛ

minis ſuis:ſecus ubi de nono nellet oĩa incipeꝛ
2 priora acta ſibi non pᷣiudicarent: utputa quia
ignorabat cãʒ agi:ſj Haꝛ. in. d.l.ſi ꝑpluſorio tʒ
ſimpł: oppoſitũ:qꝛ ſicut non pᷣiudicant ſibi acta
ignoꝛanti ita nec publicatio:æ hoc dẽm mihi plʒ
nt poſſit produceꝛe teſtes de nono ad ſui fauoꝛc
dũtaxat:ar. optimum hic et facit qð nõ.glo.in
.v. ſi ſuſpecta. ff. de inoffi. teſta. Er nide in ſpe.in
ti. de teſta. F. latis utiliter. v. qd ſi a ſnia 2 Inn.
in. c. ueniens de ſpon. Sed aduerte nã predicta
ꝓcedunt i dubio:qñ petitur executio ſnie late ĩ
petitorio. Quid at ſi ſnia fuit lata i poſſeſſorio
recuperande: nũquid tertius compares ꝓ itereſ
ſe ſuo poſſit ipediꝛe reſtitutionẽ in caſibus ĩ qui
bus.. dixi eum debeꝛe andiri. Inno. in. c. ueni
ens.j. de ſpon.ſentit ꝙ nõ:dicit.n.ꝙ ſi uxoꝛ pe
tit reſtiutionem mariti non poteꝛit alia mulieꝛ
prerendens ſe ueram ↄingem comparens ꝓ ſuo
intereſſe impedire reſtitutionem in caſib in qui
bus ſupra dixi: æ ſollet illud dictum Inno. ꝛeſtꝛĩ
gi qn ius teꝛtij. eſt ita connexũ cũ iure ſpoliãtis
qð non põt ſubneniri tentio:quo minus ſubue
niatuꝛ ſpolianti:unde ſicut ſpoliatus non põt al
legare ꝓprietatem ad effectũ impediendi ꝛeſtitu
tionẽ ita nec tertiꝰ. Si.n. nõ eſſet ira connexum
poſſet bene allegar̃ ꝓpꝛietatẽ ad effecinʒ impedi

endi reſtitutionẽ:ita dicũt do.ð ꝛota decif.cliiij.

2 ſequit᷑ do. An.in.c.in liis ðᷣ ꝛeſti.ſpo.⁊ ibi ple
ne dixi. Sʒ hoc dictum mihi n plʒ:qꝛ odiuʒ ſpo
liantis non debet obeſſe teꝛtio qui nõ fuit in cul
pa:⁊ inra cõmunit᷑ excludunt ipſum ſpolianteʒ:
ut non poſſit allegare ꝓpᷣetatẽ ut ĩ. c. frequẽs ð
ꝛeſti.ſpo.li.vi.⁊.i cle.una de cã poſſe.⁊ pꝛope.⁊
i.c.fi.de or.cogni.nbi dixi:⁊ maxie hic efſet ad

mittẽdũ:cũ petit ꝛeſtitutio nxoris q̃ nõ põt ꝛeſti

tui ſine maxio dedecore ⁊ pᷣiudicio ueri mariti:
2 facit ꝓ his aliꝗlit᷑ iſte tex.naʒ iſta dilatio execu
tionis ꝓderat aliq mõ capitło:qð ↄdicebat iſti
archidiacono: æ nihilominꝰfanoꝛe teꝛtij differt
executio. Ad idẽ dʒ.c.cũ ſuꝑ:dic g idẽ in pot
ſeſſoꝛio qðᷣ ĩ petitoꝛio. Sʒ nũqd iſte iius poſſit
ius ſuũ ꝓponẽ coꝛaʒ delegato. Inno.in pᷣal.c.
nenies ꝙ ſic. ſʒ alit ñ ſit eiꝰiudex ⁊ h̊ ꝛõe ↄnexi
tatis inꝛis ſibi Omiſſi.aꝛ.ff. de qbꝰꝛe.ad eũ.ind.
ea.pꝑ totũ:⁊ h̊ nõ ꝓ extẽeſiõe.c.p.⁊.g.de offi.de
le. An. at iſte tti cõparẽs ſit pferẽdꝰei qͥ pᷣncipa
lit̃ agebat. ide Inno.i. d.c. neniẽs pleniꝰper
Har.i.d.l.ſi pluſorio:⁊ collige ex nõ.i.c.cũ ſu
peꝛ ⁊.c.pe.ð ꝛe iudi. Nũc reſtat qre q̃it᷑ proba
bit iſte ttiꝰſuũ itereſſe ad effectũ ut admittat᷑ ad
odicẽdũ. So:diẽ̃ Inno. ſufficẽ ꝗꝙ ꝓbet ſe elec
tũ:ñ.n.reqrit᷑ nt ꝓbet ſe canonice electũ:qð bñ
nõbis:et ẽ rõ:qꝛ hec cã ẽ ſũmaꝛia:n.n.agituꝛ ðᷣ
torali pᷣiudiꝰ:ſʒ ſolũ nt admittat᷑ ad õdicẽdũ ad
effectũ ipediẽdi executionẽ:n tũ bᷣ caſu ſufficeꝛet
iuramitũ ꝑtis ut patet h:dic g ꝙ qnʒ cã ſũmaꝛia
eſt nullius nł modici pindicij utpura ut res exhi
beatur:⁊ ſufficit inrameninʒ partis.l.theſanrus
ff. ad exhibẽ. Qnqʒ infert mains pindicinʒ: ut

enanoctioteie
terkanntcltiet
renminge i ond

Prncgino ⸗
Arbrud n
nuli er
ui futiin nn
pln ußſu
Almnaltiddii⸗ 4
icmtuglvi n aim
kaiitittunmmna und
tiy geli i ni u i
ſiſſici ſe⸗ folttimimm 5
gitwumi pfü ingt n
ſpiratkcgciad Ndi di
Keiuantlaget dnulen dan
Dinuuedtn anthemnd
Ppudinatcrmnn Ar)n
aril Arn kuni
GRfennfuminid n dien
Firniiniri giilun
lerammnir gntir
faumne
itolknitte . 4
iapolii euieirf
92 ℳnni ee: NNe.
Gatmitli⸗
ne dbaß e e
air,ien dii⸗
tußſinni z tä
rdehycj. N
llan lnctkneni
leinien in
muli t tie i
PAar icir iſaze⸗
ſditt i A Airutg
lſai⸗ 8
ailn ,ein
ng dcatn
rcünnin noſte

. Ais .

Aans

n olamn nceſn ſolinsſonit
Cgint pnanmn m fni inulinc ntr
ome i m. ölrinmnnn
ſberalyn miniulfim ien/
Mmmitu n ndli,
Emiw hclshhutiat
xan auumm ninif o/
lms wy oeba obiſe teno n ni it ui
ort iorn corunt aclocun ioſon ſolanre:
Enon olt aleze Phenti uicftennisd
Kol. Nticenmndetilede
Aor ogitdidinmnied Han
nuthinci eni uſitnnd orsd Mrfi
iſre nmid dedete ndcn er nin
1tr ,do tiaf eſrai
Gnis denn Nad lrad dcs ii
VdAaCN onin nor .
anmn Nd nade
ono adiellond Gniße ſenig
ſas ſi Moecm te
. gſeheli ii

penics
s ils ibl Inſſan ⸗

ii öperesltßi Ga

. 1
numnhe aitgn
e Hoffiteſt ni

lie tſiſi
Necnr pi 1 ⸗ Aneeti

re feſtimtonaniteaſpi,
ne ſoh
des ndiner ſoleriludofann ut
uuſeſtirn onneni ilur lit⸗
GPdon dor ſuonenin lano. vo nino itu

lgrd Yo nfl
ſteſdetb ven
ecbe ad ch

puta ꝙ differat᷑ executio æ nõ ſufſicit iuramẽtũ:
ſed reqrit̃᷑ alia ꝓbatio pnta teſtiũ ł iſoꝝ nt bic
ſed ñ reqᷣrit ꝙ ſit multũ ſtricta ⁊ necario conclu
dẽs ſʒ tin apparẽs:ꝓ boc ꝙ nõ.in ſpecu.i ti. de
offi. dele. i. F. poſtremo v. ſepnio:et Mar. i. d. F.
ſẽ nẽditõne binc nõbłꝛ dicũt h̊ pe.et abb.et ſeqĩt
Jo. an.ꝙ in iſta ſummaria non admittit᷑ repro
batio teſtium nec reſpeciu ꝑſonaꝝ nec dẽorum
ad ꝙ fac.l.fi. C. de edic.diui.adri.et de ꝛe indi.
cum bertoldꝰer c. ex lis de in inte. reſtit. ¶ Ex
pᷣdẽis nõ.qꝙ ĩ cã ſũmaria ñ fit li.ↄte.x leuioꝛ cxi
git ꝓbatio chanr⸗ nide pleniꝰ de h̊ per
ſpe ĩ loco pᷣl. ltius qrit᷑ dꝛ hic ꝙ in conti
nenti dʒ iſte inteſſe ſuũ ꝓbare.j. tũ ipᷣs debet
boc facẽ diẽ Innoc. relinqndũ arbitrio boni
iudicis:forie ſm cũ nſq; ad octo dies ł plures.
nõ ãt expectabitur ut ꝓducat teſtes de ultra mõ
tes ar. c. Eas ad fi. de reſli.ſpo. Hart.i.l.ſi is a
ꝗ.·ff. nt ĩ poſſ.le.queʒ ſequit᷑ do. An.hic ur̃ uei

le ꝙ generalit᷑ oĩs ſũmaria cognitio qᷓ opponit

executioni debet expediri.j.illud tpᷣs.j.ꝙ expe
diret᷑ ipa executio:ſed mihi hoc non placet: ⁊ ui
detur reprobari bic nã executio hic erat fienda
in re indicata quo caſu ĩ executõe nulla reqrituꝛ
ſũmaꝛia cogninio ut nõ. Inno.in.d.c.cũ ſuꝑ de
re iudi.?æ Har.in.d. F. ſi ſuꝑ rebꝰ:æ iñ opponẽ
ti datũ fuit h ipᷣs ad ꝓucẽdũ ieſtes ⁊ iſtra:dico
ergo ſequendo Inno. q; tpᷣs erit arbitranũ cõ
ſioᷣrata qlirate ? q;nitate cẽ ⁊ itereẽ ꝓbãdi:arg.
i.l.i.ff.de iur.de i.⁊.c.de cãis de offſic.dele.et ꝑ
hec ſit expedita gl. ſequẽſ. ¶ Opp. uidetur ꝙ
ñ debuit ĩqᷣri ab archidiacono an uti nellet illis
atteſtatõibꝰ:qꝛ indiciũ reddit᷑ ĩ iuitũ.l.int᷑ ſtipnu
lãatẽ. S. ſi ſiichũ.ff de v. obl.⁊.c.intelleximꝰ ð in
di. So. gl.ĩ Vpo admiitẽ ꝙ iõ fuit introgatꝰ:qꝛ
n pot᷑at ad h̊ cogi cũ ad ꝓbãdũ alið fuiſſent illi
teſtes iducti: ſed ex ↄſenſu cõi naluiſſent: ideʒ tʒ
Hoſti. m quem patet ꝙ ꝑtes minꝰſufficientibꝰ
ꝓbdanonibus ſe ſubmiuẽ pnt ad h.j.eo.c.ꝓxi.
2 ꝙ ibi nõ. ſed h fac̃.qꝛ ex ꝗꝰ iſte.p.ſubdiaco
nꝰ uſus fuerat iſtis atteſtatõibꝰ in B indicio nõ
pot᷑at ampliꝰpenitẽ:ar.iiij.q.iij.ſi quis teſtibns
.xix. di.ſi romanoꝝ:iñ exquo archidiaconꝰ eꝛat
nunc cõtentus:n poterat iſte.p.reſilire Sol.tri
plex ẽ fim/ Inn. pmo ad hoc. n. ut naleãt in iſto
nei i alio iudicio nõ ſuſficit ↄſenſus nniꝰ ꝑtis ſʒ
abaꝝ ↄſenſum intueniꝛe neceſſe ẽ. ¶ Ntẽ et fo
pot allegari aliqd ex illis atteſtatõnibns:non ut
plene ꝓbẽt ſʒ ad pſũptionẽ faciẽdã. Et nõ. hãc
ſolutionẽ ꝙ atteſtaciones recepte ad unũ finem

faciũt pᷣſũptionẽ: cũ agit̃ ad aliũ finẽ. ¶ Leꝛtio

põt dici ſʒ eũ ꝙ flin dicebat archidiaconꝰqꝛ nũ
ꝙ de illis aliqd allegaueꝛat aꝛchidiaconꝰin hoc
iudicio: Et ex pᷣdẽis põt ſolui ↄrium ꝙ formari
põt de decre.pᷣſentata.j.eo.nbi opiio appꝛobã
di atteſt tiones dat᷑ nõ ꝓducẽti ſʒ ei ð quem fu
eꝛũt ꝓducte.nã dicit Moſt.ꝙ illud loqt qn ſuꝑ
pncipali ⁊ lit.ↄte.fuerũt teſtes ꝓducti hoc ſuꝑ
incideti ⁊? ãte li.ↄte.Et ẽ rõ diuerſitatis ſᷣm euʒ
27 YJo. an. qꝛ pmo caſu mero iure tʒ receptio q

¶ Meniens.

ad ferẽdã difſinitiuã ĩ fo nö. ¶ Irẽ cuʒ pꝛio ꝓ
cederet᷑ ſũmarie lenior ſufficiebat ꝓbatio ꝙᷓ; in
BGncipali. Et ex bis hẽs duas rões:qre aneſtati
ones recepte iĩ ſũmario fidẽ nõ faciunt i pleario
tũ ſi ꝓpt᷑ defectũ lit.t᷑.qᷓ nõ pᷣceſſit has atteſtati
ones:iũ qꝛ nõ fuerũt plene examinate:cũ ageꝛẽt
de modico pindicio:qð nõ. Quaꝛe reuoco ĩ du
biũ quid ſi iſte atteſtatões fuiſſet recepte plẽarie
quo ad modũ ꝓcedẽdi z ſubãm ꝓbatõis:nũqͥd
facerẽt fidẽ i plenario ſeu ĩ alio indicio ubi age
ret᷑ de eadẽ re. Inn.⁊ doc.hoc łʒ apꝑte nõ tãgãt
tm tacite ſẽtiũt ꝙ nõ ꝓpt tertiã rõeʒ:qꝛ ad aliuʒ
finẽ teſtes ibi fuerũt ꝓducii:vñ ſicut ſnia nõ ob
ſtet ſi ad aliũ finẽ agit.l.cũ qᷓrit᷑ cũ.l.ſe.ff. de ex
cep.rei iudi.ita dᷣm ĩ atteſtatiõibꝰ: ꝓ quo facit
.c. iter dilecios v. nec atteſtariones de fi. inſiru.
Sjy Zↄꝛiũ ſẽtit Har.i.l.ij. ff.ui bo. rap.⁊ nið oĩo
qð circa hoc dixi i.c. cãaʒx qͥ.S.eo.⁊ ſacit qð.j.di
cã ſuꝑ locenn. E Spgo⸗ Vr ꝙ nõ oporte
bat iſtuũ.p.litigare ſuꝑ ſnia lata coplin:qꝛ ꝛes ĩ
teꝛ alios acta ⁊c̃. So. glo.in v.quos ꝙ ſuꝑ hoc
erat qõ:an ſnia ſibi pᷣiudicaꝛet.na ſi actio pꝛimo
loco ſibi ↄpeteret et ꝑmiſit aliuʒ agere:fecit ſibi
piudiciũ ſi ſciuit ⁊ nõ ↄdixit ut in.c pe.j.de re
iudi. ¶ Et ex boc dicto glo. nõ. ꝙ ſñia lata cum
electoribꝰ preindicat electo ſi ſcinit ⁊ nõ Spdixit
quaſi electꝰ in h hẽat cãm ab electoꝛibꝰ:⁊æ ius eo
rũ ſit ↄiũciũ ⁊ ↄnexũ:nide tex.cũ gl.nõ.i.c.hoc
quippe.iij.q.vj.et dic nt nõ.in.d.c.pe.⁊.c.cum
ſuꝑ eo.ti.uel dic ⁊ alit᷑:ꝙ cũ iſte.p. ꝓſequeretur
appellationẽ inteꝛpoſitã ꝑ.c.potuit ꝓducẽ ꝓba
tiones ad ꝓbãdã nullitatẽ ſnie uel iniuſtitiaʒ uit
lic ẽt reſpeciu pᷣſũptõis illa ſnia ſibi officiat ar.
.vl. a ſnia. ff. de appel. Iteꝝ eadẽ gl. in v. pterea
opponit:cũ.n.teſtes fuiſſent ̊ recepii ⁊ ðpoſuiſ
ſent tã ſuꝑ ſnia q; ſuꝑ electõe:nõ vᷣbuiſſet alij te
ſies recipi ſuꝑ eiſdẽ articlis iſtoꝝ atteſtatiõibꝰ
publicatis nt.c.ſrnitatis cũ ſi.S.eo. So.glo. ꝙ
ad aliũ finẽ nõ recipiunt᷑:qᷓi dicat tunc ob. publi
catio qñ ad idẽ agit᷑: ⁊ dic ꝙ p agebat̃ ad ꝓbã
dũ ꝙ ſua iteꝛerar ad effẽm nolẽdi ↄdicẽ:nũc vo
agebat᷑ ut res petita adiudicaret᷑: vñ quẽadmo
dũ nõ ob.ſñia cũ ad aliũ finẽ agit᷑ ut.S.dixi for
tiꝰn ob. publicatio. Jẽ diẽ ꝙ cũ h̊ atteſtatiões
recepie ſuꝑ incidẽii fidẽ nõ faceꝛẽt ſuꝑ pᷣncipali:
duꝝ eẽt dicẽ ꝙ teſtes idem nel alij non poſſent ĩ
duci cũ non ſit cã ſine ꝓbationibus ꝛelinqueda
Sed ultimo gloſ.iſta querit qͥd ſi illi idem te
ſtes quni depoſuerunt in ſummario dicunt nunc
rium in plenario rñdet ꝙ non nalebit illoꝛum
dẽm:Iʒ aliud ſit iſtud iudicium ꝙ ẽ nalde nõndũ
2 nide in hoc quod dixi plene in. c. per tuas de
proba. Et ex bac particula gloſe.⁊ ex ſuperins
dictis habes quod atteſtationes recepte ad nnũ
finem faciunt fideʒ quo ad qͥd non quo ad totũ
in alio iudicio. nam quo ad ſententiam ferendã
fidem non faciunt:ſecus quo ad reprobandum
gʒ dẽ; pᷣmo ↄrium:ſʒ õ h̊ facit qꝛ qᷓ ꝛõᷣne non fa
ciunt fidem in principali eadẽ rõe non debẽt fa
cere in reprobatione: quia nuna eadem res nõ

àʒ duplici iure cenſeri de deci. cũ in tua. Iteʒ æ
Fo ſi ñ pñt dicẽ Sriũ eiꝰ:qð pꝛio dixerũt ad qͥd
iducũt᷑ ĩ hoc iudicio:ſuꝑ fluis.n.ñ ẽ ntẽdũ.l.hec
ſtipulatio.O. diuꝰ. ff.nt.le.no.ca.⁊ circuitꝰ nitan
dus ẽ de reſcrip.ele.anditoꝛ. So. ut colligit᷑ ex
dictis Inn. alia rõ ẽ i pꝛicipali æ alia ĩ repꝛoba
tione:nã i pꝛĩcipali n faciũt fidẽ:qꝛ teſtes ñ fue
rũt ad hoc ĩducti ſed ad aliũ finẽ. oʒ gꝰ ut pꝛio
cã icipiat ? poſtmõʒ iſtrnat᷑:ñ.n. pꝛiꝰ dʒ eſſeꝓ ba
tio q; cãe ichoatio. ſed ad repꝛobationẽ eoꝛũdẽ
teſtiũ ſufficiũt atteſtationes poſt recepte: q per
eas notoꝛũ inris ẽ ipſos teſtes ꝑinꝛos ⁊ falſos
quaſi nelit ꝙ i piudiciũ eorũ teſtiũ atieſtaniões
iducũt notoriũ:⁊ nide ĩ hoc Har.i.l.eos.ff.de
fal. ?æ qð dixi i.d.c ꝑ mas ·⁊ ſic diuerſitas rõnis
iducit dinerſitqtẽ iuris. Sed aduerte qꝛ ꝑ banc
rõne Inno. poſſz argmi i Zriũ ꝙ nbi teſtes fuiſ
ſent recepti ſolẽnit᷑ ⁊ plene deberẽt fidẽ facẽ ĩteꝛ
eaſdẽ ꝑſonas: lʒ ad aliud nũc ageret: qꝛ pꝛia ſo
lenitas ſufficir nt iducerẽt notoꝛiũ: adduceniur
ergo nũc ur notoriũ faciẽtes: ꝓ hoc nõbile dẽ;
Inno.i.c.q̃liteꝛ ⁊ q.ij.j.de accu.ꝓpe finẽ ubi
nult ꝙ ſnia lata ad unũ finẽ põt adduci nt noto
riũ iducẽs ad aliũ finẽ:⁊ facit qð ponit fre.ↄſi.
xxiij.⁊ nide i hoc quod dixi in.d.c.peꝛ inas.
Agd faʒ obiectionẽ ſuꝑiꝰformatã rider Inno.
ꝙ teſtes iſti nõ iducũt᷑ nit dicãt idẽ nec Sriũ ſed
ut dicãt neritatẽ quã ſciũt:ſiẽ ↄtigit qn inter di
nerias ꝑſonas de eadẽ re agereĩ:ita qn agitur
iter eaſdẽ ad diuerſũ finẽ. Itẽ dic poſſibile eſſe
ꝙ nũc recognoſcerẽt ↄſcaʒ:⁊ alit teſtificarent:
2 lſʒ nõ ualeret hoc ſᷣm diciũ:ti ntile erit ꝑti:
quã teſtificãt᷑:qꝛ nec pꝛimũ ualet ĩ hoc iudicio.
Itẽ foꝝe declarabũt ⁊ exeuſabũt pꝛimũ dq;: ac
Et ꝑ hoc inri ſanſſfit ꝙ diſpõit teſtes recipiẽdos
lit. ↄte. ⁊ plenarie qꝰ ad ſubſtãtiã ꝓbatiõis:⁊ ex
bis hẽs declararũ itellectũ hniꝰ.c.q ad mãʒ pꝛĩ
cipalẽ. ¶ Menio nũc ad glo. fi. qᷓ attinges qnã
dã mãz extꝛiſecã tria foꝛmat ↄꝛia. Mꝛio.n. op.
de.c.i.lis.S eo. ubi teſtes familiares æ domeſti
ci repellũt᷑ a teſtimonio:⁊ hic admittũt iſti de ca
pitulo. glo.ñ ſoluit. Jo. an.dicit ꝙ ↄriũ ſolnit᷑
i. d. c.i Eis ubi bẽs gl. el dic ꝙ ̊ nõ teſtificã
tur ꝓ capitnlo:ſp pricipalit᷑ ferunt teſtioniũ ĩter

iſtos duos cõtẽdẽtes:nec ſunt magis domeſticd

uni qᷓ; alteri:ar.iĩ.l.nõ ſolũ.ff.ð rirn nup.
cũdo op.de.c fi.de poſtu. ubi cłericꝰ pꝛinat᷑ bñ
ficio:ſi ꝓcuratiois uel adnocatiõis officiũ exer
cei S eccłaʒ.rndet gł.ꝙ illud nõ ꝓcedit ĩ officio
teſtificãdi:qꝛ iſtud eſt neceſſariũ:cũ teſteſ nõ poſ
ſent in his ꝗᷓ agũt᷑ ĩ. c.de facili hẽri: quaſi dicat
ꝙ pꝛedicta duo officia non ſunt noluntaria: ?
dicit Ho.hoc nerũ:ut aſſumẽdo alcerũ illoꝛum
officioꝛũ uolũtarioꝝ clericus debeat pꝛinari.ni
ſi ex cã ad hoc cogereiuꝛ. ð qñ ſit remittit ad
ſũmã de poſtu. nide qð nõ.in. d. c. fi. ? an ⁊ qn
cõpellãtur clerici teſtificari õ eccłlam ſuã: dic nit
plene nõ.i.c.cũ nũciꝰ.õ.eo. Et põt dici ad iſtuʒ
tex.ꝙ ñ facitꝓ nec ↄ:cũ nt.S.dixi ñ teſtilicareĩ

Weieſtibns.

Ʒ ecclam ſʒ iter iſios duos cõtẽdentes. ¶ Iui

mo oppo. ex quo iſti canonici erãt excõicati nõ
debebãt abſolui.ad cautelã:ſʒ pure ⁊ ſimpłꝛ cuʒ
abſolutõ ſit necaria excõicatiſ ẽt pꝰmortẽ ut ĩ.c.
a nobis.ij.de ſen.exco. So.gl.ꝙ iſti allegabãt
excõicationẽ cẽe nullaʒ tãqᷓ; larã pꝰappellanonẽ:
iõ abſolutio fit ad cautelam:als fieꝛet abſolutio
ſimpłꝛ:⁊ dicit glo.nalde nõnter ꝙ ex iſlo tex.nõ
dʒ ſumi ꝛegula ur excõicatus qibet abſolnatur
ꝑp munꝰ teſtificãdi:qꝛ hic abſolnuntur ad cau
telã ꝑꝑ neceſſitatẽ: qꝛ ꝑ alios ñ poteꝛat fieꝛi pꝛo
batio. ¶ Mõ primo ex glo. ꝙ nũꝙᷓ excõicatus
abſoluitur ad cautelaʒ niſi qñ excõicatio allega
tur ꝓbabiliteꝛ nulla: pura qꝛ lata poſt appellatio
nẽ: tũc. n. eſt neceſſe ꝙ ↄſtet appellanionẽ pᷣceſſiſ
ſe:lʒ adhnc nõ conſtet de legitimitate appellatio
nis:nã ſi de ea conſtaret nõ fieret abſolutio ſed
ꝓnuntiaret᷑ nulla:⁊ de hoc nide tex cuʒ glo.nõ.
i. c.uenerabilibꝰi fi.de ſẽ. excõ.li.vj.⁊ ad plenuʒ
nide mã; ꝑ Jo. an i. c. ſolet eo. ti. z. li. Sʒ ciꝛca
pricipale dẽ; glo. Inno. ponit hic tꝛia. nã pᷣmo
dicit ꝙ glo. hic nult ꝙ excõicatus nocatꝰ ad te
ſtimoniũ n dʒ ꝑꝑ boc abſolui:ſed iſti fueꝛũt ab
ſoluti:qꝛ eꝛãt excõicati pꝰappellationem ut dicit
pater̃ ĩ ꝛegiſtꝛo:⁊ eccła conſuenit tales abſolue?
ad cautelã: uocatis tũ bis ꝓ quibꝰfueꝛunt excõi
cari ⁊ andient᷑ ſi dicãt qꝙ;ꝙ ꝓ mãiſfeſta offeſa fueꝛt
excõicati:de q dic nit plene le.⁊ nõ.in.d.c.ſolet.
fo dic ꝙ foꝛte fut iſta nna ſpãlis ꝓniſio.ſ.pre
ſupponẽdo ꝙ iſti eẽnt neẽ excõicati:⁊ ſic gꝛa tio
ſe ꝓceſſit papa.uñ ñ ẽ trahẽdũ ad ↄntiam ar.c.
ĩ cais:ðᷣ re.iud. Vel ftio ꝛfert alios tenẽ ꝙ bᷣ̊ ꝙꝓ
cedit qn alie ꝓbariones deficiũt. Hoſt diẽ ꝙ ð
ↄſuerudie curie ẽ tales idifferẽt̃ abſoluẽ ad ipᷣs
ira ꝙ illaro teſtionio ſtatim ꝛeicidãt ipſo fco ĩ eã
dẽ ſniaʒ:⁊ dicit tales abſoluniões potiꝰ ueꝛbales
qꝰad hoĩes ꝙᷓ; rcales q ad deũ:cum eos non pe
niteat: nec ex corde petãt neniã nec oↄterant᷑ qua
ꝑp dicit tales abſolutiones de rigoꝛe iuris non
faciẽdas.xi.q.iij.cũ aliquis do. An. dicit ſe pu
tare.ꝙ ſicut excõicatio põt feꝛꝛi ad ips:ita ⁊ ab
ſolurio ad ipCᷣs fieri põt: ⁊ ꝙ de iure tollat᷑ nicu
lũ excõicatiõis lʒ ñ nicnlũ pcc̃i:ex q n dat pñia
nã excõicatus põt abſolui initꝰz ipenitẽs:ʒ ſecꝰ
in ninculo peci iux nõ.in.c.ab excõicato de re
ſcrip. 3 pdẽa aꝛguo ſic:lʒ pſuppo naĩ ni
culũ excõicatõis tolli ĩ ñ penitẽte:iñ ꝛemãet pec
carũ ñ modicũ:iũ ꝑꝑ ↄiũaciã ⁊ ĩ obediẽriã in ñ
ſatiſfaciẽdo.viij.q.i.ſciẽdũ:iũ ꝑꝑ ꝑſeꝛueꝛãtiã in
excõicatiõe a q̃ ñ curat libeꝛaꝛi:q̃ iducit pꝛeſũp
tionẽ hereſis ĩ.c.fi.cuʒ ibi nõ.de pe.g ꝑſeueꝛan
tia ĩ tali delicto dʒ hũc reddere ihabilẽ ad teſtifi
cãdum:nt in.c.teſtimoniũ.j.eo.⁊.ij.q.vij.ſiqui
ſunt. z. c. querenduʒ. z. c. non põt: ad qð non ni
dentur aduertiſſe doc. æ ideo quicquid beat cõ
ſuetudo dico ð iũ aduertẽdos treſ cãns. Dri
mus qñ allegatur nullitas excõicationis: ut q⸗
poſt appellationem lata: ?⁊ hoc pꝛobat licet non
conſtet ðᷣ legitimirate canſe nec aduerſariꝰoffert
ſe ad ꝓbandnʒ ꝙ ꝓ manſfeſta offenſa fueri ex
communicatus: ? tunc ĩ dubio pꝰabſolniionem

7

6.
cimi uumin / 10,
riiti/ w anfi iil⸗ L
rgiſmuni/ mun
rttmenunk mtmi it
ttitingnisn i danm che
atan ctn crn tc nend
lirbgicratlinn el cd nre
rbreiſniieündirn a
igcrimmmaſndrlctn andi⸗
fläi Craenrcetannrd der
GeraAdAtriri
ESRGNCennenſtai
RKpictärocteiritannirz
Nesſtccoent ämglar
lclie i⸗ 6 Msotin
Seſnindtmearee
NMeadotttownin otr
niunnnitians
iseſobiſeate
GGatinn infin
nercherltteni ;
g einemin
lolilnghe it⸗ dienz

110
Ckont

Natg gobi
. nuidd phor ſtiſt hi
ſin em exoſdai Dhronnuni
Pum xſtot ah almſ ito piia
ſamimmb nihs inb enn ni
ait uum ſig nmiſhfhiii
miaoHαα0ααααα
a olun hlan ſis mula me
ſmih g lair wimndinir ſegui
Enxſcopioi it mhuſi cfunme.
lddao r ud Ci i ifn dos negb d

cnt ginle pomones deſcin Ded dthd

enar nt i nes iſfinit cn As
nic Aud eſtorio uun cir oſiorn
elin:t dcn mees ſndes po uchdes
El dwes tits düam ne Neln
utu aet e rde indena er lgtin N
AScnes idnted Gouiunbn

iln n dii ĩ i

. 8
go. mmo oni henni,
eunt erons mnie

ad cautelã licite ſert teſtioniũ:qꝛ negat᷑ h̊ deliciũ
et ſic ñ ↄſtat de uinculo peci nec excõis poſt ab
ſolutionẽ ad cautelã q iuſte ipẽditur ꝑ. Sdicta:et
de h ẽ caſus hic ſm iſtũ itelleciũ. Scoõs caus qn
allegatur iniuſtitia excõis de q̃ põr ꝓbabilt᷑ du
bitari:⁊ tũc ſaris põt practicari opi. Hoſ.ut ab
ſoluat᷑ donec tulerit teſtioniũ:ob.ti qr n peten
do abſolutionem ur᷑ ↄtẽnẽ i.c.ꝑ tnas.j.de ſẽtẽ:
excõi uñ poſſet teneri nlcia opi. Inno. nt h cau
nõ abſoluat᷑ niſi ĩ defeciũ aliaꝝ ꝓbationũ ar. eo
rũ ꝗq nõ. glo.iĩ ſiti i.c. cũ dilecti de elec. Leꝛnꝰ ca
ſus qn ñ negat᷑ inſtitia excõis ł de ea ↄſtat:⁊ tẽ
puto ꝙ ni dʒ fieꝛi abſolutio:qꝛ non poſſet etiaʒ
abſo lutꝰteſtificaꝛi ꝓpt᷑ ꝑſeuerãtiã ĩ peco:de quo
n ↄterit᷑:ſj ꝑſeuerat in eo:æ maxe excdicatio qᷓ
nõ fert᷑ niſi ꝓ graui exceſſu.xi.q iij.nullꝰ=.c.ne
mo. Et nõ. ex pdictis ⁊ ex tex. ꝙ ad cautelã fit
abſolutio ⁊ nõ ꝛelaxatio:ꝛelaxatio.n.fit ſeu ꝛeuo
catio qn conſtar ſñiã eſſe iniuſtã: ⁊ ſic ĩtelligit.c.
odoardꝰ de ſolutõne ⁊. c.ſacꝛo.de ſen.exco.a ſu
ſpenſiõe iñ fit relaxatio: ⁊ ſic loqt᷑. c.oli de accu.
g; Hſt. ?æ Jo. an. ꝙ nõ. ? idẽ nõ Jo. an. in. c.
odoaꝛdꝰpᷣal un et ſi ad ips zmittit excõicatõ dʒ
fieꝛi abſolutio ⁊ n ꝛlaxatio ut ſetit h H. ſt. ⁊æ bn
2æ nõ. de abſolu fieda ex cã ad tempus.

is queſtionibus.

Caſus. Religioſi ẽt ad reſtiſicandum
ſñ admittunt᷑ abſqʒ inꝛamẽto:niſi a ꝑcibꝰ remitta
rur poit dẽn a quo caſũ excipit ibi niſi. ¶ NMõ
pᷣ no ꝙ alij ſi ↄueꝛſi monaſteꝛij alij monachi. et
ſic apoellatõe monachoꝝ non neniũt ↄnerſi: fac
c ñ dubiũ de ſen. excõis:alij ẽt dicuntur oblati
ſeu donati nt ĩi clem i. de deci.æ dic ꝙ monachi
dicũtur illi qͥ ſt clerici ⁊ liitati:ↄuerſi q deuoue
rũt ſe ⁊ ſua ⁊ ñ ſt clcrici aſſũpſeꝛũt in hirum diſ
parẽ ꝓfeſſis ⁊ litteratis ſen cliciſ:oblani ſeu dõa
ti dicũt᷑ qᷓ donauerunt ſe ? ſua monaſterio hitu
ti non mutato ad hoc ꝙ nõ.i. d. cle. i. ? uide de

iſtis ꝙ nõ gl. i. c. ut lex. ↄtinentie.xxvij.q i.oẽs

,n. iſti prit ĩ cã mõaſterij reſtificari: qꝛ largo mõ
oẽs pñt dici ↄueꝛſi ⁊ nide ad mam ꝙ plene dixi
i. c.ĩſuꝑ.S.e. CUS fo ibi ꝓprijs ꝙ cãe mona
ſterij pnt ꝓprie dici monachoꝝ: 5. tertio
ꝙ iurammẽtũ nõ eſt de ſolẽnitate formali teſtio
nij:cũ poſſʒ a ꝑtibꝰ remitti: poſſet in dici Sriuʒ
P c.de teſtibus.S eo.ubi le.⁊ nõ. ꝙ ualet teſtio
ninz ſine iuramẽto:unde dic ꝙ eſt ſolẽnitas for
malis æ ſubãlis:ſʒ ↄcernit fauoꝛẽ ꝑtium pᷣncipa
lit᷑:iõ poteſt a ꝑtibꝰpᷣncipaliter remitti ſecꝰ ſi cõ
cernẽt pᷣncipalit᷑ fanoꝛcẽ publicũ ar.lnemo põt
ff. deleg.i. ? in. c. uno de li. ↄteſ. ¶ Bloſa. ij. q
rit unde inſuꝛgit hec ptas ꝑtibꝰnt poſſit ꝛemitte
tere hãc ſolennitatẽ indiciale rnder ꝙ ex eo qa
qlibet põt renuntiare iuri fauore ſuo ĩtroducto
de reg. ad apłicã. nã pncipalit ẽ inductũ hoc in
fauorẽ ptiũ ut pᷣdixi nã ꝑtes poſſent ↄueniꝛe ut
ſtaret vbo altenꝰ dũtaxat de fideicõmiſſ.l.fi.nõ.
glo. ſʒ an naleat pactũ a pncipio: ut de oib dãp
nis ⁊? expẽſis ſtet nudo vbo ꝑtis uið ꝙ dixi in

c.finẽ de do. ? Stu. ⁊ peꝛ Mar.i.l.fi.de p̃toꝛ.
ſtipn. Quid ſi teſtator dixit ni ſuper aliqꝰ ſtetur
dicto ttij:an ille heat iuꝛare:uide Mar.i. l.theo
põpus.ff.de dote plega.plene dixi in.c.ij.S.eo.
ubi nide. ¶ Sʒ pꝛedicta et tex. glo opp.cum
.n. hoc iurametũ cõcernat ẽt fauore iudicis:ut
neritas detegat: æ ſua auctas ñi circũneniatur ñ
nꝛ ꝙ poſſit ꝛemitti a ſolis ꝑtibꝰ:rndʒ ꝙ h̊ remiſ
ſio fiet anct᷑e indicis:⁊ ſic ſẽtit ꝙ indice reſiſten
te nõ pot̃it remitti:⁊ ſic ſimpł: tꝛanſeũt hic doc.
S; aduerte ꝓ glo.facit.l.acta.ff. de re iudi.ubi
pʒ ꝙ acta indicij nõ deſtruuntuꝛ:niſi ꝓcedat ex
ERtiũ et iudicis ↄſenſu:gꝰ idẽ dᷣʒ.i caſu nr̃o.Sʒ
ĩ Sriũ adduco.l.ſi ↄuenerit.ff.de re iudi.ubi dꝛ
ꝙ ſi ꝑtes cõueniunt ut iudex ferat certã ſnia:dʒ
iudex tale ferre:nã iudex ad nil aliud intendẽ dʒ
niſi ut ꝑtes ad ↄcordiã adducat.l.i. F. ideʒ qrit
ff. de no. ope. nuũ. Itẽ iuramẽiuʒ dzʒ eſſe neceſſa
rium de iuꝛeiu. ⁊ ſi xps:ſz neceſſitas ceſſat:exiq
Pres ð q ũ fa ore pncipali agit᷑ remiitũt: facit
c.ſignificaſti de elec.Et per hoc puto conſeſuzʒ
iudicis non neceſſariũ ubi cã ẽ mere pᷣuata:hic
ẽ ꝙ iſte tex.nuilã facii metionẽ ð indice nõ ob.
.l.acta. qꝛ ꝓcedit ꝓpt᷑ inteꝛeſſe:ꝙ põt iudex pre
tẽdere ex deſtructioe actorum ut ibi nõ. Har.
An ãt ſufficiat conſenſus aduerſarij tm: tex. iſte
nidet᷑ nelle ꝙ ſic:cũ de eo ſoluʒ faciat metioneʒ.
Sʒ Jo. an. intelligit ꝙ ẽt cõſenſus ꝓducetis in
geruenire debeat: cũ teſtis iurat ꝓ niraqʒ partie
geſtificari:⁊ ex falſo eiꝰteſtionio poſlet utꝛiqʒ ꝑti
pindiciũ generari:gꝰ utriuſqʒ pariis dʒ cõſeſus
infuenire ad hoc de reg. iuris li. Vi.qð oes tan
git ⁊c̃.⁊ hoc plʒ ⁊ ad tex.dico ꝙ iõ nõ facit mẽ
tio nẽ de parte ꝓducente:qꝛ ꝓducens hic uole
bat ꝙ cõueꝛſi ⁊ fratres iurarent:et ſic hẽatuꝛ ip
ſius conſenſus. ¶ Querit primo glo. an in cã
mr̃imoniali poſſint ꝑtes iuꝛametũ teſbꝰꝛemiitẽ
2z ↄcludit ꝙ n::ſi agi de Sctu diſſoluedo:ſecꝰ ſi
de ↄiũgendo:⁊ bñn loqt q̃i pᷣmo cãu negociũ ñn
oſiſtat i libera nolũtate ꝑiiũ:ſʒ ĩ ſo ſic:⁊ ið cciĩ
ſetiũt doc.⁊ ꝓ h.c.ſic ð ſpõ.⁊.c.atteſtatiões de
deſpõ.ipu.i qbꝰ iudex ex officio exigit in hac cã
iuramẽetũ:⁊æ ꝑ hãc roeʒ dico generalit᷑ ꝙ in cã qᷓ
ñ dependet a libera partnũ no ũtate n hʒ locum
H.c.qꝛ n renũtiat qͥs niſi iuri ĩ ſui fanorẽ intro
ducto ꝓ b.c.ſi diigenti de fo. cõpe. ¶ Querit
Fo gl.an inramentũ calũnie poſſit remitti a par
cibꝰ ſiẽ iſtud iuramentuʒ teſtium:⁊ ponit narias
opi. dic ut hodie hẽt i.c.i.ð iura calũ.li.vVi:ubi
decidit᷑ ꝙ tacite põt omitti ſʒ nõ expᷣſſe.unde in
dex põt exigẽ ex officio ſuo.⁊ ſic approbat᷑ opi
nio Ja. bal. ⁊ ſẽciũ poſua h ĩ gl.Et rddit Ho
ſti. rõeʒ di vſitatiſ it iuramtũ calũnie ⁊ teſtiũ:nã
ſine piculo aĩe n põt cõmitii calũnia ĩ q deꝰ of
fẽdit᷑:reſpublica ledit:⁊ ecelia ſcandaliʒat᷑:ſʒ ſine
teſte poſſũ tibi ð meo daꝛ ceſſãnbꝰ pᷣdẽis. Ad
vte qꝛ dẽʒ Moſt. ꝓcedẽt qn ſine depoſiuõe nel
let ꝑs acqelcẽ:ſʒ qn reſtis ẽt ðpõit ſine inramto
pnñit ↄcnꝛꝛẽ młia ſiẽ cũ omittit᷑ inꝛamtũ calũnie.
nã reſtis falſidicꝰ ẽ obnoxius deo iudici et ꝑti

ur in. c.i. de eri fal. tenet᷑.n. teſtis pena falſi:ac ſi
iuraſſet:ut nõ. Jo. an. in regula: nõ ẽ ſine cuſpa
in mercn.dixi ĩ. c.ij. S.e.ergo illa nõ ẽ bona ro
q̃re ego redderẽ hãc dinerſuatis rõnẽ pactũ ex
pſſũ de n iurãdo:de calũnia aꝑte ur̃ initare ꝑteſ
ad delinquẽdũ ⁊? ꝓtelãdũ lites ĩ pꝛeindicium in
dicis ⁊ boni publici:ergo nõ nalʒ paciũ ut in.l.
ↄuenire.ff.de pac.do.⁊ i.c.quẽadmõʒ de inꝛiu.
ſʒ pactũ nt teſtis nõ iunret:ẽ ↄfoꝛme iuri diuino:
ut cꝛedat᷑ ꝓxio ð ele.ſignificaſti:nec initat ad de
liquẽdũ:cũ nt pᷣdixi teſtis hʒ timere penã faiſi:ſi
alirer qᷓ; res ſe hẽat dixerit. tẽ hoc iuramẽ
tum teſtiũ ↄcernit mere fanoꝛem priũ 1 multos
offendat dicẽdo falſuʒ ¶ Sed iuramẽiũ de calũ
nia cõcernit fanoꝛẽ ⁊ pnblicũ bonũ ⁊ iudicẽ ne
nexet᷑ ex calũnioſa lite:? nt nõ prielet plus ðᷣbito
oↄtinet.n.ĩ ſe multa capitula:ur nõ.in.c.i.ð inuꝛa.
calũ. ¶ Quero ey gl an teſtes poſſint alit aſtri
gi ad neritatẽ dicẽdã q; ꝑ iuramẽtũ. do. An.q;
ſic nt ꝑ baptiſmũ ꝑ fidẽ xpᷣi: ꝑ eiꝰ indiciũ ĩ nera
obediẽtia te adinro:ur dicas neritateʒ. xxxv.q.
Vi. ſi duo. rẽ ĩ ꝑiculo anime tue de fꝛigi.fꝛa
ternitatis ⁊ ſimilibꝰ modis. Sed tãti niri reneꝛc
tia ſalua hoc diciũ ñ eſt uerũ:lʒ.n.fateoꝛ ꝙ mul
ta ex pᷣdictis aſtrigãt ut iuramẽtũ pro quo nide
tex.i.c.cõſtitutis.ij.de appel.iũcta gl.ĩ ner.adin
rauit:tn i teſtibꝰnõ ſuffic̃ ſimplex fidei pᷣſtatio uł
iuramiũ Sed dzꝗʒ eſſe pᷣſtitũ tactis ſacroſcis enã
gelijs:ut ẽ tex. expꝛeſſus.i.c.hoꝛtamur.iij.q.ix.
unde ceſſante ↄoria cõſuetudine nõ naleꝛet dictiũ
teſtis enãgelijs nõ tactis:qtũcũqʒ iurauerit: qꝛ
nõ eſt iuri ſatſfactũ. ¶ MDro boc nide glo. ſin
gnlarẽ.i cle.i de here.ĩ ner.tacta:⁊ facit gl.nõ.
i. c.nt circa de elec.li. vi.uiderent᷑ enim hec iura
mẽta coꝛpoꝛalia magis obligare:⁊ tãto plꝰqto
ſuꝑ re ſãctioꝛi pᷣſtant᷑ nt i.c.monet.xxij.q.i.nõ.
Inno. in.c.⁊ ſi xpᷣs ð iureiu pᷣal.dicit tñ illa gl.
in cle.i.de bere.ꝙ apnd italicos ĩterpᷣtat̃ cõſue
tudo:ut ſufficiat quelibʒ librũ ſeu ſcripturã quã
libet tãgere.Sed dic ꝙ ubi hʒ conſuetudo hoc
põt ſuſtineri:cũ in totũ iuramẽtũ poſſet remitti
cõſenſu ꝑtiũ:ergo foꝛtiꝰ ex cõſuemudine geneꝛali
poſſet remitti tactura enãgelioꝝ:ſed ubi ↄſueru
do nil diſponeꝛet ĩ Sriũ circa itaciurã enangelio
rum nõ naleret diſpoſitio preſtito inꝛamẽto ſine
tactura:⁊ idẽ eſt ubicũqʒ a iuzẽ ſen ſtatuto reqͥre
ret᷑ iuramẽtũ coꝛpoꝛale:ut nõ.in.d.glo.qð beñ
nõ. ? h ut pꝛedixi talia iuramẽta magis aſtri
gunt. Et nide ad pᷣdicta gl.in. c. fꝛateꝛnitatis.S 5.
eo.⁊ qð ibi nõ. ltimo querit᷑ quid ſi nõ ap
paret iuꝛamẽiũ remiſſũ nec pᷣſtitũ:nunquid dʒ pᷣ
ſumi ꝙ fuerit pᷣſtitũ:dic ꝙ nõ:qꝛ hec ẽ ſolẽnitaſ
extriſeca que nõ pᷣſumit᷑.l.quecũqʒ.ff. de publ.⸗=
.c.dudũ.ij. de elec.V. non iuenim' eſſe factũ ⁊c̃.
nõ. Har. in. l. ſciẽdũ. ff. de ner. obl.æ in.l. theo
põpus:de dore pꝛele.imo ſi iĩ actis diceꝛet ꝙ ta
lis teſtis iuratꝰ ſic depoſuit: 115 iũc ꝓbet᷑ iura mtũ
pſtitũ:qꝛ potuit iteꝛuenire ipᷣe depoſitionis.⁊ ſic
nerba enũtiatiua faciũt fidẽ circa theoꝛicam In
no. in. c.qm. de ꝓba.⁊ glo.in.l.i.C. de fi.in

e teſtibns.

iſtru. li.x.nõ tñ ꝓbat᷑ ꝙ pars fuerit pns in acta
iurãdi ut nõ. in. d.l.theopõpꝰ:⁊æ uide qð dixi in
c.ij S. eo. z. c. pceſſionẽ de ꝓba. er ꝑ fre. cõſi.
cxciii.cõſiliũ bonũ ẽ.ut ĩ actis deſcribat᷑ qualit
teſtis iurauit i pntia penis. Hi. ab.
aſus: Delegarꝰ neceſ
Zlecto. ſarius ĩi teſtẽ ꝛemouetur
a iudicãdo ? aliꝰſubꝛogat᷑. In pꝛia po
nitur iperratis qrela.i fa ꝓuidet:ibi ne igit᷑.
Mõ. pᷣmo mulier ẽ capax iuris cõferendi pre
bendas etiã ſacerdotales:⁊ ſi uis itelligere ꝙ vᷣy
bũ donatio poſitũ iĩ tex.ſtet ꝓ collatiõe: ꝓ quo
facit.c.fi.de of.nica.li.vVj.iũc ſtat qð dixi:ſʒ itel
lige ꝙꝙ hẽat ex puiegio pape ꝓ hoc tex.cũ glo.
i.c.menaʒ. ij.q.V. ⁊. xiij.di.adꝛianns:al nõ poſ
ſet inxta nõ.in. c.ij.de iudi.nec ex ↄſuerudie po
teſt h̊ licer̃ laico ẽt ꝑ im tpᷣs de cuiꝰinitio memo
ria ñ ẽ ar. in c.cãʒ ð preſcrip.nõ. Jo.an.i.c.ij.
de pben. li. Vj. Si uis itelligeꝛe tex. in pñ̃tanõe:
tũc põt ꝓcedere ſine diſpẽſatione ſen pᷣuilegio:
7 ꝙ poſſit ſic ĩitelligi ꝓbat᷑ ĩi.c.fi.de cõceſ.pᷣben.
nbi pñratio appellat donatio: æ loquit᷑ iſte tex.
de iſta cõitiſſa fl mdꝛẽſi:⁊ ſic põt ĩtelligi ð eodẽ
facto cũ iſto unde neꝛi puto ꝙ hic erat cõtẽtio
ſuꝑ iure pñtandi.Et ex h̊ ⁊ ex tex.collige:ꝙ iuſ

patronatꝰ cadit i feminã: 2 q;ꝙᷓᷓ iſte tex. loquat

i femia hñte dignitatẽ idẽ m dic ĩ puata:ꝓ hoc
facit tex. iuncta glo.nõ.i.c.qm iueſtituras.xvj.
.q vij uide doc.i cle.ij.de iurepatro.q notabili
ter ſẽtiunt ꝙ heredes maſculi æ fem ine pariter
ſuccedunt in hoc iurepatronatꝰ: ⁊æ ſatis ẽ hoc ñ
iure ꝓhiberi ipſis mulieribꝰ:⁊æ nide qð nõ.i.c.
fi. de cõceſ. prebẽ. Nõ fo ꝙ prebẽdaꝝ quedaʒ
ſt ſacerdotales qᷓ ſã n:⁊ pñt dici ſacerdotales il
le qᷓ hit onꝰ celebrãdi ãnexũ:ar c.ſignificatũ ðᷣ
pᷣbẽ.⁊ uide tex.iũcta gl.ij.ĩ c.cui ð n ſacerdota
li de pbẽ. li. Vvj. æ irellige b̊ de ſpali diſpõe.nã de
iure cõi ñ ẽ diueꝛſitas ĩ pbẽdis: nec reqrũt Oſti
tutũ ĩ ſaceꝛdotio:nide tex.cũ glo.iĩ cle nt hi qͥ de
eta. æ ꝗᷓi. æ qð nõ.·i.c.ij. de inſti. ¶ Hõ t᷑no qðᷣ
iĩ eadẽ cã ñ pot eẽ qs iudex ⁊ teſtis.iiij.q.iiij.c.
i. ¶ Irẽ nõ ꝙ officiü teſtikicãdi ẽ magis neca
riũ q; officiũ iudicandi. nã repelli᷑ qs a munere
iudicãdi ꝓpt᷑ actũ teſtificãdi nr hic:⁊ ̊ qꝛ facili
ns reꝑiunt᷑ cẽtũ iudices q; nnꝰteſtis:hĩic ẽ ꝙ fa
ciliꝰꝛecnſat iudex qᷓ; teſtis.ut le.⁊ nõ.iĩ.c.cũ. R.
8 off. dele. alia nõbilia claꝛa ſũt. ¶ Queꝛo qᷣd i
tẽdat lea duʒ diẽ:ꝙ pᷣpoſuꝰ ꝓpoſuit citra lit.ↄt᷑.
rñdet gl.i.qꝙ fuit ꝓteſtatꝰ:ꝙ ꝑ illa vba ñ inten
debat liẽ ↄteſtari.ſʒ dic meliꝰpʒ Hoſt ? Jo.ã.
ꝙ v̊ ñ erat neceſſaria aliqᷓ ꝓteſtatio:qꝛ ꝑ vᷣba hᷣ
expᷣſſa nõ ꝛn debat᷑ petitõi.unde dic ꝙ nulla fuit
hᷣ fẽa ꝓteſtatõ ſʒ illa Vba citra litẽ ↄteſtatã ðᷣno
tãt tpᷣs exceptio. ꝓpoſite:⁊æ põdeꝛaĩ h qꝛ pꝰ lit.
ↄt᷑.ñ poruiſſz perẽ aliũ ſubꝛo gaꝛi iij.q.iij.o ffeꝛa
tur de off. dele iſinuante: niſi ex nona cã nt ibi:
nã cõteſtãdo litẽ coꝛã illo tanq; coꝛã indice uið
ret᷑ renũtiare ſuo teſtimonio:niſi nonit᷑ ꝑcepiſſz
illũ fuiſſe z eſſe de cã infoꝛmatũ: quia iunc eſſet
ſibi ſubneniendum etiam poſt conte. ar.c. pniuñ

eiel ,
1 3 a
ig⸗ gimn
e
s ie, is
biim gtiin en

r ucini SS
igrtipligui iſimi uian
Eirſmn vortdrins htd 4
iinmut Khgrirolrungauid⸗
cut agenſdn in Pnn
immtniidtuniduuse
Drdd Eudmöeniiſu
ggtagi wurn⸗
i Gra nudtgur
iir een aa unh
necleincin in
lci nini i tmr inid en
run rinng zii

Ath Monate nckn SZ
Niponiae Semkii .

ſehnutimuliiir
—
lgis iite c
Pcluſibimni lii
ſuilgie niti een

lnuerilernt e
u ren

iwbnnfarkin i Num

noe ſ uen

peetereſine ciſpeſn

ipnoſt ſcielig Pbiiief e if
N imnd Pyelzi gonnnne, D
nd Pyeli donuno:r
deichcöulgi ſlnchs . Mliir
dnuſſtfndtiſeeſe i tigt
ſa ci iſto vnce 4 6
ineginen ej nog hrn
un im Gaßtann alepi
mann au lmn /tn ,al
mi hirynm iinifun, A
ſmemrum al illugi inimu n,
Mataric ſimimm nnn/
ſimg nuts mionlr eire nirr
uchn in we mmunonn tr ſuis dor i
ne poben ioſs nlenben niecd idint.
rcöt. Nrede Mo fo edeirn anein
Eüamtoresdli d n da enddes d
tidiros cedil indiun lcſiend
Ntucerr u Ahit di adt
ldeidi d iage dde ſd Ncdei
t di ideneeisedſil 4
Niierinnirtd Riruden
anin cdidihnelſt, den
et t eſis ic,dni
iaß ail eeen
„Ee gemnd, ni eli ggon
z̈ offei cemnd e
n ſtcidin blet hhi

eu hadn e ihfie⸗

. 4l.i. fuit pie ,V 1eN
utin i 5di nerſhi
an eteſrig d ) nne
9 eaai enitdl.D
n udednn Peſlcie ſit
c c 6 n n 66
bfa oftens Cenn
G e. 900 n ſh
iin un ai iſt in ihh
i l ne e ie
eofſ dce i on ol

deo. z
Zicſice ſicon idnontg

AAN

3. e. ? q nõ.iij.q. vi.ſi qs epoꝝ ubi bona glo.
i ſchi. lo. ij. in effecin foꝛmat tꝛes qõnes: P
ma nũqd diſpõ hꝰ. c. hẽat locũ:ſi ꝑs ultra indi
cẽ babeat duos teſtes: æ ↄcludit ꝙ ſic ſec ſi ba
beret plures ꝛ0es uide ĩ glo. ſed hoc ultimum li
mittat glo. i fi. nili fraudulent aduerſarius impe
traſſet illũ i indicem. quem nolebat ꝓduceꝛe ĩ te
ſtem. nã rũc remonebit etiã ſi haberer plures te
ſtes: ꝙ plʒ. nã forte alij ñ ſunt idonei nel repelli
pnt ⁊ frans ñ dʒ frauduloſo ꝓdeſſe de reſcript.
des. ¶ Scðdo qrit an idẽ ſit ĩ cã cꝛimiali:et 2
clad t ꝙ ſic: qꝛ licet teſtes in hac cã non ↄpellã
tur poſſet tũ index remorꝰ pcibꝰinduci dic tamẽ
ꝙ ſi oio nollet teſtificari ñ remoueret᷑:mihi hoc
ultimũ n p acet nã iudex nõ remouet᷑ niſi ob de
fectũ teſtiũ ut hic:q caſu ẽt.ĩ cã cꝛimiĩali teſtes ⸗
pellũt: ⁊ ſic ñ ſufficit: ſi iſte iudex dicat ſe nolle te
ſtificari ad h̊ ꝙ nõ in.c.dileciorũ.j.ti.ꝓxi.ubi
dicct᷑:dixit tñ h̊ Moſtiẽ.ꝑ illã decre.dilectoꝝ ꝙ;
ad ꝓbãdũ crim ↄ teſtẽ iudex rmonebu: ego ꝛc
mitto ad dicẽda ĩ. d. c. diectoꝝ. ¶ Meꝛuo ? ulii
mo hec gl. querir: qd ſi iudex nellet iurare ꝙ ni
bil ſcit iĩ ca ila:rñdet ꝙ u remouebit: ꝙ plʒ In
no. nã ſi fidei ſue ſe ↄmituit ꝑs ut dicat teſtimoĩ
um ſuꝑ pᷣncipali foruꝰ dʒ ei credẽ: cũ iuꝛat ſe ne
ſcire. E. de teſti.l. pe. æ.iiij.q.iij.ſi qͥs teſtibꝰ 2 8
dona. int᷑ nirũ ? nxo.ꝑ ur̃as ꝙ plʒ cõit᷑ doctor.
imo plꝰ dicit Inno.ꝙ is q petit indicẽ remoue
ri ⁊ aliũ ſubro gari:n eſt ſtati audiẽdus:ſed dʒ pᷣ
mitti aliqᷓ cognitio neriſiłis ↄieciure ſuꝑ duobꝰ
ꝙ ille ſu neceſſariꝰ ⁊ ꝙ de illa re vitaté ſciat nã
ſi ad recipiẽdũ teſtes ñ dat᷑ dilatio ſine cãe cogĩ
tione. ij. q. iij. ſpacium. l. a pcedete. C. de dila.
fortiꝰ i hoc caſu ubi q̃e qte pᷣiudiciũ generat᷑ al
fi pꝑri bnti iudicẽ gratũ. Itẽ grauat ſaltẽ i expẽ
ſis fs ĩ ipetratione ⁊ hoc ſatis plʒ:⁊ dico ꝙ H̊ᷣ
nidet᷑ tex. nam iſie ꝓpoſuit ꝙ iſte index erat ſibi
neceſſariꝰ: z papa fũdado ſe ſuꝑ defecm ꝓbauo
nũ ſubrogat aliũ cũ clauſula ſi eſt ita ⁊ ſic oʒ q;
oſtet pꝛiꝰ de neceffitate allegata ſaltẽ Viſilituda
rie ꝙ nõ. æ facit ꝙ i lii nõ. Inno. i. c. tenor de
ae iudi. ¶ SGl. in uer. excluſo dicit ꝙ illa peritõ
pooſſti nt ꝓcederei illo indice excluſo: hʒ locuʒ
qn clanſula ꝙ ſi non oẽs ⁊c̃. ponit in reſcripto
uult dicẽ ꝙ. ubi ſunplłꝛ eẽt facra cõmiſſio pluꝛibꝰ
2 unus eét neceſſarius in teſtem nõ pnt alij illo
excluſo ꝓcedeꝛe ꝑ.c.uno delegatoꝝ ⁊.c.cãʒ ma
trimonij de offi. dele. Sʒ hʒ tunc locũ allegatio
fe ꝑtis alt᷑natiue.ſ.ut ſuꝑſedẽtur negocio:donec
delegãs aliũ loco illius ſuproget: ſecus qñ poit᷑
illa clauſula impotẽtie qᷓt ſit purificata oditio ex
q alit legitie nõ põit inteẽ. ꝙ nõ.qꝛ exendit mł
tum nirtintem illiꝰ clauſule ?= ſic. c. ſciſcitatꝰ de re
ſcrip. (Boin nerbo admittere facit quinqʒ.
nã pᷣmo fortificat ham dicẽdo ꝙ male feceꝛt iſti
iudices in ñ admittẽdo iſtã petitionẽ ipi ppoſiti
nam ? ipſe ptor qͥ ẽ ordinari ſuum teſtimoninʒ
dicere dʒ.iiij. q.iij. ſi res ⁊.fj.de teſt.l.ob carmẽ
5F. i.ĩtelligo boc qũ ꝓdncit in teſtẽ in ea cã in qᷓ
non é iudex. nã in eadẽ cã in qᷓ eſt uel fuit iudex

teſtis eſſe nõ põt ut hic ⁊.ij.q.Vii. ſiatuẽdũ dix
plene i.d.c. cũ a nobis.S.eo.¶ Scðdo q̃rit quid
ſi ipetraſti ĩ iudicẽ ilũ qui nolebat eſſe aduocatꝰ

mens ridet ꝙ nõ remouebii: niſi hoc feceꝛis in
in fraudẽ:⁊ hoc tʒ Jo. an. qð maxie ꝓcedit fᷣm

eũ:ſi ille erat gñalis aduocatꝰ eccłie bnfico ſii

collocato ab ecclłia de iureiur. breui. ¶ ertio
hoc dubiũ foꝛificãdo qrit: ecce ↄcluſũ e.S. ꝙ ñ
debʒ remoueri ceſſante fraude:ex eo qꝛ uolebat
eſſe aduocatꝰ alteriꝰ:ſʒ qͥd ſi ob hãc cãʒ qꝛ uole
bat eẽ aduocatꝰmeus:reuelani ei ſecꝛeta cãe: cõ
cludit ꝙ etiã nõ ſufficit:qꝛ iudex hʒ iudicare fʒ
allegata: ut i. c. indicet.iij.q.vij.⁊ plenius in.c.
paſtoralis de offi. dele. ꝗ. qꝛ vo. narto ꝗ
rit quid ſi iſte index delegatus: anteq; peteꝛet᷑ re
remoueri ob munus teſlificãdi ↄmiſit ĩ totũ cãʒ
ſuã alteꝛ:nũquid rʒ ↄmiſſio ⁊ ſi tʒ an poteꝛit co
rã ſubdelegato teſtificari:gl.ponit opi. Jo. ꝙ n
ſz poſtea ocludit ↄriũ ar. hꝰ. c.nã iſte fuit ſemel
iudex: æ iñ ſubmotꝰ a cã ꝑhibet teſtiomũ: primã
opi. hic tenet Inn. ẽt ſi ↄmiſit ĩ totũ ea rõne:qꝛ
delegatus fungit᷑ uice delegantis.l. i. .ulti. ff. de
offi. eius cui man. ẽ iuriſ. Hoſti.iʒ ſam opi.⁊ fa
cit ad boc ſᷣm Jo. an. c. index ðᷣ offi. dele.li. vVj.
Sentit ẽt abb.qui dicit:ꝙ ſi ipetꝛaui mibi oↄſan
guineũ meũ ĩ iudicẽ qui recuſatꝰ ẽ bene potero
ipᷣm teſte inducẽ: qꝛ remoneaĩ᷑ a iudicãdo ñ
tñ a teſtificãdo de pᷣſump.lẽas.Ego dicerem ꝙ;
aut ãte ſubdelegationẽ iudex ꝓceſſit ad aliq; ſẽ
tentiã: ira ut ex hoc pᷣſumat᷑ affeceꝰ ad cãm: ⁊ nõ
porerit eſſe teſtis rõne ſuſpitiõis:qꝛ nõ dʒ in ea
dẽ cã eſſe iudex ⁊ teſtis ut.d.c.ſtatuẽdũ.iij.q.vj
facit qð nõ. glo.i.l.ob carmẽ. S. i. fl. eo. ti. Aut
ↄmiſu in pᷣncipio cãe:⁊ tũc ſi erat delegatꝰ:⁊ cõ
miſit ĩ totũ nõ nideo aliqd rõnabile reſiſtẽs offi
cio teſtificandi:hoc. n. caſu ceſſauit rõ opi.orie:
cũ nõ fungat᷑ ſubdelegatꝰ iure ſubdelegãtis: cũ
ille deſierit eſſe iudex:nec põt ampliꝰ reaſſumere
cãm nec ad eũ appellaꝛi de offi. dele.ſuꝑ qõnum
.F. porro ⁊ i.c.ſi delegatꝰ.e.ti.li.Vj. nec põt di
ci ꝙ hẽat affectionẽ ad cãm cũ i ipſius pꝛicipio
ſubdeleganeꝛu: 2 ſic ceſſat rõ.c.ſtatuẽdũ ad hoc
dicium. c. iudex:ubi ceſſat hoc caſu oĩs ſuſpitio:
aut ſubdelegauit nõ in rotũ: uel erat ordinarius
qui põt ſubdelegatũ remonẽ qncũqʒ P.l.iudiciũ
ſoluit᷑.ff. de iudi.⁊æ tũc eſt maius dubiũ:⁊ tũc pu
to ꝙ de rigore nõ teſtificabit: cum remãſerit in
dex: æ põt cãm reaſſumẽ ad libitũ: ⁊ ad eũ ſit ap
pellandũ.d.c.ſuꝑ qõnuʒ.unde ſemꝑ claudicaret
ĩ ꝑtẽ pro qua tulit teſtimoniũ:ſʒ ðᷣ equitate q̃ ſa
tis iudicio meo poterit ſernari admittet q; expᷣi
ſe nõ repit iſte repniſus ⁊ ediciũ ð teſtibꝰ ẽ ꝓhi
bitoriũ ĩi.l.i ff.e.naʒ inra repellũt iudicẽ actuali
ter uł eũ qui fuit:ne ntat᷑ ĩ cã duplici officio icõ
paſſibili: ſz iſte nõ fuit actualr nec eſt index. nam
ſeꝑatũ ẽ iſtius tribunal a tribunali ſubdelegati:
ꝙ pʒ ex eo qꝛ ad eum appellat᷑ a ſubdelegato ꝙ
fieri non poſſet:ſi idem eſſet tribunal ð conſue.
C.ij. li. Vi. nec in eadem cauſa eꝛit index ⁊? teſtis
qꝛ non ipᷣe ſʒ ſubdelegatuſ indicabit nec poterit

¶ De teſtibus.

amplius reaſſumere eãz ad effecũ indicãdi:quia
officiũ teſtificãdi reddidit eũ incapacẽ:⁊ appella
bit᷑ ad eũ non nt ipſe cognoſcat ⁊ qiffiniat:ſʒ ut
caʒ alteri deleget:ſicut obſuaret᷑ ĩ illo qui exñs
ſuſpectꝰcãʒ delegauit:nã appellat᷑ ad eũ ut alteri
deleget: nec ꝑ hoclſuſpectꝰ iudicat᷑: ut pleue dixi
i. c.ſiquis ↄ clericũ ð fo.cõpe. Iẽ ſi iudex a qꝰ
efficit iudex ad quẽ pẽdẽte appellatione cõmittit
alteri cãʒ: ut nõ.glo.i.c.qrelã ð elec.⁊.l eos.C.
de uſuris:nec ꝑ h̊ dẽ eſſe iudex et ĩ cã appellatio
nis. Itẽ papa ad euitandã ſuſpitionem cõmittit
pꝛopꝛiã cãm:ur nõ.in.c.cũ dilecito de cõfir.nii.
nel iuti. ⁊ ĩ.c.ex ꝑre.de uer.ſig.nec ꝑ h̊ qr̃ index
7 ꝑs:ita dico ĩ pꝛopoſito ꝙ comittedo cãʒ ⁊ te
ſtificãdo ĩ ea nõ qr̃ eſſe index ⁊ teſtis: nã ĩ ſuſpi
tione enitãda cõſideramꝰ nõ hitũ iuriſditiõis ſʒ

actũ: un ſatis ẽ ꝙ actnalit᷑ reſpecin exercitij iſie

n fnit nec erit index:⁊ hoc ẽ fauoꝛabile ne ꝑeat

Pꝓbãdi facultas: ? hec nõ. qꝛ ꝑ alios nõ digeſta:

7 ꝑ hec hẽs nõbilẽ pꝛacticã:q ſi o Mnariꝰ cãe
E tibi neceſſariꝰ ĩ teſtẽ obrineas:prio ut cãʒ alti
comittat ⁊? coꝛã illo pꝛoduces eũ in teſtẽ. ¶ ¶l
timo gl.qᷓꝛit:an oꝛdinariꝰ poſſit pꝛoduci in teſtẽ
coꝛã ſuo officiali ſen nicaꝛo: ⁊ oclndit ꝙ ſic:idẽ
ſentit Min. æ plꝰ dicit ꝙ coꝛã indice cni ẽ cõmiſ
ſa cãꝝ uninerſitas is qui cõmiſit põt eſſe teſtis.
ar. ff ð iur.om iu.l.ẽ recepiũ: ⁊ ſic ĩfero ꝙ epᷣs
põt eſſe teſtis nõ ſolũ coꝛã ſuo nicario generali
cũ quo facit idẽ ↄſiſtoꝛiũ:ut.d.c.ij.ð ↄſue.i.vi.
ſʒ ẽt coꝛã officiali foꝛãeo qͥ ẽ delegatꝰ ad nniuer
ſitatẽ cãaꝝ:ut nõ i cle ij. de reſcrip ⁊ iĩ iſtis nõ ẽ
tin dubiũ ſic ĩ pꝛecedẽti qõe.nã officialis geneꝛa
lis hʒ oꝛdinariã: ⁊ ſic iudicar iuꝛe ſuo:ut nõ.i.c.
Iʒ ð officio indicis.li.Vi. Foꝛancꝰ nero len dele
gatꝰ ad uniuerſitatẽ carũ cẽſet̃ quaſi oꝛdinariꝰ:
ut nõ.gl.in.c.cũ cãʒ de appel.ii poſſẽt fieri ob
iecriões pᷣdicte ĩ pcedẽti qõe.nã ab iſto cui ẽ de
legata uniuerſitas cãꝝ appellat᷑ ad ipſũ delegan
té: ur nõ. gl.ĩ. d. cle. ij. Ite põt oꝛdinariꝰ uicario
ſuo iterdicere ne cognoſcat de certa cã:⁊ illa in
ſe aſſumere: ut nõ. Inno.ĩ. c.romana de appel.
li. Vi. ⁊ nihilominꝰ põt eſſe teſtis ĩ eadẽ cã coꝛã
illo ur nult hic glo.nec doc.ĩ h Sdicũt:ergo idẽ
dðm.i precedẽti qõe:ſʒ dico ꝙ in qõe gl.et dẽo
vin.obſeruabit᷑ qdð dixi ĩ precedẽti qõe circa ap
pellationem et ptatẽ reaſſumẽdi cãʒ et ſic limiro
predicta. An at maior index corã minori reſti
ficãs ⁊ falſũ ðponẽſ uł alꝛ nacillãs poſſit ab iſto
minoꝛi puniri:uide narias'opi.ꝗqs recitat ſpe.e.
ti. F. i.uer. qͥd ſi is qͥ ĩ viij.colũ.⁊ cꝛedo ꝙiſi iſe
maioꝛ hʒ iuriſditionẽ i minoꝛẽc.iſte ñ poterit ab
eo pnniri d ma.⁊ obe.cũ iſerioꝛ ⁊ ꝑ nõ.i.c.ij.ð
ↄſti.li.vVj.ĩ nonella.⁊ ĩ.c.i.de rap.⁊ i regula cui
lIʒ ð re.iuꝛ.li.vj.iĩ mercu.ſʒ hẽbit᷑ recurſus ad ſu
perioꝛẽ ant ẽ maioꝛ ꝛeſpectu ptatis ſʒ nõ ꝛcſpec
mu iſtiꝰiudicis:⁊ tũc poteꝛit ab eo puniri:qꝛ hoc
caſn reputatr̃ puata pſona ar. in.l.iij.ff. ᷣ c ffic.
preſi.? eorũ q̃ᷓ nõ.ĩ iur. preal. ¶ Glo. ãtepe. ꝗ
rit: pone ꝙ iſte remoueat᷑ ut in cã deponar:nun
q̃d aduerſariꝰ q eũ ipetrauerat in indicẽ poteri

“W

obiſcẽ ĩ ꝑſonã cꝛimĩa ł defectꝰut ſic eũ fpellat a
teſtionio: æ rñdet ꝙ nõ:qꝛ cũ ſemel approbauit
idẽ· Inno. hic ⁊ młii alij. Sʒ tu diſtigue ur nõ.
Inno.i.c.cũ nenerabił de excep.⁊ ibi ſe mitiit
Jo. an. nã hcedeꝛet. ſi nellet obijcẽ tale qᷣd qð
ẽt reppuliſſet ab officio iudicandi ał ſecus et dic
ut ibi dicer̃ plenins:æ nide de mã hꝰ. c.iĩ ſpe eo.
ti. F. i. V. qd ſi ipetres:æ qᷓuoꝛ ſeq. ¶ Op. z
nur̃ ꝙ nõ erat opus ꝛelaxaꝛe hãc ſuſpitiõis ſniã:
cũ eſſet lata pꝰappellationeʒ leginimã ĩ. c. ꝑ tnas
ð ſen. exco. So. glo.fi ꝙ ad faciũ refeꝛt hec re
laxatio:qð nõ.ꝑ uerbũ ꝛelaxatio nõ ſemꝑ ꝛcfeꝛt᷑
ad ius nel fʒ Moſt. dic ꝙ ſtat ꝓprie:qꝛ appella
tio ni potuit ipediꝛe ipſins nires: cũ cã fuiſſet cõ
mifſa appellatione remota: et anteq; remaneret
hec decꝛe. caſus iſte ñ eꝛat vᷣciſus:⁊ ſic ñ poteꝛat
appellari ꝑ.c.paſtoralis ðᷣ appel.ſed ſuꝑioꝛis of
ficio debuit relaxari grauamen: ut ibi qð nõ.tʒ
ergo excõicatio lata poſt appellationẽ i ſe iuſtaʒ
ex qnõ ẽ iure expreſſa:⁊ cã fuit cõmifſa appel.
re. qðᷣ nõ ꝓ ĩtellectu c. paſtoꝛalis pᷣal. Et faciũt
hec ad ſilłeʒ qſtionẽ: qᷓre cã iſta remittit ad prio
res indices a qbus rõne granaminis fuit appel
latuʒ S. c. accepta de appel. Inno diẽ ꝙ h̊ pcel
ſit de nolũtae ꝑnuʒ Jo. an ſẽnit qð pᷣcixi ꝙ hᷣ
fuir ꝓpt᷑ ꝓbabile dubiũ huius caſus qͥ non eꝛat
b ctenꝰterminatꝰ: qdᷣ plʒ:7 ẽ nõbile uerbuʒ. nã
câ ñ remitut᷑ ppt᷑ timorẽ ſuſpitionis ex precedẽ
ti grauamie tm:q̃ rõ ceſſat ubi caſus ẽ dubi
lis ar.i.l.regula ff. de iuris ⁊? fac.igno. E
mo qꝛi᷑ nũqͥd eẽt locꝰdiſpoſitioni hꝰ. c. ſi nnicꝰ
ti ect datꝰ iudex. Moſt. ꝙ ſic:qð ſatis plʒ eadẽ
rõe:⁊ diẽ ꝙ hãc ſubꝛogatõeʒ poſſi petẽ illemet
qͥ lũ ĩpetranit i indiceʒ:ſi ꝓbabili errore ductꝰ
i indicẽ petijt:uł ſi coꝛruptꝰfuiſſʒ eius ꝓcurator
ui illũ impetꝛanit:qð placer.
— Coſuſ:ne ꝓba
Igmificauit.ſul⸗ paae
reat citato aduerſario recipiunt̃ 2æ pu
blicãmr teſtes quos reꝰinduxit.h d in pᷣmg
te petitio.ĩ fᷣa indicis datio:ibi q ciꝛca. 135
p̃ᷣmo ꝙ ex ſola fundatione eccłe acqri iuſpatro
narꝰ: Iʒ füdatoꝛ h̊ ius expreſſe nõ retinnerit: ſuffi
cir n. ꝙ fũdatõis ipe illud ius nõ ꝛemiſerit ut h
bñ ꝓbat᷑:fac̃ c. nobis de iurepr̃o.⁊.xvj.q.vij.
ðcernimꝰ: qdð qͥdẽ ius trãſit ẽt ad heredes:lʒ ex
pᷣſſe fũdator ñ dixerit ar. hic ubi citant beredes
i examĩatione teſtiũ:ſin eoꝝ nõ ĩterẽet:ñ citaꝛẽ
tur: facit. c.filijs.xvj.q vij.¶ Nõ fo ꝙ ꝑs cõ
tra quã pducũt teſtes citari ðʒ:ñ ſoſnʒ qn ꝓdu
cũtur teſtes directe ĩ cã iã ĩ indiciũ deducta nit ĩ
.c.ij.S eo.ſʒ ẽt qñ ꝓducũt᷑ idiꝛecte q̃dã nia ej oꝛ
dinaria ad fatnꝛã rei memoꝛiaʒ ni hic ⁊ ĩ anut᷑.ſi
qᷓs C. e. ᷣm unũ ĩtellectũ:eadẽ.n eſt rõ ĩ nmaiſqʒ
ſẽꝑ.n.debʒ pᷣmittii citatio nbi agit̃᷑ ð pindicio ab
ſeris.iij.q ix.caueant c oia & 1 krio ibi cõ
fici facias ꝙ ꝑs adueꝛſa ñ pᷣſũi citata in excõica
tione teſtium:opoꝛtet enim ad aneſtationum na
liditatem ꝙ conſtet de citatione pro hoc:quia
ſolennitas extꝛinſeca non pꝛeſumitur.l.qnocũq;

wghii ,

7

i aſ, id
ilmiuni zie m
riNcenne d.
fiſmnn irvand 1.

4
Kbrantune

il ul ineen aummn
hii: l uieinin .
iieigiri n dun ian
etir inail Auit ann
idcgannennunsfut
Pintkinermg iumm
evirkutunctgidtit
bokoräinttincaduri
Euernnatandern m
Grmwhamen e
acöchadaaf unen
Wiistanikrändette
üägen tieiatätn
Niimtig ilinn dir
itumi phi ſiir
ON ſithrc⸗

olnne n Jon ſiſ gine
urniniimtinmcitn⸗
bam immn renihtmin /
imm mmmn ſitinnmmg,
Asuny ſſtunſczndn,
Bril mny fr iz elr ſn, uc
miui niſmn br biynſtn b ſn
ia da oder Ag ſid inoge
ſer Megg bieſibognie doſſ pe lenet
ü pemmtiincicgn pdidllendre docd
odi deiſruk icondpefuſczens Neneidt

illä memwinad daate.
e Laſcteneo
Igufcait. deenen

enGrnd adoi nehipi n
Nr es ndsr Nürendd n
e ennd i fl mdies Mdiſb r
gaſheſninarac iſtnin
nu hülmmb inenſt o innmnin
n. is ieluh nni mſenn
biͦ pbꝛiſnit. nobiode r
zemin rtlnuniſtiln de⸗

,nbi 4
e dnool i Oireritar. ie Pbi atani n

fmnrue tii ,n r ginn
1fact flis.rnſ,
nc z eſes nglien e
6

Goci a viweii Necn

ff. de publi.dixi in. c. tuis. . eo. ¶ Mõ qrto ibi
receptõi ꝙ teſtis nĩ recipi qñ ꝛecipit᷑ ad actũ iu
ramẽti. hẽt᷑.n. tũc teſtis ꝓ recepto.l.ſi qn.C.e.
facit ad ea qᷓ dixi ĩ.c.lʒ de ꝓba. loquit᷑ enim bic
utt iteꝛſint ñ exaiatõi cũ fiat ſecrete: ut i.c.uẽꝛabi
li. j. eo. ſʒ ut uideãt illos iurare. S. e.c. ij. ⁊ faciãt
iterrogatoria ſi nelit ĩ.c.ij. . e.ti. li. Vi.? hoc nl

rimũ nõ. q; expᷣſſe uoluit hic Joa. an. Cpp.

ↄtra tex. de.c.qm in pᷣn. s.ut lit.nõ ↄteſt.ubi añ
lt. oreſt. recipiunt᷑ ſolũ teſtes de quoꝝ morte nel
abntia timet hic ãt recipiunt᷑ oẽs idiſticte/ Gl.
.ij. tacite ſoluendo dicit ꝙᷓ multiplex eſt dzia int
caſum hꝰ. c.et illius:? põit qnqʒ dr̃ias qrtaʒ im
pngnat Examiemꝰp has dias ꝗᷓ faciũt ad intel
lectum utriuſqʒ.c.et demũ ĩfeꝛã ad uex ĩtelleciũ
utꝛiuſqʒ:pᷣma dẽia ſᷣm glo. eſt illa q; pᷣmiſi ꝙ B
recipiũtur indrñter oẽs teſtes ibi ſolum ſenes et
ualitudiaꝛij Tc. ¶ Secũda qꝛ hic ſtatĩ dẽa reſtiũ
publicant᷑ ad eternã rei mẽoriã ibi non publicã
rur ſʒ differt publicatio fienda cũ alijs recipien
dis pꝰ ↄteſtatõʒ li. debito tpe fiendã ſpe.eoð.ti:
F. nũc tractemꝰ vᷣſi. als ãt tenet publicationeʒ ñ
fiendã ẽt ĩ calu bꝰ:c.⁊.c.albericꝰ.j.e.monct᷑ qꝛ
cũ bec receptio teſtiũ fiat ĩ fanorẽ rei ñ dʒ ꝛedũ
dare ĩ eius piudicium ꝙ fieret ſi dẽa publicaren
rur cũ ñ liceret poſtea alios teſtes ꝓducer̃ z ad
h.c.2.c.albericꝰ.rñdet ꝙ dẽa teſtiũ pnblicãt᷑.i.iĩ
publicã ſcripturã redigunt᷑ ſʒ pᷣmũ dẽʒ cõit h̊ tẽ
tur ⁊ ſeq Har.iĩ.d.aut᷑.ſiqͥs ⁊ expſſiꝰ Joa.an.
ĩ loco pᷣalł.i addi.i v.item quos nec ualet ratio
ſpe.m eũ:cũ ꝛe poſſit oẽs teſtes ab initio ꝓdu
cẽ ⁊ ſi oẽs pnites ñ ſi põt difſerre:⁊ idẽ ĩ actoꝛe
in caſu q ageꝛe põt:qꝙ qñ ſit.j.dicet᷑:⁊ H̊ teneas
poſſet tñ dici ꝙ aut pars producens petit dicta
pnblicari ⁊ dʒ fieri publicatio:qꝛ ſuccedunt hec
loco publici iſtri:ut ſatis colligit᷑ h̊ 2z.j.e.c.albe
ricꝰiõ eodẽ iure cẽſeri debẽt ar.c.eccła.ut lite.n

ↄteſ.aut iſtat nt nõ fiat publicatio 2 nõ publica
bũt᷑.ẽ.n.qͥd ĩputandũ actori q; agit.¶ Lenia

qr᷑ia ẽ qꝛ ĩ caſu.c.qm nõ ualẽt pꝰ ãnũ niſi infra
annũ ꝓducẽs agat uel denũciet illi ↄ quẽ iducti
fuerũt iſti ppetuo ualebũt tanq; publicũ inſir̃m.
pec dr̃a mihi nõ plʒ.nã denũciatio ibi requirit
qñ fuit facta receptio ĩ ꝑtis abntia: ſʒ hͥ loqmur
qñ denũciatio pceſſit.vñ ſi ibi pᷣceſſiſſer nõ eſſet
necefſe ĩfra ãnũ agere:nuſatis ibi colligit in tex:

2 glo.⁊ dic ð hͥ ut ibi pleniꝰ nõ.¶ Quarta dẽa
S illos põt obijci ĩ ꝑſonas ↄ iſtos nõ ſi ↄſtat ðᷣ

denũciatiõe ſibi fca itellige:? tũc nõ oppoſuit.et

H tenuit Minc.ſʒ h nõ plʒ glo.nec uẽ placẽ doc.
h nã lſʒ ꝑs requiſita nõ uenerit uł uenerit:⁊ tunc
nõ oppoſuerit:nõ iñ ꝑ h̊ ĩfert ꝙ ãpliꝰ opponer
ñ poſſit ſolũ.n.ẽ ſtatutũ ñ ueniẽtẽ:unt teſteſ rci
pi poſſint ac ſi fuiſſʒ pns ĩi.c.ij.S.e.ñ g dʒ ĩfligi
alia pena inꝛe nõ expꝛeſſa.ſ.ut nõ poſſit deiceps
excipere S ꝑſonas teſtiũ:ad hoc qð ĩ ſili nõ.gl.i
.c. fi. ð iarepa. Et uide gl.nõ.i:c.ij.ð do.⁊ ↄiu.

li. vi. qᷓ diẽ ꝙ lʒ qs ſit ↄtũax ĩ nno actu non ꝑ h

cẽſendꝰ ẽ cõtumax i alio:ut uẽ ĩ teris nr̃is eẽ q̃ſi
caſus ĩi.c.accedẽs.i.S.ut lit.nõ ↄte.nec ob. ſi fu

¶ Significauir.

it pñs ⁊? nõ oppoſuit.ꝑ G.n.ſibi nõ parat preiu
diciũ cũ ſciat ſaculiatẽ opponẽdi cõpeteꝛe etiam
pꝰ receptionẽ teſtiũ ut ĩ.c.pñtiũ. s. eo. ¶ Sʒ ad
neꝛte qꝛ uin. potuit dicẽ nerũ certo caſu.ſ.pꝰ pu
blicationẽ.nã hic recipiũt᷑ et publicãt᷑: gꝰ poſtea
ñ lʒ opponẽ cũ pᷣſumaĩt malicioſe facere ſi a pᷣnꝰ
nõ fuit ꝓteſtatꝰ:ut ĩ.d.c.pnitiũ. Ideo ↄcordarẽ
has opi.h̊ mõ:ꝙ añ publicatõnẽ licitũ eſt oppo
nere ſiue fnerit pñs ĩ actu receptionis ſiue abns
2z ꝓcedat dẽm glo.pꝰ publicationeʒ ãt non lʒ ni
ſiĩ caſibꝰ.c.pntiũ:⁊ ꝓcedat dictũ nin.⁊ h̊ credo
Viſſimũ lʒ doc.cõit᷑ uideãt᷑ reprobare dictũ nin.
2 non bene iudicio meo. ¶Quita dr̃ia bic pro
ducũt᷑ teſtes:nbinon monet᷑ nec timet᷑ lis ĩ pᷣſẽti
ibi ſecus q̃ſi ceſſaret hoc remediũ exordiariuʒ:
exq de ꝓxio ſperat᷑ lis ĩ qua ordinarie poterũt
te ſteſ ꝓduci. Expedita ẽ h̊ gl. uſqʒ ad v.æ nõ.⸗z
ibi exaĩat nſqʒ ad finẽ an remediũ hꝰ.c. cõpetat
actõi an reo tin.? Inn.dicit ꝙ reo tin nec ob.
tex.ĩ.l.in lege acquilia.nbi ex parte actoris reci
piũt᷑ teſtes ãte lit.cõte.ne tractu tꝑis facultas ꝓ
bãdi peꝛeat qꝛ teſtes ibi ↄſignãt᷑:⁊ ſic ĩtelligebat
do.aʒo.illã.l.ſᷣm glo.⁊ dic ↄſignãt᷑.i.ſigilo clan
dũt᷑ æ publicãt᷑ demũ pꝰ lit.ↄte.q̃ſi loquat᷑ in ca
ſu. c. qm in pᷣn. ut ſolũ recipiãt᷑ teſtes de quoruʒ
moꝛe nel abñtia timeĩ:ut ibi nõ.in gl.ſʒ unũ in
tellectũ:ſʒ glo.hic ↄcludit Sriũ dicẽs h̊ habẽ lo
cũ ĩ actore qnqʒ ꝑ.d.l.i lege.nam ibi dẽa publi
cãt᷑ ſicnt hic ⁊ ſẽtẽtia fert᷑ ſʒ ſolũ diferiur ↄdẽna
rõis exactio ĩ euentũ ↄditionis:h̊ iõ dicit qꝛ de
bitũ erat ibi ↄditõale:ſatet᷑ mñ gl.ꝙ teſtes i caſu
.c.qim nõ publicãt᷑:⁊ idẽ ĩ aut᷑.e.ti.ᷣm unũ intel
lectũ:⁊ ſi uis ĩtelligẽ ꝙ aut loq̃t in caſu hꝰ.c.ſ.
ꝙ teſtes ibi recipiãtur ad et᷑nã ꝛei memoꝛiã:tũc
dicta publicãt᷑:hᷣ nult ĩ effectu glo.iſta uſque ad
finẽ:⁊ lſʒ babuerit bonuʒ ĩtellectũ uit aꝛbitor:iñ
nõ recte ſoluit ↄꝛiũ ĩ pᷣncipio formatũ ſʒ aſſignã
do alias drias iter caſũ hꝰ.c.⁊.d.c.qm muluipli
cat icõueniẽtia.nã de hoc qᷓrimꝰqᷓre ĩ caſu bꝰ.c.
aliðᷣ oblernat᷑ q; ibi nec appaꝛet an.æ qñ diſpo
ſitio hꝰ.c.locũ habeat ĩ actore:ſed ſimpłr dicit
ꝙ; qnqʒ hẽt locũ ĩ actore ⁊ nõ dicit qn. Inn.n.
hic claꝛius loqtur.dicit.n.qꝙ; foꝛma huiꝰ.c.com
petiuqñ qͥs ẽ in poſſeſſione alicnius inꝛis quod
dicit ſuũ. Sʒ dubitat ꝙ moriẽtibus aliqbus te
ſtibus qͥ ſũt huins iuris ↄſcij aliquis poſſit ſibi
monere qonẽ ⁊ obtinere deficiẽtibꝰ ſibi ꝓbatio
nibꝰ. ẽ. n.iuſtũ ſᷣm eũ qð hic ſtatuit᷑:qꝛ niſi inẽtꝰ
eſſet iſte modus ꝓuiſionis deꝑire poſſet ius ta
liũ ꝑſonarũ poſſidẽtiũ cũ ipi agere non poſſint
cũ non poſſideat nec alios poſſit cogere ad agẽ
dũ.C. ut nemo iĩuitus ꝑ totum.merito.n.ſtatuit
ſm euʒ ꝙ oẽs teſtes recipiãtur ⁊ publicẽt eoꝛuʒ
dẽa ꝑpetuo nalituꝛa:ſi tam eet aliqs ĩ poſſeſſio
ne ⁊ hẽret actionẽ ↄ aliũ ut intdiciũ uti poſſide
tis uł ofeſſoriã tũc nõ hẽret locũ ſᷣm euʒ forma
huius.c.ſed illiꝰ.c.qm.nec obſtat illa.l.i lege ac
qlia. qꝛ illa.:.dicit ꝓcedi ʒ tenoꝛẽ illins dᷣcꝛetał
qm in pᷣn. ¶ Ex quibus vᷣbis clare nĩ uelle ĩ ſũ
ma ꝙ. c.qi ꝓcedit in eo cui competit ſaculias
K. 1

agendi:unde nõ dʒ ſibi ſuccnꝛꝛi ꝑ hoc remedinʒ
exoꝛdinariũ ſʒ tm recipiũt᷑ teſtes ð quoꝝ moꝛte
uel abntia timet᷑:hoc nero.c. ſeun einus foꝛma ꝓ
cedit ꝙ nullũ ius agẽdi cõpetit poſſeſſoꝛi. nam
niſi ſic pꝛonident᷑ poſſet ius ſuum decipere mor
inis teſtibus ſui iuris ↄſcijs hoc nult in effecin
Inno. Sʒ p dictũ ſuũ aꝑte facit iſte tex.iuncta
gl. pe. Mã h cõpetebat iſti pᷣſbꝛoↄfeſſoꝛia qᷓ dat
i iſtis iuribꝰ ĩcoꝛpoꝛalibꝰ poſſeſſoꝛi:ut in.l. et ſi
foꝛte.ff.ſi ſerui.uen.nõ.glo.i.c.examinata de iu
di.⁊ i.c.cũ eccła ſutria de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.⁊ idẽ
Inno.i utroqʒ loco ⁊ nihilominꝰcõpetit ſibi re
mediũ huiꝰ.c.Ho.qni aperte ſeiit iſtũ potuiſſe
agere:ut dr̃ ĩ gl.ſe. Deet aliã lec.ponẽdo.dic.n.
ſub dubio hoc ꝓcedere cũ uterqʒ põt agere q̃ſi
dicat ꝙ ſi iſte qui petit examinationẽ teſtiũ ſolꝰ
põt agẽ nõ audit᷑ petẽs ꝓut h̊ d:qꝛ hʒ remediũ
oꝛdinariũ:aut ut᷑q;ʒ põt agẽ:⁊ tũc ſecus: ⁊ bune
itelleciũ pciſe ad iſtũ tex.põit Mar.i.d.aut᷑.ſiqᷣſ
C. e.nullã tũ mmtionẽ fac de hoc dicto Ho. Sʒ
ut hẽas clare totã mãm diſtingue ſic poſt Mã.
ĩ loco pᷣall.faciẽdo tria mẽbꝛa ꝙ aut teſtes petũ
tur exaiari ex ꝑte actoꝛis:aut ex ꝑte rei aut ex ꝑ
te illiꝰ qᷓ põt eſſe actoꝛ ⁊ reꝰ:pꝛĩo caſu aut actor
põt ſtani agẽ æ? nõ audẽ itẽtãdo h̊ remediũ eror
dinariũ:ſʒ hʒ locũ regula qᷓ; lit.nõ cõte.teſtes ñ
recipiũt᷑ niſi ꝓut hẽtur ĩ.d.c.qm.Et ẽ rõ qꝛ nõ
dʒ pꝛiꝰ cã iſtrui q; ichoet. Si nero actor n põr
de pñti agere:⁊ tũc aut faculias agendi nõ põt
cõpetere niſi pꝰ exaĩationẽ teſtiũ:⁊ dñt tũc oẽs
exaĩari ꝓut h̊ d;:qꝛ nõ ẽ qͥd ſibi ĩputet᷑ qᷓre non
agat:pone exẽplũ:uult qͥs peter̃ bonoꝝ poſſeſſi
onẽ oʒ ꝙ faciet pꝛiꝰ fidẽ de teſtamẽto de quo fi
dẽ facer̃ nõ põt niſi ꝑ teſtiũ exaĩationẽ: qꝛ ñ fuit
fẽm ĩ ſcriptis ad h.l.publicari.C. de teſta.⁊ de
bo.poſ.ſʒ ta.l.i.⁊.ij.? quẽadmodũ teſt.aꝑi.l.ij.
Aut poſſibile ẽ ius agẽdi ſuꝑuenire teſtibꝰ non
exaĩatis:⁊ ñ andit᷑ idiſticte ſʒ im reſpecin teſtinʒ
ð quoꝝ mõte nł abntia timet᷑ ſʒ deʒ Mar.i dẽa
aut᷑.ſiqs:⁊ ſic ur̃ itelligẽ.d.l.i.l.acquił᷑.¶ Ex H̊
nẽ ſẽtire ꝙ ſi debitũ ẽ ↄditiõale uel ĩ diẽ ex qua
ↄditio nel dies põt extãe ante moꝛtẽ teſtiũ nõ dʒ
fieri exaĩatio de qᷓ hic. Sʒ gl.ſẽtit hoc cõtrariũ
allegãdo illã.l.æ iõ dixit qñqʒ. Idẽ ᷣ opinionẽ
HBar. apte ſẽtit Inn.i.c.qm:iĩ pꝛi.iĩ vᷣpo abñs.
⁊ Jo.an.iĩ addi.ſpe.i loco ſuꝑiꝰ allegato.ſequiĩ
do. An. hic ⁊ hãc ꝑtẽ puto viorẽ ⁊ magis cõſẽ
taneã lie illiꝰ.l.i.l.acquilia ⁊ eqᷣtas maxie iliam
ſuadet.cũ.n.nõ poſſit agere de pnti ⁊ nihil iĩcer
tiꝰ hoꝛa moꝛtis equũ ẽ ſubueniri.ꝓut hic dꝛ cũ
nullũ ĩ H̊ ſed i Srio ꝑiculũ eſſe põt. Itẽ faẽ gl.
nõ.i.d.c.qm ĩ pᷣn.ſuꝑ vᷣbo ſubiꝛahãt᷑ ꝗᷓ diẽ ꝙ ſi
dubitat᷑ an teſtes nariẽt dicia ſua ꝓpt᷑ moꝛã ſũt
recipiẽdi:cũ gꝰ ĩ tpᷣe ↄditõis nel diei exñtis poſ
ſẽt teſtes dẽa ſua uariare uel fortuitis caſibꝰ nõ
ſuꝑeſſe ẽ merito ꝓuidẽdũ: ꝓut h̊ d;. ¶ Menio
ad ſᷣm mbrũ qn teſtes petũt᷑ examiari ex ꝑte rei
quo caſu fᷣm oẽs ĩdrnt teſtes ſũt recipiẽdi æ pu
blicãdi cũ nõ ſit ſibi ꝓuiſũ de alio remedio: ad
hᷣ dẽa aut᷑.ſiqs:⁊ hic ſᷣm unũ itellectũ. In tertio

De teſtibus.

mẽbꝛo qñ is qͥ petit põt ẽe actoꝛ ⁊ reꝰ.dicẽdũ ẽ
idẽ:ut hic ſ᷑ʒʒ unũ itellectũ quẽ ſupꝛa latiꝰdᷣclaꝛa
ni lIʒ.n. iſte poſſʒ agẽ nibilominꝰz adueꝛſaꝛiꝰpõt
agẽ. iputet᷑ geilli qᷓ reqſitus: n exhibet ſe ꝓptum
ad agendũ.nã iſti faclliꝰẽ itẽtare h remedium qᷓ;
ager᷑ agat.igẽ ille ſi ĩ h pᷣtẽdat pᷣiudiciũ.⁊ ꝑ hec
bẽs clariſſime ĩtelleciũ iſtorũ inriũ ⁊ diuerſitatis
rõeʒ. ¶ Quero expediẽdo gl.peł.an alið reme
diũ potat ↄpetẽ huic pᷣſbyteꝛo ↄ hũc patronuʒ.
rñdet ꝙ ſic ñ poteꝛat agẽ ut faceꝛet eccłe chaꝛiã
libertatis ſicut ꝓ apocha agit is q ſoluit:ut.l.
plures. C. de fi. inſtꝛu. æ libertꝰagit õ patꝛonum
ꝙ faciat eiꝰ chartã mãumiſſionis:qð nõ.bᷣ mñ ẽ
remediũ eyoꝛdiariũ. CEx quo nõ ꝙ nunum ꝛe
mediũ ex?oꝛdiaꝛiũ nõ tollẽ ꝑ aliud.naʒ Iʒ cõpetat
remediũ de qꝰĩ gl.nihilominꝰẽt cõpetit iſtud de
quo hic ĩ tex.⁊ nide gl.i.l.de peccoribus.Cad
.l.acqł. æ qdᷣ nõ.in.c.fi.de colluſi.⁊ inſti.ſi qua
dru.pa.fe.di. in fi.æ ĩ ſpe.de ĩſtꝛu.edi..poſtqᷓ;
v. qͥd ſi debitoꝛ:? ꝑ Mar.i.l.ſi finita. elegãt
.ff. ð dã. ifec.nbi generalit᷑ tꝛactat an ⁊ qñ ꝛeus
ageꝛ põt:⁊ qũo et qñ faciẽdũ ſit inſtʒʒ:dic ẽt ex
glo. ꝙ potuiſſʒ pᷣſbyt᷑ ẽt ageꝛ nia ordiaria inten
tãdo ↄlſeſſoriaʒ.ut.S.dixi dicendo h̊ ius liberta
tis ecclie cõpeteꝛe:et ſic petere pronuntiari. Cui
ãt cõpetet data libertate ius pᷣſentãdi dicit Vi.
ꝙ ſi ecclia ẽ collegiata collegium libeꝛe eliget ali
as ceſſante collegio epiſcopus libeꝛe ꝓuidebit
ſiẽ ĩ alijs.s.de elec.c.i.et.xvj.q.vij.oẽs baſilice
dic ergo ꝙꝙ eccleſia iſta rẽaneat libera ĩ diſpõne
inꝛis cõis:ſicut ſi iuſpatꝛonatus non compereꝛet
¶ Bl. ultia ẽ claꝛa ſʒ eã er ↄtꝛa tex.oppo.ur
n.ꝙ denũciatio fiẽda patrono ꝓbari poſſit ne
dũ ꝑ inſtẽʒ:ſʒ etiã ꝑ teſtes. Item per ſigillum an
tẽticũ inxta ea qᷓ habẽt et nõ.i.c.ij.de fi.inſtru.
et. c. licet uniueꝛſis ð teſti.docto.fatẽt᷑ ↄꝛiũ:ſʒ qꝛ
teſtes iſti eque poſſẽt vᷣficeꝛe ſiẽ i pricipali quos
recipi mãdat merito ↄſulit:ut de h̊ fiat ĩſtʒʒ. Et
ſi diceres nõne etiaʒ probatio inſtti põt antiqua
ri. Itẽ poſt centũ ãnos negari poterit ſcriptorẽ
iſtꝛi fuiſſe tabellionẽ. heet Hoſt.qꝙ.ĩ prio cãn ꝓ
nidebit᷑ ꝑ faʒ publicationẽ et ꝛenonatõem ð cõ
fir. uti.nel innti.cum dliecta. In ſecundo forſan
extabũt plura inſtꝭa einſdeʒ manꝰꝑ quoꝝ cõꝑa
tionẽ pot᷑at roborari. C. de fi.iſtꝛu. ↄꝑationes.
Mõ ſingularit᷑ hoc dictũ ex quo potes ſumere
praticã ꝓbãdi et ĩpugnãdi hec ĩſtr̃a antiq̃:et ni
de Inn. i c. neniens de. v.ſig. nbi tꝛactat qlit᷑ ꝓ
betur ꝙ ſcriptor iſtii fuit nõriꝰ. Sʒ qꝛo ubi ſiet
hec denũciatio ðᷣ q̃ ĩ tex. Hoſti.diẽ ꝙ ad domũ
ſi abñs ẽ ar.de cle.nõ reſi.ex tne et.S.de eo qui
mit. in poſſeſ.cau.rei ſeꝛuande.c.fi. JInno.putat
ꝙ data illius abntia dʒ expectari ſi ſine ꝑiculo
h fieri potit donec ꝑſonalit᷑ citet᷑ ar.ff.q ſen.ſine
appel.reſcin.l.i.O.itẽ cũ ex eo.dicẽs nõbile ner
bũ ꝙ iura qᷓ dñt ſufficere citationẽ ad domum
ponunt caſus ſpales ⁊ remittit ad nõ.in.c.fi.de
eo qui mit.iĩ poſſeſ.nide de hoc ꝙ ibi plene dixi
in.c.ij.S.e.⁊ ẽ ueritas q requirit᷑ citatio ꝑſonał
ex quo nũqꝙᷓ fuit ĩ indicio nec iminet periculum

dret
nmſstoliſen ii iin

lle en.4 9
Munnimin 4 iennar
N

uludi uu / um⸗

ciuttadatmmm
ucintradlatunmm.
a is

iteppantiultniE
ilnuhe⸗ miiſ⸗
nitnnßi rn, n .
on,Bril ſumiſanmnpi
colteoduie cnan d

Gcethegaſan.
Dni ube
Gaüdd ou mane
Ucrnsencimnni ddeni
erwwaderfnmst
ſſerrwmislida an deſ⸗
Dlusſe Grnitcgäei
Golſtſeinſtun pnd ir
iinitnunltin inne
hüikiennit mihii
Urifinalhingiune
ſtmumn itit iii
muolietifniſt
Noan inc Nitziee
lce itin tin
linin litni e

leni nuntnin R
mnincti lkzei g,⸗
lentile loren

.

5
. .l.6,0, ,
1akechn idiochzisſtn

icnn geelunnnun
mr an mmn iinifoif /
glamt alynalin lrr if
valin alh glinm lrr iite⸗
iasirnciamig inß ilir

xra gali/ ly inemr imn joipur
ms ca ſen / upmonums or conpe
Glultiicußtigu terodo ⸗
1gdenidno foli anono orni oſiane

GPintiz eii ſts Jon a iclonen

fncäimm en abe adieiſ.
clen unneſs d n ed nii ien
ls füeepe olin dileeſTihkiclicte⸗
on Müdu meind ü n denfunſih
dccres done cinNdtaſin min
1NNN cni indseimni ottlat
aiuctevwclne Na Daſ ci

6

cidchi d in Mdinione e Lnonetdend

ftr,n. nelinnl n Rſenn Inloncoint

mndir hnn iſtt eulce; nnt⸗ uri
toni doln Guum Cafſin n
miuni e iierlb hor .
pbica ognücbet ſfin I .
ce nge di nunn
liorb. Gant

ſecus ſi pᷣceſſiſſet pmmatia ſʒ do. An.bic poſſʒ
dici ut arbitrõ ꝙ cũ hoc caſu ñ agit᷑ ð graui p
indicio poterunt teſtes recipi citatione fca ad
domũ ſi pᷣncipalis ſe abnrauit ꝓcuratore non
dimiſſo.nã h̊ caſn ꝓceder᷑ ad miſſionẽ in poſſeſ
ſionẽ ex pꝰ ðᷣcreto ex citatõe domi fca iux nõ.i
.qd.c.fi.ſ̊ ſi eẽt pñſ deberet citari ꝑſõaliter ? nõ
ad domũ cũ hec ſit pᷣma citario:ut ĩ.c.cãm ꝗᷓ et
qð ibi nõ.de do.⁊ ↄm.uið iñ qð ſcripſi ĩ palle
gatiſ inribꝰ. ¶ Altius qᷓro an atteſtatões rece
pie fʒ formã bꝰ decre. uale ant ſi is q ꝓduxit a
gat 3 alios. Inn. æ bñ ꝙ ñ: ſecꝰ dicit ſi aliꝰ agat
ð eũ:⁊ hoc iõ qꝛ res ĩt᷑ alioſ acta ⁊c.ð fi. iſtr. c. ĩ
ter dilectos:hoc limita nerũ niſi aliꝰ ſucceſſiſſet
ĩ ius illiꝰ Z quẽ teſtes fuerũt recepti de qꝰ nide
plane ꝑ Jo. an. i addi. loco pᷣallegato. ſi aũt te
ſtes fuerũt recepti ĩ tmis.c.qm prio rñſo. dicit
Inn. o ſi atteſtatões aꝑiũt᷑ ð ↄſẽſu ꝑtiũ ẽt ante
lit. ↄte. nalebũt ad et᷑nã rei memoria ſiue ille a
gat qͥ eos ꝓduxit: ſiue ille ↄtra quẽ ꝓdaucũt: qꝛ
iſto caſu forma illius decre. ↄuertit᷑ ad iſtum qð
nõ. Sʒ ſi aꝑiant᷑ ꝑte a tᷣa neſciẽte tũc nõ ualeret

niſi tũc poſtea accedẽt ↄſenſus Iednn
debebãt aꝑiri niſi pꝰ li. ↄteſ.tpᷣe ſuo. timo

qrit᷑ corã q indice dʒ fieri hec exaiatio teſtiũ ad
et᷑nam rei mẽoriã:dic ꝙ corã iudice pᷣncipalis
cãe ſi.n. hec cã mouet᷑ ꝑ fundatoꝛem ageꝛet ↄtꝛa
eccleſiã corã indice eccleſiaſtico:merito teſtes ð
bet recipi ꝑ eundẽ iudicẽ:cũ h̊ ſit ꝑs cãe pᷣncipa
lis:⁊ idẽ dic ubicũqʒ teſtes reperirẽt ſuꝑ aliqua
exceptõe anteq; cã moneat᷑:ut nõ. per fre.conſil:
ccxxx.ꝑ Har.i. l.ſi ſocietatẽ.O. arbitroꝝ. ff. pꝛo
ſocio nide ꝙ. dixi ĩ. c.ſi quis ↄ clericum de for.
compe.⁊ bec ſufficiant. .
anſ: WMDoſt pn
Bm cauſa. blicatas atteſtati
ones nonũ capꝰ ꝓbaꝛi põt ẽt ꝑ teſtes
antiquos ita cõit᷑ ſummat᷑:ſed ſᷣm hoc nil ĩducẽt
de nouo h.c.cũ hoc hẽaĩ᷑ in.c.fr̃nitatis:⁊ ĩ.c.cũ
neniſſent cum multis ſilibus. S. eo. Jõ ſũmo nõ
bilius ſic. Si mã ãtiqͥ capitlłi repenit aliq addito
quod ſubijcit neceſſitati ꝓpandi pnt teſteſ ẽt an
tiqᷓ publicatis atteſtatõnibꝰ ꝓduci. p. d. In pᷣma
ꝑte põit̃᷑ deciſa peiitio.in fa ↄmiſſio ibi cũ igit᷑.
Er põe caſũ lalẽ ur colligit᷑ ex gl.ij.monaſteriũ
ſãcti maꝛtini de mõte uedidit qdã caſamẽta ciui
bus niteꝛbieñ.poſtmodũ ſetieſ ſe leſũ nltra dimi
diam iuſti precij egit ↄ dictos cines emptores
ↄditõe.c.cũ dilecti de emp.⁊ uẽ.ſeu.l.ij. C. ð re
ſci. uẽ.ut r̃ſcideret᷑ nẽditio ł ſuppleret iuſtũ pᷣciũ
ꝓbauit mõaſteriũ in h iudicio ſe fuiſſe deceptuʒ
ultra dimidiã iuſti pcij. Sʒ nĩ detminauerunt te
ſtes qta fuerit illa leſio:⁊ hee ꝓbatio ſufficiebat
ſi emptores uoluiſſent nẽditiõem reſcindere ſed
qꝛ dicebant ſe uelle iuſiũ pᷣcium ſupplẽ fuit dubi
tatũ nũqd mõaſteriũ poſſet de nono ꝓbareiq̃n
titatẽ exceſſus cũ dẽa teſtiũ fuiſſẽt pubiicata ſuꝑ
deceptione. E&t rũdet᷑ ꝙ ſic: qꝛ iſta ẽ nona mã:lʒ
babeat partem incluſã de ãtiqᷓ ñ oportebit iteꝝ
ꝓbaꝛe monaſterium fuiſſe deceptũ: ſed de nono

(Kum canſa.

nũc determũabit᷑ ꝙ;'titas deceptõis:⁊ ſic ceſſat ti
mor ſubornatõis cũ rõne adiuncti nidet᷑ nonuʒ
capitulũ: ſicut ĩ ſili nides cuʒ addit᷑ ꝙ teſtes ſub
ornati falſũ dixerũt iuxta nõ.i.c.lʒ ð ꝓba.⁊ peꝛ
gl. i cle. ij. ð teſ. Eec colligunt᷑ ex hoc.c. ⁊.c.cuʒ
cã. . ̊ ẽp. æ uẽ.q̃ i eodẽ féo loquũt. ¶ Mõ. pꝛio
ex hac caſus poſitõe ꝙ agẽs alternatiue ut reſci
dat᷑ uẽditio nł ſuppleat᷑ inſtũ pciũ non aſtringit
ad ꝓbãdũ neꝝ nalorẽ rei:ſʒ ſatis ẽ in gĩñe ꝓba
re deceptionẽ ultra dimidiã iuſti pᷣcij.hec enĩ ꝓ
batio facilior ẽ qᷓ; ötermiare ceriũ uł inſtũ pᷣciũ
ſufficit.n. ꝙ res naleat ultra dimidiã ꝑ unuʒ bo
noninũ:ut dicit glo.in.d.c.cũ cã.hec enĩ pꝛoba
tio ſufficit ad reſcindẽdũ Sciũ.ſʒ ſi ẽ ẽptor dicit
ſe uelle ſupplere iuſtũ pᷣciũ poterit ð nouo ꝓbãi
determiatꝰ nalor rei ut HSH ꝙ unerus
ualor rei põt ꝑ teſtes ꝓbari hoc ꝓ tãto dico ꝙ
uerus nalor nõ dephedit᷑ ſẽſu corꝑeo ſʒ iudicio
intellectus. qualiter aũt ꝓbabit᷑ dicaʒ.j.cum gl.
5 ibi eaſdẽ æc. ꝙ i eadẽ cã põt idẽ ples ꝓ
duci unũ nec ex hboc pᷣſumit᷑ inimicꝰ. Itẽ põt
ꝓduci ſuꝑ mã antiqui capitłi addito aliq nouo
qð ſubijcit neceſſitati ꝓbãdi ⁊ utrũqʒ facit ad
mãʒ.c.fr̃nitatis.S.e. lo. ij. facit qᷓtinoꝛ. naʒ
ĩ pma ꝑte põit q̃ſi caſũ ⁊ ðᷣclarat:⁊æ dic latius ut
õ. dixi ĩ pri.i ſa ꝑte ibi ſʒ ili.¶ Oo. uidet᷑ eni
ꝙ pᷣmi teſtes nõ debuerũt nũc admitti. aut eniʒ
lũc vᷣpoſuerũt ⁊ hẽmꝰ itẽtũ aut iteꝛꝛogati ðᷣ vo
nalore rniderũt ꝙ neſciebãt:⁊ nõ ðᷣbent ulteriuſ
admitti ne ſibi Srient.gl.ſoluit dupłr ⁊ bñ.pꝛio
ꝙ nõ fuerũt iterrogati niſi ĩ genẽ de deceptiõe
ultra dimidiã. po ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ tũc dixifſẽt ſe
neſcire nõ pñt eſſe ð nono ifoꝛmati: ⁊ ſic ceſſat
Srietas. Mõ.hãc ſolutionẽ ꝙ ubi factũ bhʒ cãʒ
manentẽ ⁊ nõ momentaneã quis põt ex diuerſi
tate tpᷣis ſcire qdð aliqñ neſciuit.nec ꝓ h̊ dẽ ſibi
Irius facit.c.ponderet.l.di. Eeito opp. ꝙ
publicatis atteſtariõibꝰ nõ debnerũt teſtes ðᷣ no
uo ꝓduci. rũdet gl.ꝙ ſuꝑ alio articulo nũc pro
ducunt᷑.⁊ dic ꝙ ſʒ mã ãtiqui capli nũc ꝛepetat᷑ ĩ
gne:nihilominꝰ ex eo qð addit ð pcio ðᷣtermiĩa
to ut nouũ capłj:⁊ ſic ceſſat timor ſubornatõis
qð declara: ut.S. dixi ? ponit Jo.an.ad maioꝛc
claritatẽ ſiłe. Dromiſi tibi dare equuʒ ualoris
px.florenoꝝ ut ſi ſit maioris pᷣcij ꝓmiſi nendeꝛ
agis ut donẽ:ſatis ẽ mihi ad intetionẽ tuam ex
cludẽdã probare ꝙ nalet ultra decẽ lʒ qtitateʒ
nõ exprimã. Si aũt agis ex ꝑte fa qꝛ nis ut uẽ
dã tũc ꝑ illos ⁊? alios teſtes patero ꝓbare uerũ
pciũ:ita ĩ ꝓpoſito ẽ dᷣm. (Eren qꝛit glo.ꝗqᷓ
liter ꝓbabit᷑ pciũ rei põit qᷓ tuor theoricas pri
ma ꝙ ex ꝙ;titate reddituũ ⁊c̃. ut ĩ ea pʒ:⁊ nõ.ul
timam ꝙ non dzʒ eſtiari ex affectu ſingulari ſed
cõi eſtiatõe:ut.l.precia ad.l.fal.Ex h̊ determiat
qõ.Teſtes iducti ad ꝓbãdũ naloꝛem rei dicunt
ꝙ res ualebat.certũ:qꝛ im ipᷣi dediſſet nũqͥd ip
ſi ꝓbẽt:certe ſi apparet ꝙ ꝑꝑ uicinitatẽ loci uel
aliq aliam affectionẽ ſpãlẽ illud pciũ dediſſent
nõ ꝓbant: qꝛ ꝛes ẽ eſtimãda ſᷣm ꝙ ualet cõi eſti

matione. unde MHicolaus matha. facicbat tria
K 2

mẽbra in bac mã ur retert hic Jo. cal. aut.n. ap
pet teſtes ex aliq̃ affecriõe ſpali im uelle daꝛe ant
ↄſtat ꝙ nõ ex affectõe deponũt ant dubitat᷑:pri
mi duo caſus ſũt claꝛi:qꝛ i pꝛio nõ ꝓbãt ĩ ſo ſic
iĩ tertio dicit ualoꝛẽ ꝓbatũ:qꝛ ex quo ð affectiõe
dubitat᷑: ſtſãdũ ẽ regule ꝙ ꝛes tmn ualet qtũ nẽdi
põt.ff.de ↄdi.fur.l.ſi ſeꝛuus.ij. Sria loquuntur
qñ de affectiõe cõſtaret ſaltẽ ex ↄiecturis.vn di
xit pᷣdictꝰ Mi. ꝙ eſtiatio rei põt ꝓbari ꝑ teſtes
et inſir̃a.et ꝑ ↄfeſſionẽ ⁊ delationẽ iuramẽti peꝛ
inſpectionẽ oculoꝝ ꝑ cõiecturas ⁊ ꝑ accna:ſicut
ẽ rei qᷓitas fructns quãtitas cõis uẽditio rei z
ſiliũ qᷓ faciũt ad eſtiatiõeʒ cõis pᷣcij opporiũitas
loci ⁊ tpᷣis:⁊ dicit ꝙ iudex ex talibns debet cum
uidet reũ cõdẽnãdũ eſtimare per ſe ſi nouit ulł ſi
neſcit ꝑ ſe eſtiare dʒ adhibere pſonas hntes rei
notitiã: æ ꝑ eas facẽ eſtiari pꝛiꝰ pᷣſtito ſacramto
ad hoc.S.qð me.cã.c.fi.vVñ male facit iudex ſᷣm
eũ ⁊ cal.qui abſoluit reũ pꝛoptera qꝛ nõ ẽ eſtia
ta quãtitas eſtimationis uel itereſſe ex quo ↄſtat
eũ ↄdẽnãdũ.Sed dubitat᷑ in quãtũ.faciet gqð
ẽ dictũ ad h̊ ð iureiur.ex lẽis:hec ſunt eoꝝ vᷣba
qᷓ Iʒ ſint norãda ⁊ inſtrnãt indicẽ qualit᷑ debeat
ſe hꝛe:tiñ nõ declaꝛãt qᷓ it᷑ teſtes debeãt aꝑte ðpo
nere. vñ aduerte tu clariꝰ poſt gl.? Bar. i.l. ij.
C. de reſcin. nen.⁊.l.pꝛecia reꝛũ.ff. ad.:.fal.⁊ ali
quid ꝑ eũdẽ ĩ tractatu de teſte ꝙ cũ eſtimatio re
rũ nõ cõpꝛehẽdat᷑ ſenſu coꝛpoꝛeo ſʒ iudicio itel
lectꝰ:oʒ ꝙ teſtis reddar cãʒ ſui teſtimonij ẽt ſi ñ
iterꝛoget᷑.ał nõ nalebit diciũ ſnũ ꝑ ea que dixi ĩ
.c.cũ cãʒ.S.eo.⁊ iõ puto ꝙ ſi teſtis dixit tał res
Vʒ im qꝛ tm ðᷣdiſſẽ nõ vʒ teſtimoniũ:qꝛ nõ ſeq
im dediſſet ipſe ⁊ alij teſtes:gꝰ tãtũ nalet cõi eſti
matõe.nã poſſunt decipi ĩ pcio nec ſequit᷑ potᷣat
iſtis pꝛo tãto nẽdi:ergo tin nalʒ. nã ſepe aliqui
decipiũt᷑ ĩ pᷣcio nt ĩ.c.cũ dilecti de ẽp.⁊ nen.pꝛo
h glo.nõ.x.q.ij.hoc ius ĩ nerbo nt plꝰq dicit q;
ſi aliquis offert eccleſie ꝓ re ſua plꝰ qᷓ; nalet nõ
dʒ reciꝑe id qð eſt ultra inſtũ pꝛeciũ:⁊æ idẽ no.iĩ
c.i.de emp.⁊ nẽ.oʒ gꝰ ꝙ teſtes reddãt cãʒ con
cludẽtẽ cõem eſtimationem q̃ cũ uariat̃ ex ipᷣe =
ex loco:ut.d.l.pꝛecia dʒ ſe reſtringere ad locum
nbi res ẽ ⁊ ad tpᷣs nẽdiniõis.vñ ſi res ꝓduẽ fru
ctꝰ uel redditꝰ:debẽt teſtes dicere ꝙ talis res ſi
ta ĩ tali loco rãti redditus ſolebat nendi tali ipᷣe
cõit᷑ pꝛo tãto:nec nocet imo pꝛodeſt ſi adderet:
⁊ nos eriã tin dediſſemꝰ ſi fuiſſemꝰ empturi:⁊ ſi
index eſtimaroꝛes deputat dir ſe ĩfoꝛmare fᷣm pᷣ
dicta. Si aurẽ ẽ res mobilis tũc dicẽt teſtes ſᷣm
Har. ꝙ nalʒ tm:qꝛ ꝓ tãro potniſſet uẽdi:ut.d.
.l.ſi ſeruꝰ.ff. de cõdi.fur. Sed ego credo ꝙ idẽ
ſeruãdũ ſit ĩ re mobili ſicut ĩ imobili omittẽdo
qð dixi de redditu.nã lIʒ res potuiſſet uendi pꝛo
tãto nõ ſequit᷑ ergo tmn nalebat cõi eſtimatione.
nos eniʒ debemꝰ cõſiderare cõem eſtiationem:
dnit ergo dicẽ ꝙ tał res tpᷣe tali æ loco ſolebat
cõit᷑ nẽdi ꝓ tãto nł cõit᷑ repnutabat̃᷑ ualebat tã
rũ:⁊ ꝓ tãta fuiſſet uẽdita:æ hoc nõbis. ¶ Op.
ultio ꝙ ꝓ deceptione nõ ↄpetit remediũ:qꝛ lici
tũ eſt Zheiibꝰ ⁊c.ut ĩ gl.fi.q rĩdet ꝙ illud licet

¶ Be teſtibus.

uſqʒ ad dimidia inſti pcij æ non nitra. Adnuerte
nõ itellige ꝙ ſit licitũ.i.ꝙ ſine peccẽo fieri poſlʒ
nõ.n. ẽ vViſilłe ꝙ. I. maxie cãonica ꝑmitteꝛet öcep
tionẽ:ar.optimũ.xiiij.q.iiij.c.qᷓ tpᷣe meſſis ⁊ in
.I. bonã fidẽ. C. de actio.⁊ obl. Itẽ ex alio non
dʒ itelligi ð exceptione doloſa:qꝛ nbi dolus dat
cãm ↄctui nel ĩcidit ĩ cõtractu cõpetit remedium
otra dolorf.ꝓut nõ.in.c.cũ dilecti ð emp.⁊ uè.
2.l.elegãter.ff.ðᷣ dolo. nñ Inn.i qᷓdã addi. quaʒ
fecit in.c.ĩ cinitate ðᷣ uſuris dixit ꝙ illð hʒ locuʒ
iuris foꝛi:ſed nõ iuꝛe poli.i.iure celi ſen dei.i.in
foro pniali.Sed dic clarius ꝙ aut iteruẽeit ðce
ptio reipa ſine dolo ⁊ facto ꝑtis ⁊ nõ dat᷑ aliqð
remediũ citꝛa dimidiã iuſti pcij.nec etiam cꝛedo
ꝙ aliqð pcẽm ſubſit.nã ſi nutꝛiet᷑ pcẽm tunc ius
canonicũ daret remediũ ẽt ĩ foꝛo ↄtẽtioſo ar.in
.c.fi.ð preſcrip. aut iternẽit ðᷣceptio reipſa dolo
Ptis qꝛ iduxit doloſe ad nendendũ ꝓ minꝰ iuſto
pcio er competet ꝛemediũ etiã citra dimidiaʒ in
ſti pcij fᷣm nõ.i.d.c.cũ dilecti ant iteruẽit ðcepti
o reipſa et ex ꝓpoſito n iñ inteꝛuẽit dolus ꝑtis
et ꝓcedat dẽʒ Inn.ut ĩ foro ↄtentioſo tolleꝛet᷑:
ſy n ĩ pñiali:qꝛ ñ dẽbat pati ꝓximuʒ decipi quẽ
dʒ diligere ſicut ſeipᷣm de pe di ij. ꝓximos.ſi ãt
uterqʒ ſciebat nerũ nalorẽ rei:tũc nullum ſubeſt
pcẽm:lʒ res ſit uẽdita ꝓ miori pᷣcio ar.i.l.cuius
ꝑ errorẽ.ff. ð re.iur.Et mð ad hãc mãʒ qð nõ.
Jo. cal.i.c.nanigãti ðᷣ nſuris.⁊ ̊ plene nõbis.
Caſus: Recipinn
Lbeꝛicus. tur ⁊ public antur
teſtes qͥ interfueꝛunt ſẽtẽtie ubi ꝑ ſcꝛip
turã de ſnia non appaꝛet. In pᷣma ponituꝛ ꝑiis
peritio.iĩ fa pꝛoniſio ⁊ iudicis datio ibi ideoqʒ.
Mõ. ꝙ lIʒ cã mr̃imõialis ſit dignitatis epalis ut
i.c.accedẽtibus de exceſ.prela.⁊.c.i.de ↄſang.⁊
affinirate nihilominus põt tractaꝛi coꝛaʒ capitu
lo:ut hic:qdð ĩtellige de iure ſpali puta ex pꝛinile
gio uł preſcriptiõe de qꝰuide bonã gl.in.c.ſas
de ꝛeſti.ſpo.⁊ qð ibi dixi nel ſede nacãte ſecũdũ
doc. ar.j. de heꝛe.ad abolendaʒ. Ex his nõ duo
prio ꝙ ea ꝗᷓ ſpectãt ad dignitatẽ epᷣalẽ nõ dico
ordinẽ pñnt pᷣſcribi ꝑ infeꝛioꝛẽ epᷣo.ᷣo ꝙ; neduʒ
i iuriſditiõalibus ſimpłꝛ:ſʒ eiiã ĩ ſpecrãtibus ad
dignitatẽ epᷣalẽ ex quo iuriſditõis ſũt trãſeunt ĩ
capitulum ſede uacãte. ¶Mõ ꝙ acia indicij in
ſcriptis publicis ñ r̃dacta pnt ꝑ teſtes pbaꝛi ad
hoc.c.qm ↄtra in fine.s.de ꝓba. ¶ Mõ rertio
ꝙ ad ꝑperuãdam memoriã alicuius actus ſatis
ẽ ꝙ teſtes qͥ actui iteꝛfuerũt ꝑ indicem exaient:
2 eoꝛũ dẽa ĩ ſcripturã publicaʒ redigãt᷑ p.⸗
ↄtra pᷣdicta ⁊ cõtꝛa tex. nẽ. n. ꝙ hec ſnĩa non te
nuit ex quo ĩ ſcriptis lata n fuit.ij.q.i.ĩ pᷣmis:et
i.c.fi.ðᷣ ꝛe iudi.li.vj.E. ð ſen.ex ꝑi.reci.ꝑ totũ:
27 ↄns nõ dʒ i ſcipturã publicã redigi: ut in. c.
iteꝛ dilectos ð fi. inſtꝛu. Soluit glo. i. ꝙ bᷣ ẽ ſpã
le ĩ cãis mẽimõialibus ſicut ſernãtur in cãis bꝛe
niſſimis ⁊ inteꝛ cleꝛicos:ut in ant᷑.niſi bꝛeuioꝛes
C. ð ſẽ.ex ꝑi.reci.æ.xi.q.i.ſi qs cũ chco dic h
ñ ꝓcedeꝛe ut claꝛe colligit excle. diſpẽdioſamðᷣ
iudi.iuncta cle.ſepe ð.v.ſig.ex qᷣbꝰ claꝛ colligit

puny hiu en
ſmntmi, in n
luir inn cii 49
ummmnmnit n
ilnitigiin imani ni
uſts gtunbe n
cicten rr i. G
Amtibg npi tan 1,
vrtoririponictdugtnain
Pcüſeiſn tetiennin den
rmirdte r Erorrtdrn
Ocin Memerstiuin in
Wecöcminkeeneiauk
Uöeinrbfaglun
Gtgtinfrinen lliwin
lictieantüggndee
iunmiitſimin imini
itin Ritbrto ni
Muitgldmunaſtye
tifinn rizitine ilee
ulte trtiittidel
cinmlitetl ã
lohmincinn ii⸗
tnpctünfi e
kepoickiti ee
mmamhtnin iee

ti ltrzſinir lii

,0 uenutdoleg
cgn im ng Ylht
gnne ſn in x e i gninzf⸗
mnglitey mi e N nmu ſi
? mmiuhniniir ulin e
NoniN, i⸗
bali. kutele iha,
Iheiiio Uls Rapin
71 elns ian
inafeunt tirettig ſeid
wideſinnon npan In na dotiundis
id ift oriſd tindics duidesd.
Ggkänindalsltdihinis ien
cAttliidus de ct Nrdnd ti de Nange
Knmmne nbtoninns draari cordh
m doad deig deime l ne Puu
Po itir euc Wwaginch
de Wdadd dMdſedenan ſii
daen Nder d ntnin Erdeſin
Piog aiſhaiuldiui dih
ordine dr ped Pinſeiozi ho fo gt

ionſdinoꝛibos ſmfißii fwuiſn⸗

wyicale

płꝛ cc. dʒ ferri ĩ ſcriptis ⁊ ad iſtũ tex.dic ſᷣʒ Jo:
an. ꝙ potuit ĩ ſcriptis recitari æ de ea publicum
inſtrẽm ni fieri uñ pondera tex. ꝗᷓ ſolũ dic ꝙ non
fuit i ſcriptis redacta nõ diẽ ꝛecitata ⁊ i fine mã
dat redigi ĩ publicã ſcripturã qᷓſi pus nõ intneiſ
ſet publica ſʒ pnata. Et nõ bñ ex h ꝙ lz de ſolẽ
nitate ſubãli ſnie ſit ꝙ ꝓnũtiet᷑ ĩ ſcꝛiptis: ut i.d.
c fi.a m ẽ neceſſe ꝙ illa ſcriptura ſit publica:ſʒ
ſuffiẽ prinata manu iudicis fortaſſis ſcripta ſed
poſtea nt faciat fidẽ:oʒ ꝙ nõrius ꝛedigat ĩ ſcꝛip
iis publicis.d. c. qm ↄ: ? de alijs caſibus hᷣ enũe
ratis in glo. dic nt plenius dixi i. c.i.de libel.ob

la. ¶ S qꝛo nũqͥd ĩ hac teſtiũ ꝛeceptõe ſint citãᷣ

di bi quos negociũ tãgit gl.ij. dicit ꝙ ſic ꝑ.c.ſi
gnificauit. ö. eo. ꝙ nõ idẽ tenet h Inno. allegat
aut᷑. de inſtꝛu. ca.J. de quibꝰ.ff. de adop.l.nã et
Ede accu.l. ult. cũ.d. c. ſignificauit. Idẽ do.ð
ro.decif.xiij.?⁊ hoc teneas.Sicut.n nõ nalet ꝛc
ceptio teſtiũ ꝑre nõ nocata qn lis ẽ ð pnti.ni in
c.ij. S. e. ⁊ in aut.e.ꝗ.⁊ h multoforuꝰqn recipi
unt᷑ ad ꝑpetuã rei mẽoriã: cũ ĩ pꝰ caſu nõ ſit tmn
ꝑicnlũ cũ poſſit excipꝑe ipᷣe pnblicatiõis tã in per
ſonas ꝙᷓ; ĩ dicta ⁊ ꝓbatões de facili exiſtãt.i cãn
nero nio pꝰ lõgũ traciũ ippᷣis poſſit ꝑire copia te
ſles reprobandi nel dicta:ad hoc c.qm pꝰ rnſo
ut lit. nõ ↄte. limita mñ hãc gl. qn ſine ꝑiculo ꝑs
abns nocari ⁊? expectari põt. als poterunt teſtes
recipi ? ꝓcedr̃ ſʒ diſpoſitõneʒ dẽi.c.qm. ſ.nt.j.
ãnũ denũciet᷑ ꝑti:ita nõnter dixit Inn.i.c.ſigni
ficauit. ĩ fi.. eo. ꝙ norabis facit bonꝰ tex. in ſili
i. c.cũ dilecta de ↄfir.nti.uel ĩnti. ¶ Mãc extꝛa
gl. expediẽdo gl. magnã Inn. æ dicta alioꝝ ſuc
cinte 2 ↄcluſine qᷓro nũqͥd oĩa geſta et ſcripiure
poterũt ſic exẽplari ⁊ publicari:młta bic inoluũ
tur marxie ꝑ do. An. Ego clare ⁊ breuiteꝛ dico
ꝙ poſſumꝰ ↄſideꝛare ires caſus:pᷣmꝰqñ in acin
geſto nlła iteruẽit ſcriptura: exẽplũ i. c. ſigniſica
nit. S. e ᷣus qñ iternẽit ſʒ fuit ꝑdita nec ſuꝑſunt
teſtes qͥ iterfnerũt actui: ſʒ illi q uiderũt ſcripiu
rã:⁊ hũc caſũ nõ tãgunt hic doc.teriiꝰ caſus qñ
ĩ actu intuẽit ſcriptura q̃ ex cã petit̃ nũc exẽpla
ꝛi ⁊ publicari. In p caſu teſtes pñt recipi qui ðᷣ
ponẽt ſolũ ſuꝑ ilo actu citato ad vᷣſaꝛio ſen quo
cũqʒ alio cniꝰ ĩterẽ nt.S. dixi:ut hic ĩ.d.c.ſigmii
cauit: ⁊ clara latiꝰ ut dixi ĩ.d. c. ſignificanit In
fo cãn non ſuffſicit ꝙ teſtes deponant ſe nidiſſe
ſcꝛipturã ad effectũ ut eoꝝ dicta faciãt fidẽ ſicut
iſtrm ꝑditũ:qꝛ poſſ1z ð facili fianus ↄmitti cum te
ſtes nõ pñt de facili ↄpbendẽ an iſtẽm ſen pᷣuile
giũ eſſet falſũ hĩc ẽ ꝙ ſolꝰnõriꝰ n ſuffiẽ ad ſcrip
turam exemplandã: ut ĩ.c.fi.de fi.inſtru. ſʒ oʒ ꝙ
ꝓbet᷑ ſaltẽ pᷣſũpiiue ꝑditõ ĩſtꝛi ⁊ ꝙ teſtes ſint pe
riti ita ꝙ ð facili nõ potnerĩt decipi:ut pꝛobari
vꝛ i. c. cũ oli. .de pꝛiui.⁊.l.teſtiũ ĩ fi. E. de teſ.
tenet Mar. in ant᷑.ſiqs ĩ aliq documẽto.C. de
edẽ. uide pleniꝰ ꝑ doc.i.d.c.cũ oli.⁊ dic ut ibi ⁊
iĩ H caſn requiret᷑ ut ꝑs aduerſa citet ⁊ ſic foꝛiꝰ
qᷓ; i caſu pcedẽti cũ agat᷑ de maioꝛi piudicio.
In calu tertio dic ꝙ oẽs ſcriptur̃ pñt ex cã exẽ

¶ Albericus.·

ꝙ ſuia ĩ hac cã ⁊ ĩ alijs qᷓ tractãt᷑ ò plano ⁊ ſim

plãi ? aurẽticari puta qꝛ ĩcipiũt deleri ł imet qᷣſ
ne perdat oꝛigiale cũ heat trãſire ꝑ loca pericu
loſa ł ẽ ꝓcuratoriũ ⁊ hʒ agẽ ↄ diuerſas ꝑſonaſ
nel ſile qͥd ut ĩ.c.ſi.de.fi.iſtru.⁊ ð ofir.nti.cũ di
lecta ð puił.ex ꝑte abbatiſſe cũ ſili.⁊ ĩ h̊ cãu dic
ꝙ ſi idẽ notariꝰ qͥ fuit rogatꝰ ðᷣ iſſio ułt exẽplar̃
nõ req̃rit alia ſolẽnitas:qꝛ nnũ n iſtẽʒz lʒ multa
ſint exepla.l.unũ teſtm. ff ð teſt. nõ. Mar. in. d.
aut᷑. ſiqs: æ doc.i.d.c.fi.ð fi iſtru.ſi vo nõ ẽ idẽ
notariꝰ ꝗqᷣ fecit iſtrm:tũc oʒ ꝙ ꝛecurat̃ad indicẽ
nt i. d. c.fi.⁊ ꝙ citeĩ ꝑs cꝰinteẽ põt.nã ĩ hac exẽ
plaiõe ſubẽ magnũ pꝑiculũ:et non minꝰ qᷓᷓ qñ te
ſtes exaĩant᷑ imo magis cũ iſirʒ ſen puilegiũ poſ
ſet eẽ flin latent᷑ æ index ⁊ nõriꝰ ð facili nõ ꝑpen
derẽt cũ nõ ſint ð mã iformati. Ideo dʒ nocari
is cuiꝰ iĩtereſſe põt ut ſe oppõat ſi nelit ał exẽplũ
nõ nalebit.h̊ tenẽt doc.cõit᷑ hic ⁊ ĩ.d.c.fi.⁊ legi
ſte maxie Bar.i.d.ant᷑.ſi qͥ ⁊ ſpec.i ti.ð ĩſtru.
edi. ꝗ. oñſo ⁊ dni ð ꝛota decif.xiij.bñ facit.c.cũ
dilecta pᷣal. æ hec bñ nõbis:qꝛ młii ĩ ̊ errant fa
ciẽtes ſolũmõ exẽplari ꝑ nõriũ auct᷑e indicis:et
plus dicit hic Inn. ꝙ ſi ſit iſirʒ qð aliũ ſpãlit᷑ ñ
tãgit ut pᷣuilegiũ uł idulgẽtia: ⁊ ſic nõ ẽ ſpẽalis
aduerſariꝰ dñt ſaltẽ ꝑ edictũ ſolẽne nocari quo
rũ itereſt ſen itereſſe poſſi ał.ãt ñ nalebit cxẽpla
tio ſʒ eũ niſi fiẽt ꝑ illũ qͥ ipʒ ↄceſſit.ſic.n.ſin alte
riꝰ nocatõe a pᷣnꝰ ↄceſſit iia põt ð nouo exẽpla?
nł triplicare. ¶ Cõtra h̊ iñ op.ð.c.cũ dilecta de
ↄfir.uti.uł innti.ubi corã papa fuit aduerſariꝰ
ꝛepugnãs ꝛenocatõeʒ pᷣuilegij. Hndʒ Inn. ibi ꝙ
ibi nõ fuit emiſſũ aliqðᷣ edictũ:ſʒ aduerſarius ⸗ↄ
parnit ? fuit anditꝰ.uł ᷣm Jo. an.iʒ is qui pᷣni
legiũ ↄceſſit expoſtfacto ipᷣm põt publicare ſient
a pricipio ↄcedẽ cũ publicando niſi aliud dicat
nibil ð nono dat᷑. Itẽ dicit id qð. S. diciũ ẽ ĩtel
ligẽdo qñ pꝛinilegiũ ſuſpectũ nõ ẽ nec ð ipſo re
fert᷑ qõ.alioquin nũqᷓ; ſine cãe co gnitõe ẽt ꝑ illũ
q ↄceſſit pᷣuilegiũ dʒ poſtea publicari imo ? uo
cãdi ſũt illi quos res tãgit:⁊ ſic loquit᷑.d.c.cnm
dilecta: z. J. ð̊ pꝛini.cũ oliʒ.⁊.c.ex ꝑte abbanſſe:
2 ar.ĩ eo qð le.⁊ nõ.ĩ.c.cãʒ.S.e..i.ad finẽ:⁊ ſi
i iſtis Zriũ diceret᷑ pñt exide magne frandes et
grauia piudicia ꝑnenire cũ ex q pnblicatio fca
eſt de falſitate ſine ſuſpiciõe pᷣoꝛuʒ nihil nlteꝛius
dici poſſet:æ bec nõ.⁊ uide qdᷣ nõ. Inno.i.c.ex
ꝑte abbatiſſe pᷣalle. Satis.n.mihi placẽt pᷣdẽa ꝑ
iura ſuꝑiꝰallegata.nã æ idẽ nõriꝰqͥ feẽ originale
põt de nouo illud exẽplaꝛe ſine ꝑtis nocatiõe: ut
.S. dixi fortiꝰpõt ille qͥ cõceſſit ⁊ q ð nouo poſſ
ocedẽ:utile tñ ẽ ⁊ nalde honeſiũ nt ꝑs nocetur
cũ ⁊ pricipẽ qnqʒ fallat obliuio xxiij.di.pᷣterea.
(Se nũqd fea publicatiõe pᷣſũat᷑ ꝙ ꝑs fu
erit uocata uel qð edictuʒ emananerit cũ traciu
tpᷣis obijciat᷑ ꝙ nõ fuerũt nocati quoꝝ iteꝛerat.
Inn. refert bic dnas opioes:pᷣma ꝙ pᷣſumi dʒ
oia ſolẽnit᷑ fca.l.i.⁊.l.optimã.C. ð̊ contra.ſtip.
fa ſm alios ꝙ ſi ĩ publicatõe ↄtineat᷑ eos noca
tos pᷣſumit᷑ als ſecus ar.i.d.l.optimã. Moſtiẽ.
põit ttiã opi.diſtiguẽtẽ ĩter tpᷣs et tpᷣa.naʒ ſi pn
blicatõ fuit fẽa ita ð rcẽti ꝙ utẽs ea põt ð facili
K 5

ſolẽnitatem probaꝛe ſi icũbit onus ꝓbandi niſi
expᷣmat᷑ ĩ publicaniõe ꝙ; ſolẽnitas fuit fuata. Si
ãt factuʒ ẽ ia amiquũ ut ipoſſibilis reddaĩ ꝓba
tio iuc oia pſumãtĩ ſolenit᷑ acta.l.ſi arbit᷑ ff. ð ꝓ
ba. Ego arbitror indubie ꝙ iſti oẽs non bene
dicãr. pꝰ n. dico ꝗꝙ qntũcũqʒ i publicatione dica
tur ꝙ ꝑs fuit citata nõ ſtat his vbis enũciatiuil
qꝛ qn aliqd enũciat i iſtĩo qð n põt iteꝛẽiꝛe tp̃e
ofecti iſtti vba enũtiatina n faciũt fidẽ:nt i ant᷑ᷣ.
ſiqs i aliquo documeto palegata:⁊æ ibi Mã.nõ.
Inn. i. c. qm ↄtra de ꝓba. Itẽ ſolẽnitas extriſe
ca ñ pſũit et ſi tps lõgiſſimũ ſit pteꝛitũ niſi alia
pᷣſũptio adſit.l.qcũqʒ.ff.de publi.⁊ qð.nõ.in.c.
pnenit ð emp. æ uen.potuit.n. qͥs clã facẽ publi
cari iſtm falſũ æ ſeꝑ illud tenuit ĩ aꝛcha.non eſt
.n qͥd ꝑti ipuiet᷑ ſi non Sdixit: ꝓ h qð ĩ ſili nõ.
HBꝛr.i.l.theopõpus. ff. de dote ple. æ dixi i. c.
.ij. z. c tuis S eo. Ad idem glo. nõ. iuncto tex.
in. l.ana. C. de fi. iſtru. æ. inris aſte.li.x.nec ob.
.lI.optiazʒ pal. qꝛ loqt qñ aliqͥs enũciat᷑ iteꝛ ꝑtes.
tũc.n.ĩ piudiciũ ꝑtiũ iliud enũciatũ ꝓbat᷑ exqꝰ
ẽ ð ſubſtatia actꝰ q agi. Sʒ ĩ caſu nr̃o altᷣaʒ ꝑtẽ
ñn apparet fuiſſe pntẽ:ſecꝰſi ĩ publicatiõe diceꝛet
ꝙ ꝑs fuit pns:qꝛ tũc tractu ipis pᷣſũeꝛet citatio
ex qfuit pns publicationi æ nõ ↄdixit iur ea q
plene diri i. c. qm pal.? ꝑ Inn.in. c. innotnit de
eo ꝗ furti. or. recep nec ob. pᷣdictis ꝛ25 iĩpoſſibi
liraris q facit Moſt q́ꝛe debuit ðᷣ ꝛeqſitiõe facẽ
rei inſtrm: ꝓut dẽ i. c. ſignificanit. S. e.⁊ tener
illud ſient exẽplatũ inxta gl. no tabilẽ in. c. enʒ in
int̃ de offi. dele.uel ſeruare i publicatiõe ea 3 di
xi ĩ. d.c.qm contꝛa. Aduerte tñ ꝙ ſi notari⸗ exẽ
plaret de ↄſenſu ꝑtiũ ↄfitẽtiũ neꝛa eſſe qᷓ ↄtinet
i illo inſtro. tũc ẽt ſine aucte iudicis fidẽ ſaceꝛet
iteꝛ ꝑtes ſaltẽ tãq; ↄfeſſio ⁊ pactũ:⁊ ſi ñ ut ſcꝛip
inꝛa publica cũ nõriꝰn fuerit rogat ð ↄtẽtis in
dicto iſtr̃o iux nõta ꝑ Maꝛ. in. d. aut᷑.ſi qs ⁊ ꝑ
doc.i.c.fi.ð fi.iſtru.⁊ ꝑ ſpe.ð iſtru.edi. .reſtat
vV. pe. ⁊ i.O. fi.V.ij.qð nõ.⁊ ſic limita.d.c.fi. 1
NQuero qjlit fiet hec publicatio aneſtatõnũ ð qꝰ
i tex Inn. pꝰ dicit ꝙ poſtq; teſtes recepti ſuni =
dicta eorũ ſcripta:dʒ fieri dictorũ publicatio a
iudice ordiario ſedẽte ꝓ tribunali:æ nocatis q
ꝛũ iĩtereſt ſi adeſſe nolũt i aut.de inſtꝛn.cau..ðᷣ
ꝗqbus.fl.de adopti.l.nã de accuſa.l.fi.C.? dẽo
c.ſignificauit ⁊ uocanit notariũ qͥ ſcripſit dicta
teſtiuʒ quos ſolꝰ tabellio receꝑat ⁊ nõ adhibeaĩt
ſibi fides ſine ſubſcriptione teſtiũ corã alio iudi
ce niſi corã illo q eos receꝑat in ant. de here. et
fal.l.ſancimꝰ. Eſt.n. adhuc priuata ſcriptuꝛa ſʒ
quoſdã:ſʒ ex qſic ſubſequit᷑ pnblicatio per iudi
cẽ fides ſibi adhibebit᷑:ſʒ ipe Inn. Sriũ cꝛedit.
nã ᷣm eũ ex quo acta ſcꝛipta ſũt ꝑ tabellionẽ cꝛe
dit᷑ eis inter eaſdẽ ꝑſonas ſine alia publicatione
.C. de dona. l.iĩ donatiõibus.S. de pꝛoba.qm ʒ
.ff. ð iureiur.l.ſed ⁊ ſi poſſeſſor. S. ultio.cũ.l.ſe.
Si ãt arteſtatões iueniat᷑ apud indicẽ ſʒ non an
tẽticate ꝑ tabellionẽ neceſſaria ẽ hec publicatio
ſm eũ. Mõ bñ hãc opi. Inn. nã peſetit ꝙ ĩ exa
miatiõe iſtorũ teſtiũ qͥ ꝛecipiũt ad ꝑpeinã rei me

¶ BHe teſſibus.

moriã nõ eſt opꝰ ut teſtes adhibeantur: ſicut nec
qñ lis pẽdet ðᷣ pnii:⁊ ſic in actu q̃ſi iudiciali pa
ro de quo aliqᷣd nidiſtis in.d.c.qm ↄtra ⁊.c.pꝰ
ceſſione ̊ ꝓba.fo ſẽtit ꝙ teſtes pñt adhibeꝛi ⸗=
maior fides adhibet᷑ tunc ſcripture notarij: ꝓ hᷣ
qð dixi ĩ.c.cũ cãm.S.e.tertio ꝙ ð neceſſitaie di
cta iſtorũ teſtiũ nõ ſũt publice maifeſtanda:ſʒ ſa
tis ẽ ꝙ per nõriũ ꝛedigãt᷑ ĩ publicã formam:æ h̊
ultimũ ſingularit nõbis.nã uult ꝙ faciãt fidem
etiã coraʒ alijs indicibꝰ inter eaſdẽ ꝑtes ſine q̃i

bet alia pnblicatione:ſa uide circa hᷣ qð plene di
xi ĩi.c. cãm qꝗᷓ. S.e. nnd põt hic queri corã
quo iudice fiat iſta publicatio reſpeciu teſtium
ꝛcipiẽdorũ dic ut dixi ĩ.c.ſignificauit pᷣal.ꝛeſpẽu
ſcripture exemplande dic ut plene dicetur in.d.
.c.fl. de fi. inſim.
. aſus: Doteſt
Bm in tua. dupir ſummari
ꝙ cõtineat id qdᷣ.c. ueniẽs. S. e.⁊ pʒ
hũc ĩtellectũ hoc dicit. Mariatio fine agendi pu
blicatis atteſtatiõibꝰlʒ ꝓducere teſtes. Adueꝛte
hec lec. ꝓcedit ſi hẽtur ꝛeſpectꝰad faʒ ꝓductio
nẽ uel ad tertiã reſpẽa prie:qꝛ pria ꝓductio fuit
facta exrra iudiciũ duʒ ꝓcedeꝛet᷑ ſʒ foꝛmã c.fina
lis ðᷣ clãdeſti.deſpõ.ut mẽimoniũ poſſet phi nõ
obſtãte forte ifamia ĩ Sriũ:ſʒ fa ⁊ tertia fiũt ĩ iu
dicio dũ directe agit᷑ ad mꝛimoniũ ſeꝑandnʒ ꝑꝑ
ↄſãgninitatẽ.ſʒ quo ad tertiã ꝓductionẽ noniſſi
me fiendã reſpẽu fe iã ĩ iudicio facte non proce
dir h itellecius:qꝛ i eodẽ iudicio agit᷑ æ teꝛtia ꝓ
batio ẽ directe Sria fe:⁊ ſic ñ debẽt admitti pu
blicatis atteſtatõibꝰcle.ij. J. eo ti. Jõ legt᷑ aliteꝛ
2 cõ us ſic.Mublicatis atteſtatõibꝰ ĩ cã matri
mõiali ſuꝑ eo.c.uel directe rio teſtes produci
poſſũt:⁊ hãc ſpãlitatẽ in cã matꝛimõiali ꝓbat h̊
lr̃a melins quolibet alio iure. Ego ſũmo ſic ſᷣm
aliũ itellectũ nõbilioꝛẽ nõ ponẽdo aliquam ſpali
tatẽ ĩ cã mẽimoniali. Dublicatis atteſtatiõibus
pnt ꝓduci teſtes ſuꝑ eodem aꝛticulo nel directe
Srio qͥ pꝛins fneꝛũt ꝓducti ſn iudicio ſũmaꝛio
ſen extꝛa indiciuʒ:⁊ tũc expone tex.in fine ibi in
hoc caſu ſ.cũ teſtes ał ꝓducti ꝛeprodncãt᷑.cõis
diuiſio. fa ibi qᷓꝙ; ¶ Mõ tertiũ poſle ĩpetẽ mr̃i
moniũ int᷑ alios ↄctũ r̃ſpẽu ↄſãgniĩtatis nł altiꝰ
ipedimẽti:lʒ nullũ pᷣtẽdat ĩtereſſe pᷣnatũ:ſʒ ꝛſpẽᷣn
pcẽi nel boni publici ad hoc.c.liis ⁊.c.tertio de
ꝓba. Er nõ ꝙ talis ipeditor põt dici accuſator
Iʒ ſolũ agat ciuilit᷑ ad ſepaꝛatõeʒ mẽimonij:ſʒ di
cit Jo. an. ꝙ iproprie dẽ accuſator cũ nõ ſit qõ
crialis ſed mixta:ſicut ĩ.c.tue de ꝓcu.⁊ dicit ꝙ
agẽ de cꝛie ĩceſtꝰ ꝗͥ ↄmittit᷑ int ↄſagnieos.xxxvj.
1q.i.ꝗ.cũ ergo:⁊ hoc reſpeciu dicit᷑ accuſator:
ſed nõ ꝓprie ut dixi qꝛ nõ agit᷑ ad nindictam ſʒ
ad ſeꝑationeʒ dũtaxat.Ex qnõ ꝙ appellatione
accuſatorũ ſolũ nenit ꝓprie is qͥ agincrialit᷑ qð

nõ ꝓpteꝛ ſtatuta:? qñ dr agi crialit᷑ dixi.S.ð iu
di.ſuꝑ Rica. 6. fo. ꝙ ꝓbatio facta extra
indiciũ ſũmarie ad cenũ effectũ non ipedit ꝓba

tionẽ faciendã in iudicio plenarie quo ad illũ ef
feciũ nel eiiã ad effeciũ oriũ:æ hoc ꝓcedit conſi

14
Pn i
uck ui 46 un
1 inie, i t

ucg
a in n

uon chapnndrAniz,
9Cal ihulu 4
Gjfiuni n ul⸗
eaten ſwier ordl aun
inntur tud⸗ Brile⸗
n unimtiiſa ui
eutm uti lmfiniß n
tvontanienen Uniantutn
iurntrieti; nl nor
us centtic utin ien
MNdraümtudenuwn
eCdedeciawe
aöadtkeud Aenis
1ſelductencne auht ni Ne
Gnlalri dnnnczundh
nfelinimui, ug
ſa aitim 4r,;
tegtnanie dn
Ait ttunenittnnnuz HZ
ihoner. giigin

etiblunenterer
G di mß 4

eedl ſbain ſn⸗
/ Naͤl iban vhmn iif o
Neut rnii hin Diegrni dii

ln am nini mputn /ſini ,

iaig finamun n
rin in jiſitn i i
4 wanm ginninmutnt,,
Munmn ja tmiintmmre v
i pi feiii inde r n ge⸗
indtms ieole leo gl letn
moedrrear n fer ien deba dnirn d
rs meſnob'de i d Rolecn dan
mſe Dedlcns miridd daeni
i ln e,N dnect en Wes Nodrn
Kirt dirſdumi ndd wimadt donh
nains and e tio e. Cdo n eft
i cleci ddlion ſdnidd Giannſtll .
iitinmdndi Pidiuis utſuin
ir Panaieſts n Eden Rnuanel
rid ins ſvenn Rdi 1 H
õ ne
boe n li eſtsi, —
ulo fib Mhimi n
i ni1os gi ihin =
. nl ptecn leleſe mnf⸗
hoc cHis 10iil

8

zo M
4 . or dünm er
uͤſen zſouͦvon r⸗ ignin
vlaroſi ſo . A
n in
R 4.
i ſvo Ni
vaci inni⸗ lunt e
,trden ſainitna
14d Rdle/

—

derara fa ꝓbatione reſpectu prie. ¶ N tertio
q nꝛes qttuoꝛ teſtes deponẽtes ſꝛ ↄagninitate
2 ſic ſuper affirmatia non pferũtur plribuſ ĩ eo.
iudicio deponentibus ſuper non ↄſangninitate:
2? ſic ſuꝑ negatina.Cuiꝰↄriũ ſẽtit Inno.i.c.ſuꝑ
hoc.de renũt. ubi dicit ꝙ magis credit᷑ duobus
alfirmãtibꝰ qᷓ cẽtũ negannibꝰ: ſz dic illud pꝛoce
dẽ ĩ negatia nõ coartata: qᷓ ve ꝓbari nõ põt: ſe
cus ĩ coarrata ut hic tũc enĩ idẽ dᷣm ut in affir
matina ut ẽ caſus h ꝙ nõ. ? tenet Joã. an. id.
.c.ſuper hoc de renũ.⁊.c.bone de elec. 6.
ꝙ; ꝓpiq ⁊ ↄſãgninei nõ ſolũ admittũt᷑ cũ agituꝛ
8 ↄſãguinitate ĩ fauorẽ mꝛimonij ſʒ et pꝛeferunt
alijs extraneis ſi ſũt numero plłes ut hic:facit.c.
nidetur. . qui marti. accuſa. poſſ. æ dicit Inno.
ꝙ in cauſa ho. c. pferuni iſti ↄſãguinei et ſi eent
nũero pares cũ alijs:qꝛ ſtaãt ꝓ matꝛionio de ꝓ
ba.ex lr̃is:ſʒ Moſt.intelligit ? bñ ꝙ pluꝛes pᷣua
lẽt niſi ex qitate teſtiũ alliud indicet de quo ſa
tis dictũ fuit S.e.ĩ noſira. bonuz mom
rũdendi cuʒ qꝛiĩ ð qoe min dubilabili: ut rñ
deaĩ ad qoem dubitabileʒ que põt oriri ex ma

qois: ? ſic idirecte rũdeat᷑ ad qonẽ ꝓ oſirã ſiẽ
fecit hic papa:qð declra ut in glo.i. s

et in ſpirirualibus hbʒ locum illa iuris ſubuilitas:
ur ꝓpbationes facte ad unũ effecium ł extꝛa iudi

cium nò faciãt fidẽ ad aliuʒ effectum ſeu in undi

cio:qðᷣ nõbis:ↄcordat.c.ueniens s co. ¶ Nõ
ibi illa eadẽ ⁊ c. ꝙ teſtis fo iductus ſuꝑ.c.ad a
liuʒ effectum põt dicere. ego dico illa eadẽ que
dix in prima depoſuione: æ hoc eſt cantum ne
notet᷑ de cõtrarierate æ nide Mar. i. l. eos. ff. ð
fal nbi dicit ꝙ nõ reꝑit iſtã qoem tactã ? ꝙ iu
dice aqᷣeſcente nalebit tale teſtioniũ: ſʒ iudex po
teſt non admittere ut andiat teſtẽ æ uideat qᷓ cõ
ſtatia ſeu trepidatiõe loqᷓt ar.l.de miore. F. tor
mẽta. ff. de qoi.æ tũc ↄſulit teſti ut faciat ſibi ex
hiberi pmã depoſitionè ut hẽat uel non ꝓteſter
ĩ fine depoſiuõis ꝙ nũc ñ ita recordaĩ:ſʒ nult
peꝛ oĩa dixiſſe ut pꝰ qꝛ tunc melius recordabatr᷑:
⁊ ſic ꝑ hãc relationẽ euitabit nitiũ Sꝛ etatis:fac
qð in ſimili nõ. Inn in. c.cuʒ uenerabilis de ex
cep. ¶ Blo. i. facit quoꝛ. nã ĩ pꝛima ꝑte ponit
quaſi caſũ declarãdo liam: ⁊ dic nt & dixi i pn.
ecũdo. opp. nam. cum hic eſſent publicate
atteſtationes nõ debuerant alij teſtes induci uit iĩ
iuribus uulgaribus. Soluit ꝙ diuerſus modus
agẽdi h̊ inducti tu dic: ut latius dicet cũ gloſ.ſfi.
Opp. tertio ꝙ nõ rũdet papa ad qᷓonem ꝓ
poſitã: qꝛ hic querebat᷑ an tres uel quattuor fᷣo
loco iducti deberẽt pᷣnalere.xi.qͥ pꝰᷣ ðᷣpoſuerunt
Et rũdet papa ꝙ ſi illi.xi.ðᷣ nouo depoſuerunt
æẽ. dicit gl.⁊ bũ ꝙ idirecte rndet:⁊ dic ꝙ bᷣ feẽ
papa:qꝛ qo ꝓpoſita erat paꝝ dubitabilis: quia
pmi teſtes fueꝛũt ꝓducti ex iudicio ad effecium
ut matrimõiũ pheret᷑ cũ eſſet forte ſuſpeciũ ð
ſãguinitate. nunc ãt directe agebat ſuꝑ ↄſanguĩ
tate ad effectũ ſepandi matrimoniũ de facto ↄc
tũ: ⁊ ſic teſtes recepii in ſũmario nel exira iud ci
uz nõ pᷣ̈bebãt facere fidẽ i iudicio maxime plena

(Kum in tua.

rio.d.c. ueniẽs ⁊ ĩtelligo ꝙ iſti admittanĩ de no
no õ matrimonmiũ nõ indiſtincte ſʒ inxta diſpoſi
nionẽ.c.fi.j.qui ma.accu.poſ. Sʒ ẽ qubiũ quid
ſi pmi reſtes ſumarie recepti eſſent nunc mortui
an eoꝝ dẽm nunc debeat nalere:⁊ ur̃ ꝙ ſic ꝑ.c.
pntata. j.eo. E. de teſt.l.ult.ſj Inn. Hoſt. Jo.
an. ⁊ cõuer ſcribẽtes tenẽt priũ ꝙ nulla ẽ i hoc
iudicio uox illoꝝ:⁊ illa iura in Srium allegata ñ
tangũt huc caſũ.nã ibi ad idẽ agi:qꝛ iudex or
diarius ſeu delegatꝰſuccedit loco arbitri.unde ſi
ille arbiter fuifſei iudex:ñ reciperent᷑ iteꝝ teſtes:
ſʒ qꝛ arbuer no ẽ tãte auctoritatis dat᷑ optio ĩ te
ſtibus uiueiibꝰ:ſʒ ĩ caſu nꝛo iſte non ſuccedit lo
co pmi indicis nec ad idẽ agẽ nt i l̃a:q bñ nõ
bis. ¶ Aaarto glo. oppon. nz. n. iſti tres uel
qituor᷑ no debebat pᷣferri. xi qui prius depeſue
rat. So. ꝙ h̊ inducit dinerſitas cãe q̃ſi dicat ꝙ
in iſta cã q nunc agitur illi n hñt ꝓ ꝓductis.ꝓ
hoc ꝙ. S. diciũ eſt. Sed pone ex gl.ꝙ de nouo
multi forte centũ producãt᷑ i fauorẽ matꝛimonij
an ꝑ ꝛes ne ꝑ qnuor poterunt reprobari. Ho
ſti. ꝙ ſic allegat.S.eo.ex tenore: hoc tñ arbitra
bit bonꝰ index ſᷣm eũ.S. e. in noſtra. Sʒ tn advꝰ
te qꝛ pᷣma fꝛonte hoc ur̃ ↄ hanc lr̃am nam ſi illi
xi. ite dponãt ñ ꝛeprobãt̃ ꝑ illos tꝛes ł qᷓtuoꝛ
Jo dic ⁊ cẽdo ꝙ fuu ð mẽte Hoſ.qꝙ eut qꝛt̃ ðᷣ
repre batõe ꝑſonaꝝ ⁊ duo ꝑñ̃t reprobare ceniũ
qꝛ duo iſti deponũt ſuꝑ diueꝛſo aniculo a pᷣmis
Aat de reprobatione dictorũ indirecte fienda:
2 dic ut dixi i.c.in noſtꝛa.S. eo.ubi gl.tãgit aut
ð reprobatiõe directe fiẽda: ut qꝛ iu ꝓbaſti ma
iorẽ etatẽ ⁊ ego uolo ꝓbaꝛe mioꝛẽ ctate:æ non
ꝓcedit dẽ; Moſt.qꝛ ceteꝛis paribus ſiat̃ pluꝛibꝰ
ð quo dic ut plene le.? nõ.i d.c.i noſira:⁊ hoc
ſatis ſentir JYo. an. in.c. ſeries.S. eo ubi dixi.
Oop.ulteriꝰcũ eni ꝑ atieſtatiões ſecũdorum te
ſtiũ ẽet ꝓbata ↄſangninitas ⁊ publicano eſſ fa
cia:ut pʒ in pᷣncipio qua? papa ꝑmiuiuit ꝙ illi. xi.
teſtes de nouo pnt ꝓduci ad ꝓbãdũ ↄiꝛarium
ↄtꝛa cle.ij. ð teſti. lo: nlia ſolneud Sꝛium
põit quanuoꝛ itellectꝰ ad iex. Drimus ꝙ boc
ẽ ſpale i cã matrimoniali:⁊ iõ expõit tex.in hoc
caſu.i.in hac cã.ſecundo ſol.fſᷣm Joã.ꝙ am ꝑs
fuit pꝛoteſtata ante publicationẽ ꝙ nolebat pꝛo
bare ↄtrariũ æ admitiit ał ſecus ⁊ hoc intellige
bat Jo. geneꝛalit᷑ in oĩ cã:ſed hoc non pꝛocedit
cũ hoc faciũ depẽdeat ex iuris diſpõe ⁊ nõ a no
lũtate partiũ:⁊ ſic ꝓteſtatio ſua non habet alte
2aze iuris diſpõem.l.alimẽta ? qð ibi nõ. C. de
neg. gel. ? ĩ. c. cũ. U.de ↄſii.⁊ plene hᷣ tetigi in
.c.fraternitatis. S. eo. Terius intellectus qui nẽ
magis placere glo.ẽ ꝙ bᷣ procedit qñ agitur de
ꝓbãda falſuate pᷣmoꝝ teſtium. nam falſuas põt
probari etiam poſt ſententiam in.c.qʒ de ꝓbati.
æ. c. cũ nenerabilis de exceptione ſed hic itellectꝰ
niderur aꝑie ) clemẽ.ij.nam hic di ecte nolebat
pars probare orium:z ad id ꝙ dicitur de falſi
tate rũde prout plene fuit dictum in.d.c.licʒ de
ꝓba. Quartus itellectus ꝙ alit᷑ agebainr nunc
in iſto iudicio ? alit᷑ in pꝛimo:ſed hoc non uale
k

(He teſtions.

qno ad tertiam productionem reſpectu ſecunde
nt ſupra in principio dixi. Ideo Jo. an. Moſti.
2 commnniter doc.tenẽt primum intellectum:ut
ſpale ſit ĩ canſa mꝛimõiali. Sed tu hũc intellectũ
itellige ? reſtringe:ut plene dixi in c.iuranit.S.ð
proba.⁊ aliquid dixi in. c.ſeries.sS.eo. Moteſt
7 quinro legi fʒ do. An.qꝙ publicatis atteſtatio
nibꝰ:lʒ ſuꝑ eodẽ nuł directe ↄtrario articło teſteſ
producere qn probatio uenit non ſolũ ad repro

bãdã fam probationem ꝑris ↄtrarie:ſʒ ad ↄfir

mãdã primã ẽt in indicio ſũmario factã.non.n.
pot imputari ꝑti qre nõ preduxit qte cũ eſſet ↄfe
ſa de probatione pᷣus facta per plures teſtes ad
boc qð nõ. Inn. in. c.cũ clamor.j. eo.⁊ qdᷣ nõ.
in.c ex tenore.s eo.hec lec. ſatis mihi placet:
nam ſatis excludit᷑ nimor ſubornatõis ꝓducẽdo
illos eoſdem teſtes quos prius ꝓduxerat cũ illa
eadẽ dicãt que prius dixerũt:⁊ ſic non põt cade
re ſubornanio:⁊ ſic intelligẽdo h̊ lectura ẽ neriſſi
ma. Sʒ dubiũ eſſer quid ſi nellet ꝓducere alios
ſen nonos teſtes nã ſi bñ põderabis tex. iſte ſo
lũ facit mtionem de prioribus teſtibꝰ de quibus
ut dixi ñ ẽ ſubornationis rimor:ſed nibilominꝰ
idẽ crederẽ ĩ cã matrimõiali ꝑ nõ.i.d.c.iuranit.
iz in alia cã forte eẽt aliud dᷣm cũ ſcire debebat
qð ille prime ꝓbatões nõ fecerũt fidem in hoc
iudicio ⁊ ſic nõ debebat ĩ illis ſpẽ ponere ſʒ pꝛo
bationes ſuas facere:⁊ ſic puto reſtrigẽdũ dẽm
do. An.nec.ob. dictũ Inn.i.d.c.cũ clamor: qꝛ
loquit pᷣma probatio erat facta prius in eodem
indicio de qᷓ pote idere: ſecus ge ſi erat fẽa
in alio indicio. Niereel qro põe qð teſtes
iſti qͥ fueꝛũt pᷣmo ꝓducti dicũt ↄꝛiũ eius ꝙ pᷣmo
dixerũt. lo. iſta nltia. in fine dicit ꝙ nõ uʒ dẽʒ
eornʒ ar. hic.⁊ in.c.per tuas ſupra de ꝓba.nõ
bñ hoc dẽm ꝙ ſi teſtis in iudicio plenarioſ dicat
otrarium eius quod dixit in ſũmario non nalet
dẽm ſuum. Sed colligendo omnes caſus iĩ qui
bns teſtis ſibiipſi põt eontꝛaꝛiari.diſtingue poſt
HBꝛrr.in.·l. eos.ff. de fal.ubi proſequitur hanc
mãm aliquibus additis ꝙ ant teſtis contrariat
ſibi in eadem inſtantia inter eaſdem perſonas:
2 tẽ aut pᷣmũ dẽʒ fuit cũ toꝛmẽtis pſʒ ſine toꝛmen
tis ⁊ uʒ fʒ aꝛ.i.l.ſi poſtłlaneꝛit.ff.ðᷣ adul. Itẽ cꝛe
do ſi primũ dẽm ꝓceſſeꝛit caloꝛe iracũdie:aꝛ.in
.c.ex lꝛis ðᷣ dinoꝛ. ⁊ i.l.qð caloꝛ iracundie.ff. de
re iudicata. Aut utrunqʒ fuit ſine tormentis:et
ſi ſecnndum dictuʒ fuit aio corrigendi redendo
rõem ⁊ in cõtinẽti nalʒ ſᷣm ut ĩi.c.pᷣterea.j.ti.ꝓ
xi. als neutrũ dicinʒ ualet:⁊ onicit᷑ teſtis de falſo
ut. l. eos in pᷣn. pᷣal.ſentir Bar.ibi ⁊ expreſſius
do. An. hic Ego aliter dicerẽ ꝙ aut teſtis ĩ ea
dẽ depoſitione dixit ↄöria non aio ſe corrigendi
⁊ ꝓcedit primũ dictũ:⁊ ſic ĩtellige.c.lʒ ð proba.
Aut ex int᷑nallo dixit ↄriũ:⁊ tũc ualet pᷣmũ dẽʒ
lʒ debilitet᷑ ꝑ ſʒ Sꝛiũ:ut nõnteꝛ dicit Inn.i.d.c.
pterea: ⁊ facit ille tex. qñʒ teſtis diẽ Zriũ ĩ dineꝛ
ſis iſtantijs ceſſante oĩ timore:⁊ iunc ieſtis con
uincitur de falſo ut.d.l.eos.iij.rñſo:⁊ neutꝛnm
dm uʒ ſᷣm do. An. hic ſed boc non puio neiuʒ

ſed teneo qð.S. dixi ꝙ ualet primuʒ lIʒ oᷣbilitet .
fʒ Sriũ ar.in. c.peꝛ tuas de ꝓba.⁊ nide qð nõ.
ſpe. e. ti. F.i. V. qͥd ſi idẽ teſtis ⁊ ſe.qũqʒ ⁊ teſuis
diẽ unũ i iudicio nullo ⁊ aliud in iudicio nalido
gl. in. c. cãʒ que. S. e dicit ꝙ nalet fʒ i iudicio na
lido qᷓſi pᷣmũ ſit ꝓ nõ dicro.Tu dic meliꝰꝙ ſi fi
des ſit de pꝰfco ĩ iudicio nullo ið dõʒ ac ſi pᷣmũ
fuiſſʒ fẽm ey indiciũ ⁊ ſm in iudicio nam non ðᷣ
ber minus oꝑari ↄfeſſio in indicio nullo fca qᷓ
feẽa ex iudiciũ iux ea qᷓ dixi i.c.at ſi clici ð indi.2=
ĩ h̊ cãn qͥd dð.dic plene:ut dixi i.d.c.ꝑ tuas qnʒ
pᷣmũ dẽʒ fuit ĩ indicio:⁊ ſm ex iudiciũ.⁊ ſi ſñia
fuit lata ꝑ pᷣmũ n ꝛudcat᷑:ut i.c.ſicut.S.e. Si ãt
ſñia ñ eet adhuc lata ðötrabeꝛet̃᷑ p ꝑ fʒ ar. eꝰ qðᷣ
nõ. i. d. c.ptᷣea ⁊ ſatis teſiſ poſſz ex h̊ ſubijci toꝛ
mẽtis: aꝛ i.l.capite qnto:cũ ibi nõ.ff.de adul.

ti & Caſus: Excõica
Onſtitutis.⸗ poſſut qui par

tem impediũt in teſtibus pꝛoducẽdis:
2æ denunciandi ſunt teſtes non teneri iuꝛamento
de neritate non dicenda: z ſi conſanguinei im
pediunt teſtes actoris:punitur reus de cuius
noluntare hoc fieri preſumirur:æ tua ſunt dicia
ſecundum ibi illos. tertiuʒ ibi ſi quis ¶ Miõ p*
canonicũ poſſe accuſare propꝛiũ epᷣm ð crimie
ſimonie idẽ dic in alijs criminibus.j.de accuſa.
.c.H ⁊.c.ueniẽs ⁊.c.ex parte et.c.cũ oliʒ cuʒ ſi.
¶WMoõ fo ibi in nẽa pnitia ⁊c.ꝙ in cauſa criali
teſtes ſunt producendi coꝛam iudice euaʒ ſi ſint
extra ꝓuinciam. nide in hoc ꝙ plene dixi in. c.
cum caãm que. S. e. ¶ Mõ ibi ſecũ heꝛet ꝙ teſtis
ꝓduacins peꝛ panẽ ſine aliqua citatiõe iudicis ñ
iudicar᷑ ſuſpectus ẽt in cã criali.non.n.nidetur
ſponte ſe offerre ſed potius apeꝛte ſtimulatus:et
ſic ceſſat.l qᷓ oĩa.ff. de ꝓcu ⁊ de hoc nide quod
nõ do d rota decif. cclx. z quod dixi i. c.ij. S. e.
Mõ ibi ex off cio ꝙ iudex ex officio ſuo ꝓ
nidẽ dʒ nt ſalua ſit reꝝ ꝓbatio:⁊ iudex eccleſia
ſticus põt excõicaꝛe etiã laicos nel quoſcũqʒ im
pedientes partes in exemplificãdis his que ſant
ſudicio neceſſaria. Et nota praticam ut feratur
excõicatio geneꝛalis ex quo ignoꝛantur ipedien
tes. ¶ Mõ ibi nõ teneri ꝙ nõ ualet iuraméiuʒ
ð nõ teſt ficando ↄtra aliũ etiam in cã crimiali
unde licet quis cõpellat᷑ i cauſa criali:nõ tamen
põt ſe inramẽto aſtringere ad nõ teſtificandum
qꝛ eſt ↄna bonos moꝛes:⁊ qꝛ potuiſſet pᷣcibus
iduci:facit l.ſi ita ſtipulatus.ff.de uer.oblii.facit
.c.quia pleriox de offi.ordi.li.vj.⁊.c.intimauit
ſupra eo. ¶ Nõ ⁊ tene menti caſum in quo qͥs
punituur ex neriſimili preſumptione de delicio.
nide quod nõ. Innocen. in. c. quia neꝛiſimile de
preſump.⁊ qð dixiiin.c.iertio loco de pꝛoba.
Mora ultimo æ tene menti quod delictum ſeu
impedimentum habens cauſam continnam ſen
ſucceſſiuam commiſſum ſeu adhibitum a conſã
guineo ſeu amico in fauorem alterius tpreſumi
tur fieri de uolũtate illins de cuiꝰfanoꝛe agꝰ et
ipſe ↄſtꝛingi et aꝛtaꝛi põt ẽt ꝑ pene appoſitioneʒ

atuiimi lenlan
cinmnnmnk
umiritinmn in/

„,,7.
enwnipr rib getits
tbriiklteglenktdtb
lriſtin enini is
riptisſteu Ainbi nnin
Fopenetunſabztes bi
rüſhtiterd ewin
Mftuinemäaidannn
rtratwd ddteni n
ütkkerpräit nerg
cilevefniigiuns
Enichenntn goteck hire⸗
tmurlu ins ilistl
ienliehhifr
Puſt tilints i ien
119 maklnguenrmni
S
oſcntittni r⸗
Nennchneſgtn
ſtrontiei ug
Ninſ enr t/ie⸗
ungſell in
lnüm 9,⸗
ilint. 4

¶ Eonſt tutis.

Onſtitſtis 1et⸗

.n . eiecan
mn inpeciͤrn iſtbos ote
. hümd ſont tefts ſon nn una
entur non dieencnet

ſnn
. ine
Deciont ieſtes Atorg ppnim oce gis

volmnur hoeſenſrtumime nlyroe
Caunhin b ie mi tiine Mr
Cnmui lumr mnuin Gonnni
ſmnt lalniſoinnuj mmn,
ANe K αααα£ Aajt
Nͦ intiaG

ria im ovcam um uder aiß d tr

m ommam me n t ore on nc.
ndin i,onitngus
coanse Omni ſnetinn ntdeindcs
Hci leens d Cdt NONNMMeN
ontle ofeneſed olns Aeſitihas
ſcdu ad antedortickaitl
Nndn 10 Adini dot
dicchen gderg hroſenn

KNNatet Pwinn wikricht
ans dn cäricdsd aueſith

Gemes des n GenpihtidsPe 1

ſanorſenn
Ira. &non rtuntl i
mnhe 1o ignountu t

zicano goenlser ro d 6
—– ua inmm
h. aen aͤlt

ͤnoͤrſt ſcnch nn Dikendt

ut faciat delictũ ſeu ipedimẽtũ ceſſare ⁊ ſic ĩtelli
go hunc tex. pꝛocedẽ duobꝰconcurrẽtibꝰ. ſ. ꝙ fi
at a ↄſanguineo ſen amico:æ ꝙ impedimentũ =
delictum ſit ſucceſſiuũ ſecꝰ puto ĩ actu momenta
neo: ? ſic intelligo.c.qꝛ pᷣſultatꝰall.i glo.lʒ glo.Rᷣ
alit intelligat ? nide in hoc ꝙ pleniꝰdixi i.c. cu
cãm. S. eo. ſuꝑ gl. in. v. ↄpellas. ¶ Blo. i. ĩ n.
ẽ clara in fine colligit ꝙ temerariũ iuramẽtũ n
repellit aliquem a teſtionio. Inn. dicit h̊ ꝓcedex
in odiũ archiepᷣi qͥ h cꝛedit᷑ pꝛocuraſſe ł ad minꝰ
in eius fanorẽ ꝓcuratum ẽ: als ãt ſecuns eẽt.xi.
.q.iij. quiſquis:⁊ ſic apertiſſime ſentit Inno. ꝙ
temerarie inrans non admittitur 5 alium. Ego
pnto diſtinguendum: ꝙ aut iſte peꝛſenerar ĩ illo
temerario iuramento: æ tunc non dʒ õ alium ad
mirti qꝛ ꝑſeuerat in delicto.j.e.teſtioniũ:⁊ ſicnt
facilit᷑ fuit ĩiducrus ad pᷣſtandũ h̊ temerariũ iura
mtũ:ita poſſer iduci ad deierãdũ:ſʒ S illũ ĩ cniꝰ
fauorẽ iuranit ↄpellit᷑ indiſticte ĩ illi?odium ut hᷣ
2 i.d.c.itimauit:⁊ hoc caſa ĩtelligo dẽm Inno.
n.n.põt ad vſariꝰexcipẽ de criĩe:cũ ipſe fueꝛit cã
æ ĩ dolo illũ ĩdncẽdo ad temẽ iurãdũ:ſi eiꝰ cã fu
it ꝓcuratũ. Aunt ẽ emẽdatꝰde delicto ⁊ tũc pnto
ꝙ et admittat᷑ õ aliũ ad h.c.teſtioniũ.j.e.⁊ qꝛ ũñ
oẽ delictũ nidet᷑ repellẽ nt ĩ.c.ĩqſitionis.j.de ac
cu ⁊ uẽ h̊ renẽ Hoſt.i.d.c.teſtioniũ geneꝛalit᷑ in
quolibet temerario iuramento:ꝙ nõ.⁊ uide q;
i bac mã dixi ĩ.c.iĩtimauit ſupra.e.ii. Ni.ab.

Onſtituti 6. Caſuſ.Qui teſti

ficata nõ didicit
nec renunciauit teſtibꝰ ꝓducẽdis ſuper
antiqs articulis ſeu capitłis:teſtes ẽt als ꝓdẽos
ꝓducẽ põt pᷣma ꝑs ponit formã ꝓceſſus ⁊ gra
namẽ appellãtis fa dat indicem ibi mandamus
Hõ ibi pᷣncipis:alia.n. la bʒ regis. Et bãc uið
rur hũiſſe Hoſt q̃ diẽ: ꝙ oliz Hoemia n habe
bat ꝛgẽ ſʒ ducẽ meꝛito cũ ñ hẽat iſte rex niſi unũ
epᷣm in ꝛegno.ſ.pꝛagen.de q ſequit.unde poſſet
dici ꝛex ſine ꝛegno:cũ careat ꝓuincia ↄpetẽrti de
qua.vi.q.iij. ſcitote: faref mñ ꝙ dininijs ⁊ ſtrenu
is miliribꝰ abundat: et ꝙ hodie ipſius qnium ẽ
ad multas alias ciuitares ? dioceſes dilatatum:
⁊ dic tu hodie i tpᷣe Moſt.ſʒ nunc ipᷣe nꝛo inna
luit ibi deteſtãda hereſis.Eꝛꝛãt.n boemi in mul
tis articulis fidei:? ꝓ maiori ꝑte regnũ ẽ rebel
le rõe eccłe:z mala multa ↄmiitunt aduerſus ca
tholicos ⁊ fideles:⁊ niſi de ꝰ apponat manũ ſuã:
neꝛendum eſt de peioꝛi exitn cũ multa mala quo
tidie minst M15 ni md dẽm ꝙ n ẽ ꝑfẽm ꝛe
gnũ niſi hẽat.x.ł.xi cinitates ⁊ ſaltẽ unũ metro
politanũ.¶ Scðo nõ. ibi nũcio quẽ poſſe litiga
re ꝑ nũcium: ꝙ ur̃ tex.i.c.bone de electõ.⁊.c.
cũ dilecri de do. æ ↄtum. qᷓpropier Jo. an. expo
nit nũcio.i.ꝓcuratoꝛe.ñ e.n.curãdũ de noĩe de
ꝓcu.c.petitio:ſed põt dici ꝙ ſtat ꝓprie cũ ñ ap
paꝛeat: ꝙ iſte nũcius nẽiret ad litigãdũ:foꝝe.n.
fuit ſatoꝛie deſtinatus ꝓpt᷑ dubiũ:ꝙ decidit᷑ in

fine lie: unde ex ꝑte mulieris appellaf ꝓcuratorꝛ

ſi.n.dixiſſet de iſto ſi fuiſſer ꝓcnꝛator. 5.

ꝙ appellãs ab ĩterlocutoꝛia põt appellare a dif
finitina:⁊ ẽ h utile:cũ poſſu ſequi alteraʒ ad libi
tũ ĩtelligẽdo tñ iux ea q̃ le.⁊æ nõ.i cle.una ð do.
27 gii duos terminos excluſinos
ꝓductiõis teſtiũ.ſ.renũciatio ⁊ ateſtationuʒ pu
blicatio. ¶ Op. vr.n. et ſi ꝑtes didiciſſent ci
ficata:nihilominꝰ cuʒ cã ſit matrionialis:debuiſ
ſẽt admiiti ad nouã ꝓductionè teſtiũ ut.S.e. cũ
ĩ tua ⁊.c.ſeries. So.glo.ij.hᷣ ꝓcedẽ ſi ageret᷑ ðᷣ
ↄſanguinitate ꝓbãda uel alio ipedimen o:ſed hᷣ
agebatr᷑ ſuꝑ ꝓceſſu cãe mr̃imonialis:qð bñn ⁊ ſin
gularit᷑ nõbis:⁊ idẽ tiʒ Hoſti.⁊ cõiter doc.Et ẽ
Fm eos diuerſitatis rõ duplex:prima qꝛ ſi iudex
nõ ſeruat ordinẽ iudiciariũ dũmõ neritatẽ ſecu
tus fuerit nõ obeſt aĩe de do. ⁊ ↄtu.c.i.de iudi.
dilecti.ij.qꝛ obijcẽ S ꝓceſſũ ẽ ð apicibus iuris.
Itẽ nõ poſſe poſt publicatõeʒ teſtes ꝓducẽ e ẽt
ð apicibꝰ iuris:his gꝰ utens i pᷣmo meruo illas
recipiet ĩ fo:ut ſic ei riĩdeat᷑ fʒ qð agit ar.iij.q.
Viij. cuiꝰ ĩ agẽdo. Itẽ ut dixi ĩ.c.inrani ð ꝓba.
cã mimonialis ẽ puilegiata i hoc ſolũ nbi agit
ð peccato nõ remiſſibili ꝑ ꝑres:ſʒ ubi diſcunt ðᷣ
nalidirate ꝓceſſus ⁊ nõ ðᷣ vitate cae:nullũ iminʒ
peccaiũ:merito nõ debemꝰ recedẽ a cõibꝰ iuris
regulis. Et ꝓ itelleciu ſcias ꝙ h agebat᷑ cã mr̃i
monialis iteꝛ iſtos duos nobiles:eps pragen. ꝓ
ceſſit ad diffinitinã S reginã tanqᷓ; S ↄtumacẽ a
q pᷣus illa appellauerat:cũ nõ poſſʒ hꝛe acceſſũ
ad locũ ubi eps ſedebat ꝓ tribũali: æ denno ap
pellauit a diffinitua:rex ipetrauit ðᷣlegatos ſuꝑ
ↄfirmatiõe hꝰ ſnie ⁊ ntrũqʒ ꝓceſſũ: iſta nobił
iperrauit indices corã quibꝰ ſaꝑĩillᷣ ꝓceſſibꝰtue
rũt teſtes ꝓducti z an aꝑturã atteſtatõuʒ fuerũt
obtete iſte lr̃e ð qbꝰ ĩ tex.ad eoſdẽ iudices ulł ali
os:⁊ ĩ h nõ ẽ nis.vñ ut uides n ↄtẽdebat᷑ nunc
ð ſubã niculi mr̃imonial ſʒ ð naliditate illorũ ꝓ
ceſſuũ rõe ordis iudiciarij nõ fuati: ꝓut allega
bat iſta nobił:⁊ ſic diſputabãt ð apicibus iuris:
merito ſubtilitas iuris ĩ ilio eꝛat fuãda:⁊ ꝑ hocſ
bẽs itellectuʒ. c. ¶ llreriꝰ qro: an idẽ teſtis po:
ſit ſcpiꝰ ĩduci ĩ eadẽ cã an aꝑturaã aiteſtationuʒ
gl. ult. ĩ Pnci. diẽ ꝙ ſic:ſʒ reſtrigit ſe ad caſũ.l.fi.
.Ee.⁊? illũ caſũ nidebis.j.e.pnitata:ſʒ dic ꝙ in
diuerſis aruicuł põt ſepiꝰ idnci et ex illũ caſũ ut
h ⁊ i.c.fr̃nitatis.s e liio glo. qrit qͥd ſi atte
ſtatões ſũt publicate ſʒ ꝑs ñ didicit teſtificata.rñ
det ꝙ admitti᷑: ʒ alia ꝓs teſtiticata didicẽii:niſi
renũcianerit ꝓductõi.Et hãc opi.iʒ ſpe.e.ii.ꝗ.
ſatis utilit̃ vᷣ.qͥd ſi publica e:dicẽ̃ iñ ibi ꝙ clemeſ
ðᷣfẽdebar priũ ad h S̊. e.cãʒ.ij.⁊.c.cũ ueniſſet et
.c. ðᷣ teſtibꝰ:æ hãc ꝑtẽ ↄriã ſeqt Hoſt.i ſũma.e.
ii. F. et utꝝ v. dicas igi.? Jo.an.ᷣ dicẽs:dẽm
gl. poſſe ꝓccdẽ qñ iudex iſcia ł iuita ꝑte facẽt pu
blicationẽ ꝙ plʒ:⁊ uide de h̊ ꝙ latiꝰdixi in.d.c:
fraternitatis:ubi hoc examinaui.Et nõ.glo.iſtã
in alio in q;tum dicit ꝙ renuncians ni admittit
amplius ẽt ſi nondum teſtificata didicit:ſed aʒo
tennit contꝛarium:ut nota in ſumma eo.titu.in
uluia colũ æ de ̊ ꝛemittit Jo. an. ad ſpe.e.ti. .
ult. V. ãtepe. æ ad nõ.i.c.itimanit ⁊.c.cũ ueniſſẽt

S. e. ſy ſpe. i loco palle. ſẽtit cũ dẽo hꝰgl.æ hoc
plus moi plʒ per ultia inra q;ᷓ ſimplłꝛ pon ut ier
minũ f᷑nunciatõis ꝓ ſepaꝛaio ab alijs imis ex
cluſiuis ut i iuꝛibꝰpal. æ in eis dixi:⁊ ſpe.ibi ex
pſſe repꝛobat dẽʒ aʒo.⁊ diẽ h̊ ꝓcedẽ ẽt ſi renun
cias nulluʒ teſtẽ ꝓduxerat:br.n. ᷑nunciatio pro
ↄcluſione quo ad impediendam productionem
eſtiuz: ut in. d. c. cum ueniſſent. Sꝛopi
* - 4 20 pt
Icet ecx quadã. N dic
ñ recipit ↄgruã ſũmationẽ:ſʒ gene
ralit᷑ ſũmat ſic. Donit ↄciliũ.xij.ſine quibꝰ ad
ꝓbada coſaguinitatè i cã matrioniali n nalet te
ſtioniuʒ de audiiu: diuidit᷑: na pᷣmo ponit ſex ꝗᷓ
ꝛeſpiciũt ꝑſoaſ fo alia ſex ꝗᷓ ꝛeſpiciũt dca: fa ibi
te ſies at. er q ꝓpt᷑ necciatẽ re
cedit a cõi foꝛma ⁊? iuais la ut i ꝛla: q nõ ẽ lici
tũ. j. ð ꝛe iudi. fo ꝙ teſtimomiũ de audi
tu e 2 ſeu pꝛet rgala iuꝛis æ foꝛmã:nec dẽ ꝓpꝛie
teſtioniũ ut nõ. gl.i.l.i ſũma ff. de aqᷓ plu.ar.dʒ
.n. teſtis ceſtificaꝛi de eo qð nouit: æ qointeꝛtłuit
.iij. q.ix. teſtes 2. J. de his.xi.q.i.ſʒ iudex ⁊.l.te
ſtiu. E. e. ? ĩtellige de auditu anitꝰ.i de auditu
alieno: ubi qt res cet ꝑcepubilis andien: æ teſtis
audiniſſet ꝓpᷣo ſeſu:vn ualeret teſtioniũ de eudi
iu oe ↄlue. c.ij.⁊.S.e.cãm q õ ibi gꝛadibꝰ
coputãdis ꝙ teſtioniũ de anditn admiitu ſolum
cũ agit᷑ de ↄſaguinitate uel affinitate ꝓbanda:ſe
cus g ſi agu ð alijs ipedimẽétis: lʒ cã ſit cã matri
moni kł:qð tʒ h̊ Jo. an. ⁊ ſatis ꝓbat᷑ i tex. nã h̊
ſpalitas fuit iducta ꝑꝑ impoſſibilitateʒ ꝓbãdi ꝑ
teſtiomũ de uiſu ꝗᷓ ceſſat ĩ alijs ipedimetis:puta
ſi ꝓpoeꝛet᷑ ꝙ ſũt copf̃es uł qͥd ſie¶ Nõ ibi ꝑꝑ
breuẽ hoinũ uitã ⁊c̃.ꝙ ubi agit ð ꝓbãdo aliqᷣd
qð hois uita capeꝛe nõ potuit:uiputa qꝛ excedit
Ipᷣs ceẽtũ ãnox: aꝛ.l.fi. C. de ſa.ſan.eccł.admituit
teſtioniũ de audirn auditꝰ:qð tʒ hic Joã.an.et
HMoſt. nã lʒ iſte tex. loquat᷑ de cõſanguinitate uel
affimtate ꝓbada:eadẽ tñ 20 c ĩ alijs faciis ãtiqs
de quibꝰieſtes hꝛi n pnt ad hoc.l.ſi arbit᷑.ff.de
ꝓba. z. ff ð̊ aqᷓ plu. aꝛ.l.i. J. fi. .l.iĩ ſũma S.idẽ
labeo.ff de aqua quoti.⁊ eſti.l.bᷣ iure.F. duciꝰ
aque.nã lex nõ fũdatuꝛ ſuꝑ ipoſſibili.l.fi.ff.que
ſnie ſine appel.reſci.⁊ in rła nullꝰpõt de ꝛe iudi.
.li. Vj. uider tñ Jo. an. ? Hoſt. ꝛequiꝛer̃ ultꝛa te
ſtimomiũ de audiin famã cũ alijs adminiculis:et
3 allegat dnos bonos tex.S.eo. pᷣterea ⁊.c.cũ cãʒ
S. de ꝓba.qð ſatis mibi plʒ:nec ob.iſte tex. ſed
potiꝰfac̃ ꝓ.nã h n ſufficit teſtimoniũ de anditu
dutaxat: ſʒ ꝛeqrũtur dnodeci de quibꝰi lia. Iteʒ
limitaꝛcẽ ego dẽm h̊ qñ fq; ſui natuꝛa ẽ ipꝛobabi
le per teſtioniũ de uiſu ſen anditun ꝓpᷣo ut in ca
ſu mio ſecꝰ ubi faciuʒ ſui nata erat ꝓbabile ꝑ te
ſtimoninʒ ð uiſu:ſʒ ꝓpt᷑ negligẽtiã ſen dilatiõeʒ
i agẽdo orta ſit difficultas ꝓbandi:ut i ꝓbãdo
dñiuʒ alicuꝰ rei uel quid ſile:pꝛo hoc nide qð di
xi i.c.ueniẽs.i.Sõ.e.⁊ ĩ.c.cũ ad ſedẽ de ꝛeſti.ſpo.
nec ẽ ſubueniẽdũ ei qͥ ſe ãguſtanit.l.ij.ff.ſiqs ca
utio.facit c.ſepe de ꝛeſt.ſpo. Reqꝛũt᷑ ẽt alia q̃ ſa
tis ex tex. ⁊ ex.j.dicẽdis colligũtur:⁊ hec nõ

¶ Be teſtibns.

Irẽ nõ.ꝙ ubi admitiit᷑ te ſiie niũ ec andim rõ
ſufficit ꝙ quis audinerit pꝰmortã litẽ:qꝛ pPlumit
locutio pſupuione litis fẽa. Idẽ diceꝛẽ ubi agit
de fama ꝓbada nec ꝙ teſtes andiueꝛũt ab nno
nec a pluribꝰſuſpectꝰ? male fame. Itẽ oʒ ꝙ ipi
teſtes ſint bõe fame:⁊ ꝙ aſſeꝛant ſe illud cꝛedẽ:

qð audineꝛat: æ h ultimũ nõ.⁊æ nide ĩ hoc oſilezʒ
ds

tex.i.c.quotiẽs ĩ fi.S.e.⁊ qð ibi dixi. 6
dẽm uniꝰn ſufficit:lʒ ſit in magna dignitate ↄſti
tutꝰ.uið bouʒ tex.et qð ibi dixi.S.e.cũ a nobis.
et. Vj. q.ij.ſi tanium ⁊.c.placuit:limita ſecundũ
nota.j.eo.nuper:⁊ dixi in dicto.c.cuʒ a nobis.
Hõ ibi l ex demonſtratione ⁊c̃.ꝙ paria ſt ali
qua expmi noie ꝓpo uel demonſtꝛatione uel ciꝛ
cũlocutioe facit.l.cexiũ.ff.ſi cer.pe.⁊.c.tua ð cõ
ſa. 2 . e wt 5 ſtatuta hoĩum zc. ꝙ ſia
tuta pape ⁊ cõcilij dicũ ecẽ hoĩum ⁊ n dei:et nõ
bis hoc ꝑpeiuo:ꝙ Iʒ deꝰ uideat᷑ ꝓmulga? iuꝛa
ꝑ ora pricipu. viij. di. q iure ⁊ ſps ſãctꝰ pᷣſumi
tur loꝗ per os eoꝝ:qͥ ſũt ĩ cõcilio generali.l.di.
ſi ile:? ps dixit i euãgelio luce quarto: qͥ nos
ꝛecipu me recipit:qui uos cõtẽnit me ↄtẽnit:ad
b.ij q.vij.accuſatio:iñ ius diuinnʒ magis ſtrin
git ꝙ ius hũanũ ut hic ⁊ ĩ.c.has de ꝛeſti.ſpo.
Ice ius editũ a pſidẽtibꝰ i eccła militãti ñ or ꝓ
prie diuinũ ſʒ hũanũ:ꝓ h̊ bonꝰtex.in pᷣn i di.et
nide oio ꝗᷓ dixi i. c.i.de inra.calũ. Iteʒ ius diui
nu e ð neceſſit te ſalutis ñ ſic ius hũanũ:hic ſin
gularit dixu aꝛchi.in.c.utinã. lxxvj.di.ꝙ lʒ neni
ens O ius diuinũ ſẽper peccet mortalit᷑:n iñ ſic
ligat uenies õ ius hũanũ:nã põt enitare moꝛta
le:ſi hʒ aliquã cãm ꝛõnabilẽ pueniendi:⁊ dic ut
ibi lauꝰ ꝑ eũ ⁊ dico i.c.nã cõcupiſcẽtiã de ↄſti.
Mõ ꝙ teꝛe oẽs gradul ſt pꝛohibiti lege hũa
na ? n diuia: pauci.n. ſt ꝓibui lege dina ð qbꝰ
per gl.in. c. Eas de reſti.ſpo.⁊ ibi dixi.¶ Hõ.
nltio ꝙ ubi agiĩ de ipedimento a canonibꝰ iduc
to iudicãduʒ ẽ in dnbio ſemꝑ pꝛo mr̃imonio:ad
ideʒ.c.fi.de re indi. ¶ Sed hic formo dubinm
non tactum hic peꝛ doctoꝛes:pone ꝙ allegatur
impedimentum inris diuini probationes utri
uſqʒ partis ſunt dubie qualiteꝛ ſit ferenda ſñia.
nã in coniungendo et ſeperando uerſat ius di
ninũ:⁊ ſic ceſſat rõ quã allegat fi.c.credereʒ ꝙ;
hB caſu ferẽda cet ſnia abſolutoria ꝓ reo:qꝛ cnʒ
ceſſat fauor matrimonij ſeruãda ẽ ꝛa cõis:nt ĩ
dubijs abſoluaĩ re de ꝓba.ex l̃is ⁊ in rła cum
iura partium ſunt obſcura de ꝛe indi li.vVj.⁊ ſic
limitarem. c. fi.de ꝛe iudi.qð nõ. ¶ Niem que
ro nunquid teſtis poſſit iurare per procuratoꝛc
De.⁊ cõiter doc.per iſtã lr̃am ibi proprio ⁊c̃.
dicunt ꝙ nõ:ſed credo ꝙ licʒ aliquis poſſet in
rare per procuratorẽ hñtem ſpalẽ mãdatũ qa ĩ
effeciu ipſe nr̃ iuꝛa? pront nõ.i.c.fi.per Jo.an.
ð iura.calũ.li.vVi.ibi bonꝰ tex.in qꝛ iſte tex.ad
terrorẽ requirit propriũ iuramẽtũ.ſto cuʒ doc.
Et ex hoc infero q ubi a iuꝛe ſen ſpali ſtatuto
requiritur pro forma proprium iuramentum ñ
ſufficit iurare per pꝛocurato rem ẽt hñtem ſpoale
mãdatũ ar. H ⁊ eiꝰ qpð nõ.gl.i.c.ut ciꝛca ð elec.

H⸗
llannili,

cid

,Aga 4 el

uii⸗ mck ii in
oſ 6adod en Knanſt

Nicia . (eia dus
17 üceſe gtite

G ats ae
eniſeint ecnien

Atets orte manin.
zi nhn en⸗ min
ſlirttloci jruiſrin⸗
gailetni Gd
inte igltlzdi juſi⸗
Nlm ſt1und v bftaluubls
inil mulmi nl /
rornßs inad ) tun.
nu ntintu rſ
ſimtii hnterſtm hi
ziituli ſonr uginaſu
ſiedoſirisr Prt'doeire
at ſgmriitiu
Oang gGnsfrrndocatsn
Gcdätazi Kunnin i,
Dcäterecdus mnmnnin
Ade eikilt⸗
4 aniiinthin
fuiire –
Iitfonommn nitz,
imgaglent
epborp ſtteg ſuunt
ſtoſen iitio ge⸗
Cgtci i

Niog ſionmn Müſrintpehin gen

usſhi⸗ Nactrn ͤs dind

ean lid,lufi⸗
um ini pbfmn iy imi/
nck oocicli li gi
Xνυℳααsααsααραα
NRmm qni md, iAuiindn
sus umi r un orutin ne
nSꝙ s bini,ni pot entare nona
õ
Alm pcätdoidrd ddta e R.
ürtrssgiiſnihdiruin
At duxNdNlinne nad
9 ncusdeenda .
agtnai uieinmdrinſit
Güdtde n Ponfindſce
ded. GSd eſond n
dNun Nreg degr
maumdfan Rien
wechmenun s doint D

ſocnhrii
s in Ndie epleft ii
GlcPunis un tumdo uſis

li. vi/ſAenio ad gl. et pᷣmo nõ. glo.ĩ vbo gra
nes ꝗ declarat tibi ꝗqͥ teſtes ſen ꝑſone dicãt gra

ues: ? fac ad ſtatuia qͥ ĩ intiis caſibꝰ reqrũt gra
nes pſonas. ( vVbo n ntiqʒ facit qᷓtuoꝛ:

iĩ pncipio reddit rõeʒ q̃re ñ ſufficit ꝙ plures au
diuerũt ab uno. fo qrit:qͥd ſi plures audiueꝛũt
a duobꝰ:ſʒ illi duo audinerũt ab uno:glo.ↄclu
dit h̊ ſufficẽ:ñ.n. hñt deponẽ a qꝰ audiuerunt il
li duo:ſʒ ſufficit ꝙ audiuerũt a pluribꝰ. Moſti.
idẽ nidet᷑ ↄcludẽ: maxie cũ n de facili ſci? pñt te
ſtes:a qꝰ ła qbꝰ hũerũt illi qͥ ſibi ꝛettuleẽt nec hᷣ
ptextu ẽ ꝓbatio ãguſtanda:dũmõ honeſti teſtes
ſint:hoc mihi plʒ ꝑ ſiam iſtã:q ſolũ reqᷣꝛit.ꝙ au
diuerũt a duobꝰ ad minꝰ: ſufficit.n. ꝙ plures ſt᷑
pᷣncipiũ hꝰlocutõis. In rertia pꝑte glo.qrir q̃ᷣd ſi
plures eſſet teſtes: æ qlibet illoꝛum andiniſſet ab
alio ꝙᷓ alt gl. diẽ .n.ſufficẽ:niſi qlibet illoꝝ au
diuiſſet a duobꝰad minꝰ: uel niſi oẽs audiuiſſent
ↄiũcti a duobꝰ. Inn. dic.n. eẽ neceſſe:ꝙ qlibʒ a
dquobꝰaudinerit: ſed neceſſe ẽ ꝙ plures ſint prin
cipiũ hꝰ auditiõis:⁊ m h̊ ẽ ar.ᷣm eũ ꝙ ſi nolo
ꝓbare me fuiſſe nſum iuriſditõe uel fuitute aliqᷓ
2 nunꝰteſtis dicit de uno actn alter de alio ꝙ pro
bãt. Credit in Inno.tutiꝰodᷣ.ꝙ qlibet teſtis ab
eiſdẽ teſtibꝰeodẽ tpᷣe audire debet:als i ſuiſ dic
tis erũt ſingulares. S. de elec. cũ dilecti. Hoſti.
ſimolꝛ ſeqt gl.æ plus dic.ſ.ñ ſufficẽ unꝰ teſtis
andiuerit a pluribꝰ? alius ab alijs pluribꝰ:ſʒ re
qri᷑ ꝙ idẽ plures audiuerũt ab eiſdẽ pluribus:
banc opi. uẽ h ſequi do. An. debẽt.n. eẽ ↄteſtes
fm eũ:cũ hẽant depõere ð alioꝝ ſẽſu.Ego ſim
plicit tenerẽ:cũñ Inn. ꝙ hoc ſit tutiꝰ ſʒ ñ nccari
nʒ:cũ n ſit neceſſe ꝓbare ꝙ titins et ſeius h̊ dixe
rũt: ſed ꝙ iſti teſtes a pluribꝰ audiuerũt:et ſic ſo
lus auditꝰð ↄſaguinitate ẽ ð ſubſtãtia ꝓbatõis.
Suffcir ge ꝙ teſtes ſint in boc ↄteſtes:uide qð
nõ. i.c. ꝗlit᷑ æ qn.ij.de accu.nã maior ẽ pᷣſũptio
ꝓ ↄſanguinitate: qn nnꝰ audiuit a duobus alteꝛ
ab alijs duobꝰ ⁊ ſic de alijs q; ſi duo andiuiſſẽt
a duobus tin:cũ ĩ pᷣmo caſu fẽm nideat᷑ magis

ſparſũ. ¶ lldo glo.᷑ colligit ar. ꝙ nõ dʒ is ad
mitti cuius anctor repelleꝛet᷑. =
q̃ ma.accu.poſ. Soluit ꝙ locũ bʒ i accnſatione
2 ꝑ hoc nõ.pᷣm doc.ꝙ ni ꝑ accnſatores:ſed per
reſtes fem ꝓbat᷑. Itẽ dic ꝙ teſtis cãt fidẽ ĩ caſu
nẽo a ſuo auctore merito repellit᷑ ex ꝑſona anc
toꝛis ſed ĩ accuſatore ſecꝰcũ ſibi ñ credat ſed te
ſaneldanis quos ꝓducturꝰ é: merito nõ repel
lit᷑ ipſe:lʒ repellat᷑ is a q andinit ꝑ negligẽtiam
ſuã:uige ꝙ nõ.i.d. c.fi. ¶ Blo. pe. i pn. ẽ facil.
ecundo querit pncipalit: an ſufficiat ĩ com
putatõe graduũ:ꝙ aliqͥ teſtes ꝓbẽt de nno latẽ
alij de alio:æ pone exẽplũ uit in glo.qᷓ pᷣmo põit
opi. Jo. ꝙ ſic: o opi.ſuam priam ꝑ bunc text.
q ꝛeq̃rit ꝙ ab ntꝛoqʒ latẽ ⁊cc̃.pᷣmam opio.tenuit
Jo.n ſolũ hic ſʒ ẽt ĩ.c.de parẽtela.xxxv.q.vi.ĩ
glo. ſna ſequũt Gof. ? Obi. hic. ?æ Inn. S. eo.
ſeꝛies. uin.ꝑ illã decre.⁊ iſlam diſtiguebat ſic.q;
ad ꝓbationẽ directã ↄſãguitatiſ int᷑ piugatoſ ⸗
putari oʒ ex utroqʒ latẽ: ſed ubi indirecte qrituꝛ

de ipugnatiõe uel approbatione certi gradus il
lud põt fieri ꝑ illos qͥ ſciũt illũ gradũ ur in.d.c.
ſerics. Oar. brix.i. d.c. de paꝛentela et Moſtiẽ.
bic ſequũt᷑ gl.æ optie fac ſᷣm HMoſt. tex. iſte ĩ V.
ſed nec rales. Jo. an. reducẽdo qᷓi ad ↄcoꝛdiam
has opi.ꝑ rões iſtorũ diſtingnebat:ꝙ aut teſtes
dᷣponũt teſtioniũ ð ſcia:⁊ ꝓcedit dẽʒ Jo.⁊ ſeqᷓ
cium:aut ꝓbibent de auditu:æ ꝓcedit opi.õria
Er nõ. hãc opi.ex qᷓ iferiur ꝙ ubi ad nnũ totũ
ↄcludẽdũ ꝑtes exigũt᷑:nõ ẽ neceſſe teſtes eſſe cõ
teſies ĩ ipſo toto:ſʒ ſufficit eos eẽ ↄteſies in plu
ꝛibꝰ:ex qbus ↄcludit᷑ totũ:ad boc qð nõ. Inn.
in. c.qᷓtiter æ qn.ij.de accu.ubi dicit:qa ſi nolo
ꝓbare:qꝛ titius dicit miſſã:æ unus teſiis dic de
epiſtola alius de enãgelio ⁊ ſic de alijs actibus
ſeu ꝑtibꝰmiſſe tales teſtes ꝓbãt miſſã:ꝑ h̊ putat
hB do. An. Cy. mal dixiſſe i. l.ij. E. qᷓ ſit lõ. ↄſu.
nbi dicit ꝙ i ꝓbãda ↄſuetudine qꝗᷓ ↄcludit᷑ ex fre
ntia aciũ n ſufficit actꝰ ꝓbare ꝑ ꝑtes:ut duo ð
ponãt ð uno actu: alij duo ðᷣ alio actu alij ð ali
o ⁊c̃.qꝛ iſti n ꝓbãt freqᷓntia actuũ:ex qᷓ reſultat
ↄſuetudo:lʒ ꝓbãt ꝑteſ ꝛeqſitas:ſubmittit in do.
An. ſub dubio forte ꝓ ↄcordia aduertedũ qit
teſtes deponãt: naʒ ſi ꝓducant ad ꝑtes ꝓbadas
eiſ ꝓbatiſ bñ ↄcludit᷑ rotũ:ſjã ſi ꝓducãt ad ꝓbã
dũ totũ: ĩ cã rndeãt ꝑ partes nñ ꝓbãt:qꝛ nuliꝰ
ↄcludit ſufficiẽtẽ cãm:ut ſi ĩtro gant᷑ teſtes de cõ
ſuetudine nel de ↄſãguinitate ł miſſa:⁊æ ipᷣi ꝛñdẽt
deponendo ſuper actu ſingulaꝛi ⁊? alius ſuꝑ alio
actu ſingulari. Ego ſimpłr inbereo dictis Jo.
an. qualitcũqʒ.n. teſtes ꝓducãtuꝛ:nñ.n.hiit depo
nẽ ꝑ vba iuris ſʒ fei:ut nõ.i.c.cũ cãm.S.eo. Sʒ
iudex ex uarijs cãis fẽi hʒ iudicare peꝛ iudicium
rõis ⁊ ex eis elicẽ ius:ut nõ.i.d.c.cũ cãm.unde
exqꝰ per teſtes ꝓbãt᷑ ſinguli gradus:lʒ nõ dicãt
illos ð quibꝰ ẽ qõ eẽ ↄſãguineos:dʒ tñ index ex
illis elicẽ ins ſicut ĩ ſilbi ꝓbat᷑ aliqd meũ ee:⁊ peꝛ
oñs ꝓbat᷑ tuũ ñ eẽ.l.cũ qᷓrebat᷑.C.unde ui ⁊.il.
ſine poſſidetiſ. C. ðᷣ ꝓba.xiiij.q.v. ⁊.c.ſi qͥd ine
niſti 2. c. multi 2.l.põp. . j ⁊ is.ff. de ꝓcu. Itẽ
nidemꝰ i ſiłi: ꝙ ꝓbatio n reſultat ex dicto nniuſ
teſtis tin ſʒ ex dictis oium:⁊ ſic bitis dictis oiuʒ
iudex elicit qͥd iuris. Et ꝓ pᷣdictis iduco bonũ
tex.ĩ. c. ͥ ð ꝓba.iĩ v.ex pᷣmiſſis:ubi papa ex pꝛo
batiõe diueꝛſoꝝ elicit unũ expᷣſſe ñ depoſuũ ꝑ te
ſtes allgo tex.ualð optimũ i.c.cũ Joãnes.j. de
fi. iſtru.iĩ V. neꝝ:ubi pꝰ fuerat copulatum ſimplr
illã uẽditõeʒ fuiſſe ↄditõnalẽ n tñ teſtes expᷣſſe ð
poſuerũt ð illa uẽditiõe:qᷓ ↄtiebat᷑ iĩ inſt:o:qꝛ nõ
recordabãt᷑ de tpᷣe. Sʒ qꝛ utraqʒ ꝑs iiꝛogata 2
feſſa fuit unã nẽditioneʒ fuiſſe celebꝛatam:papa
elicuit ex dictis teſtiũ ⁊ ↄfeſſionẽ ꝑtiũ illã nẽditi
onẽ fuiſſe ↄditõalẽ.uñ nec teſtes ꝑ ſe nec ofeſſio
ſufficiebat ad ꝓbãdũ aꝛticłʒ iã ðductũ:ſʒ ſił iũ
cta ſuffecert:ita dico ĩ ꝓpõito:fateoꝛ in ꝙ teſtel
ðᷣponẽtes ſr̃ ꝑtibꝰn pñt dicẽ totũ:ſjͥ ꝑs põt alla
re ⁊ iuðᷣx eliciẽdo indicãe:⁊ ſic uidemꝰ ĩ alio ſili
ſi duo öponũt ð titło ⁊ alij duo ðᷣ tꝛaditõe ſatis
ẽ ꝓbatũ dniũ aꝛ.i.l.ij. C. de acꝗ.poſ.⁊ hec ꝓce
dũt nbir teſtes ſupe ꝑtbꝰ deponũt per ꝓprium

¶ DSe teſtibns.

ſenſũ:ſʒ ubi deponũt de auditu: cũ h̊ teſtioniũ ñ
ſit iregrũ ut.S.dixi:merito eſt reſtrigẽdũ:iĩtelliga
tur g iſte tex.ut iacet:ut ab utroqʒ later̃ ↄputẽt
ꝑſonas ne minꝰ ſit nagũ eoꝝ teſtimoniũ.
Er tuas. CTaſus. Poſt publi
cationẽ ad petitionẽ
pvgdncẽtis ĩterrogari nõ dnt teſtes:niſi
qn dolo uel negligetia examinatoꝛũ ſuꝑ oibus
capituł irerrogani nõ fuerũt: cõis diuiſio: fa ibi
nos igr. ¶M. pꝰ unã rłaʒ i mã teſtiũ ꝙ teſtis
ſemel ꝓductꝰ ⁊z exaiatꝰno dʒ iteꝝ ſuꝑ capłis exa
minatis ⁊? publicatis iterrogari: qͥd ãt ſi dẽm te
ſtis nõ fuerit adhuc publicatũ:dicã.j.ſuꝑ gl.
Möõ.ibi ſuꝑ ceꝛtis capitulis ꝙ ꝑs pot ſuꝑ nego
cio iĩ indiciũ deducto certa capla ſeu cerios arti
culos faceꝛ: æ ſuꝑ illos petere teſtes exaiari: ⁊ ſi
ſũt ad caʒ ꝑtinetia nõ dʒ iudex illa uel illoꝝ aliqᷓ
omiiter: als repetet᷑ facta publicatõe:⁊ ðᷣ hoc.j.
lariꝰ. ¶ Wõ. tertio ꝙ malitia ſen negligentia in
dicis ĩ cã nõ dʒ obeſſe ꝑti. Et nõ. calũ i qꝰ mali
tia =? negligẽtia equiparãt: als differũt: nbi a git
de pnniẽdo doloſũ nel negligẽtẽ: ut i.c.ſuꝑ lꝛis
de reſcrip.æ.c. ad falſarioꝝ de crie fal. ¶ Que
ro.n. prio de rõe decidedi i hac Fa: quare poſt
publicatas atteſtationes teſtes nõ pnt iterato re
peti: æ pꝛi adnerte ne eqͥuoces: hic.n.nõ nꝛactat
de nonis teſtibꝰ examinadis ſuꝑ antiqs caplis:
hec.n. mã ſatis plene expedita fuit ĩi. c.fraternita
tis. S eo. ſed traciaĩ bic de antiqs teſtibꝰ iteꝝ re
petẽdis an ⁊ qn liceat:⁊ tradit᷑ hᷣ rla ꝙ pꝰ publi
cationẽ nõ debẽt repeti rõeʒ decidẽdi ponit gl.
.i. ĩ pꝛin. dicẽs: ꝙ quẽadmõʒ ꝓpter timorè ſub
oꝛnatõis. noni teſtes ꝓhibent ꝓduci publicatis
arteſtationibꝰ ita ⁊? ãtiqui repeti. An ãt bᷣ ſit ne
rũ idiſticre gl.in effeciu nidet᷑ ponere tres caſus
iĩ quibꝰ teſtes pñt repeti. Mrimꝰ qn an aꝑtuꝛã
arteſtationũ teſtis nult iteꝝ dicere uel ẽt ſe corri
gere dũmõ hoc faciat ĩ cõtinẽti ni ĩ.c. pterea.j:
ti. ꝓx. Scᷣs qn pꝰpublicationẽ iudex ex officio
ſno reſtẽ nult iteꝛũ iterrogare: foꝛte qꝛ obſcure
depoſuit: ut ĩ.c.cũ iohãnes de fi.iſtr. Lertius ſi
teſtis petit repeti ſuꝑ capłis nonis. Quart caſꝰ
colligit ex textu. qñ ꝑs petijt ĩterrogari teſtes a
pꝛĩcipio ſuꝑ certis caplis ⁊ dolo ſen negligẽtia
fuir omiſſũ:æ põdera ꝙ mã hꝰ.c. ꝓcedit qñ de
poſitio faẽ fidẽ ĩ iudicio:ſ petiĩ reperi ut addat
nel coꝛrigat:⁊ ꝑ h decido młos caſus quos po
ſuit hic do. An.tãqᷓ;ᷓ nõ faciẽtes ad propoſuũ.
Itẽ rertiꝰcaſus.ſ.exceptꝰ pꝑ gl.nõ fac ad mãʒ:qꝛ
8 caplis nonis nihil hic decidit᷑:ſj ſatis fuit dẽʒ
i. d. c. fraternitatis. S. e. Inſtemꝰ gꝰ pꝛĩcipalit᷑ ſo
lũ circa duo ¶ rio an ãte apturã atteſiationũ
pnᷣt teſtes repeti ſuꝑ eiſdẽ caplłis: ur addãt ull ſe
coꝛrigãt. fo an liceat poſt publicationẽ. ¶ Eir
ca pꝛimũ glo.ur uelle ꝙ ſic:dũmõ nõ fit i mora
faciat gꝰ icõtinẽti: ⁊ qũ d ĩcõtinẽti nõ.i.d.c.pᷣ
terea. Sed gl.fi.in.c.cũ cãʒ.S.e.diẽ ꝙ q;diu at
reſtariões ſũt clauſe:pñt idẽ teſtes iterato ĩduci
nt addãt:qꝛ foꝛte nõ hẽbãt oĩa ĩ memoꝛia ĩ aut.
e. G. qꝛ uero multi:⁊ ar.ff. de qõi.l.repeii.ſʒ ſe

corrigẽ ñ pnt:niſi h faciãt ĩ cõtinẽti.d.c.ptᷣea.
Do. an. uidet᷑ uelle ꝙ teſtis ſuo motu põt ſe re
pertẽ ẽt conꝛigẽdo:dũmõ faciat ĩ cõtinẽti:⁊ ſic ſẽ
tit ꝙ addẽ n põt ex ituallo ẽt ſi ſpõte nelit addẽ
iudex vo ex officio qñcũʒ põt teſtes itrogaẽ ẽt
pꝰ publicationẽ:ad inſtãtiã ãt partiſ ñ pnit nec ĩ
cõtinẽti nec ex ituallo:ſine ut addãt ſine ut cor
rigãt ſiue ut declarãt reperi: qa ſẽper ſubeſt rioꝛ
ſubornationis: 2 ſic tranſit h do.An. Sed ipſe
mer circa pᷣmũ mẽbrũ tʒ Sriũ pꝰ/ Inno. in. d. c.
preterea. nam ibi dicir Innocen. ꝙ ſi teſtis
nult addẽ ⁊ ñ coꝛrigẽ:admirtẽdus eſt ẽt poſtq;
potnit loq ꝑtibꝰ:ſj minoꝛ fides ei adhibet᷑ ꝙᷓ ſi
ĩ cõtinẽti addidiſſet aꝛ.ibi ĩ aut.e. .qꝛ qm.Et
hoc plʒ:ñ n. reꝑit᷑ h̊ ꝓhibitũ niſi ĩ mã correctio
nis:et memoria hois labilis eſt. xxiij. di.prerea:
2 hoc quo ad primũ membrũ. Aond ad fʒ
.ſ. qñ petitur poſt publicationem:⁊ die ꝙ aut ni
hil põt imputari examinatoꝛi:⁊ non debent iteꝝ
repeti nt hic per ꝛõem quaʒ.S.dixi. Aut põt ali
quid impntari: puta quia omiſſit interꝛogaꝛe ſu
per caplis datis per partem cõcernentibꝰſubſtã
tialia negocij nel ſuper incluſis ⁊ connexis ĩ ipᷣs
capitulis:ut quia fuit capitulatũ de pᷣſcriptiõe ĩ
mã:in qua requirit᷑ titulus:⁊æ iudex omilſit inter
rogare de titulo:⁊ debẽt iterũ interrogaꝛi ut ̊.
Et qð dixi de connexis ⁊ incluſis expreſte tʒ h̊
Inno. ⁊ ponit exemplũ pᷣdiciũ ĩ articulo forma
to ſuꝑ pᷣſcriptione:dicit.n.ꝙ lʒ articulus ſit ſim
pliciter formatus:debet iñ index interrogare ðᷣ
titulo bona fide ? continuatione tpᷣis:ex quo h̊
ſunt neceſſaria ad ſubſtãtiã pᷣſcriptionis capitula
te:nec ẽ imputandũ teſtibus:ſi nihil dixeꝛuni de
titulo et alijs neceſſarijs:quia forte neſciũt om
nia que de iure ſunt neceſſaria ad ꝓbandam pᷣ
ſcriptionem. nam et ꝛuſticis ⁊ miliibus ⁊ mliis
alijs Iʒ ius ignorare.l.cum de indebito.ff de ꝓ
bar. nec in hoc dẽ iudex ſuppleꝛe de facto ſed po
tius de inre:cum iſta icludantiur ſub pᷣſcriptiõe
ad quam ꝓbandam pars fuit admiſſa: qd bene
nõbis:⁊ nide qð circa hoc dixi pꝰ Inn. in. d.c.
fꝛniratis.S. eo. Idem dic ubi capitula ſen articu
li non fuerunt dati:ſed teſtes fueꝛunt examinati
ſuꝑ petitione:ſi.n.non examinauit iudex teſtes
diligenter nt dʒ:iterũ pñt peti examinari ꝑ rõeʒ
lꝛe:ne dolus uel negligentia iudicis noceat par
ti/ Exr nt pᷣdicta claꝛe intelligas ſcias q; de inre
non eſt neceſſe aꝛticulos ſeu capitula tradi:ſed
ſatis ẽ teſtes induci ſuꝑ petitione ad hoc.c.in 5
ſentia de ꝓba.dixi in. c.fꝛnitatis.S.e.⁊.c.cum ne
niſſent. Sed nt dicũt hic doc.⁊? bñ de conſuemn
dine cãrum inualuit:ꝙ is qui ꝓducit teſtes dat
artickos quos ꝓbare ĩtẽdit:⁊æ alio uocabulo ap
pellãt̃ capła nt ĩ. d.c. finitatis:ps vo ad vᷣſa facit
iĩteꝛꝛogatoꝛia ad vVᷣitatẽ eruendã:ſuꝑ qbꝰ perit te
ſtes ad vſarij ĩiterꝛogari: ⁊ ð ntriſqʒ nið bo.tex.
cũ gl. i. c. ij. J. e.ti.li. Vi.⁊ index dʒ exaĩare tã ca
pitła qᷓ; itenogatõia ⁊ ſuꝑflna ⁊ ĩꝑtinẽtia ꝛeſeca
re ar.in.c.cum ↄtingat de offi. delega.⁊ in.l.ad
probationem. C. de probationi.ꝛatio quia non

4 4
N
iNud hirtmnnn 4

tiſe
o. .
oüri

inniiſin
n tiegiinid

Gguhe itenſn
igrinnſttatn
aurikent ustn 4 en
ritui mii i l na
liutou Slion
Aurmn cuupmir ii nn
gunntrcienat Nb r n
ubiciin poſnin ſuin
1Avnglyr mialorſtsl
ithniiGdöfunbionn ma⸗
Notig tindi dis rohr
Umankpnitmnagmnirr icun
Elthtſegnlrſonſonnüi
nedrwegidrtide
NNeNRrurſnerertctsten
Wionptwieſcenicginen
enc ltsiwlt id un
Uurſilnimmütz une
ſetioti idri dng
Upchiſungnroi gi⸗
lbatinniiriint mne⸗
lilekhnuerter
el iti neti
ockniarſih r n
ure te⸗ D 4 1
ſaatiigniine⸗
litiMiren fe ⸗

er⸗

aghsduoe nmn dimnmnl
ntnpne ul ihn in iök nneſß
cmnimlsmuu i pilaun rifini
mini muñ iutyr iutr anii
nbrmi mni ummuiß
Swan wunmpr iltlo qpnſtc⸗
Am twmienpiiitciimubtmm
plpinontu⁵Mbsſrn
orr mmmactbar i chr renogued
nl, bon ide tkontinntorethiorer nd d
r Ncſann ad wtüni ſctihions eda
erctiirponmi ufidrsinndl Decnnde
inba iis wuſſnisnin ine ecindn
nnce de lt im ecchraad Ppmnenß
gamn tmſiss imlubndtii
Pswsie
ndüͤdheigfteruiunii
ns demtn Gaionkemm wen
AAmam ſomimn eſul gat
hodis:t iͤe 0b rabotdinß 6
e ,, Jen de ti hin ln
finn daliſcd eſrum
õ cmmmnnuſ n nin
r neinnhin Geicaniin
ren e a egigena lilchiin
”õs
Eu 4

e Ne edd e

deber quis admitti ad ꝓbãdũ ꝙ ꝓbatum non
ꝛeleuat ut ĩ iuribꝰpal.nec captioſe ꝑtẽ intꝛo gaꝛe
qꝛ n ẽ alicui laqueꝰ iniciendꝰde ꝛcſti.ſpol.ſas:iõ
dʒ illa pus examiare:⁊ ſi poſtea ĩ examinatione
teſtiũ omiſit debitũ articulũ uel debuũ int᷑roga
torium:dut iteꝝ ſuꝑ omiſſis exaĩari ut hic dicit
UWin.⁊ Gof. ⁊ ide ſpe.e.ti. Sne uidedũ in fi.
Et nõ.i qᷓũ extedunt hũc tex.ad introgatoria
idebite omiſſa ꝙ plʒ eadẽ rõe ne dolꝰl negligen

tia iudicis poſſit obeſſe parti:æ fac dictũ.c.i .
ti. li. Vi. ubi expᷣſſe dr̃ de int:ꝛogatoꝛijs.¶ica

iñ pdicta ego diſtigueꝛem ſic:ꝙ aut iudex a pn
cipio correxit capitula ⁊ int᷑ro garoria:⁊ patefec
partibꝰ:⁊æ nemo appellauit: ⁊ ñ põt peti poſtea
ut iteꝝ exaĩent᷑ ſuꝑ reſecatis peꝛ iudicem:qꝛ illa
ꝛeſecatio hũit nim cuiuſdã inilocutioꝛie:un impu
tandum eſt poſtea ꝑti qᷓ n appellauit: ꝙ puio et
ſi iiuſte illa ꝛeſecanit ar.c.cũ dilecti de elecii.⁊.c.
ſignificauerũt. S.eo.ti.aut inox n patefecii aimũ
ſuum pꝑribꝰet tunc aut iuſte omiſit aliqᷓ caplła uel
iterrogaroꝛia tãꝙ; ipertinentia uel captioſa et n
debent iteꝝ repeti: qꝛ nt pꝛedixi hʒ iudex faclia
tem illã coꝛꝛigendi ⁊ hoc caſu ceſſat qołꝰ⁊ negli
gentia ſuper qbꝰ ſe fũdat iſte tex. ¶ ANut index
iiuſte illa prermiſit ⁊ debent repeti:⁊ hoc caſuꝓ
cedit iſte tex. æ ſatis h̊ nĩ de mente Inn łʒ aper
te n detexit animũ ſuũ ⁊ ſic ſᷣn hãc limitatonem
itellige pᷣdicta. ¶ Sed qᷓro ad declarationẽ pre
dictoꝝ:an copia capituloꝝ ſeu articuloꝝ et int
ꝛo gatorioꝝ debeat edi ꝑtibꝰdicit Inn. copiam
capituloꝛũ dãdã ut poſtea ita de facili nõ andiã
tur:ſi diceꝛẽt ꝙ ſuper ill articulis teſtes depone?
ñ debuerũt. Sʒ ſi nõ fiat nihilominꝰ ualeat rece
ptio teſtiũ:ſʒ libẽ andit᷑ ↄdicẽs allegas ipertinen
tiam capłoꝝ:et iterrogatorioꝝ ãt copia ni e edẽ
da ꝑti aduerſe: qꝛ illa fiunt ſuper circũſtantijs z
datur ad iſtructionẽ exaiatoꝝ: z idẽ bic Mincẽ.
2 h ne ꝑs iſiꝛuat ⁊ ſuboꝛnet teſtes eos auiſando
de ĩteꝛꝛogatorijs fiẽdis:ut ſic pnñt capi in ſeimo
ne:nã als teſtes de facili ↄuĩci nõ poſſent de fal
ſitate ſi falſitatẽ nut:iũt iux nõ.in.c.cuʒ clamor
J. e. ?. S. eo. cũ cãz. dicit tñ Inno. ꝙ ni peccaret
dãs copiã interꝛogatoꝝ ꝑti ꝓducẽti teſtes. Ho
ſti. hoc fatet nerũ ĩ ꝑte q fecit iterꝛogatoria:po
mit.n.ĩ hoc ſibi preindicare ſicut poſſet in tora

cã. C. de pac.l.poſtq; ⁊.S.e.iuis:fatue tñ faẽ ꝑg

hoc faciẽs:et ſi iudex hoc faceꝛet:gꝛaniteꝛ pecca
ret ſᷣm eũ:cũ hoc nil aliud ſit q; partẽ ꝓducetẽ
mũire ⁊ inſtruẽ ad teſtes ſuvoꝛnandos:ut cõcoꝛ
diteꝛ ad intꝛo gata ꝛndeãt: nec poſſet flitas depꝛe
hẽdi ad qð iuẽta ſt interrogatoria. Et nide ad
pᷣdicta bonũ tex.in glo.in.c.ij.ĩ nerbo iterroga
toria.e.ti.li.Vi.⁊ ob hoc cꝛedo o ſi iudex nellet
dare copiaʒ parti licite: alia pars appellat. Que
ro ã expediat dare articulos ⁊ iterrogatoria an
meliꝰ ſit teſtes introgari ſimpłr ſuper petitione:
doc.dicũt utile na formẽtur capła:ut ſic fiat dili
gens exaigtio: æ bonũ.ẽ dare interrogatoria:cũ
ptes magis cante ꝓcedãẽt ĩ fẽo ꝓprio q́; iudex:
? ſic bʒ hodie cõis cõlſuetudo indicioꝛuʒ: iudex

tij in omnibns ſuppler in. d. c: cum cãm de hoc.
ltid qritur ꝗtiter inrabũt teſtes:ſi capitula
ſũt ꝓducta ꝑ ꝑtes.dicii Hoſt.ꝙ iudex faciet te
ſies iurare:ne dũ ſuper arniculis datis ſʒ ẽt ſuꝑ
tota cã:ne ſi aliq̃d dicãt e? articulos:nidest de
poſuiſſe n iuꝛati:⁊ ſic nõ ualeret dictũ ut in.c.de
teſti. S. e.⁊ idẽ guil.in ſpe.eo.ti.O.ſequit v. alið
qð nõ. ⁊æ nide lauꝰ ꝑ Ja.ð are. ? Cy. i. l. fi. C. qͥ
legi.ꝑ quoꝝ dicia refert hic Jo.an.dicũt.n. ꝙ;
aut teſtis depoſuit ſuꝑ alia re nel cã:æ non nualet
ad hoc allegãt multa iura allegata. S. e. ð teſtibꝰ
iĩ gl.i.aut ſuꝑ re de qua agit:ſʒ ałr qꝙᷓ;ᷓ dicãt capi
tula:⁊ tũc ſi iuraueꝛu ſuꝑ caplis im: noõ ualet ut
5S. dictũ e:ſi Vo iuranit ſuꝑ tota cã ualet: et iõ
ſis cautus in pratica. Mi. ab.
. ouum ẽ
Icet dilectus. moncit
h decre.prius nullo iure aꝑte ꝓuiſũ:=
hoc dicit i ſũma. Teſtes ſuꝑ pᷣncipali ꝓductos
reprobare lʒ ⁊? repꝛobatorios iteꝝ repꝛobare:æ
ulteriꝰ nõ ẽ reprobatõi locꝰ:uł ſũma clariꝰ ſic ↄ
pbededo utrũqʒ; itelleciũ. Teſtes ꝓbato rios et
reprobatorios ꝓbatoriorũ repꝛobare łʒ:ſed re
probatorios reprobaiorioꝝ nõ:ĩ pᷣma ꝓceſſus
naratio.i fa cãe cõmiſſo:fa ibi madam qᷓ̃tenꝰ.
h̊ ſᷣm do. An. ꝙ cuilibet parii Iʒ facere
unã reprobatoriã teſtiũ ſiue ꝓbatorioꝝ ſiue re
probatorioꝝ n ultra Ex q pʒ ſᷣm eũ: ꝙ iter ꝓ
batorios ⁊ reprobatorios lʒ paꝛtibꝰ facer̃ dnas
ꝓducuiões 2 ni ulłtius. Sed certe h̊ indicio meo
e pciſe õ iſtũ tex.ubi pʒ quanlibet parniũ hre du
as reprobatorias æ unã ꝓbatoriã in pᷣncipali.
nã poſſũ reprobaꝛe teſies ſuos ſupeꝛ principali
ꝓductos. Itẽ teſtes reprobatorios meoꝝ teſti
nʒ quos iduxi ſuꝑ pᷣncipali:æ idẽ potes facẽ iu
de teſtibꝰ meis Sed dẽm do. An. ꝓcedẽt qn te
ſies n eſſent inducti ſuper principali niſi ex una
paꝛe ut qꝛ iu actoꝛ induxiſti teſtes ſupeꝛ pᷣncipa
li quos ego rens reprobani:tu denuo ul proba
ſti reprobatoꝛios meos non licet ampli mihi ꝛc
probationẽ facẽ qꝛ eẽt reprobare reprobatori
os reprobatorioꝝ:æ ſic eẽt ꝓceſſus ĩ infiniium
ꝙ ñ lʒ Sʒ tex. nr̃ ñ loqt ĩ hᷣ caſu ſʒ ĩ priori licʒ z
T caſu cũ ſiłi rõe ner ficet᷑:⁊ ntrũqʒ ĩtelleciũ po
nir glaij. b: ẽ uider̃ ꝓbari iĩ. c.ij.e ti.ſi.vi.ubi cla
riꝰ Sʒ hũc ĩtellectũ opp.in iudicijs dʒ eẽ eqli
tas ut i regula. n łʒy li. vi. ? i. c.i.?.ij.ð mu. peti.
Sʒ m hũc ĩtellectuʒ actor hẽbit duas ꝓductio
nes teſtiũ.ſ. ꝓbatorioꝝ ⁊? reꝓbatorioꝝ:reꝰ vo
bʒ ſolũ nnã.ſ.ꝛprobatorioꝝ. Rũñdet gl.ꝙ iputa
re dʒ ſii reꝰ qͥ n ꝓduxit teſtes in pꝛĩcipali:nã ſi
ꝓduxiſſet: fuiſſet eqis cũ actore nit hꝛl dic clari
us ꝙ ſẽꝑ fuat᷑ eq̃litas:nã ant ꝛeꝰ ꝓbat ĩ pꝛicipa
li:æ ĩ dubio fᷣuat᷑ elitas ut h aut ſolꝰ actor ꝓdu

xit teſtes ĩ pricipali:æ ẽt fuat᷑ eqitas reſpectu fa

cultatis re pꝛobãdi:qꝛ qlibet pars habet nnã dũ
taxat re ꝓbatoriã ⁊ i pfate rei fuit ꝓducẽ teſies
ĩ principali:potuit.n.i hoc ſibi pᷣiudicare.naʒ et
idẽ uidemus ĩ reo: qñ ipſe ſolus producit ieſtes

ſuper exceptõne.ſua actor.n.hẽbit ſolum unam

ꝓductionẽ reprobatoriorũ:⁊ reus hẽbit duas

ꝓductiones.ſ.ꝓbatoriorũ ⁊ reprobatoriorũ:⁊

ſic quocũqʒ te uertis iuenies equalitateʒ:hoc te
ne fiꝛmuer:qꝙ nõ lʒ reprobaꝛe reprobatorioſ ꝛe
probatoriorũ ne ꝓceſſus ſit ĩfinitꝰ:æ qͥa hec re
pꝛobatio tanqꝙ; odioſa fuit meꝛito ꝛeſtrigẽda aꝛ.
i.c. cum multiſ de ſp.li.vi.et in regula odia re
ſtringi de ꝛc iudi.lib.vi.⁊ ꝑ hoc hes glo.ðᷣcla
ratã. Sʒ ꝓ declaratione materie ſubijciaʒ duas
nõbiles qoes: MDria an qð hic dr̃ ꝙ ñ lʒ rpro
bare reprobatorios reprobatoriorũ hẽat locũ
ĩ reprobatione dẽorũ. Jo. and.dicit ꝙ non:qͥa
tex. loquit ĩ repꝛobatione eſonaruz. unde bis in
tex.hoc repetit᷑ ⁊ remittit ad nõ.ꝑ ſe in. c.ij.eo.
ti. li. Vvi. In glo.nõ. m Inno. in nouella. ? ibi
primo nidet᷑ aꝑte fouere hãc partẽ:monet᷑ pᷣnci
palit᷑:quia teſtis crioſus poſſʒ dicẽ nerũ.unde a
iur̃ i multiſ caſibꝰadmittit᷑ ut ĩ.c.ꝑ tuas ⁊.c licet
hely. de ſimo. de here.in fidei fauorẽ li. vi. cũ ſt.
ſz falſitas nũq; approbatr:cũ ſit ð xpʒʒ dicẽtem:
ego ſũ neritas:merito difficilior reprobat᷑ ꝑſõa
ꝙᷓ; dẽʒ. Iẽ ⁊ fo teſtes pnñt ꝛeprobari ante aꝑtu
rã dẽorũ:ſi iudex prefigit priꝰ fᷣminũ ut pʒ in.c.
lz de ꝓba.⁊.c.cũ cãʒ.S.eo.⁊ ĩ.d.c.ij.dẽa ueꝛo ñ
pñt reprobari niſi poſt publicationẽ quã pars
ignoret qͥd dixeꝛit. Nõ g dʒ ꝑs rpelli ab hac ꝛc
probatõe:qꝛ reprobanerit pᷣus ꝑſonas cũ igno
rauerit dẽa illoꝝ p̃ pᷣus. Itẽ ⁊ tertio flitas põt ꝓ
bari poſt ſniã:gꝰ młio fornꝰ poſt duas reproba
toes ꝑſonaꝝ ſj poſtea. Idẽ Jo. an. vr̃ dubitaſ
le:dic.n.qꝙ lʒ ̊ młiũ hẽat e quitatis rõ:iñ diſpõ
hꝰcapli nolẽs his iponeꝛe l mitẽ multuʒ obſtat:
eadẽ.n.u 2 ĩ dictis:gidẽ ius ð cõſti.trãſlato.
⁊ ſic tꝛãſit ibi Jo.an. Jo.cal.hic tʒ ultimã opi.
ut idẽ ſit ĩ dẽorũ reprobatione:tum per ꝛõeʒ pᷣ
dictã:tũ qꝛ ꝛeprobario dicii ẽt nõt ꝑſonã de mẽ
dacio nel ꝑiurio:⁊ ſic ẽ qᷓdam tacita ꝛeprobatio
gꝰtõq; odioſa ꝛeſtrigẽda.j.ti.ꝓxi.dilecioꝝ. Itẽ
dẽo cꝛioſe peꝛſone n ſtatur:qꝛ non pꝛeſumi vm
dicẽ.j.e.teſtioniũ:ſicui igẽ ñ admittit᷑ ttia repꝛo
batio perſone ita nec reprobatio dicti:⁊ idẽ ſen
tit Hoſti. S.e.ex tenore. Hec ob. ꝙ iſte tex.loq̃
tur de reprobatione peꝛſonaꝝ qꝛ ĩ h fẽm nõnter
ſic.n. ↄtingit hic:un n dicit ꝙ n fit idem i ꝛepro
batiõe dicioꝝ:iĩmo potiꝰõ ar.l.ñ pñt.ff. de legi.
Ad aliã rõem dic ꝙ ꝑ hoc ñ approbat᷑ falſitas

ſz nõ preſumit᷑ ꝙ teſtes reprobatorij flin dicant

ar. c. fi. de pſũp. Itẽ fʒ illã rõeʒ ſeqrer̃ ꝙ inſ ap
probaret ꝑſonas crioſas:ꝙ ẽ flm:ut pʒ hic ubi
n admittit᷑ tiia reprobatio perſonaꝝ. Mec ob.
ꝙ flitas ꝓbet᷑ pꝰ ſñiã quia illud ẽ neꝝ qñ pluꝛeſ
ꝓbationes nõ pceſſerũt:nec obſtat ꝙ n eſt ſibi
ipntãdum:cũ adhuc nõ uideꝛit dicta:quia nec h̊
tet impntãdũ ĩ tertia uł ulteriori reprobatõe:et
tn ut infinitas euitet᷑ et odiũ reſtrigatur: ↄriũ h̊
ſtatuit᷑:æ hãc opioeʒ teneo:lʒ paulus alit᷑ ſeſerit
2 do. An J. e. reſtioniũ ⁊ idẽ. d. an. hic nã ſʒ pꝛi
az opi. nuũqᷓ eſſer reprobationũ finis:æ hoc quo
ad pᷣmã qoeʒ. ¶ Secũda qõ eſt:qͥd ſi agitat̃ de
reprobatione iſtrumẽti an ſolũ admitamur due

¶ De teſtibus.

reprobatiões an pluries. Jo. an. pntar ꝙ repꝛo
batio inſti per teſtes hẽatur ꝓ prima ꝓbatione
porerit g illã fieri prima æ fa ꝛeprobatio:pla
ne geuult hec lia. ꝙ teſtes ꝓbatorios qᷣcquid
ꝓbãt fiat pᷣma ꝛepꝛobatio: 2 illã fiat pa æ non
ultra. Caſus ergo ñ ꝓuiſus ꝛelinquat cõibus ꝛc
gulis:ſuper q remitit ad nõ.i.c.ſuſceptuʒ de re
lcrip.li.vj.⁊ eadẽ rõe dicit ꝙ forũ ꝛeprobatori
orũ ꝛepꝛobatio ſʒ non poſſet fieri peꝛ teſies poſ
ſet iñ fieri ꝑ inſtr̃a:cũ lr̃a iſta ſatis apeꝛte ondat:
ꝙ ueꝛba geneꝛalia pcedẽtia itelligant ð teꝛtia 2
pꝛobatione fienda peꝛ teſtes:et eſt ſile qꝛ pꝰpu
blicationeʒ atteſtationũ lʒ nõ ꝓducantĩ teſtes:in
ſtrumeta tñ pnit ꝓduci de fi.inſtru.cũ dilectꝰ:⁊
qd nõ. ibi glo. i. hec ſũt uerba Jo. an. qᷓ nõbis.
Et pone exẽplũ ĩ pᷣmo dicto: ꝓbaſti ꝑ inſtm ꝙ
talis domꝰfuit tibi uendita tali die. Ego ꝓbo ꝑ
inſta ꝙ tali die nẽditoꝛ erat ĩ alio loco:ſi iu re
probas teſtes meos:ego potero reprobaꝛ tnos
qꝛ prima ꝓbatio mea hẽtur pro pꝛobatione in
pᷣncipali:⁊ ſic quelibʒ hʒ unã ꝛpꝛobatoꝛiã teſtiũ.
Ex fo dicto nõ ꝙ ſʒ largo mõ appellatione in
ſtrumẽtorũ neniãt teſtes nt in.c.peruenit.j.ð ie
ſti.cogẽ.iñ i mã odioſa ꝓhibita ꝓbatione per
teſtes nõ ueniũt inſtza ut hic ⁊ facit.l.teſtinʒ.C.
.e.⁊=.iiij.q.ix.ſi ðbiiũ. Altio ſcias ꝙ ꝑ hũc tex.
qͥ ur inuẽ reprobatiões teſtiũ eſſe odioſas:dicũt
Inn. ? Hoſt. ꝙ cũ gꝛãdi cãe cognitiõe debent
daꝛi he dilatiões æ breucs:ꝙ hoc.S.de ꝓba.c.
Iʒ in pncipio.nã ſi fa ⁊ ulterioꝛ dilatio nõ daĩ in
alijs ſine cãe cognitiõe.iij.q.iij.ſpaciuʒ:fortior
cognitio ẽ adhibẽda in iſta:qð placet aꝛ.regule
odia reſtringi de re.iur.in.vj.⁊.c.finẽ de do.⁊=

contu. Mico. ab. . 2
aſus: iteſta
Reſentata. tiões ꝛecepte peꝛ

axꝛbitꝛiũ fideʒ faciũt in indicio:ſi teſtes

moꝛtni ſũt:ſi niuunt:ẽ in optione illiꝰ:õᷣ queʒ te

ſtes ꝓducti ſũt:an uelit atteſtationes ꝛecipe? an
teſtes de nono deponeꝛe:adde ẽt ſi oneſtationes
publicate ſunt:⁊ hoc nltimũ nõ ẽ ĩ.l.fi. C.e.ubi
ponituꝛ caſus hꝰ.c. Oluidit᷑.nam in pꝛia poni
ptis petiio.in fᷣa cãe cõmiſſio:ibi diſcretõi.
Mõ pmo ibi pᷣdeceſſorẽ ⁊c̃.ꝙ ↄpromiſſũ factũ
ꝑ pᷣlatũ ſuꝑ iuribꝰplatur᷑:traſit ĩ ſucceſſorẽ:lʒ de
ſucceſſor̃ expᷣſſe ñ caueat᷑ i cõpꝛomiſſo:qð tenẽt
h doc.ſi de aut᷑e fuꝑioris ↄpromiſſũ fuit:als ſe
cus ut i.c.ð cetero ⁊.c.ueniẽs de tranſac.⁊ h̊ iõ
qꝛ noĩe ccele nẽ fẽm qͥ nõ morũ de ſep.ſi gꝛoſe
li.Vi. ⁊.xij.q.ij.liberti:⁊ ſic ñ ob.c.fi.S.ðᷣ aꝛbi.
qð nõ.⁊ fac qð i ſili nõ. Inn.iĩ.c.ſignificauit de
rſcrip.⁊ qð nõ.in.c.dilecti ðᷣ fo. ope. ¶ V fo
ꝙ ſuꝑ iure ſpũali põt cõpromitti i cleꝛicos. S. ð
arbi.oↄtigit ⁊.c.ꝑ inas.¶ Mõ ibi ꝑ duodeci di
etas ⁊c̃.ꝙ ſiẽ ꝑ mortẽ uniꝰarbitroꝝ ita ꝑ abſen
tiã lõgenã ⁊ diuinã expirat cõpꝛomiſſũ uł ſalteʒ
põt alia ꝑs ipune ꝛecurrẽ ad iundicẽ oꝛdinarium
cõpromiſſo nõ obſtãte.nã ſic pars h̊ ipetranit ðᷣ

legatũ:ita oſilłi ꝛõe pouiſſet ꝛecurrẽ ad oꝛdiaꝛiũ

inferioꝛem qð etiam h̊ ienet Moſtic.aꝛ.l.penul.

l uin
D r elsn

üh iſfcn
cit
6 ſ te ealrinb ſe

rande W
3 r (od
n ciwcch

aeile
auirtnib Mlun ⸗
, crm uncln in n/
iunnrn mnin i h l⸗
Irber aſihiuor. Art
ecgnienmz nagt tiim ru
hii oletelnmn ſnmind
in⸗ urilinizsl
iſcningf lceth ſad
eCr tickiſnicztkfien
Ginenrinnlunti
irtniraderd nn nmiin 1
mſtn Aati in r⸗
Gekudntntstihitsdar
utkreſannia cetlnmre
ſtin Minimanin
ntiinern aiir afi
eitebcei itintgt
iinta idi⸗ R
ſphrnitaznie eintz
ine urin mnnianr
inul ii en
ntndler n
aice⸗ iiniin⸗
c⸗ w
it
lellrorß
naſeſiciceyn nmn
inef ni n i

eng om banr ro WKl
1 R 5. mihmi i
in Ohbygo nuppeinan
lcin anſtunnnenmit
oheln iocil ohlir zhntr
lale wmni iſynti tlin iiſ
Crlijll chi Mligin,
Our mnimiis mil anlia i,
ut htgaigifc agiiummn,
dinit iaarir ut
Iinppo, ii r imnoroutonoin
iis ſve cie gnitcr ij i renz ſorior
ogtio i Abbbits in incacanegdhe
NAr ſetnng dele i in a ie N d

um. Mood. W
As: Bwa
Peſentas. ddes rchreſe

AWin ufrinirdcouſe
umKrRoni hicneſß⸗ angt
e ciſirmn uin ncdridis nit
es N W pheradi aſincn
dicue ſomd bor öüfini weiliiin

num is c Duicf aninpinſe
ito nft dr öniſoiki Nerü
II. i

nſ oe ne G
ir

4
ſelk⸗

E. de arbi. ꝙ nõ. ¶ Mõ ibi iuxta hui acta q
acta facta corã arbitris faciũt fidẽ coꝛã indice:ĩ
atteſtationibtũ diſtiguituꝛ ut hic ⁊ in. d.l..i. C.
e. ⁊ h clariſſimũ i acubꝰ ↄceꝛnẽtibus fẽm ut atte
ſtatiões ⁊ ↄfeſſiones per.l.penul.C. de arbit.in
fi.ĩ actis vo ordinarijs dubitari poteſt cum
tex. loqtur idiſtincte: ſy dic ut.j. dicet. ota
ibi relpuẽtes ⁊c̃.ꝙ ꝑs qᷓ teſtes fuerunt coraʒ
arbitro ꝓducti: ſi ñ uult ſtare atteſtarõib uiuo
rũ teſtiũ ñ tenet᷑ illos repꝛoducẽ:ſʒ ſatis ẽ diceꝛe
ꝙ illis ſtare nõ nult. Ex q infero duo p ꝙ ſi is
q̃ eos ꝓduxit corã arbitꝛo nult iteꝝ coꝛã indice
illos reproducẽ: H faciet expeſis ſuis:Iʒ do. cal.
H̊ uolueꝛit Sꝛiũ all.iiij.q.ii. J. nẽtuꝛis ĩ. v. poſiu
laſti: et uẽ ñ ponderaſſe hunc tex.nã ſentit ꝙ te
ſtes hᷣ reproducãtur ad petitionẽ ꝑtis 3 quã fu
erunt ꝓducti. ¶ Drio ꝙ ni dicit bec lr̃a imo
potiꝰ Sriũ:ſufficit.n.reſpuere illas atteſtationes
er ↄſẽtire:ut iteꝝ admittat᷑ alia ergo pars poſiu
lat ur iteꝝ admittãt᷑:et ſic ipa dʒ ſolueꝛe expeſas
per. d. c. uẽturꝰ. Scðo infero ꝙ actio ð q i tex.
ſolũ dat᷑ ei ↄ quẽ agit᷑ ⁊ ſic ñ uiriqʒ paru: ꝙ ui
dẽt᷑ tenẽ cõit᷑ doc. ̊ et Har.i.d.l.fi.et ur ꝓbaĩr
na illiꝰ. l. et hꝰ. c.lʒ ſecꝰſit:cum aneſtatiões ex ali
q̃ cãᷓ fidẽ n faciũt:qꝛ tũc reqrit᷑ ↄſenſus utriuſqʒ
ptis ut ĩ.c.uenies.ij.et.c.cũ cãm..e.i fi.et ẽ 10
qꝛ iundex hic ſuccedit loco arbitrij. unde ĩ fauo
rẽ illiꝰ õ quẽ fit ut iteꝝ n ꝓducanĩ maxie publi
catis atteſtatõibꝰpõt g huic fauori ſolꝰrenuncia
re:ſʒ formo quotidianã qoeʒ:an ꝙ h̊ d: ut atte
ſtatiões recepte per arbitrũ faciat fidẽ coraʒ in
dice bẽat locũ ĩ ãbitꝛatoꝛe do. An.ꝙ ſic ſi fueꝛt
teſtes recepti ĩ forma iuris:qꝛ nidetur tũc ꝛecep
ti corã qᷓi iudice: ſecꝰſi non i forma iuris et hec
fuit opi. Du.? Haꝛ.i.l.fi.C. eo.allegãs.:.ſi ſo
cietatẽ. SF. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio ⁊ ꝑ. S. illũ diẽ hic
do.meꝰ Car.idẽ eſſe q̃titercũqʒ teſtes fueꝛint re
cepti ꝑ arbitrũ:qꝛ tex.ille appellat arbitrũ eẽ ar
bitratoꝛc: æ tex.iſte ⁊ illiꝰ.l.fi.ioquunt᷑ ĩ arbitro
ſimpkꝛ. ego vVo puto totũ Sriũ:ꝙ qlitercũqʒ ꝓ
ceſſerit arbitratoꝛes nũꝙᷓ ĩ eis hʒ locũ:ꝙ bic qr
ſine teſtes ſuꝑſint ſiue deceſſerint:moneor. quia
arbitror ꝓpꝛie ẽ quidã bonus uir aſſumptꝰ ad
cõponẽdũ iter ꝑtes in aut᷑.nt differẽtes iudices
nec coꝛã eo ẽ iudiciũ nec aliquid quaſi iudiciale
ſed ꝓcedit extra iudiciũ ad ſui inſtructionẽ. vñ
ſingularit᷑ dicir Inn.i.c.quitauallis de iureinꝛ.
ꝙ non ẽ nis ntrũ arbitrator feceritt litem conte
ſtari iter ꝑtes:ulł ſi ſnia ĩ ſcriptis ꝓnũciauerit uł
ſimpłi nudo vbo:qð ſibi uiſũ ẽ dixit:qꝛ coꝛã eo
n ẽ iudiciũ nec q̃ſi iudiciũ:ſed tomũ iĩ ſua poſitũ
nolũtate:⁊ pᷣdictaꝝ ſolẽnitatũ obſeruatio ni ẽ
niſi coꝛã iudice uel arbitro: ⁊ ita n põt dici coꝛã
arbitratoꝛ ſnia uel lite ↄte.fʒ eũ ꝑ qᷓ clar̃ pʒ In
no. noluiſſe ñ eẽ dzaʒ:an arbitratoꝛ ꝓceſſit iudi
cialit᷑ uł e qꝛ coꝛã eo nũꝙ; ẽ iudiciũ uel qi: ad
idẽ facit iſti.de emp.⁊ nẽ..pciũ: arpit᷑ vo ꝓce

dit indicialit᷑ æ coꝛã eo ẽ qſi indiciũ uelit nolit:

Vñ tenet᷑ ſeruare oꝛdinẽ iudiciariũ:ut.l.i.ff.ðᷣ ax
bi. 7.l. pen. C. eo.æ. l. oẽs⁸. C. de ferijs hic ẽ cĩ

¶Seelentata

fea ꝓpᷣo põt qs eẽ arbitrator ⁊ ñ ãbiter ut in.l.
pennl.ff. de arbi.ↄiũcto.c.quintaualis ⁊.c.ne ni
ens de iureiu.qa arbit᷑ tʒ locũ iudicis: arbitꝛatõ
vo n qualit᷑cũʒ ꝓcedat:multeqʒ ſt᷑ dr̃e it arbiꝝ
7 arbitratorẽ quas ponit Inno.i.d.c.qͥntanal
lis: ꝑ qð nõbilit᷑ dicẽ:ꝙ ſi cõpromitiit᷑ ſimpłr tan
qᷓ i arbitrũ ille ñ ẽ arbit:ator:⁊ ſi tãq; ĩ aꝛbitra
torẽ ille ũ ẽ arbit᷑:unde ad ꝓpoſuũ ſʒ naleãt at
teſtationes ſcẽe corã arbitro ni tũ corã arbitrato
ribꝰ:cũ corã eis nõ ſit iudiciũ nec quaſi:ut.S.di
xi:⁊ ſic ꝑ ↄns n põt dici ꝙ iudex ſuccedat loco
ãbitratoris:maxie cũ ille ſit amicabilis cõpoſitõ
? iſte nerꝰ iudex:ĩ hñtibꝰ.n.ſimboluʒ facilior eſt
tꝛãſitꝰ qᷓ ĩ penitꝰdiueꝛſis iux nõta ĩ.c.ꝙ ĩ dubijſ
de ↄſe. eccl.ł alta.⁊ i.c.cuʒ martbe.de cele.miſ.
Irẽ ꝓbat alia ꝛ0e:teſtes recepti ĩ ſũmaꝛio noõ fa
ciũt fideʒ in plenario: qꝛ ad aliud ſi ꝛccepti:ẽt ſi
moꝛtui ſint nt ĩ. c. cũ in tua:⁊ qð ibi nõ.ꝑ Inn.
2 i.c.ueniens el.ij.s.e.ſjteſtes recepti ꝑ aꝛbiira
tores fueꝛũt recepti ad finẽ componèedi int ꝑtes
maxie qñ fuerũt ꝛecepti extraiudicialiter.g æc̃.
MHõ ob.pdictis qᷓ dicũt᷑ i.d..arbitroꝝ:qꝛ ibi
ſumit᷑ vbũ arbitri generalit᷑:ñ.n. põt ſumi eocẽ
mõ h̊ ꝓpt᷑ roes pᷣallegatas ꝗᷓ Scludũt ĩ arbitꝛo
2 ñ ĩ arbitratore:nec dʒ ĩtelligi ille.O.ita geneꝛa
lit᷑:als diceremꝰ ꝙ oĩa diſpoſua ĩ arbiiro herẽt
locũ ĩ arbitratore:q nibil abſurdiꝰ ⁊ Z.l.i.ff.ð
arbi. et plene nõ.iĩ.d.c.quintaualis. Aliud dubi
um nõbile ẽ an oia acta æ litis ordinatoria fca
corã aꝛbitro faciat fidẽ corã iudice. Inn. ur̃ nel
le ꝙ n:dic.n.ꝙ cõfeſſiones ⁊ alia acta fẽʒ ꝛſpici
ẽtia corã arbitꝛo ualeãt ĩ iudicio oꝛdiario.C. ð
arbi. l. pe. SF. ult. ubi bonꝰtex.i teſtibꝰiñ cõſtunit
alidqd ſpale: ut hic dr: ſʒ lit. cõte.fẽa corã aꝛbitꝛ0

n nualet corã iudice:qꝛ ſnia n bʒ uigoꝛem: mulro

min?ꝰlix.cõte.niſi qꝰad iterrumpẽda pᷣſcripiionẽ
ut diẽ tex. in. d. l. pen. Me.? Ab. latiꝰhic hunc
articulũ ꝓſequũt᷑ dicẽtes ꝙ cuʒ ſnĩe arbitri ñ ſte
tur niſt meiu pene. C. ð ar.l.i.ſi ꝑs ñ ↄſẽtiat ne
ceſſe eꝛit de nouo libellum formare ⁊ delibeꝛato
rias dari ⁊ de calũnia iurari ⁊ dilationes repeti
? his ſiłia:ſaluo ꝙ cõteſtatio nalet ad iterrũpen
dã pᷣſcriptõeʒ:ut.S.dẽʒ ẽ: ꝓ h̊ adducũt iſtuʒ tex.
nbi datuꝛ optio ꝑti i teſtibus qͥ niuũt:g ideʒ in
alijs ſolẽnitatibus non ob. hec la in qua papa
mandat cãm decidi ſᷣm illa acta:qꝛ proceſſit h̊
ex plẽiiudine ptᷣatis:fatẽtur tñ atteſtationes ſẽꝑ
ualeꝛe cuim diſtinctiõe que hic ponituꝛ:iſla.n.fac
tum reſpiciunt æ ideʒ in confeſſionibus.d.l.pe.
in fi.⁊ cum his dẽis rꝛãſit h Jo.an.⁊ ſi bñ pon
deꝛo uident᷑ uelle in effectu ꝙ acta litis deciſõia
ſeu inſtructoria fidem faciunt coram iudice:iĩ at
teſtatonibus tamen diſtiguitur ut hic:an teſies
ſint mortni æc. acta uero ordinatoria faciunt
idem quo ad effecius preteꝛitos: ut quo ad in
terruptionem preſcriptionis ſed non quo ad fu
turos puta ut ſententia poſſet feni ſuper illis ꝑ
iudicem:ſecus ubi pars conſentiat arg.hic ⁊ ſic
ſentiunt ptis conſenſum ſufficere ſicut in aneſta
lionibꝰ. ꝙ an ſit indiſticte ueꝝ.j.lubijcis ſpe.in

ti. de lit.cõteſ.S. nũc atiingamꝰ in fi.tʒ ſimplicit᷑
nulla facta diſtictiõe:ꝙ lit.cõte. facta coꝛã arbi
tro facit fidẽ æ nalet coꝛã iudice:ſʒ infert huber
tũ tenuiſſe Sriũ ut ſuꝑ tali ↄteſtatione nõ poſſit
iudex ferꝛe ſñiã. Examinemꝰduo.pꝛio qͥd ĩ actis
factũ ↄceꝛnẽtibꝰ.po qͥd de oꝛdinatoꝛijs ut libel
lo lit. cõte.⁊ ſimilibꝰ.¶ Kirca primũ dico ꝙ re
gularit᷑ oĩa facta factũ reſpiciẽtia fidẽ faciũt co
rã iudice:tex.eſt i.d.l.penul.fallit in atteſtatõibꝰ
eoꝝ qui ſuꝑſũt:ĩ quibꝰadhibet᷑ diſtictio de q̃ hᷣ:
qre ãt fit hic iſta diſtictio cũ iĩ actibꝰ coꝛã indice
nõ fiat ut ĩ.c.fi.de pꝛoba.nõ. Inno.i.c.ſigniſi
cauit.S.eo.? Har.i.l.fi. E. e.doc.nõ aperiũt ſʒ
ꝓ his ⁊.j.dicẽdis:⁊ ut hẽas rõem decidẽdi hic
dico ꝙ ð mero ⁊ ſtricto inre acta coꝛã arbitro
nõ deberẽt nalere ut acta iudicialia:qꝛ aꝛbiter ñ
bʒ iuriſditionẽ ſʒ quãdã notionc.l.i.C.de ar.⁊
.l. a diuo pio. ff. de re indi. z eſt rõ: quia partes
Opꝛomittẽtes cũ ſint pꝛinate ꝑſone nõ potnerũt
dare iuriſditionẽ nõ hnti ut ĩ. c.ſignificaſti ðᷣ fo.
cõpe.⁊ i.l.pacto pꝛiuatoꝝ.C.de iur.om.iu.Sʒ
.l.hñs reſpectũ ꝙ partes elegerũt arbitrum nut
quẽdã bonũ iudicẽ:⁊ ꝙ graue eſſet ꝙ iſta fẽm
reſpiciẽtia perirẽt:cũ non poſſent de facili hꝛi:
2 ꝙ coꝛã arbitro lʒ nõ ſit ſtricte iudiciũ:ẽ q̃ſi in
diciũ cũ arbitria ſint redacta ad iſtar iudicioꝝ:
binc eſt ꝙ arbiter tenetur obſernare oꝛdineʒ in
diciariũ ut le.⁊æ nõ.in.d.l.i.fl.de arbi.⁊ ꝑ ſpe.ĩ
d..nunc attigamꝰ in fi. ſtatuit ꝙ actis faciũ re
ſpiciẽtibꝰpñt partes uti in indicio oꝛdinario. nit
.d.l.pe.in fi.ſicut in ſimili ꝙ ſtatuit: ꝙ ꝑẽpta in
ſtantia nõ perirẽt acta iſta cãe ſen litis ut plene
dixi.i.c.cãm q̃.S.eo.⁊ nõ. Mar.in.l.iij.ff.iudi.
ſolui. In atteſtaionibꝰ qt eoꝝ qui uinũt ceſſat
rõ ꝑalł.cũ de facili poſſint hr̃i:ideo nolnit lex re
tedere a ſtricto iure:ſʒ dedit facultatẽ ꝑti ↄ qnã
ꝓducti fuerũt nt ĩ tex.dzẽ: ⁊ iõ dico ꝙ hoc ꝓce
dit ex noua pꝛouiſiõe.l.qð ſatis innit tex.ĩ.d.l.
pe.ĩ fi.dũ dicit ſancimꝰ ⁊c̃.⁊ nõ dicit declaꝛamꝰ:
facit qð nõ.i.c.decernimꝰ: de indi.⁊ per hec de
cido aliã qõem:an ↄfeſſio facta coꝛã arbitro na
leat coꝛã indice.doc.pᷣdicti ſimplicit᷑ tennerũt ꝙ
ſic ⁊ nidet᷑ tex.i.d.l.pe.Sʒ Cy.i.l.i.C. de ↄfeſ.
plene hoc tractans concludit poſt pe. ꝙ nalent
facta tanqᷓ; e? ius ſed nõ tanꝙᷓ iudicialis:ẽt ſi aꝛ
bitriũ ſit emologatũ:qꝛ corã arbitꝛo nõ eſt pro
prie indiciũ:⁊ ſic cũ hac opi.trãſit Jo. an.i ad
di.ſpe.in ti.de confeſ..nũc nidẽdũ vᷣ. quid de
ↄfeſſiõe. Relert t Cy.ibi quoſdã diſtinguere:
an arbitriũ ſit emologatũ aut nõ:prio caſu nale
at ut iudicialis.ſo nõ.Alij diſtixerũt inter arbi
trũ ⁊ arbitratorẽ:ſDp ipſe poſt pe.ↄcluſit nt.S.di
xi. Har.i.d.l.i.i fi.dicit cũ hodie arbitriũ emo
loget᷑ aucte iuris nt ĩ.d.l.pe.nẽ idẽ eẽ i oibus q
fiũt corã arbitro eadẽ rõe ut ĩ confeſſiõe et ſimi
libus. Sed Har. aꝑte nõ declarat animũ ſuum
ntrũ requirat᷑ ꝙ arbitriũ ſit emologatũ:ad hoc
nt ↄfeſſio dicat᷑ indicialis. Ego pntarẽ ꝑ rõeʒ pᷣ
diciã ⁊ ꝑ tex.in.d.l.penul.ꝙ Iʒ talis cõfeſſio nõ
ſit ꝓpꝛie iudicialis:imñ iuris auct᷑e põt ꝑs eaʒ al

CWBe teſtibns.

legare ſicut iudicialeʒ:et ſic poterit ea hita feꝛꝛe
ſniaʒ: nec reqro ꝙ hẽat requiſita ad cõfeſſioneʒ
exiudicialẽ:ſʒ ſufficit ꝙ hẽat ꝛequiſita ad ofeſſi
onẽ iudiciale inxta nõ.in.c.fi.s.de ↄfeſ.nã nulli
dnbiuʒ erat ꝙ naleꝛet tãqᷓ; exiudicial iuxta nõ.i
ſili i.c.at ſi clerici de iundi.unde ſuperuacuum fu
iſſet qů'ad hoc nt.l.pe.uteꝛet᷑ vbo ſãcimꝰ. Item
nidemꝰꝙ anteſtationes mortuorũ ualẽt tãqᷓ re
cepte ĩ iudicio ⁊ lite neꝛe ↄteſtata:ita dicẽduʒ in
ofeſſiõe qᷓ de facili forte nõ poſſet iteꝝ hr̃i apxre
nn dictũ Cy ꝓcedit ex meꝛo ⁊ ſtricto iu?. Sed
dictũ meũ ꝓcedit ex equa et nona ꝓniſiõe legis:
un credo ꝙ ſʒ nũqꝙᷓ; ſequat᷑ arbitriũ:iſta tñ acta
factũ reſpiciẽtia faciẽt fidẽ mõ pᷣdicto corã iudi
ce:ſiẽ in ſili uidemꝰꝙ ualet confeſſio:licet indici
um ex aliq ſit fruſtꝛatoriuʒ iuxta nõ.p Inno. in
.c.fi.de reſti.ſpo.et h̊ qad pᷣmũ. ¶ UWenio ad
fm qͥd de actis ordinatorijs uidiſtis quid doc.
ſẽtiãt. Ego diſtiguo ſic:ꝙ ant ntraqʒ ꝑs eõſẽtit
ut naleant corã indice aut neutra ant alt᷑a tm:pᷣ
mo caſu aut loquimur ð actis ſubſtãtialibꝰꝗ nõ
dᷣpẽdẽt a uolũtate ꝑtiũ nt ẽ lit.ↄte.⁊ nil oꝑabit
iudicio meo ↄſẽſus ꝑtiũ qͥcqͥd dixerit abb.ar.i.
.c.uno de lit. cõte.et ꝑ Inno. in. c. cãʒ. S. e. facit
l.nemo põt.ff. de le.i.nã hꝰi acta ſũt nulla ꝑ ꝛe
ceſſũ ad aliũ indiceʒ alteriꝰtribũalis ad h qð le.
⁊ nõ.i.l.cũ apud. ff.iudi.ſolui:⁊.l.iij.e.ti.Sunt
.n.iſta acta iudicij ⁊ ñ cãe meꝛito deficiũt ex mu
tatiõe tribunalis oĩo ſepaꝛati ⁊ maxie ĩ caſn no
ſtro:qn fuerũt acta corã aꝛbitro qᷣ nõ eſt ꝓprie
index nec occurrit hic illa neceſſitas ðᷣ q̃.̊.dixi
per quã oporteat ꝛcedẽ a reg.iur.⁊ nr̃ h̊ expreſ
ſũ in.d.l.penul.i fi.nbi ſolũ ſtatuit ĩ actis fᷓ re
ſpiciẽtibns. Ad iſtũ tex.ꝛideo duplłꝛ. prio ꝙ h̊
ꝓceſſit ex ſpali mãdato pape.po ut intelligat᷑ de
actis cãe ⁊ nõ indicij:⁊ ſic concordabit cnʒ.d.l.
pennl.⁊ cũ.l.fi. C. eo. Aut loqmur ð alijs actis
n ſubſtãtialibꝰ:⁊ ſufficit ꝑtium ↄſenſus:illa.n.na
ligãt᷑ ex ꝑtium ↄſenſu nt in.c.cũ cãʒ.s.e.⁊ ibi tʒ
Inn. fo caſu dico ſimplicit ꝙ ñ nalẽt ĩ indicio
rõne pᷣdicta:qꝛ pereũt mutatione tribũalis:⁊= qꝛ
n fuer̃t féa ĩ neꝛo indicio:dẽ.n.iudicinʒ q̃ſi iuꝛiſ
ditio ut i.c.forꝰde uer.ſig.ſj arbiter ñ hʒ ptatẽ
iuſdicendi:cũ ñ hẽat iuriſditionẽ:ut.S.dixi ⁊ ꝑ
h̊ decido tertiũ caſũ.ut ñ ſufficiat ↄſẽſus alteriꝰ
ptis:ſumꝰ.n.ex caſũ hꝰ.c.⁊ ſic data nullitate ꝛe
qrit᷑ ↄſeſus utꝛiuſqʒ ꝑtis nt ĩ.d.c.cũ cãm ⁊.c.ne
niens:hic.n.daiuꝛ optio alteri ꝑti tin:qꝛ ð qua
dã eqᷣtate debuiſſent naleꝛe ĩdiſticte:cũ atteſtatio
nes reſpiciũt factũ:⁊ põt ſatis timeri ð uariatio
ne:ſʒ qꝛ poterãt iterũ hr̃i ins:ſtatuit medinm:nt
detur optio ei quẽ fuerũt recepti:ſp acta ordi
natoria ex toto ſũt nulla mutatione tꝛibunalis:
iõ ꝛequiritur ntrinſqʒ ꝑtis ↄſenſus:ſʒ cadit hic
alia qõ non minus nõbilis/ Quid ſi iſti teſtes
iterũ iĩducti alit᷑ dicãt q; coraʒ arbitꝛo dixerunt.
Jo. cal. ur nelle ĩ effectu ꝙ aut dẽm fʒ põt ꝛedu
ci ad cõcordiam cum primo:⁊ fiat reductio:pu
ta quia melius eſt nunc inſtructus:æ ideo plura
dixit:uel declarat ſcipſum:facit qð nõ.in.c.cum

N ji
N,CN
acin ina ode⸗
,
Anpn imngyn

etetin iicen

i
iden en ien
wrrndlnetn

Cen
an uui
Wicfiinnn
unironn⸗ muiſn n
nr MMi ni emin

1tirg4
nin almitain 6 4

„

Limmiingi 59 7
hmmimn li nc⸗
Ceinitmugr u a
niftsumu mm biin
ittmiui tiit ini lan
Gaegliinmipne tnn
uſetem ,ſintrnn kan
etbrpateini
Uirciid enisin rier
omwippe daliininnii n
ſuüſaſscſriniahi serhnriü
Wudiddrütmändi tlen
KKaadktnunn den
ungſuttuinei
Nihincintittidmmnit
acrihi ſnldiu
iimnn znſi
ſkniinſtns
Ntffiin
eſſt
Algarteei e

Sõ y
a noßſnti
hr pe, 1 ni i 4Y
e’g li,
tſurehſgn 4K A

Griinte Ennni,
.

eſtin inidende de öͤzeinn
mari rchiſet⸗

nne n beniiun
e An oll in hiſon t g,,
lic mul ſui hütt ii
u miugticiminaliinm
4 nrauia ſun rmiaß
Hum um m wni mio on⸗
airut um , uſpd o
N ni pontr iccin es un eui hente
Gndl gamliſcbiſclſand iaisre
wietdgs. Adiſi n ideo Nadid
erſt a hin nidnd he minicicid
ü
nadl CBnäanmr d ſſed
inſhnitd aiſer imn Jaſts lann
a umn einin dhit
Imicchtdanſimnti gi dla iutn
rzhnnrumumtite
ſoehſaniben ico in idtin 8
to ui mn dear io iſtin
ji bin wſdtoninzdl
dndii ggifin in
endo mnii M n iit iu
5 ngr A eſt dand in

i ig gisrlicnnt

. I R
ndh 4 wuiſtucnin 6

(
auͤͦ⸗ s tti.
1z do ĩ NH ſgon

NH
drrire

AN

cã. S. eo. Aut non põt ꝛeduci ad ↄcoꝛdiã ? non
nalet ſᷣm dẽm:ut nõ.i.c.cũ cã ⁊ ĩ.c.cũ ĩ tua.S.e.
pᷣmũ ãt nalet ᷣm eũ ĩ fauorem illius ꝗᷣ prio illos
teſtes iduxit:ſed ñ ĩ fauorem iſtius qͥ uoluit ſtare
illis depoſitõibꝰ:qꝛ ſꝑnẽdo illoꝝ atteſtatones ui
dẽt᷑ uoluiſſe illas approbare ẽt ꝓ ſe.⁊ cũ h̊ rꝛan
ſit. ̊ ↄcluſio uẽ mihi dubia et nõ uſqʒquaqʒ Va
un fareor pᷣmum mẽbrũ ꝑ ea qᷓ plene dixi ĩ dẽo
c.cũ ĩ tua ⁊ ꝑ Haꝛ.i.l.eos.ff.de fal. Sʒ nliimũ
mẽbrũ ut data Srierate ualeat pꝛimũ dẽm in fa
uorẽ pᷣmi ꝓducẽtis nõ puto neꝑ. nã cũ a iure ð
tur ptas et optio parii ↄ quam ꝓducant᷑ teſtes
ut poſſit illas atteſtatões reſpneꝛe et ſolũ ↄſẽtire
ut iteꝝ admittant᷑ g pme atteſtarões eo nolente
fidẽ nõ faciũt: al. nana eẽt hec optio. Iteʒ nt. .
diri de ſtricto iure non dũt nalere in indicio uñ
exqꝰ iteꝝ fuerũt admiſſi ad teſtionium expiraue
rũt pᷣme atteſtatões quo ad faciẽdũ fidẽ: ut que
dã ↄfeſſio ↄ ipᷣm teſtẽ:ut ꝑ eas ꝓbet᷑ ꝑiurꝰ ſi us
ꝛianerit: ut ĩ. d. l. eos et. ö. eo. cũ ĩ tua:et meliꝰ ꝑ
Inn.i.c. ueniẽs.ij.S.eo.⁊ ſi uis tenere opi.cal.
q̃ m mihi nullo mõ placet.dic ꝙ primũ dẽm de
biliiat᷑ ex fo.uñ n ualebit rm primũ ſicut iſi ſecũ
dum grium nõ ſucceſſiſſet: ut ĩ ſili nõ.j.ti.ꝓx.pᷣ
terea An.ãt iſti teſtes debeant iteꝑ inraꝛe. Jo.
an. zfert Gof. tenẽ i. d. c. pterea ꝙ ñ ꝑ.c. Vitauſ
de iureiurã. z idem egi.ö Sed tu dic orium pꝰ
P gl ꝗᷓ h̊ renet aperie in caſu nẽo ⁊.l.fi. C. e.ſ᷑ᷣo
qꝛ pẽpta iſtantia que ſatis peꝛijt nt.s.dixi ex mu
tarõe alt᷑ius tꝛibunal peꝛeunt oia iſta ordiatoꝛia
q reſirigunt᷑ ad illã iſtãtiã. d. l. cũ apud. fl. indic.
ſolui: æ ꝓ hoc ĩ inramẽto nide bonũ tex.i.l.qui
bona. F. qͥ ſtipularurꝰ. ff. de dã. infec. ubi hoc uẽ
tenere Par. pꝰ Oy. Et allego bonũ tex i. c. ij.
de iur. calũ. ubi ĩ cã appellatiõis iteꝝ inꝛat᷑ de ca
lũ.ꝙ non ẽ ꝓpter alind niſi qꝛ iuramẽiũ ↄceꝛnit
iſtãtiã.ĩ ᷓ fuit pᷣſtitũ.un tollit᷑ ſublata illa inſtãtia
ſicut qñ ẽ acceſſoꝛiũ ad ſtatutũ:ut nõ.i.c.qilecto
8 pbẽ.⁊ ĩ. c. i.de his qᷓ fit a ma. pte ca. Menio
nũc ad gl.q ſatis ſt faciles:pᷣma qrit q ꝑtes nõ
ꝓſeqbãtur corã archiepo ⁊ alio arbitro qͥ ſſaꝑ
erat. Expediẽdo pᷣmã ⁊ fam gl.dic ꝙ ex qꝰ fue
rat fẽs archiepᷣs pꝰ acceptõem ↄpꝛomiſſi nõ po
tat aplins ↄpelli ad ꝓnũciãdũ ꝑ.i.nõ diſtingne
mꝰ. F. ſaceꝛdotio. ff. de arbi. Itẽ alia ↄſideratõe
qꝛ ubi fuit ↄpꝛomiſſũ in tꝛes moriuo uno alij ꝓ
cedẽ n pnir:imo expiꝛat ↄpromiſſũ:nut in.c.uno
delegatoꝝ de offi. dele. 2 i.l. irẽ ſi unꝰ. ff. de aꝛb.
Ad ve fa 20 ẽ va niſi fuiſſet dẽm in ↄpꝛomiſſo
nt duo poſſent ꝓcedẽ quo caſn ẽ examiandũ an
ĩ caſu nꝛo ↄpromiſſũ reſiderit in iſtis duobꝰ ex
qꝰ alt᷑ fuit ꝓmotꝰ ĩ archiepᷣm gl i.ſẽtit ꝙ nõ qꝛ
n potat ↄpelli ad ꝓnũciãdũ:⁊ ſic licitũ eſt parti
recedere ipune ab illo ↄpromiſſo. De.⁊ cõiteꝛ
doc.ſeqᷓntes ſẽtiũt oppoſiiũ nam.. ſacerdotio.
loqt ĩ laico pꝰ ea fẽo ſacerdote:⁊ ſic cũ mntauit
foꝝ ꝑ iudicẽ laicũ ↄpelli nõ potẽat ꝗᷓ rõ h̊ ceſſat
Ala ẽ g rõ ſᷣm Jo. an.ꝙᷓ; ſentit Inn. ſupꝑ tex.
nʒ ꝙ ꝓpreꝛ nimiã iſtius archiepi. a loco diſtãtiã
expirat ↄpromiſſũ.nã niſi aliud ſit expſſũ ĩ com

Super nobis.

promiſſo nõ põt arbit᷑ citare extra locnʒ.ubi fʒ
fuit cõpꝛomiſſũ ſeu iuxia illũ locũ:nt ĩ ſeceſſibuſ
ſi talis erat arbiiri ↄſuetudo:ut ĩi.l.ſi cũ dies.ꝗ.
ſi arbit.ff. ð arb. Alij iñ dixerũt ꝙ ꝑ duas die
tas põt arbiter citare ꝑtes ar.c.qꝛ nonnulli de
Npt.qð nõ plʒ Inn. nec cõiter ſcribẽtibꝰ. Ex pᷣ
dictis hẽs duas bõas ↄcluſiões:pᷣma ꝙ ſi cleri
cus receꝑit uł acceꝑit cõpromiſſum põt cogi ad
cõpromiſſũ ꝓnũciãdũ nec liberat᷑ ꝑ ſuꝑneiẽtiã
maioris dignitatis. Examiemꝰ prio iſiã ſi digni
tas ñ ſuꝑuẽit certũ ẽ ꝙ cogi põt ex quo erat cle
ricus tpᷣe acceptatõis:ut ẽ tex.i.d.. ſaceꝛdotio
ad idẽ bonꝰ tex. iunctia gl.iĩ vV.diſcreto.j. de ap
pel.c.cuʒ ſpãli prio rñſo.ſi ãt dignitas ſuꝑuenit
glo. tʒ hic ꝙ nõ ẽ ↄpellẽdꝰ:ſʒ doc.ſentiũt ↄriũ:
ut.S. uidiſtis:ſʒ ego cꝛedo nõ ↄdẽnanduʒ ita de
facili indiciũ hꝰ gl.nã nõ ẽ neꝝ qð dicit ꝑ rõneʒ
illius. S. ſacerdotio eſſe:qꝛ laicus muinanit foꝝ
2 ſic ꝑ indicẽ laicũ ↄpelli non põt:iĩimo miꝛor de
eo ꝙ H̊ dixit nõ põderato prius illo tex. ſũdauit
eniʒ ille tex. ſe aꝑtiſſime ſuꝑ alia rõne.ſ.ꝙ ſacer
dos bʒ nunc uacare ſacris.ideo i fanore diuine
maieſtatis nõ dʒ ↄpelli:ſecus dicit ſi poſt clerica
iũ acceptanit.vñ ſi bñ ↄſideramꝰ in ꝓmoto ad
archiepatũ illa rõ ↄcurrit.hẽt.n.nũc uagare cix
ca maiora lõge qᷓ; priꝰ ar. viij. q.i.qui epatuʒ ⁊
c.i ſcripturis: ⁊ meliꝰ ĩ.c.añ oia.xl.di.un fauo
ꝛe oneꝝ culiꝰ diuini ſuꝑueniẽtis ↄpelli nõ dʒ:cũ
magis debeat ueꝛſari ĩ ſacris pꝛomotꝰ ð clerica
tu ad epᷣatũ qᷓ; ð laicatu ad clericaiũ: ⁊ ideo ma
gis excuſandus ar ĩ aut᷑.mulromagis.C. ð epi.
2 cle.⁊ i.c.cũ ĩ cũctis ð elec.⁊ i.c.cũ marihe de
cele.miſ.in vV.cetexꝝ:⁊ hãc opi.ſequor: ⁊ collige
ↄZriã ↄcluſionẽ:ut ꝑ ſuꝑneniẽtiaʒ epᷣatus nõ poſ
ſit clericus ↄpelli ad ꝓnuntiandũ. fᷣa ↄcluſio ꝙ;
ſi arbit᷑ ſe abntauit ad remotas ꝑtes nec ſeꝑat᷑
rediturus ĩ breni expirat ↄpꝛomiſſũ.vn ꝑs ipu
ne põt ad iudicẽ bẽe recurſũ:æ ꝓpter hoc ĩ tex:
põderat᷑ magna diſtãtia iſtiꝰ archicpᷣi:⁊ intellige
qn ↄmode ↄpelli nõ põt ad redeundũ ⁊ officiũ
ſuũ explendũ.nã illud dicimur poſſe ꝗqdð ↄmode
poſſumꝰ.l.nepos ꝓculo.ff.ð vᷣ ſig ¶ Alno gl.
fi.qᷓrit an ĩ ꝑſonas illoꝝ qui mortui ſunt poſſit
obijci. rñdit ꝙ ſic qdðᷣ mihi ſatis plʒ:qꝙ non agit
ð eis puniẽdiſ:⁊ ſic ceſſat oppõ ꝙ crimia morte
extinguunt᷑.xxiij.di.quorũdã:ſʒ nit altera pꝑſ illo
rũ teſtionio nõ utat᷑:⁊ ſic ponꝰ vꝛ oppõi ↄ pꝑteʒ
aduerſã iu nõ.ꝑ Inn.i.c.ueꝝ ð fo.ↄpe.⁊ ſic ⁊
ad alios effeciꝰ q̃ſi ð crie poſt mortẽ:ut ĩ.c.ij.ð
pᷣſcrip.li.vj.cũ ibi nõtis:⁊ dicit hic Hoſt.ꝙ ſo
luta erat hec qõ ꝑ tex.i lia utroqʒ caſu:q̃ſi uelit
exponere illð vᷣbũ ꝙ ſine teſtes ſint moriui ſine
uini æ reproducant᷑:als nõ põt obijci i pſonas
eoꝝ.dictũ ẽ ĩ ſe neꝝ ſʒ nõ multũ ↄgruit lr̃e ⁊ de
hac reprobatione teſtiũ an z qñ poſſet fieri dic
nt i.c.pꝛeſentiũ.S.eo.⁊ hoc notabis.

Bpeꝛ nobis. alus. Nõ

creditur teſti

diẽ.cõis diniſio.ſᷣa ibi rĩdemꝰ
1i

minor põt eẽ teſtis ĩ cã ſui ordis:⁊ idẽ dic extia
cãʒ ſui ordis:qð ꝓcedit ẽt ĩ alijs religioſis.nide
ſpe. eo.ti.F.i.V.itẽ excipit᷑ q ẽ monachꝰ? aꝑuiꝰ
i v. qd ð mõacho.iʒ gl.i au.ð mõa.S. cogitan
dũ:æ idẽ Hal.i aut᷑.igreſſi.C. ð ſacroſan eccle.
uide in hoc qð plene dixi in.c. inſupeꝛ eo. titu.
NMõ fo ꝙ cuſtos eccleſie:⁊ ſic pᷣlatꝰ fratꝝ mioꝝ
põt eẽ i iudicio repetẽdo fꝛeʒ ſui ordis:⁊ ið dic
i alijs platis reſpectu ſuoꝝ ſubditoꝝ:ut i.c.i.ꝙ
me. cã xx.q.iij.pns.uide meliorem tex.xviij.q.
.ij. i. c. abbates et in.c.fi.de regnla. Sicut eꝛgo
pater uendicat filinm uel ſeruum.L.i.ff. de rei nẽ
di ſic ſuperior monachum ſuum. liiij. di.mulios
¶ Mona per conf fſionem profeſſus obliga
tur monaſterio:⁊ profeſſio põt ꝓbari ꝑ illos ðᷣ
ↄuẽtu:ſʒ mõaſteriũ repetat ꝓfeſſũ:qꝛ cã ñ ẽ ſin
gulorũ ſʒ mõaſterij:⁊ ſic nõ dẽ teſtificari ĩ féo ꝓ
prio. Et ex h̊ ⁊ ex tex nõ ꝙ ſcriptuꝛa ꝓfeſſi ũ ẽ
de ſubã ꝓfeſſiõis ſʒ ad bñ eẽ: ꝓ h̊ nide bo.text.
cũ glo.i.c.nidua.xx.q.i.⁊ ĩ.c.porreciũ de reg.
C M ꝙ ſolus cuſtos põt agẽ noie ↄnẽtꝰ:uið
ꝙ le.⁊ nõ.i.c.edoceri de p.⁊ ꝑ Inn.i.c.fi.de
ma.⁊ obed.Et diẽ h̊ nin.ꝙ cuſtos eũ repetebai
de mãdato maioris als nõ poſſit ſᷣm eũ alleg.c.
ex parte..de accu. Jo. an. ꝛemittit ad nõ.i.c.cũ
deputati de iud. forte h̊ dixit ni.qꝛ cuſtos n dẽ
hie officiũ ad hᷣ ſecꝰ ĩ alio plato: ut ĩ iunibꝰ pal.
¶ Alio nõ reglã. ꝙ teſtibꝰ ſin inuꝛamẽto ñ cre
dit᷑ q;tũcũqʒ ſint religioſi ⁊ Iqʒ cã ſit ſpnalis ⁊ ec
cleſie nt hic nñ ifero ꝙ etiam epiſcopo ñi credũ
ut teſti ſine iuramẽto:eximit᷑ iñ ut non tãgat.ſed
iurat ꝓpoſitis euãgelijs:ut ĩ.c.fi.de iura.calun.
2 nide ꝙ ibi dixi:Gl.i.ẽ facilis:⁊ nõ eã fa q̃rit
qͥd ſi iſte pſor̃ noluiſſet ⁊ Mſiſſet. Net ꝙ tũc be
ne ualẽt teſtioniũ. S.e.tnis:⁊ dicit ; Moſi.n ſuf
ficẽ ꝙ ꝑs aduerſa ñ ↄdicat ar.i.c.ð teſtibꝰ.S.e.
dũmodo ñ ↄſẽtiat expᷣſſe:ex qnõ ꝙ ꝛeqrit ↄſen
ſus ꝑriũ expᷣſſus:facit.l.filiuſfa.. inuicus.ff.de
ꝓcu.=.l.q uas.F. netax. ff. ð furtis:? qðᷣ nõ. In
no.i.c. in geneſi de elec. neꝛo tex. dicit ꝙ
nullins teſtio creder̃ ſine iuramẽto nũq̃d cꝛedat᷑
nni cũ iuꝛamãto.ſet gl.ꝙ ñ q ad ꝓbationem:
ſʒ bñ quo ad pᷣſũptionẽ uel ubi cã ſu nõ pꝛeindi
cialis:qꝛ tũc ex qꝰnõ agẽ ð pᷣiudicio alteriꝰcꝛedi
tur nni ſoli:⁊ ĩ h̊ͥ nõ.gl.æ idem Inno.ſuꝑ Hica
de ↄlecraſõe eccłe uł altaꝛis:⁊ gl.i.c.lʒ uniueꝛſis
.S e.⁊ nide.xxij.cãus ĩ qoꝰcredit᷑ uni teſti.quos
põit ſpe.eo.ti.ꝗ.ꝛeſtat V.hᷣ t fallir.nide ꝗð nõ.
Bar.i.l.theopõpus.ff. ð do. pᷣla. Sʒ ex glo.cõ
tra h̊ dictũ oppono ð.c.qcũqʒ.xi.q.i.ubi cꝛedit
ſoli epᷣo i q̃cũqʒ cã. Soluit Inn. ꝙ illud ñ tenʒ
qꝛ ↄtiet priuilegiũ ĩꝑatoris æ deꝛogat᷑ ei ꝑ cão
nẽ nel m eũ illud c ſpãle priuilegiũ qð ↄeeſſit ĩ
ꝑator epis ĩ cãis qᷓ mouẽt ĩ iudicio ſeculaꝛi qꝛ
i cãis qᷓ monẽt᷑ ĩ foꝛo eccleſiaſtico coꝛã iudice ec
cleſiaſtico nõ põt concedere pᷣuilegiũ:ad qð alle
gat Moſt. ð re. eccle.ñ alie.c.fi.ð deci.ina ⁊ qð
nõ. ]. ne cle. nel mon. ſicut:? nõbis bene h̊ dẽm.
nã prio bẽs ꝙ pᷣnceps põt ſtamere ex cã ẽt pri
nilegiũ ↄferẽdo.ut nni teſti cꝛedat᷑ i cenis cãis I

certa qlitate ꝑſonaꝝ iſpecta: ⁊ ſic ꝛecedẽ ab illa
regula inris dinini ĩ oꝛe dnoꝝ uł trinʒ ⁊c.S.e.łʒ
nninerſis:et nide oĩno qᷣ dixi.i.c:ſicut ð ꝓba.
2 ĩ.c.cũ a nobis.S.eo¶¶ Scðo nõbis ꝙ iꝑatoꝛ
nõ põt aliquẽ priuilegiare i foro eccleſiaſtico in
pᷣiudiciũ canonũ.(¶ Lertio ꝙ ſoli epo ñ credi
in foꝛo eccłiaſtico:ſecus ĩ ſecłari f̃ʒ nnũ itellectũ
illiꝰ. c.qcũqʒ:qð ał.icipit ocs:Iʒ cꝛedã h̊ ñ obſeꝛ
naꝛi ↄſuetudie ĩ foꝛo cinili¶ Altio ð ꝓfeſſise
iſtoꝝ mẽdicãtiũ an poſſint ꝓfiteri.j.ãnũ ꝓbatõiſ
dic ut het ĩi. c.ñ ſolũ:et in.c.ↄſtitutionẽ ð regla.
li.vj.Et nõbis unũ ex tex.⁊ ex dẽis doc.ꝙ ĩ du
bio ñ ceſet᷑ qͥs ꝓfeſſus.qj ꝓbet᷑ ꝙ ĩgreſſuꝛus fue
rit oꝛdinẽ:ſʒ oʒ ꝓbet᷑ ꝑ mõaſteriũ ex quo alt
negat:facit.e.ſtatuimꝰ.j.ð ꝛegla. Itẽ ꝙ egꝛediẽ
do de mõaſteꝛio nõ tenet᷑ petẽ licentiã de neceſſi
tate:ſʒ põt exiꝛe ad libitũ ex q ꝓfeſſionẽ ñ fecit
nec tenet᷑ redire niſi ꝓbet᷑ ↄtra eũ ꝓfeſſio:ut h
qð bñ nõbis.uñ credo ꝙ mòaſterinʒ ñ poſſert a
geꝛ poſſeſſorio niſi ꝓbaret ꝓfeſſionem:qꝛ liber
hõ poſſideri nõ põt ſine cã:ut i.l.cũ heres in fi.
ff de acqui poſſ. Jõ oʒ ꝙ ꝓbet illa cã poſſiden
di ſiẽ ĩ ſiii obſᷣnat qñ marit petit ꝛeſtõeʒ ↄingis
de q dð.nt le.⁊? nõ.i.c. ex parte ⁊ i.c.ex trãſmii
ſa de reſti. ſpo. ⁊ puto ꝙ illa mã poſſj obſerunaꝛi
in caſu noſtro:quod nota. 4
ſ – I Caſus: Diligent
Ener abili. 2 ſigillatim eyami
nandi ſũt teſtes ſupple ẽt ſi agit᷑ de nita
2 miraculis alicnius canoniʒãdi. h. d. In prima
parte ponit᷑ petitio:ĩ fa teſtinʒ recipiendoꝰꝝ com
miſſio ibi diſcrenõi.Mõ p qꝙ et religioſi lici
te inſtãt ꝓ canoniʒatõe alicꝰſãcti ẽt ſi fnuerit ð or
dine ipoꝝ.nã oẽs iſti ð̊ qbus ĩ pᷣnꝰ.c.inſtabant
7 pces porꝛigebant ꝓ iſtꝰ abb. canoniʒatõe.ad
quorũ petitionẽ papa cõmiſit teſtiũ receptioneʒ
ſuper nita ⁊ miraculis illins.Ex h̊ ⁊ ex tex.nota
neminẽ canoniʒãduʒ niſi priꝰdiligẽt᷑ ꝑ depoſitio
nẽ teſtiũ fide dignoꝝ ↄſtet de illiꝰnira optima er
miraculis.nõ.n.ſufficit uita ſine miracnlis:intel
lige ad finẽ canõiʒatõis obtinẽde.ñ.n.ad finem
beatitudis. nã ad ce ſãctitatis reqᷣrũt᷑ neceſſaꝛia
miꝛacula:ut nõ.i.c.i.de ꝛeli.? nene.ſanc.⁊ in.c.
uno.e. ti.li.Vj.ſʒ ñ dʒ canoniʒari:qꝛ ignoramus
ſine miraculis an ficte niiaʒ duxerit an fuerit di
gnus ira nł miſericoꝛdia:ad h.ᷣc.fi.⁊ qð ibi nõ.
ð pur.ca.nec ſufficiũt miracula ſine nira:qꝛ ſepe
fiũt ex ſcia:⁊ nñ ex dono dei:nt ĩ gl.i.ſepe ex do
no dei ſine merito nite ⁊ tales puniẽt magis qꝛ
ſãciis uſi ſũt ñ ſãcte nide tex.nõbilẽ ĩ.c.ꝓpheta
nit.i.q.i.⁊ i.c.dẽz eadẽ cã ⁊ qõe:⁊ ĩ.c.ſolet ð cõ
ſe. diſ.iiij.ubi auguſtinꝰ ifert ꝙ tãta põt ẽe mira
culoſe fides ſine caritate:ut qͥs tꝛanſfeꝛt montes
ð loco ad locuʒ:⁊æ h̊ bñ nõbis ꝓ aliqbꝰ uerulis qͥ
ſine merito nite nidẽt᷑ faceꝛe miracula ⁊ pdiceꝛe
futura.pñt.n.hr̃e ſpᷣm ꝓphetie ex dono dei ſine
merito nite:ut in dictis iunribꝰ:lʒ nõnulle faciant
ex deceptiõe diaboli ar.xxvj.q.v.epᷣi ⁊.q.iiij.c.
ſciẽdũ. Er q̃ reqᷣrãt᷑ nt dicat᷑ miꝛaculuʒ.nide bo
nã gl. i. d. c. unico:?æ ꝑ Inn. in. d. c.i.nbi diceinr

94 .
e n
4 hi S „

ee G
iin N 6ℳ, ,8

137. Po e .
iig i a

96. d
S

in wiiin⸗ j
giſche

ictkorwlnr b
ulthe hng finan
errntindmnininen
rugnitis finenntn
nilnt ursti (Ninee
tsneinizgbu
cüeniclningen arsi.
Cnrchnehering
Gchritnerrtistnane
GlceciNreiſiueretize⸗
logunniciind ti,

=

„

ee un ul Poygif nie
ſiſu dfmiginm ini ſigoni⸗
gn alenteann ticernin
He l or we u hinr⸗
nauſmnmim, genn
Aiu Aln!
Can Mginam
ns ſrls Mpei igfxuin
tmmumistians wlhit t4 Nnim

r oni oentoi fitfin igton en
nſo bi Nlmniͤſ N Pareig

ip nartizne e ſii ainenrd
r hen udis ii didniihn cnſthm
1ets origein d Giun naſiit
CNri enddne N (Griſta Wd Wetde⸗
mmtmimialis Gbtann
nmt cnaſtzil iii e igiid i i

adr Node öunchinil
aana aſreinalst

incins ,Oniüfil i nenne
ier ufricnugis nih i⸗
ns frcfüifecſe
62 bene Mtt

bennmdin Aeeſicin
arr h01

¶ Hõ ibi quos abb.⁊c. ꝙ ĩ acqᷣſitõeʒ põt q̃ſ aſ
ſumẽ miſteriũ ꝑriſ auẽte indiciſ ? illã ꝓmonẽ ẽet ſi
fiat ad inẽiédũ mira faaidẽ ſi agat ad cꝛĩa iueiẽ
da de q. j. c. ꝓxi. 5 ꝙ teſtes dent exaiari
ſigillati. ⁊ y Jo. an. dic ſigillati.i. quelʒ ð ꝑ ſe ñ

duoſ ſił alit᷑ n nʒ teſtioniũ ſʒ eũ ð quide Ee-
cũ cãʒ. ð. e. ? ibi dixi qᷓlꝛ h eeẽt itelligẽdũ. 6

ꝙ cũ agẽ ð canõiʒado aliqꝰ ni ẽ nece ut teſtes ꝓ
ducãt ò lõgiq ad curiã roanã: ſed licite fit ↄmiſ
lio ĩ pribꝰ. Et an iſti ↄmiſſarij ont ſubdelegare
boa. ido putat ꝙ ñ ꝓpter arduiiatẽ negocij
z? iduſtriã electã ar.i.c.fi.de offic. deleg. Jo. an.
diẽ ienẽdũ: ut hẽt᷑ i cle. indices ð offi. ðle.⁊ diſti
gue ar ibi nõ.i gl. ¶ M uldo ꝙ; teſtes debent
exaiari diligẽt dʒ.n. mndex iqrẽ de ſinguł circun
ſtãtijs:ut ĩ.c.cũ cãʒ. S.e.⁊ oĩi⸗ diliget ꝑcunctaꝛi:
gl. ſt faciles. in gl. ij. qr reſies exaiãtur ſi
gillani Jo. an. addit alia roem ne forte ipis adi
nicẽ diſcordãnibꝰ uox pdictona ð foris audiat:
qr. 5. de elec.i cais: æ ſic ꝑtes diſcãt teſtificata q“*
caſu n eẽt ãpliꝰlocꝰ ꝓductõi teſtiu.j.e.c.ulii.pti
ma rõ gl.plꝰ mibi plʒ: nec ẽ neꝝ dẽm gl. YJo. an.
qꝛ ñ poſſi ꝑs iia diliget ꝑcũciãi ex ſola Zdicioe
ut ꝑ ̊ cxcludat᷑ a ꝓductoe aglioꝝ teſtiuũ ut dicet̃
i. d c. ultꝛa tiã. Eit in cauſ i q oeſ coadiuuat.ſ.
iĩ publicatiõe ſeſti ſolẽnis. C. ð teſta.l.publicati.
uis ãt poſſit canoniʒare dic ꝙ nemo pret᷑ pa

pam:ut in.c.i.de ꝛcli.et uene. ſanc.

Calus: Ite
Bm clamor. Kaltucun

teſtis qui obſcure depoſuit ſupple tu
ex iudicis officio. In pma qᷓrela.ĩ fa madatum
ibi mãdamꝰ ¶ M ibi aptis atteſtaroib? teſtis
põt repeii ut dẽm ſuũ ðclaret er pꝰpublicariõem

ꝙ itellige ut dicet cũ gl. ¶ Mõ ꝙ obſcuꝝ dẽm
pr̃ ꝓ ñ dẽo q ad inris effeciũ: ¶ Mõ. ultio ca

ſu ĩ q idẽ teſtis repetit᷑ ſuꝑ aiiqs capłis ẽt poſt

publicatoem nide ad mam ꝙꝙ dixi i. c. ꝑ iuas. S.

.e. ¶ E.otra ? 5 tex. oppono. uꝛ. n. quplici
ex capite ñ debnerunt teſtes iteꝝ examiari.pᷣmo

qꝛ ſi obſ ure ðpoſuerũt fiẽda e iterptatõ õ eñ

illos ꝓduxit: ut i.c.ĩ pfitia de ꝓba.æ ĩ regula 3
eũ li.Vi. ſo qꝛ ẽ tioꝛ ſubornatois pꝰpublicatõeʒ
nt i. c. fntatis. S. e. So. gl.ij. ateq; attigat ſolo
nẽ i Zriũ oppõit de.l.ſi qs itẽtõe.ff. de iudi.ubi
fuit ĩreꝛpᷣtatio i fauoꝛe ꝓponẽtis ⁊ n ſoluit ſʒ illð
ꝓcedit ĩ actõe ĩ eo ꝙ dixit iĩ pᷣn. cãe. Et declaꝛa
lariꝰitellẽʒ illiꝰ egis cũ:ut dixi ĩ.c.ad ſede ð ꝛeſt.
ſpo. S; aitigo ſolutiõem pᷣncipalis qois.dic gl.
ꝙ iſtud ꝙ bᷣ dr̃ ꝓcedit qn iudex mouei ex offõ
ſuo nõ ad iſtãtiã ꝑtis ⁊ pcipue cũ ꝓcedit ꝑ iqſiii
onẽ:ut h̊ ꝓcedebat᷑ ⁊? maxie ĩ crie ſimõie.naʒ in
dex põt interrogare qñcũqʒ ſibi niſũ fuerit.xxx.
.q.v.indicãtẽ ⁊.l.ubicũqʒ.ff.de iteno.acn. Nõ
bñ hãc gl. unlt. n. iudicẽ poſſe ex offo ſuo teſtes
obſcure deponẽtes itrerroga? ẽt ubi ꝓceſſii ter
ptes ⁊ idẽ nõ.gl.i.c.iĩ pntia de ꝓba.⁊ i.c.ꝑ tuaſ
S.e. uide gl.xxx.q.v.iudicãtẽ:⁊ i h̊ ꝓdeſt mſiuʒ
hr̃e iudicẽ fanorabilẽ nã iudex põr ſin iiuria a
licꝰ ꝛeſtes obſcuꝛe deponetel iteꝝ ñ itenogt᷑ ⁊ ab

ſoluẽ reũ ꝑ r̃glaʒ:cũ iura ꝑtiũ ſũt obſcura li.vi.
2 ꝑ dẽm.c.i pnñtia. Itẽ põt iterrogare ad animi
ſui claritatẽ qꝛ grane ẽ ſuꝑ re iceꝛa certaʒ ferre
ſniaʒ. xi. q iiij. graue ⁊æ.d.c.iudicãtẽ ⁊.l.ubicũqʒ
.ff. ð iterro. ac. S, ad petitõeʒ ꝑtiſ nõ teneĩ h̊ fa
cere qꝛ timet᷑ ð ſubornatoe:niſi in caſibꝰ i qb di
xi i. c.ꝑ tuas.S.eo.⁊ uide qð nõ. Inn.i.c.cũ ioã
nes ð fi. iſtr. diẽ tũñ hic ſingir Inn. ꝙ. ẽt ad peti
tõeʒ ꝑtis poſt publicatiõeʒ pñt teſtes ð nono re
cipi nõ ad declarãdũ dicta aliorũ obſcura ſʒ ad
ↄfirmãdũ poꝛẽ ꝓbatõis ipᷣiꝰ ꝓducẽtis.põit ex
ꝑ duos teſtes ꝓbaui me emiſſe iali die adueꝛſaꝛi
us ꝓbat me alibi fuifſe illa die ꝙ i loeo celebra
ti Zctꝰ:poſſũ et poſt publicatõeʒ alios ꝓducẽ ad

ↄfirmadũ poꝝ dẽa. ſ ꝙ eadẽ die fui pñs æ emi:

qꝛ nõ ẽ timor ſubornatiõis ꝑꝑ ꝓbauõeʒ nec dʒ
mihi ipntari qᷓe pus nõ ꝓbaui: qꝛ poterã ↄlidð
re ð mnea pᷣori ꝓbatõe.vñ ſatis cũ iurameto de
malicia deo admitti: qdᷣ nõ.æ hoc latius atugi ĩ
.cc.cũ iĩ tua =. c. ex tenore. S. e.⁊ ĩ.c.ſeries.nẽ qro
ex gl. an idiſticte cũ ꝓcedit ꝑ iquiſuõeʒ liceai pꝰ
puolicatõeʒ atteſtationũ teſtes de nono ꝓduiẽ ł
ãtiquos repeiẽ ut öclarẽt dicta ſua. Inn. h põit
duas opi. pᷣma ꝙ ſic ⁊? ꝓ b iſte tex.nbi vꝛ utrã
qʒ ꝓbari ibi ta eoꝝ qᷓᷓ alioꝝ ⁊c. Et rõ fᷣm In
no.qꝛ iudici ſẽꝑ ſũt publica dicta teſtiũ ſiue ꝑ ſe
receꝑit ſine ꝑ tabellionẽ: ⁊ ſic nõ cãtur in iudice
timor ſubornatois ꝑꝑ publicatiõeʒ atteſtatiois.
na ꝑꝑ hũc timorẽ ſtaiuiũ fuit nt poſt publicatas
aiteſtatoes no liceret teſtes ð nouo ꝓducẽ: ut ĩ
cle.ij. e. ti.qᷓ ro ceſſat i ꝓceſſu iquiſitois cũ nullꝰ
alius ſit ioi pars niſi fama uł iudex cui ſemꝑ fue
runt nõ. dẽa teſtiũ: idẽ credit. In. ſi aliqs fuiſſet
ſpalit öputatꝰ ad miſteriũ iquiſitois: ? illi fuifſeẽt

puolicate atteſtatões: nã Iʒ ſu miſter iquiſuiõis: ñ

tn hʒ ius i iquiſuõe:ſicut ꝓcurator qui non pot
remoueri poſt lite ↄte.miſi ca cognita.ff. ð ꝓca.
.l.poſt lit.⁊ ĩ.c.ij.e.ti.li.Vj.⁊ iſte ꝓmotor iquiſi
tõis ſẽꝑ mutari pot.j.ð accu.oli:nec Vvꝛ ꝙ talis
poſſit appellare ĩ ꝓceſſu iquiſitois:qꝛ ſua nõ in
tereſt:niſi forte appellaret noie ſuꝑioris qui ĩqui
ri mãdauit. Refert alios tenẽ ꝙ iquiſitor ſen ꝓ
motor bʒ ius i iquiſitõe: ita ꝙ mutari nõ põt ex
qꝰ cepit:⁊ pot᷑it appellare:ſicẽ q agit appellari ac
tiõe:⁊ poſtꝙᷓ ſibi fuerit publicate atteſtariões: n.
poterũt teſtes ꝓduci:niſi ꝓbaꝛet᷑ colluſio.j.ð col
lu.c.fi.⁊.l.eũ q SO.i ppłaribꝰ.ff.ð inꝛiuꝛan.⁊.l.ſi
cui ff. ð accu. Ad hãc decre.rndẽt ꝙ bᷣ̊ nõ erat
ſpãt executor iquiſitõis uł ᷣn JInn. n dr h̊ ꝙ ðᷣ
nouo iteꝛꝛogẽt᷑ aliq ł noui iducat᷑ ꝑꝑ ſpalitatẽ in
quiſitiõis:ſʒ ꝓpt᷑ obſcuritatẽ ipſoꝝ ꝑtinet ad of
ficiũ iudicis ni ipſi ſe exponãt ⁊ forie fʒ eũ h̊ di
lucidatio nõ ẽ fienda ad petitionẽ: ſed ex officio
iudicis ut nõ.j.de accu.cuʒ dilecti:nec repetunt
nt addant:uel ut mutent: nel ſi prius nibil dixe
runt nunc dicant: quia ſubeſt timoꝛ ſuboꝛnatio
nis: ſed ut obſcure dicta declarent. Sed 5 eum
eſt rex. hic.nam non ſoluʒ teſtes h̊ repetuntur ut
ſe declarent ſed etiam alij de nouo recipiumur
niſi forte nelis dicere ꝙ recipiuntur ſupeꝛ nouis
1 2

caplis qð ẽ diare:ł ꝙ h ñ erat execuiõ ĩqſitiõis
Ho.ↄcoꝛdãdo ſatiſ nõbilꝛ diſtiguit æ nõ h vba
qꝛ alibi nõ hut᷑ ira late.qnʒ.n. iundex ꝓcedit ex
offõ ſuo mero ſine ꝓmotore iqᷣſitõis:qnqʒ cũ ꝓ
moꝛore:⁊ h̊ dupłꝛ:qñʒ ipe ex offõ ſuo deputauit
illũ executorẽ ad eũ iuuãdũ:qñʒ fuit ille deputa
t a ſocijſ ł ſolꝰ ipᷣe ſua ſpõte nolũrate illã ꝓmo
uet: ut qꝛ forte illa ipetranit a papa pꝰ cãn ni ob
ſtate publicatõe põt teſtes ẽt ð nouo reciꝑe.nt
S. dẽ; ẽ fʒy Inn. æ tʒ ſpe ĩ ti. ẽ̊ inqꝗͥ. F. nuũc tracte
m. ſʒ nũqͥd publicatis: ꝓ h̊ tex. iſte ⁊. ij.q.i.i
pᷣmiſ æ ea cã.q.v. hʒ ⁊.c.mẽnã:⁊ h̊ ueꝝ niſi iqᷣſi
tor ſe ſuſpectũ reddat malicioſe differédo nego
ciũ recipiẽdo nũc unũ teſtẽ æ publicãdo:⁊ nune
aliuʒ. ⁊c. H.n.caſu pot᷑it reꝰ recurrẽ ad ſuꝑioreʒ
iudicẽ ⁊ facẽ tminũ ſibi ſtatui.j.quẽ iqͥſuõʒ cep
tã expediat qꝰ lapſo iqſiiũ abſoluat ſi pꝰn fueꝛit
expeditꝰ.ad h̊ allegat ꝙ le. æ nõ.in. c.oblate de
a. F. pe. ð ꝛeſti. ſpo. freqns.. ſolʒ li. vj. ? . nõ
J.d app. dilecto. meliꝰ fac̃ indieio meo.c. latoꝛ
J.q fi.ſint le. fo cãn cũ adẽ ꝓmotor inq̃ſuõiſ ðᷣ
puiatꝰ p iudicẽ ið diẽ Ho.ꝙ. S.in pcedeii inbꝰ
qꝛ ve loq̃ndo iſte ñ ẽ ve ꝑſ:ſʒ q̃i ꝑs ſiliiudiarie
qꝛ ialł nullũ libellũ offert nee litẽ ↄteſ.⁊ in h̊ cãu
põt ſaluari ⁊ itelligi pꝰ opi. In.in ʒ cãn qñ exe
cutoꝛ dutꝰ ẽ a ſocijs łipᷣe ſe obilłit iia ꝙ ſe ꝓmo
net ⁊ ꝓſeqᷣt᷑ inqſitõʒ qꝛ ve tũc ꝑs ꝓcedat Scdᷣa
opi. ꝙᷓ refeꝛt In. ð q̃ S uñ tãq; ꝑs hẽbit libellũ
offerre litẽ ↄteſtari ⁊ alia facẽ in indicio expedi
ẽda:ð puꝛ.ca.cũ.dilecti ð ind. exhibita:⁊ ſic põt
intelligi. de accu. uẽiẽs:⁊.c.cũ dilectꝰ? ſic ñ po
kit iſte publicatis atteſtatõibꝰalios teſtes ꝓducẽ
diẽ tũ HMo. ꝙ ſi iudex uidet ex ꝓbabilibꝰpieciu
ris ꝙ ñ expedit eccłe talẽ pᷣlatũ hẽe pe fit nõ ad
iſtantiaʒ exquo atteſtatões ſunt publicate. Sed
ex puꝛo ⁊? meꝛo offõ meliꝰ Vitatẽ iqꝛẽ:ad h.s.e.
ꝑ tuas nl ſʒ eũ iuſtiꝰẽ ⁊ meliꝰꝙ illo abſoluto ab
iſtãtia pᷣme inqſirõis aliã icipiat ð nouo ł puꝛga
tõeʒ illi indicat qᷓ vba młtũ nõbis.naʒ bẽs an =
en in ꝓceſſu inqſirõis dẽart libellꝰoffeꝛꝛi:⁊ aliꝰin
diciaꝛꝰoꝛdo obᷣuaꝛi ?⁊ qn ñ:⁊ uið qð dixi in.c.
cũ oliʒ.S.e. Et q;ꝙ; ſolũ ꝓſeqᷓẽ Mo.an.⁊ qun ſit
fachas teſtes ð nono ꝓducẽdi ĩ cã iqſitõis. Idẽ
ꝑ oĩia ego puto pead ꝛepetẽdos teſtes antiquos
ut ðclaꝛẽt obſcuẽ dẽa.nã ud petitõeʒ illius quem
dixi ve ꝑtẽ cẽſeꝛi:n dʒ fieri h iteꝛꝛogaiõ:qꝛ nime
ri põt ſuboꝛnatõ ſiẽ ĩi noua ꝓductõe teſtiuʒ:ſʒ ex
offõ iudicis pot᷑it h fiei Had iſtãtiã illi? qᷓ ve ꝑs
n ẽ:ut qꝛ vᷣpntatꝰpiudicẽ ad eũ adinuãduʒ:⁊ qᷓ;
ꝙᷓ; aliqᷓ quos ꝛefeꝛt H̊ Inn.dixerit tẽ ſolnʒ teſtes
obſcur̃ deponẽtes iteꝝ interrogãdos qñ ita ob
lenẽ dixerũt ꝙ nallũ hñnt ĩtellectũ:ſecꝰdiuẽſimõe
pñt intelłi:qꝛ tũc ſi id bẽt aliquã iniptatõem illã
hẽbit. ff. ð le. minie ðᷣ ↄſue.cũ dilectꝰ als.qð be
nigniꝰẽ iptrabimur. j. d.v.ſig. abbate.Alij ali
ler plꝰm plʒ Ho.qꝙ dẽʒ ſuũ ðᷣbeãt idiſticte ðcla
ratr᷑ ⁊ h mihi piꝰ plʒ.Et ſẽtit Mã.i.l.ſiq itẽtõe
.ff. ö iudi. ubi diẽ ꝙ ſi dẽʒ teſtis ẽ äbiguum.põt
inðᷣx ſi ſibi nidebit᷑ facẽ ꝑ teſtẽ ðᷣclaꝛãi.allegat q;
le. ⁊ nõ.i.aut.de teſti..qꝛ vo ⁊ hᷣi iſio.c. Sʒ

¶ De teſti.

adueꝛte ad illã opi. quã. S. rettuli fʒ Inn. nã po
teſt adduci ꝙ ſi index delibeꝛat ñ iteꝛogax teſtẽ
oʒ itelligeꝛe dẽʒ fʒ ↄſuetudinẽ itelligẽdi:Si ãt ñ
appet de certo itellectũ tũc capiet qð ẽ benigniꝰ
qð mihi ñ plʒ qꝛ dico ꝙ ĩtẽtio ꝓponẽtis dʒ clar
ac dilucide ⁊ explicite ꝓbaꝛi:iõ ſi ꝓbatio nł dẽm
teſtis ẽ dubiũ iterpᷣtatio fit ꝓbaꝛ debẽtẽ: qꝛ n
ꝓbat claꝛe ut dʒ.ad h allego tex.aꝑtũ ĩi.c.in pũ
tia ð ꝓba.=.d. Har.i.d.l.ſi qs intẽtõe nbi h us
tenẽ:⁊ uide qð dixi i.c.cũ ad ſedẽ ð rſti.ſpo.ubi
declarani itelleciũ illiꝰ.l.ſi qs itẽtiõe. Ad oẽʒ ãt
dnbitatõeʒ tollẽdã fᷣuet iqſuõ cautellã h̊ ꝑ Ho.
traditã:ut pꝛiꝰexaiet dca teſtiũ ꝙᷓ illa publicet:et
ſi nideat n ꝓbatũ uł ꝑ tales ꝓbatũ quos ſuſpica
tuꝛ poſſe ꝛpelli ñ publicet ſi ſꝑat alioſ hꝛe poſſe.
SI Caſus: Beꝛſeue
„ ſtioniuʒ. ꝛas i crie et ĩ ciuili
ꝛepellẽ a teſtio. emẽdatꝰ vo ñ infais ad
mittit᷑ ĩ cinili ⁊ ẽt ĩ crimiali mota ciuiłꝛ. fallit ĩ ꝑ
iuro qͥ ĩ criali repellᷣ. Et ſũt due ꝑies pꝛĩa tꝛoc
tat ð cꝛioſo ꝑſeueꝛãte.ſᷣa vVo ð emdato qͥ pducit

iĩ ciuili łi cꝛiali mota ciuiłꝛ.teꝛtio ðᷣ illo ꝗͥ ꝑduci
iĩ criali mota crialit᷑ ibi ĩ criali. s peer iſto

tex. ſeptẽ caſus ĩ qboꝰqs repellr̃ ĩ cã criali æ tꝛes
in qoꝰrepellr̃ in cinili¶ Veio p ad illos ſeptẽ
quoꝝ pᷣmꝰe:ſi ꝑſeuerat ĩ crie ⁊ an oẽ crimen ſuf
ficiat dicã cũ gl.pria.Ex q ifero ꝙ cleꝛicꝰↄcubi
nariꝰn pt᷑ ce teſtis ẽt ĩ ciuili cũ i eo ↄcubinatꝰſit
graue crim xxxij. di.nulliꝰz. c. pteꝛea.=.c.accepi
muſ:ð eta.⁊ qᷓ ⁊ ĩ.c.ur̃a ⁊ ĩ.c.fi.vᷣ coha.cle.⁊ fõ
mat idẽ i laico ꝑ tex.nõ.iĩ.c.nẽo ſibi blandiatur
xxxij.q.iiij.fac qð.j.dicã ſuꝑ gl.i. Scðs cãus
ſi ifais ifaia iuriſ.q̃d ðᷣ ifamato ifaia fci.j.dicã
ertiꝰſi ẽ ꝑiurꝰqð an ꝓcedat in rꝛãꝛgreſſoꝛe
cuiuſiʒ inꝛamẽti maxĩe temeꝛaꝛij.j.dicã.uaꝛtꝰ
ſi al. iſtiiuta accuſatiõe ) eũ fſuit ð cꝛie ↄuictꝰ.lʒ
nũc ſit emẽdatꝰ.n.n.ꝓdẽ ad ̊ ut admittat᷑ ĩ cã
criali crialꝛ mota h̊/ꝓbat᷑ ĩ v.lʒ qͥ ueit aduerſati
ue ad.S. pcedẽteʒ in qemẽdatꝰ admittit᷑ ĩ ciuili.
Quitus ſi fuit ał. ðᷣ cꝛie i indicio, oↄfeſſus ñ ſuffi
emẽdatio ut.Sↄ. Sextſi põt mõ ꝑ exceprõeʒ cõ
nici itellige ꝙ al.ↄmiſit crimẽ.nã ſi poſſi ↄnici
ꝙ hodie ꝑſenerat ideʒ cet ĩ cinili:ut.S.in pᷣn. dʒ
geſic ĩtelli ut põat ſpale cũ cꝛialꝛ agẽ:æ idẽ In.
2 Jo. an. ſiẽ ſʒ eos ꝛᷣpelleꝛeĩ oↄfirmatꝰ ↄſecꝛatõeʒ
perẽs ðᷣ qi.c.dudũ.ij. ᷣ ele.⁊.c.ſuꝑ bis de accu
la ¶ Septimus ſi gꝛanata ſit eius opio ꝓ eo ꝙ
tali mõ.ſ.ꝑ uiã exceptõiſ fuit qnʒ rpulſus.Caus
vo ĩ quibꝰi ciuili fpelir ł cũ ð crie ciuilit᷑ agꝛ ſũt
hi. pᷣmus ſi pſe crie fus ſi ẽ infais teruſi
ẽ peꝛiuꝛus. 5 fo er bis duob? ꝓximis cãi
bus ⁊ ex l̃a ꝙ ñ omnis ꝑiurꝰ ẽ infais ẽt ð iuꝛe
canõico:qð ꝓbat᷑ ̊ in ̃a.nã ut dic Jo.ã.⁊ bñ
ſi omnis ꝑiurꝰẽet infãis fruſtra tex.exciperet ꝑ

iurũ cũ S.excepiſſet infameʒ:ſj an h ſit neꝝ gña
i diei. (M5 pulbr tex.⁊ mti tenendũ q;
emẽdatꝰð cꝛmine ñ ꝛmãet omnino integeꝛ.uñ ñ
rſtitnit pᷣſtine pſũptõi nãe q̃ qᷣʒ pſũi bonꝰ:ut in
.c.fi. pᷣſũp. Sʒ in factis aꝛduioꝛibꝰꝛmãet pᷣſũp
tio S. nides.n.h̊ ꝙ emẽdatus Iʒ pᷣſũat᷑ idõens in

migleni n 1 2
nnti inan 4 3
iitaum ti N uG
irictnddt inum
igtngt nmm na
cribnicte int dcunen
Gidrgrwi tni tnen
chtmmtlenntntnzli an
itticahacaii fs niin
Fareatudini andin
Sdrederr Anath
Werdiniucinnan
Nartni czctaniie
Molons o
Etlſcarhatnif en
i Atitzig
Npliitics⸗
Nariinin
enpitri
nine Puni
Niſhnmnlftilea
ktonr inn e üi⸗

lij unlir⸗

11
S

N
rdiß lchai
mfa ilniige
gnnugii
1 Dor hr Anrſiu 1
L Nirik gin Alioid
Mlr , li igg
iuitifn ifſienn
i emedan efüigſ in⸗
2 Kni lo ulesgtn in
tlanſſr iic
lohinz. Cn
mh rn nilnfen
Auiicnlaiann n nii
. dictininl non ng⸗
dgiani peß e n
J cl Gfin i
daitſ leeuf pei mii

e li aip ih / Ea
pb mmi nal lin iui
riniſgum Mirmnimif
A ii mu ſenocr nt,
m mänpiſcikdi wantim ,
Gm mi midAN nat at/
en tq tic ticſdhn cerſ̃
ihicoter i Nidſbibandanr
nniq iſtegd diſn gi. Jaddns
i is figiuntd dimmo tiaia di
(ErNtnuded ngeetnintingaͤ
cuinſiwemei mürterenii dia Ond
Auun uninie ddurdie Nich
icnid dn. Re Ab Anmniid
ä Auft
u ielin na erihk uniiil
Qinsi tni dat inlin ſieſil
tmenon. Wl SS
gia irlg⸗ Camſi mi iſ iiſn
4 cvorr Mcnialinton⸗

alad Aunaſt alsohn
. imnideſticiie
. auliklaͤdinn
wics Licit ioͤſiin
nims il Mio ade i n
nnsta lid Koitian ,

c cinili ñ tñ ĩ cã criali.ñ g pſũit᷑ inocẽſ ⁊ iregeꝛ
actu. ał ſibi fides adhibẽt ẽt ĩ cã criali.ad h̊ bo.
tex.i.c.forꝰ ĩ fi.ð v.ſig. Ex his hẽs limitare.c.
ferrũ.l.di. ubi dẽ ꝙ pꝰpniã n dʒ inſpici ꝙ fuit:?
regulam ſeł malꝰli.vi. nã nõ pᷣſũit bonꝰtex.ł ma
lus uſqueq̃qʒ ſaltẽ nt admitiat᷑ ad aci legitimos
2 publicos:⁊ nõ bñ ꝙ ñ pᷣfigit h aliqð ipᷣs :ſed
ſufficit ꝓbare ꝙ als fnit crioſus ! oteſſus ſen ·
nictꝰde crie. Exq ifert᷑ ꝙ ꝑactio pnie et cũ iter
nallo ſen lapſu magni tpᷣis nõ ſufficit ut purgeĩ
ex toto pᷣſũptio ↄ eũ ex delicto orta alibi tamen
uf iex. nõbilis innneꝛe ꝙ triẽnalis tpᷣis teſtioniũ
ſufficit ad augmtum vutis: ⁊ ut pᷣſũat᷑ bõe nite
iĩ ant.de mõa..bũana ãt nã. ¶ Mõ ꝙ appella
tõe cẽ ciuił nõ nẽit cã ĩ qᷓ agr̃ de crie łʒ ciuiliter.
ponũt ãt iſta h̊ ut diuerſa:⁊ dic ꝙ bec cã eſt q̃ſi
mixta iteꝛ cꝛialẽ ⁊ ciuilẽ ut ẽ pulcher tex.i.c.ine.
de ꝓcnra. fac. c. ſuꝑ bis ðᷣ accn.ĩ fi. An at aliq
cãn appellatõe ſimpliciũ neniunt mixta. uide per
Har.i.l.ſi ira.fl. de libe.? po.? ꝑ Jo.cal.i.c.

nenerabilẽ qᷣ agei dr ſi clerici. F. de
adul.ð iudi. 5 nitio ꝙ dẽ qͥs emẽdatus de
cꝛie cũ de illo egit pniã:h̊ ꝓbat finis.c.exponen

do tacite pᷣncipiũ ubi fnit fẽa mẽtio ð emedatõe
nenit. n. aduerſatiue ad pᷣncipiũ ꝗᷓſi dicat lʒ is qͥ
egit pniã cũ ſit emẽdatꝰ admittat ĩ ciuili non iñ
in criali vñ diẽ bic Jo.an.ſuꝑ vᷣbo ꝑſeucrat ꝙ
ꝑſeuerare dx qͥs ĩ delicto ex qꝰ n egit pniã łegit
ſimłatã. æ ad nõitum redijt de pe.di.ij ĩ pn. ⁊ in
c.ſi ãt ⁊ aliqͥd diceĩ cũ gl.fi. ¶ Anũ nolo omit
iẽ ꝙ colligi põt ex ha ibi ↄmitiitur ⁊c̃.ꝙ infãia
cõcõitat᷑ ifamatũ et ſic ↄcõitãdo aſſociat inheꝛet
.n. ſibi adeo ꝙ ipᷣm nunqꝙ relinqt. ſequit᷑.n.eum
quocũqʒ ſe nertit ſic lepra leproſũ:ar.i.q.i. cito
turpẽ ⁊ ſic ĩ quolʒ loco põt tãqᷓ iſais repelli:q̃a
afficir perſonã nide ad h̊ ꝙ nõ. Inn. in. c. qit̃ et
qñ.ij.ad finẽ de accu.⁊ freder.de ſenis conſilio
xxiij. ¶ Quoniã cãus ſuꝑins collecti euacnant
torã fere mãʒ hniꝰ.c.q; gloſator nr nãſiuit ſicut
muſipula. ſuꝑ prunas. J0 exaiabo pꝰquẽlʒ caſũ
de ꝑ ſe ⁊ ſic hẽbiiur longe clariꝰ qᷓ; ꝑ alios hniꝰ

.c.mã. ꝛimig caus ẽ ſi ꝓductꝰi teſtẽ ꝑſe
nerat i crie. Mire aus qro an oẽ peccatum
repellit a teſtio. Abbas h̊ cũ q ſimplłi tꝛanſit h̊
Jo. an.referẽdo ſẽtit ꝙ oẽ peẽm mortale ſuffiẽ
ſic.n. expõit neꝛbũ crimẽ ꝙ hic in pn põi:⁊ re
mittit Jo. an. ꝓ dꝛia ĩt crim delictũ æ pecẽm: ad
gl. ĩ rka peẽm li.vi.⁊ ad.l.i.C.ſi aduerſus ðlẽm
nide bo.tex.lxxxi.di.c.i.nbi dꝛ ꝙ crimen ẽ gra

ne peẽ; accuſatõe ⁊ dãnatõe digniſſimũ alanꝰ er

nin. i. c. ſuꝑ eo: cum qbus trãſit ibi Joa. an. dñt
referẽdo ꝙ crimẽ dʒ eẽ tale ꝙ a ꝓmotiõe repel
lat:⁊ cũ eo nõ fueꝛit diſpẽſatũ:⁊ hãc opi.ut non
ſufficiat qoᷣlʒ crimẽ tʒ paulꝰ ur refert do. An.
iᷓ ſeqᷓ ipſemet nr̃. Inherent at iſti opi.ala.uinc.
facit ſm eos:qꝛ tex.iſte fac mtionẽ de crie eln ð
peco. Iẽ mẽdax qᷣ ẽ ĩ peccato teſtificat᷑. allegat
GS.e. c. iij. ſy meliꝰ allegarẽt. c. iqſitõis in. V.⁊ an
fides..de accuſa.g“ nõ oe peccatũ repellit do.
Car. inſtat tandem ↄcludit ꝙ cũ de iur̃ cinili

¶ Tenimonium.

repellat᷑ teſtis ꝑꝑ cꝛimẽ niſi ſit ð eo dãnatꝰ. S.e.
.c.ſuꝑ eo. nec danatꝰ de quolibʒ crie ꝛcpellit:ſʒ
tmi qn dãnatꝰ ẽ ĩ indicio publico.ff.e.l.iij. ⁊.iiij
.q.iij.itẽ.l.iulia.iĩ quo danatꝰ ſit ifamis.ff.ð pu
bli. iudi.i ĩifamẽ:⁊ ð bis qui nõnt᷑ ifa.l. athletas
.F. calũniator. De iur̃ ãt canõico nõ expedit ꝙ
ſit dãnatꝰ:ſʒ ſufficit ꝙ tũc ꝓbet᷑ crimen.S.eo.c.
ſuꝑ eo.⁊ h.nec ĩ alio fm eũ reꝑimꝰ receſſũ a iur
ciuili. remanet g ius cinile ſaluũ ĩ alio ut nõ ſn
ficiat exciꝑe de quolibʒ crimie niſi ſit tale ð quo
poſſit accuſari iĩ iudicio publicoGed aduerte
ꝙ hoc dictũ ſetit hic Inno.⁊ latius ꝓſequitur.
uult. n. in effeciu ꝙ ð crie qdð nõ irrogat ifamiã
ↄdẽnato nõ põt cxcipi ↄ noletẽ accuſare nł teſti
ficari õ laicũ:ſʒ õ clericũ ſic:qꝛ ex quo crimen ẽ
tale qð ipedit eũ ꝓmoueri ad ſacerdoiiũ nõ põt
teſtificari uł accuſaꝛe ſaceꝛdotẽ:facit.ij.q.vij.ipi
apki: ⁊ ſi hec forent uera eſſz maxia reſtrictio ad
iſtũ tex. Sʒ ego credo ꝙ de mete iuris canonici
fuit repellere quẽlʒ ꝑſeuerãtẽ ĩ quocũqʒ peccato
mortali:ut ſeẽtit abbas.nã peccatũ mortale põt
dici peccatũ grane cũ pro eo ſi nõ dat᷑ pniia dᷣnſi
pnunit eternalit᷑ ꝑpemo igne nt in.S.ał.ea demũ
xxv.di. ꝓbat et i.F. cris ea.di.i fi.nbi peccatnʒ
mortale.lʒ nõ ſit ð grauioribꝰ appellat᷑ criale.di
cit.n.qꝙ peccaiũ ueniale efficit᷑ criale ex ↄſueindi
ne ⁊ ↄtinnatõe. Itẽ credo ꝙ ꝑſeuerãtia ĩ quolʒ
peccato mortali exciudit quẽ a ꝓmotõe.ar.xxvV
di. c. fi.Eſt.n.ſpẽg ſeu pᷣſũptio cuiuſdã he eſis ꝑ
ſeuerare ĩ peccato mortali. hʒ.n. enʒ eccłiaſqſi ꝓ
ifideli cũ nõ nelit acquieſcẽ pᷣceptis eccłie:argn:
Viij.q.i.ſciẽdũ ⁊.lxxxi.di.ſiqui pᷣſbiteri.naʒ ſi ne
niale efficit᷑ mortale ſi dat᷑ ĩ eo ꝑſeunerãtia: ut.Sõ.
dixi fortiꝰ mortale muliũ aggranat᷑ ex ꝑſeneꝛan
tia. Irẽ vr̃ h̊ ꝓbari ĩ. c.forꝰ ĩ fi.ð v.ſigni.nã ut
ibi clare colligit᷑ i idoneitate teſtificãdi ſolũ iſpici
tur inocẽtia ⁊ itegritas uite.ñ ãt pudlicitas cris
dicit.n.ibi tex.pulcherimꝰ ⁊æ penitꝰ öſtruès theo
ricã ↄriã:ꝙ ſi bona nua ðᷣſuerit ĩ teſte fide care
bit.nõ.n.pot iuſtitia cũ ſcelerato hoĩe bꝛe ↄmer
ciũ. Ad idem.ij.q.vVij.nõ põt:ubi dr̃ ꝙ nõ põt
hominibꝰ eſſe fideł qui deo extitit ifidelł:qð ↄtin
git ex ꝑſeuerãtia ĩ peccato mortali. Itẽ ð iuẽ ca
nonico oẽ peccatũ põt dici publicũʒ:ut nõ.gl.in
c.i.⁊.ij.ðᷣ collu.ðᷣte.⁊.ij.q.iij.O.pᷣnaricatoꝛ. Si
ãt peccatũ fuit momẽtaneũ:lʒ mortale ex quo nñ
ꝑſeuerauit diu ĩ illo: ſatis põt dici: ꝙ ad h̊ ut ba
beat locũ. .in criali no ſufficit qdᷣcũqʒ peccatuʒ
moꝛaale:ſʒ dʒ eẽ ðᷣ granioribꝰ:qꝛ tex.i illo..re
ferẽdo eũ ad pnꝰ loquit᷑ qñ fuit ał ↄniciꝰↄfeſſuſ
nł repulſus:qꝛ ꝑſeuerabat in crie:ubi ãt ñ ꝓba
iur ꝑſenerãtia nõ aggꝛanaĩ tin peccatũ qnimo ñ
amittit nomè iuſti is ꝗ ſtanʒ ſurrexit:ut in.c. ſep
ties ðᷣ pe.di.iij.⁊ ſuꝑ illo v.in criminali ẽ poſita
illa gl. Inn. gl. tñ nõ. in. c. ipi apli. ij. q. Vij. dicit
ꝙ ex qꝰ qs ſeł incidit in peccatũ mortale nõ ad
mittit᷑ ãpliꝰ ad teſtio niũ in cã criali.qtũcũqʒ ſit
emẽdarꝰ: ⁊ facit iſte tex.in penłtimo caſu ⁊ forte
h vᷣius:ſjp p imũ equiꝰ.hac opi.pdẽsʒ ſatis ſẽrit
H Molſ.dũ dicit ꝙ remerariũ iurameniuũ repellit
1 3

a teſtionio ſi iuꝛãtè non penitnit.⁊ tñ nõ ẽ cꝛimẽ
publicũ nec de grauioribus peccatis:ut colligit
ex tex.⁊ glo.xxij.q.iiij.q ſacramto hoc idẽ ſetit
Inn. i.c.intiquit.S.e. Ad idẽ bonus tex. maxie
iũcta glo.q ẽ in nerbo cõpellẽdi.vj.q.i.illi q cũ
c.pᷣcedẽt. Nã ꝑſenerãs i peccato mõtali nõtuꝛ
ifaia canonica ⁊ repelli dʒ ẽt ab accnſanõe:ut ĩ
iuribꝰ pal.n ob.c.iqſitõis pᷣall.qꝛ nõ eſt ſibi moꝛ
tale. dicebat.n.illud ut teſtificado euitaret inumi
cinaſ. Itẽ æ meliusillud ẽ ĩ odiũ ipius teſtis qui
nolebat ſe ſubtrabẽ a teſtimõio dicẽdo falſo ſe
eſſe immicũ alteriꝰ ꝑtis:⁊ ſi diceꝛemꝰ ↄriũ qᷣʒ ſe
H mõ poſſiz ſe ſubirahẽ a teſtionio:facit qð dicit
Inn.i.c.ĩtimanit.S.e.ꝓ h.c.lʒ.s.ð ꝓba.cũ ibi
nõ. ubi pʒ ꝙ is qͥ ẽ leuis opionis puta ſᷣm doc.
ille qͥ e ſolitꝰ dicẽ quondiana mẽdacia: lʒ nu luʒ
ledat:nõ iñ admittit i teſtẽ uł ſaltẽ modica fides
fibi adhibet.foꝛiꝰgꝰdʒ repelli is q̃⸗ dicit mdaciũ
cũ iactura alteriꝰ? ꝑſeuerat ĩ ilo. Et nið ad maʒ
qð nõ. gl. ij. q.xvij. ipſi apli ⁊ lex.i. C. ilamel. Vi.
.q.i.⁊ i.c.ↄſtiiuimꝰ.iij.q. v. (öschnd g gi
foꝛo canonico fuabit᷑ ꝙ ſtatiʒ dixi tã õᷣ clericos
qꝙᷓ; õ laicos:ſʒ ĩ foꝛo cinili fuabit᷑ ius cinile cum
papa nõ itẽdat illud i ſuo foꝛo coꝛrigeꝛ: nut ſatis
colligr ĩ.d.c.ſuꝑ eo.⁊= ex theoꝛica gl.i rła poſſeſ
ſoꝛ. li. Vi. nã pꝛiceps bʒ bi itare crio ſuʒ ad facul
tatẽ teſtificãdi:ut ſatis colligr ĩ.c.ꝑ tuaſ.ð ſimo.
2 i.c i fid i fanoꝛc ð here.li.vi.ſic legitimat quo
9 ſucceſſtõeʒ: qð tʒ h ni. 2 ſi .1. i. ij. ch
ta ĩ V. ſj qrit᷑ ntrũ papa. ic iñ ꝙ ſʒ cri
minoſus repellat᷑ a teſt ficãdo:nõ tñ repellĩ ſic in
diſticte ab offõ iudicãdi:ſed ðᷣ h̊ uide plene per
Inn. ⁊ alios ĩ.c.ſuſciiatꝰ ð Nep.ubi dicaʒ ⁊ per
Jo. an.i.c.fi.ðᷣ cle.ex.mi.hic diẽ hic vi.qꝙ.ʒ ca
nõicus crioſus repellat a teſtio æ ab ordinibus
nõ iñ ab eligẽdo:qꝛ ſuũ offm exeqt᷑. Sʒ ſi capi
mulũ faceret illũ electorẽ ł ſcrutatorẽ poſſet rpelli
qꝛ nõ ẽ fide dignus.s. de elec.q; ꝓpĩ. Etr nõ. h:
qꝛ facit ad multa pᷣdicta oia ſic ſtricte nõ accipi
ũtur ĩ his q nẽiũt ad aliquẽ purgãdũ.Sʒ dic in
illis nt hẽs tex.ĩ.c.ↄſtitutꝰð pur.ca iũcta gl.pe.
cni ãt icũbat onꝰ ꝓbandi ꝑſeuerãnã lemdatõeʒ
collige ex his q dicã ſupꝑ gl. ſi. ¶ Eirea bũc calũ
qrũĩ r qᷣd ſi crioſus erat ipᷣe depònis:ſc nõ tpᷣe in
ramiti ł eõ nide archi.iij.q.v.ↄſtitnimꝰ ⁊ ſpe.e.
ti. F. oppõit᷑ v. qͥd ſi teſtis:? ibi ꝑ Jo.ã.i adÄi.
7 ꝑ eũdẽ ĩ ꝛla fqʒ legitie li.vj.i meꝛc.⁊ dic n ſuf
ficeꝛe ꝙ pe iuramẽti fueꝛit nõ cꝛioſus:qꝛ fides
reqritur et tpᷣe depõis:ut ꝓPbat iĩ i. d. c.foꝛꝰ ĩ fine
alind diẽ ĩ caſu ↄueꝛſo:nã ſi erat cꝛioſus ipe in
ramẽti:⁊ nõ fuit oppoſitũ nõ põt repelli nũc tẽ
poꝛe depõis:ex qꝰnõ ẽ emendatus niſi fᷣin qð ̊
dẽ: nã iuramẽtũ aſtrigit eũ Iʒ efſzʒ cꝛioſus ł excõi
catus:et h tene. Alte a0 fʒ caſũ qͥ ẽ ꝙ qtũ

cũqʒ qͥs emẽdatꝰð cꝛie:e eñ comital infamig
repeller̃ a teſtio. Mra auc do q̃ ifamia in
tellr̃. Moſtie.pe.et ab.dñt ꝙ ifãia iuris nec ob.
qð dẽ ĩ v.q;uis q̃ſi dicat ꝓ infaia fci rpellit ĩ cꝛi
miali dũtaxat ut i.d.c.q;uis:⁊ nide nd boc qð
nõ. i ſpe.e.ti. S. i. V. qͥd de portãtibꝰ? vV. itẽ ꝙ ẽ

infãis. Jo. an. dicit ꝙ infaia facti tin repellit in
criali. In ciuili vo ſi ẽ ifamat de crie ẽr ꝛepellit
ad h.ð. c.i.lʒ v. qdaʒ vVo ⁊. 5. e. H pꝰ? fo ⁊.c.in
lr̃is ⁊.j.ii.ꝓxi.pterea ⁊ de excep.c.i qð iĩtelligit
qn infaia fe ſen infamatõ cat᷑ a cꝛie:ita ꝙ crimẽ
ſit ꝓxia cã infãie. nbi vo infamatõ ł opionis gꝛa
uatõ ñi cãtuꝛ a crie:ſʒ ab alio medio.pura qꝛ in
carceꝛatꝰfuit ła teſtionio ałs pulſus putat locũ
habẽ qð hic dẽ: ut taliſ aggꝛauatõ opiois n ꝛpel
lat in ciuiłi ſʒ in criali ſic:ł alit᷑ ſʒ eũ ifamatio fa
cit cãta a crie ð q ↄſtat quẽ emẽdatũ ñ repelli
ĩ cinili: ut ᷣ ĩ fi.c.x ſi ð cmdatõe ñ ↄſtar repellit
ur in pdictis iuribꝰ:i criali Vo ꝛepellit ſeꝑ:ut hᷣ
bec ſũt vba foꝛmalia Jo.an.q nõ. Mã.i.l.enn
ctos ppłos.C. ð ſũ.trini.ſic giſtiguit ꝙ ifala in
ris idiſticre ꝛepellit ĩ ĩ ſubſidiũ tñ admiuũt᷑ cũ toꝛ
mẽétis.l.ob caꝛmẽ.ꝗ.pe.ff. ðᷣ teſti.fac.l.q ultimo
.ff ð pẽis.ifãia facti in cꝛiali repellu:ut h̊ niſi in
ſubſidiũ:ut.S. dictuʒ ẽ in cinili admitiũt᷑:ſʒ minꝰ
eis cꝛedr̃:⁊ ſic ꝓcedit gl.ĩ.d.l.i.? qðᷣ nõ.in.l.iij.
F. cae. fl. ð car. edic. Mñt i reſtes ee ita igno
biles zæ infames ꝙ nõ admitteꝛẽtuꝛ ſine tormen
tis nt. S. Maꝝ diffeꝛt bec opi.a dẽéo Jo. an. ſz
illud plemꝰæ ſubuliꝰ. Sʒ Mal in. d.l.i late in h̊
inſtat ↄcludẽs in effeciu ꝙ ifaia ſci ꝛepellit in cꝛi
minali ⁊ i alijs cãis gꝛauioꝛibꝰin qbus ꝛeqꝛũt te
ſtes oĩ exceptõe maioꝛes.¶ Mõ bñ H ultimũ qꝛ
limitat iſtũ tex. ⁊ allego ꝓ h.c.lʒ ex q̃dſaʒ. S.e.⁊
c.i.ðᷣ ↄſa.⁊ affi.? utꝛobiqʒ ꝑ gl.ubi lʒ cãe eſſẽt
ciniles ꝛeqrũtur teſtes oĩ exceptõe maioꝛes ⁊ ſic
no infames infãia facti:qꝛ taes nõ admutũt in
alijs vo cãis admictũtur nõ ut ꝑ eos peruẽèiat᷑
ad ſniã diffinitinã: ſʒ nalẽt ad inſtrucnionẽe ? fun
dandã inqſitõeʒ: ? ut is õ quc deponũt ſubijcia
tur rortuꝛe.nõ h. Sʒ in oriũ adduco tex.in.c q̃ᷓ
lit᷑ ⁊ qn.ij.ð accuſa.⁊ i.c.cũ in inuẽtute ð pſup.
nbi pʒ ꝙ dicta nõ integꝛoꝝ n ſufficiũt ad fundã
dã inqſitiõeʒ. do. Caꝛ. tʒ ꝙ infãia iuris nel facti
idiſticte ꝛpellit tã ĩ criali 7 iĩ ciuili:moneĩ qꝛ iſſa
lr̃a loqtuꝛ geneꝛalit i i pnꝰz appe llatõe infaie iiel
ligit᷑ ta infaia facti ꝙᷓ iuris.nec reꝑit᷑ ius ↄꝛinm
ꝓbãs ad h qð nõ. Oy. iĩ ꝛla infãibꝰli. vj. NHon
ob ſʒ eum iſte tex. ĩ v. in criali: n ñ loqtur i in
fãia facti ſʒ in gꝛauatõe opiois ꝗᷓ in minꝰ ſe hʒ qᷓ
q̃; fama: allegat ad h̊ gl.nõ.in. c. ſuꝑ.e.de ↄſã. et
affi. Ego in hac mã dico ꝙ tꝛiplex ẽ infaia:que
dã iuris ꝗᷓ dr̃ cinilis:qdã cãonica:⁊ q̃daʒ infaia
facii qᷓ poti dr̃ ifamatio: pᷣma.ſ.inꝛis indiſtincte
repellit ſʒ oẽs:? ꝓbat᷑ hac ꝛõe:qꝛ fundamẽtum
teſtionij ẽ fides:ut in.d.c.foꝛꝰin fine:ſʒ iſie caꝛet
fide cũ eiꝰſtatus ſit diminutꝰ? maculatus iuꝛis.
diſpoſitõe ⁊ dicitur infãia iuris illa qᷓ iteꝛꝛo gat
ꝑ ſñiã ł ipᷣo fẽo i cãibꝰi qbꝰinẽ canet᷑ dũtaxat de
qbꝰuide ꝑ tex.⁊ glo.bo.iij.q.vij.F.poꝛ20 ⁊.l.
atheleras. S. calũniatoꝛ cũ. S. ſe. z.l.i.ff. de bis q
nõ. infa.⁊ tene banc regnulã ꝙ ꝛegnlalit᷑ oẽs inſa
mes ſʒ leges ſũt infames fᷣm canões hbat tex.
nõ.i.c. oẽs vVo. vVj.q.i.nõ. Inn.i.c.q̃tꝛ ⁊ qũ.ij.
palł. Oluis ãt poſſit iſtã infamiã toller̃ = ꝛeſtituẽ
Paine fame:dic ut plene nõ.i.c.cũ te.de re iud.

iici – il
liuni i Nios dar
ugin gr” u/ .
t utaa ti idi⸗
Pali tli n Gu
ushißptir ni iud .
H eglurh gi
uitimahumm. Rmns
Ueyetrutnbmag n
1tlunlpng nci tam N
Oleprbi npregondſna
dnin o clrio zlrch ii1 ni⸗
zifanmarſatcihttur
GNNKani te
wiencntühaNan
Nantäninnmr ieiſii
CMnnfiütbtoginmuen
nit tiryilfuitiut
onn inoitie⸗ Gii⸗
ſſachinti⸗ t auf 14
gtünter uſemtin ibef⸗
cho ſtntti nit i⸗ biis
liſniſu ncain nn
malninlnlimtit⸗ * e.
ſrlic ſſimte e
lunniltefatn
ſfcitiace iͤi N

Ne li Biin
Unal
li⸗ ilteni ai

. 11s.
ai Nerge s .
d 455 l ſeſ er in. l. i. F. de qua. ff. de poſin. et nide Hã. in. . rauerit ðᷣ̊ pũti ſiue ð̊ futuro ſiue ð pᷣterito:⁊ pꝛo
a i i ſſizfe n infamẽ in fi.ff. de publi. indi. ubi qᷓrit an ciuitas p facit qꝛ iſte tex.ꝛepellit quelʒ ꝑiurũ. Siue eꝛgo
& gi⸗ Märn . NaN poſſit reſtitnuẽ fame:admittunĩ tũ tales infamari iurauerit flim ſiue nõ ſi nõ ſeruauerit iuramẽtuʒ
. M ilnnnn d ad teſtificädum in ſnbſidiũ: ut index ex eis colli Piur . Si vo iuꝛamétũ fuit illicitũ ocludũt ꝙ
S“ inie nji rat gat aliq; pſũptionem: ut. d.l.ob carmẽ:et. l.ꝗͥ nl nõ repellit a teſtio nec ifamat: æ dicit Hoſt.coiĩ
ncin gre⸗ bihſnie rimo ſupplicio Palk. Secunda infamia.ſ.canoni teneri ꝑ doc. ꝙ temerariũ iuramẽtũ nõ repellit
eri kacind⸗ Aont ca ẽ illa qᷓ cauſat᷑ exquolʒ peccato moꝛtali:ut in a teſt onio ſicẽ̃ nec a dignitate de iureiurã.ſiẽ no
e Ni noahf .c. ifames vi. q.i. et ibi ꝑ gl. etilla ſi dat̃ ꝑſeueꝛã ſtris:⁊ nide ð hoc gl.i.c.florẽtinuʒ.lxxxv di.qð
. knani . nlſctzmi tia repellit ab accuſatõe ⁊ a teſtio ð iure canoni ipſe Hoſti. putat ueꝝ in eo quẽ penituit ⁊ remit
aaͤar lſetaigi⸗ co:⁊ h̊ indubitatũ ſi dat᷑ ꝑſeuerãtia in crimine: tit ad ſum nã. e. ii. F. ij. V. fama. ? V. excipii: 2 5
iain; aſir D nt. S. dixi. Mã ſolũ crimẽ ↄtinnatũ ſufficit: ut 5 plʒ 7 nõ. at. ð. dixi. Di ãt E dubiũ an iurameinʒ
nriinn 1 ſöentniri dixi.ſʒ an ſublato peccato remãeat feems illi illi? 6 licitũ ul illicitũ: diẽ idẽ ac ſi fuiſſz licitũ qꝛ non
ß „ nbe igul ion ifamie cõit tenet᷑ ꝙ ñ ut nõ.in iuꝛibꝰpall.æ glo. debuit ueire Z ꝓpria aucte 8 elec. c. uenerabilẽ:
Aſomnl Pnin , i. c. illi qͥ. vi.q.i.? In. ⁊..dicet᷑. rtia. ſ. ? nõ.bñ ꝙ tał habet᷑ ꝓ ꝑiuro: ⁊ ſic diceres.vñn
es Köͤſß Ginin ch infamia facti in criminalibꝰ in dubio repellit: et E iſta ſpãlitas iĩ ꝑiuro: cũ ſecꝰ ſit i alijs crib? gra
Y icſie Arltiſithtti ffonto idẽ in cauſis grauioribut pdixi ſm Oald. niſi nioribꝰ.ſufficit.n.ꝙ qͥs ſit emẽdatꝰ ut in pn- di
. vun amniſefz iuni qꝰad pſũptionẽ ĩ alijs Vo puto x ad mirtãt ſed cit Jo. an. ꝙ in teſte pura æ ſimplex requirii vi
4 ai inait ſtierlet plus uel minus -! nibil credet᷑ ſm qᷓ itatem ⁊? quã tas.iij.q.vVuj.pura.iiij.q.iiij.c.i. iuramẽiũ eſt
idia iin nrnfi titatẽ ifãie de h̊ ur̃ tex ñ'cauilando leam in. d. c. Ofirmatio vitatis ð iur̃iurã.⁊ ſi x-ps. Sʒ nil ua
i nll ochtiitftl iʒ de ꝓba.ubi dr̃ ꝙ qᷣdam ex illis teſtivns erant vVitati Zriũ ſiẽ falſitas q ẽ eins imutatio in autk.
ſa “ iglieg it ita male fae ⁊ leuis opionis ꝙ modica ł nila eis 3 iſtru. cau. in Bn. Ie ꝑiurꝰ quodã ꝛeſpeciu uin
riiin Pinnsunt erat fides adhibẽda. un itelligedo illã alt᷑ naunã cit homicidã.xxij.q.v. ilie qui. Ireʒ diẽ hᷣ maxie
Een mginnnin k ppᷣe ur̃ ibi deipᷣ caſus: facit ẽt ad hᷣ tex in.c.fi. ꝓcedẽ qñ qͥs ↄmiſit ꝑiuriũ i teſtificãdo nã exq

niai Malirhp g ah
a
aen vm/ Ni lirtf
õ
1 /, rardi us ienii⸗

Ha anmi num htri iniy

m ⸗ lopdch aitz ite

AA Mtafttuvbig) Aan girſa

uts Mijin uſssoi epieſnnces

uöpiames fin ſangrnesnd umanidn

AsNoüsainitüm dn 9 senidd
AädchnuriMartd ſncnoefen
mi niſide⸗ ansane ndninſl

NNe db n indd
ſic iaduiänundi
mden derpordiſſtcin dful

Gvindedo⸗ Cnöinsft
iaſfer raüiciügiinl noreſg
fn loqmn 9 meuliipi eapplieltit

uſen 5inns eeſegi e
in u intſihlif

eiſin giollar üſo

wunde ord nuin
Nö inc ſihen/

wsludmnn i
—– nnn i
gie ſ tich⸗ vid 4
gſilioſe⸗ Pief n

cr9 tlift⸗
pik * ianuſi vn
an unii
nin⸗ 1e

j.e. inducẽdo:ut ibi dico. Itẽ poo ꝑ iſt ter.
in V. ĩ criali põit ſpale ĩ cã criali.g * indiſtinte in
ciuili ñ repellit᷑. Hõ ob.ſi dicat ꝙ loq̃tur i gꝛa
natoe opionis:qꝛ dico ꝙ graunaꝰ opionis n diſ
feꝛt ab ifaia facti nt nõ. Op.i.d.rła ifãibꝰ Mo.
2 Jo. an hic ⁊ ſetit gl.in v. grauata:i fine alło
tex. ſatis bñ h̊ꝓbãtẽ ĩ.c.tãtis. Oiel. Axxxi. di.
nec od. c. ſaꝑ.e. ꝙ allegat do Car. qꝛ ñ loqĩ in
grauatõe opionis ſz in rumore. Rumõ vVo bn i
minꝰ ſe bʒ ꝙᷓ infãia ſeu fama ut nõ. gl. in. d. c. ſ
e. ? aliã allgo gl. in c.ſi duo.xxxv. q. vVi. nec ob.
ꝙ iſte text. loqt in pᷣncipio indiſtincte de infaia:
qꝛ dico ꝙ neceſſario oʒ intelligẽ de infaia iuris
2 n fẽi. na infãia facti tollẽ ſaltẽ qad iuuis effec
tum ꝑ emẽdationẽ cũ toll̃ ꝑ purgatõʒ P minꝰẽ
nt ẽ tex. in. c. decretũ.xv. q.v. ⁊ in.c.menã.ij.q.
V. ⁊ in.c.cũ in iuuẽtute de pᷣſũp.cũ ergo hᷣ exci
cipiat infaiã ab eo ꝙ dixerat de emẽdatõe neceſ
ſario ſeqᷣtur ꝙ ñ lotuꝛ ð infãia facti cũ n debe
at plꝰ opari pſũptio infaie qᷓ S. vHuas ſʒ ſi Ve ↄmi
ſiſſet delẽm ⁊ fuiſſet emẽdatꝰñ ꝛepellẽtur in ciuili
ge fortius qñ fuit inlatuaram loquit᷑ gde emen
dato reſpectiu delicti qͥ remãſit infãis ex ſentetia
lipo fco qñ tale erat crimẽ puta qꝛ palã exeꝛce
bat uſura:ut in.l.improbũ fenꝰ.C. de his qͥ nõ
ifa.⁊. iij.q. Vij porꝛo ⁊ h q ad ᷣm caſũ:An ãt
infãia repellat ab offõ tabellionatꝰ: ſiẽ a munere
teſtificãdi.uide nõbili᷑ ꝑ HBar. in eadẽ.ff. ad.l.
int. ꝛepe. aliqd ꝑ Hal. in. d. l. i. C. de ſũma tꝛin.
UWeio ad teꝛnũ caſũ.dẽ.n. hic ꝑiurꝰ q;tuncũque
ſit emẽdatꝰnõ admitiit in teſtem. Et aduerte qꝛ
loqt iſte tex. et eo caſu q ꝑiuꝛꝰnõ ẽ infamis ał n
recie exciꝑet᷑ a caſu pᷣcedenti. ¶ Eirca hunc ca
ſũ qro an ꝓcedat hoc in cuiuſlʒ tꝛanſgꝛeſſoꝛe in
ꝛamenti. Hoſt. inſtat tadẽ ipe ? Jo. an. ↄcludũt
diſtiguẽdo iĩt᷑ licitũ ⁊ illicitũ inramẽtũ:ut niolãs
licitũ iuramẽiũ idiſtincte repellat᷑ a reſtio ſine in

ſeł deliquit i ilio offo ſuſpeciꝰ ẽ ſꝑ ĩ illo:ut ĩ.l. ſi
aliq d. C ð ſuſcep.⁊ ar.ln.x. ⁊ ẽ tex. in termis no
ſtris i.c.quicũqʒ ſciẽs.vVi.q i¶ Dʒ hũc caſuʒ
op.ð ſauꝑflaitate.ſufſiciebat.n.exciꝑe infamẽ cuʒ
quuʒ ꝑiurus ſit infãis:ut ĩ.c ifames.vi.qi.⁊ in
.c. ↄſtituimꝰ iij q. v. ubi expᷣſſe h̊ dr̃ vi.? Gof.
dnc ꝙ ſm canões qᷣʒ ꝑiurus ẽ ifamis: ui in 3
rijs. Secꝰ ßn leges et ſi ꝑiurus fuẽit dãnatꝰ.ff.
ðᷣ cri. ſtel.l.ul.niſi i caſa.l.ſi q maioꝛ.C. ð traſ.
noi tex. loquit ð ueniẽte ↄ traſactione iurata: ſʒ
ꝑ 5 nõ ſoluit᷑ Sriũ cũ hic loqᷓ nur ð iuẽ canõico
7 nibilominꝰ infeꝛt Sriũ. Jo. an. apte nõ tangit
ʒciũ nec ſoluit:ſj ex tex.aꝑte colligi qð.S. qixi
vis ꝑiurũ nõ eẽ infame:⁊ cuʒ illa opi.trãſit do.
A i. putat ꝑiurũ eſſe infamẽ infamia canõtca qᷓ
repellit a dignitanbꝰ.d. c.infamev:⁊ ſic diẽ ſe in
telligẽ fre ↄſilio.xxiij.=.lx.⁊.xix quo ad iſamiã
iuris:ſecꝰ ubi uẽiat ↄ inramtũ firmãs pactũ:⁊ ĩ
h caſu loquit᷑.d.l.ſi qs maior:q̃ cuʒ ſu penalł dʒ
reſtringi:nec è neꝝ ſᷣm eũ ꝙ qᷣſã dixerũt ſ.iura
mẽtũ i ſe br̃e paciũ.ad h̊ q nõ.in.c.vᷣbitoꝛes ðᷣ
iureiur. do. Car.tẽuit idiſtincie ꝙ qᷣʒ ꝑiurꝰ ẽ in
famis iſamia ciuili ſin canões ꝑ iura ſuꝑiꝰ alle.
Mec ob. iſte tex. aꝛ nõ facit niſi ꝑ Söriũ:arg. qð
ceſſat cũ bẽamꝰ iura ſuꝑiꝰ allegata i ↄriuʒ.Ego
dico ꝙ illa iura ↄria dent intelligi ð infamia ca
nonica qð pʒ ex eo:qꝛ oẽs mortalibꝰ criminibꝰ
ir retitos appellãt ẽt infames:qð ſonaret i abſur
dũ ſi intelligeret de infamia ciuili na ſeqret᷑ ex pᷣ
ꝙ ſeł nõtus aliquo peccato mortali nũqꝙ; ãplinſ
poſſz celebraꝛe neqʒ offm ſuũ exercere: niſi reſti
tueret᷑ fame ꝑ papa:qð ẽ ffm: ut i. c.fi.ð tep.or.
2 ꝙ intelligantur illa iura de infamia canonica
nõ. gl. in. c. q cũqʒ.vVi.q.i.facit gl.i.d.c.ille q ea.
ca. z. q/q̃ ꝗde infãia toll ꝑ pnia: ut.S. diri non
oo. gl.i.c. qꝛelã de iureiu.⁊ i.c.puenit ð fideiuſ.
ar velate ad tex.ſolũ ꝓbant ð eo qui nenu Siꝛa
A4

pationem iuratam. dic gꝰ ſecundũ leges qð ant
quis iurauit de preterito uel pñti:æ nõ efficitur
infamis: licet falſum inrauerit. Exemplum in eo
qui falſum teſtimonium tulit.ſi tũ in hoc nltimo
caſu ↄdenaretur efficeretur infamis non tã rõe
iurameti ꝙᷓ rõe falſitatis. Si vo iurauit de futo
⁊ nõ ſeruauit:⁊ tũc ſi iurat ſibi ł ðo nõ efficit᷑ in
fais:ſecꝰ ſi iurauit ei cũ qꝰ Sxit:⁊ ſic loq̃t.d.l. ſi
q̃s maior.nã h̊ caſu plꝰ deliqt: qꝛ fefellit deuʒ z
ꝓc.ᷣ uoluit i effectu gl. ⁊. Oã. pꝰeã ĩ.l.lutiꝰ ·ff.
de his q nõ. infaia. ita Jo. de ligna. ſentit hbic æz
nide archi.i.c.auẽctẽ.xv.q.vj:⁊ in.c.ꝑnuli.xxij.
q/v. ide ꝑ oĩa dic ð iure canõicõ:qꝛ ni ꝛeꝑimus
Sriuʒ ⁊ mã ẽ pẽalis.iĩmo potiꝰ ꝓbaĩ ↄriũ hic ſi
Vix lr̃e n infeꝛi. fruſtra.n.excepiſſet de ꝑiurio ſi
qlʒ eẽt ifãis ſʒy canões. uart? caſus cũ abł.
iſt tuta accuſatioe fuit de crie ↄuictus ĩtellige lʒ
nũc ſit emedatꝰ ut ponat aliquid ſple in cã cria
li:ut.S.dixi podera hũc caſũ non eim requiritur
ꝙ fuerit ↄden: t:ſi ſatis ẽ ꝙ fuerit ↄuictꝰ.foꝛli
ns gꝰ ꝓcederet iſte caſuſ ſi fuit ↄdẽnatꝰ:ut diẽ hᷣ
Jo. an ⁊æ bñ. ¶ Et h̊ nora ꝙ atteſtatões fce ĩ
indicio criali faciũt fidẽ ĩ alio iudicio:ẽt it̃ alias
ꝑſonas. Sʒ h̊ ꝓcedit ubi nõ agẽ de magno pre
iudicio:ut hic als ſecꝰ.ad hoc ꝙ nõ.i.c.ꝑ.inqni
ſitionẽ ðᷣ electi. ⁊ ĩ.c.ĩter dilectos ð fi.inſtru. jj
Ex quo etiam collige ꝙ acta in uno indicio fa
cinnt qualemqualem fidẽ in alio ẽt interueniete
alia perſona:⁊ facit iſte caſus ad qᷓoneʒ.nũquid
ſufficiat ꝓbaꝛe aliquẽ fuifſe excõicatum ad hoc
ut etiam abſolutus a teſtionio repellat᷑ ar. quod
n. iiij. q i.c.i.⁊.ij.⁊ ibi ſatis ð hoc in ſũma.In.
hoc inſtat multuʒ:⁊ in effectu ponit duas opini
ones:prima uidetur ſua ⁊ non obſtet excommu
nicatio ex qno ſecuta eſt abſolutio miſi propter
crimen proptᷣ að fuit excõicatus. Rõ qꝛ potuit
iniuſte 2 ſine cãe ↄgnitiõe excõicari. Item pora
it eſſe iuſta excõicatio ⁊ excõicatus extra culpaʒ
puta qꝛ iudex excõicauit non cõpareteʒ in fmio
aſſignato:ſed ille fuit legitimo impedimento de
tẽtus qð nõ conſtabat indici:nec ipa excõicatõ
debet obeſſe:qꝛ eſt medicina:ut ĩ.c.i.de ſen. ex.
li.vj.ideo eq ceſſante non debet aliqua infamia
remanere. ecunda eſt opinio quorundam:
ut ipe refer:ꝙ niſi excõicatio fuiſſet lata expreſ
ſa cauſa legitima ꝙ tũc ꝓbatur culpa:nec ẽ nece
aliter illam probãe.puta ꝙ fuit excõicatꝛ eꝛa
ↄtumax in parendo ſuper crimine de q fuerar
oↄdẽnatus:ał ſecus. Inn. uidet᷑ hanc opinionem
limitare:ut procedat quãdo tale crimen fuiſſer
expreſum in ſententia ꝙ ipᷣo facto infamarʒ. In
alijs autẽ criminibꝰſecꝰ:qꝛ acta pẽitentia ceſſat
infamia canonica:⁊ in hoc obſcure loqᷣt:ſʒ uult
dicẽ ꝙ cũ ſecuta abſolutione dicatur emẽdatus
de illo crimine non debet amplius obſtare: ut h̊
in principio. Sed nimis loquitur generaliter
cũ in criminali non ſufficit eum foiſſe emẽdatũ:
ut hic in v. in criminali.dom. Anto.? Moſti.
nident᷑ ſequi hãc ij ti.opi.nt licet excõmunicatio
de ſe non repellat ex quo fuit ſecuta abſolutio:

e leſtibus.

camẽ ob crimen expſſuʒ in ipa excõicatione qð
ꝓbatur per ſñiaʒ. Sʒ adueꝛte tñ tu:qꝛ ſecundũ
hoc hodie ſemper obſtaret excõicatio pꝛeterita
in criminali cũ excõicatio nõ ferat᷑ ſine expᷣſſiõe
cauſe.ꝗłs ꝛelaxatur tanqꝙᷓ; iniuſta: ut in. d. c.i.de
ſen. exco.li. Vj. quod eſt nalde graue cuʒ iura re
pellant ſolũ excõmunicatũ de pnti:ut in.c. decex
nimus.eo. ti.li. vj. ubi de hoc ꝑ aꝛchidi.⸗ nüuc
aliqd dñt ðᷣ excõicato in pteritũ. Itẽ cũ excõica
tio poſſz ferri eyindicialit᷑ ⁊ ſine cẽ cognitõe gꝛa
ue ẽ dicẽ ꝙ ꝓbat cuimẽ in ea expꝛeſſam b
ſtãt æ multa alia qᷓ colligi pñt cx ſequẽtibus.nn
ego diſtigno ſic ꝙ aut excõicatio fuit lata ꝓ tali
cã q̃ ñ ſufficẽt ẽt ſi expſſe ꝓbareĩ ad repulſiõeʒ
teſtis puta ꝓ ſimplici ↄtũacia in ꝗᷓ diu ñi pſeneꝛa
nit ⁊ ñ ſufficit ꝓpba? excõicatõeʒ pꝰabſolutioneʒ
nã pᷣterita excõicatio ñ obſtat ꝛõe pᷣdicta nec cã
Et ſi ueꝛa eſſet gꝰ æc.⁊ h caſu nullo mõ ꝓcedunt
dicta dictorũ. Aut cã eſt ſufficiẽs:⁊ tunc aut nõ
fuit expᷣſſa i ſñia:⁊ nõ obſtat:qꝛ pᷣſũituꝛ ꝙ fueꝛit
iuſta maxie hodie: utĩ. es aſſi
gnatq i ſñia:⁊ ſi ifꝛa ðcẽdiũ pᷣfixũ ad appelladũ
obtinnit abſolutione non ꝓdeſt de ea obijcẽ pꝰ
abſolutionẽ niſi alit᷑ ve ꝓbet᷑ crimẽ:ar.in ant᷑.ſi
qͥs in aliqꝰ. C. de eden. Itẽ qꝛ an decendiũ etiã

excõicatõis ſũia n pᷣſumit᷑ iuſta niſi alit᷑ ꝓbet᷑ ut

notant᷑ dicit JInn i. c. qm in fi.de ꝓba et ĩ. c.
bone. de elec. Mec obſtat. ꝙ petijt abſolutio
nẽ:qꝛ h̊ potut feciſſe ex bõa ↄſcia:qꝛ bonaꝛum
mẽtiũ ẽ timẽ peẽʒ ⁊c̃.v.di.ad eꝰ vᷣo ⁊ ð hõici.c.
exhibita.nec abſolutio pᷣſupõit nceſſaꝛio uĩculũ:
qꝛ põt iterptari ad cautelã:ut nõ. Inn.ĩ.c. nene
ꝛabilẽ ðᷣ ele. Aut n appellauit:ẽt pꝰlapſũ ðcẽdij
fecit ſe abſolui.nel ſi appellauit appellationeʒ de
ſeruit:⁊ tũc ẽ magis dubinʒ. ur̃ tũ ꝙ ſufficiat ꝓ
baꝛe excõicatõe; ad ꝓbatõeʒ cꝛis ad ceffectuʒ ut
ꝛepellat᷑ a teſtio ẽt pꝰabſolutõem qꝛ nõ appellan
do u acqeſſe ſnie:æ Iʒ nõ trãſeat in rẽ indicataʒ
qꝰminꝰpoſſit peti abſolutõ:tꝛãſi tñ q ad ceꝛtos
effectus ⁊? int᷑ alios ẽ ut pᷣſũaĩ inſta:ut notanteꝛ
dicit Inn. in dcis.c. bõe ⁊ qm S 2? Jo.ã.i.c. ne
nerabilibꝰde ſen. exco.li. Vj.? optime facit.c.ſIʒ
de ſnia excõicatõis.li.vj.ubi talis ꝛepelli in in
dicio ⁊ ex niſi ꝓbet ꝙ iniuſte fuerit excõicatus
niſi dicas ꝙ ibi ꝑſeuerabat ĩ excõicatiõe:ſʒ ideʒ
nr poabſolutõeʒ qad effect pteꝛtos. b̊ intelligo
va uñ excõicatio fuit lata ĩ pntẽ:ſecꝰſi ĩ abntẽ ⁊
ignoꝛãtẽ:qꝛ tũc nõ n acqeſcẽ ad h.c.ab apoſto
lice de cle.excõ.mi 2 ꝑ Jnn.i.c.ĩnotuit de eo qͥ
fur. oꝛ. Hꝓcedũt idiſticte ſi in ſñia fuit expᷣflũ tłe
crimẽ qð dãnato inogat iĩfamiã. nã tũc repellit ĩ
diſticte. In aſijs ãt cribꝰobſtat ꝓbatio excõica
tõis nbi nõ ſufficit emẽdatõ:ut i ꝑiurio ⁊ ĩ cꝛia
li:ſʒ ubi ſufficit emẽdatio ñ obſtat excõicatõ pre
teꝛita:qꝛ ꝓbat᷑ emendatõ ꝑ abſolutionẽ:⁊ h tene
Iʒ al.ñ ↄſiderata qᷣcqd ſetiãt h̊ doc.⁊ gl.iiij.q.i.
in ſũma. Et ex pᷣdictis potes ẽt inſtrui an qñ ex
cõicatꝰdʒ abſoui nt feꝛat teſtionium:de q etiam
dic ut dixi in. c. neniens.ij. ſupꝛia eodem:et ma
xime ad pꝛedicta facit iſte tex. ſeu caſus pꝛedictꝰ

uch
c m tzinj

19 gmulfali
naczwun iiii rin
Unon iognbnidotni n

– choifunt n
ſheultnot. ſku
clsts ontethmun unfmd
giu⸗ Nraitiget
ſtcnitrcecieidag apdnde
iücniecinangborg
ndeeegeetderime
Ceſigr nidt⸗ 8
arfrt ſa Dhigftune
Deüittſchentelianonein
OCiNtO Poftit wnei
hiſlinaß gilegengt
eiſn rs
nſtiſtin id nird
umnnnh
aucte in
ur ioentiriz i⸗⸗
nage dsi N
llg nſcenn ngietisi,
irut, iinn
aim it irmin fin
füiglienhn eit nr
iiir ni Uſtan
uen eegent i

—

V 4 S
lſ. E

6
22
–
E =
— E
S.
E
ES
=
E

S

Agns Gickſfſcist en
E neſſ üümgen
— /
n Aditi Pftücgati⸗
i n 4 uor j nlſogafi/
b n l ſe hinir a⸗
Gnadhy Qratn Jinminmginj

N ſi⸗

lgöͦt ig
Lorit rutſtto nlia inn
vmbpumr nſen tir Minmy tmmnn
niiimi q te ſ c aMe iv roͤot,
nhn rabſoonoſnpont necſnno ienſr.
hir Mtni A antdm d Jini wene
mld de. Ai dlanr dn ed
ſckledioi eſt Ntaon elandnede
utd itags n cenn
eMddd dordehtis Geao
ni ioa Monden and ein
Rai de GaNN riſen e
neltpen weriniltic 1i
cens tm ansilſſtil inn ſe
dian Im ndis thortqn dl 6dl

1 v.e cptine iutl
mwild deſen eo. N ehn
l ris Nobinls nepeli t

„,iil pbar iluſe eritereder

dacde

ercin e müu
mi corinmo , ſrnu⸗

—

? ſequẽs ĩ.qpꝰſuflicit ꝓbaꝛe ꝙ als fueꝛit oↄuict⸗
nel ofeſſas:ł ꝙ als fuit repulſus ⁊ ſic ſufficit pꝛe
ſüpti⸗ tio fornꝰ qñ fit mõ pᷣdicto: ? bec nõ.
Muitꝰ caſus qñ i alio iundicio iſtituta accuſa
tide õ ipm fuit crimẽ ↄfeſſus Ex h nõ ꝙ ↄfeſſo
facta iĩ uno iudicio ẽt criali faẽ fidẽ ĩ alio S ↄli
tenté: qů ad boc ut repellat᷑ a reſtionio qſi ſigillet
opioneʒ ipᷣius ſecꝰ nideĩ ĩ alijs: nã ↄfefſio fca cũ
nno ñ nocʒ q ad aliũ.ff. ö intro. acti.l.pe. uide
ꝙ nõ. Innoc. in. c. ij. de or. cogni. Et poteſt ad
duci ad qõem: nũqͥd ꝑ ſolã ↄfeſſionẽ qͥs infame
tur: ſi delictũ erat famoſum:de quo uide ꝑ gl.z
Hirt.in.l.ictꝰfuſtiũ.ᷣff.de his qͥ nõ ifa. ¶ Dex
tꝰ caſus qñ nũꝙᷓ de crie fuit accuſatꝰ:ſʒ nunc ꝑ
exceptionẽ põt ↄuinci ⁊ ſufficit ad repelledum ⁊
itellige ut. g et ſi nũc eẽt ð crie emẽdatꝰ:⁊ ſic po
nit aliqͥd ſpale cũ agit᷑ cꝛialit: na ſi ꝑſeneꝛaret ꝛe
pelleret et i ciuili:⁊ ſic eſſemꝰin p caſu ⁊ nõ.hoc
qꝛ ẽ ualde durũ: ut ſemel deliquẽs q;tũcũque ſit
emendatꝰꝛemaneat ſuſpicioſus:ut n admittat᷑ in
teſte. In cã criali puto ꝙ ſi itraſſʒ poſtmõʒ reli
gionẽ ſublata eẽt oiſ cã ſuſpicõis ꝑ tex nõ.in.c.
fi.⁊ pe.xix.q ult.ubi dẽ ꝙ ii lʒ paretibꝰ filios fa
ctos monachos exheredare q;uis dum eſſent in
ſeculo inciderint in cãm igratitudinis:facit dẽ̃a
aut᷑. de monachis.v. hũana. Sepums cãns
qñ n ꝓbat᷑ crimẽ de pñti:neqʒ fuit ↄuictꝰ ł ↄfeſ
ſus:ſi ꝙ aggꝛauata ſit ipius opio ꝓ eo ꝙ als fu
it repulſus ab actu reſtificãdi:æ declara bac gra
uationẽ opiois ut. S. dixi ⁊ uẽ uelle tex.ꝙ ſun ẽ
granata ex h̊ ſua opio: lʒ als fuerit repnlſus nõ
ſufficit ad repulſionẽ. enio ad gl. qᷓ oẽs ſt
faciles z. S. declarate ⁊æ limitate pᷣteꝛ finale ꝗᷓ ẽ in
p̃ncipio facilis. In fa pte qrit qᷓit᷑ ppabit̃ ꝙ qᷣſ
ſit emẽdatꝰde crie rñdet ꝙ põt ꝓbari ꝑ ſaceꝛdo
te ſuũ cui fuit ↄfeſſus:⁊ nõ.gl.Ho.⁊ Jo.an.di
cunt boc ꝓcedẽ in ↄfeſſione ⁊ pnie iiunctõe.i.qꝙ;
p ſacerdotẽ põt ꝓbari cõfeſſio ⁊ pnie iiñctio:ex
tioꝛ Vo ſatiſfactio ꝓbabiĩ ꝑ failiares ⁊ alios qͥ
uideꝛũt ⁊ ſufficit ſatiſtactio occulta:ſi cꝛimẽ fnit
oceultum. Si vo fuit maniſeſiũ dʒ eẽ pñia mãife
ſta lʒ ñ ſolenis.ij q.i.ſi peccauerit.xlv.di.ſʒ illðᷣ
.l. di. i capite fʒy Inn. S bñ hbᷣ dẽm:ſetiunt
.n. iſti: ꝙ ñ ſufficit quẽ eẽ cõtritũ ⁊ cõfeſſũ et ac
tn deſtitiſſe a peco:ad h nt dicat᷑ emẽdatꝰ:ſʒ ꝛe
q̃rit᷑ ſatiſfactio extior:q tũ pſũi᷑ fʒ Inn.ſi cꝛim
fuit occultũ ↄfeſſionẽ ꝓbãdo de delicto ꝑ ſacer
dotẽ:ſʒ ſi beẽm fuit mãiſeſtũ nõ pᷣſũit᷑ ex ſola cõ
feſſõe:ſʒ oʒ ꝙ; ꝓbet᷑ alit. Oiſtiguit gl. i. d. c. ipi
apbi.ij.q. vij.dicit.n.qꝙ ĩ cinili pſũit qͥſ emẽdatꝰ
ſi crimẽ fuit occultũ:qꝛ nõ pſũi imemoꝛ ſue ſał
tis. Sy ſi crimen fuit manifeſtũ: ꝓbabit ſe egiſſe
pniã ꝑ ſacerdotẽ. In criali vo ſiue crimẽ ſit oc
cultũ ſiue mãifeſtũ:ſiue egerit pniã ſine nõ ꝛepel
lit̃ ut hic ⁊ hãc opi.tʒ ſpe e.ti.S.i.v.itẽ oppoit᷑
ego ſequor pmã opi qꝛ ex q nõ fnit ita occltũ
qᷓn nũc ꝓbet᷑ ꝑ teſes: d; ꝓbari emẽdatio ſalteʒ
ꝑ ſacerdotẽ mõ pdicto.nã ſemel malꝰ amitut pᷣ
ſũptionẽ bonitatiſ:et pſũt ſẽper malꝰ niſi probe
rur bonus in ꝛcta ſemel mal? li. Vi. Ex bis col

ligit g onus pbãdi ſe emẽdatũ incũbit ei õtra
quẽ? ꝓdat᷑ crimẽ. An ãt ſuꝑ ↄteſſiõe ſit cꝛedẽdũ
ſimplici nerbo ſacerdotis ſine inramento. dicit
Inn. quibuſdã nideri ꝙ ſic ſᷣm Hoſtiẽ.ſacit ꝙ
ſic:qꝛ gerit nicẽ dei.õ̊.de offi.or.ſi ſaceꝛdos.un
de ſicut a deo nõ exigeꝛet iuramentũ ita nec ab
eius uicario.facit.xciij.di.c.fi.dicit tñ hoſti.ali
quos diceꝛe oriuʒ:qꝛ lʒ ĩ foꝛo ↄfeſſiõis tʒ niceʒ
dei:in ↄtentioſo ueꝛo in quo ꝓducii:ſecus ad h̊
.S. e. nuꝑ dicit Jo. an. ꝙ primuʒ equius:pᷣm ne
rius:qð plʒ.Ex hoc nõ.caſũ in quo cꝛeditur uni

teſti ⁊ h̊ ꝓpter facti qualitatẽ:qꝛ ↄfeſſio ſit in ſe

creto.j.de pe.oĩs ⁊ de pe.di.i.quẽ penitʒ
nerte ad unũ nõ. dictũ qð poit hbic Jo. an. poſt
Inn. ſuꝑ gl.iij.dicit eniʒ ꝙ ſi qs fuerit emẽdatꝰ
ꝑ diſpeſationẽ:bᷣ ei ꝓderit qõ ad oẽs qõnes.ſ.
ta ciuiles ꝙᷓ criales alłs. 6. de fi. preſ.ex tua enim
.j. ſciſma. fraternitatis. Et nõ. Inno. ĩ v. in
criali qui uult iſtũ emẽdatũ i criali repelli miſi ſe
cũ ſit qiſpeſ tũ uł niſi ſit i itegꝝ reſtitutꝰ als.j.
d re iudi.cũ te. Ego pᷣ̊ dictũ admitto i reſtõne in
itegꝝ:qꝛ illa reſtituit ĩ priſtinũ ſtatũ.ij.q.iij.i fi.
Sj in diſpenſatiõe dico ↄſiderãda vba diſpẽſa
tiõis: nã poſſet fieri ſolũ ad effectũ:nt non depo
nat nł puniat᷑ pena delicto ↄdigna ad h. F. idul
gẽetia.ea. cã ⁊.q.uide ð hoc i. c. gt ſi cleri
ci. F. ð adulterijs ð egfeär Ho iun te
ſtis cni crimẽ obijcit᷑ poſſit repellẽ obijcientẽ ex
ceptoe ſeu replicatõe cris ⁊ tadẽ ↄcludi ⁊ bene
ꝙ no: qꝛ obijcies ſe defedit:iõ non pot repelli P
textu crimis:nec ob.c. ꝑſoas.S.e.ð qno gl. op.
2æ nõ ſoluit.nã ibi ſilitudo morbi.i.cris repellit
teſte nõ ãt ꝑtẽ obijcietẽ ↄ teſte. Sʒ nõ. aliã roeʒ
hꝰ gl dũ dicit ꝙ ↄ teſte directe nõ agu ſʒ potiꝰ
Ʒʒ pté: ne ntat illiꝰ teſtionio: æ idẽ Inn. i.c. uerũ
ð fo. ↄpe. YFacit. n. hoc ad młia. pᷣmo ꝙ ſi crim
obijcitur cẽtra clericũ teſte in foro ciuili poſſit
de boc cognoſcere iudex ſecularis.fᷣo ad unum
dictũ Jo. an. ſuꝑ tex. dicit eniʒ ꝙ hucc teſu con
tra que obiſciunt᷑ crimia nõ ſũt capla tradeda:
ut nõ.j. de pur. ca. iter. tertio facit pro opi. Jo.
2 hi. qni dicunt ꝙ ꝓbaꝛe poſſu teſtes meos
honeſtos quos aduerſariꝰ dixit ? ꝓbauit male
fame allegat. iij.q.iij. ðð iunducijs qð nõ.S.e.ex te
nore: qð pilʒ:qꝛ ut predixi ponus iſte ſe detendit
ʒ exceprionem aduerſarij ꝙ; aliumdefedat. Nũ
quid at ipſe teſtis poſſit aſſumere defenſionem
2 probare ſe innocentẽ. dicũt Jo. Ai.? bi.
q ſic: ne fama ipᷣius gꝛaueĩ.ſicut poteſt oſtende
re ſe liberum ꝑ chartã manumiſſionis in aui.e.
ti. F. ſi Vo dicat᷑ 2 plʒ nã lʒ directe ni excipiat
ò teſtẽ nt.S.dixi:tñ idirecte ledit᷑ ipſius opi.ut
probat hᷣ in tex.qr ſi ſemel fuit repulſus ſemper
pot repelli ĩ crimiali:iõ põt pro ſuo inteſſe aſſu
mere defenſionem: facit optime in ſimili.l.a ſnia
.ff. de appell.

Ltra tertiaʒ. oMuer

on eſt danda ſine ſolennitate legali:

de qua hic:primo põit᷑ rła.fo exceptio:ibi niſi.
Hiõ.ibi ꝓductiõeʒ ꝙ ſuꝑ eodẽ ñ debẽt fieri ui
tra tres ꝓductiões teſtiũ niſi cũ ſolẽnitate de qᷓ
h. Et ad vᷣtc qꝛ lʒ gl hic capiat ꝓductionẽ ꝓ di
latioe:ut ſit ſẽſus ꝙ q ta dilatio ⁊ ñ ꝓductio G̊
ꝓbibeat᷑:qdð ẽt ſẽtit glo.iij.q.iij.ſpac iñ q dic..
unã dilationẽ poſſe fieri mille ꝓductiões:tñ iſte
tex.=.c.ſignificauerũt ⁊ ĩ.c.cãis.sõ e.⁊ aut᷑.q ſeł
C. de ꝓba.loqnũt᷑ æ niũt᷑ bo ꝓductiõis ⁊ nõ
dilauois: uide ad itellectũ hꝰ. c. ꝙ plene dixi.i.d.
.c.i.cãis. Nõ ibi neqʒ ꝑ ſe neqʒ ꝑ aliũ ꝙ ñ r̃fert
a faciat qs ꝑ ſe ł ꝑ aliũ:ubi idẽ r̃ſultat effectꝰ:q;
ꝓcedit et i penalibꝰ ut i.c.ſiqs ſuadẽte.xvij.q.
.liij. iũ cr. c. malieres de ſen. excõ. æ nide ꝙ ibi
diri ¶ M ibi ſubtraxerit: ꝙ eoipſo ꝙ ſubtꝛaxit
teſtificata pſũit᷑ ꝙ fuerit ꝑcũciatꝰ:pᷣſũit᷑.n. ⸗ eũ
ex delicto ar.i.l.ſi de poſſeſſiõe.C.de ꝓba. ?ᷣm
Jun B Bmiratc ꝙ ni diſtin
guit t᷑ reſtificata ſua æ altius ꝑtis. Ex q colligi
tur ꝙ ſine ſubtrraxit teſtificaia ꝑ ſe ſine alt᷑i pui:
łfuerii ꝑcũctatꝰ:ñ admittit᷑ ãpliꝰ ad ꝓductionẽ
teſtiũ Iʒ qdã S. Sʒ pᷣmũ plus plʒ Inno. ⁊ cõuer
doc.⁊ intellige ꝙ ipediat᷑:ac ſi publicano fniſſet
ſolenit fẽa ⁊ ñ ultra:h̊ dico qͥa ſiẽ publicatioe n
obſtate admitter̃ ſr̃ nouis caplis ut ĩ. c.cũ neniſ
ſet. S. e. ita ⁊ fortiꝰſi fuiſſʒ pᷣuati teſtificata ꝑcũcta

mus:facit.c.ↄſtitutus.S.e.i.fine. NHõ.ibi artẽ:q

hͥ vᷣbũ artẽ qnqʒ ſũit᷑ in malã ꝑtẽ ad idẽ.xxij.q.
.V. qᷓcũqʒ arte ⁊.xlxvij.di.ſicut.qũ ſũi᷑ i bonã ꝑ
tẽ.xci di.clericꝰ.¶ Altio nõ ⁊ põdera vᷣbũ per
cũciarus ꝙ n ſufficit qlibet iſpectio momẽtanea
actorũ ad ̊ ut excludat᷑ qs a ꝓductione teſtiuʒ
ſz reqri᷑ ꝙ fuerit ꝑcũctatꝰ:qð ideʒ ẽ ſin doc ꝙ
diliget cũctatꝰ ſeu nalde ſcrutatꝰ:nã dictio ꝑ an
ger ut ĩ.l.urbana.S. ꝑnoctaẽ. ff. de vb.ſig. æ nõ.
i.c.ſi ↄſtiterit ð accu.⁊ ꝑ h̊ ðcidũt doc.hic duai
qoes p an is qͥ niderit teſtificata iñ illa n plene
exaiauit ꝓhibeat᷑ a qᷓna ꝓductõe:⁊ dicũt cõiteꝛ
doc.ꝙ ni ꝑ pᷣdicta:⁊ qꝛ ceſſat finał cã ꝓhibitois
exqꝰ n midit illa ralit᷑ ꝙ poſſit alios ꝑ id ſubõna
re de renũ.pꝰtraſlarionẽ ⁊.c.cũ ceſſanie de appł
la. Conſuluit in Moſtie. ꝙ quatenus perpendit
atteſtationes ee ſuas deſiſtat ab obiectione illaꝝx
P qõ quid ſi non uidi anteſtationes ſʒ a
teſſibꝰ ꝓductis diligent᷑ exq̃ſiuit ⁊ ipſi reciiauer̃t
depoſitiones q̃s fecerãt:an ꝓhibeaĩt deiceps ꝓ
ducẽ teſtes doc. cõit᷑ dicũt ꝙ n mũ qr ñ ẽ iuẽ cau
tũ ff.e.l.i.⁊.S.c.i.tũ qꝛ nec rõ nec eqᷣtas h̊ ſua
det ꝑ ninã nocẽ n potnerit plene iſtꝛui:fac ð pꝛi
nile. c.cũ ꝑſone.li.vj. Addit Moſt.aliã ꝛõeʒ:qꝛ
põt cẽe ꝙ teſtis flin ꝛefeꝛt de accu.iĩqᷣſiiõis..fi:
qꝛ uult cõplacere uł qꝛ ñ ꝛcordat᷑ Et nõ hãc rõ
nẽ facit ad ea qᷓ dixi in.c.ꝑ tuas de ꝓba.qꝛ ſi te
ſtis erindiciũ dixit nnũ ⁊ ĩ indicio alit᷑:ſtet̃ fo di
cto iurato. Er nõ ꝙ ubi qͥs ſubtraxerit teſtifica
ta uel fuit ꝑcũctatꝰn ſolũ excludit a q̃rta ꝓduc
tiõe nt h̊ ſʒ ẽt a fa eadẽ ꝛõe qᷓ excludit a qᷓꝛta.ſ.
ꝑꝑ tioꝛẽ ſubornatõis:ad h̊ dẽʒ.c.ↄſtitutꝰ ĩ fi.S.
e. ubi ꝓbaĩ:hic diẽ gl.nõ.ij.q.i.ĩ pmis in.v.ſi
eo pnte:ꝙ ſi ꝑſ itfuit exãiatõi teſtiũ n dʒ admitti

¶ Be teſtibus,

ꝗmoliꝰuoles alios pꝛoducẽ: z ſic limita qð.S. di
xi. Itẽ ſcias:q hᷣ qꝛta ꝓductio ñ dat᷑ idiſticie ẽt
ſeruata ſoleénitatc de ꝗᷓ hic:ſj oʒ ſm Inn. ꝙ pe
tat᷑. j. ipᷣa ſtatuta ðᷣ qbꝰ.iij.q iij.ſpaciũ ⁊.l.i.E.
8 dila.nã ut ibi bet᷑ ꝓ ꝓducẽdis teſtibꝰꝗ ſũt ĩ ea
dẽ ꝓuicia ñ dãt᷑ ultꝛa tꝛes mẽſes:ſi ĩcõtinẽti ꝓnin
cia ñ dãt᷑ ultra ſex ꝓ ultramõtanis ni ultꝛa nonẽ:
? illud eps ẽ pfixũ:ñ ut ñ poſſit abbꝛeuiaꝛi:ſʒ ut
ñ poſſit elongari ſine maxia cã ut ibi. Si gꝰ ꝑs
bũit breuiorẽ dilatõeʒ ibi ↄtẽtã admitut ad q̃r
tã ꝓductioneʒ ſeruata ſolẽnitate:de q̃ᷓ bic dũmõ
ñi excedat tpᷣa ibi ſtatuta:als ãt ñ admitieꝛet ni
ſi ꝑ bñfeciũ ꝛeſtitutois. Ego n cꝛedo neceſſanũ
bñficiũ reſti.ex q nõ ẽ facta publicatio nec lata
ſnia:ſʒ ſatis ẽ adhibere ſũmariã cognitionẽ:et ſi
reꝑit cãm urgẽeriſſimã dãdi dilationem ultra illa
tpᷣa põt iudex ↄceder᷑ ⁊ ꝛõe triuʒ ꝓductionũ fac
taꝝ ſernare ſolenitatẽ de qᷓ hic:.n. nidetuꝛ tex.
in. d. l.i.?. d. ꝗ ſpaciũ:⁊ facit qðᷣ.j.dicam pꝰgl.
i.i.q.⁊ ſi uis iſtrui q ordie dãt᷑ dilanões ⁊ quo
ties ſiue ꝓductiões:uide qð dixi i c.ij.ð dila.et
in.d. c.ĩ cais. Et tractãt H̊ Inn.æ Jo.an.⁊ alij
qdã qᷓ̃ n ſũt ð mã huiꝰ.c. unde pᷣmo expediã gl.
fo aliqd dicã. ¶ Op.æ nẽ ꝙ ex qſeł ĩ cã ẽ iuꝛa
tũ ðᷣ calũnia n dʒ iteꝛũ inrari ut ĩ aut᷑. Gͥ ſacꝛamẽ
tũ. C. de iura calũ. Gl.ij. ꝛndet ꝙ iſtud iuramẽ
tũ differt a inramẽto calũnie:qꝛ pᷣmũ ẽ ð vitate
ut H̊ pʒ.ſ.ꝙ n didicit teſtificata:ſʒ iuꝛamẽtũ calũ
nie ẽ de cꝛedulitate ⁊c̃.ut ĩ gl. Hoſt.n nꝛ b̊ placẽ
dicit.n.ꝙ iuramentũ calũ.extẽdit̃ ad illũ qͥ dila
tionẽ petit ſuꝑfluã.unde dicit Jo.an.qꝙ hoc in
ꝛamẽtũ calũnie exigit᷑ ad tollẽdã pꝛeſũptionẽ qᷓ
ẽ q;nis ſu iuꝛatũ de calũnia:petat malicioſe hec
dilatio:dic clariꝰ ꝙ h̊ nõ ẽ iuramẽtũ de calũnia
Hz malicie:qð n ẽ ita geneꝛale ſic̃ calũnie:⁊ iſtud
põt peti ⁊? gemiĩari in qᷓcũqʒ ꝑte litis iudex piũit
maliciã nt in.c.ij. de iura.calũ.li. vj. Jeʒ poſſet
dici ꝙ iuramẽtũ calũnie ni excẽdit᷑ ad hũc caſuʒ:
qꝛ ñ petit hãc dilarionẽ ſuꝑfluo:uł nt lis tardet᷑

ſz ur vVe ꝓducat teſtes:ſʒ ꝓbabili᷑ uimet᷑ ne coni

pat teſteſ ſi teſtificataididicii:gl.fi.ẽ claꝛa¶ EHiuc
extꝛa gl. ut aliqͥd expediã ð tactis ꝑ Inn. ? Jo.
an.qᷓꝛo.dixi.S.ꝙ tpᷣa ſũt limitata ꝓ teſtibus ꝓ
ducẽdis:q̃ q pnt abbreniari n in elogaꝛi.iij.q.
iij.ſpaciũ:q̃d ſi ꝑs perat ſuſpendi a recepuoe ie
ſtiũ uł cãe diffinitõe donec poſſit hẽe teſtes uliꝛa
maꝛios captos nł infiꝛmos. Inn. Moſti.? Jo.
an. dicũt ꝙ ñ dʒ audiri ultꝛa tpa ſtaiuta:poteꝛit
tñ ei pꝰaꝑtuꝛã atteſtationũ ull ẽt pꝰſniam pᷣmiſſa
cognitiõe ſũmaria ſubneniri ꝑ bñficium reſtõis
in itegrũ de in inte.reſti.c.ij.⁊.c.ex is.Et ſi di
diceꝛes nõne meliꝰeſſet differre q; p publicario
nẽ et ſnie ꝓlatõeʒ ſubneniẽ.rñder Jo.an.ꝙ n:
ne det mã malignãdi:ſi.n. ꝓpt᷑ hoc ⁊ ſilia h̊ pu
blicatio differet᷑:poſſet quilibet inenire tot uias
diffugij: quot lites fieꝛent imoꝛtales:⁊ ſi ꝓcedit᷑
ad uiterioꝛa nullũ 'modicum eſt pꝛeiudicinʒ:ex
quo per reſtitutionis beneficium ſubneniũ:ſaten
tiꝛ iñ pᷣdicti doc.ꝙ index ex magna cauſa poſ
ſet ultra tpᷣa ſtatuta aliquam dilatonem dare

„ 7
NCd ed iue
iurnii, Mmitii-
Ngl nen M
„ ℳ 0 „ . n
Ifynanii hr.
niminte n
vchift lchfui iut ⸗
ifrrt Cr nn
imi nitn in na n
Ctüulixgamratsgin
ni nitnts nmn
iet pniiſftl i ffiiil
Ctortlrin hinniſimie
Nigentei vniitdimti
niicckerrgalden duw
Krrartarhntamdenig
Gſcänagtinmm;
TnDindünnmrit
wünkällglpanfnritigten
nlbincinielliai
melini miittzzvri
itunfui⸗ oi
nni imtißͦni
ludsiglin ſicet,
Peetatecine
fninctltfnſian
ſiturtii ⸗

huhhtoi dinmli
ntanrf⸗

K
55
= S .

=
5„ =
= .

D 3bigtiizn
. an ſernnr ai n

auhifuzmi⸗ Ei
6 ni, run ,liiiin
rceu iy niimmn aißln
Aραααzρααι
Galnaummiaiiepnmiii inr
aöo ordimi iianf umiiaij
vixiurtir i9. Miuit us
dammi ai niti d iddl
twin lpfni mtedet Pongbr
ummi dine engt al wliiididre
õ
na de ne didiimemntinde liſi
Reucectiin gnleſitinſetſ
Stteiminiddr us ia i
zAänatiNmhAat
da Grmii ciniti ndin A den
idenudbndeifin iu ku
GuR hadwriie d
cdnianddergnieel
Midmusd Inn

offni en
cgi ne n ,
Dabenen mi i ſctni
4olen haſeſn
dul — ut⸗
vo hel! g 000
nn cn
4 4
7

ꝓrogare ar. ff. de re iudi.l.ij..ff. de iudi.l.nõ
nũqᷓ in fi.ſͥ ñ immodeꝛatã aꝛ.ff. ð iud.i.ſi lõgiꝰ

2 fac.c.ↄſuluit ðᷣ offi. deł æ hͥ nõbis ꝓ his q̃ di

xi.ſ. iudicẽ poſſe ex magna cã ↄcedẽ qᷓ̃rtã dilatõ
nẽ nltra tpᷣa ſtatuta ſñ bñficõ ꝛeſtõnis.fac ꝙ nõ
Hi.in.d.l.i.ubi nõbilit᷑ diẽ ꝙ ſi iux ſn cãe co
gnirõe ðᷣdit dilatõʒ ultra illa tpᷣa n nʒ dilatio ꝓ
bar᷑:qꝛ lex dicẽ indicẽ ad h̊ ñ hẽe pratẽ ſecꝰ ubi hᷣ
fecit cũ cẽ cognitõne ut ibi ⁊.d.F.ſpaciũ:ubi ẽ il
la.l.i.canoniʒata. Secꝰ ẽt dicir ubi iudex dedit
faʒ dilationẽ intra illa tᷣa qꝛ p ⁊ fa ñ excedũt
illã dilationẽ ordinariã: tũc.n. nʒ dilatio.lʒ in ea
danda n adhibuerit cẽ cognitionẽ:qꝛ ur̃ ſupple
niſſe in fa id ꝙ defuit in pma ad ̊ allegat In.
q bᷣ ſẽtit ui.j. dicã: æ nõ h ꝓ pluribꝰqͥ dicunt ꝙ;
fa dilatio ñ ẽ danda ſine cẽ cognitõe:ut nõ i.c.
ij. de dila. ⁊ in.l.oꝛõne ⁊ in.l. fi:ff. eo. ti. Sic etiã
intelligas alind nõ. dem Haꝛ. in aut. ꝗͥ ſemł. C.
de ꝓba. ubi dicit ꝙ ſi iudex admiſit q tã ꝓduc
tionẽ ſine ſolẽénitate legali uʒ ꝓductio. Intellige
tñ niſi appelletur ꝑ ꝑtem aduerſam:qᷓ in h ſatis

granat᷑ de q uide ꝙ dixi in. c. ſignificauerunt et
c.in cãis. S. e ubi ſatis tractat᷑ mã hꝰ.c. ¶ Eſt

ẽt aduertẽdũ ꝓ intelleciu pᷣdictaꝝ legũ fᷣm In.
2= Jo.an. ꝙ illa lex cãoniʒata ubi. ð.dicit n am
pliꝰqᷓ; rres mẽſes dari ꝑ ꝙ dat᷑ intelligi ꝙ ſi in
ꝓuicia uł ex ꝓuiciã teſtes ſt ꝓpinqͥ:dilatões ille
minorabũt᷑:? ita obfuat᷑ ĩ fẽo.⁊ ſatis h̊ tex.dẽo
rũ iuriũ innit ⁊ facit.c.cũ ſit romana de appel.
2. C. de dila. I. ſiue ꝑs: nec cꝛedas ꝙ imediate ſit
credẽdũ ꝑti aſſeꝛẽti ſe hre teſtes ultramarioſ:qꝛ
ſepe h̊ ꝓponeret᷑ ĩ fraudẽ ad litẽ differẽdũ/ Sʒ
credo ꝙ index ſuꝑ h̊ dʒ pᷣmittẽ ſũmariã cognini
onẽ: ꝙ uẽ ſentiꝛe h Inn. dũ diẽ pꝛudet ꝑiẽ advꝰ
ſam facẽ ſi ↄſentit ꝙ ad vᷣſariꝰhẽat nonẽ mẽſes
qñ ſũmaria cognitõe pᷣmiſſa ordiatũ ẽ ꝙ inſtꝛu
ctionẽ ſuã bẽat de ꝑtibꝰ ultramarinis. Iiẽ dicũt
Inn. ⁊ Hoſt. ꝙ ꝑri qᷓ hũit minorẽ dilationẽ qᷓ;
triũ mẽſiũ ł ſex ł nouẽ m diſtictionẽ illiꝰ.l.i.de
leui dabit᷑ alia diũmõ ãbe ſił iũcte ñ excedant di
lationẽ illã triũ menſiũ ⁊c̃.? h̊ noluit Bart. ubi
3. ? ailegat Inn. hic ꝙ nõ diẽ ẽt Inn. ꝙ in his
tribꝰ mẽſibꝰ ñ ↄputabit᷑ ipᷣs mediũ a fine prime
dilatõis uſque ad pᷣncipiũ. ſo itellige ̊ dẽm ſᷣm
pᷣcedens qñ iudex decurtauit illã dilationẽ:⁊ ea
finita dedit fam. Mã ad ↄſiderandũ an pma et
Fa ſił iũcte excedãt illã dilationẽ ordinariã non
ↄputabit᷑ intuallũ ꝙ fuit pꝰfinem pᷣme uſque ad
pᷣncipiũ fe:ꝙ dicit Inn. ꝓcedẽ: ſiue ꝓcedẽs fu
erit ipeditꝰ ſine neglexerit.nã iputet ſibi ad vᷣſaꝛi
ns ſi ex ̊ ptẽdit danũ:q̃ꝛe ſibi ñ pᷣuiderit facien
do citari ad vᷣſariũ:qꝛ uigilãtibꝰ? ñ dormiẽudꝰ
iura ſubuẽiũt.ff. ex qbꝰcau.ma.l.ñ.n.⁊ Iʒ fateãt᷑
Inn. æ Hoſt. qnqʒ has dilationes utile abbre
niare:dicunt iñ q ex breniatõe dubitationeſ oe
currunt ⁊ diffugia ſepe ꝓcurant:⁊ dic ꝙ hodie
iſte dilationes cõit᷑ ſi aꝛbitrarie nt dixi plene in
.¶q. c. ij. ¶ Sʒ qro qn incipiũt currẽ iſte dilatio
nes:dicũt pᷣdicti doc.qꝙ ſtati poſtqᷓ ſt aſſignate
unde caute facit ꝓducẽs:ſi ſlani impetrat as 2

ltra teꝛtiam.

nadit uł mittat ꝓ teſtibꝰ ꝓducẽdis nl mitti faciat
ut ibi ꝛeꝑiant᷑: æ dicit Inn.ꝙ iſtð ipᷣs ẽ ↄtinnuʒ
nõ urile adeo ꝙ nec dies ſolẽnes nec recꝛeatõeſ
teſtiũ recipiedoꝝ uł iudiciũ ðᷣ ipo ipᷣe ðducũt᷑ dũ
mõ recreatões nõ ſint malicioſe: uł tales ꝑ qᷓs ꝓ
ducẽs ipediat᷑ ꝓducẽ teſtes ſuos.qð plʒ:⁊ fec.l.

ſſʒ ⁊ ſi ꝑ ẽptorẽ.ff.ex qui.cau.ma.⁊ qð nõ.gl.ff.

ð tep.i ite.reſti.ſuꝑ Neica:qᷓ diẽ rlarit ꝙ oẽ ipᷣs
ẽ ↄtinuũ niſi alið ſpecifice caneat᷑. Ex pdẽis nõ
ꝙ ſubueit᷑ ꝑti ſi fuit ipedita ꝑ negligẽtiã exaĩiato
rũ ſeu teſti: fẽũo ꝙ expſſiꝰ h iʒ Inn ¶ Ntẽ qrit:
nũqᷣd is qͥ bũit tres mẽſes ꝓ teſtibꝰ ĩ cade ꝓuin
cia exñtib hẽbit poſtea ſex:ſi dicit ſe uelle ꝓdu
cere teſtes ð ↄunen ꝓuincia ⁊ deniqʒ none ſi di
cit ſe nelle ꝓducẽ teſtes ultramarinos. Inn. ſen
rit h ꝙ ſic:? vꝛ h uelle.l.i.cãoniʒata ubi.s.⁊ qꝛ
ꝑ hᷣ cã plus ðbito ꝓrogat ſepe dat ip e ↄſiliũ ꝙ
is õ que fit ꝓductio faciat diſquiri ab initio a ꝓ
ducẽete ⁊ rnſiõeʒ i actis ſcribi faciat an intendat
cãʒ ſuã inſiruẽ ð ꝑtibꝰ ultramarinis an de ↄiinẽ
tibꝰ ꝓuincijs an ð eadẽ:ẽ.n.ualde niile:ſi ceriuʒ
locũ elegeru:na hebit ſolũ nnã dilatõeʒ: qᷓi nelit
Inn. ꝙ ſi hʒ teſtes i eadẽ ꝓnincia ? ↄtinẽnbuſ
ſolũ hebit ſex meſes:ſi dicit ꝙ i ↄtinẽubꝰ⁊ ultꝛa
marinis hebu ſolũ nonẽ. Sʒ adueꝛte qꝛ ſʒ hũe
intellectũ Inn. ſepe ↄtigeꝛet ꝙ uni darent.xviij
meſes pꝛo teſtib ꝓducedis:qð ẽ incònenies ſᷣm
Jo. an cũ ꝑ bᷣ apliet᷑ dilanonũ mã 9 meiẽ illoꝝ
iuriũ. vn recitat ipſe Me. ð vel. ⁊ ponit Cy. in
.d.li.qui tennit ꝙ ips dbeat in ipe ↄputari.nt
ſi prius hũit tres meſes pro eadem promncia: ?
poſtea peiat teſtes ð ꝓuincia ↄuneri nõ dabunt
ſex ſʒ tin trcs:ſi vo poſt prima ð tribꝰ meſib pe
tat tertiã.ſ.ultramarinã hebu ſolũ ſex menſes et
ſic nõ hebit i effeciu niſi none pro oibꝰ diſtanjs
locoꝝ:æ idẽ ſi dixerit ꝙ nli ꝓducẽ reſies ð oibꝰ
tribꝰ locis. Auile iñ ẽ fuare ↄſiliũ Inn. qꝛ ſi eli
git ſibi certũ locũ:tũc n hebit niſi una dilanonẽ
ſtatutã ꝓ illo loco:ſʒ daro ꝙ itogano a pncipio
fẽa ñ fuit:putat Jo. and.ꝙ ſi ꝑs uult ꝓducẽ te
ſies ſuꝑ pᷣncipali ł eiſdẽ articlis ł alijs ꝗ a princi
pio pronideri potuerũt:procedu opi. De. ſi ue
ro ſuꝑ exceptioe ł replicanõe ĩprouiſa peteretur
nona dilatio procedere põt tã opi. Inn.qꝙ; NHo
ſti. æ adducit nõ.i.c.cupientes de elec.li.vi.i.gl
penul.pᷣme ꝑtis:hec vẽ bona oↄſideratio:ſʒ nihil
ominꝰ puto ꝙ totũ hᷣ̊ ↄſiſiat i bono indicis ar
bitrio Done.n.qꝙ produxi quoſdã aruclłos in
cã:hẽo teſtes ĩ ꝓuicijs ↄtinẽtibꝰ habui ſex men
ſes:ſʒ poſtmodu in alijs articuł ʒ ꝓuiſis oʒ pro
ducẽ teſtes ultramarinos:ad quoſ iiur prorſus
ꝑ divſa uiã qᷓ ad ↄtinẽiẽ pꝛouicia:dicem ne ꝙ;
ſolũ hebit ires menſes:certe dubiuʒ eſt dicere:
Hico g ꝙ bon?ꝰ index h̊ aꝛbitrabit᷑ ni inuit tex.
i. d.l.i.ſj informãdo arbitriũ hebit ꝛeſpectũ ad
pᷣdicta: Ouero qͥd ĩ mãꝗ iſta teſtiũ appellabimus
ↄtinẽtẽ ꝓuiciã. putat Inn. ꝙ ni archiepale:ſj ꝓ
ut expõit i.l.notonẽ.F.i.ff. de V. ſig. ꝙ declarat
Hoſt. ſicut itala gallia hyſpania ꝓuinci ſicilia
et ſimilibns. Oro prediciis adueit Jo. and.

ip male ĩducie ille eſſẽt a iure limitate ſi ĩ ꝓnicijs
urchiepᷣalibus ⁊? continentibus tot menſes.dari
deberet:ut cum qnqʒ parum diſtent abinnicem.
ad h̊ de elec.coram ⁊ quod ibi nõ. Et uidemus
hodie ꝙ ĩ multis locis nnꝰãchiepᷣs ñ diſtat ab ꝗ
lio per tres dietas nt i florẽtino ⁊ piſano. ¶ Al
nio H̊ Jo. an. remittit ad ſpe. an ĩ exceptionibꝰ ꝓ
bãdis ſit locꝰ q̃rte dilanõi ſeu ꝓductiõi:et ꝑ cõ
ſequẽs ẽt põt qri an debeãt dari tres dilatiões
an ſolũ nna.⁊ uide ſpe.eo.ti..q̃i᷑.V.ſʒ cũ ſuꝑ
⁊ ibi ſpe.ur tenẽ ſeqnẽdo opi.guil.ꝙ ñ dent᷑ tot
dilatões ĩ exceptiõibꝰ ꝑ ðᷣcre.prudẽtiã. . ſexta
de offi. dele.nã ibi dr̃ ꝙ.j. tminũ cõpetẽtẽ etẽ.
ad idẽ.c.pia de excep.li.vi. c.frequẽs de rſti.
ſpo.e.li.nã.tales exceptiões ſt᷑ odioſe:et ñ tanii
piudicij ſiẽ pricipale negoriũ. Jo.an.ibi ĩ addi.
dic h̊ ꝓcedẽ i exceptiõibꝰ odioſis que differũt ⁊
n ꝑimũt:qꝰ caſu ñ dabit᷑ niſi una dilatio nt ĩ iu
ꝛibꝰ pᷣal. In ꝑẽptoꝛijs ãt ĩ qꝗbꝰẽ maius ꝑiculũ diẽ
ſecꝰ. nã ut pʒ.S.e.de teſtibꝰ:qnʒ teſtes deponunt
ſuꝑ pꝛicipali ⁊ perẽptoꝛia ſilł:⁊ ſic uidẽt᷑ iſta eq̃ta
Igddẽ tʒ Lap.alł.lxxx viij.ut numeꝛus qꝛte dilatio
nis det᷑ i exceptiõibꝰ ẽt qᷓi ꝑẽptorijs ut eſt excep
tio teſtiũ reprobatoria: ꝓut dixi in.c.ex ꝑte ade
5. e.Et idẽ diẽ in cã mr̃imoniali ⁊ alis ſũmarijſ.
nã lʒ in ilł dilatiões ſt reſtrigẽde.necarie tñ ſt re
ſecãde:ut diẽ tex.i cle.ſepe ðᷣ v.ſig.æ ſeqtur do.
an. H. Sʒ ꝓfecto mihi ñ plʒ hec diſtictio int᷑ prĩ
cipalẽ ⁊ exceptiões dilatorias:cũ nullibi p̊ ꝓbe
tur nec:iura ſuꝑius allegata H̊ ꝓbãt:ſimplłr.n.di
cũt exceptionẽ ꝓbãdã.j.conpetẽiẽ t᷑minũ:ſʒ idẽ
ẽ in pricipali z in exceptiõe ꝑẽptoria:dicũt.n.iu
ra ꝙ ĩ cãis cinilibꝰ ñ dʒ dari niſi nna dilatio ꝓ
iſtruciione cãe ut ĩ.l.orõne ⁊.l.fi.ff.ð dilat.tn ſi
qd ĩopinatũ emerſerit dat᷑ alia dilatio cũ cãe co
gnitione:ita dᷣ.ĩ ꝓpoſito.nã durũ eẽt: ꝙ ſi. .
terminũ mihi aſſignatũ nequi ſn cłpa mea excep
tionẽ meã ꝓbare.ꝙ debeã excludi ꝓpt᷑ defectũ
altiꝰ fᷣmini: maxie cũ in h̊ iura loquãt᷑ idiſticte:2
iura ſuꝑins allegata loquũt᷑:qñ ex culpa ſua ñ ꝓ
bauit qͥs exceptionẽ ſnã:plʒ qꝛ pnnit᷑ ibi n ꝓbãſ
ſaltẽ in expẽſis ⁊ ꝙ debeat br̃e aliã dilatiõeʒ op
time fac tex.in.d.c.i.fateõ tñ ꝙ ſt magis reſtꝛin
gende in exceptõibꝰqꝙᷓᷓ in pᷣncipali ſen ꝑemptõijſ
ꝑꝑ pancitatem pᷣiudicij æ negocij. .
Cãnus accuſatꝰ cri
On debet. n n admittii
in teſtẽ ↄ aliũ ĩ cã criali ſua accuſatõe
pẽdẽte niſi in exceptis cꝛibꝰpꝰ põit᷑ rła:fo excep
tio ibi niſi. ¶ HNõ pꝰꝙ ex pẽdẽtia accnſationis
cꝛĩał gꝛanat᷑ opinio accnſati:ut intiʒ ñ dicat᷑ inte
gri ſtatꝰhĩc ẽ ꝙ ꝛepellit᷑ ab õdie ⁊ ieſtio.⁊ ꝑ hãc
20nẽ puto ꝙ in oĩ actu ubi reqrit̃᷑ integꝛitas ſta
ius tał accuſatꝰ ꝛpelleꝛet᷑. Jd puto ubi ex foꝛma
ſtatnti ł inꝛis cõis rqꝗeꝛet᷑ teſtis omni exceprione
maiõ ad h̊ qð dixi.S.:e.teſtimõinʒ.¶ Nõ fo ex
pdẽis ⁊ ex tex.aꝛ.optimũ:qꝙ in cã ciuili admittit
teſtis nõtꝰ infãia facti.nã iſte ð q pẽdet accuſatõ
fipſa ex iuris diſpoſitõe ðᷣ facto n.æ nihilominꝰ
qꝛ adhbuc ni ↄflat ðᷣ vᷣitate:ñ ꝛepeliit̃ niſi in cꝛiali

¶ Mon gebet.

foꝛtiꝰn dʒ ꝛepelli ille q ſolũ ẽ nõtus ex unlgi opi
nione:nã de facili ppłs decipit᷑ ð̊ elec.oſiꝰmaioꝛ
.n. pᷣſũptio aliquẽ cũ denẽiũ ẽ ad accuſario
nẽ:⁊ maxie cũ accuſator aſtrigit ſe ad penaʒ tali
onis qᷓ; cũ nicina loqᷓt᷑ de aliqꝰ:cũ hoc ſepe pce

dat ab emulis:⁊ fac qð nõ.hic in pᷣn. gl. 65
tertio cãnʒ ĩ q ꝑ exceptõeʒ ꝓpoſitã teſtẽ ex to
to teſtis ñ admiti᷑.¶ Yo. an. zmittit ad nõ.i.c.
ex ꝑte ade.S.e.⁊ ibi plene dixi. Sʒ ad ꝓpoſiinʒ
nim puto tex.iſtũ poſſe intelligi duobꝰmõis:pri
mo ut admittat᷑ a pᷣncipio ꝓbatio pendẽtie accn
ſatõis:⁊ de ea ↄↄſtituto ñ recipiat dẽm teſtiũ:2=
tũc dic H̊ ꝓcedẽ:qꝛ h̊ exceptio nõ põt eſſe noto
ria:ex qꝰ i iudicio ↄtẽdit᷑:meꝛito dʒ ipſiꝰ ꝓbatio
diflerri iux nõ.in.d.c.ex ꝑte ade. Scðo põt i

telligi æ ſubtilius ꝙ ñi dʒ admitti ad teſtificãduʒ

aſ. in effectu:qꝛ n faciet fidẽ dẽʒ ſuũ ſi ipᷣe ferẽde
ſnie pẽdeat adhuc accuſatio:ſʒ nibilominus po
terit dẽʒ ſuũ recipi ⁊ exceptio ꝛeſeruari in tpᷣs fe
rẽde ſñie:nã ſi an ſũiã rpit᷑ abſolutꝰ:ſatis pʒ ꝙ;
poꝛe teſtionij eꝛat ĩtegꝛi ſtatꝰ: ꝓ h̊ facẽ qꝛ teſtis ſo
lũ ꝛepellit:qꝛ pᷣſũit᷑ nocẽs nt ĩ.c.foꝛꝰĩ fi.ð vVᷣ.ſig.
Sʒ nũc ↄſtat ꝙ erat inocẽs:facit qð in ſili nõ.
Jo. an.i.c.oiĩpotens de accu. MDꝛimꝰitellectꝰuꝛ
magis ↄuenire lr̃e:ſj ſcðs ẽ magis rõnabilis.
Mõ qrto bonũ ar.qð õᷓ teſiẽ põt excipi de cꝛĩe
ẽt ñ publico.ꝓbat᷑ ex eo qꝛ teſtis ? pmonẽdus
ſeu oꝛdinãdꝰpᷣ eqpãt᷑:ſʒ cenũ ẽ ꝙ nõtus crie pꝛi
nato zpellit᷑ ab ordie:geẽt a teſtionio ad h.xyxv.
di. c. fi.?. xxxi. di.c.i.facit ad ea qᷓ dixi ĩ.c.teſtio
niũ.S.e. ¶ Hõ ultio ꝙ accuſatꝰ aliũ accuſare ñ
põt:h̊ ĩitellige iux? ea qᷓ hnt᷑ æ nõ.in.c.neganda
.iij.q.xi.⁊ plene ꝑ Haꝛ. in.l is qͥᷣ ꝛeꝰ. ff. de pu.
iudi.¶ Menio ad gl.q facit qᷓttnoꝛ.naʒ in pria
pte ponit ꝛõeʒ decidẽdi ad tex.⁊ ẽ claꝛa.in fᷣa ꝑ
te qꝛit an iſte accuſatꝰadmittat᷑ ĩ cinili:?⁊ ↄcludit
ꝙ ſic:dũmõ ſit emẽdatꝰde cꝛĩe:⁊ ĩ h̊ gl.ĩepte lo
qt:ex qꝰ.n.adhuc ni ↄſtat ð crie:ñ reqrit᷑ emẽda
tio:ʒ.ln.pẽdẽte accuſatiõe gꝛanet᷑ ipſius opi.ut
iĩ pᷣn. gl.tñ h̊ aggꝛegatio ſufficẽ ñ nẽ ĩ ciuili:ł cuʒ
agit᷑ cinilit:ut ſatis ꝓbat᷑ h.⁊ ĩ.c.teſtioniũ ĩ.v.in
criali.S.e.⁊ fat ũt ſilia ð qbꝰi gl.⁊ nide de h̊ qð
nõ. gl. i. c. ipi apli.ij. q. vij. ¶ LZertio gl.oppo.
ẽt in exceptis cribꝰnõ debeat iſte admitn aꝛ.
ij.q.i.ĩ pmis ⁊ i.c.ꝑ tuas ð ſimo.nbi tã ĩ accu
ſatoꝛe qᷓ; in teſte diſtiguit᷑:an accuſatꝰſit bone fa
me an male. So. gl. diẽ tex. illũ itelligẽdũ ſᷣm di
ſtinetionẽ illoꝛũ caploꝝ:⁊ hãc ſolutionẽ nidẽtn
h ſequi Jo. an. Inn. ? ab. ꝗᷓ dicũt ꝙ ꝑꝑ tex.
iſte dicẽ foꝛſaʒ:quaſi dicut ꝙ idiſtincte n admitti
iur. S; põt daꝛi alia ſolutio ꝙ illa iuꝛa ꝓcedũt
qn ↄoſtat de cꝛĩe õ teſtes:h vo qn im ẽ accnſarꝰ
2 h̊ foꝛte noluit iſta gl.dũ poſtea diẽ ꝙ Iʒ iſte ac
cuſet᷑:nihilominꝰꝛemãet ĩ ſtatu ſuo:quaſi adhinc
n ↄſtet ꝙ ſit cioſus:ſicẽ.n.admittit᷑ ĩ ciuili iia ẽt
in criminali ſilꝛ excepto in odinʒ cꝛimis:⁊ h plꝰ
plʒ:cũ tex.iſie loqᷓẽ indiſticte.qᷓ ãt ſint cꝛimina cx
cepia:uið in ſpe.in ti.ð accuſationibꝰ in fi.ubi
enumerat crimẽ leſe maieſtatis.vj.q.i.quiſquis
de hereticis uergenis?) IJtem cꝛimen lecacſis

ſod

..
e, n

gis,
wgiic aii⸗

1

We
rtan,
nettnnind

has

Ml
Mltarcſe- ſiun 1
uulinſei
7 c
ſceptintn n
5SAPOu—R

ün i iumid
ufittnirfii⸗

Eniſtcidianitnmoet
lawtt hn Lton⸗
ffto ddirinantmnt
(cadrwd
Gutiti
Vüfmißgſhinemiin
Niztütnicatti
lininiir
ſicifſinzrn

fintcniſti
rcgeiin
tllſta eei
helie,9, Nn
ſaeiitui
Algteee Niekonf
6 unte Mi

i .
TNN LS
natn

*£ — =

M
lrcn rtriotlnti
i mn ir i
nu Nrmninti tii nſiin
ul nwcag Punirtnt,
obnnn eßvin, ha,
mami linimni, k,
Simin ur b, Mlyt ntuitr
Hauini/apifcniig imeni

tp ili botegi ſiono d b.
dctlun dciktaltnidiit e
M5⁄¼. (Wöuio acatnd ä cken
K ulige i ad dii 1 en Nn
tnseen Dundsn S
11. (Veionigiwrinmrnoni

min iegdecttiid rti tunmn
ine uind nmdi idniis N
giczind cnihnde ſien n ſin
Inc nahmi Andaitinet 1
noz hhitir Aalande gene n
ipag ibgrpno ſſftißn uid
gaii anli n ns hi zticſonti

czet iſta itee,
gic Plie . genc
zneuixts bnödebenn ie
üßs tic usdſnnd ihli
ia oligutan gut iin
teri O ern lüitlgii
2 i⸗ ai⸗ 4 bicſoptol⸗
ne don 1tiͤdiigt
ifmm i⸗
*

Me

.d.c.ueꝛgentis ⁊ in.c.in fidei fauorẽ eo.ti.li.Vi.
crimẽ ſimonie. d. c. ꝑ tuas ⁊ ſilia dic ui ibi.
Ultio glo.qꝛit qͥd ſi accuſatꝰↄdẽnat appella
nir: an admittat i teſtem dic ut ĩi ea quam nõbis
ad ſiles qões: z ni in ſili. nõ. gl. i. c. ſepe ge
appel. (Errtꝛa gl. oppono õ tex. nã ex h. c. dat᷑
mã malignandi: facile.n. erit accuſato ul timenti
accuſari ſubtrahbẽ aduẽſario teſteſ:qdꝰtimet ↄui
ci faciendo.ſ.eoſ accuſari nł pᷣns accuſãdo ⁊ ſic
apit᷑ uia malicijs õ. c. qto.j.ð diuor. Sol. Jo.
an. ꝙ hec malicia ñ ẽ pſumẽda:æ ubi de ea eſſet
pſũptio poſſet ꝓuideri ſin decretalẽ freques de
reſti.ſpo.li.vi.ſ.pfigẽdo tminũ.j.quẽ ꝓbet᷑ ac
cnſatio: ? dqʒ teſtis recipi fuata fide ipſiꝰ ĩ enẽtũ
finite accuſatõis ad h.S.e.ex ꝑte.Et nõ. hũt in
tellectũ: nã ut. S. dixi nõ eſſet malũ idiſticte hᷣ ob
fuare:nec tex. iſte Sdicit ĩtelligẽdo nt S.i nõbili
bᷣdixi:⁊ fac ꝙ ipe Jo.an.nõ i.d.c.oĩpotẽs ubi
dicit ꝙ pendente accuſatõne qs põt eligi: ſʒ ↄfir
maria dʒ differri: ne i fraudẽ ꝓcuret᷑ accuſatio.
ltio qrit᷑ an diſpõ hꝰ. c. heat locũ in iqͥſito

æ denũciato. Jnn. ?2 Hoſt. ꝙ ſic Jo. an. fateĩ ſf

iq itiõe: cũ illa i fiat ſnꝑ vitate cꝛimis:niſi pce
dat iſamia ðᷣ accu q̃nt᷑:merito tãqᷓ ifamat ꝛepel
leret᷑ ĩ criali:ſʒ i denũciatõe nidẽt diſtiguẽdũ ſᷣm
eũ:an denũciatio ſit enãgelica an indicial an ca
nonica an rłaris. Et ſi iudicialis an denũciatꝰ
ſit ifamarꝰ an ne ⁊ ſic cũ his vᷣbis tꝛãſit Jo.an.
q̃ uelit dicẽ: ꝙ nũqᷓ; ꝛepelleꝛeĩ denũciatꝰ niſi iĩ iu
diciali dũmõ ſit nõrꝰ infamia ⁊ cũ h̊ dẽo tranſit
do. an. ſ̊ ñ uideo q̃tit fũdet᷑ h̊ͥ dẽm:nã idẽ ꝑ oĩa
eẽt ĩ alijs denũciatõibꝰ:ſi denũciat cẽt ifamis in
ſa mia iuꝛis k fei: p rõem qᷓ. S. dixi ĩ iqſuo. Item
negari ñ põt qͥn õ̊ vᷣnũciatũ ichoato ꝓceſſu ori
arur ſuſpicio:⁊ granet᷑ opinio ipᷣiꝰ.d.c.ompᷣs ⁊=
lxxxi.di.tãtis daniel.ſiẽ gꝰ iteꝛ n ꝓmouet᷑ nr i iu
ribꝰ pᷣal.ita nec ad teſtioniũ in cꝛali admuti dʒ:
cũ iſti ꝑificẽt ut bic nec debemꝰ hꝛe reſpeetũ ꝙ;
agat᷑ ad pntiã ĩ denũciatõe:qꝛ ꝛepulſio nõ fu ꝑꝑ
penã faturã ſʒ ꝑꝑ pᷣſũptionẽ male uite:qᷓ ñ minꝰ
orit᷑ ↄ ðnũciatũ q; õ accuſatũ:qͥnimo ſi recre ne

limꝰↄſiᷣraꝰ maiõ pᷣſũptio orit᷑ ↄ önũciatũ qr ðᷣ

nũciãs pᷣſumit᷑ moneꝛi ex ſola caruate cum non
agat ad penã ſʒ accuſãs monet᷑ qnqʒ malo zelo.
unde accuſatio appellat᷑ genus illandabilis intẽ
tionis.ij.q.vij.ſi quis epᷣus.

¶ Seanit de teſtibus cogẽ. Kica.

¶ Quia officiũ teſtiũ qᷓſi publicũ ẽ æ ad illo ĩte⸗
dũ iuiti cogũt:iõ .ꝰtractatũ de teſtibꝰc.ſic con
tinuat Yo. an. ⸗ ex bac ↄtinuatione ꝙ
officiũ teſtiñ ẽ qᷓi pnblicũ:ſʒ nide lanꝰꝑ Innoc.
i.c.nihil de elec.ubi diẽ ꝙ officiũ teſtis ĩ ſe ẽ pu
blicũ ad H.l.i.ff.de teſtibꝰ:ſʒ teſtis nõ fert teſtio
niũ tãq; hũs officiũ publicũ:hic.ẽ ꝙiꝑ exceptõʒ
criminis ꝛepellit᷑ nec ꝓdeſt toleratio ſicut ĩ alijs
officijs publicis.S.ti.ꝓxi.teſtioniũ z quod nõ.
Inn.i. c. ſciſcitat? de Hep.Ego ↄtinuo ſic. Niſũ
c. S.de teſtibꝰ:ſʒ qꝛ poſſet dubitari:utrũ ad teſti

e teſti. cogen.

ficadũ poſſint ↄpelli merito ſubdit na ergo ⁊c̃.
Caſus. In cã mꝛi
Auſam. moniali cogẽdi ſũt
teſtes fene teſtioniũ: ita cõit ſũmat
ſʒ nõ plʒ ĩ q;tũ põit ſpãlitatẽ in mr̃i
monio qꝛ ſic loqni vnt᷑ iura in alia
mã cinili:iõ gñaliꝰ ſũmo ſic. In cã ciuili monẽ
di ⁊ iducẽdi ſũt teſtes ad teſtificãdũ: ⁊ ſic ſe ſub
trahãt odio gr̃a ⁊c̃.cõpellunt᷑.i pria ꝑte põit cůe
miſſionẽ.i fa ꝓuidʒ ꝑtibꝰ:ibi az⸗t. wt
moneas ⁊ iducas ꝙ ꝑ h̊ vba nõ deſignat᷑ pciſa
oↄpulſio:pʒ qꝛ in fi.mãdat ↄpelli ſi ĩiduci nõ pñt:
uide ð h̊ qð nõ.i.c.ij.ð ſpon. ¶ Mõ. fo ꝙ et ĩ
cã mr̃imoniali nõ dʒ iudex teſtes a pᷣncipio ↄpel
lere ſeu õ eos ſniaʒ fulmiare ſʒ pᷣus monẽ ⁊ idu
cere:qð puto neꝝ:niſi neceſſariũ ſit illorũ teſtio
niũ:qꝛ ali ꝓbaꝛi nõ põt:uel niſi iudex ſit remo
tus a ꝑiibꝰ:iũc.n.qꝛ ð facili nõ põt iudiciũ iudi
cis gemiari:pot᷑it iudex a pᷣncipio pᷣciꝑe ⁊ ſub
diriõe cẽſurã eccłaſticam fulminare:⁊ ſic iudicio
meo itelligi põt.c.j.ꝓxi. 5. iudicẽ poſſe cõ
mittẽ teſtiũ receptionẽ ẽt ĩ ca mẽimoniali: ⁊ nõ.
ꝙ tał ↄmifſariꝰ põt nũciꝰ appellari.Et diẽ Jo:
an. ꝙ iſte qñʒ uocat᷑ executor qñʒ auditoꝛ nł co
gnitor:quẽ põt iudex quilibʒ ad ceriũ articuluʒ
deputare de offi. dele.ſuꝑ qõnum.S. i.?.J. ueꝝ.
Ego cꝛedo ꝙ qñn iudex priꝰ examiat capła ⁊ in
tenꝛogatoria: æ poſtmodũ mittit nõriũ ł aliũ ad
examinãdũ teſtes:iſte ſic miſſus põt dici nũciuſ:
ſic appellat᷑:qꝛ miuitit᷑ ad ipos teſtes:⁊ qñʒ nullã
hʒ inriſduionẽ ſʒ nullũ miſteriũ in nõ ·i cle.una
ð offi. dele. ? vẽ tex.iĩ.c ij ð̊ indi.li.vj.⁊ ſic le qt
b ut pʒ ibi quẽ ad h̊/miſerint ⁊c.qnqʒ ↄmiiiit iu
dex ſimpłr receptionẽ ieſtiuʒ:⁊ tũc ille nõ ꝓprie
gppellat᷑ nũcius ſʒ iudex ſeu cognitor ni ĩ cle. iu
dices ð offi. dele. cuʒ ibi nö. Opp.vr.n.ꝙ nõ
erat opꝰ ſcribẽ oꝛdiario:ut ↄpelleꝛet teſtes ꝓdu
cẽdos corã delegato pape:qꝛ ipᷣemet h̊ facẽ po
terat:cũ ſibi oĩa nideant᷑ eſſe ↄmiſſa ſine quibus
cã ↄmode exꝑiri nõ põt ð offi ðᷣle. c. pterea ⁊æ.c:
prudẽtia. So. Uin. fatet ꝙ ðᷣlegatus vᷣ poſſet ⁊
cõit᷑ doc.poſt eũ:ſʒ ſcripiũ fuiti ordiario:qꝛ fõte

plus timebat᷑ ĩ loco:qð plʒ:ſłr cũ mãdat᷑ ordia

rio:ut exeq̃t ſniaʒ ðᷣlegati apłici:cũ ⁊ ipᷣe ꝑ ſe exe
ni poſſz ð offi. öle.ĩ lꝛis.c.ſignificaſti ⁊.c.qrẽti
lo. i.qꝛit qᷓre teſtes ↄpellunt᷑:cũ rłarit᷑ qͥs ñ
opellat᷑ ð ſuo facẽ bñfi.x.q.ij.pᷣcarie.Rñdʒ ꝙ
duplici ex capite:pᷣmo ꝑꝑ bonũ ꝓublicũ ne neri
tas occulteĩ zæ malus nt bonꝰ extimet᷑.ſaẽ Iʒ gl.ñ
alleget. I. eñ q nocẽtẽ. ff. de iniur. ⁊. c.ut fame de
ſe. exco.ſo qꝛ tacẽ Vitatẽ ẽ peccatũ moꝛtale. xi.
q. iij. qſds. ¶ Cotra H op.duplłr:vꝛ.n.pꝰpᷣ fore
fkn. ſ. ꝙ tacẽ Vitatẽ ſit peccatũ mortale.naʒ xpᷣs
interrogatus a pilato: quid eſt neritas: non re
ſpõdit ut habetur in euangelio.gloſ.in dicto.c.
q̃ſqᷣ dicit ꝙ pᷣmũ dẽm ꝓcedit cũ ꝓducit᷑ in reſtẽ
al bñn põt ⁊ dʒ qs qñʒ tacẽ vᷣitatẽ ut in.c.pᷣmũ ⁊
.c.ne qs. xxij.q.ij.?⁊ nt hẽtur in ↄrio. Si.n.qᷣs
qᷓrit᷑ ad mortẽ:n teneor rñũdẽ ut i iuribꝰpal.⁊ Iʒ
do. An. hic inſtet: ego breuiter dico pꝰarchi. et

bĩrm tho. nt nõ.i...itẽ qð dr.xxij.q.ij.qꝙ in caſi
bns i qons index põt de iuꝛe introgaꝛe n rudé
do ſʒ negãdo łᷣ ʒelãdo vuatẽ qͥs moꝛalit peccar
qꝛ dʒ q obedire ſuo ſuꝑioꝛi i ſpectãubꝰ ad of
ficiũ ſuũ ð ma.et obe.c.ij.et.c.ꝗᷓ tſiſtit.xi.q.iij.
ſecus ubi itrogat i nõ ſpectãtibꝰ ad officiũ ſuũ.
et ꝑ boc ſoluit qõ nõbilis an peccet accuſatꝰ: ſi
timẽs cõdenari negat vitatẽ: et cõcluſio ẽ ꝙ ſic
ꝑ pdictã ꝛ20e;: iia i ſili cõcludit Mꝛz. i.l.ꝛelegati
.ff. de iterdic. z rele. dicit.n. ꝙ codenatꝰ iuridice
ad mõte peccat fugiẽdo caꝛceꝛẽ: ſecuſ diẽ ubi cã
cer eet uiolẽtuſ ⁊ iiuꝛioſus:ad h̊ qð legit᷑ ⁊æ nõ.i
cle.paſtoralis i glo. i voo ꝑ niolera. Idẽ pnto
.ſ. ꝙ pccat mõtalit qñ qs pot ꝓxio ꝓdeſſe et ñ
uult neg ado ueritatẽ ar. c.i. de fal. Maʒ qſqʒ te
net duigere ꝓximũ ſicut ſeipſũ de pe.di.ij. ꝓxi
mos:ide dic ſiqs falſo deponit ↄ leipſũ:ut ẽ no
tabilis tex.i.c.ſi non lʒ.xxiij. g. V. P argue 5
iſtos qͥ nore tormetox ↄfuẽt ſe. ¶ Scðo op
po.ad ide:nã multi ſt iure ciuili pullegiati a fe
redo teſtio ut hr iiij.q.iij.O.it lege iulia indici
orũ et nõ.i.c.ſiqui teſtiũ.S.ti.ꝓxi.qð ni eſſ(i ſi eſt
ſet pcẽz nõ teſtificari:cũ nulla lex ł pᷣuilegiũ ſeu
priceps excuſare põt a pcco ut in.c.fi.de pᷣſcrip.
et i.c.iulianꝰ et.c.ſi dñs.xi.q.iij.imo nec ptexiu
pieratis excuſat᷑ q a pcco ut i.c.ſuꝑ.e de uſur.
Doluit nõbilit Hoſ.ꝙ pᷣuilegiũ pᷣdictũ non ex
cuſat ex toto:ſʒ tũc ſolũ cũ alij teſtes hri pnt:un
de dicit ꝙ it᷑ priuilegiatos ⁊ n priuilegiatos h
da notari põt: ut nõ priuilegiati cogãt et ſi per
alios fides fiẽi poſſit:exq moniii teſtificari ꝛecu
ſat: priuilegiati vo n cogat᷑:niſi ubi ꝑ alios neri
tas hẽeri no poõt:quo caſu ꝓcedit:qð dr̃ de pec
cato. ¶ Mõ bene hãc ſolutionẽ: qꝛ ꝑ eã hes li
mitata iura qᷓ dicũt ſolũ parẽtes ⁊ ſiles nõ com
pelli:dnt.n.itelligi quando per alios vuas hri
põt. Secundo nota quod non priuilegiati pnt
copelli:lʒ ueritas alit᷑ heꝛi poſſii:æ de hoc uide i
glo. ſe. als.n. nullũ eet prinilegiũ iſtoꝝ pᷣnuegia
torũ cõtra.c.ſtatuẽdũ i fi.ij.q.vj.⁊.c.qꝙ;.xiuj.
.q.ij. ubi dẽ ꝙ clerici nõ dnt ad teſtioniuʒ uoca
ri niſi i aliorũ defectũ. [Blo. iſ. qrit hic dr ie
ſtes cõpellendos qn gia Ptimore ſe ſubtrabũt ⸗z
idẽ i.c.ſuꝑ eo.s.e.Nũo/ꝓbabit ꝙ alit᷑ ſe ſubtꝛa
hãt:vndet nõbilit᷑ ꝙ eoipſo ꝙ reqſui nolũt fer
re teſtioniũ pſumit cõtra eos:niſi cõſiaꝛet ꝙ ꝑ
alios ueritas hii z cõprobari poſſz:põdera be
ne hac glo.dicit.n.duo.prio ꝙ pſũit cõtra teſtẽ
eoipſo ꝙ teſtificari recuſat. Idẽ nõ.glo.i.c.ſuꝑ
eo ⁊. c.ceterũ ⁊.c.dileciorũ.j.eo.Jo.an.pꝰ In
no. ⁊z. Mo.dicit hoc ꝓcedere ĩ ciuilibꝰ ĩ qvꝰpcẽʒ
ẽ tacere ueritatẽ:⁊ h̊ uerũ fʒ eũ niſi bãc pᷣſump
tionẽ elidat alia:utputa qꝛ ꝛeligioſus ẽ qui n in
danũ ꝓximi ſʒ obtẽein religiõis iurare ꝛenit ar.
S.li.i.nuper ⁊.j.de inꝛeiu.⁊ ſi xpᷣs ĩ fi.ł ſubeſt
alia ſibis ca. In crialibꝰ uero ⁊ ĩ glijs i quibꝰnõ
ẽ peccatũ:ueritatẽ ʒelare nõ ẽ preſumẽdũ gʒ eũ
ꝙ is qꝗ teſtificari rnuit malicioſe ſe ſubtrabat : er
nõ ẽ cogendꝰ?niſi maniſeſte appaꝛeat.de malicia
.J. e. ꝑnemt fo. 5 er ni indicio meo hoc

¶ De ieſti.

ultimũ ꝓbari.j. e. ſuꝑ eo.ĩ vV. ↄſtiterit dicã lan
us i. c. dilectorũ..eo.nbi expediã hanc mam:et
hoc ꝓcedit nbi neritas alit hꝛi põt. Si ãt aliter
bri nõ põt: iũc dicit Jo. an. pꝰ Inno p dictã de
cre.ꝑuenit.ij.ꝙ ĩ crialibꝰet ĩ cãis ĩ qdꝰals teſtes
n cogũt᷑ nec cogẽt:ẽt ſi ſe ñ ſubtrahãt gꝛa odio
nl tioꝛe:idem Hoſt. nam f; eũ nidemus ꝙ hoc
caſu cõpellit clericꝰ.d.c.qᷓqᷓ;.qꝛ als ẽ pꝛiuilegia
tus:nt ñ cõpellat.d. c.ſtatuedũ iĩ fi. Hõ ob. p
hibitũ ſit iuramẽtũ:ſine quo teſtis ñ deponit:qꝛ
H̊ uerũ niſi ĩ caſibꝰquoꝛuʒ iſte ẽ unꝰ:⁊ de his ca
ſibꝰ uide gl.i.c.nullus.j.de iureiu.=⸗ pᷣdicia nõ.
⁊? expediam latiꝰ i. d. c.dilectorũ.ij.uẽ hec glo.pᷣ
mũ dictũ limttar̃ :ut pſũat ꝙ gra ⁊c̃.qn vᷣitas ꝗ
liteꝛ hꝛi ni põt:qð n nẽ ꝓcedẽ mſi i priuilegiatis
ul in crialibꝰ p pdicta:⁊ ex pᷣdictis decidit᷑ tacite
alia qõ: cui icũbat onꝰ ꝓbãdi P vias alit᷑ bri ñ
põt quã latiꝰæ explicite attigã.j.e.ſuꝑ.e.⁊ nide
ad cofirmationẽ pdicioꝛũ nõbile diciũ Har. in
.l. i. F. i. ff. de fal ubi dicit: ꝙ ſi qs ſubtꝛabu ſe a
teſt onio reddit ſe ſuſpectũ ð falſitate ſeu coꝛꝛup
tiõe nʒ ꝙ gůa ſeu cõmodo ſe ſubtꝛabat:cx qᷓ pꝛe
ſũptõe iudex pot᷑it iqꝛeꝛe õ eũ f, Baꝛ.qð e mẽ
ni tenẽdũ:ſʒ dʒ limuari ſʒ predca:qñ.ſ.n ſubeſt
alia pᷣſũpto hãc elidẽs.Ex oĩb pdictis pñt elici
tres cõcluſiões.pꝛia ꝙ pᷣuilegiuʒ ſuꝑ teſiio n fe
rẽdo cõceſſũ ceſſat deficiẽtibꝰalijs ꝓbationibꝰſi
ne ſint laici ſiue clerici. Scðᷣa cõcluſio ꝙ in cãis
ciuilibꝰpſumit᷑ qͥs coꝛuptus:ſi ꝛcqſiiꝰie ſlificãi ꝛe
cuſat ⁊ ad h̊ copelli põt:et õ eũ inqri de coꝛrnp
tiõe:niſi alia i ↄriũ pᷣſũptio ſubſit. Tertia cõclu
ſio in crialibꝰcais ieſtes ñ ↄpellunt᷑ niſi alijs ꝓ
batoibꝰdeficientibꝰ:nec pſũit᷑ corruptio:ſi qs te
ſtificari r̃cuſat niſi alt᷑ ꝓbet᷑ quo caſu fiet cõpul
ſio: ʒ alit᷑ Vitas ꝓbari poſſu:hec concluſio ꝓbat
i. c.ſuꝑ.e.iũcto.c.ꝑuenit.ij.eo.ti.DOe iure vo ci
uili aliad ur̃:de q uide tex.cũ ibi nõ.j.eo. ſuper
eo.i fi.¶ Gl. fi. ẽ clara et nõbis eã ꝙ i cais et
crumalideſi mittit᷑ ad egregias ꝑſonas:ſed oẽs
copellũt᷑ uenire ad pntiã indicis:h̊ limita fʒ tex.
nõbile.i. c. ij. de iudi.li.vj.uide circa h qð plene
dixi i.c.cũ cãʒ.i.ſupra.ti.i.

Bm ſu per. Caſus. Deꝛ ex

cõicatiõis ſuſpe

ſiõis ⁊ vᷣpoſitõis ſñiã cogẽdi ſũt ieſtes
nł ſũma geneꝛaliꝰſic. Abi teſtioniũ ẽ necaꝛũ cõ

pelledi ſũt teſtes ad illð feꝛẽdũ ẽt ꝑ ſuſpeſiõiſ ex
cõicatõis ⁊ ðᷣpoſitois ſniã.h.d. Tria fac̃.primo
pcipit. 2 punit ↄtineté: tertio aggranat. fa ibi ſi

vo. teriia ibi = ſi. ¶ Mõ pꝛio ꝙ ubi teſtioniuzʒ ẽ

neẽcaꝛiũ n pᷣmittit᷑ monitio:ſʒ a pricipio põt teſti
bus mãdari ut neiãt et ſi ſint pᷣſbyteri ut h iũcia
pᷣſcꝛiptiõe. Et nõ ꝙ teſtes pnt ↄpelli iꝛe ad cuꝛi
aʒ romanã ðᷣ lõgiquis ꝑtibꝰexpeſis iñ ꝓducẽtis
nt ĩ. c. ſtatutũ ꝓpe.fi.ð Np.li.vj.et.iiij.q.iij.uen
turis.nõ bonã pꝛaticã ꝓcedẽdi ↄ teſtẽ nil alium
abſentẽ ut i eadeʒ citationis lr̃a ſi ñ nenerit ĩ ter
mino pᷣfixo:fulminetuꝛ ſuſpenſio:⁊ ſi ifra alium
terminum non nenerit in eadem lra prefixum ſe
rat᷑ excõicatio:ſi nõ uenerit in tertio:connmineĩ

urliur
n uritrluuen .

iniadiit n lan,
4 uniailri ii
itipſibar irinulin i⸗
ilande Enu er uid
iztitrntingann u
4 nn rinmti nie N
i Augſiminigit me⸗
itxliniinigl uin
im hdälkeniclnn iüin
ſpritcgräne hiletc
mühnan gänichtürh
WWeulgedteafutdrdn
1calpeimne Aunß gi
—
Rdeiichininifan R
1non Kmmi oigie
ine ti ulcr

—
Merrmto⸗ KʒZ H u
Einughriicigi⸗
küighgein ieidin⸗
ilani muimen ne 4
iengnii⸗ iin

ni⸗ i
vi li. Nobisce

iy rcemg eiir
errc⸗ rckr kninten

—

nitien iee
lenad lotfliurtren
eaſar önoc, lbrhnn
ecer wirigyyz e n N
cer of rr i⸗ Va z
en.; Glmmniß tigi/
u ihienit Mtluhi let
ade uciig i n i
culis n iizn iynhi
ſcall anuß e uninif
la ulcu i itloii
bnim ws,f,idir
At i n z iſiſi ung
eai du ni ihno irſt Tanin cden
ncutpds tiesf iini iidis
duod dencentd Nee ei niaiere
anialanidi ä d ſten
ſez Rsponn üſtdec onetſioßri
ntüdd Amnditn ein l
Aiuiii Ndueb d enſ
alNDRtRAdsd giichl
cmiiſ tni Aehecnb inaſl
UN
noleihde Giliſn dud 4

cCciN⸗
ita is

. Vn ſſp . cöcathe!
ast5 osfiücohiin
9 elhi ufoniti⸗
sn löfili diiß
ſsſubn

depoſitionẽ: ⁊ ſic nẽ Moſt.itelligẽ lr̃am:⁊ hᷣ intel
leccꝰ ẽ uerus in ſe:lʒ ex la aꝑte ñ colligat᷑ bic
fuiſſet lata excõicatõ:ſed potiꝰinnui ꝙ ſolum⸗
miata credo tñ ꝙ qibet fminꝰ debear eẽ perẽp
coriꝰ als ñ debẽt fieri ſuſpẽſio ł excõicatio:ad hᷣ
.c. ſacro de ſẽ. excõ.⁊ ꝙ nõ. Inn.i.c.i.de exceſ.
pla. uide praticã ꝑ tex.iũcta gl.i.c.ↄſtitutionẽ 6
ſen. excõ. li. V. Et ex hoc ⁊ ex tex. innuit iudiceʒ
debẽ ulnio loco reuare excõicationẽ: ⁊ priꝰ inci
pẽ a ſuſpenſiõe:ꝙ ẽ fin do. An. ð praticas nꝛi
ipᷣis qꝛ in ↄtinẽti icipiũt ab excõicauiõe Ego di
co:ꝙ h cetis paribꝰhoc ſit honeſtũ ñ tñ neceſſa
riũ:iudex.n. põt incipẽ ab illa qͥ magis timet᷑ nt
in. c. qm ĩ fi. ut li.nõ ↄte.⁊ ĩ.c.i.de iudi.nubi P
ma ↄtumacia fuit lata excõicaiio unde alibi diẽ
gl. ꝙ qlibet mima ↄtumacia ẽ excommunicauõe
digna ⁊ ꝙ tãto maioꝛ ẽ qro ex mioꝝ ꝛſuꝛgit ita
dicit gl.nõbił i. c.dno ſt᷑ lxxxxvi.di.uide bonũ

rex.ĩ. c. tue nt lit. nõ ↄt. Mõ ⁊ tene mẽti ꝙ iuðx

põt ĩ pᷣmo pcepto apponẽ mulctã n parenti ⁊ fa
cit ꝙ index poſſit pcipere aliqd ſub certa pena
de q uide ꝑ ſpe.i. ti. ſen. pla. S.ij. v. ſed nũqd
index:⁊ ibi nidet᷑ ↄcludẽ ꝙ ſic:ſi euidenter pᷣſu
mit ↄtũaciã:æ idẽ debẽr obſᷣuari in excõicatõis
ꝓlatione nt ꝓbat᷑ ĩ.c.romana.F. caneant de ſẽ
ẽ. excõ li.vi.ſʒ ꝓpteꝛ niaꝝ diſtãtiã cũ ſit difficile
gemiari pᷣcepta: ſatis potit obfuari pᷣma nice ꝙ
H dẽ:nã ex cã ꝛõabili põt ꝓ futuꝛis culpis ſub ꝰↄ
ditione excõicatio ferri ut ibi. fo facit ꝙ poſt

mũaciã poſſit iudex ſine noua citatiõe ifligẽ mule

tã: de quo dic ur plene dixi.i.c. i.de iudi ¶ ¶ Op
po.n. õ ̊ ⁊ S tex. nidet᷑.n.ꝙ ex pᷣma ↄtũacia nõ
poſſit index mulcrare iuxta nõ.in.c.ij.de ꝓcur.
Vin dicit ꝙ iſti puniunt᷑ qꝛ fuit ĩ citatõe expᷣſ
ſũ. Nõ hãc ſolntionẽ ex qᷓ inui: ꝙ ſi iudex pᷣci
pit ſimplłꝛ aliqd fieri:ñ.dʒ illico infligẽ mulctam
ñ parẽti ſj gemiare ꝑcepiũ:ſed credo poſſe dici
tres citationes reqri ad cãm pcipiẽdã: ? ſic loqͥ
tur lex ad pemptoriũ. ff. de iudi. æ nõ. ꝑ Inno.
i. c. ad petitionẽ. de accu.ſʒ udi fu pᷣceptũ aliud
nt bic: n ẽ opꝰ gemiĩare citationẽ: ar. i.l.i. fl. ſiqs
ius dicẽ.ñ obtẽꝑa.pᷣmũ iñ equiꝰ. HNõ m ex dẽo
nin. ꝙ index licite expᷣmit FeAzumNE
cia:facit ꝓ allegato dẽo ſoe. op. ur̃.n. ꝙ H
citatio nõ aꝛtabat cũ eſſet ſine tmio:gloſ.i meru
Zrij ſupplet ꝙ bᷣ fuit tminꝰvſtitur?er ꝙ iſti gebe
bãtr iſti ↄparere ea bona qua poſſet expedir̃ offi
ciũ:ad ꝙ erãt uocati:dic ꝙ ẽt ſine cerio termio
naleꝛer citatio: ⁊ ĩtelligit ut citatus neniat qciti
us põt ut plene dicã i.c.cũ ꝑati de appel.ſo col
lige eũ glo.ꝙ citatꝰ ad certũ ĩminũ hoꝛa diei nñ
expᷣſſa tenet᷑ ↄparere tali hora ꝙ poſſit explere
officiũ ſen negociũ ad ꝙ citat᷑:⁊ facit ꝙ in ſimli
nõ. Inno.i. c. eũ nobis de elec.ubi dicit ꝙ cita
1 ut ↄpareat certa die ad electõem faciendaʒ dz
compaꝛeꝛe de mane: qꝛ tali tpe fit electio ꝑꝑ miſ
ſã ſpas ſacti:hic nin.in ſa ſolutiõe dicit hᷣ ꝙ de
bet neniꝛe taliſtpe citarꝰ ꝓ teſtionio feꝛẽdo ꝙ de
ponat ieinnꝰ. xxij. q.V. hõeſiũ ⁊.S.li.ꝓxi.c.i.ulł
Em eũ ĩ pma ſolntõe ſatis ẽ ꝙ ea die iuret nã ꝓ

C um ſuper

aciu depoſitõis põt teſtis teneri ꝑ.xv.dies ut.l.
penł.E. de teſti. Cõcludo gꝰ ꝙ citatꝰ ad ceꝛtuʒ
diẽ ſine hora dʒ ↄpere tali hora q̃ expediꝛe poſ
ſit id ꝓpt᷑ qð nocat᷑:⁊ i dubio ſatis ẽ ꝙ nẽiat ã
te noctis tenebras:qꝛ totꝰ dies ſibi cedit:ðᷣ q ĩ
dẽo.c.ↄſuluit ⁊.c.cũ nobis. p. tertio ðᷣ. c·
cũ nõ ab hoie.S.ð iudi.ubi fit pmo depoſitio ⁊
poſtea excõicatio:⁊æ hoc ecõtra. So.gl.ij.ꝙ iſtð
ꝓcedit ubi ꝓceſſus fundat᷑ ſuꝑ ↄtũacia:nã tunc
incipit᷑ a mitiori pena:ↄrinʒ ꝓcedit nbi fundat᷑
ſuꝑ crie:⁊ dic ut plenins nõ lo. iij. colligit

ꝙ i una citatõe pñt fieri pluꝛes ciratiões:ð hoc

dic ut le.⁊ nõ.in.d.c.ↄſtitutionẽ: ad quod s.ꝛe
miſi. Glo. fi.ĩ pᷣncipio ẽ facił:poſtea foꝛmanuit q̃ᷓ
ſtionẽ quotidianaʒ. Judex excõicauit reſtes niſi
ↄpꝑerent ĩ termio pᷣfixo:iĩ termio teſtes fuerũt im
pediti:qrit:nũquid ſint excõicati. Concludit ꝙ
quo ad deũ nõ ſũt excõicati i quo ad eccłliã ſic
iñ doc.de ĩpedimẽto abſolnent᷑ ſine difficultate:
idẽ tʒ glo.i.c.uno.iiij.q.v.ſuꝑ vꝓᷣbo occurrerit:
ſpe.ãt ĩ ti. ð ciratio. .pe.ud fi.refert quoſdã te
nere. Sriũ.ſ.ꝙ excòicatio nõ tʒ. Vñ ꝓnũciandũ
E excõicationẽ nõ tenere nec tenebit᷑ ad expeſas
2z gũ illa opi.tꝛãſit ibi ſpe. Hoſti.dicit ꝙ ſi papa
tulit talẽ ſñiaʒ oĩo ligat de offi. dele. ex ꝑte:nec ẽ
noſtꝝ repᷣhẽdere.xj.q.iij.alioꝝ.Si ĩferior eã tu
lit ant talit᷑ ciratꝰ detiner̃᷑ ipedimẽto incõmodita
tis aut facti:pᷣmo caſu ligatꝰ ẽ: iñ niſi ĩ citatione
expᷣſſa eſſet talis cã ꝓpter quaʒ dimittẽ ðᷣbuerit
ꝓpria negocia:ſine difficultate dʒ abſolui:alias
ſatis fieri oportebit. ĩ ſo caſu nõ idiget abſolu
tiõe:cũ pᷣceptũ nõ obligʒ ad ipoſſibile:⁊ ſic ſũia
ẽ nulla:ſufficit ergo relaxatio ut ĩ.c.odoaꝛdꝰ de
ſolu. poſſʒ ẽt fieri abſolntio ad cautelã fᷣm eum.
Jo an. hic remittit ad nõ.ꝑ Inn.i.c.p.⁊.g. de
offi. dele. æ dicit ꝙ bec qõ vꝛ expedita de ſen.ex
co. uenerabilibꝰ. S. idẽ li.vj.⁊ ibi rex.innuit ꝙ;
iſte ſit ligatꝰ: ? ſufficit.n. pſũpta ↄtumacia. Sed
aduerte qꝛ ille tex. loquit᷑ qn qͥs fuit excõicatus
pro ↄtũacia de pterito:ut qꝛ iudex reputans ali
quẽ ↄiumacẽ illũ excõicauit:ſʒ h loquit᷑ de excõi
catõe lata pro ↄtumacia ð futuro. vnde iudicis
animꝰ vr̃ deſſe: tñ ut dicit do. an. ille tex.loquit
idiſtincte:⁊ iõ ſequit᷑ ipe h̊ opi. Jo.an.⁊ dicit eã
eſſe cõeʒ. Mec ob.ſi dicat bãc ſniam ↄtinẽ itole
rabilẽ errorẽ: qꝛ ut dicit Inn.i.d.c.p.⁊.g. b er
ror nõ ẽ patẽs ex vᷣbis ſnie: Iʒ ex mẽte ſit redu
cibił ad errorẽ:tał ãt error ñ iducit niłlitatẽ ſñie
ut ibi nõ. Ego ĩ hac qõe ſoleo ſic diſtiguere: ꝙ
aut ex tenore ſñie apparet ꝙ index noluit oĩo li
gare nõ ↄparentẽ ĩ termio: ſine eſſet ĩpeditus ſi
ue nõ:⁊ talis ſñia nõ tenet tanqᷓ; ↄtinens enorẽ
intolerabilẽ de ſen. exco.per iuas:aut non ↄſtat
ex tenore ſnie:qꝛ index ſimpłr excõicanit nõ cõ
parentẽ in termino:⁊ aut ex aliquibꝰ uerbis põt
iudicis mens deprehẽdi:ui qꝛ dixit:ſi ↄtepſeris
uel ſi diſtuleris in termino ↄparere: ⁊ nõ erit ex
cõmunicatus:qꝛ qui nõ põt non contemnit nec
differt ut nõ. glo.in. ciquaʒ ſit de electio.lib.vj.
in nerbo diſtulerit. Aut non poteſt depꝛehendi

er tũe ñ ẽ excòicatus qꝗ ad deũ:ex q ñ delinqᷣt
de re iudi.c.i.li. V. Sʒ qꝛ pꝰ ad eccłam excõica
tio ĩiuſta ligat maxie qñ ẽ apparẽteꝛ iinſta pote
ait fieri abſolutio ſaltẽ ad cautelã:plus tñ ĩ ſubtii
lirate plʒ opi. Moſti.⁊? ſpe.nt dato ⁊ ꝓbato ipe
dimẽto fci nulla indigeat abſolutione:qꝛ non ni
det᷑ neriſile: ꝙ iudex noluerit enʒ ligare ar.c nt
nrm ꝓdeat ut eccle. bene.et ꝑ h̊ͥ puro idẽ dð.in
ſnia pape ⁊ foniꝰ:qꝛ ſñia hoc caſu ñ ifrigit ex ðᷣ
fectu ptanis ſed potiꝰ nolũtatiſ:q uolũtas.potiꝰ
dʒ preſumi in papa tãꝙᷓ inſtioꝛi ꝙᷓ in alio ar.xl.
di.c i.facit.c.in cãis de re iudi.ad..idẽ allega
tñ per Jo.an.põt rñderi ꝙ loqᷣtuꝛ:qn excoĩca
tus allegabat ipedimẽtũ ſʒ nõ ꝓbart:tunc a pᷣnci
pio abſoluit᷑ pſtira cautione:uel ille uolebat con
tẽdeꝛe de nullitate:facit.c.cũ olim de ꝛe indi.ubi
ſnia pape interlocutoria decernit᷑ nulla:ſi ex cix
cũſtatijs appaꝛet eũ fuiſſe ciꝛcũnentum uel umme
moarem. Hi. abb. - 4
eſtis ꝗ; timor̃ a
. B Per co. nerſe ꝑtis ſe ſubtis
bit:teſtificari cõpellii:adde ẽt in criali
Fm cõem intelleciũ:⁊ ſic aliqd adit ad.c.i.Sv.e.et
.c.dilectorũ j. eo. In pria deciſa ↄſultatio:i fs
rñſio:idi oſultatõi in qua diſtiguit:æ ʒ mebꝛuʒ
ꝓſeq̃t:ibi nerũ:cuius rñſũ modera:ibi niſi ⁊ ð
mũ queremẽ inſtruit:ibi ʒ.¶ Mõ. puino ꝙ no
toriũ nõ idiget teſtibꝰ:bᷣ itellige ꝓut plene nõ.iĩ
.c. ueſtra de coha. cle. æ mu..ij.q.i. maniſeſta.
WMõ. fo ꝙ i facto notoꝛio nõ diſtiguit᷑.an neget
s nuł ↄfiteat᷑ Ex qꝰ ifero ꝙ negatio ꝑtis nõ in
ficit notoriũ nec reddit rẽ dubiã: ut hic clare ꝓ
bat᷑:lʒ ſoleat ad hoc allegari dem Inno.i. c. tua
de coha. cleri. õ. tertio ꝙ in facto non no
torio ꝑ negationẽ ꝑtis res efficituꝛ dubia.unde
deuẽiri oʒ ad inſtructionẽ canſe. ¶ Nõ bonaʒ
limitatõeʒ ad iuꝛa que dicũt ꝙ ĩ crialibꝰteſtes ñ
cõpellũ non.n. ꝓcedũt:qñ niore aduerſe partis
ſe ſubtrahũt:nã tunc in odiuʒ ꝑtis comppellunt
nt hic:⁊ idẽ dicit Inno.ſi alireꝛ malicioſe ꝑ paꝛ
tẽ aduerſã a teſtionio retrabant᷑.j.c.ꝓxi.⁊ idermn
cõiteꝛ doc.qð plʒ eadẽ rõe:ſecus dicit abbas ſi
amore ꝑtis ſe ſubtrahãt: naʒ iſta la nullam men
tioneʒ facit de amore:qð nõ.ſed munc cõpellunt
deficiẽtibus alijs ꝓbationibꝰ:ur dixi.S.c.i.et ꝙ
lr̃a iſta pꝛocedat in crialibꝰ:tenẽt cõiter doc. qꝛ
loquit᷑ de nororio:⁊ cõiter delicta ⁊ non cõtiac
tus ſũt notoria ad h̊ qðᷣ nõ. Inno.i.c. ina pᷣal-
2 ꝓbat᷑ hoc ꝓcedeꝛ in crialibꝰ ẽt.j.c.ꝓxi 5
ibi ↄſtiterit:ꝙ malicia ꝑtis ũ pᷣſumit᷑ ex eo ꝙ te
ſtis ĩ criali teſtificari ñ uult:ſʒ oʒ ali᷑ ꝓbari:⁊ ni
di ꝙ dixi.S.c.i.¶ Mõ ibi paſſim ꝙ de iure ci
nili n fit diſtictio ĩ compulſiõe teſtiũ iter cãs ciui
les ⁊ criales:⁊ an res alit᷑ ꝓbari poſſit uel ne:⁊=
an impediat᷑ ꝑ aduerſariũ ł ñ ſʒ indiſticte pñt ↄ
pelli:⁊ nõbis h̊ qꝛ clare ĩ cinili iure h n ꝓbatur
nã.l.ſi qn. C.e.ti.⁊ aut᷑.ibi poſita loqᷣ nidemur
i ciuili:ſʒ idẽ ur̃ ĩ criali ur hic ur̃ iñ ꝙ pᷣmo mo
nẽdi ſt nt ſeiit h̊ Moſti.ff.de rabn exhi.l.locum
.F. exhiberi ¶ lo. ij. jrit. nunqd ſaltẽ ſñia ſit

¶ De ieſii. cogen.

neceſſaria ĩ notorio:⁊ ꝛndet ꝙ ſic:alij addũt èt
citationẽ: ego ꝛemitto ad nõ.in.d c. uꝛa:⁊ aliqͥd
dicã i. c. cũ olim de re iudi. ¶ Blo. finalis qrit
qũo cõſtabit ꝙ timoꝛ aduerſe ꝑtis ſe ſubtꝛabũt
rndet h̊ pᷣſumi eoipſo:ꝙ reqᷣſiti teſtificari nolũt
nõ. gl.et eã allegaui. S.c.i.et declaꝛa et reſtringe
ꝓut ibi dixi. S Jo.an.pꝰãtiquos foꝛmat h uti
le qõeʒ:cui incũbat onꝰ ꝓbãdi ꝙ vVitas alit᷑ pꝛo
bari n poſſit:et ut claꝛius iĩtelligas ntilitatẽ bniꝰ
qdis:ſcir̃᷑ debes ꝙ ut ↄcluſi.s.c.i.pᷣuilegiati nõ
opellũt:niſi qñ neꝛitas ali᷑ pbari ñn põt et idẽ ĩ
crialibꝰ regulaꝛit᷑:pone nũc i termis ꝑtẽ dicẽ rẽ
alit pbaꝛi ñ poſſe niſi ꝑ illos teſtes quos addu
cit:teſtes dicunt oppoſitum:qͥs hẽbit h ꝓbare.
Allegat᷑ actoꝛẽ:prĩo ꝙ ipſe ꝓbet:qꝛ ipe dicit
gcc.de renũ.ſuper hoc nã ſi diceremus ꝙ teſti
incũberet onꝰ ꝓbãdi:ẽet res ĩi magno ciꝛcnitu:ſi
qibet reſtis br̃er hoc ꝓbaꝛe. In ↄtꝛariũ allega
tur:qꝛ qui dicit ꝑ aliũ rẽ poſſe liqre excipit:pro
ber geipſe. ff. de ꝓba.l.iĩ exceptiõibus ⁊.l.i.ff.de
excep.facit.c.cũ eccłia de cã poſ.⁊ ꝓpᷣe.⁊ ſic tꝛã
ſit Jo. an. Dutar do.an.ꝙ i ciuili onꝰ ꝓbãdi
icũbat teſti:qꝛ fũdata ẽ pᷣſũtine intẽtio ꝓducẽtis
niſi teſtis ſit pᷣuilegiatꝰ:ĩ cꝛĩalib ueꝛo ꝓbet actoꝛ
qꝛ oporteꝛet actoꝛẽ oñdẽ cãʒ còpellẽdi:qð ſatis
plʒ:⁊ eredo poſſe dici:ꝙ ntroqʒ caſu ſtaret᷑ iura
mẽtro ipſius teſtis:an ꝛes ꝑ alios poſſit pꝛobaꝛi:
qꝛ ſicut pꝛoducẽs ſubmittit ſe ſuꝑ pᷣncipali iura
mẽto ipſiꝰteſtis:ita dʒ ſe ſubmitiẽ ſuꝑ iſto pᷣam
bulo:facit ꝙ ĩ ſili nõ.i.c.dilecto S.ti.ꝓxio. Itẽ
poſſet capi media uia:ut iudex ſũmarie ifoꝛmer
ſe ſuper hoc. Mi. ab.

2 Cãus. Cõpellit reſtis
„ Eruenit. illiꝰfraudẽ detegeꝛe qͥ
ad vᷣſario ꝓbatõis copia ſubtrahit:ſic

cõit᷑ ſũmat᷑. Sʒ ego ſũmo nõbiliꝰfʒ unũ ⁊?⁊ cõem
itellectũ.Cõpellũt᷑ teſtes ẽt in cꝛiali:quos accuſa
tus malicioſe accuſatoꝛi ſubiꝛaxit.h.d.cõis diui
lio: fa ibi HH ꝙꝙ ẽt in criali n pnt
teſtes ↄſtringi inramẽto: ut ñ deponãt ad idem
.c.cõſtitutꝰ.S.ti.ꝓxi.Eſt.n.ↄ bonos moꝛes in
ducer᷑ aliquos ad tacẽdã vitatẽ:cũ expediat rei
publice pcc̃a nocẽtũ ẽe nõ.ut ĩ.l.eũ qͥ nocerẽ.ff.
8 iniurijs ⁊.c.ut fame ð ſẽ.ex.unde lʒ alit᷑ teſtes
ſi cõpellãt:in malũ ẽ eos inꝛamẽto ad ñ teſtificã
dũ ↄſtrigẽ:⁊ H̊ ꝓbat hic tex in vᷣbo nemo dʒ:et
clariꝰ ĩ pal.c. cõſtitutis. ¶ Mõ co ꝙ appellatõe
inſtꝭoꝝ neniũt teſtes:nã inſtruũt cãm:merito ap
pellari pnñt inſtr̃a ad idẽ.l.i.ff.ðᷣ fide iſtꝛu.⁊.c.fo
ras.j.de.v.ſig.qð ꝓcedit ĩ lata ſignificatione:
ſecꝰ ubi mã ẽet ſtricta cũ aliud inſir̃a alið teſtes:
nnde nidemꝰꝙ pꝰpublicationẽ atteſſationũ piit
inſtt̃a ꝓduci:teſtes vo nõ nut ĩ.c.cñ dileciꝰ de fi
de inſtru. Et hoc infeꝛt᷑ ꝙ ſi da minꝰad ꝓduc
tionẽ inſtroꝝ ñ pñ̃t ꝓducl teſtes:facit.l.teſtium
C. e. ti. ? nide ĩ ſpe.in ti. ð dila.S. nidẽdũ.v.it
nõ:ubi p̊ tʒ ? Me.hic:ſũt.n.h̊ dinerſa nt in.c.
cũ Joãnes ðᷣ fide inſtrn.⁊ i.c. forte ĩ fine.xxiij.
.qq.iiij. ¶ Mõ eũ puniẽdũ qͥ pꝛobationes et ed
nocatos aduẽertario ſubirabii: cõcordat dictum

en .
icit aude
anilauſ
nn a
n ſ 4

endde⸗
hetſuitf ip ,
ſiritn tii AAn .
nutnuimui in eiil
ueAvntlsnin 1
lunrechbi lmnmmin
ekwu to elpanicii /
clcditr hak s ltnetu
Aostatcuntni wiudorgrc
nitituicidientbabinonds.
11 Kneit ſünn eene r
WV Cpoadlſttcks Cntnna ge
fwddmmniRiite Diati de
GNENNNacck cſrcse
NCNfrsnet Dan drs
Stülmtd rtis nniinn
Geindſßtetg dereftenamn
ntiiſtgijimiin
ſtininlnt thtin /an
5 ſeltiſn ſit ne
alnit anc⸗
Lonöͤthi eigieune .

.

poͤ feſe “H
ibin enn
itnmnicr
lſioů iſ er
netboe iie ul

4
?
di dnen e
Naltcieidt ſtitutis ¶ ueꝛo nũqd teſtis iſte qͥ iurauit ñ
gid ielnden aid .c. 9 nule uen nũd teſtis iſte qͥ iurau
i n brnen titl teſtificaꝛi ↄpellat ad deponendũ ſuꝑ pᷣncipali an
: ziene ateeg ſuꝑ malicioſa ſubtractõe ſen inductiõe facta per
ga ornt aduerſarium. Glo. fi. ponit tres opi.pᷣma ꝙ dʒ
iu S
4 Dbjof 9 Liclart fuare iuramẽtũ de deponendo dũtaxat ſuꝑ fꝛau
ias 4 ſg n n Pan e de: ſed fraude manifeſtata babetur pꝛo ꝓducto.
r inidr o itn Nõ ꝙ iſti ſolũ ſentũt nt habeat᷑ ꝓꝓdncto:?
voſſte , Ntſt ch Ai lout enr Ir di- 4 7
1 RZ te Urclnigirſen ſic ſi hꝛet aliũ teſtẽ in cã optinẽt.ſʒ hñ plʒ AVi.
in Mlij vgretſi ſz forte fʒ eũ deferet᷑ iuramtũ i ſupplemtũ ꝓba.
4 an übeinggaſi de ꝓcur. ex inſinuatione. qᷓſi ſentiat ꝙ non debʒ
4 — pr̃i ex toto ꝓ ꝓducto.⁊ dicit hic Dbi. ꝙ k ex
diſenſ iin N bac ſubtractõe oriat᷑ ſuſpicio ↄ ſubtrabẽtem ꝙ;
Erts aroppoli ot iniquã cãm foneat ñ tn ex p̊ dʒ ꝑdeꝛe cam ſi iuſti
rizwepe umczir ciam fonet ꝙ nõ. LZu in hoc uide ꝙ plene dixi ĩ
ar ſeieniſn hn hehen .d.c. conſtitutus: ⁊ dic nt ibi. ¶ Scda opint.
„ ilne din ẽt ſuꝑ pᷣncipali dʒ ↄpelli ad deponẽdũ. er
S ſiatſtgingnt tiam opi.ponit gloſ.ut ñ cõpellat᷑ deponeꝛe ſuꝑ
3 nnicei depher. Nyani pncipali ꝑ · c. dilectoꝝ:ſʒ ſuꝑ fꝛande ſic qᷓ manife
ſhef tüti oſriiten ſiata denunciabit᷑ iuramtũ nõ teneꝛi:et poſtea ſi
tn de alienctittl noluerit poterit deponere ſuꝑ pᷣncipali. Ego di
. 63 ncl ulutetiph tſiei co tenendo fam opi.ꝙ ↄpellet᷑ ſuꝑ ntroqʒ priꝰ
4 k en Paunngſini , tñ dʒ ↄſtare de malicia ſubtractionis ⁊ h̊ ĩ odiũ
iurit fitueßfir niigin fraudulenti ꝙ multũ bñ ꝓbat hec la:⁊ ſic intel
N iilg iaiiltunnt lexit H. e. Inno.Sẽ c.ꝓx.nã detegit ↄuentum de

N – ——— — ——

4 ntm mtcitcjlii t ⸗
renh mſ aymab nin
glis itmn tmilumnſinuiat⸗
lan mmiui linin pimkin
in oi ii, iimin ir ibn
tablr li iicalmmil go Ni
Nr n: mcir iun iode innne ivnen
elen o Ren

Lrnerit
ANragvtds Ca Wniit
õ
dtei Qein tsinticeſtal
Ndde —
ſos. ogaincflli

sornd mmtigi Npttt

K , n. En. n.boncson
cſm – cat ſe uidiſſe ꝙ tñ ñ ẽ ueꝝ:qr n dẽ qs actui pns
dut cpos dend uilaͤin niſi etiam intellexerit q̃d ibi agẽt:ut.l.coram.ff.
bher tun olihzern 4 mießi 8. v. ſig. ?.l. diẽ ꝓferre. J. corã de arbit. legitur
Zmmst t in d la aotit 2 nõ.in.c.eoꝝ xi.q iij.uide Jo.an.in.c. pñ̃tiuʒ
cliimi nitwam ſtom 3 teſti. li. vi. Ad iſtũ tex. dic vᷣbũ aſtãtib? lar
5 tigerb den e t ſeens go mõ capit ꝓ his q exibet corpꝰ? non ſenſum
iſctöſims. 6 n corpõeũ:ꝙ n ẽ ſic capiendũ qn a pᷣncipio teſtis
ckor Geniir eſtsn ſmnin t dixit ſe ſcire. 6 fo clericũ poſſe ↄuenire lai
1 it inſtin iiliſ, 4 cũ qͥ iniuriã cõporalẽ ſibi intulit et corã indice
S 66 65 Oerüilun n ecclłaſtico ꝓ h.c.cũ.ſit gnãle ⁊ q; ibi nõ.de foro
1s deᷓ iend goltins cõpe.⁊ ꝙ plus ẽ laici ad teſtionium deducti xnt
inie phim, ꝑ cẽſurã eccłaſticã ad teſtificad cõpelli. (r.
eoten n i önican⸗ 7 uẽ ꝙ cũ h̊ cã eẽt crialis iĩ debebãt teſtes com
ir duu e e ſuiin pelli. . e. dilectoꝝ. ¶ Bl. bic põit duas lecn. ad
mn de en tex. p faciẽdo ↄriũ.⁊ ad hũc tex.rũdet ꝙ potiuſ
imiiffrkiſtin ſzolſ ꝓbat ↄꝛiũ.nã cũ Dapa fuit ↄſultus de ininꝛia
en 4 2 ipe rũdeat ꝙ in rebꝰeccłaſticis ↄpellunĩ teſtes

ꝙ ipſos teſtes ñ aſtringit tãq; õ bonos mores
pſtitũ nt pᷣdixi ⁊ ꝓbat᷑ i.d.c. ↄſtitut.⁊ ꝙ ibi dixi
tetigi ẽt in.c. intimanit.S.ti. ꝓxi. Sed h̊.c.etiam
inducit de nono ut teſtes compellãtur iĩ criali ꝑꝑ
maliciam ꝑtis nbi als ñ ↄpellerentur:⁊ tetigi in
c.i.S. . hoc ẽt ꝓbo ꝑ.c.ſuꝑ eo.S.e.nbi ↄpelũt
in criali nbi ioꝛe aduerſe ꝑtis ſe ſubtꝛahut fõtiꝰ
H dicenð ſi ex aduerſarij malicia h̊ ↄtigit de con
fir: uti.uel inuti.cũ dilecta:æ hec bn notabis.
2 Caſus: Suꝑ ꝓbãda
Eruenit. ininria clerico illata
cogendi ſt᷑ teſtes. Ego ſummo gnãliuſ
gm aliã lecturã nõbiliorẽ ſic. Si res alit᷑ ꝓbari
non põt ẽt in cã criali cõpellẽdi ſt teſtes cõis di
niſio fa ibi ↄſulationi. Mõ pꝰ ibi multis laſtan
tibus ⁊ nidentibꝰ ꝙ teſtis in reddendo cãm ſui
dicti nõ ſufficit ꝙꝙ dicat ſe fuiſſe vntem niſi et di

Gins Chdſrs
irndereei

dat indirecte ad intelligẽdũ ꝙ ſuꝑ iinꝛia n com

ponedo ſoꝑ ſpᷣo crie: ODe iuramẽto ñ ẽ dubium

pelluntur ¶ Scðs intellectus eſt ꝙ hic MDapa
ſatis rũdeat ad q̃ſitũ:qꝛ ꝓſecutio iniurie clerici
ſatis pẽ t rõe ꝑſone dici res ecclaſtica:ſʒ dʒ itelli
gi ꝙ agebat ciuilit᷑ ð iniuria ꝓ ſuo inteꝛeſſe:pu
ta ad ipẽſas factas ⁊? oꝑas admiſſas.⁊ hãc lec.
nident tenẽ pe.⁊ ab.¶ Lertiã lec.ſentit ala.qui
Vr itelligẽ tex.qu teſtes gẽa łodio ſe ſubtrahũt
7 tũc ad tex.iĩ v.cleꝛici ſupplet maxie naꝛta
lec. ponit hic Inn. ꝙ hoc ſit ĩitroductũ i fauoꝛc
clericoꝝ:ne laicoꝝ iniuria remaneat impunita.
Ego pono quitã lec.quã ad iſtũ tex. ſẽſit Inn.
.S. e. c.i.pꝰ pᷣn qð loq̃t qñ agit᷑ crialit ⁊ alie ꝓ
batões deſũt:tũc.n.ne cria rẽaneãt ipunita ↄpel
lunt᷑ reſtes.⁊ ꝓ bh̊ tex.ibi ſi alit᷑ Vitas ⁊c̃. ſupple
maxie:qꝛ idẽ ĩ alijs:ſʒ maxie iĩ iſtis de quibꝰ qre
bat᷑:⁊æ ſᷣm hanc lec.bhabes h̊ caſum notabilem.
2 Caſus. Suꝑ ↄſãgui
Eter um. nitate ꝓbãda cogedi
ſũt teſtes. ſʒ mihi nõ plʒ h ſũmarinʒ:qꝛ
ſi bñ ponderet᷑ finis.c.nullũ ſpãle ponit ĩ coſan
guinitate ꝓbãda:cũ exigat ꝙ odio gẽa ⁊c.ideo
põt ſũmari ꝓut fämautes b. oſue
tudo põt ↄcurrẽ cũ iure cõi. Scõo nõ. ſᷣm In
no.i ſpũalibꝰ cãis teſtes eẽ cogẽdos.⁊ notabis
bñn h̊ dẽm:qꝛ nult extẽdẽ iſtũ tex. ex idẽtitate rõ
nis ad oẽs cas ſpũales. dicit Jo.an.ꝙ hoc dẽʒ
ꝓcederet ſi h̊ agebat᷑ ð ↄſãguinitate ꝓbãda ad
mr̃imoniũ ↄinngẽdñ uł diſiungẽdũ Si aũt qre
bat᷑ ð ↄſanguinitate ad ſucceſſionẽ ſen intelã de
ferẽdã uł indicẽ recuſãdũ nel his ſiłe: tũc ceſſat
hoc dictũ.q.d.qꝛ tũc nõ eſſi cã ſpũał:et ꝑ conſe
quẽs nõ recte extederet᷑ ad cãs ſpũales. Ego di
co ꝙ ẽt ſi ad pᷣmũ effectũ fuiſſʒ hic actũ:ñ tamẽ
colligit᷑ p dem Inn. qꝛ ſi bñ tex. põderet᷑ nõ dẽ
ſimpkr bᷣ teſtes i hac cã eſſe cogẽdos:ſi loquit
ditionalr ſicut fecit i.c.i.S.e.⁊ ĩ nlijs inribꝰ.ſ. ſi
gra uł odio ⁊c̃.⁊ ſic nulluʒ ſpãle ĩ effectu inducit

bic:ſʒ ð ↄſãguinitate mẽtionẽ fecit:qꝛ ſic fuit in

facto qſitũ. 5. m gl. iij. ꝗqᷓ dicit ꝙ eo ipo ꝙ;
ſe ſubtrahit pſumi ꝙ odio:ſʒ itellige ꝓut lanuſ
dixi. s.i. c i. ¶ Vltio nõ.gl. fi. intum ꝙ dꝛ de
odio extẽdit ẽt ad odiũ iuramẽti:ut ſũt miti qni
hnit ſolũ iuramentũ odio: ſecus dic ubi faceꝛent
ob renerẽtiam:ſicut multi boni u ri religioſi:ut
dixi in. c.i.S.e.⁊ nart⸗Lenuner
. aſus. Teſtis ſyno
Reter c. dalis qui coraʒ ordi
nario ſuꝑ matrimonio depoſuit nõ cõ
pellit inrare ſuꝑ eo corã delegato.̊ pꝰ. MDrop
ter ſuꝑueniẽtẽ infamiã a teſtionio ꝛepellit. fᷣo
põt tn ſi errauit ĩ ↄtinẽti nõ ex iteꝛuallo dẽʒ ſuũ
corrigẽ hoc tertio:ita cõit᷑ ſũmat᷑. Et qꝛ narijs
mõis itelligit᷑ poſſʒ alit᷑ ſũmari.ſʒ qꝛ bec ſũmatõ
gnãl põr ↄnẽire cuilibʒ ĩtellectui trãſeo pro nũc

cuũ cõi ſũmario.nã ex.j.dicẽdis patebit claꝛe in

tellectꝰ. tres ſũt ꝑtes q ꝑ ſe par:t¶ Mõ. p ꝙ
dã ſt teſteſ publici qͥ alio nocablło dñt ſynodaleſ
Et ꝓ hoꝝ itellectu ſcire öbes ꝙ qlʒ epᷣs dʒ con
ſtituẽ in ſynodo ſua aliquos niros idoneos peꝛ
totã dioceſim quos dʒ iuramento aſtringere ad
m i

denũciãdum ſibi uel ꝑ eũ miſſo qᷣcqd ꝑpenderit
fieri S uo luntatẽ dei ⁊ tota xpianitatẽ ꝙ ꝑtieat
ad iuriſditõm eccłiaſticã:ut hẽtur ĩ.c.eps i ſyno
do.xxxv. q.vVi. hinc appellant̃ ſynodales: qꝛ 2
ſtituebãt᷑ in ſinodo.publici nero qꝛ reip. fFuiunt
cuius inteꝛeſt:cria remaneãt impumta: ð ſen. ex.
ut fame. ¶ Mõ. fo ibi ul tno caplo ꝛc. ꝙ caplʒ
põt indicaꝛe ſuꝑ cã mr̃imoniali õ qð vꝛ rex.i.c.
accedẽetibꝰ ð exceſ.pla.⁊ in.c.i.ð oſan.⁊ affi.ubi
dr̃ ꝙ ̊ ꝑtinet ad dignitatẽ epalẽ. propter quod
doc.itelligũt iſtũ tex.ſede uacãte.j.de hereti.ad
abolendã:uł qñ h̊ hẽbat ↄſnetudo pᷣſcripta:⁊
cordat. ð. ti. px. albericꝰ. ¶ Mõ. bñ h dictum qꝙ
capłʒ ſuccedit ſede uacãte ẽt in cognitõe cãe mr̃i
monialis. Itẽ ꝙ ex ↄſuetudie pᷣſcripta põt hoc
ſpectare ad inferiorẽ epo lʒ Hoſt. in hᷣ ultio ſen
fit riũ ĩi.c.l̃as de reſti.ſpoli.ſʒj gl.ibi.tʒ pᷣmum
ſz nide ꝙ ibi dixi tenendo pᷣmũ dem bhic.⁊æ idem
doc.S.ti. ꝓx.albericus. Re ex tex. ʒʒ unũ in
tellectũ ar. op. qꝙ ex qꝰꝗs ſelł tulit teſtioniũ ĩi nna
cã ñ dʒ iteꝝ compelli ad teſiificãdũ coꝛã alio iu
dice:niſi ĩ defectũ ꝓbõnum:⁊ h̊ ne icurrat ples
inimicitias:⁊ forte ne incidat iĩ Srietatẽ:iux illłd
ſalomo:iĩ maltiloqo n effugies peccatũ.Ex quo
hẽs unũ caſũ:ꝙ recnſando teſtificaꝛi nõ pᷣſuma
tur hoc facẽ odio tore ⁊æc.⁊ ſic limita qð dixi ĩ
.c. i S. e. ¶ Mõ ulteriꝰar. bo. ? qᷓſi expſſũ:ꝙ ad
denunciatõʒ iſtoꝝ teſtiũ ſynodaliũ n fertur ſnia
cõdẽnatoria. naʒ ſi ſic eſſi ñ opoꝛtẽt ꝙ ireꝝ tãqᷓ;
teſtis vᷣpõerẽet:ſʒ prie atteſtatiões faceꝛẽt fide:cu
iuſ Zꝛiũ bic innit᷑.⁊ h̊ iðᷣ nõ.i.S.aliqn.uij.q.uij.
2 i.l.ea qð. C. ð aten. .. an oicemeC 1.5 ex
Fa pte in.O.huiuſmõi:qꝙ ꝑꝑ infamiã qs repelliẽ
ab officio pnblico:uide tex.in.c.inter dilectos
de exceſ. pꝛela.⁊ ĩ regła infamibꝰde re.iu. li Vj.
jd i notorio: uide Mar. i. l. ea. ff. ad. l. iuł. ꝛepe:
5 ꝙ teſtis ñ pot ex iteꝛuallo conigẽ dictũ
ſuũ:⁊ ẽ tex.ĩ h̊ͥ nalde nõbił:⁊æ quotidie allegatur
p legiſtas 7 cãoniſias. rend ba 7 tene mti
ꝙ ſi teſtis corrigit dictũ ſuũ incõtinẽti ñ hẽt do
cẽ de enoꝛe. Jð puto i pte ꝛenocãte ĩ cõtinẽti ꝰ
feſſiõʒ ſuã nide gl.nõ.i.c.apð.xxxij.q.i.⁊ i.c.cũ
i poſitionibus de iurein.li.vi.⁊ ſic limita.c.fi.ðᷣ
Pfeſ.⁊.l.erroꝛ.C.de iur.⁊ ſac.igno.ꝓbo h̊ rõe
difficiliꝰteſtis coꝛꝛigit eꝛꝛoꝛc ſuũ q; ꝑs ↄfeſſionẽ
ſuã:⁊ h propt᷑ timorẽ ſuboꝛnatõis:ar.h̊ iuncto
dicto.c.fi.ſʒ teſtiſ põt incontinẽti ñ docto de eꝛ
rore:gꝰ fõtiꝰps:ſacit.c.ex lꝛis ⁊ qð ibi nõ.ð di
nor. z. c. diuortiũ ð pe.di.i.dicit tũ młtuʒ.nõ.hᷣ
Inn. circa dictũ teſtis:ꝙ iudex dʒ diligent᷑ anẽ
dez mõʒ ⁊ cãʒ coꝛꝛectõis.j.de accu.cum dilecti.
2 niſi cognoſcat eũ ꝓbabiłꝛ ſe poſſe conigẽ ici
dat i ſuſpicionẽ ł uacillatõʒ. ff. de teſti.i teſtibus.
2 eadẽ rõe ⁊ ꝑ.d.c.cũ dilecti ið puto dicendum
ĩ pte Ateſſiõʒ ſuã icõtinẽti coꝛꝛigente:⁊ hec bene
nõ. ltio.hic nõ quẽ poſſe in eadẽ cã nedũ
i diuerſa deponẽ pluries g enndẽ nec ex boc pᷣ
ſumit᷑ inimicus.⁊ ſic hoc pᷣtextu poſſit repelli.et
qᷓ;ꝙᷓ iſte tex.loqᷓt in cinili tñ idẽ puto ĩ criali:cnʒ
iſti teſtes ſeu officiales ↄſtituãt᷑ pncipalꝛ ꝛatione

¶ De teſtib⸗ cogs.

delicti euitandi.? pro hoc uide bo.gl.iiij.q.iij.

F. itẽ ĩ criali ? quod dixi ĩ. c. f̃nitatis.s.ti.x.
hoc dico ꝑꝑ nõ.i.c. meminim de accu. —

añqᷓ; deſcendã ad gl. ut declaꝛem nãm iſtoꝝ teſti
um ſynodaliũ: qͥ hodie ut pluumũ ↄſtitnũt ĩ pꝑti
bus tuſcie ꝑ pkᷣates ſecłaꝛes ĩ qualʒ nicinia:nr.n.
q iſti ñ debeẽt dici teſtes cũ iurẽt ĩ abñtia ꝑtiũ
ʒ.c.ij. . ti. pxi.ſol. Inno. ut aꝛbitoꝛ metu Dꝛij:
dicit ꝙ iſti n ꝛepntant ꝓpe officiũ teſtiũ ſʒ offici
alium denunciatorũ: alł.ad hoc.C. de accu. l. eg
q̃ dẽ.ff. de re. eo.ꝗᷓ ſub tu.l. magis puto. F. cuiul
officio: ⁊? ſic trãſeunt cõit᷑ hic doc. Ego latiꝰatti
gens hanc mam pꝰ HBar. in. l.diuus.ff. de cuſt.
reo. dico ꝙ ꝓpꝛie iſte talis önũciatoꝛ ñ ẽ accuſa
toꝛ. hinc ẽ ꝙ in denunciatiõe ſen denũciationis
ꝓſecutõe ñ inſcribit ſe ad penã talionis:ut in.l.
ea qͥdẽ. C. de accu.⁊ in. c. ſuꝑ his de accu nec ẽ
proprie teſtis.pʒ ex eo:qꝛ iurat pus abnte pte.
Arẽ ſi eſſz teſtis n ꝓducẽt iteꝝ ut teſtis coꝛã ðle
gato ſʒ ſufficeꝛet atteſtatõ hita coꝛã oꝛdiaꝛio:ad
hoc.c.fi de ꝓba.⁊.c.cãm.S.ti.ꝓx.ſed ẽ potiꝰð
nunciatoꝛ hns offm de publico ad denunciãdũ.
2 põt t ł ↄpꝛehẽedi ſub inꝛibus diſponẽtibus de
denũciatoꝛe ſen denũciatiõe:qꝛ tꝛahit ad illoꝛuʒ
nãm: niſi qtenns het offm de publico: quod ex
multis ſẽtit Mar. in. d.l.dinns. Et de iſto denũ
ciatoꝛe quero de pluribus.pquis poſſit tales ðᷣ
nunciatoꝛes cõſtituere. QOicit Maꝛ. in. d. l. diuꝰ
ꝙ quilʒ iudex nel uniuerſitas ꝗᷓ het merum uel
mixtũ impeꝛiũ:ad hoc.l.i.O. quies.ff.ð of.pᷣfec.
nr. z. d.l. ea quidem. Ex q infero ꝙ lIʒ. c. eps in
ſynodo dicat epʒ ↄſtituer̃ in ſynodo tales denũ
ciatores:nihilominꝰↄſtituẽ põt e? ſynodũ ꝑ ſe.
2 idem in legato Dape:ar.i.c.ij. ð of.le.li.vVj.
æ idẽ in quolʒ ecclłiaſtico iudice hnite ex iure cõi
nel ſpali meꝝ aut mixiũ imperinʒ. nã iſti ↄſtituũt
quaſi ad coadinnandũ officinʒ iudicis: nt.d. y.
quies:quod nõ. ¶ Secundo qnero an iſtis de
nũciatoribus płe credat᷑. gl.i.d.F.aliqn dicit ꝙ
ſic ſi denunciant notoria.ſi uero aliud crimẽ nõ
credit᷑ eis niſi probent:alł.l.curioſi.C. de curi.
li xij.ſed glo.aꝑtiſſime tʒ Sriũ in.d.l.ea quideʒ
.Cde accu. dʒ eniʒ ſaltẽ probari notoriũ.⁊ idẽ
gl. ſentit in. d.l.i.de cuꝛio. Cy. in. d.l.ea quidem
multas recitat opi. ſʒ tandẽ breuit᷑ ipſe cõcludit
ꝙ buic officiali ſen nuncio cꝛedituꝛ de facto ſuo
ſibi cõmiſſo:puta ſi dicit ſe aliqueʒ citaſſe nel fe
ciſſe aliquid ex mãdato indicis:⁊ ſic itelligit oĩa
inra qᷓ uident᷑ Sria.ſʒ ſi refert maleficium alteriꝰ
ſibi ñ credit᷑ niſi probet:ut.d.l.diuus ⁊.l.curio
ſi Har.in.l.i.F. quies.ff. de of. pꝛefec.ur. hanc
opi tenuit:ſed in.d.l.dinus nbi latius attingit
mõm aliteꝛ diſtinguit. dicit enim qᷓdam eſſe male
ficia grauia:⁊ in iſtis non creditur denũciatoꝛi
bus:⁊ ſic loquuntnꝛ.l.dinus ⁊.l.ea quidem ⁊.l.
curioſi pꝛeal. Quedam ſunt maleficia non gꝛa
nia:⁊ tunc adueꝛtendũ qñqʒ ↄſtituitur denuntia
toꝛ ad denunciandum illum ꝙ ꝛe ipſa inuenit.
exẽplum mittit᷑ aliquis peꝛ ciuitatẽ ad ſcꝛutãdũ
ludentes nel portantes arma uel quid ſile: 2 tali

V l .
lu iͤ e
4 Kans, 14 rm
ſe Foliinn 4 ,
65 gul ial
ofuln ttic
umt icſeihi i
runmnn itumn ieh /,

Ne i i

Irtighlndi⸗
en tu Aic/ 4
iu pcmnnin Nüͤg
nniicſri t Nh ui n
mumunmt nrſis id /ta
Vemvuetirco egb ntin
tntni miiitcntns un ſtes
ckickertiſteci ſcoean
cklctellimrein Cdgne
aNin Gltd inmrin i
ſfconeprocivenitmtäini
temamctn lianie
Rlechwern n nali
Eiütfedarapranngisn
winiiſenänmnnn
Oibgorticsiizntn i
lgCnneinpidrſire
N Cineſlimi Aodig⸗
Nieliunlmnnme
oncinctiſtiif ili
ſſptirtſthlt teirii i
upcrttagj mlit n 4
n igore Hmen

AXKN

Eiefea Ciſiteieet

mam dis fideſdbio mni
1harkoyrhid in nnbtsninitg
R ſn inir iuhin 6
innſ qmig // firmmintn

miu ſij Brſti b Eirſpon

uur mnm a inim ai n le⸗
mmimwajtun i, Muin /
gafucr m mimnivifir min a/

Kni

mrni r /la fh r

ntdla & Mhchnn
nodo diar hh oimei n irode uies doſn
camtsmblonind Nne Rr dendie
1Umn negnd en hdenN
õ mneih
Aäüme miri matid ſancftii
un d nnanti d Nachcsn
ts ldſ! Deemd ndn inn
fondndd Nacki gad haig i

ſchde mnidl
Cthiasni herl dn
n Go agtlſinehoi UAlas

—

—W .cä

Co Aindtnn
1cion

Cde ao d mzli nobnion

Cfindla

ofliciali retferenti ſe ſic inneniſſe cꝛedit᷑: ita loqui
tur ſn eum. I. i. F. quies palle. facit.l. leuia. ff. de
accu. S vo officiak ñ mittit ad ꝛeferendum id
quod nider: ſ aliad ꝙ reperit ex andiin z fama
alio e: tunc iſtis officialibꝰ ñ cꝛedit᷑:ſʒ ꝓdeſt ni ꝑ
neniatar ad inſitiõeʒ: ut ꝓbat tex.i.d.:.diuus.
¶ibi plʒ pᷣmũ ⁊ ultunũ mbꝝ:ſʒ fm nõ uſqueqᷓ
qʒ. nullibi ei ꝓbat̃ ꝙ officiali credat᷑ de facto al

tertiꝰ. maxie ſi ẽ unus cũ nox uni uox nulli quo

ad condẽnatõeʒ:ut ĩ.c.q̊ͥ ex quadã.S. ti. ꝓxi.ubi
dr᷑ ꝙ uni teſti nõ credit ẽt ſi pſidiali pfulgeat di
gnitate: nec iura alł.ꝑ Har. ꝓbant quo ad h̊
ut iudex poſſit ad penam ꝑnenire ex ſola denun
ciatõe. poſſet tũ dici ꝙ nbi cõcurrerẽt duo.ſ.ꝙ
cria eſſent leuia ⁊ iſti officiales eẽnt plłlꝛes ꝙ cre
datur eis: 2 ſic uẽ iudicio meo uelle glo.nõ. iũc
to tex.in.l.ictus fuſtiuʒ.f̃ de his qͥ nõ.infa.q ꝑ
alios ad hoc n allegat ᷣm pᷣdicta puto temperã
dũ dictũ archi.i.d.c.eps:qͥ ſimpłꝛ tenuit ꝙ iſtis
officialibꝰ ñ credit᷑ niſi ꝓbet. S; formo h aliud

dubium nõ. nunqd iſti officiales ſen denunciato

res poſſint eſſe teſtes in crie denunciato. archi.
i. d.c.eps uĩ nelle ꝙ ille qͥ denunciat ñ poõt teſtiſi
cari: ſed alios ofſiciales poteꝛit ut teſtes adducẽ
Sed in orium aꝑte facit hec ſa ubi iſti ꝓducũt
corã delegato lʒ pus denunciaſſent ordinario.

Har.lʒ hãc.q.pᷣncipalꝛ ñ tractauerit ĩ.d.l i tũ

icident᷑ ſetit ꝙ ſic. Dicit eiʒ ꝙ ſi index ꝓceſſit ꝑ
inqſitõʒ ſuꝑ crie denunciato potit denunciãtem
admittẽ i teſtẽ: ⁊ ĩ H̊ differt ab accuſatore:qꝛ ipe
non admittereĩ in teſtẽ: ð ſimo. Iʒ heli h idem ni
dentur tacite ſentire doc hic: ſ̊ h indiſtincte ſen
tire mihi uẽ maxia iniquitas. nam teſtes maxime
in cꝛiali debent eẽ ſine oi ſuſpicione:ut in.c.fin.
de teſti. li. Vi. .l.ſciant cũcti.C. ð ꝓba.canoniʒa
ta. ij. q. Viij. ſciant. Sʒ iſti qͥ denunciãt ñ carent
ſuſpicione magna:cũ ueniãt puniedi ſi ñ ꝓbant
q̃ denuncianert ut d.i.i. C. de cuꝛio.facit tex.in
c.fi. de calũ tenebat Mar. in. d. l. dinus. nam Iʒ
ſe ñ inſcribãt ad penã talionis ut dictis inribus
pnniunt᷑ iñ pena eyordinaria. ut in iuribꝰ palle.
Müo g eredet᷑ eis cũ pᷣtendant inteſſe maximuʒ
facit ꝙ dixi in. c. inſuꝑ.S. ð teſti.? ꝙ nõ. Har.
in.l. deferre.ſf. ð iure fi. Jdeo dicẽʒ ſic:ꝙ in cã
in ꝗᷓ ꝓcedit᷑ nigore denunciationis eoꝝ illi q de

nuncianeẽt ñ pnt eẽ teſtes ſʒ alij ſic qͥ caꝛẽt dicta

ſuſpiciõe: ⁊ ſic ꝓcedit dictũ arcbi.ſʒ i alia iſtatia
puta qꝛ tunc agit᷑ corã delegato nel alio indice
non uigore hꝰdenunciatõis: æ tunc admittuntur
in teſtes. Ceſſat eĩ tunc ſuſpicionis cã:⁊ ita iudi

cio meo loqr hic multũ nõnter iſte tex.⁊ licet ni

deatur aliqualis ſuſpicio contra eos nigore de
nunciationis pᷣcedentis tñ illa ↄfundit rõne pu
blici off cij. cuins pᷣtextu fecer̃t.nec nũc expectãt
penã ſi delictũ ñ ꝓbat᷑. nã ut.S.dixi in leuibꝰcre

dit᷑ ſi ſt płes:ita nunc dʒ eis credi in magnis ſi

fer̃t teſnoniũ corã alio iudice.põt enĩ quis ferre
teſtioniũ in dinerſis inſtãtijs:ut in.c.cũ i tua.so.
ti. ꝓx.⁊ bec bñ nõ.qꝛ hactenus ꝑ alium non ita
ſt᷑ diſcuſſa.æ cũ hoc teéꝑamto puto intelligenda

Mre eren

nõ. in. c. in omni.S.ti.ꝓx.ubi denũcia tor admit
tit in teſte. nõ.n. nidenẽ ꝓcedẽ ubi denunciator
nenirer puniẽdus ſi non ꝓbaret. ltio ſcias
bic anteqꝙ; deſcẽdã ad gl ꝙ Har. i. d.l.dinꝰ po
ſnit ĩ hac mã magnã reſtrictionẽ. Dicit enim ꝙ;
iſti denũciatores nõ pñt denũciare illas ꝑſonas
3 quas teſtioniũ nõ ferũt ſen qs accuſare ñ piit
qꝛ hec denũciatio hʒ ni accuſatõis ⁊ teſtificatõis
ni. d.c.ĩ oi.Ego ñ puto h̊ neꝝ: qꝛ ut pᷣdixi h̊ ꝓ
prie nõ ẽ accuſatio lł teſtificatio:nec faciũt h ſpõ
te ſed neceſſitate ex debito officij. fateor tñ ꝙ ex
circũſtantijs minor fides eis adhbibebiĩ: puta ſi
eſſent inimici.dictũ tñ Har.ẽ equũ:ut ſicut nõ
tenent᷑ õ pꝛem uł ſiłes ꝑſonas:ita nec denũciare
nõ tm dictũ Dar.i pratica maxie pro limitatio
ne dicnt cebs. & Ma nenio ad gl.⁊ prio qrot
qᷓre iſti teſtes nõ iurãt corã ðᷣlegato:cũ nulli ſit
cꝛedẽdũ ſine iuramẽto. Glo.ij. vndʒ ꝙ ex eo:qꝛ
iuramtũ prio pſtitũ extẽdit᷑ ad totã illã cãꝗʒ corã
quocũqʒ tractet᷑.⁊ ex hᷣ ſetit gl.ꝙ iſti bñ debent
beponẽ corã öᷣlegato: ſʒ nõ ↄpellunt᷑ iurare. In
Sriũ facit tex ſequẽs dum dicit dũmõ alłr fides
⁊zc. Ex quo infert᷑:ꝙ ubi alit᷑ fides hr̃i nõ põt ⸗
pellunt iurare: qðᷣ nõ eſſz ſi inamẽtũ extenderet
ad totam cãm. Glo.ſequens ſupplet maxime.di
cit enim ꝙ ſicut reſtis qui ſemel iurauit nõ com
pellirur amplius iurare licet iteꝝ deponat:ita et
iſti teſtes publici. ¶ Hõ:prio ex ſilitudine gi. ꝙ
teſtis ſeł iurãs nõ dʒ iterũ ĩ eadẽ cã iurare:lʒ de
ponat corã alio iudice. Abb.nõ. dicit Sõrium:
ar.l.cũ apud ff iudi.ſol.ubi dr:ꝙ cautio ð ſtan
do iuri pſita corã uno indice nõ extenditur ad
alium ſi mutet᷑ indicium. ꝓcedit eꝛgo glo.ſᷣm eũ
qñ corã eodẽ iudice deponit:ſecꝰ ſi coram alio:
qð ſatis mihi placet: ⁊ ad h allego gl. ordinariã
que hoc ſentit in.l.fi. C. de teſti. dixi plenius in
c.pñtata.S. ti. ꝓxi. Sʒ credo ad intellectn.c.in
telligit ergo gloſatoꝛ ↄiungedo ſᷣm glo.iij.⁊.iiij
ꝙ iſti debent iterum deponere coram delegato:
ſed non iurare:niſi oriatur nonus articplus ad
quẽ iaramẽtũ pꝛius pᷣſitum nõ extendit᷑. Inno.
ponit hic duos intellectus: unũ qui ↄcordat cũ
glo. aliũ ꝙ iſti teſtes publici ex quo ſemel denun
ciauerũt nõ ↄpellant᷑ amplius ſuꝑ eodẽ:nec iura
re nec teſtimoniũ dicere in publico:niſi qꝙdo alij
teſtes nequeunt inueniri.⁊ hͥ ideo m eum: ne ꝑ
redditionem teſtimonij ſibi inimicos plures acqᷓ
rant.hoc ur̃᷑ placere do.an.⁊ addit aliã ꝛationeʒ
qꝛ piculũ poſſet eẽ teſti totiẽs ſuꝑ eoð deponen
do:ne incidat ĩ Sꝛietatẽ:ſʒ tu ad hoc nitãdũ nið
ꝙ dixi in. c. cum in ma..ii.ꝓxi.¶ Xertiaʒ lec.
pᷣncipalem ponit Moſt.qui dicit hac eẽ mentem
lre:teſtis ſynodalis qui ſeł teſtionium ſuum tulit
ãmodo nõ agit᷑ ſuꝑ eo inꝛaꝛe nec teſtificaꝛi dum
modo alit᷑ fides hꝛi poſſit als compelleret᷑ teſtifi
cari ſʒ nõ iurare niſi foꝛte nouus ſit aꝛticłs non
comphenſus in pꝰ iuramento:quo caſu compel
lit non ſolum teſtificari ſed etiam iurare.et hoc
ni placere Jo. an. zæ do. an. mihi nõ placet ſeq̃n
do dictũ ab. de qno..naʒ cũ teſtificent᷑ nunc in
m 2

¶ De teſtibꝰ cogé.

aſia iſtãtia corã alio indice. pᷣmũ inramtũ ſe ad
bunc cãum ñ extedit:ut plemiꝰ dixi in.d.c.pñta
ta. Itẽ ꝓvo alia efficaciſſima rõe. iſti teſtes pu
lici non ſt ꝓpᷣe teſtes:ut.S.dixi.ſʒ denuntiãt tã
ꝙᷓ officiales.cũ ergo nunc corã delegato depo
nat ut teſtes debẽt iteꝝ iurare:qꝛ ſe ad hũc caſũ
pᷣmuʒ iuramtauʒ ni extendit: maxie qꝛ teſtes debẽt
iurare cora ꝑrte.ut in. c.ij. S. ti. ꝓx. Et ꝓ h̊ nide
nõ. dictũ Inn. i. c. bõe de elec. ⁊æ bar.in..fi.ff. ð
q̃ſtio.ubi dicunt:teſtes qͥ depoſueꝛt ĩ inquiſitõne
gnãli in qua fuit aliquis noĩatꝰ nõ faciũt fidem
poſtea in inqſitone ſpãli S illum:ſʒ oʒ ꝙ iterum
iurent ⁊ öponãt ꝑte citate. Ad ið bo.tex.i.aut᷑.
de ſi.inſtr. S. i his ubi dẽ:ꝙ ſi vᷣtit᷑ in dubiũ an
inſtr᷑ʒ in iudicio ꝓductũ fuerit ↄfectũ ꝑ tabellio
nem aſſertũ dʒ ille notarius ſub inreiurando re
cognoſcere ſuũ inſtr̃jm:⁊ ſic nõ ſufficit pᷣmũ iura
mẽtũ. Inhereo g pᷣdicte opi.æ lec. Inn. latius
declarado: ꝙ ſi officiał ſeł denunciauit nõ opel
lir᷑ corã alio iudice nec deponẽ nec teſtificari rõ
nibꝰ pdictis: ſʒ i defectũ aliaꝝ probationũ ↄpel
lit᷑ iurare æ deponẽ.⁊ hoc ultra predicta probat
aptiſſime iſte tex.i.V. dũmõ qꝗͥ nenit exceptie ab
alio ꝙ dixerat de inramto:⁊æ capituꝛ ibi inramẽ
tum p depoſitiõe iurata ar.in.l.ſi qnãdo. C. de
teſti. ?2 C. ij. e. ti. ⁊ hẽs nunc declaratã pᷣmã ꝑtem
.C. E tenio ad faʒs ꝑtẽ æ queꝛo quar iſti teſtes
publici repellunĩ ꝓpteꝛ infamiã ſequẽtẽ ⁊ non pᷣ
cedentẽ. Glo. nittit᷑ ꝛndeꝛ in. V. ꝓpt infamiã di
cens ꝙ inſamia ſuꝑuenies nõ põt inficeꝛe teſtio
niũ als legitie pᷣſtitũ:qꝛ qð legirime fqʒ c ⁊c. Ad
nerte lIʒ h dẽʒ ſit ueꝝ in ſe:non tamẽ ſatiſſac lr̃e:
qꝛ ha lati loquit dicit eiz q; ꝓpieꝛ infamiã pᷣce
dentẽ ñ pnit ꝛepelli a teſtionio ꝑhibendo:⁊ ſic ñ
ĩpedit teſtioniũ ꝑhibendũ:ſi fuit an aſſumptum
offm pcta: qd ẽ S. c.teſtimonij. . ti. ꝓx. Inn. in
hoc multũ inſtat ⁊ iteꝛ ceteꝛa diẽ: ꝙ dꝛia int infa
miã pcedentẽ ⁊ ſequenteʒ cãtur ex eo:qꝛ ex quo
fnit ad officium infamis aſſumptus ur̃ diſpenſa
tum ſuꝑ infamia pcedente:iõ ñ dʒ ãplius repro
— * bari:ar.in.l.pomponiꝰft de ꝓcura:⁊.c.horꝛen
dus. xxxij. qꝗq v q̃ rõ ceſſat in infamia pcta poſt
offm aſſumptũ:imo grauiꝰ deliquit rõne officij:
ar. xi. q.iij. pcipue æ de noto magne. Mõ.bñ h
dẽm Innoc.uult.n.qꝙ ſuꝑior aſſumdo aliquem
inhabilẽ ad aliqðᷣ offin uĩ ſecũ diſpenſaſſe.⁊ idẽ
ſentit in. c. diuerſis falacijs de cle.ↄiu. ſʒ Srium
tennit in. c. ueniens de fi.pſ. Jo. in gl. ſuis fuit
ẽt ſibi Srius nã unũ tenuit ĩ.c.ſi qui ſine.lxxxi.
di. ⁊ aliud in.e.qui iĩ aliquo.li.di.NHoſtiẽ. hic nẽ
approbare dẽm Inno. hic ĩ notorio nel ſaltem
famoſo:ſecus in occulto:qꝛ tunc uẽ imputãdum
teſti qͥ hoc tacuit:ar.in eo qð le.⁊ nõ.in.c.expo
ſuiſti de cor. uicia.⁊ de pbẽ.cũ nõ ignoreſ. Nõ
hoc ultimũ ꝙ iputandũ ẽ ei qͥ afſumitur ad of
ficium publicum ſi non detegit inhabilitateʒ ſu
am occultã. ⁊ claxius ꝛperio h̊ tenẽ bar.in.l.ij.
C. ſi ſeꝛ.uel li ad decu. aſp.li.x.⁊ dicit ꝙ ex hᷣ
põt puniri per illũ tex.qð nõ.⁊ nide qð dico in
cr. ſciſcitat? ſyp. Sʒ quo ad primũ an uideqĩ

diſpenſatum nõ ſing. opi. Moſti.qꝛ poſſimꝰlimi

tare dictũ Jo. an. æ alioꝝ i. c.ij. de ſciſma qͥ dnt

ꝙ li fuit pmiſſa cãe cognitio ur̃ diſpenſatuʒ:als
ſecus. nã ̊ poſſet ꝓcedere ubi inhabilitas eſſet
notoꝛia nl famoſa:? ꝓ hoc allego gl.ſing. q hoc
tenuit in.d.c.q in aliquo:lʒ glo.tenuerit oriũ in

.d.c.ꝗᷓ ſine ſʒ ꝓ p dẽo multuʒ bene facit iſie tex.

2.l.baꝛbariꝰcum ibi nõ.ff. de of.pᷣto. qð bẽo ꝓ
idubitato q ad pᷣncipẽ ꝓmonetẽ:ſj quo ad infe
ioꝛẽ diſtingnerẽ an ſubeſſet cã diſpenſandi.? nẽ
diſpẽſaſſe:ne pᷣſumamus delictũ.aut nõ ſuberat
2 ſecꝰ: ꝓ h̊ qðᷣ nõ. Inn ·i.c.cũ ad mõaſteriuʒ de
ſia. regu. ppe.fi. ¶ Bl.anpe. colligit ifames
repellunt a denunciãdo. Tu diſtigue plenius ꝓ
ut dixi in. c.nonit. S. de indi.⁊ nõ.ij.q.i.ſi pecca
uerit. ⁊ ad hunc tex.dic ꝙ nñ ꝓbat dẽʒ gl. ſed ſo
lum ꝓbat ꝙꝙ infames repellunt᷑ a teſtionio:uel ꝙ
eccła non dʒ hĩẽe officiales infames.nã iſti qͥ ↄſti
tunnt᷑ debent ẽe vaciores iuſtioꝛes ⁊ hõeſtores
totiꝰpochie nbi 2ſtituunt:ut in.c.epᷣs i ſynodo
xxxvV. q. vj. ult ari qn teſtis dr̃ dẽʒ ſuũ
coꝛꝛigere incontinenti dat tres ſolones. MDꝛia
ꝙ b̊ faciat añꝙᷓ; oqᷓᷓ ꝑtibus. Scdðᷣa ꝙ bẽ con
ſiderandũ ex qualitate perſoue. Teꝛtio ꝛemittit
ad.l.continuus ⁊ ad.l.qð ait.⁊ ur̃ hoc ſenti ꝙ;
nullum actum ↄtrarium terpoſuit. Alij cx glo.
poſuerunt quaꝛtum intellectuʒ dicentes quod h̊
poteſt uſqʒ ad ſniam ſicut pꝛincipalis:quod non
plʒ Gof. ⁊ bñ:qꝛ principalis hoc nõ pot:niſi ꝓ
bet erroreʒs:ut in. d.c.fi. de confeſ.⁊.l.erꝛoꝛ pᷣal.
Quainto Inno. nõbilit diſtinguit: an teſtis uelit
corrigeꝛe dictum ſuuʒ an addeꝛe. p caſu hoc fa
ceꝛe põt anteqᷓ;ᷓ exeat ↄſpectum iudicis ſeu paꝛti
bus loquat᷑ ſi autem feceꝛit poſtea ſtabita⸗ pdic
to: qꝛ. in. c. ſicut de teſti. debilitatĩ tamẽ pmum ꝑ
Srium ſᷣm:qð bene nõbis. Si vo unlt aadeꝛe
hboc faciat antequã exeat cõſpectum indicis:⁊ li
cituʒ eſt huic.ſi ãt hoc faciat poſtq; potuit paꝛti
bus loqui audiendus eſt:ſed minoꝛ fides ſibi ad
hibeatur:ar. hic ⁊ ĩ aut᷑. de teſti. F. qꝛ vo. æ nota
bis bñ hãc dr̃iam.⁊ nide ciꝛca hoc qð dixi in.c.
per tuas g ti. ꝓxi. Hoſt. ur̃ inherere fe opi gl.
dicit eiʒ quicquid circa hoc dicat᷑ putat ipſe
hoc eſſe arbitrarium ↄſiderata qualitate ꝑſone
7 quantitate interualli colloquio ꝑtium ⁊ fliqs
ciꝛcunſtãtijs:⁊ iudex ſᷣm hoc quãdoqʒ coꝛꝛectio
nem admittet:quandoqʒ nõ.hec opi.ſatis mihi
placet. Quid enim ſi cã eſt inter uiles æ epᷣs nel
alia nõbilis perſona ꝓducit᷑ in teſtem:qͥ ex inteꝛ
nallo coꝛꝛigit dictuʒ ſuum:qꝛ melius recordat᷑:
debemus ne dicer̃ ꝙ pᷣſumatur corꝛuptus a uili
ruſtico.mime:ar.c.⁊ ſi queſtiões de ſimo.⁊ ma
xime ꝑ illã rfam. Ta magis ſciẽ potes quũta fi
des ſit teſtibns adhibenda de teſti.l.iij.⁊.iiii.q.
iij. ſi teſtes Go. in fi.op. tex. de.c.qð quis cõ
miſit. xxxv.q.ix.Nndet ꝙ non tangit hoc.⁊ de
hoc nide quod ibi nõ. in glo.i.illud enim loqui
tur ſᷣm Jo. an. in alienatione rei eccłaſtice inde
bite facta que renocatur etiaʒ ex interuallo peꝛ
ſucceſſorem ¶ Iſtud in teſte qui ꝓpter timorem

genkan
cern mnnein
irptiniiſt min
ſe rſceio acti o
Can ee n
ii,crettclunßnnn
ſodumi 4

rconu i

orrtaſ,nr )a.
pdit o imiaunanmutr
zirſetcdot tſe öent n
Meglecnſtb, naisonſsiutd
gentn fib idi ſ
PecAcerittinmn glhrn
ſtiitonre keir eui dori
Pciealetrndcenntn
WüCN amhat
IGhnnniin Inogwirdenän
Oitn i Eiiherenhen
tsknfitit inteu
itini ſtniſidn
ſrmnitglintrgiiiſr
nifrnmufilinnyn
1 Litiliurſthuin
Aum ks
pennml ſe
ünkttuanir
iuletinnri gſii
Halktcpelt ſigi
inſni lallti⸗ ſcri

incr n d
s . e ognge.⸗
. iet Rerz
uee An
ring bdai
nu deeir Fnalhme 4
. tbars
“s
le hte. el ſhee
n Nutön in
ingn nſdeſ den
en ſer zen bbſſtite
in n Nef e in
A ehi amnie Taalgu
ir, ſico Tocnn⸗
nn Zei,i
* ideſc eni
y- ncegf n
Xr dor ſc
Ruſmneznelni nſin
. Pdroftilgſfnenit
i ti
einuc
.* Nrſthittf⸗
trlumimnr giln
r ruffiu gu rti
. nmig ein min un

onm l itt ir in
mmmam mm it ie⸗
. amm mum inimn tnw ai
4 rticj ſin ſuninut u in
SASlthingntztſtr inini 9
NaumCCNMℳ0n§l,
Am Jmo nohli innt n ſtouit
nur damm imn Encſtd
õü
womii um iurn iſnſtdnd de
n Cin ti hri vmhneng
Smfntidar ns Nkun
wicn mmmädrn Grun ritt
AKindechin ichwaf

õäsrs
M W H
tcema Mti Nl ſaſn
dsdi Dm tOdechaiedt⸗
ns 1 Din int
ac;9 ninlch dei
. Arbunm MMürnguinr
Bmmu nnll ſndno hi
. e srbce in bo lite
Pmimnannſdch
ii ackinnu
1 n Ond cin cti
a Cockinte
4 unl Nenſona us
„ 4 augrdeam ſuunn .
. dcngide m
r e i ghn
16 neſis
1 Hanmen , geiß⸗
mne ein nmeh
. des ute 1 16 ) Nl
1. chs er⸗ nn
⸗ l ⸗
5 miu ltin 9
61 roͤheiſ⸗ 8 nniſte
rin an niſt
zan rſun Gcrp
0 K

ſubornatõis ex interuallo ſe non coꝛigit: tu dic
nt. 5. dixi pꝰ Hoſti.poſtremo ſcias ꝙ Inno. po
nit h̊ qͥs dicat᷑ ſibi ↄdicẽ nariare nel nacillare.ui
de hic ꝑ eũ ⁊ ꝙ n. Prr n coe E ⸗ kaſin⸗
aſus cum de fa
Per his. ma nel nitio falſi
tatis inqrit̃ cogẽdi ſt teſteſ ita ſummat
Jo. an. ſʒ nimis reſtringit iudicio meo non eniz
aopet qᷓꝛe his caſibꝰ? ñ aliſjs cogant᷑ teſtes geo
lege tu ⁊ ſũma ut ex.ſ.dicendis apꝑebit 6.
ꝙ; õ eos ꝓcedi põt qͥ noĩe capituli pnrat lias ꝗᷓ
rũ capitulũ uel maior ꝑs ẽ inſcia:⁊ inrellige boc

ꝑ ea ꝗᷓ habent in. c.tã lrig. S. ti. ꝓxi.⁊ in.c.quan
to de his ꝗᷓ fiunt a pla. Fier de c. dilec
toꝝ.j.e.ubi teſtes in cꝛiali non ↄpellunt᷑ glo. re
mittit ad ibi nõ. ¶ Ey glo. dant qttuor itellect⸗
pᷣmꝰ ſᷣm Win.qꝙ boc ꝓcedit cũ de cã alꝛ nõ põt
liquẽ.S e pu nit:⁊ fit hoc fᷣm eum qꝛ ciuilꝛ age
bat̃. SVe imtelleer⸗ ſm Jnno. qꝛ in mom in
qſtõis hic ꝓcedebaĩ ⁊ nõ.hũc caſũ q; ẽ multũ
generalis Lertins ſm eundẽ qꝛ delictũ cõmiſ
ſũ lire pendente fuit:uñ fir boc fanore indicum

ne ipſoꝝ inriſdictio elidat᷑ nõ.ẽt hũc caſũ gene
ralẽ. aart? æ & ſpale nec indignꝰ i epʒ pᷣfi

ciat æ qlʒ põt ſabſtentari:ſʒ generaliter dic ut in
Srio dicetuz.
aſus: ſuper
Bm contꝛa. ian cage
di ſunt teſtes:ſic ſũmat Jo.an.ſed cer
te nõ elicit᷑ hoc ſimplłꝛ ex text. qꝛ mandat ſub cõ
ditõe ſi ſe ga odio ⁊c̃.⁊ ſic nõ ponit ſpale iĩ cri
mine falſi:qꝛ ſic loqt᷑ in alijs cauſis criglibꝰs.e.
ſuꝑ eo. cõis dinlſio. fa ibi nos igi. ¶ Bio. op
po.de.c.dilectoꝝ.j e.⁊ ꝛmittit ꝓ ſołone ad ibi
nõ. æ ur̃ ſentiꝛe ꝙ de iuꝛe ciuili nõ ↄpellant᷑ teſteſ
in crĩali:cꝰ ↄriũ ſentit in.d.c.dilectoꝝ ⁊ aꝑtiꝰbꝰ
probaĩ in.c.ſuꝑ eo.S. eo.nbi dixi:ſʒ gl.hic loqtt
aꝛgumentatiue Inno. ponit hic nnũ intel ectum
ꝙ loqᷣt᷑ cum agit᷑ de falſitate cimiłe:ne.ſ.qͥs per
falſas lias fatiget᷑ æ ꝑderet ins ſuũ:⁊ ꝓ tanto ni
det᷑ peccatũ tacẽ vitatẽ iſtã. Ego dico ꝙ nulluʒ
ſpale ponit hec la:qꝛ ſiue crial: ſiue ciuilꝛ agẽt
loq determinate fᷣm alia inra:ut pʒ in. c.i.⁊.c.
ſuꝑ eo. S. e.iõ dʒ intelligi fm ꝙ air
. 6 ſumat nec
.3 lectorum. diuidit et meri
to pp narietatem lecturaꝝ. ¶ Hõ. hic tex. apte
ꝙ; cẽ criales ⁊ ciuiles nõ ꝑ oĩa regulant᷑ eiſdem
regulis z maxie in ↄplſione teſtiũ. co nõ.
ꝙ eccła ↄpeilit teſtes qͥ ſe a teſtionio ſubtrabũt
ꝑ cenſurã eccłaſticã: ex qno infert᷑ ꝙ peccãt moꝛ
talꝛ ar.xi.qiij.nemo ⁊. c. nullus iudex ãt ſecula
ris ſim Min. hoc caſu inducit mulctã ff.ſi quis
ins di.nõ obtep.l.i.nel capit pignoꝛa ſicut in tu
toribꝰ? curato ribꝰnolentibꝰſatiſdare:quoꝝ offi
cium ẽ pnblicũ ſicnt teſtiũ inſti.de ſauſda.tu.S.

fi.de excuſa.tn.pꝰ rũſo ſicut ẽt parẽs nolẽs filiũ

alẽ ff. de li.agno.i.ſi qs a libeꝛis.O.ſi qs. Op.
? ur̃ ꝙ iſte tex. generał diſponẽs ut in crialibuſ
teſtes nõ opellant᷑ ſit ↄtꝛa. c.ſuꝑ eo ꝑnuenit ſupeꝛ

¶ Sup bis Cu 3.

his ⁊.c.cũ Z. So. glo.nr̃a ad quã quotidie ſit
remiſſio multũ laborat i declarando an ? qn te
ſtes ſint ↄpellẽdi:⁊ pncipalr ꝓſequii duo mbꝛa
prio qᷣꝗ iuris ĩ cã cinili.fo qͥꝗ ĩ ca criali.ĩ prio
glo. ponit regulã æ duos caſus exceptos:regula
ẽ ꝙ ſi requiſiti nolunt teſuficari opellunt. fallit
prio ĩ mediatoribꝰ qui als appellat᷑ ꝓſonete qui
nõ ↄpellunt᷑ niſi ð ↄſeſu ꝑtiun ſᷣm glo.fallit i ꝑio
nis priuilegiatis ut nõ teſtificent᷑ Lu de h̊ uitio
dic meliꝰ ut dixi i.c.i S co.⁊ ð mediatoribꝰ dic
nt nõ. gl. i aut. ð teſti. F. qm qᷓ ex mente illius ire
colli git tres caſlus.primꝰ ſi ꝑtes cõſetiũt ut teſti
ficent: æ tũc ↄpellunf fus qn ꝑtes abe non ↄſen
tiũt ut no teſtificent᷑ nec ↄpellunt᷑:⁊ iſn duo cauſ
ſũt clari.tertiꝰ qn altera ꝑs tin ↄſeſit:⁊ tunc pnt
teſtificari:ſʒ non ↄpellunt᷑ indiſtincte ut dicit ibi
glo qꝛ pſũptio ẽ ꝙ ſint affecte ad cãm tũ pꝛopt
lncꝝ qo babuerũt nel qð ſũt habituri:tu qꝛ pꝓiu
mit ut res ꝑ eos ichoata heat effectũ. dicit Jo.
an. hic ꝙ hec rõ ↄcludit eos ẽt nõ admitedos
ſi uolũt altera ꝑte nõ ↄſetiẽte alr h. Jo. an.nõ
dicit qᷓſi tacite ſentiãt ꝙ nõ debeant admitii niſi
ntraqʒ ꝑte ↄſetiete q̃ſi tüc admittaĩ æ opellat et
nõ ałr. Idẽ vẽ nelle gl. i. c. i. de teſti. ib. vj. in V
bo ciuikr. S; certe hoc vr metẽè illus.F. qm:
2 aꝑpte glo.ibi poſ xi:io dicerẽ ꝙ altera parte
no ↄſentiete admittunt ſi uolunt: qʒ quata fides
eis ſit adpibeda iudex ↄſiderabit ex circũſtatijs
2 qᷓitatc ꝑſonaꝝ ? cae. ( Eirca pᷣma regula pᷣ
dictã dic ut j. dicã i fo mẽbro.ſ.ꝙ i cã crumiali
glo latius inſtat. pꝛio allegado pro ⁊ 2. po võit
nnã opionẽ in v. ſuꝑ hoc.tertio illaʒ reprobatõ

nẽ reprobat ibi ſʒ huic diſtinctioi.quarto ponit

opi.ibi ioqʒ.quinto rũdet ad õ ria ibi quahter
ruũdebitis. ſexto red t ad opione prima quaʒ re
probanerat dãdo aliũ itellectũ ad iſtuʒ tex.ibi ſʒ
pᷣdictus.ſeptio i fine ponit opinione Junn. com
mentatoris:⁊ ꝑ hãc diuiſionẽ habes glo. decla
ratã ꝗᷓ in effeciu ponit tꝛes opiniones.prio ꝙ ſi
agatur directe in modũ accuſatiõiꝰ nõ ſũt teſteſ
ↄpellẽdi. ſi vo agit᷑ de crie ciuiir in modũ excep
tionis denũciatpis uł inquiſitiois:tũc ↄpellunt.
fa opio ꝙ ſuꝑ cribꝰ teſtes ↄpellẽdi no ſũt diꝛec
te ſine idiꝛecte agat᷑ ð crie ut hic:⁊ õria iura po
nũt caſas ſpales ut in hac glo teꝛtia opinio ꝙ ſi
nõ ẽ peccatũ tacẽ id ſuꝑ quo teſtes iducunt᷑ non
ↄpellunt᷑:als ſecꝰ ⁊æ ẽ hec opi. Inn. quã ipſe po
ſait nõ hic ſʒ in. c. i. S. e. ubi latiꝰeã ꝓſeqt et dat
ibi pᷣmo exeplũ qn nõ ẽ peccatũ tacẽ.ſ.qñ agit
criałꝛ uel ciuił: excipiedo:uel alio mo ad penam
tim:qꝛ tũc peccatũ nõ ẽ ſʒ meꝛitoꝛiũ celare cꝛmẽ
ſꝛis ar.ij.qꝛi.ſi peccaueꝛit ꝙ dicit ueꝝ niſi ꝑſene
raret in crie qꝛ tũc eẽnt teſtes cogendi ut pea ꝛc
nocet a malo quem dei tior a malo non ꝛeuocat
ar c. ut clericoꝝ de ui.⁊ ho.cle.xxij.q.v.hoc uẽ
2 hoc in manifeſtis.in occultis uero nõ ↄpellen
tur niſi crimen occultum eet ꝑiculoſũ:ſicut hẽſiſ
dilapidatio ⁊ ſilia ꝗ ſine ꝑicuio diſſimulari non
pñt Idẽ dicit ibi Inno.ſi dicat qͥs ↄdenatꝰ de
crimine:tunc enim ſunt teſtes cogendi: qꝛ cuʒ ꝑ
II 3

ſũiaʒ fit notoriũ peccatũ ẽ hoc claꝛe:idẽ ðᷣ fama
uel infamia ꝓbãda. Quid ðᷣ ſnia excõicationiſ.
dicit ꝙ cogendi ſi teſtes ad eᷓ ꝓbandã cuʒ illa
nõ ſit crimẽ cuʒ poſſit qs ſine peccato excõicari
de ſen. exco. inqſitõi: ⁊ latiꝰ ibi hoc ꝓſeqᷣt. Aliã
theoricã ſeu opi.ponit Inno. S c. ꝓri.lʒ uidea
tur incidẽ cũ pᷣcedenti.dicit enĩ ꝙ ubicũqʒ ex ꝓ
batõe crĩis qͥs ↄſecuturꝰ ſñiaʒ lucroſã uel uitatu
rꝰẽ danoſã ſemꝑ cogendi ſi teſtes:qꝛ tũc pecca
m eẽt ĩ alten pᷣiudiciũ tacẽ vitatẽ:⁊ ſie hẽſ q̃rtã
opionẽ Quinta opionẽ iudicio meo poſſumus
colligẽ ex dictis eiuſdẽ Inno. in. d. c.i. ẽ e. ubi
dicit ꝙ deficentibus alijs ꝓbatõibꝰ ſemꝑ cogẽ
di ſt teſtes ẽt i cã criali ꝑ.c ꝑuẽit: ð e.ij. Sextã
opimonẽ ponit Hoſti. ꝗᷓ tenuit pciſe i criali te
ſtes ee cogẽdos ubicũqʒ crimẽ uenit puniẽduʒ
p depoſitiõeʒ prinanonẽ ul alr. æ ad iſt decẽta
ẽ rũdet ꝙ loqt de ↄpulſiõe nõ fienda qñ ꝓba
to crie:crioſus ex eo ñ puniret᷑:ſʒ ſolũ de facto
infamaret᷑:ut in crie ꝓbato teſtẽ uel accuſato
rẽ:tũc eni nõ cogerent᷑ teſies ſᷣm eũ:niſi magnũ
piudiciũ fieꝛet pti ut.j.c.ꝓxi. hoc dicit ipſe 8

mẽte iuris qcqͥd hẽat ↄſuetudo ecclie rõne:æ

traria opi. młtis rõib ipugnaĩ ſm eũ:nã ꝑ eã ðᷣ
us offendit᷑ reſpublica lediẽ ꝓximꝰ corrũpi mãẽ
delinqndi ? corrũpendi reſtes miſtrat: mẽs utri
nſqʒ iuris puerti:obediẽs qͥ remunerandꝰ eẽt
opprimit᷑ ?æ punit᷑:inobediẽtes qͥ pena debẽt af
fici de ſua malicia gloriãt. Ad has ergo abſur
ditates euitandas ⁊? ut crioſi ⁊ cria puniani: cõ
eludit ipſe teſtes in cribꝰ ↄpellendos. Nec ob.
fn eñ ꝙ qdã iura dut teſtes in cinilibꝰ ↄpellen
doſ:qꝛ ſupplẽt᷑ ꝑ alia qᷓ idẽ qñt ĩ crialibꝰ.æ huic
opĩoni ſue dicit illã fam opi. Inno.fauẽ qꝛ per
ꝓbationẽ cris accuſator ẽ nitatur?danoſã ⁊z cõ
ſecuturꝰ lucro ſã ſñiaʒ.ſ.euitando penã talionis
ſi nõ pbaret:nec ẽ fauedũ reo in occultauõe vi
tatis ſeptiaʒ opi poſuit Jo. ð amelia i oꝑe ſuo
de teſti. ut hic recitat Jo. an. ur teſtes ↄpellatur
ĩ crialibꝰ ẽt ſi agat᷑ de pecuniaria pena: ut fit ꝑ
ſtatuta:ſi vo agat᷑ ad penã coꝛpoꝛalẽ non. unde
dicebat ẽt h Moſti. ꝙ ubi agit ad penã ſaguis
Et corã tpali nicaꝛio epᷣi qͥ utrũqʒ bʒ gladiũ nõ
gent teſtes ↄpellendi qꝛ nõ ſpectat hoc ad offmn
indicis eccłaſtici.. ne cle. nel mona. ſñiam.dicit
Jo. an ꝙ hoc ẽ claꝝ de cleꝛco. Sʒ qͥd de laico
qui foꝛte aſpirat ap clericatũ:⁊ iõ ñ uult depoõeꝛ
in cã Ge kareli bet kʒ eũ ñ cogi ẽt ĩ foro
ciuili.¶ Nõ.qꝛ nõ dicit necefſaꝛiũ:⁊ ſic ſentit ꝙ;
in foro ciuili aicus poſſit ↄpelli ẽt in cauſa ſan
guis. Et diẽ Jo. an. ꝙ ex pᷣdictis poſſz foꝛmaꝛi
ut lis diſtinctio quã poſtea Jo. cal.ſecuta mete
pdictoꝝ formauit quam omiſſis alijs opionibꝰ
ãtiquoꝝ qᷓ ſatis colligi pñt ex his qꝗᷓ dixi in.c.ſu
p his ⁊ c. cñ ⁊.c.pꝑuenit.S.e.ſubmitto qᷓ tal eſt
uʒz aut teſtes noiant᷑ ſuꝑ cãõ meꝛe ciuili:aut ſupeꝛ

ecrie prio caſu aut nõ ſt ꝑſone priuilegiate.⁊ ñc

indiſtincte ↄpeli debẽt. ni in hoc ti. q̃ſi ꝑ totũ et
C. de teſti ſi qũ:aut ſi pſone prinilegiate:de qͥ
b iiij. q iij. G. irẽ in caali. vV. it.l.inha indicioꝝ

Ce teſtibꝰ cogẽ.

æ duobꝰ. S. ſe. ⁊ tales ſʒ leges nõ cõpellunt᷑:ut ĩ
dictiſ iuribꝰ:uolẽtes tn admittũt.iij.q.v.c.i.de
mediatoribꝰ dic ut ð. Sʒ ᷣm canones eq diſtin
guit᷑ ſm Moſti. aut ꝑ alios Vitas põt hri: ⁊ tũc
nõ ↄpellunf:aut ꝑ alios br̃i nõ põt:æ tũc cõpel
li enr vo noĩant ſuꝑ cꝛie aut diꝛecte p
poſito:aut ꝑ exceptionẽ oppoſito.pcaſu: aut de
illo agit᷑ ciuiłꝛ aut criała.ptio caſu ſũt ↄpellendi
S.e.ſuꝑ liis ⁊.c.ꝑuenit.ij. Si crialꝛ:qut agit᷑ in
foro eccliaſtico aut ſeculari. pꝛio caſu indiſtincte
ꝓpelli debẽt.S c.ꝓxi.⁊.ð.c.ꝑuenit.i. Si agit ĩ
foꝛo ſeculari:aut quo ad penã pecuniaꝛiã forte
ꝑ ſtatuta uel ałꝛ:aut corpoꝛalẽ.pꝛio caſu debent
ꝓpelli laici ut in decꝛe. ꝑuenit.ij.ſʒ cleuici nõ ſũt
compellẽdi ſi per alios ueritas haberi poteſt: ſi
antem per alios neritas haberi non poteſt:com
pellent᷑ ẽt clerici teſtificari: iñ iurabũt in manib⸗
glicuiꝰcleꝛici ⁊ fiet ↄpulſio ꝑ eccłaſticũ iudicẽ ip
ſoꝝ clericoꝝ ⁊ nõ ꝑ ſeculaꝛẽ ut ĩ.c.ᷓꝙ.xiiij.q.
.ij. Si ãt coraʒ ecchiaſtico iudice agit ad penam
coꝛpoꝛale:tũc laici ↄpelluni. S.eo.ſuꝑ eo.i fine:
lʒ cleꝛici nõ ↄpellunt᷑ ẽt coꝛã ſudice loci qͥ ẽ ð tẽ
porale iuriſdictiõe pᷣlati eccliaſtici ꝓpi iꝛegula
ritatis tiore. d.c.ſñiã ðᷣ ꝛap. in archiepatu:⁊ me
liꝰ. xi. q.i.teſtioniũ. Itẽ ſʒ Jo. an. boneſtũ eſſet
hoc caſu nõ cogi ẽt laicũ qͥ intẽderet clericaꝛi ⁊
in foꝛo ciuili. Si ãt de crie excipiĩ:tũc aut ꝓba
to crie punit᷑ is quẽ excipit᷑:puta qꝛ ꝛepellitur
a ꝓmotõe:ut.j.de accn.ſuꝑ his:⁊ tũc ſũt ↄpellẽ
di.S. eo.ſuꝑ his:aut non puniet᷑:utputa qꝛ exci
pit᷑ õ accuſatoꝛẽ uel teſtẽ uel ꝓcuꝛatoꝛc: ut.s.de
oꝛ. cog.c.ij.⁊ hoc caſu ñ debẽr ↄpelli teſtes ꝓp
ter odiũ talis ꝛeprobatõis ex ꝗᷓ ſola ifamatio ſe
qr:⁊ ſic intelligi dʒ hec decretalis.hoc ueꝝ ſᷣm
Hoſti niſi magnũ fieret ꝑni pᷣiudicinʒ:quo caſu
cent ↄpellendi.j.c. ꝓxi. Sᷣ ſũt vba Cal.q ĩ cffec
tu iʒ ꝑ alia vba ſeqͥ u. do. An. h:⁊ ſi bñ coſide
rabis ut plimũ ſũt extracta ex dictis Moſti.hᷣ et
.5S. . i. Et oĩa pᷣdica pñt ad hãc breuẽ diſtinctio
nẽ reduci ꝙ in cã ciuili indiſtincte ↄpeliũt teſtes
tã de iure canonico qᷓ; ciuili:niſi ꝑſone ſint in h̊
priuilegiate:ꝗᷓ tñ ↄpellunt᷑ aliſjs ꝓbatiõlb defici
entibꝰ. In criali Vo ubi agit duecte ð cꝛie ſiue
criałꝛ ſiue ciuiłꝛ ↄpellunt᷑ in utꝛoqʒ foro:clerici
tñ nõ ↄpellunt᷑ in cã ſanguĩs:⁊ hõeſtũ ẽ idẽ ſer
nare in laicis qͥ uoſunt ce clerici:ſi ãt de crĩe ex
cipit᷑ aut ſeqr aliqs effectꝰpunitiõis:puta ꝛpellit
a ꝓmotiõe ⁊ cõpellunt᷑ teſtes:ſecꝰſi nulla punitõ
inde ſeq?: utputa qꝛ repellit tin a teſtionio uł ab
accuſatiõe:qð intellige niſi magnũ pꝑri fieꝛet pᷣin
diciũ:hoc uoluit in effectu rota diſtinctio Cal.
Sʒ certe hoc idiſtincte tener ẽ ꝑueꝛtẽ totũ iſtũ
ti. ⁊ maxie ea qᷓ dixi ĩ. c.i.?.c.ſuꝑ.eo.s.eo.nidẽ
tur eni iſti cõcludere ꝙ tũc ſolũ in crie ñ opellã
tur cũ excipit᷑ ad nudũ fineʒ repellendi:qð apie
ẽ Sj.c.ſuꝑ eo.s.e.ubi agebat᷑ directe de crĩe ſᷣin
cõeʒ intellectũ ibi tꝛaditũ:⁊ tñ dicit ibi tex.ꝙ te
ſtes monẽdi ſũt nõ cogẽdi niſi ↄſtiterit ꝙ odio
⁊c.ut ibi:⁊ ſic faciẽdo ibi exceptionẽ format re
gulã in cõtrariũ in. c.dns.xxxij.q. Vj. Iteʒ ſcvʒ

n
/, ſ
Nel grjnl
HMZ nrin
, AN
na gubi un
ſu mc Fuen
0 8
13 4
NNNN,,.enn⸗
sdun un ud
utriln l id 4
ni aſſet Cr

el eß
guiſntinke umtuc
ſuune niſt win
,Gi in n⸗
in⸗ gunimn
eedN lankacn

Mnrlnis ⸗
leinen ſunt iinmi n
olrntti ian rnn
imiinpni unimi
ifcpatnange hame nn
aiß kemnicinttnt lan
1S er glin itneſegl
sfninscitascmnn iuſe no4
Gonlmn de dnitsnnr iüteg
rqntecetasthnmartuits
onrsrid Iucend n
nokrWelet wrtrn
eecnererneieskehn
Unncſtnricendno etmetlo
Oinettat Adorchiritn
hhnt ſis rnesdten u
nlunntlcetjſtstn
ſeeumginililef⸗
ſcii mnigtimnind ntr⸗
icmeiſnmuin zi
ipoſtcejn inmn fiz,
More teinuendg

0inbocoppofnn, n⸗

è

¶ Eenerabilis.

„
NMA.
. a ne d ei hanc opi. Moſli.? Eal. nulla eẽt dꝛia in hoc in de hoc in. c. ↄinrationũ .
–W ien ige anc opi. Hoſti.?æ Cal. nulla eet dei⸗ ? de bot in. c.ↄiurutionũ ⁊.c.olſpirationum.xi.
. diß tenig ni teꝛ ius canonicũ 2 ciuile 2 tñ tex.in.d.c.ſuꝑ eo. .q.i ꝑ Inno. z doc. in. c. cuʒ. i. 7.9. de re iudi.?
. 5 mar A 4 uoluit in hꝰapte dẽiam denotare ut ibi dixi Iiẽ .c. exhibita de iudi. Scias iñ ꝙ aliqñ fit in ꝑtẽ
. lan gin Aen u in cinili eſt tex.in. c. i.ð. o. ponderat ſi ſe ſubtra bonã: ut cũ fit otra pᷣlatuʒ dilapidatorẽ ad ſibi
. . . * fni, hunt timore odio ⁊c.⁊ tunc gicit teſtes opellen reſiſtedũ uł quid ſiłe ad boc.c. ſane.xvj.q.Vij.
r acnan . hiſar dos ⁊ facit ꝙ dixi in. d. c. i. Nẽ tex. .c.ꝓxi.põ nõ. l. d. c. cuʒ.i ⁊. a. pris ti fronte pᷣſumit illicita
P SZ n iahtinf⸗ gerat defectũ ꝓbationũ: ? tex.in. c. puenit. ij. . Em Ain. ubi. ð. qð nõ. ¶ HMõ. fo ⁊æ tene menti
elpist htoent, eo. ponderat ꝙ teſtioniũ erat ibi neceſſariũ. ꝛidi ꝙ i defectũ ꝓbanonũ cũ. l. ex negocij ſeu cꝛimil
bnariint enti⸗Sigii⸗ culoſuʒ eꝛgo e dicẽ ꝙ rã in ciuili ꝙ; in cꝛiali idif nã nõ põt hr̃i ꝓbatio legitima admittit᷑ ꝓbatio
ide⸗ Gantſeal – feꝛent᷑ teſtes ſint cõpellendi. uñ puto de iuꝛe cão minus legitia. ? alias inſufficiés. Et uide bonũ
ſ unddltzegmn nico ſic dicendũ ꝙ in cã ciuili teſtes pᷣmo ſt mo tex. cũ glo.in.c.cũ dilecti de electio.⁊ ĩ.c.pterea
hi Mlann gnog gi 5 nendi2 ſi ꝛeqᷣſiſti teſtificaꝛi nolunt ſt cogendi qꝛ S.de teſti.?æ nõ.eriaʒ in hac glo.ij.in fi.nam ad
d ra corpone nund pᷣſumit᷑ ꝙ timore ul gea ⁊c. niſi ſint priuilegiati mittunt h̊ in teſtes cꝛioſi = pticipes delicti 2 ð ſe
Mhaunder Nat hoc uel niſi alia pſumptio hãc elidat: bꝰ ueꝝ niſi alie ofeſſi S. c.i.ᷣ ↄfeſ. æ uide qꝗð legit᷑ ⁊ nõtur in.c.
rpeliiſ her ſos in ꝓbatões deficiãt:qꝛ tunc indiſtincte oẽs ſunt ⸗ .i. de teſti. li. Vj. ertio nõ. ꝙ in cꝛibꝰ opellũ
nen o⸗ winiin kunt pellendi: hoc declaꝛa ut dixi in . d. c.i.. eo. In tur teſtes nõ ſimptr ſʒ in defectũ alia ꝓbatõuʒ
Sl ien eimnt criali vo ſi Vitas aliunde hfi n põt:dico idem 2z nõ.ꝙ ſi ſe ſubtrahũt gratia ⁊c. Mõ. ꝙ ubi
cui ie mimtinn ut in. c. fi. Keo. ?. S. eo. ꝑuenit.ij. Expedit eni rei iuramentũ eſt illicitũ ex parte recipientis põt cõ
. iemm l ſbakſtiit publice peccata nocentiũ eẽ nota ⁊ ut cria puni pelli recipiens ad illud relaxandum: ? ſi ille non
Siam Olatllenric ant᷑ ſaltẽ ad alioꝝ terroꝛc.fl. de iniurijs.l.euʒ uult relaxare iudex hoc faciat: ſic intelligas hũc
and. geulaſtvictrig, nocentẽ ⁊. . de ſen. exco. ut fame ⁊ ne młtis cꝛaſ tex. in v. nibilominus. m Inno.⁊ idẽ nõ.in.c.
wuliͦ kui gahni nihei ſantibꝰlocus ſit exemplo.l. qaut facta. ff. de penis debitores de iureiurã.⁊ ibi dicaʒ ⁊ in.c.i.eo.ti.
ichu iͦ im miͦnir uei uii ſaltẽ reſpublica ẽ conſecutoria lucroſã ſ niã. hic tñ nõ erat neceſſaria ꝛelaxatio:ſed fit potius
wre mliii zen aiti ging q eſt magis fauorabilis ꝙᷓ pſona priuata. ff. ſo ad cautelã ᷣm glo.ij.æ bñ:qð ꝓbo duplici rõe.
ms in leffin huntinn lu ma.l. i. ? ibi nõ. ge poſtu. pla.bone. Et pu prio qꝛ illud iuramentũ nõ poterat ſeruari ſine
* iulani i, Pantſich D ꝓcedeꝛe Et ſi de cꝛie excipit 3 teſies nam ſalutis interitu:iõ nõ obligabat de iureiur. quã
rchuͤt iliiſinimt 1 e crioſi admittant cũ bſumptio ſit 5 eoſ 5 to. xxij. q. ij. ꝑ totũ. fa qꝛ iuramentum ſimplici
évai imni nitti n n nl nere ut g,s.. Pre velonicr ꝛepoꝛlabit ter pſtitü de nõ reuelando certũ quid non obli
vcimiaintinn “ . in fedrueheteree ic dir innocẽs qð gat ſi iuꝛans ꝓducitur in teſtẽ: qꝛ nõ extenditur
1ymmien run i, utiͦſi rle pumar n Pnnat e ve ni ur Arind an ad illũ caſũ ſi fuit ſimpl pſtitũ:⁊ ſi fuit cogitatũ
1ialyben mmniimnmn ge g r onioar nocene⸗p e l9 de hoc caſu fuit illicitũ: qꝛ ad hoc nõ põt qs ſe
juutmmind ſenn ananied e HS venis, auoae e nere ur nunntnn obligare cũ nõ ſit in ſua facultate.nã officiuʒ te
1) Mnone vc ile den Nennen ⸗ relinquẽ ꝙ; innocentẽ dãnare facit.c. acꝛis de ſe ſtificandi eſt publicũ in ſe ut dixi.s ica:
, cit. c. . . xi. S. ſuꝑ Nica:?
nsaſtduchhidtnſchan pul. Si. ergo ↄpellũtur teſtes qn agit ut puniat ſic ocludit nõbilit Inn. c. qtr ⁊ qñ.j 8 Rin
dünis rcdndsrd da fanmot reus fortius qñ reus certat ut iiuſte nõ dannei HGlo. i. qrit qᷓ pena ſt puniẽdi coniurantes con
Fſemnclicg dder Nemelie Si vo aſſunt alie ꝓbatões tunc nõ cogunt᷑ niſi tꝛa epᷣm ꝓpꝛiũ: rñdet ꝙ ſi ſt clerici deponuntuꝛ
Ccz do 6 ici 4 rUut i 4 5
PNR ümgifea ndn i cõſtet ꝙ malicioſe reus ſubtraxerit teſtes: ut i.c. 2 traduntur curie ſeculari ꝑ iura alłata i ea. In
n lNN t bſ o puenit. s eo. i.n. Innoc. in. d.c. lup eo. uel niſi tellige tu hanc glo.qũ ſt incoꝛigibiles:⁊ ſic de
Nnli Badiſiit timore adueiſe ptiſ ſe ſubtrahar ut. d. c. ſuꝑ.e et pent intelligi iura in ea allata: ad hoc qð nõ. in
Ds Kniſin merdets ibi dixi iimore aduerſe ꝑis ſe ſubtrabãt Ad c.nonimꝰ de vb.ſig. ⁊ dic ut plemꝰ dixi ĩ. c. cñ
zu ain itlditncinn anc diſtinctionem puto reducẽdo oĩa iuꝛa que nõ ab hoie ⁊. c. at ſi clerici de iudi. laici vo excõ
Niledn ndcul dſinie obuiare uident. ad hoc c.põt rnderi ꝙ, non cõ municantuꝛ æc. Addit Jo. an. pꝰ Moſti. ꝙ etiã
jde nne cmmith,ll,niſdit ator ine Ae dr deficẽ: uel ut ſentit Moſti. ſi ſinguli in una libra auri cõdẽnãdi: ut in cõſti
1 griͦ bi ⸗ zmnit rſob anur ie⸗ e crie gle z leue piudiciũ tutõe Fre. de pace tenẽda hac edictali..cõuẽti
2 Tycin ſorbi gldretrdt Zairi vin e aſ s ec 4 magnuz ur culas: ⁊ ſi qstumultuʒ õ aliquẽ feeerit uel ſedi
ed rcuu mi nnn cũ̃ reche le wi borolli cordare de elec. cioſas uoces emiſerit capitalis pena. E. ð his
n einſmnist hocſil ee e Iigi 6 lim onu q foꝛma q ad eccle. ↄfu.l. denũciamꝰ. E. ö ſedici. l.i. . ij.
elmin mmiete ſir ri poſſet de ↄrio intellectu h lre: dũ inuit teſtes ff. de penis aut fẽa prio rñſo z. C. ð epi. ⁊ cle.
me n ics iloſi ſrepmtiuf in criali nõ vpetenos et ſi ſe ſubtrahant odio ↄuenticulã =.ff.de vi.pu.q cetu. Et in his reꝑi
cpi m ti uin⸗ rsſitdl ot in oro woltm ic ar. a Srio:qꝛ iura dqñt es ꝙ nec cetũ nec turbã dʒ qs ↄgregare: qꝛ oia
1pmmi ce in c⸗ pp sſue: Aa hec ⁊ ſca ſt ꝓhibita niſi ꝛcpiant ocelſa. f. col
vecifnhnn Antipt Enerabili S. Taſus: A de le. illi.qi ꝑ totũ. ¶ Blo. ij. oclaꝛata ꝑ pdicta:
aird ntliein s .—= riegend Vitatẽ 2 qꝛ oppo.de.c. uenerabilẽ de ele.⁊ ñ ſoluit dic
acrnt heſ n ng ↄiuratõis coguni ſocij ⁊ iurati diuidi ꝙ ꝓcedit qñ iuramentũ ẽ dubiũ: tũc ei illud ef·
n detiͤſin⸗ rega⸗ n de dbt⸗ õ ꝛin fa ip fuandũ:ſed nos hic loqmur ubi ẽ cenũ illud eẽ
SZ exauditio ibi ioqʒ. ¶WMio pmno e is 9 quez illicitũ 7 de iure nõ puandũ: ſed tunc ad cautelã
tnmitend r uhin 6 fuit ↄiuratũ põt agẽ ↄiurãtes ad penã eiſ ipo ꝓpter opi.uulgi fit abſolutio
ci ſice wüihn che Hedi uel ad ſatifactionẽ ĩiurie z dr̃ qᷓ ↄſpiratio
. e. e ſet, acta cũ iuramẽto ↄ aliquè in dãun illiꝰ:æ dẽ cõ De fide i Pii
man s mitu 4 Krn en e naee i dãun illiꝰ: dů cõ ¶ De ſide inſtrumentorum. Hiica.
zele nin,, pirario q́ ſił ſpiratio qꝛ ſil ſpirãt ? rẽdũt õ illũ
4 m 4

¶ ontinnata é bec Gica m Yo. an. S. in Ri
ca de teſti nel dic tu ſic. Supra uiſum ẽ de una
ſpᷣe ꝓbariõis ꝗ.ſ.fit ꝑ teſtes:nũc ſubijcit ðᷣ alia
q fit ꝑ inſira:? dicit Jo.an.hic ꝙ inſiaoꝝ appel
latio ↄphendit oia ꝑ q inſtruit᷑ cã.S.ti. ꝓxi.c.ꝑ
uemit el. i. Sʒ iu dic hoc ueꝝ lato ſumpto noca
bulo ut ibi dixi nõ ãt ſemꝑ:æ dictũ Jo.an.ſim
płr h̊ recitatũ apparent᷑ ↄfundit᷑ hic ex diuerſita
te hꝰ ti.⁊.S.de teſti.nã ſi hic appellatõe inſt?oꝛũ
uenirent etiã teſtes nõ debuiſſet hic poni Nica
ſpalis:ſʒ ſub iſto ti.de ntroqʒ tractaꝛi:un dic ꝙ
in iſto titulo inſiim capiĩ ꝓ ſcriptura redacta in
aliꝗᷓ mã: que differt ab iſtructiõe qᷓ fit ꝑ teſtes:
ut pʒ ꝑ totũ iſtũ titulũ:æ uide tex. qui ponit iſta
duo ut diſtincta in.c.forꝰ de vᷣbo.ſig.i.v.cã q̃t:
7 uide qð dixi in.d.c.peruẽit. Et ſcias ꝙ iſtẽm
põt capi latiſſime late ⁊ ſtricte.prio mõ appella
tõe inſtꝛi uenit oẽ uas domꝰ ſeu inſſim quo ſfũ
dus exercet᷑:de quo.ff.ð fun inſtru:qᷓi ꝑ totum:
uñ ⁊ mulieri q̃ ia ſtricta ut mi fieri nõ poſſit:
d deẽ nãle inſtim ut in.c.fznitatiſ z.c.ex liis.j.
de frigi.po mõ capit᷑ ꝓ oĩ eo qð bʒ cãm in iudi
cio deductã inſtruẽ:⁊æ hoc caſu neniũt teſtes ut
.l. i. ff. de fide inſtru. zæ. d. c. pernẽit tertio mõ ca
pit̃᷑ ꝓ ſcriptura q fit ad ꝓbationẽ alicꝰ rei ĩ futu
rũ faciendã: ⁊æ hoc mõ capit᷑ hic.⁊? ð his ꝑ Ho.
i ſumma eo.ti.⁊ per hoc dico ꝙ ſcriptura pᷣua
ta q;̃ tñ fide facit dr̃ inſtrjm qꝛ inſtruir cãm ꝙꝙ ꝓ
bat᷑ in ꝛubro ⁊ nigꝛo in quo tractat᷑ ẽt ð ſcꝛiptu
ra pᷣuata ut j. c.ij. idẽ dico de q̃ʒ ſcriptura ſiue
cõtineat priuilegiũ ſiue cõtractũ ſiue diſpoſitio
nẽ ſiue qᷣcqꝙ aliud.ex quo fit ad fideʒ faciendaʒ
in futurũ ad inſtructionẽ cãe:ut ꝓbat᷑ in nigro
iũcto rubro:et vide Oar.i.l.ſi qs legatũ.ᷣff. g
fal.q appellat inſtem ipſã cartã ſcꝛiptã:cõtractũ
vHo qui agit᷑ int ꝑtes:vñ ꝑtes dnꝛ oↄtractũ facẽ.
princeps dat priuilegiũ uel qͥd ſile:nõriꝰ vo hʒ
facẽ inſtr̃m:⁊ idẽ in qʒ ſcriptura q̃ fidẽ facit ut
pdixi:⁊ hec nõbis ꝓ ſtatutiſ. Mico
— ꝛeue eſt
Zſceiptuꝛaʒ. Oeneen
vm ipſius mentẽ ¶ Inſifi exẽplũ ñ
ſolẽniter ſumptũ fideʒ ñ facit abſqʒ
originali. 5 ꝙ ſcriptura faciens fidem dr
auctentica:ſecꝰſi fidem nõ facit ut.j.c.ꝓxi.⁊ h.
H. fo ꝙ ẽt prinpes non põt dare fideʒ ex
poſt facto ſcꝛiptuꝛe ñ auctẽtice ĩ pᷣiudiciũ alteꝛiꝰ
ptiſ:nã ubi negatĩa pᷣcedit vbũ põt denõt᷑ neceſ
ſitas ut dicit glo.nõbilis in ꝛegula pꝛia ð re iu.
.li. Vj. ⁊ hoc puto abſolute ueꝝ ĩ his ĩ quibꝰpᷣn
ceps nõ hʒ liberã facultateʒ aꝛ in cle. paſtoꝛalis
ð re iudi. In alijs vo ꝓcedit dictũ ðᷣ ordinata
prate:nõ ãt de abſoluta aꝛ in.c. ꝓpoſuit ð ↄceſ.
pben.facit qdðᷣ nõ.glo.in.c.ↄſtitutꝰde Bp.⁊ per
Inno. in. c.ij. ð ↄfia.uti.uel inuti.¶ Venio nũc
ad ðᷣclarationẽ mat᷑ie in qꝗᷓ eſt adueꝛtendũ ꝙ hec
lr̃a hʒ duas partes q ad itellectũ in prima trac
tat᷑ de ſcriptuꝛa qucrentica in fa ðᷣ exemplata ab
nuctentica pria gloſ.intrat primã partẽ fa fam
¶ Quero igit᷑ capiendo primq paatẽ qᷓ ſcriptu

De fide inſtru.

rꝗ dicatur auctẽtica.glo.ponit exẽpla:⁊æ alit᷑ nõ
declarat nec ex ea potes bñ inſtrui. Sed ponit
Inno. aliqd h: ⁊ ĩ.c.ſe.nitituꝛ oñdẽ dẽiaʒ inter
publicã et autẽticã:ſp iudicio meo non bñ decla
rat ſʒ multũ intricat mãʒ:iõ dẽa ſua in hoc omit
to:⁊ breuit᷑ dico ꝙ ſcriptura publica ẽ illa q cõ
fecta extitit a publica ꝑſona.ſ.a notaꝛio cũ ſolẽ
nitatibꝰr̃qſitis:hoc ꝓbat᷑.j.c.ſe.iũcta gl.ĩ vᷣbo
publica manu: autentica Vo dr̃ que ꝑ ſe fidẽ ſac
ſiue ex appoſitiõe ſigilli autẽtici:ſiue alio mõ ita
ꝙ ad ſui ualiditatẽ nõ reqrit aliud admiculum:
un põt dici aut᷑.qᷓ ex ſe aucteʒ hñs hᷣ ſatis:põt
ꝓbari peꝛ.c.ſequẽs.Ex hoc ĩfeꝛtuꝛ ꝙ ois ſcꝛip
tura publica ẽ autẽtica:ſʒ non ois autentica eſt
publica:habẽt eni ſe ut ſuperiꝰ? inferiꝰ. Ex hoc
ẽt infero ꝙ ſcriptuꝛa pꝛiuata anqꝙᷓ ſu ↄfeſſata uł
per teſtes iuuata nõ põt dici qauctẽtica:ſʒ poſtea
ſicOtẽ infertur ꝙ ſcriptura ↄfecta peꝛ aliquem
officialẽ ſuꝑ peꝛtinẽtibꝰad officiuʒ ſuũ:lʒ ſit auc
tẽtica nõ tñ publica:qꝛ nõ ẽ ↄfecta a nõrio cuʒ
ſolẽnitatibꝰ:q̃ſitis:hoc ultimũ ſenſit Bar.in.l.
qᷓdã in. S. nümularios cũ.l.ſe.ff.de edẽ. Idẽ di
co de ſcriptuꝛa q ꝛeponit᷑ in aꝛchiuo publico:ut
ſi nõ hẽat ſigna publicata tibi mõ pᷣdicto:dicat
auctẽtica:ſʒ no publica ut ſentit idẽ Haꝛ.i aut᷑.
2 ſi ↄtꝛactꝰ.C. ð fi.inſtꝛu.⁊ glo.oꝛdinaꝛia iĩ aut᷑.
ad hec eo ti.qᷓibet ergo ſcriptura ꝗᷓ ex ſe fidẽ n
facit anq; fides ſibi ĩponat᷑ põt dici priuata qꝛ
nõ publica nec auctẽtica qᷓi a pꝛiuato.i.nõ hnite
officiũ publicũ ↄſcripta. Ex his hẽs breuiter et
clar̃ qᷓ dicat̃ ſcriptura publica ⁊ q prinata ⁊? que
auctẽtica.Et fʒ pᷣdicta debes limitaꝛe ⁊ ꝛeſtꝛigẽ
exempla poſita in hac glo.pria:lʒ/ Inno. hic et
.jJ.c. ꝓxi.⁊ Spe. e.ti.F. nũc uidendũ in princi.
alꝛ ſentiant. Et maxie ponens ſex modos quibꝰ
ſcꝛiptuꝛa dẽ publica:ſʒ nõ placʒ:⁊ uꝛ ibi Spe.qᷓi
ↄcoꝛdare cũ iſta glo.⁊æ uide bonũ tex.in.l.cõꝑa
tiões.vV. ſʒ tãtũmõ.C. eo.ubi aꝑte ꝓbat᷑ ꝙ ſcꝛip
tuꝛa pᷣuata ⁊ teſtibꝰſubſcꝛipta æ appꝛobata ñ dẽ
publica:lʒ poſſit dici publice ↄſcꝛipta:ut i pꝛin.
illiꝰ.l.? ibi ẽt ꝓbat᷑ iũcta aut᷑.ſeq̃nti ꝙ ſcꝛiptuꝛa
als nõ ↄfecta ꝑ tabellionẽ nõ dr̃ publicũ inſir̃ʒ:
ſiz ꝓducat᷑ ex aꝛchiuo publico:licet ſit autentica.
nã ſi cet publica fruſtꝛa illa aut᷑.hoc adieciſſet ðᷣ
nouo cũ in.l.ãtiqua pcedenti fuiſſet facta mẽtio
de publico inſt?o:⁊ hoc aꝑte tʒ gl.in.d.aut᷑.ad
hec:lʒ alꝛ ⁊ minꝰbn.do. An.pꝰ Inno. ⁊ in.d.
.c.ſequẽti dicat. Et ſcias ꝙ ſcriptuꝛa qñʒ ↄficit
a indice ſeu pᷣlato uł ipſiꝰaucte cũ ſigilli appoſiii
one ⁊ teſtiũ ſubſcriptõe nel ſine his:2 an ⁊ quã
do faciat fidẽ.ita ut dicat᷑ aut.nõ tracto hic:qꝛ
pleniſſime fuit dictũ in.c.pꝰceſſioneʒ de ꝓba.⁊
aliqd i.c.cũ a nobis.S.de teſti.qũqʒ fit a pᷣuato
7 inteꝛ pꝛiuatos:⁊ an ⁊ qñ talis ſcriptuꝛa faciat
fidẽ dicã.j.c.ſequẽti:qñʒ ⁊ teꝛtio ſcꝛiptuꝛa ẽ fac
ta uel exemplata a tabellione:⁊ de hoc aliqͥd ꝓ
inſtructione ſaltẽ geneꝛali dicemus bic:nam lon
giſſimus eſſet in hoc tꝛactatus:unde pꝛoſeque
mur quedam generalia que ꝛequiruntur ad hꝰ
at talis ſcriptura fidem faciat. Et primo de ori

id güͤhn
Ppoltonn etſtehdt
vyonenn Men⸗ 1
hatßm w iue⸗ ſ 4
en prinrſ⸗ lun
mni muy il ni
iſbit nkin un 1
cturenmis ni h i⸗
lientinſninnd Muf
ſrömmniglin tnafngoin
iiheg dode ufui ni ene
ſnfiſngoint agtisid ⸗
Gihnccwuſmee
Ariatdeanichen nen
GcNtmdendntst dtsuin
aan Atrincigeneni
1Ahin itdaorriünas
Nncnfden Pnnihr
HPeiciornoſnstcinwn
rin rinl rit in
pinittlr ni ti
ann ſoniſllim ii⸗
liſſcſbillik nn
un ſblercititi⸗

2—

5„

. rg disheumiii
n )niincsiillefrel
kingmui neni utihfiin
öberſgn blanthn inn
tmanbntlanimn t Mi,
lnr Cilihan unmui
r ma r lnn tftj
lum sſi jmni r muma,
vamiu nnim,inn / r
Kai wpli Anpa. bhiztnira
Nri dainmmnablat iant de
MWinn Of5den deeslnimne r Ctiͤce
Amphlnnt goginh Bnane⸗
cm Gtn ie ddddn.
aum EmitNeſnlnid
sä
rimäſn dd wͤnnliß
s dhüind Lnin memiati
mmntdihiſenaimtinn
EeNrdäd in 4i her
4 00 Nm mkin ninin
Pweignmmſll iborit
tin ablafſu llan.

1 la
nlinqn eelen nſaben

ginali fo de exemplato:debet ei in ſe continere
multa que enumerat glo.in.l. generali. C. de ta
bul. li.x.? Spe.eo.ti.ſ.de inſtru.edic.in princi.
2 primo ᷣm Spe. gebet continere inuocationeʒ
nõis dñi dicend noĩe dni uel ſilia uerba:
uiderur hoc tñ limitare in arduis et ꝑpetuis.in
ſtrumentis:in minoribꝰ uero nõ eſt neeeſſarium
licet decens. Ego ueꝛo dico ꝙ de iure hoc nõꝓ
batur:etiam in magnis ut ſit de neceſſitate ſic ꝙ
alias nõ ualẽt inſtrm. ſed honeſtũ ẽ ſemꝑ poner̃
2 pro hoc uide bonũ tex. actuũ.xvij.⁊? in. c. non
licet. xvi.q.v. ubi ponitur dictũ apłi.Oia q̃cun

qʒ facitis in uerbo aut in oꝑe in noie dñt noſtri

ieſu xpᷣi facite:⁊ per illũ tex iuncta conſuetudine
que uiget hodie ur apponaĩ iĩ oĩ iſtt̃o poſſet dici
inſtrm publicum alꝛ ni ualere ad hoc ꝙ. j. dicam
de annis dñi.fo exigit᷑ ut apponantuꝛ ãni domi
ſm Soec.ubi.S. dicunt tũ quidã ꝙ potius ð 2
ſuetudine q; de iure apponunt. fatent᷑ tñ ꝙ ſi ñ
apponant nõ ualet inſtrm ꝓpter ↄſuetudinem:

hoc tenet glo.in aut.ut ppo.no.imꝑa.in p-inc.
Et quidã alij ut ꝛefert Spec.ubi.S d ipſe

Soecul.dicit hoc de iure induci ꝑ.c.in noĩe qni
.xxiij.di.ꝙ nõ.ibi enim inuocat᷑ nomen domini
2 apponit᷑ annꝰeiuſde:ibi tñ nõ dẽ ut ſic fiat ſed
põt dici ꝙ conſuetudo ẽ ibi iure approbata. ter
tio nomen imꝑatoris uel pape uel regis illiꝰloci
ut in aut. ut ppo.no.ĩꝑa.⁊ qᷓtenꝰdicit de noĩe re
gis uel pape intelligo in loco ubi papa. uel ꝛex
bʒ iura ĩpij pro hoc ꝙ in ſili nõ. 2. in. l. infa
mẽ.ff. de pub.iu.⁊ utile ẽ ut appõat᷑ nomẽ utriꝰ
qʒ ⁊ dies corronatõis ſeu ãnꝰipij ſen papat?qðᷣ
idẽ ẽ ⁊ hoc ẽ neceſſariũ ut in.d.aut᷑.ut ppo.no.
ipa.qᷓrto nomẽ ↄſuł ani illius ſm glo.in. d l. ge
nerali ſʒ dic ꝙ hodie nõ fuat᷑ uñ ñ ẽ neceſſe po
nẽ ut nõ. in glo. in. c. quotiẽs.i.q.vij.q̃nto ðᷣbʒ
apponi locꝰ ↄctꝰut in.c. abbate ſane de re iudic.
li. Vi. ⁊ ibi nõ.q̃re ⁊ an debeat appom locꝰ loci:
dic ut ibi nõ.ſexto mẽſis ⁊ dies inſtꝛi.ſeptimo ĩ
dictio:⁊ qͥd ſu indictio nõ.in. c.int dilectos.j.e.
2 qͥ˖d ſi ani dñi ñ ↄcordãt cũ indictõe nõ.ꝑ JYo
an. in data li. Vi.? ꝑ Mart. in.l.librarius.ff. de
re iudi.octauo ſeries ſacti.nono teſteſ Et aduex
te qꝛ Sope. ſimpłi reqrit ꝙ teſtes inſcribani per
nõriũ:nõ ãt reqᷣrit ipſoꝝ teſtiũ ſubſcriptioneʒ uit
clariꝰponit ĩ.d.F.i.qł.ij.uer.pꝰlocũ ubi põit pᷣc

ticã inſcribẽdi teſtes:ſʒ glo.in.d.l. generali uide

tur ſubſcriptionẽ teſtiũ reqͥ ẽ:⁊ idẽ diẽ ibi gl.de
ſubſcꝛiptõe ꝑtiũ ↄhẽtiũ ⁊ nõrij:fateoꝛ h̊ ð nõrio
ut in aut᷑.de inſtꝛu.cau.ſʒ de ꝑtibꝰ? teſtiblʒ poſ
ſint ſe ſubſcribẽ ar.c.cũ int᷑ ð re iudi.nõ tñ uẽ H̊
neceſſaꝛiũ in ſcriptura publica:qꝛ nullibi ꝓbatuꝛ
ſz ponꝰ inuit᷑ Sriũ in..ſʒ ⁊ ſi inſtr̃a ⁊ ĩ aut᷑.pal.
⁊? ibi gl.hoc tʒ aꝑte in neꝛbo adijciat᷑ ĩ pn.diẽ iũ
i boc fuãdã ↄſuetudinẽ ⁊ aꝑte ſẽtit Innoc.i.c.
i. his ꝗᷓ fi. a pla. ubi dicit ꝙ ſubſcꝛiptio ꝓpis
manibꝰnũqᷓ; eſt neceſſaria niſi in caſibꝰ iure expᷣi
lis: ⁊ hñ facit.c.j.ꝓxi.ibi ſi reſtes ſt inſcꝛipti ⁊c̃.
7. c. ꝗ nobis.S. de teſti.an at teſtes debeãt eſſe ꝛ0
gati. Spe.in. d. neꝛ. pꝰlocũ dicẽ ꝙ n ẽ neceſſariũ

CGS i ſcripturam.

lIʒ ſoleat dici ꝙ fuerunt rogati ↄcludens ꝙ ð ne
neceſſitate nõ requirit᷑ ꝙ teſtes ſint ꝛo gati niſi ĩ
quibuſda calibꝰ ð̊ quibꝰ remittit ad titulũ de te
ſte. ..i. ꝓpe finẽ.v.itẽ ꝙ nõ fuir rogatus:idẽ tʒ
glo.palłin. d. aut. ð inſtru. ca.ĩ Vbo adijciatur.
Idẽ glo.i..de his iij.q.ix.ꝓpe finẽ que nõbi

lirer dicit ꝙ ſi Sctus fit in ſcriptis teſtes debent

eſſe rogari:⁊ ſic dʒ intelligi aut᷑.niſi ꝛogati.C. ð
teſti.ꝗł.ſecus:niſi ĩ quibuſdã caſibus de quibus
in glo.in.c.debitũ eadẽ cã ⁊ qõne:⁊ intellige õc
tum kieri in ſcriptis ut.j ſubijciam: decio ꝛequi
ri ꝙ notariꝰ appõat ſignũ ſuũ ſolitũ ſᷣm Spe.
ubi. S. ⁊æ idẽ glo.in.d. ſʒ ⁊ ſi inſtꝛa in vᷣbo oʒ:
dicit tũ ꝙ ullud ſignũ nihil ſignificat ſʒ ponit᷑ ad
ↄꝑatione faciendã ſ.in caſu dubij qð nõ.⁊ uide
tur Bar. nelle in prima conſtitutoe digeſtoruʒ
ꝙ nõ ualeat inſtrm niſi habeat ſignũ notarij: et
nide ꝑ Gauil. de cu. in. I. ↄpatões. C. de fi. iſtru.
ſʒ Jo. an. in addi. Spe.in ti.de inſtru. edi. .i.
in v. in fi ãt.tenet ꝙ ſignũ nõrij nõ ẽ de ſubã iĩ
ſtrumẽti:qꝛ nõ reꝑit᷑ cautũ iure.⁊ ſic ponit ð 9
ſuetudine potius qᷓ; inꝛis diſpoſitione. Itẽ quia
omiſſio modice ſoleénitatis nõ uiciat.ff.de uen.iĩ
ſpi. l.i. ꝗ. fi. Itẽ qꝛ accur.iliud omilſit in dicta.l.
generali pail.⁊ ſic tranſit hic do. An. ſed nõ ui
derunt iſti indicio meo Accur. qui hoc aꝑte tʒ
ꝑ illũ tex. ubi.S.alłaui.ſ.in SO. ſʒ ⁊ ſi inſir̃a.unde
ſequor Har. ꝙ uiciet᷑ iſſim: tũ qꝛ tex. vẽ hoc re
quirere in.d..ſʒ ⁊ ſi inſtꝛa.tũ qꝛ ſubeſt ↄſuetu
do:ad boc qð.S.dixi de ãnis domini:tũ qꝛ hoc
ponitur ad facilius ueritatẽ inuenienda: maxie
qn inſtẽm eſt de facto antiquo¶M. mñ iĩ practi
ca opionẽ Jo. an. qꝛ nõ ẽ modice auctoꝛitatis.
Aduerte tñ ꝙ id qð pᷣdixi de ſubſcriõe teſtium
ꝓcedit regularirer: ſed fallit ĩ actibꝰ iudicialibꝰ
de quo th dic ut dixi in. c.qm S ð̊ ꝓba. 15.
Spe. de inſtru.cau.· F. reſtat. v.ſʒ cũ lꝛis. Itẽ ßʒ
Inn . hic ubi ſubeſſet ↄſuetudo ar.c.cũ dilectui
J. eo. tertio qñ inſir̃ſm fit corã populo in publi
co parlamento: æ notabis hoc ſingulariter qð

ponit Spe.i loco ꝓxime allegato: æ dicit ꝙ fu

it dictũ Abeꝛ. ar. C. ð his qui in eccle.ma.l.i.
:C. de teſta oium ꝓpe principium ⁊. C. ð lati.
liber.tol.i.una:ubi autẽ teſtes dñt ſcribi quot
requirant᷑:dic ꝙ ad minus duo:ita notãt᷑ dixit
glo. in. d. S. ſʒ ſi inſta ĩ uerbo adijciatur. Sʒ ui
de pleniorẽ diſtinctionẽ quã ponit in aut.eadeʒ
ꝓpe fi.i v. ſcriptũ ⁊ oĩo uide Bar.⁊ glo.i aut᷑.
ſed nouo iure. C. ſi cer. pe.? Joã. an. in regula
płalis locutio de re.iur.li.vj.ubi reꝑies pleniſſi
mã ⁊? notabilẽ glo.in mã. ¶ Mndecimo requi
rit᷑ ex ꝑte ſolẽnitatis extꝛinſece ꝙ ſcriptura ↄfec
ta ꝑ notariũ ſit corã ꝑtibꝰ lecta al.nõ ualẽt iſtʒʒ
ſm Jo. an. i addi Spe. e. ti. SF. onſo v. illð quo
qʒ.C. ð fi.inſtru.l.ↄctus:⁊ ſic recitädo hoc dẽʒ
trãſit ſimptr h̊ Jo.an.ſʒ tu dic meliꝰ h̊ dẽm ꝓce
dere dũtaxat i Sctibꝰ qui fiũt ĩ ſcriptis.i.illis in
quibꝰ ſcriptura ẽ ðᷣ ſubã ex ↄhẽtiũ ↄuẽtõe:⁊ ſic
loquit᷑ dicta.l Scius:⁊ hoc ponit Har. in.d.ſ.
ctus ⁊.l. gallus. S. quidã. ff. de lib.? poſtu.? ꝑ

illã.. cõtractꝰ nõbilit᷑ dicit ibi Oar. ꝙ ubicũqʒ
ſcriptura ẽ de ſuba:ut in ſñia appellatõibꝰ ? ſili
bꝰᷣ poſtqꝙ ſcriptura ẽ lecta nihil põt addi nel mi
nui: nec aliqd nalet niſi tota ſcriptura legat qðᷣ
bñ nõbis.ſecꝰ dic in alijs qͥ redigunt᷑ in ſcriptis
non ut ſcriptura ſit ðᷣ ſubã:ſi potius ad ꝓbatio
ne ↄfuandã. tũc eni nõ ẽ neceſſe ut negat᷑ coraʒ
ꝑtibꝰ:qꝛ cõtractus põt ſeribi abbreuiate:ut i. c.
cũ.p. tabellio..eo.ſufficit ergo in illis nõriũ eſ
ſe rogatũ. Baodeio ꝛqrit᷑ extriſece ex ꝑte ſcꝛi
bentis ꝙ fuerit ↄſtitutꝰ tabellio ab habẽte ptᷣatẽ
2 qͥ in hoc dicat hr̃e pĩateʒ nõbit᷑ plene.j.e. c.
cũ p.tabellio. Et circa boc dubitat᷑ qͥd ſi nõ cõ
ſtat illũ qͥ ſcripſit hanc ptatẽ habuiſſe a ſuꝑiore
2 ſic negat᷑ nõriꝰ. Jo.an.recitat dicta Inn.i.c.
ueniẽs.j.de vᷣbo.ſig.li.vj.qᷓ ẽr ĩ effeciu rplicat
bic qᷓ et uideas in Spe. de ꝓba.F.i.ad.ſi.V.ue
rũ H ꝓbatio cũ v.ſequẽtibꝰ:ibi tmi Inno. ꝓſeqt
duo mẽbra.primũ qn qo ẽ cũ ipſo nõrio:⁊ tũc
bʒ ipſe plene ꝓbare cũ ðᷣbeat eẽ ð facto ſuo cer
tꝰ m ꝙ fecit ad ꝓpoſitũ qñ de hoc ẽ inter ꝑteſ
ↄtentio:⁊ in hoc ponit tres practicas ꝓbãdi.pꝰ
ut ꝓber ꝑ inſtim uel ꝑ teſtes officiũ fuiſſe illi cõ
miſſũ ꝑ ſuꝑioꝛẽ.ſo ſipbat ꝑ teſteſ ꝙ tpe illo qꝰ
fuit factũ inſttm de quo ↄtẽdit᷑ publice fingebat
nõrius offõ ar.ff. de offi.pto.lbarbaꝛiꝰ? in.l.
.ij. ff. ad mace. tertio ꝙ qi in idẽ in effectu reici
dit:lʒ uarieĩ in facto ſi apꝑeãt inſtr̃a multa et di
uerſa int᷑ multos et diueꝛſos ꝑ manꝰ eiuſdẽ con
ſcripta q firma manẽt et ſine Sdictiõe ab oĩbꝰtã
qᷓ;ᷓ publica recipiunt᷑:⁊ quot inſtia ſufficiãt relin
quendũ ẽ iudicis arbitrio ſm Hoſti unde etiaʒ
in Spe. de iſtꝛu. edic. S. ꝛeſtat. ueꝛ. æ ſcias ⁊. vV.il
lud ãt. Aduerte qꝛ Spe. in pallato. S. uer. qͥdſi
is uĩ ſentire priũ quo ad fam ⁊ tertiã praticam
dicit enĩ ꝙ cõis error nõ potuit illũ facẽ nõriuʒ
nec inſtza nalere:ex quo ñ habuit ptᷣatem a ſuꝑi
oꝛe:ſecus ſi habuiſſet poteſtatem a ſuperioꝛe:
ſed ex aliqua cã nõ ualuiſſet: puta qꝛ erat fᷣuus
occulte:⁊ ſic loꝗᷓt.l.baꝛbaꝛiꝰ pᷣallata:hanc mãm
latiꝰattigit Jo. an. ĩ addi.pᷣdicta.V.⁊ ſcias ubi
narrat ODartin. de ſily. diſputaſſe ⁊ tenuiſſe ꝙ
oʒ ve ꝓbare officiũ fuiſſe illi ↄmiſſũ:nec poſſeſ
ſio releuat ab oneꝛe ꝓbandi niſi foꝛte inſtm ꝓ
duceret᷑ de longinquo. Et uide ibi plenius ⁊? ma
xie inteo ꝙ ꝓſeqt an ꝑ deſcriptõeʒ in mꝛicula ꝓ
bet᷑ qs notariꝰ:æ ↄcludit ꝙ nõ ubi uideas.do.
An. H putat ꝙ ſi ſciẽte ⁊ patiẽte ſuꝑioꝛe ſit poſ
ſionẽ ingreſſus iſtud ſufficit aꝛ.in.c.conſultatio
nibus de iurepa.⁊ cũ hoc temꝑamento diẽ ſe in
relligeꝛe Spe in ti. de ꝓba.F. i.ueꝛ.itẽ ẽt ? Jo.
an. in addi. Spe.ſuꝑ dicto.. ꝛeſtat.ueꝛ.qͥd ſi ꝓ
ducat᷑ Ego cꝛedo ꝙ ſola ſciẽtia et patiẽtia ſuꝑi
oris nõ hẽat ꝓdeſſe ſi ↄſtaret poſtmõm de nſur
patõe officij cũ ex ꝑte ſuꝑioris non interuenerit
aliqs actꝰpoſitiuꝰcũ ꝛequiꝛat᷑ officij collatio ſeu
creatio ar.c.cũ iã dudnʒ in fi. de pbẽ.⁊ ꝙ nõ.ꝑ
glo.⁊ doc.in.c.qꝛ circa ð oſan.⁊ affi.⁊ in cle.ſi
romanꝰde ſen:exco.⁊ bñ ſqcit.c. d decias de re
ſti. li. vVi.iũctiſ his q dixi in. c cũ eccła ſurtiua de

¶BDe lide inſtru.

can. poſſ. ⁊ ꝓprie. boc idem uẽ uelle Inn. in. c.
nihil de elec. nec ob. c.ↄſultationibde iu.pa.qꝛ
loqt᷑ de poſſeſſione bona fide qſita. als nil uale
rer pñtatio ut ibi nõ.⁊ pleni ꝰp ¶ Inno. in. c. ij. ö
in inte. ꝛeſti. ſʒ ſi ñ ↄſtat de uſurpatiõe officij:ſʒ
ſolũ reuocat᷑ in dubiũ de ptate: put ꝓprie loqᷣt
Inno. puto Inno. ueꝝ ⁊ elegãt dixiſſe cuʒ hoc
tẽꝑamẽto iudicio meo uit ꝓbet᷑ ꝙ longo tp̃e ſn
it palã ⁊ publice ĩ poſſeſſione tabellionarꝰ: nã ex
hoc pᷣſumiĩ habuiſſe titulũ:qꝛ nõ ẽ vViſile ꝙ tan

to tpᷣe fuiſſz line ti. tolerat?: hoc ꝓbo aꝑtiſſime

nõ. in. c. ilud de pᷣſũ.? ꝑ Inno. in. d. c. ij. de
in inte. reſti. facit. c. cũ ecclia ſutrina pall.fʒ itel
lectũ quẽ ibi dedi:⁊ ſi dicerem ↄriũ ifinita ĩiſtꝛa
pirent tꝛactu tpᷣis cuʒ moꝛiant᷑ nõrij 2 ꝑdant᷑ in
ſirumẽta collatõis officij:⁊ duꝝ eẽt hec oĩa ꝛecẽ
ſere: ut in ſili nõ. in.c.qin de ꝓba. Anũ tñ nota
bis ꝙꝙ ſi ꝓducit᷑ inſiʒ ĩ forma publica maxie de
lõgiquo ⁊ nemo ↄdicit:nec apꝑʒ ĩ aliqua pꝑte ſu
ſpectũ ei ſtãdũ ẽ ar.in.l.fſi.C. de edi.di.adri.po
nit Jo. an. in addi palł. ⁊ Ouil. de cu. in. l. Ppa
tões. C. de fi. inſtru. ¶ Tertiodecio ꝛeqrituꝛ et
ex ꝑte nõꝛij ꝙ fueꝛit ꝛogat de ↄfectõe inſtri:als
nihil ualet inſtt̃m in aut᷑.de tabellio.F. nos aũt
nõ. Inno. ꝛefert tũ quoſdam dicẽ ꝙ in dubio
pᷣſumit᷑ rogatꝰ.C. de Shen.ſti.l.i.⁊æ inſii.de fide
iuſ.ĩ fi. ?⁊ hãc opi.tʒ Accur.in aut᷑ de tabelli..
nos ãt in vᷣbo iniũgaĩ in fi. qͥ diẽ ꝙ ſẽꝑ pᷣſumit
ꝙ nõrio fueꝛit mandatũ ſeu iniũctũ ut ↄficeꝛet ĩ
ſtrm: ipſe tũ Inno. uĩ uelle ꝙ ipſe nõriꝰſcribat
in inſtro ſe fuiſſe rogatũ:⁊ hoc ſufficiat ad faciẽ
dã fidẽ ð rogatõe. Haꝛ.i.l.ſciẽdũ.ff. ðᷣ v.obli.

tʒ ꝙ ĩ dubio nõ pᷣſumat᷑ ꝛo gatꝰ:ſʒ ſi ipᷣe hoc at

teſtat᷑ in inſtro uł appoat ſibia vba:puta ego nõ
riꝰſcripſi uel publicaui:⁊ tũc ſufficiet qð plʒ:et
nide in Spe.e ti. F. breuit. v. æ nõ. ꝙ tabellio.
Sʒ circa hoc ẽ forte dubiũ a qᷣbꝰdebeat eſſe 20
gatꝰcirca qðᷣ multũ inſtat Inn. H ponendo ſpaꝛ
ſim tres opi pᷣma ꝙ debeat ẽe rogatꝰab ambo
bus pbẽtibꝰ uł altero tin uł ſaltẽ ab illo cuiꝰ:eiteꝛ
eſt. æ caueat nõriꝰꝙ nihil ſcribat ð his q̃ uidit
uł audiuit niſi ſibi fueꝛit iũctũ a ꝑſonis pᷣdictis
Et nõ hoc ultimũ:qꝛ ſepe rudes tabelliones ex
cedunt inſtra capite eoꝝ apponẽtes ea qᷓ nunqᷓ;
fueꝛñt a ꝑtibꝰdẽa. Scdᷣa opio diſtiguit int ea qᷓ
fiunt a płibꝰ? ea qᷓ fiunt ab uno dũtaxat ut pri
mo caſu necefleiſit ꝙ oẽs ↄtrahentes ↄſentiant
nec ſufficit ꝙ unus ſolus mandet inſtrm fieꝛi:ſi
cut nec in ꝑſona uniꝰpõt ↄtractus ↄſiſtere:⁊ foꝛ
tius ſᷣm eũ non poterit eẽ̃neus mandaꝛe inſtm
cõfici: qꝛ ſua nõ intereſt. In alijs autẽ in quib⸗
nõ requirit᷑ conſenſus pluriũ ut teſtamentuʒ ſen
tentia ꝓteſtatio exceptio ⁊ ſilia:ſufficit ſm eum
mandatũ ipſius qui hoc dicit uel fieꝛi facit:⁊ ꝙ
ſic debeat obtinere ſatis ꝓbat᷑ ex tenor̃ iuramẽ
ti qðᷣ preſtant notaꝛij ĩ ſuſceptiõe officij ſui.ſ. ꝙ
de his que uident uel audiunt fideliter confici
ent inſtrumenta ſecundu eis a paꝛtibus uel
a iudiee iniungetur. UE eꝛtia opinio quò dicit
5 fco obſeruari ẽ ut qʒ et extrãeꝰpoſſit mãdar

irauhnnt uli/
1 iritorliyirt 44 7
un wefu omdni
Prtrtnien iunins toi
Oelninist ieſnpnnnd
1Geſurttluitenn iüif⸗
iticlcſl'niriichlein
Kogtäinboe eſteinlenfn
(cas Naseſeckthnr
Ceſchcgtnämnttd dngn
rör Coe Kinhi
Drlnnthskuhn
Gehorendwetisnende
Aidnid ſgreſaruin
tſutnr önlii ſbee
Giſrritt Brozinfn
Nnriiiti enmt
nui miuiil mii
ee ültnitſtinen
1 hlyntihu inne
weſtniin ii
lli Prinafnntnn,
inpmnn in rega .
einctütingiſs
viſeſtige⸗
ſheſnumiſ ii .
rtlrinligt i iiru
Uirieſfitäiniine
ihutnn⸗⸗ zmai
ieriſitnlf⸗
nſern

—
J ſen d i ſcripturam.
5 ti e enfcezh,
. Nbi, ddu
ne rn d
lidg e . 6, z, gi S e e e
bi ahliat N inſtrumentum pfici:v⁊ pro hac opiniõe aflignat pluriũ illoꝝ mãdatũ dʒ iteruenire.nõ aũt ꝑficit
Z in abin⸗ nni Inno. hãt rõnem:qꝛ no ſemꝑ fiũt inſtia habita uolũtate uniꝰ ſufficit iliꝰ mãdatũ:moueor prin
. * Nit n ſideratõe pñiis itereẽ.ſʒ qꝛ põt in poſteꝝ inter cipalr qꝛ ſi iudex nõ recipit ꝓbationẽ ↄ me niſi
4 iucco nnn en eẽ: æ uix ẽ aliqd de quo nõ poſſit alicuiꝰ ĩteꝛeſſe priꝰme citato ⁊ admonito ut i.c.ij. ð teſti.foꝛtiꝰ
ui, tnbirin l ihn de eo ꝙ agit inſtim br̃e: ⁊ dicit ꝙ oĩbꝰ inſpeciis nõrius nõ dʒ de facto meo ↄficẽ inſim ad mei

„ ſine litol nei
cllrdde iir d N
kitkiftt NMol

plꝰur̃ rõni inniti hec opio.ſ.ꝙ qʒ cꝰ itereſt poſ
ſit pcipe fieri inſtrm:? et ille cẽnõ intereſt: x iſtiʒ
ſic manu publica ↄfectũ ualet. ¶Oouet᷑ eriam qꝛ
nullo iure hoc ꝓhibet. fl. de ꝓba.l.ab ea ꝑre ſe

piudiciũ me nõ mãdãte.Eadẽ rõe idẽ dico ð ex
neo ut nõ poſſit rogare ut ð facto meo me non
mãdante ↄficiat᷑ inſtm. Si eni alia ꝑs uult ↄſeꝛ
uare ſibi ꝓbatione agat alijs iuris remedijs de

kigitid dei ua ſinnit cũdo q: inſtta inteꝛ eos oↄlecta Snn Nie a. in quibꝰ dixi i.c.ſignificauit ⁊. c. alberic⸗ de reſti.
Ne twen eg⸗ Oleeren i l.in fraudẽ. . ex his bonis i rle. ff. 4 e fi. eAe E ↄdi.ex.l.? hc opi.repꝑi ſetiꝛe
nenn rine aun ah eſt ergo cuiuſlibet ut pᷣcipiat fieri inſtrʒ ⁊ ſic poſ malus de reg.ĩur.li. vj.i mercu. Is in ſolus de
l penci chn adi ſit edictionẽ illiꝰpetẽ qᷓ ałꝛ ſibi denegarei ut dẽʒ cuius pᷣiudicio agit᷑ mãdare põt iĩ utroqʒ ut ibi
cwtnen ditner ntian eſt de hac mmᷓ uide in Bpe. e. ti. F. ij v. ſed pone nõ. de crie ⁊ de alio actu ꝓbo ꝑ. c. quotiens cõ
. wia ſüci⸗ nin eiien 2 in. § poſtq. V. itẽ nũquid 7 lbi. l. in ꝓx. V. vo modũ.i.q. vij. no ad Fᷣm.ſ.ubi nõ ſũt ꝑtes
Aainni lrnlin nit Jo. an. nõbilẽ addictionẽ dixit ei ꝙ qda ſũt teneo et cñ Jo. an. nec ẽ uex ꝙᷓ Bar. loquitur
Bloranl q̃ dependent a uolũtate uniꝰuel pluꝛiũ q̃da a uo ſimpłr ꝓnt alłat.do. An.prio potius ſetit ibi ʒ

KLxf .
nn noctinrzini
ĩ ien ngrie fri nfif
ua inc n be helo ſ rii
m huin i mlinci hnin
imi yr Crin ſit iſ t

n 4 Mi mq ar arrti 1.
wi n Mmnininfcir iini
miii niii r nini ncſfcan⸗
mphen gm nileg he in intn
niniole iuſeſogruͦr boe ifctrol hi
Aörognir Pnil citiſſ d0 N.
idpo nöhini vere iſ deden
ſinutio d nddnſla rcnaed
õäüõ
zun Geti Mred Na rheſe⸗
õ
aadd õ

. 2 6
nö doe Auni giſche

untate nulliꝰpᷣmo caſu ponit regulam ꝙ illius
rogatio reqrit᷑ ad ſubãm ꝓbatõis cꝰ ↄſenſus re
q̃rituꝛ ad ſubãm actꝰ? io ſi dependet a uolũtate
duoꝝ ut ↄctus illoꝝ reqͥrit᷑ rogatio: ſi unius ut
appellatio:illiꝰſoliꝰ ſufficit rogatio ar.in.l.iĩ hac
C. de dona. 2 in.l.ij. C. de ꝛela.ſo caſu ſubdiſti
guit ꝙ aut ex illo facto ꝓducit᷑ ꝑti aliqs iuꝛiſ ef
fect ut actio exceptio accuſatio ⁊ ſiles.exẽplũ in
ruina incẽdio ⁊ ſilibꝰ.⁊ idẽ dicat̃᷑ ꝙ. S.in pᷣcedẽ
ti mẽbro. Si vo effectꝰnõ põt tolli uel iduci uo
luntate alicꝰpriuati ut ẽ natiuitas hoĩs quo ad
ſucceſſionẽ pꝛis:⁊ tũc ſcriptura nõ fiet ex mãda
to alicꝰ priuati ⁊ facta ñ faceret fidẽ:ſʒ dʒ fieri ſi
uidebit᷑ iudici ipſiꝰ aucte qͥ bʒ reſpicẽ ad vᷣitateʒ
ſibi cognitã:qꝛ hoc poſſet eẽ utile in futuꝝ ar.ĩ
.l. illicitas. F. Vitas. ff. de offi. pſi. æ de bis ꝗᷓ req̃
runt iudicis anctem nõriꝰ non ↄficit inſtm ſine
ipſiꝰmãdato. E. de iure fi.l.iij.li.x. do. An. diẽ

ſi ↄſtituit aliquẽ ſuũ ꝓcuratorẽ: ⁊ ꝓbat ad icõ
modũ ↄſtituẽtis nõ ad ↄmodũ. Itẽ ꝙ pot ſibi

riũ:ſolũ eni dicit ꝙ nõrius ꝓcurator põt ð ſua
ꝓcuratõe quã fecit in ꝑſona alterius ↄticẽ iſtim
2 idẽ dicit in teſlamẽto:⁊ hoc iõ qꝛ nulli fit pᷣiu
diciũ niſi ſibi ſcubẽti:⁊ ſic nõ uiniat ſi nõ fuit ꝛ0
gatꝰ:nã ⁊æ ꝑſona priuata hoc poſſet ĩ facio ꝓpo
in cle.i.ð ꝓcura.? i.l.quoties.ff. de bere inſti.
Sʒ nos loquimur ubi ſcriptura fit nõ de facto
ꝓprio ſʒ alieno ⁊ poſſi tertio pᷣiudicare.quo ca
ſu dic andacteꝛ ꝙ hoc nõ ꝑtinet ad officiũ tabel
liõis:qꝛ nõrij fides fuit electa ſolũ ad ꝓuidedũ
his quoꝝ intereſſʒ ⁊ a quibꝰ eſſet rogatꝰ:ur ĩ di
cto. F. nos õt:hoc ẽt ſetit Har.i aut᷑.ſi qs i ali
quo documẽto. C. de eden. ubi dicit ꝙ ð eo qð
ipſe nõrius ꝑcipit ꝓprio ſẽſu nõ dʒ ↄſicẽ inſitʒ
niſi ſibi mandet᷑ Ite uideo ꝙ etiã de conſenſu
ꝑtiũ nõ põt exẽplari inſum ad fidẽ pſeruandaʒ
uel teſtes recipe ut in.c.penul.⁊ ulti.j.e.dixi in
.Jd.c.ſignificauit et.c.albericus:fortius nõ potit

ſnS reni naihn⸗ ꝙ Mir. in. l. fuus cõis. ff. de ſti. fuo. tʒ ꝙ n ro ipſe ſoſus de alieno facto ↄficẽ inſtem:ſʒ tũc nul
uwti dndink lühlnein gat poſſit in hoc ultio mẽbro ↄficẽ inſſm qꝛ in lius ſoẽalłr interſit:?æ hec nõbis qꝛ puto vᷣiſſima
A. t n i Onblſcin ddei acnibꝰ in qoꝰ nõ ſt ꝑres põt iudex officinñ ꝓpria Et ex boc infero ad altenus qõnis deciſionem
l mdnt i ſbiftentiüci,n hſeßtl aucte ꝑtiri: ut nõ in...iij. S. boc ãt iudiciu.ſi ð quã tractat ẽt hic ↄfuſe Inn. an inſiim faciat fi
A inſcr t les htnnt dã.·ifec. ꝑ qᷓ dicit Bar.qꝙ nõriꝰpõt ↄficẽ inſtim dẽ in fauorẽ alterius a mandatoribꝰ: ⁊ põit na

rias opi.ut.5S.ſed uidet᷑ in ſũma inherere ꝙ ſic:
ex quo eft ſcriptura publica:lʒ tertius nõ poſſit
petere iure ſuo editionẽ:de quo tii dic nt plene

ↄficẽ ꝓpriũ teſtametũ:⁊ ſic ſinplr traſit . do.
vna lb Anebonuß⸗ Anto. nihil approbãdo uel reprobando. Ego dirxi in. c.i.de ꝓba.⁊ credo ꝙ; ꝓbat cõtenta in
v ecſel mla in dico eſſe duo diſcutiẽda.prio cũ ꝑres ſũt.ſo cũ eo ex quo a principio habuit ſua ſubſtantialia
ſfon g unn icn mme ir nulliꝰ principalr intereſt. in prio caſu ut nides ẽ etiã ĩ pindiciũ ternij:exeplũ ꝓbo g ntium nouũ
rngonn M Ne⸗ ngr diſcrepantia iter Inno. æ Jo. an. Ego hactenꝰ poſſeſſorẽ fundi qꝛ illum fundũ emi a uero qno

ſolebã inducẽ ⁊ ſequi glo.in.F. nos aũt i aut᷑.ð
tabellio.qꝗᷓ ſic diſtinguit:ꝙ aut inſtim fu gr̃a utꝛi
uſqʒ ⁊ in utriuſqʒ piudiciũ:⁊ tũc oʒ utrũqʒ man
dare ⁊ ſic intelligit illũ..nos ãt:aut fit gꝛa uni
us tin ⁊ tũc ſufficit eũ mãdare cui fit.forte enim

qni mihi tunc illum tradidit: non enim induco
illud pꝛincipaliteꝛ in pꝛeiudiciũ tertij:ſed ad pꝛo
bandũ dominiũ æ? ius mibi copetens: ad hoc.i.
ij. C. de acqui poſ. .
queritur qualiter notarius debeat eſſe rogatus:

5 n in 4 4 alt nucq mãdaret in cꝰ fit piudiciũ ut. ff. de vb. Inno. pulchre ? prolixe tractat concludens p
c deden re ni⸗ 4 obli. int ſtipulantẽ. F. i. ? ita diẽ ſuari maxie i ð non in ſecreto:ſed in publico cum officium ſuuʒ
4 rchontte nũtiatõibꝰqᷓ fiut ab uno alteri ex uarijs cauſis. ſit publicum:ſi tamen hoc non ſeruatur ſʒ in ſe

ſͤſz noniſſime captata oppoꝛtũitate latiꝰ ueſtigan

di arbitꝛõ pᷣdictã opionẽ JYo. an. forte viorẽ ut
in axtu ꝗᷣ pficir ex uoluntate 2 ↄſenſu duorũ nił

creto rogatur.concludit ꝙ ualet inſtr umentum
licet ſit ſuſpicio contra actum geſtum: no in talł
ꝙ faciat nacilare inſtim ex quo nõ oapparet ex

ſni forma nitiatũ uł ſuſpectũ:ipſe tũ nõriꝰex hꝰ.
puniẽdus e ſʒ eũ:qð nõ.allat.c.ut nẽʒ ut eccle.
bn.diẽ tm Moſti.ꝙ hec ſuſpicio põt tolli ex cã:
puta qn ꝓpt᷑ iuſiũ timorẽ ptis łiudicis nec ꝑs
nec tabellio audet hoc publicare ad hoc.c.ſi in
ſins metꝰde appel.æ.c.paſtorał de offo or.F. fi.
¶ Et ex his ifero ad qonẽ an nõri debeat ſciꝛe
inra. ur eniʒ qꝙ ſic cũ ĩ multis debeat eſſe cantꝰ:
nt pʒ ꝑ pdicta. Itẽ punit᷑ ſi ↄfecit inſiꝛm ð actu
ꝗ iure reprobato.l.iubẽus.C.de ſa.ſanc.ec.gl.
i.l.generali.C. de tabu.li.x.dicẽ ꝙ ſic.idẽ. Spe.
de inſtru. edic. S. reſtat. v.ſʒ nũqͥd tabellio in ul
tia colũ. Bar. in.l.ctꝰ.C. e.ti.dicẽ boc neꝝ q
ad ptinẽtia ad artẽ nõrie.dʒ eni ſcire ſũmaʒ ⁊ ſi
milia. alł ꝑitia ſibi ĩputabit᷑:ñ ãt teneĩ eẽ doctoꝛ
nel alr accurate ſcire iura.⁊ hoc plʒ qꝛ qʒ debʒ
hr̃e ſciam ſufficentẽ:⁊ ſufficiẽs dẽ ſᷣ. q̃ iatẽ offi
cij ſui nt nõ. Inno.in.c.cũ in cũctis ð ele.⁊ nõ.
qð dixi ꝙ de iꝑitia tenebit᷑ ſi ꝑti aliq pᷣiudiciũ
& illatũ.ad hꝰ.l. illiciras.S. ſicuti.ff.O ofſi.pli.⁊ ĩ
.c.nõ ẽ ſine culpa de re.inꝰ.li.Vj. Muartode
cio ⁊ ultio reqᷣrit᷑ ꝙ nõriꝰſit habilis:qͥd ãt ſi eẽt
excõicatꝰ notarie:uide plene ꝑ glo.in.c. decerni

mꝰ de ſen. exco.li.vj.qͥd ſi infamis uel cõdẽnatꝰ

in offo. nide pulchre per Mã. in. I eadẽé. ff. ad. l.
luł. repe. irca fam ꝑtẽ.c.nʒ de ſcriptura ex
emplata nibil hic tracto:qꝛ ſatis plene diri in.c.
alpericus de teſti.⁊ aliqͥd diceĩ in.c.fi.I.e.ubi ẽ
ꝓpᷣe mã Tene hbic ſñiam gl.ſᷣe quaʒ cõit᷑ hic ſe
q ũt᷑ dqoc.⁊ nide in Spe.de inſtru.edi.F. uiden
dũ.vᷣ.ſʒ qͥd.ecce ubi põit 2 ſeqt᷑ dictũ glo.⁊ oĩo
eũdẽ eodẽ ti. S. reſtat.v.fi.ſeu penul.⁊ gl. ma
na in. c. abbate de vb. ſig. Mi. abb.

Cripta uero. oan · non

brene.do. An.ſũmat ſic: Driuato in
ſtro nõ cr̃dit᷑:publico ſic:? publicum qr̃ ſi manu
publica ẽ cõfectnʒ nel ſigillo autẽtico ſigillatum
cũ ſubſcriptiõe teſtiũ:hec ſũmatõ mibi nõ plʒ tũ
qꝛ ex ha nõ colligit᷑:tũ qꝛ nõ puto vitatẽ in ſe ↄ
tinẽ ꝑ ea qᷓ dixi in. c pcedenti ⁊.j.ſtati aliqd ſub
mittã iõ ſũmo ſic Corruit iſirʒ ſi teſtes inſcripti
deceſſerint niſi ſigillum hẽat antenticuʒ uel a nõ
rio ſit cõfectũ ⁊ nõ diuidit᷑ qno ad Eam:ſʒ quo
ad intellectũ dinido ſic p ponit dictũ ? duos ca
ſus excipit. CWM pꝰ ꝙ ois ſcriptura publica ẽ
autẽtica nt ꝓbat᷑ ex principio iuncto vbo pnoli
ca ſʒ nõ oĩs antẽtica:ẽ publica ut latiꝰ dixi.S.c.
ꝓxi.Ex quo ifero ꝙ ſcriptura pᷣuata hns ſigil
lũ antẽticuʒ nõ ẽ ſcriptura publica: ʒ ſit autenti
ca. cuiꝰriũ ſẽtit do. An.in ſũmario ⁊ i quodã
nõbili:monet᷑ ꝑ iſtuʒ tex.qͥ iudicio meo potiꝰ ꝓp
at Sriũ.nã ponit iſta nt diuerſa. Itẽ ſigilluʒ et
nõ hʒ publicare ſcripturã priuataʒ cum hoc nul
hbi rpiat᷑:lʒ hẽat autẽticare:qꝛ pſtat᷑ fideſ ꝛ0e ſi
gilli: ſʒ nõ efficit᷑ publica:qꝛ ſigillum non bʒ hoc
officiũ a publico ſicut hʒ nõriꝰ. 5. fo ꝙꝙ in
ſtm publicũ facit fidẽ:licʒ teſtes inſcripti deceſſe
rint: æ idẽ dic ẽt ſi nõriꝰobijt:⁊ qit᷑ ãt ꝓcedet ſi
p ptẽ aduerſa negat illũ fuiſſe norariũ nel inſtrʒ

We ſide inſiru.

ce publicũ:uide bonũ tex.in. S. ſʒ ſi inſiꝛʒ ĩ ant.
de inſtru. cau. æ qð plene dixi. S.c. px. ¶ õ.
teꝛtio ꝙ ſigillũ autẽticuʒ ꝓbat ↄtenta in ſcꝛipiu
ꝛa cui ſnit appoſitũ:lʒ teſtes deceſſerint:an antẽ
ſigillũ ꝓbat ſine inſcriptiõe ull ſubſcriptide teſti
um: ⁊æ qͥd ſi teſtes ſũt inſcꝛipti ꝑ eũ qͥ fecit ſcꝛptu
rã ⁊ non ſubſcripta ꝓpria manu:dic ut plene di
xi in. c.pꝰceſſionẽ de ꝓba. ¶ Mõ. ultio q; ſ rip
tura priunata non hns ſigillũ nec teſtes ſubſcrip
tos uł no ſuꝑſtites robur firmitatis ni hʒ:an t
faciat aliqua pſumptionẽ.j.ſubijciã. ¶ Go. cõ
tra lam de ↄorietate. nã prio appellat illaʒ ſcrip
tuꝛã antẽticam q i fine dicit nulliꝰee fiꝛmitatis
So. Inno. multũ inſtat in deſcribendo qᷓ di
catur ſcriptuꝛa auntentica: de quo dic tu omiſſis
ſuis inuolutõibꝰ: ut plene ⁊ cla? dixi.S.c.pꝛoxi.
2 iſtã ham expone pꝛout diẽ Hoſt nʒ ꝙ allega
bat᷑ ant.ſʒ nũc n cõſtabat cẽe auteticam:na ſi ueꝛ

anterica fuiſſi ſeu ↄſtaꝛet eaʒ eſſe: mors teſiiu ſj

noceret ut pꝛoſeq i tex. ᷣm Moſt.⁊ bñ. ¶ Cle
nio nũc ad itꝛinſecã hꝰ.c.mã:⁊ ſciendum eſt ꝙ
boc.c.principalꝛ tractat de ſcriptuꝛa puata ⁊ in
cidenter de publica ? autẽnca de publica plene
dir ius.S.c. ꝓxi.⁊ ibi ẽt aliqd de anterita. Muc
vo principalꝛ ⁊ plene tꝛactabim de priuata qͥ ẽ
mã quotidiana ? ↄñter in fo principali mebꝛo
aliqd dicemus ð qut᷑:ſeu de ſcriptura hnte in ſe
ſigiliũ:de pꝛio.ſ.ſcꝛiptuꝛa pᷣnata ſiue ſigilio hes
ꝑ Bir. in. l. admonẽdi. ff. de iureiurã. 2 in l. nu
da ⁊ in aut᷑.⁊ ſi ↄtract.C. ð fi.inſiru.⁊ i.l.ſcꝛp
tuꝛas. C. ꝗᷓ po. in pi. ba. pꝰ Mico. ma.poſuit mia
gnã intricatam addi.in Spec.de inſtru. edi. F.
nũc dicẽdũ ẽ pꝰprincipiuʒ.do. An noluit bic ꝓ
cedẽ ꝑ caſũ enumeꝛatõeʒ:⁊ i iudicio meo nalde
legeti uʒ intellectũ ↄfundit Ego clariori ſtiio ꝓ
ſequẽdo pᷣmitto prio ꝙ tres ſut ſpes ſcriptur̃ pᷣ
nate: una qᷓ uocat᷑ apocha nel cedula ſen apodi
xa qᷓ ſcribi inteꝛ pntes reliqᷓ nocã epła q̃ muti
tur ad abſenteʒ. ⁊ nulgarit᷑ appellat᷑ miſſiua ha.
tertia ⁊ ultia apꝑellat liber rõnu que cõit᷑ ſolent
facẽ exercẽtes aliquã ꝓfeſſione ſeu boni ⁊ curio
ſi preſfamilias. en pms ſpẽm formo quat
tnoꝛ cãus.primꝰqn nõ e ſubſcripta nec a ꝑnibꝰ
nec a teſtibꝰ.ſᷣus qn ẽ ſubſcripta tm a ꝑtibꝰ.ter
tius qn ẽ ſubſcripra a teſtibꝰtm qᷓꝰ qn a ꝑubꝰ
⁊ a teſtibꝰ pꝰcãau ant ꝑs ↄfitet ⁊ facit plenã fidẽ
ſcꝛibẽtẽ ↄfeſſuʒ ut in.d.l.ſcꝛipturas:ſʒ alteꝝn n
faẽ pᷣ u diciũ: ? io ſi alꝛ hẽret obligata bona illi?
debitoris pᷣferẽdus ẽ iſti qͥ bʒ hac ſcripturã pᷣna
ta: l i data ſit anꝛioꝛ in obligatione bonoꝝ:niſi
hec ſcriptura priuata iuuaꝛet̃ ꝑ teſtes nt ꝓbat ĩ
.d.l.ſcripturas:ſʒ aliter nõ facit pᷣiudicin:⁊ ẽ rõ
qꝛ ſi diceꝛemꝰalꝛ poſſʒ debitoꝛ ad libitũ frauda?
primũ creditoreʒ cõſtituendo ꝑ Fas ſuas prina
tas aliũ qnriorẽ:⁊ hoc uolnit glo.i.duʒ dixit ꝙ
in rõne ⁊ actoꝛc pᷣferẽdum ẽ inſim publicũ alte
rius credito ris:licet prinatum inſtrumentum ſit
anterins in data niſi habeꝛet ſubſcriptiouem tri
um teſtium qni.ſ.adiunarent inſtrumentum pri
natum:ut.j.ſubijciam. Aut negat ꝑs illaʒ ham

Weu, i, i

len tco of es
vue vriſi e
10

ironnd⸗ ,etie aſr
in i „, 1
ſs Mℳ. .
Oluſel icne in
fürſe .
muumi g ,
tbtin tn
i l⸗ i gid 6
NMNWX,„,Ae
, WRen i,
gutiul ctin
15 . ſe 1 5
ziſtiit cnchn

Noͦg jNN itn⸗ n
ari vpi Mcan

iijlnumi nifninn ye
plerten4ipl mi/

i mus lmninms nich
ijbmr itlin n ins
lumujlcuigiutin uni,
ſedetlehrt ladronenu
ſtiefti Cenendendan
min undinſde .
MApcrikdnſegtnnash
Prcaniiegisiihiahm
rdhcoreedwäͤtkrſonrd
dNedidaſddderen
Sdinlaetdur niha
rid nineng eii
heiftmcigiberron a
nbinſt tiinec tie iri
Nbijn atttininticſpe
ficteiigt be 6 i
aiſngin itt ümkn
o isalfedlnn ſer
ſullirplni oh Ntitſrtic
Ninc/al lunmniin

e G trmi p,

u/ gim ij nilinl n
vaum ar aelnnnrn⸗
. ir nin innn in ſr clhh⸗
Brn atwwntt ornemni e
utnaitl Cöfiſmitu
nCiNA Hd na deſe
gümmunmn Mddiin her decnn ..
itdeiciirnene dd. Bn ourdn
Ki emnendA dhn ed .
getazmntiheti mdt KNwonſio)
mihnpnnd go esſuſſerſaini
Wran dNCi dn A lnght
necdin its widnadi Ghi
mr l wiemc Wgnni Meni nſui
mnut ti hpli ot icti ili
ä mntots ili mr iudain
ſem bu Cmußfniſinſim
cun gin i d ith lif
rintb f gi ſnſc hi mnaß

ſzidan kain Nn,
. cwwonahruminn us
betſen HWM tic ſüfllfenn
Alnemmn Sahnn a
dten Ger iuite

V Grgnich⸗
iſſinnet

ꝓpriã fuiſſe k illi oſenſiſſe ſi fuit ab alis ſcꝛipta:
2 tũc ſi ꝑ ↄpatõʒ lr̃aꝝ ⁊ ꝑ teſtes ſił ſi qͥ fueꝛt on
tes qn iſta apocha fuit ſcripta plena inducitur ꝓ
bõ.ñ enim ẽ neceſſe ꝙ teſteſ ſint ſubſcripti ĩ apo
cha ad quam fit cõꝑatio: Iʒ ſecꝰ ſit in apocha ex
q̃ fit ↄꝑatio ut.j. ſubijciã.h̊ ꝓbat᷑ in aut.ſed no
no inꝛe. C. ꝗᷓ po. in pi. ha.? i corpore ð inſtru.
can. F. ſi qs igit᷑ uult. ? itellige ꝙ teſtes deponãt
ꝙ illã ſcripturã uider̃t ofici a ↄuẽto.nihil ãt de
ponũt ſuꝑ ↄtẽtis nã ſi deponẽnt de ↄtetis puta
qꝛ uidert mutuũ ↄhi ł depoſitũ ł qͥd ſile nõ eſſet
neceſſaria cõꝑatio lraruʒ ? ſufficẽnt duo teſtes.
ar. in. lin. exercẽdis. C. e. ⁊ in. c. cũ Jo. 7. e. ſ ĩ
pori req̃runt᷑ tres teſtes ut nõ.gl.i.d. J. ſi qſ igi
tur ?z Mr. i.l. ſcriptas 2. d. ant.æ ſi Sctꝰ ꝙ nõ.
Et qᷓꝙᷓ ſoe.i ti. de iſtꝛ.edi.S. nũc dicẽð ĩ pn. v.
qnto cat ꝙ ſm cãones ſufficiũt duo teſtes : al
le. iſtũ tex. z.c.qm ↄ de ꝓba. cũ ſi.mihi tñ h̊ dic
tum n plʒ qꝛ ñ reꝑimꝰ ↄriũ de iuꝛe canonico cũ
iſti teſtes ñ deponãt de pctn:quo cãn ẽt de iuꝛe

ciuili ſufficẽnt dno teſtes ut.j.dicã.ſed ꝙ illa eſt

ſcriptura connenti qꝛ erãt pntes qn illã ſcripſit.
poſſent ei de facili errare ꝓpt᷑ ſiłitudinẽ lr̃aꝝ:iõ
ius ciuile requiſiuit tres teſtes: ut i.d.l. ſcꝛiptas
? in aut᷑.de inſtr. cau.. ſiquis igitur facit quod
nõ. gl. in regła płalis locutio de re.iu.li. Vi.⁊ in
c.cũ eẽs ð teſta. Si vo ñ ꝓducant᷑ teſtes ad ꝓ
bãdã ſcripturã mõ pᷣdẽo ur̃ ꝙ nũc nulliꝰfirmita
tis ſit ar. hic. nam ſi h̊ ↄtingit qn teſtes fueꝛunt
inſcripti ? deceſſeꝛunt:fortius ꝓcedit qn nullo
mõ fuerunt ſubſcripti nec pñtes Hart. tn in. l.
ſcripturas pᷣal.dixit ꝙ facit ſemiplenã ꝓbõnem
z ſic dicit ſe intelligẽ gl.i.l.admo nendi paił.⁊ in
.l. i bõe fidei. E. e.ti.ꝗqᷓ hic nelle uideni.⁊ cũ hac
opi.trãſiuit H̊ do.an. Sed reꝑio eund Har. in
.l. admonẽdi dixiſſe ꝙ facit minus q; ſem pleaʒ
ꝓbõeʒ. qꝛ ñ ẽ vViſile ꝙ qs falſã ſcꝛipturã fabꝛica
nerit:cũ debnit timẽ penã falſi æ ſcire debuit qð
illi ſoli fides ñ adhibet᷑ iõ ñ debemꝰ illius fidem
oĩo onullare ⁊ ̊ ult. opi.ut ni faciat ſemiplenam
ſʒ minꝰ plus mibi plʒ:ad ꝙ ꝓbãdũ iduco iſtum
tex.hic ĩ fi.ubi dr̃ ꝙ ni hẽt robur alicuius firmi
tatis n.n. ſic abſolute dixiſſet ſi facẽt ſemiplenaʒ
ꝓbõʒ ar.in.c.fi.de inreiu.⁊ i.c.ſuꝑ eo..i.S.ð
teſti. dicerẽ tũ ꝙ ſi ꝓbpabi ꝑ cõꝑatõʒ laꝝ indu
cet᷑ ſemiplena ꝓbõ ut ſic cũ uno teſte ulł cũ iura
mto pꝑtis ad vſe ↄſiderata qlitate pſonaꝝ ⁊ cãe
ſaciat plenã ꝓbõeʒ:⁊ ſic młiũ nõbilit᷑ ſaluabimꝰ
gl. in. d. l. admonendi æ.l. in bõe fidei æ dictum
HBar.i. d.l.ſcripturas:⁊ hẽbit᷑ ſolẽnis limitatio
ad iſtũ tex. nec ob.tex.i.d..ſi qs nbi dr̃ ꝙ cõꝑ
atio ſine teſtiũ augumto n ſufficit qꝛ dʒ intelligi
quo ad plenã ꝓbõʒ. ſʒ q'ad ſemiplenã ſic ?æ pꝛo
hᷣ qꝛ añ inſ auteticoꝝ ſufficiebat ſola ↄꝑatõ ut ĩ
.l.ↄpatões. C. de fi. inſtr. ? ur̃ ꝙ ẽt hodie ſuffici
at ſola cõꝑatio qn ↄctꝰn excedit librã auri: ut ĩ
aut᷑: 2 ſi õctus.C.e.qꝙ.nõ.gl.i.d.S.ſi qͥs igitur
4 Scðs cãns qñ ẽ ſubſcripta a ꝑtibꝰ tin ⁊æ tũc
ere idẽ dico. dixi fere qꝛ arbitror ꝙ faciat ma
lorẽ pſũptõx qᷓ; i p cqu als fruſt a.l.ſcripiurgs

põderaꝛet ſubſcriptõeʒ ꝑtiũ:nõ tij bat line
augmẽto teſtiũ:ut ĩ pal.iuribꝰ. rtius caſus
qn eſt ſubſcripta a teſtibꝰ tm. Mart cõiter tʒ ut
teſtes deponetcs mõ pᷣdicto ꝑ ſe nõ ſufficiũt ad
ꝓbõem ↄplendã:qꝛ poſſẽt de facili erraꝛe ꝓpi
ſiłitudine lr̃aꝝ:nec ↄꝑatio ꝑ ſe ſola ſufficit eadẽ
rõe:ſʒ requirunt᷑ ãbo ſił.ut vr nelle tex. cũ glo.i
.d. S. ſi qꝗs igit. Aduerte tñ.ꝙ ſi ↄꝑatio diſcor
dat a dicto teſtiũ oↄmittitur arbitrio indicis cui
plus nelit inherere:ut ſing.inuit tex.i.d.S. ſi qᷣs
2 Ar. i.l.iij.ff.de teſti.Ex quo infeꝛt᷑ ad id qð.Sẽ.
dixi:ꝙ ↄꝑatio ſola ſine teſtibꝰ facit ſemiplenam
ꝓbatione:cũ qũqʒ faceret plenaʒ.ſ.cũ teſtes fue
runt ſubſcꝛipti ⁊ diſcrepãt a ↄpatiõe:ſed nide tã
ta eſt ↄparatio ut ad eam animũ fiꝛmet. ⁊æ adde
hic ⁊ in pᷣce.caſu limitationes traditas in pꝛiori
ADaanns caſus qñ hʒ ſubſcꝛiptionẽ ꝑtium ?
teſtiuũ: æ hͥ caſu Mar. tʒ ſola depoſitionẽ teſtium
mõ pᷣdicto iĩ priori caſu ſufficẽ ad plenã ꝓbõneʒ
mouet᷑ ꝑ l.ſcripturas.C.qui po.i pig.habe.nubi
nulla fit mẽtio de ↄꝑatione lraꝝ.⁊ h̊ iõ ſᷣm eum
qꝛ cũ ſint tot ſubſcuptões nõ pn teſtes ſic de fa
cili decidi. ꝓbat᷑ ẽt eað rõe ſola ↄꝑatõe lr̃aꝝ.et
h ultimũ poit Mã i. d. ant᷑.⁊ ſi Sctꝰ ꝑ.d.l.ſcꝛip
turas q tñ h̊ nõ ꝓbat nt pᷣdixi: ſj fc i ar.mõ pᷣ
dicto.⁊ lʒ do.an.ſequat᷑ hic:mihi tn nõ placʒ:qꝛ
tex.ĩ.d. S. ſi qͥ igit᷑ ſimpłr reſiſtit ſoli ↄꝑationi.
Itẽ nõ uideo ꝙ plus afferat reſpectu ↄꝑatiõis
ſubſcriptio ꝑtiũ.nã ſiẽ potuit falſificaꝛe ſeu õfa
cẽ ſcꝛiptã adueꝛſaꝛij ita potuit addẽ ſubſcriptõʒ
ſuã ꝓpriã S, in priori caſu qñ teſtes recogno
ſcunt ſcripturã põt ſubſcriptio ptiũ aliqd effeꝛꝛe
qꝛ nõ ſic ðᷣ facili teſtes errãt. Bore addeꝛe
quintũ caſũ qñ ſcriptuꝛa priuata reꝑit ſoleniter
recõdita ĩ archiuo publico.i.iĩ loco ubi ponunt
ſcripture autẽtice a cõi deputato.talis eniʒ ſcrip
tura ſiue alia ↄꝑatõe ⁊ approbatõe fidẽ rõe loci
facit:ad h̊ qð le.æ nõ.i aut᷑.ad h̊.C. ð fi.iſtr.⁊ ĩ
.c. ad audieétiã ð pᷣſcrip.? ꝑ Jo. an.i addi.pdẽa
Omia pdicta itellige qñ ſcriptura hʒ ĩ ſe caʒ ſuf
ficiẽtẽ:ar.c.fi.cautio.j.e.⁊.l.cũ ð idebito.ff. de
ꝓba. Itẽ nerſat᷑ ĩ dubiũ an ſcriptura priuara ðᷣ
beat ad ſui ualiditatẽ diẽ locũ ãnos dni ⁊ alia ðᷣ
q̃oꝰ dixi.S.c.ꝓx.ↄtinẽ bar.i.l.cũ rabernã..is
qſijt. ff. ð pig.⁊ in pria ↄſtõe.ffoꝝ.tʒ ꝙ nõ ꝑ.d.
F. idẽ qſijt. idẽ gl.xxv.q.ij. ꝗ. Hpta. v. ſi qua.
batri. contra in.l.i. S. quibns.C. de nono. C. ⸗
ponendo ⁊ ſpe.in ti. de ꝓcura. F.iij. v. ſed quid
ſi in mandato.ſentit Hoſti.j.e.c.inter commu
niter tenetur primum dictum. ¶ Ego cõcordã
do opi.diſtinguerem ſic.ꝙ aut agitur de ſolo pᷣ
indicio ſcribentis:⁊æ nõ exigitur dies nec conſul
nec ſilia ꝗᷓ ſũt ð ſolẽnitate:ad h.d.c.ſi cautio et
.d.l.cũ ðᷣ idebito ⁊.l.ſcripturas pᷣalle. Aut agit
de preiudicio alterins ſaltem ſecundario:? tunc
ant dies uenit neceſſario ꝓbanda ⁊ requiritur.
exemplum dico me creditorem priorem ĩ bypo
theca:tu dicis te priorẽ nel equalem:⁊ pꝛoduciſ
ſcripturam priuatam ubi non apparet de die o
bligatoi. certe ego ſuʒ perferendus:qꝛ probatio

tua tãqᷓ; incerta mihi non pᷣiudicat:ar. c.i.pñtia

de ꝓba. qð ẽt uoluit Mar.i. d. F. ið qſijr. Ideʒ

pnro ubi ex nõ appoſitoe dici anferret᷑ alteri ꝑti
ðfenſionis copia.exeplũ ꝓducis inſtʒ ꝓcuratõi
um mãu pᷣnata ↄfectũ ſine die. certe ñ dʒ ualere
ĩ pᷣiudiciũ aduerſarij:cũ ni poſſit ꝓbare an tpᷣꝛe
oↄſtois ꝓcꝛoꝛ eſſet excõicatꝰ:uel an ſit renocatus
ꝑ ↄſtõʒ alteriꝰ ꝓcis.⁊ his caſibꝰ ⁊ ſilibꝰ ꝓcedẽ
põt opi. Sria. har end ad fam ſpẽem. ſ.
epłam in qua: Oaꝛ in.l.nuda. ff. de. ꝓba. ſic di
ſtinguit: ꝙ aut q̃rit᷑ ð effectu eins qð i ea cõtie
tur ? dicẽð:ut nõ.Ey.i.l.n nuð.⁊.l.ñ eplis.C.
de ꝓba. nõ eiʒ ẽ mã nr̃a.qñqʒ qrit᷑ an ꝓbet ⁊ ẽ
mã nr̃a ꝓpe in qua dicenð.qꝙ aut epła ↄfeſſat᷑ z
ꝓbat:ut.i.l.puplia ĩ fi.ff.depoſi.cũ ſi.aut n cõ
feſſat᷑:⁊ tẽ ſi het ſigillũ anxẽticũ ꝓbet ut.l.ſi qua
calãniã: æ ibi ꝑ doc. C. ð epi.⁊ cle.?⁊ ꝑ Bar.iĩ
l.ſi publicanꝰ.ff ð publica.⁊ ið dico ĩ apocha.
Vʒ ꝙꝙ lʒ ñ hẽat teſtes inſcriptos: nihilominus ſi
bhẽt ſigillũ antẽticũ ꝓbat ẽt ſine alia cõꝑatõne
nt hic:⁊ nide aliũ bo.tex.i.c.t᷑tio loco de ꝓba.
7 qð ibi dixi.Et puto ẽt ſufficẽ ſigilũ pᷣuatũ ip
ſius Sbentis:dũmodo ſit ceꝛtũ:ut qꝛ hẽt certos
caracteres ł lF̃as.appello eĩʒ illud autẽticũ i pre
iudiciũ ipſiꝰ Shẽtis.⁊ idẽ ſi ſit anulꝰ his carac
teres ł Fas:ut ſẽtit hic Inno.⁊ facit.l.ij. C. de
⁊eb. alie.n alie. Aut ſi hẽt ſigilũ antẽticũ:⁊= tũc
Fᷣm Har. nbi. S. dʒ approbari ꝑ cõpꝑatõʒ lr̃aꝝ 2z
ið dicit ð libꝛis ꝛõnuʒ:ita ꝙ faciãt fidẽ ac ſi eẽnt
.feſſata ꝑ.l.ↄꝑatões.C. ð fi. iſtr. illa eiʒ lex non
exigebat angmiũ teſtiũ reſpectu ſcripfe ꝓbãde:
Iſʒ ſolã ↄpatõʒ.qꝗᷓ qᷓ lex fſʒ eũ ſolũ fuit.mutata ĩ
adochis ñ i alijs ſcriptuꝛiſ.2õ qꝛ epła mitut᷑ ab
ſenti. vñ ũ ẽ quid iputet᷑ ſi ñ adhibnit teſtes. Si
vo daret᷑ pnti ſʒ ĩ moduʒ eple idẽ eſſet dicenduʒ
qð ĩ apocha ut dixi.S. Itẽ ꝙ i libro rõnnʒ n ſit
ið qð in apocha facit ſʒ enʒ:qꝛ facilius poſſet
q̃s õfacẽ unã apochã qᷓ; unuʒ libꝝ rõnuʒ. Inſu
per apocha fit pñti:ſʒ libꝝ rõnuʒ qᷣs facit in ab
ſentia ꝑtis ꝓpa nolũrate.nult g i effectu ꝙ epla
2 liber rõnũ ꝓbent᷑ ꝑ ſolã ↄꝑatõʒ lr̃aꝝ ſi negãt
2 hãc opi. Maꝛ. ſeqt ſimpłꝛ do.an. hic. Sed ceꝛ
te ſi bñ põderet᷑ tex. dicte aut᷑.de inſtr.cau.ñ pa
titur hãc reſtrictõeʒ. Maꝛ. ĩdiſtincte loqt᷑ æ maxi
me in pᷣn. ubi facit mtõʒ ĩ gñe de legibꝰ pminẽti
bus ↄꝑatõʒ:⁊ poſtmõʒ ſubijcit ꝛõeʒ gñalẽ ciuilẽ
ſcriptuꝛe pᷣnate ↄfoꝛmẽ dicẽs:ꝙ occõne legis ꝑ
mittẽtis ↄꝑatõʒ ſiue angmẽto teſtiũ hoies młtũ
adulterabãt᷑ documta adeo ꝙ ſemetipſos ab im
mutatõe lr̃aꝝ ſe exercerẽt:iõ unolẽs ꝓuidẽ ſubiec
tis ⁊ obuiare falſitatibꝰſtatuit ut ſola cõpatio ñ
ſufficiat:maxie qꝛ ẽ ꝓbõ fallax ꝓpt᷑ ſihitudinem
haꝝ.uñ nullã ꝛ2õeʒ ſpãlẽ iduxit magis in apocha
qᷓ in alijs:cũ faciliꝰ poſſit qͥs falſificaꝛe epłaʒ qᷓ
ſcꝛibit᷑ ad abñtẽ qᷓ; apochã ꝗᷓ̃ fit int᷑ pñtes.unde
ex q tex.correctinꝰloqt᷑ indiſticte ⁊ rõ ſua ẽ uni
formis dʒ uniformiter intelłi.xxxi.q.i.ꝙ ſi dor
mierit ⁊ ĩ.c.maiores ð bap. Nec ob ſi dicat ꝙ
tex. i. F. ſi qs igit et i.v.ſi m qſpiã nĩ loꝗᷓ ð apo
cha ſeu Zhete ↄſultine:qꝛ dico ꝙ fac mẽtõʒ ð q

W. fide inſtru.

pente ↄſultiue.ñ eiʒ potuit ſic ↄſuleꝛ ei cui epła
diꝛigit᷑: cũ ñ ſit in ſua ptate ꝑꝑ abntiã. Itẽ iquã
tũ loqt de Zhẽtibꝰ põt itelligi ẽt de libꝛo rõnũ:
qᷓꝛe qnʒ ↄctꝰredigit ĩ libꝛo ꝛõnuʒ.ff. ðᷣ edẽ.l.que
dã. F. nũmulaꝛios. Inſuꝑ ẽ aduertẽdũ ꝓ opi.p̃
dicta: ꝙ tex.i.d.aut᷑.iĩ coꝛectõe ñ fundat ſe ſuꝑ
negligẽtia ꝑtis i ñ adhibẽdo teſtes:ſʒ potiꝰ ſuꝑ
malicia hoĩuʒ ꝗͥ ſũt ꝓni ad falſitatẽ: æ qꝛ illa pꝛo
batio eſt. fallax. Et poſtq; hanc opi.tenui ꝛepꝑi
Pi.i. d. aut.⁊ ſi Zctꝰꝗͥ uꝛ ið nelle ĩ eplła.diẽ
.n. ꝙ ſi negat᷑ dʒ ꝓbaꝛi ſicut apocha:⁊ ſolũ mi ꝑ
ſiſteꝛ iĩ libꝛo ꝛnũ:ut ibi ſufficiat ſola cõꝑatõ.eq
tatẽ hẽt h̊ dictũ:lʒ iure nõ ꝓbatuꝛ.debuit.n.eſſe
cautꝰa pᷣncipio qn ↄxit cũ illo ⁊ ſibi ꝓuidẽ iur
oſiliũ illiꝰ aut᷑.⁊ nõ ſe expõeꝛ fortune:⁊ ſic ceſſat
rõ Har. ꝙ nõ ẽ qͥd ſibi ĩputet᷑:qꝛ imo ẽ non di
co tpᷣe ſcriptur̃ lbri:ſʒ the qꝰↄxit:⁊ h̊ bñ nõtis
qꝛ nõ diſcuſſa ꝑ alios. ¶ Mẽio ad teꝛtiã ſpẽʒ.ſ.
libꝝ ꝛatõuʒ ĩ q facio tꝛia mẽbꝛa. aut qru: nũqᷣd
ꝓbat p ſcribente ant õ ſcribetẽ aut ↄ terniũ.pꝰ
cãn dic ꝙ i pẽdẽtibꝰ a uolũtate ſua ꝓbat ſʒ oẽs
ut in.l.nẽſeniꝰ.ff de nego.ge.facit.c.ſi.ð ſuc.ab
inteſ. Ant ſumꝰ ĩ alijs ? reꝑio tres opi.una ꝙ
nihil pbat. idem nõ. gl.ij. hic in ſi.⁊ in cle.i de
nſa. p.l.exemplam. E. de ꝓba. hoc noluit Dã.
in.l.nuda ff. ̊ ꝓba. ideʒ clarius dixi in.l.admo
nendi:ubi clare dicit ꝙ nihil ꝓbat: ſʒ nõnter li
mitat.niſi ſit ſcriptuꝛa alicuius defuncti qui fuit
bonus hõ:tunc facit aliqualem pꝛeſumptionem:
ita ut cũ alijs adminiculis probet:adducit.l.ra
tiones. C. de ꝓba. in eo ꝙ dicit ſolas rationes
non ꝓbaꝛe.q d.qꝙ; per ſe non płle ꝓbent:ſecus
cum alijs:facit.l.qui cum maioꝛ. S. pe.ff de bo.
lib. Secũda fuit opi. quorundã ut recitat Jo.
an. poſt Mico.mat.in addi. pᷣdicta: ꝙ ſcripiuꝛe
ẽt meꝛcatoꝝ etiamꝓ ſe ſemiplene cꝛeditur:ut ſit
locus iuramento in ſupplemẽtũ ꝓbõis.qᷓ quideʒ
opi.communiter non plʒ docto.nec Cy. in.l. in
ſtrumenta. C. de proba. Mon enim poteſt plus
oꝑari ſcriptura unius boĩs ꝙᷓ; ipſius niua nox:
ſz nina nox ã poteſt induceẽ ſemiplenã ꝓbatõeʒ:
cum ni admittatur in teſtimonium ꝓ ſe:ut.xiiij.
q ij. in pᷣn. 2.iiij.q.iij nullus idoneus æc̃. Iteʒ
abſurdum uẽ ut detur ſibi inramentum:cum tũc
tota ꝓbõ dependeꝛet ab auct᷑e ſua:⁊ ſic idẽ bis

computaretur ⁊ faceret mai fidẽ in facto ꝓ
prio qᷓ;ᷓ in facto alieno Terna eſt opi. predicti
HMico.qui dixit:ꝙ cum alijs admicnlis pꝛobet
ꝓ ſcribente ꝑ.l.inſir̃a pᷣalle.illa tn.l.poſſʒ intelli
gi alio modo:ut ibi nõ. Cy.ſ.quando inducituꝛ
inſiiĩm domeſticum ſcribentẽ.tene opi. Haꝛ.
quam nidetur hic ſequi do. an. nec efſet malum
dicere ꝙ eriam pꝛo niuente faciat qualeʒ qualẽ
fidem ſecundum qualitatem ſcꝛibentis ⁊ cãe:qꝛ
non eſt ueriſimile ꝙ bonus mercatoꝛ debeat ſu
um librum falſificare maxime pro modica quan
titate. ar.c. ad andientiã ðᷣ preſcrip.⁊ i.d.l.rões
que lʒ loquat᷑ in libro defuncxi:m eadẽ rõ eſt in
niuente rõe predicta.2*. caſu nunquid facit fides
3 ſcribentẽ. Ma2. in. d. l.qadmonendi ſimpliciter

Zl

tecbzgreE
ui lincn
N.. (en
iiitu di ninn
Grtmin WWened

nſtomimif
tri imninigt e
arfinimnini nii
a nuniu a hle
niinNmar illd
utito tnlu nit iun
ihitib ummiab⸗
ijnifitin i ſ ſ
Etirl Mtetur lor e⸗
rieiſfiſt glian tli⸗
dieliineid rgfent dli
Gtribond or ztiſ inidi
un geei tle s dsnitt
Wan nincic mäſſi
Ggdaſäies rgen d
w dauſrt ena
GlCimäcdt
Eeneſenddgafurgi
Cleeſtcaklop Saim
Inroliſchi irg be it
eſten littlehni in
ri nnii ir i Nonayn
ueßinſtinii⸗
Dieyiſmngmunt
Petsswiigmetiünt
tilonefintſgiliͤte,,
meplerwlein:

icteni e lrlne

N . N nii
ſtnt
rlachcenſ g . We,
hrien *“ ſin lpirint

ön

—
2

”M

. Au inn iet ne mgin
lmne biat
nluß ,,a iirnin i
oudAnp rna
manrdt, il unf in
rnſſj ſjmnr invafinn nit
tum zimk in huin nimmnn.
Eirdd ajgaſnmtats gobn altnt,
tors CNr hn icvg cn lstmons
Nr q 4eſeſont Nonſens
Gn sftl ati nnt N Nd⸗
b Sähfut i gtenmhi urend d.
n NN Meonm nadh ddang ir
Emerma cund lenene rdmnt
õü
G.CNINNn jNN dt Gul
uen CNNA. PNtinl⸗
miumn nsdisilitsdint
ſammiſuinuuineiin
oniadmimmm 1 uimmnm
ir hu ti ai lnsſnan
nten itimmmmmt

,erdm we rdenn ibiſonnnanmn
Eetk Loncb Mieſuntſt,

jouem feiti
are nai ti⸗
n ti, Teninckot

uhad di⸗ e
Nen ian ais unn

Peoan aiinig n, e unlu
zludenehlin fn 5Glmnt

zwrde
pwin ntn n

4

dicit q; ſic ꝑ.l.quedã.S. nũmulaꝛios.ff.de edẽ.
2 ſimpliciter ipſũ ſecutꝰẽ do.an.bic:ſʒj ið Bar.
lariꝰ H̊ aſſumpſit exaiandũ in.d.l.nuda. nam ur
huic dicto obſtare.i.ceꝛtũ S.ſi qͥs abñnte.ff.de
feſ. æ. c.fi. de ↄfeſ.cũ ibi nõ. Mo.n.ualet ↄfeſſio
ẽt nina noce abnte ꝑte facta lIʒ ꝑ nõriũ ſit redac
ta in actis cẽ ge fortiꝰ n dʒ nalẽ qn in ſtatiõe ſua
in abntia ꝑtiſ qͥs ſcribit libꝝ rõis. Soluit Mã.
ꝙ ĩ ZSrio fuit ſimplex ↄfeſſio:ł eẽt redacta ĩ ſcri
ptis ꝑ aliũ ut ꝑ nõꝛiũ cẽ. Sʒ ĩ cãn nr̃o fuit ſcꝛip
tura qᷓ ſemꝑ loqrt:iõ nũc cũ ꝑuenit ad te tibi loqͥ
tur ſicut epła quaʒ tibi mitto.⁊æ de eplła ꝙ faciat
fideʒ ꝓbat᷑ in. d.l.publia iĩ fi. Et ex h̊ dat unam
reſtrictionẽ dicit.n.ſe putare:q ſi in libꝛo ꝛõnũ
qᷓs fecerit ſcꝛibi ꝑ aliũ h̊ͥ nõ ꝓbat õ ſe ſi fnit hoc
actũ abũñte ꝑte ſicut in ↄfeſſiõe ĩ iudicio facta ꝑ
te abñte ⁊ in ſcriptis redacta.d..ſi quis abñte
ꝙ dicit nõnð. S, Hl. quẽ ſequit᷑ domi. an. de
peꝛuſio ĩpvngnat h̊ͥ dẽm.ſ.pᷣmũ dicẽs:ꝙ aliud in
epkła qᷓ mitti᷑ ad abntem:qꝛ ſic mittendo noluit
in ꝑtiſ pñtia ↄfiteꝛi: ut.d.l.publia. Sʒ libẽ ↄficit
in abñtia ad iſtructõʒ ſcribẽtis:nec habuit aium
Ofitendi ĩ ꝑtis pntia.iõ illa ↄfeſſio ñ debẽt ualẽ
Jo. an.pꝰ Mico.mat.ſequit᷑ pᷣmũ dẽm:ut faciat
fidem ſcꝛibentẽ:allegat.l.de etate..i.ff.ð int᷑.
act. que tñ ñ multum facit:qꝛ loquit᷑ in ↄfeſſione
facta i ꝑtis pñtia ſʒ ego cui plʒ illud dẽm allego
tex.nõ. in cle. una de uſur.iuncta gl. nõbili in v.
rõnũ.nã libeꝛ ibi ꝓducit᷑ ut fidẽ faciat ↄ ſcabẽtẽ
nec ẽ ſoãle ĩ ̊ S uſurariũ:qꝛ eius ↄfeſſio uiua ſi
bi ñ pᷣiundicat:ſi ĩ abñtia ꝑtis ↄfeſſuſ fuẽit ut nõ
i.c.ij.de nſur.li.vi.nec fecit ibi libꝝ rõe officij:
qꝛ tũc de iure ẽt fuiſſet ↄpulſus. ut.d.l.qᷓdam ff.
8 edẽ.⁊ dixi in.c.i.ð̊ ꝓba.ſʒ fecit ad ſuã inſtruc
tõeʒ ⁊? nihilominꝰ ꝓbat ↄ eũ ſi eim iducit᷑ ibi ſpã
litas ut ↄpellat᷑ edẽ ꝓpas rõnes ubi als non cõ
pellẽtur. ut in.c.i.de ꝓba.cũ ibi nõ. nec debemꝰ
dicẽ ꝙ ſit alia ſpãlicas.ſ.reſpectu ꝓbonis ↄ uſu
rariũ :tũ qꝛ due ſpãlitates ñ debẽt ↄcurrẽ circa
igẽ.l.i.E. de do. ꝓmi.tũ qꝛ h̊ nõ colligit᷑ ex illo
tex. ⁊ apte ſẽtit h ibi gl.⁊ facit gl.iĩ.l.int᷑ caꝛtulas
C. de ↄue.fi.debi.lib.x. Sed nunc ultra alios

moneo ubi dubiũ:põe ꝙ libeꝛ rõis aliqd ↄtieat

ꝓ ſcribente aliqͥd õ ⁊ ſic factũ cõcernens eandẽ
pſonã:nunqd poſſit illa ꝑſona approbare libꝝ
quatenꝰ facit ꝓ ſe.⁊? nolle ſtare qᷣrenꝰ facit õ ſe.
PMůe.n.i facto ꝙ mercator ſcripſit ĩ hbro ſuo:
q ritius ðᷣpoſuit penes ſe cẽtũ poſtea ſcripſit qð
ex illis reſtituit ſibi.l.ł qͥd ſiłe dico ꝙ põt appꝛo
bare ꝓ ſe:⁊ nolle ſtare qᷓtenus facit õ ſe de quo
nr tex. m cõem lect.quã ẽt ſequit᷑ Har.in.l.pu
blia.F.fi.ff. depoſi.⁊ loqᷓt in epła tiñ eadem rõ
ĩ libro. Ié Mar. in alia ſcriptnꝛa in.l. auꝛeliꝰ
F. idẽ q̃ſijt. ff. ð li. leg.?æ ꝑ Cy. in.l.i. C. ð ↄfeſ.ñ
m ꝓ ſe:ſicut dicimꝰ in ofeſſione niua noce emãn
te in diuerſis oronibꝰ.ꝓ hoc facit qꝛ lIʒ qs poſ
lit reſtificari p ſe:ñ tũ ꝓ ſe.xiiij.q.ij.iĩ pᷣn.⁊ hoc
tene:lʒ do. Caꝛ. aliud ſenfit in.c.bõe.ij.de poſt.
pla.p.c.cũ oliʒ ð cen.ſʒ iſtud põt intelligi i iſir̃o
publico:æ dic ut ibi nõ per Inn.

Scripota.

3 caſn pᷣnci aut᷑.⁊ ſi contractus tenet ꝙ non tex.ĩ dicto.l.

pali:nũquid faciat fidẽ liberatõis õ tertiũ: dicit
HBar. i. d. l.nuda: ꝙ aut libeꝛ fuit ↄfecius auct᷑e
publici officij.ſiẽ oli faciebãt nũmulaꝛij ⁊ facit fi
dẽ:ut.d.l.qdã.ꝗ.nũmulaꝛios ff. ð̊ edẽ.facit.ff.ð
adimi. m.l.lutius. S. tutela. Si Vo nõ ẽ ↄfectum
rõe publici officij.æ tũc nõ faẽ plenã fide:ut nõ.
i.d. S.nũ mularios:ſupple niſi h̊ hẽat cõſuetudo
ꝓ S.c.cũ dilectꝰ.j.e.dicit tũ ꝙ cũ hodie cãpſo
res ⁊ mercatores qui iurãt i arte ſua ſuccedãt ĩ
locũ illoꝝ qui erãt officiales publici: Iʒ ñ hẽant
hodie officiũ publicũ:dicẽdũ ẽ ut eorũ libꝛis ſit
credẽdũ quo ad ſemiplenã ꝓbõnem ſi ſũt hoĩes
ꝓbati ⁊ bõe fidei ꝑ nõ.i.d. .nũmularios: ⁊ ſic
põt itelligi 'ᷣm al ũ itellectũ gl.i.d.l.admonẽdi ⁊
i. d.l.in done fidei:q dnt ꝙ pᷣnata ſcriptura fac̃
ſemiplenã ꝓbõnc. Exr nõbis ſing. hũc itellectum
ad illas glo.nam S. dedi alios intellectus.⁊ hãc
opi. approbat idẽ .. in. d. l. admonendi: ma
xime cũ ̊ hẽat ↄſuetudo:que ĩ talibus multuʒ ẽ
attendenda:ut nõ. Inn. S. c. ꝓxi. ꝓbat᷑ i. d. c. cũ
dilectus. Et aduerte qꝛ Har. loqmit᷑ ðᷣ his mer
catoribꝰ qui ſũt approbati in eoꝝ arte.ſecus vẽ
ubi quis ꝓpria auct᷑e aſſumi ſibi artem: tũc enĩ
dʒ facere ſemiplenã in preindiciũ alterius: cũ ſit
oĩo priuata ꝑſona. ¶ Sed qro an iſte liber de
beat hr̃e diem ? conſulem. uide Jo.an.in addi.
predicta:ubi poſt Mico. dicit ꝙ quatenns pro
ducitur contra ſcribentem non eſt neceſſe ꝙ ha
beat dictas ſolẽnitates nel ſimiles:ſed quatenus
preiudicat alteri debet babeꝛe ſuas ſolenitates:
qꝛ equiꝑantur ſcripturis argentarioruʒ:ut.S.di
xi. Itẽ deber contineꝛe ex qna cã recepit uel ex
pendidit ⁊ ſilia:non tñ requiritur ꝙ hẽat teſtes
inſcriptos:ſicut nec illiargẽtarij ad hoc artabã
tur: Iteʒ dicit ꝙ iſti poſſunt ꝑ libros alios ſcri
beꝛe:ſicut hodie commnnis uſus habet:⁊ ipſi ni
dentur ſcrivere quoꝝ nomine ſcribitur.ff. ð re.
iur.qui per aliũ.ff. de admi.tu...geſſiſſe: ⁊ ideʒ
in tutoribus ⁊ curatoribꝰ.quod nõ. oſtre
mo ĩ hac mã qro qualis dʒ eſſe ſcꝛiptura ex qua
fit ↄꝑatio.ſo.habemus quo ad propoſitum du
plicem ſcupturam. unam ad quam ꝓbandaʒ fit
comparatio: æ de hoc qualis debeat eſſe ⁊ quali
ter probetur ſatis plene ſupra dictuʒ fuit. Alia
eſt ex qua fit comparatio.i.que ꝓducitur ad cõ
parationem faciendam cum illa que negatur: ?z
iſta dʒ hẽe unam ex quinqʒ qualitatibꝰ qᷓ enume
rantur in.l.ↄꝑationes iuncta aut.ad boc.C. e.
ut ſit ſcriptura publica nel facta i indicio ul chi
rographũ priuatũ cũ ſubſcriptione triũ teſtium
ita nt pꝛius ſibi fides ĩponatur:uł ꝓducto ex ar
chiuo publico.nel aduerſaꝛius met tanquam ꝓ
pria ea utatur in indicio.Ex alia neꝛo ſcriptuꝛa
non poteſt fieri comparatio ſecundum gloſaʒ ⁊
HBrr. in. d. aut᷑.ad hoc ⁊æ in aut.⁊ ſi contractus
⁊ hoc facit ad notabilẽ queſtionem:nunquid de
ficiẽte ſcriptura qualificata modo predicto poſ
ſit index negantem compellere ad ſcribenduʒ de
nono ut ſic poſſit fieri comparatio. Mar. in. d.

ↄpatiões iũcta gl.i.v.lʒ ĩ ſemetipʒ ⁊ gl.i.d.aut᷑.
ad bh:ubi ur̃ inui qð ex cãns pdcos n ſit ↄꝑatio
ẽt ſi ꝑs ↄfiteat᷑ ſuã eẽ ſcriptuꝛaʒ.Do. Car. dic᷑
ꝙ utꝛũqʒ dẽʒ ẽ S.tex.illiꝰ aut᷑.ð inſtꝛ. cau.. ſiqᷣſ
igit᷑.nã qñ ꝑs ↄfitet᷑ ſuã eẽ ſcripturã illa hẽt niʒ
publice qᷓtũ ad ↄꝑationẽ fiẽdã ⁊ ĩ piudiciũ ſcri
betis. ⁊ ꝙ poſſit ↄpelli ad ſcribẽdũ ẽ tenẽdũ fʒʒ
eũ ad faciliorẽ expeditõeʒ iudicioꝝ ſiẽ iteꝛꝛogut
ꝑtes i qᷓũqʒ ꝑte iudicij: ut ĩ.c. cuʒ Joã. j. e. .l.
nbicũq;. ff. ð iteꝛꝛo.ac.Ego ið puto latiꝰ tnñ mãʒ
explicãdo qꝙᷓ; ipſe faciat nam fateoꝛ ꝙ ex. l. C. ſ.
ↄꝑatões C. de fi inſtr.ñ fiebat cõꝑatio ex ſcꝛip
tura puata: niſi hꝛet ſubſcriptõʒ tꝛiũ teſtium. ſed
poſiea ſuꝑuẽit aut.de his qͥ igꝛe.ad ap..illnd
colł.v.qᷓ diſpoit ꝙ ſi ꝑs utit ſua ſcriptura nt ꝓ
pria pot ex illa fieri cõꝑatio.⁊ ſic tacite innit:q;
nbicũqʒ certũ ẽ ſcriptuꝛã ẽe ꝓpᷣã põt ex illa fieri
cõꝑatio. huic poſtea ſuꝑuenit ant᷑.ð iſtꝛ can.ubi
naꝛꝛat᷑:ꝙ qͥdam exoꝛta dubitatõe fuit cõpulſus
ad ſicribẽdũ ut ſic poſſʒ ᷣneniri ad ↄꝑatõʒ:qua
ſi innat idubitatũ ẽe quẽ poſſe cõpelli ad ſeribẽ
dũ. Ite adduco duas alias ꝛ0es extꝛinſecas.pꝛi
ma ꝙ lex n dʒ ce ipoſita vᷣbil ſʒ ꝛebꝰi. c. comiſſa
ð ełc.li.vj. Ad qͥd geexigi dʒ ſubſcꝛiptõ teſtiũ ł
ꝙ ꝑs utat᷑ ĩ iudicio:ex q certũ ẽ ꝙ tpᷣe illã ſcꝛip
tura fec. iſte.n. ſolẽnitates ſeu q̃litates req̃rũt᷑ ut
liqneat illa ſcuptuꝛã ẽe ꝓpã q ceſſaꝛe dʒ:ex quo
claꝛius liquet eã ẽe ꝓpᷣa:ut qꝛ ↄfitet᷑ ul ſcꝛibit in
pñntia iudicis:ð ap.cũ ceſſãte:⁊ fruſtꝛa fit ꝑ plła
qð expediri pot ꝑ pancioꝛa.nõ.n.dʒ ius uti ſuꝑ
finis remedijs.l.ᷣ ſtipło. S. dinus.ff ut leg. no.
ca. ⁊ in.c.ſiẽ de ꝓba.⁊ qð ibi dixi. Scðᷣa rõ ma
gis urgẽs. nideo eim ꝙ iudex ↄpellit ꝑtẽ ad rñ
dẽð poſuõibꝰalteriꝰꝑtis ad re lenãdũ illã ab onẽ
ꝓbãdi i.c ij. ð teſt.ſi.vi.⁊ ĩ cle.ſepe ð vV.ſi.cũ ſi.
ergo fortiꝰ dʒ poſſe cogẽ ad ſcribenð ut fiat cõ
ꝑatio.⁊ dicit h̊ do.Caꝛ.ꝙ ipe Haꝛ. mutanit in
h opi.ſuã ut reꝑit in quibuſdã ſcꝛiptis ſuis ⁊ ceꝛ
te ſi n mutauit ðbuit mutaſſe ꝑ pᷣdẽa ꝙ notabis

Er ex pᷣdẽig olligẽ mitas ſpẽs ſcripture
autẽtice. Mue ueio ad Fʒ pᷣncipale dictum hꝰ
c.uʒ ad mam ſigilli ex ꝗᷓ reſultabũt ſpẽs alique
ſcript᷑e autẽtice:⁊ obmittã h̊ qᷓ nõuit Inno.s.c.
ꝓxi.⁊ hic an ⁊ qñ credat᷑ ſigilł platoꝝ qꝛ ple di
xi ĩ.c.pꝰ ceſſiõʒ.s.de ꝓba.Sʒ reliq; mãm ſigilli
h tactam ꝑ eũ bꝛeuiſſime concludã ꝑ.v. qones
OMria ſit qe ðbeat ce ſigillũ ut fidẽ faciat. De
cũda an ſufficiat ſigillũ ẽe caꝛthe ipᷣſſũ an vo ꝛe
qnirat᷑ ꝙ ſigiulãs expmat ſnũ ſigillũ appoſuiſſe.
Tertia an poſſit qͥs ſignare alieno ſigillo ſeu a
nullo. Quarta an eps poſſit alicui ꝑſõe ſigilluʒ
ſuũ cõmittẽ ut nice ſua ſigillet. Quita ⁊ ultia an
ſigilũ appoſitũ cedule ſeu carthe nacue data cõ
miſſario piate poſtea ſcribẽdi faciat fidẽ reſpec
tu ſcriptᷣe poſtmodũ facte. uo ad pmã cõ
cludo pꝰ Inn. ꝙ ſigillũ dʒ hꝛe certos carateres
ut ſic poſſit cognoſci ł certas las legibles.cum
glit n ꝓbet. ut i.c.int᷑ dilectoſ.j.e.cũ alia re pu
ta coꝛꝛigia q ñ ſit diſpoſita ad ſignãð ł ſigillãð
ſigillari nõ pot: ad H.l. qad teſtiũ de teſta. ff. z. c.

¶ Ge ſde inſtru 7

ſignificauit. j. ð ap. Itẽ dʒ eẽ autẽticũ puta epᷣi
n alteriꝰmagni niꝛi.⁊ h̊ qñ pſtat anct᷑eʒ ſcꝛiptuẽ
pncipalit᷑: puta qꝛ ſigillat in facto alioꝝ:ita loq
tuꝛ hic. Si Vo n pᷣſiat aucteʒ pᷣncipalit᷑ ſʒ faꝛio:
qꝛ ſigillat nt teſtis:tunc ſufficit ſigillum ſuũ pᷣna
tũ apponẽ:dũmõ ſit ceuũ modo pᷣdicto.d.l.ad
teſtiũ. S. penulti ff. quẽéadmodum teſta. ape.l.ij.
cum ibi nõ¶ Idem eſt ſi contrahens obligat ſe
ſigillo ꝓprio licet priuato.ff. depoſiti.l.publia
.l.ij. C. de ꝛeb. alie. nõ alie. z. S. dixi.?⁊ quod dẽʒ
eſt ð ſigillo idem eſt in anulo:dummodo ſit ſcnl
ptus ad modum ſigilli modo pꝛedicto. nam nõ
eſt finda nis in nominibus: ar. de pꝛocur.pe
titio.nam ſm Inno. quod nos uocamus ſigil
lum ius ciuile appellat anullum. Et hodie multi
tales anuli reperiuntur. æ uide bon. tex. in. c. in
nomie. xxiij. di. Ad faʒ queſtionẽ an ſufficiat ſi
gillum eſſe carthe imprefſum Inno. ponit dnas
opiniones. Drima nut non ſofficiat miſi is qui
apooſuit dicat ſe appoſuiſſe: aꝛ.ff. de teſta.l.pe
nulti. 2. C. de teſta. l.ſi unus et.l hac conſultiſſi
ma. Secunda opi. cui nidetuꝛ ipſe Inno. inbe
rere eſt nt ſufficiat ſi in carthba ↄöᷣhentium nel lo
quẽtium contentorum ſigilla apponantur:etiaʒ

ſi n expꝛimant ꝙ ſigilla ſna appoſueꝛũt. C. aꝛbi.

tu. l. fi. ?. j. e inter dilectos.hoc tamen limitat ne
rum ſi talia ſunt ſigilla quibus credendum eſt:
ut ſigilla ep̃orum ⁊ infeꝛiorum pᷣlatoꝛum ſaltem
in his que ſpectant ad iuriſditionem ſuaʒ ꝛeſpec
tu iſtorum inferiorum: Cꝛedo ꝙ in boc Inno.
n loquatur ꝑfecte. unde diſtiguo ſic: ꝙ aut ſigil
la inſerta ſunt ipſoꝛum quoꝝ noie fiũt inſtrumẽ
ta:⁊ ꝓcedit hec fa opi:nam pᷣſumunt᷑ appoſita
ad prebendam fidem ſcripture ⁊ de ↄſenſu ipſo
rum:niſi aliud ꝓbetur: ut in.l.ij. E. de reb. alie.
non alie. ⁊ in. c. tertio loco de proba.⁊ boc caſu
non requiro ſigilum autenticum: ſed ſufficit pri

natum ipſorum ↄhentium ut. S. dixi ut lunt
ſigilla alio z ꝓcedat pᷣma opi.ut n ſufficiat ap
poſitio ſola:ſed opʒ ꝙ ipſi ↄhentes uel is cnius
eſt ſigillam atteſtentuꝛ ad quid illud ſigilluʒ fuit
appoſitum: alias preſumitur adulterinum in du
bio ⁊ falſo appoſitum. cuʒ in dubio ſigillum dʒz
congrueꝛe dignitati ſigillantis ⁊ mateꝛie deſcꝛip
te in cartha ſigillata: ut. aperte ꝓbatur in. c. int
dilectos.ꝗ.·eo. ⁊ facit quod dicam in ſequenti.q.
d reꝛtiam queſtionem dicit Inno. ꝙ ſi qs
haber ſigillam proprium:tunc ipſo ⁊? nõ alieno
ſigillare debet: alioquin non prodeſt niſi ex cã
fiat:ut ſequitur.nec mirum quia nec proprium
ꝓdeſt ſi ad aliud officiuʒ eſt deputatum: ut.d.c.
ſignificauit de ap. Si ãt nullum ſigillum propri
um habet uel non habet pꝛe manibus uel non
poteſt aliud habere de facili:tunc poteſt vti alie
no ſigillo. debet tamen exprimere ſecundnʒ enum
cuius ſigi lo ſignat et quaꝛe alieno. et ponſſin 4
rõ eſt:ut nʒ diſcerni poſſit quo ⁊ a quo:⁊ ex ꝗ
cauſa ſignatum eſt inſtrumentum. naʒ ex moltis
2z diuerſis canſis apponuntuꝛ in liis ſubſcꝛiptio
nes et ſigilla quandoqʒ enim in ſignuʒ cõſenſus

M ,
MoN 4 ent,,
nuln 1 (6 S
S
gieerti S

S
tiliu,/b

e Suun.
fd 4
tein Acntnd
ec ſun jboch
A

erſchreſcchudn,

tecretusiit s

.

jinptini Nnni ciwe

nnilaprrnl the in
mivigitwnunanm lu⸗

lc tfa ut en
ca Nunen caliu
r vii ſbim unſf in
eru vuin M nim
nr ri unail weſan we niis⸗
mtzhohonreinccd In
Mriſnemtr fisſ nmnst
Hödretekektcvnchetinsut
decrlerdnindcnettcckore
Nrblincſelct m gumnan
ACENawedcriedenn ddur
GawcRndikeduttin
MertdErurumamin
Pöilſcbotgticnlgoaet⸗
Nan Pugihmgtite
Nsibtinchgegnt nlni
nipoeloanne /,⸗
tlan ſunn
=
ſirurinan

tſapeetn e

* iune ſiee
ð guaitlr R
in tgt irn ie
Elelra dd
Aß i negi aſfate
ii, wilöſt ai
üſzrntlf N
iſhingtann
5 ien lcer nni
Kkinannioenn⸗
. 1 ndtn ſotli
4 Uis in Tofminibus,, 1
j n fn Fno nog o,
Nun gvoc ro en
rrnte
n nimn,ebite inn
3 mäfzen ne
3 rinnſm Zng
en Diumlim ſiſfen
nit dintſe
. illufti
. Cde Anihliwaln
ndn nna uin 4

Kboſſcerſtinante
gämem
ſnmmo ſlulugntiru lt
1 Ktie inralnmg inetinn in
iau ſr ial, iix mntnmne
hbgimtiſnm ilmun in
Ham imm uinllumn li ht
tom mmnim uhntu ⸗
i anmm glar onge Aligro ie e /
mnem ſon ipommn gtop wt füriſnni
Ut ult de fnohenmn ſormii inn
umangfuinnn Kn
unddind pene miRNNdd⸗
mAANN NNNNNNAt
Guanim uunmnid ill
W GGNDNIINNà i
ahum NincmCN
Newſrinzgiiunui
Anslan ndenm Acni i
conedus Brinn a

bioſs
boo t hilo nnlhentn⸗

ſotſi awlden nn

ſ⸗
rund nanaden
7 m.
2 —— unl

1 ſoun der cd N
õ “
31 l A i ot⸗ ,
iene leiem ed Jun n
⸗ mndhans n
“ nignne n⸗
i (vins ſien⸗ in oſtc 1
ard mmmn,
. en e⸗ un⸗
aGH

.xij. q. ij. ſine exceptione æ. S. de ꝓcu. c.i.qnqʒ in ſi
gnum teſtimonij. ff. de pigno.act.in.l.gaius:qnʒ in
ſignum auctem ppſtantis.xij.q.ij.ſacꝛoꝛũ ⁊.c.cuʒ re
dẽptoꝛ qnq; in ſignũ ↄfirmatõis:ut :codem inter
dilectos: ? multis alijs ex cauſiſ¶ Er quo infertur
fm eum ꝓꝙ ſẽꝑ dʒ expꝛimi cuius eſt ſigillũ:æ a quo
apponit᷑:? ꝓpter quid apponit᷑.⁊ nõbis hec neꝛba
qꝛ quotidiana:⁊ faciunt ad ea que dixi in pᷣcedente
qõe.dicit tamen Inn.ꝙ ſi in lr̃a hec non ſpecifica
rentur nõ habet uiciare:dũmodo ex alijs circunſtã
tijs poſſint hec dephendi. Eps tamẽ ſigillando cuʒ
ſigillo eccleſie non intelligitur uti alieno ſigillo fᷣm
Juno.qð nõ allegat.c.in noĩe pꝛis.lxxiij.di.⁊. vij.
q.i.ſciꝛe.qð ego itelligo qn eſt ſolitus cum illo ſigil
laꝛe ſecus:ſi tin caplłin cum illo ſigillat ar.in.c. ſigni
ficauit de appel. eaur wegaana qõem ĩ qua
dicit Inno. epiſcopum poſſe alicui honeſte peꝛſone
ſigillum ſuum cõmitteꝛe:⁊ ſᷣm poteſtatem ſibi daraʒ
poterit is cui fit ↄmiſſio ſigillaꝛe de his que ꝑtinẽt
ad epᷣm. puta cãs ↄmitteꝛe:citare:confirmare: ⁊ ge
neraliter oĩa alia que ſibi ↄmiſſa ſunt poteꝛit expe
dire ⁊ ſigillaꝛe ẽt ſi platus cuius ſigillum eſt eas nõ
uiderit ſigillare.ſic eni uidemus papã ut.j.ð crimi.
fal.c.dura æ multos alios platos.dicit tamen ꝙ in
ↄctibus aliarũ ꝑſonarũ nõ dʒ noĩe epi ſigillum teſti
moniale apponeꝛe:niſi ⁊ ipſe eᷣus interfuerit ipſi
ctui:cũ teſtimonium ſit tantũ de uiſu ⁊? auditu:⁊= de
his que teſtis nouit.iij.q.ix.teſtis:⁊ ſic oqui auc.
de tabel. . nos auten cꝛedimus. Si vo hꝛet cõſue
t udo:ut is qui hʒ ſigillum talia inſtr̃a ſigillaꝛet etiã
abſqʒ ↄſcia epi nõ dãnat Inno.conſuetudineʒ nec
etiam hoſti.nam uidi hoc fieꝛi noĩe ipſius cnius eſt
ſigillum: æ H nõbis maxie in eo q Inn. ſentit ſigil
lum epi dare auẽtem inſtꝛis ſuꝑ gctibus ⁊ ſilibus:
Iʒ nõ ꝑtineat ad officium epᷣi:⁊ ſatis h̊ facit iſte tex.
2 uide quod plene dixi in.d.c.poſt ceſſionem de ꝓ
bat. in ultia qõe dicit Inno.ꝙ aut tradita eſt ptãs
ad certum articuluʒ inſcribendum in huiuſmodi ce
dulis: æ tunc ſi aliud inſcribat ibi.⁊ de h̊ conuincat
poterit tanqᷓ; falſarius puniri:aut data fuit gnãliteꝛ
ptᷣas ad ſcꝛibenduʒ quicquid placueꝛit: ⁊ in h̊ ponit
tres opi. Dꝛia qꝙ ualʒ quicqͥd ibi ſcꝛibit etiam aliũ
obligãdo dũmodo tale quid inſcꝛibat᷑ ad qð conſti
tui poteꝛit pꝛocuratoꝛ. Scda opinio ꝙ nihil po

teꝛit ibi ſcꝛibeꝛe ad obligãdum alium:niſi ſolum illũ
cuius eſt ſigillum. ¶ Zeꝛtia opinio in qua uidet᷑ re

ſideꝛe Inno. ꝙ nec illum cuius eſt ſigilluʒ obligare
põt nec aliquid ſcꝛibeꝛe quod de iure ualeat:qm ille
cuius ẽ ſigillũ dat auctem ſigillo:⁊ ſigillum dʒ dare
fideʒ ſcꝛipture:⁊ ſcꝛiptura gᷣctui. Sed in caſn noſtro
hoc non poteſt cõtingeꝛe: quia ex quo ſcꝛiptura nõ
eſt facta tempoꝛe quo apponitur ſigillum non eſt ali
quid cni ipſum ſigillum pꝛeſtat auctoꝛitatem: ⁊ pꝛo
hoc optime facit.c.ad audientiam de eccle. edifica.

Itrem multa inconnenientia inde poſſent ſequi que

uide hic peꝛ Innocen. uide etiam Innocen. in. c.
.ij. de ſolu. æ notabis iſta: quia ſepe pꝛincipes ⁊ pꝛe
lati dant huiuſmodi cedulas uacuas ſigiliatas eo
rum pꝛocuratoꝛibus ⁊ nuncijs:ut ſcꝛibant in eis ſʒ
tempoꝝ ⁊? locoꝝ idigentiaʒ ſeu exigentiam:quando

(Erlinens

dant ſigillum ſimpliciter.ſi eniĩ de h̊ ↄſtaꝛet nõ facẽt
talis ſcriptura fidem nec ſcribens eſſet imunis a fal
ſuate cũ ſcubat las in uno loco ⁊ in cartha ſcribit
aliun locum ⁊ tpᷣs ut he apꝑeant date in ꝑnbus
+£ litteri g. Caſus. Reſcꝛiptum
apoſtolicum ꝓpteꝛ ra
ſuram in loco non ſuſpecto non cenſetur
lonen nmentaune-Eͦs diuiſio fa ibi di
cimus. ð ibi copiã iuncta gl.prima ꝙ ꝛeſcꝛip
tum ipetratum ꝑ alteꝛã ꝑtẽ efficuur cõe ſaltem poſt
citationẽ. uide in h̊ qð dixi in.c.ex ↄqueſtione de ꝛe
ſti. ſpo. ie rel io facta in narratione rᷣpti
uel pꝛiuilegij nõ cenſet᷑ facta in loco ſuſpecto:quod
tn intellige ut.j.dicã. Ex quo a ↄꝛio colligitur ſecꝰ
eſſe ſi foꝛet facta iu vᷣbis diſpoſitis:qð ꝓcedit ẽt in
aliis inſteis: ut in.c.cum uenerabilis de reli.domi.
ſed fallit in diſpõe fauoꝛabili: ut in legato libeꝛatõis
ut in.l. ꝓxime in fine.ff. de his que in teſta.dele.un
de qu antuncunqʒ fiat ibi cancellatio non per hoc
uiciatur legatum libeꝛatõis:⁊ hoc intellige quando
dubitatur an teſtatoꝛ noluerit illud delegare an icõ
ſulte hoc pꝛoceſſerit:ut ibi nõ.Si aũt appareret de
uoluntate:tunc in dubio tolleꝛet legatum:ad hoc.l.
cancellaneꝛat.ff.eo.⁊.l.ſi unus.C. de teſta.ubi nõbi
liter dicit Marto.legatum ad pias cauſas indican
dũ ut legatum liberationis quo ad priuilegium ſu
pradictum. o ꝙ reſcriptum ad lites non dicir
priuilegium.eſt enim reſcriptum ᷣm ius: quia man
dat ius ipetranti fieri. priuilegium vo eſi pꝛoprie ⸗
ius.iij.di. priuilegia:de quibus uide qð nõ.in. c.
olim ie. V. ſigni. ? in.l.beneficium. ff. de ↄſti. pꝛinci.
Mõ penultimo ꝙ ſtꝛictius iudicatur priuilegiuʒ
ꝙ; ꝛptum ad lites. unde facilius preſumit falſuas in
priuilegio ꝙ; in reſcripto:ad hoc.c.penul.de crimi.
fal.æ quod nõ. Inn. in. c. epi. j. de rebus eccle. non
alie. Altimo collige ꝙ licite abraduntur inſtrumen
ta in loco non ſuſpecto ſi deprehenditur erroꝛ. An
autem poſſit quis coꝛrigere ⁊æ abradere ſi deprehbẽ
dit ecroꝛem doc.hic uidẽtur cõir ꝙ non:quinimo
ſi hoc pꝛeſumeretur caꝛeꝛet omni commodo reſcrip
ti:unde dicit Hoſtie. ꝙ in curia eſt canon late ſnie
excommunicationis in quemcunqʒ alium ab offici
alibus ſuper hoc in curia deputatis qui in reſcrip
to bullato nel notato aliquid ſaltem unam figuram
uel lr̃am uel etiam dimidiã abꝛaſeꝛit:deleueꝛit: dimi
nueꝛit:compleueꝛit:uel mutaneꝛit: ſine illius ad quẽ
ſpectat data licentia: ⁊ dicit ꝙ ſepe h̊ publicatur in
curia: ut non poſſit quis pꝛetendeꝛe ignoꝛantiam
.ff. de inſti.l.ſed z ſi. F. de quo palam ⁊ infra de iu
deis ita quoꝛũdam ⁊.xvi.diſtin.quod dicitis: ⁊ ita
ſtricte hoc ſeꝛuat curia:ut cum magna difficuliate
abſoluat ligatos. poſſet tamen impetrans ſine ali
qua pena dilaniare:ac ẽt ſi illa uult nõ uti:⁊ nõ hoc
ut mũ.nã licitũ ẽ cuilibet iuri ſuo renunciare:⁊ nide
de hoc quod plenius dixi in dicto.c. ex ↄqueſtione.
Hẽs etiã ex pdictis ꝙ ſimplex nõꝛius qui litteꝛas
apbłicas ſcꝛipſit nõ poteſt illas coꝛigeꝛe ſine licentia
officialis ad H̊ deputati:unde facit h̊ ad queſtioneʒ:
an in alijs inſtris poſſit notarius coꝛꝛigeꝛe uel ad
deꝛe ſi compeꝛit ſe eꝛaſſe:quod tractanit do. Ant.
n

Sed tu uide plene ꝑ Jo. an. ſuꝑ data. vj. li.in no
nella:æ ꝑ Mi. in.l.barbariꝰ. f. ð offi. pto. ꝑ archi⸗
xxxv. q.ix. F. i. in ſpc. de inſtru edi. S. inſtm. v. nun
quid cõfecto ⁊ ibi in addi.ꝑ Jo. an. æ eumdeʒ eo.
ri. F. oſtenſo. v. qͥd de Zctibus:⁊ ꝑ ſpe.in.d.c.inſiĩʒ
vſ. quid gꝗ ſi in nõ.unũ tñ tene menti ꝙ ubi nota
rius facit unã inteꝛlineaturã ⁊? abraſioneʒ ſi uult ut
oiĩs ceſſet ſuſpitio atteſtet in fi. inſtrumenti ꝙ ipſe il
lam interlineaturã uel abraſionẽ fecit ad hᷣ Har. et
tex.in.l.i.ff. de his ꝗᷓ in teſta. delen.⁊ ꝑ dictuʒ archi
dia in. d. F. i.? ſi ꝑs corrigit uel abradit inſtrumẽ
iũ dʒ pumri de quo uið glo.in. d.l.i. in vbo ſubſti
tutus:? tex. cũ ibi nõ.in. c.oliʒ de ꝛecſcrip.⁊ in.c.cũ
oliʒ de offi. dele. intellige añ doloſe facit circa ſub
ſtantialia uel circunſtantias negocij. nã ſine dolo nõ
cõ ni titur falſitas: ad h.l.i. . ij. ff. de fal.ñ. ecus pu
tarem ſi ꝑ ſimplicitatem conigeꝛet aliquid qð ẽ ey
ſubſtitialia uel circũſtantias negocij:ut cognomen
uel quid ſimile: ad ̊ qð nõ Inno. in ſimili in. cefa
ternitatis de heꝛeticis ? p Har. in. d. l.i. C Op.
ʒ teſt v ꝙ ꝓpter abraſionẽ ꝛeddat᷑ inſtem ſuſpe
ctum: ut in. .fi. C. de edic. dini adri. ¶ Soluit gl.
.ij. ꝙ hec fuit 20 dubitãdi in tex. ſed 20 decidendi i
Srium ꝛedditur in littera.non enim pꝛocedit Zrinʒ
ſi abraſio fuit facta in ueꝛbis narratiuis ⁊ in nõibꝰ
poſſeſſionum. Sed ̊ ⁊ z tex.oppono.nam ⁊ in
vbis narratiuis ⁊ in nõibus poſſeſſionum tã in pri
nilegijs qᷓ in ꝛeſcriptis poſſet poni fraus. None
enim ꝙ in priuilegio cõceditur mihi una ꝛes parua
et illa cancellata ꝛeſcribitur ꝛes magna. Item pone
ꝙ in ꝛeſcripto repoſui ꝛem magni nalo ris adiecta
clauſula generali:ut ſic poſſem trãſire ad pares 08
als non licebar: ut in. c. ſedes de ꝛeſcꝛip. So. ꝓpter
H Srium Jano.⁊ abb.dicũt hũc tex.nõ ꝓcedeꝛe in
priuilegijs ſeu ꝛeſcriptis originalibus:ſed in confix
matorijs dũtaxat: quaſi dicat ſuſpitionem tolli ĩ cõ
firmatorijs peꝛ originalia: æ ideʒ dicit tenẽdũ ead ẽ
25e in inſĩis donationũ uel alioꝝ ↄctuuʒ: æ uidet᷑
tenere ẽt Jo. an. ſuꝑ gl. ultia:ſed certe hec ẽ nimia
ꝛeſtrictio æ nulo modo iudicio meo litteꝛe huic cõ
ſentanea: qnimo dico potius ex lĩa colligi Sriũ: oꝛ
cuʒ tex. hic arguit a foꝛiori de priuilegijs ad ꝛeſeri
pta: ſi tex. intelligeꝛctur de confirmatorijs ? uerital
appareret in originalibus nullum fuiſſet dubium.
Item eſt maxima diuinatio ad iſtum tex. maxime
cũ non ſoleant in reſcriptis emanare duo paria lit
teraꝝ. ſ.originalia 2 confirmatoria. Itẽ ſi ueritas
patuiſſet hic in originalibus h.c.fuiſſj de indubio:
nee papa ridiſſet ꝑ ſimile prinilegij: ar.c. cum ĩ iu
re de offi.deleg.⁊ fugiendi ſunt intellecius inrium
qui reducunt iura ad caſum nõ dubitabi em: ut i. l.
.i. ſt. ad municip. z in.l.qð labeo.ff. ad carbonia.⁊
foꝛte ob h̊ Goffꝛe. poſuit hic alium intellectum in
telligendo.ſ.tex. de modica mutatione litteꝛe uel ſyl
labe. Secus dicit ſi in toto nomen raderet᷑.ar.S.c.
ij. de do. contu. niſi m eum cõſtaret raſum ꝑ ma
num eiuſdem ſcriptoris qð ẽt peꝛ cõpationẽ eiuſdẽ
littcre conſtare poterit ad h. C. e.ti.l.cõꝑationes.
do. An. in effectu vr ſic ſeqni menteʒ Innocen. et
MHoff. ut itelligatur lia qn ex pcedẽubus ⁊ ſeauen

¶ He ſ.. ſtrumẽtoꝝ

inſtẽm eſt cancellatũ in certa ꝑte. Sed magis qubiũ

tibus conſtat de ueꝛitate reſcꝛipti in abꝛaſo loco: uſj
quãdo peꝛ aliam ſcꝛipturam apparet de ueꝛitate uel
quãdo conꝛectio fuit facta de eadem manu.pᷣ ulimũ
quo a etiam fuit goff. mihbi non placet.nã duo requi
rũtur ut abꝛaſio nõ uiciet. pꝛio ꝙ in loco nõ ſuſpec
to. ſcðo ꝙ repo ſita ſit ſcꝛiptura de eadem manu: ut
nõ. in dicto.c. cum ueneꝛabilis de reli. domi. Non
eꝛgo ſufficit ꝙ eadem uideatur manus ſi in loco ſu
ſpecto eſt facta: qꝛ de facili ſimilatur litteꝛa alteꝛius:
unde hec ꝓbatio que fit ꝑ ſolam ↄꝑationẽ ẽ fallax:
ut dicit tex. in auẽ. de inſtru. cau. in pꝛincipio peꝛ pꝛi
mã colnmnã. do. cardi. ex alio capite impugat diciũ
goff. qui intelligit Zam de mutatione litteꝛe uel ſylla
be. dicit enim hoc non pꝛocedeꝛe cum abꝛaſio liueꝛe
ue ſyllabe fit ĩ loeo ſuſpecto de quo nos loquimur
intelligendo pꝛout 5 dixi. ¶ Ande dat ipe tenium
inte lectum: ut litteꝛa intelligatur tam in pꝛiuilegijs
oꝛiginalibus ꝙ; cõfirmatoꝛijs ꝙᷓ in alijs reſcꝛiptis:
2 hoc quando abꝛaſio eſt facta in narratione facti:
quia illa ſubiacet pꝛobationi: ſed ceꝛe iudicio meo
boc non tollit ↄtrariuʒ eius quod s foꝛmaui maxie
dum dicit la de poſſeſſionibus. Itẽ potuiſſet quis
narrare falſitatẽ impꝛobabilẽ æ timens careꝛe pmo
do reſcꝛipti iuxta. c. ſuꝑ litteꝛis de reſcꝛiptis abꝛaſit
illam narrationem: æ aliteꝛ narrauit negocium.quis
enim negabit reſcꝛiptum eſſe falſum: quare dico po
nendo quartum intellectum lr̃am intelligenda an in
loco non ſuſpecto facta eſt raſura ⁊ non ſit ita ma
gna ꝙ inducat pᷣſumptionem fraudis:hoc apeꝛtiſſi
me uoluit hec litteꝛa dum pondeꝛauit narrationé fa
cii cum nõ ſit nenſile ꝙ quis falſet lr̃as de iuſticia
que faciliteꝛ obtinentur:ut in. c.penult.de cꝛimi.fal.
2 ita intellige de nominibus poſſeſſionum. Done
enim pꝛiuilegium ↄceſſum peꝛ h̊ ueꝛba:concedimus
tibi omẽs eccleſias que ſunt in tali caſtro quas hbis
uocabulis duximus expꝛimendas eccliaʒ ſancti Hi
colai ⁊c cene abꝛaſio in nomĩe nõ habet uiciare cũ
ad cautelam fuit facra ſpãlis mentio cum cõpꝛeben
derent ſub gñalibus vbis:ul pone ꝙ eſt tali modo
ↄceſſuʒ ꝙ ſubiacẽt ꝓbatiõi: puta cõcedimus uobis
oes ecclias peꝛ nos cõſtructas quas pntibus duxi
mus nomibus expꝛimendas eccleſiam ſancii Anto
nij ⁊ẽ. cene abꝛaſio in nomine uiciabit:qꝛ oʒ pꝛoba
re que eccleſie fueꝛũt peꝛ eos conſtructe iuxta nõ.in
c. inteꝛ. . e. ⁊ idem dic in ſitibus. nõ enim poteſt in
his dari ccꝛta regula:ſed bonus index ex narijs cir
cunſtantijs hoc arbitrabitur EVitimo queꝛitur
pone ꝙ raſura ſit facta in loco ſuſpecto nũquid ui

ciabit totum inſtrumentuʒ an ſolum illam ꝑtem cui

inbeꝛet. Oldra. tenet ꝙ non uiciat in totũ ut recitat
Hal. in.l.fi.in quarto Srio.C. de edi. diui.adria.
Secus in dicto teſtis. nam illud uiciat᷑ in totuʒ ꝛõe
ptis falſe.qꝛ teſtis ex h̊ͥ ꝛeddit᷑ ꝑiurus:ut pꝛobal in
.c. pura.iij.q.ix.qdᷣ nõ.⁊ intellige qn inſtim habet
plura capitula ſeꝑata:ad hoc qð nõ. Innoc. in. c. f
nitas de hereticis. allego ẽt bonum tex. in. c.ſi eo
tẽpore de reſcrip.li.vj.ubi pʒ ꝙ ſurreptio cõmiſſa
in una gꝛatia non uiciat ꝛeſcꝛiptum reſpectu alteri?
gẽe:et hoc ſatis mihi placet qn reſcriptũ uel alind

tirttigihnit
lmmslennnl imnd
(ſorttce :alemn inn
giurn icir min
uuluiGrin, a
ercnnidman i
Iuennmmii tdAinα
gr,lrttz iuk imi nd N
rliniceinaianier onu
aicecſntincn dnceffts
Ceremgkfmunmtout
Prſartoo toroiſtmi ansmmn
Cttsgigondmitlarnunmn
ctinccclenannenme
etiaitdadagt rir Uin
bnuntd Iuant
NGrrolrias euanad
Drdittünimi
tnsrdl (Nörtre inn
ithinin ntttiunn
Afiopkannitegi,ms
plinit tte hag
Nrißlini ent ieng,,
Rber iongini nen
11c,mn zut id Ee
ſaue
Anin lgtiin
ſun lhßifenird oz.
idainnne.

Mnniarfß ſ̃ͦſtſint

rchiinih
Muran loco.
tfact ean e *
fembin Anden unn 5 iun
nicier Duani noe ud
ſrder Prio Pinſocdr d
er abutzce Anm
neꝛabils e lel. 0 l
n nidenur nnn nnn hon

B nus ſiin o
facili ſimilatur linen dar

lit , ſolam yin,;
. .
8 alio captte npugari
mutatione littere eiſfl
deceher cmn abꝛnſio liner
Krco quo nos gbimn
n. Ence chr ihe eninn
inieligatur tamn in Pꝛiullegijs
mmtonſs in aliſs reſcuptis:
deſt kaen in arranonefacn,
bamont ſed ceue indicio ne⸗
inz eins qod 6 fommani meyie
cſionvs Re potulſeris
Nobablle nimens carere oo
ſuplinens ge reſciptis buſt
1 aliter narranit negociumn. qis
Muneſſe klium: ouare dieo po
lecmun ſan ineligengi qn in
1i ſt uſum ? non ſt iin ma
monam fruudls: hoc apeinſſ
in pondenuit narranone fa
P quis falſet lias de iuſtlcia
ꝛut in.c.penult. de aimi ſel.
bus polleſſionunmn Pode
umn per b eda:concedinus
ſon in n cadro oasis
umendas ccclan inen i
in nonſe no vaber vicialech
1 Gois menni cunn (hud
Wis done Jcſtuin nae
Pwandupurn cocecinmno ol⸗
cNrvcns nas hilttoch
bimendas ecceſon ſancul
õ
ir per eos conſtucr um
1dic in ſtibus. no enin e
ll:ſed bonug indel. un
birrebinnr. Vluno

ſac in loco ſuf o nici

inabn

eſt qn continet falſitatem ꝓ ꝑte nõ quid uicietur in
totum de quo uide bo.gl.hᷣ diſputanteʒ.ix. di.ſi ad
ſcripturas ⁊ peꝛ Inno.⁊ alios in.d.c.fꝛaĩnitatis ⁊
per ſpe. in. ti. de inſtru.edi. S. inſtrumentum v. quid

ſi aliquod inſtrumentum: ⁊ hec ſufficiant.

Caſus. Redar
„N Ccepimus. uemipriiegiig

ꝰge falſo iudex faciet illud exiberi coraʒ pa

ucis ⁊ in loco congruo ? ſecuro: ⁊ interim ſtabitur
ſnie late ꝑ illud. In prima ponitur paꝛtis deciſa pe

tirio. In fa pape ꝓuiſio ibi cũ pꝛiuiegia. ¶ Hõ.
ꝙ et ſnia lata fin tenoꝛẽ pꝛiuilegioꝛũ pñt iſta priui
legia de falſo ꝛedargui.ↄcoꝛdat in ſimili ſupꝛa deꝓ
bat. qʒ. ¶ NMõ fo caſuʒ in quo quis cõpellitur ipſa
oꝛiginalia ꝑti ondeꝛe palpanda ⁊ exaĩanda.ſ.cũ ea
uult de falſo nõꝛe 6. ibi difficile ſit ꝑiculoſũ
ꝙ non debet quis compelli ad ꝓducẽdum oꝛigina
lia in loco ꝛemoto ꝓpter ꝑiculum ĩteritꝰ.⁊= iõ oſiliũ
eſt ut prius ſolẽniter exẽplent᷑ iut᷑ mãm tradendam
j. e.c.fi. Et ex hoc ⁊ ex tex. arguit Moſt.nibil dit᷑
ficile uel ꝑiculoſũ debeꝛe pcipi ꝑti ꝑ iudicem: aliter
Fm eum poſſet appellare hac cã expᷣſſa:qð eſt bene
nõndum. ¶ Mꝛo quo allego bonum tex. in. c. ex
pte.i. de appella.⁊æ cemẽ. paſtoꝛalis de re.indi.⁊ de
pceptis eriudicialibus nide pulchꝛe per Inn. in. c.
ad aures de tempo. oꝛ. dicit tamẽ hic hoſt. ꝙ inter
difficile æ facile ⁊ ꝑiculum ⁊ ꝑiculum arbitꝛabi bo
nus iudex:ar.j.de ſpon.de muliere ⁊.j.ut lite.non
cont. accedens.ij. Ego in papa dico obedienduʒ ẽt
ſi mandatum ſit durum dum ex certa ſcia pꝛecipiat
ut in.c.in memoꝛiã.xix.di.dũmõ non contineat pec
catum nel ſcandalnʒ inde rimeat: ut nõ Inno. in. c.

inquiſitioni de ſen. excõ.et uide Jo. an.in.c.ſigniſi
cauit de offi.oꝛ.⁊ in.c.cum adeo de rptis 6.

2 tene menti ꝙ ſemel impugnantti priuilegia de falſi
tate poteſt per ſupeꝛioꝛẽ ſtatui certus teꝛminus per
emptoꝛius ad ꝓbandam falſitatem ſi in termino nõ
fecerit iponet᷑ ei ſientium in ꝑpetuuʒ:⁊ ſic fert ſnĩa
diffinitiua lit. nõ ↄt. cũ agit᷑ ↄdictõe.l.diffamaꝛi.C.
de in inge. manu. æ uide ꝑ Inno. in. c. cõquerente
de offi.oꝛ. ⁊ in.l.titia.ff.de accuſa.⁊ ibi de pᷣ plene
per Har. 7 ꝓcedit etiã ubi ifamaret᷑ ꝑſona:ut in
iuribus pꝛeall. ¶ Mõ ultimo ꝑptem nõ ↄpellandaʒ
ad oſtendendum oꝛiginalia in iudicio nec etiam ad
ea ibi exhibenda:niſi locus ał ſit tutus a ꝑſonaruʒ
multitudine. Sufficit ergo ꝙ ipſa oꝛiginalia diligẽ
ter iſpiciant᷑ æ copia ꝑtibus tradat᷑ uel in iudicio ex
hibeat᷑ ubi opus eſt:ut.j.c.ꝓxio.Et uide quod nõ
in. c. qm õ de ꝓba.⁊ in.c.cum in iure de effi. dele.
CRXa queꝛo quare aꝛchieps nõ põt hr̃e ſecũ ip̃e
iſpectõis pꝛinilegioꝛũ niſi.xij.hoies rndet tan.ne ui
olentia mõchis inferat᷑.⁊ dicit hoſti.ꝙ ẽt qualitatẽ
iſtoꝛum.xij.debet iudex arbitrari. debent enim eſſe
tales de quibus nõ ſit viſimile ꝙ aliquã uiolentiam
ↄmittãt:ar.ff.de offi.oꝛ.c.ut iux. Item conſulit ho
ſtiẽ.ut iudex prius diligenter ipſa priuilegia exaiet
uoluat ⁊ ꝛeuoluat nt cognoſcat ſi nouum quid acci
dat. Ego do ↄſilium pdictum: ut pars faciat ſoleni
ter exẽplari.? credo ꝙ h̊ caſu poterit fieꝛi exẽplatio
ſine ptis citatione ex quo timet᷑ de ipſius uel ſuoꝛũ

Mccepimus

uiolẽtia: aꝛ.c.qm:ut lit.nõ ↄt.ſed ꝑiculo ſublato po
terit fieꝛi cum ſolẽnitatibꝰ debitis.Sed pone ꝙ iſte
archiepᷣs patẽter ⁊ uiolent᷑ in pntia iudicis liiteꝛam
ipſã lacerauit dicit hoſti.ꝙ iudex deber acriter lace
rantem exoꝛdinarie puniꝛc:ar.ff.de publica.l.licira
tio. F. qð in licite:⁊ experiri debet talis niolentus iu
dicis auẽtem eluſã.ſ.pena docẽte:ar.S.ti.ꝓx.ꝑuẽit
i.cum ↄcoꝛdantijs ſuis. Ego dico h̊ pꝛocedeꝛe qꝰ
ad iudicis cõtentũ puniẽdum.ſed quo ad intereſſe
ꝑtis aliter ꝓcedet᷑.nam cꝛedo perinde ꝓcedendum
ac ſi plene priuilegia ꝓbaret õ lacerantem:ad boc
bonus tex.in.l.de poſſeſſione.C. de ꝓba.⁊=.c.ſi q̃s
pe clericis.xij.q.ij.facit.c.olim de ꝛptis.⁊.c.cuʒ oli
de offi. deleg. nam de eodem delicto poteſt quis pu
niri ciuiliter ad inteꝛeſſe ꝑtis: æ criminaliter ꝓpter
iudis ⁊ rei publ.contentum æ offenſam ui.d. F. c v
in licite:uide ad hoc quod notanter dicit bar.in.l.
inteꝛ omnes.S. ꝛecte ff.de furtis:⁊ hoc iudicio meo
in dubio ꝓcedeꝛet quãdo ageꝛet᷑ de pꝛeiudicio iuris
priuati ipſius laceꝛantis. Sed an pꝛeiudicet eccleſie
ſi canſa eſt eccleſie tex.in.d.c.ſiquis facit quod nõ.
ad idem regła delictũ de ꝛc.iur.li.vi. In õrium fa
cit quod nõ glo.in ꝛegula delictum pꝛeallegata que
dicit ꝙ in iudicijs delictum prelati nocet ecclie per
c.cum olim de cenſi. Dꝛo ⁊ õ facit queſtio qᷓ; po
nunt hic doc.querunt.n.an iu caſu quo archiepns
iſte cõtumaciter nõ comꝑeꝛet ꝓut hic dicit:an ſnia
ꝑ quã ĩponitur ſibi ſilentium in ꝑpemum ſuper fa
cultate arguendi priuilegia de falſo preiudicat ſuis
ſucceſſoꝛibus:⁊æ uidẽtur prio hoſt.⁊ goff.ſentiꝛe
ſic:dicũt enim ꝙ h̊ in antiqua erant illa vpa ⁊z ſuis
ſucceſſoꝛibus ⁊c̃.ſed fuerũt detracta ᷣm eos:qꝛ ĩtel
liguntur tacite aꝛ.in.c.i.de ſolu.uel iðo qꝛ ſi doloſe
obmitteꝛet non obeſſet ſucceſſoꝛibus:ar.xvi.q. Vi.
ſi epᷣm de reſti.in inte.c.i.li.vi.quod uerius eſt ſᷣm
boſt. Et ex his uerbis ſentit ꝙ cum dolus non de
beat obeſſe eccleſie nõ ĩputabitur ſucceſſoribus. et
ſic fortius nõ deberet obeſſe quãdo pꝛiuilegia lace
rauit In Sꝛuũ facit ꝙ nõ debẽt iſti priuilegiati iur
ſuo ſic priuari ſine aliqua culpa. Ego de queſtione
illa gnali an æ quãdo deliciũ pᷣlati ſolus uł et capłi
noceat eccleſie dixi plene in. capi.i.de do.? conim.
Ded in hac qõe ſpali diceꝛẽ ꝙ aut laceꝛatis oꝛigina
libus poteſt fides aliteꝛ fieꝛi ⁊ illud delictum pꝛelati
uel alteꝛius ſingularis peꝛſone non nocebit eccleſie:
ad hoc allego bonum tex.in.c.cuʒ ueneꝛabilis de ex
ceptio.hoc eĩʒ delictũ ſicut delictum falſitatis omnio
eſt alienuʒ a negocijs iudicialibus:argn.in.l.ſi ꝓcu
ratoꝛ. ff.de condi. inde. ſed ipe laceꝛans punietur de
pꝛopꝛijs facultatibus ad inteꝛeſſe partis:ut in dicto
.c.ſi quis de cleꝛicis ubi bonus tex. pꝛo iſto mem
bꝛo. Aut non põt aliteꝛ de ↄtinentia pꝛuilegioꝛum
ↄſtare ⁊ cꝛedo ꝙ ꝓcedet᷑ ꝑ ifõmatiõeʒ ſi plene conti
neꝛent ꝓut ꝑs allegabat nõ ex alio capite ut eccleſia
puniarur ex delicto iſtius ſingularis:ſed quia pᷣſum
ptio eſt ꝙ ſic dicrarent pꝛiuilegia =z pꝛobatio eſt red
dita iſtis impoſlibilis ex fẽo pᷣlati:facit quod legitur
2z nõtur in.c.fi.qð me.cau.⁊ in.l ſi quãdo. C. unde
ui. ? hoc hʒ equitateʒ que oĩa nobis: qꝛ nõ diſcuſſa
hic peꝛ aliquẽ. Item nõbis bene cx dicto hoſtien.⸗
v 2

Goff. ꝙ ſnia ᷣ pꝛelatu lata nocet eccleſie nõ ſoluʒ
qn ꝓbationibꝰ factis fuit lata:⁊ ſic diſcuſſo iure ec
cleſie: ſed ẽt qñ platus noluit cõpareꝛe ad docendũ
de ine ſuo iux.l.diffamari.C. de inge.ma.qð non
memini alibi egiſſe niſi pꝛelatus malicioſe diſtulit
ſecundum eos. Glo. ſunt faciles. prima tamen aſſu
mit tacite diſputationem an uolens diceꝛe priuilegi
um uel inſtrumẽtũ falſuʒ teneatur iurare ꝙ calũnio
ſe ̊ non dicat.⁊ pꝰ dicit ꝙ ſi ꝑ.l.fi. C.eo.ii.ꝛefert
alios diceꝛe ꝙ illa.l.loquit᷑ qñ de falſo agi crialit.
ſecus ſiiciuiliteꝛ:ut hic agebaĩ.glo.tñ vꝛ placeꝛe pri
mus intelledtus quẽ tñ limitat on de cãlũnia in cã
iuratum nõ eſſet:æ idem Goff.. c. ꝓxio:⁊ ſic trãſe
unt hic ſimplicit᷑ doctoꝛes. Lu adueꝛte. nam glo.in
.d. l. fi. vᷣ tencꝛe m itellectũ.ſed certe pricipiũ illius
.Il. facit ad utrũqʒ modũ ĩtelligẽdi: ſed qnatenus pꝰ
modũ ſubijcit de ſubſcriptiõe: facit ꝙ intelligi debe
at qñ agitur crĩaliteꝛ. Sed poſſet rñderi tenendo
aliũ intellcctũ ꝙ ſi agitur ciuiliteꝛ ſubſcribet ſe ad
penã eroꝛdinariam:ar c.ſuꝑ his.j.de accnſationi
bus:⁊= ſic urroqʒ mõ põt illa.l.intelligi: ſed ĩquãmnzʒ
iſta glo. dicit ꝙ ſi fuit prius iuratum de calũnia nõ
debet amplius iurari.Cy. ſentit Srium in.d.l.fina.
ꝙ hoc iuramentũ tendit ad deciſionẽ alteriꝰ litigij
.ſfalſi. Sed puto poſſe diſtingui ꝙ aut deducitur
queſtio falſi criminaliteꝛ:et ſic inſtituto nono indi
cio ⁊ debet iuuari:quia eſt nonum iudicinm:⁊ ſic
ꝓcedit opi. Cy. Aut deducitur ciuiliter ꝑ uiam ex
ceptionis in iudicio iam inchoato:æ pꝛocedat iſta
glo. nam primũ iuramentũ extẽdit᷑ ad totã litem: ut
in hac glo.uel dic ꝙ ille tex.non loquitur de iura
mento calũnie:ſed malicie:qð põt ad iudicis nolun
tatem exigi in quacũqʒ parte iudicij etiam ſi prius
fuit iuratum de calũnia:ut in.c.ij.ð̊ iuramẽ calũ.li.
vj. Ex qno infeiĩ ẽt pᷣſuppoſito ꝙ illa.l.loquat
cum de falſo agirur crimialiteꝛ: nibilc minus cũ agi
tur etiam ciuiliteꝛ poterit ꝛõne pᷣſump nionis eyigi
illad iuramentum malicie. illa tñ lex ur̃ magis loqui
cu n agitur crimĩaliteꝛ ſi bene ꝑ oia põdeꝛetux:ſed

ℳ

quo ad iuramentũ nõ eſt uis per pꝛedicra. ¶ Uln

mo nõbiſ glo tertiã quã intellige qn pꝛeceſſit ĩifama
tio als ꝛegnlarit᷑ nõ dʒ quis compelli ad agendum
ſeu accuſandũ:ut.l.una.C. ut nemo inui.⁊? nõ.ĩ.l.
diffamari ⁊.l.titia et.c. conquerente pꝛealł. Iteʒ in
quãtum glo.ſequẽs opponit de.c.fi.S.de teſtibus
2 non ſoluit:ſed remittit ad ibi nõ.dic ꝙ etiam ibi
nõ ſoluit:ſed ſolutio ẽ: qꝛ tex. hic loquitur quo ad
effectũ cõſumatũ. naʒ ſñia hic erat lata q n debebat
uacillare ex inſtitutiõe accuſationis de falſo . Sed
in zrio agit᷑ de acmn futuro.ſ.ut reddat teſtimoniũ
Irẽ in teſte requirit᷑ idoneitas reſpectu tpris teſtifi
candi:ut ſic teſtis opio in nullo nacillet:hinc eſt ꝙ
pꝰ factũ ñ nocet detectio ĩhabilitatis.l.i. C. ð teſta.

ita in caſu nr̃o.nã ipᷣꝛe ſnie teſtes ſiue inſir̃a in nul

lo uacil abant. iõ ⁊c. ⁊ ſic ceſſat vↄrium¶ Mico. ab.

1 gis Laſus: Inſtrumentũ
Onting it. uel pᷣuilegiũ quo quis
utitur aduerſario corã iudice integraliter
legi oʒ: ſed ſolũ illud capitulũ de quo agit debʒ edi.

¶ We ti. iſirnmẽtoꝝ

Czʒis diuiſio. ba ibi conſnltationi.¶ ¶ſõ p maxie
iuncta glo. pꝛima ꝙ utens pꝛinilegio uel alio inſtru
mento in iudicio nõ tenet᷑ oꝛiginale dimitteꝛe apud
acta:ſed ſatis eſt pntare in iudicio pnte parte ad fi
dem ei iponẽdaʒ ⁊ copiã illius.c.de quo eſt queſtio
edeꝛe:qð bñ nõbis:⁊ facit ad idem.c.cum pꝑſone de
pꝛiuile.li.vi.i.vñſo in fi.⁊ uidet᷑ tex. iuncta glo.ſi.et
ibi Har. C. eo.l.fi. ¶ Mõ fo argumentũ ꝙ ex ſim
plici lectura inſtzi nõ pꝛeſumitur audiens uel legens
plene inſtim ſcire de contentis in eo ſalteʒ eo modo
quo inſtructus fuiſſet ſi apud eum longa moꝛa fuiſ
ler:facit ad ea que dixi in.c.ultra teꝛtiam ſupꝛa ti.
ꝓxio ¶ M ꝙ ſicut teſtes ꝓducũtur parte adueꝛ
ſa pnte:ita ⁊ inſtr̃a edi ⁊ legi. Ex quo ſumo efficax
ar. ꝙ in exemplatiõe inſtzi ſolẽniteꝛ fienda pars ad
ueꝛſa dʒ requiri de quo dixi plene in. c. albeꝛicus de
teſti. æ aliquid dicet.j.eo c.fi. ¶ Mota ꝙ in uno in
ſtrumẽto pñt młta ⁊ diueꝛſa pꝛiuilegia otineꝛi:⁊ po
ne exemplũ in pꝛiuilegio bomfacij qð ↄceſſit pᷣdica
toꝛibus æ minoꝛibus in quo incluſit effecrum quaſi
oĩum pꝛiuilegiorũ oꝛdinis quod uocatur mare ma
gnum. Eiõ bic ar. æ quaſi expᷣſſum ꝙ allegans
ſtatutũ nõ tenetur edeꝛe totũ uolumẽ ſtatutoꝛuʒ:ſed
ſatis eſt edeꝛe illud qð facit ad mãʒ de qua agitur ſi
cut nidemus hic obſeꝛuari in inſtr̃o cõtinente plura
7 diueꝛſa capitula qð tenet Har. de no. ope. nunti.
ſuꝑ Nica. in hoc tñ eſt diueꝛſitas:qꝛ cum allegat᷑ ſta
tutum uł libeꝛ rõis nõ eſt neceſſe ꝓduceꝛe totum li
bꝛum ſtatutoꝝ uł rõis etiã ad inſpicienduʒ: ſed ſatis
eſt ꝓduceꝛe totã illã rõem ul ſtatutũ de quo agitur:
ut tenet Dart. ubi S:⁊? allego tex. in.l.argentarius
F edi.ff. de eden. Sʒ inſtrumentũ quãtuncũqʒ ma
gnum dʒ totũ ꝓduci ad inſpiciendum ⁊ legendum:
ſzʒ ſolũ illud capitulũ quo queui ꝑti editur: ut hic ⁊
hodie hẽ clarius in.d.c.cum ꝑſone:⁊ uide quod ibi
nõ. in glo.in vbo ĩtegraliteꝛ. Et relationeʒ diueꝛſita
tis cꝛedo foꝛe qꝛ in pꝛiuilegio ſeun inſtto nõnunquaʒ
apponitur una clauſula in fine que limitat omnia pᷣ
cedentia ue ſaltem declarat: ut in.l.ſi ſeꝛuus pluriũ:
=z. l. qui filiabus.ff. de leg. i.æ in.c. cum dilecti de co
nati. non ſic facilireꝛ contingit in libꝛo ſiatutoꝛuʒ uł
ꝛõnum cũ qdlibʒ capimulũ ſit ꝑ ſe diſtinctum.et ſub
Nica ſua.vn quodlibet capitulũ peꝛfectũ habetur
loco unius inſtrumenti. Ex quo infeꝛo aliud ꝙ ſi
capitulum ſeu integrum ſtatntum haber plures paꝛ
tes ſatis eſt integrum ſtatutum in iudicio ꝓducere
ad legendum ⁊ parti ſolum eſt fienda editio illius
partis que tangit mãm ſubiectã:⁊ idem dic de ꝛõe
qð tota ꝛ0 iudici exhibeatur: ſed ſolũ edatur parti
cula iminens ſic intelligo Har.in loco palł.? Jo.
an.ſuꝑ glo.fi.? uide ad mãʒ que dixi in.c.i.ðpba.

Glo. ſſunt faciles z per ſupradicta declarate.

. Caſus. Re
Nter dilectos. abſolui
tur cum iura actoris ſunt obſcura: ut qꝛ
ipſius inſtrumenta ſunt obfuſcata uel le uel ſculp
ture ſigilli delere. Ego ſummo ſic ut faciat magis
ad titulũ. Inſłm publica manu nõ cõfectum bns
ligillũ cuius littere non ſum legibiles uel ſcripture

ſucre N
cangia roim iha

inp ae led
Ndnee (eng

on nrti hn ana
nirucſſeunmn ,n ⸗
mrii,finsn in ni
lr rian inn nni lſone
õ a⸗
Iuncmdarſiue Vrl
6Fſivan eliſ eclnt
1Ciccsſin urit nn
cchhbiterdint t dandndn
Cndeciſoknd gitten en
WopCrd Anwdeder ie
ConCnckrmata Aunrnetd
CNr Meichelcdis
1Keokke minienſ
Räistametctzgin⸗
Arinte rgamnli
1Noialin irckan n
öͤ ut,enig ,
lushatitinn *
ncerugte re

Antunteſtinnen

imuntlaimt

niſori
el onſlket .
ſinchcin 8 . 4 aun
i a net duigime
as tur n dic aurt
5tcoi lliuse M

. „ . 6
Mür IInt dineſa di “
.
ümpuulegio donki ed oecſinß Gie

Fe Oimnis nod vocam mnren
dent annicifin dlegns
deimgr een tri noame unnn
cäer ilud adfart d ni e nari
fact ad ni de mnagin
nus hohſeum in iſfo nmmenn
1cgylml go enn Brn ge o ore nni
in hoe ni t deſngr unelegi
lbe us meacſe pcheer fomni
wrul s ani d iſpicendg:l ſus
wti llii on ol ſtuuui de vo ggiur.
n.. bi5:t alego ex. n. Largenanus
cden. Gj inſtrunenti auitunciig; ina
i pduc ad iſſpicdendum a egendom:
capimii quo aneni pn edot: A?
rius in...Gn ege,d ice endai
do degraue Ciregudre; Neſtn
du cain pumiegio ſen nſcio horunri
wnn Caodda de Cue rcinrontndn
de ren EedarreNAſennofi
us N ei1nd. am dlatt
ſc fuinerconnnglim ho ſumm
c adid) aniwi ſapee Aan
Ga. Vi gnoclidar aptui peſeen
. .. Er avo ihfeo il
nius inſtrument baſ⸗
m bw imeg un ſaunum baba ſin
n arun ſtatutum in incico⸗
gatuh ſolom etlienc

que tangil in

ibearo⸗
1o ivdic er
inens ii unclig⸗ Pern bo

go.Ki nide ad ma

„

unt facles?

Inter dilectos

delete uel enoꝛmẽ patitur fracturã nõ pꝛobat: eſt
caſus quotidianus æ nõbilis pꝛo iſtis ſigillis antiqs
C luiditur in tres partes. In prima parte peti

tio æ iura ⁊ allegationes actoꝛis.in fa reſponſis S
rei ibi. ſed ↄ in teꝛtia ſnia ibi cum auteʒ. ¶ Mõ p

ꝙ pᷣlatus eccleſie collegiate ſiue ſit ſecaluris ul ꝛegu
laris põt ageꝛe noĩe dignitatis ſue ⁊ ↄueniri et ſine
mãdato caplłi:⁊ h̊ tene quicquid dixerit hic gl.pma
diuinãdo ꝙ abbas iſte habuerit mãdatũ.nam uide
mus ꝙ bic archieps ſolus ꝓcuratoꝛem conſtituit:
ut dicit Hoſti. ſuꝑ glo.prima ⁊ bene ⁊ de hoc dic:
ut plene nõ. in.c.edoceꝛi de ꝛeſcrip.Et ex hoc ⁊ ex
tex. nõ. ꝙ platus nedum ſolus per ſe agit nomine
eccleſie ſue:ſed etiam ſolus ꝓcuratoꝛem conſtitueꝛe
poteſt: ⁊ pꝛo h̊ facit dictũ Inno.in.c.cũ i ⁊ a de re
iudi.ubi dicit ꝙ reglꝛ qui in iudicio per ſe eſſe põt:
2 ꝓcuratoꝛẽ conſtitueꝛe põt. Itẽ nõ ꝙ platus quã
tũcunqʒ magnus agit ⁊ cõuenitur ſupeꝛ iuribus ec
cleſie nõ noie ꝓpꝛio:ſed eccłie:æ uide circa hoc qð
plene dixi in. c.iij. de dilat. ¶ Mota ꝙ ad monaſte
rium pnit ptineꝛe aliqna loca cum honoꝛe ⁊ iuriſdi
tione ⁊ diſtrictu:æ ſic monaſteꝛium monachoꝛum ẽ
capax iuriſditionis tpalis. Quid autem ĩ monachis
ciſtercieñ. uide quod legitur æ nõtuꝛ in.c.ꝛecolentes

de ſtaru reg. ⁊ de honoꝛe iuriſditione ⁊ diſtrictu. nii

de quod legitur in. c.lʒ de pꝛoba.ubi dixi. 5.
ibi cum honoꝛe ⁊c̃.⁊ ibi cum omnibus frucibꝰ ⁊c̃.
ꝙ ſatis eſt libellum eſſe certum in re petita.princi
paliter. in acceſſoꝛijs autem poteſt eſſe incertus:et
maxime nõ ꝙ fructus poſſunt peti in geneꝛe:c ðᷣ in
tellige ut pdixi quãdo ueniũt acceſſoꝛie:ſed poſimo
dum poterunt in pꝛobatione declarari de quo uide
Jnn. in.c. ranta de exceſſ.pla.2⸗ HBar. in.l.ex diuer
ſo. ff. de rei.nendi. ? in.l.i.ff.de eden.? Cy. in.l.cnʒ
te. C. ſi quis ſibi nel alteꝛi æ Inn.in. c.ij. de li.obla.
2 credo ibi plene dixiſſe æ aliquid in.c.cum ad ſe
dem de reſti.ſpo. Et nõ. ꝙ ſufficit petere fructus
perceptos nec eſt neceſſe peteꝛe percipiendes poſt
litem conteſtatam:quia illi ueniunt officio iudicis ſe
cundum Hoſti. ff. de edi. edic.l.ediles. S. ſciendum
2 de offi. dele cum olim el primo. ¶ Nõ ꝙ quis
põt eẽ eps ⁊? comes:qð eſt ↄ glo.in.c.pñs.xx.q.iij
que dicit ꝙ per clericatum deſinit quis eſſe comes
⁊z pro pꝛo adduco.c.fi.ne cle.uel mona.li.vVi.2=⁊ qð
ibi nõ.peꝛ Jo. an. z.j.dicam latius. ¶ Nõ. ꝙ pꝛe
latus põt eẽ delegatꝰ iperatoꝛis:ↄcoꝛ.c.ĩ archiepᷣa
tu de rapto.nide qð nõ.in.c.te quidem. xi.q.i..dixi
plene in. c.ij. de indic. ¶ NMõ ibi ꝙ ⁊ publica ⁊c̃.q;
cautum eſt in fine articuloꝛũ gnãliter capitulaꝛe de
fama publica reſpectu oĩum petitoꝛum ſen articulo
ruʒ:⁊ ſic ho die habet cõis obſeꝛuantia:⁊ circa h ui
de quod dixi in. c. ueniens.i.S de teſti. ? Barto.in
.l. de minoꝛe. F. toꝛmenta. ff. de queſti. ¶ Fx fa pte
in v. Z. Mõ ibi ↄſumptũ ⁊c.iuncto textu.j. in vᷣ.
inſt̃m quoqʒ tria detrahentia fidei inſtꝛi. pꝛio ſi eſt
ↄſumptũ ul abꝛaſuʒ ſeu ſubtiliatũ in loco ex quo fa
cilius potuiſſet falſitas dephendi:ut in annotatione
in ditionis uel huiuſmodi. ſo ſi charta exiſtente uel
apparente uetuſtiſſima litteꝛa ſeu ſcꝛiptura uideatur
recentioꝛ:⁊ ideo cautũ eſt:ut ſemꝑ capiat᷑ charta re

cens.dicit tamen nõbiliteꝛ Inn. ꝙ hoc ſuſpitioneʒ
inducit nõ ꝓbationẽ cũ æ nouus ↄctus ſᷣm eum in
charta uetuſtiſima ſcribi poſſet. Sed hec ⁊ alia que
hic pᷣſumptiue tãgũtur oneꝛant aduerſarium ad ꝓ
bandum id ueꝝ eſſe qð nõ.t᷑tio cum ſubſcriptio nõ
rij eſt alteꝛius ir̃e quã torus tenoꝛ inſtri cũ m nõꝛꝰ
fateat᷑.ſe inſtim ꝓpꝛia manu ſcꝛipſiſſe. Ex quo nide
tur infeꝛendũ nõꝛiũ poſſe inſtim per alium ſcribere
dũmodo in ſubſcriptõe ſua hoc ipſum fateat᷑ quod
an ſit uex.. ſubijciam Adde quartum on ſuit nõ
publica manu confectũ nec hʒ ſigillũ autenticum ct
dicit᷑ nõ autẽticum ſᷣm Inn. ſi lre nõ ſunt legibiles
uel nõ eſt integrũ qð bene ꝓbatur hoc ⁊ dixi.S.e.
c.ij. Et ex hoc ⁊ ex textu nõ ſingulariꝛeꝛ ꝙ fractu
ra ſigilli nõ uiciat inſtm ſi fuit a principio publica
manu ↄfectum cum debitis ſolẽnitatibus:⁊ clarius
hoc tenet Inn. hic dicens ꝙ ſi tpᷣe donationis fuii
ſet ipſa donatio ſcripta per manum tabellionis et
tali inſtr̃o fuiſſet ui moꝛis eſt ad cautellam ſigillum
appoſitum ualeret inſlm habens ſubſcriptio nem
teſtium licet ſigillum eſſet ꝑditum quod placet heſt.
niſi ubi ſigillum eſſet de ſubã:qꝛ hoc fuiſſet a pꝛin
cipio conuentum:ar.in.l.õctus.C.e.hoc tam raꝛo
accidit:qꝛ ſẽꝑ ponit᷑ ad cautelã qñ inſſim eſt publi
cum. Mrauaruo⸗ detrahentia fidei ſigili ? fa
cientia illud uacillare.pꝰ cũ nõ ↄgruit in ſcripturis
dignitati ſigillantis nõ eni pᷣſumitur ſigillum fuiſſe
illius cui aſcꝛibitur ſi ſibi non conuenit. Ex quo di
co hic eſſe caſum de eo qð dixi ſupra.c.ij.ꝙ ſigil
lum alienũ appoſitum inſt?o fidem nõ facit fi non
dicit̃ quare ⁊ a quo fuit appoſitũ.in dubio enim pᷣ
ſumitur nicioſe ⁊ falſe appoſitum. Scdm eſt cuʒ ke
ſigilli ſunt non legibiles nel leguntur ita pance ꝙ
neceſſario non concludunt ſigillum eſſe illius cui
aſcribitur:ſed oꝛitur equiuocatio.facit.l.duo ſunt
titij. ff. de admi.tu.æ idem ſi ſepulture ſũt ↄſumpte
nec aliteꝛ põt ceꝛtificari cuiꝰ ſit illud ſigilũ. t᷑tio qon
patit᷑ enoꝛmen fracturã ita ꝙ ex reſiduo non poteſt
clare colligi cuius ſit.qᷓrto qñ ceꝛa ſigilli inteꝛioꝛ eſt
uetuſtiſſima: ſʒ ꝑ glutinum noue ceꝛe fuit charte cõ
nexum. Et adueꝛte qꝛ ceꝛtũ eſt oĩa iſta ſimul iuncta
oneꝛare adueꝛſariũ ad ꝓbandum ſigillũ ſeu pꝛimle
gium eſſe ueꝛuʒ: ut colligit ex tex.æ expꝛeſſius h̊ In
no. ſʒ an ſingulariteꝛ ↄſideꝛata ſufficiant. Innocen.
inſtat ⁊ ſentit ꝙ enoꝛmis fractura ſufficiat Idem
qn deficũt tot lr̃e ꝙ ſenſus uariatur. alia uero ꝑ ſe
non ſufficiunt:ſed ſił iuncta ſic:ego cꝛedo totum hꝰ
refeꝛendum ad arbitrium boni iudicis: ſicut dicimꝰ
in pꝛobatione teſtium. l. iij.ff. de teſtibus.iiij.q.iij.
ſi teſtes. ¶ Mora ibi nõ eꝛat ſpacium ⁊c̃.ꝙ ex qua
litate ⁊ quãtitate extremoꝝ pꝛeſumitur de medijs:
nide in ſili bonam glo.in.c.accedens de conuerſa.
ↄiuga.in v.poꝛꝛo.¶. M ꝙ ſicut teꝛtio nõ pꝛeiudi
cat ſnia:ita nec atteſtationes. iudicãtur eꝛgo a pari
ſic ecoueꝛſo cui pꝛeiudicat ſnia ⁊ atteſtationes eriã pᷣ
indicant:ut nõ. Innocẽ.in.c.cãmqʒ ẽ de teſt bus:⸗
HBar. in.l.iij. ff.iudi.ſol. Dixeꝛũt tũñ quidam ꝙ ane
ſtationes:ideo h̊ nõ nocueꝛũt archiepo:qꝛ nõ fueꝛũt
publieate qð eſt falſum ſᷣm Inno. qꝛ ideʒ ſi fuiſſent
puolicate. publicatio enim nil facit ſecũduʒ eum:niſi
n 3

ꝙ pꝛius nõ eꝛat anctenticum poſt pubiicationeʒ cffi
citur auctenticum ⁊ ualet inteꝛ peꝛſonas inteꝛ quas
actum eſt ? qn ad ideʒ agitur:qð nõ.Et ex hoc ſen
tit ꝙ atteſtationes nõ publicate fidem non faciunt:
etiã inteꝛ peꝛſonas inteꝛ quas fueꝛũt recepte:ex ono
aliud nũc eſt iudicium. Cuius ↄtraꝛium ipemet In

no. tenuit in.c.albeꝛicus & de teſtibus: ſed tiu dic ur

plene dixi in dicto.c. cauſamqʒ in v. ccteꝛuʒ. ES
bonam limitat onem ad id qð quetidic dẽ. vʒ ꝙ; ex

foꝛma petitionis intcꝛpptanda eſt reſpẽſio uel conceſ
ſio:ut inſti.de inuti.ſtipu.S. pꝛeteꝛea illud enim pꝛo
cedit niſi ex reſpoiſone ſeu cõceſſione aliud claꝛe col
ligarur. MDꝛocedit eꝛgo in dubijs illa regula. nam
hic ex foꝛma petitiõis priuilegiũ heretici erat pure
cõfirmatoriũ: iñ quia in eo dicebatur confirmamus
27 donamus fit int᷑petratio ꝙ alia confimaueru et
alia donauerit. Alia utdlia pꝛo ꝓuecus colligi non
põt:ſed iu inuenis collige ꝙ priuilegiũ eſt in dubio
ita interpᷣrandũ: ut potius ualeat.j. ð.vVbo.ſigni.ab
bare ⁊.ff. de vbo.obli.quotiens. ! tem ꝙ inteꝛ do
nantẽ ⁊ cõfirmantẽ dʒ eſſe diſtinctio ꝑic nari miſi
mile de inſtitu.c fi. Item qð meũ eſt ex una ca: ex
alia meũ fieri non põt mſi deſinat prius eſſe meuʒ.
hoc limita fm nõ.ꝑ Jo. an. in. c. cum peꝛſone de
priui li. vi. ſupeꝛ glo.uln. Item ꝙ ubi confirmans
innit᷑ priori cõceſſioni.ſi pria conceſſic ex aliquo
uicio reꝑitur nulla etiam ipſa cõfirmatio coruit:de
quo.j. 6. ibi ex eo uel ob id ꝙ annullato pri
cipali coꝛꝛuunt omnia ſecuta mediate uel imediate.
nam dictio ex denotat cauſaʒ pꝛopinquã dictio vo
ob denotat cãm remotam:uide Har.in.l.liberorũ
ff. de vbo. ſigni. Iteʒ ꝙ inſtrumenta locanonis ñ
ꝓbant ꝓprietatẽ rei locate:nec poſſeſſionem:20 qꝛ
nõ ꝓbat hoc eſſe qð ab hoc contingit abeſſe in.c.
ij. de tranſla. pꝛelato.ſed locari põt ꝛes aliena ? ab
alio poſſeſſa.l.nemo.C. loca.g“ ⁊c.⁊ ð hoc aliqnid
cum glo. antepenul. EE ltimo nõ. finem. c. et ꝛegu
lam que ex illo colligitur que quotidie allegatuꝛ.
Anteq;; deſcendam ad glo. que n ſũt magne ipoꝛtã
tie annectã quedam dicta doctoꝝ que ueniũt ad de
claratioem pꝛedictoꝝ ⁊ tex. Et prio oppono in eo
qð hic ĩnuitur iſtum luitardũ fuiſſe eᷣm ⁊ comitem
nõ eiʒ vr̃ iſtas dignitates poſſe ↄcurreꝛe in eadem
ꝑſona:ar.in.c.pns.xx..q.iij So.abbas ſpeciſuc ñ
tetigit H Sriũ:ſed tacite ſenſit.dixit enim ꝙ iſte hic
appellatur comes iuxta conſuetudinem lombardie
que eſt ꝙ ſi in aliquo geneꝛe fuit cc mes. mnes ð
geneꝛe iſto comites appellanĩ. ſed ſigillum ſculpinñ
debet cum imagine comitis: niſi comitis principalł
qualis iſte non erat fᷣm eũ:ex hoc ſentu ꝙ iſte nen
fuit uerus comes:⁊ ſic ceſſat õriũ:⁊ tũc dic ꝙ iſð
ſigillum cũ imagine comitis erat uicioſum:quia nõ
ogruebat illi.ſed comiti principali.fo dicu q p ſup
ponendo ꝙ iſte erat nerus comes:tamen donatio
nem fecit eo tempoꝛe quo facius erat epus. ⁊ iõ ſi
gillum ſuum ꝛepꝛeſentare debcat imaginè cpi n pri
cipis ſecularis: vñ cũ principis ſecularis imaginem
repꝛeſentaret nõ uidebat bonũ priuilegium:⁊ hũc ĩ
tellectuʒ ſatis innuit ſia iſta que ſił appellat hũc epʒ
? comitem fᷣm eũ.⁊ facit menonẽ ð comitatu:quia

¶ Ve ſ.· iſtrumẽtoꝝ

de rebus ꝓpꝛijs donationem feceꝛat:non de rebus
eccleſie:hinc eſt ꝙ imꝑatoꝛ cam iſtam deleganit. bec
ſunt in effectu ueꝛba abbatis ſatis bona¶Ex quib?
ſunt nõnda duo.p ꝙ comes põt ꝓmoueꝛi in epm
2 ſibi comitatũ retineꝛe. fo ꝙ ſi diſponit ĩ factis co
mitatus nõ dʒ ſigillare ſigillo repſentante imaginem
puncipis ſecularis:ſʒipotius epi:qꝛ iam delijt eſſe ſe
cularis.dic eꝛgo ꝙ la põt intelligi multipłꝛ. pꝛio ꝙ
iſte eꝛat de geneꝛe comitũ ⁊ nõ comes eo ꝙ habeꝛet
co nitatũ:ad qð uide bonam glo.xxuiij.q.i.c fi.ſcdᷣo
ꝙ erat comes rõne epatus: ut quia habebat digni
rateʒ comitatus ut eſt eps ꝑmenſis.ieꝛtio ꝙ eꝛat co
mes ꝑ pꝛius nec icurreꝛat irregularitatem: ? iſte in
tellectus eſt magis lr̃e conſentaneus cum appelletur
pꝛius comes ꝙᷓ eps:⁊ ita uidi in peꝛſonam quõdaʒ
neapolitani archiepi qui fuit de pꝛogenie illoꝛuʒ co
mirum de rubeis in dioc. ꝑmenſi. Erat enim comes
rõne patrimonij ⁊ poſſidebat comitatuʒ:⁊ nihilomi
nus eꝛat archieps:⁊ uidetur pꝛobari hoc fieꝛi poſſe
in. c.fi.ne cle. ut mona.li.vi. iuncto eo quod ibi nõ.
peꝛ Jo. an. æ ad.c.pꝛeſens allega.in contrarium dic
ꝙ foꝛte ille ſponte renunciaueꝛat. Hon eniʒ dicuur
ibi ꝙ aliteꝛ non poſſet eſſe clencus Si enim epiſco
pus uel abbas ſeu alius pꝛelatꝰ iſta poſſideꝛe poreſt
rõne ecclie foꝛtius rõe ꝓpꝛij pr̃imonij ut in.d.c.fi.
¶ fo oppo. qꝛ hic fuit pꝛobatum ꝙ publica fama
habebat hec oĩa ꝑtineꝛe ad monaſteꝛiũ:eꝛgo del nit
ſufficeꝛe cũ factũ eſſet antiquũ ⁊ ↄcurreꝛent alia ad
minicula: ut in.c.cum cãm s de ꝓba.⁊.c.pᷣteꝛea de
teſtibus. So. Jo. an. nõ foꝛmat directe hoc contra
rium ſed ipᷣm ſentiẽdo dicit pꝰ ꝙ ideo hic ↄtẽnitur
hec ꝓbatio fame:ita ut de ea nulla fiat mentio: qꝛ
etiam in antiquis ſola fame nõ ꝓbat.fo dicit poſſe
dici fin Moſti.ꝙ ideo hic non curatur de ſama:qꝛ
alia inducta ſic cuidẽteꝛ repꝛobant᷑ que pꝛeſtant ad
miniculuʒ famã que potuit oꝛiri ex falſis inſtrumẽ
tis de quibus ſequitur alias ſuffeciſſet fama cũ alijs
ad niniculis: de quo remuttit ad dictum.c.pꝛeteꝛea.
¶WMora bene ex pꝛio dicto hoſti.ꝙ fama non rele
unat qn alie ꝓbationes repꝛobant. ¶f Ppetuo no
ta ꝙ fama cum alijs adminiculis ꝓbat dominium
in antiquis factis:qð tin ego ſimplicueꝛ non admit
to: niſi ſaltem illa adminicula faceꝛct ſemipſenam ꝓ
batcionem:de quo uide quod dixi lanus in.c. uemes
el.pꝛimo s de teſtibus:ubi tractaui effectum fame:?
E bar. in.l.de minoꝛe. .toꝛmenta.ff.de queſti.? ui
de Inno. in. c..illud de pſump in fi. æ quod dii in
c.cum ad ſedẽ.de reſti.ſpo.tno ad iſtum tex.reſpõ
det Jo. an. ꝙ hic ꝑs nitebat᷑ ꝓbare famã:ſed nõ ꝓ
bauit:ut colligitur ex tex.ibi nitebat᷑.X? peꝛ hoc cuita
tur aliud oriũ.quare teſtes non releuauerunt ał ba
tem cũ depoſuerũt ꝙ a. lx. annis ⁊.j. ⁊c.nã teſtes
non ſic depoſuerũt ſed abbas nitebat᷑ ſic ꝓ bare.
UVel dic ⁊æ quarto ut dixi in. c. liʒ ex cquacã o de te
ſtibus:ꝙ in factis antiquis que ſui nã nõ pnt ꝓba
ri niſi ꝑ famã:tũc fama multũ oꝑatur. Secꝰ ĩ alijs
q̃ ſui nã potuiſſent uere ꝓbari:licet ꝑ negligentiam
Ptis pꝛobatio ꝓpteꝛ antiquitatẽ ſii facta difficilis.
ut in dnio pꝛobando. Oppo. 3 contra unnm
notabile zæ comtra rex. Jnnuit enim iſte tex. in Vl.

N, ,
CNn, A, nd
gtg imn
N, oco
6.44
anslt

lyumai nn ſin
gnuttns linlin 4 Nr.
in unturto iunim „*
õ
ſteſdrwn dr ir ginin
isfcsnnichitgeßutafuen
taagettnaietznin
Cthtmus ienienkunn
udürnmaden emired
incauwnrihenun
GWNRäuNß
Cnageſcſerſelnichan ins
hnspsst eſe lben gin
NNietnfekiiatcrn
Ueninteſairlitn nen
eönhinmtzimitrgrg
n ttnfnin
n Qum iin inf,
Rugoniſanaieee⸗
nkt ebllnin de
Ninnnsctn ten
n uctr n h 1

A

aür
er ſdſ
lgklare ſig e oſtife
cclarig. ſ⸗ en
a isthponins i
ſa poti
genen

ellggt n i
a comiti ? no –
duce bonam glo Gt
les foͤne eß x1

6
nrnl
Lobari boc ſeit
Eeid nomn iunnden Gil
1 1 c preſens alegg ineen in
einr e.incennarunee
Nnne tennncinnem. Ponangciu
anon voſſer eſe lencis Gignmae
Obasſen gins han⸗ ne
n Aus gacgt lu poſſcer o
eſomus ſor pyii Pfinonij orinef,
o. grhir fut obunn c aubliaſn
oe unrah mſtui ggoclil
i ſer mnqui eurnhr alo a
ρρααανα
N.n ſummr un ber win⸗
annalo chat y tclo bic Nenir
e ua vt de en nula fat mentio: an
nis ſola fime no Pban fo ict dole
cP Ged bic non rarur de ngegn
cuideter fennodanſ ove Pſanta
mni pe porut oiti er ulis wſhrun
ſegorur das ecfeccer farna d a
de no eniuit ad Gcdnn cre
ec did ddd dofn g imnau
PdamoNes ehddaſt. io ppenon
cumn aus Admincons Hot Conmen
Sfacnsd mn eo innpnan 4
tenn ua admimcu faeeuet ngan
eanoncr otn uuns nee⸗
ge eſibus ubi actaun cfieum
de mnoxe H.onmend. decneſ
. Plomo m fie apodc
ncAod de pfun ſonmnn
c bic o nltai Fdane ſan

ibi nitcbal. galat
enunt

inſt?m:ꝙ nõꝛius poſſit per alium inſtm ſcribeꝛe ʒ
tex.ĩ auc.de tabel..nos aũt.ubi tex.uẽ uelle ꝙ nõ
rius dʒ peꝛ ſe totũ ↄpleꝛe.Soluit hic hoſt.ꝙ łz tex.
hoc innueꝛe tacite uideatur:nõ tamè eſt uerum ſi h̊
faciat ſcribi peꝛ manũ priuatam:ſi nec ẽt per publi
cam niſi iudicis auctoꝛitas iĩterueniat ut in.d. auẽ.
2.. e c. penul. æ ultimo Jo. an. remittit ad ſpec. de
inſtru. S. edi. ꝛeſtat.v.quid de h̊:v ibi ſpe.nil appꝛo
bat:ſed Jo.an.latius ꝓſequitur poſt nico.mate.ĩ
F inſtris. V. itẽ opponitur. ubi in effectu ur̃ uelle
ꝙ ſi tabelliones ſunt per ſe ſine ſtatõe:tunc ipſi qui
fuerũt ꝛogati debẽt ꝑ ſe inſtt̃m totũ ſcribeꝛe ⁊ com
pleꝛe:ut in.d. F. nos qt: niſi ſubſit conſuetudo ut
unus nõꝛius poſſit ſcribeꝛe inſtꝛm ex ꝓthocollo al
eꝛius que fuanda erit. ar. c. cũ dilectus.j. e. 7.l. i.
C. que ſit lõ.ↄſue.Si aũt in ſtatione eſt magiſteꝛ
2 diſcipulus ? ãbo audiũt:tũc poteſt diſcipulꝰ ſcri
beꝛe ⁊ magiſter ſe ſubſcꝛibeꝛe:nec hoc impugnat di
cto. S. nos aũt. A duerte tñ qꝛ glo.ubi intelligit an
ẽt diſcipulus fuit rogatus:⁊ credo ꝙ ẽt fuit de mẽ
te. Jo. an. in loco pᷣalle. ubi uide latius per euʒ do.
An lente hic tranſi.dicit enim ſe putare ꝙ de iuꝛ
toleraret᷑ inſm ſi ambo eſſent rogati:⁊ quilibet ſe
ſubſcriberet ⁊ unus ſcriberet.⁊ ſic dicit ſeruari bo
nonie. Sed de h̊ nõ dubito. nam ipoſſibile ẽ ꝙ ſcri
bant ambo. nidet᷑ mĩ do. An ſentire ꝙ regulariter
nõius qui nõ eſt magiſter nõ poſſit ꝑ alium ſcribẽ
Alem ſentit glo.in.l.generali.C. de tabul.li.x.⁊ in
.c. cũ.p.j.e.do.cardi.j.e.dicit ſe conſuluiſſe nõriũ
poſſe ꝑ alium etiaʒ pꝛiuatũ ſcꝛibeꝛe inſſm dũmodo
ipe qui fuit rogatus ſe ſubſcꝛibat: ad hoc.xij.qõne
.ij. cum redemptoꝛ: ? h. c. inducendo ut 8 2 in auc.
de tabellio. S. añpenul. æ penulti. ? in auc. de inſtru.
cau. S. in his vo. mouet᷑ hac rõne: qꝛ iduſtria tabel
lionis nõ eligitur in ſcꝛbẽdo: ſz ut det fidem geſtis
quã ſatis pᷣ lat in ſe ſubſcꝛibendo:⁊ h̊ mihi ſatis pla
cet ⁊ in muitis locis ↄſuetudie obſeꝛuatur Mec ob
ſtat. S. nos aũt:quia dico ↄſideꝛata ipius mẽte poti
us facit ↄ. Nã emanauit ibi illa ꝓuiſio: qnia ille qui
rogabat᷑ nõ audiebat ue:ꝛba ↄhennum: ſʒ alij cõmit
tebat ⁊ ipe poſtea ſe ſubſcꝛibebat ſecus eꝛgo ſi ipſe
ro gatus pns ⁊ poſtea ſcꝛibebat peꝛ alium maxime
eo dictãte:⁊ in fine ſe ſubſcꝛibebat: ut in regula qui
peꝛ alium de regu.iur.h.vi.⁊ in.c.mulieꝛes de ſen.
excõ.ubi mandans dẽ ueꝛe faceꝛe quo ad iuris effec
tum. Iteʒ de hoc vr tex. bic a Sꝛio non cauillando
lam. Ouarto oppono ꝑ rõnem lre õ tex.nam dicit
lza qð meũ eſt ex una cauſa ⁊c̃. ſed iſta non eꝛãt mo
naſteꝛij: qꝛ pꝛiuilegium luitardi eꝛat falſum. ꝗꝰ dona
tio imꝑatoꝛis debuit naleꝛe:ar.de reſti.in ite. ↄſtim
tus. Solu. dicit Inno.? Hoſtiẽ. poſt eum ꝙ ideo
nõ ualuit factum imꝑatoꝛis: qꝛ non intendebat illa
bona de nouo donare monaſteꝛio cum cꝛedeꝛet ꝓ
pteꝛ donationem pꝛecedentem luitardi quam cꝛede
bat teneꝛe illa bona eſſe monaſterij. repeꝛta enim fal
ſitate pꝛmi pꝛiuilegij conuit ipᷣo facto confirmatio.
nam in donatiõe itentio ẽ neceſſaria inſti. de dona.
F. 2 in ſũma 2z. E. de dona.l.nec ignorans. Item ſi
cut non tenet ſnĩa lata ex falſo inſt?o:ita ⁊ pꝛinilegiũ
ex falſa cauſa uł falſo inſtrumento oceſſuʒ nõ tʒ. E.

Ere: dilectos

ſi ex fal. inſtru.l.i.⁊.ij.quod bene nõbis.Si autẽ in
primo oꝛiginali priuilegio nõ apꝑuiſſet falſiras uel
illi nõ innitẽtur princeps:ſed diceret talia ⁊z talia ti
bi ↄcedimns ⁊ ↄfirmamus:tũc nõ qꝛeꝛet᷑ ſm Inn.

que ſũt ↄceſſa:⁊æ que ↄfirmata:qꝛ in quibus nõ uʒ

ↄfirmatio ꝑ ↄñs nõ uʒ ↄceſſio:hoc eni tũc uidetur
priucipis inientio quaſi dicat in oẽm euetũ uolumꝰ
ut monaſteꝛiũ h̊ hẽat ſiue ut donata ſiue ut ↄfirma
ta:⁊ h̊ ueꝝ ſᷣm eum niſi ꝑ ſurreptõem priuilegium
ſit obtentum ut bic:⁊.j.c.t.? hec vᷣ a bene nõbis
qꝛ faciunt ad multa. dic ctiã ꝙ in prioꝛi caſu ceſſa
ꝛet ĩte ptatio pape ſi ſub ↄditione donaſſet.puta ſi
dixiſſet donationẽ talẽ ꝓfirmamus ſi tenuit ⁊z ſi nõ
tenuit de nouo damus:ut noluit hic Jo. an. ⁊ bene
Item dico diſpoſitionẽ huius.c. ꝓcedeꝛe circa pre
dicta etiam ſi princeps ↄfirmaſſet appoſita illa clau
ſula ſuppyentens de poteſtatis plenitudine ſiquis de
fectus interuenit ⁊æc. Rõ qꝛ per illam clauſulã ſolu ʒ
ſuppletur defectus ↄmiſſus circa iuris ſolẽnitatẽ.ſe
cus ſi alius ſuberat defectus. puta qꝛ illegitimꝰ uel
falſarius r̃arum uel quid ſi e.ita nõnter dicit ſpe.in
ti. de legatis.ꝗ.nunc oſtendendum.v.xvuj. Sentit
Hoſti.in.c.i.de tranſac.⁊ idem ubi eſſet defecius
poteſtatis ut in cle.paſtoꝛalis..ceterũ de ꝛe indi.
foꝛtius ergo ubi eſſet defectus ↄſenſus:ut qꝛ priui
legium fuit falſo fabricatum ut hic.priceps eni nõ
itẽdit talia ↄfirmare qꝛ nec ꝓpꝛie in talibꝰ cadit cõ
firmatio cũ multũ ſubſit fũdamẽtũ:facit qðᷣ nõ. In
no. in. c.ꝙ ſicut de elect.idẽ dico eadẽ ꝛõe ubi con
firmaſſet ex certa ſcia.nõ enim uidet᷑ nelle ſupplere
hos defecus nales:ar.in.l.nec ignoꝛans pallegata
Et hec pnñt adduci ad qõnem quotidianã an pᷣſup
poſita ↄfirmatõis ualiditate ſufficiat ad ꝓbarionẽ
prius cõceſſoꝝ ꝓducere ipſam contirmatonem an
ſit opus ꝓbaꝛe alꝛ ipſa prius donata æ conceſſa z
poſtea ↄfirmata. Sol.ex dictis Inn. que ponit hic
obſcure Jo.an.ut iacẽt colli põt æ credo ꝙ Inn.
poſuerit hic in addi.quia cõir in oꝛiginali Inno.
hic nõ reꝑiuntur dicit enim ꝙ priuilegia confirma
toria ſunt his meliora que cõceduntur ad inſtar:
qꝛ in cõfirmatoꝛijs dicit de re aliqua ꝙ ſit donata
nł uẽdita:⁊ pꝛo tali hẽtuꝛ nec ĩtelligitur ꝑ pᷣdicta vᷣ
ba donatio ↄfirmata:lʒ in priuilegio dicatur mn pri
cipio ↄfirmamus oia habita ⁊ hnda niſi ea que dã
tur uel ſtatuũtur pꝛiucipalit innitãtur ofirmatõi ita
ꝙ cõfirmatio eſt pꝛincipalis cã quare ſit donatũ uł
ſtatutũ æ non ponitur ↄfirmatio narrantis tm:⁊ di
cit repetenda que nõ. in ſumma. C. de fal. cau. adi
ec.l.i.Secus dicit qn in pꝛiuilegio cõtinetur conce
dimus hoc pꝛiuilegium ad inſtar: qꝛ tũc oĩa que cõ
tinẽtur ⁊z ſequũtur conceſſa intelllguntur ad inſtar.
unde ſi ſequat᷑ in oodem pꝛiuilegio æ donamus uo
bis talẽ eccłiaʒ ĩtelligendũ eſt ad inſtar. ⁊ idem ſi di
cat dece:nimus uel ſtatuimus: ⁊ ideʒ ſi dicat addici
mus ꝙ babeatis ius in tali ecclia: nel ſi dicat cã exi
mimus:qꝛ ſemꝑ ite ligiẽ ad inſtar:æ intendit peꝛ hec
ueꝛba Inno. ſecũduʒ Jo. an. ꝙ neceſle ſit boc nlit
mo cãau pꝛobari iſtud ad quod fit relatio:facit.j.de
pꝛeſump. auditis. pʒ ẽt ex eo qð ipe Inno.ſubdit
dicens ꝙ qñ in pꝛiuilegio dẽ eximimus oẽs eccłias
n 4

—

.

Geſtꝛas que peꝛ nos ſumpſerunt ꝛegulam auguſiini
in quis bas duximus exprimendas.hec ueꝛba po
nuntur narratiue: ar. iij. q. vj. hec quippe: et ideo
nulla eceleſia expꝛeſſe ꝓbatur exempta niſi peꝛ ees
pꝛobetur ꝙ ſumpſerit ꝛegulam auguſtini. hec ſunt
ue:iba Innocen. que ad fam ꝛefeꝝ bic Jo. an.
ut uides ſatis ſunt obſcura in primo membꝛo. E
credo ꝙ mens Inno. fuerit diſtiugucꝛe int᷑ winte .
gia cõfiꝛmatoria æ illa que ↄcedunt᷑ ad inſtaꝛ. ut po
caſu ſi cõfirmatio fit ex certa ſcia:puto quia narra:
ſerioſe pꝛiorẽ cõceſſionẽ ⁊ eã poſtea cõfirmat.tunc
non ſit neceſſie exhibeꝛe primã conceſſionẽ: ſed ſu ffi
cit ſola confirmatio: ſecus ubi ita non narraretur p
ma conceſſio:ut ſi ſinplicit᷑ ? gñalites diceꝛei cõfir
mamus oĩa habita 7 habeda: æ poſtea narranie ali
qua de donatione exprimeꝛet. ⁊ h apenius noluit
ſpe. in ti. de inſtru. edi. F. nunc autem in prima colũ
na:ſed in ſecũdo mẽbꝛo ubi dicit ad inſtar talis pꝛe
beceſſoꝛes noſtri concedimus ⁊c̃. tune enim ſempeꝛ
oʒ ꝙ doceat᷑ de prima cõceſſiõe. Et idem ubicũqʒ
concedens refert ſe ad alind: qꝛ tunc dʒ ꝓbari ilo
ad qð fir ꝛelatio: æ hec notabis in pratica.nam quo
ti die ĩ ipetrantur talia Ppuilegia confixmatorig uel ad
inſtar 7 originalia ſunt pdita. ¶ Menio nnnc ad
glo. z prime qᷓtuor ſunt faciles ⁊ expedite peꝛ ſupra
dicta. ¶ Blo. quinta querit an hec clauſula ſaluo
iure addendi æ minuendi ſit neceſſario apponenda
in libello Rndet ſᷣm quoſdam quod ſic:arg. huius
lr̃e. Se glo. concludir cõtrarium dicens:quod ad
cautelã poni poteſt:ſʒ nõ de neceſſitate:qꝛ apponat
uel nõ:libellus mutari n6 uſqʒ gqd lius Ouſi.2 nen
poſtea: ut.l.edita.C. de eden.¶ Mo. bñ glo.et icẽ
tenent hic cõiteꝛ doc.⁊ ſpec.in ti.de libe.concep.ꝗ.
nunc nidendum circa finem ſequitur Darto. in. .
edita pᷣallegata in penul.colũna:ubi dici.ꝙ hec cla
uſula nihil oꝑatur ? pꝛobatur ꝛatione mutare lil el
lun non depender a uoluntate libellantis: ſed a le
gis diſpoſitiõe: ut. d. l. edita ? in auc. qui ſemel.C.
qũo ⁊ qn iu lex:eꝛgo pꝛoteſtatio ꝑtis nibil oꝑatur
ut nõ. in ſimili in. I. alimenta. C. de neg. geſt. ⁊ in. c.
cum. O. de couſti. An æ qñ libellus poſſit muia
ri addendo uel minnendo: uide plene peꝛ Bar. in
.d.l. edita:⁊ dixi aliquid in. c.ij.e libel.cblauc ne.
Quero quid ius deduxit abbas ĩi hꝰ iudicio. Ol.
Vi. dicit ꝙ omne ius ↄpetẽs mõaſterio dicit pa
teꝛe ꝑ vbũ ꝑtineꝛe poſitü in texiu:⁊ nõ in h glo. et
idem Inno. in. c. cũ eccleſia ſutrina de cauſa poſ.et
pꝛoprie. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.qꝙ in ꝛei uẽdicande
põt actoꝛ cõcludeꝛe rem ꝛeſtitni Fut petebat iſte ab
bas: ut pʒ in pricipio. nõ m intelligi de nuda poſ
ſeſſione ſicut qñ agitur poſſeſſorio:nec mireris ꝙ
rei uendicatio poſſeſſionẽ aduocat.C. de ali.iudi.
mu. cau. fac.l.una:⁊ tenẽt hic Goff. æ Jo. an. ⁊ ni
de qð nõ.in.c.ij.de do.? conm.⁊ peꝛ glo.inſtuu.
de actio.in principio. ¶ Quero dicimur hic in tex
tu ꝙ priui egiũ henrici cõfirmabat uł eniã ↄfeꝛebat
vr̃ eim hoc impoſſibile:ar.in.c.fi.de inſti. Soluit
glo.in vbo uel cõferebat:ꝙ benricus ↄferebat ian
quã dũs pꝛedicti comitis:qꝛ ille comes non pomit
glienare feudũ ẽt in eccleſiã ſine licentis domini.nõ

HBoc dictũ. Sed dic de boc plenius ? melius: ut no.
in. c. fi. de rebus ec.nõ alie.⁊ in.c.que in eccliax de
cõſti. fo ſoluit ut dicit᷑ in tex. ꝙ ad alia refeꝛebatur
confirmatio ⁊ ad alia cõceſſio. Alij aliteꝛ que refeꝛ
re non curo:qꝛ tex.met hoc declarat ⁊ ſupꝛa aliqua
terigi circa uirtutẽ buius cõfirmationis. na dicebãt
quidam q; confirmatio reſpicit hoc cãu utile qniuʒ
qð habebat uaſallus in quo tranſſeꝛẽdo licentia do
mini eꝛat neceſſaria. collatio ueꝛo reſpicicbat maius
2æ directũ dnium qð habebat dns. qð tñ non placet
Inn.qꝛ nõ eſt cꝛedenduʒ ꝙ dis ꝑ hec neꝛba uolue
rit a ſe directum dnium abdicare:nec ẽt pomuiſſet ſi
uoluiſſet ſm Hoſti. ar. in.l.legatus. ff. de offi. pꝛeſi.
hoc nitimũ eſt falſum: qꝛ ᷣm hoc non fuiſſet ualida
conſtantini donatio facta in ecchiaʒ. Cinꝰ Sꝛinʒ cõit᷑
tenet᷑ ⁊ pꝛobat᷑ in.c.fuudameuta de elec.lib.vi.cum
ſimilibus. Itẽ dic ꝙ pꝛimũ eſt S hũc tex.qui inteꝛpᷣ

tatur donationẽ refe:endam ad alia bona que cum

fueꝛũt expꝛeſſa peꝛ nos expꝛimi nõ poſſunt.
in vbo cõſumptũ queꝛit in quibus locis cõſumnpᷣno
uł abꝛaſio inducat ſuſpitionc:reſpõdet ut in ea quã
nota. Idẽ dicũt Joã.? Minc.in teſtium coactic ne
uel in iuris narratione. Item ᷣm Inno.? Jo. an.
in noibus indicum uł ꝑtiuʒ uł reꝝ ſupeꝛ quibus eſt
litigium uel in data uel in narratione ſeu concluſio
ne iuris ul coꝛectione atteſtationũ ⁊ in multis alijs
que iudex diſcꝛetus poteꝛit ĩtueꝛi: æ uide de h̊ quod
notatũ fuit ᷓ eo.ex lr̃is.dicit in Inn. iudicẽ debere
attendeꝛe ſi contra iſtas ſuſpitiones appareant alie
in ↄtrarium:ut in.c.penultimo ⁊ ultio.de cꝛimi.fal.
dicit etiã ꝙ plus reddit reſcꝛiptum ſuſpectuʒ raſura
ꝙᷓ; ↄſumptio ꝑ.c.fi.J.eo.⁊ de cõfir.nn.uel inuti. in
.c.cum dilecta:quod nõ. Glo.in ue:bo indictionis
facii quattuoꝛ. pꝛimo queꝛit an ĩidictio ſempeꝛ cebe
at inſeꝛi in inſtꝛo:z dicit ꝙ ſic: æ addit quedam alia
inſeꝛenda. Tu de hoc dic:ut plene dixi in.c.i.S. eo.
ti. ¶ Sedðo queꝛit an inſtim debeat edi cz dic 2 2
i h ut plene dixi in. c.i.de pꝛoba.¶ Meꝛtio que
rit quid ſu indictio:⁊ reſpc ndet ꝙ eſt quidaʒ nume
rus annoꝝ conſtans ex tribus Inſtris ⁊c̃. ut in glo.
2 dic ꝙ quinqʒ anni faciũt unũ luſtrũ.ff.loca.l.item
queꝛitur..qui impleto:⁊ dicitur indictio ab indicẽ
do:quia in ſingulis.xv.annis indicebantur tribuia
a romanis. nam in pꝛimis quinqʒ õnis indictice nis
dabatur romanis tributum in feꝛꝛo ꝓ armis: in ſe
cundis in argento pꝛo ſipenncllatiſs: i teꝛtijs in au
ro ſeꝛuando pꝛo republica:æ de h̊.C. de iuſti.co.
fir. l.una in fi.⁊? peꝛ glo.in auẽ.ut pꝛepo.nõ.imꝑ.in
voo indictiões:ſimile nõ.de triplici coꝛona imꝑato
ris: quaruʒ una eſt fenea alia argentea alia aurea in
cle.romani de iureiuran. Aano 7 ultimo que
rit glo.qũo põt perpendi falſitas inſtzi ex talſa indi
etione:⁊æ conſequẽteꝛ queritur qũo dinoſcit quc ta
indictio currebat anno confecti inſtri. reſpondet in
effectu ꝙ debʒ prius uideri quorꝰ annus dii curre
bat tunc:⁊ diuidant᷑ anni dñi per quidecim: quic
quid ſupeꝛeſt quideciʒ ita ꝙ nõ cõplcat quindeciʒ

additis tribus annis:talis debet eſſe indicnoi iſro.

7 ſi nõ eſt talis falſum eſt inſtm Em glo. ( Mora
plura ex hac particula glo.pꝰ regulã ad indicuonè᷑

, 2
ol,

6N.
au, ntin umt

ganch,
ni mailen Se ni

g 4ta elu
N ſhrte
. n Sir o neiet

G u
e vmnd Amdun 1 1

inimmulmnenn
mm udintnt
tuetnin ,

mm Nunnnenii⸗ ke
ent imt lthn ſt nun
Gleiiaar tua
karie⸗ Cbutlntar unr dus
iantcoottinnsbnn tenk
9 umuaim mün
Ucnosreige n Adaelen
Gfongrrckan denn
CAouradtama
Cinqwcſkmcſenamnast
WMorvendcmuedgenden
cheyangononckeio:tſene
Ppialleenfalerpta gin
lerol ſcetholidun
Ninoſaukirgeen, nche
1 nniuff,n m
fiümaumgetminne „
Chnmoſintelenn na
n uen rnee⸗
Danſtclium mnn g e
oincſevegti din⸗
ſie irnlolringnt⸗
linlee ſcliſon Aad
ümtolnmin S

ite —
hea io den nid

n. Urgen
nr

donatof
oba A i

W
4 ſeſfr
Edletr ſuſpitoneintſien n tai
ns Nin doit nen eſtumcortt
unmum Junfr uuth
valumi Miytl eyſe gltu⸗
ve: in ana weſin umntone ſanconcli
ismmmnunel
Mums vornl iwen, euice eh nn
ts er ſis durni AMn indiciciten
conira iſtns ſiſomnons Opporeunt ale
r in cxpennlino e alto. e ini dr,
Ms rddt feſcnpmun ſvſpeunz wolnn
.cf. . eo.L decöffr.nn pdl imun. in
hignod . Blo in veo encvons
n. Pumno ggent an dicnd ſender e
ho:r dicn ſc: 1906d ovecemn ai
Tn de boc dicat pene dinin.ca,
enn n iſhmn Sdenn en zdlet
Nene anin caern. (Wneg
wchcnd⸗d dehener , enic N
coNihns er idls aſlts 1, iis
Gamgz mnfin ni ſtüffean
g nimgen:tdam udoint
1 in ſngulis. xV. annis ndiccvnm U
is. nam in onms guinah ins bi
umss nblun in feno Hanii
ſtpendlariſsnieni
ho bo ſeyobice:t EebE²α
nnir per go in Mann H
zin h. . o
o 3 ſunle n de nptice⸗
nndes.

u; vN eſt fenen Alng enn
w arto? le,

rtom
nargeno bio

inneniendam ut diniſis änis dni per quindecim ad
dantur tres anni reſiduo ⁊? die ꝙ illi tres anni ad
dũtur qꝛ anno natiuitatis dñi tertia erat indictio.
TZanrio nõ ꝙ ſi indictio eſt falſa:puta qꝛ nõ cõ
coꝛdat mõ pᷣdieto cum annis dni redditur inſtem
falſũ:hoc nõ eſt indiſtincte uex:ſed dic ut nõ. Jo.
an. ſuper data vi.li.in nouella ⁊ per Har. in. l. ſi li
brarius.ᷣff. de reg.iur.? per ſpe.in ti.de inſtru.edi.
G.i.iuxta principium ⁊. J.inſtr̃m.v.item quod nõ
eſt æ archidi.xxiij.q.v.de liguribus. ¶ Irem nõ.
tertio ex glo.ꝙ anni dni cõputantur a natiuitate.
quidam tamẽ cõputant ab incaꝛnatõè:ut in.c.ĩ noĩe
dni.xxiij.di.prima tamẽ cõputatio uidetur ꝛcctioꝛ:
de quo uide ꝑ dnos de ꝛota ſua deciſione.xliij. An
aũt dies ? conſul.⁊ ſilia debẽt poni in inſt:o prina
to:plene dixi in.c.ij.ſupra eo.ꝑ que decido que H̊
nõuit hoſt. de ꝓcuratoꝛe ↄſtituto peꝛ has confectas
ſine die ibi dixi. glo. in vvo magis: que in
nuit chornicam in iudicio ꝓbare:⁊æ uide glo.in.c.
uenerabilem de elec. in. v. tranſtulit ? Dar. in. l. i.
ff. ſi. ceꝛ. pe. Glo. in Ybo mentio colligit ꝙ in
priuilegijs fienda eſt mentio ſententie:ſicut ? cõpo
ſitis c. Ego boc credo ueꝝ qñ pꝛiuilegium eſſet ;
ſniam uel cõpoſuionẽ:qꝛ princeps in dubio non in
telligitur ſeu pſumitur uelle uenire ↄ ſnĩiaʒ uel cõpo
ſitiouem de eis mentionẽ non habita ut in.c. ex inl
tiplici de decimis ⁊ in.c.cum olim de preſcrip. Si
autem priuilegium eſſet ſcdᷣm ſniam non nideo ad
quid ſit neceſſe facere mentionem de ſnia:cuʒ quis
poſſit multiplicare titulos:ut in.c. poſt elecnonem
de concelſ.pᷣben.⁊.j.in glo.in vbo quod meũ ĩ fine
ppo. S tex. in. v. nee atteſtatões ⁊ uideĩ ꝙ iſte
atteſtationes debuiſſent nalere inter alias ꝑſonas:
ut in. c.cũ cãm ⁊.c.conſtitutus ſupra de teſti.rndet
glo. in vbo nocumẽtum ꝙ ptes nõ ↄpellũtur tales
atteſtationes reciꝑe: ut hic.ſed bene poſſent cõi cõ
ſenſu appꝛobaꝛe de quo uide quod dixi in. d. c.cuʒ
cãm ¶ Sed contra boc ⁊ contra tex.oppo:uidetur
enim ꝙ neceſſirate iſte attcſtationes æ ſententia de
buiſſent preiudicare archiepiſcopo cum ipſe tuleꝛit
ſententiam pꝛo monaſteꝛio: ⁊ ſic in fauoꝛem mona
ſteꝛij:ad hoc infra de re indica. quãuis ⁊.l.ſepe.ff.
de re iudi.ff. de pigno.l.fideiuſſoꝛ. Sol.multiplex.
pꝛimo ſecundum Innocen. iſte archiepiſcopus iu
dicauit ex neceſſitate officij non antem noluntarie.
MOfficium autem neceſſarium non debet eſſe alicui

damuoſum de electio. cum non deceat libꝛo ſexto.

Jura autem contraria loquuntur quando quis
poteſt alium remoueꝛe a iudicio æ non remonu de
quo in dicto capitulo quanuis:uel quando ſubſcꝛip
ſit ſe ut teſtis in re ſua que alteꝛi obligabatur: ut in
dicta lege fideiuſſoꝛ. Idem quando exeꝛceꝛet aliud
officium uoluntarium: ut quia eſſet aduocatus uel
teſtis lege antepenultimã. ff. de in officioſo teſtamen
to in capitulo ex litteꝛnis cum ibi notatis de trani
acti d officium iudicandi eſt neceſſarium. ff.
de muneabus ? honoꝛibus lege muneꝛum. F. iudi
candi. Mota bene banc ſolutionem que com
muniteꝛ appꝛobatur a doctoꝛibus z relata ad
cxtum.pꝛobat hoc dictum pꝛocedeꝛe etiam in indi

Inteꝛ dilectos

ce delegato qualis erat iſte archiepiſcopus. Sed
ego dubito an ſit uera maxime relata ad textum.
quia cauſa fuit hic commiſſa per imperatoꝛem qui
non habebat iuriſditionem in archiepiſcopum:et
per conſequens non neceſſitabat eum:⁊ ſic non po
terat dici officium neceſſarium:ſed poterat ſe excu
ſare ⁊ fuiſſet iuſta cauſa non acceptandi: uel alteri
non ſubdelegandi: ut nõ. in capitulo paſtoralis
de offici. delega ( Irem notarius habet officium
publicum:⁊ dicitur ſeruus publicus:et tamen ſi ſcri
bit aliquid contra ſe facit ſibi preiudicium. ut eſt
textus nõ.in.l.uxoꝛi in fine.ff.de falſisIn contra
rium tamen pꝛo dicto Innocentius facit capituſo
ſuboꝛta infra de re iudica.ſed certe potius facit
pro ſi bene pon deretur.nam loquitur in ordinario
Iem papa ibi pꝛoteſtatus eſt de ſuo iure. ſecundo
ſoluit Innocentius quod archiepiſcopus tulcrat
hic ſentenuam ſuper poſſeſſione tantum. nunc au
tem agebatur petitorio meruo ſibi non debebat
preiudicare.ff. de acquirenda poſſeſſione.l.natura
liter. F. nihil commune¶Mec ſolutio licet ſit uera
in le:⁊æ probatur in capitulo finali de cau.peſleſſ.⁊=
proprie.tamen non congruit littere que fundat ſe
quod res fuerat inter alios acta non quia ad ali
ud nunc agebatur.tertio ſoluit quod ex nouo iure
potuerunt iſta poſt ſententiam ad mediolanum ec
cleſiam peruenire. hec ſolutio mihi non placet:
quia monaſterium ſecundum hoc debuiſſet obiine
re niſi archiepiſcopus oſtenderet de iure ſuo:quia
ſemel dominus ſemper preſumitur dominus: niſi
probetur contrarium: ut in.l.ſiue poſſidetis.C.de
probatio.dixi in capitulo cum ad ſedem de reſtitu.
ſpo.quarto ſoluit hoſti.dicens in effeciu ꝙ ſetentia
lata per archiepᷣm non potuit preiudicare eccleſie:
qꝛ aut archiepᷣus ſcieba: factum ⁊ delictum non de
buit preiudicare eccleſie: ut in regula delicium de
reg.iur.lib.vVi.⁊ de in integ.reſti.capitulo.i.lib.vi.
Aut ignoꝛabat ⁊ debet eſſe probabilis ignorantia
excuſata in.capitu.ad apoſtolice de cle.ex. ¶ Æon
tra hanc ſolutionem facit.quia textus. non fundat
ſe ſupeꝛ bac ratione: ſed quia res inteꝛ alios
acta:unde litteꝛa iſta magis facit pꝛo pꝛima ſoluno
ne Innocen. niſi obſtarent contraria ſupꝛa foꝛma
ta. Sed euitando omnia cꝛedo poſſe dici ꝙ reſpec
tu eccleſiee cuius nomine agebatur ſatis dicitur ſen
tentia inteꝛ alios acta.nam archiepiſcopus tulit ſen
tentiam non nomine eccdeſie uel tanquam eius mini
ſteꝛ:ſed potius ut delegatus impeꝛatoꝛis qui foue
tanquam dominus feudi delegauit. Mora tamẽ
ex pꝛedictis cautum eſſe quod pꝛoceſſus ſubſtantia
lis cum ſententia publicetur ſicut hic factum fuit:
ut hic uides. in inſtrumento ſententie contincban
tur omnes atteſtationes: ut ſic ſi contra pꝛoceſſum
aliquid obijcietur poſſit fides fieꝛi peꝛ inſtrumen
tum ſententie: ſed ut dicit Joannes andreas olim
de facili hoc fieni poteꝛat: quia bꝛeues eꝛant depoſi
tiones teſtium: ſed hodie tanta eſt inteno gatoꝛia
ruʒ pꝛolixitas ꝙ hoc facile fieꝛi non poſſet. ¶ Glo
ſa in ue:bo quo magis in fine opponit non loluitx.
Joannes andreas remittit ad notata in regula

nrile et in regula contra eum de regu. iuris.lib. vVi.
Glo. in vbo confumari opponit de tribus iurib?
2 non ſoluit:ſed Jo.an.diẽ ꝙ ĩ.c.ĩ ſynodo ĩpꝛopᷣe
ponitur ↄfirmatio ad.c.iĩ noĩe dñi. dicit quod ſpale
eſt cuius rõ pʒ g̊ de elec.lʒ:⁊ dic ꝙ illud.c.nõ facit
in oppoſitũ. Solũ.n.pꝛobat qꝙ electius in papã ad
miniſtrat añ cõfirmationem ſeu inſtallationẽ ad.c.
cum inter dic quod ille alio iuꝛe elegit ⁊ alio cõfir
manit.ſ.tãq; alter:ut ibi nota.⁊ ĩ.c.ut circa de elee.
li. Vi. Bł.iĩ vbo ꝙ meũ allegat primo ↄcoꝛdãtias.
fo.opponit de.il.poſſideri. S.ex pluribus.ff.de ac
qui.poſ.ſoluit ꝙ licet poſſeſſio poſſit ex pluribus
cauf habeꝛi non ti dniũ:ut bic ad hoc.c.ut qͥs qu
as de elec.li.vi. Har.in dicto..ex pluribus dic ꝙ
ex diuerſis cãis eodẽ tempore cõcurentibus poteſt
una res effici mea.l. marcellus.ff. de lega.i. Secus
ſi concurrant diuerſo tpre:⁊ uide hoc ibi plene per
eum ⁊ aliquid ꝑ Jo.an.in.d. c cum ꝑſone de priui
le.li. vVi.ctio.gl.qᷓrit an debeat ſuccũbẽ allegans di
neꝛſos titulos ſui dnij:æ vꝛ uelle quod ſic ſi uult reʒ
nanciſci ex diuerſis nimł non concurrẽtibus. Secꝰ
ſi rõe unius agit ⁊ rõe alſius nuult exciꝑe. Et nota
in hoc gl.⁊ pᷣmũ membrũ vꝛ ꝓbari in.d.c.ut quis
duas:ut pʒ ex nõtis in.c.poſt elecno.de conceſſio.
pben.nbi dixi:æ uide quod nõ.in regła nullus plu
ribꝰ ð regu.iuris.li.Vi. ¶ Blo.i vYbo nec acceſſo
riũ.primo allegat cõcoꝛdãtias.o.allłat ĩ Sriũ de in
reiurã.debitores: ubi iuramentum acceſſoꝛium ad
ↄctum nõ ſortitur nãʒ pctus imo tenet:lʒ Sctꝰ uſu
raꝝ ſit nullus. Rñndet ꝙ eſt ſpale.tu dic melius ut

ibi plenius dicet. MDoſtea opponit iterũ ⁊ ſolnit:ni

de ad mãm qð nõ ĩ dicta ꝛeg la acceſſorũ. ¶ Bl.
in Vbo non ſufficiat.oppo.ꝙ iĩmo locatio ꝓbʒ qñi
um.nam uidemus ꝙ locatoꝛeʒ agerẽ nõ põt inqͥ
linus ꝛefeꝛꝛe qſtionẽ dnij:ut in.l.ſi quis conductio
nis. C. loca. ſiẽ nec õ agentẽ cõmo. uel pignorati
cia. Soluit glo.ꝙ Oriu pꝛocedit ſi ageꝛet᷑ actione
locati:ſed hic agebat᷑ ꝛei uendicatiõe ꝗᷓ pponitur tã
quã õ quẽlibet erneũ:iõ locatio nõ probat dnium
cũ cõductõ poſſit ꝛem cõductã alteri locare l.nemo
.C. loca. ? non ꝓbat hoc eſſe ⁊c:ut õ dixi in nota
bilibus:⁊ dic clarius quo ad caſum noſtrum ꝙ hic
nõ agebat᷑ õ cõductoꝛem quo caſu poſſet diſcdpta
ri an locatoꝛẽ poſſit cõductoꝛ excipeꝛe de dñio.
Ded agebatur rei uendicatiõe õ eyneũ:⁊ ſic opoꝛ
tebat ꝓbare dñium qð non ꝓbaĩ ꝑ locationem ꝑ
ſupradicta. An aũt et qñ poſſit cõductor excipere
de dnio ᷣ locatoꝛeʒ:uide ꝑ Bar.in.l.ſi colonus.
C. loca.ubi poſt diſcuſſioneʒ marerie ſic diſtiuguit.
Aut.n.locatoꝛ agit condtione.l.ſi colonus:et non
excipitur nec de dnio ꝓprio nec alieno:ſed oʒ pᷣ
us ꝛes ꝛeſtituatur locatori:⁊ fuit illud inductum in
odium illoꝝ qui ꝑ uarias exceptiões uolebãt elude
re locatoꝛes. Aut agit actione locati.⁊? aut dubita
tur de locatiõe:⁊ põt excipi de dominio.ut.l.litibꝰ
.C. de agri.⁊ cenſi.li.xi. Aut conſtat de locatõe:⁊
ſi excipit de dñio ꝓprio audit:qꝛ hec exceptio ꝛeſol
uit pctuʒ locatiõis.l.qui ꝛem ꝓpriã.C.locan. Aut
xcipit de alieno:æ tunc aut ille do minus aſſiſtit 2z
adimittitur.l.bona fides.ff. depoſui. Aut non aſſi

R

¶ De fi. iſtrumẽto?

P

ſtit ⁊ ñ admittit᷑:qꝛ ñ reſoluit ius agendi:cum non
dns poſſit locare. d.l.nemo. Aut agit locator rei
nendicatiõe ? põt ↄductor excipere de dominio:qͥa
agit᷑ ð eũ tanquã ↄ quemlibet erneũ:ut dicit glo.2=
bene. ¶ Altio ſcias qð finis huiꝰ gl. adducitur ad
qſtionẽ: an ſcholaꝛis ꝛecedens poſſit alium ponere
loco ſui in domo uel camera:⁊ dicendum quod ſic:
quia locatoꝛ pot locare ⁊c̃. Sed dubium eſt an hoc
poſſit facere innitis ſotijs.gl.inſti.loca.in fine diẽ
ꝙ licet poſſit alti locaꝛe iuꝛe locatõis:ut g dixi:25
in ſocietatis ꝓhibet que preualet cum nideat elecia
induſtria peꝛſone inſtitis de ſocieta. ꝗ. ſoluit᷑: idem
ſpe. in ti. de iudi.S.ij.V. circa h̊ querit᷑.ubi latius ꝑ
eum. Ex hbis nora ꝙ iura loquentia de ſocijs pnt
adaptãi ad ſcholaꝛes æ alios in eodem cenaculo ba
bitatens:qð clarius tenuit aʒo.p.l.perceptione.ff.
de his qui deie.ul effu. ut recitat ſpe.in loco prealle
gato: unde dixit ꝙ ſi ſcholaris nõ ueꝛſatur ĩi domo
ur debeꝛet:põt ↄ eum agi actiõe ꝓ ſocio. agitur tñ
uuli actiõe ꝓ ſocio:ut ibi nõ.⁊ eſt ratio:quia directa
actio dat᷑ qñ ſocietas ↄtrabi ad ↄmodioꝛem uſum
2 ubeꝛioꝛem queſtuʒ:⁊ illa dẽ ꝓpꝛie ſocietas de qua
leges loquũtur:ut nõ.ſpe.in pꝛealle..vV.hᷣ eriã nõ.
ꝑ h̊ dixi in qõe facti ꝙ in mateꝛia odioſa appellano
ne ſocij nõ ueniet ſocius in domo:⁊æ ideo ſi ſtatutuʒ
dictat ꝙ ſocius teneat᷑ ꝓ ſocio nõ tenebit᷑ ſcholaris
pꝛo ſocio in domo dũtaxat: quia illa ꝓpꝛie non eſt
ſocietas:⁊ in odioſis debemus capeꝛe nerba ſtricte:
ut in.l.iij. F. hec aũt vba.ff. de neg. ge.⁊ in.c.in no
ſtra de iniurijs. inſuꝑ etiã puto ꝙ ſi ſcholaris male
ueꝛſatur in domo nec compeſci põt a ſua inſolentia
poreꝛit expelli ꝑ.l.ſi ↄueneꝛit in fi.ff.pꝛo ſocio ⁊z.vV.
q.iiij. in loco:⁊ hec ſufficiant.

0 d ſup er. Caſus. Mon na

lent litteꝛe ſuꝑ ab
ſolutione uoti peꝛ cꝛuceſignamm impetra
te tacita ueꝛitate nt expꝛeſſa falſitate.Communis di
uiſio. ſecunda ibi ad quod æc. & Mota pꝛimo arg.
ꝙ cardinales diſpenſant circa uotum ultramarinuʒ
pro tene ſancte ſuccurſu emiſſum In contrarium
tamen nidetur tex.in. c. ex multa iuncta glo.iij.ifra
de uoto: ubi patet ꝙ circa hoc uotum nullus citra
papam ſine ipſius ſpeciali licentia diſpenſet:ideo in
tellige iſtum textum ꝙ ex ſpeciali commiſſione pape
que ſepe fit cardinalibus uiue nocis oꝛaculo cardi

nales diſpenſabant. ¶ Mota ſecundo ꝙ ſigilla cor

dinalium ſunt autentica dum tamen ſint nota. ſſ
Mora teꝛtio ꝙ litteꝛe impetrate pꝛeteꝛ ſtillum curie
ſunt de falſitate nel ſurreptione ſuſpecte:ad hoc qð
legitur et notatur in.c.cauſamdqʒ el primo ſupra de
teſti.⁊? in.c.qᷓ; graui de crimi.fal.⁊ in.c.ex litteris
de conſtitutio.? nõ.foꝛmam litterarum cum ſcribi
tur pꝛo abſolutione cruce ſignatorum: et dicun
tur cruceſignati illi qui emiſſo uoro pꝛo ſuccur
ſu tcꝝe ſancte aſſumebant crucem in ſignum pere
grinationis eorum rectoribus annctenubus. J06
tamẽ eſſet ſi emiſſio uoto crucem nõ aſſumpſiſſent
aꝛ ñ minꝰ ſũt obligati ¶ M tbi careẽ nolumm zc.

nbl

1 .
!
C,⸗

nzltin ſrftcohni nn
iitrn dmn ing
uriw iin m ali k
R e ,ℳ

egnpsgennnndg
we Artin onis,gnin
ftücrmnſacungtl
Nnaogeete Puunttid
Hummm Cdricduuttd ardr
eechedentemen oerde er
Orpun khelcdunmin wair
cnhenpindepadm
Mecgitentdehternnrnn
Ponſoroornl . mid
ſtinſtirzurennmolin
loſeſtniſtgeiclsſnens
ſcMöenin gt
Noininen
baitgnnſtizei
iſnolalihetln
drtaning,
bbicſgo An n
fuſcomeliin gi
iribinrien
Manitgnni

Cnitiͦ
Areten,
ſt ere dtin n
e e.4l en

npot ) eum agi geröe ſocoos gein
dep ſocio:un ibi eiiungn
ian ſocens onnabii a ociomi
don qpſti: llad Dpieſocinsden
gninundr ſpenprelle ſenhnii
in göe ſani in nmnnn odioſtappelrn
no uenie ſogns in ono id iſinn
ſons mnei o ono mehl ſton
indono dinnr qnin a Ppue on
mrocdols tanus aper nto ſi
.ler air ſba. g ger inco
Is. inſup ani oo , ſſchobns ule
lono ner comnpeſei potg ſa inſolenna
lol üoveveninfiffpo ſoco.
det bec ſuffenn.

Hod ſiher aen

Oomonedo ven nteſicnamm inha
Geunmdte R ed lalet Conmmt
cNdai Aarod t Wonnun,
Unaes dienſent Granvonn inun
neſanr ſacunin anſtun gan
an nian olet

¶ Quod perlau

Er hoc enim ego arguo qꝙ lee ſurrepticie ſuꝑ uoni
abſolutõe ſũt ipſo iure nulle.quod ꝓbo ꝑ.c.nouit
iuncta glo.fi..de his que fiũt a pla.facit qꝛ negari
nõ põt quin in aliquo ſunt gratioſe ergo irrite iter
cedente ſurreptõe:de filijs pᷣſoy. c.i. z. il.li.Vi.? qð
nõ. in. c. ad au dientiã de rptis. ¶ timo nõ. ex fi
ne lit ere ꝙ uouẽs ſumpliciter põt cõpelli ad executi
onem uoti. ad idem. c.ex ꝑte de cenſi.ſimplex enim
notum ob igat et de iure ciuili in.l.ij. ff. de polli. B
dicit Inn. ꝙ ſi aliquis ſimpliciter uouit intrare ali
quod monaſteriũ:põt monaſteriuʒ iſtaꝛe ut opellat
intrare ita nõ in dicto.c.ex ꝑte z uide ꝑ eum in.c.
ſcripture de uo.⁊ bonus tex. in. c. G.eo.ti.Opp.
tex. de.c.poſt ceſſionem de ꝓbat.ubi ſtatur uni ſigil
lo etur Srium ad idem ſupra. eo. c. ij.
Blo. iij. hoc inſtat ⁊ in effeciu ↄcludit ꝙ aut ſi
gillum eſt notũ ? loqtur ↄꝛium: aut ignotũ ⁊ nõ cꝛe
dituꝛ ei ſoli:ſj oʒ ꝙ ad minus ſint quinqʒ ut in.c.i.
xcviij. diſ.⁊ in.c.i.de cleri.ꝑegri.utrũqʒ meẽbꝛum li
mitatur hic per docto. Mã circa primũ quãdo eſt
notum dicit hoſti. ꝙ ſi is quẽ ꝓducit᷑ negat illud
eſſe vm ſigillum eius cuius eſſe diciũ:ex quo repu
tatur notum ei icumbit onus ꝓbandi ut in. c ttio
loco de ꝓba.poſſet tn fieri collatio cum alijs ſigill
illius ſi heant᷑ ſicut fit collatio litteraꝝ.l.ↄpanones.
Ce ti. itellige tu hoc dictum in caſibus in ꝗbus ſi
gillum facit fidem quod quãdo ſit dixi in. c. poſt ceſ
ſionem paileg. aliquid ſupra.c.ij. Scdᷣm mẽbꝛuʒ ut
ſtetur qnqʒ ſigilis qñ ſũt ignota limiarur hic per
Jo. q naulli fir piudiciu n. Lu dic melius ꝙ aut ſi
gilla 2 illi quoꝛum noiĩe ſigillat ſũt penitus ignota
2= nõ creditur ẽt ſi eſſent mille:qꝛ eadem 2 ẽ ĩ mille
ignotis penitus que in uno:ut dicit gl.nõbilis in.c.
.i. xcviij. diſ. Aut bẽtur aliqualis ↄgmitio ſigilloꝛũ
uel ſigillãtiũ:æ tũc ſi nõ agitur de alterius pᷣiudicio
ſpeciali cꝛeditur ſi ſũt quinqʒ ⁊ ſic ĩtellige iura ſuꝑiꝰ
allegata: quod ſenſit Inno. in. d. c.i. de cle. ꝑegri.
Aut tractatur de piudicio alterius ? nõ creduur:
⁊2 ſic intellige limiianonem Jo.hic ⁊ pꝛo hoc quia
ubi agitur de piudicio alterius dẽnt ꝓbatões eſſe
clare ut in.c.in pñtia de ꝓbat. ⁊? ꝓbatur ad ꝓpoſi
tum.S. c. ꝓx.iĩ fine in rone ſui:⁊ in regula cum iura
ptium ſunt obſcura li. vi. ¶ Sed ↄtra pᷣdicta facit
iſte tex. ſaltẽ a ↄꝛio in quo inuitur ꝙ ceſſante ſubre
tione ſtaret ſingulis ſigillis ignotis cardinalium =
ſic nõ requirũtur quinqʒ ſalté. Solu. Inn. duplicit᷑
prio ꝙ in ↄrijs ubi requirũtur quiqʒ nõ ſollũ ſigil
la erat ignota:ſed ẽt eps ⁊ epatus. Uel fo ibi erat
mius piculũ ꝙ hic æ idem ab. facit. c. quieſcamus
xlij.di.uoi creditur alteri:ex quo nõ agitur de alte
rius piudicio. Sed ↄtra hoc facit:nam hic agit᷑ de
preiudicio terre ſancte. Eredo poſſe dici ꝙ hoc.c.
ꝓcedit quãdo litere ipetrant᷑ in forma iuſticie licet
aliquã otineãt gratiã ut ꝓbatur in. V. ad quod. uñ
ex quo ð cardinalibꝰ hẽtur certa ⁊ ĩ dubitata noti
cia non obſtat ignoꝛantia ſigilloꝛum cum in bis ꝗᷓ
ſũt quaſi iuris nõ pſumatur de facili falſitas:ut ĩ.c.
penul. de cri. fal.ẽ em iuris ut dato impedimento ꝓ
cedatur ꝓut dicitur hic: in.V. ad quod.æ de impedi
memo eſt fienda fideſ coꝛam ↄmiſſario. Secus ubi

ſimpliciter abſolueꝛetur a uoto:tunc enim militaꝛet
quod ſupꝛa dixi. Et ſic limita pdicta ⁊ bñ ꝓbat᷑ ̊.
Sẽd nũc attingendo ſpeeifice ipſoꝛuʒ cardinaliũ re
latibus ⁊ ſigillis certis fidẽ adhibendaʒ. Queꝛo an
ſit eis credendũ uel eoꝛuʒ ſigillis de quibꝰ minime
dubitat̃᷑ ꝙ ſint ipſoꝝ cardinalium. Uide aut cardi
nalis dicit ſe eſſe legatũ ⁊ cꝛedit᷑ maxie qꝛ ñi ↄſueue
rũt exiꝛe curiã ſine legatõe:ſed ſi diceꝛet aliquid ſibi
ↄceſſu ſoã iter ultra debita legatõis officio gnũli
nõ crederet᷑:niſi fidem per litteras faceret: de quo
plenc peꝛ Jo. an. in. c.i de offi leg. lib. vi.æ in.c. ad
emin tiã de ſentẽ.excõ.facit quod legitur ⁊ nõ.in.c
nobiliſſimus. xcvij.di.⁊? per ſpecu.in ti.de lega..
ſupereſt. v.quid ſi de legati iuriſditione: ibi tamẽ di
cit ꝙ raro de eius ptãte in dubium reuocatur ⁊ ra

ro litteꝛas oſtendit. æ uide Mal.in. l. xemplo. C. ð

ꝓbat. A it aſſeꝛit ſe eſſe delegatum pape ? maxime
cum dicit papam ſibi uiue nocis oꝛaculo comiſiſſe
certum negocium. Do. an. dicit ꝙ ſi litteꝛis ſuis h
atteſtatur credendum eſt ſibi ut alteri plato ſcribeti
E ʒo cꝛedo ꝙ ſit in hoc dria inteꝛ platum infenoꝛc
7 cardinalem:ut cardinali hoc atteſtanti crecat᷑ cuʒ
ſibi cꝛedatur circa maioꝛa:ſcilicet cum aſſeꝛiu ſe lega
tum:foꝛtius eꝛgo circa partem ar. in. c. paſtoꝛal. v.
item cum totum de offi. delega.? vẽ pꝛobari in iſto
textu.na n ut dixi cardinalis non poteſt abſolueꝛe a
uoto ultramarino ſine ſpeciali licentia ſedis apoſto
lice de qua hic fides non fiebat: ſed ſtabatur ſolum
litteꝛis cardinalibus aſſeꝛentibus de commiſſione:et
maxime quia he commiſſiones quotidie fiunt cardi
nalibus in curia: ſi tamen aliquid atteſtaretur ultra
geneꝛale n commiſſionem in pꝛeiudicium pa tis: nõ
puto ei cꝛedendum:ut ſentit glo.nõ.in.c.ſic.ce ſen.
excõ.⁊ facit.c.cũ a nobis g de teſti Ir feꝛioꝛi ueꝛo
pꝛelato hoc aſſeꝛenti non puto cꝛedenduʒ miſi plene
doceat de mandato:ut in.c.cum in iure. de offi.qe
lega.⁊æ qð notatur in.d.c.poſt ceſſionem ad idem.l.
unica. C. de manda. pꝛin. æ quod nõ. dni de rota de
pꝛobare non pnt extra curiam romanã de cõmiſſio
ne facta peꝛ papam: ſj opoꝛtet pꝛobari peꝛ ipius lit
teꝛas ad hoc dicta.l.unica. MDoſſet tantum dici ꝙ
ſi eſſer ualde üluſtris ꝑſona ſibi cꝛedeꝛetur: argu.c.
nobiliſſimus. pallega. de ſtillo tamen curie ſeruaĩ cõ
trarium ut nõ cꝛedat᷑ ſine litteꝛis. Quãdoqʒ cardia
lis legatus uel non aliquid aſſeꝛit litteꝛis uel ueꝛbo
ultra ↄmiſſioneʒ geneꝛalem uel ſpecialeʒ ſibi factam
2 de rigoꝛe iuris non eſt ſibi credendum in alteriꝰ
pꝛeiu dicium ut no.in dicto.c.ſicut.⁊ ſic dicebat cle
mens papa ut refert Jo. an.in.c.conſtituius de ap
pl.ſed de conſuetudine ſecus:ideo dixit de rigoꝛe
2Z facit tex.in.d.c.conſtitutus.⁊ uide Spe.in titu.
de teſti. F. i. V. quid ſi aduocatus. Ego tamen non
credeꝛem in graue alteꝛius pꝛeiudicium.ꝑ d.c.cum
a nobis maxime iuncto fine.⁊æ uide circa hoc que
dixi in.c.poſt ceſſionem de pꝛobat.æ quod dicam ĩ
c.fi.de confir.uti.uel inuti. Et predicta faciunt ꝓ
dicto hoſti.in.c.eccleſia.ij.de elec.ubi dicit ꝙ cardi
nalis eſt maioꝛ epiſcopo in officio: æ facit quod
nõ. Jo. mo. in capitulo ſuper eo. de here. lib. Vi.

Ego allcgo tex. nõbilem in.c.ꝑ uenerabilem qui fi.
ſint legi.in.v.ꝛõnibus:uide ad mam bonum texiuʒ
cum glo. in. c. quãq;. ij. q. Vij. alia bic ſunt clara.
Aſtorali g. Eaſus. Si de extra
naganti dubitat an
decretalis ſit autẽtica aut eſt iuri conſona
et tunc iundicat᷑ fm illã. Aut diſona:et tunc papa 9
ſulitur. æ ſecunda ibi uerum. 6. ar. ꝙ ubi alle
gatur ſtatutũ uel cõſuetudo iuri cõi conſona non e
neceſſe de illa fidem faceꝛe:qꝛ iudex non tam ſcᷣʒ il
lam q; fm ius ꝓcedeꝛe nidetur:ſicut iudex hic ĩ ex

uaganti de qua dubitatur an ſit decꝛetalis. ¶W5.

ibi iuri cõi ſit cõſana ⁊c̃.ꝙ appellatiõe iuris cõis ñ
uenit ſtricte extrauagãs:ſed id qð in coꝛpoꝛe iuris
redactum rs ze , qnʒ non imerito dubita
tur de euaganti an ſit decretalis: ⁊ facit in hoc iſte
tex. muſtuʒ bene ꝙ; ignoratia eyuagantis ſit proba
bilis. nam ſi index uel eps merito quandoqʒ dubi
tat ut in tex.iuncta ſupraſcriptiõe foꝛtius inferieꝛ 4
in talibus non nerſatur Sed prĩo quero an de
meriro dubitari. Rnder Inno.qñ non eſt in com
pillatione appꝛobata uel nõ eſt ſub bulla. Item nõ
ſemp ſufficit bullã pendere in lineꝛa:ar in...ij. C. ð
legi. quia poſſet dubitari an ſit ius añale uel ſpale
ꝛeſcriptũ ꝛeſpectu certaꝝ pſonaꝝ vel locorum:is
2 ſimilibus caſibus poſſet iudex merito dubitare.
de decreta ibus tamen que fuerunt ante iſtam com
pillationem edite gꝛegorianam:dic ut in pꝛobemio
gꝛegoꝛiano. de alijs nero que fueꝛũt edite poſt hãc
compillationem ante rompilatonem ſexti libꝛi: te
ne qð habes in pꝛobemio ſexti lbri. Item ſecũduʒ
Hoa.dubium porerat eſſe in litteꝛa. dinerſa 2 con
traria qᷓ; diueꝛſimode habent libri:pone exemplum
de electi. nemo li.vj.⁊ qð ibi nõ.in glo. Et hec faci
unt ad queſtionem notabilem et quotidianam: an
ſententia lata cõrra decꝛeralem extrauagantẽ ſit ipo
inre nulla:ſicut qn fert᷑ cõtra ius ĩcoꝛpoꝛatum:⁊ in
tellige quãdo eꝛꝛoꝛ exprimitur in ſentẽtia:als qſtio
non eſſz dubitabilis:ut nõ.in.c.i.de ꝛe iudi.⁊.ij.q.
vj. F. iteʒ ſi ſententia S ius:⁊ in.l.ij. C. qn pꝛouo.
non eſt neceſſe Bar in. l. cum pꝛolat᷑.ff. ð re iudi.
tenet ꝙ non: quia in ea eſt ꝓbabilis ignoꝛantia ⁊? ẽ
ibi tex.ſecundum nnum intellectum. hanc opinionẽ
ſequitur hic dñs. An.et cõiteꝛ moderni.dicit ton ẽ
dñs An. hoc uerum quãdo ferrur ſententia anqᷓ;
papa ſit conſultus ſecus ſi poſtea:quia tunc eſſʒ ceꝛ
tus de extrauaganti:ſed ego non puto ꝙ idem ſen
ſerit bar. Mam ipſe ſuſtinet ſñniam ꝓpteꝛ ꝓbabileʒ
ignorantiã. ⁊ innuit tex. in. d.l.cũ pꝛolat᷑.que ceſſat
ſecuta ꝛeſponſione pape inſti.de iure natutali ge.et
ciui. S. ſed qað principi. Sed dico ꝙ aliteꝛ eſt limuã
dum dictũ bar. ſ. an in loco ꝓPbabiliteꝛ dubitatur
de eyuaganti. Si aũt eſt publice nõ.æ ꝓ tali habet
licet nõ ſit ĩicoꝛpoꝛata nel ſub bulla erit:nihilominuſ
ſententia cõtra eã lata nulla. Done exemplũ in ex
naganti execrabilis. Jo. xxij. ad h. c.i.de poſtu. pꝛe
la.⁊.c.qð dicitis.xvi.di.ceſſat enim tunc ꝓbabilis
ignorantia. Et 20 huius ſr̃e ibi de qua merito dubi
tetur ⁊c. ⁊ hanc limitationem ſentit Mal.i.l.leges
ſacratiſſime.C. de legi. Sed õ h dicium inſiſto ſic.

¶ De ſi. iſtiumẽtoꝝ

oſtitutio pape ligat poſt duos mẽſes a tẽpcꝛe pu
blicationis in curia ꝛomana licʒ nõ ꝓmulgeĩ i ꝓuĩ
cia:ut eſt glo.nõbilis in data.vi.li.⁊ idem tenet bi
Jo. mo ·⁊ quilibet pſumit᷑ ſcire ↄſtitutionẽ: ut in.d.
c. ↄſtitutioneʒ: ? in. c. ꝓpoſuiſti. xxxij.di. in gl.ĩ ꝓ
hemio cle.etiã ſi ↄſtitutio nõ ſit redacta in nolumie
iuris:ut eſt tex.in.c.ſi romanoꝛum.xix.di.quinimo
nõ eſt de ſubſtãtia iuris ut redigat᷑ in ſcꝛiptis: ut ple
ne nõtur ꝑ Jo. an. in regula nemo põt de reg. iur.
li. Vi. in meꝛcurialibus:⁊ peꝛ dnos de rota. ccxxxvij.
deciſione uidetur tex.in.c.i.de renunci.li.vi cum eꝛ
go hec ſententia lata ſit S ius ſcꝛiptuʒ nõ debeꝛet na
leꝛe ꝑ iura h dicẽtia S allegata: 7 maxime pꝛeſumit
hec ſciẽtia in epo qui tenet᷑ indagare an in curia ro
mana ſit edita aliqua ↄſtitutio:ut in.c.ego eĩʒ de iu
reiurã. Item ⁊ foꝛtius uideo ꝙ ubi papa uult con
ſtiturionem ſuam ligare a tempoꝛe publicationis li
cet ignoꝛantes non inuoluantur culpa:tamen acius
contra conſtitutionem geſtus eſt nullus:licet pꝛoba
biliteꝛ ignoꝛetur: ut eſt glo.notabilis in clemen.ij.de
heꝛeticis in neꝛbo ex nunc:foꝛtius in cãu noſtro ſen
tentia debet eſſe nulla quando pꝛeſumitur ſententia
ut quia longo tempoꝛe pꝛeceſſit conſtitutio extraua
gans: ? hec opinio foꝛte eſt ueꝛioꝛ de rigoꝛe iuris
licet cõmunis opinio ſit in contrarium:ſed non pꝛo
batur aliquo iure.nam l.cum ꝓlatis.pꝛeallegata ſu
peꝛ qua illa opinio fundatur hoc non pꝛobat: quia
non loquitur quando fuit enoꝛ iuris expreſſus in
ſententia: ſed quando allegata conſtitutione iudex
putans non faceꝛe ad cauſam tulit ſententiam in cõ
trarium:uel loqnitur quando de intellecu conſtitu
tionis eꝛat pꝛobabile dubium: ouo caſu non puto
ſententiam eſſe nullam etiam ſi ſit ius incoꝛpoꝛatuʒ
de boc.l.regula.ff. de iu.æ fac.ignoꝛã. ⁊? quod nõ.
Innocen.in c.cum ſpeciali. de appella.⁊ in.c.p.2⸗
.g. de offi. delega. Sed ſi uis opinionem communẽ
teneꝛe potes diceꝛe ꝙ licet pꝛeſumatur ſcientia con
ſtirutionis quo ad effectum rei:tamen quo ad penã
nullitatis ſententie: uel ut quis puniatur de conten
tu legis non pꝛeſumitur ſcientia ex quo meꝛito po
teſt dubitari:ut hic:⁊ facit.c.ij.de conſti Sed in cõ
trarium uidetur: quia retractio actus nidetur hoc
caſu pꝛenenire ex natura ipſius actus: quia contra
legem. C. de le.non dubium. hec tamen opinio (cõ
munis eſt equioꝛ. Et facit ut ideʒ dicamus in ſtatu
tis:ut ſententia lata contra ſtatutum incoꝛpoꝛatum
in nolumine ſtatutoꝛum ſit ipſo iure nulla. Secus
ſi repeꝛitur lata contra aliquum refoꝛmationem ex
trauagantem de qua pꝛobabiliteꝛ dubitatur: facit
quod nõ. Oar. in. d.l.cũ ꝓlatis. ?æ Hal.in dicta.l.
leges ſacꝛatiſſime:facit tex.iũcta glo.in.c.ſi in laicis
xxxviij. di. Item faciunt pꝛedicta ⁊ iſte tex. ad que
ſtionem: an allegans ſtatutum in iudicio teneatur
illud pꝛoduceꝛe ⁊ de eo fidem faceꝛe. nam poſſum
diceꝛe ſicut in allegatione iuris cõis ut ſi ſtatu
tum ſit eiuſdem loci ⁊ incoꝛpoꝛatum non ſit neceſſe
aliteꝛ pꝛoduceꝛe:ſicut nec conſtitutionem iuris icoꝛ
poꝛati.nam ſtatuta loci habentur pꝛo iure cõi: ut
.l. omnes populi. ff. de iuſtitia z iur binc eſt ꝙ
appellantur ius ciuile. pꝛima diſtinctio ius ciuile.

66
ℳ, md nss 2
* ine . ra
nn 4

nar,
6 kiuni S
itervgn unluntn
ue e drniugn

=

ſuc tr kgnur d
irmnimiftlifcnte n
erlonntallebeghi i be
Ctanllpon corſcingrm oan
D Cteron Rarltinnn non
G Rüdag nimnmueape
Uummch rCsnane.
GiCcca kockunmmnunn
Rum n erwe Ke
Kociknngtinte
srönn ncndrrn leine e
Nechendtttinnnin ie zan

Nel Non Gennmm Mug
1iw rttigi⸗
nivegen afenin intün rmns

Perborhehtimn an aiin,
Mobenmn chie olndentn i
rurgamtn .
Nollninvsbin A

G
Bndlenen
tninslg
⸗ 64 n,
inhochei wen inn
Feuamti

let
Denmmnier ui mni
llonn
ntin —

dignorem :wt eſtgo nonblis nnn
nasin necbo er nunc:fonno fr Cinſoen
1 ae ſemnln um orſimmin
Aui onzo enponr prreſtcoſſtntoen
8: tber opinofecſ ein e igrr
comuns opinoſrin conmmumct en⸗
aloo ine mn /.mn plnia ouizni
ni yopino ſindumr or y avbin g
ummr van to fuir enor ins apreſlsi
1: ſatuunto alepam oſtiunione indd
on fumr ad auſam mit nmnuam in
elloqnirur qnando de inelecun conſim
1 puobablſe dobivm: cvo caſd non pond⸗
neſſe wolam eian ſiſt ins edon
regna dein 1cighon. 2da
nin Con vecai. de aela dnth
ſ ega Ded ſt uis oinionem Onmm
doles dcer in Pwſonaid, ltetu
Wis anO ad fenm trunn cndif
ansontNte: vd Cris önann 4 .
is Non Drinmn ſenna dan⸗
Zubitani⸗ot dit:d fncil ije H
iun midemr: avin tenacto Acnns ir
1prweniſe cr ütn lus aelih
n. Qdelenon dubim. bectma
ee Aft nr idez cient
nis eſt vio:. mminn
It enenna unl conttd M
olumne ſtammowun ſit pſo ivſe ſi

gmmunn de n d⸗
s ſcunſſine fuin ten⸗ nele
Jeen faciunt pr⸗ i⸗
jean alegns ſhmmumn enmi
dnen n geen iann fct
à podcer⸗ e m in 6sl

in Megen ſe
e u⸗ n batnunu⸗
it cie. AAoRt
prꝛochlen nnn
vornin hun ee ſtn 1
omnes hop

Oul.k. o
. ine An
Il mwr ius
ppel.

4
.

Cll.

Si ueꝛo ſi euagans puta ꝛefonnatio quedaʒ extra
uolumen ſtatutoꝛũ: aut eſt publice nõ.⁊ nõ eſt neceſ
ſe ꝓ duceꝛe:ar.in.c.i.de poſtu.pla.aut pꝛobabiliter
ignoꝛat᷑ æ dʒ ꝓduci auctentice ſicut hic d de exua
ganti:idẽ dicẽdum in cõſtitutõe alteꝛius loci q ꝓba
biliter ignoꝛat᷑ hic: ut ĩ.c.fi.qui ma. accu.poſſ. Nõ.
JInn. ſuper ſica de cõſuetudine ſic uidemus ꝙ cõ
ſuetudo dʒ ꝓbari tanꝙᷓ eruagans de conſuetudine
quaſi ꝑ totum:⁊ hec uidẽtur ge mete bar. in.l. oẽs
ppli pall. ꝓpe finẽ que no. ¶ Sed queꝛo qũ erua
gans dẽ iuri cõi diſſona: dicit hoſti. qñ eſt oria iuꝛi
diuino uel canonico.j.de accu.qualiter.ij.⁊ ðᷣ elec.
ſignificaſti de iura.cal.c.i.uel iure ciuili iuri noſtꝛo
nõ qio de no.oꝑ.nũti.c.i.uel naturali rõi deficien
te iu re.i.di. conſuetudo inſti.de iure naturali..ꝙ
vo naturalis ꝛatio uel cõſuetudinẽ inſti. de iuꝛe nãli
.F. ex nõ ſcripto de conſuetudine cum dilectus:ſʒ h
ultimo caſu nõ puto neceſſarium ↄſuleꝛe pꝛincipẽ:
qꝛ ↄſuetudo nincit legem:niſi dubitaꝛet᷑ de ꝓbabili
tate conſuetudinis. An aũt iudex teneatur conſulẽ
principẽ ꝓut bic dicit᷑ Me.⁊ Jo.an. ꝙ nõ:unð lʒ
poſſit nõ tamen artatur cx quo ſibi nõ conſtat ꝙ ſit
dccꝛe. In Zaum iudicio meo facit iſte rextus ĩ fine
qui lodtur peꝛ Vba imꝑatiui modi ibi ſuꝑioꝛẽ con
ſulat ⁊c.unde puto ꝙ aut nulla notitia hetur extra
uagantis allegate:⁊ ꝓcedat prima opinio doctoꝛnʒ
qꝛ uidet᷑ allegata in fraudẽ dilatõnis cãa. Aut babeĩ᷑
aliqualis notitia:ſed iudex dubitat de ualiditate. et
tunc iudex tenet̃ conſuler̃:æ hoc uoluit indicio meo
iſte tex. dum dicit:ſi meꝛito dubitetur zc fateoꝛ ta
men ꝙ ſi papa nõ ↄſulto ferret ſniam nõ anullarer
ſnia ex hoc ſolo:qꝛ pꝛincipem non conſuluit:ſʒ ipſe
neniꝛet puniendus: facit in ar. c.uenerabilem ð elec.
⁊ hoc uidetur ſenſiſſe hic glo. finalis.¶ Blo. pria
querit quid ſi pꝛoducitur reſcriptum contra ius inũ
quid debeat obſeruari quod hic dicitur in extraua
ganti. Rndet ꝙ non. imo ſtatim tale ꝛeſcriptum eſt
abijciendum:qꝛ ꝛeſcꝛiptum contra ius nõ nalet.xxv
.q.ij.reſcripta. Hoſti.dicit hoc uerum niſi in rpto
dicatur non obſtante tali iure de quo nide bonam
glo. in. c.i.de conſti.li.vVi.que ĩcipit eſt contꝛa ⁊ iple
nius notur in. c.nõnulli de ꝛeſcrip.ubi dicam maxi
me concludendo aliqua nõta peꝛ Jo.an.in. c.i.de
excep. li.Vi. Alia que tractantur hic in glo.ſunt cla
ꝛa. ¶ Altimo dicit hic hoſti. ꝙ licet in aliquo uolu
mine decretalium ſit aliqua decꝛetalis ſcripta non
per hoc habebitur pꝛo decretali: niſi cõir in libris
alijs hẽatur: qð nõ.qꝛ idem dicendum qñ lr̃a repe
ritur naria: ut ꝛecurrendum ſit ⁊æ tenẽedum quod in
uoluminibus beétur. Mi. abb.
( Bm dilectus.aſal Doſt
publicatas at
leſtationes uſqʒ ad concluſionem poſſunt
inſta pꝛoduci hoc pꝛimo. Conſuetudo loci facit in
ſirm auctenticum hoc fo fa pars ubi ſuper tertio.
5 terminũ excluſiuum ꝓductõis inſtr̃oꝛuʒ. ſ.
concluſionẽ in cã uſqʒ:eꝛgo uſqʒ ad concluſionem
pñit inſta a qualibet ꝑte pꝛoduci:æ poſtea ꝛegularit
nõ:lʒ quando dicatun in cã concluſum dicetur.j.cũ
glo. ¶HMö. ibi ſententie calculum æc. ꝙ calculns

(Kom dilectus

appellatur qñʒ ſnia:eodẽmodo capitur in.c.ſi inter
Vi.q.iiij.Onʒ capitur pꝛo carbone.viij.q.i.i ſcrip
turis in fi. Qnʒ pꝛo ꝛõe ſeu nũero.C.de eꝛꝛoꝛe cal
cu.per totum datur. vV. Calculus eſt ratio numer?ꝰ
ſnia carbo. ¶ N ꝙ in cã fi aneſtationum publi
catio ⁊ concluſio.an autem iſta ſunt de ſubſtantia:
ut aliter ſmia nõ ualeat:circa primum Mar. in. l. ꝓ
latam. E. de ſentẽ.⁊ inteꝛlo.tenet ꝙ łʒ ſu de iuſticia
nõ tamen de ſubã id enim eſt de ſubã actus quo ꝛe
moto remouetur actus:ſed ſnia bene poteſt ferri ſi
ne publicatione atteſtationum:utputa ſi teſtes non
fuerunt in cauſa pꝛoducti.q.de pᷣſump.afferte:eꝛgo
non eſt de ſubã ſmie Idem ſentit Inno.in. c. cum
:i.. a. de re. iudi. Jo. an. in additione ſpe. de ꝛcnũ.
⁊ conclu.in principio:⁊ hoc teneas ⁊ uide ꝑ Daꝛ.
in. dicta.l.pꝛolatam ubi proſequitur actus multos
qui ſunt de ſubã oꝛdinis iudiciarij ⁊ per glo.ij.q.i.
in ſũma ⁊ in.c.uxoꝛ.xvij.q.iiij.de concluſione ueꝛo
uide glo.bonam in cle.ſepe de uerbo.ſigni. iuncto
tex.?æ Jo. an.in addi.ſpe.in loco preallegato ubi
ſentit ꝙ non ſit de ſubã.dic tamen ꝙ eſt de iuſncia
qꝛ ſpale eſt in cauſis ſummarijs:ut poſſit iudex ad
ſniam pꝛocedere concluſione non facta: ut in dicta
cle.ſepe:æ uide in hoc quod nõ.in.c.paſtoꝛalis de
cau. poſ.z por A .ex fa parte ꝙ non credit
inſtro alicuius pſidentis etiam ſi ſii rex. NHam crea
re tabellionem ſpectat ad imꝑatoꝛem de quo dicaʒ
plenius.j.e.cum.p.⁊ nide quod legitur z nõtur in
cle. litteris de pꝛoba. ¶Hõ. zæ tene menti ꝙ ualet
conſuetudo diſponens circa ſolemnitates alicuius
actus:⁊ circa pꝛincipi reſeꝛuata.concoꝛ.c.ſupeꝛ qui
buſdã de vbo.ſigni. Maʒ ut hic uides conſueiudo
põt dare alicui poteſtatẽ tabellionatus: ⁊ licʒ loqua
tur in rege eadem ratio eſt in alia ꝑſona infeꝛioꝛi:
qð tenet ꝑ iſtum tex. Jo.an.in.c.ſeculares de fo.cõ
pe.li.vVi.in nonella:qð nõ. idem Marrto. in.l.ſeꝛuus
cõis.ff.de ſtipu.ſeꝛuo.ubi peꝛ iſtum tex.plus dic ꝙ
iudex põt ſcabeꝛe acta ⁊ ei fides adhibebitur:ſi hoc
babet oſuetudo quod ſingulaꝛiteꝛ nõ pꝛo limitatiõe
c.quoniã ↄtra de pꝛoba.facit quod nõ. Innccen.
S. c.ij.ceſſante aũt conſuetudine ſolum hoc poteꝛit
ſi ẽt eſt nõꝛius:⁊ hoc feceꝛit in his que ſunt uolũta
rie iuriſditionis uel in paruis cauſis in quibus põt
pꝛocedi ſine ſcꝛiptuꝛa:ad hoc gl.⁊æ plenius ꝑ Bar.
in.l.iubemus.C.de ſacꝛoſan.eccle.facit in auẽ. niſi
breuioꝛes.C. de ſenten.ex ꝑi.reci.Et quia glo. hic
multum lente tranſiueꝛunt expediam pꝛius quecdam
pulchꝛa pꝛo intellectu ⁊ limitatione utriuſqʒ partis
C. Et pꝛimo circa pꝛimam partem queꝛo an iĩdiſtin
cte poſt concluſionem non liceat inſtrumenta pꝛodu
ceꝛe:dic ꝙ nõ ĩmo fallit in multis caſibus quoꝝ ali
quos nõbiles hic collegi ego ultra alios doc.⁊ pꝛi
in cãu.c.paſtoꝛalis de cã poſ.?æ ꝓpꝛie.fo ĩ his ĩ qui
bꝰ iudex ꝓcedit ex officio ſi ̊ nideꝛit expedire.nam
ſibi nihil eſt pꝛecluſum:ar.d.c.paſto.h̊ tenent do.
de rota decif.vij.⁊? uide ꝓ limitatiõe que dixi S de
teſti.cũ clamoꝛ.t᷑tio ĩ caialibꝰ cais cũ reus uuli ſuaʒ
inocentiã ꝓbare:ar.i.l.diui.ff.de penis:⁊ ibi h̊ expᷣſ
ſe tenet Harto. ⁊ in.l:.i. ff.de queſti. in fi. plus
dicit ſcilicet ꝙ etiam poſt publicationem potueꝛunt

in predicto caſu teſtes de nouo recipi. poſt ſetetia⸗
aũt aliquo remedio non ſuſpenſam ſoli pꝛincipi licʒ
beneficio ſpali admittere pꝛobatões etiam de nouo
reptas ad pꝛobandam innocẽtiã cõdenati:ut in.d.
l.diui nõabłr et ſinglaliter pꝛobatur:hide tñ in hoc
quod nõ.in.c.ij.de pur.vulga.quarto in cau cõi
bus.i.ẽt ubi ꝓceditur ad inſtantiã ſi inſtr̃a ſunt de
nouo reꝑta: ut.l.admonendi ff.de inreiu.ſᷣm unam
lecturã quam ſeqrur ibi bar. v. ſi de faeto reꝑiũtur
tenet receptio et vꝛ a concluſiõe receſſum ex ꝗꝰ par
tes non gdixerũt:ut nõ. dni de ꝛota deciſione quin
ta:ꝛegulariteꝛ aũt non pñt ꝛecipi ⁊ ſi ꝛecipiunt᷑ poſ
let alteꝛd ꝑs appellare:ar. hic ⁊ in.d.c.paſtoralis.
¶MNãc quero an liceat indiſtincte ꝓduceꝛe inſir̃a
uſqʒ ad cõcluſionẽ iſte tex apte vꝛ ꝓbare ꝙ ſic:qð
in dubio ꝓcedit ubi index prius non pfixit tminnʒ
ad illa ꝓducenda. Si aũt pficit ceꝛtũ terminum eo
elapſo liceat circa cõcluſionẽ: Mueſtio eſt notabilis
malte ſunt opi. Jo. an. hic ſentit ꝙ non liceat poſt
terminum ⁊ eſt opi.ſpec.in.ti.de dila.S. uidendum.
Vſ.quid ſi datus:ſed ipſemet Jo. an.plenius hoc
tractanit in glo.oꝛdinaria quã fecit in cle.ſepe pꝛe
all. in vbo non obſtante:⁊ ibi tenuit opi.quorũdã
diſtinguẽriũ ꝙ; aut ius adueꝛſarij eſt illeſum:et tunc
lʒ etiã poſt terminũ:aut leſuʒ ut qꝛ pierunt teſtes qͥ
bus potuiſſet ꝛepꝛobare inſtꝛa ſi fuiſſent in feꝛmino
ꝓducta ⁊ non ſʒ:⁊ ꝓ utroqʒ mẽebꝛo facit.l.manci
piox.ff.de optiõe lega.Tertij dicunt ꝙ indiſtinete
hoc licʒ ante ↄcluſionẽ:quia non potuit pars cogi
inſtꝛa exhibeie anteq; eis eſſj uſurꝰ:ad hoc iſſe tex.

2.l.i. F. edẽda.ff. de eden. pau. ibi dicit ꝙ iudex nõ

põt prius ꝑtem ↄpelleꝛe q; ſit cõcluſuʒ in cauſa:ut
hic. Ded ſi ſponte ꝛecepit terminũ ſibi pꝛeindicauit
HBar.in.d.l.mancipioꝝ.dicit ꝙ ſi iurauerit inſitᷣm
ad euʒ de nouo pueniſſe admittet᷑ als nõ:ar. opti.
in ſimili in.c.paſtoꝛalis.j.qe excep.Sed in adneꝛte
nam dicta.l.mancipioꝝ muſtũ facit ꝓ opione Jo.
an. in glo.palle.nam ibi fuit terminus peꝛ iudicem
ſtaiutus ad fᷣuuʒ eligẽdum cũ ↄminatione ꝙ pꝰ teꝛ
minũ n audiet:⁊ nibilominꝰ audit᷑ poſt fminũ re ĩ
legꝛa ẽt ſine iuramto ſi pitio diei dãnũ adueꝛſario
ni intulit:ad idẽ põt adduci.c.ſi tibi abñti:⁊ qð ibi
nõ. de pꝛebẽ.li.vj.q qſi idem i alijs tmis diſponit.
Sed his nõ obſtãtibus dico ꝙ lex mancipioꝝ hẽt
aliã ꝛ20ez decidẽdi. loqui. n. qũo ꝛe exiſtente itegra
poſt teꝛminum ceſſat oĩo cã pꝛopteꝛ quã ſtaturꝰ fuit
ille teminus:ut clare inuit ille tex.⁊ ſic ceſſante cã
ceſſat effectus:ut in.c.cum ceſſante de appel.et ſic
Et loquit᷑.c.ſi ibi abnti.facit.c.fi.qui ma.accnu.poſ.
Sed in caſu noſtio pꝰ lapſum tminuʒ et iure adueꝛ
ſarij illeſo exnte nõ ceſſat oio cã ꝓpteꝛ quã fuit teꝛ
minus ſtatutus.qꝛ teꝛminꝰ ſtatuit᷑ n ſolũ ut ꝑti alt᷑i
ſit facltas ꝛepꝛobãdi:ſed pricipalit᷑ ſtatuit adò facilio
ꝛem ⁊ bꝛeuioꝛem exitum litis:ut patet ĩ.c.paſtoraliſ
de excep.⁊ in.c.finẽ de do.⁊ cõtu.⁊ hec cauſa non
ceſſat:lj ius aduerſarij circa ꝛepꝛobationem non ſit
leſum:et peꝛ hoc dico ꝙ poſt tminum nõ dʒ audiri
niſi in caſibus de quibꝰ in. d.c.paſtoꝛalis de excep.
credo p illũ tex.iudicẽ poſſe ante cõcluſionẽ ſtatue⸗
hunc terminum: quia boni indicis eſt lites pꝛecideẽ

7 bꝛeuioꝛes faceꝛe q; põt in.l.quidam eſtimaueꝛunt
.cff. ſi ceꝛ. pe. ⁊ in iurlbus allegatis. nam teꝛminus
ote.lit.ſtatuitur a iure ꝓ excluſione dilatoꝛax:ut le
gitur ? nõtur in.c.inteꝛ monaſteꝛiũ de re indi.⁊ tñ
põt iudex pꝛius teꝛminũ ſtatueꝛe ceꝛtum ad omnes
dilatoꝛias pꝛoponendas. d. c. paſtoꝛalis/ Item uſqʒ
ad publicationem atteſtationũ pnt de iure teſtes re
pꝛobari in dicto.c.pñtium s de teſti.⁊æ tamen index
põt peꝛ pꝛius pꝛefigeꝛe teꝛminũ.j.quem ꝓducant ſi
mul teſtes appꝛobatoꝛij ⁊ repꝛobarij: ut in. c.qʒ de ꝓ
ba.⁊ in. c. cum cauſam ð de teſtibus/ Item ad ꝓſe
quẽduʒ appellationẽ ⁊ finiẽduʒ iura pᷣſigunt annũ.
2æ tamen in dex abbꝛeuiare põt reſpectu pꝛoſecut᷑. ut
in. c. cum ſit romana ⁊.c. peꝛſonas de appella.? ſic
in multis ſimilibus:⁊ ſic põt iudex ex cauſa abbꝛeui
andi lites hunc reꝛminũ ante cõcluſionem pfigere:?
ſic tollo illam opi pau.⁊ talis teꝛminus hominis cẽ
ſetur loco teꝛmini iuris:ut nõ. Inno. in ſili in. c. ex
ratiõe de ap/ Ideo ſicut nõ admittitur poſt ↄcluſio
ne n ita nec poſt hunc temmnũ.poſſet mm ex quadam
equitate dici q cum in moꝛa modici tempoꝛis non
ſit magnũ ꝑiculuʒ:ut.l.ſi debitoꝛi.ff.de iudi ꝙ duo
bus ↄcurrentibus poteꝛit admitti poſt teꝛmmnũ.ſ.ſi
ius adueꝛſarij nõ ſit eſuʒ ⁊ paꝝ poſt lapſuʒ teꝛminũ
h petijt:ar.in.d.l.mancipioꝝ:⁊ ſic poſſet ſingularũ
limitari dictum.c.paſtoꝛalis.qð m loquit᷑ indiſtincte
hoc ueꝛum miſi in penaʒ negligẽtis alind ſtatuatur:
⁊: ſic intellige.c.ſi pluribus de pꝛebẽ.li.vVi.⁊ hec quo
ad pꝛimã ꝑtem enio ad ſecũdaʒ ꝑtem in quna
queꝛo an iſtis inſtrumentis quibus adhibetur fides
ex conſuetudine cꝛedendum ſit in foꝛo ecchiaſtico z
in eccłiaſticis negocijs. ⁊ ꝙ in foꝛo eccleſiaſtico ſit
cꝛedendum caſus nuidetur hic iuncta ſupꝛaſcꝛiptiõe:
apeꝛtins tenet Joan. an. in dicto. c. ſeculares de fo
ro compe.li.vi.reſpectu ueꝛo negoeioꝛum dicit hic
hoſtien. ꝙ cꝛeditur ſupeꝛ ciuilibus ? tempoꝛalibus
rebus confectis:ſecus ſi ſupeꝛ ſpiritualibus: qui re
mittit ad nõ.in.c.ſicut te.ne cleꝛi nel mona. fatetur
tamen ꝙ ubi talia inſtrumenta inducuntur: ut pꝛiui
legia ab ipſo rege conceſſa nel quo ad feudalia bene
faceꝛent fidem de foꝛo competen. ex tranſmiſſa.
Pe. autem ⁊ abba. uidentur hic ſentire ꝙ iudiſtin
cte cꝛedatur talibus inſtrumentis. dicunt eniʒ quod
dubitario hic fuit quod laici ſupeꝛ ecclłeſiaſticis ne
gocijs poteſtarem non habent:ut in.c. eccleſia ſanc
te marie de conſti. Sed contrarium hᷣ ſtamitur: ut
uides:mihi placet indiſtincte nt credatur:qꝛ nõrius
eſt quidam teſtis.l.domicius labeo.ff. de teſtamen.
Vnde ſicut laicus peꝛhibeꝛe poteſt teſtimonium ĩi cã
ſpiꝛituali:ita et inſtrumenta conficere:nec eſt hoc iu
riſſitionis contentioſe:⁊ ſi ceſſat.c.eccleſia ſancte
marie Sed uoluntate additur ſuper confecnone in
ſtrument:facit.c.i.de pꝛocu.li.vj. Itẽ ſicut dicimꝰ
in ſimili ꝙ inſtrumentũ notarij confectũ intra terri
torium conſtituentis facit fidem extra territorium:
ita nõ. OHar. in.l.cũctos populos.C. ð ſumma tri
nitare. æ quia circa ſolemnitates actus inſpicit ſola
conſuetudo loci ubi actus geſtus eſt: ut.l.i. C. de
emanci.li.? nõ.in.c.peꝛ uenerabilem qui fil.ſint le
gitimi. ita ſatis eſt iſtum haberi pꝛo notario in

u nunlini unli
. Gnimnumy mnit⸗ 4
nu nm
tii i hldi m
imnrz rlmna u n⸗
reotoend i d in
sfcebsn innin frn⸗
iA ichi cfiſwuih
Ninlervzentönmsiſamnsobſen
untiitmäni igrstdnn
Plererts itdtddiren ircit⸗
mn en tdCnt cWngnüis⸗
Pndon Enmeridrrnchd⸗
dithokerdechenactrera n
WWthooepna derickntün
Uagtopnentcniene
obgiſinſd Knr zige
fimn icinnimiiifron
Punnöcſamttitagzn⸗
voßlin ehninimins
muitnügi uinn
WNTTNEN
nttg. loni en
nil taſntirihi
ſscleſtneinn mniel 1
lhumclct gfrli⸗ l
ibagbg efn ſon
Algiſph gcſigdende

ineagfheli
ſ.
ulmnorn utet

aliiſßn e.uß do

1. Inponſin
4 dedſtent naaninim

ti bunc temni poſſ, finn
i 4 an nnnon hcdinmnun
uln:t.licebton f eito⸗
ſenndus atet ni ſoſtrmil
dvelſmi no ſt eint ap of lgrn
ltarindl nuneior ſepeſigſngit
michaum . Paſomls d n oul ſe
Cum nſ n om, n hus alic ſnm
ge AAntus,oxte , i hagi
õ
ls inſmummmns qbus ocbirur ſcs
malne vencm ſr in foro e faſtuo?
as negocſs. ? gin foo eceſeſto ſt
calus nidemr bic iuncn ſvouſcidnde⸗
net Jomn An in cic . ſechaared deſ
N reean ved vegdedren idth
Gedhimr ceCwidns erhotiſft
tecus decns dſnder Girtwaions:eu
1 . RNN NRGen vmonn ſen
riin uſmoncnandnainmuſ
dho ege ngſd er fti
enn Kem Ee ſon (olſhelen , Nn
amen t thbn idenm bi ſmnegt
Ordamr ſts ſrunennss.den
tmo bi fut god hi inatiti
ſatem non habent:wr in c d

ſs pote P
unrcrton Sd cormanun ſe

( G
g.mibi placen indichincte vr arin
nichn eſts..domicius lpeo ſet

leſfir
i ns deibere holcſtteſin⸗
e ſicot hicns orfieelene

patria ſua nbi ↄfecit iſtim nec curandum an fecerit
ſuꝑ tpᷣalibus an ſpũalibus:⁊ hoc teneo quicqͥd alij
ſcribant in dicto.c.ſicut te:⁊ uide qðᷣ nõ Gaſpar ð
cal. in. d. c. per uenerabilem ⁊ ſpe.in ti. v inſtru.edi.
.F. reſtat. vV. ⁊ nõ. et ſeqᷓntibus. lterius qᷓriiur
an credat᷑ huic inſtzo ſine ſubſcriptõe teſtium ſi boc
bʒ ↄſuetudo Inn. æ Moſt. ꝙ ſic allegat nõ. in. c.
ij. S. e. quod noõ. Ex hoc ifero ualere conſuetudine
ut inſtr̃o nõrij. credatur ſine teſtium ſubſcriptione.
¶ QMaero quid ſi iſte rex fuiſſer male fame ⁊ uilis
opinionis nũ quid cꝛedeꝛet. Moſtiẽ.dicit ꝙ nõ.uñ
vᷣbũ pᷣſerti exponit᷑ ꝓ max e:⁊ ſic cũ eo trãſeũt cõir
doc. Ex h̊ uidẽtur ſẽtire ꝙ inſtm ↄfectũ ꝑ nõꝛium
infamé ſit nullũ: qð nõ ẽ ueꝝ indiſtincte.unde dice
rem ꝙ aut in prin. antequam elſet inducta conſue
tudo eꝛat male fame ⁊ nõ ualuit conſuetudo tanꝙᷓ
irratõabilis de oſue.c.fi.? ꝓcedit h̊ caſu dictũ ho

ſti. aut ſuꝑuenir mala fama poſſq; fuit conſuetudſe

pꝛo noꝛio appꝛobatus: ⁊ tũc idem dicendum quod
in alio nõꝛio qui poſt officium aſſumptũ effectus ẽ
infamis quo caſu dicendũ ẽ: ut eleganteꝛ nõ Maꝛ.
in.l.eadẽ. ff. ad.l.iuł.repe.qui in effectu ↄcludit ꝙ;
aut ↄmiſit fraudẽ in officio: æ nõ cꝛedit᷑ ãplius er ſi
nõ ſit effectus infamis:ut in.l.ſi aliquid. C. ð ſuſce.
2 ar.li.x.aut omiſit fraudeʒ ex officium ita ꝗꝙ ſu et
fectus infamis:⁊æ tũc ad officium qð hʒ in ſe digni
tatẽ ꝓ noueri nõ põt puta ut ſit nõꝛius pꝛincipis.l.
.i. E. de mã. prin. qꝛ infamibus dignitas nõ defert
.l.ij. E. de digni. li xij. zæ in rla infamib de ꝛc.iur.li.
vi. nec ẽt ad aliud officiũ publicũ:puta ut ſit noꝛiꝰ
in bãcho:⁊ h qꝛ ifamis nõ põt aliqð officium publi
cum exercere:ut dicit glo.nõ.iuncto tex.in.l.ij. F.
miles. ff. de his qui notã. ifa.facit.c.pteꝛea.de ieſſi.
cogẽ. Aut nõ eligit ad officiũ publicũ:ſj ↄſẽſu ꝑti
um ẽ aditꝰ? uʒ qꝛ nõꝛius ẽ ſeruus publicꝰ nec minꝰ
deſinit eẽ ꝑꝑ infamiã: uñ pñt ꝑtes cõi ↄſenſu ſibi pᷣ
indicaꝛe. teſtis aũt eẽ nõ põt:qꝛ ꝓducit᷑ ab una ꝑte
altera ĩuita: ⁊? ſic loquit᷑.c. teſtimoniũ S.e.qð eſt ſin
gei noõndum. Ego lumitarẽ h ueꝝ oñ ꝑs nõ ciffuet
talẽ tabellionẽ rogaſſe uel ſi negat ↄumcu ꝑ teſtes.
ubi aũt oio negat ⁊ dicit inſtrm falſum nec põt con
uinci ꝙ rogaueꝛit noꝛũ:puta qꝛ teſtes ſunt moꝛiui
cꝛedo ꝙ inſir̃m nõ ꝓbabit eũ ex quo ↄfeciũ e ab
infami.tũc enim militat rõ.c.teſtimoniuʒ:⁊ cꝛedo ꝙ
bar.nõ dixiſſet Zↄꝛium ſi hũc cãuʒ puidiſſet. Iteʒ di
co pᷣdicta ꝓcedeꝛe in ĩfami ifamia iuris ſecus ſi iſa
mia fci:qꝛ tũc cꝛedii: ʒ minꝰ ꝑ ea que dixi in.c.teſti
moniũ:⁊æ queę nõ.in.c.ſciſcitatus de Hp. ⁊ bec bene
notabis. lanio nũc ad glo.⁊ pꝛia queꝛit de rõe
qnbitãdi ⁊ aſſignat in fine duplicẽ rõeʒ decidendi ⁊=
rõis diueꝛſitatẽ inteꝛ attcſtatiões inſir̃a: ⁊ nõbis eaʒ
inqptum dicit ꝙ facilius dephendit᷑ falſitas inſtroꝝ
q teſtiuʒ. Et ꝓ hoc ſᷣm Jo. an.in iſtto.n.poni de
bẽt locus:tps:teſtes:dies:de quibus.j.de re iudi.
abbate ad finẽ li.vi. Sed de bis teſtis intꝛogatꝰ di
cit ſe non ꝛecoꝛdari.j.c.ꝓxio:ſʒ alio reſpectu facili
us falſat inſtrʒ:qꝛ faciliꝰ ẽ conũꝑe unum nõriũ ꝙ;
duos teſtes:facit qðᷣ nõ.de cleꝛicis ꝑegri.c.i.ſʒ dic
ꝙ exaiatio æ appꝛobatio notarij tollit hac pᷣſump
toneʒ: facit. c. ad audientiã de.preſcrip.¶ Ol. ij.

[Enm Joannes

rit qñ d in cã ↄcluſum:? ꝛndet ut in ea pʒ:⁊ no.ex
gl. ꝙ ꝑ cõcluſionẽ renũciat nedũ ꝓbatõibus: ſʒ er
alłatõibus:⁊ ſic nõ reſtat niſi ferre ſniam de quo ꝑ
Inn.in.d.c.paſtoꝛalis de can.poſ.⁊ ꝓprie:⁊ ibi di
xi. Et ĩtellige tex. ꝙ poſt concluſionẽ nõ Iʒ inſtra ꝓ
ducere.ſ.in cã in qua facta eſt ↄcluſio.ſecꝰ in appel
latõis cã:ut.j.c.ꝓx.⁊ nõ.in.c.i.de excep ⁊ eſt ratõ
diuerſitatis:qꝛ ↄcluſio facta in principali nõ exten
ditur ad cãm appellatõis:niſi fuiſſet dictuʒ: ut nõ.ĩ
ſpe.de renũcia.⁊ ↄclu.F.i.v.h̊ ãt ſcias.⁊ ẽ 20 20is
qꝛ appellatio ſuſpendit oĩa uſqʒ ad lit.ↄt.unde per
ẽptoꝛie poſſint opponi:ut.j.c.ꝓximo.ſed dilatoꝛie
nõ ut.i.ita demũ.C.de ꝓcu.⁊ intellige ꝙ ſuſpendit
oĩa:niſi alia rõ ipediat ut timoꝛ ſuboꝛnatois ꝓpter
quẽ nõ pnt ꝓduci teſtes ſuper eiſdem capłis uel di
recte ↄrijs ut in cle.ij.de teſti.

J Caſus. Falſi
. Bm Joãnes. tas inſiri: uel
qð deeſt inſt?o probari poteſt per teſies.
In prima ꝑte ponitur ꝓceſſus cãe pꝛincipalis.i ſᷣa
ꝓceſſus cãe appellatõis.ibi cum igit in tertia ciſfti
nitio ipſius cãe appellatõis ibi de ↄſilio. ¶Mora
primo ꝙ in eodẽ libello põt quis pluꝛa diuerſa pe
teꝛe. nam petebat iſte ioaãncs habere ceniũ triginta
libꝛas occaſione mutni ? domũ uacuam ſibi tradi
occaſione nenditionis:⁊ q;ꝙᷓ; B ultimũ nõ expꝛuna
tur in la iſta expꝛimebatur tamen in ła antiqua:z
colligirur ſatis hic dum dicitur ꝙ iſte ioanes ĩ hoc
fundauerat iĩtentionẽ ſuã. Itẽ iudex non potuiſſet
aliter ſuper domo ꝓnunciare:ut in. c. licʒ hely.e ſi
mo. fatuus eſt enim iudex qui ꝓnunciauit ſuꝑ nen
petito.l.fi. E. de fide.li.Erx bis ⁊ ex tex nõ.cuo
primo foꝛmã libellãdi in cà mutui.o ꝙ ↄctu emp
tionis pᷣcedente põt pciſe peti ꝛem nenditam tꝛadi
nec eſt neceſſe peteꝛe inteꝛeſſe: æ multum bnj in hoc
facit iſte tex q mulce in hoc ſint opiniones ut.j. ui
debis ¶ Mõ teꝛtio bo. argu pꝛo dicto Cy. in. .fi.
C. de cõpenſa. ꝙ ubi ex parte actoꝛis debuum eſt
liquidum peꝛ ſolam confeſſionẽ rei admittitur com
penſatio oppoſita peꝛ ipſum reum:licet debiium ſu
um non ſit liquidum de pꝛeſenti: ſed liquidandum.
hic enim conſtabat peꝛ confeſſioneʒ de mutuo ⁊ de
bitum rei pꝛotrahebatur in litigium:ut patet in litte
ra:⁊ nihilominꝰ fuit admiſſa compenſatio:qꝙᷓ poſ
ſer dici ꝙ licet ſupeꝛ traditione diſputaretur ſupeꝛ
pꝛecio nõ fiebat heſitatio:niſi diceꝛes ꝙ dilataia tra
ditione ꝛei diffeꝛebatur ⁊æ pꝛeciuʒ.l.iulianus.F. offeꝛ
ri. ff de actio. emp.⁊ quod nõ.in.l.ſi traditio.C.
de actio.emp. ⁊ de mateꝛia uide quod dicam in. c.
ij. de depoſi. ubi de hoc. ¶ Mota ibi ſcᷣm cõditio
nalem ꝙ modus largo modo poteſt appellari cõdi
tio.naʒ hic non inteꝛuenit neꝛa conditio que de ſui
natura habet ſuſpendeꝛe effectum actus geſti in euẽ
tu cõditionis:ut nõ.in.c.ueꝛum de condi. appo. 2
in. l.i. C. de condi. inſeꝛ. ſed modus qui non ſuſpen
dit: ſed qualificat conditionalem reddit actum ge
ſtum. uenditio enim fuit peꝛfecta de pꝛeſenti: ſed fuu
ꝗppoſius modus: ut in uita ſua libeꝛe habuaret.
Moꝛa ꝙ ratione oneꝛis ãanexi res nalet minns

luſto pꝛecio.?z ſic onus appoſitũ vx ꝑs pcij qð nõ.
Ad ideʒ bonꝰ tex.in.l.fundi.ff.de ↄhen.emp.et fa
cit ad materiã.c.cum dilecti.ĩ.de emptio.⁊ uendi.l.
.ij. C. de ꝛeſcin. uendi. ¶ Mota ar. ꝙ pꝛc batur ua
loꝛ ꝛei ſi teſtes dicant ꝙ tm a tali potuu babe? qua
ſi tin ualeat ꝛes qꝙ;tum uendi põt.de quo tamẽ dic:
ut nõ. plene in.O.l.ij.⁊ dixi in.c.cum cãm.ij.sS.de te
ſti. ad iſtum tex. poſſet dici ꝙ peꝛ h non pꝛobatur
uerus ualoꝛ ꝛei:ſj iducit᷑ ad pſumendũ uenditioneʒ
ꝓ illo pcio nõ fuiſſe purã cũ potuiſſer ab alio habu
iſſe maius pᷣciuʒ: vn nõ eſt viſimile ꝙ iſte uẽdidiſſw
pure ꝓ miori:⁊ ſic nõ ꝓbaret᷑ hic primũ dictũ cuʒ
ex ſpali affectiõe qͥs potuiſſet offene pꝛecium ultra
cõeʒ ualoꝛẽ rei. es pulchrũ tex. ꝙ teſtimoninʒ
nõ uitiat᷑:licet teſtes cõiteꝛ nõ ꝛecoꝛdent de anno in
ſe ⁊ die:quibꝰ actus fuit geſtꝰ:qð itelligo niſi dies
eſſz ð ſubſtãtia actꝰ: ur nõ. Inno.i.c.qiteꝛ ⁊ qñ de
accu. in. v.ſi dictꝰ. ¶ Mota ꝙ tabellio qni inſtim
ſcripſit ? teſtes in eo inſcripti ꝓduci pnit teſtes ad
coadiuuandũ inſtrumentũ:æ eſt ntilłe ꝓpteꝛ nõ.i.c.
cũ a nobis g de teſti. bic tũ nõ pferunt᷑:tũ qꝛ ut pʒ
in antiqua teſtis ꝓductus dixit ſe ñ ꝛecoꝛdari an fu
erit cõdit onalis uenditio an pura:tũ qꝛ ipi erant ⁊
alij õ inſtim erant qᷓtuoꝛ. Et ſubſcriptiões
ꝙ in iſtzo publico teſtes debẽt ſe ſubſcribeꝛe. h eniʒ
vVꝛ inueꝛe vᷣpũ ſubſcripti quaſi ſubtus ſcripti.ſʒ In
no. intelligit ꝙ ſubſcribunt ꝑ nõriũ:vn exponu ſub
ſcriptis.i.ĩſcriptis.nõ eiʒ eſt moris ſm cũ ꝙ i iſſo
tabellionis ſe ſubſcribat teſtis.ſed in puato tm:⁊ ꝛe
mittit ad nõ.S eo.c.ij.ego dixi in.c.i.e.ti.⁊ he c nõ
Si aũt ↄctus fiat in ſcriptis:ita ꝙ ſcriptura ſit de
ſubſtãtia:tunc dic ð ſubſcriptõibꝰ.ut habet ĩ.l.ðciꝰ
.C. eo ti. ¶ Mora regulã ⁊ limitationem ad eam.
Regula eim eſt ꝙ parẽ uiʒ hñt iſtra ⁊ teſtes ut bic
7...in exeꝛcẽdis. C. eo. Lumitatio eſt: ut hoc ꝓcedat
quã lo ꝓducunt᷑ ab eadẽ ꝑte uel ſi a diuerſis teſtes
m inſto non cõtradicũt.ſi aũt teſtes cõtradicũt.iũc
non obtinẽt eãdeʒ uim:ſed pꝛenalent ceteris paribꝰ
ipſi reſtes de quo.j.latius. ¶ Mora ꝙ ubi teſtes
nidentur ↄdicex? inſtꝛo ſi fieri põt dʒ pꝛeſumi actus
multiplicatus:ut ſic teſtes ⁊ inſt:a reducantur ad
coꝛdiam:ſicut dicimus in teſtibus utriuſqʒ partis:
ut in. c. cum tu S de teſti.h̊ᷣ eim fuiſſet facta hec ĩiteꝛ
pꝛetatio:ut inuit litteꝛa niſi ꝑtes fuiſſent cõfeſſe uni
ratem actus.Et ex hoc nõ bonã praticã ad excludẽ
dam pſumptiouẽ pluralitatis actꝰ: ut fiat int᷑rogatõ
actus ſupeꝛ unitate.dicit iñ Innocẽ.poſſe dici ꝙ
ẽt ſi inteꝛꝛogatio facta non fuiſſet:m hoc modo de
buerunt inſtem ⁊ dicta teſtium cõcoꝛdari:qꝛ licet in
ſtrumẽtũ diceꝛer ꝙ Metrus uẽdidit domũ Joan
ni:nõ negat ꝑ hoc. ctũ fuiſſe ↄditionalẽ:vn admit
ten da erat ꝓbario ꝗᷓ inſtro oria non erat. mibi in
plus plʒ pᷣmũ dictũ idiſtincte:qꝛ ex quo teſtes non
ꝛecoꝛdantur de die non nidentur deponeꝛe ſuꝑ illo
ctu qui ex foꝛma inſtꝛi appaꝛet purus ⁊ ñn ↄdiiiõa
lis:æ hoc ſentire v? Har. in.l.ij. fl. de bo.poſ.ſᷣm
lab. poſſet tamen dici ꝙ aut ex foꝛma inſtri apꝑet
pcinʒ puꝝ:⁊ tũc cuʒ teſtes deponentes illum fuiſſe
cõditionalẽ odicant inſtr̃o dʒ pꝛeſumi actꝰ multipli
catus ex quo nõ ꝛecoꝛdant᷑ de tppꝛe ne aut iſtrunuũ

¶ De fi. iſtrumẽto

aut teſtes repꝛobent:ar.in.d.c.cũ tu:aut inſtm ſim
pliciteꝛ loquit̃ ⁊ teſtes dicũt illũ ↄctum fuiſſe condi
tionalem.ʒ nõ recoꝛdent᷑ de tpᷣe ⁊ dʒ preſumi ꝙ de
eodem deponãt:⁊ ſic intelligatuꝛ dictum Innocen.
Ratio qꝛ potuit eſſe ↄctus ↄditionalis:⁊ iñ nõꝛus
nõ fuit rogatus de ↄditiõe ul ꝑ obliuionem nõꝛius
obmiſit: ⁊ cũ inſt:a ⁊ teſtes hẽant eãdem uim debet
fieꝛi ſuppletio adinuicem ſicut fit inteꝛ euangeliſtas
in. c. nibil de v.ſig. ⁊ in. c. ꝑiculoſe de pe.di.i.fac op
time qð nõ. Inno. in. c. qualꝛ ⁊? qñ de accu. ubi di
cit ꝙ ſi aliqui teſtes deponunt de die uel ceꝛis peꝛ
ſonis ⁊ alij dicant ſe non recoꝛdari de ceꝛto die uj
peꝛſonis debet pꝛeſumi ꝙ de eiſdem iſti deponant:
facit dictum.c.in pꝛeſentia de pꝛoba. rem nota
ꝙ pꝛobatio unius partis dubia clarificatur ex ↄfei
ſione alteꝛius parus. Ex hoc ſume limitatoeʒ ad dic
tum Inno. in. c. cũ ↄtin gat de offi.delega. ubi dicit
ꝙ dicta teſtiu n obſcura nõ releuant ꝑ confeſſioneʒ
ſeu articulũ ꝑ ꝑtem foꝛmatũ. dʒ eiʒ intelligi in cofel
ſione ꝓoꝛia que nõ ꝓ ĩeſt confercti.xiiij.q.ij.in pꝛin
cipio:⁊ pꝛobat᷑ clare dictum Inno. in. c.in pnina de
ꝓba. Secus in ↄfeſſioe alteꝛius partis que ualet ⸗
cam:ut hic. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ quod ubi ad pꝛo
bandum unũ totũ uł quid ceꝛum inducũtur teſtes
non eſt neceſſe ꝙ teſtes deponãt ſupeꝛ t to:ſj ſans
eſt ꝙ ex dictis oium teſtũ ⁊ ꝑrium ↄteſſione eliciat᷑
id qð eꝛat neceſſario ꝓbandum: ut hic notãteꝛ pꝛo
bat᷑:facit ad ea que dixi in.c.ʒ ex quadaʒ g de teſti.
Mo ⁊ tene menti:qꝛ ad h̊ allegartur quotidie iſte
tex.ꝙ iudex põt uſqʒ ad ſniaʒ:⁊ ſic poſt concluſionẽ
partes inteꝛꝛogare ad clarificanda cubia cirea meꝛi
ta cauſe:etiam ſi ꝓcedat ad utilitatem pꝛiuataʒ. In
no.tn in addi. limitat hoc ſingularueꝛ en iĩteꝛꝛogat
circa dubia eoꝝ que acta ſunt ante cõcluſionem: de
al js vo queꝛeꝛe nõ poſſet. refeꝛt iñ ꝙ alij S. põt ti
dici ꝙ ubicũq; equitas mouet eum poteſt intenoga
re:ut in.l.ubicũqʒ.ff.de inteꝛoga. acti.⁊.c.iuqican
tem. xxx. q.vV. ⁊ intellige pꝛedicta in iudicijs oꝛdina
rijs.nam in ſumarijs inteꝛꝛogabii teſtes partes enã
ad inſtantiã ſm glo.nõ. in cle.ſepe de ner.ſig. in ueꝛ
bo inteꝛꝛogabit:æ facit ibi textus ꝑ locum a ſpali.
Item in uſtima ꝑte nõ ꝙ ſma põt pꝛo ꝑte cõfirma
ri ⁊ pꝛo ꝑte ifirmari.Et nota ꝙ in cã appellanonis
ſnia eſt confirmatoꝛia ubi bñn fuit iudicatum ⁊ infir
matoꝛia ſen retractatoꝛia ubi male:⁊ poteſt expꝛime
re ſi nult cam retractionis ⁊ cõfirmatõis in ſnia.Et
ex hoc ⁊ ex tex. nõ ꝙ iudex appellationis non tene
tur ſimplicit̃ ꝓnunciare male uel bn fuiſſe indicatũ:
ſicut inueꝛe vꝛ tex. in. F. ulii.ij.q.ult.ſed poteſt diſtin
gueꝛe ⁊ vᷣba depoſitiua ꝓfeꝛꝛe:facit.c.cum cãʒ de re
iudi.⁊ qdðᷣ nõ. Har.in.l.cũ apud.ff. iu.ſol. . ſuſ
ficiant ad ſuꝑficialẽ declarationem tex. ¶ enio
ad glo.æ quero cum glo.ij. qͥd ſi nenditio pura fuiſ
ſet nunquid iuſte cõdẽnaſſet iudex ad ꝛem uacuam
tradendaʒ:rndet ꝙ ſic. 3e in hoc gl. ꝗᷓ ſatil
bñ iudicio meo ꝓbat maxie iũcto tex.in fi.ubi po
nuntur vVba pape emptoꝛẽ poſſe ꝛem emptã pꝛeciſe
peteꝛe: ⁊ ita uenditoꝛem eſſe ↄdemnãduʒ nec ẽ op⸗
peteꝛe inteꝛeſſe. hoc ꝓ tanto dico:qꝛ iura in boc ci
uilia. uarie loqui Videntur ac ẽt ſcribentes: ut in.l.i.

SS
m iſeed ſ⸗
tbis u⸗ ess e⸗
Gnge ettrflin
nrine d e
n 19 d *
e , ge
n ech a , ind
aumt wwlnd ai i
Nocbſun n , Cichl.

A.
o kni, ucinn

ℳ
che cni mn ai

rtrtmu itiie M iu⸗
cettta ni nie nal
ſter l AMoten amtte⸗
Eeir cigonr voſaat etlsro
enneltonsthtbfcetbcitber⸗
n cltn ſedsstuims iclene
Geniree ui nnclitgendtsri⸗
retigeicſrrticsidunarn
TKacſrsdRico telengnn. d:
Wavarcdengcedditizämi
QArhmminiptanſagmiängu Iu
Oeharſtfaiſennenſeliie⸗
Eeſugti Kabbninsunz
ſluchgtttinigir kce
Enltrinnl ni cniin i
nbinnemir tütttnin
rogtni lri nnein⸗
Eand ſetgi er
minch lnligalitz
tmiſtlentr gi igen
uſnrcenene r R
thinoneſöctiirtr
ſonog ,aiie rnlie
minnefnninrei
grentefn ntr
Rſſare⸗ utmniͦ⸗ ice
ſ

ſura no relelafi nen
n n dn eelmni ni
ncnüp pen founng, che; igt
6 1 en) 4 HDM
) u Aue n pieſ conftan diſgin
1 pobai dne diemn nbin ci
NI. Vens in ofeſ. 4

öegtrtns nizdle
uu de Gerboc t rtr o iht,

Ptcſtesckponi, pan l
Perdims oun mſtie nim tſſorat
eut muſlno vtunim rhe wiinn
Errataedujinc Her ucii
eneH Yraüdlegaur vonde

ucex por uſqy ac ſnanee ie polt conchnſeni

imenogoſe ad canſanco oobi ano neii
ttainnſ pcedn ad uninen nnnanz. In
n 1ddt. bmim boc inguiaruer n end

ubaeop aue an ſuntande dalſignentt
o venn o Neſſaiien dn g i

dicäügz egonns wdeed Nod ene
n wcie K.dewend. Nnat
õ wcjeſs ¹
NunN GNarisrudi Wes mn.
Auduwa in go d nek e un⸗
o mendidi. iucl lenns Nun
Irnin um gen ſinſaſun
nc poo pie finnan Qnon a
ſiin t confimmoꝛn ubi bil .
nnona ſen raractuonu vbi mgeii

. Ofirmance
. neronis li
le ſiuunt cin fali RK”

.i. ff. de act. emp. z.l.ex empto eo. ti. ⁊ i.l.ſi traditio
.C. eo. æ utrobiqʒ ꝑ bar. ⁊ pleniſſime peꝛ eundẽ in
.l.ſtipulationes non diuidũtur. ff. de ueꝛ. obli. Qui
dam enim. uolueꝛũt ꝙ ſufficiat pꝛeſtare ĩteꝛeſſe ſicut
in obligationibus facti ſuccedit obligatio ad inteꝛ
eſſe: ut in.l.ſi quis ab alio.ff.de re iudi.⁊ pꝛo hoc
intellectu nidetur faceꝛe dicta.l.i.⁊.l.ſi traditio:⁊ ui

detur nelle glo.in.d.l.i.Sʒ martinus amiquus glo

ſatoꝛ iuris ciuilis tenuit pꝛimũ.ſ.uenditoꝛem pꝛeciſe
teneꝛi rem uenditam tradeꝛe emptoꝛi ſi illaʒ habʒ: z
pro eo multum bene facit.d.l.ex empto. Sʒ fᷣm ho
ſti. ins canonicum uẽ adheꝛere opioni mar.ut patet
H ⁊ in.c.per tuas de arbi.⁊.c.i.de pac.⁊.c.iij.eo.t.
⁊z.i.q.i.qui ſtudet. Inno.in.c.olim de cenſibus in
prin. tenet quod ad rem uenditaʒ benc agitur: quia
res eſt in obligatione:ut in.d.l.ex empto. Sed libe
retur uenditor ſatiſfaciendo de intereſſe:⁊ ſic cõcoꝛ
dat.l.i.cum.d.l.ex ẽpto. Sed pꝛima opinio uidetuꝛ

cõior ut preciſe conpellatur ꝛeʒ tradere ſi facultateʒ

hʒ:alias tenetur ad inteꝛeſſe quam cõit᷑ docto.hic =
Bar. in. d.l. i. ?. I. ſtipulariones non diuiduntur: 2
archi. in. d. c. qui ſtudet z Jo.an.in.addi. ſpe.in ti.
de empti.et uen. . in anteꝛioribus:ubi dicit: quod
ſi bʒ facultatem rei tradende ↄpellitur ad rẽ traden
dam:ſi ueꝛo dolo uel culpa agitur ad intereſſe ſi ãt
nõ hʒ ſine dolo ⁊æ culpa tunc ad neutrũ tenet᷑. Ego
allego ad hoc gl. ſingulaꝛeʒ que preciſe facit omnia
hec membꝛa inſti.de emp.⁊ uendi. .pꝛecium in ueꝛ
bo tradatur:⁊ optime ibi facit tex. pꝛo hac opinio
ne ⁊ intellige iura ↄtraria ſecundũ diſtinctioneʒ pᷣce
dẽtem:⁊ ut habeas ſubtilins hanc mãʒ ſcias ꝙ aut
quis obligat᷑ ad dandũ ⁊ pᷣciſe cõpellit ſi põt.l.ubi
ff. de ueꝛ. obli. Aut obligatur ad faciendũ æ regu
lariteꝛ in obligatione hoĩs ſuccedit obligatio ad in
teꝛeſſe: ut in.l.ſi quis ab alio.ff.de re iudi.⁊ h̊ quia
nideꝛetur quedam ſpecies ſeꝛuiiutis ſi pciſe compel
leꝛetur faceꝛe: ut nõ. Har.in.d.l.ſtipulatiões nõ di
nidunt᷑:ubi pleniſſime uideas de hac mateꝛia.Eſt 2z
teꝛtia ſpecies obligationis.ſ.rem tradi. ⁊ in hac aut
obligatur ex pᷣtu emptiõis ⁊ pᷣciſe cõpellitur ſi hʒ fa
cultatem: ut in iuribus ſuꝑius allegatis. Aut ĩ alijs
Sctibus ⁊ ſufficit pᷣſtare inteꝛeſſe peꝛ.l.ſi funduʒ.ff.
de vᷣbo. obli. Ratio diueꝛſitatis eſt:qꝛ in ↄctu emp
tiõis illa obligatio rẽ tradi ꝑticipat de obligatiõe rẽ
dandi ⁊ rẽ faciendi:qꝛ ſi eſt uenditoꝛ dñs dʒ reʒ tꝛa
dendo faceꝛe emptoꝛẽ dnñm: ⁊ in hoc accedit ad ob
ligationeʒy dandi:qꝛ dare eſt accipientis facere inſti.
de actio..ſic itaqʒ. Si aũt nõ eſt dominus pꝛeſiat
tradendo cauſam uſucapiendi.ideo ſi hʒ facultatem
tenet᷑ pciſe tradeꝛe: qꝛ qᷓi uidet᷑ obligatꝰ ad dandũ.
hec ſunt de mente Har. in. d.l.i.de acti. emp.⁊ in
.vl.ſtipulationes nõ diuidũtur.ff. de neꝛbo. obli.que
bene notabis. An aũt ſufficiat uẽditoꝛi pꝛeſtare pa
tientiã an teneat᷑ rem tradeꝛe: dic ꝙ in coꝛpoꝛalibꝰ
ſufficit pᷣſtare patientiã:ſed in coꝛpoꝛalibus tenetur
tradeꝛe rẽ de quo dic:ut nõ.in.d.l.i.Et q̃tenus dic
tex.ꝙ dʒ uẽditor tradeꝛe poſſeſſionẽ uacuã:intellige
nacuã.i.nõ poſſeſſaʒ legatoꝛuʒ ſeu fideicõmiſſoꝛum
cã ul noie uentris. ad hoc eim ꝑtinet uacui appella
tio de quo uide quod legitur ⁊ nõ. in.l.ij.S.nacua

Eum Joannes.

.ff. de act. emp. ¶ Gopono ꝙ a iudice laico non
debuerit appellari ad papam:ut in.c.ſi duobus de
appel. Soluit glo.iij.ut patet in ea.hoſti.dicit glo.
ꝓcedeꝛe ꝙ regulaꝛiteꝛ a laico non appelletur ad pa
pam niſi iudex a quo appellatur ſuꝑioꝛem in tẽpoꝛa
libus nõ recognoſcat.j.qui filij ſint le.per uenera
bilem. F. rõnibus de fo. ↄpe.ʒ in auẽ. ut diffe.iudi.
.F.ſi tamen contingit:æ nõbis hoc dictũ ſingularit
cui uidet᷑ concoꝛdare aliud dictũ ſingulare Inn. in
.c. ex ſuſcepto de fo.ↄpe.ubi dixit ꝙ deticiente
poteſtate ſeculari de iure:qꝛ non eſt dare ſuꝑiorem
uel de facto:qꝛ ſuꝑioꝛ nõ poteſt de facto iuriſditio
nem ſuã exerceꝛe ſupplet papa:aꝛ.hic ⁊ ĩ.d.c.per ue
nerabiiem:⁊ facit quod plene dixi in.c.nouit de iu
di.ſic limita gl.que ur̃ Sꝛiũ diceꝛe in.c.quoniam.x.
di. ¶ Blo. in vbo pendebat querit:quid ſi capim
fuiſſet oĩo nounm: ꝛndet ⁊ bene.ſ.ꝙ non fuiſſer ad
miſſum:⁊ eſt 20 qꝛ iudex ad quem non debʒ admit
teꝛe aliqua iꝑtinẽtia ad cam cum hẽat ſolum decer
neꝛe an ſit bene uel male iudicatum.ij.q.vi.ad finẽ
2.l.per hanc. C. de tẽp.app.⁊ quod dicat᷑ nouũ ca
pitulũ oĩo nel dependẽs ab antiquo:dic nt dixi i.c.
fꝛnitatis ſupra de teſtibus. ¶ ? querit an in cã ap
pellatõis poſſum ꝓſequi aliã cãm quã expᷣſſam i ipᷣa
appellatõe:⁊ rñdet ꝙ ſic:ut in.l.ſcio.ff.de appel.⁊ ĩ
telligo huius cum appellatur a diffinitiua ð quo di
cendum:ut nõ.in.c.cum cãm.j.de appel.in nluima
glo.ſecus cum appellatur ad ĩterlocutoꝛia ut in cle.
appellanti. e. ri. ubi de H. ¶ Blo. in vbo quodlibet
prio colligit ꝙ inſtꝛm q;tũcũqʒ autenticũ põt per
teſtes ut falſum ꝛepꝛobari nut hic. ¶ ꝛ querit quot
teſtes ꝛequirunt.rndet ꝙ quatuoꝛ melioꝛes deſcꝛip
tis in inſt?o ſeu quinque:20 qꝛ fides tabellionis eqᷓ
ualet duobus:ut in.c qm de ꝓba.ipſũ vo inſttm
uʒ tin q;tum duo teſtes:hinc eſt ꝙ bʒ duos teſtes
inſcriptos ad minus:ad h.l.in exercẽdis.C. eo.ſed
repꝛobatio debet fieri ꝑ plures ſeu ſaltem melioꝛes
nt in. c. in nẽa ſupra ð teſtibꝰ.ergo requirunt᷑ qnqʒ.
NMec ob.iſte rex.ubi fuerũt ꝓducti quatuoꝛ tantuʒ
nec dr̃ ꝙ eꝛant melioꝛes:qꝛ fᷣm gl.iſti tcſtes non ꝛc
pꝛobabãt inſtr̃m:ſed addebãt qð nõꝛius obmiſerat
⁊ hes nũc glo.declaratã.Ex qua nõ prio ꝙ inſſim
qᷓ;tũcũqʒ aurenticum repꝛobari pᷣtextu falſitatis.in
tellige qn dẽ inſtr̃m ex toto falſum:ſecus ſi dico ali
qua in eo ↄtenta falſa:qꝛ tunc aliqñn non admittit
repꝛobatio.ut qñ inducit᷑ pꝛobatio iuris.⁊ de iure:
ut in caſu.l.fi. E. arbi.tu.ſ.ſi uult ꝛepꝛobare confeſ
ſionem ſuam:⁊ in caſu.l.antique.C.ad uellei.⁊ dic
de his ut ibi nõ. z per h ꝛepꝛobatur fᷣm Joan. an.
opinio lau.cꝛemẽ.qui dicebat peꝛ teſtes nõ ꝛepꝛoba
ri inſtrm niſi eſſet ſuſpectũ uł ex ꝑte ↄficiẽtis uel ex
ꝑte ꝓducètis reddebat rõnem:qꝛ mẽoꝛia hoĩs labi
lis eſt nec cõir teſtes ita ſunt intenti ſicut tabellio:
quaꝛe plus credit᷑ inſtto ᷣm eũ:ſed minuſ bñ locutꝰ
eſt:ut pʒ hic ⁊.j.latius. ¶ Scðo nõ ꝙ qñ teſtes ad
dũt ad inſirjm ſufficiũt duo . ¶ Zeꝛuo nõ ꝙ añ re
pꝛobãt requirunt᷑ qnqʒ uł qᷓttuoꝛ ad minus:⁊ hec ẽ
una opi. ſunt ⁊ alie opiniões quas.j.uidebis. Sed
ut habeas clare mãm difficilẽ hic pꝛolixe tractatam
p doctoꝛes cũ queꝛit᷑ de repꝛobatione inſir̃i fienda
0

peꝛ teſtes lcias ꝙ; anz oᷣ inſiĩm ꝓducuntur teſtes i
inſto nõ deſcripti:qñʒ hi qui ſunt de reſcripiis.pꝰ
cãn multe repiuntur opiniones:ſed ꝛecitabo princi
palioꝛes ii magis eluceat mã.prima eſt opinio nt ĩ
cipiamus a gloſatoꝛe nr̃o ꝙ requirunt̃ quinqʒ nel
ſaltẽ quatuoꝛ:⁊ idẽ tenuit in.c.tertio de pꝛoba.ſupᷣ
uidiſtis ꝛõem ſuã.ſᷣa fuit opinio acurſij in.l.in exer
cendis pꝛeall.qui dixit ꝙ licet duo repꝛobẽt inſtim
pᷣuatum.C. de ↄtrahen.et cõmit.ſti.l.optimã ad re
ꝓbandum ti inſtm publicum reqruntur adminus
tꝛes:quia inſtꝛm nalet tin q;tum ꝓbatio duoruʒ ad
minus ut.d.il.in exeꝛcẽdis:eꝛgo oʒ ꝙ repꝛobatio ꝑ
teſtes ſit plenioꝛ.? ꝓ opione aceur.facit iſte tex.dũ
dicit trium uel plurium.tertia fuit opinio que reci
tatur in ſpe.e.ti. S. reſtat.V.ſed pone que attribuit̃
aʒo.ad directã ꝛepꝛobationẽ inſtrumẽti requirũtur
tres ad indirectã ꝑ modũ de quo S de teſti. ex teno
ꝛe z. C. de ↄᷣben.ſtip.optimã ſufficiuut duo:⁊ facit
qð nõ.inſti.de inuti.ſti.O.itẽ vᷣboꝝ obligatio ĩ gl.
nõ. ꝙ dies.quarta fuit opinio Odoff.qui dixit ꝙ
nbi cãꝗ talis eſt in qua ꝛequirũtur pluꝛes teſtes:ut in
teſtamẽtis codicillłæ ſilibꝰ ꝑ plures teſtes q; cã reqͥ
rat dʒ fieri ꝛepꝛobatio:vñ teſtamẽtũ ꝛepꝛobabitur ꝑ
octo codicillus ꝑ ſex reliqᷓ Vo ubi ſufficiunt duo ꝛe
pꝛobãtur ꝑ tres. Nuinta fuit opi.nico.mate.ĩ ſuis
diſputationibus qui dixit h̊ eſſe arbitrariũ:ut uide
at iudex cui magis ſit adhibẽda fides. tanta.n. poſ
ſet eſſe pſumptio pꝛo inſtrumento ex nimia legalita
te notarij uł alia de cã ꝙ pfenet᷑ inſtem teſtibus:ad
H facit la hic dũ dicit.nõ tñ qðᷣlʒ inſttʒ. Sexta fuit
opinio quorũdam quos recitat Innoc. bic qni di
xerunt ꝙ in facto ꝓpinquo magis creditur teſtibꝰ
in antiquo vo z ꝛemoto magis credit inſtrumento
.ff. de ꝓba. ſi arbiter. ff. de carbo. edic.l. iij. F. quo.
Septima eſt opinio Inno. hic qͥ tennit ꝙ inſtr̃ʒ ꝙᷓ
tũcũqʒ publice cõfectũ ⁊ quãtũcũqʒ teſtes habeat in
ſcriptos derogatr̃ ꝑ duos teſtes nel ad plus ꝑ tres
qui ꝓbant ↄpctum de quo loquit᷑ inſtt̃m non fuiſſe
celebꝛatum illo tempoꝛe ⁊ illo loco ⁊ inter illos de
quibus loquitur cum ꝓbent ipſos uel eoꝝ alteꝝ aq
eo ꝛemotos fuiſſe ab illo loco illo die ꝙ ipoſſibile
eſt eos:tunc ibidem fuiſſe ⁊ Sxiſſe:ut in.l.optimam
E. de phen. ⁊ ↄmit.ſtip.⁊ Sᷓ de teſti.ex tenoꝛe hãc
opi. vꝛ ſequi ſpe.in ti.eo. S. ꝛeſtat.vV.ſed quero.ubi
ꝛemittit ad hoc dictũ Inno.⁊ Jo.an.hic.mouent
oẽs iſti qꝛ inſtm nõ bẽt fidem niſi ab officio ⁊æ auc
toritate nõrij cui iuſtũ ẽ dẽʒ duoꝝ ꝓferri.hoc neꝝ
niſi inſtrm ꝑ teſtes inſcriptos uel alios uina noce iu
uetur in auc.eo.ti..ſi tñ quiſqᷓ; z. S.ſi uero mori
antur ſequẽti:tunc enim requirunt᷑ plures q; uiua
noce deponẽtes ꝓpteꝛ auctatẽ inſtꝛi z teſtium niua
noce deponẽtium ⁊? ꝓ hac opione uĩ caſus ſʒ Jo.
an. in.c.cũ a nobis g de teſti. Si intelligat᷑ ꝙ ibi di
cit reſtium adminiculo.ſ.uiue uocis:nec obſtat ꝙ
ibi loquitur de ſcriptura iudicis:qnia ibi noõrij uo
cantur iudices:ut ibi nõtur ſᷣm unũ ĩtellectum. Itẽ
negari non põt m Jo. an. qͥ;n duo teſtes uacillare
ſaltẽ faciunt inſtrumentũ ⁊ fidẽ eiꝰ. nã h̊ faẽ ↄpꝑatio
lr̃aꝝ que minoꝛ ẽ ꝙᷓ aſſertio duorum teſtium:patet
ntrũqʒ in auẽ.eo.ti.ĩ pn.⁊. .i.illi gꝰ nõ ſtabitur ni

¶ He ſde inſirt

fi alirer adiuuet᷑. E. e. ti.l. i. E. ð ꝓba inbemꝰ. Ite
facit ꝛ5 quã ponit Inno.j. e.cũ.p.ubi dicit qð pꝛo
batio peꝛ inſtrm eſt ſuꝑnãł ⁊ S ius ut credatur pelli
animale mortui. Sed probatio ꝗ fuit ꝑ duos teſtes
eſt naturalis ⁊ fm ius diuinum æ humananũ:gꝰ h
eſt preferẽda. Mon. ob. rõ huius gl. qꝛ fm Jo. an.
hic ⁊ bar.ĩ.l.ij. O. ſi dubitetur.ff quẽad.teſta.aꝑ.bis
reaſſumitur ideʒ per modũ nõtuzʒ. ff. de. V. ob. quo
tiens. F. in ſtipulationibus. naʒ dicendo inſm equi
ualer duobus incluſis auẽtem nõrij. poſtea dicẽdo
notarius. ualet duo uel plus ꝙ; unus reaſſumis idẽ.
non eſt g' uerum ꝙ ſcriptura ꝑ ſe equaleat duobꝰ:
ſed ſcriptnra cum inſcriptõe teſtiuʒ ? aucte officij ta
bellionis ẽ que equiualet duobꝰ. nec nalet alia opio
Fm quam requiruntur duo ꝓpter teſtes inſcꝛiptoſ:
2 duo propter tabellionem nã procederet qñ teſtes
ſubſcribſiſſent ⁊ hoc ↄſtaret:ſed qñ ſolum ſunt ſub
lcripti ſeu inſcripti ꝑ notarium: pʒ ꝙ ſiẽ fides inſſii
ita ⁊ fides ſubſcriptionis ſeu inſcriptionis teſtũ de
pendet a notario. Item ſʒ opi. õriã ſeqret᷑ abſuꝛdũ
ſi. xx. teſtes eẽnt inſcripti ad reprobationem talis
inſtʒi requireꝛẽtur.xxij. ⁊ ſic facile falſus notaꝛiꝰto le
ret facultatem inſti reprobandi.ſicẽ.n.falſũ ſcribit in
Ictum ſic facile multos teſtes falſo ſcribere potuit ĩ
inſt?o. Quare Jo. an. ex multis concludit tenẽdam
opi. Inn. ut oẽ inſtẽ̃m reprobaꝛi poſſit per duos te
ſtes cum oĩs eius fides a tabellionis fide dependeat
Agd tex.iſtum adductum pro opi.accur.rncet ꝙ
tex. non diẽ tres teſtes requiri õᷣ inſitm:ſʒ ꝙ inſſm
nõ pᷣfeꝛ tribus:ad rõeʒ õ incuctam rñdet ſm enm
ꝙ plena fides inſtr̃i pꝛocedit ex pſumptic ne ꝑublici
officij:ſʒ ſicut niolẽtaʒ pᷣſumptionẽ ꝑ quã alias iudi
caret᷑ repꝛobãt duo teſtes:pone exempluʒ in.c.ꝓpo
ſuiſti de ꝓba.ſic ⁊ hãc pſumptionẽ ꝑ quã a ias iudi
caret᷑ repꝛobãt duo teſtes. Itẽ iuramentũ ꝑ iudicẽ
delatũ in ſupplementũ ꝓbatõis plena eſt ꝓbatio ex
qua iudicari põt: ⁊ mñ̃ repꝛobat᷑ ꝑ inſir̃m uel duos
teſtes:ut in.l.admonẽdi.ff.de iureiurã Gtem non
ne ſigillum autẽticum ꝓbat inx nõ.S.e.ii.c.i.⁊.ij.et
de ꝓba.poſt ceſſionẽ:⁊ tñ plena ꝓbatio fidei illius
deꝛogat:ut.d.c.poſt ceſſionẽ:ita in ꝓpoſito łʒ inſtiʒ
faciat plenã ꝓbationem m repꝛobari põt peꝛ duos
teſtes uiua uoce in Sꝛium deponẽtes.hãc opi.ſequi
tur do. An. 7 expſſius Jo. cal. in ſua diſtinctione.
diẽ eiʒ ꝙ ſʒ ſit illoꝝ opinio equa qui totũ h ↄmiuũt
arbitrio iudicis qui iudicabit hĩta cõſideꝛatione ad
qualitatem tabellionis ⁊ teſtiuʒ ⁊ negocij an ſit anti
quum uł recens: tñ ueꝛioꝛ vꝛ ſibi pcedes opinio ut
duo idonei teſtes faciãt uacillare inſtrm ut non pro
bat niſi aliteꝛ iuuct᷑. bar.in.d.il.ij.? do.car.h ſequũ
tur opinionẽ nic. mathe.quã s tetigi:ut nõ ſufficit
indiſtincte duo teſtes. ſed iudex cõſiderbit ex quali
tate nõrij teſtiuʒ æ negocij cui magis ſit fides adhi
benda:ad h.l.optimã in fi.C.de cõtraben.⁊ ↄmit.
ſtip.ꝑ quã mouetur bar.ille tamen tex. indicio meo
non pꝛobat.ſolum cim reqmirit ꝙ teſtes ſint ide nei
et oĩ exceptione maioꝛcs. Ego corcoꝛdando bas
duas opiniones in quas doctoꝛes cõiteꝛ incicũt Gi
cerẽ quod iudex hẽbit ãbitrari an illi duo teſtes ſuſ
ficiant:qꝛ oʒ quod ꝓbatio ſit liquida ⁊ maifeſtiſſis

N
3 nst ndne lnt⸗
raiohn /
. ſor n /ull
WPYT L„
ſonm. 7 c
riülh, RN
eivn i iinn
edlatc ,

1

uitain n nki
chienieſhane⸗ *
ſptrrthmn in i
tbninelit l ine lc
gire birfilr n s d
iuliimi e olit a
uelt un lnlim n
inncpi . ifui
ſiegſte igtielur. iſine
0ibmng ii i,n As
lesrſetn O ſo i dai thinn
iigiott Geerligtuckt⸗
elrktot gniſinmalbaben
Ntſni npcspeſt anrſeitdg
ſcinl Aaanrccenaclnis
üronanfncioricacin arn
ANen unn nagtid nd
SAReAmetn
BnorCne o datinolen
dliſgſangnesiist
M hrittpitn ogttrnni
4 iitſſienaßlitid
leutſtſiti igi hi
uulkoiifenſtistatn
lln adnttiiini
nfulſectai nn⸗

Ka⸗
iimn Uriſffnrnnan

b ngoöſmni giſßiz

chobus inelnſis jcnbti
nus naer dno eſ ins W
ſtg'nenmn hnsin
mprn, cum inſcnipröe bcn
dne gre ninle dvob⸗ Ieiir
Wumn raninunmr dn drn e
n Pprer eſtz ig⸗
Nenn Gbclionen ni oen
ibliſſent e ES
.* . be Atgrerſch gſtint
nſen inſctihn g notarium:ſ
kies ſubſciptonis ſen ſetdronet
mi nomno. Nen hchizzi *M
i teſtes tent inſcnſptial chtbnem
Kntqninaanr n,,r ſcſeleiienn
thadtwmn mſfi reprobmnci ien fſit
un ſc fule mitos aſtfi Grbergn
ko Qne Jo ner nits onitni
Ju mor iuiñmn nprobui polſt erche
cun ois eus icls, mheliolisſcce ene
r imsadtunmm ororiunn iit
õ
mb&a c⁵ÜHcα 1cer
1ſis inſfi proerdir r Plinnpnene tvbl
ſcut niolanz pſunptione va atos iuc
pmobat dvo teſtes⸗pone erenplcz in.,d⸗
Pbaſct hicßſungtcneetddusndi
Rodir do eſes. Re mamenin indli
nſohgionenu pdndsen ed Pouinn
deni it: ditchrri Poſtin ttt
N õ Gen
Vlum mntncndnin 1 0 dd
aſetchianru hen Aunſui
NerANſontn en
u geni Pontoenn Baiilb
ſes niun voce in rn cain 1
Anrt qſſius J0 4 iſut

2 fiat nel peꝛ aliam ſcripturam uel ꝑ teſtes undiqʒ
idoneos ⁊? omni exceptõe maioꝛes:ut.d.l.optimaʒ.
B ãt nõ dephendit᷑ niſi iudicis arbiirio: ut.l.iij.ff. ð
teſti. .iiij.q.iij.ſi teſtes. Sed ſi in vVitate teſtes ſunt
tales quales ſupra dixi æ manifeſtiſſime deponunt
contra inſtem dʒ iudex arbitrari teſtes pᷣualere:et ſi
alꝛ faceꝛet licite appellaꝛet᷑:qꝛ faceꝛet õ illã.l.optiam
dʒ eni arbitriũ ſuũ iformare fᷣm leges ut dixi ĩ.c.i.
de dila.æ qð le.æ nõ.in.l.ſi qua pᷣena.ff.de ueꝛ.ſig.
2 pᷣdicta tu iteilige in cãibꝰ iniqbꝰiura nõ diſponũt
ut inſtr̃m faciat pᷣſũptõeʒ iuris ? de iure de quo dic
ut ſupra in nel ien ad ᷣm mẽbrũ prin
cipale qñ.ſ. aliqd de inſcriptis in iſtro ↄdicũt ĩiſtio:
quo caſu multe ſũt opiones:ut plen tꝛactat h Inn.
2 bar. in.d.l.ij. Sʒ clare ↄcludẽdo vitatẽ diẽ aut
teſtes directe repꝛobãt iſtꝛm. puta qꝛ dicũt nõ ſic fu
iſſe actũ ſiẽ ſcꝛiptũ:⁊ dic ꝑ oĩa ut ð ĩ pcedẽti mẽbꝛo
dixi = ẽ de mẽte Inn.h nã h̊ cãn foꝛtiꝰinſtẽm ꝛepꝛo
bat qᷓ; ĩ cqu pcedẽti. Aut nõ ↄdñt ita expᷣſſe:ſʒ per
qdᷣdã mediũ:⁊ tũc aut dicũt ſe nõ recoꝛdari an iter
fuerit.aut ſimpłꝛ ⁊ abſolute dicũt ſe nõ ĩterfuiſſe.pꝰ
caſu ſuſtinet᷑ inſtr̃m:qꝛ cũ eius ꝓbatio ſit plẽa nõ dʒ
nacillaꝛe ꝑ depõeʒ iĩcertã æ dubiã teſtiũ qꝛ in dubio
dʒ fieri iterpᷣtatio benigna de teſti.cũ iu z.j.de. vᷣ.
ſig. abbate:⁊ h̊ uoluit Inn. hic ⁊ cõiꝛ doctoꝛes ſeq̃n
tes ⁊ bar.in.d.l.ij.Fᷣo caſu ſubdiſtigue aut unꝰſoluſ
dicit ſe nõ ĩterfuiſſe aut ples pꝛio caſu aut ꝓbet peꝛ
alios ſe nõ ĩterfuiſſe ꝑ modũ de quo ĩ.c.ex tenoꝛe
ſupꝛa de teſti.?æ ꝓbat᷑ inſtem falſũ:ut in.c.quãto..
abntium de his ꝗᷓ fiunt a pᷣla. nã in eo ꝙ falſe ſcrip
ſit hũc teſtẽ ĩiterfuiſſe falſificat᷑ inſtm.d.c.q;to ⁊ ar.
.ix. di. ad ſacras.iij.q.ix.pura:q;q; Scius poſſet ꝑ
alios teſtes ꝓbari. Si vo nõ ꝓbat᷑ abñtia ꝑ alios
tũc ſũt opioneſ. Sʒ cõir diſtiguit᷑ ꝙ aut eſt de neceſ
ſarijs in inſtzo æ ꝓbat᷑ ſim:qꝛ ad h̊ exhibẽtur teſtes
neceſſarij nt ꝑ eos poſſit ꝓbari ⁊ ſic ĩtelligit. d.l.ij⸗
.ff. quẽad. teſt. ap. aut nõ eſt de neceſſarijs:qꝛ ultra
illũ remanʒ in iſtr̃o nũerꝰneceſſariꝰ: ⁊æ nõ uiciat᷑ iſtʒʒ
qꝛ plena ꝓbatio ꝗᷓ ꝛeſultat ex iſt?o ↄfundit dẽm uni
us teſt. ar. c. ʒʒ ex quadam ſupra de teſti.h ſentit hic
Inno. ? clarius Jo. cal. æ alij modeꝛnioꝛes:⁊ bar.
in. d. l.ij. Si vo ſunt plures dicẽtes ſe nõ iteꝛfuiſſe:
aut ꝓbãt abntiaʒ ꝑ alios:⁊ dic ut S. Aut ſimplłꝛ ipᷣi
aſſeꝛũt ⁊ ſi ſi de necꝛijs idẽ dðõʒ qð s. ſi vo nõ ſunt
de neceſſarijs ẽ dubiũ nõ ꝑuũ. Qnidã dicũt ꝙ non
uacillat ꝑ hᷣ̊ inſm:qꝛ ſt teſtes ſingulares:ad h.c.cũ
dilecti g de elec.⁊ S̊ de teſti.tã ꝛis:quidã S: quia ui
dent᷑ oteſtes reſpectu falſitatis. Itẽ dndo quilʒ ſe in
teꝛfuiſſe dicit ẽt de alijs Inn. uariat. vr̃ m magis ĩ
clinare ut inſtrm uacillet. tradit tñ nnã regulã ꝙ ĩ du
bio magis pᷣſumat᷑ ꝓ inſtr̃o q; ↄ: nt res ponꝰ nale
at ꝙᷓ peat.bar.i.d.l.ij.tʒ inſtr̃m repꝛobari. nã dicit
iſtos eſſe oteſtes. oẽs.n.teſtes reſpẽu ſenſus quo ꝑ
cipit̃ pnt dici ſingulares:qꝛ ſenſus tuus nõ ẽ meus.
ſʒ reſocẽu obiecti ad ipʒ ſenſũ teſtes dnir ↄteſtes: vñ
quẽadmodũ ꝑ appꝛoxiatiõem ſenſati ſeu obiecti ad
ſenſũ teſtes ſt ↄteſtes:ut accit ĩ actu affirmatiuo on
ſit audieꝛũt uł uideꝛũt:ita ꝑ remiſſionẽ ſẽſati ſeu ob
iecti a ſenſu dici dnt ↄteſtes:ut qñ deponũt ſuꝑ abñ
ua:qꝛ płes nõ uideꝛũt.do.an.iĩ h membꝛo dic adueꝛ

Cum Jobannes

tẽdũ qualit᷑ deponãt teſtes.ſi enĩ dicũt ſe nõ ĩteꝛſuiſ
ſe qꝛ ſil illa die fueꝛt in unũ collecti z ꝓbẽt:qꝛ ſeſa
tũ abſtꝛabit᷑ a ſẽſibꝰin unũ ↄgꝛegatis ⁊ ſic põt itelli
gi. c. loco de ꝓba. Si aũt qᷣlʒ dicat ſe ſimplł: nõ
iterfuiſſe ſũt ſingulaꝛes æ nõ ꝓbãt nec ob.motiuuʒ
bar.ꝙ ſicẽ appꝛopinquatio ſẽſati ⁊c.qꝛ ↄnña nõ ẽ bo
na:qꝛ appꝛopiquatio ſẽſati ad ples attrabit ſenſus
pluriũ in unũ:ſʒ abſtꝛactõ nõ põt abſtꝛabeꝛe:niſi ſin
gułꝛ:qꝛ illud de quo agit᷑ nõ fuit appꝛopinquatum
ſẽſui meo nec tuo nõ ãt oĩbꝰ ſił. Cꝛedo h̊ dictũ vᷣiꝰ
ubi teſtes ſũt nõ de neceſſarijs.ſi ãt de necarijs ꝓce
ꝛe iſtm ut Sᷓ dixi ⁊ ꝑ ̊ͥ hẽs clariſſime hãc mãʒ decla
ratã ¶ Oopo.⁊ ur̃ ꝙ łʒ ſit ꝓbata exceptio in non
ſniat᷑ ꝓ ꝛeo:ut .c.ij.de oꝛ.cog. Soł.gl.ivbo imoð
foꝛmat oppõem ⁊ nõ ſoluit. De.dicit illud vᷣm in
exceptõe dilatoꝛia ſecꝰ ĩ ꝑẽptoꝛia qua ꝓbata bn in
dicat᷑ ꝓ ꝛeo Jo.an.dicit ꝙ ſnĩa qua ꝛeus abſoluit
põt ꝓcedeꝛe dupł:. Aut ex defectu ꝓbatõis actoꝛii
aut ꝑ ꝑeptoꝛias rei:h̊ ãt ⁊ i Zrio ꝛeus abſolui ꝛ20e
ꝓbartõis ſue:⁊ ſic ↄcoꝛdãt dic foꝛmalius ad ↄꝛiũ ꝙ;
h̊ ibi ꝓbata ſpoliatõe ꝑ modũ exceptois nõ ꝛeſtun
at᷑ ꝛeus ſpoliatus abſoluit᷑ tñ ꝛõe cuius de ex ſpolia
tõe excepit.hic ẽt ſolũ excepit ad excludẽda itetõem
actoꝛis:ut nõ teneꝛet᷑ domũ tꝛadeꝛe ⁊ ſic abſolutõeʒ
ↄſecutus fuit ex quo pʒ h̊ iura ſibi nõ a
po.uẽ.n.ex quo teſtes nõ deponebãt de die ſeu ipe
õctus nõ dẽbat eoꝛũ dictũ ualeꝛe.aꝛ.in.c.in pntia
de ꝓba.⁊ ſupꝛa.e.inteꝛ dilectos.Glo.in vᷣbo ð ceꝛ
to tangit hic qõem ſeu oppõem ⁊ nõ ſoluit:ſʒ ſoło
ꝛeddit᷑ in ſa ut ex pᷣdictis patuit.ex quo enĩ ꝑteſ cõ
feſſe fueꝛãt unicã iteꝛueniſſe uenditionẽ ſatis.colligit
teſtes de illa deponeꝛe:⁊ ſic pteꝛito tpis non ꝛcddit
depõem dubiã. Et dicũt hic gof.hoſti.? Jo.an.qꝙ
ꝛegulariteꝛ q;uis teſtes non deponãt de die uel ipe
qꝛ nõ ꝛecoꝛdãtur nõ minus uʒ ipoꝛũ teſtimonium
ut hic:ſed ſi iteꝛogati rñũdeant uarie nõ uʒ ipſoꝛum
teſtimoniu n.iij.q.ix.nihilominus ⁊? qð ſupꝛa dẽm
ẽ ꝓcedit niſi agat᷑ de tpᷣe ꝓbando ut s de teſti.ex te
noꝛe tãc.n.nõ uʒ teſtimoniũ cũ no dicãt id ad qð
pricipalit᷑ iducũtur in.c.de teſtibꝰ s de teſli.⁊.ff.de
peti. hẽ.l.ſi quis libeꝛtatẽ..fi.cauẽ tñ dʒ index ſᷣm
hoſt. ne teſtes malicioſe dicãt hũc pᷣmeditatũ ſermo
nem. ſ.ſe non recoꝛdari de tpre ut poſtea ꝛepꝛoba
ri nõ poſſint.⁊ hec nõbis ⁊ uide qð nõ.S.c.ex teno
re. ¶ BGl.ĩ Vbo poſtꝙᷓ colligit duo:ſʒ eam limita =
declara:ut gᷓ dixi in.c.eũ clamoꝛ õ de teſtibꝰ. Glo.
penł.opponit de.c.i.S de oꝛ.cog. ubi dẽꝛ ꝙ ſuꝑ inci
dẽti nõ ꝓnũciat᷑.glo.ſoluit ?⁊ male. nã bn potuiſſet
hic ꝓnũciari ſuꝑ pꝛincipali:⁊ ſic ĩdirecte fuiſſet pꝛo
nũciatũ ſuꝑ incidẽti: ſicut fit in inſtãtia cãe pꝛincipa
lis.dic g ꝙ h̊ fuit factũ ad honoꝛẽ indicis a quo
ſeꝛuandũ cũ fueꝛit ꝓceſſuʒ ex nouis actis. Itẽ Iʒy nõ
ſit neceſſariũ ut ꝓnũcietur ſi tmi ꝓnũciat᷑ nõ ꝑ ret:a
ctat᷑ ſnia:ut nõ.in.d.c.i.⁊ de mateꝛa dic ut ibi ple
ne dixi. Glo.fina. eſt facilis. ¶ Ded ex glo.queꝛo
de qõe nõbili.pone ꝙ in inſtzo ſunt deſcꝛpti.a.⁊.b.
expᷣſſo eoꝝ cognoĩe ꝓ teſtibꝰ demũ dr inſtm falſuʒ
2 ꝓducunt᷑ duo qui dicũt ſe uocari illis noĩibus:ſed
negãt ſe iteꝛfuiſſe. nũquid ̊ ſufficiat ad reꝑꝛobatõeʒ
2 .

inſtrumẽti. do. meus do. car. cõſuluit ꝙ nõ: qꝛ ꝑ bꝰ
nõ eſt ꝓbatũ iſtos eſſe illos qui ſũt deſcripti ĩ iſtꝛo.
potuiſſent.n.ſibi mature nõia.ar.in.l.i.C.de mu.
no. Itẽ dic ⁊ melius ꝙ poſſibile eſt ꝙ ipꝛe cõfecti
inſir̃i erãt alij qui uocabant᷑ h̊ nõie qui inteꝛfuerunt
ↄctui:iñ hec ꝓbatio nõ cõcludit neceſſario:ar.c.in
pntia de ꝓba.⁊ in dubio ut S dixi fauendum eſt in
ſtrumẽro:ar.c.cũ tu de teſti.⁊.j.de pᷣſcrip.ad audi
entiã. Ad h̊ eꝛgo ut cõcludãt:oʒ ꝓbari ꝙ tpᷣꝛe con
fecti inſtrumẽti iſti qui ꝓducũt᷑ nũc uocabãt illo no
mine et qð tũc nõ erãt alij ꝗ nocahãt᷑ his nõibꝰ:et
hec nõ pꝛo limitatõe predictoꝝ.¶ Vltio qrit̃ de
ntili z quotidiana qõe. uidemꝰ eĩ hic ꝙ ad petitõeʒ
appellãtis iudex ad quẽ refoꝛmat ſmam an h poſſit
faceꝛe ad petitionẽ appe lati:ut ſi uideat detrahẽdũ
uel addendũ ſnie ̊ licite iudex faciat ipſo appellato
poſtulante.hac queſtionẽ foꝛmat dñi ð ꝛota decif.
ccclij. ? 20 dubitãdi eſt qꝛ appellatus nõ appellandũ
Vꝛ acquieuiſſe ſnie in.c.ꝙ ad cõſultationẽ de ꝛe in
di. z.l. fi. C. de ſen.que ſine certa qti.gꝰ nõ dʒ audi
ri petẽs cã ꝛefoꝛmari. Sʒ h̊ nõ ooſtãte ꝑ oẽs dqnos
fuir Sriũ ↄcluſum:qꝛ ex quo ꝑ unã ꝑtẽ fuit appella
tum a tota ſnia ipſius effectꝰ in totum fuit ſuſpẽſus
l.i.ff ad turpill.et.c.uenientes de iureiurã.ergo ſiẽ
ꝑ appellantẽ peti põt reformatio:ita et per appella
tu n: Sepe. n. qs cõſeqᷓt ex ꝑſona altius quod ex ſe
cõſequi non poſſet l.petẽde.C.de tẽpo.ĩ inte.reſti.
7.c.auctate martini de cõceſ pbẽ.li.vj. Itcʒ index
ſupplet de facto ubi cõſtat ei ex dictis teſtiũ uł iſtꝛ?o
rũ ad h̊ ꝙ nõbiliteꝛ nõ. Inn. in. c.i.de poſtu. pꝛela.
et nõ. bñ h̊ dictũ.hĩc alibi dicit glo.nõbił in.l.i.C.
qui ⁊ aduerſus quos iudicẽ ſupplere poſſe de ſibi
noto ut notorio ꝑ illũ tex: Adduco ẽt ad pꝛedictã
cõcluſionẽ.licʒ oẽ; honoꝛc̃.C.qñ ꝓuocare non eſt
neceſſe:ubi ad appellationẽ uicti cõſequi põt uictoꝛ
cõdenationẽ expẽſaꝝ obmiſſaʒ a iudice a quo.non
ob. primum motiuũ qꝛ ꝓcedit ubi aliteꝛ etiam non
appellatur:ſed ꝑ appellationẽ unius ſuſpẽditur ſen
tẽtia ĩ totũ. Ego limitarẽ pᷣdictã cõcluſionẽ niſi ap
pellans reſtrinxiſſet ſe in appellãdo ad capla facien
tia 3 eũ dũtaxat.tũc eiʒ arbitroꝛ cãm non deuolui
ad iudiceʒ ad quẽ niſi reſpectu illoꝝ capimloꝝ qᷓ fa
ciunt õ appellantẽ ſi ſũt ab alijs ſepata ꝑ tex.in.l.ẽt
.cff. de mino.tot. n. uidenĩ ſnie quot capitula ſnie:ut
ibi = nõ.glo.in c.ij.de oꝛ.cog.in.vſ.eadẽ in fi.⁊ aꝛ
bitroꝛ idẽ ſenſiſſe do. de ꝛota in pᷣdicta deciſiõe dũ
ponderant ꝙ a tota ſñnia fuit appellatuʒ.ſecus eꝛgo
ſia Pie Cer bi⸗ nõ. bonã praticã appellãdi ut
appellemur a ꝑribus ⁊ capitulis faciẽtlbꝰ cõtra appel
lanteʒ:ſed bona cautella erit ex ꝑte appellati nit etiã
ipſe appeller qᷓrenus facit õ̊ ſe. Similis theorica nõ
in inſt?o ꝓducto de qua dic:ut nõ.in.c.cum oli de
cenſi. Itẽ nõbis ꝑpetuo aliã cõcluſionẽ ex pᷣdictis:
ꝙ nedum iudex a quo:ſed ẽt ad quẽ põt ex officio
ſuppleꝛe etiã in ꝓlatiõe ſñie ea que ſibi ſũt nõ.uł no
toria nel ex actis cãe. JIudex eim ad quem ſuccedit
loco iudicis a quo.vñn dʒ ⁊ põt faceꝛe totum id qð
debuiſſet ? potuiſſet faceꝛe primus iudex:ut dicunt
dni de ꝛota ubi õ̊. Ad pꝛedicia nide Hart. in.l. ſi
expreſſum.ff.de appella.ubi dicit ꝙ cauſa nullitatis

¶ De tide inſirume

deuoluit totam cauſam ad indicem: unde poteꝛit ius
dex in cã nullitatis refoꝛmare ſniaʒ ſicut in cã appel
lationis ⁊ allegat Inno. in. c. cum cõningar de offi.
delega.æ hec ſufficiant.

X*£ p aꝛte. Caſus. Mefectus litteꝛe

non uiciat reſcꝛiptuʒ.h.
MWd. cõis diuiſio. ſcᷣa ibi quia. ¶Mora ꝙ
modicus defectus ſcꝛiptoꝛis non uiciat reſcꝛiptum
pape. Glo. ponit rõem dubitandi ? decidendi: æ in
fine ampliat diſpoſitionem huius capli ut pꝛocedat
etiam in defectu ſyllabe. Innocen. magis adhuc am
pliat. dicit enim idem foꝛte dicendum in defectu dic
tionis uel oꝛationis dũmõ depꝛehbendatur itellecius
pape. Refeꝛt iñ alios diceꝛe ꝙ ⁊ ſi aliqn ſit tolera
bilis eꝛꝛoꝛ in lr̃a uel dictione: iudex tñ niſi uicinʒ ſit
occultum ſuſpecias hẽbit las cuʒ multi ſunt officia
les in curia qui exaĩant uicia laruʒ. pꝛius tamen di
ctum magis placet Inno.cũ peꝛ bullã ſatis tollatur
ſuſpitio:⁊ oculi officialium ſepe falluntur:ſicut in ſiſi
legitur in.c. cauſam mẽimonij õ de ꝓba. Vel poſſet
diſtingui ym Moſti. inteꝛ reſcꝛipta gr̃e ⁊ iuſticie:ar.
de cꝛi.fal.c. penł. remittit m ad nõ.S eo. ex litteꝛis:
7 de NGptis ad audientiã. Oo. car. tenet idem in re
ſcꝛip.gratioſis diũmodo ſenſus non mutetur:quod
mihi plus placet peꝛ id quod legitur ⁊ no.in.c.cum
ueneꝛabilis.j.de reli.domi. ⁊ in.c. inteꝛ dilectos ſu
pꝛa eo. facit.l.i.⁊.ij.ff.de his que in teſta. delentur.
ſecus dic ubi ſenſus mutaretur ſeu induceꝛetur cqui
uocatio.nam tunc defectus etiam litteꝛe uiciaret: ut
dicto.ceinteꝛ dilectos:⁊ tenet Nincen. hic quod nõ.
¶ Ex pꝛedictis pñt decidi multe queſtiões. uidã
impetrauit eccleſiam ſancti pancꝛacij.in lẽ̃a vᷣo dice
batur paneꝛatij:ita ꝙ. c.eꝛat mutata in.e.nũquid ex
hoc nicietur reſcꝛiptum. Do. car. refeꝛt ſe optinuiſſe
ꝙ non. ſicut enim defectus litteꝛe non uiciat ubi cõ
ſtat de ſenſu ut hic:ita ⁊ ſi litteꝛa ponatur loco alteꝛi
us:ut in queſtione noſtra: dũmodo ex alijs apꝑeat
papam ſenſiſſe de illa eccleſia ſancti pancꝛacij. ſecus
autem ſi induceꝛetur equiuocatio. Alia qſtio: a
pa mandabar in reſcꝛipto ipetranteʒ debeꝛe mitti in
coꝛporalem et fuit obmiſſum uerbum poſſeſſioneʒ.
dicit dñs car.ſe obtinuiſſe ꝙ per hoc non uiciaba
tur reſcriptũ:quia ꝑ alia uerba apparebat de inten
tione pape:qꝛ ſubmittebat et defendas inductum.
Et hec queſtio ſatis deciditur peꝛ dictũ Inno.hic:
idẽ dicit ſi ꝑ appoſitionẽ uniꝰ litteꝛe loco alterius i
duceret᷑ falſa latinitas ſicut accidit ĩ facto. dicebatur
eiz in quadã ĩdulgẽtia pape pñtibus ꝑpetuis tpori
bus duraturas.debebat eim dicẽ duraturis. ſic i.
fuit mutata in a. Refert eĩʒ ſe cõſuluiſſe ꝑ h̊ ſas ñ
uiciari:tũ quia hodie curia nõ admittit exceptioneʒ
falſe latinitatis:tiũ ꝑ predicta qꝛ ſicut defectus littier
non uiciat:ita ⁊ ſi una littera ponat᷑ loco alterius:
qð mihi ſatis placet.nã de facile h̊ͥ põt ↄtingeꝛ ſicut
defectꝰ littere. Intelligat᷑ aũt.c.ad audientiaʒ de re
ſcriptis qñ cõtingit falſa latinitas apparenteꝛ.non
aũt ex tranſcurſu pẽne ſeu mutatione uniꝰ lie loco

aAalterius: qdᷣ facilius contingit¶ Micolaus abbas.

o pun
lmmedimult,
inci oi
reltugn Mujym 4
nigintiun dii i ini
Cem gir n ieintant o⸗
Pomtir müntlin hei
ACtucerirondtotst Mans
Konaigucransnmistein
wtiso thinignuand
Gaſckonmees d tnenn
iarnr eſtnendicnn
Wicorm didimnamnon
WWnoris ndiranncn
6nsCogaicrtopeeni ai⸗
napelaon Erbohehe⸗
Goancttar in mn
Nöritii nnr At
rlimninttiguneate⸗
unſnidadriee ftati
tonn e il ihngin
ſuſiſnnnigutein
nntſonenintiii
1cuolber lorrfani s⸗
Kricrofiillinen
nubis G ijji in
r iin iſprti⸗
ſev. olit gſſ
nnsmngi Acht
ng Non ſ n irie

D Puiig

bante Cisde
d cöts e „n dicn
insc⸗ uioſcnſenn d

Pusm
Dnno.eü per buli rate
rcanafuniun geilhmi
F . nuimoniſ te dhr lifi
z Line reſaipn gfer iſtetr
Nohl. raninit ti c o lo clni
rs miienni. Do en. mann

ganoſs dünodo ſeſſis on unnrd

pus an ve g ma lgin tii nae
bils . ce ni dani rinc inm Gleccst
bhair it iſfcris rin n m
Acuhinis umnmr luinclcemura
anm mn Gteainre idore
rn lenvs:t m Cſinan hit o,⸗
ulias oft delid nule qucftms Oici
iteceſum ſneni paneucf in ia vo diee
nemti:in ,.cent nutnng ine Nbcrid
ur teſcigtan. Do ar cenſe ninoſſe
cun enin dciegus iner non vicir ddi
nia ur bicnn 1Alnen dondrr Ccdde
duefione nola dündde disnn
erde & Aa ercen ſned⸗ Omneneſl
WNceendt eddinotade Ma io
zandadan n teciid ertanic, Echeen
rien afuit odmiſum avun or
t dis a Eohiihniſ hel boc ſon
eſcnprü:qvia p al verda adt
e pape:⸗ ſobmminchat en ii u
bec qucſio ans bnclur e
den ſi aoſtone in inen an

grei fla ainius ſicut äctifan

„: 4 Ppͤrions pn
namai un ann * Gurnn

. NKaſus Licite a
N erpetuus * pellatur a ce
qui ꝑti h̊ petenti nõ facit edi cõia inſtra. h
.d. In pꝛia appellantis narratio. in fa cãe ↄmiſſio
ibi ideoqʒ. ¶ S ꝙ uicarioꝛũ quidã ſunt ꝑpetui.
q̃dam tpᷣales ppetni ſunt qui ↄſtituũtur ꝓut nõ. in
c.fi. de offi. uica.? uide melioꝛem glo.in. c. ad h.e.
ti. Idem tex. æ doctoꝛes in. c. extirpande in. F. qui
vHo de pᷣben. ⁊ clemen. una cum ibi nõ.de offi.uica.
Tpᷣales vo ſunt qui oſtituuntur ad tpᷣs:ut hẽ in.c.
puenit de appel.⁊ in.c.cum ex eo. de elec.li. vi.dicit
tamen bic. Ainc. ꝙ uicarius ad ips nõ eſt cẽſend⸗
nicarius qðᷣ nõ Ex quo infeꝛo ꝙ appellatõe uicarij
nõ ↄphenditur nicarius tpᷣalis qui pꝛo neceſſuate
tpᷣis ↄſtituĩ ad ſeruiẽdum eccleſie:qꝛ talis ꝓprie ñ
eſt aicarius qꝛ titulus uicariatꝰ ẽ ꝑpetuus ⁊ ſuꝑio
ris auct᷑te ↄſtituit᷑:ut in.d. S.qui ueꝛo ⁊.d.cle.una.
An aũt rectoꝛ eccleſie poſſit ſolus conſtitueꝛe ex cã
nicarium in eccleſia ſua ad tps uide tex. ⁊ ibi pleniꝰ
ꝑ Jo. an. in. c. cñ ex eo prealle. de uicaꝛio ueꝛ0 epi.
dic: ut le.⁊ nõ.in.cle.⁊ ſi principalis de reſcrip.vbi
bona glo.⁊ in cle.finali de ꝓcur. Möõ fo er tene
menti ꝙ uicarius eccleſie ꝑpetuus põt eſſe ĩ iudicio

pꝛo ſpectãtibꝰ ad uicaꝛiã ſuã de quo. . lan? ¶ MS

tertio ꝙ inſtza cõia pñt peti ut edãtur nõ ſolum ad
inſtructõem cãe principalis: ſed etiam reconuẽtõis.
Oop. ? ur̃ ꝙ iſte uicarius nõ poterat eſſe in iun
dicio ꝓ iuribus ecclie cũ eã nõ poſſideat noĩe pꝛo
prio:ſed rcctoꝛis.uñ debebat dñm in iudicio noĩa?
nt lit. nõ ot. qm. J penbł.¶ Blo. pꝛima circa becĩ
ſtat ⁊ facit tria.prio allat O fo pꝛo tertio ſoluendo
ponit opionem ſuam dicèſ iſtũ uicariũ habuiſſe mã
datum gnãle nel ſpale a rectoꝛe als nõ fuiſſet admiſ
ſus cum nõ hẽat titulũ in eccleſia. hoſti. dicit ꝙ iſta
eccleſia erat iſtoꝛum pꝛioꝛis ⁊ ↄuentus ⁊ ꝑcipicbãt
ibi omnia tpalia exceptis minutis decimis ⁊ qu ibuſ
dam alijs pꝛo ſuſtẽtatione nicario reſeruatis: ? nũc
erat queſtio inteꝛ eos quid cõtineꝛeiur noĩie minuia
rum.pꝛioꝛ at ⁊ ↄuentus ↄueniebant nicariũ ⁊ ꝛecõ
neniebantur ab illo æ m eum monachi ꝓduxerunt
inſtim ↄtinẽs quid fuerat nicario aſſignatum: æ qꝛ
eius copia uicario petenti fuit denegata extitit per
eum appellatum. ¶ Ex bis habes duas leciu. unaʒ
glo. ꝙ queſtio eꝛat hic ĩter eỹẽneum ⁊ nicariuʒ hñtẽ
ad h mãdatũ a ꝛectoꝛe. Alia hoſti. ꝙ queſtio erat ĩ
ter uicarium ⁊ iſtos ꝛectoꝛes ecclie. Tertium iĩtellec
tum ſentit hoſti.hic ſuper vbo decimis dicens que
ſtionem hic fuiſſe ſuꝑ minutis decimis uicario pꝛo
ſua ſuſtentatione aſſignatis ? ꝙ rõe ꝑceptionis con
neniri poteꝛat nicarius nõ ſolũ a pꝛioꝛe ⁊ ↄueniu:ſj
a quolibet alio:ar.ſf.de rei nẽ. officium.ff.de ſeꝛui.
.l. fi. ? de offi.iudi.ad hec ⁊.j.de pꝛeben.c.de mo
nachis. Sed in ↄꝛium opponit de.c. queꝛelã de elec.
2 de re iudica.cũ ſuꝑ ⁊ de cõfir.uti. cum dilecia. .
qꝛ ueꝛo. Soluit ꝙ poſſeſſoꝛ conueniri põt reali ut
in pꝛimis ↄcoꝛ.ſʒ nõ piudicat᷑ ſuꝑioꝛi ut in ↄꝛijs ni
ſi ſciat cam ſuam agi.j.de re iudi.c.penł. ſᷣm eum.
A dueꝛte qꝛ iſte intellectus facit magis ad intellectũ
glo. ſentit eniʒ ꝙ nicarius ſupeꝛ iuribus ſibi aſſigna
tis poſſit conueniri ranꝙ; poſſeſſoꝛ: ſed ſententia ᷓ

¶ Bpreperuus

eũ lata non piudicat rectori niſi preſciuerit cãʒ ſuaʒ
agi. Ego diſtinguerẽ latius ſic cum qrit: nũqᷣd uica
rius poſſit agere.uel cõueniri:ita quod faciñ ſuũ ꝑ
iudicet eccleſie: quod aut loquit᷑ de nicaꝛio tpᷣrali uł
perpetuo.pꝰ caſu nõ puio eũ poſſe agẽ niſi habeat
mandatum a rectoꝛe: caſu põt procedẽ diciñ huiꝰ
glo. Rõ quia non hʒ titulũ in eccleſia uel admiſtra
tionem lʒ aliquid det᷑ ſibi ꝓ ſua ſuſtentatõe:fac̃ per
locũ a ſpali clem.una ð offi. uica.? quod ſupra di
xi.ſᷣo caſu ſubdiſtinguo quod aut unlt agẽ ł ↄueiri
pro iuribus nicarie ⁊ põt eʒ nullum habeat manda
tum ab eccleſia ſeu rectore hʒ.n. titulum in eccleſia
ut dicta clem. una ⁊. c. extirpande. S. qui vo de pre
ben. ſicut enim agit:canonicus noĩe ſue pᷣbende licʒ
prebenda ſit eccleſie:ut in.c.iij.? quod ibi no.de ꝓ
ba.ita ⁊ fortius agit uicarius noĩe ſeu uicarie pro
iuribus ipſius:⁊ factum ſuũ preiudicabiui eccleſie ſi
cut factum alterius admiſtratoris:æ pro h̊ optime
facit iſte tex.non diuinando ⁊? cauillando luteram.
fateor tñ quod rector poſſet ſibi aſſiſttere ĩ lite.ſ.rõ
ne preiudicij quod ſibi ex orio euentu litis poſſet
irrogari cum perditis bonis uicarie oportet pre ui
deri de alijs bonis eccleſie:aꝛ.de pꝛebẽ.de monach:
7 pro hoc.l.ſi ſuſpecta de inof.teſta.⁊ l.a ſententia
ff. de appel. Aut uult agere uel conueniri pꝛo alijs
iuribus eccleſie que remanſerunt apud rectorem ⁊=
non põt niſi babebat mandatum a rectore: quia in
illis nullũ bʒ titʒ ⁊ B ẽt caſu poſſet ꝓcedere dicium
glo. Ad predicta faciunt nõ. in.c. expoſuiſti de płe
ben. æ. d. SF. qui vo. Et per hoc habes clarę expedi
tam materiam huius prime glo ¶ Bo. kinalis in
trat mãm editionis:⁊æ pondera eam quatenus dicit
ꝙ ſicut reus non tenet᷑ actoꝛi ꝓpria inſt?a quibus
non utitur edeꝛe:ita nec actoꝛ ꝛeo. ¶ Au vo de h̊
7 de tota mã glo.⁊ eoꝛum que tractant hic docto.
dic:ut pleniſſime dixi in.c.i.de ꝓba.ubi reꝑies eñ
inſtr̃a dicantur cõia ⁊ an in editione fienda ſu dria
inter actoꝛem ⁊? reum. Exẽpla glo.queꝛo de qõe qꝙᷓ;
ponit hic Inn. quidã petit ſniam latã õ ſe ꝓ petro
ſuꝑ tali fundo caſſaꝛi: uel qꝛ nulla eſt uel qꝛ iniuſta
2 ab ea eſt appellatũ:petrus reſpondet exhibe ſniaʒ
actoꝛ rñdet. ego nõ babeo ſcriptam:qꝛ index nolu
it mibi copiam ex ea faceꝛe: uel quia amiſi: queriiur
an ꝛeus cogendus ſu eam exhibeꝛe. Innoc. dicit
ſit per iſtum tex. quaſi ſnie inſſm ſu cõe.ideo ↄpel
lendus eſt illud edere ſicut alia cõia inſtr̃a ut h. Ad
idem adducit.l.is apud quẽ. C. de edẽ. ubi iudex
appellatõis pᷣcipit exhiberi oĩa acta cãe.dicit etiam.
Inn. ꝙ ſi reus nõ diceꝛet ſniam latã iĩterrogabitur
an talis ſnia pꝛo eo lata ſit. ff. de inter. act.l. penuł.
2 ſi negauerit cogetur edere:uel iudex ꝓnunciabit
ſi qua ſnia apparuerit ꝓ petꝛo in tali cauſa lata nul
las uires habuit:ar.eo.ti.l.nõ alienum. nam cor fel
ſioni ſue facte in iudicio ſtandum eſt.ff. ad. l.aquil.
.l. ꝓinde: ſi rũdeꝛe nolet habetur ꝓ ↄfeſſo.ff.de in
teꝛoga. acti.l.de etate.ꝗ. qui tacuit de confeſſ.c.ij.
Itẽ g iſtum qui dicit nullã ſniam ꝓ ſe latã ꝓuiden
dum eſt actoꝛi ut negatio ſua ſicut ⁊ confeſſio facta
ʒ ſe auctẽticet᷑ ⁊ publicetur que ſic aucteticata ⁊ pu
blicata obſtabit ipi reo in ꝑpetuũ etiã ĩ alio indicio
9 3

¶ Get.dlr. Imyl.

Mge libe.cq. iubemus.ij.q.i.mulrti:⁊ facit að legi
tur ⁊ nõ.in.c.ſignificauit de teſti.⁊.c.albericus.ſuc
curritur tn ꝛco ſi ꝓbabiliter deceptus falſuʒ rndet:
ſatiſfactio tñ dʒ fieri aduerſario de ſuo iteꝛeſſe. ff. ð
inteꝛꝛoga.ac.de etate..ex cã:⁊ h̊ ſi poterit ꝓbare
Sriũ ꝑ oſtenſionẽ ſnie uel alio mõ.nã hoc caſu pꝛo
batio pꝛeualebit ↄfeſſioni eꝛꝛonee C. de iur.⁊ fac.
igno. eꝛꝛoꝛ ſᷣm Inno. Sed hãc ſniaʒ Inno.facit
ſim Jo. an. c. ꝛomana. . ſi vo de appel.lib. vj. ubi
appellans hẽt pꝛobare ſe.j.x. dies appellaſſe. Sed
põr ꝛeſponderi fm eũ ꝙ pᷣdicta ꝓcedunt in illo qui
non põt id oſtendeꝛe ſine culpa ſua. Fꝛedericus de
ſenis ſuo conſilio.cxcvj.licʒ nõ multũ firmat vr̃ m
ab hac ſnia Inno.deuiare fundat ſe qꝛ vꝛ h̊ ſnia
implicare ↄdictionẽ.nam ſi actoꝛ nõ ꝓbat appella
tionẽ iut᷑poſitã debito tpꝛe.qũo põt iudex appella
tionis ſe iteꝛponeꝛe cũ iuriſditio ſua nõ ſit fundata
vVr t nele ꝙ õ reũ contumacẽ poſſet ꝓcedẽ ilud
dictũ ꝑ id qð nõ cõpoſt. ð ꝛeſcrip ſuꝑ lr̃is:b ulnmũ
vꝛ appꝛobare archi.in.d.S.ſi vo: ubi cien ꝙ ſi ali
quis dicit ſe appellaſſe ubi nõ appellauit:i ł ubi lep
ſuʒ erat tpᷣs appe lãdi uel nõ potat appe laꝛe:qꝛ bis
appellauerat:tenet ſñia lata in ꝓtumacem appella mũ
ſuper pricipali licet aliteꝛ non doceat actoꝛ ſe appel
laſſe nel..tempꝰ debitũ appellaſſe. Do.an.licet nõ
loquatur aperte vr tñ inclinare in ſũiam Innoc.et
dicit ꝙ eam ſequitur lapſus.allega.x.in fi.? vr
caſus ĩ.l. fi. C. de fi. inſtru. æ nõ ſtando in vbis illaʒ
ſinaʒ Inno. puto viſſimã in minis in cuibus le qt
.ſ.cũ ſine culpa ſua appellãs ſñiam habeꝛe non põt
licet enim cartha cõtinẽs ſniam ſit appellati:qꝛ foꝛie
eq habuit a nõrio expenſis ſuis:cõtẽtũ iñ in cartha
ẽ cõe:iõ poteſt iudicis officiũ iploraꝛ ut reũ ↄpe lat
ad ꝓducendum ex quo alit᷑ eã hẽe non põt:iux nõ.
i d. c.i.de pꝛoba.nec obſtat rõ frederici: quia dico
ꝙ ex quo iudex appellationis hʒ iuriſditõeʒ in pnci
pali:hʒ per ↄnñs inepreꝑatorijs ut cõpellat reum ad
exhibendũ inſtem ſnie:ar.in.l.ad ꝛem mobilem ⁊.l.
a ĩ le zatũ.ff. de ꝓcur. in.c.prudentiã ðᷣ off. dele.
ubi bonus tex.in ſimili ĩ.c.ſuꝑ ir̃is de ꝛeſcrip.puto
et pallegatũ dictũ archi.nõ ꝓcedeꝛe ſimpli ꝓrt ipe
ponit quaſi in Vitate nõ erat appellatũ. uel talis fuit
appe latio que non habuit iuriſditioncʒ ceuc veꝛe
aꝗiudicẽ ad quẽ licʒ ſſia ↄ cõtumacẽ lata reꝑitur
a nõ hñte iuriſditioneʒ: iõ nõ ualet ad h̊ cle.ſi appel
lationẽ æ qð ibi nõ.de appel. debuit eim iundex p̃us
ꝓnãciare ſe iu dicẽ uel appellatũ fuiſſe:æ tunc demũ
pcedeꝛe ſuꝑ prineipali iuỹ nõbilem theoricam In
no. in. c.ij. de dila.? ꝑ Jo.an. in ꝛegula ſcienti ð ꝛe
gu. iur. li. vj.ĩ meꝛ. ? ꝑ dor. es de ꝛeſcrip.
S Caſus Imputatur ꝓ
Op utar *ducenti ſcripruras
ias in hoc:quia innicẽ ſibi derogãt. At
clarius ſic. Scripture grie ab eodeʒ ꝓducte fidẽ n
faciũt ponit pꝰ dictũ.ſo ipſiꝰ ꝛeʒ.ibi cũ in ipſius.
¶ HMõ pꝰ a zjrio ſenſu ꝙ bñs ſcripturas orias
põt uti illaꝝ altera.nã ex ſolo uſu illarum fides tol
lit. ur pʒ hic in pᷣnꝰ ⁊ clariꝰ in fine.¶ Nõ fo ibi ĩ
iudicio ꝓtulit:ꝙ,. nõ dẽ quis uti inſirt̃o añquã in in
dicio ſit ꝓductũ.Ex quo ĩ faeto ex ſola onlioõe

ſilius iudici facta abiqʒ ꝓductione iudiciali nõ dicis
inſlm factũ cõe:ita ut alia pars poſſit illius editõeʒ
inuito dno peteꝛe:⁊ ſic intellige nõ. ꝑ glo. in.l.i.ff.
de eden. ¶ HMõ ibi cũ in ipius ⁊c. ꝙ quis nõ cogi
tur ede:e ſuũ ꝓpꝛiũũ inſtem ẽt aun ilti quo in
iu dicio uri:qð tene menii. lo.ij. facit tria. pꝰ
qrit in qua ↄꝛietate Vificat iſte tex. Eendet ꝙ t ĩ di
recta qᷓᷓ in idcrecta:⁊= utriuſqʒ ponit exepluʒ.pꝛimuʒ
tn exẽpluʒ de directa Sꝛietate nõ plʒ doc. qꝛ nõ ẽ ta
lis Sꝛietas ꝑ quã fidei alteꝛius inſtꝛi deroget᷑.ſũt eiʒ
hec ↄpaſſibilia: ꝙ tu ꝓmiſeꝛis mihi ſolueꝛe:? ego ꝑ
alin I inſtem feceꝛim t bi pactũ de nõ petẽdo:ſed cõ
trarictas h̊ cau reſpicit iĩtentiõeʒ agentis:qꝛ ſi feci ti
bi pactum de nõ petẽdo nequeo effectualiteꝛ peteꝛe
A ij ponũt alia exẽpla de quibꝰ nõ curo.ſatis.n.eſt
ꝙ ubi inſiza ſunt ↄꝛia direcie uł idirecie fidẽ ſibi de
rogẽt. ¶ fo glo.q̃ it an diſpoſitio huius.c.hẽar lo
cum ſiue ab eadeʒ ſiue a diueꝛſis ꝑtibus inſiẽa ↄꝛia
pꝛo ducant᷑.Et ↄcludit ꝙ ſolũ hʒ locũ qn ab eadem
parte de quo.j. latius dicã ¶ no ꝗrit an ideʒ ſit in
teſtibus pꝛia deponẽtibus ab eadẽ ꝑte ꝓductis. Et
rñdet ꝙ nõ:⁊ rõem diueꝛſitatis expꝛimu. hꝰ uc luit
tota iſta glo. S tu colligẽdo dicta alioꝛũ diſtingue
larius ↄcludẽdo mentẽ.c.⁊ glo.ꝙ aut inſta ↄtraria
ꝓdu u it in iudicio aut teſtes.pꝛimo cau aut ẽ unũ
inſtem ↄꝛium aut pła. ſi unũ deꝛogat ſibi fidem niſi
aſiqua ſubdiuiſione ſa uari poſſit:ad h̊.c. inteꝛ dilec
tos.S. ceteꝝ s eo.⁊.l.ubi repugnantia.ff.de re iur.
tenet bar.in.l.ſcꝛipturis.C. eo.Si plura:aut pꝛodu
c intur ab eadenm ꝑte ⁊ tol ũt ſibi fidem:ut hic ⁊ dẽa
.l.ſcꝛipturis.niſi ꝑ diuiſionẽ ſiue inteꝛpᷣtatic nem ſal
uari poſſit dicta pꝛietas:ar.c.cum tu de teſti.⁊.c.ni
bil obſtat de v ſig. aut a diueꝛſis ꝑtibus ⁊ ſtatur di
gnioꝛi in.l.optimã. C. de ↄtraben.⁊ ↄmit.ſti.⁊ in.l.
ſcꝛipturas C. qui po.in pig.hab.de quo in ſpec.de
inſtru. edi. . poſtremo alias inſtm. v.ſed pone pꝛo
duco ¶ Si vo ꝑ oia ſunt equales tũc iudicabitur q
illũ qui ꝓbare debebat quaſi nil ꝓbaucꝛit: quia cuʒ
tan a f des adhibeatur uni ſcꝛipture ſicut alteꝛi: nil
eꝛgo eſt ꝓbatũ:⁊ ſic ſi reus habebat pꝛobare iudica
bitur contra eũ. Idẽ in actoꝛe miſi cã eſſet faroꝛabi
lis iux ea que leguntur ⁊ nõ.in.c.ex ſꝛis ð proba.⸗
uide circa ̊ quod dixi in.c.in pntia de pꝛoba ubi
dicitur an =z qꝗñ inficit᷑ ꝓbatio unius ꝑ ꝓbationem
a teꝛiꝰ Ses mẽbꝛo pꝛincipali qñ teſtes ſunt
rij: diẽ indiſtincie ſtat᷑ dignioꝛibus ꝑ rõeʒ gl.= ex
pedias latiꝰ hũc.arti.ꝑ nõ.in.c.in nꝛa ð de teſti. ubi
dixi. ¶ Sʒ circa pᷣdicta queꝛitur de duobus.p an
diſpoſitio huius.c. ꝓcedat taʒ in ſcꝛipturis publcis
ᷓ pꝛiuatis. glo. in.l. ſcꝛipturas pallegata videtur in
telligeꝛe de publicis.ſi eim una eſſʒ publica ⁊ alia p
uata:tũc ſtaret᷑ digniori ꝑ.d.l.ſcripturas. Jo. an.
dicit ſe audiuiſſe aliquos legũ doc.ibi tenentes h lo
cũ habeꝛe ſiue utraqʒ ſcriptura ſit publica ſiue pri
uata: ſiue altera publica et altera priuata. Equales
eim ſunt quo ad h̊ qñ ab eadẽ parte ꝓducunt̃: licet
differunt quo ad aduerſarium cõuincẽdum:⁊æ dẽm
glo. ↄrie ꝓcedit qñ a diuerſis partibꝰpducũt:⁊ ſic
loquit᷑.d.l.ſcripturas:⁊ h mihi plʒ.qꝛ reſpẽu eiuſ
dem ꝓ ducentis nulla apparet diuerſitatis ꝛatio ĩte

chn

vixvmne iſ in
ne olſin 7 M K⸗
es ſe egtor
ſad corhi „„/

s Pndnn
iggikn ei
enk. en uon
aia⸗ cetanin
S

7
lupwril dergh

6 a
arſKame n in

Clerömhe?
ahrtoc.
nei

Ctimrni ta iunim
iinſin in mtn in
õ
itctl(Molmrbint
rmmmmmſiimmn t bcis
irqrunm wrünniblutol
.(Ori gipiocl hdid⸗
nos oker ericngernn pril
ie eratnſeigradeesrctan
fin eker iimaiͤis
rerataſpdcnacare⸗
GrdTorherisrärdagtod
igzteacriſrc
Nunoſehimi mdn
nlponenderoſraini
nsclrfnennd 4
hngtkhmn liifi
ln gn ir lia ini f
Hacigfinintnitde
ſi, . MW
ittiigntg ien
iiß cico niſtſmmien
N inſtin u
ligſii pliclniine⸗
nnſmgoinint
meechſtinge⸗ din
vſſti co n e a
Elindebz,er. öoheä
incbie leſſo ie n
oihfiisert
tannt , ,,
llenn ſg, enl
hu o e Nehe iſi d
cobben henan
mſten e pen
eeen
ſhenllte

b. 7 Gro/ 6
Baſun 5i regenkicite ol

fo go⸗⸗ Ceftliſger
Go it en llpoſttio hung uül
d endezſnes dineſis Nural
ni C oddi Rrñrñ lſinzn
dud Rlügfbe
A1). .uins dli ino ne
5 . Inanicgte
da ehonänbus dden Ce encet
Pndrren Ginenſintisepuint
4 oGmcoli 64 4 . t
* lgedo ite Aloꝛüicſcgn
Mud⸗ nict ngunſthm
r mnimdtio n nſeg nv in mini
nun u liſimͦc ugn iolfni
vaulone m vſtuß c ina
rrs ⁵ρ6̈nGnsstcetei,
Mm Co m n pral
en gr e mlir ſbilcen ber ij
nſ ,dinſone ſue irep̃ſoncnn iij
n dntns:ar.c,Cun tu deteſt. 2.c
Pſg. ar 1 divenſis ptions ? ſarat di
Daimi.C.de omaben 1mid amn..
qui po in dig d de nd in et
poſrend dins inſhn Nſed doſe o
õ
e Ededn d d Porucitobacn
3 de niſcigeme ſenlrii
Pmiͦ ſſtens dnenn hadti
Mraci. H
ave leuntur 11 in e bndin
ca 5 qnod din in.n Ninad 8
n t qã lidi pano nnins p in
Sedo nin pinapal aſ iſei
li mnur i dignobdus gnicn
9ie arn ö in.cin ia tel
Circ4 – ſciptunoß⸗
., boius.,Pe

nis. 910 in.1. ſcnpw⸗

publicam ? priuatam cũ illas ꝓducẽdo nideat᷑ oiĩa
in eis ↄtenta confiteri iuxẽᷣ nõ ꝑ Inn. in. c. cũ olim
de cenſi.⁊ ſic reꝑitur ſibi ↄctus.fo qri᷑ an ꝓcedat
iſte tex. tam in actoꝛe quã in ꝛeo Hoſt.æ gof.uidẽt
reſtrigeꝛe iſtũ tex.ad actoꝛẽ Reo ãt ʒ ꝓducẽ Zria
inſtr̃a cũ liceat ſibi uti Srijs defẽſiõibꝰ:ut in rla nul
lus de re.iur.li.Vi. Rei.n.ſũt fauoꝛabilioꝛes:ut in
.l.fauoꝛabilioꝛes.ff. ð̊ re. iudi.nec ad illud ẽt admit
tit reus ſine ꝓteſtatõe. C. de excep.ſi quidẽ ſm eos
Jo. an. putat ẽt reo pindicare ſi ad exceptõeʒ ꝓbã
dam ꝓducit duo inſtza Sꝛia qᷓ ſe nõ ↄpatiunt᷑ nec
ob. ꝙ Sꝛijs defenſionibꝰ põt uti qꝛ facilius ſuſtineĩ
ꝛeus allegans pria q; ꝓbãs. Jo. de lig. dicit ꝓp nec
exceptões pꝛie ſil ꝓponi pnt:nec ꝓbatio Sꝛia ẽ ad

mittẽda:ſed ſucceſſiue põt qnis exciꝑe ↄꝛia ? ꝓbaꝛ

ed ceꝛte h̊ fuit de mente Jo. an. in rła nullus plu
ribus ꝓpe finẽ pᷣal.dic melius ꝙ aut ſcripture pꝛie
ꝓducũtuꝛ ad ꝓbandum ceꝛtũ quid ⁊ bʒ locum iſte
tex. ⁊ S dicta loquit᷑ eni iſte tex.idiſtincte ⁊ facit 20
ſuꝑius allata. Aut ꝓducũtur ad ꝓbãduʒ diuerſa
q̃ in ſe ſũt Sꝛia:⁊ tũc h̊ depẽdet ab alia qõe.nunqͥd
licet ꝓponeꝛe ſił orias exceptiones.nam ſi lʒ ꝓpo
nere licitum eſt eas ꝓbare de qua qõe dic. ut plene
nõ. ꝑ gl. æ dy. in. d. rla nullus pluribus ꝑ Mar. in.
l. nemo. ff. de excep.? ꝑ Ja. bu. in auẽ. qui ꝓpꝛiã
.C. de nõ nu.pe.⁊ nõ.in.c.cũ uenerabilis ðᷣ excep.

in gl.fi.? ſupeꝛ ea. Caſns S en
aſus. Si in inſtzo de
J cautio. biti expꝛimit̃᷑ cã ↄdẽnat
debitoꝛ niſi ꝓbet indebitum:ſi non expꝛi
mit᷑ neceſſe eſt ut cꝛeditor probet id foꝛe debitum.
Ponit dictũ qð giuidit in duo mẽbꝛa:⁊ ſᷣm men
bꝛũ ibi ſed ſi 5 colligo moꝛe ſolito nõbilia ꝓ
pter narietatem itellectuum:ſed ꝑ qões declarabo
ham que declarata poteꝛũt nõbilia ⁊ 2cluſioneſ col
ligi. ¶ Queꝛit᷑ igit᷑ pꝛio qͥd ↄphendat᷑ h̊ appellatõe
cautionis Hoſt. ur̃ tex.itelligeꝛe in ꝓmiſſiõe ſeu cõ
feſſiõe debiti in ſcꝛiptis publicis redacta.dic eiʒ tex.
iſtũ nõ ꝓcedeꝛe ĩ ↄfeſſiõe ſimplici cũ qͥs.ſ.cõfitet ſe
debeꝛe.x. titio lʒ nõ dicat ex qua cã hqt de illa. Red
dit rõeʒ diue:ſitatis.nã tabellio ſcunbit inſirʒ ut uli =
ſibi plʒ de ↄueꝛ.ↄiu.dnudũ ideo effeciualꝛ non ꝓbat
ſi cã in eo nõ expꝛimit: que quidẽ rõ ceſſat in ↄfuẽ
te cũ potueꝛit diceꝛe ꝙ ſine cã ꝓmiſeꝛat ⁊ legem aꝑ
tius diceꝛe.ff. de pactis ueteꝛibꝰ ⁊æ de. v.ob. quicq̃d
aſtringẽde.ĩputet g ſibi ſi h̊ nõ fac:ar.S.c.pꝛoxi.in
fi.nã ex quo ↄfitet ſe debeꝛe pᷣſumit᷑ efficaciteꝛ ⁊ ueꝛ
ba cũ effeciu ſunt ſumẽda de cle.nõ reſi.relatnʒ.Et
B dicit tenẽduʒ reminẽs ẽt ad ſũmaʒ ð cõfeſ..fi.?
cũ h̊ dicto trãſit ſimpliciteꝛ Jo.an. :? põdeꝛa. naʒ
ꝑ rõeʒ ſuã vꝛ idẽ dicendũ in ſcꝛiptura pꝛiuata ꝑ ↄfi
tentẽ facta qð in ſimptꝛ ↄfitẽte.nã latius potuit deli
beꝛare ⁊ diſtincte loqui ſcꝛibẽdo qᷓ; ſimpłꝛ æ ex arru
pto ↄfitẽdo.do.an.nõ plʒ hec dꝛia hoſti.quia maio
2c uim dʒ hꝛe ↄſeſſio inſtꝛalis que fit a ꝑito qᷓ; illa qᷓ
ſimplꝛ emanat:ad h̊ qð le.⁊ nõ.in.l.i.C. de uſuris.
2 in.l.ſciendum.ff.de v.ob.⁊ inſti.de fideiuſ. in fi.
Ego allego glo. oꝛdinariam que apeꝛte tenet cõtra
dictum hoſtien. in.l.cum de indebito.S. fi. ff. de pꝛo
ba. que aꝑte uult tex. iſtum pꝛocedeꝛe ſiue confeſſio

¶ Si cautio

emanat in inſteo publico ſiue priuato ſiue qualibet
ſcriptura:⁊ pro hoc facit tex.illꝰ.l.⁊ hꝰ.c.ubi fit mẽ
tio de confeſſone. Item ↄfeſſio nocet qn ẽ dilucið
facta ut in.l.gnãliter. C. de nõ nu.pe.⁊ in.c.p tuas
de ꝓba. Mõ.n. põt dici dilucida ↄfeſſio ſi eſt facta
ſine cã.põt tñ ſignari dria an fiat in ſcriptis an ſin
Fim gl.pᷣal.qꝛ qn iteruenit ſcriptura expᷣſſa cã:tẽ oʒ
ꝙ Zriũ ſeu idebitũ ꝓbet᷑ ꝑ aliã ſcripturã:2= h̊ caſu
ꝓcedat ille caſus in fine requi ẽs ſcripturã ad pro
bationẽ iĩdebiti.Si ãt nõ iterrenit ſcriptura ſufficit
ꝓbare idebitum ꝑ teſtes:aꝛ.in.l.nihil tam nãle.ff.
de re. iuꝛ. Attende tu canoniſta circa hoc ultimum
nam lłʒ iſte tex.ſit extractus ex.d.l.cum de indebito
F.fi.nullam ramè facit mẽtionẽ de ſcriptuꝛa ꝛeſpẽu
ꝓbandi idebitũ ſed ſimpłꝛ dicit niſi ꝓbaueris te id
indebite promiſiſſe cc. ſed tex.in.d.S. in fi.requirit
ſcripturam Bar. ibi remittit ad nõ.in gl. in. l. gene
raliteꝛ. C. de nõ nu.pe. peꝛ ibi nõ. uidet᷑ intelligeꝛe
hoc ꝓcedeꝛe qñ ſcꝛiptura cautõis eſt de ſubã ut qr
fuit actũ ut iterueniꝛet ſcriptura.ſecus ſi interuenit
ſolũ reſpeciu ꝓbatõis fiende.qꝛ tũc admittiĩ ꝓbatõ
ↄꝛia ꝑ teſtcs.C. plus uale.quod agi.l.i.⁊.ij.⁊ latiꝰ
de h̊ ꝑ Har. in. d.l.gnãliter:æ uidetur p̊ ſequi do.
an. allat Oar. in. d.l.quicunqʒ. C. de abo. pu.li. x.
2 pꝛo hac opione Har. ſatis facit iſte tex.in fi.tex.
tamẽ in.d..fi.exigit ſimpłꝛ ſcripturã in ꝓbãdo in
debitũ: ſ̊ põt diſtingui peꝛ illud dictũ bar. ? ꝑ iſtuʒ
tex. ¶ Ex his ↄdludo ꝙ h appellatõe cautõis uenit
oĩs ꝓmiſſio uel ſimplex cõfeſſio ex accidẽti cã:ſiue
ſit ꝛedacta in ſcriptis publicis ſiue pꝛiuatis ſiue nul
la ſcriptura interuenerit.? ꝓ hoc.l.ſancimus. C. de
.ſig. ubi dr̃ ꝙ appellatione cautionis uenit nuda
ꝓmiſſio ⁊ ĩtelligitur de ꝓmiſſione ſine fideiuſſione
uel pignoꝛibus ſiue ſit in ſcriptis redacta ſiue non
⁊ de priuata ſcriptura uide qð nõ. Jo.an.in addi.
ſpe. ſuper Nica.de depoſi. ubi dicit ꝙ ſi in libꝛo nũ
mularij ꝛeꝑitur ſcriptum debeo titio centum:nec ex
primitur ca.nõ intelligitur depoſuuum uel alia cauſa
⁊ ſic dicit quẽdam doctoꝛẽ diſputaſſe ꝑ.d.l.cũ de ĩ
debito..fi.ubi hẽ quod h̊ dicit᷑ facit.l. nuda.ff. de
don.quod dicit ueꝛum niſi ex pccdẽtibꝰ pᷣſumatur
cauſa.ff. ð edẽ.ſi quis ex argentarijs. . ſi iniciũ ⁊2 ð
V. ob.l.xitio..idem rñdit:æ idẽ ꝙ õ uult gl.i.hic
ũc itꝛo aliã qõem difficilioꝛẽ an omnis cautõ
ſit Mefſicax cã nõ expᷣſſa. In qua aduerte quãdoqʒ
enim cautio eſt oĩo nuda qꝛ nõ inteꝛuenit ſtipulatio
2 ꝛeglꝛ nõ hʒ effectũ:ut h z.d.l.cum de indebito in
fine. Et ex h̊ ⁊ ex tex. nota limitationem ad. c.i.de
pac.⁊.xxij.q.v.iuramẽti ut pactum nudum obliget
cum limitatione.ſ.huius.c.qn expꝛimitur cꝗ eł pᷣſu
mitur ꝑ errorem ꝓmiſſiſſe:æ ſic non poreſt allegari
ↄſenſus nãlis cum nil ſit tã Zrium ↄſenſui ſicut er
roꝛ. xxix.q.i.O.i.⁊ in l.ſi quis peꝛ eꝛꝛoꝛc.ff.de iuriſ
dic.om.iudi. Secus ſi dixiſſet:pꝛomitto tibi dona
re.x.nam tuuc libeꝛalitas donandi eſt cauſa pꝛomiſ
ſionis: ut in.c.i.de dona. Idem uidet᷑ ſi ꝓmiſit da
re alicui loco pio.nã uidetur ſe obligaſſe fauoꝛe pie
cãe.nõ eiʒ pſumit᷑ ibi enoꝛ:ar.in.c.fi.de ſucceſ.ab ĩ
te. Sʒ do.an. vꝛ h reſtringeꝛe qn ↄfeſſio emanaret
in ultima uoluntate ſeu in extremis: ſed tunc nulla
0% q

eſſet ſpalitas in eccleſia:ut.j.ſubijciã:pᷣdicta intelli
go va ut regularit᷑ cautio oĩo nuda non habeat ef
fectum niſi in caſibus in quibꝰ ſtipulatio ſine cã ba
beret effectum. nã in illis obligabit de iure canoĩco
ſicut ſtipulatio de iure ciuili.arg.in.c.i.de pac.⁊ qð
ibi nõ. Et qui ſunt ili caſus dicet᷑ in ſeqñũti mẽbro
fallit pꝛedicta ꝛegula ſeu iſte tex. in oↄfeſſione liberta
tis. illa eim vʒ ſine cãe adiectiõe:ut.l.in tale paciuzʒ
.ff. de pac.nõ in.l. gnaliter. C. de nõ nu. pe.fallit fo
in ꝛeali:qꝛ ſi rem meã cõfiteoꝛ tnã pindicat mihi cõ
feſſio:qꝛ ex h̊ ſurgit habitus ꝓ derelicto.ff.pꝛo de
relictis ꝑ totũ.⁊.l.ſi quis S. qr̃ia.ᷣff. de acquir.poſ.
2 de h̊ ꝑ Cy. in. d.l.galiteꝛ: æ in ſpe.de eonkfef..
nũc nidendũ.v.i ſũma.⁊.v.qͥd ſi ↄfiteoꝛ ꝛem meaʒ
fallit ʒꝰ in ultig uolũtate.nã tunc cõfeſſio ſine cã uʒ:
quia ſaltẽ inducit legatũ l.cũ quis decedẽs codi
cillis. ff. de le.iij.l.i.⁊.ij. E. de fal.ca.adiec.le. et de
hoc plenius in. c.fi. de ſucceſ. ab inteſt. Adem putat
hic do. an ꝗliteꝛcũqʒ ꝓferat᷑ ab exiſtente ĩ extremis.
ſufficit enim in talibus nolũtas qualitercſqʒ parcfa
cta:ar. in. c. cũ tibi de teſta.æ gñaliteꝛ:an ⁊ oñ cõfeſ
ſio inducat obligationẽ uł dumtaxat pꝛober ſeu ha
beat effectum inductiuum ſeu declaratiuum:uide ꝑ
Cy. in. d l.gñ aliteꝛ.ꝑ Maꝛ. in. d. S. codicillis: p y.
in ꝛegula qð ſemel de ꝛeg.iur li.vVj.⁊ qð nõ.in.d.c.
fi.de ſucceſ.ab inteſta. YFallit qᷓrto in confeſſione fa
cta in iudicio.illa eiʒ pſumit᷑ deliberate facta:et ĩ iu
dicio quaſi Shitur.l.iij. ff. de pecu iõ non exigit᷑ cã
ad ſui ualiditatẽ:ut ſentit glo in.c.fi.de confeſ.ubi
dixi:nõ.in.l.certum.ff.e.ti.ꝑ. Jo.an.in addi.ſpe.in
ti. eo.F. nidendum.in prin.tenet Cy. in. d. l.genera
liteꝛ peꝛ. l. de etate. S. qui introgatus.ff. de ĩtꝛ0. act.
nide Dy. in. d. regula qðᷣ ſemł. Onʒ cautio n ẽ oĩo
nuda:qꝛ int᷑nenit ſtipulatio cã nõ expᷣſſa:⁊ ur̃ idem
qð s dixi in ꝓmiſſiõe ſeu cõfeſſione ſimplici ꝑ iſtuʒ
tex.⁊ in.d.l.cũ de indebito in fi.nã hec iura loquun
tur de cantiõe:⁊æ appellatione cautionis nenit ꝓmiſ
ſio cũ ſolẽnitate vpoꝝ:ut.d.l.ſancimus C. de.v.ſi
gni. cũ ibi nõ. ⁊ ſm h̊ vr hic tex. ꝙ ſtipulatio ſine cã
in dubio vꝛ inefficax:⁊ ꝓ hoc bonus tex.in.l.ij. F.
circa.ff. de do. excep. ubi plene de hoc nõ Bar er
alij 2 ꝑ Cy. in. l. gñaliteꝛ pał. ? DOy. in cca rlła cðᷣ ſe
mel ꝑ Jo.an. in addi.ſpe.in ti. de confeſ..nũc ui
dendũ. V.ſed que eſt ꝛ0: æ dic ut ĩ dictis iuribꝰ nõ.
Aduerte tñ ad aliquos caſus in quos nidentur
conuenire doctoꝛes. primus qn ꝓmittens credebat
cãm ſubeſſe qð poterat apꝑeꝛe ex cõieciuris:⁊ non
vʒ confeſſio cũ ꝓmiſſiõe.ſ.cũ effeciu:quia obſtat ex
ceptio doli. d.l. ij. ruca. (Sroeraps cũ certuʒ
erat cãʒ nõ ſubeſſe:⁊ in dubio ñ pᷣſumit uelle dona
re.l.cãpanꝰ.ff.de oꝑ.li.⁊.l.eius qui ꝑ eꝛꝛoꝛeʒ.ff.de
ꝛeg.iur. vide tñ in hoc Dy. in. d. rla að ſemel. ʒ
caſus qn dubitat᷑ an cã ſubſit uel an ꝓmittens pu
tauerit cãʒ ſubeſſe:æ nõ ualet ĩ effectu ꝓmiſſio obſtã
te exceptiõe doli:qꝛ in dubio nõ pᷣſumit᷑ qs uelle do

nare ſuũ.d.l.cũ d de.⁊.c.ſuꝑ h̊ ð ꝛenũ.⁊ h caſu xẽ

ꝓprie loqui iſte tex. ¶ ʒ qrit an ꝓcedat iſte tex.in

diſtincte nt talis cautio ſine cꝗ nõ ualeat oĩo ita ut

nulluʒ ꝓducat effectũ. So.ſpe.ualde notabiliteꝛ di
cit in ti.de confeſ.S.nũc nidendũ.v.ſʒ que ẽ ꝛõ:q;

MDe fi. iſtrumẽto:

cq allata p agẽtez talis cẽ ꝓbat ſemiplene: 2 ſic diẽ
mar. de fa. tenuiſſe ꝑ.l. inſta. C. de pꝛoba. qð ſatis
plʒ: ⁊ facit qð in ſiſi nõ. Mar.in.l.admonẽdi.ff. de
iureiurã.qð.ʒ.ſubijciam GC Miunc nenio ad glo: æ
pꝛio queꝛo:qꝛ tex. exigit cam in cautiõe expꝛimi oñ
or̃ cã expſia.ſyndet glo.iiij.qn pecunie pꝛomiſſe cã
expꝛimit᷑:utputa pꝛomitto tibi dare.x. quia mibi mu
tuaſti:ułqꝛ apð me depoſuiſti uł quid ſimile. Si aũt
cã nõ expꝛimit᷑ nil vʒ ralis ofeſſio etiã cum ꝓmiſſio
ne:⁊ nõ in h̊ glo.qꝛ ſentit tex. ẽt ꝓcedeꝛe ubi ĩteꝛue
nir ꝓmiſſio ſine cã ⁊ idẽ nõ.glo.in.d.l.cũ de indebi
to in fi. ¶ vKo glo. qrit quid ſi nõ iteꝛuenit ꝓmiſſio:
ſʒ nuda confeſſio ex cã ancedenti: utputa confiteoꝛ
me tibi debex. x. ex cã depoſiti ul ex alia cã. reſpõdet
ꝙ; idẽ eſt ac ſi inteꝛneniſſet ꝓmiſſio ⁊ tenet᷑ ex illa
feſſione nõ glo.⁊æ idẽ glo.in.d.l.cum de iudebito in
fi. Sʒ aduene nũc e glo.ad qõnem quotidianũ: po
ne ꝙ munitus tali ↄfeſſione foꝛmat libellũ fundans
ſe ſolũ ſuꝑ illa ↄfeſſione ⁊æ eã ꝓbans:ut qꝛ dicit titiũ
fuiſſe ↄfeſſuʒ eſſe debitoꝛẽ ſuũ in.x.ex cã depoſiti:iõ
petit eum aↄdẽnari ad reſtituẽduʒ:⁊ ad h ꝓbandum
iducit inſtrm ↄfeſſionis depoſiti: nũquid ex h debe
at optineꝛe. Nico.mat.ut refeꝛt Jo.an.in addi. in
ti. de teſte.S. i.V. ſy pone egi õ te ad.x.pꝛolixe diſpu
tã do ↄcludit ꝙ nõ:⁊ fundamentũ ſuuʒ eſt: qꝛ actoꝛ
dʒ ſe fũdare ſuꝑ cã inducẽte obligationeʒ:ar.in.l.lʒ
.F. ea ff de ꝓcura. æ in.l.fi. C. de fideicõmiſ.li. Sʒ
hec ↄfeſſio nõ iducit obligationẽ:ſʒ ꝓbat ideo non
dʒ optineꝛe.h̊ dictũ iudicio meo ꝓcedit de ſubtiliia
te iuris:ſʒ de equitate quadã dicendũ eſſet oppoſitũ
qꝛ allegãs ↄfeſſionẽ allegat ꝓbationẽ obligatiõis:
7 ꝑ ↄns tacite allat ipaʒ obligatiõeʒ ⁊ libellus dʒ la
te ĩtelligi in fauoꝛc libellãtis:ut.l ſi quis ĩtentiõe du
bia.ff. de iudi.⁊ in.c.ↄſtitutus cũ ibi nõ.de ꝛelig.qo
mi. Itẽ intellige dẽʒ Mic.qñ ↄfeſſio eſt declaratina
ſeu ꝓbatoꝛia tm:uut in excẽplo pᷣmiſſo. Secus ſi ẽ in
ductiua:qꝛ tũc ſatis ẽ ſe ſuꝑ illa füdare cum ĩducat
tũc obligationẽ:pone exeplum ſi dico ꝙ nitius in te
ſtõ fuit ofeſſus ſe mihi debeꝛe x.⁊ ꝓbo hãc ↄfeſſio
nẽ.nã ex ̊ iducit᷑ legarnʒ:ut.l.i. C. de fal.cau.adiec.
le. ⁊ ſic allego ? ꝓbo obligationem: ⁊ dic idem ubi
cũqʒ cõfeſſio inducit obligationem: facit quod nõ.

Jo. an. in addi.ſpe.in ti.de ↄfeſ..fi.V.que aũt ac
o circa idẽ qꝛo qͥd ſi me fundo ſuꝑ mumo
2z poſtea ſoluʒ ꝓbo ↄfeſſionẽ mutui.ſpec.eo.ti. i.
v. ſed pone egi finalit᷑ cõcludit ꝙ nõ debeo optiner
quia non ꝓbo id ſuꝑ quo me fundã:ſũt eiʒ mutuuʒ
⁊ cõfeſſio diuerſa qð ẽt ſentit Har in.l. ij. F. appel
lata ⁊..fi.ff.ſi cer.pet.nã libellus fũdat᷑ ſuꝑ mutuo
nãli Z ꝓpatio ẽ facta de mutuo ciuili.Concludo gꝗ
ꝙ hñs cõfeſſionẽ ꝓbatoriã dʒ in libello ſe fundare
ſuꝑ cã obligatiõis:utputa quia depoſui ⁊ utile ẽ fa
ceꝛe mentionẽ de confeſſione ⁊? poſtea ad ꝓbatiõeʒ
obligatiõis ꝓbare cõfeſſionem: facit.l.publia.ff. de
poſiti ⁊.l.qui de etate.O.qͥ ĩteꝛogatꝰ.ff.de itenog.
ac.⁊ h̊ nõbis tãqᷓ; quotidiana ⁊ nide latius i locis
pal. ꝑ ̊ͥ diẽ Jo.an. in addi in.d. F. fi.quod ſi cõſti
tui ꝓcuratorem ad exigẽdũ ⁊ ad finẽ faciẽduʒ non
obſtat mibi ↄfeſſio pꝛocuratoris de recepio niſi ſo
lutio alr pꝛobet᷑:qꝛ fuit ↄſtitutus n ad cõficdũ:ſed

imurni iln ndinß
bolint hn i bieni⸗
anl i di t nin uni
,ntmal nt,ii dein
wenimmin it irt
idonsiliife ht in
citchnut lul tit c⸗
ncliu tiii ticritan
inaeicnthetſinbniret ti
Ourraronce o eſt tis len
rlͦtirgendndeiſana an
Miocunnmtotantigen ctde
e unci dcragsſeecrand nar⸗
Ginacintca ſndent
deinetitdetainrin
Ceriaucerdeunciüdenete
tengincitjd oniinftni
icgüſtarceantnntt
Unclcetiic inctiti,
itgeiifnithen,
1gincfcilln ie
noce ngwirln nin
gusſitin nſg i n
t Ii D
niönnrblaf
aio gbie rn
leepoteo “

ſſe aaſt iänitid
Vrnek Eco aran nr fſen Po ninali
ck. ſß Ponegiöte pwir,
Nndt ,n:r fundnnenti ſuyzeſtnnn
fütme ſoci inir ooigrong nil
1fce dumn titli Cchlchinſi
iſto np in oblmnoniß gbritvn
mrxr dni udao nro pandt e ſubuit
Ie eyvimie oudi dcmndii Miroppoſi
is oſeſſone aleget pbation oblgenoͤs:
nneite aln in ob igatioej t lbelus j i
in fanore ibelaisut. opis itnude d⸗
iudid in.,oſitons id de wicdd⸗
mmclige d Vic e dehid Gedarainn
õä
ntir ais dſeſan la födare onn tun
äs
ias de d. Poohil 4
zabindirgnnl Cail u
ſ detot Pro wicnneten: tie
eiſeeged Digzmovem frtqn
5cöfeſſo mauct o . gnie
h.n in 29. he nn e en⸗

ad ꝛecipidũ. Iqẽ ſentit Mar. in. d. l. ij. S. fi. ſi cer.
pe.ubi dicit ꝙ ſi ↄſtitui ꝓcuratoꝛẽ ad mutunum re

cipiẽdum nõ obſtat ↄfeſſio ꝓcuratoꝛis de recepto

qꝛ ↄſtitutus fuit ꝓcuratoꝛ ad ꝛecipiẽdum mutuum
nãle:æ nüc ꝓbat᷑ mutuũ ciuile:que nõ.⁊æ nide quod

in ſimili nõ idẽ Mar. in.l.a diuo pio..ſʒ ſi ẽptoꝛ

ff. de ꝛe iudi.? Fꝛed.ↄſilio.iij.¶¶ 3 Principalꝛ iſta
gl.iiij. queꝛit quid ſi quis ↄfiteat᷑ lẽ mihi obligatũ ĩ
certa quãtitate ĩtellige cã expſſa:ſj abnte ꝑte.rndet
ꝙ talis cõfeſſio nõ nocet ad iſtar.ſtipulatõis:⁊ ideʒ
nõ gl. in. d.l.cũ de idebito in fi. Et nõ ſingłr h̊ dic
tum glo.qꝙ et de iuꝛe canonico non nocet confeſſio
aonte ꝑte facta Jo. an. dicit unidẽddm qð nõ gl.i.
q.vij.quoties ibi gl.iiij.in fine dicit ſe cꝛedeꝛe iure
canonico me teneꝛi ſi ꝓmitto tibi me daturũ.x. titio
ar. xxij.q.vV.iuramẽti:maxime ubi iteꝛuenit iuramẽ
tũ ar. de oſti.pe.l.i.nec aliteꝛ Jo.an.declaꝛat aimũ
ſuum:ſed do.an.apte dicit ſe putaꝛe ꝙ foꝝe ð equi
tate canonica ualeꝛet cõfeſſio abnte ꝑre facta:quia
ſola mẽs dʒ ſufficeꝛe qũocũqʒ de ca ↄſtet:allat nõ.
in.d.c.quotens:qð maxie ꝓcedit ſᷣm eũ en tꝛanſit
in diſpõem que fit ex aliqua cã ſtimulante ce nſciam

.ff. de ↄſti. pe.l.ſi ntius. Sed tu adueꝛte latius. nam

pſuppoſito ꝙ gl.d.c.quotiẽs cſſet Va:nõ tamẽ facẽ
hanc gl.qꝛ illa gl.loquit qñ vᷣba diſpoſitina ꝓfe
rũtur in teꝛtiũ pntem:ut qꝛ dicit ꝓmitto tibi ꝙ da
bo titio.x.quo caſu oꝛit obligatio nãlis ẽt de iure
ciuili.ſecus qñ vᷣba ꝓferũtur in abntem:ut qꝛ dico
ꝓmitto tali abnti.x.tũc enĩ ẽt nãlis obligatio n oꝛit
qꝛ nõ ẽ cui acquirat᷑:ita nõ gl.⁊ doc.in.l.ſtipu atio
iſta.F. ſi quis ĩſulã.ff. de.V. ob. ⁊ in.l.i.ff.de pac.ſa

cit. l. abnti.ff. de dona. z.l.qui abũti. ff. de acꝗ. poſ.

⁊ in. c.ſi tibi abnti cũ ibi nõ.de pᷣben.li.vVi.uñ in ꝓ
poſito cũ confeſſio ſit ſimplłꝛ in fauoꝛẽ abntis puto
ꝙ de iurc et canonico nõ poſſit abñs ſe ex illa fun
daꝛe cũ abnte ꝑte nõ nideat᷑ facta ex ceua ſcia: ſed
potius ex arrupto ⁊ ex aliqua occaſiõe.lepe cni ad
ſe ex uſandũ dicit quis ſe debitoꝛẽ alicuius abniis
cui in vitate ĩ nullo tenet᷑. Et ꝓ h facit ille tex.ſicut
eni de iure ciuili nõ uʒ cõfeſſio ſine cã:qꝛ pᷣſi muur
eꝛonea: ita nideo h̊ ſancitũ de iuꝛe canonico. JIteʒ
uideo ꝙ in criali nõ ꝓbat cõfeſſio eỹ iudiciũ fẽa ut
i. c. quã ſit gꝛaue de excel.plat.⁊ qð ibi nõ ꝑ Inn.
⁊ in.c.ac ſi clerici ðᷣ indi.ita dicẽdũ ĩ cõfeſſiõe facia
abnte ꝑte.nõ eni pſumi deliberate ꝓlata.⁊ h̊ͥ uolu
it gl. in. c.fi.de cõfeſ.? uide ꝙ nõ gl.in.c.i.conſtitu
tus de ꝓcu. puto ẽt ꝙ de iure canonico nõ poterit
quis ſtipulari alteri per.c.q;q; de uſuris li.vVi. ubi
ẽt in cã fauoꝛabili puta in cã reſtõis uſurarũ requi
rit ꝑſona publica ad ualiditatẽ ſtipnlat. ꝓ abntibꝰ
puto tn ꝙ ſi vba ꝓfeꝛunt᷑ in pñteʒ:ut qꝛ ꝓmitto ti
bi ꝙ dabo titio abñti.x.ꝙ ꝑ uiã denũciationis euã

gelice poteꝛo cõpelli ad ſoluendum: ⁊ ſic ſaluo ⁊ in

telligo illam glo. nũc nouiſſime ſcꝛibẽdo.Sed ↄtra
eum directe agi nõ poteꝛit.nõ eĩʒ ꝑ iſiũ cui facta eſt
ꝓmiſſio: qꝛ ſua nõ iĩteꝛeſt ⁊ ſine actione nemo exꝑit
.l.ſi pupilii. ff. de neg. ge. ⁊.l.ſlipulatio iſta.O.alti de
v. obli. nec ꝑ ilũ abnteʒ cũ illi ꝑ aliũ queꝛi ñ potuit
d.F. alteꝛi æ.c.ſi tibi abnti Mec obſtat.c.i.de pac.
qꝛ loquit᷑ de pacto fẽo cũ illo cuius iteꝛcſt pactũ ſeꝛ

uari: meꝛito directe poteſt ageꝛe de inꝛe canonico
Ded in caſu nr̃o pactũ fuit initũ cũ illo cuiꝰ nõ ĩter
eſt. Et hec bene nõbis: qꝛ al non diſcuſſa:? ad hoc
puto reducẽda ea que ſcripſi ſupꝛa in ꝓhemio gre
goꝛiano. Cõcludo ergo ꝙ regłꝛ nõ uʒ confeſſio fac
ta in abntia ꝑtis:⁊ h tenet᷑ ẽt de iure ciuili ſᷣm cõeʒ
opi.nã pe.tenuit ↄꝛiũ ut recitat Cy. in.d.l.gnãliteꝛ
de quo uide peꝛ baꝛ. in.d.l.cenum.S. ſi quis abnte
ff.de cõfeſ.æ idẽ dixit bar.in.l.admonẽdi.ff.de in
ꝛeiur.ꝙ talis ↄfeſſio facit ſemiplenã ꝓbationẽ:unð
cum uno teſte plene ꝓbat: allat. c.fi. de ſucceſ. ab in
teſ.qð tñ nõ pꝛobat hoc.no tamẽ dictũ ſuum.uide
tamẽ aliquos caus in quibus plene ꝓbat abnte
te ĩ. d.c.fi. de cõfeſ. ubi dixi ⁊ ĩ.c.ij. ẽ e. ti. r.
3 tex. ꝙ h̊ ſit cã in cõfcſſione expᷣſſa:non ramen peꝛ
hoc plene ꝓbat:ut pater in.l.in ctibus.C.de non
nu.pec.⁊ in.l.fi.C. de do.cau.nõ nu.⁊ in auc.ſiue
a me. C ad uelley. So. dicit glo. v. ꝙ fallit in iſtis
tribus caſibus.primo.ſ.in eo qui fuii confeſſus re
cepiſſe mutuum. nam obſtat exceptio non nu. pe.j.
biennium. poſt biennium autem poteſt opponi dic
ta.l.in contractibus. Hoſt. autem limitat.dicit eniʒ
ꝙ poteſt opponi hec exceptio niſi ei fueꝛit ꝛenuntia
tum:⁊ ſic nõ.ꝙ ualet tał renũtiatio. IJdẽ nõ.in.l.ſi
ex cautione.C.de non nu.pe peꝛ glo.ſed bar.tenet
ibi contrarium niſi ex interuallo fiat renunciatio:qꝛ
qua fragilitate inducitur ad confitendum eadem in
ducitur ad renunciandum: quod placet. Simile nõ
in. c.ſi diligenti de fo.compe.ſᷣo limitat ut hec ex
ceptio tollatur biennio inteꝛ laicos.⁊ foꝛte inter cle
ricos ꝓpꝛio nomine pᷣhentes.ſecus dicit ubi platꝰ
Sheꝛet noĩe ecclie ſue ⁊æ pꝛo ipſius eccleſie negocijs
expediendis confitetur ſe mumum ꝛecepiſſe. hic em
poſt biennium ⁊ in perperuum competit contꝛa cre
ditoꝛem exceptio niſi ipſe pꝛobet in utilitatem cccle
ſie pecuniam fuiſſe conuerſam. x.q.ij.hoc ius de
quo remittit ad.c.fi. de ſolu.ubi idem firmat. LZu
in hoc dic melius ꝙ aut ſumus in caſu in quo ne
ceſſe eſt ꝓbaꝛe uerſum:⁊ tunc pꝛocedat pꝛecedens
dictum Hoſti. æ hoc nõ ea ratione:qꝛ.l.in öctibus
nõ hʒ locum in eccłia:ſed qꝛ eccleſia ẽ priuilegiata
ut nõ teneat᷑ niſi ꝓbet᷑ vſum. Sed in caſu in quo
nõ eſt neceſſe ꝓbari vſum:qð q ſit plene nõ.in.c.
qð quibuſdã de fideiuſ.⁊ in.c.i.de depoſit.Lũc di
co ꝙ eccłia nõ auditur ultra bieniũ.rõ qꝛ pꝛedicta
.l. in ↄctibus nõ inducit pᷣſcꝛiptionem in odium ðᷣbi
toꝛis:ĩmo ĩducit pꝛiuilegiũ in fauoꝛc ipius.cum cim
al nõ audiat᷑ õ ↄfeſſioneʒ ꝓpꝛiam:ut h̊ ⁊ in.c.ꝑ tu
as de pꝛoba.illa.l.induxit: ut.j.biẽnium poſſit debi
toꝛ opponeꝛe exceptionem non nu. pe.ita ꝙ onus
pꝛobandi pecuniam numeꝛatam incumbat ipi cꝛedi
toꝛi. Si eꝛgo eccleſia uultuti pꝛiuilegio illius.l.opoꝛ
tet ꝙ recipiat cum pꝛcfinitione tempoꝛis ibi pꝛefixi:
⁊ hoc teneas:qð latius dico poſt modeꝛnos in.d.c.
fi'de ſolu¶Aduetendum tamen ꝓ limitatione illi
l. ad multa. pꝛimo cãu ut dicit h̊ Moſtien 7 bene li
cet poſt biennium non admittatur exceptio non nu.
pe.poteꝛit tñ de dolo æ fraude cꝛeditoꝛis excipi.ſ.
repetit pecuniam non numeꝛatam ⁊ poteꝛit h ꝓ
bari peꝛ cõfeſſionem cꝛeditoꝝ uel ſaltem pꝛopoſia

excepiione doli cum aliquibus probabilibus ↄiectiſ
oônus probandi trãſfertur in creditorẽ fᷣm eũ: h̊ ẽ
dictuʒ ualde nõbile æ mẽti ↄmẽdãdũ:æ nide ad mãʒ
quod nõ. in. d.l.ſi ex cautõe: ⁊ in.d. c.fi.de ſoln. 2
limita ultra alios H̊ quod tpᷣs bienij eſt pfinirum qñ
conteſſio eſt ĩ ſcriptis. Si aũt ſine ſcriptura poõt tũc
in perpetuũ obijci excepiio pecunie nõ numerate. H
noluit gl. ſinglis in. . li non ſinguli. C. ſi cer. pe. ſed
bar. in.l.ſi ex cautõe pal.tʒ non eſſe in h̊ dꝛiam alle
gat glo. in auc. rogati C. de teſti. Ey. et pe.in.l.ña
liter. ſequũtur glo. in.d.l.ſi non ſinguli:⁊ idem Ja.
bu. in. d.l.ſi non ſinguli:? An.de peruſio in.l.ſi ita
ſtipulatus. S. griſogonus. ff. de. v. ob. nec ob. glo.
in auẽ.rogati:qꝛ loquitur in crcditore confitente.
non at in debitoꝛe:̊ dictum puto equs: facit tex.
inſti. de karum obli. in pnc. ? in.l.i Otractibꝰ.palle.
nbi ponderatur ſcriptura: ſj dictũ Oaꝛ. puro vius
de ſubtilitate iuris.moueoꝛ bac ꝛ20e. ex quo conſeſ
ſio emanauit cũ debitis ſolẽnitatibus ei ſtanduʒ eſt
bonec pꝑ ipᷣm cõfitetẽ ꝓbet᷑ Sriũ:ut hic in.d.l.cũ ce
indebito in fi. Exceptio vo nõ nu.pe. indulgetur.
biẽnium ex quadam equitate:qꝛ debitoꝛes anxieta
te cõſequẽdi debitũ de facili cõfitentt an pecuniã nui
meratã: vnde cõfitens niua noce dʒ ant ſta? ↄfeſſio
ni ſue aut ꝓbare ↄgriũ aut capere indulgẽtiam legis
cum ſua limitatiõe ſicut ᷓ dixi in ecchia. ʒ ſim ita ex
ceptionẽ J. biẽnium cõpeteꝛe quãdo debitoꝛ fuit cõ
feſſus dũtaxat.ſecus eim ſi notarius ſcripſiſſet de
bitoꝛem pecuniam ꝛecepiſſe in ſui pnitia ⁊ teſtiuʒ:qꝛ
tũc ceſſat exceptio non nu. pec. qdᷣ uoluu h̊ Inno.
et latiꝰ ꝑ legiſtas in.d.l.ſi ex cautiõe.ſᷣo principałr
fallit in ↄfeſſione dotis.qꝛ maritus celeritate conſe
quẽdi uxoꝛem de facili cõfitet dotẽ ꝛecepiſſe quã in
Hitate non ꝛecepit. Sed de bac exceptiõe dic meliꝰ
2 pleniꝰ:ut le. ⁊ nõ.in.d.l.fi.C. de do.cau.ʒ fallit
in auẽ ſiue a me. C. ad nelle.qn.ſ.mulieꝛ conſentit
alienationi rei ſibi aſſignate pꝛopter nuptias.nõ.n.
nalet primus conſenſus.ſed oʒ ut fo conſentiat in
teruenieẽtibus alijs de quibus ibi:⁊ plene nõ.in.c.
puenit de emp.⁊æ uen. ¶ Mltimo iudicio meo poſ
ſer attentari ꝙ ſi quis bis ex interuallo confiteretur
pecuniam uel dotem recepiſſe nõ poſſet ampliꝰ op
poneꝛe exceptionẽ nõ nu.pe.ulł dotis niſi nellet ĩ ſe
aſſumeꝛe onꝰ ꝓbandi moueoꝛ ꝑ.l.ſi cum ſcimus 2=
qð ibi no. Oar. C. de agri.⁊ eẽſi.li.xi.ubi colligit
ſingulis theorica ꝙ ubi non pꝛeiudicat ↄfeſſio ex
dekectu pᷣſumpte nolũtatis ſi fuerit geminata vʒ qðᷣ
bene notabis:⁊ idem dicit ibi Mart.in vᷣbis enun
ciatiuis:⁊ hec faciunt ad multa.
Bm p Caſus.Auctoritate oꝛdi
He qinarij põt nõriꝰ tabellio
nis moꝛtui notas i publicã foꝛmã ꝛedige?
prio factũ ex qno qõ.fo deciſio ibi ad petitionem.
ota primo ꝙ notariꝰ appellat tabellio al dẽ
tabularius. C. de tabulis.l.gnali in rubꝛo ⁊æ nigꝛo
li. x. Et de multiplici nõie notarij nõ. in. c. qm ↄtra
de pꝛoba. ¶ Secundo nota quinqʒ que reqruntur
ut unus notarius publicet inſtrumentũ de quo fuit
20 gatus alius notarius que hic colligit Jo. an. peꝛ
oꝛdinc.p at hoc faciat ad petitionẽ quoruʒ quoqʒ

intereſt. ad quos aut dr pertineꝛe ſeu intcſſe dic: ui
in..ſi quis ex argentarijs. S. ꝑtineꝛe.ff. de eden. fo
ut h̊ faciat auẽte oꝛdinarij. Moſt. hic intelligit de oꝛ
dinario adminiſtrationẽ hite. Idẽ dic de delegaro
a ſede apłica ad h ſpalꝛ deputato:allegat s de teſti.
albeꝛicus: ſz ipe hoſti.ali ſentit in ſũma. e.ti. F. fi. in
pn. ⁊ refeꝝ ſpe.c.ti. .onſo. H. fiebat: ibi eiʒ tractãs
de publicatiõe inſtʒi dicit eã poſſe fieꝛi coꝛã defenſo
re ciuitatis:ut in auẽ.de defen.ciui.. ſʒ neqʒ colla.
iij. ⁊ eoꝛã oꝛdinario ẽt adminiſtratiõeʒ nò hte ? co
rã delegato ab oꝛdinario habete adminiſtrarionem
allegat. c. peł.de in inte. reſti.? ſic dicit intelligencuʒ
illud. c. cũ. p. z. c. fi. j. e. Sed Jo. an. in addi. in dẽo
v. fiebat dicit ꝙ ubi h fieꝛet de ↄcoꝛdia partiuʒ pꝛo
cedeꝛet illum dictum Hoſti. ut ſufficeꝛet auctoꝛitas
oꝛdinarij adminiſtratiõeʒ nõ hnitis. al aũt ſecus cuʒ
ſit neceſſaria citatio:ut.d.c.ſignificauit:que fieri nõ
põt ꝑ oꝛdinariũ adminiſtrarionẽ nõ hntem ⁊ an in
cãu nr̃o ſit necaria citatio.j.dicet᷑. t᷑tio reqri ui iſe
cui fu ↄmiſſio publicãdi ſit nõꝛius ut pʒ ex ſubſcꝛip
tiõe. qᷓrto requiriĩ ꝙ fiat fidelit᷑ bi fidelit ⁊c.ſ.mibil
ad ſubſtantiã ꝑtinẽs addẽdo ſubtrahẽdo uł mutan
do:ar.iij.q.ix.pura ⁊.c.hoꝛtamur. nõ tñ refen fᷣm
Jo. an. an loqt ĩ pꝛia ꝑꝰ uł ttia j. de ↄueꝛ. cõiu. du
biũ.quito ꝙ redigat ĩ publicã foꝛmã: ut pʒ ibi ĩ pn
blicã foꝛnã ⁊c.reqᷣrit᷑ fm hoſt.ẽt ſextũ ꝙ uoceut᷑ hi
quos res tãgit ⁊ ſuꝑ nocanõe fiat publicũ inſtim ⁊
re mittit de h̊ S ð teſti.ſignificauit ⁊.c.albeꝛicꝰ:⁊ idẽ
egi ? bona. Sʒ ceꝛte h̊ d; iure nõ ꝓbat᷑. nam iura
pal. loquunt in alio cãn.ſ.cũ inſtt̃m exẽplat᷑ nõ a ꝓ
thocolo.ibi eiʒ ſubeſt magnũ ꝑiculũ: qꝛ ſtat exepla
to ſiẽ oꝛiginali nec põt ampliꝰ detegi falſiias: ſeo in
cãu nr̃o ſecus cũ ſemꝑ poſſit recurri ad oꝛigiale:ut
in. c. qm ↄ de ꝓba.⁊ ꝙ nõ ſit opus citare ꝑiẽ bene
fac.l.ſi quis ex argẽtarijs.S.i.⁊.l.quedã. .mhil in
teꝛeſt. ff. edẽ. poſſet tñ dici ꝙ aut cõmiſſio fu ꝑ iudi
cẽ:⁊ tũc ĩ gñali ↄmiſſiõe pot᷑ t fieꝛi una citatio gña
lis ut ↄpeant ad pdicendũ ſi qui ſus putãt teꝛeſſe:
ſz ĩ qʒ auctẽticatiõe nõ ẽ nece ꝑteʒ citare: vñ ſpe. re
quirẽs citatiõeʒ loquit᷑ qn iſinuat᷑ ſeu exẽplat inſſẽʒ.
nõ aũt ĩ cau nzo: ut nõ.ꝑ eũ.e.ti.F.onſo.v.qualii
Itẽ dic ꝙ reqͥrũ ſeptimũ ꝙ is qui fuit rogatus ſit
moꝛe pᷣuẽtꝰ: ut i lra. Ildẽ ſi lõgo ĩipedimeto deter
at aũt ñ põt unꝰ nõriꝰ pub icar̃ ꝛogatõeʒ altiꝰ: ut ĩ
auẽ. ð tabel. ꝑ totũ.nõ Hã.i.d.l.q̃dã..nihil inteꝛ
eſt. Octauo ꝛeqᷣrit᷑ ꝙ nõri qui fuit ꝛo gat ꝛeduxerit
ꝛogationẽ ĩ notã.i.ꝓthocollũ ſeu abbreuiaturã ſu
aʒ: ut pↄʒ ibi in nõ. ꝛedacta:al aũt ñ ur̃ ſcriptura alic⸗
aucx?᷑ atis:niſi de ea ↄſtaret ꝑ teſtes. Sed ꝛeuoco in
dubiu; nũqͥd auctoritas oꝛdinarij ſit ſemꝑ neceſſa
ria. Jo. an. ⁊ do.an.uident᷑ uelle ꝙ ſic.dicũt eim ꝙ;
ſi ꝛo gariões eſſent legate alicui nõrio:ut foꝛte cõti
git hic ſm eos necaria ẽ iudicis auctoritas de q̃ in
tex.alł. Jo. an. C. de eden.i. ꝓcuratoꝛ. z.l. cirogꝛa
phis.ff. ð admi. tu. Que iura ꝓfecto h̊ ñ ꝓbãt. qn
imo adduco iura qꝗᷓ uident ꝓbare Sriũ i heꝛede le
gatario æ donatario.d.l.ſi quis ex argẽtarijs.S.i.
2. d.l.quedã. F. nibil æ expſſiꝰ hᷣ tʒ ibi bar.illa eiʒ iu
ra ſimplicit᷑ dicũt heꝛedẽ nõ riũ poſſe cõpelli ad edẽ
dũ ſiẽ defũctꝰ oli potat:qꝛ ſuccedit in locum illius

ſ
4r
Goriot Agvincn,
Pulh aniliil
oprcdie
umnn i un c eni
i eo lomnrſ⸗ crudu⸗
Ehin na ur: n
nline mgln
Glniun

eennih / ieln
n .

azüitnitin donn A
ö ensgtoohncſe ninctun
Nunni gen wlntie⸗
etaiftitrſtinſnnmtd ,
clalmn ngnmf⸗
ſurliaalAMillt,
uCfit irienn d
fetlz orcpuiceiu n rsn
inprtronelcn anmn llr in an
mkurpögmntaunclans elifran
Nelimn anred Yon tit Winet
Michconn cactinindicree E
Gnſfüterporfrtoin ohru⸗
unirtfunganatünnseſhtſceni
laſdln Mem rzame
Uürſevnmuſtaidiifelers
tgrllaeizenisce
Vaudsdrchiinaemnangenen
Nmgfadrfitn nänͤte
iningefnmii en tin
mne ſſamniſn o n itmi
Puttüdrinſii i
eneb baimeir en .
mnttin iin tie e

lH.ge
terinou
dei
eani⸗ r 8 ſicchitn 1
Je Sed donnd
e r
nbih fieut ge Oeozcinn
El un kent ſufflenmn
hmnſtrande; no hnns, Aanten
aanto: dcſgntfrninn

Lodtimni dhninſranone nöbinn
dicei, iionchin
mnſſo Publczct ſi nnns Bale
Nd reaniniͦ far ſceli biſcſi ili
pſhumii guines adcedo Pbmtbetolim
enigir. dun 1.c.honumnn. önnten
b. n an f pin ebkinn ſde e di
gni fratga ublioni gti
fomni ee ejni n bol a ſeni g oeii
s notigie o nocmoe fa pyblſi ſin
mi ceb 5«lœſöncant , .dbeictti
bom Oaurb Gi;ur pbo un
uuni in o cin, i nin anpbt no
hlbici ſubeſ nugnu pienti: r ſui p'⸗
igunliner pot anpl cencg ſal toe: ſgi
ſens c ſeng poſſt erunt d aigdem
56e a toſt lnsamme aden
uscugamis in encd eilt
ſehe olſertß an n Orſioildin
cii Ommcde⸗ Mt ſCnN deu
Enn 2 9alceniß⸗ oni ſan Mad .
Huammende deiun
cmide anichiiind e
. oſocs
iri n üd: Nd genia⸗ e
e i witi ſcund Es rnl
SS
oue er d, bickt wglii
itiaemn h ia ioͤſ
ͦapl or n enlfan vni

Jdem in legatario ⁊ denotario:⁊= faciunt nõbiliter
illa iura ꝙ nedũ legari: ſed ẽt in nita donari poſſũt
ꝛogatões ꝑ nõꝛiũ ꝛogatum. qð intelligit Mar.in. d
.F. nihil quãdo donator ipedit longo ipedimento?
al/nõ põt ꝑ alium ꝛogatões ↄpleꝛe: ut h in gl.qð in
tellige ut dixi in.c.inter dilectos ſupra.eo. Et nulla
ſit in dictis iuribus mẽtio auctoꝛitatis iudicis.iſtuʒ
tex. ego ĩtelligeꝛem qn iſte nõꝛius cui ſcribitur non
erat heres nec legatarius nec donatarius nec h̊ ap
paret in lr̃a:ſed tamen aliquo mõ ad manus ſuas
ille rogatões ꝑpuenerãt: æ h caſu poſſʒ ſeruari quod
ſupra dixi de citatõe gnãli fienda:lʒ in vitate iuꝛe ñ
ꝓbet ſʒ cautũ eẽt eam facere in cõmiſſione huic nõ
rio gnãliter fienda ¶ Vſterius qᷓrit᷑ an ꝓthocoliũ
ſeu nõ ſiue abbꝛeuiatura que idem ſunt faciat per
ſe fidem. Accur.in.l.aꝛgentarius.ff. de eden.= ſpe.
de inſtru.edi.. nidendum. v. = nõ. ꝙ tabellio nidẽ
tur uelle ꝙ ſic:pꝛo quo facit qꝛ oĩo ꝓthocolluʒ hʒ
illa que hẽe dʒ iſtẽ̃m ⁊? plus:qꝛ ipſa ꝛogatio ẽ oꝛigo
2 fons:unde ſumit inſtꝛm:⁊ ſic plus illi cxedendum
eſt. ix.di.c.ut uetrerũ æ quod ibi nõ.⁊.lxxvi.Gi.iein
ninm. ij. E. de eden.l.penł ⁊ auẽ.ſi quis ſed Nico.
ma dicit ut recitat Jo. an. in addi ſpe. in. d. v. 2
nõ dicens ꝓthocollum eſſe principium iſtꝛi nõð cõ
pleti. uñ miſi ↄpleatur pꝛo nihilo hẽ. ar. C. ad ſiſf.l.
penl.ad finẽ dat ſile ð teſtamento ⁊ de ſnia qᷓ nõdũ
cõpleta lʒ ſcripta nil ꝓbant pʒ primuʒ. ff. de teſta..
ſi is ⁊.l.ſi.ex ea.ij. E. de ſen.ex.ꝑi.re.li.⁊ ur̃ ſʒ cũ
cãus. C. de fi. iſtru.l.õctus in prin. ibi nõ alit uires
bre ⁊c.? licʒ ibi loquat᷑ de ↄciu in ſcriptis quo ad
ſubãm probationis:idem tamen uidetur in alio ex
idemptitate rõis:ar.c.cum dilecia de cõfir. uti.⁊æ uẽ
boc ultimum placeꝛe do. Jo. an. ibi æ adducit ad
pꝛincipale dicum.c.eccleſia uẽa el.i.de elec. Ego di
co tex.iſtũ faceꝛe pꝛo ⁊ S.facit enim pꝛo pria opi. ĩ
q;tum facit fidem ut alius nõꝛius poſſit rogatõnes
illas publicaꝛe. Ad idem. c. qm õ de ꝓba. ubi oꝛigi
nalia ↄſeruantur ut ſi quid difficultaris emerſerit ĩ
exẽplatis ad illa poſſit hꝛi ꝛecuꝛſus. Sũt eꝛgo maio
ris auctis oꝛiginalia quam cxemplata ? publicata.
In vꝛium ꝓ fa opi. facit tex. in duplici loco. pꝰ q̃te
nus dicit ꝙ defunctus nõ pfecit: ⁊ ſic ante publica
tionẽ vꝛ ſcꝛiptura ĩpfecia quo ad faciendũ fideʒ in
piudiciũ alteꝛius. ſo facit in fi.ibi ꝑpetuã fidem ⁊c̃.
que neꝛba ſatis innnnt ꝙ ante hanc publicationem
non faciunt fidem in iudicio ¶ Sed concoꝛdando
opi.diceꝛem ſic: ꝙ aut actus geſius ẽ peꝛ extenſum
deſcꝛiptus in ꝓthocollo aut bʒ omnes ſolemnitates
publici inſtꝛi ⁊ pꝛocedat pꝛima opi.cum rationibus
ſuis:maxime qñ ꝓrhocollum pꝛoducitur a notaꝛio
rogato. Aut eſt abbꝛeuiate ſcꝛiptus fm ↄſuetudicʒ
notoꝛioꝝ:æ ꝓcedat fa opi.cum enim multa poſſint
intelligi ſub illis abbꝛeuiaturis:non eſt congruuz fi
dem adhibeꝛi anteq; ſit rogatio in publicam ⸗ extẽ
ſam foꝛmam redacta: ? ita loquitur iſte tex. ut ſonãt
illa nerba nt nota ꝛedacta zc Mec eſt credendum
ueibo norarij: ut nõ.in.c.poſt ceſſioneʒ de pꝛoba.
⁊ bec faciũt ad qõeʒ quã pluries agitari nidi:pars
ad faciendam fidem de ꝓcuratione pꝛoducit ꝓtho
collum nõrij: negatẽ ꝙ ſides ſit illi adbibenda. ba

,um p.

bes ꝑ pᷣ dicta quid iuris ⁊ idẽ in ſiſbus. In ſacto
ẽt ad aliã qõem quottidianã an ꝓthocollum faciat
fidem quo ad publicatõem ſiendam ſi nõ fuit lectũ
? recitatũ pꝛius coꝛã ꝑtibus:⁊ gnãliter põt queri ð
quolibet inſtro nõrij an faciat fidem ſi ꝓthocollum
unde fuit iſtim ſumptũ lectum non extitit tempore
ꝛo gationis coꝛam ꝑtibus ⁊ teſtibꝰ. Oo. an. tʒ h ꝙ;
nõ altat dictum. Jo. an. in addi. ſpe. in. SF. oñſo. V.
illud in addi.magna:ubi h̊ tʒ pꝛo indubitato æ allat
l. fideicõmiſſã. F. i.ff de leg.iij. æ ibi eſt bonus tex.
in aꝛ.tñ ſed gl.ibi nõbiliteꝛ qᷓ apte uẽ h̊ teneꝛe loqui
tur in teſtõ. Eʒo credo hoc dictũ ꝓcedeꝛe ubi ſeꝛip
tura eſt de ſoã ꝓbatõis:ut qꝛ actus eſt talis de ſui
nã uel actũ fuit iter ꝑtes ut actus fieꝛet in ſcriptis.
tũc eni clariſſimũ ẽ ꝙ nõ nalet quicquid ſcribit᷑ niſi
prius ↄplete ſcribat᷑ ⁊ poſtea legatur coꝛã ꝑnbꝰ te
ſtibꝰ⁊ de h̊ ẽ tex.nõbilis in.l.ctꝰ.C. e.⁊ ibi ꝑ bar.
⁊ in h̊ caſu põt intelligi gl.in.d.l.q;q;:qn.ſ.teſtatoꝛ
uolebat ſolẽniter teſtari in ſcript.ſed ꝓthocollum
nõ fuit lectũ uel qu ĩdo ipſemet teſtatoꝛ ſcripſit aĩo
poſtea publicandi coꝛã nõꝛio ⁊ moꝛe pᷣuctus nõ fc
talis eni ſcriptura fidẽ nõ facit ſaltẽ iter erneos ut
nõ ibi Har. ? in.l.ſi is.ff. de teſta. Sed in alijs ac
tibus in qbus ſcriptura fit ſolum ad facultatem ꝓ
bandi non puto neceſſariũ ꝙ nõrius legat pꝛotho
collum coꝛã ꝑtibus ⁊ teſtibus:qꝛ h̊ nullibi ꝓbatur:
imo potius ꝓbat᷑ Sriũ ꝑ locũ a ſpãli in.d.l. cius
⁊ hic in ar.cuʒ eni alij actus deſcribantuꝛ in ꝓtho
collo ut plurimũ abbreuiate ĩpoſſibile eſſet illa legẽ
qꝛ ꝙ non eſt ſcriptum legi nõ poteſt h̊ etiã uidetur
tacite ſentire Har. in:l. gallus.F. idẽ credendũ. ff.
de li.? poſt ⁊ in.d.l.Sↄctus Itẽ iura ſolum uidẽt᷑ ꝛe
quirere ꝙ tabellio fuerit rogatꝰ in auẽ. de tabel. .
nos ãt facit.c.qm õ de ꝓba.ubi ſolum requiri ꝙ
acta ſcribãtur ad h̊ ut faciant ꝑpetuã fidẽ ⁊ qn erit
opus exẽplent fateoꝛ m ꝙ ſi ſcriptura eſſet ipfecta
ita ꝙ apperet nõrium noluiſſe plus ſcripſiſſe ꝙ tał
ſcꝛiptura nõ facẽt fidẽ.ꝑ.d.l.ſi is ff. de teſta.? ibi ꝑ
bar. Exẽpluʒ:dẽ in ꝓthocollo talis nẽdidit titio do
mũ ꝓ cemũ his ↄditionibus: ⁊ nihil amplius dicit
nec eſt dictio ⁊c̃.uel ſilis ⁊ hec notabis:quia quoti
diana: ? facit ad id qð ſtatim dicaʒ . ¶ Queꝛ0 qũo
noꝛius publicabit rogationes moꝛtui ſi ſunt abbꝛe
uiate. ſcꝛipte moꝛe tabellionum qui pluries geminãt
in uno contꝛactu dictionem ⁊c̃.dicendo renũciat ⁊c̃.
ꝓmiſit defendeꝛe ⁊c̃.obligando ſe ad damna ⁊c. et
ſic de ſimilibus:de hoc uide ſpec.e.ti.. oſtenſo.v.
quid ſi abbꝛeuiatura ⁊.v.ſe. Hoſti. hic dicit ꝙ ſi õ
ctus eſt in ſcꝛiptis nullum eſt remediũ.C. e.l.õctus.
Aiem ⁊ clarius Oar. in.l.gallus..idẽ cꝛedenduʒ
.ff. de li.? poſt. Ratio eſt qꝛ ut ᷓ dixi talis actꝰ nõ
ualet niſi pꝛius plene ſcꝛibatur æz coꝛam ptibus ⁊ te
ſtibus legatur.d.l.ctus:peꝛ qð dicit Marto.male
faceꝛe nõꝛios qui ſcꝛibentes appellationem dicũt ap
pellauit in his ſcꝛiptis ⁊c. Mam nibil poteſt addere
poſtq lecta eſt. Idem in ſententijs æ ſimilibus que
debent in ſcꝛiptis fieꝛi. Si ueꝛo ſcꝛiptura non exigi
tur de ſubſtantia: ſed fit ad pꝛobationẽ:? tũc dʒ attẽ
di ↄſuetu qo nõꝛij æ abbꝛeuiature pcedetes ⁊ ſequẽ
tes. Et ſi ex his põt itentio notarij moꝛtui elici fiat

publicatio fm qð hᷣ dẽ: ad.l.ſi fuus pluriũ.fl.ð leg.
i. æ de fun. inſtru.l. cũ delanionis. F. alinam. Item
põt intẽtio nõrij moꝛtui peꝛpendi ex comperatione
alioꝝ inſoꝝ ꝗᷓ fecit int eaſdẽ uel als ꝑſonas ſupeꝛ
ſimili Sctu in auẽ.e.ii.in..ſed ⁊ ſi colla.vj.⁊ idem
uult in effectu Oar. in. d. S. ideʒ credendũ. Addit
tñ hic Hoſti. ꝙ certa q deficiũt ex quo de bis pꝛo
babilit᷑ appet auẽ.ᷣiudicis ſupplebunt᷑:ar.ff.qð cum
fal. tu.l.ij. in auẽ. ut fra.fi.F. ilud quoqʒ colla. viij.
ita tñ ꝙ deciſio Zᷣhentium uix aut nũꝙ; ſuppleatur:
ſupeꝛ quo remittit ad nota. in. c.ij. de libel. obla. et
H dicit ueꝛũ ſine noua ꝓbatiõe. Idẽ ꝑ oĩa uult ſpe.
in palle. V Ded Jo. an. in addi. S. d. v. ſed quid ſi
abbreuiatura recitat nico. mathe. tenniſſe ꝙ idẽ nõ
rius qui ꝛo gationes ſcripſit poterit abbꝛeuiata ſcri
ptura in pthocollo extẽdere ſm inteꝛpetratione; iu
ris uel cõſuetudis ſen cõis intellectꝰ. ſed alius nota
rius h̊ nõ poterit:qꝛ ignorat mentẽ alterius nec bz
poteſtatẽ inteꝛpᷣtandi:⁊ iõ dicebat ꝙ dʒ in publica
tione ponere ꝓut reꝑit in ꝓthocollo.hᷣ non placet
ibi. Jo. an. qꝛ nimis rigoꝛoſuʒ:iõ tenet ꝙ õ dictnʒ
eſt. cõſulit tũ ꝓ tuitiõe ut in dubijs fiat declaratio
ꝑ nõriũ iudicis auctate ſʒ pᷣdicta. ubi aũt non põt
dari certus ⁊ tutus inte lectꝰ nõriꝰ poner ꝓut ſiat
in ꝓthocollo. qꝛ nec ipſe nec iudex ſcit itẽtionẽ mõ
tui ſm ſpe. ibi. Nũquid aũt heꝛedes poterũt cõue
niri ſi notarius ita confuſe ⁊ defectuoſe ꝛogationeʒ
ſcripſit ꝙ publicari nõ põt: R ecitar ibi Jo. an. quẽ
dam docroꝛem diſputando determiĩaſſe ꝙ poteꝛit 2
ueniri ad ĩteꝛeſſe fac. l.illicitas. . ſicuti. ff. ð ofti.pꝛe
ſi. ⁊ uide ibi plenius. Tractauit etiaʒ ille doctoꝛ an
poſſit iſte nõrius ſuppleꝛe ea que ille obmiſit in pꝛo
thocollo ⁊ deteꝛminauit ꝙ ſi obmiſit aliqua de ſub
ſtãtialibus de quibus in auẽ.ut ppo.no.iĩꝑa.q; cuʒ
tunc ſcriptura ſit nulla non poterit ſupple:e ſecus ſi
circa defectũ cõmiſit de quo nide qdð noõ. Har. i.1.
libꝛalius.ff. de ꝛe iudi ? Jo.an. ſup data li.vj.? h
nõ. ¶ Queritur qualit᷑ ſubſcribet ſe iſte notarius
qui publicat ꝛo gatões alterius. Hoſtien.ponit hãc
foꝛmam. Ego talis tabellio & dictuʒ inſtrumentũ ð
vbo ad vbuʒ ſuſcepi de nora talis tabellionis moꝛ
tui qui ipſã manu ppria quã bene noui ſcripſerat et
de mandato talis iudicis quo ad ſubſtãtiã nullo
detracto addito uel mutato uł trãſpoꝛtato z ĩ publi
cã foꝛmã ꝛedigi æ meuʒ ſignũ appoſui. ¶ Vltimo
hic queritur quis poſſit tabelliones creare. Inno.
hic inſtat ponẽdo uarias opioes. ipſe aũt in h fina
lireꝛ ꝛeſidet ut ſolus princeps boc poſſit.ſ.papa uel
imꝑpatoꝛ niſi aliquis hẽat priuilegiũ a principe oceſ
ſum uel cõſuerudo. ar.l.i. C. de emãci. li. et in. e. cũ
dilectus de cõſue. qð ſic ꝓbat: certum eſt ꝙ officiũ
tabellionis eſt õ ius:qꝛ carthe aĩialis moꝛtui credit
ſine alio adminiculo. Sed ins nãle uel nouum et
nerus teſtamentũ nulli uenire ꝓpria auctate łʒ: ſicut
dicimꝰ in diſpenſatiõe qᷓ ẽ ius de tẽp.oꝛ.dilectus
ſicut nec Iʒ ꝛeſtitueꝛe ifamẽ nec legitiaꝛe illegitimos
uel arrogare niſi principi.? pancis alijs quibus eſt
ſpaliter cõceſſum: ut nõ.j. qui fi.ſint legi.peꝛ uene
rabi leʒ. 2.fl. de poſtu.l.i..de q̃.ff. de adop.l.i.⁊.ij
nõ.. de ꝛe iudi.cum te. Sũt enim hec quaſi nãm

2 miraculoſa de ĩfami faceꝛe bone fame de illegitio
ltĩmuʒ: ? boĩeʒ ſui iuris ſubiaceꝛe alteꝛi. fatet᷑ iñ In
no. ꝙ ſi aliquis bʒ de oↄſuetudine ꝙ poſſit faceꝛe ta
belliones ꝙꝙ bec ↄſuetudo ſeꝛuanda eſt. Cꝛedit etiaʒ
ꝙ reges habẽtes ſupꝛemũ imꝑiũ poſſent tabelliões
cꝛeare. alijs aũt qui ſunt ſubditi ecclie uł imꝑio hoc
nõ ſʒ fm eũ nec etiaʒ pacto nudo põt quis ſe ligare
ꝙ cꝛedat᷑ inſtio alicuiꝰ pꝛiuate ꝑſone.nec ẽt ſtatuiuʒ
ab alijs q; a pdictis ↄditum ualet:qꝛ nõ łʒ õ ius na
turale æ leges publicas ſtatueꝛe. quaĩr aut ualet oſue
tudo ⁊ nõ ſtarutũ: Gndet Inno. quia ad hoc ut ua
leat ↄſuetudo:oʒ ut inteꝛueniat conſenſus pꝛincipis
tacitus uel expſſus: qd aũt pꝛinceps appꝛo bat ipe fa
ceꝛe uider᷑.l.i. C. de uete.iure enucle. ſecus aũt ẽ in
ſtatuto: oc uoluit in effectu Inno. Sed cene hec
ultima rõ nõ ẽ bona:qꝛ vʒ ↄſuerudo qꝙᷓ ignoꝛate
pꝛincipe inducta:ut nõ. glo.iiij. di. leges. Moſiiẽ au
tem reddit aliam rõem. dicit enim ꝙ in cõſuetudine
concurrit conſenſus plurium ſcilicet uniueꝛſuatis ?
populi qui pnñt oꝛdinariam iuriſditioneʒ dare:quod
eſt maius: eꝛgo multo foꝛtius pñt concedeꝛe h effi
cium qð eſt minus: ar.j.de deci.ex parte. iij. Siaiu
tum aũt ifeꝛioꝛis a pꝛincipe cũ ſolus ſiu tantã aucto
ꝛitatẽ nõ hʒ:⁊? ex hoc arguit ꝙ ſicut uniueꝛſitas põt
faceꝛe oꝛdinarium iudicẽ: ſic ⁊ is qui uniueꝛſitatem
regit de ipᷣius cõſenſu tabellionẽ faceꝛe:qð oĩno cꝛe
dui ueꝝ eſſe: nec eſt j ius tabellionẽ faceꝛe fm eum:
imo eſt m iura que nolũr ꝙ inſtro tabelliõis cꝛeda
tur. ? in ̊ inſtat Moſti.⁊ cuʒ eo Jo. an.tranſire ui
det᷑ hic ⁊ ſpe.de inſtru.edi..reſtat.v.ſʒ quis poteſt
tabelliones faceꝛe:ubi plene inuenies de mã ⁊ in ſe
quẽtibus.v. Cõclude tu clarius ⁊ latius mãʒ qð de
imꝑatoꝛe ⁊ papa ⁊ alijs pꝛincipibus nõ recognoſcẽ
ribus ſuꝑioꝛẽ ſaltẽ de facto ⁊ ciuitatibus exeꝛcẽtibꝰ
iura pꝛincipis nõ eſt dubiũ quin poſſint tabelliones
coõſtitueꝛe ⁊ alia iuꝛa principis exeꝛceꝛe:ut legitimare
7 reſtiueꝛe fame ⁊ ſimilia: ut uolnit hic Innocen.?
H irto. in.l.infamen. ff. de publi.iudi: uidetur tex.
in. c luꝑ quibuſdaʒ. F.i.I. de.v.ſig. facit.c. peꝛ uene
rabilen qui fi. ſint legi. Ideʒ dic in ciuitaubꝰ ⁊ alijs
magiſtratibus ſeu dnijs iuriſditionẽ bnuib us reſpec
tu iuriſditionis eoꝛũ: ar.c. cum dilectus g. e. i auc.
de defen. ciui. ex pꝛouinciali: æ H uult Har. in.l. oes
populi. ff. de iuſti. ⁊ iure ⁊.l.i.de offi. ꝓcõſl.⁊.l.non
enim. ff. de adop. æ Dal. in. l. cunctos populos. C.
de ſum.tri.⁊ ſpe.ubi ſupꝛa qui plus ſentit ſcilicet ꝙ
plati in eoꝛum iuriſditione ſeu in ſpãlibus ptinẽtib⸗
ad eos pñt tabelliones cꝛeare:facit.c.qin ↄtra de ꝓ
pa. ⁊ in. c abbate ſane:⁊ qð ibi nõ.de re iudi.lib.vi.
Sj dubiũ eſt an ubiqʒ locoꝝ pnt pdicii inſtra publi
ca cõficeꝛe:⁊ eſt hec ſubtilioꝛ qõ.Cõclude ꝙ creat
a papa põt exeꝛceꝛe officium ĩ tris ſubiectis pape:
2 i ſpectãtibus ad ſuaʒ iuriſditioneʒ: ? idẽ in creaio
ab imꝑatoꝛe ꝛeſpectu ſeu iuriſditiõis ⁊ tritorij ſiẽ
dixi ĩ papa:ar.i.c.ſi duobꝰ de appel. Creatꝰ aũt 3
papa nõ põt ĩ t᷑ris impꝑij nec creatꝰ ab imꝑaroꝛe in
tris eccleſie niſi ꝑ uiaʒ appꝛobatõis ſen de cõſenſu
ꝑtiũ. Mã ptᷣas a pᷣncipe ↄceſſa põt exerceri ey tcito
riũ ĩ his qᷓ ſũt uolũtarie iuriſditiõis ⁊ pfatis: ut.l.ij
ff. d offi. ꝓp ↄſa.?.c. nouit ⁊ qð ibi nõ.ð offi. del. al

ſtpenn 1
i iun Conmrcu
uin ainn D ſacinn ech
vetenmmumt Pshe alt
Eendimn G 3 (Aic .
egeihdd ſd W
dnd n
uuſtmdt iin ii⸗
Pugplarofkib,
lcumdſenk an
imn hisge isfle il
Etinzl MNmnur i
Gimtimg nini un⸗
Crle tti
onatmsuf G Ni
11iratinti Kirirch e
rarni innsin htts eſtt
iirn hitbs i rutim woh
rrlaet oitennd etn dande
Gfoun onlerbelonts menunns
rCbfanſckirsfrüſenäntnnn
Twwumodrmnainaſctintn
kürdiid Wadager
ourndhmnſDſraiudemn
GtenſdinMeda engned
Wamintchid iütin gna
unncfſilza tinnanute⸗

M Pri engtit

93 memn,

thitean

Mecle
ungdinutemiite
J biigeſn
anicter, lincſcne ien

ſbo.M;

dru Nubicisſtune
74 .
1 Ktmnn Ancnung
usglalh li coffenton
e deili eirhuinchothi
, denere inte ance ing
mm c volnit in eſſecnn * ⸗
ntdidamgn oſtantt t
Anche nancnrn n glodii dilegabe
Enfedht anamtöen, dici cnim gini
oncunnit conſenſus ptoniun ſelta niet
Mal qui pit ordimarian loriſcinongen
Mums: ego muto fonbs oft lonetn
Gdum ddeſt mnnsnr. decteiat amri
unmi⸗ leions a pꝛinche ci ſos itunin
1immi no hyr er boc aglit ſan mirit
facex oiunium idci: ice Gpi niete
õ
vereſence dö us mbelio cer fnn
wnum queuolir inſfo tbelläisl
euz intu Mii?t eo oan mmint
heet e ceintmn eii eſu s von
Aones uernbi pere inwenis emni ijl
as ) Ciclen nnst nneniihan
äsõs Raci
õ
13 Punciis noch dudin Ad NGn dts
wrrinmanike e
nCNNeeie utn
anen Keſ
rlen Kned.
õ

iuniſinonis eomaal.

doimnn iis hie no
an dͤ loi, ſn ,
insta i zphy ri
ni i auimn n h
nüibe

Noote
1u 4.
ad offe

qꝛ ex territoꝛiũ ↄcedetis cẽſet̃ pꝛinata pſona. l. ii ff
de offi. pᷣſi. facit dẽm.c.ſi dnobꝰ.inſtm iñ ↄfectũ in
tra territoꝛiũ ↄſtituẽtis facit fidẽ ẽt ex territoꝛiũ:qꝛ
fides iã oꝛta ẽ in loco ↄſtituetis:⁊ idẽ eſt in creato
ab inferioꝛi a picipe:ar. in.l.i.C.de emane.li.⁊ in.
c.cũ dilectus.S. e. tenet Oar.? Hal.⁊ ſpe. ubi.S.
Si vo tabellio fuit cõſtitus ab alio quã a pꝛicipe:
tunc aut inſtem fuit ſcriptũ intra territoꝛiũ ↄſtituen
tis ⁊ facit fidẽ ibi? ex:ẽt ſi ab eæneis fuit ꝛogatus
qꝛ inſpicimus locũ ubi inſtim ſcriptum fuit.d.l.i.
2z qð nõ in.d.l.oẽs ppli Aut ex territoꝛiũ:⁊ iunc
aut iter ẽneos ⁊ ſũt opiones.Sed cõir eſt opinio
ꝙ nõ facit fidem ut ſentiũt pdicii doc.in locis pᷣall.
2Z ut᷑ tex in.c.ꝛomana..ſed nec de fo.compe.li.vVi.
2 ibi h̊ apte tenet Jo.an.poſt pe.de ſan. Aut inter
ſubditos ↄſtituentes ⁊ idẽ uidẽtur cõir pᷣdicti doc
toꝛes ſentire excepto Dal. ¶ Douentur qꝛ iuriſdi
tio ẽt uoluntaria ab alio cõceſſa quã a principe nõ
põt ex teꝛꝛitoꝛium concedentis exerceꝛi. d.l.ij. ff. de
offi. ꝓconſul.cũ ibi nõ.⁊ in.d. . ſed nec. Hal.in.
.d.l.cunctos populos tenet örium ¶ouetmꝛ qꝛ
tabellio nõ exeꝛcet iuriſditionẽ: ſed hʒ officiũ qdᷣdaʒ
ſine iuriſditione ſed tale officium nõ ſtringitur terri
toꝛio: ar.in.l.queꝛo. ff. de ſolu. Sed in ↄꝛium facit
iudicio meo:qꝛ officium tale nõ extẽditur ey teꝛrito
rium oↄſtituẽtis dr̃.n.nõꝛius fᷣuus publicus in.c.ij.
de uſuris li.vi.ſʒ ↄſtitutus ab alio q; a pricipe non
põt dici publicus ex teꝛꝛitoꝛiũ ↄſtituẽtis: ar.in.d.l.
iij.ff. de offi.pꝛeſi.⁊ ſatis in h̊ poſſiͦ ſtari ↄſuetudini
ut dicit ſpe. in. d. S. v.⁊ ſcias ꝙ tabellionatus:ar.
c. cum dilectus S eo.ti. Et circa hanc mãz nide nõ.
in.d.c.ꝑ ueneꝛabilem ⁊ in.c.ſicẽ te.j.ne cle.uel mo.
ubi tractat᷑ utrũ ↄſtitutus in tpalibus poſſit ↄficeꝛe
inſtẽ m in ſpũalibus. Anũ quotidianuʒ nolo hic ob
mitteꝛe quod ponit ſpe.in.d.S. reſtat.V. quid de hꝰ
qð faciunt quotidie tabelliones. naʒ euitantes labo
res ⁊ qnʒ foꝛte neſciẽtes faciũt fonnã inſti ꝑ aliquẽ
Shentium oꝛdinari ⁊ ipi poſtea ſcꝛibũt ⁊ in publicã
ſoꝛnã redigũt:nũquid poſſit:dicit ꝙ ſic: ut.xij.q.
ij. cum redemptoꝛ:ibi ſcꝛibendaʒ dictauimus ⁊c̃.ipᷣe
tamen nõꝛius poſtea per ſe diligenter ↄſideꝛabit ſin
Sula ueꝛba ? quod ei uidebitur emendabit. melius
tamen eſt ſi id peꝛ ſe faciat cum ad hoc tencatur fſʒ
euin:æ hec nõ. Hicolaus abbas.

Minſtꝛumenta. Inſtumẽd

exemplatum
peꝛ tabellionẽ auctoꝛitate oꝛdinarij eandeʒ

aim bhʒ cũ oꝛiginali. pꝛio ponit qõ. fo ſolutio.ibi co

ram. (ãʒ huius.c.plene expediui in.c.albericꝰ et
aliquid tetigi in. c. ſignificauit de teſti.iõ hic lẽte trã
ſibo.¶ Hõ prio ꝙ ois ſcriptura faciẽs ad inſtrn
ctionem alicuius cauſe põt peti exemplari. hoc col
ligitur bic in vVi. inſtra: qð eſt nerbum generale cõpᷣ
bendens oẽm ſcripturã facienteʒ ad inſirnctionem
cqe:ut in.l.i.ff.de fi.inſtru.facit.c.ꝑuenit el.i.s de
teſti. cog. ?⁊ gñalit ſm Inno.æ Hoſti.oĩa de quibꝰ
nõ hẽtur ſufficiens documentũ æ timeĩ ꝓbandi fa
cultas poſſunt peti exemplari ⁊æ publicari ne pereai
probaãdi cõmoditas ẽt ſint dicta teſtium: ut in.d.c.
ſignificauit ⁊.c. alvericus dixi plene et plenius in

Si inſtrumenta

ꝛd.c.albericus facit.l.curent.ff.de teſti.⁊.l.in. lege
acquilia. ff.ad legem aqui. ¶ Hõ fo ibi uel aliam
iuſtã cam ꝙ oĩs cã iuſta ſufficit ad petendam hanc
exẽplatõem ⁊ publicationem.⁊ põt dici iuſta cã oĩs
cã ꝑ quã timet᷑ viſili ne ꝑeat ꝓbandi facultas h ꝓ
bat vVbũ ans ibi ꝓpter ueiuſtatẽ iũcta illa dictione
uel alia.nam dictio alius facit poſitionem eiuſdem
qualitatis cũ pᷣcedentibus ut nõ.in.c.ſedes de rp.
2 ponit Hoſti.aliqua quotidiana exẽpla ultra glo.
Pone enim ꝙ oꝛiginalia ſuni tranſfeꝛenda ex cã
ad locuʒ ꝛemotum ⁊ timetur de ꝑditione in uia uel
Pſũptõe ex hac.n.cã poteꝛit peti nt exẽplentur.uel
foꝛte oꝛiginalia ſunt ſcripta in papiꝛo.ðᷣ ccnfir.uti.
uel inuti. cũ dilecta uel ſũt cõia iter heredes uel ſo
cios quoꝛum quilibet eget uno.l.ſi que ſunt. ff. fa.
her. æ de fi.inſtru.l.fi.nec dʒ iudex h̊ negare ſcvᷣm
Hoſti.ẽt ſi õ ipſũ ſit: ut in auc.de defen.ciui.ꝗ.ſʒ
neqʒ colł.iij.Et h̊ ⁊ ex tex. infeꝛo ꝙ ceſſante iuſta
cauſa iuſte denegetur exẽplatio.nam poſſet ec alijs
ꝑnicioſa cum foꝛte oꝛiginalia ſint corrupta ⁊ ſic ui
cium non poterit aplius detegi cũ nõ ſu oplius ne
ceſſe oꝛiginalia ꝓduceꝛe: ut in fi tex.colligi ¶ Eõ
tertio ibi exẽplari ꝙ inſtr̃a als publica ꝓprie petun
tur exẽplari nõ qt publicari cum ex ſe ſint publica.
Exẽplum tñ ẽt qʒ eſſe publicũ als non faceꝛet fideʒ
ut in. c.i.S.e.uñ dicit hic Inno.qꝙ ꝓprie loquẽdo
autẽtica ⁊ publica exẽplant:priuata vo ⁊ nõ autẽti
ca publicãtur qð nõ.ut habeas rectum modum lo
quẽdi:⁊ dic ꝙ inſinuatio ꝓprie differat a pdictis.
fit enim qn iure diſponente actus geritur æ deſcri
bitur ĩ actis publicis coꝛam iudice pone exẽplum ĩ
donatõe excedente trecentos uel qningẽtos aureoſ
iux.l.ſãcimus ⁊.l.ſiquis ꝓ redẽptione.C.de dona.
2 de hac iſinuatõe uide plene ꝑ bar.in.l. modeſtlinꝰ
.ff. de ſo. ¶ Mõ. ꝙ hec exẽplatio debet fieri coꝛaʒ
oꝛdinaꝛio iudice ſeu ipſo aucioꝛiʒanie nel coꝛam de
legato ab eo ſpãliter. Et ex vᷣbo ſpaliter ĩfertur ſm
Jo. an. ꝙ delegatus deputatus ad cãm non pſtat
auẽtem huic exẽplationi ẽt ſi inſtim faciat ad cãm
illa: ſed oʒ ut ſpaliter ad hoc deputeiur quod nõ.
Ex hoc ẽt uolueꝛũt infeꝛꝛe goff. Nincẽ.? Hoſtien.
ꝙ peꝛ geneꝛalem uicarium epiſcopi hoc non pote
rat expediri:quod eſt fallum ſecundum Jo.an.⁊ be
ne.quia uicarius epiſcopi habet oꝛdinariam ut nõ.
in.c.ſuam de offi.iudi.⁊ in.c.peꝛlectis.xxv. diſtinc.
⁊ in.c.licet de offici.vi.lib.vi.ſed poſſet dubitari de
officio foꝛaneo qui habet delegatam:ut nota. in cle
men.ij.de reſcꝛip.habet tamen eam ad uniueꝛſitateʒ
cauſarum ex quo in aliquibus equipeꝛatur oꝛdina

rio:ut notat glo. in capitulo cum cauſaʒ de appella.

ſed puto peꝛ iſtum textum quod ſua poteſtas ad
iſtum caſum non extenditur facit quod dicam in di
cto.c.cum cauſam. An autem opoꝛteat oꝛdinariuʒ
habeꝛe adminiſtrationem:hoſtien. hic ꝙ ſic:⁊ idem
gixit S.c. xi.in cãu illius.c.ſed tu in hec dic ut ibi
dixi. ¶ R⸗ officium iudicis adiri ſupeꝛ hac exem
platione debet enim priuilegia uel inſtrumenia coꝛã

eo pꝛeſentata diligenteꝛ inſpiceꝛe ⁊ ſi in ninlla parte
uicioſa repeꝛit mandare peꝛ publicam peꝛſonam exẽ

plari non eꝛgo ſufficit eius ſimplex auctoritas

et ex hͥ infeꝛo ↄtra praticã hodiernã.nã tabellio qͥ
tranſcribit atteſtatur quod ipſe diligẽter inſpexit et
nullum uiciũ reꝑit ⁊c.qð ẽ officium iudiciſ ⁊ ñ tabel
liõis:ut colligitur hic in tex ⁊ iõ debẽt dicere qð iu
dex dilligẽter inſpexit ⁊ nullo uicio repto mãdauit
ſibi ut exemplaret nec eſt daãnoſũ ĩmo eſt unile ſi nõ
riꝰ uult ẽt atteſtari de ſuo ſẽſu ꝙ ſibi etiaʒ uidebat
oĩ uicio carẽ ſiẽ in ſili dixi pꝰ Inn.i.c.qm ↄtꝛa de
ꝓba.cum iudex depꝛehẽdit teſtẽ nariare ⁊ h nõ.qꝛ
coiter in h errat᷑ ex defectu nõ ponderãdi diligenteꝛ
vVba tex. An aũt iudex debeat ꝑtẽ cꝰ intteꝛſſe poſſz
facere citari. Inno. ꝙ ſic iu nide oð latius circa h
dixi in. d.c albericꝰ. ¶ Mõ.ibi in nulla ſui ꝑre ⁊c̃.
ꝙ uicia inſtr̃i ſi qᷓ iſũt ĩpediũt hc publicatiõcʒ ſen ĩ
ſinuationẽ nõ.n. debẽt iſinnari niſi priꝰ decernarur
cã cognita ſuꝑ ilł:ar.in.c.cũ dilecta de ↄfir.nti.die
mn fᷣm Moſti. ?æ Jo. an. ꝙ aut uicia ſunt niſibilia ut
cãce lature raſure ⁊ ſilia. ⁊ ipediũt hãc exemplanõeʒ
qð intellige ut S dixi.ſ.niſi prius tollat̃ ilia ſnſpirio
teſtes uel alio modo ltio. Aut nicia ſunt inuiſibi
lia ut ꝙ iſtrumentũ fuit ↄfectum ab excõicaro vuł fᷣ
no ⁊ ſilia:æ non ipediũt audiret᷑ m õdicẽs ⁊ ſcribẽ
tur odictio ⁊ ꝛeſeruaret᷑ diſputano ad illud tẽpus ĩ
auẽ. de teſti..ſi Vo de teſti.ſignificauit ⁊ de pᷣuil.
ex pte:q̃ iura clare hͥ nõ ꝓbãt dictũ ti pacʒ:et põt
eſſe diuerſitatis 20 inteꝛ primũ caſum ⁊ fᷣm.nã ſi in
pꝰ caſu fieꝛet ſtatiʒ exẽplatio nõ ſubeſſiz pe ſiea ꝛcme
diũ ĩpngnãdi cũ nõ ſit opꝰ ꝓducẽ apliꝰ originalia ĩ
quibꝰ dũtaxat uicia iſunt. Sʒ i fo caſu nullũ ſudeſt
piculũ cuʒ niciũ fit extriſecũ qðᷣ ꝓbari põt ſineꝗ en
ctione origialiũ:⁊ iõ põt diſtingni ꝑ alia uerba iter
nicia extrinſeca ⁊ intriſeca. Hiõ. ibi ꝑ publicam
ꝑſonã.ꝙ ad hunc actũ exẽpſatiõis ſufficit unus ta
belio cũ aucte iudicis:⁊ ꝑ hũc tex.ſing.in h̊ loquẽ
tem ꝛepꝛobat. Jo. an. in adi. ſpe. e. ti. F. oſtenſo. v.
ſed nũ quid opionẽ quorũda n qui tenuerunt reqri
q̃ruoꝛ ſeu tres tabelliones:qðᷣ eſt falſuʒ ut hic nideſ
iʒ h̊ ſit medandũ ad maioꝛc cautelã maxie qũ fit ĩ
pꝑtis abnitia inr ea qᷓ dixi in.d.c.albericus. nam ut
dicit hic nõ. Inno.qn aliqua inſtᷣa ſũt in cãu ꝑdi
riõis ꝓpt᷑ uetuſtatẽ uel aliquã aliã oſiłeʒ cãʒ ⁊ gcc
ẽ ꝑiculũ iminẽs ꝙ hi quoꝝ inteꝛeſt ⁊ qͥ al nies ſi nt
cõmode uocari ⁊ expectari nequeãt ſtati pñt tranſ
cribi ⁊ publice exẽplari ſaluo iñ ſᷣm Hoſti.iure ab
ſentiũ ut ita poſſint obijceꝛe in hãc fam ſcripturaʒ
ſicut ⁊ in primã porerãt:ar.ut lit.non cõteſt.qm pꝰ
Nnſo ⁊ in.d.c.cũ dilecta de cõfir.uti:.Ego tamẽ h
cãu dicerẽ ꝙ adueniente illo cuius inteꝛeſt debet ſi

bi intimatio de hoc fieri:ar.ĩ.d.c.qm:⁊ eo poſtulã

te debet exhiberioriginale pꝛopteꝛ uicia intrinſeca
2 inuiſibilia alias non eſſet ſibi conſultum ꝑ õ dẽa
Mota ultimo ex fine littere effectum huins exẽ
plationis.nam talia exempla ſolẽniter ſumpta hnt
eandẽ auctoritatẽ cũ origialibꝰ:ex quo ifero ꝙ nõ
c.opꝰ pꝰ exẽplatiõeʒ ſolẽnit᷑ faciã ꝓducer ipſa ori
ginalia. intelligit in Juno. æ bñ ꝙ totꝰ tenoꝛ debet
tranſcribi alłs aſſertio norij ditẽtis ſe uidiſſe inſtim
eſſe potius teſtimoniũ ꝛedde? ꝙ; uetuſta exeplar̃ de
quo remnittit ad nõ. in. c. abbate de. v. ſig.? nide ibi
qð nõ.in glo.ex h æiſuꝑ ea æ qð dixi poſt Innoc.

¶ De pꝛeſumptõib⸗

in. c qm 5 de ꝓba.⁊? peꝛ hoc nõ. cũ pinguedine co
lecra hẽs quaſi expeditam mãm hꝰ. c. ⁊ gl.declãtas.
Sed ultra eas queꝛo bꝛeuiſſime de aliquibns. pꝛio
quid ſi tã ꝑs qꝙ; oẽs quoꝝ inteſt ↄſentiãt ꝙ tabellio
aliquã pꝛiuatã ſcꝛipturã publicʒ ita ꝙ tali ſcꝛipture
a dhibeat᷑ fides ac ſi a pꝛin.ꝑ manũ publicam fuiſſet
ↄfecta nũquid talis ſcꝛiptura faciat fidem ꝑpetuam
inteꝛ illas ꝑſonas iteꝛ quas ſaltẽ fuit ↄuentũ hoſtiẽ.
2 Jo. an. dicunt ꝙ ex ui pacti is qui ↄſenſit poteꝛit
ꝑ talẽ ſcꝛipturam ↄuinci ſi tñ pactum ſic foꝛmatum
fueꝛit ꝙ ad h̊ extendat᷑.l. iuregẽtium..ait ptoꝛ. ff.
de pac.⁊ in.l.ſi ↄueneꝛit.ff.de pac.C. ce tempo. ap
pel.l fi. facit qð le.⁊ nõ.in.c.i.⁊.ij.de pac.nõ tamen
pnt partes faceꝛe ꝙ talis ſcꝛiptura cenſeat᷑ publica:
niſi auctas iudicis ĩteꝛueniat ut h.nã pꝛiuatoꝝ ↄſen
ſus pꝛiuatã ſcꝛipturã nõ põt faceꝛe publicã ſicut nec
pꝛinatã ꝑſonã facit publicã nec iuriſditiõeʒ alicui cõ
feꝛꝛe ut ĩ.c.ſigmiſicaſti.⁊ cð ibi nõ.de fo.compe.cð
nõ. idẽ ſentit Inno.dicens ꝙ ſi ꝑtes exemphificatio
ni ↄſentiãt ſine iudice non nalet ut hic licet partium
ↄſenſus ſufficeꝛet ſine iudice ad facienduʒ inſtim de
Scu ł ſupeꝛ ↄfeſſione de ↄctu iam fco:⁊ nõ h ulii
mũ de confeſſione.ualet eiʒ ⁊ piudicat talis exempla
tio ſine iudice ĩteꝛ ↄſentiẽtes ratione pacti ⁊ ↄfeſſio
nis ⁊ uide ad mateꝛiã ſpe.in.d..oſtenſo: ⁊ bar.in
auẽ.ſi quis in aliquo documento.C. de eden. ⁊ qð
dixi in. c. albeꝛicus de ren A ae queꝛitur qui
bus pꝛeiudicat hec exemplatio iudicis auctoꝛitate
faicta. dicit hic Innocen. ꝙ quãtuncũqʒ autenticum
ſit inſtru nentũ non pꝛeiudicat alijs niſi pꝛeſentibus
uel contu naciteꝛ abſentibus ⁊ contra illud poreſt di
ci ſecundum renoꝛeʒ.l.fina.C. de fide inſtrumẽ. ubi
dicitur ꝙ non ſufficit inſtrumentuʒ exhiberi in iudi
cio niſi ⁊ ei fides imponatur quin etiam denuo illð
exhibeꝛe teneatur: ⁊ hec nõ. ¶ Ex hoc dicto nõ.
ego infeꝛo ꝙ licet inſtrumentũ ſit exemplatum iudi
cis au toꝛitate nihilominus ille qui exemplatic ni nõ
ↄſenſit nec fuit pᷣſens uolens poſtea diceꝛe ↄtra oꝛi
ginale põt pereꝛe ut illud exbibeat᷑ ⁊ tenet pars exhi
beꝛe niſi iuret ſe nõ habeꝛe facultateʒ exhibendi ſine
ſua malicia iux.l.fi.C.eo.ti.⁊ idem puto dicendum
in eo qui fuit pꝛeſens exemplationi dummodo eypᷣſ
ſe oꝛiginale nõ appꝛobaui:ex quo iurat ꝙ malicio
ſe non perijt oꝛiginale non exhibeꝛi:argumen.dicta
.l. fi. ? ſentit in ſimili Parto . in. l.ij. pꝛimo reſpon
ſo in ſi. ff. quemadmo.teſta. ape.¶ Leꝛtio queꝛiur
coꝛam quo iudice peri debet hec exemplatio. dicii
bic Joannes andreas ꝙ coꝛaʒ eccleſiaſtico in eccle
ſiaſticis.in ciuilibus ueꝛo coꝛaʒ ciuili iudice:⁊ ſic po
ceſt intelligi ſecundum eum. C. de epiſco. ⁊ cleii. re
petita.C. de teſtamen. conſulta:⁊æ hoc eſt ſatis ratiõi
conſonum nut ille index adeatur coꝛam quo queſtio
principaliteꝛ moueri poſſet: aꝛgumen.eorum que
dixi in.c.ſiquis contra clericum in principio de fo.
competen. In contrarium tamen facit ꝙ nõ apud
eceleſiaſticum: ſed apud ſecularem ſcilicet magi
ſtrum cenſus hec publicatio fieri debet. C. de tre
ſtamen.l.ij.⁊=.l.conſulta dinalia: ubi dicit texius
ꝙ oppꝛobrium eſt clericis ſi ad diſceptationem
foꝛenſium uolunt eſſe periti. Johannes andxe

brnmut is⸗
na inmnliß
or in iniene

gremötann D
pini cataten Nu

ſwenc

nſoin⸗ onir / a,d
evoole ,,dene ue
l ſißte 1 nn N10

crwnn n⸗
atenimm umt
te Atmanpecn

cetots enenn e
und Mndhiinknid

Cenduntſnn

ch Gn wäui
ſuurtlutͤͦ ein
ſniftibnetſtmemm
Aaiai lhruun⸗
utatiero f t /0eli
cetmimnafit Ma
nlunes uui ,A²
lt tammmecefiin 4
Motole uritnmn r mmm
ckoenvorck cclnnn du wbiian
inttzmnstetnennn fden Yuen
nliſſicven ctrapetſann dig
GOnraicanrumsenmni
oselig Acenſen ehland n
MeRce Aninrincwinigif,
Gaxe. Grtrrurgidotien
dmnſregihekanerdecgein
ni rsüntzmg
dwhrylßͦefacn Köctie
unnurfafninnzanontee
Kiſtnſrintinin i
Nlngonzenulittnnlia
nfrtnmtitimnn
ſpunmnt in n ihen
talone ipiidi nt
nn belonetrig

giglnne:lant⸗
4 T

Iummanin V i 1

no, Mcbirſignoce e
nahr ltninnni
Aibſriro Ncshſ

ns ſuffi ceꝛet ſine indi e
ceꝛr 1
kiuhergfeſſt franze⸗

er Reſtone ge Zem un for i⸗
n Onicſone ie eizt pipcſenr
o ſne mace ien olennirs mtone pacitge
st nide i nari r ind ſ oſchſor in
e ſiuis in igto doinnnd C. de len ,
nin, abens de MiNdo Nein
prindia kt amnpeno indds ngonen
darhi Mvum ninmi aumnin
õ
u nnaie: ablenmbus e comna iud vomtj
dum tenorg.. fnn C.cefſce inſtrune ubi
co non loffi inſttumentuz eidden miin
1tafides unporarur arin cdamn dendd
õõü
fan oleen unrunenih Acrandaumni
1tontne Wblomimds e ann garhgtin
õ
eattnucbenn
enamae ddider ulmeblel
annchtA Cedd. 1idenpantn

n eo gui fon riens crempanont mnt
e ouginate no pprobavite no unl
ſe non peniſt oꝛiginale non .Ybibenenge⸗

1i Barto. in .,)
liir an n ſin Nun *

dicit hec iura ⁊ ſilia ĩtelligeda ſᷣm pdictaʒ diſtictõeʒ
Vel fo fm eum poſſet dici leges illas loqui de ꝛcli
gioſis ſimplicibus.ar.de ſindi.c.uno de poſtu.c.ij.
Vel ſm hoſti.coꝛiguntur leges peꝛ id quod h̊ d
2.. de teſta.cum eſſes. Item fᷣm eum nec ille leges
nec alie aſtringunt clericos niſi neniant in fauoꝛem
iuxta nõ.in.c.fi.de ſolu. Ego non cꝛedo ꝙ aliquo
mõ leges ille ſint coꝛꝛecte cuʒ diſponãt ſuꝑ ſubã lai
coꝛũ ⁊ ut quietẽ pᷣbeant clericis.quare dico ꝙ aut
queꝛit᷑ de publicatõne ſolẽnis teſtamenti:ut qꝛ teſta
mentum eſt clauſum ⁊ ſigillatum ⁊ petit᷑ nũc aꝑiri ⁊
publicari iuxta ea q̃ hntur quead.teſta. appe.⁊. C.
2 dico ꝙ talis publicatio eſt fienda coꝛam iudice ſe
culari ex quo teſtatoꝛ fuit ſecularis ⁊ ignoratur mã
ibidem ↄtenta:⁊ ſic loquũtur iura ciuilia.aut publi
cum inſtim petitur exemplari fʒ mãʒ huius decreta
lis ⁊ ſerua pᷣdictam diſtinctõem:⁊.ſcias q Inno.
bic multum inſtat circa materiam publicationis te
ſtamenti quc non ſunt trabenda ad materiam exẽ
plationis de qua hic:⁊ inteꝛ cetera ſcias in ſumma
ꝙ mã publicationis teſtamenti ꝓcedit quando teſta
mentum eſt ↄditum cum ſolẽnitate ſeu in ſcꝛiptis:ſʒ
ſcriptuꝛa eſt priuata iuxta mam.l.hac cõſultiſſima.
.C. de teſta. Si aũt tabellio ſcripſit ⁊z ſeptem teſtes
ſignauerũt ⁊ dixit teſtatõ ꝙ ſine ſcript.nuncupatiue
teſtari nolebat tale teſtamẽtum facit oimodam fidẽ
CL.ʒ qui teſta.fa.po.l.hac conſultiſſima:nec eſt neceſ
ſaria publicatio fᷣm hoſti.lʒ utilis ſit ad cautellam:
qꝛ teſtamẽtum admitti poſſet.C. de teſta.publicati:
2z maxime h̊ ꝓcedit ſᷣm cano.ar.c.cum eſſes de te
ſta.facit.l.in exercendis de fi.inſtru. Ex quo dic ꝙ;
ex quo hodie cõir teſtamenta fiunt nuncupatiue ꝑ
tabellionem non eſt ncceſſaria alia publicatio:ſed ĩ
ſtrm tabellionis facit plenam fidem. Idem uoluit
bar. in.l.ij.ff. quẽad.teſta.ape.⁊ ſentit ibi glo.⁊ ſci
as ꝙ duo articuli eſſẽt in materia examinãdi. Dꝛi
mus qualiter debeat fieri publicatio teſtamenti de
hoc bic peꝛ Inn. in pꝛin. æ baꝛ. i.l.i. F. fi. ff. quẽad.
teſta. ape. (Secũdus an ? quãdo teſtamẽtum faci
at fidem ſine publicatione ⁊ iſte expeditur plenius
in. d.l.ij. peꝛ Mar. z aliquid ponitur ꝑ eũ ĩ. l.i.C.
ð teſta.⁊ in.l.fi.E. de fideiv. Cõcluſio eſt ꝙ et ſi te
ſtamentum fiat in ſcript.exquo tabellio illud ſcꝛipſit
facit fidem ſine alia publicatione łʒ aliqui contra:ſʒ
primuʒ tenet glo.in.d.l.ij.? bar.in.l.i.C. de teſta.
Igem ſi teſtametum fuit ſcriptum manu priuata =
ſignatum ⁊ ſubſcriptum a teſtibus:ſʒ teſtatoꝛ coꝛaʒ
tabellione ꝓfeſſus fuit illud eſſe reſtm ſuuʒ.qꝛ ſerip
tura tabellionis ſine alio adminiculo facit fidem in
.c.cũ.p.ſupra e.⁊ in.l.in exercẽdis.C. eo.⁊ h tenet
HBar. in. d.l.ij. qd nõ.¶ ¶ Onzʒ ⁊ tertio teſtin eſt cõ
fectum manu pꝛiuata ⁊ ↄlignatũ ⁊ ſubſcꝛiptũ a teſti
buſ ⁊ nõ facit fidem niſi ſolẽniter apiatur ⁊ publice
tur coram iudice. nam iudex mittet ad teſtes uel te
ſtes ad ſe uocabit ſi ↄmode uocari pñt ut recogno
ſcant ſua ſigilla ⁊z ſubſcriptões h facto iudex faciet
redigi in ſcriptis uocatis prius quoꝛum inteꝛeſt in
publicam foꝛmam. Itẽ puto dicendũ qñ teſtaroꝛ ſi
ne qualibet ſcriptura teſtm fecit in/pñtia teſtium nã
Poterit peti ut dicta teſtium recipiantur.⁊ ſic teſtmn

Sicut noxius

publicetur ? reducatur in publicam foꝛmam iuxia
.c.ſignificauit =.c.albericus ſupra de teſti.ideʒ dico
ſi nõꝛius ſuꝑ h̊ᷣ ſcripſit manu ꝓpria ⁊ in pniia teſti
um legit ⁊ dixit illam eſſe ſuam ultimam uoluntateʒ
⁊ ſic de ſilibus.Et aduerte qꝛ his caſibus in quibꝰ
teſtm ⁊ ſic ſine publicatione non facit fidem ſi unus
de teſtibus neceſſarijs moꝛitur ante publicationem
coꝛꝛuit totum teſtm:ar.in.l.ſi unus.E. de teſta.noõ.
in. d.l.ij. Mic.abb.

¶ De preſumptionibus. Gica.
¶ Muia pſumptões qnʒ plene ꝓbant ut niolente:
qnqʒ ſemiplenã ꝓbationem faciunt:qñʒ alias pᷣſũp
tiones adiuuãt ni pʒ.j.in ꝓceſſu ti. Ideo poſt trac
tatum de ꝓbationibus de teſtibus ? de fide inſtru.
merito auctoꝛ annectit hanc Neicã:in qua tractatur
de quadã ſpẽ ꝓbationis:æ uide ad mãm:qð dixi in
.c.ʒ ſoco ſupra de ꝓba.⁊ nõ.glo.in.c.ferrum.l.di.

Lud⸗
Icut noxius. ud,
inducit preſumptionem fraudis
. Ael ſic: In dubio in delictis pᷣ
ſumitur dolus. Vel tertio æ me
lius. Sicut manifeſte nocens eſt
pene obnoxius ita ⁊ occultuſ lʒ poſtea dicat ſe ioco
ſe feciſſe h. d. Et aduerte quia uerba tex.non ſunt
pape:ſed ſalomonis in parabolis ut patet in ſupꝛa
ſcriptione æ habentur oꝛiginaliter in parabolis in
c.xxvi.ſed quia tex.eſt hic canoniʒatus facit fidem
⁊7 inducit neceſſitatem ſicut ſi editus fuiſſet a papa:
quia omnia noſtꝛa facimus quibus auẽtem noſtꝛaʒ
imꝑtimur.l.i.C. de ue.iure.enu.⁊ in.c.ſi apoſtoli
ce de pꝛeben.li.vVi.⁊ patet ſupra in pꝛobemio huiꝰ
compilationis z uide gloſam nõ.ij.q.i.in primis
in. v. ex. ¶ An autem citra canoniʒationem dicta
ſalamonis ſint appꝛobata ab eccleſia cum ſint in
coꝛpoꝛata in biblia dic ut dicit glo.nõ.in capitulo
.i.xvi. diſtinctio.⁊ idem tenet Mie romi.in prefati
one ſuper libꝛo pꝛouerbioꝛum ⁊ nidentur conclu
dere quod ſint apocꝛypha:quod eſt nõ. Et tum ob
hoc tum quia ſalomon non habuit? poteſtatem
condendi canone¶ one caſum litteralem refe
rendo conſultationem ad papam auctoꝛem huius
compilationis ? idem debes obſeruare in omnibꝰ
capitulis quoꝛum auctoꝛes non habebant pote
ſtatem legis condẽde ⁊ dicas ſi¶ Quidam acceſſit
ad Gregoꝛium.ix. queꝛens ab eo pateꝛ ſancte qui
dam intrauit domum cuiuſdam qui reputabatur
amicus ſuus ⁊? clandeſtine quedam iocalia ſubtra
xit ⁊ recluſit ſub mantello ſuo: cum auteʒ dominus
domus hoc detexiſſet ille ad excuſationem ſuam di
xit ꝙ iocoſe feciſſet: uellem ſcire an ex confeſſione
ſua ille ſit abſoluendus.Oominus papa reſpondet
ꝙ huius ſolutio queſtionisiex dictis ſalamonis in
parabolis colligitur enidenteꝛ qui inteꝛ ceteꝛa di
cit quod ſicut noxius ideſt nocens eſt is qui ma
nifeſte nititur nocere licet foꝛte non fueꝛit ſecu
tus effectus ita is quie nocet oculte licet in

deprehenſionis actu dicat quod iocoſe fecit: qnaſi
dicat quod ſibi non eſt credendum ex quo actus in
ſe eſt nocinus. ¶ Nũc primo nõ ꝙ hns animũ no
cendi ſi pernenit ad actum exteriorẽ tenet: lʒ eflectꝰ
non fueit ſubſecutus nec ꝑ eum defecerit. hoc patet
hic in eo qui mittit lanceam nel ſagittam in moueʒ
alicuius qui ex hoc ſolo iudicatur nocens lʒ moꝛs
non fuerit ſubſecuta ? hoc clarius pꝛobatur in.l.is
qui cum telo.C. ðᷣ ſicarijs.⁊ in.l.ſi quis non dicam
rapẽ. C. de ſa.ſãc.ecc.⁊.an ex inchoatõe debeat pu
niri ac ſi delictum ꝑfeciſſet nõ.in legibꝰ palł dixi in
.c.i.de eo qͥ mit.ĩ poſ. õ ex h̊ ⁊ ex tex.ar.opti
mũ ⁊ qſi expſſuʒ pꝛo deciſiõe qõis quã ponit. Jo.
an. in rła in obſcuris de reg.iu.li.vVi.in merc.quod
ſi exñs in uno t᷑ritoꝛio percutit ſagitta ſeu lãcea uel
lapide exñtẽ in alio tritorio poteſt rõe huiꝰ delicti
ↄueiri in utꝛoqʒ loco.ſ.ubi delictum inchoanit mit
tẽdo ſagittam uel lapidẽ:qꝛ ex h̊ d; nocẽs: ut hic et
etiam ubi delictum ↄſumauit:⁊ de h ultio non ẽ du
bium ð fo. ↄpe.c.fi.eſt ergo locꝰ pᷣuẽtõi int iudices
ntriuſqʒ; loci de quo uide latius in loco pall.⁊ fac h
ad qõnem de mãdãte delictum fiẽi ĩ certo loco:nũ
quid ſubſecuto vᷣlicto peꝛ mãdatariũ poſſit mãdatoꝛ
ↄueiri tã in loco ubi mãdauit ꝙᷓ in loco nbi delictũ
fuit ſubſecutum:uide tex. bo. in cle. paſtoꝛał.v. nec
non ge re iudi. qui optie faẽ in ar. iſcta glo.qðᷣ nõ
in loco mãdãti:ſed ubi delictum fuit ↄmiſſuʒ ↄueiri
poteſt rõe delicti æ uide latiꝰ ꝑ bar.i.l.ſi ut ꝓponit
.ff. de fideiuſſ. æ in.l.non ſolum. J. ſi mãdato. ff. de
iiuris. Idẽ vẽ ↄcludẽ:qꝛ ꝛi turpis nullũ fuit mãda
tum ⁊ dic pleniꝰ ut ibi peꝛ eũ nõ.⁊ credo aliqd dixiſ
ſe ĩ. c. fi.de fo. ↄp.¶ Mõ ꝙ ĩ malefactis pſũit pᷣma
frote malꝰaimꝰ =æ dolꝰ:fac.l.i.C.ð ſica.Hic dic hic
Inno. ꝙ malum ⁊ danũ illaꝝ ſeꝑ pᷣſũi factum ma
lo aio niſi pꝛobetur oriũ uł pualeat alia pᷣſũptio.ff.
ad legẽ aq itẽ ſi obſtetrix. S. ſi..l.ſeq.⁊.l.iteʒ mela
.i. rñſo ⁊.. de reg.iu.c.i.Et nota h ulimnʒ v t ↄria
preſumptio.tollat pꝛeſumptionẽ fraudis qð itellige
in pᷣſumptiõe uebemtioꝛi.j.e.as. Idẽ qð Inn. tʒ
hic hoſt. dicẽs ꝙ hec pᷣſũptio qñʒ ⁊ ĩ aliqbꝰ ex uari
is circunſtãtijs tollitur:ut pʒ.xxij.q.ij.qð ait ⁊.c.ne
q̃ᷓs de ↄſe.di.iiij:ſolet.bonꝰ g iudex abitrabitur.
pima tamen facie ẽ pſũptio delinqñntẽ ſeu rẽ illicitã
faciẽtẽ: ut ſatis inuit hic tex.⁊ uoluit hic gl.fi.ſʒ ex
alijs pſumptõibus quas ꝓbabit reꝰ poterit bec pꝛe
ſũptio purgari. Idẽ ſẽtit gl.fi. inſti.de obli.que ex
delict.na. F. placuit ⁊æ plenius bar.in.l.ĩ oẽs..rec
te.ff. de fur. ubi diẽ quod ſi Sctãs rẽ alienã allat ꝙ
credebat dñm ↄſẽtir̃ ſibi non credi:imo pᷣſũptõ ẽ
Ʒ furẽ niſi ex alijs piectis ſua allegatio cõꝛoboẽt:
qꝛ ĩ dubio dñs nõ pᷣſũitur ↄſẽrire: ut ĩ.l.qͥ uas..
netãe.ff. de fur. ⁊æ in.l.cum de indebito de ꝓba.fac
.c. ſuper ̊ renũ.æ uide quod dixi ĩ.c.cũ dilccti ð
accu.⁊ ſic ĩtellige quod nõ.i.c.dudum de elec.iĩ gl.
i. v. furtũ. ¶ Altio ſcias ꝙ tex. iſte adduci ꝑ hoſt.
2 alios ↄtra illos ꝗᷣ ĩ aliq feſto faciunt ↄtra aliqneʒ
caꝛmen famoſum ſeu ignominioſuʒ ut ꝑꝑ occaſiõeʒ
ludi non excuſentur a pena.C. ð famo.li.l.una ⁊.xv
.q.i.c.i.ij..iij.⁊.iiij.facit.vi.q.i.ex merito:⁊.c.de
kioꝛes:⁊ ponit hbic abbas vſum pꝛo intellectu litiẽ.

¶ BGe pꝛeluptionib

¶ Si uideor ludo alias ſacco cũcta recludo.

EFferte. Ex uiolenta pꝛeſumptione

feꝛtur diffinitiua: ⁊ eſt cãus
nõ. Diuidit᷑. nã pꝛima pars ponit factũ ex
quo. fa diffinit. ibi Gndit. Et adueꝛte ꝙ bec diſpo
ſitio uł deciſio nõ fuit oꝛiginaliteꝛ pape:ſʒ ſalomõis:
2 hñtur hec vVba ttio regũ in.c.t᷑tio:vñ hic in ſupꝛa
ſcꝛiptiõe dẽ idẽ ⁊ hʒ reſpectũ ad.c.s ꝓxi.⁊ pone ca
ſuʒ lraleʒ ut ibi dixi. Ał ſpãlius ſic. Quida ꝓpoſuit
coꝛaʒ ꝛomano pontifice an iudex ualeat ſniaʒ diffini
tinam ꝓfeꝛꝛe ex ſola pᷣſumptione urgẽtiſſima rñdit
papa ꝙ ſic:ad qð ꝓbandũ inducit auctoritatẽ ⁊ exẽ
plum ſalamonis qui ex ſola pſũptiõe iudicauit inteꝛ
illas mulieres meretrices cõtendetes de filio æ nide
latiꝰ hãe hiſtoriã in biblia ĩ loco palł.¶ HNõ.ꝙ exẽ
plis prĩcipũ appꝛobatis ꝛccte iudicare poſſumus:et
ſic limita.l.nemo.C. de ſentẽ.que dicit legibus non
exẽplis iudicandũ uide ad h̊ glo.nõ.in.c.fi.xx.di.
t ex h̊ ? ex tex.nõ. ꝙ exẽplis ueteris teſlamen
ti licite indicamus maxie ſi ſint diuina.ut in.c. qua
liteꝛ z q.ij.de aceu.ij.q.i.deus oĩpotẽs. ¶ Hõ.
ꝙ licitũ eſt iudici cã vitatis exploꝛãde aliqd ſilare ?
fingeꝛe ſe aliquid facturũ qð in vVitate faceꝛe ñ intẽ
dit ſicut fecit hic ſalamõ ĩ pᷣnꝰ ad h bo.tex.cuʒ glo.
xxij.q.ij.dñs:⁊ facit iſte tex. ꝓ iudicibꝰ qui ad tro
rẽ incutiendũ duci faciũt reũ ad locñ toꝛmenti K ñ
babeant animũ toꝛquẽdi:ſed cã vᷣitatis inueſtigãde
¶ Mõ. ar. ꝙ in dubio põt iudex ꝛem deductã ĩ cõ
trouerſiaʒ dinideꝛe inteꝛ litigãtes:⁊æ facit ad ea que
dixi in.c. licet de ꝓba.ſed h̊ ꝓcedẽt nbi ꝛes ↄmode
poſſet diuidi æ ꝓbatiões hĩcinð ſunt oĩo pares:qð
põt de facili ↄtingeꝛ ĩ intdicto uti poſſidetis cũ am
bo parit᷑ ꝓbãt poſſeſſionẽ:ſed ĩ cãu nẽo n potuiſſet
de iure h fieri:tũ qꝛ res.ſ.pueꝛ erat ĩdiuiſibilis:tnʒ
qꝛ ꝓbatiões nõ erãt ꝑ oĩa pares:ĩmo altera mulieꝛ
que ſubtraxerat filiũ alterius erat ĩ poſſcſſiõe ⁊ alia
nil ꝓbabat:ſed ſolomõ illa vᷣba dixit tentatie: vnde
iudex non dzʒ eſſe facilis ad diuiſionẽ ſicut faciũt ru
ſtici ⁊ ð illa ſniam ruſticoꝝ uide qð legi.⁊ nõ in.:.
nẽſenius.ff.de neg.geſti¶ Nõ.ꝙ ex diletic ne ⁊ pie
tate pꝛeſumirur pꝛo pateꝛnitate uel filiatic ne ? non
ex pietate in filios pꝛeſumitur contra paternitatem.
nam ut dicit lex nullus affectus uincit paternum.i.
fi. C. de cu.fn.⁊ alibi dicitur ꝙ parentes quãdoqʒ
magis terrentur in n⸗ ipſis.l.iſti quidem
.ff. quod me. cauſa. ¶ Mora ꝙ licet nera mater di
xerit date illi ⁊c. tamẽ hec confeſſio ſeu litis ꝛenũtia
tio ſibi non pꝛeiudicauit/ Ex quo ſentit Aincen
tius ꝙ ſicut confeſſio cauſa toꝛmentorum facta nõ
preiudicat niſi detur poſtea peꝛſeuerantia.l.i.ff. de
queſti. ita confeſſio ſeu renunciatio facta cauſa
pietatis:ſed dic ꝙ ſatis hec mulier cruciebatur ex
timore filij dicta.l.iſti quidem:et melius facit quod
nõt.in.c.ex litteris de diuoꝛ.nbi haberur ꝙ con
feſſio facta calore iracundie non pꝛeiudicat.
Horta ultimo et tene ſempeꝛ menti iudicem poſ
ſe pꝛocedeꝛe ad diffinitiuam ex pꝛeſumptione niole
ta etiam ſi pꝛeſumptio non pꝛobetur nec allegetur

unlninrig ino
uun: ma
uutiui i ſini itr
Gaimol itl undh ,
i urßinmi u nig in
nalo ile ²
iͦcinitinci it gli /ui
inintcccrpoenn ocernonenan
ntütsetsſeſonsaiairiudi
Vtre oibiemleinnmnci inoe,
Eeiclcete Dr nl om C
(Mnirunpa Jrwnnce⸗
Rrcndericiaadti⸗
Nindermniüitatärcern
NReri en de
WMarneniſinſelergſcion
s enininsttiein
ſont nniſi nmi tanr i
contunſenepo Cprin
onn giziinn .
n nimclining
ecnPicndthne .
nurriſit iniſei
slin n

gindicandi nide a 5 Gbni

ant ex rr.no aihlstent⸗ “
N wacmnns nanie ſ ſn iin nig
et niz dem igi de oipotis (
ſtivdteici ping pbuce Acsſie
ger ſe niqnid famiͦ gdin ſigeſgerii
ſint ſun hic libnojfn aab bo n agg
4..cns:r hun iſe x pindi b i an
nmclĩ duniluit id f wmanſi
anini wmil ui iunis innigin
Bar gindiboopetucdy rmdj ic
ſq; diidex iner ingirs:e acf αα
c.iee de pba. d b paca dbi rs gnoce
Auidit pbanies biend ian do nesdd
ſani ornga iiniiigo ni ldeisden
ni deirpoſchtoneſeli in idd nſt
rebfenemi eres den uſtſen
demdes eidn n esin Aunn
CrNarifiid Acrins auineſihiii
Poldrſel nd Kema
Gervon vcſetals Ainſnnn re
at5 ſüian uſicor e
eſennns f de neg Mögalinn

eprrſumimt pio Palemiate vdffinmr
„ urin fes ulnin connie
ſecus vinct e

eliti 1 ccorcſio 6
un on 1o l
ic 4
binon preiu de
ſeun colfeſſo dan
iſt deur
cucicn niſl
k in confeſo vn
E ca ic ſun⸗ ne⸗
N Nreſfti dicn. in Gtn
6 cr inens ne
n Nndie
1

ꝑ pies ſufficit enim ꝙ iudex ex uarijs circunſtanri
is iudicio imellectus illam pᷣſumptionẽ ꝑcipiat ſen
eliciat: qᷓ;ꝙ; ꝑs cꝛedat ob ꝓbationis defectum in cã
ſuccũbeꝛe.¶ Ex pꝛedictis ⁊ ex tex.pñt multa elici.
primo moucꝛi poſſe iudicẽ ad ſniaʒ ex cã nõ allata
uel cogitata ꝑ ꝑtes.itellige pdicra qñ pᷣſumptio eli
citur aliunde qꝙᷓ; ex facio ipſius de cuius fauoꝛe agi
tur. Si aũt pᷣſumptio eliceꝛet᷑ ex facto ꝑtis nõ debʒ

iudex ex ſe moueꝛi:niſi allegarerur peꝛ ꝑtem.ſic ĩtel

ligo ſin . tex: æ quod ibi nõ Mar. in.l.ſi adulteriũ
cũ inceſtu. . idẽ impatoꝛes.v.inceſtũ.ff. de adul.et
põt eẽ ꝛõ:qꝛ cum pſumptio oꝛiat᷑ ex facto ꝑtis ſi eã
nõ allat pſumit᷑ nõ va.nam pᷣſumptio iuris tollitur
ꝑ aliã pſu nptõnem:ut nõ in. c.requiſt iſti de teſta. in
glo. in. v. pſumii: que rõ ceſſat quando pᷣſũptio oꝛi
tur aliunde: ꝓ h uide in ſiłi tex. nõ. Fm itellec. In
no.in.c. Rainutius..fi.de teſta.ubi iudex fuit mo
tus ex iure nõ alegato ꝑ ꝑtem. unde ſi index nidit
in iudicio ius ↄpetere alteꝛi ꝑti.ł̊ʒ ꝑ ꝑtem nõ allege
tur põt ſupplere dimodo decernat deducta in iudi
cio:qꝛ illa ſunt ſibi nõ.ut notoꝛia:quo caſu index
ſupplet.l.i.? quod ibi nõ.C.qui ⁊ aduer.quolſ.ſac
.c. cũ dilectus de ↄſue.que nö.(Sennd uz
ſnia lata ſine ꝓbatõibus.ſufficit enĩ ꝙ ſubſint pſũp
tiones uiolete et in actis nõ ꝓbate:æ ꝑ h̊ dico mul
tum limitari gl.in.c.eccłia ſancte marie ðᷣ conſti.ij.
q.i.in ſũma ⁊ Inno.in.c.tua ꝓpe fi.de coha.cle.
2 ma.ubi cõir nõ.ſniam uõ ualeꝛe ſine ꝓbationibꝰ
debẽt oĩa eni reſtringi quando nihil agitatum ẽ in
cã:qꝛ tunc pᷣſumit᷑ lata a minus inſtructo:ad hB.c.
cum ex lis de in inte.reſti ij.q.i.nos in quẽquã.ſe
cus at ſi aliquid in cã fuit agitatũ.lʒ nulle ꝓbatões
fuerint facte:qꝛ poterat iudex moueri ex aliquibip
ſumptõibus quas ipſe ſolus elicuit iudicio iĩtellectꝰ
ut bene ꝓbat᷑ hic:unde iputandũ ẽ nõ appellanti:⁊
ſic itellige nõ per Mar. in. I. ꝓlatam. E. de ſenten.
Al pdicta faciunt peꝛ Inno. in. c. quoniã p de
Pba. æ.c.cãm de ꝛe iudi.⁊æ quod ibi nõ.in.c.ĩ pñtia
in pꝛin. de renun. z.iiij.q.iij.ſi teſtes in quibus iuri
bus dr᷑: ꝙ ſi iudex ad unã ſpem pꝛobationis non
applicat mentẽ ſua: ſed ex ↄfeſſionibus depoſitioni
bus allegationibus æ alijs q̃ in eiꝰ pntia ꝓponũt in
foꝛmat animi ſui motũ: ⁊? tunc tãta eſt iudicialis au
ctoꝛitas:ut ſempeꝛ pꝛo ipſo pꝛeſumi debeat: donec
contra ipſuʒ aliquid legitime compꝛobetur: ut dicit
tex.in dicto.c.in pntia ⁊.c.cĩm. Sʒ ad nnũ adueꝛte
ne circa pdicta decipiaris.ſi enim pᷣſumptio uiolẽta
mouet te ad ſniaʒ ꝓfeꝛendã facias illã ſcꝛibi ĩ actis:
alias ſi appellaret ⁊ ex actis ſnĩa n iuſtificaret᷑: licet
tu iuſte fueꝛis motus: iudex m ad queʒ cui de h̊ non

conſtat iuſte retractaret ſniam: iuxra nõ. peꝛ Inno.

in. c.qm ᷓ de pꝛoba. ⁊ ꝑ doc.in.d.c.in pnria.indu
citur pteꝛea iſte tex.p Inno. ?z Hoſti.j. e. qꝛ ueꝛiſi
mile.⁊? abb.hic: ꝙ qñ diffinitiua fenur ex pꝛeſump
tione uiolenta dʒ iudex multũ temꝑare ſniam: æ ma
xime ne ↄdemnet:niſi raro æ modice ad penam nec
pecuniariam nec coꝛpoꝛalem:ut colligitur hic ex ſen

tentia ſalamonis. licet enim ex pꝛeſumptione adindi

caret uni mulieꝛi filiũ: nõ t uoluit aliã ↄdẽnare ad
moꝝem ad quam iyftiſſime eꝛat condemnanda: ſi le

Alfferte

gitime fuiſſer pbatum Z eam ꝙ kilium alterius ſub
ripuiſſet ſm Inno.ibi ꝙ bene nõ. Do. an.dicit h
poſſe dici ꝙ nõ agebat᷑ ad penam: ſed pꝛo reſtitutõ
ne filij ciuiliter. dic tu ꝙ aut agitur ciuiliter æ regu
lariter æ non infligitur pena:ſiue ꝓcedatur ad ſniã
ex pᷣſumptõibus:ſiue ex alijs legitis ꝓbationibus:
ut in. c.ij. de oꝛ.cog. ⁊ in.c.i.de excep.⁊.l.lutius.ff.
ð his qui n.mna A emraginn cꝛiminaliter ? cõ
ſtat de delicto ex pꝛeſumptionibus duntaxat:⁊æ tũc
aduerte ad ualiditatem preſumptionis:ſi enim ſũt
urgentiſſime: tunc enim poteſt infligi pena oꝛdina
ria q;tũcunqʒ maxima:ut ꝓbatur in.l.ſciant cuncti
C. de pꝛoba.canoniʒata.ij. q. viij. ſciant. ⁊ in.l. iu
dicia.C. de rei.uen. MDone exemplum ex his que
dixi in.c. ttio loco de ꝓba.ubi plenius dixi¶ Aut
plumptiones non ſunt urgentiſſime tamen ſunt in
tin uiolente ꝙ põt ferri ſnia ciuiliter:æ tunc het lo
cum iſte tex.⁊ in ſumma ſᷣm earum ualiditatem põt
iudex exaſpare ſniam mulctando uel aliam penam
infligendo:ad h̊ bo.tex.in.c.litteras.j.e.⁊æ in. c.cõ
ſtitut.el.i.ſupra de teſti.æ quod ibi dixi æ de his pᷣ
ſumptionibns nide quod nõ. gl.j.e.quãto z quod
ibi dicam. ¶ Blo. oes ſunt clare: ? ideo nõ ĩdiget
recitatione excepta glo.ſi.q in fine ſui querixo
ne ꝙ iſte mulieres contendentes de filio decefliſſet
lite pendente:an utriqʒ uel neutri uel cui debebat
ſuccedere iſte filius:ex quo utraqʒ dicebat eum eſſe
filium glo.primo arguit ꝙ utriqʒ ar.ff. de re. du.
qui duos:ubi dicitur ꝙ ſi his duos impubẽs ſub
ſtituit titium illi qui ſupmus moꝛitur:æ ambo ſimł
in naue moꝛiunt᷑:titius utriuſqʒ eſt heres. In Sriuʒ
adducit.ꝙ neutri ſuccedat.ff. de re.du.ſi fuerit ubi
dicitur ꝙ ſi legatur illi ex cognatis qui primo ali
quid feceꝛit ⁊? ſimul duo faciunt nel ei qui eſt maioꝛ
etate ⁊æ duo ſunt paꝛes etate:uel ſempꝛonio amico
2z duo ſunt eque amici:uel ex pluribus ſeruis eiuſð
noĩs uni libertas relinquitur nentri debet᷑. Itẽ ſiẽ
ↄfeſſio non nocet qñ ponit aliquid impoſſibile fᷣm
nãm ut in.l.cõfeſſionibus.ff.de interro.act.ita ĩ ca
ſu noſtꝛo nõ eſt iſte audiendus nolens ſuccedẽ utri
qʒ:cum ſit ipoſſibile fm nãm ꝙ habucerit duas ma
tres. Lertio ꝓpe finem obſcure ſoluit:ſʒ mẽs eius
vr ꝙ ſuccedeꝛet illi que eꝛat in poſſeſſiõe filiatiõis:2
fuit opi. Ainc.ſʒ Lau.h̊ expᷣſſe enuit ꝑ rõnem poſi
tam in fi. glo. Goff. dicebat ꝙ ſi pueꝛ ntranqʒ heꝛe
ditatem poſſidet bẽt exceptionem ↄ petentẽ: q;uis ꝓ
ponat ↄꝛia.ff. ð excep.l.nemo:niſi ꝓbetur ꝙ alteꝛiꝰ
filius fueꝛit.ſi aũt alius poſſideat utrãqʒ ſi pueꝛ ntꝛã
qʒ perat repellit ſeipſum tanqꝙ; pꝛoponẽs contraria.
in diueꝛſis aũt inſtantijs ) diueꝛſos auditur:licet ꝓ
ponat ↄꝛia. C. de inof.xe.l.õ maioꝛes.⁊ poſſibile eſt
eũ ninceꝛe:qꝙ;uis iniuſte ageret:dũmodo nõ ẽ qui õ
id qð ĩtendit aliqd ꝓponẽ ualeat.E. ðᷣ mſac. ubi pa
ctũ. Moſti. dicit ꝙ magis plʒ ſibi dicta opi.Lau.cũñ
pꝛius aĩas demũ linguas fieꝛi eꝛuditas opoꝛtet: ut
in ꝓhe. ff. F. anpe.in fi. Har. bꝛix. in qõe que icipit
cũ due ⁊c.dixit eũ ſuccedeꝛe ei que in poſſeſſiõe filia
tiõis eꝛat. Si aũt neutra poſſidebat ⁊ uult alteꝛi ſuc
cedeꝛe:oʒ ꝙ pꝛobet ſe illius filium. Jo. an. nibil hic
eligit ĩteꝛ has uarietates: ſed dicit ꝙ uolẽs dilatare
P

I De pꝛeſũprꝛionib

mn vi leat qp̃nem Jo. de bel. quã poſuit ſuꝑ.l.i.
C.quoꝝ bo. in qua querit de ꝓle. de ꝗᷓ ꝗ ꝓbabiliter
dubouatur an fuerit primi uel ſecundi marii ⁊ ibi in
fine iueniẽs qð nõ. dy. ff. de adi. lega.l.iij. F. ſi duo
bus. Do. an. dicit ſe putare ꝙ ſi una ſola eſt in poſ
ſione iulius heieditatem obtinebit quo ad alteram
dicendum ut in ſequẽti membꝛo:ſi autem neutra ẽ
in poſſeſſiõe tũc dicit diſtinguẽdũ ut diſtixit Gof.
qui optime diſtinguit ſm eum. Ego in hac qſnone
ran ꝙ contingeti raro nõ multũ iſiſtã m multa opi.
q ur᷑ placeꝛe do. an. mihi nõ placʒ qꝛ iccuneii ꝗq im
miſcuit ſe heꝛeditati uniꝰ uidcet ſe cõſtituiſſe uerbo =
fco agnouiſſe illã in matꝛem: ⁊ ſic nõ nideo ꝙ in ex
cipiendo uel agẽ do poſſit detinẽdo uel poſſidendo
he:editatẽ alterius dicẽ oↄriũ quod eſſet allegando
ſe filium a fius:ar. c. ꝑ tuas.de ꝓba.iuncta.l.ꝓ be?
ge.ff. de acquir. beꝛe. vnde placʒ miti opio Lan. et
HBar. brix. quã ſentire uidet᷑ glo. ? Hoſti.æ credo
ꝙ in caſu quo neutra eſſet in poſſeſſiõe daret facul
tas puero a deũ ſi atutrius heꝛeditatẽ qꝛ ↄfeſſio in
ibello facta facit fidem coõtra cõfuentẽ.i.cũ pꝛecum
.E. de ibe cã. æ qꝛ nõiaun eum filiũ in acm ꝓpoꝛ
tionabili tin fuio: facit aucẽ itẽ quis ibeꝛos. C. ð nã
li. lib.ſed electa una pcludit ſibi uiam quo ad aliam
ſicur dicimus cũ due actões prie compeiumt.ſ.qꝙ; in
beredem. S. eligeꝛe. ff. de tributo. æ quod nõ. Inn.
in. c. audiuimus de collu:
X ſtu dii g. Conuerſatio ĩ adole
ſcentia facu pᷣſumpti
oneʒz in ſenectute. pꝰ ponũtur Vba ſalamo
nis ĩ pabolis.c.xx. fo ponũtur vba Nicꝛ0. illa ex
ponẽtia:ibi quẽcũqʒ.⁊ pone caſuʒ iit in capitulis pᷣ
ccdeneibps referendo cõſultanenem ad Papem.
Mõ o' ꝙ pᷣſumit bitus vtutuʒz ꝑ eax cxeꝛcuiũ.
ni qð exterius agiĩ iterioꝛeʒ mentis giſpo ſition en
2 hitun repſentat: ut in cle. exiui ð̊ v. ſig. ¶ Fõ
ibi auditõis ſapientum ⁊æcẽ.qð magnum bonitatis ſi
gnunm eſt audire ? cõſulẽ ſapientes. vñ au Hiero.
ſuper Iſay.li. ij. primo beatus e qᷣ ꝑ ſe ſapu to cui
ſasientẽ au iit S it qui utroqʒ ca et iutilis eſt tã ſi
bi qᷓ; alijs. ? Zullius Ii ij. Ge cffieijs. pꝛin « en cda
tio a loleſ ẽns ꝓf ſciur a modeſtia cum pictate in
pentes in ſuos benuolentia: deinde e iaʒ in opnumã
ptem ꝑuenire cognoſcuur: ſi ad ſapientes ? claros
ui os ⁊? bene conſu! entes reipublice ſe contu lii: ?æ eũ
cis aſſicnus ſir. ¶ Mo ibi maxime ſin plicuan c
ꝙ ſunplicitas 7 bumilitas maxime inteꝛ alias uu t
tes cõmendantur. 2 intellige de ſimplicuaie ue eſt
dolo Sꝛia:nõ illa que eſt ↄꝛia diſcꝛenoni.cc uiraqʒ
nide bonaʒ glo.in. c.ſi cupis.xvi.q.i.de humuluere
ueꝛo uide gl. opni. in cle. i. de reli. do. ¶ Oppe nit̃
⁊ nidet᷑ ꝙ ex oꝑibus niriutũ ni po ſſit quis qui uir
tuoſus: qꝛ pnt fieꝛi aio nõ bono. nõ aũt ſaris ẽ bñ
facẽ:niſi ex bono fõte ꝓcedat.lxxxvi.di.n ſatis.hic
dicit glo. in. c.i. de colu. ꝙ deus nõ ẽ remuneꝛatoꝛ
nominũ ſʒ adue:ꝛbioꝛũ. ¶ Blo.i. ut arbitroꝛ meiu
Seij exponit tex. ibi itelligitur.i.pſumiiur: euia per
exteꝛioꝛa pꝛeſumitur ð intenoꝛbus:? bene loc ui.
Ma. aur æ abb ponunt vſus. Intima peꝛ moꝛes
cognoſces exenoꝛes: Kuſtice qualis eꝛu bos

ex uitulo modereris. Annus qualis erit cognoſceſ
tpꝛe ueris .Ec nõ. de ſignificato illius uerbi intelli
gitur. alia ſunt clara: ? in eo ꝙ glo.ij. allegat diciuʒ
Salo.dic ut hẽtur ꝓuęꝛ. xxx. ⁊æ uide aliud exempluʒ
ſen ſilitudinem de ſagitta emiſſa ad locum deſtinatũ
qus ponit ide Salo.ſapi.vij.nõ ſunt alia.
Pꝛeſumit
B llus dubitat. Neen illuz
qui dilationibus ſubteꝛſugit iudiciuʒ.= ab
bas dicit cãun n peꝛ decꝛe. ueritatis ö do.
2æ contu na. ¶ M pꝛeſumenduʒ pꝛo illo qui offeꝛt
ſe iuſticie ſen iudicio:⁊ õ illũ qui ſubifugit iudiciuʒ
pꝛimus.n. uidet᷑ ↄfideꝛe de iuſtieia ? fus diffidẽ: p
H bo. tex. in. c. deceꝛnimꝰ.iij.q.ix. ¶ Oopp.pꝛmo ⁊=
uidet᷑ ꝙ młi pnt dubitare de facto an foueat qus
iuſticiam ut imuſticiã ex oblatione uel dilatione indi
cij. ſo. metu Sꝛij ut arbitroꝛ exponit Jo. an. tex. nul
lus duouat.i.dubitare debet. ¶ 1 Op. ? uideĩ ꝙ ſub
teꝛfagiendo quis non ↄfiteatur:imo ponius eppoſi
tu n eſt dicendũ:cũ ipoſſibile ſii confueꝛi ſi pemi qla
tiones. hec enim nõ ſunt compaſſibilia. ſoluu glo. fi.
tex. inte ligendum de confeſſione inte:pꝛetatiua Tri
plex enim eſt cõfeſſio ſm glo. quam in hᷣ nõ. qnt iñ
doc.⁊ bn:ꝙ ðᷣ confeſſio pſumpta nõ ſufficit ut reus
ſtatim ↄdemnet᷑ ſuꝑ pꝛincipali:ſed punitur qnqʒ ꝑꝑ
otumaciã in expenſis:æ qnʒ penam pati granioꝛeʒ
.C. de iudi.ſancimus. xi. q.iij. rurſus ⁊.c.quicunceʒ
de iudi.c.fi.dic tamen ꝙ qnʒ ſufficit ſola contuma
cia in non aſſumẽda purgatione. bẽ enim tunc ꝓ cõ
nicto:ut eſt caus nõ.in.c.deceꝛnim us pᷣal.ſ ðʒ unnʒ
intellectum:de quo iñ ut plene dixi in. c. ueꝛitatis ce
do. æ ↄtu. ⁊ ibi etiã tetigi an ſola fuga a loco iudicij
ſufficiat ad ↄdemnationé: de quo peꝛ ar. in. l. ad
monẽzdi. ff. de iureiurã. ? in.l.lege coꝛnelia. fl. ad ſil.
uide Jo. an. in addi. ſpe. in ti. de pꝛeſump. F. ij. ueꝛ.
nio enta. uide etiam ad pdicta bo. tex. in. c. cuʒ gtu
macia de peꝛe.li.vVi.⁊.c.rurſus ⁊.c. quicunqʒ.xi.q.
d 7 785 circa iloꝝ capłoꝝ intellectũ dixi i. c.i.de iu
Altimo queꝛit an 9 iſtos impꝛobe dilanones
e e⸗ ſit ꝓditum aliqð remediũ. oſnien.oiẽ ꝙ;
ſic. cũ enm iudex debeat dilatic nis an putare nm
.E. ð tẽ́. ap.l.ij.põt qncũqʒ ſibi uidebũ ab excipien
te ⁊z dilationem petente uel aliud pꝛoponente ſi het
eum ſuſpectum exigeꝛe ſacꝛamentũ ꝙ h̊ nõ ꝓponat
malicioſe: de eleen dicẽdum:ur in.c.ij.de iu
ra. ca. li. Vi. go dico ꝙ ſi uehemẽteꝛ pᷣſumit ᷓ
ꝓponẽte; poit eũ nõ admitteꝛe: nec curet de appel
lanõe:iux nõ.ꝑ Inno. in. c. poſt elecrioneʒ de oceſ.
pᷣben.⁊? ꝑ Jo.an.in.c.ſuꝑ eo de ap.ubi nide. 2
dicimꝰ. Caus. Qui
,. nne bene tacet conſentire pꝛe
ſumitur:ita ſummat Joã. an.ſed hec ſũma
tio eſt nimis geneꝛalis ? cõtra regulam is qui tacet
de regu.iu.li.vi. ideo ſummo ſic. Qui ex duobus
illatis alteꝝ negat reliquũ affirmare pſumit. ? pꝛio
ponũtur ueꝛba euãgelij.ſo ueꝛba grego. cxponens
1 infeꝛentis ad deciſionẽ qõms.ſcdᷣa ibi cuo quip
quod dixi in ſummario. ꝙ̈ enim diſpu
kaat an tacens debeat habeꝛ pꝛ0 confiutente an ne
gante: ut infra plene dicetur: tamẽ puto ꝙ ubi ans

4.
nrnrn
im uſic S

genut
aui Gelont ulen e,
utul crtn Huas

reſ in
ue ainh tii⸗
ſe ieglen⸗

(
in Pe t il
Gnmr u ei guua
icicn kusn cjn un
in hni ignnmin iſun bu
iu⸗ Wumn, Fnmg
ullits ccns lecn

rpo⸗ ne rtum.
rk g⸗
lurinuil ,Mimatmnſ hi⸗
mngru i unii ͤ,
ivſiſfiun u ir Mnd au
enzl ſͦninnn
õ A
itmiuſin ipni i titiicie
lmnot gonitr A nattini e
lnt eibmneno dis
1uaöfritſtißtcdtcnn de drnte
wwetimmkalt Mgie
Durmintelkendiag Ed
NcKeirnticiatdtanie
uidiotcunig eKAn
WNddaetdeniſonietnrin
Uendeeßtſiſbe Yi nirde
iulähtſftiütgnn
nci zdensſe ſaraing
dhummminuni lilin
pighoiohigi Mnileor ſ ſin

elbiciggonin
ihhonnin zi hrfil

o

o. mein Zu
lun ardinor eont d
agt . P.Tlcit
Geno quts non Afucatwreno aib
cn ipe leſttofſiriine
ns det enimn no ſunt ſtbita ſeeg
remeh Onppaſtblaſclt
* n alig ce co feſſoveinepean
„ nch cſ fn go gunndii
t bnicd coſfeſioſunhn öifn
. . .
aum Muan ſip Pumapol:ſat puniwrcie
nad enſur poun ni gui
eud, ſinis n l, ligt Canin
ud , de ammji ſfſn ſh aim
wr ſmiti mgmmne immn mypi
mn tcius ncennnus ic icn
aumnde vo ni nr penedin n cventens
An.? bbi ali tngi an ſoln ſga a loco indief
1n 1d 9Gdennanone:e do der r Nad
de wrciut.2 M.led Cwc Kadſ
Jo nin ddcnſden d dr rcſod
õäü
ca den . N.1 1Niſnd 1 . clluſchl
Baln lor nior ulleiü dnien
.ara oeni M) ſs inn 1
Nermes K Pwom Mod owedu Kole
Scuun twect ECdenn Ciancinſin
ſic. Cucum —„ Schitt
Cr lpa gich tſen
e t dumonen ermn ic iul geng
letum engertummnigti
aun ce vo lol ditunn
naoſe:
g.(s.ntiiochen
a.a.l. N W i nitter: Nl
ponen; iit ci no 0 ſtenn
Nae 1 , Zno. ine oſtel

impingnũtur uel ut inferuntur alicui ſen pꝛoponun
tur uno negato alteꝛum nidetur affirmatuʒ ut h op
time ꝓbatur. MHoc idẽ ſentit Hieꝛo. Jo. epᷣm di
cens qui arguitur de pluribus ⁊ in delatione crimi
num aliquid pᷣreꝛmitit:quicquid tacueꝛit ↄfitet facit
c.i.de poſtu.pla. 5 fo ꝙ xpᷣs fuit ſamaritanꝰ
.i. de ꝓuincia ſamarie ¶ NMuidãaã ueꝛo ut hic ꝛclert
Jo. an. negant xpᷣm fuiſſe de ſamaria ? tunc expo
ne fm De. ſamaritanus.i.cuſtos.nam ſic inteꝛpꝛe
tatur illa dictio ſamaritanus. p. intrando gl.
ur̃᷑ enĩ ꝙ tacens nõ dʒ hr̃i ꝓ ↄſentiente:ut in regla
qui tacet.ff.de re.iur.⁊ in regula is qui tacet.eo.ti.
li. vi.ubi dicitur qui tacet non fatetur nec utiqʒ ne
gaꝛe uẽ cc. ¶ Blo. ulti. multum inſtat in hac mã.
2 in effectu tradit duas theoꝛicas/ſMrima ꝙ ubi
agitur de dñio ꝛeruʒ amittendo tacens regulariteꝛ
non ↄſentit. Fallit ꝛõne uicinitatis ⁊ melius diceret
ꝓximitatis ut in.l.ſi ſeruus cõis.ff.de dona . ĩteꝛ
ui. ⁊ ux. ubi dicit ꝙ tꝛes erant fratꝛes qui habebãt
ſeruũ cõem:quoꝝ unus eundẽ ſeruũ alijs pnñtibus
⁊ tacentibus donauit ſue uxoꝛi.æ ↄcluditur nalere
donationẽ reſpeci tacentium. uidetur enim ↄſenſiſ
ſe in eoꝝ pᷣiudicium ꝛe ꝓximitatis:ut ibi eſt caſus
ualde nõ. Sʒ hanc regulã ſuꝑius traditã facit.c.
ſi ſeruꝰ ſciẽte.liiij.di.ubi tacẽs ceſſãte ꝓximitate ba
betur pꝛo ↄſentiente ⁊ agitur de dnio ſerui amittẽ
do.ad idẽ.l.fideiuſſoꝛ.S.pꝛ.ff.de pig.⁊ foꝛſan me
tu hoꝝ Srioꝛũ ⁊ ſilium gl.tꝛanſit hic ad fam tłeo
ꝛicam:que nr̃ ſibi plus placere:uʒ ubi ꝑ ꝓbibitõem
meã poſſũ ꝓhibere quod fit:⁊ taceo taciturnitatis
hẽtur pꝛo ↄſenſu. Si vo nõ poſſum ꝓbibeꝛe:tunc
taciturnitas mihi nõ obẽ.exẽplum rem alienã quis
põt uendeꝛe ĩuito dño nõ iñ fit piudiciũ qño ſʒ ipᷣe
uenditoꝛ obligat᷑ ꝑſonaliter ad traddẽdũ uel ad in
teꝛeſſe. l.rem aliena.ff. de ↄhen.emp.ſi pñs eſt dñs
⁊ tacet nõ facit ſibi piudicium ꝛõe pᷣdicta:ſed rẽ ali
enam quis obligare non põt:qꝛ in obligatione ius
oſtituitur in re.l.rem alienã.ff.de pig.ac.unde qns
rei Sdicendo ipedit obligationẽ:iõ ſi pns ẽ ⁊ tacet
facit ſibi pᷣ iudicium.l.ſi ſine. C. ad nelł.hanc theo
ricam ꝑ hanc rõem ur ſentite expreſſius glo.in.d.l.
rem alienã ⁊.l.ſi ſine Joã.an.hic dicit q moderni
doc.ll.dnt in pindiciũ dnoꝝ neutrum fieri poſſe ſi
in piudiciũ phentis ſic.ſicut enim uʒ uenditio in pᷣ
iudicium uenditoꝛis ? nõ dni.d.l.rem alienam:ita
2 pignoꝛũ obligatio:ut in.l.tutoꝛ. S.ꝛiã.ff.ð pig.
ac. ubi d; ꝙ õ pignoꝛantẽ rẽ alienã ignoꝛanti dat
pignoꝛaticia oria:nec ſecñdũ illos doc.mihi preiu
dicat᷑ ſi me pñte rẽ meã obligas ꝑ.l.ſicut.S.nõ uidð
tur.ff.qui mo.pig.uel hipo.ſol.ubi dicit ꝙ ſi qns
rei uendidit rẽ alteri obligatam pnte creditoꝛe ⁊ ta
cẽte nullũ pᷣiudicium fit ipſi cꝛeditoꝛi:cũ ſciat ius ſu
um ubiqʒ durar᷑:nec ob.pᷣdicta.l.ſi ſine.C.ad uelł.
loquitur enim iter ↄiunctos.ſ.cum maritus ſciente
uxoꝛe dat pignoꝛi rem ipſiuſ tunc enim taciturnitas
ipſius hetur pꝛo ↄſenſu.d.l.ſi ſeruus:ſecus ĩter ex
traneos: ut in preal. J.nõ uꝰ niſi taceret dominus ĩ
fraudem.il.ij. C.ſi res ali.pig.da.ſit.? dic ꝙ banc
opi.tʒ expſſe Ci.in.d.l.ſi ſine: licet de eo. Jo.an.
mẽtionẽ nõ faciat:ſed loquiĩ mõ pdicto.⁊ ſic ſentu

AEx ſtudijs.

Ci. ꝙ regulariter tacens non hẽtur ꝓ conſentiente
hanc tũ mm latius ipſe attingit in.l.inuitus.C. de
ꝓcu. ln theoꝛicam ponit Inn. in. c. in ge
neli. de elec.æ gl.ſequitur in.c.is qui tacet de regu.
iu.li.vVi.ubi dicit᷑ ꝙ ſi agitur de re meritoꝛia ⁊ con
cupiſcibili tacens hẽtur ꝓ conſentiente.l.qui patit
ff. manda. Si ueꝛo agitur de ꝛe oneꝛoſa hẽtur pꝛo
odicente.l.filiuſfa..inuitus.ff.de ꝓcu. hec theoꝛi
ca licet ſit nõ.⁊ in multis vificetur tamen eſt mmis
generalis ut.j.apꝑebit.Do.an.uidetur hic poneꝛe
quartã:ꝙ tacens regłꝛ hr̃᷑ pꝛo ↄdicente ⁊ ponit ali
quos caſus fallentie:ſed ut dixi ſupra h̊ ſic aſſeꝛer̃ ẽ
diceꝛe regulã iuris.ð.reg.is qui tacet:que dic ꝙ;
tacens nõ cõſentit nec negat:⁊ regula pꝛecedens di
cit qui tacet conſentiꝛe uidet Maꝛ.aliquid ponit ĩ
l.que dotis.cã.ff.ſolu.ma.ſʒ nõ ꝑfecte explicat iudi
cio meo fateoꝛ tamen ꝙ hoc bꝛocardicum babʒ le?
infinitos ſenſus:ita ꝙ oẽs caſus ſubdiſtinctione cõ
pbendi nõ pnit:ſed ſᷣm factoꝛũ diuerſuiatem ? quali
tatem terminandi ſunt. Sed ut hẽatur ſaltem in ge
neꝛe aliqualis noticia dico ſic: tacens ꝓpꝛie non
ↄſentit nec ↄdicit:⁊ h̊ qꝛ tacere tʒ medium iter cõſẽ
tire ⁊ Zdiceꝛe.hoc aꝑte ꝓbat dicta ꝛegula is qui ta
cet unde qncũqʒ hoc medium poteſt cõſequi aliquẽ
effectũ ab extꝛemis ſeꝑatum illũ ↄſequit᷑ nec accedit
ad aliquod extꝛemoꝝ.poreſt poni exemplum in.l.i.
.F. ſciam. ff. de tribu. ubi aliud diſponitur cũ expᷣſſe
ↄſentit dñs ↄctibus ſeꝛui ſui ⁊ aliud cum contꝛadiẽ
aliud ueꝛo cum taceticuius diuerſitatem uide ꝑ gl.
in. d. regula is qui tacet.ubi nero non eſt inuenire
effectum huius medij.tunc qnʒ ſumit effectum uni
us extꝛemoꝝ qnqʒ alteꝛius ſᷣm uarias coniecturas
nam ſicut dicimus in hermafrodito ꝙ debet tribui
ſexui ubi magis incaleſcit.l. queritur.ff.de ſta. ho
.iiij.q.iij. hermafꝛoditus:ita dicendum in caſu nr̃o
ꝙ tacere ſit ꝛefeꝛendum ad conſenſum uel diſſenſũ
in quo magis incaleſcit m narias coniecturas:⁊ ſa
cit ad hoc quod nõ. Di. in regula.is qui tacet et
HBꝛrr.. in. d.l.que dotis.⁊ in h̊ caſu ſic diſtingue:qꝛ
aut agitur de obligatione perſonali:et tacens babe
tur pꝛo ↄtradicente.l.filiuſfa..inuitus.ff.de ꝓcu.
ubi dicitur ꝙ ſiis qui cõſtituitur ꝓcuratoꝛ eſt ꝑns
? tacet nõ uꝛ conſentiꝛe: Yallit hoc fauoꝛe pupilloꝝ
in fideiuſſoꝛe tutoꝛis:qui patit nomèẽ ſuum ſcribi.l.
iiij... ult.ff.de fideiuſ.tu. Itẽ fallit in.c.uno de dei
põ.impu.li.vVi.ubi filius tacẽs ⁊ pns obligat᷑ ex ma
trimonio gcto ꝑ ꝑentes.⁊ h inducit ibi fauoꝛ matri
monij et fauoꝛ ꝑentum.̊ eiʒ nõ ꝓcedeꝛet in alijs ẽt
ↄſanguineis:ut nõ. Jo.an.in nouella. ¶ Item fal
lit ſi eſt contumax in endendo. hetur eĩʒ talis ꝓ cõ
ſentiente uel negante:quatenus magis vᷣtitur in ſuũ
piudiciũ:de iu.ca.c.fi.⁊ in.c. ſi poſt pſtitũ de ↄfeſ.
li. Vi. l. de etate..qui tacuit.ff.de ĩteꝛ.act.nõ. Hã.
in loco pᷣal.¶ AItẽ fallit ⁊æ qrto qñ ultra taceꝛe inteꝛ
uenit aliquis actus poſitiuus: utputa recepit ſcien
teꝛ litteꝛas in quibus conſtituebatur pꝛocuratoꝛ:
ut in clꝑe.una de ꝓcu.uel exhibuit reuerentiam ad
uerſario tanquã plato:ur in.c.ex ore de his que fi.
a ma. paꝛ ca. Aut agitur nõ de obligatione pſonali
delſ de alio piudicio:⁊ tunc ſi eſt cõtumax i rñdẽdo
p 2

dic ut ᷣ aut non eſt cõtumax qꝛ nõ artat᷑ aliq iure
ad loquẽdum ⁊ tunc ſi tacẽs non põt ↄdicendo im
pedire quod agit᷑ hᷣ pꝛo ↄdicente ſic põt intelligi.l.
qui uas. F. netare.ff. de fur. ? q leg. ⁊æ nõ. in.l. gayꝰ
ff. de pig. acrio.⁊ in h omnes ↄueniũt. Aut contra
dicẽdo põt ipedire ⁊ tũc aut ſimulat ſeu tacet ĩ frau
dem alteꝛius: ⁊ facit ſibi pꝛeiudicium ac ſi expᷣſſe cõ
ſentiret in. l.ij. C. ſi res alie. pig. da.fu. ubi diciẽ ꝙ;
ſi te fraudulẽteꝛ racẽte alius reʒ tuã tanq; ſuã pigno
rauit fit tibi piudicium:aut nõ ↄſtat de fraude ⁊ ſũt
opiniones. Quidã eiʒ uolũt ꝙ regulariteꝛ nõ fin ia
centi pindicium ꝑ.d.l.ſicut.G.nõvꝛ.ff. qui.mo.pig.
ul bypo. ſol.qð noluit Cy. ubi S. Alij tenent contꝛa
riuʒ:ut glo.hic.⁊ in.d.i ſi ſine alind ſentiat i..l.
.ij. puto ꝙ ſi conſtaret ꝙ nõ frauduſenteꝛ tacuit hẽi
debeat ꝓ ↄtradicente qꝛ in dubio nõ pſumit̃ quis
nelle piudicare iuri ſuo ⁊ iactare ſunm.l.cum de ice
bito.ff. de pꝛoba.⁊ in.c.ſupeꝛ hoc.de renũ. facit qð
nõ. glo.in.l.cum quid.ff.ſi ceꝛ.pe.⁊ põt conſtare de
nõ frande ꝑ piecturas ⁊ ſic põt iĩtelligi ſecuncũ aliũ
intellecum. d. F. uetare. æ pꝛ0 h. d. I. ſi ſine. C. ad uel
ley. ubi tex.in fine pondeꝛat caliditatem ⁊ ↄmentum
mulieꝛũ ⁊ hec eſt melioꝛ Genſio ad illam.l.q dictum
Cy. de quo ; ad idem. d.l.ij. que facit mentionem
de taciturnitate doloſa:ſed in dubio cꝛedeꝛem pꝛeſu
mendã fraudẽ ex quo eſt pñs ⁊ põt impedire ⁊ tacʒ
⁊ ſic de fraude pꝛeſumpta intelligo.l..ſi ſine.⁊ illaʒ.l.
.ij. ſic in ueꝛitate loquũtur ſi bñ põdeꝛet᷑ pꝛincipiũ
in quo nulla fit mentio de fraude ⁊ ſie limitarẽ glo.
in. d. l.ij æ ad hoc facit rõ.c. penult.j. de re iudi. ⁊..
ſepe.ff eo ti. Hõ obſtat dictus..nõ vr.ſupeꝛ quo
ſe fundat Cy. qꝛ cꝛeditoꝛ ibi Sdicendo non poreꝛat
impedire nẽdinionem rei aliene. nam dñs uendit ius
ſuum lʒ ſit alteꝛi obligatum ſed res tranſibit cuʒ one
re ſuo ut ibi. Dꝛedicta fallũt ratione ↄiunctõis.nã
tũc tacẽs bꝰ ꝓ ↄſenticte:ut in.d.l.ſi fuus cõis.hᷣ ul
cimum limitat Mar. in pꝛeal.loco miſi ſit coni netio
habẽs in ſe reueꝛentiaʒ: ut in.l.i.ꝗ. que honoꝛande
ff. quaꝝ rex actio nõ datur: æ ſequiĩ do. ant. hic q̃
tũc uideat᷑ taceꝛe nõ rõe ↄiunctiõis quia uelit cõſen
tire ſed potius ꝛõne reueꝛẽtie ut in ſeꝛuo ſeu libeꝛto
reſpectu dni uł in nxoꝛe reſpectu uiri: ſed hoc mihi
nõ placʒ indiſtincte peꝛ tex. nõ.in dicto.c.uno de de
ſpon. impu.li. vi. ubi ẽ ↄiunctio hns in ſe reneꝛemi
am: ⁊ magis eſt filius ſubiectus patri q; uxoꝛ mari
to:põt eĩʒ ipᷣm uẽdeꝛe tpᷣe neceſſitatis ⁊ tamen ex ta
citurnitate hẽtur ꝓ ↄſentiẽte etiã ĩ actu ĩ quo requi
ritur ↄſenſus oĩo libeꝛ ap omni coactiõe ut in actu
matrimonij: ut in. c. cũ locnʒ. de ſpon. ¶ Mon ob.
tex.in dicto.S. que honeꝛãde.quia tex. ſoquitur cuʒ
limitatione.ſ.ꝙ reueꝛẽtia excuſabit ſi canſa cognita
pꝛetoꝛi liquido cõſtiteꝛit ꝙ ob reneꝛentiam libenus
pꝛomiſeꝛit pꝛono ⁊c̃.ut ibi. Debent eꝛgo eſle alique
circunſtãtie ad h ut reueꝛemtia excuſet ⁊ excludat ta
citum conſenſum ut qꝛ pꝛonus eꝛat teꝛibiis homo
uł uir eꝛat teꝛꝛibilis nxoꝛi unde ſolebat ſeuire ⁊? acii
teꝛ tractare uxoꝛem diſſentiẽtem ⁊ nõ ſe confoꝛman
tem ſue noluntati:ar.eoꝝ que Inno. nõ. in. c. cauſã
mẽimonij. de offi. dele. æ apte uidet᷑ uelle ideʒ Hã
in. I. ad innidiam. 2. l. metu. C. qð me. can. ? ſcvm h

¶ Ne pꝛelũptionibꝰ

poſſet ſoléniter limitari dictũ.c. unicum:ut filij non
hẽantur pꝛo ↄſenuentibus ſi cã cognua conſtiterit
ob reuerẽtiaʒ paternã tacuiſſe tꝑe ↄctractus matri
monij:dico etiam ꝙ vbi ex otradictione expreſſa
Veriſitr timetur de aliquo dãno ſaltem de facto con
tradicẽti infligẽdo ꝙ tũc tacẽs non hir pro conſen
tite ſed pro pᷣdicente etiam ſi darʒ Vba gnõlia:
hoc allego bo.tex.in.c.cum Veniſſent. de inſti
Irem fallit fauore cultꝰ diuini ſeu religionis ⁊ ſub
hoc põt optie compᷣhendi caſus.c.ſi ſeruus ſcieme
liiij. di.ubi dẽ ꝙ ſi ſernus ordinatur ſciẽte qno ⁊ ñ
Idicente vr̃ conſentire nam i hoc ſubeſt illa rõ oiũ
ctionis ð ꝗᷓ. S. cum eccla ſit mĩ noſtra. xij. q ij. aui
abſtulerit. Aut non agitur ð piudicio taceniis ſed
de re ↄcupiſcibiliæ meritoria:? br̃i dʒ pro conſenẽ
te. 1. l. qui patitur. ff. mãda.æ.l.ſi renumerandi..q
paſſus eo. ti. iia Inno. et glo. ubi. S. et pñt hic
applicari qõnes auas poſuit Jo. an. in rla. is qut
tacet ð re iuris.li.vi. in mercu.?æ una quoam polſuit
in regła. qui tacʒ: ubi concludit ꝙ ſi conſtitutio ep̃i
pꝛohibet alienationẽ fieri ſine ſua licentia ꝙ ſi fiat
al enatio in eum ur cõſentire ⁊ licentiã dare ⁊ ppè
ditur magis ſub eo qð dixi qn ulłira nudam tacuuꝛ
nitatẽ interuenit aliquis actuſ poſi itinꝰ: predicta cĩa
ꝓcedũt añ aliqua ↄiectura facit pᷣſumi conſenſum
uł diſſenſum: ad hoc qð legitur æ nõ. in.l.ij. C. de
acqui.poſſeſ.facit.l.quam tuberionis. ff. de pecubł.
2 uide ſpãliter circa pꝛeiudicium poſſeſſionis quod
nõ. bar in dicta.l.que doctis cã que m pnt ad pre
dicta reduci. Querit enim quid iuris ſi me pnre
aliquis intrat poſſeſſionem ſeu aliquid capit de re
bus meis et dicit quod aut pᷣceſſit titulꝰ rõne cuiꝰ te
nebar poſſeſſioneʒ tradere et preſumõ conſemure:
ut. d.l. ij. E. de acoui poſſ. Aut non preceſſu titulꝰ
talis ? ſi agitur de magno piudicio non preſumor
conſetire ut nõ. in. d.l.ij. facit. d. S. uetare. Si ueꝛo
agitur de modico preiudicio preſumitur conſẽſus:
ut in. .predicta q; tuberonis..ſunt quida ubi aici
tur ꝙ dns preſumit cõſentire peculio ſerui eo ipſo
quod ſcit eum habere peculiũ ⁊ expreſſe nõ adimit:
2æ hoc ultimum põr adduci ad młia: tamẽ ut dixi in
dex ex multis piecturis pꝛeſumit in alijs ↄſenſuʒ ul
diſſenſum. Et adueꝛte ut hẽas ꝑfecte mãm:nam pꝛe
dicta ꝓcedũt qn datur patiẽtia rempoꝛe actꝰ geſti.
qn eiʒ actus geꝛit̃᷑ me abſente ⁊ ſcientia ex poſſfacio
ſuꝑuenit nũquid uideoꝛ ꝑ hoc actum habeꝛe ratum
maxime geſtum noĩe meo:glo.in.l.quo enim.ff.re
ra.ha.dicit ꝙ nõ impꝛobare ſupeꝛueniente ſcientia
ratihabitationi par ẽ quaſi uelit diceꝛe ꝙ ſtatim cuʒ
ſciuit debuit pdiceꝛe alias uidet̃ cõſentire. Har. ibi
meliꝰ diſtinguit ꝙ aut geꝛitur aliquis actꝰ pertinẽs

ad acquiſitionẽ æ mei ↄmodum ⁊? tunc non impꝛo

bare eſt appꝛobare ut in.l.ſi abſente. C. ſi ceꝛtuʒ pe.
2 ibi peꝛ glo.⁊ docto. ⁊ hoc caſu poteſt pꝛoceceꝛe
illa glo. qnqʒ geritur actus concernens meum pre
iudicium ⁊ tunc aut ſuꝑuenit ſumplex ſciẽtia ⁊ tunc
non appꝛobare eſt impꝛobare vt.l. pꝛocuratoꝛ. in fi.
eo.ii ff.rẽ ra.hẽi Aut iteruenit ſcientia cum aliquo
actu vt cum receptione l̃arum uel inſtrumenti vt
quia dominus recipit las ſeu inſſim de aciu geſio

n.

teita ie
win cnn l igi
hpich, iuschia.

crusſni ſin –

uruin i rcij. 0
9: rn,

onnsabin
. ſicimkiens
ra Rciauin

17 9
an digllend⸗
anmqnddara
emätdiaiwt

nſecn
aehihbalmrn

— lis ſo⸗
pocnetiſſtiünnſi ian
berditsfimennn
aiſttümlror u n
vnſttmwunnins:
Iuan inn. Mil,line
Altarus Prn u⸗
liiſgKonin menn
id,(Moramsn ti
amncilag onitn and boſ
crachntieſͤitonen udgin
Grlensnnanincitthe kt
Caritoczconcdtar eſoneube⸗
GrtCrigni andetatnunntegr
CegrirktA gadens
nd' Parnd Edafunm and
RNeg Atedanercdnd
Wonddsdonettaniddemn
icronad Grtg nagnnte
Nanmnteti nofntisft
fimne Grg gliniriann
gnl ſebas nogochnn
rgnolclgilttcivet m
le ninlnitnl ſr
Poſſcſniſcliiieen,
leninirg Or in
Pepr⸗ didann ſm
Erin lin n tung
Alntbar gi sA
bz iönonan
Noli geſtnio ire,
hbeſtin
Unncſei *WV 44 4 ſonnen

1 mumen

mno. e go udi;
4 6 B V 1
icmiqönes ams poſil Jocnin i

trdfe iunis 1.n in nercnee i Gn
hneän ui naczeubi concdt gſ laſin
Pddt alenanone fer ſneſtg lanuct
o md n eum , öſenmer canicant,
m mgs d eo c Ein qi nm nemmn
nime imenucnit aiqnis aant poſtngrein
Perdin q aiona oiumnn eui pſini et
Ndiſenſiun a hot qs kgiunrt no ni
CIui ouſit ſaat an ntenonis ſch ail
ui piirr anu prindinnm volieſſonst
bar in dan. Ae dns i ue i gir N
1 vchi. Ouentann ous insi ir
is inmu poſſeſtonen ian alqnnd cdot de e
nessat diatqvod an Pdcſt iuß tore n te
poſleſionez nadeſe teſund⸗ cſenne,
1 C de nari o Ann ton Necſgta
tKaginn demagho Dinchdd NnhNn
arenö N AAicn d vemne On

ur Ae modied Nreidd Ncſomint i

8 ſwnr ewca
Nrech dcnni Kn enldn
W Nechic io wn

8 RGrni Nenide
n s NGondd N n
ucon dedene eclid n
NAdNad Ni:
Prſuntinali

gnoll

2z tunc nõ impꝛobare eſt appꝛobare:ut.l.ſi filius:ad
mace. facit cle.i.de pꝛocura ff.fur. adueꝛſus na.l.i.

.F. fi.pꝛedicta fallunt ſecundum eum rE 2

a quibꝰ ⁊ in.l.in ſpõſalibus in fi.ff.de ſpõ. 1
aũt quis poſſit hr̃e ratũ ꝑte abñte Har.i loco pᷣal.
tʒ ꝙ ſic allegat nõ.in.l.pomp.ſcꝛibit.ff.de neg.ge.⁊
E hbẽs declaratã æ ampliatã mãʒ huius.c.

NAndata celeſtia. aſbs.

Areiitis pꝛeſumimꝰ circa futura. Quantuoꝛ
facit. pꝛino pᷣmittit exoꝛdium. ſecundo ſubdit narra
tionẽ:ibi ꝓinde quã.ttio deteꝛmĩat: ibi quas nõ lo
co.q̃rto rõneʒ ſubiũgit:ibi quia.¶ õ pꝛio ꝙ effi
cacius geꝛit qdðᷣ a pluribus explicat. Itẽ ꝙ pᷣlatꝰ dʒ
ꝓcurare ut ſecum hẽat coadiutoꝛes in officio. uide
ad ideʒ bo. tex.in. c. fi. de offi. archipᷣſ. ¶ Mora ibi
oneꝛa ꝙ officiũ eriã papale ẽ onus:alibi tamẽ appel
lat᷑ ſum na dignitas.xl.di.c.i.quinimo etiaʒ epatus
appe latur culmen dignitatis:ut in.c.pe.de pᷣben.ſʒ
dic ꝙ pꝛincipalł: eſt oneꝛis oĩs dignitas cccleſiaſtica
ut in. c. qui epatuʒ.viij.q.i.unde chꝛiſtus dixi Me
tro faciendo ipᷣm nicarium ſuum:paſce oues meas:
de elec.ſignificaſti:⁊ ſic uſus eſt ueꝛbis denotannbꝰ
laboꝛem ⁊ miniſteꝛiũ:⁊ nõ ſapientibus fauſtum ſuꝑ
bie ⁊ dignitatis:fatendum in eſt ꝙ reſpectu huiꝰ ex
eꝛcitij ⁊ cõtemplatione illius cuius uices geꝛit debe
tur ſibi honoꝛ maximns: de quo uide peꝛ archi. in
.d. c. qui epatum. ¶ h ibi nices ꝙ legatus Na
pe dr̃ geꝛeꝛe nices MPape:hinc dicit glo.nõ.in c.q
de cã.ij.q.Vꝙ dʒ honoꝛari nt papa:ar.bo.in.c.ſi.
xciij.di. ¶ Mõ ibi quas non loco ⁊c̃. ꝙ legationis
officium quãdoqʒ ↄceditur certo loco ſeu dignitati
exeꝛcendum tñ peꝛ pᷣſidentẽ in illa dignitate:talis di
citur legatus natus:ut in.c.i.⁊.c.pe.de offi.leg.ubi
de h.quãdoqʒ conceditur peꝛſone nt hic:⁊ ſic ſequi
tur ⁊ extingui cum perſona:ut in regula priuilegiũ
de regu iuris li. vi. ¶ Hõ ꝙ ex bonis actibus pᷣce
dentibꝰ pꝛeſumit de uita futura: ⁊ in boc ultimo fa
cit iſte tex. ad titulum: æ ideo ut reducas decꝛc. ad ti
tulum potes poneꝛe caum in teꝛminis refeꝛendo cõ
ſultationem ad Greg. auctoꝛem huius compilatio
nis. nam queꝛebat᷑ an ex pteꝛitis ſit pſumendũ circa
futura.? Greg. ꝓ ſolutiõe iuducit auctem Gꝛeg.
qui ſcꝛibens O(axio epo dixit ut babetur in tex.
ex quo colligit᷑ ſolo qõnis ad ꝑteʒ affirmarinaʒ. Sʒ
queꝛo ꝓ intelleciu lr̃e: quid ſi Dapa in ↄmiſſione
bꝰofficij nõ feciſſet illã ꝓteſtarionẽ ꝙ ↄmittebat nõ
loco ſed peꝛſone:an cõmiſſio fuiſſʒ realis.dicit Jo.
an.ꝙ nõ:⁊ h̊ qꝛ ſcꝛibebat expꝛeſſo nomine ꝑſone.⁊⸗
remittit ad Spe.de inſtru. edic.ꝗ. nunc aũt v. quid
ſi Dapa:⁊ ad id quod hẽtur in regula pꝛiuileginʒ
de re.iu.li.vVi.in meꝛcu. Do. Car. tʒ otrariuz: qꝛ
expꝛimebat᷑ etiã h̊ͥ nomen appellatiuum. Itẽ qꝛ dicẽ
do ↄꝛiuʒ ꝓteſtatio fuiſſet hic ſuꝑflua: quod nõ è di
cendũ in pꝛincipe:ar.xix.di.ſi romanoꝝ. Ego dico
pꝛimũ dictũ ueꝛius alia rõe q; moueat Jo. an. 2 pꝛi
mo qꝛ ad cõſideꝛanduʒ an ſu contemplata dignitas
an ꝑſona debemus pꝛius recurrere ad coniecturas
q ad expreſſionem nominis ꝓpꝛij uel appellanui. H
pꝛobatur in.c.requiſiſti de teſta.nõ.idem Jo.an.in

(andata.

regula pᷣnilegium in mercu. unde ſi ex conieciuris
nidetur contẽplata perſona pᷣſumitur diſpoſitõ per
ſonalis.ẽt ſi ſoluz nom appellatiuũ fuiſſet expᷣſſum:
ut le.æ nõ.i.d.c.?quiſiſti.ſʒ ex uerbis bꝰ cõmiſſioniſ
apparet ſatis perſonam ⁊ n dignitatẽ fuiſſe contem
platam: ut pʒ ex illis nerbis:qꝛ ex tꝛanſacta in te nita
⁊c.q uerba conueniunt ñ dignitati ſed perſone.Ex
q infero ꝙ ẽt ſi ſolũ no m appellatiuuʒ fuiſſet hic
expreſſum: nihilominus cõmiſſio fuiſſet perſonaliſ.
2 moueor:qꝛ ut patet in ſupraſcꝛiptione fuit expꝛeſ
ſum utrũqʒ nomẽ:ſed ꝓpꝛiũ peꝛ pꝛius.unde poſuo
ꝙ oẽs coniecutꝛe ceſſaꝛent:et ſic res eſſet dubia mñ
ex quo nomẽ ꝓpriũ fuit prio expᷣſſum ⁊ ꝑſona eꝛat
nota ſcribẽti:uidetur peꝛſona z non dignitas con
templata:ut optime probatur in.l.ſi ↄmunis ſeꝛuus
.ff. de ſtip.ſer. iuncta.l.qui habebat. ff. de tutel. uult
gl. in. l. cũ ita datur libeꝛtas.S. fi. ff. de ↄdi. demo.
2 de mã uide in.c.qm abbas de of.dele. ¶ enio
ad glo.⁊æ quero de quibus mandatis celeſtibus lo
quitur hic Dapa. ſyndit gl.i.ꝙ de illo alter alieri
us. Sed ego non credo gl. ueruʒ diceꝛe ꝙ illud nõ
refeitur ad iniungentẽ onus:ſed ad eũ qui dʒ onuſ
alterius ſubire. Dapa ãt hic loquitur de ſe:quare
arbitror quod Oapa loquatur hic de mãdatis ce
le tibſibi tanꝙ uicario facus circa paſcendum po
pulum dei.nam efficatius adimplet aſſumendo mul
tos ad h̊ miſterium:iuxta illud euangelicum. meſſis
quideʒ multa oꝑarij ãt pauci ꝛo gate dominũ meſſii
ut mittat oꝑarios in meſſem ſuam.xxj. di.F. i. Se
cunda glo.colligit ar.de officijs ꝑtinẽdis:ut officia
cõ nittãtur ſingulis peꝛſonis. p. in contrariuʒ
de multtis iuribus:ſed expedias hunc articulum ut
dixi in.c.ex litteꝛis de pꝛoba.¶ Blo. iij. queꝛit ex
quo legatus geꝛit uices pape: nunquid poteſt exien
deꝛe manũ ad oĩa que põt Dapa. Nndet gl. ꝙ n:
qꝛ nõ põt attentare ea que papa in ſignuʒ ulis onij
ſibi reſeꝛuauit:ut in.c. ꝙ trãſlationem de offi.lega.
⁊ ſic ſentit gl. ꝙ reliqua nõ reſeꝛuata poſſit legaius
attentare: qð clarius tʒ glo.in.d.c.ꝙ tꝛanſlationem:
qð dictũ ego nõ puto neꝛum:qꝛ nullo iure ꝓbatur:
imo potius ꝓbat᷑ Sꝛium in.c.dilectus el.i.qe pᷣben.
ubi pʒ ꝙ no põt dare ius ad uacatura beneficia: z
colligi ibi glo.ꝙ ↄ cõciliuʒ gnale legatus nõ diſpẽ
ſat. ad idẽ nide glo.in.c.fi.de heꝛe.li.Vi.que dicit le
gatuʒ nõ poſſe ↄmitteꝛe cãm tracrandã ſunplłꝛ æ de
plano ſine ſtrepitu ⁊c. quia eſſet tolleꝛe ius ſuperio
ris.⁊? idem ſpe.qꝙ n põt in ti.de lega..ſuꝑeſt.v. ſʒ
luũquid põt cognoſere.⁊ alibi dicit ið ſpe.ꝙ n põt
leg atus ſupplẽ defectũ cõmiſſum in ↄctibꝰ uel in iu
dicijs ut ipſe nõ.in ti. de lega.S.nunc ondẽdũ.uer.
xliij. æ in.e.V legatus ponit unuʒ dẽm gnalius ⁊ nõ
bilius dicẽs legatum non poſſe oĩa que ſibi ſedes
aplica ſpalr non reſeruauit ſi illa ſunt ardua:ſʒ ſunt
ad papã referenda:facit glo.nõ.i.c.ſicut de ſen.ex.
2z uidead hoc quod latius dicam in.c.fi.de confir.
uti. nel mnuti. Abbas.
Caſuſ. Ex uicinitate
oſdam. cſnnur noticia fa
cii loci uicini hoc dicit. ¶Et ponit ca
ſum abb. ꝙ forte iſti quibus ſcribitur petebam
9 5

pbendas ibi ⁊ eꝛant ibi uicini quos papa uoluit ex
audire cum tena ipᷣa ſatis oppꝛeſſa eſſet a tartharis
qð ipi uicini melius ſcire debebant ratione uicinita
tis. ¶ Mõ pꝛmo duo qnibus patria naſtatur moꝛ
talitate ſ.? languoꝛe fo ꝙ tãto quis ſubti
lius pſumit᷑ ſcire factũ altcꝛius quanto uicinioꝛ eſt.
¶ Hõ ꝓꝙ quis pᷣſumit᷑ ſcire faciũ uicini ſui: ex quo
infeꝛt᷑ ꝙ ſi teſtis deponẽs de facto uicini intenogatꝰ
de cã ſcientie Rndet ꝙ ſuʒ uicinus ꝓbat qꝛ ↄcludit
pꝛeſumptiue pſumptiõe iuris de quo bar. in.l.i.ff. ſi
ceꝛ. peta Hõ ꝙ dicuntur nicini hi qui ſunt de
diue:ſa patria nõ multũ adinuicẽ diſtantes: ex quo
puto limitandũ dictum bar.⁊ alioꝛum in.l.ſi teꝛtius
nicinus. ff. de aqua plu. ar. ubi dicit ꝙ ille qr̃ uicinꝰ
qui alta uoce clamãdo põt audiri: naʒ debʒ intelligi
qñ tractat᷑ de nicinis eiuſdẽ loci: ⁊ põt dici uicinus
a nico qꝛ ſunt eiuſdẽ uici ſeu ſtrate ſecus ubi tracta
tur de nicinitate reſpectu locoꝛum: nam tũc pñt dici
nicini ſi nõ multũ eoꝝ loca diſtant adinuicem ut hic
æ in.c.ſed ⁊ continuo.de pe.di.i.Glo.i.queꝛit an
tra hanc pꝛeſumptionẽ admiitatur dicens ⁊ allegas
ignoꝛãtiam: Gndet ꝙ de facili non admittitur alle
gat iura. ego diceꝛem ꝙ aut factũ eſt notum in loco
2 pſumitur illius bʒe no iciam nec dc facili andiret᷑
ꝓbando ↄꝛium ⁊ h̊ cãu loquuntur iura allegata in
glo. puto tamen ꝙ nbi non agitur de grani pꝛeiudi
cio admitteꝛetur uolẽs ꝓbare ignoꝛantiam peꝛ pꝛo
pꝛium iuramentuʒ nide ad hoc glo.in.c.pꝛope ſuiſti
.lxxxij. di. ? quod nõ.in.c.ij.de cõſti. aut factum ni
cini nõ eſt notum in loco ⁊ aut iſte tenebatur ex offi
cio ineſtigare ⁊ pꝛeſumitur ſciẽtia ad hoc.c.ĩnotuit.
2æ quod ibi nõ.de elec. aut non tenebatur indagare
ex officio ⁊ cꝛeditur ſibi ignoꝛantiam al'eganti: ar.
in regula pꝛeſumitur ignoꝛantia de reg.iur.li.vVi.in
glo. fi. de hac mateꝛia die ut plene dictum fuit in. c.
penul de iura calum. æ uide glo.in. c.ij. de teſti. lib.

vi. ⁊Z in.l.ij. C. de iura. calum.
Caſus. Pꝛe

. Banto et ifza. urr factuʒ

notum in uicino loco quod eſt notum in
remoto. h. d. Et pone cãum lineꝛalem ſecundũ Jo.
Foꝛe enim papa rephendit epm de negligẽtia cir
ca coꝛectionem delicti ſubditi ſui cuius clamoꝛ ad
ipᷣm papaʒ ꝑueneꝛat ⁊ qꝛ eps allegabat in hoc igno
rantiã papa ſibi ſcꝛipſit ut hic habetur. ¶ Mõ pꝛi
mo ar.a maioꝛi de ꝗꝰ de elec.cũ in cunctis p
po.oↄtra tex.in eo ꝙ dicit non potuit nõ peꝛueniſſe
ad iſtos qui eꝛãt in loco uicinio ex quo pemeuit ad
papam qui eꝛat in oco remotioꝛi naʒ ſepe nidemus
oppoſitum ꝙ multi de loco remotioꝛi ſciũt qð pleꝛi
qʒ nicinioꝛes ignoꝛant.metu ↄꝛij gl pꝛima exponit
nõ potuit.i. pſumit᷑ non potuiſſe. admittitur tamen
pꝛobatio icontrarium ſicut ↄtra aliam iuris pᷣſump
tionem:ita dicit hic nõ.glo.in ſui pꝛin.ex qua iũcto
tex.nõ ꝙ ueꝛbum põt nõ ſempeꝛ impoꝛtat neceſiita
tem:lʒ pcedat negatiua. cuius ↄtrarium dicit glo.in
regula.i.de regu.iur.li.vi.ſʒ dicit illud ꝓcedeꝛe niſi
reſultaret abſonus intellectus:tunc enim impoꝛtat pᷣ
ſumptionem ut hic:quod diligenteꝛ nõ. quod ſacit
ad cõem uſum loquẽdi ⁊ ad dictuʒ teſtis.¶ Cotra

He pꝛeſũptionib?

pꝛedicta glo. oppo.de.c.ſiqui cleꝛicoꝝ.xi.q.i.ubi ui
det᷑ pꝛobari ꝙ ↄ pᷣſumptionẽ iuris nõ admittit᷑ pꝛo
batio in Sꝛiuʒ ⁊ nõ ſoluit. Jo.an.dicit ꝙ ibi ſolui
foꝛte hᷣ dixit:qꝛ glo.ibi dicit quoſdaʒ dixiſſe ꝙ ibi ẽ
pᷣſumptio iuris ↄ quã nõ admitt᷑ ꝓbatio: q̃ illa p
ſumotio ſit iuris ⁊? de iure.Ego dico ꝙ ille tex.non
repellit ꝓbationẽ Sꝛiam ſʒ excuſationẽ ꝑtis ueꝛaʒ
ꝓbationem: ſicut in ſili fit in. c.ad noſtram de teſti.
¶Mtimo glo. queꝛit an pſumptio ſufficiat ad ↄdẽ
natiõeʒ. ? Gen det diſtinguẽduʒ tres ſpẽs pꝛeſumptio
nis: nã quedã eſt temeꝛaria ⁊ h repellitur: quedaʒ ꝓ
babilis:⁊æ hec inducit qñʒ expurgationem. quedam
uiolenta:⁊ h̊ inducit qnʒ ſufficientcʒ ꝓbationem ad
ſniam. ¶ Et aduene q; glo.nõ declarat tibi qn ſuf
ficiat ad purgationẽ indicendã uel ad ſentenui: nec
declarat qn ꝓbabilis dicatur ⁊ qn temeꝛaria uł uio
lenta. Jo. an. etiam tranſit ponendo ſolum quedam
dicta Inn. in. c. qꝛ ueꝛiſimile infra.e.ti. ubi ultra ea
que dicũtur hic dicit ꝙ eſt pᷣſumptio iuris ⁊ de iure
que nõ admittit ꝓbationẽ in ↄꝛiuʒ // Item iuris tin
cui ſtat᷑ donec ↄꝛium ſit ꝓbatum. Oꝛobabilis vo
qñʒ inducit ſe niplenã ꝓbationem:de ſen.ex.inquiſi
tioni de reſti.ſpo.ſolicite. nʒ ſufficit ad purgauo
nem indicen dam.ij.q.v. pꝛeſbyteꝛ ſi.⁊.j.de purga.
ca. ſiquis de gradu. Onʒ requirit ꝓbationem ſe
.cff. q me. cã nõ eſt ueuſite. Qnʒ nullã ꝓbanone 5
ſe admittit: niſi fama ucl alia circũſtantia ſu õ ipaʒ:
ut in pal. c. qꝛ. Qnʒ refundit ꝓbationem in reũ C.
de ꝓba.ſiue:⁊ de h.j.ut ecce.bñ.c uno.uãcoq;
ſecum adducit ſniam.j. e.illud ⁊.c.las ſupꝛa.e.affeꝛ
te. Idẽ in effectu do. an. hic ideʒ quod glo. hic nõ.
glo. in. c.i.ſemꝑ.ij.q.i.⁊.c.oues.vj.q.i.⁊ in.c.qixit
xxxij.q.i.ibi tñ glo.utitur ueꝛbo ſuſpitione:⁊ ſic ui
detur uelle ꝙ idẽ ſit pſumptio ⁊ ſuſpitio.Spe.lanꝰ
attingit. e. ti. F. ij. a pꝛin. uſqʒ ad fi. dicens inteꝛ cetᷣa
ꝙ tz coiteꝛ aſſignentur tres pᷣſumptionũ ſpes:ut hic
ꝑ glo.ipᷣe tñ addit qᷓrtam vʒ neceſſariam.⁊ appellat
illam neceſſariaʒ que nõ admittit ꝓbat onem in con
trariuʒ: que magr̃aliteꝛ appellat pꝛeſumptio iuris =
de iure: ⁊ ſic ponit quattuoꝛ ſpẽs pꝛceſumptionis.ſ.
temerariam probabtem uiolentam ? neceſſariam.
¶ Eso ante ne laboremus in incerto latins ? dla
rius artingendo mãm dico ꝙ multa reꝑiuntur no
cabula in hac mã: ut indicium.l.indicia. C. de rei
uendi:⁊ dixi in.c tertio loco de proba.ar.ut in.c.
forus de v.ſig. Suſpitio:ut in.c.p ſemper.ij.q.i.⸗
in. c. dixit. xxxij.q.i.⁊.l.abſentem. ff.de penis.pi:
ut colligitur in. l. iij. F. eiuſdem. ff. de teſti. per. Oar
.in lege admonendi. ff. de iureiur. Dreſumptio
temeraria:de ſen.ex.inquiſitioni MOreſumptio nõ
modica:ut in.c.ſupereo de teſti· reſumptio pro
babilis: ut in.d. c. inquiſitioni.Dreſumptio uehe
mens:ut in.c.literas.j.e. Mreſumptio uioleta: ut
hic in glo. que idem eſt quod uebemens:ut in. c. cũ
contumaria ð here.libro.vj.⁊.d.c.literas:ſed igno
ramus qñ dr probabilis uel uiolenta æc. Æoo
prius attingam preſumptionem iuris.fo hominis.
eeneennmn aduertendum ꝙ qn ius diſpõit
aliquid ſtatuendo ſupcr certo:quod in in ſe nõ eſt
uerum: æ illa appellatur fictio exemplum in.l. una

n AN
imin i , n dind il
ali mmotiſchi
aten . oan cisi
eNN
rngi sn
unni n
dliierin
CCertiocN j
N cmm
Nannd ntinnini

ſe ⸗
nl iin gn⸗
bimnuͦin , lind
atitim tnniici
ndminteui uunin
er itlpient n1 ae⸗ 4
mnctnl aoatfn Fumt
rtozenmien vei inan
nstigis one din⸗ ſant
ittristehtc nend dan⸗
PuritcKores er i aiiictss
ſGech dcrn g olatchfüen
Comennuedrensttndnis
Wneet anen
WKaderwnen Cumgimerln
ONonnſämniniderdire
ſtirnmcämwinn nme
Minnmrerilinmaöimn
Conßinmicnscnn nnte
raisttin m idei it⸗
domtnmniinzi
1 gnmgfintitiire
uninlrifmtggni
ntnengtclihetir
emn e eſirin N

8
N

. 1

Nſtlre 5 himringe uc

nincrneiſmieifrti ie
Keun cccit pſanproinzttt
mia imt pomnone in in Inin
nti tn zumn ſt nmn /Ptue
Gznnchaſengeni Pbuomn kinai
non de it o lane Oijfier n
nen inddcenn i. orſoniaſr ceenn
2 ianss 4e guil Qij egnnt dbnmnn
f.o ne ci o aſie Oiy mli phmmn
aImmt uſ amm ain mniſtmmu ſrz in
i alct O findt ptanamirnil.
poa iuet deb r acl iνaÜασ.
IMuat ſnian .. ud e c. has ce
Ge in cfean co. an. hic idq qned go. ti ö⸗
1clenp iſicces Ngitnc lt
glibini go uimn wdo ſhliger icn
clegide ſt iungio ſiſgni D. nl
ren iahm ſchntidand
öte aighenn es Pmmword Re
iethdinihen Bnucſmnamt n
õs

Tr. easkdiierd Nlt wompror⸗
wusKunnilteen esinhi

or
ure: 1 ſ Pont Aandnd C
Awrt: 1 n icktumt n

n Node
anen Nrode nmen
(n ſe hboremus in henu
Ue ns nandig nuin ,

74 5 tio:wr in. l⸗
ſms de v Olſßnil ntanfiü

ucdmld g. 4. an cer

C. de.rei vxo.ac.ubi ius fingit mulierem dorem ſi
bi fuiſſe ſtipulatã:cui in ueritate non fuit ſtipulata:
2 ̊ fac ius.Qnʒ in fauoꝛẽ alicuius:⁊ de hᷣ ibi ĩ gl.
7 peꝛ doc.in.c.is qͥ de ſpo.Onʒ ius pᷣſumit ſuꝑ in
ceꝛto ex aliquibꝰ piecturis:æ h duph. Qnqʒ. enim
ius pꝛeſu nit ĩ tãtũ:ꝙ ſuꝑ illa pſũptõe ſtatuit aliqᷣd
ac ſi ueriſſimũ eſſet qdðᷣ pᷣſumit.exemplũ:in.c.is qui
de ſpon.ubi dr:qð ſiquis cognouit carnaliteꝛ ſpon
ſam de futuro pᷣſumitur qð ſecum tũc noluerit con
traheꝛe mr̃imonium peꝛ vᷣba de pnti: nec admitti
tur ꝓbatio in Zrium:æ iſta appellatur magẽalit pꝛe
ſumptio iuris et de iure. AUnde ſcias ꝙ iſta nõ ſũt
uocabula iuris:ſʒ magfralia ut ſupra ſẽtit ſpe.ubi S
⁊ gl.in.c.ferrũ.l.di.⁊ ut plurimũ qñ ius ĩducit hãc
pᷣſumptõem expꝛimit̃ ꝙ nõ admittat᷑ ꝓbatio ĩ Zꝛiũ
ſz idem dic tu qñ h̊ nõ exprimit. dũmõ ſupeꝛ ſua pᷣ
ſu nptione ſtatuit:ut ꝓbatur in aui.ſed iam neceſſe
.C. de do. an nup iunctis doct. dictis ibi ? glo.oꝛ
dinaria in coꝛpoꝛe. unde illa aut. ſumitur. Enʒ ius
pſumit aliquid:ſed ſuꝑ ſua pᷣſumptione non firmat
in tantum pe les:ut ſuper illa certum quid ſtatuat:
? illa appellatur ſimpł: pſumptio iuris:⁊ cam ſẽꝑ
admittit᷑ pbatio in Sꝛium:ut dicit glo.⁊ bene in.d.
.c.ferrũ nõ.in.d.c.is qui. Qnqʒ tñ ius exigit ſtꝛic
tioꝛcm pbationẽ uno caſu quã alio:ut in.c.qꝛ Viſile
.j. e. z.c.ſuꝑ hoc de renũ.⁊ in.l.non eſt ueriſile. ff.
quod me.cã. Qnqʒ vo nõ pᷣſumit in tm ut reqrat
ꝓbõem in õoörium:ſed ſolũ exigit ut ĩdicat purgatio
.ij. q. V. pᷣſbiter ⁊ in.c.ij.de purga.ca.⁊ in h̊ nõ põt
dari ceꝛta doctꝛina:ſed ſeꝛua legem fᷣm quod diſpo
nit: ar. in. l. ꝓſpexit.ff. qui æ' a qui.⁊.vVi.q.ðiij. ſcrip
tum eſt in. l. enio ad fm.ſ. pſumptõem hoĩs:
7 appello pſumptõem hoĩs qñ iudex ex aliquibꝰ cõ
iecturis aliquid pꝛo uel ↄ aliquẽ ſen in aliqua cã pᷣ
ſu nit ubi ius ſopecificc aliquid nõ pᷣſumit. pone exẽ
plum in. c. afferte S. e. .iiij.q.iij.ſi teſtes et in.l.iij.
.ff. de teſti. ubi dicitur: ꝙ iudex dʒ ſui animi motuʒ
infoꝛmaꝛe ex argumentis ⁊? teſtimonijs:que ꝛei apti
oꝛa eſſe ↄpit ⁊c̃.fac̃.c.cãm de ꝛe iudi.⁊ melius.c.in
pñtia de renun. Cum enim iudex non poſſit peꝛdu
ci ad ueram ſciam facti per aliquẽ ſenſum coꝛpoꝛeũ
niſi factum eẽt notoꝛium ꝑmanẽs:oʒ ꝙ adducatur
ad firmam cꝛedulitatem ex pſumptionibus:que qui
dem pſumptiones cãnur ex multis coniecturis et
ex dictis teſtium. nam indici nõ ↄſtat ut teſtes ueꝛũ
dicant:⁊æ maxime qn ſunt ↄꝛij:ſed ex multis argum
tis ⁊ piecturis.̊ͥ pᷣſumit iõ diẽ lex:ꝙ animi ſui mo
tum iudex infoꝛmaꝛe dʒ ex aꝛgumẽns ? teſtimonijs
que rei aptioꝛa eẽ comperit ⁊ vo ꝓximioꝛa.nec.n.
ad multitudinẽ reſpici oʒ:ſed ad ſincerã teſtimonio
rum fidem ⁊ teſtimonia quibus potius lux vitatis
aſſiſtit: ⁊ h hnitur in.d.c.ſi teſtes.iiij.q.iij.⁊.d.l.iij.

.ff. de teſti. æ a ibi dicit glo. iuncto tex. ꝙ ſi teſtis ci

1o rũdet ẽ pᷣſumptio ꝙ ſit mẽdax.ſi vo ẽ moꝛoſus
pſumitur dubitaꝛe ut hẽtur. v.q.vV. J.ſed aliud. Et
Inno. in. c. quoniã õᷣ de ꝓba.dicit.qꝙ ſi index per
pendit teſtem uacillaꝛe nõ dʒ ſequi dictum ſuum ⸗z
iuriſcõſultus in.d.l.iij.dicit iudici:tu magis ſci po
tes quãta fides ſit teſtibus adhibenda.q.d. ꝙ ſuꝑ
B nõ põt dari ceꝛta doctrina:ſʒ ex narijs cõieciuris

¶ Quanto

iudex pᷣſumit pꝛo uel õ teſtes.nam pſumptio non ẽ
aliud quã quedã ſuſpicio que cãtur ĩ animo iudicis
uel cuiuſcunqʒ ex uarijs ↄiecturis uel argumentis
ſeu indicijs: æ fm ꝙ ↄiecture uel argumenta uel in
dicia urgent cãtur firmat᷑ uel augmẽtatur illa ſuſpi
cio.ſi enim indicia ſeu argumenta eſſent temeraria:
utputa ꝙ fuit uiſus clericus loqui cũ muliere nulla
alia piectura exnte nis pᷣſumeꝛe adulteriũ:certe ma
le pſumis nõ eni ex hoc dʒ cãri aliqua ſiniſtꝛa ſuſpi
cio ad hoc quod nõ.xi.q.iij.abſit ⁊ ſi de facto cau
ſaretur illa eſt ſuſpicio ſeu pᷣſumptio temeraria:de
quo in.d c.iquiſitioni. Si ueꝛ0 piecture aliquatenꝰ
urgent.puta ꝙ fuit uiſus ſepe ſecũ in ſecꝛeto confa
bulari ? utxerqʒ eſt iuuenis:tũc cãbitur ſuſpicio ſcu
pᷣſumptio ꝓbabilis: ar.xxxi.di.clericus ſolus non
tamen adducit iudicem ad cꝛedulitatem ut cũ ꝓpter
B ſolum de crie adulterij condẽnet ſʒ ꝓcedet ut ha
betur in. c.ij. de coha.cle. Item poſſent eſſe alie cõ
iecture magis urgentes:ita ꝙ cãrent ſuſpicionem
ſeu pᷣſumptionem magis uehementẽ:æ tũc ꝓcccẽt
ad magis grauia:puta ad purgationem indicenda
Qñqʒ etiam ad ſuſpeſionem a beneficio ⁊ officio
donec ſe purgauerit: ut in. c. inteꝛ de pur. ca.?æ qðᷣ
nõ Jo. an. in c.i.de accu.li.Vi. Quandoqʒ coniec
ture ſunt ſtrictiſſime æ urgentiſſime:ita ut uix ipſe
reus audeat diffiteri delictũ:⁊æ tunc cãtur tanta pre
ſunptio ꝙ adducit iudicem ad cꝛedulitatem 2? fere
tur ſententia contra eum de ipſo delicto:ad h.c.p
terea de teſti. c. afferte S;. e.? bo.tex.in.l.ſciant cun
cti. C. de ꝓba.canoniʒata.ij.q.viij.ſciant uide bo
na exẽpla ꝑ Jo. an. in Spe. in addi. ti. de ꝓba. G.
uidendum. v. xiij. dixi pleniuſ in. d. c. qui teꝛtio loco
ubi ui de Ex quibꝰconclude ꝙ non põt dari ceria
doctrina quando pſumptio ſufficit ad ſniam quan
do ad ſemiplenam ꝓbationem:quando ad indiciũ
ſeu toꝛturam:qn ad pugatõem indicendam:qn ad
ſuſpenſionem beneficij ⁊ officij uel ad ſiles effectus
ſed iudex ex ſuo bono ⁊ equo iudicio ex uarijs cõ
iecturis arbitrabiiur h̊ ut in iuribus ſuꝑius alle.=
ſi male arbitꝛabituꝛ coꝛꝛigetur factum ꝑ iudicẽ op
pella ionis:iux nõ.in.c.pretcrea preall.?⸗ ꝑ Inno.
in.d.c.qm contra. Ex his etiam concludo nõ curã
dum qua iter appelletur ſuſpitio uel preſumptio: an
.ſ. uebe nes an ꝓbabilis an uiolenta an neceſſaria
⁊c̃.qꝛ hec ſunt potius uocabula magiſtralia quam
iuris.aſſumunt enim ſibi nomen ſecundum ipſaruʒ
potentiam.nam appellatur niolenta illa que ſufficit
ad ſententiam: quia quaſi uiolenter trabit iudicem
ad credulitatem. Vehemens dicitur: qꝛ in tm urget
quod uehbemter facit iudicem ſuſpicari õ ꝛeum.j.e.
littera. Drobabilis quaſi proba ſeu recta.i. iuſte
cãta ⁊ non temere:ł quia reddit factum.uerſimile n
tamen ita uiolenteꝛ ut ſufſiciat ad ſentẽtiam. uid ad
hoc bo.glo.in.c.inſinuatum in fi.de ſimo.Sed ut
dixi ſupra non cures tu de his nominibus ſiue uo
cabnlis.imponas enim quod nomen nuis: ſed conſi
dera qualitates ? potentias æ circunſtantias con
iecturarum ⁊ ſecundum illas inducetur effectus: iõ
dixit Inno. iu.d. c. quia.j.eo. in fi.q quidam ap
pellant uiolentas preſumptiones quas alij debent

g.

pꝛobabiles:ſed in h̊ non eſt uis niſi in Fbo fm enʒ:
7 diſputatio de uocabulł ẽ peꝛtinacibus reliquenda:
ut ibi nota. Inno.⁊ glo.ſuper ica infoꝛciati.q.d.
quod non eſt fienda uis qliter nuncupet non enim
hẽmus iura que dnit que ↄiectuẽ inducunt pᷣſũptõʒ
uiolentam ⁊ que ꝓbabiẽ ⁊ que uebemtem: nec 44
oꝑetur nehemens qͥd ꝓbabil.nã uarij effectus cant
fʒ ꝙ ↄiecture urgent: ut colligit ex iuribus ſuperiꝰ
alt. qnimo glo.æ doc. non ponunt uehemteʒ pᷣſũpti
onem pro ſpe diſtincta ut in hac glo.⁊ in alijs ſuꝑi
us allegatis:quia forte cõprehendere eã uoluit ſub
niolenta:ut ſentiunt doc.j.e.litteras. Sʒ nos nice
mus quod uehems non ſẽper ſufficit ad cõdẽnatõʒ
ut pʒ in.c.inter de pur.ca.⁊ in.c cũ contumatia de
hẽ. li. Vj. ⁊..c.litteras:gꝰ theõica illa ñ eſt bõa:⁊ ſic
eſſent quinqʒ ſpẽs:nec propterea potes ex iure col
ligeꝛe quid oꝑetur nehemẽs ſuſpicio:gꝰ dic ꝙ feꝛe
infinite ſunt ſpẽs pᷣſumptionis ſicut ſunt coniecture
ex quibns ipᷣe pſũptiones inſurgunt.¶ Ex ſupius
dictis ⁊æ his que dixi ĩ. c. affeꝛte S.e.et.c.tertio loco
de pꝛoba. põt capi ſatis ſufficiẽs doctrina circa ma
teriam iſtã. Et ſcias ꝙ pꝛeſumptio quãdoqʒ ſumit
ex facto de pnti:qnqʒ ex facto de pᷣterito ⁊ niriuſqʒ
tpis tripliciteꝛ.nã ex pnti circa pñs ita circa pꝛeteri
tum ⁊ circa futurnum. Itẽ ex facto de pᷣterito pꝛeſũi
mur qñʒ circa pᷣterita qnʒ circa pꝛeſentia qñqʒ circa
futura:de quo uide glo.cum iuribus in ea alle.i.c.
ſe. ⁊ in.c.cuʒ ꝑ belicam.xxxiiij.q.ij.⁊.c.ꝑuenit.xvViij
di.⁊.c.multis.xliiij.di.
Brene eſt ⁊ in effectu
Cribam. intendit ꝙ ex pꝛeteꝛitis
pꝛeſumitur circa futura.⁊ pone caſum lit
teralem nt dixi in pꝛecedentibus capitulis. eo
ta primo quod diu negligens in preterito preſumũ
quod erit negligens in ene bor diẽ Gof.
quod qui negligentur ſtuduit in iure canonico pꝛe
ſu mitur ꝙ ſtu debit negligenteꝛ in iure ciuili ⁊ econ
nerſo. ¶2.no 2 prelarus non teneĩ ẗ aſſidue mo
nẽ peruerſi um ⁊ negligetẽ.ex qꝰ uehemter pᷣſumit ſe
non ꝓfectuꝝ.dʒ enim tũc tacẽ: ne mittat margari
tas int᷑ porcos:uide ad h bo.tex.in.c.qn.xi.q.iij.⁊=
in. c. epheſis.xlij. di.¶ ʒ.nota ibi apparet iuncta
glo.fi.quod id qð pſumit᷑ poteſt dici apꝑere:ad idẽ
bo.tex.S.c.ꝓx.⁊ uide ad mãm quod ibi dixi Gl.
i.ponit duos intellectus ad tex.primus eſt melior ⁊
pꝛo eo facit.c.qñ ⁊.c.epheſis õ alle.Glo.ij.pc nit
triplicem preſumptõʒ ex pnti ⁊ tripliceʒ ex preterito:
2 pꝛo expeditõe qro h̊ dicit᷑ pᷣſumptõ ex pret᷑ito cir
ca futura:nũquid alijs modis eliciat pſumptio.glo.
ſndet ꝙ ſic.nã pᷣſumptio qñnʒ elicit ex fẽo de pñti.
qnʒ ex fẽo de pᷣteꝛito pꝰ cau triplicit᷑. naʒ qñʒ ex pñ
ti circa pꝛeſens.pone exempluʒ.ſiquis de pnti eſt cꝛi
minoſus pᷣſumit᷑ ꝙ accuſat non bono ʒelo: ideo re
pellitur.vi.q.i.qui cꝛimẽ ⁊ in.c.i.de atcu.quãdoqʒ
pſumit᷑ ex pnti circa pᷣteꝛita. exemplũ ſi mulieꝛ nupta
allegans maritum captum ⁊? moꝛtuũ alteꝛi nupſeꝛit:
ſi poſtmodum audito de uita primi mariti non rece
dit incontinenti:de ſecũdo pꝛeſumitur ꝙ cauſa incõ
tinentie tranſiuit ad ſecundas nuptias:ut in.c.cnʒ ꝑ
bellicam. xxxiiij.q.ij.Onʒ ⁊ irio pꝛeſumitur ex pnti

¶ De pꝛeſũptionib

circa futura. exemplum ſiquis de pñti eſt negligens
ſeu cõtinens pᷣſumitur ꝙ talis eꝛit in futurum: ut in
.c.ſiquis diaconus.l.di. ¶ Fo cãu pꝛincipali induci
tur pᷣſumptio ⁊ triplꝛ. qnʒ enim ex pꝛeteꝛito circa p
teꝛitum. exempluʒ ſi incontinẽteꝛ aliqua mulieꝛ uixit
nõ pſumitur ꝙ fueꝛit maritata. xxviij. di. quia ſunt
culpe.quãdoqʒ ⁊ fo ex pꝛeteꝛito pꝛeſumitur circa p
ſens: ut ſi queꝛitur de fama alicuius.naʒ pꝛeſumitur
quis bonus uel malus ſm uitam de pꝛeteꝛito: ut in
.c.m ↄnachus nouitius. lxxvij. di. facit quod nõ.i.l.
fi. ff. de queſtio. Qnqʒ ⁊ tenio ex pꝛeteꝛito pꝛeſumi
tur circa futurum nut hic ⁊z nota hanc glo.⁊ idem in
effectu nõ. in. d. c. cum ꝑ bellicam pᷣalł =. c. peꝛuenit
.xviij. di. æ.c.multis.xliiij.di.⁊ faciũt hec ad queſtio
nem: quidam fuit minatus cuidã de ꝑcutiendo euʒ:
demũ fuit ꝑcuſſus ⁊æ neſcitur a quo: queꝛitur an ſir
pꝛeſumendũ ꝙ fueꝛit ille qui minas itulit.⁊ nidetur
ꝙ ſic: qꝛ ex pꝛeteꝛito pᷣſumitur circa pñs: ut pʒ ex pᷣ
dictis.dic ꝙ bene inducitur pꝛeſumptio contra euʒ:
nõ ta nen ſufficit ad condẽnationem: quia in crimia
li debent eſſe pꝛobatões luce clarioꝛes.l.ſciant cũcu
C. de pꝛoba.canoniʒata.ij.q.viij.dicit tamen ſpe.
in ti. de pꝛeſump.S.ij.circa fi. ꝙ talis pꝛeſumptio
ſufficiet ut ſupponatur toꝛture:quod nõ. ⁊ uide ibi
latius æ quod nõ. in.c.auditis de in inte.reſti.⁊ i.c.

auditis de pꝛeſcꝛip. Cius. E
. zus. Effi
Bia neꝛiſimile. o⸗ die

tio requiritur ab illo qui pꝛobare uult qð

Ron eſt ueꝛiſimile., diuiditur. nam pꝛimo ponit cãam

finalem.ſecundo pꝛouiſioneʒ.teꝛtio pꝛouiſionis cau
ſam unpu ſiuã ſecunda ibi pꝛouideas.teꝛtia ibi quo
niam. ¶Non pꝛimo iſtum tex. contra peꝛmutan
tes beneficium tenue cum pigui. pꝛeſumenda eiʒ eſt
talia peꝛmutatio fraudulenta æ ſimoniaca cum non
ſit ueꝛiſimile ꝙ ſine cauſa reſignet quis bencficium
pingue pꝛo tenui: ar. hic ⁊ in.c.ſupeꝛ hoc de renũ.
facit quod le. ⁊ nõ.in.c.ij.de renun.lib.vi.puto ta
men ꝙ bec ſola pꝛeſumptio non ſufficiat ad ſenteri
am pꝛ feꝛendam: ſed pꝛeſtat legitimam cauſam inci
cendi purgationem ſeu aliteꝛ pꝛocedendi: arg.in. c.
inteꝛ de pur.ca.ſed ſi adeſſent alia adminicula pote
rit ſententia feni.exemplum peꝛmutauit quis bencfi
cium pingue cum nepotc iuuene habente tenue.hic
enim concurrit ſuſpicio ſanguinis ultra tenuitatem
beneficij:ar.x.q.ij. hec uſus pꝛeſtatio maxime ſi al
teꝛ eꝛat ſenex. ⁊ hoc uidetur uelle Jo. an. in dicto.c.
.ij. de renun.li. Vi. licet contrarium uelit Jo. de lig.
in. c.i.de cle.non reſi.ſed pꝛimum puto ueꝛius.⁊ qꝛ
ualet ar.a communiteꝛ accidentibus: ut dicto.c.i.et
com nuniteꝛ uidemus ꝙ iſta fiunt in fraudem. bec
puto ueꝛa: niſi ſit alia pꝛeſumptio iſtaʒ excludens:
utputa quia non poreꝛat ſecure moꝛari in beneficio
pingui uel alia ſimilis: argu. de renun. ad ſupplics
tionem ⁊. vij. queſtione.i. paſtoꝛalis.¶ Secundo
nota ⁊ tene menti:ꝙ licet õ pᷣſu⸗ noriõe; iuris admit
tatur ꝓbatio:ut hic ⁊ dictum fuit Sᷓ in.c.qto: tamé
aggrauatur ꝓbans durioꝛibus pꝛobationibus quã

do ueiſimilitudo eſt ð eum. Unde ſcias ꝙ quãdo

neꝛiſimilitudo eſt tanta ꝙ non admittit pꝛobatione;

11 onf
imenln c cnie 9
de
te, a
inen 1, codc e
nun au nuintie
rqvare ur Nl

adnhn de
caten cnd Rntien

c
ananant n Gan.

mwfrieqtaieikle
oAegonnot

M

hiencentun
minrſapmmiſttmn in
r omnue immi idd /n
mlxorf r un n ni
enonnocecohhbinnone menonmmn
nenacomlerun aun er dinon
Ninn Yoengtdigiſtunand 4
Ghcherdapoſninterrodann n
Nlilid ragsubcenddnnt unmd
thnionenconranfmnan &
Cacisrmwinctddind wi
GNGdrn eercionder Rn
CüdokKonkuenm.
rüſamnoſcnchthmmen
Cimmnäntanith Nwnn
i⸗ muliagnin n
IInnlben, ſannn iuftnr ni
n: unmnonditan jlelinir
Pubitneſend Nroſen ne
lei⸗ D e

D ii
o ons Bõ

ſah lien poni onwen

. . olanen
emobatoes luce Chnors litnin

ramnnni lini
Nrinmd ſiſcnaff gnis in
4 a n ſopponnn vmme glod ee⸗

mug ? o in c Ans gein lle r
algs de rſan,

venſimile As

Moꝛ ſlt
Io nyuſiur cbilo u ovtare ut ct
toenſimik, dindmr. um uno pvonr cin
n. aundo oronſone, eno ovoliſonis au
non ui ſerunds bt prouidens lennn idlene
.(Monn pruno ſun ex. Cond emn
nmm inwe cum pigni. Peunenen d
pemumno faNddena1 Nnoniada nnn
cbmmie g ſe nſa ſcne isdenflnn
3
NA NoAK. 1 0 Aerenun d dn
en , der a Paſanndnd Nn uſfcan,
õ
n ſorncan Kü

cendi porganonen ſeh iuapwdclacii⸗

interde hl. 1ſei Adeſen ain lma,

mſammufn amnim en ten
otc invene orel,.
n pngve un npor vene
tamt ſuſpicio ſngunbin⸗
tencſcje. r . bet uſus pucſicti

el

cmer ?boc videtur vele Nn

4 4
enun. i. V. iet contlariumn

de.non eſteſed pununpi
11 41. comn

(.

in Zrium:ut in.c.filij de hcreti.li.vj.? hoc puto ꝓ
cedeꝛe ubi ius exprimit. ſicut facit in dicto.c.filij.
uel ſuper illa preſumptione ſtatuit:ut dixi ſupra.e.
quanto:alias ſemper admittitur probatio in con
trarium licet exigatur ſtrictioꝛ ut hic. Qnandoqʒ

neriſimilitudo eſt maxima:æ tunc non admittitur

pꝛobatio in contrarium niſi precedat prius aliqua
cauſe cognitio:ut in.c.ſuper hoc de ꝛenun. Nuan
doqʒ ẽ ueriſimilitudo magna non tamen maxima.?
tunc ꝓcedat iſte tex. ut admittatur pꝛobatio:ſed de
bet eſſe clariſſima:ſicut in cauſa criminali:ut hic ⁊ ĩ
.l. non eſt ueriſi mile.ff. quod me. cã.? hec nõ. facit

etiam qð le ⁊ nõ.in. c. ſollicite de reſti ſpo. ¶Mö5

ꝙ contra teſtes deponentes contra ueriſimile eſt
pꝛeſu mptio falſitatis: æ ſic non faciunt fidem. niſi
ſint tales de quibus non eſt ueriſimile ꝙ debeant
deierare:uel niſi habeant aliquam preſumptionem
ſecum: puta famam nel quid ſimile. ¶ Oppo. ⁊æ ui

detur ꝙ alio reſpectu non ualuerit hec permutatio
quia non interuenit auctoꝛitas epiſcopi.. de re.

permu.queſitum cum ſi.ſoł.intelligendum eſt ſecun
dum doc.ꝙ hec auctoꝛitas etiam. allegabatur: ſed
non eſt ueriſimile ꝙ hec inteꝛceſſiſſent:ſed falſo ma
do allegabantur

Llud quoqʒ. Galus .PWer

noĩationem co
abitationem 7 famam ꝓbatur coniugiũ
maxime ſi appareant inſtrumenta dotalia. ita ſum
mat Jo an. que ſummatio iudicio meo omnino
non colligitur ex iſto tex.tum quia in iſto tex. nulla
fit mentio de cohabitatione nec nominatione ultra
inſtrumenta dotalia:tum quia per dictionem maxi
me ſentit JYo. an. q; abſqʒ inſtrumento dotali fuiſ
ſet hic per alia poſita in tex.probatum matrimoni
um:ideo magis inherendo littere ſummo ſic. er
cohabitationem diutinam famam de matrimonio
2 contractibus matrimonialibus ac alia adminicu

la probatur matrimonium. hoc dicit. Communis
dinuiſio. ſecunda ibi uerum. C H. pꝛimo expreſ

ſum in lutera:ꝙ ſola cohabitatio maris ⁊ ſemine
etiam diuitina non inducit pꝛeſumptioneʒ matrimo
nij:æ quod plus eſt etiam ſi maſculus ſit ſeꝛuus ⁊ ſe
mina libera. nam pꝛima fronte uideꝛetur contrari

umn: cum non uideatur ueꝛiſimile ꝙ libeꝛa uelit co

habitare ſeruo preteꝛ affectum coniugalem:cum nix
reperiatur aliqua que cum ſeruo uelit etiam matri
monialiter cohabitare. infra. de coniu. ſer. quaſi peꝛ

totum. ſſed ratio decidendi in contrarium: eſt quia

cum matrimonium ſit magnum ſacramentum æ ma
ximi preiudicij non debet iudicari ex leui preſump
tione:ar.in.cap.litteras.j.e.⁊ in.c.licet ex qnadem
ſupꝛa de teſti.? de hoc aliquid.j.ſnꝑ glo.in.v.nxo
rem ſuam. ¶ Secundo nota caſum in quo ſeruns
poteſt eſſe in iudicio nomine pꝛoprio ⁊ pro iure
pꝛopꝛio ſcilicet cauſa petendi uxoꝛem ſuam. In
iſtis enim ſpiritualibus non curatur dominica po
teſtas:ſicut nec patria:de iudi.ſi annum lib. vi.⁊ in

capitu.i.?æ quod ibi nõ.de coniu.ſer.⁊ de materia

in.l.uix certis.ff.de iudi.⁊ in.c.non eſt.j.de ſpon.

¶ S. ribã. O viſile

Parto nota ibi uendicans:quod maritus po
teſt uendicare uxoꝛem:⁊ ſic uidetur quod maritus
habeat dominium in uxoꝛem:cum rei uendicatio
non competat niſi ratione dominij.l.i.⁊.l.noſtrum
ff.de rei uendi. æ nõ.in.c examinata de iudi.in cõ
tꝛarium facit.l.ſi nxoꝛem.C. de condi.inſer.ubi di
citur quod mulier eſt in poteſtate patris æ matri:
ideo dic ut infra latius dicam. (Wotbi⸗ apertiſſi
mum quod inſtrumentum donationis propter nup
tias licet in eo enuncietur matrimonium non ta
men per hoc pꝛobat matꝛimonium ſine alijs i
niculis:de quo infra latius dicam. M. ibi de
ſponſaſſe. nec deſponſaturis ⁊c̃.quod licer uolun
tas ſemel fuerit poſita.⁊æ pluries ꝛepetita tamen per
uarias pꝛobationes ſeu coniecturas poteſt pꝛoba
ri mutata. ¶ M. ibi more illarum quni panes æc.
quod preſumptio ſurgens ex ſigno tollitur ſi pꝛo
batur illud ſignum equiuocum ad plura ¶ Ex quo
colligitur quod ſignum equiuocum ad plura nec
pꝛobat nec preciſe preſumptionem facit pꝛo altero
tantum:facit capitu.in preſentia de pꝛoba/⸗äEcon
trario nero ſignum ad certum quid reſtrictum pꝛo
bat uel ſaltem pꝛeſumptionem magn in de ſi
gnato:fac̃ capitulo dilecto ð pꝛebe tẽ ex hoc ⁊
ex tex.nota quod delatio anuli in muliere alio non
pꝛobato eſt ſignum matrimonij. pꝛo hoc.xxx.q.v.
femine ubi ponitur textus quare uxoꝛi datur anu
lus a maꝛito:æ quare ponitur in quarto digito.
ota in nerbo uerum quod in pꝛobatione ma
trimonij ubi uere pꝛobationes non ſunt pꝛeceteris
attendenda eſt fama nicinie: ⁊æ ſic babes caſum in
quo fama pluꝛimum ualet. ¶ Mota ibi in lecro et
in menſa ⁊c̃.duo ſigna ad pꝛeſumendum matrimo
nium inter uirum ⁊ mulieꝛem:ut quia uir tenet eaʒ
in lecro ⁊? in menſa ut nuxoꝛem. Ex quo infert do.
an. quod ſi maritus tenet uxoꝛem extra lectum ſu
um et menſam non tractat eam ut uxoꝛem:et poſſet
uxoꝛ uirum conſtringeꝛe ut eam in predictis et ali
is tractet ut uxoꝛem:quod nota.et adduco capitu.
ex parte de ſponſa.et quod nõ. in capitulo.ij. de
coniu.le. et uide glo. in capltulo mamifeſtum. xxxiij.
.q.vV. que uult uxoꝛem non poſſe inuito marito uo
ueꝛe ut iaceat de nocte cum camiſia:quod non eſſet
ſi uxoꝛ non teneretur ſecum iaceꝛe: et ſi tenetur
uxoꝛ: ergo et maritus cum quo ad carnale debi
tum non iudicentur ad imparia in capitulo gaude
mus de diuoꝛ.et facit deſcriptio matrimonij que
ſequitur in littera:ibi indiniduam uite conſuetudi
nem retinens 7c. ¶ Mota ibi ſeruiat affectu con
iugali:quod uxoꝛ tenetur ſeruire mariio. ⁊ alibi
dicit textus quod eſt pene famula niri. ut in capiimn.
hec imago.xxxiij.q.vV.ſed iu pondera litteram que
qualificat hoc ſeruitium.ut ſcilicet debeat ſeruire
affectu coniugali.et ſic non ſumitur ſimpliciter.
Agd que autem teneatur uxoꝛ uide quod ſatis dixi
in capitulo litteꝛas de ꝛeſtituti.ſpolia. Antequam
glo. iuxta oꝛdinem attingam expediam intellecium
2C uerio igitur primo per que pꝛobatur hic
matrimoniũ cum fiat mentio de inſi?o donat. pro
pieꝛ nuptias in quo nominabant ſe oiuges Itẽ de

delatione anuli:æ Dapa ſender è in talibꝰ fama
nicinie magis dʒ atrendi.æ pondera uerbũ magis:
quaſi ſola fama nõ ſufficiat. ſo.gl.noſtra tangit itel
lectum hui. c. in. v. locis.pꝰ in. V.nõiationẽ ⁊ ĩ.v.
donationem ⁊ in. v. ſi fama. ? in. vV. uxoꝛem ⁊ in. vV.
pſert:ſ nullibi iudicio meo declarat ꝑfecte ĩtelleciũ
hꝰ. c.nã in. v. nõiationẽ ſolũ dicit ꝙ nõiatio pꝛeſũp
tionem inducit: ſed nõ ꝓbationem. In. v. donatio
nẽ dicit:ꝙ inſtim donationis ꝓpteꝛ nuptias induce
bat pꝛeſumptionẽ:ſed non plene ꝓbat:oꝛ nõ fuit fa
ciñ ſuꝑ mẽimonio ꝑ.l.nʒ ſine nuptijs.C. de nup.
In. v.ſi famã dicit:ꝙ ſi fama ꝑ ſe ꝑlłe ñ ꝓbat: ſed
cũ alijs admĩculis ſeu pſumptionibꝰ nalct:qꝛ q̃ n ꝓ
ſũt ſingula ⁊c.ſʒ ñ exprimit qlia debẽt eẽ alia admĩ
cula ſeu pſũptiones.in vᷣbo uxoꝛem cicit. ꝙ ſola co
hitatio ñ ꝓbat mr monium In. v. pſertim dicit ꝙ;
fama cũ alijs ſufficit hic ẽt ſine illo inſir̃o:ſʒ nõ dicit
cũ quibꝰ alijs forte habuit reſpectũ ad cohĩtationẽ
2 deletationeʒ anuli. Alia eim hic nõ allcgabanĩ pᷣt
inſtrẽm. Mominatio vo h̊ nõ ꝓbatuꝛ exẽpla inſtim.
2 ur̃ gloſator magis in iſta glo.qᷓ; in qualʒ alia ani
mũ ſuũ expᷣmeꝛe.ſʒ certe ſi bũc intellectum habuit ñ
ꝛecte ſẽſit.pꝰ qꝛ ̊ lectura ñ ↄgruit le:que lʒ ponat
in fi. Ybum pᷣſerrim n tñ ꝑ h intendit excludeꝛe tota
liter ꝓpationem inſtꝛi:ſʒ innuit q tunc mayie e attẽ
dendum:ſi fuit confectum ab co ꝗᷓ ſuum cfficiuʒ cõ
ſueuit diligẽter exerceꝛe. Item n ur nera in ſe ut ſo
la cohitatio cũ fama ſi fficiat:qꝛ ex h̊ ſccueren ꝙ
ſola fama ꝑ ſe ſufficẽt:cũ cohitatio nichil ꝓbet. Itẽ
eſſent ꝓbationes nimis fꝛagiles ad tim negm ꝓbã
dum.⁊ nullibi ̊ ꝓbatur:immo nt dii h ſia in fi.in
nuit Srium. cum ponderat inſſm:⁊ h̊ ad pᷣmum in
tellectum quem ſentit glo.ſʒ eam ſaluando poſſet di
ci ꝙ ponderauit ultra famam cohitationcʒ diutinã
noĩnationẽ cõiugaleʒ:delationẽ anuli.⁊ h ſans uidẽ
tur ſufficeꝛe ſine alio inſiꝛo: ut ex·.dicencis paiebit
¶ Secundus intellectus colligitur ex dictis Inn.
qui dicit ꝙ licet fama plurimuʒ adiuuct: in per eo n
iu dicaꝛetur matrimonium:ſed ꝓpter inſtrumentum
quo ↄtineruꝛ donatio ꝓpter nuptias in quo ſe ſe cõ
inges nominabant. Donatio eim ꝓpter nuptias lo
cum nõ hʒ niſi ubi eſt matrimonium.j. de do. pꝰ di
uõ. reſti. ? ſi neceſſe. Hec ob. ꝙ obijciebatur inſtm
in fraudem conceptum:qꝛ h̊ nõ ꝓbatur nec pſume
bat᷑ ex quo notarius ↄſueuit ſuum officium fideliteꝛ
excercẽ.hᷣ tñ limitai fᷣm alios ⁊ bene fᷣm eum:ut in
ſtrumentũ dotis ⁊? donationis ꝓpter nupt as ꝓbʒ
miimoniũ:ſi ñ agit᷑ de piudicio alterius mẽimonij:
als ſecꝰcũ vᷣba ſt᷑ neceſſaria ad ↄctum mr̃imonij ex
pᷣmẽtia ↄſẽſum ð pnti.j.de ſpõ.tue. Kramnenas
pꝰ hũc intellectũ anq; deſcẽdamus ad alios Hoſti.
dicit ꝙ ꝑ ſolũ inſtim dotis h donationis ꝓpt᷑ nupti
as n ꝓbat᷑ mꝛimoniũ ẽt ſi nõiarẽt ſe ibi coniuges:al
legat.l.nʒ ſine nuptijs quã allegat h glo.q qdẽ in h̊
tenuit idem quod do. an. ̊ nõ ob.l.optimam.C. de
contra. ⁊ cõ.ſtip.ubi dicitur:ꝙ ſi in ſtipulatione dẽ
ꝙ fuus ticij fuit ſtipulatus ⁊c.ꝙ per h uerba enũti
atina ex quo ſunt neceſſaria ad ſtipulationis actum
probatur illum eſſe ſeruum ticij.nam ſecundum cuʒ
illa nerba enũciatiua ꝓbant enũtiatum ſolum quo

¶ De pꝛelũptionib

ad ꝓbandũ actuʒ de qꝰ pncipaliter agitur cũ actus
non poſſit ſubſiſtere ſine enunciato.ſecus ſimplicit
de enuntiato ageretur. uñ ibi probaĩ᷑ ꝙ ſu fuus ꝑ
illa nerba enuntiatiua quo.ad ualiditatem ſtu łe niſ:
cum ſine h̊ non ualeret ſtipło. ſecus ſi agẽt᷑ de fuitu
te ad alium effectum: ut h. æ dicit ꝙ hᷣ ẽ ſolenis limi
tatio ad illam.l.optimã. ſʒ certe ego allego glo. i. V.
2 ſeruũ que aperte hoc uult.⁊ ſic inteligit ⁊ reſtrigit
illaʒ l. peꝛ. l. cũ aliquis. C. de iuꝛc deli. ubi ur̃ h̊ ꝓba
ꝛi. ¶ Sʒ aduete qꝛ Mal. in aut. ſiquis ĩ aliquo do
cumto. E. de eden. referens dem Inn. hic dicit: ꝙ
tex.ſing. uẽ in oppoſituʒ in aut᷑.ut fra.fi. .illd quo
qʒ iux prin. ubi dicit aperte probari:quod ꝑ inſiẽm
donationis propter nuptias inſinuatum probatur
matrimonium: ſed ipſe reducit ad concordiam: ꝙ iĩ
preiuditium ꝑtium inter q́s conficitur inſiim ꝓbar
tale inſtẽm mattimonium: ut in preale. auten: ſed in
pꝛeindicium alioꝛum non: ⁊ ſic pꝛocedat dicinʒ In
nocen. ſed ceꝛte hoc uoluit in limitatic ne quam po
ſtea fecit. ⁊ hanc opi. Hal. uidetur ſequi do Car.
hic.ſed hec opi.nunqᷓ;ᷓ mibi placnit: imo de queco
contra eam uidetur tex. hic quem iſti reu erentia co
ꝛum ſalua non uidentur pondeꝛaſſe. naʒ hic nõ age
patur de pꝛeiudicio alteꝛius matrimonij:⁊ concuxie
bat non ſoum tale inſtrumentum: ſed etiam diutina
cohabitatio ⁊ anuli delatio: æ tamẽ Dapa nõ fuit
contentus his pꝛobationibus: ſʒ dixit attendendã ẽt
fa nã uicinie.ſi eiʒ ſimpliciteꝛ peꝛ tale inſtrumentũ ꝓ
baretur matrimoniũ Dapa mãdaſſet abſqʒ alia ꝓ
batione illam cogi. Item in fi. tex. apeꝛte innuit: ꝙ
tale inſtrumentum ſolum adminiculetur: pꝛeſeꝛtim ſi
eſt confectum ab eo qui officium ſuum diligenter ex
ercebat. nec ualet ſi dicatur ꝙ inſtrumentum h̊ erat
nicioſum: quia hoc fuii falſum fuit enim allegatio
partis ut.s. dixi.ſi enim fuiſſet nerum non preſtiuſ
ſet adm niculum nec fama aliquid probarct: cuʒ pᷣſu
meretur orta ex falſo inſtrumẽto ⁊ reprobato ut.le.
2= nõ. in ſumili in c. inter dilectos de fi.inſtru. uñ rati
one fraudis adhibite fuiſſet preſumptuʒ contra ma
trimoniũ:quod tñ nõ fuit:ut ̊ pʒ.⁊ ꝙ de iure nen
probet cum principaliter agitur de matrimonio eſt
tex. iuncta glo.ij.in.d.l.neque ſine nuꝑnjs ⁊ in ci
cta lege cum aliquis iuncta glo.in.d.lge cpumem
ad aut᷑. ut fra.fi. Gndeo ꝙ non probet id ad qrod
inducitur ſi vene pondeꝛetur. ibi enim ſolum p:ꝛo
batur matrimonium quo ad donationem pꝛopteꝛ
nuptias:⁊ ſic reſpectu eius quod pꝛincipaliteꝛ cen
tinerur in inſtrumento. ⁊ hoc negat nemo cum tex.
ſit in dicta.l.optimam et dicta.l.cum aliquis. non
autem pꝛobatur ibi matrimonium principa iteꝛ: vʒ
non ageretuꝛ ibi de matrimonio.et quod hoc ſu oe
mẽte illius tex.pꝛĩo pʒ ex rubꝛo illius aut.nũ ibi tra
ctaĩ ſolũmodo de modo inſinuandi donationes?
ipas conſequedi ſoluto matrimonio. unde in rubꝛo
non ponit᷑ de mõ ꝓbandi matrimoniuʒ:ſed potius
ponitur in aut᷑.qũo na.eff.le.O. quoniam: ⁊ nigruʒ
debet ↄuenire rubꝛo:ut nõ.in.c.tibi qui de reſcꝛip.
lib. vi.= in. c.ſi ſupeꝛ gratia de offi.delega.eodẽ lib.
tem h patet ex pꝛincipio..ũillud quoqʒ: de cu
ius mẽte uidet ꝙ mẽs impetratoꝛis fuit ibi ↄſuleꝛe

anpeimion
bangatman
leän tieti tinimageen
birrsptnbe dei n

5
iaskictmn eli iuin

õ
nlpxu f,fiſin lub 1
rſine iai tnhti ſutii⸗
ttſeripbttni iin ame
mnootonſtroo lin hefn
inclkliri ni otar ng eüun.
Eeri ent Celſtcrnetenerdt
icdonve rclet toſofct zdene e
Athnnrndonaridbnauaneni
beorditschineſ Wenn
DNKcrabmäzuſ rerde
iüradei Ben gceeraai
WMüchnidedns Idntſcn ne
elkadini i ödratnn⸗
fnunnmmih Pns pte
Gannautnanltintin
nno eſcz pnfciſnicon uin
ledluscſnnſtislitti
ofſcoinnneeng
Aangrinentnci ummim
Ennttin

nangrertliiu

ſ

au bunin Cclitt
Ae.hunc mihi pbeng: inocten
uncmden lex. Pic pan ſitaaen
un aunnudanm nkeſt miin
bawr de orndico Aetus nunioniſt n
ba non un taeinftunmnmn lt innin
obadioO ,anlicino: znni Prni
onenuz 9i, obinobv,s ntr anencend
ni uane ſcimpiam nk iſtmmmni
m mamnoni Onn niniſſr oblyy ale⸗
one Mun cog. Yun ijfr ere inut:9
mnunenmun ſolumadin ninur: olnin /
mianum 10 co qui offcium ſuun dligenerer
dn NecNraſt dicmur indromomoend ern
olum via dot fiid Aomfun cian Achie
ü Nchl
Anniatummecfunn diaid Nedandr uſ
mam omnckfiduſundd renicdlt
Snderinn Wer Adde det iinn
ä
ss
ober aun gii aing Cim a nun

Le ſre üntßt
rt unn g0 gin dl r

aaa ege com Zicnisiunln 90.n d
4d at Nfuuf.,

udogongini
nimum ſ bar pol

(Kkäde

certur. iann

ean ensebee inl

tione ꝓpter nuptias ꝑdit᷑. mulieꝛ nõ tualeat cõſequi
donatõcm ꝓpter nuptias.pʒ ibi enim ex. F. ſe. unde

.

ibi ꝓbatur mꝛimonium quo ad h ut poſſet conſeqͥ

daonationẽ ſoluto mrimonio ſeu ad alium effectum

dum agit᷑ ð ipſa donatione. ſi enim ibi ageꝛct prin
cipaliter ð mẽimonio ĩꝑatoꝛ nõ ↄſuluiſſet mulienbꝰ
ut faceꝛent inſinuaꝛi inſta donat.ſed potius ut face
rent recipi teſtes qui inteꝛfueꝛũt ad ꝑpetuam ꝛei me
moꝛiam ut in.c.ſignificauit ⁊ in.Cc.albericus ð teſti.
Tertium iĩtellectum ſenſit idem Inn. qui dicit h eẽ
nõndum diligenter: ꝙ ſi aliquis petit aliq; i nxoꝛeʒ
2 ꝓbat ꝙ per.x.ãnos ſil cohitaueꝛunt et fama uici
nie hẽt ꝙ eam tenuit ut uxoꝛem obi nebit.nulla.n.
eque ꝓbatio ẽ ita bona in his ſicut fama nicinie.⁊
H dicit foꝛtius ꝓcedere ſi agatur poſſeſſoꝛio ad re

ſtõneʒ poſſeſſions uxoꝛis.uult in effectu ꝙ tam ꝛe

ſpectu poſſeſſoꝛij quã petitoꝛij ſufficiat ꝓbare èno
.ſ. cohitationem ꝑ decẽnium ⁊ famõ uicinie ꝙ cam
tenebat ut nxoꝛẽ ⁊ per idemptitatem rõiſ.idẽ putat
dicendũ in mẽimonio ſpũali.ꝙ ſi din quis ſtetit in
aliqua eccłia ut clericꝰ uel ut rectoꝛ æ ꝓbat ꝑ famã
nicinie ꝙ ua ſit ꝙ nõ ſolũ iudicabi ꝓ eo ĩ poſſeſſo
rio ſʒ ẽt in petitoꝛio ar.ſupra.e.qꝛ viſile. Et ſi Sriũ
dicẽtur ſeqᷓret᷑ abſurditas:qꝙ opoꝛteꝛet ſẽꝑ queſcũ
qʒ hẽꝛe ꝑatas ꝓbatões de ſua canonica inſtitutic ne
ſed ab h̊ itelleciu recedit finaliter Inno.dicens hãc
abſurditatẽ admittẽdã:ne ſequat᷑ maioꝛ abſurditas
nam ſequeꝛet fᷣm pᷣdicta ꝙ ſiquis ꝓbaꝛet ſe domũ
uel poſſeſſionẽ aliquã tanquã ſuã aliquãto temp c ꝛe
poſſediſſe z ſuꝑ h̊ hr̃e famã uicinie optineret ẽt ĩ pe
titoꝛio:quod conſtat oĩo falſum eſſe fm cum cum
hẽt neceſſe lũmũ titulũ ꝓbaꝛe atqʒ qnium.l.in rem
.ff. de rei nen. z. C. e. l. fi. quare concludit ꝙ peien
ti ecchiam uel mulieꝛẽ nõ ſufficit ꝓbare poſſeſſionẽ
nel adminiſtratõem ẽt cũ fama uicinie:niſi ? aliðꝰ ꝓ
bet:blioqui is qui ipeti abſoluei. . de ꝗꝓ ba.actoꝛ
Hoſti.circa h multũ inſilat:⁊ ccneluſio ſua eſt:ꝙ hᷣ
ultimũ dictũ Inn. ꝓcedeꝛe põt in domo poſſeſſiõe
2 bhuiuſmõi ꝛebus ꝓphanis:ſed in eccleſia ⁊ nxoꝛt᷑
ꝓcedat primũ dictũ. Rõ diuerſitatis poſſet reddi
fm eum:qꝛ in rebus priuatis iudices ⁊ ſuꝑioꝛes ñ
ſolent inquirere quale ius hẽant in illis poſſeſſoꝛes
ĩimo qñqʒ ꝓprij dni negligunt ſed in eccleſia ⁊ uxo
re aliud eſt. nam iudices ecclaſtici ſolent de his ex
officio inquirere:nec ↄſanguimmei ſolent pati ut coꝝ
opſanguinea teneat᷑ ut concubina ſaltem a pari uel
iferioꝛi:ar.de re iudi.cõſanguinei.nec ſubditi ſolẽt
ei qui nõ hẽt titulũ libenteꝛ obedire:iõqʒ dicit ꝙ ex
ſola poſſeſſione tpalium poſſeſſionum ẽt cum fama
nicinie nõ põt ita pᷣſumit ꝓ poſſeſſoꝛe ſicut in ecclia
2 uxoꝛe.in illis nẽpe ueriſiłe ẽ:ꝙ ſiquis eccliam ut

rectoꝛ uel mulieꝛẽ ut maritus longo tpe tenuerit in

ea ius habeat.dicit tandẽ in talibus diſtingnendnʒz
utrum factum ſit. oĩo ꝛccẽs ſatis ⁊ ĩ h̊ caſu hñt locũ
dicta Inn. æ quod ſtatim dicã fm eũ.uel ſi ãtiqnũ
nimis ⁊ ꝓcedit dictũ Hoſti.ſupra recitatũ:qð ãt ĩ
B caſu dicat᷑ ſatis recens nel antiquũ arbitrio boni
iudicis fm narias circunſtantias dicit ꝛelinquẽdum
2. in. c. de cauſis de of. deł. z remittit ad id quod

¶Wud auoq;

2? ꝓuideꝛe mulieꝛibus ne inſtris ofectis ſuper dona

de tribus ⁊.x. annis nõ.in.l.ſi filius in.i.glo. C. de
peti. hꝛ.dici tamen ꝙ ꝙuis pᷣſumitur pꝛo illo ꝗͥ din
eccliam poſſedit ſi tñ cõſtaret de intruſione uel alio
uicioſo ingꝛeſſu poterit remoueri ad h̊ quod le.ct
nõ in.c.dilecto de pᷣben. nalte ponte tex. icit
Hoſti.ꝙ fama cũ bis duobus ꝙ in codem paſice
uel inciſoꝛio ſecuʒ comedit: ſicut uxoꝛem induxit ad
eccliam mittit in lecto ſuo recipit mrimoniũ pᷣſũpiũ
iducũt qn vo tʒ illam ut ãcillã ueſtit uilibus ueſtbꝰ
mittit ad aquaʒ:lectum hʒ ſeꝑatum ad quẽ declinat
qn plʒ nõ ipᷣa ueꝛo ad ſuũ uenit tunc pſumit᷑ ſiuprũ
xxx.q.v.aliter ⁊ fm h dicit ꝙ mogis euod poni
in tex. ſtat ↄpatiue.cũ enim in his multũ cꝑci fen a
S.c.prox.uult hoc tex.cã magis.i.pre ceteris ce nſi
derandam. q.d. ᷣm eum euidentior ẽ h batio: cuã
ꝓbatio inſti: quãuis ⁊ illud coadiuuet: ui in fi.⁊ ur
Hoſti. uelle pdicta ꝓcedeꝛe ẽt in facto ꝛecentu: ſed
maxime dicit ꝓcedeꝛe in facto antiquo Ex bis
diciis ego colligo quartum itellectum: ꝙ fama nici
nie ſuper matrunonio cum pꝛedicnis adminiculis
ꝓbat m imonium.qð aũt hic diciiur de inſtrumen
to nõ eſt neceſſarium:qꝛ ponderat ranquã admini
culans:unde ſufficiunt adminicula alia pdicta loco
huius:⁊ ſic declarat hunc quartum intellectum do.
an.di it ꝙ ſi pꝛobantur hec cc pulatiue.ſ.ꝙ cã tra
ctauit in actih us ꝑticularibus ut uxoꝛcm:⁊æ ꝙ boc
habeat commums opinio ? fama uicinie indubuã
ter pꝛocedit dictum Hoſti. ſed litcra iſta ꝓbat plus
ſecundum eum uidelicet: ꝙ ſi ſola fama uicinie hẽt
hoc ꝙ eam tractaueꝛat ut uxoꝛem in particularibꝰ
ꝓbpoꝛtionabilibus uxoꝛi ꝙ cencluditur matrimoni
um pꝛeſumptum:quod dicit nõ.⁊ h dicit ſans pꝛo
cedeꝛe:quando tractatus fuit longi tẽporis:ut ceccẽ
nij ut pꝛobat littera:⁊ ſic dicit hic caſum in quo ſa
ma obtinet locum plene pꝛobationis:qꝛ pꝛol at tra
ctatum in ꝑticularibus ad mr̃imonium:⁊ tractatus
bat matrinonium.hec ſunt uerba ſua foꝛmalia.
Ter ausns poteſt elici quintus intellectus:ſed
pꝛofecto hic intellcctus nulio modo eſt uerus ſi
intelligit ꝙ ſola fama etiam de particularibus ac
tibus pꝛopoꝛtionalibus matrimonio pꝛc bat ipſum
matrimonium.ut uerba ſua ſonare uidentuꝛ. nam
ut ſupꝛa dixi tex. requirit famampꝛe ceteris:nõ au
tem ꝙ ſola fama pꝛobet.ut ipſemet dominus An.
nidet᷑ uelle hic in alio membꝛo. bene autem pꝛc bat
hec lr̃a ꝙ fama pꝛeceteꝛis ualet:nõ ſolũ en ẽ de ma
trimonio: ſed etiam ſi eſt de actibus particularibus
pꝛopoꝛtionabilibus matrimonio:requiruntur tamè
alia admimicula ut hic eꝛant de quibus ſupꝛa: ⁊ ſic
habes dicta alioꝛum oꝛdinata: que hic confuſe peꝛ
alios recitantur ¶ Ego dico ſic quod aut queꝛitur:
nunquid ſola nominatio ideſt quod nominabant
ſe coniuges pꝛobet matrimonium. ⁊æ dico quod nõ:
ſiue nominatio ſit facra in inſtrumento ut hic inou
cendo ut ſupꝛa:ſiue ſit facta oꝛe pꝛopꝛio: qnia ſepe
foꝛnicatoꝛes ſine adulteꝛi ad palleandum delictum

appellant ſe coniuges: ut notat Innocennus in. c.

ex paue de reſtitutione ſpoliatoꝛum æ uidetur pꝛo
bari in. l. non nudis ⁊ in.l.non epiſtolis.C. de pꝛo
bationious. Aut queꝛitur nũquid ſola cobabitatio

fufficiat.? dicendum etiã quod non: ut hic ⁊ in. d.
c. aliter. xxx. q. V. Aut queritur de ĩſt?o ↄfecto ſuꝑ
dote uel dõatõe pꝛopt᷑ nuptias ⁊ dicendũ ꝙ płe nõ
pꝛobat: ut hic et S płe dixi. Jð dicendũ de ſola fa
ma:qꝛ illa regularit᷑ non ꝓbat ea que ſunt grauis
piudicij: ut g dixi ⁊ płe in.c.vVeniẽs.i.õ de teſti.qð
pꝛobatur h iducendo ut S. Aut ꝓbat᷑ fama uicinie
2 tractatus mẽimõiales.ſ.quod eã tenebat ⁊ tracta
bat i oibus ut uxoꝛc. Hoſti.⁊ do. An.nt hᷣ ſuffi
ce: qnimo do. an. vẽ H pꝛo indubitato hr̃c: ut patet
ex predictis Ego puto iſta ſola non ſufncẽ in facio
recenti. qꝛ fama pł non ꝓbat. Illa vo admicula cõ
cernũt potius poſſeſſioneʒ q; ꝓprietateʒ:æ n fimõi
um 4ʒ ve ꝓbari: cũ ñ ſit veriſile ꝙ fuerit clamdeſti
num:facit c.ex trãſmiſſa ⁊.c.ex ꝑte de reſt.ſpo.nec
iſte pꝛobõnes fame ⁊ tractatus adminunt in fẽo ꝙ
prio qꝛ ꝓbanones debent eſſe claꝛe:ex quo facium
ſui nã ẽ ꝓbabi e:ut nõ Inn. in. c.c uemens ð. v. ſig.
li. Vi. facit.c.in pntia de ꝓba.nã ⁊ dniũ ꝛei ꝓphãe
nbi nõ agitur de tãto piudicio nõ ꝓbaĩ ꝑ famã z
buiuſmodi actus ut dixi poſt do. de reta i. c.cuʒ ad
ſedẽ de reſti.ſpo.⁊ ſeqtur ibi do. an. fe nus nõ dʒ
ſufficere in cau nẽo: ubi agi de maxio piucicio:ar.
c.ubi ꝑiculũ de cł.li.vi.non ob. iſte tex.qꝛ ulłtꝛa fa
mã hic erat diutina cohitatio.ſ.x.qane ⁊ iiſĩm do
nationis ꝓpteꝛ nuptias ⁊ anuli celatio Et q ꝙᷓ; milbꝛ
miteret᷑ has pſũptões ifringe:e:nõ in ꝓbauit.⁊ idẽ
puto ⁊ foꝛius in mẽmonio ſpũali ut illa duo ſola
nõ ſufficiant pᷣſertim cũ fama facile oꝛuur ex peſel
ſione:⁊ plati hodie ſũt multũ negligemes ad inqui
rendum: æ ſic ſto.cum Inn. niſi alia admicula cqn
currant. Vn dico ponẽdo uex ĩtellectum buius.c.
ꝙ ſolũ ꝓbat ꝙ diutina cohitatio puta. x. ãnoꝛũ cũ
fama nõ ſolũ de mẽimonio ſed ẽt de tractanbꝰ mr̃i
monialibꝰuna cũ alijs adminiculis płe ꝓbat mrimo
nium:nec curo an concurrat inſitt̃m dotale uel non
qꝛ hic pondeꝛat᷑ tanqꝙ; adminiculans nec multũ con
ſiderat᷑:ut pʒ in tex.in.v.pᷣſeruʒ.⁊ ſic idẽ cico ſi cel
ſet inſtrm ⁊ ſuccedat aliud adminiculũ:ar.in.c.cuʒ
cãm de ꝓba.⁊ ꝓ h̊ puto ꝙ ſi ꝓbant᷑ diutia cohita
tio ⁊ famã de meunonio: ac ꝑ teſtes ꝓbent᷑ actꝰ ꝑti
culares mr̃imonij: puta qꝛ eã in lecto tabula ſeu mẽ
ſa ⁊ alijs cõibus tꝛactabat ut uxoꝛem ꝙ ſatis ꝓbet᷑
mẽumoniũ abſqʒ alijs adminiculis: ⁊ ſic ꝓbauio ac
tuu n ꝑticulaꝛium ſuccedat loco inſir̃i de quo h.naʒ
hic nõ ꝓbabant uere illi attus ꝑucula:cs:ſed ſoluʒ
ꝑ famã: merito ponderat᷑ ẽt admiculũ inſtri.æ idem
dicẽdũ in ſlibus admiculis ⁊ ꝑ h hẽs clax ĩtelleciũ
buus.c¶ SDed circa pᷣdicta queꝛo:quid ſi quis pe
tit aliquã in uxoꝛẽ ⁊ nibil ꝓbat̃ de fama:ſed ſolum
ꝑ duos uel tres teſtes ꝓbatur ꝙ uir cum mulier̃ ia
cuit ⁊ ſtetit uolens uel intendẽs qꝛeꝛe poſſeſſionem
iuris uel uinculi mr̃imonialis ⁊ mulier hoc idẽ ſcie
bar ⁊? intendebat qð uir Inn. dicit ꝙ inter tales iu
dicabat᷑ mè monium ⁊ ſi ſpoliatio inteꝛuenerit eſt ꝛe
ſtõ fienda.æ q;q; Inno. hic dixeꝛit ſub dubio foꝛte
Hoſti. tamen oĩo putat h̊ ſufficeꝛe quo ad ꝓbatio
nem ueritatis mr̃imonij:dũmodo heant intentõem
ipſa⁊ expſſerint coꝛã teſiibus:als nõ ꝓdeſſet uclũ
tas iinte ꝛctenta. I. ſi repetendi. C. de condi. ob

¶ De pꝛefũptionid?

cau.nec teſtes poſſent ſuꝑ ea deponeꝛe:qꝛ nen pf̃r

diuinare in. c. ut nẽm ut ec. bene.nec pnt deponere
niſi de bis que in eoꝝ pnta geſta ſũt.iij.q.ix.teſtes
¶ Erx bis infert ꝙ mẽimonium põt ↄphi ſine vᷣbis
t inter eos qui fari pnt ⁊ ex illa.q.dependet iſla:iõ
de hac remito te ad ea que nõ. in. c. tne de ſpon.
¶Oo. ueniendo ad glo. æ uideĩ̃ ꝙ buic mulicꝛi cõ
petebat alia exceptio ultra enumeratas i tex. uidelʒ
ꝙ nir erat ſeruus:ut in.c.ꝓpoſuit de coniugio ſeꝛ.
ſo. ↄrium ꝓcederet ſi ignoꝛanter habitaſſet cum eo
ſed hic ſciebat ilum eſſe ſeruum:⁊ ſic non ebſiat õ
rium ut in.c.pꝛopoſuit ⁊ in.c.ſi.e.ti.et ̊ uoluit ĩ eft
fectu. glo.i. ¶Q Opponi. ſo ↄ tex.et uẽ ꝙ iſte ſeruus
non poterat iſtam mulierem uendicare: quia ꝛei
uen dicatio competit domino rei ratione dominij.l.
in rem. ff. de rei uen. ſed maritus non habet domi
nium in uxoꝛem: tum quia eſt libeꝛa:ium quia dicĩ
ſocia humane ⁊ diuine domus.ff. de ritu. nup..ii.
nõ glo. xxvij.q.ij.i pn. facit.xxxiij.q.v.c.ti¶ So.
glo.ij.metu contrarij ut arbitꝛoꝛ expe nit uer. uen
dicans.i.eam petijt in ſuam uxoꝛem ſentiat quod
non pꝛopꝛie nendicabat. nnocẽ.capit illud uer
bum pꝛopꝛie dicens.quod maruius vendicat uxo
aem non pꝛoprie ſimpliciter: ſed adiccta cauſa de in
re canonico:ſicut filius petitur per rei nendicatio
nem adiecta cauſa de iure quiritum i. romanorum
Aduerte reſpectu filij nide glo.ſaus plenam in.c.
ij. de conuer. in fi. reſpeciu uxoꝛis uide Jo. an. in
addi. Spe.ſuper ti.qui fuij ſint le.ubi peſt Roff.
dicit ꝙ mulier non eſt in poteſtate niri iure roma
no:ſed in officio. ut lege aſſiduis.C. qui po.in pig.
ha.⁊ ſic non uendicat eam proprie:ſed agit interdi
cto de uxoꝛe exhibenda : ſi ab alio detinetuꝛ : uel ꝑ
uti e interdictum de libeꝛo homine exibenco: ſi ab
aſio non detinetur.ſi autem ſui contꝛoueꝛſiam uxoꝛ
facit petitur officio iudicis.C. de inſtim. ⁊ ſubſti.l.
rephendẽda. Oicit etiam ibi Jo. an. ꝙ officium iu
dicis ſuper reintegratione poſſeſſionis matꝛimonij
poteſt implorari etiam in foꝛo ſeculari: dummodo
non diſputetur de titulo matrimoniali ſeu de
ſubſtantia uincuſi: quod idem eſt: omni tamen
caſu poteſt agi coꝛam iudice cccleſiaſtico:ut in ca
pitu o non eſt infra de deſponſati. Si autem uxo:
eſſet in poteſtate uiri ut eſt iure lombaꝛdorum: be
ne poſſet uendicari ſecundum cum: et ſic cum eo
tꝛanſit ſinpliciter do.an. uide ut clarius habeas
hanc materiam rei uendicatio proprie non compe
tit niſi ei qui acquiſmit dominium de iuregen
tium aut iure ciuili ut dicit tex. in dicta lege in ꝛem
in prin. ff. de rei uendi. unde liberas perſonas per
hanc actionem uendicare non poſſumus:licet ſin
i poteſtate noſtra niſi adiecta cauſa illius iuris quo
ſunt in poteſtate noſtꝛa. nam per adiectionem illius

cauſe reſtringitur uendicatio ut non denotet ſimpli

citer dnium ſed poteſtatem competenteʒ iure eypſſo
unde poteſt pater nendicare filium adiccio iure ro
manoꝛum: quia illo iure fuit intꝛoducta patria pote
ſtas inſti. de pa.po.S. ius. Eodem modo poreſt ab
bas uendicare monachum ſuum ⁊ prelatus clea
cum ſuum adiectia cauſa de iure canonico: ſuus

ctim ni d Nal ch0
inin aur i m ⸗
ieuuffnin nnun l
imcitintduuozanoin
,ltofioctar dun an tche
unttatptunmar o in f⸗
Pitn ſtintnmmotorn
gicuectnnt tonpondditun
Gunmmnnaheſttliüuadtar ee
inoigſſgenantd t nn dunen
Cleniex Videndsudenn en
Odrracaoat e
CNN eNaNedur
WoNaNWCNNKNN.
üfhummmnalantoämen
ichcetigecnſenianren
urncfcelonulge/
ſtinüacainnignngi
leſtemunlnndenci
Nonſot bengnin
nſnicopoleßenn ce
lſebici gi n⸗
irrinſ nſscti
ber. NMenſcnnn⸗
inoricnins i
ccrognnfi ☚
tone ge ſnen

“ ſen
inchuscigmn nil

0
S
Aa

ſalmi⸗

1
une. D
adanmne rdiuine dontaf tt p
o.Npiſgiin fr ii dit
Riiwan connari anai
. Nmardinorperi
.“ Kn Penßt in iun nunn hnt
de nntini
quod munius dctun
vn non ppne inpleinn ſcl gian ate
ſe cmonco: enr ,lus oniur Ner ia nen
nen aiutz an, ceinrnimn i ſonunn
äl
ν./ e Ans ide Nonl
g prn ui,in bauti Naf
muler non qſtin potaſeun re mnm
elin offcio. n ge alcns C. bo n.
ſcnon vcndient can gopreſe agt netdi
Xuror epobenda dd Nio einee N
einercicum d ien tenintepei
Gon ennemg Amrn in ormddehumin
1Feim ofad ndos Nelſth lii
Pendth Oarcnnd oin ccfin

Ros od ondeggaude Nednoris nantt

ch r ciaminſond Ehen.⸗ dn

non cwrniut d 6emo marcmmorin

ſubſhunna inchi⸗ cvod iden Gro!

calu poteſt agi orann Peſee ctctſtit

orven,

cinitas uendicat ciuem ſuum adiecta cã de iure ciui
li.l.de iure ff. ad muni.⁊ ſic de ſimili hoc le.⁊ nõ.ĩ
.l.i. F. per hanc.ff. de rei.unen. Ad ꝓpolſituʒ ergo ĩ
ferendo ſi uxoꝛ eſſet in prãte mariti aliquo iuxe:ũc
poſſet uendicari adiecta cã illius iuris. e iure
ãt ciuili nõ ẽ in ptãte mariti ſed ſui pꝛis:ſi uxoꝛ nõ
c emancipata mii quo ad debitum ca:nis æ quo ad
oꝑandũ qꝛ oꝑatur ad lucrũ mariti:ut eſt tex.cũ gl.
in.l.ſi uxoꝛc. C. de condi. inſer.⁊.l.ſicut pr̃onus.ff.
de oꝑ.li.? uide de h̊ quod latius dixi in.c. lras de
reſti.ſpo. DOe iuꝛe ẽt canonico non reꝑitur in ptate
mariti:imo quo ad debitũ carnis nõ iudicãtur ad
iparia: ut in. c. gaudemus de diuoꝛ. Item uxoꝛ põt
peteꝛe marituʒ ſibi adiudicari:ut le.? nõ.in.c.i.de
oꝛ.co.⁊ uterqʒ poſſidetur ab alio:ita ꝙ eſt ꝛecipꝛo
ca poſſeſſio inteꝛ eos:ut in.c.ex tranſiniſſa ⁊.c.lr̃as
de ꝛeſti.ſpo.ſed ↄſideꝛo ꝙ Iʒ ntꝛoqʒ iure nõ reꝑiat
uxoꝛ in ptãte mariti ſicut filius in ptãte patris tam
ex quadã larga ptãte ⁊ rõe ſeꝛuitij uxoꝛ ẽ ſub ptãte
marin iure diuino æ canonico.nam ut habet᷑ prio
li. gen. ðs dixit ad mulieꝛẽ poſt peccatum. In dolo
re ꝑies filios:⁊ ſub uiri prãte eꝛis.Et in canone qr
mł: nõ hẽt ptãtem ſui coꝛpoꝛis ſed maꝛitus:nec ma
ꝛitus hẽt ptãtem ſui coꝛpoꝛis ſed uxoꝛ ⁊ oꝛiginali
ſũt vba apli:ut in.c.nõ dʒ de ↄſan.⁊ affi.⁊ tex.in.c.
diuerſis de coha.cle.⁊ mu.⁊ alibi.dicit ꝙ uxoꝛ eſt
ſub dnio niri ⁊ pene eius famula:ut in.c.h̊ rmago
2. c.imlꝛem.xxxiij.q.v.ad ideʒ.c.litteras ⁊ quod ibi
nõ.de reſti.ſpo.quare rõe huius ſubiectõis ⁊ ſerui
tij puto firmiter maritum poſſe uendicaꝛe uxoꝛẽ ad
iecta cã de iure diuino ⁊ canonico:ſicut ciuitas rõe
ſeruitioꝛũ uendicat ſuum ciuem z dñs uendicat co
lonum ⁊ aſcꝛipticium:ut nõ glo.in.l.i.palł.nam ma
gis uidetur aſtricta uxoꝛ marito ? foꝛtoꝛi uinculo
quã ciuis ciuitati ⁊ idem puto dicẽdum in uxoꝛe ꝛe
ſpectu marini ut poſſit illũ uendicaꝛe eodẽ mõ.nã te
net᷑ uxoꝛ aſſiſtere marito æ eum alimẽtaꝛe æ mutuo
ſibi ſeꝛuiꝛe. An dicit ðs ut bẽtur gen.pꝛio li.ꝓpteꝛ
H hõ relinquet pꝛem ⁊ mꝛeʒ ⁊? adhẽbit uxoꝛi ⁊ eꝛũt
duo in carne una. ⁊ tranſumptiue habetur in. c. i.x
xxvV. q.x.⁊ in.c.uno de uoto li. vi.⁊ in euangelio di
xit ſaluatoꝛ:nõ licet uiꝛo dimineꝛe uxoꝛem ſuã qua
ũqʒ de cã excepta foꝛnicatõe.⁊ tranſumptiue habe
tur in.c.fi.de coniu.lepꝛo/Si ergo eam dimittit =
ſibi nõ adhẽt iuxta pceptum dnicum ⁊ coonicũ po
terit eam uendicare adiecta cã de inꝛe diuino ⁊ ca
nonico ⁊ ꝓ h̊ dẽm.c.nõ dʒ ubi dꝛ ꝙ nir nõ bʒ ptã
tem ſui coꝛpoꝛis ſʒ uxoꝛ.⁊ facit.c.oẽs cãtões.xxij.
q.vij. ubi dicit᷑ ꝙ aplłi.coniugij ſarcinã ↄſiderantes
dixerũt:ſi talis eſt cꝗ uiri ad uxoꝛẽ iam non expedit
nubeꝛe. Itẽ uidemꝰ ꝙ uterqʒ agit poſſeſſoꝛio 2 pe
titoꝛio ꝛeliquũ ut h ⁊ ĩ. d.c.i.de oꝛ co.⁊ in.c.lĩas
2.c. ex ↄqueſtione de ꝛcſt. ſpo.⁊ ꝑ h ſaluo hũc tex.=
ſi in ꝗbus dẽ ꝙ maritus nẽdicat nxoꝛcẽ ⁊z eõ:qð di
ligent᷑ nõ:qꝛ nẽo iſta aꝑit.Et aduertẽdũ ꝙ ſʒ poſſit
eã uẽdicare nõ iñ ꝑ ceſſant alia remedia ut iterdi
ctuʒ de uxoꝛe exhibẽda uł iudicis officiũ:ſicẽ dicimꝰ
i pre reſpectu filij:ut.d.l.i.pnt enim multa ꝛcmedia

ſimul concurrere.l.quotĩ.ff.de ac.? ob.⁊ quod nõ.

Inno. in. c.audiuimus de collu.æ h iudicis officiuʒ

ẽ ᷣm ius exoꝛdiaꝛiũ ñ ãt ↄ ius ſicut illud ꝑ qð ꝑeti
reſtõ in ĩte.qð nõ põt cõcurrere regulariter cum ꝛe
medio ðdiario:ut in.l.in cãe.ff de mio.⁊ ſic ſoluit
ↄtrarium i lius.l.ut nota.gl.? Mar.i.d.l.i.qð nõ.
IJemi ſili vult Jo. an. in.c.non ſolum ð ap.li.vj.
2 int᷑dẽm ꝓpᷣe non cõpẽtit niſi qn ab alio detinet᷑.
qꝛ intdẽm dat᷑ ini duos: uʒ int agetẽ ⁊ eũ qͥ deet:
ut eã exhibeat offi iudicis qn a neie detinet᷑.nã nõ
poteſt h̊ cau ꝓprie agi interdicto ðᷣ uxõe exhibẽda:
qꝛ non eſt ad quẽ dirigat᷑.poterit ẽt agi rei uẽdi.nt
dixi:ut hic ⁊.d.c.i.ðᷣ oꝛ..cog.Et peꝛ hec hẽs ſatis
bn mãnm declaratam maxime tu canoniſta.?æ nõ. ex
pal.dẽo. Jo.an.quod de re ſpũali ut eſt mrimoniũ
poteſt agi poſſorio coram iudice ſeculari aduerſus
laicum:ex qꝰ non negat᷑ mrimonium:uide qð dixi ĩ
.c.cui ſit gnã e ð fo.cõp.⁊.c.lr̃as de iura.ca.?lie
gl. ſunt s expedite uſqʒ ad glo. que eſt in. V. dñs.
Illa colligit aliquos caſus ĩ quibus dominus frau
datur fuo:ſʒ peꝛ h̊ non declarat tex.in eo quod di
cit mulierem allegaſſe inſtm uicioſum:ut ᷣuo qns
fraudaretur. uero igitur in quo qns frauda
tur ex mẽimomoõ cõtracto ꝑ ſernum:cum tex.in. c.
.i. de coniu.ſer.dicat ꝙ nibilominus ſcrui tenentur
dnis ad debita ſeruuia. dicit Gof.? Alia.ꝙ foꝛte
in inſtrumento dicebatur ꝙ dominus conſenſerat.
dic clarius ꝙ dũs fraudatur ſeruo in multis caſibꝰ
= inter ceteros eſt iſte:q ſi dominus conſtituit do
tem uel donationem ꝓpteꝛ nuptias ancile uel ſeruo
uidetur ei conferre libertatem.ut.l.i.C. de ſex.fu.=
in. l.i. F. ſed æ ſiquis homi.C. de lati.lib.tol.quia hᷣ
non fiunt niſi inter libeꝛos:⁊ forte idem dicendum
quando domini ſunt pꝛeſentes ⁊ tacent:ar.c.ſi ſer
uus ſciente.liiij.di.ad idem quod habeętur in aui.
de nup..ſi ueꝛo ab inuito ubi dicitur quod ſi do
minus tradit ancillam uel ſeruum matrimonio u li
beram ſeu libeꝛum:quia nullam mentionem fecit de
ſeruitute eripitur ſeruus ſeu ſerua de ſeruitute. Oi
cebat ergo mulier iſtud inſtrumentum ad h̊ fꝛaudu
dulentum:quia forte fraudulenter fiebat in co men
tio de conſenſu domini:ut ſic conſequeꝛetur libeꝛta
tem:ſed hoc non pꝛobauit. Ex his habes declara
tos duos caſus poſitos in hac glo.alius eſt in.c.li
cet de coniu.ſer. dic ut ibi.Quarius eſt in aut.que
conſti.li.a pa.po.circa principium:ubi dicitur:qð
ſi pꝛeſente domino ſeruus conſequitur militiam
uel aliam dignitatem ab imperio conſequitur liber
tatem. ¶ Sunt 2 alij caſus exꝛa glo. quos non
expedit pꝛoſequi. Aere quia h̊ ponderatur de
latio anuli: quid ſignificat ipſius datio glo.in. v.
anulos reſpondet ut patet in ea. Lu aduerte quod
quandoqʒ pꝛobatur quod uir dedit anulum mulie
ri.quandoqʒ quod mulier poꝛtabat anulum. pri
mo caſu dicendum nt plene le.⁊? nõ.in capitu.fina.
de deſpon. impube.⁊æ uide bonam glo. in. c. tenoꝛ
de re iudi.⁊ in.c.noſtrates.xxx.q.vV.⁊ in hoc uarie
ſunt opiniones:⁊ in hoc credo quod ſtandum ſit
conſuetudini. nam in aliquibus partibns datur
tempoꝛe ſponſalioꝛum: ⁊ tunc in dubio ſignifica
bit ſponſalia.in a ijs datur tempoꝛe matrimonij:
7 tunc ſignificabii matrimonium. bec enim

ſigna dubia declarantur a loci conſuetudine.ar.i.l.
quod ſi nolit.S.qꝛ aſſidua.ff.de edi.edic.⁊ in.l.ſi ſ
nus pluritim de le.i.⁊ in.c.ex lr̃is de ſponſa.⁊ in.l.
nẽo ẽ qui neſciat æ? qð ibi nõ.ff. de duo.re.⁊ ſic in
tellige gl. in. c. feie.xxx.q.v. Aut non appʒ ð ↄſue
tudine ⁊ h duplꝛ:qnqʒ eiʒ non appꝑʒ de cõſuemdine
q.d.uario mõ obſeruatum ẽ in loco:⁊ tunc pꝛeciſe
non ꝓbat mr̃imonium uel ſpõſalia:qꝛ ꝓbõ ẽ dubia
ut hic ⁊ in.c.in pñtia de pꝛoba.nq; nil pꝛobatur

de conſuetudine: æ tunc aut anulus fuit ſimplꝛ datꝰ

mulieri et preſumitur donatio:ar.ĩ.l.ꝙ ſponſe. ff.
de do. an.nup. Aut vir poſuit mulieri in digito:
2 pᷣſumit᷑ matrimonium bec eiʒ vr̃ pᷣſũptio iuris:ut
i. d.c.feie ubi dicitur: anulus ponit᷑ ĩ digito muli
eris ad deſignãdum ꝙ eoꝝ corda iunguntuꝛ et c.
qð nõ fit peꝛ ſponſalia.nã ↄiunctio coꝛdiũ deſignat
ↄſenſum de pnti:⁊ in hoc caſu intelligo glo.in.c.te
noꝛ de re iudi.hec neꝛa: niſi alie ↄiecture ſint in op
poſitum.nam iuris pſumptio faciliteꝛ tollit ꝓ pieciu
ras:ut le.æ nõ.in.c.requiſiſti de teſta. maxime iũcta
glo.in neꝛ. pᷣſumitur.⁊ iſte nõ eſt cãus noſteꝛ:qꝛ hic
nõ ꝓbabat᷑ ꝙ uir iſte ĩpoſuiſſet anuluʒ mulieꝛi: ſed
ꝙ dũtaxat mulieꝛ defeꝛebat anulũ: ⁊ ſic fruſtra in hᷣ
glo. poſuit illã ↄſideꝛationẽ. ¶ Menio ad fᷣm pꝛinci
pale membꝝ.ſ.qñ ſoluʒ ꝓbat᷑ ꝙ mulieꝛ defeꝛebat a
nulũ:⁊ iſte ẽ ꝓpꝛie cãus noſteꝛ ĩ quo puto dicendũ:
ꝙ aut ſole mulieꝛes ↄiugate defeꝛũt anulos: ita ꝙ
alijs nõ ꝑmittit:⁊æ tũc ſi mulieꝛ cohĩtans niro põtat
anuluʒ:tũc ſatis in dubio pᷣſumit᷑ mꝛimoniũ:qꝛ aut
nir ĩpoſuit ſibi:⁊ hẽo ꝓpoſitũ ꝑ ẽ̊ dẽa. Aut mulieꝛ
aſſumpſit ex ſe uiro nidẽte æ nõ ↄtradicente: ⁊ pᷣſu
mit᷑ ꝙ uolueꝛũt ↄᷣheꝛe mr̃imoniũ: ſicẽ dicimꝰ in noui
tia que ingeꝛit ſe actibus ꝓfeſſaꝝ. ex h̊ eiʒ vr̃ ꝓfite
ri ⁊ inducit᷑ ꝓfeſſio tacita: ut in.c.uidna de regula.
2 nõ.in.c.ij.ð teſta.ad idẽ.c.dilecto ⁊ quod ibi nõ
de pꝛeben.⁊ in.c.cum. UI.de conſti. pᷣdicta ꝓccdũt
niſi alie coniecture reſiſtant ut s dixi: arg.c.litteꝛas
j. e. Ant non ꝓbat᷑ ꝙ ſole ↄiugate defeꝛũt:⁊ facit
tale quale indicium:ſʒ nõ ꝓbabit mẽimoniũ: qꝛ cõit
delatio anuli equiuocatur ad plura.nã qñʒ deſignat
matrimoniũ:ut in.d.c.femine.qnʒ eſt ſignum nendi
tionis panis ut hic.qñʒ eſt ſignum dignitatis aut ẽt
leuitatis:ut ĩ.c.cleꝛici de ui.? ho.quãdoqʒ deſignat
inueſturã:ut in.c.ex oꝛe de his que fi.ama.ꝑ.ca.qũ
qʒ eſt ſignum libeꝛtatis:ut in.l.ij. C. de iu.anu.an.⸗=
ſic nõ ꝓbat pᷣciſe alteꝛũ:qꝛ nõ ꝓbat h eſſe quod ab

hoc ↄtingit abeſſe c ſe⸗ tranſla. pꝛela. æ in.l.ne
qʒ natales. C. de ꝓba. ¶ Alti. op.nidet᷑ eiʒ ꝙ ſola

cohabitatio ſufficiat ad ꝓbatiõeʒ mr̃imonij: ut in.l.

in libẽ. ff. de ritu nup.ſoluit glo.in vVv.uxoꝛc: qꝛ illð
ꝓcedit de iure ciuili.ſecus de iure canonico: ut h̊ͥ ⁊
dicto. c. aliteꝛ. Ain. dicit ꝙ ẽt de iure ciuili nõ ꝓbat
hodie mẽimoniũ ꝑ ſolã cohitatiõem: ut in aut᷑.qui.
mo. nã effi. le. S. qm colł.vi.ubi dẽ ꝙ pꝛobari dʒ ꝙ;
cobĩtaueꝛũt ut uir ⁊ uxoꝛ:⁊ ꝑ illã aut᷑.dicit coꝛꝛigi.l.
in libe.pꝛeal.⁊ quicqͥd ſit in ̊ ſtandũ eſt iuri canoni
co in.c.pe.⁊ ult.⁊ quod ibi nõ.j.de ſecũ.nup.Alie
glo.ſunt ſupꝛa declarate.

Itteꝛis. Caſus. ODeꝛ uiolẽtaʒ pᷣ

ſũptionẽ ꝓbat᷑ carnis co

¶ De pꝛeſũpionib

pula. cõmunis diuiſio. ſecũda ibi pſultatiõi. ¶MGH

pꝛimo ꝙ matrimoniũ poteſt ſepari quo ad thoꝛum
ratione foꝛnicationis: licet foꝛnicatio non pꝛobetur
apeꝛte peꝛ teſtes nec peꝛ confeſſionem mulieꝛis iĩcul
p liciunt enim niolente pꝛeſumptiones ut hic.
Mota ſecundo iuncta glo.ij. ꝙ nbi actus nõ po
teſt directe pꝛobari peꝛ ſenſuʒ ſufficit teſtes depone
re ſupeꝛ actibns pꝛopinquis: dum tamen adijciunt
ſe cꝛedeꝛe ita eſſe.æ ſic nota caſum in quo ualet teſti
monium de cꝛedulitate quando ſcilicet eſt coniunctũ
actibus pꝛopinquis rei pꝛobande. ⁊ uide circa boc
quod dixi in. c. quotiens ſupꝛa de teſti. ¶ Et nota
ꝙ ad pꝛobandam foꝛnicationem non eſt neceſſe de
poneꝛe ꝙ nideꝛunt teſtes nirum ⁊ mulieꝛem ſimul
commiſcentes: ſed ſatis eſt deponeꝛe ſupeꝛ aniditate
2 ſolitudine loci. ¶ Hota ꝙ ſuſpicio ſeu pꝛeſump
tio uiolenta ſufficit ad feꝛendam ſententiam etiam ſi
agitur de cꝛimine ciuiliteꝛ. æ nide in hoc quod pleni
us dixi in.c. teꝛtio loco de pꝛoba.⁊ nota ꝙ ſuſpicio
ſumirur quandoqʒ; pꝛo pꝛeſumpꝑtione. nide quod di
xi in. c. quanto S. eo.¶ ¶ Mota ꝙ ſufficit dictum ie
ſtis concludeꝛe pꝛeſumptiue quando pꝛeſumptio eſt
uiolenta ⁊ iuridica ad hoc quod nõ. Mar. in...i.ff.
ſi ceꝛ. pe. Nem nota ꝙ ubi ex eodem facto inſur
gunt duo delicta que habent ſe ut ſpecies ſepate po
teſt quis de utroqʒ puniri. nam pꝛopteꝛ adulteꝛium
ſepeꝛatur hic matrimoniũ quo ad thoꝛum: ⁊? pꝛop
teꝛ cꝛimen inceſtus pꝛiuatur mulieꝛ facultate contra
hendi matrimonium: ad hoc.l.ſi adulteꝛium cum in
ceſtu. ff. de adulte. uide plene peꝛ Harto. in.l.ſens
tus.ff. de accuſa. æ peꝛ Jo. an. in addi. ſpe.ðᷣ homi.
poſt pꝛin.⁊ ſic limita glo.in.c. uirginibus.xxvij.q.
.i. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ inceſtuoſa pꝛiuatur
ſpe contrabendi matrimonium etiam ſi actum fue
rit ciuiliteꝛ.? nota hoc ultimuʒ. uide enim ꝙ iſia ſit
ipſo iure pena delicti qualiteꝛcunqʒ de eo conſtet:
argu. hic ⁊ in.c.ſiquis ſponſam.xxvij.queſtione.i.
Boponi. 7 uidetur ꝙ pꝛopteꝛ inceſtuʒ uel aliud
quodcunqʒ delictum non ſepeꝛetur matrimonium
iam contractum maxime carnali copula conſumatũ
ut in. c.hi qui uxoꝛes ⁊ in.c.hi qui matrimonium
xxxij. queſtione.vij. ¶ Glo. i. metu contrarij diẽ
ꝙ hic petebatur ſepeꝛari quo ad thoꝛum: ſic nide
tur ꝙ hic agebatur ciuiliteꝛ: quod pꝛobat litteꝛa dũ
dicit ꝙ petebat ſepeꝛari ⁊i¶ Ex quo dicendum ꝙ
ueꝛbum accuſatoꝛes in litteꝛa poſitum ſtat impꝛo
pꝛie. unde expone ſecundum Jo. an. i pꝛocuratoꝛes
mariti ⁊æ pꝛoſecutoꝛes accuſationis iam facte ab ipo
ciuiliteꝛ: alias pꝛocuratoꝛes non potuiſſent inteꝛue
nire in.c.tue de pꝛocurato.æ.c.ueniens de accuſa.
nec etiam potuiſſent nomine pꝛopꝛio accuſare mulie
rem ciuiliteꝛ ad ſeparationem thoꝛi.ſolus enim ma
ritus admittitnr:cum ipſius ſolius inteꝛſit. hinc eſt
ỹ poteſt ſibi parceꝛe ⁊ eam ſibi reconciliare: ut in
capitulo quemadmodum de iureiuran. ⁊. xxxij. que
ſtione pꝛima ſiquis nxoꝛem ⁊ queſtione quinta pꝛe
cepit ¶ Lenet Innocentius in. c.i.de adulteꝛijs ct
Joannes andreas hic. alie gloſe ſunt clare. ¶ VUl
tra alios queꝛo an pꝛobatio adulteꝛij de qua
bic ſufficiat ſi ageꝛetur de adultenio æ inceſtu

,Ond
en i⸗
o)d enanet
dar o 1 4 ableß
eint N N
ctub ne⸗ elit/ 1.
olen na

81 D

ANse
n ſeſ ⸗ An

.

0⁵⁵̈.an
il geein

aro⸗ ,4
zuͤn , lone⸗

Rorm ai hmi ſ
ee
ſunfi njmir in

nie mi mn i
i cin is
un entcelNn

N
lſa alew n e
. Cci. .

Aama Woridon
unmenimn uf
nahönloc zurie
s hretſch, agud
RoN

Ngma RNNDnd
GEAn d

l hnmampin
chenc ſoncec n
ſhetn Bn JP
ötinvandculrg
Miumn ddl, r ul
ieverAE& N.
rAunlar vchnin imm
lo ſunronacial
etlrtcichius (M tinin
e dn is onunt Uſmnon
ſogturbie ekinorinn o Man
Pkcxncveicrunivetenttncn e
iercrochlgongpednsr
Uufmawrnszmenien ſenon tan
CprScttecedeſcargma
WSCNiages Ahdde
CNANRcds Rindtadi
2Adandenſekaninn
ſierkigceindcinane
Eende ſnngnfteg
ſitli ttwmn inthi⸗
Uur iſcro itfügie/
Pchos eſtonnii⸗ Pnc ſi
aginrcriſlinin Nin,
banones Huntus i
Nuguun. (Möndſer

Möniſurnge
2glntus alciirſn

i
Pobar tniane⸗
e ſeſgfſftinten

P nigent deſts gi
S uiruin nan⸗
mmiſcentegſec ſgig eſt eie

Kirde li (Mhn ihrutn
olenn ſüfteitadſernhn Gnmint

Ge inine amlint nigeinboran
nincmN e . fſammmmalg
Asndn 0.1 otag ſufercien
ncnakpreſcnnpfile aunkotint
onn timicicn ad hoc ros ö⸗ Brrn
cen e. (Den notn c pbi ertodanftnmt
mr cho deiin gehtber len aieſn
Neuis dennoq; mnii un npha gtlirn
pemmr hi mumnonĩ voan houm: r
um iniſns oinaur nulia nlort onn
/umnin: wc./,ſiAdiOiu
ce acvir nice lar vo Eumo. in l
õ
uin 1 ſc inin go. in c. uiſginbas n,
Ca boct er ter . cP inceſnoſa unarn
untbendi naninonfun eiam dacon
iter dNonnoc iiind, deofnſa
e pena Aicni audincaenndh ee oſ
die dnt danisſoſamn d ch
Md.1dad de eſtp ni
md unmn ſarum ne
ne cnii Nla
n CONNNKNNNNNENNNGNN naini
S man: Pe n nt
mi lim. .H.l Bi

iqo
bic chaur ſchenfiß
. Negemm culten

e
undo i imn

criminaliter. puto ꝙ ſic:qꝛ iſte pꝛeſumptiones ex ſo
litudine nuditate loco ⁊ ſexuum diuerſitate ſunt ita
ſtricte ⁊ uiolente:ut uix ipſa rea denegare facimus
audeat:⁊ de his poteſt intelligi.l.ſciant cuncti. C.
de pꝛoba.canoniʒata.ij.q.viij.ſciant.æ uide quod
dixi in c.preterea de teſti.⁊? in.d.c.tertio loco de ꝓ
ba. æ maxime cum iſte actus foꝛnicationis non ſub
iaceat ſenſui. Aobas. .
Pyp; „— aſum ſummarinʒ
Eꝛtio loco. pone ut in prece. c.
prio conſultatio.ꝛ rnſio.ibi nos.¶Nõ
pꝛimo ⁊ tene menti ꝙ appellatione ſponſe qanʒ nẽit
illa cum qua octum é mẽimoniũ ꝑ vba de pnti car
nali copula adhuè nõ inteꝛcedente. æ nõ ibi uxoꝛem
⁊c. ꝙ an traductionẽ ad domum ſponſe ⁊ carnaleʒ
copulam ſubſecutã. licet ↄſenſus de pnii interuene
rit nõ dẽ uxaꝛ ſed ſponſa. quod an ſit vm indiſticte
dicã.j. ¶ Mõ. ꝙ ex ullicito coitu phitur affiniras
habilis ad impediẽdum ⁊ dirimẽdum mrimomũ ⸗
hẽdũ cũ oibus cũ qbꝰ ↄcta exiſtit ut ſũt ↄſanguinei
ipſi mn ieris cognite uſqʒ ad qᷓrtũ gradũ in.c.non
dʒ de oſan.æ affi.ut i.c.diſcꝛetionẽ de eo qͥ cogno.
ansa r ſ A N ꝙ ubi vVntur piculum aime
auditur quis.Iʒ denuntiet turpitudinèe ſuã. ad idem
.c.pteꝛea de ſpon.uide qð plene dico i.c.ſuꝑ ce cõ
ceſ. pben.⁊ ꝑ Hir. in. l. poſt moꝛtem ff. de adop.
¶ Mã ibi pꝛo certo cꝛedeꝛe ꝙ quis põt hr̃e certã
cꝛedulitatem de aliqua ꝛe ex ceꝛtis ſig nis exteꝛioꝛibꝰ
ad idem tex.ſupra.c. ꝓx.¶ Nõ ꝙ ex loci ſoluudi
ne ⁊ diuerſitate ſeu diſparitate ſexuum iducitur pꝛe
ſumotio foꝛnicationis.cõcoꝛ.c.ij.de coha.cle.? mu
lie. ⁊. lxxxi.di.clericus. ¶ HNõ ibi teſtimonium uici
nie ꝙ duo teſtes deponunt teſtimonium uicime
2z ſumitur bic teſtimonium pꝛo aſſcueꝛanone extꝛa
iudiciali ſine iuramẽto:ſieut in.c. tua de coha.cle.⁊=
malie. Ex quo colligunt: ꝙ peꝛ duos teſtes poteſt ꝓ
bari fama totius uicinie:⁊ ſic non ꝛequiriiur ꝙ ma
ioꝛ pars uicinie deponat:ſicut exiſtimãt quidam mi
nus intelligentes: ? eſt in h̊ iſte tex.nõ.⁊ ſic intellige
.c.inquiſitiois in fi.j.e.⁊ h tʒ gl.nõ.in. .fi.ij.q.i.
2. iiij. q iij. F. item ſepe. æ in.l.iij. F. que argumenta
.ff. de teſti: æ doc.in. d. c. inquiſitionis:æ Mar. in.l.
de minoꝛe.. toꝛmenta.ff.de qneſti. facit.c.tã liis ðᷣ
teſti. .l.ij. C. de bo. poſ. m tab. ubi peꝛ duos ꝓba
tur inſcriptio ſeptẽ teſtiũ:qnimo æ notorinm ꝓbat̃
duos teſtes: ut nõ. glo. in. d. .fi. ¶ Hõ. ꝙ ubi
agitur de diſſolutione mrimonij tutum eſt uſtra p
bationes p umptiuas recipe:e iuramenta ipſoꝛum
ↄingum. ¶ Mõ in fi. ůe ꝙ manifeſtum dicir quod
a pluribus pdicat᷑:æ ſumitur hic manifeſtũ ꝓ ſpẽ di
ſtincta a notoꝛio:⁊ de h nide qð nõ in.c.ur̃a de co
ha. cle. ⁊ mulie. æ nõ in h iſtũ tex.¶ Ded quero hic
in tex. ſunt diuerſe pſumptiones:nunquid quelibet
ꝑ ſe ſufficiat. So.aduertẽdũ ꝙ h̊ primo ↄcurrebat
cꝛedulitas iſtoꝝ teſtium aſſeꝛẽtiũ firmiter ſe cꝛedeꝛe.
ꝙ illa fuerit iſtius iuuenis ↄcubina ⁊ h̊ ſola fm oẽs
nõ ſufficit qꝛ teſtes debẽt deponeꝛe de his que per
cipiuntur aliquo ſenſu coꝛpoꝛeo:ut in.c.teſtes.iij.q
.ix. ⁊. in.l.teſtiũ. C. de teſti.nõ aũt de credulitate:ut
in.c.cum cãm.e.t.ſʒ h̊ faciebat admiculũ ſᷣm Goff.

—

fo concurrebat ꝙ teſtes iſtos niderant inſimul per
plana ? nemoꝛa nias ⁊ inuia pluꝛies connagantes
Inn. credendo dicit hanc eſſe niolentam pꝛeſumpti
onem que ſufficit ad ſniam:ſic ſupra.c.ꝓx.=.xxxv.
q.vi.ab iſto fatet tñ ꝙ aliqui ↄdnt dñtes nulluʒ ex
his pᷣ miſſis ꝑ ſe ſufſiceꝛe:quibus ego magis aſſetio
nã nõ uideo ꝙ iſtud ſolũ hẽat ꝓbare foꝛnicationẽ
maxime ad ſeꝑationẽ mrimonij ut hic intẽdebatur
cum loqui in uia uel ire per nemoꝛa non ſit actus
oĩo ꝓpinquus foꝛnicationi:nec ius pꝛeſumit:niſi pᷣ
ceſſiſſet monitio ut nõ ↄfabulentur:ut in.d.c.cleꝛicꝰ
⁊.c.ij.facit.C. de adul.aut᷑.ſiquis ei.æ licet Maꝛ.in
l. furem. ff. de fur. dicat ꝓbari adulterium ſi aliquis
fuit depꝛehenſus in domo alicuius pulchꝛe mulieꝛii
qꝛ eſt actus ꝓpinquus. Tamen contrarium ſenſit
poſt glo.in.l.capite quinto.ff.de adulte.ubi dicir ꝛe
quiri ab ꝓbationem delicti ꝙ fuerit deprehenſus ĩ
actis uenereis.unde puto ꝙ ſi fuiffet repertns ĩ ca
mera cum mulieꝛe ſola hoꝛs ad hoc commodis h̊
ſatis ſufficeꝛet ad ꝓbationem delicti uel ipſam oſcu
lantem ue ipſam tangentem uel in ſimilibus acubꝰ
ꝓpinquis:als.ſecus ⁊ hoc uidet᷑ ꝓbate iſte tex.nã

iudex iſte coꝛã quo vtebatur qõ per ſupradictas ꝓ

bationes ⁊ ẽt per credulitatem teſtium noluit moue
ri:nec Dapa in hoc eum rephendit:ſed uoluit iſu
per reciꝑe iurameia ilormam⸗ Jun habuit famãa ui
cinie:imo Dapa ur̃ approbare ⁊ oĩia ſil ponderar
ut pʒ in rñſione ipſius in. v.nos ibi que dicta ſunt
⁊c̃.Concurrebat hic tertio fama nicinie que per ſe
nõ ꝓbat in.c.ſi duo.xxxv.q.vi.⁊ in.c.ſuper eo de
eo qui cogno.cõſan.uxo.ſue. Concurrebat quarto
aſſeꝛtio uiri æ mulieꝛis iuramẽto firmata que ꝑ ſe fi
dẽ nõ faciebat in piudicium mumonij dictis iuribꝰ
ſi duo ⁊.c.ſuꝑ eo. ¶ Ex quibus pʒ ꝙ nullum pꝛe
dictoꝝ ꝑ ſe faciebat fidem. nũquid auucofefſio iſto
ꝛũ cũ fa ma ſuffeciſſet ſunt opi. Ego antem remitto
ad ple nõ in.c.ſuꝑ eo.⁊.c.ſi duo pal.ubi de h̊ ⁊ ea
que le.⁊ nõ.in.c.pterea de teſti.nbi habetur de mõ
pꝛobandi coꝑpulam. Glo. omnes ſunt faciles.
UVltra alios hic queꝛo:an appellatione uxoꝛis
ueniat illa cum qua contractum eſt marrimoni
um per uerba de preſenti: non tamen adhuc eſt
ad domum traducta nec carnaliteꝛ cognita. ⁊ iſte
tex.in pꝛinci.facit ꝙ non dum appellat iſtam talem
ſponſam.⁊ queꝛebatur: nunquid poſſet iſte iuuenis
illam habeꝛe in nxoꝛem non ob. affinitate pꝛeſump
tiue pꝛobata.⁊ facit hoc ad queſtioncm arduam in
qua conſului hic ſenis: que pꝛeſtitit mihi cauſam la
tius pꝛoſequendi hanc mateꝛiam. queſtio fuit talis.
Nuidam. A. contraxit ſponſalia peꝛ ueꝛba de pꝛe
ſenti cum. Q. æ ab ea recepit dotis nomine mille. cõ
tingit ꝙ antequam ſic deſponſata duceꝛetur ad do
mum uel aliteꝛ conſumaretur matrimonium nita fi
nita extitit: queꝛebatur an dictus ſponſus lucꝛare
tur dimidiam doris uiſo ſtatuto infra ſcꝛipto:cuius
tenoꝛ talis eſt uidelicet.ſiqua deceſſeꝛit ſine filijs ex
uiro cui nupta eſt tempoꝛe ſui obitus remaneat di
midia pars ſuarum dotium apud maritum non
computato in dicta dimidia lucꝛo donationis

pꝛopter nuptias qua paꝛte maritus priuari poſſit:
poſt nodũ facie fuerũt ad dictum ſtatuiũ alique adi
tiones ĩ quibꝰ ſemꝑ fuit facta mẽtio de filijs exiſten
tibus uel nõ ? hãc qõncʒ plene ꝓſecut ſũ ĩ oſi. qᷣ
incipit facti contingẽtia ⁊c᷑.⁊ principali ↄſiſtir eins
deciſio ſuꝑ illa qõne. an talis mulieꝛ dicat nupta et
nir dicat᷑ maritus.ex quo nõ fuerat facta tradnctio
ad do nũ uiri:nec alit᷑ carnaliter cognita: Erpſe
quẽ do hic aliqua utilia ſuccincte m ur̃ p ꝙ dicaĩr̃
nupta ⁊ ſic uxoꝛ:⁊ ur̃ ꝓbari peꝛ tex.nõ.in.l.cum
fuerit.ff. de cõdi.⁊ dᷣ.ubi apertiſſime pꝛcbatur nup
tam dixi: ex q interuenit ad mrimonium cõſenſus
ð pniti:licet ñdum fuerit cognita nec traducta:qꝛ ſo
lus cõſenſus facit mꝛimonium ⁊ ñ ↄmixtio carnis:
nt pꝛobarur ibi i fi. illius. l.? t gl. ? Mar. ibi. ad
idẽ.c.ſufficiat. xxvij.q.ij. cdo principalꝛ pꝛo
bari vr̃ per.l.iij.ff. ð dona inter. Vi.? Vx. iuncta gl.
H. cõcubie:ibi nõ quod poſiꝙᷓ iteꝛuenit cõſenſus ad
mr̃imoniũ inteꝛ nix ⁊ mujieꝛc appellat motrimoniũ
2 ipſi Sbentes dr maritus æ uxoꝛ ? ꝙ glo ibi
dicat h̊ ꝓcedeꝛe de iure canonico:tamen cico ideʒ
dicen dũ de iure ciuili:ut ꝓbatur in auẽc. de nup. K.
nuptias ⁊ ibi bo. glo.¶ Zertio ̊ pꝛobo per mul
ta iura canonica:qᷓ cõiter dnt matrimoniũ ueꝝ eſſe
ex ſolo conſenſu de pnñn:licʒ aliud nõ ĩteruenerit:ut
pʒ in. c.fi. de ſpõ.duo.⁊ in.d.c.ſufficiat ⁊ in.c.cum
iniciatur cũ multis ibi ſe. xxvij.q.ij.ad idẽ.c.unum
de uoto i. vj. æ nõ. ꝑ Hoſti.in. c. ex publico de cõ
neꝛ. cõiug. facit ẽt diffinitio matrimonij: que ponitẽ
7 declarat᷑xxvj. q.ij. in prin.æ ſuꝑ Gica de ſpõſa.
uarto n ð 5 caſus Fʒ ĩtellectũ Mal. i. d.l. deo
nobis. C. de epis ⁊? cleri intelligẽéo ꝙ; vbi nõ inteꝛ
uenerat carnalis copnla: qð eſt pᷣſumendũ cũ aliter
potuerit ingredi religionẽ altero in ſeculo remanen
le: ut ĩ. d. c. ex publico de ↄuer.cõiu. in Srium facit
iſti d. c. ⁊. c. ſicur ex l̃is et.c.pe.de ſpon. ¶ Mꝛo
ſolone aduertendũ ꝙ. v. nuptie multipliciter in iuꝰ
capitnr. OQnñʒ eim capitur ꝓ ipſa mera eſſentia con
iugij:qᷓ ſolo conſenſu de pnti interueniente cãtur.
vVr ꝓbatur in. d.l.cũ fuerit ⁊. d. S. nuptias ⁊.c om
ne nuptiaꝝ bonum. xxvij. q. ij. cum ſi. Qñqʒ ſumi
tur pꝛo ipſa cõmixuõe carnali ove interuenit cõtꝛa
cto prius matꝛimonio: ut ꝓbat᷑ in c. ꝙ aũt ⁊.c.qui
dã ⁊ luce clarius in.c. genuit: maxiĩe iuxta glo. iij. ꝗᷓ
B tʒ aptiſſime. ea. cã z. q.⁊ ibi aſiquid per archidia.
Oiʒ ſumit̃ ꝓ apparatu ⁊? feſtiuitanbꝰ que fiũt ipꝛe
quo uxoꝛ ducitur ad domũ uiri: ut ꝓbatur in. c. vo
ſtrates ⁊. c.feie.xxx.q.vV.⁊ ſic capitur in euangelio
vbi dr nuptie facte ſunt in cana galilee ⁊c.æ ꝙ ps
ſbi in ↄuiuio fecit de aqua ninum.? ita ſentit Gaſ
par de cal. ſuꝑ rubrica ðᷣ ſpon. vũ in qbuſdã locis
appellant᷑ in nulgari le noʒe. Itẽ ſciencdum ꝙ vbũ
mr̃imoniũ ſen coniugiũ qnqʒ vVificatur i mrime nio
SZcto ꝑ uerbum de pnii:lʒ nondũ ſit carnali copula
oↄſamatũ. æ nulgariteꝛ appellant ſponſalia ꝑ uerba
de puti: ut in iuribus ſnpꝑius alł. Qñʒ vVificaĩ vvũ
mẽimonij ſeu uxoris æ mariti ſolum in pingio car
nali copula cõſumato:ut nõ. ꝓbatur in.c.debuũ ĩ

prin. ? in fi. de biga.⁊= hic ⁊ in.d.c.ex publico ? ele

gantius i. c.ſiq; deſponſata.xxvij.q.ij. ubi dicitur:

¶ Ge pꝛeſpnionid

ꝙ ſiquis deſponſata ? maducta ntitur rite Zingiũ
appellat. ad idẽ.c.quapꝛopt 7. c. in omni. e. c . q.
2z vñ ſurgat hec diueꝛſitas ſatis pot colligi ex his qᷓ
le. ⁊ nõ. in. c.debitũ ⁊ ꝑ glo.in.d.c.quapꝛopt᷑ ⁊ peꝛ
doc.in.d.c. ex publico. His pᷣmiſſis dico ꝙ de pꝛo
pꝛio = ſtricto ſignificato ueꝛboꝛuʒ maritus ? uxoꝛ e
mr̃imon ũ appellari pnt poſtqꝙ inteꝛuenit cõſenſus
de pnti: ſponſus ⁊ ſpõſa ⁊ ſponſalia ante taleʒ oſen
ſum de pnti 2 poſt ↄſenſuʒ de futuro. nã qr ſpoſa
lia a ſoon dleo ſpondes: qð idẽ eſt qð ꝓmitto pmit
tis inde ſponſa.i.pꝛomiſſa. ſed poſt conſenſum de pᷣ
ſenti nõ põt dici ſtricte ſeu pꝛopꝛie ſponſa: quia nõ
ſoluʒ eſt ꝓmiſſa ſʒ obligata ⁊ nupta:ſed ꝓpteꝛ ſigni
ficatũ mẽimonij æ de quodam largo ſignificato ueꝛ
boꝝ nõ põt adhuc dici maritata ſeu Oiugata: ex q
adhuc non eſt traducta ad domũ uiri: quaſi adhuc
in eff etu ſit ſine iugo ⁊ ſine uiro ? quodãmodo ꝓ
miſſa reſpectu effectus matrimonij: ? ſic poſſunt lo
qui iura in Zꝛium all.¶ Quare ↄcludeꝛem: ꝙ ubl
agit᷑ de mã odioſa appellatione uxoꝛis ul marin ſeu
mẽimonij no ueniũt ſponſalia Zcta ꝑ ueꝛba de pᷣſen
ti nec ipᷣa ſpon aia otrabentes. Si autez agitur de
mã fauoꝛabili ueniũt eriã ſponſi qui oxeꝛunt ꝑ vVba
de futuro: ut in.l.non ſine. C. de bo. que li. ubi pul
cheꝛ cãus. Si vo mã eſt in diffeꝛens ueniunt illi qui
em Sxeꝛunt ꝑ vba de pniti: ʒ carnalis copula nõduʒ
inteꝛueneꝛit:æ foꝛtius ſi inteuenit. nam in mateꝛiꝗ
odioſa ueꝛba non capiũtur ita ſtricte:ſicut ĩpoꝛare
pnt ex ꝓpꝛio ſignificato ueꝛboꝝ: maxie qn reꝑiunt᷑
ze aliã ſignificationẽ uicinioꝛem: ur ꝓbatur in. c. cũ
dilectus de ↄſue.⁊ in.c.cum in cũctis ce elec. ſũcro
c.ſi ↄpꝛomiſſarius.e.ti.li.vVi. ſacit quod le.⁊ nõ.ĩ
c.ſtaiutum. e. ti. ? li.?⁊ P Joã. an. in regula oclia de
re ʒu. iuꝛis lib.vi. in meꝛcu.⁊ ꝑ p̊ poſſunt red uci ad
concoꝛdiam iura ſupeꝛius allega. ⁊? longe plenius
hanc mateꝛiam pꝛoſequoꝛ in dicto conſilio: ſed iſta
ſafficiũt in pꝛeſenti paſſu.
Att eꝛas. Caſus. ODꝛopte: pſum
= ptionem etiam uehemen
tem non deber quis de graui cꝛinine con
demnari. b. d. In pꝛima iudicus conſultatio In fa
reſponſio:ibi nos ueꝛo:que ſubdiuiditur. In pꝛia
ponit motiuum mandati. In ſecunda mandaũ ibi
quo circa:æ pone caſum litteꝛalez: ut patet ex litteꝛa
iuncta glo in ueꝛ purgando; que ponit partem ca
ſus. ¶ Hta epiſcopuʒ poſſe aliquos de heꝛeſi im

peteꝛe iudices delegatos impetrando. Secundo

nora ꝙ ſupeꝛ cauſa heꝛeſis poteſt compꝛomitti ctiaʒ
in iudices delegatos: ⁊ ſic poreſt quis eſſe gelegar

2 arbiteꝛ etiam in cauſa cꝛiminali: quod qualiter pce
dat.j. dicetur. M. ꝙ cquis poteſt teſtificari

2 fratrẽ:hic tñ apte nõ ꝓbatur: qꝛ in primo indi
cio fuir ſponte confeſſus ↄ fratrem. in ſecundo fuu
unus de compurgatoribus qui in multis equipers

tur teſtibus: ad boc quod le. æ nõ. in. c. conſtuutus

de purgatione cano. in glo. in. v. tolleꝛctur. dicium
in eſt uerum ſaltem in ciuilibus: de quo tamen die
ut nõ. glo. iij. q. Vv. cei. ? in. S: iteʒ.l. iulia. æ in. S. pa
rentes.iiij.q.iij.¶ Nõ ꝙ ubi due pᷣſumptiones
rie oriuntur contra aliquem ſiandum eſt ualidiori.

lee tlo idrſa tenid,
(hi himiſan/
oscimniutemefin
roſce iſ n i inten
Yurmeupern n
ipr arfug naiain
untonsctare: Mnnhridt⸗
xilim ti eunii elin nc di
Eit) itkattahuner in Joen
Möſerpronen rinpo ninidrumm
Annicesebonicco detponelant
WtrfentitdGetdn ſidi
ians ldce eg dilſcan
eackelins wicn Atlode
oodens nreneds Atdandwd
iüdeemerimni Erznader
Nhddefſddifſerd dde
deMfrwicti t
iapum uſei nd fie
Uiruſtidiinn
degfh i eler g
ol. e
SS W nwüͤgikret
hot dig idenmngi
bnngpeſtitinn eM
ii cignnm ſicemen

D

usblmn
Wmmmni M0 neniit ſponſen Anplett

une inſoni mdencg G mngin
Mifmondl enit eni ſponi gul zrmt
ſumont in non ſne C ebo grel in
cder ins O jn icſiniſſeenovonuni
m e, he depin, annis opthͦnir
Memerau:r ſomus / nr want, Mmin nunn
vwi uvrer ieſt ponr.
ar puo ſqufaw utwr, ureipunt
Ai ſgufcanone aiomnar pbouar in C
ms de oſue ? incCun in ins e der.
ꝓromniſanins. e t l. l. aet gnoc l. i
Murmnen Kt Noi anin egia dade
ris Ninnem 19 M a wöod
mdan inn ſeins den. Dange he
murianm duſennerinähad ntilimhalt

ain en Mn.
n Cins Pohei
Een d Nis degan ain

Graweierz eoren
nid.d. Jupinaid
ope ſcdorricemn)
.Inſcuncntr

mos s
nm ia pusaldo n iin
ne no. ltneſg,

⁊ ſic nna pᷣſumptio nebementioꝛ elidit aliam minus
nebemẽtẽ ⁊ ad h̊ quotidie allegatur iſte tex.⁊ colligi
tur h: qꝛ iſte. A. prio dũ rediꝛet ad fidẽ ↄfeſſus fu
it fratꝛẽ laboꝛaꝛe eodẽ moꝛbo poſtea vo in alio iu
dicio dum fieꝛet inquiſitio ↄ fratrem purganit illuʒ
cum iuramẽto dicendo ꝙ cꝛcdebat illũ fuiſſe ? eſſe
catholicũ.⁊ ſic aut primo dixit mẽdaciũ.aut poſtea
pinriũ ſed Qapa aꝛbitrat᷑ ꝙ ponus incidit in ꝑiu
riũ.qꝛ nõ ẽ viſimile ꝙ iſte ipᷣe ↄuerſionis ſue dixiſ
ſet mẽdaciũ in fratrẽ. erat mi pſumptio ꝓ fo dicto
qꝛ fuerat iuratũ:ſed prima pᷣſumptio erat ualidioꝛ.
tex h̊ ⁊? ex tex.ſing.nõ. ꝙ ſi concurrunt duo
dicta göria ab eodẽ unum cum iuramento aliud ſin
ſtãdum ẽ dicto nõ iurato:ſi iecture ſũt pꝛo eo ma
gis quã ꝓ dicto iurato. Ceteris ergo ꝑibus potiꝰ
pſumendum ẽ pꝛo dicto iurato lʒ poſtea emanato:
ꝙᷓ ſunplici aſſertioni prius facte.⁊ faciunt h̊ nõ. ad
ea que tetigi in.c.ꝑ tuas de ꝓba.⁊ õ Haꝛ.i.l.eos
ff. de fal.ꝙ ſi teſtis priꝰdixiſſet unũ ex iudiciũ ſine
iuramento:⁊ in indicio dixit ↄrium cum iuramẽto
ſtandum ẽ fo dicto ꝓpter pᷣſumptionem iuramenti
niſi ſubſint alie pſumptiones pꝛo pꝛimo dicto ſicut
hic erant:qꝛ tpᷣe quo dixit primũ dictum erat accen
ſus ʒelo fidei oꝛtodoxe.i.catholice:cum noniter re
nerteretur ad fidem. Item amoꝛ fraternus: qꝛ nõ ẽ
Viſi mile ꝙ falſo illũ dixiſſet heꝛericũ:æ h bene nõ.
¶ Mõ. ꝙ ſuſpicio nõ ſufficit ad ↄdemnationẽ ali
cuius etiam ſi ſit nebemens: ir̃a tamẽ a õrio nẽ pꝛo
bare ꝙ in crie nõ graui ſufficit nehemens ſuſpicio
de hoc m dic ut plene dixi in. c. qᷓto ſupꝛa.e. unum
tñ aꝑte ꝓbat h̊ lra:ꝙ q;to crimẽ eſt grauius tanto
pſumptiones debent eẽ uehementioꝛes qꝛ ubi maiꝰ
periculum ibi cautius ẽ agẽdũ:ut in.c.ubi periculũ
dge elec.li.vi ⁊ facit hec ha in ar. ᷣm Jo. an. ꝙ pꝛo
pter pᷣſumptionem minaꝝ uel inimiciriarum non ſit
ↄdemnãdus de homicidio de quo neſcitur a q ſac
tum ſit ⁊2 remittit ad Soe.eo.ti. F. ij. V. ſed pone ;

minatus :ubi dẽ uelle ſpe.ꝙ hᷣ ſufficiat ad toꝛturã
unde nide ibi latius ? tetigi in. d. c. ccribaz. ¶ Po

ꝙ ↄuerſus ſeu reuerſus ad fidem incidens in ma
nifeſtũ peccatum pſumi relapſus uel non ple ↄueꝛ
ſus. non hoc ti ſolũ ſufficit ad cõdemnationem ut
bic. ¶ M feꝛe nouũ dictũ ꝙ a ſuſpecto de penitẽ
tia ꝑagenda poreſt exigi cautio ſufficiens.ſ. de ceꝛta
pena ſoluenda ſi eam non egeꝛit:quod intellige quã
do pꝛo peccato manifeſto imponit᷑ publica pnia ab
hnte iuriſditionẽ etiã foꝛi ↄtentioſi.hoc dico: qꝛ in
foꝛo oĩo pnĩali hec cautio non exigeꝛetur ſaltem ab
inuito:arg.in.c.ſi ſaceꝛdos de offi.oꝛdi. ⁊.c.fi.de
tempo. oꝛdi. ¶ Mimo nõ ex fi. lre de cꝛĩe q;tun
cũqʒ graui põt quis cõdemnari ex pᷣſumptione nio
lenta:que ſatis oꝛitur ex deficientia in purgatione:
facit.c.excõicamus..i.de heꝛet.⁊.c.cum ↄtumacia
.c.ti.li. Vi. Et ex fi.tr̃e ⁊ ex medio nõ. ꝙ uebemens
pꝛeſumptio non ſufficit ad cõdemnationẽ: ſed niolẽ
ta ſic:quod uoluit hic glo.pe. facit quod nõ.glo.in
Cc.inſinuatum de ſimo. ſed dic ut dixi in dicto.c.qᷓ
to. ¶Anteqꝙ; ueniã ad glo. declarabo pꝛius aliqua
textualia. pꝛio eim queꝛo quare ep̃s impetrauit dele
gatos iſtos de heꝛeſi ſuſpectos: cum potuiſſet ex

(NLitens

officio ꝓcedeꝛe ò iſtos:ut in.c.ad abolendam ð ⁊
ubi pʒ in fi. pꝛo h bene facit.c.i.de of.oꝛ. ꝙ ẽt exep
ti tenetur h̊ obſequi epᷣo loci.facit cle.i.⁊.ij.eo.ti.
So. hic nõ apparet quis impetrauit iſtos ðlegatos
foꝛte.n. dum ipererent᷑ ab epiſcopo ſeu moleſtar ent
ex iudiciũ ipetrauerũt ipſi iſtos delegatos quibus
fuit ↄmiſſum ut audirẽt cãm inter eos ziepum auc
toritate apłica:nec appaꝛet hic qualiter ageret epᷣs
ↄtra eos Inno. dicit ꝙ foꝛte epus iſte denunciauit
crimen iſtoꝝ pape uel perebat bona iſtoꝛum ꝓpter
bẽſiʒ Hoſti. dicit ꝙ agebat ciuiliter uel ex officio ĩ
petebat ipſos:ar.in.d.c.ad abolendam.nam ſi crĩa
liteꝛ nõ potuiſſet in arbitꝛos compꝛomitti quod h̊ᷣ
factum fuitijODores tamen dicere ꝙ foꝛte agebaĩr̃
crialiter. nec ob. ꝙ fuit ↄpꝛomiſſũ:qꝛ papa non ap
pꝛobat ſed recitat hic compꝛomiſſum:ut dicit hic.
Jo. an. ſuꝑ glo. unde dicit ꝙ in h non eſt uis.in hᷣ
.n. n ↄſiſtit intellecrus.c.cui enim applicent᷑ bouna
cle ici ue laici de hẽſi. dãnati:dic ut dixi in.d.c.ex
cõicamnus. S. danati æ in c. cum fᷣm leges. eo. ti. lſi.
fo pꝛo declaratione finis ſe qũo ap
pareb t ex iniunctione pnie an ſit neꝛus penitens uł
ficte conuerſus ſo.fᷣm HMoſtiẽ.? Jo.an.ſi pararus
ẽ pᷣbere dictam ſecuritatem ⁊? pniam benigne ſuſci
ꝑe:quã poſtea deuote ⁊ efficaciter implet pᷣſumptio
eſt de uera ↄuerſiõe:alioquin.i.ſi non uuit cauere
uel pniam reciꝑe:uel lʒ caueat ⁊ pniam recipiat:illã
tamen negligit adimplere ẽ pᷣſumptio de grio.⁊ hꝰ
ſatis placet ⁊ elicit᷑ ex ipſa r̃a. facit de pe.di.ij.c.
i.⁊ ex hac expoſitione nõ:q non ſolum deficiens
in purgatione punitur ut conuictus:ſed etiam con
tumax in eam recipiendo:de quo tamen dic ut nõ.
in.c.excõicamus palł.æ uide quod dixi in.c.uerita
tis de do.æ contu.¶ GBlo. i. facit duo. primo iſtat
an in iudicẽ poſſit ↄpꝛomitti.⁊ dic ut in ea ⁊ latius
ut nõ.in.c.cum tpᷣe de arbi. C Secundo principa
liter an de cauſa criali poſſit compꝛomitti:⁊æ nil bõi
ↄcludit:ſed porius ꝛemittit ad.c.pe.de.in inte.ꝛeſi.
ubi de h̊ Gof. hic dicit ꝙ agebatur ciuiliter:⁊ ſic
uult ꝙ ubi de crie ciuiliter agitur poteſt ↄpꝛomitti
⁊28 Doſt. ? idᷣ gl.? Har. in. l. non diſtingnemus
.F.iulianus.ff. de arbi. æ poreſt dici quod ubi agi
tur de ſolo pꝛeiudicio ꝑtium põt compꝛomitti: ſecꝰ
in pꝛeiu diciũ fiſci ſeu reipu. facit quod nõ.in.l.inteꝛ
F. recte.ff. ð fur. z.l.licitatio.S. ꝙ illicite. ff. de pub.
de quo tamen dic ut plenius nõ. in dicto.c.pe. æ. d.
.F. iulianus. hic tamen nihil ꝓbatur ut z dixi:qꝛ ſo
lum recitat factum. ¶ Opp. z vẽ ꝙ frateꝛ nõ dʒ ad
mitti fratrẽ in magnis cꝛibus: ut in.l.ſi magnum
.. qui accu.non poſ. glo.in v.de fratre dicit illud
regulare:ſ fallit in cꝛie heꝛeſis in quo admittit᷑ etiaʒ
ↄtra ꝑentes.xxiij.q.v.ſi audieꝛis.¶ Adueꝛte licet
doc.hic lente tranſeant.l.ſi magnũ alł.in glo.loquit
in accuſatione ⁊ nõ in teſtimonio.⁊ ꝓcedit h:niſi ni
te fratris fueꝛit inſidiatus.nã tũc æ mateꝛ õ filium ⁊=
ẽt pateꝛ ad mittũtur ad accuſationeʒ: ut nõ.in.d.ł.ſi
magnũ. Reſpectu neꝛo teſtimonij dicendum ꝙ aut
loquimar in ciuili aut in cꝛiali.pꝛio cãu tʒ ſpe. in ti.
de teſte. F. i. V. ſed nũquid frateꝛ adminit ꝓ 273
fratrem: ſed cꝛeditur plus uł minus ſcðᷣʒ affectioneʒ
q

qꝛ nulla lex ꝓhibet. hoc fallit Im eum niſi habeant
oĩa pꝛo indiuiſo uł ſint ãbo ſub poteſtate unius pa
tris:an aũt cõpelaĩ teſtificari ↄ fratrem ꝛemittit ad
.F. de teſtium. V. nũquid eo.ti.⁊ ibi uidetur ſentire
ꝙ ſic dãdo regulã ꝙ; 4 ibet nõ pᷣuilegiatus in teſti
monio ferẽdo adm tiit ⁊ cõpellit ſi non uult qꝛ in
ra uolũt gnaliteꝛ teſtes cõpelli.l.ſi eñ.C. de teſt.ẽ.
de teſti. cogen. per tot. In criminali uero dicit ꝙ n
admittuntuxr.iiij.q.ðiij.l.inlia. facit.iij.queſtiõe.v.c.
Aduerte mn ſubuiliꝰ nã põt dici ꝙ inter cauſã
crimialẽ ? cinilem certo reſpectu nulla ceſt dꝛia. aut
eim querit nũqnid frater cõpellatur dicẽ teſtimoni
um fratrẽ uel aliquẽ cõſanguincũ zæ cicendum ꝙ
non ſiue cã ſit ciuilis ſiue crialis.⁊æ qð dixi de alio
conſanguineo intellige uſqʒ ad teꝛtium gradum. et
idem in quibuſdã alijs ꝑſonis enumeratis in.d.l.in
lia.⁊ licʒ ſpe.uideat᷑ illã legẽ itelligeꝛe in criali pront
ſentit ẽt glo. in.l.pentes.C.de teſli.glo.m in.l.lege
iulia.ff.e.tʒ eam ꝓcedẽ indiſſicte ꝓut gñal teꝛ loqui
tur:⁊ cũ illa glo.tranſit ibi Mart.quod mihi plus
placet ratione honeſtatis:⁊ ut caritas ↄſerueiur in
teꝛ cõiunctos: niſi neccſſitas imincꝛct:pꝛout dixi in
.c.i.de teſti.cog. Aut qrit᷑:nũquid uolens admitta
tuꝛ õ fratrem:⁊ puto ꝙ ſic tã in crimĩali cã ꝙ in ci
nili:qꝛ dicta.l.lege iulia ſoluʒ priuilegiat nolẽtes te
ſtificari: uolentes aũt nõ ꝛepellit:oð ctiam ibi ſentit
Har. nam ſolũ inteꝛ parentes ⁊ filios reꝑitur iure
cautuʒ: ut ẽt uolẽtes nõ admittant᷑: ut.d.l.paꝛentes.
? intellige nolẽtes qn ſunt a parte inducti.nam ſi ſe
offerꝛẽt eſſent ſuſpecti:ut le.⁊ nõ.in.l.que oĩa.ff.de
ꝓcu.⁊ in.l.uxori..i.ff.de fal.vide qð dixi in.c.ij.
de teſti. Aut queri: nũquid frateꝛ admittatur pꝛo
fratre in ipſius fauorẽ ⁊æ diſtinguo inteꝛ cauſam ci
uilem ⁊ crialem: ut prio cãu admittat᷑:ſʒ credet plus
uel minus ſᷣm qᷓtitatẽ affectiõis.ſic intellige glo.iij
.q.V. c.i.⁊ in.c.in litteris de teſti.nam nullo iure in
totũ ꝛepellit. in fo caſu non admittit᷑: quia agitur ð
maiori piudicio in quo teſtes debet eſſe oĩo integri
2 idem uideĩ in alijs cõſanguineis ⁊ domeſticis:ſic
loquit᷑.d.c.i.⁊ facit.xiiij.q.ij.ſupeꝛ pꝛudentia.puto
tñ ꝙ in defecium alioꝝ admittani ſalſieʒ ad facicꝝ
dũ indiciũ ut ꝑueniat᷑ ad toꝛturã:ar in.c.Ffi.ð teſti.
cog.⁊ in.c.cũ dilecti ? quod ibi nõ.de elec.⁊ ĩ his
caſibus puto fratrem cogendũ diceꝛe teſtimonium
ꝓ fratre:qꝛ priui egiũ eſt ut nõ cõpellat̃ aduerſus
fratrem:ut.d.l.lege iulia:quod ceſſat cum agitiur ð
ipſius fauoꝛe:ar.in.l.ꝙ fauoꝛe.C. de legibus ⁊ in
.c.⁊ ſi neceſſe.j.de dona.inter nirum et nxoꝛc. Ex
his pʒ ꝙ h.c.nõ ↄdicit dictis iuribus:licʒ ſpec.ubi
5 uoluerit ſaluare ꝑ uiã ſpãlitatis.ſ.ꝙ ſpeciale ſit ĩ
cã heꝛeſis: ⁊ ita ſentit hic etiaʒ glo.nam nulla ẽ ſpe
cialitas:cũ hic nõ fuerit cõpulſus diceꝛe teſtimoniũ
cõtra fratrem:ĩmo in ipſius fauoꝛem ipſũ purganit
? in prio dicto nõ ꝑ uiam teſtimonij:nec iuitus di
xit fratrẽ eodẽ moꝛbo laboꝛaꝛe:puto in ꝙ ubi eẽt
neceſſe cõpelleꝛet frateꝛ õ fratꝛem in cauſa hereſis
nõ ꝑ iſtud.c.ſed ꝑ.c.in fidei fauorem qc heꝛe. li. vj.
ee v. vuʒ colligit prio ſicũ ei qð qs pᷣus
ixit ſiue in iudicio ſiue ex:ſed h̊ ſimpliciter no col
ligitur cx txcx: quia ut dixi muite pꝛeſumptiones

¶ Be pſumptionib

concurrebant hic:qð pꝛius ueꝝ dixeꝛat: ſed de mꝗᷣ
dic ut latius dixi in.c.ꝑ tuas de pꝛoba. ⁊ in.c.cum
in tua 5 de teſti. Scdo glo.ᷣ colligit ꝙ una Pſump
tio ppondeꝛat alteꝛi. ¶ Oop. in Zꝛium de.c.cũ inteꝛ
R.de elec. ubi inuicem ſe elidũt. cõiteꝛ ſolui. ꝙ aut
ſunt paris potentie æ una nõ pꝛepondeꝛat alteꝛi: ut
in Zuo: ? ſic inuiceʒ ſe tollũt: ſi alteꝛa pꝛepondeꝛat
illa Pualer. An auũt æ qn: ſint paris potentie uel alte
ꝛa pꝛepon deꝛet diſceꝛnit diſcꝛetus iudex ex uarietate
factoꝛum:ex quibus pſumptiones oꝛiuntur: ut hic.
2 facit qð nõ.in.c.tranſmiſſe qui fi.ſint le.⁊ ꝑ Jo.
an. in. c. pe.infra de cꝛi. fal. lo. penul. op. de.1.
.ij. C. de heꝛeti. ubi ex leui argumẽeto quis ꝓbat hꝛ
ticus.ſoluit ꝙ ibi ſufficit leue argumentũ quo ad fa
cultarem inquirẽdi õ eũ:non ut hẽatur pꝛo ↄuicto.
UVel dic ſᷣm doc.ꝙ ibi appellatur leue argumentuʒ
quod de facili poteſt ꝓbari:utputa quia apeꝛe enet
in articulis fidei ul non uult iurare dicẽs hᷣ eſſe pec
catum:ut in. c. excõicamus.j.de heꝛeti. ¶ Secũdo
gl opponit de.c.dixit qns. xxxij.q.i.⁊ ſolue ut ĩ ea:
2æ dic de mateꝛia ut dixi in dicto.c.quãto S.e.⁊ nõ.
glo. ꝙ ↄ uiolentam pſumptionẽ admittitur ꝓbatnio
in Sꝛium:ut ꝓbatur in iuribus alle. in ea ⁊ in.c.fi.
de pꝛeſby.nõ bap. ¶ Vltio glo. queꝛit qᷓ̃re ab iſto
nõ exigit᷑ iuramentũ ſicut exigit regularit᷑ in purga
tione pſtanda.j. de pur.ca.quoc. nde ut in ea.ſed
adueꝛte qꝛ dictũ glo.ꝓcedit ſi dictio pꝛopteꝛ ſiat ex
cluſiue.ſed cõiteꝛ doc.tenẽt ꝙ ſtat incluſiue:ut ſic ul
tra cautionem teneatur iurare: ? hoc plus placet.
HMec ob. motiua glo.quia h iuramentũ eſt oneꝛis ?
non honoꝛis:⁊ ſic nõ inſpicitur ꝙ alias deieꝛaueꝛit
ut in c.cum in ecchjs de ma.⁊ obe.⁊ de hac dictioe
pieꝛ ui le quod nõ. in.c.dudum. ij. de elec.⁊.c.decet
ad fi. de imu. ec.li.vi.? ꝑ Jo. de lig.in cle.ij. de pe
nis ⁊ plenius ꝑ Dau. in cle.i. de ſum. tri. ⁊ fi.ca.?=
peꝛ archi. in. c. ebꝛõ.xiij.q.ij. Iteʒ fruſtra fuiſſer hic
facta mentio de iuramento ſi dictio pꝛeteꝛ non iclu
deꝛet:cum non opoꝛtuiſſet excludeꝛe id qð nõ inclu
debatur. naʒ exceptio dʒ eſſe de ↄtentis ſub regula:
ut nõ. ſub ica de reg.iur. ⁊æ ut dicit Oar. in.l. ſeio
F. uxoꝛi. fl. de annu. lega. ubicũqʒ dictio pꝛeteꝛ po
nitur iteꝛ res quaꝝ una nõ ↄtineĩ ſub reliqua ſiat iĩ
cluſiue:ne fruſtra nideat᷑ appoita. ⁊æ nidetur pꝛobari
EP illum tex.ſecus ſi una compbenditur ſub alteꝛa:ut
ſi ponitur inteꝛ genus ⁊ ſpem:mniſi aliud dicamus in
odioſis:ut uelle vr Inno. in.d.c.dudum:quaſi tũc
regulari iteꝛ excludat. dic m pleniꝰ de ippius natura:
ut nõ.in iuribꝰ palle. ¶ Vltra glo.queꝛo hic fuit
pꝛomiſſum in delegatos retenta poteſtate delegata:
quid ſi non fuiſſet hec poteſtas reſeruata: nunquid
expiraſſet peꝛ ↄpꝛomiſſum. Inno. hic ꝙ nõ:nibil al
legat ¶ Motã h̊ dictum ꝙ peꝛ compꝛomiſſuʒ ſim
płꝛ factuʒ nõ expirat iuriſditio delegata ſuꝑ illa re.
Ezgo allego cle. ꝙᷓdiu de ap. ⁊ aut᷑.ſi t.C. de tem.
ap.⁊? quod nõ.ꝑ glo.æ Jo.an.in.c.ſignificantibns
de offi. dele. pe: Mau. in dicta clemẽ. ꝙdiu. Quid
econtra an expiret compꝛomiſſuʒ ſi itur ad iudicem
oꝛdinarium uel delegatum.dic ꝙ ſic: ſed pena com
m ttitur: ut in.l.ſiquis rem.ff.de arbi . ¶ Ydem ſi
itur ad alios arbitros.l.ſed ⁊. ſi in ſeꝛuum in fi. et

nle coele nche

ngleubenn 6 i

1o
n 1 tcn. ein⸗ si

l
ſunct ning ,

ſer gaſis lin
s or poſezer er
rnmetrudr od i⸗ Ammn
ſtpulirni tierit octeesdlr/
14 Apninnutlal arci

rale.

mninimuenruue,

niurifeonnnes inſenwne a
onrctrinitmennen al inenns d
inrirens Yupinapenintarct
daccnonanih. Irinſtiſendonte
re Yranadienidotir deniens
mimiecah Au wine
nunnſ rbin Gsi
Wncnen. enian gi
ſicns aſfügni ſnſendorou⸗
Porhtoe⸗ Piafonecgenüftuͤ
Dooi nan ſt goboe ie ebon
Uurchefſbir hhalgti,
aum ini tticdi
Ubicf noii boitlent olnnm
enmiefen Hoſken

Aannmnun Pſonptionigenttin 4
Numn pounn n unbigale natt
lekin nm ſſe gr. enitt
Non munmni ſltgig, aintin
nonep tmna ſ ce r ane n nut
4 cver ecai go geegtſo propeeter
chlue acur Glxtcni ſur lvenne
a mo ONr.ine, ehocpbs N
Mrob noruy gh. OubAEn oneio
vn bomns:r ſe Minſiur los duenuun
tin n in achsce ma.obe.? ce bac diani⸗
aniit nod nö n cdnunn icece2 cli
di deimn i. Nia Jo. eſginee Ne
stPengsg n ne Keinn dn
4 cinid Ki Rretchrfuſtan
Aen menmo de uranend Ndnd eſhte
Eananm on poniſackenden Aadiit
Eum. Wethid ole Nonsſin 6
W ei d tet Pr l
6 on W NNR. moi uvn
nimmr den es aiaß a gücluef
Guſverne uſtn vieit hpai l 1

lum ter ſns ſnn Conſppehdimi
— enrniſtonda
genns? ſpennnlli

in duabus ſequẽtibus.ff.e.Et eſt ratio diuerſitatis
qꝛ ptãs arbitꝛoꝝ eſt uolũtaria æ bẽtur ab homine
ptãs ueꝛo iudicũ ẽ neceſſaria.l.inter ſtipulantem.F.
ſtichum. ff. de. V. ob. ⁊ in.c. intelleximus de iudi. 2
hẽtur a lege nela principe:merito facilius tollitur
pꝛima ꝙ; fa. ⁊ uide in h̊ quod latius dicam in.c.ad
petitõem de accu. æ uide ꝑ ſpe.in ti. de arbi. S. finit
in fi. ltimo qᷓro pone ꝙ iſti delegati ꝓnũciaſ
ſent. ut arbitri ſʒ pars reliqua uoluiſſet ſiare dicto
eoꝝ ⁊ petijſſer ꝓcedi ꝓ eos tanq; delegatos:quod
fieri põt ut g dictũ ẽ nũquid potuiſſent ꝓnunciare
Srium eius ꝙ ſniauerũt ut arbitri uidet᷑ ꝙ nõ:ar.
c.p tuas de ꝓba. Itẽ nõ põt quis ſuã /ſniam reſci
dere.E. ſen.reſci.nõ poſ.pꝑ to.dic Sriũ:qꝛ nũc pꝛo
nũciãt ut iudices:⁊æ iũc ꝓnũciauerũt ut arbitri Itẽ
nidemus ꝙ ex noua caã appellatõis retractaĩ ſnia ĩ
c. cuʒ Joannes de fi. inſtru. z.l.ꝑ banc. E. de tẽp.
ap.⁊ idẽ iudex a quo appellatuʒ ẽ qñʒ audit cãʒ ap
pellationis cum alio ut ſi appellat᷑ ab archiepo ad
conciliũ ꝓuinciale cui peſt ipſe archiepus ut in.c.
multis.xvi.di.nõ.gl.in.c.accola.de ap.li.vi.⁊ ſacit
in ſi. ille tex. ⁊.l.i..ſed ſi pᷣſes.ff.qñ ap.ſit ⁊ h tẽnt
cõir.doc.⁊ pꝛo h̊ uide quod nõ.in.c.cũ ĩteꝛ canoni
cos de elec.in gl.in.V.⁊ etiam confirmauit:ubi cõ
cludit ꝙ pᷣlatus eligens ut arbiter ſeu compꝛomiſſa
rius põt poſtea ex noniter geſtis illam electionẽ in
firmare ut iudex quod nõ. An autem potuiſſẽt iſti
ſil ꝓcedere ut arbitri.⁊ iudices dic ut nõ.in.c.cum
ex officij de preſcrip.⁊.c.niſi eſſent de pᷣben.hic nõ
ſunt alia.

Bm in iuuentute. Ei
ſumitur incontinẽs in ſenectute qui in iu
uentute continuit: maxime ſi eſt litteratus.h.d. Di
niditur iu. v. ptes In pꝛima pꝛemittit exoꝛdium cir
ca excuſationem epi. In fa ibi licet ponit delatõem
ipſius In tertia ibi qꝛ m ponit delationis repulſio
nem ⁊? cãm. In quarta ibi ſed ut ponit inquiſitõis
ↄmiſſionem. In quinta ibi qui nobis inquiſitoꝛnʒ
relationem. ¶ Mõ pᷣſumẽdum ꝓ illis qui indicio
pꝛicipis ſeu ppli dignitatẽ ſen honoꝛc adepti ſũt.nã
pᷣſumptio ẽ pria fꝛonte ꝙ eoꝛũ vtutibus exigentibꝰ
honoꝛẽ adepti ſũt.pꝛo hoc uide bo.tex.lxi.di.mira
mur ꝓpe.ſi.hinc glo.colligit ibi ar.qꝙ; electus pre
ſumitur melioꝛ alijs. uide ad idẽ. c. di. contra moꝛẽ
ubi dr̃ moꝛibus indecoꝛi pallio decoꝛari non debẽt
Aguene tamẽ qꝛ pᷣſumptio iſta oꝛitur ex eo ꝙ pꝛo
motoꝛ ſeu hõꝛis delatoꝛ faceꝛe debet. nam ſepe pꝛiũ
ptingit:iõ alibi qr̃:multi ſacerdotes ⁊ pauci multi
nomine pauci ꝛe:nec facit cathedra ſacerdotem:ſed
ſaceꝛdos facit cathedram.xl diſtin. multi. æ in fi. illi
c.dicit᷑:q; non qui maioꝛ fueꝛit in honoꝛe eſt iuſti

oꝛ:ſz qui eſt iuſtioꝛ ille maioꝛ eſt: quod nõ. ¶ NMG5

ꝙ ſepe ex pꝛiuilegio concedũtur inſignia dignitatis
ei qui illam dignitatẽ nõ hẽt. nã palliũ eſt oꝛnamen
tuʒ epale: ut S de uſupal.ꝑ to.⁊ tñ hic fuit oceſſum
epo:ad ideʒ.c.ut apłice de pꝛiuił.li.vi.¶ Mota ꝙ;
ſectatoꝛ luxurie dr̃ abijceꝛe iugum dni:quia ut dicit
HMieꝛo.nõ põt coꝛde toto hitare cũ deo qui mulieꝝ
acceſſibus copulat᷑.xxxij.di. hoſpitiolum. ¶ Mota

(Eum Tiu. Mndũ

xit Socrates. Quis enim aliquid bumani pudoꝛis
hñs his duabus uoluptatibus coeundi atq;ʒ come
dendi: que hõi z aſino cões ſũt delectat᷑.q.d.delec
tari nõ dʒ. ¶ Mõ ꝙ libido pᷣſumit᷑ diminui in ſene
ctute. un Seneca: Cũ ceta uicia cũ hoĩe ſeneſcant
ſola auaricia iuueneſcit.? Terentius Ad oiĩa alia
etate ſapimus rectius h̊ unum pſtat malum ſenectꝰ
hoibus acutioꝛes ſumus ad rem quam expediat.
Mõ ꝙ magis deteſtabilis eſt luxuria in ſenectu
te quam in inuentute: hinc Lullius li.i.officioꝛum:
uxuria cum omni etate ſit turpis:ſenibus maxime
fetidiſſima eſt. ¶ M. pᷣſumẽdũ pꝛo uiꝛo lr̃ato ut n
ita inclinetur ad paſſiones ut ignarus nec peccaꝛe
põt per ignoꝛãtiam ſicut ille. unde alibi d;: Ignoꝛã
tia mater cunctoꝛũ erroꝛũ ⁊c̃.xxxviij.di.ignoꝛantia
⁊7 alibi dicit NHieꝛo. Ama ſcripturarum ſcientiaʒ =
carnis uicia nõ amabis. e inteꝛ ↄiunctos
ẽ quoddã nãle fedus quod ꝓhiber carnis debitum
inter eos pᷣſumi. Alibi dicit lex: ꝙ nã inter hoines
quãdã cognatõʒ oſtituit ꝓpteꝛ quam hoiem boi in
ſidiari nefas eſt.l.ueluti.ff. de iuſti.? iu. ¶ Mõ aꝛ.
ꝙ; ꝓpter infamiã oꝛtam a malinolis nõ dʒ ſupeꝛioꝛ
moueri ad inquirẽdum de quo per glo.in.c.qualit᷑
2z qn.ij.de accu.⁊ ibi plene dico. ppo. ? nᷣ ꝙ
lia ſit ↄria ſibi.nã prio diẽ ꝙ nõ uult moneꝛi ex ma
ligna delatõe:tñ mouet᷑ in eo ꝙ cõmittit inquiſitõʒ
epo Laurẽ. ſoluẽdo dicit ꝙ Mapa noluit moueꝛi
ad inquirẽdum de ueritate cris:ſed cõmiſit inquiſi
tõem ſuꝑ infamia:que eſt pᷣꝑatoꝛia inquiſitionis fi
ende ſuꝑ ueꝛitate ⁊ h ẽt nõ:ꝙ ex denũtiatione facta
per nõ idoneũ poteſt iudex moueri ad inquiſitionẽ
faciẽdam ſuper tali ifamia:quod ſatis ſẽtit hic Jo.
an. ? ꝓbatur clare ꝑ iſtuʒ tex.⁊ fᷣm pᷣdicta limita h
glo. pe.que colligit ꝙ ꝓpteꝛ infamia a maliuolis oꝛ
tã nõ ẽ inquiſitio faciẽda uel purgatio indicenda.ð
bet eni iĩtelligi de ſolẽni inquiſitõe que fit ſuꝑ vᷣitate
cris:ſecꝰ in occulta indagatione cꝛedulitatis zæ fame
ut pꝛobat᷑ fn Jo. an. hic quod bene nõ. Item dic
ꝙ et ſolemnis inquiſitio fieri dʒ ſuꝑ ueritate qn in
famia a maliuolis oꝛta eſt apud bonos ? graues et
tanta ꝙ gnãt ſcandalum:ut nõ glo.in.c.cum dilecti
de pur. ca. in. V. apud bonos: quam ſic intelligo.⸗
ſic concoꝛdat cum glo.c.qualiter ⁊ quando.ij. pᷣal
le. ubi plene dixi. Kaſus. J
ſus. Js qui pꝛo bene
4 Baum. ficiando ſcribitur cum
clła ſi idoneus fueꝛit nõ tenetur ꝓbare ſe
idoneum cum idoneus pſumatur.b. d. Mꝛia pars
ponit queꝛelã.fa dat indicẽ:ibi cauſaʒ. ¶ Mõ pꝛio
ꝙ anʒ in pto fit mẽtio ꝙ impetrãs ſit ſcholaris.
an aũt uitiet Neptum ſi ipetrans nõ eſt ſcholaris.cꝛe
do ꝙ ſic: qꝛ facilius optinet᷑ gr̃a hac qualitate expᷣſ
ſa:facit quod nõ. Inno.in.c.cũ in cnnctis de elec.⁊=
omne expꝛeſſum quo tacito gratia non fuiſſet obtẽ
ta ſaltem ita faciliteꝛ reddit las uicioſas:ut in.c.po
ſtulaſti ? qð ibi nõ. Hoſt.ð ſp.facit quod nõ.ſpe.
de Gp.pꝛeſen. S. rõe aũt iperrantis. vV. ſed ubi ſcꝛibi
tur pꝛo ſcholare. ¶ Secudo nõ ꝙ etiam in eccleſia
tñ collegiata põt conſtitui bñficium pꝛo cleꝛico ſuꝑ
q

¶ He pᷣſumptionid

edditibus ipſius ecctie: ad hoc.c.conquerente de
ele. non ꝛeſi. qʒᷣ ſic põt intelligi.uel dic ſic nõ.ꝙ ꝛec
toꝛ eccleſie poſſit cõpelli ad recipienduʒ aliquem in
clericũ = in fratrẽ:licʒ ꝓ eo non ſit ſpecificatũ bñnfi
cium in ecclia:ſj oʒ ſibi ꝓuideꝛe de ꝛedditibꝰ ecclie.
nam in hac eccłia n erat bñficiuʒ ꝓ clerico nec erat
collegiata :ut colligit᷑ ibi facultas eccleſie ꝛc. ¶ Ex
hoc ſing. nõ. ꝙ ꝛectoꝛ eccleſie nõ ſolũ debet habeꝛe
clericũ iux c.ut quiſqʒ cle.de ui.⁊ hone.cle. ſʒ etiaʒ
põt cõpelli ut illum ſuſcipiat in titulũ eccleſie ſue:ut
ſic cenſeat᷑ ibi beneficiatus.? q;qꝙᷓ; B.c.loquatur in
Papa:idẽ mñ puto dicendum in epo:ar.in.c.extir
pande in fi.⁊ quod ibi dico de pꝛebẽ ⁊ facit qð nõ
in. c. expoſuiſti de pꝛeben.⁊ in.c.poſtulaſti de iure
patro.⁊ hoc nõ. Si autem nis intelligeꝛe ꝙ b eccle
ſia fuerat inſtituta ut eſſet collegiata:qð inuit illud
vbuʒ poſitum in tex. ibi in clericum ⁊ in fratrẽ ⁊c̃⸗
tunc nõ.collige ꝙ pꝛelatus eccleſie non tenetur ali
quem ꝛecipeꝛe in canonicum ⁊ in fratrem ſen in cle
ricum ſi facultates eccłie nõ ſufficiũt:qꝛ clerici non
ſunt ẽt ĩ eccleſijs collegiatis inſtituẽdi utra faculia
tes ecclie:ut in.c.i.de inſti.⁊ in.c.uno de ſta.ꝛeg.li.
vVj. æ ſic ipſe ſolus capiet totũ:⁊ h̊ puto pꝛocedere
ſi bona ſunt cõia:ſi aũt pꝛebẽde eſſent diſtincte non
uideo qũo poſſet iſte excipeꝛe õ impetrantem:cum
illi ſit impurandũ ſi minus ſufficiẽs beneficium ipe
trat:ur in.c.clericus nictum ⁊ qð ibi nõ.xci.di.hic
aũt bona erant cõia:ut patet ibi facultates eccleſie
⁊ẽ.⁊ ſic agebat᷑ de pꝛeiudicio ipſius ꝛectoris: cũ mi
nus ſufficiat ꝙ in plures eſt diſtribuẽdũ:ut in.c.cũ
M. de conſh. C. 145 ʒ ꝙ exceptio peꝛemptoria
5 Gptũ groſum põt opponi in uiʒ dilatorie.hᷣ pꝛo
batur ibi declinãs examẽ ⁊c̃.qð tʒ h̊ Moſti.licet ali
ud ſentiat Inno. ſed primũ uerius. ? eſt 20: qꝛ ſub
reptio uitiat eptuʒ:ex quo datur iuriſditio.põt 9
opponi ꝑemptorie qᷓtenus opponit᷑ ad gꝛaʒ: poreſt
excipi dilatorie quatenus opponitur cõtra defectnʒ
iu riſditionis: æ de boc. ꝑ Innoc.z alios de ſptis
cõſtitutus. ¶ Miõ. ? tene menti hoc dictuʒ meũ qᷓ
nouũ:qꝙ imperatoꝛ nõ enet᷑ ꝓbare ⁊ uerificare oĩa
contẽta in Goto cẽt ſi uideant̃ expᷣſſa in foꝛma con
ditionis: ſi pꝛo illis hẽt iĩtentionẽ fundatam iuris pᷣ
ſumotione. ſed onus pꝛobandi ↄriũ icũbit neganti:
ut hic ſingu. pꝛobatur. ſic limita nõ.ꝑ Jo. an. in
.c.i. de lit. cõteſt. li.vj. ltimo nõ ꝙ quiliber pᷣ
ſumit᷑ idoneus ẽt ad bnficiũ:facit.i.q.i.ſicut xpᷣs.⁊
ꝛeſpectu bnficij obtinendi intellige dũmõ ſi clericꝰ
alias nõ eſt idoneus:ut in. c.ij.de inſti.⁊ in.c.ex lit
teris de inſti. ſed reſpeciu bõiratis itriſece quilʒ pſu
mit᷑ bonus ẽet ſi ſit laicꝰ fm Moſtiẽ.ut in.d.c.ſicut
facit qdᷣ nõ QOpy. in rła ſemel malus li.vj. Sed ad
uerte:qꝛ foꝛtiteꝛ nũc opp. iſſũ tex.idoneitas ẽ du
plex. quedam intriſeca cũ qua hõ naſcit᷑: puta ꝙ ſit
caſtus ſobrius ⁊c.⁊? hec pꝛeſumit maxime poſt bap
tiſmum.d.c.ſicut. Quedam eſt idoneitas extrinſeca
ut ꝙ quis ſciat cantare legeꝛe ⁊ ſimilia que ſpectãt
ad clericũ:⁊ iſla nõ pſumunt᷑:immo ſi opponituꝛ ⸗
aliquẽ deſectus ſcie ſubijcit̃ ille examini. ut eſt tex.
cũ glo. i. .ſi foꝛte de elec. li. vj. Itẽ vbũ idoneitas
Hilicatur in etate: ut in.c.ſuꝑ ioꝛdinata ðᷣ pᷣbẽ. Itẽ

ut no béat quis plura bificia: ut in. c. is cui. e.ti. i.
vi. male eꝛgo diẽ tex. ꝙ iſte pꝛia facie eſt pſumẽdus
idoneus: niſi Sꝛiuʒ ꝓbet᷑. So. do. an. tacite uidetur
reſpondeꝛe huic ꝛio dicens:ꝙ ex quo adueꝛſarius
opponit dʒ ꝓbare:qꝛ cum actum impetrationis iſte
exeꝛcueꝛit pꝛeſumendus eſt idoneuns. Item hic fuit
facta collatio ꝑ apam uel aliuz: ? ſic ſtatus colla
tionis eum releuat ab oneꝛe ꝓbandi. Item fuit hic
oppoſitũ ʒ l̃as de nõ idoneitate.vñ pſumptio ido
neitatis in hoc leui ne i npediatur ꝓceſſus ſufficiẽs
eſt ad agsrauandũ partem oneꝛe pꝛobandi.⁊ ſic po
nit tres ſołones:quaꝝ ultia eſt multũ diueꝛſa a dua
bus pcedẽtibus: tñ nulla mihi plʒ. Mꝛaa nõ ualet:
qꝛ p actum impetratiõis nõ debet pſumi idoneꝰ: cũ
Pia expſſe mãdat inquiri ſi eſt idoneus.ad ideʒ
qð ponit Jo. an. in regula nõ Iʒ actoꝛi de reg. iu. i.
vi. ubi dicit: ꝙ ſi eẽt Dapa noict quẽ cleꝛicũ in col
latione bñficij:nõ ti eſt ſufficiẽs ꝓbatio pꝛo cleꝛica
tu:ſi uendicando bnficium allegat ſe cleꝛicum uel ali
teꝛ agendo. pꝛo h̊ extrauag. Honifa. que icipit In
iuncte. nec fa ſolutio ſua pꝛocedit: quia ſi Papa o9
tuliſſet nõ mandaſſet inquiri ſi eſt idoneus: cuʒ amte
collationẽ eũ exaiaſſet: ar. c.qñ eps.xxiiij. di. JItem
pꝛeſuppoĩto ꝙ non examiaſſet ſatis eſt ꝙ nũc man
det eum exaĩari ꝑ illam cłam ſi eſt idoneus:eꝛgo nõ
pꝛeſu noſit eum idoneum. ¶ Menia et ſolutio non
ꝓcedit:qꝛ Pwa ↄmittit cauſam in totum:⁊? ſic et
quo ad meiita: æ deceꝛnit ut vVtute illius clauſule nõ
artetur iſte ad ꝓbanduʒ ſe idoneum. Iẽ h tenia ſo
utio ni mis reſtrin ʒit tex.? ẽ quaſi S duas pꝛeceden
tes. Quare eʒo diceꝛem ꝙ tex. iſte in fi. debeat in
telligi de idoneitate intrinſeca: ⁊ ſic uidet᷑ intelligeꝛe
glo. in. d. c.ſi foꝛte. nam idoneitas extrinſeca nõ pꝛe
ſumitur. In hac autẽ extrinſeca cui incumbit onus
pꝛobandi dico:ꝙ aut teꝛtius ſe opponit ⁊ ile habz
pꝛobare:ut in.c.i.⁊ in.c.ut circa de elec.lib.vVi.⁊.c.
cum dilecti. e.ti. z.c.tam łis de teſti. cum multis ſi.
rõ:qꝛ excipiens in excipiendo fit actoꝛ. l.i.ff. de exce
pti. Aut nemo ſe opponit: ⁊? tunc is qui habet pꝛo
nideꝛe ſeu electionem ↄfirmare dʒ de oibus iquicᷣ
eriam de bis qne pſumũtur rõe bonitatis itrinſece:
ut in. c. cum dilecti z.c. cum nobis de ełec.⁊.c.niłil
e. ti. . lxxviij. di. c. quid eſt. ⁊ fit hec inquiſitio èt ſi
infamia non pꝛecedat: cum nõ agatur ad penaʒ ipo
nendam: ut nõ. in iuribus pꝛeal. æ nõ. Inno. in. c.l.
de poſtu. pꝛela. .ꝛedicta uident᷑ de mẽe Jo. an.
in regula infamibus de regu.iur.lib. vi. in me:cu. t
hH ꝓcedunt reſpectu eoꝛũ que opponuntur in peꝛſo
naʒ. qnʒ aliqua opponũtur 9 Nptuʒ ſeu graz:? ci
incumbat onus pꝛobandi recuꝛꝛe ad nota.peꝛ Jo.
an. in. d. c.i. de lit. ↄteſt. li. vj. ubi vẽ poſt alios uel
le ꝙ in expꝛeſſis incumbat onus ꝓbandi impet:an
ti qui hẽt ꝓbare ea que narranuit in ſyoto. In ta
citis vo ꝓbat opponẽs: quia in excipiendo efficitur
actoꝛ : ut g dixi:⁊ faciunt bec ad queſtionem quoti
dianam: Quidam impetrauit beneficium ſancti
O(ꝛrrini: æ narrauit quod ipſius reddit? ſummaʒ
c.floꝛ.non excederent. opponi. quod ualet plus. qri
tur de duobus. primo pᷣſuppoſito ualoris exceſſu:
nunquid ex hoc capite gra ſit nulla.2 .cui icumbat

d 1
crrach tnt
S
otiiaen,
uu gho d bn
ſei ſrver lntt ſn m,
ſ, S

cco ſth⸗

8

S

le vn a e giſi
Sneus luuc .

Mlu tditihii
rimmmni mng lu⸗ ſmcn
nmngrirlg ſwlunen
Crmnr rn, und ceun
Miiſtifibetim unimim tu⸗
io mimmmifüitſun ran.
Gnih ies im imintiſtrin⸗
ſpenniciſi oner ee utni
dcooſulſttduuts
Fweeargin ge Iman⸗
irandonden Alnsdn
Ndn ANinde en de
Kobtchcona nonnamceninon
Dunhentetongſnalunspeni
Panmicſffcan hentng
Deimim iſftes iiumde,
le pithi deig ncetnunel
pbureſſligin ini naan
nni nfimni ſirlt un
lrckalhn iwttrimi
adimn cſeltell
bengenr ilc rint

Mudidangſe 9 Kenck
—
mimndtnhtifemn len
bnalr Müciom alegar ſelcin
6 pobemmg Vontgni
imar mr ſa ſolnno ſun dwaetrliuiſ
atanͤnmiifinulliälinun
noneci etiaſna co ehs mid
Perſappoid g non enniaſ insc gi
dear wuneriim oilan Alun ickitonnerg
parſanoit ann ihonaun, era dr ſolmon
pe itq: Prrionimn: mnomirtommt
qoa matve duaut ur ftur ilus chulte
anr iai ponuli litnuan Neß tfl
uio nins eſmn,tar c1nruat
. Qurczo duun er Einſidbur
igide onarat iniſane ſe lce; nnliger
omn.dcAfone anidoneinsriſea d
rmim’, Inbu mme erniſeta cn mannda dns
õ dmaee
ä
niknentmiseth n,
enerihe Gcheno t daſ

-RnNe dd. 1N uden
uen Gcrudnen Nöna Bkt
enam deds Gneiarina edolimk
Cmnodsteta

Nr inc Ndletnd.

onus ꝓbandi pſuppoſito ꝙ bẽat noceri.= ur̃ prĩo
ꝙ nõ debeat noceꝛe:ex quo conſtat de coꝛꝑe bene
ficij:ar. eoꝝ que nõ in.c.ſignificante de ⁊ꝛp.⁊= ſic nõ
ob. c. cui de nõ de pᷣbẽ.i.vi.loquit n. de ĩpetratiõe
gnãliter facta:ſʒ H̊ͥ nõ ob. jrium teneas.dic eniʒ ꝙ;
ſi nõ expᷣſſit ueꝝ naloꝛc gra eſt ipſo inẽ nulla:æ on⸗
ꝓbandi ꝙ nõ ualear ultra expᷣſſionẽ incumbit impe
tranti:cum ſit ꝑs gre ſue.⁊ ſic ↄſuluerunt Bal. 7
Jo. de fan.ut hic reſert do.Car.ſʒ ego allego do.
de ꝛota deci.cclxxxij. ubi h̊ expreſſe tenent:æ plus
dnt:q urbanus Dapa. vi. oꝛdinauit ut quiſqʒ te

neatur faceꝛe mẽtionẽ de naloꝛe beneficij ꝙ ipetrat

2 ẽt obtentoꝝ:⁊ aliter gra facta nõ naleat.⁊ eſt rõ

pꝛimi qꝛ citius mouer Dapa ad concedendum be

neficium modici naloris quã magni. ⁊æ exprimens
minoꝛẽ ualoꝛem ur̃ fꝛaudulenter feciſſe ut cit a
pam induceret ad cõcedẽdum nõ imerito gra iĩficit
nt. d. c. poſtnlaſti de rp. Quid ãt ſi in lr̃is fi mẽtio
de ualoꝛe ĩꝑſonaliter: ut qꝛ dz tantã ſummã ut aſie
rit᷑ nõ excedit ⁊ẽ. Oicit hic do.an.ꝙ quedam deci
ſio ꝛote bʒ falſitatẽ nõ uiciare:quaſi h̊ͥ nõ referatur
ad iĩpetrantem ↄriũ tʒ ipſe: qꝛ debet intelligi ꝙ per
iĩpetrantẽ illud fuit aſſertũ. Ego diceꝛem ꝙ aut pꝛo
pria vᷣba erant ↄcepta in ꝑſonam impetrantiſ ur qꝛ
dicebat᷑ pꝛo ꝑte talis nobis fuit iſinnarũ ꝙ tale be
neficium uacauit tanto tpc æc. cuius redditꝰ ut aſſe
ritur ualoꝛc᷑.c.flor.nõ excedunt:⁊ tunc nõ dʒ imel
ligi ꝙ per ĩpetrantẽ illud fuerit ſimpłꝛ aſſertũ:ſʒ ꝙ
impetratus dixit illud ab alijs aſſeri: æ⁊ eo caſu ſuffi

ciat impetranti ꝓbare ꝙ ita aſſereret. nam ĩ gnali

ſermone non itelligit perſona loquens:ut in aut.ſi
qñ.C. de non nu.pe. in.c.petitio de iureiu. Aur
omnia vba rpti loquũtur nniformiter ? tũc debet ĩ
teligi ꝙ per impetrantẽ fuit facta relatio. itelligit
enim cła ſi pces vᷣitate nitant᷑ in. c.ij. de .⁊ ſic oʒ

impetrantẽ expſſa ꝓbare:⁊ bec nõ. ⁊ uide que dico
in. d. c. poſtulaſti. z. c. ad aures eo.ti Epecann

primo glo. Beꝛ. æ ↄñter glo. Innocen. ſatis nõ. et

quotidianam glo.i. in prin. eſt ſatis clara z ſupꝛa la

tius expedita. In fa parte querit hic fuit exceptũ
de inſufficientia facultatum cni incumbit onus pꝛo
bandi:an rectoꝛi ꝙ facultates non ſufficiaut:an im
petranti ꝙ ſufficiant.reſpondet ꝙ rectoꝛi: qꝛ ecclia
pꝛeſumitur ſufficiens. In ↄꝛium alle.l.ex ꝑſona.C.
de ꝓba. ubi dicit᷑:ꝙ qui dicit alium eſſe ſoluedo dʒ
ꝓbare ſaltẽ ꝙ aliqn fueꝛit ſoluẽdo:quo ꝓbato pᷣſu

mit᷑ in futurũ eſſe ſoluendo. Jo. an. dicit ꝙ aut con
ſtat de pcedenti ſtatu ecclie:⁊ iuxia illũ ſtatũ pᷣſumiĩ

eccliam eſſe ſoluendo:⁊ aſſeꝛẽti Oꝛinʒ icumbit onus
ꝓbandi:ar.in.c.ex ꝑte de conceſſ.pꝛeben.in fi.⁊ ce
p. c.i.li.Vi.⁊ qð nõ.in.c.uno ut eccle.bñ.in fi. Si
ueꝛo nõ ↄſtat de pᷣcedẽti ſtatu debʒ pſumi ꝙ ſaltem
ſufficiat pꝛo duobus:ar.in.c.ut quiſqʒ de ui.⁊ ho.
cle. z. c. nemo de ↄſe.di.i. z dicens minus nel ultra
babet ꝓbare fᷣm eũ:qð plʒ do.an. niſi eccłia ſit col
legiata. tũc eiʒ cum ad minus requiranĩ tꝛes.l.neꝛa
cius.ff. de ueꝛbo.ſig. pᷣſumendũ ẽ ſufficeꝛe ꝓ tribꝰ.
h dictum eſt ſatis equũ: nec cꝛedo ꝙ aliteꝛ intellexe
rit Jo. an. an illud ſit ueꝛumde iure canonico ut
tres ad minus requirantur ad eſſe collegij: remitto

Hudum

te ad glo.c.i.x.q.i.⁊ plene dico in.c.i.de elec. Ad
pdicta uide etiam glo.in cle.ne in agro de ſta.ẽgu.
.F. ad hec in.v.ſeruitutis:que dicit ſufficẽ ſi rectoꝛ
ecclłe tʒ clericum fuitoꝛem:⁊ tale quid ſufficit recto
ri ⁊ uni ſeruitori quod non ſufficeret duobus ſoci
is.⁊ nẽ.d.c.ut quiſqʒ intelligere in ſeruitoꝛe æ nõ ĩ
ſocio:⁊ ſic doctrina ſua hic non eſſet bona:cũ iſte
debeat recipi in clericum ⁊ in fratrem. Secd illa gl.

Pcederet ubi als redditus nõ ſufficerent. ſed a pᷣn

cipio ecclia debet eſſe ſufficiens pro clerico idonco
ut ſatis colligitur ex.d.c.ut quiſqʒ ⁊.c.nemo:⁊ ſic
tene dictũ Jo.an.hic nide qð dixi in.d.c.ut quiſqʒ
Blo. ult. in prin. ẽ facilis:poſtea oppo.ur̃ enĩ ꝙ
neganti impetꝛantem idoneum non incumbit onus
ꝓbandi:cum negatiua ſit impꝛobabilis glo.ꝛemittit
de hoc ad nõ.in. c. bone de elec. Aduerte nam gl.
ſentit illam oppoſitionem ꝓpter opi.quoꝛũdam di
centium:ꝙ negatiua tranſfert onus ꝓbandi in ad
nerſarium in cuius ꝑſonam reſoluitur in affirmati
uam:quod t ẽ falſum:qꝛ fſundãs ſe ſuꝑ negatina
hʒ illã ꝓbare ur ꝓbatur in. c. de ↄfel.li:Vi.nõ. Jo.
an. in. regula ſine poſſeſſione de re.iur.li.vVi.in mer
cu.⁊ nõ. in.d.c.bone.⁊ ſi eſt negatiua mera poterit
facere poſitiones ut.d.c.i.de quo dicendum nt ibi:
fo glo.querit qũo probabitur iſte non idoncus:⁊=
reſpondet ſatis bene:⁊ uide.d.c.ſi foꝛte quod ſu
pra dixi.¶¶ Munc uenio ad difficilem glo. Inno.
quã uoluit ad bꝛeuioꝛa vba reducere Jo.an.in cle
mẽ. unica de of.deł.in glo.ſua do.an.eam ualð am
pliauit. Ego clarius reliquis ꝓſequoꝛ tria.prio qꝛ
hic ſumus in mã executoꝝ queꝛo:nũquid executoꝛ
ad bnficia poſſit aſſumeꝛe ꝑtes iudicis:an debeat ꝓ
cedere exiudicialiter. o an ſaltem aliquo caſu tene
atur ꝓcedeꝛe iudicialiter. nunquid ualcat ꝓuiſio
per euin facta non uerificatis requiſitis in rpto.
Menio ad primũ in quo Inn. in effectu conclu

dit:ꝙ ſiue executoꝛ ſit datus cum cła impoꝛtante

monitionem ſiue conditionem :exemplum prime ſi
ẽ idoneus:exemplũ ſecunde ſi eſt doctoꝛ uel ſimilis
ſemꝑ poteſt aſſumere ꝑtes indicis ſi uult:⁊ ſic citaẽ
illos quoꝝ ĩtereſſe põt uel iudicialiter inquirere de
neritate ? idoneitate iſtius recipiendo teſtes ⁊ alias
ꝓbationes:ratio quia commiſſa pꝛouiſione uident
oĩa ꝑ que ꝑuenit᷑ ad illam:de of.deł.pteꝛea ⁊.c.pru

dentiã æ. ff. de ꝓcu. I. ad rem mobilẽ æ.l.ad legatuʒ

Item cum ipſe delegans pomuiſſet ſic procedere:
ergo ⁊ ipſe delegatus qui fungitur uice ipſius de
offi. dele.ſuꝑ eo ⁊.l.i.ff.de offi.eius cui mã.ẽ iuriſ.
quinimo plus Inno. ꝙ et ſi ſine cla executoꝛ depu
tetur:nibilominus poteꝛit aſſumeꝛe partes iudicis:
quia ſempeꝛ ſubintelligitur illa cła ſi eſt idoneus:lut
nõ. in. c. cum adeo de p. z. c. cauſam de elec. ⁊ ſic
tranſit cum eo do. an. hic. Sed tu autende:quia In

no. in hoc ultimo ſenſit ↄtrarium in.c.ad diſſoluen

dum de deſpon.impu.ibi enim dicit: ꝙ ſi execaoꝛ
datus eſt ſimpliciteꝛ ad confeꝛendum non habet
cognitionem.unde ſi uellet admitteꝛe exceptões poſ
ſet diceꝛe is cui ꝓuiſio eſt faciẽda nõ ſpectat ad te:
qꝛ tin es executoꝛ. Idem uideĩi ſentire Inno. in. c.
de cereꝛo de re iudi. ubi dicit ꝙ executoꝛ datus ad

q 3

coferendã pbendam ſi uacat bẽet tamũ cognitionẽ
in cognoſcendo an uacet: ſed cõſtiio ꝙ uacat ꝛema
ner purus executoꝛ. ? ſic ſentit ꝙ ſi datur ſimplici
nullam hbẽt cognitionc.ſed glo.nõ.in. c. paſtoralis.
G. neꝛo de offi. dele. dicit nõ. executoꝛẽ datum ad ↄ
feꝛendum eſſe mxtum.nec reqnirit appoſitionẽ cłe:
2 ſic cõcoꝛdat cum dicto Inno.hic:⁊æ plus:h mibi
placet:qð pꝛobo ꝛõne.executor meꝛus eſt ille qui de
putatur poſt negocium plene diſcuſſum ita ꝙ non
ꝛeſtat:niſi actualis executio:ut in.l.executione.C.ð
execu.rei iudi.⁊ iſte merito nullã habʒ poteſtatem.
exemplũ in nuntio cui cõmittitur executio ſententie
ut in.l. ſi ur ꝓponas. C. e.?⁊ ꝑ Mar. in.l.a diuo pio
.cff. de re indi. dico plene in. c. de ceteꝛo.j.e.ti.ſʒ iſte
executoꝛ qui dat᷑ ad ꝓuidendũ uel ad compellenoũ
eſt deputatus negocio prius nõ diſcuſſo:iĩmo intelli
gitur cka ſi eſt idoneus ut S dixi:eꝛgo non poreſt di
ci iudex merns executoꝛ:ig tacite iudex ſeu ſuꝑioꝛ
ꝓuiſioneʒ cõmittẽdo nidet᷑ cõmitteꝛe etiam iuriſdi
tionem circa ilã. æ ꝓ tanto dẽ executoꝛ æ nõ iudex:
qꝛ non deputat᷑ inteꝛ comẽdentes.nec principalite
ad actũ iudicialé: ſed ad actũ qui er indicialit᷑ exeꝛce
ri ↄſueuit.nec eſt viſimile ꝙ uoluerit enm eſſe meꝝ
cum poſſet alteri fieri piudicium:⁊ collatio poſſſp fie
ri indigno negocio prius plene nõ diſcuſſo ſen exa
minato:ut.j.dicam. ¶ Menio nũc ad fᷣm arncnlũ
an executõ teneat᷑ aſſumeꝛe ꝑtes indicis ſaltẽ aliqui
bus caſibus. Inno.̊ multuʒ narianit:et in effectu
ponit hic tres opi. Drima ꝙ non teneatur ſiue ſit
datus ſine clauſula ſine cũ clauſula ſapiente montõ
nẽ ſen inſtructioneʒ. ut eſt illa ſi eſt idoneus ſine ſa
piente condinionem.fundamentũ hꝰ opi.eſt:qꝛ actꝰ
conferendi c.eriudicialis:eꝛgo ſatis eſt oð ad ĩiſiru
ctionẽ ſuã ſe ifoꝛmet ex iudiciũ de cõtentis in lłis.
Irẽ qꝛ de egans eriudicialiteꝛ potuiſſet ꝓcedeꝛe:es
plus vr̃ uelle Inno.ꝙ nõ teneat iſte executoꝛ ante
ꝓuiſionẽ admitteꝛe exceptiões alteriꝰ pꝑtis ꝓ ĩteꝛeſſe
ſuo cõparẽteꝛ:niſi opponat᷑ ð defectu poteſtatis:pu
ta ꝙ Nprũ ſit nullũ.oʒ eim ꝙ pꝰ ↄſtet de ptate.ar.
in.l.cedeꝛe diem.ff.de vob.ſig.ſecus ubi nõ cõten
deꝛetur de fundamento iuriſditiõis: ar. c. cenſtuutꝰ
j. de ap. Secũda opi.ẽ ut diſtinguat᷑ inteꝛ clam ſo
nantẽ in monitionẽ ⁊ cłam ſapientẽ conditioneʒ:ut
pꝰ can nõ teneat᷑ adhibeꝛe cãe cognitionẽ.Secũdo
caſu ſubdiſtinguit:qꝛ ſi alteri fit pꝛeiudicium:puta
epo uel capitulo ad quos ꝑtinebat collo.⁊ tunc dʒ
ꝓcedeꝛe pnibus nocatis ⁊ cũ cãc cognitione:alias
nõ teneꝛet ꝓuiſio. Aut non fit alteri pᷣiudiciũ ⁊ põt
ꝓcedeꝛe ſine cauſe cognitõe:qꝛ vꝛ hoc cãu ſibi mã
datum tanq; bono uiro. ꝓuiſio m erit nulla cõditi
one non puꝛificata. In tertia opi.nẽ Inno. ꝛediꝛe
in priaʒ opi.cũ q̃dã m limitatiõe: nt ſemꝑ poſſit exe
cutoꝛ ꝓcedeꝛe exiudicialiteꝛ ꝑtibꝰ ẽt non uocatis:
niſi tria concurrãt. prima ꝙ cla appoſita ſapiat con
ditionem.ſecundo ꝙ inſerta ſit peꝛ uerba ſapientia
cognitionẽ iudicialem:utputa ſi nbi ↄſtiterit ꝙ ſit
magiſteꝛ in theologia. Lertio ꝙ alteri irrogetur pᷣ
iudicium.nã ſi nulli fit pindiciũ uiderur cõmiſſũ ut
ſibi ↄſtet tãq; bono uiro.⁊ cũ hac opiõe.vꝛ trãſiꝛe
glo. in. d. cle.i. de offi. dele. ſed idẽ Innocẽ. clarius

¶ De pſumptoibus

locutus eſt in c. ꝓpoſuit de concel.pben. in v. execu
toꝛem. ibi enim ponit in hac mateua duas opi. 2 ex
pᷣſſe eigit alteꝛam.pꝛimo eiʒ dicit ꝙ executoꝛ datus
ad ꝓuidendũ eſt purus ? meꝛus executoꝛ ita ꝙ nul
lam bẽt iuriſditionem:nec dʒ citare ꝑtes:niſi in l̃is
caueat᷑.tũc eiʒ eſt ſeꝛuanda foꝛma mãdari:de ſvp.
cum dilecra. vñ plus uidet ſᷣm eum: ꝙ ſi ↄpet quis
qui uelit aliqͥd diceꝛe ĩ ꝑſonã eiꝰ cui ẽ faciẽda ꝓuiſio
nõ dʒ eum audire: qꝛ purus ? meꝛus executoꝛ eſt et
nullã hẽt iuriſditionẽ:alle.nõ.in.c.de ceteꝛo de re in
di.⁊ idẽ dicit ſi uelit hunc executoꝛẽ recuſare ꝙ nõ
eſt audiendus: de offi. dele. nouit. põt tñ ſᷣm euʒ op
poni de hepti.ſubꝛeprione: qꝛ ob hanc cãm reuoca
ret᷑ quicquid feciſſet et pꝰ executionẽ. Refeꝛ iñ ibi
alios teneꝛe ⁊? foꝛte bñ ᷣm eum:ꝙ licet iſte executoꝛ
nullum uocare teneat᷑: ſi m aliquis comꝑeat qui ue
lit aliquid diceꝛe in ꝑſonã dʒ audiri:ar.j.de accu.ac
cedens:qꝛ iſte executoꝛ hẽt iuriſditionem:ſʒ Inno.
appꝛobat ibi pꝛimũ dictum dicẽs: ꝙ de ſtricto iure
magis põt ſuſtineꝛi:⁊ clarius loquit᷑ ibi poſi a iquas
lineas dicens ſe fateꝛi:ꝙ ſi obmiſſa cognitiõe ſũma
ria ⁊ repulſis ↄdictoꝛijs exequat᷑ mãdatũ:quod ui
let:qꝛ eſt meꝛus executoꝛ ad implendum madatum.
Item qnia ſũmaria cognitio nõ eſt ſempeꝛ de neceſ
ſitate neqʒ de ſubſtãtialibus executionis mandan:fa
tetur tñ ꝙ in compulſiõe eſt neceſſaria cauſe cogni
tio:⁊ ſic ↄdicit Inn.his que dixi õ in pꝛio articulo
ſᷣm eũ.ſed in.d.c.ad diſſoluendũ ꝓpe fi. ſentit aliaʒ
opi.dicens:ꝙ executoꝛ ad ꝓuidenduʒ ſin pliciteꝛ de
putatus nõ dʒ ad mitteꝛe exceptiones Sↄ ꝑſonam cui
fienda eſt ꝓuiſio:qꝛ nõ eſt iudex: nec in foꝛma iudi
cij ꝓcedeꝛe dʒ. ſecus dicit ſi eſt datus cum clauſula
illa ſi eſt idoneus:uel ut aliteꝛ compellat:tunc oppo
ſuam exceptionem uel denunciationem debet acmit
teꝛe:⁊ appellari põt ab eo:⁊ caſſaret quicquid facẽt
poſt talem appellationem ſi ꝓbario fueꝛit oblata.j.
de ap.inteꝛpoĩta. aliteꝛ locutus eſt Inno.in. c. de ce
teꝛo de re iudi.ubi dicit:ꝙ quedã eſt executio ꝓ ꝑte
meꝛa ⁊ ꝓ ꝑte mixta:ut ſi mandat᷑ alicni ut ticio pꝛo
uideat de tali pꝛebenda ſi nacat. nam cognitionem
het in h̊ ſi uacat.ſed poſtq; ↄſtiterit ꝙ uacat n hẽt
ãplius cognitio nẽ:iõ ſi aliquis uellet obijceꝛe ĩ ꝑſo
nam aut iudicis aut illius cui fienda eſt pꝛouiſio nõ
ẽ audiendus fſᷣm eũ:adducit nõ.in.d c.propoſuit.
xxv.q.ij.æ ſunon cognitio:⁊ de ꝛeſcriptis. cum dile
cta.⁊ ſic uidet᷑ ſentire ibi Inno.peꝛ hec ueꝛba ſi bñ
ponderentur:ꝙ ſi datur ſimplicit᷑ nullã hẽt cognin
onem. Si aũt datur cum aliqua cla hẽt cognitoem
quatenus ue nit purificanda illa cła æ nõ aliteꝛ:⁊? h
multuʒ differunt a precedentibus. Aliquid de ma
teria tetigit idem Innocen. in. c.fi. de tranſla.pla.
ubi dicit ꝙ is cui mandatur iuriſditio ut alicui pꝛo
nideat ſi eſt idoneus extra iudicium ſe infoꝛmat de
idoneitate:nec credit neceſſarium ꝙ huiuſmodi exe
cutoꝛ debeat aliquem uocare ad ſciendum ſi nelit
diceꝛe illum pꝛo quo ſcribitur non eſſe idoncum:
licʒ anteq; ꝓui deat debeat examinare an ſit idone
ns uel ne:ut nõ.sS.de poſtula.pꝛelato.in.c.i.ſed in
c.·i.de cõceſ.pꝛebẽ.li.vj.⁊.c.cum olim el.i.ð puil.
Vr limitare omnia pꝛedicta. dicit enim ꝙ ſʒ exceutõ

4

Ninn
zcle n An cel
ſelll ghecuin 4
ſout illcn Kita

rn alantit
Demincdeceroßa
Actiiladennnt wmul
Grconcnscanm tem
potefeunit munm .
irtunſfunin jf⸗ mt
Inmrii myb t i in
uutcaali c ſnaſ cel/
,aPouronisurtns ſpu t ofl
Pfiueo Poſrunn un ih
Pyofranitrintonrannto P
Oolatnoten ontrcen an
1creanſcstecbiroprinis uffcern n
Gront)otniädnunfeunicnun
Arum Acruneturodet dian
Gn ſrncte N mec
Cnbemrctcieneandnä
eoEteceriiri n
N Pon ins heiſdi de 10
6Sjſerginmmnitn nnien
npſtſorer ii bninn
hunfkanhinunmtg
Gutſb cneitrckann
ean oniiig in,
reuste gnnenn a⸗
Or Nhinelgin inr
niint Ninon nrim,
llemntoꝛ H nglm
ecnton iſt ognie

carin ſauit Uft
obmnſſao “
B5iannsnfnine
Rchensertnndn ptndmnrits
. Ola unmnn gnno cf nutr
ur n n onpulſöeſ nccſhni Z
toꝛr ſc ztn bor nanpinan
fnai indca ſoboi r ⸗ Mnris
l
rpnoal inr znimp mnaai
14 t pſſor n inr r in np i
ecgerch, s detſickcans un ceudt
ccht idonansne dt alin conpelanunc de
cgnonen wd dennncancnem cdet en
t Helar r eded Maret aecid ſuit
Auen pdlanonen Ddo eid Ddanj
nednn Aieent Innd nt
d AeRNRNW id oetnckerend
äü
nden eledennſinnn. n Gglii
ban n aſ Ninn giun
zplus cogyine Netͦ anauss dile rſn

namn wiis M ilnol focacknen

Audiendus fn ci nddlit öndch
V.q.ſnon cognino: de n
u.l uidei anni bi Imno pe .
dranur ücnu ſunpiici nn I
it daur con cion n i
ns nenit Puriftancn ſlache

mimz ffeſunn –

cui ſcꝛiptum eſt ut pᷣbendã ↄferat ⁊ in poſſeſnonem

inducat ⁊? Zdictoꝛẽ ↄpeſcat poſſet pᷣbẽdam cõſerre
nõ uocatis his quoꝛũ ĩteꝛeſt:tamen nullo mõ dʒ au
ferre poſſeſſionẽ alicui prius nõ ↄuocato æ ↄuicto
poſſeſſoꝛe: nec ẽt als ſtatum poſſeſſionis mutar᷑.C.
ſi ꝑ ui uel alio mõ.i.fi.niſi pꝛio collationẽ feciſſz uo
catis ꝑtibus ⁊ cũ cãe cognitione in danda poſſeſſio
ne:qꝛ tunc datio poſſeſſionis eſt executio collonis
pꝛimo facte cũ cae cognitiõe:nec ẽ uis ſᷣm eũ in cõ
miſſione MDape ſiue im dicat ↄferas:ſiue adi ciat
⁊ in poſſeſſionẽ inducas:qꝛ ſemꝑ poſſieſſionem dar
põt in.c.ſignificaſti de of.dele.⁊ idem quo ad pᷣmiſ
ſa uẽ uelle Jo. an. in addi. ſpe.in ti. de pe.æ poſ..
fi. ad fi. facit quod le.⁊ nõ. in.c.lʒ eps de pbẽ.li.vi.
7. c. oꝛdinarij. de of. oꝛ.ſi.vi.hec ſunt dicta Inno.
in hac mã in uarijs locis ſparſa:ex quibus potes
colligeꝛe difficultatem huius paſſus Hoſt.in. c.pꝛo
poſuit pᷣa l.tʒ executoꝛẽ datum ẽt ſimpliciter ad ꝓ
nidẽdum artari ad admittedas ltias exceptões cuz
ſit executoꝛ mixtus:⁊ in talibus lr̃is ſemꝑ intelligit
cła ſi idoneuſ fueꝛit:de ꝛp.cum adeo ⁊ nõ. hic.⁊ ltie
exceptões ſunt ſemꝑ admittẽde:licet pciſe ſcribatur
de of.dele.ex ꝑte.ij.⁊ ſic tʒ fam opi.quaʒ ibi ꝛecitat
Inno. quã ſupra retuli. Clarius adhuc loquitur ið
Hoſti.in. c. de ceteꝛo palie. ubi ꝛcfeꝛens dicta Inn.
dicit ibi illa dicta mrra æ noua: aut ꝙ ipſa non intel
ligit concludens cerium eſſe: ꝙ cum E apa ſcribit
ꝓ aliquo beneficiando admittuntur exceptiones ꝓ
poſite ⁊ Z bñficiandum ⁊ õ ptum ⁊ p executoꝛem
ut pateꝛe dicit in eo quod le.⁊ nõ. ſupra de rp. ad
auꝛes ⁊.c.cum adeo ⁊.c.poſtulaſti =.c.ſi ꝓponente
2 in multis alijs iuribus ⁊ ſupꝛa de offi.cele.paſto
ꝛalis.ꝗ.ſi neꝛo. Poſſet tamen ſaluari illud dictum
Inno. m eum ſi ſic intellexit:quando MDapa cer
to iudici ⁊ pꝛo certa ꝑſona ⁊ de cena pᷣbenda pciſe
? ex certa ſcia ſcribit exprimẽs ſufficicter in ſua lẽa
ꝓ nõ uult hoc mãdatum ſuum aliquam exceptõʒ
admitti. dicit tamen ꝙ uix in hoc caſu ſalnabitur
cum Mapa dicit ꝙ nec ſe nec anteceſſoꝛes ſuos
credat h expreſſiſſe: ut le.? nõ.in. d. capi.ex parte.
ij. de offi. dele. dicit ẽt ꝙ dictũ Inno.poſſet ſaluari
qnñ Dapa nel alius alicui ſibi noto bencficinʒ na
cãs ↄfeꝛt:quẽ etiam mãdat peꝛ aliquem executoꝛem
in poſſeſſionem induci. talis enim executoꝛ non bet
pꝛima facie exceptioneʒ admitteꝛe:de quo dicit dicẽ
duʒ ut nõ.in.c. cum eccliaſtice de excep.æ. c.accedẽs
de accu. Jo. an. etiã fuit narius.nã in. c. caplin ſanc
te cꝛucis de ſꝑp.ᷣin pe.colum. traſiuit enz Compo.
qui dixit Inno. mãdaſſe ſeꝛuari: ꝙ ſi ante puiſiõeʒ
executoꝛ nult admitteꝛe exceptiones oppoſuas ↄtra
reſcriptum uel ꝑſonam aſſumendo ꝑtes cognitoꝝ
poſſit quaſi uideat᷑ ſibi mãdatũ:ꝙ ſi audiat aliqua
que ipſum moneant cognoſcat ſi uelit de bis uel
negocium remittat ad ſuperioꝛem:de re iudica. de
ceteꝛo ⁊? de Gep.ſi quãdo de fal. ſupeꝛ eo. ſʒ li ꝛe
pulſis lẽimis exceptionibus appeller æ nibilominus
ꝓuideat executoꝛ dicit: ꝙ pꝛobata exceptionum ue
ritate caſſabitur collatio:alias non caſſabitur: eniazʒ
ſi appellans ſe obtulerit ꝓbatuꝝ:cum oblatio ſit ex
traiudicialis: ex quo executoꝛ cognitionem non

DBudum

aſſumoſit ⁊ in exiudicialibus non pꝛoficir oblatio:
ut nõ.in.c.cũ inter ð elec.⁊.c.interpoſita de ap. nec
ob. fm eum de ap.dilecio.qꝛ ibi per confeſſionẽ P
tis Oſtabat de ueritate exceptionis:uel ibi de execu
toꝛis compulſoꝛe:qui ſine cãe cognitione nõ copel
lit. hic loquimur de ꝓuiſione que vᷣba nõ.que faci
unt ad multa ſed idð Jo. an. in. c. dudum. ij. de elec.
in. v. colũ.poſt Inno. dicit: ꝙ ſiquis aucte rpti pe
tit ſibi ꝓuideri de bnficio non eſt neceſſaria li.ↄt.
qꝛ is cui ſcribitur potius ẽ executoꝛ quã cogmitoꝛ
S de of.dele.ſuꝑ qõnũ.G.poꝛꝛo:ſed exceptiones le
gitimas debet admitter: ut ſupꝛa de ꝛp. cum adeo et
c.Oſtitutus ⁊.c.capłn.nihil enim põt petẽ ipetꝛãs
ꝙ id qð in ꝛpto ↄtinet᷑ nec ex alia canſa:2 iõ ĩptuʒ
ſufficit pꝛo libello ar. g. de dila.pteꝛea ⁊ Odictio ẽ ꝓ
rnſione tutius tm ẽ fin eum ur aliqua petitio offeꝛa
tur ⁊ lis oteſtetur: ar.in.d. c.duduʒ ⁊.c.uno de lit.
ↄte.⁊ hoc ẽt uoluit Inno.in.d.c.dudum que vba
nõ. Alia vba poſuit poſt Compoſt. in. c. mandatũ
de reſcrip.in.v.colũ. ibi dicit ꝙ ſi eſt ſcriptum ut
compellat uel ut ꝓuideat inſtandũ eſt apud executo
ꝛm:ut exequatur mãdatum uel conferendo ſi ad ᷣ
bʒ mãdatum uel mãdãdo capło ut illum recipiat.?
ſi capłin opponit ltimã exceptionẽ quare nõ teneat
reciꝑe audiet᷑:de ap.dilecto ⁊ de cłc. cum inter cão
nicos.ũ aũt nullam ltimã ꝓponit uel ꝓponit ſ nõ
ꝓbat:tunc executoꝛ ſine lit.cont.compellit uꝛ in im
eum ꝙ ubi ꝑtes iudicis aſſumpſit executoꝛ ſit feꝛen
da diffinitiua. que ſine lit. comie. peti non debet.po
teſt etiam peri ab executoꝛe ꝙ; ꝓnunciet ſe ad exe
cutionẽ madati uel ↄpulſionẽ capli oppoſuis non
obſtantibꝰ debeꝛe ꝓcedeꝛe: que vᷣba et nõ.ꝗ iſtruũt
in mõ ꝓcedendi coꝛam executoꝛe.clarius loquitur
idem Jo. an. in.c. accepimus de eta.⁊ quali.in. v.
E exceptiones.nam peꝛ illum tex. dicit.qð qn ſcribi
tur ꝓ aliquo bnficiando nõ eſt neceſſe ꝙ lis conte
ſtetur:nec ꝙ libellus detur in ſcꝛiptis: ſed ſufficit
impetrans dicat executoꝛi ſupplico ꝙ exequamini
man datũ uobis iniunctũ:⁊ ſi mi opponat᷑ pꝛocedat

fFm foꝛmam mandati. de p. cum dilecta æ. c. ſiqñ. 2

idẽ ſi friuola exceptio opponatur:de pᷣben. dilectus
ij. de cõceſ. pben.c.cum nꝛis. Si vo aliqð ratiõale
opponatur illud exainabit᷑ æ executio ſuſpendetur gꝗ
de Go. ↄſtitutus ⁊? de ap.dilecto:ſed ſupeꝛ exceptio
ne ꝓpoſita pꝛius ꝙᷓ; teſtes recipiant᷑ eꝛit lis comeſtã
da fᷣm eum: alleg.c ueniens de renun. ⁊æ remittit ad
plene nõ in ſumma. F. qñ ſub. F. ð dilaroꝛijs v. pe.
⁊ ulti.⁊ ſie uult in hoc loco ſimpliciteꝛ ꝙ exceptoes
ſint admittende ⁊ lis conteſtanda ſupeꝛ eis:nide eũ
dẽ Jo. an. in ti. de pe.⁊ poſ..fi.in addi. mag. ubi
foꝛmat queſtiõe, Dapa mandauit executoꝛi: ꝙ ſi
conſtaret. A. tenniſſe duo curata contra decꝛe. exe
cꝛabilis Jo. xxij. ꝙ alteꝛum confeꝛat. B. impetꝛãti:
executoꝛ pꝛoceſſit illo. A. poſſeſſore non uocato:et
poſtq; conſtitit ſibi de facto contulit impetratoꝛi be
neficium de quo in reſcꝛipto:ac illum induxit in poſ
ſeſſionem: poſſeſſoꝛ appellauit ⁊æ petijt ante omnia
ſe reſtitui ad poſſeſſionem: cum fueꝛit de facto ſpo
liatus iuxta nõ.in.c.conqueꝛẽte de of. oꝛ. queꝛi qͥd
iur. nam opponebatur ꝙ executoꝛ poteꝛat ꝓcedeꝛe
q &

parte non uocata p ea que ponit hic Inn. Fz Jo.
an. determinat illũ pꝰ ꝛeſtiuendũ: qꝛ executoꝛ non
poterat reciꝑe ꝓbatiões ꝑte nõ uocata ¶ Mec ob.
nõ.hic:qꝛ ꝓcedũt cũ gra ẽ facta:ſed in qone noſtra
gꝛa erat fienda prius cõſtito ꝙ ille tenẽt bnficia 3
eyuag.execrabilis.ſʒ ñ poteꝛat conſtare ilio non uo
cato:cum ageꝛet᷑ de facto ſuo. Itẽ fᷣm enʒ pᷣſuppo
ſito ꝙ fuiſſet merus executoꝛ facte gee:non tñ de
bebat imperrantem induceꝛe in poſſeſſionẽ poſſeſſo
re non uocato: cũ poſſet ſibi ius cõpeteꝛe.ðᷣ eim nõ
licʒ oꝛdinario collatori:ut in.c.licʒ epᷣs de pᷣben.li.
vj. foꝛtius nec delegato:cũ oꝛdinaria poteſtas ſit fa
uoꝛabilioꝛ: ut in.c.i.⁊ ibi ꝑ glo.de ꝛeſcriptis li.vj.
ar. in. c.fi. de re iudi.æ uide ibi latius peꝛ eum:et h̊
bñn nõ. qꝛ multum limitãt bic nõ.ꝑ Inno.bes nunc
dicra antiquoꝝ in unũ collecta:qᷓ ſparſa ingeꝛũt dif
ficultatẽ. Do. an. in effectu clare eum ricitando di
ſtinguit inteꝛ executoꝛẽ ad ꝓuidendũ ⁊ executoꝛem
ad cõpeliendũ.pꝰ cãu ſi in ir̃is eſt cla uocatis uocã
dis nel ꝙ debeat citare ptes:⁊ tunc eſt claruz ꝙ te
netur citare ut noluit Inno. in. d. c. ꝓpoſuit:qͥnim
mo plus dnt do.de rota ſeu collectoꝛ deciſionum:
ꝙ taliteꝛ deputatus vꝛz iudex potius qᷓ; executoꝛ:ðᷣ
quo uide peꝛ eos decif.cccxxxvij. ſic habebit ꝓ
cedeꝛe in loco ubi deputatus fuit per. c. ſtatutuʒ. F.
in nullo de reſcꝛiptis. ibro. vj. de quo per Guil.
de möte lau. de reſcrip. cle. i. ? uide ꝑ do. de ꝛ0ta.
ccclxiij. deci. Aut ĩ litteris hn cauet᷑:⁊ tũc ſi ſimptr
ſine aliqua cła purificanda mandatur ꝓuiſio ⁊ dic
ſe credere ꝙ debeat admincꝛe exceptiones ꝑ quas
arguitur ſue ptᷣatis defecius.⁊ h noluit Innocẽ. in
pluribus locis ſuꝑius alł.als aũt exceptiones de iu
re debẽt admitteꝛe:ſed h̊ͥ non admittit ſtilus curie
ut dicir Compoſt. nbi S. vocare autẽ ꝑtes nõ arta
tur ſm eũ: nec aſſumeꝛe ptes iudicis anteq; oppõa
tur nt uoluit Inno. in locis pᷣall. Aut fuit deputa
tus cum cla: ? tũc aut cũ cła ſonante in monitioneʒ
2æ non artat᷑ aſſumeꝛe ꝑtes iudicis:putat tñ ꝙ licet
de iure nõ teneat᷑ citare:tñ exceptiones legitimas te
nerur admitteꝛe ſaltem ut ſuperiori referat: ſed dicit
ꝙ pratica h nõ admintit: ut dicit Compoſt. in. d. c.
capitulũ. Aut ſonat in cõditionem: ⁊ tunc ſi nõ tan
gitur pꝛeiudiciũ teꝛtij putat idem qð in pꝛecedenti
membꝛo. Si aũt tangitur pindiciũ tertij uocãdus ẽ
ille cuius inteꝛeſt: æ dʒ ꝑtes iudicis aſſumeꝛe ðᷣ iure:

2? ſic tʒ fam opi. Inno.hic:nec plʒ ſibi dria illa. In

no:an dicat᷑ ſi tibi conſtiterit ⁊c. uel ſimpliciter ſi ẽ
de tali nita c. nam illud vbum conſtiterit põt refer
ri ad ſui cognitionem. idẽ dicit.ſ.ꝙ dʒ citare partẽ
qñ apponitur cla que dʒ purificari quo ad aliuʒ an
i cõferat nt. nõ. Jo. an. in addi. ſpe. loco palle.ut
pma ſi cõſtiterit ꝙ talis poſſidet duo bnficia cura
ta ⁊ẽ. ⁊ dic ꝙ h̊ͥ membrũ includebat ſub pꝛecedenti
cum hec cła ſonet in conditionem ⁊ nenit in pᷣiudi
cium alterius. Secundo caſu principali.ſ.in exe
cutore ad compellendum dicit: ꝙ aut deputatur ad
compellendum habẽs ptᷣatem cõferendi:et tunc ex
quo pᷣceſſit ꝓuiſio nulla admittitur exceptio:de ap.
cõſtitutus de accu. accedens: licet poſſit ſi nelit ſaltẽ
ut rcferat:⁊ ſic põt intelligi fᷣm eum qð nõ. Hoſti.

¶ De pꝛeſũptionib

in. d. ce. de ceteꝛo:ſed ceꝛte ninis gnaliteꝛ in h loqui
cũ pñt opponi exceptiones de quibus in.c. accedẽs
. de accu. Item ↄtra reſcꝛiprum omittit etiam ine
bꝛum.ſ.qn fuit deputatus ad compellenduʒ oꝛdina
rium ad confeꝛendũ:quo caſu dic ꝙ debẽt admitti
exceptiones legitime ut uolueꝛũt Inno. ?= Joã. an.
in pluribus locis palle. Aut eſt deputatus ad com
pellẽdum poſſeſſoꝛem beneficij:⁊ tunc dicit ꝙ teneĩ
citare æ iudicis partes aſſumeꝛe ar. in.d.c.qʒ eps et
nõ. Inno. æ Jo. an. ubi S. ꝓcedunt quãdo depu
tatur executoꝛ ad ↄpellẽduʒ reſpectu iuris de nouo
caꝛeati in Eis.ſi aũt datur ad ius cꝛeatuʒ ante lr̃as ut
in foꝛma. c. cũ ᷣm apłin de pben. refeꝛt duas opi.
Pꝛima ꝙ eſt iudex ⁊ nõ executoꝛ ita ꝙ oʒ ꝙ pro
cedat ut iudex ⁊? exceptões admittat ut dicit eſſe tex.
in.c.accepimus de eta.⁊ qua.⁊ all. Inn. 7 Jo. an.
ibi. ſed ceꝛte illa decꝛe.hᷣ nõ ꝓbat imo potius ꝓbat
oppoſitum dum dicit ꝙ mandat illos exaĩari ſi ſunt
idonei. Item non dicit ꝙ debeat citare epm ſed ad
mitteꝛe exceptiões ipius ſi quas foꝛte uolueꝛit oppo
neꝛe. nec Inn. nec Jo. an. h ſentiũt imo oppouuʒ.
nam loquitur Jo. an. ut Sᷓ dixi ſumẽdo geneꝛaliter
ar. ex tex. illo ad alios executoꝛes. Secunda ẽ opi.
pꝛecedenti contraria quam ſentiunt do. de rota. c
xcij. deci.= alł. Dau.in cle.i.de conceſ.pꝛeben.dnt
enim ꝙ ex quo pꝛeceſſit examinatio in oꝛdinatione
nõ uidet᷑ datus ut iudex ſed ut executoꝛ:⁊ purificati
oneʒ gẽe habebit faceꝛe ſe infoꝛmando extraiudicia

liteꝛ ut bonus uir etiam in abſentia impetrantis:qꝛ

cum alias fueꝛit examinatus non exigitur pꝛeſentia:
ſed fiet extraiudicialis inquiſitio de moꝛibus ⁊ uita
ubi fuit conueꝛſatus:de elec.ſi poſtq;. ⁊ hͥ opi.mibi
placet ⁊ uidet᷑ tex.in.d.c.accepimus maxie in eo qð
dicit: ꝙ ex ſupeꝛabundãti mandat ĩquiri iteꝛũ: Nic
poſſeʒ taceꝛe:cum tanta ſint ſparſa ⁊ ſatis fatigatus
in colligendo ⁊ fideliteꝛ recitãdo alioꝰꝝ dicta: Lamẽ
ne cupientibus ⁊ affectãtibus iudiciuʒ meũ deſit cla
re ⁊ bꝛeuiteꝛ dico: ꝙ quidam ſunt caus in quibus
clarũ eſt ꝙ nõ põt iudicis partes ſumeꝛe: ⁊ quidam
ſunt in quibus renetur. Remanẽt aliqui dubij ĩ qui
bus dicam qð mihi uidetur. ¶ Dꝛimns caus qnñ
delegans nõ babebat iuriſditionem. nõ eniʒ potui
ↄmitteꝛe quod nõ hẽbat: quia nemo dat qð ñ habʒ
.i. q. vij. daibeꝛtum ⁊.c.ꝙ aũt de iurepa. quod ſen
tit hic Inno. poſt pꝛin. Ex quo infeꝛo ꝙ iſti infeꝛio
res habentes de iure ſpali collationeʒ ſine iuriſdinio
ne non poſſunt nec peꝛ ſe nec peꝛ ſuos cõmiſſarios
partes iudicis aſſumeꝛe: ſed extraiudicialiteꝛ ad eo
rum inſtructionem poteꝛunt informarionem ſumeꝛe
ſicut faciunt arbitri et arbitratoꝛes:eriam ſi in com
miſſione dicatur ſi tibi conſtiteꝛit 2c. nom poſſunt
illa uerba refeꝛꝛi æ neꝛificari in extraiudiciali inſen
ctione.tex.eſt nõ.in.c.cum contingart de reſcꝛip.
Secundus cãus quãdo ſupeꝛioꝛ delegans pꝛius co
gnouit plene de iuribus partium: etiaʒ reſpectu exe
cutionis fiende ⁊ ſimpliciteꝛ mãdat ut confeꝛat ⁊ in
ducat in poſſeſſionem.talis enim eſt meꝛus executo.
2 nullam exceptionẽ dʒ admitteꝛe.l.executoꝛeʒ z.l. ſi
ut ꝓponas. C. de execu. rei iudi. nõ in.l.a diuo pio
ff. de re iu. z. d. c. de ceio. ¶eni caus qñ ſupio:

1l. Oums aingunc a
onulritonimun lm
õ 4
uputannima fims mim
ais untitiͦſt alpzinsin
cl tnccginunt Cnſinms
rchr nbes geie on anin t
lgentcinto gi toma
o Itbiscintimnirnsaitrs⸗
Gamm nipnscta evaconeennonen
Iionaunm unſäiranisagacg eno ohen
MNCNoreie ecienistenet
Coneſckwesciansknſchidrenirde
G e NNNACWGd a.
ahitd nanezcm id
Nennn wcſdie n ninfnen
aotaſimmnclannttie
fegnkscnnnlans iru
nſttinenenngenten nn
gen edt ti
iingeofſ ienun RM
cenomniinig irttig ut
ynoſ ibigoeſnc n

b
lshubes iinmn tnn

lo cins fennnerctbinen

nondicn echent in t
xzn Psſiapns ſor⸗ Uohong
r En Aöcininniihgn
A adidserenors Santie
Prtciani omnnu unnſnintncrin⸗
aſ cen r. Pa nckickanint
cnin noueſſt uni mo nonime
m hms miutr rnmouronie
om gr aiſuer liommch anmucdit
mu uusui, mun ir iilni inrurunal
nn aiss rit auniuus or nigiurorlnu.
Iin amindeinis nnuitnoce mubno uin
ſut connenamsce ele tpoſt eboin
õäü
rgaſmrndukii ninigintiri E
Snwer and ai n dusfungen
cclacndo tickim tiin io icn dn
õäl
õ 4 3
aid nfmuids msinei
NsWNN⸗Rerand Uclidh
GNN ANNsWa. em. (amma
tusdem cd aan uͦn
õl 4

ꝓuidii ſeu ꝓuideri mandat alicui ex certa ſcientia
ꝛemouendo apeꝛte omneſ exceptiones ⁊ ꝛeſeꝛuando
ſibi cognitionem.ar.eoꝛum que nõ.in.d.c.ex paꝛte
de offi. det.? per Moſt. in. d. c. de ceteꝛo.⁊ in hoc ẽ
diligenter aduertenda foꝛma mandati: ar. de pꝛiuił.
poꝛo In his enim caſibus ⁊ ſimilibus ſiqui poſſet
occurrere cxecutoꝛ eſt omnino merus ⁊ dicitur me
rus:quia non habet mixturam iuriſditionis: ⁊ in
iſtis non habet locum glo.in.d.capitulo paſtoralis
Caſus uero in quibus debet aſſumere partes indi
cis ſunt iſti. MOrimus ſi in litteris mandatur ut ci
tet aduerſarium uel apponitur clauſula uocatis uo
candis ⁊c.ut ſupra dixi.⁊ bene facit.cap.exhibita ⁊
quod ibi nõ.de iudi. Secundus caſus quando ult
dare poſſeſſionem quam alius obtinet. debet enim
illun uocaꝛe quãtũcunqʒ ſunpliciter ſcribatur.quia
non eſt de intentione pꝛincipis ut quis remoueatur
a poſſeſſione ſine cauſe cognitione.l.q fi. C.ſi peꝛ niʒ
nel alio modo.iij.q.ix.caueant.⁊ capitulo omnia ⁊
tenent doc.in locis prealł.æ pꝛobatur in. d.c.licet
eps de preben.li. vi. Tertius caſus ſi executoꝛ fuit
datus cum clauſula que uenit purificanda ex facto
tertij de cuius preiudicio agitur: tunc enim tacite
nidetur mandata cognitio:qꝛ carum merita partiũ
aſſertione panduntur in. c. tum ex litteꝛis de in inte.
ꝛeſti. z.d.l.fi.? hoc eſt quod uolnit Jo.an. in dicta
addi. Quartus caſus quando executoꝛ datur ad
compellendum oꝛdinarium collatoꝛem ut conferat
debet enim eum monere ⁊ citare ut conferat: ⁊ ſi
ile opponit exeeptiones limas audiendus cſt: ut
eſt caſus cum ibi nõ.in.c.accepimus in fi.de eta.=
quali.⁊ in.c.capitulum ⁊.c.conſtituius de reſcrip:.
uolunt doc.in locis prealle.non enim debet quis
impugnari ⁊? defenſio negligi contra. c. cum inter
de excep. In his enim ⁊ ſimilibus caſibus executoꝛ
dicitur mixtus quia habet cum executione iniunctaʒ
mixturam iuriſditionis:quia ex quo ſuperioꝛ prius
non cognouit de iure executionis fiende uideĩt̃ ſuo
commiſſario etiam iuriſditionem dediſie:ar.c. ex lit
teris de of.del.=.d.c.accepimꝰ.⁊.xxv.q.ij.⁊æ ſi nõ
cognitio.non auteʒ appellatur index:quia inriſditio
hic datur acceſſoꝛie ad miniſtenum exeꝛceneum:
quod ex ſui natura eſt extraiudiciale:nec deputaiur
inteꝛ partes contendentes:ſed quia acceſſoꝛie habet
iuriſditionem ⁊æ ratione pꝛedicta tractatur ipius ma

treꝛia:de offi.delega.ut in.c.ſupeꝛ ceo de offi. dele.ad
denotandum ꝙ habet iuriſditionem delegatam: er

innuit ibi glo.⁊ in.c.tibi qui de reſcꝛip.li.vi. CErx
his habes fundamentum huius mateꝛie. extra pꝛedi
ctos cãaus remanet dubietas:an executoꝛ poſſit aſſu
meꝛe uel non partes iudicis:⁊æ an teneatur exceptio
nes admitteꝛe ubi eligit niam meꝛi executoꝛis. ⁊ in

hoc concludeꝛem: quod ſi uult poteſt iudicis partes

aſſumeꝛe ctiam ſi fuit datus ſimpliciteꝛ peꝛ ea que
dixi ſnpꝛa in pꝛimo articu. ¶ Si autem uuſt pꝛoce
deꝛe extraiudicialiteꝛ dico quod etiam poteſt: quia
cum actus de ſui natura ſit extraiudicialis poteſt a
pꝛincipio pꝛocedeꝛe ut nult: ſicut ille qui habet qu
as uias poteſt eligeꝛe a pꝛincipio quam uult:ut nõ.

in ſiimili in. c. quintauallis de iureiuran. =. c.ii: quis

Budum

duas de elec.li.vi.quod dico pꝛocedere etiam ſi ſit
appoſita clauſula ſonans in conditionem per uer.
ſi conſtiterit: quia cum bec uerba poſſint referri ad
extraiuditialem inſtructionem:ut in.d.c.cum coniĩ
gat:non debet per hec uerba alterari natura nego
cij. nam ſi teneretur a principio citare eſſet potius
iudex quam executoꝛ : nec curo de preiudicio alteri
us extrinſeco:utputa quia ad epin pertinebat colla
tio:ut ſi ſuperioꝛ potuiſſet extra iudicium ſe inſor
mare utrum is pꝛo quo mandat ſit de tali loco uelł
magiſter ⁊c̃.ſic poterit ⁊ iſte. ſed ubi ageretur de iu
re alterius:tunc bene fateoꝛ ut ſupra dixi ꝙ ille ſit
nocandus:pua ſi diceret᷑ in literis ſi conſſiterit epʒ
fuiſſe negligentem in conferendo ⁊c. uel ſi conſtite
rit quod talis teneat duas eccleſias curatas ⁊c. naʒ
hoc caſu tacite uidetur mandata cognitio:quia cau
ſarum merita ex partium ⁊c̃.ut ſupra dixi.ſed ſi cõ
paret is qui pretendit aliquod preiudicium fateoꝛ
quod debeat audiri:æ tunc debet aſſumere partes
iudicis:ut in.d.c.aceepimus in fi.⁊.c.cum adeo 2=
c.ſi quando de reſcrip.cum multis ſimi.pꝛc batur
ratione:ex quo ſuperioꝛ non cognouit de iure exe
cutionis uidetur hoc mandaſſe ſuo commiſſario
ar. in. d.l.a diuo.pio ? pꝛobatur hic in fi.ubi po
teſt preſbiter iſte in ſe aſſumere onus ꝓbandi iſtuʒ
impetrantem non eſſe idoneum ⁊ debet audiri ⁊ ſic
illud dictum Compoſt. in. c. capitulum non uidetur
generaliter pꝛocedere. nam ad hoc habet iuriſditio
nem mixtam: ut ibi expediat aſſumat cognitionem

quod ſatis uidetur expedire ubi quis pro ſuo pre

iudicio ſe opponit ar.op.in.d.c.ex parte.ij.de of.
deł.⁊. c.ſuper eo.ti.⁊.l.ij. . ſiquis a principe.ff. ne
quid in loco pub.ſed dubium eſt.ſed quid ſiquis ſe
opponat non ex preiudicio priuato ſed publico:ut
quia comparet tertius ⁊ dicit illum non eſſe idone
un:nunquid debeat audiri:æ ̊ caſu foꝝe poſſet
procedere dictum Compoſt. ut executoꝛ non tenea
tur eum audire:cum ſu executoꝛ extraiudicialis:
ſed agat poſtmodum ille per niam denuntiationis:
uel accuſationis:ſicut nec committens oꝛdinario
tenebatur admittere ut nota. Innocenti. in. capitu.
ad diſſoluendum de deſpon. impub.ſed de meꝛo iu
re contraꝛium puto uerum. licet enim fateat᷑ ordi
narium poſſe: non tamen eius delegatum: quia
in dubio debemus credere ordinarium nolu
iſſe quod indigno fieret pꝛouiſio:argumentum. in
l.ſi pꝛocuratoꝛ. ff. de condi.inde.æ maxime quando
expꝛeſſit illam clanſulam ſi eſt idoneus. Item ſicut
in confirmatione admittitur excipiens contra elec
tum pꝛo inteꝛeſſe publico iuxta tamen nota. in.c. ſu
peꝛ his de accuſa.ita in pꝛouiſionis actu cum pꝛcui
ſio habet uim electionis ⁊æ confirmationis:iuxta no
ta.in.c.cum olim de cauſa poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ pꝛeſumẽ
dum eſt ꝙ ſupeꝛioꝛ uolueꝛit potius a principio oc
curreꝛe quam pꝰ cauſam nulneꝛatam remediuʒ que
reꝛe iuxta conſilium.l.fi.C. in qui.cau. in integrum
reſtitu.non eſt ne. Ex his infeꝛo incidenteꝛ ad duas
queſtiones. Dꝛima eſt an coꝛam executoꝛe ſit ſi
enda litis conteſtatio. nidiſti ſupꝛa uarias opi
niones. ſatis cꝛedo: quod ubi executoꝛ pꝛocelſſit

cũ dictoribus ſit fienda litis cõteſiatio qꝛ tal con
tradictio hʒ viʒ cuiuſdam petitõis. ut nota. in. c. ſuꝑ
eo.de elect. S̊ dico ſaluo eo quod hodie hẽtur ĩ cle.
diſpẽdioſam. de iudi. ſecus ubi pꝛoceſſit ſine contra
dictore æ hoc ſatis ſenſit Jo. an. in. d. c. accepimus.
Scda qõ an ⁊ qñ ſit appellanduʒ ⁊ an neceſſe ſit
appellare a pꝛoceſſu excutorum ad beneficia: ct in
hboc cõcludo cum Inno. æ doct. hbic quod aut pꝛo
ceſſit ſine cãe cognitione ⁊ tunc ſi non fuit appellaiũ
infra decendium poterit nihilominus obijci pꝰ quia
actus eviudiciales non trãſeũt ĩ rem iudicatã poſſet
tñ quis.j.decẽdium appellare ſi ſentiret ſe gꝛauainʒ
ur in. c. concertationi de app.li. vi.ad idem.c.ↄſtitu
tus. ij. infra. e. ti. Si at pꝛoceſſit cuʒ cãe cognitione
puta inquirendo de meritis peꝛſone ⁊ alijs ĩ ꝛp.cõ
tentis:tũc neceſſe eſt ut hi quibꝰ infertur piudicium
appellent.. decendium. ulteꝛꝰ qt non ſi audiẽdi:de
etc.cum dilecti =: c.fi.de ełc.li.vVi.quod põt inrelligi
ſʒ Joan. an. ſiue fuerit abntes ſiue pntes ẽt nõ no
cati:ex q tũ pꝰ ſciueẽt factam ꝓuiſionẽ.j.decẽdiuʒ
nõ appellanerũt.ff. que ſñie ſine ap.ꝛeſcin.:.i. F. itez
cũ ex eo edicto. qð intelligo niſi a principio fuiſſent
ſpãliteꝛ uocandi.nã tũc ꝓceſſus eſſet nullus.iij.q
ix. cau eant ⁊ dixi gð poſt Jo. an.in addi.ſpec. Si
ne:o uocati fuiſſent ut contumaces:tunc non audi
rentur appellantes.ij:q.Vj. S.ſunt quatuoꝛ ⁊.xxiiij.
q.iij. de illicita. in em per uiam denuntiati
onis nel accuſationis audiri poſſit quis tunc non
comparens uide peꝛ Yꝛe.conſi.xxiij.⁊.xcvij.? qð
dico in.c.cum oliʒ de cã poſ.? ꝓprie.unum tñ quo
ad pꝛedicta nõ:ꝙ ubi conditio eſt notoria oꝛdo ñ
eſt fuandus ſᷣm Innoc. ꝓ quo allego.c.qm de fił.
pſ.z.c. ad nr̃am de iureiurã: 7.l.i. C. qui ? aduer.
quos iuncta gl. dicit tñ Inno. ꝙ h ipᷣm debʒ expri
mere uel in ꝛelatione uel inte:locutoria:ut ſi ueruʒ ẽ
nõ ſit ei ulterius ↄdicendi facultas:niſi appelletur.
ij. q. vj. biduuʒ. H̊ nltimũ puto cautum ſed nõ neceſ
ſarium ꝑ ea que nõ idẽ Inno. in. c. iue in fi. de co
ha. cle. ⁊ muli. ꝓ hoc.c.ij. xxiij. di. ¶ Venio nunc
ad ulti arti.ſ.an teneat colło:ſi cła appoſita ĩ Gpto
non uerificatur. Inno. hic cõcludit: ꝙ aut erat clau
ſula ſapiens monitionẽ ⁊ inſtructionem ut illa ſi eſt
idoneus ⁊ tʒ collo:licet in neritate nõ ſit idoneus:
quia cũ illa cla intelligat᷑ ipſo iure ſi expꝛimat᷑ ñ dat
nouam foꝛmã mãdando:ad hoc.c.ſignificaſti ⁊ qð
ibi nõ. de elec. z.l.iij.ff. de le.i.uide in ſili nõ.dictũ
Inno. in.c.prudentiã de of.dele.ubi dicit:q ſi ex
primatr cła cõcernens inſtructionẽ circa merita cõe
q̃ als ĩtelligebat᷑ nõ dat nouã foꝛmã mãdati.hic diẽ
ꝙ ſi executoꝛ pꝛo executione mandati excõmunica
ret dictoꝛes tʒ excõicatio:qꝛ iuriſdirionem habet.
Si ueꝛo cla ſapiebat cõditionem : tũc niſi pus ueri
ficetur colło nõ tʒ:qꝛ cũ daret nouã foꝛmã mãdari
nõ lʒ cõmiſſario egꝛedi foꝛmã ſpti.ꝙ ſi fecerit:ac
tus eſt ipſo iure nullus:neqʒ tʒ excõicatio ab eo la
ta. d.c.cũ dilecta de Gp. ⁊. c. uenerabili de offi. de
le. nõ.n. bʒ poteſtatẽ anqᷓ; purificerur cõditio.ut.l.
cedeꝛe diẽ.ff.de v.ſig. primũ tñ dicrũ vr Inno.̊ᷣ
limitare:niſi colło fiat ſcienteꝛ indigno:⁊æ nõ dictuʒ
ſingu. B ſentit eniʒ ꝙ collo facia ſcienteꝛ indigno ꝑ

¶Be iureiurando:

execurorẽ eſt ipſo iure nulla: qð clarius tener idem
JInno. loquens expᷣſſe in ↄmiſſario Mape in. c. in
teꝛ dilectos de exceſ.pꝛela. ibi iñ loquit᷑ de collatiõe
facra ſciẽteꝛ notoꝛie idigno. hic aũt nulla mentionẽ
facit de qualitate notoꝛietatis ¶ In Pꝛium facit dẽm
Coõpoſt. recitatũ ? nõ ipugnatũ ꝑ Jo. an. i. c. caplʒ
de reſcꝛip.in pe.colũ.ꝓpe fi.ubi dicit: ꝙ collatio fa
cia cꝛioſo nõ eſt ipo iure nulla ſʒ qnullanda: alle. bo.
tex. in. d. c. iteꝛ dilectos. Ego in hᷣ eſſeʒ in opi.ſingu
lari. diſtingueꝛc eiʒ ſic:ꝙ aut collatio fit incapaci pu
ta laico femine infanti uł ſimili iuxra no. ꝑ Inno. in
c.cũ nẽis de ↄceſ.pben.⁊ nõ tʒ collatio:qꝛ apa
p ueꝛba gnalia nõ intendebat ſecum diſpenſare:cuʒ
ignoꝛaret defectum.l.barbarius.ff. de of.pto.⁊ qð
nõ. in. c. ij. de ſciſma ¶ Aut fit capaci licet alias indi
gno:qꝛ minoꝛi iuxta etatẽ requiſitam canonibus:uł
alias indigno ea indignitate que reddit ipam colla
tiõeʒ ipo iure nullã iuxta ea que hntur ⁊ nõ.in. c. cũ
in cunctis ð elec.in fi.iũcto.c.qᷓꝙᷓ in fi.e.ii.li.Vi.⁊
tunc licet collatio oꝛdinarij uł ipſius commiſſarij ſit
ipſo iure nulla: ut dictis iuribus iũcto.c.ſi compꝛo
miſſarius eodem titu.lib. vi.ſecus puto peꝛ collatio
nem factam peꝛ commiſſarium PDape : quia iura
inducentia nullitatem ſunt penalia ? loquuntur in
oꝛdinarijs:⁊ ideo non debent extendi ad papam ut
ad ſuum commiſſarium.l.pꝛinceps.ff.de leg.⁊ in.c.
innotuit de electi. hoc enim nullo iure cauetur ⁊ pe
ne non debent extendi ad caſus non expꝛeſſos: de
pe.di.i.pene.nõ.glo.in.c.fi.de iurepa.pꝛo hoc glo.
nõ.in clemen.ſi de beneficio de pꝛeben.in ueꝛbo epi
ſcopi:que dicit:ꝙ licet executoꝛ differat confeꝛꝛe be
neficium uacans infra ſex menſes non peꝛ hoc peꝛ
dir poteſtatem confeꝛendi. nam.c.ij.de conceſſ.pꝛe
ben.loquitur in oꝛdinario ¶ Idem eꝛgo dicendum
in pꝛopoſito quando contulit indigno.fateoꝛ tamẽ
quod pꝛopteꝛ indignitatem ille poteꝛit pꝛiuari ſeu
collatio ceſſari. uide ad hoc dictum. c.inteꝛ dilectos
que nõ.nec obſtat ſi dicatur ꝙ papa mandauit con
feꝛꝛi ſi eſt idoneus:quia ut ſupꝛa dixi illa clauſula ſa
pit monitionem ⁊ non conditioneʒ.

We iureiurando. rubꝛica.

Quia in defectum pꝛobationum recurritur ad
inramentum infra eo.c.fi. ? ſupꝛa de pꝛocura.ex in
ſinuatione: Ideo poſt tractatum de pꝛobationibus
tam in ſpecie quam in geneꝛc meꝛito ſubdituꝛ hec
rubꝛica. Eſt enim iuramentum maximum linium ex
pediendarum remedium. l.i.ff. eo. ⁊ alibi dicitur ꝙ
omnis controueꝛſie finis eſt iuramentum infra eo.
2 ſi chꝛiſtus.uide ad mateꝛiam glo. nõ.xxij. queſtio
ne.i. in ſumma: que ponit quid ſit iuramentux: quid
iurare:que fuit cauſa inſtitutionis iuramenti. Item
foꝛmam iurandi ⁊ penam peꝛinrij pꝛoſequamur hic
pꝛimum:ne edificemus ſine fundamento.nam igno
ratis pꝛincipijs opoꝛtet ignoꝛare ea que ſequuntur
.i. queſtione.i.cum paulus.glo.pꝛeallega.dicit ꝙ in
rare eſt aliquid deo teſte diceꝛe. iuramentum uox ip
ſius iurantis uel actus ipᷣe uel ipum quod iuratur.
Hoſtien. in ſumma eo.ii.F.i.dicit ꝙ eſt aſſeꝛiio nel

irur t lun et eſel
pfituminm vut in in
ii ueinmnmn iſgir onn
encl e deiaun mnz ii.
e Asröitennn miii
lragsſncück: uno nagsctpen
nicts Yuoindcaſhstdndi
Oripeeinriſcore occhcgei⸗
wEeunoneodenencprnen iwen
hummtNCNsd Ree
GcGecanedun diaignnt
ſaiceſisgin etiope
lerattnmentoponeln ang
nifnifrigſto ftltnnnan⸗
onencnail Nitͦ gie
ieiſummnitetilinc,nnn⸗
iptinmimnii
d calentgntit
ſpuel. n. Wnhi

in ais iſdus icotl
nns cdenn in l F tlsnoſet
pon am N (omemiſtarion Pre Cr
indocennn mlimtan ſon Penalsn eoamm
oxlmist iin ndten aniune
vum omnſnimn .min u ſcelgen
imomi deceni rnin uloinermamn
ne m dtmr amm w aſs or peſosn
NAρ goir E une vo n
ncem ic beufocorb in
i ve dang ian enmorcfnn afhe
Gcim uamns infin ſer nenies on pa boc e⸗
icſtnen Conferndl. an ci Concſr
obid mounti (Wancddccnamn
ooltd donni nrchinügafuun
d ohre Mgimen lenntldeilr
hnd n e —
ͦ Nnidam ani,
aiAAesiniGaün

õ Nitine

rwmurmmde niu.

a 1

negatio de aliquo honeſto licito ⁊ poſſibili ſacꝛe ꝛei
atteſt tione firmata Cy. in aut.ſacramenta puberũ
C. ſi a duer. uen. dicit: ꝙ eſt affirmatio uel negatio
vVbis expreſſa cum nera religione tamen poſtea nõ
ꝑſiſtit in eo quod dixi ð expꝛeſſione vboꝝ ↄcludẽs
ꝙ expᷣſſio voalis nõ ẽ de ſubã iuramẽti.nã reꝑitur
Fʒ eũ gctus aliquis ad cuius eſſe vba requiruntur.
ut qctus ſtipłonis.l.i.fl.de.vV.ob.⁊ queliber diffini
tio pᷣdictaꝝ põt tolerari. Item ſcias ꝙ iuramentũ
ſacra nẽtũ ⁊ iuſiuꝛãdũ ſũt ſynonyma i.idẽ ſignificã
tia quo ad mm nr̃am.de prio ⁊ 3 pʒ hic in rubꝛo
2 nigro.nã in rubꝛo ponitur de iureiurando:⁊ ĩ ni
gꝛo tractatur de iuramento.pʒ et in.l.iuſiurandum
.ff. e. de fo pʒ in. d. aut.ſacꝛa. Nnʒ ramẽ aliter acci
pit᷑ ſacꝛm ut ſupra de ſacra.nõ ite.ꝑ gl.in.c.ueniẽs
de tranſac.⁊.i.q.i.multi.quare autem appellat᷑ ini
iurandum.dñt quidã ut nõ.in. d. aut.ſacr̃a:ꝙ ius
ponit᷑ ꝓ expſſione vboꝝ.qð nõ plʒ ibi De. ? Cy.
7 dñt ꝙ ponit᷑ qꝛ multa ſũt neceſſaꝛia ut iuridice iu
ret᷑:quaſi ſit ſenſus de iureiurando.i. de iurando
iure.i.iuramæeto iure facto.⁊ dicit Hoſii.in.d.F.i.
ꝙ melius diceꝛet᷑ de facto iurato uel de iuꝛe iurato.
Si autẽ queꝛis de etimologia noĩs.dic ꝙ dẽ ſacꝛm
quaſi per ſacra aſtringimẽtum. Jurametum vo dẽ
quaſi iuris aſtringimetũ. Suꝑ quo aũt ſu iurãduʒ
.i. ſug qua mꝗ:an ſuꝑ euangelijs:an ſuper ꝛeliquijs
an ſuper coꝛpoꝛe xpᷣi.uide gl.nõ.ſemper menti tenẽ
dam in cle.i.de bẽti.in.v.tacta.⁊æ dic ꝙ ad ſubſtan
tiam iuramenti non requiritur tactura:ut patet ex
diffinitione æ ꝓbatur in.c.⁊ ſi xps.j.e.ſed qꝛ forti
us ſtringit iuramẽtum coꝛpoꝛale igitur iura cõiter
exigũt coꝛpoꝛale iuramentum.iij.q.ix.hoꝛtamur ð
elec. ut circa li.vi.? .d.cle.i.cum multis ſili. Hinc
dicit Aug.nõ.in.c.mouet.xxij.q.i.qᷓto id ꝑ quod
iurat magis ſanctũ eſt: tanto magis eſt penale per
iuriũ.⁊ nõ Inno.in.d.c.⁊ ſi xps.⁊ h̊ qꝛ u magis
contẽpneꝛe in trãſgꝛeſſione. Hinc eſt ꝙ qnqʒ iurat
peꝛ deum omnipotentem z quatuoꝛ ſancta euange
lia: ut in.c.quot.coꝛdis.i.q.vij.qnqʒ ſuper altari
qñqʒ ſupeꝛ ſanctoꝛum ꝛeliquijs.ut in.c.habemꝰ.xx
ij. q. i. Iẽ ſcias ꝙ ubi diſpoſitio ꝓ ſolẽnitate actꝰ
requirit iuramẽtũ coꝛpoꝛale ſeu cum tactura nõ eſt
iuri ſatiſfactũ ex ſolo vpali iuramento: ut dicit glo.
nõ in. c. ut circa pal. Oe fide aũt qualiter multipli
citeꝛ ſumatuꝛ:uide bo.gl.in.d.c.mouet.⁊ an magis
aſtringat iuramẽtum ꝙ; fidei interpoſitio dico pleñ
in.d. c.ad aures quod me. cã. uide archi. in. c. i. de
ſepul. li. Vi.

Xadminiſtratione.

Caſus: Creditores compelluntur rela
xare iuramentum de uſuris ſibi ſoluen
dis. h. d. quo ad litteram: ſed quo ad intellectum ge
neralius ſic. Agi poteſt ad relaxationem iuramenti
cuius implementum turpitudinem continet ex ꝑre
ſuſcipientis:⁊ eſt caſus nõ. 6. primo ꝙ ex iun
ramento preſtito ſuper uſuris ſoluendis obligatio
ſaltem ſecundaria acquiritur parti ſuſcipienti: cuius
Orium tenuit do.an.in.c.debitoꝛes.j.e.ſed õ cum
iudicio meo eſt caſus hic. nam ſi nulla obligatio

Ex adminiſtratõis

acquireret᷑ ꝑti non compelleretur ad relaxationem
iuramenti nam ꝛelaxatio pꝛeſupponit uinculum.j.ð
deſpon.impu.ad diſſoluendũ ⁊z.l.deceʒ.ff. ð. V. ob.
nec eſſet iſte iurans tutus ex relaxatione ſolius par
tis cũ nemo dare poſſit qð nõ Pʒ.i.q.vVij.daibertũ
2.c.quod aũt de iurepa. ¶ Mõ. fo ex h̊ ⁊ ex tex.
ꝓꝙ ex puro iuramento oꝛit᷑ ꝑti ſuſcipienti obligatio
ſaltẽ nalis non enim hic ponderat᷑ pactũ precedens
2 pᷣſuppoſito ꝙ pᷣceſſiſſet nullam obligarionem in
du ciſſet.j.e.debitoꝛes.ſolum ergo iuramentuʒ fuit
hic obligatoꝛium:qð nr̃ ꝗ Mar.i.l.ſiquis ꝓ eo.ff.
de fideiuſ. ubi dicit ꝙ ex iuramento extraiudiciali
nulla obligatio ẽt nalis ꝑti acquiritur ꝑ illum tex.ſʒ
lIʒ foꝛte ꝓcedere poſſit de iure ciuili:ſecus de iuẽ ca
nonico: aꝛ.op.hic.⁊ qꝛ iurans ꝑti intendit illi ꝓmit
tere: q ad ↄfirmationẽ adducat religionem iuramẽ
ti: æ de hoc aliquid dicet.j.e.cum contingat.hʒ eniʒ
iuramentum pactum irercnſun. . 7), inra
mẽtu n ↄtinẽs turpitudine ⁊z peccatum ex ꝑte ſuſci
pientis eſt obligatoꝛiũ.ſatis enĩ ẽ ꝙ ex ꝑte pſtantis
turpitudinem nõ ↄtinet als nõ ualeꝛet:ut in.c.ſi vo
j.e.⁊.xxij.q.iiij.per to. ¶ Ex quo ifero ꝙ ꝓmit
tens ſolue? uſuras nõ peccat:concoꝛ.j.e.debitoꝛes
ſed iu hoc limita ⁊ reſtringe ꝓut nõ. Inno.in.c.ſu
peꝛ eo.j.de ner L quaꝛto iudicem eccliaſticũ
hꝛe inriſditionẽ in Iaicos rõe iuramenti non ſolum
qn agitur ad obſeruantiã ipſius in.c.fi.de fo.cõ.li.
Vi.⁊ in.c.nouit de iudi.ſed etiam ut cõpellat ſuſcipi
entes ad relaxationẽ qn turpiter receperũt. ¶ NMõ

ultimo ꝙ iz iuramétum principaliter obliget deo. .

e.debitores tñ ſi ille in cuius fauorẽ iuratur obliga
tionẽ remittit nõ indiget iurans alia abſolutione:
qꝛ ðs uẽ ẽt remitteꝛe cum ad utilitatem alterius iu
ramẽtum receꝑit:ad idem de ſpon.c.ij.ſecus ſi prĩ
cipaliter iuraꝛetur contemplatione dei nam tunc eti
am Mapa non remittit ſine cã.ut dicetur.j.e.quã
to. Et ur mirabile ꝙ ðs recipiat iuramentum in fa
uoꝛem facinoꝛoſi hoĩs:cum pſalmiſta dicit:Odiſii
omnes qui opeꝛantur iniquitatem:⁊æ lex ciuilis dicat
ꝙ nemo ex impꝛobitate ſua debet actionem conſe
qui.l:itaqʒ fullo.ff.de fur. So. põt dici ꝙ deus nõ
conſideꝛat utilitatem ſuſcipientis ſed religionem et
pꝛomiſſionem iurantis.ex quo enim aſſumpſit religi
onem iuramenti ad implementaʒ pꝛomiſſiouis quã
poteſt ſine ſuo peccato exequi:debet ob dei reueꝛen
tiam exequi:ſed ſi ſuſcipiens remittit iurameutuʒ eti
am deus remittit: quia peꝛ iuramentum non imede
bat placeꝛe deo ſed ſatiffaceꝛe pꝛoxio. ¶ Venio ad
glo. oppo. tex. uidet᷑ eniʒ ꝙ cꝛeditoꝛes nõ debeãt
compelli ad relaxationem iuramenti:cum obligatio
queſita eis ſit de iure naturali:que peꝛ pꝛincipeʒ tol
li non debet in cle.paſtoꝛalis de re iudi. peꝛ Inno.
in.c.que in eccleſiarũ de conſti. ¶ Glo. pꝛima me
tu contrarij ut arbitroꝛ dicit quod hoc facit eccle
ſia ratione peccati: quia ſine eoꝛum peccato non po
teſt iuramentum adimpleꝛi. Ex hac ſolutione nota:
quod iudex ex officio ſuo poteſt occurreꝛe peccato
futuro ⁊z impedire ne fiat:facit quod legitur z nota
tur in capitulo ex litteꝛis ⁊ in capło ſcdᷣo de deſpõ.
Itẽ põt ↄpelleꝛe laicum ad reſtituendam rem quaʒ

ſine fus peccato ꝛetineꝛe nõ põt, ¶ Blo. ſubleque
teꝛ querit:quid ſi debito: ſoluiſſet uſuras ⁊ iuraſſet
nõ ꝛepeteꝛe. Gndet dando duo ꝛemedia. Orimum
ut debitoꝛ denũciet h ecclie: qꝛ ille ſtar in peccato.⸗
ſic indirecte cõpellit᷑ reſtitucꝛe uſuras officio iudicis
Secundum ut petat abſolutioneʒ ſeu relaxationem
puiuſmodi iuramenti:⁊ poſtea poterit ꝛepereꝛe:nec
niolat iuramentum petendo relaxationem iuramen
ti: licet ꝑ ꝛelaxatiõeʒ pueniatur poſtmodum ad ꝛepe
tionẽ. ⁊ h iõ:qꝛ cũ h̊ iuramentũ ſit odioſuʒ non dʒ
extendi. ſed in ꝓprijs termis obſernari: ar. bo.i.c.
ad audientiã qð me. cã. facit qð nõ. Inno. in. c. ſuꝑ
hoc de ꝛenũc. Monit teꝛtium remediũ in caſu quo
uſure non eſſent ſolute: ur cõpellatur deſiſtere cꝛedi
toꝛ officio iudicis ab exactione illaꝝ peꝛ. c. tuas..
de uſuris. Sed ut plenius ꝙ; alibi habeas banc
mareriam hic utilem æ quotidianam ſimul collectaʒ
diſtinguo pricipalit᷑ in duo mẽbꝛa: et in quolibʒ po
naʒ duos caſus contingentes. Aut enim nſure nõ
du m ſunt ſolute aut ſic.p cãu aut iurauit quis ſim
pliciter ſoluere uſuras:aut iurauit ſolueꝛe 2 nullam
qonẽ Z qrimoniaz mouere nec iudici denuntiare.
n ſo caſu qn uſure ſũt ſolute aut iurauit debi
toꝛ ſimplłꝛ non repetere:aut iuꝛauit non repeteꝛe ⁊
nullã qõnem ſeu querimoniam facẽ nec indici denũ
ciare: ¶ Menio ad pᷣmum caſum primi mbri.ſ. qñ
ſimpłr iurauit ſoluere: in quo dico multa remedia
com oetere iuranti. Drimum facile eſt. ſ. ut ſoluat ⁊
ſic adimplear iuramentum ⁊ poſtea repetat: ut.j.e.
debitores. Secundum remedium ut petat credito
rem compelii ad relaxationẽ iuramenn ut hic. ſed H
ꝛemediũ dico cõpeteꝛe ſi non inſiat terminꝰ ſolutio
nis fien de. naʒ ſi i poſſet fieri hec cõpulſio quo mi
nns interim incideꝛer in ꝑiurium non debet iſte au
diri. ſed dʒ priꝰ ſolueꝛe: ad h̊ 26. . debitoꝛes. . eo. z
H ibi aperte ſentiunt Jo. an.æ Vincen.⁊ idem con
firmar Jo. an. in addi. ſpec. e. ti ſupeꝛ rubrica in ul
tima. q. Idem dico ubi lapſus eſſet terminus ſolu
tionis fiende:⁊ ſic incidiſſet in periurium.non eim
debet audiri uolens attentare ꝛemedium bnius. c.
quia ſic ſtaret interi in peccato peꝛiurij:⁊ peccata
tanto ſunt gꝛauioꝛa qto diutius infelicem animaʒ
derinent alligatam in. c.fi. de conſue.⁊ bᷣ aperie ſen
it Fꝛe. conſi:ccxxxxix. ¶ Tertiuʒ remedium eſt ut
nt debitoꝛ petat abſolutionẽ ab epiſcopo.nam epᷣs
t abſolueꝛe a inramento turpiteꝛ ſuſcepto: ut nõ.
Funo. degihe in. c. debitoꝛes ꝑalł.⁊ in.c.ad aureſ
qð me. cauſa.facit.c.i.? qð ibi nõ.de noto ubi diſ
penſat ex cauſa ſupeꝛ uoto:qð eſt de iure dinino⸗
ſic iuramentũ: ut.c.licʒ.?.c.magne de uoto:qð trene
menti. ¶ Sed dubiuʒ ẽ: nunquid pꝛeteꝛmiſſo ꝛeme
dio hꝰ. c.poſſet attentari h ꝛemedium abſolutionis
petende:an neꝛo ſit iſtad ſubſidiarium remedium.
Inn. in. c.debitoꝛes vꝛ uelle ꝙ priꝰ ſint cꝛeditoẽs
cõpellẽdi iur foꝛmã bꝰ.c.? ſi ſic nõ pñt induci: tũc
epᷣs ipſe abſoluet.nã eps ex cã abſoluit a iuramtis
etiã licitis:ut in.c.nos ſanctoꝝ ⁊.c.iuratos.xv.q.
Vj. 2 ꝛefert hic do.an. ſic uidiſſe alias conſultum:
ſed ipe dicit q̊ hᷣ ſit urbanius: ar.in.l.quidã ibeꝛꝰ.ff
de ſer. urba. pꝛedi.nõ m neceſſariũ ẽ: quia iſta ſunt

¶ Be lureiurand

duo remedia eque principalia. . eo. ſi uero 2 8 aò
me. cã abbas ⁊.c. ad aures. ſed repeꝛio Joq.en. in
dicta addi. ſenſiſſe oppoſituʒ ſequẽdo dictũ Inno.
pall. ſed mibi plus plʒ dictũ do. an. nam ſi epus ab
ſolait pꝛincipat: an iuramentũ eſt metu pſtitum nec
eſt neceſſe recurreꝛe pꝛiꝰ ad iuramẽta ſuſcipictis: ut
.ꝗq. c. ſi vo æ nõ. Inno.in. d. c. ad aures eꝛgo foꝛti
in can nro.nam ex his que fiũt metu obligano etiã

pꝛimaria acquirit᷑ ꝑti: ut n. płe in. c. abbas pal.? ni

bilominus eps pꝛincipalit abſoluit conſtito de iuſto
metu:eꝛgo foꝝiꝰ poteꝛit in cau nro in quo ex ꝓmiſ
ſione nibil acquirit᷑ ꝑti: ut. d. c. debitoꝛes. ? iuramen

tuʒ pꝛincipałꝛ dirigit in deum ut ibi. pot eꝛgo ? con
gruentius adhuc nidet᷑: ꝙ eps qui eſt dei uicari in
ſua dioceſi abſoluat:ut in. c. mulieꝛ. xxxiij. q. Vi. Itẽ

nbicũqʒ reꝑiuntur a iure duo remedia ꝓdita nidẽ
tur eque pꝛincipalit᷑ ↄpeteꝛe:nec unũ eſt ſubſidiariũ
ad reliquũ: ur.l. quotiens.ff. de ac. ?æ ob. nec ob.ſi di
catur ꝙ. c. ſi vo loquit᷑ in apa: quia in hoc reci
tat factũ nã cũ eps poſſit abſolueꝛe ut S dixi: eꝛgo ꝓ
cedit eni in epo. An aũt in abſolutiõis actu debeat
epᷣs uocare ꝑtem adueꝛſaʒ dicã. . tẽ ite ligo ꝙ h

remediũ competat ĩtelligẽdo ut ſupꝛa dixi in pcedẽ

ti remedio qn. ſ. anteꝙᷓ teꝛminus ſolutiõis fiede imi
neat actus abſolutionis poſſei expediri peꝛ ſupꝛadi
ctam rönem: ? pdictum remediũ abſolutionis apte
ſe iſit glo.in. c. debitoꝛes in.v.cogendi.¶¶ Eluartũ
remediũ ſatis notabile ſi ueꝛitaie fulcitur eſt ut debi

toꝛ ↄuentus rõe iuramẽti excipiat ꝙ nõ dʒ cogi ad

obſeꝛuantiã iuramẽti:cum ipᷣe cꝛeditoꝛ teneat ꝓpteꝛ
ſuam turpitudinẽè illud relaxare: ? ſic illud ſibi relaxa
ri petit. ? hᷣ fieꝛi poſſit nidetur uelle Fre. conſi.

cclxiiij. alle. nõ. peꝛ gl. in. c. paſtoꝛalis de cauſa poſſ.

2z ꝓpꝛie.in glo.pe.⁊ facit:qꝛ ꝑ uiaʒ exceptionis põt
peti reſtitutio in ĩte.l. naʒ ⁊? poſtea. F. ſi minoꝛ. fl. ce

iureiurã: 7 bãc ſmiaʒ ſequit᷑ bic do. an. ſ̊ õ hãc opi.

adduco ea que in pcedentibꝰ membꝛis dixi. ⁊ cixit
Fre. ↄſi.cclxxxix.ubi ĩ fi.diẽ: ꝙ petens abſolui a in
ramento debet puenire teꝛminũ ſolutionis facicde.
nõ eĩʒ dʒ audiri poſt reꝛminũ cũ ĩciderit in piuriuʒ:

qr fruſtra auxiliuʒ legis inuocat: de nſur. qꝛ fiuſira.

facit quod nõ. Jo. an.. e. debitoꝛes: ubi uult ꝙ in
ſtãte teꝛmino ſolutionis fiende nõ põt peti relaxatio
iuramenti: ne iteꝛim icidat in peꝛiurinʒ. ¶ Ideo in
pᷣmiſſo articulo ſic diceꝛem: ꝙ aut lapſus ẽ teꝛmin⸗
anteqᷓ; ↄueniat᷑ debitoꝛ ? nõ põt pᷣdicto mõ eriꝑe
ne pſeueꝛet ĩ ꝑinrio: ſʒ dʒ ſolueꝛe ⁊ poſtea repeteꝛe:
ar. .e. c. debitoꝛes. aut teꝛminꝰ nõ eſt lapſus: ſ mno
ra omitiiĩ ex ſola ĩteꝛpellatione iuxta.l.ſcienduj ⁊.l.
mora. ff. de uſur. ? poſt iteꝛpellationem non poteꝛit
ſupꝛadicto modo excipeꝛe: ne incidat in periurium
ratione pꝛedicta. Reſtat eꝛgo diceꝛe quod ſoluʒ po
teꝛit ſic excipeꝛe antequam conſtituatur in moꝛa ſol
nendi æ quod poſſit liqueꝛe de turpitudine recipien
tis iuramentum antequam inſtet teꝛminus adimplẽ
di iuramentum peꝛ pꝛedicta: æ hec puto ueꝛiſſima.
luintum remediuʒ ut iudex ex officio ſuo com
peſiat cꝛeditoꝛem deſiſteꝛe ab exactione uſurarum:
nt in. c. tuas infra de uſuris. ⁊æ hoc remedium pꝛo
deꝛit:quãdo iurans non conſtitneꝛetur in moꝛa ſine

actsloe irtcſepro⸗ e .
Venon nali ent Ki⸗
nmehlytn in iin
mim mnifte i
nanmi nti nimniniun
pev u ai onmna iditn
imn/nizn nnf kiiguh
Haa nli gie Piog hnone
unceuligſnio gwonilogg irn
mnio fero irnegnicns uncn
miifhßpoccunclinnar in nd
elKogoro feienſcntd en
Iucanndd ain Auetarrs vod
n euii
nnn ionclonudgerc
Waaccicvesrearuedimaneni
Ninagtliilertd ninent
in rionnonenenn
leſtn. Grenimrizitgi
heretdagemum
itpent lcktengrizinne
Jerdalnuitinuin
enr uitini i
Reatiomnur doni

icenwiart Pam qntt
m m̃ eps voſſt ohſoarn z
u neo. An ait in dboͤhruͤgn
Os ocnt rn adeinzcli). Ninß
rdi Conpem inligico nr innncinn
iencdio qi anup; rmins inisfi
Near aems obſobnons oſin peli l
nn ſorn?: idmun rnrd oponninet
lenta —
m Mi ſuns omdilſentn liwr ud
v nus ſr inmi anir öͦHραN²ρ
Evmni umin un ir dtormnmit,
unmpiwinz iidhmur e n ſtinlin
wit 19 bfei polſt uidem uete Fe. i.
s
õ
wewin daeſſih egii en 83
ceindehaſc words⸗ i
N Crrir di anen

.

o drenge Cminc⸗ ent
õ

interpellatione cꝛeditoꝛũ nã alias non eẽt tutum:qꝛ

dies ĩterpellaꝛet pꝛo hoĩe in. c. potuit de loca ¶ Ce
nio ad fm.c.qn.ſ.iurauit ſolueꝛe ⁊ nullam qõnem
mouere ⁊c.dico ꝙ habet iſte primum ꝛemedium.ſ.
ſoluendi ⁊ poſtea ꝛepetendi.nam nõ iuꝛauit nõ ꝛepe
te. ⁊ H iuꝛa nẽtũ ẽ ſtricte itelligẽdũ.aꝛ.ĩ.c.ad auꝛes
quod me.cã Secũdũ ꝛemedium ut denunciet ecclie
nã nullũ iuramẽtũ obligare poreſt quin poſſit quis
denũciare cuoſum eccłe:ut in.c.quemadmodum in
fi.j.e.æ nõ glo.in.c.ad nẽam.ij..e.⁊.c.neniens de
regu.æ in.c.auctem.xv.q.vi.dʒ tamẽ denuncians

ſe fundare ſuꝑ ſalute ꝓximi ⁊ nõ principaliter ſuꝑ

itereſſe ſuo:qꝛ tũc obſtaret illi inramẽtũ ut nõ Mo
ſti. in. d.c. quẽadmodũ. Dicit tam bic do.an.q; du
plꝛ põt uenire iſte denũcians.ſ.peꝛ uiam denũtiatio
nis enãgelice uel iudicialis:⁊ tũc habet ſeruaꝛe for
mã monitionis de qua in. c.nouit de indi.⁊.ij.q.i.
ſi peccauerit. Itẽ per uiã cuiuſdã itiationis:ut iudx
aniſatus iſtet circa coꝛectõnem peccati:æ in bac nõ
credit monitionẽ neceſſariã. nihil allegat:ſc ego al
lego bo.tex.in.c.pterea.ij.de deſpon.ubi caſus de
bac itiatione que fit iudici ad peccatum obuiandnʒ
ſine aliqua monitione:facit.c.tertio loco de pᷣſũp.
ſed primũ dictũ do. an. ut hẽat hoc caſu locũ denũ
ciatio indicialis mihi non placet:qꝛ illa fundatur
magis ſuper iĩtereſſe ꝓprio quã ſuper ſalute ꝓximi
¶ Zertium remediũ ui petat debitoꝛ abſolunonẽ
ꝗ iuramento abſqʒ eo ꝙ faciat citari creditorẽ.⁊ h
remedium ſẽtit Jo.an.in pᷣdic. addi.in fi.dicẽs ꝙ;
ꝓ eam nõ detrabit multum iuri aduerſarij.ſimile in
liberto qui petit ueniam a indice ut poſſit agere õ
pꝛonum.l.quiſqʒ in prin.ff.de i ius uo.ſʒj mihi non
placet ex duplici capite. Dꝛio qꝛ ſatis exponit que
relam de aduerſario ꝓponẽdo ꝙ illicite eũ aſtrixit
iuramẽto.fo qꝛ nõ põt negari quis ex relaxatiõe iu
ramẽti fiat pᷣiudicium crediroꝛi:ar.in.c.fi.de fo.cõ
pe.li. Vi. ergo nõ dʒ fieri abſolutio eo non uocato
2 uocari nõ põt quin aduerſarius incidat in ꝑinriũ
exponcdo ꝗꝛelã õ illum: æ facit quod.j. in.fi.dicam
uartum remedium ut iudex ex officio ſuo cõ
pellat cꝛediioꝛes relaxare h̊ iuramentũ ut h:uel com
pellat eos deſiſteꝛe ab exactione in. c. tuas infra de
uſur. ( Wenio ad ſᷣm pꝛincipale membꝝ en. ſ. uſu
re ſunt ſolute.⁊ pꝛimus cãus fuit quãdo iurauit nõ
repeteꝛe:⁊ dico ꝙ competũt tria remedia. Dꝛimũ
ut petat abſolutioneʒ huius iuramẽti:ar.in.c.ſi vo
J. e. z declara ut dixi in pꝛecedenti membꝛo. Scdᷣm
ut petat cꝛeditoꝛẽ compelli ad ipius relaxationeʒ ut

B. Teꝛtium ut denũciet boc indici. poteſt addi quar

tum ut iudex ex officio compellat ad reſtituendum:
ut eſtecqus in.d.c.tuas: ⁊æ declara hec omnia fſᷣm pᷣ
dicta. ecũdus caus qn ſoluit æ iurauit non re
peteꝛe nec ullã queꝛimoniã faceꝛe nec denũciare.dic
ꝙ bʒ remedium denuntiandi intelligendo ut o dixi
in alio membꝛo. Itẽ iudex ex officio poteꝛit cꝛedito
rem ↄpelleꝛe ad reſtituendũ: ⁊z declara ut dixi in fo
cãu pꝛimi membꝛi.¶ Miũc ex glo.qro:qꝛ õ dixi iu
rantem ſolueꝛe uſuras ul ſolutas non repeteꝛe poſſe
peteꝛe relaxationẽ ſeu abſoluntionẽ iuramẽti:nũquid
in hac abſolutiõe debeat creditoꝛ uocari. Joã. an.

Ex ad miniſiratiõe

late ꝓſeqᷣtur in addi.pdic.in ult.q.? tandẽ ↄcludit
ꝙ qnñʒ iuꝛamentum eſt temeꝛarium ẽt ex ꝑte iurãtis
? tunc nõ requiritur ꝑtis nocatio ut in.c.ↄſtitutus
de teſti. pꝛo h̊ qꝛ tunc potins requiritur denunciatõ
ꝙ nõ ſit ligatus quã relaxatio.⁊ itelligo h̊ qñ mani
feſte ↄſtat iuramẽtum non ligare.nã in notoꝛijs nõ
eſt opus uenire ad iudiciũ: ut in. c. qm de fi. pᷣſ. ſi ãt
poſſet dubitari tũc puto aduerſariũ cni iuramemtũ
fuit pᷣſtitum uocandũ:qꝛ cum ſua interſit ne relaxet᷑
ergo dʒ uocari.iij.q.ix.oĩa ⁊.c.caueant ⁊ de cauſa
poſ.? ꝓprie.c.i.⁊.l.de unoquoqʒ.fl.de re.iudi Si
Vo iuramentum nõ fuit temerarium ex ꝑte pᷣſiantis
ut in caſibuſ pᷣmiſſis:iunc dicit ꝙ ſiue agatur ut ab
ſoluatur ab obligatione pctus quem dicit uſurariũ
ſiue petat abſolurionẽ a inramẽto de uſur.j. certuʒ
diem ſoluendis pᷣſtito. ſiue de ſolutione nõ repeten
da ſeper eſt ꝑs aduerſa uocãda:niſi taliter inraſſet
ꝙ uocari nõ poſſet quin incideꝛet in piuꝛiũ puta fʒ
eum ſi iurauit illum in iudicio nõ uocare uł denũti
re tunc.n.poterit abſolui creditor̃ nõ uocato.h̊.n.
nõ detrabitur iuri ꝑris.ſicut cũ liberius petit uemiã
ut poſſit uocaꝛe dñm in ius.l.quiſqʒ.ff.de ĩ ius no.
H ſunt vYba ſua.⁊ ſubijcit ꝙ ꝓcedeĩ in h articulo fʒ
foꝛmã cle.diſpẽdioſam de iudi:idẽ.ſ.ꝙ ꝑs ſit uocã
da. ſentit idẽ Jo. an. poſt inc. in. c. ðbitoꝛes pᷣal.
⁊ Fre.conſi.cclxxxix.ubi dicit ꝙ petens abſolutio
nem a iuramento ptendens ↄtractum uſurarium de
bet ꝑte nocata ꝓbare ſalteʒ ſemiplene Sctum fore
feneratitiũ:⁊ nalebit h̊ ſemiplena ꝓbatio ad optinẽ
dum dũtaxat abſolurionẽ a iuramento:ſed poſtmo
dum ur ꝓnũciet᷑ ctus uſurarius oʒ ꝙ plene fiar ꝓ
batio:nec illa ſemiplena faciat fidẽ ĩ hoc iudicio:cuʒ
ad aliud agatur nunc:ut in. c. ueniens.ij.de te ſti.⸗
plus dicit ꝙ iudex ecchaſticus nõ dʒ faceꝛe ĩhibitoꝛi
am iudici ſeculari ne ꝓcedat ad executõem ↄcius ꝗᷣ
prima fronte nõ appet uſurarius niſi parte uocata
ſicut iudex ad quẽ non inhibet iudici a quo niſi uo
catis partibus:ut in.c.romana..ſi uero de ap.li.
Vi. dicit ẽt ibi ꝙ pendente qõne an debeat abſolui
a iuramento nõ qʒ fieri inhibitio iudici ſeculari:qꝛ
coꝛam iudice ſeculari agitur de executione inſiri:⸗=
coram eccleſiaſtico agitur de facto abſolutionis:et
ſic ceſſat.c.tuã de oꝛ.cog. Et ſubijcit etiam ibi nõ
bile vbum:qꝙ poſtquã quis ĩcidit in ꝑiuriũ qꝛ non
ſatiſfecit in teꝛmino ꝓut iurauit non anditur petes
abſolutionem:ſed compellitur ſatiſfaceꝛe: quia fru
ſtra legis auxiliuʒ inuocat ⁊ ceteꝛa de nſur.quia fru
ſtra. ſed reſpectu pꝛincipalis queſtionis refeꝛt do.
anto. infra.e. debitoꝛes ſe audiuiſſe Dau. ⁊? Cal.
conſuluiſſe: quod aut petitur abſolutio a iurameto
firmante contractatum ⁊ debet pars citari: cum ex
hoc contingat reſciſio contractus:⁊ ſic agitur de p
iudicio partis. Aut illð iuramontũ non firmat con
tractum ſed petitur abſolutio: ut apeꝛiatur uia ad
reſcindendum contractum: ? non ẽ neceſſe partem
nocari: quia non pꝛeiudicatur parti æ quia bec
abſolutio eſt potius penitentialis quam indicialis.
Dominus antonius dicit ſe putare: quod aut iu
ramentum non eſt obligatoꝛiuʒ ex parte iurantis cet
nõ requiritur uocatio partis:ut g dixi ſecũdu; Jo.

¶ He iureiuran.

an. Aut eſt obligatoriũ ex parte iurantis ſʒ ↄtinet
turpitudinẽ ex ꝑte recipiẽtis: tunc aut non eſt tan
ia turpitudo qͥn ſaltẽ ſibi acquirat᷑ ſecundaria obli
gatio:⁊ dʒ ꝑs uocari ꝛõe ſui inteꝛeſſe.maxime h ꝓ
cedit ſm euʒ ſi iuramentũ firmabat ↄctuʒ:cũ ex ab
ſolutiõe ſequat ꝛeſciſio ↄctus.ſecus dicit ubi tanta
turpitudo vᷣſarur ex ꝑte recipiẽtis:qꝛ nulla obliga
ex iuramẽto ſibi acquirit᷑:nec ↄctus firmabatur iu
ramento. nam h̊ cãn cum nullũ inteꝛeſſe poſſit pᷣten
deꝛe:cũ obligatio acquirat᷑ ſoli deo non eſt neceſſe
ilũ uocari. ſatis eim eſt ꝙ abſolutio fiat ꝑ iluʒ qͥ tʒ
in H̊ caſu locũ dei.poĩt exemplũ in iuramẽto de uſu
ris ſoluẽdis uł nõ repetẽdis pᷣſtito:nullũ.n. ius agẽ
di naſcit̃ ex h̊ ꝑti fʒ eũ:lʒ ut quilibʒ aliꝰ poſſit indici
intimare ꝙ iurãs peccat nõ obſeruãdo iuramentuʒ
Et ſubijcit᷑ nõbile vbũ:ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ ꝑs ſit uo
canda:iñ tʒ abſolutio ea nõ uocata:ſicut dẽ in abſo
lutiõe ab excõicatõe:ut nõ.i.c.qᷓ frõte ð ap. Itẽ diẽ
ſibi nõ placẽ pmiſſuʒ dẽʒ Fre.qᷓtenus dixit illũ qͥ in
cidit in ꝑiuriũ non poſſe peteꝛe abſolonẽ:qꝛ iurans
erat obligatꝰ ad duo.ſ.ad ſoluẽdũ ĩ ĩmio ⁊æ ad ſol
uendũ ſimpłi:de do.⁊ ↄtu.cũ dilecti ⁊.l.celſus.ff.ð
arbi. qꝛ ſi nõ ſoluit ĩ ĩmino incidit ĩ ꝑiurinʒ:ſed q̃te
nus ꝛemanet obligatus pꝰ teꝛminũ põt perteꝛe abſo
lutionem.do.Car.in.d.c. debitoꝛes ſimpłr tenuit
cũ Jo. an. ?z Sꝛc.ut in abſołone ſit paꝛs nocanda:
cũ agatur de ipſius piudicio: ⁊ ſic dicit ſe ipſi cõſu
luiſſe. ¶ Ouid dicenduʒ in tãta uarierate:certe mł
ta ex pᷣdictis mihi nõ placẽt.⁊ p illud dẽʒ. Jo.an.
in addi.pᷣdicta qᷓtenꝰ dixit ꝙ ſiquis iurauit ñ uoca
re aduerſariũ nec denũtiare ꝙ poterit abſolui abſẽ
te ꝑte:cũ nõ poſſit nocari ul denũtiari ſine ꝑiurio.
nã ſ eſt falſuʒ ꝛeſpectu denũtiarionis:cum ur g dixi
nullũ iuramentũ poſſit ligare ad nõ denũtiandum:
cũ ſit Z pceptũ euãgelicuʒ:ſi peccauerit in te frateꝛ
tuus æc. ¶ Itẽ negari nõ põt qͥn ꝑti inferatur pꝛe
indiciũ ex hac abſołone:cũ ſine ea nõ pot᷑ᷣat in indi
cio moleſtari ꝑ aduerſariũ:gꝰ dʒ uocari ante abſo
jutionẽ ut ſuũ ius defendat:ut in.c.i.de cau.poſ.et
pꝛoprie.cũ alijs ſuꝑius alł. Scðo nõ placʒ dicium
POau. 7. Cal. quos ſequit᷑ do. An.i.d.c.debitoꝛes
in eo ꝙ ſentiũt ↄctũ ꝛeſciĩdi ſi tollit iuramentnʒ qð
firmauerat gctũ.nã cũ ↄctus ex inteꝛpoſitione iura
menti habuerit ſuã firmitatẽ nõ dʒ conue?: li; nũc
ceſſet cã ↄfirmãs:ex quo nõ ſuꝑuenit cã anullas:ut
ꝓbat in rla factũ tie de ꝛeg.iur.li.vj.facit qð nõ.
Har.u in.l. ex facto.ff. de vul.æ pupil.ubi pꝰ Ray.
de foꝛli cõcludit:ꝙ ſi hñs filios naes tãtũ feẽ eos
legitiari ut ſibi ſuccedeꝛẽt:lʒ poſtea duxerit uxoꝛem
2 ex ea habuerit filios los:nibilominus legitimati
ſuccedẽt una cũ ltis æ nalibus:qꝛ ex quo actꝰ legiti
matiõis ẽ cõpletus ⁊ ↄſumatn dʒ irritari:lʒ ꝑuene
rit ad euʒ caſuʒ a quo nõ potuit hr̃e pricipiũ:ut.d.
rła factũ lie:⁊ ſic nõ ſuffic ãmõ ꝙ ceſſet cã ↄceſſio
nis puilegij:qð ẽ nõ.h̊ idem ĩ ꝓprijs ᷑ᷣmis vr uo
luiſſe do. Ang.de ꝑuſio ĩ qdaʒ diſputatiõe que ĩci
pit dna katerina:ubi inteꝛ cetera dicit magnaʒ eſſe
dr̃iaʒ an Zctus cõualidet inramẽto: an vo iurãs ſit
tm aſtrictus ad obſeruantiã inrameti. vbi. n. actꝰ iu
ra mto firmat᷑.qͥ qs abſoluat᷑ a iuramento n ꝓpica

põt uenire S ↄtractuʒ: qꝛ ↄtractus de ſe ẽ ualidus
pp iteꝛpoſitionẽ iuꝛamenti: ? abſolutio h ſolũ oꝑat
ut Zueniẽs nõ ĩcidat in ꝑiuriũ.nõ aũt anullat Zciu:
Vn nullus dicat ſʒ eũ: ꝙ minoꝛ qui iurauit ſup õc
tu: aut maioꝛ qui iurauit ⁊ eſt deceptꝰ ultra dimidiã
iuſti pcij ſi abſoluit᷑ a iuramẽto ꝑ ſuꝑioꝛc poſſit ꝓp
teꝛea uenire ) actũ:qꝛ Scius eſt ualidus ⁊ irreuoca
bilis. Si aũt iurameniũ nõ ualidat ↄctũ ſz ſolũ obli
gat ꝑſonal: ad nõ oueniédum imediate cũ ẽ abſolu
tus põt uenire S Sctũ: nõ eĩʒ ob.iuramentũ:qꝛ ẽ ab
illo abſolutꝰ ꝑ ſuꝑioꝛc.non actus qꝛ nullus. vñ qui
iurauit ſe ſolutuꝝ uſuras aut nõ uenire 3 actum pi
gnoꝛaticiũ ↄceptũ in foꝛma uẽditiõis imediate cũ ẽ
abſolutus ꝓſequi põt ius ſuũ:qꝛ tale iuramentũ nõ
firmauit ꝓmiſſionẽ: ſj ſolũ obligauit eũ ad nõ ueni
endũ : qð ẽ bn nõ. ⁊ de hac mã an ⁊ qn iuramen
tũ ualidet ↄctũ dicã płe.j.e.cũ otingat. (Monclu
do g õ pᷣdictaʒ opi. ꝙ ubi iuramentũ nalidt cõtia
ctum ſublato iuramento non pꝛopteꝛea reſcinditur
contractus. eꝛtio non placet mibi opi. do. ant.
inquantum uult ꝙ ex iuramento pꝛeſtito ſupeꝛ uſu
ris ſoluendis uel ſolutis non repetendis obligano
non oꝛitur parti etiam ſecũdaria. nam ptra h uideĩ
tex. ̊ ut latius S in pᷣn. dixi. Item uideo ꝙ iuramẽ
mm ui extoꝛtũ obligat pti:ut j.e.ſi vo ⁊ S qð me.
cauſa in. c abbas ⁊ in. c. ad audiẽtiaʒ cũ ſi.ꝗ foꝛn
in cãu noſtro ubi iuramentum fuit ſponte pꝛeſtituʒ.
deus enim tenet iſtud uinculum pꝛopteꝛ cbligatio
nem queſitam parti:quod patet ex eo:quia parte re
mittente deus remittit ſine alia abſolutione: ut hic.
¶Quarto non placet indiſtincte dictum do. anto.
inẽptum dixit: ꝙ pꝛeſuppoĩto ꝙ pars debeꝛet uoca
ri tamen ſi non uocaretur ualet abſolutio.dico eim
ꝙ aut clariſſime conſtat iuramentũ contineꝛe turpi
dinem ex parte ſuſcipientis:⁊ non eꝛit opus partem
uocare in abſolutionis actu. unde tenebit abſolutio
parte non nocata:ar.in.c.cum olim de re iudi. ⁊? in
fra latius dicã.⁊ hoc caſu poteꝛit ſaluari opinio do.
anto ¶ Aut actus ſupeꝛ quo iuramentum fuit pꝛeſti
tum non apparet pꝛima fronte uicioſus ⁊? non tene
bit abſolutio parte non uocata ¶ Ratio apeꝛuſſima
eſt:quia a iuramento parti pꝛeſtito non abſoluit epi
ſcopus:ĩmo nec papa ſine cauſa:cuʒ deus recepeꝛit
obligationem in fauoꝛem partis:ut nõ. glo in. c.ꝙ
to.j.e.? Inno.in.c.cum inteꝛ. . de renũ. Anie
eꝛgo qᷓ ſibi conſtet cauſam ſubeſſe non habet pote
ſtateʒ abſoluẽdi pꝛeſuppoſito ꝙ ſubſit:quia ignoꝛat
id quod eſt fundamentũ ſue poteſtatis:ut nõ. Har
to. in.l.ij. ff. de iudi..l.multum. ff. de condi. de.ſa
cit quod le. æ nõ.in.c.ex parte aſtef.j.de concel.pre
ben.nec poteſt ſibi de cauſa conſtare parte non uo
cata:quia cauſarum meꝛita partium aſſeꝛtione pan
duntur.i.fi.E.ſi peꝛ nim uel alio modo ⁊ in.c.ium
ex litteꝛis de in inte.reſtituAliud eſt in abſolutioe
ab excõicatione:quia illa ſempeꝛ pendet a uolunta
te excõicatoꝛum. ualet enim ſempeꝛ ſiue iuſta ſiue in
iuſta ſit excõicatio: ut patet in. c. uenerabilibus. .
ubi autem de ſenten. ex.li. vi.? hec nota: quia ſepe

accidunt ? puto ueꝛiſſima. Quinto non placet ꝛepꝛo

patio domini Antonij ad dictum YFre. dum dicit

iplihei n e
,,SAGneAACXú²
ſtiign iſllelſg e
cng n in

s
on
ie Geinotrdondee ⸗
ee nmiid Vicin
SN 6
eautnonk a
Vſſemara⸗ l
anorOriiun rücdid

otimsanfum S

hicitnſts Ndedn 4
e gumnem tcii gii u⸗
lete i,enoe ,
o gui npinli i n
eitf inlninnnni/
iltimumtiiiilvn lc⸗
itco ii eti i fnusnh⸗
bbi Neiniino mnejfeni
Ginti Ynincdmsgördit
iEl icoſceli gniſ eleni ni
ſicsctolecci o lſterchcietrgnin
Uteiſoitgerooeml ncit ſi
ICäkitnofdenino dcten dsii
1olkKKpnidianed tann in
rnacstbannter,
echa mmneh mennine
Snnitun WMonnd
ſwen ete m i in tiime
Meſcwan ſiſbeit nen in
iiigfemiiutinfinn
ſuntnmr tihiglli
ſitace
Geimunſaore ec i
br oleenigli ed

eo ggieen
rbbͤlev gi
analte cn⸗
g.

Mond non popterg 14
RZZM
IS. (Teno nonphaanticgien

manmmn II crinfanen Ulſtoſgr
Bſnds Nd ſolnis non getniect⸗
Nonnmr nni nn ſaödarin ian Ann
rShusznöncin Yanniwen
wum u nomi obiger git ſe ſorschn
aſiic hi til c aliigciſg it
in cin wſm ur mmun fir inr Prſt
deuaun mn nunninmn arrrchien
ſan pam u r ANne wrr,
Eumur as mnmn ral, dlu.ur
Mumv won okucrinditinurdum on,
Fun art rſpoi mboctent ⸗
anmt non vocnen udr iönno dcden

ꝓ ſi ꝑs incidit in ꝑiuriuʒ:qꝛ non ſoluit in termino
nõ audit᷑ perẽs abſolutõem.nam puto ̊ dictũ ſatis
equũ. Nec ob.rõ do.an.ĩmo potius facit pꝛo. naʒ
ſi poſt teꝛminũ remanet obligatus ⁊ ſic ꝑſeuerat in
Piurio:eꝛgo dʒ ↄpelli ꝙᷓ; citius põt ut ab illo pecca
to ſe abſoluat ⁊z iuꝛamẽtũ adimpleat ut h::ſi enĩ com
pellitur inſtante termino ut ſoluatut h: foꝛtius vᷣbʒ
ↄpelli poſt terminũ tũ in odiuʒ ſui ut a peccato libe
ret᷑:tũ ut nõ ꝑſeueret in peccato ut ſupra dixi.puto
t ꝙ ſi petẽdo abſolutõem nõ ꝑſeueraret in pecco
ꝙ poſſet petẽ abſolutõnem ẽt poſt tminũ:lʒ ĩciderit
in ꝑiuriũ ſeł Zueniedo.exẽplum in eo qui ꝑ metum
rẽ uẽdidit ⁊æ iurauit nõ Zuenire.łʒ.n.ð facto Zᷣuene
rit ⁊ ſic iciderit in ꝑiuriũ:nihilominus potcrit petẽ
abſolutõem poſtea:ut ſic licitũ ſit ſibi nenire ↄ uẽdi
tionẽ.̊ eni caſu ceſſat ꝑſeuerantia in peccato:ĩponi
ſibi tñ dʒ pnia de ꝑiurio:⁊ in h̊ cãu poſſet ſaluari
dictũ do.an. ¶ HMis aũt ſic diſcuſſis uenio ad prĩ
cipalẽ qõnẽ:in qua bꝛeuiter pono hãc ↄcluſionẽ ꝙ;
ubicũqʒ iuramẽtũ eſt obligatoꝛiũ ex ꝑte iuꝛantis ⁊=
aliquã utilitatẽ otinet ex ꝑte recipiẽtis nunqᷓ; dʒ re
uocari niſi uocata ꝑte. Rõ huius ↄcluſionis eſt:qꝛ
ex quo ꝑ abſolutõis actũ pᷣiudiciũ irrogat᷑ ꝑti ĩ eo

ꝙ ſibi utilitas amittitur dʒ ꝑs uocari:qꝛ nildʒ fieri

in piu diciũ abũñtis in.c.i.de cã poſ. ꝓprie.⁊ ĩ.c.ĩ
teꝛ quatuoꝛ de ma.⁊ obe.iij.q.ix.caueant ⁊.c.oĩa ⁊
.ff. de re.iudi.l.de uno quoqʒ ⁊.l.fi.C. ſi per nĩ uel
alio mõ ꝑtis ãt recipiẽtis uẽ quaſi ſemꝑ itereſſe:qꝛ
ntile ẽ hre ꝑtẽ uĩculatã iura mto:cũ mlłia iuramẽtuʒ
opꝑet᷑ ⁊ ſalti accumulet foꝛũ foꝛo in.c.fi.de fo. ↄpe.
li.vi.⁊ qð ibi nõ.facit.l.cũ pꝛ..filius mẽeʒ.ff.ð le.
ij. æ qdð ibi nõ. Itẽ abſolutio non dʒ fieri niſi cã co
gnita:ut nõ Inn. in. c. ad aures qð me.cã.⁊ ſpe.in
ti. de le. .nũc oñdẽdũ.v.xxiiij.⁊ ſe.nã ut.S.dixi ñ

e:uennt

. N

dit qñ ꝑs nõ curabat petere abſolutõem:ut ibi lẽtit
gl. ? qdð ̊ dixi iurãtẽ poſſe petere abſolurõnem ? re
laxatõem iuraméèti ꝓcedit nõ ſolum ĩ termis hꝰ. c.
qñ iurauit ſoluẽ uſuras:ſed iðᷣ ubicũq; ꝑs turpirer
ꝛecepit iuramẽtũ ut in. c. ꝓx.⁊.c.ſi vo nõ Inn.i.c.
ad aures qð me. cã. latius ꝑ F ꝛe. ↄſi. cclxiiij. pal. ꝙ
ẽ nõ:hẽs nũc expeditũ hũc utile= quotidianum ar
ti. ¶ Menio nũc ad glo.in. v. diſtrictõe que querit
qd ↄpᷣpendatur h applloe diſtrictõis eccliaſtice rn
det ꝙ ſuſpẽſio uel excõicatio ꝑ.c. quereti de. V. ſig.
ſed gl. debuiſſet addeꝛe ẽt ĩterdictũ:cũ de his tribꝰ
fit m itio in illo.c. uel dic aliter: ꝙ illud.c. loquit᷑ de
cẽſura eccliaſtica:ſed tex. iſte loquit de diſtrictõe 3
magis ↄgrue refertur ad penã tpᷣalé: cẽſura vo ad
ſpũalẽ:lʒ qnʒ capiãtur pꝛo eodẽ.¶ Vlxia gl. qrit qᷓ
ptãte iſti ↄpellẽt creditoꝛes ad ꝛela vanda h̊ iuramè
ta. rnidet duplicit᷑.prio ꝙ ur delegati. o ꝙ ut oꝛdi
narij.⁊ teñ h ultimũ:ad ̊ dẽm.c.tuas ? qð nõ In
no.i. d. c. debitoꝛes. Oꝛdinarij g ̊ facient iuꝛe ꝓ
prio ſʒ pria expoſitio glo.fuit facta:qꝛ oli in ſupra
ſcꝛiptõe dicebat᷑ oibꝰ xpianis:⁊ ſic uidebat ꝙ dẽꝛẽt
facere ut delegati.ſʒ hodie illa ſupraſcriptio fuit re
mota ad denõnð ꝙ oꝛdinarij h̊ faciãt iure ꝓprio:
facit qð le. æ no.ðin.c.i.de noto ⁊.c.oꝛdinarij ð of.
oꝛ. li. Vi. Abbas. 3
ſp Legitur duobus modis
Eꝛuenit. egi⸗ ꝙ inramentũ fuit
preſtitum ſuꝑ rebus ecclie:⁊ ſecundũ hũc
ite lectum. h. d. ¶ HMon ualet iuramentum pᷣſtitum
a prelato de non repetendis rebus eccleſie. Secun
do modo ĩtelligitur ꝙ fuit preſtitum ſuper rebus
proprijs:⁊ tunc ſumma ſi iuramento meticu
loſo fit abſolutio peꝛ iudicem eccleſiaſticum.cõis di

R.

m dutſtnecorſhn uanenid orneer
Ven ANr ichiensd onen onspult
ene n idnnnis dc Wde WNeda

niſio. ſecunda ibi cognita. ¶ Mõ. prio ꝙ ʒ iuram
tũ poſſit ſeruari ſine ĩteritu ſalutis ei᷑ne ex ꝑte iurã
tis ex quo tñ ↄtinet turpitudinẽ ex ꝑte exigẽtis põt

põt epᷣs abſolueꝛe cã nõ aſſiſtẽte:ſʒ cãe cognitio ad
biberi nõ põt ꝑte nõ uocata.l.in cãe..cã cognita

Dnr N OCNN cCGNRdird deted

fanumaidacknenſundai
õ
untmNüinf rnd
vt Dlolond rne o n
dagnsummmd un un Z
. nunmnini,
. mno. in ,Aunn inn Pan
ſan ſubeſe tenin
ſcbitcu

ſecallch n⸗

2 qð ibi nõ.ff.de mino.d.c.tũ ex ſis de ĩ ĩte.reſti.
⁊ in.l.fi.C.ſi ꝑ uĩ uel alio mõ.⁊ ſi aliter fit abſolu
tio nõ nʒ per ea que s dixi. hec puto ueꝛa:niſi noto
rie ↄſtet iuramẽtũ ↄtinẽ turpitudinẽ ex ꝑte recipiẽ
tis: ita ꝙ ceꝛtum ſit parti abſenti in h̊ nullam defen
ſionem ↄpeteꝛe. nam tũc puto abſolutionem ualeꝛe
pte nõ uocata. nã ſi h̊ cãu ualeꝛet ſnia ſupeꝛ pꝛicipꝗ
li ubi agit᷑ de maioꝛi pꝛeiudicio: foꝛtius nalebit ab
ſolutio ubi nõ agitur de tato piudicio.ad h.c.bone
F. lega. de elec.z.c.qᷓto ⁊ quod ibi nõ. Inno.
de tranſla. pꝛela.c. neneꝛabilẽ de elec.c. cũ oliʒ de re
iu. ? qð le. ⁊ nõ.in.l.ij.ff.de admi.ꝛe.ad ci.perti. et
ꝓ h̊ optie facit pᷣal.c.ꝑ tuas de uſur.ubi mandat᷑ iu
dici nt uſurarios recipientes iuramẽta ſupeꝛ uſuris
ſibi ſoluendis uel ſolutis nõ repetẽdis debeat ↄpel
leꝛe an ſolutionẽ ab eaꝝ exactiõe deſiſteꝛe ⁊ pꝰ ſoło
nẽ illas reſtitueꝛe. Si gꝰ queſtio iuramẽti ẽ coꝛã eo
⁊ notoꝛie ↄſtat de illiꝰ turpitudie põt abſolueꝛe ab
illo iuramento abſqʒ eo ꝙ uocet ꝑtẽ:æ ꝓ h̊ bo.tex.
in.c.ꝓxi.Et ꝑ h̊ ifeꝛo ad ĩtellectũ.c. debitoꝛes.j.e.
ubi ↄpellit᷑ iurãs ſolueꝛe.DOʒ eim itelligi qñ non cõ
ſtat ꝙ iurauit ſolueꝛe uſuras: ut qꝛ pctus eꝛat ſub
founa licita ↄceptꝰ nõ poteꝛat ↄſtare añ finẽ tmini
ul ꝑꝑ abntiaʒ pꝑtis: ul qꝛ teꝛminus inſtabat: ul pꝛoce

directa uia peti abſolutio a ſuperioꝛe nec exigitur
ut prius cogatur recipiens iuramentum illud rela
xare:facit ad ea que dixi ſupra.c.pꝛox. Mö. Fo
ꝙ ubi ſuperiori conſtat de turpitudine recipientis
inramentum non eſt neceſſe ut in abſolutionis ac
tu uocetur aduerſarius:quod latius dixi ſupra.c.
pꝛox. alia ueniunt examinanda cum glo. ( DOo.
nidetur enim iſte tex. ſibi contrarius. nam pꝛimo
dicit iſtum epiſcopum non potuiſſe iuramento con
ſtringi. ſecundo dicit quod papa abſoluit eum.
nam abſolutio preſupponit uinculum:de deſpon.
impu. ad diſſoluendum ⁊.l. decem de uerbo oblig.
Sol. tres intellectus colliguntur ex glo. prima er
ſecunda. Drimus quod nullum iuramentum me
tu extoꝛtum obligat: æ tunc opoꝛtet nos diceꝛe
neꝛbuʒ hoc abſoluimus ſtat hie impꝛo pꝛie. Et hũc
intellectum ponit glo. ſecunda in pꝛincipio: qui ta
men communiteꝛ non tenetur. Secũdus intellectus
quod metus non impedit uires iuramenti: ut in. c.
ſi ueꝛo infra eodem ⁊ in.c.ad aures ⁊.c.ad audien
tiam quod me.cauſa:ideo neceſſaria hic fuit abſolu
tio.æ dum textus dicit quod non poteꝛat aſtringi
iuramto:dic ĩ effen quo minꝰpoſſit obtineri abſolo

Mernns intellectus quod iuraſitum fnit hic iter
poſium ſupeꝛ ꝛebꝰ eccłe: iõ ipſo iuꝛe nullũ:⁊ tẽ vbũ
abſoluimus ſtat impꝛoße nt ĩ gl. Aduerte qꝛ bic ſi
duo exaianda. Dꝛimũ nũquid iurantum meru ex
õtũ ſit obligatoꝛiũ ſupeꝛ rebꝰ pᷣuatis ipſiꝰ iurantis
pᷣſtitum. Scðʒ avid ſi fuit pſtitũ ſuꝑ rebꝰ eccle ĩ dã
num iplius eccłe. Ad pmũ cõit᷑ tenetur ꝙ iuramũ
ſit obligatoriũ:qꝛ metus nõ cxcludit cõſenſuʒ: ut in
c.merito.xv. q.i.⁊.l.ſi mulieꝛ. ff. ꝙ me. cã. nõ. plene
ꝑ glo.in. c. abbas qð me.cã.?- in. c. aucte.xv.q.vVj.
7 idẽ ibi archi. põt tũ peti abſoluno a iuramento?
nt hic ⁊ in. c.ſi Vo.j.e.⁊ ad.c.auctate.⁊ dic h In
no. nõ. vbũ ꝙ cõtra ꝓpriũ iuramentũ nõ dat᷑ ꝛeſti
tutio ĩ itegrũ ſʒ abſolutio ti. Cõtra iuramẽtũ vo
ab alio pſtitũ bñ dat᷑ ꝛeſtõ ĩ itegꝝ ubi cꝗ exigit:ut ĩ
.l. nã ? poſtea. F. ſi miõꝛ. ff. ð iureiu. ? idẽ doc. cõiẽ
Hhᷣ gl. ̃.i.d. e. aucte vꝛ uelle ꝙ iura miũ metn extoꝛ⸗
mñ poſſit ꝛeſcidi ꝑ exceptionẽ uł actiouẽ qðᷣ me. cã ꝑ
to.ti. qd me cã.mihi plus plʒ primũ dictũ ꝑ iſta iu
ra ſuꝑius alle. cum eim obligatio ſit deo queſita oʒ
p ꝛemittat᷑ ꝑ eũ qui tʒ uices dei ⁊ nõ ꝑ actionẽ qð
me.cã. Et adueꝛte.aut eim agit̃ nt qs abſoluatur a
iuramẽto:æ tũc oʒ ut adeat index eccleſiaſticꝰ:ad H̃ᷣ
qð nõ. Inno.j. eo. debitoꝛes. ⁊ ſpec.iĩ ti. ð lega. F.
nũc oñdẽdũ . v. xxiiij.. ⁊ ſe.facit.c.uenerabilẽ ð ele.
Aur agit᷑ ut turpit᷑ recipiẽs cogat᷑ ꝛelaxare iuram
mũ:⁊= pot᷑it hãc cõpulſionẽ faceꝛe iudex ẽt ſecularis:
nt nõ. Fre.cõſi. ccxiiij. in fi. ᷣ puto nerũ qn nõ du
bitatur de turpitudie ꝛecipiẽtis.ſicut eim cõpellitur
ad obſeruãtiã in. c. . j. e.ti.li. vj. meli⸗ facit. c fi.de
fo. cope.li.vj. æ pe: Jo.an. in nouel. facit ẽt qð nõ
Frꝛe. cõſi. cclv.in fi. ita põt cõpelleꝛe ad ꝛclaxationeʒ
ſz ſi dubitat᷑ ðᷣ uiribꝰ iuramẽti:tunc dʒ adiri iundex
eccleſiaſticꝰ: ut in. d. c. nenerabilẽ. Quis aũt ſit ĩ bꝰ
cõpetẽs iudex:an.ſ.iudex rei uł actoris:uide qð di
xi in.c.ſiquis ↄ clericũ in prin. de fo. cõpe. VMeio
adi᷑ʒʒ pricipale mẽbrũ qñ iuramentũ fuit pſtuũ ꝑ pᷣ
latũ ſuꝑ ꝛebꝰ ecckie. Inno. uelle vꝛ ꝙ ſit et obliga
toriũ.diſtiguit tñ ꝙ aut ꝑ niolẽtiam qͥs iurauit in
dãnum ⁊ abſoluit᷑ ut illas ꝛepeteꝛe poſſit: ut hic ⁊..
e.ſi vo ⁊.c.ueꝝ:q iura ĩtelligũtur gñaliteꝛ ſine ꝛebꝰ
ꝓprijs ſiue ꝛebꝰ eccłie quis ſpoliet. ſi vo iuranit ſi
ne uiolẽtia ⁊ dolo:tunc dicit ꝙ ſuꝑioꝛ ul facict ab
ſolui platũ qͥ iurauit: uel dabit curatoꝛc bonis nlp
nidebit alꝛ ꝓut meliꝰ potit ut eccłia ꝛcs ſuas recu
peꝛet: ut iurãs nõ ueniat directe iuramẽtũ: ar. ff.
de neg. geſt. l. at qui nã. F. cũ me abñte 2z. J.eo.debi
toꝛes. Si aũt p aliũ ꝛ es ecclie ꝛecuꝑari ñ pñt ꝙᷓ ꝑ
iurãtẽ: t ẽt eidẽ dabit licẽtia ꝛepetẽdi:qꝛ iuramẽtũ
H cãu uõ põr obſeruari ſin ĩteritu ſalutis illiꝰ qui in
rauit.j. c. ſi neꝛo z.c.mna. Moſt.vr uelle ꝙ talia in
ramenta nõ ligãt ꝗᷓ fũt in danũ ecclie:ſed potiꝰ ſũt
iuria. . e. ſicent nr̃is: ur̃ m ſe reſtrigeꝛe ĩ ultio caſu
Snno. qñ.ſ. ꝑ aliũ nõ pñt res eccłie recuꝑari. Jo.
an.ex ſuo ſũmario ur̃ nelle ꝙ iurameniũ tale nõ ſit
obligatoriũ: ſed alit᷑ ipe diſtinxit ĩ.c.cũ ueniſſent de
inſti. ibi eim dicit ꝙ ant alienãs bona ecclie inranit
nõ Zuenire. Aut nullũ iuramentũ pꝛeſtitit.pꝰ caſu
ſubdiſtingnit:aut in cõfirmatiõe iuranit ñ alienare
& ſiaĩ priori iurameto: ut i.c.itellecto.j. e. aut p ñ

Ge iureiuran:

iurauir: æ tũc dʒ iuramentũ obſeꝛuare: ut.d. c. cũ ne
niſſent. Si ueꝛo in alienatõe nõ iuranit nõ Zuenire:
2 tũc h illã licite põt uenire.⁊. ſic itelligit. c. ſiqs pꝛeſ
byteꝛoꝝ de re. ec.nõ alie.⁊.xxxv. q.ix. ꝙ quis. Ho
ſti. ibi uidet̃ uelle iuamentũ ſeꝛuandũ ſit an alit põt
ecctie ↄſuli: ut.d.c.cum neniſſent: alias ſecus:nt in
c.ſicut..e. QDo.an.dicit ſe putare:ꝙ ſi in alienatio
ne tangitur piudicium ſolius pꝛelati: quia ſepaꝛabile
eſt pꝛeiudicium pꝛelati a pꝛeiudicio eccleſie iuramen
tum obliger: ut in dicto.c.cum ueniſſent. ſed ſi nõ eſt
ſeparabile a pꝛeiudicio eccleſie non uidetur ꝙ fuai
poſſit abſqʒ anime peꝛiculo: ideo illum non repellit:
nil aliud inducit. Ego dico ꝙ de hac ſua diſtincnõe
eſt glo. oꝛdinaria in dicto.c. cum neniſſent in. Y. ob
ijciebatur/ Irem adduco glo. nõ. in. c. i. de in integ.
reſti. li. vi. que dicit ꝙ eccleſia in petenda reſtitutio
ne adueꝛſus ↄtractum ecclie damnoſuʒ eſt magis p
nilegiata q; minoꝛ: quia ſi minoꝛ iurauit non cõtta
uenire non poteſt peteꝛe reſtitutionem in integrum:
ut in autentica ſacꝛamenta pubeꝛum. C. ſi adueꝛ. ue
di. Si autem pꝛelatus iuranit non repeteꝛe uel con
trauenire ſic iurando dcieꝛauit: æ eccleſia eodem pe
tente uel alio ex indicis officio reſtituitur.xxxv. que
ſtione.ix. ꝙ quis ⁊.c.ſicui infra eo.cum ſi.⁊ ſic ill
glo. non diſtinguit an poſſit peꝛ aliuʒ conſuli nł nõ:
nec requirit abſolutionem ut idem poſſit contraue
nire. ? peꝛ hec dico ⁊ peꝛ rationem quam infra ſub
ijciam nullum inramentum ligare pꝛelatum in dam
num ipſius eceleſie.pꝛobo ratione. iuramentum no
debet eſſe uinculum iniquitatis infra eo.quanto:ſed
ſi iſtud ligaret bene eſſet uinculum iniquitatis: quia
illaquearet ad rem illiciram obſeꝛuandam contra. c.
cum quidam ⁊. c.ſicut infra. e Item peꝛ iuramentũ
non poteſt ſe quis ſubtrabeꝛe ab oneꝛc publico in
c.ſi diligenti de foꝛo competenti. ſed boc eſt onus
publicum quod incumbit pꝛelaro circa defenſionem
lurinm eccleſie.xliij.di.ſit rectoꝛ ⁊ melius in dicto.c.
ſiquis pꝛeſbyteꝛoꝛum:eꝛgo ⁊c. ⁊ multum bene facit
dictũ.c.ſiquis pꝛeſbyteꝛoꝛum . nam ibi punitur alie
natoꝛ:niſi ſibi peꝛ celeꝛem repetitionem pꝛoſpexeꝛit.
quomodo eꝛgo peꝛ iuramentum ſuum poteſt ſe libe
rare a pꝛecepto iuris:facit.l.legatus ⁊ quod ibi nõ.
.ff. de offi. preſi.

ruenit. Caſus: Non deient
. qui inramenti imple
entum in melius commutat. b. d. pii
—, mo. ¶Mon aſiringitur quis iurame
to ad implendũ quod iurauit ſi ab alia parte nõ im
plet᷑:cuiꝰ reſpectu pᷣbuit inramtũ.duo ſũt dicta. ſecũ
dum ibi nec tu. ¶ Antequam alia attingam que
ro de intellectu littere in utroqʒ dicto. Soluto In
nocen. uidetur itelligeꝛe primum dictum in nouen
te ut nõ dicatur infꝛingere notum ſi in melius iliux
commutat. intelligit tamen ꝙ fiat commutatio auc
toritate ſuperioris:alle.c.ex multa de uoto. ideʒ ni
detur uelle Jo. an. ?æ Goff. qui dñt: ꝙ ſi primũ uo
tum eſſet noxium ⁊ illud in qdð commutatur eſſet
utile:tunc licet pꝛopria auctoritate commutar: ut in
c.mulieꝛ.xxij.queſtione.iiij.⁊ ſic dicunt intelligeda

iepins nagimn uni
igginnigrihtini i⸗
ctaalciorſeleho detn b/
ſrienreſoetiinſintei
Mrntirckol nusni umn
ef locnsſpnſinin icnn
cumactu ii e uli
npmiilenilngiht ,mn
onivef nfur o aivunt tc
itontcgin ni ati g au
loctſoenni epntonn ix mion i
rnunbal un uſ poln
ig nolotſnuſtepnn borni
höſfngtcispoſtunan unnensin
uIttmeNummennnensin
güſteielihcigiiafuntannen
s de Anond WeAciſen
diuunm nenttrndnenat
an Ncnpaldanmn tde D
de
n Bn Raann
Mume

ſeſrſisg rͤf Inſigelinenan

Urinsion
lipennmgent n 40
Mmumnignin Aan

iamtniegin

neer ucſco aceſte nonnr
„ 6 edeiclo ſcchiinn
4 occgeini
G — lcancann
— o glo oitit

che uerckeſnin einn
eimmnalelmt
rnmmn nſmnimitmn
amann derriſtuimtt
. ennen ndenmn Ct
Ammen prelins iuranitrontrn
ntpmtſcinmmio ddenit a tlig
ene dider dlcsofio tininn
one Ngist ſeniifigto ani,
ewninnn n olt tih nti
ner nyuin ppotmonen miln olten
Mrtwubedepu min unf⸗
ſcun ulin imimumm mrarlimmil
n lus aulſc ovbo /im inmmmm
a dnitnim iniimoifan gunt
i igim banr oſer inmium inininma li
eprmn a on ſianmmobeeuancen nm⸗
nnidn t ictifn Innaniunmneni
wipprſ ſe gus ion er Noſer Nkon
Aiügmpdanenn u
pmnwlonnnfendere
,ã u
odd d. 1 Mtondan
Gnsdtdnneh Pipenn
Ni cNens edſonnmn un in
umrti ſ acteen waninndi
egſeinmumn un in
n m nb irt egnetin
mea prent inſigfll,

a off.prei.

. Cske
fhe nit. Ci mim

mmninmeinsconmn⸗
Morcdu
an nolinmti
1 8, Cectn Pbbitiannd⸗ ⸗
— 15 ecan

oĩa.c.illius qõis.ſed certe illud nõ eſt cõmutare in
melius.ſicut loquitur iſte tex.qꝛ cõparatiuum pſup
ponit poſitiuum.l.ubi aũt.ff. de. v.ſig.ſj qñ primũ
uorum fuit illicitum nõ dz ↄmutari in melius:ſʒ po
tins dr̃ deſeꝛi.? hoc nõ ſolum eſt licitũ imo neceſſa
rium. bic dicit canon. In ꝓmiſſis malis ꝛeſcinde fi
dem in turpi noto muta decretum. Impia ẽ ꝓmiſ
ſio que ſceleꝛe adiplet᷑ .xxij. q.iiij. ꝓmiſſis do. An.
dicit ꝙ nbi cadit dubiũ an id in quo fit ↄmutatio
ſit maius bonum ꝓcedit dictum Inno. ut in ↄmu
tatione hẽat᷑ ſuꝑioꝝ auctas.idem dicit ſi euidenter
ẽ maius bonu n.poteſt tamen utrũqʒ adimplere.tẽ
enim cũ ↄmutatio ſit uolũtaria nõ deber fieꝛi ſiñ ſu
ꝑioꝛis auctc ad hoc.c.i.de vo. Si ueꝛo nõ poteſt
adimplere primũ uotũ ſine deſertione ſeu turbatio
ne maioꝛis boni.lʒ tutum ſii habeꝛe ſuꝑioꝛis licenti
am:tamen ẽt ſine ea poterit ipſe ꝓmiſſoꝛ ↄmutatio
nem facere. ad hoc qð nõ.in. c. ↄnuſſum de ſpon. 2
de ꝛegu.lʒ fin eum. Aduerre ramen dictũ do. An.
ẽ pulchꝝ:ſed nõ ꝓbat᷑ iuribus alle. ꝑ eum. nam in
c.omiſſum fuit aditus ſupꝑioꝛ. Itẽ ↄſulit illi ur pri
us Zhat ſicut iuꝛauerat:⁊æ poſtea religionem igredi
at᷑.c.lʒ potius ꝓbat oppoſitum.nam ibi di ꝙ non
dʒ quis itrare religionẽ ſtrictioꝛc niſi pꝛius petita li
centia a ſuꝑioꝛe.ſed ego allego tex.ᷣ ꝓbantem i. c.
ſcripture de vo.⁊ ibi aꝑtiſſime hoc ſenſit Inno. in
prin. hinc eſt ꝙ ſi prius cmiſit uotum non cogitur
poſt religionis ingꝛeſſum illud ꝑficere:ut nõ glo. in
Cc.monachis.xx.q.iiij.ad hoc.c.uoluit.xxxuj.q.v.
dico tamẽ aduertẽdum ꝙ iſtud.c.in prin.loc uitur
in ꝓpoſito ⁊ in ꝓmiſſo:⁊ pꝛo pꝛio uide bonũ tex. ĩ
c.qui bona agũt.xvij.q.i.ubi pʒ ꝙ poſtꝙᷓ quis ĩ
alo ſuo deliberauit aliqua bona ſen melioꝛa facere:
ſi delibeꝛata nõ facit peccat:quaſi ex ꝓpoſito firmo
obliget quis deo 2z foꝛtaſſis ꝓpteꝛ hoc dixit iſte tex.
ꝙ nõ itringit quis ꝓpoſitum:qui in melius illud cõ
mutat ⁊ banc ↄmutationẽ in melius puto ꝙ poſſit
quis ſine alia ſuꝑioꝛis lñia facere cum non ſit obli
gatus ecclie exquo nõ ꝑuenit ad expᷣſſionẽ inx nõ.
in.c. l̃aturam de noto. uide tamen circa boc oino
qð ibi nõ Jo. an. poſt beatum tho. ?æ Avꝛchi. in. d.
c.qui bona quo ad fᷣm ſi pꝛomiſſum puto ut tex.fa
ciat ad titulum qð dʒ itelligi de pꝛomiſſo iurato ut
ſic ſit ſẽſus ꝙ nõ dr tranſgredi iuramentum:qui in
melius illud ↄmutat quo caſu dico ꝙ aut iuramen
ti iplementum ↄcernit honoꝛem dei aut utilitatem
priuatã: prio caſu plʒ ut requirat ſuꝑioꝛis qucias
ĩ ↄmuratõe.Si utrũqʒ põt adimpleꝛi z qd iuramẽ
tum poſſit eps ↄmutaꝛe in melius ſicut notum alle
go Inn. in. c. debitoꝛes in fi. j. e. ubi dicit quod ſi
quis iuraſſet ire ad ſanctum Jacobum: ? nüc nellet
faceꝛe maius bonuʒ poteꝛit eps ↄmutare illud iura
mentũ:ſicut dicimus in noto:æ ad hoc allego iſlum
tex. ar. quod eſt nõ. Si aũt non poſſet ſeꝛuare iura
mentũ ſine turbariõe maioꝛis boni tʒ ſimplicit᷑. do.

An. ui ſupꝛa dixi ꝙ nõ peccat ↄmutationem facien

do ꝓpꝛia auctoꝛitate quod ego idiſtincte ñ admitte
rem. pone enim ꝙ quis iurauit ſeruire uni hoſpita
li nunc uult ſeꝛuire alteꝛi hoſpitali magis religio
ſo ⁊ populoſo dicemus ne quod hoc poteꝛit ſine

Wernuenit

4

ſuꝑioꝛis auctoꝛitate certe credo ꝙ nõ.qꝛ ſic ibera
ret ſe ꝓpria auctoꝛitate ab obligatione ⁊? Orium re
ſtringerer nimis. c.i. de uoto:ſed ſi ueller ſpale ob
ſequiũ omutare in Ppetuam ꝛeligionis obſeruantiã
tüc puto ꝙ porerit ⁊ ſic loquitur.d.c.ſcriptuꝛe ⁊ hꝰ
dicti duplex ẽ ratio.prio fauore religionis. ſᷣo qꝛ i
pendit ꝓ tpᷣali obſequio ꝑpetuũ deo ſeruitiũ qð n
Otingit qn ſimpl: ↄmutat in maius bonũ ? minus
ex h offendũ iuris rla.fo caſu quãdo iuꝛamentum
ſeu ꝓmiſſum cõcernit utilitatem priuatam. dico ꝙ;
ſine illius cui fuit pſtitum ↄſenſu cõmutaꝛi enam in
melius nõ põt nec ꝓdelt in hoc ſuꝑioris auctoꝛitaſ
ad h̊ qd nõ.j. c. qᷓto æ Inno. in. c. cũ inter. p. de ꝛc
nunc. ſentit Jo. an. in rla in malis de re.iur. in mer
cur.pꝛo quo facit qꝛ debitoꝛ non põt una rem ctiã
meliorem pro alia ſolueꝛe ĩuito creditoꝛe.ut in.x.ij.
ff. ſi cer. pe.? inſti. qui mo.tol.ob.in prin. ⁊ per hec
ẽ expedita pria ꝑs.c. enio ad f̃am ꝑtem. c. et
queꝛo de ĩtelleciu ipſius ſolurio dic ut ſentiũt doc.
ꝙ poõt itelligi quando quis ſe obligauit ſub certa
cõditiõe uel reſpectu alicꝰrei ↄſeqnde tacite uł expᷣſ
ſe. exemplum obligaui me tibi ſeruire in bello ratõe
feudi quod mihi ↄceſſiſti. certe ſi aufeꝛi mihi fenudũ
nõ teneoꝛ tibi ad ſeuitium arg. in. c.i.de feu.æ de
loca.potuit nel pꝛomiſi te non expeilere de domo
tibi conceſſa per me in emphucoſum certe tacite ſub
intelligitur ſi ſolueris mibi canonem glias ſi non
ſoluis poſſum te expellere quia iu non ſcruas id ra
tione cuius facta fuit pꝛomiſſio.l.queꝛo.. itcꝛ loca
torem.ff.locati z pro predictis. ẽ illa luris ila fran
genti fidem fides frangat eidem. ut in rla fruſtra ſi
dem de re.iu.li.vi.hec etiam ꝓcedunt in ꝓmiſſiõe
iurata.ut hc eadem rõe HMoſu. poncbat caſum in
eo qui iurauit alicui ſeruiꝛe uſqʒ ad tempus pꝛo ceꝛ
to ſalario ſibi quolibet menſe ſoluendo:ceſſatum fu
it in ſolone: querebat an ſine metu Eiurij poſſet iſte
a ſeruitio deſiſtere æ religionem intrare.rndetur ꝙ
ſic duplici ratione fᷣm eum.æ= per h̊ ſentit ꝙ prin.=
finis.c.ponãt unum ⁊æ idem factum. ⁊ Iʒ hoc poſſet
ad mitti tamen de modico deſeruiẽt pꝛima ratio.c.
qꝛ poteſt iſte uenire ↄ ꝓmiſſionẽ fᷣm hanc caſus po
ſitionẽ ẽt nõ facta commutatione in melius z nõ ex
hoc ⁊ ex tex. ꝙ doctoꝛ qui ꝓmiſit legeꝛe pꝛo ceꝛto
ſalario ſibi ſoluẽdo ceꝛtis ipꝛibus licite deſiſtit a lec
tura ſi ſibi nõ ſanſſit in tpᷣe ſᷣm ꝓmiſſionem tpᷣe ob
ligationis factã ⁊ hoc hẽo ꝓ idubitato cũ no poſſit
Oducroꝛ ageꝛe ↄ eũ:niſi adipleat ptractum ex parte
ſua. ar. in. l.iulianus. F. offerꝛꝛi. ff. loca. z.l. ediles in
fi.ff. de edi. edic.=.d.regula fruſtra fideʒ:ſed dubitã
dum eſt an ꝓ tpꝛe quo non legit ex defectu ſolutio
nis nõ ſacte poſſit peteꝛe ſalarium 2 vẽ ꝙ nõ: quia
ipe nõ adiplenit Zctum ꝓ parte ſua: ꝓ hoc iura ꝓ
xime alle. æ maxime facit. d.l.ediles in fi. peꝛ quem
tex. audiui ita deteꝛminaſſc albeꝛ. de roſa. Ego hoc
admitteꝛeʒ qñ potuit adimpleꝛe otractum ? non ad
impleuit.nõ tũc vz noluiſſe recedeꝛe a Sctu. nam po
teꝛat ageꝛe cõductoꝛem actione locati: 2 ſic conſe
qui ſalarium.ſi aũt nõ legit quia ꝓpteꝛ pecunie defe
ctuʒ non potuit ſtare in loco:tunc ſatis puto ꝙ po

reꝛit ageꝛe ad inteꝛeſſe ex quo ꝑ eum non ſtenit. pꝛo
F

hoe bo. tex.i.l.iſi in .
gqui opas eo
eim ꝙ non
noli exſtimaꝛe. xxiii.q.i.u
da ad ide.c.qð deo pari. xxxiii.
maritus ? uxoꝛ ꝓmiſerũt ↄtinẽtiaʒ: lʒ alteꝛ nõ ſeꝛuet
tenet᷑:ſacit ẽt.c.inocẽs.xxxii.q.
Eteꝛ illã ac
glo. opponit et
us qnz eim due
ut quia ꝓmiſi
liquid aliud: z
teneoꝛ ego ad
loquit᷑ iſte tex.ad idẽ.c.cõ
l. cũ ꝓponas.ii. C. de pact. z. d.
ego ſolus me cbli
itionata ꝛeſpectu ali
ſi ꝓ ie ire ꝛomaʒ ſi
nõ des mibi nõ teneoꝛ:
ficat᷑ niſi a tꝑe exiſtentis
H. ſig. et inſti. de. V.
e loquit᷑ iſte tex. nã

ꝛcliquus iñ ſeꝛuaꝛe
iii. ubi fides fuit ſeꝛuata illi qui fraudul
cepit. So. de his tribus canonibus
ſoluit: ut in ea pʒ. Sed tu dic clari
obligatiões ꝛeſpectiuãtur adinuicez:
tibi ceꝛtuʒ quid:qꝛ tu ꝓmiſiſti mihi
tũc ſi in nõ adimples ex pꝑte tua nõ
impleꝛe ex ꝑte me⸗
ſt tutus de penis ⁊.
rła fruſtra fidẽ. Idem dico qn
gaui ſed obligatio mea fuit cõd
cuius adiplendi ꝓ te: puta
dederis mihi.x. ſed cere ſi
qꝛ obligatio mea non puri
cõditiõis:ut.l.cedeꝛe diẽ.ff.de.
ob. i. F. ex cõditiõali et ita ꝓpri
vbuz cõditioni. qnʒ eim obliganões
65 ꝛcflectunt ad ideʒ fa
ſi tibi dare ſimpł⸗
u et poſtea iuraſti aliquid fa
dipleam ꝓ me ꝓpmiſ
ium ſi difſeꝛs adim
ꝓmilſiſti ꝛõne ꝓmiſ
ſimpł:.et de ſpe ad ſpẽm nõ admitii
epo. et hanc cõclu
alle. l fi. F. pe.
lli. c. qð deo

bis hic ꝛepetit v
nõ ꝛeſpectiuãtur adinuicẽ.i.nj
ſed ad diueꝛſum: utputa ꝓmi
cenuʒ libꝛuʒ et iuraui.t
ceꝛe ꝓ me:cene licet ego nõ a
ſionẽ meã:tu mi nõ enitas ꝑiur
pleꝛe ꝓmiſſiõeʒ
ſionis meæ. ſed
tur cõpenſatio:ut nõ.in. c.ij de d
ſiõeʒ noluit Ey.i.l. ců ꝓponas.ij. pal.
ff. de eo ꝑ quẽ factum erit: ſic põt inte
in glo. ꝓ ↄtrario.loquii eim de marito et
pmiſerũt cõtinẽtiã deo: et ſic quelibet ꝓ
miſſio fuit ſimplex ꝛeſpeciu dei:lʒ igr̃ un
nõ mñ ꝑ hoc alteꝛ liberat: exano pure et ſine condi
tiõe ꝓmiſit. nã que ſine cõditione ꝓmittunt᷑: ſine cõ
ditione cxoluenda ſunt : ut in. c. unico. xxxij. q. Viij.
NAa.c. noli eſtimaꝛe. dic ꝙ loquitur en hoſti ad
certum actuʒ fuit fides ꝓmiſſa que ſeꝛnonda eſt: ex
ſtis imterim ſeꝛuat fideʒ. Ad. c. inocens. dic
ꝙ multuʒ facit. oquitur eim qn
mentuʒ ſumpt:i ꝑ fraudem: ita ꝙ ipe nil ꝓmiſit et lo
quit᷑ de gabaonitis et de itelleciu illius. c. dic ut ple
ne ii nõ. maxie in. F. ſe. et ibi peꝛ archi.

— So NM.

tuam: qꝛ tu nõ

¶ Werueni

ege. F. colon. ff. lo. ad idem. l.
5 pdicta et tex. op. uidetur
ſeꝛuanti fidẽ ſit fides ſeꝛuanda: ut in. c
bi d. ꝙ boſti eſt fides fuã
q. vV. ubi dicit ꝙ ſi

us nõ fuet:

quis extoꝛſu iura

Piꝛo ſũmario dic
ꝙ ponitur foꝛma iu
ramenti. vij. c. cõtinẽs fᷣm quã iurãt pape
chi qᷓ ſũt exẽpti. nã alij ñ exẽpii iur
ut ĩ. c. dilecti ð ð ma. ⁊ obe. hodie
tes dignitatẽ a papa ſibi iur
hoc iuramentũ inbene

t ſuis archiepiſ⸗
vo oẽs ꝛecipiẽ
zt. Vvñ ẽt abbates pᷣſtot
dictione: ſicut epi in ↄſecran
onc. de iuramento vo qð pꝛeſtat ĩperatoꝛ. dic uit in
cle. ꝛomani. . e. ti. de iuramẽto qð pſtant inferioꝛes
lerici hẽs in.c.qꝙᷓ. xxiij.di.latius peꝛ Hoſtien.et
Jo. an.j.e.tua de iuramẽero q
feudi. eſt tex.ĩ.c. de foꝛma. xxij. q. V. ? de
aranento. Vid in ſpe. e. li. F. i. . lud aut. ¶ Aeio

8 pſtat naſallus dño
multiplicc

e

nüc ad declarationẽ. c. attingẽdo quèlibet articula
de ꝑ ſe:bᷣ eniʒ ut dixi ſunt.vij.articuli ſeu
ſt ibi non eꝛo. teꝛtiũ ibi cõſi
quintũ ibi nocatus.ſextum
Et nõ. p ꝙ eps
ncto petro ⁊æ romane ecclie ⁊ pape
ueꝛo pꝛio qualł
ta pꝛia fruẽs no idi
Inno. ꝙ ſeꝛuat quis
petro ſeꝛuãdo fidẽ: quam beaius
docuit:⁊ ſic N ꝑ hoc iuramentuʒ
uandã fidẽ catholicaʒ: ſeꝛuat aũt
tie tenẽdo eã matrẽ ? magr̃am
ꝑ ueꝛbũ romane
ꝙ er ad eos exẽ
a ↄſtiuuãt eccliaʒ ro
n. l. quiſqs. C. ad
fi. a p.c.nouit ⁊.c. ᷓto: ſz
teꝛa ſequẽs eis pdicit: quia ſm id
lt diceꝛe ꝙ cuʒ ſtatim fiat mentio
nõ vꝛ ꝙ icludant in boc uocabu
ſi la uoluiſſet ꝑ hb

capitula iuramenti. 'm e
lium:q̃rtaʒ ibi papatuʒ.
ibi legaiu n. ſepti
iurat fi delitatẽ ſa
tũc exũti ſuiſqʒ ſucceſſoꝛibus. ¶
iſta itelligant cuʒ beatus pe. beq
delitate nr̃a. So. dic ſʒ
fidelitatem ſancto
petrus ſeꝛuauit ⁊
ſe aſtein geꝛe ad ſeꝛ
fidelitatẽ romane ecc
2 polbus alijs pcellemẽ z dqnam:?
ecctie dicũt cardinales ſm Jo
dit᷑ h iura nentũ cũ ipi cũ pap
monã ⁊ ſint ꝑs coꝛꝑ
.l. iut. ma. 7. J. de
dicit Jo. an. ꝙ lin
fueꝛat poon
ſpecifica de pa
lo romane ⁊c.nã
geꝛe papã ⁊ cardinale
de papa ſicut facit po
adduco iĩ ſili. c. cũ
noluit ↄphendeꝛe to
us cũ papa includ
tus ul traſire ſub
pa. ?7 pꝛ0 h
xxvV. q.i.? ꝑ hoc dico
libet cardinali in ſpe: ſe
ſicut in ſili dicimus de o
cius cuilibet canonico: ut in. c.qui
q.ij.⁊.d.c.cũ cleꝛici
liteꝛ H expꝛimat qð
pmiſſas: quinimo p
iteꝛ et expꝛimi

mũ ibi aploꝝ.

s pape. arg. i

oc ueꝛbuz intelli
S feciſſet pꝛius ſaltẽ mentionè
ſtea: ſed trenẽdo pꝛimũ ꝓ quo
v. ſig. põt diceꝛe ꝙ pꝛi
tũ collegiũ romanũ tanq cigni
7 poſtea ne uideat᷑ papa neglec
gñalitate ft ſpecifica métio de pa
archi. in. c.ſunt quidaʒ
ꝙ ſi iurãs nõ aſtringitur cui
d ipſi collegio cardinalium:
bligato cap lo ui no ſit aſtꝛi
manumittu. xij.
27 ꝙ ibi nõ. ſecus in papa cum
cꝛedo ſeꝛioſe fuiſſe f ꝑꝑ cẽs
peꝛ iſtum tex.
nomẽ ꝓpꝛiũ pape ꝙ ua
eĩ iurare epo ẽt in facus ꝓpꝛijs. vij.
r iurare.d.c.qui
it ſecũdus articu

oc facit quod nõ.

lus dicunt docto.

qrenus ſpãlt
ſallus ecclie en
ſed canonicus nõ tenetu
mannmimit:7 ꝓ boc fac
Mõ eri ex boc/pꝛmo articulo ꝙ no
plato canonice nõ intrãti
eſſoꝛi. facit. c. alienationes
ſcdᷣo articulo ꝙ ad peꝛdi
ſequir ꝑditio uite: quid aut opꝛe

ſubditus obedire
t ſi iuraſſet obedire ſucce
Mota ex hoc
tionem membꝛi nõ
hendat᷑ appellatõe mẽbꝛi. uide ple
ff. de publi. iudi. ubi cõcl
poꝛis memoꝝ qð hʒ offici
pes manus oculus ⁊ ſi. ꝑ
nõ eſt membꝝ ſ̊ ꝑs membꝛi.ſ.
bꝛũ ꝓbat in auc.ſj nouo iure
nõ.⁊ magis clarus ĩ.c.ſicut uꝛgeri.i.
Et ſi ſit arida nerũ qͥdẽ mẽbrũ ẽ
qꝛ facit ad multa. adduco ẽt ꝓ ↄclu
in.c.ſingula.lxxxix.di.ubi c
membrũ qð hẽt certum officiu
ectũ cle. ſi furioſus de homici. ? ad ſtaruta .
mẽtionem de membꝛo.
ꝙ qs declarat al
noce nũtio ⁊ lĩis.

ſtricte illud dr coꝛ
ũ diſtinciũ ? ſeꝑatum: ut
qð ifeꝛ ꝙꝙ digius ſtricte
man?: ꝙ man⸗ ſit mẽ
.C. de f. fu.? eſt tex.
q.i. ubi dẽ ꝙ
efficax qð nõ
ſiõe bar. tex. nõ
tur illud dici
m. faciunt h ad intel

Mota ex teꝛno

teri uolũtatem ſuam trib
¶ BGopo. tex. de incõgruuan

Ct
mumlſihn
leinfſtnlea nd
a itſc la n iiſde⸗
U 13 Aandanm cp
CMni9. inm
on c aine

eccpen
i ocio nud
gnt⸗ mnind
mutc hnmt de⸗
il fin ci
i inuni *

gulfm n ib Gcnn

o.
nat, ſsaſhtenf
sotig

cüſets 114
cln ie etitu

roſce
Cuni töͤften crentenanze

6Ckereteinet⸗
en teurte un un

eacirihtsha ſiid
ſaſace⸗ colesNle
GSendachd
ſnclcrer lenun ſuts

cdont biezornpnn bſo⸗
crana Mfnst

ietennaltuntg̈α½
Nidc icmrin tr iß⸗

prunmrollanmni

iniononlni rdi ul as
jins ſiſc euti bn a
ncgilcetl inittan
Pnigiitinsalumeßenn in
nizeteti cöirigen n n
cisboesihuns wr andchtdn
Megwia incheſüanschen
Auicnonſtidrnddscdnsden
cntentmg urnt )ilastene
nded n deſemmtte
OCdMensfdmu
Ueadis logchporn

ninn pe un
Rel 81
Nusiſcl CMetirocin
Lonprectman,
ſftcrfin Niene

Nnrmiivdlagen ſſanen

nlſchgiceig⸗ di

i.

ſlihirittinii
un nſ fufr
nineſelum aii
nea leoci i
remn vecho inei

4 Spocio ih
rto,
eacn in
ie dnpmrrer pjnen un
aagrt iir egen
ni

irgrüfen

loer ate

einomrg
4 0 1 0 *

nſcein
cbsczor

i Rdi
wüͤtla dansgr age
MA mar ſkeds eſaz nnt
an glurn ſenbes is ietin
iren wnitn ult dter ge mni
echen de n. no vi Piclacantinbeer

bimmtt iſiin wdibſindoern

ger htCMinies feſſ uſtir
e pa ſcn in ſrn ia ni ni
mo iſaci dnd ig dira;
õ
scipu uliti cwſti enitai min
msu miit s gialiur i ufa uot
tuv Nuij icA
qie ꝑrdiog iunis liiu.
randmni in ſe: lu ſ olpoſculin
a u damscob gio ath n o/ i
ms ibe endnic:: uuin ag nunnntn .
e . CSNNN
itci ctidt gbind as
3 4 mi ed hh eiceflſeeſ⸗
fünic Gad. Krſnt
Au olind Pus n „Wſn
en mut ed ain fuits R
csNO wendr uinte
le Nlann cndls nſali
cmän )otulſectnen
n Sanadoeſindnnloq
a*
gead ne
ſovams Cdenn e 6 aſmnirn
annſr edle da anch
a aerbot ſch
NMy olani ng n
en ed igegaen
1 nebꝛi ide hen /e
„ ai. wdi elid ,,0

locutionis.nam ſupra locutus eſt in ſingulari:ut pʒ
ibi manifeſtabit:æ poſtea loquit᷑ in plurali:ibi ad eo
ꝛum damnũ.⁊ ſic relatiuum diſcoꝛdat cum ſuo ante
cedenti S.c.ad audientiam de ꝛp. So.dic ꝙ iſtud
relatiuum eoꝛum refertur ad principium.c.un dic

dad eoꝛum damnum.i. diminutionẽ fidei beati petri

nel in deꝛogatõem honoꝛis ecclie uel in leſionem ꝑ
ſone pape ſᷣm Inn. uel cardinalium ᷣm Moſti:ar.
prealle.l.quiſquis canoniʒata ſub. . ueꝛum.vi.q.i.
ſed de eis dico ut ſupra dixi. x qrto arti. nõ.
ꝙ ep̃s tenet᷑ ex iuramẽto defendere z adiv uare pa
patum ⁊ rlas ſanctoꝛũ pꝛum:⁊ dic papatũ.i.princi
patũ tã in ſpũalibꝰ qᷓ; in tpᷣalibus ſᷣm Inn. dic rlas
.i.canones ſummoꝝ põtificũ ⁊ alioꝛũ ſanctoꝝ pꝛm
eccłam romanã appꝛobatos.iij. di.canon.xvij.
di. per to. m Inno. MHinc alibi dicit canon ꝙ epi
ſunt debitoꝛes ſacras rłas cuſtodiꝛe:⁊ ſic poteſt ex
tex. colligi dictũ ſatis acert ũ:ꝙ epᷣs nõ ſeruans vel
ſeꝛuaꝛi nõ faciens canones iĩcidit ĩ ꝑiuriũ.cum iuꝛet
defendeꝛe ⁊ retineꝛe canones.non eniʒ defendit nec
ꝛetinet qui nõ ſeꝛuat nec ſeruari facit.pꝛo h̊ a le.gl.
ſing.in.c.ſacerdotes.ij.q.vij.que dicit ꝙ a prelato
nõ ſeruante canones põt recedi ſicut recedit ab ex
cõicato ⁊ ab alio pᷣciſo ab eccłia æ qm utrũqʒ dictũ
ſimoliciter intellectum ſatis acerbum eſt. dicerem ꝙ;
ꝓcedunt ubi ex ↄtemptu quis nõ ſeruat nec ſerua
ri facit canones.tunc.n.pᷣlatus ẽ ꝑiurus ut hic ⁊ li
cite ab eo recedit᷑ ut in.d.gl.ẽ.n. hereticus.ut in.c.
alieni.ij.q.vij.⁊ per illum tex. reſtringo illam glo.i
telligo tamen ꝙ eſt hereticus ſi cꝛedit papam non
hre ptãtem condendi.xix.di.nulli faſ.als depe nuur
ↄ'ẽnens.iiij.di..hec ⁊ ſi legibus.de quo nide bo.
glo. in. c. gnãli de elec.li.vi.in.v.inhibentes¶ Mõ
ꝙ nõ tenet᷑ ſubditus adiuuare pᷣlatum ſuum etiam
papã ò oꝛdinẽ ſuũ qð ĩtellige ut in glo. ¶ Mõ. ibi
oẽs hoĩes ꝙ platus tenet᷑ ex debito inꝛamenti iu
nare papã ẽt ↄ pꝛincipẽ ſuũ:piurus eſt eꝛgo pꝛelatꝰ
qui timoꝛe ſui principis ſecularis non adiunat pa
pam:an teneatur iurare filios ſen parentes ꝓpri
os.uide bo.glo.in.c.de foꝛma prealle. ¶ Ex quin
to.c.nõ ꝙ pꝛelatus nõ tenet᷑ ire ad ſynodum ſeu cõ
ciliuʒ niſi uocetur: æ peꝛ h̊ dicit h̊ Jo.an.poſt Cin.
ꝙ ſi epᷣs nidet oẽs alios epos ire ad ſynodum non
tenetur ipe ire niſi fueꝛit uocatus ut hᷣ ⁊æ.c.ſi epiſco
pus.xviij. di. ior ſcðᷣo ꝙ dicit uocatus:⁊ nõ
pemptoꝛie citatus.ex h̊ eniʒ infeꝛtur ꝙ una uocatio
ſufficit ſm Joã. an. qdð nõ. æ dic ꝙ regli ad actum
extraiudicialem ſufficit unica requiſitio:ut eſt gl. nõ.
in. d. c.ſi eps ⁊ ĩ cle.i.de hẽ.in.v.redqſieꝛit. ¶ Ep.
2 uidet᷑ ꝙ tex. debuiſſet dixiſſe ad ↄcilium ⁊? non ad
ſynodum:qꝛ epᷣi faciũt ſynodum.papa ⁊ archiepᷣi ⸗
cilium. Moſtiẽ. fatetur Zꝛium tñ dicit ꝙ quandoqʒ;
unũ ſumit᷑ pꝛo reliquo.xvij.di.nec licuit. xviij.di.ꝑ
to. ⁊ cum hoc dicto cõiteꝛ tranſeunt h̊ doc. Ego di
co ꝙ iz pꝛo dicto Hoſti. uideat᷑ tex. in. c. ſicut olim
de accu. ubi appellatur ſynodus epoꝝ ⁊ ↄciliũ archi
epoꝝ.m dico ꝙ ↄciliũ etiã gñale recte poteſt appel
lari ſynodus:ut patet ex ethimologia uocabuli.dicit
eiz ſynodus grece: latine vo idem eſt qd comitatus
ſeu ceius: ut dicit tex.in.c.i.vv.di.ubi hr̃ unde dica?

Ego enim

Pcilium:⁊ nide.c.i.de ſpon. ¶ Sed qꝛo nũquid pᷣ
latus teneat᷑ ire ꝑſonaliter ad ſynodum ſeu ociliuʒ
dic ꝙ ſic niſi ifiꝛmitate detentus:⁊ tunc tenet᷑ mitte⸗
legatum ut ẽ tex. nõ.in. c. eps ad ſinodum.xviij. di.
Et ex H x ex tex. nõ. ꝙ prelatus qui iurauit inxẽ
foꝛmã buius.c.ĩcidit in ꝑiurium ſi nocatus nõ con
fert ſe ad ↄcilium:niſi fueꝛit impedimẽto ltimo detẽ
tus ut H. ¶ Erx ſexto. c. nõ. ar. ꝙ is cui data eſi ſe
curitas ueniendi uz data ſecuritas redeundi nõ.n.
ſecure uenit qui tute redire nõ põt:quod tʒ Bar.
in.l. utantur. ff. de ſepul. nio. facit quod ipſe nõ in..
ſi cui. ff. ex qui. cau. ma.æ. in.l.i.ff. ad legem iuł. ma.
⁊? ibi foꝛmat qõem.nũquid nideat᷑ data ſecuritas ſe
mel duntaxat neniendi an pluries dic ut ibi WMiõ.
ꝙ epi tenẽtur ſubuenire legatis aplice ſedis in ſuis
neceſſuatibus: quero de quo legato intelliguur iſte
tex. So. dicit Hoſti. ꝙ tam de gnãli ꝙᷓ de ſpali:ẽt
ſi ſinplex nücius ſit de pſcrip.ad audientiam 2 de
cenſi.cum inſtantia. E ultimo. c.nõ. ꝙ epi tenẽ
tur ſingulis inis miſitare apłoꝛum limina: aut pſõa
liter aut ꝑ nũrium tex. tñ in. c.iuxta.xciij.di.ur limi
tare iſtum. dicit.n. ꝙ epi qui ĩmediate ſub ſunt pepe
debent oĩ occaſione remota. ſi ꝓpinqui ſunt ꝑſona
liter uiſitare limina aptorum.ſi remoti ſunt tunc ni
ſitabunt ꝑ cyrographũ poſſet tamen dici ꝙ iuramé
tum nõ aſtringit niſi ꝓut h̊ dr̃ qꝛ nõ debet extendi
iuramẽtum in. c. pe..e.ſed. c. illud ꝓcedit ſine iura
mento. ¶ Queꝛo quid itelligit ͥ appłone liminum
Jo. an. dicit curia romana.nam ubi eſt papa ibi
itelliguntur eſſe limina apłorum.ipſe enim fũgit᷑ au
ctoritate ipſoꝝ apoſtoloꝝ nõ.n. põt iſte tex. intelligi
de aplis moꝛtuis ꝑ id ꝙ ſequit in tex. ibi niſi eoruʒ
abſoluar lñia. Q Ex h nõ ꝙ it i cenſeĩ roma ubi ẽ
papa nõ tamẽ dʒ papa ſine cã tꝛanſferre ſedem de
ciuitate romana ut in. c. fundamenta de clec.li.Vi.2=
qð ibi nõ Jo.an.⁊ facit tex.in. c.quamuis.xxi.di.
fo qro qualit niſitabit qs ꝑ nũciũ dicũt doc.ꝙ
mittet nũciũ cũ r̃is patẽnbus ſtatum ſue eccleſie cõ
tinẽtibꝰ. An ãt teneat᷑ pecuniã mittere ad papã ſeu
euriã dicũt doc. ꝙ nõ miſi ſit alias debita uel niſi ec
cleſia ꝛomana egeat:tunc.n. ẽ illi ſubueniendum. qꝛ
fidelitatis debitum h̊ impoꝛtat ut pʒ de feudis.c.i.
7. d. c. de foꝛma. Iẽ papa ẽ dñs oĩium ⁊ uicariꝰ xpi
in.c.cũcta per mũduũ.ix.q.iij.æ de tranſla.pᷣla.c.ij.
Irẽ cum in tali caſu neceſſitatis ſit ſubueniendum
nũcijs aplicis:ut in pᷣcedenti arti.⁊ ĩfeꝛioꝛibus oꝛdi
narijs:ut in.c.cuʒ aplłs de cenſi. foꝛtius pape ſubue
niẽdum eſt de elec.licʒ in fi. ᷣm Moſtien. facit quod
ipſe Moſtien. nõ. in capitulo ſecundo de deci. 2= qðᷣ
legi.? nota.in cle.ij.eo.ti. Er fine lĩe nota unuʒ
modũ iurandi:ex quo nota iuramentũ pꝛeſtari:licet
nõ expꝛimatur ueꝛbum iuro:ſicut quidam uoluerũt
qð nõ eſt neceſſarium : ut hic uides ⁊.. e.⁊ ſi xpᷣus.
¶ An aũt eps pſtet hoc iuꝛamentũ coꝛpoꝛal: Jo.
an. bic ꝙ ſic ꝑ ilud ueꝛbũ:bhec gñalit̃ autẽ. an ⁊ qn
eps in iurãdo teneat᷑ tangeꝛc. dixi plene ĩ.c. fi.de iu
ra. calum. An autem epus iuret alia capitula nltra
iſta. Jo. an. addit duo . pꝛimũ betur in. c ij. de fen.
ſim in. c.ut ſupeꝛ de re.eccle. non alie. ¶ Venio ad

glor. ? nõ pꝛimo teꝛiam in eo ꝙ uult hoc. c. debeꝛe
X 2

coniũgi cũ.c. de foꝛma:ita ut unum ſuppleatur peꝛ
alu d: cũ ambo tractẽt de foꝛma iuramenti fidelita
tis: æ arguebat Mincé. ꝑ ea qᷓ dicunĩ in hac glo.ua
ſallum non poſſe teſtificari ꝓ dno. de quo uide in
ſpec. de teſt. F.i. V. ſed nũquid uaſallus ? ea qᷓ nõ.iĩ
c. accedẽs.ij. ut lit. non cõte. ¶ Blo. iiij. ꝛeſtringit
tex. ad cõſiliũ honeſtũ. ihoneſtuʒ aũt põt ꝛeuelare ei
q põr ꝓ deſſe ⁊ nõ obeſſe. ar. in. c. boc uidet᷑ all.in
glo. dicit DHoſti.ſe neſcire q̃d glo.tẽdat cũ pape ⸗
ſuiũ pſumẽdũ ſit honeſtũ:ſed ego ſn roꝛ de Doſt.
ꝙ babnerit dictũ gto. ꝓ ĩcõuenieti cũ papa nedum
poſſit peccare ex fragilitate humana.ij.q. Vij. nos
ſi cõpetẽteꝛ.ſed ẽt poſſet eſſe heꝛeticus:ut in. c. ſi pa
pa. rl. di. Et ego iõ noto glo.ſingu. ꝙ malum con
ſiliũ non tenerur pꝛelatus ſeu uaſalus celare ita ꝗꝙ
iuramentum ad hũc caſum nõ extẽdi: facit. c.i. eo.
ti. li. Vj. ? dʒ ꝛeuelare ei qui poteſt ꝓdeſſe et non ob
eſſe: z facit hec glo.ꝙ ſi iuraui non ꝛeuelare ſecꝛetũ
mihi peꝛ te dicendũ ꝙ debet intelligi de honeſto ?z
nõ de alteri nociuo: æ ꝙ tunc poſſum ꝛeuelare ſed
nõ in oibus ſed uli qͥ põt ꝓdeſſe æ non obeſſe: ut
puta ſaceꝛdoti qui admoneat illum ut oꝛet pꝛo illo.

ar. in. . c. hoc vr̃ qõ bñ nõ. ⁊ ꝓ hoc uide tex.iunnec

ta gla. ſing. in c. uerũ. uij. di. in. v. cõtagiõe. U
timo nõ. glo. in. v. ſaluo ꝗᷓ uult ꝙ platus non dʒ in
nare eẽt papã cũ armis. Jo. an. diẽ boc eſſe uerum
in ꝑſona ꝓoria. xxiij.q Viij. F. i. 7. c. ſe. patẽ di it
J. de uoto ex multa. F. de clericis:tenet᷑ tn. ᷣm euʒ
mirteꝛe uel ducẽ milinã de dila. c. fi. Itẽ põt boꝛta
ri ad pagnã m liteſ:ut in. c.hoꝛtamir 2.c.igit᷑.xxiij
.q. viij. fin euʒ qᷓ vba nõ.æ uide ad pᷣdicta bonam
glo. in. c. ſciſcitaris. vij. q.i.q dicit ꝙ in nullo caſu
iʒ clericis pugnare ſi pñt euadeꝛc.i.di. de his cłcis.

pnt tñ alios hoꝛari ad pugnã inſiam: etiã iteꝛeſſe

.d.c. igitur =. c.ut pridem ea. canſa ⁊ queſtione
Alduerte fateoꝛ ꝙ pᷣdicta ſunt nõ iterueniẽte pape
licẽtia: qꝛ clericatus ꝛeddit clericos ibabiles ad pu
gnandun èt cũ ifidel bus:ut in. d.c.ex multa:niſi
efenſiõe porie ꝑſone: ut in cle. ſi furioſus ð homi.
ſed ego moueo dubiũ nũquid cũ pape licentia poſ
ſiut clerici uti armis er offenſibilibꝰ: æ dico ꝙ ſu ſi
eſt bellũ iuſtũ:hoc eiʒ ẽ clicis ꝓbibitũ ex ſola oꝛdi
natiõe eccleſie: papa mñ non debẽt faceꝛe ꝓpt enoꝛc
ſine magna cauſa hec eſt apta ſũia Jo. cal. in. c. pe
titio de homi. ubi late plſe quit: facit ꝙ nõ. Moſtiẽ.
in. c. ſicut dignũ de hbomi. ubi iʒ papã poſſe diſpen
ſare cum bomicida uolũtario: qꝛ irregularitas e de
lure poſitiuo qð ẽt ſenſit Inno. in.c.ad audictiam
e. ti. ſacit. c. is qͥ de ſen. ex. li. vj.latius banc mã; exa
mino in. c. clerici arma de uita ⁊ ho.cleri. ubi uide
as ⁊ ibi tracto generaliteꝛ: an æ quando liceat cleri
cis aꝛma monueꝛe tã pꝛo ſe ꝙ; pꝛo alio

Bllus. Calſus. Non tenetur cleri
cus epo ſuo obedientie iu
. ramentuʒ pꝛeſtare niſi ratione adminiſt:a
tionis tibi conceſſe. b dicit ¶ Mora ibi clericos ſu
os:⁊ hoc pꝛonomen ſuus:non ſempeꝛ denotat do
miniũ: hic eim denotat iuriſdinoneʒ et quadam po
teſtatẽ. ad idé. c. ſi tibi abnti ð pꝛeben. libꝛo. vj. ð

¶MDebito ꝛes.

ho in. . quintus muti.ff. de au. ? ar. le.xꝑ War. in
pe. ff. noui ꝑ glo. in. c.i.de po. pla. nota unum
caſum in quo licite iurat᷑.ſ. ꝓ obedientia pꝛeſtanda:
alios caſus uide in glo. quã nõ. ⁊ nide glo.ij.q.v.
c.i. ¶ Glo. ij. opponit de. c. ꝙ. xxiij. q.i. ubi cle
rici pꝛeſtant epiſcopo iuramentũ obedientie. reſpon
der ꝓ lo qutt de illis quibus mittit᷑ reꝛuʒ eccleſiaſti
carum ad niniſtratio. iſtu d ueꝛo de clericis ſimplici
bus ad .c. legebatur de ma. ? obe. Ego do ſo
lẽne n limitationẽ ad iſtum tex. ꝙ. c.iſtud ꝓcedit qñ
ſunplex cleꝛicus nõ eſt ſuſpectus de inobedietia. tũc
eiʒ data ſuſpiuone põt compelli ad iuranduʒ. pro hᷣ
bo.iex.in.c.cũ in eccleſijs de ma.⁊ obe.⁊.d.c.lege
batur in fine pondeꝛata ipſius rauone uoluit glo.
nõ. in dicto.c. qq;.

„cCaſus. Qui ſe cbli
Ebitores * gauit ad uſuras ſol
uendas ſolueꝛe non cogitur: miſi iurauent
quo caſu cogitur: ſed repetit. tria ſunt dicta. ſecũduʒ
ibi ſi Vo.teꝛtiũ ibi ⁊ cũ ⁊c̃. 5 pꝛio ar. ex tex. in
pꝛin. ꝙ ex ꝓ niſſione de ſoluẽdis uſuris non naſcit
obligatio etiaʒ nalis hoc colligo ex eo quia ꝓmitẽs
nõ cogit᷑ ſolueꝛe. nã ſi nãlis eſſet oꝛta cogeꝛeĩ rõne
pacti:ut in.c.i.de pac.ſicut cogit᷑ in cãau iuramenti.
ꝓbo alia rõne: qꝛ ubicũqʒ lex reſiſtit Zhentibus nõ
naſcitur obligatio etiã nalis: ut in.l. cũ lex.ff. de fide
iuſ. ⁊ ibi plene ꝑ Oar.qð ꝓcedit et ſi a teni contra
henti tm reſiſtat ut ibi nõ. Oar.⁊ h ꝓbatur apeꝛie
nam lex nõ reſiſtit recipiẽti ad uſuram:ex quo necel
ſiratus facit:ut nõ. Innocẽ.in.c.ſupeꝛ eo de uſuris
ſed ipi mutu ĩti in. c. ↄſuluit.e ti.⁊ iñ nulla obliga
tio naſcitur: ut h̊ patet.Mõ fo aꝛ. optimũ ꝙ ubi
turpitudo ueꝛſatur ex parte recipiẽtis obligationeʒ
2æ non ex parte ſe obligantis ꝓmiſſio ſeu pactum
non obligat ſine iuramento. ſed ſecus cum iuramen
to:⁊ ſic hẽs cãaum in quo eccłia facit dr̃iami 0
miſſionẽ ⁊ iuramentuʒ:de quo.j.latius. 6 ibi
cogendi ſunt dno ꝙ iurameniũ pꝛincipałꝛ dirigitur
in deũ.⁊ ei acquirũ pꝛincipalis obligatio lʒ effectus
cõceꝛnar unilitatẽ pꝛiuatã. (Mõ ulumo ꝙ ſoluens
uſuras nõ vr̃ bre animũ donãdi alias nõ poſſet r⸗
peteꝛe.l. capanus.ff. de ope.ii.de quo aliquid.. ſſ
Menio ad glo.oppo.obligatio h̊ non comrabiiur:
ſed iuramentũ tʒ:⁊ ſic ualet acceſſoꝛium ſine pꝛicipa
li S.c.ſi diligẽti de fo.compe.⁊ regła acceſſoꝛiũ de
regu.iu.li.vi.⁊.l.nõ dubium.C. de legi. cum mliis
ſilkibus. ſo. glo.i.ſenſit h pꝛium:ſed non ſoluit. Jo.
an. dicit ꝙ in pactis peꝛ legem vʒ regularit acceſſo
riuʒ ſine puncipali.unde ↄmittitur pena appoſua: li
cet nõ ualcat actus pricipalis:ut nõ glo. in.l. pacta
q̊ õ. C. de pac. x in.d. rla acceſſorium:p ramen nõ
ſoluit õrium.quia ſtipulatio uſurarum eſt õ legem
diuinam ⁊ canonicã.j.ðᷣ uſuris ꝑ to.⁊ ſic etiam ac
ceſſoriuʒ. debẽt coꝛꝛueꝛe iur iheoricam glo.e qui
bus S HMoſt. ꝛeddit banc diueꝛſitatis ranonem per
iuramentum porius iurans obligatur deo ꝙᷓ bõi:
2 iõ als nanum ⁊ irritum ſolidat adiectio iuramen
ti. xxij.q.i.c.i.⁊.c.habemus quaſi dicat ꝑ ꝓmiſſio
nem ooligatio acquirit᷑ homini que hic unpedu exE

mit um h liiin ſpſſi
mniĩ imii nſmme
archhcne gitincn⸗
oigin mit gndlun
uemitrMNlen 0
unfmsnul dfenumn
utn nilimaieln ln
iunnfiicitodiin tn ne
hrcicca bocelnanaran
denn Poimnbnl ſe nigoni
uaimnmntännhnt, oniſeren
Pi onſtonn cunemin iteſe
r ehetnsA petaun aterus ns
ſepean ſrgohaſti pntſtorenad
Rawahigadendendoiwnmtamen
ciim t ndgeni
orhueseddeinseſcenirden
aNeutddNNei
inaner Gaisanineden
mnmag ainmngnrdin
uit niravinetn
le aſiſntcinteette
enimmnlekli iin
ſtoſnlr niſtcnnnn,
cpeang inmii neei⸗
erinmns enentn in en
lisſo ſffilto m e Lin
iolieinſntom
W n en
eCennse ſgs nen

1 6 —
mern bir cürt. Miohron
dar uſor beſcliit ingin
oigotth enn 1 Shrloon
n cogi ſoper t wagum
uſmscſn aru
Pan uin 1 it gincitinan
n u ir anhiil lt mnn
niam wigrw ai la n i cily ſ cit
nlemerg Ar o nuſifitinn
bam nilr A Ur t; tuurn
ur h ci itr pii wimmr o uf
n imim ſo moe inc p lin⸗
pmmin inc At. t. 1in uln oble
mum u an (Mſonojnigm
õ
1n ſe Rlguns Puſſo n uinn
mddignir Grmned NNds ninann
õ
õää uins. e
opuſmn in umnmi ch
di.1 umni e
aacmumimiui. D uni. 6
ie nni ddidl lugſcn
Ne ie wpiit

phibitione legis ꝓpter turpitudinẽ pbentis.ſed iu
ramentum dirigit᷑ in deum apud quem nulla reꝑi
turpitudo uel pꝛohibitio:⁊æ hec ſolutio ſic declarata
eſt ſatis bona. ¶ Ex qua ſolutione ĩfertur ꝙ ibi cã
ãanullans principale non concurrit in acceſſoꝛio an
nullato principali non annullatur acceſſoꝛium ad
hoc inſti.de inuti.ſti.O.ſiquis alium que uerba nõ.
Ded contra pꝛedicta oppo.deus non facit driam ĩ
ter ſimplicẽ loquelã ⁊æ iuramẽtũ.xxij.q.v.iuramẽti
ſicut ergo quis ↄpelli᷑ ad obſeruantiam iuramenti
ut hᷣ ita dʒ cõpelli ad obſeruantiam ꝓmiſſionis ſeu
pacti.d.c.iuramẽti ⁊.c.i.de pac.⁊.xxiij.di.c.pſalmi
ſta. ¶ So. dicunt Goff. ? Hoſti. ꝙ licet deus nõ
facit driam ecclia tamen facit.unde plus peccat tꝛãſ
gꝛeſſoꝛ iuramenti quod patet ex maioꝛi penitentia.
xxiiij.q.i.non affeꝛamus.ſimile in uoto ſolẽni ⁊ ſim
plici. . qui cle. uel uo.rurſus ⁊.c.conſuluit.? Joã.
an.dicit in utꝛoqʒ caſu predicto dicendum ꝙ cõꝑa
tio fit in geneꝛe nõ ideterminata qtitate ꝛcatꝰ uult
diceꝛe ꝙ loquela ſimplex z iuramentum equiꝑant
in geneꝛe:qꝛ.ſ.uterqʒ peccat ⁊ ex tꝛangꝛeſſione qui
libet eſt dignus pena eteꝛna iuxta illud ſapientie.xv
os qui mẽtit᷑ occidit aiam ⁊ tꝛanſumptiue in.d.c.in
ramenti:tamen in quãtitate plus peccat tꝛanſgꝛediẽi
iuꝛamẽtũ qᷓ; ſimplicẽ ꝓmiſſionem ut ꝓbat in.c.mo
net ⁊.c.habemus.xxij.q.i.⁊= in.c.i.ea.cꝗ ⁊.q.⁊ hoc
oꝛiginaliteꝛ uoluit glo.in.d.c.iuꝛamẽti ⁊.c.pe.j.e.
ſed certe iſte ſo.non placent quo ad caſum huius.c
nam ſi deus non facit diffeꝛentiam nec eccleſia face
ꝛe debet qꝛ iudicium eccleſie debet ſe confirmaꝛe in
qtum poteſt in iudicio dei:ut in.c.ut noſtꝛum ut ec
cle. benefi. z. c.a nobis.ij.de ſen.ex.nec etiam pꝛoce
dit dictum Joã. an. h: qꝛ ſi iſte qui pꝛomiſit uſuras
peccaꝛet in non adimplendo pꝛomiſſionem compel
leꝛet ꝓmiſſionem ſeꝛuare:nt in.c.i.de pac.nec babe
ꝛetur reſpecius ad peccatum alterius.ſatis.n.eſt ꝙ

ſine peccato iſte poſſet ſuã ꝓmiſſionem adipleꝛe ſic

obſeruat᷑ ̊ in adimplendo iuramẽtum. in quo non
oſiderat᷑ ꝙ alter magis peccat ⁊ gꝛauat᷑ in recipien
do uſuras:ſed potius ↄſiderat᷑ æ hẽtur ꝛeſpectꝰ ad
iurantẽ ut nõ peccet:qꝛ minus malũ ẽ nt unus pec
cet ꝙᷓ; duo.nec dʒ quis ↄmitteꝛe peccatum etiaʒ mi
nimũ: ut alter euitet maius:ut dicit glo.nõ.in.c.q;
aũt ait.xiiij.di.dic ergo clariꝰ z meliꝰ ꝙ illa auctas
palle. deus nõ facit dꝛiam ⁊c̃. ꝓcedit quando iuꝛam
ti ?æ ſimplicis ꝓmiſſionis dat̃ ualiditas.ſed in caſu
noſtꝛo ſimplex ꝓmiſſio eſt nulla ꝓpter turpitudinẽ
ꝛecipientis.iuramẽtũ vo uʒ qꝛ deꝰ turpit᷑ nõ ꝛecepit
nec iurans peccauit:ut ſupra latius dixi.per h bꝛe
uis ſo. ſufficit nõ eam. ¶ Blo. ij. pꝛocedit multuʒ
iuolute imiſcendo qᷓttuoꝛ ↄꝛia que ueniũt ad diueꝛ
ſos effectus ⁊ ſcias ꝙ pꝛima duo ueniũt õ cꝛeditoꝛcẽ
in fauoꝛem debitoꝛis:econtra capio pꝛima duo. vꝛ

eiz ꝙ iurãs nõ dʒ cogi ad ſoluendum:quia cum ha

beat actiõeʒ ad uſuras reperendas ut h̊ eꝛgo foꝛiꝰ
hʒ exceptionẽ ne compellat᷑ ſolueꝛe ꝑ regulam iuris
cui damus actionẽ foꝛtius exceptionẽ: ut.l.inuitus
F.cui damꝰ. ff.qe re.iu.⁊ in regula qui ad agẽduʒ

de re. iu. li. vi¶ Ité ⁊ fo ubicũqʒ petit qui reſtimẽ

venet᷑ põt repelli ꝑ exceptioneʒ de dolo: quia doloſe

Debitoꝛes.

agit qui petit ꝙ ſtatim ꝛeſtituturus ẽ:ut ĩ.l.dolo.ff.
de do.excep.⁊ in rła dolo facit de re.iu.li.vVi.ſʒ iſte
uſurarius tenet᷑ poſtca reſtitueꝛe:ergo poteſt nunc
repelli mõ pꝛedicto:⁊ h ſunt in fauoꝛem debitoꝛis
eũdem ꝙ nõ audiat᷑ poſtmodũ repetendo glo.ar
guit primo ſic. Aut iſte debitoꝛ ſoluit debitum ⁊ ñ
audit᷑ repetens:ut l.iulianus.ff. de odi..inde =. c.fi.
de ſolu. Aut ſoluit ĩidebitum:⁊= ẽt nõ debet audiri:
qꝛ cum ſciat idebitum ⁊ ſoluit nẽ donare.l.cuius ꝑ
erroꝛem. ff. d. ꝛegu. iu.æ nõ in. d. c. fi. Itẽ ⁊ fo qui
ſic ſoluit ut ſtatim repetat nõ ur̃ ſolucꝛc.ut in.l.qui
ſic ſoluit.ff. de ſolu.ergo iſte repetendo non ur̃ a iu
ramẽto abſolutus:⁊ ſic iuꝛamẽtum debet obſtaꝛe ꝛe
petitioni:⁊ ſic ꝛepeteꝛe nõ põt ⁊ ſic ſilent pꝛima duo
ↄria que fũdãatur ſuꝑ iure repetẽdi:⁊ ꝑ h̊ hẽs claꝛe
mẽtẽ gl.uſqʒ ad.v.ad h̊ͥ dicas ibi glo.rnect qꝛ nõ
ad oĩa Söria:ſʒ duntaxat ad illud de ſolutiõe iccbiti
ſciẽter facta:dicit.n.fatẽdum:ꝙ ſi uſure ſũt idebue
⁊ taꝙ idebite pnt ꝛepeti.nec ob.ꝙ ſcienter ſoluerit
qꝛ nõ aĩo donãaãdi:ſed timoꝛe iuramen fecit:iõ excu
ſat: ſicut ile qui metu duci:æ uoluit glo. uſqʒ ad
v.æ ſicut. ¶ Anteq expediamus illã Eticulã exa
minemus riã ſupra foꝛmata ad primũ de rla cui
damus ⁊c.n. Goff. H. c. pcedere qn cꝛcditoꝛ nõ
agit ſʒ cõpellit᷑ officio iudicis:⁊ ſic nõ bʒ locũ excep
tio quaſi ↄrium ꝓcedeꝛet ubi cꝛeditoꝛ ageꝛet.⁊ ſic
nult Gof. tacite ꝙ ↄtꝛa agetem põt ille qui iurauit
excipeꝛe ⁊ ſic itellexeꝛũt aliqui finem huius gl.qũ di
cit ꝙ debitoꝛ ↄpellit ſolueꝛe niſi petat iuramentum
relaxari do. An. uidetur diſtinguere inter modes
excipiendi: aut eni excipit de Setu uſuꝛario petendo
abſolutionẽ uel relaxationẽ iuramenti ? auditur ꝑ
id qð nõ.fꝛe.cõſi.cclxiiij. ¶ Aut ſumpliciter excipit
ↄctum eſſe uſuraꝛium uel ꝙᷓ habet actnonẽ ad ꝛcꝑe
tẽdum ⁊ non dʒ audiri.nec ob.xrla pa le.cui damus
actõem ⁊c. ꝓcedit enim. quando nihil ſubeſt magis

ꝛepellens exceptõem ꝙ; actionem. h autem ſubeſt iu

ramentum dqð obſtat exceptioni.ſed non repetitioni
hec eſt bona ſolu.æ nõ. eam pꝛo limitatione ad il
lam regulam. z uide aliam nota. quam ponitIn
nocen. in.c.inter dilcctos de excel.prela.ſed primũ
membꝛum diſtinctionis non placet indiſtincte:ſʒ oʒ
ꝙ excipiat petendo relaxationẽ uł abſolutionẽ ante
ꝙᷓ cõſtituat᷑ in moꝛa. nam excipiendo inſiante teꝛmi
no incideꝛet in ꝑiurium qð eſt ↄ mentẽ huiꝰ decꝛe.
Item ſi dictum ſuum pꝛocedeꝛet idiſtincte: iſtud.c.
eſſet quaſi ſine effectu cũ quilibet exciꝑet petẽdo ab
ſolutionẽ.ideo dic ut plenius dixi Se.c.i.ubi cxpedi
ui magnã ꝑreʒ mateꝛie huiꝰ.c. alij ut refeꝛt Gof. di
xeꝛũt dẽʒ Sꝛiuʒ ꝓcedcꝛe:qn cꝛeditoꝛ directe ageꝛet:
ſed. c.iſtud ꝓcedit cꝛeditoꝛe denunciante peꝛiurium
debitoꝛis.hoc tamen ſibi non placet: quia cꝛeditoꝛ
debet repelli a denũciando ratione ſui cꝛiminis:cnʒ
ſit infamis ſaltem infamia canonica:æ quia bono ʒe
lo nõ denũciat nec caritatiue mouetur.j.de ſimo.li
cet hely.uideamꝰ latins in quibꝰ cqibus poſſet pꝛac

ticari diſpoſitio huiꝰ. c. Aut eiʒ iudex uidens hunc

debitoꝛem in pꝛincipio deieꝛandi nult ex officio ſuo
eum compelleꝛe ad ſoluendum ⁊ poteſt nec ille põt
excipeꝛe nec abſolutionem peteꝛe niſi infra teꝛminuz
X3

ſolutiõis facide poſſit cſtare Zctũ eſſe feneraticiũ
ut ſentit ; Inno.⁊ latiꝰ dixi S.c.i.? h̊ caſu claꝛe ꝓ
cedit diſpõ hꝰ. c. Aut creditoꝛ denunciat peccatuʒ
debitoris:ita ꝙ agit denuntiatione euangelica fun
dans ſe principalit᷑ ſuꝑ ſalute ꝓxi:⁊æ dicit Goff. ꝙ
nõ dʒ creditoꝛ audiri:qꝛ nõ bono ʒelo uenit. Ego
dico dictum Goff. pꝛocedeꝛe qn notorie conſtaret
vctũ eſſe uſurariũ.tunc eim ille ꝛepelleꝛet᷑ a denũciã
do ꝛ0e cris: æ maxie qꝛ ifamis eſſet nõ ſoluʒ ifamia
canonica ſed et ciuili:ut in.l.impꝛobuʒ fenus: ⁊ qð
ibi nõ. Mal. C. ex qui. cau.irro.infa.=.iij. q. Vij.
poꝛo. Itez iudex ex officio ſuo cõpelleret hũc cre
ditorẽ ad ꝛelaxandum iuramentum:ut in. c.i.S. eo.
? ſi non uult relaxare poterit ipſe abſoluere:ut hic
nõ. Inno. uel ipſe abſoluet pricipalit᷑ ſm ea que di
xi in. c.i. S. eo. Itẽ poſſet cõpelleꝛe cꝛeditoꝛeʒ ut ce
ſiſtat ab exactione:ut in.c.tuas.j.de uſuris. Si ãt
Sctus nõ appareꝛet uſurariꝰ:tũc pc ſſet (ꝛeditoꝛ ue
niꝛe ad denũtiãdũ peccatũ illius in nõ obſcruanco
iuramentuʒ: 7 ſic fo mõ poſſet intelligi iſte tex.
SBꝰ mõ poſſet ĩtelligi iſte tex. æ praticari cꝛedite ꝛe
directe agendo:ſed pꝰ uideamꝰ utrũ poſſit directe
ageꝛe.dico ſic ꝙ aut ctus non apparet uſurarius
qꝛ foꝝe malicioſe fuit cõceptꝰ ſub foꝛma depoſini
uel mutui gꝛatuiti:ſed plus fuit ſcriptuʒ ꝙ; ꝛecepiũ
fuit æ tunc dico ꝙ optime praticari poteſt hec ha:
non eim debet debitoꝛ admitti ad expediendum ne
icidat ĩ ꝑiuriũ:debuiſſj.n.eſſe uigilãs ꝑ prius anqꝙᷓ;
inſtaret teꝛminus ⁊ ipetrare ꝛelaxationem iuramẽti
iux ea qᷓ dixi in.d.c.i.nec hẽt h̊ locũ officium indi
cis:tum qꝛ nõ còſtat de turpitudine cõtractus:ium
qꝛ interi debitoꝛ ĩcideꝛet in ꝑiuriũ:⁊ ſic ꝓpt᷑ nimoꝛc
piurij nõ hẽt locũ rła.cui dam actioneʒ ⁊c.nec rla
dolo facit. Aut ↄctus aꝑte apparet nſurarins:⁊ ui
det᷑ ꝙ tũc nõ poſſit creditoꝛ ageꝛe.nõ.n.agit nigo
ꝛe ꝓmiſſionis qꝛ nulla eſt ut in prin.c.non uigoꝛe
iuramẽti:qꝛ fᷣm opi.do.An.actio ſeu obligatio nñ
acquirit᷑ ꝑti ꝓpteꝛ ſuã turpitudinẽ ⁊ ſine actiõe ne
mo expꝑitur.l.ſi pupilli.ff. de neg. geſt. aũt dcficit
obligatio que ẽ mr̃ actõiſ.:.qʒ.ff. de ꝓcur.ſed nit ci
xi in. d. c. i. credo ꝙ h̊ opi. do. An. in h non ſit vVa
2z Sriũ ſentit h glo.dum inuit cꝛeditoꝛem poſſe age
ꝛe pꝛo uſuris ſoluẽdis:ubi internenit iuramentum:
quaꝛe dico ꝙ ſalteʒ fa obligatio acquiri ꝑti. ut di
xi in.d.c.i.ꝛõe cuius iſte poterit ageꝛe. nam exquo
ius pꝛecipit aliqͥd fieri:datur actio ſaltem ex illa.l.
ff. de condi. ex lege.l.una.? ꝓ hoc adduco.c. tuas
ſepe alł.c.de uſuris ubi dicit ꝙ iudex nõ dʒ ↄpelle
ꝛc creditoꝛes qui receperũt iuramenta:ut deſiſtant
ab exactiõe:eꝛgo pꝛeſupponit ꝙ actio cõpetit:alias
kruſtra fieꝛet compulſio:æ h caſu ẽt poſſet praticari
hoc.c.qn.ſ.cꝛeditoꝛ cõparuit inſtante termino ita
ꝙ ex dilatiõe ille incuꝛꝛeꝛet ꝑiuriũ.dʒ enim iudex eli
geꝛe it potiꝰ admittat iſtuʒ cũ peccato qᷓ; euʒ ꝛepel
lendo patiat᷑ aliũ incideꝛe ĩ ꝑiuriũ. Ideʒ ſi ille cꝛcdi
toꝛ cõparuit poſtq; debitoꝛ incidit in piuriũ:nõ.n.
dʒ iudex pati illũ ſtare in ꝑiurio nec debet ilum ab
ſolueꝛe:tũ qꝛ non petit.tũ qꝛ nunc non ẽ dignꝰh ꝛe
medio:exquo legẽ otempſit incidẽdo in periurium
iuxta ea que dixi in. d.c.i. ¶ Ex pdictis bẽs ulira

Hebitoꝛes.

alios uarios mõs pꝛaticandi h. c. ? remanẽt ſoluta
pꝛino duo cõtraria que uenicbat 3 faʒ ꝑtem. c.
Weniamꝰ nũc ad alia duo ↄꝛia que militãt teꝛtiã
pteʒ.c. in qua ꝑmittit repetitio pꝰ ſolutiõem glo. iſta
ut 5 uidiſtis rndet ad pꝛimũ ꝙ timoꝛ inramemti ex
cludit pᷣſu nptionẽ donationis. Moſti. ? Jo. an. ui
dent᷑ h̊ dictũ ipugnare. nã ex h ſequeꝛet᷑ ꝙ ſi is qui
nõ iurauit ſoluit uſuras non poſſit repeteꝛe cum in
ſolutione ceſſar timoꝛ iuramẽti qð tñ eſt falſum ᷣm
eos nihil allegant ad h: ſed ꝓ h̊ facit tex.in. c. ad no
ſtram de emp.æ uendi. ⁊.c.illo uos de pigno.⁊ clari
us. . de uſuris qꝛ fruſtra ⁊. c.michael. Dicũt eꝛgo
Inno. ⁊ Hoſtien.ꝙ h̊ admittitur repetitio ſcientia
indebiti no obſtate in fauoꝛc ſeꝛuãtis iuramentũ uel
ꝓmiſſuʒ æ in odium cꝛeditoꝛis. Iteʒ fm Moſtien.
leges gaie loquunt᷑ de ſolutiõe que nõ ipꝛobaĩ a le
ge de quo ꝑ eũ in ſũma de uſuris.F.fi. V. ſed qũo.
Item ⁊ teꝛtio m eũdem h̊ eſt ſpale in uſura: ut
repetat᷑ nõ obſtante ꝙ ſciẽteꝛ ſoluit indebitum: ⁊
Poteꝛ peiculum anime ipius recipiẽtis. ¶ Auart
ſolutiõc ponit do. An.dicẽs ꝙ aut inteꝛuenit iura
mentũ:⁊ tũc in dubio excluditur pᷣſumptio donatio
nis ꝓpieꝛ timoꝛẽ ꝑiurij:ut h̊: ¶ Auat inteꝛuenit ſun
plex ꝓmmiſſio: ⁊ tũc ſi conſtat ꝙ uoluit donare ⁊ ca
ſus eĩ clarus ꝙ ceſſat repetitio. Aut conſtat de ʒ
rio:⁊ tunc datur repetitio:ſed ſi ſumus in dubio di
cit adouc dandaʒ repetitionẽ: quia ex quo pꝛeceſſit
cã pſumit᷑ ꝙ uolueꝛit ſatiſfaceꝛe ꝓ niſſioni ſaltẽ nã
li æ nõ donare.? ꝑ h̊ v nelle do. An.qꝙ in ſumplici
ꝓ niſone uſuraꝝ oꝛitur obligatio naturalis:qð pu
to falſum cum lex reſiſtat:ut s an Crcee ꝓ
pꝛeſumptio donatiõis ̊ excludit qꝛ aut a pꝛincipio
ſoluit æ neceſſitatus fecit cupiditate conſequendi pe
cuniam mutuo aut ex poſtfco: æ uidet᷑ ſoluiſſe ut ꝑ
ceꝛet pudoꝛi ſuo ne notaret᷑ de fraciiõe pꝛomiſſiõis
apud uulgum. ar. op.in.l.quintꝰ mutiꝰ.ff.m.⁊ i.c.
tua.j.eo. cum ibi nõ. nemo eim eſt ita ſupinus ꝙ li
enter ſoluat uſuras. lI. cum de indebito. ff. de ꝓba.
Mõ iiñ ex glo. ⁊? ex pdictis ꝙ uſure repetuntur
ex quaſi Sctu ꝑ ↄditionem indebiti.de h̊ remittit ad
glo.⁊ doc.in.d.c. michael ⁊ ꝑ glo.xvi.q.vij.ſi epʒ
ꝑ Soe.in ti de acti.⁊ peti..ij.V.qð autẽ dixi:ubi
coſulit ꝙ petẽs ſe nõ artet ad cõditionem indebiti.
dic ut in.d.c.tua vo.¶ Ad ultimum ↄtrarium de
.l. qui ſic ſoluit. glo. B.nõ rñdet:ſed hoſt.dicit ꝙ an
ꝓpteꝛ iuramentũ ſoluit᷑ uſura:ius non intendit ne:e
ſolui:ſed potius numeꝛari ita ꝙ ex ſola numeꝛatiõe
iuris ĩteꝛptatione ſatiſfacit iuramẽto.ad h̊ inſti.qui.
mo. xol.obli. in pꝛin. Uł dic clariꝰ qꝛ.l.qui ſic ſoluit
loquit᷑ in obligatiõe a iure nõ iĩpꝛobata h̊ aũt a iure
ipꝛobat᷑:nec põt cꝛeditoꝛ ꝛetineꝛe ſine pcco.vñ ſauij
E ut iteꝛueiat numeratio ad ſatiſſacrionẽ iuramenti
ut ſic cõſulat̃᷑ debitori æ creditori. Ael dic vut fone
uoluit glo. iſta ſolueꝛe i. v. ul ſic: ꝙ iſte pure ſoluit
ꝛõne iuramenti.nec appoſuit pactũ de ꝛepetẽdo ſeu
ꝛeſtituendo: licet alio iure repetit ſcilicet quia ſoluit
indebitum: æ quia ille peccat ꝛetinendo ſine iuſia
cauſa 2 5 legem diuinam æ bumanam. ¶ Mũc ue
nio ad ultimam particulam glo.in. vV. æ ſic hẽt:que
ſentit oppoſitum de.c.i.S e. ubi iurans nõ ↄpellunt

ſnet⸗ et Ceridid ,

A ..
ini cahn iͤſn

hee nnn n .
ononr e ain ,01
ionſ Pyuimaui
ulihi en ig inn⸗

oſin lufsil 1

utlinile
Hõ
õ
Püifncnickeuttan anpennen
annenleuncüinfonn ſeofta
laklnactincſenn vdenwrns
cetaautſre Necſictct rnetne
CroſafenſCrtdi ani
Gzlatkſ Wanendecen
Giermeden urinonune
Alepchonngrigni ensp
Cſektcnitiſeäitrifuſnns
luum
at ilmoaf Kct
euncheunſhiimitutrenn
icſes lontehctppetr na
6nülnngmniuneng
emnoiintleni .
pe ſlttilcitun,
7. (Mnoalgneet,

begllumen L
Meo lols cehergec

edte
ligontich ſn iiehen

. n
aen 9 nuln anto
a befiniſhchen
rincie ſnerl 1

.
— mmn Pno nchiis
enl ndihunn
. n hni⸗ Ocbcmiſlnntote
oengeinſtb, ſArinn
1 Pnſſo: t üeſ Coſſtr goconne
scts gaeſi nmnd An gſet
ort m duur mninttſ hhnoin be
anu uut mim. nicrpori
um iri lſuery loniiti
rucu re; ulch Spi,ni

ſoluere ſed cꝛeditoꝛ cõpellit᷑ relaxare iuramẽtũ glo.
rndet ꝙ debitoꝛ hʒ utrũqʒ remcdiũ:nam ſi uuli pe
teꝛe abſolutionẽ audict᷑ ut ibi ſed ſi nõ petit ⁊ cogi
ſoluere bʒ remediũ reperendi:ut hic in fi. ſed certe
Fm hoc uana ect hꝰ.c.diſpõ:cum quilʒ poreſt ſe pe
tere abſolui:iõ dic ut late dixi in.c.i.ſupra eo.pꝑ pꝛe᷑
dicta hẽs clare tria dicta hꝰ. c.qꝛ.ſ.nulla naſci ob
ligatio ex ꝓmiſſione uſuraꝝ. Item quare cõpell
iſte adimplere iuramẽtum. Item ⁊ tertio de iure ꝛc
perendi.

Sn oſtram. Caſus. Si debi
toꝛ cꝛeditoꝛi iura
uit rem pignoꝛatam nõ reperere niſi priꝰ
debitum ſoluat iuramẽtum ſernare compellitur. ſic
ſummat Jo. an. ſed hec ſũmatio nullam dubitatõeʒ
ptinet.ſed foꝛte ꝓpter uarietatem lectu ſummauit
Jo. an. ita gnaliter.iõ ſũmo ſic.¶ Hebnoꝛ qui iu
rauit creditoꝛi nulũ granemẽ ſupꝑ re pignoꝛata in
ferre donec ſoluerit debitũ nõ auditur ꝛepetens pi
gnus uolẽdo ↄpenſare fructus in ſoꝛtem. ſed debet
prius debitum integraliter ſolueꝛe:æ demũ rẽ cum
fructibus ide ꝑceptis expoſceꝛe.⁊ ẽ nõ caſus. Cõis
diuiſio. fa ibi iõqʒ ¶ 85 ꝙ licite capit quis in pi
gnoꝛe poſſeſſiones ? redditus ⁊? nõ. ꝙ. vV.poſſeſſio
qnʒ capit᷑ ꝓ ꝓprietate rei ? nõ pꝛo nuda poſſeſſiõe
concoꝛdat.c.qm frequẽter.. ꝙ ſi ſuꝑ rebus ut lit.
nõ cont. ¶ Nõ ꝙ creditoꝛ deducit qte oĩa expeſaſ
quas fecit in re pignoꝛata ⁊? ꝙ fructus dicit ſolũ id

Ad noſtram

ſnia uel exprimitur manifeſte falſa uel iiuſta uel oñ
non fuit ſeruat oꝛdo ut in.d.c.ſacro:ſʒ in caſu nꝛo
oꝛdo fuit ſeruatus ⁊ cã expꝛeſſa que nõ fuit iniuſia
uel falſa: ſed dubia qꝛ debitoꝛcs dicebant de fructi
bus ſatiſfactum:crediores autem negabant.unde
quia non conſtabat adhuc de ueritate fit abſolutio
2 ratione dubietatis debet preſtari ſufficiens cautõ
Et ſic nõ fᷣm Jo.an. ꝙ łʒ ꝓ dubia cauſa ñ ſit quis
excõicãdus:lata tñ ſnia tenʒ ſimile.ij.q.vi.biduum.
Ael põt dici fo fᷣm Moſſi. ꝙ ſufficiens cauno
nocatur hic iuratoꝛia ? non pignoꝛaticia uł fidciuſ
ſoria pꝛout dixit glo:quia obſtante iuramento ante
ſolutionem pecunie non poterat de frucubus qõ ꝛc
ferri:⁊ pꝛo hoc inducit finem. c. ubi non mandat
creditoꝛem iſtum diſtringi per cautionem pigno: a
ticiam uel fideiuſſoꝛiam:ſed ſolum cum reducenceũñ
in primam ſententiam certe utraqʒ ſo. Hoſti.uicct
mihi falſa. Drima enim eſt apeꝛtiſſime contra tex.
in.d.c.ſacꝛo..caueant:ubi dicitur ꝙ abſqʒ mamſe
ſta ⁊ ratõabili cꝗ non eſt excõicatio pꝛofercna q;
ſi ↄ factũ fuerit ẽ talis ſnia ſine aliquo grauamie ⁊c
uocanda ad idem.c. nemo eps.ij.q.i.⁊.c.grane.yxi.
q.iij ſed hic cauſa erit dubia ſecundum opi. Moſt.
ergo ſine aliqua cautione cerit relaxanda. Scèᷣa
ſo. non pꝛocedit ex eo qꝛ ſi non poterat ꝛcferri cõ
fructuum ante ſolutionem:eꝛgo excõicatio fun imin
ſta.⁊ ꝑ ↄns ſine grauamine ꝛelaxanda:ita ut iuram
tum preſtari non debeat. Inno. gicit ꝙ iſte fuit ex
cõicatus:pro contumacia:⁊ h̊ fuit inſtum:æ iccireo

quod ſuꝑeſt deductis expeſis l.i.C.de fruc.⁊ li cx

pẽ. ⁊.l.fruc.ff.de imne 41 ꝙ ubi eſt Ztentio ð
obſeruantia iuramẽti uel de fructibus in ſoꝛtẽ ↄpu
tandis poteſt adiri iudex eccleſiaſticus inter laicos.

Mõ fm cõem itellecrũ = tene ſempeꝛ menti ꝗ; iuꝛa
mẽtum ẽ obſeruandũ in foꝛma ſpecifica nec ſufficit

non abſoluitur niſi preſtita cautione in iuramento.
ſatetur tamẽ ꝙ ſnia reſtiutionis reruan fuit imuſia
2 iõ j ipſam mandat᷑ ꝙ res creditoꝛibus ꝛeſtuuani
hoc dictũ nõ placet Hoſti.qꝛ aut iſte fuit excẽicarꝰ
ꝓ ↄtumacia ↄmiſſa in nõ parendo ſnie reſutunõis

a bruumvoimroblnn munag
vſfaiman h eilrn⸗ 9
pcummno conmos bol wor araro inn⸗
Oun t acſinms feet apictnne cofſesnendie
mnm Im cr olfid: T1dai doden
npolon ſdo ſe honi deftneidedonſſi

wdmgnn 1 Minldim d Kndti
õl
. ekduntinsid tedtdn .
Woer g. 1aas in ſar
dagi en d ludten wünnn
9. Nort tdd 1 o bic

. Nczet
Syenti & i i i
e Innn MA Nben

cdlan p aloſen
randeu t⸗ Timm,
aui ſe ſoluit gb.o ſnll n
r immmni ſbi innn e

nn unernd

illud adimpler in effectu pʒ ̊ qꝛ iurans prius ſoluẽ
tenet᷑ actualiter: nec ſufficit compenſare q;ꝗ; com
pẽſatio ſit ficta ſolutio.l.ſi peculiũ..i.ff.ð ſta.lib.ð
quo.·.latius.¶ Nõ quem poſſe compelli peꝛ eccle
ſiaſticum iudicem ad reſtitnendum quicquid ꝑcepit
ex re pignoꝛata qnãquã ↄctus pignoꝛaticius nẽ pᷣ
ceſſerit quaſi uideat᷑ re ipſa uſuras ↄmittere rennẽ
do ſibi fiuctus uel redditus occaſione mutui pꝛece
dentis ¶ Mõ ultimo ex fi. ſe ꝙ abſolutuſ ab excõi
catione cum ſolẽnitate debita de parendo mandato
iudicis non reincidit ipſo facto in excõicationẽ qᷓ
q;ᷓ mãdato ut pꝛemiſeꝛit non pareat ſed opus eſt ui
de nouo in illam ꝛeducatur ad idem. c.queſtioni de
appel.fallit in caſibus ↄtentis in.c.eos de ſen.ex.li.
vi. ¶ Menio ad glo.?z primo qꝛ hic papa mandat
recipi in abſolutionis actu ſufficientem cautionem:
Mueꝛo qualis deber eſſe hec cautio.glo.ij. dicit
ꝙ pignoꝛaticia ſeu fideiuſſoꝛia ex quo hic adduci
tur qualitas ſuff cientie( Sed ↄtra boc ⁊ cõtra tex.
op.uidetur eniʒ ꝙ nulla cautio eꝛat hic pſtanda:qꝛ
ubi excõicatio eſt iniuſta dʒ relaxari ſine aliquo gra
uamine: ut in.c.i.de ſen.ex.li.vVi.⁊.c.ſacꝛo de ſentẽ.
ex.ſed hic fuit iniuſta:cum nõ teneꝛent᷑ cꝛeditoꝛes re
ſtirueꝛe res pignoꝛatas ante ſolntioneʒ ſoꝛis.ſoluit
hoſti.ꝙ Sↄꝛia pꝛocedũt qn nulla cauſa expꝛimitur in

rerum ⁊ excõoicatio fuit iniuſta cum non tenẽtur pa
rere illi ſnie ut iniuſte.⁊ ſi peꝛ ↄns non fuit coentũax
ergo ſine cantõne nenit abſoluẽdus.Aut fuit excõi
catus ꝓ ↄtumacia ↄmiſſa in non comparendo = ad
huc iniuſte h agit᷑ õ eum cum deberct ſufficere iura
toꝛia cautio.j.de.v.ſig. ex parte ⁊z.cap.cum olim.
? ſic nõ põt dictum Inno.ſaluari miſi dicatur ſcᷣm
hoſti. ꝙ cꝛeditoꝛ niolenteꝛ reſiſtit debitoꝛi in occun
patione reꝝ que fiebat iudicis auctoꝛitate modũ ex
cedendo et monitꝰ noluit ſatiſfaceꝛe ꝓꝑ ꝙ iuſte fuit
excõicatus ⁊ rõe huiꝰ offenſe ſaltẽ dubie caueꝛe de
buit ul ſᷣm eũ fuit iſte excõicatus ꝑꝑ ↄtumaciã ⁊ ꝑꝑ
expenſas de quibus ante omnia cauendũ fuit de iu
di.c.i.he due ultime ſolu.ſatis ſunt ve in ſe licet nõ
multũ ↄueniãt ſe.dico etiã ꝙ ſolo Inno.põt ſatis
ſuſtineꝛi:qꝛ excõicatus ꝓ ↄtumacia in non comparẽ
do coꝛam iudice non debet abſolui ſine ſufficienti
cautione:nec ſufficit iuratoꝛia:ut eſt tex.iuncta glo.
nõ.in.c.qua fronte de appel.facit tex.in.c.i.de do.
2 ↄtu.li.Vi.No.an.dic ſe putare ꝙ iſte ideo abſol
uitur cum cautiõe: qꝛ ſnia fuit lata ex cã ꝓbabiliteꝛ
dubia in iure:ex quo petebat᷑ ut fructus compenſa

rentur in ſoꝛtem: ni patebit ex his que dicam in ſe.

glo. æ maxime quia retractato grauamine ſententie
reſtabat aliquid implendum ex parte cꝛeditoꝛis: nt
patet in fi. capi.hec ſolu. licet nideatur applandere
7 g

fe. non tamen puto eam neram: qꝛ ꝓbabilis eꝛ202
licet hẽat excuſare iudicẽ: ut non ↄdenet᷑ excõicato
ad inteꝛeſſe: nõ tñ aggrauat cxcõicatuʒ qui iſons ẽ
nt pꝛeſtet cautionẽ de parẽdo cum illa exigatur ꝑꝑ
pſumptionẽ inobediẽtie cã tam ex culpa contracta
in excõicatione: z ſatis colligunt᷑ in.d.c.ſacro. Il
la eꝛgo Inno. ſolutio iunata. ut S magis nidet᷑ iuri
cõſona: ut dicamꝰ iſtũ fniſſe excõicatũ ꝓpt ptuma
ciã cõmiſſã in nõ cõparedo in iudicio moto ob ca;
in tex. cõtentam: ⁊ h ſola ſolutio ſuffeciſſet ſud ut an
tiquorũ dicta nõ tꝛãſiſſent indiſcuſſa inſteti plus q;
oportuit. ¶ Op. 2.2 uidetur ꝙ nõ teneat᷑ debitoꝛ
ſolueꝛe prius integrã ſortem:ſed ꝙ poſſit computa
re fructus in ſortem:ut in.c.i.⁊=. ij. infra de uſuris
cuius ↄrium inuit h̊ ̃a.ſo.ex glo.iij.eliciunt̃ duo ĩ
tellecus. primus ut ra itelligaĩ cũ ſuppleriõe.ſ. ut
ſors pᷣus ſoluatur ve nel ꝑ imputationem fructuũ
ut in contrario ĩ h̊ tñ glo.nõ pſiſtit: ſzy tranſit ad fʒ
itellectũ ſpale:ſit H ꝓpter iuramẽtũ pᷣſtitũ de nõ mo
leſtãdo donec fuerit ſatiſfẽm. uñ oʒ ꝙ pᷣus ſoluatur
va ſors ⁊ poſtea qᷣ q̃ ĩ ĩde potuit creditor pciꝑe re
petat᷑ gl.hũit ĩ ̊ bonũ ĩtellẽm:ſʒ ñ põit bonũ exẽp
plũ. nã ut dicit h̊ Jo.an.⁊ bñ ſi iuraſſet debitor ñ
moleſtare niſi prius ſatiſface:et non procederet diſ
poſitio nel deciſio littere:qꝛ exquo ſatiſfactum eſſet
de fructibus nõ diceꝛetur nenire S iuramentum. uñ
potuiſſz inſte repeteꝛe pignora dicit eꝛgo Jo an. ꝙ;
ex forma iuramenti requirebatur numeratio pecu
nie ⁊ ſolutio quaſi dicat non ſufficere ꝙ ex fructibꝰ
ſatiſfiat ⁊ diẽ pᷣboa ꝙ cum bhoc n fuerit iuratum ðᷣ
uſuris ſoluendis non eſt locus petitioni relaxatio
nis iuramenti de ono.S eodem.c.i.Et hunc intele
ctum aperte ſentit Innocen. hic in fi.dicens ꝙ eii
am ſi creditor agerer repetendo pecuniam non poſ
ſet debitor fructus compenſare cum iurauerit non
mleſtare niſi prius ſortem ſolueret non conputatiſ
fnctibus hic enim actum erat inter cos.⁊ bic intel
lectus comuniter tenetur ſecundum quem elicitur:
ut dixi in nno nõ. ꝙ iuramẽtũ dʒ impleri in forma
ſpecifica nec ſufficit ꝙ ĩ effectu ipleatur. ¶ Aduer
te aur frnuctꝰ ſupſunt ⁊ in dubio nõ poteſt opponi
opẽſatio per debitoꝛem ſi cred tor params eſt eos
reddere ſoluto ſibi debiro duplici rõe . MDrima qꝛ
de ſpe ad quantiratem nõ fit compenſatio.ut nõ.in
c.fi de depo.æ ̊ͥ alio modo nolueꝛ?t Inno.? qui
dam alij. intellige tex.iſtum:ſed nõ eſt bonus intelle
ctus iudicio meo qꝛ fʒ ̊ fruſta põdeꝛaꝛeĩ h̊ iuramẽ
tũ:dẽm tñ ẽ ueꝝ in ſe. Secunda rõ qᷓre nõ poſſet
opponi compẽſatio ẽ:qꝛ fꝛuctus rei pignorate ñ cõ
ſũpti ſt ĩ cã pignoꝝ:ſiẽ ipſa res pᷣncipalis.l. q;uis in
fi.?æ qð ibi nõ.glo.C.in qͥ. cau.pi.ta.ð. ¶ Aut fꝛn
ctus nõ ſuꝑſunt qꝛ cõſumpti ⁊ ſic creditoꝛ obligat
in q;titate uel ꝛecipit q;titatẽ ex re pignoꝛata.⁊ tũc
nõ interueniente inramento:de quo hic in dubio ẽ
fiẽda cõpenſatio: æ ſic dʒ ĩtelligi. c.i.?.ij.de uſuris ⁊=
.c. cum de pig. Aut ĩteruenit iuramẽtũ de nõ in
quietãdo niſi priꝰ ſoluat debitũ ⁊ hic caſus ẽ dubi
doc.nr̃i cõiteꝛ ſequũtur qð pᷣdixi nt non hẽat locnʒ
cõpꝛeſatio:ut ſic iuramentũ ipleaĩ in foꝛma ſpecifica
ſed contrarium reperio ſenſiſſe Mar. in. l. amplius

¶ Riueꝛo.

.ff. rem ra. ha. ubi ponit ralem queſtione; uidam
ꝓmiſit tibi ſolum cenam qutitatem: æ hec iurauit
poſtea Lompear recũ: nüquid 5ᷣ ſut ꝑiurus. vẽ tex.
innueꝛe ꝙ ſic.Cõtrarium ipe determinat mouetur:
qꝛ edicta ſeu cõditiones debẽt impleꝛi in foꝛma ſpe
cifica ſicut iuramentum:ut in l.qui heꝛcdi in pꝛin. ⸗
.l. meuiꝰ.ff. de ↄdi. æ demõ. ſed iuſſus dare ſeu ſo ue
re implet ↄditionẽ ↄpenſando: ut.l.ſi peculiuʒ.S.i.
ff. de ſta. lib. eꝛgo ⁊c.pꝛeteꝛea ſi ego impedioꝛ iuſta
de cauſa faceꝛe qð ꝓmiſi non ſum ꝑiurus:ut.l.fi. ff.
qui ſatiſ.co.⁊.c.ſignificante de pigno.ſed ſi eo nõ
ſoluo:qn ru debes mihi ꝛeddeꝛe ego impedioꝛ a re:
qꝛ ideo tibi nõ ſoluo.qꝛ tu mibi nõ ſoluis.unð qua
ſi facto tuo impeditus non debeo eſſe peꝛiurus:hac
rõnen facit tex.in.l.iij. circa pꝛin. vV. iteʒ queꝛitur. ff.
de ſta lib. quid dicenduʒ põt dici ꝙ ante factũ eſſet
ſequẽda opi. Jo. an. æ Inno.ſed poſt factũ:ut quis
excuſet᷑ a ꝑiurio ſequẽda eſt opinio Bar. que ꝓPce
dit gñaliteꝛ qn quis tenet᷑ ſolueꝛe: ſed opinio nẽoruʒ
doc . ꝓcedit in cau bui.c. qn.ſ.tp traditi pigne us
inteꝛuenit h iuramentũ de nõ moleſtãdo ante ſoluti
onem ſoꝛtis.nam tacite nidet᷑ actum ut fructus non
compẽſent᷑ ante ſoluniõeʒ alias nibil oꝑaret᷑ iuramẽ
tuʒ:qꝛ de iure eſt ut S dixi:ut ante ↄpenſatic nẽ fruc
tum non fiat ↄpenſatio: ⁊ hoc cãu puto ꝙ poſſet
peti abſolutio a iuramto lʒ aliteꝛ ſenſeꝛit Io. an. p
Hoa. nam lʒ H nõ ſit uſurariũ tamen turpiteꝛ tenet
iſtum ninculatum inramẽto cum ſine aliqua iuſta ca
recuſet compẽſare ꝙ;titatem debitam ratione frucin
um ↄſumptoꝝ:⁊ poſſet attentari hoc eſſe uſurariuʒ
cũ uelit inteꝛis ꝑcipeꝛe utilitatẽ huius pecunie S il ðᷣ
enangelicũ. Ouruũ dãtes ⁊ niłil inde ſpeꝛantcs ce
uſuris conſuluit:⁊ ꝑ hoc hẽs itelleciũ huius.c.omiſ
ſis quibuſdam aliis lecturis que magis inne luũt ꝙᷓ;
declarãt. ¶ Op. teꝛtio ? Vẽ ꝙ debitoꝛes iſti debuiſ
ſent ex uioſentia illata cadeꝛe a iure eox: vt.l.ſiquis
in rantã. C. uñ ui. 7.xvj. q. vj. placuit. Wi. fi. po
nit qᷓtuoꝛ ſo.pria ꝙ ĩ cqis eccliſticis rigo ille nõ ſeꝛ
uatur: ſed ceꝛre hec ſo.ẽ falſa:tuʒ qꝛ cã nõ erat hic
eccliaſtica nec ꝛõe ꝛeꝝ nec ꝑſonaꝝ tum quia et int
ꝑſonas eccliaſticas:dũ agit᷑ de eaꝝ iure priuato pe
na illoꝝ iurium het locum: ut pʒ in. c. enʒ qni ð pꝛe
ben. li. vj. ¶ Secũda ſol. ꝙ bᷣ nõ fuit actuʒ ad hoc
2 hec eſt ſatis bona.nã peng illoꝝ iuriũ nõ omittit
ipſo facto:ut in eis nõ. Terria ſol. ꝙ iſti debio
zes excuſant.qꝛ aucte iudicis iſtum creditoꝛem ex
pulerunt.h̊̊ ſolutio mihi non plʒ qꝛ auctoritas iniu

ſte ipenſa nõ excuſat de quo nide ꝑ Har. in. 1. iuſte

poſſidet.ff.de acquir.poſ.⁊ uide qð dixi in.c. pjre
le de reſti.ſpo.quarta ſol.ꝙ de hoc cognoſceꝛc int̃
licos non ſpectat ad papam:et hoc placet.

J Ue ro. Taſus. Si iuramentum p

metum extoꝛuũ ſeruari pot
ſine iteritu ſalutis eterne ſeruandum eſt.
Ecclia tñ ꝛomana cõſueuit a tali iuramento abſol
neꝛe. Cõis diuſſo.fa ibi tibi. ¶ W p' regulã ad
quã all.quotidie iſte tex. ꝙ iuramẽtũ qð ſeruari nõ

põt ſine interitu ſalutis eterne nõ eſt obligatorium:
iła ꝙ pꝛopria auctorite põt iurans ↄtrauenire: et

—

⸗
urpic g, ⸗ —–
Am imii da
ann wolned. eg
e nnun tdin Gano .
“ henmm. D – n
umn widn ales⸗
ntumile ui n ti

Magiknm Nacnan

Pendn ccndowienden,

Oontifrnſumſen on Mm
cmn nan ͤ
ſ dtreimnei⸗ Umna
lm mmumr in j n /
muumninn mniliu
miuaimrtds uſn
mmolin iins in nmnun
imtonnigmon, Qmnm
rſſein pennſt g ſtuncarun
ſnen . Gof uertnor nan cun
Pigenſticiniſigne Cuncun an
Porimrenſontetgrior iane dlhen
Pamuggahintnb
1nene unr er dcdt d
Podtonrſrrtlgoecuntn
Weſecnimr er araneiruncnne
RdmdNN odiercrechu
WANOscnn Dndr
dpinſo nmninidſfta un
tmmmuihmmatln
1chupcautchonag tin pon
uum chncdnntmmn
bas Cooctoninir tn
perarins zümu inmnamn
deiion —

nenſien ugen
n (aitr

CnnſamsNNctetidinunn
conpelai ur ſlni Uitgntr
tnegr ce iureeſtdnuane Iinti⸗
* 4 iremim. elcingnngt
den mg innnw halinſnten hoe,
Bumés ſtulmimmnninn
mmuimmimminan ir iſan ſt
ncrnrir anndtinn mr /tn
n umort vſttamnm .r llmni
i na rr ulun igumt l0
angtci Nni tirs: ii er enmsce
rs coniulune g boc hes inclegu buirs nd
Simbuldmn ansaunsetengundi
rri Drndt Rectorstcc
Qanderhtah tnte in⸗
mCNA Wn. Gu
dandd gin seſicsedie
K RWo 4 .
l
An de r Borenun chun
ui i deag meyrun
omnselchliig idi een ner
mbr cunbabennuin n
ure ofüraane
Srcda obn nn

fuoe
lopertin

dic ꝙ nõ ſolum poteſt ſed imo etiam debet. xxij.q.
iii.quaſi per totum. contrario collige ꝙ ubi
ſeruari poteſt ſine inteꝛitu ſalutis eterne ẽ ſeruãduʒ
quod tamen eſt falſum ⁊ in regula non eſt obligaio
rium de re.iu.li.vi.⁊ ibi bo.glo.⁊ clarius patebit
ex.j.dicendis.nõ.n.nʒ arg.a contrario ſenſu.ubi ⸗
rium ꝛeꝑitur expᷣſſũ.j.de ſen.ex.a nobis.ij. ¶Nõ
fᷣo ꝙ uʒ ꝛenunciatio beneficij metu facta.ad hoc ui
de quod le.⁊ nõ.in.c.ſuꝑ hoc de renunc.⁊ peꝛ do.
de rota deci. ccclxij.⁊ in.c.ſollicite de reſti.ſpo.⁊ qð
ibi dixi ESenio ꝙ a iuramento turpiter recep
to poteſt eccleſia abſoluere nec eſt neceſſe ꝙ is qui
turpiter recepit moneatur prio ad illud relaxanduʒ
ad hoc quod plene dixi in.c.i.ſupꝛa.eo.⁊.lʒ h dicat
de eccleſia ꝛomana t idem itelligas de epo:ut nõ.
Inn. in. c. ad aures quod me. ca. z. c. debitoꝛes ſu
pra.e.? de ꝛomana ecclia qr̃ cã exempli.ſeu qꝛ ſic
factum eẽ reꝑiebatur. (NMõ. ulrimo ar. oprimum
ꝙ renuncians beneficio per metum non indigʒ no
ua collatione:ſed peꝛ actõem quod me.cauſa reſt tiu
itur in pꝛiſtinum ſtatum facta abſolutione a iuramẽ
to. ⁊ credo ꝙ dupliciter poteſt metum paſſus ageꝛe
primo intentando utilem actõem in ꝛem:qꝛ per reſi
gnationẽ metu factam ſolum ꝑditur directa actio:
ut eſt rex. no.in.l.metum.. uolenti ⁊.l.ſi mulier in
fi.ff. quod me cã. Item ⁊ fo per actionem perſona
lem quod me.cã.per quã oĩa dẽent reduci ad ſtaruʒ
priſtinum ut in iuribus pᷣalle.ad hoc adduco iſium
tex.⁊.c.audientiam ⁊.c.abbas quod me.cã:ubi ſine
noua collatione ꝛeſtitutus fuit renuncians ad beneſi
cium metu reſignatum. Sed contra predicta facit
tex. iſte in. v. permiſſi quod vbum denorat diſpoſi
tionem: Sol. Goff. ut arbitꝛoꝛ metu contrarij ex

ponit permiſſi.i. dimiſſi:quia ſecundum eum poſt

abſolutionem non requiritur aliqua diſpenſatio:ſʒ
ius commune eſt quod hic dicitur ⁊ hoc ſatis placʒ
2 aperte ꝓbatur per.d.c.abbas ⁊.c.ad audientiaʒ
nno.uidetur intelligere iſtum tex. de permiſſic ne
que ſequitur ex abſolutione iuramenti:quaſi peꝛmiſ
ſio fuerit in eo quod ſuperioꝛ pꝛeſtitit auctoꝛitatem
in abſolutionis actu o. an. dicit ꝙ ſi teneatur
opinio ꝙ renuntiatio meticuloſa quaſi habens in
ſe annexam noluntatem excludat ins beneficij quod
renunciauit opoꝛtet ꝙ ultra abſolurionem permit
tatur ibidem celebrare ⁊ ꝛemittit ad nõ.in.d. c. ab
bas.Ego dico ut ſupra dixi quod licet ꝛenuncians
perdat ius ⁊ directam actionem remanet tamen ſi
bi utilis per quam poteſt ſine noua collatione repe
tere beneficium mem reſignatum:ut aperte pꝛobat
in. d. c. ad audientiam. ¶ Item dico quod per acti
onem quod me. cauſa omnia reducuntur in ſtatum
priſtinum ut in. d. S. uoleuti ? quod ibi nõ. Mar.
Dopo. ſecundo tex. de. c. ad audientiam pal.
ubi ſine abſolutione iuramenti fuit ille andituſ quia
licet iurauerit reſignare:non tamen.iurauit non re
petere.ſol.intellige ꝙ h̊ non ſolum iurauit reſigna
ꝛc ſed etiam non repetere alias procederet contrari
um:cum tunc non neniret contra iuramentũ repetẽ
do:⁊ hoc credo uoluiſſe hic glo.fina.que per hec
remanet declarata. ( Mopo. tertio. uꝛ enim eꝙ licz

(De iureinran:

nõ ueꝛgat in inteꝛitum ſalutis eteꝛne ſpiritualis:nihil
ominus iuramentuʒ non eſt ſeꝛuandum:cum poſſit
ueꝛgeꝛe in peꝛditionem uite coꝛpoꝛalis: ut in. .. fi. x
xij.q.iiij.ſo.glo.ij.fatet᷑ ↄꝛium ⁊lſic ad tex. debʒ ſub
audiri ꝑ.d. S. æ pꝛo hoc ego facio hãc ratiõem quẽ
admodum enim non ualer iuramentum tendens in
moꝛtem alteꝛius.xxij.q.iiij.c.i.cum quattuoꝛ ſe. ita
⁊ foꝛtius non debet ualeꝛe ſi tendit in moꝛtem ꝓpꝛi
am:ut in.c.ſi non licet.xxiij queſtione.v.intelligit ia
men iſta glo.quando directe ueꝛgit in moꝛiem: ſecꝰ
ſi occaſionaliteꝛ. ponit exemplum in ultramontano
qui iurauit traheꝛe moꝛam de menſe auguſti rome.
nam ſic iurans debet ſeꝛuare iuramentum ſecunduʒ
glo. quaſi uelit glo. diceꝛe ꝙ licet aliqn ex tali moꝛa
ꝓpteꝛ intempeꝛiem aeꝛis contingat ultramontanis
moꝛs.tamen hoc nõ ſempeꝛ accidit ⁊ ſic directe nõ
tendit ad moꝛtem ſed occaſionaliteꝛ. ſed Joã. an. di
cit dictum glo. ueꝛum niſi ex imminente infirmitate
uel complexione iudicaretur ſic iurans moꝛiturus
ex tali moꝛa quod eſt ualde norã. ⁊ pꝛobo ratione.
nam ex his circunſtantijs iuramentum apparet te
meꝛarium:nec eſt ueꝛiſimile ꝙ deus uelit recipeꝛe ta
le iuramentum peꝛ quod cꝛeatura ſua incurrat moꝛ
tem:quam ipſe tanta attentione foꝛmauit.? peꝛ hoc
diceꝛem ꝙ ſi a peꝛitis medicis diceꝛetur fratrem caꝛ
tuſienſis oꝛdinis non poſſe aliteꝛ mortem euadeꝛe
niſi peꝛ eſum carnium ꝙ non obſtante regula ſeu
uoto debeꝛet carnes commedeꝛe:ſicut enim iuramẽ
tu n non ligat pꝛopteꝛ peꝛiculum moꝛtis iia nec uo
tum cum paribus paſſibus ambulent: ut nõ.in.c.i.
2z.c.debitoꝛes ſupꝛa.e.⁊ in.c.licet 2. C. magne de uo
to. feꝛtur tamen ꝙ magiſteꝛ Ray. de milla noua ſũ
mus ⁊ quaſi diuinus medicus fecit tractatũ in quo
concludit uitam poſſe reſtaurari ſine eſu carnium. di
xit enim ꝙ uinum mediocꝛe maxie aromaticuʒ ⁊ ni
tella onoꝛũ mediocriter mollia que acunſtima gige
ſtione conuertãtur in landabilẽ æ muliũ ſangninem
ſunt ad h̊ magis ↄpetentia ꝙ; carnes:⁊ ceꝛte ſi ̊ ue
rũ ẽ ceſſat pꝛimũ dictũ:ſed ubi ex circunſlãtijſ medi
ci diceꝛẽt ↄrium certe ꝓcedeꝛet dictũ meũ. Itẽ poſ
ſet ↄtingeꝛe ꝙ infirmo oua ſũt faſtidioſa iia ꝙ nõ

põt illa caꝑe ut plures exiſtũt quo caſu idubio illud

eẽt renẽdũ.nã neceſſitas excuſat ab oĩ pcepto:ut in
c.ij.de obſer ieiu.ↄcluſio ergo ſit iurametũ nõ cẽ
fuandũ qñ ſine ĩteritu ſalutis coꝛꝑeł uel ſpũalis ſeꝛ
nari nõ põt. ¶ Op. quarto ⁊= alꝛ ur.n. ̊ nõ ſufſicẽ
P.c.ſi aliquid.xxij.q.iiij.ubi iunramẽtum nõ fuat᷑ ſi
vgit in detioꝛẽ exitũ ſeu in diſpẽdiũ ſalutis.lʒ nõ tẽ
dat in ĩteritũ ſol.h.gl.ij iĩ fi.fatet Sriũ:⁊ fac hãc faʒ
ſuppletõem ad tex. ¶ Et aduerte ut itelligas qnqʒ
iuramẽtũ vgit in ĩteritũ ſaluris ſpũalis nel coꝛpoꝛa
lis:qnqʒ in diſpẽdium qñqʒ in peioꝛem exituʒ tunc
Vgit in ĩteritũ qn obligat ad peccatum moꝛtale:qð
ẽ moꝛs aĩe.nam decedẽs in peccato moꝛtali punit
pena eĩna.xv.di.unum oꝛariũ ⁊ h̊ reſpectu ſalutis
ſpũal vVgit ãt ĩ ititũ ſalutis coꝛꝑal qn obligat ad id
qð ẽ moꝛs coꝛpis.dẽ aũt vᷣgeꝛe in diſpẽdiũ qñ obli
gat ad neniale. nã pecẽʒ ueniale tẽdit nõ in ĩteꝛitũ ſa
lutis:qꝛ ꝑ id nõ pꝛiuat᷑ qs uita et᷑na ſʒ ĩ diſpẽdiũ.i.
in diminutionẽ:quia impedit ut non cito perueniaĩ

ad uitam eteꝛnam nam opoꝛtʒ ut prius purgetur in
puꝛgatorio ſi in illo decedit: ut in.c. qualis xxv. di.
ad h. c.ij. ? qd ibi nõ.de pac.li.vVj.ʒ.caſu quando
tendit in peioꝛẽ exitũ.attẽde c.n.h̊ multuʒ generale
⁊2 põt in ſe ↄpꝛehẽdẽ peccatũ moꝛtale ⁊ ueniale.vn
tex. in. c.ſi a iqͥd palle. dicit tale iuramentum nõ ob
ſeruandũ.dicit tñ ibi nõ. archi. iuramentũ ueꝛgit
in peioꝛẽ exitũ ſex modis.pꝰ qn iuratur aliqd qð ẽ
moꝛtale.2.qn iurat qð E ueniale in ſe. 3 cuʒ iuraĩt
aliqd qð ĩ ſe ẽ idẽns tã ex circũſtãtijs cfficit ueniale
nel moꝛtale. pone exemplũ ut ipſemet archi. nõ.ĩ.c.
aĩaduertendum.xxij.q.ij.ſiquis iurauerit ꝙ nunqᷓ;
erit negociatoꝛ uel miles nel ꝙ nõ recipiet feudum
a tali dno nel ꝙ non recipiet mutuuʒ uel quidſilłe.
certe ſi ꝛes uenit ad caſuʒ in quo non põt alit uiue
ꝛe:niſi ueniat cõtra iuramentum nõ tenet᷑ illud obſ
uare 20: quia ſi a principio fuiſſet iſte caſus:iuramẽ
tũ fuiſſet te nerariũ:⁊ iõ põt ꝓpria auctate cont:ia
nenire ᷣm eum qð eſt nõ.quarto cum iuramentum
excludit opꝰ ex neceſſitate facienduʒ. ut qn iurat qs
ut nil ex caritate dabit tali nel ꝙ nõ colet deum.nõ
.n. eſt viſile ꝙ deus recipiat talia iuramẽta: cuʒ ipᷣe
mãdat oꝑa caritatis exeꝛceri:æ iuramentũ non dʒ
eſſe iniquitatis niculũ.j.e. q̈to. quĩto cum excludir
opus de gñe bonoꝝ:ut cum qs iurat q nũq erit
eps uel clericꝰ uł mõachꝰ. In õriũ tñ facit tex.i.c.
archidiaconũ:alias ĩcipit floꝛẽtinũ.lxxxv.di.ubi vꝛ
ualeꝛe iuramentũ:ut nõ accedat ſeu pꝛomoueaĩ ad
epatum:idem ſentit glo.in.c.inocens.xxij.q.iiij.in
neꝛbo argumẽtũ ẽ . IJdẽ nõ hug. xx. q.iij. in pᷣn.
nbi dicit ꝙ ſiquis iurat ꝙ nunqꝙᷓ eꝛit clicꝰ uł rlaris
talia iu ramẽta ſunt fuada 7 gnaliteꝛ ſᷣm enʒ omnia
iuramẽta quibus iuraĩ alicd qð nec moꝛale ẽ nec
neniale. Icẽ vr ſentiẽ 2 granus i. F. fi. xxij. q. iiij. ſed
archi.pꝰ Ray. ſentit Iriũ i.d.c.ſi aliquid ⁊ in.c.in
nocens:dicens ꝙ tale iuramentum conſideratur in
.d.c.archidiaconũ non ꝙ ſit obligatoriũ:ſed quia
moꝛtalit᷑ peccat temeꝛe iurãdo.nam due ſunt. ſpes ĩ
iuſtitie: faceꝛe malũ z? declinare a bono. vñ ſiẽ non
obligat iuramentũ ad faciendũ malũ:ita uidet ꝙ; n
obligat ad declinaduʒ a bono cũ nulla ſit utilitas ĩ
obſeꝛuatiõe buiꝰ iuramẽti.pᷣteꝛea cum dñs cõſulat
oꝑa pꝑfectionis cõtrariꝰ quodãmõ eſſer ſi uellet ꝙ
occaſiõe talis iuramẽti abſtineꝛet a bono. Nec ob.
dictũ Gra.ꝙ ſᷣm archi.nõ dicit ꝙ huiuſmõi iura
menta ſint obligatoria: ſed n pPhibentĩ obſernua
ri. H̊ nltimũ mihi nõ placet cũ uult cõtrauenire ꝓpt᷑
bonũ publicũ.primũ pliʒ cũ nititur ꝓpt bonum pri
natu ſ. ur pꝛeſit ⁊ nõ ꝓſit.ad hoc.c.qui epatũ.viij
.q.i.Sexto dẽ vgeꝛe ĩ peioꝛẽ exitũ cũ excli it opꝰ
indr᷑ns pia itentiõe ꝓ deo aut ꝓxio faciendum :ut
ſiqs iurat:ut nõ loquat᷑ martino uel qð non itrabit
domũ eiꝰ uł qͥd ſile:nõ eim tenet iurans ad obfuã
tiã talis iuramenti ſi uult Sriũ faceꝛe pia iĩtentione
ꝓpt᷑ deũ uł ſalutẽ Pxi ⁊ de hoc uide qo nõ. j. e. cũ
quid. Ex his decidit᷑ qõ an ualeat iuramentuʒ q;
qͥs qnʒ pᷣſtat de nõ fideiubendo pꝛo alio. Lau.tenu
t ꝙ ſic: qꝛ ſicut põt quis iurare ꝓ utilitate ximi:
ita ꝓ utilitate ꝓpria ut recitat archi.in.c.nõ ẽ Otꝛa
xxij. q.i.? Jo. an.i.c.fi. de fo.cõpe.li.vj.ſed idem

De ſureinran:

Joã. an. latius hoc aſſumit in addi.ſpe.eo.ti.ſupe⸗
Nica ⁊ ibi cõcludit ꝙ ſi ſalus ꝓximi piclitaret᷑ niſi
fideiubeꝛet nõ tenet᷑ ad obſeꝛuantiã talis iuramenti
qꝛ iuramentũ nõ extendit᷑ ad hunc cãuʒ incogitatũ:
2 ſi cogitauit huũc caſuʒ iuramentũ fuit temeꝛariũ:=
ſic nõ obſeꝛuan dũ.ſiłe hẽtur in.c.i.eo.ti.li.Vi.Ego
boc dictũ hẽo ꝓ indubitato: qꝛ in tãta neceſſitate te
net᷑ quilibet ſubuenire pꝛoximo.lxxxvi.di.paſce.xx
xiiij. di.c.i.⁊.ij.⁊.xliij.di.c.ſicut.unde non potuit ꝑ
iuramentũ ſuũ ſe ſubtrabeꝛe ab hoc one:e.argu. in
.c.ſi diligenti de fo. compe.? plus ego ſentio ꝙ tale
iuramentũ nõ obliget ubicũqʒ ꝓximus ueꝛe indiget
tali fideiuſſione:lʒ no ꝑiclitetur ſalus ꝓpꝛia: qꝛ tene
mur ex pꝛecepto dei diligeꝛe ꝓximos: ſicut noſmet
ipos de pe.di.ij. ꝓximos. Ideo tenemur eis ſubue
nire in ipoꝝ neceſſitatibus: ꝗ ꝑ iuramentũ nim nõ
poſſumus nos ſubtrabeꝛe ab hac pietate ex neceſſi
tate fenda. ut.d. c.ſi diligenti: æ hoc pꝛocedit tenen
do ꝙ teneamur ſubuenire ꝓximo in ſuis neceſſitati
bus ex pꝛecepto:ſj ſi uolumus teneꝛe opi.beati tho.
fa fe.q.xxxij.arti.V. ubi examians illum articu um
an elimoſyna ſit in pꝛecepto:dicit duo conſideꝛada
unum ex parte dantis aliud ex parte recipiẽtis:ex ꝑ
te dantis dicit ↄſideꝛandũ ut in elemoſynã eꝛogem
qð eſt dãti ſuꝑfluum:ut hẽtur luce.vi.qð ſuꝑeſt da

te elemoſynã ⁊ dẽ ſuꝑeſſe nõ ſolũ reſpcctu ſuimet:ſj

eriã reſpeciu illoꝝ quoꝝ cura ſibi incũbit. pꝛiꝰ eiʒ te
net᷑ quis ralibus ſubuenire ⁊ poſtea alijs.ex ꝑte aut
recipiẽt is requirit᷑ ꝙ neceſſitatẽ hẽat:nec omnis ne
ceſſitas obligat ad ei danduʒ ex pꝛecepto: ſed illa ſo
lũ ſine qua neceſſitate patiẽs nõ põt aliteꝛ ſuſtentari
nt.d.c.paſce:⁊ ſic ↄcludit᷑ ſn eũ ꝙ elemoſyna tunc
eſt ĩ pꝛecepto: cũ quis hʒ ſuꝑflua modo pᷣdicto ⁊ ſi
militeꝛ eſt in tãta neceſſitate ꝙ nõ põt aliteꝛ ſuſtẽta
ri:alias ẽ de ↄſilio:⁊ hoc caſu dico ꝙ eſt magis du
biũ nũquid iuramentũ obliget ex quo ꝓximus non
eſt in tali neceſſicate:ſed nihilominus puto ꝙ nõ ob
liget tale iura nentũ:rõ qꝛ k fideiuſſio nõ ſit hoc ca
ſu in pꝛecepto.tñ ẽ de ↄſilio:⁊ eſt opus ex pietate fa
cien dũ ꝓpteꝛ deũ ? amoꝛẽ ꝓximi:ſed ut s̊ dictum ẽ
nõ põt quis obligari ut non facist opeꝛa pictaus
ꝑfectionis:qꝛ nõ eſt ueꝛiſile ꝙ deus recipiat talia in
ramenta ↄtra ſuũ cõſiium cũ ipe dixit:ſi uis peꝛfec
tus eſſe nade ? uende oĩa que bẽs ⁊ da paupeꝛbus
ut hꝛ in euagelio. ſi m quis nõ obſeꝛuat nõ peccat:
ut dixit Gra. in. d. S. fi.? idem ꝑ oĩa puto qn quis
iurauit ñ mutuare pecuniã eadẽ rõne ⁊ h̊ nõ qꝛ pñt
decidi multe qõnes. æ uide ad ꝓximũ dictum quod
nõ. Jo. an. in.c.ij. de ſolu. ubi dicit ꝙ ſi ecclis habʒ
pecuii ſuꝑfluã illam recte mutuat: cum ei teneatur
de ſupe:fluo faceꝛe elemoſynam. xij. qõne.ij. aurum
xvi. queſtione.i.c.ſi . foꝛtius tenetur mutuare indi
gentibus. ¶ Munc habes ex pꝛedictis multipliciteꝛ
limitatam illam regulam poſitam in tex. ut dicamus
iuramentum non eſſe obſeꝛnandum ſi ueꝛgat in in
teꝛitum ſalutis eteꝛne nit hic:idem ſi ſalutis coꝛpoꝛa
lis uel ſi ueꝛgit in peioꝛem exituin idem dicas ſi eſt
contra bonos moꝛes naturales:utputa ſi pꝛebet oc
caſionem delinquendi: ut in. c. quemadmodum ifra
e. S in regula nõ eſt obligatoꝛiuʒ de regu. in. li. Vi.

D prrl —
iriklan
rliurgh. tcercim
us lonin int miſun ti
iukaniltßii fmu
Eötninn nonpidic mnn gn
nschoyniunn Naitiod ne.
Donneotoncefummd n aos pnn
ilfcmni cdigniig ſd nenden
Auncvntenen noderinegeccnoſten
din Neränaſitcenſwnenn
Oidnansiecan cnaenede
Ciund Jdanbtieneren
Gcde d Kndecicnnen
Machinioofalamitecdrr
Leboniſchſftati meentöbar
onciſetſciugrrisniner
bignt mn di ii hin
Roncſunſiſlniw uhe
rin mceßmn i enn
—
luumniorſiotigne: cnltcn
uclnen iremnti lhecen
Doſte igen . vob ihn
9, eſtfar beng To
Mrant py. ſee licciſani ginm
Necie nitgce
R nuh cſiniefen
wammnnin 1. d
Nromi0 oblger nͤe
ugtie 4 get ſo Ure, Gnr
azn . bnnngifee

thocpn
Primo in ſtert
nane iugungntrit
* R umun nucu e
nai tn tdn
ncr rdnns idapnenin
E damsdtloſcdemtiin chnoſtigg
Goch fu ſiglumu tenr le cihe
t cmnpſnit ſnſe o li riannimn
ainjmm ihr wr n iir nint ori
õ
puis mmumi Mnſſimiur erne
Mt obigr n nniy roumnvi lt
Eiir om cſtur anis noit alix ilnmn
Acetſcndi fnei gannſumne

di puen: n ns ingfta nod Nicdnd

õ
ai A Nlo n d nacſt
üngd uranentd igere d Pennan
äüõä
Watit ueretitd AVRdo dſin
ſen umni norcthali
Geni Ne n dn Pnlu
o a cos Nirnurnenſtte a
Fechonisegnoch eſkgun n
a ont oſlunc ße⸗ nie
ndr onclebiht

s eNe nde t neſct⸗ Tiu
rbiin igtio imn apls p

Arr Gand uembn
ri notlare Neenſi tiſn

7 ibi uidebis multa exẽpla in glo.ſecꝰ ſi ẽ ð bonos
moꝛes ciuiles:ut in.c.cuʒ ↄtingat.j.eo.⁊.d.c.ij.e
pac.li.vi¶ Aade aliã nõ.limitationem quam ſẽtit
Jo. an.j.eo.ſicut ex liis.ſ.cum temerarie ⁊z caloꝛe
iracundie quis iurauit quaſi nõ uideat᷑ hẽe ↄſẽſum
iurãtis ſicut in ſimili dicit glo.nõ.in ↄfeſſione in.c.
ex lr̃is de diuoꝛ.Oo. an.in.d.c.ſicut dicit ſe putaꝛe
ꝙ ſi caloꝛ iracundie fuit tantus ꝙ illud delibeꝛate
nõ feciſſet iuꝛamẽtum nõ ẽ obligatoꝛiũ:qꝛ hec uolũ
tas nõ ẽ diſcꝛeta uel ſi ẽ de facili ẽ ꝑ epᷣm ↄmutãda
de quo ꝑ Rar.in ſũma.eo.circa prin.⁊ h̊ plʒ ⁊ cꝛe
do ꝙ h̊ idem uoluit Jo. an ¶ Quid aũt de eo qui
aurauit ꝛedire ad caꝛceꝛem dicit ꝙ tenet᷑ obſeruare
Et ſi ſubſit periculum moꝛtis dimodo carcer nõ ſit
iiurioſus de quo uide gl.nõ.in cle.paſtoꝛalis de re
iu li. in. v. uio lẽtiã æ peꝛ Jo.an.in add.ſpe.e.ti.ſuꝑ
ſica. facit qd nõ Mir. in. l. relegati. fl. de pems.
Et᷑ hos caſus iuramẽtũ rłariter eſt obſeruandum
Iʒ ſit temeꝛariũ.nã temerariũ ẽ quãdo neceſſitas nõ
ipellit ad iurãdũ:tñ mibilominus ẽ obſeruanduʒ ut
nõ.glo.in.c.archidiaconũ ał.floꝛẽtinum pꝛcal.nõ.
archi. in.d. c. aiaduertẽdum. Blo. iij. colligit ar.

ex tex. ꝙ iuramẽtum metu extoꝛtuʒ dbnaaren
po.in orium de.c.abbas ⁊ in.c.i.cum ſi.quod me.

cã.ſoluit ponẽdo tꝛes opi.prima ꝙ nõ ẽ obligatoꝛi
um. fa diſtinguit an habuerit animum obligandi
ſe ⁊ obligatur.an defuit animus ſe obligandi æ non
obligatur.tertia opi.quam dicit glo.coĩioꝛem eſt ut
obliget fuatum nõ vgit in peioꝛem exitum:ut h̊ ꝓ
bari u? ⁊ in fi.ur̃ glo.uelle faceꝛe dꝛiam inter iura
mẽtum aſſeꝛtoꝛium ⁊? ꝓiſſoꝛium ⁊ dicit ꝙ aſſeꝛto
rium dr̃ cum eſt de pniti uel de pterito:æ iſtud non
dʒ pᷣſtari Sↄ vitatem ꝑ quẽcũqʒ metum gꝛauiſſimuʒ
qꝛ potius dʒ omnia mala pati ⁊c.quod me.cã ſacꝛiſ
Dꝛomiſſoꝛium de futuꝛo cum quis ꝓmitut ſe ali
quid facturũ uel dicturũ:⁊ iſtud indubie nõ ẽ ſeruõ
dum cum ſeruari nõ põt ſine peccato.ſi auteʒ ceſſat
peccatũ in obſeruãtia ſũt opi.ut ſupra nidiſtis.nun
quid metus ipediat obligatõem ⁊ gl.tʒ ꝙ ẽ obliga
toꝛium ut h. Jo. an. S ⁊.. e. ueꝝ ⁊ in.c.ad audien
tiã qð me.cã vꝛ uelle ꝙ pᷣdicta fa opi.poſita ĩ glo.
hẽat locũ in foꝛo pnĩali:ubi de oĩbus cꝛedit᷑ ofiteti
de homi. ſignificaſti.unde ſi nõ habuit animũ ſe ob
ligandi:ſed ſolũ uoluit tpᷣs redimeꝛe æ enadeꝛe non
obligatur apud deũ qui ſolũ reſpicit coꝛ.xiiij.q.v.
ſi quid iueniſti:ſed in foꝛo iudiciali ſibi non credit᷑:
ut in.c.tua de ſpon.nõ. Inno.j. e. ueniens. unde Gᷣ
cãu eccłia ĩ reueꝛentiã iuramẽti ſtatuit:ut debeat ob
ſeꝛuari ac ſi obligaret: quaſi uelit in ondeꝛe foꝛti
tudinem iuramenti: ut h ⁊.d.c.ueꝝ:⁊ idem tenet ibi
Moſtiẽ.idem.ſ.ꝙ obliget in foꝛo iudiciali tenet ibi
Cal. 7 refeꝛt beatuʒ Tho. hanc opi. teneꝛe fa fe. q.
lxxix.arti.vVij. ⁊ uidet᷑ ſentire ꝙ obliget euã in foꝛ0
oſcie:qð ĩtelligo fʒ diſtinctõeʒ pcedentẽ. hõc ẽt opi.
tʒ glo.in.c.auctateʒ xv.q.vi.diẽ m ꝙ ſʒ iuramentũ
metu extoꝛiũ obliget ipo iure. datur in excepuo uł
actio qð me.cã ad reſcindendũ.ff.qð me.cã peꝛ to.
2 nota h ultimũ:ſed archi. dicit ibi ⁊ melius ꝙ liccet
hẽat exceptionem qð me.cã ⁊? de iure poſſit agentẽ
vepe leꝛe:non tm põt ea uti ſine peccato:ſi m uelit ca

(Beiureinran:

nti repellit᷑ agẽs ? ille utẽs ẽ abſoluendus a iudice.
hoc ultimũ ego ĩtelligeꝛẽ fm ea que dixi in.c i.S.e.
ſed dubium eſt nũquid iuramẽtum metu extortum
obliget Zᷣneniẽtem ad moꝛtale an ſolum ad ueniale
tex. in. c.ueꝝ.j.e.ur̃ ꝙ tin ad ueniale ⁊ ſatiſ h ſentit
ibi gl. Jo. cal. ſẽtit h ꝙ ad mortale ⁊æ ad.c.uerũ..
ceteꝝ rñdet tripliciter.prio ꝙ loquitur poſt abſoło
nẽ.h̊ tamẽ ſolutio nõ plʒ ibi Jo.an.fo rñdet ꝙ; ꝓ
cedit in foꝛo iudiciali.ſecus in foꝛo pniali.ʒ ꝙ tex.
ibi ſolũ dicit Zↄuenientẽ nõ puniẽdũ ꝓ moꝛtali.nõ
ãt dicit ꝙ nõ peccat moꝛtaliter archi. in.c.habemꝰ
xxij.q.i.poſt beatũ tho.tʒ ꝙ obliget ad mortale di
cit.n.qꝙ ꝑiuriũ ex ſuo genere ẽ moꝛtale peccatuʒ qꝛ
ipoꝛtat ↄtemptũ dei nec excuſat᷑ a peccato mortali
nõ iplẽs qðᷣ coactus iuꝛauit ſed gl.in. J. alias ca de
mũ.xxvi.in fi.clare nõ aꝑit ĩtẽtum ſuũ ſed refeꝛcẽdo
finẽ ad principiũ uideĩ̃ ſentire ꝙ obliget ſolum ad
neniale ꝑ illud. c. uex: z ſic intellexit eam ibi Jo. de
foꝛ.ut ibi recitat archi.Ego cõplectendo hunc arti
culum ⁊æ pcedẽtẽ diſtinguo ſic.ꝙ aut iſte meiũ paſ
ſus nõ hũit aium ſe obligãdi ⁊ nõ indiget quo ad
deum abſolutione qꝛ deus recipit iuramẽtuʒ pꝛout
ex corde procedit ut in.c. humane aures. xxij.q.vV.
peccauit tamen iurando qꝛ aſſumpſit nomen dei ſin
effectu erit tamẽ peccatũ ueniale.⁊ foꝛe h̊ cedit ſo
lum in hoie ꝑfecto ſed in alio nullũ erit peccatũ cũ
excuſet᷑ rõe metꝰ.ꝓ G̊ qð hr̃ in ſilłi in.c.neqs.xxij.q
ij. Aut habuit aium ſe obligãdi:⁊ tũc puto ꝙ pue
nicdo peccat moꝛtala:qꝛ affuit ↄſenſus:ſed ratione
metus.nõ puniet᷑ ita acriter:ſicut ſi uemſſet S iura
mẽtũ libere pᷣſtitũ ar.in.d.c.ſacris.ij.q.i.in primis
2 crederẽ ꝙ ubi ↄſtaret de h̊.ſ.ꝙ habuit animũ ſe
obligãdi deberet puniri pꝛo moꝛtali Iʒ non ua acri
ter ⁊ ſic reſtrigo.c.ueꝝ..ceterũ.j.eo.Aut ſumꝰin
dubio utrũ.ſ.habuit animũ ſe obligandi uel nõ.⸗
dico ꝙ ꝓprie loqtur.d.c.ueꝝ.nam in cubio preſu
mẽedum eẽt ꝙ nõ hẽret animũ ſe obligandi ar.i.c.
ſuꝑ ̊ de renũ.⁊.l.Cũ de idebito.ff. de ꝓba.⁊ ita ſẽ
tit YHo. an. poſt. Hoſti. in. d. c. uerum ⁊ in. c. ad au
dientiam quod me.cã.ſed qꝛ poſſet accidere riuʒ
Item ne eccleſia ſic daret mãʒ deieꝛãdi uoluit ꝙ in
dubio obſeꝛuaret᷑ tale iuramentuʒ: quaſi uolueꝛit ſe
obligare:ſed poſt factũ reſpectu pene que eſt reſtrin
geda pᷣſumit᷑ in mitioꝛeʒ ꝑtem ut non puniat᷑ tanqᷓ;
pꝛo moꝛtali. tum in odium metum inferentis: tum
quia ex quo eccleſia pꝛocedit ex pꝛeſumptione deber
in pena infligenda tempeꝛare ſententiam. ut notat
Innocen.in.c.quia neꝛiſimile de pꝛeſumpti.⁊ hunc
puto ueꝛum intellectum illius.c. peꝛ quem ſaluatur
dictum beati Cho. Archi. æ alioꝛum. ⁊? ex his põt
reddi ratio de qua alias dubitaui: quare uotum
metu factum non eſt obligaroꝛinʒ: ut notatur in. c.
abbas pꝛeallega. ſed iuramentum ſic cum ſit quod
dam uotum ⁊ iudicentur a pari:ut nota. in capitu
lo debitoꝛes ⁊ in capitulo pꝛimo ſupꝛa eodem.
Dico enim ꝙ ut ſupꝛa dixi iuramentum non debet
eſſe obligatoꝛium ut ſi non babuit animum obligã
di ⁊ ſic debeꝛet pꝛeſumi: ſed eccleſia aliteꝛ ſtatuit ne
detur mateꝛia allegandi merum: æ ſic pezꝛieꝛandi
cum frequenteꝛ iuramentum inteꝛueniat in actibus

hominum: ? ut hẽatur in maiori ꝛeue:entia dʒ peti
abſolutio que rõ ceſſat in uoto qð ꝛ20 emittiit.

E reſcripto. aſus. Mona

chi qui pꝛo debi
0 monaſterij inrant ſtare in obſtagio ⁊ fi
deiuſſores qui iurauerunt creditorẽ indénẽ fuare:
juramenta fuare cogũtur. Cõis diuiſio.fa ibi iõqʒ
æ põe caſum in termis ¶Quidam abbas pꝛo uti
litate monaſterij ceraʒ quantitatem pecunie ꝛecepit
mutuo a quodã.p.⁊æ conuentũ fuit inter eos:ut cer
tis loco ⁊ tpꝛe ſolueꝛet dicta pecunia peꝛ abbatẽ di
cto.p.⁊ ꝓ hac cõuentiõe obſeruãda quoſdam ex ſu
is monachis obſides dedit qui de obſeruanda cõ
nentione iurauerũt .¶ Nẽ pmiſit dictus abbas ꝙ
ſi illi monachi dati ꝓ obſidibus aliquo caſu defice
ꝛent alios in eoꝝ loco ſubꝛogaret: inſupeꝛ ſi fidem
monachi nõ ſernarẽt: abbas dedit fideiuſſoꝛes quẽ
da n nobileʒ uirũ ? eius uxoꝛem qui ſub iureiuran
do ẽt ſe obligauerũt.deniqʒ oĩibus deficiẽtibꝰ in di
cta cõuentiõe obſeꝛuãda iſte.p.cꝛcditoꝛ vↄqueſt? eſt
pape qui mãdauit ut het iĩ ha in. v.iõqʒ mãdamus
z. QMi abbatez poſſe ꝓ utilitate monaſterij ali
quos ex monachis tene? er mõaſteriũ ẽt dado eos

in rndes A R o⸗ ꝙ clici et religioſi poſſũt ꝓ
utilitate ecclie ſe obligare ad ſtandũ in cb ſtagie et
eſt obſtagiũ cõuentio iurata uel alias obnoxia aſtrĩ
gẽs quẽ ad nõ exenndũ de ceꝛto loco donec fuerit
prĩcipali cõuentiõi ſatiſfactũ 2 ẽ fʒ HMoſtien. cõiteꝛ
vVulgaꝛe linguellatine maxiĩe in francia lõl aꝛdig et
ꝓuicia: ? utimur bodie hᷣ cõiteꝛ in italia.¶ Hõ. teꝛ
tio ꝙ monachus põt ꝓ utilitate monaſterij ſe obli
gare pſonalit᷑ et cum iuramento. Ex hᷣ tex. colligit
Hoſti ar. ĩmo dicit expꝛeſſuʒ ex naturali obligatiõe
actionẽ dari.nã monachi nõ poterãt obligari ciuili
reꝛ ſed nãliteꝛ tantũ ¶ Aduerte de dicto principali.
dic nt plene nõ.in. c.i.de pac.ſed quoad alia credo
dictũ Moſt. hic nõ colllgi:qꝛ monachi ſe obligaue
runt cũ conſenſu abbatis ? ꝓ utilitate mo naſterij
⁊ ſic puto ẽt ciuiliteꝛ fuerũt obligati cũ eeʒ ⁊ſeẽ
ſus ⁊ nolũtas depẽdeat a uoluntate abbatis:ut in
.c. ſi ꝛeligioſus de elec.li.vVj.puto ẽt ꝙ ſine con ſeſu
abbatis monachꝰ nõ obliget᷑ et naturaliteꝛ: qꝛ ius
ꝛeſiſtit huic obligatiõi:ut in.c.nõ dicatis.xij.q.i.ct
in. e. ij. de teſta.li.Vj.eꝛgo nulla oritur obligatio:ut
in.l. cũ lex ? ibi ꝑ Har. ff. de fideiuſ.qðᷣ nõ.ſecꝰ di
co in ſeruo. ille.n. obligat᷑ nalit: ut i.l.nũtr. ff. ð Odi.
inde. æ hoc iõ qꝛ ius ciuile nõ ꝛeſiſtit.ſed nec aſſiſtit
binc foꝛte dixit tex.nõ.in.c.multos.liiij.di.ſeruiiu
tem iſtã ſpualẽ q̃ eſt i monacho ſtrictioꝛẽ foꝛe ſerni
tute bumana: ⁊ facit ad hoc qꝛ ſeruꝰ non ꝛenumtiat
ꝓprie noluntati.ſed monachus ſic:ut in.d.c.nõ di
catis. Ex hoc infero aliud nõbile ꝙ in obligatione
monachi ſine conſenſu abbatis ñ põt accedeꝛe fide
iuſſoꝛ.l.i.⁊.ij.ff.de fideinſ.vide tũ de his ↄctibus
monachoꝝ elegant᷑ in. c. olim.ij. ꝑ Inno.de priui.
2=. c. ꝙ quibuſdã de fideiuſ.? ꝑ Mar. in.l. ſi cõmu
nis ſeruus.ff. de ſti. ſer. Hiota non impꝛobatum
ut clerici etiã ꝛeligioſi iurent ſupeꝛ pctu obſeruãdo
Ntẽ no. ꝙ laic? iurãs ſuꝑ Zciu et tanꝙ fideiuſſo:

¶ Se lureinran:

pot cõneniri coꝛa indice eccłiaſtico.facit.c.fi.de fo.
cõpe.ii.vj. ¶ An aũt fideiuſſoꝛ clerici poſſit cõne
niri coꝛam iudice ſeculari cuʒ pꝛicipalis ibi ↄueniri
nõ poſſit uide peꝛ Spe. in ti. de Ope. iudi. adi. F. i.
v. ſed pone ⁊ concluſio eſt ꝙ ſic ota mirabile
ꝙ tota teꝛꝛa põt ſubijci inteꝛdicto ex eo qꝛ qns nõ
ſeꝛuat ↄuentionẽ iuratã ei ſi ↄuentio cõceꝛnat ↄmo
duʒ pecuniariũ ⁊ pꝛiuatũ inteꝛeſſe: hodie ueꝛo ipſo
iure eſt nullum inteꝛdictũ latuʒ in aliquẽ locum pꝛo
pecuniario debito: de quo dgic ut betur in extraua.
bonifa. que ĩcipit ꝓuide. ¶ Opp. ⁊ uidet᷑ ꝙ iſti mo
nachi nõ poteꝛãt detineꝛi ut obſides. ar. in. c. nupeꝛ
2.c.contingit de ſen. ex. lo. i. metu contrarij
ut arbitꝛoꝛ:dicit ꝙ iſti fueꝛũt dati uoluntate eoꝛum
alias detineꝛi non poſſent. Hoſti. dicit hoc nõ ꝓce
deꝛe in monachis. qꝛ nõ bnt uelle: quare dicit ꝙ de
iĩpeꝛio abbatis æ pꝛo unilitate monaſteꝛij ſeu neceſſi
tate manebũt in obſtagio de poſtu. c.ij.nec ob. fm
eum ꝙ ſtabiliras loci uel clauſtri ſit de regula. .e.
ſicut ex lris.⁊ ꝙ monachus ſine clauſtro non uiuit
xvi. q.i.placuit: ⁊ ꝙ abbas ienetur reuocare uaga
tem de offi. oꝛ. qᷓto ⁊. c.fi.de regu. ⁊ ꝙ bencficiati
uł exñtes in ſacꝛis nõ ſunt aduocãdi a diuinis:ut in
.c.fi. lxxx viij. di. ⁊ ar.ff. de arbi.nõ diſtinguem. .
ſaceꝛdotio. hoc enim dicit ꝓcedeꝛe cũ aduocaretur
totus ↄuẽtus ẽt ad tps uł de uno monacho in ꝑpe
tuũ ſed pꝛo neceſſitate ul ꝓ unilitate me naſteꝛij hec
toleꝛant᷑ ad tpᷣs de abbatis ipeꝛio:ſicut a ian manet
in alicuiꝰ plati uł magnatis fuitio qð fit nõ ſine uii
litate monaſteꝛij: cũ ꝑ illũ negocia monaſteꝛij ꝓmo
ueant᷑:ſicut in ſili dr̃ de cle.nõ reſi.cuʒ cilectus ⁊ fa
cit quod nõ. in. c. cnʒ. J. ?. A.j.de re iudi. ¶ No
plura ex his dictis Noſti. pꝰ ꝙ totus guentus nõ
põt ſubtrabi a monaſteꝛio pꝛo neceſſitate uel utilita
te monaſterij etiã ad tẽpus. Ego diſtingueꝛc caʒ ne
ceſſitatis 2 utilitatis. ar.in. c.ſi canonici de offi. oꝛ.
li. Vi. ⁊.c.ex ꝑte.j.de v.ſi.⁊ in.c.ij.ð iu.pa.ubi bo.
tex. ſʒ ꝓ leui cã nõ eſſet fiendũ:⁊ ſic ꝓcedit.d. Ho.
4 Secudo nõ abbatẽ nõ poſſe cocedeꝛe uni mona
cho:ut in ꝑpetuũ ſtet extra clauſtrum/In otrariuʒ
adduco. c. inſinnãte ne cle. uł mo.æ quod ibi no. In
nocen. ubi dicit ꝙ licet abbas non poſſit ſe ad hoc
obligare. argumen. c. cum ad monaſteꝛium. v. nec
alicui de ſta. reguLamen poteſt concedeꝛe mona
cho ut ſtet in ceꝛto loco extra monaſteꝛium in dicio
.c.inſinuante. nam ut dicit abbas in. c. cum illoꝛum
de ſen. ex.ubicunqʒ fueꝛit monachus dummodo ſit
ſub obedientia abbatis ſempeꝛ fingitur eſſe in dau
ſtro.ſed pꝛo dicto Hoſtien. adduco textum notabi
lem in capitulo monachuʒ nigeſima qucſtione quar
ta ubi dicitur ꝙ etiam pꝛopteꝛ neceſſitatem infirmi
tatis non licet monachis relicta congregatione e ige
ꝛe ſibi celulas ſolitarias extꝛa ſepta monaſterij: por
dici ꝙ ſine cauſa nel ex leui non poteſt abbas boc
concedeꝛe:ſed cx canſa urgenti ? ꝓbabili boc pote
rit:facit quod nota idem Innocen. in capiiulo poꝛ
ꝛectum de regu. ota teꝛtio abbatem poſſe cõ
cedere monachum ut ſit in ſeruitio alicuius prelati
uel alterius magnatis. pro hoc ego allego.c.cum
paſtoꝛis.ij.queſtione.vij. vbi eſt texius.notabilis

goc
Obco n
amui
Nonnc⸗

unle (aent
As
tnngiuſin
, iecndd Gn
hriſu, nae n
eCerceſoein

rbbrntaM altan⸗
l
cinitcimin un ananaiu
ceareic ijtanblnanrn cec⸗
rntinmdcongttieenſani
Padimtnciniſieithias,
Gninafos and rrihiffun
hibnenmanttnitn es cdu
GeſKornäin eitnetdnnd wn
Cetodorär daas e Doenn
Noſecatcinidnergunuaß⸗
ichen detdenhans dedun
ENN
nihn mäiſfmrtekiis meeni⸗
ſcoſalmdppib indingt⸗
boſtbuslöhftaitiichicssh
puſleni nerſö it in ieii
nrinlobſletrͤtiuiſtm
ſspicnſhn⸗ Uithoͤingiegs
Biitliz nililti
ine iſizhtth in in
ignigpoſſtithiene
En aificictg üſer⸗
idinzee ican 6o. , i w⸗
lopſcesno ic. utin
ſigitſed l
llo non poſtinr al
18 rchinfmn

lſchencn
lih 1ovocnnogolbe

nüleſteſ n Nfe

Mine fone nonni
Rpikrnm obi Znan

Nt ins bci uſtiiſt r
Set Gmonnchus ihecaſfong
Nalin t nsnan e,
r Kaidtti nen
kainn 1aſl.eſigr t
am ſwus d ſn gerocic,siit
cKlmmi d tn fcrmti tdſnmn
lret, doe gindiet eelhtitctnn
Ems onanga je l eo nonm oi
mũ s diur u, punlne neſzſen
mkur. Viscedms imd ſrſginn
alam ien a mpuib /ao pftroͤhir
ſr muſnji c li uoci nomnſa n
xmi:ſr in l cr , ol aus/
a wot nec Ne Ai ereid.
a b dcis Hofi tons ranre
Gbatbi nopeſenid o eccſigeuc uc
Puni cünd ine Emgeſinchent
immst miins N NAN nie n
NtcaMeie Ndn de ſant
RSWNN Georbenc ehnd .
dddeenkelin
Waapenäſetnn urin nis
1ude Nitnin e t And ei

occn. Aeng Maiip m ſhſtd
NL cArgonnen..W. Awnſtin
ne en Zmneſ ſofl

ꝓbans monachũ poſſe eẽ epi cubicularinʒ ⁊ ibi gl.
exaĩat an epus iuito abbate poſſit illũ hr̃e:⁊ facit h̊
ad id ꝙ ſnꝑius dixi.nã ibi deputat᷑ ad ſeruitiũ epi
ſine tpis pfinitõe.? uide quod nõ Inno.in. c.cum
.i. ? a. preal. ¶ Fo h̊ glo.i.principaliter oppo.uidcĩ
.n.ꝙ liberi hoĩes nõ pnt obſides dari de pig.c.ij.
2.l.qui filios.C. que res pig.ob pnit in quibus pʒ
ꝙ iber hõ nõ põt dari in pignus:⁊ qui recipit pu
nit: ut in aut.ut nul.iudi. In prium arguit glo.nã
iura uidẽtur h ꝑmittere ut in. c. ut pridem ⁊.l.cbſi
des alle.ð in glo. So. gl. triplicit. prio ꝙ liber hõ nõ
põt detineri ut ius ↄſtituat᷑ in eo tanq; in pignore
niſi in caſu.l.ij. C. de pa. qui fili.di.ſed bene põt te
neri nuda detẽtõe ut fiat qð ↄuẽit ĩteꝛ ꝑtes ⁊ ꝓ hac
ſo.facit ſm Jo.an.qꝛ qnqʒ tenct᷑ res pro ea pecu
nia pro qua obligata nõ fuit uit in. l.vna. C. etiam
ob ciro.pecu.pig.ac.po.i2ꝛꝰ.ſo.glo.ꝙ h nairatur
factum quaſi dicat ius h nõ PtETena ſo. ꝙ
pecunia obligari nõ poteſt:ſed pro pacto ineunde
pacis nel ↄſimili ſic:ut h̊ ⁊.c expoſita de arbi.glo.
x. q.ij.h̊ ius in vbo ↄflata.iʒ primã ſolutionẽ eam
tamẽ reſtringendo ꝑ hãc ultimã ut ꝓ pecunia non
poſſit ita reſtringit.c.ut prideʒ.xxiij.q.Viij ⁊ uẽ ibi
nelle ꝙ iuiti retineri pnt iſti dati obſides:qð tamen
dicit nõ ꝓcedere in clericis:qꝛ clericus non põrt re
nũciare beneficio canonis ſiquis ſuadẽte nit in. c.cõ
tingit.ij. de ſen. ex.⁊ ad.c.iſtud dicit auete pape
ꝓ neceſſitate eccleſie h fuit factũ ſed certe h ẽ diuia
re ad iſtũ tex. æ potius colligit öriũ Inno prio po
nit ſo. glo.poſtea dicit ꝙ obſides uocat eos.qui iu
rãt ꝙ nõ recedent de ceno loco quouſqʒ eis fuerit
ſatiſtactũ nã ſi detinerẽtur iuiti eẽnt excõicati deten
toꝛes.xvij.q.iiij.ſiquis ſuadente:ẽt ſi de eoꝝ uolũ
tate detinerẽtur. d. c. ↄtingit æ idem ſentit MHoſtiẽ.
Jo. an.diſtiguit modũ tenẽdi.ſi eni clencus ꝓmiſit
obſtagiũ in caſtꝛo uel palatio ⁊ ne dicat᷑ fractoꝛ fidði
ſi ibi ſponte manet pudori ſuo ꝑcens ceſſat excõica
tio.ſi vo tenet᷑ in ↄpedibus uel ĩ carcẽ iuitus ut fu
gere nõ poſſit tũc ẽ locus pene Do. an. nil dicit h
de ſuo ſed ſola recitatione fuit ↄtentus ſʒ ꝓfecto ar
ticulus iſte nõ ẽ clarificatus ꝑ pcedẽtia Un cum
ꝗritur an liber hõ poſſit dari in obſidem facio tria
mẽbra. aut qᷓritur de laicis aut de mõachis aut de
c icis ſecularibus prio caſu dico ꝙ ab ipatoꝛe ſuis
hoſtibus.⁊ eõ pñt daꝛi ⁊ iſli obſides hoc caſu ſunt
quaſi ſerui.unde nõ pnt teſtari ſine lnia principis:
ut in.l.obſides. æ qð ibi nõ.ff. de teſta. Idẽ puto ðᷣ
alijs pricipibus hntibus iura principis ſeu ius idi
cẽdi bellũ ad h ꝙ in ſili nõ. Har. ff. de pub.iudi:iĩ
.l. ifamẽ æ iſti ꝓprie dicũtur obſides neri. Aut qri
tur nũquid poſſit dari ab ifeꝛioꝛibus ⁊? glo. in.l.ij.
C. de pa. qui fi. di. dixit ꝙ nõ. Iʒ fateat᷑ de fcẽo nſur
patũ Sꝛinʒ:⁊ idem do. Aʒo.in ſũma de teſta. Mã.
in.l.obſides non eligit:ſed remittit ad iſtum textum
Ego cꝛedo ꝙ non poſſunt dari ut ſint pꝛopꝛie obſi
des ut ſic peꝛdant quodammodo libeꝛtatem. quia
imutare ſtatuʒ hoĩs eſt ſolius pꝛincipis.ar.l.i.F. de
qua.fi.de poſtu. æ foꝛte noluit Innocen. h dum di
xit ꝙ h uocantur obſides qui iurant ꝙ nõ recedet
⁊c. quaſi dicat iſtos non eſſe pꝛopꝛie obſides: aut

¶ Be iureiuran:

dant᷑ ut nõ recedãt de loco donec fiat qð iter ꝑtes
ↄuenit ita ꝙ a iter nõ alterat᷑ iſtoꝝ ſtatus ⁊ põt pꝛo
babiliter dubitari.æ credo ꝙ ſi nõ iĩteruenit iuram
tum nõ poſſint ſalti iter priuatos de iure dari quia
u quedã ſpẽs ſeruitutis.nam uideo ꝙ obligat ad
factum pciſe nõ ↄpelli᷑. cum uideat᷑ quedã ſpẽs ſer
nitutis. ut le.? nõ.in.l.ſtipulationes nõ diuiduntur
.ff. de. V. ob.l.ſiquis ab alio.ff. de re. iudi. facit etiã
qð nõ.in.l.cũ tale.ff. de condi.⁊ demõ.ſed ſuccedit
obligatio ad itereſſe:ut in iuribus pᷣal.nõ.igu for
tius dicẽdũ in caſu nzo:ut nõ ualeat hec obligatio
quatenꝰ teneat᷑ ſtare ⁊? non recedere de certo loco.
Item b uẽ quidã carcer priuatus quem iura miro
modo deteſtantur:ut.l.i.C.de priua.car.⁊ ad iura
que uidẽtur aliud uelle ẽ dicẽdum ꝙ narrant faciũ
2 nõ ponũt ius ſaltem inter priuatas perſonas:ſed
ſi interuenit iuramentum puto quod is qui in
rauit poteſt compelli ad obſeruanonem ipſius ut
ſtet in loco donec fiat quod conuenit nen, tamen
alꝛ debet detineri inuitus ⁊ ſic intelligerem il i tex.
non enim crederem ua ere iuramentum: ut poſſit
inuitus detineri:quia eſſet contra bonog mores o
c.nõ eſt obligatorium de re. iu. i. vi. ¶ Vemio ad
ſecundum mẽbrum uʒ quid de monachis.æ puto
ꝙ tam in eis ꝙᷓ; in clericis ſecularibus q; ſolus pa
pa poſſit eos dare obſides:ut ꝓpric ſornatur nam
obſidum:de quo ſupra dixi.arg.in.c.cuncta per
mundum ⁊ ca pitu.per pꝛincipalem. ix.queſtione.
iij.? ſic pꝛocedit glo.in.d.c.ut pridem ¶ Aut dan
tur non ut proprie ſint obſides:ſed ut ſient in cer
to loco ⁊c̃.ut ſupra ⁊ puto ꝙ abbas poterit mona
chum ſuum deputare pro neceſſitate nel nuuliiate
monaſterij etiam inuitum:quia monachus non po
teſt abbati reſiſteꝛe cum uoluntas ſua dependeat
a uoluntate abbatis:ut in iuribus prealle. ex qna
ratione puto ꝙ eum detinentes etiam innitum dũ
modo de uoluntate abbatis non ſint excõicati: ar.
.c.ut fame de ſen.ex.ſed inuito abbate non pore
rit retineri: tum quia habet beneficium cane ms
ſiquis ſuadente:⁊ facit capitu.nuper.j.cc ſien . ex.
tum quia eſſet quedam ſpecies ſeꝛuitutis teneꝛe bo
minem iuitum:ut S dixi in laicis. Si autem inteꝛue
nit iuramentũ ſeꝛua quod ſupra dixi in laicis: idẽ
ꝑ omnia dico in cleꝛicis ſecularibus:niſi qꝛ poteꝛũt
E epos deputari ſicut mõachi cũ ſint ita aſtricti nec
poteꝛũt iuiti teneꝛi:lʒ a pꝛicipio ↄſenſeꝛit ſine excõis
pena.ar.pal.c. ↄtingit nec cps in h̊ põt diſpenſare.
ar. c.ſi diigenti de fo.oↄpe. roHer. in eo ꝙ;
mãdat uxoꝛẽ ↄpelli ad obſeꝛuantiã fideiuſſionis:nã
mulieꝛ iuuat᷑ beneficio nelleiani: ut nõ encaiur obli
gans ſe pꝛo alienis debitis.fl. ?. C. ad uel eia. p to.
nõ.in.c.ſi diligenti de fo.compe. ¶ Solu. glo. pe.
dat tres ſo.pꝛima ꝙ mulieꝛ audiet᷑ ſi excipit de ſuo
bnficio.hec diuinat. Secũda ꝙ foꝛte h̊ mulieꝛ renũ
ciauit huic beneficio.hec etiã diuinat: æ an ? en ua
leat renũciatio dixi plene in dicto.c.ſi diligenti.
Teꝛtia ſo.ꝙ h̊ͥ obligat᷑ uigoꝛe iuramenti.ar.c.cum
otingat de fo.compe.⁊ hec mibi plʒ ⁊ eſt ualde nõ.
7 notabis ſempeꝛ in hoc hunc tex.iuncta hac glo.
quod malieꝛ obligatur ex fideiufſione: ſi iurauit

æ plus dicit Maꝛ.i.l.ſiquis ꝓ eo.ff. ðᷣ fideiuſ.quod
contractus fideiuſſionis firmatur iuramẽto qð bn
nõ. nã mulieꝛ principałr iuuatur i fauoꝛẽ ſui merito
vctus i Srium firmatur iuramento. ar.i.c.ij. ð pac.
li. vj. an aũt poſſet petere ꝛelaxationẽ ul abſolunõcʒ
iuramenti. vide qð dicã in.d.c.cũ contingat.¶ ¶l
timo opp. vꝛ. n. ꝙ ex alio capite hec mulieꝛ æ mari
tus non poterat cõueniri:qꝛ non potuerũt ꝓmitẽ
factũ alienũ inſti.ð inuri.ſti..ſiqnis alij.ſoluit gl.
fi.ꝙ iſti ſolũ ↄpellent ad dandũ oꝑã ut cõuẽnio ob
ſeruet᷑ ꝛc̃. dueꝛte qꝛ glo. vr ſentire iſtos fuiſſe
ſideiuſſoꝛes obligatõis facti uʒ ut conuẽtio de ob
ſidibꝰ = alijs obſeruet᷑.quo cãu cũ ꝓmittãt facium
alienũ tenenĩ ſolum pᷣſtare oꝑam quã pnit ⁊æ nõ ali
ud. ⁊? ᷣm hũc itelleciũ collige unum ſingulare:ꝙ licʒ
alias ꝓmittens factum alienũ ad nihilũ obliget niſi
ſpecifice ꝓmiſerit ſe curaturũ et facturum:ut in. d.
.F. ſiquis a iuʒ:tñ ſi ſimptꝛ ꝓmiſit factum alienum
cum iuramento obligatur ad oꝑam pᷣſtandã:ſic ſi
ſe ſpecifice obligaſſet:ut ſic naleat iuramentum eo
mõ quo ualere põt. ar. in. c. ad noſtrã.j.e.⁊.l.cũ pꝛ
F. filius mat:ꝛeʒ. ff. de lega.ij.ad hoc facit tex.cum
glo. in. c. ex l teris.ij.ð ſpon. Si at uis itelligẽ tex:
ꝙ iſti obligauerunt ſe ut fideiuſſoꝛes debiti princi
palis:tunc ceſſat motiuũ gl.⁊ tunc poterũt ↄueniri
iux ea que hntur in auẽ.de fideiuſ.in prin.⁊ ut nõ.
in. c. ij. de fideiuſſo. Mico.abb. L

Bezelam. Caſus. MDeriurus
eſt ab ecclia remo
nendus:qui non neceſſitate ſed uolunta
te nenit S licitum iuramentum. b. d. Drima pꝑſ po
nir imetrãtis queꝛelã. o dat indices:ibi quoniam
M p“ ꝙ nõ adimplés iuramentũ ex neceſſita
te non incidit ĩ ꝑiuriũ deus.n.a ſi icit anin j.xi.q
.v. ſiqd ineniſti. uide dc hoc qð dicetur.j. e. breui.
HMiö fo ꝙ ꝑiuriũ ẽ ꝛemotiõe beneficij dignum:
2 colligit᷑ ̊ ireligẽdo ꝙ iſte chicus bẽbat hac eccle
ſiã in titulũ ſʒ ſi bẽbat ad pẽſionẽ ꝛeſpeciu fruciuuʒ
⁊ erat uicarius tpalis:tũc iſtud ñ colligi: ſʒ prin ũ
dictũ eſt uerũ:imo plus dico ꝙ ꝓpter ꝑiuriuʒ põt
quis deponi ab ordine ⁊ bñficio:ut ꝓaat᷑ in.c.enʒ
nõ ab hõie de iudi.facit.c.ſiqs epᷣs.l.di.? ĩ deteſia
tionẽ huiꝰ cris.uide bonũ tex.in.c.fi.xxij.q.i.⁊ ibi
glo.tractat cui ſit maioꝛ pria iponenda bhomicice
adulteꝛo uel ꝑiuro ibi uideas. ¶ Oppo. nidetur
ciʒ ꝙ iſte clericus nõ fuit obligatus ex ilo iuramẽ
to ꝙ ſine auctoritate epᷣi nõ pomit eccliã cõſtitueꝛe
cenſualẽ:ut in.c. ꝓhibemꝰ ⁊.c.pᷣteꝛea.⁊.c.ſignifica
uit de cẽſi. nec ligat inramentũ õ ius publicũ pꝛeſti
tũ de foꝛo cõpe.c.ſi diligẽti.ſol.c.iſtud põt intelligi
dupliciteꝛ:ut ſentit glo.fi.⁊ doct.prio ꝙ eccłia iſta
erat ãnexa pᷣbende illius canonici ad ſuſtentationeʒ
illius inxta ea que hñtur ĩ. c.extirpãde.S. qꝛ vo et
c.expoſuiſti de pᷣben.fo põt ĩtelligi ꝙ iſte clicꝰeꝛat
uicariꝰ ipalis ⁊ ↄductoꝛ fructuũ illiꝰ ecclie ⁊ pᷣſtitit
inramentuʒz ð ſoluendo:ut pʒ ĩ lꝛa ⁊ qlibʒ ĩtellect ẽ
bonꝰ.pᷣ nꝰ tũ melior cũ lĩ̃a dicat ꝙ debebat ſolue
re nomĩe eccle ¶ Op. vr.enim ꝙ ſola ceſſatio biẽ

CSe iureinran

nij ſufficiebat ad pꝛiuãduʒ iſtum cleꝛicum ſine delic
to piurij: ut in.c.potuit ⁊.c.pꝛopteꝛ. j.de loca. So.

glo. pꝛia fatet Zꝛium. tu dic hoc ꝓcedeꝛe fm illu ĩtel
lectũ hnteʒ ꝙ iſte eꝛat conductoꝛ ⁊ uicarius tpalis.
ſʒ itelligendo ꝙ eꝛat rectõ uł uicarius ꝑpetuus ſola
ceſſatio ſolutiõis cẽſus ſeu pẽſionis nõ ſuffiẽ ad pꝛi
uationẽé. ad H. c. oſtitutus ⁊ quod ibi nõ.de ꝛeli. do.
ideo foꝛte põdeꝛat᷑ hͥ ꝑiuriuʒ:⁊ hũc ĩtellectũ puto ue
rioꝛeʒ. naʒ m primũ nõ opoꝛtebat adire papam cũ
ipſo iure cecidiſſet a locatione: ut in dictis iuribus.
Item iſte potuiſſet iſtuʒ remoue:e a nicario tem
poꝛali ad libitũ: ut in.c.ad hec de offi.uica.⁊ ſic fru
ſtra reſpectu remotionis ab ecclłia fᷣm pꝛimũ intelle
ctum pondeꝛaret᷑ ꝑiuriuʒ. Blo. ij. queꝛit qre piuri
nõ me:ent᷑ ecclias regeꝛe. rndet qꝛ ſunt ifames ⁊? iſa
mibꝰ poꝛte dignitatis ⁊c. Ex hac glo.⁊ ex gl.c.pꝑue
nit.j.de fideiuſ.quidã tenueꝛũi ꝙ peꝛinri indiſtincte
ſunt infames fᷣm canones:ſed ceꝛtc h̊ non dicit glo.
imo re ata ad tex.nõ poſſer melius diceꝛe. cũ ciʒ iſte
cleꝛicus ueneꝛit ꝓmiſſioneʒ iuratam fuit ſiarim in
famis non ſolum infamia canonica:ſed etiam ciuili:
nec reſpectu iuris canonici tm: ſʒ etiã de iure ciuili:
ut in.l.ſiquis maioꝛ.C.de traſac.fᷣm cõem itelleciũ:
qui ibi tradit᷑: de qꝰ dixi ſatis plene in.c.teſſimomũ
5 de teſti.dic ut ibi. Sʒ ego queꝛo ultra gl. nũquid
infamia pꝛiuer quem ipᷣo facto titulo ſui beneficij 2
alijs dignitanbus ſeu honoꝛibꝰ. Ego ſemꝑ de hoc
dubitaui.do. Car.vꝛ tacite h̊ ſentire ꝙ nõ.dicit eiʒ
h caſuʒ ꝙ ꝑiuriũ non pꝛiuat ipᷣo facio quem benefi
cio ſuo:licʒ collatio facta peꝛiuro non teneat:ut nõ.
fre.conſi.xlviij.adducit ipe nõ.peꝛ Drud⸗ im e autd
nr̃is. de ↄceſ.pᷣben.ſed cene Inno. ibi nil ſpecifice
dicit de peꝛuro: ſʒ apeꝛte hoc ſentit iudicio meo in
.c.inteꝛ dilectos de exceſ. pla. poſt pꝛin. ubi dicit ꝙᷓ
petẽti beneficium ſuum nõ põt opponi exceptio peꝛ
iurij ut adulteꝛij uel alteꝛius cꝛs qðᷣ nõ ĩiducit pꝛiua
tioneʒ ipo facto:nõ m loqui de quolʒ ꝑinrio.nam
poſſet iteligi de ꝑiurio qð non ifamat infamia cinili
ur ſi uent ↄ iuramentũ aſſeꝛtoꝛinʒ: inxta ea que nõ.
Acchi.in.c.auctoꝛitateʒ.xv.q.vi.⁊ dixi in.d.c.teſti
moniũ:in ꝗquicqᷣd ſentiat nihil adducit ad p̊ pꝛoben
dum. ¶ Beg in Zꝛiuʒ ego adduco tex. nõ. in...ij. .
miles.ff. de his qui nõ.infa. ubi aꝑte vꝛ inueꝛe ꝙ i
famia pꝛiuat ipo facto quem militia ⁊ glo.ſing. dicit
ibi ꝙ pari ratione pꝛiuat quem militia celeſti ⁊ alijs
dignitatibus æ honoꝛibus. idem uiderur glo. uelle
in.l. fruſtra.E. de re mili.li.xij. ad idem..infamia

. C. de decurio.li.x.ubi dicit litteꝛa ꝙ infamia que

ſitum adducit honoꝛem:⁊ ſic ſloquitur peꝛ ueꝛha pꝛe
ſentis tempoꝛis: ex quo nidetur ꝙ ipſo iure pꝛiuat
honoꝛibus queſitis iuxta theoꝛicam glo. in regula
in penis de re.iu.li.vi.⁊ eoꝝ que dixiin.c.ſi diligẽ
ti de fo. compe.⁊= ſatis hoc puto pꝛocedeꝛe in digni
tatibus æ honoꝛibus circa titulos beneſiciales: ſed
in illis dubito quia non repeꝛio tex. ̊ dicentem im
mo uideo ꝙ quantuncunqʒ quis ſit cꝛiminoſus nõ
peꝛdit ipſo facto beneficium acquiſitum peꝛ pꝛius
etiam ſi eſſet homicida:ut pꝛobatur in.c.cleꝛicus ne
cleꝛi.uel mo.⁊ in.c.ex litteꝛis de exceſ. prelatoꝛum:
et tamen homicida eſt deteſtabilioꝛ canonibus.

iiöunmk untarrinſo,, un
iletlimrnsn un dinnsdud
oonino warrnchtin Ppfonbonn
irinfenocgriti nndcice din⸗
ACnciuß- orſecntiidifmiihu
Grdinoucainn dahrtaran
fENdrkrdondiAd darche⸗
ooc Necnoteninrnd ſune
Wdecieporccolaardiger
Geſcdued AUninirmrirlem
foroteri edfiperundbonmn n⸗
ſceſnot poloinſ n ne
Pafſonmnſtiimmmnfnmn
aulacſrſulft ttiminnn⸗
unst ſmnsii urntip tinemn
vcelgnrstſhitgttinei
oniſcoeihfefniſoſinrin

ogt nigepoh go ieg
liutetiinanenue
lie ncleni Pisaialgcre⸗ G
i⸗ er endectitenn
to:e nide gnoc Gnirſah
o aprlte cevo ſnn
ans im biſco n
n ſtroefej biohteg 4
H ba Jor Hyog n
leßſſi. lußeſuß .

chlunu muc bont
NNn Rnr;,negi
aho ani m nuun intw nt
lu jclmuin riw nmmni
t ni Maliurixiiſ m Mnncan
iis ce M pben illar Amo linl umte⸗
Ane enad: chetehve ſant indto ned
Aun dlenos deeud Pa potdin rdr
Mindereſaun nunrdr Ndnede
mi düren d dninsis d ddndrn
ü
MWa trhe eurd deimarfmin
õäl
ntucie, NN Ntne
nonuinm Nidſanar ihlalenta
un An zzed dindddt
mles ſ cr do n Mine i
ſmn ur nſun unnmi
hoymmun uunarn
nianbis orbis Genin 1
alinC ſe miili
ecuno.1.1.Udi Cict irigt
laver bonoren ithhin
ſe is: er auonan,
1 iunatpeonen
01.N 1end

E.n. irregularis adeo ut dubitet an papa poſſit cuʒ
eo diſpenſare ut nõ.in.c.ſicut dignũ de bomi.ſaltẽ
negari non põt quin difficillime diſpenſaret ꝑ.c.mi
202. 1. di. ubi tex. nõ facit ut diſpenſari non poſſit Iʒ
quidã illum referant ad difficultatem diſpenſãdi fac
pꝛo dicto principali qð nõ. Inn. in. c. cum nꝛis pre
alle. æ iſte tex. in. V. remouẽtes:lʒ poſſit ꝛeſpõderi ꝙ
debeat referri ad remotionẽ facti. tamẽ ſatis eſt ꝙ
nõ dr̃ ꝙ ipſo iure.unde nõ debemus iponere bac
penã ſpũalẽ exquo de iure cãonico expſſe nõ caueẽ
ut in ſili dicit glo.in.c.fi.de iu.pa.ſateoꝛ m ꝙ colla
tio facta ĩfami eſt ipſo iure nulla. ut in regula ifami
bus de re.iur.li.Vi.? in.lij.C. de dig.li.xij.facit ꝙ
nõ. in. c. iteꝛ dilectos palle. æ uide quod ibi nõ.? ad
primũ dictũ facit glo.iij. in fi.que dicit x meꝛito
iſte debuit priuari cũ eẽt ifamis.⁊ ſic nõ. V. priuari
C Oopo. ulterius ? uidetur ꝙ iſte priuari non de
buit rõe ꝑiurij.qꝛ hᷣ ciuilit᷑ agebat᷑ de pẽſiõc.æſic ẽt
ꝓbato cꝛĩe pᷣuari n debuit ut ĩ.c.ij. de or. cog. ?.c.
ſuꝑ bis de accu. ⁊æ ꝙ agebat᷑ h̊ ciuiluer ꝓbat Lan.
H Uin. per. v. querelam poſiiũ in prin. c.⁊ nõ bñn h
H. qꝛ iſtud Ybum querela ex ꝓpuo ſignificatc c0
uenit cẽ ciuiliter ? nõ crialiter itentate: æ uide de b*
uerbo qð nõ. gl.i. in. c. queꝛelã S de ꝓcu. in.l.ij. C.
qũo ⁊ ñ in. So. glo.fi.ponit duos itellecius vt. S.
dixi.primus ꝙ iſte erat uicarius tpᷣalis ⁊ cõducior
fructuũ.⁊ ſᷣm hunc itellectum ceſlat Srium.qꝛ non

principaliter rõne ꝑiurij.ſed ob defeciũ Me nis

nõ ſolute.j.biẽnium.iſte fuit remotus ecudut

itellectus ꝙ hẽat bnficiũ ĩ titulũ ⁊ tũc ad Sõria rndʒ
ꝙ per modũ denũtiatõis fuit h querela ꝓlata. ? ad
H̃ agebat᷑ ut eccłia priuaꝛet᷑ ⁊ qꝙᷓ; doc. cõir tranſcãt
cũ h̊ itellectu mihi tñ nõ ſatiſfacit qꝛ denuntiationis
nia nõ admitui᷑ monitione trina nõ pcedente ut ĩ.c.
nonit de iudi.melius in.c.cum dilectus ð accu. Itẽ
denuntiatio tendit principaliter in finem boni publi
ci: ut aia fratris coꝛigat᷑ ut in. d. c. ſuper bis ⁊ nõ.ĩ
d.c.nonit. hᷣ autem iſte canonicus fundabat ſe ſuꝑ
iure prinato ut pʒ in pꝛin. ⁊?. vV. queꝛela ⁊ ex fine ubi
mãdat papa huic canonico eccliã reſtii qua ꝓpteꝛ
dico ꝙ iſie canonicus agebat ↄ iſtum cleꝛicũ euʒ de
feꝛẽdo de cꝛĩe ꝑiurij ciuiliteꝛ:nõ ut depe neꝛet ab oꝛ
dine:ſed ut ab adminiſtranõe ecclie tanqꝙᷓ indignus
remoue:ꝛet᷑ qꝗð fieꝛi põt:ut eſt bo.tex.in.c.ꝑ tuas.i.ĩ
fi. de ſimo.⁊ h pꝛo ſuo inteꝛeſſe.tmũ quia nõ ſoluebat
penſionem ſibi:ut iuramento firmaueꝛat:tnʒ qꝛ cum
ecclia eſſet ſua uł ſibi ſubiecta inteꝛeꝛat ſua ne iſte ꝑ
iurus ⁊ iſamis illã detineꝛet ⁊ ſuꝑ h impetrauit iudi
ces delegatos a papa ⁊ ob h in fi.papa mãdat huicx
canonico eccłiaʒ reſtitui:ſi conſtiteꝛit ita eſſe ut nax
rabat.uide pꝛo h̊ glo. in.c.ex parte de teſti.in glo.
.i. in fi.? ibi peꝛ doctol Ex bis tene nnũ menti fᷣm
hũc intellectũ ꝙ is cui eccłia eſt ſubiecta uł alit iteꝛ
eſt:põt ageꝛe ↄ rectoꝛẽ ciuiłꝛ de cꝛie: ut remoueaĩ a
bnficio: ⁊ nide quod dixi ſuꝑ ſyica de indi. ¶ ¶i
timo glo.expeditis queꝛo.ſupꝛa uidimus ꝙ rõne ꝑ
iurij põt quis pꝛiuari bnſicio ſuo. ũc qro nũ
quid idẽ ſit rõe fidei niolate.archi.in.c.iuramẽti.xx
ij. q. V. refen beꝛ. Jo. ?æ Hoſti. teneꝛe ꝙ ſic in. c.q̃re
n. j. ne pla. vi. ſu. ſed ipe finalꝛ tenet Sꝛium dicẽs

¶ Be iureinran:

ꝙ; ̊ oĩa iſta poſſint dici iuramèta:tamen ciꝛ grani⸗
peccat ueniẽs iurametum quã fidei ĩterpoſitionẽ
nõ dʒ iſte ſecũdus ita ſtricte puniri ſicut primuſ:ar.
c.nõ afferamus. xxiiij. q. i. Exquo infert ꝙ nõ debʒ
priuaꝛi beneſicio.ſicur ꝑiurus:⁊ idem uidetur uelle
idem archi.in.c.i.de ſepul.li.Vi.facit qð in ſili nõ.
gl. in. c. pe. j.e.? hanc opi.ur̃ h̊ ſunpł ſeq do.An.
ſed tu aduerte latius nã gaſ.de cal.in.c.ij.de ſpon.
prio recitat rotã tenẽ illã opi. Archi.poſtmodũ nẽ
ab illa declinare dicẽs ꝙ oĩa iſia ſunt iuramẽta ut
primo dixit Archi. do. Car. in. d. c. ij. æ in. c. ad au
res ꝙ me.cã.ſequit᷑ prim opi.qꝛ exquo hec pena
priuatõis nõ reꝑit᷑ ĩflicta ↄ uiolatoꝛem fidei nõ dʒ
ad eum extendi ⁊ uẽ ibi uelle dar̃ rlam in cognoſcẽ
do iuramẽtum a fidei iterpoſiiõe dicens nunqꝙ;ᷓ eſſe
iuramentnm niſi exprimatur nerbum iuro. In
no.uero circa hoc ultimum alꝛ dixit in.d.c.ad au
ꝛes dicit enim iuramentum eſſe quando fit ſuper li
bꝛo uel reliquijs uel alia re ſacra.? ꝑ h uitimum ur
itellexiſſe de libꝛo euangelioꝛum ſeu miſſali:qꝛ alij li
bꝛi non bndicuntur.fidei autem inteꝛpoſitione dicit
eſſe qñ ꝓmiſſio ẽ facta per deum uel fidem ſuam qꝗᷓ
Vba ex toto mihi nõ placent nec aliquo iure ꝓbani
primo enim dictum Inno. ꝓcedit dum tacite ſenſit
iuramentum non eſſe ſi non pᷣſtatur ſuper aliqua re
ſacra.̊ enim expꝛeſſe eſt õ.c.⁊ ſi xpᷣs.j.eo.ti.⁊ ple
ne dixi ſuper eo ſuper ſeica imo quod plus eſt iura
mentum dr lʒ pſteruꝛ per cꝛeaturam.licet ſic iurari
non debeat: ut in.d.c.⁊.ſi xpus.⁊.xxij.q.i. moues
Theoꝛica ueꝛo do. Car.eſt aperte contra.c. ego
M. in fi. ſupꝛa e. ubi non exprimitur uerbum iuꝛo
2z tñ eſt iuramentum.ad idem.c.⁊ ſi x-ps ubi ponun
tur multe foꝛme iurandi abſqʒ uerbum iuro.⁊ nide
bonam gl. xxij.q.i.in ſumma:⁊ per hoc etiam dico
dicta illoꝛum qui uolunt indiſtincte facere difſerenti
am inter iuramentum ⁊ fidei preſtationem non pꝛo
cedeꝛe.nam ſic dicendo: ſic deus me adiuuet eſt
iuramentum:ut.d. c. ego. M. uel teſtis eſt mihi de
us ⁊c̃.ut.d.c.⁊ ſi xps multo foꝛtius debet dici inꝛa
mentum.ſi dico ꝓmitto peꝛ fidem meam uel peꝛ de
um. pꝛo hoc facit diffinitio iuramẽti quam poſui S
ſuꝑ ica.nam boc caſu adhibet ipſe deus ſeu eins
fides ad confirmationem ſimplicis aſſertiõis nõ.n.
dẽnt eſſe euangelia in maioꝛi reuerentia ꝙᷓ ipſe de⸗
ſeu ipſius fides imo per euãgelium iurat ꝑ reſpectũ
ad ipſum deum. quãobꝛem puto ꝙ omnis fidei pꝛe
ſtatio eſt iuramentum:ſed non econtra. vñ fidei pꝛe
ſtatio ꝓpꝛie eſt quãdo quis inteꝛponit fidem ſuam:
ut quia:dicit pꝛomitto peꝛ fidem meam uel peꝛ deũ.
Juramentũ vo gene:ꝛaliteꝛ eſt quãdo ſimplici aſſeꝛ
tioni inteꝛponitur uincnlum religionis:⁊ ſic poſſunt
intelligi multa iura que ponunt iſta ut diueꝛſa: ut in
c.peꝛuenit de fideiuſ.⁊.c.queꝛelam ne pꝛela.vi.ſu.
2. c. ij. de ſpon. ⁊ hoc infeꝛo ad dubium pꝛincipale.
nunquid uiolatoꝛ fidei ueniat pꝛiuandus benefi
cio:⁊ puto ꝙ ſic quia peꝛiurium committit:ut ſupꝛa
pꝛobatum eſt:æ iura uolunt quod pꝛo peꝛiurio quis
pꝛiuerur:ut h æ dẽo.c.cum non ab homine: nec eſt
ueꝛum fundamentum tenentium contrariam ſentẽti
am.ſ. ꝙ minꝰ peccat uiolatoꝛ ſidei: quia dico poſſe

tõeingeꝛe ꝙ; magis peccaꝛet qm piuriuʒ tanto gꝛa
nuius ẽ q;to ſanctieſt id ſuꝑ quo iurat᷑:ut ĩ.d.c.mo
uet ? nota. Inn. in. d.c.? ſi xps:ſed poſſet ↄtinger
ꝙ iuramentũ eſſet pᷣſtitũ ꝑ aliquã creaturã qꝰ caſu
nõ ẽ dubiũ fidẽ intpoſuã eſſe magis ſanctã. Itẽ iu
ra non ponderãt ꝙᷓtitatẽ delicti cũ qñqʒ minꝰ qñʒ
plus delinquat᷑ ut & dixi. ſed ſimptr attẽdit᷑ piuriuʒ
qð eſt gꝛauiſſimũ peccatũ maxime in clerico. vx eim
nõ obſernãs deũ coteneꝛe ⁊ iõ glo.nõ.dixit in.c. ij.
ge ſoon. fidei pꝛeſtationẽ æ iuramentũ equipolleꝛe.
Idẽ nolait glo.i.c. fi.ne pᷣla. vi. ſu. ? i. c. Oſuitum s
de tranſac.qʒ collectariꝰ alið ibi ſenſerit dicẽs ꝙ ui
olatoꝛ fidei nõ ẽ ĩfamis:ſ cut uiolatõ iuramenti qð
puto fa ſuʒ ꝑ pdicta.facit.c.tua.j.eo.ubi ſecunduʒ
cõ; lectuꝛã pbat᷑ ꝓ ꝑiurio clericꝰ uitari n põt
quo ad uulgi opinionẽ: licet in Vitate non ſit peꝛiu
rus qꝛ iuramẽtũ nõ erat licitum:iponi pena priua
tionis bñficij.eꝛgo foꝛtius hec pena iponẽda ubi
violau t fidem legitime pᷣſtitam

Caſus. Si pñtat iurat
Ba nos. pntanti de antiq cenſu
, augedo ⁊ poſtea ↄtrariũ iurat inſtituenti
Valer fʒ ⁊? non primũ tñ ab eccleſia ꝛemouet᷑.Coõis
ginuiſio. fa ibi tue igiM. p ꝛectoꝛc eccelie ñ peſ
ſe ſe obligare ad ſoluendũ cenſum nel ad augendũ
ſolitum de ꝛedditibus ecclle ẽt ĩ nita ſua qð vr̃ cla
rius ꝓbari.j.de cẽſi.ptea ĩ fi.nã H̊ poſſet eẽ ecclie
dãnoſũ ĩ futuꝝ.ar.c. pꝑuenit de arb. ⁊æ nõ. ꝙ etiã pa
nono ſponte ſolueꝛe nõie cenſus non põt. Mõ to
caſum nõ.ꝙ cõſtituens ſe inteꝛ iuramenta õria tan
ꝙ; piurus eſt ꝑpetuo ab omni officio ꝛemonendus
Et nõ bñ ex hoc ⁊ ex fi.l̃e ꝙ ꝛõc ꝑiurij ẽt cõmiſſi
reſpectu certi bnficij p̃uatur qs nõ ſolũ ipſo bencefi
cio:ſed ẽt oĩbus alijs ⁊ ihabilitat pꝑpeino ad bencfi
cium ſuſcipiendũ.Et nõ bñ h ꝓcedeꝛe ct ſi ſit tale
piurium qð infamiã non irroget.nam piuriũ ð̊ qꝰ
bic nõ irrogabat infamiã. qꝛ non eſt ꝓprie periu
rium:ut dicam ſtatim cuʒ glo.æ ꝓ hoc facit.c.cum
nõ ab hõie de iudi. ubi ſimpłr ꝓ ꝑpiurio ſtatui pẽa
depoſitiõis. ¶ Bopo.7 Vr ꝙ iſte clericus nõ com
miſerit ꝑiuriũ cũ ꝓprie ꝑiurium ſit trãſgꝛeſſio liciti
iuramenti:ubi aũt quis trãſgꝛedi iuramctũ illicituʒ
nõ icidit ĩ ꝑiuriũ imo meꝛeĩ traſgꝛediendo:lʒ pecca
uerit in iurando ut ꝓbat᷑.xxij.q.iiij.ꝑ to.⁊ i.c.q to
J.eo.qð aũt primũ iuramẽtũ fuerit illicitum pʒ ex
nõ.in pria glo.⁊.ij.ſolutio glo.ij.mem cõtrarij ex
ponit.v. ꝓ ꝑiurio.i.pꝛo temeꝛario iuramento ⁊ nõ
illã expoſitionẽ. ¶ Sed tunc fortit oppo. ultra ali
os pꝛo temerario iuramẽto nõ debʒ qs priuari be
neflcio ĩmo ꝙ plus eſt nõ ihabilitatur ad pꝛometio
nem:ut in.c.ſicut.j.e.nõ.glo.i.c.floꝛentinũ.lxxxv.
di. .xxij.q.iiij. diffinicio æ ſpecifice vẽ ꝓbari quo
ad caſũ noſtꝝ in.c.ſignificauit ⁊.c.grauis.j.ð cenſi
bus in quibꝰ clericus pᷣſtat temeꝛe tale iuramentum
de ſoluẽdo cenſuʒ pntatori fuit abſolutus a tali iu
ramto ĩpoſita pnia ꝓ temeritate iurãdi ¶ So. qda
ſeſerũt ꝙꝙ ꝛce ſimõie iſte clericꝰfuerit puat.ar.c.cũ
clerici ð de pac. qðᷣ nihil eſt: eum la bic ſe fundet
ſapeꝛ ꝑiurio. Alij dixerũt ꝙ primum iuramentum

¶ He lureluran:

poteꝛat eſſe licitum relpectu clerici iurãtis. naluiſſer
enim ſupeꝛioꝛis poſtmoduʒ inteꝛueniente conſenſu
ideo nõ debuit ꝓpꝛia auctoritate contrauenire inrã
do Saũ.h et nõ plʒ.tũ qꝛ nunqᷓ; naluit tale iuramè
tuʒ t quo ad ſe ꝑ d.c.ſignificauit ⁊. c. grauis cum
ſi.tũ qꝛ nõ iurauit ↄꝛium ſponte:ſed ex pꝛecepto ſu
peꝛioꝛis:ut pʒ in tex⸗ Ideo ego ſoluo aliteꝛ 2 ſic.
qnʒ quis ꝓmittit ulł iurat ſolueꝛe ul augeꝛe cẽſuʒ: ut
pietur ad eccliam ita ꝙ ꝓmittit tpale ꝓ ſpũali cõ
ſequẽdo:⁊ tunc rone ſinonie pꝛiuatur beneficio: ita
loquitur.c.cum cleꝛici de pac.¶ Quãdoqʒ nen p
milit ſeu iurauit ſolueꝛc ex pacto: ſed ſimpliciter iia
ꝙ ceſſat ſinonia:⁊ tũc aut pᷣſtitit ſoluʒ unũ iuramẽ
tuʒ ⁊ nõ debet pꝛiuari licet ↄueniat: quia nõ peccat
in otraueniédo:ſed pꝛius peccauit temeꝛe iurando.
Aur poſtea iurauit ↄꝛiuʒ ⁊ ſic ſcienteꝛ conſtimit
ſe inteꝛ duo iuramenta ↄtraꝛia ? haher locum pena
huius. c. ut iſte pꝛiuet᷑ tanq; ꝑiurus: licet in neritate
nõ ſit ꝑiurus: ⁊ hꝰ ideo qꝛ euo ad ſe ⁊? quo ad uul
gi opi. nõ põt euade:e ꝑinꝛiũ ⁊ hoc ſenſu pic Inn.
qui dixit ꝙ iſte eꝛat ꝑplexus inteꝛ duo iuramenias 2
traria:ut ſi unũ ſeꝛuabat alteꝛuʒ ſeꝛuare nõ poteꝛat
Sentiit ẽt Jo. an. Qũ exponit tex. ꝙ iſte nõ poteꝛat
nitare pꝑiuriũ ſʒ fatuã opinionẽ quoꝛũdaʒ uł ꝓpteꝛ
ſuã enoneã ↄſcientiam. Et ex his hẽs caſum ſig.in
quo quis pꝛiuat᷑ beneficijs ꝑꝑ iurameniuʒ temeꝛari
um:⁊ puto ꝙ tale ꝑiuriũ non ſit ſufficiens ad depo
ſitionem ab oꝛdine iuxta nõ.in.d.c.cum non ab bo
mine cum debeat intelligi de ſtricto piurio:æ babes
nunc ultra alios detectum ueꝝ intellectum. c. huius.
C Zo pꝛincipaliteꝛ glo. tãgit incidẽteꝛ 7 iuclute cua
liteꝛ peccet traſgredies licitum iuramentũ ul' temeꝛe
iurãs ⁊ capiẽdo menteʒ facit tres caus. WMꝛm?*
cũ quis iurat licituʒ ⁊ ſcienteꝛ trãſgredit᷑ ⁊ talis pec
cat moꝛtaliteꝛ: ut S.e.queꝛelam:⁊ uide bonuʒ tex.in
c. ille qui. xxij. q. V¶ ſus cũ quis iurat falſum cꝛe
des illud foꝛe ueꝛum:? iſte nulũ peccatm incurrit:
ut in. c. hoĩes.xxij.q.ij. Jo.an.poſt Tan.diẽ hꝰ ne
rum ſi adhibuit oẽm diligẽtiam alias ẽ ueniale ulłſi
fuit in culpa moꝛtale ¶ teꝛtiꝰ cqaus qn quis iurauit

illicirum: quo cãn aut iurauit ex delibeꝛatiõe ? ꝓpo
C 4 nt

ſito ⁊ peccauit moꝛtalꝛ in iurãdo.j.e.ſicut.
iocoſa leuitate uel in cautc ⁊ eſt ueniale. xxv.di. F.
alias ea demũ. Ael põt intelligi glo. nt ponat in h
ultimo duos cãus.¶ Mꝛmus quando ſcienreꝛ iu
rauit i licituʒ ⁊ peccat moꝝalꝛ ¶ Scds qn iuranit
indiſcꝛete:ut qꝛ inanuʒ aſſumpſit iuramentuʒ iocoſe
nł leuitate quadaʒ: æ hoc cãu peccat uenialit: ? facit
ꝓ hoc...alias ea demũ in fi.⁊ ibi glo. Sed aduer
te latius poſt beatum tho.æ archi. in. c. hemus.xxij.
q.i. Aut.n.quis tranſgꝛcdit᷑ iuramentũ licimm ſci
enteꝛ ⁊ peccat moꝛtaliteꝛ et ſi iocoſe uel ideliberate
iurauerit.qꝛ ꝑiurium reſpicit dei contemptum.cni
quidẽ ↄtẽptus nõ nitat:lʒ iocoſe quis iuret: oꝛ non
dʒ nomẽé dei iocoſe aſſumeꝛe cum ſit unum de.x.p
ceptis dininis. Mon aſſumes nomen dei in nanum
⁊c.quqdoqʒ quis indelibeꝛate iurat:falſum tamen
ſcit ſe fallum iurare ? nibilominus etiaʒ peccat mõ
taliteꝛ ꝓpter diuinum cõtemptũ:qñqʒ quis iocoſa
leuitate aliqd iurat qð poſtea ex aliqna neceſſitate

WN

Poſt) utm u mian
e globn

in . e at

Heß⸗
D D

iue rmdrenan. 4

Eſerrihkletnigair n
gnctlenoſeſen
lircus pannditt emn itin
ligeavmonan nſvſi iue⸗
roniſet ſſigitun haan
lerttnen /ruimm g
hru dimmeunnteinr ammi
Mummlamaimi lnn u
ſontatlticm K id. Ntiͦt
ptwtumampoummnt inaht
Nd oczvolnnumn wunrizbir e l
Oeumgodins do umpor miga
ſoltuns rocf eent au cveis in
Ptactlapeſonnleenetccbnt dceuigin
rgpniſnsanunft etewn i
init tunn (Deimn gm n
Enfnn tſciemdaſorenudiee i
rntuſcunhie Grineſdcarhe
es tenncdigs nansnimen
nalönrbetiascren nund⸗
necvlchnchin ſpin
nigiſemi inſen ni 60
Uilanedenrſe ſche

Bunimn kes
ſen

„Wahsbezgggn⸗
cvo qus giun bhnfß tnecn
net nr mi nſtifiimna
nangn honir m iͦn cannt
ur andtar im,c ihm murti
r MAin Aielanun r
vainnin gbciinnin ichern
tupam niſghes /anm nmanilence
pist piicto none ult mocins, (Pa
rsimn ieme ana niſgett isde.
ann tna ,. etanns wdedenr
kaniaRsdhnirfälun
GElfor enn henmüetguum nonn
un NSSG Bn N Tmäi
NAMe ieuan Us ince 6
u dNNNee Ense, Aon
Kcmn d n nuibitenitt
ſuo õ .
ocolt imeid ncnrtcliaik.
Auz a ni A ainiig H
Aumo mwatis Pin li
muih in tfeun n C⸗
tra gumniſunſſtinn
mat muli hor inſlun
us aa eni niiebi⸗
vltemn po.c cicnl
Auor nns ranſncdi iphunn

4 onalterall ſtole l

adimpleꝛe non põt ⁊ peccat uenialiter: æ boc ultimo
caſu intelligo tex. cum glo.in. d. F. alias ea demum
2 uide ad materiam tex.nõ.in.c.i.xxij.q.ij.ubi po
nuntur ⁊ diſtinguuntur octo geneꝛa mendacioꝛum
Exy gl. queꝛo qꝛ iſte clericus iurauit epo ꝙ ſolitam
7 antiquam penſionem non augebit quale iuramen
tum pᷣſtat gnãliter clicus epo itellige de beneficiato
qꝛ alij regulaꝛit᷑ nõ iurant ſupꝛa.e.nullus So.dicit
HMoſt. ꝙ lʒ diuerſa foꝛma iurandi per rectoꝛes uel
curatos ſm diuerſitatem locoꝛum ſeꝛuetur:hec mm
uidet᷑ ↄgrua æ per iura ꝓbari. ¶ Jurauit enim
fidelis erit epo æ obediens ſupra.e.nullus ſub quo
itelligas ꝙ ſeruabit illiuſ ſnĩias ⁊ pꝛo poſſe faciet ſeꝛ
uari qð tñ aliqui exprimũt: pꝛo ̊ ſupra de offi. oꝛ.
cum ab eccleſiaꝛũ ⁊.c. ad ꝛepᷣmẽdã. m capłin ꝙ mã
data ſua ſancta z honeſta adimplebit g de offi. oꝛ.
c. fi. Teꝛtiũ ꝙ nihil alienabit ſine ipſius licentia.xij.
q.ij. abbatibus. xvij. q.iiij. in uẽditionibus Quaꝛtũ
noiĩe ecclie ultra certam ſummam que arbitrarie de
terminet᷑ mutuũ nõ Shet.. de fideiuſ. ꝙ quibuſdaʒ
¶ Quintum e ecclam nõ ꝛelinquet nec ad aliam ſe
tranſfeꝛet ſine ipſius licẽtia.ſupꝛa de ꝛenũ.admonet
Sextum ꝙ iura ecckie pꝛo poſſe petet ⁊ defendʒ
ntilia eius ꝓcurabit æ nociua uitabit quod dicit in
telligenaum etiam poſtpoſitis negocijs ꝓpꝛij matri
monij arg.vij.q.i.pñtium ⁊.c. placuit ⁊7. xvi.q.i.q
ucꝛe ⁊.c.nos autem. ¶ Septimum ꝙ nil dedit uel
dabit uel aliqnod pactum fecit nec commiſit aliqð
illicitum peꝛ ſe uel per alium ipſo ſciente pꝛo adipi
ſcenda eccleſia de pac.c.fi.de ſimo. nobis:⸗ ꝙ quã
cito hoc uicium ad eum peꝛuenerit inſinuabit epo:
2 ad ipſius uoluntatem ꝛenunciabit de clec.c. pe.
ctauum ꝙ oꝛdines ſuo tempoꝛe ꝛecipiet:? H
ſi oꝛdinatus nõ eſt de era. æ qua. queꝛis.¶ Nonũ
ꝓ in eccleſia perſonaliteꝛ reſidebit ⁊ deſeꝛuiet in oꝛ
dine quem ipſius cura ꝛequirit de cle. non reſi.quia
nõnulli 2.c. relatum. ¶ Decimum ꝙ non ſoluet ul
tra antiquam ⁊ ſolitam penſionem. ut hic:2= cũ hac
foꝛma tꝛanſeunt hic cõir doc.ſed certe lʒ ad omnia
ſuꝑius contenta obliger pmotus m iure nõ ꝓbat̃
ut ad oĩa h̊ cleꝛicus debeat ſuo iuramẽéto obligari.
Vñ ego allego rex. z glo. ubi ponit᷑ directa foꝛma bꝰ

iuramenti nec inſeꝛunt᷑ tãta:ſicut h.xxiij.di.ꝙꝙ; ubi
nideas ⁊ dic ut ibi.

j Caãaus. Epiſco
Bm quidam. pi de peꝛiurio
granius ꝙ; alij ſunt puniendi. hoc pꝛimo.
¶Iliicitum eſt iuramentum de non pꝛebendo ſub

ſidiuʒ oiuncto hoc fo.et ſunt duo dicta ſe patẽtia

pꝰ duo rõne quorũ maioꝛ pnia imponitur

ꝓ delicto. ¶ Mꝛimo ſi delinquẽs eſt in dignitate
⁊ tqto maioꝛ ĩponi qto in maioꝛi dignitate eſt po
ſitus. uide bo.tex. in papa in.c.alioꝛum.ix.q.iij.
Secũdo ex coꝛuptiõe pximi ꝓpteꝛ malũ exempluʒ
utputa qꝛ peccatum eſt palã ↄmiſſuʒ ⁊ tãto grauius
ex ̊ eſt puniendus quanto plures exemplo male ui
te conupit. unde Grego. ſeire pꝛelati debent ꝙ ſi
peꝛueꝛſa unqᷓ; peꝛperrant tot moꝛtibus digni ſunt
quot ad ſuos ſubditos peꝛditionis exempla tranſ

Kum quidam

mittunt ut le. in. c. precipue.xi. q.iij ¶ Mo cx fa ꝑ
te nõ ualeꝛe iuramentũ j officium pietatis caritatis
? ꝓpinquitatis ꝛ0cm.j. uidebis ¶ Op. contꝛa tex.
in eo ꝙ innuit dignitatem delinquentis aggꝛauare
peccatuʒ.nẽ ꝙ acriuſ ſit puniẽdus ignobilis q i di
gnitate poſitus ut in.l.ij. C. ut nemo pꝛi. ⁊.xxiiij.
q.i.qui õ pacẽ So. gl.ĩ H iſtat. æ tãdẽ ur oↄcludẽ ꝙ
aut qᷓrit᷑ de quãtitate peccati quo ad pniam iponẽ
dã in foꝛo ↄſcie:aut quo ad penã foꝛi cõtentioſi: p
mo caſu nõ ↄſideꝛat᷑ imediate dignitas delinqᷓntis
ſed qtitas ↄtemptus:unde ſicut quãto quis magis
ſeipm affligit tãto magis ẽ iuſtus.vij.q.i.F.cuʒ er
go ita ꝙᷓto magis ↄtẽnit tanto magis peccat unde
poſſibile ẽ ꝙ in eadẽ ſpẽ peccati magis dðlinqꝛet ru
ſticus q; magnus plarus qᷓ minꝰ ↄtẽpſit.ſʒ ĩ dubio
ubi nõ ↄſtat ð ↄtemptu maioꝛ pᷣſumit᷑ magis pↄtẽnẽ
qꝛ nẽ magis deo ĩgꝛatꝰ⁊ ſic ꝛõe pſũptõis magis pu
nit᷑:⁊ ſic fm gl.dignitas nõ aggꝛauat delictũ ſʒ ma
gis ipᷣm delinqntẽ ꝛõe pᷣſumptõis. ſic itelligat tex.
iſte idẽ nõ. glo.i.c. hõ xppianus.xl. di. ¶ Secundo
mẽbꝛo.ſ.quo ad foꝛum contentioſum dicit ꝙ ĩ pẽa
pecuniaria plus punit᷑ nobilis ? in dignitate poſitꝰ
ſed in coꝛꝑali magis punit᷑ priuatꝰ ⸗ ignobilis ⁊ ſic
ꝛeducit gl.ad ↄcoꝛ.iura pꝛo ⁊ õ in ea alle.?æ ̊ ulti
mũ firmat hHoſt. in. c. ea. que de ſta. regu. Aide tu
ad pꝛimũ membꝛũ qð nõ Jo.an.poſt beatũ Tho.
in.c.accuſatus de heꝛe.li.vi.ubi cõcludit ꝙ in ec ðᷣ
geneꝛe peccati minus peccat religioſus quam laicuſ
niſi in tꝛibus caſibus. ¶Dꝛim? cum peccat 5 uo
tun religionis puta foꝛnicãdo ꝓmiſſionẽ otinẽ
nie Bechdus cũ excedit ꝑ ↄtempiũ qꝛ uẽ magis
igratus cũ ex dei beneficio eſſet ꝓductus ad pfecti
onis ſtatum. facit ꝙ hẽ in auc. de mona.in pn. z. c.
fi.xvij.di. ¶ Teꝛtius cũ peccat publice ita ꝙ pᷣbet
alijs ſcãdalum.nã tunc tenet᷑ et de delicto alioꝛũ de
uoto magne ⁊.d.c.pcipue. Xtra pꝛedictos ca
ſus leuius peccat religioſus:⁊ pꝛopter meꝛita pce
dentia ⁊? ſeqntia.ᷣ inx illud.pſal. ¶ Si ceciderit iuſt⸗
nõ collidet᷑:qꝛ dis ſupponit manũ ſuã.hic HMieꝛo.
ut hẽtur de pe.di.iij. Septies in die cadit iuſtus et
reſurgit:lʒ iuſtus cadit non tamen pdit nomen iuſti
exquo ꝑ bona opa illico reſurgit. Ex quo ĩfeꝛo ad
gqonem glo. ꝙ poſitus in dignitate ut eps leuius de
linquit ꝙ ifeꝛioꝛ cũ dicat᷑ religioſiſſimus.ut in. c. ex
multa de.vo. ſic in ſtatu ꝑfectõis.in.c. Iʒ de ꝛegn.
⁊ in.c.niſi cũ pᷣdẽ de ꝛenũ.niſi peccet ð uotũ cmiſſũ
in receptione oꝛdinis nel ex temptu nel publice in
ſcandalũ alioꝝ rõnibus pᷣalle. ⁊ in tribꝰ cãibus pal.
ul eoꝝ alteꝛo aggrauatur peccatũ ex dignitate:⁊ ſic
põt recte ĩtelligi iſte tex.⁊=.c.homo xpianus pal. als
ſecus:ut in.d.c.ſepties ⁊ in dubio pſumit magis .
tẽneꝛe:ut h̊ in glo.⁊ in.d.c.hõ xpᷣianus: ⁊æ quod ibi
nõ.⁊ de mltis circũſtantijs aggrauãtibus delictũ. ui
de bo.tex.cuʒ glo. in. c. i. de pe.di.v.?æ ꝑ h põi deteꝛ
minari qſtio glo.in fi.xiiij.q.fi.⸗ tãgit glo. in. d. c. i.
utrũ magis peccet cũ mulieꝛe pulchꝛa ꝙ; cum de foꝛ
mi: cedo ꝑ pꝛedicta ꝙ pꝛimo debcat attendi maioꝛ
Otemptus:æ ĩ dubio magis excuſat᷑ qui delinquit cũ
pulchꝛa:qꝛ magis pᷣſumit᷑ tẽratus. facit de pe. di.ij.

ſciendum. ¶ Item faciunt hec ad aliam queſlõem
5

gauis magis gꝛanet᷑ de peccis an peccãs occulte an
publice. de qua uide glo. i. c. de hie de cele.miſ.⁊ ĩ
c.nemo.xxij .gq. iiij. 7 i.c. clericꝰ ſolus. xxxi.di. Ja.
bu. ſubtilius diſtiguit in.l.iij. C. de ſum.tri.ubi diẽ
ꝙ aut tractamus de cã delicti aut de effectu: ſi de
cã que ẽ dolus:aut conſtat de dolo ⁊ non fac̃ dr̃iaʒ
inteꝛ clam ⁊ palã aut dubitatur: ? tunc ſi tractamugz
de his.ꝗᷓ ſũt ĩ gñe ꝓbibitoꝝ nõ ẽ dia qꝛ ſeꝑ pᷣſumi
tur dolus l. i. C. ö ſica. ? ĩ. c.i. de pꝛeſump.? qð ibi
nõ. aut loqmur de bis ꝗ ſũt in gñe ꝑmiſſorũ.iĩ ſpe
m ſunt ꝓhibita ut matrimonium: tũc aut fiũt clã
2 pᷣſumit dolus aut palã ⁊ nõ pſumii dolus:ſed er
roꝛ.l.fi.ff. de ri.nup.⁊ hec faciunt ad queſtionem
fuit de facto. Quidam frater ꝓfeſſus exiuit oꝛdineʒ
2 accepit uxoꝛeʒ :qrebaĩ an iĩiquiſitoꝛ heꝛetice pꝛaui
tatis poſſʒ ð hoc cogneſcẽ. Eut. diccbai peꝛ pꝛcdi
cta ꝙ ant accepit uxoꝛem clã ⁊ pſumit in dolo z n
in eꝛoꝛe:iõ ĩquiſitoꝛ nõ poterat cognoſcẽ. Aut ac
cepit palam ⁊ nõ pᷣſumit᷑ in delo ſed eꝛꝛoꝛe:⁊ ꝙ pu
tet ſibi liceꝛe ⁊ ꝙ enet in fide:⁊ ſic cognitio peꝛine
bit ad inquiſitoꝛeʒ qð nõ.pdicta ꝓcecũt cum conſi
derat᷑ deliciũ ex ꝑte cãe.ſi aũt cõſideraiur ex ꝑte ef
fectus:⁊ tũc poti c ↄinitteꝛe dclictũ palam ꝙ occul
te:ad . d. l:iij. E. ð ſum. tri. ?. d. c.pꝛecipue: ? faciũt
hec ad mãm ſupꝛa tactam. MOQuis añt magis me
reatur ex eodẽ gñe boni an religioſus an latcus.ui
de glo.nõ.in cle. ſi dnʒ de reli.⁊ ve.ſac.ubi cõcludi
tur ꝙ religioſus. Quo ad fᷣm mẽbrũ glo. uide ĩ ſi
mili ꝗðᷣ le. ⁊ nõ.in.l.deſetorẽ.ff. de re mi i.⁊.l.caxi
talium. F. i. ?. F. ſerui teſt. ff. de pe. ubi pʒ ꝙ ꝓ ee dẽ
delicro non iponit᷑ pena ita ignominioſa nobilibus
militibus ⁊ alijs niris honeſ ioꝛibus:ſicut uilit us 2£
= ribaldis: ⁊ facit pꝛo conſuetudine hodierna:ut ui
les tm furcha ſuſpendant᷑: ur nõ. Har. in. d.l. ceſeꝛ
toꝛem ⁊ qui dicantur ignobiles: við bonã glo.i.c.
qui 5 pacẽ. xxiiij. q.i..l.nec uis. C. de digni.li.xij.
2 Oar. plenius in. l. i. e. ti ¶ Venio ad ſecundaʒ
parteʒ decre. æ oppo. videtur. n. ꝙ; 15 ſit neceſſaria
abſolunio ab iſto iuramenio cũ ilicuum iuramẽiuʒ
non obligat ne ſu uinculũ iniquitatis.xxij.q.iij. int
ceteꝛa. So. gl. ij. metu Zrij intelligit ꝙ bic fit abſo
lutio ad cautelã. Inno. ꝛcfer quoſd diceꝛe ꝙ; alit
iurans nõ dʒ loqui pri donec ꝑ ſuꝑiorem fuerit ab
ſolutus: quia tale iurameniũ põt obſeruari abſaʒ 8
trimento ſalutis eteꝛne. ſuꝑioꝛ in pot ⁊? debʒ ꝛelaxaĩ
quo facto libeꝛe põt loqui. Do. an. dicit ſe credeꝛe
ꝙ initum iuramentũ dirigit ad nõ loquẽdũ patri
ex indignatiõe: uł qꝛ nõ uelit pꝛeber officiũ caritatiſ
non ſit obligatoriũ nec eget abſolutiõe qꝛ militat 5
caritateʒ. Idẽ dicit ſi iurameniũ ſic pꝛeſtaretur de
alio conſanguineo ut extraneo: qꝛ qʒ fri ſno qcinꝰ
põt ꝛecõciliari.ſi ueꝛo tale inramentũ fuerit pᷣſtuum
ex aliqua iuſta cã.nt quia foꝛe locutiones iſtiꝰ erat
coꝛꝛuptibiles iuramentũ efſz obligatoriũ ? non ab
ſolueꝛet᷑ in dubio: in tale iurametũ nõ hbʒ bonũ aſpe
ctum ⁊ qꝛ poſſet eſſe obligatoriũ fit abſolutio:ut hᷣ
Fim eum:⁊ ſic vꝛ intelligeꝛe iſtũ tex.in caſu dubij. ſzʒ
ceꝛte pᷣ euʒ aꝑte facit hec ha ꝗᷓ aſſlertiue dicit b in
ramentũ et̃ licuũ ⁊ priũ ꝛõni.⁊⸗ mandat iſii imponi
pniam de eo ꝙ male iurguersn Vnd plz mibi intel

¶ Sicut ex litteris.

lectus glo. ꝙ; abſolutio fit h̊ ad cautelam. ¶ Vr in
teilige de abſolurione facti ne taliteꝛ iurãs notct de
facto de trãſgreſſione iuramenti ⁊ ꝙ tale iuramemũ
ex indignatiõe pſtitum nõ liget:bn facit.c.qui ſaera
mẽéto. xxij. q.iuj.?⁊ ð pe.di.ij. ꝓximos:⁊ generaliteꝛ
quot modis iuramentũ dicatur illicitum dixi in. c. ſi
neꝛo g eo. ⁊ qui pnt a iuramẽto abſoluere nõ. in. c.

i. ?.C. debitoꝛes s eo.⁊.j.eo.qꝙto.

. Iy g =-s Cquſ Mõ
Icut ex litteris. nalet ns

mentuz monachi clauſtrum abiurantis: et
ſibi de H̊ grauis pnia imponitur. Cõis diuiſio ſcdᷣa
ibi ridemus. ibi pꝛioꝛ iũcto tex.⁊ ibi mona
cho ſupꝛadicto:ꝙ licet monachus efficiat᷑ pꝛioꝛ non
iñ ꝑ hoc deſinit eſſe monachus: facit.c.fi.de ſimo.
2z qð ibi nõ. Ex quo põt colligi arg. ꝙ pꝛioꝛ uel ab
bas retinet ins monachatus:⁊ ſic licet renunciet nel
de onatur ao abbatia ułl pꝛioꝛatu remanet nibilemi
nus monachus monaſieꝛij. Cõtrariũ iñ ſentit Jo.
an in. c. cũ ad monaſteꝛiũ de ſta. regu.⁊ idem Fre.
qui latius ꝓſequit᷑ ↄſi.xix.? ꝑ Jo. de lig. in cle. nei
agro de ſta. reg. ſj do. an. t pꝛimũ i.d.c.cũ ad moa
ſteriũ: qdᷣ plus placʒ de equitate ⁊ plenius dic iit ibi
nõ. ¶Secũdo nõ ibi cũ fidem ⁊c. ꝙ non ua et in
ramentum monachi contra ſuam pꝛolfeſſioneʒ: ⁊ ſic
arguo nõ naleꝛe iuramentũ ↄtra uotum:⁊ eſt rano
quia ̊ nõ dependet a uolũtate iurantis. Vn iuromẽ
tum nõ poſſet ſeꝛuari ſine diſpendio ſalutis eteꝛne.
¶M teꝛuio pniaʒ iniũgendã ei qui temeꝛc iurarit
illicitum nec excuſat̃᷑ ꝓpteꝛ caloꝛem iracundie¶Ex
quo infenur ꝙ caloꝛ iracundie non excuſat a Pecea
to quod nõ.puto tamen ꝙ minuit cu pam: licʒ eam
xtotaliteꝛ nõ excludat. ar. ij. q. iij. F. õndũ.ad fi.⁊.l.
una. E. ſiquis iꝑa. ma. z. lI. omne delictũ.ff. e re mi
li. facit. c. inebꝛiaueꝛũt.xv.q.i.⁊ uide glo. nõ. in. c. ex
Ir̃is de diuoꝛ.que dicit confeſlionem factam caloꝛe
iracundie nõ pꝛeiudicare. niſi detur peꝛſeueꝛanna: 7
facit hoc ad qſtionem ſequentem nunquid iuramen
tum alias licitum obliget ſi emanauit caloꝛe iracun
die Jo. an. ſentit H̊ ꝙ nõ: dicit enim ꝙ iuram entu
de quo H̊ nõ obligat iſtum ex quo Et ſi nõ fuiſſet ꝓ
feſſas ex quo ſi temeꝛarie iurauit ⁊ calore iracũdie:
ſecus dicit ſi ex cã ⁊ cũ delibeꝛatiõe iuraſlet:puta ꝙ
nunqᷓ intraret domuʒ talis mulieꝛis quam turpiteꝛ
ada nanit licet ſit a talivus inramentis abſtinenduz
ꝑ id qð hẽtur in. c.cleꝛicos de coba. cle. ? mu. ?.c. ſi
cut qdᷣ nora. Do. ant. putat ꝙ ſi caloꝛ iracunche
fuit rantus ꝙ ilud delibeꝛate nõ iuraſſet tale iurame
tum non eſt obligatorium: quia hec uolutas non e
di ſcreta uel ſi ſit de facili ꝑ epm eſt comutanda. de
quo ꝛemittit ad Ray. in ſumma de iureiuran. circa
prin. ſed tu uide glo.nõ. in. c. dudum de conuer. cõ
iuga. in. v. caloꝛe qᷓ uult uotum emiſſum caloꝛe ira
cundie non obligare. ar. Ulius. c. 7.d. notandum
in fi.? Yo. an. ſoluẽdo ibi priũ foꝛmatum de. c. ſit
qui opes.xvij.q.iiij.qdð uidetur pꝛobare cõtrariuʒ
dicit glo.illã ꝓcedeꝛe qñ eſt talis ? tanta turbatio
ꝙ ſapit quãdam mentis alienationem et ey multo
furoꝛe alias uotum non impecit: qꝛ ca que ſe bos

.

e eben .
mallchdlte⸗ Nclunm
unichi

,ſenorEN”,
eintl⸗ mnc

1gco Veniinn
ah n fi n ailot⸗

dern Nti
vda tmniili ui
iſ ſizn e
lceoc ſaunllninl

urnuci onchignetn mchi

nmmnaiihe enind
nnin, giuzaͤizan

iſini ant a
n rneheit di
4 tngeen Eonegin d
iicut We rd an aien

kauncan uine.
unt arccadeen

octoͤm Euon in ine
unt palb niu i
i u/iv lnnſintctan
utx oAptrtt n;idl
ntaſtnur anis nn ain/
x, gnin in ml umt ii⸗
ft lononr unla ugt toni
Ganioſ igotbinmurzinunai guammne
Nlutßiccaercas eptance egn
trotiſtneincanſto ob run giſi
Cifot gniien ſaplimon orr tebae;
Vefetnitanonderſinnemanci cdi
Hponiſed oonſennanmm wae
RCne ſcligenirppnn Drienſd
mmcdirmngeſaie gnn
Mushie istmtsiisiin
Hichinenuitſpeionenansſ
Ma mdednunneſ m nio n
nic nonucoſonni atinin
betienilriis i 1
blg. L

) Kitntig
„. mſen
Abvoinne hogn R
io n öz ſo i e di
”
mnuetöihu
.n Nrc
Giſe . a e
inlinj nnniuch emn
achur iget ecef enni
maſun D inie
ünhen trc
ie Moh⸗ rcf i
ncſeniie il
laon

(Knnn⸗
Phpp beb
9 i

„
Gumd uhlrinn
— enponmn Ai
4 en C Olbi pꝛo, iconn
ammn nn ler monachus cfei⸗
. od ecucſenontls: i
in Krn Mtoligign 4

nr 1) doari Aprongn nun
msnonnbis honaſlei Cirni ii

n ncdnonaſei Celarenti
n unns gegni N nt ci
D
ſmni u s n ckanur niet
1 Sain⸗ öbicifanei gnnil
maximn mutnm ſan ſſſon
õü
uuswdAr ulinrimm ſiin
n ui wruαLdoltns
* ero nin iiganiini mer ul
vumm amli ore orn ſamdi M
nntem: dor uundr tenenuſinn fe
mod o neng nindtn un lcden
Prinn töcknin igi Rniddt
m Ciansignmal orne Krnfün
cNeNin d Nnddeh l
FS Kdo.Ne Gr Cſchmrorfunn
Pndr aprndhue iſian Fin
frue Ancnen Cbenonnwni

ia N C
õ
omnn dol 3
m 0dorenngn

opes:ubi ualet donatio ecclie facta tumultuaꝛio mẽ
tis affectu:⁊ ſic idẽ erit dicẽdum in iuramento cum

ꝓcedãt a pari ut nõ. S. e. c. i. . c. debitoꝛcs. Sed in

Sꝛium adduco dicta beati Tho. fa fe. q.lxxxvij. aꝛ
ti. prio que recitat. Jo. an.in.c. aturam de uoto:
qð nõ.dixit tria eẽ neceſſaria in uoto.prio delibera
tio.fo ꝓpoſitum uoluntatis.tertio ꝓmiſſio:⁊ ſatis
bene facit.c.lvaturam ⁊.c.nuptiarũ in prin.xxvi.q.
i. ergo idem in iuramẽto qð principaliter dirigitur
in deum.deus.u.reſpicit coꝛ:ut in. c. ſiquid ĩueniſti
xiiij.q.vV.⁊ uult militẽ uoſũtariũ.xv.q.i nõ ẽ. Itẽ
uideo ꝙ cõfeſſio nõ pᷣiudicat caloꝛe iuracundie fac
ta ut ſupra dixi foꝛtius nec iuramẽtũ quare ↄclude
rem iuramentum non obligare ex arrupto factum
qꝛ nõ hʒ in ſe ↄſenſũ ad h̊ͥ qð nõ Inn. in.d.c.ſgtu
ram:ad cautelam tñ poterit peti abſolutio qne ð fa
cili eſt idulgenda C principalit᷑ qꝛo:iſie monachꝰ
abiurauit clauſtrũ nũquid ſaltẽ pᷣiudicauit ſibi uide
tur ꝙ ſic. ar. in. c. ex tranſmiſſa de renũ.⁊ in.c.qð
in dubijs:ubi pʒ ꝙ renũcians bnſicio in manibus
nõ ſui ſuꝑioꝛis piudicat:lʒ nõ ualeat in pᷣiudicium
ſui ſuꝑioꝛis:ita ur̃ dieẽdũ hic ut iuramentum preinu
dicet ipſi mõacho:non aũt monaſteꝛio quin poſſit
eum repeteꝛe:⁊ hãc opi.tenuerunt quidam.ſed In
no.? HMoſt.rium Mec ob.iura ſuperius allata lo
quuntur.n.in clicis ſecularibus qui ſine ecclijs eſſe
pnt.monachi vo nõ poſſũt nec debent uiueꝛe ſine
clauſtꝛo.xvi.q.i.placuit ⁊.c.ſi cupis uel dic melins
ecclie ↄferũtur clericis ſecularibus aliqn Ppter uti
litaten ꝓpriã:ut hẽant unde uiuant de pᷣben.cũ fʒ
aptin. ¶ Alian ppter utilitatẽ ipſius: æ bonũ publi
cum:iõ ſi illas abiurant uʒ iuꝛamẽtũ quatenus coꝝ
utilitati piudicet ar. c.ad aplicam de regu. ſed mõa
chus tenet᷑ ſtare in clauſtꝛo ob ꝓpriam ꝓfeſſionem
quã facit ꝓmiſit.n.ſtabilitatem loci:æ de bac ꝓfeſſi
one facit mẽtionem hec ſia a qua quidẽ obligatiõe
nõ potuit ſe ꝑ ꝓprium iuramentum abſolueꝛe ar. ð
fo.compe.ſiidiligenti:æ ꝑ hanc ſolutõem ſoluitur 5
rium qð foꝛmari poſſet de.c.ex ꝛpto.S. eo.⁊=.c.cum
paſtoꝛis.ij.q.vij.⁊æ de multis alijs iuribus in qbus
pʒ ꝙ monachi qnʒ ſtant er clauſtrum licite. nam ꝓ
cedit qn interuenit ſupeꝛioris?:auẽtas:ſed ipſe pro
pria aucte hͥ non poſſet. nam ut nõ Inn. in. c.fi. de
ꝛenũc.monachus notaꝛet᷑ apoſtaſia:ſi non eſſet ſub
obediemia ſuperioꝛis. facit.l.ſicut. C. de acti. et
obliga.
Eꝛitatis. Caſus. Vaſalus qui

iurauit pꝛelato ſucceſſo

ꝛibus iurare non cogitur. In prima geccii

ſa ↄſultatio.in ſcdᷣa rnſio:ibi reſpondemus. ¶ NHõ
pꝛincipiũ qð quotidie alle. hinc dicit᷑ qui ueꝛũ di
cit nõ laboꝛat.⁊? nõ ꝙ ſimplicitas ↄmendatur: alibi
repꝛobatur. vñ repellit a ꝓmotione.xxxix.di.petrꝰ.
So. ſimplicitas contraria dolo ↄmendatur: ut h̊ et
in. c.ſi cupis.xvi.q.i.⁊ dici᷑ tunc ſunplicitas quaſi
ſine plica ſeu mixtura: Illa neꝛo que eſt diſcꝛctiõi O
traria repꝛobatur:ut in Sꝛio: ⁊ dicit᷑ tũc ſimplicitas
quaſi ſine mixtura diſcꝛetiõis: ⁊= ita nõ. in. d. c.petrꝰ

⁊.c.ſi cupis. ¶ Fo nota ꝙ papa habens iura impe

¶ Merimtis

ſũt nõ idigent delibeꝛatõe ⁊ ſic ĩtelligit.d.c.ſũt qani

rij. in loco licite recipit a ſubditis iuramenta boma
gij ⁊ fidelitatis.facit cle. paſtoꝛalis de re. iudi.⁊ cle.
ne ꝛomani de elec.uide bonum tex.cum gl.in.c.tibi
dño.lxiij.di ¶ Atẽ nõ inncta glo. ꝙ regnum ſicilie
eſt de tpᷣali iuriſditione eccłie. unde ꝛcx.iurat pape
homagium ⁊ fidelitatem ⁊? pꝛo diffeꝛentia inter ho
magium ⁊ fidelitatem.uide bo.glo.in dicta cle. pa
ſtoꝛalis in.v.lignis.⁊ ad primum dictum nide bo.
tex. ibi. ? in. c. ad apłice de ꝛc iudi.i.vi.¶ Op. dici
tur in tex.ꝙ ſi uaſallus iurauit pape fidelitatem nõ
tenetur iuꝛamentum iteꝛaꝛe in perſonam ſucceſſoꝛis
unð ob.c.longinquitate.xij.q.ij.ubi dẽ ꝙ liberti te
nẽtur ꝓfeſſionem ſtatus ſui faceꝛe ſucceſſoꝛi no ob
ſtãte ꝙ eam feceꝛint pᷣdeceſſoꝛi.ad idem.l.ĩpialé. O.
pᷣterea de ꝓhi. fen. alie.ĩ li. feu. ubi dicitur ꝙ ſi ma
ioꝛ. xiiij. annis ſua icuria uel negligẽtia inueſtituraz
nõ petit a dno.j. annũ ⁊z diem ꝑdit feudum ⁊ ꝛedit
ad dñm. So. gl.fi. ſol. H̊ Zꝛium dupliciter. primo ꝙ;
oc. c. ↄtineat in hͥ ſpalem indulgemiam ſed h ꝛeſpe
ctu hẽdum non colligitur ex ſa:ideo tranſit ad faʒ
ſolutõem ꝙ ubi quis iurauit dno ⁊ ſucceſſoꝛibꝰ nõ
compellitur iterum iurare ſucceſſoꝛibus:qꝛ ex ꝑte
iurantis iuramentum ẽ ꝑpetunm:? ſic intelligat h.
c. ſentit gl.ſecus eſſe ſi ſimpliciter fuiſſet iuratnʒ o
mino. Ex gl. doc.h̊.multum inſtant.ſed tandem ĩ
eandẽ ſnĩam in effectu ĩcidunt. Ex dictis enim phi.
Gof. æ Hoſti. hec diſtinctio dicit᷑ ꝙ aut quis iura
uit alicui ⁊ ſucceſſoꝛibus.⁊ tũc non cogit ampliꝰ iu
rare.lʒ teneat᷑ cognoſcere libertum ſeu ualallum ſeu
ſubditum ⁊ de hac recognitione loquit.c. de longi
quitate alle. ꝓ Sõrio ⁊ h ne longinquitate tpᷣis pegt
memoꝛia oꝛiginis:aut nullam mentionẽ fecit de ſuc
ceſſoꝛibus in iuramẽto:ſed ſimpliciter iurauit peꝛſo
naliter ⁊ tũc iurare cogitur cuilibet ſucccſſoꝛi ⁊ ſic ĩ
telligatur.d.l.impialem ¶ Æ.ontra hanc cõem theo
oꝛicam facit iſte tex. in eo ꝙ dicit ſi iuratuʒ ẽ nobis
ulalicui ſucceſſoꝛi ⁊c.⁊ ſic ſufſicit iuramentuʒ eſſe P
ſtitum ſine commemoꝛatione ſucceſſoꝛum:ideo dice
rem ſic: ꝙ aut in iuramento facta eſt mentio de ſuc
ceſſoꝛibus ⁊ ſeꝛua quod g dictum eſt. Aut ſimplicit
fuit pᷣſtitum:æ tunc aut pꝛeſtitum ſub nomine ꝓPhꝛio
uel fuit appoſitum aliquod ueꝛbuʒ peꝛſonale: utputa
pꝛomitto tibi ⁊c.?æ tũc ꝓcedat opinio pᷣmiſſa:ſi tamè
is cui fuit iuratum remoueꝛet᷑ ꝗ dignitate non tenet
iurans illi amplius ad iuramenti obſeꝛuantiaʒ: quia
intelligit pᷣſtitum ꝑſone rõne dignitatis:⁊æ de hoc eſt
tex. in. c. ueneꝛabilem in fi. de elec. Aut fuit pꝛeſtituʒ
ſimpliciteꝛ ſub nomine dignitatis:⁊= tunc dico ꝙ trã
ſit ad ſucceſſoꝛes q;tuncũqʒ non fueꝛit facta mentio
de ſucceſſoꝛibus: ut ſi dixeꝛit pꝛomitto obedire cpi
ſcopo ſenẽſi uł romano pontifici æc. quia dignitas
nõ uariat᷑ ex diue:ſitate pꝛeſidentium: ur in. c. libeꝛti
xij.q.ij.⁊? in.c.ſi gratioſe de ſp. lib. vi. facit. c. qm
abbas de offi.dele.æ quod nõ. Har. in. l. centeſimꝰ
.ff. de. v. ob/ Et pꝛo hoc potes inſtrui tu ſcholaris
an iuramentum ſemel rectoꝛi pꝛeſtitum ſit iteꝛanduzʒ
in ꝑſonam ſucceſſoꝛis.conſuluit tamẽ Moſti. ꝙ pᷣla
tus iuramentuʒ recipiens nullam faciat mentionem
de ſucceſſoꝛibus:ut ſic iurãs aſtringat ad iteꝛanduʒ

iuramentũ ſucceſioꝛibus.¶ ¶ Quid autem ſi poſica
s 2

utatur in dubiũ an fuerit facta mentio ſucceſſoruʒ.
dicit Hoſti.ꝙ ei qui dicit ſic iuratum icumbit onꝰ
ꝓbandi.ff. de ꝓba.ei qui dicit.ex pᷣdictis habes an
2Ziqñ iuramentũ ſit ꝛeale nel ꝑſonale ex ꝑte recipien
tis. Müc queꝛo an ex ꝑte iurãtis qnqʒ ſit reale ut
ſic iurameniũ tranſeat ĩ beꝛedeʒ uel ſucceſſoꝛẽ iurã
tis. So. Moſti. ⁊ cõiteꝛ doc. dicũt ꝙ non etiã ſiquiſ
iuraſſet ꝓ ſe æ ſucceſſoribꝰ ſuis ſeu heꝛedibus:qꝛ li
cet quis poſſit obligaꝛe heꝛedem tpᷣaliteꝛ: imo ẽt nõ
faciẽdo mentionẽ de heꝛedibus pactũ reglarit tran
ſit in eos: ut.l.ueteris.C. de S. ⁊ omit.ſiip. ſpualii
tñ nõ põt qꝛ licqʒ ſit honeſtũ:ut in ſpnalibus obligs
tiõibꝰ filiꝰ ſequat uolũtatẽ pꝛis:nõ iñ ẽ neceſſarinʒ:
ut nõ. in. c.i. ð deſpon. ĩpu. ? in. c. ex lris de ſpõ.et
in. c.uno.de deſpon.impu.li.vj.uñ filius uel heꝛes
nũqᷓ; eſſz piur⸗ ex iuramento defuncti ar. bonũ i. c.
pe.j.e. ¶ Sed dices tu quare quis põt ſe obligaꝛe
alicni æ ſucceſſoribus.nõ aũt obligare ſe ⁊ ſucceſſo
ꝛes Gndeĩ prio cãu agit de obligatõe pꝛopria qua
quis põt faceꝛe ꝓut nult.fo neꝛo caſu agitur ð ob
ligatiõe aliena quã nõ pot faceꝛe ĩ iſtis ſpiritualibꝰ:
niſi inteꝛueniat mandatuʒ ſpale de iura. calũ. c.fi.li.
vj. Ex his hẽs nõ.cõcluſionẽ:ꝙ licet obligatio in
malibus tranſmittat᷑ in hbeꝛedem:ſecus in ſpualibuſ
MRatio diueꝛſitatis põt eſſe qꝛ in iſtis ſpualibꝰ ligat
aĩa que ſine ꝓprio cõſenſu ligari nõ põt:ut in iuri
bus ſuꝑius a lega.⁊ facit.xxx.q.ij.c.uno ⁊ qð nõ.
glo. xxiiij.q.iij in ſũma ⁊.i.q.iiij.ĩ ſũma:⁊ haãc ↄclu
ſionẽ firmat Jo. an. in. c. fi. de ſepul. ubi plus uult
ꝙ nõ ſolũ beꝛes nõ obligat᷑ ex iuramẽto dcfuncui ſʒ
t᷑t ꝙ ꝛõe iuramẽti defuncti nõ poſſit cõueniri in fo
20 eccleſiaſtico ⁊ ſic ꝙ. c. fi.ð fo.compe.li.vVj.nõ ha
beat locũ ĩ heꝛcdᷣ qð e nõ.⁊ uide qð dixi in.d.c.ſfi.
alia cõcluſio eſt ex pᷣdictis ꝙ iuramentũ ex pꝑie reci
pientis qñʒ ẽ pe:ſonale quandoqʒ rea e.exꝑte vVo
iurãtis ſemꝑ ẽ ꝑſonale. An aũt ſemꝑ obliget peꝛſo
nã iurãtis.dic ꝙ aut fnit pᷣſtitũ ſimpłꝛ non habito
ꝛeſpectu ad dignitatem eiꝰ cui iuratũ eſt nec ad di
gnitatem iurantis ⁊ ſempeꝛ obligat ſi h̊ pñt impoꝛ
tare vba iuramenti.argumẽ.xxxij.q.viij.c.uno.
Aut fuit iuratũ ꝛeſpectu alicuius dignitatis ſeu al
terius qualitatis exntis in ꝑſonam iurantis uel ꝛeci
pientis:⁊ tũc ceſſante illa qualitate ceſſat iuramẽtũ:
exemplũ iuraui tibi qꝛ eꝛas eps ſi poneris ab illa
dignitate non obligoꝛ nibi amplius:ut.d.c.nenera
bilem. Ex parte iurantis pone exemplum iurani ſeꝛ
uare ſtatuta eccleſie tanqꝙᷓ canonicus ſi non ſuʒ am
plius canonicus nõ aſtringoꝛ iuramento. ar. d. c.ue
nerabilem ⁊. c.cum int᷑.p.⁊æ qð ibi nõ.de ꝛenun et
tenet YFre. cõſi.cclvj. ¶ Queꝛo an diſpõ huius.c.
uendicet ſibi locum in ꝓmiſſione obediẽtie tex.i.c.
olim de ꝛeſti. ſpolia. el.i. v uelle ꝙ non ubi innuũ
quẽ poſſe pꝛomitteꝛe obedientiã pꝛo ſe et ſucceſſo
ribus ⁊ alijs fꝛibus.So.ille tex.pria fronte hoc in
nueꝛe vr ſed ꝑ iſtũ æ ꝛ2ões ſuꝑius allegatas oʒ illum
reſtringeꝛe ut ibi dicũt cõit eꝛdoctoꝛeſ aſſeꝛentes ꝙ;
ꝓmiſſio obedientie facta peꝛ unum etiã prelatum
alios non obligat niſi de ipſoꝝ mandato pꝛomitta
tur ſicut nec uotum nec iuramentum. ſed dicitur ſic
ibi pꝛeſtari pꝛo alijs in ſignum ꝙ alij debent obe

¶ Me iureinran:

8

dire. dñ dicunt ꝙ quilibet ſuccedẽs illam obedienii
am faceꝛe tenet᷑ ſed nõ cuilibet ſucceſſoꝛi: ut h. dicũt
etiam ꝙ ſi alij ꝓ quibus etiam iurat ſciũt hãc obe
dientiam a ſuo pꝛelato pꝛeſtari uel eoꝛuʒ pꝛocurato
re ⁊æ hoc patiũtur obligãtur efficaciteꝛ ex iuramento
uel obedientia ſic pꝛeſtita. C. de iura.ca um..i. . ij.
quod eſt nõ. facit quod in ſ imili nõ. Inno. in. c. ex

parte decani de reſcꝛip.

Erum Caſus. A iuramento peꝛ me
tũ extoꝛto ecclłia ſolet abſolue
rez eius trãſgreſſoꝛes ut peccãtes monia
liteꝛ nõ puniũtur. Dria ꝑs ponit qõnem ? ipſius
rnſionem. fa reſpõſionis illationem ibi ceteꝛum.
Mõ pꝰ ꝙ iuramentũ meru moꝛtis uł reꝛum amiſſio
nis pᷣſtituʒ eſt obligatoꝛiũ ſahẽ quo ad ecchiaʒ militã
tem. qᷓ nõ indicar de occultis:an.ſ.iurans habuerit
ſe obligandi aim: an ãt liget quo ad deũ. dic ut pleñ
dixi. s. e. ſi vo. Hõ. 2* ꝙ iuramẽtum turpiter re
ceptũ:utputa ꝑ metum põt ꝑ ſuꝑioꝛem remitui:nec
& neceſſe ut recipiens compellat᷑ prius ꝛcmitteꝛe: ſed
põt recta uia adiri ſuperioꝛ ut ab illo tanq; turpiter
recepto abſoluat:? ſic uidetur uia ordinaria: de q
plene dixi in. c.i. S. eo. ? licet dicatur h̊ de abſolutõe

facta per papam. idem tñ eſt de epo iur nõ.per In

no. in. c. debitoꝛes.S.e.ſʒ hic factũ narrat. 5.
ꝙ exemplis principis iudicare poſiumns ad poc.c.
in cauſis.. de re iudi. .xx. di.c.fi. ¶ Mõ. ꝙ manſ
grediens iuramentum meticuloſe preſtitum non pnu
nitur tanq; ꝓ mortali ¶ An autem peccet morta
liter ſunt opiniones. dic ut plene dixi in.d.c.ſi ueꝛo
ubi examinaui intellectuʒ huiꝰ.c. ¶ Queꝛo primo
an pꝛocedat tex. in omni coactione. Soluti. dantur
due limiitationes. prima ut procedat in coactione
conditionali nõ in abſoluta:qꝛ tunc nõ obligaret iu
ramentum: ⁊ ſic nõ egeꝛet abſolutione.nam uis ab
ſoluta nõ habet cõſẽſum:⁊ hõ potius tũc dicitur pa
ti q; age?qð me cã ſacris de bap.maioꝛes.l.di.pꝛeſ
biteꝛos ſm Gof. dictum ẽ neꝝ in ſe: ſed dicit Jo.
an. ſe nõ uidẽ quõ quis poſſit cogi abſolute iurare
HYbaliter: cuʒ nõ poſſit quis ↄpelli pꝛeciſe ad loquẽ
duʒ uũ phũs Qui ſecũdus uocabatur qui propter
caſũ mis plus loqui nolebat Adriano ſcripſit in ia
bula uocis mee proferẽde nulla tibi poteſtas eſt:?
Moe.de conſo. narrat ꝙ cum tirannus quidã ho
minem liberum ſupplicijs putaret induceꝛe:ut proð
ret ſocios coniurationis ille linguam ſuam momor
dit atqʒ abſcidit ⁊ in os tirãni ſeuientis abiecit. Se
cundam limitationem ſentit glo . fa dicens tex.nõ
procedeꝛe intercedentem uano mem: nã tunc nõ ab
ſolueꝛetur iurans:ſed neceſſe habeꝛet ſiare iuramen
to. ar. in. l. meiũ. ff. qd me. cã ubi pʒ ꝙ nõ exenſat:
niſi metus qui cadeꝛet in cõſtãtẽ. Moſt. i priuʒ di
cẽs ꝙ ẽt ſi metus fuit ĩpꝛobabil fiet abſolutio ĩ odi
um cogẽdũ ne ex dolo ſuo alij repoꝛtẽt damnuʒ ?
ipſi cõmodũ:æ hoc mihi placct.nam &t de iure cini
li ſubuenitur metũ paſſo ex iudicis officio:licet ni⸗
ſuerit atrox: ut.l.fi.ff. quod me.cauſa:ita nõ.glo.et
Har. in. l. inteꝛpoſitas. C. de tranſac. Mec ob. d.
l. metum: ⁊ ſuniles quia pꝛocedunt reſpccin edicij

Keande
kemgenimi un
õ
en erentit Yoſenin a⸗
zivehemmmnifierhno uunt
Riſt iinnu fnt mon nn anin
gbiroclemickichs iemmint
unqranuinno nalzvlm i
uſcon irfcnnhl otin
jnimmron ſttikrin kif n nni
firtecvonneruanms tht obdtan
iſo tiſtöclim ins ohptee reſt
Nlettor uondinicorancven writ Ve
liais neneſfceſnr ct it egin
alirget ud ti itte en
Nölgicecircilierdeſtrnin
Munmn Cndcnintge ilenin
elndäſfingumg ſeiimmiſ urde
ſacanfceciectliee Abelendr
cGonſſacſiedscitiz rſifutt
snltcintriſin hoinn 4
tpiliti nicnctnunne⸗
chiibinnn ens erinnei
loſnurn thio er, n

Ulino iinnenn e
z4 ſligſihß
,. , d
chi nuͤto ſöcini Koß⸗
grraſtngianlnd
einn ntf ainiinunne⸗
alg nitbſif,unde men
e ciutzlinn⸗
almnitn eeſſtnt
. iun fn Honi wet dadcſt

ſtlors
rmanfudin
umn ggl gebtf
intſ ſr⸗
e nliſicea
n⸗ ee.
ugntinck h luneu

ten rdinäne . aſhii
1. Aln edcllisnn ilipt
eanlngiing ii
mseſ ſb. (Rrginming
Gun anmpörpſppiorn n
tſen echiens Contpeſai rits min
Rremtman ſiinbblomzn
etexo dionner ſcvidan in oine
Pene dnin cis ntliadeunörnt
ſan r mn umiicfcr nii
no. inc chiorz icjbeſuu nnſ
””
nans ſ&riidtrdef Mon
guuas inunmmmun ml vntum wn⸗
n m p i Maumnuur n
irr imn opnnos den necnind n
b ammimi inclenm wi. Oee ine
nxkin er Monni udof Oan Audn
mimins in MNiN an
ndnofdinonn Domnnrm n

mcun. t dn Wodeemds

ſrandda (NMarr dodduns i ur
ii Vatd els Ne nen
ß

K de ndai Poltcot iu

Iſrcnsoen oſen
r. gndags
Mon Dnteüinstocbindi
aſi nhni ll ſen

☛G

a vols in
Ber onſo. nngennn E
ppicispoin
n is lelngunn
*☚ giraniſce

qð me. cã nõ aũt ꝛeſpectu officij iudicis de quo nið
etiã bo. gl.in. c. pe. qd me. cã. in. v. nec metum. Itẽ
ſarig ẽ ꝙ pꝑs turpiter iuramẽtum receꝑit.ar.c.i.s.e
Alrimo qᷓꝛo an finis ſe ĩtelligatur quando nul
la iteruenit abſolutio Jo. an. ꝙ ſie licet quidam ð:
ſed tu tene primum quod etiam ſentir gl. pe. ſi enim
interueniret abſolutio non imponitur aliqua pnia
ſupra eo.ſi uero.

J Eni ens. Caſus. Si is cuius mã

dato ſtaꝛe iurani aliquid
mihi pꝛecipit contꝛa iuꝛamentum peꝛ me
pꝛius licite factum illud ſeꝛuaꝛe non teneoꝛ. h. d. ibe
rẽdo vois lre:ſed põt alꝛ intelligi ut patebit ex. j.
dicendis. In. i pte ponitur queꝛela impetrãtis In
fa ꝓuiſio ibi ueꝛum. ¶ Mõ ꝙ ſupeꝛ ſatiſfactione ĩ
iurie pñt partes ↄponẽdo iurare ðᷣ ſtando mãdato
teꝛtij. Iem de ſtando mandato offenſi: ut. J. e. quĩ
tauallis pꝛo h̊ qꝛ ſolum agitur de ꝑtium piudicio.
unõ gꝛatis põt pars alteri ignoſceꝛe:ut in.c.ſi illic.
xxiij.q.iiij. hinc dicit Moſti. ̊ nõ. vbum ꝙ quãtũ
cunqʒ ſit iniuria iudex dʒ eſſe contentus de ſariſfac
tione de qua ↄtentat᷑ iiuriã paſſꝰ .nã ꝑ nudũ pactũ
remittitur iiuria.ff. de pac.ſi tibi.x.F.i.de pig. ac. ſi
rem. incen. tñ 2z Inno. ſentiunt alꝛ. dicunt enim
hB hoc iuramentum ſuffice:e pro ſatiſfactione niſi tã
ta.ſit iniuria ꝙ fuerit maioꝛi pena punienda quod
arbitrio diſcꝛeti eſt iudicis relinquendum:æ hoc di
ctum ego appꝛo bo pꝛo quo allego caſum in.i.licita
tio..quod illicite.ff.de publi.ubi pʒ ꝙ de eo qð ẽ
pꝛiuatum oꝛit᷑ reipublice ius agẽdi ad uindictam
vñ hz ꝑs poſſit remitteꝛe quatenus tãgit pᷣiudicium
ꝓpꝛiũ nõ tñ in piudicium iuris reipublice queſiti:=
nide ad hoc quotidianã qõnem quam ponit Bar.
in.l.ĩteꝛ ocẽs..recte.ff.de fur. facit. c.i.?.c.crimina
de collu. detegẽ. æ quod ibi no. æ bec nõ. ¶ fo nõ.
ꝙ ʒ ubi agit᷑ de cꝛie cꝛialiteꝛ nõ poſſit opꝛomitti in
pꝛiuatum.de quo m dic nt in. c.pe. F.i.de in inte. re
ſti. z.l.nõ diſtinguemus S. iulianus.ff. de arbi. ſecus
tñ ubi agit᷑ de cꝛie ciuillreꝛ: ut ᷣ 7.l.quid eꝛgo. F. ex
cõpꝛomiſio.ff.de his qui nõ.infa. facit. c. quintaual

lis pꝛeal. ?.c.rᷣas de pᷣſump. ¶ M ttio pꝛancẽ pꝛe
cipiẽdi ei qui tenet obedire nirtute inramẽti nã re
cipit᷑ ſub iuramenti debito Pcoꝛ. . c. pꝛoxri. ¶ ⸗
ultimo ꝙ iuramentuʒ gñalꝛ pᷣſtitum de parendo ali
cuiꝰ mãdato nõ eſt ita inteꝛptandũ: ut comp̃hendat
oĩa que ex vᷣboꝛuʒ gnalitate poſſet opꝛehendeꝛe. nõ
enim dʒ extẽdi ad aliqð oꝛium pꝛioꝛi iuramento al
teꝛi pꝛeſtito:ut h̊ in fi. nec ueꝛiſilkꝛ eſt cogitatum:ut
colligit᷑ ex narratione facti de quo.j.latius.vñ dicit
p glo.i.quã nõ. ꝙ dʒ intelligi de idoneo mandato.
ar. c. ad cãm de elec.i.ut ſit rationabile 2 boneſtum
quod mãdatur fm Hoſti. qð bene nõ. p iſtis iura
mentis geneꝛaliteꝛ pꝛeſtitis de ſtando mandato ſeu
arbitramento alicuius de quo aliquid. I. æ peꝛ h ſit
expeditum pꝛin. glo.i.¶ Op. S z ↄtra tex. nidet
enim oꝙ ſtandum ſit dicto iſtoꝝ eriam ſi ſit iniquuʒz:
ut. l. diem. S. ſtari. ff. de arbi. Rndet glo. i. ꝙ iſti nõ
fueꝛũt meꝛi arbitri de quibus ſoquit pꝛium:ſed aꝛbi
tratoꝛes ⁊ amicabiles compoſitoꝛcs:quoꝛnʒ landuʒ

Veniens

rednci põt ad arbitriuʒ boni uiri.l. ſi locictatẽ.c.axr
bitroꝝ.ff. ꝓ ſocio quod plʒ hoſti.? ducit hoc ꝓbaꝛi

in tex in co ꝙ iurauit iſte ſtare mandato æ no ſnie.
ERitc ex h dicto iuncto tex. ꝙ ſi ꝓmitto ſta

re mandato alicꝰ uideor illum elegiſle:ꝛ ut bonum ui.

rum ⁊ amicabilem conpoſitoꝛem nõ at ut arbitrum
ed ego tunc ultꝛa alios oppo.ſi at iſti fuerunt ar
bitratoꝛes:quare papa nõ ꝛeduxit iſtorum laudum
ad aliquam moderationem:ſed ſimpliciteꝛ mandatũ
ꝓnuntiau x nõ teneꝛe:puto poſſe dici ꝙ totum mã
darum fuit iniquum:= ſic non erat aliquid reducibi
le.æ fm hoc nõ.bñ ad hoc iſtum tex. ꝙ ubi index
aditus ſuper iniquitate laudi reꝑit totum iniquum
põt ſimpliciter ilud ꝓnũriare nõ teneꝛe uel annullaz?
nec aliquid eẽ nec in aliquo ptẽ ↄdemnare: ut papa
fecit hic.puto tñ ꝓ iudex poſſet ↄdemnare lt᷑ime:
ꝓut arbitratoꝛes pomiſſent cum ſuccedat in locũ il
lorum:⁊ ſic põt facẽ qð illi facere debuiſſent : ſicut
dicimus in iudice appellationis:ut in. c. raynutius
⁊7.c.rayna dus de teſta.? forte ̊ nõ fuit aliquis qui
hoc peteꝛet nec cõſtitit pape quid iſte debuiſſet pati
pꝛo illa offenſa:maxime cum alteꝛnatim cõnitia ſibi
intulerunt. ¶ GBlo. ij. primo colligit ar. iuramentũ
foꝛe ĩteꝛpꝛetandum fᷣm intentionem iuꝛantis ſed ſta
tim oppo.⁊ remittit ad.c.ex ſiis de ſpon. ſed dic ꝙ
hoc ar.ſolum colligitur ex narratione partis ſed ex
diffinitione pape poteſt colligi ar.ↄrium cum papa
funder ſe ſupeꝛ iuramento ↄꝛio pꝛius pꝛeſtito de q*
pars nullam fecerat mentionem.ſed de hoc uide u
bo. gl.in.c.queritur.xxij.q.v.⁊= aliquid ſtatim cicã
ſed glo.tranſit ad aliam qõem in fa parte z querit
nũquid vture huius gnãlis iuramenti potuiſſet ſibi
pcipeꝛe ut cedẽt bonis uel ut ei daꝛet bona ſua. ? ꝛe
ſpondet ꝙ nõ qꝛ nõ excẽditur ad ea de quibus nõ
fuit cogitatũ.dʒ enim iuramentum gnae c uili mo ĩ
telligi qð bn nõ.¶ Ex dicus Inn. poteſt colligi h
diſtinctio ꝙ ant iuramentum fuerit geneꝛaliter pſti
tum de parendo mandato alicuius aut ſpecifice: et
determinate:ſed oꝛitur ex poſtfacto dubitatio ſuꝑ
ipſius ĩtellectu = iteꝛpᷣtatõe.pꝛio caſu cdicit ꝙ iuram
tũ nõ extenditur niſi ad ea de quibus cogitatũ eſt
uł debuit merito cogitari. .e. qntauallis.j.de deci.
ex multiplici cũ ſilibꝰ:ꝛcfert alios dicẽ ⁊ nõ male ſʒ
eũ nõ ſufficeꝛe ſi iurãs dicat ego non cogitaui ꝙ H̊
mihi pcipes dũmodo pena nõ excedat culpam imo
oĩa põt pᷣciꝑe quatenus culpa patit᷑ niſi ſit 5 ius. j.
e.quintauallis uel Sria prio iuramẽto ut hic uel ni
ſi eẽt tale ꝙ fᷣm cõem reputationem nunc iuraſſet
ſi credidiſſet h ſibi manda:i. ar. c. petitio. j. e. æ. C.
que res pig.ob.poſ.il.i.in.fi.ff.de pig.l. obligatiõe
gnãli.? nõ bene h̊ ultimũ:ſo mẽebꝛo principali dicit
in ꝓſilio aie ſue fm intentionem iurantis ẽ iterp
tãdum:ſed in indicio recipit iterptationẽ fm ius.j.
e. ueniẽtes qð ẽ nõ.⁊ ſẽꝑ h̊ alłatur ꝙ iuramentum
recipit ĩteꝛpꝛetatõem fᷣm ius in iudicio contentioſo
ſed in pniali fm itentionem iurantis.qualiter auteʒ
iudex ĩterpᷣrabit fm ins uide gl.nõ.in. d. F. querit᷑.
xxij.q.vV.⁊ in c.ex lr̃is.ꝰj.ðᷣ ſpon. ? reſpectu foꝛi pni
alis ut ↄſideret᷑ intentio iurantis nide bo. tex. cum

ibi nõ. in. c. tua. de ſpon. ſacit capitu. ſignitficaſti
S 3

de bomi. 7 ꝑ h deteꝛminat᷑ qõ ſe. Quidam cleꝛlcus
iurauit ſtare mandato epᷣi qui pcepit ei ur beneficio
ꝛenũtiaꝛet ⁊ ꝙ nõ appellaret ccꝛte:ex quo H nõ eꝛat
Hiſimile poterit pcepto nõ obſtãte appellare: æ ita
fuit deteꝛminatũ:ut hẽtur in dnicali queſtione.xxvVj
2 ꝑ p̊ dico gl. ſequẽtem non ꝓcedeꝛe in eo quod di
cit ſi mandatum iſtud non ꝛepugnet prioꝛi iuramẽ
to:ſed alias enoꝛmẽ lcſionẽ infeꝝ in ꝛebus pꝛalibꝰ
ꝙ petenda eſt ꝛelaxatio iuramenti. nam ſi ueriſimili
teꝛ nõ cogitauit iſtuʒ caſum non uideo ꝙ ſit opns
peteꝛe ꝛelaxationẽ iuramenti cũ iuramentuʒ non ex
tendatur ultra cõſenſuʒ iurãtis: ut pʒ ex pꝛedictis et
firmat Jo. an. in. c. uno de oↄmo. ubi dicit ꝙ gñaliſ
ꝛcnũtiatio caſuũ foꝛtuitoꝝ non ualidat᷑ iuꝛamento
ex defectu conſenſus ꝑ hoc ct poteſt decidi alia qõ
Quid ſi mandatũ iſtoꝝ non fuiſſet örium pori in
ramento:ſed obniaret ałs ſolẽniteꝛ ꝓmiſſo.ſol.dic
Inno. ꝙ debʒ ſernare iuramentum ſeu mandatum
factũ in Vtute iuꝛamenti æ de ꝓmiſſo debet alite: ſa
tiſfacere qd ꝓbatur h ĩ ̃a fʒ eũ:qꝛ in deciſic ne fũ
dat ſe ſuꝑ iuramẽto: 2 tñ S fuerat facta mẽtio 8
miſſo. facit.c.nõne.s.de pſump. Hoſt.impugnat h̊
dictũ qꝛ ſi pꝛio aliquid licitũ ꝓmiſeꝛat ad illud obf
nandum obligat᷑ apud deum ac ſi iuraſſet. xxij. q. V
iuramenti. mandatum eꝛgo cõtrarium tanqꝙᷓ; contra
deũ ⁊ 3 ius nõ ẽ fnãdũ. Itẽ nõ ẽ pſumendũ ꝙ; ge
neralit᷑ iuꝛãdo hoc fenſerit ur mãdaꝛeĩ̃ oriũ ſue pꝛo
motiõi. ar. ex ſupꝛadictis? Itẽ ⁊ 3 nõ nidet᷑ conce
dendũ ut poſſit mandatũ fieri ꝑ qnod alieno inri
illiꝰ.ſ. cui facta eſt ꝓmiſſio piudicet᷑: qꝛ nec manda
tum pape ad talia ſe extendit & de offi. dele. ſꝑ. eo
facit.l.ij. S. ſiquis a prĩcipe.ff.ne quid in loco pu.
nec uidet᷑ ꝓcedeꝛe fᷣm eũñ dictũ Inno. in co ꝙ dicit
ꝙ de ꝓmiſſo dʒ alit᷑ ſatiffaceꝛe qꝛ nõ põt inuito cꝛe
ditoꝛe alind ſolui.l.ij. ff.ſi ceꝛ. per. ⁊ iſti.de acti. .ſi
s analiteꝛ. Itẽ qꝛ põt cõtingẽ ꝙ alr ſatiſfaceꝛe nõ
poſſ; niſi ad iplendo qð ꝓmiſit: finge.n. ꝙ pꝛomiſit
Shex cũ beꝛta ? nüc mãdatur ne vhat:certe nõ vVz
qꝛ primã fidem nõ iuratã ſeruare tenet᷑ j. de ſpõ. ſi
cut ⁊ ſunt iſte ꝛões multũ urgentes Innocẽ. do.
An. dicit ſe putare:ꝙ ſi prima ꝓmiſſio obligat P
ciſe: ut qꝛ eſt obligatio dandi non artaret ad pcep
aum ſecundi iuramenti:niſi ꝑs de alio cõtentaretur
(. cni facta fuit ꝓmiſſio ſed ſi eſſet obligatio nõ pᷣ
ciſa ut in obligationibus facti ĩ bꝰ qͥs pciſe no ob
ligaret᷑ ad factũ ſʒ ad inteſſe: tũc qꝛ põt ipleꝛe pmuʒz
2 ſm ſaltem ſpecificũ iuramentũ ad hoc obligaret:
iz nõ foꝛte gñalꝛ:ut ſi uni prĩo ꝓmiſi tradeꝛe ꝛem
poſtea ꝓmitto alteri ⁊? iuro:nam pofluʒ ſeruaꝛe iu
ramentum tradẽdo fo ?æ ꝓmiſſum ſatiſſaciendo ce
intereſſe. ? dicit ſe putare hanc fuiſſe mentẽ Inno.

ſecꝰ ait ẽ in iuramẽtis ⁊ dicit h̊ nõ.ĩ obligatõibus
inratis ut quis pciſe cõpellat᷑ ad factũ maximc cum

iuramentũ hẽat vim illius cle ſi non vʒ qð ago. nt
ago:ualeat meliori modo quo põt ut nõ in... cum

5. F. filius mrem. ff. ge le ij. 7. c. ad noſtrã el. iij. .
e. ti. Er ſi H eſſer uerũ muliũ limitaret mãm.i.ſtipło

nes nõ diuidunt. ff. ð.v. ob. vult eꝛgo ĩ effectu do.

An. ꝙ ꝓmiſſio non iurata non obligat pꝛeciſe ad

factũ de iure canonico ſicut nec de iure ciuili ſecus

¶ He lurelnran:

ſi fuit iurata Seã ego dubito an hec concluſio

ſit ueꝛa ? contra pꝛimũ membꝝ facit multũ:qꝛ apð
deu n ⁊ reſpectu peccati pariteꝛ obligat ſimplex pꝛo
miſſio ? iuramentũ:ut in dicto.c.iuramenti:łʒ nõ in
qititate reatus: ut nõ. in. c.pe. . eo. Itẽ expſſe vꝛ fa
ceꝛe. c.i.de pac.⁊ expᷣſſius.c.qualꝛ eo.ti. ubi qr ſtu
dioſe agendũ eſt: ur ea que ꝓmittũtur oꝑe ↄpleant.
vã põdeꝛa ĩlo.v. gnale p:mittunt᷑ 2 ill ope oplean
tur ⁊ ſic reqᷣrit ↄplementũ in foꝛma ſpecifica 7 non
reſpectu iteꝛeſſe . ¶ Eötra memob? ſcom in quo dr
ſecus in iuramentu. facit nõ. dictuʒ Inno. in. c. ꝑ iu
as de arbi.nbi dicẽ ꝙ lʒ iuramentũ ĩteꝛuenit in ↄpꝛo
miſſo de ſeꝛuãdo laudo nõ tñ ꝑ boc pciſe compelli
tur ad ipius obſeruantiã: ſed dʒ intelligi iuramentũ
quod ſeruabit ſniam arbitri: ſiẽ iurauit uel penã ſol
uet: ut ſic iuramentũ ĩtelligatur altcꝛnatinũ: ſic è ma
terꝛia ſubiecta ſupeꝛ qua fuit inteꝛpoſitũ .eꝛgo idem
eſſet dicendũ ĩ ꝓpoſito ꝙ ſi iteꝛponit᷑ in obligationi
bꝰ facti ꝗʒ ĩteꝛptari fᷣm nãʒ illiꝰ obligatiõis: ut ꝙ fa
ciat fem ul ſoluat iteꝛeſſe. in hac ſatis dubia qõe ego
putarẽ quẽ obligari pꝛeciſe ad factũ ſi ilð adimple
re põt: dũmodo nõ ſit ↄtra bonos moꝛes ſine pꝛo
miſſio ſit iurata ſiue ſimplex ? loquoꝛ de iure diuio
æz canonico. moueoꝛ pꝛimo peꝛ dictum. c.i.⁊.c.qua
liter de pac.? preall.c. iuramẽti. ⁊ per ilið pſalmiſte
que procedũt ð labijs meis nõ faciã irrita. xxiij.di.
pſalmiſta facit.c.licet de uotio ⁊ de ſpon. ex litteris
ij. . . e. ⁊ ſi x-ps 7. .c. ꝓxi. ⁊ bo.tex.in.c.nc ui ce
iu di. Mec ob. ſi dicat ꝙ de nã iſtiꝰ obligationis fci
eſt ut ſufficiat daꝛe ĩtereſſe:qꝛ ho pꝰ poſſet negari ẽt
de iure ciuili: Sũt eim in boc mlie opiniones adco
nt ilti non parue auctatis tenueꝛunt ꝙ ſiquis põt
adimpleꝛe fem ienetĩ pꝛeciſe ad illud ſed ſi culpa ſua
nõ põt adimpleꝛe ul poſt moꝛã ĩutile eſſet alreꝛi ꝑti
fem adimpleꝛe: tunc ſuccedit obligatio ad inteꝛeſſe:
ut plene nõ. in. d. l. ſtipulatiõcs nõ diuidũtur ⁊ i.l.ſi
quis ab alio in fi. ff. de re iudi. ſed tenendo aliam
opi que uidet᷑ magis cõis ⁊ eã ſequit᷑ bar. in.d.l.ſti
pkones que in obligatõe fẽi cauſata ex ↄuentõe ꝑnũ
ſuſficiat ſolueꝛe ĩteꝛeſſe adpuc dico ꝙ non pꝛocedet
de iure canonico uel diuino: ratio quia fundamctuʒ
illius opi. eſt qm ſtipulatio fuit inuéeta a ivre ciuili:
nt quis ſtipulareĩ ꝙ ſua ĩteꝛeſſet. ſauis Ege beat
ſu iteꝛeſſe ita dicit Mar. in. d.l. ſtipłones ? ſic ila
opi. fundat᷑ ſuꝑ nã ſtipulatiois: ſed de iure diuino?⸗
canonico alia cſt rõ ꝓpteꝛ quam anis tenetur adim
pleꝛe ꝓmiſſuʒ maxie iuratũ nc.ſ.incurrat peccatum
ueniẽdo ꝓmiſſionẽ ſuam ? decipiatiſic ꝓximũ: ut
in. d.c. i. ?. c. qualiteꝛ de pac. Itẽ iuramentũ tedit in
deũ in. c. debitoꝛes S. e.⁊ tenet quis ex giſpoe legis
diuine reddeꝛe ſua iuramẽta dno. d. c.? ſixpe. naz
2 ipe Harto.uult ꝙ ubi obligatio deſcendit a lege
compellit᷑ quis pᷣciſe ad factũ.ar.in.l. qui libeꝛos. f.
de ritu nup.cum ſi. Item ſi a teſtatoꝛc idem nilt in
ducat ſpeciem ſeꝛuitutis.l.ntio. titio. ff. de coi.
demõ. Ideʒ eigo debemus diceꝛe in obligatiõe can
ſata ex ↄuentione ꝑtium cũ iura diuina? canonica
mãdant illaʒ ſimpłꝛ obſeꝛuari: nec ob. c.pe mas de
arbi. ubi vr̃ ꝙ ꝓmittẽs ſtare ſententie ar bitri pciſe
nõ cogit᷑: ſed ſufficit pꝛeſtare iteꝛeſſe ul penã ſoluere

Warend d
imuiumumm amm
Peiierm tdiunndad
arſhechicnenrleſts Clis
ckcnor era hunſo inn
nroriſſveppegn imt ſint
anenoſer nikr odtonni inin
esbfranen nün unant
lralvaſis unt liin
irmniliflniod ing nil
itir ixeninirlanu rtios.
nnaf pofn ſcin ihac luin
pſtfne eadernike Yonntfinnn
felge. Kin nere Ke. Aw.
) Noliſiſintns.
Imntcalen einleet fennin
n aſ Clrdirnsnerenn en
Kuntithiimnsſiſſönin
Nolcgt rdörcdeireieencin
Uutmſd en enſn etr
Adlisfntinmen inmn
Aleſtithal PR ſiſhtite
nicinetne⸗
neen Uingt i tnnf ſtni
SNNENN

enlſiegg⸗
„. chitbnn
4 uonenin DWH
tarcjn a innd iimn

cur ebins e anmmmn

l
õ
ä
ufndk olm ierſe inban ſisdtue
rt me bign eſe Afuß ſihe⸗
e Nindd,nöſt orr boyos norpſr
mſſioit mm ſneſmig: ſotorcriret
cmonio, norind hdiinn itt
lirr eac t ral cinnnai t Nri
vr oreniij ohs mo nofriiinnmi
lumi utcM eo tce hon gin
Icſcciραορcn?to,r e
4 Nronſidatoc, nͦ oblcenonet
la ſſan ar irnſlemb o volr ezni
time duni Oirein in tweniropinons
In won or ue acians eunnt is ver
mmer n ei rclead iid i ſaaſn
De minper u dot noi ine Urnt
1admeete iudtehnedign 1 medh
ex d in à Kydards d Gwüdwrril
Ndo
Sdio nns Kindt tencſdo i

Ne d ags t —
Nnescu n dikndr dcnimni n
ſe danm dort itcſtain did ger 8
e ime anmnilo e lu k
iowano fvniwven
Hrofonn
3 0i d ann Eint
auc ig uiniſt tbi

ſui irecſſe in ict Bar. ne ſiſm,
5 mnui ſcni ſpohröst
iadt to pprerunn en
er nſyͦnne mur ſn
minz nſſoneſum : unn⸗
– . apalier de i nn
4 ors 5e l n
ſua iuramen Cio⸗
vbioblcnie

dunr lecler in
conel d anl. Inn in
r . eumun /
cn eten temsccn
eno. NMee aj min⸗

ut ibi ⁊ in.c.dilecti eo.ti.poteſt enim reſponderi q
ibi pꝛeciſe.⁊ determinate ſe nõ obligauit ad ceriuʒ
quid:ſed in genere: ut ſtaret laudo dicendo: unõ ne
arbiteꝛ poſſit ad libitum ledeꝛe iura: ſtatuerunt ut
ſolueꝛe penã ſufficiat. uel iteꝛeſſe:qꝛ ut dixi nõ iteꝛue
nit purus oſenſus ſuꝑ laudo. nidemꝰ. n. ꝙ pꝰ emo
logatõem nõ ↄpetit aliqdᷣ ꝛemediũ.l.pe.C. de arbi.
7.d.c.per tuas:quod puto ꝙ ſi compꝛomittens ali
quo modo cogitaſſet ꝙ arbiter poſtmodũ ꝓnucia
uit ? habuit animum ſe obligandi ad illius obſer
uantiam ꝙ ſine peccato non poſſet retꝛocedeꝛe: ar.
d.c.iura menti ceſſat enim ̊ caſu ratio premiſſa 2=
P hboc ↄcludo cum pꝛealle.opi.hoſti.ꝙ ſiue ſequat
iuramẽtum gnãle ut in termis hꝰ. c. ſiue ſpale: ut in
exẽplo do. AMn. nuuqᷓ; tolii᷑ pcedens Spꝛia ꝓmifſio.
ut᷑.n. iuramentũ temerarium 5 ꝓmiſſionem ſuã ar.
d.c.iuramenti æ bo.tex.in.c.ex lr̃is ⁊.c.ſieut ſupꝛa
e. ⁊ ipſe net Inno.rium ur ſentire ut in. c. ſicut de
ſpon. ubi dicit ꝙ ſi primo õxi ſponſalia cum una ſi
ne iuramento. deinde Sxi cum alia cum iuramento
quaſi non ualeat iuramentum contꝛa pꝛomiſſioneʒ
alteri factam ⁊ ad iſtum tex. dicit ꝙ narrat factum
nam iſte obligauerat ſe iſtis ecchjs ꝑ iuramentum
unde expone tex:ex pꝛomiſſo.ſ.iurato = hoc colligi
tur ex rnſiõe pape qui ſimpłꝛ fũdat ſe ſuꝑ pꝛioꝝ iu
ra nento.nec mãdat ↄditionalł: ĩquiri ſi iuꝛauit ⁊ ſic
hes hanc uniem mãm declaratam = deciſionem ad
mulias alias ↄſiles qões.⁊ faciunt hec ad illam qo
nem quidã filiuſfa. uel cleꝛicus iurauit non exire di
ſtrictum ſenenſem ſine licentia creditoꝛis demum
reuocat ꝑ pr̃em uel epᷣm nũquid licẽtia nõ obtenta
poſſit inde recedeꝛe. uide Jo. an in rla in malis de
re.iur.li.vVi.in mer.⁊ fre. ↄſi.clxxxvi.
Reui leiſcitatus. Sans
rauit eccłiam defendere æ requiſitus ſine
iuſta cauſa ꝛecuſat:piurus eſt nec eum defendit ap
pellatio:⁊ fa ibi rñ demus. 6. praticam preci
pien di ei qui iurauit obe dire pcipirur enim ſub in .
ramenti debito concoꝛ. ſupra. e. c. ꝓx. LScõdõo nõ
ꝓ nõ obediẽs ſm iuramentũ pꝓpꝛium ĩcidit eo ipo
in piuriuʒ nec rcquirit᷑ aliqua ſnia. ¶ Mõ ꝙ appel
latio ẽt fm iſta tpꝛa nõ ſuſpẽdit obligationem pure
queſitã: æ hodie hec decꝛe.nõ hʒ dubiũ cum appella
tio etiã eriudicialis nihil naleat niſi ſit rõnalis.j. de
appella. ut debitus:⁊. c.i.e ti.li.vVi.= oʒ ꝙ expꝛimat
cãm: ut ibi: ſed olim dubitabatur ex eo quia oĩs ap
pellatio que nõ eꝛat manifeſte fruſtratoꝛia deuolue
bat cãm ad ſuꝑioꝛem.ij.q.vi.ad romanam: ⸗ nota
in.c.ut debitus ⁊ peꝛ gl.in dicto.c.ad romanã:ſed
rõ decidẽdi in Sꝛinʒ fuit duplex ſm Goffre. pꝛima
qꝛ ꝑ appellationem non põt iĩpediri quod peꝛpetuo
edicto fieꝛi pꝛecipit᷑. ff. de appella. non reci.l.ulti.ij.
q.vi. diffinitiua: ſed peꝛpetuo edicto pꝛecipit᷑ ne in
uanum dei nomen aſſumat᷑.¶ Item ne nioletur in
ramentũ.j.e.⁊ ſi chꝛiſtus 7. xxij. q. v. quacunqʒ.
Secunda rõ qꝛ licʒ fm iſta tempoꝛa appellatio ſine
expſſione cãe eximeꝛet a iuriſditiõe nõ tamen ab ob
ligatione ut a dixi. Et ex h ⁊ ex tex nõ õ religioſos
appelltes ut plurimũ ſine cꝗ legitima a pꝛecepto ſu

Breui ſciſ itatꝰ

ꝑioꝛis.nõ.n.euadũt notã.tranſgreſſionis obe dien
tie uel iuramenti ſi prius iurauerunt. Item etiam
optime facit iſte tex. contra iſtos qui appellant ſen
petunt laudum reduci ad arbitrium boni niri ſine
cã ltima nõ obſtante iuramento pſtito ð ſtando lau
do. ſi.n. poſtea declarat laudũ non reducendum pz
eos eſſe ꝑiuros niſi ꝓbabilis erroꝛ eos excuſaſſet
ar. c. ſacꝛo ge ſen. ex.æ uide quod dico.j.eo.quinta
nallis ¶ Viltimo nõ iuncta gl.i. ꝙ difficultas excu
ſat a ꝑiurio ſic ⁊ neceſſitas ſupra. e. querelam æz. l.
fi. ff. qui ſatiſda. co. hoc opponũ de. I. 9
tinu actus. g. illud quo qʒ. ff. de. . ob. Sol. glo. i.
rñdet ꝙ difficultas impedit ꝑiurium cõmitti led nõ
liberat a pena conuentionali:ut in Srio ¶ ama
ſus in ſua teꝛia. q. dicit ꝓ ſi impedimentum ꝓuenit
ex caſu nõ cõmittitur pena: ſecus ſi per honuné ff.
ad.l.acqui. pinde ad mãnm quod nõ ꝑ Dy. 7 Jo.
an.in rla peccatum de re.iur.li.vi. uide tu latius ꝑ
r. in. l. quod te. ff. ſi cer. pe. æ in. d. F. ill ubi mił
ta ꝓſequit᷑ circa hãc mãʒ ⁊æ aliquid pomit in.l.ſi de
ceſſeꝛo.ff. qui ſatiſd.co.2= quãtum ad ꝓpoſitum in
effectu dicit ꝙ aut pena nenit cõmittenda ex ↄditio
nis euentu:aur ex cõmiſſone moꝛe.pꝛimo caſu diffi
cultas pᷣſtatõis nõ ipedit penam ↄmitti:ut ꝓbat᷑ in
.l. in illa ſtipulatõe. ſi calendis.ᷣff. de.v. ob. exempluʒ
ſi tibi nõ dedero ſtichum in calendis martij ꝓmitto
dare. c. certe caſu moꝛiat ſtichus teneoꝛ mihilomi
nus daꝛe.c.ut in.d.l.in illa ſtipulatõe:æ hoc ideo qꝛ
pena uenit cõmittẽda nõ ex moꝛa ſed ex concditiõis
euentu.ſ.ſi non dedero ſtichum lIʒ glo. aliud dixerit
in. d.l.ſi derenero il Secũdo caſu pone exempjuʒ
Pinitto tibi dare ſtichum ⁊z ſi non dedero ꝓmitto
tibi dare.c.ſubdiſſingue aut in obligatde eſt faciuʒ
aut aliquid dari. prio caſu difficultas impedit moꝛa
Omitti ⁊ per ↄnſ pena.ut in.l.ſi ueheda. .pe. ff. ad
legem ro. de iac.uiputa ꝓmiſi ſub certa pena certo
Ipe ↄducere res tuas adicertum locum certe ſi caſu
fui impeditus non committitur pena.ut in.d.y.pe.
fo caſu ẽt ſubdiſtingue ꝓꝙ aut certam ſpẽm dari eſt
in obligatione aut quãtitatẽ. prio caſu pena euitat
ex difficultate preſtandi:ut ſi ſub certa pena ꝓmiſi
dare ſtichum qui caſu moꝛtuus eſt ante moꝛam ut
in. d.l.qd te.⁊.l.ſi hõ moꝛtuus.ff.de.vᷣ.ob. ʒ, ca
ſu dicit moꝛã cõmitti ⁊ ꝑ ↄñs penam ut.d. J. illud
nã ſi incẽdiũ nõ liberat ab obligatõe quãtitatis.ut
.l.incẽdium. C. ſi cer. pe. fortius nec difficultas:et
põt eſſe rõ hniꝰ diueꝛſitatis qꝛ ubi Stitas eſt in ob
ligatione:difficultas nõ libeꝛat qm totum genus pe
rire non põt.obligatio vo ẽ in gñe cũ ceꝛta ꝙ;titas

ꝓmittit᷑: ut in.l.in rõe.F. dgiligeteꝛ. ff. ad. .fal. quod

intellige niſi ꝙᷓtitas debeat ut ſpẽs: utputa pꝛomit
to. c. ex his que ſunt in illa archa tũc idẽ eſt dicendũ
in obligatione ceꝛte ſpei:ut nõ. in.d. H. diligenteꝛ
7 in.l.ta is ſcꝛiptura. ff dele.i. ⁊ ſic tempeꝛa dictum
Har. Itẽ in alio limirarẽ ſuũ ultimũ memby dice
ꝛcʒ eij ꝙ ubi ꝙᷓtitas eſt in obligatiõe ⁊ ex poſiféo ꝓ
miſſoꝛ fuit ĩpeditus ꝑ eum oↄtra quẽ nõ põt habeꝛe
regreſſum ſeu cãu foꝛtuito:ꝙ tunce pena nõ ↄmittii
ſeu ſalté reſtituet ex cla gnali ſiqua mihi iuſta cq et
E ar.op.in. c.ſignificãte de pigno.⁊ in.c.ij.de cõſti.
8 4.

E in. c. ex lĩ̃is dð ĩ iteg. ꝛeſti. ⁊.l. i. ff. ex qui.cau.ma.fa
teoꝛ tñ ꝙ difficultas ſen caſus nõ liberat ab obliga
tione: ? ſic loquir᷑.l.incẽdium æ.l. cõtinuus. F. illud
ꝑiuriũ aũt ſemꝑ ipedit̃ ex difficultate qꝛ iuramentuʒ
obligat data dũtaxat facultate.xxij. q.ij. beatꝰ ⁊. ꝗ.
e.⁊? ſi x-ps ? S. eo.querelã. an aũt ipediat uinculum
excõis ſi iuſſus aliqd faceꝛe mime fecit ꝓpteꝛ difficl
tatem faciendi. uide bo. glo.⁊ qð ſupeꝛ ea dixi 8 te
ensn nc eieniann tex. loqt qn is
q iurauit eccleſiã defendeꝛe. fuit 2cqſitꝰ.dubitat᷑ nũ
q̃d ſiñ ꝛeqſitiõe teneat᷑ illã defẽdẽ gl.ij. arguit ꝓ 2 5
z nibil concludit. Jo. an. ꝛcmittit ad ſpec. inti. de
aduo. F. i. v. ſed nunquid is qui iuranit: 7 dicit ꝙ
q̃ qd h æ ibi dicat attendẽda ſunt ueꝛba iuramenti:
A iueꝛte: aut iſte iurauit defendeꝛe ecckiaʒ ꝛequiſitꝰ
2 tunc nõ tenet᷑ niſi ꝛequirat᷑ ar. c. poꝛo ð puil. aut
iuꝛauit ſunpłr defendẽ eccłiã ⁊ tũc tenetur etiã ſine
ꝛequiſitiõe ſi ſciret eccleſiã ſuo patrocinio indigeꝛc
ut in. c. de foꝛma. xxij. q. V. ar.l.in illa ſtipulatione
ptis.fl. de. V. ob. ſic ſalua ſpe. in pꝛeal.? uide ad ma
teriã bo.glo.in.c.cupientes. F. ſi ueꝛo de elec. li. Vj
in. V. cõrẽpſerit. ¶ Vltio querit glo. nunc uid. iſte
qui iurauit ecclam defedeꝛe incidat ĩdiſticre ĩ ꝑiuriũ
ex non defẽſione:⁊ rñũdet qð non: ⁊æ põit tres caſus
in quibus non tenetur defẽdẽ. ODrimꝰ ſi eccła non
Fuauit ei fideʒ in ſuis neceſſitatibus.ſcðs ſi ecclia ei
ſubtraxit ſuũ ſalariũ ↄſuetũ.t᷑tius ſi eũ remordet cõ
ſcia de iniuſtitia cãe. diẽ t gl. ꝙ boc can aduoca
tus debeat ſequi ſuã oſciaʒ. ecchia in lẽbit eũ ꝓ ꝑin
ro ex quo nõ defendit eccliaʒ ut ꝓmiſit. ar. c. las ð
reſti.ſpo. Adueꝛte pꝛĩo circa pꝛimũ cõuʒ. ſi cnim ec
cleſia ꝓmiſit ſibi aliqua in ſuis neceſſitatibus ? po
ſtea nõ ſeꝛnauit nõ vꝛ iſte caus in effectu diffeꝛꝛe a
Fo. ideo tũc dicendũ ut ſuꝑ eo dicã. ſi ueꝛo gl. intel
lexit de fide tacite pꝛeſtita fſm quoſdam qui dicũnꝙ
ſicut naſallus tenetur adiuuare qnʒ in neceſſitatibꝰ:
ita ? dñs uaſallum. ad h̊ quod leg. ?= nõ.in.c.de foꝛ
ma. xxij. q.vV. quaſi uelit glo.ꝙ eccłia etiam ultra ex
pꝛeſſe ꝓmiſſa teneatur ſubuenire iſti qui iurauit de
fendeꝛe eccliam in ſuis neceſſitatibus. Cene glo. nõ
bñ diceꝛet. ſatis eiʒ eſt dũm tenen in hbis que eypᷣſſe
pmiſit. ar. in.l1. ſicut. C. de act. obli.? foꝛte ob h
noluit BGui. naſo H ꝙ uaſallus tenetur iunuare eñʒ
licet dñs nõ iuuerit uaſallũ. Ratio qꝛ uaſallus tene
tur dno ꝑ iuramentũ.ſed dñs tenetur uaſallo ex ur
panitate: ? nulla pena ẽ nõ facieti id ad quod ſoluʒ
qͥs tenetur ex urbanitate: ut nõ. C. de pig. crediuio
res ⁊.l.ciuilc.C. de fur.⁊..ð loca.potuit:⁊ hoc cir
ca primum caſuʒ. enio ad fſᷣm in quo gl.dicit

ꝙ ſi ecclia illi ſubtraxit ſalariũ ↄſuerum ⁊c. Hoſti.

27 Jo. an. dictũ glo. ꝓcedeꝛe qñ tota eccleſia delin
quit in ſubtrabẽdo ſibi ſalarium ſecus ſi ſolus pꝛe
latus als agat pꝛelatũ ⁊ iuuet eccleſiã.ar.in rła de
lictũ de ꝛcg. iur. li. vj. niſi iſte ſub cõditiõe iuraſſʒ. ſ.
ſi ſibi ſalariũ ſolueꝛct S. e. puenit: qi uelit ꝙ boc uj
timo caſu ſufficiat ad nõ defendẽédũ ꝙ ſalarium ſi
pi nõ ſolui. ¶ Eõ. bene ex hoc dicto ꝙ factum
ſolius pꝛelati ſufficit ut deficiat cõditio: non aũt ut
vctus modalis ſoluat mõ ꝑ ipʒ platũ non ſeruato
æ de hoc uide qð nõ.in.d.c.peruenit. ? in. c. ueꝑ..

De iureluran:

de cõdi. appo. Et ratio diueꝛſitatis põt eſſe:quia ut
ptractus cõditionalis diſſoluat᷑ ſatis eſt conditionẽ
nõ fuiſſe adimplerã eriã ſi ſine culpa hoc cõtingit ut
in.l. illa ſtipulatõe ſi calẽdis.ff. de v. ob. æ quod nõ.
bar. in. d.l. ſi deceſſeꝛo: ſʒ ꝙᷓ diſſoluat᷑ ꝓpteꝛ moduʒ
non ſeꝛuatum exigitur moꝛa: ut in dicto.c.ueꝛum:ſp
factũ ſolius pꝛelati nõ facit eccliam eſſe in moꝛa. ar.
xvi. q. vi. ſi epn. ¶ Menio ad teꝛtiũ caſuʒ in quo
glo. uult ꝙ ) pſciam nõ tenet᷑ iſte iuuare eccleſiam
ſʒ ecclia hebit eum ꝓ piuro:hoc ultimuʒ non placet
Hoſti. qꝛ ſic daret mã cuiqʒ ꝑ iurameniuʒ aſtricto
ad adiunandam eccleſiam aufeꝛendo beneficiuʒ ſen
ſalariumn deputatum ↄtra. c. ſatis ꝑueꝛſum.lvi.di.S
.e. queꝛelam: ⁊ ſic iſte pateꝛet damnũ unde debeꝛet P
miã ↄlſequi S. c.ſane de renũ. Mec ob. ſcdᷣm euʒ in
ra que alle. glo. qꝛ loquũtur in mr̃imonio ubi time
tur colluſio de eo qui ↄgno.ↄſan.uxo. ſue ſuper eo
2 in quo ueꝛtit᷑ ꝑiculũ icontinẽtie: nec põt ꝑ alium li
cite deſeꝛuire. ſecus in officio aduocauõis qð ꝑ aliũ
expediri põt.C. de iudi.rem non nonam. dabit eꝛgo
iſte ſubſtirutum bonuʒ qð ſalua conſcia faceꝛe pote
rit ar. ff. de nego ge. at qui naturã. J. cum me abſẽ
te ⁊. l. pꝛetoꝛ. ff. de iuriſdic. om. iudi. = ſi non poſſet
alium inuenire nõ babebitur ſtatim pꝛ0 ꝑiuro:ſʒ cõ
ſideꝛabitur arbitrio boni uiri pondeꝛata qualitate ꝑ
ſone aduocati ? cauſe an hoc faciat fraudulenteꝛ: et
ſi apparet fraus ꝓcedatur contra euʒ ſi bona fides
abſoluatur. ar. de reſcꝛip. cuʒ contingat in dubio ue
ro relinquatur conſcie ſue. ar. . e. mulieꝛi ⁊.i.q.vVij.
ſancimus . Et ceꝛe hec tria membꝛa ultima ſuffecil
ſent in hoc arti. pꝛemiſſis reſecatis.naʒ ſi apparet de
bona fide nõ tenet᷑ dare ſubſtiiutum cum pꝛc miſſio
gñalis nõ ſe extendat ad iſtũ caſum ut defendat ma
lã ⁊ iniquã cãm.ar.in.l.rem non nouaʒ. C. de iudi.
æ in.c.i.li.vi.de conſti.⁊.l.ſi pꝛocuratoꝛ. ff. de cõdi.
inde cIdeo dixit do. Anto.æ bene ꝙ ſi cenum eſt
eccłam foueꝛe bonam cauſam pꝛocedit glo. ſi ceꝛũ
eſt ꝙ fouet iniuſtaʒ non eꝛit peꝛiurus: nec reputabi
gur pꝛo peꝛinro ſi eſt dubium ex quo conſtat eũ nõ
defendiſſe cum fundata ſit intentio eccleſie allegaris
penurium habebitur pꝛ0 peꝛiurio niſi oſiendar bo
nam cauſam eſſe inuſtam nec curabimus de ſola
ſciẽtia ipius ⁊? cꝛedo ꝙ in hoc caſu dubij loquatur
glo. noſtra facit.c.inquiſitioni de ſen.ex.

* jurauit ceꝛtã ſeꝛuare mno
neram ſi ſciebat illã leginimo pondeꝛelfran
datam peniteꝛe debʒ de iuramento quod fuit illicitũ
2 ideo non ſeꝛuandum. ſi ueꝛo ignoꝛabat tunc iura
mentũ ſeꝛuat ſi illam facit reſtanrari ſic cditeꝛ ſüma
tur: ſed ego ſũmo gñalius cõpꝛehendẽdo èᷣt ulrimũ
dictũ. c. ⁊ ſic iurãs ſcienter illicitũ nõ indiget abſolu
tiõe ſʒ tenetur illud nõ ſeꝛuare: ſi Ho iurauit ignoꝛ
teꝛ dʒ illud obſeꝛuare: ſi aliquo licito mõ ẽ obſeꝛna
bile. Si aüt iurauit licitum qðᷣ pntabat illicitũ debʒ
obſeꝛuare iuramentũ:ſed de animo deprauato aget
penitentiam.h.d. pꝛio ↄſultatio. to rſio ibi ſuꝑ ꝗ
in qua tria mẽbꝛa diſtiguit. ſʒ ibi ſi vo. ſtinz ibi uex

ſoiſon g tofll ſiclir
acim eN liſe a
rfſpen men
Gtugiim a c in
Ih ini
,inzults inn .
. taniini /
umrtur inn ninum l . no
mialiminnmn mſd nn
G pinmimmhjuntck on vig
ltan in cntur um
ifotlanſi ſfinenimnficeiſen
Aollni eünnthiſ N
Urrendidoden (Vitiot.
rtictcileqdnemn nntin
TNmna tiDthmsnſe ni
Wcbnnoreäfenntratcdnenane
Deieleensnndeſfemrdecldidns
lnanadccinſiamn aangaede
lqninis Padcritillü pons
m Ntnidknmngi ritnnir
Monaſt uſtertem ummio ocſe
uifſentſifnü getſts lugg⸗
atainm hos trifi nieflguti
ee dicſ nutiniſ in
7ceßmanm teflinnmm rnen
Nimn fiſßnusnoree nſdnenn⸗
ltinnb ninen
ho inelige ſcn
Geenngentiuge

Ceſa. B
Eehl no. Aur eli
i lkerois a due Niu
no i Ce An rihmne
attbninn talt ſ ne
unoyenmen D

109

dar ind. 4 icttsfi

un ſ Ee g nſiztn,
ed e. gui namni ſanne
e t. gaon f ge unſclcon udi titon
abimo bon in oygenn nien
ſoxe Mvoni cule n borfuirfencliant
õ
1btam:. a. & a ornunter in bo
o Muamrnie r alie ,
ums. Gcdae kam; rb alinn Au
1 boc ann ouniſs tclans ejw
on ick n rrei dut inſtunm um gem ſi⸗
Gasdö enmde ad ü unindiacennn
Grici dn A Nl en KNNd Cdend.
uelA NnitlüpttnaRk Kdͤ
Jäimnio Brd tvarqiceunt
lmiort donmn im oit a nii
Agiuauun tnn
m emdach din 1
enaie animninaiinand .
munun dehchin 1 Nau⸗ lit
rdomdeccunoimws)
–—–

enn
4 wn õ

Cin. r
Gando. nu it

umnſſcrdn liliin,
nen cdeinmnmn/
mnn Gumn. n en,
0eo on ſenandunn⸗ *
mmem ſihmn li ihcni
Acgoſim Fain
. ſ innl Ciw,

ear ln

m.¶l¶ Nõ pꝛio ꝙ ſi conſiliaꝛij pncipis uel ciuitatis
nõ ꝛecte conſulũt ꝑdũt nomẽ ↄſiliarium ⁊? appellan
tur deceptoꝛes:? hoc ideo qꝛ officium ↄſiliarium
E iuſte conſuleꝛe.un ex ↄſilio fraudulento quis tene
tur de quo in rł'a nullus ex ↄſilio de ꝛcg. iu: li. Vi.? i
c.ſicut dignũ.F.qui vo de homi. ¶ Mö. quẽ öbẽ
ueniꝛe factũ ꝓpriũ ĩdiſcrete geſtũ:dʒ tamẽ diſcre
re Zueniꝛe qð iĩtellige ut le. æ nõ.in.c. qualiter æ qn
de accu.⁊ magne ſapie ẽ ⁊c̃ xxij .q. iiij. magne. Mo
tertio ꝙ ab illicito iuramento nõ ẽ abſolutio ne ce
ſaria. rõ qꝛ abſolutio pꝛeſupponit ninculum de de
ſpon.ĩpu.ad diſſoluendũ æ.l. x. ff. de. V. ob. ſed iura
mẽtun ülicitum non ligat ut. xxij. q.iiij. quaſi ꝑ to.
2 20 eſt qꝛ iuramentum non dʒ eſſe iniquitatis uicu
lum.i.nõ dʒ ligare ad iniqtatẽ.nã cum pſtet princi
paliter deo: ut in. c. debitoꝛes ſupra eo. deus nõ ult
uinculaꝛe quẽ ad iniqtatẽ. ⁊ de h. . latius.¶¶ Mõ.
quarto ibi irreqſito ⁊c. ꝙ priceps nõ dʒ aliqd ager
in piudiciũ ppłi ipoꝝ aſſenſu nõ reqſito ſm Jo. a.
ad hoc.c.ad hec de offi. aꝛchi.qðᷣ nõ.⁊ facit tex.iſte
in ar. m Hoſt. ꝙ pꝛinceps ꝑ ſe nõ põt componer̃
de damnis ppło datis rõne guerre:de quo remiuit
ad ſũmam de pe. SF. fi. V. ſed põe ꝙ guerra. Ex his
nõ pꝛincipem non poſſe diſponere ad libitũ ðᷣ ſubã
ſubditoꝛũ.pꝛo quo facit quod nõ Inn. in. c. que in
eccliaruʒ de oſti.⁊ legiſte in.l.fi. C.ſi Sↄ ius nel nii.
pub ¶ ¶ Mõ. in. v.ſi/ vo ⁊ tene menti ꝙ ſi iuramen
tũ ſernari nõ põt in foꝛma ſpecifica dʒ fuari eo mõ
quo põt.nã ut h̊ nides iſte rex iurauit ſeruare mo
netã pꝛis ſui ⁊ itellexit de pniti:iñ ſi illa reꝑiĩ frau
data tenet faceꝛe aliam monetam cudi ſub nomine
patris ſui ut ſic ſeruet iuramentum eo mõ quo põt
Ex h̊ pʒ ꝙ iuramẽtum bʒ uim cłe ſi nõ uʒ ꝙ ago:
nt ago. ualeat ut ualere põt. concoꝛdat.c ad noſtraã
iij. . eo. =. l. cum pz. J. fillus mẽem.ff. de le.ij. æ uide
quod dixi. s. e. ad nꝛam ? ꝑ pʒ tex ibi niqueq̃qʒ
debere expõi..i. o mõ quo põt. ¶ Mõ ultio in. V.
vm tmn. i elligẽdo ꝙ ponat tertium cauʒ ut uẽ placẽ
Jo. an. ? Eal. æ cõirſeqntibus ut ſic inteligat en
credebar monetã fraudatã ſcd non erat ⁊ placet mi
bi iſte ĩtellectus ut ſic diffeꝛat a pcedẽtibus ꝙ iuꝛãs
licitũ quod cꝛedat illicitum peccat peꝛ qð dicu Jo.
cal. ꝙ iurãs vʒ qð cꝛedit falſũ ẽ ꝑiurus quo ad de
um. Idem dicit in eo qui credit uenire ↄ iuramtũ
=Z nõ nenit ut ſi cꝛedebat iuramẽto nõ eſſe ſatiſfactũ
cui m erat ſatiſfactũ quod ſatis placet qꝛ deuſ ꝛeſpi
cit ainm hois ⁊ nõ factũ.xiiij.q.vV.ſiquid iueniſti ⁊
de pe.di.i.c.ſi ꝓpterea ⁊.c.ſi ei ( Aenio ad gl.
7 qꝛ h tractatur de falſa moneta. queꝛo qua pẽa pu
nituꝛ falſarius monete. rñndeo aſſumendo membra
glo.i. ?. declarando ꝙ aut falſat quis monetã prin
cipis intellige de nouo eam adulteꝛando æ ↄbun dʒ
l. ij. C. de fal.mo. Aut falſat moneram cinitatis ſen
alteꝛius infeꝛioꝛis ab imꝑatoꝛe ⁊ capite punitur ſie
itelligit glo. l. i. C. e. Aut non fabꝛicat monetam ð
nouo ſed fabricatam radit.ſ.minuendo uel tingit
puta monetam eꝛeam ut appareat aurca ? punit ul
timo ſupplicio uel datur ad beſtias fmn ↄditicem ꝑ
ſone: ut in. l. quicunqʒ.ff. de fal.? nõ.gl.qꝛ ꝑ hac di
ſtinctõem apit intellcctum illarum trium legu ? Luc

C Quanto

itellectum ſequit MHar. in. d.l.quicũqʒ⁊ glo.in.l.ij.
pal. A ij ut Ja. de aꝛe.in.d.l.ij.dicit ꝙ falſas mõe
tã auꝛeã pᷣncipis ↄburit ⁊ ſic ĩtelligat illa.l.ij. Aut
erat moneta eꝛe ↄtaminata ⁊ ꝓcedit.l.i.? uterqʒ in
tellectus eſt bonus. DHemũ glo. ponit tria ſpolia ĩ B
crie. adde æ quartũ qꝛ accuſatoꝛi pſtatur ipunitas
7 qlibet falſaꝛiũ caꝑe põt: ut in.d.l.i.¶ Ex gl.que
20 quid de eo qui ſciẽteꝛ expẽdit falſã monetã. So.
uẽ ꝙ teneat᷑ pena.l.coꝛnel.de fal.que regłꝛ eſt ðpoꝛ
tatio æ oium bonoꝛũ publicatio:ſeruus neꝛo ultio
ſupplicio afficitur de quo dicẽdũ ut in.l.i in.fi.ff.ð
fal.⁊ ꝙ talis expẽditoꝛ teneat᷑ hac pena uidetuꝛ tex.
in l. hac.l.fl. ad.l.coꝛ.de ſal.ſed Mar.ibi dicit h ꝓ
cedeꝛe quando expendidit nummos plumbeos nel
ſtagneos:qꝛ de eis tmin facit mentõnem illa.l.als qʒ
puniri pena eyoꝛdinaria: ar.l. ſaccularij. ff. de e oꝛ.
cri.⁊ ſic dicit ſe multos defendiſſe a pena.l. coꝛ.de
fal.quod eſt nõ eriam in mã enenſions ue0
ij.qꝛ glo. facit mentionẽ de monera ciuitan nunqᷣd
liceat inferioꝛi a principe uel imperatoꝛe cude? mo
neram: uidet ꝙ nõ ꝑ tex. in.l.i.?.ij. C. ð fal.mo.gl.
hoc tangit in. d.l.ij. ? dubitare ur̃ m ꝛeſideꝛe ur̃ vt
nõ liceat ſine ↄceſſione principis æ hoc ſequunt᷑ ibi
HBar. Me. ⁊? Cy. ĩtellige niſi ciuitas uel princepsĩ
ferioꝛ hoc pᷣſcripſiſſet ꝑ tin tps.de cuius initio nõ
extaret memoꝛia: ut in.c. ſuꝑ ꝗbuſdã de.v.ſig. facit
qð nõ Har. in.l.uectigalia.ff.ð pub. uel niſi eẽt tal
qui pᷣſcripſiſſet iura iperij ut nõ in ſili Inn. in. c. cũ
.p. tabellio de fi.ĩſtrn. ? in.l.infamẽ.ff. de publi. iu.
ꝑ HBar. ? ſic ſalua iſtum tex. pꝛo quo glo. uide nõ.
in. c. Adꝛianus.ij.lxiij. di.que dicit reges hiſpanie
nõ ſubiacere iperio.qui regnũ a faucibus hoſtium
eruerũt de quo in.c. ꝑ uenerabilẽ ꝗᷣ fi.ſint le. ʒ qꝛo
qꝛ ᷓ dixi falſarium monete infeꝛioꝛis a pꝛincipe vł &ł
monete eꝛee ipᷣius pꝛincipis ſm alium intelleciuʒ de
bẽ capite puniri:nũquid debeat ĩtelligi de pena nõ
tis. So. Goff. æ Hoſtien. refeꝛunt Jo. cꝛemen. de
fendiſſe quẽdam qui falſaueꝛat monctã ciuitatis bo
no. ut non puniret᷑ pena moꝛtis nãalis ſed ciuilis: qꝛ
pena capitalis eſt triplex: ut in.l.ij.ff. de pub. iudi.et
nõ. Inno. in. c. qualꝛ æ qn de accu. debet eꝛgo intel
ligi de mitioꝛi: qꝛ pene ſunt reſtringẽde de pe.di.i.
.F. pene ⁊ in ꝛegula ĩ penis de re.iu.li.vVi.⁊.l.pe.ff.
de pe. hodie tñ ſtamita tenaꝝ cõiteꝛ ꝓuident ? cum
illa opi. Joã. an. cõiteꝛ trãſeũt h̊ doc. Reliqua circa
fraudationis mateꝛiã monete dicam poſt glo. ſed qꝛ
h fuit aditus papa ſupeꝛ abſolutione iuramenti nun
quid papa poſſit abſolueꝛc a iuramento glo. mul
tum plene hic diſputat quam nõ.quia quotidie all.
æ in effectu nidet᷑ ↄcludeꝛe ꝙ ex canſa põt abſolue
re ⁊ in aliud quod ſit magis deo acceptum ↄmuta
re ſicut facit in noto: ſʒ ſine cã nõ põt ex qꝰ iuramẽ
tũ eſt licitum. idem Inno. in. c. cuʒ inteꝛ. p. de renũ.
=æ archi.in.c.aucteʒ.xv.q.vV ubi glo.circa hꝰ multũ
laboꝛat. Ideʒ ſentit glo.in.c.nõ ẽ de no.⁊ qͥ loqua
tur in uoto:tñ ipius ratio ↄcludit enã inramentuʒ:
Igem ſpe. in ti. de lega.S. nunc oſtendum.v.xxiiij.
ubi plene examinat iſtam mateꝛiam iuramenti z per
Innocen. in.c.ueneꝛabilem de elec. in ulti.colum.
2z concludendo in unum mateꝛiam iſiam dico ſic

g aut iuꝛamentũ eſt tale qð ſeruari nõ põt ſine ꝑi
culo aie:u: ſi iurauit coꝛꝛũpeꝛe monialẽ uel iugula
ꝛce paretes uł quid ſile æ tũc nõ requirit᷑ abſolutio:
ſed aucte ꝓpria põt guenire:ut g̊ dixi licʒ debeat pe
nitere de temerario iuramẽto:ut in.c. ad audientiã
in fi.de ſpon.⁊=.xxij.q.iiij.c.i.⁊ ſe.ita tenet Annoc.
in.d.c.uenerabilẽ:⁊ Hoſti.h̊ aũt poterat ſeruari ſi
ne interitu ſalutis eteꝛne:ſed als erat temerarium =z
pnicioſuʒ exempluʒ uł ꝑicuoſuʒ ⁊? non debet oueni
ꝛe? ſine aucte ſuꝑioris:ut in.d.c: uenerabilẽ ⁊? S. eo.
cũ quidã.S.fi.? h̊ͥ eſt dictum Inno.i.d.c.uenerabi
lem qð itelligeꝛẽ in caſu dubij:als aũt nõ obligat ex
quo eſt S bonos moꝛes: poſſit ſeruari ſine ꝑicło
gĩe: ut eſt tex.iuncta glo.in ꝛla nõ eſt obligatoriũ de
ꝛegu.iur.li.vj.de quo nide qð dixi in.c.ſi vo et.d.
c.cum quidã S. e.æ limita ut ibi dixi Aut iuran ẽ
tum eft illicitũ ex pte ꝛecipietis:ſed ex parte pꝛeſtan
tis licitũ:⁊ tũc nõ lʒ Zuenire ſine abſolutiõe:ut ĩ.c.
ſi ueꝛo ⁊=. c. ueruʒ S eo.æ multo foꝛtius quando ex

ntraqʒ paꝛte eſt licitũ:ut in dr venerableA um

aũt tunc poteꝛit abſolueꝛe a tali iuramento:dic ꝙ;
aut fuit pᷣſtitum ꝑ ĩfeꝛioꝛc ĩ mã ſpectante pꝛincipalit
ad papã:ut ſi iurauerũt canonici nõ recipeꝛe aliquẽ
ultra numeꝝ ⁊ põt papa ct ſine cauſa abſolueꝛe:qꝛ
in tali iuramento itelligit excepta auctas pape.ut in
⁊c.uenientes.j eo.qð ſic dʒ intelligi:qð etiaʒ uoluit
HMoſt. h̊. Aur fuit pᷣſt tũ in alia mã: æ tũc aut pᷣnci
pałr ob dei ꝛeuerentiã æ honoꝛẽ:⁊ ſine cã nullus pᷣ
teꝛ deũ ꝛemitteꝛe põt.ſic intellige Jo.an.pꝰ Vmcc.
in.c.de ſpõ. Spe.ĩ ti.de lega..nũc oſtendencũ. v.
hoc quoqʒ.ubi ꝓſequit iſti mãm ubi nide. Mapa
enim non poõr ſine cã ꝛemitteꝛe obligationem deo qᷓ
ſitam. xxi ij:q.i.manet ⁊.xxiij.q.iiij. in.c.ſi is cui.
Ex quo infeꝛo ꝙ ſi papa non põt abſolueꝛe ali
um: mulro foꝛius nec ſeipſum ar. in. c. fi. de inſſit.
?.c.ꝑ ueſtras de iuꝛepa. facit qð nõ. Jo. an. in. c. ſi
gnificaſti de fo. compe.æ do. An. in.c.cum inteꝛ:ſi
in papa aliquẽ abſoluit pᷣſumitur in dubio cã quo
ad eccleſiam militãtẽ:ut in ſili nõ.glo.in.d.c.nõ cſt
de uoto.? ꝑ legiſtas in.l.fi. C. ſi ↄ ius uel uni. pub.
Aut ſubeſt iuſta cã et tunc papa põt a iuramento
abſolueꝛe:ut in.c.ſi ueꝛo S.e.⁊ ẽ iuſta cãꝗ ſi turpuu
dinem ↄtinet ex ꝑte ꝛecipientis:ut ibi uel ꝓpt᷑ ſcan
dalum euitãdũ: ut nõ. hic glo.?æ Inn in. d.c. ueneꝛa
bilẽ:uł maioꝛ utilitas iminet in ↄmutatõe:ſicut dici
mus in uoto:ut nõ. Innoc.i.c. debitoꝛes S. eo. uel
ſubeſt aliqua alia iuſta cãꝗ. xv. q. vj. nos ſanctorum.
7.c.auct̃em:qͥnimo ẽt epᷣs poterit his caſibus abſol
ueꝛe:ſicut ⁊ uotum cõmutare:ut nõ.dicit Innocẽ.
in. d.c. debitoꝛes. hec tñ erit dꝛia inteꝛ papã ⁊ ep m
qꝛ in factis magnaꝝ pſonaꝝ uel multum dubijs dʒ
recurri ad papam:ſic põt intelligi.c. nenerabilẽ: ſed
in alijs poterit ẽt eps reſpectu ſue dioceſis:ſʒ papa
reſpectu totius oꝛbis ſic no.ſentit Spe.in ti.de le.
F. nunc oſtendendũ.v. xxiiij. ibi m ſentit ꝙ ſine cõ
mutatiõe nõ põt eps dare lniam Sueniendi quod
ego non admitto qñ ſubeſt alia iuſta canſa. ar. i. d.
c. ſi vo cũ ſi. Ali ãt platꝰ citra epᷣm qui non heat
epaleʒ iuriſditionẽ nõ puto ꝙ poſſit abſoluere a iu
ramento.ſicut nec ĩ uoto diſpenſare poteſt: ut nõ.ĩ

¶ Be lureiuran:

c.i.de uoto li.Vi. Aut iuramentũ reſpicit pꝛincipa
liteꝛ ↄmodũ hominis: ? tüc ſine cauſa papa remine
re nõ põt ſʒ cũ cã ſic:ut nõ. Spe.in. d. V. hꝰ quoq
⁊ archi.in.d.c.auctoꝛitatẽ is tñ de cuiꝰ ↄmodo agi
tur remittere põt:ut in.c.i.de iureiurãᷓ. 7. c.ſignifica
nit de cenſi.⁊ in.c.ij.de ſpon.⁊ ibi Jo. an. q8
cedit ẽt ſi iuramentũ ↄceꝛnat utilitatem utriuſqʒ cõ
tꝛahentiũ:ut qꝛ aliqui iurãt ſibi adinuicẽ ad aliq fa
ceꝛe ut in. d.c.ij. ſecus puto ubi quis ſimplꝛ inraret
ad ↄ nodũ ſuũ.nã nõ poteꝛit ſibi remitteꝛe iuramen
tũ ne auctoꝛiʒet in facto ꝓpꝛio nec alius poteꝛit re
mitteꝛe ſine cã: ut ſentit Spe.i.d..hꝰ quoqʒ. Ad
de ad pꝛedicta nõ. dictũ Inno. in. d. c. ueneꝛabilem
ubi dicit ꝙ nõ ſolum in temeꝛarijs iuramètis: ſed et
in licitis q̊ Zuenire ſine auctoꝛitate ſuꝑioꝛis urgete
neceſſicate ſi nõ põt hꝛi ſuꝑioꝛ a quo petatur abſo
lutio.xi.q.iij.anteceſſoꝛ:⁊ idem dicit ſi foꝛe magna
utilitas ſpũalis h exigat. hoc utimum non placer ibi
hoſti.qꝛ nõ dʒ ↄmitti ꝑiurium ꝓpteꝛ bonum ſpuale
contin ʒcs.ar.in.c.ſicut non ſunt.xxxij.q.iiij.? in.c.
ſupeꝛ eo de uſuris.ſed ſaluando Innocen. peſſz di
ci iudicio meo ꝙ non ↄmittitur piurium ſi cõm uta
tur iuramentũ in maius bonũ in.c.peꝛuenit 5. c. Eʒ
tñ hꝛi auctoꝛitas ſuꝑioꝛis ſi hꝛi põt: ut.d.c. ueneig
bilẽ ? pdicta nõ bñ.¶¶ Oop. in eo ꝙ papa mãdat
cudi monetã ſub noie pꝛis: ſi iſte rex cꝛedebat tepo
re iuramenti monetã eſſe ltimaʒ ⁊? repeꝛitur defran
data. nam ex hoc uidetur rex omitteꝛe falſum. ſicut
enim in moneta tria de ſubſtãtia requirũtur.ſ.mate
ria meta lica:qtitas pondeꝛis ⁊ publica f ꝛma.ff. de
Zhen.emp.l.ita ⁊ in quolibet iſtoꝝ ↄmiini falſues.
So. glo. que ẽ in v. noĩe ꝙ iſcꝛiptiõi monete fides
nõ adhibet᷑ c. quaſi dicat falſitatẽ ↄmitti in ſcꝛuptn
ra que ꝓbat nõ aũt in illa que fidem non facit.nota
bene hoc dictum quia facit ad multa: ſed mihi h ſo
lutio non ſatiſfacit ſimpliciteꝛ intellecta. quia immo
inſcꝛiptio fit in moneta ad pꝛobandum publicaʒ foꝛ
maʒ ⁊ auctoꝛeʒ ipſius monete. unde chꝛiſtus in enã
ge io inteꝛꝛogauit cuius eſſet ſupꝛaſcꝛiptio ilius mo
neie:⁊ cum fuiſſet reſpoonſum ꝙ ceſaris:Qixit reddne
eꝛgo que ſunt ceſaris ceſari ⁊c̃. Goff. ſoluebat obie
ctionem pꝛocedeꝛe: ſi iſte rex feciſſet cudi monetam
ſub nomine patris:ſed h̊ non faciebat:ſed ſoluʒ ute
batur uereꝛi. hoc etiam nõ ſatiſfacit lre ut pʒ ibi cu
dat᷑ ⁊c. Moſti. dicit ꝙ iura Sꝛia nõ hñt locũ in mo
neta:ſʒ in inſtris ſic. nam dũmodo nõ falſet moneta
nec alten pᷣiudicet non refeꝛt an cudatur ſub nomie
pr̃is ul filij uł que figura ponat᷑:ut h̊ dicit patex:ſj
ceꝛte ſatis ſalſificat ex quo inſcꝛibũ nomen il ius qui
nõ fuit auctoꝛ ð his que fiũt a pla.c. ̃to.dic ge foꝛ
malius ꝙ iſtud fiebat ab hnte ptatẽ ſine alicꝰ piudi
cio a bonũ finẽ.ſ.ut fuaret iuramẽtũ eo mõ quo
fieri pokat.h̊ᷣ tñ gl.poſtea oppo.ð.c.ſane ⁊ ñ ſoluit
ibi enim nuitur ꝙ inſcriptioni libri ſtatur: peꝛ que

iex. colligit ibi glo. arg. ꝙ ſi in aliquo lapide uel co

lunna inueniatur ſcriptura: fides eſt ei adhibenda:
et facit ille textus in contrarium tenendo dictum
glo. ꝙ inſcriptio monete non pꝛobat. Joannes
an dꝛe. dicit ꝙ ibi non aſſertiue: ſed ĩ dubio forte
dicit per deſcriptionem libri de ipſius auctore

nMer h
ſe nina oCntallah o

mnuciii d

lenttrhe

ſneowmor r
mrrgnteo n ielt⸗
. fr Onr i/
ciod
,m,uſfi
iugii mn Mrul
nchciyunt in , i
l firir li
lannu e liet
inciiz tu ii n n
ſc etl lecr lnncin/
immpyni pcktin Cebet fen cini
immeminii ce abtiſnen
nntcugleumrtii Mün hen
noleoeo LPotaddkrrunmroctn
Ennl Cniſegsmcanrugßdeni na⸗
DCbntedimdſciramene ertdeh
Klerenonnderdſcirent Gacden
4ddenmfüna cndrdn ſannn
onwadacraaciadcronmman
Wuns dannboſtcdcannthm nen
PatſnumnpicgiVlensroe
icannhpetſpvoſr zicbtin
nan uſttb unmmignmiun
Muimenefinr icnieſimnctanben
tonen ontgiitd onanit n
mumrionhinttin iniinin,
clinckegitincegnn⸗
niglolie Pai ti

gnen nick ibfinnmminl
znn gnu Mhe iſin ni
rn enuen laa inaninii
e ni rg ilmnu mr⸗
d auſhn ſlimigminnſanr
nqe pon naütin lnpeftdonvon acnd
bex dor digum gniafct dmnn. Kae
ptoRNun indlcter inelgen agan
cupno fa inmonca d wdendomde
õü
FaWendgrit inscſaſuhmſairo⸗
ſcra onnftſarcſdorſon Ein
eg n in 7e Boßf e
copen porlor:ſilketarfeiſaod
ſo nonme uns ſeld Mineuſl
bamr arn bo dinn nöfmſfutiin
du: ce Dſi dan wiun zußin
rarn infis ſe an dünoco ſſ

.

r auei pmiicei non cfannain
srfii uuefigunn doninid⸗
eue ſuis ſalſſcat er goo nlat *
zfui ugo d bis que fünßui⸗
niuus g ilna feban 1bin ii
co11boli fneſ fnn inm
in hiñ 9.0 ten o

cõſtare ⁊ facit xvi.di.c.i.⁊.c.demẽtis:ſed tn de his
dic ut dixi in.c.cũ cam de ꝓba. unc glo. decla
ratis attingã aliqua circa mam moncte:⁊ primo 3
20 quot mõis pꝛiceps ſeu hns ius cudendi monetã
ds eam fraudare. JInno. ponit duos modos primꝰ
qn certum pondus ꝓ quolʒ denario a pncipio or
dinatum diminuitur de mandato principis mãdatiſ
illã ſic diminutã poſtea recipi ac ſi primi ponderis
eſſet:ꝛꝰ cũ ab initio cudit moneta multo minoris põ
deris uel naloris q́; eẽ debeꝛet deductis inde expẽ

ſis. uult. n. Inno. ꝙ moneta. in forma dʒ tm ualeꝛe

qtum uʒ in mã deducus ti expenſis qᷓs auctoꝛitatẽ
pſtans de ſuo facere nõ tenet. ex officio.n.nõ dʒ ha
bere dãnum. ff. ex qui cau. ma.l.i.?.c. cũ non dece
at de re iu.li.vi. Inno.immo plus credit ꝙ ſi prin
ceps indiget poterit ĩde ſentire aliquale lucrum ur
ſic minus ualeat ꝙᷓ ualeret in mã ẽt deducus expẽſiſ
cum ipſe ex officio det auctoritateʒ monete hoc ue
rũ niſi ſpargẽt ex regnũ qᷣi cũ dãno nõ ſubditoꝝ
poc faceꝛe nõ poſſit. Credit ẽt Inn. ꝙ in pꝛi cqu
poffit pnceps cũ conſenſu populi diminnere mõetã
qꝛ quilibet põt renũtiare iuri ſuo.vij.q.i.ꝗᷓ piculo
ſũ.⁊ diẽ ſufficer̃ oſẽſũ maioris ꝑtis magnatũ regni
qꝛ negociũ regni reputat᷑ negociũ uniuerſuatis.ar.
in. I. ij. C. de iura. calũ. ⁊ facit ꝙ ipſemet Inn. nõ. i
c.fi.de ma.⁊ obe.ſʒ ego de hoc dubito cum tracte
tur de preiudicio ſingulorum.ar.eoꝝ. qne nõ. in. c.
cũ oẽs ð cõſti. . C. que ſit lõ. ↄſue.ſuꝑ Nica fatet
t Inn. oſẽſũ populi noõ ſufficẽ an illa pecunia eẽt
expedenda e regnum ? idem Mo. ar. in.1. fl. ff. Ce
iuriſ.om.iudi.de ↄſti.que in eccleſiaruʒ ⁊.c.eccleſia
ſz ciꝛca dictũ pcedes dicit Mar.in.l.ij. S.mutui.ff.
ſi cer. pe. .l.paulus qe ſolu.ꝙ pecunia qʒ imn Valc?
tum uʒ mã. expẽſe aũt debet fieri ce cõi: ut.i.leff.
de pᷣben.emp.fatet᷑ m ꝙ de ↄſuerudine ſeruatur 3
rium: ⁊ dic ꝙ ſeruatur dictũ Inn. tã in expeſis ꝙ;
in modico lucꝛo. Moſt. addit rernum mocum fiau
dandi extrinſecus:ut qꝛ princeps bonã monetaʒ ꝛe
pꝛobat ⁊ equiualẽtẽ uel minus ualetẽ ſuſeipit ad 5
nt de ꝛepꝛobata bonũ foꝛũ hẽat ⁊ illã oflani faciat
2Z cudi:⁊ in ſũma dic ut pꝛedixi ꝙ ſicut in moneta
ſunt tria:ita circa qdᷣlibet põt ↄmitu falſitas:ſj̊ hoc
ultimũ dictum bhoſti.cõcernit uſum moncte ?= com
petit ſolum pricipi. ¶ Vlterius queꝛo de qõe quo

tidiana ipe diſpõis ſen ↄcti debui cuꝛcbat ceta mo

neta curſu tpis illa moneta ẽ detcrioꝛata ſen dimi

nunta:queritur nũquid ſolutio debeat fieri fm eſtia

tionem antiquã uel ꝓut currit ? maxime ſi repuiur

noua melioꝛ:hanc qoem ſatis ſuccinte ictigit glo.in
c.olim de cenſi.⁊ in.c.quis ignoꝛet.xxxij.q.iiij.ple

niꝰ ꝑ hoſti. H̊ ?⁊ MDau.i. cle.ij. ð ci.p Ci.? Odo.
in.l.in minoꝝ.C. in qui.cau.in inte.reſii.no eſ ne
ceſ.ꝑ Mar. in.l.paulus: alias incipit cꝛeditoꝛ. ff. de
ſolu. ? Spe.ti. de ſolu. S. nunc aliqua. v. pone ⁊ ibi
peꝛ Jo. an. in addi. æ do. An. ſatis plene bic: ſed ex
pediendo mateꝛiã clare ? concluſiue conſideꝛannʒ
eſt ꝙ duobus modis pꝛicipaliteꝛ poteſt pecunia ſen
monera deteioꝛari ſen minui ſcilicʒ reſpectu curſus
qꝛ ſtate eadem bonitate itrinſeca nõ vʒ im ſicut ua
lere ſolebar.

AQuanto

¶ Iteʒ ex defecu pecunie q; ẽ diminu

ta in põdeꝛe:ut quia fuit tonſa circumciꝛca ⁊ peꝛ lon
gum uſum ẽ effecta eꝛoſa:utputa quia erat de ere
hz iſuꝑ hẽbat de argẽto qð ex lõgo uſu coꝛꝛuit.prio
caſu diſtingue ꝙ aut moneta eſt ꝛeſpectu curſus in
totum reprobata: utputa qꝛ princeps ĩteꝛdixit in to
tum illius nſum.⁊ tunc ſi debitor non fuit in mora
tenuit MDe. ? ſequit Ci. in.d.l.in miorũ ꝙ põt ſol
ui de antiqua:qꝛ ſatis eſt mutuum reſtitui in eadem
ſpẽ ⁊ bonitate eað intriſeca ut.l.cum quid.ff.ſi ceꝛ.
pe ¶ Contrarium tenuerunt Ja.? Odo. z ſequit
Bar. in. d.l.paulus ? do. An. hic. = cõmuniter B
tenetur.lſʒ Moſtiẽ. hic uideatur ſentire primum dic
tum ſed tu rene ꝓprecedens:ar.in.l.eleganter. .qui
reprobos.ff. de pig. ac. Mec ob. motiuum tenẽtium
õrium:quia non eſt nerum quod moneta iſta ꝛepro
bata habeat eandem bomiatem intrinſecam: cum
monera magis conſideretur reſpectu curſus quem
reſpectu materie ad h̊ bonus. tex.in. c.eijciens. xxx
ix. di. debet ergo ſolui ſecundum eſtimatonem anti
quam.⁊ de hoc nidetur tex.in.d.c.clim ⁊ ita tenet
Spe. ? Jo an. ubi ſupꝛa Aut non eſt in totum re
probata ſed tantum alterata in ualore. quia non ua
let tin ſicut ualere ſolebat ⁊æ ſubdiſtingue aut hec al
teratio contingit in perpetuum ut quia princeps in
terdixit ne tantum ualeret forte propter lucium ut
poſſit ꝛecolligere pecuniam ⁊ facere conflari æ de
nouo cudi ⁊ tenet h̊ Moſti.ꝙ damnum pertinʒ ad
creditorem:exquo debitoꝛ non fuit in moꝛa nec in
aliqua culpa ? idem Ja. de are.?æ Har. in. d.l. pau
lus.quia pecunia iſta babet ſuam bonitatem intrin
ſecam. Sed Odo. in. d.l.in minoꝛum æ do. An. H
tenet oppoſitum.ſ.quod debeat ſolui ad eſtimatio
nem antique monete ratione ſupra dicta. quia boni
tas pecunie eſt reſpectu uſus principalier. ideo de
bet in illa bonitate fieri reſtitutio.d.l.cum quid.ff.
ſi cer. pe. Item ſi in totum uſus pecunie eſſet repꝛo
batus deberetur eſtimatio ut in pꝛecedenti membꝛo
dictnm eſt. ergo idem ſi in parte eſt diminuta arg.
.ll. que de ota. ff. de rei. uendi. . c. paſtoralis. . itẽ
cum totum de offi. dele. pꝛeteꝛea hoc pꝛobari uide
tur in.c.olim de cenſi.pꝛealle.⁊ hoc mibi placet ne
iſte creditoꝛ ex ſuo beneficio damnum ſentiat.
cundo caſu quando alteratio non eſt in per
peiuum ſed ad tempus: ſicut contingit quotidie
unum floꝛenum magis naleꝛe uno die quam alio:
ita quod cꝛeſcit ⁊ decreſcit ualoꝛ ſecundum tempo
ra æ communiter tenetur hanc nariationem non ð
beꝛe attendi ar. optimum in ·l.pꝛecia ꝛerum in fi.ff.
ad legem fal.ſicut enim creditoꝛ nellet ut ſibi ſolue
retur ſi plus nunc naleꝛct: ita deber ꝛecipeꝛe ean
dem monetam ſi minus nalet cum ſperetur augmẽ
tum : ſic uoluit Mar. in. dicta.l.paulus ⁊ alij in di
cta.l.in minoꝛum: quod eſt ſanis equum puto ta
men quod ſi non eſiet ſpes quod de pꝛoximo ha
beret augmentum quod deberet baberi ratio ad
eſtimationem que eꝛat tempoꝛe mutui: quia neꝛum

eſt diceꝛe quod hodie non habet illam bonitatem

reſpectu curſus quam tunc habebat: ⁊ ſic militat ra
tio pꝛecedens maxime quia poteſt eſſe ꝙ nunquam
cꝛeſceꝛet. argu. in .l.iuriſpeꝛitos in pꝛincipio.ff.de

—

de excu. iuto/ æ eius qð nõ.glo. in cle.ij. de Gp.
Uenio ad fᷣm caſum principalẽ.ſ.qn ex defectu ip
ſius monete cõtingit deterioꝛatio:⁊ cõiteꝛ renetur ꝑ
canoniſtas ? legiſtas ꝙ damnũ ꝑtinet ad debitoꝛc
quia moneta non hẽt ſuã bonitatẽ itrinſecã quã ha
bebat tpꝛe ocius mutui:ut.d.l.cum quid. ¶ Iteʒ
ſcias pdicta ꝓcedeꝛe et ſi debitoꝛ nõ fuit in moꝛa ſi
aũt fuit in moꝛa tũc ʒ oẽs omne ꝑiculũ ſpectar ad
ipſum debitoꝛeʒ. dʒ.n. ꝛeddeꝛe fᷣm eſtimationem qne
erat tpꝛe quo debebat ſolueꝛe niſi fuiſſet tempoꝛaliſ
⁊2 momentanea:ut s dixi.pꝛo h̊.l.vinum et qð ibi
nõ. ff. ſi ceꝛ. pet. hoc m limitauit Eã. ubi S quãdo
damnum contingit in peccunia gꝛoſſa:ſecus ſi ĩ mi
nuta mouet᷑ qꝛ gꝛoſſa eſtimatur ꝑ minutam æ non
ecõtra.nam unus denarius non põt eſtimari peꝛ ſo
lidum aꝛgẽteum uel aureũ:⁊ iõ cũ illa minuta non
capiat eſtimationem nõ poſſumus diceꝛe ꝙ debeat
attendi eſtimatio:que eꝛat tpꝛe moꝛe contracte uel
poſtea uſqʒ ad tpᷣs ſolutiois:ſicut ĩ alijs ſpebus ca
uetur in. d. l.uinũ. H̊ͥ 25 Mar. nõ uidetur multũ pla
ceꝛe do. An.̊ qꝛ fn eũ ſicut gꝛoſſa eſtimat minn
tam:ita minuta eſtimat gꝛc ſſam.ſi foꝛte minuta ali
quid affeꝛt utilitatis. nam ſicut pꝛo paruis emuur
floꝛenus:ita pꝛo floꝛeno poſſunt emi parui ſi ali
qua neceſſitas h̊ impellat:⁊ hoc plus placer q; dic
tum Hꝛr:qð ſolum conſiſtit in ſubnilitate:licet eim
unus denarius non poſſit cſtimari: tamen plures
ſimul ſic. vnde diceꝛeʒ ꝙ aut hec pecunia ꝛepꝛehat᷑
in rotũ ⁊ nõ põt de ea ſolui dicto.. ſi ꝛepꝛobos.
Item puto in alio dãno cõtingẽte poſt moꝛam:dũ
modo directe ipſa deterioratio contingat ipſaʒ mo
netam paruam. ut quia fuit decretum:ut duo uale
rent ſolum unum de nouis.hec omnia pꝛocedunt
quãdo pecunia eſt debita ratione contractus. .
Muid aũt ſi ex teſtamẽto ut qꝛ tpꝛe teſtamenti p uſ
uel minus.ualebat moneta qᷓ;ᷓ hodie ualeat ⁊ intelli
ge de peꝛpetua alteratione: æ dic ꝙ debet attendi
na loꝛ. exiſtens tpꝛe teſtamenti. quia de eo nidetur te
ſtatoꝛ ſenſiſſe ut in.l.uxoꝛem. S. teſtamento.ff. ð le.
iij. z.l.fi. in prin. ff. de au.æ arg. lega.tenet Jo. an.
in addi. ſpe.in d. S. nũc aliqua. v. ſed pone ⁊ ita cõ
ſuluit Oidꝛa. ut ꝛecitat do. ODe. de ancha. in dicto
c.olim:idem dixii oldra. in precepto arbitrorum ⸗
eadem ratione idem dic in iudice condẽnante in ceꝛ
ta quaniitate. ¶ nid ãt in ſtatuto põe cauetur ꝙ
pro tali delicto ſoluantur decem libre nel ꝙ tot li
bre denĩ officiali demũ alterat mo nera ꝑpetuo diẽ
notabiliter. Soe.i loco pᷣalle.ꝙ dʒ ſolui de pecuna
currenti quia de talli uidetur ſtarutum ſenſiſſe.unde
mutata pecunia nidetur mutatum ſtatutum argu.c.
tranſl ao de conſtitutio de quo ego multum du
bito Quid enim ſi tempoꝛe ſtatuti floren us ua
lebat longe plus quam hodie:dicemus ne quid ꝙ
debeat ſolui ira modicum cum ſtatutum uoluerit
menſurare penam delicti quod fſieꝛi debet: ut in.c.
non affeꝛamus. xxiiij. queſtione.i.=.l.reſpiciendum
.ff. de penis: ? idem dico in ſalario conſtituto offi
ciali:æ caſus iudicio meo uidetur in contrarium in
dicto.c.olim de cenſi. Mec ob. clementi ij de deci
mis ubi ſoluno ſu de pecunia currenti: quia ibi nẽ

Be inreiuran:

.

alteꝛatur diſpoſitio. nam ſolum ibi dicir ꝙ ſi gli
cui conccditur decima beneficioꝛum poteſt ſolui de
pecunia currenti. non enim eſt uis de qua ſoluamur

dummodo ſoluatur decima. ¶ Quid autem in mã

dato ſeu gratia facta peꝛ aliquem dominum: utputa
quia conceſſit pꝛinceps alicui centum floꝛenos an
nuarim ſupeꝛ cenis redditibus demum alreꝛatur peꝛ
petuo ualoꝛ floꝛeni. dicit hic do. Anto. ꝙ ſi ignoꝛa
bat pꝛinceps ualoꝛen monete debet intelligi ꝙ fiat
ſolutio de noneta currenti: quod dicit teneꝛe glo. ⸗=
guil. de monte lau. in dicta clemen.ij. ſatis placet dũ
pondeꝛat ignoꝛantiam pꝛincipis: alias puto ſecus.
argumẽ.in dicto.c. olim ⁊ in dicta.l.fi.ff. ce an. æ qr

gen. eg. æ per hec habes hunc arti ris piene
7 clare pꝛeceteꝛis expeditum ¶ Vltimo h ſubijcio

unam queſtionem quotidianam. QOutuani tibi cen

tum in auro: nunquid teneoꝛ recipeꝛe in argento
uel in pecunia minuta uel econtra. ¶ Outuani nibi in
argento an poſſis ſolueꝛe in auro me inuito: uel ei
am in eadeʒ mateꝛia:ſed alteꝛius foꝛme:puta mutua
i floꝛenos ſenen vis reſtitueꝛe floꝛenos floꝛenti
nos in eodem ualoꝛe ¶ Dic concludendo memem
HBarto. in dicta.l.paulus: q; aut mutuaui centun
libꝛas in floꝛenis: ⁊æ tunc ſatis eſt reſtitui centum li
bꝛas etiam in alia moneta. quia uideoꝛ eſtimando
illos floꝛenos pꝛo centum libꝛis illos ſic uendidiſſe:
ſicut dicimus in dote cum traditur eſtimata in.i.cuʒ
dotem C. de iure do. æ iden dic in depoſito. Aut
fuit dictu n mutuo uel depono centum libꝛas in flo

renis ⁊ uolo mihi reſtitutionem fieꝛi in floꝛenis: et

tunc peꝛiculum ? commodum diminuue nis uel au
gumenti peꝛinet ad debitoꝛem ſen depoſitarium.
n ide tenetur reſtitueꝛe in floꝛenis ſecundum eſtima
tionem exiſtentem tempoꝛe ſolutionis fiende. argu.
in dicta.l.cum dotem¶ Aut fuit ſunpliciteꝛ factum

mutuum: utputa mutuo tibi decem aut centum flo

re.⁊ tunc aut ſum paſſurus aliquod damnum recipi
endo in alia foꝛma:⁊ tunc non tenecꝛ recipeꝛe ut ci
cta.l.paulus. Aut nullum damnum potiar ⁊? tunc in
aglia mateꝛia non teneoꝛ recipeꝛe puta argentum pꝛo
guro:quia mutuum debet reſtitui in eodem genc:e
⁊ eadem bonitate:ut dicta.l.cum quid: ⁊ aliud pꝛo
alio inuito cꝛeditoꝛe ſolui nõ poteſt: ut.l.ij.fl.ſi ceꝛ.
pe. Aut nult reſtitueꝛe in eadem mateꝛia ſed in alia
foꝛma:utputa floꝛentinos pꝛo ſenenſibus:⁊ cõmuni
teꝛ tenetur ꝙ teneoꝛ recipeꝛe:ut dicta.l.panlus:oↄſue
tudo tñ eſt in muiis ꝑtibus: ut etiã in alia mã poſſi
reſtitui que fuanda eſt: qꝛ tacite uidet᷑ õbi fin oſue
tudinem loci:ut.l ꝙ ſi nolit..qui aſſidua.ff. de edi
li. edic.facit.l.labeo.ff. de ſupꝑ.le.rʒ Bar. ubi ð? ſic
ↄſaluit Oldra.¶ Quid autẽ in depoſiuo: uide tex.
nõ. ⁊ quod ibi no. in. l. in naue. ff. loca. ? ſaus uidei
conſideꝛãdum quid fuit tacite actum an.ſ.pecuniaʒ
depoſitam confundeꝛet cum ſua uel teneꝛet ſeꝑataʒ.
Micolaus abb.
ni & Laſus. Judices qui
En ientes. iurant infra ceuuz ie
pus ſententias exequi hoc no obſtante ap
pellationibus ab eis inteꝛiectis defene tenetur. b. d.

4
l 4

1,/7( 4
ſe⸗ gternis GN ſün

aNN
an
. jnirckl. ENds.
— onm
n anſtſiten)
uri c nnnſiͤtus
8Wac .
bninnd andisi

Gone Nu
6ancv ſcinns Nn

cotscbb

gta eumi usrn weign
oteupim, iimn ⸗
rCms iin a n c
lenu linale⸗
rcontetercyinmſnmn no 1
uninmririmtiins in udis i⸗
icgotneuſein bio hatn
GA; gtuninmcuminbirigeii
Oiſtonnigrercs ügotenunbea
connciforn Nr.Cfuotbec Acre
Csinutincucſoeſctetstocier dtnen
Nicnanmch ud chaguchatrſnanma
Püontendcitcriafa ager iunn in
figecdimaneord Rentmeit du
Ches Krni gſctnneneunßh
DPodovnimstanceſpeislec
Tiapoſtpelnocodt doaninthnn
nl.. Ammamuhs ſ teleen
ſuch fiſanſoloenontine
ienſiicſ oligſeei tin nie
etno ſo ellin elſir
Plcaninöͦpöru ltchnntenonti
elge rlodtan nſintlten
lnſoe dbiganheneſn Nl ſen
linn ni Prechaon nen 4
naolb iiln ſiant⸗
mund ſubſio nne M
ng oalit

W
ned

nanno. öergo

os aip ennmn bzs losſtlet

10
mirdhr annuinrgtimut

„Rär
msro A nnmn ngn
MoO,i,corn
um paluim ? wwchindininneno
Gnmm pommn aa tiomn in Cnolnun
1rpn ſfinerin fonis euncbncina
onen enſſenen anpor ſouronistnce. Ne.
ndmlanm toeni(Vufur ungiogatum
un Cppun murnd di dcen an ehun
et mnd mn ſom dadorns anadda dannunte
ndn m fonna: d Wecr feahent
GANNNuNs. Bor Aon Angwunpetnem
An mureia don ed tapen don ganmn
mo:pa minnn denafchin nirdht:
aden bonime N dinl an ent tin
õü
Pe. An wur iefimerin Oden muen 4
ſunn npnnf unpshp ſiieſ
un erniin
cotickin nus bbls u ,
chmi ve funn eſr a ie len

AVel aliter 2 gnãlius nõ uʒ iuramẽtũ pᷣſtitum in pᷣin
dicinm iuris ſuꝑioꝛis. Diuiditur in quatuoꝛ.in pri
ma rephenſio conſulũ.in fa ibi uex ipſoꝝ excuſatõ
in tertia ibi:qꝛ ueꝝ ipſorũ excuſationis repꝛobatio
2 gnãle mãdatum in quarta ibi cum igitur mãdatũ
ſpãle æ cõminatio nõ parentis. 5 primo iucta
glo. qnta ꝙ in terris ſubiectis tpaliter eccle appella
tur a ſecularibus iudicibꝰ ad papaʒ omiſſo alio me
dio:de quo in. c.ſi duobus de appel. ¶ Hõ.ſo ꝙ
ciuitates recognoſcentes ſuꝑioꝛc nõ pnt appelle tio
nem tollere nec ſuꝑ eo aliquid ſtatuere in piudiciuʒ
peminẽtie ſuꝑioꝛis.lex ergo oẽs populi.ff.de iuſti.
2 iuꝛe que dat licẽtiã ſubditis ſtatuendi debet intelli
gi dũmodo non ſtatuant contra ius ?⁊ peminentiaʒ
ſuꝑioꝛis.de quo uide ibi latius per Har. 2 aliq uid
ad mãm tetigi. in. c. quod clericis de fo.compe. Di
vo ciu tas nõ ꝛecognoſcit ſuꝑioꝛc põt tolleꝛe appel
larionẽ ſicut princeps.l..i.ff.a qui.app.non licet tʒ
Har. in. d. l.oẽs ppłi.iĩtellige in tpalibus. Nam in
ſpũalibus nemo põt pᷣſcrib eꝛe ð ſupremam ptãtem
pape: ut nõnter dicit Inn. in. c. bone.ij. ð poſt. pla.
facit. c. nulla.xciij.di ¶ Quid auũt ſi in ciuitate non
eſt ꝓuiſum de iudice appellationis uel moꝛtuus eſt
ad quẽ debeat appellari ſi ciuitas non recognoſcit
ſuꝑioꝛem. uide Oar. in. l.ubi abſunt. fl. de tu. æ cu
ra.datis ab his. Urs ꝙ iudices ent iurare ut in
dicẽt ſecundũ leges ut in auc.iuſiurã.quod pᷣſtatur
ab his:ex quo ifertur ꝙ fᷣm ↄſciam quam bhabent
ut deus nel hõ iudicaꝛe nõ pnt de quo in. c.paſioꝛa
lis. SF. qꝛ vo de offi. dele.¶V õ id ad quod allega
tur quotidie iſte tex.ꝙ iuramentum nõ obligat ſub
ditum iurantẽ in piudiciũ iuris ſen anctis ſuꝑioris
= ſic uẽ ſuꝑioꝛem poſſe ĩꝑtiri ſubdito facultatẽ neni
endi ↄ ꝓpꝛium iuramẽtum:ſed tu h̊ ĩtellige ĩ inꝛam
ro pᷣſtito in mã ꝑtinẽte ad ſuꝑiorem: ut hic alias ſe
cus.ut dixi ſupra ꝓx.c. Et facit hoc ad qõnẽ:cleri
cus iurauit in ſiudio cxiſtens nõ exiꝛe diſtrictum ſe
nẽſem anteqᷓ;ᷓ ſuo creditoꝛi eſſei ſatiſſactum ante ſo
lutõem reuocat᷑ ex iuſta cã per ſumm epm:queritur
nũquid iuramẽto nõ obſtante teneaĩ᷑ pareꝛe mda
to ſuꝑicꝛis. Et ur̃ ꝙ ſic qꝛ non potuit iſte clericus
in piudicium iuris ⁊ aucte ſuꝑioꝛis ſe obligar̃:ut h
2 ita poſt multa ↄcludit Jo. an.in rła in maliſ ð ꝛe.
iur.li.Vi. In mercurialibus niſi de licẽtia ſi ꝑioꝛis
ſeu epi fuiſſet in ſtudio z pꝛo neceſſitate ſtudij Sxit
uẽ eni tũc ſe obligaſſe cũ licẽtia epi qui dedit licẽtiã
qꝛ uno ↄceſſo oĩa uidẽtur ↄceſſa:ſine qbus illud ex
plicari nõ põt ut in.c.ptcrea.z.c.prudentiã de effi.
delega.z.l.ad rem mobilem æ.l.ad legatum. ff. de ꝓp
cura.⁊ ibidem peꝛ oia ↄcludit ibi in pre reuocante
filium qui predicto mõ iurauerat. Et ego idem pu
tarem in quolibʒ ſubdito. Hã ciuitas ſeu princeps
poteſt precipeꝛe ſubdito ut non cxeat diſtrictum ut
ut nõ uadat ad certa loca.l.fi.?æ quod ibi nota.ff.ð
decre. ab ord. fa. z.l.mercatoꝛes. E. de commercijs
2æ meꝛcato. nõ ergo potuit ſubditus ſe obligare ad
manendum e in preiudicium illius iuris ſuperioris
niſi ſupior pᷣus expſſe uel tacite dediſſet licetiam q8
bene notabis ꝓ doctoribus foꝛenſibꝰqᷓ ſine ſui ſuꝑ
ioꝝ lñia ꝓmittũt legeꝛe ad certum tpps extra natale

(a noſtram

pꝓprium. ¶Drteꝛea ꝑ hunc tex. determinat᷑ cõ.
an eps poſſit ſtatuere:ut ab ĩiterlocutoꝛia pofſit ap
pellari niſi in caſibus in qbus iura ciuilia appellati
onẽ admittũt: ⁊ dicẽdũ ꝙ nõ qꝛ nõ licet epo uiolar
ius ſuꝑioꝛis ⁊? canones ſtatuere.de quo plene ꝑ
Jo. an. in.c.fi.de appel.li.vi.⁊ in.c.ultimo de offi.
archi. ⁊ per do.de ro.deciſi.xxvij.⁊æ uide reſpecin
laicoꝛum quod nõ. Jo.an.in addi. Spe.in n. ð ap
pella. in. F. nunc tractemus iuxta pꝛincipium. Vlti
mo op.⁊ ur̃᷑ ꝙ ex alio capite n ualebat ſtatutũ iſto
rum diſponẽs.ut.j.xxviij.dies iudicata mandaꝛent
executioni. Nam ↄdẽnatis.in actione perſonali dã
tur quatuoꝛ meſes ut in. c. ꝙ ad ↄſultatõnem de re
iudi.qð quidẽ ipᷣs lʒ cã cognita poſſit abbꝛeuiari.ff
de re.iudi.l.ij.nõ m ſine cã:als quod &ceſt ꝛſuppleĩ
a lege. ff. de re.iudi.l.iiij. F.ſiquis ſed ꝑ iſtã ↄſuetu
dinẽ ſeu ſtatutũ ꝛeſtꝛingebat tps indiſtincie in omni
tali ca ẽt ſi nulla cauſa ſubefſet. ergo talis conſuetu
do uel ſtatutum non debebat ualere. So. Gof. fa
tetur ↄrium ſed fᷣm Moſtic.papa non repꝛobauit
ex iſto capite ſed ex alio de quo in lr̃a mihi non pla
cet dictum Gof.licet enim iudex non potuiſſet ſine
cã reſtringẽ et per uiã ſtatuti rõe pᷣdicta ⁊? ꝑ ea que
nõ. Har. in.l.oẽs ppli.ff.de iuſti.æ iure:ppłs tam
bene potuiſſet h iduceꝛe in ipoꝛũ pᷣiudicium ꝑ uiaʒ
ſtatuti uel ↄſuetudinis.ar.in.d.l.oẽs ppłi cũ ꝑ h̊ nł
lum fiat piudicinʒ ſuꝑioꝛi ſʒ dũtaxat ipſis litiganti
bugſlend ad gl.ſatis breues ⁊ faciles. Et que
ro quare appellatõe pẽdẽte ſnia nõ pot executioni
mãdari gl.pe.rñdet ꝙ ꝑ appellationcem extinguit
ꝓnũciatum.i.i.ff.ad turpil.Et idem vr̃ uelle tex.in.
l.ij. ff. de penis. ¶ Mo. glo. in eo ꝙ dicit ꝓnuncia
tun extingui ꝑ appellationem Jo. an. dicit ꝙ imo
ſuſpenditur: ut pʒ h ĩ tex.do. An.dicit ꝙ extngui
de pnti ſed in ſuſpecto exitu futuro ſuſpenditur ut
nõ in.d.l.i. Sed h̊ facit.c.fi.de ſequeſt.po.⁊ fru.
intelligendo ut ibi dixi:æ dic ut ibi æ uide per ar
chi. de appella. non ſolum lib.vi. In glo. finali in
fi. dic ut habetur in.c.nõ ſolum de appellationibus
li. vi. Nico.abbas.

noſtram. PDeꝛ iudicis offi

ciuʒ ſubuenitur il
li qui pꝛopteꝛ iuramentuʒ uſuras repeteꝛe
nõ põt ita ſũmat Joã an. Et quidem pꝛocedit h ſũ
mariuʒ ſᷣm unũ intellectũ ſatis clarum.ſʒ ſm aliũ nõ
bilioꝛẽ ſũmo ſic. Jurãs uſuras nõ repeteꝛe põt iura
mento nõ obſtãte ex noua cauſa repeteꝛe. pꝰ narrat
factuʒ. ſo ꝓuidet ibi madamus.¶ Mõ pꝰ ꝙ iura
mentũ de uſuris ſolutis nõ repetẽdis ñ oꝑat remiſ
ſionẽ uſuraꝝ:pſumit᷑ eiʒ tale iurameniũ extoꝛiũ. ar.
.c. ſuꝑ h de renũ. ibi ſecularẽ. ar. ꝙ nedũ co
rã eccłiaſtico ſed ẽt coꝛã ſeculari iudice nſure repeti
pñt ſj Jo. an.diẽ h̊ nõ ꝓbari h qꝛ ſ vba ꝑtis ⁊ re
mittit ad nõ.ꝑ arch.i.c.qͥd dicã.xiiij.q.iiij.⁊ ad gl.
ĩ cle. diſpẽdioſaʒ de iudi. Ego remitto ad plenius ꝑ
me tacta g de fo. ↄpe.cũ ſit gñale ¶ ¶ Mota bonam
pꝛaticaʒ citãdi teſteſ qn ignoꝛãtur ꝑſone:ut ſiat gña
le pceptum ſub excõica. pena ut qui ſuꝑ tali féo no
ueꝛint ueꝛitatẽ ↄpareant ad teſtimoniũ ꝓfeꝛendum

——

Er quãᷓ; iſte tex. loquat᷑ĩ mã peccati. Idem tamẽ
puto dicẽduʒ ubicũqʒ teſtes cõpelli poſſunt:qꝛ tunc
taceꝛe Vitatẽ ẽ pcẽn moꝛtale in. c.quiſqs.xi.q.iij.in
.c.i.de cri. fal. quo uiðᷣ qð dixi i. c.i.⁊ fi.de teſti.
co.⁊ tene menti hac utilem praticã.⁊? ex ̊ͥ ⁊? ex tex.
nõ quod rõne teſtimonij ferẽdi põt laicus cõpelli a
iudice eccleſaſtico ? cꝛedo ꝙ ct ĩ cã vertẽte coꝛam
in dice ſeculari poterit iudex eccłaſticus ad requiſiti
onem iudicis ſecularis hanc ſniaʒ excõis gñaliter ⁊
in ſoe fene ſi ꝑſone ſciũtur:qꝛ ſicut index ſecularis
impendit auxiliuʒ indici eccleſiaſtico:ita eõ debet fa
cere eccleſiaſticus.xcvi.di.cũ ad verum.facit quod
nõ. Inno. in. c. licet ex ſuſcepto. ö fo. cõpe. æ. xiiij. q.
ij. c. quanq;. ¶ Altimo nõ caſum i quo iudex eccle
liaſticus ꝓcedit ex officio ad inquirẽdũ ſuꝑ nerita
te ĩfamia non pcedẽte. Lõtra h̊ op.de.c.qualiteꝛ et
qn.·ij. de accuſa Solutio dic ſm Hoſtien. ꝗ; iſtud
eſt ſpale ubi agit᷑ de coꝛꝛectiõe pecoꝝ nel ubi iminct
piculũ alaꝝ.igit᷑ idẽ.c.unicũ ut eccle. bñficia: de cle
ricis ꝑegri. c. fi.? ð pꝛebẽ. gꝛaue cũ ſilibus:ſecꝰ ubi
ſieret inq̃ſitio ↄtra ſubditũ ad delicrum puniẽdũ:ut
in ↄtꝛario.⁊æ uide ꝑ eũde Moſti.ĩ.d.c.unico quod
nora. Aide aliã limitationem quã poit Inno.i.c.i.
de poſtu.pla. ubi dicit quod ĩ idſitiõe q fir gñaliteꝛ
er non de certo crie non reqrit infamia pcedẽs: ut
ibi idẽ dic in ĩqſitiõe gña i pſonaꝝ:ut.i.c.i.de offi.
ordi ⁊.:.congꝛuit.ff de offi.pſi.Et ex iſto tex.ſũpta
occaſiõe tꝛactat h Inno.iĩ quibus caſibus ſit iudici
permiſſa inquiſitio æ in quibus ꝓhibita:q̃ mõ meliꝰ
⁊ cõgruẽtiꝰexpeditur.i.c.qiter ⁊ qn pᷣal.æ ꝑ aꝛ.
in. l. ij. F. ſi publico. ff. de adul. z.l. iiij. .̊ ai t iudi
ciũ ff. de dam.ĩfec. Sed ut ñ deſint ̊ vba Inn. qꝗᷓ
ſolent multũ allegari?? ut intelligas cum effectu illa
hic ſubiſcio. Monit.n. aliquos caſus in quibus iu
dex ex officio ſuo põt ꝓcedeꝛe ⁊ aliquos ꝓbibitos
primus de conceſſis ẽ ubi agitur ð reſtitutione uſu
raꝝ:quas debitoꝛes iu rauerũt non ꝛepeter̃: ut exaꝰ
pꝑs impedit᷑ ageꝛe:poſſit index ex officio ſuo pꝛoni
deꝛe.ſecꝰ dicit ubi. ꝑs nõ ſic ligauit ſe ex iurameto:
aꝛ nõ dʒ iudex ſic ꝓcedeꝛe ad ntilitatem priuatam:
exquo ꝑs põt ageꝛe ⁊ nõ petit tatetur m peſies ꝙ
eps g eum quẽ ſuſpectũ hʒ põt iquiꝛeꝛe de vſura.ſi
cut ⁊ de alijs cribus nõ ad prinatũ inteꝛcſſe alicꝰ p
nate pſone:ſed ad pniaʒ iponẽdã ⁊ ſic loquit᷑ ð of
oꝛdi.c.i.dicit tũ Hoſii.ꝙ tũc ꝑ ↄſequẽtiã uerſatur
priuatum inteꝛeſſe:qꝛ fructuoſã pniaʒ ageꝛe nõ põt
niſi reſtituat alienũ.xiiij.q.vVj.c.i.de uſuris crm iu.
¶ W. ꝙ ꝑ h̊ vr ſentir Inn. ꝙ in primo caſu añ
lurauit nõ ꝛepeteꝛe:põt iudex pricipaliteꝛ pꝛocedeꝛe
ad utilitatẽ priuatã: æ ꝓ hoc induco talẽ ꝛõ̃em:ubi
cũq; equitas ſuggerit ⁊ ꝑs non põt age? põt iudex
ex ofſicio pꝛouideꝛe ꝑti.l.plane ff. de peti.heꝛedi
¶ W. Gar. in.l.i. fl. ꝙ vi aut clam:facit. l. qntus
mutius i fi. ff. de ãnu.lega.⁊æ ad hoc facit iſte tex.ꝙ
nõ. Mam papa vr h̊ moueri nõ ſolũ ob ſalntẽ aĩe
defuncti:ſed ẽt ob ntilitatem iſtoꝝ qͥ inrauerunt nõ
ꝛepeteꝛe. Scdᷣus caſus nõ dubitabil ſm Innoc. qñ
eps inquirere uult de cõſanguinitate inteꝛ cõiuges
de diuoꝛ. poꝛꝛo.xxxv. q. vj. ſi duo:et idem generali
reꝛ põt dici ſᷣm eum ubicũqʒ vult inquirere ðᷣ alio

impedimento canonico. Eadẽ eiʒ eſt rõ fm Hoſti.
eꝛgo idẽ ius ꝓ h.c.i.⁊.c.ſigniſicauit de offi.oꝛdi.=
ꝙ hoc poſſit in ↄpendo eſt expſſuʒ in.c.fi. ð cade.
deſpo. ſ idẽ dicendũ in ctu: ex quo nõ agit ad pe
nam:ſed ad peccatũ euitaduʒ: ut nõ.S ⁊ ꝑ Inno. in
.d.c.i.de poſtu.pla. Leꝛtius caus cũ uult inquireꝛe
de iuribus pꝛincipis.C. de bonis ua.l.pełt.? ult.ji.
x. Oe quo remittit Hoſti. ad. c. cum dilecta. V. no
lentes de confir. uti. uel inuti. reſpectu ueꝛo pꝛohibi
tionis pñt elici tres regule ex dictis Inn. pꝛima
regulariteꝛ de cꝛie nõ iquirit ex offic io. ſed iu intelli
ge qn ꝓcedeꝛe uult ad penã nõ pcedete ifamia ats
ſecus: ut in.d.c.quał: ⁊æ qn. Et expedias hãac regulã
meliꝰ ut ibi nõ.? ꝑꝓ Mar.in. d. Y. ſi publico. ſecũda
regula ꝙ ſuꝑ iuribus ecclie nõ ẽ ꝓcedendũ ſeu per
inquiſitiõeʒ:ſʒ ſeꝛuato oꝛdine iuris.ſ.oblato libello
noiĩe eccłie ⁊ alijs rite obſeꝛuatis. fatetur tamen
papa poſſit ex officio ſuꝑ illis ꝓcedeꝛe de plenitudie
ptatis ⁊ ſic vr̃ ĩtelligeꝛe.c.cũ olim de teſtibus. Sed
adueꝛte qꝛ idem Inno. al t᷑ vr̃ diceꝛe ul ſaltẽ hoc li
mitat in c.qm. SF. ſunt ⁊ alij ut li.nõ cõte.dicit enim
q; rõne exceſſus põt index ex officio ſuo pꝛecedeꝛe
ſupeꝛ iuribus ecclłie occupatis ul male detentis:alle
gat.d.c.cum olim ⁊ illum. S.ſunt ⁊ alij ⁊ de accu.
qualiteꝛ ? qn pꝛeall.cum ſilibus. dictum eꝛgo ſuum
H opo ꝛtet ĩtelligeꝛe qñ iudex uli ꝓcedeꝛe ſuꝑ iuribꝰ
ecclie nõ occupatis ulł male detentis ita ꝙ euitatĩ ex
ceſſus. Et uide circa hoc qð nõ. idẽ Inno. in. c. epi
de re. eccle. non alie. Sʒ mihi plus plʒ ut indiſtincte
poſſit iudex ꝓcedeꝛe ex off cio ſupeꝛ iurib us eccleſie
quia ad utilitateʒ publicam iudex pꝛocedit ex officio
.l. congruit. ff. de offi.pſi.? in aut᷑. ut nulli iudicum
F. i. 2. F. qm. nõ. Marto. in. I. iiij. F. boc autem in
dicium.ff.de dam.infec.ſed ius publicuʒ conſiſtit in
ſacꝛis ſaceꝛdotibus ⁊æ magiſtratibus.i.di.ius publi
cum.l.i.ff. de iuſti.? iure. Itẽ ſi põr ꝓcedeꝛe ex offi
cio ſup iuribus pꝛincipis tpalis:ut S ſᷣm Inno. foꝛ
tiuns idem ẽ ꝑmittendũ ſuꝑ iuribus pꝛincipis ete:mi.
Nãi bona eccłie ſunt dei in.c.cũ ex eo de elec.li.vi.
dixi in.c.cũ ſuꝑ de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.ꝓ q facit qð ha
betur in auc.de eccle.ti. .ſiquis edificationeʒ:ubi
tam eccłiaſticus q; ſecularis iudex ex officio ꝓcedit
in actu pio:qnimo et ad utilitatẽ priuatã põt et dʒ
iudex ꝓcedeꝛe qn agitur de miſerabilibus peꝛſonis
æ actu pio:ut.l.nec quicq; S. aduocatos.ff.de offi.
ꝓconſnl.nõ. Oar.in.d.S.hoc aũt iudiciũ qð nõ.
leꝛtia rta ꝙ ſuꝑ iuribꝰ ſingulariũ ꝑſonaꝝ non /
cedendũ iquirẽdo ulł ex oꝛdinẽ: ſed libello oblato ?
ſeruato iuris oꝛdine qð ẽt ſequit᷑ Jo.an.in. c. fi.ð
fo.compe.li.vj.ubi hoc appꝛobat.etiam ſi factun
allegerur notorium. Ego ad hoc allego. l. ad per
emptorium. ff. de iudicijs.=.l. pꝛoperandum. F.i.
C. e. auẽ. qui ſemel.C. quomodo ⁊ qñ iudex ubi
patet ꝙ iudex non debet citare abſentem: niſi par
te petente: ? ſi aliteꝛ citet non nalet citatio: ut di
xi in capitulo pꝛimo ſupꝛa de iudicijs. Et notat.
Hart. in. dicta.l.ad peꝛemptorium: boc intellige
nerum niſi cauſa ſit miſerabilium ꝑſonarum qauen
poſſunt ſe inuare:ut in.c.ij. xxxvij.diſtincuione no
tat Hartholus. in dicto. J. hoc autem iudicium.

ed a0b , o⸗
ntuet rmen⸗ bitan
bn anſſdn ſen
ſimniho ſein

ſhhen n nc Z gnun
vcigirnn⸗ ſe 4 cm
egel⸗ N
ctsſ 6ſute

1 ſt.
Aten ⸗
160, gi
lin degmot,

K,
lonſe⸗ uanul irli⸗

„,GC N.
anlnſe ſnetimg citis

aninn trollul .
ganlpin r t⸗
uhiiwti in na⸗
em uchig r un inn
minptnnri inmnim nin
GPrikronnrigſtcniclne nsinn
pmme ſrt, unl dd n
ſenitti Per Nihagaftcoſto
õ
Glnintingad Ndtid
AnacRekaeakd pan
iAeorconaschiconndns
Fitoſcheonedncchdedidec
WAsroC ändrs dlingrerſt⸗
dnsfenſärvennetfnnsrdin
Lebagilanorponrinskgens
biononiliinſunn une enite
Pba gſclcefſticgnntintle⸗
voffcegbn Intröretti an
nic nz aſtuotſt ngen in
ſtinictsciensn ihetricl
gueinann nöctemef
aſſeſnengiig ſſinmi
uinpearnlltiniidi
leſen. hachtuiiiine
nſnii ficeloi ifnne lrin
Brlfimnone fet o L

Picenin
iticenſuns in iſ cti e⸗
– iſcolitbiine

nwan

rdtemain :limn ſin tith
zuinthiekan intne⸗
opomrirlie ſun ſibig diuneg
enit mirlter nckril itr ie
e monpns inge nangin gar
alis Eul nthr go oͤcl gmi
—
lult utr eir acfih ipintiul
mu uu tm blan un nonn taeft
. .ongnul fich offolrin Ak t uli iuctn
Alt. Sqnno. Bmno nlli ſbec ieane
damn de daninfer ſcd ins oico; ricer
cis endoubus 2 nag rands d ds
unIA udnme Reſiddn Nadre
0olnn urdos dinchtsihnisöin In
Dus den rinenda un uras inche
Pdon cdeſon dain crdcte
õü fune
bant n M A een Hnbs Ciflnme
õ
n atn gi ind a A ulimi rruiͦ
nin eckri n enſn ine
caun pio M cic ſailnnan
mitö Br nd a üni
raua tt iin iunb⸗ ngimni ſus
ceui iuirſo le oit
ſetud imis orinte a gea 1
myconxl . bi hor Mn I

8
ez worofinn. E boe 4

eanf we icinßtlnn

2 Jo. an. poſt Moſtiẽ. in. c.ij. de reſtitu.ſpo.ubi di
cit ꝙ de reſtõe miſerabilis ꝑſone ſpoliate põt iudex
ꝓcedẽ ĩquirẽdo ar.ibi. Queꝛo nũquid peꝛ illa Vba
teſtõꝛis: ut reſtituerẽt oibꝰ qᷓ ꝓbaꝛẽt ⁊c. uideat᷑ iſtis
debitoꝛibus ꝛemiſſũ iurametũ.glo.ĩ vbo omnibus
Finaliter ↄcludit ꝙ ſic:qꝛ in teſtis debemus facere
largã ĩterptationẽ in.c.cum dilecti de donat.2.l.in
reſtamentis.ff.de re.iur.⁊ ſic iure legati potuerunt
peteꝛe uſuras ſolutas hanc opi.ſequuntur BGof. 7
Hoſt.æ do. An. Mec obſtat fn Goff. ſi dicatur
legatum ĩ utile exquo legatur ꝙ debetur ut inſti.de
lega. F. eꝛio qꝛ nõ eſt ex toto inutile. Aut enim pe
cunia non erat ſoluta:?æ nidetur legaſſe liberationeʒ
ꝛeſpectu ꝓmiſſionis ⁊ iuramẽti.ff. de li. le. l. ij. Aut
eꝛat ſoluta ⁊ intelligitur legaſſe exceptionis ꝛemiſſio
nem.i.ſi cediroꝛ eo. ti. Ande non obſtante inꝛamẽ
ti exceptione poterunt ꝛepeteꝛe uſuras ¶ Mam ps
in cuius utilitatem iuꝛatur poteſt iuramẽtuʒ ꝛemittẽ
ut in. c. i. . e. .c.ij. de ſpon. æ qð ibi nõ. peꝛ Jo.
an. Mõ ob. ꝙ tex. dicat ꝙ repeteꝛe nõ attentabant
⁊c.qꝛ ſine cã timebãt ſᷣm eũ foꝛte tenti ſubtili ꝛeucꝛẽ
tia iuramenti. C. de fide ĩſtru.l. fi.? de ſimo. ? ſi qõ
nes. Nec obſtat ſi dicatur teſiatoꝛc nihil iſtis reliqᷣſ
ſe cũ tãtuʒ loqret᷑ ſuis heꝛedibꝰ:qꝛ ut dicii do. An.
2 bene nõ refeꝛt cum quo teſtatoꝛ de ſua uoluntate
loquat᷑ un iſpicimus potius effectũ quaʒ Vba.l.mi
les ad ſoꝛoꝛc. ..i.⁊.l.peto.⁊.l.cũ pt᷑. .ſurdo. ff. de
lega.ij.⁊ ꝑ hoc ur̃ tolli opinio Inno. Zria qui dixit
iuramẽtum iſtis obſtaꝛe cũ nihil fueꝛit eis ꝛcmiſſum
Et aliqui ſequũtur hãc opi. Inno. Aduerte quia
iſte tex. facit pꝛo ⁊ 3 prio.n.facit ꝓ opi. Inn. in co
ꝙ ipſemet papa dicit ꝙ timoꝛe iuramẽti non aude
bant uſuras repeteꝛe.ſi.n.iuramẽtum i vitate non
obſtitiſſet papa mãdaſſet denũciare eos iuramento
nõ teneri. ſicut fecit.j quintaualł.?æ ꝓcedit in cã ad
iſtoꝝ iſttiã. Hec ꝓceſſiſſet ex officio ſuo. In Zriũ
facit qꝛ uno cõceſſo uidẽtur oĩa ceſſa ꝑ q uenitur
ad illud ut in. c. pterea ⁊. c. prudétiã de offi. dele. ?.
l. ad 2c6 mobilé z.l. ad legatũ. ff. de ꝓcura. Sed iſte
mãdauit uſuras reſtitui omnibus qui ꝓbarẽt ⁊c. g
vr remiſiſſe omne obſtaculuʒ ꝑ ꝗð ipedirct᷑ ꝓbatio
Sed his nõ obſtãtibus diſtingueꝛẽ ſic: ꝙ aut debi
toꝛes remiſeꝛãt libeꝛaliteꝛ uſuras cꝛeditoꝛi ? peꝛ illa
nerba gñalia non puto uſuras legatas: quia in n
bio nõ uidet᷑ ius ſuum iactare uoluiſſe maxime peꝛ
Vba gñalia de inſti.cuʒ ueniſſent ⁊.l.cum de indebi
ro. ff. de ꝓpa/Aut nõ remiſeꝛãt ſaltem libeꝛaliteꝛ:
tũc cuʒ teſtatoꝛ ſit obligatus quo ad deum ad illas
reſtituẽdas debemus in dubio inteꝛptari ꝙ illas le
gaueꝛit:cum nõ debeꝛemus pſumeꝛe eum ſue ſalutis
deceſſiſſe imemoꝛẽc.i.q.vij.ſancimus.facit.c.fi.de ſe
pulturis ? hoc expedit ſaluti aĩe ſue.ſac qð nõ. in. c.
uno de ſcꝛu. Yba eĩʒ dubia dnt ĩtelligi ciuilꝛ ſm ſubi
ectã mãʒ.ff. de le.i.ſi fuus pluriũ. ⁊.xi.q.iij.rogo.
Ad hanc diſtinctionẽ facit qð nõ/ Jo. an. in addi.
ſpe. in ti. de uſuris in.iij.colũ.ubi iteꝛ ceteꝛa dicit no
tabile ueꝛbum ꝙ ſi debitoꝛ remiſit uſuras an nalcat
remiſſio ↄiecturanduʒ ꝑ indicia an fueꝛit libeꝛaliteꝛ
facta an vo in fraudẽ.ar. c.ij. de renũ.li.Vi. An aũt
C illa Yba teſtatoꝛis poſita in tex.uł ſimilia pꝛobetur

¶ De iureiuran:

teſtatoꝛem fuiſſe uſuꝛariũ.dic ꝙ nõ cũ ſimplicit᷑ fate
at nõ ſe uſurariũ de quo uide nõnter per Fꝛc. cõſi
lio.lxij. ar. in.l.ſi nõ deſignata.C. de fal.cau.adiec.
le. .c.ſi papa de puile.i.vi. Si aũt uis teneꝛe opi
nionem Inn. æ qras de alio ꝛemedio ꝛepetendi uel
poſito ꝙ teſtatoꝛ nihil dixerit dic ut in glo.ij.⁊ in
iſta in fi.quã nõbis ⁊ plenius dixi ĩ.c.i.ſupra.e.
Op. tex.ĩ eo i papa madat teſies recipi li.ñ pↄt.
3 ti. ut lit. ñ oↄt. Sʒ gl. ultia dat tres ſołocs. prĩa
ꝙ H̊ ꝓcedebat᷑ ꝑ uiã iquiſitõis.Secũda ꝙ papa no
luit ex oꝛdinẽ ꝓcedi.ſʒ hodie dic ut in cle.diſpẽdio
ſã de iudi.ubi qr̃᷑ ꝙ in cã uſurarũ põt ꝓcedi ſimpłꝛ
⁊c. Tertia ſolutio.ꝙ ̊ agebat᷑ de executõe ultimaꝝ
uolũtatũ:⁊ nõ bn hãc ſolutõem:⁊ ꝓccdit ſᷣm ĩtellec
tũ ꝙ h̊ fuit facta remiſſio in teſtamẽto ⁊ ex ea nota
bis ꝙ ſuꝑ executõe ultimaꝝ uolũtatũ põt ꝓcedi ex
officio ĩquiſitõis quod idubie ꝓcedit in pijs cauſis
de teſta.tua:⁊ in auc.de eccle.ti..ſiquis edificatõʒ
Altimo ex gl.queꝛo hic fit edictum generale:ut
qui ſuꝑ eo nouerit vᷣitatẽ compareat ad teſtimoni
um ꝓferẽdũ nũquid ipᷣi debitoꝛes poterũt ad h̊ cõ
pareꝛe iuramento nõ obſtante Moſti. dicit ꝙ ſic:qꝛ
H nõ eſt ↄð iuramẽtum pſuppoſito ꝙ nõ fuiſſz remiſ
ſum. quinimo.ſi ad hoc uoluiſſet ſe aſtringere non
ualuiſſet inramẽtum tanqᷓᷓ temeraꝛium.xi. q.iij..qᷣſ
quis de cri.fal.c.i.q̊ enim nõ faciant ꝓbatõem poi
ſet tamen eis iurametũ deferri. allat de teſti.c.in oĩ
2æ..c.ſi. ¶ Mõ. h vba ſ ſint aliquantulum dubia
ſed itelligo ꝙ nõ faciant ꝓbationem plenã cũ agat
de eoꝛum ↄmodo tamen admittẽtur iudice ꝓcedẽ
te ꝑ ĩquiſitõem ad aliqualem fidem faciendam cum
agat᷑ pricipaliteꝛ ad ſatiſfaciendum aĩe defũcti ar.d
.c. in omni¶ Ex hoc habes ꝙ in ꝓceſſu generali ⸗
uſuꝛariũ admittũtur debitoꝛes qui ſoluerũt uſuras
in teſtes nõ tamen ad plenã fidẽ faciẽdã:de quo ni
de qð nõ. Fre.conſilio.xvij. Quid aũt ſi ðbitoꝛ qͥ
iurauit nõ repetere denũciat an poſſit in cã vᷣnũcia.
teſtes ꝓducere Me. ꝙ ſic: cũ iſiud ſit acceſſoꝛium
ad ipſam denuntiationem quod placet. Tenetĩ eniʒ
dicere eccleſie cum effectu: ꝓ h bonus tex.in. c. ple
rumqʒ.ij. q. Vij.

SD noſtram. Caſus Judex ꝗᷣ

iurarunt in omm
anſa iudiciarium ordinem obſeruare in
notoꝛijs ſubtilitatẽ oꝛdinis iudiciarij non ſeꝛuabit
Vel gnalius ſũmo ſic:iuramentũ gñale debet ita in
telligi ſi fieꝛi põt:ut nõ obuiet iuri alias tanqꝙ teme
rariũ nõ obligat ↄᷣ iuris obſeꝛuantiã diuidit. Nam
in pꝛima pꝑte recitat tenoꝛẽ iuramenti. in fa ivi nos
illud duptłꝛ inteꝛptatur. æ fa inteꝛptatio ibi q;q;. Et
ut clarius hẽas ĩtellectũ:pone ſic cãuʒ:archieps nea
politanus quaſi ꝑ extoꝛſionẽ foꝛte ad iſtantiã ſui ca
pituli uł populi pſtitit gñaliteꝛ iuramentuʒ: ut in om
ni cã obſeꝛuaꝛet oꝛdinẽ iudiciarium pꝛoceſſu tpꝛis
cũ occnrreꝛent facta notoꝛia: dubitauit an deberet
in eis oꝛdinẽ iudiciariũ obſeꝛuare. pꝛopteꝛea ſupeꝛ
hoc conſultus inteꝛpꝛetatus eſt hoc iuramentum du
pliciteꝛ. Mꝛimo ut extendatur ad cauſas notoꝛias

Sed intelligatur fᷣm ſubiectam mam.ſ.ut ĩ cãis nõ
notorijs obfuetur oꝛdo iudiciarius.ĩ notorijs vo
non ſeruetur ꝑ oĩa qꝛ oꝛdo ĩ notorijs ẽ nt ꝑ oĩa nõ
Fueĩ᷑:iux illð ułgatũ ĩ exoꝛdiarijs oꝛdo ẽ oꝛdineʒ nõ
ſeruari. fo dicit poſſe intelligi: ut referatur ad cãs ĩ
qbꝰ ordo iudiciariꝰ ẽ fuãdꝰ. dicit.n. ꝙ ſi iſte archi
epᷣs habuit in aĩo:ut ordinẽ iudiciariũ ĩ oĩ cã pari
ter fuaret ⁊ ſic ceſſet pᷣdicta ĩterpetratio talle iuram
tum enm ſit ) canonicas ſãctiões potiꝰ eſt dicendũ
ꝑiurium nec aliqua ratione ſernandum. ¶ NHoia.
p ꝙ iuramentũ canonẽ ꝓditũ in fauoꝛc publicũ
non ligat.facit.c.ſi diligenti de fo.ↄpe.⁊ ſupꝛa eo.
ſicut. ¶ Mota ſcdᷣo qð iuramẽtũ gñale dʒ reſtringi
2 intelligi ſn ſubiectam mãm ⁊ reduci ad temminos
iuris cõis quãtum fſieri põt.facit.c.i.eo.ti.libꝛo.vj
Mota ibi non ꝑ oĩa ⁊c.quod oꝛdo iudiciariꝰnõ vꝛ
ex toto ĩ notorijs ſublatus.facit ad id quod nota.
h in glo.ij. ¶ Hõ quod oꝛdo qnqʒ cõſiſtit ĩ nõ ſeꝛ
nando oꝛdinẽ ſolitum. ¶ Mõ. ꝙ tela iudicij poteſt
dici oꝛdo ĩ eo ꝙ oꝛdinate ꝓcedit.nam qnʒ ꝛeligio
appellat᷑ oꝛdo:qꝛ dʒ eſſe oꝛdinata æ appꝛobata: ut
le.⁊ nõ.in.c.ij.qui cle.uel uo. OQnqʒ appellat᷑ oꝛdo
caracteꝛ qui iprimit᷑ in oꝛdiatiõe clerici.de qꝰ nide
xxcij. di.in ſũma. ¶ Mlnio nõ ꝙ dictuʒ generale
nõ ſemꝑ generalit᷑ itelligit᷑ qd ꝓcedit qn nõ ẽ eadeʒ
265 oĩium cõtẽtoꝝ ſub gñe:alias ſecus ⁊ ſic reducas
ad cõcoꝛdiam iura allegata ĩ glo.fi.qᷓ peꝛ hoc ꝛema
net declarata: ¶ Op. 7 nẽ ꝙ ex quo ꝑ extoꝛſioneʒ
h iuramentũ fuerat pꝛeſtitũ nõ debebat ligare ſalteʒ
effectualit᷑.ar.S.e.ſi vo ⁊.c.nerũ. Solutio glo.i.di
cit ꝙ ob hoc nidebat᷑ non teneꝛe ſed aliteꝛ non ſol
uit Zrium. dic tu ſinpłr pꝰ ſm Jo. an. ꝙ hic non
fuit ueꝛa extoꝛſio:ſecus in Srijs:facit de elec.quorũ
dam li. vj. in pᷣncipio ⁊ ↄſtitutio Jo. execrabilis in
pri. bic tex.dicit qᷓſi cx quo nota ꝙ dictio quaſi di
minuit ⁊ ꝛem ipeꝛfectã ſignificat ut nõ.in.l.in facto
.ff. de cõdi. æ demon. nbi tex.iũcta glo.⁊ in.l.in peꝛ
ſonã..qui pecuniã.ff. de pac.vide glo.in.c. ꝑaro
chianos de deci. æ. c. ꝓut de do. æ contu. ¶ Ande
exponit tex. Inno.qſi ꝑ extoꝛſionc.i. cõſilium uel
deſideriũ tuũ nõ ti fuit va extoꝛſio ſecundum euʒ.
¶ Sceðo põt dici ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ uere fuiſſet ex
toꝛtum ꝑ metũ:nihilominus ligat donec ſequat̃ ab
ſolutio ꝑ ſuꝑioꝛc:ut in ↄrijs:⁊ dic ut ibi pleniꝰ no
tatum fait. Sed hic adueꝛte ad unã queſtionẽ ultra
ibi tactã. pone ꝙ ꝑ metum quis obligauit ſe peꝛ iu
ramentum ad id ad qð al tenebatur de iure cõi.nũ
q̃d tale iuramentũ liget:ut cõtraueniẽs ĩcidat in ꝑin
rinm.doc.hic inſtant:ſed in dubio tene ꝙ ſic.nam
ſi tale iuramentũ obligat ad idiffeꝛens:ut in.d. c.ſi
ueꝛo foꝛtiꝰ ad id qð ẽ ſʒ ius.dicit tamẽ hic Jo.an.
ꝙ per ſuꝑioꝛeʒ poterit a iali iuramento abſolui qðᷣ
bene notabis ex quo habes ꝙ licet quis ſit obliga
tus ad aliqd faciendum de iur̃ comuni:in ſi peꝛ me
tum iurat illud facere:poteſt petere abſolutionẽ ne
forte öueniens incidat in ꝑiurium: ubi alias nõ inci
deret:⁊ ſic extendas.c.ſi Vo.S.e.ti. Nam iniuria ſi
bi irrogatur in eo qð illaqueat᷑ iuramento ad iuris
obſeruantiam ut in.c.legebatur de ma.⁊ obedi.
Mppo. fo in eo ꝙ tex. dicit in notorijs ordinem

¶ De lureluran:

iuris nõ ſeꝛuandũ:qꝛ imo fuari dʒ.ij.q.i.deꝰ oĩpo
rẽs ⁊.c.poꝛꝛo de diuoꝛ. Soluit glo.ij. ſupplẽdo ad
litteꝛam ꝙ non eſt oꝛdo ſeꝛuãdus ſcilicet ex toto: ſzʒ
in parte ſic dʒ fieꝛi citatio ⁊ ſnĩa ſeꝛꝛi: ut in Otrarijs
de hac mã dic ut pleniſſime nõ. in. c. ueſtra 7. c. fua
de coha. cle.?æ mu. do. Anto. dicit h ꝙ citatio exigi
tur Iʒ no pemptoꝛia de ſnia dicit ꝙ exigitur: ſed nõ
cum ſolenitate uł ſcꝛiptura.dic ꝙ reſpeciu citatiõis
uarie ſunt opiniones. naʒ glo.in.c.poꝛꝛo palle. ſetit
ꝙ nõ ſit neceſſaria Inno.fuit uarius:ut nõ. ipſe in
.c.tua pᷣalle.z. c.ꝙᷓto de tran ſla.pꝛela.⁊ uide glo. ij.
q.i.in ſũma ⁊ in.c.que lotharius.e.q.que mibi ſem
ꝑ placuit:ꝙ ubi factum eſt ita notoꝛium: ut inficiari
nõ poſſit nec requirũtur alique pᷣſumptiões nõ ẽ ne
ceſſaria aliqᷓ citatio: nec reqri ſolenis ſnia: ſʒ ſufficit
quoddã pᷣceptũ ſic pñt intelligi.c.cum olim de re in
di. ⁊.c.quãto de tranſla.pla.⁊.c.bone de elec. alias
aũt ꝓcedat dictum glo. h̊ͥ pꝛo qua optime facit iſte
tex.dum dicit non peꝛ omnia ⁊c. ⁊ ibi que debet in
alijs ⁊c. quaſi clare ĩinuat ꝙ aliqualis oꝛdo eſt ſeuã
dus: ⁊ pꝛo citatione facit.c.fi.de offi.dele.ii.vi. iun
cto. c.i. e.ti. ? li. Et hec concluſio uidetur de mente
Jo. cal.in.d.c.ueſtra ubi pleniſſime de hac materia
ſic limita Inno. in. c. ex ꝑte de v. ſig. ubi dicit in no
toꝛio iudicem pꝛocedeꝛe potius exequendo i ſentẽ
tiando. ad pꝛedicta allego tex. glo. ? Harto. in..ic
tus fuſtium. ff. de his qui nõ. ifa.ubi ꝓbat̃ fm ungʒ
lec.ꝙ nõ requirit᷑ in notoꝛio cãe cognitio nec ſolem
nitas ſnie:ſed ſufficit iudicis pceptuʒ de exequendo.
ad idem.il.ij.O.quod de frumentaria.ff. de admi.ie.
ad ci.pti.ubiclare colligitur maxie peꝛ Bar. ꝙ ubi
omnia iura partis ſunt nota iudici: nt quia ꝓduxit
libꝛum ubi ſunt oẽs rationes poteſt pꝛonũciare pte
abnte ⁊ non citata ratione notoꝛietatis: ⁊ h̊ uoluit
Inno. in. d. c. qᷓto: ſj queꝛo utrũ ĩdiffeꝛẽteꝛ in noio
rijs pteꝛmittẽdus ſit oꝛdo iuris. gl.iſta ſᷣa nõbiliteꝛ
diſtinguit ꝙ aut ſunt notoꝛia in hac ꝓuincia iudici
7 alijs ? ꝓcedit qð h̊ dicit᷑. Aut nõ ſunt notoꝛia in
hac ꝓuincia ſed alibi. uł ſi h ſunt notoꝛia non tñ iu
dici ſed alijs æ tũc habet iudex duplicem modump
cedendi:ut pʒ in.glo.quaʒ ſingularit᷑ norabis maxi
me in eo ꝙ apeꝛe ſentit: ꝙ de eo ꝙ eſt notum iudi
ci:ut notoriũ:lʒ ey iudiciũ põt iudex iudicare ⁊ ideʒ
nõ. glo.in.l.i.C.qui ⁊ adueꝛ.quos:⁊ bene facit iſte
tex.faci t qdᷣ nõ.glo.⁊ Har. in.l.ictus fuſtium.ff.ð
his qui nõ.infa.Et inquãtum glo. exigit notoricia
tem in pꝛouincia ego intelligo de ea ꝓuincia qᷓ het
unũ ꝛegimen ſicut olim cum ꝛegebatur uno pꝛeſide
in. c.ij. de offi.lega.li.vj. Sed cum hodie ſingule ci
nitates hñt ſua ꝛegimina iuxta nõ.in.l·fi.C. de pꝛe
ſcrip.lon.tempo.requirerem notorietatem in cinita
te ſeu ſuo territorio/Nam de eo qð eſt extra terri
torium iudex ꝛecte infoꝛmari non poteſt niſi ꝑ pꝛo
bationes. ar. in. l. fi. ff. de iuriſdic. om. iudic Et faẽ
bec glo.ad qõ.pone queʒ notorie foꝝe eſſe excom
municatum in una pꝛouincia /In alia uero ubi
geſſit officium publicum: boc erat occultum:
nunquid tenebunt geſta habito reſpectu ad pꝛoui
ciam ubi geruntur nel nullo conſiderato quod ſe
mel iſte fuit notorie excommunicatus. facit hor

in e afons gonr
ll tut on il NöInn it

etid e ggan

Nircrnawhun a
MdeNN rinm.

Arnlnsfonnanſs
speneltchuninel t
almbiſbckter, ſ, m
Melovunne oii inlun
NontA n ntt⸗
Cadtititß Ewia Wrl.

41kuncen

cctfoatiecie funcunmd
Aofſceeti niltrvoii ich
ſeſnninn Oe untiinonis nt
Neponngbeniunſtnonengatbain
Orſrlnetitnin JnindCn
GLüle nicnutonunaicetonmmn
ſcind gNedendzſiaideanl
Killanas gech ſer edtdamanun
Iemssnonfidananm mictds

Dhfucdrni een isdcnir
raz Neſtsthein etuegi
Garanorrockinfonnedgna
ierichadbliſfcetvddtinne
orrinſngneſiͦſtpegun
1 Mr blindliſgiltse
aters tepbonnth en
Pui iteroanotan Dnraham
1poſtu gaun niin
nrono intiir eeien
lbit n peeſt enni H
N N leſſisonſenon ⸗

wte

unliſ⸗ oſckfunmnmiftch ag
age vorchnre olgiur mrene Br. u
Siores pontſt onßcnee
net non aun 1Atone notoncads : ddw
oind Fnhaben Udidttſenerin
seminins t ond ins. Hen iaroi
ſngning ſon oidiginden guncan
1ust ecin ed deict Bnro on ro
du punca ſed dii Nbionn netwianeni
Aaſein uis d uc diar wd erhieonne
eRendem Bin Ho aczſieunrt ſenm
e ineo G err lning deen gethen
cl:eut oorii:h c ndici or ince num
nöͦ go nliCnitahen eztto⸗
ler uitd h got Br iliuefii
his gui N inſ Rinapaun ooſun
pnupwainiu go nnligo e n
m xzimen ſcn olm an dng
Nci oegn . G n de
bit n vgiming iunn bnch
on tnpo. eqbiſeſen S

en Mamcecrdt
uſo rmion /ſin jofe

glo. ꝙ dit tencꝛe. Idẽ tʒ pau. de liaʒa.? ꝛefeꝛt Jo.
an. ſic ſibi rndiſſe:iia recitat do.an.in.c.ſciſcitatus
de reſcrip.qui tamen opponit de dicto. Jo. an.i.c.
inquiſitõi de ſen. exc. ¶ Dihi placet primũ dictũ qðᷣ
ꝓbo ar.l. Onbaꝛius.ff. de offi.pto.=.l.ij. C. ð ſẽ.
?. iij. q. vij. F. tria. v. uex. nã in illis iuribus er̃ tenẽ
geſta a ſeruo toleꝛato rõe publici officij ? pꝛc fecto
viſitꝛ credendũ ẽ ꝙ in eoꝛũ ꝑtibus notoꝛiuʒ erat il
los eſſe ſeruos. Itẽ 20 cõis erroꝛis ꝓcedit ſʒ in alia
ꝓuincia factũ ẽ notoꝛium Eſt.n. ꝓbabilis ignoꝛan
tia ꝛeſpectu eoꝝ que gerũtur extra ꝓuinciã.j.q ma.
accu. po. in. c.fi. æ in auẽ. ut fac.no. conſti.ad dictũ
Jo. an. in. c. inqſitõis dico ꝙ nõ obſtat.q; ſolũ diẽ
ꝙ notoꝛie excõicatus in una ꝓuincia põt tanq; no
toꝛius uitari in alia ꝑ ſciẽtes:qʒ ibi nõ ſit notorius:
2 ſic loquitur reſpectu ſcientium:ſed reſpeciu igno
rantium potius ſentit oppoſitum ⁊? bec nõ. Sed cir
ca hoc queꝛo pone ꝙ factum erat notoꝛium nõ in
ↄſtabat iudici ⁊ nihilominus ꝓceſſit tanquã ſuꝑ no
torio nũquid teneat ꝓceſſus:gl.hic nõ aꝑit:pc uus
tñ uidet᷑ ſẽtire ꝙ nõ in eo ꝙ dicit iudicẽ debẽ hᷣ ca
ſu ꝓcedere tãq; ſuꝑ occlłto:ł pmittẽ cãe Ogninc neʒ
an factũ ſit notoꝛium. Sed Inno.in.c.tua in fi.de
coha.cle.? mu.tʒ Srium. Ego ſic diſtinguerem ꝙ
aut qualitas notoꝛietatis erat fundamẽtũ iuriſditio
nis pone exẽplum in.c.i.de offi.dele.li.vVi.⁊ in.c.c
cuſatus in. . ſane de heꝛe.li. vVi.⁊ tunc ꝓccſus a iu
dice ignoꝛante notoꝛiũ ẽ nullus ar.in.l. queꝛo. ff. ð
eo.qui pꝛo tu.⁊ in.c.ex parte aſtenf.? qð ibi nõ.
de coceſ.pbẽ.ad h̊ theoꝛica Har. in.l.ij. de iudi.z
.l. multũ ↄdi.æ demõ. æ Inn. in. c. cum contingat
de offi.de e.ubi gnãliteꝛ uoluit ꝙ ſi iudex ignorat
id ꝙ ẽ fundamẽetum ſue iuriſditionis nõ uʒ ꝓceſſus
pſuppoſito ꝙ heéat iuriſditionem.per h̊ dixit nõnt.
Har. in.l.multũ ⁊? allat Inn. in. d.c. cum contigat
ꝙ ſi iudex mulctauit contumacẽ de contumacia pri
us ſibi nõ ↄſtito:nõ nʒ ſnia:⁊ idẽ tenet in.l.ſi finita
.F. iulianus. ff. de dã. ifec. qð nõ. aut qualitas ne to
rietatis nõ erat füdamẽtum iuriſditõis:ſʒ ſolũ pᷣſia
bat facultatẽ ꝛeſpectu oꝛdis iudiciarij nõ obſernan

di: æ uʒ ꝓceſſus ⁊ H caſu ꝓcedat opi. Inno. Ratio

eſt qꝛ erroꝛ nõ eſt in fundamẽto ſʒ in quibnſdaʒ ac

cidẽtalibꝰ ad. h.l.ij.ff.de iudi.ubi tenet ſnia:lʒ iuðꝰx

ignoꝛet iuriſditionẽ ſuã eſſe ꝓꝛogatam.ad idem qð
nõ. Har. ibi. in. d.l. ij. . in.l.ſi is ad quem.ff. de ac
qui.heꝛe. Et ideo bona cautela eſt ut iudex ſempeꝛ
ꝑ ſuã ĩiterlocutoꝛiam ꝓnunciet factum eſſe notoꝛiũ
2? poſtea ꝓcedat tanꝙᷓ ſuꝑ notoꝛio ⁊ ualebit hec ꝓ
nuntiatio in tãtũ:qꝛ ẽt ſi factũ nõ eſſet notoꝛiuʒ na
lebit tmñ ꝓceſſus oꝛdine nõ ſeruato:ad h̊ quod le.z
nõ. in cle. paſtoꝛalis in glo.in vᷣbo declarato de re.
indi. facit qðᷣ in ſili nõ. Inn. in. c. ij. de dila. Op. ur̃
enim iuramentum eſſe licuũ etiã ſi extendat᷑ ad cõs
notoꝛias qꝛ in eis põt iudex ad cautelam iudicialeʒ
oꝛdinẽ obſeruare:ut in.c.bone de elec.glo.in vᷣbo
requirit ſoluit ⁊ bñ:ꝙ iuramẽtum indifferenter pre
ſtitum ex duplici capite uidet᷑ iniquũ pꝛio ꝙ ledeꝛct
nimiũ ius actoꝛis cui icũbeꝛet onus ꝓbandi:fo qꝛ

lederer̃ diſciplina indicialis cũ nõ poſſent puniri no

roꝛia niſi ꝓbaretur.ad.c. bone.rñdet ut patet ĩ ca.

Vn ſepe cria remanẽt impunita ↄtra.c. nt fame ce
ſen. exc.⁊ ſic tale iuramẽtum ĩduceret ꝑiculũ ſaſntis
ar. xij. q.ij.cuʒ deuonſſimã ſm Jo.an. Ego latius
in hac mã ſic diſtinguo ꝙ aut iudex in cauſis ſũma
rijs nõ tñ notoꝛijs nult ꝓcedere iudiciario oꝛdine
ſeꝛuato ⁊ põt ẽt ꝑtibus ↄdicentibus:qꝛ h ſubijcuur
arbitrio ſuo:ut in cle. diſpendic ſã de indi.⁊ ibi peꝛ
glo. nõ tñ puto eum ſe poſſe ad h̊ iuramento ligaꝛe
qꝛ iʒ h poſſit ex libeꝛo aꝛbitrio non tamen poſſet ſe
neceſſitare: cum qnqʒ qualitas tpris aliud ſuadeat
nec debet poſſe a ſe abdicare facultatem a iure ſibi
ob bonũ publicũ ↄceſſ:ſiłe in teſte qui non ↄpellit
in cauſa cꝛiali:⁊ tñ llicitum ẽ iuramẽtum de nõ teſti
ficando ut in. c.cõſtitutus ð teſti. Et h ĩtelligo quo
ad cãs de qbus in. d. cle. diſpendioſã. Sed in alijs
cauſis que ſui nã ſũt ſũmarie quas tetigi.in.c.i.de
li.obla.nõ.puto ꝙ iudex inuitis ꝑtibus poſſit. ꝓce
deꝛe plenarie ad h. xi. q.i.ſi quis cum clerico ⁊z in
auẽ.de man.principũ..ſit tibi. Aut nult index ꝓ
cedere in notoꝛis iurijs oꝛdine ſeruato:⁊ ſi ꝑtes cõ
ſentiũt põt:qꝛ res de facili redit ad nãm ſuã.xxxv.
di. ab exoꝛdio facit tex.in.d.dle. diſpendio ſam in fi.
7 uide ibi bonam gl. Aut inuitis ꝑtibus ⁊ puto ꝙ
nõ poſſit qꝛ lederetur ius actoris ut dẽ bic in gl.et
bene facit dicta cle.ſepe in fi. Neutꝛo tamen cãn po
terit iu lex ſe aſtringeꝛe iuramẽto:ut bic p rões pre
dictas:⁊ per h põt dari alius itellectus ad.c.bõe:q;
ibi ꝑs ↄſenſit uñ ſpõte actor teſtes ꝓduxit ⁊ de ĩtel
lectu illius.c.dic ut ibi plene nõ. Ni. Ab.
₰ te aſus qui iurauit cui non debu
it cui deberet iurare compellitur
el ſũma gnãlius ſic. Si unum iuramen
tum uni debitum alteri pſtatur:illicitum eſt: æ eo nõ
obſtante cui debet᷑ preſtandum eſt. primo penit ex
oꝛdin n.fo narrationẽ ibi ſane.t᷑tio ↄcluſionem ibi
cũ igit. ¶ M ꝙ ſoluens uni qð alteꝛi eſt debitum
nõ libeꝛat᷑.h̊ intellige qñ ſponte ſoluit.ſecus aũt ſi ⸗ↄ
pulſus iniuria ipſius cꝛeditoꝛis uel aliteꝛ ſine iniuria
debitoꝛis.tũc enim ſaltẽ hʒ exceptioneʒ õᷣ neꝝ cꝛedi
toꝛem:ar. optimũ in.l.nonuiſſime.ff.quod cum fal.
tu. de quo uide plene peꝛ Mar. in tractatu de tyrã
no: ⁊ aliquid peꝛ Innocen. in. c. nihil de elec. facit..
ſi meꝛces..culpa.ff.ſoca.quod nõ. facit enim pro
iſtis qui ſoluũt alioꝛum cꝛcdita tyrãnis uel intrut᷑ p
latis:de quo plene ꝑ bar.in loco pꝛeal. ¶ WMõ ſecũ
do ꝙ ꝓteſtatio non excuſat id qð indebite fit:æ hoc
qꝛ vꝛ ↄꝛia facto de app.ſolicitudinem. hoc facit fm
Hoſti. quẽdam officialẽ qui fecit hoĩem ſuſpendi
ſaluo iure ſuo Item facit fm modeꝛnos ut non mi
nus teneat᷑ de iniuria qui dixit ſalua reueꝛentia vẽa
uos mẽtimini ꝑ gulamNã ueꝛbũ iniuric ſũ pcedẽs
uel ſubſequens declarat ꝙ nõ hʒ animũ ſaluandi ſi
bi honoꝛem ad h.l.ſi nõ conuicijC. de ininrijs: et

.lI. ſi quis extraneus. ff. de acquiré. heie. æ ibi h̊ nõ.
Har. poſt Oy. qdᷣ n5. 0 wi licnum 7 tene
menti ꝙ ſi ſubditus iurat obedientiam ⁊ fidelitatem

ei cui non dʒ in pᷣiudicium ſuꝑioꝛis ſeu qñi tale in
ra nentũ ẽ i licitũ:⁊æ ̊ qꝛ non poteſt ſeꝛuari ſine ſalu
tis ꝑiculo cũ nõ poſſit ſe obligare i pᷣiudiciũ ſuꝑio
ris S eo.uenietes: facit.c.cũ ↄtingat ĩ fi.j.e.⁊ in.c.
t

ij. de pac.li.vj.? qdᷣ nõ. Inn.i.c.oli el.iij. de ꝛeſti.
ſpo. Op. vi. n. ꝙ iuramentũ pꝛeſtitũ archicpo ſem
peꝛ ſit illicitũ cuin ueniat ↄ ius ſuꝑioꝛi debitũ ar. in
c. irelecto. 7. e. So. põt intelligi ſm Innocẽ. qn iu
raſſet archiepo ꝓ alio feudo ſeu alia iuſta cauſa et
non ꝓ iſto iudicatu. tunc.n. vʒ utrũqʒ iuramentuʒ.
Et ſic habes ꝙ qͥ põt eſſe pluribꝰ obligatad fide
litatẽ ſecus in ligio.põt eiʒ quis eſſe uaſallus pluriũ
ſed nõ ligiꝰ de quo uide bonã glo.in cle.paſtoꝛalis
in vbo hõligeus de ꝛe.iudi¶ Queꝛo fo:an iſte qui
iurauit archiepo fidelitatem ꝓ iudicatu ſit priuarꝰ
feudo. Hoſt. dicit ꝙ ſic:qꝛ q;tum i ipſo fuit feuduʒ
alienauit ꝛecognoſcẽdo aliũ in dñim ut in li. feu. de
feudo non alie. Inmꝑialis: æ maxime ſi fiat pacta
iurata. EC. de tranſac.ſi quis maioꝛ. Sʒ in Soriũ fac
iſte tex. in eo ꝙ papa exigebat iuramentum ab iſto
pꝛo illo iudicatu. ſendco duplicit. pꝰ ſaluado dictũ
Hoſtien.ꝙ feudũ:ex h̊ incidit in cõmiſſum fauoꝛe
dni. Ideo põt dñs tolcraꝛe illũ ſi nult:ar.in.c.potu
it in fi.?⁊ qd ibi nõ.de loca⸗ Vel dic quia ex iuſta
ignoꝛãtia iſte fuit excuſatus:⁊ foꝛe ob hoc dixit ſal
uo bonoꝛc ſedis apoſtolice. ¶ Oppo.ʒ.L uidet᷑ eiʒ
ꝙ ex ſolutione alteri facta nõ augeat debuiũ cũ nul
la lege hoc cauear᷑. Satis eiʒ eſt ꝙ ſoluatur debuũ
cuiꝰ ſolutiõe cõtingit liberatio.l.ij.ff.ſi cer.pet.⁊ in
ſti. qui.mo.tol.obli.in pnꝰ.Soluit glo.i.⁊ bñ ꝙ de
bitum augetur ꝛõe difficilioris ſolutiõis:vnde ex h̊
grauat᷑ ad ſoluendũ bis/Et ꝑ hoc infeꝛt glo.ij.ꝙ
peius ſeu gꝛauius eſt latroni qui ꝑtitur ſpolia cum
ſocio qᷓ; ſi nõ ꝑtiat. Hoſti.pꝰ Goff. dicit h uerum
qn iõ non ꝑtit᷑:qꝛ peniret de peccato ⁊ itendit neꝛ0
dño ꝛeſtitueꝛe:ſecꝰ qn fidẽ ꝓmiſſo dno frangit ad
ſui cõmodũ:⁊ ſic credo debeꝛe intelligi tex.cum gl.
in. c.ſi ad peccatũ.xxij.q.iiij.ubi glo.vr contraria
tex. ⁊ uide qðᷣ nõ. Jo. an. Sõ in ꝓhemio ſupeꝛ glo.ſi
ue ſit. Queꝛo hic dicit tex.ꝙ ſoluẽs alteri nõ libe
ꝛatur:ſed nunquid ꝛecipiẽs debitũ alterius iencatur
ad aliqͥd. glo. fa dicit ꝙ tenet᷑ furti niſi creditoꝛ ra
tum hẽat alt ff. de furtis.l.fallus.S. i. ¶ Aduerte
qꝛ glo.geneꝛaliteꝛ nimis loqui. NHã pꝰ non vr ꝓce
deꝛe in caſu nr̃o:qꝛ in rebus icoꝛpoꝛalibꝰ n omittit
furtũ ſicut nec in alijs rebus imobilibꝰ ut inſti.de
nſuca.F. qð aũt.nõ.glo.in.c.dudũ de elec ij. Sed
dʒ glo. reſtringi ad ꝛes mobileſ:⁊ qn alteꝛ ꝛecepit ſci
ens debitum ad aliũ ꝑtineꝛe ⁊ ſimulauit ſe ꝓcurato
ꝛem:ſic loquit.l.falſus.Ael qñ recepit nomine pꝛo
prio ſine aliqua iuſta cã. Secus aũt ſi credcbat de
bitũ ad ſe ꝑtineꝛe.tũc eiʒ excuſatur a furto ſeu rapi
na. inſti. ui bo. ꝛap. S. qꝛ tã. Idẽ ſi ꝛccepit ut nego
cioꝝ geſtoꝝ geſtoꝛ:ar.l.penul.ff.de nego.geſt.⁊.:.
ſi pupilli. Nũquid aũt poſſum ſolueꝛe cꝛeditori cre
ditoris mei:ita ut contingat libeꝛatio ipſo iure:qõ
eſt utilis ⁊ non tacta ꝑ canoniſtas.Dico ꝙ aut q̃ri
tur nũqͥd cꝛeditoꝛ meꝰ ex illa ſolone ſit libeꝛatus:?
dico ꝙ ſic:ẽt ſi eo iuito ſoluiſſj creditori ſuo:ut.l.
ſoluẽdo.ff. de nego.geſt.c ĩſti.q.mo.tol.obli.ĩ pᷣnꝰ.
Aut querit᷑ nũqͥd ego ſuʒ libeꝛatꝰ a credtoꝛe meo
HBar. in.l.ſolutũ..ſolutã.ff de pig.act.ſic notant
diſtinguit:aut ego ſoluo creditori cꝛeditoris qui
habet me uel bona mea obligata. pone exemplum

We iureinran.

ſi ↄduxi hoſpitium ab eo qui cõduxeꝛar ab alio: ? ſi
beꝛoꝛ ipſo iure: ut in.d. . ſolutã: ubi tex.no.nec mi
rũ cum poſſum ab illo cogi ad ſoluendum: ut.l.no
men. E. que res pig. ob. po. = ideo ſoluẽdo ẽt cꝛcdi
toꝛi meo iuito libeꝛ0ꝛ. l.utrum. ff. de conſti. pe. Enʒ
ille cꝛeditoꝛ creditoris mei non hẽbat me nel bona
mea obligata: ⁊? tunc aut ideo ego teneoꝛ creditori
meo:quia ipe alij tenetur ⁊ poſſum alij ſolueꝛe: ut.l.
ſi libeꝛ homo.ff.de neg.ge. ubi pʒ ꝙ ſi tu gerendo
negocium meũ recepiſti pecuniã mutuã liberor a te
ſoluendo cꝛeditoꝛi tuo. qꝛ cõtemplatione mea tu es
illi obligatus. aut cã quare cꝛeditoꝛi meo teneoꝛ eſt
oino ſeꝑata a pꝛima. Et tunc aut ſoluo cꝛeditoꝛi cꝛe
ditoꝛis cꝛeditoꝛe meo uolente:⁊ in dubio contingit
libeꝛatio: aut eo inuito: ⁊ tunc non comtingit libe:a
tio: ut.l.inuito de ſolu.⁊.l.fi.C. de neg.ge. aut co
ignoꝛante:⁊æ contingit libeꝛatio ope exceptionis: ut
.i.ſi oꝑa. ff. de doli exceptõe:⁊ ibi bo.glo. Et ex his
notãteꝛ dicit Har.ꝙ ſi pꝛimus cꝛeditoꝛ bʒ inſſʒ in
quo ↄtinet᷑ obligatio oium bonoꝝ ⁊ peꝛ ↄns iſte de
bitoꝛ debitoꝛis ſeu nomen cius eſt obligartum po re
rit ſolueꝛc illi cꝛeditoꝛi cꝛeditoꝛis:qð eſt notandum.
Vigde tiñ glo inſti.qui mo.tol. obli.in pꝛincipio que
ſentit ꝙ cuilibet cꝛeditoꝛi cꝛeditoꝛis põt ſolui etiam
inuito cꝛeditoꝛe ⁊ contingit libeꝛatio. Sed pꝛmũ di
ctum cꝛcdo neꝛius peꝛ.d.l.ſi oꝑa:⁊ tenet etiam glo.
ibi = in.d.l.ſolutũ..ſolutã ⁊æ hec nõ. Nico.
intauallis. ſus. Quiin
rauit ſtare man
dato alicuius non tenetur pareꝛe ſi pcipit
illicita ut ꝙ filium exheꝛedet uel uxoꝛem abijciat ?
.c.famoſum ualde ꝓpteꝛ mateꝛiã arbitro ꝝ que hic
tractat᷑.cõis diuiſio fᷣa ibi uoeirea. C.6 pꝛio ꝙ
ꝓ ſatiſfactiõe iniurie licite iuro ſtaꝛe mãdato iniuris
ti ⁊ ſic poſſuʒ ualde me ſubijceꝛe iudicio adue:ſarij
mei. Et qᷓ;ꝙ; pateꝛ h iuramentũ pꝛeſtiteꝛit occaſione
iniurie illate peꝛ flias:tamen eadẽ ratio eſt in ippis fi
liabus:ut ꝓbatur S.e.ueniẽs:⁊ facit.l.ſi libeꝛtus.ff.
de oꝑ.li.æ ex h̊ ⁊ ex tex.infeꝛo:qꝙ lIʒ nõ poſſit cõpꝛo
mitti cũ agit᷑ de cꝛie cuminaliteꝛ:ut.c.peł. de in inte.
reſti z.l.nõ diſtinguemus.S.iulianus ⁊.F.de libeia
li de arbi.ſecus tñ eſt ubi agitur ð cꝛimine ciuilit nt
hic. ¶ So nõ ꝙ in feminam põt compꝛomini tanq;
in arbitratricem. Secus iñ tanqᷓ in arbitraʒ: qꝛ h
ultimũ eſt officium uirile cũ hẽat ꝓceeꝛe iudicialit
ut ꝓbat᷑ in. c.dilecti de arbi. z.l.fi. C. de arbi.quod
intellige niſi femina ex dignitate hẽat iuriſdirionem:
ut qꝛ eſt regina uel comitiſſa: ut dicto.c.dilecn:? gic
ut ibi nõ. æ peꝛ glo.? peꝛ Har. in dicta.lfi.¶irio
nõ quẽ poſſe ad obſeꝛuantiam arbitramenti ſe obli
gare ꝑ iurametũ. Et nõ. ꝙ h̊ caſu arbitratõ ꝑcipit
ſub debito pᷣſtiti iuramẽti:fac.c.bꝛeui:⁊ qð ibi cixi

co. ¶ Mõ. quarto ꝙ arbitrator põt pꝛonũtiꝛe
ſub cõditiõe deceꝛnẽdo in futux: ut pʒ ibi:ſi on filie
⁊c. Ec ꝓ hoc qꝛ dictũ arbitratoris nõ ẽ ꝓprie ſnia
ſed potiꝰ quidã gctus ſeu tranſactio:ut in auc. ut
diffene iudi. in pri. iuncta glo.ſi vo cõtigerit C. de
iudi. N.ꝙ in iuramento gñali de obediendo uel
parendo mandato alicuius non ueniunt illicita b
.ueniens õ eo.⁊.c.i.e.ti.li.Vj. ota ultio ꝙ

len
te rogi hm⸗
H 4. ,
cz⸗ eithnnm niun/
ſpo⸗ Not onnn te ietutde
otne H ln Meerni

.

4oronti
nin lact i ai

,ton
Gunbi⸗ eta⸗ u 119
. WWAXN

Cells
eN Al.
gkbipnmte 4 “ D NcN
ſin eütin niu
bun mun enſſhl
n rNa di
Punnie aitltlcſesf

de 4
bstot odasn
uuni –
uh. Ainiä
N . ie Kenn 8

ANdM nuln
WAGitknd nun

Nnitte e
rnlali lltſene

irameuntzneno ſel

Orporotronnanen
nnihofft umnen
Oriclloan, ſabluuͤffhn
gtinmmuicfn

GerN 4
huſemmiultien
Liffo i un nmun
ſtnitgdlfi;ciin 15
ſ,ſorei ͤftum teulin x
riſunierds uolgirinene ren
Nbiorco .lit noq; Cpln:e nci
igpluwf Gensittbinicunchan
ſönizinsrin Nelnirun (Ohf
Igaf tuntaiitdei)usdpdian
rmiihnotruncvntüguurmle
übenidin hidagnn nn
1adbeſd ecn dnin
maſelgidinmnengihtnzin
Chttenchech fics mnt
nul fanndi ogt ijuie
Gnnttiirtici lpgercusc
Iſceſtcifnitnt tenſithbnen
wblgtrei Alnumnlstketenmni
ithinſumuccuine⸗ rr
Huimnochertmigfin

gtepbnsa

Zbcäiflusibemin⸗ teraes

en go iſt gni n
itg libe rat

ſuito chrort conn

¶
6olotiſhnn
Cectons ercte
ngtlbegno Cnen
a „
4 e ncllentmnmau
l uni / blti ther in

ytuglis isA

alij ſuje r
Molaups ſon mur mmne ſc

hug ilm atwuin nm nſimne
lmpſun nc n mmmii nbinor ett
nmmi cos cinſo fn bi oefn Cdie
Emlſumöeiniune icte imo tan nadand we
1ric doſſc; unde me iwdicer ucied defn
. Köch uadiuranoni ctent ocddin
l
ds Porn 5 Neniserfictl Klpen
K cNhabid nieeg hl peſti
mmn dd si deciecininaſrennt c et
rch tnd ſingenne lmmns ,
de ndi ns i cl gind Cininect
be. (toin imninmn Necnunr
in atbinmnen Gecls i chin d
Vlnmi dloffcun hinie c hen e
1pbzi in c. dlunide Atbiei Cn
znirnebenr itien
chge ni kninn er digſfne

* n do
qrct egin el comitſſnnt dco ,

tha go.r he Br in

arbitramẽtũ ↄtinẽs rẽ illicitã ? a iure ꝓhibitam eſt
ipſo iure nullũ:ut ꝓbati in fi.ibi denuncies ⁊c.non
enim mãdat a iuramẽto abſolui:ſed denüũtiat nõ te
neri.is enim qui nuntiat nihil agit.l. heꝛedes palaʒ
.ff. de teſta. Ex h̊ ifert ꝙ vbum pcedens ibi ꝛeuocʒ
æc̃.dʒ ĩtelligi de facto ꝓpter opi.uulgarium. Ex qꝰ
vVbo põt argui aꝛbitratoꝛem poſſe ſuum pꝛeceptum
ꝛeuocaꝛe ꝙ põt admitti quãdo ꝓnunciauit otra foꝛ
mã ↄpꝛomiſſi. uel qn mandatũ nõ tenuit de cuo tñ
remitto ad ea que legũtur ⁊ nõ.in.l.diceꝛe in fi.cuʒ
duabus ſe. leg. ff. e.? potes diceꝛe tã in arbitꝛo ꝙ; ĩ
arbitꝛatoꝛe ꝙ ſi exi toto ꝓnuntiauit ita ꝙ finitum
cſt officium ſuũ nõ põt illud reuocare. Secus ſi mt
locutoꝛiã per quã nõ finitur ptãs ſua:dic ut in dic
tis iuribus plenius nõ mayie peꝛ Har. facit. c. ſi cõ
pꝛomiſſarius de elec.li.Vi. ⁊.l.ſi cui.ff.de ſeruitu.=
.c. in liis de offi.de. iſte aũt mulieres pnt reuocare
mandatum:qꝛ h̊ ↄcerncbat eaꝝ ꝑſonas:unde ꝛeuo
cant tanqᷓ; ꝑtes. Item mandatũ fuit ipſo iure nul
lum ⁊ ꝛeuocatio potiuſ ꝛcfeꝛtur ad factũ quã ad ius
ut ſupꝛa dixi. dic tamen de mã: ut pleniuſ nõ Bar.
in. d.i.dicere cũ ſe.? per Jo.an. in addi.ſpe.in ti.
de arbi. S. ſequit᷑.V.ſed pone. ¶ õtꝛa H 7 3tex.
oppono arbitramẽtum tʒ mero iuꝛe qᷓ tuncunqʒ ſit
iniquũ:lʒ poſſit peti ꝛeductio ad arbitriũ boni uiri.
ut in.l.ſi ſocietatẽ. S. arbitꝛoꝛũ ff.pꝛo ſocio. So.in
telligo iſtũ tex.qn arbitramẽtũ eſt ↄ ius quo caſu ẽ
ꝓrſus nullũ ſine petitõe reductõnis ut in.c.exaĩata
de cõfir.uti.uel inuti.hoc enim mandatum fuit non
ſolum ius ciuile:ſʒ ẽt õ ius diuinuʒ æ gentium ut
.ſ. filij ſine cã ſufficienti expeꝛedarẽtur ⁊z coniunx ſi
ne cã foꝛnicatiois ꝛepelleret̃ ut in auc. ut cum de ap
pellatione co.S.aliud quoqʒ capłſin:⁊ in c.ij.de cõ
iugio lepꝛof. Secus ãt ubi mãdatum eſſer iniquuʒ
nõ tñ õ ius ⁊ ita ꝓcedat orium.¶ Op.fo ⁊ nide
tur ꝙ et ſi mandatũ nõ eẽt ius mõ pᷣdicto:tamen
iura nẽtũmo aſtringebat iſtũ quintauallẽ:qꝛ inꝛamẽ
tũ nõ extẽdit᷑ ad vVᷣiſiłꝛ nõ cogitata ut in.c. ueniens
2Z qð ibi nõ S. e.⁊ quod nõ Jo. an.in.c.uno de cõ
mo. ſed vᷣiſiłꝛ in iuramẽto gnãliteꝛ pᷣſtito nõ ur̃ qͥs
cogitaſſe ut exheꝛedʒ filios aut uxoꝛẽ a ſe abijciat
ergo ad h nõ tencbat᷑. So.glo.ij.uidetur hic ſtare
ↄtrario ⁊æ bñ:⁊ uidet᷑ ↄiungeꝛe duas cãs pmiſſas ſil
ur rõe illiciti mãdati: æ qꝛ viſilꝛ h̊ non cogitauit nõ
obligabat᷑ quintauallis ad obſeꝛuantiã iſtius manda
ti:⁊ hinc ſumpta occaſione enumeꝛat hic glo. cãs le
gitimas exheꝛedatiois filioꝝ quibus addũt Me. ⁊=
Ab. cũ filius ẽ heꝛeticus de heꝛe excõicamus..cꝛc
detes: ⁊æ dicit Jo. an. ꝙ in oĩbus cãibus in quibus
pat᷑ põt filiũ exheꝛedare foꝛtiꝰ põt alimẽta denegare
de quo remittit ad ſpe.qui fi.ſint le.vſ.quid ſi filia:
? ſequenti. Idem tʒ Har. in.i.diuus.ff. de pari.⁊ ꝑ
.l.ſi quis a libeꝛis. ff. de libeꝛis agnoſcendiſ. d
de tñ notabile dictum ſpe.in loco palle. ubi dicit ;
ſi fulia uult peniteꝛe de peccato que luxurie eꝛat dedi
ta pateꝛ debet eam aleꝛe:ar.c.feꝛum.l.di.⁊? peꝛ ↄns
dico ꝙ tenet᷑ eaʒ dotare:qꝛ cã dotis nõ minus fauo
ꝛabilis ẽ ꝙ; cã alimentoxꝝ:ut nõ. Cy. in.l.nõ omniuʒ
C. de a qmi. tu. facit.l.i.ff.ſo.ma. ⁊ quod ibi dixi ĩ
c.cnʒ hᷣet de eo qui duxit in ma.? ꝑ Har.in auẽ.

uintauallis

ex ↄplexu. C. de inceſt. nup. Expedit. gio. tractabo
hic aliqua circa mãm arbitꝛoꝛũ qᷓtenus ↄgruit mãe
huius.c.ꝛõe glo.quã poſuit hic Inn.que quotidie
allegat ꝛeliqua fuando titulo ð aꝛbitris:ubi melius
tota mã cadet ⁊ uide in fi.huius tractatꝰ:ubi pono
ꝑ mo ſuʒ tabule ea que tractabo hic ſub ↄpendio.
Et ut intrẽ mãʒ:opp.ſic hic fuit pſtirum iuramẽtuʒ
de paꝛendo mandato iſtarũ mulierum quibus iniu
ria fuit irrogata:⁊ ſic erant iſte arbitratrices in fac
to ꝓprio cõtra.l.peł.ff.de arbi.ubi dici ꝙ ĩ facto
ꝓqꝛio nemo põt eſſe arbiter ſicut nec iudex.C. ne
quis in ſua ca.pꝑ totũ ⁊.iiij q.iiij.c.i.⁊.xxiij.q.iiij.ĩ
ter So. dic ꝙ prium loquit᷑ in meꝛo arbitro tex.
aũt hic ⁊ in.c.ueniẽs ſupꝛa eo.ꝓcedit in arbitꝛatoꝛ
In facto eni ꝓpꝛio quis põt eẽ arbitratoꝛ ut h:⁊ ĩ
.l. ſi libeꝛtus. ff. de oꝑ. liber. Ratio diuerſitatis eſt

qꝛ arbiteꝛ eſt quaſi index ⁊ eligitur ut pꝛocedat iur.

oꝛdine ſeruato ⁊ fſm ius:iõ dicit lex ꝙ arbitria ſũt
redacta ad inſtar iudiciox:ut.l.i.ff.de arbi.in facto
enim ꝓpꝛio quis nõ põt eſſe iudex:qꝛ nemo poteſt
ſibi ipſi imꝑaꝛe ut in iuribꝰ pᷣallegatis ita nec arbit
Sed arbitratoꝛ eligi᷑ ut quidã amicabilis compoſi
toꝛ:⁊ ut ꝓcedat extra iudiciũ ⁊z ↄponat inter ꝑtes
qð repugnat in facto ꝓprio cum uideat̃ ſibi data
ptãſ tãqᷓ; bono uiꝛo.d.l.ſi libeꝛtꝰ⁊.ff.de fideicc miſſ
li.l.thais. . ſoꝛoꝛc.⁊ de mã uide benum tex.cũ gl.
in.l.in. ꝑſonã. S. gnãli. ff. de re.iur.⁊ in.l.in uenden
tis. C. de ᷣhen.ẽp. Qua ꝓpter ſcias ꝙ appellatõe
arbitri gnaliter ſumpti ueniat ẽt arbitratoꝛ: tamen
inſpecta utriuſqʒ nã in multis differunt:ut eſt oꝛigi
nalirer tex. nõbilis ⁊ principalis ⁊ clarus ĩ tota iſta
mã in.l.ſi ſocietatem..arbitꝛoꝛũ.ff.pꝛo ſocio.ubi
dr̃ ꝙ arbitꝛoꝛũ duo ſunt genera unum huiuſmodi
ut ſiue ſit equũ ſiue iniquum ꝑere debeamus quod
obſeruat᷑ cũ ex ↄpꝛomiſſo ad arbitrium itũ ẽ altum
huiuſmõi ut ad boni uiri arbitriũ redigi debcat ⁊c̃
uide gl.ſupra.e.ueniens.⁊.in.c.cãmqʒ.S.de elec.et
lʒ quidã dixerũt ut Inn.ᷣ ⁊ cõir doctoꝛes ſequen
tes ⁊ bar.in.d.. arbitꝛoꝛum dicant arbitriũ diſceꝛ
ni ? cognoſci ab arbitratoꝛe in diuerſuate no
minis:vn ſi ↄpꝛomittit̃ in aliquẽ tanqꝙᷓ in arbitrum
ille dicit᷑ arbiteꝛ ſi tanq; in arbitratoꝛem ille dẽ arbi
tratoꝛ ſᷣm eos: mihi tn plus plʒ ut non ex diueꝛſua
te nominis:ſʒ potius ex mõ aſſumẽdi ⁊ ptᷣate eis tꝛa
dita dinoſcant᷑.vn ut notãteꝛ dicit hic Inno. arbit
dicit᷑ qui eligit᷑ ut iudex.ſ.ut ꝓcedat fuato in ſubſiã
tialibꝰ oꝛdine iudiciario ut litẽ dirimat coꝛam ſe ce
ptã uel coꝛã alio oꝛdine iudiciario ſeꝛuato:licet tene
at e iã ſi inique dirimat. ff.de arbi.l.qualẽ.⁊.l.diẽ ꝓ
ferre.F.ſtari.vn arbitrium diffinit᷑ ꝙ ẽ ſminus actꝰ
ꝑſonaꝝ quaſi iudicio ↄfligentiũ uł cã in dicẽdo ius
uoluntarie poſita. Arbitratoꝛ aũt eſt qui eligitur ut
aliquid eſtimer ueluti pcium uel oꝑas uel partes ſo
cietatis uel quid ſile:æ ut arbitret fm ꝙ ſibi vr ſine
oꝛdine iudiciario inſti.de emp.⁊ uen..pciuʒ.ff.de
v. obli. ſi quis arbitratur æ qð nõ ſit corã eo iudici
um pʒ hic.⁊ in.c.ueniens g eo. ⁊.d.l. ſi libeꝛtus de
oꝑ.li. N opꝛomittit᷑ in his iuribus in pꝛincipalem
adueꝛſarium qð nõ poſſet fieꝛi ſi hr̃et ꝓcedeꝛe ut iu
dex: quia nullus in re ſua põt eſſe arbiteꝛ uel iudex

„

*
2
*

¶ De iurciuran:

ut 3 dixi.⁊ bẽtur.in.l.penuł. Idem ꝓbat in.l.ſi de
meis.F. ꝛccepiſſe.ff. de arbi.ubi hẽtur ꝙ coꝛam eo
qui aſſumpſit officiũ inteꝛ ꝑtes ↄponẽdi non eſt in
diciũ nec in ꝓcedẽdo nec in diffiniẽdo:ut ibi ꝑ baꝛ.
Ex quibus põt inferri ꝙ ille ꝓprie ẽ arbiteꝛ q eligi
tur ut iudex arbitratoꝛ qui hʒ aliqͥd aꝛbit ari ex bo
no ⁊ equo ex iudiciũ ð pᷣben.niſi.ubi pꝛo bono pa
cis põt de iure unius modeꝛate tñ alteri dare:ut in
.d.c.niſi:æ nõ.in.d.l.ſi de meis. .ꝛccepiſſe.ff.ð ar
bi. ?⁊ ꝑ Bart. in. d. .arbitrox. (Boinio autem
Inno. ⁊ alioꝝ ut diſcernatur unus ab alteꝛo ex di
ueiſitate nominũ põt ſaluari qn ſimpliciteꝛ fuit cqᷓ;
cõpꝛomittimꝰ in te ut iu arbitrũ aut ↄp:omittimus
in te ut in arbitꝛatoꝛem:⁊ nõ fuit aliquid addiinʒ ꝑ
qð diſcernatur unũ ab alteꝛo ex ꝓprierate cuiuſqʒ
ꝓ boc tex.nõ.in.l.ſi de meis..recepiſſe ubi dicit
ꝙ; ꝓprie arbiteꝛ qui aſſumit officiũ iudicis in ꝓce
dendo ⁊æ diffiniendo ille ꝗͥ aſſumit officiuʒ cõponen
di non ꝓprie dr̃ arbiteꝛ: ſed in dubio poſſz dici ar
biteꝛ æ melius iudicio meo.qꝛ ſi fnit ↄpꝛomiſſũ ſim
plicit᷑ in aliquẽ tãqᷓ; in arbitrũ nec fuit dictũ ut ꝓce
deꝛet iudicialit᷑ nec aliqd aliud ꝑ qð poſſit magis
coniecturari de uno ꝙᷓ de alio:ꝙ tũc ſi fuerit aſſup
tus ſuꝑ aliqua diſcoꝛdia vr̃ electus ut arbiteꝛ: ſi ſu
peꝛ aliquo ↄctu ad purificationẽ ipſius vꝛ aſſũptuſ
ut arbitratoꝛ:⁊æ hoc pꝛoprie vr velle tex.in.d. F. arx
bitroꝝ cũ duabus le.ſe.⁊ ſic limitaꝛc dictũ Inno.
hic:? Mar. in. d. F. arbitroꝝ:⁊ facit ad pᷣdicta que
nõ. ſpe.e.ti. de arbi. F. i.V. arbitratoꝛ Vo. Ex pꝛedi
ctis collige aliquas drias inteꝛ arbitrũ ? arbitrato
rem.prima eim ⁊ pricipaliſ eſt:qꝛ arbitratoꝛ ſẽꝑ ſu
mi᷑ circa ↄctum.arbiteꝛ vo aſſumit᷑ in lite:ita dixit
Ja.de are ut ꝛefen Cy. in.l.ſi qui ex ↄſenſu LC. Ce
epiſ.au. Sʒ iſtud pria fronte vr̃ õ iſtũ tex. ubi arbi
tratoꝛ fuit aſſumptus ni ſuꝑ ↄctu:ſed iuꝑ ſatiſfacno
ne iiurie. Iẽ Z. l. i. F. inð qrit᷑.fl. de no cꝑ.nũ.ubi
aſſumit᷑ ſuꝑ lite ? idẽ ⁊ clariꝰ ꝓbat᷑ in auc.ſi vo ⸗
tigerit. C. de iudi. æ ideo alij dixerũt ut ꝛefcx Dã.
in. d. F. arbitroꝝ ? Inno. ꝙ arbiteꝛ ẽ ile qui bʒ
iudicare de iure ſm oꝛdinem iudicioꝝ. Arbutrratoꝛ
Ho eſt ille qui aſſumitur de iure ? de facto. Dart.
Ho in. d. F. arbitroꝝ dixit ꝙ ſi bene aduertant᷑ iſto
rũ opiniones non diſcoꝛdãt: nam qn afſumnĩ ſupeꝛ
lite aſſumitur ſuper gctu.ſ.fiendo:qꝛ arbitramẽtũ
eſt qᷓdã tranſactio: ut nõ.in auẽ.ut di.indi.in prin.
Vnde dẽ aſſumi ſuꝑ ↄciu tranſactionis ineũdo.vñ
in eſſectu aꝛbitratoꝛ ſemꝑ aſſumit ſuꝑ ↄtractu. aut
.ſ. cõplẽdo:q; fuerat a ꝑtibꝰ ichoat: ut.d..pciuʒ
inſti. de emp. ⁊ uen. Aut ſuꝑ ineũdo et ꝑficiẽdo ut
qn aſſumit᷑ ſuꝑ lite ut tranſigat iteꝛ parres. nec ob.
ſi diceꝛes ꝙ ſᷣm hoc nũqꝙᷓ; poterit arbitratoꝛ aſſũp
tus ſuꝑ lite in totũ abſolueꝛe:uel in totũ cõdẽnare
cũ arbitramẽtũ ſit tranſactio: ut dicenʒ ẽ. Lrãſacuo
vo nullo dato uł ꝛetẽto nõ uʒ:ut in.l.tranſactio.C
de tꝛanſac.⁊.c.ſuꝑ eo S.e.ti. Mã rñdet᷑ fʒ Bar.
tranſactio ẽ genus continens in ſc omnẽ modum ꝑ
quem ꝛecedit᷑ a lite:ut ꝓbat᷑ in.l.ij.ff.de iureiuran.
ubi dicitur quod iuꝛamẽtuʒ delatũ in iudicio a paꝛ
te paꝛti dẽ quedã trãſactio. vñ ĩteligas ꝙ ãbitramẽ
cum eſt quedã tꝛãſactio ĩ geneꝛe h eſt quedã ↄuẽuo

quã a lite receditur. Cõtrarium vVo ꝓccdat in tñſ
actione in ſpecie in qua requirũ ꝙ aliquid det᷑ uel
retineat᷑.Ex quibus infeꝛ ꝙ; arbitratoꝛ aſſumptꝰ ſu
E lite poteꝛit in totũ abſolueꝛe ul ↄdemnare ꝓ hoc
iſte tex. 7 5. e. ueniens. Q Ætcudo eꝛgo ꝙ pꝛa dif
feꝛentia pꝛincipalis eſt:qꝛ arbiteꝛ aſſumit ſuꝑ liie ar
bitratoꝛ ſuꝑ Sctn:aut peꝛficiendo aut ineũdo: ut pʒ
ex pꝛedictis. ¶ Secũda diffeꝛeutia eſt: quia arbiteꝛ
eligit᷑ ut ſit loco iudicis:ita ur habeat ꝓcedere iuris
oꝛdine ſeꝛuato. d.l.i.?.l.ſi de meis..recepiſſe.unde
nõ dʒ ꝓcedeie diebus feꝛiatis: ſicut nec index. ut.l.
oẽs. E. de arbi.⁊ plenius dicendum in.i.ſi de meis
.F. fi. . l. feꝛiatis. ff. eo. dʒ ẽt iudicare ſᷣm ius ⁊ non
tolleꝛe uni ut det alteꝛi ſicut facere dʒ iudex:tamẽ ex
iniquitate nõ reſtituitur arbitriũ:ut.l.diẽ ꝓ feꝛe..
ſtari æ.l.qualẽ. ff. de arbi. niſi inteꝛnueneꝛit fraus:ſen
pcium de quo in.i.ij. C. e. arbitratoꝛ ueꝛo ut ſupꝛa
dixi aſſa nit᷑ ſuꝑ ↄctu ut ꝓcedat extra iudicium. Eſt
eiʒ ↄpoſitoꝛ ⁊ mediatoꝛ ĩteꝛ ipᷣas partes. unde ſicut
ipe ꝑtes pꝛocedũt ad cõpoſitionem eiudicial teꝛ:ita
2 arbitratoꝛ. hinc dicit nõbiliteꝛ hic Inno. ſe nõ ſa
ceꝛe uim utrum iſte arbitratoꝛ feceꝛit litẽ conteſtari
inteꝛ partes uł ſi ſmam in ſcuptis ꝓnunciaueꝛit uel
ſimpliciter nudo vbo quod ſibi uiſuʒ eſt dixit:qꝛ co
ram eo nõ eſt iudiciũ:nec quaſi iudiciũ:ſʒ totum in
ſua poſitũ eſt uoluntate ⁊ pdictaꝝ ſolemnitatũ ob ſeꝛ
uatio nõ eſt niſi coꝛã iudice uł arbitro: ⁊ ita nõ põt
dici lit. ↄte.uł ſnia ſm euʒ que vba bñ nõbis. ꝑ bec
eiʒ dixi in.c.pſentata g de teſti.ꝙ licʒ arbitratoꝛ reci
piat teſtes ſolẽnit᷑:nõ tñ ꝑ hãc atteſtatiõeʒ faciẽt fidẽ
coꝛam iu ſice:qꝛ illa ſo ẽnitas ꝑinde hẽtur ac ſi non
inteꝛueniſſet ratione pdicta:⁊ ſic reꝑiunt᷑ omni caſu
recepte ſine lit.cõte.⁊ alio oꝛdine iudiciario. Teꝛtia
diffeꝛentia colligitur etiã ex pᷣdictis: qꝛ in facto pꝛo
pꝛio quis nõ põt eſſe arbiteꝛ:ſj arbitratoꝛ ſic. ratio
nem g tetigi. ¶ Quarta diffeꝛẽtia qꝛ arbiter nõ iu
rat nec partes dñt iurare de obſeruantia arbitrij ut
hodie pꝛouiſuʒ eſt de iure ciuili in auc. deceꝛnimus
C. de arbi. Sed in arbitratoꝛe non repeꝛitur pꝛobi
bitum ut hic ⁊ ſupꝛa co.ueniens: facit.l.hac editali
Cde ſecundis nup.⁊ hoc tenueꝛũt Dar.? Bal⸗
in dicta auc.deceꝛnimus. quid autem ſit de iure ca
nonico ceꝛte in arbitratoꝛe. caſus eſt hic ⁊ ſupꝛa.e.
ueniens: in arbitro dic ut legitur ⁊ notatur in. c.ij.
de acbi. ubi de h̊. dixit tamen notanteꝛ Oal. in dic
ta auc.ꝙ licet arbitrium non pariat actionem quan
do fuit iuratum ↄtra tenoꝛẽ illius auc. tamen de iu
re canonico poterit iurans ex officio iudicis cõpelli
ad illius obſeꝛuantiã:ar.c.ſi ueꝛo ſupꝛa.e.dic ut nõ.
in dicto.c.ij. Garto.tamen tenuit pꝛium dicens ꝙ
iurans peccauit in iurando. dictum Dal. plus pla
cet:arg.eoꝛum que dicam infra eo. cum conungat.
¶ Auinra quia arbiteꝛ recuſatur ut ſuſpectus.ff.
de arbi.1. non diſtinguemus. . cum quidam. Sec?
in arbitratoꝛe ſm do.an.hic alt.dictum..cum qui
dam:⁊æ dictum. S. arbitroꝛum:æ dictum. S. ꝛccepiſſe:
z.l.i. F. ?Z poſt opeꝛis.ff.de no.oꝑ.nunc. Sed ceꝛie
illa iura non pꝛobant arbitratoꝛem non poſſe ut
ſuſpectum recuſari: licet pꝛo hac diueꝛſitate poſſit in
duci hec ratio. dicto arbitꝛi ſtat oio metu pene ſiue

„m
Cri i
t, 15

647
etl⸗ onol
Were
nſanle l i n us
ochſunne ccinn 7. t.
n ien n
füedn
ito

inplut zenung

õ
tahiſ
lemen ir gſeun d

cralr nmuit iupſſini
jſan iheiebor uin
lumn rle in / i⸗
iuit ſiinilint natund⸗
rlnlbniin ni nnlun 4.
mmtx ilmen i olin
cttioi eu bontii umind ⸗
GOkncuutrenr n uun nncan
n aronorndo A fſeorginii⸗
acienctenmoaigenen do Arin
Eurcrcer nouomr iigayetom:
einci,törenr td etit iarssr
edodelCeen Cadd
faſtuerorda eſon wdin en

ASNoranr imno wo cndent

ucordrſcrywincodeegu
6seanbloninszi feaſanpe
enntd annſcig⸗ Snnerbe
imointtscͤtrsir kcdlepoon
11 ſin ni Br in ien
Palgrorcſnantin, nch
1sqneqniibitenne acke⸗
Hnoͤntinruzünlittite⸗
lioen ineſtnns; istiri
lailr⸗ Nimnin Aun
. 7 ig;z
beſſpligt iiinii

,Fonoeneid
rmmrcirſitintt
en muniſe ndirnnſteitti
merenslſt finn ſinns rim
ſinplain mao h lunns nnnen
acne vcra ſtluicet⸗
ſun poſti qrvol nn t nſ llihfi
l oitan etiny hhonninie
o uſ uitieikatiwe t ini⸗
drkt ſufnan e fhybſ huͤhis, 4
dnncmuc mi g lyatimmn
r ng lanininn ohi mlniiz tcii i
Coun iu tccgꝛ li P inins aince enn /j non
nevenſian moneßclan t ic tpinf onni ae
Iucxr ine ln cdte t nio online indicianid ena
demma coligiun ai eriens rinacd
10 gois d ri Wrarorſc
xn rig. ODonn dfenra en noleri
In ver anes dt urut deoietunta mbön
dole gdolc)tl de re olnin mi, aenn
CKrN. Bedn nd on hon fepeiun,
dium ude 1 hnc uenens int ſbu
õ
õ 8
no nco ceue in AWll or. iis tbet .
nmt cncrb dnt ummam li
, an ubittuun non aiin ide
n ue lea abinnum o, –
dofur unuum oM lcſer sale

urans cr ofto en
mmonio polelit ulans er oflloltn
eemn n Laenſnu⸗

„ſm do.“ N
in udunmmir gi⸗ mnd,

abinſe. 6
untaiun 35 ocMN

.li H obun 1n

ſit iniquũ ſiue equũ:ut in.d..ſtari:merito ins pꝛo
nidet ut poſſit an ſniam ꝛecuſari itellige ut nõ.in.d.
.F. cũ quidã ex cã ſuꝑueniẽte poſt ↄpromiſſum ar.
c. iſinuãte de offi. dele. Adem puto in cẽ pꝛius cꝛa
nũc nouiter derecta ut ẽ glo.nõbilis.in.. exceptio
iij. ꝗ. vi. in dicto vᷣo arbitratoꝛũ eſt pꝛodituʒ reme
diũ:qꝛ põt peri reductio ad arbitrium boni uiri dic
to.F. arbitꝛorum:æ hic ⁊ ſupra.c.ueniẽs.Sed hoc
nõ obſtante mihi illud dictũ non plʒ.nam uideo ꝙ;
in iudice ẽ ꝓditũ remediũ appe.⁊ m põt an faciũ
recuſari qꝛ ꝑiculoſum ẽ coꝛaʒ ſuſpecto agere.iij.q.
v.qꝛ ſuſpecti ⁊ de appel.cũ ſpãli põt enim ſaltem 5
facto grauari z uexari ĩ appellãdo ⁊æ petẽdo reduc
tionẽ ad arbitrium boni uiri.i.iudicis:⁊ huic gra
uamini facti iura nolunt obuiare de arbi. peruenit
2 quod ibi nõ. Idem uideo ꝙ ꝓcuratoꝛ poteſt
nt ſuſpectus ꝛemoueri.ff. de ꝓcu.l.item ſi ſuſpectus
iʒ eum poſſet agi ſi male uerſaretur in officio.ff.
manda. per totũ. Item in notoꝛijs iudex recuſari
põt ſi pena iponẽda nõ eſt expᷣſſa in iure ſed uenit
imponẽda arbitrio iudicis: qꝛ in arbitrando poſſet
grauare ꝑtem:ut nõ. archi. in. d. c. qnia ſuſpecti et
Hoſti.? Jo. an. in.d. c.cum ſpãli de appel.dixi in.
c.cum ueniſſent de iudi.ergo idem dicendum in ca
ſu noſtꝛo. Sed licet arbitratoꝛ ꝓcedat iuris oꝛdie
nõ ſeruato ut.d. S.recepiſſe m̃ in arbitrando poſſi
excedeꝛe modũ ⁊ ꝑiculoſiſſimũ eſt ut dicto adueꝛſa
rij ſeu ſuſpecti ſe quis exponat:quare credo ipſum
ut ſuſpectum poſſe ꝛecuſari: ꝓ h̊ facit qꝛ tex.in.d.
cũ quidã loq̃iur idiſtincte in arbit:o.Sʒ largo mõ
appellatiõe arbitri uenit arbitratoꝛ: ui in. d. J. arbi
tꝛoꝛum:⁊ nos nõ ſumus in mã odioſa:ut debeat ſi
eri reſtrictio ſed fauoꝛabili:qꝛ ꝛecuſatio admittitur
ex quadam equitate nt in.c.cum inter de excep. Sʒ
ꝛepꝑi hãc opionem do. An. fuiſſe oꝛiginalit Guil.
de cu.⁊ fran.de aꝛetio:⁊ ipſemer do.An. in alia iꝑ
te huiuſ.c.refeꝛt.mouentur iſti ꝙ a peꝛſona arbitra

toꝛis anteqᷓ;ᷓ arbitꝛetur nõ ꝛecedi.l.ſiqnis aꝛbitratu

ff. de. vV. ob. ⁊.l.fi. C. de ↄhen.cmp.Sed h̊ 20 mihi
nõ ſatiſffacit:qꝛ ⁊ a perſona arbitri non receduur
ut alius aſſumatur imo uno deficiente ex icto expi
rat compꝛomiſſuʒ: ut in.c.uno delegatoꝛum de cffi
ci. dele.⁊? nibilominus põt recuſari pꝛopꝑteꝛ ſuſpicio
nem:ut.d.. cum qnidã.gꝰ ideʒ in arbitratoꝛe quin
imo ĩ młiis cãibus põt recedi a ꝑſona arbitratoꝛis
⁊ aliꝰ aſſumi tu nõ.ꝑ Har.in.l.ſiquis arbitratu.
pal.qð non eſt in arbitro.¶¶ Scxia qria colligi ex
his que dixi ĩ nõbilibꝰ:qꝛ muſlieꝛ põt eſſe arbitratrix
ſ nõ arbitrix:ut h̊ iũcta.l.fi.C.ð arbi.⁊.c.dilecti.e.
ti. rõem diueꝛſitatis õ dixi. Et ob h dixeꝛũr quidam
ut nõ. ſpe.? Joã.an.in addi.ᷣin ti. de arbi.G. ſequit
v. quid de ſimplici:qð idẽ ẽ dicendũ ð monacho ut
nõ poſſit eſſe arbiteꝛ:qꝛ nõ dʒ eſſe diſceptatoꝛ foꝛen
ſium negocioꝝ.xvi.q.i.monachi.⁊.c.de pᷣſentium.
ſʒ arbitratoꝛ ſic:qꝛ ẽ officiũ pietatis reduceꝛe diſcoꝛ
dantes ad ↄcoꝛdiam.uide bonum tex. in.c.iniuſiuʒ
.xi. q.iij. de arbi. IJdem uoluit glo. in.l.pedius.=.1.
fi. ff. de arbi.? ꝙ poſſit eſſe arbitratoꝛ tʒ pau.in cle.
ij. de reſcꝛiptis. Reqrit tñ Iniaʒ abbatis: ⁊ ideʒ diẽ
ad h̊ ut poſſit eſſe arbiteꝛ. Et idẽ ibi Joã. de ligna.

MQuintauallis

qꝛ nõ hʒ nelle uel nole:lʒ oldꝛa.non ꝛeqniꝛat lniam
ut poſſit eſſe arbitratoꝛ:æ idem uidetur Ja.de aꝛe.
ut recitat Jo. an. ubi ſupꝛa ipſe ueꝛo ſpe.uelle nẽ ꝙ
nõ poſſit eſſe arbiter ſine utilitate monaſterij ſui.⁊
aobate imꝑante.ar c.ij.de poſtu.⁊ dicti.c.monachi
Sed arbitraroꝛ põt eſſe ex ſola nia abbatis ⁊ h mi
hi placet circa opionẽ in. c.ij. de teſta. li. vi. Mõ.n.
põt eſſe executoꝛ teſtamenti:lʒ actus ſit fanoꝛabilis
ſine ſui ſuꝑioꝛis licentia.eꝛgo nec arbitriũ in ſe aſſu
meꝛe.facit.xij.q.i.nõ dicatis ⁊ optime facit.l.illa vᷣ
ba. ff. de. v. ſig. ubi dicitur illa vba arbitratu. Qucij
Ticij ſignificant ius ⁊ non cadunt in ſeruum. ergo
nec in monachuʒ qꝛ detinet᷑ ſtrictioꝛi ſeruitute quo
a abdicationẽ ꝓprie uoluntatis.liiij.di.multos ⁊=
ui le in ſili glo.nõbilem.i cle. religioſus de pꝛocu.iĩ
vVbo ſubſtirueꝛe. Et hanc ulimã opi. Mal.ſequitux
in.l.ſiqui:ex ↄſenſu.C.de epi.au.hoc tene.licʒ do.
An. hic inſtet. ¶ Septima dzia ſᷣm quoſdam qꝛ in
iudicem oꝛdinariuʒ ſubditi nõ pnt ↄpꝛomitteꝛe ut ĩ
arbitrũ ſed ut in arbitratoꝛẽ ſic:de h̊ dic:ut plene
nõ in.l.ſed ⁊ ſi ſeruum..ij.⁊ in.c.cuʒ tpe de arbi.
upi iſta declarant᷑ æ terminãtur. ¶ Ocraua dria fʒ
Jun. ᷣ in enologatõe ſnie. Mã ſma arbitri emc lo
gatar.i.appꝛobat᷑ taciturnitate.x.dieruʒ ut ſic poſt
modunm det᷑ actio ⁊ exceptio.l. penul.C.de arbi.in
tellige ſi ſine pena fuit ↄpꝛomiſſũ:ut ibi nõ ⁊ in.c.ꝑ
tuaʒ de arbi. dictum arbitratoꝛis nõ emologat pre
dicto mõ.ſed ſi illud expᷣſſe confirment paꝛes parit
exceptõem quaſi tranſactõis uel pacti imo fᷣm HMo
ſti. ſi equũ ſit ẽt una ꝑte odicente erit officio iudicii
executioni mãdãdum:ar. ff.de re iudi.ſi conuenerit
2 idem ſi iniquum ſit poſtq; ad equitatẽ fuerit reda
ctum ar.in.c.ij.de arbi.⁊ alibi no. remittit Hoſt.
Et adueꝛte qꝛ hic ſunt duo examinanda:primo an
pꝛo executione arbitramenti detur aliqua actio et
que.ſecundo an ex taciturnitate tempoꝛis emologe
tur arbitramentum adeo ut non poſſit pen reduc
tio ad arbitrium boni uiri. æ de utraqʒ queſtone ꝛe
ſpectu ſnie arbitri non eſt mã noſtra ſed plene trac
tatur in.c.per tuas ⁊.c.dilecti de arbi.⁊ in dicta.l.
pe. C. e.ti.hic ãt tractat᷑ de ſnĩa ſeu dicto arbitrato
rum ⁊ quo ad pꝛimaʒ.q.inſtat plurimum bic Inn.
ſed in effectu ↄcludit ꝙ ſi fuit iuratum orit actio in
factum ex iureiurãdo.Si vo nõ fuit iuratũ ſtare ar
bitrio arbitratoꝛis: tũc ex ippius ſnia non oꝛitur ac
tio nec pꝛppꝛie dicitur dictum eius ſententia ſiue ar
bitriuʒ ſʒ potius quedã traſactio:ut õ dictũ eſt.Eſt
iñ utilis arbitratio ſine iuramento: quia ſi pꝛeceſſit
ſtipulatio agetur ex ipᷣa. Vel ſi in aliquo ↄctu electꝰ
eſt arbitratoꝛ puta: ut arbitret᷑ de pᷣcio alicutus rei
uendite tũc aget᷑ ad arbitratũ actione ex uendito uł
ex alio ↄctu ſimili.ut in..pciũ inſti.de ↄhen. emp.
qð ẽ itelligendum vᷣm eũ ſi in ↄtineti poſt ↄtractum
uł ſtipulationẽ ↄuenit de ſtando dicto arbi ratoris
ſecus ſi ex ĩteꝛuallo.tunc enim ex dicto talis arbitra
toꝛis non datur actio: ſed tantum exceptio ſicut nec
ex pacto nudo.ſf.de pac.l.iuriſgentium..quinimo
⁊ ſequẽti ⁊.ff.ſi ceꝛ.pe.lecta.Hoſti.aũt alit᷑ h̊ ſentit
ut ã dixi. vꝛ aũt uelle ꝙ ſufficiat nuda conuentio 2=
ꝙ plus eſt ꝙ huiuſmodi dictũ babeat cxecutionem
1 5

paratã. Dar. in dẽo. S. arbitroꝝ p'acʒ dictũ Inn.
ꝛeſpectu ſtipulatiõis. Itẽ ⁊ qñ ſuꝑ aliquo cõtraciu
arbitratoꝛ fuit aſſumptus.⁊ pꝛo hoc ultimo adijcit
hãc ꝛeʒ arbitramentũ implet Sctum eꝛgo ex ipſo
tractu orit᷑ actio ut dẽo.F. arbitroꝝ ⁊.l.ultima ð ʒ
hen. emp.⁊.l.ſiq; aꝛbitratu.ff. de v. obli.⁊.l.ſi libeꝛ
tus.ff. de oꝑ.li. Negat aũt ꝙ ex iuramento compe
tat actio:lʒ ſit pꝛeſtitũ de iuramento obſeruando qꝛ
ſecũdũ eum ex iuramento non oritur actio niſi an
eſt deciſorium lit.ut ipſe nõ.i.l.iuſiurandũ quod ex
cõuentiõe.ff.de iureiuran.Sed iuramentum quod
apponitur in cõpꝛomiſſo uenit ad ↄfirmatiõeʒ pctꝰ
merito actionẽ non pꝛoducit Et ex h infert ꝙ ſnia
arbitratoris non hẽt paratã executionẽ:ſed agẽdũ
eſt ex ſtipulatione ꝓpoſita uł ex ↄctu pꝛeambulo ĩ
pleto ꝑ arbitramentũ.nõ aũt dʒ iudex ĩ ↄtinẽti exe
qui:ut in.l.nimis ꝓqᷣe.C. de exe ꝛei iudi.⁊.l.ſi cuʒ
nulla ff. de ꝛe. iudi.Iʒ Hoſti.nidet᷑ inueꝛe Sↄrium:ut
g dixi.do. An.plʒ dictũ Har. de iure ciuili. ſed de
iure canonico tʒ cũ Inno. ut ex tali iuamento det
actio uel officio iudicis implorato. Idem ſi non eſt
iurandum:ut dixit Hoſti.qꝛ negari nõ põt hic nõ
eſſe cõſenſuʒ q de iure canonico ꝓducit ius agendi
ut nõ.in.c.i.de pac.?⁊ ꝑ Hoſti.iĩ.c ꝑ tuas de arbi.
fatet᷑ tñ ꝙ tale arbitramentũ nõ hẽt executioneʒ pa
ratam. Mec MHoſtiẽ. apeꝛte uẽ hoc nelle:qꝛ arbitra
mentum non habet uim actus iudiciarij:æ mihi ſa
tis placẽt hec dicta.nã iura canonica ĩdiſtincre man
dant iuramenta ⁊ pacta ſeruari ẽt ſi Sctꝰ pꝛecedẽs
eſſet nullus:ut ĩ.c.debitoꝛes Sᷓ e.⁊.c.⁊ ſi xps.j.eo.
⁊ ð̊ de pac.c.i.⁊.ij.plene dixi in.c.cum neniſſent de
inſti:⁊.d.c.i.de pac.ubi plene dico de pacto nudo
2z de iuramento. Mec obſtat ſi tu opponeꝛes de.c.
ꝓ tuas de arbi. ubi agitur ad inteꝛeſſe ſi arbitrium
non fuit emologatũ:quia dico illud pꝛocedeꝛei ſen
tentia arbitri. Cuius dicto pciſe nõ ſiat.qꝛ a iure ſu
it illi traditus intellectus alt᷑natinꝰ: ut.ſ.ſtet arbitrio
uel ſoluat᷑ pena ulł inteꝛeſſe ubi pena nõ fuit appoſi
ta. Et h̊ lõ qꝛ cũ nõ ſit adueꝛſus illius iniquã ſentẽ
tiam de ꝛemedio ꝓuiſum uoluerũt iura ꝛef enaꝛe il
lius ptãtem:ut ibi nõ. Inn. Sed in ſentẽtia arbitra
toris hoc nõ cauet᷑ qꝛ ꝓuiſũ ẽ de ꝛemedio ꝛeductio
nis ad arbitriũ boni uiri: ut in. d. F. arbitroꝝ. J
pꝛeciſe põt agi ad ipius obſeruãtiam:ut hic et S.e.
veniens a örio qð eſt notandum. ¶ VWenio ad ſe
cundã queſtiõeʒ. an.ſ.ex taciturnitate tpᷣis emologe
tur arbitramẽtũ:ut ſic nõ poſſit ampliꝰpeti ꝛeductõ
ad arbitriũ boni uiri. vidiſti qͥd. S. tennit Inno. di
cit.n.qꝙ nũqᷓ; emologat᷑ taciturnitate.x.dierum.ſpe.
in ti. de arbi. S. ſequi.vV.ſʒ.j.qð tpᷣs uidetur dicex
ꝙ iſta ꝛeductio dʒ fieri..x.dies ſicut in appellatõe:
qꝛ iſta ẽ qᷓdam appellatio ſeu appellationis ſpeties
.lI.nõ diſtinguemus.S. cum quidam. ff. de arbi. 2 fʒ
B non ꝓcedeꝛet dicta dr̃ia inter arbitrum ⁊? arbitra
toꝛem. Sed Har. in. d. S. arbitrorum non placʒ B
opinio quia ꝛeductio ad arbitrium boni niri pent
aut iure actionis aut officio indicis aut peꝛ uiã ex
ceptionis:ut.j.ſubijciã ſʒ actionibus uł excepuiõibꝰ
nõ pſcribitur tã modico tppꝛe nec officio iudicis ad

e iureiuran:

hoc.i.ſicut.C.de pꝛeſcrip.xxx.ãnorum..l.queꝛelã
C. de fal. egeꝛet fm eum principis declaratiõe. ſed
de rigoꝛe iuris ſᷣm ea que ſcripta ſunt dic ꝙ ſi per
ãnũ taceat ꝙ vꝛ arbitramẽetũ appꝛobaꝛc p.l.qᷣ ſe
gꝛauatos. E. cẽſi. ? ꝑc.li.xi. Si vo.. qnũ oque
ſtꝰ ẽ aut coꝛã iudice aut extra iudiciũ ita ꝙ appeat
ex taciturnitate nõ ↄſenſiſſe:tũc eo caſu quo ꝛequc
tio petit̃ iuẽ actiõis ul officio iudicis qð loco qcno
nis ꝓponit᷑ tũc tãto ſpᷣe durat ius petẽdi ꝙto tpꝛe
durat illa actio ꝗᷓ petit᷑ ꝛeductio.ſʒ qn offm iudicis ĩ
petitiõe reductiõis ꝓponitur loco excep.durat tunc
Ppetuo ſicut exceptio.l.pure.x.fi.fl.de doli excep.
2.1. S. E. de exce. ſi vo poteꝛat peni reductio ex offi
cio iudicis pꝛincipalꝛ intẽtato ⁊ nõ loco actiõis: ut
in Zctibus ſtricti iuris:ut.j.patebit tũc dʒ peti.j.an
nũ hodie qꝛ regula ẽ ꝙ qncũqʒ officiuʒ iudicis dat
ad reſcindendũ id qð de iure cõi vʒ utili qno finit:
ut. I.ĩ honoꝛarijs. V. ſz cũ reſciſſa.ff. de actio.? obli.
hec dicta non placẽt YFran.de aretio:ut refeꝛt h̊ do.
An. eũ ſequẽdo. Mã dẽs.v. ſʒ cũ reſciſſa loquit in
remedio reſtitutoꝛio ? pᷣtoꝛio quod ſolum durat an
no: qꝛ reſtringibile tanq; ↄpetẽs eroꝛdinario mõ ſʒ
iſta reductiõis petitio ↄpetit ex equitate ciuili ⁊ iure
ↄſultoꝝ:ut in.d...arbitroꝝ ⁊ mã eſt fauoꝛabilis:q;
reductio eſt itegratio deceptionis realis.⁊ purgatio
doli. Mõ ob.l.qui grauatos: qꝛ ponit caſuʒ ſpalem
loquit᷑ eiʒ de grauamine iniuſte adequationis ad co
gnoſcendũ publicas functiões ⁊ uenit ibi õ actũ fq;
ab hite auct᷑em de publico.vñ põt eſſe ibi fauoꝛ pu
blice ntilitatis:ut poſt annuʒ quis nõ audiat᷑ allegãs
grauamẽ ĩiuſte adequatiõis ne illi officiales din ſint
in ſuſpeſo. Jo cũ ille cãus exoꝛbitet nõ dʒ extẽdi ad
decurtãdas actiões exceptiões uł officiuʒ iudicis in
alia mã ↄpetentia j regularẽ naʒ actionum ⁊ excep
tionum. ad h.l.i. F. meminiſſe. ff. de uen. inſpii/ Naʒ
ſi ſecus diceꝛemꝰ eadẽ rõe poſſet dici ꝙ poſt.x. dics
nõ debeꝛet audiri: ar.in.l.hi qui ad ciuilia.C. de ap
pel. ¶ Zoncludũt eꝛgo ipᷣi ꝙ durat hec facultas pe
tendi reductionẽ fᷣm nãm remedioꝝ que ↄpetũt ad
eam petendã:ut ſi ↄpetat officiũ iudicis expectantur
xxx.anni.l.ſicut.C. de pᷣſcꝛip.xxx.ulł.xl.annoꝝ. Si
neꝛo ꝑ uiã exceptiõis tũc ꝑpetuo.d.l.pure ſi penimr
actiõe ex eo gctu: tũc durabit tanto tpᷣe quanto du
rat actio:⁊ ſic nõ emologabit᷑ taciturnitate.x.dieꝛuʒ
ſicut dicimꝰ in ſnia arbitri.Sʒ mihi plus plʒ opinio
ſpe.ut pꝰ decendiũ nõ audiat᷑:moueoꝛ p ꝑ diciaʒ.l
penultimã. C. de arbi.que łʒ loquit᷑ in arbitro:m qꝛ
arbitratoꝛ largo mõ põt dici arbit᷑:ut in.d..arbi
troꝝ. Et qꝛ eadẽ ⁊ foꝛtioꝛ 20 c in arbitratoꝛe ch eẽ
ideʒ ius de cõfir. utili cũ diilecta ꝙ ſit eadẽ ? foꝛtiõ
20 pʒ: qꝛ dẽz arbitri nõ ꝛeſtrigebat:ſʒ ſoluz ex ouen
tione ꝛeleuabatur ⁊ ſolum tenebatur ad inteꝛeſſe ſi
ſtipulatio inteꝛceſſeꝛit: ut nõ.i dicto.c.ꝑ mas.diciũ
ueꝛo arbitroꝝ reſtringit preciſe niſi petamr ꝛeductõ
non ꝛeclamando:eꝛgo uidetur foꝛtius oſentire. NRé
2 fo ex nõ appellatiõe ius pᷣſumit ↄdẽnatũ pſentiii
2 féo ſuo ↄfirmare ſniaʒ ĩ.c. ꝙ ad ↄſultationẽ ð ꝛe
iudi.⁊.l.fi.C. de ſen.q̃ ſine ceꝛ.quãti.g a paritaie
2õnis idẽ dicẽdum ĩ condemnato peꝛ arbitraioꝛem

2

ſbeode⸗ „5 1 gnan
a mnimni nn
ane gfurtilt NNN ,

eraſfn ginſtnn el

Ulifemen lini
GuyriepſMnil
riminanunru,nimnun ne
chejcnitfennt lnnn
inkurpufin lnin nraſa
mſudt H d tiumn
ltmimnnit inina m tr
nitlizinlliana fcech ut
Agtinipdenii un ums n andus
ſlicticerto em ont aio iebidenn
luthet ircged denmnd adirr
Oölmmteſkſeneen Baerensgeno
uinatigunnn an gisfin Noniti
Ninſunencoe Acninnicn e gn
lſcennaſerorgtrmime
uinattepwdmini Rmeni
Amsflchm mnnm n
Gunm ölſiſrons pbefnan
aartutinlunnnm
gagerckatziigturtlemf
esnetnt,ſctanginun nn
, WE un „„
Offloſpllng ece
Nonlirfceſctaci lrhe
00 c. . sſn ie
AI. elblbefmnenn 4
„ NNe
no.o gluriit ,

lſogk höe

urcicgnn e
ſtolſgnog teN

oentganlitrii
nan Aattareninrt,
ni utſatimptni f
mockuncnginnien

l. HMod auigenne ant te⸗
oukejcegaunir iiſr ulgmnin
gwlenſi hlfnst mihrj
ib hir mimch hloo ij ir ae i
l
gmumi iiſt imnus ell ofaulgrt
nihtb. Pai lecis mbin o nit⸗
Camnichs nics ale nocs kofftig ic
Au ni opanna 5 tegoln in Acionum
ionmn 11 51,5 nenniſte deven er Ve
ns dcnen cMWe de ſdh eR
1 Kben imi a ndiei dCut C
(Emmevintegi gömudatint⸗
eArehncioni intamtenrone⸗g
emNiNR Neik fti bätdet
miMNNK& AcNN
Ne ti amisi geilini
cde ercd eln i nmt manit
Im aio: ir oghi udlunmn
ſardan nfindin Gndi t
5decanli o Ndin nolenſ
bpor dic Mi
⸗ – dac
1.. . i ſdileene 8
ſar a nſtni⸗
nhnebn thm
oicol

foꝛtius.n.ex taciturnitate dʒ pꝛeſumi ↄſenſus in cca

ſu noſtꝛo ꝙ; in ↄdẽnato ꝑ iudicem:qꝛ indiciũ a prĩ
cipio ⁊.ex poſtfacto ẽ neceſſaꝛiũ.l.ĩteꝛ ſtipulantẽ..
ſtichum de.v. ob.in.c.ĩtelleximus de iudi.ſed arbi
tꝛamẽtũ ẽ uolũtariũ.un minꝰ põt ↄqueri de eo quẽ
ipſemet ſua uolũtate elegit:ut dicit tex.in.c.cauſam
de re udi. Si enim ſibi arbitꝛamentum diſplicebat

cur tã diu tacuit:ut in ſimili dicit tex.in.c.i.de fri.⁊?·

male. Itẽ uidemus ꝙ ſi aliqs noĩat᷑ ad aliquod of
ficium publicũ niſi ſtatim ſaltem.j.x.dies ꝓclamet:
poſtea nõ audit᷑ nt ĩ.l.hi qui ad ciuilia.C. de appel.
Mec obſtant motiua iſtoꝛum doctoꝛũ rñdeo enim
nnico vbo ꝓcedunt eni qñ quis diꝛecte uellet pᷣſcꝛi
beꝛe q̊ actõem uel iudicis officiũ uel exceptõem:ſed
in caſu nẽo ex taciturnitate nõ catur pſcꝛiptio:ſed pᷣ
ſumit᷑ ↄſenſus appꝛobatoꝛius:ſicut ĩ ſiti dim nõ
pſcribit᷑ libertas niſi ſpacio.xx.annoꝝ de quo dicẽ
dũ:ut in.l.ij. E. de pᷣſcrip.lon.tem.que pꝛo liberta
te. ⁊ tñ ſi ſeruus alicuius oꝛdinat᷑ eo pnte ⁊ nõ ↄdi
cente pᷣſumitnr ↄſentire a deo ꝙ ſtatim ꝑdit dniuʒ
ut in. c. ſi ſeruus ſciente.liiij.di. Et ad h̊ poſſẽt ad
duci multa ſiłia:? h̊ opĩo hʒ magnã equitatẽ:ut liti
um mã aufeꝛat᷑.l.quidã eſtimauerũt.ff.ſi ceꝛ.pe.⁊.c.
finẽ de do.⁊ ↄtu.⁊ hãc opioneʒ ur᷑ ſentiꝛe fre.lʒ nõ
multũ fiꝛmet pedes conſilio.cclxxv. Nunc incident
ꝓ declaratõe pᷣdictoꝛũ qrir̃ quo iure ſententia arbi
tratoꝛis reducatur ad arbitrium boni niri. doc.hic
⁊2 in.c.ij.de arbi.⁊ ſpe.eo.ti.g.ſequitur.v.ſed quo
iure.dicunt ꝙ officio iudicis ad hoc.c.ij. de ar.z.
c.expoſita eo.ti. Har.in.d.y.arbitꝛoꝛum dicit ꝙ
aut loquimur in ↄciu ſtricti iuris.æ tũc agit᷑ ꝑ offi
cium iudicis ut in.l.ſi libertus.ff.de oꝑ.lib.⁊ ſic in
telligit opionẽ pdictoꝛũ:aut ſumus in ↄctibus bõe
fidei ⁊ tũc aut ex eo Zctu oꝛit᷑ actio ei qui uult petẽ
reduci ⁊ perit᷑ actõe ex eo gctu:ut.d..arbitꝛoꝛum
⁊? in.l.unde ſi nerue.e.ti.Aut ex eius ꝑte nõ oꝛitur
actio.Exẽplum in ↄctu dotis fuit ↄpꝛomiſſũ in ali
quẽ ut ſtatueꝛet dotẽ alicui mulieri. qui grauando
mulierem iniqꝗᷓ ſtatuit. Certe ex ꝑte mulieris nõ ori
tur actio ad repetendam dotẽ ↄſtante mẽimonio.l.
quotiẽs.ff.ſolu.ma. tunc recurritur ad iudicis offi
cium.ar.d.l.ſi libeꝛtus. ꝓ hoc fᷣm eum ſi mulieꝛ cõ
neniret᷑ a uiro uigoꝛe illius arbitramenti mulieꝛ poſ

ſet excipeꝛe de eius iniquitate ⁊ ſic peꝛ officium iudi

cis meꝛcenarij de eius iniquitate cognoſceꝛetur:ſed
ubi competit exceptio etiã ſi nõ ↄueniat᷑ põt indicis
officio ſuꝑ illa agi ne ab adueꝛſario inquietetur.l.ſi

ↄtendat. ff. de fideicõ. z. l. aurelius.S. centũ = qðᷣ ibi

nõ.ff.de lib.le.fran.de aretio ut refeꝛt hic dominus
Anmo.nõ placet illud.d. Marto. ut in bonefidei in
dicijs agat᷑ actiõe ex eo ↄtractu:qꝛ illa actio nõ extẽ
ditur ad icogitata æ nõ ↄphenſa in Sctu:qꝛ ibi non
eſt obligatio que Zhitur ex ↄſenſu gꝰ nec actio: cuʒ
obligatio ſit mateꝛ actiõis.l.licet.O. ea obligatio.ff.
de ꝓcura. quare dicit agendũ officio iudicis meꝛce
nario deſeꝛuienti actioni.ar.l.ij. C. de acti.emp.do.
An. dicit tenẽdum qð nõ.in.l.ij. C.de reſcin.uẽ.⸗
ſic ſentit ꝙ agat in bonefidei ↄtractibus actione ex
eo cõtractu:ſicut tenuit Mart. nam in.l.ij. nõ. glo.

2 Har. ꝙ ad reſcindendã uẽditionem agitur actiõe

¶ Quintanallis

ex eo Zctu qð ſatis mihi plʒ per.l.exempto..ſiqᷣs
Vginẽ.ff. de ac.emp. Lene eꝛgo opini. Bar.in

hoc tamen nõ eſſet maxia uis tenẽdo ꝙ ex taciu

ni ate. x. dierum emologaret᷑ arbruneuund ie
na diia qꝛ ↄpꝛomiſſũ factum in arbitrum ſoluitur
moꝛte alterius compꝛomittẽtium ð ar. c. fi. z.l. dieʒ
pꝛoferre. F. i.ff. e.un nõ tranſit in heꝛedes niſi ſpali
teꝛ de eis in cõpꝛomiſſo caueat᷑ ſecus in arbitꝛamẽ
to qꝛ illud eſt pactũ ſeu tꝛanſactio que tꝛãſeunt ĩ he
ꝛedes.l.ſi pactũ.ff.de ꝓba.Hoc tenet hoſti.? cõix
doc.in.d.c.fi.ſpe.in ti.de arbi..fini.v.ſed nũqᷣd
arbitratoꝛ renet ẽt.fran.de aretio.in.d.l.ſiquis ar
bitratu. ff. de. v. ob. ẽt ſi ſuꝑ pᷣctu ineundo fuerit cõ
pꝛomiſſum qꝛ ſpes conditionalis obligationis tꝛanſ
mittitur ad heredes inſti.de.vV. ob.F. ex conditiona
li. niſi ſit talis que ꝑſone cohereat.l.centeſimis.ff. ð
uer. ob. nec uidetur quare ↄctus debeat diſſolui cũ
ſit ꝑfectus ex parte utriuſqʒ pbentium.l.potioꝛ. ff.
qui po.in pig.ha. Har.in..l.ſiquis arbitratu di
ſtinguit ꝙ aut arbitratoꝛ fuit aſſumptꝰ ſuper Sciu
nõ ꝑfecto:⁊ idẽ in eo quod in arbitro peꝛ.d.l.dieʒ
ꝓferre. Aut ſuꝑ ↄctu perfecto:ut ſuper aliquo ac
ceſſoꝛio.pone exẽplum in..pcium iſti.de phẽ.ẽp.
⁊ tunc tranſit in hẽdes.l.fundi.poſ.ff.de acq.poſſ.
mihi plus plʒ indiſtincte pcedẽs opio ꝑ.d.F.ex cõ
ditionali.Et qꝛ realiteꝛ ois ↄctus ẽ tranſmiſſibilis
in heꝛedem.l.ueteris.C. de phen.⁊ commit.ſtip.⁊ ĩ
ti. ut actio ad heꝛe.⁊ hen.per totum. ¶ Muid ſi
alter ex cõpꝛomittẽtibus baãniat. uide Mar. in. d.l.
ſiquis arbitratu cima dria qꝛ atteſtationes
⁊ cõfeſſio facta ⁊ recepta coꝛam arbitro faciunt fi
dem poſtea coꝛam iudice:ſecus in habitris coꝛam
arbitratoꝛe:qꝛ coꝛam illo non eſt iundicium nec qua
ſi in hoc tamen ſunt opiniones ⁊ dic ut plenius di
xi in.c.pntata ſupra de teſti.⁊.c.fi.de confeſ.⁊ per
Jo. an.in addi.ſpe.in ti.de confeſ.F.nunc uidẽceũ
.v. quid de confeſ. ¶ Vndccima dria colligitur ex
nõ. ꝑ Jo. an. in. d. V. quid de cõfeſſione: ubi uideĩ
uelle ꝙ confeſſio facta coꝛam arbitꝛo põt reuocari
poſt ſmam antequam arbitrium ſu emologatuʒ:qꝛ
ante emologationem nõ poteſt dici finitum negoci
um:cũ non cõpetat ex co actio uel exceptio.d.l.pe.
C. de arbi. ⁊æ ſic dʒ poſſe reuocari.ut in.c.fi.de cou
feſ.ſed cõfeſſio facta coꝛam arbitratoꝛe ĩdiſtincte n
reuocatur laudo ſecuto ſi eſt ualiduʒ qꝛ negociũ nꝛ
finitũ ꝑ tranſactõem.ut nõ.in auc.ut diffe.iu.i pri.

25 gixi ¶q Huodecia dr̃ia qꝛ lit.conte.coꝛam arbi

tro iteꝛumpit pſcꝛiptionc.l.pe.in fi.C.de arbi.ſecꝰ
in arbitratoꝛe:qꝛ coꝛam eo nõ eſt iudiciũ nec quaſi:
⁊ ſic nõ põt eſſe li.conte.de quo peꝛ Joã.an. in ad
di.ſpe.in ti.de li.ↄte..effectus in pꝛin.ubi ꝑlemus
de hoc ⁊ facit quod dixi in d-c,Ditaa Al ain
teꝛtia dr̃ia:qꝛ arbiteꝛ nõ põt ꝓcedeꝛe diebꝰ feꝛiatis:
ut g dixi.de quo dicendũ ut in.l.ſi de meis.. ult.⸗
.l.ſi feꝛiatis. ff. de arbi. ſʒ arbitratoꝛ ſic ut nõ. bar.in
locis palle.qꝛ arbitramentũ eſt quedam traſactio ⸗
ad ↄcoꝛdiam ⁊ ad pacẽ reductio. qð cum cõceꝛnat
pietatem põt explicari diebus feꝛiatis: ut in.c.ij.de
feꝛijs. E go aliteꝛ diceꝛeʒ ꝙ aut queꝛit᷑ nũquid geſta
coꝛam arbitratoꝛe die feꝛiato teneant dico ꝙ ſic:

=

¶ De iureinran:

ꝗquia cum coꝛã eo non ſit iudiciũ:ceſſat diſpoſitio
c. fi. de ferijs.facit qdðᷣ nõ. glo.in cle. unica de offi.
dele Auat querit᷑ nũquid debeat arbitratoꝛ ul poſ
ſit ſine peccato ꝓcedeꝛe:æ dico ꝙ aut ſperat pax
aut aliquis actus pius ⁊ põt ut in. d. c.i. Aut ſoluʒ
ſperat᷑ ad iplementũ alicꝰ Sctus ⁊? tunc puto ſecus
qꝛ talibꝰ diebꝰ non debẽt homines itẽdẽ negocia
tiõi ⁊ mercãtijs nt in.c.i.pal. facit optie.c.qualitas
de pe:di.v. Quid aũt ſi titiꝰ bʒ arbitrari. ꝙᷓtũ fuit
expẽſũ in tali domo uel collectũ ex tali agꝛo.dicemꝰ
ne liceꝛe huiuſmõi intẽdeꝛe ceꝛte non:cũ hõies qñt
tũc intẽdeꝛe dininis ar.c. licet eo. ti. cũ ſilibus. uide
ad mãm qð nõ. ſpe.i ti. de arbi. ſequit.V. ſʒ nuqᷣd
amicabil compoſitoꝛ ? ſequẽt: vbi dic arbitꝛatoreʒ
poſſe pcedẽ talibꝰ diebus:ſed nõ poſſe compelli er
ſi ꝑtes paciſcant᷑ qꝛ tale pactũ mõ pdicto non pᷣin
dicat arbitratori:ſed ego ĩtelligo cum limitatiõe P
dictoꝝ. Decimaquarta dr̃ia qꝛ coꝛã arbitratoꝛ
non ẽ locus pemptiõi inſtãtie ꝑ lapſuʒ triẽnij:quia
coꝛam eo ut g dirxi nõ eſt iudiciũ ul q̃ſi ⁊ ſic ceſſat
diſpoſitio.l. ꝓperandũ.C. de iudi.ſed coꝛã arbitꝛo
multi tenuerũt ꝙ ſic:alij aliteꝛ cũ non heat iuriſdi
tionem. de quo uide ꝑ ſpec.in ti. de arbi. F. differt
v. primo. idem ꝑ Mar. in. l. ſi de meis. F. fi. ff. eo.
ꝑ Jo.an. in addi.ſpe.in loco pᷣallegato ⁊ ꝑ Cy. in
d.I. ꝓpeꝛandũ Cy. mñ ? Jo. an. multis ꝛccitanis Vi
dent᷑ ꝛeſideꝛe ꝙ, coꝛã arbitro nõ ſit iſtantia. (ihi
iñ ge iure cinili multũ plłʒ pria opio:qꝛ arbutria ſũt
ꝛcdacta ad inſtar iudiciox.l.i.ff de arbi. Et coꝛam
eo eſt quaſi iudiciũ.d.l.ſi de meis. .ꝛecepiſſe. ſacit
.ſ. oẽs. C. de ferijs: ? ꝑ ↄñs debẽt hr̃e locuʒ diſpõ
.I. pperandũ. ſed de iure canonico vide qð dixi in
c.pe. de indi. ¶ Ouĩtadecima dria quia arbiteꝛ ex
quo ſemel ſupeꝛ toto ꝓnũtiauit ſeruãdo foꝛmaʒ cõ
pꝛomiſſi ſiue bene ſ ue male functus eſt officio ſuo
vngde non põt amplius mutare ſñiaʒ ſuã: ut le.? nõ
i. l.dicere in fi.cũ ſeqñti.ff.de arbi.⁊ Sᷣ tetigi. In ar
bitratoꝛe vo ſunt opiones.dicunt.n. quidã ꝙ cum
coꝛꝗ eo non ſit iudiciũ: ut S dixi non hẽt locum.c.
in l̃is de offi. dele. hanc mãm aſſumit plene Cy. pꝰ
Pe. in.l.f. C. de Zben. emp.facit ẽt ad mãm. c. ſi
còpꝛomifſarius de elec.li. Vj. ? qð le. nõ. in. c. cãʒ
qͥ v. c. noſti de elec. . c.ſiquis pᷣſbiteroꝝ ce ꝛebꝰ ec
cle. nõ alie. Cy. in. d.l.fi.poſt Me. ſic ĩ effectu con
cludit ꝙ; aut arbitriũ ſeu electio competit mibi iure
meo:æ poſſuʒ q̊ male ſemel elegeriʒ ſeu arbitratus
fueri iterũ arbitrari. ad hoc.l.̊ cõditio.ff. de odi.
2z demon. ubi dẽ ꝙ ſi teſtaroꝛ legauit.mibi centum
ſi nupſero.ſi nupſi ĩntiliteꝛ poſſum iteꝝ Sheꝛe ⁊? le
garũ cõſequi. Aut cõpetit mihi ſupeꝛ iure alieno ⁊
aunc ſi nõ ſeruaui foꝛmã poſſuʒ iteꝝ arbitrari. d.:.
quid tñ de arbitris.ſi eim ſeruani foꝛmã nõ poſſuʒ
iterũ arbitꝛari.d.l.quid m de arbitris:ſi enim ſeꝛua
ni foꝛmam non poſſum amplius me iĩtromitteꝛe:qꝛ
fiue bene ſiue male functus ſuʒ officio meo: ut ĩ.d.
c.ſi cõpromiſſarius.ad iſtum tex.dic ut S dixi ⁊ ſic
vVñ ꝙ non ſit dr̃ia in hoc inteꝛ arbitrũ ⁊æ arbitrato
26. Quid aũt ſi fuit dictũ ĩ compꝛomiſſo ꝛut poſſet
pluries ꝓnũtiare. dic ut nõ. Mart in. d.l. quid m.
¶ Ocimaſerta dria qn arbiteꝛ nõ cogit laudare:

lʒ ſuſceꝑit ↄpꝛomiſſum niſi ibi ſit pena uel pignoꝛa
ſed arbitratoꝛ ſic ſi cõpꝛomiſſum recepit: ſic refert
do. An. h modeꝛnos reneꝛe i.l.fi. C. de ↄhen. emp.
Ʒ gl. fi. ilius.l. dicit enã hoc teneꝛe ſpe.⁊ Jo. an. in
ti. de arbi. . ſequit᷑ v. qᷓ nũquid arbitratoꝛ. ſed cene
Jo. an. nõ ſic loquit᷑ nec Cy. in.d.l.fi.dũ rephendit
illã glo. dixit eiʒ ibi gl.taʒ in arbitro i in arbitrato
re ꝙ nõ cogunt᷑ ꝓnũciare:niſi pena uel pignoꝛa de
ſtdo ſnie ĩteꝛueneꝛint. Cy. vo dicit ꝙ glo.neſcit qͥd
dicat qꝛ in utroqʒ ſatis eſt diſtingueꝛe an acceptaue
rint 2 ↄpel unt᷑ alias ſecus ⁊ idẽ Jo. an. in loco peal
le.qᷓi dicat ꝙ uteꝛqʒ ↄpellit: ex quo acceptauit licet
pena nõ ĩteꝛueneꝛit ⁊ bene loquũtur.ſatis eiʒ ẽ ꝙ in
teꝛueneꝛit ſtipulatio de iure ciuili uł ꝙ a:bitratoꝛ fue
rit aſſumptus ſuꝑ aliquo ↄctu ut ſupꝛa dixi uł ꝙ de
iure canonico fueꝛit ſimpliciteꝛ ↄpꝛomiſſum de ſtan
do ſnie:nã tũc ſnia nõ põt eſſe fruſtratoꝛia:quia agi
tur ad ĩreꝛeſſe reſpeciu arbitri ⁊ reſpectu arbitrato
rum põt agi ad ipius executionem: ut patet ex pdic
tis. Mec ob.l.nõ diſtinguemus..i.ubi dicit ꝙ niſi
pena ſit adiecta in ↄpꝛomiſſo nõ compellitur arbit
ꝓnũciare qꝛ dʒ ĩtelligi quãdo nudo vbo fuit ↄpꝛo
miſſuʒ.nã tũc ſnĩa poſſet eſſe fruſtratoꝛia de iure ce᷑
uili: qꝛ ex nudo pacto nõ agit᷑:ſecus aũt ſi fuiſſet cõ
pꝛomiſſuʒ ⁊ ꝑ ſtipnlationeʒ fuiſſer ꝓmiſſum de ſian
do ſnie. Nã tũc arbiteꝛ compellit ut in.l.diẽ ꝓfene
in fi ff. de arbi. Et ſic intelligit ibi Dar. quid auteʒ
in hoc ſentiat Jo.an.⁊ canoniſte.dic ut nõ. ꝑ glo.
æ in.c.ꝑ tuas de arbi. qð h̊ non examino:quia non
eſt mã noſtra.nã h̊ ſolũ intẽdo tractare mãʒ arbitra
toꝛis ? non arbitroꝛum. Concludo eꝛgo ꝙ in hoc
nõ ſit dꝛia inter arbitrũ ⁊ arbitratoꝛc:ſed ſolum de
bemus diſtingueꝛe an acceptaueꝛit arbitratoꝛ uł nõ
2 hec .. Decimaſeptima dr̃ia quia arbiteꝛ non
põt ſniam feꝛꝛe in ecclia:ſicut nec iudex ⁊ lata nõ te
neret de imu. eccle. decet li.vi. ſecus ĩ arbitratoꝛe.l.
ſfi. C. de feꝛijs:ita tenet h Joã. an. m Fran. de are
tio. Adueꝛte tamẽ ad boc dictuʒ. Mꝛimo nõ quis
uoluit extẽdeꝛe. c. decet ad arbitros. illud m. c. loqui
tur ſolũ in iudice:ſʒ plʒ mihi ut bẽat locũ in arburo
ꝛ arbiteꝛ laꝛgo mõ dicit̃ iudex.ij.q.vi.a iudidbus
iũcto. S. ſe. ⁊.l.i.ff. de arbi.⁊ cum illud.c.ueneꝛit ad
peccatũ impediẽduʒ nõ dʒ fieꝛi ſtricta ſed larga iteꝛ
pꝛetatio: ut nõ. Jo. an. in. c. ex tenoꝛc qui ſi. ſint le.
in. c. ij. de diuoꝛ. ⁊ fac gl.nõ. in.c.ſciãt cũcti de elec.
li. vi. ⁊ in. c.fi.e.ti.⁊ li.deiquo iñ dubitari poſſet cir
ca nullitatẽ ꝓceſſus ꝑ id qð nõ.ibi glo.in. d.c. cecct
de.d. arbitratoꝝ ſeu ꝓceſſu indiſtincte teneo ꝙ V
qꝛ eſt quidam ↄctus:ut ſupra diciũ eſt:õcius autẽ
initꝰ ĩ eccha irritat᷑ ꝑ illũ tex. ut ibi dicit glo. nobil.
An aũt peccer arbitratoꝛ ibi ꝓcedẽdo diſtingueꝛẽ
ut S dixi in ea. q. an ſit ſibi liciũ ꝓcedeꝛe die feria
ta ⁊ dic ut õ ĩ decimateꝛtia dr̃ia dixi. Decimaoc
taua dr̃ia arbiter non põt extẽdeꝛe man ad ꝛes eỹ
cõpꝛomiſſuʒ:ut ĩ.c.cũ dilectus de arbi.⁊ in. l.nõ di
ſtinguemꝰ. F. fi. ff. eo. ſed arbitratoꝛ ſic. ut nõ.ſpec.
in ti. de arbi. S. excipit.v.ſed pone ⁊ facit quod ip
ſe nõ. eo. ti. F. i. V. aꝛbitratoꝛ ueꝛo. Ratio ſm eũ: qꝛ
dictũ arbitratoris tʒ ſiue ſit equuʒ ſiue iiquũ.ſed ꝑ
iudicem ꝛeducitur ad equitatẽ: ut.d. S. arbitrorum

.

. , Wt
,1 omnninn 4 8
NN d Poign, ule ne x
cnſen cunetb S
ini tlnn eu n⸗
Aufiiui gn
ſhotn nii * uld
, elt ſc i
1 gerenanus un⸗ Gntmn/0 47 v
ſicnen iſoi co M
nien niun Pt .
enan e, Cl
ee
u mſ i
her, ,

e⸗

Ne n d nd
miutei A
ontbd Aih inen, Kius
auccne ebii⸗ Iunn.
idima mniccden
riybiffnhr r10, 1 Nchn,
mminmn tMnutf ſnllin⸗
mmigtinin ri ni iſtam
rcencrwr ANabinnor intchin
I Biet r nerin ie dpon
Apnnsitpoſten oetin nſn
ſicrincgatundorſatit nl umgf ſcherd
Mifeli ainl rtned desegtnsſa
Neticöengoreäigum Jomntdon
GeilKinncren amndt Nndrn taſ
isgſtimneköci altinud
Rcdanddüiteſicaleng
Donſſncisnsdeſeoitgienon
nſs ketrtetolſd tiiee an
n Ninugo. Mldetgiuner *
aſtiſannoatitnſemn iufe⸗
Ncinotüninn ifnsgiee, at⸗
lyetcpace aniſiäten fin
nmienbnrutiftie⸗
leubi gungiintee⸗
nee og inana⸗ mizer
mmnien r, lenn ea
Nat nöſans RV uürme
nneſöfatnoͤng ehed
arbinunte⸗

lad
lraniſiz ſhlt⸗

. nm
4 „ W
heiße⸗g, Lten on e
D 8 ſeabinnor , in lihn
teröi gnö Scſunsſaſt

Uen ſtaden in gonſond ontn
Nune nczinlig nie⸗ nwco ſtoſt,

mſizni iic ſin oſſreſe Fuſkaoindr
a co an egi in iti
Nonſtz tpſhlmnnziſn nim
n nie Hi nn CNprhirinl cift
inſienni C ſeinelgrb Brraudr
in tw lema Pantamnirl n o/
rincpuucati qos wrnmieuin
dlmi oſma i ninmuunr nin
pust ſon antinomm Qonclco aronta⸗
ſt a mner arbiti t atbirnor d un
tems ditngner an utehnneit ndirnrln
1 ö. (Deanaſhimmcracbia Wdarrdn
ä
a Einn etle deal Kansi ainnde
Akisinmab Jänin Sma
Arumntu dadan Ppnaß
vormitt kntiadua li⸗
ne au nderhghiupen oi i
n Tdin ao d didi Mderi a Ktn
Nrit 4umidce
en Kalif ene jfrintau
cari inede nochlei ſfren iai⸗

0„ Niſ
nö. Jo. n n. ,AMh
uno⸗ u,J “ .cKiri

Edvon tſuig ſ. ll lan
nachcne .cecroictu

ai dc toigon
eniperſlus , id Cd n N
— cſit⸗
tſopracchte,
gich ngar⸗
nntiaclaitin l

õäl

Yeo dicit ꝙ fi coꝛam arbitratoꝛe agebamus de
certa re poterit arbitrator illam uni adiudicaꝛe re
cepta quãtitate pecunie ab alia ꝑte ?æ ꝓ h.d.ur̃ tex.

in.c.niſi de popẽ.⁊ ſentiunt doc.in.c.ↄſtitutus de re

li.do.ubi tex.fᷣm unũ itellectũ. Adueꝛte nã exẽpluʒ
ſpe. ꝓcedit de iux ſʒ dictũ ſuũ ẽ nimis largũ ut poſ
ſit extendere manus ad aliena de qbus nõ fuit cogi
tatum ĩ ↄpromiſſo. un in pꝛium facit.l. cũ acquilia
na. ff. de tranſac. maxie. iuncta. l.unõ ſi nerue. ff. pꝛo
ſocio ⁊.l.cũ acq iana. ff. de tranſac. Jõ nõnt᷑ dicit
Har. in.l.cũ acquiliana.ff.de trãſac.ꝙ ſi coꝛã arbi
tratoꝛe ẽ cõtẽtio de uno fũdo lʒ ↄpꝛomiſſuʒ ſit gnã

le.nõ tñ põt arbitratoꝛ ↄdẽnare alterã ꝑtẽ ut recipi

at illũ fundũ ⁊ det aliã rẽ de qua nõ fuit cogitatum
ſecus ãt ſi uult ↄdẽnaꝛe in pecunia:qꝛ pecunia non
utr᷑ alia res:cũ oĩs res peꝛ eã eſtimet᷑.Dl.i.ff.de ↄhẽ.
emp. Nã ⁊ iudex additus ſuꝑ actõne cõi diuidũdo
hoc facit ut iſti. de offi.iudi.S. officinm.⁊.l.ad offi
cium. C. cõi diuidundo. per hoc dico ꝙ ideʒ pote
rit arbiter ſicut iudex.uñ ↄdluderẽ ꝙ in hoc nulla
ſit dria iter arbitrũ ⁊ arbitratoꝛem.ita ꝙ nemo eo
rum poreꝛit manus extẽdeꝛe ad ea que ſũt aliena ꝓꝛ
ſus ⁊ icogitata ⁊ ſic nõ ob.c.niſi ⁊ nõ.ꝑ doc.i.d.c.
oſtitutus:qꝛ illa nõ ſũt aliena ꝓꝛſus a pꝛincipalꝛ pe
tito cum in pecunia fuerit facta ↄdẽnatio qð etiam
ſentit h̊ do. An.lIʒ nõ ita clare cianona dria
excõicatus nõ põt eſſe arbiter ſicut nec iudex de re
iudicata ad ꝓbandum itellige de notoꝛio excõicato
ut ita ibi affirmat ſpe.in ti.de arbi. S. differt. V.
Item ſm eum ⁊ idem aꝛchi.ij.q.vi.a iudicibus ſu
per pria gl.⁊ ita refert ſepe in curia fuiſſe determia
tum de mandato pape. In aꝛbitratoꝛe ſunt opinio
nes. O. ſẽtit ꝙ poſſit:qꝛ excõicatꝰ eqᷓpat᷑ vpoꝛta

to. depoꝛtatus at nõ ꝑdit ea qᷓ depẽdẽt ex ↄſenſu.ct

ſũt de iuꝛegẽtium hoc ſentit in.l.cum pr̃.S. beꝛedi
tatẽ.ff.de le.ij.⁊ in.l.ex facto.ꝗ.ſiqs rogatus.ff.ad
treb. hãc qõem plene diſputat Jo. an. in rla dolo ðᷣ
re.iu.li.vVi.in mercu..⁊ tandẽ ↄcludit in Sꝛiã ſniaʒ
dicẽs ꝙ ſi ẽ notoꝛe excõicatꝰ nõ cadit ĩ eo arbitra
mẽtũ qð fit ꝑ modũ laudi uel ſnic:allegat ꝙ de cõ
pꝛomiſſarijs datis ad eligendũ legit᷑ æ nota.in.c.in
canſis de elec.? quod nõ. archi.ij.q.vi.a indicibꝰ
ſuꝑ pꝛima glo ubi dicit ꝙ illa ueꝛba arbitratu Li
cij ⁊c̃.ſicut nõ cadũt in ſeꝛuum..i.illa.ff.de vᷣ ſig.ita
nec in excõicatũ:qui ẽ fuus pcci ⁊ ex cõionẽ ecclie.
facit.c.pia de excep.li.vi.cũ ſi.Ouis aũt dicat excõ
municatus noroꝛie hẽs glo.nõ.in cle.i.de ſepultu.2=
dic ut ibi. Si ueꝛo excõicatus fuit ſimplex mediatoꝛ

2 pꝛoſoneta:ita ꝙ ↄctus firmatus ex partiuʒ conuẽ

tione ? nõ ex ꝓnuciatione excõmunicati tunc actus
tʒ. vVñ tantũdem vẽ ↄcludeꝛe ꝙ nec in lite nec ſupeꝛ
vctu põt excõicatus notoꝛie eſſe arbiteꝛ uel arbitra
toꝛ: ⁊ ſt õ fiat nõ ualet arbitrium ſeu arbitramentũ.
hãc eandẽ ſniaʒ ſenſit ſpe.in loco pal.qui lʒ nõ dixe

ait ſpecifice de arbitratoꝛe:tñ hoc ſatis ſenſit ex rõe

ſua dũ dixit ꝙ excõicatus nõ põt ↄtraheꝛe ꝑ.c.cum
excõicato.xi.q.iij.? uidetur hoc ꝑ hanc ratiõem uel
le hoſ.in.c.ueritatis de dolo ⁊ contu.ubi firmauit
oõtracrum initũ cũ excõicato eſſe nullum et ſᷣm hoc

Muintauallis

dictum ꝙ ꝓcederet qð pᷣdixi ſine ſcrupulo:ſʒ tenẽ
do opionem ↄꝛiam.i.ꝙ ↄctus initus peꝛ excomimn
nicatum ualeat quaʒ tenuit Inn. ⁊ multi alij: ut ple
ne dixi in.d.c.ueꝛitatis:eſt maius dubium ⁊ tenet h
do. An. opi. Oar. contra Jo. an. quia negari nõ
poteſt ſecundum eum quin arbitramentum cxpedi
atur per uiam contractus. Sed contractus initus
per excommunicatum tenet ſecundum opinionẽ qᷓ;
ſupra tetigi. fatetur tamen ꝙ durante excommuni
catione non poteſt arbitratoꝛ exeꝛceꝛe arbitrium in
uitis ꝑtibus qꝛ non tenentur ſibi communicaꝛe. hec
queſtio uidetur mihi ſatis dubia. ſed potius teneꝛcʒ
cum Jo. an. allego bonum tex.in.c.poſt ceſſionem
de ꝓba.ubi pʒ ꝙ excommunicatus nõ poteſt eſſe ꝓ
cuꝛatoꝛ:ita ꝙ hoc officium non cadit in eum:ut ibi
notabiliter ꝓbatur:licet pꝛo facto ſuo poſſit eſſe in
iudicio:ut in.c.intelleximus de iud.foꝛtius nec c ffi
cium arbitꝛatoꝛis aſſumere:cum hoc caſu habeat
arbitꝛari tanꝙ; bonus uir:ſed non poteſt dici uir
bonus ex quo perſeuerat in excommunicatione:cũ
ex hoc ꝛeddatur ſuſpectus de heꝛeſi ut in.c.fi.de pe
nis. Infamis autem poteſt eſſe pꝛocuratoꝛ. inſti. de
excep.in fi. Ande łʒ per ſe poſſit excõicatus ualide
heꝛe ſᷣm illam opinionem non tamen aſſumeꝛe h̊
officium ciuile inteꝛ alios ar.in.d.c.poſt ceſtionem
2.c.pia de excep.li.vi.⁊ ſccundum hoc non erit dif᷑
feꝛentia hoc caſu inter aꝛbitrum ⁊z arbitratoꝛem.
Aeuna dria ẽ: arbiteꝛ dʒ unicuiqʒ partiũ ꝛed
deꝛe qð ſuum eſt nec dʒ tolleꝛe de iure unius ut det
alteꝛi:ideo dicit lex arbitꝛum aſſnmeꝛe partes iudi
cis.l.ſi de meis..ꝛccepiſſe.ff.de arbi. Jatencum ẽ
tamen ꝙ ſi male iudicat ſtatur ſnie æ imputet ſibi
qui ta em elegit:nt dicit tex.in.l.diem pꝛotene..
ſtari.ff. de arbi. Arbitratoꝛ ueꝛo poteſt ce iure uni
us alteꝛi daꝛe pꝛo bono concoꝛdie ita notabilueꝛ di
cit gl.in.l.ſed ⁊ ſi in ſeruum..ſiquis iudex ⁊.il.ſi
de meis..xrecepiſſe.ff. de arbi.? B Innocen. Ego
ad hoc adduco tex.notabilem ? apertum maxime
iuncta glo.in.c.niſi de prcben. Nam ibi impoſſibi
le erat de iure quod unus habeꝛet titulum in bene
ficio ⁊ alteri debeꝛetur penſio.Et tamen pꝛo bono
pacis ex ptte arbitraria fuit illud toleratnm quod
intelligit Har. in. d. S. recepiſſe qn modice ledit ali
as reduceretur ad arbitrium boni uiri: ut.d. S. ar
bitroꝝ:⁊ peꝛ hoc puto male dixiſie Hal.in uiibus
feudoꝝ in ti.de lege coꝛꝛa.c.ij.ubi inteꝛ ceteꝛa dixit
ꝙ ſi arbitratoꝛ ex ceꝛta ſcia de alieno largitur non
Vʒ qꝛ nõ eſt ei peꝛmiſſuʒ dare de alieno.ff.ꝙ ui aut
cla.l.ꝓhibeꝛe.S. plane.imo fᷣm euʒ eſt ſpecies furti:
quandoqʒ de alieno largiri hoc dictum eſt fallum:
ex quo facit pꝛo bono pacis ⁊ concoꝛdie:⁊ nidetur
ad hoc hie mandatũ dũmodo enoꝛmiteꝛ non ledat:
ut ſupꝛa dixi. Si autem uis ſaluare Hal. intellige
quando facit ſine cauſa nel quando in non modico
ledit: ſed dices que eſt diueꝛſitatis ratio inteꝛ arbi
trum ⁊ aꝛbitratoꝛem:reſpondeo arbiteꝛ cligitur lo
co iudicis:⁊ ideo debʒ ꝑ tramitẽ ⁊ ſemitã iuris pꝛo
cedere tribuendo cuiqʒ qð ſuum eſt ut in iuribus pᷣ
allegatis z ſupꝛa in pꝛobemio gregoꝛiano in uer.

SPe iureluran:

JIgdeoqʒ lex pꝛoditur : arbitrator vero eligitur ut
amicabilis compoſitoꝛ ? tranſigens inter partes:ut
in auté.ſi ueꝛo contigerit. C. de iudi. Ex natura ne
ro cõpoſitionis ⁊ tꝛãſactiõis eſt ut poſſit pꝛo bono
pacis de iure unius dare alteri ſine magna alterins
leſione. ſatis enim lucratur qui a lite ꝛccedit.l.luciꝰ
2æ qð ibi nõ.ff. ad trebel. iceſima pria diffeꝛen
tia ſm Innocẽ. hic dictum arbitratoris non mutat
ubi modice ⁊ nõ graniteꝛ ledit.alle.ff.de cꝑ.lib.ſi li
be:tus. Lu potes allegaꝛe qᷓ in pꝛecedẽti cr̃ia dixi.
dictũ vo arbitri nõ mutat᷑ et ſi grauiter ledit:imo
ſi pena ꝓmiſſa ſit agit᷑ ad penã. C. de arbi.:.i.? ſi
non fuit ꝓmiſſa ſed tin ſtipulatio inteꝛceſſit agitur
ad inteꝛeſſe.ff. de arbi.l. diem ꝓfeꝛꝛc..fi.? duabꝰ
.l. ſe. . l. ra demum. ¶ M ꝙ dicit de ſtipulatione
pꝛo his que õ dixi ⁊ nõ.in.c.ꝑ tuas ð arbitris. Si
aũt ſimpliciteꝛ cõpꝛomiſſum ſit z ſnia ꝑ partes expᷣſ
ſe emologata fuerit ⁊.j.x.dies nulla ꝑs ↄdixit orit
ex ſnĩa actio ⁊ exceptio.l.penul.C.de arbi.⁊ agiiur
tũc cõditione ex illa.l.m Inn.⁊ nõ.quia ſentit ꝙ
arbitrium penale non emologatur taciturnuate ce
cem diex:de quo in. d.l.penul.⁊ in.c.p tuas pꝛeal.
Vult eꝛgo in effectu Inno.ꝙ dictũ arbitri nõ ꝛedu
cit᷑ ad arbitriũ boni uiri ẽt pᷣtextu leſionis enoꝛmis
ſed dictum arbitratoris ſic ex quo enormiteꝛ ledir.
primũ ꝓbatur ĩ. d. J. ſtari ſm in pꝛeallegato. J. ar
bitro irca primũ uide Hoſti. in. c. ij. de arbi.
qui dixit ꝙ ſi arbitriũ cõtinet maifeſtã imquitatem
pot᷑it ſuꝑioꝛ ex ſuo officio illud ꝛetractare.ar. illius
.c.qð eſt notabile dictũ limitans ſingulariteꝛ illũ..
ſtari.ſed ego allego ad hot oꝛdinariã glo.menti te
nendam.ij. q. vj. a iudicibꝰ ⁊z ideʒ ibi archi. Et ð hᷣ
ego remitto ad plenius nõ.in.d.c.ij.quia h̊ ut dixi
non intendo tractare mãm arbitroꝝ cuʒ ibi ſit ſpa
lis titulus. Sed uenio ad fᷣm.d.ſ.ꝛeſpectu arbitro
rum. Et queꝛo de ꝛatione iſtius diueꝛſitatis quare
ſnia arbitri non reducit᷑ ad arbitrium boni niri ſal
tem ad petitionẽ ꝑtis ⁊ dictũ arbitratoris ſic Hã.
in. d. S. arbitroꝝ in ultima colũ.dicit ꝙ iõ quia ex
cõpꝛomiſſo in arbitrũ fit iiuria iudici:cuius eꝛat in
riſditio cuʒ adeatur arbiteꝛ ut pꝛocedat iudicialiteꝛ:
ſicut iudex:merito iudex ſe non impedit de iniqui
tate. ad hoc.l.litigatoꝛes.ff.de arbitris.ſed qn cem
pꝛomittit᷑ in arbitratoꝛeʒ tunc nulla iniuria fit iundi
ci cum fiat ſuꝑ cõtractu ut s dixi qui cclebratur ex
partiũ cõuentiõe ⁊ non iudicis aucte ¶ Sed contra
hoc facit.l.iij.ff.de arbi.ubi dicit᷑ ꝙ arbiteꝛ eligũ
tanq; bonus uir:⁊ ſic Vꝛ electus ut arbitratõ. So.
dicit ibi glo nõbilis ꝙ arbiteꝛ eligit᷑ ut bonus uir:
precipue hoc eſt ut ipſe ſit bonus nuir:cuius arbi
trio parcatur.ita ꝙ non eligitur cõparãdo bonita
tẽ ſuã ad alteꝛũ:ſed hẽtur ꝛeſpectus ad ꝑſonã ſuam
tm:ſed arbitratõ eligit᷑ ut bonus uir ſimplicit᷑.i.ut
dicat id qð diceꝛet quilibʒ bonus uir ꝙ ſi non facit
merito ꝛecurritur ad arbitriũ boni uiri.i.iudicis.l.
cõtinuus.ff. de V. ob. ſm Mar.i. d.l.iij. ? qᷓ ꝙᷓ iſta
uideant᷑ nõbilia:tñ mihi ex toto non ſatiſfaciunt qꝛ
nõ vꝛ cõpromittendo irrogaꝛe iniuriam iudici cum
hoc fiat lege permittente.C. de adul.l.g rachus et
xxiij.q.iuij.qui peccat et.c.cum eccleſia uulterana

de elecINrẽ ſi iſia rõ eſſet ſufficiẽs pari mõ iudex ñ
impediret ſe in oↄpellẽdo arbitrum ad ꝓnũtiandum
nec in mandãdo executiõi ſniam ſuã qð tn fac ut.i.
.iij. ff. de arbi. z.l. a diuo pio.ff. de re iudi. Ego di
ceꝛem hãc eſſe rõnem arbiteꝛ ne eligiur ut arburatu
ſuo decidat:ſed ut pꝛocedat ſm ius dicto. F. recepiſ
ſel Ideo nõ põt reduci ad arbitrium boni uiri quia
nõ habet in eo locũ arbitratꝰ appellari aũt nõ pot:
qꝛ ex ſnĩa ſua non dat᷑ actio iudicati ⁊ ſic appellatio
nõ repeꝛit quid ſuſpendat: ut le.? nõ.in.l.i.C. de ar
bi. Cũ eꝛgo nõ reꝑiat᷑ competẽs ꝛemediũ ſtandũ eſt
ſnĩe ſue:⁊æ iputandũ ẽ ↄpꝛomittẽti niſi iudex ex offi
cio ſuo coꝛigat modo pꝛedicto. Arbitratoꝛ aurem
eligit᷑ ut arbitratu ſuo ꝓcedat: meꝛito dictum ſuum
reducit᷑ ad arbitrium boni uiri ut in.d. F. arbitroꝛũ
¶Mũc circa iſtam reductioneʒ ad arbitrium boni
uiri queꝛo de pluribꝰ. Et p quid ſiquis ꝓmiſit ſub
pena ſtare dicto arbitratoris nũquid peni poſſit iſia
reductio ſi arbitratoꝛ inique pꝛonũciauit ſine mei
pene. Inſtat Inno. æ tandeʒ ↄcludit ꝙ non incidit
in penã petendo reductionẽ iniqui arbitramenui: q;
iuramentũ eſt foꝛtius qꝙ; pena. Sed iuramẽtum nõ
aſtringit ipᷣin ad parẽdum quouſqʒ redactum ſu ad
arbitrium boni uiri:ut h̊ pʒ.reſtat ꝙ ⁊ pena minus
ipᷣm aſtringeꝛc põt.hoc etiaʒ tenet Moſti.quãdo ge
neꝛaliteꝛ eſt iuratũ de ſtãdo dicto arbitratoꝛis. Icẽ
tenet ſpe. in ti. de arbi.F. i.V.ſj pone ꝑ iſtom tex.qð
mihi ſatis plʒ.nã vba gñalia debẽt intelligi ſᷣm ſubi
ectam mãʒ.l.queꝛo. S. inteꝛ locatoꝛem.ff. loca. ⁊..ſi
uno eo.ti. debet ergo pena ⁊ iuramentum inteligi
ſi enoꝛmiteꝛ non leſeꝛit ſic in arbitro nõ. dicit Inn.
in.c.peꝛ tuas de arbitris ut iuramentum de ſtando
ipius dicto intelligatur alteꝛnatiue ſcilicet ꝙ ſtabit

ubł ſoluet penã aut iĩteꝛeſſe ⁊ h nõ. Sed maius dubi

nʒ ẽ ſi ſpaliteꝛ ⁊ expꝛeſſe dictũ fuit ut arbitratoꝛ poſ
ſit ius unius partis in totũ uł in ꝑtem dare alteꝛi:et
qð q;tuncũq; inique ꝓnunciaret ſtandum mihilemi
nus eſſe dicto arbitratorũ:nũquid poſſit peti redue
tio ad arbitrium boni uiri maxie ſi iteꝛuenit inramè
tuʒ uł pena:dicit Hoſti. ꝙ niſi arbitramentũ eſſer ⸗
deũ quo cau nullo mõ eſſet parencũ.ut nõ.in.c.ad
aures de temp. oꝛ. meliꝰ in. c.dñs ⁊.c.iulianus ⁊.(.
qui reſiſtit.xi.q.iij.dñt ꝑtes arbitramentũ obfnare
nec poſſent puenire ſine metu pene ſiue ꝑiurij ſi pe
na ut iuramentũ ĩteꝛuenit.potueꝛũt eiʒ ꝑtes ĩ hoc ſe
ligare ⁊ iuri ſuo renũciare.ad hoc.c.i.⁊.ij.de pacii.
2z. Vij.q.i.quam periculoſum ⁊.il.in re mandata. C.
manda. ⁊.c.de his de ſepu tu. dicit tamẽ ꝙ foꝛte ex
equitate iudex debeꝛet occurreꝛe iniquitati ex flicio
ſuo pẽſatis.pſonaꝝ ⁊ cãe qualitanbus de tranſac. c.
fi.qð ueꝛbũ eſt ualde nonduʒ. Et attẽde qꝛ pdictoꝝ
deciſio depẽdet a qõne iam multũ triia oue adhuc
ſub iudice pendet. Mã ꝑ quot oꝛa diſcurrit tot ſen
tentias repoꝛtat. uidelicet:nunquid poſſint partes a
pꝛincipio renũciare reductioni ad arbitriuʒ boni ui
ri. Et pꝛeſuppoſito ꝙ ualeat renũciatio ſeu pactum
nũquid extendat᷑ ad oẽʒ leſiõeʒ maxiĩe ſi ĩteꝛuenit iu
ramentũ uł pene appoſitio.⁊æ qꝛ lõgiſſimũ ⁊ faſtidio
ſuʒ eſlet oẽs opiniões ⁊? me tiua narrare maxie cum
fiat diſcurſus ꝑ mita membꝛa. ponã pꝛio remiſſiõcs

, ſbiſo 1
e p ſ
harnio 8 Si hti⸗
.,
lus ſen a cAs
Leint G vi ,44
ind 8

“ Aulß⸗ et Ngcorn

1

eturliii ſileli

ciaeno lin lnnm.
igounN dcecd⸗
idiannnu
eitNe cun⸗
arali Glane n
Gtnnm g –

=
— =
=
= —
.
E
=

„

uhnnd ranto ncſen
egla de ocoe⸗t

1

gürtnplontrani
bbi irtiinplun .
dtpun us

Gre Noortrobl;
i nhuminhm
rmſatmiiani 5
imn mißj i mmuin / nil
mnlatrien Minns lgn ſn
Eior upemniue .nprnad mund
mreiipcpai ſon tautano Aſran nocte
ſats Erdenbeo tinn ösoen
Jifncrin dergiatcanitd nraenne
Plitri obter eſroridn ) corwenne
Gencts doarerint Wiiumms d
eyn adeſheſlcer ilcreinn
GenndNRCswiſenmin
utpſhnkan ſrogtalidnenitun
Cilſfikftnisdin der iü r un
R cüſreinmnenonſein Va.n
tangoicguid large oſenz
Huai 6 en nucifißnun
n aſtfenin tenatebini
n . naadn arittt ii⸗ in
1h. Mcſctcörodenn

4

iig
nrqtrien 0 üainchad
inihtzfmns Aeehſen

9

hennchn ſgurp ſſonn
mir lms . ni ſn gil tan inlg ft
um mj/n ſnm lumm lln
rwell. n ayp ut ioncmmumni
ſaomir non lar icinabimo car a/l
ncpe masce abins Nrinnmnntun ce tmnco
pus dind indligmur atanatteſclicngg dt
Alove pani mm eeſe 10 Dedmaind
Giſ älnet ece icinfnam dingin
ſus nnins usin n An en edſen
d öhmmnctüch made Drmnamma ſontn N!
äü
i Noundeni iinare liruant
nii en dct Doſig ninnimmmn
ei gpo n nlo nmd ſ cgeinniit
Aules delanh 0h ncstlln
Alkr Nii t ges ninmneui
cina e ſuegr
xr pplin zuanſit ine nel en N
l
lane tiun ſo⸗ rnianc l doe in
iqicum ercuſoſuntlin V

alutcde bis e ſenmn atmn
iler ebert ocuncrſini

fo ↄcludã mã ſub quadã diſtinctõe iſerendo doc.
pᷣſtantioꝛũ opiones de hac igit᷑ mã nideas peꝛ Cy.
in.l.pe.C. de arbi.æ ibi ꝑ multos ⁊ maxie ꝑ Dal.
ꝑ F.:e.ↄſi. ccxx.ꝑ ſpe.in ti.de arbi.F.ſi.v.qͥd ſi cõ
pꝛomiſſ.⁊ ibi ſatis per Jo.an.in addi. diſputauit.
Jo. cal.? diſputatio ſua incipit duo lingantes:tra
ctauit ſatis ꝓlixe oꝛiginaliter dy.in ꝛegula ſcieti de
re.iur.li.vi. Ja.bu in.l.ſi unus..illud.ff.ð pactis
⁊ in.d.l.penul.guil.in.l.ſiqui.ex conſenſu.C.ð epi.
au.⁊z aliquid per do. Car.in.c.expoſita de ar.per
do. An.̊ ?= Daꝛ. in. d. lI.pe. ĩ.l.queꝛo. F. iteꝛ loca
toꝛẽ.ff. locati æ pleniꝰ ĩ.d. J. aꝛbitꝛoꝝ. Et concludo
ſic oĩa:ꝙ aut quis abſente ꝑte ⁊ ex iudicium ꝛenun
ciat petitõi huius ꝛeductõis ⁊? nõ uʒ:qꝛ iuris futuri
renũtiatio nõ tʒ ut.l.ſi ita ſcriptũ. .i.ff.de le.ij.nõ
plene ĩ. l.i.C. ð pac.⁊.c.ex młtiplici de deci. Aut in
iu dicio uel extꝛa in partis pntia in quibꝰ caſibus tʒ
iuris futuri renuntiatio:qꝛ hʒ uim pacti de non pe
tendo iuxta nõ. in. d.l.i.C. ð pac.æ maxie ꝑ Bar.
2 per gl.in.l.i.f.de cura bo.dã.uel obligaut quis
ſe ꝑ pactũ ad no petẽdũ hãc ꝛeductionẽ:⁊ ſumus ĩ
caſu dubij. Oy.in.d.regula ſciẽti loquèl in ſimplici
renũtiatione ſeu pacto tʒ ꝙ h̊ͤ nõ obſtãte poteꝛit 250
ne magne leſiõis peteꝛe hanc reductõem:qꝛ illð pac
tum dʒ intelligi ſi ut bonus uir fueꝛit aꝛbitratuſ:ar.
in.l.qro..inter locatoꝛc ubi tex.nõbilis dicit ꝙ ſi

ꝓmiſit locatoꝛ nõ expelleꝛe iquilinũ intelligitur ſi ip

ſe ſoluerit pẽſionẽ ⁊ idem ꝑ illum tex.confirmar ibi
HBir. à Jo. an. in. d. regula ſcienti dicens illud ẽt
ꝓcedeꝛe ſi iteꝛueniſſet iuramẽtum ſeu pena. Idem
HBar. in. d. I. arbitꝛoꝛũ dicẽs ꝙ iuramẽtũ hʒ in ſe
illã ↄditionẽ quã hʒ paciũ pambulum.ſ.non ueniꝛe

ptra ſi eque fuerit arbitratus allegat iſtũ tcx. z. l. fi.

C. de non nu.pecunia ⁊.l.fi.in prin.ad munic.oꝑa

tur eni illud pactũ ſeu renũtiatio ꝛeſpectu modice le

ſionis. Et idẽ tʒ h̊ do. An.⁊ uẽ quaſi cõis opinio.
Itẽ fſm dy.in.d.ꝛegula ſcienti nõ uʒ pactũ qꝛ peꝛ il
lud iĩuitat᷑ arbiter ad delinquẽdũ S.l.conuenire.ff.
de pactis do. æ remittit᷑ doluſ futurus S.l.ſi unꝰ. ff.
de pac.⁊ idẽ ſpe.in.loco pallegato:ↄꝛium min ſentit
F :e.in.d.oſi.ccxx.dicens ꝙ paciũ ſeu ꝛenũtiatio iu
ramento uallata ſtringit ad nõ pueniẽdum ꝛeſpectu
cuiuſlibet leſionis: H̊ tũñ bene nõ ꝓbat Ja. bu. idem
ſentit etiã ſine iuramento ut refert Hal. in. d.l.pe.
dicit ẽt ꝙ quicquid dicat dy.ipſe nõ nidet quare ꝑ
pactũ nõ poſſit remitti reductio ad arbitrium boni
niri niſi dolus ex aio ꝓcedat:ſed ubi leſio inteꝛuẽit
re ipſa dʒ pactũ ualer̃:exquo conſtat de intẽtione ꝑ
rium. MOal. dicit cõir obſeruari ꝙ nõ obſtante qua
cũqʒ vᷣboꝛũ cautella ꝓpter enoꝛmẽ leſionẽ põt peti
reductio ad arbitꝛiũ boni uiri:qꝛ ñ ẽ viſite ꝙ com
pꝛomittẽtes ſenſerint ꝙ arbitratoꝛ poſſet eos enoꝛ
miter ledeꝛe ar.ĩ.l.cũ acquiliana.ff. de tranſac. Ego
diceꝛẽ:ꝙ aut deceptio ĩteruenit ex ꝓpoſito:⁊ tunc
reſpectu q;tecũqʒ leſionis põt peti reductio non ob
ſtante quocũqʒ pacto:qꝛ ſicut expᷣſſe nõ põt renun
ciari dolus futurus ita ⁊æ foꝛtiꝰ nec tacite ⁊ ſub iuo
lutõe vpoꝛũ. Itẽ ſi arbitriũ retractat ꝓpter doluʒ
.l. iij. E. de arbi. 7. I. ita demuz. ff. e. foꝛtius arbitra
mẽtũ:⁊ ĩ h̊ nidẽtur ↄuenire cõir doc.⁊ oꝛ interuẽit

¶ Nuintanallis

dolus ex ꝓpoſito qñ ſcienter ꝑ fraudẽ dolũ uł odiũ
ſeu gr̃am grauauit altaʒ ꝑtem aut deceptio iteꝛuẽit
ꝛc ipᷣa.ſ.ſine dolo arbitratoꝛis:⁊ tũc ſi modice ledit
nõ fit ꝛeductio ut nõ.in.d.il.ſi de meis. .ꝛccepiſſe.
ff.de ar. ut ſupꝛa latius dixi ẽt ſi renũtiatio nõ iter

ueniſſet ut ſupra dixi. ? pʒ in. c. niſi de pben. Aut le

ſit nõ modice ⁊ uidiſtis cõem opionem ꝙ poſſit pe
ti ꝛeductio:ſʒ mihi nõ plʒ qꝛ fᷣm h̊ illa vba ꝛenuntia
tioniſ nibil opꝑaꝛent᷑ S. c.ſi papa de pꝛiuilegijs li.vi.
⁊ in.c.in his e.ti.⁊.l.ſi quando.C.de incffi.teſta.
cũ ibi nõ.nam ſine ꝛenũtiatõne non potuiſſet peteꝛe
rõe modice leſionis: dicamꝰ ergo ut vᷣba aliqd oꝑa
ꝛent᷑ ꝙ ꝛõe magne quãtitatis nõ poterit. Secus 20
ne maxime ſeu enoꝛmiſ leſiõis:qꝛ illa in dubio uidẽ
tur excepta: ar. in.l.oẽs. F. lutius.ff. de his ꝗ ĩ fꝛau.
cꝛedi. Mec obſtat.l.qꝛo. . iteꝛ ocatoꝛc᷑:qꝛ ibi vba
aliquid oꝑant᷑ ut ibi nõ ꝑ Har.ſed h nibil oꝑaren
tur. Et nõ qꝛ dixi poſſe peti reductionem etiam ſi
deceptio inteꝛuenit ꝛeipſa ꝓ h̊ optime facit.l.ſiquis
cũ aliter.ff. de ueꝛ.obli. Itẽ qꝛ ſatis eſt ꝙ non fecit
ſicut debuiſſet faceꝛe qubet bonus uir ut.i.ſi libeꝝꝰ
ff. de oꝑ.li.hᷣ dico qꝛ quidã fuerũt in opione ꝙ nũ
q fit ꝛeductio niſi deceptio iteꝛueniat ex ꝓpoſito ar
bitꝛatoꝛis:ſʒ primũ dictũ ẽ cõius enio ad ᷣm
mẽbꝛũ diſtictõis:aut quis renunciauit ſeu fecit pac
tum de nõ petẽdo reductõem ẽt pꝛetextu magne leſi
onis:⁊ tũc ſi deceptio iteruenit ex ꝓpoſito:nihilemi
nus põt peti qꝛ dolus futurus ꝛemitti nõ põt ut p
dixi. aut re ipſa ⁊ nõ poterit peti reſpeciu magne ꝙ;
titatis.qꝛ potuit ꝑs ſibi ex pacto pᷣiudicaꝛe.l.i..ſi
ↄuenerit.ff. depoſi.⁊æ in regula ↄctus.⁊ rła.ſcienti
de re.iur.li.vi.Sed reſpectu maxime ſeu enoꝛmis
leſionis ſic exquo de tali nõ fuit expſſum qꝛ renũci
atio nõ dʒ trabi er itẽtionẽ agẽtis.l.q iniurie.ff.de
furtis ⁊ in.c.cũ uolũtate de ſen.excõ.ſentit Hal.in
.d.l.pe.æ do.an.h:⁊ dicit bal. magna quantits
ułl parua dicit̃ reſpectu ꝑſonaꝝ ⁊ cae: allegat.l.cum
filius. J. heꝛes meus.ff.de le.ij.uide bonam glo. in
.c.fi.de re iudi.li.vi. aut renũciatio ſen pactum fuit
multum geneꝛale:ut ꝙ poſſet arbitratoꝛ alte ⁊? baſſe
in totum ⁊ in ꝑtem de iure unius tolleꝛe ⁊ dare alte
ri:⁊ tũc aut pceptum arbitratoꝛis fuit õ deum:⁊ nõ
ligat quãtuncũqʒ ſit iuratum ut pena ſit appoſita fʒ
Hoſti. h̊ ⁊ bene ⁊ pꝛobat.xi.q.iij.qui reſiſtit =.c.qᷣo
minus. Idem puto ubi fit ↄtra ius cõe non remiſſi
bile peꝛ partes ut in.c.examinata de arbi.⁊.c.peꝛue
nit eo.ti.⁊ de foꝛo comp.ſi diligenti. Aut eſt cõtra
ius pꝛinatũ ipius ꝑtis:⁊ ſi deceptio contingit ex pꝛo
poſito ⁊ dolo arbitri põt peti reductio peꝛ rationeʒ
g dictã:ita tʒ Jo.cal.in ſua diſputatiõe ⁊ Jo.an.in
addi.pᷣdicta ? Harto.in.d. S. arbitroꝛum:æ eſt cõe
dictuʒ. Aut iteꝛceſſit ſine dolo ⁊ ualet ita ꝙ nõ põt
peti reductio:ita tenuit Jo.cal.?æ Jo.an. in addi.
pꝛedicta:⁊ ita refeꝛt fuiſſe in quadã diſputanone cõ
cluſũ:qꝛ ſatis h̊ ↄſtat de ĩtentiõe renũciãtis ſeu ꝑaci
ſcentis. Sʒ tu adueꝛte latius: aut eiʒ ſumus ceꝛi
nõ inteꝛuenit dolus:aut ſumus in cãu dubij:pꝛimo
caſu tenuit dominꝰ etrus de ancha.diſputando
ut ipſe refeꝛt in repetitione.c. canonum de conſſitu
tio. ꝙ poteſt peti reductio pꝛetextu enoꝛmiſſime

¶ De inreluran:

geſionis:qꝛ paria ſunt dolũ intuenire ex ꝓpoſito ul
ꝛeipſa dẽa.1.ſiqs cũ aliteꝛ. ff.de V. ob. .l.ij.ff. ð do
li excep. Sed cõis opinio vꝛ in oppoſitum ur ſentit
Bir. in. d. F. arbitroruʒ. æ Jo. cal. et Joã. an. ubi
ʒᷓ et do. An.:⁊ idem ꝛefert tenuiſſe do. Yranci.de
are. Mon. enim. eſt h̊ opus coniectuꝛaꝛe tacitam uo
luntatem:exqꝰ ſumus ceꝛti de expꝛeſſa ut in.c.ij.de
re iudi. Quiſqʒ enim poteſt iuri ſuo renũciare de
regu. ad aplicã ⁊. vij. q.i.qᷓ; peꝛiculoſũ ⁊ ad.l.ſiqs
cum aliter allegatam ꝑ do. De. rũdeo ꝙ loquitur
qn quis fuit deceptus ignorãteꝛ ſed in caſu noſtro
ſciẽteꝛ ⁊ appẽſate dedit illã amplſſimã ptatẽ arbitra
tori. vnde de ſe cõquerat᷑ ar.in.l.cum mãdato.ff.
de ꝓcur. ? ita noluit Hoſtien.? Jo. an. in. c. fina.
de ma. 2 obe.æ h̊ puto ueꝛa niſi fuiſſ appoſituʒ ali
qð vᷣbum illius pfaris ꝛeſtrictiuũ: utputa ꝙ poſſet
alte æ baſſe ⁊ẽ. ꝓut ſibi uidebit ⁊ placebit:nam hᷣvxᷣ
ba uidebit ⁊ placebit ĩpoꝛtãt arbitriũ boni niri ut
.l. thais. F. ſoꝛoꝛeʒ.ff. de fideicõ.li.?.l. fideicõmiſſa.
F. qᷓᷓ ff. de e.iij.nõ.in.c.ij.de cõ.uici.⁊ idẽ döm
n ſilibꝰ ad h̊ qð nõ. Har. in. d. c. ij. ö.l. coꝛ. putat
itñ do. An. ꝙ ſi ex aiqua legitia cã fuit arburatoꝛ
deceptus de qua cõſtaret ꝙ tunc ſaltẽ ex clauſula
generali uel iudicis officio ſubueniret̃ leſo: ar. in.l.
in ambiguo. ff. de ꝛebꝰ dubijs:⁊ nõ.ſpe.in ti.de ar
bi. S. ſequit.V. quid gꝰ ſi ꝓpoſuiſſ:?⁊ hoc caſu pu
to poſſe ꝓcedeꝛe illud nõbile dẽ Hoſt. palle. ꝙ in
maxima quãritate iudex poſſet ex officio ſuo occur
reꝛe uel qñ dubitatur de dolo ut in ſeqnẽti mẽbꝛo
ſubijciam:als aũt non nideo qũo poſſi ſe index im
pedire ad ut litatem priuarã ) pactũ expꝛeſſnʒ: ar.ĩ
.l. iiij. F. aũt indicium. ff. de dã. infec. Ipſe mñ do.
An. in alia pte hꝰ.c.vr nelle ꝙ q;tũcũqʒ ueꝛba ſint
large cõcepta:nihilominus data enoꝛmi leſione enã
reipſa dabitur ꝛeductioni ꝛemediũ. ¶ Douetur quia
talia neiba in geneꝛe et effuſo ſermone pꝛolata ſunt
ſub confidentia diſcretionis ⁊ amicitie arbitroꝝ ut
captent ipſorum beniuolenuã ad non ledene vm: iõ
non dʒ ita lare ĩtelligi ſicut ueꝛba ſonãt: qꝛ de Ftis
facile ſeruitur:ſi gꝰ ꝛcꝑiunt ſe in hac confidennia ce
ceptos dʒ eis ſuccurri. ar. . e. qᷓto ⁊.c.ueniens ⁊ h̊
= ſi iuratum fuit:quia nerba iuramenti obuiant ab
ſolueꝛerur uel iudex ex officio ſuo ꝓuidebit:⁊ ſic ꝛc
feꝛi de ſacto conſuluiſſe:æ Vẽ hec c pinio cõcoꝛdare
cũ illa do. De.de ancha.h̊ opio hʒ equitatẽ.⁊ pꝛo
ea optime facit.c.cũ ueniſſent de inſti.⁊.l.ſi libeꝛtus
ff. de oꝑ.lib. Alia tũ opio vr̃ uerioꝛ de iuris ſub
tilitate ar. optimũ in. c.qꝙᷓ; periculoſũ.vij.q.i.⁊.vV.q
.v. ſed aliud. Sʒ quia notarij ex conſuetudie ſolent
apponeꝛe illa ueꝛba geneꝛalia ſatis poreſt teneri hec
opinio do. An. nt niſi aliteꝛ appareat nõ vr̃ qͥs uo
lniſſe pati enoꝛmẽè nel ſaltẽ enoꝛmiſſimaʒ leſionem:
ar.l.cũ de idebito.ff. de ꝓbat.⁊ facit qð dicam.j.e.
cũ cõtingai ubi nide niſi aliud dicatur fauoꝛe litinʒ
dirimendaꝝ. In ultimo membꝛ0. ſ. cum cubitatur
de dolo:tunc ꝛõe enoꝛmiſſime leſiõis põt peti ꝛedu
ctio ſaltem officio iudicis:qꝛ pᷣſumit᷑ dolus in tãta
leſione ut.l.lutius.S. creditoꝛ.ff. de his que in frau.
cred. ij Bar. in. d. F. arbitro ? 2 ſic dicit peſſe ſal
nari illud dicium Hoſtien. idẽ do. an h ? Franciſ.

de arerio. Mã ex facti qualitate pᷣſumiĩ dolus ĩ. c.ij.
de renũ.li.vVi.⁊.l.dolũ.C.de dolo:Ouero sð niſum
eſt an æ qn ↄpetat remediũ reductiõis facta renũcia
tione. Nũc queꝛo in quibꝰ caibus competit utputa
qꝛ nulla ĩteꝛuenit renũciatio uel ſi inteꝛuenit non im
pedit reductionẽ ut in caſibus pᷣdictis pꝛo qta leſio
ne dabit᷑. So. nõ reꝑitur in h ſpecifice ꝓuiſũ ideo ĩ
ſurgũt narie opiniões. pꝛima fuit quoꝛũdam qnes
recitat Ey.in.l.fi.C. de ↄhen.emp.ut opoeat quẽ
eſſe deceptum ultra dimidiã iuſti pcij. ſiẽ in ſili hetur
in. l. ij. E. de reſcin.uen. ⁊.c. cuʒ dilecti ⁊.c.penł.de
emp.⁊ uen. que opio nõ plʒ Cy.? Me ideo ponũt
ibi fam opinionẽ:ꝙ q;tuncũqʒ fueꝛit deceptio:com
petit h̊ remediũ quia iura loquuni indiſtincte ut.d.
.l. ſi libeꝛtus.ff. de oꝑ.li. z. d. . arbitroꝝ.¶ Teꝛnia
opinio ꝙ ſicut pꝛo modico nõ datur reſtitutio in in
tegruʒ.l.ſcio.ff.de mino.⁊ in.c.i.de in inte.reſti. ita
nec remediũ reductiõis: hanc ſentit ſpe.in ti.de ar.
.F. ut aut. V. ſy quo iure uidet᷑ etiã de mente Mar.
2z glo.in.l.ſi de meis..ꝛecepiſie ⁊.l.ſʒ ⁊ ſi in ſeruʒ
.F. ſiquis iudex.ff. de arb. ubi dicunt arbitratoꝛem
poſſe de iure unius dare alteri ? Harto. ibi dicit
dũmodo modice:alias fiat reductio ad arbitriũ bo
n uiri. Auartam opinionem ponit Har.uin dic
to. . arbitroꝛum:ubi diſtinguit an arbitratoꝛ fueꝛit
aſſumptus ſupeꝛ contractu an ſupeꝛ lite: pꝛimo caſu
requiritur exceſſus ſeu deceptio ſaltem in ſexta par
te totius:h̊ niritur pꝛobare peꝛ dictum...arbitrorũ
iuncta.l.unde ſi neꝛue. ff.pꝛo ſocio ubi dicitur ꝙ ſi
n ii ex ſocijs adiudicauit unam ꝑteʒ:alteꝛi duas põt
peni reductio. Si ueꝛo fuit aſſumptus ſupeꝛ lite non
debet conſideꝛari ſimpliciteꝛ lcſio reſpectu quanuita
tis debite: ſed debet etiam pondeꝛari euctus litis ⁊
ſtatus cauſe: ut ꝓbatur in.l.lutius.ff.ad trebel.ubi
ua et trãſactio in quarta parte debiti: ⁊ ſic pc ndeꝛ
bitur quantitas leſionis habito reſpectu ad qualita
tem cauſe: ⁊æ idem firmat in.l.ij.C. de reſcin. uen.⸗
ad illam.l. que in uenditione requirit deceptionem
u tra dimidiã iuſti pꝛecij. Reſpondet ꝙ loquitur eñ
quis leditur in taxatione pꝛccij facta a ſe ſecus in ta
xarione facta ab alio: tunc enim ſufficit exceſſus in
ſexta parte ut dictum eſt ſupꝛa¶ Et peꝛ h̊ infert ad
norabile dictum ſub dubio:foꝛte ꝙ ſi aliquis eſt de
ceptus in aliquo contractu peꝛ ꝓcuratoꝛem foꝛte in
ſexta ꝑte ꝙ poreꝛit intentare remediũ.l.illius.ij.C.
de reſcin. uen. Sed ) pꝛocuꝛatoꝛem nõ poteſt habe
ꝛe regꝛeſſuʒ ar.pdictorum iurium Franc.de aretio
tranſit cum opinione ilarum glo.ut hic ꝛcfen do.
An. equi in hoc articulo dicit ſibi uideri ꝙ tex.id.
.l. unde ſi nerue cũ ſequẽti pꝛobat de dimidia quia
loquitur qn uni ex ſocijs aſſignauit mileſin ũ aliſs
duas milleſſimas. Ego tantorum patrum ꝛenẽrẽtia
ſemꝑ ſalua: dico tex.ĩ. d.l.unde ſi nerue cũ ſequẽn
non pꝛobare nec de ſexta parte ut dixt Hau. net
de dimidia ut dicii do. An. Ratio ẽ ĩ pꝛopiu. naʒ
ibi fuerũt fee tres milleſime ⁊ ſic ꝑtes nes uni ex ſo
cijs adiudicauit milleſimam ⁊ ſic ftiã ꝑtem alij. ad
iudicauit duas milleſimas ⁊ ſic duas paueſ:exquo
euidẽs reſultat iiquitas pſuppoſita in ſocijs piiais
ſuit g alteꝛ vcept'nõ ĩ dimidia nec ĩ ſexta ꝑie dpin

R

an
CNN
NWrl ubn
„e 1 4 49 4
eſ ri⸗ ¹ nch
Ani e iſiin ifinn
40. „,d1r9. 9
Gumn ntpul ſicent „
gſe nne ,

A
NNAÜE˙
Ienne

rardnin Gl
nnycitir oni m⸗ i
nefitur iinininin eus

Iutunirtinnſan min ib
õ Ue.
tinmm ris rl n vnr . 0
fraſticot thue enil uumsff.
Cicroiztchincir,ſtt Dun
Mynminniteßtaanttüdort riuninan
Uronübonunantneint uanmr
Nuunircen Peminuliiett A
Ieerim dteneräenttn
Ckabſerteniikuntiimatg
Püichcinibin tan
ſncirgeicor enchain
diccecaten e en ze
leinuin Pen n 1ſcoe

nnlli Atgtaht mitt

4 CN
Kmmmnimmi, 1
brplinſchſgniae⸗
nöen pont in/

Mdt Re
.B minnt e. “
nimmnifn ii nkünnire

I

Sloperconmaem an Cpellee⸗
. uw cſio lncegtolim . 0
b Mim pybar rdinn ſat,
uuce ſrur / go haoti gamt
1aοαρaοααα7 7
n uiumo O o ſit linms lro lun
onſceun inpleir Mſonſtmn nit
ts edie a ceha aimn doncann acno ins
ſuns cuſe: ppanr in lurus fiad ncdilwd
uariiacno n vunn dan dchin d A en
duu aunns Cionisbintd eetnad cpin
mmanſe: donfunmNN Cdercchtan
õ
õü
3säs
Envx aun m i: M ainſiftdt
ſemr uddmdiNn oti
noanledun iidino n gliun
nsnimw mmmanln
ſem geg oru uamme ian i
e rn en Nu mwanne
xngrſiija. zaaonn n na ben
rmit am opnicze innn hal

euimE mmmg
ſnaliun:dies ridlut i
bue et ee eluhn
— cndo A tmi
i i, nictnetllln
Aodicuut ſnnn dug
cis on dns uun
iusß
.

ſʒ ſolũ in ktia ꝑte poꝛtionis debite debebat.n.ex tri
bus milleſimis hẽe mille æ qngenta:ergo fuii ſolum
deceptus in qͥngẽtis ꝗᷓ ſũt ttia ꝑs mille æ quingẽto
ꝛum ſz eſſet ſexta ꝑs toniꝰ q;titatis. Sʒ nõ põt diceꝛ
in tota illa ꝑte deceptũ:qꝛ nõ debebat ſibi totum lu
cru n:ſed dimidiũ. habito ergo ꝛeſpectu ad ꝑtẽ ſibi
debitã fuit ſolum deceptus in teꝛia ꝑte poꝛtõis ſibi
deoite. ꝓbat ergo ſinglꝛ ille tex. ꝙ deceptꝰ ſeu leſus
Eꝑ arbitrũ in t᷑tia ꝑte totius debiti põt diceꝛe aꝛbitꝛa
mẽtu m iniquũ ⁊ pcteꝛe reductionẽ ad arbitriũ bõi
niri. dico ct nõ ſemꝑ requiri leſionẽ in tertia ꝑte:qꝛ
ille tex.nõ facit in h̊ͥ regulã.Sed illud dixit cã exem
pli ⁊ ea que dñntur cã exẽpli nõ reſtringũt ꝛegulã:ut
in.c.i.⁊ qð ibi nõ.ne cle.uel mo. S ꝓbaĩ ibi ꝙ ex
euidẽti iniquitate põt peti reductio. OQnñ aurẽ dicat᷑
euidẽs iniquitas nõ cꝛedo poſſe dari certam doctri
na n:ſed ex uarijs circũſtantijs bonus uir.i.index
arbitrabitur. Maʒ ſacilius dʒ arbitraroꝛ induci ad
dãdum de iure uni alteri qn nõ põt aliteꝛ ſeq bõa
pax:quã ceſſante hac rõe pacis ↄſequẽde. Itẽ alit
qi ius ẽ dubiũ obſcurũ ⁊ iuolutũ q; qn eſt clarum
Atẽ aliter qn ẽ diues quã pauꝑ.⁊ ſic de ceteris cir
cũ tantijs:ar.in.l.i.fl.de re.du.⁊ in.c.de cauſis de
offi. dele æ qðᷣ nõ glo.in. c.fi. de re iudi.li.vi.? qðᷣ
ſupꝛa dixi fin Oa..in a ia qõ 20 5H optime fa
ciunt ea que dixi circa cõpoſitionem fiendã in.c.i.
de mu.peti.ubi uide:⁊ hec nõbis Vlterius queꝛo
an petens reductionẽ ad arbitriũ boni uiri ⁊æ ſuccũ
bens.qꝛ nõ ꝓbauit iniquitatẽ euidẽtem iur̃ ſuꝑins
dicta inciderit in penã ↄpꝛomiſſi cum ꝓmiſeꝛit ſub
pena ſtaꝛe arbitramẽto ⁊ nõ Zueniꝛe de hoc ꝑ bar.
in. d. .arbitꝛoꝛum plenius in.l.qui ꝛome..duo
fratres.ff. de.V.ob.⁊æ adhuc plenius ĩ.l.iulianus.ff.
de O ſi. inde.⁊ oꝛiginalꝛ in qõe ↄſuluit Oy. q tẽuit
pen omitti maxĩe qñ iuꝛauit nõ peteꝛe ꝛeductõnem
ad arbitriũ boni uiri. æ poſtea petijt æ ſuccubuit.ᷣ
ↄſilium ẽt refert. Jo.an.in addi.ſpe.in.ti. de arbi
tris. S. excipitur. V. quid ſi ↄpꝛomiſſum ⁊ ibi ꝛefert
HBGuil. de cu.̊ limitaſſe mſi habuerit iuſtam cauſaʒ
petendi reductionẽ:ut qꝛ ꝓbabiliter credebat arbi
tramentum iniquum ał.l.ſi quis foꝛte.ff. de penis.
Ego allego tex.optimũ in.c.ſacꝛo de ſen. excõ.⁊
nõ.in.c.fineʒ de dolo ⁊ ↄtu. Sed adde ad h̊ duas
nõbiles limitatões Barto. prima in. d. S. duo fra
tres. ubi dicit ꝙ incidit in penã:ẽt ſi ſnia per quam
fuit declaratum arbitramẽtum equũ fuiſſet multa:=z
hoc ꝑ illum..duo fẽes.ubi ur᷑ tex.in ſibi aliam limi
tatõem ponit in.d.l.iulianus.ubi diſtinguit aut
iudex declarauit arbitramentum equum. ⁊ ſic hac

cauſa expᷣſſa abſoluit reũ ⁊ incidit in penam. Mec

in hac queſtiõe pene admitti᷑ ꝑs ad ꝓbanduʒ ꝙ ar
bitramentũ fuit iniquũ ut in dicto.F. duo fꝛes:⁊ fa
cit glo. nõbilis in.d.l.iulianus. Aut pꝛĩo fuit reus
ſimpł: abſolutus ulł iudex abſoluit:qꝛ nõ fuit ꝓbatũ
iniquũ:⁊ tũc in qõne pene poteꝛit de iniquitate pꝛo
bare. NHã ꝑ hanc ꝓbationẽ detegitur iniquitas ſnie
que tranſitiin reʒ iudicatã: ⁊ ſic nõ obſtabit exceptio
rei in licate:? uide plenius ad mãz quod nõ.in. d.ſ.
iulianus:⁊ ĩtellige oĩa pdicta cuʒ illa limiratiõe guil.
7 Jo. an. pdicta. Et ex iſtis infert ꝙ qui allegat ini

Maintauallis

quitatẽ arbitramẽti hʒ h ꝓbare alłs ſuccũbit:qꝛ pꝛe
ſu nitur ꝓ iuſticia.l.ab ea ꝑte.ff.de appel.quod iʒ
. an. in loco. pᷣalł.æ bar.in. d. I. arbitꝛoꝛnzʒ ꝓba
bit aũt ex antiquis actis.uel nouis ꝓbatõibus ſicut
in cã appellatõis obſeruat᷑. ut in. c. Joãnes de fide
in tru. æ quod nõ in.c.in preſẽtia de renũ.⁊ uide ꝑ
1Re.in ↄſilio.cclxxv.ubi oĩo uide in ſolutione. Sʒ
iſtud dub um noõbile per iſtos doctoꝛes nõ taciũ ẽ.
Quid ſi ꝓ ꝑte obtinuit.? ꝓ ꝑte ſuccubuit. an inci
dat in penã in totum uel in ꝑtem ul euitat ex toto:
quã reꝑi tetigiſſe bal.in er̃neo loco.ſ.in uſibꝰ feu.
in titulo de lege.cõ.c.ij.pone cxẽplum arbitratoꝛ p
cepit ꝙ darẽtur decẽ iudex in cauſa reductõiſ ſiatu
it de quiqʒ bal.tñ uẽ heſitaſſe:quid ſi iſta quĩqʒ nõ
ſoluũtur nũquid cõmittat᷑ pena ↄpꝛomiſſi ſaltẽ ꝑro
rata: ⁊ finaliter cõcludit ꝙ nõ:qꝛ nũc agit̃ nõ ex cõ
pꝛomiſſo:ſed iudicis ſnia. Unde murata pſona ſii

pu atio pene nõ cõmitti.l.cũ apud.ff. iudica.ſolui.

⁊ qð ibi nõ.⁊ ſic fᷣm eũ i npune a pena ↄuentionali
ſnie iu dicis nõ paꝛebi:qꝛ ↄpꝛomiſium ſeu pena in
eo appoſua ad ꝑſonam indicis:de quo non fuit co
gitatũ ſe nõ extendit.l.in ↄpꝛomiſſlum.ff.de arbi.et
dicit hoc placuiſſe bar. Mon tamen ſpecifice tangit
qdem quã in pꝛin foꝛmaui. Et prio dubito de ſua
Ocluſione ẽt in terminis ſuis:qꝛ iudex aditꝰ in caſu
reductionis ſuccedit in locũ primi arbitratoꝛis: ut
nõ. Inno.in.c.pnti hodie incipit ſtatutum de t᷑.
li. Vi.? bar.in.l.i.ff.de le.ij.ergo ẽ eodẽ iure cenſẽ
dus cum prio niſi dicas ꝙ iſti canones ? ꝓmiſſio
nes penales ſunt ſtricti iuris.un nõ tranſeunt ẽt in
iu dicem appellatõnis:ut.d.l.cũ apud:unde uariato
tribunali uel ẽt noĩe iudicis nõ hnt locum ut pene
ꝑ Hir. in. d.l. cum apud. pores ergo concludere
quod aut iudex ſimpliciteꝛ confirmat arbitramen
tum:⁊ habet locum pena. ſecundum diſlinctionem
ſupra in precedenti queſtione poſitam. Aut iudex
refoꝛmat ⁊ tunc pena ceſſat in refoꝛnanõe.qꝛ non
agitur amplius ex compꝛomiſſo: ſed ex iudicis ſen
tentia. Sed quo ad pꝛimã qucſtionem quam ego s
foꝛmaui nũquid eo ipo ꝙ petijt reductionem totiꝰ
ſumpliciteꝛ ⁊ obtinuit in ꝑte ↄmittatur pena in pte.
Ciedo ꝙ non: quia iuſte perijt reductionem totus
arbitramenti.hoc pꝛobo peꝛ.l.unde ſi neꝛue cum ſe.
ff.pꝛo ſocio iuncto..arbitroꝝ pᷣalle. uide quod in
ſunili dixi in.c.finem de do.æ contu. Sed bal.hanc
queſtionem ſpecifice tangit in.l.fi. C.de ar.ubi pꝛio
diſtinguit ꝙ aut capitulum in quo fuit leſus erat ſe
paratum ab alijs æ ↄmittitur pena in totum. Secus
ſi eꝛat connexum uel unitum:ita ꝙ nõ capiebat con
gruam ſepaꝛationem:ar.in.l.etiã.ff.de mino.poſtea
uidetur uelle ꝙ inſolidum cõmittatur pena cum de
beat dare ⁊ ſeꝑatim ſpecificare grauamen arg.in.l.
qui ſolidum. ff.de lega.ij.hoc ultimuʒ uidetur ſatis
mihi durum:⁊æ contra illam.l. unde ſi neꝛue cum ſe.
Mide indiſtincte teneꝛeʒ quod ſupꝛa dixi ut indiſtin
cte euitetur pena cum arbitramentum ſit quedam
tꝛanſactio ſupeꝛ toto ut in auẽ.ſi neꝛo contingit.C.
de iu di. non poteſt iſte dicere ſe magis grauatum
ſuper uno a ticulo q; ſupeꝛ alio: ſed grauamẽ reſul
tat ex toto compꝛomiſlo ſimul cn ſii unica trãſactio

¶ He iureiuran:

ſeu unicus contꝛactus:ꝙ hoc iuꝛa ſuꝑius allegata.
Er his poteſt inſtrui nũqͥd petẽs reductionẽ ĩcidit
in periuriũ ſi iuꝛauit laudũ fuaꝛe æ poſtmodũ petijt
reductiõem ⁊ non obtinuit uł ſaltẽ in parte. QNueꝛo
j.qᷓntum tẽpus debeat arbitratoꝛ arbitramẽtũ expli
care.ſpe.mouet qõeʒ in arbitro nõ ĩ arbitratoꝛe in
ri. de arbi. F. diffeꝛt. v. Iteʒ qðᷣ.j. trienniũ ⁊ ꝛcfert
uarias opiniones nec firmat in aliqᷓ pedes. Jo. an.
ibi in addi.vꝛ ſentire cõpꝛomiſſum.non expirar̃ tri
ennio ſicẽ quidã dixerũt ꝑ auẽ.ſi m̃.C. de temp.ap.
et cle.q;diu de appel.bar.ſpecifice in ãbitratoꝛe tã
git in.l.ſi quis arbitratu.ff. de. Veꝛ.ob.⁊ diẽ qð iſta
poteſtas finitur eo nolẽte arbitrari. ut ĩ.l.ſi merces
.cff. locati. æ in. J. precium inſti. de. ẽp. et nen. Sʒ du
bium eſt qnñ dẽ nolle arbitrari.iõ ĩ ̊ diſtiguit quod
aut arbitꝛamẽtum fuit collatum in aliquẽ ex phẽti
bus aut in teuiũ.pꝰ caſu ſi cõpꝛomiſſum ↄſiſtit cir
ca ea q̃ ſũt dc ſubſtãtialibꝰ Sctus ut circa ꝛc ipſam:
tũc dʒ aꝛbitrari.j.xl.dies:ut in.l.ꝙ ſi nolir..ſi qͥd
ita. ff. de edi. edic.ð ſi circa aliqᷓ exrrinſeca:tunc tenet
arbitrari qᷓ; primũ poterit: ut.l.hec ↄditio.ff.de ↄ
traben. emp.ꝛꝰ caſu qñ cõfeꝛt in tertiũ:tũc ſi. .õnũ
nõ arbitrat᷑ vẽ nolle arbitrari.C. cõia de le.l.fi .
ſed ⁊ ſi quis:nec dicat aliquis ſᷣm eũ ꝙ ibi ſit ſpale
fauoꝛe ultime uolũtatis:qꝛ in eo ſolũ ẽ ſpale ꝙ ꝛece
dit᷑ a peꝛſona. Hal.in dẽo.c.ij.de.l.coꝛ.dicit ſalua
reuerentia bar. iura ſuꝑius allegata nõ ꝓbare ſuaʒ
opinionẽ.nã in.l.ꝙ ſi nolit erat collatũ arbitriuʒ ſu
peꝛ ꝛeſolutiõe ↄctus:⁊ non tanq; in bonũ uirum:ſʒ
tãqᷓ; in uolũtateʒ eius cuiꝰ arbitriũ nõ poterat ꝛcdu
ci ad arbitriũ boni uiri. NMam ibi dẽ ꝙ ſi ꝛes ſit uẽ
dita cum pacto ut ſi diſplicuerit ꝛedibeat᷑ nec ſit dif
finitum tempꝰad ꝛedibendũ ꝙ.j.xl.dies poteſt ꝛedi
beri ⁊ nõ ultra. Itẽ.d.l.fi.C.cõia delega.non pꝛo
bat id ad qdðᷣ. Har.inducit quia ibi eſt caſus ſpaliſ
5 ut pꝛefigat᷑ ãnus:qꝛ ſꝑat᷑ ꝙ electio ↄuertatur in ad
uerſariũ:iõ ipſe dicit ꝙ teꝛminus dʒ ſtami a iudice
nt. ff. de iure deli.ſi curatoꝛes. Itẽ ſine rermini pꝛe
fixione ex quo labit᷑ tm tpᷣs ifra qð bonꝰ uir fuiſſet
arbitratus expirat ↄpꝛomiſſuʒ cũ in eum fuerit cõ
pꝛomiſſuʒ tãq; in bonũ uiꝝ ar.in.l.i.ff.ſi quis cau.
Et vr ſibi equũ ut expeciet᷑ ꝑ ãnum ↄputãdo ãnuʒ
nõ a die cõpꝛomiſſi:ſed a die quo potuit cognoſce
ꝛe pñtibus ꝑtibus uel aliteꝛ fm eum. Aut fuit com
pꝛomiſſũ ſuꝑ lite aut ſuꝑ negocio.pꝰ cãu arbitratõ
ſuccedit loco arbitꝛi:ideo dabitur triennium. fo ca
ſu uel aſſignabitur tempus arbitrio iudicis uel peꝛ
lapſum anni inducetur tacita ꝛenuntiatio cõpꝛomiſ
ſi tam partiuʒ qᷓ; ipſius arbitꝛatoris:ar.ff. de arbi.
Itẽ ſi unus..ſi multo plus:ſilłe de anno in.c.que
renti de offi. de.hec dicta. Oal.non pꝛobantur in
re ⁊ maxime id qð ſentit ð arbitro ut expiret ipiuſ
poteſtas peꝛ triennium ⁊ aliteꝛ ipſemet Mal. nota
nit in. l.ij. S. ſed æ ſiquis.C. cõia delega.Ego dico
ꝙ aliud eſt quereꝛe nunquid triẽnio expiret inſtan
tia coram arbitro nel arbitratoꝛe. æ de hoc dixi ᷓ.
Aliud eſt quereꝛe q;to tempoꝛe duꝛet poteſtas:⁊ ð
hoc h̊ in arbitrio diceꝛem ꝙ; durat quãto tpꝛe qu
rat actio.niſi tacite uł expꝛeſſe hec poteſtas ꝛcuocet
ꝑtibꝰ.̊¶ Vr ꝓbari ĩ dẽa auẽ.ſi tamẽ.ibi ſi decies

milies p'us qᷓ; biennij tempus ⁊c.z in. d. cle. q;diu.
ſi nile in iuriſditione delegata que niſi reuocei ſempꝑ
durat donec extinguatur: ut ĩ.l.falſo. C. de dinerf.
reſcꝛip.⁊ nõ.in.c.ſi autem.c.pleꝛũqʒ de reſcrip.ĩ ar
bitratoꝛe eſt maius dubium 7 cꝛedeꝛẽ idem dicendũ
quod in arbitro. hoc ꝓbaiĩ in dicta auẽ.ſi m. qʒ eim
ibi tex. loquat in arbitro tñ nõ apponit aliquid peꝛ
qað appareat ꝙꝙ magis ſenſeꝛit de arbitro & de arbi
tratoꝛe. Mã nomen arbit᷑ eſt cõe: ut in. d. F. arbitro
rum: æ z dixi ⁊ nullus tex. ſpecifice facit mẽtionẽ de
rbitratoꝛe: ſᷓ cõiteꝛ loquũtur de arbitro. unde ubi
mã nõ eſt magis ꝓpoꝛtionabilis arbitro q; arbitra
toꝛi appel atõe arbitri debemus itelligeꝛe de utreqʒ:
ut in. d. S. arbitroꝝ. Et ꝓ h bonus tex. in. c. expoĩta
de arbi. ubi arbiteꝛ appellatur cuius lauduʒ reducit
ad arbitrium boni uiri. Mam ⁊ arbitratoꝛ qnʒ aſſu
mit᷑ ſupeꝛ lite uentilata coꝛam iudice ut in auẽ.ſi vo
contigeꝛit. C. de iudi.hoc ueꝛum. ubi ipe arbitratoꝛ
dixeꝛit ſe nolle acceptare compꝛomiſſuʒ: qꝛ ſtatim ex
pirat:ut in.d.l.ſi meꝛces.ff. loca. ipſe tamen partes
pñt poſt acceptationem ſibi ꝓuideꝛe faciendo illũ ⸗
pelli ꝑ iudicen ut S dixi. uł cõi ↄſenſu ab illo recede
re.l.litigatoꝛes de arbi. alias autem ꝙ nõ mutatur
quare ſtare pꝛohibetur:ut.l.ſancimus.C. de teſta ⁊
.ll. pꝛecipimus in fi. C. de appel. facit cle. ꝙdiu ubi
tex. loquirur ſimpliciteꝛ de ↄpꝛomiſſo:⁊ dicit qdiu
⁊ẽ. ſine pꝛefin rione tempoꝛis compꝛomiſſum anieʒ
eſt cõmune arbitro ⁊ arbitratoꝛi dicta auc.ſi ueꝛo 9
tigeꝛit. Queꝛo quis eſt iſte bonus uir ad cuius arbi
trium recurritur pꝛo iniquitate arbitramenti. Solu.
cõiteꝛ dicitur ꝙ eſt iudex.l.continuus. . cum ita.ff.
de ueꝛ. obli. z.l.ꝙ ſi epheſi.ff. de eo quod ceꝛto loco
æ.l.uir bonus iudi. ſol. ita nõ. hic ⁊ in dicto..arbi
troꝛum:æ uide bonã glo.in.c.potuit de loca. in ue:
bo celeꝛi in fi.que geneꝛaliteꝛ dicit ꝙ ubi fit mentio
de arbitrio boni uiri in geneꝛe intelligitur de indice
peꝛ dictam.l.continuus. Sed dubitatur quis iuder
eꝛit competens an iudex arbitratoꝛis an rei an acto
ris:⁊ ſepe poteſt hec queſtio contingeꝛe cuʒ compꝛo
miſſum fit a cleꝛicis in laicum:uel a laicis in cleꝛicũ:
ſeu cum compꝛomittentes ſunt laici:⁊ etiam arbitra
coꝛ:ſed ſunt diueꝛſi foꝛi. Harto.in dicto..aꝛbitro
rum recitat aduocatos cõmuniteꝛ teneꝛe ꝙ ſit iudex
competens iudex appellationis cum iſta reducnoo ſit
quedam appellationis ſpecies.l.non diſtinguemus
.F. cum quidam. ff. de arbi. Ipſe uero tenet cõtra
rium ſcilicet ꝙ ſit iudex is qui hẽt iudicare iĩ princei
pali cauſa ita ꝙ ſi actoꝛ in cauſa originali petit 2c
ductionem debet recurrere ad iudicem rei:ſi ipſe ꝛe
us perit: habet recurrere ad iudicem ſuum. Natio
quia ſiue petatur iure actionis ſiue officio iudicis
ſemper adiri debet iudex rei:quia ſempeꝛ actoꝛ ſe
quitur forum rei in.c.cum ſit de foꝛo competenti.
cum hic non agatuꝛ ex compꝛomiſſo. et ſic non
eſt adeundus iudex arbitratoris. Si aũt ꝛeus ipſe
petit põt adire iudicẽ ſuum: qꝛ quaſi ſuꝑ exceptõe ſi
bi cõpetenti pꝛouocat:et ſic ad iudicem ſuum qui
eſt iudex principalis cauſe pꝛouocare poteſt: ad
hoc.l.fina.C. de uſu.publi.ſecunduʒ unam lectura

Prüphhe dron ,
cin MNN

etne ite nii ,rant i.

ondonnch in . d⸗ ſnn ſun
CRh e ,
nela 1 .Lenon V
fan⸗ in nol us
ſtur A, nd
i ibämiinde
mrmnmln n Gleel N 4
,,7rNe.Y) „„ li
mnmmita eadcliinnn
eDrN inede
o ſurſe 6 orctee m
NMp n dleſii n
gtdenlet e Prs fai
ahdtaſe 6edeerobe
e o dt n
ſegaaflia temwin tan
ntunn u,ttolote
etpincpns ale e 1 cirtt
1ecs Nsdn ne⸗ g bino⸗
ericeſo eh ri .
iln e n ul
aftaugcn un ni
hilt oni ninin in nee .
aintgiß mn ul n enn
rotu mrüli⸗ afriui Alliſin 1
Aifnsce nnolims 0Nsin n wuin
ige Princaittgurial t ine bi
Gi Mirzocr ditgotcdim goctre
oritcis iclor cvansin in tihenone
Artirundanikin Pi do naſin ndi,
Nedanserdirundtan Wegdene dolin w
Ndonrcſgrdcaid drd wei
Vftaſterſrlesnetwaisdunha
MWöftundonturtzaridarren geunmn
Iumſckminerſelapchndenegtei:
niterftt Nümninetiteint dein
Sin gimſh. kin nſtingin
gui Gſhnſertnſegeni firſöcppe
nonontibmimminmn gelmn
S
Ubonnsiir ſ doſdinte
ſllͤlſefehoſgtoſhdmnen S
“ crn
nicaogi i on t n
Ggni ſchegtne

loo arb
ln dehn ,n uun ad

ki ſenoleaetpe M
d rmndlſinens flr ien
i Doſt rcrhtnnonen bi puicer fe
Delipindten uchn dſain

lciigloſncri⸗
e! rigargwe
1r.!luignors de rbi, usoltmng in

“ bbamullumm
mnm⸗ sn Aegpeltſatci
er banm iimiiinc Apypniſo ger
l ſprfntone ipls ononlin
umme oiwe atinmwicimnreſn
eni Qro qizc, ik nbllir g aln
mun ummwr pvo utararbirammti G
cum deimr et iuder Cnninps Nnin,
Errobl. clſiebeifi eed wod erd
tlr bonns di CLin . d rin icd Fa
ommt uidebond G in Noride . n
ü
dend id doni dn en wcliczwar cer
NicnNA CONEIN Oed Gipiun cet
õä
Sa Geare der apfi Cnner o
miſomfnaceics Gamkliuict
ſcn n odlinenes nliänchr
ſunt dineiiſon Prnnindin

lonſed .
rumn ſecinn acocnios (önvnuentaett

comperens uur minmnnin
in ppclanonis Fritslun .
m qnicnn d nti Mem
zun ſclua ſt nder Be
1ina acnoꝛin nſtd .

Agd hãc ſmiaʒ adduco.c.expoſita de arbi.ubi papa
cognoſcit de arbirramento lato a duce uenetoꝛum:
qui ſibi nõ ſubeꝛat:ꝑtes tñ ſibi ſuberãt.hec ↄcluſio
HBar. pla. hic. do. An. ubi laudum efſet ita iuratuʒ
2 dubitaret᷑ ſuꝑ reductõe ꝓpter iuramentum. Maʒ
tunc dʒ adiri iudex eccliaſticus ut hic. allego etiam
tex.in.c. uenerabilem de elec. Idem ſi laudum eſſet
in mã ꝑtinẽte ad ecchiam aꝛ.hic.uel ſi euidens nutꝛi
ret peccatũ de iud.nouit. Aduerte latius oẽs con
neniꝛe uident᷑ ꝙ ad iundicẽ arbitratoꝛis nõ ſit ꝛecur
rendum cũ iſta reductio nõ ſit ꝓpꝛie appellatio:qð
etiam tenet collec.in.c.cũ dilectus de ar.ſentit.fre.
conſilio.ccxxxv:Sed ego limito niſi ex foꝛma ſtam
ti laudũ hẽꝛet executõem ꝑatam. Lũc.n. cum pars
ↄquerat᷑ directe de laudo dʒ adiri iudex ipſius ar
bitratoris ſicut obſeruat᷑ in cã appellatõis.ij.q.vi.
antertoꝛũ ⁊z. c.ꝛomana.F.dʒ de appel.li.vi.ad hoc
allego r. in. l. ij. C. ubi ? apð quẽ ubi aptiſſime
hoc tenʒ ceſſante vo.d.l.municipali.lʒ coll.dicat ꝙ
petens debeat adire iudicem adueꝛſarij Tamen mi
hi placet illa opinio pcedens Har. æ facit qð nõ.
ipe Fre.conſilio.ccxxxvij.ubi dicit.ꝙ ſi petit᷑ exaĩa
tio teſtiũ ad ꝑpetuam rei memoꝛiam debet adiri iu
dex pꝛincipalis cauſe ſiue petatur a ꝛco ſiue ab acto
re qð plenius dixi in.d.c.cum ſit gnãle ⁊.c.ſiqs ᷣ
cleri. de fo. compe.⁊? tʒ Har.in. d. S. arbitꝛoꝛũ:⁊ H̃
26e pᷣdicta.Et qꝛ cã nalis uincit accidẽtalẽ.l.qui hẽ
bat. ff. de tutelis.dʒ ergo conſiderari oꝛigo cãe:et
nõ id qð nũc accidẽtalitcr petit᷑. Addo ẽt aliã limi
tationẽ ꝙ ubicũqʒ ꝓ ꝑte eccleſie petit reductio po
terit cx ſpali priuilegio adire iudicẽ eccłiaſticum ſi
allat fraus ub minus ltimus ↄctus ut nõnter uoluit
in oĩ caſu Inn.in.c.cũ ſit gnale palł.? uide qð ibi
dixi. ¶ qro de nõbili æ quotidiana queſtiõne
ſupra dixi quis eſt iudex opetens in iſta reductione
ad arbitrium boni niri. Nũc qꝛo an a ſnia iudicis
reducentis arbitramẽtum ad equitatẽ poſſit appel
laꝛi.do.an.refert hic.bu.in.d..arbitꝛoꝛũ tenuiſſe
ꝙ ſma iſtius iudicis reducẽtis nõ poſſit reduci ad
arbitrium boni uiri:qꝛ iudex non cognouit ut arbi
tratoꝛ:ſed ut index.ſed appellari bene poteꝛit: quia
ut iudex fecit. Joã. an.in addi. ſpe.in ti.de appella.
F. in quibus v. xvi. recitat ruſticanuʒ doctoꝛc anti
quũ diſputaſſe ⁊ tenuiſſe ꝙ a tali ſnia nõ appellatur
motus:qꝛ ab arbitramẽto non appellatur. eꝛgo nec
a ſina iudicis reducẽetis:qꝛ nõ cognoſcit ut iudex:ſʒ
ut bonus uir. ff. pꝛo ſocio ſi ſocietatem in fi b
rogatũ aũt aſſumit nãʒz eius in cuius locũ ſubrogat᷑
in.c.ecclłia:ut li.pen.ſicut eiʒ qñ arbiteꝛ cognoſcit lo
co iudicis ab eius ſnia appellatur de offi.deleg.c.ab
arbitris li.vVi.⁊.l. aꝑtiſſimi.C. de iu.⁊.l.arbitro.ff.
qui ſa.da.cogã.ita non debʒ appellari a iudice qui
cognoſcit loco arbitroꝛum ſeu boni uiri. do. an. ſe
quitur hic. bu.ſ.ut poſſit appellari: quia in ↄmiſſis
ad arbitrium iudicis appellatur:ut nõ.in.c.ſuꝑ bis
de appel. Item qꝛ hic nõ ſubꝛogatur iudex in locuʒ
arbitratoꝛis ꝑ oĩa:ſed datur ut iudex ut iudicialiteꝛ

coꝛigat:qð exiudicialit᷑ eſt malefactũ ſicut in ſimili.

non appellat᷑ ab excõicatiõe:⁊ tñ appellat᷑ a declaꝛa
tione excõicationis adducit no.in.c.paſtoralis de

¶ Quintauallis

appel.ad.c. ab arbitris dicit ꝙ facit ꝓ qꝛ ibi cogno
ſcunt ut iudices idᷣo appellat᷑.dicit.n.qꝙ ſi teneretur
opinio ꝙ iudex iſte oĩa ut arbitꝛatoꝛ faceret poſſet
ſaltem ipſius ſnia reduci ad arbitrium boni uiri:al
legat gl. in. d.c.ſuꝑ his:⁊ ſic ipſe tranſit ĩ ↄriã ſniaʒ
ꝙ nec appellari poſſit nec reduci ad arbitrium bo
ni uiri ego adduco Mar. in. l.i. in fi. ff. de le. ij. ubi
h aꝑte tenet alłat Inno. in. c. preſenti de reſcrip.li.
Vi. Modie incipit ſtatutum ubi uult ꝙ quando iu
dex cognoſcit ut bonus uir non poſſit appell ari ſi
cut nec ab ipſo aꝛbitrator. Idem uidet᷑ uelle Bal.
in. l. fi. C. de Zhen.ẽp. ubi refert Har. ſic tenuiſſe
ipſo audiente in.d.l.i.licet aliqui libꝛi non habeant
Ego tamen habeo in meo ⁊ nidi aliam lec.illud di
ctum nõ hñtem. Item dicit ꝙ nõ põt peti reductio
ad arbitrium boni uiri:ut tenet ibi bu. hanc opini
onem ſequit᷑ do. meus do.car.florentinus in .c. ex
poſita de arbi.⁊ refert Mart. de ſaliceto ſic ↄſuluiſ
ſe. Ego ẽt ſic conſului in qõe facti. Hã ex õrio ſcq
remr ꝙ ꝑtes incideret in anfractus iudicioꝛũ quos
ↄpꝛomittẽdo euirare uoluerunt. Item iudex ſuper
reductõe hʒ ꝓcedere n ſʒ meꝝ ius ſed equitate pre
habita ſiẽ ꝓceſſiſſet arbitratoꝛ ſeu pꝛocedere debuj
iſſet bonus uir ut.d. S arbitꝛoꝝ ⁊ ibi per Mar. g
nõ ꝓcedit ut meꝛus iudex. Itẽ nõ dʒ peti reductio
ad arbitrium boni niri. qꝛ ſic eẽt ꝓceſſus in ifinitũ
S.l. terminato. C. de fruc.? lit. expen. ⁊ quia h nllo
iure cauet᷑ nõ obſtant nõ.in.d.c.ſuper his allata ꝑ
do. an. qꝛ ĩtelligo illã gl. m glo.ibi pcedentem.i q
dʒ ſnia reduci ad equitatem.iſ.per uiã appel. qn in
dex ꝓceſſit ut iudex.nõ loco arbitratoris. MHam lo
quit qn uenit pena iponenda arbitrio iudicis.⁊= ſic
loquit᷑ qn ꝓceſſit nt merus iudex quo caſu appella
ri põt ut in.l.ſi qua pena iuncta gl.? Maꝛ. ff. ð. V.
ſig. Mos ãt loqmur qñ iudex ꝓceſſit ut bonus ar
bitratoꝛ hec opio hʒ equitatem ut cito finis litibus
ſponat᷑. Sʒ hic ãnecto dubiũ nõbile an ꝑ petitõem
iſtius reductionis dẽat ſuſpẽdi executio iſtius arbi
trameti. dñs car.in.d. c. expoſita de arbi.tʒ ꝙ non
allat nõ.in. c. ex lris de in ĩite reſti.in gl.ſupplicauit:
⁊ ſufficit m eũ ꝙ h̊ iure nõ ꝓbat᷑ Nec ob.ſi dicat
ꝙ hec petio hʒ uim appellatõis.d.l.nõ diſtinguemꝰ
F.cũ quidã de arbi.qꝛ nõ ꝑ oĩa ut ibi nõ. NHaʒ iu
dex h cau adirur nõ ꝑ uiã appellatõis: ſʒ ꝑ queꝛelã:
⁊ hec diffeꝛũt ut in.c.ↄceꝛtatiõi de appel.li.Vi. Ego
indiſtincte teneꝛ eʒ Sꝛiuʒ:qꝛ quo ad cffectuʒ diffeꝛẽdi
executionem hʒ hec petitio effectum ſuſpenſiuũ:⁊ ſic
niz in h appellatiõis ut ꝓbat᷑ in.d.F.cũ quidã. Itẽ
iura dicũt ꝙ arbitramẽetũ iniquũ debeat reduci ad
arbitriũ boni uiri.gꝰ nõ dʒ executioni mandari añ
reductionem ut clare pꝛobari uidetur in dicto. F. ar
bitroꝛum in fi. iuncta.l.unde ſi neꝛue cum ſe.eo.ti.
hoc etiam uidetur uelle Innocen.hic qui dicit non
ualeꝛe dictum arbitratoꝛis niſi ſit equuʒ uel ad equi
tateʒ redactũ:æ idẽ dicit glo.in.c.cauſamqʒ de elec.
Sed quia ſupꝛa tacte ſunt multe diffeꝛẽtie inteꝛ arbi
truʒ ⁊ arbitratoꝛẽ tam in modo ꝓcedendi ꝙᷓ; finien
di: Item babuiſtis ſupꝛa aliquos modos cogno
ſeendi æ diſceꝛnendi arbitrum ⁊æ arbitratoꝛem.

Euero nunc de aliquibus caſibus dubitabilibꝰ.et
qꝛo pꝰ qͥd ſi fuit cõpromiſſuʒ in aliqueʒ tanqᷓ in ar
bitriũ ? arbitratoꝛc: erit ne iſte arbiteꝛ uel arbitra
toꝛ. Solu. Inno. hic ?2 Har. in. d. F. arbitrarox:
cõteꝛ doctoꝛes dicunt ꝙ ex mõ ꝓcedẽdi ? ꝓnunti
andi ꝑpendem utrã fecerit ut arbiteꝛ uel ut arbit: a
toꝛ ar. eoꝝ que norã.ĩ.l.i.ff. de iudi. z.l.epale.C. ð
epi. au. Itẽ dicit Inno.ſi fuit compꝛomiſſum in ali
quẽ ꝙ poſſit ꝓcedeꝛe fuato oꝛdine iudiciario uel
Et nõ ſeruato.nã illa vba ꝙ poſſit ꝓcedeꝛ fuato oꝛ
dine iudiciario inuit ꝙ ꝓmittitur in eum tanꝙᷓ in
arbitꝛũ. Alia vo vba ꝙ poſſit ꝓcedeꝛe nõ ſeꝛuato
oꝛdine iuris inuũt ꝙ tanqꝙᷓ in arbitratoꝛcẽ. Ideo fʒ
eũ ſi ꝓceſſic fuato oꝛdine iuris ſtabit᷑ dicto ſuo enã
iniquo: q; vꝛ ꝓ eſſiſſe ut aꝛbiteꝛ. Si ueꝛo pꝛoceſſit
iuris oꝛdine non ſeruato : tũc non ualebit dictum
ſuñ niſi ſit equã uł a l equitatẽ ꝛedactũ:qꝛ vẽ ꝓceſ
ſiſſe: ut arbitratoꝛ. E ʒo aũt cũ ꝛeueꝛentia hec dicta
nõ ſequoꝛ: qꝛ icet poſſit eligeꝛe alterã uij: in in n6
eligẽdo põt ꝓcede? utraqʒ auctatc: ita nont cic In
no. in hnite delegatã æ oꝛdinaria in. c. cũ ex officij ð
pſcrip.Ego allego ad h̊.c.niſi de pꝛebẽ.ubi ſimpli
citeꝛ ꝓbat᷑ ꝙ ſi in aliquẽ delegatũ ↄpꝛomittatur ille
põt ſumul ⁊ ſemel in eadẽ cã ꝓnũtiaꝛe:ut arbitroꝛ ⁊
ut delegat?. Ita dico ꝙ ſi ↄpꝛomittitur ut in arbi
trum ⁊ arbitratoꝛẽ ut pari ꝛõe poſſit ꝓcedeꝛe ⁊ ꝓ
nũtiare utraqʒ ptate ſi a prin expſſe non elegit:⁊ ſi
3 iuſticiã partis ĩ modico leſiti poteꝛit ꝑeti ꝛcecveuio
et in dubio ex qualitate facti pꝛeſumi h̊ feciſſe ut
arbitratoꝛ:ut ꝓoat᷑ in. d. c.niſi: facit.l.cum queri
ff. de ſta ho. æ bhec bñ nõ. qꝛ quotidie accidunt et
puto ueriſſima ? ꝑ hoc determinat᷑ alia qſtio. Do
ne ꝛetẽtis termis: ut S dictũ ẽ pꝛoceſſit cõpꝛomiſſa
rius ꝑti iuris oꝛdine ſeruato: ⁊ partiʒ iuris oꝛdine
nõ ſeruato utputa fecit libellũ dari.litem conteſtari
ꝛecepit m teſtes partibus non uocatis æ publicaus
ſniaʒ ſine ſcriptis dedit.dicit Moſti. in hac qõe poſ
ſe dici ꝙ ſũia nõ teneat qſi eligẽdo ab inicio uiam
iudiciariã uideaĩ aſij ꝛenũciaſſe.ar. de appel.ſolicuu
dinẽ ⁊ de preſump.nõne. dicit t ipſe melius eſſe ut
dicamus ſuiaʒ ualeꝛe: ſi eꝗᷓ ſit: alic qͥn ad arburium
boni uiri redigendam:ut ſic inteꝛpretemur trolem n
garbitrum:ſed arbitratoꝛem.h̊ eim eſt fauorabile ut
ceſlent litigia:⁊ h mibi ſatis placet ꝑ pꝛedicta:quia
ex quo habuit utrãqʒ poteſtatem pe tuii pꝛoccc cꝛe
ſeruato oꝛdine iudiciario ? nõ fuato: ad h̊ ultra pᷣ
dicta optime facit tex.in.l.diem ꝓfene.S. ſi quis li
tigatoꝝ.ff. de arbi. ubi pnit ꝑtes a principio paciſci
ut arbireꝛ ꝓnuntiet in abnitia ꝑtium ⁊ ſi pñt in arbi
tro ꝛemitteꝛe pꝛo ꝑte oꝛdinem iudiciarium eadem
25e vr̃ ⁊ in totũ. VUn licet in iudice h̊ tieri non põt
iux nõ.in.c.fi.de ꝛc iudi.li.vVj.⁊æ in.c.de cauſis de
offi. dele. Secus t in arbitro. 25 qꝛ arbiteꝛ aſſumit
poteſtatẽ a ꝑtibus:non ſic aũt iudex:⁊æ ̊ puto uexꝝ
quicqͥd ſentia Oar.poſt Oy. in. d. F. arbitrorum.
ubi vr uelle ꝙ poſtiꝙ elegit niã arbitꝛi non poterit
ꝛedire ad uiam arbitratoris.illud enim ꝓcedeꝛet iu
dicio meo ubi babẽt neceſſe eligeꝛe unã uiam: ar.i.
ſi cui. ff. de ſeruitu. Secꝰ ſi potuit ꝓeedeꝛe utraqʒ
nig nec ſpecifice pꝛocedit a principio.peꝛ h̊ eus põt

¶Be iureiuran:

folui alia queſtio quotidiana. pone fuit dictum ꝙ;
comoꝛomiſſarius poſſit pꝛocedeꝛe de iure ⁊ de fac
to.pꝛonunciare tamen debeꝛet im ius: an talis eꝛit
arbiteꝛ uel arbitraroMar. in. d. §. arbitroꝛũ dicit
ſe cꝛedeꝛe ꝙ ẽ arbiteꝛ: qꝛ iudex qnʒ et cognoſcit de
plano ſumarie.l. nec quicqꝙ. S. de plano.ff. de offl.
ꝓcõſul. ⁊ de v.ſig cle ſepe. Nec ob. fm eũ ſi dicẽs
oꝛdinẽ in diciariuʒ nõ poſſe remitti l.ij..ſʒ qꝛ ueꝛe
mur. C. de iur. calũ. qꝛ illud eſt ueꝛum qudo lingt
coꝛum iu dice qui hʒ iuriſditioõeʒ a ſuꝑioꝛe. Secus ſi
coꝛam arbitro qui bʒ ptatem a ptbus qð cicit no
tandũ hoc ultimũ mihi placet ut.S. latiꝰ dixi. Sʒ cir
ca primũ puto ꝑ ea ꝗͥ.ð. dixi ꝙ iſte eꝛit arbitꝛatoꝛ ?
arbiter in ꝓcedendo :ſʒ in ſentẽtiando eſt ſolum ar
biter ut pʒ ex pkate ſibi tradita ⁊ idem dicendum in
alijs ſinilibus qõibus. Sed circa hec cadit nõbilis
ꝗ tio quid ſi arbiter aſſumptꝰ mõ pᷣdicto ꝓnũtiat ĩ
iuſte nunquid teneat ſũia Mar. in. d. l. diem ꝓferre
.F. ſtari. fl. de arbi. nõbiliter dicit ꝙ nõ: quia ꝓnun
tiat ↄ formam compꝛomſſi. Fran. de aꝛectio in.l.ſi
quis arbitratu.ff. de. v. obl. tenet Srium qꝛ exprimi
tur qð ineſt:⁊ ſic nõ dat formam. Iteʒ qꝛ nõ ualet
oↄpꝛomiſſũ ĩ arbitro ſi nõ remaneꝛet ſibi libera po
teſtas ualide eligẽ di qð ueller. ff. de arbi.1. qeʒ: facit
ad qð nõ. Inno in. c. prudeétiã de cffi. dele.? q
nõ.doc.in.c.ex inſinuatione de reſcrip. Do.an.pu
tat hoc non ꝓcedẽ in arbitro: ſed in arbitatoꝛe ſie
ut tenet Har. qꝛ ille põt a iure recedere: æ ſic nõ in
eſt illud a neceſſitate ſicut in arbitro. Ego in. c. cuʒ
dilecta de Gp. ſa uo ſimpliciter illud dictum Mar.
qꝛ licet inſit de iuſti cia ut arbiter pꝛocedat ſecundũ
ius non tũ de neceſſitate:nec ineſt ſibi de forma.nẽ
t ci expᷣ ni᷑ ĩ compꝛomiſſo ineſt de neceſſitate ⁊ de
foꝛma ꝙ nõ ineſſet de neceſſitate: pʒ quia arbitrium
iiuſte latũ uʒ:ubi ãr id qð ĩeſt de iuſticia exprimi in
forma hominis inducit neceſſitarẽ ut ꝓbat in. c. ci
dilecta palł iũcta gl. i. pterea ubi vVba pnr aliqd ep
ari nõ debet itelligi ſine effectu. c. ſi papa de pul.j.
Vi. 2.l.ſi q.C. de inoffi. reſta. Sʒ in caſu noſtro po
ſlunt vᷣba oꝑari pꝛomiſſum effectum ergo ⁊c. Non
ob.illõ motiuũ YFrã.qꝛ dico.l.qẽ ꝓcedẽ qñ datur
ſibi cerra forma ꝓnũtiandi: ita ꝙ auferiur ſibi libe
ra poteſtas. Sʒ in caſu nr̃o ᷣ nõ fit: ʒ dat᷑ ſibi ſibe
ra poteſtas ſi id að inerat de iuſticia reducit᷑ in for
mã hominis Et ad dictum Inn. reſponde qð ꝓe
dit qñ id qð expmit᷑ ſapit inſtructionẽ cãe . Sec ſi
dat modũ ꝓcedendi æ latius dico in. d. c. cũ dieda
Alims ut nil boni ad mam deſu. Oueo an ar
bitratoꝛ debeat pꝛonunciare partibus pꝛeſennbus.
Solu. Cy. in.l.fi.E. de pᷣhen.emp.tenet ꝙ ſic aliteꝛ
non ualebit ſñia fm eum. ODouaur pricipalr p.l.
ſi quis arbitratu. ff. de vbo. ob. ubi dicit qᷓ ſi pe⸗
te ſtat quo minus compꝛomiſſarius arvitreiur o
mittitur pena. peꝛ partes autem aluer ſiare non
poſſet niſi ipſis abſentibus poſſet arvitrari ex
quo infeꝛtur ꝙ partibus abſentibus non pot
pꝛonuntiari. Martho. in dicta.l.ſi quis arburatu
ꝛefert quẽdam ſolẽnem aduocatum conſulmiſſe co
trarium. ipſe tamen ſatis ꝓlixe ſequũ pᷣm opione
7 ꝓ cãn allat.l. qð ſi nolit. .ſi quid.f. ce edi. edic

Abu .
lus e giemi taandek
rb/ onſutii Kotfn⸗
Puki nnui Hantste
ſne tufund⸗ ac

4 e W
lig enged⸗ V

Pranbanum nunten
A onrievrin unn nne
Urin zavocvenin poneniune
Aunnt,d uand,

n
Eollſpu iohli. omtmn .

cutnhiu i i Ct⸗
toiulnin Hl id liina⸗
rcuidan eni Mltin
alncoenn Gnntatbimapem voſt
ſatthereobbicnerſim ine getus ct
Ntilnnticdcomd Zino duncint⸗
rrbiruneroinlicntercrid tüi
0nniclonne raſeomtai drſego
(uſtonincdigre wderofndägei wd
Aſcſractonetboenrwun dit
Cede döenennetumien
efklemngi Ctetinrnelgg iade
WiCohorans in Clgprpn porrürene
usnninniiſericrnnittz die,
sohnſt Jennmnmmitöcke⸗
S
nsgit örurfeninnt ar
l iwtbütbrogr
uthtnen ingingli
nfrtargni miii

u Gußint
ntinm eſian⸗

nſcen
huunſtmi,

nürun arlan
ento:Fin ſenifnhhe
ruerſen ſcbi nainre
Ne —
in ſbi nrocint iüeſt⸗

e scing eſcfuing

Ponſti Nbino ſino ſenmnen ſpl
teſtus niieclgii göln fbemtiin
lbgon Nwnc mii c ejn
N r incqiſimmorcr iinp
m ox o, aetli ſmtimr la nantn
irm Gir oi lepira inr ardene ſe
tiuii mſar ſat ia tio Enn
dm ce Pp vo inptanrilddanm
r lea iuir de uſn ur abicr pꝛoctt Aun
ſs non ni de wcſſcae ner nel ibi ce onn//
ai e mii cononiſo ncſewccſingn
ſom nöineſa cenecſimne zania Woin
tehmi wzldiinid ed denica in
fonmdommimsMtud NN min in
RemP iuen Jicwen Joaß 4
ind Wa clihnrckunn nil
õ
nnam nſimcfunch
i mn Fuͤn dan i inn
ſcitemnfornn Pnünmliag .
Ginaſn niohn ha

ltino vr ni boi A nnn
Grn pꝛonuncant Pmnhe
rn

1 E de er
Suknli Ci

uot ſnis

boni 4a0 nör!

Irem ſʒ arbitꝛatoꝛ ñ cognoſcat iudicialit᷑ iter ꝑtes:
dʒ tñ ꝑtes iteꝛꝛogaꝛe.l.i.ff.ubi pu.educa.⁊ ad hoc
al egat multa ſimilia YFꝛã. de aretio quem ſequitur
hic do. An. dicit ꝙ ſi ꝑtes ſũt pñtes in diſcuſſione
iam facta non eſt neceſiaria uocatio in arbitratoꝛe:
ar. C. de adł.l.q;uis indubitati. Et hoc tener Cy.
poſt. Ja. de ra.? De. ꝙ plus eſt in arbitꝛ0 in.l. ſi
qui.ex conſẽſu. C. de epi.au. Si ueꝛo ꝑres nõ fueẽt
adhibite in diſcuſſione uel nõ ↄſtat dicit ꝙ ſi ꝑtes
nõ ꝛeqᷣrunt᷑ nõ ꝑ hoc laudum eꝛit nullũ:qꝛ talis mo
dus ꝓcedendi nõ reꝑitur ſtatutus a iure ipſis arbi
tratoribꝰ:hẽnt eni ptãtem equũ arbitrandi ſine ob
ſeꝛuatione alicuius foꝛme:un eẽ debet in electiõe ip
ſoꝛũ:an hoc uelint obſeruare ad hoc.l.ſi defuncta.
G. fi. ff. de uſufruc. ad hoc qð in ſili dicimus de exe
cutoribus in.c.fi. de pſump.⁊ in cle.uniea de cffi.
delega. de honeſtate tamen debent ꝑtes uocari:⁊ ſi
detractant uenire non cogituꝛ arbitratoꝛ iudicare:
qꝛ põt ſibi diceꝛe non liqueꝛe de cã.⁊ hoc mõ petit
ſtare ꝑ nõ uenientem quo minus arbitꝛeĩ:⁊ ſic põt
iute ligi.l.ſiquis arbitratu.nõ ob.l.ꝙ ſi nolit:qꝛ ibi
nõ dr̃ ꝙ in arbitrãdo ꝛcqᷣrat᷑ ꝑtiũ pntia:ſed excuſa
tuꝛ quis ꝑtim a contumacia non reſtituendi ꝓpter
abſentiã eius cui dʒ fieri reſtõ.non ob.iura allegata
peꝛ Mar. qꝛ loquuntur in actibus iudicialibus uel
qᷓi ſed nos loquimur in actibus mere exiudicialibꝰ
ut in Sctibus qui pnñt ↄpleri ꝑ nũtium ⁊ epiſtolam
.l. ↄſenſu. C. de actio. ⁊ obli. facit.l.certũ. F. ſiqs.ff.
de confeſ.iuncta.l.publia.ff.depo.hanc opi ego ſe
quoꝛ ⁊ oꝛiginalit.fuit hec opi.Guil.de cu.in.l.cpa
le. C. de epi.au.ſequitur Mal.in. d.l.ſiqui ex ↄſen
ſu ⁊? do. Caꝛ.in.d.c.ex poſita:ſentit Hoſt.hic in ſu
pradicta qõne in eo ꝙ ſentit arbitꝛatoꝛem poſſe te
ſtes recipeꝛe ⁊ publicare ⁊ ſniam ferre ꝑnbus abñnti
bus. Idẽ ſentit iudicio meo Inno. dum dicit ꝙ co
raʒ arbitratoꝛe nõ eſt iudiciũ nec quaſi ſz totũ ĩ ſua
poſitum ẽ uoluntate.nã ſolemnitatũ obſe:uatio nõ
eſt niſi coꝛã iudice uel arbitꝛo fᷣm eũ ſʒ er iudicium
ad ſui ĩſtructionẽ laborat arbitraroꝛ ad vitatẽ inqͥ
rẽdã. Et pro hac opione adducit᷑ ultra pᷣdicta. ff. ð
le.ij.l.cum pr᷑. S. heꝛeditatem ⁊ .l.ex facto ad treb.
nbi depoꝛtatus in longinquaʒ ꝓuintiã remotis ꝑti
bus arbitrat. ad idè.c.ij.de arbitris: ubi exul ⁊ ab
ſens ↄpꝛomiſit. Item arbitramentũ nõ eſt ad inſiar
iudicioꝝ:ſʒ Stractus ut.d.auẽ.ſi vo ↄtigeꝛit.cõtrac
tus aũt põt purificari ẽt ꝑtibus abniibus ex quo ð
deꝛũt ptᷣatem mediatoꝛi:ar.in.l.ij. ff. de condi.⁊ de

mõ.facit ẽt quod nõ. Inno.in.c.fi.in fi.de tranſla.

pla. Sʒ ad pᷣdicta adde limitationem ſolemnẽ: ꝙ ſi

arbitratoꝛ ꝓceſſit ex arrupto ꝑte non andita nec re

quiſita laudũ eſt nullũ: ⁊ ita allegatũ fuit de facto ⁊=
ẽt ꝓnũtiatuʒ:ut notanteꝛ refeꝛt Mal. in li. feu. in ti.

de inueſti.in maritũ facta.c.i.ꝓpe finem:⁊ faci ᷑ᷣm

eũ.d.l.ꝙ ſi nolit in fi.? quod nõ. Inno.⁊ Jo.an.
in. c.ex rõne de ap.pꝛo hoc facit quia bonns nir de
bet audire ꝑtes cum eaꝝ aſſeꝛõe cãꝝ meꝛita pãdun
tur.l.fi. E. ſi ꝑ uim nel alio mõ ⁊.c. tũ ex lr̃is de in
inte. reſti.? qd nõ. Oarto.in.l.cum ꝓlatis.ff de re
iudi.⁊? ſic poſſes reduceꝛe ad ↄcoꝛdiaʒ opiniones õ
rias. Ec qꝛ S incidenteꝛ dixi Ja. de ra. Me. 2 Cy.

tenere in.l.ſiqui ex ↄſenſu.E. ð epi.au.naleꝛe ſnĩaʒ
arbitri ſi ꝑtes fuerũt pꝛeſẽtes in diſcuſſione cãe uſ
qʒ ad ↄcluſionẽ örium puto uerum per.l.diem pꝛo
fecre.S.ſiquis litigatoꝛum ff.de arbi.ubi tex. ſingu
lariter dicit ꝙ non põt ꝓnuntiari ꝑribus abntibus
uel alrera earũ ẽt dara ↄtumacia:niſi fuerit hoc dic
tum in ↄpꝛomiſſo:quod uidet᷑ Har.habniſſe ꝓ in
dubitato in. d. lI.ſiquis arbitraru: æ clarius Mal. in
.d.l.ſiqui ex ↄſenſu Sʒ ex cõtumacia ↄmittit pena
ↄpꝛomiſſi ⁊ expirat ptas arbitratoꝛis ſᷣmicum ur i
.d.F. ſiquis quod nõ. und nolo h omittere
qõnem nõbilem ⁊ quotidianã. Compꝛomiſſum fuit
in duos ⁊ diſcoꝛdãt:nũquid iudex poſſit eligere teꝛ
tiũ ſeu. eos ad electioneʒ tertij ↄpe lere:hec qõ fuit
de facto ⁊ intellige de arbitꝛatoꝛibus. Nam ð arbi
tris nõ eſt dubium ut in.c cũ ſpãli de ap.⁊ in.l..idẽ
ſi unus...ſi in duos.ff. de arbi. Mal.in. d.c.i.de ĩ
ueſti. in ma. fac. recitat fuiſc per quoſdain ſapien
tes reſponſum ꝙ non:qi arbitratoꝛes ſunt ad ſimi
litu linem ꝓſonetarũ.l.ſi de meis..recepiſſc.ff. ce
arbitris:ſed cerrũ ẽ ꝙ in Iſonetis nõ eſt tractãcuʒ
de electione tertij:⁊ hec opio placet ibi Mal. etiã
mihi qꝛ a ꝑſona nõ arbitrãte nõ recedit̃᷑ ut. l.ſiquis
arbitratu. ff. de. V. ob. =.l.ſi merces. ff.l
predictis ſub epiogo ꝑ modum tabule ut facilius
inuenias mam hẽs uiginti æ unam drias inter arbi
trum ⁊ arbitratoꝛem ex quibus colligitur maxie ex
principio modus cognoſcendi ⁊ diſceꝛnẽdi arbitrũ
ab arbitratoꝛe. Secundo pricipalꝛ hẽs multas qõ
nes ad mn. tres habes ineidenter poſtea. xvuj
Drima ẽ. an pro executiõe arbitramẽti det᷑ ali
qua actio ⁊ q. ¶ Secũda an ex taciturnitate tẽpo

x

8

ris emologet᷑ arbitramentũ ut ſic ñ poſſit peti recu
(ent .
Teꝛtia

ctio ad arbitrum boni uiri. quo iure pe
titur ꝛeductio ad arbirriũ boni uiri. ana qõ

poſt oẽs dꝛias qꝛ dictum arbitri non reducit᷑ ad

arbitꝛium boni uiri ſicut dictũ arbitratoris ¶ uĩ

ta qõ nunquid poſſit peti reductio arbitramenti ſi
partes ꝓmiſerunt ſub pena ſtare dicto arbitrato
ris: ⁊ quid ſi fuit iuatum ¶ Sera queſtio quid ſi
fuit dictum ꝙ poſſit alte æ baſſe arbitrari ⁊ de iure
unius dare alteri in totum uel et in ꝑtẽ æ an ualeat

renuntiatio ſeu pactum de non petendo reductio

nem. ¶ Septima qõ pꝛo quaꝛta leſione põt peti aa

bitramentum reduci ad arbitrium boni uiri ¶ Oc
taua qõ an petẽs reductionẽ ? ſuccũbens incidat ĩ

na qõ quid ſi petes ꝓ ꝑte ſuccũbit ? ꝓ ꝑte obtinʒ
2 quid ſi nõ.ſeꝛuauit ꝑs arbitramẽtũ ꝑ iudicẽ moð
ratũ an incidat in penã opꝛomiſſi
ſtio.j.qtuʒ tempus dʒ arbitratoꝛ arbitrari. n
decia qõ quis ẽ iſte bonꝰ uir ad cuiꝰ arbitriũ recur
rit᷑ ĩ cã reductiõis: ⁊ an ſit iudex aꝛbitratoꝛis an ac
toꝛis ul rei Daogecima qſtio an a ſententia iu
dicis reducẽtis arbitramentũ ad equitateʒ poſſit ap
pellari uł ſaltẽ peti ut reducat᷑ ad arbitrium alteꝛius

indicis. cꝛtiadecia ſtio ẽ an ꝑ peritionẽ reduc

tiõis ſuſpendatur executio arbitramenti. Mecia
quarta q̃ſtio quid ſi fuit ↄpꝛomiſſuʒ in aliquẽ tanqᷓ;

cimg qaue

— —

—

penã ↄpꝛomiſſi uel ꝑiurij ſi iurauerat æ incidenter
tangitur quis hʒ ꝓbare S arbitramentum. ¶ Mo

¶ De iureiuran.

in arbitrũ ? arbitrateꝛem ⁊ quid ſi fuit dictum ꝙ;
poſſit pꝛocedeꝛe fuato oꝛdie iudiciario ? non fᷣua
to. ¶ Decimaquinta qõ quid ſi is in quem fnit cõ
pꝛomiſſum mò pᷣdicto ꝓceſſit parti fuaro oꝛdie iu
diciario ? nõ zaro⸗ E. Sermmcbecoma qõ qd ſi fuit
cõpꝛomiſſum mõ pᷣdicto ut cõpꝛomiſſarius poſſet
ꝓcedeꝛe de iure ⁊ de facto: æ ꝓnũtiare de iure im̃:
æ nunauid hoc caſu naleat ſnia 5 iuns uel iniuſta.
Decimaſeptima queſtio an arbitratoꝛ poſſit ꝓ
nũtiare ⁊z pꝛocedeꝛe partibus abſentibus. eci
maoctaua ⁊ ultima queſtio nũquid duob arbitra
toribus diſcoꝛdãtibꝰdebeat deputari teꝛtius:tracta
tur ẽt in principio.c.an arbitratoꝛ ſeu arbiteꝛ poſ
ſit murare laudũ:⁊ latius in.xv.dr̃ia ubi uide:qões
vo que eliciũtur ex qr̃ijs ð poſitis poteris facilitca
diſcurrendo uidere. Mico. ab.
— B a nos. Caſus:cõiuges abiura
] re ſe non poſſunt ita ſũ
matur. Ego ſummo ſic. ex cauſa leui et te
meraria cõiuges ẽt quo ad totum æ mutuam coba
bitationem ſe ſepare nõ pñt:ẽt cũ iuramenti ĩteꝛpo
ſitiõe. b. d. In pria conſultatio. In fa rnſio. fa ibi
nos igitur. ¶ Mõ. ꝙ diſſolutio non depẽdet a uo
untate coniugũ ſiue agatur ad diſſolutionem quo
ad ſubſtãtiã uĩculi ut in.c.ſuꝑ eo.ð eo qui cogno.
cõſan.uxo.ſiue agat᷑ de diſſolutiõe ꝛcſpectu mutue
Fuituris æ cohabitatiõis:ut h ⁊.J.de ↄuer.cõiug.c.
cũ ſis ⁊ q̃ peꝛ totũ.¶ Nõ fo ꝙ ex cã ↄtinẽnie ſeꝛ
nande pnt cõiuges licite ſeꝑare domicilium ⁊? coba
bitationem:boc intellige niſi ſint inuenes et ſuſpecti
de incõtinẽtia:tunc eiʒ iudex debʒ ex officio ſuo oc
cuꝛꝛeꝛe ⁊ impedire ſeꝑationem ar. in. c. uxoratꝰ 2.c.
cũ ſis de oueꝛ.cõiuga.⁊ ſentit MHoſti.in.c.ueniens
de ꝛegularibus.j. ubi dico. ¶ Mõ. ʒ ꝙ peꝛ iſta v
ba moneas ⁊? inducas non mandatur pꝛeciſa coac
tio:vide qð le.⁊ nõ.in.c.ij.de ſpon. Mota quaꝛ
ʒo iudicẽ eccłiaſticũ poſſe ⁊ debeꝛe ↄpelleꝛe cõingẽ
ad penitionem alterius cõingis ad cohabitãdũ mr̃i
monialit᷑ cũ ſuo cõiugali. Et ſic eccłiaſticus ẽ iudex
non ſolũ nbi agit᷑ de ſubſtãtia ninculi mrimoniał:ut
in. c. tnã de oꝛ. cog. z.c. latoꝛ qui fi. ſint legi. ſed ctiã
ubi agit᷑ de integꝛatiõe matrimonij quo ad mutuaʒ
ſeꝛuitutem:⁊ in hoc poſſet ẽt adiri iudex ſecularis
ut dico in.c. non eſt de ſpon.⁊ ſic uteꝛqʒ eſt compe
tens. Et nõ. ꝙ ẽt eccleſia ↄpellit nxoꝛc ut ꝛedeat ad
maritũ.ẽt ſi pᷣciſe ꝛeſiſtat:hᷣ tm ſolũ dẽ de cõpulſie ne
p cenſurã eccliaſticaʒ. An aũt poſſit pciſe cõpelleꝛe
puta p familiã: uide qð dixi in. c. litteꝛas de ꝛeſti.ſpo
lia. ¶ Blo. pria querit ꝗr̃ hoc iuramentũ non fuit
obligatorium: rñdet qꝛ fuit temerariũ ut in tex.ſed
adueꝛte qꝛ ꝑ h̊ nõ ſatis fit queſtioni:nã hoc eſt ꝛepe
teꝛe ipʒ qꝛe iõ ẽ uidendũ qꝛe h iuramentũ fuit teme
rariuʒ. Ego rñũdeo ꝙ ideo qꝛ ↄiuges tenentur ſibi
ꝓpteꝛ bonũ mr̃imonij ad mutua ſeruitia ? mutuo
debitum ꝛeddendũ:nec lʒ dimitteꝛe uxoꝛẽ niſi ex cã
foꝛnicatiõis ⁊ eõ:nec uxori lʒ dimittẽ nirum ſuum
xxxij. q. vij. c. aplus ⁊ in.c. oẽs cãtoꝛes. Iſti aũt di
niſerãt ſe ex quadã leuitate ⁊ temeritate:nam ut pʒ
ex fi. litteꝛe uteꝛqʒ poſt ſeꝑationẽ cõmiſit adulteriuʒ
Secꝰ iñ eſſet ſi ex honeſta cã boc feciſſet puta ꝓp

tes otinentiã ſeꝛuandam ut in. c. qð deo pari. xxxiij.
q. v. æ boc ẽ að uoluit Innoccẽ. dicens hoc iura
mentũ fuiſſe temeꝛarium qꝛ nõ fuit ꝓmiſſa continẽ
tia nec aio cõcepta: qð intellige ut s dixi qn.ſ.non
eſſent de incontinẽtia ſuſpecti. Sed tũc diceꝛes quo
mõ pᷣteꝛ foꝛnicationis cam uir dimittit uxoꝛem ).c.
.ij. de ↄueꝛ. cõiu. cũ ſibivus:rñdeo ꝙ nõ dicit᷑ dimit
teꝛe ſed potius ex cã honeſta ꝑꝑ deũ ſeꝑant cobabi
tatiõeʒ ut facilius uacẽt oroni ⁊ ↄtemplatiõi ⁊ ẽ ho
neſtum ⁊ hoc faciũt auct᷑e epi:⁊ ſic intellige tex. cum
glo. in. c. ſi tu abſtines.xcvij.q.ij.æ uide quod ſcrip

ſi in. c. ij. de ↄueꝛ. coniu.nõ eſt tñ hec auckas de ſub

ſtatia ut h 2.c.qd deo pari palt.¶ Queꝛit ſecunda
rio glo. qualꝛ iſti punient᷑ pꝛo temeꝛario iuramento
2 eſt glo. clara. Inno. h dicit ꝙ punient᷑ pꝛo moꝛa
li:uide tu de boc bonã glo.= quod ibi dixi in.c.tua
nos 5 eo. ¶ Op. 7 uideĩ ꝙ unus non poſſit ſine al
tcꝛo cõmoꝛari niſi uteꝛqʒ intret religionem: ut in.c.
ad aplicam de ↄueꝛ.cõiu.ubi patet ꝙ non ꝑmittitur
uni ↄiugum intrare religioneʒ niſi ꝑiteꝛ reliquus in
grediat. Soluit glo.ij.ꝙ quidã fatent Zꝛiuʒ: ſz ipa
tʒ ꝙ ẽt in ſeculo cã ↄtinẽtie pnt diuiſim comoꝛari ꝑ
dictum.c.quod deo pari. Sed ſi alteꝛ uellet religio
nẽ intrare tũc oʒ ẽt alteꝛuʒ ingredi:ut ĩ ↄꝛio. Ratio
aũt diueꝛſiratis poſſet ẽt fᷣm Hoſti.qꝛ ſi poſſet unꝰ
ꝓPfiteꝛi alteꝛo iuuene remanente in ſeculo poſſet ab
ſurdum boc ſequi:quia iuuene nõ continẽte uł ꝓfel
ſus educeꝛet᷑ de monaſteꝛio ul alteꝛ niueꝛet ſemꝑ in
adulteꝛio ad hoc de cõueꝛ. coniu.c.ex ꝑte pꝛio ⁊.c.
plʒ:ubi neꝛo ambo ſunt in ſeculo ſi nõ ↄtineꝛent nil
abſurdũ ſequit᷑:ſj alteꝛ cogit alteꝛi adheꝛẽ ut h. Ad
uene bñ. nã ſentit Mo. ꝙ ſi ↄiuges ſe ſeꝑant cã ↄii
nẽtie:⁊ eã nõ ſeꝛuãt debẽt ↄpelli ut ſił cohabitent?
reddant ſibi debitũ:hoc dictum poſſet ſatis admiti
ubi non emiſeꝛũt notum ↄtinẽtie:ſʒ dixeꝛũt ſimplici
ueꝛbo epo ꝙ eam uellent ſeꝛuare ⁊ ſic indicio meo
poſſet intelligi iſte tex.a ꝛio dum dicit quã ſi ꝓmit
teꝛe uolueꝛint ⁊ ſeꝛuare qꝗᷓſi ſi ꝓmittũt ⁊ non ſcꝛuant
nõ dʒ eps eos pati diuiſim hitare. Sed eſt dubium
quid ſi uouiſſent ↄtinẽtiaʒ ⁊ poſtmodũ alt᷑ lapſus ẽ
in adulteꝛiũ: an eps dʒ reintegrare ſaltem ex officio
illud mr̃imoniũ uide de hoc quod nõ. in.c.dudum
de ↄueꝛ. coniu. Inno.uidet᷑ ibi uelle ꝙ nõ:imo di
ꝙ ſi iſti uouẽtes ↄiungeꝛent᷑ carnaliteꝛ pꝛoles inde
geita eſſet illegitia. Et idẽ tʒ glo.in.c.miniſteꝛ.lxxri.
di. ſentit etiã bic Inno.dum dicit ꝙ ſi iſti iuraſſent
ſe mutuo non petituros cauſa ↄtinetie non poſſent
ſe ulteꝛius repeteꝛe. Sʒ gl. in. c. noſſe. xxx. q. . l. c.
qð deo pari.xxxiij.q.vV. dicit ꝙ kʒ alteꝝ repeꝛeꝛe no
poſſit: iudex tñ ex offſicio ſuo reintegrabit matrimo
nium ar. de diuoꝛ. ex lr̃is. Sed cene illud.c. hoc no
pꝛobat. loquitur enim in alio caſu ut ibi nõ. ? in
oppoſitum multũ facit üllud.c. qð deo pari vbi alteꝛ
fuit lapſus:æ tamen papa nõ reſtituit eum alteꝛ:ſec
hoꝛtat᷑ ut ſeꝛuet ↄtinentiã. Item alteꝛ reponaret co
modũ de delicto ſuo æ uolẽs indirecte repeteꝛe con
iugem committeꝛet adulteꝛium. ſed puto ſatis poſe
diſtingui: ꝙ aut alteꝛo elapſo non peꝛ boc nehe
mens inſurgit ſuſpicio de peꝛſeueꝛantia in peccato:
æ non debet matrimoniʒ reintegrari ? ſic loquatur

ſi ſrslei gan
ᷣOiimmtuic niil
, . , vol
mn 1 lue ige 1
nmon 4 nn asalNo
cudoo nimmun uent

ANNN. igenne
n⸗ n un chatun
e 10nd n
ſieſnle

Cpn con
rmni an (cdndan ii

mmnſnii ine uſtt Llttf
muneinc ine feſteionin ſ
cereriinnem nenn nanmben
nſtinlereo 6erloenoren ocant
Catofamgunitnoncpekreinvin
6Clgrklarontdotſcdene tſetftcn
CONmicrnndmuns Ininun
ontcnebetneiciginctangdet
saeit auti anftong iradd
noniſnndcſogderincicm ninen
eſonsonſcislagiſennncſ edor
vn ir Or biuitleſ aams⸗
naibisnnocnog dind minine
riſeune mnſil atn A
Euun ſnrietltingſefin ſe
np. cheg fn dintziginnn
Non ciennhoſ in igz nig

greain. Gonitg von üinn
oa nliiſmi
c ain emociniieftininen⸗
Gdianm nch
. mcwd do n Geian
eimmeiiroja irn Ugrcinii
nircueſtims oſtäft Hig ini
Pirri dev iMer onunenein ſon
ſannn o ſnni u mmr benniiri
ſisatenic monuſcip calm nieni
aſtm in cr unn nilcrgre nt
ubi m ambv in ij b ib ojem
viarci ſenui, alr ot aleraclrvth.
err bi ni nmi Ho i aiges elpnrci
cert cino ſenin dcha opeli t itcobubiene
eldun ibi chtitboc ciamndoſſaſarsadrdr
oinon anienit vonmm ornete irein ing
edo cho genn wlen ſankrſe dcon
a nehg raio iin äcr iͤſi
õäs
d Geseds din Auiimtime. Sick
mAnduſſon Amnetzi poſndn 1 4
MAciins G amegun ürnil
wd nimdnü irertac od b n
dee. Gnu Inndiſflucrli
ii wnirs hingei mnuünn
idetz gonem
Jrodndarit⸗

c.quod deo pari:ut eſt ſuſpicio peꝛſeuerantie ut qꝛ
eſt iuuenis ⁊ ſuſpectus:tunc ex officio indicis rein
tegrabitur matrimonium. Ratio qꝛ tale uotum ui
detur fuiſſe illicitum: nec debeat a pꝛincipio emiti
ucl ab eccha ꝛccipi:ſicut enim unus non poteſt intꝛa
re religionem alteꝛo ſuſpecto remanente in ſeculo
ꝓpter timoꝛem incõtinẽtie nt in iuribus ſupra alle
gatis:ita non eſt ꝑmittendum ut foueant ? ꝑmane
ant in ſeculo:⁊ ſi de facto uouerunt epus ex officio
ſuo ꝓuidebit ne maius peccatũ inde contingat qð
nõ. ¶ In kfa pice gl. iſia querit quid ſi coniuges iu
rant nunꝙ; diueꝛteꝛe ad inuicem nũquid tale iuram
tum omni caſu ſit ſeruanduʒ Et primo arguit 7 ſe
cundo concludit ꝙ ſi uellent itꝛaꝛe ꝛeligionẽ poſſet
qꝛ tunc ↄmutarent iuramentũ in melius:⁊ ſic nidet
nelle ꝙ aliter non poſſent ad inuicem diuerteꝛe ob
ſtante iuramẽto. Jo. an. dicit ꝙ ſi iuſta cauſa ſubei
ſet puta conſanguinitans:uel a iud ꝑpetunm impe
dimentum:tunc non obſtante iuramento alter ager
poſſer ad diuoꝛtium:cum ſubaudiatur ibi miſi ex
cauſa:quia nec contra ius intelligitur inraſſe S. c. ꝙ
xi. . c. ad noſtram el.iij. Adueꝛte quia in iſtis exem
plis Jo. an. queſtio non habeꝛet dubium cum inra
mentum geneꝛale ſe non extendat ad caſum nutrien
tem peccatum ex tacita intentione iurantis ⁊ pꝛeſup
poſito ꝙ habuiſſet illum animuʒ tale iuramentum il
licinum non ligaret ut pꝛobatur in.c.i.de iureiuran.
li. vi. Sed dubiũ eſt quid ſi oꝛitur cauſa ltia dinor
tij quam inrans poſſet remitteꝛe. ut puta inductam
in fauoꝛẽ ſuum: ut ſi mulieꝛ cõmiſiſſet foꝛnicationeʒ
carnalem ul ſpũalem ut.j. c. ꝓx. uel non ſolneꝛet do
tem ꝓmiſſam iur nõ.in.c. ꝑ ueſtras de dote poſt di
uoꝛ. reſti. uel quid ſimile ꝙ poſſit diuoꝛnum perteꝛe
nõ obſtante tali iuramento geneꝛali: uidetuꝛ bonus
tex.in ſili in.l.queꝛo. inteꝛ locatoꝛem.ff.locati ubi
dicit ꝙ ſi locatoꝛ pꝛomiſit non expelleꝛe inquilinnʒ:
intelligitur ſi ſolueꝛit penſionem: ⁊ ſic ſi feceꝛit id ad
quod tenct᷑ ex natura contractns. Iteʒ ſi pꝛomiſi fi
lium non exheꝛedare intelligit niſi cam ex heꝛedatio
nis dedeꝛit.l. quidã cum filium.ff. de neꝛ. obli. Item
ſi pꝛomiſi te nõ offendeꝛe intelligitur niſi cauſam of
fenſionis ↄmiſeꝛis.l.qui ſeꝛuum. ff.de v.obli.Et ge
neꝛal: m HBar. ibi facit ille. J. ad omnes ↄtractus
in quibus ultro citroqʒ aliquid ꝓminit᷑ ut quis nõ
teneaĩ ſeꝛuare qð ꝓmiſit ſi ꝑ adueꝛſam ꝑtem omia
ſeꝛuata nõ ſunt:facit.l.iulianus:J. offeꝛꝛi.ff. de acti.
emp. dʒ eꝛgo fᷣm hoc intelligi illud iuramentum de
non diueꝛtendo ſi alteꝛ legeʒ coniugij pꝛo hoc quia
aliteꝛ matrimonia nõ eſſent libeꝛa in diſſoluendo ex
iuſta cã contra.l.libeꝛa.C. de inuti.ſtip.pꝛo ⁊ cõtra
faciunt ea que dixi Sð ꝓximo.c.in queſtione illa cum
quis iurauit nõ peteꝛe reducrionem iad arbitriũ bo
ni uiri ubi uide:⁊ pꝛo pꝛia ꝑte eptime facit.c.pꝛoxi
mũ in prmcſro. Blo. penul. queꝛit an bic mulieꝛ
potuiſſet ꝓpꝛia anctoꝛitate iuramento non obſite
redire ad uirum: ⁊æ dicit ꝙ ſic:idem tenet Moſti.ſed
Tan. ⁊æ Gof.contra. Dicit Joã. an. ꝙ bec ultima
opinio poſſet ꝓcedeꝛe qn eſſet dubiũ:an ꝓpteꝛ incõ
tinentiam ⁊ ad laſciuiaʒ ſe abiuraſſent dicit ꝙ apud
aun non poſſet cadere dubitatio. Aut enim iurauit

¶ Qucadmodum .

pꝛopteꝛ ↄtinẽtiam ⁊? non debet redire ſine ſupꝛioꝛis
auctoꝛitate iuxta ſupeꝛius dicra. Aut pꝛopteꝛ laſci
niam ⁊ tenetur redire cum iuramentum fuu tcme:a
rium ut in litteꝛꝛa.

¶Bemadmodum. Pds

iurauit cum muliere pöᷣheꝛe ꝓpter ſuꝑueni
entem foꝛnicationem uel difoꝛmitatem eam repelle?
poteſt:ꝓpter precedentem non.h.d.primo ſi uir iu
ꝛauit non accuſare uxoꝛem temerarium eſt iuramen
tum:ſed ſi ſpãaliter de adulterio hoc iurauit ocnunti
are poterit:ſed accuſare non debet hoc ultimuʒ nõ
eſt ſine dubio ut.j.patebit.Diuiditur in tres ꝑus
principales.fa ibi il ud autem:ie:ua ibi ꝙ ſi. ri
ma ſubdiuiditur. Nam pꝛimo inducit ſilłe conſulta
tioni fiende. fo ſol.ibi ita ſiquis.tertio ꝓbat ſoluri
onem per euitationem abſurditatis ? per rõem ibi:
alioquin. quaꝛto rndet oppoſitioni iuram eti ibi nõ
obſtanie ꝙ rnſum ꝓbat ꝑ cuitationeʒ abſurditaus
ibi quid ſi poſt. Secũda ꝑs principa is nõ ſubeiui
ditur: ſed tertia ꝑs ſic.qꝛ primo ponit caſũ.fo allat
pꝛo negatiua ibi cum in ſcriptura. terno pꝛo affir
matina ibi ſed nunquid. quarto ſoluit ibi mtius.
En prio ꝙ ualct argumentum a ſimili data ſili
tudine in eo ad qð ↄferi: ʒ in alijs illa non ſint oĩo
ſilia ut pʒ hic in ſilitudine inducta inier matrimoni
u n ↄctum ⁊? phendum quod nõ. facit.c.cum di ec
ta de confir. uti. uel inuti.uide Jo. an. in. c. non põt
de pben.li.vi.ubi hoc firmat. ¶ H. fo argumen
tum ꝙ iſta uerba ꝓmitto ꝙ tenebo te pꝛo legui
ma uxoꝛe contrabitur matrimonium de pꝛeſenn: ce
quo uide bonum tex.cum ibi nõ.in.c.ex parte pꝛio
de ſpon.⁊ ſacit ꝙ in actibus pendenubus a mera
diſpoſitione diſponẽtus paꝛia ſunt diccre uolc ꝗ ti
tius hẽatur ꝓ tali:uel ꝙ talis ſit:utp nta ꝙ ſu ciuis
nel ꝙ hẽatur pro cine de quo per ar. in. l. ſic uiſ
pꝛo emptoꝛe.ff. de uſufruc. H tertio ⁊ iene mẽ
ti ꝙ pꝛomittens ⁊ iuꝛans ſeruaꝛe aliquem contra
ctum intelligitur ſe obligare in quantum allus cb
ſeruat pꝛo parte ſua als non tenetur ad obſcruanti
am concoꝛdat.l.quero.. inter locatoꝛem. ff. loca.
2 facit iſte tex.ad ea que dixi ſupra.c.ꝓx.⁊ qð nõ.
PH .in. l.cum pater..libertis.ff. de lc.ij. ubi ꝑ il
lum tex. dicit.ꝙ ſi duo fecerunt pacem. ⁊ ꝓmiſerit
illã nõ rũꝑe ſi poſtea rũpunt qui rũpit ſcðs põt ac
cuſaꝛe primũ ſj primus nõ fᷣm qꝛ ſcs nõ eꝛar ob
ligatus ex quo pꝛimus nõ ſeruauit pacẽ.lacit quod
ipe nõ. in.d. O. inteꝛ locatoꝛc.⁊ qð le.⁊? nõ.ſupra e.
peꝛuenit. ¶ NHõ quarto ⁊ menti tenete ues andito
ꝛes ſeu legentes quod alibi'non ita bene ꝓbatur ꝓ
fornicatio ſubſequens diſſoluit ſponſalia de futuro
etiam iuꝛata:⁊ licet iſte tex. loquaĩ in ſponſa forni
cante. Idem tamen dicendum in ſponſo qꝛ quo ad
iſta non iudicantur ad imꝑaria ui in capitu. aplus
xxxij.q.vVij.⁊ ea.cauſa.q.vi.nihil iniquiꝰ.⁊.c.inci
gnatur: ⁊ ita in facto ſenis conſului.⁊ itelligo ꝙ for
nicatio diſſoluit ſponſalia. ſ. in fauoꝛem illius qui
non peccauit: ille eniʒ põt ilam non duceꝛe: ſed pec
cans non abſoluitur a io nolente quia delictum ſluũ
non geber ei pꝛeſtare immunitatem æ abſolutionein
22

a contractu ſuo ut in. c.ij. de traſla:pꝛela.ſacit qð ĩ
ſimili habetur in. c.de illis el.pꝰ.j.de deſpon.impu.
HMota ibi pꝛoꝛſus abſurdum ꝙ ualet argumẽtũ
a uitatione abſurditatis:Ocoꝛdat.c.ex oꝛe de priui
legijs cum ſimilibus. ¶ Mora ibi turpius cijcit qᷓ;
non admittitur hoſpes ꝙ licite allegamꝰ dẽa poeta
rũ cx quo iuri nõ pdicũt. Idẽ de ꝓneꝛbijs ꝓbat᷑ ĩ
.c.⁊ ſi iudeos de iudeis:⁊ quotidie alłat᷑ iſte textus
ꝙ facilius ipedi mr̃imonium ↄbhendũ ꝗ; dirimatur
cõtractũ:q ce.? uo.c.rurſus.¶ Mõ.i vbo nõ ob
ſtante ⁊ tene menti:ꝙ iuramentũ appoſitum in ali
quo ↄctu ꝛecipit oẽs ↄditiões ⁊ ſubauditiões ſeu li
mitationes qᷓs hẽt ille ↄctus:⁊ idẽ dic ſi apponit᷑ in
alia diſpõc ſeu obligatione.ut ꝛcguletur ab illa ꝓ h̊
.l. fi. E. de nõ nu. pecu. ?æ ꝑ Inno. qui hoc 1ʒ in. c.
p tuas de arbi.? Dã. in.l.ſi ſocictatẽ.S. arbitroꝝ.
ff.pꝛo ſocio g dixi in.c.quintauallis:limita ti ſecun
dum nõ.in.c. debitoꝛes ð eo.¶HMiota ꝙ turpitu
do ſeu diffoꝛmitas pcedens gctũ nõ põt cõtra con
trahentem allegari. ſed ſubſeqns ſic.qðᷣ optie fac ut
hens non poſſit allegaꝛe debitorẽ ſuſpectũ ꝓpteꝛ
pauptatem pcedentem ſeu moꝛes pcedentes ad qð
faciũt tex.in.l.ſi creditoꝛes.ff. de prinile.cꝛcdi.⁊..
fi. C. de ſpon.⁊ ibi ꝑ Har. ⁊. c.pꝛcteꝛea de teſti. co
gen. 7. c. fi. de collu. detegen:æ ex hoc textu arguit
Hoſti.platũ pꝛetextu cris ꝓmotionẽ ſuã pꝛeceden
tis nõ poſſe ꝛepelli de quo in. d.c.pꝛeteꝛea ⁊. c.fi.de
pur.cano. ubi de hoc. Q HMõ.ex ultima parte ꝙ ꝓ
mittens ſeu iurans aliquẽ nõ accuſaꝛe põt:nihilo mi
nus illũ denũtiare ad penitẽtiaʒ ꝑagendam. Et nõ
ex hoc ⁊ ex tex.finẽ denuntiatiõis euangehce. fit.n.
non ut imponatur pena ſed ut cogatur penitẽ: exqꝰ
nõ. Pe. ꝙ ꝓbato crie alicuiꝰ ꝑ denũtiationẽ ſuꝑi
oꝛ nõ priuabit illũ uel ſuſpendet eñ officio ſuo uel
bñficio.ſʒ ſolũ coget peniteꝛe niſi in caſibꝰ de qbus
in.c.inquiſitionis de accu.qð dicii alibi melius nõ
ꝓbari. Sʒ adduco bonuʒ tcx.in.c.ſuꝑ his de accu
ſatio. ubi melius ? generalius ꝓbat᷑. Sʒ queꝛo qͥd
ſiqͥs iurat aliquẽ nõ denũtiaꝛe:uide glo.in.c.ad no
ſtrã.ij. S.e.q dicit iuramentũ non eſſe obligatoriuʒ
qð eſt õ pᷣceptũ xpᷣi ⁊ bonũ caritatis.diciũ eĩʒ eſt ſi
peccauerit in te f? tuus ⁊c.de iudi.nouit ⁊.ij.q.ũi.ſi
peccauerit:⁊ uide qð dixi in.c.i.S.e.dicit tamen no
tant᷑ ̊ Moſt.ꝙ aut iurans nult denũtiare principa
liteꝛ ꝓpteꝛ ꝑiculũ aĩie delinqntis æ iuramentuʒ nen
ob. aut mouetur pᷣncipalr ꝓpt᷑ inteꝛeſſe ꝓprium ⁊
nõ põt ſine metu ꝑiurij:qð ſatis mihi placet. Nam
iuramentũ ualet ꝛeſpectu inteꝛeſſe pᷣuati.ſ̊ nõ ꝛeſpc
cru ĩteꝛeſſe publici.l.ſi unus..pacta.ff.de pac.facit
qð dicã ſuꝑ glo.æ hoc ſemꝑ notabis.¶ Venio ad
glo.⁊ nõbis glo.ij.q in cffectin facit tria.nam prĩo
ponit multas cõditiões generales que ſubintelligũ
tur de inramento:⁊æ quatenus dicit ꝙ intelligi ↄdi
tio ſi płlʒ pape intellige qñ pſtani i mã ſpectame ad
papã ſic loquit᷑.c.neniẽs S e.ubi plene dixi.alias ſe
eus ut pʒ ex nõtis S.e.quãto. Scðᷣo dicit ꝙ ſpales
cõditiões non intelligunt᷑ niſi exprimant. ¶Zeꝛtio in
fine diẽ ꝙ ꝓpt᷑ cõditiões ſubintellectas iuramentũ
nõ dẽ conditionale:ſiẽ nec alia diſpõ.intellige etiam
ſi expᷣmant ut in.c.lignificaſti ⁊ qð ibi nõ.de clec.

Se iureinran.

Jo. an. addit alias pdictiões ſubintellectas. nam ſi
iuro tibi decem reddeꝛe itelligitur niſi iudex interdi
cat intelligo ex legitima cã de cenſi.ſigmificauit 7. ff.
qui ſatiſda.cogã.l.Fi.uel ius cõe quia excõicaius cſt
de quo in.c.ueꝛitatis de dolo æ ↄtumacia ⁊ S co.de
bitoꝛes. Itẽ qñ pꝛ iurat ſe datuꝝ alicui filiã ſuaʒ in
uxoꝛc itelligit ꝓ miſiſſe ſe factuꝝ ⁊c. de quo uide qð
dixi in.c.ex lr̃is de ſpon.ubi glo. Itez itellige ſaluo
iure alteꝛius S e. uenics. Itẽ ſubaudit̃ qð babes g
eo.quintauallis¶ Item ſi iuraui alicui ab co debeo
abſolui S̊. e. quintauallis ⁊.j.de ſpõ.c.ij.? niec ad
mateꝛiã ꝑ Moſſi. in ſũma. e. ti. F. ꝙ ſpẽs. ¶ In gl.
in ueꝛbo foꝛtius in fi. dicit Jo.an.æ melius ꝙ de
poſitarius nõ poſſet obijceꝛe ↄpenſationẽ ut in iuri
bus allatis in fine glo.deponẽs iñ põt eqm obijceꝛe
cũ in ſuũ fauoꝛẽ ſit itroductũ ut in depoſito nõ fiqt
ↄpenſatio:arx.in.c.ad aplicam ⁊.c. ſtatuimus ce re
ua. 41O, uidet᷑ ꝙ ꝓpteꝛ ſuꝑueniẽteʒ diffoꝛniita
tem nõ libeꝛet᷑ quis a ſpõſalibus: qꝛ iuramentũ ẽ ſeꝛ
uandũ:ex quo põt ſeꝛuari ſine iteꝛitu ſalutis ctemc:
ut in. c. ſi ueꝛo g e. Sol. glo. in ueꝛbo ocules ꝙ Zꝛi
um ꝓcedat niſi quis libeꝛct᷑ a iuramento ꝑ exiſtemi

am ↄditiõis ſubintellecte ut h̊ qð nõ. pꝛo limitatiõe
illius. c. ſi ueꝛo ⁊ ibi plene n Bai⸗ glo. que
rit quid ſi ſponſa labeꝛet᷑ facultatibus.d.ꝙ; ꝓpteꝛ h
nõ poſſet a ſponſo dimitti. hoc intelligit ueꝛuʒ Jo.
an. niſi ceꝛta q;titias ꝓmiſſa fuiſſet: ⁊ tũc non poteſi
ꝓmiſſionẽ adipleꝛe.j.de ↄdi.appo.de illis/Hõ bꝰ
dictum:nam illud.c.de illis loquit᷑ quãdo iuꝛamẽtuʒ
fuit pſtitũ ↄditionałꝛ.nos aũt hic lo quimur qn ſim
pliciteꝛ:ſʒ mulieꝛ ꝓmiſit dare ceuã ꝛem uel cuan tiia
tem ⁊ nõ põt ꝓmiſſioneʒ adimpleꝛe. Sʒ aducꝛte qꝛ
dubito ẽt in teꝛminis glo.nam ex quo mulieꝛ cõtra
xit ſunpłꝛ ſponſalia nõ ꝓmittendo ceꝛtã dotem uide
tur ꝓmiſiſſe omnia bona ſua in dotẽ ut notãteꝛ le.
2æ no.in.l.mulieꝛ bona.ff. de iu.do.æ peꝛ Mar.in.l.
ſi oſtantc.ff.ſo.ma.eꝛgo ſi labitur facultanbus:⁊ ſic
nõ põt oĩa que habebat dare in dotem nõ dʒ ſxen
ſus obligari ad cõtrahendum qꝛ Gcficit cẽditio ſub
intellecta. ſ.ſi reſ in eodem ſtatu peꝛmanſit ut in tex.
⁊ in glo.ij.facit.c.ꝑ ueſtras ⁊ cð ibi nõ.j.de cote.
poſt diuoꝛtiũ reſti.qð nõ. Iteʒ aduene in ceo qðgl.
in pꝛima ꝑte dicit ꝙ iuramentũ cõtra leges nõ ligat
⁊c̃.dicit notãteꝛ Hoſti.hoc ueꝝ ubi iuramentum re
pꝛobatur lege canonica ſicut de fo.compe.ſi diligeti
2z..e.ſicut.ſimpłꝛ enim in boc non ſtat᷑ legi cinili:qꝛ
nec de foro ſuo eſt inramentum de iudi. nouit? de
elec. ueneꝛabilem ad fi. in axc. ut cle. apud pꝛepꝛios
epi.F.ſi ueꝛo cccliaſticuʒ col.vi.⁊ ſic facit ꝙ ſtatutũ
laicoꝝ nõ põt impedire iuramenti abſolunonem. ui
de qð dico.j.e.cũ contingat. nero qᷣd ſi ſpon
ſa de futuro foꝛnicet᷑ ſeu opprimaĩ peꝛ uiolenuiam:
nunquid ſpõſus poſſit eã dimitteꝛc:glo.iſta conclu
dit in fi.qð non:⁊= idẽ Jo.an.non cĩʒ fm cũ qʒ cõ
pelli cõtrabeꝛe bigamiã. Secus dicit ſi fuiſſet ſpon
ſa de pnti t nõ.gl.in.c.ꝛaptoꝛ.xxvij.q.ij.que etiʒʒ
appꝛobat pcedens dictũ glo.⁊ facit qð habetur in
c.diſcretionẽ de eo qui cognouit uxoris ſue cõſan
guincã. ¶ Eluero quid ſi ſponſa de pꝛeſenti foꝛni
cer̃ uel incidat in aliquam diffoꝛmiateʒ:nunquid a

cur
nit, en

e.
“ rie ituiin lum
4 i⸗ Ntanüin ln ſnſn
rüumiehf uthnnn gdd⸗
emmidotehenneranton inunt 1d ta⸗
geſriire Otinwi intton ,
cnchhtereorſtand amnmen en
PNrfadtiinonte etstatfe
fugenzi wirmungeſachnati
cnkdwots oſoſnchccuaened
idecdlaican uoireik ahenofn
Jwomrnieonmnpenunſäkrenge
ſont Jnnrinrign nr enlinio n
Iitrtirainctoſtopnſte w
unentliſ unedütibonin
ſncocenneig e ninntt gnn⸗
ayſeiimni rti ntimd l
eemenrtnti ermrn
io. ojnicttnh ani

lergiren henn
ſuſtm aſttchhrßinten
ſhmanmtirmiun
Uin nonn buttti
in Enmen ear hun
. jtlr indl nng / an
ethunhin meun
iheneſinngnn
Nnlre

luns ſe Lbbi ee n
it quifſ honlalher ſauulunhos dns
nopoſa⸗ ſonſocinmn boe irignin
nu eeniip nli iſir tinn
Kud,ia
IGͦisnr uitingni
ſr tiimmul w ij i bilinrat⸗
patſ mmla mnitmr ni mn c mmni
mn to o gmnſtionej caingler Gaclor ge
tainteminisg mn er vo nnler dnn
RGVn ondln o Primendo en downi⸗
m pmmiſſe ormia vora nin do drneöta,
äü
(NNune Ko na . adien Kacharbust
õ Geran oo
Cs Rpad NdNN CcfirEnl
ichen d nedianſun henuſtun
tin goi t t Ncigtcdtiiſt
dol anori ic Mlarnt
npam rdtn ginmm inim
tt dcr miir Hoſ o uinmn
wam hkenmaſinaſſac
cſeſn inph minin be e . 8
er ce folo ſoctiutmmenum i
Armtienalſina n
ven alluſtcn lſteſten
.sineiſtinman ie
r öinhel ſ
S

jcc; ſeuopormife
imuro ſomicei ſcn ſ
— disoſt ihinire /
cd cide onmmd

65 Gei
aadbene bigand. 6
lade n chtilin,

9 6

obuſi⸗ illr iie

5

di

.

ſponſo poſſit ex toto dimitti glo. in Ybo tenetur di
cit ꝙ non. intellige ꝙ ꝓpteꝛ adulterium põt dimitti
quo ad thoꝛũ.l.ſi nxoꝛ. J. diuus.ff.de adul Sed
alijs diffoꝛmitatibus nõ obſtantibus tenet eã ducẽ
ut in. c. hi. qui. xxxij.q.vij.qð nõ. 6. ex glo. in
v̈bo qᷓ;uis ꝙ dictio q;uis regulariter aduerſatur p
cedentibus:qnʒ tñ apponitur cãtiue ut hic:intellige
ubi ſubiecta materia hoc expoſtulat. ¶ Op. æ ur̃ ꝙ
ſicut nõ ualer pactũ et inratũ de non accuſando ali
quẽ de quocũqʒ crie ut hic d;. F. illud autem: eodẽ
modo nõ dʒ ualere ſi fit de certo crie. nam uiꝛoqʒ
caſu inuitatur quis ad delinquendum ⁊ remitti do
lus futurus contra.l.ſi unus.S. illud æ. J. facta. ff.
de pac. do. ubi habes tex.expreſſum. ad.idem.:.con
ucnire.ff. de pac.do.pro ſolutione capio glo. i Vbo
crie z in Ybo in hoc cãu ⁊ in vbo deſiſtit que dent
ad hoc coniungi ⁊ taugũt hoc Zrium multum taci
te ⁊? mens gl. eſt ꝙ circa cꝛimẽ cõmittẽdum nõ nalz
pactuʒ ⁊ ſic loquit. S. illud ⁊.l.ſiunus.ſed circa cõ
miſſum ualet ut hic ⁊ in dicto. S. pacta ⁊ ſic nidetĩ
itelligeꝛe. v. ꝙ ſi ali ſolutionẽ ſenut in. d. gl.i v to
deſiſtit: ꝙ pactũ de non accuſando de certo crimie
puta adulterij: ualet quatenus tangitur intereſſe pri
narumn: utputa ut non poſſit accuſare ad diuoꝛuum
celebꝛandum:ſed quatenus tangir publicum non uʒ
ut in Zuo ex iſta ſolutõe infeꝛĩ ꝙ ſi iſte maritus uel
let accuſare de adulterio crialiter ad uindictã publi
cam ualet iuramento non obſtante. Aduene Inn.
uu ſentire iſtas ſolutões glo. ?æ Jo. an. poſt eum re
citando:dixit.n. ſuꝑ vᷣbo diuoꝛuij ſen uancum eſſe
iuramentum in eo ꝙ tangit rem uel iniuriã familia
rem:⁊ eſt pactũ factũ de preteruto adulterio non ac
cuſando. In his aũt que reſpiciũt aiam ſeꝛuanduʒ
nõ eſt æ ideo põt denũtiare adultenũ cõmiſſum peꝛ
q̃ᷓ denũtiationẽ pcipiet iudex marito ꝙ nõ cohabi
tet uxoꝛi donec peniteat:qꝛ non iurauit nõ cohabi
tare: ſed nõ accuſare. Si aũt uxoꝛi adliere non pẽi
tent cohabitare iuraſſet nõ eſſet iuramẽtũ ſeruanð
ar. xxxij. q.i.c.i.imo ſi nec per preces nec per denũ
tiationem ad penitentiam poſſet optinere per iudi
dicem ł uxoꝛis conſenſũ ꝙ ceſſaret ab eiꝰ cohabita
tione:poſſet tũc eam accuſare de ad lierio ſim eũ et
Inno. attende contra primam ſołfonem gl. ꝙᷓ enaʒ
ſentit Inn. ut intelligat tex. de adłicrio iam ↄmiſſo
młltũ facit iſte tex. in.vV. ꝙ ſi expreſſe qᷓ uenit aduer
ſatiue ad illũ.. tamen.cũ ibi loquat᷑ tex.de non ac
cuſando de quocũqʒ crie ↄmittendo ergo. v. ꝙ ſi
expreſſe qͥ tantũ aduerſat᷑ precedentibꝰ qꝛ loquitur
de certo crimine debet intelligi de crimine ↄmuten
do. Itẽ ſi loqret᷑ de crie iam ↄmiſſo res nõ fuiſſet
dubia ꝑ. d.l.ſi unus. . pacta. Itẽ ceſſaret ar. e q
tenꝰ arguit pactũ nõ ualeꝛe: qꝛ pbeꝛet᷑ libeꝛa peccan
di facultas.ceſſat eiʒ bec rõ in cie iam ↄmiſſo:quia
reſpectu ↄmittendi iam ꝓmpta eſſet accuſatio cõtra
ſecũdam ſolutionem glo. ut intelligat non reſpectu
adulteꝛij cõmittendi: ſed qtenus tangit᷑ ſpale ireꝛeſſe
quã etiam ſolutionẽ nõ apeꝛte ſz tacite ſentit Inn.
facit multuʒ tex. in. d.l.ſi unus.. pacta ubi dicit ꝙ
nõ ualet a pꝛincipio ut non agatur inteꝛdicto unde
ni:Naʒ z reſpectu reſtitutionis ueꝛſetur utilitas pꝛi

iureiuran.

nata tñ qtenꝰ preſiat᷑ certo mõ ipunitas inuitat ds
ad delinqndũ:qð eſt contra publicam utilitatem ut
in. c. ut fame de ſen.ecx.⁊ meliꝰ in.l.licitatio.O.qð il
licite.ff. de publi.⁊æ nectiga.Sed non enim dubiũ ẽ
q̃n uxoꝛ fiat liberioꝛ ad foꝛnicandũ cũ ſcit ſe a ma
rito de a ilłterio ſaltem ꝛeſpeciu diuoꝛtij accuſari nõ
poſſe. Cum ergo hoc iuramentũ ſit contra bonos
mores ualez non debet ut in regula non eſt obliga
torium de re.iur.li.Vi.Et ob hoc ĩtellectuſ hꝰ.c.ui
ſus eſt ſemnꝑ mihi difficilis æ male per doc. declaraĩt
forte ⁊ ꝓpter iſta dixit h Guil.na.qꝙ vbũ tunꝰ po
ſitum in tex.ſtat comparatiue.deſignat enim ꝙ ma
ritns nõ obſtante iuramento poſſit uxoꝛem accuſa
2c.ſed tutius eſt ut nõ accuſet ⁊ foꝛte hec lecmra n
eſſz mala. facit tamen in Srium qꝛ in dubijs eligimꝰ
qð eſt tutius ut in.c.iuuenis de ſponſalibus. ergo
ſemꝑ erit eligenda iſia uia ut non fiat accuſaiõ Cõ
cludo ſic totã materiã ꝙ aut intelligimus de cõmiſ
ſo ⁊ caſus eſt clarus.d..pacta ⁊.c.ueniens de ac
cu.i. Aut de cõmittẽdo.⁊ tunc reſpeciu accuſatõis
criminalis nõ ualet pactũ nec iuramẽtum qꝛ preſiat
materiã peccandi. ut in. d. S. illud z. S. pacia. aut reſ
pectu accuſationis ciuilis.ſ.ad diuortium celebran
dum ad ↄmodum mariti. Et eſt caſus dubius cre
do ꝙ ſimpliciter pactũ nõ ualeret:ſed ſi interuenit
iuramẽtum ẽ dubium.ideo littera arguit pro et 3
ↄcludens tñ tutius eẽ ut non accuſet.ſed denuntiet
cũ ꝑ hanc uiam ꝓuidebit circa delictũ.⁊ iſte obieꝛ
uabit iuramẽtũ.? ꝑ hoc datur nõbilis limitatio ad
.d.l.ſi unus.⁊ ſic magis ſtringit iuramẽétum quam
ſimp lex pactũ ar.c. debitores ſupra e.ti.facit qð nõ
Jo.an.in Spe.de dona..i.v.quid ſi actũ:creco
ẽt ꝙ poterit accuſare crialiter qꝛ in hoc nõ vᷣſatur
cõmodũ priuatũ ut ſupꝛa dixi ⁊ ideo non ſine mini
ſterio dixit littera ꝙ dʒ deſiſtere eam accuſare ad di
nortiu n celebeandũ.⁊ ex his hẽs clarum itellectuʒ
huius. c. ¶ Blo. ultia querit qͥ ſi iſia mulier nollʒ
corrigi ad denũtiationẽ ecclie So. Jo. an. dixit ꝙ
tũc uir põt eã deſeꝛere qꝛ uẽ quali heretica.Lã.ſuit
in Zjria opione ut dqr in fi.gl.ꝙ nõ debet eam deſe
rere ſʒ dʒ eam corrigere ⁊ in ninculis tenere ⁊ caſti
gare.ẽt ſi marxiti ſui uite inſidiaretur inducit iura in
eo allłata. ¶ Mõ prio ex glo.ꝙ maritus poteſt lici
te ex cã malierem caſtigare ⁊ in uinculare.⁊ tenete
menti hoc ultimum: quia textus in capitulo pla
cuit:peꝛ quẽ ſe fũdat hic glo.loquitur de uxoꝛibus
clencoꝝ: adeo ꝙ glo. ibi dixit illud non extendencũ
ad uxoꝛes laicoꝛum. Sed glo. in. c.ſicut.vVij.q.i.di
xit maritũ poſſe caſtigare uxoꝛc ſuam: ſed non ueꝛ
beꝛibus afficeꝛe:quia aliena illa eſſe debent ab inge
nuis ut.l. conſenſu. C. de repu. Goffre. 2 Hoſtiẽ.
hic dicũt ꝙ illa.l.cõſenſu pꝛocedit niſi ex cĩ magna
fiat ut in exemplo glo.⁊ niſi ueꝛbeꝛa ſint leuia. illa
enim uident᷑ marito ex cã peꝛmiſſa ar. in.l.pceptoꝛi
ff. ad.ůI. acquil. ? de homi. ad audientiam: alias ma
ritus puniretur ſi ſine cauſa uel enoꝛmiteꝛ hoc faci
at. C. de repu. auctentica ſed nouo iure. ¶ Conclu
do eꝛgo ꝙ ſecũduʒ ꝙtitatem culpe põt maritus coꝛ
ꝛigeꝛe uxoꝛẽ: ita ꝙꝙ non ꝓcedat ad ſenia. illa enim ſt
iudici relinquenda:etiam in ſeꝛuis pꝛopꝛijs.ut inſii.
„ 5

de his qui ſunt ſui uł alieni iuris.F.ſʒ tipᷣꝛe Se
cũdo nõ.ex glo.qꝙ uxoꝛ ẽ ꝛelinquẽda marito:licʒ in
ſidiemr uite ipius:hoc puro ueruʒ ſi põt pꝛonideri
adueꝛſus inſidias:als nõ tenet᷑ ſe exponere pericu
lo moꝛtis ut in.c.litteꝛas in fine de ꝛeſti.ſpo.ſic ĩtel
lige ea qᷓ legunt᷑ æ nõntur ꝑ doc.in.c.i.de diuoꝛ. et
in.c.gaudemus:Iʒ glo.alit᷑ dixerit in.c.quicq̃d muli
eꝛ. xxxij. q.v. ¶ Lerno quo ad principale qneſituʒ
glo. puto ꝙ ſi mulieꝛ poteſt compeſci ⁊ caſtigari ab
inſolentia ſua pꝛocedat ultima opio gl. alias pꝛoce
dat pꝛima opinio peꝛ illud qð z dixi poſt Innocẽ.
AUltimo opponit glo. ꝓpe mediũ in eo ꝙ hic ðᷣ
negatur accuſatio:⁊æ peꝛmiſſa eſt denuntiatio ⁊ ſic
qð una uia denegat᷑ alia ↄcedit᷑ cõtra iura alłata in
glo.de hoc bꝛocaꝛdo uide qð nõ.glo.in regula cũ
quid.li.vj.⁊ dic ꝙ ad aliũ effectũ ꝑmittitur bic de
nũtiano:⁊æ ad aliũ denegatur accuſatio.nam accuſa
tio denegatur quia agitur ad diuoꝛtinm denuntia
tio ꝑmittitur quia agitur ad tennentrein. aach
64 e e Caſus:Uloõachi
X. T ſi criſtus. 2 ↄuerſi iuraꝛ ꝑnt
.- ꝓ teſtimonio feꝛẽdo in cã monaſterij ſui:
ita cõiteꝛ ſumatur.ſed hec ſũmanio nimis ꝛeſtringit
Iraʒ:iõ ſũmo ſic: Licet ex cã neceſſaꝛia etiam ꝑ ꝛeli
gioſos iurat᷑. h.d.diuidit᷑ ĩ quinqʒ ꝑtes. In prima
rndet auctoritati euãgelice qua uidebat᷑ ꝓhibitum
iuramentum:fa ibi. Ja. rndet auctoritari apoſtoli
ce.tertia ibi. Angelus pꝛobat multis anctoritatibꝰ
noui ⁊ ueteris teſtamenti ꝙ licitũ eſt iuꝛare.quarta
ibi quedã:dicit qᷓꝛe ſimplicit᷑ ꝓhibet iuramentm.
quinta ibi:licʒ dat petẽtibꝰ licennã iurãdi( Mõ.qꝙ;
non creder̃᷑ ſimplici aſſeꝛtiõi ꝓximi ꝓcedit ex pena
peccati prioꝝ parẽtuʒ:inde oꝛta ſunt obliuio:ira:in
credulitas ⁊ ſilia:caro eim tunc coꝛrupta extitit:ex
cuiꝰ coꝛruptiõe ꝓceſſit aĩe ⁊ coꝛporis ifirmitas de
quo uide bo.glo.xv.q.i.in ſũma:⁊ textus in.c.ita
eꝛgo.xxij.q.i.(¶ Hõ fo non eſſe iurandum peꝛ cꝛe
atuꝛam:ſed ꝑ creatoꝛẽ:quidã eniʒ honoꝛ exhibetur
illi ꝑ quẽ iurat᷑ cũ aſſumitur ad confirmationẽ actꝰ
qui ſoli cꝛeatoꝛi ut ipe ſolus recognoſcatur in ſupe
rioꝛem tribuẽdus eſt. ¶ NMõ mñ ꝙ ſi de facto iurar
P cꝛeaturam ligat nihilominus tale iuramentũ:quia
iurando ꝑ cꝛeaturã vꝛ hẽe quẽdam reſpectũ ad cre
atoꝛc uide bonam glo.in.c.quoties.i.q.vij.in glo.
que eſt ſuꝑ vᷣbo ſalus. Er ex hoc ⁊ ex tex. nõ. ꝙ licʒ
vba legis ꝓhibitiua diriganĩ in ꝑſonã:nõ iñ ꝑ hoc
iuramentũ in ↄꝛium ſempeꝛ inualidatur cõrractus.
HBar. in.l.ſiquis ꝓ co.ff.de fideiuſ. in auẽ. ſacẽa
pubeꝝ. C. ſi adueꝛſus uẽdi.pʒ ex illis vbis hoc noli
te inrare ⁊c.? iurans in contrarium peccat quia ue
nit ↄtra pꝛeceptum dei: ⁊æ nihilominus tenet᷑ ad ob
ſeꝛuantuiꝗ iuramenti ex quo ipᷣm qð iurat᷑ põt obfua
re ſine ꝑiculo aĩe:uide qð dicã in.c.cum ↄtingat.j.
e.? ꝑꝓ Archi.in.c.nõ eſt contra.xxij.q.i.¶¶ Nota
teꝛtio duo requiſita ad hoc ut iuramentum fiat ſine
culpa. pꝛio ꝙ ex neceſſitate iurer. fo ꝙ iuramentum
hẽat illos tres cõiteꝛ vitatem iudicium ⁊ iuſtitiam:æ
adueate qꝛ ueꝛbũ neceſſuatis capit hic in tex. late ut
ophendat etiã utilitatẽ: vr eiʒ largo mõ neceſſitatus
ad iurandũ qn inſtat utilitas: æ ſibi nõ cꝛcdiutvur ſine

¶ Me iufiu. tua nos

iuramento:unde nõ ſolũ ꝓpteꝛ urilitatẽ ꝓpꝛiã: ſ en
am ꝓximi põt quis licite iurare ſi aliteꝛ ſibi non cꝛe
ditur ut ꝓbatur in.c.ita eꝛgo.xxij.q.i.æ ibi bonam
glo.æ ꝑ Archi. in.c.non cſt õ: ea.cã ⁊ qõne. Adde
etiã ad pᷣdicta glo.nõbilem in.c.floꝛentinum.lxxxv.
di. que ꝑ iſtuʒ tex. dicit omne iuramentũ foꝛc temeꝛa
riũ cũ ad iurandũ nõ ĩpellit neceſſitas:quod iĩtellige
largo modo ut g dixi. 6. qrto ibi oĩs otroueꝛ
ſia ⁊c. ꝙ licite iurat᷑ ut recedat᷑ a lite qð ẽ ↄtra illos
qui neꝛent᷑ ſubire iuramentũ a iudice uł a pane dela
tum:æ inſeꝛĩ ex hoc ꝙ exceptio ꝙ caula fuit iuramẽ
to finita impedit litis ↄteſtationeʒ: ſicut quelibʒ alia
exceptio litis finite cũ iuramentũ debeat eẽ finis ois
ↄtroueꝛſie:de quo uide bonã glo.in.c.de lit. conte.
li. vi. ꝑ Bar. in.l.ↄqueꝛebat᷑.ð ff.iudi.ſol. ¶ Mota
quinto ꝑ quẽ ſit iurandũ ⁊ quare ſit iurandũ:eſt ciʒ
P ſolũ deum iurandũ ⁊æ nunqꝙᷓ ꝑ cꝛeaturaʒ niſi in ca
ſibus in iure expᷣſſis ut notãteꝛ dicit hic glo.iuij.Eſt
aũt iurandũ ad finẽ ↄtroueꝛſie: intellige non ſolum
iudicialis ſʒ etiã exiudicialis.l.ſʒ ⁊ ſi.F.ſi aũt heꝛedi
tateʒ. ff. de pe.heꝛe.ꝑ Maꝛto. in.l.amplius.ff. rc. ra.
ha.ubi pʒ ꝙ ↄtroueꝛſia dr an lit.ot.⁊ largo modo
ad excuſandum iunramentũ: dẽ otroueꝛſia en ſubeſt
neceſſitas uł unlitas:⁊ mihi nõ cꝛeditur ſine iuramẽ
to ut pʒ ex pdictis. ¶WMs ꝙ peꝛ iſta ueꝛba in vita
ge dico nobis ⁊c̃. iurat᷑ quaſi inteꝛponat ipᷣim deum
qui eſt vitas ad ↄfirmationẽ actꝰ ꝓ hꝰ.c.in quadã
de. cele. miſſa. ubi dẽ ꝙ xpᷣs ẽ Vitas:iõ xpᷣs ĩitenoga
tus a pilato quid eſſet vitas n rñdit ne uideꝛerur ſe
ipᷣm iactare ut ibi nõ.⁊ de multiplici foꝛma uramen
ti tam in pꝛimitiua ecclhia ꝙᷓ in hodicꝛna uide b onã
glo. hic ⁊.xxij.q.i.in ſũma.¶ Nõ ꝙ peꝛ illa ueꝛba
moꝛioꝛ ꝑ gloꝛã neſtram ⁊c.aplłus iurauit ⁊ conſtat
iuramentũ ex illis ueꝛbis ꝑ gloꝛiã ueſtrã æc̃.⁊ eſt ſen
ſus ſᷣm Jo.an.moꝛioꝛ.i. peꝛicula moꝛtis ſubeo uel
ꝑatus ſum moꝛi. ꝑ gloꝛiã ur̃aʒ.i.peꝛ eteꝛnam gloꝛiã
ad quam ſpeꝛo ſic aſſeꝛo cum quo affirmo ſcꝛiptoꝛ.
Ex alijs ⁊ ex pꝛedictis infeꝛo ꝙ ad ſubſtantiam
iuramenti nõ eſt neceſſe ꝙ expꝛimat᷑ ueꝛbũ iuro:ſed
ſatis ẽ ꝙ ad ↄfirmationẽ vVitatis quis ĩteꝛponat ipᷣʒ
deum explicite uel iplicite: de quo uide ut dixi i.c.
queielã S.e. ¶ Hõ ibi redde deo ẽt ꝙ iuramentuʒ
tenẽtur ſeꝛuare ex pᷣcepto iuris diuini.Ex quo infeꝛ
tur ꝙ papa nõ põt ſine cã illud relaxare de quo ple
ne dixi S.e.quanto. Mõ ibi cum ſit confirmatio æc.
ꝙ iuramentũ inteꝛponitur ad cõfirmationẽ vitatis
ideſt ſimplicis aſſeꝛtionis. Addit᷑ eniʒ ſimplici aſſeꝛ
tioni religionis ninculũ: unde nide ad hoc quod di
xi ᷓ ſuꝑ Neica. õ ĩ v. quedã quare fuit iuramẽ
tuʒ ceſſante neceſſitate ꝓhibitum:nõ eim pꝛohibetur
qꝛ in ſe malũ ſit:ſʒ ꝓpteꝛ ꝑiurinʒ quod ſepe ex ĩcau
ta iuratione oꝛit:idem qnt ne dei nomen in uanum
aſiumat. Mõ ibi modico uino iuncta glo. ꝙ aliqn
indulgendũ eſt coꝛpoꝛi ut ſir ꝓmptuʒ ad excxcinum
nirtutis.xliiij.di.conuiuia.Et nõ ↄtra iſios evi pꝛo
pteꝛ abſtinẽtiaʒ nimiã incurrũt egrirudinem:incidũt
eĩʒ in peccatum nõ modicum:⁊ ſᷣm Mieꝛo.offeꝛunt
iſti rapinam in holocauſtum dum nimia ciboꝝ ege
ſtate nel ſomni penuria coꝛpus ſuuʒ imodeꝛate aflli
gũt qð dñs odio habet:de quo in.c.nõ mediocꝛue:

uimtu eh um nun
lt
linii nmnfſcio in Mauſ
cyrim nu egnier oeners Einy il
iitstr ndſaſtsd anefntitni
Füeminet onuſtn nnel idei nſitnd

Precl cdestdoedanan mer de

(ORodäcinglemſt umede
CunmrRcwendcigtungetre d
ipnnecsnrnn nsnddii
Uncecograngzurnendniniwec
mſdlahorcggonanctnigennrn⸗
gfmmetröntiscemnisam
Pharſtſeensakinaunt ot iij⸗
go wonblis conagi ſſici

,mogſinifchsfint eg g e
Alspirhb itlinwin an
1 brberi ſungulßen micͦ i
lelli tnomiſnimiito

limatirai bonicnthi L .
lis lbl nng de 1
en cgle iszin
naee mreninlüniinie
B neonnii i
onmns i

le eo wwos te ini
6 ns afnnmno n⸗ Heonte
nſinn tig e im rin

Nalv iſcſtr inpjf Nittneucgrn

m uurut ilech uigitmun
4 ummmu ali hin liceto
n eramn tc plo iurcuſte enr
nmmni g lis enop gori efi tttcimn
lefn Pm mwimi. Nicl tous nedi
dms ſun wi. Pgiͦ tiizi datetan i
Agunm ſpenoſit iſed om dd Wnnoſair
E Uis ? er Rucicis tend ,ad ſorſannn
pramem nO d vecdſe gechung veriurt
ſs t A ditnmidn: Nuns ansiehan
Ceum enhdann Wdie: roudeuchit
ei 34. (Votinie wügun
nam’ ſenne crpeind ns duin Cen
m n no a nec̃ lud chamrces
xns aummd Eo an ſtufm
urumeni nnrponlun fmani⸗
it lmins aſanms. Alli in⸗
noni rlgions nttundn
i ln hua. Nſ dcee
ccſinr uucſunppbung
ruͦlemiſ:ß Pper gunſgiß,
ii can dit r i nn
5 dbi mocico vinx uung

de ↄſe. di. v. ubi tex. nõbilis. ¶ Mõ. in fi. ibi uos
æ cõuerſi cum ſupraſcriptõe in qua loquit Abbati
z. c. ꝙ cõuerſi monaſteꝛij nõ ſunt de capitulo alł.fru
ſtra dixiſſet de conuer. de quo uide quod legitur et
nõtur in. c. ex eo ꝙ in fine de elec.li.vVi.⁊ per Inn.
in. c.ij. de inſti.Et nõ.ꝙ nõ ſolum monachi ſed ẽt
ↄuerſi poſſũt teſtificari in cã monaſterij facit.c.nuꝑ
ſupra de teſti.¶ Aduerte tamen qꝛ tex. hic dicit ðᷣ
ficientibus alijs ⁊c̃.⁊ ſic uẽ innuere ꝙ in defectum
duntaxat iſti admirtant. Sʒ Moſti.? MDe. ſimplici
ter ſupplent ad tex. maxie quaſi ẽt alijs teſtibus exñ
tibus pñt exhibeꝛe teſtimoniũ.nã qñqʒ quis eſtimat
ſe hẽ:e decẽ bonos teſtes ⁊ nõ hʒ niſi unũ qð nõ. ſʒ
uide latius de hoc in Spe.de teſte.S.i.V.nunquid
2= plene dixi in.c.inſuꝑ in.iiij.colũ.ſupra de teſtibꝰ
2 dic ut ibi.⁊æ ad iſtũ tex.pot dici ꝙ ideo papa dixit
deficientibus ⁊c̃.ne iſti iurando ueniꝛẽt contꝛa con
ſciam: nam dubitabant iuraꝛe ideo dixit indulgẽus
CEns ad gl.æ pꝛio op.ur᷑.n. ꝙ uolens aliquid
negare nõ dʒ geminare negationẽ. qꝛ cue negatio
nes faciunt unã affirmationẽ ut in.l.duobus vᷣbis
ff. de vpo. ob. cnius Sↄriũ ĩnuit iſta l̃a dum dicit ẽ
é nõ nõ. Sol. colligit ex gl.ij. ⁊.iij. vy ꝙ qn due ne
gatões referũtur ad idẽ faciũt unã affirmationẽ ut
in grio.ſecus ſi refeꝛũtur ad diuerſa ut hic.fit enim
hic geminatio ut una referatur ad coꝛ: alia ad os
qð nõ. Idẽ ubi referũtur ad diuerſa in eadem or̃o
ne ↄtenta ut nõ. in. d. l. duobus ¶ Item boc limita
niſi ſequat᷑ Zꝛius ⁊ abſonus ĩtellectus.tũc enim due
negatões nõ faciunt unã affirmationẽ ſed una ne
gatio ſtat ꝓprie:alia ſupeꝛabundat pleꝛũq; enim ex
abundantia coꝛdis quis geĩat negationes ut colligi
tur ex nõt.in.l.i.C. de ſernis fugi.ubi per Ey. facit
.l. fluminũ in pꝛin. ff. de dãno ĩfecto ¶ Sed quid ſi
apponũtur tres negatões cõcernẽtes idẽ neqʒ ꝛeſul
tat Srius ſeu abſonus ſenſus:dic ꝙ due faciũt unã
affirmationẽ ⁊ tertia ſtat ꝓpꝛie.l.i ð her.inſti.ff.nõ
HBir. in. d.l. duobus: æ hoc nõ. æ menti tenete be
ne. ¶ Oo. fo uidet᷑ enim ꝙ licitum ſit iurare per
cꝛeaturas ut ꝑ crucem ꝑ euãgelium ꝑ oꝛdinẽ ꝑ ſa

lutẽ pꝛincipis ut in iuribꝰ pᷣallatis in gl.iiij. ¶ So.
nt iſte glo.ꝙ non lʒ iurare niſi ubi in iure expꝛimi
tur:ſed adueꝛte qꝛ glo.nõ reddit rõeʒ quare in iſtis
licʒ iurare ⁊ nõ in alijs cꝛeaturis:diceꝛem q; in iſtis
habet᷑ reſpectus ad ipm cꝛeatoꝛẽc nõ ſic facilit᷑ ĩ alijs
vñ glo. notabilis in.c.quotiens.i.q.vVij.dicii ꝙ iu
rans ꝑ ſalutẽ pꝛincipis vẽ iurare ꝑ enʒ cuiꝰ iudicio
ſalus pꝛincipis ↄſiſtit:⁊ ſic iurans nõ peccat. Secus
ſi habeꝛet᷑ reſpectus ad ipam cꝛeaturã dũtaxat inten
dẽs illã inuocare in teſtimoniuʒ ſeu ad confirmatio
nẽ actus:tũc eniʒ honoꝛẽ deo debitũ ipendeꝛet cꝛea
ture ⁊ ſic ↄmitteꝛet idolatriã de ↄſecꝛa. di.iij.c.pᷣla
tum ⁊.c.ueneꝛabilis ubi tex.cum glo.ꝑ hoc arguit
Hoſti.ↄtra illos qui plus hoĩes qᷓ; de honoꝛant:
dũ eim coꝛam altare tranſeũt nullã ẽt inclinarionẽ ł
reueꝛentiã exhibent:⁊ qn coꝛam qno ueniũt q̃i ido
lum colũt in iungẽdo manus utrũqʒ genu flectẽdo
nõ ſolũ pileũ ſʒ chlãydẽ ⁊ ʒonã remouẽdo õ id qðᷣ
legit᷑ apoc.xix. ubi angelus dixit beato ioãni cadeꝛe
pRolemi ad pedes ipſius: uide ne feceꝛis: conſeꝛuus

¶ De iur̃in. tua nos

enim mus ſũ ⁊ Iʒ ꝛeueꝛẽtia ſit exhibenda ſuꝑioꝛibꝰ
de ma. æ obe.qð ſuꝑ his.quare iſti ſuꝑioꝛes debẽt
reciꝑe ne uideant cõt pni.l.obſeruandũ.ff.de offi.
pſi.⁊ in.c.qũo neceſſiras.lxxxvi.di.hec tamen ido
latria eſſet coꝛigenda ⁊ que exhibet᷑ ⁊ recipit dʒ ex
hiberi ⁊ recipi iuxta illud vpum iperatoꝛis Fre.fie
ctentis pape qui dixit nõ tibi ſed petꝛo. Et dicit ꝙ
maxie pᷣlati dñt a talibus abſtine? ne uideant᷑ ut do
minãtes in cleꝛo:de quo uide bonum tex.cum glo.
in.c.eſto ſubiectus.xcv.di.⁊ in.c.eps cum.c.ſequẽ
ti ea.di.? e glo. nõuit glo.in.c.ſi aliqua.
xxij. a. i¶ ¶¶ o. tertio in eo ꝙ in tex. dicitur nolite
iurare oĩo:⁊ tamẽ in multis caſibus ẽ licitum iurar̃
ut nõ g. e. nullus So. glo. in Vvbo oĩo dicit ꝙ illud
Vbum oio nõ ſtat ulł: ſed exponit̃ oĩo.i.ex leui cã.
adducit ſiłe in.l.grecc.ff. de fideiuſſoꝛib us Moſt.
repᷣhẽdit gl.qꝛ iſtud oĩo ſtat ibi pꝛo nullo mõ:⁊ ſic
nõ ẽ ſile. Ego dieo ẽt ꝙ hic ſtat pꝛo nullo modo:
nã iſta dictio oio nõ qualificat vbum iuraꝛ: ſʒ vᷣba
ſubſequẽtia.ſ.neqʒ ꝑ celũ neqʒ per terrã neqʒ ꝑ ca
put uel capillos ⁊c̃.quaſi dicat nolite oĩo iurare ꝑ
creaturã:⁊ tunc ſtat ꝓprie.(¶ Op. ꝙ iuramentum
iteꝛpoſuũ ꝑ creaturã nõ ſit ſeruandũ cum iure etiã
diuino ꝓhibeatur ar.x. di. c. nides ⁊.l.nõ dubium.
C. de le gibus. So. dicit glo. in vbo ſeꝛuandum ꝙ;
ex quo illud ꝙ iurat᷑ ẽ licitũ ſernandum eſt iuramẽ
tũ qual tercũqʒ iuret᷑:multa.n.fieri ꝓhibentur qᷓ̃ ſi
facta ſũt obtinẽt ꝛoboꝛis firmitatẽ. Etiã dat ſilłe iu
dex ultia die ſue iuriſditõis iudicare nõ dʒ.l.enm qͥ
ff. de iur.om.iudi.ſi tamẽ iudicat ſnia tʒ.l.meminiſ
ſe. ff. de off. pconſu. M bñn hoc ultimũ pꝛo in
tellectu illaꝝ legũ. æ hac Slo. allat Mar. in. d. l. eum
qui. Sʒ ĩtellige qui nõ dʒ ultima die iudicare.ſ.poſt
aduentum ſucceſſoꝛis erubeſcit enim ꝓpter abdica
tionẽ iuriſditionis. ante enim aduentum iuriſditois
ſucceſſoꝛis licite iudicat.d.l.meminiſſe. Item intelli
ge glo in oꝛdinario ſecus in delegato.nam ille iudi
cat ẽt ultia die iuriſditionis ſue ut in.c. conſuluit ðᷣ
offi. dele. ubi per Jo. an. æ uide qð hẽtur in auc. ð
admi. tu. S. ilind col.vij¶ Sed quo ad principale
dictum glo.dic ꝙ non eſt ſufficienter riſum ad ↄꝛi
um:ego dico ꝑ.l.ꝓhiberi ꝙ.l.pꝛohibet iurare per
cꝛeaturã nõ ꝙ ipᷣm iuramentũ in ſe ſit malũ: ſed ut
reueꝛẽtia exhibeatur pꝛincipaliteꝛ ipi deo. Si auteʒ
G fit ualet nibilominus iuramentũ:qꝛ ſaltem in cõſe
quẽtiaʒ iurat᷑ ꝑ cꝛeatoꝛcẽ:honoꝛ enim exhibitus cꝛca
ture:rcdũdat ẽt ↄſequẽteꝛ in honoꝛeʒ cꝛeatoꝛis hoc
ꝓbat hic tex. in vV.qꝛ teſtante: ⁊ ſic lex pꝛohibitiua
nõ hʒ ꝑpetuã ⁊ purã cãm ꝓhibitiõis:⁊ſic ceſſat cõ
trarium facit qð nõ.glo.in.c.tua.de ſpon.duoꝛum.
HGlo. in ueꝛbo neceſſitas eſt facilis æ nõ.eam ⁊ dic
ut ẽ dixi in nõbilibꝰ ueꝛo tex. hic ? clarius in
c.aĩaduertendum. xxij.q.ij.dicit ꝙ iuramentum dʒ
bẽe tres comites.ſ.ueritatem iudicium ⁊ iuſticiom:
alias ſi aliquid iſtoꝛum defuerit porius ẽ ꝑpiuriũ q;
iuramẽtũ. Qualiter aũt iſta ĩtelligant. So.glo.in Vᷣ
bo in vVitate cum duabuſ ſequẽtibus ad h̊ tendũt⸗
expone ſᷣm eas ueritatẽ.ſ.oↄſcie.ſ.qð id qð iuratur
dʒ quis putaꝛe neꝝ in ↄſcia. Mõ ſufficit enim ꝙ in
ſe ẽ nerum niſi iurans credat illud ueruʒ.als illicire
£

—

et cõtra cõſciam iurat.xxij.q.ij. hoĩies nõ. glo. in. d.
c.aiadueꝛtendum. Et ex tex. m unum intellectum
in. c. quãto in fi. . e. dicit iudiciũ ideſt diſcꝛetionem
nel deliberationẽ: dʒ eim iuramentũ eſſe diſcretum.
2 dic ꝙ dẽ diſcretuʒ ex modo iurãdi et ex cã ꝓpteꝛ
quã iurat᷑. Si eim iurat ꝑ deũ ⁊ ex cauſa neceſſaria
ſeu utili ſatis ẽ diſcretũ ut S dixi:alias ſecus ut bie
ꝓbat ĩ tex.⁊ S dixi ⁊ eſt tex.xxij.q.iiij.S.illiciruʒ cũ
ſe. dic iuſtitiã.i.ꝙ iuſtum ſit ꝙ iuret᷑ ut in.c.quãto
5. e. Si eim iſta uel aliqð iſtoꝝ defuerit non iuramẽ
tum ſed ꝑiurinm ẽ cenſendũ ſᷣm glo.hic:⁊ ſunt ue⸗
ba tex. ut.d.c.aĩadueꝛtendñ. Sed contra boc ego
foꝛtiteꝛ oppono. Juramentũ inteꝛpoſitum ſuꝑ cꝛea
tura nõ hẽt in ſe comirẽ iudicij qꝛ non eſt diſcre ũ
cũ ſit contra pceptũ dni:⁊ m pcipitur illnd obfua
ri ut hic:eꝛgo ẽ iuramentũ ⁊ nõ ꝑiuriũ. Itẽ ſiquis
indiſcꝛete nulla neceſſitate uel ntiliiate ſnadente in
rat aliqͥd qð in ſe nõ ẽ malũ tenet᷑ ad ipſiꝰ obſeruã
tiam ut in. c. cũ qs ⁊? qdᷣ ibi nõ.. e. ? in dicto. J.il
licitum:eꝛgo ad eſſe iuramenti non reqrit᷑ indiciuʒ.
¶So. dico ꝙ qnʒ iuramentum ẽ indiſcretum ex
pte eius qð iurat᷑.ut qꝛ illud illicirũ vᷣgens ad inte
ritum uel diſpendium ſalutis eteꝛne. æ fuari tale nõ
dʒ.xxij.q.iiij.ꝑ torũ. Qnʒ indiſcretũ ẽ ex modo iu
rãdi uel ex cã ut quia iurat ꝑ creaturaʒ nel ſine deli
beratione ſeu ceſſante neceſſitate ul unilitate:? iunc
dic ꝙ iura mentũ obliget ut hic ⁊ in iuribꝰſupeꝛius
allatis. 7 ad tex c. aiadueꝛtendũ dũ dicit ꝙ ẽ pomiꝰ
piuriũ qᷓ; inramẽtũ:dic ꝙ nõ ẽ iurametũ.ſ.licitum
ſine peccato:ſʒ ẽ ꝑiuriuʒ ideſt illicituʒ ⁊ incauta iura
tio.capit᷑ ibi ꝑiurium largo modo ꝓ incauta iurati
one:nõ ꝓ tranſgꝛeſſiõe liciti iuramẽti..¶ Conclu
de eꝛgo qꝛ glo.⁊æ doc.hic non declarant ꝙ ad hoc
ut quis iuret ſine peccato:æ inramentum ex omni
ſua pte ſit icitũ dʒ babeꝛe illos res comues: ſi im
aliqðᷣ ilioꝝ defuerit dimodo qð iuratur ſit liciiuʒ z
boneſtũ ẽ ſeꝛuandũ ⁊ iuramentũ cẽ:licʒ nõ fueru lici
cum ⁊ peccanerit iurando:nõ tñ talis ſempeꝛ peccat
moꝛtaliteꝛ: ſed qñʒ uenialit ſm q;titateʒ łꝑe ut nõ.
A chi. in.d.c.aia dueꝛrendũ.Hoc uidetur pꝛobari
bic ⁊ clariꝰ in.d. .. illicitũ:⁊ nõ.iĩ.d..aĩacneꝛcdũ.
nide ſiłe in eo qui contraxit matrimoniũ contra no
tum caſtitatis:tʒ eim mr̃imoniũ:licet ille peccauerit
in cõtrabendo ut in. c.uno de noto ⁊ uoti ꝛedẽ. li.
vVi. ¶ Queꝛo qͥd ẽ diceꝛe amẽ. glo. in. v. amen ex
ponit.i. ſine defectu. ⁊ fm Hugo. ut hic ꝛeter Jo.
an. eſt hec dictio ↄpoſita ab a qð ẽ ſine ⁊ mene qðᷣ
eſt defectus:uide.c. ꝛeueꝛa in fi.de conſe.di.ij.ubi
exponit᷑ amen.i.ueꝝ eſt: ꝓ boc eſt tex. hic ubi capit
amen ꝓ ueritate ⁊ in effectu idẽ eſt qð ſine defectu
Aliquãdo exponit᷑ amẽ.i.fiat:⁊ ſic capit cõiteꝛ ĩ of
ficijs diuinis:nam clerici rndent amen.i.fſiat qd pe
titũ eſt in oꝛatione:hinc Hieꝛõymꝰ ad medelam di
cit ꝙ ſeptuaginta inteꝛptes ꝙ in hebraicis legitur
amen amẽ tꝛanſtulerũt fiat fiat:? de ueꝛbo qð dici
tur kirieleiſon:dic ꝙ ſunt due ꝑtes.⁊ dẽ kirie id eſt
dne: leiſon. i. miſeꝛeꝛe ut nõ. Jo. an.ĩ additio. Spe.
in ti. de ſen. pꝛela. F. ut aũt. ¶ Blo. in vbo teſtis
ponit foꝛmas iurandi in ueteri teſtamento æ tẽpoꝛe
gee. l. in primitiua eccleſia poſt aduenwum xpi et in

—

¶ Sicut noſitis

eeclla hodierna. Ex qᷓ manifeſte colligit quod j
xi vʒ ꝙ ad eſſe iuramemi nõ requiri ꝙ iuremn ex
pſſe ꝑ vpum iuro. Et uide de his plemorem glo.
xxij. q.i. in ſuma ⁊ in eo quod in fine dicit glo. bo
die iurari ꝑ deũ 7 euangelium:in contrarium facit
quod habet᷑ ̊ in glo.iiij.ubi ẽt hodie ponũtur alij
mõi iurandi. ad idẽ.ij. q. v.c. ſiquis pſbit. Itẽ ex
conſuetudine hodierna ſalteʒ apud italicos ſufficit
tangeꝛe quãalibet ſcꝛipturã ut ẽ glo. nõbilis in cle.i.
de hbei e. Ideo queꝛo quali ſit in dubio hodie iurq
duʒ. So. dic ↄpꝛehẽdendo glo. in dicta cle.i. in ne
bo tacta: æ Hoſti. hic ꝙ aut ius expreſſe in illo cqn
pꝛouidet: puta ut in teſte ꝙ; debet iurare tactis eu
gelijs: ⁊ tũc oʒ ſic iurare: nec ſufficit aliã ſcꝛipturam
tan geꝛe.iij.q.ix.hoꝛtamur. Et cõiteꝛ iuramenta qre
Aefeꝛunt᷑ a iuꝛe a iudice ⁊ a ꝑtibus ex neceſſitate pꝛe
ſtantur pᷣdicto mõ.i.q.vVij.quotiẽs.xi.q.i.teſtimoni
um de iuramẽto calumnie. c. pe. ? S. c. egoſ M. Si
aũt iuraret᷑ aliteꝛ:Iʒ illud eſſet iuramentũ 7 obligaret
iurantem:nõ iñ eſſet ſatiſſactum iuri:cuʒ pꝛo forma
exigat tacturam euangelioꝝ: uide bonam glo.in. c.
ut circa de elec.li. Vi. Ego puto hoc ueꝛum miſi con
ſuetudo ceſſet in ↄtrarium in.c.fi.de ↄſue.quãdoq;
iuramentũ defeꝛtur uo untarie a ꝑte parti.? tunc iu
randũ eſt ᷣm uoluntatem defeꝛẽtis: ĩitelligẽdo m ꝙ
illud ſit ꝑmiſſuʒ.l.iij.cũ.l.ſe.ff.e.ti.qnʒ ꝑtes cuene
ꝛunt de iurãdo non expꝛeſſa ceꝛta foꝛma: ⁊ dici bic
notanteꝛ Hoſti. iuranduʒ eſſe modo pꝛedicto.ſ.ſuꝑ
euangelijs qð plʒ ut in dubio uideatur actuʒ im ꝙ
iura defeꝛũt cõiteꝛ ar.ff. de edi.edic.l. ꝙ ſi nolu.j.
quia aſſidua. Et nidet᷑ tex. cũ ibi nõtis ꝑ Har.i.l.
qui ꝑ ſalutẽ.ff.e.ti.Et uide de mateꝛa ꝑ Hoſnẽ.in
ſũma.e.ti.F. qũo ſub. . ꝑ quod. Olo.in ueꝛbo m
la ponit unũ ſile ad tex. nam quedaʒ ſunt ſimoniaca
ipo iure nt uendere ſpũalia: quedam ꝑ conſtitutonẽ
eccłie ut dare aliquid ꝓ bndictione nubentium ulꝓ
baptiſmo: iſta duo exempla repꝛobat Jo. an. qꝛ ieꝛ
tum eſt ꝙ baptiſinus ẽ ſacẽ̃m ⁊ bndictio nubenuuʒ
eſt ſacꝛe rei ſignum: ⁊ ſic ꝑ illa ↄfenur ⁊ augeĩ gfa
ſpiritusſãcti:gꝰ ꝓhibitũ eſt aliqd dari qꝛ ſimoniacũ
ſ foꝛte iudicio meo ſaluando glo.poſſet Gici ꝙ uen
deꝛe ipa ſpũalia eſt ſinoniacum in ſe. Mam ſimon
magus a quo dicta eſt ſimonia uoluit emeꝛe grani
ſps ſancti ut nõ.i.q.i.in ſũma ſᷣm Archi.ſᷣ aliquid
pꝛo ipis dare uel acciꝑe:non tamen animo uedendi
nel emendi:ſʒ ꝛemunerandi platũ nõ ẽ ĩ ſe ſimonia
cuʒ: ſedidẽ ſimoniacũ qꝛ a iure ꝓhibitũ. facit bonuſ
tex. cũ glo.i.q.i.emendari.Et circa boc cogitabis
qꝛ eſſet notabilis limitatio ad mam ſimonie:? uide
de materia glo.in.c.cũ pridẽ de pactis.:.c.ſaluatõ
ei. q.iij. ubi peꝛ glo. ueꝛo quid de terno exem
plo glo.ſ.cũ dat ꝓ ponendis pꝛelatis in ſede.o.
an. appꝛobat dictum glo. ut illud ſit ſimoniacum
quia pꝛohibitum:ſed conſidera quia glo.non ape
rit an uelit intelligeꝛe de nuda inſtitutone coꝛpora
li:an etiam de colatoria tituli. uide circa boc que di
xi in. c. i. de ſimonia z in ꝛepetitione.F. quia uero
de pꝛeben. extirpande. ¶ Gſola in ueꝛho ſequun
tur colligit aliquid pꝛohibeꝛi ꝓpter malum qð inde
poteſt ſequi:æ oppono in cõtrariũ de.l. li.ff. ui. el

ncrlckhin iin ec⸗
Pnnnna in ci

, mr 4
rpntclntan mnciin

uſim imun ineni 6
Mprpc ontt Eimut

ulaſmaane
,ainiurcfinneſin miar din
Suylene ine notiact in fn an 1
Pennſ⸗ ngcauc ricnus ſve Ccn m
uprNbenamtiſun acanſ
GNtoan obonr inneni tacſinsrn
sdorchorendrcdens acAmrs
Eudjceid Jrnimmiitei nstiin
Nchäeſen eſaſnmns etneng w
Roerpnenaig dataifdtandi
eniiiganscnmgia nins ſ
Podnh Aorrciſin nenenn
Uimnatcnamtedaaninnege
mninldſiiststnirliznni
opinumifci li ſehitmie
Minwsgalmntbeſinnhr ne,
eannn ni endn
idegitni n d
PnsnrſdiErhen ienninir 4
bnrpcnsuße
ſinf inploe e e n

1.9. Cpopuoborze,
coeſain, D
II Manun in Lr,
n ſce

unenmn dcſem, donnnen enn⸗
mmiicffntmnn inein
ſlut ſit nmnſizliici lefei 6
un cemnih wanſbeen r
numd Hhſiinmni l nn nin
aapiis o/hin indtolitam m
diticunen fchat ale ginl
aſin ntimn ti is G
ulp auni fet Alitce n6
ſin ei cio ib pco Gb imueton
Epont uni ſlead or vun auedg iun inonian
Hnien vendere hünin anedand ſtuin
eulen due digpid pbidhcicne rdeun
dhrimoeinn And Oontatcubn Jonn
unch Dohilimstdind ditini⸗
õ
emmhans PMhtückiiit nu
ſunzunaunhnif
aödnckſinonaum nſ K
nmingimacha
ſelm un ain infre
zv oͤan Arar ilnannn
4 Gmnnenncl
.(udi ſonoliai rd e Mn
nelalmuukan,
lrnr biis Mind N nin
gtelan n. ecepee
mmn go n
1c ij vvier

4 . Ponendeft

a qui.ma.li.nõ fi.ubi dr ʒ ſtivulari operas uł mer
cedem a libero:licet ſtipulari non liceat ſimpliciter
mercedem ad idem. l.ſi unus. . illud.ff. de pacris
ubi dolus futurus non poreſt expreſſe remitti:⁊ tũ
poteſt paciſci ne agatur depoſiti:⁊ ſic indirecte re
mittitur dolus futurus.glo.non ſoluit ſed dic quo
ad.l.fi.qꝙ in ſtipulatione aſternatiua non eſt pꝛobi
bitum ꝙ ſolutio fiat uoluntarie cum optio deruꝛ ip
ſi libero ut in regula in alternatiuis li. vi. ad.l.ſi

unus dic ꝙ poteſt paciſci ne agatur depoſiti.ſ. reſ

pectu doli de prerito ⁊ dic plenius ut ibi nõ Gl.
penu tima inſtat an æ quando ceſſante cauſa ceſſat
effectus:⁊ uidetur appellare cauſam finalem ꝓpter
quã excludẽdam cãm impulſiuam ꝓpteꝛ quã habẽ
dam.⁊æ mens glo.eſt ꝙ ceſſame cã finali ceſſat effec
tu 3. ſecus ſi ceſſat cauſa impulſina ⁊ inuo uit ſe mul
tum In hoc tamen dnt ut plene ⁊ clare nõ.in. c.pꝰ
tranſlationen de ꝛenũ.in gl.in. v.ceſſante ⁊ ſuꝑ ea.
S umu⸗ opponit illi de collegio indiſtincte
gdmittuntur in cauſa eccleſie ad teſtificandum ut ĩ
.c.ſuper pru dentiam. xiiij.q.ij.⁊ in.c.inſuper de te
ſti. ergo fruſtra papa bic dicit indulgemus.fruſtra
enim indulgetur quod cõi iuꝛe concedirur.l.i. C.
de theſau.li.x. Gl. mern contrarij exponit.i. incul

tum eſie oſtendimus. Idem Inno. uel im Hoſti.

hoc fecit papa ad ſaluandas iſtoꝛum conſcientias
qui aliter ſe ſecuꝛos eſſe non purabant:⁊ facit bec
littera in ar. ꝙ ꝛegularis in alia cauſa quam eccleſie
non poteſt eſſe teſtis:ałꝛ tamen dicit accur. C. de te
ſti auẽ. ſi dicatur ⁊ plenius in Spec.e.ti.S.i. v. itẽ
excipit̃ ꝙ eſt monachus:⁊ in.vV.quid de monachis
dixi in.d.c.inſuꝑ¶ Ex glo.queꝛo an indiſtincte ſit
ꝓhibitum iuꝛaꝛe ceſſante neceſſitate uł utilitate dicit
Inn. ꝙ ſic: nulla eni uel modica eſt dria fm euʒ an
quis iuꝛet ſuꝑ euangelia uel ꝛeliquias ſiue dicat tin
ꝓmitto hoc in fide mea:qꝛ nõ ſolum peꝛ cꝛeata ſed
Et ꝑ incꝛeata ꝓbibetur iurare niſi neceſſitas uel uti
litas hoc expoſcat ut h ⁊ qð metus ca.c.ad anꝛes ⁊
de aꝛbi. c. puenit. Item iuramẽtũ ẽ qn quis diẽ ſub
piculo aĩe ſue de fri.fenitatis.dicit tamen q maioꝛ
eſt ↄtemptus ⁊ maius ẽ pexcatũ fallẽ iuramẽiũ fẽm
P ĩcꝛeata uł ſuꝑioꝛes cꝛeaturas q; per minus ſcas.
POꝛo hoc ego allego tex. expſſum in.c.mouʒ.xxij.
q.i.ubi ẽt q̃rit᷑ quis magis peccet an iurans P crea
turã nel ꝑ falſos deos ⁊ tranſgꝛediẽs an tranſgꝛedi
ens iurameniũ factũ ꝑ deũ. Ratio dubitandi eſt qꝛ
primus peccauit bis.ſ.iurando z? tranſgꝛediendo.
ipſe qui iurat ꝑ deum peccat ſoluʒ in nanſgꝛediẽdo
ſed dic ꝙ iſtud unicũ peccatũ pponderat illis quo
bus nt ibi.Ex his decidit alia qõ an ſit peẽm xpᷣia
no iuraꝛe ꝑ deos alienos:⁊æ an teneatur illud iura
mẽtũ adimpleꝛe Inno. dicit ꝙ peccauit in iurando
nt h̊ ⁊ tenet᷑ adimplere ut.d.c.mouet.Naã qui iurat
ꝑ cꝛeaturã iuꝛat quodãmõ ꝑ cꝛeatoꝛem:qꝛ cꝛeatura
eſt teſtis cꝛeatoꝛis ⁊ ᷣ honoꝛat᷑ in creatura lʒ
nõ Henripellen⸗Eineuns qrit̃᷑ an peccet xpᷣianꝰ
ꝛecipiendo iuramentũ ab infidelibus ſᷣm religione;
ipſoꝝ. Inno.qꝙ nõ pꝛo hoc nidet᷑ tex.in.d.c.mouʒ
ſtimo q ri qualꝛ peccet iurans ſine cauſa nel
iocoſe:uide qð legit᷑ æ notat.xxv.di..alias ea de

¶ e iureiuran:

mã ⁊.c.floꝛctinũ.ᷣlxxxv.di.peꝛ Aꝛchi.in.c.nõ eſt ꝭ
.xxij. q.i.? quod nõ ſupra e.tua NHi. Ab.

. mẽtum contra
utilitatem eccliaſticam pꝛeſtitum non tenet
Aiuiditur in tꝛes partes.in prima ponit iuramentũ
temerarium.in fa punit iurantem ibi pꝛo iuratione
in tertia cõmittit inquirenda æ ꝛetractanda ibi quia
5. pꝛimo argumentum ꝙ uacante eccleſia poſ
ſunt canonici faceꝛe ſtatuta dummodo non ſint cõ
tra utilitatem eccleſie:an autem durent cꝛeato epi
ſcopo uel poſſint per epiſcopum reuocari. uide
F annto rn li aun⸗ ibi in minonbus
oꝛdinibus ar.ſcdᷣm/ Jo. an. canonicos non cogen
dos ur ꝓmoueantur: põt tamen hoc intelligi de mi
noꝛibus ꝑ reſpectũ ad etatẽ ſeu oꝛdinẽ epaleʒ:⁊ ſic
nõ collig tur argumẽtum:⁊ de hoc dicencum ut le
gitur ⁊ notatur i ueris de eta. æ cuali. in clc.
R aui eo. . Cs cp iurans ante ſuam pꝛomotio
nẽ in pꝛeiudicium dignitatis non tenetur ad obſer
uantiam poſt pꝛomotionem. Iſti enim canonici foꝛ
te ſtatuerant ꝙ quicunqʒ ex illis fieret epiſcopus
ſeruaret quedam que tenebant in preiudicium ec
cleſie ſeu pontificalis dignitatis. Ex hoc habes
quid dicendum cum cardinales ante creationem
ſummi pontificis aliqua ſtatuunt æ pꝛomittunt eti
am cum iuramento illa ſeꝛuare ſi contingat aliqueʒ
eoꝛum pꝛomou eri ad ſũmum ponuificatum.naʒ pu

to iuramẽtum non aſtringeꝛe ſi iuꝛamentum tendiꝰ

in pꝛeiu dicium dignitatis pontificał ar. hic. Hõ
illicite ? temeꝛe iuranti penitentiam imponendam
licet non aſtringatur iuramento:æ uidetur quod ſit
imponenda penitentia unius anni ut in.c.qui ſacra
mento.xxij q.iiij.ubi bonus text.cum gloſ.⁊ nide
glo. ſupra e. tua ¶ Mõ. ꝙ illicitum iuramentum lar
go modo poteſt dici periurium:⁊æ dic periurium.i.
in iſcꝛetum ⁊ illicitum iuramentum. Nõ eni capit
hic ꝑiurium ꝓ tranſgꝛeſſione iuramenti liciti ſimile
in.c.aĩadueꝛtendum.xxij.q.ij.dixi S.c.ꝓxi.non eĩim
peccat quis non ſeꝛuando illicium iuramentum: ſʒ
peccat temeꝛe iurando ſupꝛa eodem quanto.⁊. xxij.
queſtione.iiij.peꝛ totum. ¶ Mora ultimo ad utilita
tem eccleſie poſſe fieꝛi inquiſuionem etiam nulla pꝛe
cedente infamia:facit quod nõ.in.l.iiij.S. boc autẽ
iudicium.ff. de dam. infec. Sed contra hoc et cõtra
tex. oppo. uidetur enim ꝙ non eſſet hic neceſſaria
inquiſitio cum conſtaret de delicto epiſcopi ex con
feſſione. Sol. dicit Joannes andreas ꝙ iſti epiſco
po cꝛedidit papa in ſuum pꝛeiudicium: ideo ſibi
mandat penitentiam imponi: ſed in pꝛeiudicium ca
nonicoꝛuʒ noluit cꝛedeꝛe ſicut nec debuit:ideo man
dat illoꝛum reſpectu inquiri. ⁊ pꝛo hoc allego tex.
Vi. queſtione.ij.placuit ⁊.c.ſi tantum ubi patet epo
ſoli non eſſe cꝛxedendum in piudicium ſubditoꝛum.
¶ Bb. pꝛaa colligit ex tex ꝙ ſi exñs in mortali pec

cato ꝓmouetur non t ex hoc debet remoueꝛi: ſed
penitentia de pecco eſt ſibi iponenda ſicut h facinm

fuit. in cõtrarium arguit de.c.quicunqʒ.lxxxi.di.et
xxiiij. di. c.ulti.⁊.l.di.ex penitẽtibus. Solvit in effe
ciu quod leuia peccata nõ deijciũt iã pꝛomotum utr
p: ſecꝰ ĩ grauibus ut ĩ Sↄrijs:hoc eni pcccatũ teme
rarij iuramẽti ẽ leue: quod pʒ ex eo ꝙ ſolũ ĩiponitur
penitẽria uniꝰ ãni ut.d.c.qui ſacꝛo:pꝛo alijs ẽt mor
talibus iponitur. vij.ãnoꝝ.xxxiij q.ij.hoc ipᷣʒ:⁊ iðᷣ
ʒ Inno. qᷓ aũt crimia inducant depoſitionem. dixi
pleniſſime in. c. at ſi clerici de iudi. Et nõ.ex glo. ꝙ
temẽ iurans peccat moꝛtaliter:⁊ ideʒ ſentit h⸗ Inn.
ſed ru intellige qñ iurauit illicituʒ ut ̊ ⁊ in.d.c.qui
ſaczo:ſecus ſi iuraſſet tenẽ.i.ſine neceſſitate uel uuili
tate ſeu iocoſe:nã tunc peccaꝛct uenialit᷑ xxv.di..
alias ea demũ nõ. glo.in. c. floꝛentinũ.lxxxv. di. Iln
aũt temerariũ iuramentũ ꝛepe lat ab elecnone uel te
ſtimonio:uide glo.in.d.c.floꝛentinuʒ tetigi aliquid
in. c. intimauit ⁊.c.teſtimonium ſupra de teſti.uide
ẽt nõ glo xxij.q.iiij. diffinitio que cõcludit inꝛam ẽ
tum illicitum ⁊? temerarium non infamaꝛe nec in ꝓe
dire electionẽ factã uel faciendã:quatenꝰ dicit de fẽa
plʒ quia tex.ẽ h:quatenus dicit de facienda:creco
ꝙ male dicat niſi prius ꝑacta penitentia ar. c. fi. e
cle. exco. miniſ. ſentit gl.i.c. floꝛentinũ.S ccẽo Pꝛo
opinione tam illiꝰ glo. induco bonũ tex.i.c.i. xxxi.
di. nbi graue peccatum dũtaxat repellit ab electone:
ſed iſtud non poteſt dici graue ut pʒ ex inpoſitõne
penitẽtie.primũ dictum puto tutiꝰ:quia oẽ mortale
poteſt dici graue cũ priuet uita et᷑na xxv.di.F. als
ea demũ.quid de eo q̃ iurauit non epiſcopari an ex
boc ꝛepe latur? Jo. an. remittit ad.c. Archi. alias
florentinum pꝛeał. ego ꝛemitto ad. S. illicita. xxij. q.
iiij. æ plenius dixi. in. c. ſi vo S. e. dic ut ibi. Glo.
fa colligit quod ſede uacãte ẽt cãonici nihil pnit diſ
ponẽ in ipſius piudicium: uide.c.qꝛ ſepe de elec.li.
.Vi. iñcta ce. ſtatutum eo..·ti. .xij. q.ij. ſi q̃ de rebꝰ.
¶Ho. z vẽ quod ex duplici capite iſtemet epᷣs po
rat ꝛeuocare attẽtata in dãnũ eccſie pꝰ ꝑ.c. quod
quis ↄ n ſit. xxxv.q.ix.⁊.c.ſiquis pᷣſoĩoꝝ de re.ec.
non alie ubi dr quod ẽt ipſemet qͥ idebite alienanit
bons ecclie poteſt reuocationẽ faceꝛe ſeu bona repe
teꝛe. Irẽ qꝛ iſte iurauit ut canonic?:nunc eũt cꝛat
epᷣs. pꝓ h. c. uenerabilẽ de elec. ſo. fi. faret Zriũ
dicit Jo. an. hoc neꝝ ſi intaitu cignitatis uult ueni
re q iuramentũ. Secus ſi intuitu peꝛſone.quia tũc
neceſſaria eſt ſupioris auctoritas ar. in. c. pꝛedicto
nenerabilcʒ Hec limitatio ꝓcedit ꝛeſpectu primi ca
pitis:ſed ꝛeſpectu fi dicit ꝙ ẽt i iſte iuraſſet tanq
epᷣs:non tñ aſtrigẽt eũ iuramentũ qꝛ ex quo iuram
tum eſt illicitum ? in dãnuʒ ecclie nõ ꝛcfeꝛt:an iura
nerit ut canonicus:an ut epᷣs qꝛ neutro caſu ualet
iuramentũ tanqᷓ; indiſcretũ ⁊ iniuſtuʒ ut h:⁊.c.ꝑue
nit S. e. Sed ſi iuramentũ ał fuiſſet licituʒ bñ ꝛcfeꝛt
an iuraſſet ut canonicus an ut eps ut.d.c.uenerabi
lem:tene eꝛgo in hoc glo. ¶ Vltimo iſta lr̃a. facit
ad qõnem an donatio facta peꝛ epʒ capitulo ſuo ðᷣ
bonis ſue menſe piudicet ſucceſſori:uidetur ꝙ non
ar. p:ubi factũ capituli non pꝛeiudicat ſuturo cpe:
iſte tñ tex.facit multũ a ꝛemotis:qꝛ h factũ fuit illici
tũ nec iteꝛuenit auctas epᷣi cũ iſte tũc tpis eſſʒ cano
nicꝰꝛdictũ m ẽ in ſe ueꝝ. Et illud ʒ Jo.an.? Mi.

¶ Cum coͤtingat.

p:mouent᷑ ea rõne qꝛ capitulũ non potnit aucteꝛiʒ
re in facto ꝓpꝛio ꝑ ea que hntur in ſiß in cle.ij. de
rebus ecc.nõ alie.⁊ ibi glo.format iſtaʒ qõnem ⸗ D
hãc rõeʒ ↄclu debat H̊ Jo. alteꝛnariue tn nullaʒ eccle
ſiam poſſe aliquid dare eccleſie cathedrali aucte epi
xvij. q.iiij.queſti. ⁊ ita cõiteꝛ trãſeũt h doctoꝛes.h
ultimũ ego puto ueꝛum qn nellet de nare cõi menſe
epi ⁊ capituli:qꝛ tũc eps auctoꝛiʒaret de fẽo ꝓpꝛo.
Secus ſi uellet donare ipſi capitulo uel ad fabꝛcaʒ
ecclſie cathedralis: qꝛ tũc eps nõ auctoꝛiʒat in facto
ꝓpꝛio in alienatione quã facit iuxta nõ.ꝑ Joã. an.
in. c. ſi pꝛopteꝛ tua debita de reſcꝛip.li. vi. ⁊ in. c. ut
noſtrũ in fi. ut ecclia. bnfi. nec epus dicit̃ ↄſentirc in
facto ꝓpꝛio:qꝛ in alienatiõe quã facit ec lia infeꝛioꝛ
nõ req i niſi auctas epi.xij.q.ij. abbatibus ⁊.c.pla
cuit nõ.in c.i.de his que fiũt a pᷣlato. ſed dubitabi
le magis eſt pꝛimũ dictum Vin.æ Jo. ? uide Ho
ſti. in. c. nouit de his que fiunt a pꝛelato ſine ↄſenſu
capituli nbi tʒ epum indigenti capitulo poſſe alicua
de grinẽtibus a i menſaʒ. ſuã donare:qꝛ nõ qr̃ ꝓpꝛie
alienare cũ oĩa remaneãt in dominio eccłie.l.unum
ex familia. ff. de le.ij. Sʒ tene ꝙ ualet tantuʒ in nita
epi: ſucceſſoꝛ aũt põt reuocare qꝛ cum in alienanõe
etiã irretractabili requirat᷑ ↄſenſus capituli ut in.c.
ſine exceptiõe.xij.q.ij.capitulũ tñ inre hodieꝛno nõ
põt ↄſentire ad ſui cõmodum ut eſt expſſum in ce.
.ij de re. ecc. non alie.?æ hoc tenet Spe.? Jo. an. in
Spe.in ti.de his ꝗᷓ fiũt a pᷣlato in u tima adqi.ſi’t
nec tutoꝛ auctoriʒat ad ſui cõnodũ in facts pupilli
.l.i. .l.pupillus. ff. de auẽ. iuto. peꝛ qð dixit Dar.
in. d.l.i.ꝙ ſi ſtatuto cauet᷑ ꝙ mulieꝛ non poſſit ob
ligari ſine conſenſu duoꝝ cognatoꝝ non poterant

iſti agnati conſentire ad eoꝝ cõmodum dqð nõ. pu

to tñ ꝙ ſi ex cã fieꝛet nenditio rerum epi poſſet ca
pitulũ palam ⁊ publice ſine fraude emeꝛe:q; tunc ñ
dẽ conſentire ad ſui cõmodum cũ ille contractus fi
at principalit᷑ ad utilitatem epi:ſic mroꝛ emit palam
ꝛcʒ pupilli ipſo conſentiente ut nõnt᷑ ꝓbat ĩ. d.l.puj
pillus ⁊ ſequenti:⁊ capitulũ Zhendo vꝛ ↄſentire ut
nõ. Jo. an. ĩ ſimili in ꝛegula qui tacet de ꝛeg. iur.li.
vj. in ner. ? ir. i. l. cũ patcꝛ. J. libenus.ff. ð le.ij
2z Bi. in. l. ſi fiius C. de peti. heꝛedi. facit quod
nõ:O daa.conſilio. ccxviij.⁊ ſic põt ꝛeſtrigi eᷣ limi
tari dicta clemen.ſi una de ꝛebus eccleſie non alie.

Caſus:
Bm contingat. on an
ditur mulieꝛ contra alicnationem ꝛei doia
lis cui ſponte conſenſit et non eontrauenire iura
nit ſic ſummatur communiteꝛ. Sed ego genera iteꝛ
ſic ſummo: iuramentum pꝛeſtitum ſupeꝛ acu a le
ge infirmato principaliteꝛ fauoꝛe iurantis: licet ſe
cundario in fauoꝛem publicum neceſſario eſt obſeꝛ
nandum ſi non ui nec dolo fuit pꝛeſtium ? in alre
rius pꝛeiudiciuʒ principaliteꝛ non ꝛedundat.poc di
cit multũ ſingulariteꝛ conſideꝛata medulla capituli.
In prima parte ponitur conſultatio (In ſecun
da ꝛeſponſio ibi nos. ota ex principio iunc

to fine ꝙ mulieꝛ ↄſentiẽs alienatiõi facte ꝑ maritu

de ꝛe dotali uel donata ꝓpteꝛ nuptias. ideʒ 2 foꝛi

Glbrton ſftcnctontſtnd nui
immi rimiii fiſnt n min
i,nunadnrcia

gmmnmi nitini ani
Ericn eciin ci N ,in

tiliptinninium lats⸗
õäl
curtittci iar monii ii
Eer inte rinl etaitceidentn tbot
Ceutniſshrisodottrsſtannse ).
rt Reginninmn cob uin⸗
Uöfiundctobienvrun. Eeer eer
1eſsttnstegmiaſttmsgtdut
eretaſefanmwentänge Jonig ns
n Süctenn B tt
Riepteunmidcinmi
uamtüanummrdethtt
ernchinui diſer
eRcgſgeſcehusſheEnnn
iRemnllin e
indecnsalſün :cono
üinmnarn on
Umanckerlicim gan
Mitſlunſt rirtinn ee
neqr ſe ltcie mne
lune Triuagnarin R an
or; trar gors,
e lgeno dbbitig nncküia
lune cAAteni l Aheni.
mroligrfvin . Nentut
ol ſonröſimn, g. teftintn

Ftcizak, etete⸗
. balropteſe ci n

ZZ
Bie ;
—– n

c.n 1 R
. le⸗ Nne

e d big
Nnen Koin
n Randd
gii eer n

i Oeg uggnn
e lueſtn i i munen ann
aumannanbli nnini aſis Cpiut
ir am e Niipiniin inehet
Mne s in önwcun Gziin
ij der ac n e rboe imn grr t e
Orinic hoj fütwi inm i
er mn mnn a, ij ci weiiinfnor
ir Aunluu ſſcw e o e ön B
n4limw aur uler w, zoſ
lan ir coniaſ, choragunr on wnn
mi conamn d eox oun o/u
Pnolerd fen vandto iauncht woſten
Pani um t ablceſce fntecncr runei
Rücmn adſicninndd ieotam
1 rbayii A umimen hencrn
vi ſenik u N Pi zl
Nst eaen: Cnli enid N gen
Rwimnin rginciinen ur
„e Priltüatbemi
Un vn Dr üa nn
4 Dünlafüns C hedi,l
: O An itid cchht ei ſcl
ndenen donn e wteſ n
midn enenſiun
. „,0
Vm continont ⸗

V iur muieiconm Aionnwan

is ci honte conſenlt er non c

itumm onmnnd
c ucs
ti w lten fnnon ur

¶ EKum eoͤtingar.

de re ntriuſqʒ cõi nõ pᷣſumitur ui aut dolo indncta
niſi ꝓbetur. uñ reuerentia maritalis duntaxat ipſaʒ
nõ excuſat qð bene nõbis.uñ oʒ ꝙ ꝓbeniur vbeꝛa
uel mine ſufficientes ad incutiẽdum iuſtum nmorẽ
ad hoc qð nõt Inn. in. c. cam mrimonij de offi. de
le:? Hir. in. l. ad inuidiã. C. quod me.ca. æ utꝛobi
qʒ facit tex. ad idẽ.c. accedens de conueꝛ. coniugaio

rum. ? ſic limita qð legitur ? nõ.in.l.i.F. que oneꝛã
de. ff.quarũ rerum actio nõ datur ſe⸗ dic in cleꝛico

oↄſentiente epᷣo ⁊ ſilibus ꝑſonis. cũdo nõ ꝙ
circũſcripto iuramento conſenſus mulieris ſuꝑ alie
natione rei dotalis uel donatõis ꝓpter nuptias nił
lam obligationẽ ↄſtante mẽimonio inducit.⁊ ſic nẽ
ꝙ ẽt nãlis obligatio nõ oriĩ. Et nimirũ quia ex
ctu qui fit lege reſiſtente nulla oritur obligatio ur ĩ
.l. cum lex. ff. de fideiuſ.æ qð ibi nõ. Mar. lex enim
buic alienatõi reſiſtit ui.ff. de fundo dotali per tomũ
7 in auc.ſiue a me.C.ad uellei.⁊ per hoc uidet᷑ ſol
ni qõ quã ponit h̊ do. An.an ſideiuſſoꝛ accedens
buic uenditioni teneat᷑ de euictõne ?æ ponit multas
opiones de boc uide pene per Oar. in. d. l. cum
lex:ubi tandem uidet᷑ ↄcludeꝛe q ſi mulier uendidit
nõ tenet᷑ ipſa nec fideinſſor dicta.l.cũ l.ſed ſi uendi
dit maritus uel alius tenet᷑ ipſe ⁊ fideiuſſoꝛ. ar. in.l.
2 ſi is C. de pᷣdijs mino.ſine decre.nõ alie. Ratio
qꝛ lex non reſiſtit nenditioni:⁊æ ſic actõi ꝑſonali:ſed
alienatõi hoc ẽ rranſlatõi dnij. unde uxoꝛ non obli
gatur:qꝛ teneret᷑ ad tranſlatõem diiij.l.ex empto ff
de acti.emp.⁊ qð dixi in.c.cũ Jo.de fi.inſtru. nec
fideiuſſoꝛ:qꝛ hẽret regreſſum õ mulierẽ. Sed alius
uendens ⁊ fideiuſſoꝛ tenent:qꝛ nemo ꝓhibet᷑ rẽ ali
enam uẽdere cũ ſolũ obliget᷑ perſonałr ad tradẽdũ
rẽ uel ĩtereſſe ut in.l.rẽ alienã.ff.de Zhen.ẽp.æ hoc
teneas omiſſis uarijs opionibus recitatis per Jo.
an. æ do. An. ( ʒꝰ. ꝙ iuramẽtum dolo ul me
au pᷣſtitum nõ eſt obligatorium. duerte ꝛeſpec
tu doli:caſus eſt clarus quando fuit talis ꝙ habuit
auferre conſenſum iuxta nõta per/ Jo. an.i.c. uno
de cõmo. Sed dubiũ eſt reſpeciu metus ꝑ. c. uex =
c. ſi vo gᷓ e.ubi pʒ ꝙ tale iuramentũ eſt obligatoriũ
i poſſet peti abſoluno a iuramemto ut hic ? ibi: æ7
boc cõiteꝛ renet: æ quo ad caluʒ nim uidet᷑ eypᷣſſe te
neꝛe Archi.in. c.ij.de pactis lib. vi. Et multi tenue
rũt hic dicentes ad iſtũ tex. a contrario ꝙ inramen
tũ mem extoꝛtum non obligat. ſ. in cffeciu:quia põt
peti abſolutio:ſed ceꝛte hec eſt ĩpꝛopꝛictatio:⸗ maxi
me qꝛ ſic loquit᷑.d.c.ij.=.c.lʒ.j.e.li.Vi/⸗Adeo dicen
dum ⁊ melius:qꝛ aut iuramentũ ẽ meiu extonũ ĩ ca
ſu a lege nõ ꝓbibito ⁊ ẽ obligatoꝛiũ:⁊ ſic ſoquit.c.
ueꝛum ⁊. c.ſi ueꝛo S.e.aut in caſu a lege pꝛobibuo:æ
tũc nõ obligat ipo iure: qꝛ ꝓpteꝛ legis reſiſtentiam
oʒ ꝙ ſit ſponte pᷣſtituʒ:⁊ iſte ẽ ꝓpꝛius cãus iſtiꝰ.c.et
cC.ʒ ⁊.c.ij.pall.⁊ optie facit auẽ.ſacramẽta puberũ

C. ſi adueꝛſus uen. ubi dẽ ꝙ nullius eſt momenti in

teꝛueniẽte metu:⁊ eſt ſingularis limitatio ad iura in
contrarium allegata: æ hac opinionẽ repeꝛi tenuiſſe
dnm UMincẽ. mediolanẽf. eximiũ canoniſtam: 2 hõc
opinionem ſempeꝛ tenui: ⁊ ſic intellige ⁊ limita glo.
in. d. c. ij. Alia nõ colligo qꝛ neniũt. . examinanda:
ſz anteiꝙ; deſcendam ad glo. ſoꝛmo unicam oppoſiai

onẽ Ram:vꝛ enĩ ꝙ reſpectu donatðᷣis ꝓpter nup
tias fruſtra qritur de ualiditate iuramenti mulieris
qꝛ ſoluto matrimonio dos redit ad mulierem ⁊ do
natio propter nuptias ad uirum ut in. c.fi. de dete
poſt di.ꝛeſti. Solo duplex eſt:foꝛte ex foꝛma ſtatuti
uel pacti mulier ſupcꝛueniens lucrabat᷑ do nationeʒ
ꝓpter nuptias:ideo uolebat tunc uenire cõtra illaʒ
alienarionem: ucl dic quod dicebat illam rẽ ſibi cbli
gatam ꝓ reſtõe dotis:et ſic agebat hypothecaria er
dicebat alienationem nullã ꝑ illam auc. ſiue a me re
plicabat᷑ de iuramẽto. 7 rñdet ut in ſfa ¶ Nunc at
tingendo glo.æ intrinſecaʒ mãm huiꝰ.c.oppono S
tex. Juꝛamẽtum g legem iteꝛpoſitũ eſt nullum ut in
l.nõ dubiu n. C. de legi.⁊.c.ſi diligenti de fo.com
pe. Sed lex ꝓhibet fundi dotalis ⁊ rei donate ꝓpt
nuptias alienationẽ ut ſupra dixi:ergo ⁊ alienatio
? iuramemum nullius ſũt momẽti ⁊ corrobora ↄꝛi
um hoc ut in principio gl. ex qua in effeciu colligũ
tur tres ſolones. PDrima ꝙ lex ciuilis irritauit ta
lem ↄctum conſiderando id qð erat utile æ bone
ſtum coꝛpoꝛi expedit enim mulieꝛes ſaluas habeꝛe
doteſ ⁊c.li.ff.ſo.ma.Ded canon hic conſiderat nii
litatem aie. aia enim eſt pferenda coꝛpoꝛi ? cunctis
rebus.xij.q.i.pᷣcipimus hec ſolutio ẽ bona ĩ ſe:⁊ ẽ
ſenſus:ꝙ ſ lex ciuilis ꝛeſiſtat huic Sctui ob ſalutem
coꝛpoꝛum ⁊ ↄſeruationem pr̃imonij:lex amẽ canci
ca nõ uult ꝛeſiſteꝛe iuramẽto ne ꝓpter bona tpᷣalia
det᷑ uia ꝑiurijs.hec ſolo lʒ in ſe ſu bona ut pꝛcciixi:
nõ tñ foꝛmaliter euacuat ↄrium cũ hoc iuramentuʒ
ſit pſtitum ↄ legem fundatã ſuꝑ bona equitate.l.i.f
ſo. ma. ¶ Secũda ſolutio ꝙ aut mulier poteſt ſibi
Olſulere ex alijs bonis marui uſqʒ ad quantiratem
dotis.⁊ tunc iuramentuʒ pꝛeiudicat mulieri: æ ita lo
quit᷑ h. al ſecns ut in.d.auẽ.ſiue a me:⁊ fʒ h cano.
nõ coꝛꝛigit legẽ ſʒ reducit ad teꝛminos illius auẽ.ſi
ne a me. hec ſolutio nõ ur̃ placeꝛe glo.æ bene qꝛ lr̃a
loquit ĩdiſtincte. Itẽ ↄ banc ſolutionc facit tex.in.
c.ij.de pac.li.vVi.ubi tex.dicit ꝙ oĩo debʒ huiuſmo
di iuramentum obſeruari: ad idẽ. c.qʒ.e. ti. li. Vi. ubi
tex. loquit idiſtincte:æ tenʒ Archi.in. d. c.ij ¶ Zer
tia ſolutio:ꝙ aut lex ꝓhibens bʒ ꝑpetuam cauſam
Phibitionis ⁊ iuariabilem: utpuia qꝛ ꝓhibet ea que
in ſe turpia ſunt:æ iuramẽtum nihil operatur ut in
Zrijs:aut nõ habet ꝑpetuam cauſam ꝓhibilionis ?
ꝓcedat iſte tex.nã ꝓhibitio huius alienationis nõ
E ꝑpetua qꝛ ſi mulier ↄſenſit iterum poſt bieniuʒ ẽt
ſine iuramento tenet alienatio ut.d. auc. ſiue a me.
Juramẽtum hᷣ igit bʒ uim fi ↄſenſus ¶ Nõ ſingu
lariter iſtã ſolonem in ſe ex qua hẽs ꝙ ubi ad uali
ditatẽ acius reqrit᷑ geiatꝰ ↄſenſus ſufficit unicꝰ cuʒ
iuramẽto:tñ no ſatiſfac hec ſolo ad tex. nꝛm ꝓcedit
n.ſolũ reſpectu donatõis ꝓpt᷑ nuptias æ ſic loquit
illa auc. ſiue a me:nõ ꝗt reſpectu fundi dotalis:? q;
ꝙ gl. ᷣ in fi.adducat unũ ſile.ſ.in pacto.l.cõmiſſo
rie qð ẽ in pignoꝛibus ꝛeprobatũ ⁊ tñ ſi interuenit
iuramẽtum non auditnr uolens ↄuenire ut in. ciſi
gnificante de pig.attamen in ueritate non eſt ſimile
reſpectu iſtius ultie ſolutõis:ſed potius contra q?
illa ꝓhibitio bʒ cauſam ꝑperuam prohibitionis. ct
nihilominus iuramẽtũ in orium ẽ ſeruãdũ. Sʒ pẽt

dici ſile ꝛeſpectu huiꝰ tex. gñaliteꝛ iutelligdo.ſicut
eim bic ualet iuramentũ cõtra legé: ita et wbi. ſed ꝑ
hoc nõ ſoluit᷑ foꝛmaliteꝛ cõtrariũ: ſed eſt multiplica
re incõueniens. Dy. in ꝛegula non ẽ obligatorium
de ꝛc. iur.li.vj. Archi. in. c. quis de pactis li.vj.et
multi aiij qnt ꝙ contraria ꝓcedunt ubi iuramentũ
inteꝛponitur cõtra ius cõe.iſtud. c. ? dictũ.c ;nis
2 auẽ. ſacꝛa pubeꝝ ꝓccdunt ubi iuramentũ inteꝛpo
nitur contra ius ſingulare editum fauoꝛe ceuarum
ꝑſonaxꝝ. bhec ſolutio vꝛ multuʒ coloꝛata ⁊ exquiſita:
ſed in cõtrariũ facit. c. ſignificante de pigno. vbi ua
let iuramentũ cõtra ius cõe.nam pactum. l. cẽmiſſo
rie de quo ibi ipꝛobatur nõ fauoꝛe certe pſone:ſed
generaliteꝛ ipꝛobat᷑ quo ad oẽs. Alij dñt ꝙ aliud
de iure ciuili: aliud de iure canonico. æ hec ſolutio
incidit in idem cum pria: ſed non ꝓcedit peꝛ autẽ.
ſacr̃a pubeꝝ. C. ſi adueꝛſus uen. ubi ualet iuramen
tum contra legẽ. unde foꝛmaliꝰ 2 clarius ſoluendo
cõtrarium dico ꝙ qnʒ lex aliquid ꝓbiber pꝛopt᷑ bo
nos moꝛes cõſeruãdos:⁊ iuramentum i cõtrarium
nil ualet ut ꝛegula non eſt obligatoriũ de ꝛeꝑu.iur.
li. Vj. NRatio qꝛ talis lex eſt fundata ſuꝑ ctate nãli
qᷓ eſt indiſoenſabilis æ incõmutabilis maxin e ꝑ iſtũ
iurantẽ: cũ ſit ꝑſona priuata.v. di. in princi. viij. Cĩ.
q̃ contra moꝛes:⁊ intelligo de bonis moribus nãli
bus non aũt de cinilibus tantũ: quia oĩs lex E fũda
ta ſuꝑ bonis moꝛibꝰ ciuilibꝰ ⁊ equitati ciuili. i. di.
ſuetudo. bec aũt equitas ciuiis eſt uariabilis in. c.
non dʒ de cõſan. ? affi. HMemo autem dubitat quin
.l. ꝛ epꝛobans pactum.l. commiſſorie in pignoribus
ſit fundata ſupeꝛ bonis moribus ciuilibus: tom 6
iuramentũ in cõtrariũ nalet ut in dicto.c.ſignifican
te. ⁊ in hoc caſu põt ꝓcedeꝛe contrarium. onqʒ lex
fundatur ſupeꝛ bono publico principalr: idem di
cendũ qð S. qꝛ pactis ⁊ iuramẽtis prinatoꝝ ins pu
blicũ ꝛemitti non põt.Rõ nãlis quia quis non põt
ei ꝛenũtiaꝛe qðᷣ ꝓ ſe nõ ẽ introductum in. c. ad apli
cam de ꝛegula.? hoc caſu pñt intelligi iura in cõtꝛa
rium al egata ad hoc.l.ius publicuʒ. ff. de pactis et
in. c. contingit de ſen: ex. Onʒ lex eſt fundata nõ ſu
peꝛ bonis moribus naturalibus: nec ſupeꝛ publica
utilitate pricipałi: ſed in odiũ aliqueꝝ: ? tũc cũ nul
la turpitudo ꝛeꝑitur in iurante: ita ꝙ põt dũtaxat
cũ diſpendio ꝛeꝝ tpaliũ iuramentũ adimpleꝛe cõtra
legem obligat iurantem ad iplementũ: ? iſte eſt pꝛo
prius caſus.c.ſignificãte de pig.⁊ facit.c.debitoꝛes
5.e. ſed non firmat cõtractũ m Mar. 2 bene in. d.
.l. ſiqs pꝛo eo ubi taliteꝛ iurans hẽet oĩa ꝛemedia cõ
petentia ei qui iurat ſoluere uſuram põt eiʒ a prici
pio anñ ſolutionem pereꝛe abſolutionẽ a iuramento
uel inſtare ut creditoꝛ cõpellatur relaxare iuramen
tum ur plene dixi in. c..i. S. e. uel poſt ſolutionem ꝛc
peteꝛe dicto.c. debitorcs..⁊ boc in odiuʒ ipſius cꝛe
ditoꝛis ar.c. ſi ueꝛo S. e. ⁊ hoc eſt de mente Bart.
in. d.l. ſiquis ꝓ eo. Qñʒ lex eſt fundata principalit
ſupeꝛ fauoꝛe priuati.licet in cõſequẽtia eſt fario ſit
fundata ſupeꝛ publica utilitate ut in caſu noſtro er
caſu. c.ij. de pactis li. vj.? auẽ. ſacꝛa puberũ ? iura
mentũ ĩ Sriũ obligat iurantẽ ⁊ ẽ iſte ꝓprius caſus
c. noſtri et iurium ꝓxie allegatoꝝ. nec hoc caſu ꝓ

¶ Me iurelur au.

cedit Zᷣꝛium. Matio eſt hec: qꝛ cũ̃ lex no ſit fundana
ſupeꝛ fauoꝛe publico:nec iuramentũ contineat in ſe
aliquan turpitudinem ex parte iurantis nel ex pte
mateꝛie ſuꝑ qua fuit pᷣſtituʒ nõ põt.l. impedire quo
minus quis ſe obliget deo.nam iuramentũ pꝛincipa
liteꝛ dirigit᷑ in deum ut in. d. c. debitoꝛes ⁊ deus pce
pit: redde deo iuramenta tua in. c.?= ſi xps ſupꝛa eo.
põt enim lex ad cõmodum ſubiectoꝝ impedire obli
gationem queꝛen dã hõi.l. cũ lex.ff. de fideiuſſ.ſʒ nõ
obligationẽ queꝛcndã deo cũ lex ſubijciatur deo. ad
hoc. xxiiij. q.iij. ſi habes ⁊. xi. q.iij. iulianꝰ ⁊.c.ſi do
minus ⁊.c.qui reſiſtit quinimo etiaʒ. l. cano nica no
poſſet in fauoꝛc pꝛiuatũ ĩpedire obligationẽ queꝛen
dã deo hoc ꝓbo ꝑ. c. ad aplicã de regu. nõ ſolu eij
regula monachoꝝ ſed etiã ſtatutũ gregoꝛij ſolemni
teꝛ inteꝛdicit ut ante annuʒ ꝓbationis quis nõ ſuſci
piat᷑ ad ꝓfeſſionem ⁊ hoc fauoꝛe ingredi uolentis ?
monaſteꝛij ut. d. c. ad apłicam. xix.q.iij. monaſteꝛijs.
æ nihbilominus ſi antea fit pꝛofeſſio tenet quia obli
gatio queꝛitur deo:7 reſpectu dei pomit iſte renũtia
re fauoꝛi ſuo non obſtante inteꝛdictione legis. Ad
idem bonus rex. in ſili ut. c. qui poſt uotum de regu
la.li. Vi. A d idem.c.debitoꝛcs v.e.lex enim canoni
ca ? diuina inteꝛdicunt ↄtractum uſurarium de uſu
ris ſupeꝛ eo. Adde ꝙ ex tali contractu nulla oꝛitut
obligatio dicto.c.debitoꝛcs: ⁊ tñ iuramentũ de uſu
ris ſoluendis ualet:ex q ex parte iuranis nullũ ſub
eſt peccatũ dicto. c. debitoꝛes. Unde lcx hũana net
ult nec poreſt ex ſolo fauoꝛe pꝛiuato uel odio:impe
dire obligationem queꝛendam deo cx quo nec exꝑ
ſona iurãtis nec ex ꝑte mateꝛie repentur aliqua tnr
pitudo ↄtra bonos moꝛes nãles ſeu contra bonuʒ
publicum pꝛincipalit. Ex his hes claruʒ ⁊? ueꝝ intel
lectum hbuius. c. ?. c.ij. ?⁊ anẽ. ſacꝛa pubeꝛum. oĩa eim
neniũt ↄtra ius ſingulare editum fauoꝛe heĩuʒ. Eʒ
circa intellectũ iſtoꝝ iurinʒ dubitat᷑ pꝛincipaliteꝛ ce
duobꝰ . pꝛimo an indiſtincte ualeat iuramentũ 5.l.
hũanam fundatũ pꝛincipalꝛ ſuꝑ fauoꝛc pꝛiuato ſeu
odio fo an in calibꝰ in quibꝰ vVʒ firmet᷑ Sctus ꝑin
ꝛamentũ. ¶Circa pᷣmn. Har. fuit ĩ ſingulari opio
ne ĩ. d:l. ſiqs ꝓ eo ⁊ auẽ. ſacr̃a pubeꝝ ⁊.l.ſeius ? an
gerius. fl. ad.l. fal. dicẽſ ꝙ aut lex ñ dirigit .ba ſua
ad ꝑſonã ſʒ ad ↄtractũ:ut qꝛ ꝓhibet alienationem
fundi dotalis ſeu ꝛei donate ꝓpt᷑ nuptias ſeu reruʒ
moris:⁊ iuramentũ ualet.⁊ in hoc cau ĩtelligit iſtü
lex. ⁊. c. ij. ? auẽ. ſacr̃a pubex pall.ſed ſi lex pcipeꝛet
ꝑſone dicendo ꝙ mulieꝛ nõ alienet: ul ꝙ minoꝛnõ
nẽdat ſeu ꝙ aliquis n emanat tũc iuramẽm iteꝛpo
ſitum in Zriũ nulliꝰ eſt momẽti. ¶ Douei quia ſic in
rãs facit ↄtra pceptũ legis facte ab hñte pfatem. eꝛ⸗
go peccat moꝛtalit᷑ cũ ſcriptũ ſit qͥ nõ obedierit pri
cipi moriat᷑ moꝛte de ma. ? obe.c. ij. Juramenum
aũt ſuꝑ obſeꝛuatiõe peccati monalis nulſi: ita
demũ dʒ obſernari ſi fuatũ nõ vgit i diſpedti ſaln
tis ere:ne. ꝓ hoc adduẽ dẽz Jo. an. HMoſt. .c. lic
eo.ti.li. vj. ubi glo. dicunt enim ꝙ ubi mulieꝛ pri
mo iuranit ſe non alienaturam fundum dotalem ſi
poſtea alienat ? iurat de non contraueniendo non
nalet fa alienatio:æ hoc dicit multum notandum
ꝓpteꝛ ſtatuta diueꝛſa que ſunt pe mundũ ut ſemp

un
nlel caoN),
mmilcnglge i
8 gol ,, s 4
etocn ge chi
mitumi i in
, P, ,
adhen 1 ſen e 1
untiſ jn zis.
AORν N.
n mnulin gnt
9Clrmi, cun

wkoninaftn ni hiin
Nigtvallvhni immin
areiſcguntpnt Nnd.
GnCnmtegd. immlitli
orienn hl inn nſtii
. ſnutfttie n i a
rpnion n Nuttm
,iAA. Mnuu .
e her in i Nο
,taltui,ltnn nn.
4 m Brr &
ukoft ustar inhnn na
ntlei nenen nun lus ui/
prumnmmeeimndt untin4
Gnnunceenrl N Aſtnchunten
Cnuris ei wiendun
xltnantodcus anilann.
isſeet dicorahnmemem cke
Gernanſacen odeorgrat dei
Uumtcnieſenntin n
ubh rnneuinineging
Cünttaktenfrteum Drn
uunmnünimeiſe ttiiun
uumnifitntunifian
ſeſdnpini,ghllcen gohut

nijcſnſinsscimneng⸗ Ndan

uinn inietilbnmn,
biptaleritsnn
Pyte,nin conrlnignnn:

lup l iAeaͦ

Niſicirenr

ee

Pen⸗ (egn
iclaltgutti
gahi
5

Mum contingat

1e ſmoꝛ ſio o obſane inpcatng
„r Alienccthingzzeh
Atdmmimediam Anunninnn
sſen Alegant mmn
obigno dito cdtorg eifinmer
Iis ſum isiir ronrrinmns
tumi din dbis rli
m pvnſ r ſob uox ginmo lodhn
crouigmonan oemun dorvoſt
ſoni wrins r or or narae wlur ain
mdo onn boros noro nils i mz t
plaun oincirti Crbisbescnt cri
umn uis c4 ie Mtin ihenn da⸗
märort us ingne tüum ranoic
canmcimi ſor ididti inehi⸗

o. Pand N dltmde tden Munet

ümm imri dinehch nniufr⸗
o n n Gt Vncir
z Craini n iiniiiß⸗
ei dlis miſuknhertl

meſallin cis uien
õ e i

dmns laun dont Ninii⸗
instmmni n nnn l
cc i e ſultahnbe⸗ .
rdnhni n
l
giin ln iaue nul

inſpiciat᷑ an ſtatutũ ꝓhibeat ꝑſonas ↄhe:e.an ↄtra

ctun fieri tantum. Ego in hac materia feci ſolẽneʒ
diſputationem que icipit ſtante ſtatuto ⁊c.? iteꝛ ce
tera attigi hanc differentiã Mar. que cõir nõ placʒ
canoniſtis:de ea enim nõ ur̃ curaſſe. Fre. de ſenis
conſilio.cclxiiij.imo omni caſu ſentit ꝙ agens ↄtra
legem ſeu ſtarutum eſt tranſgꝛeſſoꝛ legis:? ꝙ iura
mentum eſt obſigatoꝛium lʒ öᷣbenſ ſecum.qꝛ peccat

Zhendo contra legem teneatur ad relationem iura

menti. hoc tamen ultimũ ·j. plenius diſcutiã. Eanc
ẽt diam Hir. ipugnat hic. Jo. de lig.⁊ do.epᷣus
uincen. qꝛ. qᷓꝙᷓ.l.ꝓhibeat ſimpliciter: tamen ↄfaciẽſ
tranſgꝛeditur legem: Iʒ vba non dirigantur ad ꝑſo
nan. d.l.non dubium. nec eſt uerum ſm Jo. ð lig.
ꝙ. qubet faciens contra.l.peccet moꝛtaliter etiam ſi
lex ſit ꝓhibitiua niſi ſit cã ꝑpetue ꝓhibinonis:cum
alz lex in caſibꝰ ꝑmittat.⁊ ſic nõ poteſt eſſe moꝛtale
Sed circa hoc plenius dico in c.nam concupiſcen
tiam de conſti. do. An.in effectu. Oar. impugnat
concludens ꝙ ſi ſtatutum ſeu lex eſt fundata prin
cipaliter ſuper fauoꝛe ſolius iurantis iuramentum
ſemꝑ obligat et ſi ĩ ↄſeque tias ꝛemotas adſit pꝛo
hibitioni fauoꝛ publicus uelut ꝙ liberi ꝓcreantur
uel ꝙ ciues diuites maneant ⁊ non depauperentur
qꝛ in quantũ pceptum dirigitur ad ꝑſonam fauoꝛe
ꝑſone pᷣceptum ſapit nãn conſilij.ff.man.il.i.⁊=.l.cũ

pꝛ. F. mando. ff. de le. ij. 2.l. titio in prin. ff. de ↄdi.

2 de nõ.cum.ſiłibus. MNã pcepta ite ligũtur fᷣm ma
terie ſubiecte nim. xi.q.iij.ꝛogo. Idem uoluit do.
De. de ancha.in ſua ſolemni repetitione.c. cano
nun de conſti. dicens hanc diſtinctionem Dar. eẽ
vbalem:qꝛ ſtatutũ ãnullando Sctum ſans videt᷑
hibere contrabentibus ne auentent contrabere. c qͥ
contra iura. de re.iur. li. vi. Et vba collata in rem
concernũt potius ꝑſonas ꝙᷓ; ꝛes de exceſ.pla. tanta
2 non refert cum quo quis loquat᷑.l.cum pateꝛ.I.
donatõs. ff. de le.ij. An concludit iuꝛamentuʒ eſſe
obligatoꝛium ſiue lex in ꝓhibitione ↄcemat ꝑſonã
ſiue rem: Hanc opinionẽ ſẽpeꝛ tenui ⁊ fm eam de
cidi:lʒ do. An ʒe.de ꝑu. in quodam ſuo conſilio ꝙ
incipit: dña katbeꝛina fueꝛit ſecumus Marto. Ulo
neoꝛ pꝛimo in ſmiam iſtam qꝛ ſi res ꝓbibet᷑ alienari
Pſona intelligit pꝛohibita:quia res ſe ipᷣam alienare
nõ põt:nõ enim dʒ inſpici cuʒ quo quis loquat᷑:ſed
in queʒ diſpoſitionis effectus dirigit ut dicit tex.in
.l. cũ pateꝛ. . donatiõis de le.ij. Sicut enim uno ꝓ
hibito uendeꝛe alius tacite uidetur pꝛobib en emeꝛe
ꝓpteꝛ nãm coꝛꝛelatiunoꝛuʒ qꝛ unũ nõ põt eſſe ſine re
liquo ut.l.i.C. de cupᷣſſis ex luco li.xi.nõ. Marto.
in.l.penul. C. de indic. uidui. ⁊.l.fi.de excep.facit qð
nõ. glo. C. ne fideiuſſoꝛ. do.ð.ita re pꝛc hibita alie
nari peꝛſone nidentur pꝛohibite cum ſine eis non fi
at alienatio.lex enim eſt impoſita non nerbis ſed re
bus de elec.cõmiſſa li.Vi. Idem in ſili locus inteꝛdi
citur ne in eo celebꝛetur: cleunci uidentur inteꝛdicti ĩ
eo loco celebꝛare:adeo ꝙ celebꝛans ibi durante in
teꝛdicto incurrit irregularitatem ut in. c. is de ſen.
ex.li.vVi.? dicunt᷑ uiolare ſniaʒ inteꝛdicti ut in.c.i.de
poſtu.pꝛela. ⁊ deſpiceꝛe petri claues ⁊ eccleſiaſlicam

kxdeꝛe pratem ut in. c.fi.de exceſ.pla.ex quibus pʒ ꝙ

interdicta ꝛe inaĩata interdictum dirigitur in effectu
ad ipſos hoĩes ꝛem interdictam agitantes.ad idem
illud. c. ij. de ma. æ obe. quod allat Oar. ꝓ ſe. H
ibi nõ fit dꝛia an vba legis dirigantur ad pſonam
an ad rem:ſed ſumnpłi dr̃ qui uenerit õᷣ decretuʒ epᷣi
ab ecchia abijciat: ? qui non obedieri principi moꝛ
te moꝛiat.nõ enim obſeruat decretũ principis qui
alienat rem a principe ꝓhibitam alienari. imo com
mittit Z legem ⁊ pceptũ principis.ut pʒ ex pdiciis
7. xi. q.iij.ſi dns ⁊.c.iulianus ⁊.c.qui reſiſtit.æ cui

dẽtius ꝓbo ſic:lex dirigit pceptũ ad rẽ qꝙ res mio

ris nõ alienct᷑ ſine iudicis decꝛeto.C. de pᷣdijs mi.
ſine de.nõ alie.ꝑ totum.m ſi minoꝛ alienat ſine de
creto dicit.l.ꝙ eſt factũ cõtra.l.ꝓhibuionẽ ⁊.l.nõ
ſolũ ⁊.l.ſi quidẽ ⁊.l.ad reſoluendũ C.e.ti.hinc eſt
ꝙ nulla oꝛit̃ obligatio nec nãlis nec ciuiis ut nõ.
H i. in. d.l.cum lex.ff. de fideiuſ.ergo ſequiĩ ꝙ ſi
minoꝛ facit S legem peccat moꝛtalꝛ: ⁊ ſic nõ teneret̃
ad obſeruantiã iuramẽti quod ẽ falſũ.ut in pallata

auẽ.ſacꝛa pubeꝝ Ad idẽ.c.ij.de pact.li.vi.ubi er

ꝙ lex ciuilis ĩpꝛobat pactum factũ a fiulia ut dote cõ
tenta nullum regreſſum hẽat ad bona pẽna ut bhabe
tur in.l.pactum. C. de colla.?æ de pac.l.pactum. er
go filia paciſcens uenit contra ius ciuile cum ueniat
uetitu n ꝑ ſuꝑioꝛem.⁊ ſic ᷣm opi. Dar. peccaret
mortaliter æ nõ deberet cõpelli ad obſernantiaʒ iu
ramenti qð ẽ falſũ ut in.d.c.ij. Ad idem facit cpti
me ⁊ clariſſune tex.in.l.qui conira ſenaꝰ conſu tum
ff. de fideiuſ ubi dr mutuans filiofamilias facit
3 ſenatus ↄſultum:æ tamẽ vba ſenatus ↄſulti ma
cedoniani nõ dirigũtur pceptiue uel ꝓhibuiue ad
ꝑſonã:ſʒj tin dr̃ ꝙ illi nõ deĩ aciõ.l.i.ſſ.ad macedo.
ergo aꝑte pʒ ꝙ ex quo ſunpliciter aliquid proł ibe
ne fiat ſatiſ ni ꝓhibita ꝑſona ne faciat.⁊ ſi fac dꝛ
facere contra.l.⁊ ſi crediteꝛ ꝓhibetur mutuare er
go filiuſfa. ꝓhibetur acciꝑe.qꝛ diſpoſitum in uno
ex correlatiuis extenditur ad reliquum ut ſupra di
xi:⁊ tñ ſi minoꝛ accipit ? iurat reddere obligat᷑ ex
ſuo iuramẽèto ut ipſemet Har. uult in.d.l.ſiquis ꝓ
eo. ?.l.ſeiꝰ:æ augerius ad.l.fal.¶ Ex qbus ur̃ con
clu dẽdũ ꝙ iſtud.c. ꝓcedat indiſtincte ut exquo lex
aliquid ꝓpibet principaliter fauore ꝑſone iurãtis lʒ
i ↄſequẽtiã ⁊ faꝛio in fanoꝛẽ publicũ iuꝛamẽetũ in
riũ pᷣſtitũ ẽ obſeꝛuandũ ut h̊ ⁊ in.d.c.ij.⁊ auc.ſacꝛa
menta puberũ:⁊ ita ſupra ſũmaui.⁊ poſſet attenta
ri ꝙ ſi iſte de cuius fauoꝛe pꝛincipalꝛ agi iurauit õ
riuʒ nõ peccat:⁊ ſi ĩ aliquo peccat iurãdo nõ peccat
obſeꝛuãdo:ĩmo peccaret in Zueniẽdo. pꝛimũ ꝙ nõ
peccaueꝛit iurado: ꝓbatur qꝛ cum lex ꝓhibueꝛit pꝛi
mũ pꝛincipalꝛ in fauoꝛem ꝑſone ⁊ eius ↄmodũ:nõ
intẽdit ipaʒ ꝑſonã illaqare ex rrãſgreſſiõe ad pecca
tum:ſʒ potius ipaʒ pꝛiuilegiare: ne qð ſtatutũ e ĩ fa
uoꝛẽ ⁊? ↄſeꝛuationẽ reꝝ tpaliũ tẽdat in danuʒ ⁊ iteꝛi
tũ uite etẽne legẽ qð fauoꝛe.C. de legibꝰ ⁊ regulã
ꝙ ob graʒ de re.iur.li.Vi.Cuiq; enim łʒ renunnare
pꝛiuilegio ſuo. C. de pac.l.ſiquis in ↄſcꝛib ẽdo ⁊.d.
c.ad aooſtolicam:nec ex hoc dicitur in effeciu con
tem neꝛe pꝛincipa ẽ pꝛiuilegiantem uel ↄſulentẽ.iiij.
di.S. hec ⁊ ſi legibus: ad hoc tex. optimus in.i.i.
J. inde queꝛimr.ff. de no. ope. nu. ubi dicitur ꝙ ſi

CBDelareinran.

poſt nouum opus nuntiatum eonueniat quis cum
adquerſario ut opus fiat ualet conuentio nec pericu
lum eſt ne pacto priuatorum iuſſu pꝛetoris ãtepoſi
ta uideatur.quid eiʒ aliud agebat pretor quam hoc
ut contꝛoueꝛſias eorum dirimeꝛet a quibus ſi ſpõte
ꝛeceſſerunt ðᷣbet pretoꝛ hoc raium habere: Ex qui
bus neꝛbis ſatis luculent᷑ ꝓbatur ꝙ ueniẽs ccntra
ius ſuum ſeu pꝛeceptum factũ fauoꝛe ſui nõ peccat:
boc idem ⁊æ clarius nidetur ꝓbari in. d.c. ad apoſio
licam inducendo ut zD pʒ ꝙ ueꝛba dirigebantur ad
pſonam:tñ ſi contra fu tenet quia uidentur ꝛenunti
aſſe eorum fauori. Item poſito ꝙ in hoc ꝛeperire
tur aliquod peccatum non tamen debet peꝛmitti ut
neniat iſte contra ꝓprium iuramentuʒ ex quo ciꝰ
obſeruantiã peccatum aliteꝛ nõ ↄmitnitur ne iterum
peccet contraueniẽdo ut aꝑte ꝓbamr in. c.? ſi XSs
5 co.⁊.c.moucet.xxij.q.i.ubi pʒ ꝙ pꝛecepiũ eſt qiui
num ⁊ ꝛelatũ ad ꝑſonam nequis iuret peꝛ creaturg:
? m dicuur ꝙ ſi iurat z iurans pecceneꝛit nib iemi
nus tenetur ad obſeruantiam iuramenti: ex euo po
teſt obſe:uari ſine peccato. Idẽ uidetur in alijs in
ramentis temerarijs non babennbns comnem du
cretionis: obligant eĩm inrantẽ ex qno poſſunt obſ
uari ſine peccato:licet temeꝛe iurans peccauerit ĩ iu
ran ſo ut pꝛobatur in.d.c.⁊ ſi x-pᷣs iuncto..illicite.
xxij.q.iiij.Ex quibns poteſt cari hec theorica ꝙᷓ;
quã umcũqʒ iuramentum ſit temerariuʒ ſeu illicitũ:
ex quo ramen non eſt contra bonos moꝛes natura
les nec in eius obſeruãtia iminet peccatum ſemxer
eſt obſeruandũ ut pꝛobatur in iuribꝰ S allatis. Ju
ramentum eim debet habeꝛe tres comites.ſ.ut oĩio
ſit licitum:non aũt ut ſine cis non obliget iuranteʒ
vt plene dixi S.e.⁊ ſi xps:⁊.hec ſufficiant quo ad
primã queſtionẽ. ¶ Menio ad ſecundã.ſ.an cõtra
crus talis fiꝛmet᷑ iuramento an ſelũ obligeĩ ex ſuo
iuramento ⁊ non ex contractu: ⁊æ eſt ſubtiliſſimꝰ pũ
ctus et etiam magni effectus fᷣm Mart. in. l. ſiqnis
pꝛo eo ⁊ Cal.inteꝛ u ꝛumqʒ caſum. Mam ſi cõtrac
tus firm uur iuramento nõ licet amplius contraue
nire peꝛ ſe uel ſucceſſoꝛeʒ:ſecus aũt ſi nõ firmatur:
nam hoc caſu ſtatim cũ obſeꝛnaui ego poſiuʒ ꝛepe
teꝛe cum ſine canſa incipiat eſſe apud crecitoꝛem.
Itẽ poſſum a pricipio peteꝛe abſolutionem a iura
mento ut in.c.i.⁊.c.debitoꝛes ðᷣ e. Iteʒ heꝛes inrã
tis poterit contraueniꝛe cum iuramentum ſit pe:ſo
nale ⁊æ non trãſeat in heꝛedem ſeu alium ſucceſſoꝛeʒ
ʒ.e.c. Vitatis. Har.tenct ꝙ bhoc caſu.ſ.cũ.l.ꝓhibʒ
principaliteꝛ fauoꝛe perſone ſeu fauoꝛe ꝛeipublice:
ſeeundario iuramentum firmer contractum: quia iu
rando licet alienaꝛe ut hic ⁊ dicta auẽ.ſac?a in glo.
ſupeꝛ neꝛbo obſeruari.do. An.itʒ cõtractum nõò fir
mari iuramento niſi ubi lex canonica uel ciuilis hꝰ
exprimit quia potuit.l.ex cã prohibeꝛe c ontra ctum
2 ſic impedire obligationem naturalem ⁊ ciuileʒ:lex
aũt canonica fᷣm eum nibil dicit de contracm: ſz di
cit iuramentum iniolabiliteꝛ obſeꝛuandum pꝛopteꝛ
peccatuʒ:unde nihil cogit ut contracius ualidetur:
2 nõ obſtant abſurditates qᷓ poſſent ſeqͥ fm illã qꝛiaʒ
HBir. 7 Cal. de qᷓ Sð qꝛ fʒ eũ ex quo nulla arguitur
mirpitudo ex paue tenẽtis non hẽt locum.c.debito

res. Mec ob.ſi dicat᷑ adeſt turpitndo ex quo con
trahitur contra.l.qꝛ ex hoc nibil peccat in deum:Iʒ
temeꝛe agat ⁊ ſufficit ſi adeſt pena nullitatis comrg
ctus. Item recipiẽs iuramentũ non peccat quo ad
.l. dei que ꝑmittit illum fauoꝛe tpali pꝛopteꝛ nem̃ re
nuntiare:nec ob. ꝙ poſtq iuramentum eſt impletu;
Leneat ſine canſa qꝛ cauſam habʒ a iurante reſpectu
ſecundarie obligationis ex iuramento que ad eum
dirigitur: unde habet ius tenendi. nec ob. ꝙ non
tranſeat iuramentum ad heꝛedes quia licet peꝛſongꝗ
lireꝛ non obligenteꝛ ad peꝛiurium: ſeꝛuare tamen te
nentur ne ledant animam defuncti de ſepul. c. fi. de
raoto.in litteris. NHon ob.ꝙ ceſſionarius poteꝛi 9
trauenire quia non poteꝛit habens cauſam lucꝛati
nam uel ubi ceſſio fiat cum fraude: ubi ueꝛo habet
oneꝛoſam ⁊ non apparet fraus dicit ꝙ licet conira
ctus non ualidetur iuramento: ſurgit tamen obliga
tio que pꝛetendit uinculum in pꝑtem ſupeꝛ ob ſeiuan
tia ↄtractus que pꝛoduceꝛet obligationem ſimileʒ 7
illius nature cuius ẽ ↄtractus ⁊ obligatio ⁊ pꝛof cit
omnibus quibus obſtaret ⁊ pꝛoficeꝛet contractus:
⁊ ſic firmiteꝛ ⁊ inuiolabiliteꝛ obſeꝛuabitur iuramen
tuʒ: uult eꝛgo in effectu ꝙ contractus non firmamr
iuramento: tamen iuramentum habʒ illum effecum
in re entione rei quam ꝓduceꝛet contractus: unde
putat ꝙ adueꝛſus iuramentuʒ niſi alia arguatur de
ceprio non dabitur remedium.do. Car. dicit iutius
tenendum ut hoc caſu contractus firmetur iuramẽ
to:⁊ ſic uitabuntuꝛ pꝛedicte diflicultates.tamen tenẽ
do ꝙ non firmetur tenet ꝙ beꝛes non poreꝛit con
trauenire:æ muto foꝛtius nec ille qui inrauit lice ſe
mel adimpleueꝛit Yre.conſilio. cclxxi. tenet ꝙ firme
tur iuramẽto in caſu huius.c.ij.de pac.li.vVi.⁊ auẽ.
ſacꝛamenta pubeꝛum:⁊ ſic ꝙ beꝛedes non poteꝛunt
contrauenire quia licet iuramentum non extendatuꝛ
ad heꝛedes ut eos obliget:ad peꝛiurium tamen cen
tractus extenditur cum ſit nalidatus iuramento: ad
hoc tex. cum glo.in dicta auc.ſacꝛamenta:alias ſeii
dum eum pꝛobibeꝛet lex ⁊ decipeꝛet contrahentẽè cũ
inteꝛpoſ tione iuramenti. Idem archi. in dicto. c. j.
2 Cal.hic dicens ꝙ ſicut iurans nõ põt cõtraueire
ita nec eius heꝛes qꝛ ius qð qͥs non bẽt non poteſt
in aliũ tranſfeꝛꝛe ut in ꝛegula nemo poteſt de ꝛegn.
iur. li. vj. æ concludit ꝙ in caſu huius.c.? ſil bꝰmn 4
bus ſolo iure ciuili Zctus ĩpꝛobaĩ heꝛes nel ſucce
ſoꝛ nõ põt ouenire adducit. d. c.ij. Ié qꝛ hoc iurs
mentũ nullã cotinet turpitudinẽ ⁊ ẽ pſttũ de eo qʒ
ſpectat ad iurantẽ: cꝛgo dʒ actũ nalidare facit õ..
ſi vo ⁊.l.cũ quis decedẽs.. codiciluus.f.de le.iij.
⁊. . de inſti.c.cum ueniſſent:peꝛ que iura pꝛobaĩ ꝙ
ubi quis ꝛenũtiat iuri ſuo ſy ex ci poſſit Zuenite: in
ſi iuramentum interceſſit qð factun ẽ ampli ꝛeſcin
di non põt. E cludit eꝛgo iuramentũ ualidaꝛe con
tꝛactum ⁊ ita ꝛefeꝛt Jo. mo. archi. 7. Jo. an. in. d.
c.ij. ⁊ ſic bec opi. ꝙ in caſu hꝰ.c.⁊ ſiſᷣbus onacius
nalidet᷑ in ramento ẽ cõis:⁊ eaʒ ſemꝑ ſecur ſuʒ. Et
vr de hoc caſus ĩ.d.c.ij.ubi expiſſe dẽ iluud pacium
iuramẽto fa nari. Vñn ſicut in caſu illiꝰ. c.firmatun
pari ꝛ25ec ⁊ in caſu bꝰ. c.? auc.ſacr̃a puberũ cũ eadẽ

ſit utrobiqʒ 20.ar.c.cuʒ dilecra de ofir. uti. uel iut ·

ro vbrANita
iora Cinb aM
eninlpu inalin ,lu⸗ vent
gtcimcifſendwonlin h

ſitritnfral uunc au inms bn

ubynn n Ctn nolin uen uti
ſounencredriur an⸗cns frmet urann
ine ern. Ng ee ioincev to g i
Innstrmriofinni anistbiean Liuſan
Prsprgapernntre) Aun gnaanscine
sele oper immmeninehſtent ie
foboeſdsopet neiensnon odint
ndiNandclarzaan mdepulns dcnr
Ouncpinon griiaruſag dcnnaminon
mrfürdcchnsunacndiamiunnpren
himainanmnope ſgtorn wig
iriaennrzensc iicnstinnee
bi Negansponfmnnn unmanm du
unsaſniinrad ötatnnn;inne
inalar nc tſinn tnmnrraztl
lmunemni rcſ chſthnenin
nſiug ne niſnn tikui ins
röanungnteineee
aner pignontcunſen Ufom
lohis ienſar an chſin, in Z
blrtze inaninmn oͤſenn nni
lgn an al ſzei —“
lonſconnmnchnenn n a

Ruin

arocen conſtio nc ſniez

ſormnae

ERNE
„. dehs gbſoſnnon; ee
mnurinn H Immn
. .

lie opeve⸗
en obepebirn
t ineg nſſngtomnen

u Tmo: mi, umenmnbiziin
raninr numn Pcnn nnng
un alſg iunmnm ni ain
epno w ct 9 N
Mwr onstimn co Qer d
xvnimir r h nmnofenem
rr ie umunnmm utirfinlara n
vgviſimmn nn ker n wi
mumite mulo ſonuo irr lrnr omunin
maimenan Fre onſlo cin mng in
Nqnd n b boiuns c i deacn Nan
ſommn oobemmt ic g dendes en dorn
Courmwcnite dpia uce marenaumn onegat
Aberdes n eos Nigerad heinnnmen
novs encmchmt onm tdidamsiwrn
NNW. AN S0 n ANi ſianant
drnem vodden t nendom
apieinn. JEntitt
4Q1bcdde ſan nmeüfäl
amtius bers igcdinun din
i ui nnſer ui thl niſii
r.1. ehat n itnei⸗
zus ſho cul ang hti de
ſeno zmnt Malt
nuni nuli cotnen mmmtint,
n 2d inmnte:cih hain
lc̃ nis enliiud

Item facit ratio do. An.quã retuli in precedenti
gqõne.ſ.qꝙ.cũ.l.pricipal: cõcernit fauoꝛem iurantis
uidẽtur potius oſultoꝛia quam preceptoꝛia ⁊ obli
gatoꝛia. AUnde cũ.l.hoc caſu nõ reſiſtat nec ꝛeſiſter
poſſit iuramento ut dixi in precedenti queſtione ur
ſuperueniente iuꝛamento tollere ꝓhibitionem ſuam
ut expſſe colligit ex ue:bis illius auc.ubi mandat iu
ramenta inuiolabiliter obſeruari qðᷣ non faceꝛet ſi
ſtaret in ꝓhibitione ſua ar.in.d.l.ſiquis pꝛo eo et
qð ibi nõ. Oir.⁊ ſic ↄualidat᷑ ctus cũ nõ reꝑiat
reſiſtentia. Inſuꝑ adduco aliam rõnẽ fere ↄcluden
tem:ſi iuramẽtum nõ firmaret ↄctum in caſu auc.
ſacr̃a puberũ ⁊ ſilium. Inpꝑpatoꝛ nõ mandaret iura
mentũ ſeꝛuari qꝛ iuramẽtum exiudiciale nõ inducit
obligationẽ de iure ciuili fᷣn opinionẽ legiſtarum
p.l.ſiquis ꝓ eo de fideiuſ.ubi per Har. loquitur
ergo auc.ſacꝛa pubeꝛũ de iuramento cõfirmatoꝛio
plʒ tamẽ mihi opi.do.An.qꝙ pᷣſuppoſito ꝙ ↄctus
nõ fiꝛmaret᷑ tamen beꝛes uel ſucceſſoꝛ ſingularis nõ
poterit Zuenire ⁊ multo foꝛtius nec ipſe iurans pꝰa
adimplementum ꝑ. d.c.ij. ubi. dꝛ oĩo eſſe ſeruanduʒ
dictum iuramẽtum:unde per illã dictionem oĩo uo
luit exclu dere oẽm ↄuentionem ut ſentit ibi aꝛchidi
aconus A l idẽ tex.in dicta auẽ.ſacr̃a pubeꝝ in fi.
dum dicit inuiolabiliter. Item facit iſtud. c.⁊.c.licet
j. e.ti. li. Vi. ubi nulla fit mentio de receptione alicu
ius ſicut fit in caſu.c. debitoꝛes ſupra.e. Secus iñ
puto ubi.l.inhibet ↄctum odio creditoꝛis ut in.c.
debitoꝛes. Secus ut in. c.ſignificante de pig. ut di
xi plenius ſupꝛa qꝛ in odium ipſius ſtabo.c.debito
ꝛes:z. c.i. ſupra.e.ti.lʒ Fre.in dicto conſilio.cclxxij.
ſentiat idem ꝙ in caſu huius.c.ſed minus beñ ꝑ ea
que ſupra dixi. Sed ultra predicta aduerte ad illaʒ
difficultatem que oritur an pctus firmet᷑ iuramẽro
uel ne dicit.n. Ang. de ꝑuſio in dẽo ↄſilio ꝙ ubi
actus iuramẽto firmat᷑:ʒʒ quis abſoluatur a iuram
to nõ ꝓpterea põt uenire actum qꝛ actus eſt nali
dus de ſe ꝓpter iuramenti irerpoſuioneʒ: æ abſolu
tio hoc ſolũ oꝑat᷑ ut Zueniens non incidat in ꝑiuꝛi
um nõ ãt annullat Sctum. unde nullus diceret fᷣm
eum ꝙ minoꝛ qui iurat ſuꝑ ↄctu:aut minoꝛ qui iu
rat ⁊ fuit deceptus ultra dimidiam iuſti pꝛecij ſi ab
ſoluitur a iuramento per ſuꝑioꝛem poſſit ꝓpterea
ueniꝛe j̊ actum qꝛ ↄctus eſt aliquis ⁊ irrenocabilis
ubi ueꝛo actus non firmatur iuramento ſed ſolum
iurans aſtringitur ad nõ uecniendum 5 iuramentuʒ
imediate cum eſt abſolutus obtinet:non cniʒ obſtat
iuramentũ qꝛ eſt abſolutus a ſuꝑioꝛe:non actus qꝛ
nullus. unde qui iuꝛat ſe ſoluturũ uſuras ant nõ ue
nire S actum pignoꝛaticium factum in foꝛma uen
ditionis imediate cum ẽ abſolutus ꝓſequi põt ius
ſuũ qꝛ tale iuramẽrtum nõ firmat ꝓmiſſionẽ ſʒ ſoluʒ
obligat eum ad nõ ↄueniẽdum qð eſt nõbile diciũ
æ menti commendandum ꝑpetuo. Sed Jo. cal.
PDMau.in quodam conſilio uidentur ſentire orin m
in eo ꝙ dicũt ꝙ petens abſolutionẽ iuramento cõ
firmante pctum dʒ facere cirari ꝑtem qꝛ tractat̃ de
eius piudicio cum ſublato iurameto ſeqtur reſciſio
pctus. Sy mihi plus plʒ hoc dictum Ang.quia vt
ſupradixi ꝑ interpoſitionem iuramenti lex tollit pꝛo

Kum conuingat

hibitionẽ ⁊ ſic Zctus ꝛemanet nalidus ſine alia ꝓhi
bitione nõ ergo põt ꝛeſcindi ꝑ abſolunionẽ iuramẽ
ti qꝛ Zcius aſſumpſit niꝛes ex ↄſenſu ꝑnium iuramẽ
to uallato: unde nõ ceſſat nunc ex toto cã cõfirmãs
ar. C. quando li. ab emp. diſce. æ. ff. per totum ⁊æ.l.
nihil tam nale.ff. de ꝛe.iu.⁊ in.c.i.e.ti.?⁊ hoc teneas
unde merito dixit tex.in.d. auc. inuiolabiliter ⁊c. =
in. d.c.ij.oĩo ſeruandũ ⁊c̃.qᷓi de cereꝛo debeat uale?
ut ↄctus:iĩ õriũ tñ faciunt multa qᷓ ſequũtur Ité tʒ
opinionẽ Ange.inutilis eſſet ſemper hec abſolutio
li Zctus poſtmoduʒ foꝛet irreuocabilis contra.c.ſi
uero S.e.ubi bonus tex.unde poteſt ſic diſtingni ꝙ
aut ↄctus ſuſtinebat᷑ ſolo iuramento:⁊ tunc eo ſub
lato dũmodo legitime tollitur Sctus qꝛ tollituꝛ illð
uinculum quo ſolo ſuſtinebat᷑ ar.op.l.ſtichum.S.
nãlis.ff. de ſolu.=.c.cum ceſſante.j.de appe. Ziut
ſuſtinebatur etiam alio iuꝛe:⁊ tunc ſublato iuramen
to datur facultas interpellandi aliud remedium pri
us competens ad ꝛeſciſionen ↄctus. Exeplum an
quis in ↄctu fuit deceptus ultra dimidiam iuſti pꝛc
cij quo caſu ↄctus non eſt ipſo iure nułus:ſed ſub
lato iuramento poteſt agi condic.l.ij. C. de reſcin.
uen. c. penul.⁊.c.cum dilecti de emp.⁊ uen. uel quã
do in ↄctu inito per metum inieruenit iuramenium
ſic poteſt intelligi. c.ſi vo pall.æ hoc de ſecunda qõ
ne. Mũc ad pᷣdicta applico duo dubia quotidiana
2 multum nõbilia que diſputaui ? continctur ĩ pal.

diſputatione ⁊ ueniunt ad limitationem pꝛedictorũ

hic.n.pʒ ⁊ in iuribus pall.ualere iuramentum le
gem ciuilẽ emanãtẽ principalꝛ in fauoꝛem priuatuʒ
pone eni ꝙ lex ſeu ſtatutũ irritet etiam iurameinm
uel foꝛma nõ ſeruata diſponit ꝙ Sctus hẽatur pꝛo
ficto ⁊ ſunulato.Ecce in terminis ſtatutuʒ diſponit
nõ ualere ↄctum minoꝛis nel mulieris ſine cõſenſu
duoꝛũ agnatoꝛũ ẽt ſi iterponatnr iuramentum uel
dicit ꝙ talis ↄctus hẽatur pro ficto ⁊ ſimulato nũ
quid iuramẽtum forma ſtatuti non ſeruata pᷣſtitum
obliget iurantẽ:⁊ ad hos duos articulos multa ad
duxi pꝛo ⁊ õ in dicta diſputatione que cã bꝛeuitatiſ
o nittã:⁊ lolũmõ ueniã ad deciſionẽ. Et prio pᷣmit
tam opiniones principalioꝛes q́s in materia reꝑio.
t prio ſciendũ ꝙ Ja. de bel. tã in filiofamilias
ꝙᷓ in minoꝛe ꝓbibito phere ſine certa ſolemmtate
diſputat unam qõnem quid iuris ſi contraxit cum
iuramento nõ ſeruata ſolẽnitate ſtatuti:æ concludit
in filiofa.ꝙ iuramentum dicto caſu non dat robur
ↄctui tum qꝛ eſt acceſſoꝛium ad contractum nulluʒ.
ergo nihil ualet dicta.l.nõ dubium. C. de legibus
tum qꝛ j bonos moꝛes.nam talis contractus pre
bet cauſam delinquẽdi.⁊ parentes depredandi.l.i.
ff. ad macedo. æ regula non eſt obligatorium pre
alb. de minore dicit idem de iurc ciuili ſed de iure
canonico dicit eum ogligari per iſtum textum ⁊ dic
to capi.ij.? incipit queſtio.l.pulſiua cauetur quam
etiam recitat. Jo. an. in addi. Spe.in titu. de ſen.
prola. F. ut autem. v. ſed pone ⁊ ſimiliter tranſit
F5. re. de ſenis conſilio. cclxxij. aangit primum arti
culum ſcilicet quando lex irritat contractum ? an
nullat iuꝛamentum:æ loquitur in filiofa.? cõcludit
iura nentum ualere quia obligat in caſu fonioꝛi ut

Be iureiuran.

ut in auẽ. ſacꝛa puberuʒ ⁊ ⁊ ĩ.c.ſigniſicante de pi
gnoribus ⁊.d.c.ij.de pac.l..vj. Mec obſtat ꝙ ſta
turum ãnullet iuramentum:qꝛ h n põt facẽ cũ non
ptineat ad forũ ſuum ſʒ eccłe: ut.in. c. uenerabilẽ de
ele. Bar. in. l.ões populi.ff. de iuſti.⁊ iu.iĩ.viij.ſeu
.ix.colũ.dicit quod aut ſtatutũ ſimpłr ãnullat iura
mẽtum nõ fuata ſolẽnitate ⁊ non ualet:aut diſponit
quod ↄtractu alr celebrato pſũitur dolꝰ ſeu qð mi
noꝛes dolo pᷣſumantur inducti æ ualet:monetur qa
ſtatutum pᷣſumẽ põt dolũ: ſʒ iuramtum dolo extoꝛ
tũ nõ ualet ut hic cũ ſimi.do. Mal.tangit in autẽ.
ſacr̃a:⁊ dicit ꝙ ẽt ſi ſtatuta nõ fingãt doluʒ ⁊ ſimu
lationẽ tñ ſi hñt ꝛõneʒ ⁊ equitatẽ:puta quia malicia
illius loci erat multũ ꝓmpta ad decipienduʒ mino
ꝛes:talia ſtatuta ãnulantia iuramentũ nalent:nec iu
ramentũ eſt obligatoriuʒ. Mam cum babeant equi
ratem ⁊ rõeʒ nalem nõ pnt dici iuri cõtraria. Fatet᷑
m bonã eſſe cautellã que in multis locis fuat᷑:ut õc
tus ↄtra ſtatuta geſti pſumant᷑ dolo:ſen metu extoꝛ
ti: ſed idẽ Qul. in.l.non dubiũ. C. de legi. uidet ali
qʒ theoricã tradeꝛe:diẽ.n. ð̊ iure canonico eſſe dicẽ
dum ꝙ interdũ iuramentũ tollit cam pꝛohibitionis
iuris fictione:⁊ tunc ſeruandũ eſt iuramentum. ueꝛ
bi gra ſi cã ꝓhibitiõis eſt minoꝛ etas iuramentum
fingat maioꝛem:et iõ tʒ ↄtractus.ſecus ſi non tollit
cãʒ ꝓhibitiõis. Exemplũ:ſtatutũ pꝛohibet minoꝛem
heꝛe qꝛ fingit dolũ:certe fᷣm eũ iuramentũ n tollit
cãm doli pꝛeſũpti:⁊ iõ nihil oꝑatur iuramentũ:ar.
.l. ſiquis inquilinos. ff. de le.i.tin eꝛgo iuꝛamentum
oꝑat᷑ in cauſato quãtũ oꝑari põt in cauſa ⁊ n plus:
nec obſtat ſᷣm euʒ.c.ij.de pactis li.vVj.⁊.c.lʒ.j.e.ti.
⁊? li.⁊ iſtud.c.qꝛ in iſtis cã ꝓhibitõis erat de iuſtitia
poſitiua ⁊æ mutabili ⁊ non de immutabili:et ideo in
iſtis põt iuramentuʒ oꝑari:illa aũt iuſtitia eſt muta
bilis cuius tranſgꝛeſſio non inducir peccatum ð inẽ
diuino: illa Vo eſt iuſtitia imutabilis cuius tranſgꝛeſ
ſio inducit peccatum.qꝛ ius diuinũ ẽ imutabile:? in
boc fundat᷑ fm eũ ꝛegula nõ ẽ obligatorium li.vj.
hec ſunt voa fʒ eũ qn agitur de efficatia iuramẽti
reſpectu iurãtis:ſed qn ꝓhibitio ocernit aliũ q; iu
rantẽ:iuramẽtũ unius alteri obeſſe non põt ut nõ.
C. de bo. qꝗᷓ li.l.fi.. filius aũt. Et ex pᷣdictis bꝛeuit᷑
còcludit ꝙ aut iurat᷑ j ius iurãtis.aut S ius tertij.
Orio caſu aut 25 ꝓhibitiõis fundat᷑ ſuꝑ equitate
naturali = non ualet iuramentũ:aut fundatur ſupeꝛ
quadã equitate poſitiua:æ tunc ualet iuramentum.
5.·caſu non nalet iurameniũ.qꝗᷓ oĩa dicit bñ notãda
Ad. c.debitoꝛes rndet ꝙ iuramẽtũ ſupeꝛ uſuris ẽ
ꝓhibitũ in altero extremo.ſ.in ꝛecipiete ſed non eſt
pꝛohibitũ in ꝓmittente.⁊ iõ ꝓmittens debʒ obfua
re iuramentũ nõ in fauoꝛẽ hõis ſed ꝛeſpectu diuini
nõis qꝛ deo iurat᷑.põt peti iũñ abſolutio ut ibi ⁊æ in
c.i.S.e.ti.hec. Maldus ⁊ de hac mã aliquid ꝑ eũ
dem.in.l.fi.C. de non nu. pe.⁊ in.l.pactum qð do
tali.C. de collat:⁊ in.l.ſeius ⁊ augerius.ff.ad.l.fal.
do. An. hic tenet iuramentum in caſu noſtro ualeꝛ
licet ſtatuta anulent iuramenta uel pꝛobibeant:quia
pꝛohibeꝛe iuramentum non ſpectat ad iudices ſecu
lares nec ad.l.ciuileʒ ut nõ. Moſtien.in.c.quemad
modũ s eo.ubi dixi:2 Fꝛe.ubi ð. Idem dicit ſi an

nularẽt inſtr̃a uł fraudem pᷣſumeꝛẽt alia non apparè
te cã pᷣſumendi: ul ſi imponeꝛẽt penam uenientibus
ad ↄtractum: qꝛ oia talia ↄfingi poſſent ad excludẽ
dã iuramentalẽ obligationé uia indirecta ubi direc
ta fieꝛi nõ põt ↄ regulam cũ quid li.vi.d.c. quanto
de pꝛiuile. NHec ob.fᷣm eũ qð dicitur de uoto.. ij. ff.
de pollici.ubi ius ciuile diſponit ſupeꝛ uoto qꝛ non
ualent leges ille inqtum infringunt notum: ad hoc
quod nõ.glo.in.c.mulieꝛ.xxxij.q.ij.⁊? hoc eſt dictuʒ
Fre. in dicto conſilio.cclxxij. Sed ego intelligo ſed
dum nõ. peꝛ Innocen. in. c. ſcꝛiplure de uoto: non
enim deꝛogat᷑ ex toto illis legibus: ut ibi ſentit In
no. ⁊ peꝛ hꝰ putat ꝙ alio extrinſecus nõ appente in
ramentũ obliget ꝓdigũ: dũ tñ ſit conſenſus capax.
lʒ aliud uolueꝛit Fre. conſilio.xxx.? Barto. in..
is cui.ff. de ueꝛbo.obli.ad hꝰ q; in acquirẽdo equi
ꝑatur pupillo pubeꝛtati ꝓximo ur nõ. in. d.l.is cui
⁊ ex delicto obligatur ut ibi nõ.eꝛgo ex iuramento:
de delictis pue.c.i.⁊.ij. nec fm euʒ ob.ꝙ inteꝛdicta
ſit ei adminiſtratio qꝛ ꝑ boc nõ eſt ei inteꝛdictum in

ramentuʒ nec inteꝛditi potuit¶ Nec ob. ꝙ lex equi

paret eum furioſo qꝛ nõ attẽditur in hoc equipatio
legis:⁊ qꝛ totum hoc fit fauoꝛe ſuo. Nec ob. ꝙle
gis reſiſtentia impediat nalem obligationem. ff. de fi
deiuſ.l.cum.l.⁊.l.ſi nõ ſoꝛtem...i.ff.de ↄdi.inde.ei
go pari rõe iuramentũ.xxij.q.v.iuramenti: qʒ illud
neꝛũ qn illi ꝓhibitioni ↄſonat ius diuinuʒ ut in uſu
ris. Item lſʒ poſſit ifringeꝛe nãleʒ obligationẽ inqua
tum obligat ꝑti ⁊ ẽt iuramentaleʒ quo ad ſecundari
am obligationem que dirigit̃ in ꝑteʒ:nõ tñ infringit
nec infringeꝛe põt obligationẽ iuramenti inquanmivʒ
pꝛincipaliteꝛ dirigitur in deum:nec in hoc tunc ſunt
paria ſimplex loquela ⁊ iuramentũ: qꝛ iuramẽtũ p
cipalit᷑ dirigit᷑ in deum loquela in ꝑteʒ. Nidet᷑ gᷣ in
effectu ↄcludeꝛe do. An. quo ad utrunqʒ articuluʒ
ꝙ iuramentũ obliget:⁊ ſic obſeꝛuandum: niſi qn..
ſeu ſtatutuʒ pſumit dolum ſeu fictionem ⁊ habuit le
gitimam cãm bhoc pᷣſumendi:ſecus ſi hoc fecit meio
ſauoꝛe minoꝛis.do. Car.refeꝛt hic ſe conſuluiſſe ſta
tutum ualeꝛe ⁊ impedire iuramentum cum pꝛeſumit
dolũ ſeu aliã iuſtam cãm:⁊æ qꝛ tũc ↄtrahens ſatis ni
det᷑ in dolo eſſe. He ſunt pꝛincipalioꝛes opiniones
quas in mꝗ reꝑire potui:⁊ ut hẽas reʒ cdlarioꝛẽ ſub
ijciam ꝑ bimembꝛẽ diſtinctioneʒ qð mihi in hac mã
vVꝛ. Et dico ſic:aut ſtatutum ſine alia pꝛeſumptione
fraudis ꝓhibet obligationem ſeu alium actũ ct aãnul
lando iuramentũ niſi ceꝛta ſolemnitate ſeꝛuata: aut
pᷣſumit fraudem deceptionẽ dolũ metũ uł quid ſilę.
pꝛio caſu dico iuramentũ obſeꝛuãdum ex quo pꝛin
cipalꝛ fauoꝛe ipius iurãtis emanat ſtatutuʒ ut ꝓba
tur h̊ ⁊ in.c.ij.⁊ in.c.q̊ ⁊ in auẽ.ſacẽa puberum pꝛe
alt. nec facio uim an ſiatutũ dirigat ueiba prohibi
tiua in ꝑſonam aut ad ꝛem ur pleniſſime dixi. hec
pꝑs ſatis z probata eſt in ĩtellectu hup.c. M ꝛeſtat
rñdeꝛe niſi ad iuramentũ ipugnatum peꝛ ſiatutum:
dico eim ut g dixi ſatis dẽʒ ẽ ſtatutũ nõ poſſe impe
dire ex me:o fauoꝛe alicuius obligationem iurame
talẽ q acquirit᷑ deo.qꝛ inferioꝛ nõ põt impone:e ſe
gẽ ſuꝑiori in cle.ne ꝛomani de elec.⁊ õ latius diri.
Itrem facit dictũ Inno. in. c.ij. de regula. ubi dicit

Eencht ln ai hiin D
ö nnoſunikN
ſe brmi intri mun r 1,
mujunimnmũ ſiralß hamm. .
, ulvgfmiinr uſt ſtta⸗ 7
tiannccrcner ldint onman
õl
ickecactoceulnt an aisſpi
ehis Heinbtyataoimi phemn inon
afuel nehi eni et detnene en ſo
insarninturn ndani ſin dude
aprincihcedntsn Kade Ven g
ſheriſensramismiigtagötser
onnwära iminfndannnons
Wankſcennwlidudndiprn
nmnenüiuunttanntenn wr
Mümgninninenünde
Padoalpinünetr. toräg
g ſumi Höfenmnſbemin znican
uunllcmnindngennin
Oneeſſishaunn jimifnen
ſar rolannmnini en
rcjngenenon cden
nelil ebgr

n otntlieg
3 atun fnoſo⸗ nücimin

9. gn
* 8 bn rſtfuorin
tnnainpetin en Gigtin
. Mlamlelſtöhun ſificeg
9o nn eiummmi. miFirma
* ll ghinnoni on ocin
mmcuigr ra mmuh go nin
mmmonm grcnmiinn noift
imiger Ncroblgmmmeinnnie
pimimir dinginr indunn mein ornnrl
pri ſmper oqndh ? unmmni: inanen
chiit dngt iſ damn oapenin e idat
ium ochder do An. gid Aummnddt
Oummmoni CDüger c Sienanun i
ſanſtumum; dionir Gonſen ſoioren ti
guünmncandoe Pfanenäſecnsſthoeft
õ
mmnticr tinpeintimemanmmd en
üſe iiiſum int utemin
ei n 0o le De iun anld
mnsin nuͦ ſeyieonin bin
iaun pbinenhne cſtumnong as
F. Edoſtan ſmmnſ
ſmdetolhummniun⸗
Ho uranenii nii em ſimu⸗
ziunit fruuden deegnoni hĩ .

ꝙ in iſtis ſpũalibus ius nãle pᷣertur poſitiuo.nnde
cõcludit ꝙ quo ad offerendũ filium monaſterio nõ
E differentia inter patrem ⁊æ matrem:facit.c.ſi annũ
de in di.li.vi.unde cum ↄctus minoꝛis uel mulieris
bẽat ſuũ eẽ fm nãlem equitatem ⁊ ſᷣm ius gentium
⁊ iteruenit inramentũ nõ eſt curandum de omiſſio
ne ſolẽnitatis iuris ciuilis:ut ꝓbat᷑ in.l.i.eo.ti.⁊ in
dicta auẽ. ſacꝛa puberũ.Ad idẽ facit quod le.⁊ nõ
tur in.l.i.C. de ſacꝛoſanc.ec.ubi ↄcluditur ꝙ ĩ cõ
cernẽtibus aĩiam attẽdimus ſolũ ſolẽnitatem iuris
gẽtium ⁊ nõ iuris ciuilis ⁊ nõ.in.c.relatum ð teſta.
Hec potuit ius ciuile ſeu ſtatutũ repꝛobare iuramẽ
tum ẽt ſi minoꝛes erãt ſoliti in tali loco decipi quic
quid dicat M i.in dicta auẽ.ſacramẽta qꝛ hoc nõ
ſpectat ad legẽ ciuilem ſed ad papã ur in.c. uenera
bilem de elec.ad idem.xcvi.di.ſi imperatoꝛ ubi ex
pꝛeſſe dicitur ꝙ in iſtis ſpũalibus ẽt ĩpeꝛatoꝛ dʒ hr̃e
recurſũ ad eccleſiã æ facit quod ponit Fre.conſilio

xciiij. ubi dicit nõ ualeꝛe ſtatutum laicoꝝ ꝙ ex aliq

facto ſiue geſto pᷣlumat᷑ cõrractus uſurarius puta ſi
appaꝛet ſolutio de minoꝛi q;titate ꝙᷓ; ↄtineat̃᷑ in in
ſtrumento intelligat᷑ contractus nſurarius ⁊ heatur
pꝛo plena ꝓbatõe mouet᷑:qꝛ cognitio utrrum debe
at cẽſeꝛi Zctus uſurarius neceſſario tangit ſpiritua
litatẽ Jõ nõ pñt laici ſuper hᷣ ↄſtitueꝛc.c.fi.de ꝛc.ec
cle.nõ alie.=.c.eccleſia ſancte marie de ↄſti.⁊.c.tuã
de oꝛ.cog.⁊.C.latoꝛ qui filij ſint legitimi.facit ẽt qð
nõ Jo. an. in. c.ſtatutũ de heꝛe.li.vi.ubi ↄcludit cõ
ſile ſtatutũ nõ u aleꝛe ẽt ꝛeſpectu pene ut ſi apponaĩt
pena ↄbenti mr̃imoniũ ſine ↄſẽeſu ꝑentum. ſi dico
in ꝓpoſito ꝙ Iʒ ſtatutũ laicoꝝ poſſit ꝓhib eꝛe pꝛiuʒ
nõ tamen põt decerneꝛe in ualiditatẽ iuramenti ex
quo nõ pᷣſtatur ſuꝑ re turpi:qꝛ nõ eſt de foꝛo ſecu
lari:ſed eccleſiaſtico de iudi.nouit cum alijs ſuꝑius
allegatis. Mec in h̊ hʒ auctoꝛitatẽ aplicam ĩmo mit
teret falcẽ in meſſẽ alienã nec deceptionẽ ſeu leſionẽ
minoris curat imꝑatoꝛ.nt in.d.aut᷑.ſacr̃a puberuʒ
nec papa in.c.ij.de pactis li.vi.⁊ hic. NHam ꝓpter
fragilitatẽ ſexus ⁊ etatis multis deceptõib us expoſi
tq emanarũt illa iura in fauoꝛem minoris ⁊æ mulie
ris:ut.ff.de mino.l.i.⁊ ad uellei.ꝑ totum: ⁊ tamen
iuramentũ in ↄꝛium ualet:qꝛ hetur ponꝰ reſpectus
ad aĩam ꝙ ad fauoꝛẽ reꝝ tempoꝛaliũ:ut hic ⁊ ſili:⸗
h quo ad pꝛimũ membꝝ. do mẽbꝛo pricipali
qn ſtatutũ nõ ſeꝛuata ſolemnitate pᷣſumit dolum ulł
aliam illicitram cãm.dico ꝙ aut nulla apparet ſpecifi
ca ⁊ ueꝛiſilis piectura pᷣſumendi fraudem:⁊æ non ſuſ
ficit quo ad euacuandum iuramentũ: qꝛ nõ apparẽ
te cã urgenie non debet nec põt impediri obligatio
queꝛẽda deo:ar.xxv.q.i.ſunt quidã = qð nõ. Inn.
in. c.que in eccleſiarum de ↄſti.⁊ melius in.c.qꝛ ple
ꝛiqʒ in fi. de imu. ecc.⁊ ꝑ legiſtas in..fi. C. ſi õ ius
ul uti. publi. eſſet eiʒ tale ſtatutũ cã ꝑfidie ⁊ ꝑiurij õ
.l. i. E. ſi adue. uen. iſtum tex. cũ ſilibus. aut ſubeſt
cã pᷣſumẽdi: ut qꝛ cõiteꝛ in loco minoꝛes decipiebã
mur ⁊ inducebant᷑ dolo ad ↄhendum ⁊ ſepe fingebã
tur ↄctus obligatoꝛij õↄ minoꝛes.unde ſtatutũ argu
endo a cõiteꝛ accñtibus qð qʒ in.c.i.d cleꝛi.nõ reſi.
ubi ꝑ Cal.? Cy. in.l.neqʒ natales.C. de ꝓba. ĩtro
Quxit quandã ſolẽnitateʒ qua omiſſa pᷣſumit ſimula

¶ um cötingat

ꝛum cõtractum ſiue doloſuʒ. Et tunc cõſiat in foꝛo
aie per ipm minoꝛẽ ↄcium eẽ uerum ⁊ non fictum.
Aat doloſũ ⁊ puto ipʒ aſtrictũ ad obfuãnã iuram
ti: qꝛ ĩ foꝛo aĩe credeꝛẽ confitẽti ĩ piuciciũ ſuũ ð ho
mi.ſignificaſti. Nõ in cle.i.de pe.⁊ ceſſat ꝛ0 ſtatuti.
nam exquo ſtamũ eſt cõtra obligationem diuinam
ceſſante cã ſtatuendi ceſſat diſpõ:ut notanter ſentit
Inno.i. c.qꝛ pleriqʒ de iĩm.eccł.i fi. facit quod no.
gl. in. c. nõ eſt de uo. Et idem opinoꝛ. dʒ. cuo ad
forũ cõtẽtioſũ:ut ſi aꝑto oꝛe poſt modũ confitetur
pctũ ueꝝ eẽ ⁊ nõ ſimulatũ ſiue doloſũ ꝙ tenear᷑ ad
obſeruãtiã cũ ceſſat rõ ⁊ cã ſtatuẽdi. Nam ⁊ cõtra
pᷣſuptionẽ iuris ⁊ de iure admittit ꝓbatio in cõtra
rium ꝑ cõfeſſionẽ eius de cuius fauore agit᷑.ut pro
batur ĩ aut᷑.ſʒ iã neceſſe. C. de dona.ante nup.⁊ in
.c.is ꝗ fidem de ſpõ. in.d.c.qꝛ pleriqʒ de imu.ec
cle. ꝑ Inno. ubi ſingulariter dicit ꝙ etiam poſiqᷓ;
ſetẽtia tranſinit ĩ rẽ iudicatã ſi ↄſtat de eius imic ui
tate ꝑ cõfeſſionẽ paꝛtis ꝓ qᷓ lata fuit dʒ reuocari:qꝛ
ceſſat preſũptio iuſtitie que oꝑat᷑ trãſitũ ĩ rẽ iudica
tam muito eꝛgo foꝛtius debet hoc dici in iurameio
quod pꝛincipaliteꝛ obligat deo:ut in.c.dcl uoꝛcs 2=
c.⁊ ſi xps s.e.⁊ h̊ intelligo qñ ↄfeſſio hʒ ſuas ſolẽ
nitates ꝛequiſitas:⁊? per h̊ hẽs bonam practicam in
locis:ubi ſũt talia ſtatuta ut facias iurantẽ interro
gari iureiurãdo an inteꝛceſſeꝛit ſiłatio uel dolus qdðᷣ
bñ nõ aut minoꝛ ſeu mulieꝛ allegat fꝛaudẽ pᷣſumptã
E ſtatutum ſeu nõ dicit ↄctum licitũ ⁊ poterit ſerua
ri opio Haꝛ. æ Wal.æ alioꝛum ut iuramentũ tunc
nõ ſit obligatoꝛiũ:qꝛ non tollit pᷣſumptione ſtatuti
legitime iductã ad h̊ tex.ſingularis in.l.fi.C. ð̊ nõ.
nu.pe.ubi pʒ ꝙ ſimpliciter ↄfutens ſe recepiſie mu
tuum.m. j. biẽnium excipe? põt ↄfeſſionem cmanaſ
ſe ſpe future numerationis ẽt ſi iuramentum a prin
cipio fuiſſet ĩteꝛpoſitum.un pᷣſumptio iuris nõ oꝑa
tur effectum ſuum ct ſi iteꝛceſſit iuramentũ. unð ſin
gulariter ibi ꝓbatur ꝙ ois pᷣſumptio que ẽ ĩ Sctu
uel ↄditio tacita ĩtelligit᷑ in iuramento ſuꝑ eo pᷣſto
quod etiam nõ ibi Hal.⁊æ per Inn. in.c. ueniẽs gẽ
eo.⁊ in.c.per muas ſupra de arbi.⁊ S dixi in.c.q̃n
tauallis:? h̊ de ſecundo Anũ tamen non omine:
qð eſt in hac mã ſingulaꝛe ꝙ in illis caſibus ĩ qꝗbus
dixi iuramentum ligare nõ dʒ iudex ſecularis dicẽs
õrium ð hoc cognoſcere:qꝛ cũ ex rõnũ ⁊ opinionũ
ↄflictu ꝛeddat᷑ ſaltem ꝓbabile dubium de ualiditate
iuramenti nõ poteſt iudex ſecularis de hoc cogno
ſcere ſed dʒ referre ad iudicem ecclhaſticum de or.
eogni. tuã de ſen.ex.ſi iudex laicus li.vi.de iudi.
nouit nõtur de foꝛo compe.cum ſit generale.⁊ per
Jo. an.eo.ii.c.fi.li.Vi.? per Mar.in.l.ticia.ff. ſo
lu. ma. z.l.i.ff. de iur.om.iudi.Et uidetur aperte ꝓ
bare tex.in. c. uenerabilem de elec.ꝙ ſolus papa ce
h cognoſcat.exquo orit᷑ ꝓbabile dubium.ſed ſpe.
in ti. de lega.ꝗ.nunc de epiſcoporum.v.item papa
ſingulariteꝛ dicit ꝙ etiam infeꝛioꝛ a papa poteſt in
teꝛpꝛetari iuramentũ qñ dubitatur de eius ualidita
te. ad.c.ueneꝛabilem rñdet duplłi. Dꝛimo ꝙ pꝛoce
dit in negocio arduo:⁊ iteꝛ ꝑſonas magnas uel qn
uult dax licentiã Zueniendi ſine ꝑmutatione æ ↄmu
tatiõe aliqua: = q dn ſpe.ſequit᷑ do. An.s.e.ꝙto
X.

ego adduco ad ̊ dictũ Inn. S. e. debitoꝛcs: ubi te
net epm poſſe ſupeꝛ iuramento diſpenſare: ⁊ ſic foꝛ
tius intpꝛetari. qnimo ẽt de ĩtcꝛpetratõe ſentit ĩ exẽ
plis ꝑ eũ ibi poſitis:⁊ peꝛ hoc hes deciſionẽ ilioꝛuʒ
dubioꝝ:in eo mm ꝙ do. An.ꝛepꝛobauit opinionem
Frꝛe. in pꝛodigo plus mibi placet opinio Yꝛederici
duplici ꝛõe:qꝛ exquo eꝛat ſibi interdicta adminiſira
io:iuramentũ nõ poterat bꝛe efficaciã:ar.S.e.ſicut
ex litteris. Itẽ ⁊æ meliꝰ iudex inteꝛdicẽdo admiſtra
tionẽ tanqᷓ; ꝓdigo vʒꝛ ex iuſta cã pᷣſumeꝛe dolum ⸗z
fraudeʒ ſecũ ghẽtis.gꝰ iuramentũ non obligat ꝛce
fraudis pᷣſumpte:ar.hic ⁊ ex ſupᷣdictis:⁊ hanc opi.
Frꝛe. ſequit᷑ Mal.i.l.i.C. de ſacroſan.eccle. dicens
ꝙꝙ ex prio intdicto eſſet fruſtratoria. Et hac opini
onem dicit ẽt teneꝛe Ja. de are. in. l. qui hẽbat. ff. de
tutelis. Ex pᷣdictis põt infeni ad deciſionẽ tal qõis
an donatio facta ultra leginimũ modum ſine legitia
inſinuatiõe cõfirmet᷑ iuramento. uel ſaltem tale iura
mentum ſit obſeruãdũ. Hal.ĩ.l.id qdᷣ pauꝑibꝰ.C.
de epis ⁊ cle.tʒ ꝙ; n:qꝛ ꝑꝑ fraudẽ talis donatio ſiñ
inſinuatione ẽ a iure ꝓhibita: ur.l.data. C. ð dona.
nide latiꝰ, p Jo.an. in addi.ſpe.i ti. de iſtru. edic.ꝗ.
poꝛꝛo.v.ſi itẽ. Mã ibi ſentit priũ:⁊ pꝰ multa videt
cõcludeꝛe iuramentũ fuandũ niſi dolo uel mei fue
rit pᷣſt tũ: qð mihi plus plʒ:qꝛ.l.ciuilis nõ pᷣſumu fir
mit᷑ dolũ in tali donatõe.ſʒ iduxit illj ꝓuiſionẽ: ut ni
taret᷑ fraus ꝗᷓ poſſer inteꝛuenire ſine ĩſinuatõe:ut.ſ.
ſtringet ĩ. d. . data de dona. Emanauit eꝛgo ꝓuiſio
illa ut ſubueniret deceptionibꝰ puatoꝝ eꝛgo uʒ iura
mentũ ĩ Sriũ:qꝛ qͥs pᷣſumit᷑ ĩifoꝛmatus ueniẽs ad inu
ramẽtũ: fac.c.ij. de pac.li.vj.iũcto eo qðᷣ nõ Naꝛ.
in.l.ſiqs ꝓ eo.ff.de fideiuſ.ad ideʒ.c.iſtud.⁊.c.licet
eo. ti.li.Vj.⁊ aũt.ſacramẽta puberum.C. ſi adueꝛ.
Ven. ꝓpteꝛ uirandã deceptionẽ ⁊ lcſionẽ fuit ĩtrocu
ctũ:ut in ↄctu mooris ĩteꝛueniret auctoritas tutoris
ſeu pᷣſidis.C. de pꝛedi.mino.ſine decif.nõ alie.pꝑ to
tũ iũcta.l.i.ff.de mio.⁊ tũ iuramentũ a mĩoꝛe pꝛeſti
iũ ſupplet defectũ oĩuʒ ſolẽnitatũ:ut in.d.aũt.ſacra
menta pubernm. ODꝛeteꝛea raro cõungit ꝙ in do
natiõe pſerũ a mĩoꝛe facta ĩteꝛueniat dolus. dux
E ĩdiſtincte impediri iuramẽti obligarionem. Addi:
Micolai abbatis: ãnecro nũc ẽt aliud dubiuʒ quoti
dianum ⁊ difficile qð ẽt diſputaui:põe ꝛctentis ſupᷣ
dictis terminis ꝙ is qui iurat ſeruaꝛe ↄctũ maxime
ſi iurat oĩa ⁊ ſingula foꝛe vᷣa uult ꝓbare ſin vᷣlatio
nẽ ucꝛaʒ octus:⁊ ſic Zueniret inſiro iuraro nũomd
poſſit nõ petita pria abſe Fone a iuramento:æ hanc
qõeʒ ſatis arduã uidi ĩ fẽo ⁊ ꝙ debeat audiri.ꝓba
batur ſic. Juramẽtũ obligat iurãtẽ ex ĩitentiõe ipſiꝰ
iurãtis.xxij.q.vV. humane aures:⁊..ſi eꝛgo.⁊...ex
bis ⁊? S.e.q;to. Sed qui ſimulate phit ĩ vitate nihil
agit:qꝛ deſicit ibi ſubſtãtia Sctus.ſ.oſenſus.vñ ꝑin
de ẽ ac ſi nihil fuiſſet actũ:ut.l.emptoꝛ:⁊ qð ibi nõ.
ff. de aqᷓ plu. arcẽ. z. c. ilo uos de pigno.⁊.c.ad no
ſtrã ð ep.⁊ Vẽ.l.ſi ãcilla cũ ſequẽ.C. ð ↄben.emp.
g ex iuramẽto ſuꝑ eo.pᷣſtito nõ obligatur pꝛo boc
tex. ĩ. d.l.fi. C. de nõ nu.pe.ĩducẽd: ut gõ induxi et
qð nõ. Inno. i d. c. ꝑ tuas de arbi. Secũdo ad idẽ
induci qdᷣ nõ. Oar. in.l.nemo. ff. de lega.i.in illa
gõne an ꝛenũciatio excceptionis ſimulatiõis 2 ficuio

¶Be lureiuran.

nis nalcat ⁊ ↄcludit ꝙ non:qꝛ inte: eos actũ ẽ q
ctus ſit ſimulatus:⁊ ſic deficit in ſubſitia:⁊ ſic nõ ẽ
ctus.l.imaginaria.ff.de re.iur. ⁊.l. ſimulate.ff. de
ritu nup.⁊ ſi renũtiatio fictiõis in eo Zctu fea uale
ꝛet idem eſſet diceꝛe ꝙ eſſet ſimulatꝰ: ⁊ nõ ſimulatꝰ
qð eſſe nõ debet ar.in.l.nemo pallegata: ⁊. c. cũ ſup
de offi. dele. =. c. ſollicitudinẽ de ap. una. n. ? eadem
res non debet parere ↄrioſ cffectus ð bap.maioꝛes
pꝛeterea ſᷣm eũ qꝛ ſicut ↄctus ipſe fuit ſimulatꝰ ita
renũtiatio fuit ſimulata.ꝗ n cẽ renũtiatio. opponet
ge exceptio ꝙ pcrꝰ totꝰ fuit ſimulatus. ? quicquid
cõtinet᷑ in illo ĩſtrumẽro fuit ſimulatũ Ad ideʒ qð
nõ. Cy.in.l ſi ex cautione. C. de nõ nu.pe. nbi cõcli

dit nõ ualeꝛe renũtiationẽ exceptionis nõ numeꝛate

pecunie ĩ eodẽ ĩſtrumẽto factã: qꝛ ſicut iducit ad cõ
firẽdũ ſed ad renũtiãdũ:ar.l.ſi mulicr.C. ad uellei.
⁊ idẽ dic ĩ oñi pꝛiuilegio ĩdulto alicui ꝓpt eiꝰ fragili
tatẽ. alias de facii tol ẽt ꝓuiſio.l.ſed eũ: nec põt re
plicari ꝙ ẽ renũtiatũ exceptioni ſimulatiõis: qꝛ ciĩa
iſta fuerũt ſiłata. Secus ti fᷣm Mã. ſi talis ſimula
tio uel renũtiatio fieret ex iterna lo:ar.i.l.ij. cðᷣ
me. cã. Ita dico ĩ ꝓpoſito ꝙ exqꝰ actũ fuit ut dcc
eſſet ſimulatus.eꝛgo iuꝛamẽtũ ⁊ quicquid ſecutũ eſt
iĩcõtinẽti fuit ſimulatũ/Noõ ergo ẽ dðʒ ꝙ uoluerũt
ualere ⁊æ nõ ualere ĩ cõtinẽti:ar.i.l.nam ad ea.ff. de
cõdi.?⁊ demõ.nõ eniʒ pᷣſumit᷑ quis uelle ĩcõtinẽti re
cedere a ꝓpoſito ſuo:nt ibi:⁊ ĩ.c.maioꝛes.de bap.
Tertio ĩduco.c.tuã de ſpõ.ubi patet ꝙ ct in mani
monio qð fauoꝛabile:⁊ ĩ multiſ pꝛiuilegiatũ de con
di. appoſi.c.fi. Simulatio ẽt ex una parte ꝙ plus ẽ
7 doloſa ⁊ deceptoꝛia ipedit uircs marrimomj exq
cõſtare põt de ſimulatione.eꝛgo idẽ ⁊ foꝛtius ĩ caſu
nr̃o. In Sriũ facit qꝛ ſimulate Shẽs ⁊ recipiens iu
ramẽtũ a cõtrabẽte de nõ neniẽdo cõtra intendu iu
rãtẽ illaqueare:ut ſaltẽ cõtra apparẽtiã ⁊ aſpectum
cõtractus nõ ueniat nec detegatur uitiũ ſimulatiõis
ar.i. c. ilo nos ðᷣ pigno.⁊. c.ad noſtrã ðᷣ emp.⁊ uẽ.
= iſte ẽt ĩtẽdebat ſe ad h̊ obligare.ergo nõ debʒ au
diri allegando ſimulationẽ: quia detegit uitinʒ ctꝰ
cõtra ĩtẽtionẽ ipſoꝝ cõtrahẽriũ qð eſſe nõ debet ſtã
te iuramẽto:ar.iĩ.c.quacũqʒ arte. xxij. q. V. Item ct
ſecũdo allegãs turpitudinẽ ſuã nõ eſt andiẽdus ma
xime in eluſionẽ reꝝ ſpũaliũ de cõceſ.pꝛebẽ.cũ ſuꝑ
de dona. ĩteꝛ dilectos plene ꝑ Haꝛ. in. l. poſt moꝛc
ff. de adop. Sed iſte allegãdo ꝙ ſimulate iurauerit
alle gat turpitudinẽ ſuam uidelicet ꝙ dei nomen et
eius religionem innanum ⁊ deceptoꝛie aſſumpſerit
xxij.q.v.quacũqʒ:ergo nõ eſt audiẽdus maxime cũ
iurauerit oĩa ĩ Zctu cõtẽta eſſe nera. nã allegat pꝛo
priũ ꝑiuriũ allegãdo ſimulationẽ: ? ſic nõ audiẽdus
ar. c. cũ ipoſitionibʒ..eo.ti.li.vi.multa alia acduxi
i. d. diſputatione: ſz cã breuitanis omino. renuli eni
pᷣdicta:ut appareat difficultas qonis nunc ueniens
ad ſolutionẽ ſcicdũ q; reꝑit gl. i.. ptione. C. plys
uale. qd agi. firmãs iuramẽtũ non obſiare ꝙ poſſit
opponi de ſimulatõe quaſi actũ ſit S.l. C. de legi. .
nõ dubiũ. . l.ſi ſcillã. C. de ↄhẽ. ẽp.er qua glo. col
ligit ibi Cy. ꝙ pẽa adiecta ſimulato ↄctui ex conen
tione nõ cõmittit᷑ qð dicit pꝛoculdubio eſſe nex: eu
locũ repꝛobati cõtractus uerc agitur aliꝰ ſimulat

r Ndd Nd
Crinchun n . Pinnſct co

6inmmae irnn h ,1,gaie
ututiiͦmitmi in
rrgi lan unt, i
nugl lal i
rplninic ini mmnn uim
un nucit lpañ ſi on
igicqiiionni neſtint unc fui⸗
ſgui ngntl ii ſinito ioc
meininuien rqncnezten:uin
Ctlifiſalrntimunaturofüiniume
Glitl adercſeentatdengi anb⸗
Gcm deſonadden ner r
1Ahnddfoli c. Aſor e
Wſetoneetaeminzagnensventinit
ACuntNdinimadetininnddcernt
eoriti egnnfehhünlunt wn ume
nealie dden ne Clenohent
npintnandeznsr Aöninrdnn
Nrmpgiſircöitöcpglind m
ſsqunioſiminocanans RRã
ninſgſtmmimſüifimniptien

aci fitmuirlcſogtſenen Nanac

ponriten öenmn Colin Uanr lnni

ecnünmiongtine
kinialnSmrnns
no M itno inagimg
e gie
c Jadni rip rie
ſaſmiamtpinmi; ticii⸗
ami in ſimtni ſöanithe
Nacret ö igrj Gtninni nentt
colit m n lmni nock in
ea ſo otr biric nnom
TLwiiucmic ſutimng an
mnd oaoubleeinuin ninlgieni
Aric Onmwunpeg
1chon t mvu iwlt nns mm nm a
citn ait e imbnoc ao er nlsil

i. Nori ſut a inuane des t echiee

miai tcrtir detobenito nnimedar
bapent n ni d edd Kanr
õ Dande
git dovesd 2 nafiͤdenge
ReAnidedned igne adnd 4
Aidermlo indnanegli encren
õ ſeit
einmin n cnih
ſcc̃lo igsvnum i iin
unen Koneter itlütti 8
e em in dinne erd 8
de r Geliſe legidogini

dus Ang. de peꝛuſio in dicto ↄſilio quod ĩcipit do
mina chatcerina uᷓ ſẽure ſunpłr ꝙ aqn iuratũ ẽ ſuꝑ
gctu ſi nulato dʒ priꝰ peti abſolutio:loquitur tamẽ
qn unus ↄctus ſiłatur loco alteꝛiꝰ. dicit.n.ꝙ qui in
rauit ſe ſoluturum uſuras aut nõ uenire 5 ↄtractuʒ
pignoꝛaticiuʒ factũ in foꝛma uẽditionis imediate cũ
eſt abſolutus ꝓſequi põt ius ſuũ:qꝛ ta e iuramentũ
nõfir nat ꝓmiſſionẽ. Iẽ ſentit Yrc. ↄſilio. cclxxix.
do. A i. loquit᷑ hic muliũ ĩtricate: ⁊ uix põt elici peꝛ
eectas ſenſus:ſed expediendo omnia claꝛe pꝛocedam
ꝑ enumeꝛatiõeʒ caſuũ aui pnt in mã ↄtingeꝛc. MPꝛi
mus cãus ẽ qn ĩteꝛceſſit ſimulatio ex parte utriuſqʒ
ↄtrahentis ⁊ actũ fuit iteꝛ ꝑtes:ut taʒ vↄctus ꝙᷓ iura
mentũ eſſent ſimulata: ⁊ ĩterceſſit ſilatio ex iuſta cã:
puta ꝓpteꝛ iuſtuʒ timoꝛẽ uł debitoꝛ anxius iueniedi
mutuũ ↄcepit pignus in foꝛma uenditionis ⁊ cꝛedi
toꝛ lucꝛaretur fructus: ⁊ tũc ſiue ſubꝛoget᷑ in locum
alteꝛius otractus ſiue nõ:iuramentũ nõ obligat: qꝛ
detficit ↄſenſus ⁊ fuit iuſta cauſa ſimulãdi:ad hᷣ.c.i.
ꝙ ne. ca. x. l.fi. C. de nõ nu. pe. Secũdus caſus añ
iteꝛueniũt oĩa que ponunĩ ĩ pcedẽti caſu: ſʒ cã ſilan
di fuir iniuſta ? pꝛaua puta ut fraudaretur gabella
finxeꝛũt alium ↄctum ⁊ iuraueꝛũt uel ad deceptionẽ
alteꝛius:æ tũc eſt maius dubium:ſed dico h̊ caſu ad
ueꝛten dum ad foꝛnã iurãdi. Aut eniʒ iurat ſingula
ↄtẽta in inſto eſſe Va: ⁊ tũc incõtinẽti fuit ꝑiurus:
H in mẽte ↄcipeꝛet illa eſſe falſa: qꝛ ſimulatio itenno
nis ex iniuſta cã nõ excuſat:ut nõ.i.c.qð ĩteꝛogaſti
xxvij. di. ſicut contingit in illo qui pce ul pᷣcio coꝛ
ꝛuptus depoſuit falſũ de cꝛi. fal.c.i.Vñ nõ eʒ aud iri
alle ʒãs ſimulationẽ cũ fateat᷑ turpitudinc ſuam.ſ.ꝑ
iurium ꝓpꝛiũ.ð.c.iteꝛ dilectos cũ ſi. Si vo iurauit
nõ uenire õ illũ ↄtractũ quẽ ſiłabãt:⁊ tunc puto ꝙ;
iz grauit᷑ peccet quo ad deũ aſſumẽdo religioneʒ iu
ramẽeti iuanũ maxiĩe ad exceptionẽ alteꝛꝰ: m ſi trat
gredit᷑ nõ ĩcidit in ꝑiurium:quia nõ affuit itentio ſe
ob igãdi. unde reſpectu dei nõ exigit al ſe lutio ar.
in. d. c. tua de ſyon. æ qð nõ.gl..in.c.traꝝ de pꝛiuile.
=z archi.ĩ.d.c.qð ĩtꝛogaſti. Oʒ q ad foꝝ ↄtctioſũ
pelui iſte ſuare iuramẽtuʒ quatenus uenit in ſur piu
dicium ⁊ nõ iminet a e ꝑiculũ:qꝛ nõ debuit ↄfunde
re oꝛdinẽ reꝝ maxie ſpũalium ⁊ abuti iuramẽto ma
xime ad alteꝛiꝰ deceptionẽ. Unde nõ dʒ audiri hãc
turpitudinem allegans: ad h optime dictum.c. ꝙ in
tenogaſti: æ qð ibi nõ. ⁊ ꝑ gl.in. d.c. tua. Teꝛtius ca
ſus quando ſimulario cõtractus inteꝛuenit ex parte
utriuſqʒ ⁊? iuramẽtuʒ fuit pᷣſtitum ſuꝑ tali contractu
2z actũ fuit tacite nel expꝛeſſe: ut non ueniret contra
apparẽtem ↄctum. Sed in ueꝛitate ↄſeꝛuaret᷑ ↄctus
ueꝛus puta pignoꝛaticius: ⁊æ tunc abſqʒ dubio non
põt ↄuenire nõ petita abſolutõe:⁊ h̊ caſu ĩtellige ci
ctum ang. æ Fre. H. n. iuramẽtũ ſᷣm itentõem utriut
qʒ obligat ut nõ detegat᷑ ſimulatio æ ut reſeruemr
nerus ↄctus pignoraticius forte ut ſub iuſto uela
mine accipiat fructus loco uſure.un ꝑinde eſt ac ſi
iuraſſet ſoluere uſuras quo caſu nõ lʒ contraueniꝛe
non petita abſolutione ut in. c.i.?.c. debitoꝛes. S.
e. ⁊ iſte caſus iu dicio meo nõ hʒ dubium quãdo cõ
ſtat ꝙ iuramentũ ad h̊ fuit interpoſitum ut ↄctus
ſiatus fuet quo ad apparenuã: ⁊ ſic ut nõ detega

Kam contingat.

tur ſimulatio. Sy dubinʒ ẽ qͥd ſi iuamemũ fuir ſim
plicit᷑ pᷣſtitũ:⁊ nõ apparet qͥd ſenſerint cõtrabentes
circa iuramentum:⁊æ nõt.de hoc in ſequenti caſu.
Qaartus caſus qn ↄctus fuit ſilatus æ iuramentũ
fuit ſuꝑ eo pᷣſtitum ⁊ ꝙꝙᷓ poſſit ↄſtare de ſimulani
one ↄctus nõ tamẽ ↄſtat de ſimulatione iuramẽen ⁊
hunc caſum ꝛeputo dubium:puto tin dicendũ ꝙ qꝰ
ad totalẽ obſeruãtiã ↄctus ſimulati non obligat᷑ ex
iuꝛamẽto:qꝛ nõ ẽ pſumẽdum ꝙ ĩcõtinẽti ex inteꝛpo
ſitione iuramẽti noluerit ↄctũ ualeꝛe de quo actuʒ
eꝛat ut ñ tene:et miſi ex iteruallo iuraſſet:ut in ſchi di
xi poſt Oar. S in argumentis Sed quo ad obſer
uĩtiã ↄctus in apparenti donec ſeruet ꝙ tacite fuit
iter Zbentes actũ puto in foꝛo aĩe ſtandũ intenuõi
iuranus ꝑ ea que nõt Inn. in. c. uenicẽs ſupᷣ.æ.focit
.c. ſigmnificaſti de homi. In foꝛo vo cõtentioſo uti
fit iteꝛptatio ſᷣm ius:⁊ ex uarijs circũſtantijs:ut nõt
Inn. in. d. c. neniens aꝛbitroꝛ iuramentũ ligare:qꝛ
debe nus pſumere ꝙ noluerit abuti iuramento ar.

cc.eſtote.i. de re. iur. Item iuramentum bhʒ uiʒ clan

ſule ſi non ualet quod ago ut ago ualeat ut ualeꝛe
poteſt in. c.ad noſtram. cl.iij. S. e. z.l.cũ pꝛ..filius
mr̃em.ff.de le.ij.? utꝛobiqʒ bñ facit quod nõ.Cy.
i. d.l.ſi ex cautoe.C. ð ñ nu.pe.ubi ↄcludit ꝙ iurãs
nõ opponere exceptionẽ nõ numerate pecunic obii

gatur:ſʒ ſinplex renuntiatio nõ ualeat ergo in pro

poſuo ſi iuꝛamẽtum nõ obligat ad tota em obſciuã
tiã ↄctus ſilan ꝓpter ↄdictoem que inde oꝛiet ſal
tem obliget quo ad obſeruãtiã appaꝛentis Sↄcius.⸗
maxime qꝛ hͥ teneꝛe tutius ẽ ⁊æ viſiłus:⁊ hunc caſũ
nota: qꝛ ↄtingit quotidie.⁊ pᷣdictum caſum ĩtelligo
qñ ex iuſta cã ⁊ nõ ad decipicẽdũ t᷑tium facta fuit ſi
mulatio. als ſeruet᷑ qð ſupra dixi. Icdem mſſi alie ciu
cũ tantie ſuadeãt oppoſiiũ.Quiius caſus qn ſilatõ
eſt de uno Sctu ad aliũ gctum qui non poteſi ſerua
ri ſine teriu aie:uel ẽ Sð vonos moꝛes puta agiiur
ʒ.tus ſinoniacus:ſed aliud cõcipit᷑ æ iuratur.⁊ tũc
ex tali iura nento nõ tenet nec ad obſeruantiã tcta
lis ↄctus nec quo ad apparentiã exquo in obſerua
tione iminet peccatũ.lʒ.n.peccauerit iunc iurando
nõ tñ peccat Zueniẽdo:ut.xxij.q.iij.ꝑ totum facit
.c.fi.de pac. Sextus ⁊ ultimus caſus eſt qn ſilato
iterceſſit ex ꝑte iurãtis tin: ut qꝛ gerebat aliud ĩ coꝛ
de aliud in oꝛe uel uſus ẽ vbis duplicibꝰ callide iu
rãdo:⁊ tũc iuramẽtũ ĩtelligi ſm itẽtõem recipietis
2 ſic ðs uʒ reciꝑe ut ẽ tex:xxij.q.vV.c.quacũqʒ arte
2. F. his oĩbus. ¶ Ex pdictis remanet clare dubiũ
ſupra foꝛmatũ deciſũ.Cõſequenter ſubijcio qẽnem
quotidianã ⁊æ ualð utilẽ:nũquid in caſu hꝰ.c.⁊ ſiliũ
ubi iuramẽtũ aſtringit ↄ legis uel ſtatuti diſpõnem
iterpoſitũ audiat᷑ petens ab illo ſe abſolui bunc ctiã
articulũ diſputaui in.c.palle.? omiſſis ar.que for
maui ad utrãqʒ ꝑtem ſolum inſerã ſołenem. Et pꝰ
ſciẽdũ ꝙ; Fre.de ſenis dicto cõſilio.cclxxij.foꝛmãs
pũctũ quaſi ĩ ᷑minis nꝛis ꝙ ſtatuto ciuitatis caue
bat̃᷑ ꝙ certa ↄfeſſio ſiue ꝓmiſſio facta a filic fanuli
as ſine ↄſenſu patris nõ ualet ipſo iure enam ſi in
ratum fueꝛit:æ quidam filiuſſa.hᷣ non obſtante pꝛo
miſit æ iurauit concluſit iuramẽtum foꝛe obligatoꝛi
nn. Sed qꝛ iuramentum recipicns fecit ̊ foꝛmaʒ
x 2

fatuti ciuitatis ex cã edicti eni obtẽpare debuerat

2æ nõ cõuenire.viij.di.qꝗᷓ S ⁊.xi.q.iij.q reſiſtit nec ex
tranſgreſſione dʒ reportate cõmodũ ſʒ ponus puni
ri:qꝛ põt compelli ad relaxãdũ iuramẽtũ nec in hoc
uenit iurans iuramẽtũ immo petẽdo relaxationeʒ
iuramenti fatet᷑ ſe eſſe obligatũ iuramento ſicut ac
cidit iu eo qui fatet᷑ ſe iuraſſe ſolueꝛe uſuras qͥ obli
gatur iuramento:⁊ m põt peteꝛe relaxationem iura
menti. S.c.i.ſicut gꝰ ibi recipiens iuramentum ſuꝑ
re illicita qꝰ ad ſe cogitur relaxate iuramẽtum:ita h
fm eũ iuramentũ eꝛat illicitũ ex ꝑte ꝛecipiẽtis ꝓpteꝛ
ꝓhibitiõeʒ legis mũicipalis cui dʒ obtẽꝑare:ideʒ ni
det᷑ teneꝛe hic uin. dicens ꝙ in fmio huiꝰ.c. inram
tũ obligat mulieꝛẽ ad obſernãtiã pctꝰ:licʒ dʒ inſtaꝛe
ut abſoluat᷑.õriũ tʒ archi.i.c.q;uis de pac.li.vVj.ꝑ
voñ oio ibi poſitũ.do.An. hic aliteꝛ ſentit.dic eim
ꝙ ſi non arguit᷑ aliqua deceptio ꝗᷓ non habet in ſe
dolũ ãnexuʒ ſaltem pſumptũ nullũ competit ꝛemedi
um g iurametũ ꝑ quecũqʒ vᷣba loquat᷑ ſtatutũ. Sʒ
ubi deceptio argneꝛet᷑ ex Zᷣctu tũc habẽt ꝛemedia ſi
deceptio eſſet enoꝛmis ad h̊ͥ qð nõ.glo.S.in.c.ueni
ens. cũ iuribus ibi allegatis:⁊æ H qꝛ ẽ enoꝛmis pᷣſũi
tur dolus ⁊ ſubeſt cã ſic pᷣſumendi:nt.l.oẽs..lutiꝰ
.ff. de his ꝗᷓ in frau. credi.⁊.l.qui teſtamentũ de ꝓ
ba.⁊ qð ibi nõ.⁊ idẽ diẽ fi Zctus fieꝛet cuʒ viſimilꝛ
ↄſumpturo:ubi p̊ cõſtaret euidẽtia facti:qꝛ note rie
eſſet ꝓdigus uel ſibi ut ꝓdigo bonis eſſſz iterdictũ:
qꝛ hic aliqualis ẽ turpitudo ex ꝑte phentis qui mãʒ
dat cõſumpturo ad ꝓpriũ cõſumendũ ⁊ lex ex cõ le
gitima fraudẽ in talẽ pſumit:ut.ff. ꝓ emptõe.l.ſiqs
cũ ſciret ⁊.ff. ̊ mino.l.qð ſi minoꝛ.y.fi.⁊.ff.mãda
ti.l.ſi Vo nõ ꝛcmunerãdi.S. adoleſcẽs.idẽ dic ſi mu
tuaꝛet uel heꝛet cũ ꝑato ad luduʒ uel coꝛꝛupto no
torie in actu ludi ⁊ in uanitatibꝰ mulierũ.tũc eĩʒ fo
ꝛet ꝛemediũ adueꝛſus huiuſmõi iuramẽta peꝛ inra
ſuꝑius allegata ⁊ hec vᷣba ſatis placẽt:ut.j.latiꝰ di
cam.do. De.de ancha.iĩ.d.ꝛepetitõe.c.canenuʒ de
cõſti. apeꝛte nõ exprimit qͥd ſentiat in caſu qꝰ minõ
ſeu iurans nõ eſſʒ leſus:ſed attingit caſuʒ:in qꝰ int
nenit deceptio ⁊ ↄcludit illud qdð do. Ant.Et quia
ẽ caſus quotidianus ꝛecitabo prius ueꝛba ſua.foꝛ
mat.n.punctũ ſuꝑ ouo ↄſuluit in hac ciuitate ſena
rũ:Cauet᷑ eim hic ſtatuto ꝙ nullus cõtractꝰ finis ⁊
quietatio ſi fieꝛet ꝑ minoꝛc̃.xxv.onis nalcar nec ce
eo ius ꝛeddat᷑ niſi int̃cedẽt certa ſolẽnitas h ſtatuto
pmiſſo ↄtingit ꝙ patruus tradidit nuptui neptẽ ſu
am datis ſibi in dotem quigẽtis:⁊ ipſa neptis mioꝛ
ꝛenũciauit dicto patruo oĩ iuri ſibi cẽ petenti in par
na heꝛeditate ꝗᷓ nalebat plus in qdruplũ et iurauit
non Zuenire:queꝛebat᷑ ne eſſet aliqdð ꝛemedium re
ſciſſiuuʒ hꝰ otractꝰ finis ⁊ quictatiõis ⁊ ↄluluit ipᷣe
ꝙ poterat peti abſolutio iuramẽti ſiue relaxatio ad
hͥ p inducebat regulam ꝙ iuramentum non dqʒ eſſe
iniquitatis uiculũ.c. ĩter cetera.xxij.q.iiij.q; uerbũ
iniquitatis multũ põderabat. Itẽ iuramentũ debet
hẽe tres comites:ueritatẽ iudiciũ ⁊ iuſtitiã i.c. aĩad
uertẽdũ.xij.q.ij.⁊.c.⁊ ſi xps ſuꝑius allegatũ in que
ſtiõe qt pᷣ dicta euidẽs pʒ iniquitas:ut cũ pꝛo modi
co quis renũciet hereditati pateꝛne:⁊ ita locupletaꝛi
paria enim ſunt in diſpoſitione dolum adeſſe ex ꝓ

(Be iureiuran.

polito ul re ipa: ut ĩ.l.ſiquis cũ alit. fj. de v.ob. ?j·
eij. ff. de doli exceptiõe. hic enim inheꝛebat dolus re
ipa ſaltẽ ꝓpteꝛ graue daãnum nedum uſqʒ; ad qjqrn
plum:ſʒ ultꝛa dimidiã vᷣye eſtimatiõis iurꝗ ſubueniüt
deceptis etiaʒ maioꝛibus.l.ij. C. de reſcin. nen.2 4
cũ dilecti de emp. æ uen. In caſu autẽ ꝓpoſito eſt
cum enoꝛmi deceptione coniuncta minoꝛ etas 7 ſe
xus fragilitas quibus iura multipliciter ſubueniunt
7 uidẽt ꝓpt᷑ naturalẽ equitatẽ deceptionẽ ueriſimile
tã in öhendo ꝙᷓ ĩ ſolẽnitatibus adhibẽdis.l.i. ff. de
mino. Et qualitate aũt ꝑſonaꝝ ⁊ ipſius facti aꝛguit
Shenſ cũ tali ſua nepte de dolo:ad h...i.? quod ibi
nõ. ff. de doli excep. Rõe ergo euidẽtis iniquitatis
⁊ doli ſaltem re ipſa inherẽtis ũli renuntiationi uide
batur fm eũ iuramẽtũ relaxandũ:ſicut cũ ꝑ memim
quis renũciat bõis ſuis cũ iuramẽto ð co.ſi uero.
Maria ſunt iſta q ad reciſionc cõtractus dojꝰ e
metꝰ.c.abbas..c.pe.qꝙ me.cũ.ad h̊ ct adducit pa
leg. dictũ uinc.ſi.n.iĩ caſu huiꝰ.c.põt mulier petere
abſolonẽ.gꝰ młto foꝛtiꝰ ĩ caſu ꝓpoſito ubi concur
rũt ſexus fragilitas ⁊ minoꝛ etas ⁊ enoꝛmis leſio:⸗
Et reueꝛentia qᷓ; puella ſeu femia dʒ hꝛe ad patruum
ſuũ in cuius dnio ⁊ ſub cuiꝰ gubeꝛnatiõe remãſeꝛat
pꝰ moꝛtẽ pꝛis ad h.l.i.F. que honeꝛãde.ff. cuap re
rũ actio nõ datur. ⁊ qð nõ.xxij.q.iiij.unuſquiſqʒ et
ſʒ pᷣdicta dicit debeꝛe limitari aut.ſacꝛamẽta pubex
ut nõ hẽat locũ in cãibus in quibꝰ põt ↄctus.ſen di
ſtractus argui de euidẽti iniquitate ⁊ dolo re ipa ex
ꝑꝓſpicuis indicijs.l.dolũ C.de dolo.hec ſunt ueꝛba
ſua que ſatis placent.iõ ſeꝛiatim recitaui ? adueꝛten
dum qꝛ inqᷓtuʒ S recitauit opinionẽ vin. uidet᷑ eam
appꝛobare ⁊ ꝑ ↄñs ſentire ꝙ ẽt nulla data leſione
ex quo ↄxit Sj.l. põt peteꝛe abſolutionẽ:⁊ idẽ ſentit
Et recitãdo pᷣalle.dẽmn YFre.æ cum eo trãſeundo.Sʒ
quatenus dixit aut.ſacꝛamẽta pubeꝝ limitandaʒ qn
ctus nõ põt argui de euidenti iniquitate.æc̃. apeꝛte
ſentit ꝙ in caſu illius au. non competit abſolutio
alias non eſſet limitatio:⁊æ peꝛ ↄſequens uidetur idẽ
ſentire in caſu huius.c. ut non competat abſolutio
non data cnoꝛmi leſione in contractu: ⁊ ſic nidetur
recedeꝛe a.d. vin.⁊ nide quaſi ↄſileʒ qõeʒ ꝑ Fre.⸗
ſilio. cxcviiij. Bar.i.d.l.ſiqs ꝓ eo.ff.de fideiuſſ.ſa
tis ſẽtit.lʒ nõ aꝑte ꝙ ex ſolo hcm .l.nõ ↄpent ab
ſoło.dic eim pꝰ ꝙ qn ↄctus repꝛobaĩ odio cꝛedito
ris nõ firmat᷑ iuramẽto:ſʒ ipᷣm iuramẽetuʒ ẽ ſeꝛuãdũ
opetit tũ abſoło. Sʒ qn ↄctus repꝛobat᷑ fauoꝛe de
bitoꝛis: tũc dicit ꝙ firmat᷑ iuramẽto:⁊ nihil dicit de
abſolone. vVnde ſentit ꝙ h caſu nõ compenit obſolu
tio. Ego auteʒ ad totalẽ mateꝛiã euacuãdaʒ pecdaʒ
ꝑ caſuũ enumeꝛationẽ: ſicut feci in pꝛecedeni qone:?
pꝰ ponã caſus minus dubitabiles. Dꝛimus g
caſus ſit qũ iuramentũ oĩ ex parte ẽ ſicitum tq.ſ.ex
ꝑte iuꝛãtis q; etiã recipiẽtis ꝙ; ex ꝑie mẽ ſup qua p
ſtatur = tũc abſold nõ ẽ ipẽdenda ſed copellendus
eſt inrãs ad eius obſeruationẽ S. e. ? ſi xps:⁊. c. ad
noſtram el pꝰ. quinimo nulla cã intrinſeca appar eie
etiam papa a tali iuramento abſoluere nõ poſſer ge
a m dʒ:ut plene dixi in. c. ꝙᷓto. 2.c.i.?.c. debito
res S. e. ¶ Secũdus caſus qnñ iuromẽtum ex parie
iuramtis poteſt ſernari ſine imterim ſalutis eterne

5.,50
,Geti⸗
4 o⸗ .
nit nin aſt .
eh an nni ſeie
nminn Etorenn igmi
tenn e ſetr vnn
ſtaplht gtee iin
rlkin magler lut
uln⸗ orſun

poGaum .
ep⸗ ſelane
e Adis,, re
ſemnii9 E
2ugias ic⸗

tttoa. ſii
lſn inſ (40

lumiſtd hni .
etokettsin Crerorobl.

ncicel ſtt hſeitl
ori rei cine acnt ⸗ nin
lall tihil tumi nngnon
ni ln n h i i l inci⸗
Geemaj Bri ar umm .
icruenipcſe billeſmi
rhſirwtir ipini ans t on
goyrmnenz notentorcpolum
1tenenecoboee tie ibltingve ant
CMNsOcnditnaneiunmis: vpn
Gteoo valor Codicallen Tioramenti
oaorocfteralavein dioncven
lesfies da nRt Cd
1ö6 Joanincide (Gd. dſcirrcid
o citmiciſtebſendeneon
Iint Nanſisateſtlucn untusd
Mene ſchui ealdn Kngerde
tincaicickngütun iinmtire
ſhladtihagtn eidoisditen
Himpiccnsbiqnuti wligliſe
manentjnockigtininanenn in
ceſſez alinniſ g,

LNN

noͤgrſdt Aſumne mr ̃
enefcbſon⸗ Aechfſnnnctenn
Iſ icinorero KHH

nsaudli gehorig⸗
ni miitn tctünigten
dcnditdterinim miſteni,
nohr gincitlsin li ir t
ramns a aitifininiurtch⸗
ns m ga lchi Cclchh iwin
ſu veſins ouur ĩ laumir. Nimuieae
mn einjmis nnnunropinone in itte
Pywonet o ogis ane ner li rn on
a o m 51. d paer dbſolnionericilert
tenit e din Sauncriſend
nmns in Ni aennin idenſfrnn
mst d ngi A ndoiticnine dn
iq in inins mi MWCNet N

IasCGtdrN ennetsn

crre NCda das . MNCOn
N MmonNmn GNNNii
etrnt ntik n id i
(o rii Dridlſc zafti
s ſent. Hd reg⸗ aſce zuiͦ
G:dtand ndandctin

ticch Gſonmiinmnini
1 Unmt .
one. Me eungbain .
„Gromg0 onni wadd
. ſĩ mmmn n
4 . £ 4
i ais ning n
e i eni 0i d N
. a ſr ad rentd
(os u . iuie
guns henn neope
1 r nſc oin⸗ ⸗
ſan 4 zoblenmme,
Aia iſolb
boſram 8 –
.
n

ſeu diſpendio:æ tũc nulla cõpetit abſolutio.peccatũ
enim fuit in iurãdo nõ in ↄueniendo S.e.qᷓto.xxij.
q.iiij. p tan ll Tertius caſus quando per pꝑteʒ
iuramẽtũ poteſt ſeꝛuari ſine iteritu ſeu diſpendio ſa
lutis eterne:ſed eſt bonos moꝛes:tũc.n.nulla req
rit᷑ abſolutio:ut in ꝛegula nõ eſt obligatoꝛiũ de re.
iur.li.vi.⁊ intellige de bonis moꝛibus naturalibus
ut ſupra dixi. uarms caſus ẽ quãdo iuramen
tum ꝓceſſit caloꝛe iracundie:poſſer tamen ſeꝛuaꝛi ſi
ne diſpẽdio aĩe:æ de h̊ dic ut dixi S in.c.ſicut ex lit
teris. ¶ Quitus caſus qñ iuramẽtũ ẽ a principio
ſuꝑ mã ĩdifferenti:ſed poſtea deuenit ad caſum ce
quo ſi cogitaſſet a pꝛincipio nõ fuiſſet licitũ ſeu nõ
iuraſſet:⁊ tunc nõbiliter dicit archi. in.d.c.aiaducx
tenduʒ.xxij.q.ij. ꝙ põt ꝓpꝛia auct᷑e Zuenire nec re
quirit᷑ abſoło puta ſi iuraui non negociari uel non
reciꝑe feudum a tali dno æ deuenit caſus ꝙ niſi ne
gociatoꝛ ſim uel recipiam feudum aliteꝛ uiuere non
poſſum. Et uide in h̊ qð plene dixi in.c.palle.ſi vo
z. e. ¶ Sextus caſus qñ iuramẽtuʒ fuit dolo adueꝛ
ſarij extoꝛtum:⁊ tunc conſideꝛa ꝙ ſi ↄtꝛacius ſuꝑeꝛ
quo pᷣſiat᷑ ẽ a lege repꝛobatus fauoꝛe ipᷣius iurãtis
tale iuramentũ nõ eſt obligatoꝛiũ:cãus ceſt hic a ceon
trario lie:ut s dixi in ultimo nõbili. Nam tex.hic ⁊
in.c.ij.de pac.li.vVi.⁊.c.lʒ.j.c.ti.⁊ li.⁊ in aut.ſacra
menta pubeꝛũ.cõiteꝛ excipit caſus in cuo dolus int
nenit. ⁊ ideʒ qn iteꝛuenit metus.ex quo eiʒ talia iura

mẽta ſunt ↄtra legeʒ nõ ligãt niſi ſint oio uolũtaria

qð ſentit etiaʒ Har.in.d.aut᷑.ſacꝛamenta pubeꝛum
in fi. fateoꝛ tutius eſſe ꝙ his cãibus petat᷑ abſolutio
ut ſentiũt multi doc. ſed pꝛimũ ueꝛius ⁊ notabilius
Si ueꝛo iuramẽtuʒ nõ uenit ↄtra diſpoſitum a iure
2 inteꝛuenit dolus:⁊ tũc ſnbdiſtingue ꝙ aut eſt tan
tus dolus ꝙ excludit mentẽ iurantis: utputa qꝛ ceſ
ſante dolo nullo mõ ſe obligaſſet: ⁊ iuramentũ non
ligat ⁊ põt ↄuenire nulla petita abſolutic ne:ar.op.
in.l.tres fr̃es.ff. de pac.⁊ in.l.ſi ſoꝛoꝛ C.de colla.?=
qð nõ. Jo.an.in.c.i.de cõmo. ⁊ ſic intelligo fre.cõ
ſilio. cxcvi. ubi expᷣſſe hͥ ſentit ponendo teꝛminos in
minoꝛe.xxv.ãnis que ſeducta a fratribus heꝛeditati
pateꝛne renũciauit que ualebat longe plus q; habu
it in dotẽ qð eſt notãdum ꝓ limitatiõe.c.ij.de pac.
li.vi.qð nõ pꝛocedat qn dolus dedit cauſaʒ ↄctui.
Hã ubi dolus ibi excludit᷑ uolũtas.l.i.ff.de dolo.⁊=

iuramentũ nõ obligat ultra intentionem iurantis ut

.c.ueniẽs.⁊.c.quintauallis ſupꝛa.e. Sed ubi dolus
nõ excludit ↄſenſum:ut qꝛ non dat ↄctui cãm:⁊ tũc
exigit᷑ abſolutio que dʒ pᷣſtari non obſtante adueꝛſa
rij ↄdictione propteꝛ eius turpitudinẽ æ dolum. Ex
ideʒ intelligo ubi inteꝛuenit metus ut requiratur ab
ſolo que dʒ ipendi ſine difficultate in odium adueꝛ
ſarij metũ ifeꝛentis. S. e.ſi Vo ⁊.c.ueꝛuʒ:⁊ dic ut ibi
dixi plenius ¶ Septimus caſus qn iuramentuʒ cõ
tinet turpitudinẽ ex ꝑte recipiẽtis ⁊ maximc concur
rente turpitudine ẽt ex ꝑte mateꝛie ſuꝑ qua pᷣſiatur:
led ex ꝑte iurantis nullũ iminet peccatũ:⁊ tunc iura
mẽtuʒ obligat:ſed põt pcti abſolo non obſtãte ↄtra
dictione adueꝛſarij. ⁊? iſte ẽ ꝓpꝛius cãus.c.i.⁊.c.de
bitoꝛes S.e.⁊ peꝛ iſtuʒ cãuʒ põt decidi quid dicẽduʒ
in fuiofa. renunciante macedoniano: ? iurante non

¶ Eum cõtingat.

Zuenire Har. in. d.:.ſiquis ꝓ eo decidit ſm caſuʒ

Pdictum ut iuramẽtum obliget:ſʒ ↄpetat abſoluno
Jo. an. poſt. Ja. de bel. plus ſentit in addinõe ſpe.
in ti. de ſen. ꝓla. F. ut ãt. v.ſʒ pone.ſ.ꝙ tale iuram
tũ nõ teneat qꝛ bonos moꝛes eſt do. An. hic diẽ
ꝓ ſi lex eẽt in loco ubi freqntaretur ꝙ filijfa. ineu
cantur ad parentes occidendos ꝙ talia iuramenta
turpit᷑ pᷣſtita ⁊ bonos moꝛes nõ obligaꝛẽt iurãtẽ
ſaltem ꝛeſpectu farie obligatõis que dirigitur in ꝑ
tẽ ⁊ anteꝙᷓ ſolueret poſſet peti abſolutio:qꝛ in qtũ
cꝛeditoꝛ peteꝛet:turpiter petẽt.ubi ãt eſiemus in lo
co in quo cõir nõ iducerẽtur ad tmn malũ ut ĩ xpᷣia
nis hodie qui talia ualde abhoꝛꝛent:tũc iurametuʒ
obligaꝛet nec poſſet peti abſolło:ad hͥ qð nõ.In.in
.c.qꝛ pleriq; in fi.de imu.eccle.? hanc opinionem
ut tutioꝛem fui ſecutus in dicta diſputatione ſed de
iuris ſubtilitate alia opinio quã Ja.de bel.? Jo.
an. ſentiũt in loco palle. ur̃ Vioꝛ qꝛ negari non pot
quin filijfa.iĩducãtur ex h̊ ad depdaãdum paretes i ł
alios ut hẽant.un ſatiſfaciant ne cogantur ſlare in
carceribus uel cedeꝛe bonis.unde ſi bene ponccret
.l.i. ff ad macedo.illa ꝓuiſio emanauit non ſolum
in odium cꝛeditoꝛis:ſed principalius ad compeſcen
dam libidinem peccãtium.⁊ ſic pꝛopter bonũ publi
cum coꝛpoꝛis ⁊? anime cõtra quod iuramẽtum pꝛi
uatoꝛum nullum ẽ dicto.c.ſi diligenti z.c.de ſen.
excõ. ⁊.d.l.ius publicum. Item inꝛamentum ꝛcpꝛo
batur nõ ſolum qn in ſe continet peccatum:ſed etiã
ſi poteſt eſſe occaſio peccati:ar.c.cum ab omni de
uita ⁊ ho.cleri.⁊.c.nam concupiſcentiam de cõſti.
facit.c.ſieut ex litteris ſupꝛa eo. ctauus caſus
eſt quando nulla alia turpitudo reperitur in iuram
to niſi quia eſt pꝛeſtitutum contra legem:æ in hoc
diſtinguo.aut enim lex reſiſtit in fanorem reipubli
ce principaliter æ non eſt neceſſaria abſolutio:cuia
iuramentuʒ non ualuit:ut in.c.ſi diligenti de fero
compe. Aut principaliteꝛ in fauoꝛem iurantis:licct
ſecundario in fauoꝛem publicum: ut in muſicre et
in minoꝛe:⁊ tunc ſummus pꝛoprie in caſu.c.noſtri
⁊ in.c.ij.de pac.li.vVi.⁊ aut.ſacramenta puł erum
2 puto ꝙ abſolutio ſit deneganda:primo facit ad
hoc regula generalis:quod iuramentum eſt obſeꝛ
uandum ubi poteſt obſeruari ſine periculo anime
ſupra eo.ſi uero cum ſi. Item bic nulla reperitur
turpitudo. Nam ex quo.l.pꝛouidet: fauore perſo
ne ⁊ talis perſona iurando renunciat fauoꝛi ſuo:
ut ſupra dixi nulla reperitur turpitudo in contra
bent¶ Ham.l. dei boc non habet pꝛo turpi: ut
ſeruetur iuramentum nec ex parte contrabentis
poteſt argui dolus uel aliqua alia deceptio nec
de ſe materia eſt turpis arg.opti.in ſimili in capitu
lo ad apoſtolicam de regula:ut ſupra induxi indu
cendo in alia queſtione: æ ſic ſumus extra termi
nos capitu.debitoꝛes ⁊ capitulo.i.⁊ capitulo ueruʒ
⁊ capitulo ſi uero ſupra eo:ibi enim reperitur turpi
tudo ex paꝛte recipientis æ peccatum et materia cſt
prohibita:quia in ſe mala de uſuris ſuper.e. que
omnia ceſſant in caſu noſtro:æ ſiqua culpa reperi
tur ſatis punitur in retractatione actus iuramen
to non obſtante nec uidetur dictum Fꝛe. ꝓbabile
Xx

ſt fiat abfolutio ex eo qꝛ Zctũ è Sg.l.uł ſtatutũ. Nã
ſi hoc eſſʒ ueꝝ ðᷣ facili euacuaret᷑ diſpoſitio huiꝰ.c.
2 auẽ. ſacramèta pubeꝝ. z. c.ij. pallegatũ 2 ĩ caſibꝰ
ſimilibus petẽdo abſołonẽ a iuramẽto:nec ẽ ueriſi
le ꝙ in aliquo iſtoꝝ iuriũ que emanauerũt ita ſolẽ
niter nulla fuiſſet facta mẽtio de abſołone ſicut fit ĩ
c. ueꝝ ⁊ S.ec.c.ſi uero cũ ſi. Similit᷑ nõ placet dictũ
uin. archi. ⁊ ur̃ hic caſus cõtra eos iĩtelligẽdo fᷣm
cõem ĩtellectũ nidelicet ꝙ etiã ĩ caſu huiꝰ.c.iuramen
tum metu extoꝛtũ eſt obligatoꝛiũ. Sed pꝛocedit hic
argumẽtũ a cõtrario ſenſu habito reſpectu ad effe
ctum qꝛ hoc caſu fiet abſoło:ut S.c.ſi uero.ſi ergo
ſpõte ẽ pꝛeſtitũ nõ dʒ ipendi abſolo:qꝛ al.non eſſet
dr̃a an ſpõte aut metu pᷣſtaretur. Mec obſtat ſi dica
tur ꝙ turpitu ſo hic reꝑiẽ ex ꝑte recipiẽtis ĩ eo ꝙ
3 legem ſeu ſtatutũ Straxit:qr ut S dixi exquo lex
ſeu ſtatutũ diſponit ĩ fauoꝛe ꝑſone pꝛincipa iteꝛ con
trabẽdo ⁊? iurãdo renũciat ſuo fauõi:⁊ ſic nulla tuꝛ
pitu do maxime reſpectu dei:⁊ in aciu ſoũali:ubi re
putatur maioꝛ ⁊ diſcretus de.iudic.c.ſi annum.li.
vi. ⁊ per hoc.c.⁊ ſimilia ĩ quibꝰ excipit᷑ niſi interue
niat dolus ⁊c̃.ergo ex ſolo ↄctu n ans ran fa
noꝛe ꝑſone nõ pᷣſumitur dolus. onus caſus ẽ
qñ retẽtis sᷣ dictis terminis:ut qꝛ ſtatuto ſeu.l. reſi
ſtente Zhit᷑ æ dat᷑ leſio ĩ Sctu uł dat᷑ leſio ultrra dimi
diã iuſti pꝛecij ſtatuto non reſiſtẽte:ut in caſu.c.cuʒ
dilecti de emp. ?æ uen. æ.ł ij. C. de ꝛeſcin. nendi. nun
quid tũc poterit peti abſolutio a iuramẽto:⁊ dico
ꝙ aur leſio eſt modica ? dðʒ ꝙ nõ:qꝛ ꝓ modica le
ſione iura non curãt dando ſpale ꝛemediuʒ ad hoc
c. abbas qð me.ca. z. c. freqnẽs de ꝛeſti.ſpo.li.vj.
c.i.cũ ibi nõ.de in itegꝝ ꝛeſti.æ.d.l.ij.cum ſi. Aut
leſio fuit enoꝛmis:⁊ tunc ſi iuramentũ fuit ſimpliciĩ
pſtitũ de non ueniẽdo audiet᷑ allegando enoꝛmeʒ
leſionẽ:quia in taſi enoꝛ ni leſiõe pᷣſumit᷑ dolus.d.l.
oẽs.S.lutius.ff.de his que in frau.credi.⁊.l.qui te
ſtiũ ff. de ꝓba. Hõ.n. pſumit᷑ iurãs hunc caſuʒ co
gitaſſe. ar. eo. que nõ. S. e. ueniẽs ⁊.c.quintauallis.
Itẽ qꝛ iura cõiteꝛ excipiũt dolũ a talibus iuran tis
ſz paria ſunt ꝙꝙ dolus ĩteꝛueniat ex ꝓpoſito uł re ip
ſa. l. ſiq cũ ali᷑.ff. de vbo.obli. Itẽ turpitudo ꝛcꝑi
tur nũc ex parte ꝛecipiẽtis ⁊ hec nident᷑ vᷣa nõ ſolũ
ſi ueꝛba uel iuramẽta ipſius ſint ĩdiffinita:ſʒ et ſi ſũt
generalia:ut qꝛ iurauit nõ nenire cõtra ulla ꝛatione
ul' cã. dicunt eiʒ hec ue:ba intelligi ciuiliteꝛ æ excipi
ab illis gꝛaues leſiones.ar.opti.in.l. cꝛeditoꝛ.J.lu
tius.ff.mandati ⁊ in.l.aurelius.F.i.ff.de li.leg. Si
aũt ueꝛba ſunt magis ſpecifica ⁊ lata ita ꝙ a parte
uideant᷑ excludeꝛe ꝛcmedia:ut quia iurauit non ueni
re õ etiã ꝛõe leſiõis enoꝛmis:⁊ tunc ſi ucrba coucu
dunt ad unum dũtaxat ꝛemediũ æ non ad aliud ut
quia iurauit non uenire ꝛc̃eʒ minoris etatis illud
ſolum ꝛemediũ uidet᷑ excluſuʒ æ non aliud: vnd po
terit Suenire tanq; maioꝛ.ad h̊ uide glo.in.c.pe.de
empt. ⁊ uen.z. C. de ꝛeſcin.uen.l.ij.? utrobiqʒ peꝛ
doc.Si cõcludũt ad oĩa ꝛemedia:ut qꝛ iurat nõ ue
nire 5 nulla ꝛe neqʒ tanqꝙ; minoꝛ neqʒ ut maioꝛ:7
tune tenet do. An. ꝙ iuramentum excludit maioreʒ
? contractus ꝛemanebit nalidus exquo aliteꝛ a iure

¶ We iureluran.

nõ ĩpugnat᷑. Idẽ tʒ in minoꝛi quo ad ᷣ.ſ.ſenẽ leſio
nẽ. ſed quo ad enoꝛmẽ putat nõ ualeꝛe ↄtractum 2
iuramentuʒ: ſed poteꝛit peteꝛe abſolutionem ꝗ iura
mento in caſu enoꝛmi etuiam enoꝛmiſſime leſionis
tuncunqʒ dicat ⁊ in iuramento ſpecificct ꝙ non ue
niet contra otractum ratione enoꝛmiſſime leſionis:
licet Mar. ? alij tenent contrarium. in dicta.l. ij. c
dicit etiam pꝛocedeꝛe ſi minoꝛ dixiſſet ꝙ totum illo
quod plus ualet dat ? donare intendit contrabenti
ſecum:ut multotiens ponitur in contraciu: quia nõ
eſt ſine dolo ? fraude qni contrabit ne dum cum
conſumpturo:ſed cnʒ actu male conſumente. ff. pꝛo
emptoꝛe.l.ſiquis cum ſciret ⁊.l.ſi neꝛo non rem nune
aandi.S. adoleſcens.ff. man. ?.l.ij. f. quarum re um
act. non da. AUnde cum fraus ſit ex parte recipienis
canonica iura non aſſiſtunt talibus iuramenns:
putat ueꝛum etiaʒ ſi minoꝛ iuraueꝛit omnia ? ſingu
la ueꝛa eſſe ⁊ illud eſſe ueꝛũ pꝛecium rei qꝛ ↄſtito de
oppoſito talia pnt reuocari.j.e.c.cnʒ impoſinombꝰ
li. vi.⁊ quod ibi nõ.qꝛ iuramentũ ccſeĩ ſu pᷣſ i ſib
ofidentia ꝙ illud ſit ueꝛũ pᷣcinʒ ce quo ẽ guennʒ.
Vn ↄſtito de ↄꝛio nõ eſt peꝛiurus: licet taliteꝛ iura
ueꝛit S;. e. quẽadmodũ. ⁊.xxij.q.ij.in.c.beatus pau
lus cum..ſe.⁊ ſic dicit in facto ſe ↄſuluiſſe in cq u
iuſdã puelle:que fuit ĩducta:ut ſic iuraret maxie: qꝛ
talia ueꝛba ſepe apponũt nõꝛij ex ſeipis: ⁊ aliquoõco
ſub inuolutione ueꝛboꝝ obꝛipiũtur iuramenta talia
a minoꝛibus maxie feminis que non iteliigunt quid
agãt: hec ſũt ſatis exquiſita ⁊ omni equitati oſe na.
Sʒ ĩ eo qð diſtin guit inteꝛ minoꝛc ? maioꝛẽ nen ex
toto plłʒ:puto etiam ꝙ maioꝛ poteꝛi Suenire ꝗqun
cũq; illa ueꝛba late fueꝛũt concepta leſione data ſol
tem enonmiſſima: quia notarij ſolent hodie cõm ni
teꝛ apponeꝛe illa ueꝛba ad maioꝛem ualiditatem cõ
tractus: contrabẽtes tamen putant ilud eſſe neꝛum
peium rei:nec in aliquo decipi. Unde ſicut poſſer ⸗
trauenire ſaltem petendo abſolutionem: ubi mierne
nit dolus ex pꝛopoĩto:ar.in dicta.l.cꝛeditoꝛ ita qiã
do dolus inteꝛuenit re ipa in dicta. l. ſiquis cum ali
teꝛ de v. obli. ⁊æ hoc iteꝛum niſi in aliquibus cireun
ſtantijs appareat contrabentem uere uoſuiſte illud
in quo fuit leſus donare:⁊ ſic poteſt intelligi.l. ſiqs
donationis cauſa. ff. de contrahen. ompEin erl io
eiʒ qtuncũqʒ illa Vba fueꝛint late concepta nõ pᷣſu
maʒ animũ donãdi ſed potius appoſua ex conſuetu
dine notarioꝛum apponẽtium hec ueꝛba.ualet enim
ar. a cõiteꝛ accñtibus: ut S dixi ⁊ ad pdicta opie ſa
cit dictũ ſpe.in ti.de emp.⁊ uen.F.nũc uidẽdum v.
quiꝗ ſi uendẽs equũ:ubi ponit qõem de ilo qui ue
didit equũ dolentẽ in ſpatula:nõ in ondentem dolo
rẽ qn erat calefactus in eũdo dicẽdo do ubi iſtum
equũ pꝛo ſtrabone ꝓ gibboſo dolentem ſpaiulamn ?
habentem oẽs maculas nec uolo ex aliquo teneu: ?
dicit ſpec.ꝙ mibilominus tenctur exquo als ſpecifi
ce nõ ꝓpalauit defectũ. NHam emptoꝛ fuit decepius
uidens ꝙ falſitatem dixerat in alijs expꝛeſatis et
credit ueriſimiliteꝛ eum falſum diceꝛe de moꝛbo
patuloſo tunc latente: ſic dico ad propoſium
cum notarij et contrabemes ſoleant ad cautelam

cespichonſen ſolntar

ilannsſbti uthnenintelig

sceinnani N ovorchlottoen

Urd in CNinms lot

nunih ru ume a dhlnan

,
ivicinniip blnn / in
gholu rhi plix llſt ul
it tnia Au lo n
,mimfi/ Pimsqi ar lrn
orots Ginnenoqfianauunimne wbta
Zmmsqit phbengſonc nodſun Aian
Ornecſ ptberfnoreioſts räns pi
Perfnioinfnane diei Ounsen zu
Olteſuscecedederigcta. mbenn ee
IumnCliKercnuntl aoen
GSdnes Addenſun d airs e
Cum Duntlſcuswtn Eint
düdodſauc Pobam ine inuns
omcin Brmatimmin ni in
mGnsſins ftgniritamn
Anlanmnnn neälgrmmtitg
lleenlilwnni e⸗
et lnnozitffuki (⸗
ſ henniimnginmiinmrfn
uo enniottfli ul ienon
ſtonono agf ir
de oe aſarcindtgntir
n cſöinmi Ertimmiſi
lnnee ge ſcr Gtönni K
nalu ai iſ fisngi i
miͦdo Anciten gitict
l.d0. Ann giefr ſe

tnennn ſon ob G

pafiamn i

hoſtd uin dit glaen
H.ir wod bid gi i
S 5 lvaſt noizeiz we
Un 5 no 8 920 lͤckpeimns; ſer 8
veut c inni tij inee
manſte Ctinfnnot Nibtki
nſc Ncleue ititnnut narne
tnn wh e mu niͦ aligti
ſp nvimir rier üm nmn
miris ri aniſiz onmn irttnt
ig i ſi ſms anuiiu rnm nian oe
Glon iſmnunr iu mirt morien
lem eepio uin o nioꝛ een inennt g
ciq r eba lie nei conen iene cin /
pncmmidina: Cvinnonri ſolnbodetde
r poNer nbebn d Mioen iemden
us Codels unmfwantind Gerer
funteinetiniied cn Vnetſanze
Eueite lnon adid Wrgen Raim
NI ZB Rcn NCcdN 1
N Wasunenenatea enl ſiate⸗
NN 1dNrrnnin inid
ſtunris Mnen omünne, u
in goo fu es donane d
ormons Maſd⸗ mmara
mriczin dnſrin n

ponere uerba ualde lata excludentia oĩo remedia:
nõ uẽ iſte per illa vba gnalia noluiſſe eneꝛmiſſimaʒ
pati leſionẽ:ſed potius fuiſſe paſſũ illa vba apponi
ad ſeruandũ ↄſuetudinẽ nõꝛioꝝ gnãlem facit.l.cuʒ
de ĩdebito.ff. de ꝓba.⁊.c.cum uemiſſẽt de inſti. Et
idem u ſenſiſſe do. an. in.c.quĩtaualł S. e. ubi dicit
ſe de facio conſuluiſſe ꝙ quãtũcunqʒ vᷣba lare con
cipiãtur in ꝑſonas arbitꝛoꝛum:utputa ꝙ poſſent ð
iure uniꝰdare alteꝛi in totũ uel in ꝑtẽ ꝙ nihilominꝰ
enormiter deceptus poterit Zuenire lʒ nõ apꝑẽt de
dolo ex ꝓpoſito:ſʒ im̃ ex re ipſa. qꝛ talia vba fᷣmo
ne effuſo emanata uidentur ꝓlata ſub quadã confi
dentia ꝑſone ⁊ amicicie arbitroruʒ ⁊ ut captẽt ami
ciciã ⁊ beniuolẽtiã arbitꝛoꝛũ ad nõ ledẽduʒ Et ideʒ
tenuit diſoutando do.pe. de anchar.ut dixi S in. c.
quintauallis æ aliquatenus ſentit ibi hoſt.lʒ multi ꝰ
⁊ ibi plene dixi VUn h̊ nõ eſt ſine dubio ¶ his
hẽs quintũ caſũ quando iuramẽtũ fuit iterpoſitũ ⸗
.I. ꝓuidentẽ deceptionẽ quatuoꝛ collige ex bis qꝗᷓ
S dixi in prin.in diſcuſſiõe itellectus huius capitli.
Decimꝰ caſus qn turpitudo ꝛepꝑit᷑ ex ꝑte ꝛecipie
tis iuꝛamẽtũ ita ꝙ locus ẽ petitõi abſolutõis:ſed iu
ras anqᷓ; ſolueꝛet icidit in ꝑiuriũ dubitat᷑ nũc nũq̃d
poſſit petere abſołoem ſicut potuit a prin.⁊? ẽ quo
tidianus caſus:cũ multi Zueniãt.⁊ poſtq; excipi õ
eos de iuramẽto ipſi petunt abſolutõem ⁊ dic de h̊
ut dixi ſupra.c.i ndecimus caſus zæ ultimus ẽ
quando iurat nõ repetere nec abſolutionẽ petẽ nec
aliquã qrimoniã ſuꝑ his deponẽ ⁊ hunc plene teti
gi in. c.i. S. e.dic ut ibi ? ꝑ hec hẽs clare materiam
huius abſolutõis. Itẽ hẽs quinqʒ caſus in qbꝰ iu
ramtũ apponit᷑ S.l. Drimus qn lex vᷣſat̃᷑ circa bo
nos moꝛes. Secundus qn circa utilitatẽ publicam.
Tertius qn lex ꝓhibet aliquid in odium alicuius.
Quartus qn ꝓhibetfauore ipſius iurãtis prĩcipa
liter ſʒ fario in fauoꝛẽ publicũ. Quĩtus qñ ꝓuidet
aduerſus deceptões:ut in caſu.c.cum dilecti de ẽp.
27 uen. 7. l.ij. C. de reſcin. uen. zæ. l.pactum. C. de pa
ctis:æ qð in eis dicẽdum:ſunt ⁊ alij caſus quos ꝓ
ſequitur Har. in. d.l.ſi cuis pꝛo eo. Et ſit ſextus
quãdo aliquid ꝓhibetur rõne ſolẽnitatis ꝓbatoꝛie
quo caſu Darto.dicit iuramẽtuʒ nõ cõualidare ac
tuʒ:ſi ta is ſolẽnitas deficit:qꝛ iſte ſolemnitates ſunt
ad publicam utilitatem ĩtroducte:nec pꝑnt pactis nec
iuramentis tolli.d.l.ius publicũ.ff. de pac.? in.d.c.
ſi diligenti ⁊.l.nemo põt.ff.de le.i. d unum m
dicit adueuendum ꝙ iuramentũ inteꝛpoſitum ſupeꝛ
aliquo actu impoꝛtat idẽ ac ſi diceꝛet ꝙ ſi nõ ualet

iſto mõ quo agit᷑ ualeat oĩ mõ quo ualeꝛe põt:⁊ iõ

ſuꝑ teſtõ iurat᷑. Et ibi non ẽ ſolẽnis numerus teſtiũ
ꝑin de ẽ ac ſi dicẽt ꝙ ſi nõ ualet iure teſti uʒ iure co
dicilloꝝ.l.cũ pẽ..filius mreʒ.ff.de le.ij.qð dicit no
tandũ.do. An. dicit ſe putare ꝙ niſi ſolẽnitas fun
det᷑ oĩo ſuꝑ publica utilitate eiꝰ defectus non impe
dit obligationẽ iuramẽti.exemplũ in ↄctibꝰ i auibꝰ
dat᷑ ſolẽnitas in fauoꝛeʒ mulieꝝ uel minoꝝ. Iteʒ di
cit illud dictũ Mar.nõ ꝓcedẽ ẽt in illis in quibus
ſolẽnitas inuenta eſſet ob publicam utilitatem:ſi iu
ramentum non obſeruatum ledẽt animã ut ĩ legatiſ
ad pias cãs. Mõ puto ꝑ hec dicta qõi ſufficienter

¶ Eum cõtingat

foꝛe ꝛũſum. Et ut claꝛius pateat ponat᷑ exẽplũ i hat
ſolẽnitate ꝓbatoꝛia dicit ſtatutum ꝙ nullum inſiim
pꝛobet ſufficienter niſi fuerint ꝛogati duo notarij.
Mic ꝓducit᷑ inſtm iuratum de quo fuit ꝛogatus
unus dũtaxat nõꝛius nũquid faciat fidem Ceꝛte di
co ꝙ in caſibus in quibus nʒ ſtatutũ nõ facit fideʒ
qꝛ ſicut nõ ꝓbat õctũ:ita nec iuramẽtũ ar.in.l.fi. ¶
de nõ nu. pe. Sʒ ſi aliter ↄſtaꝛet de iuramẽto pura
ꝑ teſtes opellendus eſt iurans ſeruaꝛe iuramentum
Itẽ deficiẽtibus ꝓbatõibus tenet᷑ in foꝛo aĩe:quia
ſtaturum nõ anullat obligationẽ in fauorẽ publicuʒ
ſz ꝓbationẽ. Satis ergo ẽ ꝙ de facto aliter cõſtet:
facit qð nõ.in.c.ſicutide ꝓba. NHec diſtinguo an in
fauoꝛem publicũ an priuatũ ſtatutum pꝛonuideat:qꝛ
idem iuris eſt ex quo nõ põt fieri ꝓbatio ſufficiens
de iuramẽto. An ãt in cõceꝛnẽtibus piam cauſam
habeat locum tale ſtarutũ ꝛemitto ad nõ.in.c.ꝛelatũ
de teſtis:⁊=.l.i.C.de ſa.ſanc.ecc. Septimus caſus
qn aliquid ꝓhibet᷑ ꝛõe defectus ſo ſẽnitatis form ał.
Exẽplũ in ſtipulatione in qua qñt iteruenire ue:ba
ex utraqʒ pte:ſi ex alła ꝑte nõ rndeatur nõ uʒ ut.l.i
F. i. ff. de. V. ob. Hunc dubirat᷑ quid ſi interueniat
iuramẽtum dicit Oar. in. d. l. ſi quis pꝛo eo:ꝙ nõ
firmatur ꝙ ſi ſtipulatio pꝛout agebatur. qꝛ deficit
foꝛma que dat eſſe rei tamen ualebit ut pactum ue
ſtitum:qꝛ iuꝛamẽtuʒ hʒ nim clauſule ſi nõ nʒ qð ago
ut ago ⁊cc.qð nõ ⁊ ꝑ h̊ dicit qð lʒ fideiuſioꝛ non te
neat᷑ qn inteꝛceſſit in durioꝛc cãm:uel quando ꝓmi
ſit aliquid aliud.l.gꝛece.ff.de fideiuſſoꝛibus: tamen
ſi ireꝛceſſit iuramẽtum nõ tenet᷑ ut fideiuſſoꝛ:q2⁊ ce
ficit foꝛma fideiuſſionis ſed ut pꝛincipalis pꝛemiſõ
qm iurando nult oĩo teneri melioꝛi modo quo põt
hoc dicit ꝓcedeꝛe niſi defectus ſu circa ↄſẽſuʒ Nã
tunc ſi ↄſenſus deficit totaliter uel limitat᷑ ceꝛto nõ
uel eodẽ mõ ĩteligitur iuran ẽtum nõ.n.ſe extendit
niſi quatenus ẽ ↄſenſũ.d.l.ultia.C. de nõ nu.pec.
7. l. fi. ff. qui ſatiſdare cogã. z.I.ſi ibertus.ff. de cꝑ.
libe. ¶ Octauus caſus ẽ qn ↄctus ꝓhibeiur ꝛõne
rei ſeu mãe ſuꝑ qua ↄctus fit ut ſi hi ſuꝑ ꝛe cuiꝰ
nõ eſt ↄmertium tunc putat Mar. ꝙ nõ ualidetur
iuꝛamẽto qꝛ ur̃ ↄcemeꝛe ipoſſibile de iuꝛe uel de fac
to.l.apud iulianum in fi. ff. de le.i.=.l.inter ſtipulan
tem. F. ſacr̃a.ff. de.V. ob. facit regula nemo de re.
iu.li.Vi.?ꝓ quod nõt Oy. in regula ſemel ceo in vi.
Monus caſus quãdo aliquid ꝓhibet᷑ ppteꝛ als ſub
ditoꝛũ utilitates exẽplum in.l.cum hi.ff. de tranſac.
ubi pꝛohibet᷑ tranſactio ſuꝑ alimẽtis: ⁊.l.pactũ.¶.
de pac ubi ꝓhibet᷑ pactum ꝑ quod quis renunciat
ſucceſſioni future: etiã his caibus putat bar.in.d.l.
ſi quis pꝛo eo: ꝙ actus de iure canonico firmetur
iuramento:ut in.d.c.ij.de pac.li.vVi.qꝛ hic non ſunt
pꝛohibita: quia ↄtra bonos moꝛes aut utilitateʒ pu
blicaʒ:ſʒ ut ꝓuideꝛcet᷑ ntilitatibus ſubditoꝝ: qꝛ de fa
cili pꝛo modico remitteꝛet illud ius futuꝛuʒ:idem pu
tat in donatiõe que ꝓbibet᷑ ĩteꝛ uirũ ⁊ ux.⁊ hꝰ dicit
teneꝛc guił. de cu.in.l.ſʒ ⁊ ſi pꝛioꝛi.ꝗ.itẽ ſi iuraueꝛo
.ff. de iureiurã. Idẽ tʒ Fre. de ſenis ↄſilio. cxxxvij.
ubi plene nide ⁊? nidet᷑ uelle ꝙ firmetur iuramento
do. an. tʒ iuramentũ ualeꝛe:ſed nõ confirmare cona
tionẽ. Lu de hoc dic ut ſupꝛa plene dixi.uide Jo.

=

de ſig. in. cle. ꝛomani.. e.ti. ubi idem tʒ. Sed adueir
te qᷓtenus dixit hic Oã. ualẽ iuramentũ ſuꝑ trãſac
tiõe alimẽtoꝝ.Cõtrariũ tʒ ĩ.d.c.hi qͥ in prinꝰ.idem
ſentit in.l.de his.ff. de tranſac.qn fit tranſactio nõ
niß vbis teſtiſ. Cõtrariũ tenet hic do. An.⁊ meiꝰ
quia utroqʒ caſu principalis utiliras eſt priuatoruʒ
facit.l.i.? qʒð ibi nõ.C.de pac. An aũt donatio fa
cta filiofa.ꝑ pꝛeʒ cõfirmet᷑ iuramẽto uide peꝛ bal in
Al. iij. E. de dona. æ qð in ſimili nõ. Jo. an. in addi.
ſpe. in ti. de teſta. F.i.V.ſed pone filius:ubi querit
an donatio facta patri ꝑ filiũ exñteʒ ĩ ptate ualeat
int̃poſito iuramẽto:uide tã in patꝛe q; in filio:peꝛ
Hir.i.l.fſ a fie in nltia colũ.ᷣff. de ↄdi.inde.⁊ tex.
7 glo.in.l.ij. E. de inofſi.don. Decimus ⁊ ultimus
caſus qñ iuramentũ int᷑ponit᷑ in actu cui lex nõ aſſi
ſtit. nec expꝛeſſe ꝛepꝛobat.exẽplũ in ſtipulatiõe alteri
facta inſti. de. V. ob. S. alteri:uel ĩ pacto nudo ð inꝰ
ciuili. Oar. putat ꝙ de iure canonico cõuentie na
lidet᷑ ſicut ualet penalis ſtipulatio ſupeꝛ eo appoſita
d. F. alteri. Aduerte qñ pᷣceſſit pactum non dubito
de iure canonico ꝑ.c.i.de pac.⁊ plenius de inramẽ
to ex iudiciali qñ nõ eſt j.l.an ex eo detur actio nõ
in. c. cum neuiſſent de inſti.dic ut ibi ⁊ etiam reſpec
tu iuris ciuilis.ponit do.an. unum notabile ⁊ ſingn
lare dictũ:dicens ꝙ ubicũqʒ pꝛecedit obligatio nã
lis iuramentum ſup illa pꝛeſtirum ẽt de iur̃ ciuili in
ducit obligationẽ ꝑ tex.in.l.iureiur ff. de op.li.ad
idẽ.l.i..ſi debitis.ff.de cõſti.pec. Sʒ ego dubito
in ſtipulatiõe alteri facta an cõfirmetur iuramento:
de quo uide bonã glo.in.c.quotiens.i.q.vij.⁊ poſ
ſet dici ꝙ ubi oritur nãlis cõfirmet᷑ alias ſecus.n
ſit colligit ex nõtis in.l.ſtipulatio iſta.S.ſi quis inſu
lã.ff. de vbo.ob.⁊ in.l.i.ff.de pac.nide quod plene
dico ſupeꝛ ꝓbemio huius libri:ubi tango an de iu
re canonico quis poſſit alteꝛi ſtipulari. Ex pꝛedictis
reuocat᷑ in dubiũ an ualeat pactũ iuramẽto firmatũ
de nõ cedendo bonis. vide Frꝛe. cõſilio.lviij. Arem
an iuramentũ obliget fideiuſſoꝛes dotiuʒ. Har. in
.d.l.ſiqs ꝓ eo dicit ꝙ nõ:qꝛ pꝛeceptum dirigir̃ ad
ꝑꝓſonã.do.an.iʒ iſtud dictũ.ſed alia ꝛe.ſ.quia eſt ⸗
bonos moꝛes cũ notet᷑ quedam ꝑfidia ⁊ diffidentia
inteꝛ cõiuges.certe poſſet attẽtari Zrium:quia non
ſunt boni moꝛes nales:ſed ciuiles ut ẽ dixi¶ Mam
ꝓcedit h̊ ex quadam equitate poſitiua que ẽ naria
bilis. Nam ſiẽ adueniente pauꝑtate nxoꝛ ſibi cõſu
lit:ut in.c.ꝑ vr̃as de dote poſt diuõ.ꝛe.ita ⁊ a prin
cipio vr ꝙ poſſit ſibi cõſuleꝛe:qꝛ melius eſt añ tpᷣs
occurrere ꝙ; poſt cãʒ uulneꝛatã ꝛemediũ queꝛeꝛe.l.
fi. C.in qui.ca.in ĩtegrũ ꝛeſti.nõ eſt nec vnde poſ
ſet hodie lex ſtatueꝛe griũ ita æ quis peꝛ iuramentũ
poſſet ꝛenũtiare huic fauori maxie ar.il.i.ff.ſo.ma.
⁊ hic:⁊ hec ſufficiant ꝓ cõplemento huius ꝓfundiſ
ſime mãẽ. In glo.ſi.intelligo glo.ᷣm doc.qn diꝛecte
fieꝛet in pꝛeiudiciũ filioꝝ.Lũc.n.non ualeꝛet puta:
quia bona eſſent ſibi obligata ex teſtamẽto aui uel
alit᷑. Secus ſi indirecte.nam ſemꝑ pᷣiudicat filijs:qꝛ
alias ſucceſſiſſent in ꝛe illa ſi non fuiſſet alienata:ct
nige qð nõ.glo.in.d.c.ij.de pac.li.vj.

Icut et infea. ce enan

De lureinran.

da nõ eſt ei qui fideʒ frangit. Ego ophendendo to
tum tex. ſũmo ſic. Oouẽs bellũ iniuſium opellitur
reſtitueꝛe que ꝑ uiolẽtiaʒ occupauit: æ eos abſolueꝛe
a quibꝰ idebite iuramenta extoꝛſit. tᷣ pꝛimo uſqʒ ad
H. Juramẽtũ: abinde uſqʒ ad finẽ fᷣm uem ĩtellectũ
h dicat. Mõ aſtringit quis iuramẽto ad implẽcum
að iurauit ſi ab alia ꝑte no ĩpletur cuius reſpectu P
buit iura nẽtuʒ:⁊ ut pʒ ex pᷣdiciis ſt due ꝑtes.fa ibi
iuramentũ. Et pone ſic cauʒ Falem: quidã Hæéꝛicus
iniuſte mouit bellũ S quẽdaʒ Joãneʒ quo multa ei
bona peꝛ uiolentiam occupaui: ac eum captum foꝛ
te ad iurãdum induxit ut bona ſic occupata non re
peteꝛet: uł ſm aliũ iĩtellectum relaxauit cum iuramen
to de redeundo ad uincula. æ h̊ fuit pꝛimũ iuramen
tu n: de quo tex. in pꝛin.loqui: demũ pſtitit aliud iu
ra nentũ de quo in fine he ? non apparet ſuꝑ quo.
S, foꝛte ſin Hoſti. iſte Noãnes pꝛomiſit Hen. cẽ
tu n libꝛas ſi ipᷣm nõ offendeꝛet ⁊ ille ʒ ꝓmiſeut vel
iu raueꝛit foꝛte non offendeꝛe dictuʒ Joan. nib ilomi
nus euʒ offendit: quibus ꝑactis iſte Joannes fuit 9
queſtus pape petens ſuꝑ omnibus de opouuno re
medio ſibi ꝓuideꝛi: papa ↄmiſit cauſam quibuſdaʒ
mĩdat reſpcu iuramẽèti ut hẽtur ĩ lra in pꝛin. reſpec
tu ſecũdi rñ det quid iuris:ut in. v. in ramẽtuʒ: ? ſic
clara eſt Ea. ¶Hã pꝛimo ex ꝑre pꝛioꝛi ꝙ bellũ mo
uẽs tenet᷑ reſtitueꝛe oia occupata qðᷣ ꝓcedit qn imu
ſte mouit belluʒ: ut in l?a in v. iniuſte. ał ſi iuſte fecit
nõ tenet᷑ ad reſtitutionẽ fm Hoſtiẽ. ſʒ facit ſua que
occupauit.xxiij.q.vV.dicat:⁊ nõ.pꝛima diſ.ius genii
um: ⁊?.j.latius dicã ¶ W. fo ecchiam habeꝛe iuriſ
ditionẽ in laicos rõne pacis fracte ⁊ poſſe directe in
naſoꝛem ↄpe leꝛe ad reſtitutionem. Maʒ ſi bñ põde
ꝛabis hanc lam nõ fuit hic ꝓceſſum ꝑ uiã denũtia
tionis cum nulla pceſſit monitio: ſed uia directa peꝛ
uiam queꝛele fuit aditus papa tam ſupeꝛ relaxanõe
iura menti: qᷓ; ſupeꝛ reſtitunione inuaſoꝛum quod ſin
gulariteꝛ notabis pꝛo intellectu.c. nouit de iudi. in
v. licet. Et duplex põt eſſe huius dicti ratio. Dꝛia
qꝛ h dictũ nõ poteꝛat eſſe nõ notoꝛiũ in loco rande
cuiug papa iuriſditionẽ exeꝛcet in laicos: ut dixi in
dicto.c. nouit. Scdᷣa qꝛ rumpẽdo paceʒ uenit quis
directe ↄtra caritaten dicto.v. icet: ⁊ ſic delinqui
directe ↄtra pꝛincipale pꝛeceptum dei. meꝛito ipſius
nicarius cognoſcit iuxta nõ.in.c. cuʒ ſit geneꝛale de
fo. compe.¶ M reꝛuo ⁊ tene menii ꝙ iudex cccle
ſiaſticus compellit laicum relaxare iuramentum ab
eo turpiteꝛ receptum nedum in materia uſuraria:ut
in.c.i.sõ eo. ſed etiam alias qualitcꝛcunq; turpiiudo
repeꝛitur ex quo ex parte recipietis nõ põt ſeiuari ſi
ne diſpendio ſalutis eteꝛne. Ex hoc? er tex. infeꝛo
ꝙ ẽ iuramentũ turpiteꝛ ꝛeceptum obligat parti ſal
tem ſcᷣario.alit̃ non poſſet ꝛelaxari ſaltem a parte
Miun abſolutio pꝛeſupponit uinculum. ..decem. f.
de vbo. ob. z. c. ad diſſoluenduʒ de deſpon.impu.
facit ad ea que ſupꝛa dixi in.c.i. ¶ WMota quarto
ꝙ pꝛopteꝛ delictum domini peꝛſenerantis in conti
macia poteſt ſua tena ſubijci interdicto donec ille
ſatiſſecerit:⁊ ſic nõ.q; non eſt ſpeciale in matrimo
nio id quod habetur in. c.non eſt. j. de ſpon.⸗
H uide bo.glo.xxiiij. q,iij. in ſũma.?.i.q/ iij.i ſuma

,ememmm
„Ari ewinn
eh iſi, wab⸗
ied,enet

neene g nn 77 1

aaßbali
irlce i edo cnce SL
ſol ſige ari
in n lalin n i ſt mr
pictenide ennn ſitöc,

nmnel ſſ⸗
oecn uikn ,uu ni ri⸗

ho ints l

NöMN
u lu
genni oen nnnn ,
lnr ero r
a aolr Jd
NbNͤrrſahe ie

gelaed de 6
digts —?

Fälascdion ſechans

tutzmiiur giinnen
mlinsſiibg umnn⸗
rirnmnu ninn ſoen
eninwu aſitun
15 immaini Mig ni Mu
ſ ichnionwnl n is anohe⸗
m ſritmiti o icl lamn.
cimzetotlur göpronit Gan ge
rrſehun heleolnos le H.⸗
ONac pnictcjdtarſ ceaſenin uniuſeß
6irentteſcen ensqug glun inn
lötmence Yomneigeeſ be negign
Umecd poſt Gchoc; li Jo ndo
foinanatoiſ le Denedigtodſenn
Monedchrſel atchinsnadandnn
nnhemeutin Gndhirlekten
Aöebei ac gbethn. Jrl aneile
Ia1 goſun oſrun zbmczton
aimniiin moalininidſin
iiplinnan

4
tiye unnuitilninrand Cbmmmdimme
ib Atennn i

griſtenicek neſr
0 iutanſitgo ne n Anti

lino. . ktem annon
llgenre in pſ⸗
4 Mamn iliusniie⸗
inochet g hraggt

D)l.l.
gegnunn. ſe. eſa . l.
er ſact , Br n
ckofflaſeſo e , Bnlar

allnhocn din.

in rden
bis uaßſei,
n
i Nwehaep in olnitlsceg
bit nuckt m Allſtluin,
nanmnnenn ban ifin

„.

exj itmeroi Nnpwr,o gette
mnr halne n brin iſilk iti
Ntmi mimmn ſti /fnt
onyml m/, curt ninnd in
tjns dij Wr. llinn ybert
cum in ueos or ausſnrt wſenn
Moxrn rlera1 eſtnnanen My/binit
Wosbmn Pam no fut ic peeſunm uu deina
nns an nuln rcſ nonno ſoin necaf
Ann oreſut ans un Mertöan
ü Ceid

un Cirzeracſeduns ntan

dri dNtncheidln mün
cun NIiinmhekta ich
ad N. Dnihiumehni
Arur ncnnnin ſün ti
Arn nzuch unn i
oſerinmnond l
ſo con Gicnotcemig
uin 3conpcli hiun untor

nicnns o

ſct oi un
nond ſhſan
8 Nu uuru i

küiin dinnsrininnit
elin Phunergrnogt

¶ WMð ĩtelligendo ꝙ iſte pſtitit iuramẽntum rede
undi ad caꝛceꝛẽ ꝙ tale iuramentum eſt obligatoꝛiũ
qð ĩtelligo qñ bellũ eẽt iuſtum.tunc.n.peccaret nõ
ꝛedeundo uel fugiendo carcerẽ:ut no gl.i.di.iuſgẽ
tium:æ per Mir. in.l. relegari.ff. de penis. Secus
ubi detentio eet iniurioſa:æ timẽtur tunc de ꝑiculo
pſone:qꝛ tunc iuramẽtum nõ poſſet ſeruari ſine ꝑi
culo ſalutis coꝛpoꝛalis.xxij.q.ij..fi.æ nõ S.e.ſivꝰo
UVWide gl.ſingulaꝛẽ in cle. paſtoꝛalis de ꝛc iudi.in vᷣ
bo ꝑ uiolcẽtiã:⁊ qðᷣ nõ Jo.an.ſuꝑ rubꝛica huius ti
tuli in addi.ſpe.⁊ ſic limita dicta doct.hic.unde oʒ
tunc ĩtelligeꝛe iſtũ tex.ꝙ hec abſolutio fit ad cautel
lam.ſ.quo ad opionem uulgaꝛium ar.S.e.tua.uł ꝙ;
hic nõ erat timoꝛ ꝑſone:ſed ꝛerum MHõ.ex fa ꝑ
te ibi ſi de aſſenſu:ꝙ per iuramẽtum uel pactũ nul
lus obligatur niſi conſentiat ille cui fit iuramentum
quod dicit pe.eſſe notandũ:quod putat neꝛuʒ do.
an. niſi ratificet poſtea. Itẽ h̊ vᷣm quo ad obligati
onẽ ꝑtis.ſed quo ad obligationẽ.que dirigitur in
deũ ſatis obligat᷑ de abñtia ꝑ nõ.S.e debitoꝛes: ⁊z

.c.cũ ↄtingat.ego dico.ſic:ꝙ aut quis iurat pᷣnłr ĩ

fanoꝛẽ dei.i.ĩtendeẽs pᷣnla deo placẽ.⁊æ non requirit
altius ↄſenſus Mã deꝰ ubiqʒ pns ẽ un ↄſtiro ð iu
ramẽto ↄpellit᷑ ad obſeruãtiã S.e.⁊ ſi xps ĩ.v.imo
facit qðᷣ nõ Inn. in. c. ex ꝑte de cenſi. Aut iurauit
itendẽs prinlłꝛ placeꝛe ꝑti:⁊ tunc deus recipit:ſʒ ad
ↄmodũ ꝑtis ʒʒ abntis qꝛ pꝛimaria obligatio dirigi
tur in deum.S.e.debitoꝛes:uerum ſi ꝑs nõ curat ðᷣ
implemẽto nec ẽt deuſ in.c.ij.?æ quod ibi nõ.ð ſpõ.
2 h̊ reſpectu exigit᷑ ↄſenſus ꝑtis.ſed non puto bũc
eſſe ĩtellectũ huius capłi:qꝛ ↄſenſus ꝑtis hic ponde
ratur ad iferẽdum iſtũ Jo. nõ eſſe obligatum ſi al
tera ꝑs negligit ſeꝛuaꝛe qð promiſit. Sed credo ꝙ;
ponderat᷑ reſpectu tacite Oditiõis.ſ.ſi ile. H. obſer
uaret qð ꝓmiſit.qᷓi dicat ſi de aſſenſu utriuſqʒ ꝑtis
q̃ſqʒ iurauit reſpectu eius ꝙ erat ꝑ alium implẽoũ
nõ teneat᷑ iſte Joanes ipleꝛe ſi ile. H. negligit ob
nare qðᷣ ꝓmiſit. Sʒ qꝛo hic ꝗr̃ ilũ Jo.nõ obligari
ex fo iuramẽto:ſi ille Hẽ. negligit obſeꝛuaꝛe ⁊c̃.q̃d
ſi non negligit:ſed neceſſitas uel aliud iuſtum impe
dimentũ eum excuſat.So.dicit Moſtien. ſecus eſſe
alk. S. e.bꝛeui.⁊.c.queꝛelam. Sed ceꝛte illa iura faci
unt ad ꝓpoſitum noſtrum. ꝓbant eĩʒ ſoluʒ ꝙ impe
dimentũ excuſat: quo ad ̊ ut iurãs nõ incidat in ꝑ
iurium in non obſeꝛuãdo qð iurauit: ſed ꝙ alia ꝑs
teneatur ad obſeꝛuãtiaʒ ſui iuramẽti: ex quo reſpec
tiue iurauit illa iura nõ ꝓbant:nec dictum eſt ueꝛũ:
qꝛ iſte uidet᷑ tacite ſub ↄditiõe iurare.ſ.ſi alt᷑ ĩpleꝛet:
qð iurauit qð tʒ hic do.an.⁊ adducit nõ.in.c.fi.de
condi.appoſi.Ego adduco tex.cum ibi nota.in.l.ſi
uno. F. item cum quidam. ff. loca. ubi pʒ ꝙ ex caſu
otingente in ꝑſonam illius qui locat oꝑas ſuas ſala
riũ nõ debet᷑:ad ideʒ.l.i.C. de re mili.li.xij.⁊.l.ſeio
.ff. de annu. le. æ facit qd nõ. Dar.in.l.diem functo
ff. de offi. aſſeſſo. z. l.in rebus.ff. ↄmo.⁊.l.ſi cuʒ do
tẽ.F.ſinaũt.ff.ſo.ma.Scðdᷣo queꝛo quid ſi iſte Hẽ.
nollet iſtũ abſolueꝛe a iuramẽto.dicit hoſti.ꝙ eccłia
abſoluet: ut in.c.ſi ueꝛo S.e.ul fier pꝛius opulſio de
qua ĩ ha.tu dic ut plene dixi S.c.i.¶ Hlo.i. extẽde
7 declara:ut S dixi:ĩ uno nõbili.¶I¶Jateꝛiã glo.ij.ſta

tim reaſſumã ⁊ dic ut dicam ſtatim. Ad orium gi.
fi. dicit Jo. an. ꝙ ibi fides data fuit deo. bic autem
homini declara tu latius:ut dixi ſupꝛa.e.c.ij.ubi de
claratur fa ꝑs huius.c. Munc ꝛeſtat expedire qᷓdaʒ
nõbilia dicta Inn. hic ⁊ in. c. cum olim el.i.de reſti
tu.ſpo.que hic reſeruaui.tũ ut mã nõ eſſet ſparſa.
tũ qꝛ illud.c.ſatis c oneꝛatũ ſua materia intrinſeca
⁊ dicta hec ↄcernũt mãm belli:de quo etiaʒ ꝑ doc.
in.c.pꝛo humani de homi.li.vi.dicam ſatis cõcluſi
ue:qꝛ materia de ſe longa ẽ. ¶ Et prio qꝛo:qꝛ hic
mãdat᷑ inquiri ſi ĩiuſte iſte Hẽ. mouit bellum quod
dicat᷑ bellũ iuſtũ uel iniuſtũ. So.de h uide gl.xxiij.
q.ij.in ſũ na:ubi ponũt᷑ quiqʒ ſpeſ ĩ iuſticie Hoſ.iĩ
d.c.i.de homi.li.vi.? Jo.an.poſt eum ponit.vij.
ubi uide. Sed tu expediendo Innocentium bic.
⁊ in dicto.cap.olim breuiter dicas ꝙ duplex eſt bel
lum quodam pꝛoprium ⁊? quodaʒ impꝛopriũ Del
lum ꝓprium ẽ illud ꝙ aucte iuris ſeu prĩcipis ſuꝑi
orẽ nõ recognoſcẽetis iducit᷑ ut ẽ imꝑatoꝛ æ maxie
papa fᷣm hoſt.xxiij.q.iij.c.i.ff. de capti.?æ poſtlimi.
ver in: bolleore N. de. d volcecet⸗ an⸗
nulli ſubeſt de iudicijs nouit ⁊ de ele.licet in fi.⁊.ix.
q.iij. Cuncta per mundum:⁊ pꝛo hoc ꝙ papa ex
cauſa poſſit indicere bellum contra laicos xpᷣianos
uide in.c.pꝛo humani de homi.li.vi.ubi ratione
delicti exponit bona laicoꝛum quibuſcunqʒ. Item
inducit ſeꝛuitutem:ut in.c.ita quorundam de iude.
2.xv.q.ultima cum multe cum ſi.⁊ in iſtis pꝛeſertiʒ
duobus cõſiſtit ꝓprium bellum. ut.ſ.capti effician
tur ſerui ⁊ bona efficiant᷑ capictium. Et ex his ſc qᷓ
tertium.ſ.ius poſtliminij:de quo in.l.poſtliminium
2.l.ſiquid bello.⁊.l.hoſtes.ff.de capti. Et eſt intelli
gendum ꝙ bona efficiuntur capientium a pꝛincipio
tamẽ dnt poſtea aſſignari duci belli ut ea diſtꝛibuat
inter pugnatoꝛes ſecundum eoꝛum meꝛita:⁊ ita ſex
uatur de facto. Sic intellige quod le.⁊æ nõ.in dicto
.c. dicat.xxiij.q.vV.in.l.ſiquid bello pꝛealleg.æ per
HBir.ibi qui hoc tenet ⁊ idem glo.in dicto capimu
lo dicat:⁊ quid ſi poſtliminium uide mu canoniſta
glo. i. diſt. ius gentium.⁊ intellige predicta de bo
nis mobilibu am immobilia non cefficiuntur
capientium: ſed publicantur ut legitur et notatur
in. l.ſi captiuus. O.i.ff. de capti.? per Barto.
in dicta. l.ſi quid bello. Item predicti effec
tus ſequuntur etiam ex parte illorum qui mo
uent bellum contra romanum impeꝛium in dicta.l.
hoſtes. ita ꝙ pꝛopꝛium bellum eſt: ſiue romanum
impeꝛium moueat contra aliquem ſiue contra illud
moneatur ab alio.qualiteꝛ autem papa poſſit moue
ꝛc bellum contra infideles uide peꝛ Innocen. in. c.
ꝙ ſupeꝛ his de uo. An autem is qui recognoſcit
ſupeꝛioꝛem de facto ut Rex francie:uel reges hiſpa
nie poſſit indiceꝛe pꝛoprie bellum? dic ꝙ ſic quia ha
bent iura pꝛincipis.non anteʒ poſſunt habeꝛe recur
ſum ad ſupeꝛioꝛem cum illuʒ non habeant in tempo
ralibus h̊ vr de mẽte Inno.in.d.c.olim: ſed clariꝰ
tenet Harto. in dicta.l.hoſtes: ubi dicit unum dic
tum menti tenendum ꝙ hodie ex conſuetudine iteꝛ
xpianos nõ ſeꝛuam iura captiuitatis ? poſtliminij.

C Be iureiuran.

Ande capti non efficiuntur ſerui:ſed q;uʒ ad bõa
obſeruamcui ↄſuetudini ſtandũ ẽ fm eũ:ut.l.poſt
liminiũ de cap.⁊ hoc de bello ꝓprie ſumpto¶ Nð
dã eſt bellũ ipꝛopꝛie ſumptũ unillud qð nõ ẽ idictuʒ
ꝑ pꝛicipẽ mõ pꝛedicto:ſed ꝑ inferioꝛes recognoſcẽ
tes ſuperiorẽ:⁊ ſi nõ hñt iuſtã cõm pugnãdi ut qꝛ
nõ pugnant ad eoꝝ ſeu reꝝ ſuaꝝ defenſionem h eſt
iniuſtum bellũ æ dicuntur.iſti potius latrũculi.d. l.
hoſtes: nec bona nec pꝑſone efſiciunt᷑ capientiuʒ: ſed
tenent᷑ ad reſtitutionẽ ut hic. Si vo hnt iuſtam cãʒ
pugnãdi ut quia non pugnant niſi ad defenſionem
2 ꝓſecutioneʒ iuris eoꝝ:⁊ iũc refeꝛt fᷣm Jo. Utrũ
is qui bellũ agit habeat iuriſditionẽ ul nõ. Si. n. hʒ
iuriſditionem ſupꝑ illis ꝗbꝰgueꝛꝛã facit ⁊ cõtumaces
ei ſunt ? ꝛebelles põt ſtatueꝛe æ concedeꝛe ꝙ licet
unicuiqʒ ꝛes eoꝝ iuadeꝛe: æ capeꝛe: ſuas faceꝛe ⁊ li
beꝛos ẽt bõies ꝛebelles capeꝛe æ detineꝛe quouſqʒ
dño fuerint aſſignati ut nõ.j. ð ſen. excõ.a nobis ⁊
Fin Inno. bic:⁊ tales potiꝰ pnt dici obſides ꝙᷓ cap
tini ⁊ ſm h̊ etiam poteſt ĩtelligi.ff. de le. iij.l.i.primo
rñſo. z. F. i. ſed ẽt ſine aliqua ↄſtitutiõe põt tales ꝛe
belles ſi teꝛã ſuã inuaſerit ⁊ in ea danuʒ dederĩit pu
nire ? dãnare.C. ubi de crimi.agi oʒ auc.qua in ꝓ
nincia:⁊ pʒ ex eo qð leg.⁊ nõ.in.c.i.de ꝛapto ribus
fᷣm Hoſtiẽ. Si aũt is qui tale bel um gerit nullam
iuriſditionẽ hẽat ſuꝑ eo ſupeꝛ quo bellum geritur:
et tñ pugnat iuſte. puta quia alius inuaditiipʒ ⁊ ipᷣe
ſe uel ꝛes ſuas defendit:⁊ tũc licet ci nĩ ni ꝛepelleꝛe:
7 in defendendo ⁊ in repellendo hoĩeʒ ꝑcuteꝛe et ẽt
occideꝛe:ſed cũ moderamine ĩculpate tutele:de quo
nõ.in.d.c.olim.iũc iñ nec bona aduerſarij:nec ip m
aduerſariũ Iʒ capeꝛe nec capiẽdo ſua faceꝛe:nec etiã
inuaſoꝛẽ detineꝛe. cui t inuaſori ſi in ipſa inuaſiõe
ſpoliet᷑ uel vbeꝛet᷑ actio ni bonoꝝ ꝛaptoꝝ ⁊ et iniu
riaꝝ denegat᷑:qꝛ exceptio paris cris obſtat ei.j.de
de adul intelleximus. Sed bñ põt ꝛcs quibꝰ ſpolia
tus eſt uendicare quaꝝ ꝛemanet dns ſiẽ prius.ff.de
ꝛei nendi.:. in ꝛemactio.m Inno. bic: que ſũt Vba
noranda: æ qð & dixi de teſtibus hntibus iuriſditio
nẽ ut poſſit ad ſuoꝝ.⁊ coꝝ defenſionẽ bellũ moue
ꝛe:dicit Inno.in.d.c.olim ꝓcedeꝛe ẽt ĩ platis qui
buſcũqʒ iuriſditionẽ tpᷣaleʒ hntibus:ad h.c.dilecto
2 ꝙ ibi nõ.de ſen ex.li.vj. MPñt m inteꝛeſſe bello:
ſed non pugnare ꝓprijs manibꝰ: ſed clamare pnt
pugnate et capite:ſed caueant ne dicant occidue ut
nõ. in. c. ſignificaſti elij.de homici.⁊.c.ex lineris ðᷣ
exceſ.pla. de quo nide bonã glo.in.c.ſciſcitaris.vij
.q.i.⁊ qð le.⁊ nõ.in.c.ex multa ð uo.⁊.xxiij.q.viij
hoꝛtat᷑ ⁊.c.igit᷑:⁊ ſi clerici ſũt nõ habentes iuriſditi
onem:tunc dic ut S dixi in laicis non habentibꝰ iu
riſditionem ut liceat ſe ⁊ bona defendeꝛe ẽt inijcien ·
do manus in clericos:ſed cuʒ moderamine inculpa
te totele:de quo plene le.⁊ nõ.in pꝛealle.c.oli.nõ iñ
ꝓ defenſioe ꝛeꝝ ꝓcedeꝛe ad occiſionem uł alia ſena
ut in. c. ſuſcepimꝰ de homi.de quo dicendũ:ur nõ.iĩ
.d.c.olñi. qñ aũt bellũ nõ indicitur a pricipe non dẽ
ꝓprie bellũ fʒ Inn. ⁊ bñ:ſʒ potius defenſio¶ Sed
circa pꝛedicta qꝛo dixi s ꝓpᷣe bellũ idici ex ĩpatoris
edicto:qͥd ſi iꝑatoꝛ monit bellũ nũc ↄ papaʒ nũqᷣd
2 iuſtuz ? pone in terminis quos ponunt Joan.

m. ? hoſti. in. d. c.olim ¶ IAnparoꝛ eſt iniquus ? pec
catoꝛ monit? ſe ñ conigit: ſed peioꝛa cõmittit ? tan
dem excõicat᷑ ꝑ papam: ? oĩa oↄtẽnit mouẽs tandeʒ
bellum ? indicẽs. ꝓpteꝛ h eccliam:dicet᷑ ne iuſtum
bellum ex pte ipius cum ab impꝑatoꝛe ſit ĩdictũ:æ p
ſʒ illos qui qnt duas hꝛe iuriſditiões.ſ.tpalẽ ⁊ ſpũa
leʒ ſic a deo ꝓcedeꝛe ut una nõ ſubſit alt᷑i ⁊ nihil
ad eccłiam de tpalibus oʒ fateꝛi ꝙ ſic: ſ abſit h fm
Jo. an. ? ho.a fideliũ coꝛdibus. Impatoꝛ enim ex
officio ẽ aduocatus ecclie. vñ nõ dʒ eã ipugnare: ſᷣ
potius a malignoꝝ oppᷣſſionibus libeꝛare de natis
ex li.uen.c.uno.⁊ adde bonuʒ tex. in cłe.romani.j.
e.ti. quinimo tanta pꝑtinacia ſm eos uix carere pot
labe heꝛetice pꝛauitatis ad h̊ͥ qð nõ.j.ð heꝛeticis ex
cõicamus:⁊ in tanta iniquitate ẽt ſi papa in tpalibꝰ
eſſet infeꝛioꝛ fieꝛet ſuꝑioꝛ ꝑꝑ peccatum ipᷣius:ar.xl.
di.multi in fi.tñ ceꝛtum eſt ꝙ papa eſt ſuꝑioꝛ: unde
ipm electum exaĩat appꝛobat ⁊ impꝛobat de elec ne
neꝛabilem. Et circa h̊ uide qð plene dixi in. c. nonit
de iudi.⁊ finaliteꝛ in hac qõe ↄcludũt tale belluʒ eſſe
iniuſtum. Et ꝙ in h̊ caſu S iniquũ pꝛincipeʒ tenent
oẽs fideles ⁊ catholici eccłlie adhereꝛe:quos etiqʒ ſi
ſalli impij ſunt põt papa ex hac cã abſolueꝛe ab ob
ſeꝛuantia pᷣſtiti iuramenti ſuꝑ fidelitate:ut pʒ.xv.q.
v.nos ſcoꝝ ⁊.c.iuratos cuʒ ſili. Ego amplius dico
ſic.ſ.ꝙ papa põt ex cã ardua pᷣuare imꝑatoꝛeʒ ⁊ ali
os reges ⁊ S eos indiceꝛe bellũ publicuʒ.ut in..c.
neneꝛabilem de elec. =.c. nouit de iudi. ⁊.xv.q.vi.
alius ⁊ in.c.ꝓ humani de homi. li.vi.⁊ nõ.glo.inn
cto tex.in.c.ad apłice de re iudi.li.vi.⁊ doc.in.c.ex
geſtis de cleꝛi.non reſidentibus: æ hedie optime ſa
cit qdðᷣ hẽtur in eruaganti bonifacij qre ĩcipit unaʒ
ſanctã. põt eĩʒ papa ex cã ardua iuriſditioneʒ in tpᷣa
libus quã a deo ſuſcepit in hĩmn deduceꝛe ad actũ õ
quoſcũqʒ ut plene dixi in dicto.c.nouit ubi uideas.
Iteʒ dico ꝙ nõ eo ipo ꝙ impatoꝛ nel papa indicit
bellũ õ aliquẽ ẽt ĩfeꝛioꝛẽ dr̃ iuſtum ¶ Nã ⁊ ipi pecca
re pñt.xl. di.ſi papa ⁊.ix.q.iij.alioꝛum.⁊ dicto.c ad
aplice ⁊ cle.paſtoꝛalis de re indi. hñt eim ſũmi pꝛin
cipes a deo poteſtatẽ paſcendi ⁊ recte iudicandi ſub
ditos:nõ aũt delinquẽdi ſeu oppꝛimẽdi. xl.di. c.i.et
.d. c. aliꝰ. oʒ eꝛgo ꝙ ſubſit ltĩa ⁊ nolis cã utpnta qꝛ
ſunt ↄtumaces ⁊ rebelles ecclie ſeu imꝑio.poſſer iñ
admitti nt in dubio pᷣſumatĩ᷑ ltĩa cã in pꝛincipe iuxta
nõ.p legiſtas in.l.pſcꝛiptiões ⁊ in.lfi.C.ſi õ ius ul
uti. pub. ⁊ ꝑ aliquos in.c que in eccłiaxꝝ de ↄſti. pu
to eriã ꝙ ex cã ſtia nõ poſſet imꝑatoꝛ indicẽ belũ ⸗
ꝑſonã pape non dico eccliam ut ſi papa eſſet heꝛe
ticus ⁊ non poſſet iudicari ꝑ eccłiam ut ſciſinancus
uel als incoꝛꝛigibilis ⁊ eccła nõ hẽat quid faciat. de
quo remitto ad ea que hntur ĩ.c. pꝛicipes ⁊.c.ſegu
xxxiij. q. v. ⁊ in.c. in noĩe dni.xxiij.di..c.nec licuit
.xvij. di. æ ad h̊ nõ. in. c. cuʒ nõ ab bomine de iudi.
æ in.c.non uos ⁊.c. de lyguribus.xxiij..v. vide
glo. in. c. tua de deci. Ex his infeꝛo ad aliaʒ queſtio

nem an in dubio bellum pᷣſumat iniuſtũ uß iuſtü. faG

iſte tex. ꝙ iuſtũ qꝛ dicit ſi ↄſtiteꝛit ꝙ iniuſte moueꝛit
⁊c. ⁊ ſic onus pꝛobãdi ĩcumbit aſſeꝛẽi illud iniuſtü.
Hoſti hic tenet ↄtrarium dicẽs ꝙ reglꝛ omne bellu
pᷣſumit᷑ iniuſtum æ damnamʒ. C. de gla.l.i.li.xi. de

ſinriercrd/ itiwii cti c
lnea' a ti uinli
locin alugs⸗ 4
ginmnfili 6fenotudckon⸗
Fünuxtinint enmmn. &
ronis
Peteine inde Cim
uicini,n gizagimm
geranaubien nu
auniinitfini in
Fcizalthon chenidn i
finft ſtemageſini dl
ne CAis ingbb. n
ro⸗ rgumrzei nnn
Canmu lvin hin unn
mrm mu u m in in
rilauufoa Gn iltin
innenan cori t ſulmn ch
õ
Irrlliulr ii imn lrcriſi
Cletugſcnienſtit wn altai
Pitriiairactinnitig Naci find
agsneoRntdi ocehio nis aimns
Noict ornnocdn Ingai beciencſe d
etriteo t etet Nchsinnter
etsſeſianfteſibter owitnihn.
eGosmivoindetlinacgran
enssceſcncofonenethvgnr
niſcianiſum nnetenenſnlfi

Un Iungisdoegfhnieſonepenane
eieen, ſensintnni E ceuiey
ciſzgnicenainanataſoſer honn
kahſsitile i lin iz s

iuit erclintigt ainnisi Dan
ſne ngtin Ntinmenntti⸗ ⸗
ſnſeinntan elanlie
Pgemamnn 3 natanmnen
n Ntns clonlcec
nſnon Ai Ccittniuzf N
II In

9
5

let Gbehncſſ
HH
i ee keerct
rfimiminbereh ſerve
elnate Nleitege
inuſen Crginz ie:.
isſces, „.. incniing
n ralt Allenckacrge
Nnun Mnrbri dll
. ui n ummn i ſlalnrng
e ort cimmeqh ſi bomt
ücininfmrim
os nets thcm iil eoxbili obicg ni
mmilncd dr ec ic ud,
Aue ncphnmice tni i ſir uͦg
αα7.cααdb0ααα
õ
tc bamn neñugenn bonibc, aricßi m
ſmi jni ndninſttonnit
pocnin de ihin din telner Mad
Ntigz net dinididd Kttipo
I Anoiinante init
Gzini tianiä un Ciſ
ettàtntnaidemnal
Pit Mdis dere Wii .
31 NoDNmi Meiittearicdin
chesc! B dpinin1
Guos:nd deinepict cen
ta5. geg ntint inin
ccles cce l
„ 2, 1
femi noni
igrest

ſunm Nonnuts
Anmundrd
. ⸗
zo kzits n endesn
. ptpugpes int rnun
. ie erci iu n oſa inm
a Ndto alun iſ

ſaindienipelnn

1c.behn
n nnen Erheii⸗
oncm nimin,
irien,

pur. ca.c.i.?.ij. cum ſuis cõcor. Ad iſtum tex.rñdʒ
dupliciter.primo ꝙ vᷣbum ↄſtiterit poterit referri
ad vbũ ĩiuſte ⁊ tunc dicit ↄſtare de iiuſtitia eo ipſo
ꝙ nõ ↄſtat ↄriũ allega.in fi.C. qui mili.nõ po.l.ſu
per ſeruis li.xij.exquo nõ ꝙ iſtud uerbũ ſi ↄſtiteꝛit
poſitũ i aliqua diſpõne nõ iĩmutat ipſius nãm: ſi ſa
tis dr̃ ↄſtare ex quo ius cõe fũdat intẽtionẽ agẽtis
in illo caſu. Secũdo h̊ uerbũ ſi cõſtiterit ꝙ põt re
ferri ad Ybum moueꝛit:⁊ tũc tex.nõ facit ut bellum
pᷣſumat᷑ iuſtũ:⁊ ẽ tunc ſẽſus ſe ſi ↄſtiterit q Hẽ.
mouerit bellũ ↄtra ioãnẽ:nã facta nõ pᷣſumũtur de
offi. dele.cũ in iure.Et fin Moſt.h.cũ qritur de ꝛe
ſtitutõe daãnoꝝ daroꝝ in bello dʒ queri quis fueꝛit
bellum moucs. quaſi illi ſit ivutãdũ totũ cõmiſſum
in illo cõflictu. E. de ui publi. uł pꝛiuata.l.qm mul
ta facinora. ff. ad.l.acquil.ſi ex plagis. . i. Et ideo
in lr̃a papa mãdat iquiri ſi iſte mouit bellum:dic tu
HB ꝓcedere reſpectu reftionis dinorum. Sʒ ꝛeſpec
tu eoꝛũ que fuerũt occupata in bello diſtingue: ut
ſupra in pcedeti qõe dixi Itẽ dico primum dictuʒ
HMoſt. pcedere in bello indicto a recognoſcente ſu
pioꝛem:ut tũc in dubio pᷣſumat᷑ iiuſtũ. Si autẽ fuit
idictũ a ſupremo principe puto grium ut ſupra di
xi in fa qõe:peꝛ ea que nõntuꝝ in.d.l.fi.⁊.l.pſcꝛipti
one.C. ſi õ ius uł uti.pub. ¶ Quarto pricipaliter
qro pone ꝙ tuitenes equũ meũ:⁊ qꝛ mihi repetẽti
denegas: aufeꝛo tibi aliquid niolẽteꝛ nunquid dabi
tur tibi actio ui bo. rap.õ me. Mider᷑ primo ꝙ ſic.
ar. in.l. extat.ff. qðᷣ me.ca.Sʒ in Sriũ facit:qꝛ adeo
delinquis tu qui qdð meũ ẽ mihi reddere denegas
ſicut ⁊ ego qui te ſpolio:qꝛ nõ multũ inteꝛeſt iniuſte
detineꝛe uł iunadeꝛe aliquẽ ut in.c. ſepe de reſti.ſpol.
Ct dicit aug.ꝙ ſiquid inueniſti ⁊ non reddidiſti:ra
pniſti. xiiij.q.vV.ſiquid iueniſti: gꝰ uidet᷑ ꝙ ſi in h̊ ca
ſu agis õ me:obſtat tibi exceptio paris cꝛiminis ut
dictũ eſt. Solutio dicit Innocẽ.hᷣ delicta eſſe circa
diueꝛſa: ideo nõ ↄpenſant᷑. Itẽ q;uis iuadeꝛe ⁊ deti
neꝛe a ienũ parificent᷑ h ueꝝ ĩ foꝛo aĩe ut dẽ in.d.c.
ſepe. Secus in foꝛo iudiciali in illo eiʒ non punitur
detinẽs ex ſola derentione:nec etiã cogitur reſtitueꝛe
rem alienã niſi ꝓbanti intẽtionem ſuã.l.fi.C. de rei
nen. Inuadẽs vo ex ipa iĩuaſione punitur ⁊ reſtitue
ꝛc tenetur.l.tiquis in tantã.C. unde ui ⁊æ.xvi.q.vi.
.c.i.ſj is qui detinet in ↄtẽtioſo foꝛo potiꝰ negligẽs
uł culpabilis iudicãdus eſt ꝙᷓ; delinquẽs: is vo qui
iuadit neꝛe delinquẽs ⁊ cꝛiminoſus ẽ. De culpa aũt
ſine negligẽtia admittitur compenſatio ad delictum:
qð culpe ppondeꝛat.ff.ad.l.acqui.l.ſi ex plagis..
.i. m HMoſti.? fm Innocẽ.exceptio culpe nõ impe
dit ꝓſecutionem actionis de dolo uel de cꝛimine.ff.
ſo.ma.ſi moꝛa.Alij dicũt ⁊ melius fm Inn. ꝙ qn
ſpoliatus ſuũ ſpoliatoꝛẽ ſpoliat:⁊ ſi vteꝛqʒ alteꝛuʒ
actio vVi bo.rap.⁊ etiam iniuriaꝝ cõpetat: obſtat t̃
alreꝛutri exceptio ↄpenſatiõis:inq;tuʒ alteꝛiꝰ ſpoliuʒ
nł iiuria poteꝛit eſtimari.Sic.n.itelligi ꝙ dolus cũ
dolo ↄpenſatur: ⁊æ ꝙ paria cꝛia mutua ↄpenſatione
tollunt᷑ de adul.c.pe. ult.⁊.ff. de dolo ſi duo adeo
ꝙ nõ ſolũ pecunia compenſatur:ſed etiam redditio
ↄiugalis debiti ut in iuribꝰ palł. quo aũt ad penas
tpales ſeu ſpũales ſine ẽt pecuniarias que applicanĩ

¶ Sicut

filco nulla fir Openſatio:ĩmo oẽs qui delinquũt dũt
luere penas ſuas ut pʒ.C.de mo.mul.per totum ⸗
nõ in. d.c.ĩtelleximus de adul.qᷓ Vba nõ. Et primũ
dictũ dico ꝓcedere:qñ quis põt res ſuas recuꝑare
per iudicẽ als aũt in defectũ iudicis põt qns rẽ ſuã
Et uiolẽter.ſi aliter facere nõ põt recuꝑare ar.l.nul
lus.C. de iude.=.l.ait ptoꝛ. J. ſi debitoꝛẽ.ff.de his
q̃ in frau. cꝛed. ¶ Mõ Inn. in. d. c. olim ? Mar.ĩ
.d.F. ſi debitoꝛc ⁊ gl.i.di. ins gẽtiũ:dicit etiam nõ
biliter Inn. in. d. c. olim ꝙ ſi rẽ meã nõ poſſũ alit
recuꝑare licitum ẽ mihi illã furto ſubtrahere:dum
m aliter a derẽtoꝛe iniuſto ſcãdalũ nõ oriat᷑: nõ tñ
lʒ eam recuꝑare ꝑ fraudẽ ſeu mẽdaciũ.Et nõ. hoc
ultimũ facit qꝛ nõ lſʒ mẽtiri ẽt ꝓpter ſalutẽ alterins
xxij.q.ij.nequis ⁊.c.ſuꝑ eo de uſu.⁊ ſic limita gl⸗
nõbilem in. c. cupiètes de elec.li.vi.in vᷣpo.malienã
tium Ainno qro an uocati ad bellũ inſtum uel ĩ
iuſtum agere poſſit õ uocãtem ad expenſas æ dana
que ꝓpt᷑ h̊ paſſi ſũt. So. Hoſti.? Inn. late hic ꝓ
ſequũtur. ¶ Tocluſio eoꝝ ẽ ꝙ ſi bellum erat iniu
ſtum nõ hʒ actionẽ mãdati uel aliã ↄ mãdãaãtem ſeu
nocantẽ qꝛ in re turpi nõ phitur obligatio iſti.mã.
illud quoqʒ ⁊.ff. eo.l.ſi remunerandi.. rei turpis:
aut erat bellũ iuſtum:⁊æ tunc hẽnt actionẽ mandati
3 nocantem niſi cauſa pietatis uel humanitatis ſiue
parentele h̊ faciant:ar.ff.de neg.gelſ.l.nenſẽmius.xx
iij. q.iij.nõ iferenda ⁊.c.ſi quãdo uel niſi ad h ex ᷣ
bito teneãatur.xi.q.iij.ſi dñs.c.iulianus:⁊ nõ. bene
iſtos caſus de iſtis qui tenentur ex debito dicit In
no. ꝙ excuſatur ſi iimicis damnũ dederint niſi no
toꝛie eſſet bellum iniuſtũ ut in.d.c.iulianus:qꝛ ĩ du
bio obediꝛe tenẽtuꝛ.xi.q.iij:quid ergo.xxiij.q.i.qd
culpatur. Aduerte ĩtelligo enim ꝙ iſti qui ita tenet
ẽt ĩ dubio excuſat᷑:nã ⁊ alij excuſãt᷑ ſi certũ ẽ belũ
eẽ iuſtũ ut in.c.dilecto de ſen.exco.li. vi.? quod
nõ glo. xxiij.q.viij.in ſumma. Et Inno. in dicto.
c.ſi ueꝛo de ſen.excom.quaſi in dubio iſti non excu
ſarentur:exquo ex debito non tenebantuꝛ ar. c. iu
nenis de ſpon.⁊ quod nõ.glo.in.c.uno de ſcruti.
⁊ ſic intelligo h̊ dictum Inno.ſed ſubditi in dubio
excuſantur. quia tenentur obedire.d. c. quid culpat
dicit etiam Inn. ꝙ uocati qui non tenebautur poſ
ſunt agere contra uocantem actione mandati etiaʒ
ad damna que contingunt cãu foꝛtuito:dummodo
ueꝛiſimiliter contingere potuiſſet quaſi nocans hoc
debuit cogitare a principio:⁊ ſic dicit intelligendaʒ
.l. inter cauſas. . non omnia ⁊æ. J. impendia. ff. mã
da. Secus ubi damna contigiſſent ex caſu fortui
to:qui ueriſimiliter non fuit cogitatus ut.d.S. non
omnia que ſunt uerba ualde notanda maxime in
materia fideiuſſionis:licet ſit ſecus in commodato
qꝛ commodatarius non tenetur de caſu foxuito ut
in.c.uno de commo.ſed hoc contingit ex natura
mandati:qꝛ mandatarius regulariter agit ad om
nia impendia: cum non intendat facere de ſuo be
neficium. d. S. impendia = de fideiuſ.in capitulo per
uenit ⁊ capitulo conſtitutus:⁊ circa hoc latius iſtat
h Inn. ad ſupra dixi in ult.ſumma. Et itelligo pꝛe
dicta in eo qui gratis ſuſcipit mandatum. Mam ſi
aliquid mercedis recipit non dicitur mandatarins

¶ Be iureinran.

ſed locator:mandatum.n. debet eſſe gratuitũ ut ĩ..
i. ff. manda. ¶ AUnde puto quod iſti qui ueniunt
precio ſeu mercede ad bellum ut ſi t hodie ſtipendia
rij non pñt agere ad dãna que contingũt ſine culpa
ſaltem leui mandatarij: ar.l.in. Sctibꝰ.ff. de ꝛe iud.
Mã ibi ↄtꝛactus ꝑficitur gra utriuſqʒ:lſʒ mãdatũ ex
plicatur gẽa mãdãatis tm. Et circa pꝛedicta Innoc.
foꝛmat aliã qõeʒ nõbilẽ de eo qui mãdanit alicui ut
faceꝛer ſibi aliqð edificium in inſula circũdata mari:
pꝛopteꝛ qð mandatarius ex caſu naufragij incurrit
multa damna:nnnquid poſſit cõtra mandãtẽ age?:
et in h̊ multuʒ inſtat. tandem concludit ꝙ; poteſt dũ
modo caſus talis ſit quẽ ñ ĩcurriſſet:ſi madatuʒ nõ
habuiſſet:ar.l.ſi pecunia.ff.de condi.ob cãm:mihi
V h̊ dẽm dictũ..non oĩa:ubi dicit᷑ q ubi maãda
tarius fuit ſpoliatus in uia a latronibꝰ non agit ⸗
mandanteʒ. J piʒ mihi plus diſtinctio facta S aut
neriſimilit aut nõ ⁊c. ⁊ uidet᷑ ſentire Jo. an. in ꝛegu
la dãnũ.de ꝛe.iur.in meꝛcu. exto querit᷑ exquo
mãdatoꝛ tenet᷑ uocatis ꝓ dãnis ni ſupꝛa dictuʒ eſt.
nũquid uocans poſſit ageꝛe ui bo ꝛap. illos qui
uocatos ꝑ eum ſpoliauerũt Inno. cõcludit ꝙ; non
qꝛ ꝛes ablate non erant de bonis ſuis:nec eꝛat ipſe
detentoꝛ ad hoc.l.ij.O.ĩ hac actiõe.ff ui bo.xapto.
Sed ipſi hõies ſpoliati ſinguli ageꝛe poſſũt. In biſ
aũt caſibus ⁊ ſimilibus dat Inno.bonum conſiliũ
ut mandatoꝛ ſatiſfaciat ſpoliatis:ſed ante ſatiſſactio
nem cedi ſibi faciat actiones.ſic enim ageꝛe poterit
contra ſpoliatoꝛes. C. manda.l.penul.⁊ ſi poſt ſolu
tionem aũt non pꝛodeſt facta ceſſio niſi ðᷣ ipſa faciẽ
da antea conueniſſet ut.ff. de ſo.l.modeſtinus qð
nõ. ¶ Vltimo h queꝛo an uaſalli ſeu milites uoca
ti teneantur ire ad belũũ.dicit Innocẽ. ꝙ de iuꝛe eſt
ꝙ naſalli ſy reneant᷑ eſſe in conſilio ⁊ auxilio:ꝙ dñs
non ledatur. xxij. q.v. de foꝛma:non tamen milites
5 qnt ire cũ armis in ſeruitio dni:nec aduocati tenen
tur pꝛo eo aduocare uel alia ſeruitia ei exhibeꝛe niſi
ex pactis ad hoc teneant᷑ ad munera pe:ſonalia cuʒ
ſumptu uel ſine ſumptu uł niſi in calibꝰ qui ponunt᷑
in nſibꝰ feudoꝝ:uł niſi ↄſuetudie debeant᷑:hec ſunt
ueꝛba foꝛmalia Innocen. ſatis generalia ? obſcura
2 in eadem foꝛma h ꝛecitata ꝑ doc.ð materia. Jo.
an. ꝛemittit ad nõ.in.c.i.de feu.⁊ ad ſũmam Hoſt.
eo.ti..qͥd ſit fidelitas:⁊ ibi ſpecifice non tangitur
de militibus ⁊ alijs dans Es ſic diceꝛem: ꝙ
ſub uno dno quidã ſunt naſalli ꝓprie uiputa tenen
tes ab eo ſeuda. quidam ſunt uaſalli impꝛoprie ut
qꝛ ſunt dumtaxat ſubditi ꝛce originis uel domicilij
nibil tñ tenent ab eo.ſed ſubijciũtur ꝛõe nudi exeꝛci
tij iuriſditionis: accedat ad hanc diſtincrionem qðᷣ
nõ. Mar. in. l. i. ff. de iudi.?æ melius in.l.i.J.⁊ poſt
operis in fi.de no. oꝑ.nũ.ubi hãc diſtinctionem in
alia mã ſentit. æ uide qð nõ. Hoſii.in.c.pꝛoxĩio ubi
dicit ꝙ non eo ipſo ꝙ quis habet poſſeſſionem.j.
aliquã ꝓuinciã tenet᷑ dño ad fidelitatem pꝛeſtandaʒ
qꝛ res nõ pꝛeſumunt᷑ fendales niſi ꝓbent᷑ qð latius
ibi dicam. Quidã ſũt milites ueri ut illi qui iurant
ea que ponũtur ꝑ glo.iu.l.pe.ff.ex qui.cau.maio.
Et inteꝛ cetera non euitare moꝛtem pꝛo repu.⁊ iſti
6 olim habebãt ſalaria de publico. Quidã.n.ſũt mili

tes non ueri ſed tin ꝛeſpectu honoriſ: qui iſia ñ pꝛo
mittũt ſed uiuũt ut alij ciues de quibꝰ peꝛ Cy. in.
.i. C. de iuri. et facti ign. pis pꝛemiſſis diſtingueꝛe
ſic:quod aut dominus uult alios pꝛo libito nolins
tis inuadeꝛe non fauoꝛe reipublice: æ nõ tenentu ex
debito aliqui eũ ſequi ad bellãdũ eti ſi ſint uaſalli:
aꝛ. c. de foꝛma. xxij.q.v. niſi aliud habeat cõſuetudo
uel pactum:⁊ ſic poteſt intelligi quod dicit Inno.dð
militib?. ODõt. n. de militibꝰ generaliter itelligi ideſt
de militãtibus ſeu aptis ad pugnã aut dns inuadit
⁊ tunc ſi timoꝛe eſt ſubitaneus ⁊ ipꝛoniſuſ:credo
oẽs apti ad pugnã ſeu cuſtodiã teneantuꝛ fauor rei
publice. Mam ⁊ clerici hͥ caſu tenentur ad cuſtodiaʒ
ut in. cꝰ. peruenit:æ quod ibi nõ.de ĩmu.eccle.facit.
xxiij.q.viij.oĩ timoꝛe.⁊.c.ſi nulla:aut non talis nioꝛ
ſubeſt:⁊æ tunc puto ꝙ uaſalli pꝛopꝛie dicti teneantur
per dictum. c.de foꝛma. Idem de militibus pꝛcpꝛie
ſumptis. d.l.pe. alios vo nõ puto ↄpellẽdos: dũmõ
dominus ſufficiat de peꝛ ſe ex redditibus ques hʒ
a laico:nã pꝛopter hoc honoꝛat nm in reddinbus
gabellis ⁊ ſimilibus:ut eos neceſſitatis ipᷣe qns ccſẽ
dat:ar.xxiij.q.V.pꝛincipes ⁊.c.regũ.Si autẽ nõ ſuf
ficiat per ſe:tunc puto oẽs teneri ꝓ ſalute dni ⁊ pa
trie dictis.c.ſi nulla ⁊.c.oĩ tẽpoꝛe:⁊ h̊ ſufficiant.
3 mis. Caſus. lerici nõ habentes
2 tempoꝛalia a laicis nõ tenet
eis pꝛeſtare iuramẽta fidelitatis. Drimo
ponit factũ repꝛehẽſibile:cui fo pꝛouidet:ibi quia.
Quero pꝛimo quid ſi clerici tenẽt tẽpoꝛalia a laicis
nũquid tũc tenẽt eis pꝛeſtare iuramenta fidelitatis.
So.tex.̊ a õrio ur̃ ꝙ ſic:⁊ ſentit glo.i.dicens: ꝙ
tũc ĩ illis tẽpoꝛalibus clerici eſſent ĩferioꝛes de ma.
7 obe. ſolite. ¶ Adueꝛte nõ ĩtelligas h rudit ĩ oibʒ
tpꝛalibus qlitercũqʒ a cleꝛicis poſſeſſis:qꝛ eſſet .c.
nonerint. x q.i. Sed intelligas ĩ tpꝛalibus:qꝗᷓ tenent
in feudũ a laicis:ita ꝙ laici ſũt dni feundoꝝ: ⁊ h̊ vj
iudicio meo nelle la ibi obtinentes ab eis ⁊c. non
ergo ſufficit ꝙ obtineant tpꝛalia ĩ pꝛonincia laicoꝝ
niſi obtineant ab cis:⁊æ hͥ uo luit Onno.in.c.ſoliuie ð
ma.⁊ obe.ſic intellige hũc tex.h et ur̃ uellc hoſti. pᷣ
dicẽs ꝙ nõ h̊ ipſo ꝙ aliquis tʒ tẽpoꝛalia.j.regnum
uel ꝓuinciã alicuiꝰ dqʒ illi fidelitatem niſi ipſa ſe bie
in feudũ recognoſcat:qꝛ non pꝛeſumi feudatarius
niſi pꝛobetur. Mã a pꝛimeuo iure oĩs pſona? ois
terra libera erat.i.di.ius autẽ gẽtiũ ⁊ facit auctori
tas geneſis:quã ponit gl.i.c.quãqᷓ de ceſi.l.V. x
quã pʒ ꝙ ñ oĩs res tẽpoꝛalis ẽ feudal. Et rõ.ß d
qꝛ loquitur nõ ſolũ in rebus tẽpoꝛalibʒ poſſeſſis
clericis ſed etiã a laicis quibuſcũqʒ ⁊ facit qð o dixi
in.c.pꝛoxi.hoc etiam uoluit Inno. eniã reſpectu in
fideliũ: ut ⁊ ipſi ſine peccato poſſideant ex diſpoſiti
tione iuris naturalis ⁊ gentium:ut kio Cran
nidere poteris in.c.quod ſuꝑ biſ de no.¶Ex qui
bus collige ꝙ reges ⁊ alij qni terrarũ non fundot
intentionem ſuam ſuper ſingularibus reb? poſſe
ſionibꝰ ipſoꝝ ꝓuinciax ſeu terrã nec ſuper unli net
ſuper directo dominio:unde illaꝝ rerum poſſeſſo
res non poſſunt dici reſpeciu illarum uaſal¶ Mee
obſtat ſi oppõatur de. c. omnes baſilice. xvi.q. vij.
ubi dẽ oẽs ecclie exites in dioceſi ſũt ſub piai⸗

D oriina 6 , jn⸗

rh Kilmen⸗ ummng,
ſi Noriun mum
olgt en . an muſ i
mn ſt ſoci iode
ſrina i a zemunet
j⸗ ,1, , /
lyeni mtt Nn n
riis70n ,

berfun icn, n
oſalhnin eSNolttd u

ſ ſons
iſntinn M . Anniechn

ſrrfhal

Vriono Aon ̃

nensclerſuunßſgſeren
1 rtpeſanteinmi⸗

fneufomm .
ſ emneg eſio ot lr

tuncgon
iumn Gdineng,n ut

umrltlaſci lnn m /0)
ſirinliimialnniemn un
lponi ini ie nn ne ⸗ .
aflnaſniltn ttii u/ npon
õ
Melenaptubsne⸗ ſilipcbene i d
gitenrlniGrns tſſan o ſb
litiroeſncneceimrecin bigrinſe pune
itiusns ahümceucr pprinliſſd
ſerniede ſto ed nin tan ſis e⸗
fſomde iRimanemnfctnns chd
mönm cNtninſefcetenictirrenen
en Rrdelgincenmitiai 4
umSraeiueedenrgti
füerſſeinorig unig anaſt
iittimn dan
ſroeicſiginr⸗ tichſitayn
ſne Arnpßilof r⸗

boo publcoli⸗
ipo an i, Aeini in m

miſg phicne 10ü
nn eme vnaihna in
4 6

4
MNedas cl mlit coi ſiocezlct

mia Qs OAniinit
4J Ins, poniaolhisn
. E rſenrinnniufiluns
Honi ſimi nrtuſblea fynoninit
Am ninw qli ni ma tjpinil

nimid ic mi asuſreinmmmmn lia
G 1 o rſer lan goims.

i iins tponibus dendicſon ienors en

1arſitr (NMuer öitgnb liit
pinns dietiicha rids oſcſisndan
ü
fadi ucsin aſinitſenan
nacn d dſa Ricnincſus nbi
uheng oNbem iuinin
ucwem ncnn ditn indr
ä
rsgniginsiuud
nri ti⸗ Glfteluerif
„ cnfonpruriſi
inſevdi togholenanna heimn
Piapinaoiutcef
niipwtan afune
1nt i diins Migallſt

epi:qꝛ ſubſunt quo ad iuriſditionẽ nõ ãt q ad dñi

um Mi bona ſpũalia nõ ſut in alicuiꝰdñio ĩ. c.fi. j.

de re.iu.⁊ inſti.de re.diui.ꝗ.nullius:⁊ ita põt dici
fFm Moſt. quo ad bona tpᷣalia: ut quo ad iuriſditio

nen ſubſint dnis laicoꝝ:⁊ idem ur̃ incolis ⁊ ſic pot

intelligi.ff.ad muni.l.incola.ff.de cenſi.forma..ui
tes.ff.de publi.l.imperatoꝛes ⁊.C.ubi in rem acti
to.i.fi.ff.de offi.preſecti urb.l.i.F.cum urbeʒ. Nõ
autem ſubſunt quo ad dominium directum nel aliã
ſeruitutem. niſi ꝓbetr᷑ impoſita uel annexa.j.de cen
ſi. Hʒf: acit.x.q.iij.qꝛ cognouimus ⁊. xviij.q.ij.eleu
terius ⁊.c.ſe. ̊ uera fᷣimn Hoſt. ut dñs ꝓuincie ba
beat ius in tota ꝓnincia niſi aliquis pᷣſcripſerit oẽ
ius in aliqua cinitate uel caſtꝛo inteꝛ ꝓuinciam ma
xime ſi noĩe alterius ſuꝑioꝛis h̊ poſſedit z pꝛeſcꝛip
ſit ar. de pᷣſcrip.cũ ex officij poteſt.n.tale caſtruʒ cũ
territoꝛio ad alium dnim ꝑtineꝛe:⁊ ſic facere per ſe
territoꝛium a ꝓuincia: ar. ff. de uer. ſig.l.pupillns.
FG. territoꝛiũ ⁊..de ueꝛ.ſig.c.cũ in ꝑtibus.⁊.ff.de
uer. ſign.ll. fi. Lu uide qð in ſili nõ. Jo. an. in. c. ſi
epᷣs de offi.oꝛ.li.vi.⁊ qð dixi in.c.cũ ↄtingat ð fo
20 ↄpe. de eo qui pᷣſcripſit iuriſditionẽ epalem ĩ cer
ta ꝑte dioceſis:⁊ dic ut ibi.Et nõ h̊ dictũ Hoſti.
ſed qnatenus dicit iſtum pᷣſcribeꝛe oẽm iuriſditõem
in caſtꝛo maxime ſi poſſidet noĩe alterius uẽ uele ꝑ
iſtam dicrionẽ maxiĩe ꝙ noĩe ſuo poſſet pꝛeſcribeꝛe
3 prioꝛem. Ego dicerem ꝙ ſi iſte qui uult pᷣſcribe
re erat als ſubditus dni ꝓuincie:tunc lʒ poſſit pre
ſcribeꝛe iuriſditionẽ in caſtꝛo:nõ tamen põt pᷣſcribẽ
quo ad ꝑſonã ſuã niſi paſſiue iuxta ea que le.æ nõ.
J.de pᷣſcꝛip.cũ nõ liceat ⁊ facit quod dixi poſt Ho
ſti. in.c.ꝑ uenerabilem qui fiij ſint legitimi:qꝛ non
põt eſſe acephalus nec ſeipſũ pᷣſcribere.facit qð nõ
gl. in. c.nulla.xciij.di. Sccus aũt ſi erat nõ ſubditꝰ
quã aũt iuriſditionẽ de iure cõi hẽat in ſe ꝓuincia
ciuitas uel caſtrũ:uide pulchꝛe ꝑ bar.in.l.i.ff.ðᷣ dã.
ifec. uide de caſtꝛo qð dixi in.c.cum ad ſedeʒ de re
ſti.ſpo.unde aũt dr̃ iuramẽtum fidelitatis cũ oẽ̃ in

ramẽtum cõtineat in ſe fidẽ ⁊? quid cõtineat in ſe ui

de ꝑ Jo. de lig.in. cle.ꝛomani. . e. ti. . xxij. q. v. de
foꝛma. Sʒ circa pꝛedicta queꝛo:pone ꝙ aliquod ca
ſtrũ uł ex pᷣſcꝛiptione ulł ex ĩꝑatoꝛis conceſſione pꝑti
net ad aliquẽ:poſtmodũ ĩꝑatoꝛ conceſſit totam pꝛo

ninciã alicui.j.quam ẽ ſitũ illud caſtrũ:nũquid fit il

li piudiciũ circa caſtrũ. Hoſti.dicit ꝙ non: quia id

faceꝛe ĩtelligitur ſine alteꝛius pᷣiudicio.ff.ne quid in

loco publico.l.ij.F.ſiquis a pꝛicipe: facit optime.c.
ſuꝑ eo.de offi. dele. qð maxime ꝓcedit ſcðʒ Moſti.
qñ uteꝛqʒ bʒ ab impeꝛatoꝛe:nam tmn ualet ſpãle quo
ad quedaʒ q;tum gnale quo ad multa de officio de
le. ſtuduiſti ⁊.ff.pꝛo ſocio.l.renunciatio.S.actione
imo geneꝛaliteꝛ ſpes deꝛogat geneꝛi infra de re.iu.

geneꝛi li. vi. Scðᷣo queꝛo pꝛincipaliteꝛ nunquid cle

ꝛicis a cleꝛicis ſit h iuramentũ pꝛeſtandum:glo.ij.di
cit ꝙ non. Qu de h dic ut nõ..in regula fi.j. de re.
iur. ⁊ in. c.nullus S.e. =.c.tua. ARrecn in ſe cla
ra ⁊ facit ad ꝓpoſitum h̊ auctas iungendo qð dice
batur ĩ pꝛima ꝑte ipius auctatis: ubi dẽ tu quis es

qui alienum iudicas ſeꝛuum:ſeꝛuus ſuo dno ſiat ꝛc.

t dicat cũ cleꝛci nõ ſubſint laicis non dit pᷣſtare h

(Wans:

iuramẽta fidelitatis. Nũc ex gl.op. õ principiũ ĩ eo

qð dr iſtos laicos nimis detraheꝛe de iure diunino.
nã nullũ ius diuinum ꝓhibet apꝑte h̊ iuramenta pꝛe
ſtari laicis. Solutio metu ut arbitor Zrij Hoſti. ex
ponit ius diuinum ꝓ eccleſiaſtico uel canonico per
quod coligit hic ius canonicum eſſe diuinum:remit
tit ad nõ.in.c.i.de iuramento calunnie ſumptum. n.

elſt ex diuinis ſcꝛipturis.j. de accu.qualiteꝛ ⁊ quãdo

ij. in pꝛin.? ius qðᷣ papa uicarius dei ꝓmulgat ipſe
deus ꝓmulgaſſe nẽ. facit. c.ij. de tran ſla. prela. nec

ob. etiam fᷣm cum ꝙ leges ſunt peꝛ oꝛa principum

nigate diuinitus.l.fi.C. de preſcrip. longi tem
po.⁊.xvi.q.iij.in fi.qꝛ illud ꝓcedit largo modo:ſʒ
ſtricte de ſolo papa eſt intelligẽdum ꝙ ſolus eſt p̃i
uicarius generalis m eum. ed contra B op.
d. c.nõ dʒ de ↄſan.æ affi.ubi conſtitutiones etiam

totius conſilij dicuntur leges humane hic ẽ ꝙ pnt

ꝓ ipe reuocari ut hic.ſed ius diuinum eſt imutabi

le.v.di.in.pꝛin. Item modica ſunt in iur̃ canonico
que ſunt extracta ex nouo ⁊ ueteri teſtamento ma
xime reſpeciu huius cõpilationis ?z vxi.⁊= cle. Ideo
ego ĩtelligerẽ iſtum tex: ꝓprie ut loquat᷑ de ipo me
ro iure diuino. Nam clerici eximũtur a iuriſditiõe
laicoꝛũ de iure diuino ut in.c.ſi ĩperatoꝛ iuncta gl.
xcvi.di.nõ Inn. in. c.ij. de ma. ⁊ obe.facit gl.in. c.
qꝙᷓ de cenſibus li.vi.merito iſti detrabebant iuri
diuino exquirentes hec iuꝛamenta a clericis z a

ſubditis.

rat non eſſe 3
aliqnẽ põt in cauſis ꝓprijs ⁊ eccleſie ſue
eſſe eum. Ita cõir ſũmatur. æ pꝛocedit ſummario
ſecundum intellectum gl. ſed habito ꝛcſpeciu ad gl.
Inno. ſũmo ſic:qui timenti conſpirationem iurat
de non eſſendo contra eum:põt tali iuramento nõ

obſtante in pꝛoprijs ⁊z eccłe.ſue cauſis ſtare contra

eum. Sed limita hec duo ſũmaria ut infra dicam:
cõis diuiſio.fᷣa ibi interprctatione. NMõ. primo ꝙ;
H clericus nõ debeat preſtare aico iuramentum fi
delitatis ſupra.c.proxi.nec in manibus ſuis aliter
iurare ſine ſui ſuperioꝛis licentia.xxij.q.v. nullus
de quo tamen dic ut plene dixi in capitu.i.de iura.
calum.tamen ſi illud preſtat in dependennbus a po
teſtate ſua tale iuramentum eſt obligatoꝛium.quod
tene menti. Ex quo nõ. quod tranſgrediens man
datnm iuris in iurando tenetur nihilominus ſerua
re iuramentum. ſi illud ſeruare non poteſt ſine ani
me diſpendio: ⁊ facit contra Mar. in.l. ſiquis ꝓ eo
ff. de fideiuſ.ut dixi in.c.cum contingat ſupra. eo .
Mõ fo ꝙ iuramentum de nõ eſſendo ↄtra aliquẽ
eſt obligatoꝛium. ¶ Mõ ultimo ex fine littere. ſm
Ab. ꝙ conſpiratio eſt proprie confederatio fac
ta in pꝛeiudicium peꝛſone alicuius uel ipſius digni
tatis. Sed tu dic hoc procedeꝛe in conſpiꝛatione il
licita. Nam conſpiratio quandoqʒ eſt licita de quo

nide peꝛ Inno. in.c.cum.i.=.a.. de re iudi.? quod

ibi dicam. ¶ Op. uidet enim ꝙ hoc iuramentũ nõ
ſit obligatoꝛium: cum fueꝛit metu extoꝛtum ut innui
litteꝛa ⁊ ad hoc ſupꝛa eo. c.cum contingai BGlo.
i. in effeciu ſoluit dupliciteꝛ. ¶Mꝛimo ꝙ hit

glegabat᷑ extoꝛſio:ſed de ea non coͤſtabat. ko iu
ramentũ extoꝛtũ non obligat quo ad negocia pꝛo
pria uel eccleſie ut in ſia pʒ:ſʒ ut nullaʒ cõſpirationẽ
faciãt õ ſtatũ pricipis ſic.unde ad hoc de honeſtate
? ex debito tenebãtur. Jõ nõ curandũ de extoꝛſiõe
= ſic arguit iuramentuʒ pꝛo parte naleie et ꝓ paꝛte
non. Aduerte quia glo. nil boni dicit: ego dico ꝙ;
tex. põt inteligi duplicit: primo ꝙ loquatur ð extõ
ſione ꝑ ipoꝛtunas pꝛeces:⁊ tunc talis extoꝛſio non
excuſat ð eo. ad noſtrã tij. æ credo ꝙ de tali extoꝛ
ſione loquatĩ tex.iſte:quia de metu nulla fit mentio
in littera. Fo põt intelligi ꝙ fuit extoꝛtũ ꝑ metũ qui
cadit ĩ cõſtantẽ:⁊ tunc ꝛcſpectu iurium ꝓpriorũ eſſzʒ
obligatoriũ:licer poſſet peti abſolutio ut in. c.ſi Ho
ʒq eo. Sed in tex. noſtro ñ ꝛequiri᷑ quo ad negotia
ꝓpria ułecc lie aliqᷓ abſolutio ꝛõe metꝰ. ſz qꝛ iuram
tũ iſtud nõ extẽdebat᷑ ad hũc caſuʒ ut patet in inte:
pꝛetatione pape:⁊ ex his que.j.dicã. Sed quo ad
machinationè nõ fiendã uel ꝛeſpectu cãrũ e nearuʒ
iuramentũ ligat ut in lra 2 ĩ. d. c. ſi ueꝛo. ⁊ pute ſi
cer ałs ꝛeſpectu machinationis ñ fiende iſti tenẽtur
ex debito iuris:tñ ex quo iurarũt ꝑ metum:pe ſent
peteꝛe abſolutionem a luramento:quia tale iuramẽ
tum aggrauat factu; eoꝝ ne ex Zuentione incidant
in piuriũ: ad qð als nõ eſſent aſtricti.? H nidet᷑ ĩ ſi
mili ſentire Jo. an. i. d. c. ad nr̃aʒ:⁊ uide qð ibi dixi
ß tñ nõ petebat᷑ abſoluiio. Sʒ pꝛedicta et contra
tex. op. V. n. ꝙ exquo iuramentũ fuit generaliter pᷣ
ſtirum: generaliteꝛ debuit intelligi nt ĩ. c. ſolite ð ma.
2 obe.⁊.c.ſi ꝛomanox.xix.di. Sol. coſſigitur ex
glo. fi. in generali ſeꝛmone pſona loquẽs itelligitur
excepta. Idem in qualibet alia ꝑſona que dʒ adiu
uari æ ꝓmoueri ſicut ꝑſona ꝓpria ut eſt eccleſia ip
ſins loquẽtis ſeu iurãtis. Itẽ ꝓpria patria ut ĩ gl.
ex qua elicit᷑ pria lectura:fm qnã ſũmaui ut pꝛomit
tens ſeu iurans qð nõ erit ↄ aliquẽ nõ põt eſſe õ il
ũ ẽt in iudicio niſi ꝓ negocijs ꝓprijs nłeccleſie ſue
nel patrie:⁊ ĩ eo qð gl.dicit pria vꝛ extẽdere tex.ſʒ
ſatis põt dici ꝓpria:ex quo eſt pr̃ie ſue ar. xxiij.q.
viij. ſi nulla ? in.c.in omni:⁊ fᷣm hũc ĩtellectũ expo
ne tex. ibi ꝓ ſpalibꝰ ueſtris.ſ.iuribꝰ. Me. expõit ma
gis large vʒ. i. pſonis coiunctis ut ſit ſenſus: ꝙ etiã
ꝓ ꝑſonis ↄiunctis potuerũt eſſe S iſtum principeʒ:
allegat. c. iij. de poſtu. . C. de excu.l.humanitatis.
Aob. ſequẽdo hunc intellecwuʒ expõit adhuc magis
large. I. ꝓ amicis. Inno. vo ponit aliũ intellectum
intelligendo tex. magis ſiricte : dicit.n. ꝙ papa inter
pratur hoc ſtricte iuramẽtũ ꝓpteꝛ vVba pcedẽcia.nã
timoꝛe cõſpirationis h̊ iurõmẽtũ fuit iĩtpoſitũ: ⁊ iõ
nõ dʒ exxendi ad cãs ꝓpꝛias uel ecclie. Secus ũt ſi
generaliter ageꝛet: ut in nullo negocio eet S ipſum:
tunc.n. in negocijs eccleſie nõ tenẽt᷑ iuramẽtũ fuare
ʒ.c. ij. ſed in pꝛopꝛijs dʒ obtinere abſolutioneʒ. ſi in
ſtus metus interuenit uel alia cã iuſta qre fuerit iu
ram̃tũ extõtũ:ut nõ.S.qð me.ca.ad aures ſʒ Inn.
2 ſic nult Inn. ut ꝑſona loquẽs non intelligatur ex
cepta:qn iuramerum fuit generaliter pſtimʒ exquo
nò apparet extrinſecus de cꝗ reſtrigẽdi: que lectura
ẽ ꝓrſus ↄria pcedeti.do. An. trſit ſimpla cũdẽ re
itado. Ego aũt ſic diſtigueꝛcẽ: ꝗ aut vba pᷣcedẽtia

¶ Ge ſureimfan.

2 materia ſubiecta pnt dare intellectũ ad generali?
pᷣſtitũ iuramẽtũ:⁊ fiat ĩterpꝛetatio larga ⁊ ſiricta ʒ
pᷣcedẽtia:ſic itellige hᷣ Inno. ⁊ ĩ. c. ueniẽs 5. e peed'
tia eniʒ ĩfoꝛmãt ſequẽtia:⁊ ecõtꝛa per ſequẽtia anqʒ
declarãt᷑ pcedetia ut ĩi.l.ſi ſeruus pluriũ:⁊.l.qui filig
bus. ff. de le.i.?.l.nummis de le.iij. ⁊.c.ſedes de re
ſcrip.⁊.l.fi. .cui dulcia.ff.de uino.tri.⁊ oleo le. Et
ideo ſi pſtiti iuramẽtũ timèti conſpirationem ꝙ nõ
ero g eũ ux actũ ut ĩ iudicio uel ex pꝛo rebus meis
nel eccle ñ ſim õ eũ.iurametũ.n.generale n exendi
tur ad ueriſimiliteꝛ n cogitata S.e. ueniẽs.⁊.c.ctiita
nallis. Si at pſtiti iuramtũ de nõ eſſendo te ex eo
qꝛ ĩ iudicio tecũ egeram ⁊ inimicit am Oxi:ut pꝛoce
dat et lec. Inn. ut nideat actũ: ut ẽt ĩ cauſis ꝓpꝛijs
nõ ſim g te:qꝛ h ur̃ actũ ꝓpteꝛ pcedẽtia. Vnde mũ
eſt neceſſaria abſolutio ſi iteruenit metus uel alia rõ
nabilis cã:ut diẽ Inn.⁊ limitarẽ ego h̊ diciũ reſccc
tu eoꝝ que ter nos erãt agẽda de pterito ¶M re
ſpectu eoꝝ q de nouo accidũt.nõ puto iuramẽtum
generale obligare ar.i eo qð le.? nõ.i.c.cũ ĩter.j.ð
renũ. ⁊ peꝛ Mart. in.l.qui rome.F.uc fratres de
ueꝛ.obli.⁊ in.l.queꝛo..inteꝛ locatoꝛem.ff.loceni ſa
cit.l.ſi unus.J. illud de pac. Mam in tali iurameto
geneꝛali debet intelligi conditio ſi res in eodem ſia
tu peꝛ nanſeꝛit ð eoo. quẽéadmodum:⁊ quod ibi nõ.
ſi enim ſumus in dubio:qꝛ non apparet de pꝛecedè
tibus uel poſſunt ad utrãqʒ partem deduci: iunc ꝓ
fecto caſus eſt dubius:ſed cꝛedo faciendam inteꝛpꝛe
tationem hic contentam. Ratio duplex:pꝛima quia
in dubio non debʒ quis pꝛeſumi:ꝙ ius ſuuʒ noluit
negligere:eſſet enim quedam donatio:quaʒ iura in

dubio non pꝛeſumunt.l.cum de indebito.ff.de pꝛo

ba.c.ſuper hoc de renun.⁊ quod nõ.glo.notabilis
in.l.cum quid.ff.ſi certum pe.facit optime tex.cum
glo. in auẽ.ſi quando.C.de conſti.pecu.⁊.l.qui iſu
lam. F. fi.ff.ocati. Decunda ratio quare ĩ dubio dʒ
fieri interpꝛetatio contra ſtipulantẽ.l.quicquid aſtii
gende.ff. de uer. obli. z rla contra eum de re.iur.i.
Vi. ſicut in ſimili dicimus in eo qui pꝛomiſit empto
rem defendere de iure ⁊ de facto contra omnem ꝑ
ſonam.illud enim uerbum de facto reſtringum tm
naturam contractus de quo nõ. in. l.fi. C. de actio.
emp.æ per Mar. in.l.ſtipulatio iſta. ff. de uer. obli.
⁊ ſic limito omĩa pꝛedicta:non tamen placet in hoc
caſu opinio Pe. = abba. ut ueniant cauſe coniun
ctoꝛum ⁊ amicoꝛum:quia eſſet nimis reſtringere in
ramentum: ſed ille cauſe dumtaxat que ueriſimiliter
non uidenrur includi in iuramento generoli: ut q⸗
ad eas baber affectionem iurans tanᷓ ad pꝛopꝛiaſ
ar. E. que res pig. ob. poſ.l.i.?.c. ueniens ⁊.c:quin
tauallis S eo. ita ut poſſint dici ſpeniales pꝛout tex.
exigit: ſed ſic poſſet perſona eſſe cõiuncta cognatio
ne uel amicitia maxima: ut etiam illorum cauſe ex
cludãtur: ſicut in ſimili nõ. in. c.nonnulli:ct. c. cx par
re decani. de reſcrip.⁊.l.ſed ⁊ he.ff.de pꝛocuratoꝝ.
et. l. exigenti. C. e. Altimo glo. iſta in fi. opp onit ee
multis iuribus in quibus perſona loquens iucludii
in generali pꝛobatione uerboꝛum. ſed dico ꝙ non
poteſt dari certa ⁊ inuariata doctrina ſed im uarie
tatem caſuum uaꝛio modo deciſio ſequiiuar ·

„ M vun

s N,eg lo⸗

. 6 neheen 7
60 4 zeſtin ani, 60

WW8 ,7

0 1 1,Krme (
G n e Wn
Crinnn eNlne n Oorinic

iggirinri

eſorummſnin ,ihlunmn
tenonslifenni n n ſ 1
titunns il ui nmun hi
rmieMn, t:Mn /im ceh.
ſyrtleninnungiu Lattan ni⸗
itguretiir unn 4 roey ltro,
cuucNe Nenot menen
ipan:laimcitcerim nöftit gan 9
Uimmedzaunagenrcenuſns ſ fuabus on
lismnſouenfuircdhindoccer cvod dir
Ceuonsanbhanr dmetnaniinonnwrd
Enerfenabvs rſeuſon id nonirſhcnn
PumerueetRetmgerininun
tk Crdgcnri nmiſt
ersch gicnurtüitetoatd ne n .
eihgn Mnig (Venimet
ſinzceneinetimi Olicünfe

Fapoceterfnocneins Dchninpnn

i ficſlncnſtmikn ir oce

baftiinſvihn guninaiͤte niie

lanero ail e
„ .. . ſnonortt,e,⸗
1oiucſcomodeiinni nucr

1.. 1 ti⸗ regin
mmcffi ſtinmin Ri⸗
ieblin Pültustiside ehuen

e
A.r ..1

i ſrat, ge 4 lini LCd⸗ ni

* Anbe
ſiinmſtſüle tin
ilisci ltaclſfie 8 NWE
oßs aceſaſie Pocenrn is
D a ci., act S
niͤce go in i mi cria
eſehiing hckun
wiiͦ⸗ “D Jo. an. biin Nencaſ
lſg Dnllshrge ie el
ſen icargn 5.1. ohiken
naſce deh iit ſbcſtenn
iei Nnicehchr in n
Alkeile ummmne
3 go ſn ſi

na.obl nlcneo innhen

tonf
. I
rlims ſ icem Punndit

mrnlcha mlg anclnſ mt
amenz0n intpelnent
4 anm ſumwin ctiog, n Ahunen
tbwn oſin umig mmntn
ſmalscfchtis itub tcotinir
uxn Nα Rnodrpin
apo mt o wlmni us ſji
vgiorcſa ann octun donmno ag in
tio wn prinumn aunceinctio n
uc byer boe ce ſnmn qvod d go nordi⸗
Plum qnd dcenun e otoer
Gmnme ſcdo Ceenadau
a oen Goomtarnd aakidtt
EimmmeuNd NNNel int
FNn en DMatkhaEn
onwin danneinede Ponmtt
en dadt e! efmao cnnt
vumnimun in
um coeNNense i
an Prnlitnimiuit

leimwcnurumnn
(aiv opinio ebba bte⸗
* chantunt

ummmag

ER litteris. Eiſus. Si iudex in

principio cãe iuꝛam
um de ueꝛtate a ꝑtibus noõ exigit in p:o
ceſſu illud exigere poterit.ſic cõir ſũmat᷑. Sed boc
ſũ nariũ łʒ ſit uerũ in ſe nõ tñ colligitur ex l̃a ĩ qua
nõ pon derat᷑:qð a principio nõ fuerat exactum:fo
mõò ſᷣn aliũ tellectũ ſũmat᷑ ſic.Cũ aguur de uſuris
⁊Z ꝓbationes deficiũt ſi fama ẽ pꝛo petẽte in ſupple
mẽtũ ꝓbatõis exigit᷑ iuramẽtũ Hec lec.ẽ nõbilis ⁊
põt eſſe uera ĩ ſe:ſed nõ cõgruit huic l̃e:que nõ lo
quit᷑ de iuramẽto litis deciſiuo.ſed de vitate dicen
da que in ſe multũ differũ: aut.].parebit. Ego ihe
rẽdo uerbis lre.ſũmo ſic. Cũ agit᷑ de uſuris põt iu
dex in qualʒ ꝑte litis ex officio ſuo deficiẽtibus pꝛo
batõibus exigere a ꝑtibus iuramẽtum de vnate di
cẽ ſa:⁊ idẽ puio eadẽ rõe in qua ibʒ cã ĩ qua iminʒ

peccatũ:ut.j.dicã in pria ꝑte ponit ↄſultano in fa
rñſio mãdatu n cõtinẽs ibi ne igit lpei tex.
optimũ ꝙ debitoꝛ agens ad ꝛelaxationẽ pignoꝛum
quaſi ſit ſatiſfactũ ſoꝛii ex fructibus pignoꝛs bhabet
ꝓbare qutitatẽ ſoꝛtis ⁊ fructuũ ꝑcepioꝛum:⁊ ſic
nõ credit ſibi aſſerenti pignoꝛaſſe pꝛo ceꝛta quãtita
te: qꝛ dʒ ꝓbare id totũ qð eſt cã ſue itentionis ſilłe ĩ

l. ij. . cõmo. æ qð ibi nõ. Ego in tali dubio ubi de

bitoꝛ nõ põt uerã ſoꝛtẽ ꝓbare cõſulerem ut agat ꝛci
uen licatõne ⁊ ſi creditoꝛ excipiet de pignore hebit
ipſe ꝓbare ueram ſoꝝꝛẽ cum ſit fundamenium ſue
exceptionis.l.i.ff.de excep.⁊ in.l.in exceptic nib us.
ff. de ppationibus. Mõ ibi quaſi notoꝛium ꝙ fama
in minus ſe habet qᷓ; note 2 um ? nimirum qꝛ fema
ſepe fallit nõ ſic notorium ꝙ ita ſe exhibet ut nulla
poſſit tergiuerſatione celari:? de utroqʒ dic ut nõ.
in. c. uẽa de coha ce. æ mu ¶Mõ. teꝛno ? tene men
ti ꝙ fama etiam diuulgatiſſima nõ facit plenam ꝓ
bationẽ:ẽt cum agitur de uſuris ſeu fructibus ↄpu
tan ſis in ſoꝛtem facit.c.cũ in dioceſi:? quod ibi nõ
de uſuris. nam h̊ fama iducebat quaſi nororiuz:cðᷣ
erat ex fructibus ſatiſfactũ ſoꝛti:⁊ iñ non ſufficit ad
ꝓbationẽ:⁊ uide qð de fama pjene dixi.in.c.ueniẽſ
S de teſti.Et nõ ꝙ dictio quaſi diminuit ſignificaiũ
eius cui adijcitur: uide quod nõ plene in. c. prout
de do.⁊ contu. ubi tetigi d erancme ꝙ iura
mẽtuʒ de ueꝛitate dicenda põt exigi eniã in fine cẽe:
ʒ3 eigo debeat fᷣm oꝛdinẽ iuris pꝛeſtari in principio
t nõ eſt ille oꝛdo ſubſtantificus ut h:æ hodie clariꝰ
ꝓbat tã in iſto ꝙᷓ; in inramẽto calũnie ut ĩ. c. i. de in
ramẽto cali.i. vi. ¶ Mũc intro matenã. c. ̊ nõ ſa
tis iudicio meo declaratã ꝑ doc.⁊ pꝛio queꝛo in qui
bus cãis pᷣſtat iſtud iuramentũ ueꝛitaus. Rncct gl.
.i. ꝙ ſolũ in ſpũalibus cãis s de elec.dudũ:ĩ talibus
eiz n iurat᷑ de calũnia. Adueꝛte qꝛ ꝑ h̊ vꝛ ſentire gl.
ꝙ cã uſuraꝝ ſit ſpũalis: ſʒ alꝛ dic.j.glo.fi.ſ.q; ẽ q̃ſi
ſpũalis cũ ſit eccłiaſtica:æ põdeꝛa rõnem ipſius: ułt
eiʒ ꝙ oĩs eccleſiaſtica cã.i.eccleſiaſtici foꝛi pc ſſir ci
ci quaſi ſpũalis.glo.in.c.ſi annũ de iudi.li.vi.vx di
ceꝛe eã eſſe ſpũaleʒ:ſʒ Jo. an. ibi in ne uella ſcrit qð
ſtatiʒ dicã.ſ. ꝙẽ ſpũalis large.i.eccliaſtici foꝛi de in
di. cle.ij. Et ſi diceꝛes que g fuit rõ dubitandi hic:
ex quo ex nã cãe pᷣſtari debebat iuramentuʒ de uci
tate qicẽda. Collige rnſioneʒ ex glo.fi.in fi.qᷓ diẽ

(Brllinerts .

.

dubitatur ex eo ꝙ; non fuit pꝛeſtitum in pꝛincipio lſi
tis ſicut fieꝛi dʒ:æ rũñdet᷑ ꝙ ſic:qꝛ non e de ſubſtana
ut pꝛeſtetur in pꝛincipio.Ex his coligit pꝛia lec.ad
iſtũ tex.quã tenẽt hic cõir doc.ſed mihi bec le. uiſa
E ipꝛopoꝛtionabił ad tex.⁊ fundari ex falſa roe :lia
.‚n.ᷣͥ nõ faciebat dubitationc.qꝛ in principio nõ fu
erat pſtitum ſed qꝛ res aliter ꝓbari nõ poteꝛat Itẽ
fũdat᷑ ſuꝑ fla ꝛõe:qꝛ ſequit᷑ ex ꝛe gl. ꝙ oĩs cã eccle
ſiaſtici faꝛi dʒ tꝛactari nt ſpũalis:⁊ ſic dʒ iurari ſẽꝑp
de vVᷣitate dicenda:qð c Sp. c. Eas.de iura. calũ.iunc
to toto nitulo. NMam in hoc toto illo ntulo mandat
iurari de calũnia:æ ſolum excipiuntur cãe mere ſtũ
aes:ut patet in exemplis poſitis in cicto.c.ſʒas c ð
c. un deuiet a ꝛc.iur.debet reſtringi zæ ſolum ſeꝛug
ri in pꝛopꝛijs terminis:alłs in foꝛo eccleſiaſuco ſuꝑ
fluiſſet titulus de iura. calũ. Ande dico ꝙ in cauſa
uſuraria cum illa nõ ſit meꝛe ſpiritualis nec annexa
ſed ſolum agitur indirecte de peccato:non dcbebat
ꝛegulariter iurari de ueritate dicenda. Et h fuit ra
tio dubitandi hic. Sed papa hic mandat illud pre
ſtari limitatiue.ſ.deficientibus alijs pꝛobarnicnibus

nec occutata ueritate iuſticia pereat.⁊ peccatuʒ uſu

raꝛu n pullu et:⁊ ſic ponitur hic deciſio noua ut col
ligitur ex uerbo mandamus:non enim dixit reſpon
demus ſimile nõ.in uerbo uolumus in cle. una ce
offi. iudi.in glo.fi. Erit enim inte lectus hums.c.
ꝙ in cauſa uſurarum uel alia in qua imminet peri
culum animarum licet ex natura cauſe non ſu pꝛe
ſtanum iuramentum de nueritate ex quo non ẽ ſpi
ritualis iuxta nõ.hic in prin.glo.⁊.in.c.i. de iura.
calũ.li.vi.tamen deficientibus alijs pꝛobationibus
2 e ninentibus aliquibus pꝛeſumpticnibus pcteſt
iu dex ex officio exigeꝛe iuramentum de ueritate ci
cenda:⁊ eſt hec notabiliſ æ noua lectura. Hodie au
ten conſuetudo intꝛoduxit modum faciendi poſui
ones in qualibet cauſa ad quas cogitur pars rnde
re de uecitate ut in.c.ij.de teſt.l.Vi.? nõ.in.c. u
du n.ij.de elec.⁊ in cle. ſepe de ueꝛ.ſig.⁊ in. c.i.⁊.ij.
de confeſſis.li.vVi.⁊.l.ij.C. de iura. calum.⁊ ſic in
qualibet cauſa poteſt indirecte pars cxigere a par
te hoc iuꝛamentum de ueritate dicenda:hoc tamen
iuramentum de neritate dicenda: poteſt exigi a
prin.d.capitu.i.? poſtea poſſunt fieri poſinones
dicto capitulo dudumi. Alia eſt lec. ad iſtum tex.
ut premiſi quod loquatur in iuramento deferendo
in ſupplementum pꝛobationis de quo infra eodcem
.c.fi.? poteꝛat hic defe:ai: quia fama faciebat ſemi
plenam pꝛobationem: de quo nide quod plene cixi
in dicto capitulo ueniens de teſti. Iſte intellectus
poteſt eſſe ueꝛus ut dixi in dicto.c.ueniẽs:ubi tꝛacta

ui plene de effectu fame. Sed quo ad text. noſtrum

non placet: quia hic loquitur de iuramento nen li
tis deciſiuo ſed de ueꝛitate dicenda: iſta enim diffe
runt inteꝛ ſe. Nam poſt iuramentum litis deciſiunʒ
nihil aliud queꝛitur ſupꝛa eodem. c. z ſi chꝛiſtus ⁊.l.
.i. C. eo. Sed poſt iuramentum de ueꝛitate rem anct
ſaluum ius cuilibet parti: quia iſtud defeꝛtur non
ad deciſionem litis: ſed ut clarius habeatur neꝛitas

ut in. c.ij. de teſti.lib.vi.⁊ dicto.c.litteꝛas. IJtem ſe

cundum bunc intellectuʒ hec decꝛe.eſſʒ de in dubio

ℳ₰

—

Mam de iure deciſum eſt: an ⁊ añ ſit deferẽduʒ in
ramentum in ſupplementum pꝛobationis.nt.j.co.
c. fi. ⁊ ſi loqueretur de tali iuramẽto:papa reſpõdei
ſub conditione ſeu limitatione:ſcilicet conſideratis
qualitatibus perſonarũ ⁊ cauſe.⁊ dixiſſet an actori

an reo fuiſſet deferendum. pꝛont facit.. c.fi. tene

ergo lec.quam pꝛemiſi.queliber tñ iſtarum triũ eſt
nera in ſe intelligendo:ut s ⁊ circa banc lec.applico
hic duas qõnes quotidianas¶Mrima titius fecit
cõtractum cũ ſempꝛonio: ⁊ qꝛ pecunia non fuit ſo
luta ĩ pꝛio termio renouauit contractum de pluri.⁊
iterum de pluri.ᷣ in fine ſecundi termini.poſt moꝝeʒ
titij reperiuntur inſtrumẽta cancellata:⁊ pꝛc bat᷑ peꝛ
teſtes ꝙ titius erat uſurarius ? ꝙ fama erat: illes
contractus uſurarios eſſe: ? ꝙ ſic illi teſtes crede
bant. querebat᷑ nunquid eſſet locus delationi iura
menti. Jo. an. in. c. ij. de uſuris li. vi refert Jo. de
deo tenuiſſe ꝙ ſic conſideratis m̃ bis que nõ.j.co.
in. c. fi. qdᷣ nõ. ¶ Secũda queſtio eſt: an ꝛepetendo
uſuras ſufficit pꝛobare illum eſſe uſurariuʒ an cõtꝛa
ctum:⁊ tẽpoꝛe cõtractus ⁊ poſt contraciuʒ: ⁊ ꝙ cõ
ſueuit nelle habere inſtrumentuʒ de duplo: ut ſic ſal
tem ſit locus delationi iuramenti. Archi. in. d. c.ij.
determinat ꝙ non fᷣmn Jo. an. ibi dicit hoc dictum
non recipi in ſcholis:⁊ in iudicijs repꝛobaꝛi qð nõ.
Et pꝛo h̊ facit. Nã ex cõſuetudine hoĩs pꝛeſumitur
qualitas facti de pignoꝛi. illo nos z.l.oni ſemiſſes
ff. de uſur. z. c. æ ſi queſtiones de ſimo Ande ſaltẽ
ex iſtis debet redundare ſemiplena ꝓbatio: ut ſic fu
locus declarationi iuramẽti:ſed bec intelligo fnata
diſtinctione:de qᷓ.j. eo.c.fi.¶ Quid eim ſi iſte cui
dicit nũc gꝛatis mutuaſſe:ẽ amiciſſimus uł ꝓxia cõ
ſanguinitatis uel affinitatis linea ↄiũctus.ceꝛte ñ ẽ
ueriſilis pᷣſumptio ꝙ ptractꝰ ſit aſarariꝰ ex cirũſtã
tijs:eꝛgo index arbitrabi:an ſit ei iuramentum de
feiendum. ¶ Eirca pcedẽtẽ ĩte lectũ queꝛo quid ſi
ꝓ inramentuʒ iſtud de ueritate nõ põt de ueꝛa foꝛte
liqueꝛe:ut qꝛ cꝛeditoꝛ dicit de centuʒ:debitoꝛ ad.x.
Solutio dicit Moſti.cõſiderandũ uerũ pꝛecium ꝛei
⁊ cõſuetudinẽ creditoꝝ.ut ſi conſuenit uelle pignꝰ
ad ualentiã dupli eiꝰ qðᷣ mutuat ⁊ ſic ſua ſubtilitate
iudex ueritatem inquirendo cãʒ decidat:ar.ff. de pi
gno.actio.l.ſi fuos in fi.⁊.l.qui ſemiſſes.pꝛealleg.
vVl ſᷣm eum his cõſideratis.⁊ ſama utriuſqʒ iſti uł il
li uſqʒ ad certã q;titatem de qua ſibi uidebitur de
ferat inramentum.j.e.c.fi.oĩbus his deficiẽtibꝰ oʒ
ꝛeuʒ abſolui..e.c.fi. Item faciũt hec ad aliã qõeʒ
quotidianã:quidã ꝛepetit uſuras quas ſoluit titio.
ꝓbat de ſorte ⁊ tpᷣꝛe quo duranit obligatio. Itẽ ꝙ
ille ſolitus feneꝛari ad tot pone quattuoꝛ denarios
ꝓ libꝛa. Sed de ſolutione uſuraꝝ ꝓbare non põt.
queritur an ex pᷣſumpriõe dẽat cõdẽnare ꝓ tpꝛe qꝰ
durauit obligatio ad ſũmam ad quãẽ oſtendit ꝛano
qnatuoꝛ denarioꝝ ꝓ libꝛa. Jo. an. dicit ꝙ ſic:æ di
cit hoc multotiens fuatũ fuiſſe in foꝛo bon.eccleſie
ad qð faciunt iura ſuperius allegata:in quibus dici
tur attendendũ foꝛe hõis cõſuetudinem ut.ff. de ꝓ
bationibꝰ. ſi cyrographũ:⁊.C.de apo.pu.quicun
q;.li.x. Ja. de are.ut ricitat Cy. in.l.i.C. de ꝓba.
tenet riũ.dicit eim ꝓbandam ſolutionem pecunie

De iureiuran.

factã ex tali cã. ficut Pbanduʒ ipᷣm cꝛeditoꝛem tmn
de fructibus ꝑcepiſſe:allegat iſtam decꝛc. 7. c.ad n
ſtram. el.i.. e. Yoã. an. inbeꝛens opinioni ſerclee
ꝙ quãtitas ꝑceptionis fructuum nõ ſic uenit Pſum
ptiue ſicut ꝙtitas uſuraꝝ et in S dictis temis:⁊ di
ꝙ hodie foꝛſan ꝑ libꝛos rationum decidẽtin pdicta
p Ce.unicã.e.ti.⁊ cũ hoc dicto trãſeunt hic cõiter
doc.mode:ni. Ego dubito que iſtaꝝ opinio preug
leat. Mi ↄtra Jo. an. facit: qꝛ cã uſuraꝝ hʒ in ſe an
nexum cꝛimẽ. Jdeo iudex eccliaſticus cognoſcit: ut
nõ. xvi.q.vi.ſi epᷣm. ⁊ infamiã iuxta ea que nõ. in
.F. poꝛꝛ0.iij. q.vij.⁊ in.l.impꝛobũ fenꝰ. C. ex qui.
ca. ideo uidet᷑ ꝙ ex ſolis pſumptionibus nõ ſit in t̃
ta cã iu dicandũ maxiĩe cuʒ nõ ſint uiolẽte.nt eiʒ dixi
5. potuit alijs mutare ſub uſuris. ſed iſti non:quia
eꝛat amicus uel alias ſibi ſeꝛuiueꝛat. ⁊ ſic non ꝓbat
hoc eſſe qð ab hoc contingit abeſſe. c.ij. de tranſſa.
pꝛela. z.l.neqʒ natales. C. de pꝛoba. quinimo poſſet
dubitari nũquid ſit locus delationi iuramenti P ea
que nõ.in.c.tã ſliis de teſtibꝰ:facit ad pᷣdicta qdð no.
Juno. in.c.qꝛ ueꝛiſimile de pᷣſump.poſſet m̃ admit
ti ꝑ ea que ̊ dixi ⁊ ꝑ.c.cum in dioceſi de uſu.ꝛ in
hoc dubio recurrat᷑ ad iuramtuʒ. fuatis m his que
nõnt᷑ ⁊æ htur in.d.c.fi.⁊? ſic cõcoꝛdareʒ has opinio
nes. Aueꝛ0 qualiteꝛ rndetur ꝑ iuramentũ iſiud
de ueꝛitate. So.dicit glo.i.ꝙ ꝑ ueꝛbum ſcio uel ne
ſcio:ſed in iuramẽto calumnie. Rñdetur ꝑ ueꝛum
cꝛedo uel non cꝛedo.dicit m ſingularit᷑ glo.ſi.ꝙ eqʒ
pᷣiudicat confeſſio de cꝛedulitate ſicut de ueritate.in
te lige tu de facto ꝓpꝛio nõ alieno:ut in.c.licet dep
ba.⁊.c.cum cauſam de teſti. Item dic ꝙ ſi rñdeꝑ
ue:bũ nõ cꝛedit nõ incidit in ꝑiuriũ: Iʒ peſtea ꝓbei
ↄꝛiuʒ. Secus in iuramẽto de ueꝛitate:ar.in.c.cũ im
poſitionibus.j.e.ti.li.vVi.⁊ uide latius ꝑ fre. cõſilio
xxiij. in fi.? idẽ qðᷣ.g.iſta tenet ſpeculatoꝛ ĩ ti.de de
poſi. F. vi. v. hꝰ tamen. ⁊ Cy. in.l.ij. F. qð obſeꝛuari
.C. de iura.calũnie. Dicit enim Inno. hic quo ad
pꝛimã ꝑtem glo, ꝙ in iuramẽto de ueꝛitate rñde nõ
ſolum de eo qð ſcit: ſʒ etiam de eo qð nõ nidit ſi in
dubitataʒ hʒ de eo notitiã. exemplũ de chꝛiſto oſtan
tino ⁊ iuſtiniano impeꝛatoꝛibus.dicit tamẽ Jo. an.
Archi. dixiſſe ꝙ hec non ſunt ueiba Innocen.ſed
ceꝛte Inno. hãc ſniam expreſſe etiam firmat ? lat
pꝛoſequit᷑ in.c.fi. de iura.calũ.vbi etiam Jo. an. et
Hoſtien. tangunt:⁊ uide qð ibi dixi ⁊ in.c.lineras
eo. ti. Secus ẽ in teſte ſᷣm Innocen. ibi ⁊ bic quia
teſtis hẽt deponeꝛe de his non ſoluʒ ꝗᷓ nouit ſeu in
dubitatam habet notitiam. ſed de his que ada ? ge
ſta ſunt in pꝛeſentia ipſius.l.teſtium. C. ð teſti.? op
time pꝛobatur.iij.q.ix.c. teſtes. Aſia dicna glo.ſunt
clara: ideo ſpecialiteꝛ non pꝛoſequoꝛ?⁊ in eo ꝙ ulti
ma glo. dicit non eſſe malum:ut in cauſis ſpirituali
bus iuretnr ſimul de calũnia ⁊ de ueritate dicenda.
dic hodie ut habetur in. c.i. de iuramento calumnie
libꝛo ſexto.

ſus. Si is qui

e: nõ uʒ aliena quã poſtea fec ẽt ſi lurat
nõ Zuenire ſic cõmuniter ſummamr. Sʒ hſümane

n
ee
4 lp cl
. 0

mmn
1

Gmn

pchll vrdentin “
1 grino ſn u in st
n. aits g ,
tim ſnnn . ai, n
no de iiidh ve nimd
ſbusthn erulnn
bhhl nil n fec lldl
. N. 1
fann li , alj.(⸗
godo .
tle⸗
orulniii,.
d rig en en Ei
ettmnſf aſils n
e aeli

„ ; einn 4 4
ter G hini
fniee ſgins
e oſ nd
do
atlemo l

woft
7
raur eigcoe
,, angr rer d
ecovonto 1M
Neni umn Oro

ſer ,zr yl u
oſatimitdi n
imi innmi n nnn c
lintin lmn ſn ni⸗
lenntticwuntwii ttllemi nſd. .
eln Gdzun mninch nencroviauts
ounginiſnnnffieheſi ig
i etisdiri otitisn nſinc
Gl nginlüre tegeignlidcenan
inunon ii Alerus ongunne
on daidetag in gice deafn
ſeni ofninrindnndckaden
ſöblier Jnoin gicieſand g
iinpin ſhlecſentenog teges n
Piumnenehonftiosſel negzftesnertie
guitenser ſinpeyffacccanersa tegn
lmure hoyrll is iein ſt pi
ſeerci dchceo bir ael innockea
geniſbus onnihsftalt oimniͦ
ors inaror on otilſdii tee⸗
ſber nn ſoe in in
Gricng in hnd ne⸗
Niieikunenenn een
nthoi pyie rchnmſtulta
ge mne ſennhi ntaſii
1deo lunſcſtone in taſbigcen
. r Perno. ſor eh , nn
. eee.
ſet. Rego inoa örſens

giinapbus y,
aoceno ſicl inmm

icinzd enmnheiuit
ltz iͤe elickin Aerins
NNN1 H, dde
ltteſenfigz n
: Maniyr⸗

dun iltiaslime
gren n cl iscerſt in i
. mue Ptalmnt Kiimg
Lencesdith nih it

doe⸗ vornmininnicfin

mi din nt itſe iniin
pcnlimniim gin
eim Go t ghl ggiimt
ſuituimaimmt himn
rh marh dirn illngi
uim mniſſock outiiur ſarceie
lrucſim o oanin
latcmn alnce i Mndi / i
ebi n vit ni mit n puni /celx /
zt Geus ninmi eneinr erincci
Nuonbes AR. Ndelnds ftt.
mi nfe idt ad gntena ecdnanind
MAd nn inli Hedt
Ck Gn cline Dorgiin Ind d
n en gog nimnmid eleimi
õä
Aorm ertn minünnnfüctti
mot Miind henbthtshini
Athe tiieq anmn innnenn 7
Inn Nſinch uni
olegoiintlde ingii ſite
prnmmtt i hfili 3
.a. usein nſe fn un
d. er delisſieſii
nsanhon imini⸗
um n ſalun i

alan n nſami gliie
ne mpm iſallin

— ſe ninan,
v5 gen ſune Xüun
nieudenn cixm
oſeno⸗
T 61
ſtclcaden,
uritii,

mne

2, zn
33 cirlefS
PNM

iun hen ri

nimis reſtringit laʒ que fundat ſe nõ ſolũ ſuꝑ iura
mẽro: ſed etiã ſuꝑ iuris debito: ut.. latius dicet᷑ iõ
ſũmo ſic. Si poſitꝰ in dignitate alienat bona digni
tatis: non ualet alienatio ? ipſemet reuocare debet
nõ obſtante iurameto de non reuocando maxime ſi
prius iurat non alienare hoc diẽ fᷣm uerum intelle
ctum. Mõit primo factũ corrigẽdũ. fo corrxigi mã
dat ibi nos ſubmittẽs cãʒ mãdati ibi qꝛ. Bora
primo regẽ non poſſe alienatõeʒ facẽ de bonis ⁊ iu
ribus regni bona eiĩʒ ſũt dignitatis ⁊ nõ ꝓpᷣa ipiꝰ
regis:lʒ ipſe hẽat iu riſdittonem ⁊ admiſtrationem
ipius hinc ẽ ꝙ regnũ ulł comitatꝰ ſeu alia dignitas

nõ dinidit᷑ poſt moꝛẽ regis ẽt inteꝛ filios defuncti:
ut le. æ nõ.in.c. qᷓ de uo. ⁊ de h̊ aliquid.j. ota

fo ꝙ ſicut adminiſtratoꝛ eccleſiaſticus põt reuoca
re alienatiõeʒ quam ipᷣemet indebite fecit de iuribus
dignitatis æ adminiſtrariõis ſue: ut in. c.ſiquis plby
teꝛoꝝ de re.eccle.nõ alie. Ita ⁊? poſitus in dignitate

ſeculari quinimo nedum põt ſed debet ut h̊ 2. xij. q.
6 6.

ij. non iceat. xxxv.q.ix.quod quis cõmiſit.
teꝛtio ꝙ rex coꝛonatur ⁊ tpᷣe coꝛonationis iurat nõ
alienare bona regni. Ex quo infenur ꝙ, Rex nõ eſt
meꝛus dñs iuriuʒ regni: ſed potius pꝛepoſitus ⁊ ad
miniſtratoꝛ: ſile in epo cum ↄſecꝛatur: ut bᷣ in pꝛin.
glo. Item tpᷣe coꝛonatiõis rex inũ itur: de qua unc
tiõe in. c. unico de ſacꝛa unct. ¶ Queꝛo quid ſi iſte
rex nõ iuraſſet pꝛius ſʒ fa alienariõe iurauit non re
uocare. Sol. iſte tex. pꝛia frõte vꝛ uelle ꝙ tunc non
poſſet Zuenire cũ nõ repꝑiat᷑ ̊ iuramentuʒ alteꝛi eſſe
Zꝛiuʒ:⁊ ſic ceſſat rõ lie:⁊ h idẽ vꝛ uelle gl. in pꝛin.
dũ arguit ultimũ iuramentũ de non reuocando eſſe
illicitũ: qꝛ eſt Sꝛiuʒ pꝰ licito:qꝛ ſi unũ Sꝛioꝝ eſt benũ

2 licitum reliquum malũ eſt ⁊ illicim.xxxij. di. boſpi

tiolum. Sed Znuzʒ firmiteꝛ eſt tenendũ: quia ut s di
xi bona regni nõ ſunt ꝓpꝛia ipius regis ſed dignita
tis ꝛegalis hinc eſt ꝙ glo.nõbilis in. c. mo yſes. viij.
q.i. arguit ꝑ illũ tex. regeʒ eligendũ ꝑ elecnonem ſi
cut imꝑatoꝛc.xciij.di.legimus Iʒ glo.arguit in cõtra
riu n. Vij. q. i. deniqʒ ⁊.xxiiij.q.i.c.fi.⁊ de ↄſuetudie
ſeꝛuat᷑ H̊ ultimũ:⁊ ita pꝛobat᷑ in.d.c.licet de uo.dicit
in nõpilite: Inno in. c. grãdi. de ſupp. neg. pꝛela. ſi.
Vi. in pꝛin. ſpale eſſe in regno:ꝙ reges non poſſunt
pꝛiuare nedum filios ſed neqʒ fres nec alios conſan
guineos ex ſtirpe pr̃na deſcendẽtes a regno ſola no
luntate:lʒ papa uł alius ſupeꝛioꝛ poſſit ipſum pꝛiua
re ex cã.d.c.ʒ de no.hinc quod foꝛtius eſt diſputat᷑
de uiribus donatiõis fẽe ecclie ꝑ ↄſtantiũ: quia ᷣm
oẽs imꝑatoꝛ non põt ad libitũ alienare iura impeꝛij
lʒ hẽat inteꝛ ſeculares pꝛincipes ſupmam prateʒ Et
tenet᷑ cõiteꝛ ꝙ ĩꝑtoꝛ nõ poſſit alienare in graue pᷣiu
diciũ ĩpeꝛij:l ualueꝛit donatio fca ecclłie: qꝛ illa ſupi
oꝛ ⁊? nõ ẽ ꝓpꝛie alienatio cũ papa hẽat ſaltẽ in hitu
a deo iuriſditionẽ in tpalibus. de qua qõne plene ꝑ
HBar. in ꝓhemio.ffoꝝ.⁊ ꝑ Jo.de lig.in cle. roma
ni. . e. ti. Si eꝛgo imꝑatoꝛ nõ põt foꝛius nec Rex
.vij. q.i. in apibus ⁊ xcvi.di.ſi imꝑatoꝛ. Juramen
tũ eꝛgo de nõ reuocãdo alienationẽ indebite factaʒ
eſt illicitũ: qꝛ Z ius cõe ⁊ cdit in alteꝛius dignitatis
piu aicinʒ gꝰ nõ ſeꝛuandũ.S.e. cuʒ otingat in fi. 2.c.
ij. de pac.li. Vi. æ. c. ſicut nris . e.ñ MNam iurameninʒ

nõ dʒ eſſe uinculum iniquitatis S e qᷓto ⁊.xxij.q.ij.
aĩaduertẽdum: æ H uẽ uelle glo. noſtra in medio ĩ.v
buiuſmõi.n. iuꝛamẽta ⁊c̃. uſqʒ ad finẽ. nõ obſtar iſte
tex. a ↄrio in eo ꝙ; ponderat primũ iurametũ:qꝛ ſi
bene pondeꝛet᷑ mouet᷑ peꝛ duas rões quarũ quelʒ ẽ
E ſe ſufficiens. Mꝛima qꝛ in pᷣiudiciũ ꝛegni ⁊ ho
noꝛẽ ꝛegis alieuare nõ poteꝛat. Vn ex h tenebatur
ꝛcuocaꝛe.unde poſito ꝙ ceſſat una ꝛõ non ceſſat ꝑ
H iuris diſpõ iſti.de nup..affinitatis:hanc ꝑtẽ ſuc
cite ſennt hic do. An.⁊ glo.in vᷣbo liberã in. c.ij.ð
ſupple. neg.pla.li.vi.ſed ego firmiter teneo ꝑ iſinʒ
tex. ea que ſuꝑius dixi.⁊ facit.c.ſi diligenti de foꝛo
cõpe. ubi dicit᷑ nõ naleꝛe iuramentum in piudicium
iuris publici: facit. c. ij .S. eo. ꝛeducẽdo glo.noſtrã
ad ↄcoꝛdiã dic ꝙ prima ꝑs fũdat᷑ ſupꝑ ꝛõe iuramen
ti: de facto tol it excuſationẽ de no ꝛeuocãdo. Se
cũda ꝑs fũdat᷑ ſuper alia rõe tex.ſ.ꝙ de iure in pre
iudicium dignitans alienare nõ poteꝛat. Et ꝙ dixi
regem uel ĩperatoꝛc nõ poſſe alienaꝛe in pᷣiudicium
regni. Inrelligit nõbiliter hic Inn. de alienatione
per quã ledit grauiter dignitas regalis.nõ enim ꝑ
5 iterdicit oĩs donatio uel alienatio quod bene nõ
bis. Nã ꝓpꝛiũ regũ ⁊ pricipũ ẽ dõaꝛe ĩi.c.i.de do
na. 7 idẽ tʒ Jo. an. in. d. c.grãdi. ⁊ facit qð ibi nõ.
gl. 7 idẽ dic in plato qui iurat nõ alienare ĩcõſulto
papa nõ eni dʒ itelligi de modica alienatõe qꝛ iura
mẽtum nõ extẽdit᷑ ad vᷣiſiłr nõ cogitata ſupra.e.ue
niẽ 3:? de iſtis modicis nõ uidet᷑ cogitatũ:cum ſint
excluſa a ſolẽnitate debita.xij.q.ij.terrulas ⁊ ita de
terminat. Fre. conſilio. cciiij. æ ſic iunge cum boc
dicto Inno. æ nõ. ¶ Alterius aduerte allegat᷑ cõir
iſte tex. ꝙ alienatio facta S inramẽtum nõ tenet et
ſi ſit iurata. unde gl.nõ.in.c.lʒ.j.e.li.Vi.ꝑ iſtuʒ tex.
dicit ꝙ ſi mulier iurat nõ alienare bona dotalia:ſi
bi donata ꝓpter nuptias ſine legali ſolennitate ſi
poſtea alienat ? iurat nõ ↄöuenire nõ nalet alienatio
qꝛ ultimũ iurametũ fuit primo licitum ↄrium Sed
3 h ego oppo.de.c.ſicut de ſpon.ubi ualet iuramẽ

tum ꝗ iuramẽtũ: ? dicit Inn. in. c. dilecto de pᷣbe.

ꝙ ſi iuraui nõ alienare librum ſi poſtea alienaui ua
let alienatio: licʒ ſim ꝑiurus ad idem quod no. Jo.
an. in regula quod ſemel placuit de re. iur. li. Vi. et
xiij.q.ij.c.unaquaqʒ:ubi concluditur ꝙ lʒ quis iu
rauerit nõ mutare teſtamẽtũ t ſi mutat tenet ſᷣm i;
reſtatoꝛ ſit ꝑiurus: qꝛ nullibi reperitur ꝙ actus ge
ſtus j iuramentũ nõ ualeat orium uidet᷑ difficile:et
hic peꝛ aliquẽ nõ tactũ. Ego dico ſic ꝙ qnqʒ actus
diſpõ depẽdet a mera nolũtate ſeu facultate iurãtis
2 tũc ꝓcedit grium ut ualeat alienatio enam nõ in
rata 3 iuramẽtum prius pᷣſtitum:lʒ iurans ſit ꝑiu
rus qnqʒ actus diſpõ nõ depẽdet a mera facultate
iurãtis: ut qꝛ iterdicitur a lege fauoꝛe ipſius iuran
tis. Erẽplum in muliere æ minoꝛe in. c.cuʒ ↄtingat
5̊. e.⁊ in ant᷑.ſacꝛa pubeꝛũ.C. ſi adueꝛſus uendi.Et
tũc actus ẽt inratus ↄ primũ iuramentũ non ualet
ſic ĩtelligo gl. d. c. qͥ. Ratio qꝛ actus ſine inramẽto
erat ipſo iure nullus obſtante ꝓbibitione legis.Rõ
autem iuramẽti ſuſtineri nõ põt: qꝛ iaʒ obligaueꝛat
ſe deo ꝑ prius in orium: ? ſic m fuit illicituʒ. IJdẽ
2z foꝛius qn actus ꝓhibetur rõe publice uulitans
17

tunc eim 'm iuramentum nõ ualet 3 primũ duplici
26e. PDria qꝛ & illicitũ cũ ſit ↄriũ pꝰ licito. Scdᷣa
qꝛ tendit in pᷣiudiciũ alterius ut ðᷣ dixi.Et iſte eſt ꝓ
prius caſus h.c.? ꝑ h̊ͥ potes decideꝛe queſtionẽ no
tabilem quã ponit gaſ.de cal.S.eo.cũ contingat.pᷣ
latus iurauit non alienare bona eccleſie icõſulto pa
pa:ut cõiteꝛ hodie iurat᷑ demum alienat ↄ iuramen
tũ an teneat alienatio.⁊ cõcludit ipſe conſulendo in
qõe facti ꝙ ſic:ita ꝙ ꝛõe iuramenti ſolius nõ nenit
reuocanda:qꝛ regulariteꝛ tenet actus ↄ iuramentuʒ
ex quo.il.alit᷑ non ꝛeſiſtit:nt declaraui ⁊ tenet etiaʒ
archi.in.c.ſi a ſede.de pꝛebẽ.li vj.⁊ ſpec.de emp.⁊
uen. F. teꝛtio loco v. quid gꝰ ĩ fi. Quid aũt ſi inrãs
non alienate locauit pei centum anos nunquid erit
peꝛiurus pꝛo ⁊ cõtra facit qð nõ.glo.in cle.i.de ꝛc
bus eccle. non alie. Ibi tn finaliteꝛ glo. iſta cõcludit
ꝙ ille qui non põt alienare non põt locare ad cẽtũ
ãqnos:recitat tñ accux.tenuiſſe ↄriũ in.l.penul.ff.de
le. ij. Gaſ. in preallegato loco dixit ꝙ alienationis
vᷣbũ pprie ſumptũ irelligit᷑ qñ directe trãſſeꝛt᷑ dniũ
2 licet non alleget:⁊ tex eſt in.l.fi.ff.ð fun.dota. Sʒ
qꝛ mã alienatiois ꝛei eccliaſtice ſumit᷑ largiſſime pꝛo
hibitus alienare ꝓhibeĩ locare per centum annos:
Itẽ nõ põt pignorare:ut nõ.xij.q.ij.in ſumma.Sʒ
pꝛoprie ſumpto nocabulo qui locat non alienat:ut
dicit glo.in.l.i..qð aũt.ff.ðᷣ ſuꝑfi.⁊.l.fi.ff.ſi ageꝛ
vec.peta.iuramenta aũt ſunt ſtricti iuris. Ideo fᷣm
eũñ nõ extẽdunt᷑ ad alienationẽ iprope ſumptam:ut
eſt locatio ad centũ ãnos.locans eꝛgo ad tantũ tẽ
pus nõ eſt periurus. allegat qð in ſimili nõ.i.c. ut
ſuꝑ de ꝛe.eccle.nõ alie. Nõ m dicit ꝙ locatio tene
at. Ego de hac deciſione dubito et potius tene
ꝛem oppoſitũ:qꝛ iuramentũ pꝛeſtitũ intelligitur fᷣm
qualitates mẽ in qua pᷣſtat.vn aſſumit oẽs tacitas
oditiones ⁊ ꝛeſtrictiões ⁊ ampliatiões ᷣm naturam
mẽ in qua pᷣſtatur:ut in.l.fi.C.de cõdi.inde.⁊.l.ul
tima. ff. qui ſatiſda.cog.nõ. ꝛr. in.l.ſi ſocietatem
.G. arbitrox.ff. ꝓ ſocio:? Inn. in c.p tuas ð arbi.
ꝓbat᷑ ᷓ eo.quẽa dmodũ. Sʒ vbũ alienatio intelligi
tur laraiſſime in mã alienatiõis rei eccleſiaſtice ut ip
ſe net G iſ cõfitet æ ꝓbat᷑ in.c.nulli. F.i.de ꝛe.ecc.
nõ alie ⁊ qð ibi nõ.in glo.gꝰ iuramentũ de nõ alie
nãdo ſupeꝛ ea pꝛeſtitum debet intelligi largiſſime:⁊
ut conueniat mẽ ſubiecte:⁊æ hoc credo uerum.
liezi. Taſus. Si mulieꝛ iurauit
aliquem eſſe ſuum maritũ ⁊
ſuccubuit:qꝛ aliteꝛ n ꝓbauit nõ datur nec
denegat᷑ ei:licẽria cũ alio ↄhendi.: Diuidit quo ad
itelectũ.qꝛ prio ponit᷑ qo:o ſolutio ⁊ 2 ibi nec.
¶ Mãõ p ꝙ licct matrimoniũ ſit ꝛes multũ fanoꝛa
bilis:ut in.c.ex litteris Sð de ꝓba.⁊.c.fi.de re iudi.
cũ ſiłbus:ũñ tñ ĩ tin ur ſuꝑ eius ↄctu ſteĩ ſoli iuꝛam
to aſſerẽtis Zctuʒ. 5 fo ꝙ ꝑiuriũ nõ ipedit g
hi mr̃imoniũ ſiẽ nec excõicatio ut le.⁊ notat᷑ in.c.
ſignificaſti de eo qni duxit in matrimo. cria impe
dientia mr̃imoniũ:uide ꝑ glo.in.c.ij.j.de pe.⁊ re
miſſ. æ qdð ibi nõ. ¶ Certio nõ.iuncta glo.fi ꝙ ubi
còcurrunt due pᷣſumptiõcs:quarum una alteri non
poonderat:ſʒ ſunt parig potẽtie inuicem ſe colludũt
ſite ĩ.c. Eas de pᷣſũp. ¶ Mõ ꝙ ꝛeglarit᷑ debʒ ecclia

¶ De iureiurando.

ꝓhibeꝛe ne quis neniat ꝓpꝛium iurameniſi fäcit
.I:de ſoon. ex ſis.ij. ꝓbatur.n.h per locum a ſpali
¶Mõ nltimo ꝙ ubi agitur de dubio peccato s
relinquẽdus eſt conſcie ſue. ¶ Wlo.i. diuiditur in
duas partes:in prima querit᷑ an uir iſte fuerit legiti
me abſolutus:⁊ rñdet ꝙ ſic:qꝛ actoꝛe nõ ꝓbante re
us dʒ abſolui nt in iuribus allegatis in ea. Sed 3
h ego oppono ſic poſt iuramẽtum delatũ pii nihil
amplius dʒ queri qꝛ hʒ uim tranſactõis .l. i. . ijff.
.e. 7. l.i. C. e. ? tex. in. c. ? ſi xpᷣs S.e.dicit oĩs 5
tꝛouerſie finis eſt iuramẽtum:ſed iſta mulier in indi
cio iuꝛauit iſtũ nix oxiſſe ſecum matꝛimonium eꝛgo
qʒ ſibi adiudicari: cum actio ſibi cõpetat ex iuramẽ
to.l.actoꝛi.C. e.⁊.l.ſi duo..marcellus ff. eo. So
lutio dic Zꝛium ꝓcedeꝛe ſi iuramẽtũ fuiſſet delanʒ
huic mulieri in ſupplementum ꝓbationis. ſed tex.
loquitur de alieno iurameto:foꝛte enim exegit inöx
iura nẽtum de viirate dicenda. S. c. ex lr̃ie 2 Cõfeſſio
facta uigoꝛe talis iuramenti ppiudicare põt confiten
ti nõ aũt ꝓdeſſe qꝛ rfariter nõ uʒ cõfeſſio ad Ppri
um cõmodum cõfitẽtis.xiiij.q.ij.in prin.uel loquit
fm JYo. an. de ↄfeſſiõe mulieris facta in põnibꝰſuil
quas ſuo poſuit ſacro iux.c.cũ ĩ poſitõibꝰ.j.et. li.
vi.¶ Vẽio nũc ↄpetẽti oꝛdie ad fam ꝑtẽ glo. pöe
n. ꝙ mulier habuiſſet unũ bonũ teſtẽ nũquid fuiſ
ſet ſibi deferãdum iuramẽtum in ſupplemẽtũ ꝓbati
onis ⁊ ẽ iſta qõ nõbilis ⁊ difficilis in effectu Oſiſtes
nunquid in cã mẽimoniali ſit locus dilationi iura
menti in ſupplementum ꝓbationis glo. i. arguit ꝙ
ſic ꝑ iura generalia:ſed finaliter cõcludit oppe ſunz
qꝛ hec cã eſt ardua cuʒ agat᷑ quaſi de ſtatu hominis

cũ ꝑ hoc ſeꝛuitus ↄſtituat᷑ in ipo: ⁊ nõ bn hãc rõeʒ

ꝓ qua facit.c.nõ dʒ de ↄſan. ⁊ affi.⁊?.c.omnes cau
tiões.xxxij.q.vij. Idẽ uidet ſentire gl.iuris ciuilis.
in.l.iij. F. quacũqʒ.ff.e.ti.hᷣ opi.ẽt vVt̃ placeꝛe abba
ti hic qui rndet ad.c.atteſtationes.j.de deſpon.ipu
be. ubi fuit in cã matꝛimoniali delatũ iuramentũ ꝙ
ibi non defeꝛt ſuꝑ pꝛincipali actione.ſ̊ ſuꝑ articulo
poſtea oꝛiẽti ſuꝑ quo magna eꝛat pᷣſumptio contra
reum. ſ.ꝙ ↄſenſiſſet poſt etatẽ.uł ſm eũ ibi actrixbẽ
bat pſumptionẽ ꝓ ſe:hic nõ:⁊ in hac ultima ſołone
vr iclinare in Zꝛiaʒ opinionẽ hꝰ gl. Jo. an. dicit ꝙ
illa decꝛetalis ſolũ nult ꝙ ſi pſumptio ẽ reuʒ qui
nenit abſoluendus in cauſa mr̃imoniali nõ abſolne
tur niſi iuret ad excludendã illaʒ pᷣſumptionẽ quaſi
uelit diceꝛe z bñ ꝙ ibi nõ loquitur de iuramento in
ſupplementum:pꝛobationis ſed de iuramenio pur
gatiõis quod defeꝛtur reo anteq abſolnatur: ui ſi
purget pꝛeſumptionem ortam otra eum. UVnde peꝛ
illud iuramenrũ nullum fit pꝛeiudicium matrimonio
nec actoꝛi ſed eſt fauoꝛabile eis cum aliteꝛ ueniret
pure abſoluendus actoꝛe non pꝛobante: aliteꝛ tamẽ
Jo. an. non declarat in hac q̃ſtione mentem ſuam.
Hoſti.hic ⁊.j.e.c.fi.⁊ idem phi.tenent conira opi.
glo. dicentes ꝙ in omni cauſa etiam matrimoniali
põt defeꝛi iuramentũ ↄſideꝛatis t circũſtantijs:po
nit ipe Hoſtiẽ. exemplũ in mulieꝛe boneſta potenti
⁊ diuite que petit aliquem in uirum ſibi infeꝛioꝛem
uił equalem qui ſepius de ſtupꝛo illam ſollicitaueꝛat
2 ꝓbat ꝑ unum teſtem omni exceptiõe maioꝛem. ꝙ

leum henir ulmni i. n
Vrr nöfncf tontie i . nin
nn inunmu ni nfr 34
gnniwoniy ilnn ii n .
nnũAi lnuci ,
õ
olturuſi mli i ic Mine ſi
tvumnni iͦc ui inbrcigriht
vſr un clgtinum mninen obſn
anio cöetii rl ſinnocbſir ſomnsn
rmeri toAnſee dit gionmenmzor
Gronstbiſoct Ponmm hen dirtnin d
ioresdedooinpn dmuwenti No eeſtun
Kreocten oorvrir ias dicbelns. dan
tiones Gd cenenoſerdanecdonen
crſtadnodir iormeni prgnis
ei e nciin cti ſnininaneni
ſschren obingbnte ſduruay
Nonnctomn Bavitiſnier
nbifmnen dcſrniinaneni atſini
ſimtipitcſenim nisſn pnmn
epantg ſinnſtlowcian ilnnfimmn
fantinlilniunie D
ſuenömmriifftunum
ut uein neſhesſanenen⸗
Obe non mibi nicl humge
iangge uraügennwenat
no ſuſſnn E –W na⸗
li cins co ſie nccocre
lngeſpins Zann

G

— — —

—

. £D

—

ſami ni in
astiſt un mi Nlni
ti nchls afioicſin⸗
Muinphil ſr moglnni
nunyinnmn gninb h ian
letun gmnu l inlm citci ni
dicſ niuan ign nuſ c ſun init
iin oe bnms oſimn ißnt oͤ ti irni
m tut nochcr in Lſiet anmescn
Nii mni N Ye dä ſanitg wis cſe
alin annigzften do A Katee
iN NdNA Odnes N er⸗
Ninfutin d marundridn eid maneni
Nm Gei Niedl nane hln
MMedr MMaudugacaßiimnint
uni Neiſia Mni dfnäͤſt
du umimi ee ntübkiimn
õ
õä
nt o mniisn n imiii
õ lnßimm
Aarrtti g bi noaum uin

ſpammnun onſs: tdldenn
. probationſs it
õ l

nium mui
diuſted itniz hule⸗
duniant jnamin

1 pou m

iſte deſponſauit eã ꝑ ueꝛba de pniti:adducit de ſepł.
ex parte ⁊ de teſti.ſupeꝛ eo.ij.fatet᷑ ipe Ho.⁊ idem
phi. ꝙ in ccis mẽimonialibus ⁊ ſimilibus in quibꝰ
neꝛtitur peꝛiculum aie ſicut ibi eſt ſpãle:ut non tran
ſeat in rem iudicatã.ſic oʒ ibi ſpãle fateꝛi ꝙ ſi apꝑet
decepta ecclia retractabit᷑ qð eſt faciũ rõe iuramen
ti delati:ar.j.de fri.frat᷑nitatis ⁊.C.e.l.i.qð ẽ ſpãle
ↄtra lege:ff. e.l.nõ eꝛit.. dato ſit ratio:quia in tali
bus nec lex pualet. nec cõſuetudo g de conſue.c.fi.
ꝑ que pʒ etiã in mr̃imonio poſſe iuramentũ defeꝛꝛi:
ita tñ ꝙ ltimo matrimonio nullo modo pꝛeiundicari
poſſit nec ſalus aie impediri quotiès de ipᷣius ꝑicu
lo ↄſtaret:⁊ ſic tranſit Jo.an.cũ hac opi.Et nidct
hic ſentire ꝙ poſſit defeni cum limitatione pꝛedicta
Har. poſt Ou. in. d.l.iij. S. quicũqʒ dicit ꝙ ſtanti
ꝓ matrimonio põt defeꝛꝛi:ut iuret pꝛo matrimoemo
qꝛ hic nullũ ꝑiculũ eſt cuʒ nideat᷑ de nouo ↄtrabeꝛe
ſub ↄditione ſi ille iurauit:ſed ſtanti cõtra matrimo
niũ nõ cſt defeꝛendum qꝛ nõ dependet illius diſſe fo
a facultate ꝑtium:⁊ ſic vr̃ ſentire MHar. peꝛ rõneʒ ſu
am ̊ ꝓcedeꝛe in iuramento iudiciali:quod defeꝛtur
a ꝑte ꝑti. in neceſſario eiʒ qð defeꝛtur a iudice nõ ꝓ
cedeꝛet pꝛimũ dictum Mar. cuʒ illud defeꝛat̃ parte
alreꝛa nõ ↄſenticte.l.admonẽdi.ff. e. Item ᷣm dictũ
H . nõ fundat᷑ bona rõe: qꝛ lIʒ iuramentũ defeꝛat᷑
ſtanti ↄtra mẽimoniũ:nõ t peꝛ h̊ diſſolueꝛetur ↄiu
gium imo qncũpʒ cõſtaret de pꝛio reintegraꝛet᷑ mr̃i
momũ ꝑ.c.ↄſanguinei ⁊.c.latoꝛ de re indi.⁊ gẽ dixi
fin Moſtiẽ. ↄtra opi. Har.nidet᷑ tex.in.d.c.aiteſta
tiones ⁊ eo mõ tollit᷑ rõ gl.in.d.l.iij.que vꝛ uelle ꝙ
ideo iuramentũ nõ eſt defeꝛẽduʒ in hac cã qꝛ ãplius
nõ poſſet queꝛi de legitimitate matrimonij obſtante
iuramẽto qð ẽ falſũ: qꝛ ſi ſnia nõ obſtat foꝛtius nec
iuramentũ do. An.j. e. c. fi.dicit ꝙ iuramentuʒ pur
gationis ubi nõ eſt ꝓbatum defeꝛꝛi põt:ut in.c.atte
ſtationes de deſpon. impu. iuramentũ vo neceſſariũ
põt reo defeni qui uenit alias abſoluẽdus. d.c.atte
ſtationes. Sed ceꝛte nõ difſfeꝛt h̊ a pꝛecedenti articu
lo:qꝛ iſtud nõ põt dici iuramentũ purgatõis ex quo
defeꝛ reo. non enim defeꝛt ſibi in ſupplementũ ꝓba
tiõis cũ reus nõ hẽat ꝓbare: ſed ut purget pꝛeſum
prionem õ eũ oꝛam. Acrtoꝛi aũt ſemiplene ꝓbanti
nõ ẽ fm euʒ defeꝛendũ iuramentũ neceſſariũ: ſʒ uo
lũtariuʒ põt defeni inq;tum iurãs ſtat ꝓ mr̃imonio
qꝛ partes ſunt ſibi pᷣiudicare:ſed neceſſarium nõ eſt
defeꝛendũ: qꝛ cã eſt ardua nõ ob. ꝙ poſſet retracta
ri:qꝛ foꝛte nõ potueꝛũt hr̃i ꝓbationes ad retractan
dum:hec ſunt que in diueꝛſis locis ſcꝛipta reꝑio peꝛ
que non mihi nidetur ad plenum huic articulo quo
tidiano ſatiſſactuʒ. Ego compꝛehendendo clare om
nes caus dico ſic ꝙ aut nõ conſtat de matrimonio:
nt qꝛ de ipius gctu diſputatur aut cõſtat. ſed diſpu
tatur de aliquo impedimento ipſius puta de cõſan
guinitate:pꝛimo caſu aut actoꝛ plene pꝛobat: ⁊ non
eſt curanduʒ de inramento: ut in.c.ſicut de pꝛc ba.
Aut nihil pꝛobat:⁊ idẽ qꝛ reus uenit ſine quolibet
iuramẽto abſoluẽdus ]. e.c.fi. ſentit Jo. an.in. c.i.
de clã. deſpõ. Midet᷑ tm tex. in. c.ij. e. ti. Aut pꝛc bat
aliquid ſed minus qᷓ; ſemiplene:⁊ tunc non actoꝛi ſʒ
reo deferendum eſt iuramentum purgationis: 2

Wule

iſte eſt ꝓprius caſus.c. atteſtationes pᷣalle. ¶Ma;
ibi ex niſu ad copulã eꝛat oꝛta pſũptio ꝙ poſt eratẽ
legitimã puer ↄſenſerat in mulieꝛem facit quod nõ.
infra.c.fi. Actoꝛi autem non eſt deſeꝛendum :quia
non habet ſemiplenam pꝛo ſe:ut nõ.in. dicto.c. fi.
2 loquoꝛ de iuramento neceſſario quod ſcil cʒ defeꝛ
tur a iudice parti.quid autem in uoluntario iudici
ali quod.ſ.defertur a parte parti. dico ꝙ indubie
actoꝛ poteſt defeꝛꝛe ꝛeo:quia ſine illo nenit abſoluẽ
dus ex quo plene non pꝛobat. Reus poreſt defer
ꝛe actoꝛi ſi ſibi tantum pꝛeiudicat.nam ſicut pe ſſet
de nouo contraheꝛe:ita poſſet deferre iuramentum
actoꝛi.licet ſemiplene uel nibil pꝛobet ut in opinio
ne Har. Aut ſemiplene acroꝛ pꝛobat: æ bic eſt ca
ſus magis dubitabilis:in quo ſic diſtinguo quod
aut queritur de iuramento noluntario aut neceſſa
rio:primum poreſt deferri ꝛeo cum ueniat abſol
uendus:ex quo plene non conſtat de matrimonio
eſt enim hoc fauoꝛabile matrimonio dicto capuu
lo atteſtationes. Actori autem poteſt deferni ſi re
us ſibi ſoli preiudicat ratione predicia.ſecus auteʒ
ſi pꝛeiudicaret alteri matrimonio de quo conſtaret:
quia non poſſet tranſigere tunc:⁊ ſic nec iuramen
tum deferre in preiudicium alterius matrime nij
iu ta nõ. in dicto capitulo.ij.de clandeſt. deſpon.
Secundum.ſ.iuramentum neceſſarium indubie po
teſt deferri ꝛeo dicto capitulo atteſtationes:quia ac
toꝛ non poteſt conqueri exquo ſuam intentionem
plene pꝛobaꝛe non poteſt:nec per hoc iuramentum
preiudicatux iuri ſuo:quia quandocunqʒ conſtire
rit rernirnnd retractabitur attentatum ranc ne
iu ramæti:ut ſupra dixi.⁊ facit.l.admonendi.ff.eo.
An autem actoꝛi poſſit deferꝛi eſt ſatis dubium
pꝛopter arduitatem cauſe. Ego indubie credeꝛem
ꝙ ſic per tex.capitulo fi.j e.iuncta.l.terna.ꝗ. qua
cunqʒ; palle.hoc foꝛe ꝛelinquendum diſcꝛeto iudicis
arbitrio:ut conſideratis omnibus qualitanb us et
circunſtantijs peꝛſonarum ⁊ cauſe defeꝛat uel non
deferat. Quid autem ſi actoꝛ eſt optime uite:æ pe
tit puellam ſe inferioꝛem uel equalem. z habet de
contractu unum pꝛobatiſſimum reſtem:uel foꝛte ha
bet duos teſtes quoꝛum unus eſt non oio integeꝛ:
⁊ ſic haqet plus quam ſemiplenam pꝛobationem
certe ſatis poteſt ad iuramentum recurri. Maʒ nul
lus tex.dicit inramentum non deferendum in cauſa
ardua ſed iudex poteſt inſpectis ꝑſonarum ⁊æ cauſe
circunſtantijs deferre illud actoꝛi.j.eo.c.fi..i.po
teſt ergo ſemꝑ quãdo circunſtãtie æ qualitates per
ſonaꝛum ſuadent optime facit qð habetur in ſimili

din. c.cũ cã de raꝑto.⁊ glo.in hoc notabilis in.c.ui
dua de regu enio ad fm mẽbrũ principale qñ

conſtat de matrimonio: ſed diſputatur de aliquo
impedimento ⁊ diſtingue feꝛe per omnia:ut dixi in
precedenti membꝛo eo ſaluo ꝙ ſtans pꝛo matrimo
nio non poſſit deferre iurametum ſtanti contꝛa ma
trimonium. Rõ quia ſicut non poſſet expꝛeſſe tran
ſigere matrimonium:ut in. c.fi.de tranſac.⁊.c. ſu
per eo de eo qui cog.ↄſang.ita nec tacite defeꝛẽdo
iuramentum ⁊ in hoc caſu poſſet ſa nari illa opi
nio ir. non enim eſt recedendum a matrionio
Y 2

nin per ueras probatòes ſeun plenas ð impedimẽeto
de teſti. c. licet ex qdam in fi. An at iudex poſſit de
ferre in qꝰ non cadit timor colluſionis:ar.c.niſi de
preben dico arbitꝛarium prout g dixi in precedenti
articulo:tacit dẽm.c.licet ubi pꝛobationes de con
ſaguimtate non ſũt neceſſario cõcludentes:⁊æ tamen
diſſoluitur matꝛionium de quo cõſtabat.Credo tñ
ꝙ niſi pſumptiones ꝓ aſſerente impedimentũ ſint
multũ urgẽtes nõ dʒ iudex pꝛoeedeꝛe ad delationeʒ
iuramenti peꝛ ꝛceʒ dicti.c.licet in fine ⁊ ꝑ ̊ habes
hunc articulũ clariſſime diffinituʒ. Et ex his poreſt
decidi cõſilis qo:an in cã mõachatiõis ſit locꝰ huic
delationi iuramẽti gl in.d.l.uj. S. quacũqʒ tener ꝙn
nõ ꝓpter arduitatẽ cãe. Alij ur ꝛefert Jo. an. . e.
.C.fi.dicunt poſſe deferri. Sed ſi eſſer iuramentum
uolũrariũ uł iudiciale neceſſaria eꝛit ſuꝑioris ancto
ritas ſicut in alienationibꝰ rerũ.xij.q.ij.ſine excepti
one ⁊z x.q.ij.̊ ius:ſecus in iuramento neceſſario
ad hoc.ff.de ꝛebus eoruʒ.l.iij..iteʒ querit:⁊ h̊ ſũt
vVba Cy. in.l.in bonefidei.C. eo.ti.ſed ipſe Cy. in
additione dixit modeꝛnioꝛes tencie iuramentuʒ nõ
deferendũ in cã mõachatiõis:quia ninculũ anctate
dei ipꝛeſſum nõ põt ꝑ inferioꝛem tolli:⁊ hec ſibi pla
cẽt. Sed certe hec ꝛ20 tollit᷑ ꝑ ea que dixi in pcedẽti
articnlo. Harto.in.d.l.iij.?⁊ do. An.dicunt ſicnt ge
dixi in canſa mrimomali. Ego dico latius peꝛ oĩa:
D dixi:qꝛ in hac cã eſt eadem ꝛõ qne in cã mr̃imoni
ali:æ uide glo.nõbilẽ ĩ.d.c.uidua de ꝛegu.que uult
poſſe deferri. Sed reduco illaʒ ad diſtinctionẽ quã
8 feci in pcedenti qõe:æ uide qð le ⁊ nõ.in.c.cum
cã de rap. Olo.ij. eſt clara uſqʒ ad. v.lau.ibi tacite
oppo.de.l.naturaliteꝛ..nihil.ff. de acquirren.poſ.
nbi ille qui uendicare incipit ꝛem põt redire ad int
dictuʒ uti poſſidetis non obſtante orietate que ex
hac uiciſſitudine oritur.glo.ſolun ſed nõ multũ cla
re.dic ꝙ ibi nulla ẽ grietas:põt enim quis ageẽ rei
nendicatiõe pꝛetextu detentiõis:iu ea que hñtur et
notant᷑ in.l.officiũ.ff.de rei uen.⁊.c.exaĩata.s de iu
di. inteꝛdicto aũt uti poſſidetis põt nũc ageꝛe ratio
ne poſſeſſionis ciuilis:æ dic plenius de intellecmu illiꝰ
.l. ut dixi in. c. paſtoꝛalis z. c. cum dilectus de cauſa
poſ.⁊ ꝓpꝛie.hec enim mulieꝛ nõ põt excuſari a ↄtra
rietate cum de facto pꝛopꝛio agens pꝛius inrauit ſe
cum illo niro oxiſſe. Hũc aũt petendo licemiam cũ
alio Zhendi.dicit pꝛoꝛſus oppoſitum. nam ſi neꝛum
iurauit nõ põt oheꝛe cum alio:quia matrimoniũ pꝛi
mũ legitime ↄtractũ nõ diſſoluitur ex eo ꝙ aliꝰ trã
ſiuit ad alia uota: ſed ꝑ moꝛtem naturalem dũtaxat
xxxij.q.vVij.c.i.⁊.ij.⁊? ideo quia eccłia dubitat an ue
ꝛum an falſum iuraueꝛit aſſumit niã mediã:ut h̊ dẽ.
Sed tũc foꝛtiteꝛ oppono ex quo hec mulieꝛ inrauit
nõ dʒ admitti uolẽs uenire confeſſionem ꝓpꝛiam
maxie iuratam:qꝛ ꝙ quiſqʒ dilucida noce ⁊c̃.de pꝛo
ba.pꝑ tuas. æ.l.geneꝛałꝛ. C. de nõ nu. pe. Soln. põt
dupliciteꝛ colligi ex dictis Inno.lʒ ipſe non foꝛmet
hac oppoſitionè:pꝛio ꝙ iſtud eſt ſpãle in mrimonio
ꝓꝑ ꝑiculũ qð eſſet ſi ↄtineꝛe cogeꝛet᷑ uł ali᷑ ⁊ plus ſi
bi plʒ ꝙ poſt ſniaʒ lʒ õ ſuã ↄfeſſionẽ uenire de quo
ꝛemittit ad nõ.j.de excep.cũ ueneꝛabilis.iĩtellige hac
ſolutioneʒ qũ ꝑ ſniam fuit confeſſio repꝛobata:ut h

ita vt de mete Inno. ut apte ipe ponit in. dc ch
ueneꝛabilis. ante enim repꝛobandeʒ ul ſi eſſet ze
ꝓnũtiatũ nõ liceꝛet ↄᷣ eã uenire: ut in õꝛio niſi ꝓut
nõ. in. c.fi. de ↄfeſ.x in.d.c.cũ ueneꝛabilis 2 hane ſo
lutionẽ nõ ſingularit᷑:qꝛ hẽs cãuʒ in quo licʒ nenire
ð ↄfeſſionẽ etiã iuratã ⁊ eſt ro. Nam ex quo iuder
illa nõ recepit nec ꝑs appꝛobauit nõ põt ſupeꝛ illa ſe
fundare ⁊ cogeꝛe ꝑtem ad obſeꝛuanti: ut in regula
ex eo.de regu.iur.li vi.⁊ in.c.cũ olim de cenſi uide
ad mãm qð nõt glo.xxx. q. vV. F. his ita ⁊? in aut. qui
po.in pig. ha. Iteʒ ſi poſſeſſoꝛ ⁊ qð nõ. ſpe. in n. de
exceptione. S. uiſo ? V. quid ecõtra coli.v.? bonũ
tex.in.clij.de eo qui mit.in poſſ. iuncta glo. teꝛnia.
Attio queꝛi᷑ quid faciet index ſi mulieꝛ uoles 35
beꝛe petit bãna poni qð de iure eſt: ut in. c.fi. de c
deſt. deſpõ. Solo dicit Moſti. ꝙ epᷣs dʒ illa moueꝛe
ad ↄtinentiã: ar.in.c.diſcꝛetionem.j.de eo qui cog.
oſan. Si vo nõ põt illam induceꝛe pcipiat bqna P“M
blicari cũ ꝓteſtatione huius decꝛe.ſ.q pꝑ id nõ intẽ
dit dare licentiã ul denegare ſʒ illã oſcie ſne relinone
re. denegare aũt bãna nõ dʒ: qꝛ denegando pambu
la Zctus denegaret ↄctum ↄtra hãc lr̃aʒ. dicit Jo.
an. dici poſſe ꝙ licʒ pꝛoteſtatio pꝛedicta ſit ntilis in
hoc caſu:nõ tamen eſt neceſſaria alt.ff. de iudi. non
nidetur. dic clarius ꝙ miſſio bãnoꝛum nõ fit ad qᷓ
dam licentiaʒ: ſed potius ut ex cauſa legitima ſiqua
ſubeſt inteꝛdicatur matrimoniũ zc.

Tericu g. Cãus: Qni iuranit ſer

uare ſtatuta edita ⁊ po
ſtea peꝛ illud inramentum aliteꝛ non iuran
do pꝛomiſit ſeꝛuare edenda ſeu poſtea edita non t
netur ex iuramento ad noniteꝛ edita. hoc dicit ſecũ
dum ueꝛum intellectum pꝛimo ponitur queſtio.ſecũ
do ſolutio ibi licet.¶ Mota pꝛimo cleꝛicuʒ licite in
rare de ſeꝛuandis ſtatutis eccleſie ſue. Ideʒ uideut
dicendum de epiſcopo:argumẽ. viij.q.iij. artaldus.
¶ Auid autem ſi in nolumine ſtatutoꝛuʒ repeinn
tu aliqua illicita.dic ut habetur in.c.i.co.ti.lib.vi.
. ſecundo ꝙ iuramentũ de ſeꝛuandis ſtatutis
eccleſie refeꝛtur ad ſtatuta ſubſiſienria ſecũcum nem
pus iuramenii ⁊ nõ ad ſtatuta pc ſtea edita iia colli
git hic do. Anto.quod non colligitur ex lineꝛa nec
eſt ueꝛum qm hic reſtrinxu ſe iurans ad ſtatuta edi
ta:ut patet in tex. ibi edita meꝛito iuramenim non
extendebat᷑ ad poſtea edenda:ar.in.c.ſicut infia de
ſpon. ¶ Quid autem ſi indiſtincte ſe obligaſſetad
obſeꝛuantiam ſtarutoꝛũ dicam latius infra. ¶ Mo
ta ꝙ licet quis teneatur ad obſeꝛuantiam nude pꝛo
miſſionis ſupꝛa de pac. c.i. z. ij. .xxij. queſtione.v.
iuramenti a deo ut dicatur ibi deum nõ faceꝛe qriaʒ
inteꝛ iuramentũ ⁊ ſimplicẽ ꝓmiſſioneʒ tiñ ſolidi⸗ eſt
pẽʒ ſeu ꝓmiſſio ubi ĩteꝛuenit inramentũ: ut eypſſius
ꝓbax᷑.xxij.q.i.c.i.? ea.cã.q.ij. ailaduecqũ ⁊.c.ſꝑ
eo. de ↄſang.⁊ affi. ubi bo.tex.cuʒ glo.⁊ rõo.j.ſubij
ciet.¶ Op. ⁊ nidet̃᷑ ꝙ debeat iuramentũ extei ad
edita ⁊ edẽda ꝑ.l.fi. C. que res pi. ob.po.ubi dĩ ꝙ
ſiquis obligat bona ſua vꝛ obligare nedũ pñtia ſed
ẽt futura. Solu. glo.ſentit hoc ↄtrarium ⁊ dicit ꝙ
ideo nõ extendiur ad futura:quia non debet exleci

luenli ium
N .
jwiui edun
rurem r
mteulmn s. ſe
(uoſanm. iunuit / iinsn
lN ſien e,

f 4
ſ ninnn !
lzimgin mgun.

nnergamg⸗
rticni, aiinn

unhe
ſͦn u ccöcetid de⸗

ndacren Mennn
ozricjtfririrfiung

nltanunino pü
prtentrſd nol alu ſden
orcoſt enlrd an cn⸗
Irſtan ittcinn ii⸗
numigſ,nnn 1 in .
Ilinm alnſimn i o ſñm i
7 tonnirinmninnan uir s.
nnt oh n r M l i hunin
cenlſiniiicciſtune nns liter hon
oltanrtceſoteſd ad dan grod iun
Otleerincgirer aac ſtun iena vel
Gabtocdiefſenrſtodigobera nen ſmnpt
Uafnnrgnin digancrengi deocn
dcoed wnſcaſacrliſdeuema
Catt Oxinlſifihdnn an inie
ed cb An ngensdreneſci din
lundeniimnnind Hamſhin
ümnimoſtaifmint
N Priunchal, donn ſoue⸗
unl Cirtz undumn
eogigbbid he⸗
ucorriniinmiiin igniuen

☛

2

—

Nra uni
nAmn itmnng ulle
luenigur numni li.

1 lnin 4 CsAin

ne ſumm anin
llotimumnmn liro /on in

ponit ountelncn ir oſtnecin n
W orunenO d wotnelin, dor Grde

ü
Aloro nn en

Naand deie
ne Eemnnds nnis teie ie Net
Aenlan de hicdo aigene Niainen
OAmn ninodanine Euman,
Tm an dcudenrin ien
oeondo enotideſund
treie nt unn ſinſſlneſin
õ
gde ho Ann al ſenin
tvoum an de ſckrnpſe iumi
au mnnnn bieinſunnn
nmmdeni: A1 ole Anhunn
. Scd urm üſtaii7

eumm ſmni en
n
tenearut 6 .
agen is ieſe

(ia.
nſtonis n 1 Anr tiemi,

iuramentum ad ea de quibus non fuit ueriſimiliter
co gitatũ ? que poſtea accidunt ſicut dicimus ĩ trã
ſactione.l.cum acqliana. ff. de tranſac.hic enim nen
fuit cogitatum niſi de pntibus cum iurauerit ſolum
obſeruare ſtatuta edita. An nõ potuit poſtmodum
ex nudo ↄſenſu extendere iuramẽtum ad edenda ułᷣ
nouiter edita:ut littera inuit:⁊ eſt ſatis bona rnſio
ſic oꝛdinãdo gl.ut dixi Moſt.reſpondet magis ſpe
cifice ad orinm dicit.n. ꝙ illud eſt fauoꝛabile. Sed
iſtud.ſ. ut iuramẽtum extendatur eſt odioſum æ ꝑi
culoſum:⁊ eodem mõ rñdct ad.c.qꝛ circa de prini
le. z. ff. de ſeruitu. urba.pᷣdi.l.qꝛ ſeꝛuitus. Mota be
ne hͥ dictum ꝙ iuramẽtum eſt ſtricti iuris.unðᷣ non
debet de facili extendi ꝓpter ꝑiculum ꝑiurij. Idem
nõ Gaſ. ſupra.e.cum contingat dixi in c.intellecto
ſupra eo.optime facit tex.in.c.cũ clerici de.v.ſig 2
ſupra. e. neniens z. c.quintauallis Jo. an.nõ plʒ h
ſolło Hoſti. quo ad iſtũ tex.qꝛ vpum edita poſitũ ĩ
iuramẽto ſoluit õrium facit fᷣm eũ.ff.de.vᷣ.obli.cũ
ſtipulamuꝛ. Ex h̊ ſentit Jo. an. æ clarius do. Car.
ꝙ ſi nõ fuit appoſitum vᷣbum edita.ſed ſimpłꝛ iuraſ
ſet ſeruare ſtatuta obligaret᷑ et ad edenda qð mihi
non placet:qꝛ ꝓpteꝛ metum ꝑiurij iuramentum eſt
grauis piudicij ⁊ ſtricte ĩterpᷣrationis nt predixi:iõ
nõ eſt extdndendum iĩmo potius reſtringendum: ut
nõ ↄpꝛehendat id quod ex lara vboꝛum ſignificati
one poſſet ↄphendeꝛe.d.c.cum clerici æ ſupra eo.
al noſtram.iij.⁊.c.quintauallis.uoluit Arch.in.c.
equis.xxij.q.ij.poſſet tamen ſic diſtingui ꝙ aut il
la ſtatuta que poſtmodũ fiũt nõ ſũt muliũ pᷣiudicia
lia ? extendeꝛe iuramẽtum ad illa ar. illius.lfi. C. ꝗᷓ
res pig.ob.po.⁊ quod ibi nõ.qᷓ;ꝙᷓ ꝑiurium ſit ĩ ſe
grauiſſimi piudicij:tamẽ dẽmus antẽdeꝛe non ad id
quod nenit acceſſoꝛie:ſed ad id ad quod iuramẽtũ
obligat pꝛincipaliter.ſ.ad/ ſtatura fienda que ſut mo
dici pᷣiudicij ſicut ſi obligo bona mea ſimplicĩ uẽi
unt ẽt futura:qꝛ in obligatione agiĩ de modico pꝛe
iudicio ad pꝛemiſſa facit.l.i.ff.de auc.tu.⁊ h̊ eypſſe
uoluit Har. in. l.ſi ſtipularus. S. cum ſtipulamur ff
de. v. ob. Aut ſunt grauis pꝛeiudicij æ iuramentũ
ad illa nõ extẽditur ar.in. d. ꝗ. cum ſtipulamur: æ in
.l.ſi mandaueꝛo. S. is cui.ff. mandati.⁊.c.felicis..
neꝝ de penis lib. vi. ubi hẽtur ꝙ publicatis bonis
alicuius ſimpliciteꝛ nõ ueniũt bona futura:a hoc ꝓ
pteꝛ grauitatẽ piudicij:⁊æ ſic reducitur ad ↄcoꝛdiam
cum. d.l.fi. C. que res pig.ut ibi nõ. ⁊ hec notabis.
Sʒ alt 5 2 tex. oppo. vx eim ꝙꝙ tz nõ teneat
uigoꝛe pꝛimi iuramẽeti:dʒ t obligari uigoꝛe ſecũdi.
nã ꝓ mittendo peꝛ pꝛimũ iuramentũ uidetur iurare
ſaltẽ ꝑ cꝛeaturã. ualet enim iuramentũ inteꝛpoſuum
P cꝛeaturam ſeu cꝛeata ⁊ facta nt ð eo. ⁊ ſi chꝛiſius
So. JYJo. cal. fuit hic in mirabili opiniõe fatẽdo pᷣꝛi
um dicit eiʒ ꝙ lʒ trãſgrediẽdo nouuʒ ſtatutum non
faciat ↄ pꝛimũ iuramentũ. tñ qꝛ ⁊ ſecũduʒ fuit iura
mentũ:qꝛ rẽ cꝛeatã uł factã adiecit.ſ.iuramentũ.iſte
cleꝛicus dʒ dici ꝑiurus ad h̊ pondeꝛat iſtũ tex.in fi.
ibi ex debito pᷣſtiti inramenti. do. An.dicit hic h di
ctum ꝓcedeꝛe ſi ↄſtaret ꝙ egeꝛit inrare. Sed putat
ipe ꝙ iſte iurare nõ intẽdeꝛit: ſed inramentum anti
quũ pᷣſtirum ad h̊ extẽdeꝛe ex ꝓmiſliõe que nõ ſuffi

Mericus

cit:⁊ h̊ tener archi.in.d.c.nequiſ uult idem Jo.an.
in addi:ſpe.e.ti.in fi.ubi.d.ꝙ ſi ſubditus qui prio
iurauit dno conuenit ꝙ illud iuramẽtum poſtea ex
tẽdat᷑ ad alia nõ tñ fit extẽſ o ut hic ſicut per pactũ
poſſum obligaꝛe ſucceſioꝛem nõ tamen per iuramẽ
tum: ut nõ g.e. Vitatis quaſi iuramẽtum nõ extẽdat
ex ſi nplici conſenſu: ſed exigitur epᷣſſa iuratio qua
ſi foꝛma iurandi ſit de ſubã:ut hic melius quã alibi
nõbiliter ꝓbat᷑:ꝑ hoc ẽt dixit abbas hic ꝙ ſiquis
aſſe it aliquid dno ꝑ ſacr̃m ꝙ prius fecit nõ eſt peꝛ
iurus lIʒ ſit illud falſum. quod intelligit Jo. an. æ be
ne qn ad h̊ primũ iuramẽetum nõ extedebatur at. ſe
cus per h̊ et nõnter dicit do. An.ꝙ ſi derur licen
tia notario uel iudici ut extendat inſtrm:prout uult
ꝙ non poſſit ibi addere iuramẽtum uel ſtipulatõem
ſi foꝛmaliter no ĩterceſſir:qꝛ nõ poſſunt hec ſumplici
conſenſu ſuppleri cũ hẽant certã foꝛmã qð nõ. ⁊ ge
neraliter quid poſſit addere ſapiẽs qn inſijm ẽ ad
ↄſuium ſapiẽtis extendẽduʒ remitto ad Mar. in.l,
ex ea paꝛte:ff. de uer. ob. ⁊ latius in.l.ilia inſtitutio
ff. de here. inſti. go quãtũ ad principalẽ oppo
ſitionem ſupra factã diſtinguo ſic:ꝙ aut is qui pri
mo iurauit agit nũc extẽdere illud iuramẽétũ ad ob
ſeruantiã alterius actus nõ ãt de nouo iuraẽ: ut qꝛ
dicit uolo teneri vᷣtute primi iuramẽti:uel ꝓmito ꝑ
primũ iuramẽetũ ⁊ nõ fit extenſio rõne predicta:nec
et tenet ex nono iuramẽto.qꝛ h̊ non intendit ⁊ hoc
iudicio meo uoluit iſta ſa ibi quod pꝛomiſit zc.nõ
aũt dicit ꝙ iuranit quod facit aꝑte õ Cal. ⁊ ita ſen
tit archi. in. d. c.nequis æ glo.noſtꝛa hic. Cum er
go iuramẽtum dirigat᷑ in deũ g. c. debitoꝛes ⁊.c.et
ſi chriſtus:oʒ ꝙ obliget ſe deo directe quod nõ fit
qn agit ſolum iuramẽtum extẽdere nec confirmat ꝓ
miſſum per religionẽ deo debitã ſicut dʒ facere iu
ra netum ſupra.e.c.⁊ ſi chriſtus. Aut irendit nunc
iurare adhbibẽdo primũ iuramẽtum:2 põt h̊ cõſide
rari dupłi. Ano mõ ꝙ intendat iurare P primũ iu
ramẽtũ ſicut ꝑ rem ſpũalẽ:ut qꝛ dicit iuro P pꝛimũ
iura nẽtũ ſicut ſi diceꝛet inꝛo peꝛ euangelia nel per
ſanctũ petrũ:æ hoc caſu ꝓcedeꝛet dictum Cal. Se
cundo mõ põt cõſiderari ꝙ itendat per relationem
a primũ iuramẽtum exprimeꝛe foꝛmã prioꝛis iura
mẽti:ut ſi dicat iuro per primũ iuramẽtum.i.ſcvᷣm
foim ibidẽ expꝛefſã:æ tunc etiam credo ꝙ obliget
ex nouo iuramẽto nõ ꝙ extendatur antiquum.naʒ
ui deo ẽt ꝙ ubi ꝛequiritur nõbilis expreſſio non re
fert an exprimat᷑ nõiati an per relationem ad aliud
ut pʒ in ſnia q iudex dicit ↄdẽno ł abſoluo:pꝛont
in actiz ↄtinetur: ut nõ:in.c.penul.de iudi.Vel qn
refeꝛt ſe ad ceuum inſtr̃m: ut nõ. Jnno. in. c. ij. de li
bel. ob. facit tex.in.l.penul. C. de ſen. que ſine ceua
quanti.? quod le.æ nõ.in.c.ueneꝛabilis de excep. er
de reli.do. cum ueneꝛabilis:= pꝛecipue pꝛocedunt pᷣ
dicta eo attento ꝙ peꝛ iuramentum pꝛincipalis ob
ligatio acquirituꝛ deo. dẽo. c. debito:es: 2.c. ? ſi chꝛi
ſtus qui non reſpicit ad ueꝛboꝛum foꝛmã ⁊ coꝛice:
ſed ad mentem ſe obligare uolẽtis. xiiij. queſtiõe. v.
ſiquid iueniſti:ut ſicut in uoto:nõ.in.c.hatura.j.de
uoto ⁊z peꝛ Inno. in. c. ex ꝑte de cenſi.⁊.c.poꝛꝛectũ
de regu. Et peꝛ hoc concludo in hac mateꝛia ſi
y 53

—

põt ↄſtare quoqꝰ mò in foꝛo aĩe ubiudiciali iſte in

tendebat nonit iurare obligabi ex iuramento: ar. S
e.æ ſi xps ⁊ ĩ dubio ſatis vr̃ uoluiſſe iurare ſi expl

ſit nerbum iuro uel cõſimile: ? ſic limita oĩa pꝛedca.

iluo oppo. vr eiz ꝙ becindagatio le 2 pꝛedic

toꝝ ſu ſuꝑſlua:qꝛ cũ certũ ſit iſtum clericum obliga

ri ex pꝛomiſſiõe nõ refeꝛt an etiã teneatur ex iuram

to qꝛ inteꝛ iuramentũ ⁊ ſimplicẽ loquelã deus nõ fa
cit cæiam:ut in. c. iuramẽti.xxij.q. V. So.glo.noſtra
tacite ſentit ? ſoluit ꝙ reſpeciu obſeꝛuãtie nõ eſt dif
feꝛẽtia:qꝛ pariteꝛ obligãt: ut in Oꝛio. Sed in Zuẽtio

ne eſt dr̃ia qꝛmnaioꝛ pnia iponi ei qui uenit 3 iura
métuʒ æc. quã ſołoeʒ nõ. Jo. an. dicit hac equiꝑatio
nẽ ꝓcedeꝛe quo ad genus nõ quo ad detenminataʒ
ititatẽ reatus: dic clarius ꝙ deus nõ lacit ĩteꝛ iſta
dr̃iaʒ. ſ. quo ad intcꝛitũ ſalutis: qꝛ nteꝛqʒ peccat moꝛ
taliteꝛ iux illud: os qd mẽtitur occidit aĩaʒ: ſapiẽtie
pꝛio. c. ? in. d. c.iuramẽti. ratiõe cuius quiſqʒ meꝛet᷑
priuari:æ priuatꝰ ẽ gratia dei ⁊ nita eterna. xxv. di.
F. al ea demũ:ſed ꝛeſpectu quãtitatis reatus magis
peccat qui uenit cõtra iuramentũ.⁊ ideo maiori pe
na afficitur. Ratio qꝛ iſte magis cõtẽnit deum cui
firmanit ꝓmiſſuʒ ſuum ꝑ iuramantum ? traſgꝛeſſꝰ
eſt. xxij. q.i.mouet ⁊.c.i.⁊ de iudi.cũ nõ ab homine
2. c.nouit ⁊? ᷓ eo. querela. Jõ iurameniũ adijcit ma
ius ninculum de ↄſan. ⁊ affi. ſuꝑ e. ⁊.c. pꝛeterea. ij.
de ſpon. z tanto maius quãto id ſupeꝛ quo pᷣſtatur
eſt anctiꝰ de. c. mouet. dixi eo.⁊ ſi xps.⁊.l.ſiquis

maioꝛ. E. de tranſac: que nõ. Mico. abbas
Hoc.c. habʒ
B ramentum. principalit᷑ du

8,O partes: ſecũda eſt in. ſane. Et primo
legã iſtud pricipiũ qð cõiter nõ ſumatur. Sed pꝛo
iunenibꝰ ſũmo lic. Juramentũ litis deciſoriũ a iu
dice delatũ ſine iuſta cã recuſari non poteſt. Dela
tum vo a parrte licite recuſat᷑ ? referiur in actiõe tũ
famoſa nõ ſʒ reo ꝛefene Dinidit᷑ h pricipiũ in tres
ptes:prima tractat de iuramẽro neceſſario quod.ſ.
defeꝛtur a iudice parti. fa de iudiciali cð.ſ. deferiur
a parte ꝑti. tertia retractar de relatone nõ fiẽda ꝑ
reũ in actiõe famoſa. Scdða ibi q;uis:tertia ibi nec
liceat. Mõbilia h aliteꝛ non colligo: qꝛ eſſet ꝛeplica?
iam dicta in ſummario ⁊ ſtatiʒ dicẽda. Sed ꝓ de
clararione ipſiꝰ ronus mẽ opponit. uider᷑.n. littera
ſibiipſi Zria. Mã pꝰ dicit iuramẽtũ non poſſe recu
ſari. fo dicit oppoſitũ. So dic ut in principio glo.
.i. quã melius oꝛdinãdo et clarius ⁊ latius mäm ex
pediendo dic ſic: ꝙ quo ad pꝛopoſitum noſtruʒ in
ramentũ eſt duplex quoddam indiciale quoddam
extraiudiciale. Drimum duplex: quoddam qð de
fertur iudice ꝑti qð appellat᷑ neceſſariñ.quia ſine iu
ſta cã recuſari non põt ut hic in prin. iuncta ſupra
ſcriptione ⁊ in.l.generaliteꝛ. C. de non nu. pe. Ap
pellat iſtud ẽt litis deciſoriũ ſeu declaratoriũ: quia
pſtatur ad litis deciſionẽ: ut ĩ.l.ij.?.l.admonẽdi et
.l. manifeſte cũ ſi ff. eo. in. c. ⁊ ſi xps S eo.Et hoc
iuramentũ ꝓducit actionẽ ẽt de iure ciuill: ut in.l.
actori. C. eo.ti. z.l.ſi duo pꝛoni. S. marcellus.ff. e.
7 dic ut ibi. Aliud qð defert᷑ a parte parti ⁊ iſtud
ſtat in nõie ſui generis z appellatur indiciale ⁊ iſisᷣ

¶ Me iureiuran⸗

recuſari põt ? refeni: uiiin fa ꝑte buiꝰ pꝛincipij qs
an ſit nexꝝ iĩdiſtincte: ut recuſari poſſit dicaʒ.3.lanus
7 iſtud etiã iuramentũ ꝓducit actuõeʒ: ut dicus legi
bus. Scöm pꝛincipale.ſ. .ciudiciale appellaĩ no
lũtarium:qꝛ uolũtate ⁊ ex ↄuentione ptium ſuſcipi
nec eſt neceſſe refeꝛꝛe: ut ſtanm dicã in iudiciali 2 de
iſto nõ retractat hic m glo. ſed dic ꝙ non tractat᷑
explicite ſed iĩplicite fit mentio a Sꝛio ſenſu ibi quod
in iudicio ⁊c̃. quaſi dicat ſi eſt extraiudiciale nõ pot
refeni nec ctiã defeni niſi ex iparum ꝑnum Juentio
ne:⁊ dic ꝙ iſtud exiudiciale eſt multiplex quoddam
aſſenoꝛium de quo dixi S. e.ſi vo: quoddã obligati
onis introductoꝛiũ: ut qñ ꝑ iuramentũ aliquid pꝛo
mitto. OQuodda ↄfirmatoꝛiũ: exemplũ in. c. cum cõ
tin gat S. e. ? in. c.ij.de pac.li.vi.in aut᷑. ſacꝛamenta
pubeꝛum. C. ſi adueꝛſus uẽ. an aũt ex quolibet iſto
rũ ꝓducat᷑ actio: nõ eſt ꝓpꝛie mã nr̃a de imꝛe cano
nico puto ꝙ ex quolibet iuramẽto licito ꝓducat᷑ ac
tio dũmõ mã ſit ad h̊ apta:quia ius diuinuʒ ⁊? cano
nicũ mãdat iuramenta ſeꝛuari S.e.⁊ ſi xpus ⁊.c.cuʒ
cõtingat ⁊ c.debitoꝛes cũ ſi. eꝛgo competit ius age
di.l.ſtatuas.ff. de acquirẽ.re.do.l.una.ff. de condi.
ex.l.nõ.glo.in.c.cum libeꝛũ de ſepul..c.ſi canonici
de offi. oꝛ.li. Vi. ⁊ de hoc articulo plene peꝛ docto.
in. c.cum ueniſſent de inſti ubi plemſſime dico. Sʒ
de iure ciuili Mar. fuit in ſingulari opi. in.l.ij. ff. e.
dicit eiʒ ꝙ ſi iuramentũ aſſeꝛtoꝛũ eſt litis deciſoꝛũ:
lʒ e iudiciuʒ pᷣſtet᷑ competit act o ⁊ hʒ executionem
paratam. Exemplũ ſi er iudiciũ aliquis detulit alteꝛi
iuramentũ ſupeꝛ aliquo ↄtractu ſeu controue:ſa: ?
ille inrauit ꝙ dictum fuit niſum aliquibus legiſtis
durum:⁊ mihi nunq; placuit:quia iura ciuilia dãtia
in ̊ a tionem loquũtur de iuramẽto iudicialłꝛ pꝛeſti
to: ut innuit᷑ in.l.actoꝛi.C. e. facit tex. in.l.ſi duo pa
troni. ff. e. Et ratio quã ponix Harto. in. l. iiij. F. ſi
ex ↄuentiõe.ff de re iudi. ¶ De iuramento obliga
tionis introductoꝛo tennit Dar. ꝙ non compent
ius agẽdi ꝑ.l.ſiquis pꝛo eo.ff.de fideiuſſ.ubi ponit
hoc dictum.uide in eo qð dixi S.c.cuʒ contingot ce
confirmatoꝛio dic etiam ut ibi dixi.ſed contra pꝛedi
cta ⁊ õ tex.foꝛtius opponit.vr̃.n.ꝙ iuramentũ iu
diciale nõ poſſit ꝛecuſari niſi ſaltem referat᷑ defeꝛen
alit ꝛecuſans ſine cã dʒ cõdẽnari:ut ↄſeſſus:ut in.l.
maifeſte. ff. eo. vbi dẽ q; maifeſte turpitudinis ? cõ
feſſiõis ẽ nõ iurare uł nolle ꝛefene iuſiurãdum: ad
idem.l. delata. C. eo. z.l. iuſiurãdũ qð ex cõuetione
cF. ait ptoꝛ. ff. eo. ubi qᷓſi idẽ het᷑. So. ex fa hui gl.
ꝑte põt colligi duplex ſoło:pria ꝙ cõtrarium loqui
tur qn ꝑs ſuſcepit iuramentũ ſibi delamm a parte
tũc. n. habet neceſſe iurare aut ꝛcfene. hbec ſolulio ni
mis illa iura reſtringit qᷓ loquũtur idiſtincte. ſecũda
E ꝙ le iure antiq ꝓcedit oriuʒ. hodie Ho ſecꝰ ut
hic: z.l. gñaliteꝛ. C. eo. Et banc ſolutionẽ ſetit etiaz
glo. in. d. F. ait ptoꝛ ꝗᷓ dicit hoc iuramètũ iudiciale
hodie poſſe ꝛecuſari. ꝑ.d.l.gñaliteꝛ:h ſolutio mihi
nou placct:tũ qꝛ euitanda eſt iuriuʒ conectio. ui in
c.cũ expediat de elec.li.vj.tum qꝛ nõ ueriſimile
qð.l.delata poſita in eo. ti. corrigaĩ p.l. generaliter
ibideʒ ſequẽrẽ. Ad quid. n. fuiſſet ibi poſita lex de
lata. Jo. an. ponit tertiã ſolłonem: ut contrarig iure

on

9
ulguli⸗ uon

in.
eD ſe 4 „
oni⸗ 4 ccͤtl gin tn

nn lgtim ſnt,
ſigh

itonen ado
znhi⸗ 60 . 5 crind,
mil ntin a auidl
brni a nin i eſ iͤ
zabetl 4 rdolliii Gioni 0
ernein e gen n
d hol⸗ uſniter tonm
binn letren N
roaiſsiul, i
nleln ſeluten Gnig eul aertte
igi lcc mi u ſrintegnl
nr ce tun 1 une
nc N ie i
U iſt umins altcin

irmminmictu orn⸗ ncltn
ſtorſeci inaſb nn ,
itc tnler ui⸗ lg
aſiurmtunmin rz efrir.

õ ſiocer ⸗

Grſruninmceummo e nteconr ipna
mmippbnred fenee ſc nebopin
Clgrenirr nir Crhtan peecunn
Ufaſchesclenm doncirleni aun
Gndlccaaed)utin.n -
ſleCein Ncer mileafieted ö i.
canitber tin gin doderfuenn
GEemm Jond n nlcgrecirn
Cngdpoſtimanenitnſeigan
huuntochſene) nmntcer
Caknlietſclndcſfinchfrin enercc
Uenoeſndcs hoſttenini re n
gudin. Graprlngteimnan
fnüͤnnini mmmni nſti
riulierbimn tg mtr⸗
aiceſenmr oct bageifonn . n
mnmnelusf rpano il dumͤ
hötonenfff inien
niialanger liteon
4 lele nlng oſle izli, 1

⏑

no dünonüſt Ah
ndi midninunenſen

B izetſin
Cenzat Achtorgi eg Gnn

ſctunni rcnlnzt
crl ncan hri ctigit
rotang tctn nnb te
nncan vanſen ce ficdi lnſimrii
Eunr mi Pr inn itlunon nli
aingl immmi ſaguicfiizii
cruimmſt anm mothanmn
mm Empſiſcr li inocuti
nmni r diomun innonrtt
Emui un ſiir lum alcoleus tt
ummm:: mib unc lnmit rn cutlr it
5 monan oqvönn de uranao dtii
panmin!MolCehttrinAtNN
m ſe Amn ne
Anir AX A. Weimrunehod
äl
thnliansdnn Ahtelſtni
Nam encdchan dcnng
mimmmwtimunhin un
at5orus Mdl. inde
Aurſranmnll a ii⸗
ii mins te⸗ rni ſenc⸗
muiik o nn en t
, ne ik ſiole re in
ſoste Hahi

becg en gil

ium

itelligant᷑ qn ſine cã uult quis recuſare.l.generaliter

2 hoc.c.loquat᷑ qn ex cã ⁊ ſic illa iura pria non coꝛ
rigũtur ꝑ iſta ſed gloſãtur ⁊æ declarãtur ⁊ hãc ſolu
tionẽ tʒ hic do. An.lʒ mẽtionẽ ñ faciat de Jo.an.
27 Dꝛr. in.l. generaliter. E. eo. reſpondendo ibi ad
Sria hec ſolo ab olim mihi nõ placuit ad iſtũ tex.
Mi ſi diligeter ponderet᷑ ꝓbat ꝙ ẽt ſine cã poſſit
hoc iuramẽtũ delatũ aꝑte recuſari.cum enĩ loquẽs
in pꝛincipio de neceſſario qðᷣ defeꝛtur a iudice dicat
ſine cã iuſta recuſari nõ poſſe z poſtmodum aduer
ſatiue ueniat. v. quis in quo dẽ ꝙ delatum a pte
pti põt licite recuſari dʒ inteiligi ut poſſit recuſari
ſine cã:qꝛ ał.nõ ueniẽt aduerſatine ad precedentia
nam dicio q;uis eſt pcedentiũ aduer ſatiua regulari
ter ut nõ in. c.⁊ ſi xps S.eo.in glo.in.v. teneret᷑ =
forte ob hoc quidaʒ modernioꝛes legiſte dãt quar
tum itellectum ad iſtũ tex. dicẽtes ꝙ dictõ q;uis po
nitur hic aduerſatiue in h̊ ꝙ iuramẽtum neceſſariũ
ñ põt ſine iuſta cauſa recuſari etiã referendo ſed iu
diciale põt recuſaꝛi dũmodo referatur ⁊ ſic tex.ibi
ac referri dʒ ĩtelligi fᷣm eos dũmodo referat Iſſe ĩ
tellectus ur̃ ſatis coloꝛatus:ſʒ ipꝛopriat lram dũ ex
ponit illã dictionẽ ac ↄditionaliter. Nam iſta dicro
ac ponitur copulatiue ut ſit ſenſus ꝙ iudiciale. põt
recuſari ⁊ referri.mihi plʒ quintus itelectus quem
in duobꝰ vᷣbis ſentit h Mo.⁊ latius Mar.lʒ nõ fa
ciat mẽtionẽ de Hoſt.in. d. l.manifeſte ut dicamus
ꝙ iuramẽtum iudiciale qð a ꝑte ꝑti defertur poſſit
libere ſine cã recuſari ẽt nõ referendo:ur ꝓbat᷑ hic
2 in.d.l.generaliter.ꝗ.ſin aũt.Rõ qꝛ ꝑs nõ põt ne
ceſſitare ꝑtẽ ad iurandum u ad referẽdũ:ar.eoꝛuʒ
que dixi in.c. ꝓut de do.⁊ ↄtu.ſed ſi index appꝛo
bat iuramẽtum delarum a ꝑte iubedo nt iuret tunc
tenet᷑ ꝑs iurare uel referre:⁊ ſic ꝓprie loquitur tex.
in. d.l.generaliter. S. ſin ãt. Et h̊ caſu ꝓcedunt con
trãria ſuꝑius allegata:⁊ hunc iĩtellectũ etiam ſentit
gl. in. d. l. delata æ in. d. I. generaliter ? in.l. in bone
fidei.C. e.in.v.per iudicẽ:ẽt facit qdᷣ nõ inſti.de fi
deicõmiſſ.heꝛe.F. fi.in gl.in vᷣbo hẽꝛe:fateoꝛ tamẽ
ꝙ lectura Jo. an. æ Har. in. d. l. geneꝛaliteꝛ ẽ va in
le:ut ex cã poſſit iuramentũ recuſariletiam ꝑ indicẽ
appꝛobatum nõ obſtante.l. manifeſte ?æ Ey. peꝛ. d.:.
geneꝛaliteꝛ: ſed nõ eſt ſimpłꝛ vain ſe:nec ceſſante ꝓ
batione indicis nõ poſſit recuſari ſine cauſa peꝛ ſu
pꝛa dicta. ¶ Circa pꝛedicta queꝛitur que poſſit eſſe
iuſta cã recuſandi iuramentũ neceſſariũ uł iudiciale
a iudice appꝛobatum. dic ꝙ multiplex: utputa ſi is
cui defeꝛtur nõ eſt bene infoꝛmatus de mã. ar.in.l.
marcellus.ff. reꝝ amo. uel eſt talis mã ſuꝑ qua non
põt ↄueniri ul actoꝛ plene ꝓbauit S de ꝓbatioibus
.c.ſicut:æ multas ↄſilłes cãs uide peꝛ Mar. in. d.l.

manifeſte. An aũt ex parte rei ſit cã legitia recuſan

di:qꝛ actoꝛ nihil pꝛobauit.dico ꝙ ſic: h ſentir Jo.
an. hic in duplici loco: pꝛimo i tex. ſupeꝛ v. nibil ali
ud pꝛeſtitit. Secundo ſupeꝛ glo.ij.ſed iudicio meo
boc ꝓbat in.l.in bonefidei.C.e.ubi dẽ ꝙ cã cogni
ta decidi lis dʒ ꝑ iuſiurandũ: g nõ ex ſimplici ⁊ uo
luntaria delatione. Ad idem iura nulgaria que dit
reum abſoluendum actoꝛe nõ ꝓbante etiam ſi nihil
pꝛeſtitit ut hit:⁊.c.unico:ut eccleſiaſtica benefi.cum

ſilbus. Et hoc nident᷑ ſentire gl.? Har. in. d.·.in
bonefidei.⁊.l.admonẽdi ⁊z hoc ĩtelligo idiſtincte ſi
ue ðferat᷑ a iu dice ſiue a ꝑte Mã ſi ex hac cã poſſũ
recuſare iuramẽtum neceſſarium. foꝛtius iudiciale
maxime tenẽdo ꝙ dixi iudiciale non artare:niſi ap
probetur a iudice.æ ſic limita dictas.l.manifeſte de
lata iuſiurandum ꝙ ex conuentione. F. ait pretoꝛ.
prealle.? H nõ.qꝛ multum decipiũtur credentes
idr̃nier poſſit actoꝛ iuramẽtum deferre reo. Nam
tex. in. d.l.generaliter aꝑte dicit iuramẽtũ neceſſari
um ⁊ iudiciale poſſe ex cã reculari.hec aũt cã ſatis
E legitima exquo actoꝛ nihil ꝓbat ut pᷣdixi facit qðᷣ

ſentit Y. an. in. c. i. ð clãdeſ. deſpõ. ⁊ tex. in. c. ij. .

ti. ? ꝙ dixi ſupra e.mulieri. Et hãc opi.apertiſſime
tenet ſpe.in ti.de iuris dela..i.v.ſin autem actoꝛ:
niſi in caſibus in quibus iura deferunt iuramẽtum
reo etiã ſi actoꝛ nil ꝓbat ut in.l.fi.S. ſane.C. de hiſ
qui ad ecc.ↄfu.æ.l.ultia.C. de fi.iſtru. de iuꝛe deli.
l. fi. F. lcentia cum. ſi uero ulteriꝰan poſt in
ramẽtum delatũ poſſit recedi ꝑ nouas ꝓbationes
i Sriũ reꝑtas.glo.iſta.in teꝛtia ꝑte diſtinguit ꝙ aut
iura netũ fuit delatũ a iudice:æ põt poſtea ꝓbari ʒ
riũ aut a ꝑte ⁊ nõ põt recedi:ut.l.admonẽedi.ff.e.2⸗
l.i.? qð ibi nõ.C. eo.qð ĩtellige ẽt ſi pars aduerſa

nelit ꝓbaꝛe ꝑiuriũ dices tu que eſt diuerſitatis rõ

cum iurametũ neceſſarium deberet eſſe maioꝛis ro
boꝛis ꝙᷓ iudiciale dic ꝙ ratio diuerſutatis eſt hec:
qꝛ deciſio litis facta per iuramẽtum iudiciale habet
uim tranſactois ur̃ eni ꝑs deferes tranſigere ſi alia
Eꝑs iurauerit tranſactio ãt nõ ifrigitur pᷣtexiu ꝓba
tionũ nouiter reꝑtaruʒ.l.ſub ptextu. C. de tranſac.
Jurametum ueꝛo neeeſſarium defert᷑ ſine conſenſu
Etis:⁊ ſic nõ põt hẽe ui tranſactõis:⁊ qꝛ fertur ſma
ex ꝓbatoe nõ itegra ſine ꝑtis conſenſu permittunt
iura:ut ex ꝓbatõibus nouiter reꝑtis poſſit retrac
tari qð actũ e uigore talis iurameti. d.l.admonẽdi
2 uide aliqua pulchꝛa dicta que circa h̊ ultimum di
xi.in.c.pꝛopoſuiſti de ꝓba.limita primum membꝛũ
ut non poſſit retractari geſtum uigore: iuramenti
iudicialis niſi vVtatur anime periculum non remiſſi
bile conſenſu ꝑrium:ut in matrimonio carnali ⁊æ ſimi
libus:ut notateꝛ dicit hic MHoſtien.⁊ in.c.mulieri g
eo. ⁊ ibi dixi. Iteʒ fallit in cãu.l.fi. C. e.ubi quãdo
petitur legatum ⁊ nõ apparente teſtamento defeꝛiur
iuramentũ. Si enim poſtea reꝑiatur in teſtamẽto ni
hil relictum põt a tali iuramento recedi Er b̊ ideo
qꝛ iuramentũ:ut s dixi hʒ uim cuiuſdam tranſactio
nis.l.ij. ff. eo. Tranſactio vo fieꝛi nõ põt niſi cogni
tis ueꝛbis teſtamenti:ut.l.de his.ff.de tranſactio.⁊=
de hoc peꝛ glo.in.d.il.fi x his infeꝛtur ad limi
tationem illius pꝛime limitatiois quam gᷓ dedi ſcõᷣm
Hoſti. Naʒ ubi iminet peccatũ non remiſſibile peꝛ
partes nõ põt fieꝛi irretractabilis tranſactio peꝛ. c.
fi.æ qð ibi nõ de tranſactio.⁊.c.ſupeꝛ eo.de eo qui
cog. cõſang. meꝛito ſi poſt iuramemũ ↄſtat de ↄuo
debet fieꝛi oĩuʒ retractatio æ tene mẽti hãc rõcʒ Et
nõbis bene hanc glo.in eo quod dicit a iuramemo
peꝛ iudicem delato poſſe recedi ꝓpteꝛ nouas pꝛoba
tiones nec facit uim ĩteꝛ ſpẽs ꝓbationis peꝛ h̊ dico
notãteꝛ: qꝛ tex.ĩn.l.adimonẽedi loquit᷑ de inſtrumenis

I 4

nouiteꝛ ꝛeptis hinc Har. ibi in fi. foꝛmat qõem an
ꝑ nouos teſtes poſſit parit᷑ ꝛccedi:⁊ poſt glo ibi di
ſtinguit ꝙꝙ qdã ſunt cãe in quibꝰ nõ admittit᷑ ꝛepꝛo
batio ꝑ teſtes:ut in.l. genelaliteꝛ C. de non nu.pe.
æ in iſtis non eſt dubiũ. Ouedaʒ ſũt cãe ĩ quibꝰ ad
mitti ꝛepꝛobatio ꝑ teſtes:ut in.d.l.generaliter:⁊ tẽ
ſi quideʒ fuerũt in pꝛia cã exaĩati ? publicati.teſtes
2æ nõ poterũt ꝓduci impediẽte publicatiõe. Si aũt
teſtes non fuerunt examinati poſſunt de nouo pꝛo
duci eadeʒ ꝛe qᷓ inſtra:qꝛ appellatione inſtoꝝ ueni
unt teſtes: ut.l.i.ff.de ſide inſtru.⁊=.c.ꝑuenit ð teſti.
cog. do. An. dicit ſe putare ꝙ indiſticte admittant᷑
reſtes non obſtãte publicatiõe:qꝛ prima nõ fuit cio
integꝛa ꝓbatio. vnde ꝛetractari põt ſentẽtia ex quo
clare põt ꝓbari ↄriũñ ꝑ teſtes.mihi plus placʒ dictũ
Har.moueoꝛ tali ꝛõe:ſi añ ſñiaʒ latam publicatis
atteſtationibus uoluiſſet actoꝛ nel ꝛeus teſtes ꝓdu
ceꝛe ſuꝑ eo.articulo uel directe õrio non fuiſſet ad
miſſus pꝛopteꝛ timoꝛẽ ſuboꝛnatiõis de teſti. cle.ij.
eꝛgo foꝛtius nõ dʒ admitti pꝰ ſñiaʒ cũ adijciat uin
culũ. Mec obſtat.e. ueniẽs de teſti.qꝛ loqnit᷑ qñ ad
aliud nũc aꝑit̃ q; pᷣ. Mec ob.ſi dicat᷑ appellatio
ne inſtoꝝ ueniũt teſtes: qꝛ illð ex lata ⁊? non ex pꝛo
pria ſignificatiõe vboꝝ:ut dixi in.d.c.pernenit ore
qdẽ lata inipꝛetatio nõ dʒ fieri h cn in qꝰ recedẽt᷑
a ꝛeg.iur.ſʒ debẽt vᷣba ſumi ꝓprie:arx.c ſiatutũ de
elec.i. Vj. ⁊ in.l.q̃ fl.de legibꝰ.¶ Sʒ in alio cãu
.ſ. qñ nõ obſtat publicatio nõ in rin ꝛecedit᷑ inre me
rito ex paritate ꝛ0is põt fieri illa larga inteꝛptatio.
ar.in.c.cũ dilecta.de cõfir.uti.uel inuti.nubi bonus
tex. ſic imita gl. iſtã. ? Hh nõbis. ¶ Supra uiſum ẽ
an deciſio facta pꝛetextu iuramenti ſit ꝛetractabilis
ex poſtfacto. MHunc quero utrum poſſu appellari a
principio anteqᷓ; ſententia lata uigoꝛe iuramenii tꝛ5
ſeat in rem iudicatam. hec qᷓo ꝓ ꝑte expeditur ĩ. d.
.l. generaliteꝛ. C. e.? cõclude ꝙ aut lis deciditur ni
goꝛe iuramenti neceſſarij:? põt apellari ſicvt ab il
la ſnia.d.l.admonẽdi.Aut uigoꝛe iuramenti iudici
alis:⁊ tunc is qui derulit appellare non poteſt ſi ali
teꝛ iuraui:qꝛ uidet᷑ ſuo cõſenſu trãſactũ.d.l.gñalii
Aut is cui fuit primo delatuʒ ꝛetulit alteri defeꝛẽti
2 ille non uult iurare ⁊ fert᷑ ſñia ↄ eum nec põt ap
pellare:qꝛ exquo a pricipio deſfeꝛendo elegit deciſio
nẽ ꝑ iuramentũ nõ dʒ ſibi illud ꝛelatuʒ recuſare.d.
.l. generaliteꝛ: qdᷣ ego intelligo nerum niſi ex iuſta
cauſa ꝛecuſaret.pone exemplũ:qꝛ in archa paterna
aliquis reꝑit inſttm debiti qd faciebat ſemiplenam
ꝓbationem:⁊ nõ ualẽs aliteꝛ ꝓbare detulit inramẽ
tum ꝛeo:ille ꝛefeꝛt ſibi certe licite il recuſat ne co
gat᷑ anceps ſubire ꝑiuruʒ cũ ſit de féo altius.l.mar
ccllus ff. reꝝ amo. Si vo is cui refert᷑ iurat eſt du
dium:nunquid ꝛeferens poſſit appellare.pla. tenet
ꝙ ſic:ſed Jo.⁊ aʒo ↄ monent᷑:qꝛ oĩs relatoꝛ eſt de
latoꝛ:ſed delatoꝛ non põt appellare.d.l.generaliter.
eꝛgo nec ꝛelatoꝛ. Sed pꝛo opi. pla facit qꝛ delatoꝛ
ſponte detulit ſed relatoꝛ non. Mam tenebatur ad
alteꝝ duoꝝ.ſ.aut iurare aut. refene. conſtat autem
plus ſubueniri neceſſario agenti ꝙ; uoluntario de
offi. dele.ab arbi.li.vi.⁊ quod ibi notatur ĩ gl.⁊ h

¶ We lureiuran.

cõius appꝛobat᷑ ſm Jo. an. ? n in. d... geneꝛalitex
⁊? uidet᷑ hic ſequi do. An. Ego limitarẽ hãc opinio
nẽ ꝑ ea que ſuꝑius dixi. Aut eniʒ index iuramentũ
non appꝛobaueꝛat: æ tunc cum refeꝛens illud feceꝛit
uoluntarie nõ poteꝛit appellare. aut index appꝛoba
uit ⁊ mandauit nt iuraret:⁊ tunc ſecus per ratione;
pdictam:⁊ hec opinio ẽ indubitãteꝛ Va tenedo lectu
rã quam s tenui:qꝛ motiua tũc limitat᷑: aut is cni de
feꝛtur iuramentũ recuſat iurare non obſtante appꝛo
batione ſeu mãdato iudicis nec ꝛcfeꝛt: æ debʒ femn ſẽ
tẽtia ↄ eum:põt tñ appellare ſed niſi coꝛam iudice
appellatiõis ꝓbet inſtam cãm recuſatiõis index ad
quẽ ↄfirmabit ſniaʒ ut ꝓbaĩ in. d. l. geneꝛaltt: dʒ in
iudex a quo an ↄdemnatiões ꝓnũciare illum bnidu;
ꝓ cõfeſſo:ar.in.l.manifeſte pᷣall.iũcta.l.eius qui de
latoꝛc.ff de iur.fi.⁊ h̊ nõ. in.d.l.manifeſte ⁊.i.eius
ubi de boc nideas . Menio nunc ad v.nec licean
2 qro de rõe quarc in actiõibus famoſis non liceat
refene iuſinrandũ ſicut in alijs actionibus. Triple⸗
ratio ſolet aſſignari:ut nö. in. d. l.marcelus Met
ratio quia lex defeꝛi inramentũ. nam in mulus caſi
bus lex defeꝛ iuramentuʒ in iſtis famoſis ? multos
enumeꝛat. glo.in.l.pnti..ſicubi. C. de his que ad
eccle cõfu.uide in ſpe.de offi in...ult.v.vi. hec ſo
lutio nõ ẽ bona:qꝛ ut colligit᷑ hͥ hoc hẽt locum et in
iuramento delato ab hoĩe. loquit eĩʒ iſte tex. in iura
méto delato ab hoĩe cũ v. nec liceat ueniat cõtinna
tiue ad pᷣcedentia:⁊ ſic dʒ intelligi in eo caſu cũ pce
dẽtibus iuxta ea que hntur ⁊ notãtur in.c.maioꝛes
de bap.in. S. ceteꝝ. Scðdᷣa ratio reddit in odinʒ ceis
b ẽt mihi nõ ſatiſfacit: qꝛ anteq; ꝓbet᷑ delictũ penꝰ
eſt pſumendũ ꝓ reo ꝙᷓ; ꝓ actoꝛe:ut in.c.eſtote.j. de
re.iur.⁊ in.c.fi.de pᷣſumpti.⁊ iura ſunt pꝛomptioꝝ
ad abſoluendũ q; ↄdẽnandũ de pꝛoba.ex lr̃is.facit
quod nõ.glo.in.c.cleꝛici.lxxxi.di.Leꝛtia ratio ⁊ cõ
munit᷑ cõioꝛ eſt qꝛ ↄuentus melius pꝛeſumitur ſcire
ueꝛitatẽ q; actoꝛ ſeu accuſatoꝛ. Mã ſi iu ſubtraxiſi
mihi rem meã clã ⁊ defeꝛo tibi ſuꝑ h̊ iuramentum ſi
tu refeꝛes mihi nõ poſſem cum bona ↄſcia inrare.
Sed tu qui es infoꝛmatus de fco tno debes ſubire
iuramentũ. Et ideo diẽ Mar. in.l.iuſiurãduʒ. ? ad
pecunias. S. ait ptoꝛ. ff. e. æ in.I. lex coꝛnelia. I. hac
lege.ff. ðᷣ iniurijs ꝙ ſi actio famoſa ẽ talis:in qua ac
cuſatoꝛ ſeu actoꝛ põt eſſe ita ĩfoꝛmatus ſicẽ reus põt
iuramentũ refeꝛꝛe:ut ſi accuſo te ꝙ ituleꝛis mihi iiu
riã:⁊ tʒ h̊ do.An. ʒ ñ allegat Har.⁊ ſatis pł mi
hi boc. Mã ex ꝛõe cõiecturata legis poſſumus ? ð
bebus leges ꝛeſtriger᷑ ⁊? apliare ad limites.ꝛõnis:łt
nõ.i.l.nõ dubiũ.C. de legi.p Cy.⁊ ꝑ Mar.i.lite
querit᷑.ꝗ.qui ipletꝰ.ff.oca. ¶ Ex hac ꝛce ifero ad
limitationem nõbilem oĩum pdictox: ut tunc liceat
ei cui pꝰ iuramẽtũ defeꝛt᷑ illud ꝛefene qñ deferens ẽ
uel neriſimiliteꝛ eſſe debet ĩfoꝛmar: ſicut is cui defeꝛ
tur. alias aũt ſex eſſet impoſita neiis ? non ꝛcbus
cõtra. c. cõmiſſa de elec. i. vi. quiliber enim Ge facili
ꝛefenet illi quem ſcit non eſſe infoꝛmatum gd inran
duʒ. ut ſic ꝛeleuetur ab onere inrandi. ¶Munc cir
ca pᷣdicta ⁊ circa tex.quero an in actionibus famo
ſis ⁊ alijs cribus non famoſis non poſſit deferri in

itiſln ſtitan
atecniravi cicl
e Cata Grlinnin ſe
minginchidd ,
euſut d ken
¹
glinggnͤn dder
i ecie achi
Gie tnimit
maligzmi iolgiſcl lten

nmn ten enkreqnii n
nmbſt erdfin 1 Mh
ſoni zeiotier hr no io n
ccc ininnmezeſchn
nnam ni eCcu aun
uinnin. umncf i y
imuumim ins idiinmniiid
ihui mui n il i M cciit
iuniven wier ironi⸗ Gel and
ſicn loiroſeſtonerero e aia unci
Ali tliiim tal oamus fe.
neioo. Anbari io geanr in gini
ſmmſts Jopio dictwannigr dic
llgentaſtcGni adeantan cans
rCtriſtleintar in dcdenrſen
or edfi nackan
nccfecuſte Cenirintdi
ci ensduedterdstre ti
Cifntiſigicinint enii
enſet unn elemn runmn
tnonbigenſcenngn W
Nono ine Cgepeng in *
Ubiactor ſaniglene obn hin e
Dlyeckfnſonenun 1 Nin
õ
ſco: glncſaimmngin
Nobatong gon it i mnhmen
ienghnepbint, nncſniͤ

. 1s: Mitſgnn⸗
huitülyr pbatione Gcncicka

2

☛—.

—

é«3

S 59 — — — — —

2

1

HEHEHEE ôò

—2I—2 .

ni

7

„
I.

*1

—

☛

—
—

tnn iin
ſſran n.l,mn eſtepebi
ckinr 8
derde

n Onia hſen INmmani entn
uinmenmn ſsſnee
emmen goinl in ſſchiti
lck uhen Hecof in ſnie

nud webirnn alnißehntii
vnmmnn en hole oclk oj ſen

nindim pr c; , e ler min
ue iulhmur ſic inſginren ci
ditus umn n lſire rinr ine
tmin ſarr tn monufi nocß
handi n inſiar anni neuic ci
dpemmci o to ḧorin cN
1Nr tin Kdeßfunpn tiun em gonenon
A tovendi oNinmndi epodr erſen
wodn goin Eeiaern dTetania
mmi nA Nenseins Pwni
“ ACdud V un
NNMAt dit tNindnmn
iGersi dſoſen anden il
SeAn anes nidununs G fonocte

mmmnii Qriten e Dr nlniui

mns. ſinſttil Man

ge ſmnunis lie nchitie

ulnor ſan Coro cein ſommeit

. iceri ei⸗
.
4 eo Anhu iln ie

mminronen
iß ntafm
A eimiina ſanii

diſtincte iuramẽtum iſte tex. facit ꝙ ſic:nõ eni poſſit
referri niſi prius fuiſſet delatũ.ſuper quo uarie ſũt
opiones. ¶ Recitabo pꝛincipalioꝛes.ſpe.in ti. ð iu

ra. dela. F. i. V. ut qt dicit tã in crialibus quã in ciu

libus famoſis iuramentũ neceſſariũ nõ eſt a iudice
deferẽdu n in ſupplemẽto ꝓbatõis:qꝛ in iſtis ꝛequi
rũtur ꝓbationeſ luce clarioꝛes.l.ſciant cuncti.C.de
Pba.ij.q.viij.ſciãt ſed iuramentũ a ꝑte ꝑti deferri
põt et ſi ſit talis cã in qua nõ poſſit tranſigi:qꝛ ĩ de
latione iuramẽeti nõ ur᷑ ↄfiteri ſicut in tranſacniõe ſʒ
potius negare. Secdᷣa ẽ opio accur.in.l.in boneſidi
C. e.qui ut ꝛefeꝛt Jo. an. hic tenet ꝙ deferri poteſt
mihi tamẽ nõ ur̃:ꝙ bic teneat niſi foꝛte tacite dãdo
rñnſum ad.l.maꝛitus. ff.de queſti. Sʒ ipſemer accuꝛ.
in.l.maritus ſimplr tʒ in crialibus iuramẽrũ nõ de
ferri:ſed in.l.iij.ꝗ. quacũqʒ.ᷣff.e.tʒ diſtincröem quã
ſupra dixi tenere ſpe. ut a ꝑte poſſit deferri ſʒ a iudi
ce nõ. Tertia opio diſtinguit ut agat᷑ crĩaliteꝛ an pe
cunialit᷑:ut primo caſu nõ deferat᷑. Scðᷣo ſic ꝓ ultio
facit. ff. de iiurijs.l.coꝛnelia.. hac.l.Sʒ õ h̊ ulnmũ
aptiſſime tʒ gl. in. c. ta l̃is ᷓ de teſt. ubi per illũ tex.

dicit ꝙ ubi agit᷑ de crie ẽt ciniliter nõ defert᷑ inram

tum in ſupplemẽtũ ꝓbationis:ſed ſi reus eſſet infa
matus debeꝛet ſe purgaꝛe quaſi nelit ꝙ iuramẽtum
purgatõis poſſit reo deferri ad purgãdum pᷣſump
tionẽ q eũ oꝛtã ex ꝓbatõe actoꝛis non plena:quod
quidã plenius tenuerũt h̊ ꝑ.c.ij. de iura.calũ.⁊=.j.tᷣ
pur. ca.per totũ.=.C.de pena.iudi.qui ma.iudi.in
auẽ. nouo iure. Cuaren eſt opinio Hoſti. hic ⁊?
ſupra.c.mulieri dicẽtis in oĩ cã iuramẽtũ deferri ꝛe
ali ꝑſonali penali uel ciuili ẽt ſi agat᷑ de cõditiẽe ueł
iiuria ꝑſone:uel an mulier.ſit pᷣgnãs uel an debeat

fieri miſſio in poſſeſſionẽ nł nõ uel alia quacũqʒ cꝗ

.d.l.iij. .l.iuſiurãdum ⁊z ad pecunias ff. e. ¶ Quĩ
ta ẽ opĩo do. An.̊ qui prio ꝓſeqᷣtur in crĩalibꝰſo
in famoſis. In prio dicit uolũtariuʒ ⁊? indiciale poſ
ſe deferri:ẽt ſi deferat᷑ actoꝛi:qꝛ reus deferens nide
tur cõfiteri ſi ille iuret ? ꝑ illã dictõem ẽr ſẽtire uide
tur ꝙ ẽt ꝛeo põt ꝑ actoꝛẽ defeꝛꝛi:neceſſaꝛiũ ãt ſi agi
tur de crĩe ciuiliter dcferri põt ubi cã eſt leuis: qñ
aũt dicat᷑ euis patebit ex his que dicã j. in. S. ſane:
idẽ ſᷣm eũ ſi agit᷑ caialiteꝛ ⁊ pecunialit᷑. Si ueꝛo aga
tur cꝛialiteꝛ ⁊æ nõ pecunialꝛ põt defeꝛi reo õ què eſt
ſemiplene ꝓbatum: æ appellatur ſacꝛamentuʒ purga
tionis ut h̊ pʒ ⁊.j.de purga.ca.ꝑ totum ⁊ in auẽ.ſʒ
nouo iure.C. de pena iudi.qui ma.iudi.⁊ ̊ ueꝛum
ubi actoꝛ ſemiplene pꝛobat. Si aũt plene reus ſemi
plene defenſionem putat iuramentuʒ non defeꝛeudũ
etiam reo: quia cſſet iuramentũ non purgationis ſzʒ
pꝛobationis:actoꝛi aũt nõ defeꝛĩ neceſſariũ in defec
tũ ſemiplene ꝓbationis: tuʒ qꝛ cã eſt ardua:tum qꝛ
requirũtur ꝓbationes luce clarioꝛes ⁊ h̊ dicit tene
ꝛe Hat. In fis aũt. ſ. in famoſis dicit ſacꝛamentuʒ

neceſſarium nõ defeꝛꝛi:qꝛ cã eſt ardua:? ꝓbationes

requirũtur luce clarioꝛes:⁊ ſic trãſit. Sed ego repe
rio Oar. hãc queſtionẽ tetigiſſe in.d.l.iij. ꝗ. quacũ
qʒ ⁊ in.l.eũ qui..in popularibꝰ.ff.e.⁊ pleniꝰ q; ali
bi in.l.maritꝰ.ff.de q̃ſti. ubi ponit ultra pdicta ſuaʒ
opinionẽ que eꝛit ſexta in oꝛdie pdictaꝝ. dicit enim

ꝙ; aut agitur de crie ciuiſter aut crialiter. Orimo
caſu ſiqdẽ ẽ actio priuata locus ẽ delationi iuramẽ
ti allegat. d. l.iij. -.l.ſi duo patꝛoni.. inlianus. ff.e.
Si vo agat᷑ actione populari remittit ad nõ.in.d.
l.eum qui..in pplaribus ⁊ ibi plene ꝑ eum. Scðᷣo
caſu cũ agit᷑ crialiter aut loquimur de iuramẽèto de
ferẽdo a ꝑte aut de iuramẽto deferẽdo a iudice:pri
mo caſu ſiquidẽ accuſabitur ðᷣ aliquo iudicio publi
co nõ eſt locus delationi iuramẽti ante lit. conteſt.
qꝛ negociũ adhuc nõ ẽ ꝓprium ipſius accuſantis
nt. l. ſi cui. ff. de uer.ſig. Idẽ dicit poſt lit. cont. ratõ
fm eum eſt: qꝛ ſi reus in lit. cõt. fuerit cõfeſſus non
poteſt ſibi deferri iuramentum ad abſolunonem:qꝛ
eſſet actoꝛ in manifeſta calumnia.d.l.eum qui. F. in
popularibus. Si autem negauerat eſt neriſimile ꝙ;
iterum negabit ut.l.ſi cui.ff.de accu. Ideo deferẽ
do ſibi iuramentum uidetur calũniari preterea. in
iudicio publico quis nẽ nomine publico accuſare ⁊z
crimen publicum agere. Sed ille qui agit canſam
alienam non põt deferre iuſiurandum: miſi ei ſpãlit
ſit mandatum.ut.l.iuſiurandum:quod ex conuentõ
ne. F. fi. 7.l.tutoꝛ. ff. e.?. c. qui ad agendum de pro
cu.li.vVi.pterea ſᷣm eũ ſiquis poſſet reo deferre iu
ramentum tota materia turpilliani eſſet deſtructa:
quia daretur licentia accuſatoꝛi deferendi iuramen
tum reo ⁊ deſiſtendi impune:quod tamen fieri non
poteſt ſine abolitione:⁊ hoc ultimum uidetur etiam
ſentire Cy. in.l.in bonefidei. C. e. allegat in ar.l.fi.
C. de abſolitio.æ ideʒ quod ſupra dixi ut actoꝛ nõ
poſſit deferre reo. ſentit Oar. in. d l. eum qui.S. in
popalaribus ſi agitur de alio crimie ad ntilitatem
fiſci eiſdem rõibus. An aũt reus poſſit deferre ac
toꝛi ad condẽnationem.ut quia dicit uolo eſſe con
demnatus:ſi actoꝛ iurabit:ſunt opi.inter Guil. de
cu.qui tenuit quod non: quia in criminalibus de
bent eſſe pꝛobationes luce clarioꝛes. dicta.l. ſciant
cuncti.? Ja. bu. qui tenuit contrarium:quia qui
defert iuramentum nidetur confiteri ſub conditio
ne. ſi ille inrauerit:ut.l.qui iuraſſe circa fi. ff. eo .
ſed confeſſio eſt pꝛobatio luce clarior:æ hoc dic
tum placet Oar. hoc etiam tener Cxy. in. dicta.l. in
bonefidei ¶ Gi uero ſummus in iudicijs priuatis
tunc antequaʒ peꝛueniatur ad iudicium poteſt quis
iuramentum defeꝛꝛe ut dicta.l.iij.ff.eo. ibi penali =
ceteꝛa.⁊? argu.l.iuriſgentiũ S.ſi paciſcar.ff. de pac.
ſed poſtq; deuentum eſt ad iudicium accuſatoꝛ non
poteſt deſiſteꝛe ut.l.æ in pꝛinatis ⁊.l.ſiquis repeteꝛe
.F. fi ff. ad turpillia. Ande dicit idem quod in pu
blicis.ſi ueꝛo queꝛitur de iuramento quod defeꝛtur
a iudice in defectum pꝛobationis:tunc reo ad abſo
lutionem bene poteſt defeꝛꝛi ut in.l. pꝛeſenti.C. de
his qui ad eccleſias confugiunt. æ dicitur iuramen
tum pur gationis. Actoꝛi ueꝛo ad condemnationem
non poteſt defeni: quia requiruntur pꝛobationes
luce clarioꝛes dicta lege ſciant cuncti: ⁊ in hoc mẽ
bꝛo intelligit gloſam in dicta lege maritus. hoc ulti
mum uidetur etiam teneꝛe Cynus in dicta lege in

bonefidei.mihi B hbec opinio Oarto. pꝛeteꝛq;

in aliquibus ¶ H:imo enim ſentit quod ſi agitur

de erimine ciuiliteꝛ indiſtincte eſt locus iuramento
iu diciali æ neceſſario.qð mihi uider᷑ duꝝ: quid. n. ſi
actio eſt famoſa ut iniuriaruʒ dicemus ne ut iudex
poſſit defene iuramentũ actori in ſupplemenium ꝓ
batiõis cum tanto diſcrimie rei:uel qͥd ſi ñ ẽ tamo
ſa ſed als magna æ multũ piudicialis. Certe nõ eſt
doʒ. nec credo ꝙ alit ſenſiſſer Mar. ſi diligẽter ad
nertiſſet. Mã æ in mera ciuili hetur h̊ cõſidera: ut
J. S. ꝓxi. Sʒ ꝓcedit eiꝰ opi.qñ cã nõ ẽ multum p
iudicialis als ſecus:ſic ↄcoꝛdabim gl.in. d. c. tã lit
teris cũ opione ſua ⁊ alioꝝ:ᷣ ẽt vꝛ in.d. c tã littẽis
ſentire Hoſt. dũ limitat illa glo niſi ageꝛet ciuineꝛ
ad pecunie cõdẽnationeʒ qſt ſecus ſi imineret aliud
peꝛſonale preindicium puta ifamia:dico ẽt ꝙ ꝛeſpe
etu cõdẽnationis pecuniarie dʒ fieri diſtictio pᷣmiſ
ſa:⁊ nõ. illã opi.Hoſt.nã h loquit magis laꝛge.Et
ad.l.iij. ſupeꝛ qua ſe fundat. Oar. põt dici ꝙ leqᷓ
tur in iuramento deferendo a par te non a iudice:
ur ibi aperte ſentit glo. Fo nõ plʒ dẽ; Mar. qᷓtenus
indiſtincte dicit ꝙ ſi agatur de crimie crialueꝛ non
põt actor defeꝛ e iuſiurandũ ꝛeo.ſed dicereʒ ſic ꝙ ĩ
caſibus in quibus licitũ eſt tranſigeꝛe põt deferri
ꝛeo iuramentũ ꝑ actoꝛẽ ſaltẽ ꝛeo cõſentiẽte cũ huiſ
mõi delatio hẽat uim cuiuſdã tranſactiõis.l.ij. ff. e.
2 ꝓ hoc facit iſte tex. in vbo nec licet ⁊.d.l.lex coꝛ
nelia. F. hac.l. An aũt actoꝛ ex hoc incidat in turpi
lianum ut cõdẽnetur pecunialit. dicerẽ ſicut dicit in
ipſa tranſactiõe:iuramentũ iñ poterit deferri: im
pediet᷑ ꝓceſſus ad inſtãtiam ipſius actoris:de quo
ꝛemitto ad nõ ꝑ Mar. i.l. trãſiger. C. de trãſac.⁊ ĩ
.c.fi. S e. ti. Er utrobiqʒ plene nõ. an ⁊ qñ licitũ ſit
in tex. æ glo. Tertio quatenus dicit Har. ? multi
alij ꝙ ꝛeus põt actori indiſticte defene inramentu:
quia uidet᷑ confiteri ſi ille iurauerit: ego de hoc du

bito: qꝛ nõ eſt nerũ ꝓ reus ſimpliciteꝛ cõfueat imo

porius negat ut dicit ſpe.in loco ſuꝑiꝰ allegato:et
vr̃ defeꝛꝛe iuramentũ ſub quadã cofidentia ꝙ ille
cõfitebit̃ Zᷣriũ uigoꝛe iuramenti:ad ̊.n. defert iura
mentũ:unde ſubmittit ſe ⁊ coꝛpus ſuũ dicto uniꝰ ẽt
aduerſarij:qdᷣ quidem nõ vꝛ poſſe faceꝛe:qꝛ nemo
ẽ dñs membꝛoꝝ ſuoꝝ.l.libeꝛ homo.ff.ad.l.acquil.
2. c. contingii de ſenten excõi. Ad puniendũ auteʒ
aliquem coꝛporaliteꝛ æ maxime capitalit᷑ requiruur
clara cõfeſſio.l.i.ff.de queſti.ut ꝓbariões aꝑtiſſie
ut ipſe reus uix negar̃ audeat ut ĩ.l.q ſniaʒ.C. ð pe
nis. Meutrũ ãt cõtingit ĩ cãn nẽo:ad idem ẽt facit
.l.nõ tin. ff. de appel. ubi dẽ ꝙ ĩ cã coꝛporali põt qͥ
libet appellare ẽt reo iuito.q̃ſi non poſſii cõſeutiẽ ĩ
iuſte cõdẽnationi ita in ꝓpoſito:ex quo iſte direcie
nõ ↄfitet᷑ crimẽ:vr̃ ꝙ nõ poſſit ſe ſubijceꝛe dẽo uni
us ⁊? maxime aduerſarij:⁊ ſic fone opio Buil. de
cu.eſt uerioꝛ:lʒ ivjſe non moneat bonis rationibꝰ.
¶ WVltimũ dictũ Mar.qð ẽ ſatis cõe placet ut ibi
agitur de crimiĩe crialiteꝛ nõ ſit ꝑ iudiceʒ deferendũ
iuramentũ actori in ſupplemẽtũ ꝓbationũ:adduco
ꝛationẽ quia in criminalibus dni eſſe teſtes oĩo ſiñ
ſuſpitioneiut ẽt aliquatenus domeſtici repellaniur.
q̃ alłs admitterent᷑ in cinilibus ut ꝓbatur. xiiij. q.ij
.c.ſupeꝛ prudẽtia:⁊ le.⁊ nõ.iij.q.vV.c.i.eꝛgo fortiꝰ
ipſe accuſatoꝛ non debet admitti ad faciendum ali

De iureiuran.

quẽ gradum ꝓbatiõis:tũ qꝛ pꝛeſumitur iinimicꝰ ð
reſti. ſo¶ Itẽ cũ quis.ij.q vij.ſiquis: tuʒ qꝛ de faci
li iuraret reum ut euitaret penaʒ calũnie: ⁊ h ſuffi
ciant de boc articulo. Et ꝑ hbꝰ deteꝛminet᷑ qõ qua
ponit Cy. in. d.l.in bonetidei ⁊ Jo an. hic Vʒ “
poſito q actoꝛ poſſit reo in iſtis cꝛiminalibus defer
re iuſiurãdum. rruner incidat actoꝛ in tali
onem de qua pena le. ⁊ nõ.in.c.ſuꝑ his.j.de accu
2æ nõ in. d. l. athletas. S. calũniatoꝛ. ff. ð bis qui 15.
infa. æ intellige eo caſu quo reus iurauent illud ci
men non ↄ miſiſſe. Et uidetur pꝛio ꝙ ſic ꝑ id qð hẽ
tut.ij. q. iij. qui non ꝓbaueꝛit ⁊ in.: fi.C. de accu. 5
riuʒ tʒ h̊ Jo. an. ar. ff. de iureiu.l. eum in pꝛin. =. C.
de plus pe.l.una ⁊ de pꝛeben. ſi beneficia li.vi.do.
An. limitat hoc in iuramento uoluntario ⁊ iudicia
li a parte delato: ⁊ in hoc caſu ꝓpꝛie loqu tur Jo.
an¶ neceſſacio aũt actoꝛ non releuabitur ab illa
pena ſm eum niſi dicatur ſemiplenam pꝛobanonem
dediſſe iuſtam cãm litigandi ul infamiã pꝛecedenteʒ
J. de calũ.c.ij.? quod ibi nõ. de elec.cum dilecti:di
co ꝙ lʒ in pꝛioꝛi caſu euitet penam talionis non mñ
euitat penã turpilł.que eſt quinqʒ libꝛax auri:nõ eiʒ
põt negari quin defeꝛẽdo iuramentum reo deſiſtat
ab accuſatione quo caſu incidit in turpillianuʒ.l.ab
accuſatione.ff. ad turpillianuʒ ubi dẽ ꝙ deſiſteꝛe vꝛ
qui componit cum adueꝛſario: pena ueꝛo turpiliani
nò eſt ſ litudo ſupplicij ſicut pena talionis ſed pecu
maria cum ifamia: de quo dic nt le.⁊ nõ.in.l.pꝛeua
ricationis cum.l.ſequenti.ff.de pꝛeuarica. ad pꝛedi
cta facit quod nõ. Mr. in.l.trãſigeꝛe. ff. de trãſac.
ubi uult ꝙ tranſigens ſupeꝛ cꝛimine Iʒ euitet penam
calumnie nõ tñ penam turpilliani: ita dicencũ in ca
ſu nẽo cum ex delatione ⁊ ſuſceptione iuramẽti fiat
quedam tranſac.ut.i.ij.ff. eo. Si neꝛo iudex detulit
iuramentuʒ reo: quia actoꝛ fecit quicquid potuit⸗
nõ ꝓbauit: dic ꝙ ex hoc non excuſatur actoꝛ a pe
na calumnie niſi alijs apeꝛtiſſimis docnmenus excu
ſetur ut dicit tex. bo.in.c.i.de elec.li.vi.in fi.x dic
ꝙ fama publica que eꝛat ipᷣe accuſatiõis ↄtra accu
ſarum eſt legitima cauſa cꝛedendi: ⁊ excuſat accuſa
toꝛem a falſitate æ calumnia ut notãteꝛ dicit ar.
in.l.ij. C. ſi ſeꝛuus uel li. ad decu. aſpi.li.x ar..i.C.
de teſta ⁊ facit.S. ueꝛumtm.iij.q.vij.eſt eim hoc eui
dentiſſimũ documentũ ⁊ idem de ſemiplena pꝛobati
one ⁊ ſimilibus.⁊? h nõ.

CS ane Quia ſupꝛa dixeꝛat de iuramento
*defeꝛendo a iudice ⁊ a parte ne ali
quis crederet hoc iuramẽtũ indiſticte poſſe deſerri
ſubijcit huic. F. in quo poĩt nõbile? ſolenẽ limitatõ
neʒ: ⁊ hoc ĩtendit. actoꝛe nihil ꝓbante ꝛeus ẽ abſq;
omni oneꝛe abſoluẽdꝰ. Si vo pſumptio ẽ ꝓ eo de
fert᷑ ꝛeo iuramẽtũ uel ipſi actori còlideratis pſona
rum ⁊ cauſe circũſtantijs: et poteſt diuidi in duas
partes ¶ In prima ponit regulam. In ſecunga
ipſius determ ationem ibi pꝛeſumptione. ¶ Mioia
ibi ? ſi nibil etiam ꝙ actoꝛ nibil ꝓbans non poteſt
ꝛco inuiro defeꝛꝛe iuramentum: ſed dʒ pure re ab
ſolui:hoc probat illud uerbum et ſi nihil et cetera.

¶Mam at faciat ad titulum debet intelligi etlam

apſni n
ling bi

roriR
heh untſſi nn
umnell e j i i intt
i ncel lif ſe bwr
lMNM Nl
etz mmnl ccfttohain

rirbgtimcit lik in ulne
ſaali lonſtictc /⸗
mmiidicnii inni i i
Gurnanenitiazdwcmn
gilurtuſeni i c / .
opfrininin linnh wnl un 1
sarinioter Mnofir oaimd
coiraiccennto NYnch cne ſenn.
cnn os ls lin boſcfteigo. Anciin
Ptcrehikehſurininenenonenſanot
Nencnnctrn Nectninſacnneno vangani⸗
Gindͤcick ongrionesſonmademmehun
överanbporgndesſen onmne
Cupei oporganonmn nonthtchern dong
dcontendicunaſaggenrcbegi co⸗
Nfir de ung an inat i
nſapcr. (DMn Kannig
Gdrinimanetancheanngnend
czolemmce cian Annen
nuschipll tqn nnline Ccreing
teſont mnm t röftmnin nhiin
S
entis clceij SPaut acton „lR 8
eumt nhi pbate ngblennr
Arainit alriin n
aunnſic ineaneni gahofer
boyefei⸗ , e ubti⸗ 1
iccle in in s rſeinnt⸗
ngo Cne H iphrnsp

rio qreno gie
ſealhn n, gteget

2.2—

N2

⸗ tincſkitnrmn
or n iiutinmin
uimor falmlinn ibi ig

4
icompontan aihaſno⸗ ongtcomn

nocht/ luth ipicjinmmn nlonuti
nmi aniſam, Eadennb tiuͦn,

unms an/ ſnn ſceungin
n in ii Vnr il itxerftchni
Nc imimsſoinirßntrmm
QGumne nöni num urplan, in dintin
ti aner ddnroe otenrieneiunninar
Grnrnia . iKe. Gredint nd
umnem tro: ain monſetd adgacd oni
õü
õü
n mdicntet. dde Celanſt
ium MMnctaiy Mdmhun

(mnAyn ücrimdtenin
õ nüntil
nalinOensNatn ſln
derh 1irr runni i g cin
Aenuſſini aneni t iancrfnnen

„

or tſmnlbos thrd.

Quuſemurud⸗
(Sane. in ultin

r rövle M
Kin po holſi
. ſ

ſolutionẽ cõſequẽdam:ſed actoꝛe nõ ꝓbante dʒ ab
ſolui ↄcoꝛdat.c.unicũ ut eccl.bnfi.⁊.l.qui accuſare
.C. de edendo ⁊. Il.fi. de rei uen. =. vi.q.v.c.ſi. Nõ
tertio iuncta gl.fi.ꝙ unus teſtis dʒ faceꝛe pᷣſumptio
nem:⁊ nide bonũ tex.in.c.ſuꝑ.e..i.s.de teſti.ubi

dẽ ꝙ facit pᷣſumptionem nõ modicã:= eſt ille bonꝰ

tex.maxime ad.j.dicenda. ¶ Quarto nõ. iuramen
tum nõ eſſe de nceeſſitate deferendũ reo uel actoꝛi
ẽt pᷣſumptione faciente pꝛo actoꝛe:ſed iudex habet
h arbitrari conſideratis circunſtantijs cãe æ ꝑſona
rum:⁊ pꝛo ph̊ facit uerbũ põt poſitũ in tex. Nã non
qcq̃ꝗ iudicis ptãti relinquit᷑:iuris neceſſitati ſubijci
tur.l.nõ quicquid.ff. de iudi.⁊.c.conſuluit de offi.
dele.? ̊ uoluit Hoſt.hic qui ur̃ uoluiſſe h foꝛe ar
bitrarium nedum in cui dcferendo ſʒ ẽt an deferat
dicit Jo. an. ꝙ quidã hñtes in.l.in bonefidei. C. e.
lr̃am oʒ tenẽt orium:ſed ipſe dicit ſe b?e vpum põt
⁊ ſic concoꝛdat huic:⁊ ſic ur̃ tranſiꝛe cũ opi. Hoſt.
Sed doc.iuris ciuilis in.d.l.in bonefidei.? Dar.
in.d.l.admonendi tenẽt Srium:qꝛ tex.ibi dicit oʒ ⁊
iõ ſi iudex non defert ubi ad h̊ concurrunt neceſſa
ria:poterit appellari ᷣm eos:quod mihi ſatis plʒ.
HNiã ſicut poteſt appellari qn defert hnti iuſtam cãʒ
nõ iurandi.l.gnãliter. C. eo.ita ꝙ non nult deferre
ſuggerẽte legitima cã:⁊.uide in aliquibus libris qðᷣ
tex.in.d.l.in bonefidei dicit:q ꝓpter ꝓbationum
inopiã litẽ cã cognita ꝑ iuſiurandũ decidi oʒ ⁊ ſic ĩ
ducit n eceſſitatẽ:⁊ nõ ex h̊ dicto doctoꝛũ ꝙ vᷣbum
oʒ iducit neceſſitatẽ.facit viij.q.i.c.oʒ ad iſtuʒ tex.
dico ꝙ dat arbi riũ in defeꝛendo ꝛeo niſi conſideꝛa
tis circũſtantijs ⁊c.⁊ ſic inſpecto fine loquitur ð ar
bitrio in cui defeꝛendo. Item dʒ reduci iſte tex. ad
term nos illius.l.in bonefidei:do. An. dicit ſibi
placeꝛe opi. legiſtaꝝ in iuramento neceſſario: opinio
neꝛo canoniſtaꝝ ꝓcedat in ſacꝛamento purgatiõis:
qꝛ in cꝗ cꝛiali purgationes ſunt arbitrarie:h.ultimũ
nõ eſt ueꝝ:qꝛ iʒ purgatiões ſint arburarie reſpectu
numeꝛi ↄpurgatoꝛum non m reſpeciu purgationis
indicende:ubi cauſa ſuggeꝛit:ſic loquit.c.oĩbus.ij.
q.v.facit.c.ij.de purg.ca.⁊.c.inteꝛ ⁊.ij.q.v.pꝛeſtł y
teꝛ ſi a piebe. Do. 3 tex. Vꝛ eniʒ ꝙꝙ nunq ſit locꝰ
delationi iuramẽti:aut eiʒ actoꝛ plene pꝛobat ⁊ reus
dʒ ↄdemnart s de ꝓba.c.ſicut. Aut non pꝛobat ⁊
reus dʒ abſolui.l.qui accuſare.C.de eden.glo.fi.ta
cite ſentit ↄtrarium ⁊ nõ foꝛmaliteꝛ reſpõdet:tu dic
ar.nõ pꝛocedeꝛet:qꝛ fit a partibus nõ ſufficient᷑ enn
meꝛatis:dic eiʒ ꝙ aut actoꝛ plene ꝓbat:⁊ dʒ obtine
re aut nibil ꝓbat ⁊ reus abſoluitur et ſine iuramen
to. Aut aliquid ꝓbat ſeu ẽ aliqua ꝓ eo pſumptio:
2 recurrit̃ ad iuramentũ ut h ⁊ i. d.l.admonẽdi ⁊.l.
in bonefidei:⁊ ita in eis nõ.⁊ ſic ſuppleas pꝛimaʒ ꝑ

teʒ glo. Circa quaʒ pꝛio queꝛo qn dicat᷑ actoꝛ nihil1
ꝓbaſſe ad h̊ ut reus poſſit diffinitiue abſolui. ¶ RRe

ſpondeo ut notanteꝛ dicit Mar. in dicta.l. admonẽ
di:qnʒ eiʒ iuriſditio iudicis aut inſtantia cauſe bhabʒ
teꝛminũ pfixum a lege:⁊ tũc ad h ꝙ dicatur actoꝛc
nibil pꝛobaſſe ad effectum ut poſſit ſequi abſolutio
diffinitiue eſt neceſſe ꝙ ei ſit ſtatutus teꝛminus ad ꝓ

(Gme—

de iuramẽeto:de quo plenius dixi ſupꝛa. e. c. in pꝛin.
Soe nõ ꝙ reus nõ tenet᷑ aliquid ꝓbare ad ab

bãdum qꝛ ſi ſtat᷑ nõ eſſet puta qꝛ ſempeꝛ fuit abrs
tũc nõ dicẽtur actoꝛẽ nihil ꝓbaſſe:ſed dicẽtur nibil
ſufficiet᷑ agitatũ eſſe:⁊ ſeqᷓret abſolutio ab obſerua
tione iudicij nõ a cã ut.C. de indi. ꝓperandũ. S. et
ſi quidẽ ⁊ dixi in.c. ꝓut de do.= cõtu.⁊æ nõ ꝑ Inn.
in.c.conſuluit de offi.dele.qnʒ iuriſditõi ſeu iſtãtie
ſtatutus ẽ terminus a ꝑtibꝰ ut in ↄpꝛomiſſis fit to
ta die uel deputat᷑ iudex cuʒ ceꝛo termio de ↄſenſu
ꝑtium:⁊ hoc caſu terminus appoſitus hʒ uim t᷑mi
ni ꝑẽptoꝛij dati ad ꝓbãcũ:ita ꝙ ſi actoꝛ.j.t᷑ᷣminũ
nil ꝓbauerit reus dʒ abſolui:æ de h̊ dicit eſſe caſuʒ
in.l.ſi de meis..fi.ff.de arbi.iuncta gl.ſuꝑ vᷣbo li
quere allegat er Inn. in. c. i ſuꝑ eo.ij.de appel.hᷣ ul
timũ eet ualde ſingulare:ſed nõ puto vm ſʒ ſaltem
magnã reſtrictionẽ expoſcit ⁊ prio reſpeciu arbitꝛo
ꝛñ põt ꝓcedere:qncũqʒ data abntia ꝑtinm nõ pẽt
arbiter ꝓnũciare niſi fuerit in cõpꝛomiſſo dictũ ut
.l. diem ꝓferre. F. ? ſiq; litigatoꝛũ. ff. de arbi.ſʒ cõ
mittit᷑ pena ↄpꝛomiſſi ut ibi ⁊ in.l.ij. C. de arbi. et
ibi per Oar. Itẽ oʒ ꝙ lis ſit ↄte.alias nõ ualeret
ſina diffiniriua maxie ĩ iudice delegato ut ꝑ totum
titulũ ut lit.nõ cõt.oʒ.ergo ꝙ dictũ Mar. reſtꝛiigat
⁊2 itelligat᷑.qn ſeruatꝰ fuit oꝛdo iudiciarius:⁊ coꝛaʒ
arbitro ꝑtes ſũt pnies tpᷣe ꝓnũciatõis:unð teꝛminꝰ
appoſitus ab hoĩe oꝑat᷑ ſolũ ut hẽat uim termini ꝑ
ẽptoꝛij dati ad ꝓbadũ nõ ãt ſupplet defectũ aliarũ
ſolẽnitatum:? ſic ĩtellige oĩa a legata ꝑ Mar.? In
no. ¶ Secũdo q̃rit qñ dr plenc ꝓbatũ. So. Bar.
mulrũ inſtat in.d.l.admonẽdi:⁊æ nide quod dixi in
.c.tertio loco de ꝓba.in. fi.⁊ in ſũma dic ꝙ tunc
eſt plene pꝛobatum qñ iudex ex his que ſibi oſienſa
ſunt eſt adductus ad fidem ⁊ credulitatem eiuns qðᷣ
intendit᷑.ff. de teſti.l.ad fidẽ æ de pꝛoba.l.quinqua
ginta in fi. ?æ qualiter adducatur ad iſtam fidem 2z
credulitatem:non poteſt dari certa doctrina:æ qnʒ
adducitur per teſtes qnqʒ per preſumptiones qnqʒ
per confeſſionem ⁊ parti per preſumptionem ð ſuc
ceſ.ab inteſ.c.fi.S. de ꝓba.c.cum cauſam ⁊ nið qð
ibi dixi ⁊ in.l.iij.ff. de teſti. ¶ Ex bis poreſt elici
an dicit᷑ ſemiplene ꝓbatum nel minus ꝙ; ſemiplene
uel magis.nam dicitur ſemiplene minus nel magis
habito reſpectu ad extremum n ꝓbationis
.ſ. ipſam fidem ⁊z credulitatem. ertio queꝛo nũ
quid ſemper ſit recurrendum ad iuramentum dato
aliquo gradu pꝛobationis dic ꝙ ſic:cauſa tamen
cognita ut dicit tex.in.d.l.ĩ bonefidei poſſet enim
eſſe ita leuiſſimum iudicium pꝛo actoꝛe ut non eſſet
locus huic iuramento: ⁊ foꝛte ob hoc dicit texius
hic poteſt etiam ⁊ ceieꝛa. non enim hic deteꝛminat
qualis debet eſſe pꝛeſumptio ſed in geneꝛe loquitur
ꝙ pꝛeſu mptione faciente pꝛo actoꝛe poteſt defeꝛꝛi iu
ramentuʒ.pꝛeſumptionis aũt infinite ſunt ſpecies ut
nõ.S de pꝛeſumptionibus quanto. tamen eſt adueꝛ
tendum ꝙ ſi pꝛeſumptio pꝛo actoꝛe non facit ſemi
plenam:non poteſt defeni iuramentũ actoꝛi. Ratio
eſt in pꝛomptu.quia ipᷣe actoꝛ maxime in cauſa pꝛo
pꝛia non poteſt faceꝛe ultra ſemiplenã: ⁊ ſic non po
teſt reſultare plena ꝓbatio:quod etiaʒ ſentit DHar.
in.l.in bonefidei: ſed tunc ſi uidebuur iudici defeꝛæ
cur iuramentum reo ad purgandũ illaʒ pſumptioõez

ut :? pꝛ0 H. c. iã litteꝛis de teſii. ⁊.d.l.in boncfidei
nbi geneꝛal: dicit ꝙ ꝑꝑ ꝓbationũ inopiã recurrit
ad iuſiurandum. Sed nũc queꝛo cui defeꝛetur iuſiu
randuʒ actoꝛi.ſ. an reo pᷣſuppoſito ꝙ actoꝛ habeat
ad minus ſemiplenã ꝓ ſe. ¶ So. glo. fi. in. ij. pte
ſui attingit tacite h dubium:⁊ clare nõ decidit:ſj di
cit ꝙ qnʒ reo qñʒ actoꝛi uidet᷑ iñ magis uelle ꝙ reo
regulariteꝛ. Sʒ actoꝛi ſi niſuʒ fueꝛit iudici: ⁊ habeat
ꝓ ſe una bonam pᷣſumptionẽ ul unũ bonũ teſtem:?
ꝙtitas nõ ſit magna: ⁊ ſic ſentit qð s dixi nidelʒ nõ
deferenduʒ actori niſi héat ꝓ ſe ad minus ſemiple
nã ꝓbationẽ:ſed ꝛco ſic:qꝛ ſibi defert᷑ nõ ad cõplen
dã ꝓbationẽ. ſed ad purgandã illã pſumptionem: æ
ſic non ẽ neceſſe ꝙ ↄcurrat ſemiplena: ſʒ ſuffiẽ qlii
cunqʒ urgẽs ne ꝛemaneat ſuſpitio õ eũ. Et in prici
pali qõe cui.ſ.ſit deferendũ quot capita tot reꝑiunt
ſnie. Hoſti. clare nõ elicit:ſʒ vr̃ uelle ꝙ ꝛeo niſi eẽt
nilis 2 cõſueuiſſet deierare:t neſciret ueritatẽ: qꝛ ex
facto alieno litigat: tũc eĩʒ eſſet deferenduʒ actori ſi
hẽt nnum bonum teſtem ꝓ ſe: ⁊ ẽ bone fame:et cãõ
non ẽ magna:⁊ dicit cam magnã nel paruã ex qua
litate ꝑſonaꝝ ⁊ regionũ:⁊ ſic intelligit tex.dum dic᷑
iuramentũ deferendũ ꝛeo niſi cõſideratis circũſtan
tijs deferat actori.⁊ hãc opinionẽ ſentiũt glo.cõiteꝛ
iuris ciuilis nt nõ.in.l.admonendi ⁊.l.in be nefidei
pal. abbas ꝛefeꝛt H̊ Odoff.dixiſſe deferẽdũ ei ꝓ q
facit ſemiplena pᷣſumptio.cuius vᷣtute defertur: ut
aliquid ſibi ꝓſit ar.ff de le.primo ſi qñ ad iſtuʒ tex:
dicit ꝙ pcedit qñ reus eſt honeſtioꝛ ⁊ melius nouit
Hitatẽ: dicit ẽt ꝙ ſi actoꝛ ſemiplene ꝓbanit itẽtiõeʒ
2Z reus ſemiplene defenſionem:adhuc delertur reo:
dato ꝙ in oibus ſit paritas:quia reus eſt fauorabi
lioꝛ ? iura ſunt pꝛõptioꝛa ad abſoluendũ q; cõdẽnã
dum ⁊c.de pꝛoba ex litteris:⁊ idem Guil.i ſpec.de
iura. dela. ad fi vVſi.q ſi actoꝛ: ubi ẽt recitat ſuꝑ G̊
quatuoꝛ opi. Cy. in.d.l ĩ bonefidei:dicit doctoꝛes
tenere quaruoꝛ attendeda in pꝛeeligendo.ſ.cui defe
ratur. primo attendenda eſt conditio ꝑſone. fo nã
cqꝗꝝ. tertio quãtitas reum. quarto qualitas factorũ.
cõditio ꝑſone attendit circa legalitatẽ ut legaliori
deferat᷑:legalitas aũt iſta cõſiderat ex origine ex re
rũ accidentia ex origine ꝑſone.qꝛ ſi eſt natus ex bo
nis ⁊ legalibꝰ paꝛẽtibꝰ pᷣſumit᷑ bonꝰ ⁊ legalis ut.ff.
de edili.edic.qꝙ ſi nolit.F.qui mãcipia.melius facit
.l. ſiquis. C. ad. l. Jul. ma. z. vj. q.i.uerũ.G. ſiquis
cũ militibꝰ iux illud.ſepe ſolet filius ſimiles eſſe pr̃i
ex rerũ accidentia ut ex diuitijs uł pauꝑtatibus.nã
panꝑes facilius deierãt qꝙᷓ; diuites.ff.de teſti.l.iij.et
iiij.q.iij.teſtiũ fides:qð ꝓcedit ĩ diuitijs iuſte acqͥ
ſitis. Si queſite ſint ꝑ uſurariã pranitatẽ ub rapinã
non ẽ ſic pſumendũ:qꝛ ſicut danauit animam ſuam
in acquirendo:ſic eſt nunc pꝛeſumedũ ꝙ deieraꝛet
ut obtineret in cã: ar. c. ſemel malus de reg. iur. li.
vi. ¶ Scðo pricipalit attendit̃ nã cãꝝ utrum ſint
criales uel ciuiles exigetes ꝑſpicuã ꝓbationẽ ð his
dixi o eo.iĩ pᷣma ꝑte. ¶ Tertio attẽdit᷑ quantiras ꝛc
rum ut ſi magna ſit ꝛes que petitur opus eſt maio
ribus indicijs. OOagnitudo auteʒ uel paruitas rex
attẽdẽda ẽ ſᷣm eũ ex ↄditione ꝑſonaꝝ liigãtiũ et ex
diuerſitate locoꝝ. Mã in qbuſdã locis res uel repu

¶ Ve lureluran⸗

tat pcioſa ? cara. xcii. di.legimus. ¶ OAuſto dcb
attẽdi qualitas ſactoꝝ ut magis ſciẽti factũ defeꝛaf
iuramentũ ꝙ ignoꝛanti.ff ad uelł.quãq; ?.l. marcel
lus.ff.reꝝx amo. Si vVo oĩa hec ſunt binc inde equ
lia:cui ſit defeꝛendũ. Refeꝛt ipe quoſdam dicex
aut unus petit ꝙ ſibi defeꝛat᷑ ? alteꝛ nõ:⁊ tũc nõ pe
tẽti eſt defeꝛendũ: quia ille qui ingeꝛit ſe eſt ſuſpenn
.ff. de ꝓcu.l.que oĩa. Aut uteꝛqʒ le ingeꝛit il neut
2 tũc actoꝛi dicũt defeꝛendũ:qui laboꝛauit in Pban
do ſemiplene:hec ratio nõ plʒ Cy. qꝛ nõ eſt h remu
neꝛatio faciẽda. Ha ⁊ ſi actoꝛ nihil ꝓbaſſet qmnci
qʒ laboꝛaſſʒ:nulli defeꝛetur iuramentũ. Refeꝛt alos
diceꝛe reo eſſe defeꝛendum: quia fauoꝛabilioꝛ. 7
actoꝛi non ſit defeꝛendum uidetur quia nemo eſi te
ſtis idoneus in cã ꝓpꝛia.iiij.q iij.oĩbus.unde Azo
hũit ꝓ abſurdo ex hac rõne: ut ippi actoꝛi defemtur
Refeꝛt etiam Cy. canoniſtas diceꝛe ꝙ reo ſi defe
rendnm. Refeꝛt ultimo petrũ quẽ ipᷣe ſequi tenex
ut oibus exñubus paribꝰ acroꝛi ſit defeꝛendu 2 n
reo: ꝓbat H roe: qꝛ iuramentũ ẽ defeꝛendũ ei de
Viſile eſt ꝙ minus facile ꝑiuret ar. in.l.ij. C. ge idi
uidui.tollen.facit.c.cleꝛicos de ni.⸗ ho. cle. z magis
eſt neꝛiſimile ꝗ deieꝛaret reus q; actoꝛ: quia grani?
eſt peꝛdeꝛe ꝙ; non acquirere.l.ſi ſponſus.ꝗ.ſi mari
tus ff. de dona.inteꝛ ui.? uxo. Harr. in dicta. .ad
monẽdi dicit ꝙ aut actoꝛ habʒ pꝛo ſe tin facit ſu
ſpitionem nõ pᷣſumptionẽ uł ſemiplenã ꝓbatiõeʒ:et
tũc nunꝙᷓ ſibi defeit᷑ iuramentũ: qꝛ iuramentũ ſunz
nõ ꝑficeꝛet ꝓbationẽ ut g dixi:ſed iſto cãu defenur
reo ad purgationé ſui: allegat iſtum tex. ⁊ pꝛodeſi
actoꝛi.qꝛ ad mittet᷑ ẽt poſt ſniam ex nouis inſtrumẽ
tis. d. l.ꝗdmonẽdi: æ dixi in pꝛima ꝑte. Idem dicit
in reo:ſi actoꝛ plene ꝓbaſſet intentionẽ ſuã: ⁊ rens
ꝓbaſſet ſolutionẽ ꝑ aliqð indicium leue: nõ eniʒ &ᷣ
feꝛtur iuramentũ ipi reo:qꝛ nõ pficeꝛet ꝓbationen
ſuã:ſʒ defeꝛt actoꝛi eadẽ rõe qua ð. Si vo actoꝛ ha
beꝛet ſemiplenã ꝓbationẽ: tũc ſi quideʒ actoꝛ neſcit
ueꝛitatẽ ꝑ ueꝛã ſciaʒ que hẽtur ꝑ ſenſuʒ:poſito ꝙ ſe
ret ꝑ firmã cꝛedulitatẽ:æ nõ defenet᷑ ei iurameni:
qð vr̃ teneꝛe glo.in.d.l.in bonefidei.Rõ qꝛ h̊ pꝛoce
deꝛet ẽt in exneo teſte: cũ hẽat deponeꝛe de his qne
Pcepit ſuo ſenſu.l.teſtiũ.C. de teſt.⁊.iij.q ix.c.teſtes
multo foꝛtius in facto ꝓprio:⁊ h̊ caſu detert ꝛeo:ſi
uero actoꝛ heret ꝑfectã ſciaʒ de eo qð qri: ut quia
agit ð mutuo de ſe fco.⁊ tũc ſiqdẽ ipe eſt uilis ꝑſo
na uel als ifamis:tũc nõ defert᷑ ſibi iuramentũ cadẽ
20e. qꝛ ſi t eſſet extraneus teſtis hꝰ ↄditiõis n pfic
rer ꝓbationẽ:⁊ ſic defert᷑ reo iuramentũ.idem dicit
ecõtra:ſi reus ꝓbaſſet defenſionẽ ſuam ſemiplene:
7 actoꝛ ꝓbaſſet intentionẽ ſuã plene: non defertur
iuramentum ꝛeo eo caſu quo & dixi nõ deferendum
actori:ſed ſi oĩa iſta ceſſant:qꝛ cã non ẽ magna.et
actoꝛ ſcit plenc vitatẽ ⁊ ẽ ꝑſona boneſta:ſi bʒ ꝓ ſe
unũ bonũ teſtẽ defert᷑ ſibi iuramẽiũ ⁊ pficiet ꝓbati
onem: ? idem ecõtra ſi reus ſemiplene pꝛobaſſet de
fenſionẽ ſuã. rũc ſibi defert᷑ iuramentũ fʒ illi rlaʒ i
oꝛe duoꝝ.ſ.dicẽtis ⁊ teſtis adhibiti ſtat omne vbuʒ
ꝑ quã regulã rnder ad illud abſurdũ aʒo vy ꝙ qs
nõ d; eſſe teſtis ĩ cã ꝓpria:h̊ eiʒ ñ ẽ abſurdum fm
enm. M decre. S. de iudi. nouit referi uerba dni in

1e

voniseen
e on nraiii onttdel
H igmmi in Peact.

Pwobrio Ctvs
AAd enen
ren lwon
1 alrss l

iuens
1 ereanchia
W Gecenaon pn
Anrccd! aee
un tid Gumnei
mniaſtiin —
rfenaended
ae

83 dcnnnl
1 aulgeſalfor inſnnn
Uknſna hianttitun
cefreles ant,mncllii=
itoſir umn lnr hn lunn
Cinbiropid nnpy s 15
lun bn her git
miminutluun uli
l
ciuti Nuſbficmnr
otimnſenvmn irircifpru anen
ſnme;oumun tie is iß eſinca un
crndctausin croece g
ltioamemnceanunaaortin d revocen
uwrsder lufcontaentonen oin
Noſerurr iclancdaſt onie peehn coriid
Prr iconne Udictnngendaninden
Fmonpa toneimrarnn cn d
ſconns riſünis ſorant rind e
CGGdticwienöneinsſcrven
elrähun ceiinnnignengi i
inencninan at (ſdenmmn
Eheſöruilantoianrorſix
icn qn ennectis otiati
wihoſtensatiſtnnstitſeii
licktulbrefeitnanoi⸗ Ee tur ,
r iuger ibi cefechir clfner trn
orcinad amdene, Wminig
tinbut binö 0 zn
elbi ſabbaturi;m f lkent

Rofg umincg; ſnponi ſanzic

nnunmmani ſt geeg icoc⸗
Fulkinennoneme t coe

Wieoan h irneeiee

cx
a4
c

ute Ponaegbirne Pi
Couinnlien Bn i

de uam hiz oln
unmnn unnnig inhnin
en nn ni in ii ſhit
m nnn itilhrihnmn th
mi unmi ſuner ono ift
2iliimnirtniiingr in
1 mium gar miſtimnn iiͦen
glar Anoni tig ndicumlaue üeſe
ſurmaneti tdentffton Ponen
uſhctei on ede end Den
benſanngend Ponndne deidcnn
eumt dveiͦſcc eann ieſczgat⸗
õ
Fwer gon CMindanftld hor
xaanro ie dü incheret
Peyt ſeinl tii LAlſtüin
ukofomus inindd Mosk d
Per uumbatg ftniſipeenciil
zutd mmmo r eſ ir iiint⸗
, , gi, öeeit hon
n d is fmmend
. lacſeteminets
ne, ſe dt lebinnmm
n ener Gectiote
eiuſt as ponſ 6 ſret
la inentoriſti
4 1 Pprlla zdlnt
n 10 ed inn
rEmn GNN
Alaoa ſenchlmng in
onſelſtn ,Cgget
gene dnitc
ſtilvmani,

euangelio dicentis:ſi pecauerit in te frater mus ⁊c᷑.
in qua quidẽ aucte inuit:ut unus teſtis ſufficiat cũ
dicẽte:⁊ claꝛius h hx in.c.in oĩ de teſti.qð Mar.nõ

allegat:= illud ius dininnʒ alternatiue loquẽs iteꝛpᷣ

tat᷑ ins ciuile fm eũ ꝙ in cãis grauibus æ magnis
requirũtur duo teſtes cũ dicẽte.iĩ cauſis nõ magnis
nbi nõ pñnt hẽri alie ꝓbatões ſufficit unus teſtis cũ
dicente in. d.l.in bonefidei:cã tamen cognita ut ibi
⁊ in cãe cognitõe vᷣſatur qᷣcquid S dictũ ẽ Jo.an.
tʒ potius ꝓ reo ꝑ hãc decretalẽ que pᷣſumptõne ẽt
faciẽte pꝛo actoꝛe defert potius reo.⁊ qꝛ ſuccũbere
oppꝛobrioſius eſt actoꝛi qui ꝓuocauit:iõ de ꝑinrio
plꝰ ẽ ſuſpectꝰ:æ ꝑ h̊ tollit motiua MDe.?⁊ Cy. Idẽ
uult do. An. alia ꝛ0e: dicit eni ꝙ ſi actoꝛ ſemiplene
ꝓbauit:reus deberet ex iuris rła abſolui qꝛ actoꝛe
non ꝓbante ⁊c̃. C. de eden.qui accuſare ⁊.c.ut no
ſtrum ut eccl. bene. Ande actoꝛ releuatur æ reus
grauat᷑:qꝛ pure nõ abſoluitur:merito dʒ reus in ̊
ꝛeleuari:ut ſibi ⁊ nõ actoꝛi deferat᷑ iuramẽtũ ꝑ bãc
2em Idẽ ifert ſi actoꝛ plus q; ſemiplene pꝛc bauit
ut hᷣ aꝛ. ad pᷣdicta in.l.eũ qʒ.ff. eo. Si vo actoꝛ pleñ
ꝓbaſſet ⁊ reus ſemiplene defenſionem tunc ſᷣm euz
deferendum eſt ſibi actoꝛi predicta ratione:qꝛ debe
ret de iure reus condẽnari: exquo plene nõ ꝓbat de
fenſionẽ ſuã:⁊ actoꝛ plene ꝓbat intentionem ſuam.
Et fᷣm hãc opi.dicit ꝙ nunqꝙᷓ; quis reperitur teſtis
in facto ꝓprio:nõ obſtat.c.ĩ oĩ ⁊.c.nouit:qꝛ loquũ
tur in mã peccati ⁊ denũtiationis quidã alij tenuer̃t
oppoſitum cum opi. Har. ut actori ſit defeꝛẽdũ P
.c. fi.de teſti.li.vi.ubi ſolũ dr̃ de actoꝛe.Ego conſi
dero nõ poſſe negari quin in cã ꝓpria attẽtis circũ
ſtantijs ꝑſonarum ⁊ cãe quis qnʒ teſtificet᷑ ut hic in
fi c.⁊ in.d.c.fi.? expſſius in.c.ex rõne de ꝓcu.ubi
fuit iuramẽtum delatum actori in cã reuocationis
ꝓcuratoris per quã fidem reuocationem oĩa geſta
ueniebant anullanda ⁊ ſic optie ꝓcedit conſideratõ
HBar. dico tamẽ illud ĩdiſtincte nõ admittẽdum:ſed
plʒ ut prima fronte iuramẽtum deferat̃᷑ reo niſi cõ
ſideratis circũſtatijs ꝑſonaꝝ ⁊ cãe iudex arbitretur
deferẽdũ actoꝛi ut qꝛ actõ melius ſcit ueritatẽ:⁊ ſic
ꝓcedit dictum.c.ex iſinuatione uel ẽ legalioꝛ ⁊c̃.ut
ſupra dixi in opi. Hoſt. Wnten apertiſſime
h hic nõ cauillando lam nec obſtat.c.fi.de teſti.li.
Vi.qꝛ loqtur negatiue dicẽs nõ defeꝛedũ ĩdiſſicte ac
toꝛi ſj ↄſideꝛatis circũſtantijs ⁊c̃.⁊ ſic in effectu pꝛo
uidet ut h:⁊ fecit mentionẽ de actoꝛe ⁊z non de reo:
qꝛ iudex ibi defeꝛebat idiſtincte appellanti eum fonẽ
do: qꝛ cam ad eum detuleꝛat. unde papa illũ rephen
dit in h ut ibi nõ. Jo. an. in nouella: quicquid iñ h;
⁊ alibi ſcꝛibatur:h̊ tũ vr̃ arbitrariũ:⁊ raro ↄtingeꝛe
põt ꝙ oĩa utriuſqʒ ſint paria: ſʒ qꝛ S ĩcidenteꝛ tetigi
an iuramentũ ſit defeꝛendũ eo cãu quo actoꝛ plene
bauit intentionem:⁊æ reus ſemiplene defenſionem.
Taei an h̊ ſit ueꝝ indiſtincte ſolutio doc.iuris
ciuilis i.d.l.in bonefidci ⁊.l.admonẽdi: ⁊ doctoꝛes
nr̃i H cõiteꝛ dicũt:ꝙ aut in his que ſũt directe pꝛia
occurrit plena ⁊ ſemiplena:exemplum ꝑ duos teſtes
ꝓbaui ꝙ mutuaui tali in tali loco ⁊ tpᷣe tu peꝛ unuʒ
teſtem pꝛobas ꝙ eꝛas eo tpe abſens ab illo loco:?
ne ẽ locus delatõi iuramèeti: ſʒ tũc plena pfeꝛĩ ſemi

plene ⁊ illam elidit in totum:⁊? hͥ caſu ꝓcedunt inꝛa
dicentia illum debeꝛe obtineꝛe:qui bʒ iura potiora
nt ꝓbat᷑ in. c. in nr̃a de teſti.⁊.c.ʒʒ de ꝓba.⁊=.l.ij.E
de edic.diui.edri.nõ. gl.in.c.ſuggeſtum de iurepa
tꝛ0. ſed ſi plena ⁊ ſemiplena ſunt compaſſibilia.Cxẽ
plum ꝓbo per duos teſtes de muruo:tu per unum
ꝓbas ſolutionem uel pactũ de nõ petendo:⁊ recur
rit᷑ ad iuramẽtũ. als ſequeret᷑ abſurdũ ſᷣm Jo. an.
qꝛ in nulla cã in qua fũdata eẽt de iure cõi intetio
agẽtis poſſet deferri iuramẽtum ꝑ ſemiplena ꝓbati
onem factam a reo ſuꝑ defenſione ſua. Cui aute H
caſu ſit iuramẽtum deferẽdũ Mar. in qõne pcederi
ſentit ꝙ ipſi ꝛeo ſi ẽ idoneus Idẽ ſetit bic Jo.an.
dum dicit h caſu ad iuramẽtum ꝛucurrendum ſi q
titas cauſe ⁊ alie circunſtantie de quibus in pꝛecedẽ
ti qõne hoe ſuadent/ Nam reſpcctu actoꝛis h̊ non
ſũt cõſideranda:qꝛ ſi nõ defertur ipſe obtiner uigo
ꝛc ſue plene do. An.ſentit ꝙ actoꝛi:qꝛ grauatur in
hᷣ ꝙ reus pure non condemnatur:unde debet rele
uari ut iuramentum ſibi defeꝛatur ut dixi ſupra mi
hi plʒ h dictum.qꝛ in defenſione reus eſt actoꝛ ut ĩ
.l. in exceptionibus.ff. de pꝛoba.ſi ergo habet ſemi
plenam deferatur prima fꝛonte ipſi acroꝛi ad purgã
dam pꝛeſumptionem oꝛtam contra eum niſi conſi
deratis circunſtatijs iudex deferat ipſi reo: ſicut ſu
pra dixi in acnore Ordone queꝛo quia ſupra pluri
es facta eſt mentio de ſemiplena ꝓbatione:nunquid
unus teſtis faciat ſemiplenam probationem: glo.
dicit hic quod ſic:idem dicit glo.l.admonendi ⁊= in
.l. in bonefidei preale. Nam ſi duo faciunt plenam
ergo unus ſemiplenam¶x quo depe nit ſuper
eodem facto.nam fidem de aliquo habere eſt diui
duum non obſtat ꝙ dicitur uox unius nox nullius
quia illud pꝛocedit quo ad plenam pꝛobanonem
non quo ad ſemiplenam: ̊ pꝛobatur in capuulo ex
inſinuatione de pꝛocu.⁊ in capitulo fi.de ſucceſ.ab
inteſta. facit.l.iij.O.cauſe.ff.ad carbo.æ boc cõiter
tenent:legi.? cano. Sed aduerte ad aliqnas limita
tiones.dic enim hoc dictum pꝛocedeꝛe quãdo un⸗
teſtis deponit ſuper facto.ſecus ſi ſuper iudicio fa
ctum. tunc enim faceret ſemiplenam pꝛobationem
de iudicio æ non de facto: ut nõ.per glo.? Har.
in. l. fi. C. fami. herc.? in.l.fi.ff. de queſti. quod nõ.
Irem ꝓcedit ſecũdnm HBar. in. d. l.admonendi et
gl. ⁊ doc.hic quando teſtis eſt omni exceptione ma
ioꝛ. Si ueꝛo teſtis eſſet alicuius oditionis ꝓPpter
quam fides eius uacillaret in aliquo:utputa coſan
guineus uel multum amicus parti z ſimilia tunc
non faceꝛet ſemiplenam pꝛobationem ad h̊ quod
nõ. glo.in.l.etiam mẽis de proba. Item hoc ueruz
ſecundum Har. miſi circa idem poſſent ueriſimilit
haberi pluꝛes teſtes:utputa cum aliquid eſt pꝛoba
tum per famam. Eit᷑ enim preſumptio contra pꝛo
ducentem et contra teſtem: ſi ſolum producitur
unus teſtis ſuper ea. Item procedit illud dictum
niſi teſtis deficiat aliquatenus in dicto:nel qꝛ requi
ratur ultra duos Mam tunc in ſimilibus caſibꝰunꝰ
nõ faceret ſem plenam probatõeʒ. Ex his poteſt in

ſtari ſuper multis limitarionibus ſimuibus quas
hic breuitatis cã omitto. lterius queritur ex

quibns pꝛet᷑ depoſitionem teſtis ꝛeſultat ſemiplena
ꝓbatio. So. H eſſz ualde longũ ⁊ magis laborioſũ
ſubtile: ? circa h uide multa que ponit Har. in
d.i.admoneudi. ?.l.fi. ff. de queſti. glo.in d.l. ad
monendi ⁊.d.l.i boneſidei ponit exemplum ĩ dome
ſtica ſcriptura ⁊ in fuga ꝛei. De primo nide tu qð
plene dixi in.c.ij.de fide inſtru.de fo in.c.ueritatis
de do. æ contu. de urroqʒ peꝛ Har. in. d. l. admonẽ
di. Jo. an. hinc ſimpliciteꝛ approbat glo. accur.
Vnum notabile dictuʒ ponit Har. in. d.l. admonè
di: inteꝛ alia dicit eiʒ ꝙ dicta teſtium recepta exami
nata inteꝛ alias ꝑſonas faciũt ſemiplenã ꝓbationẽ
ſicut dicimus de ſententia qð limitat: ſi modo ilii re
ſtes de nouo examinati non pnit:als eſt parti ipnta
dũ: ar. in.l.fi. C. de teſt. z. c. pꝛeſentata eo.li.? uide
qð dixi in c. ueniens.ij.de teſti. (rre arrmm
pars poſſit uel debeat peteꝛe nt h iuramentum ſibi
deferatur. Gar. in. d. l. admonendi dicit ꝙ ſic ꝑ. .
liij. F. H aũt iudiciũ.ff. de dã. iĩfec. ubi dici᷑ ꝙ iudex
non tenetuꝛ impendere officium ad cõmodum par
tis non petentis:⁊ dicit ꝙ h̊ peter poſſu uſqʒ ad cõ
cluſionem in cauſa:⁊ ſic dicit ſeruare conſuetudĩeʒ.
Ego puto ꝙ ſine qualibet petitione poteſt iudex ⁊z
debʒ p̊ iuramentum defene ꝑ tex.in. d.l.i bonefidei
in neꝛſi.oʒ ⁊ facit h tex.in veꝛ. põt ⁊ in fi. in uerſi.
nideat. quinĩmo ex petitione uideĩ pars aliquãtulnʒ
ſuſpecta. Si eim extraneus teſtis ſe ingerendo ꝛed
deret᷑ ſuſpectus ut dixi in. c. ij. de teſti.foꝛtiꝰ ꝑs pꝛo
H qð dixi in alijs qõnibus. Itẽ oritur enidens pꝛe
ſumptio ꝙ ꝓ ſe iurabit cx quo illud pent ⁊ iõ ſibi
ur ſuſpecto non eſſet deferendũ iuramentũ. ſed foꝛ
tius alteri parti non petenti:ut quidam dixerunt ut
refeꝛt Cy. ibi S. ſed nec ob.ſi dicatur iudicẽ non te
neri impendeꝛe officium ſuum non petenti: qꝛ ſatis
eſt partẽ a prin. petijſſe iuſtitiaʒ:iudex aũt debʒ cun
cta rimari æ modis omnibus laborare ad ueritatẽ
habẽdã. xxx. q. V. iudicante z. C. de teſti. nnllus ⁊c̃.

¶ Erplicit ſecũda ꝑs ſuꝑ ſcðᷣo decretalium do.ab
batis ſiculi MDapie impꝛeſſa ꝑ Franciſcũ de girar
dengis Anno dni. ¶. cccc. xxxii. die. xxij. marcij.

¶ Kegiſtrumn

„☛☚

dDee rubrica

primo caſu
eſt an er quãdo
hanc materia

nõ. peꝛ: Bar.
ut ibi nõ.
dã tenere
quaſ poſſit

poſſidentis
impleuit
moꝛtem

aut iſte

nt notat bar.
ſummario
unde ſua
reis
poſſe =? pꝛo

hic uł ad
per preſũptiões
ipſo facto
iudex

maximianus

peiꝛſonas

exceptiones
proba.

canonibus

ſi non poſſunt
quia in cauſa
concludunt

uerſatur
ad quos
induci
iuramentũ

in hoc
2 ſic aut᷑.
percipiuntur
poſſediſſe

ff. de publi.
ſecus ſi
ꝙ ſententia
lerata

cauſa ſupra eo.

nota ibi
cauſa ciuili

x

et in. l. i.

.Cc. conſtit.
Officiali

ſuboꝛnatiõis

hac oipnionẽ

.xij. q.ij.
eſt quando
delere
inſte umetũ

.i. ff. de

et fiat

perperuns
publicam

per partes
impingunt
er tunc
.C. e ꝛei

et ſic una
in duabus
onus
cui ſcriptũ

omnia. c.

locutionis

prohibinone
ſoluere

adimplere
ſunt non
quod me.
ut ibi

glo. ꝙ
arburamti
ſit iniquuʒ
fortius

item licet
c.quod
ſponſo
de conſe.

ꝙ iĩ iſtis
dñs ang.
ſen diſpẽdis
ponere,

nimis
iſte deſpõ.
iuramentuz
intelligant.

S ———

E -

at

locer na
Mminians ſ
u⸗ “
. ni
Me. 1Vyhbl
ſolae
nonidas
ſnonpoſſon ARnphes
6 un al ſund
Mpdun (M
No
Aas
aruweti in
ndoe
ſe mi. r
Nrayunm 8

poſeuſt

ux o niuni
Wuroſrss Airra
Gn lun 5
böbysingeert i
fundan imennoneac
Crs CSONvont gerntoram ds pden

Ien cdss ngrneſgenn er oräine icdit
Turans Fauneleen
urofen ſueei em meſinm gentai
PMlim hed telt n anmr onnt
Ronefar. Bcgichennlhmranen
gebentus fuſeride Pnſeanſel orusre
andemmori afſind ichnngonie
ſttarsgtnetmnhlir hſn de
dnbheedehinſse Nobibewe
r enporennngseſſc Uegoaun onn

Pileöfitegnng ien norcir pntan
Uneinl ueriur fgeſe d
1. Ce tuhot ii ij
fvdlmmo e ſcſteng 4 uemn

H . 1
AAſo de iuꝛe.
Nactoꝝ quo muniuntur
ut lanceis ſeu gladijs:
merito ſubijcitur ius
reoꝝ quo muniuntuꝛ
t clypeis.uel aliter et
ſic: Supra uiſum eſt ð
pbõibus in geueꝛe i
ſpecie:ſʒ qꝛ ut plurimum fundata intentione ac
toris reus opponii ꝑemptoriam uel ↄ ꝓbatio
nem actoris:congrue igitur ex ordine ſubijcit̃
tractatus de eeept ounbus 4 Dop. contra ſi
tuationem Nice. ur̃ eim male ſituata. debuit enĩ
poni an hHeicã de lit.ↄt. cum tunc opponant᷑ di
latorie fori. So. dic ꝙ reſpeciu dilatoriaꝝ con
gruentius ſuiſſet ibi poſita Nica:ſed potius reſ
pectu ꝑemptoriaꝝ neceſſario debuit poni hic.
Et ſi diceres quare non poſuit ibi ſicut hic diẽ
Jo. an. h̊ eẽ ðᷣ aꝛbitꝛarijs.uel uoluit hic poneꝛe
qꝛ ꝑemprorie magis afficiunt negocium princi
pale:iO fuit equius illam in ordine pondeꝛari:
ar. in. I. queritur. ff. de ſta. ho. z. iiij. q iij hermo
frodius.z ſi diceres ꝙ alique ꝑemptorie ꝓpo
nuntuꝛ an li ↄt ut j de li. ↄt.c.uno li.vi Nndᷣt
ipe ꝙ hoc caſuale ñ fuit pᷣponderandũ rłe ł dic
quod iura adaptant᷑ ad ea que frequenuuſ acci
dunt: ut.l.nam ad ea f de iegi. C Quero qᷣͥd
eſt exceptio. So.dico ꝙ eſt actionis uel intẽtio
mis excluſio.ſic alt᷑natiue dico.qꝛ aliqñ excludit
actionẽ aliqũ intentõem tm. Exmplũ pmi cũ in
ueritate actori compeuit actio:⁊ cã ꝑ exceptionẽ
excludi oʒ nã ſi metu coactus uel dolo iductus
nibi ſtipulati ꝓmitto:de iure ciuili obligatus ti
bi ſum. un ex ſtpulatu recte quidam agit ſʒ ini
que:iõ ꝑ exceptõeʒ ꝙ me. cã uel doli mali exclu
dendus ẽ actor: ⁊ ið i ſiłtibꝰ. Exemplũ ſecũdi qᷓ
do acuo i ueritate non ↄpeuit actoꝛi:ſz de facto

35 De exceptionibus.

agit:ut ſi petas a me decẽ ⁊ ego excipio ⁊ dico
me ſoluiſſe.ſi.n. ueꝝ ẽ quod dico.ſ.me ſoluiſſe
nulla cõpetit tibi actio:qꝛ ſolunone eius qð de
betur omnis tollitur obligatio:inſtitu. qui.mo.
tol.obli in pᷣn.⁊ ꝙ excepno excludit qnq; non

actionem ſed intenrionẽ uel actorẽ ꝓbat᷑.ff. e. .·
.ij. æ ð his ꝑ Gof.i ſũma huiꝰii ⁊ de multiplici

exceptione uide qð nõ j.e.c.exceptionẽ uide et
ꝑ Inno. in. c.cũ dilecti ⁊.c.dudũ ij.qe elec.ubi
appellat exceptioneʒ intentionis qn excipitur õ
eum qui nõ petit:eſt tñ in facultate petendi:⁊ bʒ
intentionẽ uel hr̃e debʒ petendi:ut qn excipitur
3 electũ anteqᷓ; petat ↄfirmationem uel cõſecra
tionem. nã ⁊æ exceptio põt deduci qnqʒ ĩ iudicio
Iʒ non deducatur actio:ut le.⁊ nõ.in.l. ſi cõten
dat.ff de fideiuſ.æ in.l.aurelius..ſi centum.ff.
de li.le uide quod dirxi in.c.ſi quis contra cleri
cum de fo. compe. A de unum notabile dictuʒ
ſpe.dicentis:q qn ꝑemptoria pꝛoponitur ante
lit᷑ cont᷑ eſt intentionis excluſio.ſi ueꝛo pꝛoponi
tur poſt:tunc ẽ actionis excluſioꝛita nõ.in ti.e.
.F. i. V. ? nõ.in ti. ð li.ↄt᷑. S.i.V.ſj nũquid ꝑ ex
ceptionẽ.⁊ hec omnia ꝓcedunt in exceptionc ꝑ
emptoria de reliquis uidebitis.j.e.c.paſtoraliſ

⁊.· c. exceptionẽ. Vude aũt habuit ortũ excepiõ
dic ꝙ in paradiſo A dam excipiente ꝙ decep

tus ab Eua peccauerat:ut ponit ſpe.i ꝓbemio
gG. ſae. Ego cꝛedo ꝙ ꝓceſſit ab ipᷣa nã: qꝛ excep
tio eſt quedam defenſio que eſt de iuꝛe natuꝛali:
ut in cle. paſtoralis de re iudi. Et Lullius li.pꝰ
officiorum in tractatu ſic inquit: Dꝛincipio ge
neri aiantium omni eſt a nã tributum ut ſe uitã
corpuſqʒ tueãtur:declinetqʒ ea que ei nocitura
nideantur queque ſint ad uiuendum neceſſaria
inquirat:⁊ paꝛet ut paſtum ut latibula ⁊ alia eiꝰ
dem generis:formalitatem tamen preſumpſit a
iure poſutiiuo. Mi. Aobas.

4 2

e le⸗ le⸗ groprog
cin —

RAα Dho t o c us ee.

V. reſſ⸗ g3 er 5P,,5. 2 ſu⸗ Putαπ 4 ) 4 Pan 4

Eniqʒ Caſus: Si teſlis ð cri
2ʒ* mine contꝛa enum excep
to ↄuincituꝛ uel alias conuincius apꝑʒ
repellitur a teſtimonio:ſed ð crie non punitur:
ſi non tangit negocium principale. h. d. tria ſũt
dicta. ſm ibi ꝙ ſi: tertium ibi ceterum. ¶ Ego
mãm bꝰ. c. latiſſime expediui in duobus locis: p
mum. n. 2 fm dictuʒ expediui in. c. teſtimonium

5.de teſti. ultimuʒ ĩ. c.ij.de or. cog. ubi uideas.

hic ãt aliqua ſimpłꝛ dicam pro form. ¶ Mõ.
teſtẽ q;tũcũqʒ toleratum poſſe repelli a teſtimo
nio ſi nunc de cris ſuſpitione aut infamia ↄuin
ci põt:concor.dictuʒ.c.teſtimonium et. c.ſuꝑ eo
de teſti. ubi nõ. qͥd de iure ciuili.ſecus ãt ſi erat
toleratus tpᷣe quo reddidit teſtimonium:ut.l.i.
EC. de teſta.æ quod ibi nõ.iij.q.vij.O.uerũtn.
¶Võ fo ꝙ ſñia eſt teꝛminus excluſiuus ꝓba
tionis exceptionis oppoſite in ꝑſonas teſtium.
pñt ergo nſqʒ ad ſñiam ꝓbões induci. intelli
go an concluſionem in cã ꝑ.c.dilectus de fi. in
ſtꝛu. æ in. c. auditis ðᷣ ꝓcu. æ qð nõ. Inno.in. c:
paſtorał de cã poſ et ꝓpe exceptio tñ dʒ oppõi
an apermurã atteſtatõnum: ð quo dic ur le.⁊ nõ.
in. c. pñtium.. de teſti.¶ An autẽ ꝓboes poſ
ſint induci anqꝙᷓ; teſtis recipiatur dixi plene i. c.

ex ꝑie ade ð teſti. ¶ Mõ ꝙ ad hoc ut teſtis oĩ
no dicatur integer oʒ ꝙ ſit oĩio imunis ab bis

quatuoꝛ. ſ. crie: quod intellige ut dixi in. d.c.te
ſtimoniuʒ. Infamia:an hoc ꝓcedat in infamia
facti dic ni in. d.c.teſtioniuʒ. Suſpicioe.ſ.inimi
cicie.iij.q.vV. accuſatoreſ.nel cris.qꝛ non dʒ ĩ ali
quo uacillare:ſicut opĩo ordinandi.lxxxi.di.tã
tis. Item a macula mãifeſta: æ hoc duplłꝛ põt in
telligi ſ.de macula aĩe:et tũc non diffeꝛt a crie:
er ſic forte ſumit᷑ hic:qꝛ p fecit in gener̃ mẽtõʒ
de cꝛĩe:et poſtea exemplificando dixit a macula
mãifeſta.2 poteſt intelligi de macula coꝛporis:
2 tunc oʒ reſtringeꝛe yʒ Jo.an.⁊ bñ qn qs teſti
ficari uult in cã criali ↄ clericum.ꝛeppellitur enĩ
corpore uiciatus eo cãu quo repellereiur ab or
dine ʒ Me.⁊ ab. uide tex.cuʒ glo.ij.q.vij. ipᷣi
apli ⁊ in.c.fi.S.ð teſti 6.. F. ꝙ ſi: q ſnia
corporis aflictia facit fidem in alio iudicio ⁊ in
ter alias ꝑſonas. uides eiʒ hic ꝙ confeſſus uel
conuictuſ in alio iudicio põt nũc repelli teſtimo
nio inter alias perſonas. Iſte eniʒ ſnie que affi
ciunt et notant hominem ſequuntur hoiem ſiẽ
lepra leproſum:ar.in.c.cito turpem.i.q,iſacit
c. teſtimonium ⁊ qð ibi dixi.s.de teſti. ¶ NHõ ĩ
F. ceteꝝ ar. ꝓ ⁊ plan teſtis connictus ð crie ſit
aliqua pena puniendus. nam tex. a Sꝛio ibi pe
na ordinaria facit ut puniri poſſit pena exordi
naria: æ ꝓ hoc nide.l.nullũ. C. de teſti. In ori
um ꝙ nulla pena puniatur faciunt multuʒ vba
ſequentia ibi ſufficit ſi a ꝓphibendo teſtimonio
repellartur. nam uerbum ſufficit importat ut nil
aliud requiratur ſeu imponatur: ut nõ.gl in. c.
ſtatutum in pᷣn. de. Gp.li.vi.uide tñ circa h qð
ple dixi in.c.ij.de or.cog ¶ Op.⁊ vr̃ ꝙ non
ſolum uſqʒ ad ſniaʒ ſed etiam ꝑ. xx. annos poſt

2

oſparm fjtf Pv Snn i Ae,H..
ſ⸗B

De exceptionibus.:

poteſt opponi ⁊ exceptio probari contꝛa teſteg.
ut in. c. licet de ꝓba.⁊ c.cum ucneꝛabilis. “
.lI. querelam. E. de fal. Secundo poteſt agni .
non uſqʒ ad ſñiam ſed tin uſqʒ ad li. coni dʒ ps
admitti.hec enim exceptio õ perſonas teſtium
non eſt ꝑemptoꝛia: cum non pimat actioneʒ ſen
ius agendi:cũ ⁊ alijs teſtibus ſeu pꝛobonibꝰpoſ
ſit fieri ꝓbõ:ad hoc.j.e.c.inteꝛ.ſo.capiedo mꝭᷣ
tem glo.iiij. hec exceptio que opponitur in pſo
nas teſtium non poteſt dici dilatoria uel pemp
toria cum non differat iudicium: ⁊ ſic nõ debet
regulari ſᷣm ꝛegulas dilatoꝛiarum. et lʒ nõ ſit p
prie ꝑemptoꝛia: accedit tñ magis ad nã pemp
toriarum ꝙᷓ; dilatoriarũ: quia ſi non directe:ſaj
tem per obliquuʒ ꝑimit: quia ſublata pbatione
remanet ius partis inutile:ut in.c.ſepe:de ꝛeſti.
ſpo. 2. l.duo ſunt ticij.ff. de teſta. tu.⁊ ideo non
poteſt dici quaſi peꝛemptoria:ar.iij.q.ij.bermo
froditus:iõ uſqʒ ad ſniaʒ põt opponi ſicut ale
pemptorie: ut.l.ij. C.ſen.ꝛeſcin.non poſ.ñ ob.
õrium:quia ꝓcedit in exceptione falſi qn.( op
ponitur in dicta ? non i perſonas:quo caſu eſt
diſtinguendum ut in glo. et nõ bene hoc dictuʒ
ſimile nõ.i. c. ex parte ade.S.ð teſti.et ibi plen⸗

dixi. ¶ Sed queꝛo an i cã appellationis poſſit

opponi contꝛa peꝛſonas teſtium. glo.iſta iĩ uliia
ꝑte nõbiliteꝛ dicit ꝙ ſic:ſicut dicit ð alijs ꝑepto
rijs ſeruata tñ diſtinctione.c.pntium.S.de teſti.
nõ.ſing.hoc dictum et pro eo facit illud genen
le:non oppoſituʒ opponam non pꝛobatum pꝛo
babo in. c. cum Joãnes de fi. inſtru. C. de te.
ap.l. per hanq¶ Item probo alia ratione.appej
latio ꝛeſcindit omnia uſqʒ ad li.conte.ita ꝙ ilis
quod poteꝛat opponi an ſniaʒ.⁊.li.ote.pot op
poni in cã appellationis: ut le.? nõ. in. l. ita de
mum. C. de procu. æ maxime per HBaꝛ. ſed aſ̃
ſñiam poterit opponi ⁊ pꝛobari 3 perſonas ie
ſtium inxta diſtinctionem. c. ptium pal. eꝛgo et
in cã appellationis eadem diſtinctio eſt ſeꝛuata.
AAdueꝛte tñ ad unum nõbile dictum tam ei
ca iſtam exceptionem qꝙᷓ; circa alias ꝑeptonias:
ꝙ ſi malicioſe cã nexandi aduerſarium ꝑs diſtu
lir opponere in prima inſtantia non audictur in
cã appellationis:ita notani ſentiunt Jo. an.er
Hoſi.in.c.inter monaſteꝛium.j.e.quod eſt mẽ
ti tenendum. et idem põt dici in qualibet excep
tione que malicioſe tempoꝛe teꝛminato non fuit
oppoſua ut poſt illad tempus non achmittatur:
ar. per locum a ſpãli ꝑ.c. ceptionẽ. j.c. Sʒ
circa boc quero: nunquid in cãis in quib ſnia
non tranſit in rem iudi. ut in matrimonialibus
poſſit opponi in peꝛſonas teſtium citr
rionem glo. hec non aperit. loquituꝛ enim qñ
opponitur circa dicta interendo ſalſitatem: tuc
enim claꝛiſſunum eſt ꝙ in infinitum pot oppo
ni:quia apparet per nouam probationem fuiſſe
eccliam in lententia deceptam et ſic pꝛocedunt
illa iura uulgaria de re iudi. c.lqtor et. c. conſan
guinei ⁊.xxxv.q.ix.c.qꝙ; quis.ſed ꝑ exce nioem
et probationem 5 ꝑſonas teſtium non inferiut

a appella⸗

a, mn
.er.

Neo e a
plonens nſt onon n

n gei
de ui hlulin 1 3 1
mie aar nin
ſos ranetns onv 1 N 1 uſs
“ 1 hun meoht
uͤhlii iiie
ibisſſi lew

,(vl
ſ,nl h
uc nnl el
. on
nn ihmna ſore cid
gantſ n
ri tunnanche
lnetiud and
berduen one kaimn
oc
alia enngni

Gnbgekin ang
ubenſmmi a
itn ls idl ns HM
ſi klſtintni tn
ur⸗Prudn/bn ipuiiiſin
/blidar aG

Scbiun linz,
eluon wr⸗ Punam na
hun liv h onn in wladie

ſemmnen aiſſi Huſnum
nlijant ie i ii ntſn n
On dtcyeni ſeen Cobleſtonss pocf
iitöni prntotoftſonen iaon⸗
Oatcont erqreto t ihenmn inc, an
Arie uoltiiſod uadinmn gr⸗
ſomter net een deendns er rſee
Cofeſtonsſoatamrannr, gito on
Morſuernr ontici coficletnunco
Uwnmr Gata iedneno n
Dalerun uncörinnnerenatinenun oe
NiNo cdäricndnin gtanon weta
ienmrſipioter uaricuſe anutinni
ſinier dnd orſimn cer
eſſeng memtnn hl
rdncoe etütthinn gun
zgient fnmn iſin rtein
ſtinminpe
get Muociengri ſine nteirbo
ſis et oſ i iciti
mno goo oligirar. 6 int
ro por ab ſoſo 4 lit uſioi
ineſinid oecen unm
inſr elcehct
fiui tnſ ciigtei cnti cven
igieiſoi ellik,
tdinl gnn
fſi

ſſn

fu Aſ phabit inn e ti⸗13 ſodz rt d.-lers q nniſi 1A

toriammnah
Pemptoꝛia: inceut
Acceclt tn nugssad i

Arun q llatoriarü:n nor 4
Per obliqun bimit:uin iben

ſqunz n
Gunet ius paris inutiſeint nein

t.löduo ſunt ici f de leſn ne E

iquaſſpernhinm iſgit⸗
lims: uſqz ag iiz ho Cppel i⸗
Morie: ut..ij. C. len eſen non i
nm, uig peelltin regtone iici
itur in dicta ? non perſonns:goct
ngnendum it in glo. er n bene hec⸗
eno .cer pane ade d eſti n biſ
Ded qneno an ici gppclhnioniif
ni cont peſonis teſtum glo iſriii
bllter dat ſc: ſut diat olis e
natn m Giſtnceone cpitiym 5 dent
boc dicum er pro eo faat ilud gen
pppoſituz opponam non pꝛobatn pn
ccumn Joines de fl inſtru. C.de ten
bindſ Nem drodo ala tauone ann
cndit ommnia uſoz acoe
doent O0oni d ſbin .le he⸗
n dppelanonis:ut le.2 h.nin
Cde roch. ?narimepel Duſt
potenit oppoli Pwbeni 5 faſen
õ
appelanonis Men aſingocn
dueue m̃ 2d unun noble lam
ſum exceptionem citch Alas nin
malcoſe ci enndt nnntl
opporerein prünm inſtantiun
nß ͦe mnonaſteimn gi
* umet idem por dieifn wa
malicioſe lemporelonii

ita nonunt ſentun N

De exceptionibus.

neceſſario falſitas:qꝛ licet quis ſit exriminoſus:
nihilominus potun Vitatez dicere ut aꝑte patʒ
ex ſe ⁊ in.c.per tuas.j.de ſimo.⁊ melius in.c.ĩ
fidei fauoreʒ de hẽ.li.Vi.ergo non debet recedi
a cõ munibus regulis iuris. In ↄꝛium tũ facit:
ſolus tranſitus in rem iudi.excludit iſtas exccp
tiões 3 ꝑſonas teſtium. naʒ ut uides adminunt̃
in cã appellationis.ſed hec rõ cefſat in cauſis ĩ
quibus ſnia non trãſit in rem iudi.ad hoc opti
me facit.c.cãm matꝛimonij ⁊ qð ibi nõ.õ.de ꝓ
ba.⁊.c.fꝛateꝛnitatis poſt pᷣn. ð frig.⁊.c.ſiẽ nobii
maxime in fi. S. de reſti. æ uide oĩo que ibi dixi.
¶ Bopo 3. F. ꝙ ſi. ubi d ꝙ als ↄuictus uł cõ
feſſus non dʒ admitti:niſi pus ꝓbauerit ſe ino
centem. non enim uidetur hoc poſſe ꝓcedeꝛe:
qꝛ ex quo fuit ꝓbatum eum fore caoſum marxi
me poſt ↄfeſſionẽ ſuam non dʒ admitti ad pro
bandam negatiuã: ut in c. ad nzaʒ S. de pꝛoba.
ſo. glo que eſt in vbo ꝓbauerit ꝙ non pꝛobaue
runt directe ſe innocentes ſed indirecte.puta ꝓ
bando ꝙ egerũt pniam: ⁊z ꝓbabunt hoc per ſa
cerdotem pꝛopꝛũ.( Hiõ. h dictum ꝙ poſt pe

mitẽtiam quis põt dici Innocẽs: facit.l.di.ferꝝ

2 uide ad iſtũ intellectũ.quod dixi in.d.c. reſtio

nium Abbas dixit pꝛobari inocẽtiã ſuã pꝛobã

do abntiam a loco ubi dicitur delictuʒ ↄmiſſũ.
bec lectura non plʒ Jo. an. ſʒ enim pꝛocedat re
ſpectu illius ueꝛbi coniuncti:non tũ pꝛocedit re
ſpectu nerbi confeſſilq.d. lʒ admittatuꝛ ad pro
bandũ. õ pꝛobationẽ:nõ tñ õ confeſſionẽ ꝓpriã
do.an.dicit ꝙ etiã reſpectu confeſſionis poteſt
admitti:nõ tñ ꝑimendo confeſſionem: ſed potiꝰ
excuſando iur̃ ea que nõ.⁊ habentur in.c. cum
dilecii de accu mihi nõ p acet h̊ dictum quo ad
iſtum tex. nec reſpectu pꝛobationis nec reſpectu
confefſionis loquitur enim tex. quãdo alio tem
poꝛe fuerunt conuicti uel confeſſi: ⁊ nunc oppo
nunrur cria illa. certũ eſt antẽ ꝙ ex quo non ꝓ
bauerunt tunc jrium nec excuſauerunt ↄfeſſio
nẽ nõ debẽet nũc admitti: quia non appellando
niderur ſimpliciter acquieuiſſe conuictioni z cõ
feſſioni.ar.c.quod ad conſultationẽ de re iudi.
2.c.i..de frig æ male.ubi eſt bo.tex. in ſili. ſed
bec dicta doc. ꝓcedũt ubi nouiter conuinceꝛent
ð crie uel ↄfiterent᷑.alij aliter:ſʒ tene lec.glo. ⸗
Glo. i Vbo cõfeſſi itrat materiã: an teſtis iteꝛro

gatꝰ ð̊ ꝓpꝛio crie teneat᷑ rũdere uide in ho q

ſatis late dixi poſt glo.i.c.cũ cãm.ð teſti¶¶ A
rimo glo.colligit ar. ꝙ ſi iudex recuſat̃ coꝛã ar
bitro põt ab ipſo qri ⁊ dʒ inde dicere ueritateʒ.
A luerte ſi q̃rit ðᷣ crie dic ut nõ.i.d.c.cũ cãm.
ſi extra cãm cris ſatis ẽ honeſtũ ut rideat cum

arbitri ſint in hoc ar. udices.de offi.dele ab ax

tris li.vi.¶ Eirca. F. cercrũ qro quid ſi crimẽ

obiectũ teſti cõrĩgit cãm de qua ag tur. ær glo.
fi.ꝙ tũc n ſolũ repellit᷑:ſʒ etiã punitur ſi ãt non
Otingit cꝛimẽ:ſolũ ꝛepellit᷑ qꝛ ad hoc ſolũ excipi
tuꝛ. fatet᷑ tñ ꝙ ſi teſtis teſtificando uacillauit uel
falſũ dixit punitur a iudice ut.l nullũ.C. de teſ.
Nualit at hoc ultio cãu iſte puuet᷑ dic ut nota:

Har. in dicta.l.nullũ. æ dixi in. d. cij de oꝛ. co
gni ¶ Ex bis Vꝛ uelle glo. ꝙ dictio pᷣßtim. poſi
ta ĩ tex ponat᷑ ꝓ rm. I lẽ Moſti. ?⁊ Gof. Inn.
Vo inſtat in duabus glo.æ ur uelle in effectu.
aut teſtis ↄuincit᷑ ꝑ reſtes ſeu inſtrã ⁊ non puni
tuꝛ nec oꝛdinarie nec exordinarie:⁊ h̊ reſpectu:
dictio pſertiʒ ſtat ꝓ mxie q̃ſ i dẽ ſit ſi idẽ crim
ↄtingit cãm de qua agit᷑:aut eſt ↄuictus ꝑ cõfeſ
ſione ꝓpriã:⁊ tũc ſi otingat cãʒ de qua agitur
punit᷑ pena ordinaria g. de ↄfel.c.ij. æ.c. per in
quiſitionem de elect᷑.⁊ ſi non contingit cãm vr
dubitare:qꝛ loquit᷑ alternatiue. vr̃ tñ magis icli
nare ut puniat᷑ pena extraordinaria: quod hic
non negatur ſm euʒ: facit.d.c.ꝑ inquiſitiont᷑:⁊
ſic habes claꝛe intentũ ⁊ mentẽ Inno. Jo.an.
Ve uelle: ꝙ ſi contingit crimen ð quo agitur pu
niatur pena ordinaria: ſiue conſtet confeſſione
ſiue probatione:⁊ in hoc accedit ad dicruʒ glo.
Hoſtien. ?æ Goff ⁊æ dictio preſerti ſtat pꝛo tan
tum:ſi neꝛo non cõtingit cãm ſequitun¶ Inn. ur
non imponatur pena etiaʒ exordinaria: i aliteꝛ
conſtat de crie ꝙ; peꝛ confeſſionem.ſi autem cõ
ſtat per confeſſionem puniatur eordinaꝛie. do.
an. plus plʒ hec opi. Inno.ut etiam in conne
xis diſtinguatur an conſtet confeſſione an pro
batione:quia cum non ſit iudicium ordinabili
ter agitatum õ teſtem non debet imponi pena
ordinaria:de accu inquiſuionis.nam pꝛobatio
nes exigunt telam iudicij: ut.S.ut li.nõ cont᷑.ꝑ
totum:ſecus in ↄfeſſione iu nõ. per Inno. in
.c. qualiter æ qn. ij. ð accu. Item quia probatõ
peꝛ confeſſionem eſt lucidioꝛ:boc dixi ut non ðᷣ
ſint bic dicta antiquoꝝ q̃ ſatis declaꝛaui:ego ãt
pleniſſime hanc materiam explicaui i. d. c.ij. dic
ut ibi.¶ Nõbis tn ex iſto tex. ꝙ crimẽ ĩcideteꝛ
confeſſatum ubi ad aliud agebatu: non eſt pu
nibile ſaltem pena ordinaria: cum ni ↄtingat cꝛi
men de quo agutur:pro hoc.l.ſi filium. C. de li
be.cau.⁊ ſic uidetur hic tex.pro dicto Har. in
.l. ſi ↄfeſſus.ff de cuſto. ⁊ exhi ꝛco. ⁊ ſic limitat
Inn. in. d. c. qualiter pᷣal.¶ QAd dẽ. crimẽ con
tingere cam dicit bic Inn. ꝙ qn teſtis ↄfuetur
ſe inuolutum illo delicto de quo aguur bᷣ cofitet
qn eſt quaſi circa idem factum:quaſi ſecus ſi a
gituꝛ ð ſimonia com niſſa in ceia eccłia:æ teſtis
oꝓfitetur ſe cõmiſiſſe ſimoniam in alio facto:qð
ſatis plʒ. nam quando eſt diueꝛſum factum non
põt dici in iudicium deductum ꝑ uiam conexio
nis:ſicut quando ↄtingit idẽ factum.d.c.peꝛ in
q̃ſitionem ⁊. c.ij.de confeſ. Haꝛ. in.l.ij. F.ſi pu
blico ff.oe adul.exigit:q; tang at:idem factuʒ ⁊
eaſdem ꝑſoas:ut ſi pꝛoducit teſtem õ me ⁊? ego
oppono ꝙ falſum dixit in hac cã 2ↄ me:et vr ꝑ
hoc exemplum ſentiꝛe ꝙ non ſit neceſſe ꝙ tan
gatur ſpecifice delictum de quo agitur:ſed ſatis
ẽ ꝙ tangat illam cam do an. dicit ſe putaꝛe quẽ
libet bn dicere.licʒ ſint dicra diueꝛſa.ego intelli
gerem boc dictum Haꝛ qñ agiruꝛ cum teſte. ſe
cus ſi cum producente:quia ſũñia lata õ pꝛodu
centem non piudicat teſti: nec eõ in.l.lutius.ff.

3 5

2

2 g* .

naſa, 1. „

dAeplimnnd ſer „Drtta 8e

yri Pie

. jUαι ο
2 H in
= e I nm α

de bis qui nõ.ifa.? hoc nidetur ibi uelle Bar.
facit.c.ij.in fi.de ordi.cog. uide quod ibi dixi
æ ita ſentit Mar.ibi cum hac opi.glo.fi.⁊ dicit

(bic eſſe caſum. Mi. ab.

contra actoꝛẽ de excõi
yNatione nõ obſiat replicatio comunio
nis:ſcdᷣa pꝑs ibi noſ.iMHiõ.pꝰ. ar.ibi ſcienter ꝙ
cõicanſ cũ excõmunicato ignoꝛũter nullam excõ
muniacationẽ incurrit:ad idẽ. c.nuper. de ſen.
excõi. ¶ M. ꝛ.ge enã in orone nõ eſt excõica
to cõicandum:⁊ dic ĩ oratione.i.ſecum orando
nige tex.xi. q.iij. cũ excõicato æ.c.nuper preall.
M. 5 . excõicatũ non poſſe alium accuſare
qð intelligo etiã ſi proſequat iniuriã propriaʒ:
unde petenti reſtitutioneʒ obſtat exceptio excõi
cationis ut dicit glo.nõ.in.c.ex inſinuatione ð
procu.pꝛo boc qꝛ iura generaliteꝛ repellũt excõ
municatũ ab agendo. S. de iudi:c. intelleximus
2=. c. pia.de excep.li.vi.¶Mõ. ꝙ cõicans excõ
municato non incurrit eande excõicatione: ſed
minoꝛc I.de ſen.excõ.c.nuꝑ.⁊.c.fi.de cle.exco.
mi.Et nõ. unã dr̃iam inter minoꝛem excõmu
nicationé æ maioꝛem: nam maior pꝛiuai nedum
a participatione ſacramentoꝝ. xi.q.iij. audi de
niqʒ.⁊.c.is cui.⁊.c.i.de ſen.exco.li.vVi.ſʒ etiã a
cõione fideliũ ut hic ⁊ in dicto.c.cum excõicato
2z.c.ĩter de ſen. excõ.dʒ etiã ſibi pꝛohiberi igreſ
ſus eccleſie:xxi.di.cleros.⁊.xxv.di.perlectis.mi

N obis Caſus Reo excipiente

nor nero ſolũ pꝛiuat a ꝑticipatione ſacꝛamẽto
de quo dic ut le.⁊ nõ.in.c.fi.de cle.ex. mi Ex

quo infert hic tex.excõicatũ minoꝛi non põſſe a
limineę iudicioꝛũ repelli nedum ab excipiẽdo.
Opo. æ nidet᷑ ꝙ is qui cõiauit excõicato nõ
poſſit illi excõicationẽ obijcere qꝛ no põt repꝛo
bar̃ que ſemel appꝛobauit in.c.quẽadmodũ.S.
i.ꝓxi.cũ ſimilibꝰ allegatis in pꝛin.glo. So.gl.
.i latꝰ formando hoc Sriũ ſoluit duobꝰmodis
pꝰ ꝑ dictũ Auguſtini.nõ nullos ſuſtinemꝰquos
inutiles toleramꝰ.xxiiij.q.i.quiſquiſ:⁊ nult dicẽ
ꝙ cõmunio ⁊ tolerantia uoluntaria nocet uit in
Srijs.ſecus ſi eſt in uoluntaria.hec ſolutio coꝛri
git᷑ iudicio meo duobus.pꝰqꝛ excõmunicatione
coacta quis incurꝛit excõicationẽ niſi finſſet uis
pᷣciſa ut in.c.ſacris.S.ꝙ me.cauſa.ꝛꝰ. qꝛ nõ pre
ſupponit᷑ hic ꝙ uolũtarie ſibi cõicauerit nec de
ciſio lr̃e fundat ſe ſuꝑ noluntate. Ideo foꝛte gl.
ad pam ſolutionẽ tranſit dicens quem oꝓpproba
ni repꝛobare nõ poſſum agẽdo ↄ eũ ſed excipiẽ
do ſic.qꝛ qlibʒ reꝰ ẽt excõicatꝰ põt exciꝑe õ ſuũ
actoꝛc.qꝛ oĩs ltima defenſio eſt reſeꝛuata reo ẽt
excõicato.j.e.c.cũ ĩter.⁊ cũ hac ſolutione tran
ſeũt h̊ cõit᷑ doc. ſʒ iudicio meo nõ euacuat fũdi
1ꝰ Zriũ.nã ex ſolutõe gl.ſequeret᷑ ꝙ ſi mulier pe
teret dotẽ a niro ĩ caſu pᷣmiſſo poſſʒ nir exciper
ð adultio pꝛiꝰ ↄmiſſo:qꝛ vr̃ approbaſſe ſolũ qꝰ
ad actionẽ ⁊ nõ quo ad exceptionẽ.qð eſt õ mẽ
tẽ dicti.e.quẽadmodũ.⁊.l.ſi uxoꝛ. ff.de adulte.
quinimo textꝰ ĩ dicto.c.quẽadmodũ ꝓpꝛie loqt
de excepiione ut nõ poſſit excipere mulierem

(W. exceptionibus.

cuiꝰ mores ſemel approbauitlunde diceꝛẽ ſic:
ubi approbatio ſeu habilitatio depẽdʒ a uoliſtt
te appꝛobãtis tũc non põt illum apoꝛobatũ ipu
gnare nec ꝑ uiã actõis nec exceptõis et hoc cqn
loquunt᷑ iura allegara in pꝛin. glo. ubi ueꝛo non
depẽdet a uolũtate ſua tũc non obſtate illa coio
ne ſeu tacita approbatie põt ↄtra illum inſtare
ſaltem ꝑ uiaʒ exceptionis. ꝓ boc eſt bonus tex.
in.c.dilecto de preben.⁊.c.noſci de elec. et q
nõ. Jo. an. in regula ſcienti de re. iuris.. vj.in
meꝛcuria. æ glo.in.l.i. C. ubi de cꝛi.agi.opoꝛet
que dicit ꝙ ſi litigaui coꝛam eo quem mea noſũ
tate non poteram iudicem facere poſſum ò nul
litate experiri:licet a pꝛincipio non exceperim.
unde cum cõmunicando excõmunicato non poſ
ſum eum habilitare ad iudicia poſſũ illa comu
nione non obſtante contꝛa eum excipere ut bic.
pro hoc eſt bonus tex·.e. c.exceptionem..c.
pia. eo.ti.li. vj.¶ Sed quero tex.bic loquitur
quando excõmunicatus minoꝛi excipiebat con
tra excõmunicatum maiori:quid ſi iſte excipies
fuiſſet etiã excõicatus maiori nũqͥd poſſet a ſua
accuſatione repelleꝛe excõicatum:uidet᷑ ra bic
ſacẽ qð non:qꝛ iſte incipiens ẽ ꝛemotus nedum
a ꝑticipatione ſacramentoꝝ ſʒ ẽt a cõione fideli
um:⁊ ſic ceſſat 2 illius lie.cõtꝛarium tenet bic
glo.⁊ bene:qꝛ licet excõicato interdicatur pias
agendi non tamen excipiendi zc.ut in glo.⁊ hᷣ
cõmuniter approbant hic doc.⁊æ in.c.cum inter

.j. c. dicẽtesꝙ oĩs defenſio competit excoicato

ſiue ſit realis ut ꝑemptoria ſiue ꝑſonał ut cõtra
iudicem cõpetens ſiue ſit declinatoria ſiue com
petat rõne tpᷣis feriati uei loci incõpetẽtis uel ꝛe
ſcripti ſubrepticij uel ĩepti libelli:æ ide in dila
torijs ſolutionis de quo etiã uide qð nõ.S.i.c.
ſi aduerſus de bẽ.plus diẽ hic Inno.ꝙ excom
municatus maiori ꝛepellit ab accuſatione ſua ex
cõmunicatum ẽt minoꝛi tm cuʒ ſit crioſus.s.q
me.cã.c.ſacris.ſicut enĩ ꝛcpelleꝛet illũ ñi excoica
tus:ſic ? etiam excommunicatus per iura hic
allegata in glo ¶ Yo. an intelligu hoc dictum ut
excommunnicatus minori rpellatur ab accuſauo
ne his caſibus quibus cõio cum excommunc⸗
to inducit mortale: de quibus plene no. in..c.
ſacris:⁊ nõ ſingulaꝛiteꝛ hoc dictum.Er boc
enim infertur:ꝙ exiſtens in moꝛtali tanc illegi
timus ꝛepellitur ab accuſatione: facit ad ea que
dixi in. c. teſtimonium de teſti. ubi uide:æ nots
multum ad limitationem.c.i.j.de accu. quod in
tellige niſi proſequaruxr iniuriam ꝓpriaz: ut i.c⸗
oimmnibus. iiij. q. vj. ¶ Irem er predictis e ey
5 glo. nõ: ꝙ quantũcũqʒ quis infamis uel cꝛimio
ſus ſit põt tñ excipeꝛe õ ſuum accuſatoꝛem de il
legitimitate. fallit in caſibus allegatis in glo. ? i
caibus exceptis de quibus nõ. in c. cum. D. de
accu. =. c.i.de teſti.li.vi.⁊ uide qð nõ. glo. in. d.

G E. c. omnibus. Sed quero nunquid excõmum

catus admirtatur ad ꝛeplmcanduʒ ſicut nenitif
ad ecipiendum exempluʒ ago ↄtꝛa ie occa 0
mutui: excipis de pacto de non petendo: replic

lichori cnorE
de hin
Gohoſ owant cdicnit

era Kn

Gends Py
nnchnb⸗ inolingg i⸗

noen eny

rextenvt Adj
iltumtm im lan
cen Cn ge ſpun/ und u
gnleni Oonin ſo⸗ lenone
ecſno pncidun AWönan ciara
mamme znoaatfelenmnſubin
Agroitſt dehlin nucluns en
nenid adisaid adches unw
oct tn eteehto auan ekeynons aen
10 Ke ge ſonper onnoocnur or ateg
ſonechugter el ii gorsdorert er
Vn;gafranddron. Jennemn
chontbus ceprin poreg nan goch
Acknpent eennstenserpnde Pnui
Alol ubetgetains on ſchendsre

gens hſenhlt )onlegiunhor

Gur eiozonnnent gasriz n
(Alfnauiconhe gieno n
Pcſcris:n conpeit goni i ge

aga
ſon muniunt ſunnanennen

epuoni
lle ſnt reoy ſel lcunndts Cen

eptionbus Crſi lcse nr gn
Iiefonvel pböeg re emanlerg

gfes in o
poarceſemngg,
Uerſoquitur h ſanöe

Niſanpis on ch
Pgninil 5ot teini Ner
dn Cunde Neponinpn

Onporg, hn
enrlmenu
NS Grchi M

einn Ad iodiciz doſch
P ontrg eumn cperen
Pa. o. l.. vj annn
v. 0 lerhieen
. N
nn erömn 8 minor * 4
onmncaumn miori quid ſrmne
poſet

— ölcnmmui il
noner ſe epiens rrolgrl
bncmnone ſenmmnwp hag cöiniin
n M 1o llus lecounmn lent
t bere: i ler otcao inercſoinr i,
ndi non nmm motmii re nr in glot
mnſer approbant h ooce in cninn
dcars p ois efenſio conpent enoicid
ſt reals u penptonis ſue gſonuk vt com
en cöperens iine ſi declinatoria ue conn
None tpis ferian ve locn incdeteisn
Pri ſibregicc ddiehaldeſta de in
ris Omaonis de aud ei ice ed 1dSi
duertus dee ins ue di Innd gn
anicuuus maiori vpeli ad acclinotſun
Smumicaun nindi tin chſnfiizi
ne cic tis meni vhelen lifant
us:ſt ? aiam connnmſcms Ne iun
legmn in go on ugitnin
arommmnieamo nnin iginn iti
ne bis caſbus gnions o tun tra
o induct nortalede guiboenr ſe
enort voͦigllumn dardam l.
engee henſks nollif,

onektate⸗
. ab gecuſetioſeſt
jum de leſtabi icne

ð pacto de petẽdo:opponitur excommunicatio
ʒ ine ſen replicationem meã. Soe.e. ti. F. fi. V.
item queritur dicit hanc exceptionẽ ſeu duplica
tionem non obſtare replicationi: qꝛ replicatõ ſe
pẽt ad exceptionem:ſicut exceptio ad actioneʒ.
Eſt enim repucario quedaʒ defenſio ) exceptio
nem:inſti. ð̊ repli in pᷣn. uñ ſicut excoicatio non
repellit ab excipiendo ita nec a replicando.
Item duplicatio non admittitur niſi directe cõ
cernat ipſam replicationem:ut in loco ꝓx. alle.
ſed excoicatio n elidit replicationeʒ:ergo ⁊c.ab
ſurdum enim foret ꝙ babẽt reſpectus ad pactũ
de non petendo: z non ad pactuʒ ſequens ð pe
tendo. dico iñ reum poſſe exciꝑe ð excõe non ⸗
replicationem ſed ↄ ꝑſonam actoris ut repellat
a iudicio.qꝛ hec exceptio põt opponi in qualibʒ
pte iudicij.ut ĩ.c.pia.j.e.ti.li.Vi.⁊.c.pe.j.eoð.
Hlo. li. opponit de.c.ſigniſicauit j. de ſen. ex.
ubi cõicans excõicato incuꝛait excõicationẽ ma
iorem:cuiuſ orium innuit iſte tex.⁊ ſoluit multi
pliciteꝛ. Va ſolutio eſt ꝙ ꝓcedit in cõmunicante
excõicato a apa concurrentibus alijs de qͥ
bus dic ut ibi.¶ ¶ Altimo ſcias ꝙ iſtud.c.facit
mtionem de replicatione. Jo. an. poſuit ad ma
teriam explicandam. vij.qones quas ſuccincie
ponam ad inſtcuctionem iuuenum/ꝓꝰ queriur
qᷣd ſit replicatio.2 cui cõpetat.ʒꝰ qñũ competat.
rto quis ſit eius effectus.qͥnto quõ rollatur uł
nicietur. Sexto que ſit pus probanda exceptio
nel replicatio. Septimo an ſuꝑ replicatione ſit
neceſſaꝛio ꝓnunciãdum. pᷣmum icit ꝙ;
replicatio ẽ allegatio actoris per quam ſoluituꝛ
exceptio:inſti. ð.repli.in pᷣn. uel latius dicenduʒ
eſt ueꝛbũ actoꝛis peꝛ id quod dicet᷑.j.un/ꝛeplica
tio eſt Zria exceptioni quaſi excepiionis exemp
tio. ff. e. l. npe. ſemper cum obijcitur ut exceptõ
nem expugnet. ff. e.lij. F. i. votes ponere exem
plum. S. poſitum ð ↄorio pacto. Irem in termis
c.accedentibus de priui. pone qonem:ꝑochialiſ
ecclia petit decimas:reus excipit de priuilegio
quod habet de decimis non ſoluendis: replicat
agens ꝙ pſcripſit 2 pᷣuillegium:hoc ꝓbato eli
ditur exceptio æ obtinebit agens:⁊ ið in ſilibꝰ:
S ſᷣm cui competit replicatio pʒ rnſio ex
pdictis:qꝛ competit actori.uñ dic lex ꝙ acroꝛs
non muniunt ſuam intennonem excepuonious
que ſunt reoꝝ.ſed replicationibus.C. e.ii.l.nõ
exceptionibus. Et ſi dicas ꝙ actoꝛe excipiente
3 teſtem uel ꝓbões rei ipſe ꝛeus replicat: GEnde
tur ꝙ reus in eo ꝙ ꝓbat cenſetuꝛ actõ.fl. e.l.i.
uel lex loquitur quo ad exceptiones ꝑẽpiorias
nel que reſpiciunt pᷣncipale:æ ꝑ hoc intellige qꝗꝛ
S.dictum eſt in diffinitione pᷣmi dubij:q voum
actoris põt ibi ſumi largo mõ 4 teꝛium
qſitum qn competat pʒ Nnſio etiã ex predictis.
nam cum ueniat ↄ exceptionem competit cuʒ re
us excipit ⁊ non pᷣus non eiʒ pot reſolui nec ex
pugnaꝛi nondum obiectum:de deſpon. impub.
c.ad diſſoluendum cum concor.⁊ ſᷣm h̊ eru ꝑ
petua replicatio et competet qñcũqʒ excipietur.

I De exceptionibus,

cum enim replicatio ſit exceptio ut.S. dictuʒ eſt

2 analia ad agendũ ſũt ꝑpetua ad excipiẽdũ:ut

.l. pure. F. fi. ff. ð doli excep. eꝛgo ꝛeplicatio ẽ ꝑ
petua. dicit tñ Jo. an. ꝙ ubi eſſet quid imputã
dum actoꝛi ea rõe qua tpᷣe perit actio peꝛiꝛet ẽt
replicatio cum eadem actione:⁊ ſic intelligitur
.ff. qn actio de pecu. eſt ãna.l.queſitũ. ⁊ ſic aliᷣ
eſt in exceptione rei originalis ⁊ aliud in excep
tione actoris qᷓ̃ dr replicatio:qꝛ i ptatẽ actoris
eſt agere non in ptᷣate rei.C. de dila.l.ſi qn. Si
ergo z exceptionem rei iudicate replico de ap
pellatione mea quam deſerui uel ꝓſequi negle
xi ſicut mihi obſtaret hoc agẽti: ita obſtat mihi
replicanti:de ap.ſepe ⁊ cle.ſi appellatiõem.e.ti.
boc ueꝝ:niſi exceptione paret᷑ mihi aliqua ꝑpe
tua exceptio:puta nullitatis in his que ſũt poſt
illam de quo le.⁊ nõ in.c lʒ ð ſen. ex. li.vi.
Aenio ad quartũ quid ſit replicatiõis eſſec
tus.⁊ dic ꝙ reſoluit uel expugnat exceptioneʒ:
ut. S. dictuʒ ẽ:⁊ iõ oʒ ꝙ replicatio ſit talis ꝙ ui
ciet exceptionem.nam iꝑtinẽs repelleꝛet᷑.j.e.di
lecti.uel ꝑſonam afficiens ut ibi.Et ſcias ꝙ foꝛ
tius ſe hẽt replicatio ad exceptionẽ qᷓ;ᷓ exceptio
ad actionem.nã exceptio qnñqʒ defendit reũ ſuꝑ

re petita qñqʒ afficit ꝑſonaʒ actoris: qnqʒ iudi

cis:qnqʒ; teſtis:qnqʒ ꝓcẽis:qnqʒ forma libelli:
qnqʒ Notũ:qnqʒ locũ:ſʒ replicatio ſemꝑ afficit
ipſam exceptionem ut non proſit excipienti: uel
ut nõ noceat replicanti:inſti.de repli.i prin.uið
ad hoc qð nõ.in. c.ij.ð̊ or.cog. d quintuʒ
quomõ tollatur uel uiciet. dicas ꝙ tollitur per
duplicationẽ rei que ipſã afficit pone exempluʒ
ꝑ decre.dudum de ↄuer.ↄiug.duplicauo tollit
Eꝑ triplicationem ⁊ ſic deinceps:ut.ff. eo.l.ij.⁊ ĩ
ſti.de repiica.poſt princi. Cuikxun que ſit
prius ꝓbada an exceptio nel replicatio:de hoc
ſatis inſtat Jo. an. hic poſt Soye. in ti. ð excep.
2 repli.ꝗ.fi.ubi de mã inuenies. Concluſio va
eſt: ꝙ ſicut reus nõ aſtringitur ꝓbare ꝑempto
riam ſibi competentem:niſi ex quo fundata fuit
actoris intentio:quam intẽdit ꝑ exceptioneʒ eli
dere. C. e.l.ſiquidem.facit quod le.⁊ nõ.in.c.fi
nẽ de do.⁊æ ↄtu.⁊.c.de ieſti.S.de teſti.niſi ſit di
latoria ſolutionis:de qua dicam.j.e.c.exceptio
nem:ita nec actor cogit᷑ replicatõeʒ ꝓbare: niſi
ſit ꝓbata exceptio rei qua ipſe actor intendit ꝑ
replicatione elidẽ.⁊ hoc tenet ſpe.i.d..fi.poſt
prin.poſſʒ tñ replicãs ſi ueller prius ꝓbare:ar.
.c.i.de ꝓba.⁊.l.circa ⁊ quod ibi nõ.ff. ð̊ ꝓba.
ſʒ tu uide quod i ſimili dixi i.c.i.ð or.cog. ubi
plene dixi de actiõe ⁊ exceptiõe que ſit prius ꝓ
banda:ſic dicẽdum eſt de exceptioe ⁊ replicatio
ne:ideo limita ut ibi i Ad ſeptimũ z ad
ultimũ quo querebatur:an ſit neceſſario ꝓnun
tiãdum ſuper replicatioe. dicit Jo. an. poderan
dum nãm exceptiõis S quam ꝛeplicatur:qꝛ ſi eſt
emergẽs q;tũcũqʒ ſequat replicatio duplicatio
triplicatio quadruplicatio ⁊ ſic in ifinitum ſatis
eſt ꝙ ſuper exceptiõe ipſa ꝓnuncietur ſuꝑ qua
neceſſe eſt ꝓnunciari: iur ea que dixi in.c.i. de
4

D /

. V ſr Dplens de „.

&C10 F ianas—
2

—

¶ H. exceptlonibus:

or.cog.ubi ſatis expediui:qͥd dicatur emeꝛgẽs
et quid incidens:et an ⁊? quando ſit neceſſe taci
te uel expᷣſſe ſuper eis pronunciare. exemplum
bᷣ dicti:excipio teſtem excommunicatum:repli
cas illum abſolutum:duplico abſoluentem non
habuiſſe poteſtatem abſoluendi hboc ipſo ꝙ in
dex ꝓnunciat teſtem admittendum uel ñ admit
tendum:ſatis ſuper ꝛeplicatione æ duplicatione
pꝛonunciat:ſi tamen etiam ſuꝑ his ſpalit᷑ uellet
interloqui non efſʒ peccatum ſi ueꝛo exceptio ẽ
icidẽs ſuꝑ qua ñ eſt neceſſe ꝓnũciari:ergo nec
ſuꝑ repiicatõe ꝓnunciabitur.exemplum excipio
ð pacto de ñ petendo:replicatur de renũciatõe
nel contꝛario pacto ſatis eſt ut cõdemnet iudex
uel abſoluat ſuper principali per quod erit expe
dita exceptio et replicatio:lʒ ſi nelit etiam ſuper
illis ſpãliter ꝓnũciare poſſit. Concluſio ergo eſt
i ſuper replicatione n eſt neceſſe ſpãliter ꝓnun
tiare:qꝛ ſufficit tacita ꝓnũciatio que reſultat ex
ꝓnũciatiõe ſuꝑ exceptione uel ſuper ipſo facto
principali:ut pʒ ex prediciis et his que dixi i.c.
i. ð oꝛ. cog. Mi. ab.
Bm eccleſiaſtice. &
Mabens pluꝛa beneficia cont:a alium
de pluꝛitate non excipit:ita ſummar Jo. an.
ſummatio eſt multum gnãlis:cõuenit iñ littere ĩ
genere. alij ſummãt ſic: Reus ñ neceſſaꝛius ab
exceptõe repellitur per replicatõʒ paris cris uel
obiecti poſſet aliter ſummaꝛi ⁊ itell gi:ut.j.pa
tebit. Eſt eiʒ hec decre.difficilis quo ad intellec
tuʒ: et adhuc ꝛedditur magis difficilis ꝓpt᷑ dẽa
doc. Diuidituꝛ ĩ duas ptes. In pᷣma põit deci

ſum erxordium. In fa mãdatuʒ :ibi mãdamus.

Wö. ar. ꝙ per inueſtituram factam i abñtia
bñnſicij ñ acquiritur illius bnficij poſſeſſio: ðᷣ q
dic ut nõ in c tranfmiſſam de elec.æ. c.ij.de cõ
eAll dann poſſe eẽ pluralem in diuer
ſis ecclis quod intellige iux nõ.in. c.gẽa ð Ep.
li. vi. ⁊ cle. gꝛe.e.ti. ¶ Hõ.ʒꝰ quem n poſſe ꝛep
bendere in alterius perſonam qò in ſua putat
equnm.xxxij.q.vi.c.nihil cuʒ tribus ſe.⁊.xxv.
di.c.fi.et.iij.q.vij.iudicet.¶ Op.õ tex.ur̃ eim
ꝙ Z iſtum poffint plures excipere ſalteʒ noĩe ec
cleſie: aꝛ.in.c.ſi quis pᷣſbyteroꝝ ⁊ quod ibi nõ.
ð re ec.ñ alie.ubi pʒ ꝙ ẽt is qͥ male alienat põt
nomie eccłe male alienata repetẽ. Itẽ pᷣtextu cri
mis uel excõis ñ ꝛepellitur quis ad ðdᷣfenſiõeʒ ec
cleſie ſue:ut ĩ.c.dilecti.j.e. Item ſaliem non de
buiſſent plurales admitti uolẽtes exciꝑe S iſtuʒ
ipetrãtẽ. So. ꝑꝑ b̊ oria ⁊ ſimilia legituꝛ h.c.mł
tipliciter in glo.ex glo. ¶ Er diuide hanc glo.
in rres ptes. In pꝛia ponit opi. Min. In ſecun
da opi. Tan. et Jo. illi Sꝛiam. In teꝛia glo. ap
probat opi. Vin. et ſyndet ad aliqna motiua in
Srium.ſecunda ibi tan.⁊ io.tertia ibi mihi uide
tur.⁊ ut clarius habeas glo.ꝛecitabo eaʒ cõclu
ſiue. Nin.fuit in opi.ꝙ pluꝛales in bificijs ad
mittant᷑ ad odicendum noiĩe eccleſie ⁊ ñ ꝓpᷣo.ñ
plurales uero admittamur ad contradicendum

nomine ꝓpꝛio et nomine eccleſie Aiſtur
ter. Endet dupliciter. et pᷣꝙ ñ fueꝛt admiffi i
nomine eccle:qꝛ Mapa celeſtinus ex certa ſei⸗
iſti ꝓuiderat.i.ſciens eum habere alia biſctcig⸗
et ex hac ſolutiõe colligit᷑ pꝛima lectuꝛa. & Sec
contꝛa hunc intellectum facit. qꝛ collatio ex cer
ta ſcientia facta ſʒ excludat ſubꝛeptionem:nõ tũ
inducit diſpenſationem circa pluꝛalitatem iux
ea que nõ.in cle.ſi rõanus de pᷣbẽ. in.c.ſi mo
tu ꝓpo.e.ti.⁊ melius in.c.ñ poteſt.hic autem ñ
obijciebatur de ſubreptione: ſed ꝙ obrincebat
bñnficium in alia eccleſia. Item bec lec. gl. diuiat
ad tex. nec tex. fundat ſe ſuꝑ iſta ratiõe.I. ꝙ iſti
obijcientes laborabãt eodem morbo:ideo foꝛ
te glo.tꝛãſit ad ſecũdam lec.dicẽs ꝙ iõ ñ fuit h
exceptio admiſſa: quia iſte iam erat cõfirmatus
et poſſeſſionem bũficij adeptus:⁊ ſic ñ habebat
locum exceptio:cum nil iuris iſte nunc peteret:
ſed quid facti ut libere poſſideꝛet: ꝓ hoc.c.con
ſtitutus ⁊? quod ibi nõ.j. de ap.⁊ h̊ lec.coꝛruit:
nt pꝛecedens diuinat:nec enim tex.ſuꝑ ea ſe fun
dat:ex ꝛatione enim depᷣhendimus mentem qiſ
ponentis.j. ð̊ vᷣbo.ſig.intelligentia ⁊.l.cũ pateꝛ
.F. dulciſſimis. ff. ð le. ij. Yo. ?æ Tancre. fuerũt i
ↄiraria opi. Nincẽ.dicẽtes:q nec nomie ecclie
nec nomine ꝓpÿ poſſunt canonici opponere et
illi qui ñ habent plura bñficia:tum quia n vſat
dãnum ecclelie.tum quia utlie eſt ei babeꝛe pu
res bñficiatos:⁊ dic latius ut in glo ¶ Sed ꝗ
hãc opi.facit:qꝛ pluralis i bñficijs ñ poterit ia
bñ ſernire eccleſie ſicut ſi baberet unum bnficiũ
tantũ:ui pʒ in.c.quia nõnulli ð cleri.ñ ꝛcſi.?.c.
relatũ.e.ti. Iteʒ eſt contꝛa eccłe uniuer ſalis uti
litatem:ut ĩ.c.qꝛ ĩtãtuʒ de pᷣbẽ.⁊.c.ad aures de
Hp. ſic ꝑ hãc opi.ñ ſolueꝛetur ↄrium facit qd
le. ⁊ nõ.in. c fi.ð Gep.li.vj. et ꝑ Jo. de lig. i cle⸗
gratie.e.ti.ubi ꝓbat:ꝙ licet exigere bñficium ꝑ
ſingularem clericum facit.c.conquerente de cle.
non reſi. ¶ Itẽ S hãc opi.Lan.⁊ Jo. facit iſia
littera a contrario ſenſu:que inuit ñ pluꝛales in
bnficijs admittendos:⁊ ſic hec tenia lec. nõ pꝛo
cedit Beꝛ. approbat opi. in. ut ſaltem illi ꝗ
ñ habent plura bñficia admittantuꝛ. alij ueꝛo ſni
niſi nomie eccleſie. æ uide motiua ſua i glo.: ſal
uãdo bãc lec.poſſet dici ad iſtum tex. ꝙ iſti non
fueꝛunt admiſſi:qꝛ opponebãt ſe noie ꝓprio no
autem nomine eccle. ¶ Sed 2 hũc intelſectum
op.ſic:ſi hoc erat in ſe illicirum debebat ſaltem

. Papa ex ſuo officio hũt ꝛepelleꝛe:ar. eius qð

nõ¶ Inn. i. c.i. de of. uica. . x. a. i. ſacerdotib:
ubi colligitur iudiceʒ debeꝛe ex officio ſuo libel
lũ laceꝛare ſi uidet ius nõ competeꝛe actori ma
xime in iſtis ſpiritualibus in quibus reguiariter
ſupplʒ ex officio: ut in.c.cum nobis et.c. cum di
lecti de elec. et. c. cum uemiſſent i fi. de inſii. ſaluã
do hũc ĩtellectum poſſz ſic Nnderi:ꝙ boc n co
ſtabat ꝙ pluꝛalitas eſſet illiciia.nam in mulus

sH caſibus licitũ eſt habere pluꝛa bnſicia compall

bilia iux nõ.in.c.dudũ el.ij.de eee. .c Hot
de Np. li. vj. et ꝑ Inn. in. c. cum iam dudum

n
Ppnm nuni
os ſ. o een mn

orCeo
gon omn

eſpptl
Nſme⸗ tatoſe ſ
eGN evwn iipe 4
i giblea lu atynſii 4 nna

tenſa emna hiun
vln eſlln btt ſ iſch

4
lürm ſun maln enn
v iumiu ian cceſe
id nueſi mmiin an⸗
e
lihmn

. ai di⸗
nelmg en gn

nent ontiti
D umn inkuun. Loo/.

ne oun ennn nelun
D AinurirNN,

iin
mnrnn ieuvumr Au Phran

uſodan ilimn ujn uun
mranraffanmhi onnmig t on don
o uns onch Alnintar oidnndne
tce Mrlabiſehegrnnin ſce rez
irefongonies Aninganmn an
lospeetoſlh ana Kinndn n Krerd
bibenur höunntnno We tupids aen
Lziſta nolen paurar Noleman enan
Carioſenſa.vel dic in nonc erchpe⸗
Gehorakene teruonm gelaceo aprand
(docen pnngniores ortionrsno epe
Preplanonen oucsdeicitſſciudio ne⸗
loſſe Burelegnncobone rpinlun
ler ſfſoma phor flet iſe r od
ninc dli ſeortigzd l a
Phrices onnienn nn lgg dii
Marnr conpend e, cpron
Nepelimwr obbac egrn ene⸗
niungetnan n n gu fuin
, RGoolgr onnn n 8

ſouuſna foͤk j ue Ymnt

/

Armu gl i tin rnmn
nxr omine ppo oſimr munifoger
lni ibvn gn hifeinmn gluit
binmm aclie mn itle ro titar
ſi difcnwo:ece luigor igb
birol aitqrpurals biſeſs ioten,
huſnure cclcſe ſtcut ſibrveret unum uſici,
mntiulinc nianonli deid a
drie. NAenen d uſnafliet
tmenit ginnde drintdin
Ryr lepbicc n Cnenmn Nunt
Eertbntid hl nn ut
Gmie eniibi Pnq lnehgt ir
ſrgimm gaunftininn
mmmn. (Nidonn uch
ten aconmro ſeſingkkinlin
böfcis Aninendesn ſcbec enk!

cdt Ber apyrobn . Unu 1
babenl pn pifca udninmnnt

4 1
ſtnonie leſe⸗t nunan
ic hir lo poſtn icdid nrn⸗
ſennt niſſeg: auti 5
an nomine atſe

ſ . 6N.
da vnſen en
eclt cl . *.
r donh

ulse ſ
ſuong iicbime i
aſbhsl nc ci i
. l. 4

pᷣben. de quo Dapa noluit nunc inueſtigatio
neʒ ſumere ſupra iſtos ſe opponentes:ſed exclu
dere ex gñali ratone:quia non debent reputaꝛe
ꝛepꝛehenſibile et illicitum in perſonis aliorum
quod in ſe putãt licituʒ ei honeſtum.xxxij.q.vi.
nihil iniquius cum tubus ſe. æ qdᷣ quiſqʒ iuris
i alteꝛum ſtatuit ipᷣe debet utni eodem. ff. qð qᷣſqʒ

luris.l.iij.⁊.c.cum omnes de conſti.⁊ peꝛ illum

tex.⁊ pᷣdicta ampliando hãc lecturam poneꝛem
quartaʒ:q nec noĩe ꝓpᷣo nec nomie eccleſie iſti
plurales debent admitti ad opponẽdum cont:ia
ꝑſonam n dico cõtꝛa heptum. Et idem eriã dice
rem cõtra reſcriptum ſi ipᷣi eodem morbo labo
rarent.nomie ꝓpo ñ per ſupradicta:nec nomie
eccleſie etiam ſi utilitas eccleſie ueꝛſaretur:qꝛ ñ
uideretur moueri bono ʒelo.non debent etiam
nomine eccleſie reputare iniquum in aliorum ꝑ
ſonis quod in peꝛſonis ꝓpᷣis reputent equum.
ut ꝓbatur in dicto.c. cum omnes ſᷣm unam lec.
cõmuniter ibi approbataʒ. debent enim iſti a ſe

incipeꝛe: ar. in.l.ſi pupilli.ff. ð neg. geſt. æ poteſt
cis dici eijce trabẽ de oculo tuo zc.ij.q.vij..

item cum in cuangelio ⁊ alibi iudicet ille ð alio
rum errore qui non agit eadem que in alio pu
tauerit puniẽda.iij q. vij. iudicet ⁊.c.poſiłatꝰ.æ
bunc puto uerum intellectum c.nec ob.ſi dicat
crioſum poſſe defendẽ eccłam:ut in contrario.
boc enim fateor niſi ſequatur illud abſurdum:
ut in alijs dicant iniuſtum quod in ſe putant iu
ſtum tunc enim tanquã contraꝛius æ non bono
ʒzelo motus non dʒ admitti:ar.c.ſolicitudinem
in fi. de ap. z.l.ubi repugnantia. ff. de reg. iuꝛ.
alij uero non plurales admitterentur. qꝛ ceſſat
i eis hec rõ ſuꝑ qua ſe fundat Ae
habetur nõ. limitatio ad oöria ſuꝑius allegata:
2 ̃a iſta nullam patituꝛ violentiam etiam a cõ
trario ſenſu. uel dic ꝙ iſti canonici excipiendo
de pluralitate certabant de lucro captando. ut
.ſ haberent pinguiores portiones:iõ repellunt
ꝑ replicationem paris delicti:ſic iudicio meo vr
lenſiſſe Bar. allegando hunc tex. in. l. cum mu
lieꝛ ff ſo.ma. ꝓ hoc facit ille iex.⁊ quod pleue
dixi in.c.dilecti j.e.pot etiaʒ dici ꝙ iſti caonici
pluraleles commiſeꝛunt contra legeʒ danãte plła
litatem ex qua competebat eis exceptio:merito
repelluntur ab hac exceptione:quia fruſtra au
xilium legis inuocat qui commitui in legem: ut

i. c.qꝛ fruſtꝛa de nſuꝛ. facit.xxvi.di.c.una et hbuc

intellectum ad iſtum tex. ꝛeperio ſentiſſe¶ Inn. i.
⁊c.intellecximus ð adul.æ hẽs ĩ bis multa ultra
alios. Et hec claꝛifſime ſufficiant ad intellectum
.c.ſed ne deficiant dicta antiquornʒ ea recitabo
maxime qꝛ egent declaratione:cum confuſe per
alios recitentur. Inno. ponit quintã lec. dices:
ꝙ ſi reſcriptum peccat in ſubreptione:puta qꝛ ñ
fecit mtionem de alijs bñficijs nec ex certa ſcia
POea contulit quilibet ẽt habens plura bene
ficia poterit excipere:qꝛ nunc ñ excipitur õ ꝑſo
nam ſed ↄ reſcriptum quod ſumit uires ex intẽ
tione concedenis: de Vo.ſig.c.dilecto de itẽtõe

¶ De exceptionibus.

autem Dꝛape nõ eſt pꝛouideꝛe ei qui habʒ alið
bnſicium de illo nõ habita metõe:ð reſcrip.c.ſi
pꝛoponẽ᷑te ⁊ melius i c.ſi moru pꝓpꝛio de pᷣbẽ.
li.vj.ego hoc puto uerum:niſi ut dixi iſti excipi
entes laboraret eodem moꝛbo. Si uero reſcrip
tum non peccat in ſubreptione ita ꝙ nunc exci
pitur duntaxat contra perſonam.ſ.ꝙ nõ poteſt
plura beneficia ſimul obtinere:æ tũc ſi nõ uertit
in danum eccleſie nõ poteſt agi nomie eccleſie:
ſecus ſi uerteretur i danum: puta quia pꝛopter
paupertateʒ pꝛebedaꝝ deſeritur eccleſia:tũc eni
quilibet ↄ eum ageret etiã alijs iuitis. ¶ Item
quilibet admitteretur ſi ſuum ſpeciale itereſſe ꝓ
ſequeretur eriam ceteris iuitis.ff.de ꝓcu.i.licet
puta ſi ſua prebeda ſpecialis ex hoc diminueꝛet
ſecus ſi uerſaret᷑ ad ueꝛeſſe cõe: ut ſi diceꝛet mi
norem prebẽdã habeo ſi iſte recipeꝛet᷑. foꝛte eni
omnia ſunt in comuni:⁊ i fine ãmi ꝛedditus diui
duntur inter canonicos. Reuio autem quare
admittuntur contra reſcꝛiptum indiſtincte æ nõ
cõtra perſonam eſt ſecũdum Inno. quia h̊ ulti
mo caſu nõ uerſatur peccatũ:cũ nõ ſit peccatuʒ
habere plura bnficia iuxta nõ. plenius per eum
in dicto.c.cum iam dudum. G Et circa hoc in
ſtat hic Inn. 2 certe licʒ iſta nideatur exquiſita
nõ tamẽ cõueniunt littere:que nullatenus iſta
ſiderauit:ſed fundauit ſe ſuper alia rõe:ut.5S. di
xi. Hoſti.tenet hic pluralitatem bñnficioruʒ eſſe
peccatum: æ ad iſtum tex. dicit ꝙ Mapa proui
dit ex certa ſcia:ſed circa hoc dic ut dixi.õ.⁊ an
ſit peccatum collige ex notatis in. d.c. gꝛa ⁊ cle.
gĩe ⁊. d c. cum iam dudũ prealł.¶ Dextã lect.
ſentit Jo. an. S. c. pxi. ? latius attingit eam bie
do. Car. licet de Jo. an. nõ faciat metionem di
cens:ꝙ iſti opponetes erãt rei uoluntarij: æ ſie
nõ debebãt admitii:miſi prius legitimarent eoꝝ
perſonas:cum in multis conueniant cum actoꝛi
bus iuxta notata i.c.ſuper eo ð elec. Jllegitimꝰ
autem accuſator nõ debet admitti:de accu. c.i.
ſecus autem ſi eſſent rei neceſſarij:quia runc ad
mitterentur ad defenſionem eccleſie:⁊ ſic intelli
gat᷑.j. eo. c.dilecti ⁊ quod dixi in cõtrario. bec
lec.mihi nõ placet:qꝛ ſi ueꝛſatur dãnuʒ uel uiili
tas eccleſie nunꝙᷓ canonici dicũtur rei uolũtarij
cũ teneant᷑ defedere iura eccleſie z eoꝝ etiã iteꝛ
eſſe:ne eccleſia eorum depauperetur: ut notabii
ter ſentit Inno.in. c.ſuper his de accu.⁊⸗ quod
nõ. j. e. c. dilecti. Tene ergo quartam lecturam
cõtra quam ⁊ cotꝛa tex.a ↄrio op.nidetur eniʒ
ꝙ etiam nõ plurales nõ debeꝛent adinitti ad ex
cipiendum: cum iſte iam eſſet inueſtitus:ſʒ opus
eſſet agere non autem excipere:ut plene nõ.in
dicto.c.ↄſtitutus de appel.facit ꝙ le.⁊ nõ.in.c.
accedens.·j.de accu. So.dicit Inno. oõrium nõ
ꝓcedeꝛe cum excipitur quod per obꝛeptionem i
petrauit:ut nõ.in.c.cum olim de do.⁊ contu.⁊
de cauſa.poſſ.2=. proprie.c.cum olim hec ſo.eſt
bõa in ſe. nam tunc negatur ꝓrſus ius compe
tere inſtituto:ſed in caſu noſtro n ꝓcedit quia
hoc ñ opponebatur cõtra reſcriptum ſed cotra

a ₰

„

Tarine dantt

& papa inis Onauno elg Acmat a,
4

rnα o*

1149

a lapſum.

perſonam: ut ipſemet Inno. S. uoluit. un poteſt
dici ꝙ hec exceptio poteſt admitti eo caſu quo
pᷣ iure admitti poteſt. utputa ſi erat tale bnſiciũ
quod de iure n poterat cum ſecũdo retineri. ſi
eiʒ admittitur exceptio famoſa ↄ ꝓuiſum:ut.d.
.c.acccdẽs:młio foꝛtiꝰ exceptio de iuẽ notoꝛia:
aꝛ. c.i.ð of.uica.⁊ quod ibi nõ.⁊.c.ad decimas
ð reſti.ſpo.li.vVi.
„+ Cãus: Judex ſta
Aſtorali 8. tuere dʒ terminũ
aag oms dilarõias ꝓponẽdas: pꝰ queʒ
excipienteʒ ñ audiet niſi in tribus caſibus bᷣ ex
ceptis. Diuiditur. naʒ pꝛimo ponitur deciſa cõ
ſultatio. In ſecũda ꝛeſpõſio ĩ qua duo facit.pꝰ
põit decretum ⁊ ipſius caſum.ſecũdo penam et
tꝛes caſus exceptos:ibi itaqʒ.¶ Mõ ibi iquiſi
tiõi iũcto ueꝛbo decernimus: quãdoqʒ ad in
quiſitiõem alicuius MDapa edit vde nouo:qð
intellige quando conſtitutio non uenit ĩ pᷣiudici
um cauſe pedẽtis:nec ob.quod bhabetur i aut̃.
ut facte noue conſtõ. facit ad pᷣmum dictum.c.
paſtoralis in pᷣn. de ſep.ſic limita quod nõ.i.c·
cõſultatiõi ðᷣ tẽp.or.⁊.c ex tua ð fi.pl. ¶ Hõ
Fo ar. optimum iudicem poſſe ex cã abbꝛeuiare
terminum a iure ſtatutum ſine hominis miniſte
rio. nam ad ꝓponendas dilatorias ius prefigit
terminum li. ↄt᷑ ut ĩ.c.ĩter monaſterium j.de re
indi.⁊ C. de excep.l.fi.⁊ tñ iudex põt abbreui
are ut hic:ad hoc adducit iſtum tex. Bar. in. l·
ij. ff. ð re iudi. Iſte tñ tex. poteſt adduci ĩ Sriũ:
quia boc facit iudex auctẽe huius ↄſtitntionis.
ut pater ibi deceꝛnimus.⁊ de mã nide qð nõ ĩ
c cum ſit rõana de ap.ubi latius dicaʒ. Nõ
ibi ex tunc de hac dictione. denotat enim extre
mitatem temporis.et dic exiũc.i.poſt teꝛminum
¶ Et ex boc nõ ꝙ teꝛminꝰ p̃fixus ad
aliquid faciendum intelligitur in dubio peremp
corius:niſi aliud ĩ iure expriatuꝛ:quod tene h.
HMoſti.allegat decꝛe.conſuluit de offi. dele.⁊ ni
de bonam glo. in. ele.i.e. ti.in uerbo ꝑẽptorio.
Idem BGuil. in Spe. de dila. F. i. V. exceptoꝛie
2. vV.ſe.ubi etiam tractat quid iuris ſi dies ultia
termini ſit feriata:uide bonaʒ glo.in.c.i.de do.
⁊ contu.li.vj.que ſentit:ꝙ ſi in iure uel alia diſ
poſitione fit mentio ð termino itelligitur de ſim
plici termino. unde n ẽ neceſſe ꝙ ſtatuat᷑ ꝑpemp
torieſet regłariter an et quando teꝛminus dʒ ce
pemptorius ſeu trinus:uide quod plene nõ in
.c. ↄſuluit ð offi.deł.⁊.c.ad petitionẽ.j ð accu.
ubi ſatis ꝑ Inn. ? do. ð ro. deciß. xxviij. æ. ccxl
vViiij. ? ꝑR Har.i.i.ſi finita. S. iulianus.ff. ð dã. ĩ
tec.⁊=.l.mãcipiorum de opti.le.uide tex.cum ibi
nõ. in.l.fi.ff.de fer. MHõ. regulam ⁊ tres cãuſ

exceptos a regula regulaenim eſt ꝙ p'tminum

lapſũ ꝑs nullatenus debet audiri uolens ꝓpo
nere dilatorias. Fallii pꝰ ſi ꝑs fuit pꝛoteſtata ĩ
tennino: quod intellige ut in glo.iij.ſo ſi de no
uo exceptio ſit ortaltcio ſi prius erat orta ⁊ de

¶ Be exceptionibus:

nono nenit ad noticiam ꝛei. Fe quaꝛtum
caſum ſi de nouo ſupeꝛueneit facultas pband’
ea que oꝛa eꝛant tempoꝛe termini ſeu dilatõis
paria enim iſta ſunt.ſ.ꝙ de nouo ſciat᷑ uel ſuper
ueniat ꝓbandi facultas:ut probatur in. c. ut ciꝛ
ca ð elec.li.vj.ita ſẽtit Mau. de liaʒa. in cle. oſti
tutionẽ ð etc. ¶ Adde quintũ cum uult ppone
re exceptionem illi ↄriam quã prio poſuit:qꝛ ũ
potuit a principio ſimul exceptiones cõtꝛaꝛias
ꝓponere:ita nõnteꝛ dixit glo.in.c.cum dilectus
ð reli do. æ.xiij.q.i.S.i.V.ad boc in glo.in. v.
afſeritis: æ bic ⁊ de hoc latius cum glo. His

nõbilibus expeditis aſſumaʒ p glo. æ poſtea ex

pediam aliqua dicta doc.que ñ poterũt ad glo.
commoð applicari. ¶ Quero ergo pan diſpo
ſitio huius.c.habeat locũ ĩ peremptorijs.glo.i.
dicit p non. adueꝛte glo. põt intelligi dupliciteꝛ
pꝰꝙ ſtatuto termino ad ꝓponendas dilatoꝛias
nibil obſtat quin poſt teꝛminuʒ poſſint pꝛoponi
ꝑemptorie.⁊ iſte intellectus nõ hẽt dubitatom:
maxime quia ꝑemiorie proponũtur pꝰlit.cõt.
2 ñ ante:ut in.c.i.⁊.ij.ð li.ↄt᷑.li.Vj.⁊ iſte teꝛmi
nus preſigitur an l. conte. ¶ Secundo pot in
telligi ꝙ n ob. termino pᷣfixo ad proponẽedum
ꝑemptorias poſſunt ipſe peremptorie nihilomi
nus pꝛoponi:non tamen ꝛeddit rõem hꝰdicii:
ſed ꝛemittit ad nõ.j.e.c.exceptionem ⁊ ibi glo.
ſingulariter dicit peremptorias poſſe proponi
uſqʒ ad concluſionem in cã:ut in.c.finem de do
lo ⁊ contu.⁊.l.exceptionem. C. de proba.ſʒ cer
te illa iura æ conſimilia nõ faciunt:quia loquũt᷑
quando nõ fuit ſtatutus aliquis terminus. nam
dilarorie poſſunt de inꝛe uſqʒ ad li.ↄte. ꝓponi
.j.de re iudi.c.inter:ſecus tamen eſt ſi terminꝰ
ad eas proponendas fuit a iure preſixus ut b.
Igem eꝛgo poſſet dici in peꝛemptorijs:ſed pꝛo
glo. iſta facit:qꝛ indultum a iure bnficium nemi
ni eſt auferendum:ut in regula indultum de re.
iuꝛ. li. Vj. nec ob.iſte tex.quia loquituꝛ in dilato
rijs in quibus ñ tꝛactatur de tanto piudicio ſiẽ
in peremptorije¶ EEx bis potes colligeꝛe dubiũ
eſſe probabile. quid eꝛgo dicendum.dico quat
cuor opiniones principales in hoc aruculo re
periri. Mrima ꝙ in peremptorijs nõ bbet ſo
cum pᷣfixio huius termini. hanc tenuit iſta glo.
Secunda habet totum oppoſitum. hanc tenet
Inno. æ Hoſii.bic. Leꝛuia ut cum cauſe cogni
tione poſſu terminus pretfigi: alias ſecus. fuit
opi.Di.in regula indultũ ð re. iur. 1. vj. Quar
ta ut quo ad ꝛegulam hic contentam habeat lo
cum iſte tex. in peremptorijs.ſ.ut temminus pol
ſit prefigi ad oẽs peremptorias proponendas:
ſed quo ad exceptiones non:⁊ bec opi.uanaim
nam Compo. in. c. cum ſicut de elec. ꝛciiat do.
de 20. deci. xxxix. nõ credendum iuramento par
tis ſi poſt terminum dicit ad ſuam nouiciam per
emptoꝛiam peꝛueniſſe: quia cum tex. iſte deuiet
a regulis iuris ut cꝛedatur i facio ꝓpo imꝛamé
to ꝑtis ñ debet extendi ad ꝑemptouas: manin
qꝛ ꝓpier graniiateʒ piudicij ꝑs de facili dclers

ma b
annſl⸗ nn. Nn : cpin

an ingini an cecſi⸗

ſonoſ
aoc atereepio non
Anon ſumr iunmend ſorpumen.

ivcg,umnet i,g,hn te
itiigſuar l vnn iun
ur ata iimm nnm tc iihn
glunnalyr ſnumncl vo onn
mroclaume kaniinni f greium
anmanmur e,ice potl Pntnorun
1ptci nodetoni nobetſeinnl oe⸗
ſeqztetdnltapontt igarne m
i n raaden Nle doe ehd Aummmn
GümetantmRnorfse icpono nnnan
ttann Kuntepamangrien fna geiororn
ainſd d non aegn potun ſon uoln
Mnin cederconminnmendtana prelani
Gennig nlipwdemn Cinamin er
Mreſmmnan td.Nſileercn ingaai
Mrorio gnoc cedin cugnecetene
itt e nlitl N ce ant iili cad
forunmnelniſecneranns orben Aicde
gnepreſtnunrſtenincla nne n ſ
⸗ *ZR ſumin mn t nin
lns per que preſnun Gorn

Enlhilomninus Urobirttitcin
golace c beronmin Mo *
cſuonſs llznungmn
inento partis ghando ner n
untarinm,ur prob

lginineniinli 1

ndledſt nnn ſammnz wſin
kamwnr t ſelneletns nd Mõ
myine quia pamorie nohetimſti
en me incl t i 1 9 gtien
nus oreſgiur aj , cone, Hmhi
lclg gi b mi jſſ ag Nrpnin
annwnus ooſin ie grnpore ſble
us oupon.noy munen vciit roen bile
ſi mnmn o ſecunint iit,
õ
N d conboſoren in cinr incor0⁵
ptconm e.. eeptionan Cerobi ih e
EZih rat conſiimtia no fatuntaua bagit
nndonofün ftummns dictis rniins nann
Anore oſonde n iſch e. P
ſdere mdi mnerſenstmenh ſum
AAeas ropoſennd iil in Nin⸗
opoſſe Cic in paenpiorisſ
g Gnhnmma me bflinn
Nickanigendummin ehii SNdnung

lcr . net Od. ſe ter auid alinid⸗

. ro ote
is n blbus i acnnn de n
nisnh Erbsolsaliſen

in ranpiofi . ſdnn
d ag⸗ Clcencune .
aſſe nnnnten

zat: æ iuꝛamẽetum non eſt ſulpecto defeꝛendum i
c.clericos de choa.cle.⁊ mmlie. Spe.i ti.ð excep.
F. dicto. v.utrum tenet indiſtincre hunc textum
habeꝛe locum in peremꝑtorijs:niſi quo ad pro
ponendum crimmna Ya ilioenim uult ꝙ ñ cre
datur iuramento partis ſi dicit illa noniter ad
noticiam ſuam peruenifle: quia poſt terminum
non debet audiri ſine reſtitutione in integrum
ex clauſula generali:ut nõ. Innocentius in.c.
coram de in inte.reſtitu. In criminibus autem
non habet locum in integrum reſtitutio: quia
non ſubeſt equitas ⁊c̃. domini de rota deciſio
ne proxime allegata plene proſequuntur ⁊ fina
liter:licet domini fuiſſent uarij:fuit tamen ſentẽ
tiatum. ut in actore cui fuit pᷣfixus terminus
ad omnia iura æz munimenta producenda non
ſtetuꝛ inꝛamento paꝛtis propter grauitatem pꝛe
iudicij ex parte rei imminens: qui alias ueniret
abſoluendus: ſed in reo ſtandum eſt ſuo iura
mento:quia fauorabilior:et ſic habebit locum
iſte rextus in eo etiã quo ad exceptiones. Dau
lus in clementina.conſtitutõeʒ de electione dicit
quod aut exceptio nouiter eſt orta z admittitur
ſed non ſtatur iuramento ſuo:argumen. de offi
cio deleg.c.inſinuante ⁊.iij.q.x.placuit ⁊ quod
ibi nõ i gl.fina.aut uult opponere antiquam q̃ᷓ
nouiter ad eius noticiam peruenit ⁊ diſtinguit.
ꝙ ſi nunc allegat ſibi notum eſſe quod prius
erat publicum ⁊ non auditur:quia eſt preſump
tio contra eum:ut in.c.i.de poſtul. prelatorum
2.xvi.di.quod dicitis:niſi pꝛobet ſe in tali loco
fuiſſe ꝙ ueꝛiſimiliteꝛ potuit ignorare: ut in.c.fi
nali qui ma. accu. poſ.æ hoc credo admitten
dum eriam in dilatorijs ⁊z ſic puto limitandum
etiam iſtum textum argum.c.fina.de iureiuran.
in fin. ſi illud non allegat notum ſeu publicum
admitti debet cum iuramento:quia preſumituꝛ
ignorantia niſi pꝛobetur ſcientia:ut in regula
preſumitur lib.vi.niſi exceptio ſurgeret a facto
proprio quod debuit indagare:de elect.c.inno

tuit ⁊.c.nulli.e.ti.li vVi.de cꝛimi.falſi.c.ad falſa

riorum:uel niſi aduerſarius probet aliqua peꝛ
que preſumatur ſcientia:qua tunc non ſufficeꝛt
iuramentum ſecundum eum: ſed probare ba
bebit aliqua per que preſumatur ignorantia
2 nihilominus iui abit:ut in.c.innotuit iuncta
gloſa. de elec. hec omnia puto procedere etiam
in dilatorijs quia nunquam debet credi ſoli iu
ramento partis quando ueriſimilitudo eſt in
contrarium:ut probatur in.c.nulti de eleccione
li. Vi.in.V. ueriſimiliter iuncta gloſ. r ſuꝑ
uenit nouiter facultas probandi:æzæ idem dicit
quod in caſu proximo. Caute enim egit non ꝓ
ponendo quod probaꝛe non potuit allegat
.ij.q. vij.pleriqʒ.Ego allego textum expreſſum
in. c.ut circa de electione li.vi.per quem textuʒ
dicit. Archidiaconus. xiij.q.ij.ſuper ſumma:
qð etiam reſpectu criminum proponendoꝛum
ſtandum eſt iuramento partis contra opi.Com
poſt. æ. ¶ Speculatoris: quod mibi placet. ad

¶ De exceptionibus.

idem facit textus in dicto.c.nulli. Ego diceꝛem
ꝙ ſine cauſe cogmitione non poſſit prefigi iſte
terminus ad proponendum peremptorias: ut
dicit Dinus tam reſpectu actoꝛis quã reſpectu
rei. Vnde fateor actori poſſe terminum prefi
gi ad omnia munimenta cauſe producenda:
ut.in.c. coram ⁊ quod ibi notatur de in integꝝ
reſtitutione ⁊z.c.auditis de procuratoribus:ſed
non ſine cauſe cognitione: argumentum in..
diffamari.C. de inge.ma.æ.l.cum ticia.ff. de ac
cuſationibus.æ.l.ſi ea. C. qui accuſare non poſ
ſunt.hoc probo etiam per locum a ſpeciali. naz
hoc ſimpliciter permittitur in cauſis ſummarijs
ut ĩ clemẽ.ſepe de nerborum ſignificatiõe: eꝛgo

ſecus in alijs. Item non debet de facili recedi a

regulis iuris:que uolunt: ꝙ uſqʒ ad concluſio
nem in cauſa poſſunt munimenta pꝛoduci z alle
gationes nouiter fieri:de fide inſtrumentorum
c.cum dilectus ⁊.c.cum ueniſſent de teſtibus.
Igem dico in reo. cum enim habeat a iuꝛe ut
peremptorias poſſit proponere uſqʒ ad ſenten
tiam ſeu concluſionem in cauſa: ut in.l.peremp
torias.C. ſenten. reſcin.non poſ.non debʒ ſine
cauſa ita artari.nam ſi ide eſſet in peꝛemptorijs
qð in dilatorijs tex.h̊ de utriſqʒ dixiſſʒ:pro hoc
facit quod nõ.in clemen.unica.eo.ti.in ver. di
latorie ⁊ in.c.pia.e.ti.li.vj.cum eniʒ maius pre
iudicium uertatur in obmiſſione peꝛemptoria
rum ꝙ; dilatoriarum cautius eſt in eis procedẽ
dum:de electioõe.c.ubi periculum li.vj.⁊ ſic cau
ſa artandi non ſubſiſtente poſſet iſta gloſa pro

cedere.reſpectu nero excep.ionum placʒ ut quã

do habet locum ꝛegula habeant locum etiam ex
ceptiones: quia ſi rigor extenditur ad peremp
torias:fortius debet extendi equitas:⁊ hoc pꝛo
batur in dicto.c.ut circa ⁊ in.c.nulli: cum lumi
tatione tamen eorum que ſupra tetigi ſecundũ
Maulum.nec eſt curandum de grauuate pꝛeim
Qicij:quia licet admittat ad probadum: non ta
men habetur pro probatis.unde ipſa admiſſio
eſt i ſe modici preiudicij.uide omnino ad predi
cta que dixi in dicto.c. cum dilectus de fide in
ſtrumen. d circa predicta z circa textum
queritur de ſubuili æ difficili queſtione. pone ter
minnm prefixum ad dilatorias proponedas fo
re lapſum:nunquid poterunt pꝛopomi exceptio
nes mixie que opponi poſſunt ad meꝛita æ ad
proceſſum de quibus in.c.i.de li.conteſla.li.vj
2æ per Bar. in.l.cum querebatur. ff. iudi. ſolui.
Specul.hanc queſtionem format in ti. de dila.
.F. i. V. item queritur: ⁊æ allegatis aliquibus pro
2 ↄtra reliquit diſputationi. Jo. an. in addi. ibi
plene proſequitur. z uidet primo ꝙ ñ:quia ter
minus iſte prefigitur:ne impediatur longo tem
pore li.cõte.ſed ſi iſte exceptiões admitteretur
iã fruſtaretur principalis intentio huius.c.g
⁊æc̃. ¶ Secũdo facit:quia ſi ꝓponũtur i uiʒ di
latorie dñt aſſumere nãm dilatoriaruʒ:ar.c.re
colentes de ſta. regu. In cõtrarium facit:quia
licet poſſint proponi in uim dilatorie:tame no

Cia ſ. — ⸗
ſcit- * riTs r Iam

- .⸗ . ) /
PPv 28. Tern ur puerteg F lrſp

y'o toemt .

¶ Be exceptionibus.

perdunt nom peremptoriaꝛum:ut in dicto.c.i.
ergo in termino excluſiuo non excludunmtur:
cum hoc ſit odioſum: alias ſequeretur abſurdũ
ꝙ ſiatuto imino ad dilatorias ꝓponẽdas uide
rerur ſtatutus ẽt ad ꝑemptoꝛias:qð ñ eſt dicen
dum:cum diuerſitas nominuʒ arguit diuerſita
tem rerum in. c. ad audientiam ð deci. z.l.ſi idẽ
E. de codicił.⁊ banc ptẽ finaliter tʒ ibi Jo. an.
nec ob. iura ſuꝑius alle. qꝛ ꝑ oppoſitionem iſta
ruʒ exceptionũ ñ ꝓrogatur lis:imo facilius ter
minatur: qꝛ an li.ↄt.hñt uim pemptorie z dila
torie:⁊ ſic poterit ferri diffinitiua abſqʒ alia cõ
teſtõne litis. dicit tũ ꝙ uolendo tenẽ Sriuʒ.ſ.ꝙ
ñ poſſit opponi poſt terminumn:qð iñ ſibi n plʒ
poſſet diſtingui urrum opponant᷑ mere dilato
rie utputa dico te ñ audiendum:qꝛ reſcriptum
ſubrepticium ⁊ nõ dʒ admitti poſt t᷑minũ:aut
ꝑemptorie ⁊ dʒ admiti:qꝛ tunc nullo mõ inclu
duntur in termino: ? h hẽt equitatẽ ſummaʒ iu
dicio meo. ar. illius. c. recolentes ſed ðᷣ rigõe nẽ
ſimpłr dicẽduʒ ↄoriuʒ:qꝛ qualitcũqʒ opponaãrur
exceptiões iſte ſemꝑ ſũt perẽptorie ĩ ſe.lʒ hẽant
ex puilegio effectum dilatiunm. Itẽ dic ꝙ pꝰli.
ote.idiſticte adminũt᷑ qꝛ ut nõnteꝛ dicit ibi Jo.
an. poſt li. ↄte. hẽant utrãq; uim:non tñ pꝰcõ
teſtõnem pnit br̃e nili naãm ꝑemptoriarum.n ceiʒ
pñt amplius diffeꝛri ex quo lis ẽ oteſ.⁊ h̊ nota
bis ꝓ intellectu illius.c.i.¶ Itẽ querit᷑ circa pᷣ
dicta æ ciꝛca texiquid ſi oꝛiat exceptio pꝰcõcluſi
onem in cã:nũqͥd debeat admini pꝰ t᷑minnʒ iux
caſum bᷣ exceptum.⁊ dic ꝙ ñ:qꝛ pꝰcõcluſionem
ñ admittunt᷑ ꝓbõnes ſiue aliegationes:ſiue ↄſi.
ſtant in facto ſine in iure:ut in.c.cũ dilectus de
fi. inſtru.? nõ. Inno.in.c.paſtorał de cã poſ.æ
ꝓpe.facit.c.auditis de ꝓcu.niſi euidens rõ iu
dicem moneat i. d. c. paſtoralis.⁊ boc tenẽt do.

) = ð ro.decif.xxix.⁊ ſic limito hũc tex nero
— e VIT af 2 2. . . .
an exceptio excõis poſſit dilatoꝛie ꝓponi poſt
t᷑minũ.glo.iſta dicit quod ſic.hodie habes tex.

in cle.unica.e.ti.et uide quod nõ.in glo.pe.
Blo. ij. exponit tex.extũc.i.poſt ᷑minum a iudi
ce aſſignatum. Ego circa h̊ quero:an iudex poſ
ſit hunc terminum aſſignaꝛe ſi ↄ eum ſeu ſuam
iuꝛiſditionem fuit exceptnm:ui ſic n ꝓbata pᷣul
exceptiõe ↄ iudiceʒ ꝓpoſita teneatur paꝛs omſ
ſuas exceptiones dilatorias in termino ꝓpone
re. Hoſti.dicit ꝙ ſic:tum quia iudicis eſt exaĩa
re an ſua ſit iuꝛiſditio:de Np.c.ſupeꝛ lr̃is ⁊.ff.ðᷣ
iudi.l.ſiquis ex aliena:tum qr ſi hoc non poſſet
nimium ꝓrelaꝛe poſſet iudicium ſucceſſiue illas
ꝓponendo ↄ mtem huius.c.⁊ contra hec ſubt
fugia poteſt etiam iudex recuſatꝰ ꝓuideꝛe ut in
c.legitima ð ap.li.vi et facit de diuor.c.q;to in
fi.nec poteſt excipiens de hoc conqueꝛi:cuʒ ad
diem aſſignatũ poſſit oms ꝓponẽ.pꝰ õ iudiceʒ.
fo ò ſptum.ttio ↄ aduerſarium:⁊= ꝑ ordine il
las oppoſitas poſtea pꝛoſequi.Ego dubito an
hoc dictum ſit uerum et potius putarem oppo
ſitum. nam ex quo excipio contra iurilditionem
indicis non debet ſe imordire de principali pꝰ

X ſcao⸗ 4 P “ Pig Fta, EF = ¹ A=c Ad,,,etn P3 Fn

*)

non diſcuſſo an ſi iudex:ut in.c.cum ſpeciali de
appel. ⁊.c.ſuſpitionis de offi. delega J
ret enim quedam contraꝛieras ꝙ negem illum
iudicem uel dicam mihi ſuſpectum:z ad ipſius
interlocutoriam ⁊ prefixionem termini propo
nam omnes dilatorias mihi competentes: facit
quod nõ. Innocẽ. in. c. ſolicitudinem de appel
2.l.ſolutionem. C. de ꝛe iudi. Item ſi nego iläͤ
iudicem nego illum mihi poſſe ſtatuere terminũ
ergo non teneor recipere terminum: ar. c ſolici
tudinem preallega.ratio enim que eſt i tota can
ſa militat in prefixione termini: ⁊ ſi eſt mihi ſuſ
pectus poſſet me grauare in prefixione termi
ni: ⁊æ hanc opinionem teneo. ¶ Juxia predicta

Mασ quero: quid ſi is qui ſtatuir mihi terminum ad

proponendas diiatorias in ueritate non eit
iudex:nunquid porero poſt terminum allegare
eum non iudicem. Spe. e. ti. F. nunc uidendum
.v. quid ſi in teꝛmino ⁊.vV.quid ſi iudex uidetuꝛ
nelle quod ſic.⁊ idem in omni exceptione que
reddit iudicium retro nullum:argu. c. in noſtra
de procu.⁊ pro hoc facit.qꝙ ſi non erat iudex
non potuit prefigere terminum:nec uidetur ex
pꝛefixione termini pꝛonunciaꝛe ſe iudicem. quia
ad hoc ut ex pꝛonunciatione acquiratuꝛ iuriſdi
tio oportet quod ſpecifice pronuneietur non
autem tacite ut notanter dicit Inno. in. c. ij. de
dilationibus. dominus anto. diſtinguit: ꝙ aut
ſtatuit terminum ſpecifice ad proponendas de
clinatoꝛias defectus iuriſditionis ⁊ poſt teꝛminũ
non poterit:aut in genere ad dilatorias ꝓponẽ
das ⁊ porerit:quia non itelligitur tenminum ſta
tuiſſe ad hoc:et nil aliud allegat.¶¶ Ego addu
co in argumẽ.optimum textum in cleme. unica.
eo.ti.ubi ſpecifice fit mentio quando ſtamiur
terminus ad declinatorias et dilatorias pꝛopo
nendas.ſi enim indiſtincte poſſʒ poſtea oppone
quid operaretur prefixio termim reſpeciu decdi
natorie. eeꝛte nihi tem facit opume ille tex
tus pro opiniõe ſpeculatoris:quod pretixio teꝛ
mini ad dilarorias pꝛoponendas non extenda
datur ad declinatorias. illa enim ponuntur ibi
ut diuerſa.ego melius iudicio meo ſic diſt gue
rem:ꝙ aut is qui gerebat ſe pro iudice eral ia
lis quem conſenſu meo poteꝛam mihi iudicem
facere ⁊ non potero poſt terminum proponere
declinatoriam quam ſcienter obmſi. Uideor
enim illi ꝛenunciaſſe. hoc pꝛobo ſic:quia iſta pꝛe
fixio ermini habet nim litis conteſta. l hic. fac
quod nõ. Innocentius in. .ex ratone de ap
pellationibus: ubi diẽ quod temminus bvominis
ſubrogatus in locum teꝛmini iuris cenletur
idem cum termino iuris: facit ad hoc.c. cum ſit
romana 2. c. perſonas de appel. ſed poſt termi
teꝛminũ iuris.ſ.cõte.li.ñ poſſũ declinatoris boc
caſu ꝓpone:ut probatur in. c. iter ð re ludl. e
go nec poſt terminum bominis: nec facio din
urruʒ fuerit ſtatutus teꝛminus ſimpliciter ad
latorias proponendas an ad declinatorias:
quia quclibet declinatoria iudicis eſt dilatoris:

nſurge

eif
. At
l nelii ul
1nthmn eind nni
i ſni dr nn ih

muntn rniun dbron
ſctattenn lentibĩ iſeuan

rn
eul i clgn
cſnonſden lr
erui ſuun ſſam
3 dien zvoN h, ſrango volin
zfen ideieo nn⸗
uraepnena g tond
nc ahl ſ ai n.
i⸗ ſegein Ni Bi 1Kt
nnhtgthſien daczozthie

GinliE agontel

ee mnimmn ih ill /
llr mtrha uun i ie 1
urguletnir n
fautarAne ii unmm .
l. õ
mm un ob mmn epb/ O/
õ
Mnemnneiennsinpin arcoee
Aetgoii cccha cſe hiis non i ufft
eriſsa di Corinr ds Gainmnt pudo
legeaſten dn We en nch
1,ſ uſo Ylc anig. CItborun.
Nunopidinſctnoe weluur voſens ope
Wennnungoeti ndct danenien
eeinerehtonbns ones edin n
nS Non etindonit imd Pei rind
Nlonenlgahrnitun opinnun d
goncumdlmngtenl nan
mmt znig nn ni fn
Ncus ſononinamn doſtr ls pon
iſmmatoneſanmmn Uetalmm ſib
ore enncannſisgifb gi
ne openter Ucdſconmn Alugen 8
Mnoſes zneſoſſnin tatni⸗
donſpmen contiin inn
tenconttanitnn g n
Nolon bi miinn iun Umaren d
hon bii cere,
lmieſepon ſb nneck ii

Hpe erorn ſe⸗

raudi Linan crann
lon:aereci.
de ocne go doe iit giin nit
Hon poini prefgae unninmm neitn
orſorr emini vſniireſe dlnn
boe n eroynuitone rqtifun
1v oponea gvogd ſraiſie gronman
nmn nolte ur nomnmr dier Ynoeini
lnnonibus, doninns do. dtagnir 1
amit enminnn ſpeclhee od preponcnchts .
dnupiis deſns innſciſtionis pof ni
nporriran in genere ad iatoras Poe⸗
Ant oreir ida onicligtnr umnmnon
ſe Adaea dind denn E
ngNe Vinmm emmidetelt
i hlſptiein nend amoft⸗
nsnilummsndinn,
mnſiain iniſtverſaſßö(ſe

icheet
rant prefglatannin tn
crid oenmemt n frt cher
odtn

(T al. 5 4.l eur

—

. 0w
preſis .89* P rg rnini D rnn te (

S r.

ete tza

2

S“S 1. . 5
apellat volasng oppaome

¶ We exceptionibus.

ut probatur in dicto.c.inter. ad predicta facit
aut᷑ offeꝛatur.C.de li.cont.cãoniʒata.iij.q.iij.
offeratur. æ uẽ ſatis boc innuẽ iſte tex. mãdat pᷣ
ſigi ei rerminum:ne cauſaꝝ terminatio ꝓꝛoget᷑.
qᷓ qdem rõ uendicat ſibi locũ in omni dilatoria
ſz et ſit declinatoꝛia:als non ſufſicient᷑ iſte termi
nus ſubꝛogatur in locum ↄteſtõis õ.c.maioꝛes
in pᷣn. de bap.æ.c.ecclła ut li.pen. nec ob.text.in
d.cle.qꝛ ad maioꝛem cautelam ibi expꝛimituꝛ ẽt
de declinatoꝛijs:aut eſt talis quem ego non poſ
ſum facere iudicem ⁊ pot᷑o poſt lapſum termini
3 iudicem ꝓponere:qͥnimo poſt ſn am potero
illum allegare non iudicẽ allegando nullitatem:
qꝛ taciturnitas mea nihil officit:ex quo ni poſſũ
illum facere iudicẽ:facit ad boc quod nõ. Jo.
an. in regula ſcienti de regu.iu.li.vi.in mercu.
2 gl. in. l.i. C. ubi de cri.agi.oʒ ⁊ gl.iĩ cle.una ð
ſequeſ poſ ⁊ fruc.⁊ tex.cũ glo.in cle.i.de re.iu
di. facit ad ið: qꝛ lit.ↄt.non excluderet hoc caſu
dictionem nullitatis:ut in iuribus prealle. eꝛgo
fortius nec termini pᷣfixio:facit quod le.⁊ nõ.in
c.ſignificaſti de fo. compe. ꝑ doc.⁊ hoc cãu ꝓce
dit dictum Spec.facit ẽt iſte tex.cum fundat ſe
ſuper termino pꝛefigendo a iudice.ſi gꝰ non eſt
ludex non habet locum. iſte tex.qꝛ ceſſat q̃titas
ſuper qua ſe fundat hec decre.iux.nõ.ꝑ MHaꝛ. ĩ
Ii.ff quod ni aut clam ⁊ in.c.ſtatutum de Np.
lib vi. x his hes ſextum caſnm in quo põt

opponi dilatoria nõ ob rermini lapſu. Quero

qual debet eẽ ꝓteſtatio ad hoc ꝙ poſt terminũ

admittatur: ⁊ ſic.ſumus in pᷣma exceptõe.c.ſo.
dicit glo.iij. ꝙ debet eſſe ſpãlis.non ãt ſuffiẽ ge
neralis. ⁊ bñ loquitur: als eſſet inutił ꝓuiſio hꝰ
decre. ⁊ idem tiʒ Hoſt.⁊ Spe e. ti. F. ij. V. ſ qᷣd
27. J. niſo. v. ſed qualiter. ¶ Jux hoc ⁊ tex.qro
nunquid indiſtincte ꝛepellatur uolens opponer
3 paterminum glo.iiij.nõ.dicit decretalem ꝓce
dere in exceptionibus non grijs.ſed in qrijs ſe
cus.non enim potuit ſimul ꝓſeqͥ Sria:io ad ea
ꝓſequenda admittitur ꝑs pꝰ iminum. Idé nõ.
glo.in. c.cum dilectus de reli. do.et.xiij.q.ij.in
ſumma ⁊ ꝙ.S tetigi.do.an.dicit:q foue hec õ
rietas non excuſat:cum poſſit illas ꝓponere cũ
diſiunctione:ſeu unam pure ⁊? aliam ſub condi
tione ut in regula nullus pluribꝰðᷣ reg. iu.li. Vi.

bec qo pendet iudicio meo ab alia: uʒ an pluꝛes
exceptiones ↄrie poſſint ſunul ⁊ eodem tpᷣe pꝛo

poni pure uel conditionaliter nam ſi pñt ꝓpõi
ſaltem conditionaiiter in dubio putarem banc
gloſ.non bñ dicere:qꝛ debuit reus de illis ꝓte
ſtari:⁊ ſic potuit ſibi ꝓſpicere:⁊ hꝰ ↄſtõnis mie
2 neꝛba ſeruare Sↄ quam cõmittituꝛ:ſi ſucceſſiue
poſſent ꝓponi. Si vo ñ poſſunt ꝓponi ſimul
gl optime loquituꝛ qꝛ pceptum ñ obligat ad im
poſſibile.Di.in regula nullus de reg.iur.li.vi.
ponit exquiſitam theoricam dicit enim ꝙ ſi id
quod ꝓponitur in una exceptione non põt con
cuꝛrere cum eo quod põitur in alia non poſſũt
ſimul ꝓponi nec ſucceſſiue:qꝛ ↄuincitur ꝛeus vᷣ
mdacio:ad boc aut.õ qͥ ꝓpᷣam.C.de non nu.

pe. ⁊.:.i.ff ſi quadru. pau.fe. di. x.l fi. E nox.
Aut eſt poſſibilis concurſus ⁊ admittitur: ? ſie

unlt ꝙ ubi exceptiones ſunt ꝓrſus eõtrarie nõ
poteſt reus eis uti eriam diueꝛſo tempore.⁊ fᷣm
bãc opi ꝓcederet iſta glo:ſed glo.ſentit Srium
in.l.nemo. ff.de excep.⁊ claꝛius ibi Har.dicẽs
ꝙ ð Dy. vẽ tex. in. l. cũ de indebito.ff de ꝓba.
facit.c.fi.de ſolu.ubi ponitur conſimilis caſus ĩ
quo poteſt reus tranſire ad cõtrariam exceptio
nem. Cy. in. 1.i. C. de furtis poſt aliquos dicit
ſub conditione reſultante ex eadem exceptione
poſſe contraria ſimul ꝓponi.æ idem Jac. Hu
tri. in. d. aut᷑. õ qui propriã. Gar. in. d.l. nemo
ſic diſtinguit:ꝙ aut contrarietas reſultat ex ea
dem exceptione z non admitritur uolens ea uti
nnt. l.ij. S. ſed ſi alius.ff. quando appel.ſit.aut ex
diuerſis exceptionibus reſultat contrarietas: æ=
tunc onus probandi utranqʒ incumbit ipſi exci
pienti:⁊ admittitur nolens ſimul proponeꝛe: al
lega.c.auditis ⁊.c. cum olim de pꝛeſcrip. Aut
onus probãdi nnam incumbit actori æ onus ꝓ
bandi aliam incumbit reo ordine ſucceſſiuo: et
nõ admittitur. exemplum ſi nego pecuniam mi
hi mutuatam. item dico ꝙ ſolui. nam quatenus
nego incumbit onus probandi actori: æ quate
nus dico ꝙ ſoſui incumbit mibi:⁊ ſic reſultaret
quedam contrarietas etiam in oꝛdine probãdi
ideo non debeo admitti. mihi placet ꝙ ſi excep
tiones ſunt prorſus contraꝛie non poſſũt ſimul
proponi pure ſed cõditionaliter ſic:quia qui al
legat contraria non eſt audiendus: ut in.c.ſolli
citudinem de appel.⁊.l. ubi repugnantia. ff. de
reg.iur.ad.c.auditis reſponde ut nõ. glo.in re
gula nullus pluribus. x his apparet qualiſ
cunqʒ opi teneatur pꝛeter illam Mi. glo. hanc
male dicere:quia ſaltem poteſt proponere ſecũ
dum communem opinionem exceptiones con
trarias ſub conditione:⁊ ſic poterit unam pro
ponere pure ⁊ de alijs pꝛoteſtari: ⁊ ſeruabitur
mens huius.c.⁊ enam uerba. ⁊ habes inciden
cer illum articulum plene et expꝛeſſe diſcufſſum:
an plures exceptiones cõtraꝛie poſſint ſimul ꝓ
poni.z uide quod dixi in.c. imputari de fide in
ſtru. A utrũ lapſo termino peꝛdatur fa
cultas excipiendi uel agẽdi/glo.iſta in ſecunda
parte dicit ꝙ nõ. Aduerte quia gl. poteſt habe
re duplicem itellecium. primo ꝙ ſtatuto termio
ad agẽdum nõ perditur propterea actio lapſo
termio ⁊ iſte ĩtellectus nõ eſt uerus in ſe: quia ĩ
effectu perditur ſicut exceptio:ut.l.diffamari.C.
de inge.ma.⁊.c.lator qui filij ſint legitimi.æ.l.ti
cia.ff.de accu.nec puto glo.habuiſſe hunc intel
lectum:cum contrarium ſentiat in ſequentibus.
4 cundo poteſt inte ligi: ꝙ ſtatuto termino
ad exceptiones proponendas non perditur ac
tio ſcilicet ſurgẽs ex illa mã ex qua poterat exci
pi:⁊ ſic intelligit hic Jo.an.⁊æ bñ.põe exemplũ
in ſpoliatione de qua poteſt agi ⁊ excipi:ut ĩi.c.
.ij. de or. cogni. ſed in termino prefixo ad diula
torias proponendas ſpoliatus non excipit

Vni Ftͤs vrses gne pomi

ril

V. lapſa Fyo P dan farclias pi-A — B4

g = ,H

vn .

g.

¶ MDe exceptionibus.

nec tollitur actio. I. quin per niam actõis poſſit
ſpoliatio deduci: qꝛ ad aliud nũc agitur. Idem
in ſihi nult Jo. an. in regula mora de ꝛeg. iuꝛ.li.
vi. in mercu.⁊ nõ.in. d. c.ij.?ẽ uide Yrede.ↄſi.
xcviij. ? ꝓſequitur Jo. an. ? Frede. an ꝑ uiam
accuſationis ſeu denũciatiois poſſit peti remo
tio illius ͥ fuit ad bũfcium ꝓmotus pᷣmiſſo ter
nno ꝑẽptoꝛio uolentibus excipe 5 perſonaʒ uł
ſeptum ⁊ noie opponentiſ ⁊c. Uenio nũc ad
fʒ caſũ exceptum ⁊ quero:quid ſi exceptio dila
toria oriatur nedũ poſt terminũ ſʒ et pꝰ li. cõte.
nunquid poterit oppõi.glo.v. tʒ ꝙ ſic P.c.inſi
nuante de of.deł. uidetuꝛ ẽt tex.ultꝛa gl. in. l. ij.
C. de ↄſor.eiuſ.li.tʒ gl. in. d. c. inſinuante et In
no.ibi:ſed ipſe Inno.dedit mirabilem limitati
onem in. c. ij. ð or. cog. dicens:ꝙ ſi ð mã excep
tionis nouiter orta eſt ꝓuiſum de modo agendi
nõ poterit excipi poſt lit. cõte. ſzʒ. dʒ agi. põe exẽ
plũ in ſpoliatione cõtingente p⸗ lit cõt. Jo. cal.
in. c.fi.j e. tenet õriũ dicẽs: ꝙ ẽt excipi poterit
p regulã qui ad agendũ de re.iur.li. Vi. ⁊ hᷣ mi
hi plus placet. facilius enim.eſt excipeꝛe qᷓ' agẽ.
et ꝓ bac ſnia facit iſte tex. qui indiſtincie admit
tit exceptionem pꝰ teꝛminũ ortã. et iſte terminꝰ
ſubrogatur in boc loco ↄteſtõis liris:ut.S.dixi.
2 tene mẽti in hoc iſtum tex. ſic itelleciũ.et uide
qð dixi i. d.c.ij. f. A.mis nune ad ultimaʒ
. exceptionem ⁊ capio pꝰ finẽ glo.que meliꝰ? adap
- t .an, . ders ear ſ. es ſ »ae tratur ad tex/et quero nũqd indiſtinctc admitta
ie e . tur exceptio pꝰ fminuʒ ſi eã ſibi cõpetẽ ꝑs igno
rauit in terminogl.fi. ꝓpe fi.ur̃ uelle ꝙ non.et
intelligit tex.in exceptionibus facti et non iuris
in his qbus qs ignorauit factum er non ius.ut
puta ignorabam iudicẽ eẽ ↄſanguineũ ꝑtis.cer
te poſtea certificatus debes admitti cum iuram
to ut hic:ſecus ſi ſciebam ↄſanguineum:ſʒ igno
rabam eum ob hoc poſſe recuſari.tunc eiʒ mibi
impurabituꝛ m glo. ? ið uꝛ ſequi Jo. an. quod
plʒ ꝑ regulam ignorantia de reg. iur.li.vi. Idẽ
ſentit Jo. cal. in. c. fi. ð̊ or. cog. Idẽ dic ubi alia
pſumptio ſcientie eſſet contra allegantem igno
rantiam. ut. ö. dixi poſt Mau. ¶ Munc redeo
ad prin. glo/?c quero:quid ſi deuenit ad notici
am partis poſt li. ↄte. glo. recitat quoſdam tenẽ
eaʒ ꝓponi poſſe non ob.li.ↄt.ſed glo.tʒ Sriũ:
qꝛ ab initio debuit iquircre an ſibi competeret.
zura enim ſubueniunt uigilantibus et non dor
imienubus ſed negligentibus: ut.l.non enim. ff.
ex qui.ca.ma.primã opi.tʒ Goff. in ſumma hꝰ
ti. F. ſed ſcieudum et Inno. de. of. del. c. pꝛuden
tiã et ſpe. ð recu.ꝗ.fit ante et glo.in.l.exceptioʒ
.C. de ꝓba. Aꝛch.et glo.iij.q.vj.c.exceptio.
¶ Sed adueꝛte qꝛ glo.in ꝛõne ſui non pꝛopꝛie
impugnat primam opi. ſed potius limitat ut ꝓ
cedat qn nihil poteſt parti imputaꝛi:quare non
oppoſuit tempoꝛe debito:ſecus ſi poteſt impu
tari et negligentia notari:ar.optimum in.c.ino
tuit de elec. ⁊.c.nulli.e.ti.li.vVj.in.v.viſimiliteꝛ:
ut qꝛ diligenter indagauit: æ hoc tiʒ do. an. bic.
Ego allego Cal. ꝗͥ h expᷣſſe tẽuit ĩ.c.fi.ðᷣ oꝛ.co.

)
3„

qui dicit ſe ita intelligere iſtum tex. cuʒ g¶ Ig⸗
dicit reſpectu teſtis.ſ.quando peruenit W

ciam poſt terminum ut admittatur ſi pꝛobabjili
ter ignoꝛauit aliud ſecus:ut.d.c.nulli. Ee

dictis glo. cum ſuppletionibus: nunc ad maio

&νTem declaꝛationem materie queroſpone quod

iudex a principio non pꝛefixit hunc terminum:
ſed ſtatuit dilationem ipſi reo ad delibeꝛandũ:
an uelit cedere nel cõtendere:iuxta id quod ba
betur. iij. q.iij.offeratur. reus uero comparens
in termino petit inducias ad omnes dilarorias
proponendas: querituꝛ an daꝛi debeant. uide
tur primo quod ſic per.c.cum cauſaʒ de appel.
contꝛarium tenent Hoſtiẽ. Inno. Ab. æ com
muniter doc.quia in teꝛmino dato ad Hynden
dum debet excipeꝛe uel Endeꝛe: æ ad hoc ha
buit illum terminum. licet iſte terminus deiuꝛ
ad petitiõem actoris:non tñ ad petitionẽ rei ſʒ
eos. ad. c. cum cauſam ſGyndet ꝙ factũ nar:a:
nec ille articulus ibi examinatur. æ diẽ Jo. an.
addendum quod nõ. in ſpe. de dila. F. i. V. qd
ecce. æ. V. libeꝛatoꝛie ⁊z. S. nunc uidemus v. in ſi
ma Zenʒe.in cle.i.e.ti.do.an.dicit ſe putare:
ſi terminus ẽ ſtatutus ꝛco ad deliberanduʒ non
debet iudex ad petitionem ipſius ꝛei daꝛe alium
terminum:quia hoc includituꝛ in primo. Idem
ſi datus eſt terminus ad ꝛeſpondendum libello
nam uidetuꝛ datus etiam ad pꝛeambula que fie
rt debent ante reſponſionem:ſed ſi ab initio eo
comparẽte nullus terminus eſt datus:ſi tunc pe
teret maioꝛem terminum termino iuris de quo
in dicta aut.offeratur non admitutur ſi breuio
rem admittitur: quia ex quo uult ſe artare non
apparet quid repugnet huic aſſignationi: - ſic
põt intelligi dictum. c.cum cauſaʒ ſecundum eñ
mibi bec dicta non placẽt. dico enim ꝙ ſi a prin
cipio ꝛeus petit terminum ad dilatorias propo
nendas: non debet iudex niſi ex iuſta cauſa ſibi
uideatuꝛ concedeꝛe:quia poſſʒ malignaꝛi peien
do ſibi terminum cauſa ſubterfugij:cum forie
nullam exceptionem dilatoriam babeat. unde
cum iſtud.c. ueniat ad breuiandas liles non de
bet eſſe cauſa prorogandi. nec ob.ſi dicatur ꝙ
a inꝛe habet teꝛminum de quo in dicta aut. offe
ratur. ſ xx. dierum: quod etiam ſentit Spe. in
dicto. v. in ſumma ⁊ ſeq.quia nego ilum termi
num ſimpliciter dari ad proponendas dilato
rias:ſed ut eas proponat uł ꝛeſpondeat lbello:
ut colligituꝛ ibi ex fine ⁊ ex glo. c. uxor. xvij..
iiij. et ideo d co quod ſi ꝛeus petita puncipio
terminum debet index uolens obuiare malicijs
dicere:ego ſtatuo nibi talem terminum ad dila
torias proponendas ſi nullaʒ proponere nolue
ris ſtatuto ad reſpondendum libello: quod ſieꝛi
poteſt: ut nõ. Jo. an. poſt Guil. aſo. in dicto
v. in ſumma in addi.ſpe. ¶ Si autem iudex a
principio ſtatuit terminum ſimpliciter acd delibe
ꝛandum et compaꝛens in teꝛmino petit terminu
ad dilatorias: dico quod iudex poteſt preſumet
fraudem et ex hac cauſa denegar e. ſed ſi Eus

4.N. .
opunb erat aſt e
Cice Hochi
nnne nanut/ ſeis
H ivummud . lio
ſͦſe ialet giſtin ncptali
ibildrin nls e
Aen MNn⸗ Gcat te en

Sobilgetnt di eſin
ſccsobulgfan qui inbmn.

a⸗
ſhicoe nt e n nn
hiiuhen ud
poſſit an
eermivs eo e1
an Nidaui

nnunrumr Mni lbi⸗
muriolilrnd i nmi g
enup r cni x toſnnone iin
ſatalſolty o oer e nninns bbrnnan
1 reolgn Eso oubio debocdogtu
l ri oferi n baui gpen cin ber.
Acetxnnond eaandoman wan tete
N lton crehar ud ucice; reonaredain,
Ocehnoren Ppge onirtens wigorei
ternini pponere ongdinorias ſinnl koan
Ilnsdecuo bie haleifigtnn d ,
Ndumons larng in , oſen no an
Anplnsaſccundarpaſtche mgreice
ns Ppercie nagindinin innigcz
nlge puſumonoſrpkrbürtonntͤ ſo
(Bocoricſingemd iure
noc npoſit iſtennnm zn g.
1N aidl ſPec in i de gi
loſhtauſent liſlita
l i tenuiſe g deinrennton
lui ut Piclſeſceinetilin cho
hogr an tuumnscite
lur umuni .
pbo.ſer r
Plen irn gn oimnitenug

Min en eſie In N
Alin temmino dr
R 1a Nucere i,
muiln Ermmunelwaſetntine
4 Enin Atorisnon ti aAenin,
dc amanſmn ncag inin
er le anicubs bi nmninnn td 1
idndm nod nhe r l ſiſ
te.t Feldenet tndenufi
m )enje in clelctdo n litle n
iemniu? ſinung d daſbannnihn
deber inchy ad pentionen ipſus mideri
mmmmmm,u bor uſnd wj nonino
dams t nmius od ponendun h
mm uidemm daws anan d orumbol nen⸗
Rdeden ane eſpvonſonenſg ſ a no en
orparar olus inninus ſt onmsſ wnce
mmiornuntinum unnnd ins dedn
dan mi ofennr non dnnmum A end
len Aniim Mnd nnd
ynrer gniͤtqhie Wedgeui
õ eie
mnbibeecicnnon DhKindicoeinght
etenninumas Cinoruüf⸗
pio Ws halt ien ſnent
encnmn dcde ig lüh ii pun
derncNeken lin ſ̃ naig
oſbitermimmn cuſ ſwaſicſa

—

.* . — —
Cauurla a Jlcees biccandahe E niig pet. 77. A-ber S, der- mn P fiz ů +

(. exceptionibns.

in termino aliquaʒ dilatoriam proponit et petit

teꝛminum ad pꝛoponendum omnes alias non

nideo ꝗᷓre iudex debeat önegare imo ex officio
ſuo dʒ idulgere:qꝛ reus poſſ1i ſuceeſſiue pꝛopo
nendo plures dilatorias ꝓrogare nimium iudi
ciũ qð poſſet t᷑mino non ſtatuto.ut in regla nul
lus pluribus li. vi. z.l.nemo ex his.ff. de re.iu
ris:nam tex.in dicta auc. offerat. non diẽ ꝙ de
beat ꝓponẽ oẽs exceptiones:⁊ ꝓ hoc facit qð
nõ.ſpe.in loco ꝓxi. allegato:ubi dicit ꝙ ſi reus
nihil dicit iudex nõ dʒ pᷣfigẽ terminuʒ ad dilato
rias qꝛ forte nullam ꝓponet:ſecus ſi incipit ali
quaʒ ꝓponẽ ſic limita oĩa pᷣdicta ⁊ tene mẽti
hanc cautelam ad lites breuiandas ut iudex in
citatiõe inſerat tenorem libelli et prefigat ᷑minũ
ad comparendum ⁊ dilatorias ꝓponenduʒ uel
ad rñdenduʒ libello:æ uide quod dixi in. c.ij. de
dila. e ex his deciduur alia qᷓo:ad cuiꝰpeti
tionẽ debet iudex hunc terminuʒ pᷣfigere.æ dicẽ
dum ꝓꝙ ad peutioneʒ actoris: qꝛ in eius fauoreʒ
pncipaliteꝛ emanauit hec ꝓuiſio. Iteʒ iudex ex
officio ſuo:qꝛ bõi iudicis eſt lites dirimẽ et ma
licijs obuiar:ut.l.qͥdã eſtiauer̃t.ᷣff.ſi cer.pe.et.c.

finẽ ð do.⁊ ↄtu.⁊ ſpe.i.d.v.in ſumma.et ad rei

petitionẽ:qᷓ omnia itellige ut S. dictũ ẽ ¶ Que
ro an terminus de quo hic dů poſſit excedẽ ter
minum iuris. ſ.xx. dierũ de quibus in. d. aut. of
feratur.iij q.iij.ſpe.in.d.v.in ſumma dicit ꝙ n
dicens:ꝙ hoc.c.nenit ad abbreuiatione litiuʒ z=
ñ ad augenduʒ:iõ pot ille terminus abbꝛeuiari
2 non e ongaꝛi. Ego dubito de boc dicto:qꝛ ut
S dixi aut᷑.offerat᷑ non loquit ꝓpe in cau bj.c.
ſed de trermino ad deliberandum an uelit cedẽ
uel litem conteſtari uel iudiceʒ recuſare uel aliaʒ
exceptionem ꝓponere.non ãt tenet᷑ uigore illiꝰ
termini ꝓponere oms dilatorias ſimul: ſed teꝛ
minus de quo bic pncipaliter pᷣfigituꝛ ad ꝓpo
nendum oms dllatorias ita ꝙ poſtea nõ audit̃
aimplius:⁊ ſic cum boc poſſu eſſe magne idagi
nis ꝓpier cãe magnitudinẽ z ſumus ex caſum
a lege ꝓuiſum puto ſimpłr hũc terminũ fore ar
bitrarium:ar.l.i.ff. ð iure deli.⁊ qð nõ. in.c.ij.
5 dila. uero utꝝ idiſtincte taʒ ð iuꝛe cano
nico qᷓᷓ ciuii poſſit iſte rerminꝰ pfigi. So. Jo⸗

an in a di. ſpec. in ti. de dilat.O.i.V.⁊æ nõ. dicir

Hail.ð ſuʒ tenuiſſe ꝙ de iuꝛe canonico põt ſta
tui ut hic:ſed de iure ciuili non põt pᷣfigi a pꝛin
cipio:qꝛ iam ſtatutus eſt a iure terminus ad di
laroꝛias ꝓponendas ſ.litiſ ↄt.ut in.l.exceptiõʒ
C.ð ꝓba.ſʒ ſi ex poſifacto timet᷑ de malicia ꝑtis
potueꝛit ſtatui. Jo. an. ibi dicit:ꝙ ĩ hoc ius cão
nicũ non diſcoꝛdat per ea que habet᷑ in. d. v. in
ſumma:ubi ſpe.ur̃ nelle hunc terminum non ſta
tuendum:niſi qni timetur de malicia:⁊ ex hoc in
nuitur hunc terminũ non pᷣfigendum ſine cauſe
cognitione. hoc etiam ſequituꝛ hic do.an. Ego
ð hoc dubito ꝑ iſtum tex.in uerbo nonnũqꝙᷓ; ꝛc̃.
Ex quo uꝛ innui:qꝛ contingere põt pꝛoꝛogatio
ex dilatorijs ſucceſſiue pꝛoponẽdis:iõ ⁊c̃. Et iõ
citra maliciã preſumptam põt iudex ab initio pᷣ

ſigere terminũ ut citius finis litibus imponat᷑:
2 ſic uidet᷑ ſatis bn procedere opi.dicti guil.no
tantis differentiam inter ius canonicuʒ ⁊ ciuile
quãtum ad pricipiuʒ:ſed poterit ſeruari cautela
quã. Sᷓ dixi.¶ Quero an poſt rerminũ lapſum
homis audiatur uoles opponere i cauſa appel
latiõisdo.an.dicit ꝙ ſic.per.e.cum Joanes ð
f. iſtru. æ. I per hãc. C. de temp. ap.æ. c. fraterni
tatis de eſti. æ qꝛ terminus ab homine ſtatutuſ
reſtringitur ad inſtätiam opponentis. eſt enim
quedam comminatio nõ ſe extendens ad appel
lationem. C. cõmi.uel epiſto.per rotum: allegat
eriã Jo. mo. æ Arch. i. c. cupieteſ. F. ꝙ ſi ꝑ.xx.
8 elec.li.Vj.⁊.xxiuij. q.iij.de illicita.ego tenereʒ
Sriam opi.qꝛ ut gᷓ ſepe dixi iſte teꝛminꝰ qui ſta
tuitur ab homine hic ſuccedit loco teꝛmini iuriſ
.ſ. ↄteſtatiõis litis:ergodebet etiam ceſeri eodẽ
iure cum illo:ut nõ. Inn.i.d.c.ex ratione.ſicut
ergo in cã appellatiõis nõ licet pꝛoponere dila

toriam nõ oppoſitam ante cõteſta. li.ut.l.ita de

mum. C. ð̊ ꝓcu ubi notabiliter probat᷑: ira nec
obmiſſam in hoc termino.nam ut nortãt r dicit
Bar. in. d.l. ira demum appellatio no reſtituit
ad eum ſtatum in quo cã erat ante cõteſtatioem
ſed ad eum in quo erat poſt ut ibi pꝛobatur: ſʒ
iſte terminus het uim conteſtationis quo ad ex
cluſionẽ dilatoriarũ: eꝛgo nõ reſtituitur per ap
pellationem ad ſtatum cauſe in quo erat añ lap
ſum termmi. Iem ſi bñ ponderetur ratio litteẽ
militat tam in inſtantia pꝛicipali quã in appella
tiõe:ergo idem debet eſſe ius:ut in cle.ij.de te
ſti. alias ðᷣ facili huius decre.prouiſio euacuaꝛe
tur ⁊ ad iura g. in orium allegara dico ꝙ ꝓce
dunt in termino peremptorio ſtatuto ad ꝓban
dum peremptoriam uel intẽtionem pricipalem
nam appellatio reſcindit omnia ux.S. dixi: ⁊ ſic
loquituꝛ Archi.in.d.c.de illicita:ſed nos loqui
mur in termno pᷣfixo ad dilatorias pꝛoponen
das qui habet uim in hoc conteſtationis litis:

cuiug non reſcindit appellatio: ut. S. di
. 6 xi. timo queritur an iudex ex officio ſuo

poſſit opponeꝛe dilatoriam poſt lapſum teꝛmini
in caſibus in qu bus poteſt ex officio ſupplere.
do an.dicit ꝙ ſic:allegat bonam glo. in ſumili ĩ
.c i primis.ij.q.i.iĩ uerbo queredũ Ex qua col
ligi poteſt ꝙ iſti termimi iudiciales Iʒ excludant
partem nõ tamẽ excludunt iudicem: pro hoc ui
derur bonus tex.i.c. cum Yoãnes ð fi. inſtru. =
quod le.⁊æ nõ.in.c.cum clamor.de teſti.uide gl.
nõ.in.c.i.de elec.li.vj.i uerbo abũntia in fi.uide
etiam ad limitationem predictorũ. Archy. xiij.
.q.ij.in ſumma qui dicit ꝙ lʒ poſt teꝛminũ parſ
non poſſit excipere poterit tamen exceptionem
prius poſitam declaraꝛe:quia qui declarat mihil
agit de nouo ut.l.heredes palam. ff. de teſtam.
ad hoc ego adduco bonum tex in.c. cum dilec
tis de accu. ?æ quod notat Innocentiꝰ in. c. per
inquiſitionem de elec.ſcias ꝙ Inno. plene hic
tractat de dilatoria ſolutionis z ſimilibus dicã
poſt gloſam infra eodem capitulo exceptionem

Wy jin Sarſe hö. u2diat opror voöolaz, ſp, .

¶ De exceptionibus.

a hoc. c:eſt ſatis oneratum. Hi. Ab. 4
Caſus: Excom
B m inter. municat?ꝰ excipere
appellare æ omnem ſuam defenſionem
lfacere põt:ſʒ recõuenire nõ põt.communis diui
lio: ſa ibi inquiſinoni.Mõ pꝰ excõicatum
poſſe conueniꝛ:⁊ Endet tũc ꝑ pꝛocur̃em.an ar
poſſit interuenire ꝑſonalr nõ in.c.intelleximus
5. de iudi.⁊ ibi płe aid quẽ poſſe oĩnʒ
iudicuʒ iudiciũ.declinare ſi bet aliquẽ ex eis ſu
ſpectuʒ:qð intellige qñ non ſuſpectus neq̃t pro
ccdere ſine ſuſpecto:ſicut ceſſat iuriſditio alioꝝ
morteʒ unius in. c. uno delegatoꝝ de of.deł.
ita ⁊ peꝛ ſuſpicionem. Et rõ rõis ẽ:quia exerci
tium iuriſditiõis competit omnibus delegatis
pro ꝑte ⁊ ñ inſolidũ.ut nõ.in.c.prudentiã de
of. deł.ſecus dic. ubi ex foꝛma Hpti unus põt ſi
ne alio ꝓcedere:? h̊ cãu ð mõ ꝓponẽdi ⁊ ꝓce
dendi in cã recuſationis / dic ut le.⁊ nõ.in.c.ſi
unum de of.dele.li.vVi.dixi in.c.ſiquis cleii
cum. S. ð fo. compe ¶ Hõ.ʒ regulam. ꝙ omni
&ᷣfenſione ltia põt excõicatus.uti.impugnare ali
um vo irecte uel indirecte ñ põt: æ hec e alia
fgula que in fi.c. colligitur ¶ Et ex b ⁊ ex tex.
nõ ꝙ omnis declinatoria iudicij maxie ratione
ſuſpecti iudicis põt dici defenſio. Item nõ peꝛi
culoſuʒ fore corã indice ſuſpecto litigaꝛe:cocõ.
.c. qꝛ ſuſpecti.iiij.q. V. ubi eſt bo.tex ¶ Hõ ibi
ſed equitas:ꝙ exceptio fundat᷑ ſuꝑ eqᷣtate ꝓ b:
qꝛ exceptio eſt defenſio:ut hic ⁊.l.erceptio.ff.e.
defenſio uero eſt ò iure naturali in cle. paſtoral
de re iudi. ¶ Mõ iudiciũ ñ obẽ claundicaꝛ clau
dicãet ãt ſm HGof.ſi audireẽ impugnatio ⁊ nõ
defenſio.puto ꝙ ſemꝑ diceretur claudicare ubi
cunqʒ iudex penderet ad alteraʒ partium foꝛte
fauoꝛe uel odio perſone: lʒ ſit diſparitas.iter ꝑ
ſonas:qꝛ in iudicio non debet eſſe acceptio ꝑſo
narũ de indi.nouit.¶ Nõ. ibi abſuꝛdũ: ꝙ ua
let ar.a uitatiõe abſuꝛditatis.ſimile ar.facit tex.
in.c.ex oꝛe de ꝑꝛiui.⁊.c.quẽadmodũ.s.de iure
iuran 6. ꝙ in dubio Dapa non cenſet
cõmittere cãm ſuſpectis ex certa ſcialqñ at dicit
facere ex certa ſcia dic qn hoc expꝛimit:ar.in.c.
paſtoꝛalis. . pterea.de off.deł.æ nõ.gl. quã te
nebis mẽti ĩi cle.ij. de ſyp. Idẽ dic ubi ex bis qᷓ
Rpto expꝛimũt᷑ pʒ de certa ſcia Dape: nt nõ.
uoluit Inno. in. c. pnti:qð hodie incipit ſtarutũ
de Gep.li. Vi.ſentit Jo. an. i.c.nonnulli. e. ti. Et
ſcias ꝙ qnñ apa actũ gerit ex ceꝛta ſcia ꝑin
de ẽ ac ſi diceret ſe uelle facer̃ ex plenitudie ptᷣa
tis:ſi illa opus eſt in actu qui geritur ut eſt glo:
ſemꝑ mii tenenda in. c. ad bec ð ſp. facit quod
nõ. in.c.ex muluplici in fi.de deci.⁊ in.c.i.ð cõ
ſti. l. vi. ¶ MNõ.in.v.qua rõe ⁊c.ꝙ uno conceſ
ſo nident᷑ oĩa ſimilia foꝛe conceſſa:facit.c.cuʒ di
lecta de confirma.uti.uel inuti.⁊ quod nõ. gl.ĩ
.l.i. C. de cõdi. inde. ¶ Hõ. ꝙ reconuentio nõ
eſt defenſio ſed impugnatio:⁊ cui pꝛohibet̃ ↄuẽ
tio ꝓhibetur etiã reconuentio. nam reconuetio
ſt ſecũda conueutio:ut in.c.i.⁊.ij. de mu. peti.

733

⁊.c.ij.de oꝛ. cog. ¶ Antec delcendam ad gl
queꝛo ꝓ declaꝛatione pᷣdictoꝝ ⁊ texſqᷣd ſi De
pa ex certa ſcia cõmitteꝛet cam ſuſpectis: nunqd
naleret cõmiſſio. Moſti. dicit ꝙ ſic ꝑ. c. exparte
.ij. de of. del. dicit tamen boc non deceꝛe: qꝛ ſic
poſſet de facili grauari z dãnari innocens: q
eſſet iniquum: de ꝓba.quoniam contra: nec in
de debent iniurie naſci unde iura naſcuni: ð ge
cu. c. qualiter æ qñ.ij. Idem quod Hoſt. te
nuit Inno. in. c. tꝛanſmiſſa de fo. compe. Ego
ueꝛo aliteꝛ diceꝛem ⁊ ſic:ꝙ aut Dapa comittit
cãm cuius deciſio pendet a poteſtate ſua ⸗ pce
dat dictum Hoſti. ad hoc quod nõ.in.c. ueniẽ
tes ðᷣ iureiu. aut non dependet a poteſtate ſua:
pura quia agitur de ſtatu perſone uel de rebus
tempoꝛalibus inteꝛ laicos:et tunc puto ine
cauſa rationabili non poſſet cauſam comminer
ſuſpecto parte relucrante.quia recuſatio iudicis
eſt ð iure naturali:ut pꝛobatur in.c.quia ſuſpec
ti preallega.⁊ in.c.ſecundo requiris in fi.ð ap.
ea uero que ſunt de iur̃ nãli per principem ſine
cauſa toli non poſſunt dicta cle. paſtoꝛalis inſt.
de iure naturali gentium ⁊ ciui.. ſed natuꝛalia
et hoc uidetur ſentire glo.in.c.ad hoc de Rp.
que eſt notabilis ĩ fi.ſecunde Gaoenbe ta
men forte preſumeꝛetur iuſta cauſa in principe
iuxta nõ.in.c.que in eccleſiarum de conſti eiꝑ
legiſtas in fi.in.l.fi.=.l.pꝛeſcriptione.C.ſi cõm

ius uel uti.publi.⁊ ad hanc diſtinctionem puuo

reducendum.c.ex paꝛte pꝛeallega.Secundo
queꝛo:nunquid excommunicatus in caſibus in
quibus poteſt eſſe in iudicio poſſit peteꝛe ſen
tentiam pꝛo ſe ferri. So. iſte tex. in. V. porro ui
detur innueꝛe ꝙ ſic:⁊ clarius hoc ſenui do.an.
in quodam notabili dicens: ꝙ in caſibus in qui
bus excommunicatus poteſt eſſe in iudicicio no
ſolum eſſe poteſt inquantum repellii ſententiamn
pro alio ferendam:ſed etiam inquantum coſeq
uelit iuſtam ſententiam pro ſe. ego dicerem ſi:
ꝙ aut excommunicatus eſt in iudicio ut acloꝛ iĩ
caſu quo poteſt:uiputa in cauſa abſolutionis et
procedit dictum do.an.quia ex quo ius permt
tit ut poſſit:uidetur permitreꝛe ui ſentetiam pol
ſit petere. lacit.c i de ſep. li. vi. ? ſic pꝛoprie iſie
tex. loquitur in. v. poꝛro. Aut eſt in iudicio in
caſu quo eſſe non poteſt: et tunc in qualibet par
te iudicij poteſt ꝛepelli etiam ex officio iudcis:
ut in. c. pia. . e. ti. li. vi. et. c. exceptioneʒ..c. aut
eſt in iudicio ut reus ⁊ puto ꝙ non poſſit pete
re ſententiam pro ſe: qꝛ nil poteſt in indicio pe
tere ſupra de iudicijs. c. intellerimus: icet iuder
ex officio ſuo poſſit illum abſoluere ſi uideat ac
torem non probaſſe unde credo quod ſi actor
oblato libello negligit proſequi non naleret ip
ſe excommnnicatus petere ipſum actorem com
pelli ad agendum iuxta autẽ. qui ſemel. C. quo
modo et quando index:quia ſolum poteſt ſtaꝛe
in indicio quateuus ab alio ſtimulatur:me repo
tet commoduʒ de ſua maliciatut. c imelleni⸗
ꝗ qͥdẽ rõ ceſſat actore ñ ꝓſequẽte:de quo n e

nmn ronduen
mit unrruſtmmng (e

te otn ge. e .
gmnnt ſie ummnin go ſov

apehuoe ins 1
rtli di cröcmms l ſcnnn
G Owcnid actrewltc

ũſannu

Gonnfnmn Alt
anriutan vonſe o uauntd

eninmne ml iny lo nntſe a
nionmiinent ſons Cnt ſesb be
GPteblcignnnorhentſe tchntgane
wadtccendadnnsddrſrornes
Gtorcscaſcihnihonint Reſhbih,
eſi ictti Ino ginibeio ſheofurm
Cert pertong uſtemntminor ue eechn w
Ccnemmump ano) Khnina n cin
ARnsoer edin ſero r pron
Pacltencnn ie⸗ Ponnsnenis main
Commmncnineß bann tem )
illaragio rigennepotdic nsree
1lin aſenlatabor tinhen
Peſeni 60 Aen Ktumi aunnen
nepumong eucſenez
Iinulmr Preivdico⸗ ſiecnee zel
ſent paſgre gr ffeclins nſe
cenn Hpſt ee llanin 1 n
hoaſcernr iut nen
eld ,allt ibicnntende⸗
eciſicaline ggon c
Plo inereſſe nlt 65 m

gd geguief
li
enene olnnmanilg n 6 .

aliare incſel
leinme gannn
ltconpenree dſen e⸗
laue utce ſalcſat
Ucnded ſan
lttin Plncico ſie an
denſtann dan
abuliten lur Nicaro
cainerg
un auntattiiie
umn

i realega. t in cſehnnco Z
1 cro qeſint dein, i e Dng
ſa tol von poſſimn dien Ceſ
delue numnil geninm ecii ſim
a boe nenr ſniie go in co be⸗

ne f nonplis if. ſncegoNMe

immn ſont orcſumemur iſtn ſan yr
uma n in c vein aclſorum oe oſe
lsin f. in /e ornpnone AI
s vcj uti oubli,thane inone
Ielcendum cerpone mralpi Bemn

cmnb,nungudd attonnnmnictns fſ aiblo

bns olſteſe nivdo oſt hak in
miam ſeieni. o e ch ord⸗
demr unnen gic Grnsdaemd
in avodam ordi nerg mu
das erommntansotc eſeinbin⸗
ſolun cſepotcſ nganuum geli ſun
10 o ſcrendamſed enan net
Pcit idlum ſcnentanmd ſen e
õ l 8
o wectunnannali ig
Nocein Ciarun doan ablr n
r m poſſricann henniner⸗

de gol Nrien
ſpane cle nhe Auchni

Was TTwu⸗ ſ⸗ e r ναα☚ι1 Paſit = t. 1. 0 1 A

C De exceptionibus.

quod nõ. i. dicto. e. intelleximus.¶ Venio ad
glo.⁊ op.ur᷑.n.ꝙ excõicatus non poſſit etiaʒ ex
ciꝑe:quia reus in excipiendo fit actor.l.ĩ excep
tionibus. ff de ꝓba.ſo.glo.i.ſentit h̊ õrium in
pᷣma parte:ſʒ formaliter non ſoluit.dic ꝙ efficit
actor quo ad onus probãdi:non autem ẽ actõ
ꝓpe:qꝛ non petit ſibi aliquid adiudicari uel da
ri ſeu fieri:ſed intendit repellere actorem ĩ totũ
uel in partem a petitione ſua in.l exceptio ff. ð
excep.⁊ ſic defendit ſe aduerſus actorẽ:omnis
gutem defenſio ſibi reſeruatur. uñ ſᷣ̃m gl.eadem
defenſio competit excõicato que competit non
excõicato:quod nõ. ꝓpter quod põt appellare
2 appellatio nem ꝓſequi:qꝛ appellatio ẽ qᷓdam
defenſio z principaliteꝛ inſtituta ad remouendũ

grauam in. c. ſuggeſtum in fi. de ap. Aduer

te ꝓ clã expeditione iſtius ꝑtis duo ſunt uiden

α¾ρα dalp'nunquid excõicatus poſſit ſemꝑ ut reeſſe

i iudicio ſecundo an indiſtincte poſſit appellaꝛe
2 appellationem proſequi. Circa primum dicit
bic Inn ꝙ excommunicatus ut reus necefſar.?
põt eſſe in iudicio ⁊ omni defenſione uii ⁊ ð ili
reo põt intelligi iſte tex.⁊ dẽ neceſſarius cuʒ ac
tio dirigiruꝛ ↄ eum nel ſpaliteꝛ nocatur ad iudi
cium reddituꝛ enim iudiciũ in inuitũ: ut.l.inter
ſtipulantem. F. ſtichum. ff. de Vb. ob. Si autem
excõicatus uenit ut reus uoluntarius non e au
diendꝰ ſᷣm eum. Et dẽ uoluntarius qn non ne
ceſſitatur ꝑ iudicem uenire ad iudicium: ſed qᷣa
ipſe uoluntaꝛie uenit forte ꝓ ſuo intereſſe nel cõ
muni. exemplũ in aut.ſi oms.C. ſi ut ſe ab ber̃.
abſti. ubi dr̃: ꝙ cuʒ minor perit ſe reſtitui aduer
ſus aditionem bheꝛditatis uocãdi ſũt omnes cre
ditores:uel pone exemplum in.c. ueniens.ij.de
teſti. dicit iñ Inno ꝙ ſi in libello ſpecificaꝛetur
certa perſona ut ſi petat minoꝛ uel eccła ꝛeſtuui
ʒ ſententiam ꝓ Metro ſe lata: uel qꝛ danoſa
eſt hr̃ditas ꝓpter debita Detro uel propter le
gata ſibi relicta iũc. Detrus ueniẽs audiꝛet ex
communicatione n ob. cum uideatur õ ipᷣm ſpe
cialiteꝛ actio dirigi: unde pot dici ꝛeus neceſſaꝛi
us. dicit tũ ꝙ aliqui dnt et hoc cau ipſum eè ꝛe
pellendũ do. An. dicit iſtum n admiten ũ qnñ
actio tentio non preiudicaret:uel ſi preiudicaꝛt
non inñ in ſuo iure pᷣuato uel eccleſie ſue:als cuʒ
ſtimulerur a preiudicio ſnie que ei pᷣiudicat po
terit appellare:qꝛ iſte eſt reus neceſſarius.hoc
dictum Hoſti. j. e. dilecti ſentit Inn. in. c. ſuper
bis.j.de accu.⁊ facit ꝙ ibi dicam de appellatio
ne cxiudiciali.tene ergo ꝙ aut ille compaꝛens
ꝓ ſuo inteꝛeſſe uult aliqd ↄſequi ⁊ ñ admittitu⸗
qꝛ ẽ mere uoluntarius in.c.pia.j.e.ti.li. Vi.aut
uult euitare piudicium z gꝛauam ſibi immines
niſi comꝑeat ⁊ debet audiri ſicut eſt uideꝛe ĩ ap
pellatione.nã ad appellandum n moleſtatur per
iudicem:ſed ſolo pᷣiudicio ſnie.eſt enim iſta me
ra defenſio qᷓ indiſtincte ꝑmittirur excõicato ut
hic:⁊ ð hac mã uide quod nõ.j.e.c.dilecti.hec
ꝓcedunt qn timct pᷣiudiciũ ſibi inferendum nel
illatum ꝑ iudicem. ¶ Di at grauatur ex indiei

um ꝑ priuatum nõ auditur ↄquerens ẽt ſi petit

reſtitutioneʒ ſpoliationis: ut in. c.ij. de or. cog.

nõ.glo.in.c.ex inſinnatione de ꝓcu.⁊.c.in noie
dni.xxiij.di. ? Inno.in. c. cum noſtris de ↄceſ.
pᷣbẽ.⁊ nõ.in.c.dilectꝰ de reſcrip.diuerſitatis rõ
põt eſſe iudicio meo:qꝛ pruno cãu mere ſe ðᷣfẽ
dit:nec tẽdit pᷣncipalr ꝓſequi ut hic: In ſo vo
uult ↄſequi aliũ ⁊z alium pugnat:ideo nõ audit᷑
nec fit ſibi pᷣiudicium irreuocabile ſi nunc non
audiatur:cum obtenta abſolutõe poteut ageꝛe:
ſed in iudicialibus niſi audiretur de pꝛeſenti nõ
poſſet poſimodum agere obſtante tranſuu i reʒ
iudicatam.⁊ per hãc ꝛonem puto poſſe attetari
ꝙ ſi reus eſt fugitiuus uel res eſt tpᷣe peritura
excõicatum debere audiri.ſtimulatur enim ad a
gendum ex eminenti pꝛeiudicio:⁊ põt dici defẽ
ſio quedã:⁊ hoc eſt equiſſimũ:facit qð le.⁊ nõ.
in.l ait ptor. SF. ſi debitoꝛem.ff ð his qᷓ in frau.
cre.⁊ in.l.nullus.C. de iudeis.hoc iñ puto ueꝝ
reſpeciu debitoꝛis fugientis.ſed ſi res eſſʒ aliter
tpe peritura ſecus poſſet dici:cum poſſit facere
ſe abſolui.⁊ h expꝛeſſe tʒ MHoſt.in.c. ſignificaue
runt ubi dicit: ꝙ ſi actio excõicati perit tẽpore
nõ ꝑ hoc dʒ admitti: ⁊ ſi de facto fuit admiſſus
nõ ualʒ etiã quo ad interrumpendam pᷣſcriptio
nem. vnð dicit ſe putare ꝙ nulia ciuilis iteꝛrup
tio habet excõmunicatum iuuare:ar.ff. de regł.
iur.i.ꝙ quis ⁊ in.c.i.de poſtu.prela. naturalis
vo que omnibus ꝓdeſt ſibi ꝓderit. ff.ð uſuca.
.l.naturaliter. pꝛimũ dictum ut non ualeat indi
cium ad interrumpendam pꝛeſcriptionem ſi de
facto fuit admiſſus non puto ueꝝ:qꝛ omnia ge
ſta coꝛã oꝛdinario tenent anteqꝙᷓ;ᷓ reppellatur: ut
i c.pia de excep.li.vi. ſʒ coꝛã delegato impetra

to tempoꝛe excommunicationis poſſʒ dubitari:

ꝛ illa geſta no tenent:ut in.c.i.de reſcrip.li.vVi.
Vnñ eſſet incidere in queſtionẽ: an per actuʒ iudi
cialem nullum interrumpatuxr pſcꝛiptio: de quo
dicetur.j.in ti.de pꝛeſcrip. uid autem ſi 3
reum neceſſariũ fuit facta miſſio in poſſeſſionẽ
ob contumaciam:poſtmodum in excommunica
tione exiſtens petit poſſeſſione ſibi reſtitui: nun
quid debet audiri. uide quod dixi in. c.qm. J. ĩ

alujs ? ſe. S ut li.non conteſta. ⁊ per ſpe. in ni. ð

contumacia. S. fi. V. ſͥ pone plenius per Oaꝛ. i
.l.de pupillo.F. fi. ff de no. ope.nun. ubi conclu
dit:ꝙ aut uenit ut reus pꝛincipaliier ad ſubeũ
dam defenſionem cauſe ⁊z conſequenter ad recu
perandam poſſeſſionem ⁊ debet audiri: qꝛ reus
eſt attẽto pꝛincipali:ar.in.l.ſi pupillus..i.ff. ð
pꝛui cre.æ dicto. ꝗ. in alijſ. aut principaliter pe
tit reſcindi quod factum eſt contra ſe: uel peuit
poſſeſſionem ſibi reſtitui æ dicitur actor:ar.i.l.i
tribus.ff. de iudicijs. unde omnia illa iura lo
quentia de actore habent locum in iſio: æ ſic
non uult eum debere hoc ultimo caſu audiri:⁊
idem hic dominus. Antonius. Ego dico hoc
ultimum non pꝛocedere:quia uenit ſtimulatus
ex facto iudicis ⁊ ſic eſt reus neceſſarius. Què
admodũ enim reus grauatꝰ appellat ut defedat

ve wa

aαdunmit

¶ De exceptionibus.

C 1
7,

ſe aduerſus ſententiam ut hic ? .j. c.pe.et ſi.ita
2 iſte grauat᷑ ꝑ miſſionem:⁊ ſic ꝑ intlocutoꝛiam
iudicis poteſt cõparere ⁊ allare defenſionẽ ſuaʒ
2 petere grauamen rnocari:maxie ſi tiet ne lap
ſu anni miſſus efficiat uerꝰ poſſeſſor:⁊ ſic ꝑdat
poſſeſſionem: ut in. d. F. in alijs. ¶ Menio ad
ſᷣm uʒ an excõicatus ualeat indiſtictẽ appellaꝛ et
appellatõʒ ꝓſequiſæ dic ꝙ aut queꝛit᷑ de appel
latione iudiciali aut e?iudiciali.pꝰ cãu põt excõi
catus ſemper appellare eo tñ cãu quo poſſet nõ
excõicatus. In h̊ enim ñ dĩint ut hic etiam ſi ex
cõicatus fuit actor originarius:qr ad actuʒ ap
pellationis uenit neceſſitatꝰ ſtimulo ſñie:ut pro
batur in.c.ſignificaueꝛũt.j.e.ti.⁊ appellationem
a ſe in᷑poſuam ꝓſequi:⁊ lr̃as ſuꝑ ea ipetrare ẽt
metionẽ de excoe non faciendo:ut ꝓbat᷑.j.e.ii.
c. fi. An ãat excõicatus appellatus poffit ap
pellationeʒ interpoſitaʒ per aduerſariũ ꝓſeqͥ ad
nerſario ñ ꝓſcquente:uẽ ꝙ ſic:qꝛ ñ excoicatus
poſſet eam ꝓſequi.j.de ap.c.oblate.ergo idem
in excõicato:cũ in hoc non differãt ut S dixi.õ
rium ur᷑ velle Jo.an in.c.pia pᷣal.qꝛ reſpectu ꝓ
ſecutionis excommunicatus n ſtimulat᷑ cuʒ rata
maneat ſnia ꝓ eo lata aduerſario n ꝓſequente
j.de ap.c.peꝛſonas ⁊.c.cum ſit.qð plʒ ad quod
facit qð.s.dixi.¶¶ 2.caãu.ſ.cũ queritur de appel
latione eyiudiciali Inn. fuit uarius. hic tenuit
ꝙ; n.cum talis appellatio ſit ad cam ꝓuocatio:
ur. d. c. cum ſit:⁊ ſic hẽt uim ↄuentionis qꝗᷓ excõ
municatio interdicit᷑.Cotrariuʒ ſentit ĩ.c.dilecti
ð ma.et ob. Jo. an.pꝰ alios concordãdo d cit
in.d. c pia:ꝙ aut appellanio eſt mere e?iudicia
lis æ ꝓcedit pᷣmum dẽm:aut nõ eſt mẽ exiudicia
lis ⁊ ꝓcedit dictũ ↄriũ.põit exẽplũ hꝰ ulnimi dic
ti in eo qui appellat ab executore uolente alicui
ꝓuidere de bnficio qꝗͥ pñt uexare ? grauare ci
cit do an. pᷣmuʒ dẽm ꝓcedẽ inqꝙ;tum appellat a
grauam e futuro ſʒ inqũ a grauamie puo qꝰ
ad finẽ deuoluendi iu) nõ.in.c.bone de ap.pu
tat tñ ꝙ debẽt audiri cũ ſtimulet᷑ a granamine:
maxie ubi eſt grauam poſſeſſionis.bᷣ dẽm puto
oĩo falſum:qꝛ tał appellatio ẽ oio eyiudicialis:
cũ ſit ad cãm ꝓuocatio.nec ob grauamẽ immi
nens:cum ut.S.dixi non poſſit petẽ reſtõeʒ etiaʒ
li fuit ſpoliatus nec h̊ cau defendit ſe:ſj potius
uult aliũ impugnare:⁊ poterit abſolutõe obien
ia agẽ:cum nullũ fit ſibi iuris piudiciũ.tene gꝰ
ſimpłꝛ diſtinc. Jo. an ¶ Jur pᷣdicta queꝛo. poe
ꝙ aliqs nõ excõicatꝰer iudiciũ appellauit et po
ſtea excõicatur:nunquid pᷣdictaʒ appellationem
ꝓſequi poteꝛit non ob. pᷣdicta excõicatione que
ſuperuenit. ⁊ intellige ut ꝓcedat dubitatio i ap
pellatione meꝛe extꝛaiudiciali ¶ Inno. diſtiguit:
ꝙ aut negocium eſt delatum ad ſuperioꝛem pu
ta qꝛ poſt appellationem ⁊ ante excõicationem
grauatus fuit in eo ſuper quo appellauit maxi
me ſi arripuit iteꝛ eundi ad cuꝛiã añ excoicatio
nem:⁊ poteꝛit dictã appellationẽ ꝓſequi:ar.iij.
.q.ix.reuera.⁊ qꝛ gnãliteꝛ dꝛ excommunicamm

poſſe ſuam appellationeʒ proſequi: ut in. c.fi.ꝗ.

c. ti. q⸗ lam uiderur ceptum iudicium uel ap
pellationis cã ad boc qð nõ.ð of. dek. c. gratum
2.c.cum cãm.aut ante excõmunicationem non
fuit grauatus:⁊ per conſequens appellatio non
dum bẽbat effectuʒ nec negocium erat tranſla
tum ad ſuperioꝛem:æ non poteꝛit hoc caſu ap
pellationem pꝛoſequi. Refert iñ Inno. alios
tenere contrarium dicens: ꝙ indiſtincie talez ap
pellationem poteꝛit ꝓſequi excõicatus. do. an.
tenet primã diſtinctioneʒ ⁊ reddit rõnem diuer
ſuatis iter primũ caſum ⁊ ſᷣm dicens:ꝙ qñ iam
ſuperuenit grauamen ſe defendit ſtimulatus:qd
non eſt ante ideo repellitur. hec iudicio meo ij.
eſt ſufficiens diuerſitatis 20: qꝛ tempoꝛe pſecu
tionis ſemper reperitur grauamen preceſſiſſe:
⁊ ſic ſecundum ſuam rõem ſemper deberet ad
mitti:cum ueniat a grauamine ſtimulatus:qð ẽ
falſum. Ego autem ſaluo meliori iudicio dicerẽ
ꝙ nec primo caſu nec in ſecundo poteſt excom
municatus proſequi:ex quo appellatio eſt meꝛe
extraiudicialis.OIOoueoꝛ principaliter: quia ap
pellatio extra iudicium non eſt pꝛoprie ? ſiricte
appellatio:ſʒ potius quedam ꝓuocatio ad cau
ſam:ut eſt tex.ſing.in.d.c.cum ſit:nec ſupeꝛue
nientia grauamis mutat nãm iſtius appellauo
nis.ſed eam ueꝛificat ⁊ facit eam uires aſſumere
ubi primo czꝛat quaſi conditionalis ⁊ pendebt
a futuro grauamine.un ꝛegulaꝛiteꝛ non tenetur
appellatus compaꝛeꝛe ad ierminum appoſitum
per appellantem:ſed debet iudex ad ipſius in
ſtantiam citare aduerſaꝛium: ut nõ. glo. in. d.
.c. cum ſit ?æ Inno. in. c. dilecti de ma. æ obe⸗
ſic cuʒ appellans ſemper teneat locũ actoris po
teſt ſemꝑ repelli prextu excõmunicationis eiiaʒ
ſuperuenientis:ut in.c.prudentiã..ſex de offi⸗
dele. z. J.e.c.exceptionem ⁊ in.d.c.pia.nec ob.
c.fi.j.e.ſupeꝛ quo ſe füdat Inno. dicès ibi eᷣ
ueꝛi excommunicatum poſſe appellationem pꝛo
ſequi:qꝛ loquituꝛ de appellatione pꝛoprie ſump
ta.ſ.iudiciali.nam niſi tunc poſſet appellare et
appellationem pꝛoſcqui ſententia traſirʒ in rem
iudicatam:⁊ ſic ꝓpe ſe defendit appellãdo ⁊ ap
pellationem pꝛoſequendo:ſed nos loquimur in
appellatione exiudiciali æ in gꝛauamine cxira
iudicialiter facto per parteʒ quo taſu ceſſant 19
tiones predicte:tñ poteꝛit poſimodum qũcũq;
ꝓſeq̃ grauamen ſaltem ꝑ uiam querele:de ap⸗
.c.concertationi.li.vj.⁊ ſic non timetur de traſi
iu in ꝛem iudicatam.nec ob.quod opponii de
grauamine:qꝛ hoc idem eſt reperire circa oem
appellationen: æ tamen non poteſt excdicatus
id ꝓſequi etiam ſi fuit ſpoliatus ut. . dixi:licet
ſpoliatio ſit in multis priuilegiata:de Oꝛ. cog.c.
fi. ad hoc facit quod.S. cixi.¶ Juxia predicia
queruur. S. nidimus quando excommunicatus
appellare non poteſtinunc queritu an in alijs
caſibus poterit ſairem abſolutus appellaꝛe non
ob. lapſu decendij a tempore grauaminis ſen
ſententie. So. Inno. ponit circa hoc duas epi

nioues. PDrima ut poſt abſolutioem audliaiuſ

N.α+
ſaennn

hn lnnco tie ie⸗ ine io n
onpöer anmgaln erd, n ni
cfafnennodr nuhi Nr .
rxſhxnr ſe mr Mhbn⸗ Mapron
linoromuntictoAna , d
1eiforani Nu. MArar gun 1c⸗
unepnminnamoeofſic ti migss at
healfmohl ctezg aoems no
ladnetsad agelum wdondezage⸗
Pentifeimtonerdodneemrde igl
Averſarinncen and mons dgere n ihere
08Cuet t.nc er de deap Voſtbinon
Papumma nee non Pfaminpugnat ered
rcumfverketcdicenns pererceiaum lonn
fonweri danin igunn dis irina
ſene Gyn ud incaendind npeciano:
ibpus aſbug logunnriona perns nanen
in Immni Cclnocinod Atomnon i
Nmoſ. Sronemn og inngnan
1 aſiu nano onn arännniensegel
ler ſe cuntt ſbi Gaentiunen Gpebnrnr
ſlubeiſceimen it winn
appeſareeernn cſrinitne ign⸗

erunr ,e ſornons oneneonanc or

lumspoſſt aß ſtn i di i
1lle eſfimtonezſenenen3
ncppelanirtrefen nng

ncſipeninr eſto ack

Vr CS—. p= azze at „ ſe, A4 4 71. y. i- A⸗

¶ De exceptionibus,

uina gemanine ſin⸗,
aünknum inmmen
nerprimo aſt her n lanont
nmnicatmns oſegnſer Gvo gpere
prandtciis N iutt
onorpriſein
Nelano am imdenn n ſhii
eppehnioß olis geihnd glegniii
ſum:rcß . ins. nd n ſinettt
Mani granmmis nunr nun ſtiis gn
ns ſal m naftrt ſrit amn uesiſcn
1ipnmno an uiſ ondionlise t
ſummo grouanie i tyobnr, on tmen
ppelams conpamarod denninumn appolnn
r pelamon,ſal ocben inder o0 ois
Kmmam clare adverſanum:u nö gon.
Atumin1 Jond in Alecide nnn dde
ec Mhalns enden KNid dref
ſong rehchidern wönncnced
ſpervennnstninNenid d
dee.t et ehiofen tin dchaN
(fijeſnpan goſ füdr Aw dlet
rei gconmmicumn poſe hlude
Cannnqumdhl
ninchoan un nli uncſeſl n
ſudicatam: tele u
oren dwſeſpehoſtl
manm andulin u⸗
acilie ſno hel

ñ nia directa ſed ꝑ reſtitõʒ ĩ integruʒ dʒ enim ſi
bi reſtitui facultas appellandi ex quo nec peꝛ ſe
nec ꝑ ꝓcuratoꝛem potuit excõe nõ obſtãte ius
ſuum ꝓſequi ff. ex qui ca. ma.l.ſed ⁊ ſi et.ff de
mino.l. papinianus exuli. ¶ S Decũda opi.eſt ꝙ
excõicato ñ currat tempus:ex quo ñ pomuit agẽ
ſeu appellare. un poſt abſolutionem poterit ap
pellaꝛe.j.x. dies:quaſi tempus decẽdij ad appel
landum currat poſt abſolunionem obtentam. et

inducit in ar. ꝙ excommunicato tempus nõ cuꝛ

rit:ut i.c.quia qiueꝛſitatem de coneeſ.preben.
fatetuꝛ ramen Inno. ꝙ factum 3 excõicatuʒ tʒ
nec poteſt ꝛetractari:quia uocatus non fuit uel
admiſſus:q;uis non excõmunicatus poſſet ob
hoc dicere actuʒ nullum ut nõ. S de procura c.
in noſtra hoc ultimum dictum Inno .intelligo
qñ actio non dirigebatuꝛ ſpecifice S excõicatuʒ
urputa cum putetuꝛ confirmatio electionis:uł i
caſu aut᷑ ſi omnes C. ſi ut ſe ab heꝛe. abſti. uel
ſimili:als dicerem actum nullum ſi pꝛoceſſum fu
it contra excõicatũ eo n nocato: ar hic iũcto c.
omnia iij q.ix.⁊.c. caueant.¶ ¶ Sed circa pᷣnci
pale dictum plus placer Inno. pria opi. ut au
diamur ꝑ uiam reffiſtitutionis quam dicit ↄcedẽ
dam quando aliter ſupeꝛ iure ſuo ſibi ſubueniri
non põt. Si auteʒ aliteꝛ ageꝛe põt: ut in ↄfirma
to qᷣ poſt coõfirmarionem põt accuſari de crivus
non ꝛeſtituetur iſte nunc abſolutus ad appellan
dum:ad predicta facit.c.oſtitutus de ap.iuncta
.i. 2. ij. f. ex qui ca. ma. C⸗ Aduene quia idez
Inn in. c. prudennam de offſi. deł nẽ magis ac
cedere ad fᷣam opi dicit eiʒ ꝙ ſi excõicatus nõ
fuit admiſſus ad agẽdum poſt abſolutiõeʒ ager
poterit pᷣſcripnione nõ obſtãte: qꝛ peꝛ iudiceʒ uł
aduerſarium ſtetit quo minus ageꝛet in tẽpore
adducit nõ.in.c.ex rõe.j.de ap. Hoſti.hic non
placet pꝛima nec fa opi pᷣmam impugnat ex eo
qꝛ cum fuerit excòicattus ꝓpteꝛ delictum ſuum
non meret᷑ reſtõem in itegrum:lʒ alius ſu in ab
ſenre cã ꝛeipu. uel in detento iuſto impedinto:ĩ
qous caſibus loquuntur iura ſuperius inducta
per Inno un de uno cau ad alium non ẽ bõa
illario & Secundam opi. impugnat:qꝛ aut fu
it caſus in quo poterat excõmunicatus appella
re:⁊ ſic currit ſibi decendium:cuʒ appellare poſ
lit:ut hic ⁊..e.c.fi.aut erat caus in quo n pote
rat appellare:et tunc ceſſat qo:ſed in.c.ſignifica

yverunt.j. e. foꝛmans qᷓonem: nunquid excomu

nicatus poſſit petẽ ꝛeſtitutionẽ ↄ ſententiam a qᷓ
non appellauit:refert contrarias opi.ipſe uero
dgicit. ꝙ ſi petitur reſtõ ex cła generali tali cla ex
preſſa qua probata niſi ſubueniretur dãnaretuꝛ
innocens uel peꝛret anima ſubneniendum eſt:
ar. bic et. S. de in inte. reſti.c. ex littcꝛis. Si uero
petitur reſtitutio ex alio fauoꝛe dependens ex
communicatus repelleꝛetus: cum de iniquitate
iudicis uł iniuſta ſentẽtia non conqueꝛatur: ar.

.ff.de mino.l.prefecti.nec ob.iſte tex.ubi excom

municato ſubuenitur ex equitate: quia equitas
ſuadet ut hi qui ſũt excluſi a participatõe ecclie

repellantur ab omni legum fauorabili auxilio.
imputetur ergo ſibi ſi non appellat.⁊ licꝭ loqua
tur in excommunicato: tamẽ in ratione ſua uiðᷣ
tur limitare primam opi. ſam opi. uidetur limi
taꝛe in dicto.c. prudentiam non ſolum reſpectu

appellationis:ſed generaliter ſentit: ꝙ ſi excom

municatus fuit in mora petendi abſolutionem
currit ſibi tempus:quaſi tunc impediatur agere
ex culpa ſua ⁊? non ꝑ iudicem nel aduerſarium:
ſecus ſi non fuit in mora. do. An. hic dicit ſatiſ
eque poſſe diſtingui: an excõmunicatus ſit iniu
ſte z audiatur uel ſibi non currat tempus uł ſal
tem reſtituatur: an iuſte ⁊ ſi eſt in cuſpa perendi
abſolutionem currit tempus a tempoꝛe culpe ⁊
non reſtituitur: non a tempore ſententie ſi nõ ẽ
in culpa:quia forte uellet ſed nõ poteſt:tũc non
currit uel ſaltem reſtitueretur.nec ob. ꝙ deliciũ
non poreſt cauſam legitimam impedire uel cur
ſum reſtituendi:qꝛ delictum uel culpa non ẽ im
mediata cauſa quare non poteſt: ſed eſt excom
municatio:ut nõ.ð conceſ. preben.c.quia diuer
ſitatem ſecunduʒ eum. Et uide ad hoc ultimum
quod nõ.glo.in regula imputari de reg. iur.li.
vj. ¶ Ego latius cõſiderando diſtingneꝛem ſic
ꝙ aut loquimur in facultate appellandi aut ali
ter agendi: puta pro rebꝰ ſeu iuribus pᷣſcriptis
ꝓbpter defectũ facultatis agedi prio caſu aut qᷓ
ritur ð facultate appellandi i iudicio aut extra:
ſi in iudicio non debet audiri poſt tempus a iu
re pᷣfixum nec ipſo iure nec per niam reſtitutio
nis:ſiue excomunicatio fuerit iuſta ſiue fuerit in
mora perendi abſolutioue:ſine non. Ratio hꝰ
dicti eſt qꝛ:excommunicatio non impedit facul
tatem appellandi: ut hic et j. c.fi.hoc uerum qn
pᷣtendit impedimentũ ex capite excõicationis:ſe
cus ſi ptendit aliud impedimætũ ex cã ꝓbabili:
et hoc cãu ꝓcedit dictum Hoſt.j.e.in.c.ſignifi
cauerunt. Si uero de appellatione e? iudicium
queritur:et tunc in caſibus in quibus.S. dixi ex
communicatum poſſe appellare puto diſtinguẽ
dum ut. S. dixi. In alijs uero caſibus ſecus:cuʒ
ſuoſit remedium per uiam querele: ut in.c.con
certationi ð̊ app.li.vi.et ſi tempns agendi eſſer
elapſum:⁊ ſic obſtaret exccptio:tũc dicenduʒ ut
in ſequenti caſu ⁊æ hoc de pᷣmo mbro. Quo ad
ſm membrum ſatis puto ꝓcedere dictum do.
an. ⁊ facit dicta.l.papᷣ.exuli.ff.de mino.⁊æ ꝑ bec
eſt expedita pᷣma ꝑs glo. enio ad ſecudaz;
Ptem ⁊? op. textum.uidetur enimn excõmunica
tum non admittendum etiam ſe detendendo:
quia reus habet iurare ſicut ⁊ actor de calũnia
5 d iura.calu.per totum:excommunicato vo ñ
lIʒ tangẽ ſacra ſicut nec igredi.v.di.ad eiuſ.xxi.
di.cleros.ſo.ut in gl.q ſoluedo dicit excoicatũ

admittẽdũ ad iurãdũ.qꝛ B̊ nenit i odiũ ſuũ als

reportaret cõmodũ ð malicia ſua S.c.ĩtellexius

5ð iudi. ⁊ ̊ eſt bõa ſo.æ uide ĩ ꝑiuro ꝙ le.⁊ nõ.

in. c. cũ ĩ eccleſijs de ma.⁊ obe.uide ẽt ꝙ nõ.i.
.q.i.qui ſtudet ⁊.xxxiij.q iiij.uir cũ ꝓpᷣa. Que
ro qͥd ſi excoicatus ↄueni ſuper eo ꝓ quo fuit

—

1. zr — –— -
☛ PIn d 3 It ſex. F 75 iiſre ikt) .

De exceptionibus.

miuſie excommunicatus: nũquid po teſt excipeꝛe
ꝙ ñ teneat᷑ Hendeꝛe:niſi pri reſtituat̃ ad coĩonẽ
q̃ fuit iniuſie puatꝰ.glo.i teꝛtia ꝑte concludit ꝙ;
ſic dũmodo probet ꝙ iniuſte excõicatus fnerit.
Hoſt ð hoc dicit ueꝝ ſi agat excõicatis.ul is qͥ
fecit iſtũ excõicari:ſecus ſi alius.ar..ð reſt.ſp.
.c.frequẽs li. vj.?æ cꝛedo ꝙ hoc fuit ð mẽte gl.=
id qð nõ.ᷣ firmat gl.in.c.nullus.ij.q.ij.ubi di
cit ideʒ in ſuſpenſo:? uide ꝑ Aꝛch. ¶ Ex quo
ſing. nõ. quem poſſe petẽ reſtõʒ illoꝝ iuriuʒ q ꝓ
pe poſſideri uł quaſi poſſideꝛi ñ pnt:ſDi ↄceꝛnũt
quodãmõ ſtatutũ ꝑſone:facit ad mãm. c. qꝛclaʒ
5 elc.et ꝑ hoc dicit Lapus alł xxi/ꝙ ſi pᷣſbyter
pochialis nõ exhibet ꝑochiano ſacrtmeta ſicut
dʒ et ſolus erat facere ſi petit ab eo decimas uel
alia iura pochialia poterit ꝑochianus excipeꝛe
ꝙ ñ exhibet ſacramẽta ut pᷣus:ct ꝙ eũ priuauit
qſi poſſeſſiõe exhibitõis.et ſatis bñ fac tex.i.d.
.c. nullus æ uide qð nõ.lxxxiij. di.ſi qs ¶ Que
ro dẽ hic ꝙ ſuſpectis iudicibus ex ceꝛta ſcientia
Papa cam n committit.pone ꝙ ſñia lata dete
gatur iudicis ſuſpicio:nũqͥd debeat ꝛetractari.
So.glo.in.v.ð certa ſcia ar.ꝑ iſtum tex.ꝙ ſic:
qꝛ ſie ſie obtente nullam uident᷑ ↄfeꝛꝛe iuꝛiſditio
nem:ð quo tamẽ ꝛemittit ad nõ.in.c.ad audien
tiam. ij. de Hep. Ideʒ uidet᷑ notari in ordinario
i.c. quotiẽs.ij.q.vj.¶ Adueꝛte qꝛ fundamẽtũ
huius dicti eſt falſũ.ſuſpicio enim ñ inducit nul
litatem ſepti ipſo facto:lʒ ꝑ exceptionem poſſit
iuriſditio elidi:ut patet in.c. inteꝛ monaſteriũ.j.
de re iudi. qᷓnimo nec qlibet alia ſubreptio: ut
nõ. in. c. cererum ⁊.c.ad audientiam S de Np.
un puto quia nec i ordmaꝛio nec in ðᷣlegato ex
hac ſola cã poſſit retractari ſñia:qꝛ non ſequit
iudex fuit ſuſpectus:eꝛgo tulit iniquaʒ ſniam.ſi
enim credebat ſniam iniquam debuit appe lar᷑:
quapropt᷑ ſibi imputetur ſi ſententie acqᷣeuit..
de ꝛe iudi.c.qð ad ↄſultationem:facit quod le.
2 nõ.i.c.cuʒ. J. ⁊. A. ð ꝛe iudi.⁊ ĩ.c.ſiẽ ð teſti.
Et ad iſtũ tex. dico ꝙ Mapa ni cõmittit ſuſpec
to cãm ex certa ſcia.ſ.qn recuſari poſſi:iuriſdi
tnonem iñ ↄlert:qð pʒ ex eo:qꝛ ꝑte n ꝛecuſante
tʒ ſnia:ut in.c.indicante ð of.deł.2=.d.c.int᷑ mo
naſtrium:qð non eſſet ſi nullam iuriſditioneʒ iu
dex recepiſſet. ¶ Menio ad glo.fi. que ĩ effectu
querit:nunqͥd excommunicatus ↄuentus poſſit
ſuum debitũ compenſarel æ coucludit ꝙ nõ:qꝛ
qui compenſat quodamodo agit ⁊ petit.l.ãpliꝰ
ff. rem ra. ha. qnimmo fm glo. ſi aduerſarius
excõicatũ nõ repelleret poſſet iudex ex officio il
lud facẽ.j.e.c.exceptionem.hanc opi.gl.tenent
Jo. Ain. et idẽ Tan. hic et. . ð ſen. ex.ſi aliqñ.
Hof. pꝰaꝛguit ꝓ opi. ria: ſed finalit putat opi.
gl. ueriorẽ.ut excõicatus cõpenſationẽ obijcere
non poſſit:qꝛ qͥ dãnatꝰ eſt petere compenſaꝛe ñ
põt in.d.l.ampliꝰ ad fi. HBaꝛ. brix.in.q.ueneꝛe
ali qᷓ incipit qᷓrit᷑ utꝝ excõicatꝰdicit:ꝙ Iʒ Tan.⁊
Jo. dicant ↄ ipᷣe ni putat excõicatuʒ poſſe com
penſare.⁊ idẽ Dau. ]. e. c. dilecte ⁊ ꝑ.l.uex.ff.
de compẽ. Hoſn.pꝛio arguit ꝓ ↄpẽlatiõe:qꝛ qͥ

Ca i p RosS fa rhi

V TAFI ig „ 2 4 ) 17 i deoleß f riſade Fo

compenſat ꝓprie nõ agit:quod oʒ ex eoꝛqꝛ ue
nit in compenſationem fjm leges:qð non uenit
in petitione ut debitum nãle.ff. ð compenſa l.i
Item excommunicatꝰſoluẽ dʒ:⁊ hoc u ſacej
compenſat.l.ſi debitor.ff qͥ po.in pihardang
diſtinguit:ꝙ aut debitum ẽ liqduʒ nec aduerſa
ꝛius negationem ł exceptõeʒ pᷣtendit: ſed oſentit
ꝙ fiat compenſatio et dʒ admitti: ut.l.fi. C. ð
penſa. et. c. bõa fides.j. depoſi.et ſufficẽ dʒ iudi
ci qᷓitercũqʒ ſatiſſiat actori.fi.de pig. ac..ſi rè.
Si ãt aduerſarius excoicati negat uel excipiat:
tũc ſecus fm euʒ. Jo. an. expꝛeſſe nõ eligit mo
re ſuo qͥd nelit.prio enĩ ↄfirmãdo opi.gl.diẽ
duplex ẽ defeſio. una qꝗᷓ habet nãm ſolius exclu
ſonis ⁊ hec excommunicato per mittitur:ut hie
2.fl.de accu.l:.ſeruos. alia que hẽt nam ipugna
tionis ⁊ actionis ut compenſatio:⁊ hͥ non cte
dit᷑. C. de adul.l.qi alexandrum: ſed in alia ad
di. ad fi. ſentit ↄrium dicens non ob. ꝙ cõpen
ſans dicat᷑ agere:qꝛ idẽ dr de excipiente:= tañ
excõmunicatus excipit ut hic: vñ uex ẽ ſy ei
qui ↄpenſat agit quo ad h̊ qꝛ hẽ ꝓbare:ſʒ vita
te inſpecta nõ agit:qꝛ iam ↄpelleꝛet᷑ actoꝛ ſi age
retur reſiduũ reſtituere:qð tn nõ facit: ſed ſoli
fir compenſatio.⁊ hanc opi.ꝙ poſſit compenſa
re ſequitur hic do. An.⁊ mouet᷑: qꝛ excõicams
pot exciꝑe:⁊ compenſare excipeꝛe eſt. debet eniʒ
attendi qð principalit᷑ agit᷑:ut.l.i.ff.ð auc.iuſi

Hnis autẽ cõpenſantis ẽ principaliter actorem a

ſua pe itiõe repelle:lʒ in ↄſequentiã ſibi debimʒ
ↄſequat᷑.Et hᷣ̊ ide ↄſequit᷑ excipiendo:nõ ob..
amplius:ubi ꝓmittẽs nõ petere non põt cõpen
ſaꝛe:qꝛ ueꝝ ẽ ꝙ in effectu cõpenſans perit.qu
quidẽ effectũ aduertit recipiẽs ꝓmiſſionem de
non petẽdo:ſi directe nõ agit:ita ut ob b excoi
catuſ ꝛepellatur. Ja. de are. cum quo trãſit Ey.
in.l.qm alexãdꝛum. C. de adul. dicit ꝙ excomu
nicatus uel bãnitus qꝗᷣ non põt agẽ n põt cõpen
ſare:qꝛ compeſatio hẽt in ſe quãdam impugn
tiam et petitionem. Maꝛ. in. l. amplius palle.t;
ꝙ glo. hic. ut non admittatuꝛ compenſatio.et h
idem dicit teneꝛe Oldra. et Ja. de are. p illi..
amplius:pꝑ quam etiam dicit compenſantẽ inde
bitum ſolutũ incidẽ in penã ſtatuti punientiſ pe
tentem inoᷣbite ſolutum:qꝙ nõ. ¶ MDuto q ad
noſtram qᷓonem ſatis eque poſſe diſtigui: aut
aduerſaꝛius confitet᷑ debitum ⁊ ocqeſcit compe
ſationi ⁊ admittitnr: nec dʒ iudex ex offcio ſuo
ꝛepelleꝛe:qꝛ non agit ſed potius ſoluit:⁊ non ꝛc
fert qualitercũqʒ ſatiſfaciat in.d.l.ſi rem ? ſicꝓ
cedit opi.Hoſt. Aut aduerſarius negat ⁊ non
acqᷣeſcit compenſatiõi: ? tũc de igore procedit
opi.glo.⁊ ſeq̃cium q nẽ magis communis: 66
eqᷣtate quã puto obſeꝛuandã uᷣ admittenda cnz
ſit qᷓdam defenſio cum iõ non ſoluit:q; impedi
tur ex facto aduerſarij. Si eni ille actoꝛ ſibi ſol
uẽt iſte excõicatus ſatiſfacẽt. uñ impedii ꝑ acio
rem ipſum quo minus ſibi ſatiſfaciat ad b as
nõ. Bar. in. d. l.amplius ubi concludit icie⸗
iĩ ꝑiuꝛum:qꝛ iurat ſolucꝛe ſi ↄpeſai rone Pdicis:

, crotittd:n d Nn e
ide onn
oatirteleſ lendi iſ
du r Jentun

aum keunnct eectron aben

ici —
iur nicirenur Gve egt e
ceſorünin zhr Jen opmt
znpbinac ſnii en/

tinrelrui mlun
idmumkral hag
in l, Gtimd nmltl ſi⸗
ſicetineranmrnti onmmnan
ntenſhmnet Man gripnin
giſen teceibicttoi f.ni, pen
mncn Oigonnrs t richenir ſoit:
z Kann inetodenecg gridcnto fceinf
Giorecannndrad E nen
acäſinn. YNeniüenehto Nornistund
iunet ipeä fideitſſorem i de eep.) ereentie
betone nako nimms etonels cun ren
loinocere . 5reglerieregunn odie
Ne icoNſegaiddo Ansni nibiven
nmnfnit arod goin nd deinen
1 Nunaidnn tientnone tie,
lur Abgencoſananngo po ni
Diclli nr nboreſſilns itnsg conn
nen reienntin tgle tn ii
lli netgeen i n
leſſninfdapſſorenncinr alniplon
Nens acepionen conpgin
hom ſumonniribn n .
ro pycpal Loſſpennterinizge en
tanſſon enm intoe br⸗

koninlon
e zuim
utnaheine Oeninnen pon
t nocentem Doniri
iriſcd oe;
nenen lole Ræ i

Arlſ. iſ.

Dpriend “Mũ
uitn ſunnnſtn
ncchin ſef

Rt

ltecan ten elen

getn
“

VIoeni offnnithn
mi — beben ũ
eckonmunienogn
ſ. D

tonist Mignisn onhpeſſcigezn

Z
lcnm riun dcneſpntz
usdini renn liticrn⸗
onumansahr r ie iini
openſn gr o lb dain
reinſorga no gging in ruienin⸗
ruur nſcni ſnene göfi ſonie
ſr npmſnbt hn n g oſten
re lmuiurbieco. A t nouct ain
Hor acpee conpaſare opor cl cten
nmmd ꝗo orinapult gfur ioan
ſis auue copenſinns epriipalier ouorn
ſun e noe cle gin MNemni ſbi cehn
umni C hite olegol aunenco: öb
mplus vdi gnuis hhege ondir e
nde cſcnn unmtirnehis Auſſmim
von Peidoinegendagrſumchb
ni xxlmms Nene nantii
Iul qn acidun C A aid daige
nicmnsnd bnius on ir gl ſſen
õ giitn .
uma petinnmn. Dußh ami
Go de n anauntum ane⸗
lmdum Dna l
Anpluszpapan amit
,nröeceinhani fune
bium ſolni nete nſen
dbire ounmg
numn n egeqr ſin
wſtan onn lub eſ a
natnis ffiiun 6
ſationi zadminimr:et 6

edpotti
noN rſdpon “
clrechi acruti⸗

l 1,4 7

„

=
= — S

2z hoc puto magis ſuri et rationi ↄſonum:cum
oĩs defenſio excõicato ꝛeſeruet᷑:ut h̊.et ad.l.am
plius Nnde nt.S. ꝙ ibi conſideꝛatuꝛ cffectꝰ com
penſationis:qꝛ dãnificat ꝑtem õ pactum de nõ
petendo:ſed excommunicatus non repellitur : a
iudicio quatenus alium ſtimulat.ſed ſi ſtimulat
admittitur uolens ſe defendere compenſando ł
alio modo. ¶ Mnum tñ noõbis: ꝙ ſi ñ excõica
tus petit aliquid ex aliquo gctu ab excõicato ꝙ
non excommunicatus cogituꝛ daꝛe excommuni
cato oẽ id ad quod tenetur ex eo gctu:ita notã
ter per iſtum tex. dixit Inn. in. c. ſi vo ð ſen. ex.
ꝑ hoc dixit Jo.an.hic excõicatum poſſe exciꝑe
emptorem ꝙ non tenet᷑ tradẽ rẽ qᷓ; uendidit:
niſi ſibi pᷣcium numeretur:⁊ idem nõ.c.i.S.de
pac.¶ Quero pᷣſuppoſito ꝙ excõicatus non

poſſet ſuum debitũ ↄpenſare:nunqᷣd ſaltẽ ipſiuſ

fideiuſſor ↄuentus poſſit compenſare debitum
ipſius excõicati/ ⁊ ur̃.pꝙ non:qꝛ hoc eſſet ꝓui
dẽ ẽt excommunicato:⁊ ſic ꝓpt᷑ ↄnexitatem de
uno dicto dʒ extendi ad reliquum: de ↄſtitu.c.
trãſlato et facit.l.pediꝰ.ff. de arbi.⁊.l.i.F.iteʒ q̃
riiur. ff. de aqua quoti. z eſti. Item ſi admittere
tur uiciarentur due regule:qꝛ non ſequetur ac
ceſſoriũ nãm pᷣncipał. Item denegatuʒ una nia
admittituꝛ alia nia S ꝛegulam acceſſoriũ ⁊ regu
lã cũ qͥd una uia de re.iur.li.vi. Jo.an.tʒ priã
ſniam.ſ.ꝙ ſi debitum eſt compenſabile poſſit in
iſtincte fideiuſſor compenſa? excommunicatõe
principalis non ob Douetur:qꝛ ius ꝑmittit fi
deiuſſori ſolnuẽ de ſubã debitorũ.ff.mã.l.ſi ꝓcu
ratorem.S.ſi ignorantes.⁊ qui cõpenſat ſoluit:
ut. S. dictum ẽ nec obſtare dʒ excõicatio fideiui
ſori oneroſam cãm hñti.ff. de doli.excep.l. apð
F. ſi cũ ltima. Item cũ exceptio ꝑſonalis rei nõ
iunet ipſũ fideiuſſorem.ff.de excep.l.exceptiões
qᷓ peꝛſone multo minus perſonalis ↄ eum reum
dʒ ſibi nocere.ff. ð̊ reg iur.l.i.? regula odia li.
vVi.⁊ hãc opi.ſequit᷑ h̊ do. An.⁊ ur᷑ mihi ueriſſi
mum fſacit quod nõ.glo.in.c.uno de iuꝛepa.li.
vi. Item adduco talem rationẽ: excõicatꝰ repel
litur ab agendo ſeu petendo ꝓpter cõmuniõis
ꝑiculũ ⁊ ut rubore ſuffuſus citius ad cõmunio
nem redeat:ut in.c.pia de excep. li.vi.q̃ rõnes
ceſſant in fideiuſſore. auditur enim ipſe propo
nens exceptionem competẽtem reo pᷣncipali ex
ꝑſona ſua:cum omnis exceptio competens ipſi
reo pᷣncipali competat ex iuris diſpoſitione ipſi
fideiuſſori etiam iuito reo.nt in.l.oms exceptõ
nes. ff. de excep.? ꝓpter ↄᷣnexitatem non debet
innocens ꝓpt᷑ nocentem puniri:ſed nocẽs ꝓpt
innocentem tolerari:ut in.c.ſacris de ſepul.et ĩ
d . un queritur ᷣ
gnãliter dr̃ hic ercõicatuʒ poſſe uti oĩ defenſio

Ra&τ& ne: nunquid excõicatus bnis exceptionem poſſit

añq; ↄueniatur implorare officinm iudicis ut
ſilentium imponat actori ea ꝓbata ſicut poteſt
non excommunicatus iu ea que nõ.in.l.ſi con
tendat. ff. de fideiuſ.et.l.aurelius..centum.ff.
ge li.le. dixi in.c.ſi quis õ clericum de ſo.cõpe.

¶ De exceptionibus.

do. an. recitat Fe. tenere ꝙᷓ ſic conſi. eclxxxij. 7
plʒ ſibi hec opi.quicquid agit ordiat ad finẽ de
defenſionis:adducit nõ.ꝑ Inn. j. qui fi.ſint le.
.c.lator. nam dato ꝙ ꝓuocet ad iudiciuʒ:tũ to
tum qð facit uenit ad defenſionem: qꝛ nil perit
uel impugnat niſi ut abſoluat᷑.hoc dictum mihi

nõ plʒ. prio per iſtũ tex. qui ꝑmittit defenſioneʒ

excõmunicato qui impugnat᷑ ab actore.= duruʒ
eſſet ꝙ actore impugnante reus cxcõicatus nõ
poſſet ſe defendere. nam ſic multociens cõdem
naret᷑ abſoluendus.qᷓ quidẽ rõ ceſſat actore nõ
agente. Item quis ſatis lucratur eum ſatiſfacit
uolũtati ſue:ut nõ.in.l.pe.ff.de cõdi.cã da.nõ
ergo dʒ admitti cum ipſe pꝛouocat ad indicium
ꝓpter rationes quas ponit tex.in.c.pia pᷣal. fa
cit ergo ſe prius abſolui. nam repellitur a iudi
cio ut citius reſipiſcat.admittit᷑ eni qn uenit uit
reus:qꝛ neceſſitatur ab alio:æ ne repoꝛtet com
modum de malicia ſua:ut in.c. intelleximus de
iudi.que rõ ceſſat qñ ultro ſe offert:ut implorã
do officium iudicis ſub ſua defenſione. hoc eniʒ
officium iudicis nõ exercetur in ſui odium: ſed
potius ad ſui cõmodum.⁊ hãc priam opi.puto
ueriſſimã ex quo habet facultatẽ faciendi ſe ab
ſolui:⁊ facit quod ponit Fre.conſi.cxiiij.ubi di
cit excõicatuʒ nõ aundiẽdũ uolentem ꝓpriã iniu
riam ꝓſequi:qꝛ indiſtincte iura repellunt excõi
catum:facit quod dixi.S.e.c.a nobis.⁊ admitti
non dʒ niſi in caſibus iure expreſſis.caſus autẽ
iuris non eſt expreſſus ſi bene põderet᷑ iſte tex.
2. d.c.intelierimus. Mi. ab.

Bm ueneꝛabilis.

Caſus.Si reus a quo res petitur ex
cipiat de ꝑmutatione ipſius rei facta cuʒ actore
nõ fatetur ꝑ boc actoꝛem fuiſſe dñm:⁊ exceptio
falſi ẽt poſt ſũñiam poreſt opponi.uel generalius
ſumma ſic. Excipiens nõ vr̃ fateri ea que in ex
ceptiõe includunt᷑.⁊ h̊ prio.exceptio falſi põt ẽt
poſt ſententiam opponi:⁊ boc ſo.Diuidit᷑ prin
cipaliter in duas ꝑtes. In pꝛia ponitur facti =
ꝓceſſus narratio. In fa diffinitio.ibi intellexi
mus¶ rima ſubdiuidit᷑ in tres.nam prio po
nit petitionẽ actoris.ꝛꝰ ibideʒ Henſiõeʒ exceptio
nis ?⁊ ꝓbatiõis reorum. tertia ibi ad hoc repli
cationẽ ⁊ probationeʒ actoris. Secunda ſubdi
uiditur etiam in tres partes. prima ponit quod
dam motiuum diffinitionis ſoluens obſtaculuʒ.
ſecũdo diffinit cãʒ quo ad ſpñalia:ibi qꝛ vo. ter
tio quo ad tẽporalia:ibi ueꝛum.colligã nõbilia
principaliora. Et nõ.prio ꝙ in acceſſorijs põt
libellus eſſe generalis: ut pʒ ibi cum poſſeſſioni
bus ⁊ pertinẽtijs ſuis:⁊ de hoc plene ꝑ Inno.
in. c.in tãta de exceſ.pla/⁊z de hoc ⁊ quid cõpre
bendatur nomine pertinentiaꝛum plene dixi in
1c.cum ad ſedem de reſti.ſpo.¶⁊ nõ ibi nendi
care ꝙ licet ꝛci uendicatio ſtricta et directa nou
competat niſi ei qui eſt effectus dñs de iuꝛe gen
tium uel ciuili:ut in.l.in rem actio.ff.ð rei uẽd.
tn laꝛga ct utilis competit ei qͥ hẽt ius ĩ ꝛc ſacꝛa
b i

(Qia cry a* PrnEsn Irhawdat

M. pla ju 9n c/. e af-

4

V Er ruuiin 4A.a ſ p Ia 9₰ 1 Perz ſau rmn ſt

7 religioſa:lʒ ñ ſir uerus dũs.unde ut h̊ uides
epᷣs uendicat ſibi eccłam rõe iurium ꝗᷓ hẽt ĩ ea:
2 de hoc dic ut nõ. Inno.in.c.cum neneꝛabilis
de reli.do.et nide quod dixi in.c.exaĩata de in
di. facit.l.qͥ tabernas.ff. de ↄden.emp.¶ Mõ.
ʒ3 qꝙ una eccła põt cum pluribꝰ ꝑmutari:ad hoc
quotidie ſolet allegaꝛi iſte tex.tñ hic loquit qn
pmutatio fit iure ꝓpᷣetatiſ:nunqͥd poſſit fieri iuẽ
tituli. JYo. an. dicit h̊ aꝛgui ꝙ ſic:? ꝙ bᷣ uidit ſe
pe fieri:all.in ar.in.c.ij.de mu.peti.quod paꝝ
facit:dẽm m ſuum cõiter approbat᷑ ⁊ maxime ꝑ
Fre.in tractatu ſuo de ꝑmutatione.c.xij ⁊ peꝛ
Jo.cal.hic ⁊ do.ð ro.deci.xvi.hoc tñ dnit ꝓce
dere ſi hus plura illa tenebat de iure cõi.ſi aũt
cum diſpenſatione:ut qꝛ eꝛant incõpaſſibilia:tẽ
non põt hoc fieri:qꝛ diſpenſatio nõ tranſit ĩ teꝛ
tiam perſonam:ð priui.c.ſane ⁊.vij q.i.c.peti
ſti. Mõ q̃rto ꝙ una ecclła põt ꝑmutãi ꝓ alia ec
cleſia ⁊ rebꝰ alijs:et ſi intelligitur de rebꝰ alijs
.Jſ.ſpũalibus lr̃a ẽ clara. Si vo intelligituꝛ ð re
bus tpᷣalibus:tunc ob.c.ad qones de re.ꝑmu.
ſed põt dici h.c. ꝓcedẽ qũñ eccle ꝑmutant᷑ iure
ꝓpᷣetatis.nam tũc ꝑmutant᷑ uelut qᷓdam tempo
ralitates:ar.c.i.de eo qui mit.in poſ.iõ admix
tio tpᷣalium n nocet illi qñ ꝑmutantur iure titu
li:et h̊ nõ. ¶ Mõ ibi loco dñi ⁊c̃.ꝙ łʒ epᷣs non
ſit reꝝ eccłaſticaꝝ ⁊ ipſaꝝ eccłaꝝ dñs:ut i.d.c.
ij.ð dona habetur t loco dni.un ꝑmutat ſicut
qñs Idem dic in quolibet alio pᷣlato.nã ⁊ ipſe
tutor cum bñ admiſtrat habetuꝛ loco dni: ſed
cum male loco furis:ut.l.qͥ fundum..ſi tutor
ff. ꝓ ẽp.nõ ti ꝑ hoc dʒ epᷣs exigere ſeꝛuitia mo
re ſeruili:qꝛ ſcriptum eſt non ut antes ĩ cleꝛo
x. q.iij.c.i.in fi.¶ ¶ Mõ ſexto ꝙ eps non põt de
iure communi diſponẽ ad libitũ de rebꝰptinẽti
bus ad eccłas ſibi ſubiectas.uel ſic nõ.ꝙ lʒ epᷣs
fundet intentum de iure cõi ſuꝑ eccłijs ſue dio.
ꝛeſpectu ſpũaliuʒ ſeu inꝛiũ epᷣaliũ:nõ tñ quo ad
tpᷣalia:ut de eis poſſit ad ſuum uſum diſponer᷑
niſi aliud ſibi competat de iuꝛe ſpãli ẽt ſi eccłie
nacent: ut bic ⁊ in.c.pñti ð of.oꝛ.li.vj. Idẽ dic
i abbate reſpectu prioratuuʒ ⁊ eccliarũ ſibi ſub
iectaꝝ:ut ĩ cle.qꝛ regulares de ſup.neg.pᷣla.põt
tñ epᷣs uel alius prelatus pᷣſcribeꝛe ut aliquas ec
cleſias hẽat temporaliter ſubiectas:ut hic nõbi
liter ꝓbatuꝛ in fi.ſacit dictum.c.pnti.⁊ nið.oĩo
qð le.⁊ nõ.in.c.ut ſuꝑ ð re.ec.nõ alie.⁊ in cle.
.i. de exceſ.prela.ubi nõ/que ecclłe dñr de mẽſa
plati.⁊ uide qðᷣ nõ. Jo.an.in reglła qui õ ð re.
iur.li.vj.in mercu.¶ M ꝙ ſi tranſumpiũ diſ
cordat ab originali ſiãdũ eſt oꝛiginali:concoꝛ.
c.qm õ ð̊ ꝓpba. ¶ Mõ ꝙ ex iſnumẽtis ꝓduc
tis ꝑ aducrſariũ ẽt ſi ſit reus põt actor fundar̃ ĩ
tentionẽ ſuã: æ qð plus ẽ ẽt ſi ſint ꝓducta ad ꝓ
bãdã intentionẽ ſuꝑ q̃ actor ſe fundare ñ põt.=
ẽ rõ:qꝛ utendo inſſꝛʒis efficiunt᷑ illa coĩa:ut.l.i.
.F. edenda. ff. de edẽ. z. c. G. ppetuus cũ ibi nõ
ð fi.inſtꝛ.⁊.c.cũ oli de cenſi.M ꝙ eccła nõ
dʒ puniri ſi ꝓcurator uel pᷣlatus falſat inſtzʒſfa
cit ẽt qꝛ ꝓcurator non uẽ habeꝛe mandatu; ad

De

er

—T—
ASe.

illicita.l. ſi Ocurator. ff. ö condi. inde. 2. i. F. ſ
ꝓcuratoꝛ.ff.ſi qs ius di.non obtẽp.ubi D
curatoꝛ ipſe ⁊ dñs punit᷑ ex ſua Otumacia: ut in
c.i. ut li.non cont.¶ N ꝙ iuder pot ſuppli
ex officio allegando kallitatẽ notoꝛiã inſtrumeti
maxie ad cõmodum publicum:ilʒ fuerit fallatum
ꝑ ꝓducentem.alia expedient.j. cũ mã. potes rq
notaꝛe ibi concedendum:ꝙ ꝑ uerbũ cocedẽdo
tranſtert dñium. ego dico ꝙ hᷣ n ꝓbarĩ h per
bum incãbium huic uerbo adiuncto. põt enij h
colligi:ꝙ ꝑ hoc vbũ concedoo tꝛanſfert dñinʒ
ſi Voa pᷣcedentia uel ſequentia h̊ inuuntiut ſiqi
citur concedo hãc rein utendam uel fruendam
ñ uenit dñium ſed uſufructus.xvj.q.i.poſſeſſio
nes.nel ſi dico tibi concedo cã mortis. nam tũ
vbum cõcedo reſtꝛingit᷑ ut ñ uideat᷑ ð pijti cõce
dez.ff. ð do.cã mõ.ꝑ totũ ⁊.l.ñ eẽs. ff. ſi ceꝛ. pe.
¶ Quid autem dicendũ i dubio ut cum ſimpl;
conceditur ꝑ hoc vᷣbũ concedo.dic ꝙ ideʒ ipoꝛ
tat quod dono:ad hoc uide bo.tex.in l. fi ff de
dona. z. c. paſtoꝛalis.e.ti.nõ. glo. ? Har in.l.
uxori. F. fi. ff. de le.iij. qdᷣ puto ueꝝ:niſi ex circũ
ſtantijs Srium eliciatur:ut ſi pulcherrimũ equũ
ꝗ̃renti cõmodatum quis concedat:facit qð nõ.
glo.in.l.cum qᷣs.ff.ſi cer.pe.hec nõ.¶Expedi
am moꝛe ſolito pᷣus glo.pᷣma glo. dicit ſimilem
caſum hr̃i in.c.preterea.ij.de tranſac.dic ꝙ eſt
ſimilis qP ad narꝛationeʒ facti:ſj diſſimilis quo
ad deciſionẽ.nam ibi fertur ſnia ex ſola ↄfeſſio
ne rei:h eo.ſʒ dic ⁊ bñ fʒ Jo.an.ꝙ ibi Nenden
do fuit pure confeſſus z non ꝑ uiam exceptiõſs
ſicut hic.nam excipiens non fatetur:ut in regia
exceptionẽ obijciens de ꝛeg.iu.li.vj.⁊.l.ñ uiq;
.fl. ð excep Et nõ h̊ ꝓ teſtibus cõcordandis q

qixeꝛunt aliquam ꝛem ſimilem ur ñ exigatur oj

moda ſimilitudo: uide qð dixi in. c. tꝛanſſlato de
conſti. 2.c.cuʒ dilecta de confiꝛma.uti.uelinni.
Op. u? enim ꝙ ex iſta conkeſſione rei potnit
epᷣs actor ſuam fundaꝛe intentioneʒ: ut.d.c pie
rea ⁊ de elec.ꝑ inqſitionẽ.ſo.dupliciter peꝛ glo.
.ij. pma ꝙ bic fuit repentina e ene
piudicaꝛe nec debet ſufficeꝛe ꝓ li.ↄt᷑ ¶ Nõ bñ
hanc glo.in ſe:ꝙ confeſſio facta indelibe:ate?
ꝓpere non pᷣiudicat:ſicut in ſimili dicit glo.nõ
bilis de confeſſione facta caloꝛe iꝛacundie in.c.
ex lẽis de diuor.ſed quo ad iſtum tex.non plac
mihi hᷣ glo. qꝛ lIʒ poſſit illico talis oſeſſio reuoca
ri: ut eſt glo. in.c.apud.xxxij.q.i.?.c.ſi.de in
reiur.li.vVj.tñ ex quo non reuocatur ſed datur
perſeuerantia ur hic dabatur debebat naleꝛe: ut
in dictis iuribus. ⁊.c.pꝛeteꝛea de teſti. co.forte
ob hoc tranſit ad ſecundam ſolutionem ꝙ lit:
conte. debet fieri peꝛ directam hentionem ad li
bellum:ut in.c.unico de li.cont.bic autem excl
piendo ſub conditione ndit. hec ſo. an ſi 1a
in ſe:dic ut hẽs tex.⁊ glo.in.c.ij.de li. ot.i.vj.
z dicit bic Inno:⁊ bene:q ſiue excipiendo ſiue
ſyndendo pctitiõi ndeatur animo comeſtan
di ſiteʒ facta erit conteſtõ:quod gic hic patere:
quia hic id quod uocatur enſio etiam nocatn:

larhi lt i in

AℳMn m

ſohe agt
ſude Nar ilu⸗ Se ⸗
aliteten, ongrii⸗ grim⸗

ſſio
un i nmn Nn in

lu:
awut Grnica W
lnm ſyim iſbn D
ſcrec ror ſecbat tenn lanrai
nelovtggann norbobmnn bac.

go aiommig ſin Gedor a ben,

ANanomn Mnpa ſn unc ⸗
uectinr ulw tict t
canre lhelinn ii.
ininemm fan en inm be,
ta aniſn C t05 i; nß
ompici i i boſtſttin ſininl
Eeſnnict Mo iduun boſmſies
GElmauentconsan anseſt ulns ant
ri decto dcendrn erd Noto⸗
1 ieeron eri deeta den Boctuns
iMorni conmonegilerni deafſesr
Nt res fias rone annpciuenfcänninon
us Orinn apiginuntone inicn urisn
iract ch riee eigt ſonis i mnlen
ueimmutſineer natnni ſiſtefn
nliiſftce uar ſdin inting dne
ſeminl,ans , guntſofmi
numt Cem dinſ annmiſiͤ
Peiunte anmpe ins fuens Necptogt
cum ndnna öcun ſed i
moerpßfnensenſſinncn

am gritlirfi
nid uendcmtäidindne,
corelimt bor ſbiconchochet
tat qvod dono:ad boe Uiteboſge
domn t c fonls eli or Ri
mont 5fde b iſ ghwnntn
nis fin ciimr ri ltenn,
irenn cönoclumn gnis onlalntigi
go in lun gaff ſ ar oe ber ſ
an nor ſoſio os go n go calti
am hfi in cpuqa /ſcetrmnixr e
ſmnlsq ad ummioni hui lmnis
Adeaſone mum tbi emur ſin r ſoh
õ
o frn pore conteſis ? on gvinm omn
ſonbec munerapiets onfuenrmn intecn
rctioidind Nrdin Gaat
itaunidgihma denul
drenmn idhmn vn inin mi inn
noch ſnſinbonier Haium tuſe
cikt eleende onfimnun
O cnin gheriſin viſtrt
cs acor ſvam fondar ineniorezul

tarwr gpiftmeſ ,ani
Köracdi⸗ n mnnn 4
Frchan u ſfn Pll⸗
ban mnſechcol

ac a = an.⸗Pdi⸗ — Cr S Aiums, (ρR Sea N
CTra

D .
AEEE ire on . vian

–—

BDe exeeptionibus.

exceptio ſed dic ꝙ non eſt bona ? formalis ſæn
ſio ad orium ⁊ ad iſtuʒ tex.qꝛ hic non querituꝛ
an fuerit facta conteſtatio. nam confeſſio facta
añ li.ote.pᷣindicat:ut i.l.i.ff.de confeſ.⁊ nõ.gl.
in.c.dudum.ij.de elec.⁊.ij.q.i.nos in quẽqᷓ;.et
ideo dic q́; ↄfeſſio hic non pꝛeindicat qꝛ emana
nauit excipiendo ut.S.dixi.⁊ dicit cex.æ dicetuꝛ
latius.j.ſuꝑ vᷣbo in glo.fuiſſe. Rin uerbo
bone fidei facit duo.nam pꝰ querit que dicãtuꝛ
actiones bonefidei ⁊ que ſtricti iuriſ.ſecundo q̃
ꝛitur quare alique actõnes dnꝛ duntaxat bonefi
dei:cum in omni contractu conſideretur bona
fides.fa ꝑs ibi nec dñꝛ.¶ Menio ad pᷣmam ꝑ
tem in qua dic declarando gl.ꝙ oms actiones
regulariter ſunt ſtricti iuris pᷣter actiones enũe
ratas inſti.de actio S. actionum ⁊ hic in glo.in
qua enumeꝛãt᷑.xvij.⁊ quatenus enumeꝛat actio
nem pignoraticiam dic m De. æ Ab. tam di
rectam ꝙᷓ; Sriam. eſt enim duplex. quedam que
datur debitori debito ſoluto alia que dat᷑ credi
tori ſi res ſibi pignorata ſit aliena:⁊ iſta appel
latur pignoraticia ↄria:ad hoc allego tex.aꝑtũ
in.l.tutor.S. õriam.ff.ð pig.ac.nõ ni competit
ſi creditor ſciebat rem pignoratam ecẽ alienam
uel obligatam uel moꝛboſam:ut ibi dr.adde ad
glo.actionem ex ſtipulatu de dore ut habetur in
.d.. actionum Menio ad fam ꝑtem et queꝛo

auare alique dicãtur actiones bonefidei ? aliq̃

ſtricti iuris:cum in omni ↄctu ↄſideretur bona
fides.l. bonã fidem. C. de act. æ ob. uñ h̊ reſpec
tu omnis ↄctus põt dici bonefidei:ita ſumituꝛ
in. c.ij.xxvij.q.i.? adeo ↄſideratur bonaſides:
ꝙ ſi ineruenit dolus aut ↄoctus eſt nullus aut
irritat᷑: de quo dicendum ut płe nõ.ꝑ glo.æ doc
to.in.e.cum dilecti de emp.æ uen. So. gl. fatet᷑
ꝙ in omni contractu ↄſiderat᷑ bonafides: ſʒ po
nit tres df̃ias rõne quaꝝ diueꝛſificãtuꝛ in omni
bus. Drima quia in actione ſtricti iuris non
nenit niſi ꝙ ſtricte exigit actionis nã.unde non
neninnt uſure ex mora niſi ſpãliter ſint ꝓmiſſe
ut l.iij ff. de uſur. ſed in actionibus bonefidei
ſic. ut in.l.iulianus..ex uendito.ff. ðᷣ act. ẽp.et
.l. inꝛabit. E. e. ubi. d;:ꝙ ſi emptoꝛ diſtulit ſoluẽ
pᷣcium rei empte cuius fructus ꝑcepit agitur ⸗
eum nedum ad pᷣcium ſed ad uſuꝛã pcij:quia ex
quo peꝛcepit fructus equiſſimum eſt ut ſoluat pᷣ
cium ⁊ uſuram pcij ut ibi dicit Jo. an. hoc ꝓce
dere ſᷣm leges ſed m cãones ↄ. Jqeʒ forte ho
die ſ̃ᷣm leges ſᷣn eum ⁊? ſʒ Ab. ꝑ nõ.in.c.iii.ðᷣ
uſur. quaſi dicãt:ꝙ cum hodie multi tenent uſu
ras ꝓhibitas etiã de iure ciuili g nſuꝛe
et i iſtis ↄcribus bonefidei.¶ Aduerre an uſu

eꝛe ſint ꝓhibite de iuꝛe ciuili.ego pleniſſime dixi
οσαι in. c. cum ſit de fo. compeſſed an in pctibus bo

nefidei ceſſent hodie uſure ſaltem de iure cano
nico:ego dico.ꝙ ceſſant quatẽus petunt᷑ ut nuſu
re:ſed ſi peruntur ut intereſſe:tunc quatenus in
iereſt peii pñt:ita uoluit gl.nõbił in.d.l.curabit
7 in. c.conqueſtus de uſur. ubi plene boc exa
mino.facit.c.dilecii de fo. compe. æ in.c. ꝑuenit

de fideiuſ.cuʒ ſi.æ per Inno.in.c.ſacro de ſen.
ex. ubi dicit: ubi pecuniam daꝛe eſt in obliga
tione habebitur rõ lucri ceſſantis: qð eſt bene
nõndum. ad idem allego.1. non miiqz in fi. qoð
ibi nõ. Har. ff. de eo quod cer.lo.dico pleniul
m. d. c. onqueſius. Secunda dẽia eſt: qꝛ in
actionibus ſtricti iuris nõ uenit ĩtereſſe ſi rẽ mi
bi dari eſt ĩ obligatõe:ſecus ſi rẽ tradi uel factũ
nt. l. ubi ãt. ff. ð uerbo. ob: et.l.ſi quis ab alio ðᷣ
re iudicata.ſed iſta omnia ueniunt in actionibꝰ
bonefidei.l.i.fl.de actionibus empti. Aduerte
enim hec differentia poteſt intelligi dupliciter.
Mrimo ꝙ in actionibus ſtꝛicti iuris non uenit
intereſſe.i.non liberatur quis ſoluẽdo intereſſe
ubi rem dari eſt in obligatione: ſecus ſi rem tra
di uel factum: æ hic intellectus eſt uerus in ſe: æ
pꝛobat᷑ in iuꝛibus ſupeꝛius allegatis. Et ẽ ratio
diuerſitatis:qꝛ ſi pꝛeciſe compelleret᷑ ad factum
uel ad rem tradendam: qð etiam conſiſtit in fac
to effet queda ſpẽs ſeruitutis quod iura abhor
rent.l.ticio.ff. de condi.⁊ de.facit qð nõ. gl.i.le
cum antiquitas.C. ð nſu ⁊z ha.non ſic cum rem
dari ẽ in obligatione: qꝛ dare eſt accipientis fa
cere.i.facere alium dñm ꝑ traditionem: inſti. de
act. S.ſic itaqʒ:quod ↄſiſtit in puro facto. hanc
rõnem allegat Har. in.l. ſtip.non dini. ff. de vV.
ob. ubi pleniffime ꝓſequitur iſtam mãm. ſed licʒ
hoc dictũ ſit ueꝝ in ſe:m nõ ↄuenit hic itellectꝰ
materie nr̃e:qꝛ ex hoc ſequeretur:q; in ↄctibus
bonefidei dando intereſſe quis liberaretur: qð
eſt falſum apparente re que debetur: ut.l.is qui
.ff. commoda. æ.l.exempto. ff. ð ac. emp.nõ.i.c.
cum Joãnes de fi. inſtr. Ideo do ſecundum in
tellectum qui ↄſiſtit magis in ſubtilitate:ut dica
mus ꝙ in actionibus ſtricri iuris uenit ĩtereſſe:
ſi rem tradi uel factum eſt in obligatoe.i.ꝙ ipᷣm
intereſle eſt in obligatione ? peti poteſt: ꝙ intel
lige poſt moram:ut dicta.l. ſtipulationes in fi.
⁊? ibi boc tenet glo.?æ Har.⁊ Dy. in regla mo
ra.li.Vj.nam aliqui nolunt ꝙ intereſſe non eſt ĩ
obligatione:nec peti poterat etiam poſt moraʒ:
led aʒ peti ipſa res:⁊ intereſſe uenit poſt ↄdem
nationem per officium iudicis.ſed primum dic
tuʒ communius eſt æ uerius in actionibus ueꝛo
bonefidei ipſum intereſſe non nenit.i.non ceſt in
obligatione nt peti poſſit:ſed debet peri res z ĩ
defectum uenit intereſſe: ut ꝓbari uidet᷑ in. d.l.
exempto.nam ut ibi dicit tex.nibil magis bone
fidei congruit ꝙ; id preſiari quod inter ↄtraben
tes actum eſt:quod non faterur tñ iſta gl. qꝛ in
bonefidei contractibus quãdoqʒ ueniũt ea ð qͥ
bus cogitatum non fuit. nam ſi uendo fundum
uel domũ nõ ueniunt ceſa z rupta:quia nõ ſunt
ps fnndi:niſi actum exiſterit ut uenirẽt:ut.l.ſi fũ
di.F.rupta.ff. de ac.emp.⁊ uen.⁊ dic ceſa ut car
bones ⁊ arbores ceſe:rupta ut arena creta ⁊ ſi
milia que ſunt in fundo:ut dicit ibi.tex¶¶ ¶Zer
tia dr̃ia eſt:qꝛ in actionibus bonefidei multum
exuberat officium iudicis ⁊æ plenius ſuccurriiur
Sꝙ in alijs:? ꝓpteꝛ has dr̃ias ille actões uocani
b ꝛ

Wagent pbenefns Pr a wRe 5

pba P

ſiricti iuris et iſte bonefidei. Contra pꝛecedens
dẽm glo. op.de.c. cum eccła ſutrina de cã poſ.⁊
ꝓpe. ubi dẽ. ꝙ in iudicio ueniunt ea ẽt de qᷣo⸗
actuʒ ñn fuit ur uenirent: quod eſt contra. d..fũ
di:ſed dic ꝙꝙ illud intelligituꝛ de his qͥ pñt com
pꝛehendi ex nã actionis ut plenius nõ.in. d.c.?
.vin. lI. ſolemus. ff. de iudi. als eynea non neniũt:
ut.l.ñ põt uideri.ff. e.? hᷣ ſic declaraui ultra ali
os in fauorem canoniſtaxꝝ qͥ banc mãm ur puz
legalem intelligẽ non ſolent: æ hẽs cõſimilẽ gl.i
d. actionum. ¶ Sed queꝛo ad quẽ effectum
allegauit iſte pimutatio computeiu:⸗ int Sct?
bonefidei. So. ñ põt hoc colligi ex tex. nec ex:
ſed foꝛte uoluit dicẽ: q cum ꝑmutatio eſſz zZctꝰ
bõefidei debebat iſte abbas agnoſceꝛe bonam
fidem:ac etiam debuit credeꝛe eccłlam iſtam ꝑti
nere ad epᷣm cũ quo ohebat pmutatiõem:boc
en ñ multum refert.¶ Quero qꝛe ꝑmutatio n
poõt fiei niſi cum dno uel eo qui eſt loco domi
ni. So.dicit glo in vᷣbo loco dqni:qꝛ qͥ dat alie
nam rem n phit ꝑmutatiõm: ut.l.i.fl. de ꝛeꝛuʒ.
ꝑmu.cerie ꝑ hoc ñ ſoluitur foꝛmaliteꝛ ꝗſitum.
nã de boc põt qᷓri quaꝛe ñ ↄobit ꝑmutationem:
nec boc abſolute tenetur:qꝛ tradẽs ꝛem alieam
bõa fide n phit ꝑmutationem: ut nõ.glo.poneſ
opiones ↄrias i. d l.i.ſj gl. fuit h locuta fʒ opi.
Medij iuriſcõ. ð q̃ ibi ⁊ plene ꝑ Mi.i. l.i. ff. ð.
re. ꝑmu. dic tu poſt Hã. in. d. l.i.ff. e. ꝙ aut uo
lentes ꝑmutaꝛe utũtuꝛ vᷣbis denotãtibus tꝛãſta
tionem dnij: utputa dabis mibi equum ⁊? dabo
tibi codicem:⁊ tũc cum ñ dno ꝑmutatio n ohi
tur:æ ꝓcedit hoe cãu opi.pedij.⁊ eſt rõ:qꝛ non
Qñs ñ facit tradẽdo rem aliéam alium dnm:qꝛ
nemo dat qð n habet: ut.l traduio. fl. de acqꝛ.v
rerum do et. c qð autem de iurcpa. nam ut ibi
dẽ ꝓ ñ dato habet᷑ qð ab illo darur qui ð iure
dare nõ põt ꝑmutatio ãt ſumit initiuʒ n ex con
ſenſu ſimplici:ſʒ ex reꝝ traditione ⁊ tꝛ ſi no in
alium dnio: ut. d. lI.i. z.l.placiro. C.e. cum ſit cõ
tractus inomiatus ut ibi. aut noletetes ꝑmuta⸗
utũt᷑ Vbis ſapiẽtibus puri facti tꝛaditionem: ut
ego accipio codicem tuum ⁊ tu meũ digeſtuʒ: uł
utũtur vbo tꝛader̃ uł ſimih:⁊æ tũc ꝑmutano põr
ꝑfici cũ ñ dño:qꝛ ſatiſſacrum ẽ vbis ↄhetium.⁊⸗
cum b temꝑamẽéto itelligas hãc allegatõʒ qᷓ põi
tur ĩ tex. puto iñ ꝙ re alłterius euicta põt is qui
rem ꝑdidit hr̃e regreſſum õ tradẽtem:ſic obſer
uat᷑ in Zcru uẽditõis:de q in dicẽdum u nõ.in

„
. aPnatt T ri hat 3 ſite

bic. In dubio autem credam actum ut traſfera
tur dñium.qꝛ hoc ur̃᷑ de natura permutationis:
ar. d.l.i.? ꝑ hoc dicendum:ꝙ ſi duo peimutant
bnficia ⁊ alteꝛ ñ hẽt ius ĩ ſuo ꝙ nulla Zᷣhit ꝑmu
tatio.uñ recipiẽti beneficium alteꝛius nulluʒ ius
acquiritur. rum qꝛ n hit᷑ ꝑmutatio cũ n baben
te ius.cum ſaltem tacite uideatur actum ut bnſi
cium ſuum afſignet 2? ũ alienum tum qꝛ ſuꝑior

cludit Frede. in tractarn pmutationum. c.x. ꝑ
ſtaz ? alias rõnes æ iſto can n curarem uaꝛie

.d. l. i. fl. 2. C. e. ? H nõ: qꝛ canoniſie ñ declaꝛãt

n itẽdit ↄferre ius niſi loco bnficij ſui.⁊? ita con

7 ððèðMU ſare- habazv* 44☚ pde, fen T ₰ Mle pPaactr Eapen T S. » s &„ „ 6.

D. exceptionibus.

tate Vboꝝ de qua.S. ꝓpter ꝛatões ꝓx. allatas: qj
tñ dʒ quis ꝓpa auctoritate redire ad beneſiciü.
ſuum ex quo tenuit renunciatio: ex cã perinn
tatio n tenuerit:ſed cuʒ ſuꝑioris aucte:de “
tñ dic ut nõ. Frede.in.d.tractatu.c.v.2⸗ Jo
annẽ an.i.c.unico ð re.ꝑiuu.li.vi.uide tex.nõ.

et quod ibi nõ.in. . ſi bnficia de pbẽ. i. vi An
&nſ äat agés ꝓ bnficio ꝑmutato héat neceſſe pbaꝛe

pmutãtem ſecum habuiſſe ius ĩ bnſicioruide
do. de rota deci. cxv. ubi dñt ꝙ n: ſz lufſicit pro
bare illum habitum et reputatum ꝓ tali æ fuiſſe
in poſſeſſione illins bnficij:quod nõ.et facit q
i ſimili nõ. Inno.i.c. ueniẽs ðᷣ vVb. ſig.li. vi.
ſee uẽ ꝙ ſup illa ↄleſſiõe pcr̃is poſſit eps
undax intẽtõʒ ſuam. nam ex quo fuit ↄfeſſus .
mutatõm fuiſſe factam cuʒ epo:ergo conſiteba
tur eccłas illas ꝑtinuiſſe ad epᷣm:qꝛ permutatio
non fit niſi cum domino ut.S.dixi et qui confi
tetur unum confitetuꝛ omne id quod ex illo ſe
quitur.viij.di.quo iure. So.glo.in uerbo fuiſ
ſe confeſſus intrat hanc materiaʒ ⁊ dubie loqui
tur.ſed ſi bene ponderetur hoc intendit: ꝓcu
rator fuit hic confeſſus excipiẽdo.is autem qui
excipit q;qꝙᷓ; ↄfiteatur factum contentum i excep
tiõe:nõ tamen confitetuꝛ id quod iure eſt tacite
compꝛebenſum in ipſa exceptione. Exemplum
excipio de ꝑmutatiõe ꝑ hoc bñ fateoꝛ ꝑmutatio
nem iterueniſſe iter te z me:qꝛ expᷣſſe hoc dico:
ſed non fateor ꝙ res uer̃ ſpectabat ad te:qꝛ po
tuit eſſe ꝑmutatio de facto:æ hoc qð ꝑtiuerit ad
te ego non confiteor.uñ cum ꝓpo nam factũ ex
cipiendo ⁊ repellendo te ab intentioue tua non
debet dici ꝙ ego confiteoꝛ intẽtionem tuam:ne
una ? eadem confeſſio opeꝛetur ↄrios effect'

.·c.maioꝛes de bapſconſulit iñ glo. ad omne pe

ſriculum euitandum: ut quis excipiat ſub cõditio
ne: ut ſi uolo excipeꝛe de pacto non petendo d
cam non confiteor te mihi mutuaſſe.? eſto p
baretuꝛ dico te mihi feciſſe pactum de non pete
do.⁊ idem dic de excipiente de imerrũptioe con
tra preſcriptionem ⁊ in coniuge excipiente 8 cõ
ſanguinitate contra coniugem eam uendicanté
æ ſimilibus:iũc eim ĩ dubio n poteſt aduerſan?
ſe fundare ſupeꝛ illa cofeſſiõe.⁊ hanc glo. ſic in
cellectam nõ. ¶ Et ſcias ꝙ e? glo. multunm in
bac materia ĩ diuerſis locis uariaꝛut docioꝛes:
7 per ordiem ſic prima bec opi.glo.quam aper.
tius tenet hic Inno. dicẽs: : aut ñ ercſpiendo
ſed alio modo ↄfitetur quis inttõc aduerſaꝛij
c ſibi pudicat adeo ꝙ cona ſuam oteſſionẽ no
poteſt aliquid dicere niſi probare crroreʒ ante
ſũiam: de quo dicẽdum ut ple diri i.c. c de con
fel. ſed ſi ñ ↄfitetur ſed ſolum excipiedo pꝛopo
nit 2 n põt dici ꝙ ↄfiteatur nec ꝙ cuedat. q ei⸗
excipit nõ crcdit ſin eum nec diſcredit: immo di
ci poteſt ꝙ dubitat: æ quaſi iter duo uerllimilia
deducitur. C. e. l. ſi quis. ſi quidem. pat opi. cls
rius ⁊ latius proſequitur ⁊ tenzʒ gl.in ꝛegulger
ceptionem de regu.iur.li.vj.ubi dicit ꝙ illa uc
negãdi factum n eſt tuta:cum doccat mentin ſi

— n tem ⸗
ſvra e ſir nßnn rinchan
lnlein ht n A Dan

6eg, nili.
Cleten,ineorili Prnd⸗
ul iun ms

RiNr N N. El
emuwi
Gwn Otcaon
nz genon Mwentomm bot igt

tonen gan incdmmdr fbio ei

diicsppden. Ar onltenu n

olunnmn gnn inn hin
Colcldies ld imulicin tce mn⸗
eſnlr uree ui pos t intin e
urm /gũ fbai ib
Bnicdoonrvefbunt r un i⸗
Afrmnroynmmononce no inare
Nare ligtnrer er id ean impugnn⸗
er Eeenn dictins dionenita von
Uniſocgarerersen wan doder e
foyemii icees e eurudt wn
Pneſed oaltontirr ſl po hand
Prwain decidondo on efunce ſpe
ſdeſedſinplicter iner anehtone t
aum len r Keing ei
r gſinin nanſteneitcie cetg
Cenco niften oiftui ginicſfenen
on’s ſturee ſctonbogrinrin gon
pienlofndtrcel⸗ Dl
nine in (Dom dipnſir
rntttn Ciindl ſnlln gin
rms ercſpenct h

cceptogn

tanonen condnntin di
unrconſeſtonenind
einiluitienn ,ſen ne den
Arptonen h, i n

ſkſan lenonn.
gri tenn nan Nam
drnn 4 luo
wnnu ſodie

lu eſie ien

imiifuun nun eran
manidimmchihnne
ur ecciu las aenniſt 44 “M 2
non ft nittun donin DR
dontno ur din an
waur unmcnninn onnr enin
utut.ſiſcci ro im Gogon
econſeſisinnn bn nungt ne
m ſalſbar ponlnmm hee hnte,
. 4
or fut bie cieſſzeniniͤto n
cxcipt cp oftcamr iuumn contnmmin
tioeno mmmn onfinmn id o inetri
conpyxhenſim in le oupnone Crnn
qupiooe pmuonoep bot oi ficoꝛpnmt
on iemeniſeierrei iͦllebar ti
asnon ſuror o i rnbi
õ
qgo non confror ui anppomn /ia
chendo ttehelencott bingnſoemm on
ü

5 67
ntendentNl edn N Geci

õ Aonm

Kicmumcuummdomen Alscrehinſtriik

e: ſvolo cher de cnron Nhd

acſeTe
nwncnfteor ui Inmſeich

prealle.

neritas uel conſcia eſt in oppoſituʒ. dicit tamen
ꝙ ſi pure excipit non per hoc aetor põt intẽtio
nem ſuam fundare per regulam hic ⁊ ibi tradi
tam.? huius dicti iriplicem reddit réem quam
ibi uideas Idem nidet᷑ tenẽ ſpec. e.ti. in. S. uiſo
Vv. quid ſi reus ⁊ ſe.ſentit Cy. in.l.exceptionem
C. de ꝓba. z.I.ſiquidem. C. de excep. ubi late
ꝓſequitur. Secunda opin. eſt Accur. in. l.ñ uti
qʒ.ff. e. ? in.l.ſiquidem. C.e.qꝙ aut excipiens pꝰ
negat et non n ſateri utputa ſi dicit nego obli
gationem:⁊z inq;tum apparet dico te mihi feciſ
lſe pactum de non petendo.⁊ in hoc cãu iĩtelligit
iura que dñt:qꝙ excipiens non nidetuꝛ fateri.
aut ſimpliciteꝛ excipit æ nidetur fundata intẽtio

prane Z opini.ſecutus eſt Di.in regula

rꝛtla fuit opi. Har. in. d.l.ñ utiqʒ
reducentis ad concordiam dictas opi. dicit eim
ꝙ ſi reus pure excipit ⁊æ actor ex toro negat ex
ceptionem æ non põt actor ſuper illa ſe fundare
E.l.cum de indebito.ff. de ꝓba.⁊ ꝑ regulam ex
eo de reg.iur.li.vi. Exẽplum dicis me tibi obli
gatum occaſione mutui:exceptio ꝙ mibi feciſti
pactuʒ de non petendo tu hoc negas dicis iten
tionem tuam fundatam ex vbis meis.ceꝛte non
bñ dicis ꝑ pᷣdicta. Aut confiteris factum:ſʒ ne
gas ius utputa qꝛ fateris pactum de non peten
do:ſed dicis illud innalidum rõe minoris etatiſ
uel alia ꝛ2õne:⁊ tunc potes te fundare ſuꝑ excep
tione mea ꝑ.l.qm ff. ð̊ his qui nõ. infa.hᷣ opin:
Bart. iudicio meo eſt ↄ̊ hunc tex.nam ep̃s hic
confitebatur ꝑmutationem de facto interceſſiſſe
nt clare colligitur ex tex. ſed eam impugnabat
foꝛte ex defectu alicuius ſolẽnitatiſ:⁊ tũ non po
tnit fundare intentionem ſuam ſuper illa excep
tione:niſi diceres ꝙ iſte pꝛocurator non excipit

pure ſed condicionaliter.ſed ꝓ p facit 20 lie: qꝛ

Mapa in decidendo non ſe fundat ſuꝑ condic
tiõe:ſed ſimpliciter ſuper exceptione.æ ad.l.qm
quam allegat Har. Endeo ꝙ boc ñ ꝓbat loqͥ
tur enim in tranſigente ſuꝑ cꝛĩe.⁊ dicit ꝙ tꝛanſi
gendo ux fateri crim.ur᷑ enim feciſſe metu ꝓbati
onis future:⁊ ſic non loquitur in excipiente:qꝛ
excipiendo intendit repellẽ aduerſarium ab in
tentõne ſua.¶ Quartã opi.poſuit Ja. de are.
ut recitat Cy. in. d.l.ſiquidem diſtinguens mul
tas formas excipiendi. aut enim reus ſic reſpon
det:confiteor obligationem:ſed tu feciſti mibi
poſtea pactum de non petendo: ⁊æ tunc niſi pꝛo
bet exceptionem condemnabitur:qꝛ fundata eſt
ꝑ ſuam puram confeſſionem itentio actoris.ad
hoc adducit dictam.l.ſiquidem.ij.hyn. z.l.i..l.
exceptionem. C. de ꝓba.et nõ hoc qꝛ ueriſſimũ
eſt: qꝛ ofeffio eſt ſeparata ab exceptione:⁊ eſt de
hoc bo.tex.in.c.preterea.ij.de tranſac.aut ꝛeuſ
dicit confiteor obligationem ⁊ ſi de ea appeat
dico qð feciſti mibi pactum de non petendo:et
tunc non poteſt actor ſe fundaꝛe ex illa ↄfeſſiõe
ꝛ obligationem negauit aut dixit ſi obligatio
pceſſit ut aſſeris iñ tu feciſti mihi pactum ð non
perẽdo:⁊ iunc non r᷑ confiteri nec negari:⁊ ſit

De exceptionibus.

non poteſt actor ſupeꝛ illa ſe fundaꝛc. æ hoc ca
ſu dicit ſoqui hanc decre.æ.l.non utiqʒ prealle.
cum ſimilibus: qualſi uelit ſecus eſſe quando re
us pure exciperer: puta ſi diceret tu feciſti mihi
erun de Ron petendo:quia tũc uidetur tacite
confiteri obligationem:⁊ in hoc accidit ad opi.
Accur.æ Dy. do. An. uidet᷑ iĩ effectu ſequi pr
mam opi.que mihi ſatis placet cum regula ex
ceptionem ⁊ dicta.l. non ntiqʒ loquantur indi
ſtincte:ergo ſimpliciter ſunt intelligende: ut ſtãs
in finibus mere exceptionis non uideatur ofite
ri:⁊ ſic niſi actor ꝓbet intentionẽ ſuam vr reus
abſoluendus ut hic.limita tñ ut colligi poteſt ex
pᷣdictis:qꝛ ſi pure confiter obligationeʒ ? imme
diate excipit ſibi preiudicat. Iẽ ſuper puro fac
to exceptionis poteſt actor ſe fundare:ad h̊ alle
go textum notabilem in.c.ex parte decani de re
ſcrip.ubi ille excipiendo dixit ſe pꝛocuratorẽ re
nocaſſe æ aduerſarius ſuper illa reuocatione ſe
fundanit.nam ꝛcſpectu eius quod ponitur expli
cite in ipſa exceptione non habet ipſe reus ali
quam excuſationem. nidemus enim ꝙ ſi excipi
endo negauit ⁊ poſtea ſuper illo cõuincitur pu
nitur in penam mendacij: ut.l.penultima.ff de
rei uendi.⁊ in autẽ.contra qui propriam. C. de
non nu. pe. eras limirari poteſt ſecundum
do. An.quando actor nult ſe fundare ſuꝑ fac
to intercluſo ꝓut eſt in facto ⁊ non prout eſt in
iuris effectu. nam illud nidetur reus fateri exci
piendo.exemplum. ſi enim agitur ex maleficio
inſamante opponens tranſacrionem uidetur fa
teri factum ex quo infamatur: allegat dictam.l.
quoniam. fl.de his qui nõ.iſa.ceꝛte illa lex ̊ nõ
probat:quia ut.S.dixi non loquitur in excipien
te ſed in tranſigente:cum cõſtat de rꝛanſactione
⁊ de maleficio obiecto:ſed hic nos loquimur qᷓ;
do nullo modo conſtat de facto:niſi ex eo quia
ſimpliciter iſte excipit.¶ Ireʒ aduerte quia qðᷣ
dixi de exceptione habet locum in replicatione:
ut actor replicans non nideatur fateri: ut dixi ĩ
reo excipiente ſecundum glo.notabilem in dicta
regula exceptionem:ideo qꝛ ſicut ſe het exceptõ
ad actionem:ita ſe habet replicatio ad exceptio
nem. eſt enim ꝛeplicatio quedam exceptio excep
tionis ut.l.ij.ff.de excep.⁊ ꝑ hoc babe
clare hunc articulum examinatumlEt notabis
ex predictis multas praticas excipiendi ut eui
tentur opiniones.ſis cautus ut taliter excipias
ꝙᷓ nullo modo nidearis fateri. Item tene menti
dictum Bar. ꝙ actor negans ex toto exceptio
neʒ non poteſt ſuper ea aliquo modo ſe fũdare

qnod intelligo etiam ſuper eo quod explicite

ↄtinetur in ipſa exceptione quod declara ut. S.
DOp. ulierius de.c. olim de Iyp. ubi commit
tehs falſitatem in cauſa perdit canſam eꝛgo mo
naſterium debuit hic ſuccumbere:cum pars ſua
falſauerit inſtrumtum. So. glo.iĩ ueꝛ. peꝛ nicium
ſentit h̊ contꝛaꝛium ⁊ non ſoluir:ſed glo. ſequẽs
ux ſoluere:qꝛ contrarium procedit in pᷣuato fal
ſante in cã ꝓpria:hic vo cum ꝓcurator falſanit
b 5

.
5. l. — ſ.:
Aglert- plu + „αW . rrr α nα 2*

V. ò liif pa Aed .

in cauſa eccleſie nam ut dicimuꝛ in tex. delictum
pſone ñ debet rdundare in dãnũ eccłe non ob.
c. tum ex litteris de in inte. reſti. ubi ex delicto
falſitatis fuit lata ſñia õ eccłam: qꝛ ſecundũ gl.
ibi deliquit rota eccła: Hᷣ ueꝛo non ↄſtitit capłm
fuiſſe ĩ culpa:immo inuitur ↄrium in eo qð dicẽ
delictum pſone zc. ¶ Mõ duo ſing. ex hac gl.
pꝰ ꝙ delictũ pᷣlati ⁊ capituli nocet eccłe. idẽ nõ.
gl. i. c. ij. ð or. cog. uide ſu ðᷣ h̊ qð ple dixi ĩ. c.i.
de do. æ contu. ⁊ nõ bñ.qꝛ ſentit hic glo.ꝙ ẽt ĩ
iudicio delictum ſolius pꝛelati non nocet eccłe:
cuius contrarium tʒ glo.i regula delictum i. vVi.
P. c. cum olim 8 cenſi.ſed nide guod dixi in. d.
c.i.¶ Secundo pᷣncipaliter nõ ꝙ commitens
in iudicio nitium falſitatis dʒ ꝑdere cauſam ſi
fallitas eſt talis qᷓ cie piudicare poteſt. Jo. an.
7 do.an. tranſeunt ſimpliciter cum dicta glo.ſʒ
ego allego Mar. in. l. in fꝛaudẽ. S. quotiẽſ.ff. ð.
iure fiſci in contꝛaꝛium.dicit enim ꝙ comittens
falſum circa inſtrumenta uel teſtes non ex boc
perdit cãm: lʒ aliter poſſit puniri de falſo:alle.
l. diuus. ff. re iudi. z.l.qui agnitis. ff.ð excep.
que bene faciunt:ſecus ſi committimu: falſuʒ cir
ea acta cauſe peꝛ tex. illius. J. quotiens: ubi tex.
apene ur̃ innuere ꝙ debeat peꝛdeꝛe cauſam: ge
neraliter in glo.ibi dicit.q qui falſitatem com
mittit in cã debet perdere cauſam: ſed ut pᷣdixi
Har. reſtringit ad acta:⁊ ſic in ueritate loquit
ille tex. 2 ita intelligit glo. in.l. i. C. ð foꝛmul. qᷓ
eſt notanda. ponit tamen ibi alium intellectum
ad dictum. F. quotiẽſ. ꝙ loquituꝛ ĩ cauſa fiſci qᷓ
agitur apnd ꝓcuratoreʒ fiſci:⁊ ſic in ueritate lo
quitur:Iʒ Mar. 2 glo. ibi extendant ad oms: et
ꝙ non hẽat locum in priuata cauſa: optime facẽ
c.cum olim.ij. de offi. dele. ubi ille qui uiolauit
ſigilla iudicum circa acta non fuit punitus in ꝑ
ditione cauſe. ſed ſolum ur non poſſit opponẽ
ʒ illa acta: uel niſi nelis Gendere: ur nõbiliĩ diẽ
HBar. in.l.qui teſtium.ff.de fal.ꝙ ibi non fuit
propꝛie commiſſa falſitas:cum non immmaue
ꝛit acta:ſed ſoluʒ aꝑuit ⁊ ꝑlegit:⁊ iõ fuit erordi
narie punitus. ¶ Quid dicemus circa bãc ua
rietatem. ut ꝛeducant᷑ aliqua ad concordiam:fa
tio ĩ hoc duo mẽebra aut queritur nunq̃d ↄmit
tens falſitatem in iudicio debeat ꝑdere cãm. aut
querituꝛ nunquid falſans inſtrumentum ſen ꝓ
ducens inſtim falſum debeat ſaltem iudicari ac
ſi inſtrummentum eſſet legitimum ita ꝙ Z ipſuʒ
faciat plenam fidem. Circa primum puto quod
regulariteꝛ non debeat ꝑdere cãm:lʒ poſſz aliteꝛ
puniri.qꝛ cum hec pena nullo iuꝛe caueat᷑ non
debʒ capitalis ſñia imponi ad hoc qð in ſili nõ.
glo. in. c. fi. ð iurepa.⁊ pena d cti.O. quotiẽs.cũ
loquatuꝛ in cã fiſci in quo ſunt multa ſpãlia nõ
debet extendi:ut in regula odia de reg.iur.li.
vj. ⁊ de pe.di.i.pene nbi dẽ ꝙ pene non debent
excedeꝛ caſuʒ ꝓpᷣum. Item tex. in dicta.l.diuus
indiſtincte dicit:ꝙ aduerſus ſententiam latam
ex falſis ꝓbationibus dʒ ſuccunibens in integꝝ
ꝛeſtitui.non enim dicit ꝙ falſarius debet pumiri

¶ BDe æceptionibus.

in amiſſione cauſe: ſed potius innuit ↄriũ apte:
cum cã ſit de nono agitanda remedio reſtitutio
nis in integruʒ:quod eſt contꝛa banc glo.æ gl.
c.tum ex lr̃is de ꝛeſti.in integ.non ob. c. oliz de
NRp. qꝛ ibi fuit clericus priuatus bnſficio pꝓpter
delictum falſi ꝓpter quod poteſt etiam clericus
deponi ab ordine z detrudi etiam in monaſte
rio:ut nõnteꝛ dicit tex.in.c.ſi eps. di. ad. c. tuʒ
ex liis dico:q; ſᷣm alium intellectum magis con
munem nihil facit. tulit enim ibi Papa ſeẽtetiã
3 eccliam cꝛedens q; inſtrumẽtuʒ ꝓductuʒ peꝛ
ecclłam eſſet falſum:⁊ ſic ꝙ nihil ꝓbaret:qð iñ
non eꝛat falſum. unde non tulit ſententiam pũi
endo eccłam:ſed credens eccłiam nulluʒ ius hꝛe
ex defectu ꝓbõis. Ad iſtum tex. Hndetur ꝙ ñ
probat quod propteꝛ delictum falſitatis debeat
quis cadere a cauſa ſed ꝙ ſi cauſa ſuiſſʒ eccleſie
debuiſſet iudicaꝛi ſecundum iſtud inſtꝛumẽetum:
qꝛ apponendo in inſtrumento ꝙ ille fuit epus
ſabineſis uiderur falſarius confiteri ꝙ in uerita
te ille ẽs de quo dr̃ in originali fuit ſabineſis:
⁊ hoc nõbiliteꝛ iſte tex. ut dicam in ſeq.

Emembro. ¶ Venmo ad ſecundum in quo cõclu
dam aliqua bona æ quotidiana dicta ꝑ Inno.

hic. ⁊ uidetuꝛ pꝛimo ꝙ debeat ꝓducens inſiru
mentum falſum uel minus ſolene iudicari ſecun
dum illud: quia non poteſt quis diceꝛe contra
inſtrumenta peꝛ eum ꝓducra:tum ratione pro
ductionis ⁊æ approbationis:ut in.c.cum oliʒ de
cenſi.tum etiam ratione tacite confeſſionis.naʒ
ꝓducendo inſtrumenta uidetur tacite confiteri
omnia in eis contenta:ut nõ. Inno. in. d.c. cuʒ
olim ? 2 Mar. in. I. poſt legatum ff. de bis q.
ut indig.2 facit iſte tex. arguendo ꝑ locnʒ a ſpã

li. ¶ Expediaʒ banc mateni ponendo aliquos

cãus qui eꝛunt quaſi concluſiones in mãNꝛ
mus cãus ſit quando quis ſine dolo ⁊ ignoran
ter produxit inſtrumetũ quod poſtea probatur
falſum: ⁊ ñ debet ſecundum illð iudicaꝛi:quia ex

quo fecit ignoranter non debet ex hoc puniri:

ſicut hic dicimus in eccła que non fuit in culpa:
et facit.l.poſt legatum prealle.nec ꝛatione cöfel
ſionis tacite poteſt aduerſaꝛius ſe fundaꝛc ſi a
liquid ibidem continetur in fauoꝛem ſuum:qꝛ
illa tacita confeſſio que reſultat ex pductione eſt
coheꝛens inſtrumento.unde ſublato inſtrumnen
to ut falſo tollitur æ tacita conłeſſio tũqᷓ acceſſo
ria. uidetur enim quis confiteri quatenus inſtꝛu
mentum ꝓbat et non aliteꝛ: ut dicta.l. poſt lega
tum: et hoc noluit Inno bic ? Baꝛ. n. l.l.voſt
legatum. ¶Secundus caſus retentis pmiſlis
termis qn ꝓducens inſtrumentum eypreſſe fuit
confeſſus uera eſſe omnia que comtinentur in
ſtrumento:z idem quod ſupꝛa dictum eſt in in
ſtꝛumento poſtmodum falſo pꝛobato ſcecundum
Inno. æ Haꝛ. in. d.l.quia licʒ hot caſu emana
uerit ultra ꝓductionem expreſſa conkeſſio. tame
eſt applicata 2 ꝛelata ĩ inſtꝛumẽto:? ſic ui Ofiteꝛi
quatenus inſtrumentum pꝛobat ⁊ non aliter: t
dicta.l.poſt legatum: facit.c.lraternitatis ?

n Prin
elut ſye⸗ n le

itineriln un in
ſolontfi an imn umi⸗
llginlutu Nrunimn
ſtiinart t o ilt in
nifrure rutin i inimn bun ai
Gckaune tnisnmleinclgens egen⸗
gtem l lelinſtin velcbarun ſmpdiea
ſerchiereinin ddmin dentanen
göfrenaGaentt mtce tc
nialtnuch dpoſten Pper iam micum
jeiden cbata orinewr inducanr enn
ſblihnciinnröen ſünneins gn
Perenda Kopinioni ions geris
Nſr Niineinr ſundht⸗
enmiſtsmmigaiſtleßtelanhisi
Cornigeleit: innd rincer onie
czuntönſumnsdend itnid
dtanng ginisbinehnunan
gur gaiautgaiutußt
i tonnenmgch rſ poſſon
ſoftenmr anqueonſin, un g⸗
Nicr monens hin (bafn cſe
. lus etioin
cecbat y gr eg oe zonn
MAMl, qr en oftando

A wonmanc niſt mm gle itz
ſneis udam fälnnbtniimnie
rilechz e io in oigifl iu imi
t boc nobilna ſfeterur dunnt.
õl
mn aiqui bon t poidinuden)
hicet icem onnmo deben oalapite
mum ſalſium veſ mius ſolene indien ta
dum iud, omia non porſt uis ier oonn
urumema per nn oemam nmone
Cvcions ? gpprobanonisrut inc e
nſ m aian ruone nſte oſſomns,
AMench iſtumenn Uidauur ucte coniien
ommunsCNNNö. Yindtt
mtd Bu NKrkrun Ndod,
ndgditirrrdrih Nahiſit
=
õ

e doonighon
8i gomdo guis he o bnt
mc aiͦ abod aygn
cunumniidindiengei

ibi nõ. de hereti. ¶ Lertius caſus qñ confeſſio
emanauit nulla hita mentione de priuilegio ſeu
iſirumento:⁊ tunc reprobato inſtrumento nihil
ominus remanet tamen confeſſio ſᷣm eos ꝛatio
poteſt eſſe quia ex ſepaꝛatis non fit illatio ðᷣ tꝛãſ
la.prela.c.ij. æ.l.papinianus exuli.ff. de mino.æ=
.l. neqʒ natales. C. de ꝓba. adde ad hunc cãum
notabilem limitationem Hart. in. d. I.poſt lega
tum:qᷓ; non ſolent hic allegare canoniſte uidelʒ
q licet hoc cãn non corruat ↄfeſſio reprobato
inſirumento:tamen ſi confuens uult rõe erꝛoꝛiſ
reuocare confeſſionem hoc poterit allegando il
lud priuilegium reprobatum:quaſi fuerit cauſa
illius probationis ⁊z confeſſionis:quod nõ.faẽc᷑
quod in ſimili nõ.in.c.ſinem de do.⁊ ↄtu.æ.l.q̃
ſolidum. ff. de le.ij. naꝛtus caus qn agimur
ignoranter producto inſtrumento reprobatur
p aduerſarium non ur falſum ſed ut minus ſolẽ
ne:puta qꝛ deficit ↄſenſus canonicoꝝ ubi neceſ
ſario ðbebat interuenire uel chartã nõ eſſe ſuffi
cientẽ ad ꝓbãdum id ad quod inducitur: ⁊? tũc
fᷣm Inno. rata manent omnia ibidem contẽta
ꝓpter ↄfeſſionem. Rõ diuerſitaiis inter hunc
caſum ⁊ pcedẽtem eſt:qꝛ ꝓbato inſtzo falſo tol
litur fundamtum cni inheꝛebat ↄfeſſio:⁊ ita per
ↄſequens totum tollitur edificium:ſed i hoc ca
ſu ubi ñ ꝓbatur falſum remanet iuſtrumtum in
ſuo uigore:łʒ ñ habeat tãtom uigoꝛem ut cꝛede
bat ille qui ꝓducebat. dueꝛtendum tamen
ſubtiliteꝛ circa hoc naʒ Faane ſeq.colũ.ut᷑ pᷣ
ma fronte uel recedere uel limitare hunc caſum
dicit enim ꝙ ſiquis male intelligens legem alle
gat eam ꝓ ſe uel inſtim uel chartam ſimplicem
dicit ſibi fauere in ſua cã:cum in ueritate ð iure
nõ faueat:qꝛ ni eſt autentica chaꝛta uel ẽ teſtimo
nialis tmin: tñ ſi poſtea ꝓpteꝛ alium arriculum qͥ
i eadem chaꝛta ↄtinetur inducatur j eum i faẽ
ſibi pindicium ꝑ rõem iſtã:qꝛ ueritas geſtoꝛum
pferenda eſt opinioni.l.illicitas. . ueritas.ff.de
of.pᷣſi.⁊.vViij.di.neꝛitate ⁊.c.ↄſuetudo.⁊ qꝛ qui
errat ĩ ius:ut in caſibus pᷣcedentibus ñ ſoluʒ ſe
corrigere põt: immo ⁊ iudex corrigẽ ⁊z ſuplere
dʒ ut nõ.in ſummis ð erro.aduo.ñ ob.pᷣm eum
ſi dicatur: ꝙ ꝓducẽs hanc chartam credebat ꝓ
baꝛe ꝑ eã id quod ꝓ eo faciebat:g z eadẽ rõne
dʒ ꝓbar᷑ contꝛa eum gꝰdʒ hbr̃i ꝓ ↄfeſſo maxime
ſi ↄfiteatur ea que ↄtinẽtur i charta eſſe ꝓbata
nã ex quo ueritas eſt ĩ Zrium nec ꝓbari pñt ſʒ
ꝙ credebat.pʒ qꝛ ea ↄfitendo errauit ĩ iuẽ ⁊ iõ
ſibi ñ pᷣiudicat ut eſt dictum ſecus ſi ↄfitetur ſe
cꝛedeꝛe ea qᷓ ſunt in charta eſſe uera.hic tũ fatet
Inn. iꝙ ſi ꝑ talem chatã minus autenrticã aliq̃d
iudicatũ eſſet:tunc tam iudex ꝙᷓ; aſſeſſor qᷓ; etiã
litigator eãdem chartã uel ↄſimilem uel idẽ ins
condẽnato agente õ ſe admittere tenentur:alłat
nõ. in ſumma ꝙ qſqʒ iuris:quod ẽ norandum.
Ecce geut patet ex ꝓxime dictis unlt Inn. ꝙ lʒ
iſir̃m ñ reprobetur ut falſum ſed ut minus ſolẽ
ne ni tñ nocet ↄfeſſio tacita:cuius contrariuʒ ur
ſenſiſſe in pcedentibus:nee doc.nẽi alꝛ declarãt

¶¶ De exceptionibus.

Poreſi primo dici ꝙ pr us dicta ꝓcedũt quã
do ſcieter quis ꝓduxit inſtim minus ſufficiens:
ſecus ſi ignorãter ur hic. ſj certe hec ſolutio ſia
re nõ põt qꝛ ſi ſcienter ꝓduxiſſʒ nõ eſſet dubiũ
? idem foret in inſtrumeto fallo ut ſtatim dicet᷑:
cuius ↄrium uoluit. S. Inno ¶ põt dici ⁊ me
lius:ꝙ aut inſtrumentum repꝛobarur ex defectu
extrinſece ſolẽnitatis:utputa qꝛ nõ interuenit in
alienatione ↄſenſus canonicorũ: eſt tñ inſirumẽ
tum in ſe publicum ⁊ autenticũ:⁊ tunc ꝓcedant
prio loco dicta.aut nõ eſt autenticũ:⁊ tũc pꝛoce
dit hec ultima.nõ enim vr̃ ꝙ aduerſarius poſſit
pro ſe inducere:ex quo nõ appꝛobanit illã char
tam ut autẽticã:ſecus ſi approbauit ut autẽticã
ſz ex alio defecru intrinſeco repꝛobauit: ad hoc
allego norabile dictũ Jo. an.i.c.cum i poſitioni
bus ð iureiur.li.vj.ubi dicit: ꝙ ſi aduerſarius
meus impetrauit reſcriptũ me ĩ quo narrauit
aliqua pro me poſſũ illa pro me faciẽtia appꝛo
bare ⁊ allegare ĩ alio indicio:q;ꝙᷓ ilið reſcriptũ
reprobẽ ut ſubrepticium:qꝛ ꝑ hoc ꝙ ſit ſubrep
ticium nõ deſinit eſſe autenticũ ꝛeſpectu narrato
rum el tertio diceꝛem ꝙ aut inſt umentũ
ſeu charta ꝓducta cõrinet factum ꝓducentis ue
riſimiliter ſibi notum:⁊ tũc ex quo ꝓducit vr̃
fiteri omnia ibideʒ cõtenta eſſe uera:nec põt ab
hac tacita ↄfeſſione deſiſtere:lʒ poſitmodum pꝛo
betur illaʒ chaniã eſſe minus ſolẽnem:arg.c, ab
excommunicato ⁊ qð ibi nõ.ðᷣ ſep. aut continet
factum ſibi neriſimiliter incognitum: ⁊ tunc cuʒ
nideatur ex ignorãtia approbaſſe diſtigue ut.õ.
ꝓx.dixi: aut nõ ẽ antenticũ ⁊ nõ põt ↄtra eũ
ꝓduci:aut ſic:licʒ in alijs ſolẽnitatibus deficiat
reſpectu ↄtentoꝛum:æ ſecus dicendũ ut.S. ꝛatio
diuerſitatis pʒ ex ſe:⁊ hec nõ ¶ NQuintus caſus
qnñ quis ſcienter æ doloſe ꝓducit inſtr̃m falſũ:⁊?
dit qnidam ur Inno. ꝙ nullũ in hoc eſt ſpẽale
in eccła:qꝛ quicũq; priuatus iducit inſtim falſũ
eo ꝓbato falſo nõ condemnabitur ꝓductor in
ſtrumẽta ad id qð falſũ iſtim ducebat eũ reneri
cum in ueritate non teneretur.fateor tñ ꝙ poſſi
condẽnari ð falſo:ar.ð cã poſ.⁊ ꝓprie.c.cũ ſuꝑ
Item alia rõne ſᷣm euʒ nõ dʒ ↄdẽnaꝛi ad id qð
ↄtinetur in inſtr̃o:qꝛ excipiendo ꝓponit:⁊ ideo
nõ ↄfitet̃ liſ dnt ut ipᷣe refert:qꝛ ex q ſciẽ
ter ꝓducit inſtrumentũ falſũ feꝛẽda eſt ſñia õ eũ
ĩ eo ꝙ facit ꝓducentem ꝑ ſuꝑius dicta: qꝛ.ſ.
Vr fateri omnia ↄtenta in inſtꝛumẽto:ſed ĩ eccle
ſia eſt ſpeciale nt hic:⁊ cũ hoc trãſibit hic Inn.
C Ex hoc potes colligẽ intellectũ ad iſtum tex.
in eo qð dicit:ꝙ delictum ꝑſone ñ dʒ pᷣiudicat
eccle.nã ĩ alio ilłle iſtʒ ꝓbaſſet ↄ ꝓducenteʒ licet
ꝓbaretur falſum.nõ enim ꝓbat lr̃a ꝙ alius de
buiſſet ꝑdere cãm ꝓpter delictuʒ falſitatis:ut.S.
dixi ⁊æ ſatis ſentit Innõo. Ex predictis nõ caſuʒ
ĩ quo iudex fert ſñiam ſᷣm inſtrummm falſum.
do.an.hoc temperat:ut non tam ex iuribꝰ iſtꝛi
q; in penam ſcienter ꝓducentis ſnia ferri debe
at:als ſententia eſſet iniqua.Ego ĩ hoc aniculo
ſic dicerem: ꝙ aut inſtrumentum ↄtinet unum
b 4

See exceptionibus,

factum indiuiduum:et tunc ſi adueꝛſaꝛius uule ueritatem: ſed aliqua quo ad opioné. unde auz
ꝛecipere ꝓ le qʒ reciꝑe etiam contra ſe. uñ ſaltẽ diu ñ deregit᷑ falſitas dʒ obſeruari PReſmane
ex officio ſuo iudex dʒ ↄſulere ꝓducenti:ex q xx.ãnorum peꝛcluditur nia dicendi nalliatan.
adueiſarius fundat ſe ſuper illo: ar. in ꝛegula ¶ Et ex bac glo.nõ: ꝙ id quod ẽ nullum .
ex eo de ꝛe.iu.li.vVi.⁊ in.c.cum olim de cenſi.⁊ ad ueritatem z quo ad opionem tractu tenpo
lic intellige nõ. ibi ꝑ Inno.? Har.i.d.l. poſt ris non ↄfirmatuꝛ. ſed id quod eſt nullum quo
legatum:facit qð in ſimili nõ in ↄfeſſione expᷣſ ad ueritatem ſed aliquid quo ad opionemn pot
ſa ↄtinente unum factũ indiuiduum: ut nö. Jo. ↄfirmari n ut i neꝛitate teneat: ſʒ ut precludatux
.an. in. c. i. de confel.li.Vi.?æ Har. in.l. aureliuſ uia dicendi nullum:⁊ ſic intelligo glo (Jo. an.
.F. idem qſijt. ff. de li le.æ in.l.ſiquideʒ. C. de ex multum inſtat hic circa mãn. ego plenius 2 ci⸗
cep.⁊ ſic intellige Haꝛ. ĩ.l.ſi cõſul.ff. ðᷣ adop. rius examinaui hos duos articulos in. c. lic; de
nbi dicit: ꝙ ſi in facto ꝓpᷣo tabellio ſcꝛipſit in proba. Et breuiter quantum attinet ad hoc.c.
ſtruintum ? ꝓduxit illud in iudicio:ſi pars ad dic ꝙ ſententia tenet mero iure ſi eſt lata pll
uerſa uult recipere ꝓ ſe tenet recipere ᷓ ſe. aut teʒ: ut.l.diuus.ᷣff. de ꝛe iudi.⁊. C. ſi ex fal iſtꝛ..
inſtrumentnz continet plura ſeꝑata:⁊æ tunc ꝓce totum maxie in.l.iij.tenet glo.⁊æ poſt eam Bã.
dit dictum Inno. hic:ut poſſit ſe adueꝛſaꝛiꝰfun in.l.ſi pretor. S. marcellus. ff. de iudi. non ob.i.
dare ex illo inſtro non in penam: ut dixit do⸗ qui agnitis que facit glo iſtam ceſpitare: quia
An. ſed quia ex quo ſcienter ꝓduxit uẽ fateri ſoluʒ dicit ꝙ ñ poteſt excipi de re iudi. nolen
omnia contenta iĩ inſtzo fore uera. un ſicut ĩ cõ tem agere de falſo quo minus examinetur qõ
tfeſſione expᷣſſa põt aduerſarius recipere quod falſi: ſnia tñ inteꝛiʒ tenet:ut in.c.accepimꝰ de fi.
facit pro ſe et reijcere ꝙ facit ↄ ſe:ut in.c.pᷣter inſtru donec per iudicẽ retractetur. aut ſentetia
ca.ij. de trãſac.⁊ nõ.in iuribus prealle.ita ⁊ in E lata ↄ abſentem ex falſis inſtꝛumentis ſeu alle
hac confeſſione tacita maxime in odium ipſius gationibus doloſis:⁊ tunc ſententia eſt nulla et
dolofi. ⁊æ hoc ur̃ ꝓbare hic lꝛa.nam ut clare ba iſte caus ẽ in. d. ꝗ. maꝛcellus ⁊ tʒ ibi gl.? Bã.
beas factum in originali inſtrumento dicebat᷑ æ uide ꝑ Inno.i.c.cum Hertoldus de re.iu.
ſolum ꝙ ipſe Theodoſius epᷣs peꝛmutauit cuʒ 2.c. cum dilecta de Iep.¶Quo ad ſecundum
mona ſterio:nec dicebatur unde eſſet epᷣs.ꝓcu A .. qtũ tempus ⁊ qualiter debeat ꝛetracꝛati:dic
rator uero monaſterij doloſe in tꝛanſumpto ex ꝙ de falſo põt agi multis modis.p crialiter ut
originali appoſuit q; eꝛat ſabinẽſis epᷣs poſſq; falſarius puniatur:æ tunc debet accuſatio inſti
eps fundauit intentionem ex iſtrumento dice tui infra.xx.annos:ut.l.queꝛelam. C. de fal qiĩ
batur ꝙ non ꝓderat epo:qꝛ in originali nõ di hoc cãu loquitur æ nõ quãdo agitur ad cffectũ
cebatur ꝙ eſſet epᷣs ſabinenſis:replicabat epus retractandi ſententiam. unde communiter dici
qꝙ; hoc nõ poterat allegãi:qꝛ ꝓcuratoꝛ falſo ap ꝙy Papa hic poſuit falſam allegationem: æ cõ
poſuit:⁊ ſic ur̃ fateri erat ſabinenſis.Nndeĩ tingit hoc propter uarie nõ. in dicta.l. querelaʒ.
per Mapam ꝙ delictum perſone ⁊c ſed dices Secundo poreſt agi ciuiliter actione in facium
ſi ep̃s recipiebat inſtrumentũ pꝛo ſe:quare nõ ad intereſſe: ⁊ tunc poteſt agi uſqʒ ad.xxx. anos
compellebatuꝛ ſtare perinntationi facte per pre quia tanto tempoꝛe durat quelibet actio perſ
deceſſorem:ut in.c.cum nenerabilis de cenſi. nalis: ut.l.fi. C. de preſcrip.xxx.uel.xl annori.
ſeoſm Inno. ꝙ foꝛe inſtꝛumentuʒ non cõtine Tertio modo poteſt excipi et durat ᷣ faculias
bat omnia ſubſtãtialia ad peꝛmutationem: ut qꝛ perpetuo i.pure.ff. de doli excep.⁊æ in dicta.lq̃
non interuenerat ↄſenſus ſupeꝛioris nec alia qᷓ relam Quarto modo cum quis uult obtinere
interueniꝛe debeꝛent:de quibus.xij.q.ij.ſine ex directe retractationè ſententie ſi fuit reus uil ſi
ceptione ⁊z. xvij.q.iiij.in uenditionibus cum ſi. actor uult reduci ad priſtinam actionem ? peti
Er ex hoc quod.S.dixi nõ:ꝙ ex inſtrumẽto Sebet reſtitutio in integrum infra quadrienniũ:
producto ad probationem exceptiõis poteſt ad ut.l.diuus. Quito modo poteſt deduci fallitas
uerſarius ſe fundare:licet non poſſit ſupeꝛ illa per uiam replicationis:⁊ dic ut dixi in dico.c.
exceptione:qꝛ immediate ꝙ pꝛobatio pꝛoducit licet:ubi inuenies hanc materiam longe Ialius
in iudicium efficitu:ꝛ communis:ut.l.i. S. edẽda diſcuſſam. Et aduerte quia loquoꝛ de falſitate
.ff. ö eden. 2. c. G. perpetuus ? quod ibi nõ. de probationis.ſi enim Notum delegati eꝛat falſũ
Vk late gi- on, ls phesf rse fi. inſtr. ¶ Memo nunc ad glo. antepekt. z plti. uel iniuſtum inſtrumentum procuratoꝛis gicen
V. je las eP Ee Pe, ? quero an ſñia lata pretextu falſe pꝛobatõis ie dum ur in. c. ſuper litteꝛis de lep. ? in. c. nollꝛa
neat infra quãtum tpᷣs poſſ ꝛerꝛactari.gl.pe. de pꝛocuꝛato ¶ NHunc extꝛa glo.primo oppo.
arguit ꝓ ⁊ S uidetur enim pꝰ ꝙ ſit nulla pʒ qͥa Huidetur enim quod de iure communi eccleſie
ex ea non competit xceptio.l qui agnitis ·ff.e. Pſite in dioceſi pertineant ad epiſcopum loci er
In vrium ſacit qꝛ ſi eſſet nulla non conualeſcẽt in tempoꝛalibus: ut in. c. epiſcopum.x. ·i.peiit
poſt.xx.annos.nam nt hic dicit tex. poſt.xx.an enim ibi rationem ad miniſtranonis redituum.
nos non poteſt retꝛactãi:⁊ ſic ſentit ꝙ infꝛa.xx. Item agit pro rebus temporalibus ſpectanii
annos dumtaxat poteſt retractaꝛi.⁊ idem ſentit bus ad cccleſiam:ut in.c.ſi.de ſuc.ab inteſta.
glo. antepe.tandem glo.ſoluit æ obſcuꝛe:ſed in Irem adduco textum notabilez in. c. cu; ad
tentus glo.eſt ſn Moſtien. ꝙ nulla eſt quo ad ſedẽ de ꝛeſti.ſpo. ubi epiſcopus füdabat inttom

Rcrd S err ſae ",S"ſ FaSept aa s z⸗ liby 8

9
ſo
olnt
tn gtsr
un gin⸗ nd RM uhrlin 4
lſob odun wolt aſſe alt
zalt n laime iſ mum
mlinin ln ſn .
et e⸗ esſoe⸗ aluum
oh iſmbh mniili
pſelial aimmmi ſbuis .
Grehnam cſen n acn

n
rahirun unnl ijsl

tiune umnta eil ,
to nceic y np

nCetcittineeni m glmm

Syt Muoriumrtluvs Nens lonn
lamnim Aidin i ſu onb
a ummnmnat lten tc gll hun hen
vcrbitepeni ronck oleginnne
tuocialetinecdeſe: nnnis iani 4
NeNANReN Ndcſennns Nnti
Oen adinatnidtis d dduns adn
Deovodienon genhtepia alo ireſ
r.Non ponerho cieis Nonden
Pro anod epicopnspenttatonen e
litacons edeianmn arod dcnioſe ve
echs Cdeſſeft guidnstersck g
nseco ſceqodlen an. Renh
nefi e ſbenetune Näare Hin e
öpniolenbi arſceher Ynor guien
gankhertuope n anmme
Kiumanſtoyls aenins Durianh
Merquigt quann Opendrgro hon
pͦeungo bi cktcktalegiune
alguntit —
ee. er aiam Ggunnne i

koffe elb ice mnen
anfinmeknngn ng ligud

Ciantiſr ccſe
connmal hor ler e r

bar go nlrc A
tnen g gnti
W

anun ſcd a 8 Ao ſn

ehuz blnn gſlisfmnmit
ondus dooſe:t inatſcti
ſe cinse ncl mnlistn h “
eidep Jnoicann Bmoctunnt
can clem oe hoo ſm
0,ni npvs ? ualicr dber rvanel
por tilo pot egj nulib noclg p riulien
MMunxs puniammrr jr oeher geruſno ii
mimma m amam /chin Qor lil
ecin ſoqniur e no uido giur od Hai
Gmmmundt anmentumn unde conmunier dan
4Pmbeelintiln Meptaenad
togr doe dn NNNdNd deren
Gecundo dolcan Guigeracſdne fuen
Amacſen iſt ic umi
quia umd npor dinn gueidersio 1
als:u.l . Cde Niaiuln ucl
Tmmiondio acſ euieidun Pere

oorede doncht nd
olure dede lu

1 in, C. u
mnin Prnanli
depochu N ilt Onmn

ſu am etiam ſuper hoſpitali æ ſuper omnibꝰ poſ
ſeſſionibus ad illud pertinentibus. Solu. dic ut
.S. dixi in quodam notabili æ adhuc latius:qð
aut epiſcopus dicit temporalia eccleſie ad ſe ꝑ
tinere.ſ.ut eoꝛuʒ redditus poſſit conuertere ad
uſus ꝓpos ⁊? de eis diſponeꝛe ad libitum ⁊? nõ
poteſt:qnia redditus particularium eccleſiaruʒ
ſunt depntati ad uſum miniſtrorum ⁊ alia neceſ
ſaria ipſarum eccleſiarum:ut in.c.paſtoꝛalis de
his que fiunt a prela. adeo quod etiam ſi uacat
eccleſia non poteſt epiſcopus illius ꝛedditus ſi
bi appropriare:ſed debent cõuerti in utilitatem
eccleſiarum uel reſeruari futuꝛo ſuceſſoꝛi:ut ĩ.c.
pꝛeſenti de officio or.li.vi. facit quod leg.æ nõ.
in.c.ſi propter tua debita de Np.e.li. Aut uult
fundare intentionem ſuam ſuper temporalibus
quo ad iuriſditionem et protectionem et ut exi
gat rationem de ad miniſtratione ipſorum et
poteſt:⁊ hoc caſu loquũtur ↄtraria ⁊ his reſpe
ctibus admitteretur libellus epiſcopi ſi peteret
temporalia eccłe ſibi ſubiecte:ut nõnter diẽ In
no. in. d. cum ad ſedem ubi uideas. dicit etiam
hic Inno. quod uacante eccleſia poteſt eps pꝛo
ea agere ꝑ.c.ſi.de.ſuc.ab inteſ. dic tamen ꝙ ẽt
non uacãte põt agere:ut nõ.in.d.c.fi.? ad hoc
induco.c.nouerint et.c.regenda.x.q.i.⁊ ꝙ leg.
2z nõ.in cle.i.de Nep.dixi plenius in.c.cum depu
tati de iudi.ubi tractaui poſt Inn.ꝙ ſi concur
runt epᷣs ⁊ rector immediatus ecclie:qͥ eorum
debeat preferri.dicit etiam ꝙ ſi eccleſia non ha
bet patronum erit libera z ad epiſcopum peꝛti
net poner᷑ ibi rectorem ſi non eſt collegiata:nec
in parochia alterius eccleſie: quanuis aliqui di
cant ſecundum eum: quod epiſcopus petit rati
onem adminiſtrationis ſed populus preſenta
bit:quod ipſe non credit quia nullo iure proba
X☛ NMota plura ex bis dictis Innocentij.
rimo quod epiſcopus petit rationem admi
niſtrationis eccleſiarum:quod dicit ipſe uerum
exceptis eccleſijs in quibus clericus eſt patro
nus:de quo uide quod legi.æ nõ. in.c.in latera
nenſi de pᷣben.z. c. cum ⁊ plãtare.S. in eccleſijs
8 priuile.ubi ẽt uide per Innoc. qualiter ſit exi
genda hec ratio per epᷣm uel patronum eccleſia
ſticum:an ſit opus ꝙ clericus particularis aſſi
gnet quid æ quantum expendat pro ſuo uictu.
Hõ ſecundo ꝙ ubi ecclła eſt collegiata electio ꝑ
tinet ad collcgium ⁊ ñ ad epiſcopum:ut in.c.i.
de elec.nec etiam ad legatum:ut in.c. iij.et.iiij.
de offic.le.lib.vi.dic tamen q epiſcopns habet
confirmare electionem etiam ſi ſit collegium re
ligioſorum:ad hoc allego bonum textum cum
glo.in.c.i.xvViij.q.ij.?⁊ ꝙ nõ.in.c.nihil de elec.
facit.xvi.q.vij. omnes baſilice.uide ad mãm
bonazʒ glo in. c. ꝙ;ꝙᷓ de elec.li.vi.⁊ hoc dicit ue
rum Hoſti.niſi ex ↄſuetudine hoc competerer
epiſcopo:ut in.c.ij.de in integ.reſti
nõ. ꝙ ſi eccleſia ſita eſt in parochia alterius non
epiſcopus ſed rector parochie babʒ pſentaẽ mi
niſtrum: ſed eo negligente hoc faclet epiſcopus

De exceptionibus.

ſecundum Hoſti. remittit ad. e. audientiam de
eccleſi.edi.Et ſic nõ.ꝙ etiam Hoſti. approbat
hoc dictum: ? tranſeunt cum eo communiter
doctores hic: æ firmat Joannes andre. in.c.i.
de capellis monachorum li.vj. ſ̊ certe boc nul
lo iuẽ probatur:ſed emanauit iſte communis er
ror per illud. c. ad audientiam: quod loquitur
quando eccleſia parochialis contulit de ſuo ad
ad edificationem æ dotationem capelle. Dedit
enim ibi omnes obuentiones illins nille. ſecus
ergo quando nihil de ſuo contulit: quia iuſpa
tꝛonatus non acquiritur niſi edificatione con
ſtrucrione uel donatiõe ⁊c̃.ut nõ.xvj.q.vij. pie
mentis:⁊ hoc plenius dico in dicto.c.ad audiẽ
tiam:ubi hoc etiam ſentit dominus Antonius
licet hic ſimpliciter tꝛanſeunt cum dicto Inno
centij ¶ Auano nota ꝙ etiam ubi eccleſia nõ
habet patronum populus non habet preſenta
tionem. An autem ex conſuetudine uel pꝛeſcrip
tione poſſit id acquirere:uide notata in. c. queꝛe
lam de electione:plenius per Joannem andreã
in regula quod alicui gratioſe in mercurialibuns
dico tamen ꝙ epiſcopus debʒ conari inquantũ
poteſt deputare rectorem cum beneplacito po
pnli: argumentum in.c.nullus.ixi. diſtinctione
2. lxij.diſtinctione.c.i.⁊ uide ibi bonam gloſaʒ.
Quid ſi populus non uult ſine ſcandalo accep
tare epiſcopum ſen rectorem deputatum per ſu
perioren Opponitur ſecundo contra hanc
ſententiam ape. nam ratione incertitudinis
debet eſſe nulla.C. de ſenten.que ſine certa quã
titate peꝛ totum ⁊.ij.q.vj.diffinitiua. ꝙ autem
hec ſententia fuerit incerta patet in exceptione
lententie:ibi que per autẽtica ſcripta noſtra zc.
2 nõ dicit que ſunt illa autentica ſcripta ? quid
contineant. Solutio triplex colligi poteſt ex dic
tis Innocentij. Mꝛima ꝙ Papa in ſententia
licet non dicatur bic diſtinxit certis nominibus
uel circumlocutionibus hec inſtrumenta: ita ꝙ
conſtabat ð quibus inſtrumentis ſententia facie
bat mentionem: quod ſufficit ad cenitudinem:
argumentum in. c. licet ex quadam ſupꝛa de te
ſtibus.⁊ in.l.certum ff. ſi certum petatu e
cundo poteſt intelligi ꝙ iſta inſtrumenra erant
producta ibi in actis:⁊ ſic ex parte actoris ceꝛti
ficabatur ſententia.quod fieꝛi poteſt:ut.l.penul
tima ⁊? ultima. C. ò ſenten. que ſine certa quãti.
Tertio dicit hanc ſententiam ceꝛtam eriaʒ ſi
in nulla parte actorum exprimantur capitula:
quia ſcripta autentica certa ⁊ indubitata fuerũt
ideo eis fides eſt adhibenda:⁊æ ideo per hũc tex
tum ⁊ per predicta conſulit: ꝙ is a quo petun
tur iura epiſcopalia faciat illa exprimi.nã ſi ſim
pliciteꝛ condemnaꝛetur teneretur ad omnia nec
releuaretur ſi poſtmodum diceret ſe exemptum
ab aliquibus iudex tamen prudenter faciet ſi ð
aliquibus dubitet ꝗ nciet faciendo excep
tionem ut hic. C ora ſingulariter ex tertia et
prima ſolutione Innocentij:quod ſententia po
teſt cextificari ex inſtrumentis productis apnd

„ 1

¶ Be exceptionibus.

acta ad que iudex ſe in ſententia ꝛetulit ſpecia
lirer uel in genere. contrarium ipſemet ſentit in
c.ij. de libel. ob.in. fi ubi dicit qð ſnia dʒ eſſe
certa in ſe uel ꝑ acta. ff ð re iudi.l.ait ptor ⁊.l.
pe C. de ſen que ſine cer. quãti. do. An.dicẽ ꝙ
exceptio ſñie bñ pòt ceꝛtificaꝛi ꝑ inſt:a non pꝛo
ducra:⁊ ſic intelligit iſtum tex.qꝛ de dubitabili
põt iuderx reciꝑe ut nult:cũ exceptũ ñ declaret:
ſz ſup eo ꝓteſtat hoc dẽm poſſet ꝓcedẽ qñ iu
dex ꝛeciꝑer ceꝛta capła:qꝛ ſatis ẽ ſñiam eẽ certã
iĩ pᷣncipali ubi fit condenatio:⁊ ſic nẽ intelligeꝛe
Spe. in ti. de ſen. ꝓla. S. qualiter. V. quid ſi pe
to.ſed qñ exceptio eſt uaga ⁊ geneꝛalis ut hic e
rat nec poterat certificari ex actis:tunc ĩceꝛtitu
do exceptionis reddit pᷣncipale incertum:quia
nec apꝑʒ hic nec ex actis apꝑeꝛe põt in quibus
aꝛticulis ſit facta cõdemnatio. Ideo pone b ſin
gularem intellectum: ꝙ ꝓcedit illa generalitas
in iudicijs uniueꝛſalibus ſeu gnãlibus in qbus
multa ſunt ſpãlia: ut plłe dixi in.c.ij.de lib ob. ⁊=
bũc intellectũ ad hoc c. et.c.cũ ueneꝛabił j. de
reli. do. ſentit nõnt Jo. an. i addi. Spe. pal. F.
qualiter. v. quid ſi reus ubi dicit: ꝙ ĩ ꝑticulaꝛi:
bus nõ ualet ſnia niſi ſit ceꝛta ex ſe uel ceꝛtificãi
poſſit ꝑ acta ꝑ.l.pit. pᷣal. Jdo cõcludit n ualẽ.
hãc ſniam: ꝓnuncio ut talis iudex in tali cã ꝓ
nũciauu:ex quo illa ſñia non eſt ꝓducta i actiſ:
ſecus in nnineꝛſalibus iudicijs:ſeu gnãlibus ut

bic ¶ Hõ bñ ex hoc ⁊ ex tex ꝙ cum eps petit

ſubiectionem in eccła nalet bec ſentẽtia:adiudi
camus tibi ius epale in tali eccła. Ix alit᷑ iuꝛa epi
ſcopalia ñ expᷣmant᷑.hoc dico nõnduʒ ꝓpter ea
que nõ. Inno.i.c.conquerente de of.or. nide
m que dixi ĩ d c.ij. æ hec faciũt ad qone quoti
* dianam: ſſumptus fuu ſapiens ad conſulenduʒ

in certa cã:q ↄſuluit reum condẽnãdum:iudex

reddito conſilio i actis ꝓnunciauit hoc mõ:ꝙ
nunciamus ꝑ omnia: ut in conſilio ĩ actis reddi

to cõfinetur: an ualeat talis ſententia. legiſte płe

taactãt in.l.i. C. ſi a neꝛ li.⁊ płe Jo.an iĩ addi.

ſpe.ĩ ti. ð excep. S. uiſo.v.porro:ubi Spe.põit

cãn bonã praticã per quã euitãtur uarie opi.

de quibus ſtatim dicet᷑ t eã ibi uide.ſed in qõe
pncipali Haꝛ. in. d.l.i.Nʒ ſñiam non ualere:qꝛ
ↄſilium dicit cõdẽnãdum.iudex eꝛgo ſequendo

formam ↄſilij refert ẽt ad futurũ:et ſic de pñti

nec condẽnat nec abſoluit S. l.quid tñ ff de ar
bi. et. l.ait pretor.ff. de re iudi. Cy.poſt De.tʒ
ibi ↄtrarium: ut res potius naleat æc. Idem ibi
Hal. qꝛ vᷣba conſilij dirigunt᷑ ad iudicẽ: iõ ſũt
de fuiuro:ſed iudex u? ꝓnunciare de pñti:cum
alias ſnia nõ eſſet ↄformis libello:allegat.l.fun
dus de reſcin uen. Jo. an. i loco. preall. pꝰmłta
diſtinguit inter diffinitiuam et interlocutoriã ut
diffinitina ni reneat: interlocutõia ſic. Rõ diuer
ſitatis eſt qꝛ diffinitiua dʒ ꝓfeꝛi in ſcriptis non
ſic interlocutoria:qꝛ ſaus eſt ꝙ poſtimodum re

ducatur per notarium ĩ ſcriptis: ur le.⁊ nõ.i.c.

fi. de ꝛc iudi.li.vVi.2.c.qm ↄ ð ꝓba.ſʒ qn iudex

ſie ꝓnunciat nec abſoluit nec condenat ex ſcrip

Wi poſru 1 A. Ara (i V ſe 4 4 „Retzt- alap αnα. a, . c

Innocentiũ: quod ex quo icn
quem ad certum officium non poſſum ampſiu

l=py, 611.

—, 2 — „
to cõiteꝛ tenet ꝙ ſñia ualeat:qdð ur̃ renẽd ſats
in re dubia ꝑ. c. abbate de vV. ſig. z.l. quotieès ff.
8 v. ob. ? de ſubtilitate iunis ur muliũ ꝛeſtrigs
ↄſideratio Jo. an. ſzʒ qꝛ maxie in ſnijs debem⸗
ↄſidera? men ẽ potiꝰꝙᷓ Vba: mẽs t iudicis cd
demnare de pnti: qꝛ als non eſſet ſũia:= iterpre
tatio dʒ fieri ut conueniat ꝛei de qua agitur: ut
in. c. inter dilectos de fi. inſtꝛ. teneo ꝑteʒ ſnia
ualeat: ꝓ qna allego tex. ſatis nõbilem i. c.i bis
que.j.ð v.ſig.qui optime facit maxie oiũcta..
ait pretor. ff. ð ꝛe iudi/ Ex quibus ãt actis ſſia
dz certificari quidaʒ dñt ꝙ ex ꝓbatorijs: ut ex
atteſtatõibus inſir̃is uel cõfeſſionibus:ut nõ.in
d.l. pe Alij dñt ſufficere ꝙ ex aſſeꝛtorijs ur ex
libello:quod ſentit Jo. an.i.d.c.v.q ſi index:
ubi dicit ualere ſniaʒ ſi iudex dicẽ condẽno te ad
petita. Mar. in. d.l.ij. ſic diſtiguit: aut inder
retulit ſe ad certa acta ⁊ nõ eſt uis que ſint illa:
dũmõ ex illis poſſit ceꝛtificaꝛi:ut dicta.l.plt.e..
git pꝛetoꝛ et.l.quid tamen.aut non ꝛetulit ſe ad
ceꝛta acta:ſed geneꝛaliteꝛ dixit condemno te ad
id quod debes:et tunc oportet cõſtare ex acus
probatoꝛijs:et bene loquituꝛ:qꝛ ex ſola aſſerno
ne libelli non conſtat illum debe? et ꝙ ualeat ta
lis ſñia eſt tex.iuncta gl.in.d.lſ.quid mn ff. de ar
bi¶ .pncipaliter oppo.ꝓducens inſtrumètũ

non põt ᷓ illud diceꝛe:ut in.c.cum olim de cen.

facit quod le.⁊ nõ.in.c.imputari de fi.inſtru.er
go ꝑs monaſteri non potuit aliquid allegaꝛe 9
inſtim ꝑ ſe productum So. dicit Inno. ꝙ licet
producens inſtrumẽtum non poſſit illud ꝛedar
guere de falſo:ut in contrario:poteſt tamen dᷣ
cere ꝙ ↄtꝛa ipſum non facit: ita dicebat bic mo

naſterium: ꝙ in inſtꝛumento autentico non erat

ſabinenſis:ſed certe hoc non ſoluit contrariũ:
qꝛ reſpectu tranſumpti ꝙ monaſterium ſe ipſi⸗
ſindicus produxit allegabatur falſitas: ut inine.
ra deo dico quod eſt ſpeciale fauore ecceſe
quia ut in littera dicitur delictum peꝛſone non
debuit eccleſie pꝛeiudicaꝛe¶ Item dic quod dic
tum Inno. hic non eſt indiſtincte uerum unde
diſtingue ꝙ aut ſciẽter quis produxit inſtrumẽ
tum ⁊ procedit dictum Innocentij ut un n pol
ſit contra illud allegaꝛe falſitatem: cum ipſe de
hoc poſſit accuſaꝛi ⁊ puniri et hoc etiam uoluit
HBar. in dicta.l.poſt legatũ. aut produxit gno
ranter. æ tunc ipſemet poteſt diceꝛe illud falſum:
ut pꝛobatur in dicta l.poſt legatuʒ ? ibi aꝛ.
2 optime facit.l.qui ignorans.ff de fal ubi 5
pꝛobatuꝛ. ? intellige quãdo pꝛobabiliter ignoꝛa

nit. ¶ Er ex predictis etiam infertur ſecunduʒ
4 ſemel approbaui ali

cij reprobare: ut py
q. iij. ſi quis
j. c. inſinnan
nod euã
reproba
conſimi

nde ſi

illum ꝛeſpectu eiuſdem officij rep
in teſte quem ſemel pꝛoduxi: ut.iiij.
teſtibus:niſi ex cã ſupeꝛueniente:ut
te de offi. dele. Et plus nõbiliteꝛ dicit q
reſpectu alterius officij non poſſum
ꝛe: dummodo ſi tale in quo perſone
les admittantur: ſecus ſi diſſimiles: u

ciſinnie onla jzipz

elillut
iftenh, um

gln i nſer⸗ Aurnoſen

gt hon/,
ere unnſtt

N1ovr

iimscrſ iſtu h bo o na ſniſ 1o
iotunmmatinſfnmn ti hoſinil:
ego Ngtentig nice Toonſo
Cnnhtcehenrielig ie Togicſtg an
Gſebineſis Ho dt Niftfuta nii
dcho tbniſ itornaciſeſod ſti ei d
sſzitoenm eepiiamolgier iner
Crardocinclecun coligd ſoginer nont
denoweco ditz gertaercieſſ⸗
iſundomr oadoris tentio apinoner tn
Gibi pbatio ipſiug agorisad ihisnod
1idebrenſtſi eus gianid pori aniciſs⸗
nialigß ntin ſ Po nic iüſn
nmne g g 5
g emiitunt ilanſhotſon
ege noca nönſtlou ner i

ionmptr iihmnnpenergli rinr.

Uim etifnt⸗
. ſonemn no gcniſ 8
techtumms harihamnen
nin Onmmlſter innnak ſee ſn bie ſß .
8 ideichbio ci i

dam lts Pſitenfrmmnden
Atprmten gifunn an
cenn anntſcd genenlie dtcaun
d woadebege mechonn i
Probnorisa beye ogninnratus
Ix lbeli non conitn onn Oebeiel
lis ſi ch er innen glin. ovltetr
Hbi; Pnopzlrr oppo gliabin
n pq ilud dierir incnolnte
uur quod t.x inc inouan oe ſaifn
gos monſen nnpomiraluis alig
iinp lepwanaumn G, dit NMnl
oceens ilſfumammn non oſſrild nt
rde fnlon n conmoart unend
Gnrq, ammihiuntoniacrin edr de
adenoneg Neſermend ened nn
s
rceen Tunteniqnorihoiun i
Enchens Oemt iegnunn ineuin
Gwa Nuod eiſhrcdi⸗ unt ¹
aminlnen cnnn Geiaon. m
dehait eccleſe pandtam grnalt
IrmbCmninihna
uren g n in el
0 Aon Ynocent

approbaui aliquẽ in iudicem poſſũ reprobare
ſi producitur cõtra me in teſiem:quia perſona
cꝛimioſa põt eſſe iudex iuxta nõ.ple ĩ. c.ſciſcita
rus de Np. ſz ñ teſtis: vt i. c. teſtioniũ ð teſti.qð
nõ.hoc als dixi:ꝙ licet ſcholaris fueꝛit appro
batus ĩ rectorẽ ſtudij.ñ tñ peꝛ boc ↄcludit ꝙ ñ
poſſit reprobari ĩ exaie.quia iſtud eſt diueꝛſum
officiũ.nã illꝛatus põt eſſe iudex:dũmodo babe
at peritiam cãrnʒ: ut i.l.ʒ.C.de iudi.nõ.glo.in
.d. c. ſciſcitatus:n tam doctõ ut ĩ.l.magr̃os.E.
de ꝓfel.æ medi.li.x.⁊.l.unica.C.de ꝓfeſ.qui in
ur. ↄſtan.li.xij. nec ſtatutuʒ nniuer ſitatis ĩ Sꝛiuʒ
nalet: qꝛ non eſt i poteſtate eoꝝ doctores enim
in approbando ſũt nt teſtes:⁊ cãcellarius ↄſeꝛt
honorem doctoratus loco pᷣncipis:ad hoc cle.
.ij. de magilſ. facit quod nõ. Har.ĩ ꝓhe.ffoꝝ 2z
nide qð dixi ĩ. c. ꝓpoſuiſti ð proba.⁊z pro dicto
Inno. allego bo.tex.cũ glo.in.c.accepimus de
eta. ⁊? qua.ubi hoc ur̃᷑ quaſi expreſſum:⁊ nide ẽt
glo. in. c.ſcriptum de elec.limito tũ hoc dẽm ut
procedat reſpecin priuati qui appꝛobauit uł to
lerauit in uno officio:ſed reſpectu ſuperioris ñ
procedit indiſtincte. dico enim ꝙ põt illum exa
minaꝛe cum eſt tꝛanſfeꝛendus ad aliud officium
qꝛ potuit effici indignus:ar.in.l.magiſtoꝛs ⁊ ;
ibi nõ. C. de profeſ.⁊ me.li.x.⁊ pro hac limita
tatione mea uẽ tex. in. c.in cauſis de elec.⁊ in.c.
ſcriptum preal.et ibi boc idem uẽ uelle Jo. an.
poſt Vin.ſuper glo.in uer.pᷣſumptione.¶ qꝛo
2z ultimo fortit᷑ ultra alios oppo.ſic:dubia ꝓba
tio recipit intpretatõem ex ꝑtiũ ↄfeſſiõe:ut ĩ.c.
cũ Joãnes de fi.iſtru.ſʒ bis ꝑs mõaſterij ꝓpo
ſuerat q pmutatio facta fueꝛat cũ epo ſabinẽli:
ergo origiale faciẽs mntiõeʒ de epo Theodoſio
ſimpk: debebat ĩitelligi ꝙ ille Cheodoſius erat
epᷣs ſabineſis. So.dico.qꝙ hic n fuit facta mtio
ð epo ſabinẽſi ĩ forma cõfeſſiois ſiẽ i.c.cũ Joã
nes:ſʒ ĩ forma excepiõnis:ut colligit᷑ ex littera.
Et ex hoc intelleciu colligo ſingulare ⁊ notable
dẽm ꝙ neſcio alibi uʒ ꝙ ex rei exceptõne ñ ſolũ
n fundatur actoris ĩtentio qͥnimo nec declarat
dubia ꝓbatio ipſius actoris ad ipſi ↄmodum.
2= idẽ breuit᷑ ſi reus aliquid põt ĩ articulis:quia
articulãs ñ fatet:ut nõ Jo.an.i.c.cũ ipoſinoni
bus de mmreiar d vrdl v re dici ꝙ b ↄtfeſſio
emanaueꝛat falſo: ⁊ erat fũdata ſuꝑ falſo inſtr̃o.
un ſicut falſitas ñ nocet mõaſteꝛio:ita nec illa ↄ

o. Hi. Ab. . .
Lim et infra. Tus: Quj

tionem nõ admiſſam appellat coraʒ iu
dice appellationis ꝓbare dʒ exceptioneʒ eſſe ue
ram:ita ↄmuniter ſummat᷑:ſed ſᷣm bãc ſũmatio
nẽ bec decre.ẽ de idubio ꝑ.c.ĩterpoſita de app.
Igeo põt ſũmaꝛi alit ĩtelligẽdo ꝙ bic ſcꝛibiĩ ex
ecutoribus illaꝝ ſũiaꝝ:⁊ ſic exceptio iferẽs nul
litatem ſnie ẽt corã executoꝛe audit᷑ ad effectum
nt ſi uerã eſſe cognouerit ſuꝑſed eat.uel ʒ ſic in
teiligendo ꝙ iſti erant iudices appellationis ſi
exceptio iuriſditionis excluſiua propter quam

De exceptionibus.

ꝓpter excep

fuit appellarum probatur uera iudex appellaii
onis non debet de pꝛincipali cognoſceꝛe: ſed
ſuperſedere:⁊æ tam iſte qᷓ; precedens eſt nõbilis
intellectus. In pma ponitur appellãtis quere
la. In ſecunda prouiſio:ibi diſcretioni. Et ut
patet ex predictis habʒ iſte tex.duos intellectus
Sm pꝛimũ ⁊ magis cõem.pone ſic caſum.v.trac
tus coram iudice delegato oppoſuit ꝙ trabeba
tur ultra duas dietas: replicabatur ut in litte
ra:demum propter exceptionem non admiſſam
fnit appellatum.delegatus appellatione non ob
ſtante excommunicauit illum. v. æ fuerunt impe
trate littere ab aduerſario ſuper executione iſti
us ſententie ad iſtos de quibus in ſupꝛalcꝛiptio
ne coram quibus.v.propoſuit exceptionem ſuã
2 quia non audiebatur mandat eis Dapa ut
in littera patet. Secundum alium intellectuʒ po
ne caſum ꝙ. v. appellauit æ impetrauit litteras
ad iſtos iudices in ſupraſcriptione contentos:
quibus Dapa mandauit ut patt in littera: æ
iſte intellecius eſt magis planus ⁊ littere conſen
taneus. nam ſi ſcriberetur executoꝛibus Mapa
non mandaret eis ut ipſi deceꝛnerent appellatio
nem eſſe legitimam: quia non pertiuet hoc ad
eorum officium: ſed ſolum debent cognoſcere
ad effectum exequendi uł ſupeꝛſedendi: ut in. c.
de cetero.j.de re indi.ubi plene nactabo hunc
articulum:an ⁊? quas excepriones debʒ executoꝛ
admittere. Item facit.c.cũ cõtingat de reſcrip:
⁊.c.paſtoralis.O. quia nero ⁊ quod ibi nõ. de
offi dele.preterea pꝛo iſto intellectu facit: quia
appellatione pendente non debet fieri executio
late ſententie poſt appellationem:cum naliditas
geſtorum poſt appellationem a grauamine de
pendeat ab ipſa appellatione:ut in.c.non ſoluʒ
de ap.li.vj.unde ſi factum contigiſſer ut recitat
glo.fina.non mandaſſer Mapa ut executores
cognoſcerent aliquo modo de appellatione:ſed
ut ſuperſederent in euentum cauſe appellatiois:
2z miror ꝙ glo.⁊ doc.hoc non ponderauerunt:
ideo tene alium intellectum. ¶ Mõ. ibi extra ſu
am dioceſim ⁊c̃.ꝙ due diete quibus pꝛobibetuꝛ
tractus non computantur a loco habitationis
ſed a fine dioceſis concor.c.nõnulli de reſcrip.
2z clarius tenent doc.ibi.hodie neꝛo non poteſt
quis trahi ultra unam ut in. c. ſtarutum de Np.
li. vj. Mõ.ſecundo praticam procedẽdi cũ quis
citatur ultra duas dietas. debet enim boc ꝓpo
nere coram iudice:⁊ ſi non auditur debet appel
lare.¶Ex boc ifeꝛo ad duas queſtiões. Dri
ma nũquid citatus ultra duas dietas hodie ul
tra unam teneatur comparere ad excipiendum
contra reſcriptum. Gof.⁊ Hoſt.arguunt ad ꝑ
tes ꝙ teneatur ire: allegant.l. arbiter kalendis
.FH. i. ff. de arbi. æ ſupra de offi.delega.c.pruden
tiam. In contrarium eſt. l.non uidet᷑ æ.l.ſi quis
ex aliena.ff. de iudicijs ⁊.l. ex quacunqʒ. ff. ſi
quis in ius uo. tamen hec duo inra uidentur
potius pro contraria parte. Concludũt tamẽ pᷣ
fati doc. ꝙ ire tenent᷑ ſi dubitatur de dietis: uei

Wan

v L d.

32 *ſo Fbin

— + GKn,
J = in rdh er n g eI⸗ Grf/

V. A eg

=
Guase ſi He in, petea

— v E SASo G

»fr. d. Olos RFr aAn wa S 4

Krc& facti cõpaꝛeꝛe uel factũ erat dubiũ Secunda q=
C

¶ Se exceptionibns.

an littere ſunt obtente de conſeuſu procurato
ris quos partes habent in cnria: alias n tenẽĩ
ire ſi nullum dubium eſt. ¶ Adueate qꝛ doct.
hanc eandẽ queſtionẽ formant in. d. c. ñnulli z
cõiter concludunt oppoſuũ dicentes ꝙ ðᷣbʒ ire
ad allegandũ puilegium ſuũ ꝑ dictã.l.ſiquis ex
gliena cum ſi. ſed mihi plus placet opi.prece.
qꝛ ubicũqʒ notorium eſt ꝙ citato competit de
clinatoria non tener᷑ compaꝛere:ut dicta.l.ñ ui
detur latitaꝛe.ff. de indi.nõ. Inn.i. c.ij. de dila.
? gl.i.c.ſuper ir̃is de Hp.ĩ uerbo niſi forſan qᷓ
loquitur quaſi ĩ teꝛmis nẽis.et glo.iĩ.c.ueniens
ð̊ accuſa.⁊? i.c.ſi epᷣs.iij.q.ij.? Jo.an.i ꝛegula
ſciẽti de reg.iur.ĩ merceu.facit opti.tex cũ glo.i
c.paſtoralis.O. piſana de re iudi. CEt ad iſtũ
tex. dic ꝙ iſte uoluit ut ſaltem euitaret pᷣindiciũ

ſtio ẽ:nũq̃d teneret ꝓceſſus ſi ñ conpareret.dic
ꝙ re exiſtẽte dubia teneret ẽt ſi prius ñ ꝓnũcia
ret ſe iudicẽ:qꝛ Iprũ tʒ mero iuꝛe:lʒ cõpetat ex
ceptio iuꝛiſditiõis eliſina:ut ſatis colligi põt ex
c.ſnulli:ſj hodie põt dici cõtꝛariũ ꝑ.c.ſtatutuʒ
58 Np. li. vi.i fi. ¶ Tertio queritur q̃d ſi ad iu
dicẽ citãtẽ iter eſt ꝑ aquã ⁊ ꝗᷓ frã.ſed per aquã
n diſtat ultꝛa unã dietã:ꝑ t᷑ꝛq vo quattuoꝛ ł ecõ
uerſo:q̃ uia attendet᷑ an terreſtris uel marina. qᷓ
daz dixerũt ↄſiderãdũ eſſe niã uſatiorẽ ⁊ freq̃n
tioꝛemn:qꝛ.l.qi.ſepe ⁊.l.putatoꝛ.ff.ad.l.qquił. =
de ſpõ.c.ex his et.l.cum delanionis.. aſinam

ff. ð fundo inſt. Gof.⁊ Hoſt.dut frequẽtius eẽ

ut ↄſideretur itinera treſtia maxie tpᷣe byemali
quo ſolʒ periculoſa nauigatio ce.C.de of.rec.
ꝓui.l. ciuitas. Item termini dio.melius diſtin
guũtur ꝑ rerram qᷓ; i mari nel i aquis:facit qðᷣ
nõ. i ſpe. de citꝛa.poſt pᷣn. ⁊ hec ſatis placent.de
mã iſta nidę plures queſtiones ꝑ doc.i.d.c.nõ
nulli. ¶ BGo. pria querit:q̃d ſi he impetꝛantur
ultra duas dietas:ſed iudices ↄferũt ſe ad locũ
ꝓpiquũ.nũquid reus teneat᷑ Gendeꝛ. glo.iſta di
cit ꝙ ſic:qꝛ hic ⁊ ĩ.d.c.nõnulli ſolum pondeꝛat
tractꝰ: olim tpᷣe iſtorũ iurium eꝛat bec opi.Va:?=
ſatis faciebat iſte tex.⁊ ꝛatio.d.c.nõnulli:ſed ho
die poreſt ꝓcedere:dũmodo iuex non exeat lo
cum cõmiſſiõis:utputa ſi eſt deputatus in certa
dioceſi ñ põt illã exire:ſʒ. .illã põt ſe appropin
quare:ut ꝓbat᷑ i.c ſtatutuʒ...i nullo pᷣalle.⁊ uẽ
iudicio meo facta cõmiſſio ĩ certo loco nõ ſolũ
qn boc expꝛimit:ſed ctiã ſi ĩ comiſſiõe exprimat᷑
dioce. indicis. Et ſi dicaĩ ĩ tali loco commoꝛãti
põt tũc cognoſcer̃ ĩ loco more:lʒ ñ ſit infra ſuaʒ
dioc ad boc bo. tex.ĩ. c. fi. de re. ꝑmu. ⁊ ibi hoc
iʒ Jo. an.quod ſemper notabiſ. qꝛ quottidie ac
cidit. ¶ Blo. ij. oppo. de multis iuribus = beñ
ſoluit: ſed tu de iſta mã dic ut latiſſime dicetur ĩ
c.ĩteꝛpoſita.j.de ap.⁊ ibi eſt bonꝰ tex pncipaliſ
2 fundamtum hꝰmaterie. ¶ Altima glo. op. ui
detur enim ꝙ iuſtificata appellatione non debe
ant ſuperſedere ſed pꝛocedere iudices in cauſa:
cum ipſi ſuccedant loco primorum indicum: ur
in. c.ut debitus de appellationibus. So. gloſa.

ponit intellectum quem ſupra ꝛecitaui: ut
ex ea. Ex quo intellectu collige 2 nore dee
dixi in ſecundo ſummaꝛio. Oe.et Ab quod
alium intellectum: ꝙ iſti quibus nunc Eengnt
erant iudices appellationis. æ bec lectuꝛa nainr
2 notabilioꝛ ut ſupra dixi. Et ad c vnitarne⸗
dic ꝙ pꝛocedit quando exceptio pꝛopter nn
appellatur ni uenit ad declinandam denhn . en
dam iuꝛiſditionem iudicis: ſed concemit Pen
tionem acroris:tunc eniʒ cum iudex appeſati
nis ſuccedat loco pꝛimi iudicis debet iuſtificata
appellatione de cauſa cognoſceꝛe.ſed cum exce
tio extinguit inꝛiſditiouem iudicis deber iſte fa
cere quod primus iudex erat de iure facturus
.ſ.ſuperſedere ⁊ pronunciare ſe nõ iudicẽ: alias
ſi diceremus oppoſitum iſte per ſi uaz exceptionẽ
quaſi nihil optineret.nec huic intellectu obſtat
c.ex paꝛte.iij.de quo MDetrus. ? Abb. oppo
nunt ⁊ non ſoluunt:quia ut ibi nõ. illi indices
fuerunt de nouo dati non contra manem appel
lantem:ſed contra filios in quos erat actio qi

ꝛigenda:⁊? ita potuiſſet Dapa facere hic ſiuo

luiſſet:ſed uoluit ſupplere de facto.

Mlecti filii. Caſus: Der a

commumcationis

peꝛiuꝛij exceptionem a ſua uel ecceſie
ſue defenſione quis repelli nõ debet. uel ſic. pro
defenſione ſue eccleſie poteſt quis opponere er
cepiionem excõicatõis.periurij uel aliã leginm
exceptioneʒ:nec per replicatõʒ excõmunicatdis
uel periurij ꝛepelli poteſt hoc dicit. Mꝛiĩa pais
ponit appellationẽ appellãtis.ſecũda dat iudic
ibi quo circa. ¶ Mõ prio ꝙ excõmunicani nel
periurij poſſũt ſe oppõere cõtꝛa electiõeʒ ð indi
gno factaʒ ĩ eoruʒ eccleſia:ac illa eadeʒ criinins
quibus ipſi tenẽtur electo oppõere. raro

ifertur: ꝙ excõmunicatus ? periurus ſi cſt ſpo

iure pꝛiuatus titulo ſui beneficij:quod intellge
ut nõ. Innocentius in. c. cum noſtris de cocel.
preben. uide quod dixi ſupra in.c.querelam de
lureinrando facit.c.i.de iudicijs.¶ Mo tertio
qꝙ electo petenti ſuam confirmationem nel age
ti contra ſibi reſiſtentes obſtat exceptio periuꝛij
2 excommunicationis.⁊ ſi iſta inerant tempoꝛe
electionis electio fuit nulla:nt in.c.fi.de clericis
excõ.mini.=.c.cũ i cunctis de electone ? quod
nõ.in dicto.c.queꝛelam.ſi autem ſupeꝛuenerunt
poſſũt oppõi ad effectum ꝛepellendi electum ab
agendo:et ut eius electio caſſetur: ut in.cſupeꝛ
his de accuſationibus et dic ut wi. ¶õ ar.
pꝑ locũ a ſpeciali:qꝙ periuꝛium ꝛepelitt quem ab
agẽdo.bic euim dicitur ꝙ ñ ꝛepellit quem a de
fenſione ſue eccleſie.ergo aliter agentem repel
lit. JYo. an. hic dicit:ꝙ peꝛinꝛinʒ nõ ĩpedi agen
tem:ſed confirmationem petentem ſic: quia illi
intentionem perimit:ſicut repellit oꝛdinandum:
de tempo. ordinan. c. finali. et teſtem ſupra de
teſti. c. teſtimonium. Ego dico quod periuriumn
ñ ꝛepellit niſi quemadmodum alia cꝛimina. nam

6.
K.d
,Aulis, ſa
Co alino ne gümi

lenscel ſo
mmng n o mt n
niniag atun il n .
Nn hled, gerd ,,/
t ed s
nha ti cooſ c ande a
ſdſgled mig.
figi nnntagi i nu
ns d cehri iic iniul
cpni⸗ fen ſiiilMn ze dieu
Ceor hin iannde,

Glitt ne oin
i M ⸗ (ſenr Mind .

ehtd n
ggoleftie elĩ
ſoti – tſe
rica. mict inpugrereal

ſaſo hialſhmmi,
piclinluni nif un uini⸗
Niteica ſeinn nldh

nuintilti m hi,d / gal

ſunsanerlio, i 16 31 u
Ir iß bai i uſind i li
gubinnſßicin tt wumi a ch⸗
eetd iiidtco g ief ot nd⸗
Gts geckrinsindrunenttignanſunnin
cnüdet ſo wari :crmng iN b
UneGe ndhnelcianst deni gihtinen
Kde dooob. Pokidc nni dn
Narn addacis iion terieo giſt anon
ele dedirbaſctivaſcein wtunm
(Nonadcacttanmmduenſmaeſüͦ
Copatunmcalg cnoncunad mnelidang
ozopponedni tintüſtfna nen
Umnſamsrehicbnetonnüetong
Oemnenqnummn iffſe: grgian
idebntenehioan zle chzas wurn
guocansg non goeng: geult pl
aſtlaclonen Iinwe iin ntſeni
hinumf ofniteti ii i i, e⸗
ſaiifutmifingitnn
men vonni langenn

lnblins paſcnſoſin 6
66 gden
ninecſun homgemnt⸗
itpannns cfenſon i
arrne nibſl u 5.ee Kai
cknnli Fin

nnil Jgena
miinmno; gen ic n nun

e

guig dr ſeiſet⸗
unmntrmmd onconmn
menſel Connm flos irqisn
ngencr in voniſe Pykrn

Unſterſal voſnt ſeplaedeſin,

ſij⸗ Ci
NMenfli ee

eimiij nepronem a iote
ſedeſenſone anisz pwli ni ta iit
defnſone ixalſe orff lis oyyot
pionen etcns venunij ali et

ntptione nee per eplcai; rdnmnani
Alperunij rpell votct boc cict. Pinen
nt MAnione dclans Kdda d

bicrd ra Vn gcddnnſe
Perurhefinſedeendetſct
wohamieori; caatſaate
udus l tminn cend oact
iermnconnicnmst Nnnnd 1
iorepiunms irnid ldartienl
unö⸗Yinocrnnilsint i
vie apochr hnntee
rcurmn 0 ft ie dhes
eoo pernm ſum Cffmmin
i conrſbi reſſonts W
Zceommmnieniolis n in
noleraih
cd icnntisdeilii

—

Ian ra E Platm no : .

De exceptionibus.

cciolſi a multis repelluntur:ut in.c.i.æ ĩ.c.cum
dilectus de accuſationibns ⁊æ.iiii.q.vVi.c.oĩbus
nñ crioſi non pñt alios denũciare uel accuſare:
nt in iuribus preallegatis. bic enim admittunt᷑
qꝛ defendebãt eccleſiam propriam:æ ſecundum
boc pꝛocedit hic arg.a ſpeciali:an ſuſpenſus ab
officio ⁊ bñſicio poſſit agere:dic ut nõ.j.c.ꝓx.
Hãõ. ꝙ ubi replicatio elidit exceptõʒ dʒ pᷣus
ipſius ꝓbõ admitti:quia ea ꝓbata remãeret ex
ceptio ĩefficax de hoc tũ uide ꝙ i ſili dixi in.c.
i.de or.cog.⁊.l ciꝛca.ff.de ꝓba.⁊ plenius ĩ ter
mis nr̃is dixi pꝰ Jo.an.i.c.a nobis.S.e.dic uit
ibi. Gl.i. tollit p qlibet adminẽdus ẽ ad defen
liõem ſue eccleſie ẽt ꝑiurus et excõicatus. Sʒ ʒ
hoc ⁊ S tex.op.nẽ eĩ ꝙ iſti ñ eſſent admittẽdi:
cũ ipᷣi opponerẽt ſe iſti electo:⁊ ſic erãt rei nolũ
tarij qͥ cẽſentur actões:ad hoc.c.exhibita de iu
di.æ ꝙ nõ.i.c.ſuꝑ eo ð elc.facit.c.cum int᷑.s.e.
nbi excommũicato ꝑmittit᷑ dũtaxat ſtricta ðᷣfen
ſio. uñ ꝓhibet᷑ ꝛecõuẽtio:ne ꝛemediũ defẽſionis
ꝑmiſſũ tre hat᷑ ad impugnationis mãm ⁊ ſic nul
lo mõ excommũicatꝰ põt impugnare aliũ etiam
ad commodũ cccłe: ut in. d. c. exbibita. So. In
no.j.e.c.cum int᷑ fatet᷑ ↄꝛium dicẽs excommuni
catum n poſſe exciꝑe ↄ petẽtẽ ↄfirmatõʒ:ne de
fenſio trahat᷑ ad ipugnatiõʒ.⁊ qꝛ cũ ſit ex eccłazʒ
ꝓpt᷑ delẽm ſuum n inteſt ſua:nec põt excõicatio
nẽ nel aliud crimẽ obijcẽ:ar. xxvi. di.una tim ⁊=
qꝛ cũ trabẽ geſtat ĩ oculo ñ põt fiſtucã ðᷣ oculo
fratris eruere.iij.q. vij. F. tria ĩ fi Ad bãc ðᷣ
cre. Endʒ q loqt i reo neceſſario: ꝙ ur̃ colligi
ex lia ibi traxiflʒ i cam æc̃.uolũtarius añt dʒ pꝰ
fundare itẽtõeʒ ſuã ĩ iudicio ꝙ facẽ ñ põt excõi
catus.neceſſarius ãt firmat intẽtionem ſuam in
ꝑſonã hoc ipſo ꝙ uocatuſ ⁊ citatus ẽ ad iudici
nm: de iud. intelleximus ⁊c.l. int ſtipulãtem. SJ. i.
ff. de vpo. ob. Moſt. i. d. c. cum int z bic iʒ op
poſitum adducẽès iſtum tex.i eo ꝙ iſti canonici
pus ſe oppõebãt buic elco:⁊ ſic eꝛãt noluntaꝛij.
Item adducit caſum ðᷣ tranſlato ad aliũ epiſ
copatum cui ꝑ canonicum ad impediẽdam poſ
ſeſſiõʒ opponebat᷑ crim cũ infamia: quem ipſe
tranſiatus replicabat excommũicationeʒ ⁊ dicit
Cleitem quaꝛtum diffiniſſe: ꝙ replicatio non
elidebat exceptionem: ʒ ille eſſ reus uoluntaꝛiꝰ
ꝓuocans non ꝓuocatus: iõ ↄcludit Moſli.ill
diſtinctionem Innoc. int᷑ reum neceſſaꝛiũ ⁊ uo
rarium ñ admittẽdã:niſi illã falnãdo dicamus

vm euz iſtũ qᷓ nult malũ latũ repellẽ fore neceſ

ſarium ⁊ n uolũtariũ uid eim grauius in
tolerabilius peꝛiculoſius ꝙᷓ; ꝙ detur lupus loco
paſtoris. diſſipator loco tutoris:homicida pro

medico:tyꝛannus ꝓ defenſore inimicns pro ad

nocato:certe nihil ut S.de elect.nil eſt z.c.ne ꝓ
defeciu.xl.di.multi. Item cum excommunicato
fſeruet᷑ exceptio ↄ tpᷣalem indicem delegatũ ſuſ
pectum foꝛtius dʒ reſeruaꝛi S ordiaꝛiũ qͥ eſt peꝛ
petuus.æ hoc dẽm Hoſt.dicit Spe.curiam ſex
naꝛe.ſ.ꝙ excommũicatus ꝓ eccla ſua poſſit op
põere petẽtẽ ↄfiꝛmationeʒ etiã ſi nolũtarie ue

niat: ut nõ.in ſpe.de actore..i.v.itẽ q; ẽ excõ
municatus. hoc ẽt vr ſequi Jo. an. Et ad.c.ex
hibita preal.dicit poſſe dici: ꝙ ſi canonicus ex
cõicatus ꝓuocat ad iudicium dans libellum ut
caſſet̃ electio repellet ꝑ exceptionẽ. Si vo ꝓ
uocantẽ ad cõfirmationẽ excipit etiam ſi ſponte
neniat admittet᷑. hoc ẽt dictũ vꝛ ſequi do. An.
nec Inno.ↄdicit in hoc caſu ꝓpoſito ſi bñ pon
derent᷑ dicta ſua ĩ.c.ſuꝑ bis de accu. in ſecunda
colũ.ubi dicit ꝙ crioſus nõ admittit᷑ õ petentẽ
oↄfirmationem niſi ſua iterſit:puta ꝙ ſit futurus
ſuus pꝛelatus uel ſi pronus nemini eniʒ ius ſuũ
proſequenti obſtat exceptio crimis:ar.iiij.q.vVj.
oĩbus ſᷣm eum. ⁊ pondera bnñ ſuam roõnem uult
enim ꝙ excipiens õ futuꝝ pᷣlatum ſuum dicitur
ius ſuum ꝓſequi nedũ eccleſiã ſuam defendere.
excõmunicatus autẽ nõ repellit᷑ a proſecutione
iuris ſui. pꝓcedat ergo dicrum Inn. in.d.c.cum
inteꝛ:cũ crioſus excipit tanquã unus de populo
ʒ petentem confirmationem.⁊ forte poſſz atten
tari ꝙꝙ quilibʒ ẽt laicus futurus fubiectus eſt ad
mittendus petentem cõfirmationem non ob.
replicatiõe cris ꝑ rõem.S.dictã:⁊ facit.c.audac
ter ĩ fi. Viij.q.i.ad pᷣdicta ẽt faẽ qð nõ. Jo.an.
in. c.pia..e.li.vVj.ubi concor. Inn. dicit ꝙ ad
mittit᷑ excõmunicatus appellãs extra iudiciũ qñ
aliquod pᷣiudicium ex obmiſſione poteſt ſibi ge
nerari:ſed ĩ caſu noſtro piudiciuʒ generaret hu
ic excommunicato ſi non poſſet ſe opponere cõ
tra petentem confirmationem: qꝛ obtenta cõſir
matione mitteretur in poſſeſſionẽ z durius tũc
repelleret᷑ iuxta ea que le.⁊ nõ. in.c.ueniẽs.ij.ð
teſti. ¶ODopo. bic ↄ exceptõeʒ cris non dat᷑ re
plicatio cris:⁊ ſic v ꝙ õ exceptõem doli nõ de
tur replicatio doli: quod uidetur etiam ꝓbari
in. I. apud iulianum. F. marcellus. ff. de doli ex
cep.i¶ ¶ Sed contra hoc oppo.de.l.cum mulier
2.l.ulrõ.ff.ſo.ma.ubi ſi ↄtra mulieꝛeʒ repetentẽ
dotem nir excepit de adulterio admittitur repli
catio mulieris contra nirum de lenocinio.ad ið
c.pe.? ulti.J.de adult.ubi contra uiruʒ pꝛopo
nentem adulterium mulieris mulieꝛ admittitur
ꝓponens adulterium uiri:⁊ ſic mutua compen
ſatione crimina tolluntur. So. glo. fi. hic ſatis ĩ
ſua materia notanda intrat hãc difficultatem.?
in effectu pro ſolutione concludit: ꝙ replicatio
admittitur quando ea non admiſſa excipiens
remaueret in lucro. exemplum in dicta.l. cum
mulier ⁊ dicto.c.penultimo.reijcitur uera ꝛepli
catio ſi ea admiſſa agens remaneꝛet in lucꝛo:ſic
loquitur dictus. .marcellus ⁊ caſus eſt hic: nã
ſi replicatio iſtius electi ſuiſſet admiſſa admiite

retur iſte electus excommunicatus ad agendũ:

2 ſic reportaret commodum: ⁊ ſic admittendo
uel denegando eadeʒ eſt ratio: ne alter remane
at in lucro alter in dãno.hoc uult in effectu io
ta iſta glo. bunc articulum attingit Innocenti.
in.c.intelleximus de adulte.⁊ aliquid poſuit in
c.ſi quis preſbyrerorum de rebus eccleſi. non
alie. ſed Mar. z Mal. poſt Ja. de are. æ buiri.

. NV. 1 Wr verl. — rolle o A=fanſloj Tr 1e3 6 ]†

= X- —––
Xn rd 1„ al ſæn enipS nUaAt plerttse
, sl.

At: ſæ= AMuvig

Gn vplen

a R Leba⸗nmnto 1 B⸗

¶ De exceptionibus

claaius pꝛocedunt in.l.cum mulicr. ff. ſo. ma. 2
.lI. uiro. ff. e ti ¶Et pꝰ ponã duas theoricas ad
cognoſcendũ an ⁊z qñ exceptio doli ſeu cris tol
latur replicatione doli ſen alterius cris.fo ſub
iſciam exempla ad maioꝛẽ claꝛitatẽ: qꝛ mã ẽ dif
ficilis.ʒꝰ.ponã aliqᷓs qones nõbiles ⁊ dubitabi
les.qᷓrto formabo ex me unã ꝑuam diſtictiõʒ ꝓ
aliqᷓi itroductõe ad mãm. Drima theoꝛica eſt
lcgiſtaꝝ ⁊ maxime Maꝛ. in. d.l.cũ młieꝛ dicẽtiſ:
ꝙ aut excipiens certat de lucro captando: z ad
mittit᷑ replicatio doli:ne cõis malicia ꝓſit ſibi ⁊=
alteri noceat. excemplum in.d.l.cũ mulier. uxoꝛ
repetit dotem uel agit ut admittat᷑ ad ↄſoꝛtium
uiri. maritus ãt excipit de adulterio ad lucrãdũ
dotẽ mulier replicat ꝙ ẽt ipſe fuit adulteꝛatus.
certe admittit᷑ replicatio mulieris:ut ibi ⁊ in.c.ĩ
telleximꝰ de adult. aut recipiens tractat ð dãno
nitãdo ⁊ ni admittit᷑ ꝛeplicatio.exemplum põe bic
i.c.nio ⁊ i.l.apud celſum S. marcelus.ff.de do
li excep. Jð ſᷣm eum qñ ſt actor ⁊ reus in paꝛi
cã:magis tũc fauẽdũ eſt ꝛeo excipiẽti qᷓ; actoꝛi ꝛ
plicãti:ar.in regula i pari cã de re iur.li.Vi.⁊ ꝑ
hoc dicit Haꝛ.poſt Ja. butꝛi.ꝙ ſi ſtatuto caue
tuꝛ ꝙ ñ ualeat ipſo inꝛe octus n ſoluta gabella:
7 nos ſilł oxius nec ſoluimus gabellaʒ:ꝙ ſi poſt
moduʒ peto a te qꝛ uẽdidiſti. et iu excipis ðᷣ iua
liditate ctus qꝛ ñ ſolui gabellã:et ego replico
ꝙ nec tu ſolniſti:h̊ rplicatio mea ñ dʒ admitti:ẽ
in alia rõ eficacior:qꝛ ꝓpter tuũ n ſoluẽ gabel
lã ñ ualidat᷑ Scius:⁊ ſic hec ꝛᷣplicatio ñ elidit ex
ceptionem meaʒ:qð facere dʒ replicatio.ut.j.di
cam hec dicit Haꝛ. ueꝛa qñ ꝛeplicatio opponit
poſt li.oↄt.⁊ ad merita cãe:ut tũc excipiẽs ceꝛtãſ
de lucꝛo repellat᷑ ꝑ replicatõʒ paris cris:q caſu
itelligit. c. cũ ecclaſtice. S. e.q nõ. ꝓ itellectu.illiꝰ
ec. ſecus dicit qñ exceptio ihabilitůs opponitur
ad ꝑſonã:tũc ei ñ elidit᷑ ꝑ replicatõʒ ꝑis cꝛimis
ꝛalio:qꝛ reus co ipſo babilitatur ꝙ trahi ad iu
dicium:iõ põt exciꝑe actorem:nec põt repelli
pꝓ replicationem:cũ ſit reus neceſſarius:ut bic.
ita dicit Inno.S.e.c. eum iter ⁊? nide bo.glo.in
.c. a nobis. S e. h̊ dicit ẽe vᷣa niſi actõ ſi dome
ſticus familiaris ipſius rei:qꝛ tũc n poterit ipſe
reus lʒ neceſſariꝰ exciꝑe 2ↄ ꝑſonã ipᷣius actoris:
cum añ ipſuʒ tolerauit ĩ familiaritate.allegat.c.
nulli de accu. ¶ Sʒ aduerte qꝛ gl.ibi ?æ Inno:
? glo. i. F boc.ij. q.vij. dñt illud. c. ponex ſpãle ĩ
epo q tenet᷑ hr̃e ĩ ſua famfliaritate bonos ⁊ gra
ues:iõ ñ põt ᷓ illos poſtea exciꝑe:qͥnimo Inn.
uoluit ꝛeſtriger illũ rex.ad cubiculaꝛios dũtaxat.
qꝛ pꝛecipitur epo ut eos hẽat hõeſios ⁊ graues
ij.q.vij.cũ paſtoris.ſecus ĩ aliis cleꝛicis quos
interdum bonus prelatus tolerat ꝓpteꝛ ſcanda
lum qð eſt bñ nõndum.⁊ ex bis hẽs theoricam
Bar. extenſam et declaratam & Menio ad ſe
cundam quaʒ licet ſenſerit hic do. An.iñ latius
? clarius poſuit Jo. an.S.e.c.a nobis nõ reſtꝛĩ
gens ſe ad replicationem cris: ſed generalit᷑ lo
quens dixitiꝙ effectus replicatiõis eſt reſolueꝛ
uel expuguare exceptionem. nam ſicut ſe haber

„

A⸗

„
*

exceptio ad actionem ita ſe babet replicatio d
exceptionem.l.ij.ff.e.ti.oporiet ergo ad bort
replicatio admittatur operetur effectum “
ꝙ ſit pertinens ⁊ talis que uiciet exceptionem,
nam impertinens repelleretur: allegat ad boc
iſtum texrum: uel quod peꝛſonam afficiat ut hie
⁊ ſi diceres quando dicitur reſoluere excepoe
dico ꝙ ñ poteſt dari certa doctrina:ſed ex natn
ra exceptionis ⁊ replicationis poteſt berpend

conſideꝛatis maxime que.S. dicta ſunt CEx big

infertur ad aliquas queſtionesæ primo pone
ſtatutum dicit quod bãnitus poſſit impune offe
di:accuſatur ticius ꝙ percuſſit ſempronium ey
cipit ticius ꝙ ſempronius eſt bannitus:ꝛ ſie po
terat impune offendi:replicat ſempronius ip
ſe ticius eſt bannitus:nunquid debeat admitti
replicatio.concludit Harto.poſt Ja de are. in
dicta.l.cum mulieꝛ quod non:quia cũ ticius ſit
reus neceſſarius poteſt proponeꝛe omnem ex
exceptionem inhabilitãtem accuſatorem:nec po
teſt ipſe repelli:ad hoc optime facit iſie texus ?
glo. in dicto.c.a nobis et quod ſupra dtyi.

- ecundo queritur: quid ſi ſtatuto cauetur:

ut bannitus non audiatur nec agendo nec exci
piendo agit ticius contra ſempronium:excipit
ſempronius titium eſſe bannitum. et ſic non de
bere audiri excipiens contꝛa agentem:replicat
ticius ꝙ ipſe ſempronius eſt bannitus:et ſic nõ
debet audtri excipiens:quid fiet. non enim po

terit audire nnum quin incidat in ſtatutum. Ja
cobus.de aꝛe.tenuit excipientem non audiedi;
obſtante ſtatuto.ſed Bart. poſi multa conclj
dit non procedere iudicium. quia qua ꝛatione

non deber audiri ꝛeus excipiens eadem ꝛatione
non debet audiri actor agens: ex quo uterque
eſt bannitus:et ꝛationem banni debet iuder ux
qʒ repelleꝛe:⁊ hoc mihi placet.nam actor poteſt
repelli iudicis officio:ut in.l.quos pꝛohibet ff.
de poſtula. unde licet reus non audiatur: non
tamen ſilet iudicis officium. æ uide ad boc qð
nõ. Innocenti. in. c. intimauit de teſti. ubi dicit
iundicem ex officio ſuo poſſe etiaʒ nullo excipi
te indignas perſonas a teſtimonio repellere dic
ta.l.quos probibei Idem dico in alijs acub⸗
iudicialibus.ut infꝛa eodem.c. exceptionem.ui
de bonum texrum cũ gloſa. notabili in. c. queꝛen
duʒ ⁊.c.ſi qui ſunt.ij.q.vij.⁊ poteſt udex ex of
ficio repellere perſonas inhabiles eriam ſi ad
uerſarius propter ſuum delictum ſit priuatus
facultate excipiendi ut notanteꝛ uolueꝛunt glo.
¶ Vnno. in. c. nulli de accuſationibus ? glo. in
c. alieni. ij. q. vij. reuocat tamen Har in dubi

um:nunquid naluit ſtatntum tolens delenſionẽ

cum nec bannito nec excommunicato nec quan
tũcũqʒ criminoſo ſit auferenda: defenſio. ut in
c. cum inter ſupra. e. eſt eni de iure naturali:it
ideo nec per legem nec peꝛ principem tolli po
teſt. ut eſt tex. in clemẽ. paſtoꝛalis de re iudi. Et
ꝑ hãc rationẽ dicit ipſe ñ ualeꝛe iſtud ſtamtum.
exceptioneʒ uero uoluntariam poteſt ſecundum

dlMed
cit ieſ e g
mm niitl
. difeim lun uniſt
ni⸗ rt r 4
4 aunto inuen id cn in
igirerulni
. d⸗ ,. W
uduul, ctſn wend

S= =☛
☛ =

leolicthſal Hr on
lenlienn e 0n ul u
ſiwokin kol teſto lnize n .
nvepmte / niſſi ſche/
inſfctrinn irumhige .
enner caß
ron eninplarpyonen dpe
ſolbiticlldceradnini rlenio, g0.
iorAnitte eNud Bui.
lcntde aistndat ecind nic
Gnondz epdſt miciotetis ndin Ye⸗
Preplato i cit ſen wout neptopen
ſis panci n fanſce ucieig ivcer o
eſrariad ungis arlentüanerepiens
is:r ſcpricztbedi nadinn
io ctrchelenöue onenint win
niderſtuiſe, Nondene
mms. (Fhaleonn bic in herden
nencſingienmncen agim gilin⸗
ulienp cinſ obncpiagto eſortpto⸗
Ig isrgrß tehtoſetigtſt oconie
Mungak t ,gegige Cenie M
n lig ngice eh i
inr ,,, ehſf mialb gric
int ſleſee her Brie .
ub ici acninr ni ob ſa

nr bammims on aNcinnn egniht
Peando ggi ei onm lnptoleng
ſonprnins iun eſe banium alten
ber audii cpiens conm Apenennet
ums ie ſenpronins honninsgi
nde uim arcpem: lis ier nn
mt audre ummn ouir iidar in mun
õü
”
Anon procedett incicon aban aln wie
ondeder Ndn wsſes Wen en
von deder wn er d
Ammiman mmnendnnidtaſin
Gocheet hor nii gun an un
õ lquset
.a nnde üter tens ton nim
ummniktiiics cficmmi Uril
ZBundceni int. — ri
irner to in ſtihſi

ie ndigns xrons lnot⸗
in.gvos gobl u
idiciolbos. ſin eoden
de bonumtenum golnort

Gct
d; .l.ſqul in

ſonus nne
hem
Gerari⸗s mant Gnn

eum ſtarutum tollere: utputa non poſſit alium ðᷣ
fendere:ſed tu dic latius poſt Mal.ibi quod q̃
dam eſt defenſio in qua nil agit quis:ſed ſolum
negat:⁊ illa ñ põt tolli.un actore ñ ꝓbante reꝰ
negãs dqʒ abſolui de iureiur. c.fi.et.l.q accuſaꝛe
.C. de edẽ. Quedã ẽ defenſio ĩ qua reus aliqͥd
nult ↄſeqͥ: ⁊æ tũc ſi illa ẽ ð iure nãli ñ põt ꝑ ſtatu
tum tolli utputa ſi reus ꝓpõit ꝙ homicidiũ cõ
miſit ad ðfenſiõem ſuam uel qd ſile.l.ut uim.ff.
de iuſti. æ iur.⁊.c dilecto de ſen.ex.li.vVi.⁊ iſte ẽ
ꝓpᷣus cãus.d. cle.paſtoralis.Aut eſt de iure ci
uili ut exceptio pᷣſcriptionis rei iudi.uel ſimilis
2? illa pñt ꝑ ſtatutum tolli:ar.bo. in.c.quo iure
Viij.di.facit aut.q ſupplicatio.C.ð pᷣci.ipe.off.
ciuil eim rõ põt ea que iuꝛis ciuił ſũt tollẽ:nãlia
vo iura corrumpe ñ põt:iſti.ð iuꝛe na:gen. S.ſʒ
nãlia ⁊.v.di.ĩ pn. facit q; nõ.gl.in.l.quot. C. ðᷣ
pci.impe.ofſe.⁊ ꝑ hoc bẽs ĩtellectum ad cle.pa
ſtoralis ut ñ ĩtelligatur ĩ qualʒ defenſione.nide
ſimile.appellatio ẽ defenſio:ut ĩ.c.ſuggeſium de
ap.⁊ ĩ.c.cũ ĩter.sS.e.⁊ tñ põt tolli ꝑ pꝛicipem:ut
i.c.ſuꝑ qᷓonum ð of.deł.æ.l.i.ff.q c a qui.ap.n
li. eſer ẽt circa pᷣdicta dubitari:nunquid
naleat ſtatutũ ut poſſit bãnitus ipnne offendi.2=
dic ꝙ ſic:de quo plene ꝑ Bar.i.l.oms ppli.ff.
de iuſti.æ iure.?⁊ ꝑ Jo.an.i addi.ſpe.in ti.de ⸗ↄ
ſti.poſt pᷣn.ſt᷑ eni hoſtes cinitatis ⁊ peꝛdunt oĩa
iuꝛa cinitatis:ut.l.amiſſione.ff.ðᷣ capi.di.⁊.l.mi
nime. f ðᷣ reli.⁊ ſump.fu.⁊ utrobiq; plłe ꝑ. Bã.
E heißalier quero pone ꝙ teſtiſ cui obijcit
crim cum ifamia replicat ↄð opponentẽ ꝙ ẽt ipe
crioſus ẽ nũqᷣd debeat admitti replicatio. glo.i
l.iij. ff. ð teſt. ur̃ ſentiꝛe ꝙ ſic Zriũ tʒ Har.i. d.
.l. cuʒ młier. nã excipiẽs tractar de dano nitãdo
genon dʒ repelli ꝛeplicatione cꝛĩs ut dixi. Item
h replicatio ñ elidit ſeu ꝛeſoluit exceptionem:qꝛ
teſtis ꝓducit᷑ ut fiat fides iudici:ſʒ iudex nõ dʒ
inclinari ad magis cꝛedendũ:qꝛ excipiens eſt in
famis:⁊ ſic ꝑ utrãqʒ theoricã.S. traditam ꝛepli
catio eſt repellenda:⁊æ idem tʒ glo.in.c. teſtimõi
um. S. de teſti.uide ꝗ; nõ. Inno. in. d. c. intellexi
mus. Finaliter circa hãc mãm põe hanc bre
uem diſtinctionem:ꝙ aut agitur crĩaliter aut ci
niliter: pꝰ cãu n ob.replicatio uel exceptio alteri
us cris:qꝛ ñ relatione cris:ſed innocentia ꝛeus
purgatr᷑ ut.l.negãda.C.qui ac cu.nõ poſ.cãoni
ʒata.iij.q.xi.negãda.de h̊ͥ iĩ articulo dicẽdum
ut ple le.⁊ nõ.per Mar. in.l.is qui reus.ff. ð
pub.indi.admittit᷑ ñ obiectio annexi cris ut ac
cuſator ñ repellat:ſʒ ut uterqʒ ꝓbato ðᷣlicto pu
niatur:ut ſi maritus accuſat nxorem de adulte
ꝛio crialiter ⁊ uxor excipit de lenocinio:admitti
tur eiʒ æ hʒ effectum cuniuſdam accuſationis.iſte
ẽ cãus nõbilł in.l.ij.O.ſi publico.ff.ðᷣ adul.⁊ di
cendũ pleniuſ:ut ibi nõ.?⁊ ꝑ Aꝛch.in.d.c.negã
da. ¶ ꝛ cau ſubdiſtigue cũ agitur ciuilꝛ:ꝙ aut
replicatio æ exceptio concernunt diuerſa facta:
aut ið pꝰcau ſi bũt diuerſos effectus ñ tollit᷑ ex
ceptio ꝑ replicationem.ſʒ q̃ʒ aget de facto ſuo.
exemp lum ſi tu dediſti mihi dãnum in una re et

C De appellationibns.

retardat᷑ pꝛouiſio ſeu alia utilitas eccłie:æ cꝛedo

ego dedi tibi in alia. uel ſi tu dixiſti mibi iniuri
am ⁊ ego tibi ⁊c.ad hoc.l.quemadmodum. .ſi
nauis. ff. ad. l.aquil.æ nõ. Spe. in titu. de accu.
H. quid ſi uocaui te z Inno.in dicto.c.intellexi
mus.retitat tamen ibi Spec. unum dictum no
tabile ⁊ ſemper menti tenenduʒ. dicit enim quol
dam dicere:ꝙ ſi dicto uel facto feciſti mihi iniu
riam ⁊ ego dicto uel facto tuo pꝛouocatus intu
li tibi:ꝙ ex hoc non ſum tibi condemnandus:
in.l.i.O.cum arietes.ff.ad.l.aquił.?æ quod calo
re iracundie fit calũnia caꝛet.ij.q.iij.O.notãdũ
quod ego non credo ex toto uerum: quia caloꝛ
iracundie non excuſat ab iniuꝛia:ut in.l.ſi non
conuicij ⁊ ibi plene per Cynum. C. de iniurijs.
facit.l.ſi ex plagijs..tabernariꝰ.ff.ad.l.aquil.
credo tamen ꝙ mitius ſim puniendus: quia iu
ſto calore motus intuli tibi iniuriam: ut eſt tex.
nõ.in.l.ſi adulterium.g. imperatores. ff. de ad
ulterijs.predicta procedunt regulariter quãdo
qʒ tamen in odium certi delicti admittit᷑ exceptõ
uel replicatio in diuerſis factis ſeparatis: ut in
⁊c.quia fruſtra de uſuris:ubi nõ auditur uoleni
repetere uſuras:niſi ipſe uſuras per eum extor
tas reſtituat. Regulariter enim contra ſecundũ
Inno. in dicto.c.intelleximus firmans pro re
gula:qꝙ licet quis committat contra unam legeʒ
tamen per hoc non priuatur benelſicio aliarum
legum uel eiuſdem in diueꝛſis factis. unde ſtul
tum eſſet diceie ſecundum eum: ꝙ ſi filiuſfami
lias mutuauit filiofamił.⁊ ſic cõmiſit contra ma
cedonianum: quod iuuetur macedoniano ſi al
ter ſibi mutuauit.dicit tamẽ notãter: ꝙ ſi quis
commiſit in eam legem per quam datur ſibi ex
ceptio ꝙ remouebitur ab exceptione: ⁊ ſic dicit
ſecundum unum intellectum poſſe intelligi. c.
cum eccleſiaſtice ſupra.e. quod nõ. ¶ SDi uero
replicatio zæ exceptio concernunt diuerſa habẽ
tia eundem effectum ſeu concernunt unum 2z
idem factum. Exemplum in diueꝛſis adulterijs
uiri æ mulieris concernentibus idem matrimo
nium: ⁊ tunc diſtingue ut ſupra dixi z declara
ui in theorica preallega.æ hec bene notabis tu
canoniſta. quia non habes alibi hanc materiaʒ
ua clare enucleatam ¶ ltimo ſcias ꝙ Inn.
tractauit hic materiam cum committitur ut citẽ
tur omnes qui ſe opponunt alicui facto:æ quia
parum eſt utilis:ideo conſulto obmiſi. Mi. ab.

Laſus: Si per
P oſtolice.cs ſuſpen

ionis contra quam replicatur de nul
litate ordinatio eccleſie retardatur fit abſolutio
ad cautelam. h. d. poteſt diuidi in quattuoꝛ par
tes. nam primo ponit exceptionem.ſecunda ibi
quaʒ replicationem.tertia ibi ne tamẽ relaxatio
nis ca quarto relaxationem: ibi ſentẽtias.
H brimo unã cãm legitimã ꝓpter quã põt
ieri ante omia abſolutio ad cautelã cũ.ſ.allega
tur nullitas ſentẽtie cenſure ⁊ ex dilatõe iudicij

Man⸗ A 9ven

QC

1
4 lſalaua⸗ Den atela,

ꝙ; hoc ultimum põderatur ad boc ut ex officio
ſuo iudex tales ſententias relaxet. nam ad com
modũ pᷣncipaliter pᷣuatuʒ ñ dʒ iudex ſuũ officiũ
nõ petitum interponere: ut.l.ad peremptorias
fj. ð iudi. 2.l.liij. S. ãt iudiciũ ⁊ qð ibi płe nõ.
fl. de dã. infec.nõ. Inno.in.c. ad nr̃am.ij. s. de
iureiur. ? ſic põt intelligi tex. cum glo.nõ.in. c.
lignificaſti de eo qui du. in ma.ubi cõcluditur:
; abſolutio ab excõe ñ eſt ñ petenti impenden
da.ceſſãte goutilirate eccłe ñ dʒ index ex ſuo offi
cio ſuã ſñiam relaxare ẽt ad cautelaʒ:ſʒ dʒ ꝓce
dere ſuꝑ uerirate cauſe:⁊ ſi Oſtiteꝛit de nullitate
ſententie ꝓnunciare eaʒ nullã. als abſoluẽ non
ad cautelam ſʒ fin ꝙ ius exigit:ad hoc qð ĩ ſili
nõ.glo.de delegato in.c.ſolet de ſen. ex. li. Vi. ſʒ
ſi ꝑs perit abſolui ad cautelã allegãdo nulliiateʒ
2 pᷣſtãdo cantionẽ de ſtãdo iuri dʒ iudex abſol
uẽ et ſi non impediatuꝛ ex dilatione ꝓuiſio ec
cleſie ꝑ dictũ. c. ſolet ⁊ qð ibi nõ. Jo. an. uato
in eo quod haberiur ĩ.d c. ſolet: ⁊ ſic ultra alios
intelligo iſtum tex. ¶ Ex q infero nnum nota
bile. ꝙ ubi imminer utilitas eccleſiaſtica ſeu ipe
ditur ordinatio eccłe põt iudex abſoluẽ quẽ ab
excõe. H̊D non petat: ad hoc bñ facit.c. ueniẽs.ij.
ĩ fi. ð teſti ⁊ quod ibi dixi:? ſic limita nõ.i.d.c.
ſignificaſti:⁊ H nõ.¶ Mõ ꝛ ꝙ abſolutio ad cau
telam impedituꝛ ñ ſoluʒ in ſñia excõis ſed ẽt in
ſñia ſuſpenſionis ut hic:qð nõ.eſt.n.eað rõ in
iſta ſiẽ ĩ illa: ut patebit ex.j. dicẽdis.¶ Et ſcias
ꝙ quẽadmodũ in abſoluiõe excõis ad cautelaʒ
pᷣſiatur cautio ĩ.d.c.ſolet:ita ⁊ in iſta: ut eſt tex.
nõ. in. c. neneꝛabili. . de ſen. ex. ⁊ ſic debemus ĩ
telligẽ iſtum tex. ꝙ iſti canonici pᷣſtiteꝛũtꝛ cautõʒ
ſaltem iuraroriã de ꝑendo mãdatis indiciſ ſi cõ
ſtiteꝛit eos fuiſſe culpabiles in eo ꝓ q late fuer̃t
dicte ſñie. p. nzꝛ enim ꝙ pᷣtexiu ſuſpenſiõis
non poteꝛãt iſti canonici repelli ab agẽdo:qꝛ fuſ
penſus ab officio non eſt puatus coĩone bomi
num p.c.a nobis.ð e. Iteʒ ſuſpẽſi pñt eligẽ: ut
in. c. fi.ð cle.ex.mi. So. glo.i.intrat hane mam:
ct ut clarius intelligas gl. et hãc mãʒ p ſcias bꝛe
ihũ tex. duos intellectus p̃ncipał: ¶ Mrimus ꝙ
iſti canonici uenerũt ad curiã: ut ĩ pntia Wape
eligerẽt forte ꝓpter ſcãdalũ ſedãdũ in ꝑtibꝰ:⁊ ex
cipiebat̃ nunc S eos ð ſuſpenſione ut repelleꝛeẽĩ
ab ciigẽdo:et tunc ſᷣa eſſet claꝛa qꝛ ſuſpẽſus ab
officio ñ põt eligẽ:ut ĩ.c.cum dilectus de ↄſue.
et in. c cum inter. Rede elec. Et ad.c.fi.de cle.
ex.mi. Zndet᷑ ſᷣm glo.ꝙ loquitur de ſuſpenſiõe
minoꝛi quã qͥs incnꝛꝛit ex ꝑticipatiõe cũ excom
municato. illa eiʒ ſolũ pᷣuat a ꝑticipatione lacra
mẽtoꝛum et electione paſſiua ñ actiua ut ibi:bic
loquitur de ſuſpenſione facta a iudice uel a cõo
ne interente ſuſpenſionem in penã delicti nel cõ
tumacie:et hec pᷣuat electõe ẽt actiua:ut ĩ iuꝛibꝰ
prealle. QSecundintellectus eſt ꝙ iſti repelle
bantur a limie iudicioꝝ dũ agẽnt ſuꝑ iure eligẽ
di łdũ ꝓſequeꝛetur electionẽ iã factã ĩ ꝑtibꝰ :s
hunc itellectũ altnatiue ſentir Hoſti.et utrũqʒ ĩ
tellectũ ſẽtit Me. et tẽ uꝛgʒ Sriũ pꝰformatũ ad

¶ Be exceptionibus.

qð ꝛñdet pꝰnõbilis h̊ glo. ꝙ agentẽ negoci
pria uel eccłe cũ mãdato ⁊ ſic noie eccłe ñ re
lit exceptio ſuſpenſionis:ut in orio:ſed Pmons
tem negocia eccleſie nomine ꝓprio ſic: qꝛ cũ ſ
ſuſpenſus ab officio et bnficio non poteſt a Rr
ꝓ iuribus bñficij maxime ſpũalibus:cum il
lo ſit remotus ſeu ſuſpenſus:cũ eo tpᷣe ſus noi
terſit pᷣſertim cũ agit de iure eligendi qð ſuſpeſi
exerceꝛ ñ pnt:merito iſti caonici pꝛetextu ſuſpen
ſionis non poterant aliter repelli a lumine iudi
cdorum. Ex bac gloſa habes colligere unuʒ
ualde notabile dictumſ ſuſpenſus ab officio
2 beneficio non poteſt agere pꝛo iuribus bene
ficij temporalibus uel ſpiritualibus nomine p
prio tanquam beneficiatus.iſti enim canonici
dicebantur eſſe ſuſpenſi ab officio ⁊ beneficio⸗
unde uerbum ſuſpenſionis poſitum in tex ꝛefer
tur ad officium ſecundum docto. ut diffenat
uerbo amotionis quod ſequitur. E aduer
te quia Jo. an. ? alij uſque ad tempus ſunz ſim
pliciter tranſeunt cum hac glo. dnmi. Anto. di
ſtinguens has ſuſpenſiones.dicit ꝙ ſuſpenſus
a beneficio non poteſt agere nomine proprio?
inre ſuo:quia priuams eſt adminiſtranone:et
ſic ſua non intereſt:adducit nõ.in.c.cum nuinto
nienſis de electi.ſed ceꝛte male adducit.nam ibi
glo. notabilis quam doctores ibi nõ reprobant
dicit:quod ſuſpeſi a beneficio non impediuntu
eligere:quia talis ſuſpenſio non repellit eos ab
electione nec etiam a diuinis officijs. unde con
cludit ꝙ ſuſpenſi omnia negocia tam ſpiꝛituolſi
qᷓ; temporalia poſſunt exercere adeo ꝙ tali ten
pore tales tenentur officiare eccleſiam: quia in
pena eoꝛum talis ſuſpenſio intꝛoducta eſt:ideo
nõ debet in eorum releuatione aliquid operani
dicit tamen ꝙ ſuſpenſi modicam ſuſtentanonq
debent tunc habere:ne ex toto egeant:⁊ ſic con
cludit totum oppoſitum. ¶ Redeo ad nerba
domini Anto. aut eſt quis ſuſpeuſus ab officio
tantum:æ tunc putat quod cũ ñ ſit ꝛemotus ob
adminiſtratione beneficij poterat agere cauſas
temporales ⁊ ſpirituales in iudicio:quia iſti no
annectentur ordini. fallit in cauſa electionis qᷓ
agere non poterit: tum quia ipſam facere non
poteſt: tum quia annectitur ordini et quia ſua
non inteꝛeſt. ¶ Ego in hoc paſſu concluderej:
quod ſuſpenſio operatur ad limites ſuſpenſio
nis. Aut enim quis ſuſpenditur ab off cio ? be
nekficio ⁊ tunc rene peꝛpetuo menti dictum bu
ius glo. quam puto ueriſſimam: ut ſi ſuſpenſus
non poſſit agere nomine pꝛoprio tanquam be
neficiatus pꝛo iuribus ipſius beneficij. nam ia
tum debet facere ſuſpenſio temporalis quo a⸗
tempus quãtum pernetus in perpetuum: a. in
.i. que de tota. ff. de rei uendi.? in. cat ſi clerici
de indicijs. ¶ Ex bac glo. etiam inferturꝛc D
penſus a bencficio non debet babeꝛe xdditus
beneficij:cum pro eo agere non 4
nus eſt: ad hoc bene facit. e: preteꝛ. xxxij. di.mo
dicam tamen ſuſtentationẽ habeꝛe poter it ſi nõ

vab line
itni eicen in orcdeus
nehneſt Grfniig Nli

mmticeg eneßi

dstſ n
noczt ſ ngl aj
Aud⸗ räumnta 6

porinie ceki welſhins t hoe iln

sſiinis ne h iiiceclren
ſezlulcchüt lum un
eſfropnt mu ſe in füſuen.
vntrrenmn /hid aninan
p ichp iſhcivi aſe iam li
yninſs vr inu i elini ee
olßenfutlb ibffhͦ oe ſhenis
ſrcjm tm go No poſer agei
Pbffcoſtb ioſtpenſnscſen inbor re
frnpotaggoedarenmſan futtot.
Veſornisnd) ANatede ſüdieen
Jyno Disedd derun uncuadenc
Cis ſuis iettpcli tn nfn s unonionis.
tobbus negociſs etcheiftcncſenon Dtenn
Gctmo gnmn Bnnchengſietſng id
ſdo tmer mne et iggeſirce⸗ lgn ni d,
cCunſennstbiteee eddeſoer u
ter anfimn dnmn anäinicicrten
erſociſgiſhenmnanen⸗ Adocgtünn
lane i dinch
lbet ſnſn ſſlſt p ſ en ſen
entni ai ntan

lumani ngoſcts
uuthonne . lns doeftione
lciei bn
d ieleleil idee
ildren, . Ani enſon ,
Kimi nipclm

Derbo motionis otſeginn ie⸗

n ana on r i tdmu,
ermmſam ann br go din
ſtingnens bi ſupenſoes ctg i⸗
beneſcco on poteſ Agerenonſhere,
lure ſognia prinms eſ acninerne
ſeſn non inereſtadlct ö intnm n
nenſs de cmi d nr niadttet
go. norabilis oam doaorts ibi no mnen
irvo ſuſveſa bencfco non inpeiim
igere qniu tis ſipenſo non nyelits
cetnone nec inm a diuinss offjs Me
udt q iuſvenſ onnianezoen un ini

rrmporiin oſium gerece deo Wen

e des WMN Ware nCchne ne
aedN õ

wd dederin eNron Courdone ianidcen

Qcttmnen , iuſpeſt odicen one

deden e hebert eettold egenneti

(ern.Recnn
õ
wm Inn nia aid iſhkl
mtumet nd Mn cvod cüfltnn

W. .
deyekch otetn
“ aſch een
Arm ſiunesit inlene

Saſ⸗Frnſs G

◻

An faoyit liqz .1 .- lo

2 B ſahes A4B.Aααι¾. 2

¶ He exceptionibug.

habet unde niuat:ut dicii gloſ.nõbilis ĩ.d.c.cũ
uintonienf.⁊ glo.in cle.ut bi.q de eta.⁊ quali.
in voo dimidia:facit ꝙ nõ.ᷣ glo.in.c. paſtoralis
i.fi.ð ap.⁊ hoc puto uerius qͥcquid dixit Egi.
in.c.puenit de fideiuſ.ubi ꝑ illũ tex.⁊ cõeʒ obſ
nantiã dic ꝙ ſuſpẽſio rfert ad quotidianas di
ſtributões ⁊ nõ ad corpus pᷣbẽde ad illũ textũ
dic ut ibi nõ.in qͥnta ſołone ꝙ illa ſuſpenſio fit
poſtmodũ ſine pᷣiudicio creditoris cui reddiruſ
eꝛãt adiudicati.ul dic ꝙ non iĩtelligituꝛ de ꝛeddi
tibꝰ bñficij:ſed de ꝓpꝛijs pꝛimonialibꝰ z de hoc
ẽ bonꝰ tex.iũcta gl.in.c.de multa:de pbend.qꝙ;
latius declaꝛo in.d.c.ꝑuẽit. Aut ẽ quis ſuſpen

ſus a bñficio tm.⁊ tũc tene glo. ualde ſingulaꝛc

in.d.c.cũ uintonienß.⁊ eã declaꝛando ⁊ limitan
do dico ſic:ꝙ ſuſpenſus a bnficio põt eligeꝛe.̊
ꝓbat in.c.cũ ĩ cũciis..ſi.iũcto.c.cũ nĩtonien.
de elec.uide glo.in.c.cupientes..ceteꝝ:ĩ vᷣbo
a bñficijs de elec.li.vi.⁊ hoc qꝛ ius eligẽdi ãne
ctit᷑ ordini ſeu officio a quo ñ reꝑi ſuſpenſus.
hoc nõ.doc.i.c.cũ dilectus de conſue.eligi autẽ
n põt in illa eccła ubi ẽ ſuſpẽſus de hoc uideruꝛ
cãus ſingulaꝛis in.c.ꝑ. inq̃ſitionẽ de elec.⁊æ nõ.
glo.pal.in. d. c. enpictes. oĩa alia nero qᷓ ſpectãt
ad officiũ poterit exeꝛcẽ ſiue ſint ſpũalia ſiue tẽ
poralia:⁊ ſic reſtringerẽ glo.i.d.c.cupientes.in
eo ꝙ dicit ꝙ ſuſpẽſus a bñficio põt exercẽ oĩa
negocia ſpũalia ⁊ tpᷣalia.nã ſi intelligerer de ne
gocijs ꝑtinẽtibus ad bnficiũ a quo ẽ ſuſpenſus
eẽt de directo ↄ hanc glo. Itẽ quõ poſſet ageẽ
pro bnjficio ſi ab illo ſuſpenſus eſſet ⁊ in hoc re
ſtringo illã gl. ut ↄcordet cum iſta:⁊æ facit rõ.c.
paſtoralis in fi..de appel.⁊ ſentit hic nõbiliteꝛ
Inno. dicẽs ꝙ ex quo iſti erant amoti a benefi
cijs ſuis licet tpᷣali tñ infra tᷣs amotionis ſue
coĩbus negocijs eccłe intereſſe non poterant.qᷓ;
dicit nõ. dignum. Aut eſt quis ſuſpenſus ab of
ficio tin:⁊ tunc nec eligere põt nec eligi ut i.d.
c.cum dilectus ubi plene de hoc nõ.nec alia ex
eꝛceꝛe que ſunt deputata ordini:ur ĩi.c.i.de ſen:
2 ꝛe iudi li.vi.ſpectantia uero ad beneficiũ exer
cere põt:ut in.c.preſbyteꝝ.xxviij.di.facit. c.ſtu
deat.l.di.hec limita niſi ſit ꝓ tali cauſa ſuſpen
ſus ab officio ꝙ ꝑ conſequentiã etiã cenſeatuꝛ
ſuſpenſus a beneficio:ꝙ qñ contingat uide per
gloſ.ſingularẽ in cle. cupientes. S. nero nouam
de penis. Et uide ad mareriã qð nõ.in.c.ſicut
de choa.cle. ⁊ mulie.et ĩ.c.cum bone de etate.⁊=
quali.⁊ hec nõbis:qꝛ non habes alibi hunc ar
ticulum ita late deciſum. ¶ Extra glo. ſcias qðᷣ
Inno. tꝛactauit hic mateꝛiã huius abſolutionis
ad cautelam que poſſet hic obmitti cũ eã longe
diffuſius tractauerit Jo. an. poſt alios ĩ. d. c. ſo
let ubi nideas. Sed ad itellectũ termioꝝ dicam
hic aliquid breuiter et primo quero quare iſta
abſolutio dicitur ad cautelã. So. dic ꝙ dicirur
ad cautelam.i.ad maioreʒ ſecuritatẽ:et ad hoc
ut res ſit potius in tuto ꝙᷓ in periculo. uñ alibi
dicit lex: ꝙ babundans cautela nõ nocet: ut ĩ.l.
tieſtamentũ. S. teſiũ. C. de teſta. nam pretendẽs

excõmunicationem nullaʒ quo caſu dũtaxar bẽt
locum hec abſolutio:ut nõ. in. d. c. ſolʒ =. c. uene
rabilibus:de ſentẽ. excõi.li.vj. ⁊ hic.ſi innititur
ueritati nulla indiger abſolutione: ur in. c. per
tuas de ſen.excõi.æ.c.cum contingat de offi. de
le.ſed quia ſuper nullitate litigando poſſet inte
rim ſibi imminere aliquod preiudiciuʒ: ut ſi pꝛe
textu nullitatis ĩmiſceret ſe diuinis æ poſtmodũ
reperiret᷑ aliqua uel notaret᷑ apud nulgares ꝙ
eſt excõicatus ⁊ nõ ſe abſtineret a diuinis 2 con
munione hominuʒ uel quid ſimile. Ideo ut hec
pericula euitent᷑ 2 ꝛecs ſit in turo inuenerũt jura
nt peti poſſit ſeu fieri hec abſolutio ad cautelaʒ
nt. ſ. de pñti abſoluat᷑ inq;tum opus ſit preſtita
cautione de parendo mãdatis eccleſie ⁊ poſtmo
dum litigetur ſuper ueritate rei.⁊ ſi fuerit reper
tus culpabilis ↄpellat᷑ ſatiſfaceꝛe:ut in.d.c.uene
rabilibus.ał in totũ abſoluat᷑.unde ſᷣm Inn. fit
ad cautelam iſtius qui petit nt tute æ cum bona
cõſcientia ⁊ ſine aliquo ſcrupulo poſſit ſe imiſcẽ
diuiuis. Item ad caurelam opinionis ſue: ut. ẽ.
dixi. Iẽ ad cautelam alioꝝ qui nolunt ſibi con
municare: ⁊ ad cautelã eoꝝ que iſte facturus eſt
⁊? ne pretextu excõicatiõis infringant᷑ ſimilium
que ſtudioſius ex ſe porerit cogitare.¶ Secun
do querit᷑ qũ habet locum bec abſolutio ad cau
telaʒ. So. quidam tenuerunt ꝙ in duobus caſi
bus tantum. Orimus qn quis pretendit excõ
municationèe latã poſt appellationẽ tm. Secũdꝰ
cum dicit errore fuiſſe expreſſum in ipſa excom
municatione ⁊ ſic cum pretendit᷑ nullitas alteꝛo
predictoꝝ caſuũ:ut nõ.per Inno.in dicto.c.ſo
let de ſen.excõi.li.vj.æ facit tex.in dicto.c.nene
rabilibus.ſed hic Inno.firmiter tenet ꝙ quan
do ex quacunqʒ cã allegat᷑ nullitas ſemper habʒ
locum iſta abſolutio ad caurelam. æ bec opinio
eſt cõmunior ⁊ uerior ⁊ cõiter tenet᷑:ut etiã nõ.
in dicto.c.ſolet.nã eadem eſt ratio ubicũqʒ pre
tenditur nulliras que nuerſatur in dictis duobuſ
caſibus.nnde dic ꝙ cauſa exempli tex. in dicto
.c. uenerabilibus fecit mentionẽ de illis duobus
caſibus.⁊ ea que dicunt cauſa exempli regulam
non reſtringunt ¶Vlrimo querit᷑ quis iudex
poſſit ad cautelam abſoluere. So. dicit Inno.
ꝙ quilibet de ſententijs ꝑ ſe uel auctorirate ſua
latis.nõ tñ poſſʒ ſñias alioꝝ relaxare:niſi ĩ caſi
bus ſuis remittens ð hoc ad nõ.i.c.ad reprimẽ
dam ⁊. c.paſtoralis de offi.or ¶ Quid auteʒ ðᷣ
ſudice delegato in ſenrentia a ſe non lata. nide
glo.notabilem ⁊ quod ſuper ea nõ. in dicto.c.
ſolet unum tamen in hac mã ſemꝑ notabis ꝙ;
ubicũq; ſit mentio de abſolutione non adiecto
ad cautelã intelligit᷑ de uera æ pura abſolntione
que preſupponit uinculum. ad hoc nide glo.no
tabilẽ in.c.capitulũ ſancte crucis de reſcrip.in
fi.ubi dicitur ꝙ nunꝙᷓ abſolutio ĩtelligitnr fieꝛi
ad cautelam niſi exprimatur an petitio abſoluti
onis pure facta preſupponat nerum uinculum.
plene dic ut in.c.uenerabilem de elec.hic nõ ſũt
alia. Mi. ab.
Cc i

7 0 d en — / 67 .s „ „Oι² rBe 7 -.

C Sſileno 4 % ririrl1, Jar= he

Wicg u Aoz Snutelag ſeld poyit

7 Maſus:
Blecte ĩ chriſto. ?e
coicanonis exceptionẽ a pſecunone
appellatiõis quis ꝛcpelli nõ dʒ ſic cõit᷑ ſummaf.
ſed hec ſũmatio no ↄtinet aliquã dubitanoneʒ
per.c/cũ inter. S. e. . j.e.c.fi.ideo ſũmo ſic. Ex
caicationis exceptiõe nõ obſtante ualei reſcrip
tum unpetzatũ in cã appellationis Iʒ de excoĩca
tione lata pꝰ appellanonẽ a gꝛauamie nõ faciat
mentionẽ: 2 m boc ẽ caſus nõbilis 2 foꝛte ſin
gularis pꝑ quẽ poſſet colligi una ꝛegula ꝙ; 5 in
nouaro poſt appellarioneʒ ẽt ab interlocuroria
nõ é neceſſe i ꝛeſcripto faceꝛe mentionẽ de quo
infra dicã. Diuidit̃ bec decretalis. na i prio
ponit᷑ appellãts narratio:in ſcdᷣa appellarniõis
comifſio:ſcdᷣa ibi quo circa. CEõ ibi i eaſdeʒ
in cã monaſterij põt ex cã feꝛri excoicatio in
ſingulos de collegio hic eniʒ ipſe moniales fue
aunt excoĩcate:forte eĩʒ index ꝓceſſit ꝓpter eaꝝ
cõtumaciã:ad hoc.c. romana. ? in uniuerſitaiẽ
de ſen. exco.li.Vi.Et ꝑ hoc tollit᷑ qdᷣ quidã colli
gebant bic dicẽtes ꝙ tenet excoĩcatio lata ĩ uni
uerſitatẽ: de quo tmñ dicendũ ut in. d. S. i uniuer
ſitateʒ. Mõ. ij. ꝙ excoĩcarus põt in cã appel
lanonis imperrare reſcriptũ ex quo eiʒ ſibi peꝛ
mittit appellatio tanqᷓ; defenſio: eꝛgo 2 faculias
ſuper ea iudicẽ imperrandi æ ꝓſequẽdi:parum
2 nibil ꝓdeſſet appellatio ſi etia nõ daret̃᷑ facul
tas indicem imperrãdi æ pſequendi: qd ꝓcedit
eriã ſi ꝓ alijs cauſis fuiſſet excoĩcatus:ut clariꝰ
ꝓbatĩ in c. fi. j e.æ. S. e c cum inter. Opp.? ui
deĩ̃ ꝙ reſcriptũ impetꝛaiũ ꝑ moniales no debu
erit nalere ranq; ſurrepticiũ cũ nõ fecerit menti
onẽ plenã de ꝓceſſu: ut in. c. inter monaſterium
J. de re iudi.⁊ in. c.dilectus de reſcrip.⁊.c.ſuꝑ
eo de coha. cle. ⁊ mnlie. æ. c ex lr̃is ð do. ⁊ 2tu.
Y in. c. in nia de pꝛocu In qᷣbus iuꝛibus ꝓbat᷑
. ꝙ ꝛeſcripiũ dʒ facere mentionẽ de ꝓceſſu cauſe
7 de ſerie negocij ⁊ ſimilibus uit in eis patet.ſol
nit nõnt᷑ Gof. ꝙ pᷣdicta ſunt nera ꝛeſpectu eoꝝ
que fiũt ante appellarionẽ:qꝛ eoꝝ que fiunt ſeu
innonant᷑ poſt apellationem nõ põt fieri meuo.
cũñ enim per appellationeʒ ſit a iudice receſſum.
nõ teneor ſcire quid ipſe faciat unde non facta
de illis mentione reſcriptũ tenet ui bic ⁊. ð cõ
fir. nti.nel inuri.c. bone. Idẽ tenet Dbi dicẽs
ꝑ illã decꝛe. bone ꝙ ſicut de lr̃is que nulle ſunt
nõ ẽ neceſſe fieꝛi mentionem ut ibi ⁊ nõ.in.c.ex
tenore. S. de reſcrip.ubi hoc plene examiani: iia
nec de excõicatione ut bic qð eſt bene notaduʒ.
puto ꝙ etiaʒ alio reſpectu taciturnitas illius ex
cõicationis non habet nitiaꝛe: qꝛ illius expꝛeſſio
nõ ſubtraxiſſet nel retardaſſet principẽ a conceſ
. ſione reſcripti.nam ꝓpteꝛ excõicationeʒ non ut
J. c. li.?.S.e.c.cum inter ꝑꝑ inouationẽ factam
non qꝛ naliditas illius innouationis pendet ab

appel. li. vi. ergo ceſſat ois ſurreptio:ut i.c.ſuꝑ
lis de reſcrip. pp.ij. uidet eĩi ꝙ papa non
debuit dar̃ reſcripmũ iſtis moachis appellãtibus

exitu illiuns appellationis:ut in.c.non ſolum de

De excpuonibus.

cum exprimerent cauſam iniuſta. (So. Inn.
ꝙ littere monachoꝛũ nõ habebãt bonã iounes
ſed ſurꝛepticiã.dixeꝛunt eniʒ in impetratione 5
iudices nõ admiſerant exceptioneʒ excõicatiõis
contra actionẽ.ſi enim exp̃ſſiſſent qualitatem ex
cõicationis et qũo excõicate agebãt pſequẽdo
appellationẽ ſuã Zas nõ habuiſſent HBopo
.iij. in eo ꝙ papa mãdat ſimplicit᷑ ꝛeuocari “
uata poſt appellationẽ. non eniʒ nideĩ᷑ hoc indi
ſtincte de iure fiendũ: ut nõ. in. c. nõ ſolum pal:
So. Inno. multũ ſingularueꝛ limitat bic illam
iuris regulam nil innouari appellatione pendẽ
te. de qua.ff mil inno. app.pen ꝑ tomnʒ ? in.l ap
pellatione. C. ð appella. ⁊.c. dilectus eo.ti.⁊ ij.
.q.vj. S. appellatione. dicit enim eam pꝓceder ꝛe
ſpectu partis ⁊ ſic etiã ĩtelligir qð babet᷑ in aut᷑.
ur nulli iudi.. ſuper boc:ubi prohibetur poſſeſ
ſionẽ tranſferri de uno litigantiũ in aliũ.⁊ ideo
ſi aliquid ꝑ paꝛtẽ fiat nõ eſt id reuocandum ma
xime ſi nõ immutat᷑ ſtatus litis. ¶ Et ex boc die
ꝙ ſi agat᷑ ꝑſonali actione ut exempto uel coſi
mili ⁊ res que petituꝛ alienet᷑: renet alienatio cũ
& hoc nõ mutet᷑ ſtaius litis nec ppiudiceĩ appel
lationi:qꝛ ita condẽnabit᷑ ꝑſona facta alienatio
ne ſicut ſi n fuiſſ facta:ſi aũt agatur reali actio
ne de dñio tunc fatetur ꝙ non rtenet alienatio
nõ ea ꝛõne:qꝛ appellatione nõ pendente facium
eſt: ſed qꝛ res ẽ litigioſa. Hoſt. ueꝛo dicit ꝙ iſia
regula apoellatione pendente ꝛc̃. reſpicit neduʒ
iudicẽ ſed etiã partes ne uidelicet aliquid inno
uent in cauſa i pᷣiudiciũ adueꝛſaꝛioꝝ ad minus
niolenter nec mirũ m eum: qꝛ etiã nulla lite uj
appetlatione pendente non datur licentia parti
inuadendi poſſeſſionem quã tenet alia pars uij
circa illã infeꝛendi aliqnã uiolentiã immo ꝑius
ꝓhibetur expꝛeſſe. C. unde ui.l.ſi quis in un
27.l. extat. ff qð me. ca. z. c. placuit. xvi. q. j ſor
cins. ergo Fm eũ intelligitur ꝓhibitũ appelaano
ne pendente: æ cum bis tranſit ſimpliciteꝛ do.
An hic Ego contra banc diſtincnoneʒ Inno:
adduco bonũ tex.cuʒ glo. i. l. chirogꝛaphus. .
fi ff de admi tu. ubi dicit quod iudex relegauit
quendã ademptis ſibi bonis et cã appellationis
pendente condeénatus illa bona alienat: confir
mara uero ſententia cõtra appellantẽ fuit facta
ilins alienationis reuocatio. ? dicit glo. ibi hoc
eſſe:q; appellatione pendente non debuit fieri
alienatio ? ꝙ debuit ex indicis officio fien illa
ꝛeuocatio.idem tenet glo. in. .ſunti.fl. de bis
nõ. infa. ? ſic uidetur dupliciter illa lex ceumn gl.
facere cõtra opi. Inno.primo quia remedium
illius ti. nil innonari æc. babet locum cond inno
uationem paꝛtis ſcdᷣo qꝛ fit innouatio: licet agc
retur ꝑſonali.quid dicendũ. Ego diceꝛè ſeqnen
do illã glo.? Hoſti. ꝙ illius ti. ꝛcmediuʒ hobet
locum reſpectu parns ubi ꝑ factuʒ paniis mun
returꝛ ſtatus litis:ad boc adduco .c. bone ? q
ibi nõ. Inno. de ap. ? glo. in. d. c.non ſolũ. pro
hoc quia inſtantia cauſe appellationis ſuccedit
loco inſtanne cauſe pricipalis. unde ſient peden

gumm

wun, Mri

„guuta Ne .
oanin irtelin ti G
nieel ſonis i
anlN
mn liotn n
ane enniſih im
ſatfmnnn nueh
olkpor e
c li ſe ol⸗
lamilin iein ni
uigettn nglnt.
del unidenhl
lin Obere mlec⸗ r
aſcente ſo glt
Auzmli ni t
Clol lnouan e
ii ginthnoran d
liliotfdll –
— dear Mirün
mn aa a tdiili g atun ie
1e a, ocn dddrch ed
i,deoen —

ANR e
GarNeNo lal dätalihi

rhenn derpaſ N lum ſui,
xdiemn Jo Gd reſmiun
ci cite tenmnin ae⸗ 5
lioinamititi nr aſin
minnhlimurn n ℳrrle
hmitam Ma lor n nlli
lciſfeufa t oflii /in
nmiſenmi id is m, l⸗ ic
mn ir apeln imdsis ge mnoniin
ee ſtore gvocttont dce p lcte
igoin ciſ e Nundegappelart
Oenagtaeletetihende ntärtnepnn
dicsa eden Adndd iodenrumt.
ſaiuchee den R R denanidlaen
docic interdoln. ane dea ö vd rened
npiſhnotat tfiiffeſchidnann;
ci ains unſiio gutiheſa gpeket⸗
nlene neſfſbane naienenpun eiundian
Imo mi gi igi enl miceſei
notzno gfergfonis ppelntiedatienen
NNgnd Aoincan cr cian
na hencere Matſentaſt⸗ ſich 4
tinſihheſigign giiniidi,
Pniginſtunlgpotltonc u pa fe
Mionerntinc cᷓ “ . E
ſn lun ,iudeni effifnt
lii linct ceni ze apeſnioct,
mooreintin eiuit i
ncmnirsce ineini ſ F undd
ſiit uſefirſ di
. Ublenge l. n lamnl aͤ
imntinli ne ie, . eMni ſ
ernne gulritvhinn
neuſi ffeinf o ſclgfiinen

uen e n ͦ per iign ic j⸗
latn nicgre gno j d bien

len i e do tcif nn⸗
Liin aclincai ſfiünn
Noenri laſoo i antsl
flſen Nin ai doſte en 4 l hon;
Amnſig ie cden
tſpecitn

Gialß
1

8 Inris 1ſeainaligt D
nu ning oendittn
one nmſſen denno ligni ti
aignid ppanifir öci nt
nmne ſnoimmmi nb lis Enn
Al egi ni mone n onnt
nli t rs qe paimn Mori min in
bor no mni ſnms iibs e illi,
luton: q conlanbit glon ien in
N ſau /i fufi txu: it agemr telr
N e oo mnc ſarur ſon tena en
a vr:q: pelonone no pencneſm
AlAqr ig Mo1
rzni ap clunone pendtnr i nſpſc, d
ilciſed ani onnes e idcſie a1Mid innd
rnN nſtindci dteſnnapal nins
Gdencr WMäfnem antailaſat
Kuiane int in dun lanad
radenci oſchenen gawe dane
cra lu uiremn igiin en inili
eſe K memligtobn

a
qu 80 r at hul 1n
de ncämcliginn dorſe

Zente:1 cun O6s nig hnp

S= S =

* 447 audle; 7+ 7 14 . e 1 Z.

De exceptionibus.

illa inſtantia nihil eſt innouandũ etiaʒ ꝑ partem
nt in cle.ij.nt lite pendẽte.ita nec pendẽte inſtã
tia cauſe appellationis qꝛ ſuprogatũ debʒ ſaper̃
naturã illius in cuius locũ ſubrogat᷑:ut in.c.ec
cleſia ut lite pendente z.c.maiores de bap.eadẽ
eiʒ eſt cauſa licet inſtantia ſit diueꝛſa:ut.ij.q.vVi.
.F. poſt pam iũcra glo.? ꝑ Har. in.l. cum apð
ff. iud. ſol. ł põt ſic dici ⁊ melius: ꝙ aut appella
tur extra iudicium ⁊ in dubio habet locum Sↄ i
nouata appellationis pendentia: ut ꝓbatur in
dicto.c.bone ⁊ ibi ꝑ Inno.⁊ ꝑ eundẽ in.c.dile
cti de ma.⁊ obe.& in.c.ex parte.sõ.de reſcripiiſ.
Aut appellat᷑ in iudicio æ procedit opi. Inno:
hic dico tũ ꝙ innouata reuocabũt᷑ non ꝑ ꝛeme
diũ illius tituli nil innonaꝛi zc.ſed ꝑ remedium
alrerius uidelicet lite pendẽte.nam ut.õ. dixi ñ
minus lis pendet nũc qᷓ; p ar.optimũ in l.ita ðᷣ
mũ.C.de procu.nbi patet ꝙ effectus lite.ↄteſ.
durat etiã poſt interpoſitionem appellanõis.ad
idem tex. optimus qui ad hoc põt adduci in. c.
cũ teneamur de ap.⁊ ſic põt ſaluari illud ſigula

Ihre dictum Inno. Et rõ diueꝛſitatis inter appel

lationẽ iudicialẽ ⁊ extraiudicialẽ põt eẽ hec:ap
pellatio eim extraiudicialis directe dirigitur ad
partẽ ut nihbil innouet:ut dicto.c.bone ⁊ in.c.
certationi eo.ti li.vVi.et loquor qñ appellat᷑ ex
iudiciũ ñ a iudice et ideo oꝑat᷑ officiũ ſnũ ↄtꝛa
partẽ innouantẽ.iudicialis nero dirigit᷑ ad iudi
cem. Eſt eim appellatio iudicialis de minori iu
dice ad maiorẽ ꝓuocatio:ut.l.i.ff.de app.nide
bonã glo.in.c.ij de ↄſue.li.vi.unde ꝑ appellati
onem agit appellans ſuſpendẽ iuriſditionẽ pᷣmi
indicis et cauſam deducẽ ad ſuperiorẽ: ut in.c.
ſi a indice de ap.li.vi.õ ꝑtem ei nihil agitur ad
boc.c. interpoſita.S. ſane de ap.iõ illud remedi
um nil innouari ⁊c̃.fuit pᷣncipał: inductum õ in
dicẽ cuius iuriſditio erat ſuſpenſa ꝑ appellatiõʒ
2 tene menti hanc rationem.puto etiam dictuʒ
Inno.nerũ ꝙ ſi agit᷑ ꝑſonali non debet fieꝛi ꝛe
nocatio alienationis appellatiõe pendente facta
ꝑ id ꝙ nõ. Inno.in. c. cum. OIO. de ↄſti.æ ʒ ibi
loquat᷑ pendẽte pria inſtantia:idẽ tñ eſt dicẽdũ
in cauſa appellationis:qꝛ quicquid põt fieri in
pria inſtantia poſt lit. ↄteſt.põt fieri in cã appel
lationis:ut in.c.cũ Joannes de fið.inſtru.⁊ qð
nõ. in dicta.l.ita demũ ꝑ Ma:. appellatio enim
ſolũ ꝛeſcindit effectũ ꝓnunciati et deuoluit cãm
ad maiorẽ iudicẽ: ut.l.ꝑ hãc. C. de tempo.ap.
et. c. ueniẽtes de iureiuꝛã. .I. cyrographꝰ
F. fi. palł.põt rñderi ꝙ ibi bõa eꝛant effecta cũ
ſnia fuerit lata ſpecifice ſuꝑ illis:ut in.l.cõmiſſa
.ff. de publ. unde ꝑ alienationẽ mutat᷑ ſtatus lit.
cõtra ritulũ ne lite pendẽte.ideo debʒ fieri reuo
catio et hoc negat Inno.ſed qñ agit᷑ perſonali
bona nõ afficiunt᷑ etiã per ſñiam ſed ſolũ pᷣcipit᷑
ꝙ debeat rem tradere.ð quo tũ dicẽdũ: ut nõ.
in. l.i. f. de ac.p.et dixi in.c.cũ Joannes pᷣall.
de fi. inſtꝛn ¶ Itẽ et ſo põt ꝛñderi qꝙ ſi non ꝛe
uocaret᷑ ibi alienatio nõ poſſet perſona cõdẽna
ri ſicut prius.uel terno põt dici ꝙ id eſt ſpeciale

in fiſco in cuiꝰ fraudẽ alienatio facta fuit faciũt
plene circa hoc nõ.in.l.poſt cõtractum. ff. ð̊ do
na.ſed prima ſolutio eſt ſubtilior ¶ Venio ad
glo. quas pꝛeter ordinẽ ſoluũ in fine reſeruaui
ꝓpter earũ facilitatẽ ⁊ oẽs clare ſatis ſunt pᷣter
finalem que diuiditur in duas partes. In pria
opp.ꝙ hic emanarũt quattuor cõmiſſiones.pꝛi
ma ad abbatẽ ſancti Wenedicri ad petitionem
monachoꝝ ſcdᷣa ad priorẽ de Angleſia ad pe
titionẽ monialiũ appellantiũ. tertia ad peioꝛẽ ðᷣ
Geꝛmine ad petitionẽ monachoꝝ appellantiũ.
quarta ad decanũ Licoñ. ad petitionem monia

liũ iteꝝ appellantium: ⁊ hec fuit ulnima commii

ſio.de qua ut hic in tex. cui decano papa mãdat
ꝙ iuſtificata appellatione ex parte monialiuʒ de
beat procedere ſᷣm tenoꝛem prioꝛis mandati di
recti ad priorẽ de germine.ſed illud fuit tertiuʒ
mandatũ ⁊ nõ primũ:ut patet ex pꝛedictis æ ex
tex.quare male. So.glo.qꝙ reſpeciu pꝛimi man
dati ꝓcedit contrariũ:ſed reſpeciu iſtius ultimi
illud dicitur primũ.fuit eni primũ reſpectu iſtiꝰ
ultimi: facit qð in ſimili babet᷑ in.c. Joſeph de
uer.ſig.⁊ hoc nõ. pro teſtibus concordandis.
¶ Scðo glo.querit de ordine ꝓcedẽdi ꝑ iſtum
decanũ:⁊ rndet ut in ea patet.⁊ in effectu uult
ꝙ licet iuſtificetur appellatio monialiuʒ interpo
ſita a priore de Gemine:nõ iñ per hoc cogno
ſcet de principali cã:ſed ſuccedit in locũ prioris
de germine. Moſtiẽ.reprehendit glo.dicens ꝙ
poſtq; conſtiterit de granamine tertioꝝ iudicuʒ
debet iſte decanus ꝓcedeꝛe in cã principali: ut
ꝓbstur in lr̃a ᷣm eum ⁊ hoc noluit papa ut eui
taretur circnitus. Jo. an. ⁊ cõiter doc.ſequẽtes
tenẽt glo.æ certe glo. ꝓcedit ut ius dictat: arg.
.c.ut debitus de appellati.ſed iudicio meo non
oportet nos in illo fatigare:quia papa mãdauit
bic decano ut iuſtificata appellatione procedat
iuxta tenorẽ cõmiſſionis prime facte priori de
BGermine. Jdeo inſpiciẽda erat illa forma = ſe
quenda:ar.c.cũ dilecta de reſcꝛip.⁊ ſi de nono
acciderit iſte appellationes procedendum foret
ut habetur in glo.niſi aliud haberet forina con
miſſiſſionis ut h̊ ⁊ ̊ ſufficiãt qm bic nõ ſũt alia
Mi. ab .
Ignificauerunt. s
exceptionẽ excõicatõis a pꝛoſecutione
appellationis etiaʒ originalis actor repelli non
debet:⁊ eſt caſus ſingularis quatenus dicit de
actore.¶ Miuidit᷑ in duas partes. In prima
ponit querelaʒ appellãtis. In ſcdᷣa inſtruit indi
cem a quo:ibi mandamus.¶¶ Hõ.ibi ſignifica
nerũt capitulũ.⁊ ibi capitulũ appellarunt qð no
men habẽs ſignificatũ plurale uel nomen collec
tinũ põt cõiungi cum uerbo pluralis numeri: 2
de hoc in.c. capitulum ſancte crucis de reſcrip.

HMõ. ſcᷣo ꝙ in collegiata eccleſia etiã ſecula

ri epᷣs nõ fundat intentuʒ ſuũ ſuper libera colla
tione ſed dũtaxat ſuꝑ cõfirmatione.electio ueꝛo
ſpectat ad collegiũ:ad boc.c.i.de electi.⁊.xviij.
E

2
*

er Ietzr 2c&.. 7 ſalrn AP) Fei⸗1. 4 n nn7*ν
7

N

itter jp ie pani ſula abrſſidce 9dena

Prenſrte cv

q.ij.c.i.iuncta glo.dixi.S.e.c.cuʒ ueneꝛabilis.
M. rertio ꝙ c pituluʒ põt excoĩcari. dic ut
plene le. ?æ nõ.in.c.romana.J.in uniuerſitatẽ de
ſen erch.1. vr. Aſ Ph quid fiendũ cũ ſupeꝛior
nõ uult cõfirmat electionè. debʒ eiʒ ꝛecurri ad
ſuũ ſuperiorẽ ⁊ põt adiri etiã appellatiõis uia.
grauat eiʒ in nõ cõfiꝛmãdo ꝓut de iure dʒ:nec
tps eſt prefixũ ad cõfirmanduʒ ſeu inſtuuenduʒ
ideo oʒ ut pᷣdixi recurrere ad ſuperiorẽ ut dixi
poſt dños de ꝛota in.c ij. de ↄceſ pbẽ.¶Mõ.
nitio regulã generalẽ ꝙ oĩs defenſio cõceduur
excoĩcato. hʒ eĩiʒ ſẽꝑ legitimã ꝑſonã ſtãdi ĩ iudi
cio ⁊ extra nbicũqʒ ſe defendit legitime ↄcoꝛdat
S e.c.cñ inteꝛ¶ Op.uidet᷑ eiʒ ꝙ legitime po
merit archieps nõ cõfirmaꝛe electũ a capitulo.
nam ſi capitu lũ eligit indignũ pꝛiuat᷑ ipſo facto
poteſtate eligẽdi:æ poteſtas deuolui ad ſuperi
orẽ:ut in.c.cũ i cunctis in fi.ð elec.So.du lex
eſt itellectus primus quod cã ĩi dignitatis electi
fuit quare Archiepᷣs aliũ inſtituit:ſed tunc ap
pellatio fuiſſet iniuſta.ſcdᷣs intellectus eſt ꝙ Ar
chieps pᷣtendebat ius eligendi ad ſe ſpectare et
non ad capitulux. 2 iſte intellectus magis placer
glo. prime ⁊ ẽ ueꝛioꝛ ꝑ tex.in eo qð fuit ꝓnunci
atum ius eligendi ꝑtinere ad capituluʒ. nam ex
forma ſñie pᷣſumit᷑ qualis erat contẽtio:ut nõ.
in. c. inter dilecros de fi inſtru. ⁊ expreſſius nõ.
glo.in.c.audita ð reſti.ſpo. ¶ Op. ſcdᷣo uidet̃
eiz ꝙ capłm nõ potuerit appellare cũ ſñia fuerit
ꝓ eo lata:ut in.l.omnẽ honorẽ.C.qñ ꝓuo.nõ
eſt neceſ. So.dicit glo.fa:⁊ bñ:ꝙ ĩmo fuit lata
in parte contra capł'm i eo ꝙ paꝛs aduerſa fuit
abſoluta ab impentione capituli.foꝛte enim fᷣm
glo. capituluʒ petijt a parte aduerſa expenſas fa
ctas in cauſis ? ꝓnũciari ius eligendi ad ipſuʒ
capituluʒ ꝑtineꝛe:iudices ꝓnunciauerũt ꝓ capi
tulo cum ad ius cligendi z reſpectu expenſaruʒ
abſoluit partẽ aduerſaʒ.⁊ ſic utraqʒ pars reſpe
ctu diuerſoꝝ: appellauit qð fieri põt: ut ĩ.c.ray
naldus ⁊. c. raynutius de teſta. ¶ Et ex boc in
tellectu nõ. qꝙ uictor in pᷣncſpali põt appellaꝛe
reſpeciu condẽnationis expenſaꝝ obmiſſe: licet
ꝑs uicta appellauerit ab ipᷣa ſñia. MDe. ? Ab.
tenent hic cõtrarinʒ dicẽtes ꝙ ex quo index in
lit hic ſniam in fauorẽ unius partis:nõ põt illa
pars öhoneſtare iundiceʒ appellãdo dũtaxat ex
obmiſſione condemnationis expenſaꝝ allegant
d.l.oẽʒ honorẽ. ¶ Aduerte bec decertano de
pendet ab intellectu illius.l.omnẽ bhonoreʒ: ſed
coĩs opi.ibi ⁊ alibi:ut..allegabo in ↄtrarinʒ.
Concludo neꝛitatẽ:dic cũ querit᷑ nũquid nictõ
poſſit appellare ex ſola obmiſſione condẽnatio
nis expenſaruʒ: uel qꝛ minus ſufficient᷑ cõdena
tio facta eſt aut eiʒ pars uicta appellauit.⁊ non
põt uictor ex ſolo appellaꝛe:et hoc ideo quia
P appellationeʒ aduerſarij põt cõſequi reforma
tionẽ expenſaꝝ:ideo exquo põt intentũ ſuuʒ cõ
ſequi ſine appellatione non debet appellare indi
cem dehoneſtando:qð pꝛocedit etiã ſi ꝑs uicta
appellauerit ⁊æ appellationẽ nõ ꝓſequat᷑.eſt eniʒ

De excepflonibus.

ius acquiſitum appellato: ut poſſet illam innito
appellatore ꝓſequi.⁊ iſte eſt uerus caſus dicte
.l. omneʒ honoré: licet glo. aliter ibi ſentiat bor
tenet Har. ibi. 2 dni de ro. deciſione ccclxuij.
ſpe. in ni de appel. in quibus. v. xxxiiij. Jo
an. in addi.⁊æ do. Anto.hic ⁊ hoc recte udicio
meo uoluit ille tex.hoc tn limitat hic do. Anto.
qñ fuit obmiſſa expenſarũ condenatio.ſi autem
ſit lata condenatoria ↄtra reum et abſolutio ex
penſarũ pro eo. tunc oportet actoreʒ appellaf ſi
uult expenſas conſequi: qꝛ non poſſet releuari
ex appellatione aduerſarij cũ peꝛ illaʒ nõ ſulpen
datur abſolutoria ab expenſis 2 ſic dicit poſſe
intelligi iſte tex. ſed ego non uideo ſuff cientem
rationẽ differentie inter hunc caſum et pꝛecedẽ
tem. nam quando iudex condemnat minus ſufi
cienter uidetur partem abſoluere a reliqua pte
ubi nõ fuit petita ceꝛta qtitas: ut in.l.i. C. ſ ad
uer. rem iudi. m unũ intellectum qui cõii tbi te
net᷑:et nõ. Inno.j. de re iudi.c.cuʒ inter. tamen
uidemus ꝙ per appellationeʒ aduerſarij poteſt
uictor conſequi ꝛefoꝛmationẽ ſententie: ut in di
ctia.l. omnẽ honorẽ. In hoc tamẽ diſtiguerẽ ꝙ
aut uictus appellat a ſentẽtia quatenus eꝛat cõ
tra eum dũtaxat:⁊ tunc puto ꝙ oportet uictoꝛi᷑
appellare reſpectu expenſaruʒ ſiue iudex obmiſe
rit cõdẽnationẽ expenſarũ ſiue abſoluerit:quia
cum tot ĩ effectu ſint ſentẽtie quot ſunt articuli:
ut.l.etiã.ff. de mino.⁊ nõ.glo.in.c ij. de oꝛ. co.
licuit uicto appellare quatenus facit contra ſe:
per cõſequẽs nõ reperitur ſententia ſuſpenſa ii
ſi quatenus facit contra uictum appellanté.? 0
niſi uictor appellet nõ poterit ꝓ ſe aliqꝗ id dic
re:facit qð nõ.in ſumili i.c.cum olim de cenſi.?
quod habet᷑ in dicta.l.etiã. aut nictus ſimpla
appellat a ſententia: æ tunc indiſtincte põt uidor
reformationẽ expenſaꝛũ conſequi.qꝛ ſimpłex ap
pallatio a ſententia ſuſpendit totã ſentenn:lcet
cõtineat plures articulos: ut in. c.raynaldus et
.c. raynucius de teſta. ? ſic intelligo æ reſtringo
tex. in dicta.l.omnẽ honoꝛem. Aut nicis non
appellat:et tũc põt nictor appellaꝛe.ſumus eniʒ
extra caſum.l.omnẽ honoꝛẽ. et ſi diceꝛemus cõ
trariũ ſequeret᷑ abſurdũ:qꝛ ex non appellatione
adnerſarij uictor perdeꝛer ſũptus factos in lil
et eſſet in optione iudicis nõ condemnare ad ex
penſas contra.l.ꝓpeꝛandũ. C. de indi et.c. calü
nia de penis:et hanc opi.tenuerunt do.de rota
2 Bart. æ Spe. in locis pal. ¶ Ded erca pre
dicta queꝛo quid ſi expenſe non fuerũt pe acio
rem perite nũquid poſſit appellare ſi iudex tu
lit ꝓ eo ſñiam in principali ⁊ obmiſit condenati
onẽ expenſarũ do. de 20. decif pal. concludunt
ꝓ maiori paꝛte ꝙ ſic: qꝛ iudex ex officio ſuo de
bebat condẽnationeʒ facere: ut.l ediles. . item
ſciendũ.ff. de edi. edic. inꝛa dicunt niciu uicto
ri condẽnandũ: ut dicta.l.pperandũ 2.c. calum
niam. quidam tamè fuerũt in cõtraꝛia opinione
2 ſententia ut ibi refert collectoꝛ deciſionuj:ſe
cum prima opi. uidetur hic tranſire do. Anto⸗

io.mun
rlnn e
Ee i lanci⸗ 4 n
bocjren I ai de
ſni tanmt niſiin
1 Bu ut ci . .
en iigublnul
Urinliſß alſi ic adun

7 l, 7 lol
5. Jnolſt/ Cropnin n
ErNN. earate
unit . mcti r in
AreNr hoe 10.90. m.

ſeie
lrfuil 4 veaittdict di
h

Ne
taurtrigunk gbion

1Nrreti tlooſate Gid
nie Ce em Me tci nnd
ru riſeo cob iſis lſ er pelr
tn ce o icnt nmnt oe m
mmi ilc inr in inel
Ape deg ao r ſeprrr
,mmañ icmr ſtalii muſimenr ,
ninm ANtue lrt otfda .
ulyoer ioſnpnnmn .iij C
clelinitaßelen ur pollt ppclan ni
oepettelterctdenie tredr ti h ds ienn
Npelaoca orraiader anedederetr
Genmronecdeſmdſicand iweit geieide
No iNCicogaci ced inloci pinn w
s ſicnt ilepoternerſtooffcio cdemte
1ſſeſactad bot o ed def eci
Wbicicrg ad ahektdtitiwrns huns
Entinderreiongretſun ciüifni n
ppeſanis gtſnceit ohriniinlez
rö Brr nlA apreſinſ⸗ en
Necnian welans rpaſan Aoris
nagon clinl an ieſniennl
e. Sminſne ſitit nmi

tmni ecöceſ preben ⸗ W
le Nben la prcin hi z
)aitlmiul Iiir in

ſchego nonultott
Nrence inter hore gn⸗⸗

neg
ven⸗ nannnlninder n
Cienter uidanrp 8

non abooheen,
Plcen en
Nbinöflitpein ſenöhtttenl

er fan id in ni Unſetungi
eign, no derr nn
uidems Prreppelanone ut⸗
uigor conſani miumntoni nnin
m lomebomn dor mi i
an ulnsg Ppprlrra ſrdin umnse
m am cunmir mronocponne
prlar ſemm apenſiny ſeincn
ncceunoni ooſri ſectſotnis
n ot ficn imr emiit or ironin
ileni fde mno e gloinc/ο%0
Nnir uigo gppeliere gonenus flct conmw ,e
Cölegvis nd teperiur ſanenmaſiſhenſn 1
dmenms d ndncun Mdbnet
õ
Cindt ed nimntt nmdfnn eni
qpod dpi n n) i muſtn n
õ
cormuini cheſſri oikaſn⸗
to aſcnertaſſichiti lrt

canen dored aicllosn NCN

njncns de chalt nctptt

mndnomibum dun
ppalare chi Ncnt nle⸗
am aimn lomidnia
irmnũ perei toſl ſger H
1 n imorpach

¶ Aduerte qꝛ hec ẽ ſubtilis xonſiderario.nam
ubicũq; põt iudex aliquid facere ex officio ſuo
ſi nõ facit non põt ex hoc appellaꝛi:dictũ eſi no
tabile Spe. in ti.de offi.iud. O. impedit.v.quid
ſi iundex tenet Jo. an.æ cõiter doc.poſt pe.j.c.
proxio.rõ ẽ quia iudex non tenetur impendere
officiũ ſuũ ad cõmodũ priuari ſi nõ poſtulatur
ut in.l.iiij. ꝗ. hoc autẽ iudiciũ.ff.de dã.infec.et
nõ. Inno.in. c. ad noſtrã.ij. de iuꝛeiu. ideo con
munit᷑ dicit ꝙ ſi iudex obmittit condẽnationeʒ
expenſaꝝ:qꝛ non fuit peritũ ñ tenet᷑ reſarcire de
ſuo.ſecus ſi fuit petitũ hoc nõ.glo.in.c.fi.de ꝛe
ſcꝛip.? Haꝛ.in dicto.. hoc aũt iudiciũ ⁊ dicta
l. ꝓperancũ ⁊æ.d.l.omnẽ honorẽ ⁊? ꝙ non poſ
ſit appellari qñ expenſe nõ fueꝛunt petite ſentit
Spe.in dicto..in quibus.v.ſed quid ſi nictꝰ.
2 forte hec opinio eſt uerior de rigore iuris.ĩ
putet eĩ ſibi qꝛ non petijt magis enim debuit ſi
bi proſpicere q; expectare ꝓpriũ mortũ iudicis.
Et ſi dicercs nõne ſepe appellat quis nt probet
nõ probatũ uel ui opponat nõ oppoſitũ in. l. ꝑ
hãc.C. de remp.appe.=.c.cũ Joannes de fi.in
ſtru. rñdeo ꝙ ob iſtas cauſas põt appellare:nõ
aũt ut de nouo aliquid petat:quia hoc non ſpe
ctat ad indicẽ appellationiſ.ij.q. vi.in fi.⁊=.l.eol
C. de appe. dices tu eꝛgo ex toto iſte perdet ſũ
ptus cũ nõ cõpetat ſibi aliqd remedium:ut.l.ter
minato. C ð fꝛuc.æ li. expe.⁊.l.in bonefidei.C.
de uſuꝛ. dico ꝙ ſic ⁊ ſibi imputet:aꝛ.in I.iiij. C.⸗
depoſi. ſic limita pᷣdicta ut poſſit appellari quã
do expenſe fuerũt petite fateor tñ ꝙ ſi ꝑs uicta
appellauerit poterit iudex ad quẽ habere conſi
derationẽ expenſarũ.licet nõ fuerũr petite ĩ pri
mo iudicio:quia cũ ſuccedit in locũ pꝛimi iudi
cis.ſicut ille poterat ex ſuo officio cõd ẽnare ita

2 iſte facit ad hoc ꝙ nõ.do.de ꝛ0.decif.cccliiijſ.

ubi dicũt ꝙ ad appellationẽ alterius partis po
terit iudex reformare ſniam etiã in fauorẽ non
appellantis:qꝛ ſuccedit loco primi iudicis:facit
q; nõ. Bar. in.l. ſi expreſſim. ff. de appel unde
ↄſequitur appellatus ex perſona alterius ꝙ ex
ꝓpria pſona conſequi non põt:ſimile in l. petẽ
de. C. ð̊ temp.in inte.ꝛeſti.⁊ ĩ.c. auctoꝛitate maꝛ
tini de cõceſ.preben.li.vi.⁊ predicta bñ nõbis
qꝛ faciũt ad multa ¶ Subſequitur ad idem qᷓ
20 quid ſi aliquis fuit ſimul condemnatus in pᷣn
cipali et expenſis. So. dicit hic do. An.q oʒ
ipſum ab ntraqʒ appellaꝛe ⁊ cõſequi utranqʒ qꝛ
Archidi.in.c.fi.in fi.de appel.li.vi.¶ Sed tu
aduerte qꝛ Archi.nõ ſic loquit᷑ ut allegatuꝛ. lo
quitur ei ipſe qñ condemnatio expenſaꝝ fuit fa
cta an diffinitiuã ſuꝑ aliqno articulo.ſi eim con
dẽnatus nõ appellauit z lapſum eſt decendium
nõ poteꝛit poſtea in appellationẽ a diffinitiua il
lam condẽnationem proſequi.⁊ optime loquit
R.c.fi.pal.quia illud grauamẽ ñ eſt coniũctum
negocio principali:imo plus noluit Inno.ĩ. c.
ſepe de ap ꝙ ſi index pronuntiat ſuper aliqua
exceptione Sↄ pꝛoponentem.licet tunc nou con

¶ De exceptionibus.

dẽnauit ĩ expenſis nõ poterit poſiea appellari
ſi poſt decendium fit condẽnatio: qꝛ iſta eſt exe
cutio prime pronũciationiſ.unde ad propoſitũ
dico ꝙ ſi in eadẽ ſententia iudex cõdẽnauit in
principali ⁊ in expenſis ſatis ẽ ſimpliciter a ſen
tentia appellari:qꝛ unica põt dici ſenrẽtia:ur in
.c.ij.de or.cog.que ſuſpenditur ꝑ unam appel
lationẽ.licet habeat płres articulos:ut in. c. ray
nucius ⁊.c. raynaldus de teſia.¶ Rñdeo nunc
ad cõtrariũ prio formatũ per glo.tene ſequentẽ
ſolutionẽ in glo.qꝛ forte capitulũ petijt fructus
ab inſtituto: ⁊ hec ſolutio eſt bona. Ex qua colli
ge ꝙ inſtitutus nõ legitime tenetur ad ꝛeſtitutio
nẽ fructuũ.qð tñ intellige ſᷣm ea que plene dixi
in. c. grauis de reſti ſpo p. ſecũdo de con
trarietate e. nam primo innuit iſtos canonicoſ
fuiſſe actores.⁊ tamẽ poſtea uidet᷑ uelle oppoſi
tum. dicendo ꝙ excõicato defenſio reſeꝛuatur.
tem ex quo iſti de capitulo erant actoꝛes quia
petebãt confirmationẽ quare nõ repellũtur pre
textu excõicationis contra.c.pia de excep.li.vj.
So. glo. in v. deſenſio intrat bãc materiam ⁊ i
effectu concludit ꝙ iſti erãt actores ut ſatis pa
tet ex a:ſed ex quo ſententia fuit lata ↄtra eos
intelligunt᷑ rei.ueniũt enim ad appellandũ ſtimu
lati ex ſñia:ideo pretextu excõicationis non de
bent repelli ne ius eorum pereat. ¶Er hac ſo
lutione colligit᷑ qð dixi in ſũmario ꝙ; ad proſe
cutionem appellatiõis admittitur etiã actoꝛ ori
ginarins. hanc opi. clarius tenet Inno. bic di
cens boc expreſſum:qꝛ nõ ſolũ reus originariꝰ
ſed etiã acior põt appellationẽ ſuã proſequi ex
cõicatiõe nõ obſtãte ⁊æ ꝙ capitulũ fuit actor pa
tet ſm eum qꝛ primo egit coram Archiepo pe
tendo confirmationẽ Detri quẽ elegerãt æ ap
pellauit ab ipſo quã appellationẽ ꝓſecuti fuerũt
coram prepoſito. Tertio egit coraʒ abbate ſan
cti ſaluatoris z collegis petens ſententiam ab
ſolutoriam latam pro aduerſario retractari.
Hol.h̊ tenet contꝛariũ:qꝛ is qui in principali ẽ
actor eſt etiam actoꝛ in cã appellationis:facit.l.
bi qui ad ciuilia. E. de appel.? qð nõ.in.c.in pᷣ
ſentia de renũci.ſicut ergo ĩ principali fuiſſet re
pulſus ita ⁊ in cã appellationis.ſi ergo nult au
diri faciat ſe abſolui:ꝓ hoc fac.j.e.c.ꝓxio: ubi
in qualibet paꝛte litis põt ꝛeppelli dicit etiã ꝙ ſi
tanto tpᷣe ſteteꝛit excõicatus ꝙ lapſuʒ ſit tpᷣs ap
pellationis exercende non aundierur amplius:de
ſe eim ↄqueratur.ar.ff. de mino.l.cũ mandato
nõ ob.hec decre.que nidet᷑ admittere actorem
originariũ qꝛ quatenus capitulũ petebat confir
mationẽ erat acror ⁊æ hoc reſpectu nõ dʒ andiri
ſed eo reſpeciu quo appellauit ab inſtitutione
cephy.tenebat locũ rei:quia defendebãt iura ec
clie:æ hoc reſpectu debʒ audiri Jo.an.inſtat ſʒ
tandem concludit ꝙ aut appellat excõicatus ab
inteꝛlocutoria:⁊æ tũc finito articulo appellatiõis
põt pᷣtextu excõicationis repellit ex quo ẽ actor
quia iam opponitur canſe principali cum ſinito
appellationis articulo aggrediat᷑ iudex cauſam

C 5

X ₰ aftoer aGinD* *νrρ ſy 77 ſu Prd oy'e zf
1172r, bſmanse . 2 .

principalẽ: ad hoc qð le. ? nõ. in. c.i.de appel.
li.vi. ſed prius repelli nõ põt cuʒ ueniat ſtimula
aus.aut appellauit a difſinitiua:⁊ tenet ſimplici
ter opi Inno. ut nõ poſſit ꝛeplli:⁊ hoc ꝓpteꝛ
cõmixtioneʒ appellationis æ pᷣncipalis.non ciz
põt cognoſci de appellatione quin cognoſcat ðᷣ
principali.unde potius ꝓpter iniquitatẽ graua
minis ſaltim ꝛe ipſa ⁊ ſi non ex indicis ꝓpoſito
debet audiri etiã ſuꝑ principali ꝙᷓ; pꝛopter pᷣnci
pale cõmixtuʒ ipſum excludit a ꝓſecutione gꝛa
naminis:facit.c.ſacris ð̊ ſepul.? qðᷣ ibi nõ.æ.l-
nna in prin. E. de rei nxo. acti. ⁊ ĩ.c.i.ne ſe.ua.
hanc opinionẽ ut audiat᷑ tenet Ab. in. c. i.de ex
cep.li.vi.⁊ cõiter moderni hic.hanc opi.credo
ueriſſimã: æ dico apeꝛte ꝓbaꝛi ꝑ iſtũ tex. nam ſi
bñ pondereĩ᷑ ſñia lata ſuper appellatione aperte
colligitur ꝙ capitulũ principalr ꝓſequebat᷑ cau
ſam in qua erat actor.fuit eiʒ pronũciatũ iuſ eli
gendi ad capimlum pertinere ? cõfirmatus fuit
ab eo electus. ¶ Nẽ patet ex ꝓnunciatione ꝓ
prioꝝ iudicũ:in eo ꝙ decreuerũt paꝝẽ aduerſã
nõ cogendã ad rndendũ eiſdem: ⁊ ſic capitulũ.
nũc eꝛat actoꝛ ſicut pꝛius.nõ ob.c.peꝛ tuas.j].ð
ap.qꝛ illud procedit cũ excoicatus appellauit a
ſñia excoĩcationis ⁊ fatetur ſe ligatã.unde cum
in omnẽ enentuʒ ſit abſoluendus ex quo excoĩ
catio tenuit:ut in.c.cũ cõtingat de offi.dele.nõ
debet audiꝛi nolens litigaꝛe ſupeꝛ iniuſticia ex
coicationis niſi pꝛius abſolutionẽ petat ne ipᷣaʒ
excoĩcationẽ contẽneꝛe nideat᷑:ſed hic non fuit
appellatũ ab excoicatione ſed ſuper alio articu
lo net fatebat᷑ ſe ligatũ unde non debet admitti
exceptio cx quo ꝓſequitur gꝛauamẽ ꝑ iudicem
inflictum.nõ ob.c.j.ꝓximũ:qꝛ uerũ ẽ ꝙ i qua
liber parte litis ſuper principali põt opponi ex
cõicatio:⁊ ita loquitur illud.c.ſecus in cã appel
lationis rõ diuerſitatis:qꝛ nullũ ſubeſt peꝛiculũ
ſi repellantur a principali:ſed in cã appellanõis
ſic:quia deferetur interim appellatio et ſic non
poſſet ſe defendeꝛe aduerſus oppꝛeſſionem iudi
cis ¶ Et per hoc ſoluituꝛ alia qõ que ſequituꝛ
in glo pᷣſuppoſito ꝙ audiꝛi debeat:pꝛout.S.dic
tum eſt ꝙ erit officiũ iudicis appellationis.nun
quid ſimpliciter reperta iniquirate ſnie caſſabit
illam an etiã condenabit reũ actori excõicato:
pone exemplũ actoꝛ petebat centum a reo iudex
ꝑ perã reũ abſoluit a cuius ſnia appellauit actõ
cõſtat indici ad quẽ ꝙ debuit ꝛeus condemnaꝛi
actori:nũquid ipſe faciet hãc condẽnationẽ ex
quo opponitur appellantẽ excõicatum glo.iſta
attingit qõnem:⁊ ponit duas opi.prima ꝙ caſ
labitur ſnia de pnti.ut ſic ꝛelenetuꝛ a gꝛauamie:
ſed condẽnatio differetur in euentum abſolutio
nis qꝛ nõ debʒ ferri ſñia ꝓ excõicato.ſcdᷣa opi:
in qua glo. uidetur ꝛeſideꝛe eſt ut ẽt feꝛatur con
dẽnatoria:qꝛ cum nõ conſtat illum excõicatum
cum nec ad probandũ debet admitti aduerſariꝰ
ex quo actoꝛ eſt in cã appellationis non poteſt
dici ꝙ ſñia feratur pro excõicato:nõ.ꝛõeʒ glo.
nidet᷑ eiʒ ſentire ꝙ ſi cõſtaret nõ dʒ ↄdenatoꝛia

¶ He exceptionibus.·

pro eo ferri. Jo. an. tener quod.s. dixi ut rone
grauaminis admixti audiatur etiã ſuper princi
pali. Jo. cal. tenet in prima parte cõtra Hoſti.
ut actor originarius audiatuꝛ in cauſa appella
tionis per iſlũ tex.ſed dicit ꝙ caſſata ſentẽtia ñ
debet index ferre condẽnatoꝛiã:et ſic tenet pmã
opi. glo. ſed debet deferri in tp̃s abſolutionis
deferende.erit ergo bic diueꝛſitas ĩ ꝓnũciqtide
ex cã:ut ſiẽ ex equitate pot ſe in cã appellatiois
defendere ita debet ſeruari iuſticia que nõ nult
ut aliquid adiudicetuꝛ excõicato. 5. de iudi. ci
telleximus. Et dicit ꝙ iudex appellationis cal
ſando ſniam debet ꝓteſtari ꝙ per hoc nõ cõdẽ
nat reuʒ actori in principali ex eo qꝛ de excõica
tione actoꝛis ſibi eſt legitie facta fides.ᷣet bac x
teſtationẽ dicit obſeꝛuandã:qꝛ ſimpſiciteꝛ caſſan
do ſniam uidetur reum actori condenare. boc
ultimũ ſimpliciter nõ admitto et cõtꝛariũ nidet᷑
ſentiꝛe Haꝛ. in.l.cũ apud. ff.iudi.ſol.et bene ſa
cit ibi tex.et in.c.cũ cã de ꝛe iudi.primuʒ tamen
tenuit Har. in. l. eos. C. de appel. ubi latiꝰ buc
articulũ ſequitur:hic tamẽ nõ ꝓcedo ulterius:
qꝛ nõ eſt pꝛopꝛia materia noſtra:ideo alibi dicã
nide in. d. c. cum cauſa. ¶ Sed ꝛcdeo ad pᷣmuʒ
principale dictũ ⁊ eſt ſciendũ ꝙ pꝛo prio dicio
Cal. facit qð in ſimili dicunt dni de ꝛota deciß.
.clxxxix. dicentes ꝙ licet pro reo cõtumace poſ
ſit ferri abſolutoria ñ tñ adiudicatoria:aꝛ. c.ᷓ
inter. S. e. z.I. qᷓuis indubitati. C. de adul. Do.
An. putat hãc opi. ꝓcedeẽ ſi reus a pncipio op
ponit eũ nõ audiendũ inquãtũ uelit condẽnato
riã obtinere ſeu declaratoria. ſecꝰdicit ſi ſpectat
cõcluſionẽ in cã anteqᷓ; opponat:quia tũc non
põt excipi nec ꝓbatio fieri:de ꝓcu.c.auditis⸗
diſtinctio do. Ant. mihi non placet:qꝛ ſi poeſt
obijci ad condẽnationẽ difſeꝛendã añ concſuſio
neʒ eꝛgo ⁊ poſt. cum hec excõicationis excepiio
ſit multuʒ priuilegiata:ut in qualibet parte liis
poſſit obijci:ut j.c.ꝓxio et.c.pia.e.ti.li.vj.ubi
patet ꝙ et poſt ſniam põt obijci ad executioneʒ
differendã. multo ergo fortius poſt ocluſionem
ad condẽnationem differendã hoc.qꝛ rõnes po
ſite in c.pia pᷣal.militãt etiã poſt ↄcluſiont. Ji
qꝛ equitate ſuggerẽte quãdoqʒ admittiĩ pꝛoba
rio ⁊ ſuſpenditur pꝛimũ iudicium: ut in. c. paſto
ralis de cã poſ.⁊ proprie.⁊ poſimodum ꝛeppeni
hoc idẽ tenẽ Spe.i ti. ð renũci.? cõclu. .. V.?
ſcias. In hoc iñ articulo credo ꝙ de rigoꝛe in
ris poſſet defeudi p̃ma opi.glo. quã ſeqt Cal.
qꝛ in ↄdẽnatione ſeu declaratione ceſſat illa e
tas grauaminis ꝗᷓ fccit excõicatũ audiri. ſufficit
eiʒ qp ſibi ꝓuideatur aduerſus ſtimulum iniqui
tatis ſnie ꝑ ceſſationẽ.nã conceſſuʒ Otia reglas
iuꝛis ex neceſſitare duꝛat quatenus ur ger illa ne
cefſitas ſeu cã:ut in c. deus qui de ui. ho. cle.
2 in. c. ex trãſmiſſa de pꝛeſcrip.alia iñ opi. uide
tur uerior ?æ minus deuiat a regulis iuris: tum
qꝛ ſequẽdo pᷣmã opi. feꝛetur ſnia ꝑ pics gen
id qð habet᷑ in.l.in hoc iudicio .ff. fa. beꝛ.?
nõ. in. l.i. C. ſi aduer. rem iudi.? Inno. de ve

imandeuta n l
onron etcdicdtis 00
õäü
ſetiutſr uins nn
ei idii. pylit opy⸗
nirtirnn fin ij n
binnithrunu nmnt in
iln le rrn ian n inn⸗
Puuditmſl di ai nnſ.
ſuituurimoblrum mit n
m, mnun thi i ai can er ne
ppetnoripfotar umnsze promnſſia
roetclli gianet ici tobieride i
flinnals. Oiuaroſinclcter gnir ap⸗
tonepofegrind wri umſcinmumd
ureeräfiop doetoilerpreſtüinranen
1 ſobinreligedat beroaſtoſſtnns man
iti inmmuuns nnalger iöi aatenn
Gundeſtemr a ironi n veriſni
cpin ſimlin. nin lier tqiel
At. Iniſngöneti gisimnutnnlar⸗
rerehneſnai theſtnginin
morumins ſſeſtonn ane⸗
ehocoher de nnnc ſie e
Ouſ ro lmnd ntluſct un
ll n afnin N

Elro hiceröſenonng .
mono:ninigen o⸗ nen
lit ſper illme ſnie Hee “
.reing a oni
deno reſennfo

Uone aodat . Nd
ndſtichkegirimnii
act henmti i
ünſten an n n
mni ſinpleir nnie ri
ir Mirlci pufinciiten
tbirancci rilinn,
teamt Bmn l as Cege ii
õ
qr no qt opin mmmo noſta co ht
uicein cun aul, (Sed rintf⸗
nepre da e flieni vovyro
Allhat oo in ſmnidnnt offor oni
õ
ſtſm abſolmono i ni acinncavonorancii
m s et cni lbin Coeat 0
A un bitoni getliſ eg bſhio
õ
i winceteſendeanuna cnd ſn
drſonendnmi, Monrali
Kerchiet Pmio fentde Nen ad
W Nongereranſte
nnodo, And,mbinon acagſg
dichinciodo. Ann md gai re
õäs
0 det ecdlnicſiec
ogot poſt cun 4
ng ecianorin uſrunn
ſtmim nleha de ei
s
d en doiei
aonſüun nib tu⸗
ii lo oltl
feni minan enlierttn

vone e
⸗ ſctenöen /

is tc
waninis ſeſ,
eg nuten Uu i
h ⸗ nina /
us ee rl uni

b n 66

ccſios ane n e ſrtſth⸗ 6

arr Kias 4,

–—

fc* 4 4410 pfer⸗

1, Y a n5

Ce exceptionibus.

iudi.c.cũ inte:. Itẽ oriretur alia diſſiclias quia
ex tpᷣe ceſſat officiũ iudicis appellationis. Item
adduco bonũ tex.j.c.ꝓximo:ubi certo caſu fit
condemnatio expenſarum in fauorẽ ẽxcõicati 2
ſatis ẽ ꝙ executio et cõmodũ ſnie diflerat᷑ ĩ ipᷣs
abſolutionis:ita æ fortius credo dicendum boc

caſu:ut oẽs iſte difficultates retenr 4 Querit
glo.circa mediũ quid ſi ſnia in cã pricipali fert

pro actore excõicato.rñdet eam nõ ualere:intel
lige tu ꝙ nõ ualet in effectu. qr nõ poterii ꝓ ea
agere durante excõicatione:ſed poſt abſolutio
nẽ poterit petere illius executioneʒ: ut dicitur in
fi.glo.⁊ ꝓbatur in.c.pia pᷣal.ubi de hoc:niſi fu
iſſer lata uigoꝛe reſcripti imperꝛati ab excõicato
ut in. c.i.de reſcrip.li.vi.ubi de hoc. xtra
glo. quero quid ſi ꝓcuratoꝛ alicuiꝰ apppellauit
a ſnia lata contra ſe demũ fuit excõicatus nun
quid poteꝛit appellationẽ ꝓſequi uarie ſũt opi
niones ut hic ꝛecitat Inno.quidam dixeꝛunt
non:qꝛ excõicatus eſt uoluntarius.licet enim te
neat᷑ appellationẽ interponere:non m ipſam ꝓ
ſequi:ut in.l.inuitus.C.de procu.æ. c.nõ iiuſte
e.ti ¶ Alij dicũt. ꝙ aut ꝓmiſit appellatõeʒ p
ſequi:⁊ tũc ne ueniat j fidem debʒ admitti.aut
nihil ꝓmiſit z procedat prima opi.⁊æ hanc opi.
uidetur ſequi Innocen. licet non firmet pedes.
Jo. an. dicit poſſe dici ꝙ etiã ubi expreſſe ꝓmi
ſit.nõ tenetur hoc obſeruare:qꝛ ⁊ ſi expreſſe di
xerit ꝓmitto tibi:ꝙ ſi etiã cõtingat me excõica
ri appellationẽ proſequar turpis ẽ promiſſio ꝓ
pter periculũ aĩaꝝ:⁊ ſic ñ eſt obſeruãda.xxii.q.
.itii. in malis. Si uero ſimpliciter ꝓmiſit appel
lationẽ pꝛoſequi nõ tenet᷑ ſtatu ſic immutato ſeꝛ
uare:etiã ſi ſuꝑ boc fuiſſet preſtitũ iuramentuʒ.
qꝛ ſubintelligebat᷑ hec ↄditio ſi ſtarus meus fue
rit ñ immutatus.ut patet ex nõ.i.c.quemadmo
dum de iureiur. ⁊æ hãc opi.puto neriſſimã: facit

ꝙß in ſimili nõ. Inno. in c. qualiter 2 qn el.i. de

accu. In illa qõne cũ quis iurauit nulla ratõne
renelare ſecreiũ ⁊ poſtea producit᷑ in teſtẽ Iteʒ
non uideo quõ potuit iſte tex. tacite nec expᷣſſe
ſe obligare õ iuris diſpoſitionem cum pacns p
natorum ius publicũ n imutet᷑ in. c. ſi diligenti
de fo. cõpe.⁊.l.ius publicũ.ff.de pac.nec ualert

ꝓteſtatio iuxta nõ.in.l.alimẽta. C. de nego.geſ.
Wco die excõicatus audituꝛ ꝑ uiaʒ appel

lationis:nũquid eodeʒ modo dʒ audiri ſi impe
tꝛat ſuper utilitate ſnie. Hoſt.qꝙ ſic ⁊ idẽ tenuit
.j. ð re iud. ꝙ ad conſultarionẽ:monet᷑ quia ex
cõicato reſeꝛuat᷑ oĩs defenſio:ut hic ⁊.S.e.c.cuʒ
iteꝛ.⁊ nullã excluſit qui oẽs incluſit.Sõ.de ma.et
obe.c. ſolite ad Die ſi ſ⸗ defendit appellã
do ubi ſnia ẽ aliqua:fortius ubi ẽ nulla de ele.
c.cum ĩ cunctiſ ⁊ qui fi.ſint le.c.per ueneꝛabilẽ
in prin. Item ſi diceremus contrariũ poſſet de
facto in non modicũ tpᷣs grauamen executioni
mandari: ⁊ ſic excluderet᷑ excõicatus a defenſio
ne. ſubueniendũ ergo eſt illi ante tp̃s:ne contra
iuſtitiã opprimatur. ar. de ſer. nõ ordi. c.i.et
ibi nõ. Jo. an. tenet contrariũ ꝑ.c.i.de reſcrip.

li. vj. Moſtiẽ. tenet idem qð. z. in exceptionibus

que poſſunt opponi ne mandet ſuta executioni

de quibus in dicto.c.ad conſuliationem. ¶ Ex
his putat do. An. ꝙ petens laudum reduci ad
arbitrium boni uiri debʒ audiri non oſtante ex
cõicatione ⁊ ſimiliter petens retꝛactari ſñiam 4
nõ tranſit in rem iudicatã:qꝛ ſe defendit aduer
ſus ſtimulũ ſñie ſtimulantis ⁊= piculuʒ aie:ubi in
obſeruatione ſñie nerſat᷑ periculuʒ aie. Ego pu
to ꝙ excõicatus prouocans nõ debet audiri ni
ſi q preiudiciũ de pnti ſibi infert ex ſñia al. dʒ
expectare ⁊ cũ mandabitur executioni poterit ðᷣ
nullitate opponere ⁊ ſic põt obſeruari opi. Jo.
an.æ hec ſufficiant. Alia que doc. hic tractant
ſunt ſatis expedita. S.e.c.cum inter: 2z in. c.a no
bis et maxime de illa qõne an excõicatus audia
tur petens ĩ integrũ reſtitutionẽ adueꝛſus ſñiaʒ
a qua nõ appellauit:quã foꝛmat hic MHoſti.⁊ re
fert ↄtrarias opi.ipſe nuero concludit ꝙ ſi petit
reſtitutio ex clauſula generali tali cã expᷣſſa qua
ꝓbata niſi ſubueniret dãnaret᷑ innocens uel pe
riret aĩa:⁊ tũc ẽ ſubueniẽdum:ar.s.e.ti.cũ iteꝛ
.F. i. 2. S. de reſti. in inte.c.ex lr̃is:ubi nero peti
tur reſtitutio ex ſolo fauore dependes:repelleꝛe
tur de iniquitate iudicis uel de iniuſta ſũia non
queratur: ar.ff.de mino.l.prefecti. equitas eniʒ
ſuadet ut hi qui ſunt excluſi a ꝑncipatione eccle
ſie ab omni legũ fauorabili auxilio repellantur:
ut in aut᷑. de priuile.dot᷑. here. nõ preſſan. circa
mediũ col.viij.hoc idem tenent do.de ro.ðciß.
ccccxlij ut principałr non petat. ſed ſi uelit reſti
tui ad appellandũ.tũc dicũt ꝙ admittit᷑:qꝛ ut 5
ambulũ quoddã incidenteꝛ petitur æ omia ordi
nantur ad finẽ defenſionis:ar.in.l.oratio.fj.de
ſpon.⁊ hoc ſequitur do. An. hic:mihi placet in
diſtincte opi. Hoſti. niſi iminear periculum aie.
nõ enim eſt ſibi ſubueniẽdũ ex meꝛo fauore cuʒ
omni fauore carere debeat: ut citius reſipiſcat

dicio.c.pia.e ti.li. vſ. Mi. ab.

bet parte li
tis excõicationẽ cõtra actorẽ obijciẽs
auditur ⁊ ſi malicioſe diſtulerit in expenſis con
denatnr. æ dato ꝙ nõ excipiat ipſe iudex publi
ce excõicatũ rcpcler. Diutanur. nam pꝛima
pars põit dictũ qdð dicit ſpeciale ⁊ exprimit cãm
ſcdᷣa ibi qð ſi puniri iubet reũ doloſũ.tertia pꝛe
cipit ſine ope exceptionis publicũ excõicatuʒ re
pelli.¶ Mõ. ibi in periculũ æc. q excõicato nõ
cõicatur ſine peccato etiam in iudicio qdð proce
dit in dubio cũ exõicatus eſt actor. ⁊ ſic loquit
iſte tex. Quid aũt ſi eſt reus nũquid per ſe uale

Eceptionem. Heus iqi

gt eſſe in iudicio ſine aliorũ periculo. dic ut leg.

⁊? nõ.ᷣin.c.intelleximꝰ de iudi ¶ Mõ. ſcõᷣo unã
regulã nõbilem que põt ex tex. colligi /q; termi
nus pᷣfixus ſimpliciter ad aliquid faciendum nõ
precludit uiam ad faciendũ ſeu proponendum
id ex cuius obmiſſione iminet aĩe periculum.et
hec eſt rõ quare in cauſa matrimoniali ſnia nõ
trauſit in rem iudi. ut in.c.lator ⁊.c.ↄſanguinei
c 4

- *E ra, aae. E ς , —

ef'fY ione wren,

5

achzd

† . —
CaNS Ay d roſis ſns ſapler

ð füoni Etr uo GP ſenr- ponde

de ꝛe iudica. S qno uide qs plene dixi in. c. iuꝛs
uit de pꝛoba.⁊ nide bonã glo.in.c.lator ⁊ ibi ꝑ
HMoſti. WH5. tertio ꝙ excoicationis exceptio
pot ꝓpon poſt iĩ cont.etiã ſi malicioſe nõ fuit
ꝓbpoſita tpe debito.ex quo infert ꝙ crimen qd
põt ꝓponi tpe oꝛdinario z extraordiario ĩ ſub
ſidiũ põt illud proponi extraordinaꝛio tpᷣe euiã
ſi malicioſe fuit pretermiſſuʒ ordinario ipᷣe.ſed
certe hoc ꝓpter peccatũ iminens qð urget paꝛi
ter utroqʒ tppe. al uideret᷑ ſecus:ar. in.. auxiliuʒ
ff. de mino. ad hoc gl. nõbilis i. c. ad andientia
.ij. de ꝛeſcꝛip.et i.c.inteꝛ monaſteꝛiũ. . ð ꝛe iud.
et ꝙ ibi nõ. Moſti. Ws Pe caſum nõbilem
in quo feꝛtuꝛ ſnia condemnationis expenſaꝝ in
fauorẽ excoĩcati optime facit iſte tex.ad nõ.S.c.
ꝓxio:ut etiã ſuper priĩcipali poſſit ꝓ eo ferri in
cã appellationis a diffinitina. dicit iñ Inno. et
placet cõiter doctoribus ꝙꝙ licet hic fiat ↄdena
tio expenſarũ executio tñ diffeꝛĩ donec excõica
tus fuerit abſolutus:uel ᷣm cũñ eſt ſpeciale ĩ pẽa
iſtiꝰrei ꝗͥ doloſe diſtulit hanc exceptionẽ ꝓpone
re. Ego fateoꝛ boc eſſe ſpceiale:ſed dico ꝙ ſicut
inducitur ſpeciale hic rõe predicta: iia dicenduʒ
ut ſit ſpeciale: qũ ca granaminis eſt coniũcta cũ
negocio principali: ut iũc in cã appellatõis pol
ſit ferri ſnia etiam pꝛo actoꝛe originali:ut plene
dixi.S c.proxio.¶ Altio nõ. ꝙ i publice notis
iudex ſupplet ex offſicio Itẽ indicẽ poſſe iudica
re de eo qð ẽ ſibi notũ ut notoriũ.facit ad boc
bonus tex. euʒ glo.in. l. i. C. qui z aduer. quos
Irem inbabilem põt index a limine iudicioruʒ
ex officio repellere etiã ſi nõ repellat᷑ a parte:qꝛ
hoc nõ ẽ ſimpliciter ſtatutũ in fauoreʒ partis:ſʒ
publicũ ad hoc.l.quos ꝓhibet.ff de poſtula.et
tex.cũ glo.i.c.queꝛẽdũᷣ.ij q vij.quod ꝓcedit ẽt
ſi pars ob culpã ſuã nõ.poſſit excipere:ut ẽ gl.
nõbilis in. c. alieni.e. cã et.q.facit qðᷣ nõ.glo.in
.Cc.i.ð elec.li.vVj ¶ Hãquid auũt poſſit pars ap
pellare ſi iudex ex officio ſuo inbabilẽ nõ repel
lit: Yo an. ⁊ doc. coiter ſequentes poſt e.te
nent ꝙ nõ idem Spe. nult in ti. de offi. iudi. ꝗ.
impedit:ubi geneꝛalit᷑ dicit indicẽ non grausꝛe
ſi nõ facit qð ex mero officio ſuo faceꝛe põt.ad
quod bene facit qð le.ĩ l uij. F. boc aũt indiciũ
ff de dã. infec.qð ẽ ſingulariter nõndũ:et uide
qð dixi.S c.prox.¶Queꝛo tex. hic dicit ꝙ ex
ceptio excoĩcationis in dilatonjs ꝓponẽdis ob
miſſa põt proponi poſimodũ ſed ꝛeus uenit cõ
dẽnandus in expenſis ſi malcioſe ꝓponere di
ſtulit. quero igitur qñ eſt tpᷣs dilatoriaꝝ propo
nendarum. So. glo.i. hinc ſũpta occaſione ꝓſe
quit᷑ hãc matenã excepnionuʒ ꝓponendaꝝ:⁊ in
effeciu ponit tres ſpecies excepuionũ/quedã eiʒ
ſunt dilatorie: quedã ꝑemptorie.? quedaʒ anor
male:⁊z declarãtur in glo.ſed dic latius 2 claꝛiꝰ
ꝙ quedã ſunt dilatorie ipᷣales quedaʒ ꝑempto
rie et ppetue:ita diſtiguit tex. inſti.e.I. appellat
uedã uero.ſunt anormale reſpeciu natuꝛe
es : qꝛ ex toro nõ ſequũt᷑ nãm dilatoriarũ uel ꝑ
emptoriarũ. dilatorie uero ſunt duplices. qdam

Be exceptionibus.

eni concernũt ipſum iudiciũ ut perſonaʒ iudicis
partis uel ꝛeſcꝛiptũ.quedã concernũt ipfſum ne
gociũ principale ſeu rem de qua agitur prime
debent ꝓponi 7 pꝛobaꝛi an litẽ ↄteſiata ſeu ĩfꝛa
terminũ expſſum prefixum a iudice ad oẽs dila
torias ꝓponendas: ut probatur in. c. paſtoralis
.S.e.⁊ c.inter monaſt riũ.j.de ſẽ.⁊ re iudi.2.:.
fi. C. e.ti.? nõ.in.l.exceptionẽ C. de proba.ubi
latis habes de hac materia ⁊? maxime ꝑ Cy po
ſtea aũt ꝓponi nõ poſſunt niſi oꝛte fuerint poſt
modũ:ut in dicto.c.paſtoralis ⁊ in.c.inſinuãte
de offl. dele. z. l.ij. C. de cõſoꝛ.eiuſ.li.uel ubi de
nouo peruenerũt ad noticiã partis:ar. in dicto
.c.paſtoralis et in.d.c.ut circa de elec. li. Vj. et
glo. nõbilis.iij.q.Vj. exceptio uoluit Inn. in. c.
paſtoralis pᷣal.⁊ nide qð circa boc dixi ĩ. c.ij. in
fi. de or. cog. Rõ aũt reglłe quare.ſ.non poſfſũt
opponi poſt lit᷑.conte.eſt qꝛ paꝛs litem cõteſtan
do dicit ſe uelle litigare et ſic ingredit᷑ negociuʒ
principale. ſed peꝛ iſtas dilatorias dicit ſe nolle
litigare cũ neniãr ad diffeꝛendũ iudiciũ: ut ĩ pꝛe
al. F. appellant: ? ſic ex propoſitione iſtaꝛũ poſt
lit᷑ conte.reſultat quedã cõtrarietas:ut in.c.cuʒ
cauſam.j. de ap.et qð ibi nõ.merito tanqᷓ; ↄtia
rius nõ debet audiri:ut i.c.ſollicitudinẽ de ap.
2 in.l.ubi repugnantia.ff. de re. iur. Idem dicẽ
dum cum proponuntur poſt terminũ datum ad
dilatorias proponẽdas qꝛ ille ſuccedit loco ter
mini iuris.ſ. litis conteſtate. Igeo debet eodeʒ
iure cum illo ceſeri.d.c.paſtoralis.et nõ. Inn.
in. c. ex ratione de ap.facit.c. maiores de bap.
ratio aũt exceptionũ eſt: quia quando de nouo
ſupeꝛuenerũt uel ad noticiam nouiter producie
ſunt nõ fuit liber conſenſus in litigando: quis
ignorãs non conſentit:ut.l.nec ignorans. C. 5
dona.=.l.ſi per errorẽ.ff. de iuriſdi.om. iudidi
cit tñ nõnter iſta glo.ꝙ exceptio decliatoria cit
ca iudicẽ nõ ſolũ debet ꝓponi ãte lit ↄt ſz eii
añ als öcliatorias ꝓponedo:qꝛ ꝓponedo alias
corã iudice ur̃ appꝛobaꝛe ꝑſonã iudicis ⁊ ſic nõ
poſſet poſimodũ iudicẽ declinare. ideʒ iʒ g0.
in. c. inter monaſteriũ ]. de ꝛc iudi = ibi plene ꝑ
doc. hanc tũ opi.ſequitur Maꝛ. in. l. quid con
ſolebãt. ff. ð re ind. æ.l.fi. C. ð excep. ?.l.r. uideĩ
in iudicem.ff de iudi. æ placet mihi hec opi.q:
quẽadmodum producẽdo teſtem nideor ipſius
perſonã approbare ⁊ poſimodũ ꝛepꝛobare non
poſſum.iiij.q.iij. J. ſi quis teſibus. iia ? ipſum
iudiceʒ approbo litigando coꝛam eo ſuper alijs
dilatorijs:facit.c.inſinuame de offi. dele. ? ple
nius dicam in dicto. c. inter monaſtariuʒ. deo

Hcautela eſt ad uitandas op. ꝙ exceptio cora in

dicem ponatur contra iudicem ſimpliciter. alie
uero differuntur in exitum iſtius aut ponentur
ſub conditione ſi prima non proderit. Sireo
proponũtur oẽs ſumpliciteꝛ: dic quod nicetur in
dubio ponere illam que cſt contꝛis iudicem er
alias ſub conditione: ar. in.c. cauſamc de 2
ſcrip.⁊ ita uoluit Harto.in dicta-l. quldam 0

ſulebant: quod eſt notandnʒ. ¶ Sede dilatoꝛie

coveni ei cen
c⸗
puobal
opponit
0 opp
britg aunn olt
ſe nmin nurlrun nle ei
A proce 8 hinl e lie i is
nſhine ſoc rud 00 s
lam ſn Kil nein enſe⸗
ſuer n aſ ehsi
fa lend nc n
mniſen gena naſd
Prümnderof

e
len didnmcſonn
ekoaneſge ⸗ ea Porlerbot

wt it muir ,uiuj cſyan
cter op.nnr oora an
nauſun, :
gurimni nſinis Bu cin ,ar
giai Nudne acich Dentd init
Ciabetndhhsdera anſtcſpoſſt
nerna cutelris Rean Ponene ial
Conctnitentnacctemlepageminund
Dreil Oocktincico Pegorats nnin pnm
CNie do An fam.(Secrea bor gvennn
Cched terhus boelino taſ pot gb
In Siot ioiqh oſcd dcoſttore ituut
Opoſten dnatitqnti arctapud⸗
Nöpornſtaneubleatonimchnaütn
Drincipaſeſd udte neſnsan mioine
ieſimnunckäirne annmnsnmd
ui he Opl⸗ Ponlur im.c fraternuns
eſcinniger ffrige gon enum
C.ſen. ſein,non poſ a r;
iu noneſftcirge⸗⸗
bo unbo rn ſn tonpſſcliue i o
pooban poſfen:ſent obſenanr i gnr⸗
wke nrfncnatber⸗
Nonuyt glenecin incictorin
fniceot m ein enie
intelcſſdig
Denppnm rimni ſ poſ agine
eſc; Dbicans ans
SNoſſſſ car non nr

hol elun 4 1
lfaeren⸗
ll ſ
nanang 3. lcifevn
u 4 .li, ,
encnn naeen
len G Whmen enel.
Gſ enenen

D

e, „
erttü
R P

Wüihrinahge ☛
pon eenen
Ni,r dngiſtie
eöſſun Prinm i Nſen
renlen
Kit. “

ſelgt

laengntn Loli r
en anrcdnabrii
1as öni negeinneſn
cc eick itna ſeigntine
Pnnchpae ſen daſtisclnnus ictet
lngmn ti mnii lc ſfnriinlin
pelmi ſe poliur ſiin
Ii come iltar queci coniniena na
cauſam j.oe a o j ö enn mninn
ius o ocher auddin i. lciudite den
tin oi pugummu fee r, NMndi
m um groponumur poft kenmnu oaunl
Alrorus gfoponichs qr ſaadlt n un
n uns is oofleſune. Yv eha wa,
mran locihn dc iihtis gno in
Dcaftovede MtNares N d.
id in rhidi Aaialni deonn
ſenemii luimtiam miun n
or nd ian iber cohſenias n wantegt
Gnoris ion oſentn inu
Donn.44ſer rori de iürl d .
Grti ner in90. a ii
cioſoiͦ dede Ppoſt ie i
dngtus Ptinm inin
e niblet
3 ddiredeelntetieſ

„ „NMitbi
l er mni ſr i
goc bin i Glſaun R
ltioͤſe d t1Kd Utr
ſ uiten f oe mir uc
1 ni Gumn grodeit ine
na aii n
poſmn ho lic in
biccz ne Mrvmne di⸗ 6
lenſz tocrbic /

nius dann i

¶ Ze exceptionibus.

f. concernentes negocium principale ſunt ille
q̃ conceꝛnũt ipſam ꝛem de qua agitur ut eſt dila
toria ſolutionis:ut ſi petiſ a me.x.⁊ ego dico ꝙ;
nõ teneoꝛ tibi ſolueꝛe hinc ad annũ:qꝛ ſic fuit a
principio cõueniũ uel feciſti mibi pactũ ex poſt
facto.et ꝙ de hoc ẽ dubiũ qñ debeat proponi
et pꝛobaꝛi de hoc per glo.hic ⁊ in.l. exceptionẽ

prea.⁊ plene ꝑ Inno.in dicto.c.pa
Bar. æ Cy. in dicta.l.exceptionẽ. Er ↄcluð
ſic maxime poſt Inno. ꝙ aut exceptio opponit

ad proceſſum ut repellat acorem ab agendo er
debet proponi ⁊ ꝓbari ante.litẽ cont.ſic ſeꝛuat
in alijs dilatorijs nõ eĩi põt actor agere an tps
ur in. I. continuis. F. eoqʒ; tpe. ff. de V. ob. z.l. itẽ
q;.ff. de pac.aut opponitur ad merita cauſe. ſ.
ne condẽenetur ad ſoluendũ ante ips: et tũc ſũt
opiniones. quidam dicunt ꝙ debet proponi ne
ceſſaꝛio ante litẽ conte.⁊ ꝓbaꝛi unde nõ ſufficit
poſt litẽ conte.proponere ⁊æ ꝓbare ⁊ hoc dicũt
per illã.l.exceptionẽ:que ſic uidetur loqui:⁊ iia
uidetur uelle glo. bic ⁊ in dicta.l.excepiionẽ ⁊ ĩ
dicto.c. exceptio:⁊ ita tẽuit qñqʒ De.ut ibi re
citat Ey. ⁊ hoc qꝛ proponẽdo poſt li.conteſt.ui
detur proponere cauſa ſubteꝛfugiendi iudiciũ.
et hanc opi. recitat etiã Inn.i dicto.c. paſtora
lis alij dicũt ꝙ ſatis eſt proponere et ꝓbare p?*
litẽ pteſta. et tex.iĩ dicta.l.excepiiõem:dum dicit
quod debet propõi ãte loquitur de ↄſilio et n6
neceſſitate:et hec opi.uidetur coĩior et eam tʒ
Innoc i preal.c.paſtoralis et Maꝛ. iĩ dicta.l.ex
ceptionẽ et Ja. ð are. et qnqʒ Me. ut ibi ꝛcitat
Cy. ⁊ hec mihi plus placet.nam ſi opponit ad
meꝛita cauſe ſatis eſt eam ꝓponere poſt li. ↄie.
Concludit enim actorẽ male petere:ut in iuribꝰ
preal. Moſti in dicto. c. paſtoralis tenuit pmaʒ
opi. æ do. An. Fam. ¶ E circa hoc queruua
uſq; ad ꝙ tempus hoc ultimo caſu pot ꝓbari
Inn. dicit ibi ꝙ uſqʒ ad concluſione i caula et
nõ poſtea. ⁊ dixerũt quidã ꝙ per teſtes pꝛobari
nõ põt niſi ante publicationẽ atteſtationũ ſupeꝛ
principali:ſed tu dic melius ꝙ aut articulus q
nũc formatur eſt directe contrarius prino ? ꝓ
cedit hec opi.? ꝓbatur in.c. fraternitatis de ie
ſti. ⁊ ſic intellige ⁊ rſtringe glo.in.l.ꝑemptorias
C. ſen. ꝛcſcin.non poſ aur non eſt diꝛccte ↄꝛiꝰ:
imo ambo facta ſunt compaſſibilia: æ tũc poteſt
pꝛobaꝛi poſtea:ſicut obſeruatur in qualibet peꝛ
emptoria: ut plene dixi in.c.i.de or. cog. ⁊ facit
c. finẽ de do.⁊ contu.⁊ in.c.de teſtibus.S.ð te
ſti. Exemplum primi ſi poſt publicatas atteſtati
oneſ:dico ꝙ ego promiſi daꝛe non pme ſed ad
tempus. Exemplũ ſcdᷣi. ſi dico ꝙ ex poſtfacto fe
ciſti mihi pactũ ð non petendo uſqʒ ad annum.
hic enim ceſſat timor ſubornationis:ſicut i qua
libet alia peremptoria cõpaſſibili cũ facto prin
cipali.æ hoc expreſſe uoluit Jo. an.in bac dila
toria ſolutionis in addi. Spe. eo. ri. ꝗ. nunc di
cendũ: ſacit quod nõ. Hã. in aut᷑.qui ſemel.C⸗

de Aane tex. in dicta.l.excepiio
nem d idem queritur quid ſi bec exceptio

dilatoria ſolutionis nõ fuit oppoſita. conclude
poſt Har.i dicta.l.exceptionẽ.ꝙ aut de eo nõ
conſtitit iudici:⁊ tunc iudex ſimpliciter condem
nabit m inſtrumentuʒ ⁊ probationes actoris.
aut conſtitit iudici:qꝙ ꝛeo competebat hec excep
tio:licet non fuerit oppoſita: ⁊ tunc aut inerat
obligationi: utputa quia a principio fuit con
uentum ut fieret ſolutio poſt biennium uel fuit
appoſitũ pactum incontinenti de non petendo
infꝛa biennium. ⁊ tunc quia hoc pactum uidetuꝛ
ineſſe illi obligatiõi: ut.l.lecta.ff.ſi cer.pe.iudex
debet illũ condẽnare ad ſoluendum in termino
quia de qua re index cognouit de ea debet pro
nunciare.l. de qua re.ff. de iudi.æ. c. cum ſuper
de cauſa poſ.⁊ pꝛoprieta.⁊ in hoc caſu intellige
Inno.in dicto.c.paſtoralis. Hoſtiẽ.tamen ibi
dixit ꝙ iudex debet reo duplicare inducias per
ea que habentuꝛ in. c. uno de plus peti ſed de
hoc ultimo dic ut ibi nõ.aut pactum de non pe
tẽdo infra biẽnium fuit appoſitum ex poſtfacto
2 tunc iudex codemnabit pure:quia ex quo nõ
opponitur exceptio remanet actio nõ eliſa ſecũ
dum Har. ⁊ nõ. bene hoc dictuʒ: et ita ꝛeſirin
ge dictum Inno¶ Ex quo habes ꝙ iudex nõ
debet ſupplere perempioriã ad comodũ partis
nõ opponẽtis:licet de ea ↄſtet.facit.l.iiij. . hoc
autẽ iudiciũ.ff. de dam.ifec.?æ ꝙ nõ. Inno.i.c.
ad noſtrã.ij.de iureiur.ſecus ubi ↄſtaret nulluʒ
ius cõpetere actori: ut in.c.ſacerdotibus.xi.q.
i.nõ. Inno. in. c. i. de offi. dele. ⁊ in.l.ſi pupilli

F. uideamꝰ. ff. de neg. geſ. æ uide ꝙ nõ. DHart.

in dicta.l.lecta.⁊ bec de dilatorijs.¶ Eirca ꝑ
emptorias dic ꝙ quedã ſunt peremptorie reſpe
ctu actionis:ut quia directe opponuntur acioni
nt pactum de non petendo. quedam ſunt per
emptorie reſpectu intentionis: ut quando non
cõpetit actio:puta quia reus ſoluit ut dixi.S. ſu
per Hica. Item ſcias ꝙ quedam peremptorie
concernunt ipſam obligationem: ut pactum de
non petendo. Quedam nero conceꝛnunt exacii
onem ut eſt exceptio que competit uiro cum cõ
uenitur ſuper reſtitutione dotiſ ut non teneatur
ultra qᷓ; facere poſſit: de qua in.l.alia ⁊ in.l.ex
diuerſo.ff ſo. m. A Dien pone exemplum in
exceptione compenſationis:ut in.l.quod i diem
F. fi.ff. de ↄpenſa. prime exceptionis regularit᷑
debent proponi ⁊ probari poſt litem conteſta.
nſqʒ ad concluſioneʒ in cauſa dicta.l.perempto
rias.intelligendo tamen ut dixi in dicto.c.i. de
or. cog. ⁊ fm ꝙ. . dixi in dilatoꝛia ſolutioe.nõ
autem poſſunt proponi ante litis conteſta.quia
cum iſte concernant negocium principale opoꝛ
tet ꝙ prius partes ingrediantur iudicium ſuꝑ
ipſo negocio principali q; deueniant ad confli
ctum: ſicut in bello materiali. non enim prius
poſſunt pugnare ꝙᷓ; utraqʒ pars ingꝛediatur in
campum hoc fallit in exceptionivus litis finite
que pñt opponi ante ⁊ poſt: ut eſt exceptio rei
iudicate tranſactionis uel iuriſiurãdi: ð quibus
dicendũ: ut ĩ. c.i.de litis cõteſt.li.vVj.rõ eſt ĩ ullis

-4 ,—— —
e. ppic 2 Pam, o ſ zIorme d.,

—

— e .⸗ D„rä „14214 l.

mnane

Z 2 S „ Des
N. plaus PH 4 ce/j * 4

zttj NX a „1 l. Rsate F ng Ien = „ jY panſh gdænano 1 J.

¶ De exceptionibus.

qꝛ ut ſemp inſtantia iudicialis inchoata fuerit:
2 finita noluerũt iura ut pars iteꝛũ cõpelleretuꝛ
aſſumere nouũ iudiciuʒ:qꝛ ſi ꝓceſſus poſſet eẽ
infinitus. Item fallit ubicũqʒ ꝑemptoꝛia eſt no
toria:qꝛ in notoꝛijs nõ debet iudex pati cauſaʒ
deduci in iudiciuʒ: ut ẽ bonus tex.in.c.qm ð fi.
pꝛeſby.uoluit nõnt᷑ Spe.in ti.de excep..dẽo
v. ſed pone.⁊ nõ. Jo. an.in.dicto.c.i. Ideʒ ſi
batur ꝑ inſtrumentũ cõtra qð actor nil excipit
ſeu excipere põt: ut nõnt᷑ dicit Jo. an. in addi:
ſpe. eo. ti. ꝗ. dicto v. ſed an reus. Idem ubicũ

qqʒ exceptio ↄcludit actori ius nõ competere.ut

puta ſi exceptio ꝙ ego ſolui.poſſuʒ eiʒ ꝓponeꝛe
an litiſ.cõte.⁊ ipediꝛe ↄteſtationẽ.qꝛ ſi nullũ iuſ
cõperit actori:ergo nõ põt agere:qꝛ ſine actiõe
nemo experit᷑: ut.d.l.ſi pupilli ergo non teneor

itrare iudiciũ.⁊ hoc tenet Har.i.l.cõqueꝛebat

2.l.uiꝛ bonus.ff.iudi.ſol.⁊ bene facit ibi tex. ni
de aliquas alias exceptiones in mã per Spe.

i dicto. S. dicto vᷣ. hoc ti fallit ?⁊ ꝑ Archi. in di

cto. c. exceptio.iij.q. Vi. ¶ Nẽ ſcias ſi iſte ex
ceptiones ꝑpemptorie obmittunt᷑: ut in inſtantia
principali pnt opponi in cã appellationis:ut in
c.cũ Joannes de fi. inſtꝛu. 2.l ꝑ hãc.C. de tẽp.
ap. niſi malicioſe fuerint pᷣtermiſſe:uide ad boc
qð nõ.glo.⁊ Hoſti.in.c.inteꝛ monaſteniũ de ꝛe
iudi.⁊æ in. c.ad audientiaʒ ij.de reſerip.⁊ hoc ſe
quit̃ do. An. hic qð ẽ nõndũ.ſecus iĩ dilatoꝛijs
ille eiʒ indiſticte ꝓponi nõ pnt i cã appellanõis
ut ẽ tex. nõbił ĩ.l ita demũ.C. ð̊ ꝓc.⁊ h qꝛ ĩ cã
appellationis duꝛat effeciꝰ ↄteſiatõis facte ĩ pᷣn
cipali:ut in.c.per tnas de appel.et in.l.fi.C de
temp.ap. Conclude tñ ꝙ in illis caſibus in qui
bus poteꝛant ꝓponi in cã pꝛincipali poſt conte
Rationẽ potuerũt regulariter opponi i cã appel
lationis:qꝛ litis appellatio ſuſpedit effectũ acto
ris uſq; ad tpᷣs litis cõteſtate:ut dictis iunibus
2. I.i. ff. ad turpil æ i.c.neniẽs de iureiur.æ nõ.
Bar in l.ita demũ.alie uero ꝑemptoꝛie nõ cõ
cernentes principalẽ obligatione:ſed exactionẽ
poſſunt ꝓponi ⁊? probari poſt ſñiam:ut dicta.l
ex diueꝛſo in fi.⁊.d.l.in diem de cõpenſa.⁊ idẽ
in ſimilibus:et uide glo.in.d.Cexcepiio et nõ.
Cy in. d.l.exceptionẽ. uedam ſunt ut dixi
exceptiones anormale que nõ ſequunt᷑ regulaʒ
aliax:de ꝑpemptorijs habuiſtis. S. multa exẽpla
ut patet in illis que poſſunt opponi ante li. ↄt.

nel poſt ſñiaʒ. de dilatorijs pone exeplum in ſen

tentia excõicationis que põt opponi in qualibʒ
paate mdicij 2 uide bonum tex. in cle. una. e. ti.
Item exceptio falſi ꝓcuratoꝛis æ quelibet alia
que reddit iudiciũ retꝛo nullum põt opponi qn
cunqʒ:de quo in.c.in nr̃a de procu.⁊ in.c.licet
C. eo.ti.dico m̃ ꝙ exceptio excõicationis poõt
opponi etiã poſt concluſionẽ in cã: aꝛ.in. c. pia p
al. 7 nobiliter uoluit Specul.in ti. ðᷣ ꝛenũci.⁊ cõ
cluſio. F. i. V. æ ſcias.regłariter aũt poſt ↄcluſio
nem nõ admittunt᷑ alique ꝓbationes nec etiam
allegationes: ut i.c. cũ dilectus de fi.inſtru.nõ.
Vnn.i.c.paſtoralis de cã poſ.2 pꝛie.niſi eq̃tas

magna contrariũ ſuadeat: ut in dicto.e paſto
lis: nõ. Spe. in. v. preal a bec ſufficiant quo 8
materiã prime glo ¶ In eo iñ glo iſta .
E=u atan ꝓbata exceptione excõicationis Pꝛoceſſtn
prius habitns ꝛemaneat nullus: dic melius 8
aut ꝓbatr᷑ excõicatio cõtra iudicem:2 dic ur le
nõ. in. c. ad ꝓbanduʒ de re iudi. aut cõtra Riem
? aut cõtꝛa reũ ⁊? nõ nocet excõicatio:ut in. c. i.
telleximus de eo tamen dic ut le. er no in.ccnz

inteꝛ et c.dilecti.5ð.e. 6 et ſi ſamd
teꝛ et c.dilecti.S aut cotꝛa gctoꝛẽ et ſi ſum7

cã appellationis dic ut. S. c. pꝛoxi. et ſi in c pꝛii
cipali:aut agebai coꝛã oꝛdinario ⁊ ualent geſta
anteq; repellat:ut in c.pia eo ti.li.vj. aut cora
delegato:⁊ dic ut ĩ.c.i.de ꝛeſcrip.eo.li. Bo.
2 uidet᷑ ꝙ ſi ſcienteꝛ obmittituꝛ exceptio excoica
tionis ante lit.conte.non poſſit opponi poſies:
ur in. c. inſinuãte de offi. delega. So. glo. ij hot
eſſe ſpeciale in excõicatione:ut dixi S. ratio ſpe
cialitatis colligitur ex tex. ⁊ facit bec glo.ad id
quod dixi in nõbilibus.¶ Et aducrte q enim
bic dicit᷑ procedit q excõicatio opponi dilato
rie.ſ.ad differẽdũ lites modo predicto.ſi neio
ꝑemtorie puta ad infeꝛendã electioneʒ nullam
ꝓpteꝛ excõicationẽ eligentiuʒ tũc opponit poſt
litem cõteſta.ſicut alia pꝑemptoria: d hoc quod
in dicta cle.i.e.ti.¶ Oppo.⁊ uidet᷑ ꝙ ꝛcus n
debeat condẽnari in expenſis ſi excõicationem
ꝓbat cõtra actoꝛẽ qm actor ñ fruſtra fecit ilas
expenſas cũ teneant oia geſta donec expellaim
? eo abſoluto poterit illis uti:ut in dicto.c.pis
eo. ti. li. v¶¶ So. dicit glo.in. v. condẽnãdus
olim ꝓceſſus erat nullus. afł. ꝓcederet cõtarü.
hodie uero ſecus:ut in dicto.c.pia:et ſic ſenii
ꝙ bodie non habeꝛet locum iſia condenano ex
penſaruʒ ⁊ hoc reſpectu excõicationis aclons:
ſed reſpectu iudicis dicit glo. ꝓceſſum nõ venef
ſi excoicatio eꝛat notoꝛia ꝑ dictũ.c.ad ꝓbancũ
ſed glo.nõ aperit an malicioſe differens oppo
nere cõtra iudicẽ ſit condemnãdus in expenſis
cum fruſtra aliqua pas reperiatur expenſas fe
ciſſe ciꝛca pꝛoceſſum nullum. Ego credo ꝙ aut
actor ignorabat et habebat locuʒ condenaiõ ꝑ
rationẽ huius tex. aut ſciebat iudicem excomu
nicatum et ſe ipſum decepit. ideo debet ccſſare
condẽnatio: ad hoc.li.ff de act. emp.ct qð nõ.
in dicto.c.ad probanduʒ. Item reſpeciu paiiis
dicit YJo. an. per ꝛõnem buins glo.? bunc tex.
ꝙ ſi malicioſe diſtulit reus opponere exceptio
neʒ excõmunicationis contra ꝛeſcripſum impe
tꝛatum ab excõicato ꝙ locus erit condenationi
expenſarum cum expenſe liis interim ſint perdi
te per. c.i.de in Selan gl. aue
ro:nunquid indiſtincte habeat locum bec con
demnatio expenſarum data in naliditate pro
ceſſus.dic ꝙ non. primo enim ꝛequiritur ꝙ ma
licioſe reus diſtulerit opponere:ut patet ex litte
ra. z ideo dicit Inno. ꝙ ſi ex iuſta cauſa ꝛeus
diſtulerit:pura quia tunc non habebat proba
tiones paꝛatas ceſſabit hec condẽnatio qð eila
placet Hoſti. allegat. l.argemarius. . penlt. .

4

1(4.
el 4.
ri tan
Aana gn n ſi
lote⸗ imuiſ
. Puul Guin
u Gee lin en
i ſl d n

a ig en
ſraſlaciſi ,goolce 0

no
rontnnftin i⸗ nilu
9

tn A
ſtih n nl tſ
amn n age ie: cob.
umd grraln llu
wa cjmhllie f⸗

ANbot n ei
nnn hin nil
ead aageis cdd
aegnmnii md ai ain ho

lofürn n,

4

d mlcoſeciirit onen M .
ihs aniti o nuti in
doſimd alsnrinnun
ſieninoftinnni ij chlun i
nichrr litanr lins eniian
,nilionins e enmp lhin unt:
liflte an I, l wnſis ar nt
icits niy puſnt ltin her p⸗
rtt ngb gog es ne ußnt il
cacoreſno pottis ſnlnn qr nelns e n
Opolecchlncn doneeſoneberans eſt
Peſcer ero n aridus grenſis
ferica odenaio oenden Jin gane
cöſcnio pori aadebf eheensdd dis e
Ns fics lp drineppll dal alis arcpnontd
Iicg ad ſPs oppolte ccös atöcationis
tſdenſas ame las tassfeclin bat groban
ceplione non Coindn aoranis ibe
non veraiſtacoe halaafin pigio
Ccridlmgno ts; Einincignt
leepenſs Keist he no iſtinnn 9
enſnd unntmuͤͦmt
paſ nſced anere cebent ohgiznn
lou nſ lel t ü n
igego. tcötun “
—
tein re anti oii Nätten⸗
19 öjegena ,
ſolſget in lucicee krtchiiſbdcligr n
otens acöſtnon⸗ f eſodi
Urlongiigi, dbllſtemen
Cogenabir in erpon⸗
ſin mnitiſl 7
e Oler⸗
ſiete
ultenen
nleng

cpotanin iͤblh Enn
ck neettgi rendenn
ne ad friti lies moco Necel
ben mt mrut fenti intn
Pyrn rtmnoni genn it Z
lrn cnſa ſar i, alonn eh
ndenckiei CEhotulign
oden condij in apwnſs ſ araiane
pbacorm adox fſacor ifuſf kat
apenſis ci cnenn oin geſo bonernelr
1co abſono poleſſe ls unrut i οα⁵
il So dict go n Hcndinicts
Oin eodis au ls d Nelgdgi
hoche dcrd ſectaen NöadNwalt
dode ordipn hom ſntoin
onſanc; 1 doe chean orölnüaſiztu
ſnthenm nnet ct ho geſmnin
ſancoicnio em notonn Neitil⸗
ſei gond oheru in nNekſefen
ecin indliſtctanutki
onfuindanmetu
lecna woſſimn uinn.
rnnbn abdunn

An

Na* Sðð I r Jntn ceas erlia. dr gny ,4 ſefa rfride Ss Jtre e e von

¶ De exceptionibus.

de edé.adquco bonũ tex.in.c.pleꝛũqʒ.ij.q. Vij.
cõo requirit᷑ ꝙ actor ignorauerit ſe excõi
catum.utputa qꝛ abſens exiſtens in ꝛemotis ſuit
excõicatus:ar.de ap.cũ ſit ⁊ reus hoc ſciebat et
malicioſe diſtulit.unde cũ actor ñ deprehendat
in aliquna culpa merito reus doloſus condẽnat
actori bonefidei ut hic:et ar.in.c.apoſtolice de
cle.ex. mi.ſi uero actor ſciebat ſe excõicatũ:tũc
ceſſabit hec condẽnatio ſm Hoſ. De.et Ab.
qꝛ uterqʒ reꝑitur in culpa unde cõpenſabit᷑ do
lus cum dolo ⁊ culpa cum culpa.ff.de dolo.l.ſi
dno ⁊. ff. de cõpenſa.lſ.ſi ãbo æ. j.de adul.c.płt.
7 ult.Ego dubito an hoc ſit uerum prio quia
tex.iſte expoſcit ſeu ponderat maliciã rei ⁊ nil
dicit de ignorantia actoris. ſcdᷣo qꝛ:preſuppoſi
to ꝙ actor ſciat ſe excõicatũ ñ eſt in dolo ſed ĩ
culpa duntaxat de cle.exco.mi.c.illud ſed reus
qui malicioſe diſtulit cã decipiendi ipſuʒ actorẽ
eſt in dolo dolus aũt pponderat culpe:ut.l.iteʒ
ſi obſtetrix. ff. ad. I.aquil. Itẽ reus hic punitur
ex ſuo dolo duntaxat qꝛ ñ oppoſuit tpᷣe debito
led malicioſe diſtulit. non eni debeꝛet de rigore
poſt tpᷣs admitti.pꝛo pria tñ opi.põt ſic argui.
ſcienti nõ fit iniuria neqʒ dolus:ut in regula ſci
enti de ꝛc.iur.li.vi.⁊ actor ſciens ſe excõicatum
2 nihilominus ſe ingerens ſe ipſum decipit: ut
in.l.i.ff. de ac. emp. Itẽ iſte pꝛoceſſus eꝛat nuliꝰ
etiã ſi iſte. reus nũqᷓ; oppoſuit ſaltẽ ſᷣm bec tpᷣa
ut uoluit iſta glo.eꝛgo ꝙ reus nunc excipit n le
dit actorẽ:imo potius cõſuluit qꝛ melius ẽ nũc
opponere ꝙᷓ; nunqꝙ opponere ſorte hec pars eſt
uerior ¶ Airerius quero in quibus expenſis
fiet iſta ↄdemnatio.ↄclude pᷣm Inno. ꝗꝙ aut ex
cõicatio ꝓbat᷑ æ habebit reſpectus ad oẽs expẽ
ſas factas ſuꝑ principali uel alijs exceptionibuſ
nſqʒ ad tpᷣs oppoſite exceptõis excõcationis ad
expenſas autẽ quas reus fecit in hac probanda
exceptione non condẽénabitur actoꝛ:quia ĩ boc
non uexauit actorẽ ꝙ patet ex ſnia ꝓ ipſo lata:
ar. C. de iud.l.reʒ nõ nouaʒ. Ego intelligo hoc
de expenſis factis a tpᷣe quo fuit in mora excõi
cationẽ obijcendi. nam ante moꝛã cũ non fuerit
in culpa ñ nideo quare debeat condẽnari in ex
penſis ar.in.c.ij.de conſti.æ ꝙ nõ.in.c.cum qi
lecti de do.æ cõnu ut puta in expenſis quas fecit
actoꝛ in citando nel libellũ poꝛꝛigẽdo ⁊ ſimilibꝰ
nõ eim tenet᷑ reus illico obijcere cũ in multis ca
ſibus põt excõicatus interuenire in iudicio:idᷣo

potuit ꝛeus ante oĩa peteꝛe copiã libelli:ar.in.l·

nõ uidet᷑ in iudicẽ ? ꝙ ibi nõ.ff. de iudi.¶Si
uero reus excõicationẽ non ꝓbauit:tunc ſoum
actor condẽnabit᷑ in expenſis factis in hac exce
ptione non ãt i alijs.qr̃ non fruſtra actor illas
fecit cũ poſſit ꝓſequi negociñ pꝛĩcipale. . c.pia
.H. vi. ¶ Quero quid ſi excõicatio erat occulta
nũquid renocat᷑ proceſſus nel ſnia excõicatione
nõ detecta. So. glo. antepłt. aꝛguit ꝑ iſtũ tex. ꝙ;
non:qꝛ ñ cogit̃ quis diuinaꝛe.adueꝛte quia hoc
poterat ꝓcedere de iure antiquo:ſed hodie dic
in iudice uel legato:u nõ.in. c. ad ꝓbandum.

pᷣal.reſpectu acroris dic ꝙ ſi geſtũ eſt corã oꝛdi

nario nalet indiffeꝛẽter ſiue ſit occultus ſiue pu

blicus: ut in dicto.c.pia. ſi corã delegato non tiʒ
ꝓcefſus ſi ꝛeſcriptũ fuit impetratũ ab excõicato
licet occulto per.c.i.ð reſcrip.li.vj.⁊æ ibi ꝑ Jo.
an. lacit qð nõ. Inno.in.c.cũ dilecius de ↄſue.
d quero hic dici excõicatum publice per
iudicẽ repellendũ:licʒ reus nõ excipiat qñ dicit
publicus. So. dicit glo.multũ nõbiliter. ꝙ ſi iu
dex tulit illã ſniam in loco ubi publice iudicare
conueuit pᷣſentibus officialibus ſuis z ꝑtibus:
nel altera parte ꝑ cõtumaciã abſẽte ſatis dicitur
publicus.al ſecus ad hoc adducit.l.ſi ut propo
nis. C. qũo ⁊ qñ iudex.illa lex ur dicit Jo. an.
2 bene parũ facit.ſolũ enim ꝓbat a orio ſenſu
ꝙ ſnia tenet.nõ autẽ ꝙ dicat᷑ notoria ſeu publi
ca:ſed melius facit ᷣm eũ.l.in donatiõibus.C.
de dona. æ qð ibi nõ.z. C. de dona. oĩnʒ. finalit
dicit tenendũ qð nõ.in cle. eos de ſepul.in glo.
in v. publice ⁊ ibi obſcure loquitur. uiderur tiñ
ibi uelle ꝙ reſpectu aliorũ non dicit̃ quis publi
ce excõicatus eo ꝙ ſñia fuit lata preſentibꝰ offi
cialibus ⁊? partibus:ut dicit iſta glo.qꝛ iura exi
gũt publicitatẽ reſpectu aliorũ quo ad hoc ut pᷣ
ſumatur ſciĩa:⁊ ſic ex multitudine aſſiſtentiũ tpᷣe
excõicationis dicemus eam publicã uel occultã
ego dicerẽ ꝙ aut agitur de pena incurrenda re
ſpectu cõicantiũ publice ipſi excõicato: ⁊ habet
locũ illud dictuʒ Jo.an.qꝛ uerba debent ſtricte
capi ne quis puniatur ⁊æ maxime ſine culpa. naʒ
de facili nõ hahetur noticia ð eo qð iudex egit
in bancho ſuo coraʒ paucis:ſed reſpectu ipſius
excõitati ſatis credo excõicationẽ eſſe publicam
ſi ipſe interfuit uel fuir ad hoc citatus: qꝛ id qd
fit in indicio dr notoꝛiũ: ut i.c. ueſtra ⁊ in.c.fi.
de choa.cle.æ muli.quinimo dicitur id qð ex ꝓ
batione coſiat manifeſtũ: ut in.c.cũ olim ð uer.
ſig. ¶ Er peꝛ hoc infeꝛo ꝙ etiã ubi agitur ð in
currenda pena ut in caſu illius cle. eos reſpectu
ſcientiũ ſñiam eſſe latam: ꝓut bic dicitur in hac
glo.dico iſtum dici publice excõicatum.⁊ ſic iſti
incurrerent penas inflictas contra cõmunican
tes uel ſepelientes publice excõmunicatum: licet
aliter z minus bene uideatur ſentire iſta gloſa.
Item quo ad diſpoſitionem huius. c. ut in
dex illum repellat glo. iſta optime loquitur: uit
in dicto.c.ueſtra in fine. Cꝛedo ctiam ꝙ ſi non
fuit excõmunicatus in iudicio ſed ey ex quo nõ
fuit publice excõmunicatus:ſufficit ⁊ credo ꝙ;
uerbum publice non debʒ hic capi pꝛo notorio
ſed pro ſpecie diſtincta a notorio. iuxta notata
in dicto.c. ueſtra ⁊z ſatis eſt ꝙ probari poteſt ex
co mmunicatus.ſicut enim pars poteſt oppone
re excommunicationem: non ſit notoria ut hic
2 in dicto.c.pia.ita ⁊ iudex cum hoc fiat in fa
norem publicum:ꝛatione cuius poteſt iudex fup
plere ex officio: ut nota. in.l.iiij. C. hoc autem
iudicium.ff. de dam.infec.¶ Item iudex tenet
ex officio ſuo ĩquirẽ de habilitate ⁊ inhabilitate
acc uſatoris ſen actoris:ut.ij.q.vij.c.querendũ

oecupen 1271 142— Ance r v. Leatf

„ l. »foe T† B

Se exceptionibus.

2.l. quos probibet ff de poſtulan. æ.l. filius
familias. S. milites. ff. de ꝓcuꝛa. æ ad hoc pnit te
ſtes recipere: ad hoc qð nõ. Har. m.l. i. ꝓpe fi
nem. ff. de qõni. unde ponmi bic publicũ ut dif
ferar ab occuito:qꝛ ſi ꝓbari no pot excoicatus
licet ſit in ueritate excoicatus: dʒ iudex ſilere al-

opponere ⁊ repellere: ad hoc.ij.q.Vij.plerunqʒ

2. Vij.q.ij.ſi unde ⁊.c.placuit:que iura ad hoc
optie faciũt. hoc eiʒ ꝓdeſt ipſi excoicato:cuin ſe
coioni hoiuʒ ingerendo peccer: de cle. exco. mi.
illud ac alijs qui ſciẽt cũ aiaꝝ ꝑiculo ipſi coĩca
nerũt. facit c. cũ nõ ab hoie ⁊æ qð ibi nõ.de ſen.
excõ.2? qð ibi habeiĩ in glo.ſe.¶ Et ꝑ bec pñt
decidi due qöõnes quas ponit bic Inno. pᷣmo
quid ſi actor oblato libello repellit iudicis offi
cio. ſed reus inſtat ut agat æ ꝓſequar̃ qð poteſt
ꝛeus faceꝛe iu nõ.ĩ auẽ. qui ſemei.C quõ ⁊ qñ
iudex 2z. c. cauſam de do. æ cõtu. nunquid iudex
debʒ eñ repellere: Inno. dicit ꝙ nõ. Idẽ nidet
ſibi dicendũ ſi reus nõ fueꝛit adhuc conuetus:
ſed timet ab eo cõueniri. unde põt reus inſtare
ut cõpellatur agere iuxta foꝛmã.l.diffamaꝛi.E.
de ingen. æ manu. z. c. cõquerente pm unã lec. ð
offi. or. nam ſi diceremus cotrariũ ſequeret᷑ ꝙ
id qð ſtatutũ ẽ in fauorẽ nõ excoicati rerorquet
in ipſius odium ↄtra.l.qð fauore.C. de legi.et
c.qð ob gratiã de re iur.li.vVi.ego per predicta
dubiro an hec ſint nera:qꝛ non agitur hoc caſu

de utilitate panis tin ſed de publica:binc eſt

parte nõ excipiente iudex dʒ ſupplere. ¶EÆt
hoc dicto ſunt due glo.prima in.c.querena um
eſt ſuꝑ uerbo a indice ⁊ in.c.alieni.in glo.in v.
aꝛgumẽto ꝙ iudex.ij.q.vij.ergo nõ poieſt ſola
uo ũtas rei impedire iudicis officiũ:ſed ſi reus
põt in hoc aliquid pᷣtendere inteꝛeſſe ꝓcedat tẽ
opi. Inno.⁊ nidet᷑ ſatis honeſtũ nt agat ꝑ ꝓcu
ratorẽ.ał pꝛocedat cõtꝛa eũ tãqᷓ; ↄtꝛa cotnmacẽ
qꝛ nõ legitime cõpaꝛet in iudicio z bec ſufficiãt

i. ab.
⅓CKLaſus: Mõ cõ
uerſario. petit exceptio
RRrei iudicate ꝛeo abſoluto qꝛ nõ poſſi
debat Et nõ diuidi ¶ Hõ.pꝰ.ꝙ in actione re
ali uenn ſnia abſolutoria ferẽda:ſi reus ſine do
lo pendete iudicio deſijt rem petitã poſſidere.
Es ſcdᷣo exceptionẽ rei iudicate nõ conpetẽ
qn ceſſat cã ſñie iam late:licet eadẽ ſit cã petẽdi
? idẽ coꝛpus uel q;titas petar:ac eadẽ ſu ꝑſoaꝝ
cõditio. hic eiʒ oĩa iſta cõcurrebant ſed qꝛ abſo
Inrio fuit facta qñ reus ðᷣſiderat poſſidẽ ſine do
lo:qꝛ ceſſat rõ ſnie ꝓcedit iudiciũ exceptiõe rei
ludicate nõ obſtante:facit.c.odoaꝛdus ⁊ qð ibi
nõ. de ſolu. hic diẽ Gof. hic ꝙ ſi ꝛeus abſoluit̃:
qꝛ añ diem uel conditionẽ agebat nõ obſtat ad
ueniente die uel conditionis euentu exceprõ rei
indicate.ał l.grece.ff de pign.F.fi.⁊.ff de edi.
edic.l.bouẽ..peł.⁊ ułt. Ideʒ diẽ ſi fuit abſolu
tus ꝛeus qꝛ inepte agebat᷑:ut. S. iudi.c. exaĩata
T.l.i.ffſi meſ fal. mo.dix ¶ GBlo. pꝛima ẽ elaꝛa.

⁊ iu canoniſia nõ. eam: ? ĩ eo ꝙ dicit ſufficeꝛe ꝛe

um poſſidere ſaltem tpe ſñie. dic qꝙ; nõ requirif
pꝛeciſe poſſeſſio nec a principio nec ipᷣe ſenretie
ſed ſufficit detẽtatio: ut.l.officium in ti.ff de ꝛci
uen. ⁊ nõ.i.c.exaiata de iudi.niſi noĩauerit dnz
in iudicio: ut in.c. qm ut lite no cõteſi. S. ſi
l.ij. C. ubi in reʒ actio.¶¶ Venio ad glo. i. qꝛ
recitabo nõ ut iacer ſed ſruato ordine cõpeten
tiori. Et pꝰquero quaĩ põderatur in tex. ſine
dolo iſte deſiderat poſſideꝛe. So. glo. iſta foma
uit ꝓpe mediũ bac qonem quã cõpetentius po
ſuiſſet hic in pꝛincipio.⁊.ſoluendo dicit ꝙ ideo
ſi dolo deſijſſer poſſidere non fuiſſet abſolutus
ſed ↄdẽnatus ac ſi poſſideret: qꝛ dolus a poſſeſ
ſore habet᷑ allegat multa iura:⁊ hodie hes tex.
in regula ꝓ poſſeſſore ð re.iur.ii. vj. ? dic g
poſſidentẽ qui dolo deſijt poſſidere: non cõpetit
rei uẽdicatõ direcia qꝛ vVᷣba deficiũt: ut i.:ſi qs
id qð.ff de iuꝛiſdic.om.iudi.⁊ plene peꝛ Cy. in
. ex placito. C. de ꝛc. peꝛmu.ſed cõpetit uilisp
pter menteʒ iuris unde illa que prius anteq do
lo delineret poſſidere erat directa:efficit᷑ urilis
rõne doli ex iuris diſpoſitione:ita nõ. Spe. in
ti. de interro. acti. S iij. V. antepłt. Itẽ limita h
dictũ ⁊ tex.niſi a pꝛincipio dolo incepiſſet poſſi
dere:ut in.l.fi.in medio.ff de inſticia ⁊æ iure:et
hoc ſentit bic Gof.⁊ clarius Spe.in pal. .. H.
item hoc.ubi dicit ꝙ ſi dolo ał.iniuſte ⁊ malicio

ſe incepit poſſideꝛe tenet᷑.licet nũc ſine dolo de

ſierit poſſidere:ut in dicta.i.ſi ui.⁊ in c.cun m.
de uſur. et in.c.ſicut dignũ.g. res de homi.facl
.1. ꝙ te. fl. ſi ceꝛ pe. ⁊.l.fi.ff. de condi.fuꝛ. ⁊ ĩ bis
dnabus ultimis cõcor. ꝓbatur hunc illicitũ poſ
ſeſſorẽ teneꝛi etĩ ſi ꝛes ſit pempta. ¶ Wie o
5 capiẽdo primã partem glolqs habeat ꝓbareſ
negatur dolus glo. arguit ꝓ ⁊? contra ? uidem:
in principio inclinare ꝙ pꝛobãdi incũbit doſum
alleganti qꝛ regula ẽ ꝙ dolũ allegas pꝛobare ie
net᷑. ut.l.quotiens.S.qui dolũ.ff de ꝓba. led.j.
in. V. uł dic qui debebat ↄtinuaꝛi ad pꝛecedetia
alit ſoluit. dicẽs ꝙ ſi tpe litis cõte. poſſidebat p
ſumit᷑ e dolo delinit poſſidere.ſi autẽ tunc non
poſlſidebat nõ pᷣſumuur dolus ⁊ ſic poſſũt redu
ci ad cõcoꝛdiã opiniones de quibus pꝛincipio
glo doc. cõit᷑ tranſeũt cuʒ iſta glo. ego allego
bac opi. tex. iuncta glo.in.l. non ignorabat C.
ad exbi. ⁊ dicit Jo. an. ꝙ dolus probabitur ey
coniectuꝛis de ꝛcnunci. c.ij.l. v.e./olum C.
de dolo pp. uidetur enim quod ctiamn no
polſſidens debebat cõdenari ex quo lit aſſupſit
ut in. 1.is qui obtulit ff. de rei nen. .l. gri ſe lii.
de peti. here. glo. dicit contrariũ procedeꝛe duo
bus concurrentibus. MDrimo e ꝛeus non pol
ſidens obtuleꝛit ſe lin:quaſi ſentiat ꝙ iſte non

obtulit ſe liti. Scðᷣo ꝙ acror dAguene
non poſſideꝛe al.ſe ipſum decipit. Acuene
j quia glo.nõ declarat/quãdo dicitur ſe liii offer
re. dic ꝙ tunc dicitur ſe offerre quando in in .
cio uel extꝛa dicit ſe poſſidere.ſi autem nocetys
uenit ad iudicium et afſumpſit defenſionem net

fuit interrogatus: an poſſiderct non diclre

⸗ð

iaon
cnete wuli din
lioſe aſtann dec'

bai en
le ſt nh
ialtmn ſamiin
Pynrrerceerererge Y
lilrcler zeninht lig ueno

orio. nide
e ſicen d .
Sa ttaſet⸗
baule aulilcen graigni db

6 dnleleii, dttgni
V

l. Ghan tol in iiu
iea⸗ elinelibohus, . lici
mtgldins 76 pig t21
m iin uuti / uli
õ
long c el Altincl hot oſt
un dbni ocis c fe no volſcebatpre
Minrqherbacino fteti obſolons orte
pnenac, adrtd Prunir ſoni gftt
ſoomsſinghancinin didodo
Opfumei cbldpnscrninon ddn nndn
debar.? P boe dico lego ain aubio doe
Preſumereſtianfue aunerlaioritin
Cpreſesc deentsr hecune ige i
1n tamen in etdpune Ancr äſlngvant
ontſncerapſaenttonnch hennode
wris icci biolansnaadr on d
Nafn bec uerba iſtuc rponunngrincc
jendlis ei üſſnibis di
lnms gbiſſtantin lociei

db⸗ la mmt doſſnpe
bnocönaninpboe frit oeſten
nn ni anicend gr n, n

„ .int, 1
ni ubi go abſoi gni Rten

chre gt ſanper hoe ſp uulon
nmehln⸗
tis eſpplais ge Iin g
no ſub hicn nn lan n
Hn

tctien en⸗
etthen aur
leniſn un Zen
7

. Aeron

d diin egn, i
kndo onei Vencn.,
8, anen A 6
s qberd gf n Ni⸗

1ei nodicnd diteen ſprdefcünn

ldgs de mnſttonini tgern

laan CNrnti
Pur man; imis ie l negien
ſodeimen ſſtcr n Cirancſiit
rone dolg ns c ſvſtorein i g⸗
il deinmmv l Ni, Hane. Jͤti
dcit n mnvo dab iiaſfif
cr rin Kinmido f einſicn in
belni bie Go tchnis Gye nilſ
ien boc vbidieng ſoobt nier nſe
ſenapt poſſcker ni, a nicſine orbt
ſont oſſcereutindan. ulee α,
de nor a in c cnt igni es de onni ſhet
LorActn NAf NtNfn dde
drcdns Nms en Rundenebieti
pihfmifmn ſddant
5 M dolns go algo 11 eſelne
nmthundim Nrdinein
Mzmin legllae dhi ie, .
ninlapuen ſaidu ir ,
nAl d go ded du illui⸗ .
:1ar Gcis hn he (eſn
diſen ds anin
7 Hdolo dalt oſtie ſinte

CRro jiiot- Ah* è Pr 5*“ 12* 4 Jismate ſar

ſe liti offene:fed potius ſe defẽdẽ:qꝛ exquo fuit
nocatus tenebatr uenire cum iudiciũ reddat᷑ in
innitũ:ut.l.ſtipnlantẽ..ſticũ.ff. de uer.ob.⁊ de
iudi.intelleximus:hoc pꝛobari uidetur in.l.qui
petitorio.ff. de rei.uen.ubi dicit ꝙ qui petitõio
iudicio utitur ne fruſtra experiat᷑:dʒ interrogar
reũ an poſſideat uł dolo deſijt poſſidere. et hãc
opi. tenet ſpe.in pᷣal. S.v.ſed pone er Mar.i. l.

. is qui ſe obtulit pᷣalł.qð ẽ nõndũ. ¶ Blo. etiaʒ

in nltia paꝛte queꝛit que et quot exigant᷑ ad boc

ut obſtet exceptio rei iudi. glo. dicit ꝙ tria ut pʒ

in ea. Et in fine nidetur addere quartũ: uidelʒ
ꝙ ille qui fuit abſolutꝰ poſſidebat tpᷣe ſnie.nam
ſi non poſſidebat ñ obſtat exceptio:licet ſit eað
cã petendi idem corpus ſen q;titas et eadem
ſonarũ conditio ut hic non ei intelligas hoc di
ctũ glo.indiſtincte:qꝛ ꝓcedit ſolũ qũ reus fuiſ
ſet abſolatus qꝛ non poſſidebat.ſi ãt fuiſſet ab
ſolutus qꝛ non poſſidebat et qꝛ actor ñ ꝓbauit
tũc:obſtat poſimodũ exceptio rei iudicate:qr ñi
ceſſat ſcdᷣa cã licet ceſſat prima inſti.de nup.F.
affinitatis: hoc nõbiliter poſuit gloſ.quã ſequit
Mar. in. l.ſi quis ad exhibendũ.ᷣff. de excep.ꝛei
iudi. ¶ Decd circa hoc ⁊ circa tex. q̃ritur quid
ſi reus fuit ſimpł: abſolutus. So.dicit Hart.
poſt glo.in dicta.l.ſi quis ꝙ dʒ inſpici ⁊æ ↄiecin
ꝛari cã ſnie ex actis:ut in.l.nõ intelligit.O.i.ff.ðᷣ
iudi. facit.l.iij. C. de ſen. que ſine cer. qᷓti. uide
bonaʒ glo.in.c.audita de reſti.ſpo.⁊ ideo ſi ap
paꝛet ꝓbatũ in actis ꝙ iſte nõ poſſidebat preſu
mitur ꝙ ex hac cã nõ fuerit abſolutus.ſi autrem

appareret ꝙ actor nõ ꝓbauit pᷣſumi ꝙ fuit alb

ſolutus ſimpłꝛ.quid qt in dubio dicit do(An.
pᷣſumeĩ abſolutus ex minori cã. ſ.qꝛ nõ poſſi
debat.⁊æ ꝓ hoc dicto allego qꝛ in dubio ðbemꝰ
preſumere ſniam fuiſſe latam ex leuiori cã:ut in
.l. ſi preſes. fi. de penis ⁊.l. be cauſe. fl. de ſuſpe.
tu tamen in pnti puncto aliter diſtinguerẽ ⁊ ſic
ꝙ aut iudex abſoluerit reum ab impetitione ac
toris et nidet̃ abſolutus qꝛ actor non ꝓbauit.
nam hec uerba iſtud important: ut in.c. cum ue
nerabilis. S. e. ti. cũ ſimilibus. ¶ Aut fuit abſo
lntus ob inſtantia iudicij:et tunc poſſet ꝓcedere
opinio cõtraria: ꝓ hoc facit cõis ſtillus iudicio
rum qui attẽdendus ẽ ar. in. c. ex lhis de conſti.
nã nbi qͥs abſoluit̃ qꝛ nõ poſſidet nel qꝛ actor ĩ
epte egit ſempeꝛ hoc ſolet expᷣmi in ſnia:ut in.c.
cxaĩiata ⁊ ꝙ ibi nõ.S.de iudi. unc glo. ex
peditis ⁊z ſuppletis inferam aliqua que poſuit
Inno. ſuꝑ Cica.j. de re iudi.que melius cadũt
bic: ?⁊ Soe.in ti. de inteꝛo. S.ij.v. nerũ cũ ſeq̃n
tibus qᷓ ueniũt ad intellectũ huius.c.⁊ materie.
MQuero igit᷑ qͥ˖d ſi ↄtingat reuʒ euocatum ad iu
icem cadere a poſſeſſione ſuꝑ qua agebat᷑.an
ex eadẽ inſtãtia poſſit cõdẽnari qui deſijt poſſi
dere æ ad quid ⁊ quõ ſit ſententiandũ. So poſt
Inno dic ꝙ aut reus cadit a poſſeſſiõe nolũta
rie cã mutandi indicij ⁊æ tũe põt cõdẽnaꝛi reme
dio illius ti. ff. de alie. iudi. de quo in. c.fi.eo:ti.

⁊? hoc ſiue añ lit.ↄteſia.ſine poſt. Si uero non

exceptionibus.

tranſtulit poſſeſſioneʒ modo predicto ſed aliter
deſijt poſſidẽ:æ tũc ſi agit᷑ ꝑſonalłr nõ eſi uis an
culpa an ſine culpa deſierit poſſidere:qꝛ cuʒ per
ſona ⁊ nõ res ſit obligata põt ad ſñiam ꝓcedi:
facit qð nõ.idẽ Inno.i.c.cum.. de conſti.
Di uero agebatur ꝛcali:⁊ tũc ſi ſine culpa 8
ſijt poſſidẽ nõ cõdẽnabit᷑ ſed abſoluetur ut hic
7. S. latius dixi.ſed cũ culpa ꝓcederur cõtra eũ
ut ad litis eſtimationẽ ⁊ itereffe condẽnet᷑.ff.ad
exhiben.l.de eo ⁊ pᷣdicta.l.ſin aũt..pofſidere.
In priori iñ caſu cũ ſine culpa deſijt poſſidere
dicit Inno. ꝙ actor inuito reo ? reus iuito ac
tore poterit petere ut ꝓcedatur ad ſniaʒ diffini
tiuã ꝓpter fructus ⁊ expenſas et inrereſſe = alia
acceſſoria ad principale indiciũ = ꝓpter ſtipula
tionẽ de euictione.⁊ idẽ in hoc ultio caſu tenet
glo. in dicta.i.utiqʒ.⁊ loqui᷑ Innoc.qũ deſinit
poſſidere poſt li᷑. ↄt᷑ nam ſi prius non deberet
peti res principalis:qꝛ inepte peteret cũ deſijfſʒ
poſſidere ſine culpa: de quo in.l.utiqʒ.ff. de rei
uen.neqʒ poſſz petere fructus ⁊æ partus qñ eẽnt
oĩno acceſſuri ad ipſam rem ꝑemptã:ar.i.l.iiij.
C. depoſi.⁊ hoc ultimũ noluerũt glo.?æ Bar.
in dicta.l.utiqʒ. ſecus puto qñ non eſſent oĩno
acceſſorij: ſed poſſent peti principalr ſicut ipſa
res ntpnta qꝛ ꝑcepiſti fꝛuctus ex re mea: iuxta
nõ. ꝑ Har. in.l. ex diuerſo.ff. de rei uen. et peꝛ
Inno. in. c.ij. de libel. ob. ⁊ in.c.tanta de exceſ.
prela.nã tũc puto ꝙ ꝑempta re etiã añ litẽ ↄt᷑.
poterũt peti fructus:qꝛ pũñt peti iure actionis 2z
ſic principłr:de quo dicendũ ut plenius nõ. i iu
ribus pᷣal.Häquid aũt noĩe fructuũ ueniũt
hoc caſu actiones queſite occaſione rei ꝑempte
ut actio legis aquilie æ ſimiles.dic ut nõ. Inn.
in dicto.c.i.ubi nidetur tenere ꝙ tales actioneſ
reus ſuccũbẽs tenet᷑ cedere actori nincẽtil. Qua
liter iudex debeat ſe habere in ſentétia ferenda
ſi reus non reperit poſſidere ic cp aut conſtite
rit reum non poſſidere anquam actor fundaꝛet
intentionẽ ſnã aut poſtea.primo caſu debʒ rens
abſolui nec in aliquo ꝓnunciat᷑ pꝛo actoꝛe:de h̊
eſt caſus in.c.exaĩata.S.de iudi. niſi actor uł re
us inſtaret ut ꝓcedat᷑ ꝓpteꝛ fructus ⁊ alia acceſ
ſoria:ut.S.dixi.ſi aũt iaʒ ↄſtitit de iure actoris
tũc dʒ ꝓnũciari etiã pꝛo actoꝛe qꝛ ꝓnüciabitur
ns: ut ꝓbatur ſm unũ intellectũ in.l.ſi a te .f.
ðᷣ excep.rei iudi.⁊.nõ. Har.in.l.is qui ſe obtu
lit:æ ualebit illa ꝓnunciatio rantũ cõtra reuʒz ꝙ
ſi reperit poſtea illã rem poſſidere mandabitur
ſnia executioni cõtra eũ abſqʒ alio iudicio noui
ter inchoando:ad hoc.l.iiij. ⁊ qdᷣ ibi nõ.ff. de
peti.here.⁊? nõ. Mar.in.l.ſi a te ⁊ nide qð dixi
in dicto. c.exaiata. Inno.in loco preal.ſ.ſuper
ſyica de re indi. quẽ ſequitur Spe. in dicto. .
ij. vV. qualiter. dicit ꝙ ſi ſñia ẽ feienda ꝓ actoꝛe
iudex ſententiabit ſic qꝛ inuenimus ꝙ reus erat
in canſa condemnationis ſi poſſiderer:ideo con
dẽnamus eum ad fructus æ expenſas: ſed quia
non poſſidet nec culpa ſua delſijt poſſideꝛe ab
ſolnimus eum quantum ad rem petiram. dicit

K0. epev:

WV ecEtn“ A nrm

Nr- Petent ſefe rr abpabe er M

. M Vα PDſmßuanin ſonipante B⸗

* r fid

¶ De proleripuonibus.

tamẽ ꝙ prius debet iudex facere ut preſtet can
tionẽ ð reſiitnẽda re actori ſi ad eũ ꝑuenerit. f
ge rei uen.l.ſi ueꝛo. ¶ Di aũt nõ eſt ſñia feꝛẽda
ꝓ actore dicit iudex abſoluimus reuʒ ab ipetiti
one actoris ? ↄdẽnamus actorẽ ad expenſas.
refert m̃ Inno. alios diceꝛe ꝙ ſemꝑ iudex ſũia
bit ſuper re qᷓ petñ nõ ꝙ dicat ↄdẽnamus ꝛcuʒ
ad reſtitutionẽ rei ſimplicit᷑ ſed ſic ſilicet qn eaʒ
babuerit. uel ſic:qꝛ iudicabit rem petitã eẽ acto
ris:ar. ꝓ eis.ſſ.iudi.ſol.l.ſi fuus.ſed primũ di
ctũ plus placet Inno. ſatis iudicio meo põt te
neri qð prius dixi dicit etiam Inno.i loco pᷣal.
ꝙ ſi ẽ ſpes ꝙ reus cito recuꝑabit rem ꝙ iudex
poterit differꝛe ſñiam ⁊ abſolueꝛe eum ſimplicit
a termio aſſignato ⁊ cũ poſtea ꝛecuꝑaueꝛit ꝛem
ꝓcedet in cã cepta: põt ẽt iudex ſᷣm eum aliqñ
abſolſuẽ nõ a re perita ſed ab inſtantia iudicij:z
üc ſi poſtea recuꝑanerit ꝛem incipieĩ iudiciũ ðᷣ
nouo.⁊ hec bñ nõbis.¶ Vlnio ad limitationẽ
eius qð dicit᷑ in fi.glo. uide nõbile diciũ Dar.
in. l.i.E. de or.iudi.ubi dicit ꝙ ubi ꝓꝛſus ideʒ
eſt finis agẽdi obſtat exceptio ꝛei iudicate non
obſtante ꝙ narier modus agendi:ideo ↄcludit
nõ poſſe deduci ꝑ uiam actionis qð prio fuit ðᷣ
ouctum ꝑ uiam exceptionis.ſi idẽ ẽ ꝓꝛſus finis
agẽdi.ad hᷣ tex. nõbilis in.l.duobꝰ ff.de excep.
ꝛei iudi nide de hoc ultio ꝗð nõ. Inno. in. c. ij.
de oꝛ. cog. æ qðᷣ ibi dixi. ¶ Irẽ adde aliud nõ
bile diciũ: ꝙ ubi petitio fuit geneꝛalis: ꝓſecutio
uero ſpecials obſtat exceptio rei indicate ſoluʒ
in ꝓſecuuis:⁊ ſnia generalis refert᷑ ad ꝓſecuta
dũtaxat niſi ſcient᷑ æ malicioſe fueꝛit facra ꝓſecu
tio ſpecialis.ad hoc habes tex. multũ nõbilem
in.i.de ꝛebus ff. de arbi. nõ. Haꝛ. in. l.an eadẽ
G. actiones. ff. de excep.a⁊ei iudi.⁊ uide ibi ð mã
glo. in. l.ſi mater.S. eadem eo.ti.

E£ neꝛabilem. Caſus: Ua

let ꝛeſcꝛiptuʒ

one appellationis:licet de excõicatione non fa
cit mentionẽ.prio ponit dictum ſcdᷣo ſubiungit
ipſius cauſam:ibi qꝛ uero. ¶ Mota prio excõi
catum poſſe appellare ne dũ a diffſinitiua ut. S.
c.ſignificauerunt:ſed ẽt a grauaminę illato an
ſniam ut hic ⁊.S.e c.cũ inter. 6.ij. 2 tene
menti ꝙ excòicatus põt ſe defendẽdo eẽ in iudi
cio ꝑ ſe ⁊ ĩipetrare has ꝑ ſe nee cõpellit ↄſtitue⸗
ꝓcuratorẽ: ⁊ facit hoc ad intellectũ.c.iĩtelleximꝰ
de iudi. ¶ E. iij. regulaʒ ꝙ ubi excõicatꝰ põt
eẽ in iudicio:põt ẽt lꝛas ipeirare ⁊ facit iſte tex.
in argu.ꝙ ꝓcurator ẽt generalis põt ſine alio
ſpeciali mãdato Ras ipetrare ĩ cauſis in quibus
ex ſuo mãdato age? põt.de quo nide qð dixi in
.c.nõ nulli de ꝛeſcꝛip. S E ui uno cõ
ceſſo intelligũt cõceſſa oĩa ſine qͥbdꝰillud commo
dum expediri non põt.cõcoꝛ. de offi dele. c. pru
dentiã æ. c. pterea. ¶ DOp. cotꝛa tex. in eo ꝙ di
cit excõicatũ poſſe appellaꝛe ⁊ appellanoneʒ poſ
ſe ꝓſequi ⁊c.nidet᷑ eiʒ ᷣ non debeat admitti ad
ꝓſecutionẽ:niſi prius petat abſolutionẽ:ut ĩ.e.

mpetratũ ab excõicato ſuper ꝓſecuti

p mas de ſen. exco. So. dico cõtꝛariũ peedere
quado quis appellat a ſentententia excòicatõis
quã dicit iniuſtam. nam cuʒ fateatur ſe ligatum
nõ debet admitti ad lingandum de iuſinia miſi
prius petat abſolutione:ut in.c.per tuas ð ſen.
excõ.quia cum in omnẽ euemuũ ſit obtinẽda ab
ſolutio:ut in.c.cum contingat de offi dele. gif
ferendo abſolutionem uidetur contineꝛe excom
municationeʒ in dicto.c.per tuas.hic uero loq:
cum appellatur ab alio gꝛauamine:z de excom
municatione nibil ipſe dicit nec confitendo eam
iniuſtam neqʒ iuſtam neqʒ nullam: ſed aduerſa
rius opponit de excõicatione ad finem iſtium re
pellendi ad quod non debet admitti cum iſte ſe
defendat. ¶ Quero: tex bic loquitur quando
appellans fneꝛat excõicatus ex alijs cauſis zc.
quid ſi fuiſſet excõicatus pꝛo eadem cauſa pꝛo
qua eſt in iudicio. So.dicunt doc.ꝙ idem.uñ
ſatis eſt ipſum appellare ex grauamine leguimo
ut hic et.S.e.c.cuʒ inter et pꝛo hoc.allego.c.i.ꝭ
reſcrip.li.vj.ubi indiſtincte in appellanonis at
ticulo permittitur excõicato reſcriptuʒ impetra
re Der nunquid petenti exeeutioneʒ ſnie
obſtabat excõicationis exceptio:doc bic olim
inſtabant.ſed hodie non eſt diſputanduʒ peꝛ.c.
pia de excep.li.vj.ubi concluditur ꝙ ſic ꝙ pot
dupliciter contingere. aut quia fuit excõicatus
poſt ſententiam pꝛo eo latam nondũ executioni
mandatã. aut quia fuit in iudicio agens tollera
tus ⁊ nõ repulſus exceprionis ope ſed nunc ipe
executionis excipituꝛ qð fieri poteſt: ut in qicio
.c.pia. Cetera clara ſunt ⁊ ſatis expedua in pꝛe
cedentibus capitulis zc. Hi. ab.

¶ De pꝛelcriptlonibus rubrica.

. cõtinpotur
Bbrica iſta. aprmd
oc ordine. ſupra uiſum eſi ð excen
tionibus in geneꝛe: ſed quia freque
ter obijcit᷑ preſcriptionis exceptio ⸗= pleꝛũqz dun
bitat an 2 qn cõpetat merito poſt pcedete ſeq;
iſta. ¶ Quero p. ꝓ iuellectu ke qd ſit pſepiõ
uide bonã glo. xvj. q.iij.iĩ ſũma qᷓ ꝓſequii quid
ſit pſcꝛiptio qͥd uſucapioſq̃ i eis exigal rol enp
effectu ? ipſaꝝ iterruptione. Et a0 queſiũ nim
dicit ꝙ eſt exceptio ex ip̃e ſubſiantij capies que
acrioni pſonali uel ĩ rem opponit:hec pr. ofecto
diffinitio nõ procedit: iũ qꝛ pᷣſcriptio non capit
ſubſtanriaʒ ex ſolo tpᷣe al procedẽt a na eu da
ſit qͥd nãle. Itẽ nõ explicat cauſaʒ finalẽ e
oẽs ꝑtes ſubſtantiales ipſius ſicut dz facele bo
na diffinitio ſicut le. er nõ. in. li. f. de dolo. er in
regula poſſeſſor de re.iur. li. Vj. ĩ mercuria. 0
diffinitur ſic et meliꝰ ut nõ. ſuꝑ dicta regale
pᷣſcriptio ẽ quoddã ex ipᷣe ↄgruens auctoꝛita
legũ uim capiens penã negli entibus meren
et finẽ litibus eeene & Bvo zni an ne
lcriptio ſit contra ius nle:et prima frone lan
tur ꝙ ſic quia eſt contra illam reguia natune

èê

en
ni⸗
bere elgtm
n ihmml, mh
1 ne elormim/ ſſr in
ll verdln ir nhoñn
nilei ſgentbibt te lon tal
hen ne m nn Hapen
grabll elnu
en .

t ug N.
oc ſi⸗ ec Dõ
ekhntn —
ſurdſhring ennn ſ ⸗
1 teige Prccnpn
do

ſon enimnonisl,lt,
uen pftu Mlnanu icno
mnhle tio hitns lenmnone ſi⸗
ntiblr .u Cin nſi i
ttitnutitlupinn ifii ninii
rbertr enr r i,iſnut ceĩ

cIrtload oeirbendi uite boni ter in. 4

MNedi gd mMuſnchhi⸗ baden ocom
Cgetärtſken Dum ca egla oſſſer
Penins gden cl enine reſüam ni
Cipiendo aptniaendond nin ſene
Iſucapio eacqviſniodit gconnmmnnone .
ſcſionis his ege ſnineinffne ionte
ſolans nliiſficennn ondena bene in
geici gc acgoltto Gi i Er aro n
oligeper ſctapione rgfinr iiune
ſet ter in adtitontbns C de s
cſge in O inegnh doſeſondi ai
ſecto Lumopprlatone ij neſggi de
andi ſecuo air n Plerpronefßf n
Arve m mor j naut inninß *

Un untin 1spropt
efine, unnſen ll ſegligenn
leodin

N,
wden
Eſn.
enn nan⸗
Kicernuſnninmmn A,
z dte n nn.Nam aned
nn ad l l
Ns ngmniond e
a Derat 1bloloton⸗ tndi
eni in n nn nnd
Wndd dloſionen en diitt

(* —
Giruntmul, 6

anone
enbil 4 ⸗ ucnfe

bſamnegz lnte

mnnhnnt Needicn
Plend tarufat

d nod ron Nebetacfinne
gian dit baning
pels rritns iſet
bid ſfiſſg rocns Doencen di
gnn chin mdtto. o cian dgl
ſusckgin minngum
udtaat mna br ig
Teſenh l biſnuſtnnenn wpchnn

õ
õ

obhxr qrötnns anchtonerhe
ſtaoanl ſal bode n tdipvnncun.
M c .vbi conchdiurg ſett
opicir conuiger aor gla ul enonr
t memian o co umm ondi runi
undni. ani quia fit in ucico gens / len
et No epuſis erechnonisoet ſl une ſje
rndioniseihinn d enarchennds
õ Olate

õ

£ Nanioibis chnin.

Pbrinitne⸗

1e onckr — e

i mnen 1
ni int 4 i,

ahniest anſau ies,

n ſucapio
4 –WòæU mhi,
ſſ⸗ ſoat ſel in,
N
irlongiteliſe e
Gib⸗ Nvoecht sia,
a ziie⸗ in .

— ⸗-= Iſus 48/5 San,S - 45. Pind. u 8 l 7 +

¶ De prelcriptionibus

neminẽ debere locuplectari cũ alterius ſacmra
in in ꝛegula locupleraꝛi li.vi.⁊ in.l.nam hoc.ff.
de ↄdi. inde. ſed ↄtrarium ↄcluditur pe
an. æ bene ſuper dicta regula poſſeſſor. nam in
fert penã negligentibus et finẽ litibus imponit
qð ẽ rõne nal ↄgruũ.unde non ſumpliciter rece
dit ab illa regula nali:qꝛ nõ ſine cauſa locupleta
tur q̃ͥs ex pᷣſcriptione cum alterius iactura: ſed
fit ut obpuentur due ꝛegule pᷣmiſſe.unde nec ex
toto ꝛccedit a iuꝛe nãli nec ei in totũ deſexni

de plene ðᷣ mã ĩ dẽa regula poſſeſſor. bſe

quẽter quero quid eſt uſucapio. So. pᷣmitto qðᷣ
uſucapio ẽ nomẽ geneꝛale:compꝛehendit ei lato
ſũpto uocabulo pᷣſcriptionẽ ⁊ econuerſo preſcri
ptio cõprehendit largo modo uſucapionem:ut
ꝓbatur.ff de nſucapione iũcto rubro cũ nigro
2 ff.de diueꝛ.⁊ temp preſcrip:ꝑ totũ:ſed ꝓpꝛie
2 ſtricte differũt inter ſe.nam uſucapio ẽ i rebuſ
mobilibus ⁊ ſe mouennbus. DPreſcriptio nero
in rebus imobilibus ⁊ iuribus incorporalibus
ut inſti. de uſuca.⁊ longi.temp. preſcrip. primo
reſponſo ⁊ uide ibi glo.que ẽ in uerbo uſucapi
antur: æ dicit ꝛ. i.l. ſeruitutes.ij. ff. de fuitu.
ꝙ olim nome uſucapionis cõprehendebat uſu
capionẽ ⁊ preſcriptionẽ all.il.ij.æ.l.eam q edes
eff ò̊ uſue ſed poſtea Juſtinianus nſucapionem
attribuit rebus mobilibus ⁊ pᷣſcriptionẽ rebus
im nobilibꝰ ut.l.una. C. de uſuca. tranſfor. a qli
bet ſolutio bona ⁊ ĩ uſucapione ſufficit tiẽnium
int ibi:⁊ latiꝰ dic ut nõ.xvi.q iij.i ſũmaſ⁊ de tpᷣe

requiſito ad preſeribendũ uide bonũ tex. in. ꝗ.
pot ead cã ⁊z. q.⁊æ an uſucapio habeat locum ʒ

eccleſiã:uide ꝑ Oi.in dicta regula poſſeſſor et
plenius ꝑ doc.in. c.i.de in inte.reſti.ubi tangã.
Capiendo aũt uſucapionẽ in ſua ſpecie:dicit ꝙ
uſucapio ẽ acquiſitio dnij ꝑ connnuationẽ poſ
ſeſſionis tpᷣis lege diffiniti.ita diffinir iuriſcon
ſultus in.l.iij. fl. de uſuca.? pondera bene in eo
ꝙ dicit᷑ ꝙ eſt acquiſitio dnij ⁊c. Ex quo nõnter
collige ꝙ per uſucapionẽ acqritur dniium:z idẽ
dicit tex.in l.traditionibus C. de pacus:qð in
tellige ſfm D.. in regula poſſeſſoꝛ pᷣal.etiã de di
recto. Mam appellatione dñij intelligi᷑ de dire
cto. ff.ſi ager.uec.nel emphi.pe.l.i.⁊.ij.ꝙ ẽ no

tandũ.ſecus aũt ẽ in pᷣſcriptione nã i preſcrip.
x. nel. xx. annoꝝ qᷓ ꝓcedit in rebus puatorũ cuʒ
titulo acquiritur dñium ſed nõ direciũ illud eiʒ

remanet apud dñm rõne cuius ſᷣm Hy. poſſet
Ins in rem agẽ nõ cõtra preſcribentẽ ſed cõtꝛa
tertiũ. In preſcriptione nero longiſſimi tẽporiſ
puta.xxx uel.xl. annoꝝ nõ acqͥritur dnium utile
aut directũ ſed ẽ utus pᷣſcribens exceptione cõ
tra qñm:ut in.l.ſi quis ẽptionis.C.de pᷣſcripti.
xxx. annoꝝ ⁊ in.d. J. põt. Et 20 dinerſitatis pʒ
Dy. eſt quia nſucapio eſt inducta in meꝝ fauo
rem poſſidentis:ideo fauor facit ut acquiratur
dñiuʒ etiã directũ. pᷣſcriptio ueꝛ.x. nel.xx. an.ẽ
inducta partim in fauorem poſſidentis propter
bonã fidẽ quã bʒ ⁊æ panim in odiũ negligentis
unde fanor facit ut rꝛanſeat dnium utile. odium

n ro ex parte dñi inducit ut apud eũ remaneat
dñniuʒ directũ. Oreſcriptio uero.xxx.uel.xl.an
noꝝ eſt inducta ĩ meꝝ odiũ negligẽtis: qꝛ cũ
cedat cũ mala fide iura uolunt ſubuenue male
fidei poſſeſſoribus. Et ex hac rõne dico ꝙ in pᷣ
ſcriptiõe longiſſimi temporis cuʒ bona fide q
preſcribit ↄtra eccleſiã j.e.de quarta.uel cõtra
priuatũ ſine titulo qðᷣ acquiꝛit᷑ dnium utile ſicut
in preſcriptione longi tpᷣis cũñ tunc ceſſat rõ ma
lefidei qðᷣ nidetur uelle tex.in dicto. g. põt 2 i
l.ſi quis emptuionis pᷣall.x idẽ ibi Brr.
ueꝛte m ĩ eo qð dixi poſt Oy.ꝙ ꝑ Sen Koren
acquirit᷑ utile dñiuʒ ⁊ nõ directũ.ſcias enim ꝙ ĩ
pᷣſcriptione cũ mala fide oẽs cõueniunt ꝙ non
acquirit᷑ dñium ſed tin exceptio:ut in dicto.l. ſi
quis ⁊ dicto.ꝗ. põt.Sed in pꝛeſcriptione cũ bo
na fide ſunt opiniones. quidã enim tenent illam
opi.DOy Alij uero dicũt ꝙ acquirĩ dñiuʒ etiã
directũ:de quo uide ꝑ gl.i dicta.l.ſi quis empti
onis.= plenus ꝑ Jo. an. in dicta regula poſſeſ
ſor.in uerbo quartũ ꝓponebat᷑ ubi ponit moti
ua urgentia ad utrãq; panẽ. Et tandẽ cõcludit
ꝙ quoad modum utendi acquirit preſcribens
omne dñium qꝛ põt illa ꝛe un ut uult ⁊ ſicut põt
quilibet dñs diſponẽ de re ſua ⁊ ſic iudicio meo
poſſet intelligi Inno. in. c. ceteꝛum.S. de iudicijſ
ubi dicit ꝙ ꝑ pᷣſcriptionẽ quis acquirit diꝛeciũ
ctutile dninz qð eſt nõndũ.qð uið p glo.⁊ CEy.
in aut niſi. C ðᷣ bonis mater.æ⁊ ꝑ Dar.i. l.i. F.
fi ff de aqua plu. ar. æ i.l.minor.F.i.ff. de euic.
ſed diſtingue ibi nõ ſn diſtictionem iſtaz. Sed
capiendo dniuʒ directũ ꝓut deſcendit a iure na
curali quod inheret oſſibus hoĩs:ut in.l.ij. ff. ꝓ
ſocio illud nõ pᷣſcribitur:qꝛ non põt ege huma
na ⁊ ciuili tolli qð ẽ nãli rõne acquiſitum.aeſiſtit
eni ĩ hoc equitas nã is qð ſatis placʒ. Et addo
ad hoc tex.nõbilẽ in.c.ad aures.j.e.ubi dicitur
ꝙ pᷣſcꝛiptio cũ bona fide omnẽ ꝓrſus actioneʒ
excludit æ nide oino qð ibi dicam: uide ſimilem

goneʒ ꝑ Hir. in. l.fi ff ꝛem ra. ha. ubi qrit/ an V Ppſaipe, ⸗bens obl, G* „a lla

oreſcriptioneʒ debiti rollatur obligatio nãlis
2 cõcludit idẽ in effectu qð.S.qꝙ tollitur obliga
tio quo ad omnẽ effectũ m ꝛemanet natuꝛalis æ?

utilis apud eũ:ad idẽ nide glo in.l.obligatiõuʒ

fere.S placet.ff. ð acti.⁊æ obli. A lueꝛte hoc pot
ſatis admitti de iure canonico ubi fuit pᷣſcriptũ
cũ mala fide æ quotidie hoc ↄtingit hodie ꝓpt
ſtatuta que poſt certũ tẽpus nõ admittunt cꝛedi
torẽ ad agendũ nũquid nalet talia ſtatura quin
ſaltem poſſit agi in foro eccłiaſtico rõne peccati
ut dixi. Oar. fuit ſibi cõtrarius: uidetur tamen
magis ut ualeant ⁊ ꝙ tollatuꝛ omnis obligatio
naturalis in effectu. ſed cõtrariũ noluit Jo. an.
i. c. fi. de excep.li vj. Mal.in. c.ſi quis per trigĩ
ta ſi de feu.fu.contro.colł x.dicit conſideranda
uerba ſtatuti.aut enim dicit ꝙ cꝛeditor qui nõ
petierit infra tantum tempus intelligatur feciſſe
pactum de non petendo uel intelligatur per
acceptilationem debirorem liberaſſe: ⁊ tunc be
ne tollerct naturalem obligationem in effeciu:

Elic ſentit ꝙ hoc caſu nõ poſſit ꝛccuꝛꝛi ad eccle
ſiam:faẽ qð in ſili nõ. Har.in.l.oẽs ppli.ff. de
iuſti. æ iuẽ.qñ ſtatutũ pᷣſumit fictionẽ uł ſimula
tionem: Aut ſtatutum dicit ꝙ tollat᷑ rõne negli
gẽetie obligatio nãlis:⁊ tũc dicit ſe putare ꝙ in
foro ſtatuentiuʒ tollat᷑ obligatio nãlis ſaltẽ in ef
fectu. ſecus ĩ foro canonico ꝛõe pcc̃i:qꝛ nõ põt
directe tollere nãlem: 2 nide ibi latius. Aut ſta
tutũ refeꝛt ſe ſolũ ad exeꝛcitiũ:ut qꝛ diẽ creditõ
nõ audiat᷑ pꝰ tm tpᷣs:⁊ tũc nõ tollit᷑ aliq̃ obliga
tio:qꝛ ſolũ excludit᷑ ꝑſona agẽs ſilit᷑ ĩ excoĩcato
qꝛ tũc agit pꝰ abſolutionẽ.⁊ ideo hoc caſu ſtatu
tũ nõ ipedit qͥn dẽat audiri ĩ foro eccliaſtico:?
nõ. bñ bec vᷣba:⁊ uide qdð dicã.j.c.fi.¶ Vlcio
hic qᷓro:an ꝑ pactũ poſſit ipediri pᷣſcꝛiptio:uidð
ꝑ Bar. pꝰ Op.i.l.nemo põt.ff. de lega.i.⁊ ĩ.l.
i.ff. de uſuca. ubi in effectu ocludit ꝙ uſucapio
ſeu pᷣſcriptio cũ bona fide nõ põt pacto diꝛecte
renũciari:qꝛ ſunt inducte in fauorẽ publicuʒ ne
dñia ſint incerta:ut in.d.l.i.ius aũt puplicũ pa
cto pᷣuatoꝝ nõ remittit᷑.ff. ̊ pactis ius publicũ
? in.c.ſi diligẽti de foro cõpe.indirecte tñ bene
remittit̃ ꝓpt᷑ ſuꝑuenientiã male fidei qᷓ impedit
curſum pᷣſcriptionis:ut ĩ.c.fi.j.e. MDreſcriptio
ueꝛo qᷓ ẽ inducta in odiuʒ negligetis ut illa que
currit cũ mala fide nõ põt remitti:qꝛ nõ põt qͥs
renũciari iuri ĩtꝛoducto ĩ odiũ alteriꝰ:ut nõ.in
l. cñ fi ff. ad mace. Ex quo ifert Oar. ꝙ ſi ſtatu
to cauet᷑ creditorẽ nõ audiendũ pꝰ.x. ãnos:nõ
põt debitor tali ſtatuio renũciare. Et ex b ſetit
ualere tale ſtatutũ:⁊ idẽ inuit i.l.ſequit᷑.O.ſi uiã
ff. ð̊ uſuca.ſʒ ↄtrariũ nõ.i.l.oẽs pplłi.ff.ð iuſti.
? iure.tu nide in hoc qð dixi in.c.qð clericis ðᷣ
fo.cõpe. Quedã ẽ pᷣſcriptio inducta in meꝝ fa
uorẽ alicuiꝰ ⁊ tali pᷣſcriptioni renũciaꝛi nõ põt:
exemplum in pᷣſcriptione iducta ↄtꝛa uolentẽ ꝛe
dibeꝛe aĩal moꝛboſũ:ut.l qð ſi nolit..ſi qͥd ita
ff de edi edic. Jo.an. ſuꝑ Neiica buiꝰti.ĩ addi.
pꝰ Rofre. format qõem de eo cui fuit conſtituta
ſeꝛuitus et appoſiiũ pactũ ut ñ tollat᷑ lapſu tpᷣis
et ↄcludit qð.S.dixi poſt Dy. ⁊æ Haꝛ ut ipedia
tur p̃ᷣſcriptio ꝓpter malã fidẽ. Itẽ uĩ ſentire ꝙ;
ctiã ipediat᷑ ui pacti. dicit eniʒ tale pactũ nocere
emptori illius fundi in quo fuit conſtimuta ſerui
tus:qꝛ pactum nocet et pꝛodeſt babenti canſã a
paciſcente.l.emptoꝛi.C. de euic.et.l.quotiẽs.ff.
ſfami.fur.fe.di ſed extraneo non nocet cũ fue
rit pſonale.l.ſi unus..añ oĩa.ff de pactis.do.
An j. e. cũ nõ liceat uideĩ idẽ uelle.ſ. ur ex uiri
bus pacti ĩpediaĩ pᷣſcriptio:qꝛ hoc tangit pᷣnci
palit᷑ utilitatẽ priuatam ſecũdario publicam cui
pacto põr renunciari: ut nõ.in. c.ſi diligenti de
fo.cõpe.qð maxie ꝓce eret ſᷣm eũ in preſcripti
one mere odioſa.naʒ cũ poſſit pacto interrũpi:
ur nõ. Di. in. l. icut. C. de preſcrip. xxx. ãnoruʒ
multo fortius põt impediri ne inchoet᷑ de iuꝛe
iur. quéadmodum. Sed mihi non placer quate
nus dixit do. An. pactum nale e in pᷣſcriptione
inere odioſa:nam cũ illa nõ ſit inducta in fauo
aem poſſeſſoris:quia iura non fauent male fidei

poſſeſſoribus non nideo quo poſſit a pꝛincipio
per paciũ renunciare:ar. c. uigilanti.2 qð ibi qi
cam.j.e.ſed in mere fauorabili uel partim odi i
ſe ⁊ partim fauorabili poſſet procedere hec 10
nio Jo. an. ar. in cle qdiu de appel.? in ankn
tamẽ. C. de temp.appel.facit.l.ſi quis enptsise
C. de pꝛeſcrip.xxx.annorum et meliꝰ c. ad apo
ſtolicam de ꝛegula. cum ibi nõ. Hal.tamen i e⸗
.i. H preterea. de capitulis corra. colł x. uidei ſe
qui opinionẽ Hir. ſimplicit: bec ſufficiat ad
intellectũ ice. Mico. abbas.
ſfp Caſus
contra epm locum peꝛ
ſe cõueꝛſum ad fidem
pꝛeſcribit triennio:ſed
cum uacat eccleſia uel
eſt in ſciſmate non pꝛe
ſcribitur contra ipſaʒ.
Dinuidituꝛ.nam primo ponit dictũ.ſecundo de
terminat:ibi ſi ti. caſum determinatũ expon
ibi ſi auteʒ. alium addens ibi item ſi.¶¶ Non
prio dno ſingularia ex iſto tex. primo in eo ꝙ
hahes caſum in quo contra eccleſiã in re immo
bili ſeu in iuribus ĩcorpoꝛalibus currit pꝛeſcrip
tio per ſpatium tꝛiennij cõtra.c.de quarta in fi:
. e.⁊ aut᷑. quas actiones. C. de ſacroſanc.eccl.
Scðo ꝙ currit preſcriptio de iure canonico èt
cõtra ecceſiã cũ mala ſide cõtra.c. uigilãti ⁊.c.
fi..e ſed dic iſta emanaſſe in fauoꝛẽ fidei:utp
lati efſent promptioꝛes in ꝛeducẽdo ad fidelia
tem loca collapſa in heꝛeſim. multa enim ĩ ſidei
fauorẽ ſpecialia inducta ſunt: ut in. c.in fidei ſa
uorem de her. li. vj. æ. ij. q. Vij. ſi hereticus cun
ſimilibus preterea auctoritate canonuʒ ? ꝑno
nitionẽ que dʒ acquiſitionem precedere:utſõ.
hic in glo.et in ꝛegula poſſeſſoꝛ de re.iur.i.vj.
Et ex hoc ⁊ ex tex.collige ꝙ ex cauſa urgenti
2 rõnabili poſſet induci in ceꝛtis caſibus pꝛeſeii
ptio cum mala fide.ſed cum agat᷑ de excluſione
peccati credo auctoꝛitatem canonis neceſſani.
lex aũt cinilis non poſſet hoc inducere ad boc
tex.cum glo.notabili in c.inter bec.xxriij.q.ij.
EE ſe, eccleſie matrici uacanti uel inntil
prelatũ ad agendũ habenti non currit pſcꝛiptio
⁊ dic ꝙ hoc tempore dormit pſcriptio.ſi prius
tpᷣe habilis prelati fuiſſet inchoata. unde tepoꝛe
nacatõis ſeu ĩhabilitatis pllat debent de medio
pᷣſcriptiões ſubduci:ut in.c.auditis.j c..
materias uide qð nõ.j. e. ex ranmiſſa et cillud
et ꝑ Bar. in. l. nã iter. f. de nluca ¶ Bl. pria
opponit ⁊ ſoluit et qꝛ facilis ẽ eam p te videas
duerte tñ in eo ꝙ dicit ꝙ iſtud trienniumn
coputat᷑ poſt illos ſex menſes ꝗͥ debẽt intercedẽ
poſt ãmonitionẽ factã ꝓpᷣo epo: ut locũ ꝓ prin
cõuertat ad fidẽ: nã ſane intelligas ut ſemp fiat
cõtinuatio triẽnij imediate poſt lapſu illoruz ſex
menſium.nã hoc tꝛieniuʒ currit a die cõueꝛſiõis
ſeu poſſeſſionis:qꝛ abſqʒ poſſeſſione non cune
ret pᷣſcriptio:ut in ꝛegula ſine poſſeſſione. i. Vj.

celtranrinetum Alnbntſem

ivmmm ult nip kaj uitg a
unnmſiimn inmn d ui
wrſund ummſon inmcnnb
ſnuonar optitn 6eoflorchit in

ealertlei Ei varkc
taan wrdledcd Dur nli

deaſclr i dcr acne nnd won⸗
tCantaels inn iettotlea mn
ſuccederin oteſtneaahnintſtundtuur ine
er algeto ge o eſt auitatars kan
ches H hoſtom prelcbene une nex en
inheran in eume tö dot i dde io
lü:gola loleſi ia bene nodul act iͤ
un ſtſüfntonono ritaalin i
tis ceienontamen uni geinhi
diͦ ei bleſc hoc ar eſt filiſauig u
gere n hot memne elceſnnnt lcr g
mnönbimmmnininbus onnninsi
Nrcſum ag bor tiin i el ueſch
moren ge pen ci bi ⸗ ſS⸗
nugis pot eſſe in aſi ml
gbc⸗ eſein aſobongsr nſs
lil eui muͤt emnimnir
g a ſoſi conuentü ſen gnin⸗
in lie lunna gpſrli de
p ilis ſne conſeni Plon vn nz;
rlrnſth t t toe n e bi
er ed, . 0nr ie on
peglan. Gjgj ndn Aun
mruttkeri nnnn
in en ,e Anorhüf
Mnpti
Aſcenen iunm nbannrercſen
doſtue 6 nongol ti
inltntgaſiin gen
anſhtnn dild ep
Wamſtn ilis

Prſerdintt
Cunnarnde
ſid ſclren
ſnbinrcen
Diämnm Nino⸗ ntctit⸗
tenmmnm:bil mi aſun darmninei 1
Rtamcz alun ules ſiſni
Priodno ingningi er iſo er ine

bibsctiin in vo onmetttſüißtet

bif lw inbus oponlbis ani,e
1b r ſanum minni cinn ce qunnn
ſet aui qs acnones Oe ſunoſnen
uni ornpvor ine o
im ar cſi ci nun ie cum cgliitt
Iſe ddteiſ emmnaſſen fmori iiuj
lricſen wormiorsin wlidol alie
mbacdlNa ANIRCitiN
ü Nemnſie
Porondeder aia ilbatictt
ſcriidus orceren auctortne canon 4
niini geihaumſtinennininn
beein goain vglin Noſcſand

Kado ter ler oligeg cdit

ttönbli doſſen nchainceirlli⸗
60 cunmalaſideſel Cnnoge⸗
ccri gedo⸗ mmium en
tit Gufisnon poſt bocſim

ſcx.cum ſononi nehn
i ccie nmiue
cndi bthelituc

rcatad ag

X. aAMWνan 2 5 prin a —

¶ De preſcriptionibus

¶ Einde dicũt hic Innoc.⁊ Hoſtie.æ bene in
contrarüs ſignatis in glo ponitur tps pꝰ quod
licet populũ lapſũ in hereliʒ acquirere ⁊ lucrari

hic ueꝛo ponitur tempus poſt quod epiſcopus

populi lapſi non põt illũ reperere.¶ Bl. kinaliſ
primo colligit duos caſus in quibus eccleſie ſi
currit preſcriptio ſecundo opponit ⁊ ſoluit iit
patet in ea. Sed non reſpodet formaliter ad.c.
nobis æz. c. uulteꝛane. Gof. dicit ꝙ hec capitula
ñi loquuntuꝛ in iconomo ſed in adminiſtꝛatore
qui pleuam habet adminiſtꝛationem in tempoꝛa
libus. tem preſuppoſito quod ar.eſſet ueꝝ
ſcilicet ꝙꝙ iconomus poſſi agere tamen non cõ
cluderet ⁊ pʒ inſtantia in tutore qui põt conuẽi
re ⁊ conueniri pro pupillo uel pupillus eius auc
toritate iuxta diſtinctionem poſitam in.i.i.ff. de
aucto.tu.⁊ tamen non cuꝛai contꝛa pupillum pᷣ
ſcriptio.C. de preſcrip.xxx.annorum.l. ſicut et
.l.fi. C. in quibus cau. in inte. reſti.nõ eſt nece.
ſᷣm Inno. Ego do aliam inſtantiam magis cõ
cludentem ad propoſitum/nam uacãte eccleſia
inferiori non currit ↄtra eã preſcriptio:lʒ epᷣus
ꝓ ea poſſit agẽ:hᷣ ultimũ ꝓbat i. c. fi.de ſucceſſ.
ab inteſ. æ.l.ſancimꝰ. E. de ſacroſa. eccle. pᷣmum
¶ꝙ ñ currat pᷣſcriptio tunc tpᷣis nõnter firmat
Juin. i. c.oli.el.i.de reſti.ſpo.¶ DOouet᷑ quia tũc
eccleſia caret imediato defenſore ⁊ ſic non ẽ qui
illins cuꝛam utilit᷑ agat ⁊ ꝓ hoc facit ꝙ licet epi
ſcopus poſſit agere nõ tamen habet uel habere
poteſt de facto curam ſicut immediatus admini
ſtrator:ar.opti.in.c fi.de offi.archi.⁊ in.c.i.de
re eccle.nõ alie.li.vi.¶ Et ꝑ hoc poteſt defen
ſari ⁊ probari notabile dictũ Har in. I. nãliteꝛ
ſ. de uſuca. ubi dicit ꝙ uacãte impẽio non cur
ait conrra eius iura pᷣſcriptio:licet Mapa munc
ſuccedat in poteſtate adminiſtꝛandi: ut in.c.licet

ex ſuſpecto de fo. cõpe. ⁊ ſic ciuitatetes ł alij pᷣn

cipes ñ poſſunt preſcribere tunc meꝝ ⁊ mixinʒ
imperium ſᷣm eum:⁊ nõ. hoc dictũ roe robora
tũñ:quia ipſe ñ ſita bene pꝛobat ſed facit füdamẽ
tum falſũ in iconomo qui licet adſit ipᷣe uacatõ
nis eccleſie non tamen currit preſcriptio lecun
dũ eũ ut hic:ſed hoc.ar.eſt falſũ quia iconomꝰ
agere nõ põt uacante eccleſia: ut dicit gl.⁊ hoc
indubitatum in iuribus ſpectantibus ad ſolum
prelatum ad hoc.c.i.in fi.ne ſe.ua.⁊ i cle. ꝓcu
aatorem de ꝓcu. cũ ibi notatis. ¶ Sed dubiũ
magis põt eſſe in alijs bonis ⁊ iuribus que nõ
pertinẽt ad pᷣlatũ tantũ ⁊ ꝓfecto i bonis ſpectã
tibus ad ſolũ conuentũ ſeu capitulũ ſatis puto
ꝙ currat preſcriptio:qꝛ nil ad epᷣm de illis niſi
forte ſint talia ? tanta ꝙ capitulũ nõ poſſz age
re ſuꝑ illis ſine conſenſu pᷣlati iuxta nõ.i.c. edo
ceri de relcrip.⁊.c.i.de pꝛocu.⁊ tũc puto ĩ iliis
bunc tex. ꝓccdere. Si aũt ſuni bona cõia.ſ.pre
lato ⁊ eccleſie ⁊ tũc nõ eſt ꝑuum dubiũ ſᷣm me:
utrũ tunc pꝛeſcꝛiptio currat uacante eccleſia in
quo ſic dicerem ꝙ ſi tenemus opi. ꝙ tũc ecclia
nõ poſſit agere qꝗð ſentit glo.fi.in.d.cle.ꝓcuꝛa
torẽ nõ curꝛet pſcꝛiptio: quia militat ĩ illis ratio

— —

buius. e. ¶ Aut tenemus ↄtrariam opi.quã ui
detuꝛ foueꝛe Archi.? Mau. ut ibi nõ. ? tũc vẽ
dicẽdũ oppoſiiũ:⁊ facit qð nõ. Inn. in. c. cuʒ di
lectus de conſue.ubi dicit ꝙ uacãte monaſterio
ꝑ moriẽ abbatis licite põt cõuentus agere ⁊ ſin
dicũ creare alł.l.i.ff. ꝙ cuiuſqʒ uniuerſi.ſʒ mihi
plus placei ut nõ currat tũc pᷣſcripiio:quia non
dʒ pᷣiudicare prelato qui nõ adeſt:ar.in.l.ſi con
munẽ.ff. quẽadmodũ ſer. amit. ubi pʒ ꝙ ꝓpter
ꝑſonam pupilli conſeꝛuatur maiori leſus in pre
dio cõi.pᷣterea hboc ꝓbo ꝑ iſtũ tex. nam ut dicit
Inno. in. c. dilecti de maiori.æ obe. hec ſpũalia
2 dignitates eccleſie ſunt communia ⁊ cõiter te
nẽtur ab epo ⁊ capitulo licʒ epiſcopus ſit caput
ut i. c.cũ clerici de ner.ſig.⁊ tñ ut nides hic nõ
currit preſcriptio in his iuribus ſede uacante
plus etiam placet mihi pꝛima opi.ut ſede uacan
te nõ poſſit capitulũ agẽ ſuꝑ iuribus ⁊ bois cõi
bus qꝛ pꝛelatus ẽ caput ut pᷣdixi ⁊ pʒ ĩi.c. nouit
2.c. ꝙᷓto de his que fi.a prela.unde ſine capite
non debet licere mebꝛis iura communia in iu
dicium deducere cũ poſſit piudicari prelato:ſed
in alijs in quibus non timerur de magno prein
dicio põt admiti ut capitulum ſede uacante exeꝛ
ceat iura ꝑiter ſpectantia ad utꝛunqʒ ſic intelli
go ·c.fi.de re iudi.li.vj.⁊.c.unicum ne ſede ua
cante.e.li.⁊ hec bñ notabis quia peꝛ doc.nõ bñ
diſcuſſa.¶ Er notabis illud dictũ Oar. ꝙ ua
cante imꝑio nõ currit preſcriptio lIʒ eccleſia ſuc
cedat i adminiſtratione. naʒ ipſe Bar. alibi du
bitauit ⁊ dimiſit qõnem indeciſam ut ipſe nõ.
in l. i. ff. de aqua plu. ar. Item quatenus dicit
Bar. in dicta.l.naturaliter ꝙ uacãte imꝑio nõ
pᷣſcribitur merũ aut mixiũ imperiũ dico idem ſi
imꝑiũ non nacat ſed imꝑator eſt ĩ remotis ⁊ nõ
habet aliquem loco ſui in ꝓuincia ut bodie cõ
tingit in italia.nam inferior nõ poteſt preſcribe
re merum aut mixtum imperium quia in iſtis
icorporalibus nõ requiritur quaſi poſſeſſio niſi
ſciente aduerſario ſeu poſſeſſore ut in.l.ij. E. ð
ſeꝛuitu. z aq̃ nõ. Inno. in. c. bone.ij. de poſtu.pᷣ
la.æ. c.ↄquerente de offi.or.æ. c.ij. de in integ.
reſti.⁊ in multis alijs locis.⁊ iõ ſi iperatoꝛ igno
rat nõ põt quis hec iuriſditionalia pᷣſcribeꝛe ut
ipemet Bar. noluit in. l.i.f. de aqua plu. ar. ? ĩ
il.ſi publicanus. S. in uectigalibus.ff. ð̊ͤ puvli.
quod tene menti. Ex predictiſ babes ampliatũ

oct. c ut non ponat caſum ſpecialem in eccłia

matrice nacante: ſed idem eſt in alia dignitate.
F glo. quero quid ſi pᷣlatus eſt excõicarꝰ
nũquid tunc contra ecchiam currit pᷣſcripto gl.
in. c.pᷣma actione.xvi.q.i.tenet ꝙ nõ ⁊ idem h̊ᷣ
Hoſti.qui ꝑ banc litteꝛam arguit ꝙ licer eccłia
habeat epiſcopum:ſi tamen nõ eſt talis ꝙ poſ
ſit iura ecclie repetere ut quia eſt excõicatꝰnon
currit preſcripiio ecclie allegat.c.qꝛ diuerſitatẽ
ð conceſ.pꝛeben.qui tex. bene facit ⁊.c.cũ inter
.S. de excep.⁊ hoc eſt ſatis ꝛõnabile in bonis ec
cleſie:qꝛ malicia prelati nõ debet nocet᷑ eccleſie
xvi. q. vi.ſi epiſcopũ z pania ſuut nullum babẽ
d i

C) 0 6αι Pmipno

NVyr wip Aer er- Tierric ð

D

prelatũ ? inutilẽ babere. ut in. e. ij. traſla. pla.
Sed ego foꝛmo qᷓonẽ quid in iunbus ⁊ rebus
ꝓprijs ipſiꝰ excoicati an currat cõrra eũ pᷣſcrip
tio cũ nõ debeat ?poꝛaꝛe cõmodum de malicia
ſua de iudi intelleximus ⁊æ facit quod dixi poſt
Moſii.S.ti.ꝓxi.c.ſigniſicauerũt. Sed pnto
idẽ dicẽdũ nt preſcriptio nõ curꝛat:monueõ per
dictum. c. quia diuerſiratem quod loquitur de

iuribus ⁊ peminentijs ipius excõicati z per ra

tionem gl. in regula imputari de re. iuris li. Vi.
Mam boc impedimẽtuʒ agendi non oritur im
mediate ex culpa excõicati ſed ex pena ipſius ex
communicationis ? ideo cuʒ ſit impeditus a le
ge ñ debet cõtra eum currere pꝛeſcriptio.l.i.in
fi.C. de anna.excep.cũ ſimilibus ⁊? uide plures
conſimiles caſus i quibus nõ currit preſe riptio
per glo. in. d.c prima actione et pluꝛes.adhuc
nota. per doc.i.c.ex trãſmiſſa. j eo. ubi dicam
et ibi etiam tangitur an in iſtis et ſimilibus ipe
dimentis non curat preſcriptio an uero currat
ſed det᷑ reſtitutio et dic ut ibi dicet᷑. C Alteꝛiuſ
quero an ↄtra pᷣſcꝛiprionem detuꝛ eccleſie. . ꝗ
dqrienniũ beneficiũ reſtitutionis in inte. Hoſti.
p̈mo ſentit hic ꝙ ſic: dicit.n ꝙ poſt rꝛienniũ de
quo hic non audieruꝛ pᷣlatus reperẽs iure cõi ſʒ
ꝑ beneficium reſtirutionis in integruʒ forſan q;
ſic remittens ad nõ. in. c.i.de in inte. reſti. ſed
ſtarim ab hoc diecto recedit dicẽs peꝛ iſtum tex.
reprobari opi. Naſonis qui dixerat eccleſiam
reſtituendam contra preſcriptõnẽ ſicut pupillꝰ.
nam ut dicit ſi id uerũ eſſer:bec tpᷣalis preſcrip
tio nõ cuꝛꝛeꝛet contꝛa eccleſiam ſieut nec contꝛa
adoloſcentẽ. C. in qui ca.in inte.⁊cſti.nõ eſt ne.
.l. fi. ? ita tꝛãſcũt hie cõiteꝛ doc.ſʒ ipſemet Mo.
tenuit contrariũ in ſũma de iĩ inte.reſti.F.iij. ꝓ
pe finẽ:ubi dixit preſcriprioneʒ cuꝛreꝛe ſed ſibi
ſubuenitur ꝑ beneficiũ ꝛeſtitutionis. Ego al.in
hac queſtione conſului z uarias repꝑi opi.? ꝓ
fecto eſt elegans ⁊ ſubnle dubiũ 2 pᷣmo Bert.
gloſator multum uariat in. c. auditis de in inte.
reſti.nũc in unam nũc ĩ contraꝛiã ſententiam ðᷣ
clinando: ſed tandeʒ adheſit opi. Jo. ⁊ Uin. qᷓ
tennerũt reſtitutioneʒ denegandã moti quia iu
2a nolnerũt eccleſijs ꝑ preſcriptionẽ pᷣiudicari:
nt i. c. placuit.xvj q.iij. ⁊ ea.cã.⁊.q ilij. uolumꝰ
Itẽ quia ſi ↄſideꝛetur ꝛeſtiſtutio fꝛuſira emanaſ
ſent iura de pꝛeſcriptione loquentia aduerſus
eccleſiam. Idem tenuit Goff. i ſũma de in inte.
reſti. in ſecũda colũna dicens ꝙ nũqᷓ; innenit ec
cleſiam reſtitui in uſucap.nel preſcuptione. licet
quedtm ipᷣa ſubducãt᷑ de medio: ut in. c. auditis
.j. e.⁊ hic: ſed in contractu ⁊ pᷣſcriptionibus in
dicialibus eccleſia eqᷓpatur minori banc cãdem
opi. ſentit glo.in cle.i.de in iĩte.reſii.dicẽs illam
cle.loqui de reſt. aduerſus lapſũ tpᷣis et nõ adv
ſus preſcriptionẽ j quam non datur reſtiturio
ꝛcmittẽs ad nõ.in.d. c. auditis nihil de nono in

ducẽs:ſed in õriam ſniam conueniunt numero

plures et ingenij elegantiores.pᷣmo Accuꝛ. glo
ſatoꝛ iuris ciuinis in dicta aut.quas actiones et

¶ Se prelcriptionibus

aptiꝰ in aut᷑. de eccle. ti. pro tpalibꝰ: ubi dixi
pᷣ cõſt teneri.fo teuit ̊ Jo gloſatoꝛ öcꝛeti le.
placuit.ij. xvj q iij. Ideʒ tenuit Inn. papa e
tor ſubtiliſſimus in.c.i.de in inte. reſtitu bane
opi.ſecuti ſũt MDau de liaza. zen. ? Jo de R
in. d. cle.una d/ in ireg reſti. collec. in. c audins
2 idẽ ibi omnes fere moderni Moſt.i. d. F. iij
ſenſerũr Mar. æ Hal. i dicta aut᷑. quas aarces
Iʒ Cy. aliteꝛ æ male ⁊? ilideliter fcitat ibi opioes
canoniſtarũ ꝓ hac opi ego cõſului in qõe fatti
ĩ quodam legato facto eccleſie fratrũ minox de
ſenis ⁊ pꝛobat᷑ hec opi.ꝛatione minori currit p
ſcriptio nec ꝛeſtituitua.l.una.C. ſi aduerſus uſu
ca. ⁊.l.fi. C. in quibus cau.reſti.in inte.non eſt
ne.nõ glo. in. l. ſicut. C. de p̃ſcrip.xxx. an. ergo
idem dicendum ĩ eccleſia que fũgitur iure miox
in rſtitutionis materia: ut in.c.i.=.c. auditis ö ĩ
inte reſti.⁊ i.c.i.et.ij.e.ti.li.vi.et ĩ cle.una.e.ti.
Mec ualet ſi dicatur dicta iura loqui iĩ ↄtꝛac
tibus et pꝛeſcriptionibus iudicialibus quia non
apparet ratio ſic reſtringendi.ſi enim aduerſus
contractũ per quẽ ſecuta traditione tranfferiur
dominium datur reſtitntio: ergo fortius ẽ coce
denda reſtitutio aduerſus preſcriptionẽ cũ con

tractus ſit de iure gentiuʒ.l.ex hoc iure.ff. de in
ſti.⁊ iure et interuenerit utriuſq; partis cõſeſus

.l. ſicut. C. ð acti.et ob.et utriuſqʒ naſci obliga
tio.l.labeo. ff de vV. ob.l.labeo.ij. de. ueꝛ.ſig. pꝛe
ſcriptio aũt eſt de iure ciuili æ iuenta ⁊ cauſata
citra partium conſenſũ. Si ergo per ꝛeſtitutiõeʒ
fortius uinculũ diſſoluitur multo foꝛcius min
foꝛte aut᷑. multo magis. E. de epi.⁊ cle.⁊ c.cum
in cunctis ðᷣ elec ¶ F actus iudiciales ſunt
multũ fauorabiles ut teneat ⁊ ſit litiũ finis:nti
.c. finem de dolo et ↄtu. et.l.quidaʒ eſtimanue:ũt
.ff ſi ceꝛ.pe. hinc alibi dixit glo.notabilis dᷣſiuu
prelati noceꝛe eccleſie in iudicialibus ſed non i
cõtractu ut nõ. in ꝛegula deliciũ plati li. xSʒ
aduerſus actus iudiciales ꝛeſtituitur ecchia ena
aduerſus ſniam ut in. d. c.i.de in ite.reſti.i.vj.
2æ dicto.c.auditis.ergo multo fortius aduerſus
preſcriptionẽ extraiudicialẽ. pꝛeterea cle. una
i inte.reſti.loquitur indiſtincte:ut aduerſus lap
ſuʒ temporis reſtituatur eccleſia:ergo aduerſus
preſcriptioneʒ que cauſatur ex ipᷣis curſu:? ꝑs
iſta profecto uerior eſt maxime ubi pꝛeſcripno
ꝓceſſit ↄᷣ ignorantẽ de iure ſuo ut erat in ila q
ſtione circa legatũ eccleſie factũ.nam ut ſingula
rit᷑ uoluit Maꝛ i. l.i.F. ſi quis t. fl.ð iti.aciuqʒ
priua. etiam maior eſt reſtiuédus ꝓpt ignora
tiam aduerſus preſcriptionẽ:ar. illꝰ.l. Ego a
duco ad idem glo. notabilẽ que boc ſenſit m..
i. C. de pa. pote. ? facit optime tex. in. . atont

ns.ff de acqui. beꝛe. Hoõ obſtt iura que uolue

rũt eccleſie preiudicari pꝑ preſcriptionẽ e -

repitur in minori:⁊ iñ ↄtineĩ ꝛeſtitutio de

etiam eſt reꝑire in contꝛactu qui obligat: ſed tn
reſciditur ꝑ ꝛcſtititutionis beneliciuʒ nec ſequit
qꝙ propter hoc iura ſunt fuſtratoria: quia 5 fa
ſum cũ reſtitatio debeat peii.J. quadrieniũ que

tnon’s
loann ltni
us nntin i n mi,
eſimnonl lii⸗ en 4
lizi i ſn ithin
neci cia imi iln e
mn emi n iitüͦene
nl Giußntouidi uii n
d ſe ibn in niel
nc ann miliii⸗ at
aidonideun ia d⸗ run
„ . .
Rergu er lius. cilbl

boen P e
argeie Oriclri t Grolis

i c ctoddl
ern rcii iided ⸗
tche ta Ni digin
Ni aſwlgtt li enid
n aneo. in
oelg doſ rrin cen e
i ct memun iin ſſ⸗
initlly n oin rhenin gii
Cucpv iue nſig/ Atuul
ſporllrrunni uſaip
mircath irmmninnmuhi⸗
iGvimuffini uimn iamdenlim ub
imce nſitnnone rine nii lina ſoal
intäſnnerſiglornad boe bifthü ce
lendidd Nerd ontn Apdidlsti
ducatekincone cdam mumaicren .
1 bbis bec ulutrepedti dia on
luntfarlia Maeoab.
pil Dclegimvanſs
ngoacii punb
0an äünntcnadts nocis f
mns nns er greſctnig gnt
1turningpreinin noee aeeie one
ſenni foſcintensſſisröan
liooſſeſüna aalis nocſsnn
ſed wcion
ſecleſtanſin geinſenne
re ſenplo eaſſon

in fi fein
ego cöſn
ii ohlee
E Sno ſaen dceſefrni,

mniſtminnisnunin nclte
Geriiticlaieilait,
Mamaſ denmdininie,
nsdprſginondizictiſtnn,
ma ſmo ſentſfhihntl anit
Conmaai Nr vi ſennn ridſior at
bommmimmoanr efinioengn inint
dend, nſtiumd diatis Oreſeifronii⸗
mins ſtce inr gnin ſ rbeinfi
Kturaimmmmmi uniiy ans
im A mi goo aunuſz ublt chf
lol hben foe pob / d oe lrſpf
pro ait cſ oe iune quii einemm ?
amn punium conſeni. Olergo per rmutdt
ſyrmng uncmii dſoiudur nuto ſorus numn⸗
ſorr mi mund mugs NenA eA
nuncisd ods Eddis n
mii fmdr wiedneN N W fien
c fnondedderginal gut Auu
Acere bint abt ui Ron
Prchn wer aceſein dalnts P
corn N iö n rgili Mai hlegl
2Auetſs ns idlehles cum
1Mertos ſdum d inAcde u 4
Acd ndins d nco 46
omi enrnudidetnd
ivre eſnlocpim woſtre

4
5, ,
Acklep
lt 1e
nino Gic.
mwrin en Inun .“
nmnckſch Gi vtiont
4

lapſo alia iuſta cã nõ apparente firma manet pᷣ

ſcriptio ut in. c.i.⁊.ij.de in inte.ꝛeſtit.li.vi.non
obſtat quod de hac reſtitutione inre nõ caueaĩt
qꝛ ſatis eſt ꝙ icludatur ſub nerbis generalibus
iura eiʒ generaliter uolũt eccleſie leſe ſuccurri ꝑ
reſtitutionis beneſiciũ nt in iuribus preallegat.
Sed occurrit aliud pulchrũ dubiũ circa cuꝛſuʒ
illius quadriẽnij quod datur ad perẽdũ bijfici
nʒ reſtitutionis.nã cõiter teneĩ ꝙ aduerſus illo
quadriẽniũ nõ dat᷑ ꝛeſtitutio ne pꝛoceſſus ſit in
finitus cũ ueniat ad firmandã preſcripiionẽ:et
uiderur ꝓbaꝛi in dicto.c.i.et.ij.de in ĩte.ꝛeſli.li.
vi. Oñ incipiat euꝛꝛeꝛ ad quadꝛiẽniũ:certe dicẽ
dum ꝙ a tpe leſionis:ut in dictis iuribꝰ= ſic pꝰ
cõpletã preſcriptionẽ:quia tũe eccleſie incipit le
di:ſed dico unũ dictum notabile uidelicet ꝙ il
lud tpᷣs ẽ a pᷣncipio utile. unde non currit igno

ranti.hoc nꝛ ꝓbari ꝑ tex.illius. c.i.ubi dꝛ q ſi

quis negligẽter omiſſerit æc ignorãs enim non
negligit ut probat᷑ ĩ. c.ij. iñcto.c.qꝛ diuerſitateʒ
de conce.preben. Ad idẽ glo.in.c.qᷓ ſit de ele.
li. vi.i.v.diſtulerit ⁊ inſti.de actio..itẽ iux i vx
bo diſtulerit. ¶ Et banc opi. ſingulariter tẽuit
Jo. de lig.poſt ʒen.in dicta cle.una in uerbo 9
tinuũ: ꝓ bᷣ facit:qꝛ qᷓdrienninm iſtud ſuccedit lo
co ãni in ilis qui olim ↄpetebat:ut dicit tex.i.l.
fi.C. de tempo.in inte.reſti.dʒ gꝰ eſſe utile a pᷣn
cipio ut ſic ſapiat naturã eius in cuius locũ ſub
rogat᷑:ar.c.ecclła nt lite penð.preterea ibi i.d.c.
i.dẽ pꝰquadrieniũ eccłam ñ audiendam uolen
tẽ petere reſtitutionẽ in inte.niſi aliqua rõał cũ
ſubſit qᷓ moueat ſuꝑioꝛem ad hoc bñſiciũ conce
dendũ:ſed ꝓfecto ignorãtia eſt ꝓbabilis cã cuʒ
inducat reſtitutionẽ etiam in maiori:ut.S. dixi:
2 ꝑ hẽs hꝰ. c utiliter expediiũ alia qᷓ poſſũt tã
gi ſunt facilia. Mico. ab.
Hil Hoc.c.legituꝛ naꝛijs mõis
— *in glo.æ ex ut.j.patebit ſed
Jo.an. ſũmat duobus modis m pri
mas duas ſec que eliciunt᷑ ex gl. fi.?æ pꝰ ſic. La
citurnitas prelati nõ nocet eccleſie donec ſit pꝛe
ſcriprũ:fo ſic in rebus inuaſis nõ currit pᷣſcꝛip
tio poſſet ſũmari et alijs modis:ut. j.parebit:
ſed iſte due lectu.ſunt uere in ſe:et procedunt ſi
ne ſcrupulo. de H nero poſſet dubitari ut di
cã in ſentibꝰ Oiuidit᷑:nã pꝰ repetit q ſcripſe
rat oli ſpieſtatnr ibi ſed illud. Cie P aa.
ꝙ pro ſcãdalo euitãdo dʒ qͥs ius ſuũñ idiſcuſſuʒ
dimitrẽ Et idẽ uz ꝓbaꝛ tex.qñ res ꝛecuꝑari ſiñ
formali ſtrepitu.i.ↄtẽtioſo iudicio ñ põt ut po
tins ſit contẽdenda qᷓ; ĩ iudicio litigandum. Sʒ
Inno. dicit ꝙ hoc fecit Mapa ex ſuꝑabũdãti
iuſtiria.nam ⁊ ſi cum formali ſtrepitu hoc facẽt
non peccaret.¶ Ego hoc fateor aꝑte quo ad
ſtrepiiũ iudiciorũ.nã ⁊ religioſi nõ peccãt ſi ius
ſuũ pꝛoſequũt᷑ in iudicio licet ſit honeſtũ ut con
ſtituãt ſindicũ:ut.le.⁊ nõ.i.c.uno de ſindico:et
c.cũ deputati ðᷣ indi.2.vV.q.iij.c.fi.? pꝛobatuꝛ
apertius in oĩbus in. c.quod debetur. xiiij.q.i.
Sed dubito circa pꝛedicta et ciꝛca tex. de duo

e preſcriprionibus

bus. prĩo nũquid qs ſine peccato poſſit ꝛc ſuaz
ſic repetere ſi ſine ſcãdalo eã ↄſequi nõ põt ſen
ualet: o nüquid prelatus cinra NMapam poſſit
licite rem eccleſie uł baupeꝝ nõ repetere ut eni
tet anfractus iudicioꝝ:ſicut vẽ bic Mapã feciſ
ſe. ¶ Circa primũ hic dicerẽ ꝙ aut timeĩ ò ſcan
dalo circa peꝛſonã rem noſtrã derinẽtẽ = de iut̃
ciuili nõ ẽ ð tali ſcãdalo curãdũ.naʒ ſi nõ poreſt
res aliter recuperari:licitũ eſt etiam occidere in
nadentẽ:ut nõ. Oar. in.l.ſi furẽ.ff. de ſica. mul
to fortius nõ eſt curãdũ de ſcãdalo qð aliunde
põt ↄtingere in peꝛſonam illius detentatoris.
Et idẽ vr ð iure canonico qñ nõ nimet cedes ſʒ
quid ualde ſeuũ z horribile:ar.c.de occidedis
xxiij.q.vV.⁊ ĩ.c.ij.ð homi.li.vj. Si aũt tale qͥd
graue ? horridum timeꝛet̃᷑ nõ ↄſulerem bono
uiro:ut pro repetitione bonoꝝ tpᷣaliũ tantũ ſcã
dalum ſuſcitaret.ad hoc adduco bonũ tex.in.c.
ſuſcepimus de homi. æ nide quod ibi nõ.= i.c.
.ij. de no.ope.nunc.ubi bonus tex.ad mãʒ ⁊? ui
de per Inno. in. c.ſi uero el prio ð ſen. excõi.er
go fortius dʒ abſtinere pro euitãdo aliorũ ſcan
dalo: ut ĩ dicto. c.ij. ⁊ dic ut ibi.¶ Quo ad ᷣm
dicerem ꝙ ſi prelatus ueriſimiliter arbitrat̃ ꝙ
ad tpᷣs differendo recuperabit rem ſuam ſine li
tigio nõ peccat ſuꝑſedẽdo:arg. hic æ arg.xxiij.
.q.Viij.ↄuenior ⁊.c.qu.xi.q.iij.bĩc Apłs ꝛedi
mẽtes tpᷣs qm dies mali ſũt:ſed ubi pᷣlatus iſta
ueriſimiliter nõ arbitꝛat̃᷑ puto ipſũ peccaꝛe:quia
de negligẽtia cõuincit᷑ que eſt peccatuʒ moꝛtale
in prelato ut nõ.glo.in.c.ea.de offi.archi.⁊ fac
.c.ſi quis abbaſ.xviij.q.ij.⁊ nidetur pro hac ↄ
cluſione tex. in.c.in canonibus.xvj.q.i.æ.c. ſit
rector.xliij.diſtinc.facit.c.expedit.xij.q.i.⁊.c.eꝛ
ror cui nõ ꝛeſtituit᷑.lxxxiij.di. ¶ Alcimo potes
notaꝛe ibi nobis.⁊ ibi poſt me:q Mapa loqui
tur uni in plurali ⁊ de ſe in ſingulari:æ hoc fecit
Gregorius ex magna humilitate. hodie aũt ꝑꝑ
ſtilum curie tales littere pꝛeſumerent᷑ falſe: ut in
ec. ꝙᷓ graui de cri.fal. ¶ Nenio ad glo.i. z ij.
ſunt faciles:ultima colligit ꝙ; taciturnitas prela
ti nõ preiudicat ſucceſſori:cõt a quod imediate
oppono de.c.precedẽti:ubi pʒ ꝙ ex taciturnita
te prelati inducitur preſcriptio. deluciũ eniʒ pre
lati ĩ omittendo preiudicat eccleſie ut nõ.i regu
la deliciũ li.vj.æ hoc ↄtrarium militat ↄtra tex.
iſtum i quo Mapa dicit ꝙ taciturnitas ſua nõ
nocebit alijs ſucceſſoribus.nã z cõrra Dapã i
iuribꝰ Romane ecchie currit pſcriptio: Iʒ requi
rat᷑ cẽtenaria: ut.j.e.cũ nobis ⁊ ĩ aut᷑ quas acti
ones.C.de ſacroſan.ec. So.metu vrij. iſte tex.
legit᷑ narijs modis. prio fm gl.nt itelligat᷑ de 5
ſcriptione nõ cõpleta. naʒ cũ ſola cẽtenaꝛia cur
rat ↄtra eccleſiam romanã nõ poterat iſte papa
tãto tẽpore uinere:ut taciturnitas ſua ecclie p
iudicaret.ar.i.fi. E. de ſacroſan. eccle. hec lec.ẽ
iĩ ſe va ſʒ nõ cõgruit he q̃ i plurali dicit ꝙ n no
cebit põtiſicibus futuris cc.etiã ſi potuiſſet con
pleri ĩ uita ſucceſſoris. pᷣteꝛea h̊ lec.nullã ↄtinet

dubitationẽ nam ſola taciturnitas etiaʒ in rebꝰ
d 2

V. gſe prw poyit em ſaâ peits

A 9ſ. — Poſ

Vy Pleun p pop r rer or

v EEPe —fia

. Ani4 3

5

ſ. ſ ſrandaſo

Lpeurpe — 2 pa

. (Euα=l oaßT e vapnonc

priuatoruz nõ nocet ate preſcꝛiptionẽ cõpletaʒ
qꝛ quis non preſumitur cõſentire ut. l. filiuſfami
lias. ꝗ inuitus.ff. de pꝛocuꝛa. z. I. qui uas. J. ue
tare. ff ð furtiſ 2. j.e. peꝛ totũ. ¶ Secũdo legit
Fm gl. ut irelligatur i ꝛebus iuaſis quas iſta pa
ritia uiolẽter inuaſerat ĩ quibus nõ currit pre
Icꝛiptio.alłat.xvij.q.iij.ſcet ĩ ꝛeguliſ. Hec lec.ẽ
etiam in ſe uera: ſed ad ipſius intellectuʒ aduer
te. nam reſpectu occupantis nulla eſt ſpecialitas
ſaltẽ de iur̃ canonico i uiolento quia mala fiõs
ipedit preſcriptionẽ.j.e. uigilanti. z. c. fi. ſed re
ſpectu alioꝝ ſucceſſorũ etiam ſingularium molẽ
tia afficit reʒ inuiſam ut qᷓtũcũqʒ hẽat bonaʒ fi
dem nõ poſſit preſcribere propt᷑ uitiuʒ reale qð
ſequit quẽlibet poſſeſſoꝛeʒ: ut.l.uinia. C. ð acq.
poſ.⁊ expreſſius iſti.de uſuca. g. fuꝛtiue cũ ſeqn
li: ſed ille tex. loq̃tur de preſcriptione longi tpil
ul. x. uł xx. ãnoruʒ cũ nitulo que cõtra prinatum
currit ſecus in pᷣſcꝛiptiõe lõgiſſimi tpᷣis:ut.xxx.
uel.lx. ãnorum.nam illa ꝓcedit etiam in rebus
inuaſis ſi ſucceſſor ſingulaꝛis fuit bonefidei ſuc
ceſſor a ſe uult icipeꝛe pᷣſcꝛiptione: ut nõ.glo.i
.d. S fuꝛtiue ꝓ hoc l ſicut z.l.oẽs. C. ð pᷣſcꝛip.
xxx. ãnorũ Sueceſſor vo uniuerſalis no pᷣſcꝛi
bit ðᷣ iure cimili:ſi defunctus habun malam fidẽ
ctiã ſine uiolẽtia: ur.l.cũ beres.ff. de diueꝛ. rẽo.
preſcrip quia cenſeiuꝛ eadem ꝑſona cum defũ
cto:ut i aut᷑ de iureiurã. a mori pſi. ſed ð equi
tate canõica dicit Oy i ꝛgula poſſeſſor li.vi. ꝙ
põt preſcribere ex quo eſi bone fidei poſſeſſor:
et ichoat a perſõa ſua pᷣſcriptõem peꝛ ea q leg.
2 nõ j. e. de quarta z. c cura de iuꝛepa. Iqʒ poſſet
iudi io meo dici ꝙ illa iuꝛa loquũtuꝛ i ſucceſſo
æc qui nõ cauſat ius ſuũ a defuncto:ſed a ſuꝑio
ꝛe qᷣ iueſtiuit ſuuʒ de beneſicio.bec enim non cẽ
ſetur eadem perſona cuʒ defuncto meꝛito mala
fides pꝛedeceſſoꝛis nõ nocet ſucceſſoꝛi.ſecuſ ãt
uiderur i herede qui cauſat ius ſuum a defũcto
7 cenſetur eadem perſona cum defuncto ? cum
boc ſit expreſſum de iure ciuili:ut dicta.lcum
beres nec habeamus contrarium de iure cano
nico ſtandũ eſt uri ciuili:ut in.c.i.de no.oper.
nunc.maxime q uia heres tenetur exoneꝛare ani
mam defuncti qui fuit in mala fide: ur in. c fi.
de ſepul.⁊ in.c.in litteris de rapio.⁊.c.a nobis
de ſen. ex. Et ad hoc forte nõ adueꝛuit DOyz ꝑ
hec habes declaratam hanc ſecũdam leciurain
que minus generaliter ponitur hic per gl. 2 do
cto ¶ Ternũ intellectũ ſentit hec glo.prope ſi
nẽ ꝙ ꝑ banc pꝛoteſtanonẽ quam facit bic a
pa fuiu preſcripno paiꝛicie interrupta nõ in fir
mat pedes:ſed nidetur recedere ab ea in eo ꝙ
dicit ꝙ papa nõ ſernauit id quod babetr᷑ i. i.ij.
Cde anna.excep.x.xvi q.iij.. põt.ibi eni di
ꝙ qͥ uult pᷣſcriptionẽ iterrũpere dʒ adire iudicẽ
? querclam exponere:x ſi nõ põt illũ babeꝛ ade
at epᷣm ⁊ in ipſius ðᷣfectũ ꝓteſtetur coꝛã notario
2 ſi non eſt rabellionis uſus proteſtet coram ui
ris idoneis.al at nõ fit ciuilit iterruptio.In
no. uero ponit hic iſtas tꝛes lec. ? ultunaʒ etiam

¶ De prelcriptionibus

approbat dicẽs ſpeciale ĩ principe:ut unus Pn
ceps contꝛa alium per tales preſtationes inter
rũpat pꝛeſcriotionẽ cũ non ſit aliꝰcoꝛã q pueni

atur: ar. illius.l.ij. ? qð nõ.j.c. pxi. ⁊ ſic etiam

traſit Yo. an. ? approbãt eã cõiteꝛ doc. ſeqnte
? eſt pꝛofecto lec.notabilis ⁊ viſſima in ſe babt
to ꝛeſpeciu non ad ueꝛba ſed ad menté illius
.ij. ñ eiʒ öcet ui Mapa adeat epʒ loci cũ ipe ſit
eo maior ſed nõ puto in alijs infeꝛioribus pro
cedere:quia ſi poſſeſſor non poteſt de facili ↄue
niri dʒ actor adire loci epiſcopum qui eſt iudex
in defectũ pꝛeſidis ꝓuincie in aut. ut differen
iudi. coſł.ix. nam iſte denũciatiões eriudiciales
nõ conſtituũt queʒ in mala fide regularit᷑ pouſu
capiõeʒ ichoatã ut le.⁊ nõ.i.l.pe.ff. ꝓ emptoꝛe.
nõ. Br.i.l.nãliter. ff de uſuca.?⁊ Archi. in. F.
põt.xvj.q.iij.? gl.xxxiii.q.iiij.q; magnũ:ſecſi
fiat ĩ principio acquiſuionis:allegat.lſi fundus
Cde rei uen. et nõ.i iuribus preal. Et ſic dʒ i
telligi glo e.ſi dillg nti:puto iñ ꝙ in principi
bus ſuperioꝛem nõ ꝛecognoſcẽètibus ſaltè de ſa
cto poterit dicta lec. Inno. obſeruari. Hec ni
lectura iudicio meo non congruit iſti litteꝛe que
aperte preſupponit hanc patritiaʒ potuiſſe in in
dicio conueniri ut paret in textu ibi nil cum fo
rali ſtrepiru zc. Item ſaltem erit ſub MDapa ſi
non recogneſcebat aliũ ſuperioꝛem:ut dixi.S.c.
ꝓxi ¶ HNõ. Inno. in. c. licet ex ſuſcepto de fo
ro cõpeten. qui poteꝛit eſſe iudex ſupeꝛ ꝛebus ec
cieſie uel pauperũ.ii.q.vij.ſi q eꝛga et nõ.s.ð
iudi.cũ neniſſent cũ g eſſet remediuʒ ꝓmptum
no dʒ cõtra regulas iuris denũciatio extraiudi
cialis interrũpere preſcriptionem ſeu cõſtituere
queʒ in mala fide. ¶ Quaꝛta lectura ponit hic
do. An. æ nõbilis intellectus ſecundum euʒ ir
intelligatur hec decretalis in debitis uel rebis
legatis uel alias debitis panperibus incenus it
illis ex taciturnitate prelati uel executorũ no de
clarantiũ ſeu pꝛocedentiũ nõ pꝛeiudicetur exq

legatũ uł debitũ nõ determinatur ad cerũ lotců

quia pauꝑibꝰnõ pot iputari: quaꝛe nõ agũt ex
quo non ſunt ceui nec ceꝛiificati ad qð iducit..
i C.d ãna excep.et ſic dicit ał.dixifle in qone
facu. Qicq̃d dixerit YFre.ſuo conſilio. c.l.ubi
dicit ꝙ epo in ueditioe ꝛcrũ pro incertis datuj
cõditio ex.l nulli de epi.⁊ cle.qᷓ ſpacio.xx.
anno. tollitur E. de prelſcrip. xxx. anno.I. ſicut.
Mec obſtat ſecũduʒ eũ ꝙ eccleſie nõ curꝛat pie
ſeriptio niſi preſcriptiones. xl. an. ut./c. qila
quia in caſu predicio non currüt eccleſijs uel re
bus eccleſiaſlicis ſeu in debitis eccleſijs. nam 5
caſu non competunt acnoes epo ut epo ſed ut
adminiſtratoꝛi æ iconomo bonoꝝ paupemm:
nt.l. nulli. 7.l. ſi qs. C de epi.2 dle. fim Fre. h
nõ placẽt do. An. ut pdix: qꝛ ʒ eñ ey qno pau
peres ſunt incern negligentia epiſcopi vt exe
cutoris nõ dʒ noceꝛe illis agere non nalentibus
ſicut nec negligẽtia patris admininiſtꝛatoꝛis no
cet filio nt i.l.i.in fi. C. ð anna.excep. Hetc lec.
do. An. ſi uera foꝛet eſſei notabilis ? ſingulaꝛis

leginſee ll e
ebeti ie aal
tingnnt ignnile dl
Atli n d n mit
W
ade nt ſanalad n
in ,I
4 inin tüiafan f
vchlig i i Ateinaii

Mamor. Crn A as ei

ii icireicun
mmigciſll ide gos Bn

ſcoſceleces etſrinmit

eNavärwinor non
mnLn, unin .

mrenrit ☛
ſeent inl
pirt ia nnſgenu ſd ͤ
mnortenmno i itic yuin
r ilem i rmi u bimn
iaonnlteni ſ n ris g hii
ricninm td bc) /lCen
nuunnol lgn co⸗ Angt gale
poſil bonfli ron t aaniniſraor ii⸗
Ptſrrci ai nllsdonten nigi⸗
finsſaden gere o eſenontun
ſctipto:ſienKnidenns do
P qoldns cdſine wardonio uror ageren
u) doteanol Ceravaniedoe
nsi ſſicisoſſcigildem fö na
0r uror gſarelno rdenttznrorn
rhio Mune nani iomulin ic⸗
teris ſen fncts glſi
,ſant halperious urrttona
Enpno.rv an Cice dtego aſis d
Sncheo ñ. piplid lbit hint
vs ci noͤ ant nir iſn 8
ſd chieetli li ue
curn igriͦ i itine n
ſpino ſan Palpplbus gno nit
ctfininurcz n oi in⸗

cenm annop. E crn
4 . 2. „
ctio noͤ reguſaf mae ie
den Fe Snits nd

oncp Nnnſtonseilie i
Tdemenaſ intoge i
lg go ſen Cllg mipnog Fu
bus ſyenonn ſp ognoſcenbusſhi
ponntdmulr Yinotlnnn 9
umr udao me n conguſltler
openr reſippon bae oun ig poni
õ
nn npim tt. Nan ſirnent ib Pu
n nrogecoxr alu ſvornonmt ni.
nH Nno nclMun q, ſlawaol
occperm. qui porat cſe ucrrs nsd
cEe va omeri ,.4. sagt d
l i umſn cig eſt tonedi; npun
vcon tegias ung ditgtd eniͤch
aiisinrnihee ec ucnen En Rien
coczin n (Dumnfecnnwwin
do. M. öblis Trcheonstecundonee
nnn det dectenlisin ebſns n
tcd ns dedit Adrls ic⸗
legmns vdl is
iiate preni daleanon
is cr ncnufnnlanl Ne. Cen
, 6en drocedentüͦ nd ndten
cummtüſenen n
. dedii 1 determningur .
AN. ionminnnt i
nd or nticta
ane ge aefun
anmrſn teri
Ldnne ſ ℳ.

laurf Aaias. 4 uſus = 4 juaſis Prd 7 +

De preſcriptionibus

ſed mie eam neraʒ puto quinimmo 5 eam dico
eſſe caſũ in.l.fi.C.de ſacroſan.eccle.ubi prelcꝛi
bit̃ legatum factum pro redimendis captiuis
licet captiui n eſſent expreſſi nec agere poſſent =
idẽ qñ legatũ fit.pauperibus ut ibi nõ.i glo.in
uerbo captiuoruʒ ⁊ hoc qꝛ utroqʒ caſu compe
tit eo uendicatio:nt dicit ibi go.æ probatur ĩ
.l. nulli. z. l.ſi quis ad declinandam. E. de epi. 2
cle.⁊ hoc qn teſtatoꝛ de executore ſibi nõ pᷣiudi
cat ut in prealłg. iuribus.ał.executor uendicat.
Ad idẽ allego tex. notabilẽ in aut.de eccł. tituł
.J.pro tpᷣalibus colł.ix.ubi generaliter dicitur
ꝙ in exactione legatoꝝ et hereditatũ que ad pi
as cãs relinquũtur bʒ locũ dũtaxat preſcꝛiptio
xl. annoꝝ. Certũqʒ ẽ ꝙ id ꝙ relinquit᷑ ꝓ aĩa qᷓ
litercũqʒ dicit᷑ relicium ad pias cãs:nt in.l.ſi q̃
titio.ff. de le.ij.⁊ ibi per glo.? Bar.nec obſtat
rõ do. An. qꝙ pauperes ſunt incerti:⁊ ſic agere
non pt.¶ Cape inſtãtiã:minor non põr eſſe ĩ
duhio ſine curatore inſti. de cuꝛa. in pᷣncipio:et
iñ ʒ eũ curtit preſcriptio ⁊z negligentia uel defe
ctu curatoris:ut in.l.ſicut. C. de pꝛeſcrip.xxx.ã
norũ facit.l.fi.in ſi.C. in qui.cau.in ĩte.reſt.nõ
eſt nec.¶ Atẽ eccleſia tãqᷓ; corpus inaiatũ agẽ
nõ põt:⁊ th ex negligentia rectoris currit ↄtra
eam preſcriptio:ita dicẽdũ eſt i ꝓpoſito h pau
pes incerti ñ pñt ageꝛe:tñ quia habent admini
ſtꝛatoꝛem legitimũ.ſ.epᷣm ex eius negligẽtia cua
rit pᷣſcriptio:ut in.d.l fi.nõ ob.l.i.C.de anna.
excep.quam pꝛo ſe allcgat do. An.qꝛ pateꝛ ibi
poſſidet bona filij non ut adminiſtratoꝛ filij:ſed
uſufructũ quẽ hʒ in illis bonis:ut ibi pʒ:ideo
cũ filius ñ ualeat agere illo tpᷣe ſibi non cuꝛrit pᷣ
ſcriptio:ſicut in ſimili uidemus ĩ rebꝰdotalibus
ꝓ quibus còſtãte matꝛionio nxor agere nõ põt
ut.l.doce ancillã. C. de rei uendi.⁊ hoc qꝛ mari
tus ẽ q̃ſi dñs poſſidẽs illa bona nõ ut admiſtra
tor uxor ſʒ iure ſuo iõ nõ currit uxoꝛem pre
ſcriptio ↄſtante matꝛionio:ut in.l.in rebꝰ.C.ð
iure doc.etiã dico ꝙ õ dictũ Fꝛe.de quo etiaʒ
ualde admiror ĩ eo ꝙ dicit ꝙ in iſtis legatis in
certis ſeu factis pauperibus currit ↄtra epᷣʒ pꝛe
ſcriptio.xxx.an.Eſt de directo eaſus rorundus

Hin dicto. S. ꝓ tpᷣalibꝰ:nbi di/ꝙ in legatis. ad pi
as cãſ nõ currit mior pᷣſcriptio qᷓdrigenaria ad

idẽ optiĩe facit.l.fi. C. de ſacꝛoſan.eccle.ibi enim
eqparant᷑ legatũ factũ eccleſijs:? ꝓ redẽptione
captiuoꝝ ſeu pauꝑibus quo ad pᷣſcriptioneʒ in
ducẽdã.nã in utroqʒ caſu illo tpᷣe ſtatuebat᷑ ter
minus cẽtum annoꝝ. ¶ Ex q euidẽter colligr
ꝙ hec actio nõ regulat᷑ m alias actiones:⁊ ĩ h
fuit deceptus. Fre.quia uoluit iudicare in iſtis
ſicut in alijs actionibus nõ pꝛiuilegiatis:æ nimi
rum bec actio cõpetẽs ꝓ ꝛelictis factis ad pias
cãs eſt priuilegiata ſnam iura non minus fauent

pauꝑibus qᷓ; eccleſijs: ut.d.l.fi.nã æ bona eccla
rũ dicũt᷑ pauperũ:.ut ĩ.c.fi.xvi.q.i.⁊ h̊ ſm itelle

ciũ glo.æ ꝓpt᷑ paupes alendos iubentur bona
eceleſijs iã acquiſita uendi ut ĩ.c.auꝝ hbʒ eccleſia
xij. q.ij. Et ꝓpter paupes alendos pᷣncipalitet

fuerũt bona eccleſijs collata reſeruata qᷓ oliʒ in
primitiua eccleſia diſtrabebãtur: ut i.c. uidẽtes.
xij.q.i.⁊ ex pᷣdicto.. ꝓ tpᷣalibus = xvj. q. iiij.
c.fijdico ꝙ hodie etiaʒ ĩ ſegatis factis eecleſijs
currit preſcꝛiptio.xl.annoꝝ nec expectaĩ lapſus
centũ ãnoꝝ.⁊ ſic.l.ſi. C. de ſacrꝛoſã.eccle.ẽt ĩ le
gatis ẽ correcta lʒ gl. uideat̃᷑ dubitare per aut᷑.
quas actões eo. ti. ? pdicta bñ nõbis.tene eꝛgo
alterã ex tribus primis lectuꝛis.nã Mapa iudi
cio meo nil noui uoluit hic iducere:ſʒ fecit hãe
dnũciationẽ ad ↄfeſſionẽ iſtius patricie ne cre
deret ꝙ taciturnitas Dape ſibi ꝓdeſſz i acqui
ſitione dñij:æ ſic induceret᷑ ad illa bona inualſa
uel occupata retinẽda. Et ꝙ hoc ſit uerũ ꝓbo
E tex.ibi illud uos ſcire credimꝰ æc. que uerba
innũt clariſſime ꝙ hec denunciatio nil noui in
ducit ſed declarat ius antiquũ. Er pro tertio in
tellectu quẽ firmat Inn. uide in ſiti bonũ tex.⁊
qð ibi nõ. Bar.i.l. ð pupillo. . ſi quis ipſi pᷣto
ri.ff ð no.oꝑ.nũ uel dic ponedo quintã lect. ꝙ
ĩ rebus pauperum ſeu eccleſie ſola nũciatio ẽt
poſt acquiſitionẽ ↄſtituit quẽ in mala fide: ⁊ iõ
tex.hic nõ ſine miniſterio dicit ĩ rebus paupeꝝ
⁊c.æ ẽ notabilis ⁊ ſingularis intellectus 2 młcuʒ
ꝓbabilis. uideo eniʒ ꝙ in petitione hereditatis
c ſpeciale ſᷣn doc.in.c.grauis.S.de reſti.ſpo.ut
j.c.ꝓx.ut is qui audit ſibi litẽ mouẽdã ↄſtitua
tur in mala fide æ ꝓbat᷑ i.l.itẽ ueniũt.ff. ð peti.
here. .petitã cũ ſeqnti fortius i rebus paupeꝝ
uel eccleſie talis denũciatio dʒ noceꝛe ut hic.naʒ
credẽdũ ẽ huic denũciationi uel ſaltẽ facit homi
nem uacillare cuʒ nõ fiat pro priuato cõmodo:
ſʒ publico.uel poſſumus dicere tenẽdo itellectũ
quẽ tenet do. An.in.c.grauis preal.ad dictam
..itẽ ueniunt ubi dnit illã ꝓcedere regularit᷑ qñ
cũqʒ quis poſſidet ſine titulo: ut tũc denũciatio
ↄſtituat quem in mala fide qð eſt bñ notãdum.
Aa dicamus in ꝓpoſito ꝙ cũ iſia patricia poſ
ſideret ſine titulo merito hec denũciatio pᷣſeꝛtiʒ
iterata habuerit iterrũpe pſcriptionẽ etiã bona
fide inchoatã maxie cũ fit ꝑ ſuꝑiorẽ ut hic: ⁊ h
ẽ iuris ãtiqui. Ideo nihil de nouo hec decꝛeta.
iducit cũ rõ eſſet ãtiqua ⁊ hᷣ iõ dixit illa vᷣba ſci
re gas credimꝰ æc.⁊ hec młiũ nõbis. Mic.ab.
Hoc.c.hʒ prin
nctorum. cipaliteꝛ duos ĩ
tellectus:primus ĩ pᷣſcriptione eccleſie
actiue:ſecũdus in paſſiue.Scðᷣm primũ hoc ĩitẽ
dit per quietã ⁊ ſincerã poſſeſſioñe.xxx.ãnoruʒ
pᷣſcribit eccleſia rẽ priuati. Scvᷣm aliũ hoc dicit
Eccleſia ↄ eccleſiam pᷣſcribit ſpacio.xxx.ãnoruʒ
2 hodie nõ procedit per.c.j.ꝓximũ.iõ tene pri
mũ¶ Nõ pibi qete ⁊ ſincere iũcta gl.ꝓ itelle
ctu hõrũ uerboꝝ/qete eni poſſidet.q ñ ſtimulat
in iudicio ſincere Vo qͥ bʒ bonã fidẽ.ex qᷣbꝰ beñ
notabis ꝙ qui patit᷑ ↄtrouerſiã nõ dẽ illã rẽ qᷣe
te poſſidere:lʒ ↄtrouerſia ſit iudicialis qð facit
ad ĩtellectũ iuriũ exigentiũ qᷣetã poſſeſſionem.=
ad nõ. in. c. cõmiſſa ð elec.lſi.vi. ¶ Mota. ij. ibi
abſqʒ; ſynodali ꝓclamanione ꝙ olſi cẽ ꝛeferebãt
d 3

lgnspfang e n,

QO S — Poſſidle *

1 uieoi

ene

Pzpg

z,gpn. Er 1 e, t- frnerl, ſ.
1. d. .— 1- . ni .⸗beian ⸗ * ir PI ,

Acrmar,
. Da1
— *

in ſynodũ. vi. q. iij.c.i.?.ij. ? ð iudi.c.i.¶ ODo
pono p z ut̃ ꝙ ſynodalis ꝓclamatõ ⁊ iudicialiſ
nõ ſufficiũt ad preſcriptionẽ itꝛũpẽdã ſed reqi
tuꝛ litis cõteſlatio: ut.l.pełt. C. ne de ſtam defũ.
.xvi. q. iij. S. poteſt. Solutio dicit glo.ij. bunt
tex. procedeꝛe qn nõ potᷣat actor litẽ oteſtaꝛi:ſʒ
lu dic ut dictũ fuit.s. c.ꝓxi.⁊ pleniuſ notabituꝛ
j. e.ſllud ubi dicã qualłꝛ preſcriptio interrũpit
naturaliter æ ciuilit᷑ ̊ quo ꝑ Bar. in. l. natura
liter. ff. de nſuca. ueꝛo qꝛ tex. exigit hic ꝙ
ſincere.i. bona fide qs poſſedeꝛit qũo conſtabit
ꝙ bona fide. Solu. dicit gl. fi. poſt pncipiuʒ ꝙ ĩ
qubio pᷣſumi bona fides ⁊ boc nota. Neʒz nõ.
glo. in. c. ſi diligenti.j.e.⁊ ibi plene de hoc dice
tur qualiter ãt probatur mala fides. nö. Haꝛ ĩ
.l. celſus.ff. de nſucap.dicam in. d. c.ſi diligenti
ꝓbatur eim per cõfeſſionẽ propriam poſſidẽtiſ
nt i c. ij. de ↄfeſ. 2.c. p inquiſitionẽ de elec. Irẽ
per famã que erat in nicinia ar. c. quoſdã ⁊ ĩ.c.
q;to de preſũp.uel denuũciationẽ factaʒ tpᷣe con
tractus.l.cũ fũdus.C. de rei uẽdi.dixi.S.c.ꝓxi

mo ⁊. c.i.⁊ ꝑ ſuniles cõiccturas:ar.i.c.ij.de re

nũcia libro. vi. z.l. dolũ. C. de dolo. ¶ Vliio
oppono de.c j. ꝓximo ubi dicit ꝙ ptrã eccleſi
az ſola quadragenaria currit pᷣſcriptõ. ut ĩ aut.
qs actiões. E. de ſacroſan. eccle. So. hoc. c. du
pliciter ſeu duobus modis legitur ut pꝛedixi p*
in glo. qd procedit de iure antiquo:ſecus de iu
re hodierno: ut ĩ cõtraꝛio: ⁊ hec lec.pꝛocedit in
relligendo tex.ut loquaĩ de preſcriptione cõtra
eccleſiam. & Secundo pꝛincipaliter itelligatur
8 oreſcriptione eccleſie cõtra pꝛiuatũ fʒ Moſt.
Pe.⁊ Ab.ſʒ dicit Jo. an. falſuʒ ⁊ remittit ad
nõ.. c.illud ⁊ idẽ tenet in regula qui ad agedũ
de reg.iur.lſ. vi.in mer. Et reprobare uidetur
ea ratione:quia preſcriptio.xxx.ãnorum proce
dit ſecũdum ins cinile cum mala fide quam pre
ſcꝛiptionem canões nulio modo admittũt. j. c.
ſfi ¶ Sed profecto hec ꝛatio nidetur mibi ſatis
debilis nam ſine titulo ? bona fide res priuato
rum pꝛeſcribitur ſpacio.xxx.anno.etiam de iur
cinili: ur l.ſi s ẽptionis.C. ð preſcriptiõe.xxx.

an. 2. xvj. q iij. S. poteſt ⁊ iſie tex. expꝛeſſe

bonam fidem per uerbum ſincere: ut pᷣdix ¶ Et
ſic approbat illam preſcriptionem quatenus eſt
cũ bona fide et ſine interruptione et ideo dico
tenendo princi paliter hũc ſecũdum inmtelleetum
ꝙ etiã hodie iſte tex. ꝓcedere poteſt qñ eccłia
preſcribit contra priuatum bona fide et ſine ti
tulo:et ſic poteſt ſaluari glo.j.c.illud. Sed ſi
eccleſia ha beret nitulũ tũc preſcriberet ꝛeʒ pᷣuati
ſicnut prinatus contra prinatum. ſ. x. annorum
inter preſentes ⁊. xx.inter abſentes:ut.l.fi.C.ð
pꝛeſcꝛip.lon.tempo. ota. Jo. an. in regta
qui ad agendũ li.vi.in meꝛc.⁊ nota ĩ aut᷑.quaſ
actiones. C. de ſacroſan. eccle. nam quadrage
naria requiritur ſolũ quando preſcribituꝛ otra
cccleſiam nel ad pias cãs ut dixi.S.c.pꝛoxi.non
autẽ quando eccleſia preſcribit ↄtra priuatũ:ut
nõ. in locis prealł. quod eſt notandum. 2 nide

agendum ⁊ dicam latius.j.c.proximo
tabis ſingulariteꝛ glo.in dicto.c.poſſeſſio
Mico. abbas.

quod dicam.. c. proximo. ¶¶Tertio princi
liter poteſt intelligi quando Preſerivanne g
trimonia clericorum:? ita uidetur intellige⸗
allegando hoc.c.xvVj.q.iiij.poſſeſſiones ⁊2 ind

lige quando preſcribitur ſine titulo al. ſufficeꝛer
tempus. x. nel. xx. annorum ſicut diſponitur in
rebus priuatorum: ut nõ. in dicta regła qui ad

S£ quarta. Caſus: Ouaꝛta de

cimarum æ funera
ſlium preſcribitur contꝛa epiſcopum ſi
quadraginta annoꝛum ſpacio non ſoluaf̃ et ca
thedralis eccleſia interim nõ uacauit: pꝛimo po
nit dictum:ſo eaſuʒ exceptum ibi niſi:tertio ius

antiquum reprobat ibi. nam romana. ¶ No

ta pꝛimo ꝙ non decima ſed decimaꝛ um quana
ab eccleſijs paꝛochialibus eſt epiſcopo iure cõi
debita. ipſa uero decima pertinet ad eccleſiam
parochialem.j. cuius parochiam predia ſita ſũt
ut in. c.cũ contingat.j.ð deci.⁊ dic ut ibi plene
dicam ⁊ cõcordat huic.c.conqrente de offi.or.

ilon r9 ꝙ b quarta epo debita é in totum
pſcriptibił. Idẽ ĩ q̃rta funeraliũ.i.eoꝝ q̃ ueniũt
occaſione defũctoꝝ ⁊ tene mẽti h̊ nltimum quia
alibi nõ ita bene ꝓbat ſicut hic:⁊ quotidie ẽ de
hꝰ ↄtẽtio iĩteꝛ epos ⁊ eccłas ifeꝛiores. nã epi ꝑ
ſas ⁊ nefas nitũt᷑ hanc quartã pᷣſcriptione n ob
ſtante extorquere ⁊ male faciũt cũ tex.rotũdus
̊ ſit ⁊2 ẽ gl. ordiaria. i. c.i. de ſiatu ꝛeg. Ideʒ bbi
Jo. an. et Mo.ĩ ſũma de ſepul..ðet quota ſit
aliq uideaĩ h reuocare ĩ dubiñ ĩ. c. reqſiſii dre
ſtia.æ.c.certificaꝛi de ſepul.⁊ dic ut ibi pleniů
co et pluries ꝓ hac ꝑte cõſului:dico iñ ꝙ cũ⸗
ſit Z ius cõe ut h̊ er dẽo.c.ↄqꝛẽte ꝛcqrit iiuſs
uerus aut putatiuus aut tanti temporis curſis
de cuius initio nõ ſit memoria. ut in. c. i. de pie
ſcrip.li. Vj. ad predicta facit qꝛ epiſcopus hanc
quaꝛtam põt alreꝛi concedere:ut ẽ tex.notabilis
i. c. fi. xij.q.iij.cũ ergo ſit abdicabilis ab epo ꝑ
ↄceſſionẽ ita per pꝛeſcriptionem. uideiur eniim
alienare qui patitur uſucapi l. alienaiones uer
bum. ff de uerbo. ſig. ota tertio ꝙ coni:a
iura debita principaliteꝛ epiſcopo iit epiſcopo
non currit preſcriptio minor qdragenaria. nain
debitũ epo ut epo uĩ debiiũ eccleſie: ut hic ahie
colligitur maxie in fi. Et ꝑ boc ifeꝛo ꝙ connna
iuꝛa er bona capituli uel debita c
nonicis non entt minoꝛ peelcriotio. ¶ Nota
ꝗrto ꝙ ſede uacante non curtit vꝛeſcriptio etia
in bonis cõibus epo et capitulo. nam de iuꝛe
cõmuni hec quarta et alij ꝛedditus ecclelie uñ
cũqʒ prouenientes ſunt cões epo et caplo: ut in
c.reqᷣſiſti ᷣ teſta. et. xij q. ij. qtuoꝛ. et. . ð reddi
tibꝰ: et tñ uides hi ꝙ uacãte eccla ñ curtit pſꝛip
tio nec ur alius fuiſſe idone ad litigadu ꝓ boe

tex. ibi exigere debuiſſet: et facit iſte rerd
ixi. ð.c. i. ¶ Mota ultimo regulom quod an

47
(De ni r,
no ita 9 . lse

lrt iſom goßer e ö.
a Erer bol habes
hregeeſſoris in behet

anonicis ut a —

4 ofun
iſi iher ulsl nbe
Ceikhr agiacl ,
phn 3 si gn n. 144
lutii gilo iejoii
iintſter nai i
llet bl Bumatii uf

(Muv ni 1.

ſentlritn
9 imontlil 4 ur
lelnl iheihgin
lumi i hl mn i lcl ſe.

iml le haiſr niin

zaun ocionin urahaüt in
lias 6 neh liriuttii un
ſmdgal n annt ul in
ienitnniroorr llicza) unnt
ctmtnit a/iinl iulun
joti atenu M //N oute
ſtefienor oul ereg ir no aum
chroci tung ho ttnl una beredlans en
Eica gapraorne, uis enere onen
I.cicentiſacredio e ddenrrchhnnd
Nöidlgredo Veno⸗ Ago.s o
zier cprſcigionon dcben eediher
Ueiſtiaiius tdennin cogrerar de off,
ercreliiſt ceteſn g voſeſorprinm
nala icemin gniageiconniare ,.
Aleradnogun E cetgiaan hn
go geſtnplcen Dkinogorſte n
Moin eo qul ineſot poſtcereſes nſae
rept ecceſi poſtceter eraidit On
pormta ſeincperpreſcrhto, .
goſincan
ſper onreg nne

⸗ cio non
ii tonjfci r itii le ſue

nit un nn R
— uzarechun bitlen
hrodet dinntonen, 4
u pamd 0, non derimn ſed deimmmne
2b eckſis probigibis aſtentcootr
dcbiti gu veo erimn peniig id eir
Parocbinlen ails arocbinn nelit
n in cMi coningr 0etie r iit
Aam t cotofan biſe coriſeneteii
bu fo gbquung yo oebin nn
nwol. Mejqm imerlu ierii
olenſonr ocſficor t ſne min b olimm di
aibj no in bene pbul ſut hiett qvorcrir
hgrano ier pos t clis laoreg ici⸗
ſis tnefis niii bane qvoni ilnpnor/ b
unr evorapere t nule licitc̃ lr oliclis
KtiNaraitideſunt on
Pm a DhiſANe s i
i dädiaendhrited
4cCertfuridelenr Genh dt
nen bue ge lllelloiß gi
aphriss , genire crit
x nhet de ain räffinl

nI
—
choll ahnn 6
ai ln

Ce ſoipas cα er . læ=if Bren .10. ilans PpS Kt—

Depreſeriptlonibus

eccleſiã nõ currit pᷣſcꝛiptio niſi. xl. annorum: ide

dic ĩ legatis ad pias cãs:ut in aut᷑.de eccł.ti.ꝗ.

ꝓ tpᷣalibus ⁊.xvi.q.iij.c.lilidẽ dico in hoſpira
libꝰz locis pijs nã iſta gaudẽt priuilegio ecclia

rũ:ut eſt tex.nõbilis ĩi.l.oĩa pᷣuilegia. C. de epi.

2 cle. ? ibi ꝑ Bir. nõ. Jo. Aa. i. c. ij. ð i ite. re

ſti. li. Vi: ⁊ facit hoc pro his que nõnt᷑ in.gloſ.i.

anααι ieꝛ0 nũquid iacere heꝛeditate ipediat᷑ pꝛe
ſcriptio ſicut nacãre eccleſia Sp.eo. ti. F. i. V. itẽ

nõ.dicit ꝙ nõ imo currit tẽ pᷣſcriptio allegat.l.

ſi predio.ff. de in diẽ adi. æ.l.fi.ff.de uſuca.cuʒ

ſi.illa tamẽ iura aꝑte n pꝛobãt loquũt.n.iĩ ↄuen

tionali:ſed do. An.in.c.cum nõ liceat. j. e.ſeqf

hoc dictũ. Spe.alia rõe:quia cũ ſit in facultate
beredis adeũdi currit pꝛeſcꝛiptio ſi ꝑ eũ ſtat qͥn
facere poſſit.f.de ꝛe.iuꝛ.qui poteſt facere. Sed
ſi aliteꝛ eſt inpeditus equũ eſt eũ ꝛeſtitui ex clau

ſula generali:ad S.l.ſi prius.ᷣff.ad carbo. et qd
nõ. in. l. uentre.fl. de acqui.here. mihi bec rano

non multũ placet quid ei ſi ſcriprus heres uolu
it iterim deliberare:quo tpᷣe actiones exercere
non poteſt: ut in.l.ait pcor.ff.de iure deli. durũ
eſt diceꝛe ꝙ currat preſcriptio ar. bic. NRcc quid
ſi heres ſcriptus ꝛepudiauit interiecto tẽpore uł
eſt ↄ eum pſcriptuʒ in iure adeũdi iuxta nõ.i..
licet. C. ð iure deli ⁊ ſic ſuccedũt uenientel ab ĩ
teſtato:duꝝ eſt dicere ꝙ currat pꝛeſcriptio cum
interĩ in nulla mora iſti ueniẽtes ab inteſtato ðᷣ
pꝛehendant᷑:æ hec pꝛeſcꝛiptio eſt inducta paꝛtim
i odiũ negligentis.xvi.q iij. ꝗ. poteſt nnde ſatiſ
poſſet ſuſtineri ar.buiꝰ tex.ꝙ tunc nõ currat pᷣ
ſcriptio cũ tunc nõ ſit qui iura hereditatis exer
ceat dicta.l.ait pretor: uel ſi nis tenere ↄtrariuʒ
ar. dicte.l.ſi ſi predio.dic ꝙ ↄpetit reſtitutio ut
nõ.i.d.l.ſi predio.¶ Venio ad glo.z oppono
ʒ tex.ꝙ pꝛeſcꝛiprio non debeat hic babeꝛe locũ
reſiſtit ei ius cõe ut in.c.oquerete de offi.oꝛdi.
et. c. requiſiſti.de teſta g poſſeſſor pꝛeſumiuur iĩ
mala fide:ut in ꝛegula qui contꝛa iura.i.Vi.æ..
quemadmodum C. de agri. et cen. l. xi. Soluit
glo.penlł.dupliciter primo ꝙ poteſt tex.intelligi
nõ in eo qui incipit poſſidere:ſed in ſucceſſor q
reꝑit eccleſia poſſidere:et cꝛedidit ꝙ iuſte unde
potuit a ſe incipeꝛe preſcriptio. ota ſingu
larit᷑ iſtam gloſ.et idẽ nõ.gloſ.in.c.cura de iuꝛe
pa. Et ex boc habes ſéper notare ꝙ mala fivᷣs
17 pꝛedecefſoris in beneficio non nocet ſucceſſoꝛi
hiti bonã fidẽ.⁊ idẽ nõ. DOi.in regla poſſefſoꝛ
li.vi.⁊ glo.in regula cũ quis in ius eodẽè li.ſecꝰ
de iure ciuili ſaltẽ in berede uniuerſali:ut in.l.
cũ heres. ff. de diuer. ⁊ tẽpo.preſcripti.ſed nide
quod dixi. S. c. ij. æ dic ut ibi. Jo.an.h dicit ſo
lutionẽ huius gl.e ſufficietẽ quo ad malã fidẽ
excludenda: qᷓ non quo ad nalidandã preſcripti
onẽ in hoc eaſu:niſi tanto tẽpoꝛe poſſidet cuiuſ
inicij nõ ſit memõia.æ hoc ideo qꝛ ius cõe eſt h
contia preſcribẽtem.j.e.c.i.li.vi.pꝛocedit eigo
rõ glo. ubi nõ requirit᷑ tiiulus:æ idẽ nõ. Di.in
dicta regula poſſeſſoꝛ: æ optime iſti loquuntur.
dico iñ ꝙ ñ ẽ ſeper neceſſe ꝙ iterueniat neꝛus

titulus ſʒ ſufficit putatiuus ut ſi errore iuſto du
ctus quis credit tituluʒ pceſſiſſe: utputa ſi ꝓcur
eccleſie dixerat ſe emiſſe uł fama eꝛat i loco ꝙ
res illa fuerat legata uel ꝙ papa coceſſerat pri
uilegiũ ſʒ fuit ꝑ duũ ipᷣe guerre ſicut = alia: bis
eni ⁊ ſimilibus caſibꝰ procedit preſcriptio ẽt ⸗
tra ius:ad hoc tex. nõbilis in.l.qdðᷣ uulgo.ſt. pꝛo
emo. æ nönt᷑ ponit Hir. in. l. celſus poſt princi
piũ ff. de uſuca. qdᷣ eſt norãdũ: nã fama probat
iuſt ĩ cauſ credendi: ur nõ. glo. in. c. inquiſirõis
de ſen. excõi. z.c.cũ ↄtingat de reſcrip.ꝑ Mar.
i. l. ij. ſi ſeruus uel li.
iĩ dicta.l.celſus.¶ Tertio ſoluit hec glo. ꝙ po
tuit pᷣſbyter iſte habere titulũ ex cõceſſione ſoliꝰ
epᷣi:unde occaſione illius pꝛeſcriplit licʒ eſſʒ mi
nus iuſtus. (¶ Mᷓ. glo. ꝙ epus ſine colſenſu ca
pituli nõ poreſt hanc quartã donare alteꝛi eccle
⁊? idꝗẽ dicit glo.xij.q iij.c.fi.? Hoili.bic dicens
ꝙ ſi interueniſſec ↄſenſus cauituli non foret ne
et eorra hãc ſolunõeʒ
glo. op.nã ſi credidit ↄceſſionem epiſcopi ſuffi
cere errauit in iure ⁊ per conſequens nõ potuit
pꝛeſcribeꝛe qꝛ error iuris nocet in uſuca. ut i.i.
nũꝙ ff. de uſuca.? le.æ nõ.i.c.dudum de deci.
7. C. APoſtolice ð dona. itẽ glo. aperte tenet ↄtra
riũ in c ij. de his que fiũt a prelato per rõem p̃
dictã. S).dic has glo. ↄcordãdo:ꝙ aut habes
ſolius epiſcopi conceſſionem errauit in facto ut
quia credidit conſenſuʒ capituli inteꝛueniſſe ar.
c.ea noſcit᷑.e.ti.? pꝛocedit glo.iſta. ar.i.d.i.qdð
uulgo. aut errauit in iure ut quia credidu coceſ
ſiones ſolius epiſcopi ſufficere ⁊z pꝛocedat glo.
contꝛaria. Si autẽ ius in quo errauit eꝛat dubi
um:credo ꝙ error excuſaret in preſcribendo
boc tex.nõbilis in c. cũ dilectus de conſue.facit
el.ij. f.. de iuris æ facti.igno.¶ Ad pdicta diſti
ctionẽ reduco nõta ꝑ Jo. an. in. c. cura. de iuꝛe
pa. z glo. ?æ No. an. in. c. ij. ð rebus ecc. nõ alie.
libꝛo. vj.ubi uidentur ſentiꝛe ꝙ titulus ſolius pᷣ
lati det cauſam pſcribendi = ſunilis qõ formari
põt.cũ res eccleſie fuit alienata non ſeꝛuata ſolẽ
nitate debita:de qua aliquid ꝑ Jo. an. in addi.
Soe. ſuꝑ ſHica.e.ti.? in.d.c.ij. Sed ego diſtin
guerèe no lo pꝛedicto: z ſic põt itelligi tex.i. d.
c.ij. ubi repꝛobat᷑ pᷣſcriptio ¶¶ Ex glo. aſlumẽ
do notabile glo. Inn. hic opp.uidet.n. ꝙ i pre
ſcribenda hac quarta decimaꝝ requirit᷑ tps du
plicatũ:quia ubicũq; pᷣſcribit᷑ ſeruitus bñs cam
diſcontinuã ſeu interuallũ annoꝛum uel menſiuz
ꝛequiritur tepus duplicatũ: ut in.i.ſi ſic cõſtitu .
ta.fl. queadmodũ ſerui.amit. cũ glo. als cum õ
eccleſiam requiratur tempus.xl. annorum regu
lariter ut hic ⁊ in autentica quas actiones.C. ð
ſacroſanc.eccleſijs.ergo in iuribus habentibus
cauſam dſſcontinuam debet interueiꝛe tempus
elIxxx. annoꝛum: nam decime nõ habent cauſam
continuam: ſed diſcontiouam cum non omni
die uel ſingulis menſibus perueniant 4
lutio dicit Innocẽ.ꝙ ſunt qui aſſerunt banc di
ſtinctionem babere locum ſecundum canonem:

ceiſaria pꝛeſcriptio.

d 4

eͤzcnfne no ; J W

ecu. offi. aſpi. li. x. ?

E⸗ re, „. end. — — 1 — . —

nam ius pceptionis decimaꝝ baber magnum
mteꝛualluʒ ſcʒ de menſibus unius anni uſqʒ ad
menſes alterius: æ de uindemijs uſqʒ ad uinde
mias:⁊ t ĩ hoc iure preſcꝛibendo nõ duplicat᷑
ips et bic. Sed ipſe Inno. uꝛ tenere ↄtrarium
qꝛ boc ius nõ habet iternallũ aliqð etiã boraꝰ
imo qſi ↄtinuã cãʒ habet cũ quotidie poſſint ⁊=
debeãt ꝛecipi decime nõ ſoluʒ ꝑfõalel:ſed etiã pᷣ
diales euʒ quotidie pᷣdia aliquos fructus ꝓdu
ces poſſint ? quotidie quana epᷣis eſt foluenda:
et idem dicit Inno. de iuꝛe eligẽdi: qꝛ quotidie
põt eccleſia uacare aꝛ.eius qð dicitur de ſtilici
dio in.l.foramẽ.ff.de ſernitu. urba. predi.?æ iõ
ſufficſũt. xl. anni ut hic ⁊ nõ.in.c. cum eccleſia ſu
trina de cau poſ.⁊ ꝓpri.Si at eſſet ius quod
interuallũ certuʒ æ deputatum ab homine uel a
iure recipeꝛet qle eſt ur ꝙ omni anno ꝑteʒ obla
tionis in die dedicationis uel feſtiuicatis ꝛccipe
ret.xviij. q.ij.elutheriꝰ:uel ꝙ annuatiʒ recipiex

aliquod ſeꝛuitiũ. . de cen. cum uenerabilis tunc

dicit Inno ꝙ 'm eos qui dicunt ips efſe dupli
canduʒ neceſſarij fũt. lxxx. anni. Agduerte qz
Inno. ideo loquĩ ſic dubitatie in hoc ultimo:
qꝛ nõ habetur ius in boc expreſſuʒ: nam tex. in
ſi lic cõſtituta preal. dicit dũtaxat ꝙ ſeruituſ ñ
babẽs cõm cõtinuã amitti ꝑ nõ uſuʒ duplicato
ipe ↄſtituto ⁊ glo.ponit duas opio. quidã eniʒ
dicunt ꝙ requint᷑ iᷣs.xx. annoꝝ inter pñ̃tes et
abñres q̃ſi ſolum duplicet᷑ ts.x.annoꝝ nõ aũt
Ip̃s.xx.annoꝝ qð datur cõrra abñtes: 7 hoc iõ
Fm iſtos.qr nifa preſcriptio.pᷣter bypothecariã
extẽdiẽ ad ips xI annoꝝ l. eũ notiſſim C. de pᷣ
ſerip.xxx. uel xl. an. Alij uero dicunt urꝛoqʒ ca
ſu rps in hoc duplicari et in boc nidet ꝛefidere
glo. illa tanqᷓ in nltima opione ⁊ Inno. hic in
alia glo.⁊ ſatis mihi placet cũ tex in dicra.lI.di
cat duplicari tpᷣs ↄſfiiutuʒ. Ceriũqʒ eſt ꝙ inteꝛ
abñtes eſt ↄſtitutũ tpᷣs.xx. annoꝝ.l.fi. C. de pꝛe
ſcrip.long.tẽpo.pterea ſcias ꝙ reſpectn iuꝛiſ ðᷣ
cimandi Inno. hic ĩ alia parte limitat qðᷣ. S. di
xerat: diẽ.n. ꝙ ius ꝑcipiendi decimas de fꝛucti
bus fundi cõrinuã haber cãm: ſed ius ꝑcipiendi
vcimas de uino uet grano tantũ uel de omnibꝰ
minutis tantum uet conſimilibus nõ babet per
petuam cãz: qꝛ hec percipiũtur tẽporibus ceꝛuiſ
taniũ nt nõ.·j. e. ad aures: 2 multa alia ciꝛca ſeꝛ
nitutem acqui:endam nel admittendam Inno.
bic inculcat:ſed pro clarioꝛi intehfectu decreui
ſe quẽlibet articulum examina?. Moſti. bic di
cit ꝙ glo. iſta Inno. qtum ad canones potius
eſt ſubtilis ꝙᷓ utilis. ſiue.n. agamus ſᷣm eum de
corporalibus ſine incoꝛpoꝛalibus ↄtinnaʒ cãm
habentibus nel non regulariteꝛ eſt tenendnʒ ꝙ
ſola preſcripitio quadragẽaria currit contra ee
cleſiã et nulla minor: ui bic in fi.⁊ ſi preſcriptio
eſt contra ius requirit᷑ titulus:ſupple uel tẽpus
de cuius inicio nõ eſt memoria.j. e.ti. c.i.li. Vj.
et recitando tranſit Jo. an. nullã opinionem fix
mando more ſuo cõi:licet qñ apponit ſtudium
optime ðᷣcidat:ſed raro hoc facit ꝙ ſi feciſſet aaꝛ

(Se preleriprionibus

bitꝛoꝛ ꝙ multis ſcribentibus ſilentiuz impofuif
ſet:ſed credo ꝙ accelerauit ſe ut młta ſeribere
do. An. dicit bic ſe non putare ꝙ minus tepus
exigatur a iure canonico qᷓ a iure ciuili:tum qr
nõ ſunt iura in hoc conecta: tum qꝛ plus tẽdũt
canones ad tollendas ꝗ; ampliandas pꝛeſcꝛip
tiones.j.e.c.fi. Sed dicit ꝙ illa diſſictio an ha
beat ſeꝛuitus cãʒ cõrinuã uel diſcontinuã habet
locum qũ agitur de ſeruirutibus realibus debi
tis.ſ. a re. rei:qꝛ cũ ibi ꝛes nõ habeat aium con
tinuãtem poſſeſſionem oʒ ꝙ ipſo facto cõtinuet᷑
nt currat preſcriptio qᷓ nõ curꝛit ſine poſſeſſtõe
Sed in iuribus ꝑſonalibus debiris a re pſone:
nel a ꝑſona perſone ſecus eſt:qꝛ ibi animus cõ
tinuat poſſeſſionem:qꝛ poſſeſſio animo tenctur
ut eſt tex. in. l. licet C. de acqui.poſſ. quaſi per
hec uelit inuere ꝙ cuʒ ius peꝛcipiendi decimam
ſeu quartam decimaꝝ debeatur peꝛſone non eſt
neceſſe ꝙ ibi duplicetur tempus. aduerte: quia
het fuit originaluer opi. Ci.in.l.ij. C. de lerui.
ei Bar. in. l. ſi iuſio erroꝛe. S. non mutat ff de
uſuca. licet do. Aneos noñ alleger: et pꝛofecto
licet hanc opi.hactenus fuerim ſecutus pꝛopieꝛ
auctoritatem. rantorum niroꝛum tamẽ nũc ſeri
bendo cogitaui illam opinionem minime uenm
eſſe.et moueoꝛ pꝰ:quia licʒ ſeruitus ſit realis id
eſt a re rei debita non tamen eſt res que ꝛequi
rit uel poſſidet cum ſit inaiata:ſed eſt pe fona
ſcʒ dominus fundi:quod patʒ ex eo:quia ꝛcqui
ritur in preſcribenda ſeruitute ꝙ quts credat
uti iure ſuo ut.l.fi.ff quẽadmodum ſerui.amit.

2 nõ. Inno. in. c. bone el. ij. de —ũ
t

moueor per tex. apꝑtum male iudicio meo iĩ
ponderatum in dicta. I. ſi ſit conſtituta: ubi eſt
clauis huius marerie. ibi eniʒ uvi diſponitur de
duplicatione duplicando tẽpus propter canſam
dqiſcontinnam ponderantur factum homis poſſi
dentis ⁊ non rei cui debetur ſeruitus.dicit cnij
ꝙ ideo requiritur tẽpus duplicatum in aminen
da ſeruiture:quia propter diſcontinuam caula;
non fuit nuſus illa ſernitute: quia nec uti ſemper
potuit.preterea ⁊ melius in dicta. 1 ſi fit conſti
tuta non agitur nec diſponitur de ſeruimute ac
quirenda. ſed de ea perdenda ? põderaiur gũ
taxar factum ? animus non utentis. dicitur eniʒ
ꝙ ſiquis habebat aquam alternis ãnis vel me
ſibus non perdit illam ſeruitutem niſi duplica
to tẽpore cõſtituto. quia non ſemꝑ fuſt in moſa
non utendi cuʒ non potuiſſet ſemper uti ſi ctiã
noluifſet cum baberet cauſam diſcontinuain et
ſic ponderatur animus et factum hominis. ſ.
domini fundi er multo fonius boc dicendum
eſt ubi tꝛactatuꝛ de ſeruitute non babente cam
continuam acquirenda ut.j. latius dgicam:nam
patientia domini inducit poſſeſſionem in iſtis
incorporalibus nt in alijs ut ibi nõ. C. de fui.
aqua er ꝑ Mar. i. l.i.fl. de aqua plu. at et in di
cta.. ßultutem. f. de ſeruiu. nö. Inno. in dicto
c. bone el.ij et in.c.conquerente de off. ordl.
ſed hec patientia non habetur ſemper ubi can

Amitulh lin n dpin

ma n ſ ii⸗ u yhi

c A
ANurinto cun ſi⸗ z
nd anctu
4 e i.

ſurt ini en
ba⸗ mmunn n hs

17

otite

Saorr n!
cun idine ſ cbis E

voven NRπο, 1.c.
tmnen uun n
eli hum m m n n
,n edn
Idamg idcaz aln⸗

renna annet Ne Nrelct ond
hrclidlftſll,- wnleift

i. G es drdertſt
gͦr Gd e
adleſulſiitnieihet i4
rani 5 aioes e

mod conts ceceti wmmn vr 4

AAnieri niidetpto lanſiniud
eniciſl incene hull n
i alop t u i e
ſcrbrſncon fe uma
u i auiiM,αα. anln
atgniiimm antbMi o
a n l ibonr /lns ceni
nru ino omorar de mponibu
cſlsac recriic;uide bonimn er in. 8
drrN gi Dsdrcindoinsad murrun
uci dſigno e edeſa Ntd
Puatü mpNNO) Hunid aidſie din wn
InCntlia d lolto recni in hoci d,
cfſinguat an anis oreletbar i nnlon
Netimlo aniura bidennt än oannui uk
nnuntrctad nö rſſ g iinſünn ant n
ns reſiot edeſantc aceinzz ae
Aig imnobſibusnd iuibusdenigen
Oini no eſ chii n egnini ins d
n Nerin cico.ll. el lbi i
bitbalun aeceſann bben brübſten

emnzſen ce inritll tcebee min
eectten ine eſti. Sſtm
H n ſonmmmn B
mnusceaignleo merbin
luorequferi anöſehi;
ſen i vl.z nia

anllin Cde ahieſcgt
mg cchius peieſpienliden
n detimm dchennur palhrte
hereſſe g idi daplinnnr erpnsadtntg
derfut origiulie lQlinli⸗CN
a Br in ſ inſo mor ſ otnut
nſaca hen do. Aßeos D
lee bmne opi buumnus furin tunns n
auctontutan. tamorumn niroumn mune id⸗
benco cogluni lamopintonom ninineten
e a moucoꝛo Mi iqj nuins it eiel
da e ocbim non umen Nt es qve
rc poſſr wn it imiem,ſed e in
ommnus und,,Oo, n ereo⸗rln
inrin prilnbenchi mitue g, guis o

õ

Indint doſed i dehaſn ea
säͤ e
mdctardnn Gca K cnſhmrtd 4
õ Mieſhldi dlenti
dupucanone dopicanco imnnie
õ

,i deewr rrns i
nrei i Cebeur latins, L
Gcnts 1 onſan n. Onlemmnm

eſt continna. ergo poſſeſſio non debet uniformi
ter oꝑari:qr aimus poſſidẽtis non ſꝑ notus eſt
aduerſario ⁊ poſſeſſoꝛi ⁊ poſfio habet pluꝛimũ
fac nur nõ.in c.cum noſtris de conceſ.prebẽ.⁊=
forte ob iſta Innoc. locutus eſt gnãliter:nec di
ſtinxit inter ſeruitutẽ realẽ et perſonalẽ debitaʒ:
nec Ci. et Mr. aperte pꝛobãt eoꝝ opionẽ. Sʒ
q;tum ad pncipalem aiculum an ſit in hoc tpᷣe
duplicando dria inter ius eanonicum et ius ei
nile ego premitto ꝙ regulaꝛiter iter ius canoni
cum et cinile q;tum ad preſcriptionem inducen
dam nulla ẽ dꝛia pret᷑ illam qꝛ ius cinile admit
tit preſcriptionem cum mala fide.l.ſi quis.E. ðᷣ
pᷣſcrip.xxx.an.quã ius cãonicũ dãnat.j.c.ꝓxi.⁊
.c.fi. Alia.n. dr̃ia iure non pꝛobatnꝛ nec obſtat
ſi dicatur ꝙ canonica iura expoſcunt indiffeꝛen
ter tempus.xl.annorum ut bic et.j. c.illud ſecꝰ
de iuꝛe ciuili.l.finali.E.de preſcrip.long.tẽpo.
qꝛ dico ꝙ ius canonicum ſꝑ non req̃rit illud tẽ
pus.ſʒ tũc ſolũ qñ preſcribit̃ ecełam et ĩ fauo
26 eccle ſie illud fuit inductũ:et ið ẽ de iure cimli
ut aut᷑.qᷓ; actiones. C. de ſa.ſan.eccl.et quẽad
modãũ contꝛa eccleſiã ꝛ2omanã de iuꝛe canoico ñ
admittit᷑ niſi pᷣſcriptio cẽtenaria.j.c.cũ nobiſ et
.c. ti. c. ij. li. vi. ita de iure ciuili.d. aut᷑ q̃s actõeſ
un ecclhia S puatũ ⁊ puatꝰõ priua um bene pre
ſcribit minori ipᷣe et ſic diſponit ðᷣ iure ciuili:ut
nõ. in. d aut᷑. quas actiones ⁊2 ꝑ Jo. an. i regła
q̃ ad agendũ.in merc.et ꝑ glo.xvi.q.iij.poſſio
nes que uult ꝙ in bonis pr̃imonialibus clerico
rum exigitur tẽpus.xl.annoꝝ et de temporibus
reqᷣſitis ad preſcriptõeʒ. uide bonum tex. in. S.
põt.xvi q iij. Mis preſuppoſitis ad materiam
.S tactã diſtiguo ſic.ꝙ aut eccleſia preſcribit õ
puatũ aut pᷣnatꝰ puatũ ⁊ idiſticte hñt locũ iu
ra cinilia cuiꝰ diſpoſitio recitat᷑ in hoc i.d.S. pt
ut diſtinguat᷑ an quis preſcribat cũ titulo aut ſi
ne titulo z an iura habeant cãm ↄtinuã uł diſcõ
tinuam facit qð nõ. xiij.q. ij. in ſũma.aut pꝛiua
tus preſcribit ↄ eccleſiam uel eccleſia ↄ eccleſiã
et in immobilibus uel iuꝛibus hẽnubus cauſam
ↄtiuã nõ eſt dubiũ qͥn requirat᷑ tẽpus.xl. anno
nr hic ⁊ in. c.i.eo.ii.li.vi.Sed dubiũ ẽ p i mo
bilibuſ utꝝ ↄ eccleſiam habeat locũ uſucapio tꝛi
ennij ſicut de iure ciuili ⁊ de hoc remitto ad ple
nõ. in. c.i. de in inte ꝛeſti. ¶ꝛ· eſt dubium in iuꝛi
bus habentibus cãm diſcontinuam:in quo ſic
diceꝛem ꝙ ubi de imꝛe ciuili ꝛeqnirat᷑ ↄ puatum
tempus de cnius inicio non eſt memoria młto
fortius requireret᷑ cum pᷣſcribit᷑ õ ecclaʒ ar. c.i.
j. e. ti. li. Vi. æ quia id ꝙ eſi ſtatutum in fauorẽ
eccleſie de preſcriptione quadragenaria non dʒ
retroqueri in ipſius leſionem ut in regula q; ob
gratiam li. vi.z.l.ꝙ fauoꝛec.C. de legi.⁊ optime
facit.aut᷑.quas actiones ubi pʒ ꝙ preſeriptio qᷓ
dragenaria fuit ſtatuta iĩ fauorem eccleſie ĩ illis
caſibus quibꝰ pᷣuatum preſcribatur minori tẽ
pore.ſecus ergo in illis in qous reqritur ipᷣs ðᷣ
cuius inicio nõ eſt memoꝛia de qᷣbus.j. dicetuꝛ:
nã inducta ad augmentum non debent operari

De preſcripeionibns

diminutionẽ ut in. c. fi. de Ver. ſig. aut nõ requi
rit᷑ tin tpᷣs:ſʒ ſpᷣs duplicatũ ſicut qu agit᷑ ð ſeꝛui
tute hnte cãʒ diſcõtinuã amittẽda: æ tũc puto q;
nõ duplicabiĩ tpᷣs.xl. annoꝝ:qꝛ cũ ius ſtarueꝛit
pᷣ alijs priuatis tpᷣs ꝓlixius ĩ eccleſijs ut hic ⁊ ĩ
dicta aut᷑.quas actiones:hoc fecerit pure ſim
pliciter ⁊ indiſtincte ut hic ⁊ ĩ dicta aut᷑.tpᷣs dʒ
eſſe uniſoꝛme ⁊ nõ duplicatũ.priuilegiũ eniʒ nõ
dʒ excedeꝛe ꝓprios terminos.j.de priuile. ſane
2.c.porro.⁊.vij.q.i.petiſti.ius eniʒ ciuille ideo
foꝛtaſſe ꝛequiſiuit rpᷣs duplicatũ:quia prius pui
derat de breui tpᷣe.unde cũ eccleſie fuerit ↄceſſũ
tẽpus ſatis ꝓlixuʒ ⁊ longiſſunuʒ.ſ.xl.annoꝝ nõ
debet duplicari:ſed debet eſſe ſuo priuilegio cõ
tenta ⁊ hoc ſatis eſt ð mente glo.in dicta.l.ſi ſit
conſtituta que dubitauit nũquid tempus.xx. an
noꝝ debeꝛet duplicari ne ꝛequiꝛeꝛet᷑ curſus.xl.ã
noꝝ fortiꝰ nõ eſt dicendum ꝙ duplicet tempus
lx.annoꝝ ⁊ boc caſu põt ſaluari opini. Hoſti.
2 bec puto ueriſſima. Sed circa predicta queꝛ 0
quid ſi laicus hʒ ꝛem cõmunẽ ⁊ indiuiſibilem cũ
eccleſia an contra laicum preſcribitur ſpacio a
iure cõi ſtatuto contra laicum. dic ꝙ non: ſed
cõſeruatur ius ſuum ꝓpter eccleſiam ex quo da
tur iuris indiuiſibilitas ar. optimum æ quali ex
preſſum in.l.ſi cõmunẽ.ff.quẽadmodum ſerui.
amit. æ uide bonam glo.in ſimili in. c. uno de iu
repa. li. vj.æ ibi Jo. an. in nouella firmat iſtam
partem. dicit tamen ⁊ bene ꝙ ubi poffet preſcri
bi contra laicum iure eccleſie remanente illeſo
ꝙ ſufficeret preſcriptio ↄmunis facit quod nõ.
jJ. eoð ad audientiam ⁊? xvi.q.iiij. uolumus.
Sed queritrr quid ſi eccleſia ſucceſſit laico cõ
tra quem erat inchoata preſcꝛiptio nũquid ute
tur iure priuati an priuilegio eccleſie:banc que
ſtionem tetigit gloſa in auten. quas actiões. ..
de ſacroſanc. eccle. z non firmat pedes tangit
Joannes andre.in.c.uno de iuꝛe pa.libro.vj.
referendo quod in dicta aut᷑.tangunt etiam ibi
Bir. z Hil.æ opinio commanior æ uerior ui
detur ampliando teꝛminos queſtionis ꝙ aut
priuilegium quod habet ſuccedens preſcriptio
nem extinguit: aut preſcriptionem differt: aut
illam mu at primo caſu ſuccedens non utitur
priuilegio ſuo. exemplũ in.l.ſi fundũ.ff.ð fundo
dato.ubi dicit᷑ ꝙ ſi quis icepit pꝛeſeꝛibeꝛe ceꝛtũ
fundũ:licet poſtea mulier illũ aſſignauerit in do
tẽ nõ minus currit pꝛeſcriptio: licet a principio
ſi fi fuiſſet dotalis nõ potuiſſʒ inchoari pꝛeſcrip
tio.⁊ ẽ ratio:qꝛ priuilegiuʒ unius nõ debet ab
ſorbeꝛe ius alteri queſitum:qð faceꝛet iſto caſu
ſi mulieꝛ poſſet uti pꝛiuilegio ſuo.fo cãu qũ dif
fert tunc utit᷑ ſuo pꝛiuilegio.exempluʒ in pupillo
alteri ſuccedente contra quẽ nõ currit preſcrip
tio durante pupillari etate.l.ſicut.C. ð preſeꝛip.
.exxx.uel.xl.annorũ. Teꝛtio caſu qñ mutat pᷣſcꝛi
ptionem ut in cau qõis nẽe:nã preſcriptio ↄtra
eccleſiã currit ſicut contra priuatũ ſed alio mõ:
quia cõtra priuatũ currit preſcriptio.x. ł.xx.an
noꝛũ cũ titulo:ſʒ ↄtꝛa eccleſiã currit qᷓdꝛageaꝛia

Qindſi. 6. .

18 rn, n. 2 s, Araus õ

LaE Pſ ar ſ n A WRMÜH.öI1 N ſt i 3 Lain

Qae ſe ke=⸗ ASadn Knzyre

—An D Pudtt A.ͤ’9ct» oac

— —
en rhane
M. 4e 49%

—
Wualen M tπα I , ee

1 —
Gr⸗dke Pmre Se nutrtes veæales ltes mmn⸗
— 3 „6GP Y. ½
Aſhenua ne ſ (k a. 1 irrtitr A Rr.
1 Pu) 1 e 4a 78 e Al.
ſi ertin ll⸗ Au⸗iet A — fut 0
R en hos! a 31 4 6 Ne ag
40 A Eiι ) ¹ 1 .
. Arren: ller ſi ꝗ ßet PIhbe ae‚
nn ſt lee . F 4 rſar . . — i
BeN Ice Se atr E ,5
ru& ſr⸗ bar o . non
Pe one S& P ( Ae e1 J 4 —
S P de ſie vab. P- 3 lla ſtn lis

2. mα

te ee , ſtic —† ſua 4 24
eea e ̈ .ℳ „ . tr 9 „

KA4 1.5 in ß 1.R a dac A
We Fub w. uze Gdrerti) q f Ae
KAE AAeK⸗
ur⸗ ARd ſ . Neatmne f pem ve.
E. ſe-e 6 e
) aaπσt1 * . Pilate daen hze ſ
YasR „ en Oac cr⸗
AM/ Zue 1 1
„ o vner ſe Rto of 1 ran ſ
9 aſ. ſlne nC F a eiſt
r⸗ D ea e. t be Dan Fre .

Zeden C

= 6̈ ſu utrr F Dr er D Tr- —

. Rae Jn rſe
ia ren ſtactc q= E 9 herd 3 ſic⸗
jbre f P= r - entN frr

* E .
octei F 2⸗ C &αι66*α

Our zilaſi Ea dr = = l
Kte nee den Pca d 144 ſ⸗ .
bee or . Prr bey d 2 &α△ ) W g 4α
lone 1Bia ah) Rr 2α. 1 R 1R

ſa Parr ce r Pr- *
P 2cbe ſpano W v ͤ. 7
Rr- Fxila⸗ P vJ:. * 1

W ponu baa

ſr. d Nrn- K no Par
grlaus †* fre) . Srdſer. p.l

nz Ef ( de ſt

S.ſ e T re. NN r

Nrnoy nS W u = gt Ba
E- —249
Pee ctaf ſul⸗ . W
hecaO 9e ſcke- 4 Ae α ſ.⸗
a O -R 2. Oa d. IA.
2* UA. Wert aben n H
J c P. 3⸗ 1 r
llie ſruJ⸗ e⸗ menen Pna ⸗ſ

. ne 2

2 n ) e nt . Xy
7

P= ſrffrt P ſi P P
D . E teP& PYPc *
Picte nα y. l. 7 u -r .
Nan ſi gacz en Pe epen, C 8.
„ ſe E Fier ſ ct& De an da
1P1 &ιιι½ F hitf e A- rrnkane. —☛ KleS

. —
82 Per

—

—

i viuln nnſ
* 4

vi⅜εa P ſrrilen 1. I, a (◻R A— 34 ſma& Da ſ Prpu

. a ſ c 9 8.

¶ De prelcriptionibus.

dũtaxat:? hoe caſu dicẽdũ q; v tẽpore pᷣterito

ntitur eccleſia iuẽ pꝛiuati pro futuꝛo utit prinile

gio ſuo ar.i.l.fiſcus.ff. ð iuꝛe fi. ideo ſi Otꝛ pri
natũ pnteʒ currert quinqʒ anni:æ ſic medietas
pſcꝛiptõis.ſatis ẽ cõtra eccleſiã ſuccedeétey com

plere aliã medietateʒ babiro iñ reſpectu ad pri

uiſegium ſuũ: 2 ſic requirũt᷑ ad cõplendam pre
ſcriptõcm.xx.anni.qui ſũt medieras tpis reſpe⸗
ctu eceleſie. ⁊ idẽ dic ĩ ſimilibus facit aut.ſi qs

C. de preſerip.long. tẽpo.qðᷣ nõbis : qr clare
2 Vriliter eſt expedituʒ: Expediẽdo ⁊ apliãdo

Pie, 2 reliqua dicta Inno Queio principalꝛ de duo
1"* A pus. p ꝗliter acquirãt ſeruitutes 2 iura cõſimi

lia. 2. qualiter ꝑdantuꝛ æ quato tpᷣe. Aenio ad

pꝛimũ ad quod dicit Inno. ꝙ ſi ius ð quo agi

tur bʒ cãm cõtinuam ⁊ ppetuã ſicut eſt ſeꝛunus

aque ductus que ſine intermiſſione ducituꝛ: uel
babet cãʒ quaſi ꝑpetuã: ut in elecrõe ſeu iuꝛiſ eli
gendi ⁊ iĩ iuriſ ꝑcipiendi decimas ex agro:acꝗ

ritur ſeruitꝰ ꝑ pᷣſcriptõem.x.annoꝝ inter pnites
æ.xx. inter abſentes ad ſimilitudiem reꝝ imobi
liñ. C. de ſerui.l.ij. C. de preſcrip.long.tẽpo.l.
fi. ſed bec eſt dꝛia ſᷣm eũ inteꝛ hec incoꝛpoꝛalia ?
alia coꝛporalia imobilia: qꝛ in ꝛebus imobilibꝰ

ꝛequirit᷑ titulus ur ĩ dicta.l.fi.? in dicto. S. põt

xvi. q.iij. ſed in ſeruiiunbus ſiue iuribus non
requirit᷑ imo.ſufficit ſolus uſus ut pʒ.fl.ſi ſerui.

nendi.l.ſiqs diutuꝛno:et in eo qð nõ.j.e.ſi di
ligenti:⁊ icipit hoc ipᷣs cuꝛere ſᷣm eum exquo
gquis cepit uii illo iuꝛe.non ui aut claʒ nec preca
ꝛio ſciẽte nʒ illo cui fiebat pꝛeiudiciũ æ nõ cõtꝛa
dicente ? hoc ipſuʒ ꝓbaꝛe dʒ ſᷣm quoſdaʒ et ſic

intelligunt.ff. quẽadmodũ ſerui.amit.:.fi:æ. ff.

8 iti. actu qʒ priua.l.i. F. inlianꝰ æ bec pondera
que.j.latius ꝛeaſſumam.Si aũt nõ hẽant cãm
ppernam ⁊ cõtinuã ut ſeꝛuitus nie ⁊ ſeꝛuitioruʒ
eyodinarioꝝ:preſtatio hec ⁊ ſimilia non preſcri

bũtur niſi tãto tpᷣe ꝑcipiant᷑ cuiꝰ inicij memoꝛia

non exiſlit.x.q.iij.qꝛ cognouimus.c.di.contra
morẽ ⁊ ex eo qð le.⁊ nõ.j.de ueꝛb.ſig.ſuꝑ qui
buſdam. F. iij. V. fi. 2. ff ð̊ aqua plu. ar.l.i. F. i.
l. ij. F. antepe. 2. ff. ð aqᷓ quoti. et eſti.l.hꝰ iuꝛe.

F. ductus aque. Hec ſũt Inno. dicta ad primã
qòem ⁊ nide iu bonã glo.iuuiſ ciuił que hoc in

effectu dicit in.l.ſeruitutes.ij.ff. de ſerui.aliqd ĩ
.l.i. ff. de aqua plu. aꝛ. 2 P DMaꝛ. ibi 2 in dicta.I.

ſeruirutes ꝑ Ci in. l. i. . ij. E. de ſerui.æ ciꝛca p̃ᷣ
dictoꝝ declaꝛationẽ ego p queꝛojnũqͥd ſit uex

Ma Ic c . bet Har in iſtis inab pſcribẽdis nõ ꝛequirer᷑ titulus.
SDoc. bit coer traſeũt cũ opione Inno. nt
titulus nõ requirat᷑. Idẽ nult glo. in. c cũ eccle:
ſia ſutꝛina de cã poſſ.⁊ ꝓpꝛie.⁊ glo.? Har.i di
cta.l.ſeruitutes zæ uidet ꝓbari in dicta.l.ſi quis

diuturno ? Di. i regula poſſeſſoꝛ.li.vj. ſʒ doc.

non ꝛeddunt rõem diuerſitatis inter hec iuꝛa er
bona immobilia. Di. in. d. ꝛegula poſſeſſoꝛ. et

HBar. in dicta.l.ſeruitutes dicũt ꝙ i pᷣſcribẽdo
rei dominio agituꝛ de magno pꝛeiudicio cum

dñs ꝓrſus ipſam ꝛem amittit:ideo cautius fuit

agendũ ut ſine titulo nõ pꝛeſcribat᷑ longo ipᷣe ſʒ

. 1. ir pr Anm ot, .* P Y .
.- 7 *„* α Ab&α
5 ſe at
QectN 4 e htt 1. 1. ff 1. —Ka ⸗ .4*
X ſer crta .

F. fr. 1
Pader

7

epl Trlel

—
QARK

longiſſimo ſic.ut dicta.:.ſi quis emptiõis. C. qe
preſcrip.xxx.annoꝝ. Sed qñ agit de ſeꝛul.acq
renda nõ agitur de tanto pꝛeiudicio cũ dus nd
ꝑdit ipfã ꝛc:ſed patit᷑ dũtaxat ſeruitute. Et bäc
rõem nõ.ego uero bhoc diciũ ut non ꝛequiratuꝛ
titulus limito multiplicit᷑.pꝰut nõ ꝓcedat qn p
ſcriptõ ẽ 2tꝛa ius P.· c. i. e. ti. i. vj. qq hoc nõ
reꝑiatur ſpecifice cautũ de iure ciuili in ideʒ cre
do eſſe illo iure:qꝛ ius canonicũ exigit titulum
hoc caſu qꝛ eſt pꝛeſcꝛiptio male fidei cõtꝛa poſſi
dentem ꝓpter reliſtentiã iuris cõis: facit optie
lex quẽadmodũ.C.de agꝛi.⁊ cen·li.xi.et qð ibi
nõ. Bar. et ſtandum eſt in hoc diſpõi iuris ca
nonici ꝓpter peccatũ ut ĩ ꝛegula poſſeſſoꝛ. et qð
ibi nõ. palł.⁊.j.c.fſi.? ꝑ Maꝛ.i... priuilegia. C.
de ſacro ſan.ecc.¶ ⁊ limito id dictum in uſufiu
ciu pſcribendo:licet.n.ſit ius incorpoꝛale...i.in
fi. ff. ad.l. fal. eſt quedã ſeruitus in rebus alie
nis.l.i.ff de uſufruc.accreſcẽ.iñ i eo pᷣſcnbedo
lIʒ.n.ſit ius requirũ titulus al nõ treſcriberetur
ſpacio.x.uel.xx.annoꝝ ut ꝓbatur in.l.fi. C. de
pꝛeſcꝛip.lon.tẽpo.⁊ de hoc ꝑ Di.in dicia ꝛegla
poſſeſſor.lſi.vj.⁊ ꝑ Ma rt. in l. iuſio eno.c. ꝗ.
nõ mutat.ff.de uſucap.⁊ eſt rõ:qꝛ uſufrucius ẽ
ꝑs dnij.l.iiij.ff. de uſufruc idco requiri niiulus
ſicut in pᷣſcribendo dñio ut nõ. Oli.in. d. ꝛegula
poſſeſſor ⁊ dicit glo.ſats nõ in.l.corrupnone
.C. de uſufruc.ꝙ etiã ſi uſufructus ↄſiſtat in re
imobili iñ actio ꝑſonalis ad ipſũ cõpetens non
tollitur tꝛiẽnio:⁊ ita nẽ dicẽdum in acquiſiuõe:
2 hoc ideo qꝛ uſufructus rei imobili cõparaim
ita nõnter dicit glo.pꝛeal.quã nõbis:dico tii ꝙ
fructus qui ꝑcipiũtur ex agꝛo alieno bona ſide
uſucapiunt᷑ triẽnio: tex. eſt nõbilis in.l. ſequitur
Fifructus.ff. de uſuca. et ibi ꝑ Haꝛ. ? hoc io:
qꝛ ibi nõ agitur de pꝛeſcribẽdo iure. ſed de uſi
capiendis rebus mobilibus ꝙ ergo dẽ quss
tenet᷑ reſtitueꝛe frucius extantes inſti. de cff. in
di.in prin. æ nõ.in.c.grauis de ꝛeſti.ſpo.hoc?
uerum ut pᷣdixi niſi poſſeſſoꝛ illos poſſedeit bo
na fide æ iuſto titulo ꝑ triẽniuʒ.¶3 limito pii
cipale dictũ ubi agit᷑ de obliganda ul diſirigen
da ꝑſona ad aliquod ſeꝛuitiũ: nã tũc ꝓpier gia
uitaic ſaltẽ ẽ neceſſe q alleget titulus ? ꝓbet p
ſũptiue ꝑ lapſum longi teporis ⁊ ſit pot nelligi
lex cũ de ĩ rem uerſo.ff.de uſuris nõ. Ol.in di
cta regula poſſeſſor. ¶rro. limiro ut n pcedat
cũ preſcribiĩ eccleſia:nã tũc Iʒ non requiraiut
titulus r̃quirit᷑ in ipᷣs.xl. annoꝛũ ut hic et in..
aut. quas acuiones. 2 principaliier circa di
ta Inno.reuoco in dubium an ꝛequiratvꝛ ſcia
aduerſarij in pꝛeſcꝛiptione iſtorũ iuriu. Inno.
nt patet ex predictis dicit ꝙ ſic et tenet idem in
muleis locis in. c. bone.ij. de poſtu. pla. plenius
in c.conqueꝛente de offi.ordin.et in. c. ij. de in
inte. reſti. cum ſi.¶ Quidam iñ iit no. in. l. ij.
E. de ſerui. et. l.i.f. de aqua plu. aꝛ. tenuerun
contrarium:qꝛ preſcriptio cuꝛꝛit comira ignolag
tem ut.l.fi. C. de pꝛeſciipti.long.temp
primum dictũ cõmuniter tenetur ꝑ legiſtas ?

R

a oginisnl C Gien
lbi er gdiles dcunun ſoſſctens
ſarias bit dorticfiumi aaen nun
6ſpectanr bi ſnn eſtſcd bl hebe
lüia ialerbebentalbl gomiolum

urirat ſunmi in g u
cln iſtlam lnan hvcle lew ut
iipßyyfnu in imtoln oruiun
Eaſtimiallan danm ig
tllce tolus cifn Mta ind l
Wnnoan f o oſulie.
nincsperiut ſno den Imno
fnlegesterims wifenebei Dz nenalün
VCN Noeſenn oacanore Reron vdd
nrum eräftar acd decemanorunirerß
1es.r iterabſates. Oidür dadenn imemal
Nonum el nenti m upltanntpo n
hites neceſſuni ſint.rerni e ien ablene⸗
1n in.dſcconſtintn ſignind ſemi em
Neneſdrmcon fnenit darain
ſeptimananumn funt n bocde hrngencag
berer o.omn gtilant vgin botan
bor utino idenſtinirnſo ſcin
N go indlſiſteonſinun dari
os cſegegyt haben inenalon ſonli

teſſari iner agbſen
ns non Cbent pien ol n p

Prrſatnün uglle oſiſingt
Aicnd Bui loriuie
inn Nilſcha
n Cimmitcenminumn
Gdecinris MMorporale ,.en
adld räi ünginrdus die
1s.lifde nk uciitii Podd
n ſkins equri imnitsdird Waderer
Pacho e N. annon Pum lntr
ſeno bnrtio t dedot Dinclug
oſſcſor ’v.t Bann in inſotnot,
mman oe nincep. teſ ſorn bufnes
8Dii ,K de oſufnus icco fegvini
r inlenbenco ofio un. O n d
ſort dar goons M0 0n ,Corwnni
benſuſm, Ai i uſiudtns ſtuht
olimñ aaio gonuls 00 ,gi cpaigb li
m mine:: in ni cididin i aeiini⸗
Gen uſifhcns ri inobli oeau
nrdit go en gli inſecl ic
Cus ouncr Nrane
gmi weid Adde
frncms de ne n

1iindagr de gerbicninte. 1 N

Q.2al. Frrr t. 5 rl CÆ 134 Aca- r H 7. Ga rennin r ſ

‚4

¶ De preſcriptionibus

legiſtas et ꝑ caoniſtaſ ut nõ.i lociſ pᷣal.dicẽteſ ⸗=
bñn alið eẽ ĩ pᷣſcꝛiptõe ꝛerũ imobilium aliud in p
ſcꝛiptõe iuriũ ⁊ fuitutũ:rõ qꝛ prio cãu qͥs poſſi
det ipſam ꝛem que ſibi dʒ ſufficere:ideo non cu
ratur de aduerſarij ſcia. Sed vo cãu n poſſidet
ipſe illã rẽ ſed dñs:ideo reqritur illiꝰſcia. Red
ditur ⁊ alia rõ que plus plʒ Har.i.d.l.i. ð aq̃ᷓ
plu. ar. æ. d.l.ſernitutes nam iĩ iſtis ſeruitutibus
⁊ iuribus cum ñ poſſint uere poſſideꝛi:n poteſt
acquiri quaſi poſfio niſi ſciente aduerſaꝛio qui
rẽ poſſidet:ut nẽ probaꝛi ĩ.d.l.ij. C. de ſeꝛui.tʒ
Inno. i locis palle.⁊ ſine poſfione ñ ꝓcedit pᷣ
ſcꝛiptio:ideo requiritur ſcia. ¶ Tertio ad vᷣcla

&αW ationé pdictorum quero quia dixi ꝙ inteꝛ pij

tes requiritur tſps.x.ãnorum ⁊. xx.iter abſentes
qui dicatur pᷣſetes ⁊ qui abſeteſ.¶ Solutio di
co ꝙ quis dẽ pns naꝛijs modis ſᷣm mãm ſubie
ctam de quo nide gloſ.nota.i aut᷑.de fideiuſ.in
nerbo pntes:ſed quantum ad propoſitũ noſtrũ
eſt tex ſingulaꝛis in.l.fi. C. de pꝛeſcrip.lon. tep.
ubi dẽ ꝙ pijtes dicuntur ſi poſſidens et aduer
ſarius hnit domicilium i eadem prouicia: unde
ñ ſpectatur ubi ꝛes ſita eſt:ſed ubi habẽt domi
ciliũ er ſi alter haberet alibi domicilium ni dicũ
tur pñnñtes:⁊ ſpectatur ꝓpuincia qn tota regitur
eodem pᷣſide:ut olim erat hodie ueꝛo quelibet
ciuitas hʒ regimia ſua ſicut olim prouincia:un
de exiſtẽtes i ciuitate dicuntur pñ es ut eſt glo.
ſingularis ab oibus cõiter approbata in. d.l. fi.

(UVãc uenio ad fam qõeʒ Inno qualiteꝛ. ſ.
ar e. =
ſeruitutes perdãtur

unto den Inno ꝙ
fm leges ſeruitus ruſſica que ñ hʒ itemallũ uel
bʒ ſed modicum puta aliquoruʒ dierum uel ho

ꝛarum perditur ſpacio decem ãnorum iter pſen
tes.xx. ireꝛ abſẽtes. Si aũt habeat inteꝛualluʒ a
noꝛum uel menſiũ tũ duplicatuꝛ ipᷣs uʒ unt iter
pñtes neceſſaꝛij ſint.xx.anni ⁊ iteꝛ abſentes.xl.
a2. in.d.l.ſi ſic conſtituta.ff.quẽad.ſeꝛui amitti.
Idem eſt dicendum fm eum ſi habet iterualla
ſeptimanaꝛum:ſunt.n. hodie reſtringenda. ff. de
libe.et po.cum quidam ⁊ ꝛegula hodia li.vi ⁊ ĩ
hoc ultimo ut idem ſit in iteruallo ſeptimanaxæ
nõ. glo.in.d.l.ſi ſit conſtituata.dicit tñ Inn.ali
os dicere ꝙ lʒ habeat interuallum non ſunt ne
ceſſarij inter abſentes niſi.xx. anni quaſi iſtud
tpᷣus non debeat duplicari quod dixi. S. pᷣmum
tñ pnto uerius.dicit pᷣterea Inno. ꝙ et ſeruitu
tes urbanorum prediorum tpᷣe admittuntur.
¶ Sed eſt dꝛia inter ſeruitutẽ ruſticam æ uꝛba
nam:quia ruſtica perit ceꝛto ipᷣe non utendo:uꝛ
bana uero per ſolum non uſum nõ peꝛit oĩo:ſʒ
ita demum ſi uicinus ſimul uſucapit libertatem
ueluti ſi edes tue edibus meis ſeruiant ne tue
altius tollantur:ne luminibus meaꝛuʒ officiant.
n hoc eni caſu ſi ego feneſtꝛas meas pꝛefixas
babuero uel aſtrinxero: ira demum ius meum
amitto:ſi tu per idem tempus altius ſublatas
babueris edes tuas alioquin ſi nil noui feceꝛis
ꝛetineo ſeruitutem: hec probantur in.l. bec autẽ
.ff. de ſerui urba. predi ¶ Et aduene quia licet

Inno. dicat pꝛedicta pꝛocedere ſecunduʒ leges
idem dic ſecundum canones:quia in hoc cano
nes non ꝛepeꝛiuntur contrarium diſponere niſi
reſpectu eccleſie:unde in foꝛo canonico ſernabũ
tur predicta ad unguem per ea que ſuperius di
xi:ideo inſtiti circa predicta tanq; canoniſtis ꝑ
neceſſaria. Mi. ab.

J G ilanti. Tae: Poſſeſſor

male fidei nõ pꝛeſcꝛi
bit.primo ponit dictum: ſecundo ibi
epheſinis ratione contrarie. tertio ibi coꝛrigit
ibi nobis. ¶ Mota pꝛincipium pꝛ0 uigilãtia ſtu
dii.æ per hoc patei ſecundum boſtien. ꝙ ſiuden
ti competunt uigilie: æ ego dico ꝙ ſunt neceſſa
rie:quia nemo poteſt ſapientie laudem ſine ma
ximo labore ⁊ ſtudio coniequi.unde ſtudere eſt
idem ꝙ ualde cupere: hinc a cupiditate lecriõis
dictũ eſi ſtudiũ liiteraꝝ ur nõ. archi.iĩ. c. in nong
xVj.q vij.æ qui eſt in collegio alicuius artis
ſeu poſſeſſionis ſi illaã non exeꝛcet actu minime
gaudeꝛe debet pꝛiuilegio poſſeſſionis uel nel ar
tis ut.l.ſemper ⁊ ibi per Bar. ff. de iuꝛe immu.
2.l.i. J. negociatores eo.ii.nõ. Jo.de ligna. in
probemio cle.⁊ uide quod dixi ſupeꝛ rubrica ðᷣ
ludi ¶ Mota ſecundo ibi aliena ſe noueꝛit ꝙ
is dicitur poſſeſſoꝛ male ſidei qui babet rei alie
ne conſcientiam.xxxiuj.q.i.ſi uiꝛgo:quid auteʒ
ſi nimbat: dicam infra eo.c.fi ¶ Mota tertio ꝙ
preſcriptio cum mala fide fuit inducta partim ĩ
odium negligentis æ partim in fauoꝛem publi
cum.ſ.pꝛopter erroꝛem ⁊ confuſionem ne qnia
eſſent incerta:facit.l.i.ff. de uſucap. ¶ Ex quo
infertur:ꝙ preſuppoſita ualiditate noõn poteſt
quis huic preſcriptioni renunciare:argu.in.c.ſi
diligenti de foro compe.=.l.ius publicum. ff.de
pactis ⁊ quod notat glo.in.l.tam ſi ff.ad mace
do.dixi plene poſt Dart. ſupra eo. ſuper rubri
ca. ¶ MHota ultimo textũ in fine 2 tene menti
iuncta penulti.⁊ ultima glo ꝙ pꝛeſcriptio currit
contra ignorantem. dummodo aſſint alia ſub
ſtantialia preſcriptionis ut bona fides ut tituluſ
in caſibus ĩ quibus eſt neceſſaꝛꝰ:æ ꝙ pᷣſcꝛiptio
currat contra ignorantem:pꝛobatur apertius ĩ
.l.fi. C. de pꝛeſcriptio.lon. temp.quod pꝛocedit
ubi agitur de preſcribendo dñio:ſecus aũt ẽ in
iſtis immobilibus incoꝛporalibus in. l.ij. E. de
ſeꝛui.æ aqua.dicit tñ notabiliteꝛ Mar. in.l.i. F.
ſi quis aũt.ff. de iti.actuqʒ pꝛiua.ꝙ boc cãu da
bitur ex iuſta cã reſtitutio:æ hoc ꝑ illũ tex.ad ſᷣ
allego bonam glo. in. l.i. C. ð patri. poteſta. fac
qð in ſimili nõ ſpe.e.ti..i.in ueꝛ.pone cololus
in cõtrariũ tñ multũ facit tex.i.d.l.fi.ĩ fi.ubi di
nulla ſcia uł ignorãtia expectãda æc. ſʒ põt intel
ligi ꝙ ignorãtia nõ ipedit curſum preſcriptõis
tñ ſi fuerit iuſla =z pꝛobabilis eſt illi ſubueniẽdũ
ar.c.cũ illoꝝ de ſen.excõi.vᷣ.circa.¶ Agddo tñ
ad pᷣdicta nõbile dictũ:ꝙ pᷣſcriptio c Irrit õ ab
ſetẽ ⁊ igooꝛãtẽ:ſi abſẽs ignorãs poſſideat ci

nilit na tũc 9 cũ n ꝓcedat pᷣſcriptio ut malc agt

= h G c5 &rder pal A A2

Pam riſio Pn al.EA .

P P ſwiſ⸗

—

2 .
₰ ir, nwo☛n we

V*

Cnaſ Sir Pin

ϑ τ mn᷑ wτοοα

V. nmalaßdes verut pſwß s

—B⸗

E.de prcſcrip.xxx.uel.lx.anno.ex quo infero:
ꝙ ſi me abſemte aliquis ingꝛcditur poſſeſſioneʒ
meã nõ icipit tunc pᷣſcriptio:lʒ bona ſide fuerit
ingreſſus:quia per hunc ingreſſum non perdo
poſſeſſioneʒ ut in.l.ſi id quod.ff.de acqui.poſſ.
ſed oʒ ꝙ prius perdaʒ poſſeſſionẽ utputa quia
ſciens alium ingreſſum ſuſpicor me poſſe repel
li. d. l. ſi id quod: uel trado obliuioni ꝙ eam ne
glexi per cẽniuʒ per. d.l.ſi id quod 7.l. ſi ð eo.
2? ab eo tpe: ⁊ nõ prius incipit currer̃ pᷣſcriptio
ut notanter dicit Oy. in ꝛegula ſine poſſeſſione
de re. iur. i. vi.? ſenſit glo. nõbilis et aperti ibi
HPar. in.1.i.E. de ſerui. æ pdicta benc notabiſ.
An at mala fides indiſtincte uiciet et inpedi
at preſcꝛiptionẽ. Maꝛ. i.l. ſequituꝛ. F. ſi ulã. ff.
de uſucap.dicit ꝙ non:ſed ſoluʒ impedit ubi pᷣ
ſcriptio cauſatur ex facto poſſidentis:⁊ ſic intel
ligit regulã poſſeſſor li.vi.ſecus ãt fᷣm eũ ubi p
ſc riptio currit ex meꝛa negligentia non petẽtis
ut in actionibus peꝛſonalibus in quibus non ẽ
daꝛe poſſeſſionẽ uel qnaſi:ſed ↄꝛiuʒ ipſe tenuit ĩ
.I. omnes pphi. ff. de iuſti. æ inꝛe: ubi dicit nõ ua
lere ſtatuiñũ diſponeneeut poſt decẽninʒ non au
diatur creditor poſt debitorẽ ꝛõe peccati. Ego
bunc arriculum plenius examinabo.j. c. fi. ubi
ſoler tracrari:quia non in tendo ad oſtentatiocʒ
meã:ut mulii faciunt tranipoꝛtare materias:cũ
difficile ſit ſtudentibus poſtea iuenire:ſed bᷣ ita
ſuccinte uolui tangere:ne quis ruditer aggꝛede
reĩ mãʒ. ¶ Qnero ceriũ ẽ ꝙ mala fides qncũ
qʒ ſuperueniens ante impletã pꝛeſcriptionẽ eaʒ
inteꝛrumpit ut hic ⁊.j.c.fi.⁊ in regula poſſeſſoꝛ
de re.iuꝛis li. vi.nõ. Oar.in.l.naturaliteꝛ.ff.de
nſuca quid ſi fuperuenit poſt impletã pᷣſcnptio
nẽ nunquid reneatur pᷣſcribens rẽ pꝛeſcripiã re
ſtitueꝛe:glo.ij.hic plene examinat ⁊ tandem hic
ponit tꝛes opiniones:pᷣma opio hʒ ꝙ ſic al.pec
cat non reſtituẽdo ⁊z hanc tenuit Hug.ut ꝛeſeꝛt
bic. Jo. an ¶ Scðdᷣa opinio que nidetur ueriõ
fm glo.eſt huic oria:ut non teneatur reſtituere
quia non eſt aplius aliena ſed propa ⁊ ẽ pᷣſcrip
rione aucte. inris. Et hanc opinionẽ tenueꝛunt
Jo. Min. Tan. Goff. 2 Hoſt.? Jo. an. i r̃gu
la poſſeſſor ð re.iur.li.vj.i merc.ubi plene exa
minat:et uide ibi ꝑ eum. dicit tñ boſtiẽ.ꝙ ſi con
ſcia eius ex hoc eſſet leſa.ſatiſſacere deberet cõ
ſciẽtie:et remitii ad ſũmam. eo.ti.ſupeꝛ rubꝛica
de pꝛeſcriptione rerũ imobiliũ. S. que exigatur
ſub neꝛ nerum aden fuit opinio
Ala diſtinguenus an res fuiſſet pᷣſcripta ex cã
lucratiua aut ex cã nõ lucꝛatiua: ut pᷣmo cãn te
neatur reſtituere.fᷣo non:ar.xiiij.q.i.quod vᷣbe
tur:quod quidẽ.c.parũ. facit:ſed hec diſtinctio
ꝛepꝛobaiuꝛ ſᷣm Hoſti.C. de pᷣſcrip.lon.temp.l.
penul.⁊.j.de dona. apłice que iura bene faciũt
in hac matrria domin. Anto. refert hic ſe hunc
aꝛticulum diſputaſſe et tenuiſſe opinionẽ theolo
gorum ut forus canonicus non artet ad ꝛeſtiin
endam pront eſt cõtentioſus:ſed forus pnie ſit
quod maxime pꝛocedit in eo cui non põt imopu.

tari negligentia: quia cã queꝛendi cũ dãno alte
rius non eſt ommimno ſufficiẽs quo ad equitare
equa lance meſurandã: ut ſic meũ auferatur /
eum: z2 ſic in eflectu do. An. ſequitur pꝛim p
nioneʒ ¶ Ego nero indiſtincte dico opinlone
ſcdᷣaʒ que ur̃ cõior canoniſtis neriorẽ ? in foꝛo
conſcie eſſe ſeruandam. QDoueoꝛ ultra alios.
quia ius canonieum Et quatenus diſponit in ſo
ro eonuentioſo ſemper tendit in ſalutẽ aie d iu
reiurã. c. cũ contingant et quod ibi nõſnã finis
iuris canonici eſt dirigẽ homineʒ ad bonuʒ coe
gm ꝙ congruit humane ſocierati non ſoſum ci
niliteꝛ niuenti ſed m fidem in deũ tenendo ? ni
tã aliã expectando ut in. c. rex pacificus.s in ꝓ
hemio ⁊ in.c.prodeſt.xxiij q v.nõ.i regula pec
catũ ⁊ tła poſſeſſor li.vj. Item lex humana ini
quitatẽ non cõrinens ſeruanda eſt et in ſoꝛo cõ
ſcientie ut nõ. Jo. Cal.S.i pꝛobemio 2 Jo.an.
poſt beatum lho. in. c. ij. de uſuris li. vj. cñ ergo
lex humana ẽt canonica ex iuſta cã tollat actio
nem ⁊ conferat dniũ preſcribenti ſaltẽ ĩ effectu
nt plene dixi ſupꝛa ſupeꝛ rubꝛica ⁊ facit tex.j c:
ꝓximo. non apparet rõ ſufficiens quar tenea:
reſtituere in foro aĩie facit optime.c.i.S.e.ubiĩ
ducitur pᷣſcriptio ex cã et cuʒ noticia rei aliene.
põt.n. lex ex iuſta cã puare quem ꝛc ſua ⁊ alten
tradere uel propter delictum uł propter bonum
publicum ut in.l.item ſi uerberatuʒ.ff de rei uẽ
di.⁊=. c.pro huma. de homi li.vj Item ius co
nicum nuniᷓ ſcienter inicit alicui lIaqueum:nec
ſcienter defendit aliqueʒ in peccato ut in. c. s
de reſti. ſpo. ⁊.c.lator ⁊.c.conſanguinei de rein
di.⁊ infra.c.fi. Si. n. pꝛeſcribere cum bong ſide
induceꝛet peccatum poſt noticiam babitam co
pleta pꝛeſcriptione ius canonicum pꝛoſeco no
diceret quem poſſe pꝛeſcriptione ſe tueri ſicn ſa
cit. S. c. de quarta ⁊. .c.pꝛoxi.⁊ optime ſict.t.
cum dilecius de couſue. ubi patuit pᷣſcriptione
fuiſſe inductaʒ iuribus ſtatuti male intelleci:nee
papa mandat pᷣſcriptionẽ reſcindi immo eypꝛel
ſe eam approbat ad idem. c. auditis. . eo. ubily
poſtmodum conſtiterit illi abbati uiꝛo ꝛcligioſo
nullum ius competere:decreun tñ papa illuʒ de
bere defendi ex iuribus pꝛeſcꝛiptionis:et hane
opinionem tʒ Inno. in. c. cuꝛa in ſi. de iurepa.
ubi dicit ꝙ iz poſt compleram pᷣſcꝛipnione appa
ꝛeat de illegitimo titulo:nihilominus m ſalua cõ
ſcia pñt hi qui pꝛeſcripſeꝛũt bona pſen pta reii
neꝛe: quia tuti ſũt ancte. illius qui pfatem conce
dendi ius ſuꝑ ipalibus bʒ qui hc pens amiſſio
nis iuriũ ſuorũ induxit in odium negligentium
2z ĩ fauorẽ ſollicitoꝛũ¶ Idẽ tz i.c. quia pleꝛiqʒ ð
imu.eccle. quo ad ppſcuptionẽ que indncitur cü⸗
titulo æ bõa fide:qꝛ illa eſt inducia non ſoluz in
odiũ negligentiũ ſed et in fauoreʒ pſeribeuis.
ni dubitare de eo qui pᷣſcripſit bona ſide ſine ti
lulo: uidetur tñ inclinare ut ꝛne bone ſidei nie
neat᷑ 2 ueꝛiꝰ. nã iſte pſcniptiões eqpaꝛq::?
fectũ tituli h̊ ſupplet tps mai ad h.x Vj. q.iij. 4
põt: ⁊ fac qð dixi.S.iuꝑ ſica. ideʒ Hal. in. .

reben Ncdi
Pulege inn poegio ſo⸗ Pite

unrti achnerpſigt⸗ ynzan
ſerbatur ſprno⸗ ls reorinur in
ne AelMu.

jaut os0 oes A, i
Smund nmm ba t eo⸗
ſrbenmmncuedoner iigen
nlſtgt oluen bh polgoms! Nri
rvntn ee ſlune ir ul rnbe
cöntgtruir ionn nenio uluunin
Ueto ſtoz chmalanne e botanpli
InsWdritlegid er olegannnn
ger Ver ani olat atones ren ichn

ihite Aſnud
fncgrſtſln ctionone ir ſup redos
Ibus. (Monadlio e rerenenn iſum
ſlcpreſceriono tollrrorttsonnen aen
1Nd id vebun Prorins uitn opineb
ura pro opinione go giͤſeniin B⸗
Nnuſt Gjinlfiren m bandi ancn
Ptums preſenptoneſoni gnorier
Pctere qnig ouitinccblun ueſſtene
ns euchlione pepennmiceo connpantn
leucning ecmn nt
. tiſen o opinionearchictinete

WMaen
lgentig:
Snonen quin glerne .
lmnee Ninn ſtin at
urmndin deſtn
ſen cſen ſtniinn
3((E Ninmne,
ſnaͤick
. men
eg coior can rtugten
e ſernane umninn
ns canonien alnte
wmnennolo ſ ſponge
iti conung giuin
cmoneſt nge on ide
chngnt hunne ſeen et
mAnnent infdn, n
dei enencoi;
Achegmdo t in.c rex Neifſeng 3,
Min⸗ (Rod Ncſlcng zn
miW Unchinglrn

poſdeum bonntideiinslc
ſabummanmſner ihi whrn
nemn t cfenn düreſg deni eſciu
mperedin in ſa nbiatfutn
prnmmo. non ppana föſofſcens gtünnt
reſtimere in ſoro gie ſer opeine cldciß
chamr penpnoerci ta notcn ie
n Erer iuſtci puar gnen r ſutt
Wdere ve oroprer eliumm vkoroprer bon
Olcum r in /lem ſ ververnus,ff det
1 co bum de bon I. Nenusdd
amn nunp ſcener initaleni ſtennn
oner dekencit iqucz in etcno n inc iis
nch 1 dr ngencNe
4 nin td Dngidae an nf
doreius cnditun pe

Lerin
Rutice hoſepriihnice uk
n.5.c de gounna —
cun dlecs de couſoe vdi Ni
ſuiſſe induc Gnhus ſtinmnnt d

0 6
Ri conſiteri ſimmm nn
nios lol degenin
* Pſaſhnie⸗
* ncn it⸗

Pn 742¾ ſplea ſrnt pſnipbbilen

e prelcriptionibus

quis per triginta ſi de feud. fu. contꝛone.col.x.
ubi dicit ꝙ is qui pᷣſcripſit:põt rẽ cum boua ↄ
ſcia poſſidere : alias nuliꝰ poſſet excipere de pre
ſcriptõne:quia cum iudex uideret eum delinque
ꝛc ex officio ſuo ꝛepelleꝛet eũ:ille.n.qui preſcrip
ſit babet ueritatem pro ſe:lʒ nõ habeat pᷣmoꝛdi
um neꝛitatis alle. glo.in.l.i.ff.de eden. in pn. in
magna glo. quã dicit eſſe notandã:æ maxime h̊
procedunt in eo qui ſcit rem ſuã ab alio uſuca
pi. et non contꝛadicit ur̃.n. tacite alienaꝛe ut.l.a
lienatõis vᷣbũ.ff. de.v.ſi.? ̊ ſufficiãt. Ni. Ab.

Oaures. aus: Ana eccłia

in parochia alteriꝰ
DV. pxl. annorum ſpatio decimal pꝛeſcabit
cõiſ diniſio: fa ibi tue. ¶ Mora pmo ꝙ una ec
cleſia põt ↄ aliam eccłam etiam iuꝛa ſpᷣualia pꝛe
ſcribere:requiritur im tpᷣs.xl ãnorũ:ex quo col
Iigeſꝙ iura ſpualia ſunt pꝛeſcripnibilia ꝑ eum qͥ
illa poſſidere põr: ſecus peꝛ laicũ qͥ ula poſſidere
nõ põt.j.e.cãm ẽt ꝑ tempus tm de cuins initio
ñ̃ eſt memoria ut nõnteꝛ dicit Jo. an. in. c. ij. de
preben. li.vi.dicã ĩ.d.c.cũm ſᷣo ex eo collige ꝙ
puilegiatus utituꝛ pᷣuilegio ſuo o ꝑiteꝛ pᷣuilegia
tum:nã ecckłia ex puilegio bʒ: ut õ eum non pre
Icribatur ſpatio cõi:ſed requiritur tempus.xl.
ut ĩ aut᷑. quas actiones.C. de ſa.ſan.ecc.et.S.e.
de quaꝛta:et tñ ntituꝛ hoc pᷣu legio eccłam pᷣ
ſcribentem:que eſt pariter pᷣuilegiata. Sed hoc
contingit quia eccła nõ eſt puilegiata ĩ pꝛeſcrip
tione actiua ſed paſſiua:⁊ ſic ecceła pꝛeſcribẽs ñ
eſt pᷣuilegiata in illo caſu merito eccła utitnr pri
nilegio ſuo S eccłam aliam:⁊æ de boc an pᷣuilegi
atus utatur pᷣuilegio 3 ꝑiter pᷣuilegiatam: uide
per Bar. i aut᷑ quaſ actiones preal.tetigi in. c.
i pñtia de Hoda . Ps ent⸗ ꝙ eccla pot ſe ðᷣ
fendere ex ſola preſcriptione ẽt ſuꝑ rebus ſpᷣua
libns. ¶ Mota ultio ⁊ tene menti iſtum tex. in
fi. ꝙ preſcriptio tollit prorſus omnem actionẽ:
2 nõ. id ueibum prorſus. facit.n. optime bec lit
tera pro opinione glo qnã ſequũtur Hart. et
multi alij in.i.fi ff.rem ra.ha.ubi concluditur
ꝙ ſi tutus preſcriptione ſoluit ignorãter por re
petere.quia ſoluit indebitum uel ſaltem eꝛat tuti
us exceptione peꝛpetua:ideo competit ꝛepetitio
.l.qui exceptione.fj. de condi. inde. ¶ Irem fa
cit iſte rex. pro opinione archidi.in.c.i.eo. ti.li.
Vi.ubi dicit ꝙ per preſcriptionem acquirit᷑ de
iure canonico tam utile q; directũ dnium. non
in allegauit iſtum tex. ſed. xvi.q.iij.c.quicunque
⁊2.c.licet ſʒ melius facit iſte tex.uide taʒ in dnio
i in actione quid dixi.S. ſuꝑ rubrica pꝰ Maꝛ.
2 per Cy. in.l.fi. C. ex qui.can.ma ⁊ per iſtum
tex. dicit bic do. An. iudicem poſſe repellere il
lum ex officio ſuo ab agendo cui obſtat legitia
pᷣſcriptio quia ſine actione nemo experitur:qðᷣ
puto uerum:quia pᷣſuppoſito ſᷣm cõem opinio.
ꝙ remaneat obligatio naturalis in debito et in
re preſcripta remaneat dñium illud direciũ: qð
competat de iure naturali ut dixi. s. ſuper rubri
cꝗ: lam illa ſunt inefficacia æ pꝛorſus inutilia ad

agẽdum:ut optime probatur bic 2 ex tex. nota
bili iuris ciuilis in.l.ſi pupillus.ff. vᷣ̊ admini.tu.
dicit ꝙ preſcribens eſt ſimilis ſoluenti: ⁊2 dicit
Inno. in. c.i. de offi. uica.ꝙ ubi appaꝛet de iep
titudine libelli Iʒ nõ cõtineatur in libello: ſed eſt
notorium de ineptitudine lbelli z impotentia a
gendi:põt ⁊ dʒ index officio ſuo libellum laceꝛa
re:ſfacit.c.ſacerdotibus.xi.q i. Item nemo line
actione recte expeꝛitur.l.ſi pupilli.ff.de neg. ge.
2. Viij. di.quo iuꝛe ⁊? paꝛia ſunt nullaʒ hꝛe actio
nẽ uł prorſus inefficacẽ hr̃e:ar.in.c.ij. ðᷣ rꝛãſla.
prela. ¶ Glo. ij. bic inſtat: an iſta preſcriptione
ſit neceſſarius titulus ↄta ius: ſʒ hodie eſt tex.
apertus in.c iie ti.li.vVi.ubi concluditur ꝙ ſic:
cum ſit õ ius cõe ꝙ una eccfia percipiat decias
i aliena paꝛochia ut in c ad decimas de reſtit.
ſpo.li vj unde requiri titulns ułim ipᷣs de cu
ius initio nõ ſit memoria ui ibi. unde intelligo
ꝙ interuenit titulus alias ſecus. Mi. ab.

3 nõ pꝛeſcribit:uel ſic la
cius. Laici ſpiritualia poſſideꝛe nõ poſ
ſunt:ergo per conſequens nec preſcribere bhoc
dicit ? quoridie allegatur cõmunis diuiſio ſecũ
da ibi:ideoqʒ ¶ Hõ:primo ibi nõ obſtãie pre
ſcriptiõe tpᷣis ⁊c ꝙ nulla tẽporis preſcriptio iu
nat laicum in iſtis ſpũalibus. na pondera litierã
que nõ reſtꝛingit ſe ad pꝛeſcriptionẽ ceru ipᷣis.
ſed ifinite dicit tpᷣis:⁊ ſic iduco hãc litteram ad
pꝛobãdum notabile dicium Jo. an. æ Jo. mo.

( : uſa m Caſus: Laicus decias

i.c.ij.de prebẽ.li.vj.ubi dicũtſꝙ laici nõ poſſũt Vla ſpr⸗

pᷣſcribere ſpiritualia etiã per im tẽpus: ð cuius
initio memoꝛia nõ exiſtat:æ eſt rõ: quia cum illa
poſſideꝛe nõ poſſint ut hic:ergo nullo tempoꝛis
curſu poſſũt pᷣſcribere:quia ſine poſſeſſiõe no ꝓ
cedit preſcriptio ut ĩ regula ſine poſſeſſione de
reg. iuꝛ li. vj.ex quo habes limitare aliam regu
lam:que habet ꝙ ea que ſũt que ſibilia pᷣuilegio
poſſũt queri preſcriptiõe de offi.or.c. duo ſumt
nõ procedit i his que de iure poſſideri nõ pnit:
nã data icapacitate poſſidẽdi poteſt prinilegiuʒ
principis oꝑari ⁊ nõ pꝛeſcriptio:pꝛimũ ꝓbatur
ex notatis i.c.q;uis de deci. ¶ Scõm ꝓbat̃ h̊.
MRõò diuerſitatis pʒ: quia priceps per ſuuʒ priui
legium põt faceꝛe quẽ capacem ut nõ. glo. xxxij.
di. S. uerum ⁊. xcvj.di. bene quideʒ:que dicit ꝙ
papa põt laico dare poteſtatem excõicandi. iteʒ
aniquitus eccleſia ſeu papa conceſſit imperatoꝛi
2 mnltis ꝛegibus poteſtatem cõfeꝛendi beneficia
.lxiij. di. hadrianus ⁊ i.c.i ſynodo æ multis lai
cis cõtulit decimas ut nõ.in.d.c.q;uis:preſcrip
tio uero hoc nõ poteſt quia eſt fundata ſuꝑ poſ
ſeſſiõe:⁊ ſic poſſeſſio debet pꝛecedere:laicus aũt

ex ſe non eſt capax huius poſſeſſionis.¶ Et H
quod dixi in ſpintualibus procedit etiam in an ⸗

nexis ipſis ſpiritualibus. nam laici nec illa pol⸗
ſidẽ nalẽt niſi ex pᷣnilegio ut in.c. ðᷣ iur̃ z.c.qm
de iure pa. æ ideo laicus non poteſt preſcribere
iuſpatronatus ſaltẽ qñ uult pᷣſcribere eccliaʒ
nõ patronatam: ut nõ. Jo. an. i regula ꝙ alicui

,1

—. . P,
Se nie ve-pls Pise ſe

ize,“

AMAuat 24* 9 ſtnz p ſaipdf . , 4 . ſſis r vnr. P. . 5 fe ſ. . 4

¶ De prelcriptionibus.

gratioſe. li. vi. in mercuri.? uide quod nõ. in. c.
querelam de elec.⁊ per archi.plene in. c. horta
muꝛ. xxi.di.dixi plene in quadam diſputatione
que incipit augerio:predicta oĩa limito in puꝛiſ
laicis:cõueꝛli ãt laici non dut tꝛactaꝛe cũ cleꝛiciſ
ſpᷣualia:iñ pnt iura ſpualia preſcribere:quia nõ
ſunt oĩo laici:ſed pnñt dici ꝛeligioſi:ad hoc uide
lex. iuncia glo. in. c ex eo. ð elec.li.vi.⁊ ꝑ Inn.
in. c. ij. de inſti. ¶ Secundo colligo principali
ter ex fine tex. iuncta glo.ꝙ poſſeſſio ciuilis ne
ceſſario requiritur ad preſcriptioneʒ:natuꝛalis
ãt non ſufficit:de quo plene per DOy. in regula
ſine poſſeſſione preal. ubi uideas. Colligit᷑ aũt
bic ꝙ laici bene poſſident naturalit᷑ ſeu detinẽt
decimas: ſed quia non pñt ciuiliter poſſidẽ:iõ
non preſcribunt. Mec ãt ciuilis poſſeſſio eſt illa
que geminat prolẽ ſᷣm glo.i.fꝛuctuʒ parit.ſ.ac
quirendo dnium m Jo. an. qui ita expõit gl.
2 bene: ſʒ alij alirer ?ẽ minus bene Et nõ. ex tex
tn iuncra glo. ꝙ detinere ſumitur qñqʒ pro poſ
ſideꝛe ut hic:ſic qñqʒ econuerſo.xij.q.i.c.ij.nã
laici pñt bene derinere decimas:quia derentio
cſt quid facti:æ non ſonat in ius ut nõ. Bar. in
.l.i ff de acqui. poſ.z ſats ſentit bic glo.quam
nõ Minc eſt ꝙ ſeruus põt detinere ut.l. ſtipula
tio iſta. S. hec quoqʒ.ff. de uer. obli in ſeruuʒ ãt
non cadunt ea que ſunt iuris nec pnit per mom
tũ cõſiſtere.l.placet.ff.de acqui.heꝛe.⁊ uide gl.
in religioſo ſimplici ꝙ mil dicatur poſſidere ſiñ
Iñia ſui prelati ſed tin detinere in.c.non dicauſ
.xij.q.i.nec puto ꝙ laicus dicatur decimas poſ
ſidere ẽt naturaliter: quia poſſeſſio naturalis ẽ
ins inſiſtendi rei non prohibite poſſideẽi ut nõ.
Har. in. d.l.i.ubi plene tractatuꝛ bec mã diueꝛ
ſarũ ſperum poſſeſſionum et detemationis.
Oppo.ultimo ⁊ nidetur decimas poſſe laiciſ ⸗
cedi.x.q.i.c.penul.⁊ fi. Solutio dicit Inno.q;
in titulum non pnt ei concedi ut illas habeat ut
clerici:ſed in alimonia concedi pnt panperibus
laicis ut in contrario hoc dico poſſe procedeꝛe
reſpectu fructuum et ad ips:ar.c.poſſeſſiones
.xvi. q.i.nam hoc modo pñt quibuſcunqʒ loca
ri ut in.c.ij. de loca et nide ad mãm quod le.et
nõ. in.c. ꝙᷓuis ⁊z.c. ꝓhibemus de deci.

Xlud autem. Eaſus: Si

3 prelſcripti
Ooneʒ xl. annorum que ſola currit 5 ec
cleſiaʒ opponatur interruptio: utergꝗʒ probabit
7 ſunt duo dieta ſcᷣm ibi ueꝛnʒ. ¶ Hora pᷣmo
ꝙ data contrarietate ſeu uarietate canonum re
cuꝛrendum eſt ? tenendũ quod ſeꝛuat ꝛomana
ecclia ſen ſtilus curie romãe facit.c.ex litteris:et
qð ibi nõ. de cõſti.⁊ de cri.fal.qᷓ; granui. ¶ NHõ
fo ꝙ eccła ex ſola pꝛeſcꝛiptione põt ſe tueri ad
uerſus ecclam.et ſic Iʒ ex poſtfacto ſupeꝛueniat
rei aliene noticia:nõ tenetuꝛ tñ is qui pꝛeſcrip
ſit rem reſtituere:lʒ ſit eccla et pᷣſcripſit õ eccłiã:
q eſt notanduʒ: concoꝛdat.S.c.ad aures:facit
ad ea que.5. dixi.c. uigilãti. ¶ Moia tertio ĩ

do uerum ꝙ excipiens de interꝛuptione 5 all
gantem preſcriptionẽ non nidetur pſcꝛiotion. 3
confiteri:nam ſi ipſã tacite confiteretur: ecleud
tur allegans pᷣſcripiionẽ ab onere ipſam probt
di ut in.c.preterea de tranſac.ſed bic teuetur
legans ipᷣam probaꝛe:et hoc contingit ex eo .
excipiens non fatetur ea que tacite incladumee
in exceptione ut in.c.cũ ueneꝛabilis.ð.ii. Pxi. 7
uide quod ibi dixi. ¶ Nota ꝙ pfſcriptio 1is
non nocet pꝛobata inteꝛruptione concordat ſ.
eo. auditis:pᷣſcꝛiptio qt põt interrumpi Ouali

n*εα☛ ter ãt interrumpatur glo. fi. hic inſtat: quam no

tabis:quia quotidie ad eam in hac mã fit remil
ſio ⁊ in effectu dicit ꝙ interruptio fit qnqz n
liter et qũqʒ ciuiliter:æ natuꝛalis interruptionis
ponit duos caſus:ciuilis ueꝛo octo:er idem facit
Inno. bic: ⁊ uide conſimilem glo. xvj.q. iij F.
poteſt in uerbo interrupta ⁊ in.l.cum notiſſimi
C. de pᷣſcrip.xxx. anno.in ueꝛbo interrupia et
ibi per Cy. ⁊ plenius ð materia per Mar in. .
naturaliarer. ff de uſucap. ubi uide = pꝛoſequen

do hic ſubſtãtilia ad ᷣclaratõeʒ gl. 2 materie ſi

as ꝙ pᷣſcriptio qnʒ nullo modo curri:qñʒ dot
mit qñʒ interrumpitur anteꝙᷓ ſ. complearur:n
curꝛit qñ ꝛes non eſt pᷣſcriptibilis ut pʒ ex bis
que le.⁊ nõ.in.c.cum non liceat.j.eo.⁊ dic it
ibi nõ. facit quod le.æ nõ.in.l.fi C. in quibꝰ cq
in inte. reſti.non eſt neceſſaria ⁊æ in.l.ſicut uer.ſʒ
pupilaꝛi etate. C. de pᷣſcꝛip.lon.tempo. Ooꝛnit
qnʒ qñ ex aliquo defectu tpᷣali non currit. uipu
ta propteꝛ defectũ pᷣlati. S. c.i.⁊.c.de quaꝛta:uel
propter boſſulitatem qn tanta eſt ꝙ non redadi
ius in loco.j. c. ex tranmiſſa:æ de boc arniculo
dic ut ibi dicam. ¶ ODixi in tenio membꝛo g
qñ: pᷣſcriptio iam inchoata interrũpitur ⁊ deſ
aꝛticulo hic.Ad cuius declaꝛationẽ ſcias ꝗ in

terruptio fit pᷣncipaliteꝛ duobus modis..ſaiu

raliter ⁊æ ciuiliteꝛ: naturaliteꝛ neꝛo dr fieri:qũ ali
quod de requiſitis ad ſubſtãtiã ppſcriptionis pe
ritjnã ad ſubſtãtiã pᷣſcriptionis qnʒ reqruni mia
qni duo qnʒ unũ dũtarat ſʒ naturã pᷣſcriptionʒ
tria.n. requiruntur. qn pᷣſcꝛiptio eſt talis que de
ſideꝛat tirulũ bonã fidẽ ⁊ poſſeſſionẽ ut pſeꝛip
tione q ius cõe ut i.c.i e.ti li. vj. ul ĩ pſciprioe
x. uł xx. annorũ 5 pꝛelatũ iux ea que dini.s e.
ð quarta. ¶ Dao vo requirũtur ubi non eſt ti
tulus neceſſarius ut regulariter contingit i pre
ſcriptione xl. annorũ iuꝛe cõt ñi ꝛefragante ut 5
7.5. c. de jrta. l. poſſeſſio et bona fides Clunuʒ
uero ſaltẽ requiritur ĩ pſcriptione inducta iodi
uʒ negligẽtis ut in actionibus pſcꝛibẽdis. ſ. curx
ſus tp̃is ut ĩ. l. ſ quis emptõis. C. de pꝛeſcrip.
xxx annoꝝ:ubicũqʒ.n. allerum de ꝛeqniſitis pe
rit:nãliter pᷣſcriptio iterrũpii: qꝛ deflciete alreꝛ0
ſubſtãtialit᷑ reqſito ad ofectionẽ acs: niter ö
ficit ipſe actꝰi.c.fi.ðᷣ ↄdi.app.⁊ ĩ.c.iñ ſup obb

cla de off. le. erp maiori declaꝛatõt plechnt
qolibet ð ſubſttialit ꝛaſitis ð ꝑ ſe ð voſche⸗
ſ. n. ceniſſimũ ⁊ abſolutũ ẽ ꝙ ſi ea iteꝛꝛũpii pſe

— — 5 zr 6 10
Ipiio ipᷣa nliter interrupta ?. Mor at poſſe

cC , 9.

, ron

e oeln ſ
nieuſia cmm l 4*
re

1
Somralta.
gruenleblie mnſl MNd.1
gedep

lcſin il cnn
oleſtonent Alißt leAvl
Nie lmerib j ocs
n ochiin nblm
ſunum ſifnann an n

urusoſſcltn Gkernsin polieſidl

rargl olcſelns n . de
nasoͤiin tifi
ſeceis edus Doſchona
lG deacar dl KANnc.

oVon 1dieiſtiil bo

cihoe cero nin cizſopnenit Axle

(ges:aoginehht e lteiifi en
ublttoneiaf) dperuentl mſi
AA unmmerron qot Alummequis vn
cſermrnmt errontii pind alucer.
uod ceine anontoien ii.
õ
lri õ
ſyrni rluleim m lnnii ſaẽ

ro plantnii unr ll an . .
umum ti ſciſn ha
ploerveniennis ites einner d ineep
Ilbinte Br GnonRerualnpti
önntrnRai Ränens
cNVerio lapomidt d.An
ſtßſeiden guo ad amnapvd gnd ern do
Gerqrbona bces Amlapit eſrn ed nn
on ad Hane rilgemming
0r l tonins.5 gnd aluaſts ſer
Oinpol en Cro fnnirrdndtantri
n apernmn incd ürbizhaſſtons
ircaſuertchfeentbnien
5 90, ſſ iſ rbicf in
poſſſor boneffc an
relamſultcui⸗ nignorn ſep
ſpunarer enm cſſe ili ennn ⸗

us cnino⸗
ntric, AMus ilbſenn ,
n ſigeag igi cninrathfn

nocentan / g
I. de iniorijgnbir H,
neur qui inmir in ſonbitzchin
eſaſehe no hibed

Mulmt umleinmmmmn
gdnlisnen oloericem
nce oſtnlen Prſai,
N nusdhummatktimnn wiſin
Tdeßſenmmdn d emmhn
him ſt Denmemunne Drtl
ummlun fde ſcen in ir 1paſe
o de ſhſin A denigg tmn
18 0 lenid gi nlo nwid an in
Imt qñ inenunpimr onc ſcontemi
curit qi xs non eſt ſnpiblioug on
nr e. t no. in ccomn non Mieent o til
Nin aar ꝗod e.etn n , COin nde
inr cfi, non ef reſſiri ? in ſcnria
wlan ente Oepſeip. on npo. Oonnt
i gi er aiqvo deſian al non aumi m
wonne deſtiibini 5 1t deumu
npmbafiumndimn iq nrtti
õäzõ
Nentidn (Danm aind namn
i Nerigio iam endnn Menidhin
õ
nripkiten doodis oel
mir taummumlannnn⸗
qvod de fegpſiis bſtirnd . is
bzi Pierronis ihan
fiioli enn gunie⸗
c. gſinocſne⸗

wr. n ,6
nn nntauhn 1 hoeſinenſ

ont
ton z ocben e , iia

ſcdem um doſifie

interrumpi młtis modis ni ꝑ iundationè mariſ
nel fluminis nel ſi ni eijciatur quis de poſſeſſio
ne ut. d.I. naturaliter uel ꝑ ſimiles actus: nam ſi
ne poſſeſſione pᷣſcriptio non ꝓcedit ut in regu
la ſine poſſeſſione li.vi.⁊ cum hec interrꝛuptio
n reſtrigatur ad certam perſonã prodeſt oibus
pretendetibus intereſſe. d.lI. naturaliteꝛ: æ intelli
ge de poſſeſſione ciuili: ut nõ. Oy. in. d. regu
la ſine poſſeſſione ut dixi.Sj. eo.c. cauſam facit.l.
clam poſſidere: æ quod ibi nõ.ff. de acqui.poſ.ł
de nãli eo caſu qua naturalis eſt ſufficiens ad
nſucapionem m HBea r. in.d.l.natuꝛaliter. pone
exemplum in pᷣſcribẽte uſufructum. nam nſufruc
tuarius poffidet naturaliter tin ut in.I.uaturali
ter. ff. de acqui. poſſ. defectus at poſſeſſionis cõ
poralis nõ uiciat.l.ſi id quod.S.ſi.ff. de acqui.
poſſ.æ de his ſpᷣebus poſſeſſionũ plene ꝑ HBã.
in.l.i.ff.de acqui.poſſ. ff.⁊ tetigi i.c olim. i.ð re
ſti. ſoo ¶¶ WMenio ad fʒ reqſiiũ.ſ.ad bonã fideʒ
et ĩ hoc ↄſidero tria qnʒ ſuꝑuenit ex toto mala
ſides:quia incipit hꝛe cõſcietiã rei aliene qnqʒ ẽ
in qubitatione: qʒy ſuperuenit mala fides quo
sd nnum et non quo ad alium:quia pntabaꝛ ꝛc
eſſe martini et non titij.primo caſu certum eſt
quod de iure canonico interrumpitur preſcrip
tio ꝑ ſuperuenientem malã fidem: qñcũqʒ ante
ↄpletã pᷣſcꝛiptionẽ ut.j.e.c.fi.⁊ in ꝛegula poſſeſ
ſor li.Vi.⁊ huic iuꝛi canonico eſt ſtandũ. ideo ñ
curo ꝓſequi quid de iure ciuili: ut nõ. Daꝛ. in
.d l. natuꝛaliter ? nõ.j ens calu cũ
non ſuperuenit mala fides firmiter ſed incepit
dubitare. Har. tʒ ꝙ non eſt iterꝛupta pᷣſcꝛiptio
in õrium facit.c i.xvi.q.iij. dicã plenius pꝰ gl.
J.c fi ¶ Tertio caſu putat hic do. An. ꝙ poſ
ſit pᷣſcꝛibeꝛe qno ad eum:apud quẽ erat bonefi
dei:qꝛ bona fides æ mala pnt referri ad unum
7 non ad alium:⁊ ꝛeſpicere unum ita ꝙ n aliuʒ
ar. in.l.fuleinius.. quid ſi aduerſus.ff. ex qui.
cau.in poſ. ea. Ego firmiter puto contrariũ per
tex. apertum in. d.c.fi.ubi pʒ ꝙ poſſidens repu
gnãte conſcia peccat:ſed iſte credebat rem non
ſuã:ergo peccat:et ſic non poterat pᷣſcribere ad
idẽ.c.ſi uirgo.xxxiij.q ij.ubi dr̃ ꝙ tãdiu quis
d poſſeſſor bone fidei:q;din ignorat ſe poſſiðᷣ
re alienum:ſed iſte cꝛedebat rem non eſſe ſuam
lʒ putaret eam eſſe illius cuius ñ erat ergo erat
in mala fide:ad idẽ optime facit in ſimili.l. eum
qui nocentem.ff de iniurijs:ubi pʒ ꝙ iniuriarũ
tenetur qui intulit iniuriam ex quo habebat iiu
riandi ainʒ:lʒ errauerit in perſona:æ hec de ſᷣo
requiſito. Quo ad tertium de defeciu titli ſatis
confuſe. Bartoſus tractat in. d. I. naturaliteꝛ·
Sed claꝛius dico ſic ꝙ aut ſupeꝛuenit defectus
tituli: quia cerrior effectus eſt poſſeſſor de illiꝰ
nullitate: æ tunc impeditur æ inteꝛꝛũpitur pᷣſcꝛip
tio:quia talis defectus ſuperueniens conſtituit
eũ in mala fide: ar. c. uenicſ j. eo aut ſuperuenit
defectus tituli ꝛeſpectu ꝛeſoſutõiſ:quia ego poſſi
dens rem bona fide nendidi rem illam ſub pac
to:ut deficiente conditione appoſua ꝛcs eſſet in

¶ Me preſcriptionibns

4

Epta:æ tunc iʒ deficiat eonditio: non tñ eſt inter
rupta pᷣſcriptio inchoata dnim:ſed põt primꝰ
poſſeſſoꝛ priora tpᷣa cum ſequentibus cõtinuaꝛe
quia nõ poteſt illa prima ꝓprie uendicatio dici
cum eſſet reſolubilis in euẽtnʒ cõditionis: ⁊z idẽ
dicendum in ſimilibus: z hec procedũt quo ad
interruptionẽ naturale. ¶ Uenio ad ſᷣm prici
pale.ſ.ad iterruprionem ciuilem:æ dicẽdum i
terruptio ciuilis eſt qñ aliquid ðᷣ naturalibus ⸗z
ſubſtãtialibus nõ extinguituꝛ: ſed alias actus ce
lebratur:qui de iure ciuili ipedit pᷣſcriptioneʒ =
ea interruptio dẽ ciuilis:quia cinili iure ineta ẽ:
⁊? in hoc dicẽdum ꝙ quedam eſt preſcriptio me
re fauorabilis ut nſucapio que triennio cauſat
cum titulo ⁊ bona fide ut iſti. de uſucapi. iĩ prin
cipio:hec.n eſt introducta i merum fauorẽ poſ
lidẽtis rem mobilem cum titulo ⁊æ bona fide ut
gicit tex. xvj.q iij. . põt. Mõ. Oy.ĩ regula poſ
ſeſſor.li. vj. ?⁊ Bar. in.l.ij. S. ſi rẽ. ff pꝛo emp.⁊
.d.i. naturaliter: æ bec nõ interrumpirur litis cõ
teſtatione niſi in effectu: quia pendente iudicio
currit uſucapio:⁊ ſi interim impletur ipᷣs tenet
2c̃ reſtituere:ſed pꝛonũciabitur rem eſſie etétis
ut le. æ nõ.in.l.ſi rem alienam pꝛeal: ſ. Quedã
eſt pᷣſcriprio mere odioſa ut illa que inducitur
de iure ciuili ꝑ ſpaciũ.xxx.ãnorũ cum mala fide
hec.n.nõ eſt introducta aliquatenus in fauoreʒ
poſſidenrium: quia iura non fauent malefidei
poſſeſſoribus.S e.nigilanti 2z.j.e.c.fi.⁊.l.ſi quiſ
emptionis.C. de preſcrip.xxx.anno.⁊ hec inter
aumpitur per ſolam citatiõem ut i.d. F. poteſt ⁊=
.lI. cum notiſſimũ. C. ð preſcrip.xxx. an. Er ẽ rõ
qnia cum hec pꝛeſciiptio ſit fundata ſupeꝛ odio
E negligentia non petentis ceſſat negligentia:
cum mirtit executorem ſeu nuncium:æ ideo iter
rumpitur preſcriptio:ſed pꝛecedẽs que eſt mere
fauore poſſidentis nõ interrumpitur litis conte
ſtanõe:per hoc.n. nõ tollitur ritulus 2 poſſeſſio
preſcribentis: ex quibus cauſatur fauor: ſed ex
bectatur ſetẽtia. ¶ Quedam eſt pᷣſcꝛiprio mixta
i.partim introducta in fauorẽ preſcribentis et
partim in odium negligẽtis ut ẽ preſcriptio.x.
nel. xx. ãnorum cum titulo pꝛinatũ. ⁊ hec inteꝛ
rumpitur ſitis cõtaſtatione facta coꝛaʒ indice cõ
petenti ut i.q. S. põt ⁊ in.l.pe. C. ne de ſtatu de
fun ⁊ in.l.more. C. de ꝛei uendi.⁊= hoc ĩ actioni
bus peꝛpetuis ſeu tpᷣalibus. In annalibus ueꝛ0
? pretorijs.i inductis per pretores que regula
riter durant anno ut in.l.in honoꝛarijs. ff. de ac
tio.⁊ obligatio.fit interruptio litis conteſtatiõe
uel quaſi ut per libellum principi oblatum: de
qno dicendum nt in.l.ij. C. quãdo libellus prĩ
ci. obla.litis cõteſtationem faciat:⁊æ dicit Bart.
in dicto. F.ſi ꝛem. Idem dicẽdum ſi eſſz pyſcrip
tio annalis inducta ex ſtatuto principis uel ali
cuius comitis ſeu baronis: nam ſtatuta iſtorum
poſſunt equiparaꝛi iuri ptorio:ut nõ idẽ Haꝛ.
in. leiij.fl. ð nerbo. obliga.æ in.l. fi. ff. de penis.
Sʒ dubitat᷑ circa pᷣdicta:quid ðᷣ ſtatatis ſen
pcriptõibꝰ ſtatutarijs: uputa cauet᷑ ſtaturo qui

X . 5. ν 1 r r=n, va⸗ à

Ge prolckiptionibus.

non petierit debimʒ ſuum infra decẽniũ cadit a
juꝛe ſuo. dicit Mã. i. d. F. ſi re: hec pᷣſcriptio
interrũpitur ꝑ ſolã citauoneʒ: quia eſt introduc
ia mero odio negligemtis ſine titulo ? poſſeſſi
one. ¶ Wꝛeterea dubitat᷑ quid de preſcriptio
ne. xxx:annorũ cũ bona lide ſine titulo Dar. 4
pte non tangit in locis pal. Sed do. An. tʒ b:
c interrũpitur ꝑ ſolã citaiionẽ ſicut ila que in
ducitur cũ mala fide: æ boc refert ideʒ ſe putare
dicendũ in preſcriptionibus cuꝛꝛentibꝰ S ecclaʒ
ubi non exigitur titulus: quia cuꝛrit mera negli
gentia ad quod allegat. S. e. nibil fm unã lectu
rã:quod ꝓfecto.c.nihil facit ad ꝓpoſuũ Et ꝓ
fecio credo ꝙ i boc do. An. errauit: ur. n. locu
tus expreſſe S tex in. d. . põt ubi expreſſe dr̃ ꝙ
pᷣſcriptio.xxx.annorũ ſine ritulo equiperatur p
ſcriptioni.x.uel.xx.annorũ cũ titulo:æz utꝛaqʒ ẽ
inducta ꝑii in odium negligentis ⁊ ꝑtiʒ in fauo
rẽ poſſidentis cũ bona fide:nã curſus maioris
tpᷣis ſupplet defectuʒ tituli:? hot et laiis eypᷣſſe
colligitur in.l.ſi quis emptiõis. C. ð pᷣſcrip xxx
annoꝝ. binc eſt ꝙ utroqʒ caſu acquiritur aniũ
plcꝛibenti:ſed in pᷣcriptione cũ mala fide acqui
rebatur ſolũ de iure ciuili de quo dicendũ ut in
.d. F. põt et in. d.l.ſiquis emptionis:et an uale
ar dictũ ſtatutũ factum ↄ non petentem debiũ

decenmiũ dicã. .c. fi. in fi. ¶ Iẽ irerrũpu p

ſcriprio ciuiliter ſi non ualens litẽ conteſtari ꝓ

cedu ꝑ modũ bic traduũ in glo. æ habetur i dic
to. F poreſt ? in.l.ut ꝑfectius.C. de ana. excep.
Zieé ꝑ ſacrũ oꝛaculũ ſcu petitoriũ uel relcriptuʒ
pncipi oblatũ:cum ꝑ executorẽ ſeu nuncium ſu
eꝛit poſtmodũ ſubſecuta conuẽtio ſeu citatio ut
.l iij. E. de preſcrip. xxx. anno. ⁊ an boc caſu ſit
neceſſe libellũ ꝓduceꝛe nõ.ibi ⁊ in ſepe. ð execu.
.H. i. uer. executorũ ſequenti.ꝑeꝛ exceptionem
ueꝛo non fit inteꝛꝛuptio ut nõ. in. c. ij. ð oꝛ. cog.
iĩ glo. bic patet. ¶ Item fit interꝛuptio ſʒ glo.
ꝑ ſolutionẽ uſuꝛarum.d.l.ſiquis emptionis:bec
interruptio non põt habere locnʒ in uſucapiõe
ur ĩ pſcrip.x.uel.xx. annoꝛũ uel i pᷣſcuptione de
iure canonico:ſed ꝓcedit cuʒ quis uult pᷣſeribe
re pignus uel debitũ nam ꝑ ſolutionẽ uſurarũ
quia debiiũ ꝑ boc recognoſcitur: ⁊ interrũpit pᷣ
ſcꝛiptio. JIte F; gl. fit inrenuptio ꝑ ſynodalẽ ꝓ
clamationé. S. c. ſanctorũ:hoc intelligo ꝓut ibi
nõ in glo.⁊ dic ut ibi Itẽ itenũpituꝛ ꝑ faʒ cau

tionẽ a debitore factaʒ ut.l.cũ notifſimi all.i gl.

boc ꝓcedit in pſcriptione aduerſus debitũ.
lcimo interrupitur fʒ glo. ꝑ denunciationem
factã colono. S. ut li nõ conteſ. qm. Sꝙ ſi ſuꝑ
2.l1. ij. C. ubi in fẽ ac. ſed intellige hũc caſum: ut
in illis iuribus ꝓxime allegatis habetur: an ãt
denunciatiouẽ extra iudicium factã inteꝛrum
patur pᷣſcriptio dic ut dixi S.e.nihil ⁊ nõ.j.e.ſi
diligenti:ſed quia.S. dixi pᷣſcripiionẽ inductam
in fauorem pᷣſcribentis ⁊ odiuʒ negligentis ĩteꝛ
rum i ꝑ litis conteſtationẽ coraʒ ſuo iudiee fac
1. EKurrs quid ſi fiat corã iudice incõpeten

ti. Solutio tex. u dicere iuncia glo.in. d.l. pe.

C. ne de ſta. defunc. ꝙꝙ nõ fiat iterꝛuptõ. Id⸗
ꝑ iſtũ tex. uoluit gl.xvj.q iij. S. pot ⁊ i. c. ex tuj
rũ de pꝛiuile.⁊ in.c.ut debitus ð ap.ſentit Jo.
an. in addi. ſpe. in ti. de lius conte. F. cffectus 8
tʒ Huil de ſuza ut ipſe ibi refeꝛt. qui ẽt dixit
illũ textũ: ꝙ interruptio nõ iducitur per litis
teſtationẽ habitã coꝛã arbitro:ſi compromiſſuʒ
non ualuit ꝓpter defectum aꝛburi uel compro
mittentiũ uel aliam rationem licet alias ualeme
cõprom ſſo inducatur interruptio ſicut coxã iu
dice: ut ẽ tex. in.l. pe. C. de arbi Ag picr
opinionẽ facit quod nõ. Har.i.l. acciturus ff
de adul.et bene facit ibi ille tex ꝑ queʒ ibi init
Bar. ꝙ quedã ẽ pᷣſcriptio que ꝑ datiõem libel
li interrũpitur: ⁊ in illa inſpicituꝛ: utrum iibellus
ſit bene conceptus uel non ut eſt caſus in. d..
accuſaturus iuncta.l.mariti. J. quinqueninʒ eo.
ti. in pſcriptione uero que interrũpii p ſola cta
tionẽ: ſolũ inſpicitur an citatio ſit bene facta ut
1. cũ notiſſimi. C. de pꝛeſcꝛip. xxx. anno. In pꝛe

ſcriptione uero que inte:

ꝛũpitur ꝑ litis conteſta

tionẽ inſpicimus an ſit lis nunc ieſtata all die
tã.l. pe. E. ne de ſtatu defun. Et ex bis uerbisi
fero:ꝙ quẽadmodum pſcriptio non interrupit
p litis conteſlationẽ faciã coraʒ iudice incompe
tenti ita nec ꝑ citationẽ factã ꝑ iudieem in cope
tentẽ licet alias ꝑ legitimã citatoneʒ fieret inter
ruptio ut in caſu pal. Do. an. in. c. ut debiins
alle licz pdicta oio nõ ꝛefeꝛt: dicit iñ ad Pncips
lẽ qõnẽ ꝙ ubi ad interruptionẽ ꝛcquiruur liuis
conteſtatio: ꝓcedit ꝑmiſſa concluſio ut non ilet

rũpatur ꝑ actũ

geſiũ corã iudice incompetenti:

ubi ãt exigererur ſola fides mala ſi ex illo acm

oſlitueretur i mala fide: interrũperetur: alies i:
quia talia ut in facto conſiſtentia opauenurt
ſine indicis cõpetentia:nõin ſiki in. c ci dlleet
de oꝛ cog.in illa qõne. An pꝑ exceptionen inter
rũpatur pᷣſcripſio? in ſimili in. c. at ſi Cerici de
iudi.in illa qõne an actus geſtus coꝛu iudice in

competenti naleat. ſaltem ut
liter: ⁊ fuit hec opnima con

geſtus extraiudicia
ſideratio: licet claie

non exprimar. Unde claꝛius pꝛoſequendo e
concordando:dic ſic ꝙ quandoqʒ tale quic ex
preſſit coram iudice incompetenni: quod conſti
tuit aduerſarium in mala fide: ut quia inforina
nit in facto conſcientiam ſuam udl tale quid di

xit ꝙ informaꝛe debuit

ff ſi cer. pe. in. c. inquiſiuon
aganti ad ꝛepꝛimendam

n fi. 2 tunc eſt inducta

2 per Barto. in extꝛau
in ner. denunciationem in f
preſcriptio non uiriuie

ter malam fidem ſuperuenientem
arg. in. l.conguerch

n. ib. vj. O.

iur ex coniecturis:
unde ui ⁊ in.c.ij de renu
fuit rale quid expreſſum:
uel petitio emanat ſimplici
tenti:⁊ tunc non ſu interru

ſit interruptio non naturalis 1
2:? ſic loquitmꝛ..pe.

c. coꝝ iũcia gl.··

tet ꝙ actus teneat meꝛo iu
pal. ? Zria opi. ꝓ qua facit

ꝛargu.1. te mihi in fi.

ide ſemen. excõ.

actus iudicialis ſed ꝓp

que preſ⸗

ut non

pno: quia cum hec
ſed ciuilis: opo:

u py en iilni il/
en if,rulu
mie, li eſa un
motmmp und i G lint.
vdarOl. ili 1A
ſmmchem lnnd n ut eſe
ylmni oſitansii bfe nulitcir d
ſolmnorre Cdeacd dllNen n o
Dirad wleaurde tneddego.
Gllaſte gaſicet Naeter do
ego ubir 9G. iacn cn ehairſn
Hoſ triemi ud enitiatone priüdor⸗
lrigioli ur le tn ini depſei ,.
por poſſeſor Plaiber lthe ſp uel
ſemr ges n) Cn naihceinran
ma brgelülrildeni
Tbitror verius.c en oſni
Nreſnpto Uucinal dn
nnſ iſehini tnig iſrüttn
gr conci z iie. Drerrenz
nduanr monnhi ztomceinec

ergo t ge no ohe niti e
ho ee e no oe. iti c o chen
noninttzin⸗
ummn cmonee qi ei
,2/, .2„ I
aiſhuſt rͤ ſi dl⸗ .
ne g iſn pſyn ai⸗

ſüden tnenand minn ſe
In Acalts in.
Amin nsnhlnmmn ingtinnze
inpſenptor tad ennenit idae
toniſoin nipiim motnoſtteeſn
Rc nonſſmn Cdepman mannd
ſerioptone vero queintenipum plise
nonẽ inſpicimus an ſi ls vunc otcſnnt
ti / C nede ſtun defin. Ciabon
ſewi quindnodun pſctono ſonhien
Pns onrſhuoni huni ori idien⸗
mmn ia r , annoni huti o idſonni
mme le alaso nini aiuon, ſennt
npro n in aſ il. Oyn i1 ct
l iq pcian bid ſandt igt
ſcone gdi A fnerwptone quintur i

cortcknno: dedt gnſſtcneiſa uon
fühnm did WN S
gerengnamſaiin uhſatbn
H rimia teimenihaen i
9Mürmeremn * cdſtenta opnen

a mia min tid &d.
1 indicis cöperenngſdenn ſbci
bene S

engni n niligtni

füonm ßſei crstr

Nr-r. apns ſon 1s3 wfern) Petne Saer z f

Me preſeriprionibns:

¶ Jurxta pdicta q̃rir nũq̃d lie. ↄteſt. facta corã
arbitratore et amicabili ↄpoſitore interꝛũpat pᷣ
ſcriptionẽ. Jo. an.tangit in. d. F. effectus:et tã
dẽ ur̃ ↄcludere ꝙ non qꝛ coꝛã eo ñ ẽ iudiciũ ſʒ
bʒ ui cuiuſdã trãſactiõis ꝙ corã eo fit ut i aut᷑.
de ſeqᷓ indi..ſi vo.et nõ.ꝑ Inn. in. c. qͥntaual
lis ðᷣ iureiuꝛan.ergo ⁊c.ſacit.l.alienã.ff.ꝓ emp.
Hoc diciũ nõ.et limita ꝓut.S. dixi niſi tale qͥd
ſit dictũ ꝙ habuit inducere malã fidẽ:et hec be
ne nõbis. ¶ S. q̃ro ad declarationẽ pᷣdictorũ

ασ an interruptio ſeu eius effeetus duret peꝛpetuo

dic ꝙ nil nãli durat tãdiu qᷓ; diu duꝛat effectꝰint
ruptõis:ſi eiĩ recuꝑat poſſionem amiſſam nel ſu
peruenit bona fides uel titulus incipii de nouo
pᷣſcribere qꝛ ceſſauit cã impediens et ſuꝑuẽit cã
confirm ins ut nõ. in ſili. c.nõ firmaĩ de re.iur.
li. vi. In inteꝛruptõe vo que fit ciuilꝛ modis pᷣ
dicitiſ idẽ ſentit hic Inno.diceus ꝙ in his opʒ
pᷣſcaptionẽ inchoaꝛi qᷓ dicat jin Moſt ẽ.ꝙ tpa
pendentia nõ ꝓſunt pᷣſcribenti. Ec inrelligo qoᷣ
de nouo ichoat᷑ a tpᷣe.ſ. quo ceſſat effectus in.es
ꝛuptõis: Voi gꝛa ꝑ lit.ↄteſtationẽ interrũpit ꝛe
ſcꝛip io ut.S.dixi noua pꝛeſcꝛiptio n incipit ſtau
pꝰfactã ↄteſtationẽ:ſñ- poſiꝙᷓ ꝑtes ceſſauerũt liti
gaꝛe puta pꝰ ꝑemotã inſtantiã ut in l.fi. C. de p
ſcrip xxx an.⁊ ſciaſ ꝙ de iure ciuili actio q puꝰ
erat tꝑalis ꝑ ↄteſt tionẽ lit.efficit᷑ ꝑpetua. i.du
rat ꝑ xl. annos ut in. d. l.fi. Sed de iure canoni
co dicit gloſa.nõbilis in.c.i.xvi.q.iij.ꝙ ex quo
facta eſt ſemel lit. ↄteſtatio non cunit preicuptõ
qꝛ pᷣſumit̃ poſſidens iã hr̃e malã fidẽ:æ de iure
ſuo tirubare. C. de acq.poſ.l.nemo. un nõ pᷣſcꝛi
bit ad mille annos ar. c.fi. j.e.⁊ idẽ tʒ glo.in re
gula ſine poſfione li. vi.æ ſequitur do. An.hᷣ ſʒ
ego dubito ⁊ ꝓ glo.facit qꝛ ꝑẽpta inſtantia per
lapſũ rriennij uel renũciationẽ ꝑtiũ durat uiciũ
litigioſi ut le. æ nõ.in.l.i. C.de pᷣſcꝛip.lo.tẽ.unð
ñ põt poſſeſſor pᷣſcꝛibere cõi tpᷣe.ſ.x.uel. xx. an.
ſicut prius.ergo cum daret dʒ de iuꝛe canonico
ſemꝑ impediꝛe. S. e.uigilanti.ſʒ hoc nõ obſtante
Srium arbitror nerius.ſ.ꝙ iteꝝ poſſit inchoaꝛi
preſeriptio ſicut de iure ciuili h̊ prio ſeſit Gã.
in. S. pſcriptionũ.xvi.q.iij.nõ faciendo ibi driã
iteꝛ iuſ cãonicũ ⁊ ciuile. Oreterea h̊ ẽ iure ciui
li inductũ ⁊ non reꝑit᷑ Srium de iure canonico:
ergo ⁊c̃.de no.ope.nũti.c.i.nõ obſtat fundamẽ
tũ glo. in eo ꝙ fundat ſe ſuꝑ aſſiſtẽtia male ſidi
qꝛ iura canonica loquuni de va mala fide non
de pᷣſũpta:ſiẽ illa q pᷣſumit᷑ ꝑ lit.ↄteſtationẽ: nã
ceriũ ẽ ꝙ illa ẽ pſũpta er ñ uera ut nõ.in.l.neo
E. de acqͥ poſ.nã poſſidens rẽ et cꝛedenſ fumi
ter eã ſuã nõ mouei fiꝛmiter ad credendum ↄri
um ex eo ꝙ alius fecit ſibi qonẽ:alł.ð facili dare

tur mã impediendi ꝑpetuo curſũ pᷣſcciptiõis nã
nõ haberet nili litẽ Rean. N. di⸗ pᷣſũptio
nacilatiõis ⁊ male fivi iã exorta tolli et pugnat
E pẽptionẽ iſtãtie ſaltẽ ↄnigẽtẽ culpa actoꝛis aꝛ.
.c. cũ ceſſante de appe. Et ad pᷣdicta optĩe facit
glo.nõbilis in.l.ij. C. de fꝛucti.et li.expẽ.ubi di
cit glo.ꝙ ꝑempta inſtannia lapſu tẽporis poſſeſ

ſor facit fructꝰ ſuos qꝛ vr̃ bone fidei: nec tenet
ad reſtitutionẽ: æ ẽ illa glo.młũ nõ bilis. Bar.
ibi iñ ſentit Zriuʒ:æ vr̃ uelle ꝙ ꝑ ↄteſtationẽ in
teꝛrũpatur pᷣſcriptio ⁊ efficiat᷑ male fidei:⁊= ꝙ iſti
ectus durant etniã ꝑempta inſtantia ? oceꝛnũt
ipſam cãm ⁊ nõ inſtantiã: allegat glo.in.l.pꝛope
can dũ F. æ ſi quidẽ in vᷣoo iudicij. C. ð̊ iudi.æ
Jnno. i. c cãʒ ð teſt. qui dicũt ꝙ perepta iſtãria
durat uitiũ litigioſi. ¶ Et ſi uelles teneꝛe hãc ꝑ
tem poſſes dicẽ ꝙ ius ciuile admittit pᷣſcriptio
nem ibi de nouo non ſimpliciter:ſed requiritur
temous. xl. ãno. d.l. fi. nam ? cum mila fide cur
rit de iuꝛe ciuili preſcriptio cũ tanto ipᷣe:imo re
gulariier nõ requirit᷑ niſi tempus.xxx.ãnorũ ut
.l. ſicut ⁊.l.cum notiſſimi preallega. Sed tenen
do aliam partem poſſet dici ꝙ. l.exigit ð nouo
.xl. ãnos nõ propter preſumptionem malefidei
ſed propteꝛ diligentiã habitam per actore:nam
purgauit ad temous negligentiam litem cõteſtã
do:æ certe articulus iſte eſt dubius: pars gl.eſt
tutior ⁊ cõior ⁊ in iu dicio ſeꝛuaꝛetur:ſed alia ui
detur uerior ¶ Qiero qualiteꝛ iterrumpatur
preſcriptio iurium incorporalium. Solutio di
cit HBir. i. d.l.naturaliter ꝙ q̃ la ſũc iura incor
poralia debita fundo:⁊ tunc interrumpitur pex
dita poſſeſſione fundi dominantis. ut i.l.ſi edes
.F i.ff de ſerui.ur.pre¶ Irem interrumpitur ʒ
illum quando ille ↄtra quẽ pꝛeſcribitur impedi
eum uti ſeruitute ut.lſequitur.i.ſi uiam.ff. de
uſuca.cum enim in corpo ralibus nihil aliud ſis
quaſi poſſeſſio niſi aduerſarij patietia ut.l.quo
tiens.ff. de ſeruitu.⁊ ſtatim ꝙ quis deſinit pati
interrumpitur quaſi poſſeſſio ſeꝛuitntis¶ Idem
dicit in iuribꝰ incorporalibus nõ coherentibus
predio: ut in iuriſditionibus ⁊ ſimilibus: nam
ſtatim cum fit unus actus per quem quis pꝛobi
betur uti illo iure uidetur interrupta quaſi poſ
ſeſſio:⁊ de hoc eſt bonus tex.in.c. auditis j.e.
? melius in.c.cum eccleſia ſutrina de cauſa poſ.
? propꝛie.quinimo ſentit plus Inno.in.d.c.an
duis vʒ ꝙ eo ipſo ꝙ is ad quem ſpectat iuꝛiſdi
tio de iure exercuit illa iura. j. tempus preſcrip
tionis uidetur illam interrupiſſe ⁊ facit qðᷣ nõ.
glo. in. c.i .e.li.Vi.uide qð dicaʒ in dicto.c.au
ditis. Jero qualiter interrumpatur pᷣſcrip

tio libertatis ¶ Solutio dicit Mar. in dicta. l.

naturaliter ꝙ per quẽcũqʒ actum quo quis ura
tur ſeruitute ut in.l.arboribus..itẽ conſtat ff.
de uſufruc. Iteʒ cꝛedo ꝙ quis poſſit interrum
pi naturaliter ⁊ ciuiliter modis pꝛedietis eadem
ratione. ¶ ¶Mero certum eſt ꝙ laltem de iure
ciuili currit preſcriptio contra accuſationes cri
minales: ⁊ regulariter excluduntur per tempus
.xx. anorum ut. lI. querelam C. de fal. dixi regu
lariter quia quedam ſunt que preſcribuntur mi
nori tempore ut accuſatio adulterij que preſcri
bitur ſoacio quinquenij.l.adulter. C. de adult.
et uide de his plene per glo.in. dicta.l.querelã:

queritur igitur qualiter in his fiat interrupiio.

Solutio dicit Har.in dicta.l.naturaliteꝛ ꝙ
e i

Qual Pizpn Tͤu e mlar 11 irpat

— — —
p ſne 7 m ſas J rzes

2 rI e m Iſovn nn e gſrvA 7 4.

7 Dae WTenis & ſi ſie
WMUuc Aarisev uirres ene ſalaru 3ſalet . aH 9. 4 3 .
Be preleriprionibus on Ge
n at ui
1 . „ , Ps. q . AAij. uleth neſn nſ
CCf- P mn Ral. i Zct- re ſPſt⸗ P ſolã libelli oblationẽ ut. l. marlti. F. qnquenni i.c. rogo. xi. a. ij. ¶ 15. aduerſus eccleſias hoin i di Plnde Ge
. J. a S 1 . ae TRer, „ 874 a, dn ff. de adul.nõ ergo requirit᷑ citatio nec litis nõ currit pᷣſcriptio niſi qᷓdꝛagẽnaꝛia: etiq ſi aga 1o c lol onii ene miiͤ 1 i
viSX K . AenS .eS r 1 e Se conteſtatio: ſed ſola libelli poꝛrectio qd nõ Et tur de modico pꝛeiudicio puta de finibus pꝛedi . lit gin iſnb,le⸗ nzc⸗
=n Palle nel ee 1. r aduerte qꝛ ideo dixi ꝙ currit de inꝛe ciuili qꝛ ᷣ Rorũ ut bic qs nõ. Queꝛo qꝛ bic nactatun de nt nſol . uii , valann
2½ Ol na ſ P Sr 1 . Pr. iure canonico eſt dubinʒ: 2æ glo. nõbilis in. c. ad grimeſſore: quid ſi iſte male ꝛenuntiauerit ſeu ſo ſrtl aulchn ni. Non .Nn
Jeſ⸗ r nuli ſt. Feuda 9. monere. xxxij. ij. dicit , lemper maritus põt menſurando male ſe geſſerit. So. dicit glo. mmzan ſone engad oonmnt linn
! ljate 5 E e bar 5 2 accuſare uxoꝛẽ etiã ad mile ãnos ſi tanto ipᷣe⸗ tenet᷑ actione in factũ dũmõ doloſe hoc facit qꝛ gcloit faan en nmmt at o
Hrtf 1 Bar u. H *1 1 1. tingeret eã uiueꝛe:⁊ idẽ ſentit in alijs cribus qꝛ de culpa uel negligẽtia nõ tenet᷑.ff. ſi meſſor lale ſent . ian jnin Hi
4.1 l. de n NiN A. : E. qñcũqʒ cria claruerint punienda ſnnt. xxiiii.q. mo. di.l.iij. F. i. Gof. diẽ et bene no teneiur irdei Bn brn hin
te-le ſuß. r T3 2 .iii. ecce: ſy tu nide qð dixi poſt doc.in.c.q̊ ðᷣ ꝓ de culpa.ſ. leui: ſy de lata bene tenet qꝛ eqpeꝛg’ ſticj u⸗ ſihin ll ⸗
Eat. . ſKl⸗ . DRre 4 ba.¶ Quero an interruptio ciuilis ꝓſit omni dolo ut in. l.i. F. i. ff. e. ubi tex. expꝛeſſusen nibe⸗ E Vero io
e ornnd Po li 8⸗ſ dE bus: Pita ſi fuit litẽ ↄteſtatus cõtra me:⁊ ſic ĩte⸗ hec actio dat᷑ heredi:ſʒ nõ ↄtꝛa heꝛedẽ agrimel 1; atim limimnis
J. & r ke 4 —TY 1 E 3 2 1 rumpit .k prelcriptio iuxta preditca. An oꝑabit ſoris.qꝛ lʒ reſpectu actoris ſit rei ꝑſecutoria:iñ es lidk nid, hei i scr dd
V W ſolr „ ktA. F, Peag, e⸗ ſuũ effectũ etiã cõtra alios. Solutio cõit᷑ tenet᷑ reſpeciu meſſoꝛis eſt quodãmõ penalis ut. de . vlenſic i ragio
L Se 1 Nee Pe . ꝙ no:lz ſolũ ꝓdeſt actũ exercenti q̃ſi reſtꝛingat eo per quẽ factuʒ erxit.l.i.pᷣdicta probãr in. d.. lnt eentitb uli Dandl
— noee Plund ., en 1. ſr- . actus ad certã ꝑſonã ad hoc.l.inter qtuor. ff. .iii. in fi. ¶Ex glo.⁊ doc. quero bic de plunb⸗ nlii Ctni h thtl.
As n/, Gjte. P& zend f de diuer. ? tempo. pre. nota. glo. in dicto. .po 2 primo quare nõ dat᷑ cõtra meſſoꝛẽ actio ſoca enarniüf nio
ſleen :. A. l. 4 te r reſt in Ybo inteꝛrupta. nõ.in.d.l.cũ notiſſimi = ti cũ ſoleat ꝓ huiuſmõi labor᷑ accipe mercedẽ. Syitctmainn. anion
5. . 4 ,FPl fX 9, ſi we⸗ 2 Haꝛ. in. d. l.natuꝛalit᷑ 2. do. An. hic.Ego dico So. tex. in. d.l.i.dicit ꝙ inter meſſoꝛ? ⁊ illuʒ qꝗ i inte ga ai
. En De aa 2 i de iure ciuili ſatis põt hoc admitti: ſz de ture eũ adhibuit nõ eſt ꝓprie locatio:ſʒ magis opa ſeo i gintere⸗ ſo
4 ArlerPe ⸗ GP Pn „₰ canonico pendet iuditio meo ab alia qoe quaʒ beneficij loco prebet᷑:⁊ id qð ad remunerandũ otan uſizheſe ha
le , 1 Te⸗ 6 J „*½ l⸗ d P 3. exaiaui. Mam ſi tenemus ꝙ ꝑ cõteſtationem dar honorariũ appellat. Si auteʒ ageretur ex ſo unnlaantl i⸗ nial
Sr at litis efficiatĩ malefidei poſſeſſor: ? q durat hoc cato uel cõducto non tenerei libellus fm tex.ibi rn leiretiporr ne ſutnͤ
Kere de 409. cn , fi, &r“ aiciũ etiã pempta inſtantia neſcio uidere quõ ñ as eſt bene notandũ. Ex quo nõ.ibi. Oan ritglecpali d ,
. ffer „.* ) — ha . interrũpat᷑ quo ad omnes: qꝛ qð nõ eſt ex fide cũ iſtis q expibent oꝑas ſuas coſiſtentes in aii eſeno eaſini izene 9
ðõ 1 en P .i. ↄſcia peccaiũ eſt ut.. c. fi.? facit qðᷣ g dixi.ſj quo aruificio nel arte aliqᷓ nberali nõ coſiſit ſo nmnſit iuer inhtauſn⸗
68. L Ce Oe 1. , ſi tenemus aliã opinionẽ quu⸗ 5 dixi veriorẽ ꝙ; catio ſʒ potius dicitur pꝛebeꝛi oĩa benekicij gig: m un iue ipormſbr ſucaune
0α4 Er e Pn 5 bt* bhec eſt ficta inteiꝛuptõ ? ꝙ nõ durat ꝑempta in 2 hot eſt ſm eũ ꝓpt᷑ nobile exeꝛcitiũ facit qð le. nty imninſtlilii mmnn
r⸗ 1 .. D B. moatrf ſtantia:ſatis põt hec opi.ſuſtentari:æ uide ad li et nõ. in.l.i.ff.de ua.⁊ exoꝛ.cog.⁊ ideo dlẽ no ghmli Cifujnuvn ienn h. n
6.— e . 1, mitationẽ pᷣdictoꝝ glo. ꝓxi. all.in. d. FH. pot que tant᷑ ꝙ iter aduocatũ ⁊ cliẽtulũ doctoꝛẽ ⁊ ſcho ithl eſ im, .rcure nnit go.
Pe dicit ꝙ cõteſtatio litis intenũpit pſcꝛiptionẽ qñ lares infirmũ z medicũ nõ eſt ꝓprie locatio qð Cartdlii fitepen 1ſoneob bot gia

ſ. fit eo aĩo ut ducat cãʒ uſqʒ ad finẽ:ſj impedi nõ.in cõtrariũ inñ facit qð nõ. ipſe HBar. in. d..
mur poſtmodũ per caſus fortiuitos:al nõ ꝓdeſt .i. F. illud quoqʒ. ff. de ua. æ exor. cog. ubi requi
cõteſtatio ar.a cõtꝛario ſenſu in.l.ulti.C. ð pꝛe ritqualit cõſulet doctoꝛi iuris circa ſalaꝛſie x
ſcrip.xxx.an.⁊ in aucẽ.de litigi..omneʒ circa ſi ſpondet ꝙ ſi qͥdẽ ſalariũ eſt ꝓmiſſũ ⁊ ageĩ erp
nẽ:et hec ſufficiant:poſſunt eniĩ ꝑ predicta ðcidi miſſione:at ſi iſte talis q ꝓfecit conſuenit opes
ſiles qᷓones: utputa ſi res poſſeſſa efficiat ſacꝛs ſocare nidet᷑ locaſſe ſᷣm ſuã ↄſuetudine ut ii.j
nel religiola nel extingual naturalit᷑ deficit enĩ excepto.E locati ⁊ inſti.e.poſt pꝛi. 2 ſi ſeſit
pᷣſcriptio qꝛ interrũpit̃᷑ poſſeſſio ut in.d.l.natu pot ageꝛe actione locati. Sʒ dic melius aget
raliter:uel ſi poſſeſſore fficiat incapax illius rei ꝓpt᷑ cõſuetudinẽ actione q̃ locati:q; non e ve

uebermumg idn Cron & nreſitn
nibetonmiiünin (Dedg
ienituni a esen ſaisEn WWe
tvdicireicraar irteſct ti es Ks
ictin ppoſto io tiddi bonnstex in.
Niutsipnnliig ri iſtcene, i
1 dro anitlantii olt geetie afne
Renon otſtnng indlii Cini rgun

Neis Aene paæritvaf

dominij ut in iudeo qͥ nõ pot habere mancipiũ
iauũ. . de iudeis. c. fi. ? idẽ in ſilibꝰ. Hi. ab.
Kaſus.
Bia iudicante. Zue
pᷣdioꝝ eccleſiaſticoꝝ.xl.annoꝝ ſpacio
pᷣſcribunt᷑.primo ponit dictũ qð fo exequendo
cõmitit ibi hortamur.tertio circa exceptionem
inſtruit ibi xl.tm. ¶ H. prio qͥd debet facere
iudex qñ qo corã eo mota decidi allegatiõibus
ſeu ꝓbationibus non põt uiputa qꝛ opus eſt in
duſtria et artificio ꝑito ꝝ:debet eni ire uel ſalteʒ
mitrteꝛe una cũ ꝑitis in illa arte:æ ad illoꝝ ꝛelati
onẽ qonẽ decidere:⁊ facit qñ illud uulnus infix
mi eſſet mortale ut iudex nadat nel mittat una
cũ peritis medicis?⁊ de iudicio iſtoꝝ ꝑitoꝝ uiðᷣ
ꝑ Har. in ꝓhemio digeſtoꝝ gixi plene in. c.
poſuiſti de ꝓba. ubi uideas. ¶ Mõ ſco ꝙ E

nerbũ hortamur aliqn cõmittit᷑ iuriſditio de q

uide qð nõ.in.c.ij.de teſta.nã ⁊ uerbũ ꝛogo po
nit᷑ pꝛo precipio ſʒ.ſubiectã materiã ut le.? nõ.

locatio ita uult ipſe in notario ut.l. aꝛgentarius
. de eden. Alij uero qui non ſunt iuris periti
poſſũt pro eoꝝ mercedibus implorare iudicis
officiũ:de quo dicenduʒ ut plene le. ? nõ. in. d.
l. i. ¶ Scðdo quero ad quid dat᷑ hec acnio i ſa
ctũ contra meſſoꝛc᷑. So. dic ꝙ ad inteꝛeſſe:? ui
deiur tunc ↄpeteꝛe contra eũ qn nõ ſubeſt ꝛeme
diũ actori contra partem:ita uidetur rex. dicei
in dicta.l.iij.ff.ſi meſſoꝛ fal.mo. di. Exemplum
quidam fuit iudici conqueſius ꝙ quidam pſo
miſit ſibi dare.x. iugera tene ⁊ nõ dedit niſi. ix.
iudex uero miſit meſſorem qui menſuꝛqꝛet ille

ꝛenuntiauit eſſe decẽ iugeꝛa:2 ſic iudex blaui
reum et ſententia tranſiuit in ꝛem iudicatam:

cus autem ſi cõpetit remedium utputa emit qs

x. iugera terꝛe et interueniente falſo meſſoꝛ. al
ſignanit tantum nouem. cene poteſt ageꝛe cõtꝛa
enditorem actione ex empto ut aſſigner ununmn
aliud:nec poterit ageꝛe cont:a meſſoꝛem niſi ũ
ditor non ſit ſoluendo. ira uideim uclle texvs.

licens g ddſ en is geſln ihote iiſen
ppelai bl o hinprinegio wpeſtiigi
Timoniaqn is nodi erat eg n go
lurſbl nöblis finier inonti gbeſt
icletbi poſe cicigſtectii non
Poreſt pcedi od cifinini, gui hoc aſn
eſt ge renedio nneſſor poſſi Alegn. noͤi
ſomnes. C ſint ſegb lecleb ſa Bel
bigſo.e nneſins i boe i o ei
egnla iunis iſi⸗ eſtinſ ſenciie ⸗
n chi in.e l

tne kuen
ſcit lee⸗

lam . gni di egi i n

. Wcn elli 3
Ahf. nprobir in g
Cri uero biede nd
e Iiſdi n eſensgen
nci en . ntoh.
i ſoen pdinſri ges l
umndldor uche er;
S.erinlid Mobe wercede
hn en imkrie
buit nö Mrebenidtg mmor
iſbeoprchiinided ennmn
dibonornii eii nn aun
oraniöcppeſni Oinnngeggeng
card ve cöcnno n mnen beſtafnn
bar mmii Crqo bi r
cũ ſts bbenr opis ſus oſſenz ti
Nuo omuſciᷣ eſ aneolq/benni o ciſfr
mno ſy ponus daiur orben oi benfflſi
thoe cſ m ci pot nide acunũ fitcol
a Nö in. .1 Koeun ? c:on g.? do deſ
mi ier advocani t Miuii vore e he
hres nfirmi t nedlci no eſ porie ocno o
in conatiͦ i htedtd e Durmd.
1 Andandadſ en r tNbdg
Tiignrii tRii dniſans taſnnit
pondet gl e ni d griſi t hin
nſtonen ſille nlsd geltaſunl ,
ſoemt nide ociſe in ſii in
H .c.voſt pu.elh
ance pant tſt Jnn
ager ioelodi.
di coſvemdine aiaſel cnian

. Gnio anla
O ia won Ge in nonnnio n ece⸗
ir vco abi non ſninn

ſurdin N ebus inhonn

zt pro eop mee 4
woſino n geniun rili
c.

entis n,
ſcmma ſ d
saun . mmunr
3
Imn non

Rarc

Broimne gn aend l, er

Nru ù4 ſ 4ſ ſurr uu⸗ dAale &νrr I-fra Pr- F eſ2 Asad P1 wn, gP= pez e

C De preſcriptionibns?

.d. l. üij.
dolo nel lata culpa agrimefſoris infra quãtũ tẽ
pus dʒ conqri:dicit Hal.in.d.l.q bõa fide.ff.
de dã.infec.ꝙ infra annũ ꝑ.l.q grauatos.C.ð
cenſi.et cenſo.li.xi.ſʒ mihi nõ plʒ qꝛ cũ cõpetat
actio ſpeciał dʒ audiri tãdiu q;diu erit preſcꝛip
tum g actionẽ ↄpetentẽ. Actio vᷣo ex uendito ł
actio in factũ cũ ſint ꝑlonales durant. xxx.ãnis
il.ſicut.C. de preſcrip.xxx.an.uel ſaltẽ non ꝓce
dat dictũ Hal.qn gꝛauatꝰ.j. annũ fuit ↄqueſiꝰ
ſaltẽ er iudiciũ ſicut in ſili nõ. Gar.in petitõne
reductõis ad arbitriũ boni uiꝛi in.l.ſi ſocietatẽ
. F. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio. uarto qro nũqd
ptes dnt eſſe pnñtes tépore menſuratõis. So.di
co ꝙ ſic:uñ iudex dʒ ſpecialit᷑ eas citaꝛe ad hoc
ut ſint die tali ⁊ hora tali cũ tali magr̃o uł ſecũ
ut in. l.iij. C. fini.regũ.nõ. Har.in.d.l.q bona
fide.S. in quadã.ff. de dã. infec. ⁊ facit.l. geneꝛa
lit᷑. F. pcł. fl. de iureiuran. Et eſt ratio qꝛ ꝑ ꝑris
pñniã põt iudex uel agrimeſſor ałꝛ informari:et
ideo cõſulit Maꝛ. ꝙ iudex de hoc et cũ eſt ĩ lo
co faciat cõfici inſirʒ ał poſſer ꝓceſſus ꝑiclitaꝛi.
¶ QAunto circa pꝛedicta qro nũq̃d iudex tene
atur pniialit᷑ ire tẽpore menſuratõis:ux iſte tex.
nelle bic ꝙ ſic: ego cr̃do hoc eẽ utile ar.optimũ
hic ſʒ nõ eſt neceſſariũ ſatis eni eſt ꝙ iudex mit
tat meſſorẽ ꝑtibus ut interſint citatis ⁊ ſiue pas
tes uadant ſiue nõ:põt meſſor ſuũ officium exeꝛ
ceꝛe:⁊ ꝑ ſe k nũtiũ uel epiſtolã iudici renuntiare:
tex. eſt in.d l.iij. C. fini regun. iuncta.l.i. in fi.
cũ ſe.ff.ſi meſſor fal.mo.di.⁊ clare ſennũt glo.æ⸗
doct.in.d.l.iij. fini. regun.⁊ forte ob hoc dicit
tex. hic hortamur ⁊c. ꝙ in ſe non eſt neceſſitati
nũ ſʒ exhortatiuũ ut in.S.c hec ⁊ ſi legibꝰ.iiij.di.
iſti enĩ ſunt ꝗi q ſã teſtes: uñ ſatis eſt ut uide. nt
et iudici referant.iij.q ix.teſteſ ⁊.l.ſi qũ.C.ð te

ſti.et in ꝓpoſito nro uidet᷑ bonus tex.in.c. ſrat᷑

nitatis ĩ pn. ð frigi. ⁊ ĩ.l.i.ff. de uẽ. ſi Sex
to qro an ĩ cã limiũ poſſu ꝓcedi ad diffinitiuã
lite non ↄteſtata gl.in.d.l.iij C. fini.ꝛegun.ꝙ ñ
dicens ꝙ ibi eꝛat lis ↄteſtaia tẽpore ſnie:unde
appellat᷑ ibi qo.ſz in principio appellat᷑ ibi que
rimonia qꝛ lis nõdũ erat ↄte.ex qua glo.colligi
tur ibi nõbilis dria iter quimoniã ⁊? queſtionem
Hã. dicit ibi poſſe dici ꝙ lire etiã non ↄieſtata
poteſt ꝓcedi ad diffinitiuã: quia hoc caſu non
eſt de remedio meſſoꝝ ꝓuiſũ allegat. nõ.i aut᷑.
ſi omnes. C. ſi ut ſe ab hered.ab.ſed Mal.ſeqᷣt
ibi glo.⁊ melius qꝛ cũ hoc caſu nõ reꝑit᷑ ꝛeceſſũ
a regula iuris illi eſt inſiſtendũ et ꝓfecto theoꝛi
ca. Har. ↄſundit᷑ in. c. tue ut lite nõ ↄie.et die

ut ibi nõ et bene facit ꝙ le.et nõ.in. c.ij. ut lit.ñ
ote. ¶ Vltimo quero ſuꝑ bac glode mõ ꝓce

I gendi in cã limitũ. So. uide bonã gl in. d.l.iij.

Ret ibi ꝑ doc. maxime ꝑ Har. et duplex põt daꝛi
pratica.pꝛia ut depoſita querela iudex inquirat
qͥs poſſideat et q;tũ et poſtmõʒ uiðat circa ꝓpᷣe
tatẽ quãtũ debeat qͥſqʒ babere:⁊ bac informati
one adhibita uadar cũ agrimeſſore uel aliũ mit
tat citationẽ ꝑtibus ⁊ iniũgat ut circa ꝓbatõeʒ⸗

¶ Muero tertio aliquis fuit grauatus

habitã menſuꝛet agrũ aſſignãdo euiqʒ qdð ſunm
eſt ⁊ termios ſtatuat: poſtmũ vo iudex ꝓnũtiet
illos terminos in futuꝝ ut legitimos obſeruan
dos. Scdᷣa pratica eſt nt iudex habita informa
tione ꝓnũtiet teꝛminos ponẽdos ſᷣm ꝓbatõem
habitã.pꝛima tñ certior ⁊æ melior ar.inſti. de ac
ti. S. curaꝛe ⁊ plus plʒ ibi Hal. gl. iñ ibi ſetir ſe
cundã:⁊ dic ut ibi.Et aduerte qꝛ ut dicit Jo.
an.hic ⁊ originaliteꝛ fuit dictũ glo.in.d.l.iij.tũe
E ſtãdũ huic iudicio agrimefloꝛis qñ ↄſtat quot
iugera.i.menſuras teꝛꝛe dʒ hr̃e utraqʒ ꝑs puta
unꝰ.xv ex ꝑte ſuꝑiori alt᷑.x.ex ꝑte ĩferiori: ał ſe
pe põt ↄtigẽ ꝙ qõ finiũ ꝑ agrimeſſorẽ diffiniri
nõ poterit. Ex predictis hẽs ultra glo. æ doct.
noſtros hãc mã, clare ⁊ utili᷑ expeditã. Sj unũ
nolo omittere. agrimeſſor tenet᷑ de dolo ⁊ lata
eulpa. quid de alijs qui adhibent᷑ inter ꝑres ad
aliquã diſcordiã ſedandã ut rationẽ ſeu calculũ
faciant ut ſunt arbitratores uel ſimiles nũquid
iſti teneanĩ ðᷣ dolo ⁊ lata cłpa ſicut agrimeſſoꝛ.
dic ꝙ ſic ⁊ tex.eſt nõbilis ⁊ ibi ꝑ HBar. i.l. fi ff.
ſi meſ.fal.mo.di.⁊ ꝑ eundẽ in.l.ulii.ff. de na.æ⁊
exor.cog.qð eſt notandũ:⁊ uide bonã glo.i ax
bitro inſti.de obliga.que ex q̃ſi delic.naſcunt᷑ ĩ
principio:puto etiã ꝙ iſti qui exe cent aliquam
artẽ tanqᷓ; ꝑiti æ magiſt:i teneant᷑ nõ ſolũ ðᷣ lata
koa ſʒ etiã de leui uel leuiſſima fʒ quãtitatẽ cul
pe ⁊ imꝑitie:fuit eni in culpa imiſcendo ſe rei q̃ᷓ
ad ſe nõ ꝑtinebat ſicut dicimus in iudice qui ꝑ
imꝑitiã iudicat nt nõ.inſti d̊ actio que ex q̃ſi ðᷣ
lic. in glo.iij ꝓbat᷑ in.l.illicitas.O. ſicuti.ff.ðᷣ of
fi preſi.⁊ in regula nõ eſt ſine culpa de re.iu.li.
Vj. ⁊ i.l.iĩꝑitia.ff.e.⁊ in.c.tua ⁊ ibi nõ. ð homi.
2 in. c.ad auꝛes de eta.⁊ quali. A ie glo.ſunt fa
ciles. ¶ A glo. fi. i fi. dicas ꝙ limes pochiaꝝ
2 ꝓuinciaꝝ ſeu epiſcopatuũ bene poſſũt preſcꝛi
bi iuꝛe ꝓprietatis:ſʒ nõ iure finiũ ut.ſ.limes uni
us exten dat᷑ ⁊? alterius reſtring i ne cõfundant
termini:de quo uide bonã glo xvj. q iij. quicũ
q; ⁊? qðᷣ nõ de ꝑochijs.c.fi. ⁊ in. c ex litteris de
ba. ubi de materia iſta habetur. Mi. ab.
= . Caſus. Té
X tranſmiſſa. re hoſni
atis non currit preſcriptio. pria pars
ponit q erelam ga dat iudices ibi diſcretioni.
Mõ. primo ꝙ eccleſia ꝑochialis z baptiſma
lis que alias dicitur matrix poreft pertinere ad
ius monachoꝛum de quo uide qð leg. æ nõ.i ca⸗
de monachis ⁊ i.c.i lateraneñ.de pᷣbẽ.¶ Mõ.
fo ꝙ pꝛelatus poteſt ageꝛe pꝛo eccleſijs ſibi ſub
iectis de quo ĩ. c.fi.de ſuceſ.ab in plene
dixi in.c.cũ deputati de iudi. 5. tertio 2
tene mentiſꝙ oblationes que fiũt in capellis ſi
tis infra alicuius eccleſie pochiaʒ cedunt de iu
re ipſi eccleſie pochiali. NHon autem pertinent
ad capellas et facit per locum a ſpeciali tex.i.c⸗
ad audientiam de eccle. edi. æ uide qð ibi dixi =z
ſuper rubrica de ꝑochijs ⁊.c. paſtoralis de his
que fiunt a pꝛela.¶ Mõ. quart
di pertinet ad ecclefſiam pochialem/qð imcllige
e 2

mnoſasa P dexSt ſ· ntez 4n 1„ 16,4 e ſe S=

5. quarto ꝙ ius funerã⸗

l.

₰
Prmnalits ere na⸗ =
. j7 7 +

S 4 4. 2 K - „ = „ 1
crat Jurfinr nupell ſitf. I F lh etg Beg ni,

Ir Beaer

= E,αατι ſea noAee

C g nr pſaipsg oen

qo. le. ?2 nõ. in. c.i.. in. c.iĩ nra ð ſepul. ¶ Hö.

ꝙ matꝛix eccleſia.i.eccleſia baptiſmal uel pleba
nalis fundat intentũ de iure cõi ſuper decimas
2 facit iſte tex.ꝙ decime nõ peꝛtinẽt ad capellas
ſed ad eccleſiã plebis: tu uero dicas ut plene di
co poſt doc.in.c.cũ contiugat de deci.æ tenẽdo
ꝙ ꝑtineat ad eccleſiã ꝑochialeʒ ut uidetur rex.iĩ
.c.ad decimas de reſti.ſpo.li.vi.⁊.d.c.cũ cõtin
gat qð mihi ſatis placet:põt dici ad iſtuʒ tex.ꝙ
iſte capelle nõ habebant ꝑochiã diſtinctaʒ:ł me
lins dic ꝙ loquitur de decimis perſonalibus qᷓ
debent᷑:ubi quis audit diuina ut in.c.fi.de ꝑo
chijs. ¶ Vltimo collige unũ caſum in quo nõ
currit preſcriptio.ſ.tẽpore hoſtilitatis. Et põde
ra tex.i eo qð dicit tunc nõ currere pꝛeſcꝛiptio
nẽ. ormit autẽ tunc pꝛeſcꝛi tio:nõ tñ intenũ
pit᷑:qð tenet Inno. et cõit᷑ doc.ita ꝙ finita ho
ſtilirate tepus ſequens continuabitur cum prece
dente:⁊ ſic perficitur pᷣſcriptio.xl.anno.ſubduc
to tpᷣe medio j. c. auditis.Et habet hoc locũ fʒ
Inno. no im fm canones in eccleſijs:ſʒ eriã fʒ
leges ⁊ in laicis:⁊ ſiue una die tin ſiue pluꝛibus
annis hec hoſtilitas inteꝛuenent ſemꝑ boc ipᷣe
preſcriptio dormitabit: æ hoc rẽpus qtuncũqʒ
magnũ ſiue modicũ ſit ð medio ſubducei ſecũ
dqũ Inno. qð ſatis iudicio meo ꝓbaiur hic i fi
ne: ubi infinite dicitur ꝙ hoſtilitatis ipᷣe nõ cux

rente facit.c.ſolite de ma.⁊ obe.⁊.xxxi.q.i.ꝙ ſu
doꝛmieꝛit.ſiłe.j.c.auditis ⁊.S.c.de q̃na.

quero nunqᷣd ſũt ⁊ alij cãus in quibꝰ nõ currit
preſcriptio ſʒ dormiat ut in caſu noſtro. Sol.
Inno. ponit hic płes caſus quoꝝ aliquos enu
nmeꝛat glo.j.e.cũ nõ liceat:ubi bona glo.⁊ in.c.
prima actione.xvi.q.iij.?ẽ hic enumerabimꝰ ut
cos exaiemus:⁊ poſtmõʒ ſubijciã regulaʒ gene
ralẽ an et qñ currat prelſcriptio (( eſt ßʒ
Inno.in quo nõ currit preſcripiiõ ubi ius nõ
reddit᷑ ꝓpter defectũ iudicis uel rei:allegat.ff.
ex quibus cauſis ma.il.ſʒ ⁊ ſi per pretoꝛc peꝛ to
tñ̃ uſqʒ ad. S. quotiens:limitat iñ Inno. muliũ
notant᷑ hunc caſum ⁊ precedentẽ:dicit enĩ ꝙ eſt
neceſſe ꝙ actor doceat ſe noluiſſe agere ſʒ n po
tuit ꝓpter cauſas predictas ipedirus:ut qꝛ ius
nõ reddebatuꝛ in loco ꝓpteꝛ hoſtilitatẽ: ⁊ ſic in
telligit iſtũ tex. uel ꝓpter iudicis defeciũ nel rei
nõ potnit ius ſuũ ꝓſeq allegat dictã.:.ſʒ ⁊ ſi ꝑ p
torẽ. ſi feꝛie.un ⁊ utile eſi fᷣm eñ ut.ſ. ꝓteſteĩ
ſuꝑ hoc.C ð anna.excep.l.ut peꝛfectius ⁊ legiẽ
2 nõ. S. de offi. oꝛ. paſtoꝛalis. S. fi. qdᷣ bene noia
bis:ex quo tene menti ꝙ nõ ſufficit ꝓbar̃ ipedi
mentũ aſuiſſe niſi doceat᷑ id impedimemum
fuit cã nõ agendi:æ id ꝓbatur ꝓbando tnnc tẽ
poris ſollicitudinẽ:⁊ idẽ nõ. Archi.in.c.prima
actione pᷣalł. ? Har. in...ij. F. qdð diximus. ff. ſi
quis cau.nbi dicit nõ ſufficere ꝓbare tẽpeſiatẽ
fuiſſe tunc tpᷣis in mari ut nauigare nõ pomuiſſʒ
niſi ꝓbet ſe iuiſſe ad maꝛe ut nauigarer:ſʒ ꝓpi
tẽpoꝛis qualitatẽ nõ poruiſſe nauigar᷑:facit etiã
qð ipſe nõ.in.l.de pupillo..ſi q̃s ipſi pꝛetori
ff. de no. ope.nun.⁊ ſub iſtis duobus caſibus

¶ Be preſcriptionibus

bõt cõprehendi caſus quẽ ponit Mar in..n
ter. ff. de uſucap.ubi dicit ꝙ ſicut iße boſtli 1
tis ſeu guerre hominũ n currit preſcriptio u
? in dicto.c.prima actione:ita nec tepoꝛ m H
litatis ſeu peſtilentie qñ ita ſeuit in loco ins
eo ñ reddit. plus ego credo ꝙ etiã ſi ius rece
tur in loco mortalitatis. tñ ſi actor erat abſeng
ꝑx timorem qꝛ peſtis multũ ſeuiebat in loco ;
tunc currit preſcriptio:tn eſt iuſta cꝗ pciendit⸗
ſtitutionem ex clanſula geneꝛali. ad hoc allego
notabile dictũ Hir. in.: de etate.f ad trebe
ubi dicit ꝙ tunc citatus bʒ iuſtã cãm no Opazen
di:alt in ar. bonũ tex.in.c.ad ſupplicationeʒ de
renun. ego allego bonã glo. in. c. ſi uero d iure
iuran. et in. c. cois filius.xxiij. di facit tex. xxij.
q.iiij. F. ult.V.qſqs: æ uide qð dixit in c cũ dᷣ
lecti de do. æ ↄtu. eni'caſus opbendens
ſe multos alios eſt cũ eccleſia nuliũ hʒ prelatuz
nel pʒ inurilẽ ad agendũ æ ſub iſto ↄprehendit
tẽpus uacatois eccleſie de quo in c.i 6.e. tepus
excõicationis uel ſuſpenſionis uł captiuitatis ip
ſius prelan de cõceſ.pꝛebẽ.qꝛ diueꝛſitatẽ 2.xvi.
q.iij.c.i.æ.c.porro.⁊ de ele.qꝛ diligentia. Jiè
temnpus pꝛelati dilapidantis ſeu alienamtis ut i
c.ſi ſaceꝛdotes.xvj.q.iij.facit qð le.⁊ nõ.in.c.
.eI. de in integrum ꝛeſti. li. Vj. æ uide ad predicta
glo.in dicto.c.prima actioe Quartus caſus
etiam ſatis generalis eſt cum quis de iure impe
ditur ageꝛe: exemplum in filiofamilias uiuenie
patre ut in l.i.in fi. E. ð anna.excep.⁊ in uxoſe
uiuente maꝛito ꝛeſpectu reꝛum dotalium.l.in x.
bus. E. de iure do. Item in pupillo etate pupll

lari durame.l.ſicut ultra mediũ.C. de preſcri.

.xxx anno. (Quintus caſus é tep' ſciſmmanis
.j c. cum nobis.¶ Sextus in ꝛebps que ſub
conditione debẽtur:non enim currit pꝛeſcripo
ourante conditione ut in. l. cuʒ notiſſimi Oſed
illud. C. de pꝛeſcrip. xxx. anno. quia tunc nulla
cõmittitur mora. ¶ Septimus eſt dubinbilis
.(.tpᷣe feriarũ ⁊ in hoc dicit Inno.qꝙ inuſiais
2 ſolẽnibus ferijs bene currit pꝛeſcriptio q pꝛe
uideꝛi potueꝛuut de quo eſt tex. in dicta.l.ſed et
ſi per pretorem. F. ſi ferie facit.l.ij.ff. ſi qs can.
2z.l.ſi quis domũ.ff.loca.ſ̊ in repentinis ferijs
currit preſcriptio.ſed indulgeri poteſt ꝛeſtitutio
tanti tpᷣis quanti fuit cauſa ꝛci publice ? impedi
menti:⁊ hoc quia iſte ferie ꝛepentine non poiue
runt precaueri ut dicit tex. in dicto. .ſi feꝛie:g?
a ratione litteꝛe fʒ hoc ſi non fuiſſent uſitate ſe
rie ⁊ ſolẽnitates:precaueri etiam in illis daſetur
reſtitutio ar. eorum que nõ.in. c. de pꝛobati.
Ocrtauus caſus in abſente cauſa rei publice
n hoc tamen dicit Inn. ꝙ 5. in precedeti ca
ſu ut currat preſcriptio: ſed indulgebiiur veſtiiu
tio pꝛo tempoꝛe abſentie limitat iamen bunc ca
ſum et precedentem quando pꝛeſcriptio fuit cõ
plera tempoꝛe feriarum uel tempoꝛe abſentie s
rei publice uel paruʒ poſt: ſecus ſi poſi magnuʒ
tempus poſt ꝛeuerſionem computandum cople
ra ſit:quia tunc nulla fit ꝛeſtituiio cum habuerit

1

Nd r
lna. * ſbipoli⸗ ni ,eando
ſiſtituin

nnn c
noe e⸗ in gfri ai

nonhclth ii
t . totinnmns imm ln
ſt,d nifti chit n
nui ane focherprelents
untn inlab boſtdis 5053
m a fach dec den

N18ri vthesſel cĩ ors
DereNer Genon 6
ioreſldlaranatdl 6
SS Pieſcih
Nioguinſoſchtini ceinel nnn
õ
deberetgg li Piranint hemen
obet opni⸗ biaennimi t un
gnin mi nr i ſ uſ hyt
mmm iſſk M/ ic b n
Gio iub ddrir ummm unſt onn
õ
lynmnnlkecimtorer Y an bie h iccio
inoynio no ei nenor t inis nion
ditilad doſtdts elle afned t dlen
de NoenaNdad Nerror Gn
ancmm nin grſin

impecſwenci corringevern wnd wl
trrrcenleſ Hor Aend dwemns

Ke kera tegtli auero nin rolis t kn

dus inpeganmnprſenntin gnoͤt o
ſümmioneeer ntegamutelcenn
io Soſnio dal t belnte⸗ GN
eſt beneſtcio teſimnonis ANſera
1d twſihhſit Ccenſinliſtl e
ſel Imnogener gihſ ureinpedint
fonſtfntſbig gen ing luß
diment ſibdnemmmn rco pre
nr in urin 5 ſtcuets⸗

legr guit oqnin iinn
egneclun hſeni ſtcirhie⸗
lipto ſt oclioſa nr tereres
zum e no eſt / ale⸗
nn elet pof i ciderg
u ehceuſeſnit
ſirigſtee on alenu

ANcOicanonisel lbenſions Cpüaſen,

ſuns prelinde cdeeſorhe gidineſtnute
n cit Gondet tede andig ni;
tamnpus pxſan dibpidenns ſen Alenunnsn
(. ſ ſacenlors hji g ij fit ler töhe
.e in egrum eſi ,, . ? uice ortte
go ndao crimm anoe ſ Onanuscis
an,ſans generals eſt ann Ms de inein
Iur garerenpum in lonins iuen
r vr in Lin . Oannz cuep e in ore
enemmito wſpeaun reun dotalin 1x.
1 de inre do Renin puollo age gul
idormel An Annmedin C N No⸗
N.(Dns l d i hn
3 coum Wsens r dn 1
ne dedewr nod Eiin en

Zir
(ONN n
duran conatione it in eh Uolſſnißt
WT
uq C de geſenc. ln gtn n B
cöminior mor. Sehchnas E dohn,
Omhu

(iße ieini tin dot na hag 8
clenidos feriſo denk Corrup d
1W
den omlenn deciun

ſekuckfle⸗
ſiher enen 1 ſcri nin
21Kcs dornin fwank
, ſel ahgeſſhan
nr oreleti ſc ne
pis quann fuit n gb
nunn tpis goan
. boc quia ſſe
enui:t boc qui eini

g 2 Pſmf'as awrrne 1 4a Bpn. no T. A

¶ De preſeriptlonibns

tpᷣs ſatis plixum ad gquenſendum aduerſarium
⁊ interrũpendũ preſcriptionẽ:negligentia ergo
ſua ⁊ nõ tempus feriarum uel abſentie fuit cã pᷣ
ſcriptionis:nã beneticiũ reſtitutionis in integrũ
cũ ſit extraordinariũ nõ eſt laxandũ ſed potius
ꝛeſtꝛingendũ ut patet in.l.in cauſe.ij.ff. de mio.
ex quo eꝛgo ſibi potuit ꝓuideꝛe iuꝛe ordinaꝛio
ñ tiñ ſibi debet ſudueniri remedio extraordina
ꝛio. Gof. recitat primo hbãc op.que placuit In
no. æ ꝓ ea adducit nerba pretoris qui ait:ſi q̃ᷣd
ex bonis abſẽtis ꝛei publice cã pꝛeſcriptũ fueꝛii
cũ is abeſſet poſtea ne reſtituaʒ ⁊c. dixens ꝙ id
poſtea ad modicũ tempus refertur.ſ.duʒ reuer
ſus conducit boſpitiũ cõponit ſarcinolas z ad
nocatũ querit que modica preſentia pro abſen
tia reputatur nt in.l.ab hoſtibus..ſʒ ꝙ ſimpli
citeꝛ ff.ex qui.cau ma. facit.l. hec adiectio.fl.de
v.ſig. ¶ Secũdo ponit aliã opinionem q̃ bʒ
nt nõ ſoluũ nnũ tempus:ſed etiã plur a tpᷣa talis
abſentie per iſtã reſtitutionẽ debent de preſcrip
tione ſubduci:quia ex totali tᷣe preſcriptioms
quis ledituꝛ nõ tm ex eo quo pꝛeſcꝛiptio ↄplet᷑
alioquin ſoluʒ ultimi diei uel momenti ipᷣis pre
ſcriptionis laberetur reo ⁊ ad illud ſolũ reſtitui
deberet ꝙ uẽ abſurdum:æ hoc tenentes dicunt
ꝙ hec opinio habet equitatẽ ⁊ iuuatur legibus
ff ex qui.cau.ma. nec nõ.F.ſi quiſ ſepius. C. ðᷣ
tempo.i inte.ꝛeſti.l.ulti.cũ ſi.ſubdir iñ Gof.ꝙ
dis ſuus dicit in ſumma ꝙ licet iſta opinio ſit
eqor:prima tñ em leges eſt ſecurior:⁊ ſic ꝛecitã
do tranſit ſimopliciter Jo. an. bic ſʒ iudicio meo
prima opinio Inno. eſt nerior ⁊ ſatis uiðtur ꝓ
bari ĩ.l.ab hoſtibus pꝛealle.⁊ facit.c.dilecto..
de vᷣbo.ſi. licet adduci poſſint pro æ contꝛa nõ
ta in.c.ex ꝛatione de appel in illa queſtione qñ
impedimentũ contingit infra annũ appellatiõis

P . .
exercende. ¶ Munc nitimo ut habeamus i ma

½6ι teria regulã/ quero an in predictis ⁊ ſilibus caſi

bus impediatuꝛ pꝛeſcꝛiptio ita ꝙ nõ ſit opus re
ſtitntionẽ peieꝛe an neꝛo cunat ſed detuꝛ ꝛeſtitu
tio. Solutio bul.æ ſequaces dixerunt ꝙ opus
eſt beneficio reſtimutionis ar.ff ex qui. can ma.
ab hoſti.in fi.⁊.C. de reſti.mi.l.ij.æ.l. ignoꝛare
ſed Inno. tener ꝙ ipſo iure impeditur preſcrip
tio niſi in caſibus.S. exceptil ita ꝙ illa tpᷣ̃a impe
dimenti ſubducuntur de medio preſcriptionis
nt in iuribus. S. inductis:nec obſtant iura ꝓxie
allegata quia loquũtur ſᷣm Inno. de reſti. in in
te.que datur abſenti cauſa reipublice:cũ eniʒ pᷣ
ſcꝛiptio ſit odioſa ur patet ex eo ꝙ le.⁊æ nõ ·i.c.
nigilanti. S e. nõ eſt laxanda ſed potius reſtrin
gẽda ar ff.de li.⁊ poſ.cũ quidã:bene eſt eꝛgo ſe
tundũ Inno.ꝙ ex cauſis ſupradictis retardet᷑
nſucapio nec currat:⁊æ per ↄſeques nec ꝛeſtitutõ
neceſſaria ſit:æ notanda eſt hbec ratio. Gar. vo
in dicta.lI. naturaliter ponit caſũ hoſtilitatiſ ur tẽ
nõ currat preſcriptio. ſed dicit & ſi in alijs caſi
bus quis impediatur ageꝛe cuꝛrit contra eum pᷣ
ſcriptio ſʒ reſtituitnr ut in titulo quibus ex can.
ma.per tolũ æ maxime in.l.ſʒ ⁊ ſi quis per pᷣto

rem in pꝛineſpſo. Sʒ idẽ Hir. aliã theoricã po
nit ſequedo G ul. de cu. i. I. ſenatus.ff. de offi.
preſi. dicens ꝙ aur aliquis eſt imopeditus impe
dimento iuris aut facti. primo caſu aut impedi
mentum accidit ante actionem competentẽ aut
poſt ſi anie non ualenti ageꝛe nõ currit pꝛeſcꝛip
tio ut in dicta.l.i.in fi.C.de anna. excep. Si ue
ro impedimentum peruenit poſt actionem con
petentem:tunc currit preſcriptio:datur tamẽ re
ſtitutio dicra.l.ſenatus. Secundo caſu princi
pali quando quis impeditur impedimento fae
ti: ⁊ tunc aut impedimentum eſt iuſtum ⁊ pᷣſcrip
tio currit:ſʒ datur reſtitutio ut i.l.actilianus.ff.
ð ſeꝛui.ur.predi.Si uero non eſt iuſtuz impedi
mentum:⁊ tunc pꝛeſcriptio currit ⁊ nõ datur re
ſiintio nt.l ij. S. ſi quis cau. Ja. bu. repꝛehedit
HGail. in primis duobus caſibꝰ ut referr Har.
in dicta.i.ſenatus. primo in eo ꝙ G ul. dicit
ꝙ ſi impedimentum accidit ante actionem com
petentem non cuꝛrit preſcriptio:nam cõtra hoc
adducit dictam l.ſenatus:dicens ꝙ ſi illi officia
les contraxiſſent poſtqꝙᷓ in prouinciam peꝛuene
runt multo minus debet eis ius dici ut ibi nõ.
in prima glo magna. Item reſpectu ſecũdi mẽ
bri in eo ꝙ Gul. dixit ꝙ ſupeꝛueniente impe
dimento poſt actionem ↄpetentem currit pᷣſcꝛip
tio ſed datur reſtiturio adducit in contrariuʒ. :.
fi. S. donec. C. de iure deli.ubi ſuperuemiete im
pedimento preſcriptio nõ currit:unde ipſe Ja.
bu.ponit aliam theoricam:⁊ ſic in ordine quax
tam dicens ꝙ aut eſt impedimentuʒ ex paꝛte rei
ꝙ res ipſa non eſt preſcriptilis: ⁊ tunc tale im
pedimentum ſuperueniens non tollit preſcripti
onem inchoatam ſed impedit inchoandam ut
in l ſi fundum ff. ð̊ fundo dota.⁊ nõ. hoc mem
brum pro quo etiam facit tex in.l. emilius.ff.
mino 2 q nõ. Jo. an. in. c. uno de iurepa. lib.
vVj S uero impedimentum eſt ex parte agenis
leu agere debentis: ⁊æ tunc aut oĩo impedit᷑ age
re ⁊ tale impedimentum impedit preſcriptioneʒ
inchoatam ⁊z inchoandam dicta.l.i. S. fi. C. de
anna. excep. aut non impeditur oĩo agere ſʒ cõ
mode nõ poreſt agere:⁊ tunc currit preſcripno
ſed datur reſtitutio: ⁊ ita intelligebat dictaʒ.l. ſe
natus: ⁊ nidetur diſtinctio ſans probabilis ſed
Hiꝛr. nt dixi ſequi᷑ opinioneʒ Guil. dicens ꝙ
.I. ſenatus non facit pro opi. Ja. quia ibi nil di
citur an currat preſcriptio ſi impedimentum ac
cidit ante actionem competentem: nec obſtat ſe
cundum eum S.donec prealle. quia poreſt dici
ꝙ ibi impedimentum accidit cum actione cõpe
tente ⁊ cum Oir. rranſit do. An. bic. ſed certe
iudicio meo ille tex. hane reſtitunionem non pa
titur:unde multum bene facit pro opi. Jac.ad
quam etiam adduco bonum tex.in c.cum nobis
.jJ.e.ubi de preſcriptione tollũtur tpᷣa intercedẽ
tium ſciſmatum:æ pondera ueꝛbum inteꝛceden
tium quaſi ſciſma inteꝛceſſeꝛat poſt inchoatam
preſcriptionem æ nibilominns impeditur ipſo
lure preſcriptio.ad idem.c.auditis.j.eodẽ ubi

5 „*

V ev5 aiin iſ poffir ſtn & e .

J

un Leo—n 4&ρ

N

—

—2 2¾6 Pſ 0

n σ
. 1

AA

zr 1. 1 1 ☚

ſzdidD 4

De preicriptionibus

epreſſe ꝓbat ꝙᷓ tepus nacationis etclente intes
cedens poſt inchoatã pſcriptionẽ ſubdutiĩ ipo
iure de medio ſia ut illo ipe nõ cunerit pꝛeſcꝛip
tio facit etiõ.c.qꝛ diuerſuatẽ de cõceſ.prebẽ.un
dicerẽ ꝙ aut qͥs directe impedit ſen inhabi itat
a iure ad agendũ: ?æ ipſo facto impedit preſcrip
tio durante impedimemio ſiue impedimemũ ac
ciderit a principio ſiue poſt inchotã preſcripiio
né: exemplũ in filiofami. durante paterna pote
ſtate. d. l.i. de anna. excep C. « in muliere durã
te matrimonio in rebus dotalibus dicta. l. in e
bus. E. de inre doni. æ in prelato excõicato uel
ſuſpenſo uel mortuo:nã eceleſia tunc inhabilita
aur ad agendũ. Aut directe quis non habilita
tur ad agẽdũ:ſʒ exiꝛinſecus uenit impedimẽtuy
? iunc ſʒ illud ſit iuridicũ nõ cuꝛꝛit pſcꝛiptio ſech
datur ꝛcſtitutio ⁊ ſic põt ꝓcedeꝛe qð dixi.ð.ð tẽ

poꝛe feꝛiaꝝ ꝛepentinaxꝝ: uł ſiꝑ iudiceʒ ſteteꝛit ut

ꝓbatur in. d.l.ſj ⁊ ſi ꝑ pretorẽ in prin. 2. . ſi
ſerie: icet aliud in bot ulumo lemiat bic Inno.
nr. S. dixi. hoc ueꝝ niſi nbi ↄriũ ut pᷣſcriptio ñ
currat reꝑitur expꝛeſſum:nã tũc ſerua ius expᷣſ
ſum ur eſt in tpe ſeiſmatiſ boſtilitanis æ ſilibus:
? ſic pot intelligi glo.nõdilis in.c.auditis.j.eo.
in v. imponẽtes ꝓpe mediũ Ad.l.ſenatus pot
multipliciter reſponderi. primo ꝙ ibi loquitur
de impedimento extriſeco. uł fo videlicer nt ibi
glo. dicit qñũ quis poteꝛat intenũpeꝛe pꝛeſcꝛipti
onẽ licet nõ cõmode ideo datur reſtirutio AUel
terrio loquituꝛ in officialibns pꝛiuilegiatis: uñ
diſpoſitio ſpecialis nõ põt impedire diſpoſitio
nẽ iuris cõis quare currit preſcriprio ſed datux
reſtitutio ⁊ hoc ultimũ renuit hic Oldr. Sʒ
circa predicta quero utaũ indiſtincte nõ ualenti
agere nõ currat preſcꝛiptio. glo. in. d. l. ſenatꝰ uẽ
uelle hoc miꝛabiliteꝛ limitaꝛe qñ quis nõ potuit.
preſcriptionẽ interrũpere puta mutendo cxecu
toꝛẽ uel alł extꝛaiudicialiteꝛ iuxta ea qne habent
El.ut perfectius.C. de anna excep.z. xVi.q/iij.
G. põt:ał autẽ cuꝛꝛit pꝛeſcꝛiptio:ſed ſi nõ potuit
cõmode interrumpeꝛe datua ſibi ꝛeſtituiõ ⁊ ſic ĩ
tellexit illã. l. ut. ö. tetigi æ h fiꝛmat do. An. hic
Hz mihi nõ placer:nã cui dubiũ ꝙ tpe hoſtiliiatiſ
quatũcũqʒ; ius non reddarur poſſit actor adire
epᷣm loci uel ꝓteſtari coꝛã tabellione uel alijſ bo
nis niꝛis:et tn rex. hic indiſtincte dicit ꝙ illo tẽ
pore nõ currit preſcꝛptio:ſic enã potuiſſet face
re filiuſfamilias nel uxor cũ hec qꝛimonia ſeuꝓ
teſtatio conſiſtat in facto:et tn iura idiſtincie di
cunt qðᷣ tũc ñ currit preſcriptio et ad.l.ut ꝑfec
tius:dico quod loquit in iteꝛuptiõe ꝑ quã con
quaſſat᷑ toia tela pᷣcꝛiptionis:unde ẽ neceſſe de
nono icipeꝛ:ſʒ nos loqmur ad effeciũ ut pᷣſcrip
tio dormiat:et ad bunc effeciũ caſſandũ ſnfficit
iuris impedimentũ ut in dictis iuribꝰ:fateor ãt
ꝙᷓ impeditus nolens ſibi pĩguius ꝓuidere urile
eſt ſi poterit pᷣſcriptionẽ interrũꝑe:ſi in nõ facit
nõ currit tẽpus de quo ageꝛe nõ põt:⁊ bunc in
tellectũ aꝑtiſſime ſentit bic Inn. in fi. ubi dicit

ꝙ in caſibus qous. S. diciũ eſt pᷣſcriptioneʒ nõ

currere ſeu dormire liciiũ eſt actoꝛi ſi nult inter
rũpꝑe preſcriptionẽ ſiue litẽ ↄteſtando in caſibꝰ
in quibus ſola ꝓreſtatio ſufſicit ut. . de offi. oꝛ
c.paſtoꝛalis in fi. C. de anna.excep.ut pfectins
illud eni beneficiũ a iure conceſſum ꝓ in aliqui
bus caſibus currat pᷣſcꝛiptio nõ tollit maius be
neficiũ.ſ.ut preſcriotipnẽ intenũpat ſᷣm eũ qð ẽ
bene nõndũ. hic nõ ſunt alia utilia. ico. abb.
Ccedentes. dve: aoan
. ꝛaliones que d
bent᷑ legatis 2 nũtijs apoſtolice ſedis
bſcribi nõ poſſunt. prima ꝑs ponit querelaʒ fa
dat iudicẽ ibi nolentes. ¶ cleꝛici etiam
babentes dignitatẽ ⁊ canonicatũ poſſunt ee ſin
dici ſeu ꝓcucatoꝛes clericoꝝ:de quo uide qð ł'e
git ? nõ.in. c. in nꝛa.ð ꝓba. ¶Eõ. ꝛ bi ſindi
ci et ꝓcuꝛatoꝛes:et tene menni tex. p ↄſuetudie
hodierna ꝙ nõ uiciat᷑ ꝓcuratoꝛiũ iʒ accumulen
tur plura et diuerſa noia admiſtꝛatoꝝ: iſia enim
bic ꝓ eodẽ ſumunt᷑ ſʒ ſtricie inter ſe differunt ſz
ſatis eſt ꝙ conſtat de intentione ↄſtituentis:de
quo uide qð le.⁊ nõ.in.c.petitio de ꝓcu. ſolent

.n. bec 2 ſilia ad cautelã accumulan.¶ M er

tio ibi primicerij ⁊ cleꝛi æ tene menti/q cleꝛus

ciuitatis põt cõueniꝛe ⁊z conſtiiueꝛe uniuerſuat

2 cꝛeaꝛe in factis ꝑtinẽtibus ad clexꝝ ſindicũ qui
agat noie torius cleri:habẽt eni clerici touciui
tatis pꝛopteꝛ oneꝛa ⁊ alijs eis cõiteꝛ incubeniia
iuſtã cam ↄueniendi in nnũ æ iõ poſſunt uniuer
ſitatẽ conſtitueꝛ.l.i.ff.de colł.illi.hoc idẽ uoluit
Inno. in. c.dilecta de exce.prela. circa fine:ubi
dicit ꝙ cleꝛici ciuitatis uel caſtꝛi poſſunt ↄſtuve
re uniuerſitatẽ cauſa religionis.ſ.ut miſias ccle
brent ꝓ uiuis ⁊z defunctis ⁊ ſił bus uiputa pro
oneribus eis incubentibus ut hic. Er nõ bene
ꝙ poſſunt faceꝛe uniuerſitatẽ ſine epo ⁊ poſſit
babere aliũ preſidentẽ ut bic erat primicen he
qð nõ. Inno. in. c. cuʒʒ eccleſiarũ de. offl.or. qn
mo notãter dicit Inno. in. c. cñ nõ ignons dp
ben.ꝙ ad eſſe collegij nõ req̃riẽ ð neceſſiae ꝛ
cxoꝛ. ſj ipſum collegiũ tenet locũ rectoris reſpec
tiu ſinguloꝝ facit.l.i.f. ꝙ cuiuſq; uniuenMo.
ꝙ nedũ legatis ſʒ etiã nũtijs apłite ſcdis debẽ
tur ꝓcurationes ꝑ cleꝝ ionus ciuuatis: et iteli
ge ꝙ renent cleꝛici ꝛ0e eccleſiaꝝ:un hoc onus ui
detur principaliteꝛ iminere eccleſijs ut in.c. coʒ
inſtantia de cenſi. ⁊ tenet etia eps ĩ his oubuẽ
Er. H et melius i c ego ð iureiuran. et.c. ci inſta
tia bar b oꝛdinarij ꝙ canonici appel
lant᷑ ordinarij et eſt nulgare ill? oct Rauenne
nero dicunt᷑ cardinales. ¶ Mõ. ꝙ ualet puuile
gii eximens aliquos a ꝓcuranoe lagatop ? nu
noꝝ ſedis apłice:pᷣſcripno vo n ualj T licno⸗
ꝙ priuilegiu æ pᷣſcriptio nõ babent eande ui er
ꝙ muita poſlint queri pꝛiuilegio q no pin n
pſcriptiõe facit qð dixi. j. e. c. ca. qð po iieluigi
qñ pᷣſcriptio uel ↄſuetudo nõ inducii ad lciaz
illiꝰ qᷓ pot priuilegiũ tribueꝛe.al ſecus ut ſentit H
do. An. ꝑ hoc adduco. l. de ꝗbꝰ. ſt. de legl ube
habet ꝙ inducta Aſuetudo ab. babete poleſtate

zu li
6zenin li⸗
F niaimii 1 4 conel
en o⸗One
n c ſ /lt nr

teſeſt a
Polſise t
ſee ntsl 4 .

us/
und — ulimun

„v.de incic
nibet

1a!
Nar i öttn ſn
4 Ctrtti niſn d
iert tedin

nec nhbient nll
inmn ſAtlbM)ntan n
nicraſtn noen ealis areſnis
Srigi Erboectoginecelillgn
Pas ate erveiriibasin aidasde an
cOtercre rnd don ndna wran
genes hn A iddnde dina rtonere
condennot pirari bdonuioneberr
onera deden bin derprehni enopert
Uun Yae dico inerccſis erinenbusa
Pyrietute monachonin ebus donii ur
Velaicmrioses atlgnun noiisdonton
eop ſiſennatone cinnt min dtri e
Nngiun go in olſenim ge
E? eo bedſeiur pannno lön
min galu niſinet Go Noee
Auit hicdo. Al dietcgcenai
(ibexe otra ie Vanlin
oene Nfg egalos n incligrben
alnulbene oſſmn oreſciden
ospun intennial t ie i
nnſcihoſſenor

ſi cnoſlcc iſt oſenibere Ontotüteſ

cdbii legatis ? i iig ge
. inis
drede laio phiberioni lu
lfnc. Can niſ ſciben aut⸗
teſnifneref 9 .

hn
lepnirfi
Entnitrie cnitr
8 ſo ſole kini
cNbls gaſunſinzr nch
ha Erngnin
nicinmann W

gannrzſehihſi i din

bunin hat
Ceecentes au nſ
deni ie nin
un ſin⸗ e niiiſs poſioltet

rcetlmem Een ri
mnigtitalie lin

1an onicaru po⸗
Ann us cerco⸗ ſire eeſn

diriun, opde no ce⸗ e
3 amun H Rbi 4
dochen gun nent ter poltemce
W tn rudtihaccunnſen
— lnmaaunſtaaplenen

iß ceda Gernß
lo⸗ Nealkn ninhan

lanri n
1 bigrinaqnitceit me t Slen
cinitanis por conenir t coßfliver atnai
t rnr n ſuns ginitbug ac clpſitie
HGai ie onus cribybii i ndtoru
is oopr onem e aljs as cotter ibane
ſicin ouemcnu, runi e o ooſſunt uniut
i conſtunei ,1oe o7 Loc ide voll
mo. n.cdiaa de e ore. nce Aenti
ig Ceici cuienis ne aſti beſſun oluue
mmiverfrne cauſd telgons .un idas e⸗
n Puns t Wuis 1 Adnadad
us es idenida rd. Nder
õ ioti
War i, rchcenriubic nn iniane
oin ch etciai dechicif

öro F
4 no wrin dit NIn ind⸗ roigonf

n
Ache clegij no teiriducſiu
W iolum. colegii netrſoci teaoree

luglo iui ! ſ gaulßmen

WTc

— —— — —
actnn e, ne pPIwidet A- M. a8 hice ene neent pſipo i

mr n ααιταα ρdD ſſiSis Tt

¶ De preſcriptionibus.

bʒ nim legis ⁊ qui patit᷑ pᷣſcriptionẽ nẽ alienare
ut. l.alienatõis uerbũ.ff. de Vbo.ſig.facit.c.duo
5. ꝙ canonici eccle
ſie cathedralis tenent de redditibus pꝛebenda
rum ad ꝓcurationes legatoꝝ et nũcioꝝ apoſto
licoꝝ:⁊ idẽ uidetuꝛ in alijs oneꝛibus toti cleꝛo ĩ
cũbentibus ꝙ pꝛobat᷑ iudicio meo litteꝛa in ueꝛ
¶ Gop. contra hoc ⁊ contra texiũ
ur̃ enim ꝙ canonici non debeant ad hoc aſtrin
gi quia hoc onus incũbit eccleſijs dicto.c.cũ in
ſtantia:canonici uero nõ habent eccleſiã qꝛ epᷣs

ſimul de offi.or.qꝙ nõ.

bo uolentes.

eſt ſponſus eceleſie cathedrał.S.de trãſla.prela.

.c. ij. .c. quãto.⁊ ipſe eſt qui peꝛcipit redditꝰ ec

cleſie pro oneribus incũbentibus ut in. c.niden
tes.xii.q.ii.canonicis ueꝛo ſunt aſſignate pᷣben
de pro eoꝝ neceſſarijs.xij.q.i.ꝗ.fi.unde dicun

tur beneficiati perſonaliter ut nõ glo.in.c.pꝛeſẽ
ti de offi.or.li.vVi.certũqʒ eſt ꝙ quis nõ dʒ in

bite grauari in hac attributione fienda ultra qᷓ;
poſſit:ſʒ debet conſideraꝛi ne egeat ut nõ.in.d.
.c. cũ inſtantia. So. rium uidetur difſicile nec
per doc.tactũ Ego dico ꝙ canonici non alłga
bant hic impotentiã ſʒ pᷣſcꝛiptionẽ tm q̃ꝛe fateoꝛ
plane ꝙ ſi canonicis fuiſſent aſſignate prebenðᷣ
ꝓ eoꝝx ſuſtentatione tin reliquis bonis eccleſie
remanẽtidus penes epᷣin ꝙ ipſe ep̃s ſolus pro
ſua eccleſia ſubiret hec onera arg. bon. ex bis qᷓ
nõ.in.c. de monachis de pᷣben.æ in cle. pᷣ na de
iurepa. F.i.ubi bonus tex.ſʒ prebende ſolent cõ
mũiter aſſignari pro uictu ⁊ aliis neceſſariis.d.
.F fi. xii. q.i.Ex hoc dico ꝙ in eccleſiiſ ꝛegulari

bus maxime cathedralibus in quibus de antiqᷓ

conſ etudine uel ſtatuto bona omnia ꝛemanent

penes epᷣm nel abbatẽ modica portione relicta

conuentui ꝓ fratꝛũ ſubſtentatione hec ? ſimiiia
onera debent ſubiꝛi per prelatũ ⁊ nõ per conuẽ
tum c dico in eccleſijs pertinẽubus ad inſ æ
ꝓprietatẽ monachoꝝ in quibus ponũt ꝛectoꝛes
nel uicarios eis afſignata modica portione pro
eoꝝ ſuſtentatione dutaxat ut in. d. cle.i.de iure
pa. O. i. iuncta glo.in.v. obſcruẽtur ꝙ notabis.
uero bic dicitur ꝙ ꝓcuratio nõ preſcribi
tuꝛ an ꝓcedat indiſtincte. So. Jo. de lig. quem
ſequit᷑ hic do. An.dicit ꝙ clerici n poſſunt pre
ſcribeꝛe ↄtra legatos:⁊ ita intelligit hunc tex.ſʒ
aliqui bene poſſunt preſcribere ↄtra aliquos cle
ricos puta in terminiſ.c.cũ potuiſſent ordinarij
ſeu canonici iſti pᷣſcꝛibeꝛe ↄtꝛa totũ reſiduũ cleꝛi
nã tota ꝓcuratio pᷣſtabit᷑ per alios cleros nihil
autẽ piudicabit᷑ legatis ⁊ nũtijs ſediſ apoſtoiice
et ſic ceſſat ratio ꝓbibitionis huius.c.ꝙ proce
dit ſᷣmn do. Caꝛ. niſi pſcribentes eſſent tot ꝙ idi
recte minueretĩ ꝓcuratio ut qꝛ reliqui ñ ſunt ſol
nendo uel nimiũ grauant: nã tũc poſſent appel
lare uel iudicis officiũ implorare ut.j.dicaʒ.Et
q;ꝙᷓ hoc dictũ uidat᷑ ſubtile:tñ iudicio meo iſte
tex. uehementer reſiſtit:bic eĩ non cõquerebant
legati aut nũtij ſedis apoſtolice:ſʒ clerus:nec ꝓ
ponebant ꝙ iſti oꝛdinarij nollent ꝓcurare lega
ios ſunphciuter:ſʒ ꝙ ipſi clerici legatoſ æ nũnos

deuote recipiebant ? ꝓcurabant: ipſi uero ordi

narij tenebant᷑ ꝓcuraꝛe æ ꝓcurantibus ad expẽ
ſas ſubſidiũ imꝑtiri.unde pondera hoc ultimã

ex quo clare tnfeꝛtur ꝙ delegatis nil dcerat i
curationibus debitis:ſʒ totuʒ onus icũbebat re
ſiduo cleri:⁊ tñ papa mãdat ut boc onꝰ ab om
nibus ↄpeteꝛet᷑ etiã ſi longifſimo tpᷣe aliqui pro
curationis officiũ nõ impenderint reddens rati
onem ꝓ in talibꝰ pᷣſcriptio nõ ꝓcedit. Hoc er
go nidet᷑ impꝛeſcriptibile ſoꝛte ꝓpter bonũ obe
dientie ar.j.e.cũ nõ liceat:?⁊ ꝓpt᷑ utilitatẽ cõeʒ:
facit optime ad predicta qð nõ.in cle.i.ð cenſi.
iuncta glo.in ueꝛpo legitima. Ex qua iũcto tex.
infert ꝙ in oneribus alijs preſcriptionibꝰ ualet
preſcriptio ꝑ aliquos clericos uel ecclias cotra
reſiduũ cleri:⁊ ſic al ↄſului ĩ qõne facti que taliſ
erat. Quedãa eccleſia nõ curata per tepus de cu
ius initio non erat memoria cũ alijs eccleſijs ci
uitatis ad onera cõiter incũbẽtia mime ↄrribuit
ſʒ alijs ſoluentibus ꝓ rata illa mime ſoluerat uꝛ
gebatur ꝑ cleꝝ ut ſolueꝛet cõſuetudine no obſtã
te:dixi ꝙ poterit ſe defendeꝛe ex illa pꝛeſcriptio
ne:allegabã dictã cle.primã ð cenſi. iuncta gio.
ubi ꝓbatur ꝙ pſcriptio ꝓdeſt in bis oneribus
uitandis:in his tñ que pᷣſcriptibilia ſunt. ⁊æ for
te ideo illa glo.adiecit hanc limitationem qꝛ du
bitabat nũ quid aduerſus caihedraticuʒ currat
pſcriptio:nã glo.in.c.quicunqʒ.xvi.q vij.uolu
it ꝙ licet currat preſcriptio in quãtitate:no ti ĩ
totũ ut nihil debeatur:aliud iñ ſenſu Archi. in
c.i.de preben.li.vi.⁊æ plenius de hoc peꝛ Jo.
an. in. c.cũ uenerabilis de cenſi. Itẽ dubitat in
caritatiuo ſubſidio:ſentit eni Jo. an. in. d. c. ue
nerabilis ꝙ nõ poſſit eccleſia ſuo noie allegare
prꝛelſcriptioneſc ide in ꝓcuratione ratione uiſi
tatiois ut in.c.cũ ex officij.j. eſt in ꝓcuratõe le
gatoꝝ ⁊ nũtioꝝ ſedis apoſtolice ut hic:ſũt eꝛgo
queda imoreicriptibilia.in alijs uero onerib re
gulariteꝛ currii preſcriptio ut etiam ſentit Jo.
an.i.d.c.cũ ueneꝛabilis:uidemꝰ eni ꝙ i q̃rta de
cimaꝝ ? mortuarioꝝ currit preſcriptio et cotra
epᷣm ut in.c.de quarta. S. e. Iẽ una eccleſia pꝛe
ſcribit decimas in ꝑochia alterius.S. eo. ad au
res.⁊.c.i.e.ti.li.Vi.Et preſerum hoc procedit i
preſciiptione tanti tpis de cuius initio no ẽ me
moria: ula eni preſcriptio babet uim ntuli ſen ⸗
ceſſiõis.d c.i c.l.hoc iure.. ductus aque.ff &
aqua quoti. æ.l. i. . i. . ij. . l. ij. H. pe. ff. ð aqua
pln. ar. preterea uidemus ꝙ i preſcripioe ceſus
2 ſuitioꝝ ſufficit allegare im ips ð cuius imtio
nõ eſt memoria alia ca no allegata qꝛ cã Einne
ut nõ. Jo. an. in. c. Cuenit de cenſi.? Hir. in. l.
cũ de in rẽ ueiſo.ff.de uſu.æ glo.i.c.nullus eps
.ei. q.i. ergo forcius hoc eſt admittendũ i pᷣſcrip
tione libectatis:⁊ plenius de boc uideas in dic
to conſilio.xcv. QNanc quero: ceriũ eſt ꝙ pa
pa põt aliquẽ eximere ab iſtis oneribus ut hic

2 in. d. c. cũ inſtatia nnũquid onus incubens imi

neat inſoliduʒ reliquis.æ eſt nõbilis qõ ? quoui
diana cũ ſepe ciuis uel cõitatiuus uei toꝛelis ab
6 4

„ O

2è u:l, , nI r = manonk

Me preſcriptionibus

ifſtis oneribus eximat᷑ an integꝛũ onus omnibꝰ
incumbens remaneat reliquis ut prinilegiuʒ ſic
iendat in diſpendiũ alioꝝ cũ alij plus aggꝛaua
buntur quibuſdã exemptis.iſte tex. facit ꝙ ſic ⁊
idẽ uidetuꝛ nelle dictũ.c.cũ inſtantia facit optĩe
.l. ab omnibus. ff. de le.i.ubi patet ꝙ ſi teſtatoꝛ
mandauit peꝛ heꝛedes ſuos ſolui cẽtũ: ⁊ poſtea
aliquẽ ex beredibus exemit ab onere ſoluendi
tenent reliqui ad integꝛã ſolutionẽ.nã ⁊ pꝛicepſ
qui habet plenirudinẽ poteſtatis põt quem uult
ꝗ muneribus eximere ⁊ cui nult onera iponere
ut patet. C. de pꝛofeſſo.æ me.l.medicos ⁊.ff. de
iuꝛe imu.pꝑ totuʒ et.l.una.C.de ſuꝑindi.li.x.in
contꝛaꝛiũ facit qdᷣ nõ. Spe.in ti. de cenſi. F. nũc
dicendũ.v.qͥd ſi uniueꝛſitas:ubi dicit ſi aliqua
uniuerſitas tenet᷑ ad aliquaʒ anuã preſtationem
dno ſuo ſi dñs aliquẽ exemerit nõ tenent᷑ illi ðᷣ
uniuerſitate ad itegꝛã ſolutionẽ ſʒ tiin minꝰ quã
tuʒ eſt illud qðᷣ debebat ſoluere pꝛiuilegiatus:et
idẽ uidetur ſentire Haꝛ. in. d. l. ab omnibus in
obliga.ex cõtractu ut uno liberato reliqui nõ te
neant᷑ inſoliduʒ ar i. I. epiſtola æ.I.ſi unus. J. an
te omnia.ff. de pactis cũ ſiłbus ⁊ de hac queſti
one ibi per euʒ:⁊ plenius per Jo. an. in. c.ij. de

imu. ecc. z cõcludẽdo z reducendo omnia ad ↄ

cordiã dicerẽ ꝙ ſi onus iminet pluꝛibus non in
ſolidũ ſʒ ꝓ niꝛili poꝛtiõe:⁊ tũc aut icũbit ex cõ
tractu aut ex ultima nolũtate aut ex diſpõe iuꝛiſ
cõis aut ex conſuetudie pꝛimo caſu nno exẽpto
per creditorẽ:alij tenẽtur pꝛo uirili poꝛõe 2? nõ
inſolidũ peꝛ iuꝛa ſupeꝛius allegata ſacit.l.i.E. ſi
pluꝛes una ſentẽ.ſecus ſi fuiſſenr obligati inſoli
dum ut.l.fi ff de duo.reis nõ. MHaꝛ. in. d.l.ab

omnibꝰ. po caſu cũ tenetur ex ultima uolũtate:

2⁊ ſi teſtator exẽit aliquẽ ꝛeliqui tenẽtur inſolidũ
dicta.l.ab omnibus:quia hoc uidetur fuiſſe de
mẽte teſtatoꝛis cuius mẽs eſt habenda pꝛo lege
ꝛxiij q.ij.ultima uolũtas ⁊ dicta.l.ab omnibꝰ.
ʒ caſu cuʒ ex iſpoſitione iuris imꝑator ſolus
põt eximere ꝛegulaꝛiteꝛ in tpᷣaliqus ⁊ papa ĩ ſpi
ritualibus et onꝰ accꝛeſit alijs:et ſic itellige hũc
tex.et ea que plene nõ.peꝛ Jo.an.in dicto.c.ij.
8 imu. eccle. alij uero reges pricipes et baꝛões

et ſimiles nõ habẽtes inꝛa impij licet poſſint exi

mere aliquẽ in eoꝝ preiudiciũ:nõ tm in preiudi
ciũ alioꝝ er rei publice:et ꝓ hoc tex.optimꝰ ĩ.l.
uacuatis iũcta glo. et Haꝛ. C. ð̊ decuꝛio.li.x et
per eundẽ Bar in.l.ij. ff. de iure imu. nbi nide
Iaẽ dſicerẽ in obligatis ratiõe ſtatuti et ſic diſti
guerẽ Haꝛ. et Ja. de aꝛe. in. d. l. ab omnibꝰubi
dicũt per illã.l.q ſi ſiarnto cauetur ut cõitatini
teneãtur ſoluere ſalariũ poreſtatis et poſtea nil
la aliq̃ eximit᷑ ab oneribus tenẽtuꝛ reliqui cõſta
tini ſolueꝛe integꝛũ ſalaꝛiũ hoc puto neꝝ niſi ex
cã rationabili quis eximat᷑ per inferiorẽ nt in.i⸗
.i. C. de dᷣcre. dᷣcurio li.x. ſentit Mã i. d.l.uacn
atis in fi. In qᷓo mẽbro in obligatis ratõne 9
ſuetudinis credo idẽ dicẽdũ ꝙ in obligatione
ey cõtractu quia ex quo omnes tenent ad onns
ratione ↄſuerudis non debet nnus eximi i alio

— —

GTr

2=
Rawct

rũ preiudiciũ facit qðᷣ nõ. Jo. an.iĩ addi Spe
i. d. S. nuc dicẽduʒ ĩ tertia colna ubi di dis
cõſuetudie forẽſes oſueuerũt ẽe imunes aln
ribus nõ poſſunt nũc ad illa ꝑ ſtatutum oblizs
ri facit qð in ſimili nõ. HBaꝛ. in. 1. q ſemel ſs
decre. ab or. fa.? predicta nõbis. Ex bis inferi
ad queſtionẽ quid ſi multi peꝛ prinilegium ao
ſtolicũ ſint exempti a procurationibꝰlegatorum
ita quod alij nimiũ grauẽt. So. modicq leſionẽ
debent ſuſtinere ut in.l.quotiẽs.C. de preci. ip.
offe. nõ. i. c. ?ſcꝛipta.xxvV. q.ij.et etiã magna ubi
clare cõſtaꝛet de intentiõe pape ut in. c.i memo
riã.xix.di.ſʒ in dubio pꝛinceps non pᷣſumi hoc
uelle ut in. c. ſuꝑ eo. de offi. dele. et melins in. c⸗
ſuggeſiũ et.c.duecti de deci.⁊.l.ᷣex facto.ff. ᷣ ul.
⁊ pu.quo caſu dicit hic do. Car. ꝙ reliquus cle
rus põt ꝛeſiſter̃ ne ſoluat totã ꝓcurarionẽ 2 ap
pellare expꝛeſſa in appellatione hac cã qꝛ enoꝛ
miter ex hoc gꝛauãtuꝛ ⁊ debebit pᷣnceps boc ni
ſo priuilegia illa reuocare tanqᷓ; tẽdentia ad no
xã.d.c.ſuggeſtũ nel ꝓcuꝛationẽ minuer:⁊? iia di
cit ſe cõſuluiſſe. ego alit᷑ dicerẽ et ſic:ꝙ aut pui
legia fuerũt conceſſa ꝓprio monu principis:x t᷑
nõ uideo ſuꝑ quo poſſit fundari appellano cuʒ
cõtꝛa principis diſpoſitionẽ nõ ſit licitum appel
lare.ix.q.iij.cũcta peꝛ mundũ et.c.ꝑ principalẽ
ſʒ ſi nimiũ grauat debet iploꝛari ꝛemediũ a prin
cipe cuius eſt decerneꝛe de ſuis pᷣuilegijs ut nõ.
in. c.cũ ueniſſent de iudi.et in.c.ſuggeſtũ pᷣalle.
Si ueꝛo fuerint cõceſſa ad inſtãtiã tunc poteꝛi
dici ꝙ emanauerũt uel peꝛ ãbitionẽ vł iportuni
tatẽ impetrantiũ.ꝙ ſi princeps ſciuiſſʒ ꝙ aliap
ceſſiſſẽt nũqᷓ; Oceſſiſſet cũ tãto eoꝝ piudicio:ma
xime cũ ſint ↄtra rẽ publicã et a iuꝛ dãnata. C.
ſi cõtra ius uel uti.publi.l.fi.et.l.uacuatis.C. ⸗
decnꝛio.li.x.et ſi hec exceptio non adminit pote
rit appellari aꝛ in.c ſuꝑ eo.de offi. ðᷣlle. bec ni
gẽtuꝛ de mẽte Jo. an. in ſimili queſtione in.d.
c.ij. de ĩmu. eccle. Itẽ per predicta uidet ſolui
queſtio quã inſolutã ꝛelinquit hic Moſt. queris
quid de capellis nolẽtibus cõtribuere ad expen
ſas que fiunt pro cõſecratione eꝑiſcopoꝝ ſuoꝝ
pꝛerendens ſolã pꝛeſcriptionẽ uł ↄſuetudinem:
et aꝛguit ꝙ nõ iuuentur peꝛ hoc.c.cũ ſuis ↄcoꝛ
dãtijs:demũ remittit ad nõ.in.c.ut prererite de
ele. Ego dico ꝙ expenſe principalitei incũbunt
ipᷣi prelato cuius factũ agitur ut nõ.in.d.c.ut pᷣ
terite. Si uero facultates pᷣlati nõ ſuffciut:tunc
alij ſubditi tenent᷑ ad caritatiuũ ſubſidiũ ut i.c.
cũ apoſtolus de cenſi.et nõ.in.d.c.ut preterite.
So. ergo queſtionis dependet nũc an cotra ca
ritatiuũ ſubſidiũ currat preſcriptio:? an ſaltem
poſſint aliqui cõtra reſiduũ cleri preſcribẽ que
ſupra ultꝛa alios plene examinaui. Hii. ab.

Caſus:
Bm non liceat. Sibai
tus nõ preſcribit obedientiam contig

prelatũ.ſunt due partes.prima repꝛchendit ſ
tũ iſtoꝝ quibus ſcꝛibitur expꝛimẽdo cam. fo

4

ſ

igei vele ſe er
inagi eitnihuizti
1cdeſſi ppalthe eale oſt eni
ceiſſideneſtn pmn imnligrin
xen apinl leil mri l c0is
glince nn crobet it lnt g ilalin
min:fonz mninb an ulem⸗
mi ; induiimpr nſij
lanrs fpoubz,os
ncytaile culuberdiot bi r inf.
oulunmenũcho ic' apii prinepelt
ſenmur eo ilu ter di Iunoc inc dletie
n.r Cde g bnſa 1 ignirnes erce ſͤr t
cöler uneur nen a apietnhzche ſi
Dot:ſats dee ft iſe er in c Olecinc nn
In. Drodo nioe tcho a ſit emti9
Capimliabttchcorſeſinamſimalounug
ani,ſaciunt i mi conns ini a beden
ornn in onſt t tebbi a
cedoteri de wſcib An cide Dauri
dis cecſoectcditabtee anmnie
nlela eot nſfo eo i ntii
inſingelg noniis aſtc g fia
gull bockrüt Inno ridl
Aueiucſenbi dict Gln i nciil
hubſcioffeii hcaplni 4
lonleſs gerſec odo, i .
1 otuli luc ſngrlin e
nn in cac pbiij llat doe

.
oici, b⸗

Nſbi lennafli ialbss 19 ſeguar

thiſetöe,⸗ Rerienorgr
aid, Olori
le Weonſſ

ADbantee
Ris e Nnin NN

idel pefü Deuntoni niiminn
ct ſe coloſſe go lt enia ſecai
ſgu ienit nſtgr on il e
noſceo ſp no ſt neni Apelune
cum hnmmps ipſtne iſt liungi
r r Mj in pe nmia e, Prneſst
nimũ ganr ocha mi mufiin
xr auus ef ocumer or iis paſlxſo n i
cM enſen de id, a inc ggeli ile
mon fenin cöteſ ad intiti une potan
Ndgenumnerir d perintioſe oruni
miinerdi NrnchsſCuſc dad
cſer ich ecſcai adcam
õü acn
ſcda s Udni idi Ral mant J
õ dnd⸗
ri pelan n inc ihed de ſice
gumdener Jo n fſnii we
ci deimd erce. Ji N RM
ſtoi toſn winantbi
tid de ahelis gſetdis Gönbogettl
ſas gve tunt hio

Zerraroett nn

, —, — 3 „
NXI aomezS levin Ay II mngat P A' rplo 8 „r = rr* 2₰ 7
X/⸗

¶ SGe preſcriptionibus

lud conigi pꝛecepit ⁊ exceptionẽ remouet ibi iõ
qʒ. 6. pꝛimo ꝙ eps dicituꝛ eſſe caput oĩuʒ
ðᷣ dioceſi. Inferiores uero prelati dicunt᷑ eẽ mẽ
bra et ſic nõ ſolũ canonici dicunt᷑ mẽbra ut ĩ.c.
nouit de his que fi.a prela. facit ꝙ le. ⁊ nõ.ĩ.c.
lignificaſti de elec.in fi. 6. fo ꝙ quis non
põt eſſe ſine capite:eſſet eniʒ acephalus de quo
uide tex. cũ gloſ.in.c.nulla ratione.xciij. di.Et
nõ.ꝙ caput eſt honorabilius mẽbrum qð ſit in
corpore:mẽbra eiʒ ſequunt᷑ caput ⁊ non contra
hinc eſt ꝙ ſolũ.ſ.caput ſine alijs mẽbriſ facit lo
cũ in quo ſepelitur religioſũ.l.cũ in dinerſis.ff.
de religio.æ ſump.fu.et amputato capite fruſtꝛa
iactat ſe quis h ꝛe reliqᷓ mẽbra.i.q i.illi ↄferunt
1 in fine. s tern ꝙ oẽs cleꝛici dioceſis etiã
f ſi ſint pᷣlati tenẽtur epo ad obedientiã ⁊ reuerẽ
tiã ↄcordat ꝙ le. æ nõ.in. c. is que ð ma. ? obe.
ubi fit mentio de obedietia ꝛeueꝛẽtia ⁊ bonoꝛifi
cẽtia. ⁊ dic ut ibi de ꝗria inter hec:et aduerte qꝛ
uidet᷑ nelle iſte tex. ꝙ nõ ſolũ epᷣo tenẽtur obedi
re et reuereri ſʒ etiã capiiło nt pʒ ibi. Archiepᷣo
2 ecclieſnã appellatõe eccłe uenit capitulũ ut in
Cc.ꝛeq̃ſiſti de teſta. Jo. an. intelligit iſtium tex. re
ſpectu capituli ſede nacãte allt.c.his qᷓ ⁊.c.cum
olim de ma. et obe. et ſic ſentit ; ſuꝑſtite epᷣo ñ
tenent᷑ infeꝛiores capitulo ad obedientiã 2 reue
rentiã. Ego vo dico orium Eꝑ tex. expreſſuʒ i.c.
cũ cleꝛici ð vbo.ſig.ubi pʒ ꝙ cleꝛici inꝛãt obedi
re epo ⁊ eccłie.i capitulo:⁊ dicit ibi tex.in fi. qðᷣ
P tale iuramentũ epo tãqᷓ; capiti principalit ob
lg antur ⁊ illũ tex. dicit Innoc. in. c. dilecti de
ma. ⁊ obe.ꝙ ſpñalia ⁊? dignitates eccłe ſũt cõia
et cõiter tenẽtur ꝑ epm et capitulũ Iʒ eps ſit ca
put: ſatis bene facit ille tex.in.c.dilecii cũ mat᷑ia
ſua. Mrobo ratione epps oĩa facit aut cũ ↄſilio
capituli aut cũ conſenſu aut ſimul ꝑ utꝛũqʒ expli
cant᷑:faciunt ei unũ corpus iur ea q habetur et
notant᷑ in. c. nouit ⁊. c. qᷓto de bis q fi.a pla.? ĩ
c.edoceri de ꝛeſcꝛip.⁊æ in. c.i.de ꝓcura.qᷓ rarõe
oes de dioceſi debẽt exhibere reuerentiã er obe
diẽtiã epᷣo ⁊ capitło:ſʒ epᷣo tãqᷓ; capiti ñ ſic dico
in ſingulis canonicis qꝛ aliud capitulũ alind ſin
guli ꝓ hoc faciũt nõ.ꝑ Inno.i.c.cũ dilectus de
ↄſuerudie nbi dicit ꝙ ſinguli canõici ñ habent
publicũ officiũ ſʒ capitulũ. Ich nõ.ipſe ĩ.c.uin
toniẽſis de elec.ꝑ do. An. in. c.illa.e. ti. et ſic ali
ud capitulũ aliud ſingnli ut hic dicit Jo. et dic
ut nõ in.c. ad ꝓbãdũ.j.de re indi.xij. q.ij.qui
manumittif: nec ob.illud.c.his q̃ et. c.cũ oliʒ al
legata ꝑ Jo. an. qꝛ dico ꝙ uacãte ſede debet᷑ ca
pitulo obediẽtia æ reuerẽtia principalꝛ et inſoli
dũ ſicut epo.ſʒ ſede repleta debet᷑ acceſſorie tã
ꝙᷓᷓ mebris epi facit quod i ſili nõ. Joa.mo.ĩ.c⸗
ſuꝑ eo.de her.li.vi. Mp. tex.⁊ ur ꝙ liceat
ꝛcedẽ a pᷣlato ut in. c. ane. xxiiij.q.ij.⁊.c.qꝛ dili
gẽtia de ele.cũ ſilibꝰ. So. diẽ glo. i. ꝙ regularit
ꝓcedit ꝙ dů ĩ ter. fallit ĩ caſibꝰ? in crie heĩſis
h. fo ĩ ſciſmate. ʒ in crie notorio fornicatiois.
qeto ĩ ſimõia ĩ oꝛdie ↄmiſſa ſi ꝓbari pñt.xxxij.
di. F. ueꝝ. In alijs auté cribꝰ Et ſi ſint notoria

ſ licitũ ab obediẽia plati añ ſñiaʒ eü ferẽdaã
recedeꝛe.viii.q.iiij.nõne et nõ bñ hãc gl. 15 nõ.
glo. in. e. nullus.xxxij. di. Quare ãt in pdictiſ ca
ſibꝰ licitũ ẽ an ſñiaʒ ab obediĩẽtia ꝛeceder̃ diẽ gl.
inuoluti in ill cib ſt a iuꝛe luſpẽſi. ¶ Sʒ 3
hoc glo.inſtat: nã ⁊ alij crioſi uidẽt ꝓbibiti
ceptõe ſacꝛamtoꝝ ð ↄſe.di.ij.quotidie So. diẽ
glo. ꝙ canõ dicẽ ꝙ iſtos ſimõiacoſ æ fornicarioſ
nitare poſſumſʒ alios ñ niſi ſint excõicati ułᷣ ſu

ſpẽſi uel

* ls. Vrs er ers nend pte, T

depoſiti.hec glo.ſʒ Jo.an.⁊ bñ ñ red

dit ſufficiẽteꝛ rõeʒ diuerſitaris qꝛ repetit ipʒ:q̃ꝛe
vo ipᷣe Jo. an. diẽ rõ diuerſitatis ſeu ſpälita
tis ĩ ſimoniaco i ordie ẽ qꝛ intꝰ ortꝰ occidit q;
tũcũqʒ occultꝰ:ut nõ.ue ſimo. tãta vẽ tex. i. q.i.
quibuſdã fornicatio aut iquirat aiaz ⁊? corpuſ.
Itẽ qꝛ nimis freq̃ntat᷑ iõ iura magis exaſperãt
xxxij q vij qͥd i oibꝰ=.ff. ðᷣ pẽis aut fea ĩ fi. istᷣ
nõ. Gof.i. d. c. tãta. Adueꝛte latiꝰ qꝛ cũ q̃ꝛit᷑ an
2 qn ſit licitũ recedẽ ab obediẽtia plati.pꝰ.n.lʒ

gaßñ p̈larꝰ

ẽ ab eccła pᷣciſus ut qꝛ ẽ excõicatus ðᷣ

appł.c.paſtorał iĩ fi.=.xi.q.iij.excõicatos ⁊.c.cũ
excõicato ⁊ dicit Inno.ĩ. c.i.ð ſciſmati. qᷓtũcũ
qʒ iſie toleiet dũmõ ꝓbari poſſit ſi nocat aliquẽ
ſubditũ ad oꝛdics uł alia ſacr̃a:põt ei dici nõ re
eipiã hoc a te qꝛ es excõicatꝰ:vñ ribi pricipãdũ
n ẽ ⁊ ex hac cã ſtima ẽ appellario ſʒ eũ. ſecꝰ diẽ
ĩ aliſs puta irregularibꝰ ifamibꝰ æ alijs crioſis
qꝛ 3 eos nõ eſſʒ admittẽda tał exceptio nõ reci
piã hoc a te qꝛ es irreglaris:ſuffic.n.ꝙ toleꝛet
Viij.q.fi.nõne.Rõ diueꝛſitatis ſʒ eũ ẽ qꝛ excõi
cato nõ põt cõicari ſine piculo ſʒ ĩ alijs ſecus:2
adð ad hoc qð nõ. idẽ Inn. i. c. ĩter diſectos
exceſ. pᷣla.⁊ ĩ.c.ſciſcitatꝰ ðᷣ ꝛeſcꝛip.⁊ ĩ. c. cũ ſup ð
offi. dele. Idẽ ꝙ ĩ excõicato diẽ bic Inno.i no
torio fornicatore ⁊? ſimoniaco ⁊ hoc ea rõne qꝛ

ab eoꝝ obedienn
.F. uex ¶ M

entia ſua auct᷑e recedẽ Iʒ xxxij. di.
õ. bñ hoc dictũ ⁊ idẽ uoluit gl hic

iʒ nõ ita clare. Ex quo hẽs ꝙ nõ ſoſñ ĩ diuinis
poſſumꝰ ꝓpꝛia aucte uitaꝛe foꝛnicatoꝛc notoriũ
⁊ ſimoniacũ in ordine.ſʒ etiã poſſumꝰ recedere
ab eoꝝ obedientia:iura ti clare nõ dicũt:ſʒ po
teſt ſic argui ꝓ hac opione. Iſli ʒ cõeʒ opionẽ
ſunt ipſo iure ſuſpenſi ab officio: de quo dic ut
nõ. in. c.ueſtra ðᷣ coba.cle.⁊ mulie 2 in.c.peꝛ tu
as de ma. ⁊ obediẽ.ergo ⁊ a beneficio ut nõ.in
cle. cupientes de penis in glo. non nonum. pre
terea ſuſpenſus ab officio eſt ſuſpenſus a iuꝛiſ
ditione ut nõ ĩ.c.cũ dilectꝰ de oↄlue. Sʒ an hoc

ſiteuerum indiſtincre ꝙ notorius fornicator ſit

ſuſpẽſus ab officio:dic ut nõ.i.d. c neſia. Idẽ
qð ſupra dic in alijs preciſis ab eccleſia ut in ſu
ſpenſis ⁊ depoſitis ut bic in glo.⁊= in dicto.c.i.
per Inno. ? hec eſt ratio ſpecialiratis in hereti
co ⁊ ſciſmatico:hereticns enim eſt priuatus om
nmibus iuribus z bonis ⁊æ eſt excõmmuicatus ut
i. c. excõmunicamꝰ de here.=.c.nergentis.eo.ti.
7.c.cũ ſecundum leges eo.ti.lſi.vj. Sciſmaticus
etiam eſt excommunicatus ni in. c. licet de elect.

libꝛo. Vi. 2

.xxiij. diſtinctionelin nomine domini.
Adde alios duos caſus muliũ nobilcs. prim 5

3

nowo foarunu RP ſ Ppſ 2Sofeno

CX n4 Pſmpuio ⸗ ywda

ponit glo. in. e. lacerdotes.ij. q. vij. li pꝛelatꝰnõ
fuat canões:⁊ nidt᷑ h mirabile nec iudicio meo
apꝑte iure ꝓbat᷑:põt iñ adduci.c.alieni.ij.q.vVij.
Fʒ nõ facit multũ intelligendo nt ibi nõ. glo. que
intelligit illã tex. in ſciſmatico: poſſet in intelligi
in nõ obfuante canones illos cotenendo qꝛ no
cꝛedit eccleſiã habere ptatẽ condendi:talis eniʒ
qʒ puniri ut hẽticꝰ ut nõ. gl. in. c. generali ð ee.
li. vi. facit tñ ꝓ illa gl.alius caſuſ quẽ põit Jo.
an. in. c.i. de cenſi.poſt Moſti.æ melius lodtur
2 clarius Hoſti.in.c.ſʒ in corꝛigendis de offi.
or. ubi dicit ꝙ ſi platul conigens ſubduũ eodẽ
peccato mortali equali uel minori noiorio ſit ð
reẽrꝰ uẽ appellatũ ab co:⁊ uide nõ.i.c.ð pore 6
ap.i fi. ubi diẽ ꝙ a pᷣlato eẽt religioſo coſtuuto ĩ
mortali peccato cuius cꝛimẽ eſt noloriũ łH famo
ſum ſi eſt incorꝛigibilis põt appellaꝛi:⁊ ſi deteꝛt
bn qͥdẽ alł acꝛiteꝛ puniꝛet᷑ ꝑ.c.de poꝛi.de appel.
? reddit cãm qꝛ iudicialis correctio ad tale pᷣla
iñ nõ ſpectat.iij.q.vij.iudicet:⁊ qꝙᷓ iſtoꝛum ſii
magna auctas: ego tn boc nõ puio ue æ eſt ex
pᷣſſie ↄira auctem buius glo.q dicit ꝙ regularit
eiiã ſi cꝛia ſint notoꝛia no eſt licitũ an ſmaʒ ꝛcce
deꝛe a plato. vViij.q.iiij.nõne ⁊ ide nõ. glo. i. d.
c. nulluſ 2. d. c. ſaceꝛdotes: ⁊ ad.c.iudicet dic ut
rñdet Gra. i. F. itẽ in euangelio ea. ca. q. Vij. ꝙ
crioſuſ nõ iudicat ex merito uite al.ſibi nocet ſi
eius iudiciũ non debent ſubdui uitare qdiu io
lerat᷑ ad boc.c.diciũ.i.q.i.⁊ ſac opiime qð nõ.
Inno. in. d. c. ſciſcitatus:⁊ uide bonũ tex.in.c.
laceꝛdoteſ el.ij.ij. q.vij.ubi iꝛadu ꝛcgula ꝙ ſub
diti debet obedi pᷣceptiſ platoꝝ Iʒ ipli alit agat
iᷓᷓ debeant niſi in fide erꝛauerint: ⁊ ſic ſolũ cxci
pit unũ caſum:nõ eꝛgo ſʒ ab eis ꝛccedẽ pꝛetcxiu
cris niſi reꝑiat᷑ iure ꝑmiſſuʒ qð nõö. ¶ luma
glo.diuidit principaliter in tꝛes ꝑies.in pꝛnna
ponit.xxvi.caſus in qͥbꝰ preſcupiio no ꝓccit
aut dormit.i fa ponit qͥnqʒ ꝑſonas qᷓ no pſcꝛi
bunt.in tertio ꝓpe fi.format uni Sriu icx.⁊ lol
uit: fa ꝑs ibi ite qͥdã ſunt tertia ibi ar.ↄira. &.
ꝓ itelleciu pᷣme ꝑtiſ ſcias ꝙ qñʒ ꝑſcriptio cuꝛꝛit
qiz ꝑ intenuptione tota tela ↄquaſſatuꝛ lia ꝙ nõ
ꝓlint pcedenua ipᷣa qð qn cõtingit nõ eſi maie
ria nia:ſʒ eã expediui.ð. c.illð qanʒ vo pᷣſcripuio
dormit t incboata ꝓpt aliqð accidens ſuꝑuèi
ens:nõ tñ conqꝗſat᷑ pſcripiio:ſʒ ceſſanie impedi
mento currit et ↄtinuãt᷑ pcedẽtia ipa cũ ſequẽ
nbuſ nec eſt iſia m nia Iʒ cᷓ tradidi i. c. ex ꝛal
miſſa. ð. e. Qnʒ vo pᷣſcripuo nullo mõ cunu ita
ꝓ no eſt opꝰut inienũpatr᷑ ant ui doꝛmiar: æ bee
C ꝓpe mã nꝛa:et ſic gl.ipiineni põu bic aliquos
caſus in qoꝰpſcripuio dormit: ſcire.n. debes ꝙ;
lex ſeu canon i multis caſibꝰdiꝛccte ĩpedii uſuca
pionẽ nt in tex.nr̃o et młis caſibꝰnotaus i gl.
in qbꝰcaſibꝰnon ꝓdeſt bona fides poſſidenti ut
dici tex. in.l.ubi lex.ff. de uſucap.et q̃tenꝰp gl.
dicit ꝙ in rebꝰfiſci nõ currit uſucapio min pfec
n Nan ſiſci explicat in tpᷣe pſcꝛiptõis:na in Oaiũ
. x. in. l. quis. ff. de uſucap. 7 in. 1. iner qᷓtu
7.I. ĩ oĩbꝰ. fl. ð diueꝛ. et tẽpo. pſcꝛip. el. l. i. C.

Be preteriptionibus.

poſſe uendere ſine decreto uel prelail

de qᷓ rien. p. nec ẽt hic doc. ðclarãt. Ego vo q
ca lati.j.c.cũ nobis qꝛ hoc.c.ſatis ẽ onetali,
Et circa iſtã pᷣma prẽ glo.qꝛio qͥd fi lex ul ea
non directe ſeu expᷣſſie nõ inbibet uſucapione 6
tacite ut qꝛ ꝓhibet rẽ alienaꝛi nũq poſſu nluc
pi ſeu pᷣſcribi: ⁊ ur̃ pᷣꝙ ñi qꝛ res ꝓhibiia aliea
i taciie ꝓhibet᷑ uſucapi ut nõ glo. in. d. l. cu lex
uf tex.in. I alienatois vbũ.ꝑff. ð Vb. ſig. ubi dicit
qꝙ alienatõis vbũ ↄuinet uſucapionẽ. uix è enm
ut no uideat allenare q patiĩ uſucapi. In Zannʒ
facit qꝛ ꝛes minoris ꝓhibent᷑ alienaꝛi ſine decꝛe
io. C. de pdi.mi.ſine ðcꝛeto nõ alie.ꝑ totũ:⁊ ii
pot picribi ſi bõa fide res fuit ẽpta puta qr ep
ioꝛ putabat iliũ maioꝛc ut.l.ij. F. ſi a pupillo. f.
ꝓ eptore. Ité res eccłie ꝓbibent᷑ alienan de ꝛe.
eccle.no alie.ꝑ totũ:⁊ in pſcribunt᷑ ui hu:ʒ poſ

ſit rnderi ꝙ iura nõ ſimpłꝛ alienauoneʒ ꝓhibet

reꝝ pupilli uł minoris uel ecclie ſʒ ꝓhibem ſine
ca ⁊ certa ſolenitate:⁊ ſic iura nõ reliſtut ſimpla
alienatot ut ſentit Haꝛ. in. 1 fi. C. in qͥ cais.in
ite. re.ñ ẽ re. Jẽ aliud ẽ expſſe ꝓhibẽ uſucapio
nẽ aliud tacite puta ꝑ ꝓhibuione uſucapiois ut
nõ.glo.in.d.l.cũ lex. Dro ſolone dico ꝙ qnʒ
lex ꝓhibet re alienari qꝛ eiꝰcomertiũ br̃i n pot
nec poſſeſſio ut in ꝛebꝰlacris ⁊ religioſis ⁊ ſpua
libꝰꝛeſpectu laico ꝝ:et in illis no ꝓcedil uſucapio
qꝛ deficiẽte poſſeſſiõe noõ ꝓcedit pſcriptio ui ic.
caʒ. S. e. qnʒ res ꝓhibet᷑ alienari ſimplꝛ fanoĩ ip
ſius rei:exẽplũ in fũdo dotali:et tũc pꝛc bibino
ipᷣa ipedit uſucapionẽ ichoari ut i.l.fuduʒ. f de
fũdo dota.nõ. gio. ? Haꝛ. in.l.ij. C. de ulucap.
ꝓ eptore.iʒ ſi crat inchoata ⁊ poſimoõʒ ſupuent
qlitas ſuꝑ qᷓ ſe ius füdat in ꝓbibuuõe uipuns q⸗
pꝰfaciũ res cfficiĩ dotal: æ tuc nõ ipedii uſua.
tex.ẽ in. d.l.ſi füdũ ff.ð fũdo do. Ide ẽ q ns
ꝑuẽit ad puilegiatũñ ut no poſſit ð cũ pſenbiut
nõ. Jo. an. in. c. unico. de inẽ pa. i. vj. itellige
ſeꝑ ꝙ poſſides ſu bone fidei ut qꝛ ignorat Abi
binone iuris ꝓbabilit᷑ alł at erroꝛ iuris nõ mua
ret in uſucapiõe.d. S. ſi a pupillo ⁊.l nqᷓ.ſt de
uſuca. nõ. in. c. aplice de dona. Onz ꝛes no rro
bibeĩ ſunplꝛ alienare: ſʒ ſine ceaia ſolenitaie uti
rebꝰ mioꝝ ⁊ ecclie: et tẽ data bõa fide et enclſo
iuris errore ꝓcedit pᷣſcriptio ſi hʒ 2citutia ſus
ut in Sris allłatis ſuꝑifac qð dii..c.c. ð qua
utputa em re ecclie a plaio: ſz putaboͦ capuli0
ſelü interceſſifle qᷣ iñ nõ interccſſerat ut dixi in
.d.c:ð q̃ᷓna ł putaba ueditore maiore: q in eꝛat
minor. Secꝰli errabã in iure qꝛ puiabã mioꝛcʒ
m ſine co
ſeſu capituli ut dicto F. ſl a pupillo:er ſic imielli
ge glo. in. c. i de bis que fiunt a pꝛelaio T iey.
luncta glo. in. c.i. de ꝛc.eccle.nõ alie. l. vj. 1 ſic
teiligo et diſtinguo Paꝛ. in. d.l.fi. C. in q. can
lis in inre. reſti. nõ eſt ne. predicia pꝛocecut an
res eſt pꝛohibua alienari per leges ſl canones.
qñʒ res eſt pꝛobibita alienari per defunctumiet
tunc idẽ dicendũ ꝙ i pꝛobibiuone legis ut ulu
capi nõ poſſit:tex.eſt nõ. in. l. li. C. de uſuca. bi
empiore ⁊ ibi glo. et Mar. qui icde no. in. .cn

,alone 63 in. te
muni hin hee

1 ſum i gallii

l nrmtiddr e
eimtuſ an 1e⸗
let we⸗

iſl amni⸗
goNr.
um ahͤl
bin unili n n
en ſj polum i o⸗ Moy .
a Praſogli e li⸗ get in
e un cenusticlun 6 ſonl
1nenp n iſi cſen

Ndure ncen cammũ nd

2

, netz iila
nlecſmtn n uu
uin un ienl cezinhecilun
„

i ραα oſint onnon bug .i
mimuielenic Mr. Ny⸗
nir icinmp i huit ei
opruehtme uu volimn fnen le
ſmnmt,ehorirani de p doat i i
ccxlinavolnns. Ieen dendiprobibiio
fperfuunm td Duindldäberaſtun
ſa⸗ lerin c ins Enle ndr denen

3 Scöo ancodidiaingo g donnn pe

ino cunit rſetio teſtein) rn C.
Mreſcrio xxr anno nueg ide n in torioſo a
igoꝛuide in fnioſo go. din i⸗C deen
Enque ſinglarter dicn g unſegaar benef
tollaa minoriin preſenprionddugen Ais n
ur colun inſoſo. Nein waſgnan d
in hoſl Cber debo in dl Gyerenin
bitin ſcacoli a ilins ici libns
ijſſice Can ,n Crac onne aubii lolee
det gnpoſt g annchnan ni

h. hoc itlnu pro bi .
iciAno cbeineahn

.l., 5
alaſed gi 9, ge ſncn T.
ni
e igſeno Noniepoſſc.

4
os ſbü aiin nöͤſoſgnn
iug .„ ſiſuen
. n onis ph rolenan ſnen
ſrhin ſnezend nolep hi
Ule epre
nNü nai i14,d
m Rnunngehmlil

anasdtdenihcſi inan er
ck Ndie dz, „ . nder,
irltüniſlai tͤ
nden innfen
N naiigutcne Pe
g Dupikummorslatrſe )donde
aar amn ſonrnſi mandroſirlin
nanmdlnſant Dungiſt .nd in
irin jer Ne utegpſe be irn
ne aund chtponn gobolicnenſiahinn
n go. ncl Mi,h. Poſloe dogf
H ꝓbba ſt alenan q:e onani tßiit
r poſcſio u in xb qis d ſeſgoſstſin
Nb em biapean nilss no dcai ſlagr
oefear poſt ieno pagt plnoui
ci s e anñ fes bber alaun Mplifoi⸗
ſs ni cxip i n ſico doalac it cobbin⸗
ma welt iuchhione choin uil ficlj cr
todon 904 Dnnli CNuncn.
ore n Nintna inid dd
nsemkſütnn Dnaltl
faci es ti d dit Nd ealti
erinall icifofiid H
e: w Gb
ven ad poiegintbnd Mn 3
5 Jomnn Mid Nii Ni in
4 desſi dore fdaingbit
ſeocyon iencrunhn
gis pdedlt eſeind,

dinone u 1 4 pplo 4

gon ⸗ G 4
co a
m eſt no eh
o in i. unn nlee,

cf mn ixainſiiu .

uucn

. 6, Prl Pſwip“ Ar=fert Pſone 7 .

De preſcriptionibus

lex preal.nã diſpoſitio teſiatoris in impedieẽdo
alienationẽ haber uim legis ut nõ. Inno. in. c.
rainaldus de teſta. æ nõ.in.l.fi. &. de re.eccle. ñ
alie. facit.xiij.q.ij.ultima noluntas ⁊ hoc intelli
ge qñ ꝓhibitio fit peꝛ teſtatorẽ ex cauſa:nã ſine
cã non nalʒ ut le.⁊ nõ.i.l.iliꝰ.F. diui.fl.de le.i.
nbi plene peꝛ Haꝛ. Idẽ notant᷑ ⁊ ſingulasit᷑ di
xit Hn. in. d.l.cũ lex qñ pꝛobhibitio fit in ↄctu
eſt talis qui habet impedire dñij tꝛanſlationem
ꝙ qñ ſit ibi proſequitur ſʒ ꝛemino ad plene nõ.
per eum ⁊ alios in.l.ea.lege.C. de ↄdi.ob cãm
2.l.nemo.ff de pactis ⁊ i effectu dicit ꝙ tũc im
peditur peꝛ pactum dnij trãſlatõ cũ paciſcenſ re
ſeruat ſibi aliqdᷣ ius in re.exemplũ in creditore
cui ꝛes eſt obligata ⁊ appoſuit pactuʒ ut illa ꝛes
interim non alienaretuꝛ.lunc eĩʒ impeditur dñnij
tranſlatio tex.eſt nõ.⁊ ſingularis in.i.ſi creditõ
.F. uult. ff. de diſtra. pig al. nõ impedituꝛ domi
nij tranſlatio:ſed ſi paciſcentis intereſt agit ad ĩ
tereſſe ut.l.fi. C. de pac.inter empt.⁊ uenditi.et
nõ.i dictis iunbus. Sʒ ego dubito an illud dic
iũ Bã ſit ueꝝ ut pactũ hoc caſu habeat ipedit
uſucapionẽ:moueor quia pactũ priuatorũ ñ po
teſt impedi? preſcriptionẽ ut ipſemet. HBar.nõ.
in.l.nemo põt.ff.de le.i.et in.l.i.ff.ðᷣ uſuca.dixi
S.ſuꝑ Neica:quia hoc eſt intꝛoductũ in fauoꝛeʒ
publicũ uel in odiũ negligentis.S.e.nigilanti es
in. d.l.i.et hec nõ poſſunt pactionibus pꝛiuato
rũ remutti c.ſi diligenti de fo.compe. Non ob.
ꝙ. S. dixi in defuncto quia põt dici ſpeciale ĩ ipi
us prohibitione quia uoluntas defuncti ꝓ lege
ſeruanda eſt ut in aut.de nup..diſpõat nõ. in
.d.c. ultima uoluntas. Idem dic ubi probibuõ
fit per ſtatuta nt nõ. Maꝛ. in. d.l.cũ lex na ſtatu
tñ eſt lex in loco.i.di.ius ciuile ⁊ hoc bene nõ.
¶ Scõdo quero dicitur in glo. ꝙ contra pupil
lũ nõ cuꝛꝛit pꝛeſcripiio ⁊ eſt tex.in.l.ſicut.C.de
preſcrip xxx.anno.nũqͥd idẽ ſit in furioſo et ꝓ
digo:uide in furioſo glo.nõ.in.l.ij. E. de cura.
fu.que ſinglariteꝛ dicit ꝙ pꝛiuilegia ⁊ beneficia
collata minori in preſcriptionibus et alijs nidẽ
tur collata ſurioſo. Idẽ in prodigo dicit Joã.
an. poſt Aber.de bo.in addi. Spec.e.ti.ſuꝑ ru
bꝛica in ſcdᷣa colũ.aꝛ.illius.l.ij.cũ ſiłibus ⁊ facit
.l. ij. ff. de cuꝛa. fu. Et ad omne dubiũ tollẽdum
dicit ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ currat daretur reſtututio
2= nõ. hoc ultimũ pro his que in eccła dixi.õ.e.
ti. c. i. ¶ Nenio ad fam ꝑtem gl. que dicit pre

fcripcionẽ qnʒ impediri defeciu perſone:et prio

exemplificat in precario tenete:⁊æ ratio huius eſt
quia ñ ipſe ſed dns poſſidet.l.cerie.ꝗ.is qui ꝛ20
gauit. ff. de preca¶ Scõds caſus eſt in colono
et eadẽ ratione in iſio quia nõ ipſe ſʒ dns poſſi

det per eum ut in.l.male agitur. C. de preſcip.

.xxx. anno. et in. l.i. C. cõia de uſuca eꝛtiꝰ
caſus in eo qui alieno nomie poſſidet. J.c.ſi di
ligenti. et hoc premiſſa ratione quia is poſſidet
cuius nomine poſſidetur in.c.cũ ueniſſent ðᷣ re
ſti.ſpo. ¶ Quartus caſus ĩ uſufrucinario: iſte
eni no preſcribit proprietatẽ ipſius rei:iñ quia

nõ poſſidet ipſe ciuiliter ſʒ naturaliter ut i.l. na
turaliteꝛ de acqui.poſ.iũ quia nõ habet bonam
ſidẽ ut dicit tex. inſti.per quas peꝛſo.no.acqui.
.H. fructuarius.uſũfructũ bene ueꝛo poſſet quis
preſcribere ſi babꝛeet bonã fidẽ ut.iſi. C. ð pꝛe
ſcrip.lon.tem.⁊ nõ.in.l.corrupnionẽ.C. de uſu
27 ha. æ.l.ſi iuſio errore. S. nõ mutat. ff. ð̊ ulufr.
ꝑ Bar ¶ Auintus æ ultimus caſus in cꝛedi
tore qui nũꝙ; preſcribit pignus qð ĩtelligit gl.
in longa preſcriptione non in longiſſima.ſ.xxx.
an. ut.l.ſicut ⁊.l.omnes.C.de preſcrip.xxx.an.
Aluerte illud procedit de iuꝛe ciuili nõ antẽ ðᷣ
iuꝛe canonico repugnante mala fide.j. eo.c.fi.
Circa iſtã partẽ quero.ceriũ eſt ꝙ colonꝰ ñ
preſcribit ut.õ.dixi nec põt ſibi mutaꝛe cãʒ poſ
ſeſſiõis ut.l.cũ nemo.C. ð acqͥ. poſ.põe ꝙ colo
nus alteri bona fide recipiẽti uedidit ⁊ tradidit
nũquid iſte emptoꝛ poteꝛit pꝛeſcribeꝛe qui habʒ

cãm a colono. Spec. hãc queſtionẽ tangit eodẽ

ti. .i.V. pone colonus.⁊ ibi tandẽ concludit ꝙ;
ſic ſʒ ſi dĩs ignorauit poterit petere reſtitutiõeʒ
in integꝝ ex clauſula generali.l.i.ff.ex qui.cau.
ma. ⁊ nõ. hoc ultimũ ad ea que dixi.S.c.uigilan
ti. Ego reperio ꝙ glo.iuꝛis ciuilis format bãc
queſtionẽ ⁊ late ea proſequitur ĩ.d.il.cuʒ nemo:
2z tandẽ concludit ꝙ preſcribere põt qꝛ colonꝰ
ipſe nõ preſcribit quia non poſſidet æ habʒ ma
lã fidẽ ſʒ emptor acquiſiuit poſſeſſionem peꝛ tꝛa
ditionẽ.l.iij.O.ꝙ ſi ſeruus.ff.de acqui.poſ..l.
fi. C. eo. Itẽ habʒ bonã fidẽ.nã cꝛedebat poſſeſ
ſionẽ ⁊ titulũ habere a colono ⁊ circa hoc uið
qð late ſcribit Har.in.l.cũ ſolus.ff. ð nſucap.
2 hec de ſcdᷣa parte Bl. A Veni ad tertiaʒ 2
ultimã partẽ glo.⁊æ op.contra tex.uiderur enim
ꝙ obedientia ⁊ ius ſuperioritatis poſſit preſcꝛi
bi ut in.c.cuʒ olim de priuile.ubi eccłia pꝛeſcri
bit contꝛa livertatẽ ↄtra epiſcopũ.So.dicit gl.
q ibi interuenit priuileginʒ cuius ratiõe pᷣſcrip
ſit. Nẽ ibi nõ preſcripſit libertatẽ ſimpliciter ſʒ
nt ſubeſſz alteri.ſ.ratione ecclłie: æ romana eccle
ſia uidetur potius preſcripſiſſe cõtra epiſcopuʒ
2⁊ cõcoꝛdat huic.c.cũ peꝛſone de pꝛiui.li.vi.ubi
nalʒ pᷣſcriptio ↄtra epᷣm ĩ iure ſuꝑioꝛitaris. Jõ
qð glo.uult hic in effectu Cal.lʒ peꝛ ueꝛba ſub
tiliora ⁊ latiora dicens in effectu ꝙ cũ quis nõ
poſſit ſibi ipſi ĩꝑare nec in ſe ius iuriſditiõis ex
ercere.l.pe.ff.de arbi.⁊.c.fi.de peni.⁊ remiſſi.
per cõſcquens nec ſe ipſum poſſidere ⁊ ſine poſ
ſeſſione preſcriptio nõ procedit ut in regla ſine
poſſeſſione li.vj.Ex quo iferẽ ꝙ qͥs ſimptłr nõ
põt pᷣſcribẽ ut nõ ſit ſuo ſuꝑiori ſubieciꝰ ut h.ſʒ
ſi alr in eo exeꝛcuit iuriſditionẽ tũc põt bn pᷣſcꝛii
bẽ ille ↄ ſupiorẽ iſtiꝰ ut i.c.auditis ⁊ ibi ꝑ In
no j. e. x ilið ẽ claꝝ. Itẽ ſʒ Cal. põt iſte ſubditꝰ
pᷣſcribẽ nt nõ ſubſit iſti ſʒ alti:x in h̊ pᷣſcꝛibit iſte
libertatẽ õ ſuꝑiorẽ ſuũ:⁊ ita loqᷣt.d.c.cũ oli.et
ec.cũ ꝑſone.⁊ idẽ noluerũt ĩ effectu do. de ꝛota
decif. ccxxvi. ubi dñt ꝙ ſi ſubditꝰepᷣo foꝛmat ar
ticlos ꝙ ẽ exẽptꝰ ab oĩ ſua iuꝛiſdioe ⁊ ꝙ pᷣſcꝛip
ſit omnimodã libertatẽ rales articuli non ſuut

admittendi quia cõtra iſtã tex.? rõnes pᷣdẽas.
Secus ſi dicit ꝙ aliter pꝛeſcupſit in eis hanc iu
riſditionẽ nel ꝙ ipſe pᷣſcripſit ꝙ eſſet al eri ſub
lectus:allegant nõ. hic ⁊.d. c. anditis.¶ Sʒ cõ
tra hot ſic opponit᷑ ur̃ eniĩ ꝙ nõ poſſit dicere ſe
preſcripſiſſe ut alteri ſit ſubiectus:quia ſicut di
xi.S.ſine poſſeſſione preſcriptio nõ procedit:ſʒ
iſte nihil poſſedit ſi alins in eũ exercuit iuꝛiſcliti
onẽ:ergo non põt allegare preſcriptionẽ. So.
eſt duplex. primo aut allegat preſcriptionẽ ex ꝑ
te ſuperioris ⁊ põt ipſe allegare quia itereſt ſua
nõ mutare dnʒ ut plene nõ.in. c.fi.ð ma.⁊ obe.
2.. C. auditis per Inno. probatĩ in.c.impialem
.F. preterea ducatus de prohi.alie.fe.ꝑ Freð.
colł x. Secundo põt allegare ex perſona ſua al
legando ꝙ preſcripſit ibertatẽ. Nam ſᷣm Cal.
aut preſcꝛiptio inducituꝛ ad acquiſitionẽ ꝛei uł
ſuris in re:æ tunc ꝓprie ꝓcedit regula pꝛedicta
ꝙ ſine poſſeſſione ꝛc̃.aut inducitur extinguen
dũ ius altiꝰ uel ad defenſionẽ ↄᷣ ius alteri (õpe
tens:⁊ tunc tali defendenti nõ eſt neceſſaria vVva
poſſeſſio uł q̃:als ſequeret̃᷑ ꝙ nõ preſcriberiur
actioni peꝛſonali contꝛa id qð habeĩ in.l.ij. E.
de conſti.pe.æ.l.ſicut.C. de preſcrip.xxx. anno.
quia nemo eã ueꝛe poſſidet niſi is cui ueꝛe cõpe

iit ut nõ. Inno. in. c. in. fs de ꝛeſti.ſpo. In pre
3 ſcriptione autem obedienie duo ſunt conſiderã

da unũ eſt in quantũ dicit relationẽ duoꝝ im o
rũ.ſ.percipientis ⁊ obſequentis:et tũc procedit
qð diciũ eſt qdð nemo ſibi ipſi imꝑat cũ ſint rela
tiua. Matuꝛa ꝛlatiuoꝝ eſt ut unũ nõ ſit aliud.7.
de baptiſ.debitũ cũ ſilibus:⁊ ſic ipſe nõ dicitus⸗
preſcribere obediẽtiã ſiue ſubiectionẽ uel cxcep
tionẽ ſʒ alius ut.j.e.cũ ex officij. Aliud in quã
tũ habet effectũ abnegatiuũ cuius uigore dicit
ſe libeꝝ ab obedientia huius epᷣi uel prelati:? ꝑ
ↄſequẽs dicit ſe preſcribere nõ obedientiã ꝓpᷣe
loquendo ſʒ libertatẽ.C.de preſcrip.que per li
ber. in rubro et nigro.ff.de acqui.pol.l.iij. .ſi
ſeruus facit.l.ſi partẽ.ff. quéadmõʒ ſerui.amit.
? ſic poſſunt intelligi dictũ.c.cũ olim ⁊.c.ciᷣ peꝛ
ſone:⁊ per hunc tex.⁊ predicta puto Bar.non
bene ſenſiſſe in.l.infamẽ.ff.de pub.in.in fi.⁊ in
.l. hoſtes.ff. ðᷣ capti.ubi ſentit ꝙ cõtra romanũ
imperiuʒ poſfſit aliquis princeps uel cõuas pre

ſcriber̃ ut ſit ab illa inr iſditõne uli exẽpiꝰ ł exip

a ⁊ ut ſit loco imꝑatoris i ſuo territorio nullũ
ſuperiorẽ ꝛecognoſcendo:hoc enĩ nõ uidet᷑ poſ
ſibile nt bic. fateor ꝙ poſſit preſcriber̃ iura ĩpij
ut in. c. ſupeꝛ quibuſdã ðᷣ vbo.ſig. ⁊ qð le. æ nõ.
in.l.ſi publicanus. S. in nectigalibus. ff. ð pub.
ſed ꝙ ipſe poſſit pꝛeſcꝛibeꝛe ut nemini ſubſit nõ
eſt poſſibile per rões predictas ⁊.c.nulla xciij.
di. er. Viij.di.quo iure.nõ. Moſti.in.c.peꝛ uene
rabilẽ qui fi.ſint le.ubi uide:nec etiã imperatoꝛ
poſſet cõcedere priuilegiũ oimode exemptionis
quia eſſet laceꝛar̃ imperiũ et abdicare a ſe iuriſ
ditione qðᷣ nõ eſt poſſibile ar. in.l. legatus. ff. de
offi. preſi.et hoc uluimũ tenet Hal. in probeio
ſuper libro ſen.poteſt etiã decidi alia queſtio qᷓ

De prelcriptionibus

ιι de facto pendet bic ſenis. Quidz abbas
tus habens in monaſterid ſuo cer Erenn
puli nõ exempti exercuit curã animarũ per
nachos ſuos nunc uni nunc alteni cò D
ꝓut uidehatur ſibi expediꝛe. Nec unq recipi
ipſe curã ab epo nec ab eo fuit ipſe abbas neiß
poſuus cuꝛe per eũ uiſitatus æ hoe durauit per
tantum tempus de cuius initio nõ eſt moꝛi
Nunc epiſcopꝰuult niſitare 2 allegat tria cor
abbatẽ.primo ꝙ contra uiſitationẽ nõ currit D
ſcriptio.j.e.cũ ex offi.⁊ ar.hic ſo abbas 1
põt per ſuos monachos curaʒ exerceꝛe ſed hoc
debet facere peꝛ capellanũ qui curam populi 9)
ab epᷣo habere ut ĩi.c.i.de cap.mo.teio ius
iſtituendi quo ad curam popli nõ põt pꝛeſcribi
per inferioꝛẽ epiſcopo ut in.c.cum ſatis de offl:
Archi. ⁊ ibi tenuit hoc Moſti.= profecto cra
hec multa poſſunt ſcribi que bꝛeuitatis cauſa
omitto ⁊ concluſiue teneo contrariũ. Ci eni ab
b s hoc caſu nõ intendat ſeipſum preſcabef lü
ſub ſit ſuperiori ſuo ſed potius preſcripſit cõtra
piſcopũ ut ipſe cõmittat cnrã ⁊ propoſuũ cure
niſitet corrigat ⁊ caſtiget non eſt pugnanda pie
ſcriptio quia poteſt preſcribere iura epiſcopalla
ut in.c. anditis ⁊.e cũ olim.j.e.⁊ per Jo.an in
.c.cũ epiſcopus de offi.ordi.li.vj.⁊ dixi i.c. c
contingat de foro cõpe. Joſe uero abbas uſſi
tabitur a ſuperiore ſuo cũ ſit exempts: ſic ce
ſat pꝛima obiectio epiſcopi. NHon obſtat fa qi
procedit niſi ſit conſnetudo ut per mõachos en
ra exerceatur ut nõ. Jo. de lig. poſt Qau. in ce.
ne in agro. . ceteꝛũ de ſtatu ꝛegu.? Jo. an it,
ſtatuiũ ð elec.li.vj.⁊ ſẽit au.in cle.freqnis
de exceſ.prela. dico plenius in. d. c.i. de capel
mo. Ex his colligitur tertia obiectio. dico enim
ꝓ imo uʒ preſcriptio ut in dicto.c.audinis? in
c.cũ olim ⁊ ſentit Inno. in.d.c.audinis? Jo.
an. in.d.c.ſi epiſcopꝰ? in.d.c.cũ uenerabils de
cenſi.? Mau. in dicta cle. frequẽs facit qð nõ.
Archi.xvj.q.ij.in ſũma.⁊ Jo.an.in.c. literas
de reſti.ſpo.⁊ glo.iuncto tex.in.c.accedentibus
de exceſ. prela. In iſtis eni ultimis cõcoꝛditijſs
pʒ ꝙ ea que ſunt dignitatis epiſcopalis poſſunt
per inferiorẽ preſcribi. In prioribus neio con
cordantijs expreſſe dicitur de cuꝛa:? ad.c.ſaiis

dic ut ibi notat̃ Sequitur.c.ad aicenn
Daudientiam. qZn ia

do romane eccleſie contꝛa ipſam eccle
ſiam ⁊ uaſallum currit ſolſa preſcripiio cemum
annorum. Mel generalius ſic. In iurib? ad o
manam eccleliam expectantibus curnit ſola cen
tẽnaria preſcriptio.due ſunt partes pricipales.
in prima ponitur proceſſus narratio.in ſecüda
diffinicio ibi nos iginr. ¶Mrma ſubdiuidi
tur quia primo ponit petitionem actoris. ſecun
do reſponſionem rei ibi ſed ea.tertio probario
nes actoris.ibi ad qdð.quarto ꝓbationu ipſax
ipugnationes ibi ſed inteꝛ ¶ Mõ. p ꝙ ſolus H
pa põt etioʒ laico in feudũ concedere ceria in

t vochiaz po

mittendo-

laliis 6

,ane vc zale,
nirque l iunbis le. C

5 Hnin.ih.
ade no. Duten⸗
tai Abediſink. Cns
A camerari ppe e tinel ial
distoſheg⸗ Niant be P
nn ehi e cenb inc boffe

incetb licl ictch n
o6n²avοαι

A
ſrm
ſmiiſ nrmimim airr irplſe
ſonutnig rmit ic ir muͤ
orci nuhl nbier l be Jn ſjr
eſtoensdtſol nornio grolamnr ſine ne
Unintctioione niit odemr 5rian de apo
inited dnn n N ceone e gon
Denias incnnce on fact tetinlin
onibus C.ge domn. Crfaetiſe ter non
,7 gd qveſtone eſis pobienone diei furn
ſeita no dinſe ten non ins etolttui
Anngs cdiſbi an nomion iitbie an
ficiis r e, lene Gn glenimrine
Hlhſacporeeteinlerrini inte
n auiſtümmniadin
nbiineſſtonconehtitg
bys geher regi Mongriop bür ter cü re
ſngnlans. Erpongnis atoe h
lni limnli nut hin
ney niſi notaninsſ
nuliᷓ Hotabils pſona cn⸗

ſiqs Cerurio f
ileteſ

nn Netiönmm mnitningi⸗
torngne aiſige oneſſpngn
ſoprognu pol origberinngin
rin LaNdnst tioinj t1 Nn
.(. ( plopys roßſ orclel crati 4
ammpm de ſyo c le no ni
hmaſmijr wũſtnnpnutli
ſr mm oblonlnn. Mnoblrfi
rocti ſj ſr mnſimmdo r r niittnot
normemmr ur Yo deig pof Qin nd
xrinigd ani de tnn cgnt Po ni⸗
umi d ee Nr in n mee teand
de etti pren dcd enns NdtiN
mo ErDstcen wian gan
mo iectpio in Gd ndr
La Oumtſeni Znnd ndt uiißt
mnin 1cſchſtotind t ii onii
tmſt Pab mamtehiihis 4
Aircbi w aihn im Run
de eſl p.2 90 i0nn nha .
cri. ea. MMilci nuiß⸗
anirnsiel
gergpeſmnt a Zeinns
niie t i velnll

NV Il.lias ſe ,. an A ℳ☛* .d. . n,8 ſ. if pblimius de a fiX& AP ſt 4α ,=

¶ Be preſcriptionibus

in aliquo loco ad romanã eccleſiam ſpectantia
põt ergo ſolus.bona eccleſie alienare. An autẽ
ualet hoc ſine cauſa legitima facere uide ꝑ¶Ar
chi in. c. nõ liceat pape. xij q. ij. ꝙ nõ. Jo. mo.
in. c.ſuꝑ eo de here.li.vi.¶¶ Nõ.fo ibi conſue
uit ꝙ cenſus põt deberi rãtione ſolius conſue
tudinis:ſufficit ergo in petitione cenſus conſue
tudines exprimere pro cauſa:æ uidet concorda
ꝛc tex.in.c.dilectꝰð offi.ordi.et ibi ꝑ Jo.an.ſic
limita ꝙ le. et nõt᷑.in.c.peruenit de cenſi.dic tñ
melius ut ibi nõ.?⁊ peꝛ Hn. in.l.cũ de in rẽ vᷣ
ſo. ff. de uſuc.⁊ uide glo.i.q.i.nullus epᷣs graua
mẽ:que ꝛequirit tm tẽpus de cuius initio non
ſit memoria:dic ut in iuribus pᷣalle. ¶¶ Mõ.ter
tio ĩ uerbo nos igitur mirabilẽ tex. ꝙ priuilegi
um pape facit fidẽ de contentis in eo etiã cõotra

laicũ tertiũ poſſeſſorẽ ⁊ ðᷣ hoc aliqd.j .
41 qᷓrro et tene mentiſq creditur libro centuali ãti
quo alicuius eccleſie dũmõ reperiatur z conſer
uetuꝛ in loco nõ ſuſpecto:uide ꝙ dixi in.c.cum
cauſã de ꝓba.et ꝙ nõ. On. in.l.i.ff.ſi cer. pe.
facẽ aut. ad hoc ð fi.iſtiu. C. ¶ Et nõ.ꝙ came
ra camerarij pape uel cardinalis eſt locus ꝓba
bilis ⁊ nõ ſuſpectꝰ. Idẽ dixit bic Me.de came
ra epᷣi ꝙ nõ.et uide ꝙ nõ.in.c.poſt ceſſionẽ de

ꝓba. uide glo.in.c i.viij.q.i.⁊ in cle.ne romãi

dge elec 5.qnto in. v. nec cꝛedentes ꝙ pꝛe
ſumitur ꝓ tabellione ꝙ diligenteꝛ exercuerit of
ficiũ ſuũ nec preſumitur aliter ſcripſiſſe depoſi
tiones teſtiũ q; ipſi dixerint licʒ ſine teſtiũ pntia
illoꝝ dẽa receꝑit ut hic:⁊ dicit hic Inn. ſpecia
le eſſe in acts ut ſoli notario credatur ſine teſti
um inſcriptione niſi pꝛobetur orium. de quo re
mittit ad nõta in. c.poſt ceſſionẽ de ꝓba.æ dixi
plenius in.c.qm de ꝓbat. facit tex. in.l.in dona
tionibus.C. de dona. Et facit iſte tex. notanter

ad queſtionẽ teſtis publicatõne dicti facta dixit

ſe ita nõ dixiſſe ſicut notarius ſcripſit cui debe
at magis cẽdi ſibi an notario:⁊ fuit hic queſtio
dnicalis 2 eã plene Soe. ꝓſequitur ĩ ti. de teſte
F.i.vV. ſed pone ecce iudex ⁊ in ti. ð inſtru. edi.
F. reſtat. v.quid ſi dũ atteſtarões cũ duobus ſe
quẽtibus.Et ibi in effecin concludit ꝙ in ciuili
bus debet credi notario ꝑ hũc tex.cũ teſtes ſint
ſingulares. Et notarius ratioue publici officij
pᷣſumit᷑ diligenter ſuũ exercuiſſe officiũ nit hic et
hoc ueꝝ niſi notarius ſit ſuſpectus uel teſtis ſit
multũ notabilis ꝑſona facit ꝙ in ſili nõ. Cy. in
l.ſi qs decurio.ff. de fal.?æ Jo. an. in. c. cũ paꝛa
ti de teſti.pᷣſerti ſi teſtes ſint multi ?⁊ oẽs ↄuẽiũt
ſed ſi õ teſtem ageretur crialiter de falſo et Pdu
ceretuꝛ dictũ ſuũ ille negaret ſe ſic dixiſſe. Spe.
dixit in dicto. F. reſtat. v. qͥd ſi unus:oẽs doc.i
ſua exaiatõe priuata ↄcordaſſe ut ſcripture no
tarij nõ credatr: quia in crialibus debent eſſe ꝓ
bationes luce clariores ut in.l.ſciant cuncti.C.
de ꝓba. canoniʒata.ii.q. viii. ſciant nec cꝛedituꝛ
dieto teſtis S notarium cũ ſint ſingulares licet
plures ſint de elec. cum dilecti ? nide de boc ꝙ

n5. in. c. ſicut de teſtib. ¶ AMltimo collige ibi be

neficia ꝙ fendũ dẽ beneficiũ 2 clarius ꝓbat᷑ ĩ. c.
i.in qui.cau.feu.amit. ubi dicitur ꝙ beneficiuz
generaliter ſumptũ diffinit᷑ ꝙ eſt beniuola actio
gaudiũ tribuens capienti. Alia declarabunt᷑ cũ
glo. ad quas deſcendendo. rio quero ð itel
lectu iſtoꝝ qᷓ fuerunt data in feudũ hic ut come
ſtiones banna placita foris facta. Solutio glo.
.ei. ⁊.ij. exponit duo ex predictis:⁊ dic ut in eis.
S; Jo. an. exponit comeſtiones.i. albergarias
ſeu ꝓcuratiões q̃s a ſingłis ſeu certio ꝑciꝑe po
terat. bãna.i.ius indicendi bannuʒ uel edictum.
Placita dic ut in glo.? alludit uulgarꝛi ſicut. .
ne cle. uel mo. c.i.xv.q iij. placita foriſfacta:dic
ut in glo. ? eſt uulgare loci.i¶¶ Soponi. contra
tex. in V. nos ubi dicit ꝙ papa magis cõſidera
uit priuilegiũ ꝙᷓ dicta teſtiũ. Nã priuilegiuʒ ſeu
inſtrumentũ ⁊ teſtes habent parem uim i ꝓbati
one fiend ut in.l. in exercendis. C ð fi. inſtru.
7. c. cũ Yo. de fide inſtru. Solutio dicit glo. ter
tia ꝙ ↄrrariũ pcedit regularit᷑ fallit. prio in ãti
quitate facti. Mi facta antiq̃ melius ꝓbant᷑ ꝑ i.
ſtrumẽta qᷓ; ꝑ teſtes qꝛ hominũ memoria labilil
eſt. C ð̊ pꝓba.l.celſus. fo fallit ubi ſcriptura eſt
neceſſaria. l.i.ff. ðᷣ mãda. principuʒ ꝙ qn ſit:ꝛhẽs
glo. nõbilẽ in. c.i.de cẽſi.li vj.terrio ubicũqʒ al
legat᷑ priuilegiuʒ: magis eni tũc credit᷑ ſcripture
Sᷓ; teſtibꝰar.i.c.porro ⁊.c.cũ oli ð priui. Dria
ſolo ẽ va ĩ ſe ſʒ nõ ↄuenit huic lr̃e qꝛ pᷣuilegiuʒ
nõ fuit ↄfectũ tpᷣe quo cẽſus ↄpetit rõane eccłie
ſz pꝰ:teſtes aũt deponebãt ð lõgiori ipe.ſ.ð quĩ
quagita ãnis ⁊.j.⁊ ſic dicebãt induceꝛe ualidio
rẽ ꝓbationẽ. Et forte ob hoc Jo. an. ſoluit hic
alr dicẽs ꝙ papa habuit bic reſpectũ ad factuʒ
narratũ: qꝛ teſtes dicebãt ſolũ uidiſſe cenſũ ſolu
tũ:pᷣuilegiũ vo aſſeꝛebat illũ debitũ ⁊ facit fʒ cũ
ð pᷣuilegijs ſi papa: æ ꝓpt᷑ hboc ꝓbatio puilegij
erat ualidior facit qð le. ⁊ nõ. ðᷣ cẽſi puenit.Ex
pᷣdictis ſentit Jo. an. unũ mirabile ut dixi ſupeꝛ
tex. ꝙ aſſertis ⁊ ↄtẽtis ĩ puilegio pape ſuꝑ qoꝰ
fũdat᷑ pape ĩtentio cꝛedit᷑ ẽt ad pᷣiudiciũ laici nõ
ſuppoſiti:lʒ narrata tẽdãt i fauorẽ romãe eccłie
2 ↄmodũ:qð ſi ẽ ueꝝ extendit miro mõ cle.lꝛis
ð ꝓba. In õriũ tñ facit qðᷣ nõ. Inn.i. c. iquiſi
tiõi ð ſen excõi.cũ eni laicꝰhoc cãn nõ ſit ſubiec
tus pape nec rõe ꝑſone nec cãe nõ apꝑet q̃re de
beat credi vᷣbis ſuis enũtiatiuis ad cõmodũ ro
mane eccle ⁊ ĩ pᷣiudiciũ laici nõ ſuppoſiti.põt di
ci iudicio meo ꝙ foꝛte iſtud caſtꝝ palacioli eꝛat
de pꝛimonio r omane ecclie ⁊ ab iſto caſtello te
nebat in feudum ratione cuius debebat ſoluere
cenſuʒ ut patebat in libro cenſuali ⁊æ ſubire alia
onera que hic narrantur:vñ ratione rei cã eꝛat
ſuppoſita foro eccleſie:ut in. c.ſi clericꝰlaicum ðᷣ
foro compe. meꝛito credendum erat pape. Uel
ſecundo ſpeciale eſt in papa ut in dubijs cꝛedat
pleniſſime aſſeꝛtioni ſue gr. in. c. per uenerabileʒ
qui fi. ſint le. ⸗ in. c.i.xl.di.⁊.c.quicunqʒ.xi.q.i.
Ex quo infertur ꝙ dicta de ſiis debẽt intelligi
indiſtincte. Ael tertio dic ꝙ bic non creditut
priuilegio ad plenum preiudicium laici: nain

4 he ſa ionινια ſipt iu4 d. aif 2S P Z

õ nnpie
Sr

A 1 —
CWas mi 9 7 9 . er ſyla cni=narta

Pſ ipno an wat

& nσι nn* ie e ſcibas

ponderantur hic cenſualis liber ? dicta teſtium
ſz permaxie priuilegiũ: 7 ſic facit cũ alijs plena
ꝓbationẽ nõ autẽ per ſe tantũ: ⁊ qlʒ ſolutio ẽ ꝑ
ſe notabilis 2 poſſet ſuſtieri. Glo. qrta adducit
duo ſimilia: ſicut eni credit᷑ bic libro cẽſuali: ita
in ſili per libros atiquos ꝓbatur diuiſio dioce
ſum:de quo dicendũ ut plene dixi in. c. cu cãm
de ꝓba. Itẽ credit pari ratione inſiro produc
to ex archiuo publico habenti teſtimonium pu
blicũ ut in auẽ.ad bec. C. de. fi. inſiru. Et dẽ ha
bere teſtimoniũ publicũ ſiue magiſtratuſ aneſte
tur illud ðᷣ archiuo publico eſſe aꝛ. hic:ſiue ma
nu cõmentariẽſis bʒ ſigna ſolita ⁊ ↄſueta impo
ni. Er dic cõmentarienſis.i.tabellionis ſuꝑ ar
chiuo deputati:iñ ſi ñ ſit tabellio dũmõ ſit pub
lice deputatus ad illud officiuʒ ſufficit ad fidem
imponendaʒ ut nõ. in. d. auẽ. ad hec: æ eſt aꝛchi
nus locus in quo ſolent reponi ſcriprure publi
ce ⁊ autentice.¶ ¶ Quero qᷓre papa dicit ꝙ b*
negociũ tangebãi principalr romanã eccleſiam
ideo erat necefſaria preſcriptio. So. dicit glo.
in. H. principaliter: ꝙ ideo quia ſi non principa
liter ſed ſecundario ſpectarer ad papam non re
quireꝛeiur tã longa preſcꝛiprio ar j. de priui.
accedentibus ⁊. c ſi de terra: ubi ↄtra ecleſiã ex
emprtã ſeu eecleſiã inferiorẽ ſubiectã cuꝛit in ſu
is inꝛibꝰ. xl. ãnoꝝ preſcriptio: ⁊ iñ qlibet eccłia
ſpectat ad papõ: ʒ iura illaꝝ pertinẽt ad rõanã
eccleſiaʒ ſecundario nõ principaliter. Et nõ. bñ
banc ſolutionẽ iuncto tex/ ꝓ intellectu iuriuʒ di
rentiũ ↄtra romanã eccleſiã ſolũ precurꝛere pꝛe
ſcriptionẽ centenariã:dʒ eni intelligi reſpectu ꝛe
rũ ⁊ iuriũ principałr et nõ ſecũdario ſpectanuũ
ad ꝛomanã eccleſiã. Et idẽ uoluit Hoſti.hic ex
ponẽs uerbũ principalłr.i. ꝓpꝛie quo ad ꝓpꝛiã
menſũ uel p'imoniuʒ; qð tanꝙᷓ pꝛincipale ? pro
pꝛũ ab alijs eſt excluſum in auc. hec conſtiturõ
colt veij. Et ſic nõ colligit᷑ bic fʒ Jo. an. ecckiã
ꝛomanꝗ ſe poſſe opponere ↄtra omneʒ qᷓ rage
nariã preſcriptionẽ faciã ↄtꝛa minorẽ eccleſiam
q̃ illa primo ⁊ principalit᷑ ſ bi fit ſubiecia ſicut
q ia aignebant in. c ij e. peꝛ illũ rex. qðᷣ eſt fal
ſum ui bic pʒ. F reor eni ꝙ papa audixct᷑ ꝓ iu
zibus eccleſie lius oue pꝛincipałe ad enz ꝑtine
rent:ſecus in ſpect nuibus ad illã eccleſiã infeꝛi
oꝛẽ:⁊ de hoc uide tex. iuncia glo.notabili in. c.
tã currit pꝛeſcuipiio cõi ipe qᷓienuſ preiudicatua
illi ecleſie: I nõ qtenus pꝛcindicat̃ pape. Idem
? claꝛius dicit glo. notabilis in. c. dilectꝰ cap.
mo. in. v. geneꝛeĩ ꝗᷓ dicitſꝙ ↄtꝛa monaſteꝛiũ exẽ
ptũ preſcribit᷑ ſpacio.xl.ãno.licet nõ cõtra pa
pã ⁊ allegat dictũ.c.uolumuſ ⁊ ur̃ hoc ꝓcedẽ ẽt
reſpectu exemptõis qtenus preſcriptio preiudi
tat exempto im: ad hoc allego bonuʒ tex.i. c. cũ
dilecra in vbo qꝛ queꝛo de ↄfiꝛmatione utili uel
inunli: ſicut eni eccleſia inferior põt preſcribere
liberiatẽ Orꝛa epʒ ut dixi. ð. e. c nõ liceat: ita
epᷣs põt pꝛeſcribeꝛe ↄtꝛa libeꝛtatẽ et pꝛinilegia li
bertatis ſpacio.u.anno.non in preiudicabit ee

¶ Be prelcriptionibus.

ſeele romane eſnecn iuris ſul ut in. d. e. cũ di
cta. uñ poterit dicer eps qd ad te libeꝛas eos
babeo.i.loci corpus..copeiit.ᷣfl ſi ſerui.uèdi.
Ex quo infert᷑ ꝙ ecclia inferioꝛ tablbenn:
eſt preſcriptũ nõ porerar ſe tueri ex ꝑſoa Pape⸗
hinc forte papa cõſtituit ꝓcuratꝛicẽ abbaniſſaz
monaſterij ut poſſet allegare ius ↄpetens wne
ne eccleſie ut in.d.c.cũ dilecta qdð als aſtare nõ
potuiſſet. In cõtꝛaꝛiũ tn iudicio meo muſi fgd
qð nõ. in. c. mandaiũ. ð. de ꝛeſcꝛiptis ubi conclu
dit ꝙ qs põt defendeꝛe ſe ex iuꝛe tertij:ex quo
ↄcludit actori ius nõ cõpeteꝛe ſalteʒ ubi no alle
gat turpitudinẽ ꝓpriã facit.c.cũ dilecius de ini
pa. z. c. aute ¶(Oat tini de cõceſ pꝛeben. ied cer
iũ eſt ꝙ ↄtra eccleſiã romanã eiiã ꝛcſpcctu iunis
qð bʒ in eccleſia exempta non currit preſcriptio
niſi centẽnaria ut in. d. c. cuʒ dilecta: cꝛgo pot ec
cleſia inferior dicere epo nõ potes erga nos iu
riſditõe uii qꝛ ſumꝰ imediate ſubiecii ecclie ros
ne ↄtra quaʒ nõ eſt ↄpleta pꝛeſcriptio:nã itereſt
ſubduoꝝ nõ mutare dñʒ maxime papã quo nul
lus ĩ orbe maior: ut nõ ĩ c. audins ꝑ Inno.et
in. c. fi de ma. ⁊ obe.ꝑ Hoſti. ⁊ iunc oʒ dicẽ ad
c.cũ dilecta ꝙ ad maiorẽ cautela papa ↄſtituit
illã abbaniſſaʒ ꝓcuratticc: ? forte bec ꝑs voor:
cũ exemptus nõ poſſit etia ſi uelit expreſle renũ
tiare pᷣuilegio libertatis uel i inferiorẽ iudicè cᷣ
ſentire ut in. c. cũ tpe. de arbi.nõ. Jo. an.iĩ regn
la ſcienti de ꝛc.iuꝛ.li.vj.in meꝛcuꝛi.facit qð n.
Pau. in cle. frequens ð exccſ.prela.æ ꝛeus poᷣ
uti diuerſis exceptõibus etiã ↄtrarijs ut in igu
la nullus płibus:⁊ qð ibi nõ.de.ꝛc.iur. lt. V
1. nemo. fl. de excep. Et uide ad prius dẽa Ai
chi. in. d. c. uolumus ⁊ in.c.ij.e.ci. li.Vj. ubi ie
ꝙ eccleſia lateranẽ. cui papa imediate pſidetaa
res ipſius eccleſie ⁊ generaliter omnia que imne
diate peꝛtinet ad diſpoſitiõeʒ apoſtolicã gaudet
hoc priuilegio pꝛeſcriptionis: ſed imtelige ut di
xi in his iuribus ⁊ bonis que immediate perti
nẽt ad diſpoſuionem ipſius pape: ? idem volnit
Jo an. ſ. c. ꝓx. ubi dic ꝙ eccleſia romana gan
det hoc priuilegio quo ad ſingulaꝛe grrimoni
um ſuum:allegat nõ hic. ¶ Ex his inferun ad
queſtionem que ſequitur in glo. an iſte caſtella
nus potuiſſet preſcribere cõmuni ſpacio coniia
illum uaſallum pape ut iple eſſet uaſallus roma
ne eccleſie. ⁊æ concludit ꝙ ſic quia pe: hoc nulluʒ
preiudicium patitur papa cum ſolum pꝛeſcriba
tur ius naſalli. Ex hac glo. ſingularne nota
quis poteſt preſcribere feudum reſpeciu niilis
dominij qð eſt penes naſallum direcio remanẽ
te penes dominum:ſed boc non cꝛedit Moſti.
ꝙ eccleſia ꝛzomana babeat naſallum que nollet
uel quẽ ſibi habeꝛe non expedit. Et iem Pein
ratione eſt dicendum in alio domino: ego redu
cendo hec ad concordiam: dicere qᷓ g10. ſelna
ri poteſt quãdo dominus ſentit iſtũ exnen ſe ge
rer̃p naſallo et nõ contira
de nouo acquirere per huiu
feudale ut in.c.ſi quis per.xxx.

ſinõi patientiaz ius
ſi de feudo fue.

dixit. Naz ſicut poteſt

„,
lci ii⸗
zn allt i di nl i ne ni
en atcl eſlltß ec⸗

depeſcip en e lan Ccen
n a itiun b
mcle In bedmp uſ o⸗
mrhlmmtnamm ſha a
ſemmuriuin vnn N anan
ſeimumre,fn finnwalmn ſem
mntel nt o iitr aſ lams monſet
chreaeſi oneni ſiſß retniotio 5
ſmnelais bot iweico ned init ter icte Sec
Joan inade Sveini deien in Nirife
1onn .id NRec ſendn riumtenen
nult h preſciptun ſa walclun acoer
Onno. in dis cni iſalas ciiwelernieru r
lun ignoravent por fengi renpern. 1 ide
erea munibps geec benine mi ann
ſeſuererino uſſlo aſn gigens
Granud inpalenlo fei eleſde lienni
inc itfencn nlaſonnants
ſe Pbo.ſg. Lifintemeniuni
ulg is hoſſcebat iniltene ſeni
H rnciinm ton eun
n. lpbennginc iglun zeaſe ſni

lus ſiſeiniſer is aſi
lliel is aſi oſſcgen i
Pstn luiſſer in hoſeſtoneciniſe n
to cer nuſiegue inahen
preettis no aut

n

Dl
dn.
um Nemimi
dotent Cicce lu t

re 481 ti
wleicone inin⸗

No c
AuNd ſaanago potee

Ckeſa irfgier ctioi Pols ganosi

nidtöeni Klmn mrlae iniccen
eorn qnfdch Nenainnionait
ſubhe ömuare di; mnpine n
lus orde monnnd ſc utſted Ii
Inc K dem tobe p Hoſt tuncg in
((ũ clenn od muore utciiun ,
li abbanſi pennn icin inebe fe
c ammps n poſſr niſ veſtoprcſni
um pil ho bmus iinoni ii
ſmirur in cc̃ je ebi no Jomninn
E ſceni oe i . nuni t i
Pn ncr hrcueobuſ nl on
ndueris eetobus ai nnſo ininn
unplus dusd itdenin kNa
Iueno decch Cice d ein 1
ACNNnns 1 NedR 4

cndn
Makammieimiihi i
reshinsttiſſer Eirüig au
iue peninen 13 loſtic⸗ D
eſeriotorteiſehnele
pocprinlego Driſcetſll c
inbis urdust doſiil

1 ſonen wdr⸗
na öſteſanenin dlunms

n 4. N ge
R nunn e
n. gn ſo de
Umn ſonnal 8

¶ De prelcriptionibus

ↄuer.ecollł.x.ubi dicit᷑ ꝙ ſi quis per.xxx. annog
rem aliquã ut fendũ poſſedit ⁊? fuitiũ dno exhi
buit q;uis de ea re nunqᷓ; fuit inueſtitus pꝛeſcꝛi
ptione tn.xxx.anno. poterit ſe tueri:⁊ eſt tex.no
tabilis. fortius patiente dño põt hoc ius iam fõ
matum ⁊ conſtitutũ et in aliũ trãſlatũ preſcribẽ
ſed ubi dominus ignorauit et põt pretender᷑ ali
qð intereſſe in imutatione uaſalli poſſet forte
cedere dictũ Hoſti. cũ quo tranſeunt hic cõiter
doc. facit ꝙ in ſili legitur et nõ. et maxime per
nno.in.c.neniens.ij.de teſti.et in.c.piſanis ðᷣ
reſti.ſpoli.Sed nihilominus licet hoc uideatur

equum:ↄꝛium tñ puto uerius ut hoc caſu ẽt nõ

poſſit dqñſ iſiũ qui pᷣſcripſit ad minꝰ ſpacio.xxx.
annoꝝ moleſtare hoc probo per tex. aꝑium iũc
ta glo. quã ſequit᷑ hic Hal.in. c.i.de capitu.co⸗
.F.i. ubi dicit᷑ ꝙ lʒ dno aliẽatõeʒ fendi fẽam nul
la obſtante preſcriptione ꝛeuocare:⁊ ĩtelligit ibi
glo. et bene de preſcꝛip.x.uł.xx. annoꝝ:ſecus in
quadragẽnaria:nec diſtiguit᷑ ibi ſcientia ł igno
ꝛantia dni ex quo nõ agitur de pᷣſciriptione ꝓpᷣ
etatis. Mam et contra ignorantẽ ĩ ſui piudiciũ
currit pꝛeſcriptio maxime.xxx.ãnnoꝝ ut in.l.fie
C. de pꝛeſcrip.lõ.tem.et.l.ſicut. C.de preſcri.
xxx.anno.facit ꝙ dixi.S.e.uigilanti:et hoc uidᷣ
tuꝛ ſenſiſſe Inn hic dicens ꝙ pꝛeſcriptio.xl an
noꝝ hic currebat contra iſtũ:ſʒ ex perſona eccle
lie romane S quam non currit niſi centennaria
iſte iuuatur ar.l.ſi cõem.ff.quẽadmodum ſerui.
amit. ⁊ ſic ſentit ꝙ ſi iſte caſtellanus noluiſſet ex
cludere eccleſiã romanã ualuiſſz preſcriptio õ il
lum:⁊ ſatis hoc iudicio meo inuit tex.iſte. Sed
Jo. an.in addi.Spe.in ti.de feu.ſuꝑ HNica i fa
colũna.v.xxviij. poſt pᷣnc.ſentit ↄᷣrium ibi enim
nult ꝙ lʒ pꝛeſcꝛiptum ſit ⸗ uaſallum ſpacio.xxx.
anno.tñ dñs cui naſallus cõtinue ſeruierat ⁊z ca
ſum ignoraueꝛat põt fendũ recupera?. ⁊ illð eri
pere a manibus preſcribentis: nec tenet̃᷑ ampliꝰ
reſtituere primo uaſallo quia fuit negligens 2 i
gratus in patiendo feudũ pꝛeſcribi: alienauit eĩ
quantũ in ſe fuit feudũ ut in.l.alienationis uer
bũ.ff. de. Vbo.ſig. Et fundamentũ pꝛimi dicti ẽ
quia dis poſſidebat ciuiliter:æ ſic nõ currebat
preſcriptio cõtra eũ inxta nõ.in.l.i.C. de ſerui.
fu.dixi plenius in.c.uigilanti.S.e.et ſic ſentit:ſe
cus ſi ſciuiſſet dis aliũ poſſidere uel ſi ignoraſ
ſet nõ tñ fuiſſet in poſſeſſione ciuili:ſʒ iſta ↄſide
ratio licet multũ equa poſſit procedere reſpectu
ꝓprietatis: nõ autẽ ꝛcſpectu uſufꝛuctus quẽ ha
bet uaſallus.ut in.c.i.in fi.in qui.cau.feu. ami.
Mã ad nſufructũ preſcꝛibẽdũ ſufficit naturalis
ſeu corporalis poſfio ut in.l.fi. C. de preſcrip.
lon. tem.nõ. Har. in.l.i.ff.de acqͥ. poſ.dico iñ
ꝙ tenẽdo pꝛeſcꝛiptionẽ cuꝛꝛc daret᷑ reſtitutõ do
mino ignoramti ne cogat᷑ habere uaſallum quẽ
noluit iuxia ea que dixi in. d. c. uigilanti. Opio
Iñ diſtinguens inter ſcientiam ⸗z ignorantiam ẽ
multũ equa. Et nõ illud incidenteꝛ tactum quia
dns fendũ recupans nõ tenetur id reſtimere ua
ſallo. ¶ Sʒ qro ? rcuoco in dubiuʒ/quanto tẽ

pore p̃ſcribat̃ ↄtra uafallũ reſpectu iuris ſm:di
co ꝙ ad hoc nit pᷣiudicet dño nõ currit pꝛeſcrip
tio.minor.xxx.annorũ.2 ẽ ſpeciale ĩ feudo quã
tũcũqʒ pꝛeſcribẽs habuerit titulũ ⸗ bonaz ſidẽ:
caſus eſt in. d. c.i. iuncta glo. de capi. cora.= ſen

Caio pe 3 ae leen.,

iir Jo. an. in addi. s in ꝓxima qõne altata: ſed

reſpectu ⁊ ĩ preiudiciũ ſolius uaſalli quo ad uti
le dominiũ ſuũ eſt magis dubiũ:⁊ ꝓfecto ubi ñ
interuenit titulus ſʒ tm bona fides requirit᷑ pre
ſcriptio.xxx. anno.ſicut in alijs rebus pꝛeſcribẽ
dis ĩmobilibꝰ = iuribꝰ ut in.l.ſi q; emptõis.E.
ð preſcrip.xxx.anno.æ.xvj.q.iij. F. põt ? gl.
in. d. c.i. de capi.cor. Si ueꝛo inreruenit titulus

putatiuus puta quia ſucceſſit defuncto uel erat

fama ꝙ pater ſuus habuerat in feudũ iuxta ea
que legunt᷑ æ notant᷑ maxime per Bar. in. l. cel
ſus.ff. de uſucapi.eſt magis dubiũ ut dixi:tex. ᷓ
ſentit ꝙ requiritur tempꝰ.xxx ãnorũ ⁊ clarius
ſentit Inno. æ Jo. an. in preał addi. æ pꝛofecto
boc uidetur claꝝ ubi nũq; habuiſſet poſſeſſiõeʒ
quia cõtra actionẽ nõ pꝛeſcꝛibit regularit᷑ mino
ri tpᷣe ut in.l.ſicut.E. de preſcrip.xxx.an. ſed ſi
babuiſſet poſſeſſionẽ eſt qõ ſatis dubitabił: naz
ſicnt preſcribit᷑ directũ dominiuʒ ? ius incorpo
rale ſpacio.xx.ãnoꝝ cũ titulo nt in.l.fi.C. de p
ſcrip.lon.tem.ita vꝛ dicẽdũ ⁊ fortius ĩ dñio nti
li ⁊ hoc vf̃ ueriſſimũ niſi dicas ſpeciale ĩ feudo
P tex.d.c.i.de capi.cora.ut nõ pꝛeſcribat᷑ mino
ri tpᷣe.xxx. an. ille iñ tex. loquit᷑ in dño recuꝑate
7 nõ in uaſallo niſi diceres ꝙ ſi pᷣſcriptio curre
ret minori tpᷣe S naſallũ non daret᷑ ibi facultas
dño recupãdi feudũ pᷣſcriptione nõ obſtãte niſi
reſpectu ꝓprietatis:⁊ hoc ſatis bñ põt admitti
nt ſit ſpãle ĩ feudo ut nõ currat pᷣſcriptio minoꝛ
cẽtenaria ? ̊ nõ.¶ Sʒ iuỹ pᷣdẽa qᷓro ðᷣ nõbili q̃
ſtiõe nũqnid uaſaliꝰpoſſit pᷣſcribẽ libertiatẽ ⁊ di
rectũ dniũ feudi.xxx ãnis nõ ſeruiendo:hec fuit
q̃ſtio Aber.ui recitat Jo.an.in addi. Spec. ꝓ
naſallo facit.ſ oẽs.C. ð pᷣſcrip.xxx.an. In oriũ
facit qꝛ nũqᷓᷓ ĩterpellauit ius dni dicẽdo eũ non
ſuũ dnim ⁊ ſie nõ potuit ſibi mutaꝛe poſſeſſiõis
cãʒ.l.cũ nẽo. C. ðᷣ acq.poſ.dicebat Uber. poſſe
diſtigui an debẽt uaſallus dare certas pᷣſtatões
dño puta tenẽ equũ ꝓ ſeudo:⁊æ tũc ſit ivutandũ
dño ꝙ illas nõ exegit. Si ãt erat feundũ honori
ficũ nõ ẽ qð poſfſit dño iputari qͥ nil potuit exi
gẽ ⁊ hoc ſatis ſibi plʒ:ł diſtiguit᷑ ſʒ eũ an.j.illð
tp̃s.xxx.ãno.dñs hũerit negocia ad que naſalli

eſſẽt nocãdi ⁊ viſile eſſ ꝙ dns hunc uocaſſR ſi

uaſallꝰ fuiſſʒ ut ĩ militia ⁊ uxore ducẽda ⁊ ſilibꝰ
in talibeni ſi alijs eũtibꝰiſte nõ iuit iterpellaſſe
Ve ius dni:⁊ ſic poſſet libertatẽ pꝛeſcribẽ: naʒ ⸗
liberatas pᷣui ſi mala fides ñ obſtat lõgo tp̃e pꝛe
ſcribit᷑ C. de preſcrip.lõ.tẽ.qᷓ̃ ꝓhi.l.i.⁊.ij. Mec
dẽa ſatiſ mihi placẽt dũmõ uaſallꝰ ſit in fide bo
na ut puta qꝛ cregebat id nõ eẽ feudũ qꝛ alteri
ſucceſſiiAd vᷣtẽdũ tñ ne niciũñ fale ſibi noceat
iux.i.uicia.C. de acqͥ poſ.l.cũ bẽs.ff. de div.et
tẽpo.pꝛeſcrip.dixi in.c.nihil S. e. nam ſine bõa
fide nõ põt pꝛeſcribi nedũ directũ dominiũ ſed

Tr amns u gHuirn do 3

ie Arcr demj/ Fras

V prmm onſ) Pſoipdas e mau-

nec ſol̃ utlle nt. 1. res teneamr in feuduz preſta
do ſeruitiũ ut nõ. Mal. in. c. ſis peꝛ tꝛiginta p
alk. licet glo. aliter ſentiat in hoc vltimo.licet mi
nus bene per. c. fi. j. e. ¶ Altimo op. ↄtra tex.
ur̃ eni ꝙ contra cẽſus preſtationẽ nõ cuꝛrit pre
ſcriptio nt.l.cõparit.C. de preſcrip.xxx.anno.
Solutio dicit Gof.ꝙ contꝛarium loquituꝛ in
tꝛibuto:uel ſic allegabatuꝛ pꝛeſeꝛiptio:nõ tamen
in cenſu ſed etiã ĩ alijs fᷣm e.1 Wruma ſolu
tio nerior:pro cuius tamen intellecin ſcias qð
inter cenſũ ⁊ tꝛibutũ ſeu publicã fꝛuitionẽ ul pẽ
ſionẽ nõ eſt dẽia cũ hec preſtant᷑ pricipi i ſignuʒ
ſupreme prᷣatis:ſũt enĩ hec ſynõyma ut nõ. glo.
2= Baꝛ. in. l.i.ff. de publi.ſed cũ pꝛeſtatio fir pꝛi
naro uel cinitati uel alicui dño inferioꝛi eſt dꝛia
inteꝛ cenſum ⁊ penſionẽ:de qua dic ut nõ.glo.
Inno. in. c. cõſtitutus de ĩligi.domi. dic eꝛgo
ꝙꝓꝙ aut tributuʒ ſeu cenſus preſtat᷑ principi in ſi
gnũ ſupreme ptᷣatis ⁊ ulis dnij:⁊æ tunc non põt
preſcꝛibi ſicut nec ipſa ſubiectio: ut in.d.l.cõꝑit
facii i ſili.c.cũ ex officij..e.aut cenſus debeĩt a
lia conſideratõe:⁊ tunc põt preſcribi ui hb:et nõ
Cxy. in. d.l.ↄꝑit: ſicut eni alia iuꝛa eccleſie ꝛʒane
vel principis pnt preſcribi:ita ⁊? cenſus ex quo
ceſſat cã pꝛedicta. Et peꝛ pᷣdicia puio ꝙ ubi po
teſt preſcꝛibi ſubiectio puta epᷣi nel altenꝰ ciꝛca
principẽ qð poteri pᷣſcribi cenſus eriã ſi preſia
getur in ſignũ ſubiectõis:quia ſicut põt pᷣſcꝛibi
ſubiectio:ita ⁊ fortiuſ ſubiectionis ſignũ ne for
tius ſit ſignũ ꝙᷓ; ſignatũ:ad hoc qð ð caihedia
tico nõ. in. c. olim et c. cuʒ uenerabilis de cenſi.
¶Dubitatuꝛ m an ꝛemanente ſubiectione poſ
ſit ĩ totũ pꝛeſcꝛibi ſubiectõiſ ſignũ:⁊ dic nt nõ.
in iuribus ꝓxi.alł. Contra papã uero ceriuʒ eſt
ꝙ ſupᷣma poreſtas pꝛeſcꝛibi nõ põt:ſicut nec 2ↄ
tra deũ cuius uices geꝛit:ut notant᷑ d'ẽ Inno.
in. c. hone.ij.de poſtu.prela.⁊ dicaʒ.j.c.ꝓxi/in
caſu uero huius.c.nõ preſtabatur cenſus pape
in ſignum ſupᷣme prᷣatis ſeu ulis dominij:ſʒ po

tius ex alia cã forte.

tenaia pᷣſcꝛip
tõe que ſolũ currit cõtra rõanã eccłiã
ipᷣa ſciſmatũ ðᷣducant᷑.in pxia ponit ſuplicatio ĩ
fa reſponſio ibi lʒ õ. ꝙ in eodem puncio
ſeu ſupẽ eodẽ facto põt ↄcurrẽ ⁊ allari utriuſq;
iuris diſpoſitio etiã in foro canonico:ſic ſimita
qð nõ. glo.x.di.ſi in adiutorium. ¶ Nõ. fo ꝙ;
princeps ſecularis põt eder ſtaimũ ſuper rebus
eccleſie etiã ꝛomane. In cõtꝛaꝛiũ facit. c. eccleſis
de ↄſti. et.xc vj.di. bene qͥdẽ: ſ intellige hũc tex.
in ſtatuto priuilegiatino:pꝛiuilegiauit eni ius ci
uile eccleſiã in curſu pᷣſcriptõis ut in aut᷑.qᷓs ac
tiones. C. de ſacroſan. eccle. nã et non ſubditnʒ
põt qͥs priuilegiare nt le. et nõ.in. c. nouit de in
di. et. xi. q.i. qcũqʒ 5. tertio ꝙ cõtra eccle
ſiã romanã non cnrrit regulariter niſi pſcripꝛio
centenaꝛia dixi ꝛegularit᷑ qꝛ qñʒ fallit. ut.. dicã
Jiẽ bʒ in hoc eccleſia romana ſpãle priuilegiũ
qꝛ cõtra alias eccleſias inferiores currit regula

—,w—

De preſeriptionibus.

riteꝛ pᷣſcꝛiptõ. xl. an. ut in. e. de qjrta. e;
quas actiones pᷣalł. ¶ NMõ D Ter lan
ꝙ impedimeniũ etiã ſuꝑueniẽs poſt inchoann
pſcriptionẽ impedit curſum pPſcꝛiptionis:nd n
interrũpit ſʒ facit eã durante impedimento
mũ: ⁊ ꝙ hic ceſſet inchoata pᷣſcriptio ſatis inuit
tex. et aperte tʒ glo.i. qð eſt cõtra Mar. i. ſeng
tus. fl. de offi. pli. et uide qð dini plene inee ex
Iytranfmilſſa. . e. p. et ur̃ cõtꝛa romanam er
cleſiã nõ currit pᷣſcriptio cũ ſii cũctis diſpoſitiöe
diuina plata. xxij. di. c.i. . ij. nec poteſt qs ſeab
unitare eccleſie diuideꝛe. xxiiij.q.i. loquit:nec e
acephalus.xciij.di. uulla ⁊.S.e. cum non licent
Soluit glo.iij.⁊ bene ꝙ cõtra eccleſiã rom
nq; reſpectu plationis 2 ſupme pfatis non cur
rit pᷣſcriptio ut in cõtrario:ſʒ ĩ rebus et poſſeſſi
onibus et iuribus ipſius eccleſie ꝛomane ſicut
et nõ.hanc ſolutionẽ: Ideʒ nõ. Inn. in.c. vone
ij. de poſtu.pᷣla.ubi dicit hoc pꝛocederß eliq; iit
peciu ciuuatum ⁊ uillaꝝ eccleſie romane:allegat
.5. e. ad auckenni. Y. dons aũt bonis eccle
ſia romana gaudeat hoc priuilegio cemiũ ann.
dixi plene. S. c. ꝓxi. ⁊ uide Archi.i. c. neo.yj.
.q.iij. ¶ Sʒ circa hanc ꝑticulã glo.queꝛo qyid
in his ꝗ ſpectãt ad papã ſpeciali progatiua ſen
in ſignuʒ priuilegij ſingulaꝛis. glo.nõ.in. c.uno
ð clerico egro.li.vj.in uerbo nõ obſtante dicit
per iſtũ tex.nõ ualeꝛe in illis cõſuermudinè in con
trariũ:⁊ ſic nõ pnñt per cõſuetudineʒ ↄperere ſſfe
riori. Sʒ ego allego in cõtrariũ.c.ſuꝑ quibuſĩ
de vVbo. ſig. ubi pʒ ꝙ iura reſeruata imꝑaurii
ſignuʒ ſpecialis priuilegij poſſunt pᷣſcnbi nmio
tpᷣe de cuius initio nõ ẽ memoria: ⁊ nõ.ꝑ V.
in.l.ſi publicanꝰ. S. in uecrigalibus. ff. de publ.
de reſeruatis neꝛ0 pape allego tex. in. c. q un
lationẽ de offi. le ¶ NHam conſuetudo mami ſpis
bʒ nim cõceſſionis ut in.l.hoc iur.. duc aque
.ff. de aqᷓ quoti. z eſti. ⁊.l.i.et. ij.ff. de aana piu.
ar. c.i.e.ti.li.Vj. In hac tũ cõſuetudine ſen pꝛe
ſeriptione requiritur ſentẽtia pape: quia in iſtis
incorporalibus nõ põt habeꝛi qᷓ poſſeſſoo ſine
ſciĩa illius qui ea poſſidet ut.l.ij. C. de ſerui.
ꝗᷓ.nõ. Inno.i.c.bone pᷣall..c. q̃rente de offl.
ordi ⁊ multis alijs locis per Hart. in. l. f de
aqꝗᷓ plu. ar. et. d. S. in uectigalibus:et hec ſcia ha
pe hʒ uim conſtituti ut in dictis iuribns. Ex bis
põt inferꝛi ad intellectuʒ illius.c· unicl: ut imeli
gatur in cõſuetudine inducta ſine ſeio bape nel
que nõ eſt tanto ipᷣe pᷣſcꝛipta qo e nöndü:?1
i ſili qdð dixi i.c.i.nt lite pendete ubi tractani an
facultas rraſfeꝛcdi iſignia põtificali poſſi⸗ oſue
tudie qꝛ: tgir Jo. an. .c. abbates pal. l. vj
Scðdo pᷣncipali op.õ tex.i eo ꝙ; ⸗ cccki en
fqᷣꝛit pᷣſcriptionẽ cẽᷣiũ ãnox:uſ eni ꝙ hec di
ſit fũdata ſuꝑ ipoſſibili:qꝛ nũqᷓ pokir rgllel
ſeſſio cẽtũ ãnoꝝ ꝑ ĩſſia ñ qꝛ ꝑ ean pbaĩ po
ſio ar. c. iter dilẽos ð fi.iſtꝛ.nec ꝑ eſtes: qi oo
tẽt teſtes hꝛe cẽtũ q̃tuoꝛdeci anol ut ꝑ ceñ “
nideꝛit iſtũ allegãte pᷣſcriptione poſleree le
mert nidẽ a tpᷣe natinitatiſ:ſʒ ad minꝰ ðbebã

nto doꝛ

uide

ie vl
. ctunrl lien
mallͦtili
,moblel he tot ſune
iblg ier aſeeidii aen
per .aN hſeb oſſinn
itufh

wrnr
itio onn ſ hoen
ſoce ae aiſt un in

Zca ver
r ſeſont nettilis e⸗
i uni ien int

rs le e uochen lebg

Denhiffnpor ohai foſiſſo
6 ti pbi pont vnonn wcnm,
poſeſiocz ln io⸗ pbure il
n ſtittosoſo ,bine glſtn
e tole per uuo is pha
hor cum oſiſſo fn m ſumi
chn thtelu lg hoſſit
uturohiao OAso/οd/0ασ)

Dcmmaho ſfn or gban oſſeſſo it giſin

5peurunn aacte cicis ut volinane pristr
liis apdrcdel nani d oua aoreheſionefu
Iogatus howrns ;d uaeindem witeni v
ſellio inch dere adindem wan
dus C dear cſdeone (Nrnar
barl poſſeſſio ſtvedttor ipftin ei mdb poſt
hetracicit hörbſeiglt gricſeſt ncic
ſignanitt ier il i C deini pi
1 bipot. ten por pbn guienconcin
n qr widſtor donis döfinnite Aerbor⸗
voſiceminlchro f deni dal tlen
Pee.? nſcepiores los nodos nos
c. umn veniſſent gereſi
un ueſſſn ce rſi ſr d c en⸗

Plerea non eſt nereſſei
ſtnereſein eſtkhrbrumren

vorcdeen annos. ſhen
MMnoS. (Mamninre
Pleemnchſit n cſneni

hoſtoſs ſt innionn 6 gief
D glifni m
heitl genfti ſ. i ttit⸗

= =☛ =
=. S=

Nen donrun 1ul erdranee
cadandeni (Nrnstidnie⸗

ſu fonum gmncen boe Dlinlegioecnin
n pene . gnieute Aichiictie
i. Oftu bane gialigo gert
ſn bis rnir ad opi euni pnugtu

ſiſim onullgj ingubnis go. Nn

dneocgro. .. . in vebo no obſemett
r ii x. no ualer in ilis cöſencnine
anu ſc no it er cohenming vennl
in. Gcgo legoin cunmni be
x ddo g dig g ini tenan ironni
gnnz hecais Nenſed MWm Polorhnnt
iedetins anin dinengtan N
dwierd 5 Neciclidnsſſdeß

. Gtcir
de Cerduns en e
icnt eonik Vin toſamntm
Ppuin aſiais unpo ui hu
. de e gvoni Aürliaſfirr⸗
t e i i N Jndut ichmn
wüone tegeinin ſii
ribvsnd d t
e cplen rna ,
z tö. Jnnoit ole

w. slocspe
Clis ais es e
ncen i nimtlun
ii guan. tinn ndatnr

3

1

3

— . 2 — c, .* „Aas: 2.5 . 2
S A, Per n * Ieniſeun rd Prsſtane zan: neyrer

De preſcriptlonibus:

puberes:ſed cõiter hoĩes non uiuũt ultꝛa centũ
annos:ergo reqreꝛe ita lõgiſſimã pᷣſcriprionem
nihil aliud ẽ ĩ effectu q; impedire pꝛelcripuõem
2 ſic utriuſq; iuris diſpoſitio ur̃ in hoc fundata
ſuper Vbis ? nõ ſuꝑ rebꝰ S. c. ↄmiſſa de elec.ſi.
vi¶ So. dicit gl.pal.in fa ꝑte ꝙ pt᷑ difficul
tatem probãdi ur̃ ſufficẽ ꝓbaꝛe poſſeſſionem ꝑ
tps.de cuius initio non extat mẽoꝛia ! ꝙ teſtes
dicãt ſe ſemꝑ audiuiſſe ⁊c᷑. ur in gl.ſed hoc in ef
fectu finalit᷑ n plʒ gl.qꝛ non ẽ recedẽdũ a nerbiſ
iuris unde neceſſe ẽ ſᷣm eũ probare pᷣſcꝛiptionẽ
centum anoꝝ. ꝓut h dẽ. ſed adueꝛte qꝛ ꝑ b̊ glo.
non ſoluit Srium:qꝛ non ẽ neꝛiſile ꝙ lex ſit poſi
ta ſuꝑ ipoſſibilitate.nõ.n.eſſet tẽ lex.iiij.di.erꝛit

At lex 2 i. l.fl.ff. q ſen. ſine app. reſcin. glo. tãmm

ſimpłꝛ ꝓſequũi Lan.ui.? Hoſti.qͥ cixi boc p̃
uilegium ꝑ nullam glo. ledendum maxime quia
reſpicit honorem dei ⁊æ fanorem eccleſie. nam et
p̃uilegium coneeſſum pᷣnato a pncipe a priuato
nõ dʒ minui l ledi de re. iur. decet l. vi. ſed nec
ꝑ hoc dictum ſoluiur orium. ¶ JYo. an. ſoluit
dicens ꝙ lʒ ꝓbaꝛe ſit difficile non tamen impoſ
ſibile cum interdum iueniãt tam antiqui teſtes.
tem ꝑ iſtr̃a põt ꝓbaꝛi poſſeſſio:ut ipſe nõ.
J.e.ſi diligẽti nbi ponit unum modum ꝓbandi
poſſeſſiõeʒ uł q̃ſi ut ſi nolo ꝓbare q̃ſi poſſeſſio

nem ſubiectionis potero ꝓbare ꝑ inſtza cofecta

de fidelitate per ducẽtos ãnos kplus. ¶ Jtem
põt ꝓbari poſſeſſio ſm eum ꝑ ↄteſſiõem paris
adueꝛſe ⁊ ʒ hoc ſit ratũ:ſatiſ ẽ tñ ꝙ poſſu ꝓba
ri ut nitet obiectio ¶ Ego uero dicq ꝙ multiſ
modis ꝑ inſir̃a põt ꝓbari poſſeſſio ẽt logiſſimi
tpᷣis:utputa ſi auct᷑e iudicis uł uolũtate ptis tra
detis apprehẽdi tenuitã ðᷣ qua appreheſione fuit
rogatus notarius naʒ ꝑ traditiõem trãſferr̃ poſ
ſeſſio. inſti. de re. di ꝗ. ꝑ traditiõem æ=.l. naduõi
bus. C. de pac. ?. c. ij. de ↄſue. ¶ Item pot pꝛo
bari poſſefſio ſi nẽditor ĩ pntia rei mbi poſſeſſi
onẽ tradidit ⁊ nõriꝰſcꝛipſit q uẽdidit tꝛadidit ⁊
aſſignauit ⁊c.æ ẽ tex.nõ.ĩ.l.ij. C. de acqͥ poſſeſ.
? ibi ꝑ doc. Item põt ꝓbaꝛi ꝑ uiam conſtumii:
ut qꝛ nẽditor ł donãs cõſtituit ſe alteriꝰnomine
poſſidẽ:ut in.l.ꝙ meo.ff.de acq. poſ.2.l.ceꝛte ðRᷣ
pᷣca.⁊ uide plures alios modos quos poſni in
.c.cum ueniſſent de reſti.ſpo.æ.d.c.ij.de confn.
prerea non eſt neceſſe in teſtibꝰut beéant cemum
7 q̃tuordecim annos. ¶ Mam rlariter ſatis eſt
ꝙ ipᷣe pprehẽſiõis erat doli capax ⁊ nũc ipᷣe ðᷣ
poſitõis ſit maioꝛ:ut nõ.gl.i.c.flatũ.xxxvij.di.
2 ſpe.i ti.de teſti.F.oppõit᷑.V.ſed nũqͥd factꝰpu
bes ⁊? Jo. an.ĩ. c. ex pie ð corꝑe uici.un rex.iũc
ta gl. iſti. de teſia. . teſtes. hoc ueꝝ niſi ius reqᷓ
rat ſpecifice maioꝛẽ etatẽ/ipᷣe appᷣheſiõis:ut ĩ te
ſtamẽto ĩ quo teſtes debẽt eẽ pubẽs.d.S. teſtes
et hac ↄcluſiõem firmat glo.i.l.iij. . lege. iulia
efl. de teſti. et ꝙ ꝑ teſtes poſſit h picꝛiptio ꝓbaꝛi
or tex.i. c. cũ dilecta ðᷣ cõfir. uti. IJtem poterit ꝑ
tim ꝑ teſtes et ꝑti ꝑ iſtr̃a ꝓbari cum parẽ ui ba
heant: ut in..iĩ exeꝛ cẽdis. C. de fi.iſtiu. er c. cum
oanns. e. ti. nec hec ifficulras ꝑ teſtes ꝓban

pſebaits A8 ‿οσnnς Snm, ctrn 4 1 2*1

qi qʒ eſſe alicui moleſta: cum plura ſint qᷓ ad ſui r ſpiptera

ſubãm exigat ſcriptura: ut nõ. glo.i. c.i. ð cenlſi.
li. v¶ Extra glo. oppo. õ tex. æ vr ꝙ minor pᷣ
ſcriptio centenaria currat 3 eccleſiã romanã: ut
i. c. ij. F. . e. tl. li. Vi. ubi dẽ ꝙ bõa hereticoꝝ qui
ignorahani i nita ꝙ eſſet beꝛetici pſcribunt peꝛ
catholicos bona fide illa poſſidẽres èt S eccleſi
am romanã ſpacto.xl.anog. ¶ So. ab ponirur
hᷣ ꝓcedit regłaꝛit᷑ ut.S.dixi:ilie vo ẽ cqꝗus ſpaliſ
nt colligit᷑ ibi ex tex.⁊ glo t aduerte diligẽ
ter qꝛ ꝑ illum tex. dico ꝙ ↄfundit᷑ opi Mar. in
.l.ij. C. de apoſta. ubi ꝑ illũ tex. dicit ꝙ; iquiſito
res heretice prauiatis nõ pñt ĩquirẽ pꝰ qͥnquẽ

mũ a tpᷣe mouis ad effectũ bonoꝝ qð apte e ỹ

illũ tex. niſi dicamꝰ ſaſuãdo dictũ ſuũ ꝙ qᷓtenus
bona ueniũt publicãda fiſco iudicis ſeclaris „
cedit illa pſcꝛiptio quiquẽnij. ꝓ quo adduco bo
nã ⁊? nõ. glo. quã nõ allegat Mar.i.. mãicheos
C. de hereti.nã tex. quẽ allegar Bar. apte nõ
ꝓbat:⁊ iõ gl pᷣdicta ſoquũ ſub dubio foꝛte ⁊ fa
cit ĩ ſili bonꝰ tex.i.l.ij C. de nectiga.⁊ comiſis
ubi tex. nõ.dic̃ ꝙ ĩ bonis delatis fiſco ꝑx necti
gal n ſoluiũ pᷣſcribit ſpacio.v.ãnoꝝ ⁊ nõ. MHã.
i.l.ↄmiſſa.ff. ð pub. aut bõa ueniũt ſeu cedũt fi
ſco ecclie ⁊ hʒ locũ dictum.c.ij. Er ex hot pone

2 unũ ſinglare dictũ/œꝙ lſʒ ĩ iuribꝰ pricipis ſeu fiſci
5

A rνιτ.ι

fiat diſtictio ĩ curſu pᷣſcriptiõis iteꝛ bona fiſco ĩ
corꝑata ⁊ bona detata nõdũ incorpata: ut j. la

D dicã:mñ reſpectu eccłie nõ vꝛ dr̃ia fiẽda ſed

ſẽꝑ uniformis ẽ pᷣſcriptio.requirit᷑.n.ipᷣs.xl.an
noꝝ ut ꝓbai i.d.c.ij q̃enꝰ loquit᷑ ò alijs ecchijs
citra ecclłiaʒ romanã:ſed ĩ eccfia romana ẽ or̃ia
ſaltẽ quo ad iliũ caſũ:qꝛ ĩ icoꝛꝑatis ꝛequiꝛit cuꝛ
ſus cẽiũ ãno x:i vᷣlatis vo ſufficit tipᷣs.xl.ãnorũ
ſicut i aliſs ecclijs. Sʒ poteſt dubuari nuquid
ide ſit ĩ alijs caſibꝰ ĩ quibꝰ bona deferunĩ ſjͥ nõ
dũ ſũt ĩcorꝑata: ut ſufficiat tpᷣs.xl. ãanoꝝ reſpec
in eccłe romane ⁊ credo ꝙ nõ ꝑ illũ iex. qui po
nit caſũ ſpãlẽ:ut pʒ ibi in hoc caſu et ius nouũ
nt pʒ ibi ſcimꝰ. Et q;ꝙᷓ3Y/o. an. ibi ĩ nouella di
cat: ꝙ niſi eſſz ille tex. nõ curreret ibi pᷣſcriptio
qꝛ nõ facta pᷣus ðclaratõe ſuꝑ hereſi nõ pit ap
pbedi bõa:ut i.c. cñ ſᷣm ð heꝛ.li.vVi.? ꝑ gnis nõ
currit pᷣſcripnio cuʒ nõ poſſint bõa peti Ego
dico Sriũ qꝛ qui actionẽ bʒ n ipedii agẽ: ut. l. qͥ
actionẽé.ff.ð re.iur.vñ ſatis ẽ ꝙ bõa ſũt po fẽo
publicata ⁊ potuiſſʒ agẽ ur ꝓnuciaret᷑ iuxta for
mã dicti.c.cũ ᷣm. Mretea i rebꝰ latẽnibꝰcurrit
pᷣſcriptõ:ut i.c.uigilãti.S.e.et.l.fi.E. ð pᷣſcri. o.
1 Die ꝙ currat pᷣſcriptio ĩ tali caſu ẽ tex.in
d.ÿl. ij. C. ð apoſta. 2.1.ij. E. uectiga.2 comi.
2 tex.iuncta glo.i.v.⁊ hoc dʒ.C. ð here.l.mani
cheos et ꝙ nõ. Har. in. d.l.cõmiſſa. Monit eꝛ
80 tex.ille caſum ſpalem i hoc qꝛ o ecclłiam ꝛc̃a
nam currit pᷣſcriptio minor cẽtenaria:et hoc fa
uore catholicorũ:qͥ bona fide illa bona poſſeð
rũt. Et arbitror ꝙ lʒ ał. iuſta ignorãtie cã inteꝛ
cedenti poſſit peti ĩ integrum ꝛeſtitutio ad uſus
pſcriprõem:ut dixi i.d.c uigilãti:tn i caſu illius
.c. ij. peti nõ potit de iuſtitia ordiata qꝛ ꝓhibʒ
fi

„„ ro Patar Adasn z. 1 I . 6 .

Ule tex. pꝰ.xl.ãnos aliquã moleſtiã poſſeſſoribꝰ
bonoruʒ fieri:⁊ hec ſũt młiũ nõnda ad itellcum
iſtꝰ. c.?ẽ bꝰ mẽ. ¶ Mũc q̃ro niſũ ẽ q̃tꝛ pᷣſcribaĩ
aduerſus eccłam romanã ⁊ iferioꝛes ecclas taʒ
Gruale eS. = 1— reſpẽn bonorũ icorꝑatoꝛũ qᷓ; delatoꝛũ qũtaxat
le e , e frenz ſwr Fiſer Pſi! qͥa aduerſus impatorẽ ſeu fiſcũ. ¶ So. glo. j.
e.cũ nõ liceat ſimpłꝛ dicit ꝛes fiſci nõ uſucapi:al
legat ĩſti. de nſucap..res fiſci.Et ꝓfecto nimiſ
breuit᷑ ſe ibi expediuit gl.ibi.ſ.i.O. ꝛes filci intel
lexit illũ tex. in uſucapiõe triẽnij ł ſaltẽ ĩ pᷣſcrip
tõe.x. uel.xx. annorũ ſecꝰ dicit ĩ pᷣſcriptiõe.xl.
annorum.I. omnes 2z. I. comperit. C. ð pᷣſcripte
xxx. uel.xl. ãnorũ:ſed ꝙ et currat pᷣſcriptio mi
noris tpᷣiſ allego młta iura ciuilia:qᷓ ĩ hoc uarie
loquũt: ur pʒ i.l.i.C. ð q̃ſri.pᷣſcrip.v.ð pᷣſcꝛip.
iiij. annorũ: ut ĩ liter qᷓttuor ff. de diuer. z tep.
pᷣſcrip.⁊.l.i õibꝰ.e.ti.ubi reqᷣrit᷑ pᷣſcriptio.xx.ã
norũ z.l. iᷓuis.ᷣff. de uſucap.ubi reqͥnt᷑ pᷣſcnptõ
x. uł.xx. ãnoꝛũ ⁊.l.ij. C. ð uectiga.? comi. ⁊.l.ij.
C.·ð apoſla. ubi ſufficit pᷣſcriptio.v.anorũ.
Auid ergo ĩ tanta naꝛletate dicẽdum ꝓfec
10 uario mõ dixerũt ad borũ cõcoꝛdãtiã glo.?
ſcribẽtes ĩ locis pᷣal.ſed ego ero ꝓ cõcluſiõe cõ
tẽtus ꝛcitatione HBar. qͥ õtum iudicio cunctos
ſcribẽtes in eqᷣtate ⁊ ueritate pᷣceſſit dixit.n.ipſe
i.l. ij. E. de apoſta. . l. cõmiſſa de uecnigal. ꝙ ad
uerſus bona publicata nõdum icorꝑata ſufficie
pſeꝛiptio.v.ãnoꝝ ut ĩ iuribꝰ pᷣalle.et dicebat bꝰ
nõndum pꝓpter ſtatuta q̃ i multis caſibꝰ iducũt
ipſo facto bonorũ publicatõem ur poſt. v. ãnos
a tpᷣe publicatiõis non poſſit agi:ſed õᷣ eũ aꝑte
facit tex.iũcta glo.i.d.l.ĩ õibꝰnbi habet᷑ ꝙ rłari
ter ĩ talibꝰ reqᷣrit᷑ pᷣſcriptio.xx.annorũ exceptis
cãis qbꝰ minora tpᷣa pᷣuari ſpãliter cõſtituiũ eſt
et gl. ibi et ꝓ caſu ſpeciali alłat.d.l.ij. C. ð necti
gali. æ omi. z.I. inteꝛ qᷓttuoꝛ pal. Ideo d:ſtigue
meliꝰpꝰeũ i.l.ĩ oĩbꝰ pᷣal.ubi melins exaiaun hac
mõm ꝙ aut qꝛĩ i bonis ſeu iuribꝰ refustis prĩ
cipi ĩ ſignũ ſubiectiõis:ut i tꝛibuto ſeu cenſu et ĩ
illis nullo tpᷣe cuꝛrit preſcriprio:ut i.l. competit
.E. ð preſcri.xxx. anno. Idẽ dico et foꝛiꝰ i ipa
ſubiectione ut actie pꝛeſcribi nõ poſſit ne ſii ace
phalus:ut dixi.S.eo.cum nõ liceat et iĩ.c.ꝑ uene
ꝛabilem qui fi. ſint le. ¶ Quedam ſt iura ꝛep̃ua
ta pᷣncipi ĩ ſignum priuilegij ſingularis ut legiti
maꝛe ſpuꝛioscꝛeaꝛe tabelliões exiger̃ nectigalia
pedagia er ſilia:et ĩ iſtis currit pꝛeſcꝛiptio:ſʒ 10
rit᷑ ſcia ipſiꝰpᷣncipis et tin tᷣs ð cuiꝰ iitio nõ exi
ſiat mẽoria: ut ẽ tex.nõ.i.c.ſuꝑ qbuſdã de v.ſi.
nõ. Inno. in. c. cum. p. tabellio de fi. iſtru. et per
Har.i.l.ſi publicanꝰ. F. i uectigalibꝰ. ff. ð pub.
et.l.i.ð aqua.plu.aꝛ.⁊.l.cũctos pplłos.C.ð ſũ.
tri. ⁊ fi. catho.quedaʒ.n.ſũt bona ⁊ iura pariter
poſſeſſibilia:⁊ ſi iſta fũt principi icorꝑata ꝛequi
tuꝛ preſcriptio.l.ãnoꝝ ut.d.l.comꝑit et ſic ꝓce
dit glo.i.d. S. res fiſci. Si vo non ſũt ĩcoꝛꝑata:
ſed dũtaxat delata tanquaʒ nacãtia ſeu ex cã pu
blicara:⁊ tũc in bonis delatis ꝓpter uectigale ñ
ſolutum ſufficit tẽpꝰ qͥnqʒ annopꝑ:ut.d.l.ij. Idẽ
dico ĩ bonis ſibi delatis ꝓpter hereſim: ut.d.l.

VX rPu pua pi

De preſcriptionibus

Aj. de apoſta. per glo. in d. l. manicheos
„ n alijs uero ſi pꝛeceſſit denũciario bonoꝛũ
catium ſufficit tempus qnuor annox: ut d i

quattuor ⁊.d.l.i.de quadri.preſcrip¶ Si n “

denũciatio nõ ĩteruenit et tunc aut quis ilia b
na poſſedit bona. ſide tin ? reqrit tẽpus.x 0
noꝛum:et ſic.d.l.omnibꝰ:aut habnit et l
et tũc ſufficit preſcriptio. x.annorum er ſic bot
..qẽuis.ff.de uſucap.et ꝑ hec hẽs clare hqc zin
teriam reſpectu pape et imꝑatoris et ð priuatis

. ⁊ inferioribꝰecclijs dixi ĩ. c. de qjrta. . e¶ Vli
mo hᷣ qᷓro/an eccła iferior poſſit preſcribẽ oira

papã ul ecõtra papa ↄ ecclias ifeꝛioꝛes.ᷣſpe. hic
qonem poſuit eo.ti.li. vj.illud ẽt: er finalit ↄclu
dit ꝙ nõ: qꝛ res ecclie ſũt ſue ⁊ ſic ñ pnt ampſi
effici ſue de fi. iſtru. iteꝛ dilectos..ceterũ:nec ᷓ
eum põt preſcribi:qꝛ ʒ per pꝛeſcriptioneʒ alis
ſibi qᷓrat ĩ ꝛebus eccłe pape ſubiecte ius ii. pape
remaner ſemꝑ ſalunm: qꝛ intellꝛ ſemper excepta
auctas ſua de re iudi ſub orta de capel. mo. c.
dilectus. do. An. tenet h orium dicens papam
ce dñm uninerſalem. un põt pᷣſcribẽ in ſpẽ:⁊ pu
tat ꝙ. xl. ãni. ſufficiãt pape ad pᷣſcribedũ ne ius
ꝓ eo intꝛoductum eum ꝛetoꝛq t᷑ de re.inris:
qð ob gꝛam li. vj. Ego dico latius ſic ꝙ aut pa
pa uititur plenitudine pfᷣatis:⁊ tũc nõ pꝛeſcribit
nec poſſeſſionẽ qᷓrit qꝛ pᷣſcriptio fũdat᷑ ſuꝑ bis
fide:qꝛ credit rem ce ſuaʒ ulł ad ſe ꝑtinẽ.xxxiuj.
q ij ſi uirgo 2..c.fi.Ex quo infert᷑ ꝙ ſi papa
pꝑ maiximũ rp̃ᷣs ex plenitudie pfᷣatis uiſitaſſet alj
qð mõaſteriũ epo ſubiectũ nõ ꝑ ̊ pᷣſcribit õ ẽ
qꝛ epᷣs nõ fuit negligẽs nec papa cõi alioꝝ iure
id fecit:ſecꝰãt ſi aliꝰꝛẽ a papa r̃cepit ↄfeꝛete iii
ex plenitudine ptᷣatis: qꝛ ex illo titulo foxe min
ſufficiẽti potuit iferior hr̃e cm preſcribedi.ari
c. cum pſõe de pnile.li. vj. z.c. cum dilecdcò
ſue. hoc ĩ effectu uoluit Inno.i.c. bone. .j po
ſtu. p̃la.ĩ.ij. colũ.⁊ archi.i.c.nolumꝰ.xyj.q liij.
Aut papa uſus ẽ ſimplꝛ iuẽ alteꝛi puan? tmic p
ſcꝛibit ſiẽ aliꝰ? cõi ſpacio ſiẽ ð ecclia pxſcribere
3 p̃uatũ dixi S. e. ðᷣ qᷓta æ nõ. Jo. an. i la d ad
agẽdũ li. vj.ĩ meꝛcu. et glo.ĩ aut.q́ acuões C.
de ſac. ſãc.ec. Si ãt fuit uſus ꝛc ecclie inferoris
eã pᷣſcribit ſpectat ĩmediate ad ecctaʒ roman et
idẽ dico ſi fuit uſus ĩmediata ſubiecnone alicui
eccle credẽs illã imediate ꝑtinẽ ad ecclam ꝛoma
nã: ut i. c. ꝑpſone pᷣal.pꝰ.n. illa eccla ſubeꝛat pape
uniueꝛſalit᷑ er iur̃ alioꝝ: nũc ãt eꝛit ſubiecta ſpali
ter. ut ĩ c.ſi papa de puile.li vj. ð ecclia iſeniore
o dico ꝙ nõ põt pꝛeſcribẽ õ papã ꝛeſpectu ſu
me p̃atis ut.ð. dixi:ſed bene põt preſcnibẽ inꝛa
ſua et bona ut ĩmediate ſibi ſubſint:j teneat ꝛ
cognoſcere papã iĩ nniuerlalẽ dñm: ut ꝓbat l. c⸗

cũ dilecta ð cõfir. uti. æ.d. c.uolum.æ idẽ i pna

—

40 5 papã ſupꝛa. c. ꝓxi. .
B * Cafus. De pᷣſcriptio
diti 3. ne ſubducitur ſempus
qua plcuibii:ila
o ſeruit
ð qta

7 quo uacuauit eccła 5
ſimat Jo. an. . ſed b ſũmatio de nihi
cum boc ſi exprefſũ ĩ mujis innb.5..

ebt
6 vun khitc,
eliſ i aßͤ a artuil
erbi iennie e aſiton
hti icen a l e anthn
teinl, eae nul t Pies
geſe cſi dh Gfrichen

rſati zeacin e
Ue, pbenclt
innzphen

kibec nt ite git

zrrbidotvehun gierriin
Sndongttatnatginin
0dleen loglamm mifeſin
crindcate; un ſun fbnn f⸗
miſifqcl fiai ns i lun
naſit Brr n/1 oyſin ſah
oli g bijb bn i
mifnmoitonblbi r
lanlenmkir lols .H ogmu
õ
ec uil to g iri ulis aimb
ir fcinlis Nen c phinb eſ
Ooelegars:dti dibeti ge fuffigens
la Pponeis dechic seins Poenio ſur
tion ni ena mncaet brechi hus ⸗
hes ſod Pllegio ain dcfecumn iad hlcid
ſſaeic tont decer l N. ho i⸗
Pmno iſfftdubisnonteenn ni alun
tei nec ucſolt itehaddejab anenl en ofe
Auciistict cin it e nan t an
H deſiiſmn. (inodnns we
bececleſeſeclinegoft gano ine iddſſe
Ap Plſegiü,f wingni itfegsrßi
dict ſubſegepeno inegſeßo ninna
rulkanmnſtmr iuii,
nike ed c letle Er
No. totmm lus cpele cenis cff en
bſepinſrnomna ceb ſbacſſ hl
5 lbi.. qnoch de uig i ge

nagit
ſeinpeiſtej mnchtich men⸗

hlonb eck ni
iucs Aa
in merckz iteror Poſſrren
Niteinni ſgbbeen

W Mecchis fenong 4
Wenont eoi in lnd ine

enn to
de 1s ale ni er ſef Ditano,
ſa nin lume ſani m
nien 5 ihergrghong iq⸗
msachkheierigii
remm npnng neitg

Cnder eree
uctns imn de einliſin N dn

Ne NNd.
diems do. Anwnbzin emapon

ie din mineflen i öriigten ſien
tnt . in ifcin he ſehti ri
P innodnemm ann morgide eine
q ob gim . Cgoclohinsſegang
Do ninnur eniudine inns:r tir öprint
ſeſone qnt or lenpno fili inti
Ceorandt ner ſus tadenin min
urgo e , vo t i
minmi ps er limcte lins niſiaſitd
nöaſenii cyo ſbiean nob lenbi zii
is no iut neg gis nec nn coi alopine
õä

Nenuodhe õ
cti dormn ſetar nrcctdtche

õ aii

ſe doti eſecn win Ymitnnſ
vi hii con ehjic noſn eNfi⸗

, gi
zungh iii Kei iuif,
p1 nſts i ingh il ſin n
— N
iiin. i ſorulli
deſu ſie l Aun aralaſe

d 15i. ,
mi lucn ni

„ dins. tidin

iſe

M 45, „ 4 ſerlries ert Ppben 44450 Adan

Thiſ 4/α£½ 10 frva or. plea

— 19 —
„ N pmid1. A&b.

De preſcriptionibus?

et. c. i. cũ ſi. Ideo ſũmo ſic. Mꝛelatꝰ ĩferioꝛ põ
pᷣſcribẽ ĩ ceꝛtis eccłijs dioceſ totũ ius epale ſub
ducit᷑ iñ de pᷣſcriptõe ipᷣſ quo uacauit eccleſia ca
thedꝛalł.b.d.nõbilłꝛ.pꝰ põit ꝓceſſũ z ↄcluſiõem
negocij.2?* ideciſe narrat reſtirntõem ab utraqʒ
pte petitã ⁊ cõceſſã.t᷑tio ↄmittit ꝓbatões ꝛecipi
endas ſuꝑ reſtitutõne et cãm diffiniẽdam.tertia
ibi quo enra As piũcta glo.i.ꝙ lex dioce
ſana generaliter ſũpta ↄphendit legem iuriſditi
onis.colligit᷑ ãt bic qꝛ petebat eps ĩ iſtis eccłijs
ius epale:ut pʒ i ſequentibꝰ.hoc ãt ius ↄſiſtit in
utraqʒ lege ⁊ pᷣcipue in.l.iuriſditõnis:⁊ cum ab
illa monaſteria ẽt ñ ſũt exempta:ut plene legi.æ=
nõ. in.c.dilectus de offi.or.=.x.q.i.in ſumma.
capit᷑ ãt h̊ ita large:tum ꝓpt᷑ ſubiectam mãʒ:iñ
qꝛ vba libelli ſunt late iterpᷣtãda ĩ fauorẽ libellã
tis: ut.l.ſi qs itẽnione dubia.æ.l.ſolemꝰ.ff.de iu
di. ⁊.c.cũ eccla ſutrina de cã poſ.⸗ ꝓprie.et bo
nus tex.cum ibi nõtis.i.c.ↄſtitumus de reli.do.
Secus ãt ubi hoc neꝛbum ꝓferꝛeĩ in mã ſtꝛicta
qꝛ tunc nõ comprehenderet legem iuriſditionis
ſed legem dioceſanam tm iĩ ſpe.ſua. ſic intellige
tex.in.d.c.dilectꝰ.nam iſtud vᷣbum fuit ibi ꝓla
tum i ſnia q̃ eſt ſꝛicti iuris ut i.l.una.C.ſi plu⸗
una ſnia. nõ. Mar. in.l.ſi expᷣſſim. ff. de ap.i ſa
colũ.ꝙ nõ.ex bis do hanc rłim ꝙ in mã difſe
renti ſi ſumus i fauoꝛabilibꝰ una lex compᷣbedit
aliam:ſecus in odioſis.¶ Nõ Fo ꝙ reus põt
ſimul ⁊ ſemel ſe defedẽ ex puilegio ⁊ preſcꝛiptio
ne de quo nide bo.gl in rła nullus pluribꝰ lib.
Vi.⁊ ꝙ nõ.j.c.ueniẽs. Item ꝙ pluribꝰdefenſi
onibꝰallegatis:qrũ qᷓibet ẽ ꝑ ſe ſufficiens ad ĩ
rẽtũ ꝓponẽtis recipiẽda ẽ prins ꝓbatio ſuper
leuiori.un papa mandauit h̊ recipi pus ꝓbatio
nes ſuꝑ pᷣnilegio et in defectum ſuꝑ pᷣſciptione
ſim le i.c.ſi forte de elec.i.vi.¶ Niõ.t᷑io q
batio inſtri dubia non releuat niſi aliter certifi
rcet᷑:nec ꝛecipit ĩteꝛpᷣtatõeʒ ab aꝛicuł ſen ↄfeſſiõe
ꝓducẽtis:facit.c.in pũñtia de ꝓba.et.c.cum Jo
annes de fi.iſiru. ¶ Mõ qᷓno duos modos qͥ
bᷣeccleſie ſeculares pñt pleno iure ſubeſſe abba
ti ꝑ pᷣuilegiũ.ſ.ꝛomani põtificis ⁊ pᷣſcriptõem:et
dicũt᷑ ſubiecie pleno iuꝛe:qñ epo nullum iuſ epᷣa
le in ilł exercet:ſed ntraqʒ lege ſubijciũt abbati:
nt le. nõ.iĩ.c.qm de pᷣuile.Ex quo ſingulariteꝛ
nõ. ꝙ totum ius epale i certis ecclijs ẽ pᷣſcripti
biſe ꝑ inferioꝛem et de hoc latius.j.ſuꝑ glo.iij:
Mãõ ibi. j. quadꝛagita annos ⁊c̃.q; uacatio eccł
ſie impedit õ eã pᷣſcriptõem currẽ:⁊ facit eã doꝛ
mire ſiue ãte pᷣſcriptõem ichoatã ↄtigerit:ut.5.
.c.i.?.c.de q̃rta ſiue pẽdere pᷣſcriptõe:ut h̊ et fa
cit ad ea q̃ dixi S.c.ex trãſmifla et.c.cum nobiſ
Mõ. ibi cãrũ mẽimonialiũ iũcta gl.iij. in ſi.
et tene ſꝑ mẽti.hẽs.n.h̊ tex.expᷣſſũ ꝙ cognitio

cãꝝ mrimonialiũ põt pᷣſcribi ꝑ iferiorẽ pᷣlatum

epo ẽt regularè abbas.n. h pᷣſcripſiſſet miſi iter
ruptio obſtitiſſet:cꝰ priũ et minꝰbñ tenuit Mo.
i. c. las ð reſti.ſp.et ſatis nẽ ↄcordaꝛe huic tex:
c.accedẽtibꝰ iuncta gl.fi de exceſ. pla.et. c.i.iũc
ta glo. iiij. de ↄſa.ðet affi.tenet Jo.an.i.d.c. ſas

7. c. accedẽtibꝰ. Ex quo nõ. ꝙᷓ; nedũ ea q̃ ſũt ſim
plicis iuriſditõis pñt ꝑ iferioꝛc pᷣſcribi:ſʒ eiiã ſi
ſint dignitatis epᷣał. NMã cognitio cãx mr̃imõia
liũ ẽ dignitatis epᷣal: ut i. d.c.accederibꝰ. Ex q
ifero ꝙ iſtitutio et auctoriʒabil põt ꝑ inferiorẽ
pᷣlati pᷣſcribi:cũ bᷣ nõ ſit ordis epał ⁊ ſic ceſſat
Sriũ.c.qᷓto ðᷣ ↄſue.⁊.c.quis cor epi. lxviij. di.
cuius ↄriũ uoluit h̊ MHoſti.⁊ i.c.cũ ſatis S offi.
archi. ſʒ minꝰ beñ iudicio meo ⁊ bũc tex.locu
tus c: qꝛ ſub cura ecclax iſtaꝝ erat tora illa ualſt
ð euaſchã.bic ẽ ꝙ ẽt pᷣſcripſerat abbas iuriſdi
tionẽ epᷣalem reſpectu ppłi: ut pʒ ĩ cognitiõe cã
rũ mr̃imõialiũ circa qua fca fuit ĩterruptio ⁊ ſic
abbas acqſiuit plenũ ius epᷣale i ſſtis ecclijs in
tota illa ualle pᷣteꝛ qꝙᷓ; i exceptuatiſ h̊ i qbꝰfẽa fuit
iterruptio ꝑ epʒ al ꝓceſlifſ i totũ pᷣſcriptio:gꝰ
ↄpetebat h abbati iſlitutio et auctoꝛiʒ abil r̃ſpẽu
cure ppli:⁊ nõbis ſingularit᷑ qꝛ nemo ad hᷣ põ
derauit iſtũ tex. Et ꝙ bec iſtitutio qſibił ſic ꝑ ife
riorẽ epo ſetit ̊ Inn.⁊æ clarius.j e. cũ oliʒ ubi
Vr tex.iudicio meo nõ cauillãdo raʒ tʒ glo.i. d.
⁊c.cũ ſatis:? Jo.an.apꝑte ſeſit i.c.cũ uenerabilł
ð cẽſi.? MDau.i cle.i. ð exceſ.pla.⁊ in cle. ne in
agro.. ceieꝝ ð ſtatu ꝛcg. fac qd nõ. Jo. an. pꝰ
archi.i.c.cũ epᷣus ðᷣ offi.or.li.vi.? Archi.xvi.

q.ij.i ſũma ⁊ dni ðᷣ ro.deci.ccxxxi. ¶x pᷣdic

tis ⁊ ex tex.nõ.alið ſingłaꝛe dẽm qð alibi ua bñ
nõ ꝓbaĩ ꝙ iferior pᷣlatꝰ põt pᷣſcribẽ cenã ꝑtem
diocef̃ cũ terꝛitorio excludedo ꝓrius epm i illo
loco ab exercitio iuꝛis epᷣał cuiꝰ õ iũ ⁊ nõ bene
ſẽſit Hoſti.i.c cũ ↄlĩgat.de fo. cõpe.ſʒ primuʒ
dẽ; tʒ Archi.? Jo. an.i.c. cũ eps:⁊ uide ĩ ̊ qð
plene dixi.i.d.c.cũ ↄtingar.i¶ Auð et ſinglłaꝛe
colligo ex hoc tex. ꝙ exercẽs luriſditiõeʒ ĩ aliqꝰ
loco uniuerſalłr uł i certis articuł vr illã pᷣſcribẽ
excludedo illũ ad quẽ ꝑtinebat iuꝛiſduio nõ ãt
ut ĩ exercitio cũ illo ↄcurrat Iʒ glo.⁊æ quidã alij
ſẽtiãt griũ i.c.paſtoralis ĩ prin. ð offi.or. ſz Hhẽ
tex. ꝓrſus i Sↄriũ. hic eni nõ dr̃ ꝙ epᷣs fuit aliqñ
ꝓhibitꝰ exercere iura epᷣalia:ſʒ abbas exeꝛcedo
pᷣſcripſit ↄ epᷣm negligentẽ æ imponit᷑ ſilentium
epiſcopo ⁊ abbani adiudicat᷑ ius epᷣale.ad ið.j.
.c.cum olim et facit qð nõ. Inno.i.c.dilectꝰ de
capel. mo. ¶ Hõ. q; priuilegium incertum ⁊æ du
bium:ut erat h̊ pᷣuilegiũ celeſtini qd referebat ſe
ad pᷣuilegiũ illoꝝ regũ dat legitimã cãm pſcribẽ
di certa iura. Ad idẽ uide bonũ tex. in. c. cuʒ di
lectus de cõſue.¶ Hõ.ex ſi tex. ꝙ inteꝛruptio
facta ĩ certis articulis alio poſſidete luriſditioeʒ
uniuerſalr nõ oꝑat᷑ effeciũ ſuũ reſpectu iuriſditi
onis uniueꝛſalł:iʒ ſolũ reſpẽu illorũ articuloʒꝝ in

quibꝰ fca fuit ſimile ĩ poſſidete ſeu exeꝛcẽte iuꝛiſ

ditionẽ reſpẽu certoꝝ articuloꝝ alio poſſidente
uniuerſalit᷑:nõ eni extẽdit᷑ poſſeſſio ad alios aꝛti
eulos etiã oſinules:ſʒ tin prelcribit qtum poſſi
detur:ut eſt tex bo.in.c. cum olim =.c. cum con
tingat.j.de deci.notanter ponit Inno.in. d.c.
dilectus de capel. mo. ltimo nõ. in v. ſi tñ
ꝙ iterruptio poſt ↄpletã preſcriptionẽ nõ hẽt

ledẽ ius ex preſcriptione iam ꝗqſituʒ. oʒ ergo ut

⸗ 1.

„

CaS8 ν. ſ. eH rprn Sar Saer

.
Qua . ſat n n vp“ Plvipaf r, mrv Prl G

&αα 0* ſe Pg Errait t π Palco 4a1
hhas alia pern Patrvit

õ Ptlea

₰ ee — Ahaut eprnet e AASater ſef * rts ſradudz 8

¶ Ee preſcriptionibus

ualeat ꝙ fiat ifra tẽpus pᷣſcriptionis¶ Ex quo
ifero ꝙ pᷣſ criptio ſeu cõſueiudo iã cõpleta n tol
lit: ʒ ſemel uel bis fiat Zꝛiũ ꝙ tenet ſpe. eo. ti. F.
i. V. qd ſi pꝰcõpletã alłat.l.ſi unuſ.y.ſi pactũ ff.
de pac.ſed iudicio meo h̊ magis clare ꝓbat:et
ad boc clarius.l. tpal iũcta glo ff. de re. iu. ałẽ
.F. l. pcedẽnis q icipit nemo alieno. Mõ. Jo. .
i.c.fi. de ↄſue.reqri ergo ad tollẽdã pᷣſcriptõeʒ
lcõſuerudinẽ oria pᷣſcriptio ł! cõſuetudo: ut nõ.
ĩ iuribꝰ ꝓx allegatiſ.facit.c.i.j.ð re.iur. Et nõ.
ꝙ ex lola pᷣſcriptiõe pñt ſe tueꝛi et ꝛeligioſi:licet
ex reſſe ex pꝰfacto cõſtat titulũ qͥ dedit cãm pre
ſcꝛibẽdi nõ ſufficẽ ad ius tꝛaſſeꝛeduũ.ſile i.c.cum
dilectus.S. de conſue. Sed anteq; deſcẽdam
ad glo.qꝛ tex.facit mẽtloem de iterruptiõe 2 nõ
dicit qualis fuit iſta itruptio. Quero qlit ſiat ĩt
ruptio pᷣſerptõis ĩ icorporalibꝰ. ¶ So. hãc ma
teriam ſatis examinaui. S. e. illud. ſed ꝓpter ali
ꝗᷓ dicta Inno. ᷓ mibi nõ placet nec illa ĩ totũ
ibi recitaui dicam bic. dicit eniʒ ꝙ iterruorio ſit
i iuribus ⁊ alijs icoꝛpoꝛalibꝰ eodem mõ ſiẽ icoꝛ
poralibꝰ. ſ. ꝑ litis cõteſtatiõeʒ z aliſs modis no
tatis i. d. c. illud. fit ẽt ĩ his ſpał iĩrupnio: ſi eps
ſaltem una nice fuiſſet uſus bis iuribꝰ ante com
pletã pᷣſcꝛiptõem abbatis. ar. E. de preſcꝛp. xxx
annorum cum notiſſimi. Jdeʒ dicit ſi ꝓbibuiſ
ſet epᷣs ꝑ uiolentiam abbatem uolentem execeꝛe
iuꝛiſditioneʒ quã pᷣſcꝛibebat ita ꝙ; timoꝛe epᷣi di
miſit illam ecercẽ:qꝛ cum poſſeſſio ꝑdat ſolo a
nimo multo fortius irenumpit. ff. de acꝗ. poſſe.
.l. poſſideri. S. ĩ amittenda 2z.l.quemadmodum
7 qꝛ deiectus ur᷑ qͥ ñ utit᷑:qꝛ ſuſpicat ſe poſſe re
pelli.ff. de.acqͥ poſ ſi id ꝙ. F. fi. hoc dẽm ſatis
plʒ 2 tzʒ Har. in...nãliter. ff. de uſuca. Sed
p̃cedens dictuʒ in eo qðᷣ uoluit ꝙ epᷣs exeꝛcẽ
do ⁊ urendo ill iuribꝰ ſaltem una uice an cople
tam preſcꝛiptõem uideatur interrupere preſcrip
riõem. ¶ Oppo. qꝛ Iʒ epo exercuit epalia non
minus pot᷑it abbas illa exercere cuʒ uiſiratio ex
cõicatio ⁊ ſilia dũñt eẽ iſolidum apud plures ſiẽ
ſũt apud archipᷣſbiteꝝ archidiaconum epum er
archiepᷣm qͥ in ꝓpos ſubditos exercent pdicta
.j.c. ꝓx.de offi. archi.c.i.⁊.c.cum ſatis de offi.

archi. preſb.c.ij.⁊.iij.ſic ⁊ abbas pot᷑it cum pꝛe

dictis hec iura exercẽ nec pᷣſcribet ſibi ius alte
rius: ſed preſcribit ſibi ius cõſ le. ¶ So. boc
rium formauit ipſemet Inno. ſed iudicio meo
minꝰ bn ſoluit. dicit eniʒ ꝙ abbas preſcribit be
ne ſingulos et oẽs nam qᷣcũqʒ fuerit ille qͥ bʒ
ius excõicãdi ł uiſitãdi ł quodcũqʒ ſiue archiepi
ſcopus ſiue epiſcopꝰſiue qͥs aliuſ etiam ſi ex pre
ſcriptõe hẽat ↄ eum uel oẽs preſcribẽt abbas ⁊?
ſi aliqs ipſorum interrumpat aliquo modorum
ſupradictoꝝ )ↄ eum nõ perficiet̃ preſcriptio et h̊
dicit bene ꝓbari ex hoc.c.⁊.j.c.cum olim. Ceꝛ
te hic ⁊ in.c.cum olim n ꝓbat᷑ ꝙ epᷣs exercẽdo
ꝑ ſe imerrumpit pᷣſcriptiõem abbatis.ſolum enĩ
bic fit mẽtio de iterruptõne:ſed n dicit q̃liteꝛ fu
it facta ĩterruptio.nec puto id dẽm Inno. uerũ
ct ↄtrarium ipſe ſenſit in.d.c.cum olim in pꝛin.

nbi dicit ꝙ ſi epᷣs nidit alium iura epalia exer.
cere et pplin obediꝛe ulł illiꝰſniaʒ obſeꝛuar̃ ⸗ al
ſus ei tin ꝙ ꝑochianos alteꝛi obediẽtes nepd
niuit nec exercuit aio puſillamini deſeruiſſe ſug
poſſeſſiõeʒ ⁊ ſic ẽ ĩ alio tꝛaſſata.ar.ff.ſi pui uen
di.z.l.ſi forte. .i.¶ Sed ſi eps non eſt paſſuſ
ſuum ppłin alterius epi ul prelati ſnias ſeruare:
puta qꝛ uel tẽporalit puniuit parochianos qui
ſeruabant ſnias alterius ĩ tin ꝙ eos nilipederũt
uel ſaltem excõmunicauit eos:lʒ nõ poſſit facere
ꝙ alteri?ſñias ni ſeruauerũt uł alio mõ pceſſiſſßz
3 eos:ita ꝙ bene appareat ꝙ poſſeſſionem no
dimittit. Dicit Inno. ꝙ nõ amittit poſſeſſtöez
que non amittituꝛ niſi animo:⁊ iſte nullo mõ uf
hbr̃e animum poſſeſſiõm amittẽdi.Et idem dicit
Inno. ſi aliter parochianos huiuſmodi pro
ceſſiſſer puta mulctando uel eoruʒ bona occupã
do. Ex his enim ſatis aꝛguo ꝙ eps non impe
dit nec interrumpit poſſeſſinoem alteꝛius illa iu
ra exercendo:ſed oʒ ꝙ ipſe ꝓhibeat illum exer
cere uel ſubiectius ſii obedire:uel litẽ conteſtei
uel alium actum exeꝛceat per quem iterrumpat
preſcriptio:de quo in.d.c.illud.facit optime..
ut pfectius. E. de anna. excep. etiaʒ.xvj.q iiij.
.F põt:ubi poni modus iterrumpedi prelcrip
tionem:nec numerat᷑ pꝛedictus modus Bart.
ét i d.l.nã 2 ponit dicta Inno. p. ſed omiſu bũt
moduʒ:qꝛ force ſibi ñ placuit.pᷣteꝛea ſi bot dqʒ
Inn. eſſet uerũ ſeq ret᷑ ꝙ nũqᷓ; qͥs pᷣſcriberet in
riſditiõeʒ accumulatiue ad epʒ:ut ſic ambo exe
cerent: et ſit ſocꝰpꝛeuẽtõi. cꝰpriũ ſentit gl.⁊ el
rius Jo. an. i. c. paſtoꝛalis de offi. oꝛ. dico eꝛgo
cõcludendo ꝙ aut ſolus preſeribẽs uſus fuit i
iuribꝰ:et uẽ pꝛeſcꝛipſiſſe excluſo epo:ut b et te
Inno. in.d.c.cũ olim. Aut etiam eps fuit uſus
et iũc preſcripſit accumulatiue ad epiſcopũ qps
eni utendo et patiendo alium uti uẽ conſeniiſſ
ur ambo utãt᷑:et ſic ĩtelligo nõ.i.d.c.paſionlis:
et pꝛo hoc ſacit torus fere nitulus de offt. archi.
Mam pꝓ maiore parte illa ſpectant ad anchidia
conum de coſue. et nihilomin?eps illa exeꝛcet
hec nõbis qꝛ nõ bene ꝑ alios declarata Er pre
dictis infero ad aliam qonem quã poit h Inmn.
KE ſiteſtes ꝑ epm ꝓducti dicut ꝙ eps erereuit
iura epiſcopalia et teſtes abbua ebalt 620
abbate: quorũ dicto ſtabit. ¶ So. dicit mo.
& ſi teſtes epᷣi et teſtes abbatis oino ſunt paus
ut qꝛ teſtes epᷣi dicunt eum exercuiſſe iura epe
lia et teſtes abbatis illud idem dicũt de abbate
data in alijs teſtium paritate pꝛelerüt teſtes epi
qᷓ concordãt iuri cõt: et ſic dicunt uerilinlliou:
ar. 5. de pba. . v ex premiſſis. ¶ i vo teſtes
abbaris dicunt gñaliter abbatem cxercniſſe iu
ra epᷣalia:et teſtes epᷣi ꝓbãt ſolum ecckiam ſitaʒ
i dioceſi et ꝙ eps exercuit ibi epalia non tame
dicũt qꝙ omnia adiudicabũĩ abbati illi exceptis
de qbo ꝓbauit eps ? excepiis bis de bus 53
uerit ĩterrupriõem ĩteꝛueniſſe: qð forte ſuff cinp
bare per duos teſtes ſecundum eum: l abbas
gnãliteꝛ ꝓbauit per plures. ar. .c. ilud dicin mn

an eſes
rfr an muld
an ſa ſblelii nn i
ici⸗ ge n nenbnn, allini
na is aheln i liſe
nim in nne g Abrfn ⸗ cnn co

ageclt
iieolei Ad NMidi

Uungeſelſtea mr an imoſtb
8 4 aden ini doſſeleii ſoih
ami pene din eſihonin
ſſtei pprins aſiodlicarin
bi n bib y il ſod
imn ialſli cin ir icn
oluman inmmon. rticſii pu
mimſittkiinmn c,
nistaunan iſfic u, luto
ſgui Bir nl o n vol bid
ctoppiteanal poſeiſe unden tan adin
nlh iaden esunicza de boc uninod
Nene natlea (hie Nenio ad goa
zteried gehs egeiiſin ecdeis iisi⸗
d euſchu addane n n g dcbuſchager
helanosſen ngons iapetchpenit
leclee (So go iſ oe zrü iſt einc
noluit ſitc lon gant agi geſtbiendere
lid oſſiifime iſtetintelleii
ſbi ſtpienos cenirech iefspinchn
tterſt rin bat bent agi öfnoſthiee
loris:nt grci ipſiun aiz eleſan deen

eltlk ince renoner er onenſt Ppſeſubier

In oct dec qjrthmn an ogſt e iie
eĩ gir deglis ur
naneſatalinii mnnn.
nbre jr ſſog iaſt ſ nn it
ſtannlnnna mliint

lenoameet heeſt
2 9 3
mi. CNire ſenit hn hichm

itenierciteinnn Nirniß

tiͦſce vincl nn Br ilen nü
Necdtemm iincs,iAbornn

mi.
regd ſchrnit Alun
:. 2 mobecir⸗ 68 E
iing ac ſinee
Annentnnd Arichiin
Mſie Eut gon n
tieéin e

nſuſs gdg enn
inhe
tnenenmitfiſſthmimlt

emrendo cd z dakſlem ern
cgre ne itbenns ſii cheifneſt Cſt
Gdlaium uenneren e Gton ienum
Pfeſennode oin dc ilik et gir
r ermm denn ath tein ſe
prub poni, nocis ianunheti in
Nonam:c unerat ordius octs Br.
iia ontds Yno donti
n:qr fnt ſoi guanr retn ſ bori
mn aſa ei qj atuß G;lnbengt
oc accumulmnue . epz Muo
n a ſt loc reiot cli ieni gee d
P mnic MMhuis deofi n de
Ardendd n Rs therurfnll
ai icinice inid wudan
nd nt An Inaminiun
ie Nreiorhi Aumninine 1 Gl i
4o altnn di ii t
eni vndoapaient cotöidni⸗
* hee i 4 Crnosdeofii
a boc repane iu heumn
mpiiun onintihslie⸗
(omorn de ie a Nboninihe

„ e 0 19
eo nn
enie⸗ gan

De prelcriptionibns.

Inno. ꝙ prudenter faciet exai ator ſi de ſingu
caplis iuris epał ſigillarĩ iterrogʒ teſtes abbatil
Hoſti.dicit ꝙ hec dʒ eſſe cautela aduocati epi
3 quem teſtes pꝛoducunt᷑.ad hoc ð teſti.c.ij. li.
Vi.et tũc ſᷣm Inn. non ꝓdeꝛit pᷣſcuptio abbatis
niſi ĩ caplis ꝓbatis ut.j.c.cum olim. ibi nõ
placet hoc ſfm membrum Inno. quia Iʒ indeli
nita in młtis eqpolleat uniuerſali iux nõ.i.c. ut
circa de elec.li.vi.æ bñ facit tex.in.l.fi.ff.de ui.
tri.⁊ ole.le.tñ aliud dicẽdũ ĩ teſtibꝰ cum eorum
dictum debeat concludere neceſſario ⁊ nõ pᷣſũp
tiue:ut in.c.iĩ pntia de ꝓba.nam idefinita poſſʒ
nerificari ĩ duobcaplis ſeu iuribꝰ epalibꝰ:et in
hoc nõ.dẽm Innoc.ſed pᷣmum membrum In
no.non mihi placet in eo ꝙ dicit ꝙ ſi teſieſ ntꝛi
uſqʒ ſunt equales pꝛefeꝛendi ſunt teſtes epᷣi quia
concordant iuri communi nam poſſibile eſt qð
utriuſqʒ teſtes uerum dicant.ſ. ꝙ epᷣs et abbas
exercuerunt iuxta ea qᷓ dixi in precedenti qõne.
Saluãdo tamẽ ceꝛto caſu dictum Inno.diſtin
guo ſic ꝙ aut epᷣs ⁊ abbas dicũt ſe illa iura iſo
lidum poſſediſſe:et tunc cum impoſſibile ſit qð
duo illa eadem iura poſſederũt iſolidum ſniam
dum ẽ ꝓ eo q haber preſũptõnem iuris ꝓ ſe et
iſte ẽ ꝓprius caſns dicti.c.qʒ.v. ex premiſſis de
ꝓba.aut dicit abbas ꝙ exercuit ⁊ poſſedit illa
iura epᷣo tñ excluſo:ſed cõcurrẽte ĩ exercitio ita
ꝙ locus eꝛat pᷣnentioni ⁊ tũc ſniabit̃ ꝓ utꝛoque
cũ urrũq; ſit poſſibile:qꝛ diſtictum ar.c.cũ tu ðᷣ
teſtibꝰ? eoꝝ que nõnt᷑ i. d. c.paſtoꝛał facit optie
qð nõ. Bar. in.l.ſi duo.ff. uni.poſ.ubi diẽ ꝙ ſi
duo ꝓbãt equalłꝛ poſſediſſe eandem rem adiudi
canda ẽ eadem res utriqʒ:⁊ de hoc ultimo dixi
plene in. d. c. licet. ¶ Nãc uenio ad glo.et op.
3 tex.ĩ eo ꝙ epᷣs egerit ſuꝑ eccleſijs ſitis ĩ ualle
ð euſchã. õ abbatẽ ur̃.n.ꝙ debuiſſʒ ageꝛe ↄ ca
pellanos ſen ꝛectoꝛes illaꝝ ecclłlaꝝ:ut i.c.qrelam
de elec. ¶ So glo. ij. hoc Zriũ ſẽſit ⁊ in effectu
noluit ſic ſoluẽ ꝙꝙ aut agit᷑ de ſubiectõe:⁊= tũc ñ
illi q poſſidẽt᷑ iure ſubiectõis: ſed ille q̃ diẽ illos
ſibi ſubiectos cõnenire dʒ q̃ſi iſtius pꝛincipaliteꝛ
ĩterſit æ ita loqt h̊ aut agit᷑ ðᷣ facto ſubiecti ł rec
toris:ut qꝛ qr̃ ipſum etiã eccleſiam occupaſſe =z
petit᷑ inde remoueri et ↄuenit᷑ ipſe ſubiectus et

ita loqt. d. c. qᷓrelam aut agit᷑ de alijs iuribꝰ pu

ta qꝛ quis petit cenſum uel ꝓcuꝛationem a capł:

lanis:⁊ tunc illos cõuenit quaſi principaliter in

terſit capellanorum:et non illius qͥ poſſidet ſub
iectiõem:et hec eſt mens hꝰ glo.ex glo.multa di
cunt᷑. Mincẽ.ſentit ꝙ õ utꝛundqʒ põt agi lʒ agat
de ſubiectiõe ⁊ optinẽdo ) unũ alteri nõ fit pᷣiu
diciũ.j.de ꝛe iudi.cum ſuꝑ ⁊.c.ſuborta.nõ. bñ
hoc dictum Mincẽ.⁊ idẽ tʒ h̊ Lã.ſed Mbi. ̊
limitauit niſi is qui dicit eos ſibi ſubditos ſciue
ꝛit cãm ſuam agi ⁊ tacueꝛit ꝑ.c.ꝙᷓuis.j.e. Inn.
in hoc multa ſcribit.hic ⁊ ĩ.c.inter quattuor de
ma.⁊ obe.⁊ in.c.cum deputati de iudi:⁊.c.cum
ſupꝑ ⁊.c.pe.j.ð re iud. ¶ Ego aliqᷓ tetigi ĩ. d. c.
cum deputati =. 7. ꝛemittam ſed h̊ anncctam que
dixit Jun. pic qᷓ pꝰ dixit ꝙꝙ tunc nocet taciturni

tas hoc caſu qñ lata eſt ſta oᷣ illus ad quẽ pꝛĩo
loco pertinet defenſio ſciente illo ad quẽ ꝑtinet
2 loco peꝛ prealle. decre. q;uis ⁊. I. ſepe. ff. de re
iudi.ſecus dicit ecõtra allegat dictuʒ.c. cum ſuꝑ
2 dicit quoſdaʒ dicere ꝙ primo loco ſpectat ad
prelatum defenſio ecclie de cuius ſubiectõe agit
qui ſubiectionem poſſider.ꝛ ad miniſterium illi
us eccleſie ſiue rectorẽ:ſecus ſi ageretur de poſ
ſeſſionibus eccleſie quaſi per hoc ſentiat Inn.
ꝙ ſũia lata ſuper ſubiectione cõtꝛa ſuperioꝛem
ipſam poſſidentem nocet ſubiectis ſcientibꝰ illã
cauſam agi:quibus competit fo ſoco defenſio.
ſecus ſi eſt lata contra ſubiectos:quia tunc non
nocet ſuperiori: Iʒ ſciueꝛit cãm agi. ſed Hoſtiẽ᷑
ait ꝙ peꝛ illa iura.l. qᷓuis ⁊.I. ſepe porius eſſet
dicendum oppoſitum: quaſi dicat Hoſtien. ꝓ
magis efſet impurandum ei cui pꝛimo loco com
petebat defenſio 2 permiſit ſequentem agere:qꝛ
poterat illum repellere æ cauſam in ſe aſſumere
quã ecõtra. Et forte melius dicit ſi illa iura rec
te põderent᷑:ſʒ dic ut.j. poſtea nõ. dicit Innoc.
alios dicere z forte melius pᷣm eum ꝙ hoc caſu
nõ dr ꝓtinere prio ad unũ po ad alium: ſed ple
ne ⁊? equaliter defenſio perrinet ad utrunqʒ. E.
ð li. ca. l. principaliter. Et nõ. bñ hᷣ dictũ ꝙ ſatis
mihi placet. naʒ ut dicit JInn. æ bñ ſicut inteꝛeſt
dni non perdere ſubiectos: ita inteꝛeſt ſubiecto
rum non mutare dñm. ad hoc allego qð legi. =
nõ. in. c. bumilis de ma.æ obe. 2 in. I.imꝑialem
.F. preterea ducatus de ꝓbi. feu. ali.collł.x. 2 A.
.‚i..ex eadem de capi. corradi. eadem coſt. ubi
dicitur nõ poſſe dnm alienare feudum ſine ↄſẽ
ſu naſalli ne compellatur habere dũm quẽ nolit
nel ſibi nõ expediat habeꝛe in. d. c. bumit: citant
prelati inferiores cum agitur de inꝛe primatie:
quaſi eorum interſit nõ hr̃e nonum dnim = ſup-
riorem.dicit etiam Inno. ꝙ ſnia otra nnuʒ ex
predictis lata nõ preiudicat alteri ignorãti: ſed
ſcienti ſic per iura preal.ſed certe iudicio meo H̊
dictũ ſe nõ ↄpatit cum precedęẽti. nam ſi ad utx
ꝗqʒ ꝑtinet defeſio eque principalr ergo ſnia lata
3 unum nõ dzʒ preiudicare alteri eriam ſcieti
iura qᷓ ad ſuam opionem adducit Juno. Mam
c.qᷓ;uis ⁊.l.ſepe ſoquũt᷑ qn ſnia fuit lata ↄ eum

cui fo loco competebat defenſio: quia tunc eſt

quid iputãdũ taceti ⁊ ſcienti cui cõpetebat prio
loco defenſio:quare permiſit ſequentem agere.
NMãi nidet᷑ litigaſſe de ſuo ↄſenſu ex quo potuit
illum remouere ? nõ remouit z ſuꝑ bac rariõe
ſunt fundata iura illa: ſed qñ defenſio pertinet
ſimuſ ad utrunqʒ ceſſat nec ratio cũ nõ ſit quid
imputetur tacẽti in iudicium nõ nocato cui nõ
potuit remouẽ illũ cui principaliter ſicut ſibi cõ
petebat defenſio cũ exequiret᷑ ſeu defẽderet ius
ſuũ. unde ꝓpter par intereſſe negociũ agitatuʒ
cũ uno dẽ reſpẽu alteriꝰ res ĩter alios acta ad Hᷣ
ꝙ alteꝛi ñ pꝛeiudicer: ad hoc allego tex. apeꝛum
in. d. c. cum ſuper qͥ ẽ ſingularis iudicio meo in
bac mã et ibi latius hũc articuluʒ exaiabo et ſic
irelligẽdo põr ſaluari dictum Min ct Tancẽ. ꝙ
3

Be prelcriptionibag

5. recitaui ĩ cõpoſitõe feu trãſactiõe. fatei Inn.
ꝙ facta ab uno alteꝛi et ſcieti ñ pᷣiudicat.ar.i eo
qo le. æ nõ ĩ. c.ↄtigit de traſac.qð ẽ bñ nõndũ
ſi gꝰᷣ ſuꝑior cõpõit ⁊ tranſigit ſr̃ ſubiectõe ñ pᷣiu
dicat ſuhiectis ẽt ſciẽibꝰ z taceẽtibus nec ecõtra
2 hoc puto ꝓcedẽ reſpectu ſuꝑioꝛitatis eccleſia
ſtice. In ſecularibꝰ Vo dicerẽ nt iĩ cõitatib duca
tibꝰ æ ſimilibus de iure nendicari nõ poſſe cum
ſint publici iuꝛis niſi conſuetudo alind habeat:
quo caſu poteꝛũt nẽdi ad libitũ ñ obſtante con
tradictiõe ſubiectoꝝ ⁊ ſentir Hal.i. c. i. F. ex ea
dem de lege cor.coll.x. æ h̊ caſu puto ꝙ dñs po
terit ſolus ĩ indicium ſubiectiõem deducẽ cõpo
nẽ ⁊ tꝛãſmigẽ ⁊ pᷣiudicabit ſubiectis ẽt ignoꝛãti
bꝰ:qꝛ qͥ põt ſolus uidẽ põt fortius i indicio ex
ꝑiri ⁊ cõponẽ ar.i.ʒ.ait pᷣtoꝛ. fl. de inx deli. Idẽ
dico i feudo ut poſſit dñs cũ nnineꝛſitate illud iĩ
alium tranſferre ⁊ expiꝛi i pindiciũ uaſalloꝝ ſeu
ſine conſenſu eorũ:ut in.d. S. ex eadem:poterit
eriam ſine nniuerſitate:ſi cõſuetudo habet ut ſo
lus poſſit alienare de quo in.d. F. ex eadeʒ ⁊æ. c.
impeꝛialem S. pterea ducatus ꝓhi fen. alie fi
naliter Inno. circa ordinem agedi diſtinguit
ꝙ aliqñ poſſidet qͥs inꝛa aliqᷓ aliqñ ñ poſſidet:
ſed tantum in eo poſſidẽtuꝛ iter que duo ſcʒ eſt
diia nõnda.ponit exemplum qñqʒ eſt aliquis in
poſſeſſione ꝙ nõ teneatr ire ad cõcilium łᷣꝙ poſ
ſit oꝛdinari æ benedici a quo malueꝛit epo et 2
ſimilia. j.c.ueniẽs:qnqʒ vᷣo nõ poſſidet h̊ iura
ſed ab alio poſſidẽtur ĩ eo:ſiẽ mõaſteriuʒ:de qꝰ
h agit᷑:dicebat ſe hr̃e ⁊ poſſidẽ q̃dam iura ĩ qui
buſdã eccłijs:q̃ m eccłe nõ poſſidebãt neqʒ poſ
ſidẽ poteꝛãt i ſeipᷣis:qꝛ nulius põt i ſeipo ius ł
fuitutem hr̃e nec miꝝ:qꝛ nec in ꝛe ꝓpꝛia qͥs põt
bre fuitutẽ.t. iure.cõi.ff ð̊ ſer ur.pᷣdi hoe ulnio
caſu põt agi ò utrũqʒ.ſ.S detinẽtẽ ſubditoſ⁊
ſubditos qͥ nõ obediũt õ derinẽrẽ vo agi põt:
qꝛ ſua itereſt cum ſit in poſſeſſione ſubiectionis:
ut hit ⁊.c.ĩter q̃ttuor de ma.⁊ obe j ſubditos
vo agi põt:qꝛ actoꝛẽ ñ patiunt᷑ uti iure ſuo ſibi
ñ obediẽdo. Item ſicut ĩtereſt pᷣlatorum ñ pdẽ
iura ꝗᷓ hit ĩ ſubditis: ita qñqʒ iteꝛeſt ſubditorũ
nõ mutaꝛe dnos ut S. dixi. Et ex hac ꝛõne dicit
Inno. ꝙ ſubditi poſſeſſi admittũf̃ ad defenden
dam litem ⁊ aſſiſtẽdum defendẽeti æ ad appellan
dum:nt nõ j. ti. ꝓx. cum fupeꝛ.⁊ hoc membruʒ
ſatiſ plʒ Jo. an. æ credo ueriſſimũ pꝑ ea qᷓ ſuꝑiꝰ
dixi ? ꝙ poſſit agi S poſſeſſũ.allego.eæ cum iteꝛ
2.d.c.cum ſuꝑ.j ti.ꝓx. facit.c.cnʒ dilecia ðᷣ cõ
fir. nti. In precedẽti vo mẽbꝛo cnm qs poſſidʒ
aliqua iura ñ ãt poſſident᷑ iĩ eo. diei Inn. ꝙ pᷣ
latus talis poſſeſſoris ſine ſit reꝰſiue acror non
põt ſuꝑ hniuſmõi iuꝛibꝰ uł libertate ↄuenire nec
ↄueniri łaſſiſtere ↄueniẽti ł cõnẽto nec appella
ꝛc cũ eius nõ ĩterſit.ij.q vi.nõ ſolent.ꝗqᷓd. n. ̃m
eum intereſt epᷣi dioceſani ſi clericꝰſuꝰ uadat ad
cõcilium ł ſynodũ alteri epᷣi. dũmõ epo nihil de
nahat᷑: hec dicta ñ placẽtr Hoſt. dicenti ſe ñ poſ
le cape iſta Vba.nõ.n. cõcipiebat quõ poſſit eẽ
ꝙ me? ſubdit? teneat᷑ ire ad alterins ſynodum ul

ꝙ pofſit ab alio benedici uł ordiari l alispof
ſit hr̃e ĩ eo aliquã fuitutẽ qui æ mihi qli 6 Re
dicium gñaret. do. An. cõcordando dle d
Moſti.poſſit ꝓcedẽ qn ẽet alias reſpectu dorn
lurium ſubiectus: ſed qn ĩ illis ptendi ſe iberi
pcedit dẽm Inno. niſi dicat᷑ fin eũ ⁊ qo tie in
tereſt epᷣi ut liber ſit poniꝰq; heat alium dnm .
faciliorem uẽditiõem.ad hoc.qð nö. i.c.enes
eij. ð teſt. putat tñ ꝙ licer hoc caſu poſſit ſupior
aſſiſtere defẽſioni:libellus ti eet dictãdus 5 pré
detem ſe liberum. (Ego puto dictum Inno
uerius indiſtincte ꝙ ex quo connuenitur ſuꝑ i
ribus ab eo poſſeſſis uł in quibptedit ſibenaté
ſuꝑior iſtius non ẽ admittendus ẽt ut aſſiſiat in
lite: quia ſicut põt ſubditus acceptando bnſicii
ab alio illi ſe obligare ſine pꝛioris pꝛeiudicio:
iux nõ.ꝑ Inno.i.c.cum iam dudum de pꝛebe.
facit c.iij de temp.oꝛ.li. vj.æ uaſallꝰẽumus põt
recipiendo feudum ab alio illi ſe obligare ſine
prioris preiudicio:ut i.c.ij.de ꝓhi.ſeu alie per
lota.colł x. .ita põt ⁊ dʒ iſte ſolus de illis iurib⸗
lirigare facit qðᷣ nõ. Inno.i. c.conqueꝛenie de
offi or. ? i. c. dilectus ðᷣ an. Op.fo ⁊ vi ꝙ

„⸗ „— 2„ 2—

abbas neqnit Sᷣ epʒʒ pᷣſcꝛibẽ iina epalia ꝑ.cc̃

non liceat. S eo. So. dicit glo.iij.ꝙ; aut queni
nũqd abbas poſſit pᷣſcribẽ ſuam ꝓpaʒ libenatè
pt.ſ. ampliꝰnõ ſubſit epo ⁊z dicẽdũ ꝙ non aqlias
tñ biñ potuiſfet ſubiectõem ĩ eo õ epᷣm pᷣſcibej
cõcurrẽte titulo:cum bec preſcriptio ſit coniia
ins cõe: ut ĩ. d. e. cum non liceat iũcto. c.j. ꝓrj.
Aur qit᷑ nũqͥd abbas poſſit pᷣſcꝛibẽ ecclas epo
ſubiectas.ut ſibi pleno iuꝛe ſubſint ⁊ nõ epoq
dicendum ẽ ꝙ ſic: ut h. glo. ueꝛ0 ꝛcddit diuerſi
tatem rõnum iteꝛ bunc caſum 2 pcedẽtem.didt
rõem ce:qꝛ abbas uł quis aliꝰſe pm poſſicẽ o
põt ſicut nec impare ſibi põt.l.ij ff de orblnx
rito nõ põt pᷣſcribere ſe ipᷣm p epm cuʒ e poſ
ſeſſione pꝛeſcꝛiptio n ꝓcedit: ut ĩ rla ſine poſſeſſi
one. li. vj. ſed alias eccleſias bñ̃ pofſum poſſidi
merito illas preſcribũt: ut hic ⁊.j. c.px.? pode
ra bene: qꝛ glo. aperte ſenit ꝙ abbas epo ſub
iectus põt pᷣſcribeꝛe iura epalia ĩ ecchjs iubiee
tis epo: iʒ ipſe abbas ꝛemãeat ſub epᷣi obedieii
7 ̊ in effectu uoluit h̊ Inno. clari. .c. oſ
fi. æ uide circa boc qðᷣ plene dixi i.d c.cuʒ no
liceat. ¶ Eõtra hoc glo. iſta in fa ꝑie opponi
de. c. q;uis cor epᷣi.lxviij.di.ſoluit in effeem er
bene: ꝙ ea que funt oꝛdinis epalis p inferiore
preſeribi non poſſunt ? ꝓbaor᷑ clarius in.c. o
de conſue. Sed alia que ſunt iuriſditionis ſiue
ſpectant ad legem dioceſanam ſiue ad legem in
riſditiõis pꝛeſcribi pnt: ut h̊ ⁊. j.c cum olimn 21
telligit æ reqrit̃ tiulus pinaniuus eum ius ee
reſiſtat: uel tãtũ ips de cui initio meoris boi
non exiſtat: ut in. c. i. e.ti.i. vj.h ut iube ꝛat iin
priuilegium celeſtini licet etiam õ
tabat abbas ꝙ nerificaretur in illis ecclijs: iu
ficit enim ĩ hoc exror pꝛobabilis. ut.l. uulgo
ff. pꝛo empro. ¶ Opp. kiio in eo ꝙ bic nrbee
ꝓpoſuit comrarias defenſiõcs. l. pruilegium

enne
ataulaſcil⸗
grnter 10 1
Etini ind
an

, t
niae⸗ i, rh
lobi b nd

GSo. dit
e Neda N dd 6 dn ſen l
dnland n e ſPan
ſe hunifiib
er hinnſe d ſb
meifacicntiſhſi de
inrnl gü ran gi tißlſe
loca gne ſl reges efnenii p
Hi nouſmno enmntee , 8
taoronimin tld in n
,ofinbonnumns ouſin/ Muuc,
höi riCamp n ul
ripaludultaniſr uu
tmlſerctiltge oum egum⸗
Ytertcandane laniceroen prinlegi⸗
niaga nidn tirinſtiplega lom
Gun. C Ent agd endems Gſetun
Pdaco ododena erid inen ininie
nö inſpe deſoen .unt ad Nlwihen
ſez dicth Joan ſeslten pratceſſeiini
de bis. (Duclm bllche oncln ann
terumn locumnd momcſtin tig niiter
batur:ſocgtor gerdn enicanegnitone
Pbanſtigene eqni noni nine ben
ſſos ſei eut ean gri inn den
iulert nüſter clcebat ti ſoeno Pdeſn
eqpn mormß ſcc i loz gne bi ſocgt
batio ie non iumt benecicdannt
ebuenn ergo ſornaſe annaglos p in
e pbure iumn egnn orwumn.S
ciek ſenid ſr i noci ſnmo c
bioꝛpeebar pgmhugi gchi⸗
aorcieberſenigiſtenee⸗
appanſt g nedſcengr ſeihſahner
in ſitif di hn e⸗
nſenls apniſſenz ⸗ niſnt

ſi Utllia ag ieen 3
gnos et
mitcu Grnn u
n ſpieſczf inen
ninte müpon e
mn lanr kciee ivenie
cormire Pren

AC idtz:
waiſn wemdt
a Ni e no⸗ 6oſvenin
— in guibiheitibn
8 din ſ mmimncns ir Nkaſſier,
* lns geeepnngo bhffi
en neſſe gions Pieincſco⸗
Nan n dacundeprhe,
NdNk Ulfibunnng do

ſtchinn⸗ fuim diigit igwe ie

Drioris Menächmiti Neotendepe
n cokrindör welctd⸗ ls inn

lngm futeb ti Jiwicengann
off or tit. mielh
abbas rjnij jj zene in Gnin id
non teen 5 en. Godn go ii n ne
nm obhao poſſt itnbe inn gp ben
r mnpl ho ſnbſtepo t ciciti onan
uihi umiſtr ſbiendem ico Gon öl
oer uba berNnno NtcN
cienlidt ain o,lian iino d ,
Nr q nicl bbas oſſtßaibe o n
hiecns Nſtbi gend iun inim nolſe
Nondomi ecnd dend widr erſ
Grmtominbtdimn inatiend
tien ircn wdngrl is Aſe dnii
ſenr ner innme ſd Uelyfo
rm ro ieehn n nhi⸗
õ
õ di wuiun

õ N

n dene:an 90. Perit ſon gn .
ſeems dot icrber ini üi
ſis ho h iſſe on nier lb

. 4 ent
t bin cfeen lus ide

rd
i emcrcra vore dr n
onna bo Goiſtrn .
zus oor ei! iicſprte
Ge funt olſech,
wreg an oſin tni

Nrnd nende Y brinl,

Sed
= L rſes
oisre
rſanpbnt i mnne⸗
igt 9 rcſin U
riir c u ehiſt
1 Loiit

ſlcal
nn An Nach ⸗
gruilegl enlmnn

aure ſila 48 πα 7 2 P ſrPudn h. K . 36 arr l n ſa o . 6

Me preſcripnonibus

preſcriptiõem.nam quod meum ẽ ex una cã ⁊cẽ.
de fi.inſtru.iter dilectos:tãq; ergo ꝓponens 2
traria ñ eꝛat audiendus i. c.ſollicitudinem.].de
ap. ⁊:l. ubi ꝛepugnãtia. ff. de ꝛc.iu. ¶ Blo. in vᷣ
bo ↄpleta ſoluit duobꝰmõis.p ꝙ bas exceptio
nes nñ ꝓ poſuit abbas ſimul ſed ð nna tranſiuit
ad aliam. ¶ ꝙ eas ꝓpoſuit diſiunctiue: ut ſi
una nõ ſufficeret ꝛeliqua innaret. Ego remitto
ad gl.in rła nullus pluribꝰde re.iur.li.Vi.⁊ nõ.
.j. c. neniẽs:plene ꝑ Bar.i.l.nemo.ff ð̊ excep.
2 uide ꝙ dixi pꝰ Jo.an.⁊ Jo.de lig.in.c.iputa
ri de fi. inſtru. ⁊ dic ut ibi:z dicit h Inn. unum
mẽti cõmẽdãdũ ꝙ; ꝓponẽs exceptões ↄtrarias
itelligit᷑ ꝓponẽ ſub diſiũctõe q̃ſi ſi unum nõ po
terit ꝓbaꝛe aliud ꝓbet ar.dicte.l.nemo ⁊.ff.de
inoffi. teſta.l.ueteꝛani..ſed nec impubeꝛis.
Oppo. pꝰ õᷓ tex.ĩ eo ꝙ papa mãdat ad ꝓbatio
nem libertatis eccleſiarum inſpici priuilegiuʒ re
gum ſecularium. Mam principes ſeculares ſuꝑ
huinſmõt nõ ualẽt pᷣnilegia ↄcedẽ: ut i. c. duduʒ
de.deci.⁊.xc vi.di.bñ qͥdem. So.dic ut in glo.
i. v. ſi ꝑ illa. nõ.n reges ↄceſſiſſent libertateʒ ſu
per ſpirirualisꝰ ſʒ ſuꝑ ipᷣalibꝰ. MDapa vo celeſti
nus ut i ̃a d exemit i ſpiritualibꝰreferendo ſe
ad prinilegia illorum regũ:puta dicendo ꝙ illa
loca que illi reges eximerũt i ſpᷣalibus et contu
lerãt monaſterio ipſe eximebat a pfᷣate eporum
2 alioꝝ ordiaꝛioꝝ ⁊ plẽo iure illa tribuebat mo
naſterio aduocarus monaſterij incaute ꝓduxit
ſolũ pᷣuilegiũ Celeſtimi ꝑ ꝙ non potuit conſta?
an illa nallis de euaſchan eſſet ille locus cum pa
pa retuliſſet ſe ad pᷣuilegia illoꝛum regnm. Jdðo
ad nerificatiõem ⁊ liquidatiõem priuilegij Cele
ſtini papa mãdat nũc inſpici pᷣnilegia illorum ꝛc
gnm. ¶ Oebnit ergo aduocatus eſſe cautꝰ: ut
ꝓbatio ↄclndeꝛet neceſſaꝛio facit in ſimili quod
nõ. in ſpe de loca. S. nunc aliqᷓ.v.lviij. in fi. v.
ſe.⁊ dicit h̊ Jo. an.ſe aliteꝛ praticaſſe ſimiles ca

ſus. Qnuidam bidellus conduxit equum ad

certum locum qͥ moꝛtuꝰeſt in nia nãliter:ut dice
batur:locator perebat emẽdam equi:conductoꝛ
ꝓba nit ĩ genẽ equũ moꝛimũ nãliter ꝓbauit.n.ꝑ
illos qͥ ſecũ eꝛãt ꝙ equꝰquẽ eq̃tauit die tali moꝛ
tuꝰerat nãliter. dicebat iñ locator ꝓbaſti unum
equũ mo rtuũ:fed ſi illnʒ quẽ tibi locaui qr̃ pro
batio te non iuuat ⁊ bene dicebat:ut h̊ pʒ ſʒ eũ
debuerat ergo formaſſe aꝛticulos ſuꝑ inſignijs⸗
eqͥ.? ꝓbare illum equuʒ mortuum. ¶ Similit
dicit ſe uidiſie ĩ quodã ifortiato ꝙ ſcholaꝛis de
bitoꝛ petebat pꝰ annũ a cẽditoꝛ uniueꝛſitatiſ mẽ
catoꝛe qͥ dicebat ſe uẽdidiſſe q; licebat ex pacto
et ꝓbauit qð uẽdideꝛat nnũ ifortiatũ:ſʒ ꝓbatio
non ꝓfuit:qꝛ ñ ꝓbanit de illo cꝰ int᷑ſignia debu

ſſſet i capłs expreſſiſſe: ut.S. dictum ẽ de equo:
4 Et hec ſũt utilia ad iſtructionẽ nouitiorũ aduo

catoꝑ: quos ẽt inſtruit hec decꝛetalłi alio.ſ.ꝙ ñ
artent ſe ł cliẽtulos hñtes ꝓbare pᷣſcriprõem ſo
lum ad tp̃ᷣs pꝛeſcꝛiptõi neceſſaꝛiũ puta. xl.anno
ꝛum ʒ ecełam: qꝛ ſi ſic ſe ariant facile iueniet᷑ ali
d iterim occurriſſe qð fecit dormire preſcripti

oneʒ:pula nacationẽ ſciſma uł boſtilitatẽ uł bis
ſile: quo ꝓbato iutilis erit hec ꝓbatio unde ad
uocani modemni ſic foꝛmant articulos:intẽdit ꝓ
bare ꝙ poſſidet rẽ talẽ.xl.uł l.q̃nis uł᷑ plus tato
ipᷣe cuius inicij uł õrij nõ ẽ memoria: ⁊ ſic teſteſ
deponant de ꝙᷓ remoro ipᷣe nouerit jm Jo. .
ꝗ nõ. i pratica. E&go vo adduco ad ꝓxime pce
dentia qᷓ nõ Har. poſt glo. i. l. nõ ſolũ. F. ſed ut
ꝓbari.ff. de no.op.nun.ubi glo. dicit ꝙ ad de
ſtructionẽ oꝑis nõ ſufficit ꝓpare opꝰ nouũ fuiſ
ſe nunciatum niſi ꝓbet᷑ ꝙ poſtea fuit edificatnʒ
qꝛ ꝓbatio actoris dʒ eſſe clara:2 opnie facit.c.ĩ
pntia de ꝓba.ubi nõ ſufficit probare in gñe ꝙ
ille erat minor annis cum intꝛauit religiõem qꝙ;
poterat eſſe minor.xxv.iñ maior. xiiij. ?2 ꝑ glo.
preal.dixit Har.ſe dixiſſe in qõne facti ſtatnto
cauebat᷑ ꝙ i talibꝰ pratis nõ pnt tenere bom es
beſtias ad paſcẽdũ ifra terminos deſignatos æ
ſic ĩ ceua ꝑte prati poterãt paſceꝛe ſj i certa nõ.
Een quid accuſatus ꝙ tenuerat beſtias in
dictis pratis:nõ m fuit dictũ.j temmios aſſigna
tos ⁊ ſic ſimpliciter fuit probatum ꝙ debebat
ſequi abſolutio ⁊ nõ ↄdẽnatio.alłat enã.l.ð pu
pillo..qui nũciet.ff.ð no.opꝑ.nun.ꝑ que dicit
ꝙ qn unũ ⁊ idem factum nõ eſt punibile ĩ quali
bet ꝑre loci dʒ exprimi ⁊ probari illa ꝑs loci in
qua factuʒ ẽ punibile.pꝛo hoc vr̃ iex. in.l.i.ĩ fi.
cum.l.ſe.ff. de incen. rui.nau.æ idẽ dicit ĩ diueꝛ
itate tpᷣis pone licitum ẽ uigore ſtatuti pꝰmedi

um mẽſẽ maꝛcij paſturare in certis pratis ñ ãte

accuſo titiuʒ ꝙ paſturauit ð menſe maꝛtij z ita
gnãliter probo:e ne cõdemnãdus:certe non qͥa
factũ ĩ parte dicti mẽſis ẽ punibile ĩ ꝑte nõ.ad
hoc ergo ꝙ ſequat᷑ cõdẽnatio opoꝛeat ꝙ expꝛi
matur ⁊ pꝛobetur illa ꝑs loci in qua factum eſt
punibile ꝑ hoc qð nõ.ff. de nego.ge.l. euʒ actũ
ĩ fi ubi ẽ quaſi expᷣſſum facit glo.nõ. in cle.fi.ð
reſcrip. Predicta procedũt qn actor clare ſuã
intentionẽ nõ probauit pꝛo quibꝰ vr̃ cãus i.d.
c.ĩ pñtia. Sʒ qñ ↄtigit ꝙ ꝓbatio reddit᷑ dubis
propter exceptionẽ rei ⁊ ipſa probatio exceptio
nis ẽ etiam dubia pꝛopter probationeʒ actoris
pone exemplũ.accenſatur Luius ꝙ uulneranit
Sempronium de menſe maij. Titius nero pro
bat ad ſui defenſionem:ꝙ ille potuit offendi de
iure municipali:quia erat bannuus ⁊ producit
bannimentum factum in medio menſis maij et
ſic per exceptionem adueꝛſarij eſt dubium an ta
lis pcuſſio fuerit delictum nel nõ.hoc an fuẽit
Pdeufſtw ante bãnimẽtum ul poſt.PDone aliud

5 exemplũ:ſtatuiũ ẽ ꝙ nobiles nõ pñt intrare pa

latium niſi tpe ↄſilij.quidã nobilis accuſatur
intrauir palatium de menſe maij ipſe ueꝛo ꝓbat
ad ſui defenſionem ꝙ fuit factum conſilium de
illo menſe:an autem intrauerit tempore conſilij
permiſſo nel tempore probibito, dubitatur qᷓro
an abſolntio an condemnatio ſequi debeat. Et
prio vr ꝙ nõ ſit abſoluẽdus:qꝛ ſicut actor dʒ i
tentionẽ ſuã clare ꝓbare.ut ĩ ſuribus.S. allatis
ſia ? reus ſuaʒ exceptionem quia in excipiendo
a

Wπhπαeh lardis A=en ) zae i ſe Toprzd

fit actoꝛ. l.i.ff.de excep. ? ĩ. l.in exceptiõibꝰ.ff. 8

ꝓba. ? nr̃ expreſſũ ĩ.l.matꝛem. C. de pꝛoba. ¶
Har.nõnteꝛ dicit ꝙ ĩ delictis ĩ dubio debemuſ
pꝛeſumẽ actũ factũ tpᷣe quo łʒ ut ſic delictuʒ vi
tet᷑.l.merito.ff. ꝓ ſocio ⁊.l.iterpretatiõe.fſ. ð pe
nis. facit ꝙ dicimꝰ ĩ teſtibꝰ:ut ꝑ pſũptiõem aci⸗
multiplicati ſen geminati reducãt ad ↄcordiam
ne ꝑiurio notent᷑: ut i. c. cum tu de teſli. ¶ Ad
idem ẽ oprimꝰtex. iñcta glo.i.l.ij. C. de peti.hẽ.
ibi enim fũdata ĩtentiõe actorijs excipicbat re⸗

de ritulo ſue emptionis ¶ Ded dubitabatuꝛ an
dicta emptio pᷣceſſerit lireʒ l fuerit ſecuta æ dicit
ibi glo. ꝙ ĩ dubio preſumit pceſſifſe:qꝛ alia pre
ſumptio faceret delictũ.ſ.cõtractum litigioſum.
Si ãt ſumns ĩ alijs nõ delictis innc ſi excipiens
claꝛe nõ ꝓbat ſuam intentionem debet in dubio
ſuccumbẽ: ut ̊ i.d.l.mens.nõ.glo.i.q.cle.fi.de
relcꝛip. ? facit.l titie tertaroꝛes de lega.i. In cãᷣ
iñ liberali dicir Mar. ꝙ ſtaꝛer ꝓ libeztate niſi a
lius eſſet ĩ poſſeſſione ᷣuitutis:⁊ h ſi ↄuemiat ſi
Et agẽt dicẽs ſe liberam ! lberum credit idẽ qð
3̊ ſ.ut hat plene ꝓbare: æ ꝓ hoc.l.matreʒ. Itẽ
predicta faciũt qð ille qͥ peit cẽtuʒ occaſiõe mu
tui d ꝓbare mutuum faciũ ante libeliũ datum
alias ſuccũbẽt:ut i.c.abbate ſane de re iu.li.vVi.
ciꝛca finem. nõ. i. l.k? an eadem. S actionis.ff. de
excep.rei iudi.⁊ hec ſingularit nõbis:qꝛ aꝑiunt
itellectũ ad multa. Sed S pᷣdicta ĩ eo ꝙ dictum
ẽ ꝙ i delictis exceptio dubia relenat:ut non pᷣſu
mat᷑ delictũ.foꝛtit᷑ facit ꝙ ipſe Mar.nõ.i.l.au
relius. F. idem queſijt ff. ð̊ lib. lega. ubi dicit/q;
ſi accuſatus de homicidio excipit ꝙ hoĩem illuʒ
interfecit ad ſui defenſiõem põt ex ſua ↄteſſiõe
damnari:qꝛ lʒ ↄfeſſio ſit ſub uno cõrꝛactu ⁊ qᷓi
f cate ꝓlata tãtum qꝛ pſumptio orta ex bomici
dio ẽ ò cõfitẽtem põt recipi cõfeſſio qᷓ ennus ẽ õ
cõfitẽtem ⁊ reſpui qᷓrenus ẽ ꝓ eo ⁊ facit qð in ſi
mili nõ.i.c.cuʒ acceſſiſſent de cõſti.ſed ſaluando
pcedens dictum poſſet dici ꝙ ꝓcedit qn excep
tio ẽ ꝓbata ſed ꝓbatio ẽ dubia:ſecus qn nõ ↄ
ſtat niſi ꝑ ↄfeſſionem:qꝛ ↄfeſſio non relenat ↄfi
tẽtem ubi pꝛeſumptio ẽ eum ut nõ.i.d.c.cum
acceſſiflent ⁊.xiiij.q.ij.ĩ pn.puto tñ ꝙ ex illa ſo
la ↄfeſſione ñ debeat dãnari ſaltẽ capitaliter:qꝛ
i tali pena iferẽéda ꝓbatões debent eẽ luce clari
ores l.ſciãr cũcti.C.ð ꝓba.canõiʒata.ij.q. viij.
ſciant ⁊.l.q ſniaʒ.C.de penis q̃ optime facit qð
non ẽ ̊ cum illa ↄfefſio ñ emanauerit pure ſed
qualificate nec ex preſũptõe:lʒ nehemenni debet
qs de tanto crie ↄdẽnari:ut in.c as de pſũp.
facit ꝙ nõ. Inno.ĩ.c qꝛ ueriſimile de pᷣſũp.ubi
dicit nõnter ꝙ qn iudex ꝓcedit ſuꝑ delicto ex
pᷣſũptione dʒ nullum tpᷣare ſniam ſnam maxime
ne cõdẽnet niſi raro æ modice ad penam coꝛpo
ralem nel ad penã pecuniaꝛiam: uide ad pᷣdicta
q̃ dixi in.c.iij.loco ð ꝓba.⁊.c.ĩ pñtia.eo.ti.
Oppo. aquartio qꝛ ĩterruptio facta ĩ uno aꝛticło
iuriſditionali dʒ ꝓdeſſe quo ad totaʒ iuriſditio
nẽ:qꝛ qᷣ aurẽ hoiĩs tetigit toiũ tetigiſſe ur̃ ut i.l.

unlſgaris. ff. de fuxis canonizara de peniſ. di. i:

HBe preleriptionibus

So. glo. ĩ vbo ĩterruptiõem tãgit ſiz ſormaliteꝛ
in n ſoluit. dic iñ et bn ꝙ Iʒ pſcribat ĩ uno capi
tulo n preſcribiuur i alio ſic iterruptõ fea i uno
nõ ꝓdeſt ĩ alio: er nõ glo. et limita pcedens di
tum glo ut nõ. Inno. in. c. dilectꝰde capel no.
et. S. aliqͥd retigi. Hoſti.vo ſoluit Zriuʒ 8. unj
garis dicẽs ꝙ illud ius æ ſimilia loquũĩ de idi
uiſibilibꝰ? cõti guis.ad boc.l eũ actum ff ð ne
geſt. e ff. ð uſpcap. rerum mixtuꝛa. faci ö pbe,
qꝛ ſepe ⁊.c.antep.li.vj.ðᷣ coſecra.eccle.ł gltaec.
nno. e. lib. de ſen. excom. ſi ciuitas in fie. ib.
hoc vo. c. et ſilia ꝓcedũt i diuiſibilibꝰer ſ Pins
cuʒ vVo abbas poſſideꝛet uniuerſali iuꝛilditoeʒ
epalem interruptio ñ ꝓdeſt: niſi i arueulis in 4
bus facta fuit iterruptio: ita exercitiu i uno aꝛtj
culo nõ extẽdit ad totã iuꝛiſditionem: alio illam
unſuerſali poſſidẽte:ut nõ. Inno.i.d. c. dilcct
Hlo. ultima diuidiĩ in tꝛes pieſ ¶ In pria
colligit ꝙ taciturmtas plati ecclie nocet i pſcri
bendo. ¶ In Zriuʒ op. ö.c. nibil S. e. 2 ꝛemitit
ad ibi nõ.⁊ dic ut ibi:⁊ tenet in pᷣlatus ð ſuo ſa
tiſ facẽ eccke in eo ꝙ; ccclaʒ leſit ꝑmittedo pᷣſcnip
tõeʒz S eam curꝛer: ur dicit gl ſingularis .c.pla
cnit el. ij.xvj.q.iij. ¶ In fa parte glo. qritan
nalẽti age? currat preſcriptio 2= nõ. eamm: 7 dic i
pleniꝰdixi. S. c. ex tꝛaſimſſa. ¶ Yn te:tia ptc qit
ifra quãtm̃ tps dʒ leius ex pſcriptõe peter reſtitu
tionem i integꝝ:⁊ ſic tacite pꝛeſupponit ꝙ ðpᷣ
ſcripnoeʒ pot peti reſtitutio qð ẽ ue rũ ex clauſu
la gnal:iux ea que dixi.S. c. uigilãti:ſʒ a iur ſpe
ciali puta qꝛ ecclia dic ut dixi plene.S. e. c. i.
Extꝛa glo.qro qͥd ſi ſinguns annis debes mihi
.x. ? ceſſaui peteꝛe:tollei ne debituʒ pꝛeſeriptoe
de hoc plene nõ i.l.cum noniſſimi.C. ð pᷣſcrip:
xxx. ann. Jo. an. p? Goff. diſtinguit: ꝙ aut obe
tur ex ſtipulatioe aur lex legato: p caſu qꝛ ſtpf
tio unica eſt ⁊ unicam obligatõnem inducit una
pᷣſcriptione tolletux.ad hoc.l.ſenatus. ſiſfoe
dona. cã moꝛ. ¶? Sedo caſu qꝛ legata ſun plu
ra cum tot ſunt quot ſũt annue pſtationes.d.l.
ſenatus in fi tot ſũt necefſe pᷣſcꝛiptioes quot ſũt
petitiões q cõpetũt ad ipa legata: ? ſic tale lega
tũ ſi perit n uiedo:ſed curret pᷣſcripiio a prid
pio ſinguloꝝ annoꝝ dicta.l.cum nonſſimi hec
fuit opinio glo.i.d.l cum noniſſim. uide plem⸗
de mateꝛia ĩ ſpe de loca.S. nunc aſiqua.v. xi.
Sed doc.ultramontani tenuerũt orium ut 100
Cy.i. d.l.cum notiſſ mi.dicentes q tam in lega
to qᷓ; i fipulatõibꝰpᷣſcriptio incipit quolibet an
no ꝑ illũ tex. ꝗͥ ux iſta eqꝑaret: ſed Dar. ibi nui
tur ſuſtineꝛe opionem illiꝰgl. dicens ꝙ ubi obli
gatio ẽ orta ðᷣ pnii ʒ exactio ſit delata iĩ die inc⸗
pit uniſoꝛmiteꝛ pᷣſcꝛiptio ↄ debuũ inui.ſec ubi
obligatio nõ ẽ orta de pnui:ſed ornii
ut i legato ſimplꝛ annuo pꝛocedit Dria op
cum obligatio ſiĩ in diẽ ñ currit plcuptio:niſi a
tpᷣe extãtis obligatõis: ? ſic iteliigit.d.l. cum no
tiſſimi. F. illud. ex hoc cõcludit ꝙ nõ e dlis mie
legatum æ ſtipulatõem: ſed debemus n arec,
aiaduerteꝛe an obligatio ſit nais de pnti: lic

quolʒ ano
io: qꝛ

vleic
, ln⸗ V
anuah N ſcen
eg n itich n
nſcnit⸗ le Nol u⸗
untn onneiſ/ nl

in nle , Alloen

i
en rhio i , jcgen
nm nemlll n nmmil
.c.

a co
jndm him Eepin

crobli
ber onon ,
quolt umnanmi

ſoſ
HM „Cals

offai. Pe

, rio pliuant
. rorminrio i

ös biit linms. T.
umn ſamn goceſſneſcd lann Pin
Gecremn olſcnr oino nnin qg uiſ

cioceig ?poſte⸗ goeeſes or ſoſſußg.

Iunen ofelmmn ncdhrulltnℳα

oimnan uſnrnt , l en
xsltusi us uifib 5
inttumrirhntt inm ifigoneh
tian poſſt r ni e u be n
cciNoia t ho iit g cine lſſt
GCkhnden Eianaren irpencere n in c.
onl N Vechihs doſten⸗
1tare mdteeta ſne ouincke. Jem
hoſpitalionse g is pis os 1 den 1 po
ina.ci, (Mothnon nannennn
Pcumtionen cchiuum miione nlctanons
lurrirpreſcripio eiam uni is e ai
Meinona non epſtit pboe het gnig er 4
Ppbbe preih öfen ba fcrselnente
rilanafren
l.l eo. l 1 Ne boe iemmn
“ ſanelr uſtundl N
Raar lonna geunnöen mierr
coenmn in uiſun Er noiin
lpichal ſ irclnibie⸗
ee hon poleſt pr
biocatſſonum kconnenn V;
nſenbere nlinnonen a ga
ſbs cpo er m iſe lex taranen
itiner ſibaltun i eustimt

ſbtins epi poſſi Pfeſcrib

G Mopnium: . .
. ho . 1
imn mnn t gͦ antlis,

Eegnntn

Gnond minn enanluiinoen
i n uſttonen gtoiin
eln Nrig caſ
anns Nro⸗
1dNde l dea wiſe
uberw fiinsdnt
. nengaktzlettnnioien
loe can ncfnr ei Aloghais
tchiernſ 1 Pronne Gt
nalan gianmn orcei⸗ 1löenmecn
pln n 5 r niſnin, Grn geit
iminit soj ls r gnhie erifn
onm/muEreͦ: ſcmie putppontg),
poͦr ru ninto 5àα7i0nà
Glleuf a vednsuglinth aur le
Mpun gr ada deud Ans t
m go. r q iingols onnis ocbis
tcſui pelennolci ne debizeueſetgioe
oeene t il ntrſin Cd ac
.m Bom Oiſ äfincingaude
õl
õ i n
Plenpnoneidlen tenerns 5ft

domn ti r (Dedd aſucn in tn
Unt vor ſöt unnne Pilael
In cum dor ſun quo ſi um i
mnnms infiton ſor neeeſſ hſcipttschi
vendesdchei 1in hnntit
N
. hann nedo:ſe cufte ſinan
woo Namnor Citn un ſali
oo ſngnor 7 nin
io god. an nollmn
n de ſe de otn t nl
ne Amnofin lenii
D ,rorſſ ni denbg ii
a pehſgthto giſti,
givoletoib pſliptie ,
vc n ſn dnn.
ter e
gled en ih aui
Lopionen i n
wr ſutnen ople igerut ln
toun . ,
tio eolia e Nlinn
nſumn ſenu
btouehn cri
nvo Ntoit,

obligeno ioe
Egoro Nnnlten, imniici,
wi blgmno ſin ijnc
n i oth it i gi⸗
lje nints abw oC ui
mi Holluu. zmnte ObC,
Iu., 1.

2d ibi no t
lillace cece

lata ſit exactio. An vo obligatio ſit ĩ diẽ nõ ãt
ponit exemplum qn i legato anno eẽ põt orta
obligatio de pñti:ſed põt ſic poni iudicio meo
dixit teſtatõ lego mille nepoti meo z? uolo ꝙ tꝛa
dantur ſibi.x. annuati ſolũ.n. hoc caſu ẽ dilata
exactio.aꝛ.l.ex his.C.qñ dies legati ce.Et pꝛo
primo membꝛo Hã.ego adduco.c.de q̃ꝛta. õ.
e.ubi pʒ ꝙ unica pᷣſcriptione qᷓdragearia tollit
qrta decimarum debira epo qᷓ communit᷑ ſoluit
quolibet anno:qꝛ obligatio ẽ orta de pnii iʒ ex
actio ſit dilatata ad tempus.

Bm ex officii. ⸗

tio que ðᷣbetur ordinario niſitanri pre
ſcꝛibi non poieſt. hoc dicit ſjm Jo. an. Mel ſum
ma ſic ⁊ piguius. No põt ſubditus ſuꝑioꝛem
niſitationem aut ꝓcuꝛatiõem rõne uiſitatõis de
bitam in ſeipſo preſcribeꝛe q;uis aliꝰ i ꝑſonam
alterius pᷣſcribẽ poſſet utranqʒ pᷣma ꝑs narrat
factum et allegatõem eorum. Fa ibi nõ agit᷑: alle
gatõem reprobat.et ꝓceſſũ õ eos factum fᷣuari
pcipit.t᷑tia ibi ſiq ĩ reſeruat allegarõnes aliqs ſi
ꝗᷓs bnt ltimas. Hö prio ꝙ archie pᷣs pot ne
dum ſuam dioceſim:ſed æ? iotam ꝓuinciam ſibi
decretam uiſitare. primo tamen dʒ uiſitare ſuaʒ
dioceſiz æ poſtea dioceſes ſuoꝝ ſuffꝛagãeoꝝ dʒ
tamen preſertim in ſecunda uiſitauone ſeruare
ordinem qui tradituꝛ in.c.i.de cenſi.li.Vi.⁊ iſte
eſt nus de caſibus in quibus aꝛchiepus habet
inriſditõem in ſubditos ſuorum ſuffraganeoꝛuʒ
2 qᷓ crimina poſſit tunc punire.dic ut le.⁊ nõ in
.d.c.i.O.notoꝛia ⁊ põt tũc ipᷣs audire ↄfeſſiõeſ
et abſolutõem ſalutarem impendere ut in. c.fi.
eo.ti.li.vi¶ Mõ fo ꝙ aꝛchiepᷣs poteſt eriam
uiſitare monaſteria ſue pꝛouincie. Idem dic de
hoſpitalibus æ alijs pijs locis æ cleꝛo ⁊ populo
nt in. d. c. i. r non meminerint: ꝙ ꝓpt᷑
ꝓcuꝛationem debuam ꝛatione niſitanonis non
currit preſcriptio etiam tanti tpᷣis.de cuiꝰinicio
memoꝛia non exiſtit. ꝓ boc facit quia ex q lex
ꝓhibei pꝛeſcripiõnem bona fides uſucapieci nil
ꝓdeſt:ut in.l.ubi lex.ff. de nſuca.quod nõ.pro
limitatione. c.i.eo.ii.li.Vi.⁊ hoc dictum tenet h̊
Vinc. ¶ Hõ. ꝙ ſiamte iuꝛe niſitandi nõ cunit
preſcriptio contra ꝓcuranõem tanqᷓ;ᷓ acceſſoriã
7 connexam iuri niſiiandi. Ex quo infertur qð
ſi pᷣncipale eſt ipreſcripubile non poteſt preſcri
bi acceſſorium ! connexum. ¶ Mõ ꝙ pot quis
pꝛeſcribere uiſirationem et ꝓcurationem in ſub
iecios epo et cuʒ iſte tex. dicat alius ⁊c.nec diſti
guit inter ſubditum ⁊ extraneum infert ꝙ etiaʒ
ſubditus epᷣi poſſit preſcribere hec iura contra
epᷣm proprium:ꝙ uoluit glo.S. c.auditis. et ibi
dixit tenet Inno. in. c. cum olim in fi I. eo.facit
c. de quarta. Sö. eo. Item ifero a paritate rõnis
ꝓꝙ cum hec duo iura in tantum reſeruata epᷣis
ut ab eo expreſſo conſẽſu abdicaꝛi non poſſint
ut in. c. cum ueneꝛabil æ quod ibi nõ. ꝑ Jo. an.
. de cenii.preſcribi põt eadem ratõe inſiitutio

¶ Ge preſcriptionibus

auctoriʒabilis quo ad curã populi æ multo ſor
tius cum pꝛedicta ſint maioris ponderis ⸗ pre
iudicij ꝙ; inſtitutio de quo dixi. S. c. auditis.
Mõ.ibi qui ſpiritualia ſeminant ⁊c̃.ꝙ pᷣdicatoꝛ
licite capit bona teporalia pro ſua ſuſtetatõe de
quo uide quod le. æ nõ.in. c. cum uoluntate. F.
predicatores de ſen. ex. non ramen põt exigere
ab inuito niſi ſit ordinarius: ut hic.vn itelligit
Hoſti.iſtũ tex. in eo qui ſemiat ſpiritualia ex de
bito:quod probat nerbũ cogatur quod ſequit᷑.
In 6. ꝙ eps uiſitando dicitur militare: ſicut
7 clłerici dicunt᷑ milites ut in.c.i.ð cle.egꝛo.ſunt
enim celeſtes milites.xi.q.i.xpᷣianis habet gau
dere priuilegio miliũ:ut nõ. glo.i.l.miles.ff. de
re iudi. Et nõ.id ad qð quotidie allegat᷑ h̊ Ir̃a
ꝙ nemo cogẽedus ẽe ſuis ſtipẽdijs militare ⁊ ali
bi dr ꝙ nemo debet cogẽ de ꝓprio facere bene
ficium.x.q.ij.pꝛecaꝛie:¶ Ded ↄ banc rationem
anteq; deſcendã ad glo.op. uidet᷑ enim ꝙ nõ lit
bona quia licet prelatus miſuet ſine procuratoe
ſubditorum non tn ꝑ hoc dẽ ſuis ſtipẽdijs mili
tare:quia ad boc habʒ bona epiſcopatus: ut ex
eis hec ⁊ alia ad ſuum officium pertinentia. faci
at ad hoc bonus tex.in.c. cum ab omni de ui.
2 ho.cle.⁊ hnii dare nihil aliud ẽ qᷓ; ꝑdere iit ĩ
.c.paſtor.i.q ij.nec illi qui ſua poſſidẽres dari
ſibi ab eccleſijs aliquid uolũt ſiue grandi pecca
to ſuo:vnde pauper uicturus erat accipiunt:ut
in. d c. paſtor. dᷣ. So. doc. hic nõ tangũt. Sed
Inno. in. c. romana ð cenſi.li.vi. fateꝛ vf ↄriũ
dicens ꝙ hoc cõniuiũ ſeu ꝓcuratio ĩ ſignuz po
tius ſubiecuiõis dat̃ z? ꝓpter hoſpitaliiatem po
tius q;ᷓ de iure naturali neceflitate: quia ob boc
2 ſimilia habent redditus epiſcopatus. hinc eſt
ſecundum eum ꝙ ſi alique eccleſie ſunt pauꝑes
ad hanc ꝓcurationem nõ coguntur.j. de cenſi.
cum apoſtolus in fi.z.x.q.iij. cauendum. Ego
addo tertiã rationem:ut.ſ.prelatus facilius idu
catur ad eccleſiam uiſitandã. nam faciliter negli
geret uiſitationem:ſi necefle haberet ſecuʒ ſuis
ſũptibus ducere uiciualia uel ad epatum pro re
fecriõe ſumẽda rediꝛe.ar.eius qdð fuit ſtatutuʒ ꝓ
diſtributionibꝰ canonicoꝝ diuĩs ĩtereſſentiũ:ur
le. æ nõ.i.c.uno ð cle.reſi.li.vi.⁊ cle.ſi dnum de
reli.æ ue.ſan. uarta põt eẽ qꝛ denegare re
fecriõeʒ pᷣlato uiſitãti:⁊ ea q ieſu xpᷣi ſũt exerceti
ẽ charitatẽ ⁊ oẽʒ hũanitatẽ cũ bona eccleſiax
ſint deputata uſibꝰ publicis: ut i. c. uidetes.xij.
q.i.⁊ idignum ẽ nt quod ꝓ communi utilitate
datũ ẽ eſſe dinoſcitur uſibus cuiuſqʒ applicetur
ut in. c.ratio nulla peꝛmittit de prebendis. Cõ
ſuetudo nero contra bonum charitatis non
let ut nota.in capitulo cum apoſtolus 2z capitlo
cum uenerabilis de cenſi.z.c.fi. de conſuetudi.
2 hec tenendo oportet dicere ꝙ ratio lutere eſt
perſuaſiua potius ꝙᷓ; neceſſaria. uel ſi uolumus
ſaluare hanc litteram dicamus ꝙ epiſcopus nõ
debet de vonis epiſcopatus peꝛcipere niſi neceſ
ſaria.reliqua uero tenetur diſ penſare neceſſita
tem habentibus: ut in. c. epiſcopus. x. q.ij. er

Clen, 4dn rr, ler -

V. Wep f rPaſſi- tα ſe drr ſſPr

Pαά Loanie SHaHαα

N aA pib FD

W

4

c. uidentes preał. ? pro ſuis neceſſitatibus fuit
ſibi pꝰmoduʒ ꝑ antiquos canones decreta qriz⸗
redditnũ: ut ĩ. c. qttuor ⁊ i. c. cõceſſ o. xij. q. ij. eñ
zt niſitat agit ⁊ ꝓmouer ſpalit᷑ curam ⁊ bonum
cuiuſqʒ eccleſie:igit᷑ tunc dʒ uiuere de bonis illa
rum ecckarum ? bona epᷣatus reſeruare ꝓ alijs
cõibus neceſſitatibꝰ:cum non debeat ligari os
bouis triturãtis: ut ĩ. c. extiꝛpãde de pᷣbẽ.maxie
cum iple ſit gñalis ſponſus õium ecclarum ſue
dioceſis.vij.q.i.ſicut habuit tota dioceſis dicit
ſua parochia: ut in.c.apoſtolice de dona.⁊ hec
nõ. ¶ Wenio nunc ad glo. æ primo ſuppl; ad
tex ꝙ archiepᷣs excõicauit iſtos ſubditos ſuffra
ganeorũ ſuorum ꝓpter ꝓcuꝛatõem denegatam
ur pʒ ex reſpõſione pape. Sed glo hec non aꝑit
an de iure cõi potueꝛit hãc ſũiam excõicationis
ferre: rex. eniʒ nidetur in hoc ſe fundare ſuper 9
ſuetudine:ut patet ibi de antiqua conſuetudine
zẽ. ? ita uẽ uelle hͥ do. An.i ultimo nõbii ꝑ euʒ
hic collecto. Colligit.n. ꝙ rõne iuriũ denegaro
rũ archiepo q̃ ſbi iure cõi debent᷑ nõ põt archi
eps exeꝛceꝛe iuꝛiſditõem iĩ ſubdititos ſuflꝛaganei
ſui niſi alind hẽat ex ↄſuemdine ¶ Ded adueꝛte
H tu qꝛ glo.̊ ĩ vᷣbo cõſuerudie ſentit oppoſituz
dicẽs ſupplendo ad tex. ꝙ ẽt de iuꝛe cõi potuit
allegat tñ ad boc.c ſopite de cenſi.ꝙ nihil dicit
& excõicatiõe: ſed ſolũ de ꝓcuratione archiepo
debita tñ do. An. tranſit ibi cum glo. ut etiam
ure potuerit iſios excõicare: ⁊ ſic ur̃ ſibi quo
Srinus Ego ↄcordãdo diceꝛem ſic ꝙ aut

archieps non miſitat: æ tũc nõ põt pᷣtextu debiti
ferꝛe ſñiam ĩ ſubdiros ſui ſuffꝛaganei miſi ĩ caſi
bus iure expꝛeſſis quibꝰ in. c. paſtoral ðᷣ offi.
or hinc dicit hic Inno. ꝙ ſi aꝛchiepo fuit dene
gatum boſpicium ex alia neceſſitate ꝙ; ratione
niſitationis rrãſeunti nõ dʒ ipᷣe punire ſubditos
ſui ſuffraganei:ſed gratioſe tãtum petere procu
rationem:eps ãt illos puniet: qꝛ ibumaniteꝛ ſe
pabuerũt S ſuum aꝛchiepᷣm.⁊ nõ boc dictũ.nã
clerici tenent᷑ ad hoſpiraliratem tpᷣe neceſſitatis
.xlvij. di. ſicut z. c i.⁊ quod ibi nõ de emp.⁊ uẽ
di. aut archiepᷣs uiſitat et denegat᷑ ſibi ꝓcuratio
ðᷣdita:et dico ꝙ; poterit mero iure denegãreſ ex
cõicare ſeu aliter punire duplici rõne: prima qꝛ
ex bhac denegatõe ibnmanit᷑ facia orit᷑ delicrum
notoriũ qð põt aꝛchieps tpᷣe niſitationis punir̃:
ut in. d. . notoria. Scdᷣa ratio qꝛ ex bac dene
gatione ꝓcuꝛationis impedit᷑ ꝑ ↄñam uiſitatio
et ſic ipſius iuriſditio quo calu põr aiaduerteie
i ſubduos ſui fuffraganei: ut i c.i. ð pẽis.li.vj.
Moreſt addi et terna rano qꝛ ꝑ denegationeʒ
iſtam fit ſibi iniuria quõ põt aiadnertere tpᷣe ni
ſitatois ẽt ſi nõ ipediatur ſua iuriſditõ: ut in. d.
.Cc.i. F. i. Si uero ſubditi epi allegarent aliquaʒ
iuſtam cãm i denegãdo ꝓcuꝛatioem ſatis cꝛedo
ꝙ tũc non ipſe archiepᷣs ſed ſuffraganeus hʒ ðᷣ
hoc cognoſcere.ar.i.d.S. notoria:cum pᷣcedeti
2 in. d. e.i. de penis. z ob iſtam forte cauſam al
legata fuit h̊ antiqua cõſuemdo illius eccleſie qᷓ
tribuit inaiſdmiõem.ix.q.iij.cõqueſtus ⁊.c.duo

We prelcriptionibus.

ſimul de offi. or. eum ſimilibus. Dop. primno
3 tex.⁊ uĩ ꝙ ex lapſu tãti tpᷣis ſit pſcriptum:
el. quemadmodũ. C. de agui. æ cenſi. i.xi. So⸗
glo.ij. foꝛmat hãc oppoſitiõem ⁊ nõ ſoluit die
ꝙ b̊ loquit᷑ de re impreſcripnibili i qua tpps nonr
releuat..ubi lex.ff. de nſuca. limile i.l. comperit
C. de pꝛelcrip.xxx.ann. Eſt t ꝓcuratio impre
ſcriptivi? ppter rões preal. ¶ Queꝛo nũqd in
diſtincte ſit pꝛohibita pᷣſcriptio ꝓcuꝛatõis. So
glo.iij. refert quoſdam tenuiſſe ꝙ non:ſed tunt
tatum qñ epᷣs nõ uiſitauit: ſi ãt uiſitat 2 pcura
tiõeʒ ñ exigit tũc bñ põt pᷣſcribi:allłat in aꝛ. c.ſo
pite..de cenſi.quod nihil facit. Douebantur
2 fo quia talis pꝛocuꝛatio põt commutau.get
pᷣſcribi.ſed glo.nꝛa tenuit ↄrium mouei primo
qꝛ eps ẽt ſi nellet nõ põt pꝛocuꝛationẽ iſt imit
tere:ut ĩi.c. cum uenerabił j. de cẽſi ¶ Ite ſex dle
ꝙ qᷣ bʒ iter eũdi ad fontem bʒ et bauſtum. iij.
.F fi. ff. ð Fui. ꝛuſti. pᷣdi et ſic ꝛetinedo principa
le uꝛ et retinere et acceſſoꝛiũ:ita ĩ ꝓpoſito ꝛunẽ
do ius et habendo ius niſuadi retinet et bʒ ius
ꝓcuratõis ꝛecipiedi q;tũcunqʒ nõ exigit pꝛocu
ratiõem duo hic ſũt uitẽda/prima an pꝛocura
tio poſſit pꝛeſcribi aliquo mõ.ſo an poſſit ep
ſe remitti ꝑ ſuꝑioꝛem põt addi ⁊ tertiuʒ an poſ
ſit communtari in aliud. ad primum dic hᷣ Uime.
ꝙ aur peuꝛatio non fuit hic petita ⁊ urñ ꝛemiſſa
2 pꝰpᷣſumpram renũciatõem põt ſubditus illam
pᷣſeribes:ſicut pꝰpriuilegiũ..ð pꝛiuile.cum oliʒ
Hec opinio mihi ñ plʒ cum apeꝛte nideatur 5
hũc tex dicebãt n. iſti ꝙ non meminerant ꝙ all
qn pꝓcuratiõem exoluiſſent uł ꝙ ab eis fuiſſz pe
tita ⁊? tñ ñ ꝓfuit nec tacita imiſſio nec pᷣſcripii
Inn. dicit ꝙ qͥ nihil ſoluit ñ põt ſe tueri pſeip
tione: ſecꝰſi aliqd iʒ modicum j. de cèſi. ex pane
Jo. an. in. c.fi. ð cẽſi referʒ ideʒ tenuiſſe Iino.
ꝙ ̊ in quadã exuaganti que incipit neneꝛabilis
ubi concluſit ꝙ ꝓcuratio ex toto preſeribi nõ
põt ſed iquota ſic quia ius quod diſponit ui
aliqua derur pꝛocuratio eſt publicum urlitate ?
ancke:ſicut ius quod diſponit de niſitatione et
correctione: 2 hoc ne negligatur uiſitauio e n
bene hanc ꝛõnem Inno. quia facit ad id quod
5 iĩi tertia ratione dixi. coſuerudo aut ius pubii
cum auctoꝛitate et utilitare non ualʒ niſi iducai

expꝛeſſo conſenſu pape uel tacite interueniente

iuſta cauſa allegat. xij. di. nos conſi netudinem
2æ nõ bene hoc. Sed ego remitto ad no. i. c.fi.
de conſue. ? puto ꝙ ſi conſuetudo eſt rationa
bilis tollit tale ius publicum: lj ñ irrneniqt con
ſẽſus pape expreſſus uł tacitꝰ: ut diẽ gl.no.iiij.
di. 5. leges ⁊. viij. di. . fruſtꝛa ſatis. n. bei ſen
ſus pape ex diſpõne.c.fi.de conſue. ubi Pmittit
gñ aliter cõſuerudinẽ ↄ ius poſilinũ ſiᷣ ronabil
2 p̃ᷣſcripta:ſed ĩ caſu mꝛo qð nibil dei Peurd
tione nõ põt ce ꝛõnabilis per ea que. . dixi poſt
nõbilia. Ins ãr qð diſpõit ð iteg: penꝛalibe
ntilitate Puatũ: iõ pacro ? oſuerudic põt woli e
moderãdo m Inn. in loco Pal.allat.x.iſ n
latuʒ. Jo. an. in dicto c.fi. altat ꝓ mẽbro Inn.

detr ua N,intceeg
alen Etono

ndero der Con ccrq ln nu
devd⸗ deditrudis 1(Arone ui

berdt vnegra Pontani plen is
nnmmicun i⸗ Gecenſi.ergo p

elt ai gr mn innthiio di
devumm aneus gleg il nich
Verunr ſ eer pe⸗ enpontdo
quum ferbienrcin lar iur uita
pot alo no lanbi iunt wnla
hi alquo ch ſat ao ſiuno h/
onmntipri oranbid it cumo il-
tſemra n,ſtiulinm t hi
Arnlamociſifmer h orgner le⸗
nm qãc adq to n umnſcz ade lols
nditen micaſout en itommm 5
6ce d vlnio enner egigere dan
NoGicangſſcn aſdcido rde ocicd i
Tumrin cſiddes eſn ng d.
er ſe incſdiner pobdeßetpiden) 9
töem nec benns er irumergo der oy
nes mgſtropf ebennse iedefen
. int loſted m. 0det r a iran

6 Uenoafnm ganmtoeft mnitnen

perprchumm Fin mna deg ſc unn
Privaro tenponitneconfitn. N
Periculoſumnſec neie renini nonpörfn

annlo npore hon retppiengo panra

un uiſtatöe rerinng
1,Nolloe retita lenelor recſr
lſtanöen nn
hgre hoͤpoſtt tin
11 * no.
lure dep⸗ hor Alrcle ann
inlise d bi Patn n

ile,
luͤfce of zl. wr enſte Lin.

thanrane Pibi no. ſ
ianire einitrutze i
Al 8 l. .ſii. 3 .
lengi E; ſ lie ſtun ei ze
ing ens r n Hyſi aue

, am tn⸗
uty er inideil
niielſen
Con rilnn
Pühenid Noſtienti
. 8 t

ppter r nns
ſſhnd anieg

enn un
tcnn gd nnut
siſirle dh Pwunttn
un niot ſin
init ſteilrſri
ib ufmenty Abinſiun /i,
S⸗ fuihaſe Cipiloorinch
keniarmma uifnäfni lorit
is 4 Dabengonns Ulnteina ad

Penrniss Ehe Hüemgztd Dl
mſoen duo he iütniiſnmn mn hon
1o voſtt olndieſeno nu fo niſic
ſemmm oſipomn dit iiit mnign
ſtcommumm iralud d onmum did
a pcunno non fur bicpenitn ebr onn
unpun nmictröan pot ſdbitiͤin
Gnbei ſnp niulgii ,oinlan
Nopn5̈/5SSipene icee
en dabit ,f orenenr
oumnden aoluſtnr r db ao iß
enn ipit ner nein inſſo ne jenno
n Set g nblſoi⸗ l uoncon
nedeet Ndd mwdem); Nche
oninthdh irNomnſt
Ymank euianen
voi concuuſt , Ponfand mmd e

6 ws gvod aſer
lel gvon ic gonn ſdb loe in
1 1 eunnd aiphlnt
goc dtſponirde
eggunn ine

Niqvs den
aie:ſicn ius in
Crrecnone: vor ne

HRMωn

J

N S (n (ſſſe ppla. Bind r ajri 7 F

¶Be prelcriptlonibus

ꝓ ex toto pᷣſcribi nõ poſſit:allegat illum tex. qðᷣ
quota preſcribi poſſit:ĩducit.c.oli de cẽſi.⁊ eo.
ti. e. lelices li. vi.æ ꝙ nõ. glo.in.c.qeũqʒ.xvi.q.
Vij.qᷓ dicit ꝙ ĩ q;titate cathedꝛatici cuꝛꝛit pᷣſcꝛip
tio:ñ at ĩ totũ hãc iñ opionẽ nõ firmat ibi Jo.
an.ſed dicit dubitare ne rõ negligendi quã In
no. reddit de tota ꝓcuꝛatione locum habeat ẽt
ĩ ꝑre qꝛ uides uiſitatoꝛ qð de ſuo habeat impen
dere in ꝓcurando ſe abſtineat a niſitando: do.
An. hic dicit ſe putare ꝙ de iure ſit uera opio
Inno. dicit ẽt ualere pᷣſcriptiõem ĩ mõ ꝓcuꝛãdi
allat de exceſſibꝰ pla.ſane ⁊ ſpe. in ti.de lega. Fe
ſupereſt. v.illud quoqʒ. ¶ Ego puto ꝙ nec in
totum nec in ꝑte naleat preſcriptio ꝑ iſtum tex.
qͥ dicit ꝙ ̊ ꝓcuratõem q̃ rõne niſiratõis. debeĩ᷑
nõ currit pᷣſcriptio quemadmodũ nec ↄ uiſitati
onẽ ipſa poteſt aliquo mõ preſcribi.unde pᷣmo
pondero.tex. cum dicit ꝙ contꝛa ꝓcuratõem qᷓ
debet᷑ rone uiſitatõis ⁊c᷑. ſed rõne uiſitationis t
betur integra ꝓcuratio ꝓ ſe ⁊ ſuis ſᷣm numeꝛũ
taxatum iĩ.c.cum apls de cenſi.ergo pᷣſcriptio ñ
ꝓcedit ẽt ĩ ꝑte:qꝛ ſubtrahẽdo pteʒ ſubtrahereĩ
debitum.aꝛ. eius ꝙ le ⁊? nõ. i. I. quidam eſlima
uerunt ff. ſi cer. pe. tem pondero ſilitudinẽ
quam facit hic tex. dum dicit ſicut uiſitatio non
põt aliquo mo pᷣſcꝛibi cẽ. unde pondeꝛa illa uer
ba aliquo modo.ſicut ergo niſitatio non põt in
totum ł ĩ ꝑteʒ preſcribi:ita nec ꝓcurario illi ãne
xa.æ ſic de ↄnexis. Idem ſit iudicium ut hic ⁊
c.iranſlato de cõſti.pᷣterea lʒ arguere de parte
ad totum qñ e eadeʒ rõ in utriſqʒ.l. de tota. ſf.
da ꝛei nen. ut i. c. paſtoꝛał. . item cũ torum ðᷣ of
fi. dele. ſed uiſitatio ita leuiteꝛ negligereĩ dando
modicnm:ſicut nihil dãdo.qꝛ de modico nil cn
ratur in c. et ſi qões de ſimo.ergo ꝛc. ¶ Item
tex.iſte indiſtincte ꝓhibet pᷣſcripiõem õ̊ ꝓcura
tiõem nec hẽmus tex.ĩ Zrium:ergo per opinio
nes magiſtroꝝ n debemus a uerbis lr̃e ꝛecedẽ
ar. in. c.ſolite ð ma.⁊ obe.⁊.xix. di.ſi romanoꝝ
Venio ad ſᷣm an ꝓcuratio poſſir ꝛemitti expᷣſſe
per prelatum Inno tenet hic ꝙ ſic cum in iure
priuaro et tempoꝛalitate conſiſtat. Vij.q.i quaʒ
periculoſum:ſed tacite remitti non põt ̃m eum
.ſ.multo tempore non recipiendo ꝓcuratõnem
cum nõ preſcribatur ipſam:ut bic. ꝓcuratio
enim debetur acceſſorie propter uiſitationem:
qua uiſitatiõe retẽta tenetur acceſſorie.ſ.ꝓcura
tio ſed uiſitatiõem æ correctõem que conſiſtunt
ĩ iure publico:ẽt expreſſe nõ poſſit remittere ſu
perior ſᷣm Inno. ad hoc alłat ꝙ le. er nõ. ĩ c. ſ
diligẽti de fo.cõpe.¶¶ Ego aſlego.c.cum nene
rabilis æ qdðᷣ ibi le.æ nõ.de cenſibns ⁊ in.l.lega
tus.ff. de offi pᷣſid. æ ibi nõ. ¶ Idem nn poſ
ſit ꝓcuratio expreſſe remitti tenuit hic Ain.ni
ſi remiſſio fiat peꝛ nim.i.q.iij.q̃ſirum uel pcaꝛio
l. male agit᷑.C. ð pᷣſcrip.xxx.an. Hoſtiẽ. antem
tʒ örium qꝛ eſt iuris publici ſient ipſa uiſitatio
cui eſt annexa. ar. in. d. c. tranſlato. Inno. auteʒ
ĩ dicta extrauaganti magis ſtricte locutus fuit.
nam tenuit ꝙ pacto poteſt remitti ĩ ꝑte nõ aũt

in totũ p.d. c. relatũ. x. q. iij. ad qð dictuʒ nõ ad
uertens do. An. hic ſed tantum ad opinionem
Inno. hic poſitam dixit ꝙ hec opinio Inno.
ut poſſit expreſſe remitti ẽ vVa in remiſſioe tpᷣali
ad preiudicium prelati non autem in perpetuo
ad preiudiciũ ſucceſſoris. ar. in. c. ij. ð pᷣca. æ. c.
ð cetero ðᷣ trãſac. Ego dico ꝙ aut q̃rit᷑ nũquid
pᷣlatus quolibet anno dũ uiſitat poſſit ꝛemitte:e
hanc ꝓcurationẽ: ⁊ dico ꝙ ſic ⁊ expꝛeſſe ⁊ taci
te nõ petendo.ar, optimum in. c. fi. xij. q.iij.⁊ in
d.c.qꝙᷓᷓ ꝑiculoſum æ.c.ad apoſtolicam de regu.
cum ex hoc nõ ledatur iuſtitia publica:aut qrit
nũquid poſſit illã remitteꝛe ſe obligãdo ad non
petẽdũ ꝓ futuro tpe ⁊ idubie dico ꝙ nõ nec re
ſpectu ſui nec ſuoꝝ ſucceſſoꝝ:qꝛ ea rõ q̃ militat
ut non pofſit pꝛeſcribi de q a. S. militat. ut non
poſſit pro futuro tpᷣe remitti.ſi enim eſſz remiſſ
bile peꝛ prelatũ fortius eſſet preſcriptibile iuris
auctoritate. ar. in.I. alienationis ueꝛbũ.ff. de v.
ſig. ratio enim ãnexionis ⁊? iuꝛis publici ⁊= ne ui
ſitatio negligaĩ ex defectu ꝓcurationis militat
3 remiſſionem:ſicut cõtra ꝓcurationem ar.i.c.
ſi diligẽni de fo. cõpe. ⁊ tãto fortius q̈to ĩ remiſ
ſiõe nõ iĩteruenit iuris auctas: ſiẽ nec aliquis fa
nor publicꝰ qͥ vᷣſat᷑ ĩ preſcriptione: iuxta ea que
dixi.õ.ſuꝑ Nica hinc ẽ ꝙ bona eccleſie poſſunt
preſcribi:ut peꝛ totum iſtum ritulum que tamẽ
& prelatum alienari ſeu ꝛemitti nõ poſſũt.xij.q.
.ij. ſine exceptiõe:æ quod nõ naleat remiſſio ſeu
Et ↄpoſitio quod foꝛtiꝰ ẽ: allego gl.nõ.i cle.ij. ð
cenſi.in uerbo compoſitiões: fateor ut dicit gle
illa ꝙ ſuper modo procurandi æ ſuper numeꝛo
procurandorum poterit interuenire compoſitõ
ar. in.c. cum apoſtolus de cenſibus. z de trani
ac.ſtatuimus de deci.ex multiplici: quod tamen
intelligo ut fiat ita æ taliter ꝙ indiꝛecte pꝛocuꝛa
tio nõ tollatur nec niſitatio debita non negliga
tur.quid enim ſi inreꝛueniſſet compoſitio ut pꝛo
curaret᷑ tantum epᷣs cuʒ uno clerico ceꝛte paria
ſunt nil daꝛe ⁊ ita modicum dare ꝙ ex modici
tate enidenteꝛ negligeꝛetur uiſitatio. ar. optimuʒ
in.l.ſi quis antea in fi.ff. de acqui.poſ. ubi dici
tur ꝙ cõductio ſeu locatio facta pro uno num
mo nullius momenti eſt ⁊ ſic limito illam gloſaz .
* quod le.æ nõ.x q iij. relatum/ Ad tertiam an V. Trrrane mialuul peſu jwen,
poſſit in aliud pꝛocuratio cõmutari.dicit Inn.
ꝙ poſſet pactum fieri ꝙ pꝛo ea certa pecunia pᷣ
ſtaretur annuatim ꝑ. c. ꝛelatuʒ ꝓxie allegatũ dũ
modo frans excludat᷑. ar. C. ð tranſac.l. preſes
hoſti. ↄdicẽs ꝙ ĩ. c. relatum ſtatutum fuit ad tp̃l
excã nec ibidẽ conuentio confirmatur de di
cas:ut hodie habetur in.c.exigit 2.c. felicis de
cenſi.li.Vi. Et concluſio eſt ꝙ poteſt pꝛelatꝰ re
cipere pecuniam a nolentibus pro procuratiõi
bus debitis nõ autẽ ab inuitis immo prelatus
tunc incuxrit penas de quibus in dicto. c. exigit
Mtem ſcias ꝙ cum prelatus uiſirat per aliũ C lau) cſoans le p zPu. pr)
in caſibus in quibus a iure ei permittitur non
põt aliquid a uiſitatis petere: ſed niſitati tenent᷑
Procurare uiſitantem: dumraxat in uictualibug:

de quo die nr le. ? nõ.i. c.ſi eps ð offi.or.li. vi.
ſ.ĩ Vpo cõſuetudie fuit.S. expedita ĩ pma
gloſella ⁊ dic ut ibi dixi. In eo tñ ꝙ gl. dicit ar
chiepʒ debẽ uiſitaꝛe cũ eps ẽ negligẽs.dit meli
us ꝙ et negligẽtia ceſſate h potit ut ĩ. c. i. i. c.
fi. ð cẽ. li. Vi.⁊ dic ut ibi.⁊ diẽ h̊ Inn. ꝙ ſi ↄcur
reret aꝛchieps ⁊ eps.pfeni dʒ aꝛchiepᷣs.xi.q iij
qᷓ reliſiit ⁊ idem boſti. Dicit iñ ꝙ cauere dʒ ne
impediat epm tp̃ibꝰcõgꝛuis. Jo. an. remittit ad
plene nõ. ꝑ eñ ĩ.d.c.i.ĩ glo.iĩ vbo ſi cõcurrat:et
dic ut ibi. ¶ Ex gl. op. ur᷑.n. iſte rex.inuere qðᷣ
ꝓcuratio iſta erat debita rõne cõſuetudĩs:eꝛgo
ur̃ ꝙ poteꝛat tolli Zꝛia cõſuerudie.ar.c.i.J.ð re.
iur. ? i.l. de qbꝰ. ff. ðᷣ legi. ¶ Soſuit Inno. du
plr. pꝰꝙ uniueꝛſał ꝓuicia bene potuiſſi hoc ins
pᷣſcribẽ: ʒ ſingularis eccła ul dioceſis nõ poſſet
qꝛ turpis eſt pars ⁊c̃.de ſpõ.du.c ſi hec ſolutio
mihi nõ plʒ qꝛ licirum ẽ quilibet acqͥrere libera
tõeʒ. Item qꝛ nil officit ecclie dei diuerſa cõſue
tudo de cõſe.di.iiij.doctꝛina. Srdᷣa ſolutio que
plus placet Inno ẽ ꝙ ꝓeuratio ſola cõſuetudi
ne debita pria cõſuerudie tolli põt. ſed illa de qᷓ
i tex.dẽ debeãt᷑ nõ ſolũ cõſuetudine ſed ẽt iuꝛe
cõi publico. uñ neqʒ pacto nec pꝛeſcripia cõſue

tudine tolli poteꝛat.j.de ceſi.ſopite ⁊.c cum nue

nerabilis ⁊.c.romana.e.ti. li. Vi.⁊ ð. dixi pleniꝰ
Ego plus dico ꝙ ꝓcuꝛatio debita rõne ui
ſitatõis dũtaxat ẽ p̃uilegiata ur conſuetudine ñ
tollat᷑:ſecus ãt ĩ qualibet alia ſiue ſit debita rõe
inſtitutionis cum fũdata fuit eccleſia ſiue rõne
pacti nł alia cõſimili ratione ut nõ.glo.i.c:acce
dẽtes ſupra eo ſentit glo.i.c. ꝓcuratiões ð cen
ſi faẽ iſte tex. qͥ füdat ſe ſuꝑ miſitatione:rõ diueꝛ
ſitatis:qꝛ ĩ alijs ceſſat rõ ãnexoꝝ ⁊ iuriſ publici
alie de qbus ſupra. Vel põt intelligi iudicio
meo ꝙ iſte tex. allegʒ ↄſueiudinẽ eccle merꝛopo
litane ſuꝑ excõicatiõe ꝓferẽda ut ſupra dixi.nõ
qt ſuꝑ peuꝛatiõe recipieda al reſultaret ex lia 3
rietas dlan (NMem imellige ſm Inno. e iſte
archiepᷣs declinabat ad iſtas eccleſias ex neceſſi
tate inris.ſ.pro neceſſitate uiſitandi:ut cria cor
rigeret ut mores ꝛefoꝛmaret:non autem pro ne
ceſſitate ſui corporis. naʒ tunc ſententie non te
nuiſſent: cum non fuiſſer index.iu nõ. in.c.ps
ſtoralis de offi. oꝛ.et dic ut.S. dixi. ¶ Expedita
nũc mã intrinſeca.c. uenio ad mãm extainſecam
quã ſubtiliteꝛ h tractat Inno.in antiqᷓ.n. decꝛe.
dicebat᷑ ꝙ iſte archiepᷣs pꝛoceſſeꝛat ad ſũiam ex
communicationis tam auct᷑e ꝛeſcripti apoſtolici
qᷓ; ſecundum antiquam conſueiudinem æc. Ex
bac enim Ea dicebat Inuo. notãdum ꝙ poteſt
oꝛdinarius habens delegatam ꝓcedeꝛe utraqʒ
auct᷑e ſic.S.ðᷣ coꝛ.uici.ſignificauit ⁊.j.ð pꝛeben.
niſi eſſent: æ tunc quando ſimul utꝛaque auctoꝛi
tate procedit ad papam non ad patꝛiaꝛchã ap
pellandum ẽ poſtquam aucte metropolitani ad
mixta eſt auctoꝛitas pape: ut maius dignum
minus dignum ad ſe trahar:ſicut.j.de conſec.
eccle.uel alta.qð in dubijs et de off. dele. ſi duo

Dhan li. vi. Et ex hoc nõ.etiin Inno/ qͥ duabus

¶ De preleripnionibus.

auctoritatib põt ꝓcedere non cogit alteraz eli

gere:ſed ſi eligar uʒ electio ⁊ illa auctoritate ure
tur. ar. S de offi. dele. ſignificantibus. Item fin
eum poſlet eligere ꝙ i una ꝑte cãe ntereĩ pkate
ordinaria in alia delegata. S de arbi. innotuit.
melius facit ᷣm boſti. de pꝛeben. niſi ꝙ dicit
ñ nalet eo caſu appellaio interpoſita ad ordia
rium in eo quod ꝓcedit pfate delegata nalet qt

i eo ꝙ ꝓcedit ordinaria ⁊ ſi ad papã ut proyiuʒ

ordinaꝛiuʒ appellaretur remittit ad. c.ſi duob?
ð ap ⁊? hoc quo ad primaʒ qõnem quam ponit
bic Inno. do. An. ur confudere primum dictũ
dicit enim ſe ñ putare ꝙ ſimul utraqʒ poteſtate
poſſit procedere ꝙ poteſtas oꝛdinaꝛia in ſpecie
delegata eſt reuocata ⁊? trãſfuſa in delegatam ca
ret ergo oꝛdinaria in illa quo ad principalem
ꝓceſſum:⁊ ſic ñ compatit ſe ꝓceſſus ordinarij
2z ꝓteſſus delegati ſi per ſe procederet ð app.ſi
duobus ⁊. c. ut nrjm ⁊ nõ.de cõſti. cum. Ald ſic
nec compatit᷑ in eadem ꝑſona:quia illam perſo
nam facit iure diuerſorum cenſeri. ar. eorum qꝗᷓ
nõntur in. c. cum olim ð ꝛe iudi. nec obſtami ſin
enʒ Sria inꝛa: qꝛ loquũt᷑ in arbitraria piate in
riſditionali:que non ſũt ſic incompatib les cum
in aliqbꝰiudex pcedar: ut arbiteꝛ: putat tn in
exequendo poſſet ðᷣlegata inuare ordinaria ar.
5 3 reſcrip. cum cõnigat ð offi. dele. cum iure
Et ex hoc dicto deſtrueret᷑ aliud dẽm Inn. mʒ
ſi predicta uera ſint non poſſet eligeꝛe alteram
ex illis cuʒ ordinaria eſſet reuocata quo ad ſpe
ciem delegatam Sed certe his diciis doſn.
non acquieſco:⁊ p n rñdi ad c. ſignificaui de
coꝛp uici. ubi qs ꝓcedit autc. ölegata ? ordina
ria. Ad idẽ induco nõbilit c. ꝑ boc ð hẽ. i. j.
ubi iſitoꝛ hẽtice prauitatis qᷣ bʒ dᷣlegatq: ur bi
nõ. Jo an. æ ꝓbat᷑ ĩ c. ne aliq. e. ti. li. vj. j
ci ꝙ fanore fidei ñ expiret officiũ illud ꝓ montẽ
ↄmittẽtis ſi.n. hꝛet ordiariã ceſſre oi fauoꝛe n
expiraret:ut ĩ c.ij.de offi. dele. li. Vj. ptedit eni
epᷣd hũte ordiariã:⁊ ſic nõ ẽ idiſticte ueꝝ q; aʒ
pa ↄmittẽdo negociũñ uideaĩ ordiari piqied
ad illud reuocare: ñ obſtãt iura allegata p do.
An. Illa. n. nõnt imitat Inn. i.d. c. cn; .
i. fj.ĩ ultia ſua opi. dicẽs q tũc ur iuriſditionei
feriorẽ reuocare qñ aliqð negociũ ex ceris ſein
ad ſe reuocar: ſecꝰat qũ oꝛdie iudiciario pccdit
qð ẽ nõndũ qᷓ tẽ cognolſcat ſiẽ q̃; ordian? pꝛo
H̊ ego nõnt᷑ adduco.c.dilectꝰ.ij.ð pb.ubi dĩ ꝙ
Iiʒ papa mãdat epo: ut pbẽdã oↄferat alicui clico
tñ ſi epᷣſ ip̃e aucte ordiaria ↄferat alteri ij colla
tio:lʒ uẽiet epᷣs puniẽdus:qꝛ eluſit mucar̃ apli
cũ: æ tñ ceꝛtũ ẽ qͥd mãdãdo ſibi ut alicui fenet
faciebat eum delegatum:ut dicit goö ler l,
aliquibꝰð ꝛeſcrip.li.vj.?⁊ nibiloinus fmãſit ap
eum ptas ordiaria: mii ergo appareat q bape
uoluit reuocare pkatem ordiariam dado ölega
i remanet ordinaria: maxime in cadem pſona.
perea in inferioribus oꝛdinarijs poſſet in du
bio praticari opi ¶ Inno. ꝙ per delegationemn
aniꝰ ñ ſuſpẽditur iuriſditio alterius: quia pa in

Ial ororeg pllle
Nc lag uuki uſſi Munel

cnmmnfckini n inn t
ainiinn mn ben n pualen,. C
niniſebrenoricris ondzinpecſr uefin
Fecſonner Nii l neitgte ſceoſh alali
1F warins dpinmo ns tedamitnchl
leret nclo etle ancie orhanani dd pa
Aucieordiariapdicil rönd n aaprchn
1i facio.un fan prencler) d apot. ſolcime
If. Nem qꝛ neno döra ſecbalenre i
ofl.pre legams. Dii neronſple Ynnoer
dicit örin idvob caſb prs talin lei
Potuit noluit? volit ae ge ofi deeci
uqn ni ſtörii oſenſuiſt eror d ce inn
ludi ſiperenorem erfſ geatbie ſeſſi⸗
et anab ſetb'ner ob d.l eumq ce in
nibiſpſaneins ercſt orginnuuek
in qd ripae q efcer Cefei pecſtann
Apneſooleſſomureri iſi ſholr ilzer
nlen 1 nhifö ril iͤfelien
epſſegiis er pte abbanſſe bie Chionent
Dotpcdienmd

I mo. e arins eſeet
lictt
imſap eofft gl
e.
fet, Joancdeninnin

1 Unag; Pot

4
4

gec oſeſts elitgni nhen
Iibcegann

mmninain nchiin
itinedterſnun aniei gennn
inc amomnd r indi cln
imrgt anii natbinmuzinet
Nuleqne non ſi ie itonpunblsn
uder Neln atinnnnii
oler gnr ivvxreordltanit
io. cun congat ot oele umiin
dioocſmemi ald din Zintz
nu ſur non voſſer elgen aiumn
dinana cſer wocam qo d
n Oed ante his diis M
Grap'i ln 1 aigfiannde
Nis eehr it tgnd dn
adtridlit Nddenf
wence Nrinis d dehnan
n Mäitr it il i
õ
8ſin bin ofäiniichit,
emi ti de aſider ſlen
corlintirtſ he äſient
1negociͦ tidei ocini
niihn ſi en
Arcuocne; obfit i⸗
Jun röͤnt inmen Innid 6

parem ⁊c̃.de elec.innotuit.ad hoc qðᷣ nõ Inn.
in. d. c.cum.m.ubi dicit ꝙ ſi quis hʒ plures or
dinarios uʒ ꝓceſſus ſuꝑ eadem re ab utroqʒ di
uiſim agitatus ſi non fuit coram ſcdᷣo excepium
depẽdęẽtia cãe coram alio:ſi ergo unus delegat
alteri ñ ſuſpendit᷑ ꝑ hoc oꝛdinaria iuriſditio ad
hoc.c.ſuꝑ qõnum..ſi vo duo de offi.dele.ubi
pʒ ꝙ in eadẽ pᷣſõa pñt cõcurrẽ due pᷣates dele
gate ꝗᷓ ſũt diuerſe nẽ:et in pdictis oĩbꝰ pnt pᷣcti
cari dicta Inn. æ quatenꝰdicit ꝙ qñ dat᷑ i eadẽ
ꝓſona ptᷣas ordiaꝛia et delegata pncipis eſt ad
papam appellandũ.ego allego ꝓ hoc caſu dẽm
.c. per hoc de hẽ.li.vVi.ꝙ enim ſtatuit᷑ ĩi duobus
hʒ locum ĩ eadem perſona concurrentibꝰ i ea il
lorũ duoꝝ qualitatibus:ut nõ.i.d.c.cum olim
⁊.c.ex ſr̃is de pꝛoba. ¶ Quero pdicta ꝓcednnt

gũñ̃ quis hʒ duas iuriſditões Ded pone ꝙ non

— —
QRα

hẽat niſi nnam:et credit hr̃e duas ꝙ facile acci
dere põt.nã ſepe qͥs credit ſe hr̃e delegatam et
ordiariam:et non bhʒ niſi alteꝛã. exemplum ut in
.c.licet de offi.or.et ĩ cle.attẽdẽtes de ſta.mo.z
de ꝛeli.do.qꝛ ↄtingit ⁊ de ſup.neg.pla.cle.qꝛ ꝛc
gulares:et in ꝓcedendo eligit ilam quam non
bʒ puta delega:ã:nũqd ualeat ꝓceſſus rõne oꝛ
dinarie ptatis quaʒ bʒ. So. dicunt qͥdam ut re
fert Inn. ꝙ Iʒ eligat et ꝓteſteĩ ꝙ im pape aucte
uult ꝓcedẽ iñ ualet ꝓceſſus hitus non obſtate
tali eꝛrore:qꝛ ꝓcedẽ uolebat:lʒ nõ ancte ordia
ria et ita ꝙ pᷣncipale c.ſ.ꝓceſſus tʒ aꝛgumentũ
optimum. fff.de iureiu.eum q.S.ſi iiuria ⁊.ff. ad
.l.acqui.ſciam.ff.ſami.heꝛ.cum putarem. Cum
enim iſte ſit error iuris non dʒ impediꝛe uerum
ꝓceſſum aꝛ. Viij. di. neꝛitate.ff. de offi.pſi.l.illici
taſ.S. ueritas qnimmo plus credunt iſti:ꝙ ſi di
ceret nolo ꝓcedẽ aucte oꝛdiaꝛia:tñ uʒ ꝓceſſus
auct᷑e ordiaria pᷣdictiſ rõnibꝰ:⁊ qꝛ ꝓteſtatio e
ꝛia facto.uñ fẽm preualet .ð apoł. ſolicitudinẽ
ĩ fi. Item qꝛ nemo põt a ſe abdicare ĩꝑiũ.fl.de
offi. pꝛe. legatus. Alij nero ut ipſe Inno. refert
dicũt ↄriũ ĩ duobꝰcaſibꝰ ꝓxis ⁊ allãt ꝓ ſe qꝛ ꝙ
potuit noluit æ ꝙ noluit ⁊c̃.de offi.dele.cũ ſuꝑ
et qꝛ nil ſit Sriũ ↄſenſui ſiẽ error.ff. de iuaiſ.oi.
ludi.ſi peꝛ eꝛrorem et.ff. de arbi.l.ſed ſi i fᷣuum
et duabꝰſequẽtibꝰnec ob.d.l.eum qͥ de iniurijs
qꝛ h ẽ ipſa auctas qᷓ ꝓcedit ordiaria uel delega
ta q̃d pᷣncipale qᷓ̃ deficiẽte deficit ꝓceſſus.no at
ẽ pᷣncipale ſi erraret ĩ ſẽſu legis ſen idulgeẽtie nel
pᷣuilegij ł huiꝰ mõi.ff. ð re iudi.cũ pᷣlatiſ ⁊ nõ.j.
de pᷣuilegiis ex ꝑte abbatiſſe. hãc opionem tenẽ
ur̃ Inno. et clarius elicit Hoſt.ꝑ dictam decẽ.
cum ſuꝑ de offi.dele. Jo. an. de mã remittit ad
ſpe.de iuriſ.om.iud.vᷣ.uult.nõ.do.An.ur᷑ hãc
nltimam opinionem ſequi nihil adducit de no
uo.ſed reſpondet ad.l.pam.ff.de iudi.ubi nalu
it proceſſus errore iudicio non obſtante dicit
:n.quod ibi error non nocuit qꝛ iuriſditio illa
quam iudex putabat ſe hꝛe non erat differens
ad ea quam habebat:ſed eadem. Ignorabat ei
ſuam iuriſditionem prorogatam: credebat tam
iuriſditionem hre.et dic claꝛius:ut ibi nõ. Pã.

[De preſcriptionibus

ᷓ ibi habebat iuriſditionem et ſciebat ſe haber
ſz ignoꝛabat modũ:ſecꝰ ãt qũ iudex enat ĩ fũda
mẽto iuriſditõis: qꝛ ignorat ea qᷓ ſũt necefſaria
ad exercitiũ iuriſditiõis:puta qꝛ feꝛt ſniaʒ 5 cõ
tumacem:⁊ nõ eſt cerius an ille ſit cõtumax uel
an ſit lis oteſtata: tũc enĩ ñ vʒ ſnia:ut nõ. Nãꝗ.
i.l.muliũ.ff. ð̊ ↄdi.æ demon. ⁊.:.ſi finita. F. iulia
nus.ff. ð dã. iĩfec.x.d.l.ij.facit optie.l.qro.ff.de
eo qui ꝓcu.ne.ge.ubi nõ vʒ geſtũ ꝑ tutorem ſi
lſe ignorabat tutorẽ eſſe ad idẽ.c. prudẽtiam de
offi.deł.æ qdᷣ ibi nõ.doc.ubi pʒ ꝙ ſi iudex igno
rat ſuam iuriſdltionem puꝛificatam ꝓpteꝛ impe
dimentum college æ ꝓcedit non ualer ꝓceſſus:
licet ĩ ueritate ſit purificata:æ tʒ Mar.i.d.l. mł
tum. Idẽ ⁊ fortius dico ĩ caſu nẽo ꝙ cuʒ iudex
nõ itẽdat ꝓcedẽ ptᷣate oꝛdiaria quã hʒ ſj aucte
delegata quã nõ hʒ nõ vʒ ꝓcefſus: qꝛ errat in
eo qð neceſſaꝛio requirit ad exercitiũ iuriſditio
nis: æ naliditas cuiuſqʒ actus dependet a pfate
? uoluntate ⁊ altero deficiente nil ſolide explica
ri poteſt ut.d.c.cũ ſuꝑ ⁊.l.młium intereſt C ſi
s ſibi uł alij æ.l.qui alienã =.l.ſi is ad quẽ.ff.
de acqui. here.cũ ſimilibꝰ. In caſu vo noſtro ĩ
delegata deficiepat ꝑt̃as:iĩ ordinaria deficiebat
uoluntas.¶Et puto qꝙ de bac qõne ſit melior
tex.qui poſſit allegari ĩ.c.ex ꝑte aſiẽſis de cõce.
prebẽ.cũ ibi nõ.ubi pʒ ꝙ nalens explicaꝛe actũ
uno modo ſi eligit alium modum.incompetẽteʒ
corruit aetus:⁊ facit.d.l.qui ĩ aliẽa =.l.ſi is ad
quẽ ⁊.l.is qui putabat.ff. ð acqui heꝛe. Mõ.tñ
2 poudera bñ dictũ Inno.prealle.iĩ eo ꝙ dicit
q ſi iudex errat ĩ ſeſu legis uł idulgene nel pᷣui
legij ĩ huiuſmõi tenet actꝰ. Ex quo ifero ꝙ ſi iu
dex ferat ſũiam fundãdo ſe ſuper aliqua lege q̃
nõ facit ꝙ ſñia non eſt nulla ex quo aliter nõ ex
preſſit errorem conira ius nec etiaʒ eſt irritãda
ſi põt alia lege ſuſtineri lʒ hoſtiẽ.tenuerit Zörium
in.d.c.ex ꝑte aſtenſis. Sed pro prio ego addu
co bonum tex.in. c. per tuas ⁊ qð ibi nota. Jo.
an. qui fi.ſint le.⁊ in.l.cum prolatis ſecundum
unum intellectum. ff. de re iudi.æ dicit Inno.in
.c.per tuas.ij.de homi/quod nõ ẽ peccatũ moꝛ
rale male intelligere canonẽ uel legẽ cum ſint de
iure poſitiuo quod nõ. uide ad pꝛedictam con
cluſioncm qð nõ.ſpe.in ti.de ſen. ꝓla.. quoni
am v.quid ſi dixerit ubi dixit ꝙ ſi qͥs dixit ſe ð
legatũ unius:cũ efſʒ delegatꝰ alterius nõ tʒ ſñia
ſua ſeu ꝓceſſus facit.l.anpe.ff.de eo qui ꝓ tu:
Sed iuxta predicta quero pone ꝙ habens po
teſtatem ordinariam ⁊z delegatam ꝓcedit ſimpli
titer do. An.ꝛefert Fre. ↄſi. cxxv. alias.xitij. te
nuiſſe ꝙ nõ nalet ꝓceſſus:qꝛ in dubio ex ordia
ria poteſtate ꝓcedere vr qꝛ ex quo nõ eeprimit
delegatã niſi aliud appeat de offi. dele. cũ ĩ iure
maxime ſi exprimit nomen ordinarij allegat de
offi.ordi.licet in uerbo faciendũ.ad hoc de pre

ben.niſi: quod nõ.glo. in.l.i.ff. de iudi. ?O

minus Anto. putat contrarium:quia in dubio
elegiſſe nidetur poteſtateʒ:per quã actus naleat
allegat. l. neqʒ. ff. de mili. teſta. que iudicio meo

X 1. Pirn e, le rel m νο —6 lazv

—

paꝝ facit ſed lõge melius facit.l.iij.ff.e.ti.quaʒ
forte uoluit allegaꝛe.ibi.n.dr̃ ꝙ in dubio nõ uẽ
miles ĩ teſtãdo eligiſſe uiã ꝑ quã poſſit unum iu
diciũ ifringi. Itẽ poriꝰ debemiteꝛpᷣtaꝛi ꝛc ut na
leat qᷓ;ᷓ ut peꝛeat de v.ſig. abbate.Ego nõ uiðo
qualit᷑ poſſet ſaltẽ idiſtincre ꝓcedẽ dictuʒ Fre.
Nã ut. S. dixi hñs utꝛãqʒ ptatẽ nõ cõpellit alte
raʒ eligẽ:ſed utraqʒ põt ꝓcedẽ: ut hic ⁊ i.d.c.ſi
gnificauit æ eo caſu quo ꝛeuocat᷑ oꝛdiaria ꝑ ðᷣle
gatã ꝙꝙ qn ſit. S. dixi. ¶ Bico ꝙ niſi expꝛimat i
citatõe ptatẽ quam hʒ tenet᷑ citatus cõparc:ut
nõ. Inn. in. c.ij. de dila. ſed ſi cõpaꝛuit dico ꝙ ĩ
dubio uẽ eligẽ ptatem quam hʒ ꝑ.d.l.iij.de mi.
ieſ. nec ob. ꝙ expᷣſſit dignitatẽ oꝛdiaꝛiã qꝛ ſepe
expᷣmit cã demõſtrãdi ꝑſõam:ut i ſili dr i.l.iuꝛe
getiũ. F. pactoꝝ ff. de pac. nide ĩ hoc qð ĩ ſili di
xi i. c. ceteꝝ de iudi. VUel dic ⁊æ melius ꝙ iſpiciẽ
da ſũt hoc ultimo caſu acta:⁊ ſi ĩ eis apparet ꝙ;
ꝓceſſit ut ordiarius nõ nʒ iudicinʒ:ut i ſili nõ.
Bar.i.l.una. C. qͥ ꝓ iunſditõe ſua:i dubio vo
ualebit. aꝛ i.. quoniẽs ðᷣ v. ob. z. c. abbate ð v.
ſig: ¶ Alrimo ſciaſ ꝙ Jo. an. hic foꝛmat duaſ
qõnes qᷓ põit glo.i.l.una.C.qͥ ꝓ ſua iuriſditi
one p̃ma ẽ.põe ꝙ als hñti iuriſdiniõem fit dele
gatio ĩutiliter ꝑres hoc ſciẽtes litigant coꝛã illo
nũqͥ ꝗ ualebit ꝓceſſus.glo pᷣalle tener ꝙ ſic.aꝛ.
.l. i. C. iuꝛiſ. om. indi. MDe. azo. ? Maꝛ. dicũt
debere iſpici acta. ſi.n. ꝓceſſit nt delegatus non
nʒz ꝓceſſus:ſecuſ ut ordinariꝰ:qꝛ tũc cenſer̃ pro
rogata iuriſditio:? hec opio placet:⁊ ĩ dubio ſi
ñ apparet q̃liter ꝓceſſit:puto ꝙ ualeat ꝓceſſuſ:
qꝛ litigando corã cõpetẽti iudice uideẽ ꝓrogaſ
ſe iuriſditiõem ꝗᷓ erat ꝓrogabił.ſ.ordiariaʒ.nõ
at illa qᷓ eꝛat ĩpꝛoꝛogabił.ſ.delegatã.ar.i.d.l.iij.
.ff. de mi. teſ. et hoc caſu ꝓcedit illa glo.uel qñ
expreſſe ꝓceſſit iundex uc ordiarius. Scðᷣa qõ ẽ
põe ꝙ ĩ pᷣncipio delegatõis delegans carebat iu
riſditiõe:ſed poſtea eſt eã adeptus:nũqͥd reneat
ꝓceſſus. So. dicit glo.i.d.l.una ꝙ delegatio
ur̃ cõfirmari ꝑ ſuꝑnenientiam patis.ar.i.l.licʒ
. de iudi.tñ a tpᷣe ſuꝑuenientis inꝛiſditionis et
nõ prius.ff de offi. ꝓ cõſu l obſeruaꝛe. F. ulti.
Ja.de are. dicit ĩ. d.l.una gl. ꝓcedeꝛe qñ iuriſdi
tio delegãtis iaʒ erat radicata:pnta ꝙ licet exer
citiũ nõ hꝛet iã tũ electus erat iit ĩ.d.l. obpᷣuaꝛe
ad idẽ.ff.de pig.ac.ſi rem.F.fi.ff. ad treb.l. ſed
ſi ante.ſi ãt radicata nõ erar ipᷣe delegariõis nõ
nʒ delegati ꝓceſſus cũ delegatio nulla fuerat ſi
ne radice indicis ꝙ de dnio nõ ff de ꝛei uendi.
ſi a itio:æ cũ hac opione tꝛãſit h̊ Jo. an.
Adueꝛte qꝛ hãc diſtictõnem adduco ad qõnem
nõbilẽ et quotidianam. Eps cõtulit bnficiũ ãte
lapſũ meſis de quo ĩ cle.i.de ↄceſ.prebẽ.demuʒ
hñs gr̃am iur illã cle.nõ acceptauit bñficium in
fra mẽſẽ:nũqd cõnaleſcat dicta collatio cum in
fra mẽſẽ hůet ordiariꝰ collator manꝰ ligatas:uf
ꝑ iſtã diſtictõẽ dicẽdũ ꝙ ſic:ſecꝰ uzẽ ſi cõtulit bñ
ficiũ c collano ł iſtiunio ſpcctat ad ifẽioꝛc᷑.ʒ.n.
poſtmodũ ad euʒ deuoluat᷑ coſlatio:nõ t ꝑ bꝰ
xconnaleſcit collatĩo ł iſtitunio ante deuolutõeʒ

He preleriptionibus.

féam qꝛ p caſu epᷣ iſditid .
. . ictu infia mente
ſed i fo caſu nõ ſpectabat ad eũ ptas cofe 6
nec i habitu nec i actu an deuolunõem ſeinecl:
qiñ ſatis poſſet dubitari. Et in pecqn “
ipo facto ꝛecõualeſcat collatio:qꝛ nullu iuon
nẽit ðᷣ pniti: ſj ſolũ fuit ꝛemotũ obſtaculũ 86 R
adduco nõbile dẽn Baꝛ..i. l. cum uir pret de
ff. de uſuca. ubi qrit cauer ſtamuto fauore “
toꝝ ꝙ debitor exbãnitus nel condenatus pꝛo ö
bito nullum contractum poſſit faceꝛe donec ſol
uat. Contingit ꝙ prius cõtꝛaxit ? poſtea ſolnit
an contꝛactus confirmet᷑:⁊ tenet ꝙ ſic ſiue ſua
interſit ſiue non. quia non ſupeꝛuenit ius:ſz ob
ſtaculum remouetur. allegat.l. pignoni.ff. a
qui.z. C. ne tu. uel cu.l. nec puto enam in alio⸗
caſu ꝙ teneat collatio uel conualeſcat ſi epiſco
pus contulit ſcienter beneficium quod conferre
non poterat: quia obligatus eſt ad conferendũ
aliud ne ille decipiatur:ut in. c. inter cererg de
preben. ergo ſtarim quod ad cum fuit deuoluta
ptᷣas cõualidata fuit illa collatio ſiue inſtuutio
cum non requireretur alia traditio. ad hoc.lſi
rem alienã i fi.ff de pig. acti æ quod nõ i ſimli
HBar. in. d. l. cum uir predium: ex quo dicu tbi
46 HBarſq ſi aliqs nendidit ecclie ꝛem alienamet
uenditor ſuccedit domino ꝙ ſtatim tranſit mtile
dominium in eccleſiam: ratio quia non ꝛequiri
tur ibi traditio.l.fi. C. de ſacroſanc.eccle.: n
tererat uenditoris contractum confirmari cum
ipſe eſſet obligatus ex contꝛactu ſuo ¶ Sed iß
ſupponimus ꝙ collatoꝛ non eꝛat obligatus ad
aliud beueficium conferendum. utpura quiac
tulit ignoranter uel ſcienti illud conferri pon
poſſe peꝛ eum:⁊ tunc credo ꝙ non conualeſcit
collatio ex ſupeꝛuenientia poteſtatis:quia ſua
non intererat ut ualeat.unde opoꝛtet ꝙ inerne
niat noua collatio.ar.in.d.l.cum nir pꝛedium:
7 qð ibi nõ. Bar.⁊ in regula non conficmatur
de regu.iuris libro.vj.⁊ quod ibi nõ DOp⁊ in
.ll.ſi ſeruo qui et a qui.⁊.l.i.ff. ðᷣ pig acni.quod
puto uerum niſi poſtea fecerit aliquem actum ꝑ
quem tacire nideatur appꝛobaſſe illam collatio
nem:cũ hic non requiratur alia ſolennitas uel
traductio:ſed ſufficit nudus conſenſus.argum
tum bonum in.c.dilecto de pꝛeben.⁊ in capitu
lo ſi tibi abſentti eo.ti.li.vj. quod nõ. Want.
in.l.quo enim ff. rem ꝛa. ba.æ quod legitur et
noratur in capitulo ex oꝛe de priuile.? nõ. bet
ſingulariter quod nemo diſcunt:nec unquoj ſig
late examinaui ſicut nunc:e ſecundum hoc pu
to limitanda ea que nota. domi de rots deciſi.
ccvij. in antiquis:⁊ pro hoc uliimo membro
facit qdᷣ nõ Mal. in dicta.l.una. C. qui pꝛo ſua
iuriſditione. ¶ Et quo ad pꝛincipale qneſitum
de quo ſupra uide per Pal in. l.prima. C. ubi
de crimi.agi oportet:ubi etiam de mateꝛia ba
betur bona glo. et per Bal. in dicta.. una er
Specu.in titu. de dele. F. excipi poteſt. quic
ſi cõmittens. Sed breuiter cõcludedo. dice ſic:

onisn

„ (nſd
enfenia ux Ncumd

zurar cctaſtnic iiin

g o
Gl teh vdloſe⸗ zunrt juſit
nnmſen anhle eiin
ichrioon attuſ 4

„gerſr pris
ifannit cvalchn,/ —

1 pltinurn menn

Nem ce oro ſernenionen Geſegmne

Aiqren aanm per gn, ullam .
mnim Auotonemn cmr ſolizo

vr fllinluu A0 l
“ idtumncfdnocclß

jramfmtimmen ter onchin
rammnio ngninnbus iſids he
mlececke .l onisuleramng ſei

ltenecorfirnaropem Puatur pſo ſacro in
PNrus bibednen dit dee urnſeni 7

Addi de inweo prenle.
Jaligenti e,nd⸗
noͤ latbitnet etis ni pprio ni
delt boni ſcen iſluntinſü n im
n.e ſlis oueni ie guo d oncen Be
Uhtelecum acgeſtpfunpto )enn doee
iimulus non teuirimr in preiidione:
Lenariac eellim niſ um us ceaiore
eſſöpreſenbentannt nclſ.e i i
Iur.nnam pno inducitvnam bͤrenzant
erfo nehfobat arelſntonen ſolnaenbo
cuiſone fabi oo izne Po
arit Ptinet as ercleſil emni ⸗
tete: i by ercla vonann un inpeni,

ſianhyi ſoto piſnonio ei,n
ſen qfi in leerh Aantid

irſeer onnͤ⸗ lrlmunln

pung ri, ae, lannini er alie⸗
isl . nſs Nietlig

hon nnug Widnancad lad
ne ſe Nthannemnci went
nridenag⸗ ſhnn Gvodadcunte dold
Dlas önalchnfl lrctlin ic in
Gum non egoinfonn ai mncſioad e
en Acniififſdeſg at ¹ god töite
Brindlam mrdimne goin
Bir/ alds ondictt he an ainnt
miwr ſueiiroomnno ſonmmminrt
Oumimun in olam ranO uo on ter
Ir bl mdito./A.de Manc acln
mmit vendiors onmonm nfrmun n
ecſe oblgams er contnen o (Sg /
ſpponims talnnon enmſclda
ud donchcun Gicedun ihra dnn
irſghonntt e cnihu fan
õ nnll
õ acſubeci
pon imerernn chen wpeodo Nr
Olotioar in,8) un urns
Prr ain cginicn
õ
2llſdu
taicvet

ſiat nona
r bbin
G.i
Aalewo anens ani.

α 2 9 4) r5 ttz Jvalalat 44

2)

——

De preſcripuonibus

i amn ante ſupeꝛuenientia iuꝛiſditionis in dele
gante delegatus exercuit aliquem actum de ſub
ſtantialibus iudicij:⁊ tunc dico ꝙ q;tũcũqʒ ſuꝑ
ueniat iuriſditio non põt cõualidari ꝓceſſus q̃a
cũ fuerit ꝓrſus nullus ex defectu ſubãlium n po
teſt poſtmodũ cõualidari.ad hoc.c.dudũ ð elc
ti. et. c.i.de li.ↄteſta.li.vi.et.l.momẽtanee. C. q
lgi.pꝑſo.uoluit in ſiłi Inn.i.c.prudẽtiã de offi.
dele. ibi aliqua tetigi. firmat hoc Bal. in. d. l.
nnica et ſpec.i loco pᷣal.nec ualebit reliquꝰ ꝓceſ
ſus cũ deficiat ĩ fũdamẽto.d.l.momentãee ⁊.d.
.c.dudũ aut nil ðᷣ ſubãlibꝰ fuit actũ tpᷣe ſuperue
niẽtie iuriſditõis:⁊ ſic ſolũ qrit᷑ an firmet᷑ ᷣlega
tio ⁊ cõiter tenet᷑ illa opi. Jac.de are.S.ſcripta:
ut habet᷑ ꝑ Bal.in.d.l.i.C. ubi de cri. agi oʒ:
ubi ꝑ alia vᷣba dicit ꝙ aut ſuꝑuenit inꝛiſditio ex
cã de preterito et ↄfirmatur.d.l. obfuare in fi⸗
Aut ex cã de pñti pꝰ delegarõem orta ⁊ ſecus:
ut ĩi. d.l.ſi a titio ubi dr̃ ꝙ ſi emi füdũ ab co qͥñ
erat dñs:lʒ poſtea efficiat᷑ dis ñ ꝑ hoc ipſo fac

a to ĩ me trãſit ginnlae hoc m̃ an ⁊? qñ ocmſ a

pᷣncipio nullus cõualidet᷑ iuꝛe ſupuemete:dic ut
plenius nõ. Bart. in. d. l.cum uir predium. hoc
iñ ultimum membrum limito niſi poſt iuꝛiſditio
nem de nono ſuperuenientem delegans ſeceri:
aliquem actum per quem nideatur approbare
pᷣmam legationem cum ſufficiat ſolus conſenſuſ
ad hoc.l.ſi filiuſfamilias.ff.ad mace.et cle.i.de
ꝓcurato. ꝙ t õ.dictum eſt de electo delegante
ante confirmationem non bene procedum ð in
re canonico in dignitatibus eccleſiaſticis per.c.
gauaricie de elec.li.Vi.quia qualitercunqʒ ſe ige
rit ante confirmationem pᷣuatur ipſo facto iure
ꝙ prius habebat:ut ib i ⁊ hoc idem ſentit Jo⸗
addi. ſpe.in loco prealle. .
I5 CKaſus: Oui ali
nõ pᷣſcribit nec ẽt is qui ꝓprio niſi ha
deat bonã fidem ⁊ iuſtum titulũ ita fũmat Jo.
an. et ſatis ↄuenit lie quo ad coꝛicem Sed ad
intellectum adde ſi pᷣſumptio ẽ ↄ eum hoc dieo
qꝛ titulus non requirimr in preſeriptione qᷓdra
genaria ) eccłam niſi cum ius cõe uel preſũptõ
eſt Z preſcribentem:ut in.c.i..e.ii.li.vi.diuidi
tur.nam pᷣmo inducit unam ꝛõnem p archiepᷣm
et o reprobat excuſationem ipſins peꝛ locum a
diniſione. fa ibi nos igitur.¶ Nõ. p̃ᷣmo ꝙ to
ta ſardinia ꝑrinet ad eccleſiã romanã nullo me
diante:et ſic hʒ eccla romana iura imperij. Ibi
geʒ ſicnt hʒ ĩ toto pꝛimonio ecclie ut ĩ.c.ꝑ uene
rabilem q fi. ſint le.et habnit papa illam inſulaʒ
ſaꝛdinie ex donatõe Cõſtannini et alioꝝ impeꝛa
toꝝ una cũ alijs ꝓuintijs ut i.c. tibi dno et in
c.ego ſodonicꝰ.ixiij.di.æ.xc vi.di.conſtantinaus
7 de ſicilia qliter ꝑtinet ad ecckam romanam:vi
de ĩ. c. mãdata de pᷣſũp.⁊ melius i cle. paſtoꝛalis
de re iudi. z.c.ad apoſtolice. e. ti. ſi. vi. de roma
nide ĩi. c. fũdamẽta de elec.lſi.vi. ¶ Mõ.ij.ꝙ ua
let ar. de roto ad ptem: hs. n. ius in toro fdat
irẽtõem i qiibet eius ꝑte. æ ẽ ar. m Moſt/ꝙ co

Lmites ⁊ dñi tpᷣales fũdãt ĩtẽtioneʒ ſuam de iure
cõi quo ad res ſi as ifra limites ſue terꝛe de q*
uide ꝙ nõ. Jo. an. .c. fi. de offi. archi. ꝙ intelli
go reſpectu iuriſditionis ñ ãt reſpẽn ꝓprietatis

ν οn fde en, ſid O. a eſeS n, Palo 6

rexꝝ ⁊ bonoꝝ ifra limites exiſtẽtiũ:ſiẽ de impera⸗

tore reſpectu totiuſ orbis nõ.i.l.bũñ a ʒenõe.C.
de quadri.pᷣſcrip Et idem dico ĩ papa quo ad
patꝛimoniũ eccłe fũdat.n.itẽiũ ſuum quo ad iu
ra imperialia nõ ãt ĩ ꝓpetate bonorũ.ar.i.d.c.
uenerabilem ⁊ ĩ.l.traditio.ff.de acq.re.dnio
⁊.c.nuꝑ de dote pꝰ diuor.reſti.Et arguit h̊ pa
pa de toto ad ꝑtẽ.hꝰ mõ ducatꝰcaloꝛitanꝰẽ ĩ ſaꝛ
dinia: ſed tota ſardinia ꝑtinet ad ecclłeſiam rõa
nam imediate:ergo z ducatꝰ calantanus. ſile de
reli.do.cum uenerabił. ¶ Mõ.t᷑tio ibi ad ius
⁊ ꝓↄpᷣetatẽ ꝙ dñiũ ꝛei feudalł ẽ peneſ dnm feudi
2 itelligit Inno.ĩ qnio diꝛecto. utile.n.. penes
naſallũ ſᷣm eũ ad qð allegat Hoſti. d. c. nuꝑ illð
c.ſolũ ꝓbat ꝙ ↄcedes feudũ dẽ dũs ⁊ hoc cla
riſſimũ:ſʒ difficultas ſtat i uidẽdo quale ius ha
beat uaſallus. Inno.n. ut hic nides dicit ꝙ nii
le dñium ꝙ nõ.ſed nihil allegat.ego allego tibi
tex.in. c.i.ĩ qͥ. cau.fen. amit.collatõ.x.ubi dr̃ ꝙ
ꝓpetas remanet apud dñuʒ. uſufructꝰ vVo trãſtt
iĩ uaſallũ.ſʒ Hal ibi diẽ ꝙ uſufruciꝰ põit̃ ibi ꝓ
utili dñio qð dicit ibi nõndũ ⁊ alibi poſt gl.aſſu
mit diſputationem ſuꝑ hoc.ſ.i.c.i.de capi.cor.
coll.x.⁊ tãdẽ dicit ꝓ firma cõcluſiõe tenẽdũ q;
utile dniũ cõpetit uaſallo q ꝓbat᷑ ex eo qꝛ ſibi
datur nendicatio. facit qdð le. ⁊ nõ.i.l.i.ff. ſi ageꝛ
necti.?⁊ ꝑ Inn. in. c.ceteꝝ de iudi Nõ.ibi fᷣm
cõfeſſionẽ tnã ⁊c. ꝙ cõfeſſio ſolius pꝛelati nocet
eccłie.cõcor.c.ij.de capel.mo.ſed ĩ orium facit
qð le. ⁊ nõ.i.c ij.de teſti.li.Vi.⁊ i.c.de cõſtãtino
politana.xxij.di.ubi pʒ ꝙ ĩ eccła collegiata con
feſſio ſolius pᷣlati nõ obeſt. cꝛedo hunc tex. ꝓce
dẽ cũ pᷣſũptio ſeu ins cõe ẽ õ eccliam:ut ̊ eꝛat.
nã tota ſardinia ꝑriebat ad papã ut in tex. alias
ſecꝰ: ut ĩ Srijs.æ nõ hãc limitarõem ad illa iuꝛa
hs d ĩ quaſi poſſeſſione ꝙ ẽ dare q̃ſi poſ
ſeſſioneʒ iuris exigẽdi inramẽta fidelitatis. ſic
poſſz qͥ petẽ reſtiintionẽ ſi uaſallus denegaret
tale iuꝛamẽtũ fidelitatis expibeꝛe. Et nõ. ꝙ iuꝛa
incorꝑalia q̃ſi poſſident᷑:⁊ iõ dicit q̃ſi qꝛ ve nõ
poſſidẽt᷑ cũ tãgi nõ pnit.inſti.de ꝛebꝰ coꝛpoꝛalibꝰ
7 icorpoꝛalibꝰ ⁊.l.i.in pᷣn.ff. de acqͥ poſ.(aõ
qꝙ derinẽs noĩe alieno nõ dr̃ poſſidẽ:ſed nudũ
pbeꝛe miſteriũ.is aũt poſſidet 2 ꝑ ↄſeqᷓns pᷣſcri
bit cuiꝰ noĩe poſſidet᷑:ut h̊ ⁊ in.c.cũ neniſſent ð
reſt.ſp.? nõ ꝙ ét ĩcorpoꝛalia põt qͥs ꝑ aliũ poſ
ſidẽ. ¶ Hõ. ibi Z iuramtũ æcc.⁊ tene mẽtiſ;
tenet᷑ q rſtiruẽ qð iuramẽtũ ꝓpꝛium acquiſi
nit qdᷣ nõ hic hoſti. allegans.e ad audientiam
qð metus cauſa. Idem dicit de alijs cum pecca
to acquiſitis j.de iude.cum ſit. Ego pro hoc
ultimo allego æ remitro ad melius æ pleniꝰ nõ.
in. c.ex tꝛanſmiſſa de deci.⁊.xiiij.q. v. in ſummia
7. i.q.pꝛima cito tuꝛpem æ. c. non eſt putanda:=
per JYo. an. in regula quod ſemel lib. vi.in mex
curi. Sed ex pꝛimo dicto nota. ꝙ inꝛamentum

Sa 20 fect? Xl. erns Jaere, Nir-

S? ſ* 1475 r- d ee

. ☛= S
Reſ Sh „i bena ſ— ☛ ſam ar

Vſ ſit ſ nan WIARK an= pſPrn

W ARen Tban P⸗ jre Acm

Dα☛ bene P ſarnet

xi i. d. c.cum nobis

¶ De prelcriptionibus.

nõ ipedit naliditatẽ actus Iʒ attẽtãs ſit ꝑiurus:
5 quo ꝑ Inno. er alios ĩ.c. dileco. pᷣbẽ.⁊ per

Jo. an i. d. rla qui ſemel. ¶ Nõ ultimo ꝙ i re
bꝰfeudalibꝰ currit pᷣſcriptio ẽt ↄ duim uñ põt et
tertus pᷣſcribẽ directum dnium qð erat penes
qnm utili ꝛemanente penes naſalluʒ. uide qð di
xi S.c.ad audietiã.¶ Irẽ nõ. ꝙ ecclaʒ ꝛoma
nam põt preſcribi in rebꝰciuitatibꝰ? regnis ad
eam prinẽtib pleno iuꝛe:ſed reqrit᷑ pᷣſcuptio nõ
minor cẽtenaria. uide qð dixi.S.c. cum nobis.

Dop cõtꝛa fi. tex. ĩ eo q dicit ꝙ poſito ꝙ b?
caſu locum babuiſſer pᷣſcriptio:iñ cẽtenaria pre
ſcriptio qᷓ ſola currit cõtra ecclam romanam ꝙꝓ
bari nõ poterit.Et ſic uẽ ꝙ tex.ſeu canõ reqrẽs
bãc pſcriprõem ſit ipoſita ueꝛbis ⁊ nõ rebꝰↄtꝛa
c.coiniſſa de elec.li. Vi. Itẽ tex.i.c.cum dilecta
de ↄfir. uti. innuit eam poſſe Pr ad idez qð

plene dix.s. e. cum nobis. ¶ So. dicit Joan.
an. ꝙ papa hic pondeꝛat fẽéum ſpeciale quo ad
bũc caſuʒ ⁊ nõ ius q̃ſi dicat ꝙ de iure bene poſ
ſibilis ẽ ꝓbatio:ſed papa credebat hic q non
poſſediſſet archieps piſanus tanto tpᷣe ut poſſet
pꝓbani pᷣſcꝛiptio cẽtenaꝛia uł ſm Hoſii Dapa
nõ. hic ꝓbatiõem teſtiũ:ꝑ quos nõ credit boc
poſſe ꝓbari alłs tñ ꝓbari poſſet per iſtrumenta
ð fidelitatibꝰ facta ꝑ ducẽtos annos ⁊ plus.pri
ma ſolutio mibi plus plʒ cum archiepᷣs non alle

gaſſet hic ꝓbatõem teſtium: æ uið qð divi i. d.
.c. cum nobis. ¶ Ex pdictis 2 ex tex. nõ. ꝙ ee
cleſia iferior põt pᷣſcribere iura ⁊ bona ad papã
ſpectãtia:ſupꝛema tñ ptᷣas pᷣſcubi nõ põt:ut di
enio ad glo. in uerbo
bõa fide:qꝛ alie ſũt faciles q̃ miia fac.pꝰ eniĩ foꝛ
mar duas qõnes et ſoluit fo nnam oppoſuõem

2 nõ reſpondet.ftio iteꝝ foꝛmat duas qõnes er

nõ ſolnit qᷓrto opponit ⁊ ſoluit. qͥnto poit duas

qones ? ſoluiipꝰ igit᷑ q̃ꝛit an ſẽꝑ ſit ſm canões
neceſſaria bona fides ⁊ rñdet ꝙ ſic ſiue agaĩ ðᷣ
iure ſpuali ſiue ciuili..c.fi¶ Agduerte m̃ ꝙ u
bicũqʒ pᷣſcriptio cauſat᷑ ex poſſefſione pᷣſcribẽtii
cõit᷑ tenet᷑:ut neceſſaꝛio ꝛeqͥꝛat᷑ bona fideſ:ut.S.

.c. nigilanti ⁊. c.fi.j.e.⁊ huic iuꝛi canõico ſtãdũ

& hodie:ẽt ĩ foꝛo cinili rõe peccati:ut nõ. Haꝛ.
i.l.puilegia. C. ð ſacr.ſãc.ec.⁊ gl.i.l̃a poſſeſſoꝛ
li.Vi. Qñq; ꝓcedit ſi pᷣſcriptio ſine poſſeſſiõe pᷣ
ſcꝛibẽtis: ut actiõibꝰ⁊ ſilibꝰ⁊ tũc Mã.i.l.ſequit
.F. ſi uiã. ff. de uſuca.dixi ꝙ nõ reqrit᷑ ibi bona
fides qꝛ pᷣſcꝛiptio cãtuꝛ ex negligẽtia ñ p
Ego hunc articulnm plene exaiabo.j. c.fi¶ ¶2
gl.qᷓꝛit añ pᷣſcribẽs dẽ eẽ ĩ bõa fide ꝛeſpõdet ꝙ;
cum credit tradentem eẽ dnim uł bre ius diſtra
hẽdi Iʒ erret ĩ facto.ego gnãliter dico ꝙ bonefi
dei ẽ cũ nõ hʒ notitiã rei aliene.ſicut ille dꝛ ma

lefidei:qͥ habet notitiaʒ rei aliene: ut ĩ.c.ſi uiꝛgo

xxxiiij.q.ij.ita ꝑ Friũ dr boefidei q poſſidʒ co
giratõe dñi:ita ut nõ erret i iuꝛe.qꝛ error iuris
nõ excuſat ĩ pᷣſcriptõe:ut.l.nunq.ff de nſuca. ⁊=

c. dudũ ge deci.nõ.gl.i.c.apoſtolice de dona.
Arit an bonafides pᷣſumat᷑ glo. ꝛñdet ꝙ ſie
qꝛ pſumi ignorãtia niſi ꝓbet᷑ ſcia. Idẽ nõ.i.c⸗

etentis

UCn

ſanctoʒ. ð. e. Excipit gl. quattuor cãns. pmus ſ.
fuit facta denũciario acquireti ꝙ ꝛes eſſet alteri
. „ e t alteri
us. E. de rei. uẽ. ſi fũqũ.ſecũdus ſi rẽ acqſiuit 3
ius.l.quẽadmodũ. C. de agri.et cẽſi. i. vi. Ta
tius ſi emit a procuratoꝛe meo ꝑ colluſione 1e
Quaꝛtus ſi emit a ꝓdigo uel luxuꝛioſo cui bo
nis iterdictũ e cum ſciret illum ꝓtinus cſũptu
rũ pecuniã:iura allegãtur in glo. Examinemus
nũc regłam ⁊ caſus exceptos.dicit n. p'gl re
gulariteꝛ bõa fides pᷣſumit glo. i. c. dilectio. xvj.
q.iij. dicit ꝙ ꝑti ꝗ allegat titulũ ⁊ bonam fid 4
ſi no pot ꝓbaꝛe ꝑmitẽdũ ẽ iuraꝛe bona fide
poſſederit rem illam ⁊ iuſto titulo eam acqſient
glo .ĩ. F. alie iſti ð actio.? ĩ.l. pe. C. euicto.ſiin
pł: dicũt: qꝛ boa fides pᷣſumit¶ Aduerte ant
querit i reb corpoꝛalid aut ĩcorporalibꝰ. pecq
dicu Mar. i.l. celſus. ff ð uſuca. aut pcefſit i
tulus ẽt errore iniuſto ⁊ pᷣſumit᷑ boa fides:ut in
Ad.l.pe. C de euictio.fac.:.igit̃ S. pot.ff de lib
cã. Idẽ dicit de quolʒ poſſidente niſi alipoſſef
lor antiqor apparet. ille.n. põt bñfateꝛe illam
allegatiõem qð tutũ nõ erat ðᷣbebas ſcire ad qli
um ptineꝛe.l.fi. C. uñ ui:quo ad alium licite ·
bona fide preſumit᷑ tenere:niſi ius cõe ſibi ↄin
dicar facit.e.ti.c.i.li.vj.ſᷣm eũ ⁊ cum eo tranſit
do. Anto. hic. Sed ego allego in mã duo dict
multum notabilia. quorum unum eſt Barto et
aliud Inno. Barto. i l. fi. E. uñ ui uidetur die
tum ſuum precedens limita:e:ut mala fidel poſ
ſet allegari ꝑ antiqorẽ poſſefſorẽ.ſ.j.xxx.anos
ſed poſtea nõ ꝑ tex. illiꝰ.l fi Maʒ pſumptio na
lefidei ↄ igꝛediẽtem poſſeſſiõcm ſine titulo ioli
tur ꝑ curſũ xxx.annoꝝ ⁊ ex tunc pᷣſumitur iſiʒ
retrofuiſſe bonefidei qð ẽ ſingulaꝛe dictũ ? ſip
méti tenẽdũ ad cuiꝰcõfirmationem et ampliano
nem allego ſingulare dictum Inno. i. c. ij. dei
ĩte.reſti.ubi dicii ẽe notãdum ꝙ lIʒ qliber preſu
matur cẽe bonꝰniſi ꝓbet᷑ malus de pᷣſũp.c.fi .

ſcru i or fac.c.uno:nõ ti ſic ẽ ĩ bõa ſideiqꝛ o
ad hoc ut pᷣſumat᷑ bona fides ꝙ hẽat iuſium ii
tulum ulł ꝙ ꝓbabilibꝰ ꝛ20nib? qſinit poſſeſſione

ff ̊ li. cã.l.igit᷑. S. ii.et l.libeꝛis...fi.et ꝙ lge
te fuerit ĩ poſſeſſione.iqpoſſideri. . ſi ſeru fl.
de acqui. poſ et qðᷣ dicatur longuʒ pps arbitio
boni iudicis ꝛelinqᷣf. ff. de iuꝛe deli..i hinc dicl.
q́ ſi alius qᷓ; capirulum maioris eccleſie ſit i hol
ſeſſione eligẽdi et penit confiꝛmaꝛi ſuam electeʒ
ſuccumbit in petitione ſua:qꝛ non preſumii bo
na fide ce in hac poſſeſſione. qꝛ Zrius et eſt ie
ĩ conſimilibus. Adueꝛtẽdum in q nno. ui ſe
reſiringere ad caſum cum poſſeſſio ius:ſc
n. Har ſimplꝛ dixit ꝙ poſſides o ſus no pſu
mit᷑ bonefidei. Inno. limitat niſi ſit poſſeſſio 5
gi tp̃is uł pluribꝰꝛõ̃nibfueꝛit acqſta. hoc a
duco tex. c cum ecchia ſutrina d ca poſ. ? phe:er
.c. ad decimas de ꝛeſti. ſpo.i. vj.ĩ Vbo c n
Ex quo infero ad dem Bar. nam ſi veſerc
lõgo tpᷣe iure reſiſtente pᷣſumii bonckidei kori.
dʒ preſumi bona fides ex diuturnitate Ffla⸗
antiquioꝛẽ poſſeſſoꝛcʒ cum boc ultimum oli

iͦ uß in tceſi umn⸗

e
poſtß⸗
brblie debei
tro th ai ig n biini
cſitui oriittſic ſcſoni
ar ſſiſt a un

lbotn

„2

nico unrenin nr der a
ſn wr l ſx ir e e
Ii Idoommmrtmi dinſi
uchutine nulu ii lof l.
nehria Mra l o nno v⸗
n btret. R obs luer dl
ue go iid lin (lnlepll loniq
r oſhincerrer eouund n ind c rei
arper dmnoic cecionenn de el on
eadiſidnobts Nnce glocf ani
de deieem pprienns urtiltazidi panit
or s odictio oſſcleis m i thidaniti
Nos od nur qſ linplr es fücdat ſeſug pol
qnam dlcit le babuiſle ine nſin cä pens
1 ante omnnig peit ilan ſbi eſtiui pofe
ici k odlcien ſttopnike ranen

inunamopionez:e nileq iid
cumm ad ſeden eo. i r hee S

6 Im mebrun Orinciprleenſin ehinee

bus pſimmuu as boeſſeid hocpgl

li. Kiſffo itiaauq a Cnr
C.l ſen cosol i gant igl e iſe
litune aut iibegte prffno tin ron ſvn

ſceort alber res oſimf. bbeneſcĩ

. N⸗ derdegneſeſſtneſi, led
or ann N on
ncr in lenii Dfater in
ugnömadmni nttoinſnt
un uner ſ⸗ Ci inn ulin
bom ſce mrini aneni i t
en ſir eicil ifritan oi
v Aro he G gg al hoſn niol
nulum notab io ovonmmn Mun el Brce
au Im Bim i1Ai fnort
in ſuunorcns niar n nlr idt
ſtagm oniqore poſſ ſori /j n it
lpoſtano grer M My bonptonn
cca z igredlern poſſeſtan ine iſo
ü
õ
õõ
nen MMegd wgiintdumn Inditi
ire rch odicha ee willun ghatan
nnmn ir bof ippi nnsde ihll
ſcn ior f c Moin fcidin
a1boen imi von ſigt di
on zomſid nic iin e
dRdligi Ki lcuſil
ieiwti ſeſie hiiin i
.ani N0 da dnnn tef,
nifienrntl
apinſen mnifenti

—
Qa

4

iu.ii.vVi.

V. ĩ. ſe. paſ ſovi ſit &te alaſg Den — ſal- refora 1

/
, 4
— g W.ρνWmiεXQͤ. ſan , .

Se preſcriptionibus:

i facto ⁊ ꝓbabiliteꝛ ignorari poteſt. pᷣeedẽs vo
cõſiſtit ĩ iure cuius ignorãtia de facili nõ pᷣſumi
tur. ꝓ hoc rla ignorãtia:⁊æ regula pᷣſumit᷑ de re.
Nuũqͥd ãt antidori poſſeſſori ſit ꝓdi
tũ aliqð remediũ ↄ ſm poſſoꝛem dic ꝙ ſic ẽt ſi
pᷣſumat᷑ bona ſide poſſidẽ.põt.n.iplorare iudi
cis officium :ł itẽtare ↄditiõem.l.ſi coloni.C.de
agri. ⁊z cenſi.li.xi. Ita nõnt᷑ uoluit Inn. in. c. ſe
pe ꝓpe finem de reſti.ſpo.qð dicit nõndũ pro
poſporibus prioribus eccleſiarum q amiuunt
eaꝝ poſpionem nec pñt ꝓbare ſuam canonicaʒ
iſtitutõeʒ. fiet eim eis reſtitutio ꝓbata antiqori
pſpoione:lʒ non ꝓbet ſpoliationem dicta.l.ſi eo
loni æ.iij.q.i.reintegrãda.⁊ idem uoluit Maꝛ.
i.d.il.ſi coloni:⁊ſtrigit tamẽ hoc õ malefidei poſ
fForem:ſed glo.in.l.in cinile.C. de fur.nẽ ſentir
ſimplł. cum Inno.ſed Maꝛ. remittit ad nõ.ibi
ꝑ eum in.l.fi.eo.ti.ibi enim ⁊ ĩ.l.remqʒ.ff.ð ac
qui.poſ.diſtiguit ꝙ aut ſus habuit ab auctore
uicioſo:⁊ põt agi õ eũ ut ſic mala fidðᷣs auctoꝛiſ
iſtum aliqualiter afficiat. ar.ĩ aut male ſidei.C.
8 p̃ſcrip lon. temp. Idem ⁊ fortius qñ iſte fus
ẽ in mala fide ⁊ ſic intelligit.d.l.ſi coloni: ſecus
dicit ubi fus ẽ i bõa fide ⁊ habuit ab aucroꝛe ñ
nicioſo tunc enim tenet ꝙ primus non agit ⸗
m per.l.ſiue ãt.ꝗ.ſu duobus.ff.de publici.ubi
dẽ ꝙ ſi duo emerunt rem a diuerſis quos puta
bat dnos ⁊æ cuique tradita fuit ſuo tpᷣe poſfio:
potior nũc eſt pſfor et non ille qͥ primo poſſio
nem habueꝛit. ¶ Sed mibi plus placet dictum
Inno.⁊ glo.in.d.l.in ciuile ꝑ.l.ſi coloni q̃ loq
tur indiſtincte:æ ar. eoꝛum ꝑ nõ. in.d. c.reitegꝛã
da ⁊z per Inno.i.c.pꝰelectionem de ↄceſ.pᷣben.
iĩ fi. æ ad.l.ſi duobus.ſendeo ꝙ loqt᷑ cum liquet
de defeetu ꝓprietatis utriuſqʒ:iõ ĩ pari cã poti
or ẽ ↄdictio poſſidẽtis:ut ĩ rła ĩ pari cã.li.vi.ſʒ
nos loqmur qñ ſimplłꝛ qͥs fũdat ſe ſuꝑ poſfione
quam dicit ſe habuiſſe ⁊ ſine iuſta cã perdidiſſe
2 ante omnia petit illam ſibi reſtitui ꝑ officiũ iu
dicis łꝑ ↄdictõem.il.ſi coloni ł.c. reintegranda
m unam opioneʒ:⁊ nide q̃ dixi i.d.c ſeꝑe et.c.
cum ad ſedem eo.ti.⁊ hec nõbis. (Aaenio ad
vm mẽbrum principale an.ſ.in rebꝰincorpoꝛali
bus pᷣſumatur qͥs bõefidei.ðᷣ hoc ꝑ gl.⁊? Bar.
i. l.i. F. ij. ff. ð iti.actuqʒ pᷣna.ꝑ Cy. ⁊ alios ĩ.l.i.
C. ſi ſerui.cõis opi.ẽ ꝙ aut agit᷑ de pᷣſcꝛibẽda
fuitute aut libẽtate. pꝛimo cãn non pᷣſumit᷑ bõa
fides:qꝛ qlibet res pᷣſumit᷑ libera ⁊ ſic ẽ pᷣſũptio
poſſidẽtem. ar.in.l.fi. C. uñ ui:dicũt tñ Cy.=
Haꝛ. q; ad pᷣſumẽdam bonam fidem ñ exigit
ut ꝓbet᷑ titulus:qꝛ ĩ iſtis icorpoꝛalibꝰnõ ẽ neceſ
ſe ut ꝓbetuꝛ titulus:ut i.l.ſi qs diuturno.ff.ſi ſ
ul.uen. ſed ſatis eſt aliqd ꝓbare ꝓpt᷑ ꝙ ipſe mo
tus ſit ad credẽdũ pᷣuitutem ſibi ↄpet᷑e allat.l.i.
F. ſed ⁊ ſic.ff.de aqua quotidi.⁊ eſti.⁊ ſuffiẽ ſʒ
r. ꝓbare ꝙ ð hoc erat fama i uicinia facit
cp nõ. i. c. iquiſitioni de ſen. ex.⁊ i.l.ij. C. ſi ſuuſ
lli.ad decu.aſpi.li.xi. ¶ Ideʒ ſi erãt ibi ſigna
uie vł alia neriſimilia qᷓ pnt aium adducẽ ad cre
cdulirarẽ iſtqm. Ego dico hãc opi. imitãdam ut

precedentẽ.ſ.cũ poſſeſſio eſi recens: ſz ſi g lõga
tpᷣa poſſedeꝛit preſumit᷑ bõa fides. ar. c. i. e. ti. i.
Vi. nam ſi poſſeſſio habita iure reſiſtẽte pſumt P
iuſta ex diuturnitate tpis ut. S. dixi ſm Inn. foꝛ
tius pꝛeſumẽda ẽ iuſta ĩ cãn nr̃o hoc ꝓdo P. c.
ci ecclia ſutrina 8 cã poſ.æ porte. nã ibi loqutẽ
de poſſeſſiõe ĩcorpaliũ æ &̊ acquiꝛcda qdã ſerui
tute ĩ iure eligẽdi 3 canõicos eccle cathedrał iu
re eẽt reſiſtẽte æ tñ nõ fuit opꝰ ꝓbaꝛe bonã fidẽ
hoc ẽt ſẽtit hic JInn. dicẽs ꝙ ꝓpter pᷣſũptionej
q̃ eſt ↄ preſcribentẽ ſeruitutẽ ſuſſicit allegare ti
culũ:ſed nõ ẽ neceſie ꝓbare ſʒ ſufficit ꝙ ꝑ lõgũ
ip̃s.ſ.ꝑ.x. ãnos ĩter pnᷣtes ⁊.xx.ĩter abñtes ⁊ ᷓ
eccleſiã:ꝑ.xl.ãnos fuit uſus guitute illa dño ſciẽ
Ic ⁊ nõ odicẽte pᷣſumit eni debitum hoc ius ſeu
ſeruitꝰ ex ea cã ꝗᷓ prendit᷑ preceſſiſſe.f. ö̊ uſu. cũ
de ĩ rem ueſo:æ. f. de aqua plu. ar. I. i. F. uiti.
Aduerte mñ qꝛ iure nzo nõ ſufſticit bona fides:
ſed requiritur timiius cum ius commune uĩ pre
ſumptio eſt cõtra preſcribentem: ut ĩc.i.E. ti. lie
Vi. ſed itelligo hoc ꝓcedẽ ĩ pꝛeſũptione urgenn
nõ autẽ in qualibet pꝛeſumptione: utputa quia
epᷣs exigit grauamina ſeruilia a ſubditis. pᷣſumi
aur enim ꝙ timore ſubditi preſtiterit:ut nõ. hic
Inn. 7 Jo. an.ĩ.d.c.i.? ꝓbat᷑x.q.ĩij.qꝛ cogno
uimꝰ æ. i. q.i.nullꝰ ui ſi charitatine qͥs fuit recep
tus longo tpᷣe ad domũ amici. iux nõ. in. c. cum
eccłia ſutrina ð cã poſ.?= ꝓprie. Secus ãt qñ cõ
curꝛit modica preſũptio:utputa qꝛ res preſumiẽ
libera.hoc enim faciliter tollit᷑ ex alijs ↄiecturis
ut ex curſu longi tpᷣis.ax.ĩ.d.l.cum de in rẽ ueꝛ
ſo ⁊ i. d.i ſi qͥs diuturno:⁊= bec bene notabis ꝓ
ĩtellectu erc alſe eafu pricipali cum agit᷑ de
pᷣſcuibẽda libeꝛtate cõiteꝛ tenet᷑ pᷣſumat᷑ bõa ſi
des:qꝛ bʒ füdamẽtũ preſũpniõis iuris pro ſe de
buit eni cꝛedẽ rẽ talẽ eẽ qtis nãliteꝛ eẽ dʒ ut nõ.
Cp.. d.l.i.põt tñ ex aduerſo ꝓbari mala fides
ii ex fama ni qꝛ dixit ex iudiciũ ?ᷣ qͥd ſite:ut nõ.
HBar. . l. celſus.ff. de nſuca. nã bona fides 2 ma
la cñ ↄſiſtãt ĩ aio nõ poſſũt ꝓbari niſi ꝑ piectu
ras:ut ĩ.c.ij.de renũ.li.vi.⁊.l.dolũ.C.ð dolo.
¶Expedita rła uenio ad cãus exceptos.⁊ prio
glo. excipit eaſũ cum iternenit denũciatio.il.ſi fũ
dum. C. de rei uendi. dic ꝙ aut ĩteꝛuenit denũci
atio ab initio Scius:ut quia dum qͥs uellet rem
emere fuit ſibi denũciatum ꝙ non erat uẽdẽtis
ſed alteꝛius:⁊ ex hac denũciatione Sſtituitur in
mala fide ſic loqt. d.i.ſi füdũ aur denũciatio fu
it facta ex poſtfacto ⁊æ tũc ſecus niſi fiat ĩ vᷣfectũ
Put hẽtuꝛ ĩi.l.ut ꝑfectiꝰ.C. ð̊ ãna.excep.⁊.xvi.
q.iij.O.põt uið ĩ ̊ qð dirxi l.c.nihil ⁊.c.ſancto
rum. S.e. ? in.c. grauis ᷣ reſti.ſpo. ꝛ caſus ſi
res fuit acqſita õ ius ꝓ hrła qͥ ↄ inã mercaĩ
de ꝛc.iur.lſi.Vj.hoc neꝛum niſi lõgo tempoꝛ poſ
ſediſſz: ut. S. dixi. ¶ Ex quo infert ꝙ emẽs ꝛem
eccleſie ñ ſeꝛuata iunis ſolẽnitate pꝛelumiĩ in ma
ſa fide. ad hoc q le. æ nõ.ĩ.c.ij. de re. ec. nõ ali.
li. vi. æ nide qð dixi.S. e.de qᷓrta. Item ſcias ꝙ;
ĩ uſucapioe ſeu ĩ prepſcriptõe iuꝛis error nocet:
ut.l. nunqᷓ. ff. de uſuca. ſz in acqᷣſitione fructunʒ
. i

C2 enieng vrr n al⸗fehel y anßyoſors- ſPsſcreat

„ 9r& dan — °*

ppacr aun a — £☚
, 7 1
7 .

Me preſcriptionibus

non nocet: ut i. l. ſed ⁊ ſi. . ſcire. ff. ð̊ peti. here.
nõ. Oy. in rla poſſeſſoꝛ de re.iurx.li. Vi.? glo in
l. ſi fur. ff. de uſucap. dicit iñ Har. i. d. . ſciꝛe
ꝙ iſte qui allegat iuris eꝛꝛorẽ debet hoc ꝓbaꝛe
qꝛ ſcia rłariier pſumit: ut in. l. leges. C. de legi.
qð ẽ nõndũ.ſacit qð le. ⁊ nõ.in.l.late culpe. fl.
de ner. ſig. ? Bar. in.l.qðᷣ nerua: ff. depoſi.boc
inñ ſubtiliter limitat ibi. Har. qñ qͥs poſſidet iu
re reſiſtẽte: ut qꝛ aliqᷓd ꝓhibet uel precipit fieri:
iñ̃c.n.pſumit᷑ qͥs ĩ mala fide ⁊ ſic intelligit. d.l.

gquẽadinodũ de agri. z cẽſi.? rłam qͥ õ iuꝛa: ſed

qñ poſlidet qͥs iuꝛe nõ afliſtẽte utputa ut reſtin
ſiat coꝛã. Vij. teſtibꝰals ñ naleat:⁊ tẽ ñ pᷣſũit bõe
fidei in. d. F. ſcire. Ego dubito an hec reſtrictio
ſit uera li enim ex eo ſolo ꝙ poffider Fnitutẽ P
ſumitur male fidei:qꝛ res preſumit᷑ libera:ut no
juit ipſemer Mar.i.d.l.i.fortius debet preſumi
male fidei ſi poſſidet iure ſibi non aſſiſtẽte.prete
rea quis preſumit᷑ ſcire iura:ut in iuribus palle.
ergo preſumirur ſcire quia ſibi ius non aſſiſtit:
nec ob.tex. in. I. ſcire qꝛ nõ dicit ꝙ talis nõ pre
ſumatur male fidei:ſed ſolum dicit ꝙ ulle qui ea
rat in iuꝛe non ẽ pꝛedo qꝛ dolo caret ⁊ ſic pᷣſup
ponit erꝛorem qͥ non ẽ pſumẽdus niſi ꝓbet ex
cõiecturis:qꝛ ignorantia iuris nõ pᷣſumituꝛ: ut
in regula ignoꝛãtia ð ꝛe.iu.li.Vi. ⁊.l.xła.ff. ð iu.
et fac ignoꝛ. uẽ autem coniectura ꝓbabil ſi eꝛat
poſſeſſor ſimplex ꝑſona uel mulier. ar. in.l.cum
de indebito. ff. de ꝓba. łeꝛor iuris erat ꝓbabi
lis: ut in. I. rła allata z. e. cum dilectus de cõſue.
nõ. Joã. an.in. c.i.de priuile.li.vi.facit qdð no.
Inno. i. . ꝑ tuas.ij. de ſimo. Et ſi qras qᷓre in
uſucapione nocet iuꝛis enor ⁊ nõ acqſitiõe fꝛuc
tuum. Hñdet Bart. i. d. S. ſciꝛe qð ĩ uſucapiõe
reqriĩ uerus titulus kiuſtus eꝛror: ut in. d.l.cel
ſus ð uſuca.ſed error iuris non eſt iuſtus:ergo
ad uſucapionem non ſufficiunt: ſed quo ad ac
quiſitiõem fructuũ nõ requirit titulꝰ:ſed ſufficit
ꝙ abſit mala fides ꝗᷓ abeſt ubi ẽ iuris error. ux
i. d. F. ſcire ⁊ itellige de acq̃ſuione fructuum fiẽ
da:ut a bone fidei poſſ. ſſore. talis eni enãs eqͥ
paratur i hoc bõe fidei poſſeſſori:ecꝰ at ſi aget᷑
8 niucapiendig fructibus quia tũc exigut᷑ neceſ
ſaria ad uſucapionem. iuxta nõ. in. I. ſequituꝛ. S.
fructus.ff. de uſucap. in.i.ex diuerſo.ff. de rei
nen. in. d. F. ſcire. Tertius caſus exceptus cũ
qͥs emit a ꝓcuratore ꝑ colluſionem ⁊ hic caſus
clarus.nam colluſio tegit malam fidem.j.de
collu. ꝑ totum. Quaꝛtus caſus ſi emit a pro
digo uel luxurioſo c. Cõclude ⁊ hoc latnꝰ ⁊ me
lius pꝰ Har. in.l.ſiqs cum ſcire.ff. ꝓ empt. ꝙ
aut qs emit ab eo cui bonis fueꝛit iterdictum ⁊=
nõ uʒ octus nec trãſfert᷑ uſucapiẽdi cõduio: ut ĩ
.l.qᷓ fundũ. S. qᷓ ſciens. ff. ꝓ empto ¶ Aut emit
ab eo cui nõ erat bonis iterdictũ ⁊ tunc aut ſci
ebat eum conſũptuꝝ:ſed ignoꝛabat i quem uſũ
et ualet et põt uſucaꝑe:qꝛ è bone fidei:ut.d.l.ſi
quis cũ ſciꝛet:aut ſciebat ꝙ in aliquem malum
nſum nolebat expendeꝛe pꝛeciuʒ et n nalet i. d.l.
li ꝗs ĩ fi.maxie ſi ille erat mior:ut.l.ſi nero ñ re

αα Ex pdẽis decidit̃ qõ ð eo qui e

muneradi. . ſi adoloſcens luxuriofus f nt

. mMit ab exn
iludo:æ ↄcludo ꝙ aut uẽdidit oluſori 7 o

ctus nec tenet᷑ uicto uẽditoꝛ de
ſimul delinquant ut iĩ. l. fi. eic auarmin gann
nõ da. ? per ↄſequẽs cuʒ ſit ĩ mala fide ⸗ dan⸗
ſit a iure ꝓhibitus non poterit pꝛeſcribere:
nẽdidit alteri æ ualet ↄctus.l.fi. ff. de alea 25
quia is qui ſoluit ludẽti ſoluit nõ oĩno cöͤſt .
turo:quia forte põt ninceꝛ ſm Haꝛ.i. d. lſi 6
qð nõ.⁊ ꝑ conſequẽs ſi res erat aliena Lbon
fide qͥs emit poreꝛit pᷣſcribeꝛe. ¶ go. richn⸗
liter op. tex. ⁊ 3 ꝓxime dicta ĩ eo cjin pſcii
tione reqritur bona fides de.l.? gñaliter.ff de
noxa. ubi dẽ ꝙ ſi egi actione noxali te nome
alieni ſerui qͥ bõa fide tibi ſeruiebat:tuqʒ mibi
illum tradidiſti ꝓ noxa: poſſum ego illum fnn
nſucapeꝛe:łʒ ſciam ꝙ alienus ſit. Acd idem
ponit de. c.placuit:ut quicũqʒ.xvj.q.iij. udi ſo
ca cõuerſa ad fidem ſm diſpoſitiõem. c i.5. eo
qs ſciẽter pᷣſcribit.¶ Blo. no ſoluit ſed dic ad
.I. gnaliter ꝙ qꝛ dnis tenebatur ad eſtimanõem
danni uel ad dandum ſeruum pꝛo noxa uideor
ab eo hꝛe cãm ſi id a poſſeſſoꝛe bõe fidei conſe
cutus ſum.poterit enim dñs uẽedicare offeꝛedo
eſtimatiõem litis quod cum ñ fecerit ur̃ ↄſeliſſe
ut fuus datus eſſet ꝓ noxa. aꝛ. in. I. alienationis
nerbũ.ff.de uer.ſig. ad.c.placuit.dic ut dictum
fuit ĩ. d. e.i. ¶ Tertio principaliteꝛ glo. qntt en

mala fides tꝛadentis noceat accipiẽti cum bom

fide.glo.primo dicit ꝙ ñ ꝑ.l.an uicium.ſſ.ðdi
uer. temp.pre. in Srium adducit aut male ſide
.C. 6 preſcrip. xxx. an. glo. vrñder diſtiguedo
ĩ pᷣſcripiiõe lõgi tppis:ut.x. uł.xx annorum noce
at mala fides tꝛadẽétis ut i. d. aut. ſed ĩ pſeripnio
ne longiſſimi tpis ut.xxx. vł.xl. annoꝛum ſæ?:t
in. d. l.an uiciu. dic latius quod quedã ſũt uicia
realia quedam perſonalia: realia ſũt que ipſa ꝛc
comittur: ut ſi res ẽ furtiua ulł uioleter poſſeſſa
2 hoc nicium tranſit ĩ poſſeſſorẽ ſucceſſorẽ elð
iure ciuili quo ad pꝛeſcripnõem lõgi tppis. ixiul
.xx. annoꝝ: ut iſti. de uſuca. F. furtiue cumn ſe. cl
.l. uicia æ ibi bo. glo. C. ðᷣ acq poſſ.ſed i pfen
tiõe.xxx. ulł.xl.ãnoꝝ ſubdiſtigueduʒ ẽ ꝙ aut lod
mur i ſucceſſore ſingulari et ð iure ciuil iſte pꝛe
ſcribit: ut nõ. i. d. F. furtiue ꝑ.l.ocs et.l. i. C.
pſcꝛip.xxx.uł.xl. an. enã ſi ſucceſſoꝛ ſit male ligei
ut ibi ſecus in ſucceſſoꝛe uniueꝛſali:ut in herece
qꝛ cẽſet eadem ꝑſona cum deſuncto: vt i aul. de
iureiurã.a moriete pre. ꝓpier melſuꝛaz col. lli.
uñ ſicut ipſe defunctus ni pomuiſſet pſcuber iis
nec eiꝰberes.l. cum beres. f.de diuer. ? temp.b
ſcrip. ſ ð iuꝛe cuonico ẽ dubii. de g uice qað di
xi i. c. de qᷓrta. ð. e.⁊ dic ut ibi:ſi it ſomuꝛr du
cijs ꝑſonalibus:ut ẽ mala fides poſſidentis de
iure ciuili diſtingue: ut hi glo.? plenius: ur no.
ined.l. uicia 2. d. aut. maleſidei de inꝛe canonico
uide quod dlxi i. d. c. de quaria. Seq circa pre
dicta mouet do. An. dubium qnolläen wi
ne ꝙ ſumus in calu ĩ quo e jure ciuili pcegie

—
—

. Aa
S

. rtratanil
an ⸗ ſontma iſ
4 oltc eine nöict
iuremni nocen ne irn
unnn a iuſt i coin
eteintan u⸗ i r
e bi pinnie ehr
poterupe adento

cumceli
1es Eanmnin , i

.
d.cU s Morss

Gre o
unrmſail nn d
cſut non orget 6 8
ſedaceumn 0. don ln
6 nnlcedon- —

Krdicſckde igon
uurcnmnh mun un ail

Erbot uſi no n, ſennfey elan l
nia bis hreſ ibl ann nen; d en
Ji gan detnene ſeni ruii un
E ſoſmhlimn mnd aſin /
qunrin i fiu tMp ui i
unrt ilrtiwaſi n line/ Non/
giomimatr ildun t mn iis ſn
iracſim ailr din iurai locl
Mutumur ubenuorinn Ciore montco.n
erttindede qnonn. (Ervo infen
ſn defians nae tce nnſo e pomiſ
Oreſcrhe ti er ns beres potgrit l cun
beres di ondame. Orano prinete
ier gogten Mertans ingiurecicunr done
Geiet pano dict oſtc t aun geimenu ſ
be bere.) ſed er l..ſce ciel mnen e
ſoguſturin iocſuſegngdtin uſenpie
m de bot die n miin in fo aſr ae
d.ccung gie nt bi rö, Dlinno
er bisconſcinn abizprrſcſbi⸗ Unh Vri
hoſſeſor goconencſt ſe lͤnnei
ſce aſforſfice ſa n aler
m leges ſecus ſnendre dalin
,o innoneg ſ ce r l
umn ggiecſt nſns ſ geſn e l
Miius dſcemn ſe i 7. W iens

Ngnntig z n e nſle n
Bün ſenegie po W
Ulirachröfo⸗
iib/ d c ſpin bir i
Go eCſilgnurin baſ

ftoſtrn erig
n 69 Unac iginr

imn Annderla mmn fen icni ne

nongtt. e
mtkdanninnen
ßſin iidi (Goniitit
1Gignninim cin
damiſad dandimn ſnnn o n
ie der inſiint pſſir berſtii
cums iun oorm olin dis licien i
lnniim iis mt anifinii ſ
1r fuus ollis cſir o ot, o in aſentin
bi ce er j Ncucui, den in
tridelLanominßnimn gbt
mn ichs moenis wocent accſpii nnbon
de go prino dicn fi gan neiun t
Ucr N Nre n Dtian Mduct ni naſe
KSNci Nidn ſcd
iGetmiie d e nn undimnt
umhiiksulismiddiſtüße
de ng Kim ihis .rIdumm
in.d.an vici dt hinns gol nuci⸗
Teala qnedam Nrinkrninſiinl
connim l tc flun inin
1boc cum gulſti ldn
re cnin M 11 iqnnien Ar
Ammop: iſi de ſrugfnei
d dnLi iſic
lunttt ſehen
. zeNr AX vopſopcſin

D
cteſote ngnanc
wri 4mnr i

ſ.i. *
* nn aiſtchl

e

ſaom
biſens

W. So gſn g Pr. ten banofeg 1 r'opjjur A ͦ⸗ f- fna ſ

De preſcriptionibus

pᷣſcriptio cũ mala fide:quo caſu certum ẽ illo
iure mala ſides defuncti non nocet heredi cum
nec propria nocent. nunqd de iure canõico po
terit heres cum bona fide a ſe pᷣſcriptiõem icho
are dubium facit:qꝛ de iure canõico defunctꝰñ
poterat pſcribẽ ꝓpter malam fideʒ:eꝛgo nec he
res cum cẽſeat᷑ eadem pſona cum defuncto ut iĩ
d.l.cum heres. Contrarium ↄcludit hic dom.
An. ꝙ licet mala fivᷣs auctoris ĩ aliquo cãu no
ceat ſucceſſori ubi exigſtur bona fides tam hec
mala fides eſt ficra ſucceſſoris non va un ſi ap
paret rõ q́re ñ pꝛeſcꝛibat:ex quo uere ñ cẽ ĩ ma
la fide niſi dicaĩ ſᷣm eum ꝙ aliter cõſcia defũcti
exonerari non poſſit a pcco et heis teneatuꝛ ex
oneraꝛe conſciam defũcii de ſepul.c.fi.⁊ alit᷑ ex
onerare non põt niſi rem reſtituat:qꝛ ꝑ boc qð
acqſinit non purgat᷑ pcẽm defũcti.⁊ ad hoc dic
reduceédum ꝙ nõ. Oldra. ſuo cõſi. xci.et ſic di
cit intelligeédum ꝙ nõ. Dy. in regula poſfor li.
vVi.nbi dicit de ꝛigoꝛe heres non pᷣſcribii ſed de
equitate canonica ſecus ut patet ex predictis.
Er hot ultimo ur ſentire ꝙ eiam ð eqᷣtatc cão
nica bẽs nõ preſcribit cum teneat᷑ ad exoneꝛan
qũ giam ꝗefuneti ? ſic uẽ ꝛecedẽ a pꝛimo dicto.
Ego vo ſimpliciter puto er ceſſate illa rõe ðᷣ
exonerãda aĩa defũcti ꝙ heres ntꝛoqʒ iuꝛe non
poterit pᷣſcribẽ eo caſu quo defũcius ñ poteꝛat
q; cim ſuccedat ĩ ius defuncti æ omue ins ſuuʒ
cãtur a defũcto cẽſet᷑ eodem iuꝛe cuʒ illo.d.l. cũ
beres:nec habemus vↄrium de iure canonico.nt
plene dixi in. d. c. de quarta. ¶ Ex quo infero
ꝙ ſicut defũctus male fidei nullo tpᷣe potuiſſet
pꝛeſcribẽ j c.fi nec ſuus heres poterit.d.l cum
beres ꝙ bñ nõndum eſt. ¶ Quarto principali
ter glo.querit an errans in iure dicatur bonefi
dei:et pꝛimo dicit ꝙ ſic ꝑ. c. cuꝛa de iuꝛepa. f.
pe. here.l. ſed et ſi. S.ſciꝛe.dicit tamen q. c. cuꝛa
loquitur in alio caſu ſecus dicit in uſucapione:
tu de hoc dic nt meliuſ dixi.ẽ̊ ĩ fo caſu excepto
ad.c.cura dic ut ibi nõ. ¶ Quinto querit an

. & bns conſciam dubiã preſcribit ranqᷓ; bone fidei.

4

5

poſſeſſor glo. concludit ꝙ ſic ꝑ.l.qͥ ſcit.O. bone
fidei poſfor.fl. de nſuca. Hoſti. dicit illud uerũ
Em leges ſecus ſᷣm canones.j. c.pe.⁊= ul.⸗ ſeq̃n
dum ꝙ aie eſt ntilius I. de ſoon. iuuenis ðᷣ boc
latius dicetuꝛ. j.c.fi. ¶ Venio ad glo. ultimam
que primo ex tex.colligit/ꝙ bona fides non ſuſ

ſicit ſine iuſto titulo in preſcriptione rerũ eccle

ſiarum ↄ hoc glo.oppo.dupliciter. primo ð młᷣ
tis iurtbus q̃ ſolũ reqrunt curſum.xl.annorum
ut ĩ. c. de quarta et.c.illud cum ſi. S. e. ¶ 2 re
pugnan tia qᷓdam ꝗᷓ oritur ex reqſiõe tituli.nam
ex titulo itercedẽte poſfione acquiritur dñium
ut i.l. traditõibꝰ. C. ðᷣ pac. et i ſpũalibꝰex ſolo ti
tulo rrãſſeꝛt᷑ dnium:ut in. c.ſi tibi abñti de pᷣbẽ.
li. vi.ergo fruſtra exigitur preſcriptio:qꝛ q; me
um ẽ ex una cauſa ex alia meum fieri ñ põt ut i
c.inter dilectos de fi.inſtrn. So. capiẽdo men
tem glo. ĩ preſcriptiõe nõ req̃rit᷑ titulus: ꝑ queʒ
fraſterat dntum:ſz nitulus purarin⸗ qui ſi pmat̃

legitimus: Iz ex aliqᷓ cã occſta dñiuʒ nõ crſſerd?
utputa emi ab eo quẽ putabã dnm uł habui us
djtionẽ epi æ putabã capitulũ ↄſeſifle ul qd ſale
7 ðᷣ tali tituio loquit᷑ hic: ⁊ exigit hic titulus ad
purgandũ niciuʒ male fidei pꝛeſumptũ ex iuris
reſiſtẽria poſſeſſoꝛẽ:⁊ ꝑ boc remanet ſolutum
Fm Sriuʒ. Ad primũ vo d. c. qꝛta 2 fifibus.
glo. mliũ iſtat:ſʒ ĩ effectu cõclndi: ꝙ aut ius cõ
mune reſiſtit potẽtie hdi æ poſſidẽdi:æ tũc nõ
ꝓcedit preſcriptio.rõ qꝛ ſine poſſeſſione pᷣſcrip
tio nõ ꝓcedit:ſʒ pᷣſcribẽs ẽ ĩicapax poſſidendi 2z
habẽdi e:go ꝛc de quo dic plenius ut dixi.S. c.
cãm. Aut ius diſpõit ſolũ reſpectu iuris ꝓpꝛie
tatis:nec reſiſtit facſtati poſſidẽdi ⁊ tũc requiꝛit
tituius putatiuus qui cãʒ dederir pᷣſcribedi: nt i
.c i.e.ti.li.vi. Iqẽ ſi pᷣſumptio ẽ õᷣ poſſidetẽ:ut
i. d. c.i. ? diri. S. plenius: ? hoc ultimo caſu põt
itelligi tex. iſte erat enĩ pꝛeſumptio S archiepmn
diſanũ ex eo qꝛ noie romane eccłe fuerat ſepe il
lud iuramẽtũ fidelitatis exactũ. Itẽ põt dici iu
dicio meo ꝙ ius cõe ꝛeſiſtebat archiepo:quia ĩ
ſiure diſponit᷑ ꝙ tota ſardinia ꝑtinet ad ecclſiam
romanã: ut ĩ. c. ego ſodouicꝰ.lxiij. di. =. c. cõſtan
tinꝰ. xcvi. di. gꝰ neceſſarius erar titulus: 2 iĩ his
duobꝰ caſibꝰ ſaluat᷑ qð hic ĩ fine dr:ſed ubi ius
nihil diſponit: nec fortis preſũptio ẽ ↄtra poſſi
dentẽ ſufficit õ eccłaʒ pᷣſcriptio.xl. annorũ cum
bona fide: ⁊ hoc caſu ꝓcedit c illud cuʒ ſiibus
2 hodie habeĩ᷑ claꝛius i.d.c.i li vi Si aũt eccle
ſia pᷣſcribit priuatũ ul priuatꝰ priuatũ an æ
qñ requirat᷑ titulus. dic ut dixi ĩ.d.c. de qᷓrta.
Sed iuxta pᷣdicta q̃ro an idiſticte requirat᷑ riiu
ins iure cõi reſiſtẽte. ¶ Solutio glo. ĩ. d. c.i.e.
ti. li. vVi.mirabilit᷑ limitaꝛe noluit illũ tex dices ꝙ
aut ius cõe ẽ S preſcribẽtẽ:⁊ cuʒ hoc fundat in
tentionẽ agẽris:⁊ tũc requirit᷑ titulus:ſecꝰ ſi ẽ 3
p̃ſcribẽtẽ: ſʒ nõ fũdat ĩtentionẽ agẽtis. Ex quo
ifert ꝙ ſi una ecclia petit decimas ab alia eccłia
quas poſſidet i tertia parochia ꝙ ſufficiat tunc
ꝓ pᷣſcribẽti bõa fides:qꝛ lʒ ius cõe faciat õᷣ pre
ſcribẽtẽ:nõ iñ facit ꝓ petẽte: ⁊ ſic forte Em gl.
iſtã poſſz itelligi decre. ad auꝛes.e. ti. ſj h dic
tum facit dictum do. Antonij. quia p preſcribẽ
tem preſumit᷑ ex quo ius cõe ẽ ↄ eum:niſi dicat᷑
ym eum ꝙ pᷣſumit᷑ ĩ qtum poſſider õ eũ cuiꝰ in
tentio fũdat᷑ a iur̃ ſecus ſi õ aliũ:æ ſic nõ firmat
ĩ hoc articulo pedes. Ego dico ꝙ lʒ tex. i. d. e.
i.faciat in prin.in ar. ꝓ glo.illa in eo ꝙ loquit
illi cꝰ itẽtio erat füdata ðᷣ iur cõi:tñ tex ĩ medio
2? i fine loquit᷑ gnãliter dicẽs ubi ius cõe ẽ j
riũ pᷣſcribẽti uł ẽ p̃ᷣſũptio õᷣ ipᷣm bona fides nõ
ſufficit. ſed ẽ neceſſarius titulus. Ad idem. c. ad
decimas ðᷣ reſti. ſpo. li vi. ubi pꝛeſumitur iniuſta
poſfio illius qͥ in aliena parochia decimas per
cepit nec in ratione decidẽdi ponderat ꝙ paro
chia eſſet agentis:ſed ſolum qð ẽ allena a poſſi
dete licet glo. ibi et male ſenſeꝛit unde Jo. an.
addi.ſpe.iĩ ti.S reſti.ſpo.ſuꝑ Nica ur illam glo.
reuocaſſe dicens nõ referre an ſit ins cõe ꝓ agẽ
te: ſed ſatis ẽ ꝙ ſit o poſſidẽtem ꝓ quo ſacit
L 2

— Peps 2 = ͤ r ,. 3

rd 24

. ſaftente

epſmef Sr EI2.5.

KX WP* n redg pua bby Aewicas, ſcdat

W. E Tenws, nadenh S al .
G 4 22 Pten e de er

.æ nö. maxime ꝑ Inno. i. . coſtitutꝰ fi: pſoy.
æ in. c.i. ð offi. ui. æ nide qð ĩ matria dixi in. c.
ĩ is de reſt. ſpo.¶Mreereꝛea ſi ſola pſumptio
ſufficit ut exigat nitulus: ut i. d. c.i.fortius debʒ
exigi cũ ius cõe ẽ õ poſſidetẽ qʒ nõ fũdet intenti
onem agentis. Jtem titulus exigitur iure com
muni reſiſtẽte qꝛ ẽ preſũptio male fidei cum pre
ſumatur ſciꝛe inra: bec ratio limitat q nõ fundet
itentionem alterius: æ bac paꝛtem puto uenioreʒ
2 hoc de iure canonico ¶ SDed an de inꝛe ciuili
exigat titulus iĩ p̃ͦcꝛiptiõe.xxx.ł.x.anorum cum
bona fide ſi ius cõi reſiſtit pᷣſcribeti tex.i.l.ſi qs
emptionis. C. ö pᷣſcrip.xxx.l xl. annorum loqns
5 iſia pᷣſcriptione nõ aperit:ſed ceſſate titulo re
qi᷑ curſũ lõgiſſimi ſpis nec bar. ibi apit Ego
puto ꝙ ſic m ar. eoꝝ q le.: nõ. i. l. quẽadmodũ
C. de agri. ? cẽſi.li.xi.tum qꝛ ius canonicum
exigit titnulũ hoc calu ꝓpter pſumptam malam
fidem:g cum agat de pcco excludedo ſtandum
& iuri canonico: ut nõ.i rla poſſeſſor li.vi.= i. le
priuilegia. E. ð ſa. ſanc. ec. ? I rex. in. d. c.i.loqt
i plcribete rẽ ecclaſticã m ĩ hoc eadẽ eſt rõ ĩ ali
is rebus: ex quo ius cõe reſiſtit pᷣſcribẽti quia iĩ
ntroqʒ caſu pſumi mala fides: ut i. d. l. quenad
modũ in fi. nec ob. ſi. dicaĩ ꝙ tex. ibi loquat᷑ de
pᷣſcriptione lõgiſſimi ipis:ſeeꝰ ergo ĩ pſcꝛipnõe
lõgi tpᷣis ut ubi nõ.i glo.qꝛ dico ꝙ iõ reſeruat
ibi tex. pᷣſcriptionem lõgiſſimi ipis:qꝛ ðᷣ iuꝛe ci
nili currit pſcriptio tãti ip̃is ét cũ mala fide:ſʒ
cũ ð iu canonico cui bodie ſladũ ẽ tal pᷣſcriptõ
nõ currat ſeꝰ ẽ dicẽdum. ¶Vltimo qrit h quã
to tpe preſcribat᷑ i ꝛebus pꝛimonialibcleꝛicoꝝ
do. An. ſatis ĩꝑtinent format bic iſiam qonem
Ego eam attigi in. c. de quaꝛta.S.e.ubi melius
cadebat:æ ↄcludt bic ꝙ ſpacio cõi.ſ.x.annoꝝ
iter pñtes ⁊.xx.int᷑ abñtes intcedẽte tñ titulo et
xxx.ãnorum ſine titulo et dic in effectu ꝙ ſicut
pſcribiĩ S priuatũ ita ⁊ 5 cleꝛicum:q; nõ repit᷑ ĩ
boc puuilegiatus hoc tenet glo. i. c. poſſeſſiões
xvi. q.iiij. ſentit glo. nõ.i.c.q qꝙᷓ; de cenſibus li.
.vj.ꝗᷓ dicit nõ ẽe uniuerſaliter ueꝝ ut cleuc?gau
deat in rebus ꝓprijs puilegio eccliamm: æ idẽ

archi. ibi allat glo i. d. c. poſſeſiones:⁊ hoc pu

to ueriſſimum: qr iura canonica exigunt pᷣſcrip
tiõem. xl. annorum ſolum cum pſcꝛbit eccliã
ita loquit̃ c. de quaꝛta ⁊.c.illud cũ ſimilibꝰ. S. e.
ti ita et loqt aut᷑. quas actiões.C. ð ſac. ſac.ec.
In alijs at ſtabim cinili legi. aꝛ. i. c.i. ð no. oꝑ.
nũ. pᷣnilegia. n. dũt extẽdi ad ꝑſonas i eis nõ
cõpꝛebẽeſas:ut ĩi c. ſane de pꝛiuile. ⁊. Vij.q.i.pẽ
tiſtis. ¶ Mon obſiat ſi dicat vona clericorũ
gaudẽt eodem priuilegio cum rebus eccleſiarũ
ut nõ glo.in.c.ex lris de pigno.facit gex.in.c.ſi
militer. xvi. q.i.qꝛ illud nullibi uniueꝛſaliẽ ꝓba
mur:ſed ĩ qouſdam caſibꝰ iure expꝛeſſis dũtaxat
et nide hoc ꝙ nõ. Spe.in ti.de in inte.reſti..
qualiter. v. ſed nunqͥd ubi dicit ꝙ clericꝰmaioxr
nõ põt petere reſtirutõem ĩ iregrum:ſi in rebus
ꝓprijs fuit leſus:ſecꝰ ſi in rebus eccleſie. Et ad
iura qaue dicunt clericos gaudere eodem priui

¶ Ge bpreleriptionibus

legio ĩ rebus propriſs quo in rebus ecclie Gen
det ꝙ loquũtur quo ad deféſionem allegat. xij
qij. eccliarum ᷣuos. et hãc opionem dicit den
UWin. Ad idem glo.nõ. in cle. una de in ite ſt
i uerbo eccliaꝛum ꝗᷓ dicit ꝙ ſi non ecleſia ßz 1
lum perſone clericoꝛum lederẽt ex lapſu tempo
ris n ↄpetit reſtitutio. Ad idem allego dictun
Goff in. c. pe. de iundi. ubi tʒ ꝙ; in ca ecckie ſicut
ĩ cã fiſcali ñ perit triennio iſtatia: ſec?dicit in cã
patrimoniali ipſius cleuici:qꝛ hoc non vperitur
iuꝛe cautum. Idé ſentiunt Me. 2 Ab. in ſimi
li in. c. euʒ ſit gnale ð fo.compe.ubi dicũt ßz
raptores bonoꝝ ecclie pnit conueniri coram iu
dice eccleſiaſtico ut ibi: ſecꝰ ĩ ꝛaptorib bonoruʒ
patrimonialium ipſoꝝ clericoꝝ:qꝛ priuilegium
nõ debet extẽdi ut d.c. petijſti. ſatis placet mibi
HH rõ. Quid autẽ in dicto principali dic ut dixi ĩ
.ꝗJ.c.cum ſit ⁊.c.ceteꝛuʒ de iudi.hoc eliam ñ
gaudeãt clerici eodem pꝛiuilegio in ꝛebus ppꝛi
is quo i rebus ecclie niſi i caſibꝰ iure expreſſis.
1 bic 80. Anto. nam multa ſᷣm euʒ bavent pri
uilegia eccleſie bona q nõ puiat hre boa clicox
nã bona ecchaꝛũ ñi pat alienari abſqʒ ſoleniate
de ꝗᷓ xij.q ij. ſine exceprione:ſecus nĩ in ꝛebcle
ricoꝝ:qꝛ hoc ñ reꝑitur iure expreſſuʒ:⁊ idem in
ſikibus. ↄcludit ergo ꝙ mili ſit iuꝛe exprefſuʒ uj
ſubſit oino eadem 20 nõ gaudebũt bona clicox
eodem priuilegio cum rebus eccłiaxꝝ.in boc in
fuit ſibupſi domi. An. Srius.nam ↄrium tenuit
i. c. pe. de iudi.⁊ i.c.i.de ↄſue.ſed ibi non diſcui
ſit ita mãm:ſed rꝛanſiuit cõiuer cum.d.glo. Ego
ſeꝑ tẽui qð.sS. dixi ⁊ uið qð ſcupſi i.d.c.ex ſis
8 pign. z ĩ. c. eccła ſcte maꝛie ð oſti. udi oliqnid
de mateꝛia tetigi. Nico. abbas.

142 aſus. Abbas i
Bm olim. capellis preſcribe
e poteſt iuꝛa epalia optinet iñn in bis
ſolis in qᷓ pſcripſit hoc dicit quo ad niuli diui
cur i tres partes. In pꝛia põit peiitionem acto

ris 2 ipſius iura. In fa põit iura ipſi abbanis

ibi ad elidẽdam. In teꝛia diſtinit: bi qꝛ predit
tus. 5ͤ pumo ꝙ de lubiectide hic agit n⸗
ſubieccu: zʒ euʒ ꝗͥ ſubiecidem poffſidet. agi.n.
bic nõ S plebanũ ſʒ abbalé:de quo dic ut..
dixi i. c. auditis 6 fo ꝙ plebs bʒ qnq; ea
pellas abiacẽtes:⁊ dic abiaceies.l p anexionem
ul ſubiectiõeʒ Fy Jo. an. ul dic meli qꝛ eini itra
plebanatuʒ:qñqʒ.n. ꝓpier diffuſam poꝛochianm
plebis cõſiituũt ibide capelle: ut in. c. ad auckien
tiam de eccle. edi. nõ. Jo. An. in adl.ſot hi
ca de deci.illud aut ceꝛtũ ẽ ꝙ ð iuj cot blebs n
fudar intẽtioeʒ ſuã ſuꝑ ſubiectiõe capcllaꝛü:ur!
q.c. ad audictiã ⁊ no. in.c· diec de capel. mo.
¶ Hõ tertio ꝙ eps de iure co e ſupior! oib⸗
ſpũalibꝰexeꝛcẽdis.j. dioceſim. facit. c.cum Beſe
rabib de ꝛeli. do. ?. c: ocs balſilice.xxj e
q. i. placuit. ¶ Mõ quarto ꝙꝙ cps dr ios 8
nus i ota dioceſi: 2 n alius facit.c.cuinl i
8 offi. ordi. li. vj. uide ad hoc glo. i de hi. b0.

bik iſtimtio ib preſeibi i
ſnis cen⸗
ipi igrelaf regreſſif
tedum ſnſttnrio gch ſ
ls ſne cura de priuſle
nuſumego ocſuſi

ſpe de arbi e vſel ſücͤl bbisi
cit neunfcr arbini enſim ſen
ſucicio meo nltettſoly anincat
pri non ho e i⸗ tplmr l du
ſjorrhorabmer ouimianno uinio
orbun iib molliunb aſe y⸗ 4
utiſſlna leonhns houiſtcſean
uſomt ilr /i. i ſs7. M.l.
mnol. Micn lniſnei cun leniſſetd
l.( M eno noni an bennnss ſer
umrdiurſchriechi1 dtent den prehn⸗
ſeioninmelareideſtbiend bot uſpen

Depaa Mleftem i donmeldemn
eum gimtb ir ſenoich
hot pſcribe inra chalia Nordn 5 c aucins
ſeligir Hoſt de bbneerennro aler aun

ſ honiſe Preſerbe noie no zen ine
ſed iun eueims tnnitd Ino gcin he⸗

4 . inde audits. (M ocnomtenin
,Pſeriptiblia piferoren eo Nrino ins uſi

in etcleſa e capelis g noi hoſirekrt
aiens qno ad curan benefti chlanit
utſo p coſagtione nini Colatoit i angon
bofnan dee⸗
teſer aumns mn
Ifmnei rctrengi ib⸗
npſiescerie ulc
mwerg fl
uninehene C.aucſts nbi nice

igl iplede pletrr iſintin efen

tapeis.

1
Pinh
nſchng d
ne ANhris
oban
= in inchts leſ⸗
admn fgnnin
EA den Kor obat
Weckan gonne urii
Apeſone un zcherg mmetit
zu (ertcorn blgüaf
n alt reſt i
Ninn. A Gndni
tin ſocl bingnie
ndliſpent menni fitarc
Mumonigl io, S lichgbot e
zr gtboc hon

acinſ dſec
Murmddinni
hn Certoregr priſer,
Nddedn ün fuurtn

, Vld iſtſns en d
ird NNamg
Sncen nendnnkinntnn
s gwo nhns ethr ii itd n aeſe
be do. Ard un nin neydinn
nign cccſe bonn nd mir bfede
ni bom ecll ani hit aiemn bſczine
deq mq f ſr antioreſeuss tiſn
nrt boci ſplur ure qpreſiztint
ſcous Oludt co uſ ir ur orcſt
ſbſi onmo euam o o gaud ti bonn
den priulegto un nbos alfur inbori
ur ſbugſ donn. An is. un oNn e
cx de aitic1 e b ron glal
iamin ünmiun on nd go E
Niin ad Atldch llila
õ
õ

. Cſe.
ſem dlun. w 1

epaimchiuchln
N
sniogfrbertn en
wi es lies. nitſan n
Gr 1 poa

wnil n. rnudfrsſ
vae ionne
nele; iongn
ſ ſe⸗ B 7 W
e ztun i i ie
0 foW,
. udit 4 z6 N
u ldin ,
lus dli

mmorboboon

0—

Mπαι *+ 5pa õ ðõ

õä 47 Pſmipnbelibis= P,fsn 1

57

De preſcriptionibus

cle.i. ? ĩ cle.i.de iu. pa. in vbo dioceſanis. Ex q̃

bꝰ collige ꝙ ꝓprie epᷣs dẽ dioceſanꝰ? ñ alius lʒ
lae iure ſpᷣali hẽat ordiarium ĩ locoſ Ideo ĩ mã
4 noua appellatiõe dioceſani itelliget̃ de ſolo epᷣo
2 ñ ð alio ordiario:ſecꝰubi mã ſubiecta patit᷑ ẽ
apta ↄcernẽ epᷣ̃m uł alium ordinarium:ſic intel
lige ? ſalua Jo. an. i.c. JYoãnes de ein ndns
rij vo appellatõe ↄp̃ᷣhẽdit᷑: nedum eps ſj et qui
libet alius habens ordinariam ptᷣatem in loco
uide ad hoc ultꝛa gloſas pꝛedictas bonum tex.
iũcta glo.in.c.otdinaꝛij de offi.oꝛdi.li.Vi.⁊ hec
nõ. æ ꝓbãt iſta ex ethimologia ⁊ alluſione noca
buli oꝛdinaꝛius enim dẽ ꝙ hʒ oꝛdiaꝛiam iuriſdi
tionem:æ hoc guenit cuilibet hñti ordinariam
iuriſditionem. dioceſanus dr̃ qͥ preeſt dioceſi:q
conuenit ſoli epo: ur i.d. c. cum ep̃s ⁊.c.omnes
dalſilice prealle. e quinto ibi archipbꝛo et
primicerio lucanis ⁊c.iũcta ſupᷣſcriptiõe ꝙ in ꝑ
ſonam clerici põt fieri compꝛomiſſum ð iuꝛibus
ipſius eccleſie.papa enim compromiſſum iſtud
approbat in fine ꝙ ſatis põdeꝛat hic Jo. an ꝛe
mittẽs ad nõra p ſe ĩ. c. cum iter de re iud.æ ad
ſoe de arbi. ꝗ ſeqt. v.ſed nũqͥd abbas.i Saũ fa
cit fin eum. ff. de arbitri.l.penulrima:ſed illa lex
iudicio meo nil facit:ſoluʒ enim dicit ꝙ in re ꝓ
pria non poteſt eſſe quis arbiter:ut in caſu nẽo
iſti archipreſoyter ⁊ primicerius lucani nõ eꝛãt
arbitri ĩ fẽo ꝓprio:ſed i iuribꝰeccleſie quo caſu
nedũ ipſi:ſed ẽt ipſe pꝛelatus potuiſſet eſſe arbi
teꝛ:ſicut ⁊ index.ij.q.vii.ſi qs eiga. Nõ.i.c.i.ðᷣ
penis lib vi dixi pleniſſime ĩ.c. cum ueniſſet de
indi. ¶ HNõ ſexto nouã ſpᷣem libertatis ur.ſ.exi
matur a iuriſditiõe epᷣi æ ſubijciat᷑ alteri prelato
ifenoꝛi immediate pape ſubiecto ⁊ hoc ꝛeſpeciu
plebs ⁊ capelle fueꝛunt ꝑ papã donate libeꝛtati.
HNã ſepumo ꝙ abbas ⁊ ſic p̃latꝰ ifeꝛioꝛ epo
pòt pᷣſcribẽ iura epᷣalia ↄcordat.S.c.auditis ꝙ;
itelligit Hoſti. de abbate exempto.alter autem
ñ potuiſſet preſcribẽ noĩe ꝓprio epᷣm fᷣm enʒ
ſed Sꝛium ⁊ neꝛius tenuit h̊ Inno.et dixi pleni
us in d.c.auditis. ¶ Mõ. octauo nouem iura

Ppſcriptibilia ꝑ iferiorem epo primo ius inſtituẽ

di in eccleſia æ? capellis q; uoluit hoſti. reſtringẽ
dicens ꝙ quo ad curata benetficia dʒ ſumi inſti
tntio ꝓ collatione tituli collatoꝛia.nã auctoriʒa
bil iſtiturio ĩ ill pꝛeſcꝛibi ñ põt ſᷣm eum peꝛ.c.cũ
ſatis de offi. archi.ẽ.n. neceſſe ut cuꝛatus auct᷑e
epi ĩgrediat᷑ æ egꝛediat᷑ ! ſᷣm eũ reterendũ ẽ hoc
nerbum inſtirurio ad ſimplices clericos uł capel
las ſine cura de priuile.nolẽtes.S.fi.li. Vi. Con
traꝛium ego ↄcluſi i.d.c.auditis ubi uide ⁊z pꝛo
batuxr apte hic ubi ſimpliciter inſtitutio ꝛeſeruat
abbati ĩ plebe ⁊ capellis. cundo preſcribi
põt ius deſtituẽdi.ʒ ordinatio clericoruʒ quod
põt itelligi duplicit᷑.primo ut ipſe pᷣſcribens or
dinet clericos:æ tũc dʒ ĩtelligi de illis ordinibui
quos preſcribens iure cõi põt ↄferre nt ĩ abba
te: qui põt minores ordines cõferre:de quo in
c.abbates de priuileg.⁊.lxviij.di.c.uno de ali
is vVo non põt ĩtelligi ꝑ.c. ᷓto de ↄluet : ubi pʒ

qᷓ ea q̊ ſũt ordis epalis pꝛeſeribi nõ pñt: mõ
põt itelligi ut faciat ſuos clericos oꝛdiari ꝑ quẽ
uolueꝛit epᷣm: hoc.n. ẽ pᷣſcꝛiptibile. j. e. ueniẽs.ʒ
põt preſcribi baptiſmus.i.ut hẽat iĩ eccleſia ius
tenendi baptiſmum. ſimile in. c.ij. de capel. mo.
Quarto ĩ pa in leuioribꝰ culpis. Ex hoc col
ligit hic ar. do. An. q; inferior prelatus nõ pot
preſcribere ius pñie iniungẽde quo ad grauio
res clłpas:æ quo ad caſus reſeruatos epo ð qui
bus i. c. ij. ð pe.⁊ remilſ.li.vi.Ego puto vrium:
2 dico ꝙ oĩa q̃ ſunt iuriſditõis ⁊ dignitaris epᷣa
lis pnt ꝑ inferiorẽ noĩe ſue ecclie pᷣſcribi ut ĩ.c.
auditis. . eo. æ ibi dixi. Ad hunc tex. rñdeo ꝙ;
bic dixit de leuioribus:quia in illis dũtaxart fue
rat preſcriptũ.nõ eniʒ negat quin poruiſſet pre
ſcribere in grauioribꝰ. Quinto preſcribi põt ſe
pultura.i.ius libẽ recipiẽdi aliquẽ ad ſepulturã
Sexto decimaꝝ ꝑceptio forſan ſecundum Jo.
an. nullã ptẽ tradedo epo.S. eo. ðᷣ quarta:quaſi
ſentiat ꝙ i ꝑceptiõe decimaꝝ nõ eſt opus pᷣſcrip
tione cũ ð iure cõi ꝑtineat ad plebẽ de deci.cuʒ
ↄtingat. Sed põt dici ꝙ forte abbas pꝛeſcripſit
decimas: ut caꝑet ad utilitatem ſui monaſterij.
Septimo ius celebrandi dinina in his eccleſijs
epᷣo ſubiectis:qð põt ĩtelligi dupłr. pꝛio ut deno
tet libertatẽ ibidẽ celebrandi ᷣm Inno.i.ut ab
bas poſſit ibi libere celebrare uel ſo ꝙ poſſit ce
lebraꝛe ſᷣm officiũ monachale ſm Hoſti. nã de
iure monachus qui pᷣeſt eccleſie ſeculaꝛi non dʒ
regere ſᷣm officiũ monachale:ut nõ.glo. ĩ.c.iij.
XVi.q.i.⁊ ĩ cle.ij.de cele.miſ.⁊ tene menti hoc
eẽ pᷣſcriptibile:lʒ eccłia remaneat ĩ alijs epo ſub
iecta:ut h̊ ĩ fi. Octano p᷑as excõicandi interdi
cẽdi ⁊ abſoluẽdi itellige reſpectu cleꝛicoꝝ ⁊ eccle
ſiaꝝ ſeculariũ nã ſubditos ſuos põt abbas ð iu
re cõi excõicare:ut ĩ.c.ſicut ðᷣ ſimo.⁊.c.cũ in ec
cleſijs ð ma.æ obe. EPlio ex his ⁊ ex tex.nõ.
ꝙ alio exercẽte ⁊ poſſidẽte uniuerſalẽ iuriſditio
nẽ ĩ loco exercẽdo quis iuriſditionẽ ĩ ceꝛtis arti
culis ẽt aio acquirẽdi uniuerſalẽ iuriſditiõeʒ nõ
hoc acquirit uniuerſũ iuriſditiõis:ſʒ tin poſſi
det ⁊ pᷣſcribit q;tuʒ exerenit qð tene mẽti:qꝛ hic
ẽ caſus ꝓ his q̃ nõnit Inno.in.c.dilectus ð ca
pel.mona.ſecus ſi nemo uniuerſalłr poſſidebat:
ut ibi nõ. Inn. ? optime facit. c.i. ð religi. do.=
qð ibi nõ. Inn. æ nide ad primũ dictuʒ qð nõ.
HBꝛr.in.l.i. O. ſiqs hoc ĩterdicto.ff ðᷣ in.. actuqʒ
priua ubi ponit aliã limitationẽ dicẽs ꝙ ſi quii
bʒ ↄceſſionẽ ab eo qui hʒ ius ↄcedẽdi exeꝛcẽdo
ĩ nno acquirit ⁊ retinet iĩ alijs ꝓ quo adduco.i.
pofſideri in prin.ff. de acqui.poſ.ubi dr ꝙ ad
acquirendã poſfioneʒ fundi nõ ẽ neceſſe ut oẽs
glebas circum ambulet: ſed ſufficit quãlibet ꝑrẽ
fũdi ĩtroire dũmodo mente ⁊æ cogitatiõe hac ſit
ut totũ fũdũ uſqʒ ad terminum nelit poſſidere:
?7 ꝑ bec nõbilia hẽs declarataʒ maiorẽ partẽ. c.

Sed iuxta predicta ego q̃ro nũqᷓd preſcribens WNers
ſ Wer Ben &

pratem excõicãdi nideat᷑ preſcribẽ ptatem inrer
dicendi ſuſpẽdẽdi æ abſoluẽdi.¶ So. iſte tex.
nz facẽ ꝙ nõ tum ꝑ ſupꝛadicra:tum qꝛ tex. ſpeci
3 3

r ers mas⸗

ir 2 piiz , fe ., .

Gus ſmnit

— 1 No =
ρthAα lahella nn r— E raſf-l

emns Pals B

De preſcripnionibus

fice ? diſtincte ponit ptatem excommunicandi
interdicendi z abſoluendi. In cootrarium facit
qꝛ appellatione cenſure eccleſiaſtice cõprehẽdũ
tur iſta tria . de v.ſig. queꝛẽti ⁊ ſemꝑ iudicãtur
iſta a paꝛi in.c.is cni in fi.ð ſen.ex.li.vVi.⁊ cui ⸗O
petit unum cõpetit ⁊ reliquũ maxie reſpectu po
teſtatis excõicãdi ⁊ abſoluendi ui in.c.uerbum
de pe.di.i.puto ꝙ prima ꝑs ſit uerior cum hec
poteſtas cõpetat ex preſcriptõe:qꝛ preſcriptio ñ
debet extendi etiam ad caſum õnio ſimilem: ut
i.c. cum contĩgat de deci.ubi bo.tex.ad idem.c.
cum contigat de fo.compe.ubi ex preſcriptione
cõpetebat iuriſditio ſine ptate excõicãdi nel alit
cohercẽdi:facit qð in ſimili le. æ nõ.ĩ.c.cum ex
iũcto de here.⁊ in hot dico tex iſtum nõbilem.
Coõtraria ꝓcedũt qñ iure cõi cõpetit płas excõ
municãdi ulł ſoluẽdi.¶ Oopo. tex.iĩ eo ꝙ ꝓ
abbate ꝓnũciatur ſolũ reſpectu eoꝝ ꝗᷓ pᷣſcripſit
vr enim qꝙ rõne prinilegioꝝ debuiſſet obtinẽ in
totũ.j. de pꝛiuile.c.cum olim ⁊.c.cum ꝑſone.e.
ti.li. V. Sol glo.ſi ꝙ ideo papa non habuit re
ſpectũ ad priuilegia:qꝛ ab his ꝗᷓ fuerãt ipetꝛata
ãte ↄpromiſſũ ⁊ lauduʒ fuit receſſũ ꝑ cõpromiſ
ſũ ⁊ laudũ ideʒ ſecutũ.alia nero prinilegia impe
trata pꝰ nõ preiudicabũt iuri epᷣi:qꝛ ñ faci ebãt
mẽenonem de laudo.ar.i.c ex multiplici de ðci.
¶ Ex boc ultimo dicto ſingulaꝛit᷑ nõ. ꝙ ſi ius
ſpᷣale cõcurrit cũ iure cõi ñ vʒ priuilegium i õri
um niſi fiat mẽrio de illo iure ſpᷣali:lʒ tollat᷑ ius
cõe:⁊ ẽ rõ qꝛ papa ñ cenſet᷑ nelle pᷣiudicare iuri
qð ignorat.l.ij. S. ſiqs a pricipe.ff.ne qͥd in lo.
pub..c.ſuꝑ eo de offi.dele.optime facit qð le.
2 nõ ĩ.c ſup eo de cog.ſpi. ¶ Sed p primam
ſolutiõem ⁊ S hoc ſic oppono.abbas nõ potuit
ↄpromittere ſnꝑ libertate:ut ĩ.c.cum ĩ tpᷣe ð ax
bi:ergo cõpromiſſũ nõ habuit nocẽ priuilegijs
precedẽtibꝰł ſubſequẽtibꝰ:ut ĩ rla nõ preſtat im
pedimẽtum de re.iur.ii.vi.¶ ¶ Sol. glõ. iſta cõ
ſuſe tãgit ſolutiõem ſed formaliꝰæ clariꝰſoluẽdo
dico ſic ꝙ abbas nõ promiſit h̊ ſuper libertate
ꝓpꝛia:nec ẽt ſuꝑ ſubiectione q̃ imediate ꝑtinẽt
ad papam quo caſu ꝓcedẽt grium:ſed opꝛomiſ
ſit ſuꝑ ſubiectõe plebis ⁊ cappellarũ qᷓ ꝑtinebãt
ad eũ.potuit enim in hoc ſuo fauori renũciare
maxime ut res rediret ad nãm ſuaʒ.ar. opti.de
pac.c.i.li.vi.fac̃ qðᷣ nõ Fre.ↄſi xxxviij.⁊ nõ.
i hoc tex.iſtum iuncta glo. ¶ Oppono ⁊ aliter
ſi eniʒ cõpromiſſũ fuit ualidũ nõ potuit abbas

pᷣſcribere cum eſſet ĩ mala fide.j.i.c.ſi¶ Solu.k

gl. ĩ fa parte ſui ꝙ arbitriũ ñ tãgebat ilſa capitn
la ſuꝑ qbus abbas pᷣſcripſit. uł dic ⁊ meliꝰ ab
bas qͥ preſcripſit ignorabat arbitrinʒ zæ laundum
ide ſecutũ qᷓ foꝛte ĩteꝛceſſeꝛãt tpᷣe pᷣqeceſſoꝛis.aꝛ.
eoꝝ q̃ dixi ĩ.c.de quarta.S.eo.¶ Op.⁊ alit᷑ uẽ
enim ꝙ nõ obſtãte arbitrio poterat abbas adit
iudicem ordinariũ.ſ.papaʒ ⁊ uti priori iure:ut
.l. ſi qs rẽ.ff. ðᷣ arbi.arbitrium.n.ñ artat niſi ad
penã ⁊ ſi ñ ĩteꝛueit ad iteꝛeſſe:ut ĩ.c.ꝑ tnas ðᷣ aa
bi. So. Inn. ⁊ Hoſt. inſtãt ſed obſenꝛe. ſed dic
formalliꝰ? claꝛiꝰ pꝛimo itelligẽdo ꝙ iſti fueꝛunt

arbitri.i.iudices:ſed elecii ad in
ſ.eoꝝ iuriſditiõem ꝓꝛogãdo ne
inꝛis:qꝛ eps mouit qõnem ſubdi
eligũr̃ arbitri aucte iuris qͥ hnt or
.c.ſi clericus.xi.q.i.æ qdð nõ glo.i
bili ð offi.or. ſnie uero iudicũ pᷣſci
qꝛ iudiciuʒ reddit ĩ inuitum.l.iĩteꝛ
ſi ſtichũ. ff. ð V. ob. ßo pricipalite
fuerũt meri arbitri:
laudũ fuit emologatũ ⁊? approbatũ e
tacite taciturnitate.x.dieꝛũ quo caſu
ex eo actio ⁊ exceptio ut in.i.pe. C. de arbi. ? q
cẽduʒ nt ibi nõ.⁊ i.d.c.ꝑ tuas.ꝑ het
huius.c. expeditam.

ſtaꝛ arbitro

tuz quo caſu
dinaria: ur in

ſe parédum
ſtipulatem. F.

2 tũc dicẽdũ ꝙ; arbitriũ ſen

Eniens. aſus. Qui preſerip

none completa p
. giũ Sriũ ĩpetꝛat ⁊ utit illo pſcuptioj
renũciat:ſi pꝛeſcriptio non eꝛat cõpleta ⸗ mala;
fidẽ bʒ ⁊ iõ nõ preſcribit hoc dicit. prio poitur
cõuentio abbatis. ſo recõuẽtio epᷣi:ibi pfamns:
tertio diffinitio:ibi chriſma in q duo ſoluit ob
ſtacnla. primuz ibi ñ obſtãte: ʒ ibi nec obſiare,
5 prĩo pꝛaticam libelladi in iterdicto uij
ideris dʒ ẽt actor ↄcluderf ut re'ñ ipediatp
ſe:ut a iũ quominꝰactor libẽ ⁊ qete naleat poſſi
der̃ ð̊ quo uide qð le.⁊ nõ.·i.c. qʒ ð ꝓba. =.c an
dita de reſti ſpo. ¶ Mõ fſo ꝙ religioſi pnt per
cipere decimas.j. parochiã ſeu dioceſim epi qᷣ
plici iure.ſ.priuilegij ⁊ pᷣſcꝛiptõis.
q cõicatus ñ ponit᷑ ꝓ dioceſi.hic enim erat ce
ta ꝑs dioceſis. æ dicit bic Jo. an. ꝙ cõicatus⸗
paꝛochia ponũĩ bic ꝓ eodem:ſed paꝛochia po
nituꝛ hic ꝓ ꝑte dioceſis qñqʒ vo ponit᷑ ꝓ una
eccła tm..de paoꝛchijs.c.ij.de eccle.edi.ciij
qñqʒ.ꝓ toto epᷣatu de dona.apoſtolice ubi ð h
Idẽ puto dicendũ de comitatu:nã qnʒ comia
tus ið ẽ ꝙ tota diocef.qñqʒ vo ẽ cera pꝑs dio
ceſ utputa qꝛ aliqͥs comitatꝰẽ ĩ dioceli:ut i.ciſi
gnificauit ðᷣ ꝛeſcrip.qnqʒ vo poit᷑ comitat ipꝛo
prie ꝓ cuꝛia pricipis cũ oĩbꝰofficijs ſuis iſtruc
ta.xxiij q ulti.c.ſi nobis iũcta glo.qð nõ.ſacit
qð hẽtuꝛ ĩ li feu.ĩ ti.qͥs dicaĩ dux.ubi dẽ iſe
dẽ comes ꝗ iueſtitus ẽ ð aliquo comitatu. Alij
Ho ſine comitatu dicũt᷑ comites abuſiue.ut no.
ibi Bal. ⁊ bene. ¶ Nõ q̃rto ꝙ cõuètus inter
dicto uti poſſidetis põt actorẽ ꝛecõuẽire iterdie
to uñ ui et ſuꝑ eadẽ ꝛe qð ẽ bñ nõndũ. Et rõ.
ibi niſi aliquo iure ſpãli ⁊c᷑:ꝙ ſpoliatus por de
ducẽ poſſeſſoriuʒ ſine prinile
ꝓpᷣetatis.ſile ĩ.c.i.ð reſti.ſpo
ne mẽti:ꝙ lʒ iferior epo nõ p
ſeu ↄſuetudie qreꝛe ſibi quo a
ordis epal:ut ĩ.c.qẽto ð ↄſue.p
tatẽ pᷣſcribe?:ut ea ſaciat a quo
ditis ſuis ↄfeꝛꝛi.
Pepał æ ab epo proprio nece
chriſma ⁊? oleum ſanctum.xc
.c. ſequẽti ⁊ ðᷣ ceł.miſ.c.te
altariuʒ ⁊æ baſilicarũ.lxviij.

gio excluſiuo iuris
4 V
d exeꝛcitiũ ea qᷓ ſt
öt tñ i illis libeꝛ
legeꝛit epo ſub
nqz ſũt oꝛdis
ſſario poſtulãda: ut
v. di. chriſma cum
ꝛefeꝛẽte. coſecratiões
gi. iuis coꝛeptis en

Hõ ſexto ꝗ

tcmnqkngen Serin
ea Cutden i annn nun
D Geber ſobans Obſterea ſuſcptione ,
ab eyo pyrio ſeptihonun t onm
einetiam ad orcinen Gpenp' pyin
eſt bercus non i poſſe⸗ onfen ornnn⸗
gno Nrß d enmn lhieboet ötc
olrer ! icjs onien hyn 4
Iplenun tnunmutlillan ii
mo crur i gbidαd¼àο7α
jotuj Nl rinen nni
poyrrcotrxd boc iqi nſbuſdannr
urtotum.tqvod le o ic inas ij de i
po nauneicl Jono deſnan ti de ci
ceat r e urſdicet i,enia de on dect
m. Anamez di ſd) Leon dio en id
io neßeorſezl ala unnen a arwlichd⸗
Iun di u ſ denmn i ſe terfnng uren
hoc poere ſicbbma nſ go. (
octano ter mntiplen gf ſolmn e grute

Aeri conceſſo sfencn nento in fog dorr

lipreivcſeerſet de aſego fnino
. Joſenenmd ipſt
nilegeto oeſo frzetieinnn
ne inyreinccinn an us aten rclanati
hriuſſegio gnoc neſto albiar e boe a
0,nonor min tene g inpen ig ng zi⸗
nin s ins
no ſalem ad ieitionen rpenino “

ne elulw ni bnen k w⸗
Mödecnoi t
uunſa maſam fige Nn G H

nin inpeniſtuen ſe haſf

Giens is Oui Urtſen
N : Igg nln
. W züennen loßſlgni
nidennmarignim
detſönöecdede Gerpio⸗ e
dmend ddnis o ehiin h b e
temno ffinto:dichriimin 1 duoſehte
mſa ing bii Obſäneffbneeceen
(Vößropencmn ſelitlig knticn
Doſſdats 0ha aaor oeinle n ref H
ſem aſi omn y ſbe te nieri
vo cr go ruich n ter
indenſ ho. Mfoelgolpin
pae beni ms ,,Oofolbli docclneit
une onnlege eaaprus. 5,Mn
cocaus i ont 9 doctſ itenn emraa
dockisa dttie B enitanst
nocha onii de Pcimneh dratta
nde P Ne dods iadd W pn
Kch in de worhſs ide uletäin
cicn P wochm d. Nunill
Jipmn demcdi de onium icſn
ms i g vn dotſ ſich il aie
of umnct ſis onil enn
d wenh gin en
in jobofieftt
icſucbt in hii

— — . — Y een. ₰ .
Wwr- ut ſeAer ? abcgo pren ipienbrr ,. lanez 146 2 Fr r⸗ T

De preſeriptionibiis

ſeqnẽti ⁊ ibi uideas plura q ꝑtinẽt ad ordinem
epalem quare aũt dic ⁊c. quinto ponit᷑ bic pro
motio ad ſacros ordines:q̃re anrem dicit de ſa
cris ordinibus ⁊ ñ de alijs muiriplex dat᷑ ſo lu
tio.quidam primo dicũt ꝙ iõ dixi de ſacris:qꝛ
de minoꝛibꝰ n ẽ ius a quo recipiãt̃ eſt falſum
fm doc.per.c.iter. ti.ꝓxi.⁊ de oꝛ.ab epᷣo.c. i.
Ego allo tex. aptiſſimũ ĩ.c. fi. de tẽp.or.lib. vi.
ubi ꝓbat᷑ ꝙ ẽt pꝰ rõſura ñ dʒ capi niſi a ꝓprio
epiſcopo ⁊ ſtatuit᷑ ibi certa pẽa epo alieno hoc
preſumenti:fo ſolnit MHoſt.ꝙ ad lr̃am iſtaʒ ſub
audiendum eſt maxime ł.ʒꝰ ꝙ ſic uerba puilegij
iacebant que papa ſequi nolnit ut debnit ut in
v. alioqᷓn. Quarto ſoluit Joan. an. ꝙ ſacri or
dqines ſumũiĩ bic large: ut nõ.xxxij.di.in ſumma
Vel ſexto hoc fuit dictum ppꝑ illos minores
quos ↄfeꝛre pñt abbates pᷣſbr̃i et bñdicti his ĩ
quos hnt epalem iuriſdiriõem l quaſi de etat.⁊=
quali.cum otingat de priuile. abbates li. vi. 2 q
libet ſolutio bõa.¶ M. ſeptimo tria ꝓppter q̃ᷓ
debet ſubditus abſtiere a ſuſce ptione ordinum
ab epo ꝓprio ſuſcipiẽdorum æ aliorum inrium
Ptinetium ad ordinem epalem pꝰſi ꝓprius epᷣs
eſt hẽticus non ei poſſet conferre executioneʒ ðᷣ
quo ·xxxij.di. uerum ubi de boc ⁊ nõ i.c. cum
nõ liceat.S. eo.ꝛſi ep̃s ꝓpꝛius n hʒ gẽam ſedis
aplice:puta qꝛ ẽ excõicatus ł ſuſpẽſus aut iĩfdie
tus:de quo per tex.iuncta glo.i.d.c.i.de oꝛ. ab
epo ⁊.d..uerum.ʒ ſi non uult ſacramenta miſi
ſimoniace cõferꝛe.ad hoc.i.q.i.quibuſdam:⸗
ſi per totum.⁊ quod le.⁊ nõ.i.c.ꝑ tuas. ij. de ſi
mo. maxime ĩi.c.i.ꝑ Inno. ð ſciſmati.⁊ ĩ.d.c cũ
n liceat ⁊ dic ut ibi dixi ⁊ ĩ. e. ũa de choa cle et
mu. An auteʒ his caſibꝰ k eoꝝ alto liceat ſubdi
to ꝛecipẽ oꝛdies ł alia ſacꝛamẽta a quocũqʒ epᷣo
rum. dic ut j. dicam nã iſte tex. facit ꝙ nõ: eum
hoc ↄpeteret iſti abbati ex priuilegio. ¶ Ms.
octauo tex mirabilem ꝙ n ſolum de priuilegio

alteri conceſſo ẽ fienda mentio in fo ad boc nit

illi preiudicet:ſʒ ẽt de pᷣuilegio limitato ipſi pri
nilegiaro oceſſo ſi ſm ↄcedit᷑ puꝛe ſine limitatio
ne in preindicium iam iuꝛis alreri reſernati iĩ pyoᷣ*
priuilegio quod neſcio alibi et de hoc.j. aliqd.
Mõ.nono ⁊ meti tene ꝙ impetrãs ius Zriũ pᷣ
mo ſaltem ad itẽtionem impetrãtis ⁊ utentis ni
detur renũciaꝛe inꝛi ꝙꝙ priꝰ habebat de quo ali
quid.j.¶ Mõ decimo ꝙ impetratio priuilegij
cauſat malam fidẽ reſpcu iuris prius poſſeſſi.
ur.n. impetrãſ fateri ſe ñ ius hre:qꝛ ñ pᷣſumitur
fꝛuſtra impetraſſe priuilegiũ.ar. in.l.una. &. de
theſau.li.x.iõ ſi priuilegiũ repituꝛ ex aliqᷓ cã nõ
ualẽ ñ põt preſcriptio allegari ꝙ irellige qñ pre
ſcriptio ñ ẽ prinilegio ↄformis:ut hic als ſecꝰ ut
i.c.cum peꝛſone de pꝛiuile.li.vi.⁊ de hoc clariꝰ
j. ¶ Venio ad glo. ⁊ prĩo qᷓro quam actõnem
itẽtauit ſte abbas epᷣm.andet glo.i. ꝙ uti poſ
ſidetis æ ſatis hoc iudicio meo inuit᷑ ex ſa i eo
ꝙ petebat ꝙ epᷣs ñ impediret ⁊c ⁊z tenẽdo hũc
itellectum dicit Inn. q Hba iſta poſita in libel
1s ſicut in priuilegijs ex ſuperabundãti ponunt

Hoſti. odicẽs ꝙᷓ ſi ex priuilegio fũdabat᷑ ĩtẽtio
abbatis nõ uider ꝙ illa uerba ſuꝑabũdent.imo
ſũt neceſſaria de libe.obla.c iij. de fi. inſtru. ireꝛ
dilectos. Jo. an. ſaluando Inn. dicit ſe putaꝛe
q ideo Inn. ſic dixit: qꝛ ages uti poſſidetis nõ
hret neceſſe ꝓbare dñinʒ ſed poſſeſſione tantuz.
Ego dico ꝙ licet nõ ſit neceſſe ꝓbare gniuz eſt
tñ utile: quia ſi uterqʒ pariter ꝓbaret poſſeſſo
nẽ pᷣferret᷑ ille qui ꝓbaret ritulũ: ut i. c. ʒ ðᷣ ꝓb.
ubi ð hoc. (Ee ktea põt dici ꝙ abbas n alle
gauit hic priuilegiũ rõne tituli: ſʒ ut ceꝛtificaret
petitionẽ ſuã. dicebat enim ꝙ epᷣs nõ impediꝛet
quo minꝰ homies illiꝰ comitatꝰ ſibi ſoluerẽt de
cimas pm ꝙ i priuilegijs ↄtinebat᷑i.ſm ordieʒ
2Z modũ in priuilegijs ↄtemũ ¶ UMel poteſt m
Inno bic dici ꝙ abbas hic egit cõfeſſoria pro
iure decimaꝝ ff. ſi ſerui. uen egi. Et ſuper hoc
libello nõ ponit̃ hic ſñia ſed ſuꝑ fa parte libelli
q̃ vonit᷑ ideciſa. nam abbas eriã petijt ut clerici
eccleſiaꝝ monaſterij libere poſſẽt reciꝑe ſacram
ta a quo epᷣo neller ut in gl.iij dẽ ⸗ ſuꝑ hbac ꝑte
ponit᷑ hic ſnia: qꝛ faciebat ad titulum alia uero
pars ſñie fuit deciſa:qꝛ nõ faciebat ad tituluz 2z
mirabilis fuit h̊ͥ deciſio. debuit eni ſuſtineri eriã
alia ꝑs libelli ſuꝑ qua nõ põit ̊ ſñia ? expꝛimi
illa ꝑs ſupꝑ qua ſniat᷑ Et plʒ mihi plus prunꝰ in
tellectꝰ ꝙ abbas h̊ egeꝛit uti poſſidetis 2 eps eũ
recõuenerit:ut habet᷑ i.l.ij.?. .latius diceĩ poſt
glo. Olo. ij. colligit ar ꝙ reges piit dare priui
legia ſuꝑ decimis. ¶ Opp ð c. dudum æ. c. iua
ð deci.glo.ſtat orio ſed non ſoluit Inno. dicit
ꝙ iſte rex ſanctꝰ erat ⁊ apoſtolice ſedis legatus
uel m Moſti rex donauit ip̃alia paſchalis ſpi
ritualia. Sð eo auditis uel non examinat᷑ bic iſte
arricuſus:qꝛ ſuꝑ pte libelli deciſa fert᷑ ſñia. ſed ſ
nõ ſoluit Sriũ nã nõ dᷣoniſſʒ admitni libellꝰ patẽ
ter ĩeptus:ut nõ i.c.i.ð offi. ui ⁊ i.l.i ff ð offi.
aſſe. ¶ Ego dico ꝙ oʒ pᷣſupponere ꝙ aut iſte
hẽbat als ptateʒ. puta qꝛ legatꝰ pape nel ꝙ eꝛat
purꝰ ſaicus 2 ꝙ habuent illas decimas ab anti
quo i feudũ 2 poſtmodũ illa ↄceſſerar monaſte
rio de ↄſenſu dioceſani inxta.c.cuʒ apoſtolica ð̊
bis ꝗͥ fi a pꝗa nec ponit᷑ ̊ pciſe tenor libelli ſed
ſubſtãria dũtaxat p. 5 priuilegiũ paſchał
limitare h ↄceſſũ vr.n. ꝙ fuẽit ſuꝑ fl ũ rũ data
prauitate ꝓprij epᷣi liceat ab alio hec ſpiꝛitualia
recipe.ar.i.c.ſignificauit ð offi or glo.in vᷣ pa
ſchalis vr fateri Sriũ ⁊ idẽ bic Goff. ſʒ Hoſt.
3 p.c.romana ð ſupplẽ. neg pᷣla.li. vi.ubi pʒ ꝙ
ꝓpter delictum epi iuriſditio nõ deuoluit̃ ad ar
chiepiſcopum ſed ad papam æ hoc credit Joã.
an.uerius ⁊ faciunt per locum a ſpeciali. c. eos
de tem or. li. vi. in fi.= pro hoc facit hec decre.
ubi facultas recurrendi ad aliũ epm fuit priuile
gio ↄceſſa ⁊ ad.c.ſignificanit rndetur qꝙ ibi po
nit᷑ caſus ſpał. Mreteres hot priuilegiũ ↄcede
bat:quẽcunqʒ epᷣm ẽt eneum poſſet abbas eli
gere ꝙ alias de iure communi non licet .ix. q.
ij. per rotum. Opo. õ tex.iĩ eo q; dicit pꝛiui
legium debere facere mentionem de paccedenti
g

iANJ .ſ it⸗
FP peie 14 4100 4

V puilin mcw, ſas

r fiande nnn * . 4

H„1 — 10 — za .
gKl5 puils imier Pu⸗

2 M PuS

Cee preleriptlionibus

pᷣnilegio.naʒ priuilegiũ ẽ lex pnata. ſij. di. puilia
ſed una lex tollit aliã: ʒ de ea metiõem non faci
at: ut ĩ.c.i.de cõſti.lſi.Vi. ¶ Blo. ſoluit ĩ ner bo
nulla ꝙ Zriũ lodt ĩ legibꝰcõibꝰ q̃s papa pſumit?᷑
ſcire dẽo. c.i. de reſta.I.oĩum:ſecꝰ ĩ legibꝰ priua
tis ut ſũt puilegia: qꝛ cũ iſta cõſiſtant iĩ féo nõ pᷣ
ſumit illa lcire pꝛinceps ⁊? ꝑ ↄſequens nec reuo
care niſi ſpecificã faciat mentiõem. duerte
hic ſũt duo examinãdaſprio nũqd priuilegium
ualeat. nõ faciens mentiõem ð priuilegio alteri
cõceſſo: 2 iſte ꝓprie nõ ẽ caſus noſter qꝛ nulluz
puilegiũ fuerat bic epo cõceſſũl an puilegiuz
debeat facẽ mẽtiõem ðᷣ alio puilegio ipimet put⸗
legiato cõceſſo pᷣnus iſte ẽ caſus ꝓpriꝰ noſter.
PDꝛimũ nñ togũt hic doc.ſed plene nõ. i. c. i.
de reſcrip. z.c. cum oꝛdinem eo. ti. ꝑ gl ĩ rla ge

neri ð re.iu.li. Vi. z.xxv.q.ij.ĩ ſummaEt ↄclu⸗

do ſic ꝙ aut utꝛũqʒ puilegiñ ẽ ſpeciale ⁊ ſecũdũ
ñ pᷣiudicat primo nili de eo fiat mẽtio:ar.op.h̊
2 faciat.c. cererum ⁊ c.ij de reſcrip.aut alterũ ẽ
generale æ reliquũ ſpecialc:⁊ hoc caſu ſũt multe
narietates ð qbꝰ ꝑ doc.ĩ. d. c.i.?.c. cum ordinẽ
glo. tamẽ i. d. rla generi z. xxv. q ij.iĩ ſumma. te
nẽt idẽ q; ꝑ priuilegiũ acquiſimũ ẽ ius paꝛ. In
Srium młtũ tamen facit.c.i.ð reſcrip.⁊ fortius
.c. dudũ 2. c. qᷓuis.ij ðᷣ prebẽ.li.vi/Mro auo
rum concordia ego ſic diſtiguo ꝙ aut puilegiũ
& tale ꝙ acquiſitum ẽ ius in re in omnibus ſpe
bus ↄtẽtis ſub genere ⁊ tũc idubio puto ꝙ pri
milegium ſpeciale nõ derogat generali cum iam
ſir ſortitum effem ſum ⁊ acquiſitum eſt ius paꝛti
in qualibet ſpe põe exemplum cuidam cõceſſuʒ
extitit per ſedem apoſtolicam priuilegium peꝛci
piẽdi decias in tora paꝛochia. deinde fuit ↄceſſa
facultas alteri ꝑcipiẽdi ex certis pᷣdijs illius pa
rochie.de primo pᷣuilegio nulla habita mẽtione
certe non dʒ in aliquo primo pri ilegiato pre
indicare:q ſi ſola poſſeſſio alterius ipedit nuꝛes
pᷣuilegij de altenꝰ poſſeſſione mẽuõe no hta. ut
i. e.ij. de deci.li.vi.nõ.i.c.dudũ ð prinile.fortiꝰ
ipedit hoc caſu proprietas cum poſfione prin
ceps enim nõ uf̃ in dubio noluiſſe atreri pᷣindi
care. ar. in. 1. ij. S. ſi quiſ a pꝛincipe.ff. neqd i lo.
pnb. 2. c. ſuꝑ eo de offi.dele facit.c ↄſtiiurus æ
ꝙ ibi nõ. de reſcripũñqʒ; pꝑ pᷣnilegium con
teſſum ẽ ius ad rẽ ⁊ adhuc pedet ⁊ tũc qꝛ ñ fit
tim piundicium poſſet ꝓcedẽ alia opinio ꝗᷓ bʒ ꝙ
generali deroger ſpale: 2 ita itelligat᷑ ⁊ limitet pᷣ
al.c. dudũ ⁊. c. ᷓuis ĩ rõe eoꝝ ⁊ uꝛ bec diſticiio
eqſſima 2 reducũtur ad ↄcordiã ↄrie opiones
8 qoꝰi iuribꝰ pᷣall. Er dat᷑ itellectꝰnouꝰ ad.c.i.ðᷣ
reſcrip. ꝙ debʒ itelligi ſm pdictaʒ diſtictõeʒ.ſ.
ꝙ ibi ꝑ puilegiũ gñale non eꝛat ius queſitum ĩ
re iõ naluit ſecundum ſpeciale:licer primo non
facerer mẽriõem. ⁊ hoc ð prio mẽbro. ¶ Meio
ad ſᷣm mebꝛum in quo ampliãdo ⁊ cõcludendo
Inn. dico ſic ꝙ aut ei ↄceditur aliud pᷣuilegiũ
ſuꝑ ſeꝑatis łſuꝑ eiſdem uel quaſi ſuꝑ executõe
pꝛime gratie:2 ẽ ncce ꝙ de prĩia fiat mẽtio:qꝛ
bos nulabi cauet:ſolũ.n.propti odioſã pluralita

dixit Jo. an. i.

tem beneliciorum boc cautuʒ ꝛepitur i mate

beneliciorum:ut in.c.ſi

ria
motn ꝓprio de pbenq.

li. vj. ⁊ in.c.in nꝛa de ꝛeſcrip.cum ſi.hint nöbif
2

c.ij. ð fi. pl. li Vj. q legitimatuſ 2

diſpenſatus ſuper defectu natalium ſi impetrat

poſtea beneficium non tenetiur de priori defectu

ulł diſpẽſatiõe prius facta facere mentionem qo

eſt mẽti tenedum:aut h

abes prinilegium uel di

ſpenſationem cum certa modeꝛatione ſen ꝛeſer
natione iuris alterius impetꝛat m priuilegium

ſimpliciter preiudicãdo

luri alteri ꝑ primuʒ pri

nilegium ꝛeſeruatum: æ non ualet non facta mè
tione de priori. Et iſte e proprius caſus huius

c. ̃ᷣm Inno. æ bene. ¶

Ham papa prius con

ceſſit abbati priuilegium cum certa moderatioe
? reſeruatione iuris dioceſani:ut pus.ſ.peteret
aboas hec ſacramenta a dioceſano Pprio 2 da
ta ipſius prauitate poſtulaꝛet a quocũq;ʒ. poſtea
uero impetrauit ſimplicuer ut poſſet ꝛecipere

quocunqʒ non facta de

priori pꝛiuilegio mode

rate conceſſo mentione. Et dẽ ꝙ non ualet ym
quia ſi papa ſciuiſſet non mutaſſet ſaltem ita de
facili primum moderatum per ſᷣm immoderati

.j. de deci ex multiplici
dicedum ſi pꝛimo papa

ꝑ quod infert Inn. id
coceſſit paꝛtem alicuius

rei:ut decimarum ex priuilegio æ partem reliqʒ

iuri cõi:ſi poſtea parteʒ

iuri cõi ꝛelictam eidem

u alij concedat non uaiʒ niſi de pꝛioꝛi ↄceſſide
feceꝛit mentionem:ut hic.ſecus eſſet ᷣm eum ſi
a principio in omnem caſum concederet uſum
nel libertate i rem itegra. qꝛ tũc ñi teneret᷑ fic

mẽtionem de lure côt al

Ego ð hoc ultimo/an i

leg. nõ. i. c. . ð reſcript.
priuilegio ) ius ce ſit

fiẽda mentio de iure cõi rremitto ad plene nõ.in
.c.nõnulli de reſcrip. ubi plene haãc mʒ exaiaui

do. An. tractat ĩ. d. c. i.

pla. li. vj. Har. ? alij i.

pera. offe. ⁊.i.l.fi. C. ſi

2 JYo. an. i. c. i. de exceſ.
lquotiens.C. de pcl. im
3 ius l uti.pub.? i extꝛa

uaganti ad reprimendam i nerbo nõ obſtano?
priuilegijs. Sed ad primum dictum allego pꝛo
concoꝛdati ad iſtum tex. ualde nõbilem.i.c.iſ 5
fi. pᷣſb li. vj. ubi dꝛ ꝙ ſi papa diſpẽſauit cuʒ ille
gimito: ut ðᷣfecin natalinʒ n obſtate poſſit ꝓmo
ueri ad ſacros ordies ⁊ unicũ bñficiũ cunatum
obtinẽ ſi pꝰmodũ ille ſic cũ moderamie diſpela
tus ipetrat: ut pluꝛa cuꝛata pofſit obriner no ſes

de ſuo defectu mentiõe

non nalet fa gea ut dici

ibi Jo. an. qꝛ ſa diſpenſatio addit pꝛie xceden
do primũ moderamẽè iõ ñ uʒ de priori no facta

mẽtiõe:qꝛ ſi papa

ſciuiſſet non cõceſſiſſet ueꝛiſi

milit᷑ diſpeſatiõem ita amplam. Et ꝑ hoc aplio

bũc tex. ⁊ tbeoꝛicã Inno.ꝙ ꝑ primmu
leginm non ſit alteri iu

dit pᷣmoderate ↄceſſo
non uʒz vm de illo non

papa ſciuiſſet forte qixiſſet ſuffiẽ tibi

coneeſſa cum moderati
hec ſinglariter nõbis.
colligit ex tex. ꝙ priui

Zria ex quo ſimul habe

mnum priui
g, reſeruatum:tñ ſi f 4
mogeramen excedendo
habita mentione. li enim
gra primo
one. ar.. dc-i oſira. e
PBl. i vbo renüciaſſe
legium 2 preſcriptiio ſüt
ri nõ pñt imo igrelſos

oͦorerd
miun un jer leaos.
oeh hi⸗ Umb in na
vaeſinnn ſ is
ece crron nan
Plunts höbo acqrere H
* s lichicne e

nio
õäü

ſal Irez pprel ptio nnulgi
ſeſeanpene ltin g u e

erg ixl nioliulc E odemt

olikrgiunmn, eckgli⸗ in
mmucatomtrhmin/ lly ℳ 1
ocimitm e oo rb iſañ
,mnonperbrofnoch ibemns⸗ Drinte
ſoſtſebabeba noceraneneun dy er iu ſec⸗
itpaniegi conedſtitgn betto. Erb
õ
derant die Doſt 2 Bodas vetdnm duun
dic poſtumiſiaer g v detrige ditpdend

cad aſum Poſimm utun grilegi
formam öriam iind 9

än ſicſc an piinllegenn bebe fornam

ein recpioni Int onenteni pnn
n aut preſenptio ent conplen tn DMion
nenummne ttinnronmde. igt
ſpönetonmmnin aleim ihriilegi
Moc ſuit iſ qi t nmtennncen
d llmmnt cumſeapenti:ant onenen
3 pedimr anſis Deſciptonis
nnnn 5 ſci ſpemeneninn Hiehamot
ii ſepſinſegſſbſerhto oaſſticonn
Mliniegſenti gun one⸗
cnrſis tanen inehogt Dreſctpriont
rhergulmns criprionis
Pang nſegiumn inpenanmin le
n Npliker inpenne
lolen e inco fateri nice
ißſn itui innarrit
iumme an oſeigi,e d Hloni

Gnan nen uulton n
aae eballig aſight
nzmt E Mnomn D
dn öumam lertu nogerorii
aseſmin fisſpaet

Ninn rin MMRo

iplus Nnie
RNimeun Mürnaaſndi 6
uard imyenme ſnnpin e

nn wſe weben
ocn frnde Monpilego ne

ſre ntſonmianr Aig n in
qviz ſioppn uſa on nunſalin 1
funtpnmum nodamuun or finnan
roeln er npeio grot nin Int
duetum ſjumd opr coeſtouten i⸗
nw ocimuſum r onulcgioe onenris
unj corſpoſta oanq iri o, vleun de
alj cocetar non uiß ni oe oon eſit
rni mmnonom:ut bi ſeus eer m anl
1nndpio inoman caſun concecerer oiun
. benue ien iegni grtit i nenct ce⸗
Nivonen de e d ehid 1cd an
Eddoe iumdiniiſehd d l
icn wenmd N nt Gienmd une 1
õ

do Jumanidtit Rnid dr

ph. . . aliitotes Kni
n ilgaan
gm Aprinendaniued 1

W rPahes Pripeni Bri⸗Nriure o 1

Be preſcriptionibus

unius aſterius operatur excluſionem:ut hic.
Cõtra hoc opp/nã iure cõi ⁊ priuilegio põt q̃s
nti de ↄſuemudine cum dilectus nec renũciat qs
iuri militari licʒ utat᷑ iuꝛe cõi:ut l.iii.ff.de teſta.
mili. Irẽ põt qͥs ſimul inniti iuꝛi cõi z ↄſuetudi
ni: ut in.c.ſopite de cenſi.ergo pari rõne dʒ q̃s
poſſe uti preſcriptõe ⁊ priuilegio:? ꝓ hoc bo.
tex.in.c.auditis õ.e. Soluit glo.i effectu ꝙ aut
quis impetrat priuilegium iuris collatoꝛium et
ur̃ renũciare preſcriptõi:qꝛ ex diuerſis cauſis ñ
poteſt hr̃i dñium de fi. inſtru.iter dilectos. Aut
impetrat᷑ priuilegium ↄfirmatorium ⁊ tunc ſecꝰ
¶ Eec ſolutio mihi non placet:qꝛ q́ dñiuʒ
ex pluribꝰcauſis nõ poſſit acq̃rere:tamẽ põt ad
cautelã uaꝛios titulos multiplicaꝛe non ad effec
tum ↄſequendi ius ex narijs titulis:ſed ut ex il
lis poſſit ſe defẽdẽ:ut ĩ.c.pꝰelcctiõem de ↄcel.pᷣ
ben.? ibi dixi facit ẽt ꝙ nõ. Joa an.i.c. eum ꝑ
ſone de priuile.li.vi ubi dicit pꝰ Jo.mo. ꝙ ubi
dubiũ eſt de pᷣmo titulo põt res acqͥri ex fo ad
cautelam allegat dẽn. c voſt electionem. facit c·
cum dilectus de cõſue. Idem dicit qñ mibi pin
gnius ſuccurrit᷑ ꝑ ſecundum ar. in.l.iiij. ff ad.l.
fal. Iteʒ ꝙ preſcriptio ⁊ priuilegiũ n ſunt Zria
i effectu plene pſeq̃tur glo.in ꝛła nullus plunbꝰ
de reg iu ſi.vi.ubi uide. Et ideo dic melius:ut
colligit᷑ ex gl ſequenti que diẽ ꝙ iõ ꝑ priuilegiũ
renũciauit preſcriptõi:qꝛ pꝛiuilegũ ⁊ pᷣſcꝛiptio
nõ cõpatiebant᷑ ſe in caſu noſtro.qꝛ ꝑ pᷣſcꝛiptio
nem comperebat oĩmoda libertas. ODriuilegiũ
vo in ſe habebat moderamen:ut pʒ ex lia ſecus
ãt ſi priuilegiũ conceſſiſſet ꝙ pᷣſcriptio. Et hũe
itellectum ſequunmur bic còiter doc. Ande pon
derant hic Hoſt. æ Abbas uerbnm huiuſmõi
hic poſitum ĩ fi.tex ꝙ ur reſtrigẽ diſpoem buiꝰ

c.ad caſum ꝓpoſitum.ſ.nt cum priuilegiũ hʒ
formam Sriam pſcꝛiptõi. ¶ Concludo geiſtam

mãm ſic/q; aut pi inilegium habet formam con

trariam preſcriptioni ant connenientẽ. pᷣmo ca
ſu ant pꝛeſcꝛiptio eꝛat completa ⁊ uẽ ꝑ priuilegi
um renunciare preſcriptioni:ut hic. Ideʒ i alia
diſpõne contraria alteri:ut ĩ priuilegijs Saijſ pʒ
Innoc. facit xxxij.q.i.c.cum renunciatur er.xi.
.q.iij. ſtimant cum ſequenti: aut non erat com
pleta et impeditur curſus preſcriptionis prop
ter malã fidẽ ſuperuenientẽ:ut hic k eim ab ipe
tratione priuilegij pᷣſcriptio poſſit ichoari ad ſi
mites priuilegij:ut i.c.cum peꝛſone de priui.li.
Vi. curſus tamen inchoate preſcriptionis impe
ditur per priuilegium impetratum ſimpliciteꝛ a
me cum ſimpliciter impetrando fateri uideatur
ſe cꝛedere rem ad ſe non pertinere.2 caſu qñ p
nilegium non contrariatur pꝛeſcriptioni etiam
diſtingue aut pꝛeſcriptio erat cõpleta ⁊? dico ꝙ
non renũciat preſcriptioni:ſed uidetur ipetraſſe
ſecundum tituluʒ ad maiorem cautelam. d. c. au
ditis ſupra eo.æ quod ſupra dixi aut preſcrip
lio non erat completa ⁊ impeditur curſus icho
ate preſcriptionis ꝙ pꝛeſumitur ĩ mala fide im

petrando pꝛiuilegium. poteſt ramẽ de nono ad
limites priuilegij inchoari pꝛeſcriptio ſi aliquo
lacto intrinſeco prinilegiũ corrueret:ut.S. dixi:
2 hec nidentur de mente Jo. an.? Hoſti. qʒ nõ
ta ordinate ? clare pſequantur. An antè ſuffi
ciat ſola inrerpretatio ad excluſione pꝛeſcriptio
nis contrarij ſeu priutilegij cõtrarij an requira
tur uſus priuilegij. ¶ Glo. penul. prope medi
um dicit ſolum impetrationem ſufficere. Inno.
nariat. primo enim dicit hanc concluſionem ſeu
tacitam renunciationem ꝓcedeꝛe ex uſu:ſecus ſi
impetrans non fuiſſet priuilegio uſus.æ poſtea
dicit hanc efſe ueritatem ꝙ impetrando contra
rium priuilegium primo renunciare uidetur. re
nunciatio enim fit ſecundum eum non tantum
expreſſe ſed etiam tacite. C de teſta madi.l.i. =.l.
fi ⁊ quocunqʒ iudicio.ff. ð̊ acqui.bere. recuſ iri
Ideo Jo. an uidet᷑ ſũ nãdo decretalẽ requirẽ
uſum. Ego uero acquieſco priori dicto ut ſuffi
ciat ſola imperratio: quia ſolus ammus ad re
nunciationem iuꝛis ſui ſufficit l.ſi qͥs in. dria
.ff. de acqui. poſ.æ. v.q iij.ſumant cuʒ ſequenti
qui ſatis preſumitur ex impetratione iuris ↄtra
rij.ar.c.ij.de renun.li vi.æ iudicio meo ꝓbatux
hic in fi.tex.dum dicit preſertiʒ cum fuẽeit nſus
⁊c̃.nam dictio preſertim ex proprio ſignificato
denotat idem in caſu contrario: nt nõ. in. c au
ditis de elec.⁊.c.qm frequenter ut lire non con
teſt. æ hec notabis.¶Sed contra predicta æ
contra tex. oppo. uidetur enim ꝙ abbas impe
trando priuilegium contrarium non potuerit
renunciare iuri iaʒ eccleſie queſito per pꝛeſcrip
tionem:ar. in.c. fraternitatem de dona.z. C de
tranſac.preſes ⁊ ff de pac.l.contra iuris cimiliſ
regulam ꝛ. ff. de donati l.filiuſfamilias: ubi di
citur ꝙ conceſſa libera adminiſtraone alicui
nõ intelligitur ei data poreſtas dilapidandi uel
donandi nel pactum gratuitum faciendi So
lutio dicit Innocentius ꝙ maioꝛ ⁊ liberioꝛ eſt
poteſtas prelatoꝝ q; alioꝝ adminiſtrarorum ſi
cut apparet ex decꝛeta ceterum de dona. quaſi
ſentiat ꝙ contraria loquuntur i adminiſtratõe
alijs q; pꝛelatis conceſſa. Sed per hoc non ſol
nitur contrarium de. c fraternitatem de dona.
nbi dicitur ꝙ prelatus poteſt eccſeſie conditio
nem meliorem facere non autem deteriorem.
Ad idem adduco norabile dictum eiuſdẽ In
nocen.in capitulo accedentibus de exceſſibus
prelatorum: ubi inter cetera dicit ꝙ ſiue ſint
conſuetudines ſiue cõſticutiones ſiue pꝛiuilegia
bonorabilia nel unlia eccleſijs illa nunqᷓ; niden
tur illi decretali renunciaꝛe per unum actũ uł ꝑ
plures:quia etiam ſi expꝛeſſe uellent renunciare
nõ poſſent.allegat dictam legem preſes ⁊ dictã
.l. contra. J. fi.¶ Et ſubdit ſi boc caſu omnes
de capitulo nellent facere aliquid contra priui
legium nel conſuetas conſtitutiones ſuas:unuſ
ſolus poſſet contradicere.ar.in caplo.i.de hbis
qᷓ fi.a ma. parte eapi.⁊ forte ob hoc dubitauft

/
SD - .
W.. 4Gaz- pale nrna n .

u Gſerprr,

α at Asuter , Ne 2

NC& ſman: nͤ,„D, Bern We⸗ p oſſ ſ. g .3
Daakanbe naprſich.

¶ De preſcriptionibus

Inno. ſubiũxit bic ꝙ ſi ex tali renunctiatione
ledereiur enormiter monaſteriuʒ: dabit ĩ itegrũ
reſtieutio de ĩ teg. reſti.c.i. ¶ 2 ſolun Jo. an. di
ſtinguendo irer renunciatiõem ſeu donationeʒ
magnam ? paruam: ut le. æ nõ i. d. c ceteꝛum 6
dona. z. c. apoſtolice. e. ti. el poteſt ? tenio
dici ſᷣm Inno.ꝙ ideo tenuit bec renunciatio:
qꝛ ex cauſa facta fuit:ut.ſ.abbas fugeret idigna
tionem dioceſani. ar. c. contꝛa moꝛem. c. di. ?.ff.
de ſeꝑa. l. i. F. illud ſcienduʒ. Cõcludẽdo pᷣdicra
dico ꝙ aut qritur an platus poſſit cum enormi
dãno eccleſie renũciare iura ipſius eccleſie z di
cẽdum ꝙ nõ:ut ĩ.d c.fraternitatẽ ⁊ i. c. conſtitu
tus: 2 qdᷣ ibi nõ ã ð elec.?⁊ ꝑ Inn i. d. c. accedẽ
tibus. Aut querit᷑ nunqͥd poſſit cum leui pꝛeiu
dicio ⁊ dicẽdũ ꝙ ſic: ut ĩ.d.c.ceterũ ⁊. xij.q.ij.
terulas hbec ueꝛa niſi ꝑ pacrum ł tacitam renũci
ationem redeat᷑ ad ius cõe. tũc. n. puto preiudi
cari eccleſie non habita diſtincriõe iter preiudi
cium leue ⁊? gꝛaue.ad hoc tex. notabilis in.c.i.
2.c fi.de pac.li. vi:? qdðᷣ põit Fre.conſi. hxxiij.
alias. exij in fine ⁊ hoc caſu põt intelligi iudicio
meo iſte tex. An antez in bac renunciatione
tacite uel expfle exigat᷑ cõſenſus capitul Inno.
primo ſentit ꝙ ſic dicit enim nõndum ꝙ hec re
nũciatio de tem parua libenate.ſ ꝙ a quocũqʒ
uult accipiant clerici eccleſiaſtica ſacꝛamenta na
let ẽt ſi ↄuentus cãm ignoꝛaſſet dicꝛũ.c. ceteꝝ:
quod ẽ ſingulariter nõndnm. Doſtea dicit poſ
ſe dici ꝙ hic iternenit cõſẽſus ↄuẽtus qͥ ſemper
preſumit᷑ J. de his qᷓ fiunt a prelatis.c.ea noſcit̃
utrũqʒ dictũ eſt neꝛum in ſe ⁊ ſic limitada ſt dic
ta Inno.in dicto.c.accedẽtibus.¶ Vltima ps
glo.ẽ facilis ⁊ hodie expedita iĩi.c.i.e.ti.li vi.ſʒ
extra glo.qᷓro cõmuniteꝛ r̃ qd hic abbas ↄue
niebat epm iterdicto reiinẽde poſſeſſionis.epᷣs
vo ↄuentus recõuenit actoreʒ iterdicto recupe
rande queritur nũc accumulatis ꝑ actoreʒ ⁊ re
um his interdicus de modo ſniandi./Solutio
bic Inno. in hoc multum inſtat: 27 quia ponit
materiam quotidianam eam ꝓſequar ? ꝓ clari
ort expeditione ſciendum ꝙ aut actor ſolus ꝓp
bat intentioneʒ ſuam: ut quia ꝓbanit ſe poſſidẽ
tempore litis conteſtate æ tempoꝛe turbationis
quod ẽ neceſſe:ut iſti de iterdic. ꝗ hodie:⁊ tũc

P eo feꝛtur fnia. dũtaxat:ut in.c.lʒ de pꝛoba.(·

Aunt reus ꝓbat ſolus ſpoliatiõem ⁊ pꝛo eo feꝛt
ſententia ad limites petitionis. aꝛ. bic. Aut uteꝛ
qʒ nititur ꝓbare intentionem ſnam. ſ. actoꝛ tur
barionem et reus ſpoliarionem Et tunc ſi priuſ
conſiar de turbarione qᷓ; de ſpoliatione ꝓnun
ciabitur prins pꝛo actore iterdicto retinende.⸗
peſcerur enim reus a murbatione donec ſenten
tietur ſuper interdicto unde vi m Inno. alle
gat.c. cum neniſſent de inſti.quod ſatis placet
ut interim euiretur turbano z ſcandalum.ar. in
l.equiſſimum. ff de uſufruc. Aut ſimul liquet
ꝓ utroqʒ quia actoꝛ pꝛobat poſſeſſionem et tuꝛ
bationẽ reus uero ꝓbat ſpo liationeʒ:⁊ tũc ant
proba ꝙ im ab aſio poſſidet.i. ꝙ alinm illa re

ſpoliauit ⁊ ñ ꝓdeſt conuẽto: quia ñ̃ poteſt ſe de
fendere cum iurꝛe tertij. tex. eſt apertus in. ! i. .
nti poſ.in fi.?æ hoc ideo contigit quia ius teri
n excludit ꝓrſus ius agendi:ñ eꝛgo ſequit 10
liaui alium: eꝛgo tu potes me tuꝛbaꝛe.ſacit. bo
na fides.ff depoſit: ſecus autẽ eſſer ubi ius ter
tij p: orſus excludeꝛet ius agentis:tunc enim po
teſt opponi de iure tenij: ut l. cum ſeꝛuum. C. ö
ſer fugi nõ. Hr. in. d. 1. i. . fi. quod eſt noran
dum. Ad hec ꝛeducas ꝓlixe nõ. ꝑ Jo. an. in.c.
mandarum de reſcrip. ubi diſcunt poſt aliosſan
7 quando liceat de iure tertij ꝓponeꝛe. n
probat conuentus ꝙ ab eo poſſider ui ? boc c4
ſu Inno ponit op. Quidam enimn dicũt ꝙ fer
tur ſñia ſuper utroqʒ ſed executioni n mãdabiĩ
ſñia niſi ſupeꝛ interdicro unde ui quaſi ſentetia
reſtitutoria trahat ad ſe ? abſoꝛbeat ſniam ſupꝑ
turbatione ar. in c cum dilecius de cã pol. p
prie. E ut refert Inno. dicum ꝙ hoc cau
nulla ſñia fertur ſuper interdicto uti poſſidetis
2 ita itelligunt iſti.l i S fi prealle. ubi dicitur
ſi aliquis ui aut clam uł precario ab aduerſaꝛio
poſſidet ꝙ non debʒ nice re in iterdicto uui poſ
ſideris:æ exponunt illa neꝛba id eſt nulla ſnia ſu
per iſto interd cro debet ferri. Sed primi qui te
nent ꝙ ſententia debet ferri quod ẽ tutnius im
Inno. exponunt iſta ueꝛba.l.que dicunt ꝙ poſ

ſeſſor non dʒ uincere hoc caſu.ſ.cum effeciun qi

illa ſententia non mandabitur executioni quod
tamen tunc tantum opnnent ſecundum (Ynno.
quando conuentus uti poſſidetis ꝛccõueniebat
acrorem interdicto unde ni. ſi enim aliter uelles
intelligeꝛe illam legem ſcilicet quod interdiciuj
uti poſſidetis non comperit contꝛa ſpoliatorem
cum effectu: æ ꝙ ꝛeus poſſit excipeꝛe ðᷣ ſpoliano
ne ſua ſequeretur hec abſurditas ſecundum enʒ
.iſ. ꝙ nulla ſnia ſuper iterdieto uri poſſidens fer
ri pofſit ꝓbata ſpoliatiõe:qꝛ ſi ferreĩ ſuia ꝙ re
us qui probanit ſpoliationem ceſſer a moleſtia
expreſſe contradiceret.d.li in fi.ubi dr ꝙ ac
tor non debet uincere probata niolentia uel di
deſt nate ſeu pcaria poſſeſſione. Si ueꝛo iuder
abſolueret reuʒ ſpoliatũ ab impentione actoris
hoc ẽr nõ poteſt ſtaꝛe:qꝛ p ↄſequẽs ↄcedeꝛet ꝙ
moleſter poſſeſſoꝛem quod ẽ falſum. cum eriamn
pꝛedo ſit i ſua poſſeſſione defendẽédus: ut. 5.ö*
ſti. ſpo i His. Item ſi liceret eidem ſpoliato tut
bare eadem ratione ? ſpoliare quod fallum eſt
quia eriam ipſi priori ſpoliatoꝛi compenit inter
dictum contꝛa ſecundum ſpoliatoꝛem ? primo
ſpoliarux:ut in prealle.decꝛe.in litteris ei quo
ibi nõ. Item ſecundum eum per predictum mo
dum agendi. ſ. uti poſſidetis? excipiendo de
ſpoliatione non fiet reſtitutio ſpoliato: qꝛ nec
ad hoc actum eſt nec interdictum uii poſſidetis
inſtitutum eſt ad poſſeſſionem ꝛecuperandam.
Item ſi conſtat ꝙ malefacit iſte ſpoliatus G
rurbat poſſeſſoꝛem ergo debet puniri. ¶E
diceres forte: ut aliqui inaniter ſonmußel
quod punietur per alias acliones ſcilicet pe

ſ ims boc iterdicu
untalu n acoken ern
ac 4 Ciauonemtoa
lieis comeRanoder

. .
Sin ſectdſiter eiam⸗

nedntweſd ulſta ainn
cimn eotipſſuine

tia non randavirur ecutionl ar.l.en

ius be cn hol. ghlie⸗ ac bie breue

ſöen pot reint totg ſn o Nc
1orn id verbi reetanein iol i ſhbi
iina. Bor.it idlmmſfnlu⸗
denwwntrr ain ar nd/fi
r boſins ui Am ſpnmni⸗ lone
jetauiuen n tot iuemo mi poſſe
ecihito uiere oſiciur gb enepi
orotorecſe emminunds ame tiis conte
toremſed poſeaad merinn uuſe vigne ad
Dos Eſchnice. am Ktanne iren comneſtan
Oprinarewr non oſſen Aſckenuve prunce
Inc.uorfamurnon comnecn. Baienr
lonctaclinprin.udi preor Citir nig fen n
uominns poſtdens unipolſidedaſ non ui
tlam ner preegrioer ſchahlit teſpeam ad
Enitie tenpus 2 ad proctſiim ni unnen
lſfie aningit nid unsumppporinrlo
e niamnactionis net rtan Aor
i no tanen coſigit unum ſinguiere
p eſ e ireno onm findman In
tens ceiam hoſſeinaniegte Caiecſoxe
qnmngoennaz ner enemr imnmilo ni

lisſec epellere non ſcer nic

lin coytinent
Haum iglun frgen inenn.

2iarto
or ſu cdiet energ i ꝛtolncen

ad n doſſee
m irtigm ſi i Nelethidanre

alnis n au Clun okoreennorb Abettu
Noſtch gwot iarn igten
ſdenart ponun, in venn nolaſiet
Mimmvodba ſn Gen ein ⸗
vr nmmuir octe, in vod imtts
Iro apmn ſn bie Jnr
ſr mro; uinen ho n n fſegn
huennu non mundubimr oruuton, vo
mmmie unmmn opnnent ſundun n,
mlo conmwentus un poſſldens Nönenteher
woren imercien wmde i Acninalta wdes
lger Wamegen Cluen did medon
Poſtöris Non nheit Gmſpcaamen
n ſecnet wnshöt angeedſite
ne ſn ſeperan det ainiwtu
Lo nul ſin ſoher imden lin i
ndoltt ddn holiniei 4
Anit ſPokatooen teſcnd

vece el Alin Kod N

a.
ce conrachen
Tn dedet vincele Vrbnnn enn
me u earin Poſſchoe. gn
abſolveret ranz ſpolati d ſpanti

en rNenish
ino oſcſ ſr ad/ 4
kein poſſeſom oc non
voſriln veſſen
es. Nian ſ leenel
alen onet poine

ſori oltun

uſomdm ſplunn.,

cna aum hiif,
con vitſon,
aumt⸗ ſckmn
1 . n
ſo⸗ Jm ſcndnman 1
br nllu ſcen /
dum GNſtn
enon. nn,
ſolaononj nlchten rnin
Abot almj vſeſinmn

6 oe ,
nilticl
eba ,

ℳ.

pꝑ actionem iſuriarum łp offieium iudicis ceꝛte
boc ñ ꝓcedit ſᷣm ipᷣm qꝛ actio iniuriax ẽꝓdita
ad uidictam tm.unde per boc ñ ↄſequeret᷑ poſ
hor ꝙ ceſſetur ab eius moleſtatione. q̃re conclu
dit Inn. ꝙ uerba illiꝰ...i.ĩ prin.⁊ ĩ fi.ubi dĩ q
poſfor ni obtinebit in interdieto niti poſſidetis
3 iſtum quem ſpoliat ſic eẽ itelligenda.ſ.ſi reus
ſte litem conteſtatam excipiat agenteʒ ĩteꝛdic
to uti poſſidetis non eẽ audiendum:niſi prius
reſtituat rem de qua agit᷑ qᷓ reũ prius ſpoſiauir.
ad hoc.c.ſuper ſpoliatiõe de oꝛ. cog.ł ſi diꝛecte
Pponat iteꝛdictũ un ui õ agentem niti poſſiðtis
uult ergo i effectu ꝙ conuẽtus hoc iterdicto bʒ
dquplex remedium. primum nt actorem expellat
ab agendo pꝛoponendo ſpoliationem ſuam per
uiam exceptionis ante litis conteſtationem:ſecꝰ
ſi poſt ar. eorum que le.⁊ nõ.i.c.ii.⁊.c.fi.de or
di. cog. Secundum ut diꝛecte contra actorem iĩ
tentet interdictum uñ ni ? ꝓbata ſpoliatõne ob
tinebit ipſe ſolus in effectu:licer etiam ꝓnuncia
ri debet ſuꝑ interdicto uii poſſidetis:ſed ſenten
tia non mandabitur executioni.ar. c. cum dilec
tus de cau.poſ.⁊ ꝓprie.⁊ ad hãc breuem ↄclu
ſiõem põt reduci tota iſta glo. Innoc.ſed uolui
tota ſua nerba recitare:ut nidᷣaſ ſua ſubtilia mo
tiua. Bar. ãt i. d. l.prima. S. fi. non placent hec
dicta ponderat enim tex.in. d.l.i.in fi.iĩ eo di
cit ꝙ poſſidens ni clam uel precario a cõuento
n debet uincere in hoc interdicto nti poſſideriſ.
ex hot ei uerbo nincere oſtẽditur ꝙ h exceptio
non eſt preciſe examinanda ante litis conteſta
tionem:ſed poſtea ad merita cauſe uſque ad tẽ
pus diffinitiue. nam ſi ante liem conteſtatam
examinaretur non poſſet diffinitiue ꝓnunciaꝛi
in.c. quoniam ut li. non conteſta. Ad idem tex.
iuncta.l.i.in prin.ubi pretor dicit uiʒ fieri neto
quominus poſſideas uti poſſidebaſ non ui non
clam nec precario:et ſic habuit reſpectuʒ ad dif
finitiue tempus ⁊ n ad proceſſum.nil tamen ſpe
cifice attingit quid iuris cum pꝛoponitur ſpolia
tio per niam actionis nec ndet ad abſurdita
tes Inno. tamen colligit unum ſingulare diciũ
q eſt de directo contra fundametum Inno. di
cens deiectum poſſe inquietare deiectioꝛem ſuũ
quandocunqʒ nec tenetur interdicto nti poſſið
tis: ſed ꝛepelleꝛe non licet niſi in continenti.l.iij.
.F.cum igitur.ff. de ui ⁊ ni.ar. æ.c.olim de reſt.
ſpo.⁊ ita dicit teneꝛe gl.i.l.una.C. uti poſſidtis
quod ẽ mẽti tenenduʒ. do. An. ſequitur Bar.
nt exceptio ſpoliationis poſſit opponi hoc caſu
etiam poſt litis conteſtatõnem. Item dicit qð ſi
ſpoliatio fuit deducta per uiam actionis z ꝓba
ta ñ eſt ꝓnunciandum ſuper interdicto uti pol
ſidetis:dummodo dicat conuentus non eẽ ſen
tentiandum licet aliud ſentit Inno. O(onetur
qꝛ hec exceptio ſpoliatiõis ẽ pemptoria que po
teſt quãdocũqʒ opponi æ quia i exceptionibus
ſufficit ꝓponi factum ex quo colligitur exceptõ
7 qſi directa contraria actio habet finem excep
tiois quãdoqʒ negat ins agẽdi. nam ſi dicis te

Be preſcriptionibus

dũm:ego ↄdico me dũm iʒ agẽdo excipiẽdo te
dam nõ ec: z qꝛ notorie conſtat agentem nõ ha
bere ius agendi: poteſt ? debet iudex ſementia
re pꝛo agente recuperande ⁊æ nõ pꝛo agente uti
poſſidetis. Item quia inanis eſſz illa pꝛonuncia
tio ſi in eſſectu non mandaretur executioni: ſi i
ceret turbaꝛe:liceꝛet ſpoliaꝛe quod eſt falſum.q.
c. in litteris: quia aliud eſt in turbatione quaʒ
in ſpoliatione uel econtra.ſpoliatio enim ſecun
da purgat uicium prime ſpoliationis: ſed non
turbatio: ⁊ quia pius eſt ſpoliaꝛe q; turbare nõ
obſtat ꝙ ſpoliato detur ꝛemedium ad recuperã
dum fortius dabitur ad deſendendum: quinim
mo ſecundum domi. An. fortius datur ad re
cuperandum ꝓpter rõnem pꝛecedentem nõ ob.
q iniuſte faciat turbando quia ibi iuſte facit do
nec liqueat ðᷣ niolentia ſed iuſie facit ⁊ leciſſe cẽ
ſetur factum hoc liquidato: ⁊ hec ſatis placet. ſʒ
conciudendo latius æ clarius/dico ꝙ triplex re
medium competit conuento uti poſſidetis qui
Pretendit ſe ſpollamm ab actore. Wrumuz ut
eum ꝛepellat ab agendo excipiendo de ſua ſpo
liatione ante litem cõteſtatam. 2 hec exceptio di
latorie pꝛopoſita operabitur effectum repulſiuũ
non quia detrahat inri agendi uti poſſidetis cũ
non opponatur peꝛemptorie: ſed ex priuilegio
tributo ſpoliato non enim compellitur reſpon
dere ſpoliatori ante reſtitutioneʒ:ut in.c.ij. i fi.
de or. cog. ⁊ hec exceptio ad effectum repuiſi
num agendi debeat pꝛoponi ante litem coõteſta
tam eſt tex. iuncta glo. in. c.i.ij. qij ¶ Secũdũ
remedium eſt ut de expoliatione excipſatur per
emptorie.⁊ ſic poſt lirem conteſtatam uſqʒ ad ſẽ
tentiam:ſed donec fuerit in cauſa concluſum
dictam.l:i.in prin.æ in fi.ff. nti poſſidetis.que
probata debet actor ſuccumbere:ſed non liet ꝛe
ſtitutio conuento ſi hoc non competit: quia or
dinata ad finem repellendi non conſequunmr
effectum conſequendi:ut ꝓbamur i. d. c. ij. ð or.
cog non obſtat ſi dicatuꝛ ꝙ ſecundum hoc lice
bit ſpoliato impune illũ moleſtare: quia dico ꝙ
aut iſtum moleſtat in poſſeſſione ſub tracta ⁊ f
habet ſpoliator:de quo conqueratnꝛ cum poſ
ſit ſibi pronidere reſtituendo poſſeſſionem uio
lentam ⁊ ipſe fuit æ eſt iſius wmrbationis cauſa
non enim uoluit pretor talem in nioſenta æ ini
qua poſſeſſiõe defẽdere ne ſit iniquitatis fautor
2 ne inde ꝓcedant iniurie. unde iura noſcuntur
in capituio qualiter æ quando de accuſatio. =.
meminimus. C. und. vi. æ het potuit eſſe ratio
decidendi in dicta.l.i. ubi dicitur ꝙ talis niolẽ
tus uel clandeſtinus non debet ĩ hoe interdicto
uti poſſidetis nincere: ſicut in ſimili iura man
dant actorem in poſſeſſionem rei petite mitti:
ut reus cõmmax tedio affectus ueniat reſpõſu
rus:ut in capitnlo quoniam. S. in alijs ut lit.nõ
conteſta. Tertium remedium eſt ut conuen
tus deducat ſpoſiationem ſuam directe propo
nendo interdictum recuperande: ſicut uidetus
feciſſe epᷣus hic. quo caſu pꝛobabiſiter poteſt de

1

ſpaliat

eISr.

riove

4.

6

9 cα* vi rop Beik Jie⸗ Pienbu

„

KQS ſ „Aniv „7„ pbanid. ſe Peſſusn

— ¹

A

Pwarwr

¶ De oreſcriptionibus

modo pꝛonunciandi dubitaꝛi utroque pꝛobante
intentionem ſuam. Opiniones binc inde ſupra
nidiſtis:mibi placet oppinio ut ñ ꝓnũciet̃ ꝓ ac
tore ĩ iterdicto uti poſſideris: qꝛ ex ꝓbatiõibus
cõuẽti claꝛe cõſtat ꝙ ſibi ins non cõpetit.uoluit
n. pretor ĩ hoc iĩterdicto uti poſſidetis ſubueni
ri niolẽto poſſeſſoꝛi ſpoliatũ dicta.l.i.Et ſatis
ẽ ꝙ cõſtet illum uiolẽtum poſſeſſoꝛem.ar.c.ecce
.xxiiij. q. iij. Item reꝰ petẽdo illi poſſeſſiõis rſii
rutiõeʒ ſatis ur̃ excipere:ut ꝓ illo ñ ꝓnũciet:ꝙ
q uult ↄſequẽs uult z antecedẽs.l.illud.ff. de. ac
qui. here.æ.c. cum. M. qð ibi nõ. de ↄſti. ⁊.c.
ex parte de ſpõſa. nnde poteꝛit iudex ſic ꝓnũcia
re:qꝛ tu actor ꝓbaſti poſſeſſioneʒ æ tuꝛbatiõeʒ
eꝛat ꝓ te ꝓnũciãdũ:ſj qꝛ actoꝛ ꝓbauit ꝙ ni ab
eo poſſides:⁊ petijt ſibi poſſeſſionem reſtitui io
eũ reſtitnimꝰ 2 te cõdẽnamꝰ ad poſſeſſiõem libẽ
relaxandam:æ hec ſufficiant in hoc articulo.
UWlitio quero qꝛ tex.i.d.l.i.ff.uti poſſidetis dicit
ꝙ nõ dʒ actor ĩ hot iterdicto uti poſſidetis nin
cere contra reũ a quo poſſidet ui clam uel pre
cario qn dicitur actoꝛ ſic poſſidẽ. Soluno dicit
Inno. ꝙ licet Aʒo iĩ ſũma uii poſſidetis faciat
magnas difficultates ĩ expoſitiõe illoꝝ uerborũ
ipſe tamẽ Inno. ſic ſimpliciter dicit exponẽdo
poſſideo a re vi.i.uiolenter tibi abſtulit ⁊ ſic de
alijs Mar.i. d.l.pꝛima. O. fi. dicit ꝙ ſalua fuerẽ
tia Inno. labor Aʒonis nõ fuit indebitus cã ẽ
Fm eum:qꝛ ad boc ut iſtud iterdictum alicni cõ
petat neceſſe eſt ut ipſe poſſideat.un ſi ego poſli
deo vi.clam uel pꝛecario quomodo potes iu a
gere contra me ſi non poſſides.⁊æ ideo laborat
multum Bar. ? in ponendo exempla ꝙ uterqʒ
actor.ſ.? reus poſſideat ⁊ eoruʒ alter poſſideat
Vi claʒ h precaꝛio. Sed ꝓfecto paꝛcat mihi reue
rẽtia Bar.lʒ hoc poſſit cõtingẽ nõ in ẽ neceſſe
qꝛ iterdictum uti poſſidetis dat᷑ nõ ſolũ iter du
os qͥ cõtendunt paꝛiter poſſidere: ut.l.ſi duo in
prin.ff.uti poſſidetiſ legirur æ nota.in.c.licet de
ꝓba.ſed ẽt datur poſſeſſori ad tuendã ſuã poſ
ſeſſionem contra aduerſaꝛium qui eum turbat ?
iquietat:lʒ nõ poſſideat nec poſſideꝛe contendat
ur i. d. l.i.F. eſt igitur.legitur 2= nõ.i.d.c.licet in
glo.i ꝓbo uti poſſidetis ⁊ ĩ.c.andira ðᷣ rſti.ſpo.
qua ꝓpter:tenendo ꝙ actoꝛ ſolus poſſideat cla
re patet expoſitio illorum uerborum ſecundum
Inno ſpotes enim a me uel ab alio vi poſſdere
qꝛ me a poſſeſſione deieciſtiſclam quia me abſẽ
te clam fuiſti poſſeſſionem ingreſſus/ precario
qnia ad preces cõceſſi tibi m poſſideres. Si
poſtea contꝛa me te in poſſeſſionem turbantem
agis hoc interdicte uti poſſidetis. potero exci
pere ꝙ vi clam uel precario poſſides:⁊ ſi a me
deberes ſuccumbere ſi ab alio ſecus:quia quo
ad me libeꝛe et iuſte poſſides dicta.l.i. in fi. et
ſecundum hanc uiam res eſt clariſſima. Sed ſi

teneꝛemus ꝙ uterqʒ poſſideꝛet. ſed alter ui clam
nel precario qdð eẽ poteſt. d.l.ſi duo ĩ prin. tunc

eſt difficultas in proponendis exemplis: 2 foꝛte
Hcaſu laboꝛauit Aʒo.led dit bꝛeuit᷑ ut nõ.ĩ.d.

l. i. ni aur clam alter poſſidet. Si ego erm
dominus:alius eꝛat fructuarius qui poſſiceb⸗
naturaliter. tu iuiſti æ fructuarium deieciſi at
ceꝛte poſſides a frucmnaꝛio non a me dino Pie
nterqʒ noſtrum poſſidet. ego ciuiliter 2 in ate
raliter: æ uterqʒ noſtrum eſt tuendus in Poſſ
one: quia tu non debes me turbare in Polſcqh
one mea ciuili:nec ego te in tua natuꝛali Sed
ſi tu poſſides ui aut claʒ a me naturaliter dbe⸗
ſuccumbere:ut in.d.l.ſi duo ⁊ in eiſdem erm
nis pone exẽplũ qñ alt᷑ poſſidet iuſte.ſ ꝛeſpecin
inſte ciuilis poſſeſſionis: alter clam nel precario
reſpectu naturalis. Reſpeciu uero eiuſdez ſpeci
ei poſſeſſionis non poteſt hoc contingeꝛe: quia
duo eãdem rem eodem modo inſolidum poſſi
dere non poſſunt: ut in.d.c. licet de proba.
Quid aurẽ ſi de facto uteꝛqʒ pariteꝛ pbauit ſe
poſſidere inſoliduʒ. dic ur dixi in. q. c licet et .
hec habes clare hunc aꝛticulum. Muerit iſn
per Inno an ſentẽtia pꝛo poſſeſſoꝛe lata in iter
dicto uti poſſidetis:pariat exceptionem ꝛei indi
cate:ſi idem contꝛa quem iudicatum fueꝛit agat
nunc pro eiſdem rebus interdicto unde ui.et
reſpondet ꝙ non:quia alia eſt actio:? ad alind
agitur nunc qᷓ; prins.ff. de exce.ꝛei iudi.:.cum
querituꝛ cum onabus ſequentibus ⁊.5. de teſti.
cauſamqʒ inter iconomum. Et quia ſententia in
dicis primo lara in iteꝛdicto uti poſſidetis ii p
hibet moleſtationem iuris ſed facti qdin poſſi
det. hoc autem conſtat ꝙ re euicta ab eo iamũi
poſſidet.illud autem ceꝛtum eſt ſᷣm eum ꝙ isqꝗ
interdicto nti poſſidetis ſuccubuit poſſit ꝓpoe
rei nẽdicationẽ:quare ergo ſimiliter ꝓone in
terdictum umñ ui nõ poterit uel aliaʒ comperent
geriõem. diuerſitatis rõ nõ apparꝛet. ergo ide eſt
dicẽdum. C. ð libe.prete.⁊ exhe.l.i. Si autem
ñ egit uti poſſidetis:ſed confeſſoria perens ad
uerſarium a ſua moleſtatione compeſci 2 obii
nnit:tunc reus ñi poterit agẽ uñ ni uł alio inter
dicto 2 ẽ rõ ſm eum:qꝛ ĩ prio iudicio fuit cdie
ſoria intentata actum fuit de Ppꝛietate qᷓ piudi
cat omnibꝰpoſſeſſoꝛijs . de cã poſ.? ppꝛie ci
dileccus ꝙ autem confeſſoria ſit actio in v in

his incorporalibus probatur in .l. ſ ſon laſ.
ſi ſerni uen ⁊ in. S. ? 3 iſti de actio.¶ Altio 4

να tra doctores h qꝛif qd ſi actoꝛ ſuceubnit:gin

ꝓbauit ſe poſſidere nunquid debeat condemna
ri reo in aliquo ſaltem: ut eum de ceteꝛ0 in ſua
poſſeſſiõe ñ moleſtet. glo.i...i. C. uti poſſidenis
dicit ꝙ non:ſed reus debet ab ſolui. latius hot
pꝛoſequit᷑ Mar. in. d.l.i.ff. eodem dicens quod
aut reus abſoluitur:quia actor non poſſidet: et
tunc actor ad nihilum condemnabitur ꝛeſpectu
poſſeſſionis. de qua agitur quaſi ſecus reſpeciu
expenſarum.nam in his diſtinguendum: ut no
tat. in capitulo finem de dolo et comumcia.
Aut reus abſolnirur: quia docnit ſe polaee
et tunc diſtinguituꝛ: aut enim docuit ſe poſſi
dere iuſte: æ poterit actori imponi ſilentium.
ne cum de cerero moleſtet. 1. circa. fl. de proba.

ſ
ull irl.
Gnlontn 9 nüche

Ue
ng
. oumni mn ihh, t ghot
e n niſit 44
1 m di i oi an
i niani ſ(, 1 –
8 u i 4 l nrhor
ncorek tch polli ge
Nir orkcrecit in di
pnno unnuln uc
6 lo ſi

li rcſberch bimẽ ſpeſia lnen
ſider e quo ars anllo nie in
anplontn nr ene mnn

bauep Br ndifa Ma. fal
cans keonhs Mab. 4

Bonumomne,

Vpor mie ſcei nnlo enpore pſenb
iyupnmunter unnaturtſed per bor ſumm
onm abiinlacere de nono ſe en dun eſi
Mronlann e. iglann. Ydeo eenus iunn
ſc. Meciſoro enonico ner cuti ler d
Dno c;miafileboc ict Dinidurii
paues in puinn ponitconſtimnionis cünin
Oſhmutioemn: ibi nodsli in enng ifert er a
ſbi acan pari concodit ibi un
principfüc onne nod none er⸗
nuune in umpnſlmm
Nii.ifl.ave epone nr phene Ptegnung
mwiſgigabsth en gumat
lelimanbi ſur lpennſnmn
ctums gome got aliim ti
tunn. unde caplt bie fieg P oliign
biego i e d . eu toni,
.lhiigenin reigline iin orſen
lnn 3Aeinmnr öpettiti .li N
rto non inre dr, A.
nogis caplatnr ar ſukn n⸗
ſher iage imniaumn W
ſanto noh ſznodis an lcie

caeſtidan onnnen temn ini
nune procſten ſevns inmngſco Ni
ſonde g ongli lick wotgt
agiur mnr ſy gins f de alte nelin
qucnim um oobus ſgennbls 5 det
auſamp inrr ooſonnm Crgne nmnn
dis onno uum irimmiino n voſcain
bba molſtunonen inis u fni do N
g boc umn conſtar eenian ob o N
wider lndamen cemun et in mg ſ6
Krraido ni oſtceis ot olt Nrei
inienioneannen Enlnet Noenn
õ
Aaiden Einoſimis drd mrm ethli
icidmn 5lbe rerncheli⸗ An
iegirui ſoſſieisſeh wiſtden
Perſuiun aſn wcrineunt
rirmne tenis i poteit en 8
aotitd in mnqni ffo ſllih

de pplain,
1imennn acunn fül de cn
ſoria imn ſbisir tr

4⸗ y 5 cririle rlle p W◻ ſ TnR it ale,Sa A

De preſcriptlonibus

M bñ hoc dictum ſentit. n. ꝙ;ᷓ ſi ſuꝑ libello
actoris reꝰ ꝓbat de lure ſuo ẽ ꝓ reo ꝓnũciãdũ
lIʒ expreſſe hoc ñ petieiit ð quo uide quod pleñ
dixi in.c.ex conqueſtione de reſti.ſpo.Si auteʒ
docuit ſe poſſidẽ ſimplicit᷑:tũc ſecꝰf̃jmn eum quia
poſſet eſſe ꝙ poſſidet ab adueꝛſaꝛio ui uł clã uł
precarioꝛhoc mihi ñ placet donec aliud appare
at.poſſidens preſumirur iuſte poſſidere ut.l.fi.
.ER. de rei uen. Item tũc poſpoꝛ non dʒ in hoc
iterdicto uincẽ cum appareret ꝙ ui uel clam uł
precario poſſidet.d.l.i.ĩ pn.⁊ ĩ fi.ſecꝰ ergo nbi
ñ apparet de iniuſticia poſſionis.ſacit.d.c.licet
ð ꝓba.nam in qnbio poſfor preſumitur in bo
na fide:ut plene dixi.S.ðeo.ſi diligẽti. Aut nõ ⸗
ſtitit acrorẽ ł reñ poſſidẽ aliquo mõ: utputa qᷣa
actor erat colonꝰ ł creditoꝛ miſſus iĩ poſfionem
ex pᷣmo decreto ut.l.ſi duo.ꝗ.creditoꝛes.ff.uti
poſſi.⁊ tẽ ñ ẽ dubium ꝙ reus uenit abſoluendꝰ
ut i. d. S. c'ditores. in actor in nullo ſibi ↄdẽna
bit᷑ !pᷣiudicabit ſʒ bar.qdð itello ʒ pᷣdẽa:qꝛ ꝛcꝰ
nõ ꝓbauit ſe poſſidẽ:qnqʒ ↄtigit ꝙ uterqʒ poſ
lidet:ſʒ diuerſo mõ:ut qꝛ unus cluilit᷑ ⁊ aliꝰ nõ
lit ⁊ qlibet dʒ obtinẽ i ſpᷣe ſua ſi iuſte qͥque poſ
ſidet de quo dic nt. S. latius dixi z ad mateꝛiam
ampliandam uide plene notata i. d. c. licet de ꝓ
ba.? ꝑ Bar. in. d.l.i. .fi.=.l.ſi duo. fſ.uti poſ
ſidetis z bec notabis. Ni. ab.

yBoniam omne. n

for male fidei nullo tempore pᷣſcribit
ira communiter ſummatur:ſed per hoc/ ſumma
rium mibil induceret de nouo iſte tex. cum eſſet
prouiſum.S.eo.uigilanti. Ideo plenius ſummo
ſic. Mec ĩ foro canonico nec ciuili ualet pꝛeicri
ptio cuʒ mala fide hoc dicit. Diuiduur ĩ q̃ttuõ
paꝛtes in pꝛima ponit conſtitutionis cãm.in fa
ↄſtitutioem: ibi ſynodali.in tertia iſert ex cauſa
ibi cum gnaliter. in quarta concludit ibi unde:
Hõ principiũ ꝙ omne quod non ẽ ex fide
peccatum ẽ ⁊ ſunt uerba apoſtoli ad romanos.
.xiiij.ĩ fi.que expone ut plene ꝓſequituꝛ granuſ
.xxvVlij.q.i.. ex his ubi dar duas expoſuiones
ſed prima mihi placet ad propoſitum noſtrum:
ut dicamus ꝙ omne qnod ↄ ↄſciam fit ẽ pecca
tum. unde capit᷑ hic fides ꝓ ↄſcia: ut uoluit etiã
hic glo.i.hñs enim rei aliene ſciam preſeribere
conat᷑ ↄſciam:⁊ iõ peccat ĩ.c.lr̃as ð reſti.ſpo.
merito non iure poteſi pꝛeſcribere.¶ Quot ãt
modis capiatur fides. uide per glo. ſatis plenaʒ
ſuper Nica de ſum.tri:quam notabis. 6.
ſecundo quod ſynodus quandoqʒ ſumitur pꝛo
concilio generali concordat.c.i.de ſpon.qñque
ſumirur pro ſynodo quam facit epiſcopus.j.de

gaccu.ſicut. ¶ Mõ tertio ſᷣm uerum intellectum
papam poſſe tollere ius cinile in ↄcernentibus

animam ſeu peccatum. eſt enim in talibus ſuper
omnem creaturam:ut in. c.nouit de iudi. uoluit
HBar. i.l. priuilegia. E. de ſa.ſan.ecc.uide gl.in
ila poſfoꝛ de re.iur.ſi. Vvi. ¶ Nõ abolendam z
caſſanctam eẽ ↄſitutiõem q ebſe peccato moꝛ

tali fuari nõ põt. Ego dico q talis oflitutio ẽ
ipſo iure nulla: quia de ſubſiamia legis ẽ ut ſit
iuſta æ honeſta.iſij.di.erit autem lex. Si autẽ
tinet peccatum nõ põt dici lex. Item cõtineret
aliquod inboneſiũ quod tenet Mar. i. l. omnes
populi.ff. ð iuſti.æ iuẽ. ⁊.l.fi. C.ſi ius uel uti.
puo.quinimo talis legis ꝓmulgatio tãq; q ius
diuinũ diſponẽs ↄuincit᷑ porius errare ꝙᷓ;ᷓ legeʒ
condere.xxv.q.i.ſunt quidam: nec tali legi de
bent ſubditi parere nec obediant inferiori ↄtra
legem ſuperioris.ſ.dei.xi.q iij.qui reſiſtit 2z.c.
iulianus ⁊ ad iſtum tex.qui dicit tali conſtitutio
ni derogandum:intelligo de facto. nam de iuꝛe
eſt irrita peꝛ ſupradicta. Et idem uiderur ſi con
tinet in ſe peccatum mortale.ar.in.c.ij. de pac.
li.vi.cum ſua glo.qð renet hic do. An.facit qð
nõ.glo.xiiij.di.in ſumma.¶ Mõ. ꝙ ille dicitur
eſſe in bona fide qui non babet conſcientiaʒ rei
aliene quod clarius pꝛobat᷑ in. c. ſi uirgo.xxxiiij
q.ij ¶ Mota ultimo ꝙ de iure canonico non
ſufficit bonam fidem aſſiſtere in principio: ſed
requiritur toto tempoꝛe pꝛelcriptionis¶ Glo.
eij.diuiditur in quattuor partes. primo enim
opponit de.c.cura de iurepatro. ubi uidet᷑ cur
reꝛe preſcriptio cum mala fide glo. non ſoſuit
JYo. an. dicit ꝙ ibi ſoluitur. dic ꝙ nario modo
ſed mihi placet illa ſolutio ꝙ pꝛeſcribens erra
bat ibi in facto:⁊ ſic nõ erat in mala fide: ⁊ dic
ut ibi plenius nõ. ¶ Secundo glo. querit qñ
quis dicatur habeꝛe bonam fidem remittit ad
nõ in capitulo ſi diligenti ſupra eodẽ.dic ut ibi
plene nõ. ¶ Tertio glo. querit quid ſi actoꝛ õ
quem allegatur preſcripno nult ꝓbare ꝙ pᷣſcri
bens habnit ab inicio uel medio tempoꝛe malã
fidem. arguit pꝛo ? contra: æ tandem concludit
ꝙ debet ad probandum admitti. Sed de hoc
ego non dubito ꝙ ſi habuit illo tempoce durã
te curſum pceſcriptionis malam fidem non po
tuit preſcribere: ut hic in fine probatur ⁊æ in.c.
neniens in fi.ſupra eo.⁊ in regula poſſeſſoꝛ lib.
Vi. debet eꝛgo admitti actor ad pꝛobandum
quod derrahit ſubſtantie preſcriptionis æ interi
mit intentionem ſen exceptionem ipſius ꝛei.
Qualiteꝛ antem probabit malam fidem.dic peꝛ
ſamam que erat in loco ꝙ erat res aliena uł
ipſe pꝛeſcribens aliquando fuit hoc cõfeſſus ex
tra indicium. de quo uide per Mar. in.l. celſus
ff ð uſucap. æ dixi.S.ĩ tractatu huius ti. ¶ Vl
timo glo.queꝛit an preſcribens teneatur doceꝛe
ð titulo æ remittit ad nõ.i.c.ſi diligẽti.s.e.uide
tu qð ibi dixi æ hes tex.expᷣſſũ ĩi.c.i.e.ti.li.Vi.et
dic ut ibi.¶ Quero capiẽdo glo.iij.an ꝑ h.c.
ſint iuꝛa cinilia coꝛꝛecta qᷓtenꝰadmittũt pᷣſcꝛiptõ
nẽ cũ mala fide.glo.prio adducit iſtũ tex. ꝓ paꝛ
te affirmatia ĩ eo ꝙ tollit preſcriptionẽ canoni
cam ⁊ ciuilem non ſuffꝛagante bõa fide et banc
opini onem dicit tenere Jo. quia ratione pecca
ii ᷣm eum potuit eccleſia ſegions ciuilibns pre
iudicare de iudi.nouit.ꝛꝰ reſert glo. opinionem
contrariam ꝙ peccatimmn dbet ↄſiderari q' ad

2.
TWeaſ Sem e SrJazza i9

Raal l . .

N. hod.

—un „121

4

1

X ro= vτιt1 à 1—οατσ⅞⅓ icaiſe⸗.

Pde

ſegh er,rtte 0 Propd

W. vEâαι υO, mutle utνnaιν

. pna 1 mala ſile PTdauf

¶ De preſcriptionibus

ius diuinum nõ ãt quo ad forum ciuile: 2 fm
hanc opioneʒ exponituꝛ tex. canonica.i.cum agi
tur de re ſpiriruali pſcribẽda: ciuii cuʒ agitur de
re eiuili.i.nõ ſpirituali: ⁊ ſic tolliĩ pᷣſcriptio quo
ad foꝛum ecclaſtieum dũtaxat. . glo. reſpondet
ad opinionem Jo. quam approbat qm lex ciuil
cõſideꝛat negligẽtiam non petẽtis:ſed canõ con
ſiderat peccatum mala fide preſcꝛibentis.iõ ca
non prenalere dʒ ꝓpter aiaꝛum ꝑiculum. banc
opi.renet bic Inno.dicens ꝙ ratiõe pc canõ
potuir corrigeꝛe legem.ar.c.nouit de iudi. Idẽ
Ho.æ Jo:an.iĩ rlia poſſeſſoꝛ li.vi.ĩ gl.⁊ ĩ meꝛc.
Adquerte ubi pꝛeſcriptio cñ mala fiðᷣ cãt᷑ ex ĩ
luſio pofſidere preſcribẽtis omnes conſentiunt
ꝙ de ratione peccati ſtãdum eſt canoni: ut nõ.
PBar. in.l.pꝛinilegia. C.de ſa.ſãc.ec.nam ⁊ ipᷣe
imperator dicit qð in iſtis lex non dedignatur
ſacros canones imitari ⁊ ſic ſubijcit ſe diſpõni
canonice ĩ auctenticis ut cle. apud ꝓpri. epi g.
pe. col. vi ⁊ in.c.clerici de iudi.⁊ in.c.i.ð iura.
ca. diſpoſitum eꝛgo in hniuſmodi ſpiꝛimalibus
ꝑ canões põt dici diſpoſituʒ per leges.facit qðᷣ
de cõcubinatu ⁊ ſimilibꝰnõ Jo. an. in regula ſi
ne culpa in meꝛcu. Sed qnqʒ pᷣſcripno cauſar
ſine poſſeſſione ⁊ ſacto preſca bentis: nt in acti
onibus.debitor eniʒ nil poſſidet quod ſit credi
toris. nam łʒ rei ſibi mutuate duium habet.l.ij
.ff. ſi cer. pe. non ipſe dr̃ poſſidere actiõem cum
derur 5 eum:⁊? ſic penes ipſum creditorem. nis
aliud exemplum in preſcribenda libertate oↄtra
ſeruiturẽ ruſticam:in qua non requiritur aliqðᷣ
factum pᷣſcꝛibentis:ſed ſoluʒ negligẽtia ñᷣ ntẽtis

ſecus in preſcribenda libertate ſeruitutis urba

ne:quia tũc reqrituꝛ facuum hominis:exempluʒ
in hoc ultimo ſi edes rue edibus meis ſeruiant
ne oltius tollantur ł luminibꝰ edium meaꝛum of
ficiatur: æ ego feneſtras meas ꝑfixas ⁊? clauſas
habneꝛo: iia demum ius meum amitto: ſi tu
per hoc tempus edes tuas altius ſublaras ha
bueris non ſic iĩ ſeruitute ruſtica.nam ſi bhabes
ſeruirntem edi peꝛ fundum meũ ⁊2 per magnuʒ
tpᷣs hac ſeruitute nõ uſus fuiſti:illam peꝛlis:et
ego acquiro ſine aliquo facto meo libertatem ĩ
lundo meo. bec ꝓbantuꝛ in.i hec autem. ff. de
ſerui.ur.pred.⁊. ſeqᷣtur. S. ſi uiam cum ſequẽti
ff. de uſucap.¶ In iſtis eꝛgo caſibus dubita

— — — 10 . . . . g
Td n ar pſp tur an peꝛ ius canonicum ſit ciuile ius coꝛꝛeciũ

quod in iſtis caſibus non curat ð bona łH mala
fide preſcribẽtis: ut ĩ inribus pꝛealle. Bar. fuit
his caſibus in ſingulari opi. in. I. ſequitur. F. ſi
niam preal. dicens ius canonicum ad bos ca
ſus nõ refeꝛendum:quia ſecundum eum. c. iſtud
? regula poſſeſſor de re.iur.li.vi.loquũtur ĩ pᷣ
ſcriptione que canſatur ex poſſeſſiõe pᷣſcribẽtis
quo caſu requiritur bona fides propter factum
poſſidentis rem alienam:ſecus autem in bis ca
ſibus ubi nulla reperitur poſſeſſio ex parte pre
ſcribentis: ideo bona fides non ꝛequiritur. ut
dicto.ꝗ.ſi niam. preſcribo enim his caſibus „
pter tuam negligentiam uel potius iu perdis

quaʒ ego preſcribam. PMone enim ſecundĩ eü
ꝓ ignorem me debere er tibi obligatum eſſe⸗
tu ceſſas petere: certe non ſum bõe fidel nel i
le er tamen preſcriptio ꝓcedit Ppter tuaʒ Uegt
gentiam. I. omnes et. l. ſicut. C. de bꝛeſcrip. xx.
an. nł.xl. et hec fiꝛmat. ſalua tamen detenmin m
ne ſancte matris eccleſie et theologorum:er ĩ⸗
dixit in.:. fi. f. queadmodum ſerui. amit. Er ſer
hec qixit in dicto..ſi niam ualere ſtatutũ cini
tatis:quo cauetur ꝙ ſi creditor non petierit de
bitum infra certum tempus cadat a iure ſuo:uf
ſi dicat de cetero non audiatur per iudicem. di
tamen ꝙ primo caſu quando dicit cadat a iure
luo tollitur obligatio ciuilis 2 effectus naturak:
ur nõ per eum in. l. fi. ff rem ꝛa. ha ſed ſecũdo
caſu qñ dicit nõ audiatur: nulla obligatio tollif
ſed uia agendi precluditur: æ ideo tũc ꝛemanet
ſecundum eum uia agendi peꝛ denunciationem
ſm formam. c.nonit ðᷣ iudi. ſic ſpectabit ad in
dicium eccleſie æ alibi Haat. in tmn approbanit
boc ſtatntuʒ ut dixerit ꝙ non poffi creditor ꝑ
pactum illi renunciaꝛe:qꝛ eſt introductum i odi
um negligentis:et ſic fauore publico. non enim
poteſt quis renunciare iuri introducro odio al
teꝛius:ſicut dicnur in macedoniano: ut nõ.ẽ
fo.compeæ.ſi diligenti et.l.fi. C. ad macedo.hot
firmat Maꝛ. in. I. nẽo poteſt. ff. ð le i. et i. l. l. f.
ðᷣ uſucap. Sed aduerte quia ide; Har.i.l. os
populi.ff. iuſti.⁊ iur. in ſua ſolenni ꝛcpetitione
tenuit contraꝛium dicens non naleꝛe ſtatutum
pꝛedictum:quia ẽ peccati nutꝛitiuum nec lexim
perialis ſi boc diceret naleret ſecũdum euʒ. 0
tenuit ꝙ leges permittentes male fidei poſſeſſo
rem preſcribere non ualent: quia nutriunt pcq;
et allegat hoc.c.ſecus dicit ſi ſtatutuʒ n exclude
ret ſimpliciter creditoꝛem ex lapſu tpᷣis:ſed px
ſumeꝛet᷑ ↄtractum ficticium:qꝛ tũc excudet pec
catuʒ. do. An. ꝛefert hic Inn. in. c. quia pleriq;
de immu. ec. fenſiſſe primã opi. Bar. e Uinc:
in. c. cura de iurepatro. ſed iudicio meo b no ſᷣ
tiũt:ſed Inn. loqᷣt᷑ hito reſpecin ad ius ciuiſe et
loqᷣtdiſticte ðᷣ pᷣſcrip.xxx.ann.cũ mala fide net
aſtrixit ſe magis ad actões ꝑſonales q ꝛeales.
hic dixit ꝙ pꝛeſcribẽs mala fide tenei i foꝛo aie
ad reſtitutõe ¶ ¶ Min. vo loquit ñ iĩ acnõe pſᷣ
nali ſed reali habito reſpectu ad diſpoſiuonenn
illius c. cura dicens ꝙ ibi nõ fuir uera prelerip
tio ſed potius exceptio quedã compeiit in odliũ
epiſcopi negligentis et tacite conſentienis.
lla tamen communtter non teneiuf ad il
um textum:ſed debet intelligi quando in e
ſcriptione interuenit eror facii:ui quia W
tuꝛ epiſcopum conſenſiſſe: iuxta no.in d
de quarta ſupꝛa eodem.et dicendum ut nerl
nõ. in dicto capitulo cura. Ipſe nero S
Antonius in eflectu facit bic duo membꝛd
cens quod aut actio ſui natura data eſt urnd
ralis a lege in meꝛam penam:et tunc ugt
tolli etiam ſciente debuoꝛe: quia ex ſe gu
abſq; eo quod aliquid pꝛeſcribat uel acan⸗

ſier ork ahcrins turhug ien
us en lud hecumn eſemn
ler nontolit Netcnunſilſclincein
Adtenpus uncer i uncß Cec ſen⸗
enerer ie nifeeree helan
arein uiinnin P ordieis ,i uer
hbanſricMr lne iig t /
it li ini nlp v
mmiſtlyc dna, ni iinin 9
imronin wordimius t rechuar ablit
cuaccenunscri egnl pecamum l.
Dirdhergol ing nc dnonat,m
Ai lcaaro ad dccaſationen cruninat
Paſa lonrterhora cerag reviua anend
Arcuſai ul de. C geie a adrn Cde
uo ed penſtencian engendann nuitvnne
tpreftum ( Grnde nodͤin bordin
hde pba.k dice melus cthin foro uli
hoſſtpoſttenpus agitinan canran
tioz ius nſe ponuni wlei g geli r
non dedik lma ſmd erpigunen n
ttoſereh uſſtaſſtentine etnin
n tſn elmgnſgnim
atlſanmd —
nalſj ce conſt iceo ponnit veh
untsamnſs e pereniegiin ⸗
Figting. no n
nii hnitinionts illigiin ,
ſgf urn
eſncſ nuxineg Iitd e Bre⸗
n d ſeprimencamn in lerboc
doeſncſcio nro nſt Hogt d e
enſt Hofier
ſeher nus de lom ſag e Wann
ne bsenten dbiſeri

minimng un oſict
Mumiiſemmg min
um gtenig a e ſvore tſcogn
Poheſtussenmeine ini noctcrot
mip:ſn danurin murtonimon i
ſoonx ſdgenmia, /6 Qoc muattt
imx Bu milni wnf ſo kiall
uinm Ot acene q uu ij Brrili
pul oiufit in in un ſlen muni
tmui conn muum dicens non motae ,tanum
Fräcumnguine eten nniſdum ne rin
Minis iboc dcana lilimen i
rnuit g lees Mntinetsnade Wedon
ü 1
epn dor tlens den unnizt
1a ſonpicner ceciin alnt iel
ſmrci Mumn iticim n itatn
anm.do. Al. Nien di Inhci⸗
N inm Felſſſe prini M
.c de mme lllin
irſen In hi dioſcſen⸗ d
pi inier dien n ncn,
Aaröenpos,

õ
gd cben in

quia in penalibus nõ artatur cõſcientia:ut nõ.
.ij.q.ij.fraternitatis ⁊ per hoſtiẽ.in ſumma de
penis:et nõ hoc dẽm ultimum:qꝛ eſt õ nõta peꝛ
Har.i.l.ſi pene cauſa.ff. de cõdi.idebi.et uide
quod dixi in.c.nouit de iudici.ĩ addi.nam a le
ge conceſſum lex tolle? poteſt ᷣm eũ ut i.c.ĩ no
ſtra ? quod ibi nõ. Inno. ð iiuꝛijs hoc puto ne
riſſimum. Er allego i ſimili glo. ſing.i. e. cum Fʒ
leges de here.li.vi.in nuerbo caſu. Sed ego du
bito qͥd ſi in ñ meram penam lex a principio in
tꝛoduxit actionem tempoꝛalem:ſed qꝛ ſic fuit ni
ſum ſibi conuenire ſaluti ꝛei publice. exẽplum in
actione de dolo.l.fi. C. de dolo ⁊ q;to minoꝛis
ſeu ꝛedibitoꝛia.l.ij. E. de edi.edic.⁊ multis alijſ
ſilibꝰde qoꝰ inſtitu.de perpe.2⸗ temp. ac. 2z. ff. de
actio.⁊ obliga. Moſt.in ſumma eo.ti. ꝗ res
preſcribi poſſunt poſt prin. tenet ꝙ hec iura ci
nilia non ſunt correcta per ius canonicum qð
eſt notandum:ſed ego credo ꝙ in foro anime:
ſi ex parte alterius contrabentis iterceſſerit do
lus ſeu aliud peccatum tenetuꝛ ſatiſfaceꝛe. quia
lex non tollit peccarum:ſed ſolam dedit acroem
ad tempus. unde ⁊ ſi nunqꝙᷓ; dediſſet actionem
teneretur ille ſatiſſacere de peccato. nt paret in
materia uſuraria. ꝓ predictis facit tex.in.c.qui
babetiſ ⁊ ĩ. c.non ſane.xiiij.q.v.⁊ quod nõ. In
no.in.c.quia pleriqʒ preallegato z per glo.i.c.
ex tranſmiſſa de deci.et.xiiij.q.v.ĩ ſũma. pecca
tum enim non dimittitur niſi reſtituat ablatum
i. c. cum tu de uſuris et iĩ regula peccatum li.vi.
HEinc dixit gloſ ſing. in. c. ad monere. xxxiij .
.ꝗ.ij. ꝙ licet quo ad accuſationem criminalem
ꝓPdita ſunt tempora certa a iure ulira que nõ H
accuſat᷑ ut.l.qꝛelã. C. de fal.=.l.adul.C. ð adul.
quo ad penitentiam peꝛagendam nullum tempꝰ
eſt prefixum. ¶ Et uide quod in bot dixi in. c.
iʒ de ꝓba.ł dic ⁊æ melius ꝙ ſʒ in foro ciuili non
poſſit poſi tempus agi:quia non datur amplinſ
actio ⁊ ius ciuile potuit tolle? ꝙ dedit nel poniꝰ
non dedit ultra iſtud rempus:tamen non potu
it tollere qͥn iuſtitia ſaltem rõne peccati reddere
tur:ex quo ſubeſt equitas iuriſgentium ſen diui
ni:iuxta notata ſingulariter per Inno.in. c. qᷓ i
eccleſiarum de conſt.⁊ ideo potuit ꝛe huiꝰequi
tatis natuꝛalis ⁊ peccati agi in foꝛo canonico *
niã denuciationis indicialis:iuxta nõ.i.c.nouit
de iudi.maxime ꝑ Inno.⁊æ per Har.i extraua
ganti ad reprimendam in uerbo denunciatõem
⁊ hoc iudicio meo ſenſit Hoſti.? Jo.an.pꝰeuʒ
i.c.per tuas de dona.ſecus autem ubi lex intro
duxit actionem temporalem ex ſuo officio: ita
quod nulla culpa ſeu delictum ꝛepeimr ex paꝛte
alterius:quia tunc poſt tempus non pollet agi
quia nullum ius ſubeſt agendi: Redeo ad
dicta do. An. Aut actio originaliter eſt perpe
tua: ſed lex decurtat nictam actionis æ tunc pu
tat ipſe ꝙ ſiue lex ſiue ſtaturum tollat ciuilem et
effectum naturalis ſiue inducat ſolum exceptio
nem comtra actorem: ut in exemplis ſupra poſi
tis peꝛ. . ꝛ. quia data ſcientia debitoriſ nõ ua

Be preſcriptlonibes

lebit pꝛeſcriptio in ntroqʒ foro: ita i in hoc ſit
lex correcta per canones ⁊ ſic in effectu tenet
HBar. Monetur quta hec actio finitur contra
naturalem equitatem ⁊ finitur annexa negligen
tia ipſius debitoꝛis in nõ ſoluendo = qq lex ci
uilis non fundet ſe in morte ipſius actionis ex
terminis ipſius:qui liberatur tamen commodũ
quod ei applicatur.ſ. liberationis occaſionaba
tur a peccato nec hoc ex ſide eſt ꝙ ipᷣe ſciens ſe
debitorem propter ſuum non ſoluere libeꝛetur
deus enim ſic artat debitorem ad ſoluendum 2z
ſatiſfaciendum:ſicut lex ciuilis artat cꝛeditorem
ad petendum. pꝛeterea lex canonica non ponde
rat poſſeſſionem ex parte preſcribentis:ſed ſolũ
hoc ꝙ nõ ſit ex fide:ſed eum peccato:ut hic ⸗
hoc dicit eſſe caſum in autenticis ut eccle. ro.
cen.amo.gau.priuilegio:ubi cuʒ mala fide non
currunt preſcriptiones cõtra eccleſiaʒ ⁊ dicitur
curreꝛe cum mala fide quando pꝛeſcribitur a de
bitore ſciente. ¶ A uerte quia Angelus de
peꝛuſio hanc opinionem contra Mar. tenuit in
dicto. . ſi niam. diꝛecte per tex. illius autentice:
ut ec.ro.cen.an.gau.priuilegio: ⁊ ille tex. opti
me facit:appellat enim preſcriprioneʒ illam qᷓ fit
debitore ſciente iniquum preſidium:? aperte di
cit ꝙ talis preſcriptio dat materiam peccandi:
quaſi debitor ſciens preſcriptionem currere in
duceretur ad nõ ſoluendũ ⁊ ſic ſupplantabit ꝓ
ximum. Nem qicit ꝙ ius canonicum non con
ſiderat negligentiam creditoris ſed peccatum
debitoris: æ ideo dicit came feciſſe Bar. qui in
bhoc ſe ſubiecit determinationi ſancte matris ec
cleſie.nam ſecundum eum communiter tenetur
coniꝛarium ⁊z allegat Joan. an. in regula poſſeſ
ſor in mercu. ſed certe Joan.and. ſpecifice hoc
non tangit:ſed hoc apertiſſime firmat in. c.ij. ð
exceptio.li.vVj.ubi dixit ſupraſcriptum ſtatutum
non nalere in ntroqʒ foro ⁊ de actione peꝛſona
li que iure ciuili preſcribitur ſpacio.xxx. anno
rum tetigit poſt Moſtien. in. c. per tuas de do
nati.ubi dixit ꝙ deficiente bono conſcientie ex
parte debitoris poterit ratione peccati agi ð iu
re canonico etiam poſt iliud tempus per iſtum
textum. ⁊ hanc opinionem ſcilicet ꝙ actiones
non preſcribantur mala fide ſequitur dominus
Carqdi.in capitulo uigilanti ſupꝛa eodeʒ Bal.
tetigit in pluribus locis:ut in.l.i.C. de ſeruit. 2
autentica ad bec. C. de uſuris.⸗ ſpecialiter ĩ ca
pitulo ſi quis per triginta in ti.ſi de feu. fu. con
rouer.col.x.⁊ ſemper tenuit ꝙ i foro ciuili ſer
uanda eſſet opi. Bar. ꝙ ponus eſt quedam pe
na legalis ꝙ preſcriptio cum cauſetur ſine pec
cato debitoris:ſed in foro canonico lecus quia
canon nõ cõſiderat illaʒ ſubtilitatem ſed ſimpli
citatem ⁊ peccatum:ut hic:ꝙ quidem peccatum
non diminuiiur ſed augetur ex dilata ſolutione
debitoris.argu. in capitulo fi. in prin. de cõſue
tudine ſecundum eum. Ego i.c. ꝙ clericis.S.de
fo.compe. = alibi ubi tetigi hũc paſſum ſolitus
ſũ diſtiguere pro harum opi.concordia ꝙ aut

oα☛π baer à A-hets offen z= α a

cAwovih.

Qieach appασ ve veX

/, X
Gιαιι W aν ααα

debitor non tenebatur debitum offeꝛre: ita qðᷣ
ceſſãdo a ſolutione non fuit i negligetia:⁊ tunc
ꝓcedat opinio Bar. ? ſeq̃cium. nõ enim pᷣſꝛiip
tio. hoc calu ur̃ bꝛe ãnexum peccatum ipſius de
bitoris cum in eo nulla poſſit culpa norart: ſed
ꝓcedit hoc caſu preſeꝛiptio ex mera negligentia
ñ petẽtis:⁊ h̊ facẽ potuit lex ſciente ẽt eo cui cõ
modum appellatur. ad hoc bonus tex. in ſimili
i. c.i.S. eo. aut debitor debirum tenebaiur offeꝛ
re:⁊ tũc cũ fuerit ĩ culpa ĩ nõ ſoluẽdo nõ debet
ꝓpter nõ ſuum ſoluere iduci preſcꝛiptio cum nõ
ꝓcedẽt ⁊ cum ãnexione peccati ipſius debitoꝛis
Ex quo inferiur ꝙ in pꝛeſcꝛibenda libertate ad
uerſus puitutem ruſticam nõ exigit bona fides:
cuʒ ibi ꝓcedat pᷣſcriptio ex ſolo ñ uſu ſine aliq
facto ⁊ negligẽtia æ culpa ſeꝛuitnem debentis.
An autem æ quando debeat debitum debitoꝛ
offerre et ire ad domum creditoꝛis uel econt:a
nide bo.tex. cum glo. in.l item illa.ᷣff. de conſtit.
pecu.⁊c ibi plenius per Har.tango in.c.ſignifi
cantibus de pignoꝛibus. ¶ Nunc uero cum
ſcriberem ſuper hoc.c.⁊ colligerem ex narijs lo
cis omnia ſupꝛaſcripta adbibito lõgo preſertim
nocturno ſtudio cepi multuʒ fluctuare ponderã
do ſubtilirer hunc tex. in eo maxime quod gene
raliter dicit nullam ualeꝛe preſcriptionem abſq;
bona fide canonicam uł ciuilem. unde pondero
nerbum nullam quod eſt unineꝛſale negatiuum
ercludens omneʒ preferiptionem abſqʒ bona fi
de:ergo excludit preſcꝛiptionem etiam i ꝑſonali
bus actionibus: qꝛ qui omnia chcit nihil exclu
dit de ma.⁊ obe.ſolite ⁊.xix.di ſi romanoꝛum.
preſertim cum non ſit rõ legitima reſtringendi
immo potius ampliandi:ut euitetur peccatum.
nam in dubijs tenenda ẽ illa opi peꝛ quaʒ ome
euitatur peccatum:qꝛ illa tutior: ut ĩ cle.exiuit ðᷣ
neꝛbo.ſigni.⁊ in.c.iuuenis ð ſpon.nõ.glo in.c.
unico de ſcrut. rẽ qꝛ litteia ĩ reprobatione
preſcꝛiptionis fundat ſe non ſuꝑ iniuſta poſſeſ
ſione ſed ſupeꝛ mala fide. unde tex hic in nulla
ſui paꝛte facit mentionem de iniuſta poſſeſſione
nec obſtare uidetur lr̃a in fi.in eo ꝙ dicit opoꝛ
teꝛe:ut is qui preſcribit in nulla temporis parte
cõſcientiam babeat rei aliene:quia preſcribens
aduerſus actionem ſeu ſeruitutem ſatis haber
conſcientiam rei aliene:exquo certus eſt ꝙ is ʒ
quem preſcribitur hʒ actionem aduerſus eum.
nam preſcribendo aduerſus actionem ſatis pre
ſcribit aduerſus rem alienam: appellatione eniʒ
rei ueniunt actiones z iura:ut nõ. Mar.i. l. qͥn
tus. ff. ð au. z argen. lega. ar.l. rei appellatione
ff. ð uer. ſig ſnam æ appellatione bonorum nẽi
unt actiones ⁊ iura:ut.l.bonorum.ff.eo.ti.ſor
tius appellarione ꝛei cum ſit genus geneꝛaliſſi
mum:⁊ per hec tollitur motiuum Haꝛ. in ĩ eo
ꝙ dicit in iſtis peꝛſonalibus actionibus pꝛeſcri
bendis non uerſari bonam nel malam fidem:qꝛ
poteſt uerſari mala fides in eo ꝙ ſcit actiõeʒ ad
nerſario competere cõtra quam ex ſuo non ſol
nere preſcribit. ¶ Sed poſtmodum accuꝛatius

¶ De prelcriptionibus.

inueſtigando ꝛepperi HMoſti. in ſumma pall
.F. que res hunc paſſum plenius ceteris e eg.
naſſe quem nemo ad hoc alleganit: cuius dig⸗
naliter fuit opinio primo loco recitata ge
muniter attribuitur Haꝛ. in dicto. g. ſi eo
multis alijs locis ſuperius allegatis 2 in ge in
colligendo ipſius mẽetẽ dicit ꝙ in actionib⸗ an
libus preſcribendis ni requiritur ꝙ debitor e

dat ſe non debitorem immo quãtuncunqʒ ſciat

nibilominus preſcꝛibit: qꝛ in iſtis rlariter oritur
obligatio a principio ex conſenſu paꝛtiuz: utpy
ta quia mutuaſti.l.ſicut.E. de actio.2= obligati
unde ſi non ſoluo per hoc non ſuʒ in mala ſide
ſen peccato: quia ex quo tu non repetis poſſum
probabiliter preſumere:quia aut nis donare:
aut maiocem gratiam in expectando faceꝛe. ar.
i. c. i. de cõmo. ⁊ ſi ſias per tantum tenpus e p
ſcriptio compleatur. potius efſt tue negligentie
iputãdũ qᷓ; facto meo:quia licet ſjm enm mon i
terpellat ꝓ homine in foꝛo contentioſo. nt in. c
fi. de loca.ſecus tamen ſᷣm eum quo ad peccatũ
committendum non enim pecco niſi petas: niſi
ſaltem internenerir iuramentum. ar. c. debitoꝛes
de iureiuran. quod eſt ſingulare dictum. Secus
auteʒ dicit ſi ego renui ſoluere ſeu malicioſe egi
qꝛ tunc Iʒ tu ꝓpteꝛ maliciam meã uel potentiam
nel alio reſpeciu me ñ exegeris:non tamen pre
ſcribo etiam in perpetuum:qꝛ peꝛſeuero i peccs
co: ⁊ hoc ꝛeſpectu etiam in iſtis peꝛſonalibus at
tionibus exigitur bona fides:ſed in actionibus
realibus ideo exigitur ignoꝛantia rei aliene:qꝛi
rebus alienis legitime poſſidentis reqritur tii
riter: ut iterneniat titulus legitimus ſeu tꝛaditio
= ĩ dubio ñ pᷣſumitur dis ↄſenti: ut rcs ſua ab
alio poſſideatur: immo preſumi potius olſa di
cez. ar. ĩ. l. qᷓ uos. S. necaꝛe. ff. ðᷣ fuꝛ.iõ poſſidens
rem alienam ſciẽter ſine dñi cõſẽſu nicioſe poſſi
det et ẽ ĩ mala fide iõ nõ pꝛeſcꝛibit.xxxiiij.q.ij.
ſi uirgo et in rla poſſeſſor preal. Et er pdicnis
infert ꝙ iura ciuilia ĩ actõtbꝰ pſonalib ñ ſunt coꝛ
recta per ius canonicum:ſed hoc.c.? dictum.c.
ſi uiꝛgo et. c. uigilanri S. eo.et fgula poſſeſſoꝛ
alle loquuntur ĩ poſſeſſoꝛe ꝛei aliene cum mala
fide: z ſic ĩ realibus rõne pꝛedicta ul quando in
perſonalibus interueniret malicia ? periinuch
in non ſoluendo modo predicto ⁊ bec ſut ſingn
lariter notãda:æ miror quod nemo allegauit:et
forte ab eo habuit originaliter Bar. illam ſũ
opinionem licet non ita perfecte ⁊ compſere lo
quatur ſicut ipſe hoſtien.qui pe: uerba lliona
loquitur: ut nidere poteris in ſumma in loco
preallega. ¶ Et boc confirmant in harie meaʒ
diſtincri onem ſupra poſitam:ſed diſcꝛepat i eo
gð ſentit: ꝙ licet eſſem obligaius ad ſoluendum
certa die nihilominus pꝛeſcr bo ſi malicioſe n
diſtuli ſoluere: quia dies non interpellat ao 6
mine quo ad pccatum comittendum niſi uuc
nenerit iuramentum: boc enim mibi non e
cet quia ad peccatum comminendan i gn⸗
re pᷣſuppoſita obligatiõe deus no fac diffeꝛe

atuuncker unt ne e
adde.
cumoblchwsſine erpiaad di,

Goo dienamn. ſ Acid comheut 4
onen er egtͤna

bed eced 6
piacionen ie di mes nt 4
iaaſicn i nia
a ma ſicnt in nncedo⸗
Pec Poro tamnen

inec.r peeri eind c.
ſcener onp eorci ian m ) eau
Paturelenriglnam bnaune F. 9
rgllr baplean e e in . l ge ho
la rage pim nnnnuis iuſlu
iicnout id. dbinnunine u,
zontmnr amſſm muim mus gb
uitrace mn n oin gan vbi oppe
lolitoiniqui oridi. e5 eſpenn
anlimno nils ur diet ioi goo ſneir n.
dias emramngant ad repumedi iebo e
Cinone Wol de o ddi ſodeſt odgrnd nals⸗
r enſo wo ung. n Pwriſicn P aermn N
nel qr locuglennis h ineara men poſſoze
d eeckuum prian enicgtisr bapete
hrde noſut Olliinins isi 4d ſcs
nnſide fen f gno. li lit leibens
ſeient pör ſenp geniini n og alend
olere obiignog inſti deine i ge d in
niſannſeſier mpſn heͤßimni ſtina
cceptlanonen itemenſe rit eh
alnni ninn dadigrr
ſolgatio ilsſtin neitre ſolui
de hkunied pſihno ceit R
lare ſae opie qo n gtit ny
ſtia imi pinre inſn tcqr hn
Pleiptionis ſarnnnz⸗ echobbinſceng

co
Ninnſlin de untge
ninn ſoldo boemſginni
. .
mee n umn ſepenopoſt

Epbommenſon Cnntolontt
Atrpatusumfnen iiin
commimninm Menn unf H
ſarem unumneen, inmennmn n cNde
de imreurmn qod eſ ingearecſenn
amm cr ſ qo ſenn ooar umi en
r un m cpr, mlican nri one
alo nſvmu mrinpensnon mnn
ſdo eſam inpepemum : peiſcroiimi
prr boe ſerm onumn in ſis genonaibren
imntbus ngimn bonn fclaſed n monbt
ubns ſco eigimn igomni t aſineg⸗
pvs dienis güne aſilenis ifiar ſe
rrmirntinitinsegimms inumit
tidmo ißhmnmm ia aii e
io poſicemn nno Nmſi inb n
e zNos Secneſd inh
anilisut Nein ncet
n rnan ſcine ir dii Mellnn
wen, de nd Netbi
daaeimhfide N
. doſſckor gei C
6eirgo ain np

laiadgentrt
Pun cnlini nib

inter iuramentum et ſimplicem promiſſtonem: ut
in.c.iuramenti.xxii.q.v.nec debet quis preſumeẽ
ꝙ uelit amplioꝛem diem ſtatuta pꝛefigere. ar. in.l.
cum de indebito.ff. de ꝓba.⁊ in.c.ſuꝑ boc de ꝛe
nunc.preſumitur.n. unuſquiſqʒ; diligens in ꝛe ſua
7 nõ nelle ſuum iactare ut in iuribus pall. 2 fac
nõ glo.in.l.cum quid.ff.ſi cer.pe.⁊ preſumitur in
ſua prima compoſitione ꝑdura? ⁊? dicens ↄtraꝛiũ
babet ꝓbare.ut in.l.eum qui uolũtatẽ ff. de pba.
facit regula ſemel malus.⁊æ qð ibi nota de re.iur.
li.vi. Concludo ergo tẽndo diſtinctionem meã q;
ubi nullum peccatum ſeu culpa ꝛegitur ex pte pre
ſcribentis ꝙ ualer pᷣſcꝛiptio q;tuncunqʒ ſciuerit ſe
eſſe debito:em ⁊ ꝑ bec tollo fundamentum quod
fit de iſto tex.nã h̊ tollitur oĩs preſcriptio qn ſub
eſt peccatum ⁊ mala fides. ut pʒ in lr̃a.ſed nullum
peccatum eſt ex parte mea ſi nõ ſolui cũ ad hoc ñ
eram oblig uus ſine interpᷣtatione.nõ enim poſſi
deo alienum.⁊ ſi actio competit aduerſus me ha
beo exceptionem ex cã legitima ab eo qui dedit
tibi acrionem ſine aliqᷓ mea culpa. ſed ex mera ne
gligentia tua ſicut in macedoniano dixit Inno.
in.c.qꝛ pleriq;ʒ de imu.ecc.puto tamen ꝙ H̊ caſu
ſcienter locupleroꝛ cũ iactuꝛa tua 3 equitate ⁊z ius
naturale: ut in.l.nam ̊ natura. ff. de ↄdi. inde. ⁊2 ĩ
regula locupletari de reiur.li.Vi.qꝛ potero adv
ſus te agere ꝑ uiam denunciariõis iudicialis de qᷓ
in.c.nouit de iudi.æ qdð ibi nõ maxime per Inn.
2 probatur apertiſſime maxime iuncta glo. in d.
auẽc.ut ecclia ro.cen an. pꝛiui. gau. ubi appellatur
talis pᷣſcꝛiptio iniquũ pꝛeſidiuʒ. ⁊ h reſpectu iuris
7 equitatis nãlis ut dicit ibi glo facit qðᷣ nõ bar.
in dicta extrauaganti ad repꝛimẽdã i ueꝛbo denũ
ciationẽ. ubi diẽ ꝙ ubi ſubeſt obligatio nãlis oꝛta
ex ↄſenſu tuo puta. qꝛ ꝓmiſiſti ꝑ pactum nudum
uel qꝛ locupletaris cũ iactura mea poſſuʒ recurrẽ
ad eccliam ꝑ niam denũciatiõis:⁊ B aperte ĩ pᷣſcꝛi
ptõe noluit Hal.i fminis nẽis i. d.c. ſi ꝑ trigi
ta ſi de fen fu. ↄtro. ubi dicit q; pᷣſcꝛibens debitũ
ſeient᷑ põt ſemꝑ denũciari: qꝛ ius ciuile nõ potuit
tolleꝛe obligatiõcʒ inſti.de iure nã. gẽ. ⁊ ciui. .ſʒ
nãlia: niſi q ex lapſu tpᷣis pᷣſument ſolutioneʒ uel
acceptilationem ĩte:ueniſſe: qꝛ tũc rõe pᷣſumpriois
nõ ad mittit᷑ denũciatio. dico tñ ꝙ re ipᷣa nõ tollit
obligatio nãlis ſi in ueꝛitate ſolutio uel acceprila
tio nõ inteꝛuenit: qꝛ pᷣſũptio cedit vitati.viij. diſ.
vitate:faẽ optie qð nõ. Inn. i. d. c. qꝛ pleriqʒ cuʒ
ſnia ĩ rei vitate ẽ ĩiuſta de quo ibi nideas. Sʒ ꝛ0e
pᷣſcꝛiptionis ſtatuti nõ pᷣſumit᷑ nãlis obligatio ſub
eſſe. Et m hec põt optie ꝛeduci ad ↄcoꝛdiã bar.
in locis pᷣall.ubi tñ pᷣſcꝛiprio fuit inducra debito
re ignoꝛante debitũ puto ꝙ nõ hʒ locuʒ hec denũ
ciatio in foꝛo eccleſiaſtico nec tenet᷑ ĩ foꝛo aie pſcꝛi
bens ad reſtitutõem: ut uoluit Inn. in d c.qꝛ ple
riq; ⁊.c.cura.de iurepat.⁊ dixi plene.S eo uigilã
ti. tollit ei hoc caſu effectꝰ nãlis ita ꝙ nõ remanet
eliſa quo ad oẽs effecius: ar. ö. e. ad aures 2 hoc
caſu põt ſaluari opi. õria Mar. de qua in.l.fi.ff.
rẽ ra.ha.= in. d. G. ſi uiã. Et per h̊ hs iſũ paſſũ
melius ⁊ pleniꝰ i;ᷓ albi diſcuſſũ. Et ſi qreres q̃re

De pſcriptõlbꝰ.

qñ currit ignorantia debitoꝛis tollit᷑ effectꝰ nãlij
⁊ nõ ſic qn ↄcurrit ſcia ſꝰ ꝙ p io cau pᷣlcriptio
inducit᷑ nõ ſolũ ꝓpter odiũ negligenns ſʒ ẽt ꝓpt
bonũ ⁊? equũ ur.xvi.q.iii.F. poreſt. jo vo cãn ẽ
meꝛe odioſa õ cũ equitas ocurrar data ignoꝛã
tia ⁊ nõ ſic data ſcia elidit᷑ effectus nãliſ Hͥ cau dũ
taxat ⁊ nõ ĩ altero ubi deſit oĩs equitas ⁊? uerſat
ſolũ odiũ ⁊ facit ꝙ nõ Inn. i. d. c. qꝛ pleꝛiqʒ Hic
dixtt Bal. in. d. c. ſi q̃s ꝑ trigita ꝙ ubi ſtarutum
laicoꝝ denegat audiétiã ĩ foꝛo ſecłari ꝓpter equũ
ſeu bonũ publicũ/nõ hʒ locum denũtiatio in iudi
cio eccliaſtico. utputa ſi ſtatuto cauet᷑ ꝙ nõ ſoluẽs
gabellã ex õciu nõ audiat᷑ uel ſi inſtrumẽtũ nõ re
pit iſinuatũ ſeu ꝛegiſtratũ in libꝛis cõis pᷣſumatuꝛ
falſum. IMẽ ſẽnt Hir. in dicta euaganti ad repᷣ
mẽdã in voo denũtiatõeʒ. ubi dicit/ꝙ in macedo
niano uel uelleiano nõ hʒ locũ denũtiatio in foo
eccliaſtico.qꝛ erceptio in eis datur a iure ciuili ex
maxia cq̃tate nãli z ꝓpter ſexus f agilitatem.⁊ ut
euitẽrur multa mala ad qᷓ ↄmittenda inducebãtur
filijſfamilias ex mutuo ꝛecepro.ob hꝰ dixit Bal.
in.d.c.ſi qͥ ꝑ xxx.qꝙ tũc xtr hʒ locum denũtiatio
in foꝛo eccłiaſtico qñ ex iuris ciuilis obſeruantia
nntritur peccatum. Idem ſentit Inno. in d. c. qꝛ
pleriqʒ.ꝙ pᷣſcribens bona fide nõ tenerur in foꝛo
eccliaſtico ſeu in foꝛo aĩe reſtituere:qꝛ illa pcrip
tio fuit inducta ꝓpter equũ ? bonũ ?z loquit᷑ aꝑte
eo caſu quo quis pᷣſcribit cũ titulo = bona fide.
Si ãt pᷣſcripſit cũ mala fide ſine titulo ur dubita?
ur̃ iñ declinaꝛe ut idẽ ſit h̊ cãu ⁊ H̊ puto neꝛius qꝛ
pᷣſcriptio xxx.uel.xl. ãnorum ſine titulo equalis ẽ
in fauore pᷣſcriptõi.x.uel.xx. annoꝝ cum titulo qꝛ
qð deeſt reſpectu tituli ſupplet᷑ in tpᷣe: ut ꝓbatur
in. d. .põt.xvi.q.iii.⁊ in l.ſi quis ẽptroris C. ð̊
pᷣſcrip.xxx.uel.xl.an.dixi.ẽ. e. de qrta h̊ idẽ ur ñ
teneat᷑ ẽt in foꝛo aĩe filiuſfamilias mutuũ ꝛcſtiruer
tenuit idẽ Inn i. d c. qꝛ pleriqʒ pꝛopter rationcʒ
pᷣdicrã. qꝛ macedonianũ fuir introductũ nõ ſolum
proprer odiũ cꝛeditoꝛis ſʒ ẽt pꝛopt᷑ bonũ publicũ
ut euitent᷑ moꝛteſ ꝑentum. C. ad macedo.l.i.i pᷣn.
uel melius ym eũ.qꝛ nihil ẽ apud hunc filiũfami
lias cuius dniũ nõ hẽat.nã ⁊ dniũ rei mutuate in
eum tranſit.l.ii. ff. ſi ceꝛ.pe. actionem uero que
3 eum intentari põt ltiaʒ exceptiõem hʒ.un cũ ex
ceptio ſit ei data ↄ actionẽ ab eo qui actioneʒ de
dit ſibi ſufficit ut rutuſ ſit ẽt quo ad deũ ⁊z h̊ ẽ ſin
gulariter nõndũ.qꝛ facit ad multa ſilia de quibus
ĩ hac mq dubitari poſſet.¶ Sʒ circa p̃dicta q̃ꝛo
quid ſi ſniam ẽ pᷣſcriptũ nũquid habeat locũ ò
nũtiatio in foꝛo eccliaſtico:bal.in d.c.ſi quis per
triginta ſi de feu. fu. cõtꝛo. tʒ ꝙ non. qꝛ ex ſnia nõ
oritur obligatio nãlis maxiĩe ſi fuerit iniuſta iuxta
nõ in.l.iulianus ff. de ↄdi.inde.qð eſt norandum
Et intelllgo qn fait ſcienter preſcriptum. urputa
q; ſciebam me tibi condemnatum ſniam. ſed ceſ
ſaſti petere peꝛ. xxx. annos. nam ſi daretur igno
rantia res non haberet dubium per pꝛedicta. et
aduerte latius. nam ſi ſnia erat iniuſta æ poteſt
probari. concluſio predicta procedit ſine ſcrupu
lo.nam ) ciuilem obligationem eſt pꝛeſcripium
h

X & ſ anmia r ſuvs n , n0 lr

Quc 0. 1 tniuir 1 alag m P feudale, PE/
Fsnd Bas an Pſibut .

—NI emn ep all e bou fed

nölis neꝛo nulla ſubeſt: qꝛ ſnia declarat. non auteʒ
inducit. ut in.l. ſicut. S. ſed æ ſi querit᷑.ff.ſi ſeru.
uendi. nõ. in. c. forus.j. de voo. ſig. vn non pecco
ſi ſniaʒ iiuſtaʒ nõ ſeruo ut nõ. Inno. in. d. c. quia
pleriqʒ: ſi autẽ ſnia eſſet iuſta ⁊ poſſet iuſticia pꝛo
bari. ⁊ tunc dic:ur dixi. S. in princlpali queſſione
Sed ſi ſolũ ꝓducit᷑ ſnia ↄ quã allegatur ſola pꝛe
ſcriprio eſi dubiũ:qꝛ ſnia pꝛeſumit᷑ iuſta pſumptõe
inꝛis ⁊ de iure.ut in. c. cum inteꝛ de ꝛe indi.ubi ðꝛ
ꝙ ꝛes indicata ꝓ ueritate accipit: facit.l.ingenuũ
ff. de ſta. bo. eꝛigo pᷣſumitur ineſſe obligatio nalit
20e cuiꝰ põt fieri denũciatio ne alteꝛ locuplei ſcien
teꝛ cum alterius iactura nt. s. dixi. In Sriũñ fac qꝛ
vtus ſnia eſt ſublata ꝑ pꝛeſcriptionem.eꝛg0 ceſſat
pſumptio. pꝛereꝛea in hat denuntiariõe dʒ apeꝛe
ꝓbari peccatũ iuxta nõ. maxie ꝑ Juno.i. c. nouit
de iudi. Sed in caſu noſtꝛo nõ ꝓbatur peccatũ ꝑ
ſolã denũciationẽ cum poſſit denũtiarus dicẽ ego
in nullo peccato ſum: ⁊ ſnĩa fuit iniqua: nec poteſt
allegari cum vtus ꝑ ſniam ſit ſublata. ⁊æ ſatis ẽ ꝙ
poſſit eẽ iniqua. eꝛgo ueracit᷑ nõ ꝓbaĩr᷑̃ peccatũ.et
ſic ceſſat denũciatio æ hec nõ. Sed queꝛo põe ꝙ;
quis tenuit ꝛem alterius tanꝗ fendalem pſtando
Fuitiũ dno.nunquid pᷣſcribit ut deceteꝛo illam ꝛeʒ
babeat in feudnʒ. Aduene tex. eſt de hoc ſinglariſ
in. d. c.ſi quis ꝑ triginta. in titulo ſi de fen.fu.cõ
troueꝛ. ſuꝑius allegato. ubi ↄcludit᷑ ꝙ ſic. licer de
illa ꝛe nunqꝙᷓ fueꝛit inueſtitus ⁊ intelligo illnʒ tex.
añ pᷣſcribit᷑ ↄtra pᷣnatũ. nã ↄ eccleſiã non currit pᷣ
ſcriptio minoꝛ.xl.ãnoꝝ ut in.c. de quarta.S. e.et
.c. illud. pꝛetea ille tex.ĩdubie ꝓcedit in pᷣſcriptõe
ↄcurrẽte bona fide: Quid aũt ſi erat poſſeſſoꝛ in
mala fide.glo.tetigit in. d. c.ſi quis:æ aliquibꝰ ui
ſuʒ fuit ꝙ ꝓcedit pꝛeſcꝛiptio quaſi dñs ↄlſenſerit
ꝛecipiendo fuitiũ.ſed Ja. de bel.quẽ ſequitur ibi
HBal. tenuit Zriũ ꝙ nunqꝙᷓ ſine bona fide pᷣſcribi
tur etiã de iure ciuili.ſed tin exceptio.ur.l.ſi quis
emptionis. C. de pᷣſcrip.xxx.annoꝝ.⁊ de diſpõne
canonica dico etiã ꝙ nõ põt ꝛeſpeciu exceprionis
nt h̊ 2. S.e.nigilanti.ita ꝙ ↄcludo ꝙ etiã reſpectu
feudi nõ currit pᷣſcriptio cum mala fide. ⁊ pꝛobat
tex. hic dum dicit nulla pᷣſcriptio ⁊c. Sʒ queꝛo an
ſit neceſſe in pᷣſcripiõe bonã fidem allegare.bal.iĩ
.d.c.ſi quis peꝛ.xxx. dicit ꝙ ſic.qꝛ non pᷣſumitur
niſi alleger. allegat glo.inſti.de actio.S. alie. Sed
ceꝛte illa glo. hoc nõ dicit.ſʒ potius inunit ↄtrariũ
diciteim ꝙ bona fides requiri ſed nõ ẽ neceſſe
illã ꝓbare cuʒ conſiſtat in aio.⁊ ſic ꝓbari ñ poſſit
Agd idem. c. auditis ⁊.c.cum olim cũ ſilibus S.e.
ubi ſimpir fuit allegata pꝛeſcriptio.nec ulla fuit fa
cta mentio de bona fide. fateoꝛ enim ut g; dixi:ꝙ;
requiritur tamẽ allegãdo pꝛeſcriptionẽ q nõ cur
rit ſine bona fide vꝛ tacite allegata bona fides:qꝛ
põt dici ſolẽnitas intrinſeca ad illam pꝛeſcriptio
nem qᷓ pꝛeſumitur deducta allegata pꝛeſcriprione
vt in.l.ſciendũ:æ qð ibi nõ.ff.de.vᷣ.oblig.⁊ inſti.
de fideinſ.in fi.? qðᷣ nõ. Inno.in.c.ĩnotuit de eo
qui for.oꝛ. ꝛece.⁊ clarius in crimibus latioribus
uoluit idem Inno. in. c. frateꝛnitatis de teſti. nbi
gixi. ꝙ ſi capitulaui pꝛeſcriptionem ĩ qua ꝛeqrit᷑ ii.

¶ He pſcriptõib.

„renn iorl
tulus nideoꝛ ẽt deduriſſe titulum p onam neceſt lihn glin im noſn
riam: ? facit qꝛ bona fides pꝛeſum᷑ ur H ſeien anre contnoion rninu
c.ſanctoꝝ ⁊.c.ſi diligẽti S.e.⁊ uide quod dixi t. ſipſen gon miglun grſonn ie
Queꝛo quid ſi ſtatuto uſ aliqua lege caueꝛeu⸗ liun ſerin cill aſun 4
ur ceꝛto caſu nulla currat pᷣſcꝛiptio nũquid cenleg ge iun crn le os
tur ſublata omnis pᷣſcꝛiptio ꝙᷓtuncũqʒ longiſſima amns nes nei Au muanklt⸗
So. de hoc allego tex. iuncta glo. ſingulari ine nucud eeibine , uiöc⸗
i. de capi. coꝛ. coll.x. que ſingulariter dicit ꝙ no. öſun mafceon o iüͦs
ſed ſolum tollit᷑ pſcꝛiptio longi rempoꝛis: ut. xuel ſanĩ⸗ ulbustolini dbl 110
xx.annoꝝ:qꝛ nõ eſt ueꝛiſile ꝙ ſtatuẽs uolneꝛit oig nle inon, o

iura in hac mareꝛia loquentia tolleꝛe. ad hoc.. ſe
2.l. omnes. C. de pꝛeſcꝛip. xxx. anno. facit oprime
qð nõ.in ſili in.l.ſi qn. C. de inoffi. tel.ſatis enim
eſt ꝙ ſtatutũ põt aliquid opeꝛari.Iʒ loquar ꝑ ba
geneꝛalia. ? illã glo. ſequit hic Mal. 2 tenet Joã.
an. in addi.ſpe.in ti. de feu.in fa columna ? refeꝛt
Dy. ita ↄſuluiſſe. ⁊ bec ſunt menti tenenda in mq
extenſionis.limitat tnñ Hal. in loco pꝛeallega. qñ W aciru abe ftit⸗
ſtatiutũ põt ueꝛſificari in pꝛeſcꝛiptione longi ſpis (M u d
ſed ſi non poteſt ueꝛificari niſi in pꝛeſcripnione lõ
giſſima ut.xxx. uel.xl. annoꝛum. utputa in actioni
bus peꝛſonalibus uel in rebus eccleſie. iunc ut ſtia
tutum aliquid operetur uidetur excludeꝛe etiaʒ l
giſſimam. Et peꝛ pꝛedicta ego puto ꝙ non exclu
ditur hoc caſu illa de cuius initio non eſt memo
ria cum ſit alteꝛius nature ⁊ foꝛtioꝛis poteniuie.t
in.c.ſ.j.eo.li.vVi ⁊.l.hoc iure.S. ductus adve ff.
de aqua quoti.⁊ eſti. ⁊ ſatis eſt ſiatutuʒ poſſe ope
rari reſpeciu pꝛefcuptionis longiſſime ⁊ bec nõ.? . õ
uide an peꝛ pꝛiuilegiũ poſſit concedi ut nulla po mſumr wi Gdonur x
ſit pꝛeſcꝛiptio curreꝛe peꝛ Hal.? Har.poſt go. ua deni aa c Rer
S ioncs. & nicfenn mii ii aui pectat zalbi di
in auẽ.quas actiones. C. de ſa.ſan.eccle.¶ Aune ſelemm aöiarepoſicar if
ro capicndo finem huius glo. an conſtitutio iſti Faut iam d ute ainckaf ilſe
quantum repꝛobat omnem pꝛeſcꝛiptionem cu; ma d – nucſnd amomon ilg
la fide extendatur ad pꝛeſcuptiones pꝛecedentes crſmmininſeneane congeum ga
hanc conſtitutionem. Et pꝛofecto hec queſtio bo nen,nt rs ſtdienn doſer den de⸗

in t. gllanti 5e.
Paranchi hoſſeſor rinl
Olxiin Gicoaipionni bbitideds
inc ſuirgo. rnii fi )r bon⸗
nus preſeripit onenen. Mre duni
nuno nſtmrre ar ne larn al

die eſt nullius utilitatis quo ad teꝛminos queſlio a nucſctan atſſbhhi coſctnian
nis. quia tantuʒ tempus eſt ꝙ emanauit ꝙ de pꝛe ene.l. Prineprlier go, gveritvid ſine
cedentibus queſtionibus nõ poſſit in dubiũ reuo Haerhtions Hapuerit conſcientiam leſam
cari:ſed expediam: quia poſſet eſſe utilis ad conſi nnchit haber non leſam nmndſinen
miles queſtiões. glo. concludit ꝙ uon extendatur ſcihtio go.ocdſt nd ein veleqg non
ad pꝛeteꝛita. ſed reſpicit tãtum ad futura peꝛ. Cfi. erit in glano nocere n tanch euonenne
de conſti. Idem Jo. Mincen. ? Gof.? Pblili. len oſeiemimn orer beſno gang
bis enim qui anre iſtam conſtitutionem preſeripſe ienet hie Jnn. Dn Poiio ſel ho⸗
rant conſuletur fm Mincẽ. ſi agant penitentuim onnalinnn ad nod fueitſeundun do
2æ babeant pꝛopoſitum taliteꝛ deinceps non pi pr inf. Dan An dſingui cins
ſcribendi ſed pꝛeſcripta reſtitueꝛe non tenciur. et ſim eimerlgimifemnn
Circa pꝛeſcriptiones tamen inchoatas: ſed non ſeneerigte e ofi em alur ene
dum cõſumatas tempoꝛe buius conſtiitutionis ie iſtg noͤ pꝛeſcibat. Si nend babeit 1
nebat Jo. illas non interrumpi. Jo. an. tenet hie imer beni iudtcio dofee Aite e
Srium glo. ? peꝛ ↄns pꝛedictos dicens hanc 9 letter aſiis nelerantertendbd ſch 1
ſtirutionem extendi ad pꝛeteꝛita peꝛ notata in. c. geſeguimr loſa ur preſer leghh
fi. de conſti.æ in. c⸗cum tu de uſuris. quaſ ſeniet Kfnenpta. J negh n
et bene ꝙ hec cõſtitutio fuerit iuris dkerlararor n in coſcenein m *R eunt
potius ꝙᷓ noni editoria.nam ut. 5. dixi et ga arnn Gͤumn aim nen uvent ſe
textu. cum non poruerir cnimm mala fide Relt zunz info unerit et lut greim
bi ſine peccato. quia omne qð non eſt er ide i gaBrinl ier F, dl nſal
catum eſt: clare colligitur ꝙ lex ciuilis illam ing⸗ ſeneſnin Finn ſeſnen ſn
. liij. di. erit autem lerx. ?æ banc opl. enting n a d cieng a⸗
cens non tenet.iiij. d h
icens ꝙ bec ↄſtitutio OPlgod . . derfun
ſequitur hic domi. Amo. dicens ꝙ enengt n .n hleſct
enſte

declaꝛat irrationabilitatem iuris ciuilis 2 opinio
UVincen.in eo ꝙ dicebat eum qui mala fide pꝛe
ſcꝛipſeꝛat ante conſtitutionem iſtam non aꝛtaꝛi ad
reſtituendum preſcripta aperte confunditur. prio
per iſtum tex.in eo ꝙ aꝑte inuit iſtum pᷣſcribetem
ẽt tunc peccare.cum ergo acquiſiuerit rem cum
peccato ergo tenet᷑ ad ꝛeſtitutõem ipſius.xiiij.q.
V. nõ ſane.⁊.c.qui habes.pᷣterea et melius ex pre
ſcꝛiptõe cum mala fide nõ acquiꝛit᷑ ali dominiũ
nec in ꝑſonalibus tollitur obligatio nãlis. ut.l. ſi
quis emptiõis. C. de pᷣſcrip.xxx.an. ⁊.xvi.q.iii.
.H. poteſt ergo cum iſte pᷣſcribens poſſideret alie
num uel eſſet obligatus nãliter. licet in foꝛo ciuili
babeꝛet ex ſolo odio illius contra quem fuerat pᷣ
ſcripturus exceptionem tenetur in foꝛo anime ad
ꝛeſtitn ndum ad hoc qð nõ. Inn. in. d. c. qꝛ pleri
qʒ de imu.eccle.nõ enim dimittitur peccatum niſi
ablarum reſtituatur ut in regula peccatum lib. vi.
¶ Menio ad glo. ultimã que facit. V primo.nam
qʒ querit niam tex. dicit ꝙ preſcribens in nulla
dis deſonibts tpᷣis ꝑte debet habeꝛe rei aliene ↄſcientiam quid
Nenonalbigtclin lcbrselceieſrie ſi poſt ↄpletam preſcriptõnem ſciat rem ad alium
enenaignichnm damrorlerc, prineꝛe.reſpondet hoc nõ noceꝛe ⁊ remitit ad nõ
Aimm. Aahrtinao in c.u gilanti.ẽ. e. Idem tenet Inn. hic ⁊ plene ꝑ
chtur boc caſx in Gecminsinifo ſon ejr⸗ o. an.in regula poſſeſſoꝛ ð̊ ꝛe.iur.li.vi.in mer.
u un ſ aleans unne tforols otr dixi in dicto. c. uigilanti. ubi uideas ⁊ dicit Hug.
icli . nie tor ine ſ. insnt in.c.ſi uirgo.xxxiii.q ii.ꝙ ex quo bona fide con
muu gon. xcſl. 1ſusfſumm ol tinua preſcripſit non tenerur iure diuino aut hu
m reſpenm orſanpuons ſongſimet hani mano reſtituere licet nunc ſciar rem ad alium per
enn gernull gii poſſt od n lnn tinuiſſe. qꝛ tempoꝛe quo ſcit iam non poſſidet alie
Eprlaipno anrer pe Br e Bin vol num. ſed bꝛoprium cum iure diſponẽte ꝛes ſit ꝓ
me gons clones, Cde gaadd ig effecta. xxii. a iiij. ui Nercar? olibi diẽ texe
9Coicndofnen buns o. n ſtents ni non eſt alienum ao iure poſſidetur. xruij.q.iiij.
DcccOtenuss . RadoNd D quid dicam. neceſſario ergo opoꝛtert intelligeꝛe
mmnNAEmdKanidn c.⁊ ſimilia in ſciente ante compleram pꝛeſcꝛiptio
nide d addnnd⸗ Nun nem:qꝛ tunc ꝛes eſt aliena. poſtea neꝛo res eſt effe
Dnc colſimtonen Crprfund aht cta ſua.⁊ ſic non poteſt habeẽ conſcientiam rei ali
die wolins limis dl enmoff ene.¶ꝛ principaliter glo/queꝛit quid ſi tempoꝛe
nis gpin anmm Gnpnsch rrid pᷣſcriprionis habnerit conſcientiam leſam poſtea
cehenavns qwefionidus no Nd * incipit habeꝛe non leſam. nunquid ſi interrupta p̃
carſed apelian uin oſcid raen ſcꝛiptio glo. ↄcludit ꝙ nõ.⸗ nã nelle eꝙ non habu
nics õ erit in aliquo noce:e.qꝛ tanq; eꝛꝛoneam potmit ta

4 rein ſe hier imn ifni lem oↄſcientiam geponeꝛe de ſimo. peꝛ tuas. Er 18
ce Yien Jo Annt it tener hic Inn. Vin. æ Mbilip.ſed Moſti. renet
leaaſt⸗ eitunconſtuuſonne contꝛarium ad quod facit ſecundum Jo. an. 5. c.
nsaindiine Uci, dagnr ꝓx in fi. Domi. An. diſtinguit dicens ꝙ ſi habn
runt coſclnnk ind ſe lung erit ↄſeiam leſam ex legitima infoꝛmatione concu
Abeant pi hoſtun ich N rente ueritate.⁊ poſtea eam aliter eꝛonee. infoꝛma
bendi ſed uae cen uit ꝙ nõ pꝛeſcꝛibat. Si ueꝛo habueꝛit ↄſcienriam

Cru guſaaweipzc⸗

nnde⸗

leſam ex leui iudicio.æ poſtea aliter eam infoꝛma
nerit ex aliis uel ex antecedentibus legiptimis in
dicijs ſequitur gloſa. ut preſcriprio ex boc non
ſit inteꝛrupta. ¶ In dubio uero ſi non apparer
qualiter co ſcienciamam informanerit ſed prima
conſcientia cõcurri cum neritate preſumitur ꝙᷓ
eã bene pꝰ informauerit er 2² male niſi alliud ap
pareat Mar. in. I.nãliter. ff. de uſuca. ſimpliciter
refert et ſequitur Inno. bic dicens ꝙ ad boc ut
omeilie g⸗ ſupeꝛueniens mala fides iteꝛrumpat preſcriptõeʒ
inrl opꝛtet quod ſupeꝛueniat irreuocabiliteꝛ. ſi eiʒ in

De pſcriptõibꝰ.

— A— .α Pbα DL . .

medio tempoꝛe putani rem alienam. poſte aielm
us informatus putaui eam meam. illa mala fſi
des que fuit illo medio tẽpoꝛe uſucapionem non
impedit.ſᷣm ꝙ etiam iura ciuiilia uolunt. ⁊ ſic ſm
eum ius ciuile corrigitur tantũ eo ꝙ mala fides
irreuocabilſter interuenit. Aduerie aur enim illa
mala fides fuit in principio.æ tunc durante mala
fide nõ cuꝛꝛit pꝛeſcꝛiptio nec pꝛodeſt ad illud rem
pus cõputandum. licet poſtea ſuperueniret bona
fides.qꝛ a principio ꝛequiritur bona fides.etiem
de iure ciuili ut nõ. in.l.i. C.dę acqui.poſ. nõ.
ar. in dicta. I. naturaliter Aur in principio
fuit bona fides.⁊ etiam in fine. ſed in medio hba
buit malam fidem.⁊ cꝛedo ꝙ per ſuperuenientiaʒ
male fidei fuerit interrupta pꝛeſcriptio. ita quod
pꝛincipium non poreſt computari cum fine quo
habuerit bonam fidem. ſed per ſuperuenientiam
male fidei fuerit conquaſſata pꝛeſcriptio.hᷣ pꝛobo

per iſtum tex. in eo ꝙ in fine dicit opoꝛteꝛe ut pre

ſcꝛibens in nulla ꝑte tempoꝛis habueꝛit conſcien
tiam ꝛei aliene facit.c. ſanctoꝛum.S.e. ubi dicitur
ꝙ preſcribens debet continuo ſyncere et quiete

poſſidere. æ optime facit. c:ſi uirgo. xxxiiij.qij.

nbi dicitur ꝙ ſtatim ꝙ habet rei aliene conſcien
tiam ẽ iniuſtus poſſeſſor. æ ꝓbat iſie tex. in pᷣnci
pio.qꝛ ꝙ non ẽ ex fide peccatũ ẽ nec poteſt dici
ꝙ conſcia fuerit eꝛronea.iĩmo iuſtiſſima cuʒ babue
rit concurſum cum ueritate. nam ſi fu ſſet ſua non

eſſet opus preſcribere. ¶ Et poſſet attentari qð

ſecundum canones iſte talis nunquã preſcribere
poſſit per iſtũ tex.in fi.æ per regulam poſſeſſor dᷣ
regu iur.li.vi.et per id quod notra glo. x vVi. q·iij
c.i.⁊ in dicta regula poſſeſſoꝛ.nam preſumptio ẽ
ꝙ ſemper titubauerit cum habuerit ueraciter cõ
ſcientiam rei aliene unde ſecunda infoꝛmatio fuit
erꝛonea cum haberet neritatem ſe uel ſaltem di
camus quod incepit preſcꝛibere a tempore quo ꝑ
legiptima indicia ſuperuenit bona fides.ar. eoꝝ
que notantur in.c.de qua:ta.S. eo.et in.c.cuꝛa de
iuꝛepatꝛo. ¶ Leꝛtio gl. queꝛit quid ſi quis dubi
tet an ꝛes ſit ſua:æ habet iuſtam cauſam qubitan
di ꝛeſponder q; pꝛeſcꝛibit.quia adhuc dicituꝛ bo
ne fidei poſſeſſoꝛ. Idem tenet gl. õ e. ſi diligenti
⁊ Inno. hic Maꝛ in dicta.l. natuꝛaliteꝛ dicit.
talis a pꝛincipio non pꝛeſcꝛibeꝛet quia non ha
bet bonam fidem licet non habear malam fidem
ut nota in dicta.l.i. C. de acqui. poſ. ſed talis de
fectus ſupeꝛueniens non extinguit nſucapionem
quia ꝛequiꝛituꝛ quod fiamiteꝛ ciedat ſe male

fidei poſſeſſoꝛem allegat Innocentiuns hic glo.

in. capi.quoniam fiequenteꝛ. quod ſi ſupeꝛ ut
lite non conteſtata in neꝛbo ꝛeſeꝛnaro ſentit du
bitans non pꝛeſcꝛibit. Ho. An. dicit adnetẽduʒ
qualiteꝛ iuꝛa canonica.ĩ hoc loquantuꝛ. nam ali
qua dicunt male fidei poſſeſſoꝛem nõ pꝛeſcꝛibeꝛe
S.eo. uigilãti ⁊. c.ſi diligenti. Aliqua exigunt bo
nam fidem. quia omne quod non eſt ex fide pec
catum ẽ ur hic.⁊ hoc iure attento et uerbis huinꝰ
decreta. non ſufficit ad preſcribendum ꝙ; defice
ret exrremum male fidei niſi detur exiremum
bh 2

—„ 12—

vy poſey Pe

Arln«

1
4

¶ De plcriptõibꝰ.

bone fidei dubitans autem eſt in medio non ba
bens bonam nec malam fidem: eꝛigo non pꝛeſcri
bir. dicit tamẽ finaliteꝛ ſe putare.quod ſi dubitatõ
eſn momentanea non fixa ? firma:ſed uacillãs qðᷣ
pec non interꝛumpat ſicut nec heꝛeticus qui dubi
rat: ſed nõ fixe ⁊ firme ut nõtur de beꝛetiti.c.i. Si
autẽ ẽ ꝑſeuerãs fixa ⁊ fir ma:⁊ ad merito dubitan
duʒz cõcurꝛat ueritas ſeu aliqua legitima cauſa plꝰ
cꝛedendi ꝛem eſſe alienam q; pꝛopꝛiam:tũc putat
ꝙ intenumpatur pꝛeſcriptio. idem ſucũdũ eum ſi
aliquid z oſtenditur uel pꝛobatur ex quo neriſimi
liteꝛ potuerir æ debnerit dubitare. licet aſſeꝛat ſe
nõ dubitaſſe ut zᷓ de indi. c. nonit. Et peꝛ hec diẽ
ſe putare ꝙ aliquo caſu denũtiatio etiaʒ poſt pol
ſeſſioneʒ adeptaʒ interrumpat quãdo fit a tali cni
merito eꝛat credendum ubi aneʒ dubitatio eꝛat ĩ
pricipio pꝛeſcripiõis foꝛtius tunc impedireiur ad
boc quod nõ.in dicta. .i.C. de acquirrẽ. poſſeſ.
et hec ſunt notabilia ueꝛba. Sed ego ad ſalnãduʒ
glo. ⁊æ cõem opinioneʒ adduco tex. optimum in. c.
ſi nirgo pꝛeallegato:ubi dicitur ꝙ bone fidei poſ
ſeſſoꝛ ꝛectiſſime q̃ſqʒ dici q;diun poſſideꝛe ſe igno
rat alienum cum neꝛo ſciret nec ab aliena poſſeſſi
one ꝛeceſſerit:tuntc mala fides peꝛhibeiur tunc in
ſte iiuſtus uocabitur que ueꝛba ſunt multum notã
da ?z ponderãda in hac materia:⁊ apeꝛuſſime pꝛo
bant ꝙ etiam dubitans dicitur bone fidei poſſeſ
ſoꝛ et pꝛeſcribit quod nerum eſt diceꝛe quan do
dubitans ignoꝛat ꝛem eſſe alienam nec ratiõe du
bij tenetur ꝛem dimitteꝛe.immo ſupeꝛ illo dubio
pꝛeſcribit.ar. bonum in.c.cum dilectus de cõſue
tudine.⁊ in c.a uditis.S co.nec obſtant nõ.in.l.
prima. C. de acquir. poſſeſ quia ꝓcedũt i ignorã
te ſe poſſide:e.iſte enim non pꝛeſcribit:quia igno
rans non habet nec malam nec bonam fidem.
Secus autem ſi ſcit ſe poſſideꝛe licet dubitet an
ꝛes ſit ſua:quia iuſte poſſidet ex quo nõ ſcit reʒ ad
alium peꝛtineꝛe.non eim iſte agit ↄtra ↄſcictiam
dicro.c.ſi uirgo ⁊ hic in fine nbi requiritur cõſciẽ
tia ꝛei aliene ad impediendum curſum pꝛeſcriptio

. r 1 — -= —— — 1
QaKd ſ Plarg hi , Nade . E1 nis. Enuãto glo. querit quid ſi pꝛelatus lhabʒ le

pariſid-t- . 4 ,

— 171 2.

ſam cõſcientiam alicuius ꝛei qnam nomie eccleſie
poſſidet debʒ ne illi ꝛeſtituere queʒ credet eſſe dñʒ
BHendet qꝙ nõ ex quo capitnlum habet bonam ↄſci
entiam: ſed debet itimare illi cnius res eſt:ut illã
petat.ar. in.l.atqui natura.. cum me abſente.ff.
de neg. geſt. ⁊ hãc opionem tenet glo.in c. geneꝛa
lis.ðliiij. diſ.et in. c.bone.ij.de poſtula.pꝛela.? In
no. hic dicens ꝙ caneꝛe debet in hoc pꝛelatus ne
aliquid cõtra cõſciẽtiam faciat uel fieri pꝛocuret:
⁊ ſic tranſeũt hic docto. Sed aꝛchidia.in dicto.c.
generalis ponit tꝛes opiniones. primo eim ꝛecitat
HBuil. na. tenuiſſe ꝙ aut pꝛelatus pꝛo ceuo ſcit et
debet illam ꝛem ꝛeſtitueꝛe peꝛ illud capitulnʒ gene
ralis aut dubitat. ? tunc debet ſubmitieꝛe alium
puta itimare domino ut petat. Secũda fuit opio
Hoſtiẽ.qui dicit ꝙ in caſu ꝛeſtiintõts debet hoc
pꝛelatus faceꝛe cõicato cõſilio capituli:æ ſi capim
nõ uult debet diceꝛe ſicut dixit apoſtolus munde
ſunt manus mee ab hac cauſa nos ipſi ſcitis eã ꝓ

lah o hs ſn⸗ lai Frtut: . . Pidece *re hern, Bocn FA. 7-₰

curare.xliij. di epheſiſ. ¶ Tertia eſt opinio iof
archidiaco. dicentis ꝙ licet pꝛelatus babernt lns
conſcientiam poteꝛit nibilominus ſecundum innn
oꝛd nem illam reʒ defendeꝛeiĩ iudicio: quia ſekn
pꝛiuata peꝛſona. defenſionem enim aſſumit tunc⸗
pꝛelatus ⁊ peꝛſona publica:ar.in.c.ſi ſaceꝛdos d
offi.oꝛ. æ quod nota. in. c. paſtoꝛalis. F. quia Rend
de offi. dele æ peꝛ glo. xv. q.xv. c. pꝛeſbyteꝛ. E
concoꝛdando opiniones quantum fieꝛi poteſtſc
diſtingueꝛem ꝙ aut notoꝛie conſtat rem eſſe alie
nam:⁊ tunc ſolus pꝛelatus poreſt ⁊ debet illam re
ſtitueꝛe:⁊ ſic intelligatur dictum c. geneꝛalis. non
enim debet pꝛelatus nel eccleſia derineꝛe alienum:
ſed 'agnoſceꝛe bonami fidem: ui in.c. peꝛ iuas
de dona ⁊. c ſepe de reſtitu. ſpo. nec dicitur ſolus
pꝛelatus hoc caſu alienare rem eccleſie cum noto
rie conſtet ꝙ non eſt eecleſie:ſed potius dicitur p
curare negocia eccleſie cuius infamia purgatur in
reſtitutione ꝛei aliene. Aut non conſtat notoꝛie:et
tunc aut ſolus pꝛelatus ſcit nec aliteꝛ poreſt pꝛoba
ri ⁊ debet taceꝛe.quia ſibi ſoli non cꝛedeꝛeiur. vi.
qu ſtione.ij.ſi tantum. ⁊.c. placuit ⁊ eadem cauſa
queſtiõe vij.c.pleꝛũqʒ. nec detinẽdo pꝛelatus pee
cat quia hoc facit tanq; peꝛſona publica ? conſci
entiam habet ut pꝛiunatus. aut poſſet pꝛobari per
alios ⁊ tunc conſilium huius gloſe eſt ſeruandu:
nec cꝛedo ꝙ pꝛelatus cum capitulo ſufficeꝛet ad i
lam rem reſtituendam ex quo notoꝛie non conſtat
rem illam eſſe alienaʒ: quia ſicut directe cauſa no
apparente non poteſt pꝛelatus cum capitulo alie
nare.xij. queſtione.ij. ſine e ceptione: ita nec indi
recte alias poſſet confingi fraus. notoria enim de
bet eſſe cauſa alienationis fiende de rebus ccdle.
non alienandis.c.i li.vi.facit l. cum hi.F. ſi um
lis. ff. de tranſactio. æ hec puto uenſſima. Ou
to ⁊ ultimo glo. retentis eiſdem teꝛminis queit

α quid ſi dominus cuius eſt res peꝛ eccleſiam poſſeſ

ſa rem ipſaʒ repetit. pꝛelatus ue:o habens conſciè
tiam leſam confitetur: nunquid pꝛeiudicat eccleſie
habenti bonam fidem/ reſpondet diſtinguendo ꝙ
ant pꝛelatus habebat mandatum a capitulo: ? tũc
confeſſio ſua nocert eccleſie alias ſecus all inra: nõ
tamen tu gloſam. Idem nõ. glo.v in. c. de conſtanii
nopot.xxij. di. nidetur textꝰ iuncta glo. in ciij de
teſtibus li vi. æ ad illud. c. remittit hic Joan.an.
liteꝛ diſtinguit hic dominus An. dicens ꝗ
ant pꝛelatus confitetur in his in quibus habe Gi
uiſam adminiſtrationeʒ ab eccleſia ? pꝛeiudicat et
cleſie: quia illa poteſt ſolus in iudiciuz deduceꝛe ni
ſi ſint ardua: aut confitetur in his in quibus non
haber diuiſam adminiſtrationem.ſed coniunctim
2 pꝛocedit iſta glo. nt pꝛeiudicet demnm cum co
ſenſu capituli 2 hoc tenet indiſtincte licet geſſerit
actum ſolus in quo confitetur. quia non debet 5
aliquid operari cum in boc ei etiam ut teſti ſemp
non creditur ut nõ. de teſtibus.a nobis et in e
nidetur impugnare glo:que in hoc ultimo ſen
ſit contrarium. ¶ Ego ſaluando gloſaz in bae
ultimo dico ꝙ ubi prelatꝰ ſolus geſſit aciũ eec
ſie nomie ? dubitatur qnaliter geſſerit actumn. in

nobilu t
ſendrerdied ſne
ſſc s ſecusſ Dreiadicer
ncad onivoſdamn e ſdonſ an .
cicio oretnioſo Pjudican vr in
getehidas N e ibonn dere
08 iö Drn et Cr in locs Palegan
lalus ſolas o9fitetun.2 tnn ſvoſon
rinclar ien ne boe in oifſ
preclaatpupllo ito ß an? ſ⸗
Ioienioſo indo er tunc vur binu,/
upiroeroranurnr irglA
nuto um olr oſtndrcleni ia
ilo uuli utm otenur or oiſue a,
jacnlmuurohms 0 ogenm un
o adnn orvr riunss ſpoſttione ut in.
cn e eccrio n Arch in Cicto cii
Höheer tnandanum tene dicinctdem don
ni Ans odtni gr in Uuiſtsndienn
fuuunſtaricum ar tunt noor eſeſo
ingico rincice Pon.? No in dico te
Cani In öbns o ſecns ntbicig.
o ena glcien bictinino eſi ſ⸗
babes gſciennam re glene gidoſſcer
tar niſ ren teſtnnt aſbiccf Gronn
m intereſt iniuſte gernen⸗
N nummſpone qy bon ninnacer
Pbong fde ani tane

emem
in tempo⸗
ieſſporis antecy öpſentor bren

ipno
re eſſe Alenaz gno TCnehü mbi töpei,

retece; a percgto 15
to 7 dinnmn eus
tuo ſpone nöͤ haben meuſen ni

qui re enit ſtpo V

rlerqnini ſ etn ri Lcke

een tciſeinn ..
ddie ns
Taümnd Eimapunganm

Wd⸗ uNoncrnordi⸗
odi
me ſos NrNiianddint

danr iſimarcen
qn oeiiunmn40 Punittenan
deſt̃ Mceugz rcatnilotin
an qua dor at miͦ eſen iane
emian bebcr Moinims An Nſuttn
alos ? me conſliun buits gol cfienni
uc arſo oriuus an mpilo hftcnt
bn im cſmmncm er uo nnore ſof cn
Im llam eſe alenm uo ir dirude ti
yrreme non pojeſ oelzws oun pinh
Ene nj queſtone /,. ſine e ceptione: iis eh
lee dus poſſt corfing fans. otorin int
r eſe cauſa Alomtionis tenece ſtus aet
”ñsõ
1 Gaie adammuaſnag
10 4 Omd 90. enis Gon unn 4
nn donins ils atding
tepeit Prans ed digit
ſa tan iſuztehenth l
ftant Dncnid peiu
am leinn co –——
babenn bonmn ſicenn nige
t rtiaius brdcoan manden

coe no im noel ceccſe ns ecst

mmnatin fung
G. gtbeh

dnr e le Krant
nmgni⸗ in
Mahr esn

2 .l.⸗ „ Afrr. .
Qa8 .. H bona 1 S‚ 2—

—
Q„μa—

A:. P 1ρ⅜ ſplaat ſno enn He Aii . 1 2,-

¶ Be ꝛe iudicata.

ſtatur dicro ſuo exquo aliter conſlare. nõ põt
ꝓ hoc allego tex.i.c.ſi diligcnti.5ẽ.e.fac.c. di
lectus de capel.mo. nã æ ſeꝛuus interrogatur
ſuper his que ipſe geſſit ex quo agit᷑ de facto
ſuo: ut ĩ:l.iĩterrogari.C. de queſti.⁊.iiij.q.iii.
ſerui. facit.l.nenſennius ff de nego. gel. Sed
quo ad precedentia dicta dico ꝙ aut prelatꝰ
nõ habet capitulum ⸗z ualʒ confeſſio ſua dum
modo confireaeur peꝛ miã contentioſe iur iſdi
tionis ut in dicto.c.dilectus.ſecus ſi P niam
uoluntarie iuꝛiſdirionis ut.l.certuʒ. S. ſed an
? ipſos ⁊ ibi per Bar. ff de cõfeſ.⁊ per Ci.ĩ
l.i. C. e. aut habet capitulum.⸗ rũc aut uolũ
tarie cõfitẽtur ambo.⁊æ non credo ꝙ piudicet
ecclie ſi ꝑ illam deuenitur ad diſtractionẽ rex
imobiliũ qꝛ qð nõ pñt directe nõ debẽt facẽ
poſſe indiꝛecte dicio.c.ſine exceptione ⁊ dicto
F.ſi cũ lis. ſecus ſi preindicet quo ad fructus
. c. qð quibuſdam de fideiuſ aut ofirentur ĩ
iudicio ↄtentioſo ⸗ piudicat ut in dicto.c.ii.
de teſtibns li. vi. fac c. ſuboꝛta de re iudica.et
qð nõ Bar et Cy in locis pallegatis ãt pre
latus ſolus ↄfitetur. æ tunc ſi. uoluntarie non
preindicat ſicut nec hoc caſu confeſſio tutoriſ
preiudicat pupillo dicto. F. ſz an 2? ipſos aut
ĩ ↄtentioſo iudicio. et tunc aut hbʒ mandarum
a capitulo et preiudicat ut in gl. hic. Et oꝑat
mandatum quia oſtendit conſenſũ capituli in
illa cauſa. nõ autem opatur ut uirtute manda
ti admitrarur pꝛelatus ad agendum cum ſine
illo admittatur ex iuris diſpoſitione. ut in. c.
edoceri de ꝛeſcrip.nõ Arch. in dicto.c.ii.aut
nõ habet mandatum ⁊ tene diſtinctõem domi
ni. An.5. ꝛecitatã. qꝛ in diuiſis piudicat niſi
factum ſit arduum. qꝛ tunc nõ põt eſſe ſolus ĩ
iudicio ut in.c.i.de cu. æ nõ in. dicto c edo
ceri In cõibus vo ſecus ut hic gl. ¶ Que
ro extra gl.dicitur hic ⁊ in dicto.c.ſi vgo ꝙ
habẽs ↄſcientiam rei aliene quã poſſidet pec
cat niſi rem reſt tuat.⁊ alibi diciĩ ꝙ non mul
tum inteꝛeſt iniuſte derineꝛe uel inuadeꝛe alie
numſpone ꝙ bona fide emi rem alienam rrac
in tempoꝛis anteqᷓ; cõpleatur pꝛeſcꝛiptio ſcio
rẽ eſſe alienaʒ. quod remediũ mihi cõpetit ut
recedaʒ a peccato = daãnum euitem. naʒ ſi reſti
tuo ſponte nõ habeo actionẽ de euictione. ut
.l. qui rẽ emit ⁊.l ſi poſt peꝛfeciũ C.de enic.
7. l.at qui nã. S. cũ me abñte ff. de nego. geſ.
nec ageꝛe poſſum anteqᷓ; mihi euincatur ut in
iuribus pᷣallegatis:niſi in cãibus exceptis peꝛ
glo. in dicta.l.qui rem. So. dic ꝙ poſſum de
nunciare dno nt petat uel ſubmitteꝛe aliaz peꝛ
ſonam qui agat nomine domini 7 obmitteꝛe
exceptionem defectus mãdati 2 re uicta pote
ro ageꝛe cõtra nenditoꝛeʒ de euic. dicto. F. cũ
me abſente.⁊ de hoc lqtiu lo. in dicto.c.
ſi uirgo. xxxiiij.q.ij. ¶ Almo hic queꝛo qua
liteꝛ pꝛobabitur hic mala fides. uide qð dixi ĩ
c.ſi diiigenti S. e. æ⁊ peꝛ Har. in. l.i. ff de iti.
ctuqʒ pua. z.l. celſus. ff. de uſuca. Et oↄclude

ꝙ cum mala fides conſiſtat in animo ſicut et
bona fides non poteſt uere ꝓbari. ut nõ glo.
in. F. alie.inſti.de actio.facit.l.doluʒ.C. ð do
lo.⁊.c.ii.de renunc.li.vi. Ideo ꝓbat᷑ ex con
iecturis duntaxat dicta.l.dolum 7. C. ii. ⁊ ſi iꝰ
reſiſtit poſſidenti ẽ preſumptio male fidei ut ĩ
regula qui ↄtra iura ð ꝛe.iur. li.vi.=.c.ad de
cimas de reſti.ſpolia li.vVi.⸗z l. quẽadmodum
? quod ibi nõ.C. de agri. cenſi.li.xi.hãc tñj
preſumptionem male fidei puꝛgat diuturnitaſ
poſſeſſionis nel iuſius color in acquireẽdo.ut
nõ Inn. in. c. i. de in ĩte. reſti. facit quod nõ.
HBar. in.l.cũ querebatur ĩ fine.C. uñ ui. Di
qutem ius cõe nõ reſiſtit poreſt mala fides
bari ſi poſſidenti fuit denũciatum rẽpoꝛe acqᷓ
ſitionis ꝙ res illa exat aliena ut.l.ſi fundum
Cge euic. ¶ Irem ſi coꝛam aliquibus dixit
ſe ſciuiſſe nł ſcire rem eẽ alienã. qꝛ preſumituꝛ
illud in mente habuiſſe. l. labeo ff. de ſuppel.
le.⁊.xxii q.ii.c. is autem. Iteʒ ſi de h erat fa
ma in uicinia ⁊ ipſe poſſeſſoꝛ eꝛat nicinus pꝛe
ſumituꝛ enim ꝙꝙ ipſe debet ſciꝛe ꝛarione uicini
tatis de preſump.c. quoſdã ⸗ c.quãto de po
ſtula. prelato. c i. xvi. di. qd dicitis nõ Bar.
in.l.i.ff ſi cer. pe.= dicta.l.celſus. Itẽ ſi fuit
ſibi denũtiatum poſt acquiſirõem poſſeſſionis
per hominem cni erat viſimiliteꝛ credendum
maxime cum dedit tanta indicia quibus ueri
ſimiiiter debnit credere ar.ĩ.c.ĩquiſitioni de
ſen. cxcõ. z. c. cum contingat de zp.⁊ quod in
eis nõ ⁊ ẽ de mente Bar. in extranaganti ad
ꝛcprimẽdã in vbo denũtiatiõem in fine.facit
ꝛl. ꝙ te.ff. ſi certũ petat᷑ ⁊ ſi noluir infoꝛmari
habetur pꝛo informaro. ut nõ. Bar. in. d. ex
trauaganti facit.l.i. G.i ff qdð ni aut clam. 7.

c.ii.de tempo.oꝛdi.li.vi nidetur enim affecta
ta ignoꝛantia ut ibi.

¶ Rica de ſententia ⁊ re iudicata.

¶ WMec rubrica duobus modis ſccundũ Jo.
an. p? Goff. ad pcedétia otinnatur. 2 pꝛio
ſic. Niſo quomodo res acquirũtur ꝑ pᷣſcrip
tionem: uidendum eſt quomodo aliter acqui
run ur cimlirer ſcilicet per ſententias iudicuʒ
el ſecũdo ſic. Expedito tꝛactatu ꝓceſſuſ
iudicioꝛum ad ſentẽtias quc finẽ ĩponũt litibꝰ
ueniamus. Quia vo ſecundum Jo. an. lata
ſnĩa ſi nõ appellatur ab ipſa ſumit nomen rei
iudicate Ideo = ð ꝛe indicata ſubmitit diẽ̃ ta
mẽ ꝙ large poreſt dici ꝛeſ iudicata licet poſſit
appellari allegar norata in. l. i.ff. eo. æ.l. litiga
toribus. C. de appella Ex bis vbis Jo. an.

bñ notabis differẽtiã inrer ſniaʒ et rẽ indica A.

tam ur proprie et ſtricte ſententia appelletur.
cum adeſt appellandi facultas. cũ neꝛo nõ ſub
eſt remediũ retractatinum appellatur res iu
dicata large t. poteſt ẽt añ dici res iudicata.
et ſic ĩtelligit. l. litigatoribꝰ palle. ubi appllat̃
ſnia ꝛes iudicata. Iʒ ↄpetẽt appellãdi ꝛcmedũ
5

—,—

— — ₰ 1 7. —
7 .-r hii IF it 7 „A- 4 (U1 ala) pHabe⸗ e,⸗ſ ag .

— Sr

Sr d. an

g.

De ꝛe indicata.

Sed cõtra boc dictũ Jo. an. apte uidet᷑ facẽ
ter.ĩ. d. l.i.ff.eo. ubi dicitur ꝙ ꝛes indicata e
que finẽ cõtrouerſiaꝝ ꝓnũciatõe iudicis acci
pit quod pro cõdemnatõe uel abſolutõe cõtĩ
git. 2 ſic aple inuit ille tex. ꝙ ipa ſẽtẽtia n po
teſt appellari res indicata ſed potius id ꝙ ꝑ
ipſã ſententiã iudicaru et deciditur. et ideo
per illu tex. dicit ibi Dar. ꝙ aliud ẽ res iudi
cata et aliud res iudicans. Kes iudicans ẽ ip
ſa ſententia ſeu actus ſentẽtiandi ⁊ hic ĩponit
finẽ cõtrouerſie. Sʒ res iudicata ẽ cã qᷣ fineʒ
cotrouerſie a ſentẽtia accipit.⁊ hoc noluit ille
tex. ſecũdũ eum. et ſic ĩ effcctu uolnit Har. ꝙ;
ſentẽtia eſt res indicãs. res uero iudicata eſt
cauſa deciſa. hinc ẽ ꝙ de iure ciuili ſecũdũ eũ
habetur ꝑ ſe tractatus ſeu titulus de ſenten.
7 per ſe titulus ð re iu.que niſi eſſent diuerſa
n eſſent dinerſi tituli nt.l ſi idẽ.C. de codici.
fatetur tamẽ ꝙ tex. ⁊ glo q;doqʒ ponũt unũ
pꝛo alio. Sed cõtꝛa hec dicta Daꝛ. ?2 ꝓ Jo.
an. ego adducco tex. in. c. dilecti in fi ð elec. ⁊
c.cũ inter. z. c qð ad conſultarõeʒ infra. eo.
ubi dicirur ꝙ ſentẽria poſt lapſũ decẽ dierum
tranſit in rem iudicatã. ergo ipſa appellatur
res iudicata poſt decendium do. An:dicit ꝙ
pprie et ſtricte ſentẽtia ẽ res indicãs et mate
ria 2 queſtio ſuper qua indicarur ẽ res iudica
ta tamẽ alio reſpecru poteſt ſentẽtia appellari
res iudicata ſi bene ponderatur. ſententia
ꝓut ꝓmulgatur eſt res iudicans.ſi ꝓut eſt la
ta ⁊? tranſinit in rem iudicatam poteſt tamen
tunc dici res iudicata. quia irreuocabiliter et
. pfecte iudicata cum non pendeat in aliquo ex
futuro euentu. ¶ Sed cõtra b ſic oppo.ſi ſen
tentia eſt reſ iudicans quomõ poreſt effici res
indicata cum maxima diff rentia ſit inteꝛ indi
cantem ⁊? iudicatum nec unuʒ efficimnr ꝛeliquũ
immo ſunt conelatina que non poſſunt cade
ꝛe in eodem ſubiecto ſicur eſt diffeꝛentia inteꝛ
inſtiruenrem ⁊ inſtitutum in. c fi. de inſti.et in
teꝛ generantẽ ? generarum ut in. c. damnamꝰ
de ſumma trini. ⁊ ð materia in. c. poſtulaſti de
conceſ. pꝛeben. Muare mihi poſt dilligentem
ſpecularioneʒ pꝛo omnium iurium concoꝛdia
niſum eſt ſic diceꝛe ꝙ ſenrentia poteſt duplieit᷑
conſiderari. Mrimo ꝛeſpecin ipſiꝰ diffinitio
nis indicialis.ideſt ꝛeſpectu cauſe agẽtis:⁊ rẽ
pꝛoprie appellatur ſentenria: quia continet id
quod index diff niendo ſentir. index enim ba
bet diffinire m ꝙ ſibi niderur. ur in auten. de
iureiurã.quod poſtea ab his ⁊ in.l.qualẽ ff.
de arbi. hic dicit glo nõ ĩ. c. iudicer iij ꝗ vij

= ιιια
B= S 12 aee

.66 Aerran,

ſed non noluntatem: de quo in c.i. de cõſtitu.
Secundo põt ſententia ↄſideꝛari ꝛeſpectu
contenti in ea ſeu cauſe patiẽtis:æ tũc quicqᷣd
ibi cõtinet᷑ ſumens deciſionem ⁊ diffinitioneʒ
facto iudicis ſiue ſit cã pricipalis ſine acceſſo
ria ſine ſint expenſe nel inteꝛeſſe appellat᷑ res
iudicata:⁊ hoc uolnit tex.in.d.l.i.ff. eo. dum

ꝙ index tenetur indicãdo ſequi opinionẽ ſuãũ α‿. Arne

ttorull
u gat itusde
dixit ꝙ res iudicata dicitur que finẽ otroue: oNotahi hiauhlluan
ſiaꝝ ꝓnũciatione iudicis acipit. ↄſideꝛauit “ us ebo g unumd Nli.
ſentẽtiam ex parte eõtenti æ cauſe pauẽtis nj M niche it ſo 4
decidens ⁊z deciſum habent ſe ut agens Pa ⸗ .venientes le 1 s fl ſdicals
tiens ſicut in ſimili dicitur de actiõe reſciden “ lfi l l enſol
te ⁊ actiõe reſciſſoꝛia ut nõ.in. c. tũ ex litteris n tni aa torl ⸗
de in inte. reſti ⁊ in.l.ab boſtibus.ff. ex quib⸗ nn thpi l ilcn ino lo⸗
cau. ma. ? hoc mõ dzʒ itelligi tex. in. litigato cnrieidnn i itn ewyr
ribus pᷣalle. ⁊ alia iura que appellant ſeneni io Feme i I vni
reʒ iudicatam etiaʒ ſi competit facultas appel ntcf nAK e Gcin n⸗

landi: hoc etiam reſpectu dico ꝙ debent iurg
intelligi dum dicunt ꝙ ſentẽtia tranſir in rem

eo
ſ
yl
iudicatam ideſt cõrentum ⁊ deciſuʒ in ſpa ſen elpl̃⸗ v hecelc c0
tẽria ſeu mateꝛia ip us ſentẽtie tranſiuit in reʒ einacui l hgi io den nd
iudicatam ideſt aſſumit auctoꝛitatẽ rei iudica “ utlainus in ſili dee
te: ut eſt tex. notabilis in d c. ꝙ ad conſultati crnino an cus u⸗ mrcp
onem ⁊ ſecundum illum tex. ſunt intelligenda ſtieine nonte Ind icon⸗
illa iura que dicunt ꝙ tranſit in reʒ iudicar: oſüani Gin oahdlis
aſſumit enim poſt decendium auctoꝛitateʒ rei 8 GindisuleN (dieſtan
iudicate quaſi dicat pꝛius eꝛat res iudicata: DR 1 Em dicften
ſed poſt decendiũ aſſumit auctoꝛitatem rei in näicun hdolir apleni uenet
dicate:quia efficit᷑ irreuocabilis:⁊ iuris auẽte Gaof in ömneolen di u
galo. feſpo

comperit ex ea exceptio rei iudicate que fniti ganten.ſ qris pueale
ducta ad iuris rigoꝛem ſe:uandum ut eſſer fi
nis litiũ:ut nõ glo.in.c.paſtoꝛalis O.qꝛ vero
de offi. delega.⁊æ in.l.qui exceptione ff. de con
di. ind bi i. Et peꝛ hec deciditur alia queſtio
Rν nuquid ante lapſum decédij poſſit ppꝛie ſiiin
appellari res iudicata. Jo. an. ut patet ex pr
dictis ſentit ꝙ nõ gloſa tenuit Suium in dea.
l.i. ? in..litigatoꝛibus pꝛealle Mar. in. dli.
diſtinguit ꝙ aut ſumitur ꝛes iudicata ꝓ ipſ⸗
ſententia ſeu pꝛo cauſa deciſa: ⁊ tunc pꝛocedit
opinio illius glo. quia ſtatim eſt ſententia uel
ꝛes iudicata Si vo ſumitur ꝛes iudicata pfee
te ⁊ irreuocabiliteꝛ adeo ꝙ non poſſit traſigi
2 tunc ꝓcedit opinio pria quã tenuit. Jo an.
2 eam attribuir Mar. canoniſtis peꝛ dicũ.c.
ꝙ ad ↄſultationem. ⁊ ſic pꝛocedat.t elegareꝛ
F. li quis poſt ff. de condi. inde. Si vo aei
pit᷑ ꝛes iudicata ꝓ effeciu executionis ſnje ct
tunc ſubdiſtinguir quidam eniz eſt effecus in
ris:ut quia a iure fit ſtatim executio ui in cali
bus in quibus ſentẽtia irrogat ifamiã: ũc qꝛ
ſtatim ſequitur iſte effectus: ut.l furti ff ö bos
qui nõ.infami.incontinenti dicitur ꝛes indiia .
ta. Murdam eſt effectus facti:ubi ꝛcquiriſut
bominis executio: tunc quo ad id nõ dici
ꝛes iudicata.quia interim non poteſt execi
mãdari ſententia: ut.l in pri
pe. Et quãqᷓ; hec ueꝛba DHa
antur exquiſita:mihi tamẽ n
äeniz ut paret ex pꝛediciis ꝙ :e
incõtinenti cum ſententia eſt

pecru contentorum in ipſa

iudicata ſunt que in ipſa ſente
ſicut eniʒ ſententia dicitur lata i.
agenris:quia iudicis officium fi
in litteris de offi. dele. ita ꝛes di
ꝛeſpectu cauſe patientis ſen me ip

n. ff nil. ino. apb.
2. pria fite nide

s iudicafa dicii
pꝛomulgatg
niia continetur
eſpectu cauſe
nitũ e: ut i.c.

ſius ſentene

Princpper locpiinf tere W cpa
Pelari. tn dehn anin den kemn
i lirer polnoizti n⸗
pe bnß potni t e lypunt
m uucm /fnt mlbu nr ſeu
uonopcj i lau , gl/
ro ufar imo migar eimoni ti;
n octaum tr er n enenore; C.
cel reiincie ſc to peeclt in Bar. e
lenio. ic po Gechueatde ibice 1
tap aro tdſeſtia ornd dc gſia
moluipkr ſunit abz im funit 9 ignihtans
cnluſqz oforis eig d opinione i giav⸗
nin.cvenic; Nrd ir. 15 deſenis an
rus t mfis ſis nde doſim gequb⸗
boſtin ümn e inßn. Ged groad n⸗
umn niaz ſhlg ffnicio neſels onone
fne iponis dcteminateinimgann
eſas ulifet mgmie
an qringer Hoſenn Geclaratf
1 vemn ius 0nuinnhrslſ
3 gni lfuinstent ſnsüͦng

1ſcs ſſiay nnes iit ſpis

lan dimr dffnimne nti inin
el 1 bs bimn dfnitne. g fif 4 i
8 nugtnne m ntefit
lacet Dico nl an e n
n Ka HH Prnenen
d luc. 2 dicit finticng⸗
ſententia. ſemmel n. iiffen uinnee M i⸗
in innen⸗ gepen n
iigof perf mein R
dicata jubinc e W

1 ſenteti eanſtrhnn
Nenum ? genſizifſfel
e nmuintr miin
run imt Auctotinte fejſvcie
nthlsndc eg onſliei
Gemtimimimtek ſmrimnien
menn Jwutgſorczdhcri⸗
Numt ain Maenden unnimer
indcneqant dnnitsen ie ce
ſed poſtamndi ſanitncotnnn it
Gicae gnig fici nnnochist gnn
compent r a ereepno reiiodlane eſt
ducn ad uns igonn ſemmnmuct
ns nin ĩ go n cſenſs hn
& off dala ein MAieraprore fdis

d.imd ii. Grpe betendmr als

nunmid anr hplm cil poſſt dri
mxrlmn no illimn N n un an
dns innt o golh nn nn n
it in! ltignonbus greil Brnaͤl
ingvirg mſoniun nhen li
ſncnnaſend lndedſrat We⸗ .
Onid nns Arfunch D
SWn Nowrden wsdn

et imenoeniun nded gmmnie
4 wne eein chlid zudein
4aam antbon Prani rl
14 9holnäionenn7 ſ HM
ſt vsaſſ mnib

wsicn Karenict

S. de . ſamn:r GτurnsX CPi Jant ſir ſeze ſa
7

△

CS. ꝛc iudicata

nec obſtat ꝙ poſſit appellari 2 rerractari.qꝛ
ꝑ hoc nõ põt aꝛgui ꝙ ꝛeſ nõ ſit iudicata.imo
ſoꝛtius ẽ hodic dicẽdũ.qꝛ appellatio extiguit
uel vVtus ſuſpendit ꝓnunciatũ ut. l.i.ff. ad tur
pi.⁊.c.nenientes de iureiur.⁊.c. paſtoralis.
pterea de offi. dele. eigo ꝛes fuit iudicata ⁊ re
nuit iudicatũ.qꝛ extinctio nel ſuſpenſio pᷣſup
ponit habiiũ ut in.l.decẽ de.vᷣ.obli.? .c. ad
diſſoluẽdũ ð deſpon. ĩpub q̃nimo dico. ꝙ ex
toto effectus ſnie.ſ.nõ ſuſpẽdirur ꝑ appelloeʒ
nt dr̃ in.c.fi.de eo qui mitit᷑ in poſſ. młto er
go foꝛtius poteſt dici ꝛes iudicata ſi nõdum
fuit appellatũ:lʒ appellari poſſit:ſed fateoꝛ ꝙ;
qte lapſũ decẽdij nõ hʒ auctoꝛitatẽ rei iudica
te irreuocabilłꝛ:⁊ ſic loquit᷑ dictũ.c ꝙ ad ↄſul
tationẽ:ſicut dicimus in ſimili ꝙ peꝛ miſſionẽ
er primo decꝛeto quis efficit᷑ uerus poſſeſſoꝛ
ſaltẽ de iure canonico. ſj nõ ĩcõmutabiliteꝛ: ſʒ
peꝛ lapſũ anni effcit̃ iꝛꝛeuocabilis. ut nõ.in.c.
qm. F. in al js ur lite nõ cõteſtata æ iu.c. cõtĩ
git de dolo ⁊z cõtu. ⁊ hãc ꝑtem ut dicatur res
iudicata.lʒ poſſit appellari tener MHoſtiẽ. poſt
Goff. in ſũma eodem. F. hic autem ad.l. ele
ganteꝛ. J. ſi quis pꝛeallegato. reſpondeo qỹ
pꝛincipalꝛ loquitur de re indi a qua ñ põt ap
pellari. nõ in ſequit᷑ quin ⁊ an dicatur iudica
ta Un tex. poſimoduʒ ibi diſtinguit ꝙ ſi fuit
appellatũ põt trãſigi.⁊ ſic pᷣſupponit ꝙ dicit
res iudicata. Iʒ fueꝛit appellatũ nec reſpẽu exe
cutionis põt dici res indicata. qꝛ is qui exeqᷓ
tur nõ iudicat. imo mãdat executioni reʒ ꝑ ali
um iudicatam.nt eſt tex. in.l.executoꝛeʒ. C. de
execu.rei indi.⁊ ſic nõ ꝓcedit illa Bar. cõſi
deꝛatio. Mũc pꝛo declaratiõe rubꝛice 2 p̃dic

Evtoꝝ qᷓro quid ſit ſñia/ Solutõ. dic ꝙ ſñia põt

1

multipł: ſumi.qnʒ eim ſumit᷑ ꝓ ſignificatione
cuiuſqʒ or̃onis qnʒ pꝛo opinione i aliqua ꝛe.
ut in.c ueniaʒ.xxxv.q.ix. ⁊ de feꝛiis capella
nus ⁊ mliis alijs mõis põt ſumi de quibꝰ peꝛ
hoſti. in ſũma.e.ti.in pᷣn. Sed quo ad mateꝛi
am nr̃aʒ ſnia ẽ diffinicio indicialis ↄtroneꝛſie
finẽ iponẽs. deteꝛminat eim iurgantium ↄtro
neꝛſias. ut.l.i.ff. e.⁊.c.iurgantiũ..e.Hicirur
ãt ſñia qꝛ iudex fʒʒ ꝙ ſentit declarat diffinir.=
deteꝛmiat lites. ⁊ dubia inteꝛ ꝑtes.l.ſicut. S. ſʒ
ſi qrit᷑ ff.ſi fuitus uen.⁊=.c.foꝛus iũcta gl.j. ð

v. ſi. ¶ Et ſcias ꝙ ſñiaꝝ tres ſũt ſpẽs. Oue

dam dicitur diffinitiue. quedã ĩterlocutoꝛia q̃
daʒ hñs uim diffinitine. gl. vo. ij. q.i. ĩ fũma
addit aliã ſpẽm. dicit eim ꝙ quedã ẽ ſñia pꝛe
cepti ⁊ nide illã gl.qꝛ ẽ oprima in mateꝛia no
ſtra. Diffinitiua ẽ illa que ĩponit finẽ tori can
ſe in iudiciũ deducte.ut nõ. glo.in cle. una de
ſeq.poſ.⁊ fruc. ⁊ dicitur diffinitiua qꝛ impõit
finem controueꝛſie ⁊ finit iudicis officiũ. An
aũt ſnĩa lata ſuper exceprione peꝛemptoria di
catur diffinitiua. nide qðᷣ nõ. in cle fi. ̊ appel.
in glo.ij. reperi᷑ quedam quaſi d ffiniriua de
qua ꝑ gl.in. c. cõſultationibus de offi. dele ut
ẽ ſentẽtia lata ſuꝑ poſſeſſorio. nã hĩto ꝛcſpec

tu qꝛ poteſt ĩrentari poſtea petitoꝛiũ non dẽ ex
toto diffinitiua uide in qð dixi S. in. c. fi. ð iu
di. Interlocutoꝛis eſt ila que iter pᷣncipiũ et
finẽ cauſe fertur ſuper his q̃ incidũt uł emer
gũt ut nõ gl.i.d.cle.i.ðᷣ ſeq̃ſtiratio ĩ. vbo diffi
nitiua. æ dicit᷑ ire:locuroꝛia. uel qꝛ iudex n dit᷑
finit cam ſʒ iterloquitur iter principiũ ⁊ finẽ
uel qꝛ iudex inter ꝑtes loquẽdo ſine ſolẽmni
tate ſcriptuꝛe ꝓnunciet ut.q Hoſli p' Goff.
in ſũma eo. F.ii.in p̃ᷣn. ¶ Sed qubitat̃ de pᷣ
cepto qð iudex ꝑ ſe uel ꝑ nunciũ facit de ↄpa
ꝛendo.gl in auẽ.de heẽ.⁊ fal..illud i vᷣbo
creto coll.i.⁊ dicit ꝙ ẽ irerlocutoria.¶ Sed
gl.in eadẽ auẽ. ſi q̃ͥs ãt nõ iplẽs.·dicit ꝙ eſt
quaſi interlocutoria.Et credo poſſe dici ꝙ ſi
cã erat ichoata ante pᷣceptũ.iũc dr̃ uere inier
locutoꝛia qꝛ interloquit᷑ pᷣcipiendo inter pᷣnci
pium ⁊ finẽ cãe. Si vo nõdũ eꝛat ichoata ⁊=
tũc dicitur quaſi interlocutoꝛia qꝛ nõ fit iter
principiũ ⁊ finẽ ſed ante Qucos nia nõ eſt
diffinitiua. ſea habet ui d ffinitiue. ut eñ non
imponit finẽ cãe.ſed nõ erpectat aliam ſinam
poſt ſe ut cũ index ꝓnunciat ſe nõ iudicè in il
la cã. ut nõt gl. in auẽ habita. C. ne fili ꝑ pa
tꝛe. ⁊ in. c. ſignificanbus de offi. dele.æ uid ꝑ
bar. de hoc i.l.titia.ff de accu.æ ꝙ nõ ur in.
c. ꝑueĩt.j de appel Snia pᷣcepti ẽ qñ indeʒ ſi
ne cauſe cognitione aliqᷣâ pᷣcepit extꝛa iudici
um ⁊ hec iproprie dicit᷑ ſnia.⁊ de hoc per gl.
ii.q.i.in ſũma.⁊ per Inn. in.c.ad aures de
temp. oꝛ.
an trahitu? porius ad nm iterlocu oꝛiaꝝ q;
diffinitiuarũ uide per Inn. in c. ꝑ tuas ð ſe.
exco.⁊ ibi dixi.⁊ ꝑ glo.ii.q.i.in ſũma.⁊ per.
Jo. an. in. c. uenerabilibus eo.ti. li.vi.⁊ ꝑ ar
chi in. c. ut aiaꝝ de cõſti.e.li nbi dicit ꝙ im

proprie dr ſnĩa. qꝛ potius punit qᷓ; finẽ cauſe
imponat. bſolutio ẽt dicit̃ ſnia.xi.q.iii.
1c ii ⁊ in ica. de ſen. exco.⁊ abſo.ſʒ ipropᷣe

—

rõe pdicta æ? uide i locis p̃al.

Ententia. Csus Nõ uʒ

ſnia que S inſ
eſt lata expꝛeſſio eꝛꝛoꝛe in ſnĩa ira
ſũmat do. an qꝛ Jo.an.ñ ſũmat
ꝓpter breuitatẽ. hoc ſũmariũ ẽ in ſe uerũ ſʒ
nõ ↄgr nit lr̃e.ĩ qua nulla fir mẽtio ð expᷣſſiõe

erroris in ſnia.iõ ſũmo ſic. Snia lata cont:a

leges uel canones nõ tenet.nec ab ea opns ẽ
appellare õ prio differẽnã in uocabulo

iter iura ciuilia ⁊ canonical. Nã legũ appella R.⸗

tione neniunr iuꝛa cinilia appellatione cãonũ
ueniunt canonica.⁊ ex hoc ultimo ⁊ ex tex in
fert᷑ ꝙ oĩs ↄſtitutio eccłiaſtica põt appellari
canon ↄcoꝛdat.c.i. de ↄſti.⁊.xxxi.di. nicena
2 h vᷣm ſumpro largo nocabulo⸗ ał ſecus de
quo nide bonam gl.iii.di in ſũma ubi notãt
naria noĩa ↄſtitutionis eccliaffice Itẽ dic q;

canones pñt dici leges ur ꝓbar in. d c nicca
facit tñ in Sris i de lex. ¶ aö. Fo g ccclia
b A.

n neꝛo excõicatio dicat᷑ ſnia æz N

ð
g; rs weniit

W.ogze ſu lais Phbannu, ſmr- E ho phbans
c

in tantũ appꝛobat leges ciuiles ui equipet eal
canonibus in foꝛo eccleſiaſtico et intellige qñ
nõ pdicũt canonibus.de quo dic ut plene nõ
in. c.i.de no.opeꝛ.nũ.⁊ in.c.ſi ĩ adiutoriũ.x.
di. Et nõ ꝙ ſentẽtia lata ↄtra legem cinilẽ eſt
nulla ẽt in foꝛo canonico. Secꝰ dic ſi eſſʒ lata
cõnꝛa ſtatuta particularia laicoruʒ ut ĩ. c. eccle
ſia ſãcte marie de ↄſti.⁊ dic ut ibi dixi.qʒ alið
ſenſerit Mar.in.l.cũctos populos.C. de ſũ
ma tri. ¶ Mora ꝙ ſnia nulla poteſt dici ſnia
et hoc largo modo. Mã ſiricte ſecus.aꝛ.in.l.
iiij. F. cõdẽnatum.ff. de ꝛe iudi.maxie quãdo
fuit lata a iudice nõ ſuo ad h gl.nõbil i cle.
i. de ſeaueſta.(¶ unmo ex fine. c. ꝓ cõi
uſu loquẽdi cum dicimus ſentẽtiã eſſe nullam
ipſo iure. Et dic ipſo iure.ideſt ipſo iur̃ diſpo
nente. nõ eniʒ neceſſe expectare ſniaʒ ifirma
toriaʒ hõis. ¶ Ooponitur cõtra rex. æ uidet
ꝙ ſnia lata õ ius teneat ut in.c. cum int᷑.infꝛa
eodeʒ ⁊.l.cũ pꝛolatis.l.pꝛeſes.ff de ꝛe indica.
Solu.glo. ut arbitroꝛ in prima parte me
tu cõtrarij ponit duos itellectꝰ ad rex¶Dri
mus ut itelligat᷑ de legibus ⁊ canonibꝰ diſpo
nentibus ut nõ ualeat ſentẽtia a nõ ſuo iudice
lata ut in.c. in primis.ij.q.i.iĩ.c.ac ſi clerici.S
de iudi.z. C. ſi non a competente peꝛ totum.
Secundus inrtellectus ut intelligatur geneꝛa
liteꝛ qualiteꝛcũqʒ ſit lata cõtra leges aut cano
nes dummodo exprimarur eꝛꝛoꝛ in ſententia.
naʒ tunc ſententia eſt nulla. nt in.l.ſi expꝛeimſʒ
.ff. de appellati. 7.l.ij. C. que ſentẽ. ſine appe.
ꝛeſci.⁊.ij.q.vVi.diffinitiua. S.ſi ſentẽtia. Ad
traria dic ꝙ pꝛocedunt quando enoꝛ in ſentẽ
tia ñ fuit expꝛeſſus:⁊æ hoc eſt de mente glo.cũ
qua commuiteꝛ doct. tranſeũt. Ego dico ñ eẽ
neceſſe tex.iſtlum reſtringer̃ ad iſtos duos itel
lectus Mam infinitis ut ita dixerim caſibus
ſententia contra leges canonesue ꝓlata ẽ nul
la:licet eꝛꝛoꝛ in ſententia non ſit expꝛeſſus⸗ ut
puta ex defectu inriſditõis:ut in.c.ac ſi elerici
pꝛealł. Item ex defectu iudicis:ut qꝛ notorie
excõicatus ut in c. ad pꝛobandum de ꝛe iudi
cata. Irem ex defectu litigatorum: ut quia cõ
tra minoꝛem ſine curatoris auctoritate in in
dicio exiſtentem.l.ſi curatoꝛem habens.C.de
in integrum reſti. z.l.clarum. E. de auctori.pᷣ
ſta. et.l.i et.ij.C.qui legi peꝛſo.non habẽt in
iudi. Item ratione tempoꝛis ut quia die feria
to fuit lata.ut in.c.fi.de ferijs nel de nocte ut
in.c.ↄſuluit de officio dele.uel ratiõe loci:qꝛ
in eccleſia peꝛ iudiceʒ ſecularem ur in.c.decet
de immu. eccle.lib. vi.uel peꝛ mulieꝛem ſen mi
noꝛem qui indicare non poſſunt.licum pᷣtoꝛ
.ff. de iudi. æ plene nõ. in. c. ſuſcitara de in ĩte.
ꝛeſti.⁊ in multis alijs caſibus:de quibus uide
peꝛ ſpecu.in titu.de ſenten.pꝛela.F.iuxta ⁊ ni
de ibi in veꝛſi.item eſt nulla ratione litigatoꝝ
peꝛ Joan. andꝛeſan naleat ſententia lata pꝛo
bannito contra ſtatutum quod pꝛohibʒ ins il
li ꝛeddi:æ pꝛecipit audientiam denegari. Jn

BDe ꝛe Indicqta.

anemes iſtis calibus limilibus poteſt
ꝛificari. ſemꝑ eniʒ ſentenrig erit
la quãtuncũꝗʒ enoꝛ in ſententia nõ ſit e n
ſus. ( Ex quibus patet ꝙ glof. 2 föngne
domi.an nimium reſtringunt litteꝛam “
quitur indiſtincte. Et pꝛo clarioꝛi roſpanlſen
ad contrarium ſupꝛa foꝛmatum diſtinguo ſ
ꝙ aut ſententia eſt contꝛa ius habito reſpeen
ad meꝛita cauſe duntaxat. aut illud ius coan
quod eſt lata ſententia cõceꝛnit extriſecus 1
am iniuſticiam a meꝛitis cauſe: puia ut ſenen
tia non feꝛatur die feꝛiata uel aliquod ſimile
Muimmo caſu debʒ diſtingni.an ſenrẽtia ſit 1
ta contra ius iuris eꝛꝛoꝛe in ſententia non ex
pꝛeſſo:⁊ ualet ſententia.ſic loquitur. c.enʒ iter
infra eo.=.l.cum pꝛolatis ⁊.l.pꝛeſes ſecidum
unum intellectum. ? hoc caſu pꝛocedunt inra
que dicunt ꝙ ſentẽtia facit ius inteꝛ partes. li
cet ſit iniuſta dicto.c. cũ inteꝛ 2. ff de ve iudi
res iudicata ⁊.l.ingenuũ.ff. de ſlatu. ho. Ant
fuit in ſententia iuris eꝛꝛoꝛ expꝛeſſus. Urpnta
diſceptabatur ſuper teſtamẽto a minore facto
? iudex pꝛonunciauit teſtamentuʒ naleꝛe. quia
minoꝛ quattuoꝛdecim ãnis poteſt teſtari nl di
ſoutabatur ð ualiditate ceꝛte electõis. inder
pꝛonunciauit electionem naleꝛe. quia ſuſpenſi
poſſunt eligeꝛe.⁊ tunc ſentẽtia eſt ipo ime nul
la. ut in iuribus ſupeꝛius allegatis. Secundo
caſu pꝛincipali quando eſt lara ſententia oira
ius conceꝛnens aliam inſticiam. ? non meiis
cauſe:⁊ tunc dico regularit᷑ ꝙ ſententia ẽ ipo
iure nulla: ſine ſit expꝛcſſus eꝛꝛoꝛ in ſententi⸗
ſiue non: ⁊ in hoc membꝛo poteſt geneꝛalite
iſte tex. ueꝛificari. Mam regulariteꝛ quicquid
fit contra ius eſt nullum eriam fi ius no dece
nat expꝛeſſe acrum eſſe nullum: ut in.:.non du
biũ. C. de legi.⁊.l.iuris gentiũ.F. ſi paciſcat
ff. de pactis:⁊ in regula que contra ius li.vi.
2z.x. diſtinc. uides ⁊ in alijs iuribus ſupꝛa alle
gatis. Oices tu que eſt diueꝛſitatis ratio ĩter
iſtud membꝛum ⁊ precedens. Solutio nemo
tangit. Ego autem aico ſic ꝙ in ↄceꝛnentib⸗
meꝛita cauſe datur iudici facultas diſcemnendi
2æ arbitrandi cuius partis iura ſunt potioꝛa:
qnia nõ poteſt dari ceꝛta regula ut in.l. iif.
de teſtibus ⁊ in. c. in noſtra eo. titu. 2.c. cauſi
infra eo. cum ſimilibus. Ideo in iſtis pꝛeſuni
tur eſſe iuſtum ꝙ iudex iudicaueꝛit: Hinc eſ

ꝙ iura dicunt pꝛeſumenduʒ eſſe pꝛo ſentenia

indicis.ſaltem peꝛ lapſum tempus decem dier
dicto. c.in pꝛeſentia ⁊.c.cauſam:niſi expꝛima
tur enoꝛ iuris: quia tunc ceſſat pꝛeſumptio
que eꝛat pꝛo iudice cum noiorietas habeat 3
trarium offulcare æ confundee ilam preſũp
tionem. viij.diſtinc.ueritate manikeſta: ? i cer
tis non certis opus eſt coniecturis: ut in regu
la.ij. infra de regu.iuꝛis.clare eim patet ſentẽ
tiam tunc eſſe contra ius. ideo tunc merito è
nulla. In aliis nero iuꝛibus concunrennbus
gliam iniuſticiam a meritis cauſe non datur

ins uignons untonn tunc ugularit

ſenentia vnde opbs eſ gppelarione.

preſunit iciee ner⸗ iſe noumd
filirſtinioſica it otong unt eninn
N argonenmn cpinun iac ine
Gbiplonuis chaan ĩ mo.ce.
ocefii tmaltfu co.
dus ecn Mbutudo cin di
ousurm oronin aſlr un
prhnpruma Oly itnenr ,ni ſene
i renin baber unc iuder poteſtarem ca
onctild tamuz ivdicandi ſen uenns ere
Ouendi arincavoniamd fliſs oeioſtemri
1 c.enennig intta deaccſa Ai gei antt
ſanö. Inceniusinc. erhante deeche
ſignifa fact cianz c nennane Nii ifinn
boc caſt porct enmnenia iniſn inpicter
licörna legespoolama ie nula n bie
eſinbee oig iſtiutſeſ inteyr
caſt onne ins oninine giacle ſon
Contfgius ſenliin gnerinſngllmntente
nnoceſning incin uſetia dereiig
annes ancee in c nn inte iffe M
ſinem ſneni tor gmne ne
toneaſrins anſe
2 Optine poigo S

non eſt conna ins:
4 .
into ce nas iſffnrifti ſnrleginn
0 dnugnſcenrn

inr oher ſmedenine⸗

. 8 .—.. 1
1inc nonmeintnimnin in

minon qvannorgeofn D
ſourabam oicinetene letöͤs ri

Pvonmeimnt letonen niee, Nittge

hoſſan Aper t rmiucfitin
m ir iniusz iyniß Alpens. Gn
aſy onneui gnnch l in lnenin
Hs coneemms alan inſicin c n nen
cuſer me dio ngimt lnoninif
me mmlai ſue it epicſlos enor in ſemeni
ſoe non t in oe marſ porct gerenlte
Rete. veiitan Vanregninker aneani
a nmaiNs A lam cian s dd
WmeNNl unndeHuninlt
d Cdelegi1 wis genid .. innl
f de acis: infega are onnni
1.r. diſtinc ides T in diſs intis
gnis. Dees nclee aleſmin
Uind nenbum tlitkie Oli
nng. Ego min din ſcyn .
meintuſtm allſuin
1 mdinmai lsinis Mſiil

an ohan in nngni

e rſis tin t ſa iu⸗

facultas iudici deceꝛnẽdi.ſed imponitur neceſ
ſitas obtemperandi. ut.in.c.i.et.c.ne initaris
de conſtitu. et.lI. leges ſacꝛatiſſime. C. ð legibꝰ
ubi dẽ ꝙ leges conſtringunt niras omnium.
7 in. c.i.de conſtitu. dicitur quod canones
ab omnibus ſunt ſeruandi.merito ergo ſi ſen
tentia reperitur lata contꝛa ius iuribus non
ſubſiſtit. non enim poteſt infcrioꝛ tollere legẽ
ſuperioris nel in aliquo contrauenire in caſi
bus non premiſſis.ut in clemẽ.ne romani de
elecr · et nigeſimaſexta:q.iiĩſtitutionis et. c. ꝙ
ſuper his de maioꝛi. et obedien. et notabiſ be
ne hanc rationem ⁊ optime facit pꝛo ea parte
quod in ſimili notat Hartolus ĩ. l.is cui. ff.
de ue:boꝛum obligatio in uerbo querit. gl. i.
l.ſepe.ff. de tuto. curatoꝛ. da. ab hiſ Wa--
autem quero ne indiſtincte pꝛocedant ſuꝑins
dicta. ut in primo membꝛo ſententia teneat.
annulletur expꝛeſſo iuris eꝛꝛoꝛe. = in ſecundo
ſit nulla ſiue exprimatur eꝛꝛoꝛ ſiue non Solu
tio diſtingue ſic. ꝙ aut ſententia fuit lara Otꝛa
ius litigatoꝛis tantum.⁊ tunc ꝛegulariter renʒ
ſententia. unde opus eſt appellatione.quia iuſ
pꝛeſumit iudicẽ ꝛecte fuiſſe morum ut pꝛedixi
fallit ſi iniuſticia ſit notoꝛia.runc enim eſt nul
la. argumentum optimum infra e. inter ceras
ubi plenius dicam r Inno. m.c. eatemita
tis de frigi æ malefi.infia eo cum Haꝛrol
dus z domi. An.bic ⁊ in dicto.c. ireꝛ cetas.
ꝛobatur ratione.in notorio enim ceſſat ꝛatõ
pꝛeſumptionis. quia ſuſtinerur iniuſta ſenten
tia.non enim habet tunc iudex poteſtatem co
gnoſcendi. ſed tantuʒ iudicandi ſeu neꝛius exe
quendi.ut in.c.quoniam ð filijs pꝛeſbyteꝛoꝛũ
7. c. euidentia infra de accuſa. æ. ij .q.i. manife
ſta nõ. Innocentius in. c. ex parte de neꝛbo:
ſignifica. facit dictnʒ. c. ueꝛitare. viij .diſtin. naʒ
hoc caſu poteſt ſententia iniuſta ſimpliciter di
ci cõtra leges pꝛolata:⁊ ſic nulla ut hic. Aut
ceſſat hec notoꝛia ĩiuſticia:⁊= ſic ſi fuit expꝛeſſa
cauſa contra ius commune ⁊ alia que non eſt
contra ius.ſentẽtia tener:ita ſingulariteꝛ tenet
Innocentius in. c. in pꝛeſentia de renũ.? Jo
annes andree in.c.cum inteꝛ infra eo. naʒ rũc
ſuſtinetur ſententia ratione alteꝛius cauſe que
non eſt conrra ius: æ optime pꝛo dicto Inn.
addueo.c.peꝛ tuas infra qui filij ſint legitimi.
Judex enim expꝛimendo dnuas nidetur non
pꝛeciſe fundaſſe ſe ſupꝛa alteꝛa duntaxat: vnde
ſatis eſt ꝙ ſententia poſſʒ ſuſtineꝛi ex illa que
non eſt contra ius:ad hoc bene facit ratio lit
teꝛe in dicto capitulo cauſaʒ. ubi dicitur ꝙ in
dicis animus non ſempeꝛ ad unam pꝛobatio
nis ſpecieʒ inclinatur: æ in dubio debemꝰ ĩteꝛ
pretari ut potins res ualet infra de veꝛborum
ſignifica. abbate.z:l.quotẽis.ff. de nerborum
ſignifica.⁊ hoc uidetur pꝛocedeꝛe etiã ſi alteꝛa
cauſa ſit contra ius litigatoris. quia in du

bio preſumitur iuſta.ut predixi = imputã duʒ
eſt non appellanti. oc iamen dictum In

Se ꝛc iudicaia

nocentij limito quando ex cauſa eypreſſa que
non eſt contra ius poſſer ſi eſſet uera ſuſtine
ri. Exemplum primi:iudex pronunciauit teſta
mentum ualere: quia minoꝛ quatuordecim
annis poteſt teſtari:et quia probatum fuit
teſtatoꝛ erat maioꝛ quatuoꝛdecim annis. Naʒ
ſententia poteſt ex hac ultima cauſa ſuſtineri.
unde non habet uiciaꝛe eypꝛeſſio cauſe falſe.
utile enim non debet peꝛ inutile uiciari. ex qꝰ
ſunt ſeparabilia. ut in regula utile dc regulis
iuris libꝛo lero. ¶ Exemplum ſecundi quan
do index ſic pꝛonuſciat. dico t-damentum us
lere:qꝛ minoꝛ quatuoꝛdecim annis poteſt te
ſtari:æ quia nullus defectus affuit in numeꝛo
teſtium:ceꝛte ſnia eſt nulla quia pteſuppoſio
ꝙ illa cauſa ſit ueꝛa:tamen ex ea non poteſt
teſtamentuʒ ſuſtineri.quia non ſufficit ſolẽni
ratem fuiſſe adhibita niſi teſtaroꝛ fueꝛit habi
lis:nt in.l.ſi queramus ff. de teſlanxn.æ nõ.
bene hanc limitarionem quia ne io tangit.
Aut fuit expꝛeſſa canſa coners ius tommune
duntarat uel ſimul cum ia. ex qua umen nõ
poreſt ſuſtineꝛi ſententia: ⁊ tunc ſi ilif ius cõ
mune eſt clarum ⁊ inaubitatum:æ tuæc nõ ua
let ſententia: quia ce ſſat ratio pꝛeſu nede iu
ſticie ut pꝛedixi hæc limito nerum que:do cã
contra ius expꝛeſſa ꝛeſpicit totam ſentniam:
utputa quia concinet unum articulu rel piu
res connexos. Si antem coniinet plira cepi
tula ⁊ error contra ius expᷣſſus cõceræt unũ
duntaxat. tunc ſolum corruit illud casitnlum
In galiis uero ꝛemanet ſententia nela: ad
hoc allego gl.ſingu.? Barrolum in.i.ii. C.
de re.indica. pꝛobo ratione.nannquando ſũt
plura capitula ſeparata nidentmur rot ſentẽtie
quot ſunt capitula:uvt.l.etiam.ff. de cinori:
Ideo poteſt pꝛo parte ualere: 2 pro mane
non.l.quedam mulier. ff. fami. berc. Dec᷑ quã
do ſententia continet unnm capitulamn non
poteſt pꝛo parte ualere.ctiam ſi eꝛꝛoꝛ a in 1„
te.ad hoc glo.notabilis in.ljfi.ff.de iur.om.
iudi.que dicit ꝙ ſi habens facuitaiem cogno
ſcendi uſqʒ ad. x. condemnauit in.xv.nan nʒ
ſententia etiam nſqʒ ad.x.⁊ tenuit illã glo. vi
HBar. ⁊ Bal. in.l.i.E.ſi aduerſus remi indi
catam:quia cum ſen tentia ſit res idiniſibil ñ
poteſt ualere pꝛo parte.ſ.in boc indicio.ff.fa
mi. heꝛe.⁊ cum ceꝛa ratione.C.qn pꝛouo.nõ
eſt neceſſe nõ. GBar. in. d.l.ij. Secus ĩ ꝛe diui
ſibili.qꝛ tunc utile nõ niciat᷑ ꝑ inutile.ut ĩ.c.ſi
quos de ſeruis.xij.q.ij.=.l.ſancimꝰ. C. ð̊ do
na.⁊ hec bñ nõbis.ſi ãt illud ius ↄ quod eſt
ſnĩa lata ẽ dubiũ.ut qꝛ ſũt multe opiones hic
ide uel ẽ dubium in ſuo itellectu:⁊ tunc ſnia
nalet quia talis eꝛꝛoꝛ excuſat h̊ ꝓbat᷑ ĩi.d.l.cũ
ꝓlatis pᷣm nnũ ĩtellectũ quẽ cõiꝛ ſequũt᷑ doc.
ibi. ⁊ ĩ.l.ij. C. que ſnie ſine appel:⁊ ibi ꝑ bar.
2 domi. an. hic æ optime facit tex.in.l.regula
ff. de iur. æ facit igno. z. c. cum dilectus de cõ
ſue.æ qð nõ gl.i.c.cũ nenerabił.e.ti.=.c.uno

8⁸

W war èððMU N o v ſz 1 r

NN⅜Nνcραοαπς

lu⸗ it ſ. Pea, lace-

x Jrta t weis

7ſit: lyi == & e

¶ De ꝛe iudicata.

de poſiu pꝛcla li. vi. An aũt poſſit iuder ſin
dicari qui male indicaueꝛit.qꝛ eligit epionẽ
quã multi ſequũt lIʒ ñ ſit bona. Har. in. dicta
.l cũ ꝓlatis tenet ꝙ ſic mitius tamẽ deber pu
niꝛi ſecundũ eũ.ad hoc allegat quod nõ. inſti.
de obli que ex quaſi delicto in principio. Sʒ
Angelus de peruxio dicit in. d. l.cũ pꝛolatis
boc uerũ qñ altera opinio eſſet appꝛobata:ali
as autem licitũ ẽ alterã pꝛeeligeꝛe allegat In
no. in. c. ne initaris. 5. de cõſti/ Ego gico ſi
opio Sria ẽ magis cõis ꝓcedit dictũ Har.
qꝛ eſt in culpa nõ ſequẽdo cõeʒ opinionem ex
quo erat va. ar. c.i. de decij/? diẽ Jo an.i.c.
i de ↄſti/q; cõis opinio ẽ ſequẽda. niſi ſit eui
dẽreꝛ falſa uel poſſit ꝓbabilibus rõibus con
ninci:ſ ubi tantus eſſet opinionũ cõflictus ut
ñ poſſit apparẽ q̃ ſir opio magis cõis tẽ poſſz
pcedẽ opio ãgeli ⁊ hoc caſu poſſʒ pcedẽ opi.
pe quã vecitat do. an in. c. ut debitꝰ de appe.
ubi diẽ ꝙſi una opio faciebat ꝓ appellãte rie
natr ſi ſuccubueri a ↄdiriõe expẽſaꝝ ⁊ uið qð
ibi dico:⁊ in.c.i.de ↄſti. r peꝛ hec idem
dicẽdũ it ſi ſententia teneat on eſt lata coõtra
legem ſu decretalem er uagãtẽ. Mã cũ nñ ſit ĩ
copoꝛ iuris clauſa. põt de ea ꝓbabilr dubi
tari. ?⁊ voc ꝓbat ĩ. d.l. cũ pꝛolatis ſʒ aliũ itel
lectũ qiẽ ſequũt᷑ ibi Oan æ ange. alij. æ bal
dus ĩ.lij C. ꝗᷓ ſnie ſine appellatio.ꝛeſ. et do:
an. bic⁊ ĩ.c. paſtoralis de fide H uið
ibi dixi. ¶ go puto boc nerũ niſi eẽ nagãs
eſſet in loco illo notiſſima. Exemplũri ejnagã
ti execrbilis ? ĩ extrauagãti ad ꝛepᷣmendam.
que quoiidie allegantur in ſcholis ⁊ ĩ iudicijſ
tunc eim ceſſat ꝛatio inceꝛtiindinis facit.c i ð
poſiu pꝛela. 2. xvi. di. qð dicinſ qð nõ.⁊ facit
qð.. dicã in ↄſuetudie. Itẽ ut ſnia teneat qñ
ius cõe nõ ẽ expꝛeſſuʒ. ſed ꝑ argumẽta et con
ciuſiones n põt ĩtellectualit̃ ꝛeduci ut ſit oↄtꝛa
ius cõe. ⁊ hec notãte: noluir Inno ·iĩ. c.p.⁊.g
de offi deęle facit qð nõ glo in. c.ij. ð teſti.co.
uid aũt ſi ẽ lara S ſimile legis.nõ iñ ꝛe
perit᷑ lex oria ĩ illis temis. Ja. de aꝛe.⁊ Cy.
in. I. i. C. de legi dicunt ſnĩam ualeꝛe. ꝛefeꝛt et
ſequit᷑ Hal. in.l.ij pᷣalle. facir oprie qð norat
Inno in c.cũ ſpeciali de appel.iũc eniʒ ſcdᷣʒ
Cy in. d l.i.eſt ſnia ↄ ius qñ ꝛeꝑitur lex ſerip
ta in reꝛminis occurrẽribus nel oĩno indiffeꝛẽ
tibꝰ. ſecus ſi termini differũt licet ꝓpinqᷓ ſint
2 habeãt ꝛões paritatẽ.do.an.dicit ꝙ ſi ꝛatio
eſſet ſcripra in gñe.lʒ ſub alijs fᷣmĩs ſpecificis
ſatis u? ò legẽ indicarñ ſi eſſʒ iudicatũ ꝛõcʒ
legis nihil adducit. Sʒ mihi hec ſnia pl'acer ꝓ
qua opioe adduco legẽ nõ dubiũ. C. de legi.
2 tex.ĩ.c.fi.de ꝛe indi.li.vVj.ubi dr̃ ꝙ is cõmit
tit in legẽ ꝗͥ Yba legis amplectẽs p legis nitit̃
nolũtatẽ.⁊ ſic ꝛ25 legis ẽ qnqʒ lex. hĩc ẽ ꝙ ad
rationẽ legis reſtrigit᷑ ⁊ ampliat̃ dictũ legiſ ut
.lI. cũ p?. S. dulciſſimis ff. de lega.ii.⁊ diſpoſi
tio ẽt penalis extẽdirur ad limites ꝛõis eypᷣſſe
nõ. glo. in cle.i.de elec.in.vbo eligat᷑ 2 ĩ cle.

△

₰△

ſon/— 1 ſ. Cun gſaen —4 7 Puil-

ij. de ui.?æ ho. cleꝛicoꝝ in ueꝛ pillen. iin
1 ij. ff. ad tenul. Secus ubi allegarei
facilioꝛibus teꝛminis uł paribus ur no
no in. d.c.cũ ſpali. Idem p oia eſſet
qñ ſnia repeꝛitur lata õ legẽ ↄceꝛnẽt
iuſticiaʒ a mentis cãe. ubi ti lex dar
cauſe ad cam. tũc nõ uiciaret ſñia ex triſgrel
ſione illius ordinis. ſed opus eſt appellare. ut
in. l.i. C. de appelſ? regularit᷑ an ualeat facti.
5 legẽ uide ꝑ gloſaʒ i. c. tua de ſpon. du. æ.x.
di. uide peꝛ Cy. 2 bal.ĩ.l.nõ dubiũ 2 bar. in
nũcia. dico ĩ. c fi. de
poſta. pla. (Sʒ que:ꝛo quid ſi ſnia ſit lata 5
ſtatutum particulare loci. Solu. dic ideʒ quo
ad illum locum ſicut dictum ẽ ſupꝛa de.ſ. om
muni quo ad uniueꝛſuʒ. Mam ſtatutuz eſt lex
in loco ubi uiger.l.omnes populi.ff. de in li.
7 iu. ?.i. diſtin. ius ciuile. Minc dixit Mar. =
Ange. poſt eum ĩ dicta l.cum pꝛolatis ⁊ bal.
in dicta. l.ij.ꝙ ſententia lata contꝛa ſtammtũ̃ ex
trauagans a uolumine ſtatutoꝛuʒ tʒ ſiẽ dicimꝰ
in extranaganti pancipis. ſed limiro nt fupꝛa
dixi in extranaganti pꝛincipis: niſi ſlatutum
ſen refoꝛmatio extrauagãs eſſer nota in ſoco:
7 in iudicijs. ſecus ſi ſententia eſſer contra te
oꝛem ſtatnroꝛum in nolumine redactoꝛum.

Arlan

.l. ſtipnlatio. ff

Queꝛo quid ſi ſententia ſit lata contra c
ſuerudinem. Solutio dic ꝙ naler pꝛopteꝛ du
bium facti aꝛgumẽ. eoꝛum que dieta ſunt niſi
conſuetudo eſſet notoꝛia tam in popnlo jᷓ; in
iudicio argu eoꝛum que leg. ?æ noranteꝛ in c.
i. conſti. libꝛo ſexro ⁊ in.l.de quibꝰ ff de legi.
2 ita notat Mal. in dicta l ij. ꝛo boc ſiiſit
quod nõ. Oar. in. l. de quibus pꝛcallega ubi
concludit ꝙ ↄſuetudo eſt ius. ⁊ pꝛobatur bi
et indiſtinc conſuetudo. debet tamen pꝛebari
ſi allegatur ſecundum eum. ut.l. i. C. que ſt ſõ
ga ↄſuetudo. ? ꝓbatur in. c. cũ dilecius eodẽ
titu ⁊ hoc qꝛ conſiſtit in facto quod ſepe pꝛu
denniſſſimos fallit. ſi eiʒ datur pꝛobabilis igno
rantia debet teneꝛe ſententia ſicut rener ſenten
tia contra legeʒ extrauagantem. ſecus ubi cel
ſat ignoꝛantia cuʒ repeniatur lata contra ins
¶ Queꝛo quid ſi ſentẽria fuit lann cᷣ
tra pꝛiuiſegium niderur ꝙ nõ naleat. quia pꝛi
nilegium eſt lex.iij. diſtinc. prinilegia dic Ona
P.·c. ſuboꝛra infra eo. ubi dicitur ꝙ aut pꝛiu
legium fuit oſtenſum iudici ⁊ dando ſent ſqʒ
contrariã nidetur illud repꝛobare. aur nõ foit
oſtenſum. 2 non debet pꝛeteriu pꝛiuſſegiſ de
nono reperti ſententia retractari ꝛeſpodeo ad
rontrarium ꝙ priuilegium eſt lex prinata. n0
aurem communis ur dicitur in cõtrario
ſiſtit in facto ⁊ priuatꝰ poteſt ſuo fauo
ciare. Secus autem eſt in.l comm
7 dlara ? iudici datur facultas iu
prinilegium teneat iuxta tamen n
neniſſent de indi. hoc puto pꝛoce?
legio cui pars renunciare poteſt
nns nenit in pꝛeiudicium partis al

otata I. . cuũ
dere in priui

npoer icdhi⸗ o llrl enineil.
EnmutlſCſiꝑumm elao no . n
liude. Oiz deceiiieponti irihn ter
ciiuſt ivnn iſtcina ir aſ; tict eere
õ
rbus pilegeis: oſ) efcit inſfcin en e
bi uk reiin ana fucn fit miſto: zioſncnd
inſte er partegentis: une degtemm inſe⸗
Oalidumm 2 is qvi lvd obinnit poſterep⸗
ſcibit ut in. d.. ioſe oſider. Cranplon
boc ulino i eo qni ver i culſton inien mi
titur in poſſeſtone reauz ſonpronii nodcit
iis tanch titj. V eiam tune dereumn ica
ſituai ie ſenpvond :utla dio dio F iſ
rbug fce teiccl ue ait ſt o gineſin
ine ſiteti deceun cxco qr genanm
Galeſg iciso con can aſane⸗
Ppel e. c iuſlt fi de reſoclcagiqj aff,
u aue irftuocobils eſter no nminti
llleni:nt .cc her . c C ſen rec

ſipo.ptoti? ice nͤnter im
. terd
lun be er ig qr ber fi nhunn

Wza ſ(S:1 1 Pma,

8 e midn
Kar lihgſenend
—
Wnſeen
nnemnmngninnnchs ,üinioni
Inin cutamsgmmi iſchis ſſinn
ſancommdemmgitſanmiſe
1 in dicis ſCns ſſennniteſ connn
o N norun in volomine ſeizerr
(Orvovds ſnmnroſt hinconni
ſumdnmn. Gohnode mln owynt
huon ſaai muni commn qedhetn ſonit
lonſvamdo eſſr noſoni mm inoopulo ͦn
pao argn coum gve ig? onner iu⸗.
cont ibo ſeno T in deub de leg.
1anom Dlin inl odoe
md Du n Kaibsrihi
rSnAA en n Nint
aAſnr afpnid knann nin
Aumemimem lin
GAolvewlot Ponmin n er
nin tbol corſicintand ani n

Kez Auur opnt
os filiteznmn
mi ſenenkaſenrat

mnnia Ecber enen

— —
ℳ᷑ .

¶ De blcriptõibꝰ

¶ Ande ſi exemptus litigauit coꝛã oꝛdiaꝛio
loci ⁊? non allegauit executionem.non tenʒ ſẽ
tentia. nec obſtat taciturnitas.qꝛ ſi uoluiſſet
non potuiſſet etiam expꝛeſſe in illum ut indicẽ
conſenuire de arbi.cũ rempoꝛe.eꝛgo nil oꝑat
taciturnitas. æ h renet Jo. an. in regula ſciẽti
de re.iur.li.vi.in mercu.facit qð nõ gl.in.l.i
.C. ubi de crimi.agi.oʒ.æ uide qð dixi in.c.
ſignificaſti.de foꝛo ↄpetenti.ſʒ hoc cãu nõ iʒ
ſnia ex eo capite.qꝛ fuit lata ↄ prinilegium.
ſed ꝓpteꝛ defecium iuriſdictionis. Secus pn
to ſi exemptus ꝓduxiſſet priuilegiuʒ exẽptõis
2 oꝛdinarius hoc nõ obſtãte tulit ſniam in S
rium ſeu dixit priuilegio nõ obſtãte.qꝛ tũc pᷣ
iudicat quo ad exemptum.licet nõ quo ad pa
pam:aꝛ. eoꝛum que nõmuur in.c.ad audiẽtiaʒ
de pꝛeſcrip.⁊ in. c.dilectus de capel.mo.⁊.d.
c. ſuboꝛta. neꝛo an ualeat ſentcentia 3 ſẽ
tentiam:cum prima ſententia fecerit ius inter
Ptes dic ut plene dicã.j.e.ĩter monaſteꝛium.
uero quid in decreto iterpoſuo ex falſa
cauſa dic ꝙ nõ tenet ſiue ſit e:ꝛoꝛ iuris in eo
expᷣſſus ſiue nõ.⁊ in hoc differt a ſnia ur pro
bat᷑ in.l.cũ hi..ſi pᷣtoꝛ ff. de tranſac.⁊.l.ma
gis puto. S. ſi es de rebꝰ eo.q̃ ſub tu.⁊ cu.⁊=.
l.i.F. hec Vba ff ne uis fiat ei z.l.cũ vo. F.
ſubuentũ.ff. de fideicõ.li.nõ. MHar.i.l.ſeie ff.
de tuto.⁊ cu. da. ab his ⁊? plenius peꝛ eũ i.l.
iuſte poſſidet.ff. de re iudicata.ubi diſtinguit
ꝙ aut decretũ nõ iterponit᷑ rite.ideſt ſeruato
iuris oꝛdine:⁊ ĩ dubio nõ ualet.l. mèmineꝛĩt.
C. vñ ui ⁊.l.fi.C.ſi ꝑ uim uel alio mõ.nõ.in
d.l. iuſte. Qnʒ decꝛetũ ĩteꝛponit rite:ſʒ n rec
te.i.inuſte puata iuſticia:⁊ tũc qñʒ deficit decre
tũ i inſticia reſpectu petẽtis: ⁊ nõ nalet ut i in
ribus pallegatis: qnzʒ deficit iuſticia ex ꝑte cõ
nẽti uł rei in qua facta fuit miſſio: ſʒ iuſticia ẽ
iuſte ex parte agentis:⁊ tunc decrernm in ſe ẽ
ualidum ⁊ is qui illud obtinuit poſſidet.⁊ pꝛe
ſcꝛibit: ut in. d.l. iuſte poſſidet. Exemplum in
boc ultimo ĩ eo qui ueꝛc ẽ cꝛeditoꝛ tirij:⁊ mit
titur in poſſeſſionẽ reꝛuʒ ſempꝛonij nõ debito
ꝛis tanqᷓ; titij.Vʒ etiam tunc decꝛetum licet re
ſtituat᷑ ille ſempꝛoni:ut.l.a diuo pio..ſi ſuꝑ
rebus ff. de re iudi.que aũt ſit rõ diuerſitatis
inteꝛ ſẽtẽtiã ? decꝛetum cꝛedo qꝛ decꝛetum ſa
pit potius nã, iteꝛlocutoꝛie que ꝛenocat᷑ ꝓpt
iiuſticiã ex iudicis officio:ut.c.cuʒ ceſſante de
appel. .l. ꝙ iuſſit. ff. de ꝛe iudicata: ꝙᷓ diffini
tiue que irreuocabilis eſt ex quo tranſiuit ĩ ꝛc
iudicatã:ut ĩ.c.cũ inteꝛ.j.eo .⁊.C.ſen.reſcin.
nõ po. ꝑ totũ: æ ideo nõnteꝛ dixit Inno. in. c.
dilecto de ueꝛ. ſig. qꝛ hec ſnia ꝙ res debitoriſ
nendatur ex ſecũdo decꝛeto ẽ inteꝛlocutoria:
Ieo ſi iudex poſtea ↄriũ cognoſcit.ſ.ꝙ non

ſuperat debitũ reuocabit miſſionẽ 2 nenditio
nem. ar. in. d. F. ſi pꝛetoꝛ 2. S. ſi ex plegatis

de hoc decꝛeto ĩteꝛponẽdo.æ an pꝛeſumat ꝓ
eo nide eleganteꝛ peꝛ Har. in. l. i. C. de ddijſ
mino.ſine decꝛe.nõ alie.⁊ peꝛ ſpe.in ti.de pꝛo

.„ „ „Au,r , . = .
2 4 „ 11 r, rch e FPCa M B„DDren.⸗w =encse.

1 „ Fn He A

cu..fi ueꝛ.quid ſi ſolum. in ti.de ẽp.⸗ uen.
S. nunc dicendum. v. breuiter ſcias. ⁊ ꝑ bal.i
.l. quecũqʒ.C. ð bonis q libeꝛis ⁊ ĩ pria ↄſti.

li. feudorum (Regdeo nũc ad fam particulã

glo. in qua gl.op.in eo ꝙ in pꝛima paꝛe cõ
cluſerat ſniam nullam nõ ↄualidari ex iterpo
ſitõe appellatõis de.l.iii.. falſus ff.ꝛc ratam
ha.ubi dicitur ꝙ ſi dominus appellat a Inia
lata 5 falſum ꝓcuratoꝛem ratificat.⁊ ſic ſnia
q̃ erat nulla ꝓpteꝛ defectũ mandati ut in.c. ex
iſinuatõe ⁊ in.c.ĩ nr̃a de ꝓcura. ranuficatur ꝑ
appellarionẽ Solutio gl.nititur ſolueꝛe ut
patet in ea:ſʒ õ foꝛmaliter ſoluit.⁊ habeſ gl.
ii.q.i.ſtatutus q dicit ꝙ appellando ↄfirmat
qͥs ſnĩaʒ Iʒ ſit nulla ex defectu ſolẽnitatis hoc
uoluit illa gl. relara ad illum tex. mouetur per
dictum. F. falſus.ſed male loquitur. nnõ doc.
h cõir tenẽ Sriũ.? Maꝛ.in.l.licʒ ff.de indi.
2. d.l. ſi expſſim. ⁊ nõ.j.de appel.dilecto.dic
ergo foꝛmaliter ſoluendo prium ꝙ qnqʒ ſnia
eſt nulla ſolũ ex defeciu ↄſenſu partis.⁊ tunc
põt pars illã rariſicare ↄſenticdo ut ĩ.d.l.lʒ.
7 appellãdo ur̃ ↄſentire geſtiſ ꝑ falſũ ꝓcurato
rẽ.⁊ ſic uẽ loqui dictus.S.fallus. Nã ſnia la
ta ↄtra falſũ pꝛocuratoꝛẽ.tʒ quo ad ipſũ pro
curatoꝛc.qꝛ cũ eo ẽ pctum ſen quaſi per ſit.
t. l plaucius.ff. de pꝛocu. quo qnũim vo non
tʒ ex defectu ↄſenſus dũtaxat. Ideo ratifican
do tacite peꝛ ipᷣm actum appellatõis ↄualidat᷑
nz ſnia eſt nulla ex alio defectu puta:qꝛ
3 leges lata uel ex defeciu ſolẽnitatis. ? tunc
nõ ↄualidatur ꝑ actum appellarõis. qꝛ defec
tus ſnie nõ dependet ex ↄſẽſu ꝑtiũ.uñ nõ poſ
ſẽt ꝑtes ẽt expᷣſſe eã ↄualidar̃ ur nalẽt ut ſnia
lʒ poſſent approbare ut nalẽt tãqᷓ; paciũ noni
ter Shẽdo ⁊ ita ĩtelligit᷑.l.ii.C.cõia urriuſqʒ
liudi.ut ibi nõt᷑ ꝑ Ci.?æ ꝑ Ha:.in.l.una.C. q
ꝓ ſua iuriſdirõe ⁊ i. d.l.ſi eyp ſſiʒ.appellãdo
vVo n approbat ſniaʒ.ĩmo ĩpugnat.⁊ ſic nõ pt
ualere ẽt ut ꝑactũ ut nõ. bar.i.d.l.ſi expreſſiʒ
Et aduerte ad nnã limitatõem eoꝝ qᷓ põit
gl. rarificat᷑ n. ſnĩa lata cũ falſo ꝓcuraroꝛe ꝑ
oↄſenſũ dñi ſuꝑueniẽtẽ qn ille pof̃at eẽ ꝓcura
toꝛ. alias ſecꝰ ita nõnt᷑ dixit gl.i.d.l.lʒ.æ ſeq̃t
ibi Bar.⁊ ꝓ ̊ facit qꝛ ſnĩa h̊ caſu nõ ẽ niła
ex ſolo ↄſenſu parris ſʒ alio defeciu n depen
dẽtia ptãte dñi facit qðᷣ nõ. Inn in. c. pꝛudẽ
tiam de offi. deleg. æ peꝛ Dy. in regula rathi
abitio de re.iur.libro. vi.⁊ per Joannez. an

dr. in regula ratum. cod.titu. in. mercuri.
¶ Extra gloſ. quero quia ſententia cõtꝛa le

ges lata eſt nulla ur bic. ¶ Nunquid index

poterit iterum pronunciare. Solutio tangit
hanc queſtionem hic Innocen. cõcludit q;
ſi eſt oꝛdinarius poteſt ut. C. quomodo ⁊ q̃n
do iudex.l. pꝛeſes ⁊.l.iiij. E. de accu: Secus
in delegato qui pꝛonunciãdo fũctus ẽ officio
Al.ſi ut proponis.C.qũo.⁊ quãdo iudex. Sʒ
tu de hac queſtiõe dic ut plenius noratur in
.Cc.in litteris de affici.ðᷣlegati.ubi meliꝰ cadit

Gru ſi ſizi ⸗3j lazrſ Iuer .ka:

Purmcei⸗ Fvyir 1

12 r,dauf .

(KarS pAE IRiα ſent Da.

6 — ◻ f Pu

⸗ O⸗

¶ Meßſcriptõibꝰ

Addit m̃ hic Inno.notabile dictũ dicẽs ꝙ;
ubi nõ tenet ipo iure qð fecit delegatus ex eꝛ
202e ꝓbabili ductus: iterum pꝛoſequi poterit
ponit exemplũ in executoꝛe cni mãdabatur ut
ꝓuideꝛet titio de pᷣbẽda cui ꝓuidit de pbẽda
Marrini qui cõi opinione ꝛeputabatur moꝛ
tuus:ſʒ uiuebat ut poſtea cõpeꝛũ eſt ex hoc
eꝛꝛoꝛe ꝓbabili poterit demum de alia ꝓuidẽ
fm eum:ar.j. de ſecũdis nup.dñs.C. ð iuris
7 fac.igno ·l.eꝛꝛoꝛ. Si ueꝛo ꝓuidet de pᷣbẽda
qᷓ de iure nacabat nõ de facto: ꝓuiſus aũt ꝛe
nuit pꝛoſequi ius ſuũ execrãs foꝛe lites. non
pot executoꝛ amplins pꝛouideꝛe.iputet᷑ aũt ꝓ
niſo qui ius ſuũ nõ defendit. ar.ff. de pet. hẽ.
.l. illud: nec ꝓdeſt ignoꝛãtia facti. quo ad poſ
ſeſſionẽ que nõ ẽ talis ꝙ de iure potuerit pꝛo
niſionẽ impedire ſm Inno. ⁊ bn. Mec ob.c.
cũ noſtris de ↄceſ.pbẽ:qꝛ loqui in alio caſu
cuʒ.ſ.gratia fuit in pricipio ſubꝛepticia. Idẽ
dicit Inno.ut nõ poſſit iterũ pꝛouider̃ ſi exe
cutoꝛ eꝛꝛauit in iure licet ſua ꝓuiſio fueit nul
la. põit exẽplũ Hoſti cũ diſpeſatiue pꝛouidit
epiſcopus de ꝑochiali eccleſia pꝛoniſio ĩ mio
ribus m executoꝛ cꝛedẽs epᷣm diſpẽſare non
potuiſſe ↄtulit illam ut nacatem cꝛꝛãs in iure
ſcilicet de eta.æ qua. MDꝛet᷑ea z hodie credo
ꝙ h̊ cau nõ ſit neceſſaria diſpenſatio ꝑ.c.ſi ꝓ
clerieis pauꝑibus de pᷣbẽdis.li. vj. Alind in
ſemit ibi glo.⁊ dic ut nõ.in.d.c. pteꝛea ⁊.c.ij
de inſti.li.vj.dictũ tñ Inno.nõ placʒ h̊ hoſt.
qni tenet ꝙ licʒ eꝛꝛauerit in iure.ex quo tamẽ
appaꝛet ꝙ ꝓniſio fuerit nulla:iterũ tamẽ dʒ
de beneficio alio illc pꝛouideꝛe nt bnficia pri
cipum habeãt ſuum cffectuʒ nec illis illudatur
qꝛ nõ faceꝛe ⁊ facere ita ꝙ ſit nulluʒ eq ꝑatur
de tꝛãſla.c.ij.cũ ↄcoꝛdãtijs ibi poſitis.et de
cle.nõ ꝛeſidẽ. tnue. Adueꝛte inquãrum Inno.
loquitur generaliteꝛ in teꝛminis qõnis ðᷣ quo
libet delegato idubie dẽʒ ſuũ ñ ẽ ueꝝ q̃tenus
dicit ꝙ põt iteꝝ ꝓnũtiare ſi ipo iur̃ ex pꝛoba
bili eꝛꝛoꝛe facti nõ tennit ꝙ ipᷣe fec.dico.n ꝙ
ſiue eꝛrauit in facto ſiue in iure dimodo pua
nerit foꝛmã ↄmiſſiõis ſi tulit ſentẽtiaʒ diffiniti
uã nõ põt amplius ſe intꝛomitteꝛe qꝛ fũcuiſ ẽ
officio ſuo ſiue bene ſiue male: ad h̊ bonꝰ tex.
in.l.ſi ut ꝓponis:⁊= qð ibi nõ.peꝛ: Mar.qũo

2 qñ iudex ⁊z optie facit tex. in. l. diceꝛe in fi.

cũ duabꝰ ſequẽtibus ff. de arbi.⁊ in.c.ſi com
pꝛomiſſarius de elec.li.vj. nbi tex. optimꝰ ad
mãʒ: æ qðᷣ nõ. DOy. ĩ ꝛegula ꝙ ſemel ð ꝛce.iur.
li. Vi. ? Dar: i. d. l.ſi expꝛeſſi ff. de appel. ſʒ
E ꝛõeʒ hoſt.pᷣal.põt ſaluari dictũ Inno.i exẽ
plo ꝑ eum poſito.ſ. in executoꝛe gr̃e ut ſiue eꝛ
ꝛaueꝛit ĩ iure ſine in facto poſſit ſẽꝑ itex ꝓnið
ꝛe ſi pᷣma ꝓuilſio fuit nulla:qꝛ priceps ur̃ mã
daſſe ꝓuiſionẽ effectualẽ æ bnficia pncipũ de
bent benigne iteꝛpetrari.ut ĩ. c.oliʒ de.v.ſig.
.l.fi ff. de conſti. prin. Dꝛeta gẽa eſt quid
pricipale. PDoteſtas ueꝛo executoꝝ uenit ac
ceſſoꝛie ad gꝛatiã. vñ ſicut ꝑ inutilẽ 2 enoneã

KReuct

ꝓniſionẽ nõ expirat gra:qꝛ inteſtie
neficio nacanti nulli Geduorig meoih de be
rare poteſtas executoꝝ: ar. optimũ in . zerdi
gratia de offi. dele. li.vi. ubi uigoꝛe gf iſup
netur poreſtas executoris eo gfe ſuſti

caſu q“
delegati expiraſſet: qð bene ẽ nöng porehis

opinionẽ H do. Anian ſuni
pꝛeallega. Sʒ iuxta pꝛedicta queꝛo deeis
ſtione quã ponit Oal.i dicta.l.ij. E gueſeh
tentie ſine app.reſcin. Dapa mãdanit in ſ
ma paupeꝛuʒ hoc modo confeꝛas Petr
ꝛico aliud beneficiuʒ nõ habenti tale bche R
um quod nõ excedat tantam hekl
nuam ſi eum reppereris ſufficienteʒ in lectur
conſtructione ⁊ cantu:qui executo: euʒ cranl
nauit ⁊ putans ipſum eſſe idoneum cun n
eſſet beneficium aſſignauit: nunquid nalet c
latio. æ uidetur primo ꝙ non peꝛ.l ſeie egrel
ſe ff. de ru. æ cura. da. ab his: ubi dicitur ſi
iu dex dedit adulto tutoꝛem tanq; minozfng
nalet datio. Ad idem. l. cuʒ neꝛo. g. ſubuẽnn
ff de fideicom.li ubi non ualet pꝛonuncini⸗
ſupeꝛ libeꝛtate: ſi iudici falſo obreptum fuit
HBal. ipſe tenuit contrariũ P tex. inſti. qui E
nu. nõ po. SF. ſel: ubi dẽ ſatis eſſe ſel fuit cq
appꝛobara ſiue ſit ueꝛa ſiue n: ſiue iſta yba ſa
piãt mõitionẽ ut quidã dicũt ſiue ↄditionè.9
ditio tñ nõ eſt purificata peꝛ obſeꝛuanti ſoli
us foꝛme:⁊= ququis mateꝛia ideſt ꝑſona nõſit
ſufficiés iñ nõ eſt rebellis actui cũ diſceꝛe po
ſit qdiu uinit ⁊ pleꝛaq; i aptitudine recipiũt
fũdamẽtuʒ.ff. de fideicõmiſ li.l. apnud iulianũ
Idẽ diẽ ſi papa dixeꝛit ſi eũ iueneꝛis uiri ii
e laudabilis æ conueꝛſationis honeſte. Nam

quantitatem an

ſufficit ꝙ fueꝛit taliteꝛ qualiteꝛ facta ĩquiſiio
quia executoꝛ ad nullã foꝛmaʒ artatur niſi ſdd

foꝛmaʒ mandati. adducit notata peꝛ glo.j de.

una de offi delega. Innocẽ in c. erx ranõe de

appella. æ in hoc ultimo male allegat N uo
luit allegare Innocẽ.in. c.fi.de pꝛeſump. ubi
ponit plene hanc mateꝛiam ⁊ ibi pleniſſmedi
xit Et hec dicta Mal. ſunt notãda Secd in
contrarium facit quod nõ( Innoc. in. c. inter
dilectos de exceſ.pꝛela. ubi dicit ꝙ ſi aliquis
anctoritate pape pꝛouidit alicui notorie indi
gno ⁊ ſcienteꝛ de aliqua pꝛelatura uel manſte

ſte 3 tenoꝛc mãdati pꝛouiſio eſt nulla nec ipe

dit aliã ꝓuiſionẽ fiendã. ar.de elec.cũ in cun
ctis ĩ fine.Et poſt pauca ñ ꝛeſtrigẽs ſe ad ca
ſũ maifeſte iniuſticie dicit ꝙ ſi papa mãdat ꝓ
nideri alicui ſub ↄditõe puta ſi ẽ de tali loco
oriũdus ꝙ erecutoꝛ nõ hẽt ptũteʒ pꝛonidedi
niſi oditio ſit uera .ff. de. v.ſig. cedere diem.
Yas dici ſi ptᷣas nõ ſit cöditionalis.ſ̃ ceꝛ
tũ ẽ ꝙ papa nunq p̃ſcꝛipſiſſerp lo ſi ſciuiſſß
vitatẽ. ut ſi ſcꝛipſit ꝓ quocũqʒ i ctie ꝑmaneie
qð eſt ualde notãdum. Quid eigo dicemus.
Ego ultra ea que dixi ĩ dicto capitulo fina.in
nltima columna ubi uide dicerem in pꝛeſeni
ſic. ꝙ aut notoꝛie conſtat conditionẽ reqſiis

ſus apiul Per crian non ert

8
ndcace nn de ff de. ſo t

Prolſo nſſl oncito ſt nerfilatn n

derec pio te gbod bi noi de p⸗

Nl ana bot cin teſin neſmnptio 4
co iuliis un i on engemne
fone c bpieſfi o ſml h,⸗
Asaifce obliin 4 lu,
õ
Gnimmant wc, iin nuie ſun
pona bipermm mmn iol tngnt.
iino uli von nr ato er vo in veritan
urmnoꝛper digam..lae ſed in ſeundo e
el icer non eſlen prodigus n0. 0 in..1
Gecura fu Creſ ivengans did ſecnnum
pia eſteminonem wdl manonem deciaru den
ſed eſe podigun ſpenat ad idieen tide
ſumitur po eo c ſpſe feent 1 uidemr id ins
rod iuder iit ar inliff n um ia n.
to in propoſto qnod eſt nonncnm d bie i,
inboc mimo. Han anizdia migtbl
nocenting qve apig non fitnt d naneian
ſunt nuſum uili obmnno rd nanena n
ci.ſupra ge Ale indl nn. .lifſ ehdes

Vr gantiun. ber

uſc

4
bpernnt wmiznn
mv ſ tic ireit i
wohmm ſoeſten ſei ſveſt 8
Hi nooe n nci in iroltei
m m no n punf n⸗ robleunntit
is fome r mniio nuth iſf D
ſtaes i Nock neb is oſ ci lteri
Nluunt ehen imhinie nhi
ihmim f defgeoni l. ood inimni
Nle deſ drneitſichincheis irz
nddns t Chdendidrisdonede Pe
cct gfuein Wnercuiſnerfunint
ü
ſomm mmmdan addacnona pa
nn deoff Gclega. Indciin cani
pyela. ? in boc uimmo nde Aege
õ
ponit iene bant mateiumt bi n
in Erdet den Di. nn nitl
ommunmfuit od ſinn
eads dettal hlali iei
aucrorinnt hae Poonict nan
not ane ce Aigon Nalce
ſez wmor nichi WRD
r ai pviſon⸗ ſahn
giſine Groſ aan

ſi mi eniſſitrdi gii⸗

PMꝛpa non exiſteꝛe: uel illum pꝛo quo ſcripſit
oꝛ notonie indignum ita ꝙ ueriſimile ſi papa ſci
uiſſcet nũꝙᷓ; pro illo ſcripſiſſet.æ tunc ꝓuiſio ẽ nłᷣ
la qꝛ ceſſat preſumptio que eſt pꝛo facto execuro
ris exquo notoꝛietas eſt in oppoſitum ut ſupra di
dixi. ⁊ optime facit.l.ſeie egreſſe pᷣal. Nam ibi nõ
tenuit datio tuto. cum nãliter conſtaꝛet illum non
eſſe pupillum. Anut ceſſat notoꝛietas.? iũc quedã
ſũt que cõmittũtur cognitioni ipſius iudicis: urpu
ta ſi repererit eũ uite laudabilis zc̃ qᷓdã vo ueiũt
extrinſecis uerificanda. utputa pꝛonideas tali ſi
nullum poſſider beneficium uel ſi acceſſerit conſẽ
ſus capituli. ODrimo caſu tenet pꝛouiſio licet cõ
ditio nel monitio in ueritate non exiſtat dummõ
executoꝛ fecerit aliquã exaĩatõem ſen inquiſitõem
ratio quia cum iſta neniunt uerificanda per iudi
cis cognitionem preſumptio eſt. ꝙ inſint ex quo
iudex ſic declarauit in dicto. ꝗ ſemel. Fateoꝛ ra
men ꝙ ſuperioꝛ poſtmodum ex officio pꝛocedẽs
pote it pꝛouiſionem caſſare.ſi non ꝛeperit requi
ſita. ar.in. c. paſtoꝛalis de appel.⸗ quod nota gl.
in dicta cle. una de offi. dele./ fo caſu non tenet
pꝛouiſio niſi conditio ſit uerificata. ar. in. d.l. ce
deꝛe ⁊.c. pꝛo te.⁊ quod ibi nota. de preſcrip. li.
Vi. quia hoc caſu ceſſat pꝛeſumptio ſurgens ex fa
cro iudicis cum iſta non dependeant a ſua cogni
tione.ad h̊ optie facit quod in ſimili nõ . Har. in
d.l.is cui.ff.de.v.obli.in illa qõe ſi iudex dedit
tutoꝛem adulto tanq; minoꝛi nel alicui ut pꝛodi
go qui non erat prodigus.⁊ licet multe ſunt opi
niones ut ibi peꝛ eum. tamen ipſe diſtinguit. ꝙ in
pꝛimo caſu non tenet datio ex quo in ueꝛitate nõ
eꝛat minoꝛ peꝛ dictam.l.ſeie.ſed in ſecundo cãn e
net. licet non eſſet prodigus.ut nõ. glo. in. l. 1 C.
de cura fu. Et eſt diueꝛſitatis rario ſecundum eũ.
quia eſſe minoꝛem nel maioꝛem declarat natura.
ſed eſſe pꝛodigum ſpectat ad indicem. z ideo pre
ſumitur pꝛo eo ꝙ ipſe fecit ⁊ uidetur id ius faceꝛe
quod iudex dixit ar. in.l.i ff ꝙ cum fal. mm. ita di
co in pꝛopoſito quod eſt notandum. ⁊ hic ſit finis
in hoc capitulo. Nam quadaʒ alia rangit bic In
nocentiuns que quia non faciunt ad mateꝛiam. nec
ſunt multum utilia obmitto ⁊ de mateꝛia uide in.
c.i.ſupra de alie.iudi.mu.⁊.l.i.ff.e.abbas.

Brgantium. HBꝛene eſt ĩ ſů

a ſic. Lites 8
bent celeꝛiteꝛ teiminari. ota caſum
in quo currit equitas cum rigoꝛc. Et nora ꝙ i iu

re eſt dare rigoꝛem ⁊ equitatem.⁊ eſt equitas iuſti
cia dulcore miſeꝛicoꝛdie tempeꝛata. ut nõ.in. c.fi.
de trãſac. facit opnie.c.diſciplina.lxv.di. HBar.in
l.i. C. de legi. dixit hãc eſſe differẽtiaʒ ĩter equita
teʒ ⁊ ius:quia ins ſcriptum ſeu rigoꝛ iuris ẽ deci
ſio q fit fm ꝛeglas iuris ſcꝛipias Eq̃tas vo dr q̃
dã facti ↄueniẽtia ſen ↄueniẽs qdaʒ. ad hoc ad
ducũt.l.nulla.ff ðᷣ legi.⁊ dictã.li.=.l. placnit. C.
de iudi. Sʒ tu dic melins ꝙ dr̃ia eſt iteꝛ equitatẽ
rigoꝛẽ ? ius. Jus eiʒ tenet mediuʒ. Et quid ſit

¶ Ge ꝛe indicata.

ins dic ut hes in. l.ifr de iuſti. æ iure AJus enim
eſt aꝛs boni ⁊ equi ⁊c̃.ſed in mã noſtra capitur ð

2

S02 Vo eſt iuris exceſſus qui qnʒ ſtaiuitur ad ter
20 ꝛ”em alioꝛum ut in. c.ii. de toꝛne. 2z.l.aut facia in
fi.ff. de penis.qnqʒ tamen ſumitur pꝛo oꝛdine iu
ris ut in.c.ſuper lr̃is de reſcrip Egquitas uero eſt
oꝛdinara iuſticia temperata dulcedie miſericoꝛdie
uide ad mãm bo. glo. in. c. nt ↄſtitneꝛetur. l. di. qn
nero ſii ſeruanda equitas uel rigoꝛ dic ur nötur
in. d.c.fi.?.d.l.placuit. Anũ ſcias ꝙ iudex.non
debet uelle uideri clementioꝛ lege ut dixit tex.in
auẽ. de iudi.. oʒ. Glo.in principio ſui allegat ⸗9
coꝛdantias poſimodũ opponit de.c. cum apud. xi
ꝗ.iii.ubi ſnia principis differtur per:xxx. dies.
Soluit ⁊ bene ꝙ ibi nõ diffeꝛtur ſn a ſed executõ
7 eſt ſpeciale cum princeps ex iracũdia fert ſniam
pſonalẽ.S.aliquẽ.dʒ.n. tunc differri per tpᷣus pre
dictum ut ꝛex poſſit ſi opus e rit acciꝑe penuennã
ut ibi ⁊ in.l.ſi nindicari.C. de penis/⁊z nide piu
res caſus in quibus d ffertur execurio per glo in
d.c.cum apud regnlariter antem non debet feꝛi
talis dilano ur in.c. ſicut ſine.ii.q i.ſed in cinilibꝰ
datur rempus de quo legitur ⁊ nõ.in. c qnod ad
conſuliationem j. e. Scd dubium eſt an ſententia
corporalis poſſit mandari eyecutioni infra decem
dies qui dantur ad appellandum . Mar. banc
queſtionem format z examiner in.l.qui ultimo
ſupplicio.ff.de penis ⁊ finali er concludit quod
quedam eſt execurio que fit a iure ut quod cffici
atur infamis ſeruus uel ſimile quid. æ tunc talis
executio fit ſtatim lata ſententia. ut in dicta lege
qui ultimo ⁊æ. l.furti.ff. de his qui nõ. infami. et
babes textum de iure canonico. iii queſtione.vii.
G. poꝛꝛo. Quedam eſt executio que debet fieri
ab homine:⁊ iſta debet fieri poſt decem dies. in. lI
.i.ff. ml. no. app.pen. ⁊ hoc dicit ſe putare de in
re uerius. ſed dicit ꝙ de conſuerudine ſeruatur
contrarium. quia illi dies non cxpectantur:
2 pro illa conſuctudine adduco textum in.i non
tantum. ff. de appella. ubi dicirur ꝙ non tantum
ille qui ad ſuppliciuʒ ducitur poteſt appel are:
ſed etiaʒ alius er cetera. ⁊ ſic eꝛat infra tempus
appellandi: æ nihilominns ducebatur ad ſup
plicium. ſpecu. in titulo de ſententiis excõ. F. ui
denduʒ uerſi. porro dicit ꝙ regulariter poſt de
cẽ dies in criminalibus ẽ ſẽtentia executioni naz
danda miſi fueꝛit appellarione ſupplicatione łᷣ peti
tione reſtitutionis in integrum ſuſpenſa. fallit in
notoꝛiis. uel quando reus fuit confeſſus ſeu teſti
bus ⁊? argumentis ſuperatus. ut uix ipſe negare
audeat.nam talis non appellat. ut ſecũda queſtiõe
ſexta ſunt quoꝛum. ⁊ de boc ultimo plene dicam
in capitulo cum ſpeciali infra de appellari.⁊æ facit
textum in.c.cum ſit romana eodem titulo.⁊ hoe
eſt de iure tẽnendum. Nam ſi in cinilibus dantuꝛ
decem dies foꝛtius in cuminalibus ubi aguur de
maioꝛi pꝛeindicio ⁊ nide bonam gloſaʒ in. c. ſepe
de appellatiõibus æ ad.l. nõ tãtum et cõſnetudieʒ
comuneʒ ꝛeſpõdeo ꝙ ꝓcedunt. quia communiteꝛ

cõi deciſione que fit m cões ꝛegulas re.E

Diei ud
. Rcfne-
Senz-

C 4 Tanne ſae aezfer

—
ſin in⸗
T.

ſre dants

45 ruſzt mlan TLent 2. De
(Gaky „7 * 17

— — 9 aſen
(Waroi Pi :; Rp , . ſr ⸗- dAapaſer

non dannatur quis ad moꝛtem niſi fuerit ſponte

— E 2
2 ſarmrku!

—

He:e indicata.

confeſſus uel ita in facinoꝛe depꝛehenſus ⁊ reſtibꝰ
er argumentis conuictus: ut nix ipſe denegare au
deat ut dicit tex.in.l.qui ſententia.C. de penis.ꝗ
bus caſibus non admittitur appellatio. de quo in
dicendum ni.:.ij. E. quoꝝ appellatio non ꝛcci.et
dicã in. d. c. cum ſpeciali. Ad iſtum tex. dic ꝙ lo
quitur in ſnia ꝓfeꝛenda qᷓ debet celeriteꝛ ꝓmulga
ri. Sed ↄira boc oppono et uideĩ̃ ꝙ et ſentẽtia
nõ ſit precipitanda.ut in.c.cũ ex litteris ð i ine.
reſti. Solurio dicit glo. ꝙ iudex nõ debʒ im feſti
nare quo minus plene inſtruatur in cã. ⁊ dic ꝙ; in
dex debet accelerare expeditionem. ita tñ ut inris

oꝛdo nõ pᷣteꝛmittatur ⁊ ueritas non

occultetur.ut

in cle. ſepe. F. amputet de. v. ſig. ⁊ ſi iudex ita feſti
naret ꝙ ex bꝛenitate tẽporis põt pꝛeſumi ꝙ n bñn
inſtructus tulit ſniam nõ ualet: qð agit.ut in. d. c.
m ex litteris de inte.ꝛeſti. Mõ. Har. in.l.ꝓlatam
Cde ſen. ? ſpe.in ti.de ſen. pᷣla.F. qm. v. Iem
oppone.facit qð nõ.glo.in.c.eccleſia de conſti. et
tex.in.c.nos in quẽꝙᷓᷓ ⁊.c primates.ij.q.i.

On poteſt.

Hꝛene eſt uel ſum
ma ſic. Meꝛ alia vVᷣ
ba ſaceꝛdos ſine iuſta cauſa nõ ẽ ab epi 4
ſcopis etiã in unã ſniam concoꝛdantibus deponẽ

. dus 2 non diuiditur. ¶ Mõ primo clericũ nõ de
ponendũ ad libitũ epi. nec etiã ↄſilij prouincialiſ.
dʒ eniʒ ſub eſſe legiptima cã. ⁊ dic ꝙ debet ẽe gꝛa
nis et manifeſta. Nam ⁊ a beneficio n ẽ clericus
remouendus ſine graui cã. ut dixit tex. nõbilis i.c

rrs ſa ſpenſidz, 4. aſuie . *αα. 44†½

gradatione actu
rici de indicijs.

inuentũ. xvi.q.vij.multo fortius ab ordine.que
autẽ ſunt crimina ſuſpenſione depoſitione nel de
ali digna dixi plene in. c. ac ſi cle
Hõ tfo ꝙ ꝑ depoſitionẽ dicit

clericus remoneri a gradu ſuo. non tamen per h̊
ꝑdit caracterẽ impreſſũ in anima qͥ eſt indelbilis
adeo ut remaneat eriã poſt mortẽ. unde clericus
reſuſcitans nõ ẽ ordinãdus.ut notar glo.in. c ij.
xxxij.q.vij.ſed ꝑdit exercitiũ. An autẽ ð facto ce
lebrãs poſt depoſitionẽ conficiat nerũ corpuſ xpᷣi
nide ꝑ glo.in.c.ij.de penis.li.vi. et ſuper ea pleni
us omnino. ꝑ Jo. an ¶ Mõ. ʒ ibi ſacerdotum
iũcta glo.que exponit et bene i. epiſcoporum qð
appellatione ſacerdotũ ueniunt epi.nã et ipſi ſunt
ſacerdotes. ⁊ olim nõ erat dꝛia in nocabuł.omnel
enĩ tã epi.qᷓ; ſimplices pᷣſbiteri uocabantur ſacer
dotes.ut dicit tex.in. c.olim. xcv.di. preſbyteri
enim dicuntur ſacerdotes.qꝛ ſacrũ dant ſicut epᷣi.
ur dicit tex. in. e. ceros.xxi. di. Mnr etiaʒ epi ap
pellari pſbyteri.eſt eniʒ illud nomen dignitarii pᷣſ
byter eni idẽ ẽ ꝙ ſenior nõ reſpeciu etatis.ſed di
gnitatis.⁊ ideo oli epi nocabantur preſbyter i.ut
diẽ tex.in.d. c. cleros. Sed in mã penali crederẽ
quod appellatõe ſacerdorum ⁊ preſbiterorũ non
nenirent epi.qꝛ habent aliũ ordinem.ſ. epᷣalem et
dignitatem ſupra ſimplices ſacerdotes.ad hoc ꝙ;
nõ. Inno. in. c. ſedes de reſcriptis. et nide quod
dixi ſuper ſyica de ui.et ho. cleri.fac.c.qꝛ ꝑiculo
ſum ge ſen. ex.li.vi. ¶ Opp. tex.et uidetur qð
ſacerdotes non poſſunt aliũ ſacerdotẽ etiaʒ ex cã

jamr. Igamee; o en Er Gnn. d . S, a as i,e t

deponeꝛe. quia nec capitulum cathedr
hoc poteſt:nec electus ⁊æ confimatus i
niſi ſit conſccꝛatus.ut in. c. tranſmiſſaʒ

alis eccleſie
n epiſcopu:
de ele et. c.

irrefragabili. F. exceſſus.æ quod nota. de offi or

di. Solutio glo.in pꝛinci. ut

arbitroꝛ mein cotrg

rij huius exponit ſaceꝛdotum ideſt epiſcopoꝛum
et bene loquitur ut pꝛedixi olim enim epiſcopi ſi
uocabantur ut pꝛedixi. ¶ Sed queꝛo quia tenus

loquitur in plurali numeꝛo d

e epiſcopis. quot re

quiruntur in diſpoſitione cleꝛici. Solutio gloſ. in
ſecunda parte dicit ꝙ in cauſa diaconi requirũm
tres.ᷣin cauſa pꝛeſbyteꝛi ſex ad minus. xv.q. vijſi
autem ⁊ c.felix.de ſubdiacono.glo. nihil dicit: et

hoc ideo:quia iuꝛa de illo no

n feceꝛunt mentionẽ:

quia illo tempoꝛe ſubdiaconatus non eꝛat oꝛdo

ſaceꝛ: ſed hodie ſecus: ut in.

c. miramur de ſeiui.

non oꝛdi. gaudent eodem pꝛinilegio: ideo dicen
duʒ hodie quod in cauſa ſubdiaconi requirumtur
tres epiſcopi:ſicut in cauſa diaconi dicto capitulo

miramur. nota. Archi. in. F.

glo. in. c.i.de heꝛeticis libꝛo.

ſolus. xv. queſtione.

vij. ſentit Innocentius in.c. graue de pꝛeben nö.
vi. C Et eypediedo
h iſiam mateꝛiam ubi bene congruit ſcias ꝙ out

agitur contra epiſcopum au

t contra ſaceꝛdorem

aut contra diaconum aut ſubdiaconum. Anm con
tra cleꝛicos conſtitutos in minoꝛibus.pꝛimo caſu

aut agitur ciuiliteꝛ aut cꝛiminalite: (Si cuimima
liteꝛ ⁊ cꝛimen exigit depoſitionem debent conveni
ri epiſcopi totius pꝛouincie una cum metropolita
no ⁊ ad minus requiruntur. xij. ultra metropolii

num ut nota.in glo.iij queſti

one. viij. in ſumma:

2 clarius ibi archi.⁊ in.c.ſcitote.vi.queſtione.ij.

nota. Innocentius in dicto capitulo gꝛaue: a ude

tur pꝛobari in. c.felix xv. queſtione.vij. ⁊ olij po
teꝛat epiſcopus ab iſtis deponi: ut in. c.ſi quis epi
ſcopus cꝛiminaliteꝛ. vi. queſtione.iiij. hodie neno
iſti poſſunt co gnoſceꝛe uſqʒ ad concluſionem dun
taxat ⁊ diffinitio reſeꝛuarur pape: ut in. c accuſat
2z. c quamuis ⁊. c. multum ſiupeo.iii queſtione ſex
ta. Motat Innocentius in. c. ꝙ ſicni de electione
in pꝛima colum. ⁊ archi. in dicro capitulo ſi qvis
epiſcopus cꝛiminaliteꝛ. Quidam tamen dire:unt
quod ab iſtis tamen non poreſt condemnari ſed
abſolui ſicut notat gloſa in capitulo pꝛecepiis.
xii. diſtinctione. ſed contrarium decidit gloſa i cit
to c. accuſatus.= illam ſcequitur ibi archidia per
c. dudum eadẽ cauſa ⁊z. q. idem tenet in. c. ſi quis

epiſcopus.vi.queſtiõe iiii.⁊
deciſio cauſe ꝛeſeꝛuatur ind

cꝛedo ꝙ bene quſa
iſticte ipſi pape ut in

dictis iuribus. Er peꝛ boc puto gloſam non
bene dixiſſe.ii.q. vi.biduum ⁊ in. e. fmteꝛ.vi.

queſtione pꝛima. nidetur ſeq

to.c.accuſatus:ut licet metrop
epiſcopum deponeꝛe: poteſt

eum deponendum. ſicunt pꝛcſes pꝛouine. 1
pronunciat tamen 3

poſſit in inſulam depoꝛtare:
quem depoꝛtandũ dicto.c. b

eſf. de ĩteꝛdictis æ relegatis. b.n. pla q
poiĩtio reſeꝛuat̃ pape: ſed ẽt ipſius can

ni archidiaco. in dic
olitanus non poſſit
tamen pꝛonunciare
pꝛonincie. licer non

iduũ: 2.l. relegato
n ſolu de

deciſio ſen

9is?
,,geellt
ralet ee ip be
nitio⸗ 8 ſede ſc nn Geport
ſuann ſ gnlunen mrat

70
wwmm la alo: n ſb in/

. .G⸗l⸗ ntebs
ſelunn n hflin
Aum t ene iſin

n it
r ble lie ſo deict uidi nn d de

epn . 4
In d accuſaus ? pbal inl⸗ .
obenvr el offenls nbh
jablana iplno Mr ſonii⸗ Arort
nugwtert fniri l auſier en
ouſmin ifignunm or A nlir
õ Nl en
Ilierac potrͦmn eb ep tic gilun
oustoxce hos atfiii d. gvorundam
Jyno ind.cſtent d grane ſiveo agiur/
letti pirnati no gfeentd ufte nuned ſexe
fü ar in.c Aud piic Ciehmn an uelecrunn
Nöbilis ? ſans 9obadlis.? tener arch i g
inſüma ſopergo ſummne. An amem regvin
ſe numems c eynn dalegaum penpan
go i q. ii inſummn ſc Garchi mn
otra in c ilid wiſ di Ynd. indeg
aſcemes 6 hoe ſithoneun poterete
ennugaub münaſtim ri
Pirher . etſfom aNſſis uctfn
nrng no, gccegems on
honum pyhelif geoff ins dc, ſanee
llele.ui ſolns ſufficirac tn; ane
hrincſoalen. ſſGrd Kuei
leclote dic G an n e a llogi
eleg nr oegi g rſimen

Ene ßg benefſeſo ne
5 g beneficio gk ad gi enz
Munens epo d aſienit ion te⸗

. nolar goſn hg Ni in
lthni ui los nſn delleimſe
ſais cl elatos nnſeiors ſenl
le n ancus. nr pfobatun ppij g
sinnen glo, vj Xpiiſ . i

2. xvi. 9,
unnpo ſtonan epſſcopo. Gi

anir,nee Cpin
. Ca leggirürur. 1 . n ipmn Dprinmn .

Pci nna gpuie
zeſiene inciſubaſacon ihmne
ilſeit d.. een i
M Mir boe ad min

Kogregar,
ogregar lotum Allinz

dole annnmnnut
ncnen . llie nimngf
heen aben inlezordo ,

9 dhſſddänmi taninn

achiuutnnn
vi ſnit amgnimntin
nn 0gale gepeben
go. in.e cebereslbed, Kond
am marnanm tbibene ongt ſisg
oblur conmn cpiſopun nonne irnlt
aut conm dionmn mnr ibdieonn 2ue
tri deiwwz onſtins in nirorbro oifhi
mizmmanin manmin Han
Intainnengt poſtonam obnt en
voi vrus ovuineum um menwrrt
vtaus Ninur i,lim eropolt
m n nom in glo. i gchone i. inumm
chnws biarchi. in c Matote 7 gveſtone i,
vn Jmocmninsin dno aniniogmenti
dwdin Keir N angiane dd i
en tns nis anemin Kale
onscimmniid A nnfih iſ d
ſi wſm omlet ichnleninan,
Gnn taffnimn eum men a
1c gumis miunſuid 4
a. Porn Imnocnin in c ſlee

.nnäcoagzitt
mimacolon. 1cbi dcogitt
unimct Oudunumnt

ans
lpo
an pnin ouenn
ſoſtn ni ani
nme ſenß i
nelj aſß

giffinitio ut pʒ in dictis. c. accuſatꝰ q;uis zæ dndũ.
Mec obſtat ſimile de pꝛeſide. qꝛ pᷣſes habet ptãtẽ
depoꝛtandi ſi hʒ inſulã in quã uult depoꝛtaꝛe ſub
iectum. ut.d.l. ꝛegnlatoꝝ nel pꝛonuntiat depoꝛtan
dum. ⁊ expectet ut princeps aſſignet ſibi inſulam.
ut ibi. ⁊ ſic nõ deficit ſibi iuꝛiſdictio ſed in cãu no
ſtro deficit poteſtas in decidẽdo.nõ ãt in exequẽ
do tmn. ⁊? ̊ teneas. Si ueꝛo nõ agitur ad depoſiti
onem ab oꝛdine. ſed ut remoneatur ab epatu. et
tunc aut eſt conſecratus.⁊æ requiritur idem nume
rus epoꝝ ⁊ deciſio reſeruatur pape. ar. in dictis
iuribus ⁊ in.c.ii.de tranſla prela.uoluit nõbiliter
Inn. in. d. c. ꝙ ſicut aꝛ.c. ex tue.ſo rnſio de cle.
non reſi.hinc norabiliter dixit archi. in. d. c. bidu
um ii.q.vi. q metropolitanus nõ poteſt epᷣm de
trudere in monaſteriũ ⁊ credo ꝙ nec totum con
cilium ꝓuinciale.qꝛ ſequẽtur remotio ab epᷣatu qᷓ
reſeruatur ſoli pape ut in iuribus pᷣalle¶ Di uero
agitur ad aliam penam minoꝛem citra depoſitõeʒ
ab oꝛdine uel epatu.dic ꝙ ↄcilium pꝛouinciale.⁊
ẽt ſolus metꝛopolitanus põt. ut in. c.ſacꝛo de ſen.
excõ.x.q.iii qꝛ cognonimus nõ JYo. an. in. c. ut li
tigantes de offi. oꝛ.li.vi. unde ẽt excõicare poreſt
epᷣm ſuffraganeũ ipſe metꝛopolitanus. ur nõ glo.
in. d accuſatus ⁊? ꝓbat᷑ in. c. ꝛomana de offi.oꝛdi.
li. Vi.ubi ꝓbatur ꝙ ẽt officialis archiepi hoc põt
in abſẽtia ipſius. Idẽ ⁊ foꝛtius dic ut iſti poſſint
cognoſceꝛe ⁊ diffinire ſi agit᷑ ciniliter.qꝛ archie.ẽ
oꝛdinarius ſuffraganeorum ut in. c. paſtoꝛalis de
offi oꝛ. dũmõ ñ excipiatr̃ de crimine uel agatur ci
niliteꝛ ad depoſitõem ab eparu. qꝛ tũc ꝛeqͥꝛitur nu
me us epoꝝ de quo g xxxiiii.di.quorundam nõ.
Inno. in. d.c.ſicut 7. d. grane. ſi ueꝛo agitur ↄotra
electũ ↄfirmatũ nõ ↄſecꝛatũ ſuffiẽ numeꝛꝰ ſex epo
rũ ut in.c.illud. xxiij.di.fᷣm unũ ĩtellectum qui eſt
nõbilis ⁊ ſatis pꝛobabilis.⁊ tenet arch.iij.q.viij.
in ſũma ſupeꝛ glo. ſumme. An autem requiratur
iſte numeꝛus cuʒ cã õ epᷣm delegatur peꝛ papam:
glo.iij. q.viij. in ſumma ꝙ ſic. Sʒ archi. tenet ibi
cõtra ⁊ in.c.illud.xxiij.di.? Inno. in.d.c.graue
dicentes ꝙ lIʒ hoc ſit honeſtum pꝛopte: excellẽtiaʒ
dignitatis epalis non tñ neceſſarium. dicit m̃ hoc
ppendendum ex foꝛma ↄmiſſiõis. qua ceſſante ꝓ
cedit hec ultima opinio. qꝛ delegatus repꝛeſentat
pſonam pape.l.i.ff de offi.eius.⁊.c. ſane de offi.
dele.qui ſolus ſufficit ad depoſitionẽ. ix. q.iij. peꝛ
pꝛincipalem. ¶ Scðᷣo cãu pꝛincipali cũ agit õ ſa
ceꝛdotẽ dic ꝙ aut nõ agit᷑ ad depoſitionem ab or
dine.ſʒ a beneficio uł ad aliã penã ⁊ non requiri
numeꝛus epoꝝ. ut notat gloſa. xv. q. vij. in ſũma
2 Inno in. d. c. graue. qd ꝓcedit etiam ſi agatur
3 abbatẽ uel alios pꝛelatos inſeꝛioꝛes ſen cleꝛicoſ
infenoꝛis gradus. ut probatur. xviij. q.ij. ſi quis
abbas iuncta glo.⁊.xvi.q.vi. epiſcopo. Si neꝛo
agitur ad depoſitionem ab oꝛdine. æ tunc õ ſaceꝛ
dotem equirũtur ſex ep̃i ultra epᷣm ꝓpꝛinm ⁊ in
cã diaconi requirũtur tres ultra ꝓpꝛiũ epᷣm.⸗ to
tidem requirũtur in cã ſubdiaconi.xv.q. vij.c.i.
2Z.c ſi quis mundus ⁊.c.ſi autem: æ boc ad minꝰ.
Nã ſi fieꝛi põt debet ↄgregari torum ociliuz pꝛo

¶Be ꝛe iudicata.

ninciale.i. epi. totius ꝓuincie. ut in. d. c.i.?. viii.
q.iii.ſcitore.?æ ꝙ requirat᷑ dictꝰnũerus ultra pꝛo
priũ epm uide bonũ.tex.n ar.in.c.ii.de penis li.
vi.⁊ ibi hoc tenet Jo. an.in nouella ⸗ archi. poſt
Hugo.in. c. ſcitote.vi.q.iii.æ in.c.ſi quis epᷣus
eadem cꝗ.q.iiii æ notat᷑iii.q.vi.hoc quippe ⁊ in
d. c.ii.optime ꝓbat᷑ qð dixi de ſubdiacono.nam
reqrit numeꝝ epoꝝ quando agitur ad depo ſitio
nem ſacꝛoium oꝛdinum. certũqʒ eſt ꝙ hodie ſub
diaconatus eſt ſacer oꝛdo dicto c. miramur = idẽ
tenet gl.in.d.c.ii.⁊ prio.e.ti.lʒ.n.eps ſoluſ poſſit
bonoꝛem dare.i.oꝛdines conferre ſolus tamẽ an
fere nõ põt. ut in. d. c.i q̃ie ãt pluꝛes requiruntur
epᷣi in aufeꝛẽdo honoꝛẽ qᷓ; in conferendo.uide qᷓ;
plurimas rões quas reddit glo. in. d. c.i. in vbo
ſolus.¶ Er ſcias ꝙ iſte numerus epoꝝ reqritur
dũ cã exaiat ut pꝛobat᷑ in dictis iuribus.nõ tamẽ
in actuali degradatione. qꝛ illa eſt executio depoſi
tionis uerbalis. ? ira uidẽtuꝛ loqui iura pᷣal. ⁊ ſic
plure exaiat æ determinat Jo. an.in.d.c.ii.ubi ui
de fatet̃᷑ tũ ꝙ de ↄſuetudine hodie requirit nume
rus ille in exaiatõe cãe qn eps itẽdit ad depoſitis
nem actualem. ſecus ãt ſi uult eſſe contentus vᷣba
li depoſitione ⁊ p hac conſuetudine facit.c.at ſi
clerici z.c.cũ nõ ab homie de iudi.ubi ſolũ fit in
tio de epᷣo ꝓprio ⁊. c.poſtulaſti de fo. ↄpe.quod
eſt notãdũ Ct pꝛo prio dẽo ꝙ Jo. an. dic ut iſte
numerus requiratur in ſnĩia ⁊? nõ in actuali degꝛa
datione adduco tex. iſtum i vbo ſnia ⁊. d. c.ii. ubi
in depoſitione vbaliter fiẽda facit mẽtio de epis
In actuali nero dicit duntaxat de proprio epᷣo.
Miam ut pꝛedixi actualis eſt executio uerbalis er
in execurione non requiritur ſolemnitas tanta.
Hinc eſt ꝙ ſnia fetur in aliis per ꝓprium iudicẽè
? executio fit ꝑ nunciũ ut.l.executioꝛem. C. de ex
ecu. rei iudi. Si vo agit᷑ õ clericum in minoribuſ
Oſtitutum etiam ad depoſitionem ſufficit unuſ epi
ſcopus. ut probatur in.dicto.c.ii.⁊.xv.q vVii. ſi
autem iuncto. S. ſequenti.⁊ dicit ꝙ ſufficitiſolus
epiſcopus proprius ſine aliis epiſcopis.requii
tur tamen preſentia capituli ut in capitu.epiſco
pus ⁊ in.c.nullius.ea cauſa.2.q. alias ſententia
eſt nulla ut ibi ſufficit tamen ꝙ de conſenſu capi
tuli adſint aliqui canonici puta duo nel tres qui
repreſentẽt rotum capitulum ſecunduʒ archi. poſt
alios in dicto.c.epiſcopus quod eſt bene noran
dum. Ex quo potes inferre ꝙ in actibus in qui
bus requiritur preſentia capituli ſeu conſenſus
poteſt capitulum deputaꝛe aliquos. facit quod nõ
in. capi. irrefragabili..exceſſus de offi.ordi.et
cle.i.de heꝛe. Modie tamen epiſcopus ex conſue
tudine preſcripta audit cauſas ſine preſentia capi
tuli æ ualet conſuetudo.ut in capitulo.iii.de con
ſuetudine lib. vi. æ dic quod ualet etiam ur
ſolus deponat clericos in minoribns conſiitu
tos:quia illud.c.iij.loquitur indiſtincte: 2 hoc te
net glo.nota. in.dicto.c.ij. z archidiaconus in di
cto. c. epiſcopus nullius: pꝛo quo facit illud. c. ij.
ubi ſolum fit mentio in epiſcopo de depoſitione
eꝛicoꝛum minoꝛis oꝛdinis. quod bene notabis.

V

2- = .
n X Kaiwen

XES / Am

—BeS

2
SRn
S

¶ De ꝛe indicata.

Sed queꝛo quia ſupꝛa uiſum eſt quot epiſcopi
requirant᷑ in cauſa epᷣi:⁊æ alioꝝ infeꝛioꝛũ clericoꝝ:
vñ ſũt aſſumẽdi iſti epi:⁊ ꝑ quẽ eligent᷑. So.iura
uarie in hoc loqui uident᷑. Mã q̃dam dicũt ꝙ cõ
ciliũ ꝓuinciale epoꝝ dʒ in iſtis caſibus congrega
ri. vi. q.iij. ſcitote ⁊. q.iiij.ſi qᷓ epᷣs crialit᷑. Que
dam vo dicunt ſimplꝛ ð. xij. in cauſa epi ſex in cã
pᷣſoiteri.tꝛes in cauſa diaconi ⁊ ſubdiaconi.x.q.
vij. ſi aũt ⁊.c.felix.⁊ inuitur in.d.c.ſi aũt.ꝙ eps
ꝓprius bẽt eligeꝛe. Quedã vᷣo inuũt ꝙ ipſe accu
ſarus. ut in.c. iudices.xi.q.i.⁊ nidet᷑ ſentire hoſt.
in.c.i.de fo.compe.licʒ glo.ibi dicat ꝙ.c.illud iu
dices ſit coꝛectum. Ego dico ſic ꝙ conciliuʒ pꝛo
ninciale ſi fieꝛi põt debʒ cõgꝛegari.qꝛ nõ dʒ quis
diſcuti æ iudicari ab alieno iudice. ut pꝛobatur in
c.ſcitote pᷣalle. z. c.ſi quis epᷣs crialiter. vj.q.iiij.
2z. iij.q.vi.hoc quippe.⁊.xv.q.vij.c.i.⁊ ſi defice
ret aliquis iux) pꝛetaxatum numeꝝ dʒ ſuppleri de
uicina ꝓuincia. ar.c.ſi quis epᷣus pꝛealł.lxv. di.
c.fi. Si aũt nõ põt ↄgꝛegari conciliũ pꝛouiciale.
tunc uocabuntur epᷣi ð propria pꝛouincia in nu
meꝝ ĩ cã ꝛequiſitũ:⁊ ſi ñ pñt tot bẽri in ꝓpria pꝛo
uincia uocabũtur de uicina ꝓuincia ut in iuribus
palł.⁊ ſi nõ pnt hẽri in numeꝛo ſuff cienti pꝛocedi
nõ põt:ar.c.i.de heꝛe.li.vj.arguendo peꝛ locum
a ſpãli.⁊ ſi aliquos de epᷣis uocatis habebit accu
ſatus ſuſpectos:tunc maioꝛ inteꝛ illos pura met:ꝛa
politanus uel pꝛoprius epᷣs ad electionem ipſins
uocabit alios uel a principio cauſa nirande ꝛecuſa
tionis poterit de conſenſu ſuo illos uocare.ſic in
telligi᷑ dlictum.c.ſi aũt.xv.q.vij ⁊.c. iudices.xi.
q.i.⁊ h̊ uidet᷑ de mente archi.ibi ?æ Inno.i.c. gꝛa
ne de pꝛebẽ. alłs aũt ceſſante ſuſpitionis canſa nõ
debẽt iudices nocari ad uolũtatem ꝛei:⁊ ſic ſalua
qð nõ. glo.in.c.i.de fo.compe.⁊.l. obſeꝛnandum
aff de iudicijs. qᷓnimo dixit Inno. in. d. c. graue
ꝙ iminẽte ꝛecuſatiõis cã dʒ metꝛopolitanus alios
epos nocare ad electionẽ accnſati de conſenſu tñ
alteriꝰ partis qð placet facit qð notat in ſimili gl.
in. c.ij.ꝛequir. de appel.in vbo de recuſatorũ aſſẽ
ſu. Et adde ad pꝛedicta glo.iij.q.viij. in ſumma.
OQueꝛo circa pꝛedicta. Quid ſi epᷣi iſti diſcoꝛdãt
inteꝛ ſe nec in nnã ſniam ↄueniũt. Solutio in cã
epiſcopi poteꝛat olim cadeꝛe dubitatio:qꝛ illo tẽ
poꝛe poteꝛat eps deponi uel abſolui a concilio ꝓ
ninciali ſeu ab illis.xij. epis æ metropolirano m
pꝛedicta deputatis:ut in.c.ſi quis epiſcopus.vj.
.q.iiij.⁊.c.h̊ quippe.iij.q.vi.nõ.archi.in.d.c. ſi
quis epᷣus:⁊ tunc nidebatur nõnullis.ꝙ in cauſa
epᷣi debeꝛẽt eſſe ↄcoꝛdes nec ſtabatur iudicio ma
ioris partis epoꝝ peꝛ dictum. c.ſi quis ⁊ ita poſt
multa tennit ibi gl. ¶ Alii neꝛo ut bu. ibi ĩrellige
bant illuʒ tex.qn epiſcopi in numeꝛo diſcoꝛdabãt
quo caſu ꝛecurrebatur ad epᷣos pꝛouincie uicine
nt ibi Modie ueꝛo ceſſat bec diffichtas qꝛ deciſio
cãe ep̃m tã in ↄdẽnando qᷓᷓ in abſoluendo reſeꝛ
uatur pape ut. S.dixi:æ renet archidia.in.d. e.ſiqᷣs
⁊ ſic ceſſat ſecũdum eum hodie diſpoſitio horum
capłoꝝ ⁊? epoꝝ. Sed glo.nr̃a a nemine pondera
ta miro modo ſaluat ẽt hodie illud.c.ſiquis.dicei

A α

pꝛocedes in pluribꝰ delegatis ꝗ
2 tunc requiratur in odemnando om
? dicit ſpeciale in cauſa epi Sed profecto ban⸗
nidetur ueꝛa: quia illud. c. ſi quis loquitur in .n
pꝛouincie cognoſcentibus oꝛdinario iure 1 6
legato: ⁊ maxime pꝛobatur ex eo: illis d “ de
tibus recurritur ad epiſcopos pꝛouincie ui coꝛd
eniʒ fuiſſent delegati ꝛecurreꝛet᷑ ad papã gen ine. ſi
ut in. c.fi. J. e. ¶ Ded glo. ob hãc cjm ſel gale:
delegatis: q; oꝛdinario iuꝛe non põr aliagige di
papam feꝛꝛe ſententiam ↄrra epʒʒ ut ĩ Palle iunde
ſed nõ ↄſideꝛauit ꝙ illud ꝓcedebat iure omni nn
ſimo: ut in.d. c.hꝰ quippe: ſed poſſea fuit innig,
ut in. d. c. accuſatus: ⁊æ q;uis. quare puto eins
in delegatis ſ mplꝛ depuratis pe: papam no “
ret locum opinio huius.g. ut requireꝛetur onmmni
concoꝛdia: quia hoc nullo iure pꝛobatur: imo o
poſituʒ geneꝛaliter cauetur: quia in eis ſtatur iucl
cio plurimoꝝ: ⁊ ſi diſcoꝛdant pari numeio depen
det alteꝛutrius ſnie appꝛobatio ꝗa papa: ut i d. c.
fi..e.⁊.ff.de re iudi:duo ex tribus et.i. duo iudi
ces: nec debemus recedeꝛe a cõibus regulis er 4*
Sꝛiũ ſpecifice nõ cauet᷑ nam maioꝛ ꝑs iudicum re
preſentat pſonam delegantis: 2 ipe deleganscon
denaſſe uel abſoluiſſe uidetur niſi appelletur:⸗ na
xime hoc pꝛocedit tenendo qð pᷣdixi ꝙ etiaʒ unvs
ſolus cui omiſſa fuiſſet cauſa poſſet epʒ ↄdenare.
Ded dubitari põt in cauſa clericoꝝ exmtium inſa
cꝛis nũquid ꝛequirat᷑ oium epoꝛum ↄcoꝛdantia in
ↄdẽenando.ter. vr̃ hic ꝙ ſic in neꝛbo concoꝛl. G
glo. in ſcõᷣa ꝑte quam nũc expedio tenet Zᷣꝛium ii
cens ſufficeꝛe maioꝛẽ partem:æ ad hunc tex. teſpᷣ
det ꝙ ſatis dicuntur concoꝛdes ex quo maor ps
diſponit: argu.in l. quod maior ff. ad munici et.
lxv.diſtin.c.i.⁊ cum glo. tranſeunt bic cõmuniteꝛ
ſcribentes. Et ex hac gl. colligebat dominꝰ card.
ꝙ factum a maioꝛi parte dicit᷑ factum cõcoꝛdien
qð pꝛocedit ſᷣm eum quãdo actus eyplicat a pluri
bus ut a collegio. Secus ſi ut a ſingulis peꝛ.l. ſa
binus.ff. cõmuni. diui.⁊ in regula in re ci de re.
iu. li. Vi. Sed ceꝛte teneas hoc eſſe falſum eſt eim
hoc contra pꝛopꝛium ſignificatum ueꝛdi.nõ enim
põt dici concoꝛditeꝛ factum etiaʒ a collegio od fi
aliquo diſcoꝛdante: ad hoc allego bonum terium
in. c.in cauſis de electio. ubi factum a maioꝛi pie
cap tuli z factum concoꝛditer ponuntur ut der
ſa. Idem pꝛobatur in. c. quoꝛũdam eodẽ n.li..
habes glo. oꝛdinariam que hoc eypreſſe tenet in
duplici loco in.c. cupientes in nerbo concoꝛditer
eodem ti. ? li. in cle. ne romani: ? nide ibi Yo. d
imola. eo.ti.in ueꝛbo concoꝛditeꝛ:⁊? nide pei Jo.
an ſupeꝛ regula in toto de re.iu.in meꝛeu. Datz
ex erymologia nocabuli. dicitur enim concoꝛdia
a con.quod eſt ſimul: ita ꝙ opoꝛtet it nullus di
ſcrepet. Ex hoc dico quod ubi in aliquo aciu ſ
quiritur ur aliquid fiat concoꝛditeꝛ etiam a co
gio non eſt diſpoſitioni ſatiſfacium. ſi aliquis le
tradicit nt pꝛobatur in iuribus pꝛeallegatis ie
bene norabis C Ex bis infeꝛo ad nouum di .
cteum huius gloſe. æ dico ſic: ꝙ aut toiuʒ conci

bpapa in cã 3 ßʒz:
niũ Ocoꝛdig

ocis degndano ſen ⸗
epo Pprio lictare ſtbi in aem nuneno⸗

Aiue riſo mle onle Td ſſti
eninn allſterent in depoſione niſ os
condafent dſeocdns n diti pol n
5ͦam aſſſe iρ) iaf
nmnaci Mlm mũinti M
toe onoumciad aouũ obt⸗
boniobonixis llglorh. nglſos.
AcfſrmdAr euni uini fle
unnerus i, oaoxaninus. ur notar glo.
1Buludimngiſtos pbatur in. ics.e.
itno Jo n in. ci de clebratde mil l
tgolimodſeruedat in ch,idcſis
6sivnca gl ſionn en regpiredanmt wreiun
Onnes. riſepi regpihni finnn concorcrent
n bbiſerundun inteleenmn go. In cicendi
iſronme ndpſſtoinenſt entor
Sochn H lndneebatnr ſpetſale i
lgnna nindd ucenmis .
Oaminatur bie an ninigtſinaſos
7 biccocto. ibl ſrbinnr Er

bis inleno gan ueſionen. fungwidic

legrner edans eeihre
Auu ſoeafce n ai nn
Preſentat oovun en
dinuſe n tſoliſe lenn if
nne boc poelit nmn
ſots ai nſi fiiſa.
Achoimn porirn
is iuit mum oim cfvnm gumt
Manmmdo r. ſr g ſrin obo onſ
.n cor pe quum nuc prdo nr nm
ans ofcen naiote onnennet ad bont ixr eh
dahaus dun Netdeser nnadr
lponirugtin dnier dnmnds
NN Mn àtN0. Wnſend n
lordents ad g. dlichn ann 1
huamm 1mioi r dlifum n
G oerdn fnenn Güäamache .
dus ot 1colego. Sens ſin cein
dims f cononi dinſeghai,nde
cne lenegsbet ſſiht

Doc Na Phin

ſo.ifnnn
leceano. Mmm

ꝓuinciale fuit congregatũ.æ ſuffiẽ maioꝛ ps
dũmõ in depõne ſacerdotis conueniãt ſex. ĩ
depõne diaconi uł ſubdia.ↄueniant tres. pꝛo
quo allego preallegatum. c.i.inncta gl. xv. q.
Vij. ibi.n.dictẽ ꝙ ſtandum ẽ diffinitioni ſino
dali.ſed diffinitio ſinodalis ẽ que fit a maio
ri parte.qꝛ qð maioꝛ ꝑs facit ⁊c̃.ut in.c.i.de
his que fiunt a maiori pte capituli.=.l.quod
maioꝛ. ff ad munici. cum ſilibus Cdhoe
ut maioꝛ ꝑs concilij nõ ſit minoꝛ ſex uł rribꝰ
qꝛ alia iura ꝛequirũt illum numerum pciſe. ur
in.d.c.ſi ãt ⁊.c.felix ⁊.c.ii iũcta gl. de penis
li. vi. Si vo nõ ↄgregatur conciliũ.ſed epᷣus
ꝓprius uocat aliquos de epᷣis ꝓuicie qð põt
ut in. d. c. ſi t. z. d c.ii. LCunc dico ꝙ adminꝰ
dẽent ↄuenire ? ↄcoꝛdare ultra epᷣm ꝓprium
ſex in cã pᷣſbiteri. ⁊ tres in cã diaconi ⁊ ſubdi
aconi. Ad hoc primo allego iſtũ tex. qui req̃
rit ↄcoꝛdẽ ſnĩiam epoꝝ innuit tex.in.d.c.ſi at
? claꝛius in.d.c.ij.de penis li.vi.ubi dicit
vbalis degꝛadatio ſeu depoſitio debʒ fieꝛi ab
epo ꝓprio aſſiſtẽte ſibi in actu numero epoꝝ
a iure ꝛeqſito. unde pondero vbũ aſſiſtẽte nõ
enim aſſiſterent in depoſitione niſi oms con
coꝛdarent. diſcoꝛdans. n. diceret potiꝰ ꝛeſiſtẽ
ꝙᷓ actui aſſiſtẽ. lxv. di.c.i. de his.qᷓ fi.a ma.
parte ca. c.i. Adduco unũ ſimile in appꝛoba
tione ꝓmouendi ad doctoꝛatũ. dʒ eniĩ appro
bari ab ordine.i.a collegio.ut.l. magiſtros.
C. de ꝓfeſſ. æ medi.li.x.⁊ tamẽ ꝛequirit᷑ pᷣciſe
numerus.vij. doctoꝝ adminus.nt notat glo.
2 Bꝛaꝛ. in. d.l. magiſtꝛos pbatur in. l. ſiqs. e.
ti. æ nõ. Jo. an. in. c. i.de celebratòe miſſ. ⁊ fa
cit. ꝙ olim obſeruabat᷑ in cã epi.ut i. d. c. ſiq̃s
epᷣs inncta gl. ſicut enĩ requirebatur ut etiam
omnes. rij. epi requiſiti ſimul concordarent
ut ibi ſecundum intellectum glo. Ita dicendũ
in minoꝛi numero ꝛequiſito in cauſa clericoꝝ
inferiorum. ſatis enim inducebatur ſpeciale ĩ
epᷣo cum requiritur numerus duodenarius .
Et h diligenteꝛ notabis:qꝛ minus bñ p alios
cxaminãtur: æ hic ꝑ docto.nihil ſcribitur. Ex
his infeꝛo ad aliam queſtionem. nunquid iſti
epᷣi ſunt omnes iudices. gl. tetigit ĩ ſũma. iij.
q.Viij.⁊ refeꝛt duas opiniones.quidam eiʒ di
cũt ꝙ ſunt aſſceſſoꝛes:⁊= ſolus metropolitanꝰ
eſt iudex: æ idem poſſet dici qñ ep̃us ꝓpꝛius
pꝛocedit cum numrꝛo requiſito ſine merropo
litano. ? ꝓ h ſatis bene facit tex.i.d c.ij. ubi
dicit̃ ꝙ ipſe eps deponit aſſiſtẽti ſibi numero
epoꝝ.⁊ nidetur in aliis rebus ſolum require?
preſentiã z conſenſũ. æ hoc peꝛ illam litteram
arguit ibi Jo. an. Allia ẽ opio ut oẽs ſint lo
co iudicis ordinarij: æ hãc partem firmat In
no. ? hoſti ĩ. d. c. graue:⁊ tranſit ibi cum hac
opione YJo. an. firmat archi. ſuper pᷣalle.ĩ ſũ
ma. iij. q. viij. Ego dicereʒ ꝙ ubi cõgꝛegatur
cõciliũ tunc torũ cõciliuũ eſt index nõ autem
ſingulares ut probatur in. c.ſcitote. vi. qliij.
⁊?. c.ſi qͥs eps cꝛiminalit᷑ ea cãᷓ .q.iiij. nbi actꝰ

CUEei iudicata

ſententiandi reſert᷑ ad oẽs. ad idem. iij. q. Vi
B quippe. xv. q. vii c.i.facit.c.i.de iudi.⁊.c.i
de li.ob.⁊ de ſpon.c.i.cum ſilibus. Aut epᷣs
ꝓcedit ↄtra ſubditum ſuum accerſito ſibi nu
merus epoꝝ a iure requiſito.æ tũc audiat cãʒ
cũ omnibus:ut dicto.c.ſi autem. xv. q. vij. z
habito ipſoꝛum ↄſeniu = pᷣſentia in diffinitio
ne ipſe poterit dictare depõnis ſententiam in
ſuam ꝑſonam ⁊ nidetur ꝓbari in. d. c.ij.nec ĩ
pugnaꝛet᷑ ſententia. ſi oẽs ſeu omuium noie ſẽ
tentia feꝛꝛet᷑.qꝛ ſucccdunt loco concilij. æ facit
dicium. c.i.xv.q.vii.nbi dicit ꝙ epus ſolus
honorem auferre nõ põt. Quoꝛum autem ex
penſis neniunt iſti epᷣi ad locum iudicij. nide Ilnire
archi. in. d. c. ſi ãt. ubi dicit ꝙ alios ubi expep 3
ꝓpriis.qꝛ cũ ſint oꝛdinarii nihil pñt exigeꝛe:
niſi quatenus iure cauet᷑ ut nõtur in. c. cũ ab
omni de ui.⁊ ho.clericorum ⁊ in.c.cũ ſit de
ſimo. ¶ AVltimo queꝛo quid de capitulo. ubi
epᷣs ꝓcedit õ clericos in minoꝛibus conſtitu
tos.nide glo.que dubitat an ſint iudices uel
aſſceſſoꝛes.iij.q. viij. in ſũma. Sʒ archi. in. d.
c.epᷣs nullius.xv.q.vii.dicit capiiulũ bʒ:
tunc oꝛdinaium. ⁊ facit ille tex.i eo. ꝙ dicit iꝛ
ritam eſſe eporum ſniam ſiue canonicoꝛuʒ pᷣ
ſentia ¶ Sed ego credo oppoſuũ per. c. iij. ð
ↄſue.li.Vi.ubi pʒ ꝙ conſilium dũtaxat tenet᷑
de iure epᷣs requireꝛe a capitulo in coꝛꝛigeẽdis
ſubditorum exceſſibus.æ facit.c.nouit. 2. c. qᷓ
to de his que fiũt a prelato. conſilium autẽ iz
quis teneat᷑ requireꝛe.æ debiio tempoꝛe expec
taꝛe reſponſũ:nõ aũt ſequi:ut in.c.cũ in uete
ri de elec.⁊ in.c.cũ olim de aꝛbi. eꝛgo non po
teſt dici ꝙ capitulum habeat oꝛdinariam bic
eſt ꝙ iura cõir faciunt in actu iudicandi men
tionem de ſolo epo.ut in.c.de ꝑſona.xi.q.i.=
in. c.ſi q ↄtꝛa clericũ.⁊.c.poſtulaſti =.c.cũ cõ
tingat de fo.ↄpe.⁊=.c.cũ ex iniũcto.in fi.ð he
re.cum multis ſimilibus inducit᷑ actꝰnullitas:
qꝛ a iure artat᷑ ad liüt etedi nt in. d. c.no

4 . . =
&, Tf=nſi veri,c Pr asla . Bin, ju 3de n

nit ⁊ hec nõ. ico. abb.
A que PBerene eſt ul ꝑ alia vᷣ
ba põt ſic ſũmari Ju
ſie qͥs petit ſniam a papa ↄfirmaꝛi ſi
iuſte ⁊? rationabiliter fuit lata æ non diuiditur
2⁊ fuit foꝛſan ut dicit Jo.an.exoꝛdium alicuiꝰ
papalis.ofirmatõis.qꝛ nõ ẽ ueriſimile ꝙ fuit
ſpecialis diſpoſitio ĩ his uerbis dũtaxat oↄcep
ta:cũ nõ imponit neceſſitatẽ.ſʒ potius innnit
cuiq; eſſe hoc petendi facultatem conceſſaʒ.in
hoc iñ nõ eſt nis Mõ pꝛimo differentiam eẽ e, 9
. 2 . —- 1. . von.
inter hoc VYbum iuſte ⁊ rõabiliter. cum hic po
nantur in diuerſa.æ habeant diuerſa uocabu
la. ar.in.lſi idem codicillus. E. de codicil.⸗
exponit Jo. and. nerbum iuſte. i. non contꝛa
ius ſcriptum ꝛationabiliter. ideſt nõ otꝛa ius
litigatoꝛis. Mec expoſitio ſatis placet quo ad
iſtum tex. ſed diceꝛem ſuffeciſſe ſi fuiſſet appo
ſitũ vᷣbũ iuſte duntaxat. qꝛ omne iuſiũ ẽ ratio
nabile cũ ius ſit ſuper ratione fundatum.i.di.
i

conſuetudo. z oĩs lex dʒ eſſe ꝛationabilis.iiij.
di. eꝛit aũt lex. z in.l.leges ſacratiſſime.C. de
legi.ſj ad maioꝛeʒ declarationem fuit adiectũ
vbũ ꝛationabilit. ulł dic ⁊æ melius ꝙ vbũ iuſte
ꝛefeꝛtur ad iuſticiam ꝑtis. ꝓ qua fuit lata ſnia
voum ꝛationabiliteꝛ ad oꝛdinẽ ꝓcedẽdi in iu
dicio. nõ euiʒ ſufficit partẽ br̃e ⁊ foueꝛ iuſticiã
ad validitateʒ actus ſnie.ſed ꝛequiritur ꝙ ad
illam ꝛ0nabiliteꝛ peꝛueniatur. i. iuris oꝛdine f
nato: alias illa ſnia ẽ nulla: ur in.l. pꝛolatã. C.
de ſen. et. ij. q. vi. diffinitiua neꝛ. Itẽ ſnia. Et
bec expoſitio mea plus placet q; illa. Jo. an.
nimis eiʒ ipfe ꝛeſtringit illa vba.et ꝓ hac mea
expoſitione eſt tex.iũcta gl.ij. .e. cõſanguinei.
Plo. facit duo prio tacite opponẽdo decla
rat tex. 2* ponit unũ effectum cõfi mationis
papalis. ¶ Gp. cum prima parte nõ eim dʒ
papa officium ſuum non poſiulatum ipartiri
ad utilitatem prinaram.l.iiij. S. boc aũt indi.
ff. de dã. infec nõr Inno. in. c ad noſtrã.·ij. ð
inꝛeiur. ¶ Solutio metu Zrij ut arbitꝛ5 gle
inrellexi t tex. alio poſtulante ↄfirmationem:et
hoc mihi placer de oꝛdinata iuſticia:ſʒ ex ple
nitudine poteſtatis põt papa ſniam uel quid
gliud confirmare ex ſuo officio etiam n poſtu
lato. ar. in. c. ſi motu ꝓpꝛio 2.c.ſi pluribꝰ de
pꝛeben li. vi. In fa parte gl. ponit unñ effec
tũ ↄfirmatõis facte ex ceꝛta ſcia:ſʒ in nide op
timam glo. in. c.qꝛ dineꝛſiratem de conceſ. pꝛe
ben. que ponit tres effectus confirmationis
bnius. facit eiʒ ꝛeʒ cõfirmatã maioris auctori
tatis xi di qͥs neſciat.ſi ꝛeſ ẽ nimis ualida ꝛed
dit eã ualidã ĩ. c.i.ðᷣ tranſac.Lertio nullus in
ferioꝛ põt de ualiditate illius rei amplius co
gnoſcere in.c.i.⁊ ij de confir.nti.⁊ ibi pleniꝰ
dicemus de hac materia. Extra glo. queꝛo an
indiſtincte poſſit hec confirmatio ſentẽtie peii
papa. So. Jo. an. pꝛimo intelligit ꝙ perit̃ cõ
firmatio: ſi nõ ſit inteꝛpoſira appellatio nel ad
neꝛſus ſniam petita in integrũ ꝛcſtirntio ĩ caſu
quo peti potuit. poſtea dicit idem eſſe ut peti
poſſit ẽt ſi ſit appellatũ.ſi exponunt᷑ illa vᷣba
iuſte ⁊æ ꝛõnabiliteꝛ ſm ꝙ pꝛedixi quaſi peꝛ h
ultimum ſentiat: ꝙ ſi ſententia non fuit lata
cõtra ius ſcriptũ uel cõtra ius litigatoris põt
peti ↄfirmatio quãrũcũqʒ fuerit appellatũ.qð
itelligit do. an. poſtq; ſnia fuit adueiſꝰ appel
lationem nel aliud ꝛemedi um ꝛetractariunʒz iu
ſtificata:ſed ante iuſtificarioneʒ non poreſt pe
ti cõfirmatio. Dic in melius ꝙ aut fuit ad pa
pã appellatũ: ⁊ tũc põr appellatꝰ in canſa ap
pellationis ea pendente peteꝛe confirmationẽ
ſententie.ſicut enim appellatoꝛ petit illaʒ infix
mari. ita appellatus põt peteꝛe illam ↄfirmari
ur in autẽti. ei qui. C. de temp. appel.?.ij.q.
vi. appellatione:ſic intellige ¶ Inn. in c. i. ĩ fi.
de confiꝛ.uti.ubi dicit illud eſſe indubitatũ ꝙᷓ
ſententia a qua appellatũ eſt poteſt cõfirmari
allegar dictã auẽ.ei qui.que loquitur ym qð
pꝛedixi. Aut fuit appellatum ad inferioꝛeʒ:et

¶ De ꝛe ludicata.

tunc cauſa coꝛam eo pendente no
confirmatio a papa. ſed deber expectari exitꝰ
remedij retractaui. ſ. appellatio uel reſlitutio i
integꝝ.ar.in.c.ij.in fi.de in inte. reſti. Idẽ
fuit appellatum ad papaʒ. ſed appellatus ſe
niens appellanteʒ nulla facta mentione
pellatione impetrat litteꝛas ſuper cöfrmatie
ſentenrie tales enim litteꝛe tanq; ſubrepricie
nõ debent ualeꝛe. æ de hoc dicenduʒ: ut plene
le. æ nõtur.in.c. bone.j.de ↄfir. uti.ul inmi et
ſic reducas ad ↄcoꝛdiaʒ. pꝛedictas opiniöes
⁊ hec eſt ipᷣa ueꝛitas. Si autem nulla fi iner
poſita appellatio uł fuit deſeua.· tunc dic utt in
ſequenti queſtione.¶ Secũdo queꝛo: an hec
ↄfirmatio ſententie poſſit peti ab jfeꝛiori pa
pa. So. dic ꝙ aut fuit ad illũ appellatuʒ ? po
teſt ĩ cauſa appellariõis peri peꝛ ipſum appella
rnm: ur in dicta auẽ. ei qui ⁊.c. appellatione
alle. in ꝓxima queſtione. Aut ſentẽtia traſinit
in rem iudicatam: æ nullum pendet remediuʒ
retractatiuum:⁊ tunc eſt dubiuʒ. qʒ poſſeſſoꝛi
non eſt pꝛodita actio.inſti.de act..ij.: de iu
di. examinata. Hunc articulum plene examnia
nit Inno. in.c.i.de cõfir. uti. ubi ocludit ian
dem ꝙ etiaʒ hoc caſu poteſt: ar. c. ex iſinuatio
ne in fi.de pꝛocu.et.xvi.q.vi. ſi epʒ ⁊ de iſi.
c.ij. hoc tenet Har. etiam de iure ciuili ili.
ĩ fi. C qñ pꝛouo.nõ eſt nec.⁊.l.ſi expꝛeſſ in
fi. ff. de appel.⁊æ ponit Inn. i loco pyalle.duos
notabiles effectus buius confirmationis face
peꝛ infeꝛioꝛeʒ in foꝛo iudiciali. Dꝛimus qui
ſi pꝛima ſententia fuit nulla ↄfirmabitur nune
peꝛ iſtam ſententiam ſecundam que fuſt latas
indice ſuo ⁊ ſeꝛuato iuris oꝛdine: nec fuit ap
pellatũ: ⁊ facit qdð idem Inno. nõt ĩ. c. inplin
teꝛis de reſcꝛp. Har.i.l.ſi expꝛeſſim. ff. de ap
pella facit.l.i.in pꝛin ff. que ſentetie ſine app.
re. ¶ Secundus effectus eſt: qꝛ poſt cõfirma
tioneʒ illius nullus infeꝛioꝛ confirmatoꝛie po
teꝛit de illius naliditate cognoſceꝛe: an. c.cũ in
ferioꝛ de maio.⁊ obediẽ. æ notalur i.c. rlo.
C Sequitur ⁊ teꝛtius effectus. q erit nũt h
ſentẽtia maioris auctoritatis: qᷓ primo ſis
dixi in ſententia pape. Dices g iu confime
tio inferioris oꝑabitur tantum qurum cöfir
matio pape: qð ſonat in abſurdũ. Heſpodeo
ꝙ confirmatio pape opeꝛatur illos effect⸗
ſi ſit facta extra iudiciũ dũmodo ex cena ſcia
infra de ↄfir. uti. c.i. . ij. de tranſac. ci. Sed
confirmatio inferioris quaſi nil operat niſi fi
ar in iudicio ꝑ uiã contentioſe iuniſctionis
ita ꝙꝙ ſumit uim potius ex pꝛeſuptione ſue
tentie ꝙ ex ſua poteſtate ſen noluntate ? iceo
dixit Inno. in. d. c.i. ꝙ petens hac vlirmand
nem ſententie coꝛam inferioꝛe habz doceꝛe ꝙ
iudex fuit qui tulir eaʒ ? ꝙ oꝛdinem –
non aüt bebet neceſſe ꝓbare ꝙ ſir luſil eſtn
ſentiat ꝙ, pꝛo inſticia pꝛeſumit: ar.c in pꝛe .
tia de ꝛenũ:bec dilligenteꝛ notabis coꝛg

ar i, :ͤ ſed
firmatoꝛe nõ pꝛeſumit iuſticia broeſus:

n debet pei

„2, obs
zdeh⸗
aleſenn Leſt ſe indlen
neutnlt Paollon ſe ni i
aſe mnoigl/ ianie 4
neet gr iſte ol
bnt fueli

ſcemn xponatd

cotoris in⸗c⸗ad d
l ſi crosd nelecis Doins

Ilbus oibs n
mggin g ſk ccnlue
Inſia ad ot her ann
orinin ſeder onucine oe
ſonenthn gkunate hlunuch niuſe

iuchcarid odine Plalamme le. no

giche ije Hin blisi

Grterinc a1 petionen degten

Cpali pPhücier ae aing n

in gepencenbus a bern poreſtnept
in bifcolbus ol iſpplido getan
poſ iuit i oiir iiis lepan
ſia cefer ir ucen nil ni potpern
fmman Audfums Apolnu ux
ijcEutoulsnindlr er bec his
Armirlluubuus aplioo volde breni
ſiine mai olenbee ernnit e lenro pe
Nohluerunt.

Ecetero Wans eenne

ſſie ane een
V , Geſtandenon ogncicrſeuten
in cör ſünan doc ſel incicio meo nie
bhqn iſte ter loanim denero ereen
qn merus Cecniornnulijerceptöen ggern
inpedienen adninit urin lcf n pponi
lecmonen K geancn ſeinci ie
latius Sel ter iſe dtitinig n⸗
cönnintu achmnittat cepri
mn eminm negoci d in

nis aierett
onenad eſer
ioreznoſn

dteſſu dez.
ego ſüno ſic. Incer eponmsſip

ſnie acminit ercep
. unliltt erceptione fran
ſie öleſtnin funcßsſanuli

Negociumn ad ſuper ganummn
arſtiſn n elorez n inc ani r⸗
ſcitur. öbil
ſtcegabils: e nmno erenti
b delegat gr bje z,. adſtginn f

(cpel ie 1 1
e elein iiden, e
Ppellamm 1 ein enti

eaelng 6 lmne

»„ 3
nos pen berſpenn 19
urn Ant4 Aitcadhehte
en umncnctone Y ſenifari

nfeniodicean ntlondendaten

nmanmmn trcſtitz an
wwneſppcinanhiſiten it
dienmmn Vur miain Nort
Ult Imns. inc i cecifn i thiet
mg aig bor l porckent gil
rinſiceon a a lihtt
AIbyx n Brn mim ceinedni
igipod Moſ ur e enni
ideapyel tpont AMni lo ll
Notabiees eſtus bins cont narionit
en nftion in o icinii Pumo
pinnſeneninfüi ſulg femnbimn n
aſum ſeneniam ondm ansfuthen
rſNt icnud Wns älhe, Nafl
õä
eis e ien Dr ilſichiinf
utalliunfanſein⸗
ſe. minindctan
fonez lins nolos ſtii H J
Ge lus uatdime togiaſee
W Rechednon
ſide nn ndin
inr enns ſenbg

iagtmoris Mtoriaisl
ſentra mor u

N. ſur Tarſie lX Py

——

„

—

5 gfemiar, poipr α

C c ꝛc iudicata

iuſticia cauſe ſic:ar.c.qm õ de pꝛoba Er põt
eſſe ꝛatio:qꝛ ꝓbato illum fuiſſe iudicem q illã
tulit ⁊ ꝙ ſerauerit iudiciariũ oꝛdinẽ itert᷑ ſen
tentiã fuiſſe æ eſſe ualidã.iõ iuſte põt ↄfirma
tio peti.nõ ãt ẽ neceſſe ꝓbare ꝙ fuerit inſta.
quia pꝛeſuppoſito ꝙ fuiſſet iniuſta ideſt cõtra
ius litigatoris.m̃ ex quo nõ fuit appellatũ fe
cit ius inter partes nec amplius dʒ diſcuti de
illius iuſticia uel iniuſticia. ut in. c. cũ iter. J. e.
7. l.res iudicata.ff. de re.iudi. .l.ingenuũ de
ſtatu ho. æ hoc diligẽter nõbis.qꝛ nemo apit.
ſed coꝛam papa nõ eſt neceſſe hec maxime iu
dicialiter ſeruaꝛe cũ facit ex certa ſcientia: qð
idem impoꝛtat qð ex plenitudine poteſtatiſ.ut
eſt glo. ſingularis in.c.ad h̊ de ꝛeſcrip.¶ Ex
quibus oibus ifero ad itellectũ huius.c.dico
1 enim ꝓꝙ exigitur ꝙ iuſte 2 rõabiliter fuerit la
ta ſnia. ad hoc ut per papaʒ ↄfirmer᷑.ſ .ex iuſti
cia ordinata. ſed ex plenitudine poteſtatis põt
ſententiã oↄfimare qᷓtuucũqʒ ininſtam ⁊ ſine
iudiciario oꝛdine ꝓlatam: ut le.⁊æ nõ in.c.hec
quippe.iij.q.vVi.nõ.gl.in.c. nullus. ix. q.ij. fa
cir tex.in.c.ad petitionem de accu. ꝙ itelligo
in dependẽtibus a libera poteſtate pricipis ut
in bnficialibus uel ĩ ſupplẽdo defectũ oꝛdinis
poſitiui.⁊ ita loquũtur ſuꝑius allegata. ſed ſi
ſnia deficit in iuſticia nãli nõ põt ꝑ principem
oꝓfirmari ſeu defectus ſuppleri:ut ẽ tex.nõbił
in cle.paſtoꝛalis de ꝛe.iudi.= per hec hes enu
cleare itelleciũ huius capli qdð ualde breuiter

⁊ ſuccinte taciũ ꝑſcribẽtes extitit ⁊ lento pede
tranſiuerunt.

E cetero. Merus crecot
ſnie Z quẽ excipit
de fraude non cognoſcit ſed remitit
ita cõir ſũmant doc.ſed iudicio meo minus
bñn:qꝛ iſte tex.nõ loquituꝛ de mero executoꝛe
qꝛ merus executoꝛ nullã exceptõem execurõeʒ
impedientem admittit. ut in. l.ſi ut ꝓponis et
l. cxecutoꝛem. E. de accu. rei indi.2 .J .dicam
larius. Sed tex. iſte admittir ut is cni executio

7

coõmittitur admittat exceptionem ad eſſectum

ut remittat negociũ ad ſuꝑioꝛeʒ nõ ut ſuꝑ pꝛiĩ
cipali ꝓnũciet ut latius in pceſſu dicã. Ideo
ego ſũmo ſic. Judex deputatus ſuꝑ executiõe
ſñie admittit exceptionẽ fraudis ſeu nullitatis
ſnie nõ ad effectũ ut ſupeꝛ ea pꝛonunciet:ſʒ ut
negocium ad ſupeꝛioreʒ qui iudicauit trãſmit
tat ſi illam ꝓbabileʒ repieꝛit. B dicit nõbiliteꝛ
2 nõ diuiditur. õ pꝛimo ꝙ executio ſñie
eſt delegabilis: æ hoc eſt indubitarum: ſi pꝛin
ceps delegat ut hic. ipſe enim poteſt delegare
etiã ea que ſunt me:i impeꝛij: ut.l.i.ff de offi.
e. cui.mã. eſt iur. ſed in inferioꝛibns eſt dubiũ
ſaltem de iure canonico. cõiteꝛ tamen ↄcludit
ꝙ iure noſtro. oĩa ſunt delegabilia: ut plene
notatur in. c. ꝙ ſedes de offi. oꝛdi. ubi plene
dixi:facit cle. pꝛima de heꝛe. 7. c. licet de offi.

nica. li. vi.dixi plene in c. ſi quis ↄtra cleꝛicũ
de fo. compe. ubi uide. ¶ Ex quo ĩfeꝛo de

ure canonieo põt iudex ordinarius l' delega
us a pᷣncipe delegare excuſitionẽ ſñie lʒ cxe
utio requirat luriſditõeʒ maiorẽ. = quid de
iure ciuili dixi in.d.c.q; ſedes ⁊.c. ſi quis 9
tra clericum. facit.c. litteris. ⁊.c.queꝛẽti.⁊
c.ſignilicaſti ð off. dele. ¶ Nota fo ꝙ corã
eo cni ẽ ſnie executio ↄmiſſa põt allegari nul
litas illius ſnie.puta qꝛ per fraudem uel falſa
inſtrumẽta lata exritit.nõ tñ executoꝛ hʒ ſupeꝛ
hoc ꝓnũciat.ſed queſtionem hanc incidenteʒ
coꝛam co remittet ad ſuꝑioꝛem qui ſententia
nit ⁊ ſuper ſedebit interim executioni ſententie
¶ Hop. ? uidet᷑ ꝙ ſi coꝛã executoꝛe ĩterueiat
fraus poſſit de illa cognoſceꝛe ⁊ diffinir quia
uno ↄmiſſo itelligũtur oĩa cõmiſſa de offi de
lc.⁊.c.prudentiam. Solutio glo. metu contꝛa
rij intelligit tex æ bene:quando allegat᷑ fraus
cõmiſſa circa negocium principale coꝛam in
dice qui ſententiauit. utpura is contra quẽ pe
tit executio allegat ſnĩam fuiſſe latã ꝑ falſa in
ſtza uel teſtes falſos uel qͥd ſile.?æ ob hoc dicit
illã ſniam non meꝛeri executõem quo caſu di
cit glo. executoꝛ nõ aſſumit ſuper hoc cogniti
onem. qꝛ nõ dʒ ſibi aſſumeꝛe ꝑtes iudicis. cnʒ
nõ habeat iuriſditionem. ut i. d.l.ſi ut ꝓpõis
ſed debet executõi ſuꝑſedere ut hic. Et m hẽ
intellecium expone tex.ibi z fraus interuene
rit ideſt interueniſſe dicatur.ſimul expoſitio g
de fi. inſtrn. c. m egi. Sed contra predicta =
3 tex.opp.de.c.⁊ ſi.nõ cognitio.xxv.q.ij.et
E lex ⁊ ſi nõ cognitio.C.ſi õ ius uel uti. pub.
Soluit glo.in ſᷣa paꝛte ꝙ illa lex ĩtelligitur in
executoꝛe mixto qui.ſ.hʒ cognitionẽ ⁊ iuriſdi
tionẽ annexum. Iſtud Ho. c.loquitur in meꝛo
exeeutore qui nullam hʒ cognitionẽ ſeu iuriſ
ditionem annexam ſed nudum miniſteꝛiũ exe
quendi. Er certe gl.iſta nõ bñ loquit᷑.qꝛ ut g
dixi executoꝛ merus nullam admitti exceptio
nem. uriin dictis legibus ſi ut ꝓponis 7.l. exe
cutoꝛem ſed iſte de quo in tex. admittit excep
tionem ⁊ de ea cognoſcit nõ ut ꝓnunciet ſuꝑ
principali.ſʒ ut remittat negocium infectũ ad
ſuꝑioꝛem.hoc ꝓbat iſte tex in eo ꝙ dicit ꝙ ñ
eſt facultas executoꝛi de toto negocio cogno
ſcendi que uerba bene pondera.eꝛgo bene po
teſt cognoſcere de excep.coꝛam eo pꝛopoſitis
nõ ut pronũciet.ſʒ ſi repꝑerit vᷣas ſaltẽ appa
renter dʒ remittere negociũ ad ſupiorẽ. ut ipe
plene cognoſcat ?⁊ ꝓnũciat ⁊ hoc uoluit finis
capituli.? ſic iſtud. c.non odicit.l.æ ſi non co
gnitio ibi.n. dicit᷑ ꝙ executoꝛ poteſt cognoſce
re de frande allłata. ut ſi fraus iteruenerir de
toto negocio cognoſcatur.unde põdera qꝛ di
cit cognoſcat᷑ ? nõ dicit ꝑ executoꝛcm.uñ gle
in. d. c.?æ ſi nõ cognitio ꝙ dʒ poſtmodum co
gnoſci ⁊ diffiniri ꝑ iudicẽ.non autem ꝑ execu
torem ⁊ ad hoc allegat iſtud.c.æ idem Mal.
in. d.l.æ ſi nõ cognitio æ Hal.ĩ.l.a. diuo.pio
in prin.ff.de ꝛe iudi.æ ſatis uoluit Inno.hic
paꝛum ante finẽ gl.ſue Er colligẽdo ſubãʒ

i F

NManwv.à EWEerdoνα ſnza . r = Q.

2 fn-ſr α½ g. 6

Be ꝛe iudicata.

eorum qne tangunt hic doc. ? Maꝛ. in. d. l.
a diuo pio aliquibus additis banc mãʒ claꝛe
j in rria mebꝛa ↄſtringo/ aut eniʒ ↄmiſſio alicu
ius executionis facti fit ante oẽm cognitionẽ
7 diffinitionẽaut poſt ſniam ſed anteꝙᷓ eyxecu
tio fienda diſcutiatur. aut poſt latã ſentẽtiam
2 cognitionẽ oem habitam ſupeꝛ executione
Primo caſu ſi cõmittirur nudum miniſteriũ
puta pꝛedicare uel abſolueꝛe nel quid ſimile. z
unc nõ ↄmittitur iuriſdio tex.ẽ in. c. fi. F. ul.
de offi. dele. 2 ʒ glo. ibi ⁊ in. c.ex litteꝛis e.ti.
dicat ꝙ acceſſorie trãſit coeꝛtio ſi nõ põt alr
cõmiſſarius iniũctum exequi tamen Jo. an. =
Hoſt. tenẽt ptiũ in. d. c. fi.reſpodet᷑ ad.c.ex
litteris: quod uidet᷑ faceꝛe in Srium:⸗ nide tu
qð ibi dixi.vn puto ꝙ talis ſu nudus executõ
nec dʒ admitteꝛe aliquã exceptioneʒ niſi foꝛte
ſit aliqua nouiteꝛ oꝛta uel antiqua occulta nõ
ↄſideꝛata ꝑ mãdantẽ: ꝑ tex. nõbilem in.l ſi ho
minem. ff. manda. facit qð nõt glo. xxv. q. ij.
2 ſi non cognitio. Aut cõmittitur aliqd iuris
puta ſcribit papa oↄqueſtꝰ ẽ nobilſ talis ꝙ uio
lenteꝛ fuit a ſuo beneficio eiectꝰ: quapꝛopteꝛ ſi
ita eſt ꝛeſtirnas ſibi dictũ bnfic ium ⁊ talis cõ
miſſarius habet iuriſditionẽ ? põt de toto ne
gocio cognoſceꝛe iudicaꝛe. Hã talis nigoꝛe
illius clauſule ſi eſt ita etiã ſi non ẽ expſſa cũ
ſubintelligatur bʒ luriſditionem cognoſcẽdi.
ut in. c. ij. de ꝛeſcrip.lʒ euiʒ mãdetur executio:
tamẽ cuz nõ poſſit fieri ſine pꝛeambulo: u. ſ.
cognoſcatur ſi ita eſt: videtur eniã mãdata iu
riſditio. ut. l.ad ꝛc mobilem ⁊. l.ad legatũ ff.
de pꝛocu. ? in. c. pteꝛea.æ. c. prudẽtiã de offi.
dele. ⁊ ſic põt intelligi ᷣm aliũ intelleciux. d. le
2 ſi nõ cognitio:⁊ hoc eſt clarũ ⁊ tener Har.
in dicta.l.a diuo pio ⁊ ẽ glo.oꝛdinaria i.c.pa
ſtoꝛalia. ꝗ. qꝛ vo de offi.dele. Quid aũt ſi pa
pa ſcribinalicui qꝙ ꝓuideat petꝛo de tali pᷣbẽ
da ſi uacat:diẽ Inn.ꝙ bec ↄmiſſio bʒ cãe co
gnitionẽ in hoc:ut executoꝛ inquirat ⁊ cogno
ſcat an uacet anteqᷓ; de ipſa ꝓuideat:ſʒ poſq;
ei cõſtiterit de nacatiõe meꝛa ꝛemanet quo ad
ꝓniſionem que nõ haber cauſe cognitionem.
vVñ fm eum ſi quis uellet obijceꝛe i ꝑſonã exe
cutoris uel ẽt illius cui ꝓuidendũ ẽ:nõ ẽ exci
piens audiendus: allegat nõta in. c. ꝓpoſuit
de cõceſ pben.ſʒ Moſt. dicit h iura noua nec
ſibi placet quo ad hoc ultimũ dicens ꝙ cum
ſcribit papa pꝛo aliquo beneficiãdo admittũt
exceptiões ꝓpoſite ↄ bnficiatũ.⁊ ⸗ↄ ꝛeſcriptũ
2 5 executoꝛem: allegat.c.ad aures ⁊. c. cuʒ a
deo. ?. c. poſtulaſti ⁊. c.ſi ꝓponẽte de reſcrip.
2 de offi dele.paſtoralis S. qꝛ vo ? ibi bona
glo. z de hac mã niſi Inno. intelligat hoc dic
tum ſuum eſſe intelligendũ ubi papa ceno iu
dici ⁊ pꝛo cena pe:ſona ⁊ de ceꝛta pꝛebẽda pᷣ
ciſe ⁊? de ceꝛta ſcia ſcribat exprimẽs ſufficient᷑
in ſua l'a ꝙ nõ nult 5 ſuam lraʒ aliquã excep
tionem admitti.ſic enim poſſet ſaluari dictum
ſaum fm hoſti.⁊ cuʒ papa dicat ꝙ nec ſe nec

anteceſſoꝛes ſuos cꝛedat hoc expꝛcſſiſſe: ut in
c. ex parte.ij de offi. dele.æ placet mihi dictuʒ
boſt. qꝛ deputatus ad ꝓuidendũ ſimplꝛ de dn
ficio nõ ẽ purus executoꝛ: ſed mixtius cũ papa
non ſit iformatus de ꝑſona cui madat puide
ri uel cui cõmittit: ucl de qutitate bñficij: ut
plene nötur ꝑ glo. in. d. F. qꝛ vVo ⁊ in cle. una
de offi. dele. dixi plene poſt Inn i. c.fi. de pre
ſũp. Ideo bic hũc articulũ nõ ꝓſequoꝛ quꝛbʒ
mãʒ ſeꝑpatam ⁊ diſtinctã ſed nõ dictum boſii.
Secũdo mẽebꝛo pꝛincipali qn cõmiſſio fi p
ſentẽtiaʒ dũraxat: ⁊ tunc dic ꝙ is cui fit omiſ
ſio ẽ iudex:cũ in actu executiõis mlta poſſint
allegari: ut in.l.a diuo pio.F. ſi ſuꝑ rebus pꝛe
alle. æ hic ⁊ i dẽa.l.⁊ ſi nõ cognitio ? nõt bal.
ibi: ? facit qdðᷣ nõr Inn. in. c. cum ſupeꝛ ĩ f. .
eo. pbat᷑ ibi ⁊ in. c uenies.ij.de teſti. cõmiſſa
rius eim hoc cãu ſuccediui loco iudicis. vũ qᷣ
quid opponi potuiſſet coraʒ eo porenit oppoi
coꝛam iſto executoe: ⁊ hoc cau bene ↄſideꝛa
pᷣm Mar. in. d.l. a diuo pio. ꝙ qnqʒ executio
ↄmtttit᷑ alicni in defecrtum iuriſditõis: ur quia
ille qui ſentẽtiauit ñ põt exequi: puta quia ar
biteꝛ uł delegatus ifeꝛioꝛis a pꝛincipe quo ca
ſu recurritur ad oꝛdinarium ⁊ ad delegamteʒ:
2 tũc idubie talis executoꝛ hʒ omnẽ cognitio
nem que requiritur in executiõe: ut i. d l.a di
no pio: ? cꝛedo ꝙ iſſi tales tanq; ſupeꝛi oꝛes
poteꝛunt etiam pꝛonunciare ſupeꝛ nullitaie ac
tus:ar. optimum in. c. cum ab eccleſiarum in
fi de offi.oꝛ ſunt eiʒ iſti pꝛonnnciando functi
officio ſuo. Et idem uidetur quãdo iĩfeꝛioꝛ in
lit ſentẽtiam puta archi in iuriſdinõe ſua. ?
executione recurritur ad epm tanqᷓ; ſupꝑioꝛeʒ:
qð notabiliteꝛ eõfiꝛmauit ſpe. in ti. de exe ſen.
G. nũc uidendum. v. ur autem ¶ Sequñ bie
do. an. dicens ſe putare hoc pꝛocedeꝛe eni ſi
ifeꝛioꝛ poſſit exequi ex quo ſuꝑioꝛ illi? aditur
pꝛo executione: Mam infeꝛioꝛ põt exequi peꝛ
iuriſditionem quã babet: ut plene din in c. ſi
quis ↄ cleꝛicuʒ. ſed pꝛ0 iuriſditione maion ſo
let recurri ad ſuperioꝛem ut ibi dixi. Ne pol
ſet iſte ſupeꝛioꝛ de retractione cognoſceꝛe peꝛ
n am reſtitutionis: ut notat ſpe. in loco all.
facit.c.penł. de in inte.reſti.⸗ quod legii ? n
tur in dicto. c. cum ab eccleſiarum. Oñz com
mittit alicui executio a ſtatuto in aunlium in
auiſditionis: ur qꝛ peꝛ ſtatutum deputat aliquis
ſupeꝛ executione ſententiarum: ? tũt ſʒ Haꝛ.
quedam eſt cognitio circa res iĩ quibus e fen
da executio: z de boc potciit iſte cognolcere:
ur i. d. l.a diuo pio.S. ſi ſupe: rebns 7 ſeqnti.
NONuedã eſt cognitio ſupeꝛ executõe que rurd
nit᷑ poſt ſniam: ⁊ tunc aut opponii tale gut .
qð conceꝛnit meꝛita pꝛĩcipalis cauſe. Exeplu
ponit Har. in his in quibus loqniur tex in
.l. ij. E. de iur. fac. igno ut puia qn dicit
dʒ excuſari a iuris ignoꝛãtia er ſpetiali rni
legio ⁊ de iſtis nõ potit cognoſceꝛe rer eeſt .
1oꝛ. ſed dʒ ꝛemitteꝛe ad prioꝛem iudicez allil

d ercebis
Sctanit e, her
ncin ⸗
4 not I ihag ſer ud .
i gn ſöir ihl
1 u lcorn non e

por adle i Eiczin
je ſnnalis deic cgenus
ne noſd Nd
am olſerſeaia SS
ni inordallns poſtt nffhl
isde, i850. nngſtier
nnis elanis
bitris 2 c notit. dcee de
Brr on vler eniis lhn cen
ane cogitonehuiiſin elcnone
boc kualteruoluit mmo hil iet
lores opinones ſbolt nneci li
ontuo. Nommmng i Mte
io Mnis ictvum e n nulnun
gamamn ipaſtalr aumlur m
un ai l, iis nei puſng r go n
rir am intenrioria Ne ⸗
ncoft leditt ume bi Ynn ingulure
rbüſend oſclere ereenorib crimnalum
(iumn min onanm odoenman deramn eai
lur ſt cognoſcont iomn duſte odemnanun
tferat lios dicge ar Ccum miniſter ni⸗
q.. ? nide in boc g cip in d ero⸗
antun Inn eſet e ſeuinr Ane gepen
ſoin d.la dino dio gti idam inalavo
iare apfocſcis Dan alegnco. dii ⸗
ſennentie ömin Nncil efazeren
fi⸗ urpoſtſetetin t habitan
Gnſtionen geereentone n in önnic
ſt numtio r iſe in Bir n (dnnſtoneg
ocdi mcisere

loꝛ:e nullan by cog ifion⸗
ognitone. a.
2..Crerhthns „„g . . .
. Necnore eſ Cie⸗r0s Npon
inee igeo m . gnitio

t en Hn ded d.
D As etontn,

l. n 4
ii Nünſangdrſe⸗ iics. K
gui ennſnnzornni
n ſocnner tdin der gl

fn Drindladmoginn

i. Aun liem Unſcros
Aequi ſninmifſörgani Giun
birer dl delgams fnois Plnopectee
ſuremmm tonmint Alcelgnn
tiit idtpie nio enmor homni ogti
oe yvimur in ratiöe: vrid laa
1ũ go: tco ſimls anyᷓ ſyeios
preun: enam oronundure ſloer ulimea
ns ar. optinmn in c. ob adſarvn
d off or ſon eg ini monmnciando /,
cſtcdo lvo. CriGon vcdenr arito enon
ltloninun Ma nc nimſtieſinad
Gecmdore nriint Achnnch ondu

dwordlirn (Fowaareihide 1

3)
Füc dendem N.R en Daanin

cerei
0 an. Achsenebolddete

Feion voſt enqnier eſn⸗ H
poeummnore: Pamiictorin
iniſGinonen grideandn hon
mnsrich l ho nſclnn

—

eſchen 1denekuiote e
n erfwin ſſte

penul.ff. de ↄfeſ. Quedã ſũt exceptiones que
ſolũ reſpiciũt executionem nec infringũt ſentẽ
tiam ut exceptio ne quis exigatur ultra q; fa
cere poſſit ? ſimiles ⁊ de iſtis cognoſcit execu
tor dicta.l.penul.æ etiam pronũtiabit utr ibi.
Quedam ſunt exceptiones que diꝛecte ueniũt
contra ſententiam ? eam impugnant ut excep
tio nullitatis uel falſorũ inſtr̃oꝝ uel ſimiles.⁊=
glo.in dicto.c.paſtoꝛalis ⁊.c.⁊ ſi nõ cognitio
tenet ꝙ; e ecutoꝛ põt de his cognoſceꝛe ⁊ ibi
ẽ gl.multũ nõbilis de hac mã uide peꝛ ſpe. qꝗᷓ
idẽ tenuit in ti.de excu.ſen.F.i.vᷣ.ut aũt.Di
cit tñ illa gl. ꝙ cognoſcit ad finem ut ſuꝑſede
at ⁊ remitreat ad ſuꝑioꝛem.nõ aũt ur ſuꝑ illiſ
ꝓnũtiet. Et idem uoluit Bar. in. d.l.a diuo
pio ⁊ ꝓ caſu allego tex.hic ⁊ ſimiliteꝛ in.l.ſi
p̃ᷣtoꝛ. marcellus ff. de iudi. Et ideʒ finaliteꝛ
tener Inno. ? hoſti. hic. æ ſi diceremus cõtra
rium poſſet ſequi abſurditas ſcõm Mar.ſ.ꝙ;
iudex minoꝛ uel pars poſſit infrigẽ ſẽtẽtiam
maioꝛis uel paris S.l.nã magiſtratꝰ · ff. de ar
bitris ⁊ c.ĩnotuit.Sõ ð elec. Idẽ peꝛ oia tenet
Har. qñ iudex ſentẽtiãs delegat executionem
ante cognitionẽ habitã ſuꝑ executione fienda
7 hoc finaliteꝛ uoluit Inno. hic licet referat
uarias opiniones.ſz hoc ẽ tenẽdũ pᷣdictis ra
tionibus. Addo tamen ꝙ ſi oppinitur excep
tio conceꝛnẽs iniuſticiam ⁊ nõ nullita tem nõ
dʒ executoꝛ ſupeꝛſedeꝛe etiam ſi ſciat eam iiu
ſtam. quia fecit ius inteꝛ partes ex quo tranſi
uit in ꝛem iudicatã ut ĩ.d.c.paſtorał. F. qꝛ ue
ro de offi. dele. dixit tamẽ ibi Inn. ſingulare
neꝛbũ ſe nõ ↄſulere executoribꝰ criminalium

cãꝛum ut in ꝑſonam ↄdemnati penam exequã

tur ſi cognoſcunt illum iiuſte odẽmnatum.lʒ
referat alios dicere.ar. c cum miniſter. xxiiij
q.v.⁊ uide in hoc ꝙ dixi in.d. S. qꝛ uero ⁊ H
dtictum Inn. refert ⁊ ſequitur Ange. de pern
ſio in.d.l.a diuo pio.qui uidetu: in aliquo de
niare a predictis a Dar allegando. dicrã. l. ſi
ptoꝛ in fi. aliter inducẽdo q; Har. ſed Inn.
Pᷣ intelligit illã.l. fᷣm ꝙ itelligit bar. ⁊ mibi pla
cet eꝛtio membꝛo ꝑncipali qnqʒ executio
ſententie cõmittitur poſt ſẽtẽtia æ habitam co
gnitionem de executione ut in cõmiſſione que
fit nuntio ⁊ iſte jm Oir uocat᷑ nudus execu
toꝛ: æ nullam hʒ cognitionẽ.d.l.ſi ut ꝓponis
⁊2.l.executoꝛẽc.⁊ eſt ratio:qꝛ ois cognitio pᷣceſ
ſit:æ ideo mera executio uidetur cõmiſſa:? h
modo ſecũdũ eũ cognoſcitur merus executoꝛ
⁊ hoc ſequit᷑ hic do an.dicẽs ꝙ iſte tallis nul
lam exceptionẽ poteſt admittẽ:æ idem HBal.
in. d.l.? ſi nõ cognitio.Et refeꝛt idem teneꝛe
Odof.⁊ oẽs. Sed tu uide glo.in.d.l.⁊ ſi ñ
cognitio in decꝛetis que dicit ꝙ quãtũcunqʒ
executio ſit mera. tñ ſi euidens ẽ eam eſſe nul
lam: ut peꝛ falla inſtẽa lata executoꝛ nõ debet
cam exequi ⁊? mihi placet hoc ar. eius qð nõ.
in. l. iuſte poſider. de re inudi Mam ubi ſñia ẽ
nulla nõ excuſatur quis auctoꝛitate iudicis pᷣ

¶ De ꝛe iudicata

ſeꝛtim quando euidẽs eſt eam eſſe nullam. niſi
aliud dicatur in caſu nr̃o ĩ quo fuit habita co
gnitio ſupeꝛ executione.ſed ut d ixi euidentia
facti debet pꝛeualeꝛe. ar. viij. di. ucritate æ i. c.
euidentia de accu. poſſet tamem ſic diſtingui
ꝙ aut pꝛeſentibus partibus ſi upeꝛ executione
ſententie lata fuit aliqua ſententia. 2 tunc cuʒ
tranſiuit in rem iudicatam nõ debet amplius
excipi de nullitate: ar. in.l.i.ff. que ſententie ſi
ne appellatione i prin. Aut nulla ſent nria la
ta fuit ⁊ tunc ſecꝰz abſtinebit iſte cxecutoꝛ ab
executione non ratione iuriſditionis quam bʒ
cum nullam habeat.ſcd qꝛ nõ meretur dici ſẽ
tentia ex quo eſt nulla. ut in.l.iiij. SF. ↄdanarũ
ff de ꝛe: iudi facit ꝙ nõ Inno. in. c ſi. qn de
offi. dele. ubi aliquid terigi ad mãm pꝰ cũ Ex
bis olbus infert j lec. huius gl. que itellexit
iſtum tex. in meꝛo exccuroꝛe.Sed circa iſtum
merũ executoꝛẽ queꝛo:an poſſit reſiſtenti nio
lentiam infeꝛre quo ad actum executionis ex
lendũ. Angelus de peruxio ĩ. d. l.a diuo pio
dixit ꝙ nõ: qꝛ fua poteſtas cũ ſit mera ⁊ mo
dica no exrẽditur ad hunc caſum: allegat In
no. in. c. cũ olim.ij.de pᷣuile. in ueꝛbo pona
rium. Sed aduerte tu: q: Inno. nõ loquitur
ita ſimpliciteꝛ pꝛout eum allegat: immo ſi ben
pondeꝛetur quo ad hunc caſum ſentit oppoſi
tum. loquituꝛ enim primo qñ cõmiſſio fuit fa
cta ſimpliciteꝛ alicui nuntio: ut mittat aliqueʒ
in poſſeſſionem alicuius rei nulla ſententia P*
lata partibus preſentibus ſupeꝛ illa ꝛe.quo ca
ſu dic ꝙ non debet iſte nuncius uiolentiam i
ferre etiam partibus qꝛ officium ſuum ad h
non extenditur. dʒ enim intelligi de poſſeſſiõe
nacante Ideo dicit ꝙ etiam abſentet poſſeſſo
re nõ dʒ alium in poſſeſſionẽ mitere. qꝛ nõ dʒ
priuaꝛe alium ſua poſſeſſione cũ ipſe nõ ſit iu
dex nec ſine cauſe cognitione quis ẽ a ſua poſ
ſeſſione ꝛemouẽdus.l.fi. C.ſi per uim uel alio
modo Opoꝛtet ergo fm eum ꝙ prius poſ
ſeſſoꝛ ꝛenunciet uel auctoꝛitate indicis inde ex
pellarur. hoc uerum m eum niſi partibus pꝛe
ſentibus ſententia lata fuiſſet cõtꝛa poſſe ſſorẽ
tunc enim ſatis uidetur ꝙ niatoꝛ ſeu nuncius
poſſit dare poſſeſſionem rei quã alius poſſidʒ
maxime ſi poteſt fieri ſine uiolentia d.l.fi.E.
ſi per uim. Et pondera bñ hec uerba ultima
in eo quod dicit maxime ſine uiolentia ex q*
clare ſentit ꝙ etiam uiolentiam põt inferẽ?. qñ
eſt merus executor datus poſt ſententiaʒ.⁊ ſic
pᷣmum dictum ſuum uidetur rſtꝛingeꝛe qñ an
cognitionem fuit mandatuʒ nuncio.ut aliquẽ
mittcret in poſſeſſionem.dʒ.n. in dubio inrelli
gi de uacante. ar. c. cum noſtris de conceſſ.
preben. z. c dudum de priuile z nide ꝙ le.i. c
ij. de deci.li.vi.ĩ pᷣn. ¶ Et ꝙ nunciuſ deputa
tus poſt cauſe cognitõòem poſſit uiolẽtiã ifert
facit optime tex in l.qui reſtituẽ. ff. de rei uẽ.
? in.l.prohibitũ.C. de iur.fi.li.x.facit quod
nõ gl. in. c.ex lris ⁊.c.fi.de offi dele.ut ſic ille
i z

peznr 1 et,
Peir S. P

rialend , ſene

ůps merg TPer

I* Da rii‚
.

Ny ensaey Aa, â ſ Pan'ptineg
. . nopalit 7S 1

D n' itr z 1
4 9 Fce X 9 f 1

58 G uricss .
mi⸗ 20 F. 761αα r= S 16 Prioe
pn u. b a ps mn

5- nnuet 49 1.

(Se ꝛe iudicata.

glo. ſaluentur ſaltem ꝛeſpectu coeꝛtiõis facti:
2 facit.l.ad ꝛeʒ mobilẽ ⁊.l.ad legatũ.ff de ꝓ
cur. ¶ Queꝛo circa pᷣdicta qͥd ſi fuit ſcriptuʒ
alieui ut daret poſſeſſionẽ amoto quolibʒ illi
cito detẽtoꝛ. an tat bʒ iuriſditionẽ ẽ ul ſit ſim
pliciteꝛ executoꝛ. Inno. in. d c. cum olim dic
primo ꝙ talis non habet iuriſdirioneʒ. niſi ſu
peꝛ notorijs ⁊ illicitis: aꝛ in. c. ſtatuimus de
offi. dele.lib. vi. Alij dicũt ⁊ foꝛte melius ᷣm
eum ꝙ ꝓcedat etiã ſuꝑ nororijs iuris oꝛdine
ſeꝛuato alłãt nota.in. c. epi de re ecc.nõ alie.⁊
boc ultimũ mihi placʒ ſi cõmiſſio fuit facta añ
ſntiã æ cognitionẽ ſuꝑ executione:qꝛ tallis ur
iudex cũ habeat cognoſceꝛe an poſſeſſoꝛ ſit il
licitus:ad hoc qð nõ.gl.in palle.c. paſtoꝛaliſ
.F. qꝛ ueꝛo v. mixta Secus aũt ſi pꝛeceſſit ſẽ
tentia ⁊ cognitio ſuꝑ executione fienda.qꝛ tũc
eſt merus executoꝛ ut. S dixi z ſic limito In
no. ¶ Queꝛ0 an is cui comitti᷑ executio poſ
ſit cognoſceꝛe de ſubreptiõe uel falſitare reſcri
pri ſi corã eo opponitur Inno.hic diſtinguit
ꝙ aut is q̃ tulit ſniã ↄmiſſit executionẽ:⁊ tũc
opponi nõ põt de ſubꝛeptione cum ipſe ſatis
ſit ceꝛtus de fẽo ſuo de reſcrip.ab excõicato.
Aut nõ ipe tulit ſniã.ſʒ aliꝰ ⁊ nincẽs cauſã ĩ
petrauit reſcriptũ a ſuꝑioꝛe pura a papa nar
rando multa ꝓ executione fiẽda.⁊ tũc põt ip
ſe cognoſcẽ ⁊ tardabit executionẽ.⁊ de hoc ẽ
caſus in dicta.l.⁊ ſi nõ cognitio.⁊ hãc executi
onẽ appellat Inno.mixtam ſʒ priꝰ caſu appel
lat meram.ſed hꝰ ꝓcedit quo ad cognoſcẽdũ
de exceptione ſubꝛeptiõis:ſed quo ad alias ex
ceptiones admittẽdas uel ꝛepellẽdas tene qð
ſupꝛa dixi. Sed Inno.nõ aperit an itelligat
dictum ſuum in meꝛo execuroꝛe capiẽdo meꝝ
pꝛout ſupꝛa dixi⸗ Vnde dico ꝙ capiẽdo exe
cuioꝛem mixtum ut dixi ĩ pcederibus poterit
in dubio cognoſceꝛe de exceptiõe falſi ꝛeſcrip
ti:⁊ ẽt iudicare ⁊ etiã de ſubꝛeptione ſi poſſet
pꝛobari etiam in facto ꝓpꝛio:ar.optimũ i.c.
cũ olim de ꝛe iudi.⁊ hoc ꝓbatur in.d.l.⁊ ſi ñ
cognitio. Iſte eniz eſt index in executõis actu
ut ſupꝛa dixi.merito põt cognoſceꝛ de poteſta
le ſua:⁊ etiã ꝓnũciare ſe iudicem ſen nõ iudi
cem:ut in.c.ſignificãtibus ð offi.dele.⁊ cle.i.
de reſcrip Sed dubium eſt quid ĩ meꝛo capi
endo ꝓprie ut pᷣdixi:⁊æ tunc diſtinguo ꝙ aut
aliꝰ iudex ↄmiſit executionẽ narrando ꝙ ſnia
fuit lata:æ ois cognitio ſuꝑ execuriõe habita:
? peꝛ partẽ adueꝛſaʒ hoc negatur ⁊ ðꝛ ꝛeſcrip
tum ſubꝛepticium.⁊ tuuc eſt dubium an poſſit
de h̊ cognoſceꝛe ⁊ ꝓnũciare:⁊ credo ꝙ ſic:qꝛ
ſubinteeligitur illa clauſula ſi ita ẽ que in hoc
pemptoꝛio dat iuriſditionẽ: ut in.d.c.ab excõ
municato de ꝛeſcrip. Secus uidetur ſi ille idẽ
qui tulit ſententiã hoc ↄmiſit:ſi ramẽ exciꝑet
ꝙ ꝛeſcriptum eſt falſum uel ſubꝛepticiũ.ut qꝛ
aliteꝛ prius uiua uoce dixeꝛat.qᷓ; nũc ſcribeni
ar. dicti.c.cum olim:⁊ tunc puto ꝙ nõ ꝑ uiaʒ
iudicij cuʒ nullaʒ iuriſditionem habeat.ar. dic

. 5 SS Se net . Tarigy as , —
e PPn e :- u ſe Jni, 1 ſ lart . obirtcezr 29 5

ad effectum ut exequatur ul ſupeiſ ar.c.
cuz ↄtigat ſupꝛa de õ ere
cutoꝛ pꝛeſeꝛtiʒ mixtꝰ debeat ſemp
ꝓpoſitas admitreꝛe. So. gof. dicit hic
ſi eniʒ executoꝛ ꝑcipit ꝙ malitioſe oppon
ceptio falſi cauſa diffeꝛende exccuridis fi
ecutio ſalua manẽte falſi. q. C de fal.lij. Ad
hoc adduco. c. ad diſſoluẽduʒ de deſpo. ipnb.
2 nõ ꝑ Inno.i.c. poſt elec. de ↄceſ pben ndi
dicit iudicem nõ debere admitteꝛe ercept
ẽt ꝑemptoꝛiã:ſi nehementeꝛ pſumit illam
nioſe oppoſitam: Lacit. c cum ↄtingat ⁊.c. ſup
is de reſcꝛip ¶ Vlteriꝰ queio an ider po

EtE& de. q. nõbili quã ponit hic

te.l.ſi ut pꝛoponis ⁊.l.execntoꝛe

Tel- 3. exindici
liteꝛ ad ſui inſtructionẽ poteꝛit ici⸗

de hoc iquirẽ

except ões
p nõ.
it ex
at ex

ubi
dez:
calũ

ſit parti nicenti executioneʒ ſentetie omitteꝛe.
nt ſic uadat ꝓpꝛia auẽte ⁊ poſſeſſionẽ igredia
tur. ¶ Blo. ĩ l. memineꝛit tz ; ſc:? p illa bñ
fac.l eũ qui. S. ſi epiſto a. ff. de fur ubi iĩ ftop
pꝛio quis ↄſtituitur nũcius:⁊ qð le.⁊ no.i c.
cum dilecti de do. 2 9tu. ¶ Törrarin ſentit
gl. i.l. iuſte poſſidet. ff. de acq poſ. ⁊ nnobiqʒ
plene nõ.ꝑ doc.còis legiſtaꝝ.cõcluſio è ? ma
xime Har. ꝙ dũmõ nõ repiat reſiſtentes dot
hB facultas dari parti:alias ſecus ne detur m
geneꝛandi ſcandalum: ar.i. I. non eſt ſingulis
ff de re iudi. ¶ Ego puto boc nep in cin q⸗
omittit᷑ nuda ⁊ meꝛa executio. ſʒ ſi opoꝛeꝛet
cauſe cognitionẽ adhibeꝛe tũc ſecus qꝛ nõq;
quis i facro ſuo iudex ↄſtitui.l.una.C. ne q;
in ſua cã ⁊.iiij.q.iiij.c.i.Exigitur aũt cqe co

gnitio qn in ꝛebus n adiu dicatis ẽ fiẽda ore

cutio: ut in ꝑſonali actione.d.l.a diuo pio nõ
Inno. i.d. c.cũ ſuꝑ.j.e.in fi.ſecꝰ ſi ĩ ꝛebꝰ qd
indicatis. runc eiz,nulla etiã ſũmaria cognitio
adhiberur. ut nõr Inn. i loco pᷣalle Hic dixit
idem Inno. i. c. ex ꝛõe de appel. ꝙ er ciratio ñ

exigitur qð eſt notandũ.⁊ uide quid ibi dicã.

An aũt ex pacto inteꝛ cꝛediioꝛem ⁊? debitoꝛẽ
inito poſſit induci ut liceat cꝛeditori ꝓpa aue
toritate poſſeſſionẽ bonoꝝ debitoris appben
dex ꝓ ſatiſfactiõe debiti. nide plene ꝑ Dori
.l.iij. E. de pig. ⁊ tãdẽ cõcludit ꝙ ſic ꝑ illum
tex.dũmõ nõ ꝛepꝑiat ꝛeſiſtenteʒ alios nᷣ val na
ctũ ꝛõe pᷣdicta ne pactũ ſit cã ſcãdali.l. coneni
re ff. de pac.do. hoc uerũ ſᷣm eũ niſi debioꝛ
cõſtituiſſer ſe pcario nõie poſſideꝛe.qꝛ tũc ũ
poſſeſſio ſit tranſlata in cꝛeditoꝛem.l.ccꝛleff.
de pᷣcario poterit ui poſſeſſionẽ ĩtrare.q? po
tius tũc dicit᷑ ſuã poſfeſſionẽ defedere ꝙᷓ io
lẽtiã infene.qð ẽ nõndũ. ¶ Vlio hic queꝛo
nn. quidã elect
pone ĩ ep̃ʒʒ obtinuit ↄfirmationẽ a ꝛomano po
tifice demum accuſat coꝛ metopolitano ſvo
ꝙ ſimoniace illã ofirmationeʒ obrinungut
qꝛ dedit ꝓ ca obtinẽda peccunia alicni er .
miliaribꝰ pape. Querit᷑ nũqd tal accuſanio
eri ⁊ admitti debeat ꝑ metrapolitanũ. nn.
h ꝙ ſic dũmõ ñ agat᷑ ad penã depo tio nad
ad aliã penã ⁊ nihil tangitur de confirma

1 p Ae „e,
5

, 4 1
ſate terit iggitat
ſocd llruenrhlhe i
mo ffnino⸗ on geapo ſar

.e
Ocbibeutn. licil “ eioꝛent

GVodſeden aboolc da bicre

iseuicrio Nata a abſolui n

iaſeobtinck o ine uln&
volaütar qvi ſcenter gl gin nͤn
in ejuagai boniflij Fl ſcipitY
2 Antennatizanus el⸗

yjaligubus.

ljchobus ſe Prin
anr irotgnon itonb ouln floꝛ
r ppre ounccii e ponit ibolenus
npoſeſlone rei pelie in aclione reali
Alon bonop ipius reiin actide gionnli. 9
tenws ieed o ad anſand iganser
Ad bornictas voltden don chckrince
dicis. ſcd tegpirunr ur acwaliter wina
poſſeſſtone. Crfn bic inlenum b
ſünn. afctadtotun ignnon
lte detur niſ acnaltefan miſo
pot ineligicun poſſeſo ſata

glchins rſen tes giarn Wnncicanar

iure diif⸗ tens pereentöe unl dare
Pignuse no tpam fem anem in eeen

caſa non ſoſfſeir C, en en
“ lifet fn bieinelean

yr

elſ
aunnanstle⸗
ch uiſtnaion⸗
umen rum
guſ

—
rr nenigger i
filägiſi Dldrßſdefe Wiift
Mocüs ſinm itstedle tii
undlitice td n (Cm,
Ailinſe oſſla f heunſ etene
gene n cr döslgfip itſir
nme Br g dinöro nninteſtßne
Pſaulms dan omni ſes eals eien
õ
erud. (Eoonobvenrnei
omim c, erv tmo, Gopen
caue ogninone chbber /i los ri
qusi fino ſno iceroſimi/mu A. N
In n ci t. iſ ij ci Engir air cirt
guino gn in wos uclens ficn
emnuiNiiaündon
Joiàtdſ) ndl ſa
Renis N Ndln a ngtncdd
acpdanm uid Inibaph i
iin Imicerrl Mai
engim, adel oimdi et 8
An aur ct ma inte nn
mnd voſſt nai a ictn a laſi
e0 Ktonedororbine
Galeſiete debin ide gorf
a diſfude a
. N 1 ddiddr
C* N cſcene, Ae
odind tchſil
ci nzan nemifi⸗

1 eri mhtiein
ſtmſum nn,
ieno ani i
ns ĩ dick ſi 6
zi ſent ed dnn 6
linuime 4 be,/,

. . „* . . . = ora-z —6 rz. . C. 1
Prene I=tru legoſo PT 14 ſn nirg luſd Pr 1c1 f . 7 οα

1,·F an⸗de p 9 ſala, 8la,

¶ De ꝛe iudicata

quia ſi ageretur ꝙ ↄfirmatio eſſet iniuſta.nõ

poſſet agi coꝛam inferioꝛe a ofirmãte ¶ HõöS

bene hunc dictum ꝓ quo ego allego rex. iſũ cta
gl. nõbili in.c.i.de cõfiꝛmatione uti.ubi patet
ꝙ licʒ ifeꝛioꝛ cognoſceꝛe nõ poſſit de ualidita
te ↄfirmationis ſeu ꝛei per ſuꝑioꝛẽ ofirmate:
põt tñ de crimine ↄmiſſo ꝑ ↄfirmatione obti
nentem cognoſcere ? puniꝛe.qꝛ hoc non tan
git uires cõfirmationis.nõ.n.ꝑ oↄfirmarioneʒ
eximitur a poteſtate ſui iudicis ut nõt᷑ ĩ.c.niſi
de pᷣben. Ex quo dico ꝙ õ epᷣm confirmatuʒ
ſimoniace poterit agi ẽt ad penã depõnis.dũ
mõò diffinitio.reſeruetur pape.⁊ ĩ agitatõe cãe
adhibeatur nũerus epoꝝ.de quo ſatis dixi. S
e.nõ põt òᷣ alium pᷣlatum infeꝛioꝛem poterit
agi ad depoſitionẽ et pᷣuatõem ꝛõe pᷣdicta, Et
bodie excõicati ſũt ipſo facto cleꝛici ſiue ꝛeligi

oli uel laici utriuſqʒ ſexus qui ꝓmiſſionẽ ſeu

munus aliqð ex pacto fecerint ul ꝛecepint uel
donauerit ꝓ aliqua gẽa uel iuſticia obtinẽda
apud ſedem apoſtolicã/a qua pᷣterquã in moꝛ
tis aꝛticulo niſi a papa abſolui nõ poſſunt.=
gra ſic obtẽta eſt ipſo iure nulla. Simili ſnia ĩ
noluũtur qui ſcienter tali gr̃a ntũtur.ut hétur
in eruagãti bonifacij.viij.q icipit exccicamꝰ⸗
2 ꝗqntematiʒanus æc̃.

3 HMoc.
m aliquibus. Troeij
elligi duobus modis. Drimo q
loquatur in pignoꝛe pᷣtoꝛio puta ꝙ ptoꝛ ul iu
dex ꝓpteꝛ Otumaciã rei ponit vbotenus acto
rẽ in poſſeſſionẽ rei petite in actione reali nel
alioꝝ bonoꝝ ipᷣius rei in actiõe ꝑſonali. Et ĩ
tentus Ir̃e eſt ꝙ ad cauſandũ pignus pᷣtoꝛium
ad h ut miſſus poſſideat non ſufficit iuſſus iu
dicis. ſed requiritur ut actualiter mittatur in
poſſeſſionẽ. Et fm hũc ĩtellectum hꝰ dicir in
ſũma. Mõ ſufficit ad ptoꝛium pignus ut vba
liteꝛ detur niſi actualiteꝛ fiat miſſo ¶ Scoõo
põt intelligi cum poſſeſſio aliqua ul pprietas
alicuius rei ſeu res aliqua adiudicatur actoꝛi
iure dnij: æ reus ꝓ executiõe nult dare aliqðᷣ
pignus ⁊ nõ ipᷣam rem ſaltem in pꝛeſenti hoc
caſu non ſufficit. Et ſm hũc intellectum hoc ĩ
tendit. Mõ ipediet reus ſñiaʒ adiudicationis
poſſeſſionis ſi ſit ꝑatus dare pignoꝛa nel ſic.
Mõ ſuffi reo dãnato ad traditionẽ poſſeſſio
nis tradeꝛe pignus pꝛo ipᷣa poſſeſſiõe. = nõ di
nidit ¶ Vltra ſũmaria nõ poſſunt notabilia
colligi. ¶ Sed ꝓ declaꝛatione ipoꝛuʒ ⁊.c.op
ponitur ? uidetur ꝙ ſolo decꝛeto indicis trãſ
feꝛi debeat poſſeſſio ſeu induci pignus pᷣroꝛi
um ut in.l.pignus.ff. de pigno.acti.=.l.õhit᷑.
ff. de pigno. ubi pʒ ꝙ nuda ↄuentiõe ſine alia
traditione ↄſtituitur pignus ſeu bonoꝝ hypo
theca. ¶ Sol. ut pmiſi hoc.c. põt duobꝰ mo
dis ĩtelligi. pꝛio in pignoꝛe pᷣtoꝛio ideſt cũ iu
dex ult dare pignus cꝛeditoꝛi de bonis ipius

debitoꝛis Ppteꝛ eius ↄtumaciam in nõ ↄpen

a⸗

do uel in nõ parẽdo iudicatis quo caſu non
ſufficit ſolus iuſſus indicis niſi coꝛpaliteꝛ cꝛe
ditoꝛ mittat᷑ in poſſeſſionẽ.ut hic æ ex tex. aꝑ
tus in..nõ ẽ mirũ. ff. de pigno. acti. ubi dicit
ꝙ cum iuſſu magiſtratus bignus conſtituitur
nõ alias conſtituitur niſi uentum fuerit in poſ

ſeſſionem. æ rõ ẽ qꝛ poſſe

ſſio regulariter non
acquiritur niſi animo =z coꝛpor̃. ut in. l. i. .iij.

ff. de acqui.poſſ. æ.l.licer. C. e. nec ius reale 2
ſtituitur ſine traditiõe: ut.l. traditionibus. E.
de pac. ⁊. ff. ð uſulꝛuc. l. iij. J. i. 2.l. ſi ptẽ i Ppn.
ff. quẽadmo ſer. amit. ¶ Ad orium dic ꝙ lo
quitur de pignoꝛe cõuẽtionali qð ſolo oↄſenſu
Zhitur ut ibi. ⁊ eſt ibi ſpãle.qꝛ modici pꝛeiudi

cij eſt ſm Bar. in. d.l.i. de pig. acti. ¶ Silis

20 noratur i. l. fi. C. que ꝛes pig. ob. po. ubi pʒ

ꝙ in generali obligatione bonoruʒ ueniũt bo
na pꝛeſentia ? futura ſecus in publicatione. ut
in.l.ſi mãdaueꝛo. S. is cuiꝰ.ff. man. =. c. felicis
F. uerũ de penis. li. Vi rõ.diueꝛſitatis cõir ibi
redditur. qꝛ primo cãu tractatur ð modico p
iudicio. Item dic ꝙ in ↄuentionali pignoꝛ ñ
tranſfertur poſſeſſio ſine actuali traditiõe nec
ꝓprie ↄſtituitur pignus.ſʒ potius obligatio
pignoꝛis ut nõ gl. in. d. l.i qꝛ pꝛoprie pignus
eſt cum poſſeſſio ſeu detentatio tꝛãſit ĩ cꝛedito
ꝛcm. hic dicitur pignus a pugno quo ſtꝛingit̃.
bypotheca vo dr cum non tꝛanlſit. ut. l. ſi ꝛem
alienam. g. ꝓprio. ff. e z inſti. de acti. S. inter
pignus ¶ Et dicit Mar. in. d. F. ꝓprio ꝙ qᷓ
tum ad actionem bypothecariã nulla eſt diffe
ꝛentia iteꝛ pignus = bypothecã. qꝛ utroqʒ cãu
Opetit ut.l.ꝛes hypothece. F. penb. ff. pigno.
2. IE tẽ ſeruiana inſti. de acti. ſed quãtuʒ ad
pigno:atiam diꝛectã ẽ diffeꝛentia: qꝛ illa phit
ꝛc. ut inſti. qui mo. ꝛe. Shi. ob. in fi. Zõ niſi ad
cꝛeditoꝛc trãſeat poſſeſſio nel detentatio non
bẽꝛʒ locũ pignoꝛaticia. Ex pᷣdietis nõt Maꝛ.
ibi poſſe dici ꝙ ſtatuta que loquũtur ð pigno
ꝛe nõ hẽant locũ in hipotheca cũ ſecundum ꝓ
priã ſignificationem debeat itelligi de pignor̃
qð tꝛanſit ad cꝛeditoꝛem dicir tamen ꝙ hoc ꝓ
conſtanti nõ poneret. Sʒ mihi placet quando
ſtatutum ꝓuideꝛet circa factum odioſum. qꝛ
tunc uerba ſtrictiſſime ſũt intelligenda. ur in. c
in na de iniurijs.⁊.c.cum dilectus de conſue
rudine. æ hec nõ. Et hãc lec. ſẽſit racite hic gl.
in pᷣn. dum allegat. d.l.non eſt mirum cum ſi⸗

t circa eam qꝛo.an iuſſus iudicis de mit

tendo in poſſeſſionem cꝛediroꝛẽ duret magno
tempoꝛe:ſi crediroꝛ nõ curauit actualiteꝛ poſ
ſeſſionem ingꝛedi. dic ꝙ durat uſqʒ ad biẽniũ
poſtea vo opus eſt nono pꝛoceſſu. Ad H tex.
nõbilis in.l.fi.C. de bo.an.iudi.po. tenʒ baꝛ.

in. l. ait pᷣtoꝛ. J. eſt. n ff. e. qdᷣ bene nõb.⸗ boc

itelligo quãdo pꝛo ro defecit quo minuſ i poſ
ſeſſionẽ ĩtrarer. Si vo ſtetit ppter potẽtiã de
bitoris nel qꝛ fũdus in quẽ debat fieri miſſio
erat inũdatus.tunc habetur pꝛo poſſeſſoꝛe.ut
in. c.ↄtingit de do.⁊= cõtu.æ.l.cũi unus in fi.
i 4

(Wras6 6:6X 43 dane, reA

= PY

G: uri) UU daf Aoni, ten n ern 0

rPe,

WVIIa p dai dag — 1e1 ſ ju ſir.

N. 4 dazten y Fſt sctrnt ArkaiA re- 1

¶ De ꝛ indicata.

ci.l. ſefl de bonis au. iudi po.? lic limita iſtũ
tex. ¶ Vue i quero circa hãc lec.quid ſi nũ
cius miſſus a iudice: ut cꝛeditoꝛeʒ mitieret in
poſſeſſionẽ aſſignanit unã reʒ p alia uel ꝓ plu
ribus alijs in quibus debebat fieri miſſio an
ſit tꝛaſlata poſſeſſio. Spe.in.ii.de primo ⁊ fo
decꝛeto. F. iam de effectu in prin.tenet ꝙ non
imo plus dicat ꝙ nõ ſufficit ad trãſferẽdã poſ
ſeſſeſſionẽ ꝙ nũcius a longe ſtans oſtẽdat poſ
ſeſſionem ? uerbis tꝛadat. Nec ob.jm eum l.
ꝙ meo ff de acquir. poſ.æ qð nõi in. c. ij. ð 9
ſuetudie:qꝛ illud ꝓcedit in poſſeſſione ꝛei: ſed
nuncius illã nõ poſſidet: ideo oʒ ꝙ aciualiter

trãſeat. Et bec dicta ſequitur hic do. an. di⸗
bene notãda. qucꝛte qꝛ ſepe fui hᷣ ſecui

ſz nũc data oppoꝛiunitate iueſtigãdi dico al it
Et fateoꝛ pꝰ ꝙ ſi tradit unã ꝛc̃ ꝓ alia no trãſ
feꝛt᷑ poſſeſſio/qꝛ ad acquiꝛẽdã poſſeſſioneʒ oʒ
ꝙ actualiteꝛ intꝛet:ut i: d.l. licz 2.1 poſſideꝛe i
prin palle. Et uide ꝑ Dy. in ꝛcgula pᷣma de
ꝛcg iur.li.Vj. ubi dicit:ꝙ ſi quis ponit aliquẽ
in poſſeſſionẽ uniꝰꝛei beneficij pꝛo alia et pꝛo
oibus alijs ꝛebus beneficij nõ acqrrii poſſel
ſio: niſi illius ꝛei rin in quã ẽ facta miſſio boc
limito niſi ↄſuerndo habeat ur ſufficiat facta
traditio que fit ĩteꝛuẽtu alicuiꝰꝛei:ad hoc alle
go tex. ſingularẽ in c. ij. de ↄſne ⁊ uide qð ibi
dixi æ quid in eccleſia:uide qð dixi plene ĩ. c.
cum ueniſſent de ꝛcſti. ſpolia ubi tractaui an
traditione pẽſiõis uideat᷑ tranſlata ꝛei poſſel
lio dic ut ibi ꝛeſpeciu iñ ciuſdẽ fundi nõ ẽé ne
ceſſe ad acquirendam poſſeſſionem totius ut
omnes fundi glebas circũambulet: ſed ſufficit
quãlibet partẽ eius fundi intꝛoire. dum mẽte
⁊ cogitatiõe hac ſit:ut totum fundũ uſqʒ ad
teꝛminum nelit poſſide:e. ut dic lex. in. l. iij. in
p̃n. de acquir. poſ. Sed quatenus dicit ſpec.
ꝙ ſi nuncius eſt in pꝛeſentia ꝛci nõ pofſſit trãſ
fene poſeſſionem oculo niſi actuali eꝛ intret
non credo eum nerum dice: e Er comrarium
buins dicti apene ſenſerũt Jo. an.⁊ cõpo.in
c.trãſmiſſam de elec. ſequitur do. an. ĩ palle.
c.ij. de conſuetudine. ubi cõiteꝛ dicunt.ꝙ ſi in
nueſtitura de bñficio fit in ↄſpecin bñficij poſt
collationem habitã trãſfert᷑ poſeſſio p.d.l.qðᷣ
meo.⁊ ſic trãſfert᷑ poſſeſſio inſpectione peꝛ ſo
lam inueſtituram factam ab eo qui non poſſi
det: ex quo habet auctoritatem tradendi poſ
ſeſſionem: foꝛtius debet tranſire quãdo nunci
us dicit expꝛeſſe trado tibi iſtam poſſeſſioneʒ
Agd idem allego tex.in. l.i S. non eſt eiz ff. ð
acquir.poſ.ubi dicitur ꝙ nõ ſemꝑ eſt neceſſe
coꝛpoꝛe et actu appꝛehendeꝛe poſſeſſionẽ: ſed
eriam occulis ? aſpectibus. pater cxempluʒ in
illis ꝛebus que pꝛemagnitudine ponderis mo
ueri non poſſunt: ut colũnas pꝛo traditis eĩʒ
habeꝛi debent ſi in ꝛe pnñti conſentiunt ⁊ uina
tradita nideri cũ claues celle ninaries empto
ri tradite fuerunt. Ad idem.l.clauibꝰ.ff. ð ⸗
irahen. emp.qne pꝛofecto iura non aſtringũt

Aracy

ſe ad eũ q̃ polſidet:ſʒ ad diſpoſitionẽ ſubiecti.
ut ſufficiat rem eſſe in pnti ur trãſferatur
ſeſſio ꝑ hnte poteſtatẽ rradẽdi quinimo n
ſentiũt Jo. an. æ cõpoſ.in. d. c. iranim ſſaz: 5
etiã ſi alius ſit in poſſeſſione illius ꝛci ſen
cii tranſfertur poſſeſſo ꝑ inueſtiurã in conſpe
ciu rei hitam: z alius priuat᷑ poſſeſſione ſi õ ij
lum poſſeſſoꝛeʒ fuit lata pꝛius ſnia:ar.in.l.dã
ni ifec. F. nõ ſolum ff. de dãno infec. Nã uide
mus ꝙ iudex trãfeꝛt poſſeſſionẽ ſolo iuſſu qn
poſſeſſoꝛ nõ patitur aliuʒ: de quo iudex decie
nit poſſeſſionẽ intrare ut ĩ d. c. non ſolũ æ in
.c. ↄtingit de do. æ ↄtu. Ad idem.:.cũ minus
ff. de bõis au.iu. po. 2.l. fi. C. e. ubi iudex mit
tẽdo unũ ex cꝛediroꝛibus in poſſeſſionẽ bono
ꝛuʒ uidetur mitteꝛe oẽs alios cꝛeditoꝛes. nun
cius aũt i illo actu nõ repntat iudicis auẽteʒ.
2 iura ut di i indiſtincte parificant mineꝛe in
poſſeſſionẽ ulł oculo oſtẽdeꝛe in rei pſemtia:ex
quo vᷣ̈bo tradens habet auctoꝛitatem acwali
teꝛ tradendi. d. F. nõ eſt enim ¶ Aenio nuc
ad ſecũdaʒ lec c.ut intelligatur qñ aliqua res
fuit ꝑ ſniam actoꝛi adiudicata. nõ eim ſauſfit
ſnie ſi reus uult dare pignus ꝓ illa re.ſioʒ ꝙ
flat executio in illam rem.⁊? hãc lec. ſentit In
no. duʒ exponit tex.ibi poſſeſſio.i. res aliqua.
vñ pon tĩ h̊ poſſeſſio fm cõem uſum loquẽdi.
Simile habetur in. c.qm qꝙ ſi ſuꝑ reby. ut
lite nõ cõteſtata: ⁊ rõ põt eẽ duplex pꝛima qꝛ
in realibus dʒ ſtatim ſnia mãdari eyecuiiot ex
quo nõ ſubeſt remediũ appellandi.ij. q i.ſicut
2. l. unica. C de rei nxo. ac. fa quã tãgit gl. b
in fine ne lites in futuro ex linbus oꝛiant.l.fi
C. de fruc.⁊ litis expẽ. Ct ex hꝰ dicebai Mo.
ꝙ ſi ↄſiar de ſnia nõ requiritur in executione
libellus. Tu de hoc dic ut plenius dixi i c fi.
de iudi al qͥd in. c. i de libel. obla. plene ꝑ bq.
in.l.a diuo pio. SF. ſnia. ff. de re iud. ubi ĩter ce
teꝛa dicit.ꝙ ſi petitur executio coꝛam eogé in
dice u ſucceſſoꝛe non eſt nece offene lbellum
nt᷑ aliud iudicium intẽétare. ſʒ ſufficit peteꝛe p
officium indicis executionẽ. ar. in. d.. fieſed ſi
petuur coꝛam alio. tunc ceſſat equitas nece
eſt libellum offeꝛꝛe. qꝛ agit nũc actione in fam
nõ aũt iploꝛat iud cis officium cuʒ ipe ſniam
nõ tuleꝛit. ? dic plenius. ut nõtur in diciis ſo
cis/ An aũt ꝑ ſniam ꝑdaiur dñium rei ſupq
ſnia lata fueꝛit: uide gl.in. c. ppoſuit de cel.
pꝛeben.in ue bo uacare.? ibi ꝑ cal.? in. . i
noſtris. e.ti. ꝑ glo.inſti. de offi iudi. F. ulti. et
qð nõtur in.l. iulianus.f. de odi.inde.

Ator Cãus Sñia z mfioni
* nõ traͤſit in re iudicatã.
n qncũqʒ reuocatur cũ oltat ge en
202 e. In pꝛia põitur facii narratio. In fa in
dicis datio ibi uolẽtes Hõp ꝙ ſunaz lei
in cauſa matrimoniali anditui ille.idem ad
inſtãtiaʒ ſeu cuius ſtudio lata fuit ſi uult docẽ

oꝛdoſematnse qno icner⸗ bifi
lu ad lede l mai( te 4

ciao boli gi lo ſib n mnen
jan uteni pur phr iiſcile ſihu
mrunciry'eſuin oulili puclit ,
ncirh iſent dudit rſit0 it
lo liiis ch un ici bid
uorgilenmnins o debir ſ
i onafn ci alegarerturpindine ini do
n imer lecos Oo dicit g.i idud ee ſpale
OPpter gioni diec —
iüco ter g NOdſi alegis urimndine pp
zrut euitet giculd aierde ano gien no d ch
ſup ocel poe. Ala.poſont H Möbile linitn
oni iſtü dtces auditi denunido an drerte
tuſilo dict ſebitgrer cec g no deben
audriiqr cun andiumn ppir geui geſa
deniciare NCnininoti inrein 2
lee noi incd niz iſe i ABalſaorif,
legſtinns aukſiſic; ntici degen B

RH gin ndin glegisſi mpinine anhi

nide qo dixi nöot⸗ in c.iter
ubiquigi enneri Sſieſz gn
limtani: icens ilud oſſe perine
ſio in ua nerſij mrpitdco dnie papi
Ine tioni aclorig. g enii Nachn
ina h bi dhe. Mij Prin
ler ? uide ad mq en

lriallegis ſnz — s

. ine ggenco eng
ſoher Bur in iuſin genco keri
N.pcuratoꝛ fr de in ll Ce

nhui⸗
n exre

kui
dholdeg
lin nch l inigii
nit ani
4 kpoeſt R
& at copof di ſunk
iiin⸗ .lnſinc,,
in ſtin Do tore ſin
. enm poſſſo in aͤnſain
d iin Alus ringf Hoſ
hpoſeſonefatig .

,e un an ieſi,
dſnöſn ſcee ſr

tin unndteft llcsanig,

urn didinm miim nie 1
Molchhenei id dſidee Nraßſenixc
no vdo nnden undinden Aan
1enaGend4 6. Ndiconen Dnon
24ſaidin le cmintlnm n Agt
fut ſnam aconi dndlgn ſöenti
ſnie ſt ns l nepgns laſe ig
fla aecno nſlum ten e bir t ſant
no. do; eponi ta bi eſiſo i tes in
wñ pon ib poſeſo fn cimm vbnn vodt
Onml buabar in.cn N o d
lr no corſtm: t r por ce ypler oinme
H eunbus d ſonin ſiu micinn cannoid
o no lbeſ entcſi pye n g ,n
1lumcr C ceſeio fii il gl
nine elutsinfuin⸗ gu
CiuAuis t Qd ccaſ.
ANndntanamndaud
öns Tndrteden ettsöni

NNrAN n Nd doinen
ſa ereina cbin
nladp inſieſ
radagihum uman
, ſtceetore non et tietthad in
cen cteſſoe non ear

— „.
Erc/

A —☛ D—0

α Pat õ 1

0 De ꝛce iudicete

illam iniuſtã: ?æ ꝑ ↄns eccleſiam efſie decepram
quãtũcũq; a talli ſñia nõ fuit appellatuʒ:z ad
hoc quotidie allatur ↄcoꝛdat.j.e.ↄſãguinei =
c.tenoꝛ.¶¶HNõ.fo ibi ſi uobis ↄſiſterit ꝙ ſʒ
ſnia ĩ cã mꝛimoniali nõ trãſeat in reʒ iudicatã
quo minus poſſit detecto eꝛoꝛe reuocari tin
antcqꝙᷓ; de enoꝛe doceat᷑ ꝓ ea ⁊ eius iuſticia =
ꝓceſſu pᷣſumit᷑ ? eſt obſeꝛuanda donec ↄſtite
rit eam iniuſtã fuiſſe. un aſſerenti fraudem ſeu
errorem incunbit onus ꝓbandi. Sed circa h̊
qꝛo qũo poterit ↄſtare iſtos legiptie nõ fuiſſe
ſeꝑatos cũ hec ſit negatiua que ẽ ipꝛobabił ðᷣ
elec.c.bone cuʒ ſi.? ſic mãdatũ pape uidet᷑ pꝰ
fũdatuʒ ſuꝑ ĩpoſſibili. Solutio dic ꝙ iſta ẽ ne
gatiua pgnãs. hʒ eiʒ affiꝛmatiuã iplicitã ſiłe in
c.ſuꝑ hoc de renũ.poterit eiʒ iſte ꝓbare ſẽtẽ
tiam fuiſſe latã ad dictũ teſtiũ coꝛruptoꝝ S. ð
teſti ſicur uel ꝑ falſa inſtrumẽta de excep.c.cũ
neneꝛabilis ⁊.c.lIʒ de ꝓbatio. uel ad cõfeſ.cõ
iugũ que de iure nõ ꝓdeſt ad ſeperationẽ mr̃i
monij: ut in.c.ſuꝑ eo qui cognonit cõſan.nx.
ſue. Item ᷣm hoſti. poterit cõſtaꝛe ꝑ acta ca
uſe ꝑ que patebit ꝙ ad ſolã ↄiugũ cõfeſſioneʒ
ſnia diuoꝛtij lata fuit nel ſi negat ꝓceſſus ſeu
oꝛdo ſeꝛuatus:de quo nñ apper.S de ůſti.ſpo.
cũ ad ſedẽ de ꝓba.qm S. ¶ Hõ. beñn ex hoc
dicto hoſti ꝙ in iſtis ſñtiis ꝗᷓ nõ rranſeunt in
rem iudicatã põt ꝓbari iniuſticia tã reſpectu
meritoꝝ cãe qꝙᷓ; ꝛeſpectu oꝛdinis ꝓceſſus ꝑac
ta cãe:lʒ trãſiuerit decẽdiũ a tpᷣe ſnie.q̃d ãt in
aliis ſetcetiis:uide qð nõtur in.c.qm S.nbi di
xi¶ Ho. z uf ꝙ iſte maritus nõ debẽt j ſẽ
tẽtiã audiri cũ allegaret turpitudinẽ ſuã ð do
na.inter dilectos. So. dicit gl.i.iſtuð eẽ ſpᷣale
ꝓpter piculũ aĩe qð ̊ iminebat. M bene
gl. iũcto tex. ꝙ audit᷑ allegãs turpitudinẽ ꝓpᷣ
aʒ:ut euitet᷑ ꝑiculũ aĩe:de quo pleñ nõ.i.c.cũ
ſuꝑ ð ↄceſ.pbẽ. Ala.poſuit h̊ nõbilẽ limitati
onẽ iſtũ dicẽs audiri denũtiãdo an direcre ac
cuſãdo dicit ſe dubitare ? cꝛedo ꝙ nõ debeat
audiri:qꝛ cum audiatur ꝓpter ꝑiculũ aĩe ſatiſ
ẽ denũciare ar. c. quẽadmodũ ð iureiu. ⁊ qdᷣ
le.æ hot᷑ in. c. ad nzaʒ.ii.e.ti. Accuſaroꝛ ãr nõ
legitimus audiri ñ dʒ ut i.c i de accu/An ãt
dẽat audiri allegãs ſuã turpitudinẽ excipiẽdo
nide qð dixi nõbił: in c.ĩter dilectos de dõa.
ubi quidã tenuerũt ꝙ ſic ſʒ Jo. an. ſingularit
limitauit dicens illud poſſe pcedere qñ ercep
tio in qua uerſat᷑ turpitudo ẽ raliſ ꝙ ea ꝑẽpra
pimit itẽtionẽ actoꝛis.qð ẽ mẽti tenendũ niðᷣ
tñ circa h̊ qð ibi dixi. NMã ur̃ prima fronre
illũ tex. æ uide ad mãʒz an æ quãdo dẽat qͥs au
diri allegãs ſuã turpitudinẽ agendo łexcipiẽ
do peꝛ Har. in.l.iuſiurãdum qð ex cõuẽtiõe
F. ꝓcuratoꝛ. ff. de iureiuran.dixi in dicto.c.
cum ſuper. ¶ Quero quid ſi in neritate iſta
pnella fuiſſet inuita æ renirens an matrimoni
um debuiſſet ſepeꝛari glo.ii.dicit ꝙ non ex qꝰ
ſupeꝛuenit caꝛnis copula. ut in. c. ad id quod
de ſpon.dic tu hoc procedere ſi conſenſſi⸗

ſet Imixtioni carnis.ſecus ſi inni ta ⁊æ detenia
fuiſſet cognita nt notat Min.in.c.conſnliatio
ni de ſpon. probatur ratione:qꝛ ſine conſenſu
non eſt matꝛimonium etiam ſi inteꝛueniſſet co
pula caꝛnalis ut in.c.cum locum ⁊ in.c.tua ð
on.Beann enim ab iſta ſententia nõ
fuiſſet infꝛa decem dies appellatum non debu
it iſte audiri contra illam infra co. quod ad 9
ſultationem. ¶ So. glo.fi. multuʒ bene/&ꝙ ſpe
ciale eſt in caufa matrimoniali quando ex illiꝰ
obſeꝛuantia nutꝛitur peccatum. unde ſi eſt lata
contra legitimum matrimonium. uel pꝛo mẽi
monio quod obſtante canonico impedimento
ſubſiſteꝛe non poteſt nunquam tranſit in rem
iudicatam ut hic ⁊ infra eo.couſanguinei.⁊. c
tenoꝛ. ſecus ſi fuit lata pꝛo matrimonio⸗ nullo
ſubſiſtente impedimento.qꝛ tunc ex eius obp
nantia non nutritur peccatum ut predixi. de
bent ergo paꝛtes de nono conſentire.? ð hac
materia uide quod plene dixi in. c. iurauit de
pꝛobatio. Idem dicit Moſti. contra quãlibet
ſniam cuius obſeruantia nutrit peccatũ mor
tale cum tali caſu nulla uʒ preſcriptio uel ↄſu
etudo de cõſue.c.ulti.? de pꝛeſcrip.c.fi. Idẽ
notat gl.fi.c. inter monaſteriũ infra codẽ. et
idem ibi Inno. Quid de ſentẽtiis ⁊ cenſuꝛis
nide qð dicã..poſt Hoſtien.j. eo.ↄſãguinei.
Et circa hniuſmodi ſnias que nõ tranſeunt ĩ
rem iudicatam caꝑe aliquas limitationes no
tabiles ¶ Drimo enim ſciaſ ꝙ poſt decẽdiũ
non poteſt appellari:licet ꝑ uiam qrele poſſet
cauſa deferri ad ſuꝑioꝛem qui alias adiri põt
per niam queꝛele. hoc uoluit glo. notabilis qᷓ;
omnes ſequuntur in. c. ad reprimendam de
offic.ordi.æ ideo ſi non appellatur ab epiſco
po non poteſt cauſa deferri ab aꝛchiepiſcopũ
de offi oꝛdi c.paſtoꝛalis¶ Secundo non po
teſt in talibus cauſis appellari tertio ſicut nec
in alijs canſis.ut eſi glo.norabilis in. c. frater
nitatis de fꝛigi in ueꝛbo foꝛnicatio in fine.
¶ Tertio ꝙ licet tales ſententie non tranſeãr
in rem iudicaram quo minus poſſent docio.
de eꝛꝛoꝛe ꝛetꝛactari tamen pꝛo eis preſumitur
tam pꝛo iuſticia qᷓ; pꝛo pꝛoceſſu:donec contꝛa
rium pꝛobetur. quod intellige poſt lapſum de
cem dierum de quo per Innocentium in. c.
bone de electio. notat hic Moſtien. æ ſatis ꝓ
batur hic in texmu. ut ſupradixi quinimmo in
tantum pꝛeſumitur. ut dicat ſingula Inno.
infra eodem tenoꝛ. ꝙ licet ſententia in cauſa
matrimoniali nõ tranſit in ꝛem iudicatam.nõ
tamen debet poſt decem dies quis indifferen
ter admitti ad pꝛobandum contrarium ſz oz
ꝙ allegetur aliqua iuſta z ueriſimilis cauſa
Iniuſticie que habeat moueꝛe indicem ad cre
dendũ illã iniuſtã. VUn nõ debʒ eſſe iudex faci
lius in audiendo partem contra iliam. Ham
ſi diceꝛemus contrarium ſequeꝛetur ſecundũ
eum ꝙ eadem ꝛce ⁊ tertio æ quarto? ĩ ifinitũ
eẽt ꝑs pueniens admittẽda.qð nẽ abſurdum

NV AT
27* ‚ne⸗

R aſ Arn apis Iren 1 9
4

ſwma Nata Aciαι A=αα wal⸗nspda

3 ſiee

Ex boc ego noto ꝙ nõ põt dari ceꝛta ꝛegula
quotiẽs debeat ꝑs admiui ⸗ ſniaʒ: ſed iudex

De ꝛe iudicata.

4

eſtimabit: an ⁊ qñ ex cã que coꝛã eo allegatrx

z ſic itelligo ⁊ limit. gl. i. d. c. ffnitatis ¶ Quã
to dico ꝙ ſuia trãſit ĩ ꝛc iudicatã pꝰ decẽdiuʒ
quo ad inſtantiã cãe.ẽ eim opꝰ iudicio niſi qᷣ
audiatur ꝑ uiã ꝛeſtitutiõis in integrũ adue:ſꝰ
ſniaʒ ex iuſta cã: ſic intelligitur. c. ex litteris ðᷣ
in inregrũ ꝛeſti.? uide qð dixi in.c.ex ꝑte de
ꝛeſti ſpo. Quinto ꝙ ſicut ſnia nõ trãſit in ꝛc
iudicatã quo ad ſubſtãtiã uinculi:ita nec quo
ad ſeꝑationẽ toꝛi qꝰ minus poſſit is ad cuiꝰ
petitionẽ fuit ſeꝑatã mr̃imoniũ quo ad toruʒ
cõiugẽ ſibi ꝛecõciliare:de quo dic ut le.⁊? nõ.
in autẽtica.ſed hodie. C. de adul.ꝑ glo.in.c.
gaudemꝰ de ↄueꝛ ↄiuga.ꝑ JYo. an. in. c. ex lit
teris de diuoꝛ. Sʒ ualde dubito nũquid is S
quẽ ſnia lata fuit debeat audiri uolẽs ꝓbare
iniuſticiã ſnie. Jo.an.in.d.c.ex litteris.ſentit
ꝙ ſic: qꝛ nõ trãſit talis ſnia in ꝛc iudicatã ⁊ fa
cit ille tex.ſccũdum unũ intellectum. ſequitur
do. an. hic. Sed hoc dictũ nullibi pꝛohatur.
nam auc.ſed hodie pᷣalle loquitur in marito
ad cuius fauoꝛẽ ſnia dinoꝛtij. pꝛopte, adult᷑iũ
mulieriſ lata fuit. ut poſſit eam donec ſit ꝓfeſ
ſa ſibi ꝛecõciliare. An illud nõ fit.qꝛ ſentẽtia
non tranſit in rẽ iudicatã: qꝛ põt maritus paꝛ
ceꝛe uxori. ⁊? eã ſibi ꝛecõcilia?. ut ĩ.c.quẽadmo
dũ de iureiur. Ad.c.ex lr̃is rndet᷑ ꝙ n ſtabat
cõfeſſioni mulieris qꝛ caloꝛe iracũdie eam fe
ceiat ut ibi nõt glo. ideo audiebarur nolens
Zuenire:ſed ego loquoꝛ quo ad illã õ quã ſẽ
tentia diuortij lata fuir. Hã ex quo nõ appel
lauit ñ apꝑet 25 q'e pꝰ.x. dies debeat audiri:
cũ ex ſnie obſeꝛuatõe nullũ peccatũ nutꝛiatur
nã pñt eſſe cõinges ſine peccato cõi ↄſenſu ſe
pPati.xxxiij.q.vV qð deo pari.⁊ ꝓ ſnia pᷣſumẽ

dũ ẽ:ex quo nõ fuit ap pellatum. vñ non ſub

eſt cã ꝛecededi a ꝛegu iur. Fateoꝛ iñ ꝙ index
ex officio ſuo ꝓbato eꝛꝛoꝛe ſñie ſeu deceptiõe
ecclłie poterit mr̃imoniũ ꝛeintegꝛare ne ꝑꝑ di
uiſionẽ ↄiugũ poſſʒ ſeqni adult᷑iũ ſalrẽ quãdo
ↄinges ſũt tał etatis:ut mẽito poſſit dubitari
ð incõtinẽtia:ad h allego in ar. oprimũ tex.
cũ ibi nõtis in.c.i.de ↄueꝛ.ↄiug ¶ Nec ob. p
dictis ſi opponat᷑ de.c.tua d iureiur.ubi pʒ
ꝙ ẽt cũ iuramẽto nõ pni teme:e ↄiuges ſe ſe
ꝑpare ẽt quo ad mutua ſeruitia:qꝛ dico illud ꝓ

cedeꝛe qn temẽ ſe abiurarunt: ſy nos loqmur

qñ fuit lata ſnĩia diuoꝛtij ꝓ qua ẽ pꝛeſumẽdũ
Vñ poterit diceꝛe ꝛeliquus in cuius fauoꝛẽ ſẽ
tẽtia lata fuir nõ dʒ audiri: qꝛ ſnia tꝛãſiuit in
ꝛem iudicatã. Simile qð nõt Inno.in.c.quo
niã otra de ꝓbat. z hec nõ.

B m cauſa. Caſus. Retra

. ctatur ſentẽtia
Ptextu inique ↄſuetudinis lata ↄtra
eecleſia. Mrima pars põit factũ. Scdᷣa diffi

. 2* — —
nit. fa ibi.nos autẽ. ¶ Mõ pꝰ æ tene meti
Warripiens iteꝛ pꝛo appellatõe pmonenda die
tur appellationẽ pꝛoſequi. pe: arreptione 6
go itineris ſariſfir termino ad oppellatons. eꝛ
ſequendam pfixo. de quo uide qö nõ. j. d 3
pellatio ex iſinuatione¶ Item fit Pleculiog
pellatiõis ꝑ ipetratiois actuʒ ut in. c.ex pane⸗
7. c. dilectus ij. de reſcꝛip Mõ fo ar. bonũ
ꝑ p̃fixrioneʒ termini ad appellationeʒ plequé
dam non uidetur iudex qui teꝛminum pꝛefixit
appellatiõi detuliſſe: qð colligitur ex eo. quia
ſi appellationi detuliſſet nõ potuiſſet ãpli⸗ ci;
reaſſumeꝛe: ar. c. cum appellationibus de ap
pel.li.vi.de hoc tñ dubitanit glo. in. d. c. cum
appel. ⁊ vr̃ ↄcludeꝛe ꝙ appellatoꝛe nõ pſcqn
te poſſit cauſaʒ reaſſumeꝛe: de quo uide lan⸗
peꝛ dnos de rota decif. cccx. ⁊ qd nõ in. c. ob
late ⁊. c. ſepe..ti. ꝓx. MDꝛimũů ti dem ẽ nex:
qꝛ pᷣfigendo teꝛminum nõ dicitur appellarioi
defeni ut ꝓbari uidetur in. c. oblate.e. ti. 2 t
glo. in. d. c. cum appella. qð tene me( 66S
teꝛtio ar. a Sꝛio ſenſu. ꝙ ſtatutũ ſen oſuetudo
laicoꝛum aſtringit ecclias ſi nõ eſt irrationabi
lis Et hũc tex. adducit Har. ꝓ ſua opinioe
i. l. cuncros populos. C. de ſũma trini q́ ſen
tiat ꝙ ſi ↄſuerudo iſta fuiſſet rõabilis ualuiſſz
ſententia m eam lata eriã ↄtra eccleſiã. Sed
ceꝛte peꝛ iſtum tex. nõ põt fieꝛi aliquod bonũ
fundamentũ ex duplici capite. Dꝛio qꝛ papa
ſimpliciteꝛ ↄſuetudineʒ hic repꝛobauit ſecũdo
qꝛ hec eꝛat totius ciuitatis ↄſuetudo.ur patet
in tex. ⁊ ſic oium ciuium quoꝝ appellatiõe in
cluduntur cleꝛici inde oriundi uł ibi benefci
ti. æ oĩa collegia ciuiratis ut plene nõ.ꝑ Bi.
in.l.i.ff. ad munici. bñ facit tex. in. c iij. detẽ
po.oꝛdi.li.vi.⁊ ſupꝛa de foꝛo compe. dileci.
2 uide qð dixi in.c.poſtulaſti.e.titu.eꝛat ergo
conſuetudo mixta ſcilicet cleꝛicoruʒ 2 laicox.
Sitile dixi in.c.iij.de eo qui mit.in poſſ.Et
ex hoc ĩtellectu ⁊ illius.c. teꝛtij tene menti ꝙ
conſuerudo communis cleꝛicoꝛum ? laicoꝛum
ualet etiaz quo ad eccleſias dummodo ſit als
rationalis. ⁊ hec ſolutio melioꝛ qᷓ; pꝛecedens.
quia papa nidetur repꝛobare eam ex deffectu
rationabilitatis. ? nõ poteſtatis ut colligitur
ibi ueꝛirati 2c. Anteqᷓ; moꝛe ſolito ueniaʒ ad
gloſam. foꝛmabo aliquas oppoſitiones ad de
clarationem litteꝛe: que uidetur aliqualiteꝛ ob
ſcura. ¶ Er pꝛio opponitur contra tex. de c5
trarietate nam pꝛimo hec domus fuit adliudi
cata iſtis laicis. Ex quo infeꝛur ꝙ ipſi eꝛit in
hac canſa actoꝛes. deinde in fine in appel atio
nis cauſa papa adiudicauit illam eccleſte. ſic
innuitur ꝙꝙ illa eccleſia eꝛat actrix. qꝛ adiudi
catio fit actoꝛi:nõ aũt ꝛeo poſſeſſoꝛi:qi no da
tur poſſeſſoꝛi rei uendicatio ſupꝛa de iudi. ers
minata ⁊ iſtitu. de actio. SF. i. Solunio dane
eſt intellectus huius capituli¶ MOnimus quo
iſti laici eꝛant rei ⁊ eccleſia actrix uendicans
illam domum iniuſte uenditam illis laicis.

Pbill ealerſe Geegrari fnrnen
ſbialindieni n not Yin inc ,

9 . „ „7 4
reſti ſpo. icer ter iunet⸗ glei aina.

ha t ti gb ml ͤnlier gh
pp mhaiim n , lor linſ⸗
it ocelinis pba ch i⸗ ſad aoſe
ni phir polſalui noi alter eo
icitiun. Gmns aitſ ber e in e lue
,öſalenoolirur o ipennoe ciols: et
Getaranur dis:ut hic.2 ſc icligo bonc ter⸗
Oid eurſireus no peiiſt ſe decanani din.
nſit ged Pluncianci mden Iund ind.
cer ocneſione: 1ad i uſeni ſe
hoſti. legan eecnms ftent ſez are ee
ſa penijt reuocari anegta denum ibi adin
Aſcari:? emiittelegus bonns ſec pinns
nSio ntznewnie
eiz papa erceſſeit hne incieis Appelario⸗
nis in eo c enocanſt ſiiam incics a ano e

lleicop hſolitib ſperiöe gctons c eis ad
iudicaut don Ofſ cii em icie

itcon 1
e pnüciareba ne me Plumeilan
reie onmi uſanut ciet ter in eos Lce
nine 2 iſig. linfi So. lercomg 1 i
3 Pun elckia egtt no ſufſcibar firmare
rigene anbahtkltnan ſes
Pn iee ſonentiict Pacore n

ain anſ Pppeſetion eſniczer voſien obti

is.no ei dy eſſe fr
Aeſcl eſſe
mmd ukinfmwig. ſed tei
7„ ⸗, 3
Läne benti naſ ſeint giffmi

eln n gckoiſ
1eſi Ain leriei tiſ htum gihrnb,

ſatiff⸗
Cſolesg ncera que ſececit .o
nneſlerg octbafrreben
firmenag; Oigi eurealizguen
Acot ini n Lyog . 3
al

ce hoe ti bigtir n in
dirkyl bſunit going

m ndere appelitor⸗ 1

W cota
s feiſſoner de Gvo nidelre
—=– fatebnoͤnen
ent⸗ Nr Pirini diniey
in Nbmimn nddonn Melarii
een ennden dn

go in. con peh ament

lennio r 50 fncnfumiſeron

lcomm Aingtetcſas ökirrnen
ls Ebür rer aluit Br. Plnht
ilangos vopns Ceſina nii r⸗
tie ſolvewdo ſnfuſtr öch iorii⸗
ſenemii fn am lm ani on ce li
cene ei Mun er no por fen ginoc ei
pnſammi er dypliipte. Dion
ſnplaix: oMuamlnq bie p obanit ſidh
Inber em totius cſtuns oMemn o ar ot
I et. t ſc oiun cnivn qvor oppeatöei
dunmn ceic indeoruncidk bibentfl
t 0 cblega oninis Ape⸗ W
if ad wund RindNt dei
.Ni Nahn kien nde Ai
tie d nin Miiienen
corfoewdo ninſſtce Ceunmhtlit
Smle n in ii re gi n nn

crboc ilelean 1 llinsd. oni tene mmi

conivemdo Communts geiccmnt n

cſas onnontt
cic nd d eeteſcs
vaat 5 oio n Coon h

ſbi penitat T. Anie Ctore
0 gicts Ppcan
Plan ſomm etännin

aisics Eree
1 n rmi n
ſp Ablin 8
ns d glucha⸗ 1 D
gimr ueſſi
emiinin,
ati ſoiſe enli in
r oſſn eaco, 1.

4
1

1

115. *
Anri wwe itn.

(De ꝛe iudicata

Hic intellecũ ſẽſit pᷣdo.an in prio fuo nõbi
li in quo colligit ex tex. ꝙ ad reſciſſionẽ pctꝰ
ſuꝑ re eccliaſtica ſpreta ſolẽnitate cãonica põt
clericus agere ↄ laicum in iudicio ecc iaſtico.
lʒ hoc dictũ ſit ueꝝ in ſe ⁊ oꝛiginaliteꝛ fuerit.
Inn. in. c.cum ſit gnãle ſupꝛa de fo.ↄpe.ubi
dixi.tñ nõ colligit᷑ ex hac lr̃a.ſj potius innuit
oppoſuũ.qꝛ ut pʒ ea domus fuit adiudicata
laicis in pria ſnia.eꝛgo laici eꝛant actoꝛes als
pricipaliter nõ potuiſſet eis domꝰ adiudicari.
reterea papa i ſnia ſua prio abſoluit eccłi
am ſeu capitulũ eecłie ab ipetitiõe illorũ ergo
illi eꝛant actoꝛes pꝛo h̊ uide tex.iũcta gl.iner
iponetes de cã poſſ.⁊æ ꝓprie.⁊.c.cũ olim.
egit᷑ ?⁊ ſo mõ ꝙ iſti laici eꝛant actoꝛes.?⁊
tẽ ad ↄriũ rñndet᷑ dupliciter ſᷣm hoſti.prio ꝙ;
eccleſia ↄuenta uſtro ſe obtulit petens domuʒ
illã ſibi adiudicari z ꝓbauit dnium. q foꝛte
laici dicebãt illam domũ ad ſe ꝑtineꝛe. ⁊ tunc
rñdeo foꝛmaliter ad Sriũ ꝙ ſʒ poſſeſſoꝛ a ne
mine moleſtatus pcteꝛe nequeat rem ſibi adiu
dicari m̃ ſi ↄuenit᷑ ab alio qͥ dicit ſe dum põt
reflectedo diceꝛe ſe dũm ⁊ aſſumeꝛe ultꝛo onꝰ
ꝓbãdi. ⁊ peteꝛe ſe declarari dum:⁊= ꝑ ↄns rẽ
ſibi adiudicari:ut nõt Inn. in.c. ex ↄqõne de
reſti.ſpo.uidet᷑ tex.iuncta gl.iĩ.l.circa.ff. de ꝓ
ba.⁊ dicit ibi glo.multũ nõbiliter:ꝙ lʒ iſte re
us nõ ꝓbet dñium nõ ꝑ hoc dʒ ꝑdeꝛe cauſaʒ
niſi adueꝛſarius ꝓbet de iure ſuo: ſed actore
nõ ꝓbãte reus abſoluet᷑. nõ aũt aliteꝛ ꝓ eo ꝓ
nũciabitur. Secus aũt ſi ꝓbat ſe dĩũm:qꝛ tũc
nõ ſolum abſoluitur ab ipetitiõe actoꝛis: ſʒ ẽt
declaratur dñs:ut hic.⁊ ſic ĩtelligo hunc tex.
Quid aũt ſi reus nõ petijt ſe declarari dñm.
an ſit ꝓ eo ꝓnunciandũ:nide ꝑ Inno. in.d.
c. ex ↄqueſtione: ⁊ qð ibi dixi.
hoſti. ꝙ legatꝰ executus fue:at ſniaʒ q̃re eccle
ſia petijt reuocari attẽtata æ demum ſibi adiu
dicari:⁊ uteꝛqʒ intellectus bonus:ſed pꝛimus
Scðdo hoc ⁊ õ tex.oppo.nidet
eĩz ꝙ papa exceſſeꝛit h̊ fine indicis appellatio
nis in eo ꝙ reuocauit ſniam iudicis a quo et
cleꝛicos abſoluit ab ĩpetitiõe actoꝛis ac eis ad
iudicauit domũ Officiũ eim indicis ad quem
ꝓnũciare bn uł male appellatum:⁊ H̊ dʒ ſuffi
ceꝛe in omni cauſa:ut dicit tex.in.l.eos.C. de
nſuris ⁊.ij.q.vi.in fi. So. dicit do.an.ꝙ ſi ĩ
telligatuꝛ ꝙ ecclia egit nõ ſufficiebat ifirmaꝛe
ſentẽtiam: ſj opoꝛtebat ꝙ adiudicaretur res
petita.⁊ hec ẽ pꝛatica ſententiãdi ꝓ actoꝛe qñ
obtinuit ĩ pꝛio iudicio õ ſe ſniaʒ:⁊ poſtea obti
net in cauſa appellationis. nõ eiʒ dʒ eſſe ʒ eũ
ſimplex ofirmatoꝛia uł infirmatoꝛia: ſed debʒ
eſſe adiudicatoꝛia petiti quaſi ſẽtiat ꝙꝙ ifirmã
do ſniam nõ ẽ actoꝛi ſatiſfactum qui petebat
reʒ ſibi adiudicari.⁊ iudex ad quẽ ſuccedit lo
co iudicis a quo eꝛgo debet faceꝛe qꝗð eꝛat fa
cturus iudex a quo. Si aũt eꝛat eccłia ↄueta
tũc tenetur qð z dixi.m Moſt. adueꝛte ꝓ pꝰ
dicto nihil adducit. Sed ego allego pꝛio tex.

cdo legit

qui uidetur hoc pꝛobaꝛe in.l.cũ apud. ff. iudi
catum ſolui.Et ad hoc Oar. diligenter pon
derauit ibi illum tex. dicens per tex. illum
baꝛi ꝙ ꝛeo abſoluto ſi actoꝛ appellauit =z fouʒ
iuſtã cauſã iudex appellationis debet reũ con
dẽnare. nec debet ſimpliciter ꝓnunciare bñ ap
pellatum ⁊ male iudicatum fᷣm foꝛmã dicte.l.
eos.Et idem dixit nõꝛi.in.l.offidius.ff. de le.
iij.⁊ in.l chirograph.F.i.ð admi.tu.qð dixit
menti tenenð. Sed allego glo.qᷓ aperte ſenſit
ↄtrarium in.l.pᷣſes.C. de ſen.dicens ꝙ iudex
appellationis infirmando ſententiã qua ꝛeus
fueꝛat abſolutus uidetur tacite illum condẽna
re:ita ꝙ nõ eſt opus alia cõdemnatione:æ illã
gl.ſequit᷑. Cal.in.c. ſignificaueꝛunt de excep.
2 latius idem tenuit in.c. Rainaldus de teſta.
dicens ꝙ illa uerba ↄfirmo uel infirmo ſniaʒ
equipollent ↄdemnationi uel abſolunoni. ⁊ h̊
ſufficit. aꝛg in.c.in his de.v.ſig. Et ꝑ hᷣ ceſſat
ſecundum eum quoꝛũdam diſtincnio qui dice
bant.ꝙ ſi prima ſententia fuit ↄdẽnatoꝛia ſuf
ficit illam pꝛonunciari iuſtam uel iniuſtam. ſi
abſolutoꝛia ſufficit illam confirmari. Sed ſi ĩ
firmat. tunc opoꝛtet ꝙ adiiciat ueꝛbum ↄdem
nationts alias non teneꝛet ſententia qꝛ nõ eẽt
abſolutoꝛia nel ↄdẽnatoꝛia ꝑ. d.l.pꝛeſes et.ij.
q.vi..diffinitiua.hoc enim nõ pꝛocedit m
eum ꝑ pᷣdicta.qꝛ hoc ultimo caſu infirmando
ſniam abſolutoꝛiam uidetur ↄdemnaꝛe quem
prius iudex abſoluerar. Idem reꝑio alibi ſen
ſiſſe ? aperte tenuiſſe Har.in.l. eos pᷣall. ubi
poſt glo prĩo ꝛecitat illã diſtinctioneʒ quorun
dam quã recitauit Cal. poſtea concludit cõir
teneꝛi ꝑ doc.ꝙ ẽt ſi nihil addatur hoc ultimo
caſu in ſnia ualet nihilominus.qꝛ ſufficit ꝙ in
ea ſit ueibum condemno nel abſoluo uel equi
pollens.ut in.l.i.ff. de re iudica.⁊.l.ĩ ſũma.e.
ti.⁊ eo ipᷣo ꝙ ſniam abſolutoꝛiã pꝛe nunciauit
iniuſtã idem ẽ ac ſi ꝓnunciaſſet reũ ↄdẽnãdũ
2 eũ ↄdẽnaret.declara t eim ipſum debitoꝛem
eſſe allegat.i.ſi pᷣtoꝛ in pn. ff.de iudi.cũ ſimili
bus ⁊ dictã l.eos ubi dicit᷑ ꝙ ĩ omni ſnia ſuf
ficit indicem appellatiõis dicere z ꝓnunciare
primã ſententiã iuſtã uel DaaeAbie a.
men ibi Hartolus ꝙ iudex appellationis po
terit addere in ſenten ia æ ideo condemno uł
abſoluo.⁊ ad hoc allegat tex.in.l.cum apud
7. l. cꝛeditoꝛ. F. i.ff. ð ſo. æ hoc ſentit glin dẽa
.l. eos dum dicit conſultius tamen faciet zc̃.
2 ſic pondera ꝙ artolus dat alium intellec
tum ad dictã.l.cum apud ubi poſuit dictum
contrarium ut intelligatur ꝙ iundex poſſit ad
cautellam condemnare.non autem ꝙ ſit neceſ
ſe. ⁊ ſic poteſt intelligi iſte textus.=.c. Raynal
dus preal. Mã ſi petij domũ mihi adiudicari
7 te ↄdẽnaꝛi ? ↄpelli ad ꝛelaxãd ⁊ iudex te ab
ſoluit ſi iudx appellatõis ftꝛactat æ ĩfiꝛmat illã
ſnſaʒ ſatis uẽ tacite adiudicar̃ mibi domũ ⁊ te
2deẽnare ad ꝛelaxandũ ꝙ ẽ ualde notandum.
Sed cautius ẽ addeꝛe ybum ↄdẽnationis. ut

W. i *2 = PFPYS

tzi mue 7 ₰

—

.α— ar fS rr A

¶ De ꝛe indicais.

enitentur pdicte opiniones cũ ut uideſ cõis
opio ꝙ iducitur tacira ↄdẽnatio ꝙ; 63 opio
nem do. an. Sed ipſe ut dixi ſimpliciter tra
ſiuit nihil allegãdo ꝓ uł ↄ. Et placʒ mihi ſatiſ
ilia cõis opio p. d.l. eos er. ij. q. vi. in fi. Do
tamẽ unã limitatõeʒ ſine ꝗᷓ illa cõis opinio ur̃
falſa. ut procedat qñ ex ↄfiꝛmatõe ucl infirma
tione ſnie ſimplicit᷑ facta reſultat ſalti tacite oẽ
id ꝙ debebat facere pᷣmꝰ index. ubi autem hᷣ
nõ reſultaret tunc renetur iudex primã ſenten
tiam reformare ¶ Exemplũ primi pone ꝙ;
actor perebat domũ ſibi adiudicari. Reꝰ vo
nihil perebat ſz ſimplicit᷑ ↄdicebat petitis per
actorẽ ſi index adiudicauit domũ acrori. ? ab
bac ſnia fuit bñ appellatũ. ſatis eni ẽ iudici
appellationis ꝓnũciare bñ appellatn.qꝛ taci
te abſolnit reum Mel pone exẽplũ eõ qñ ac
tor petebat rẽ ſibi adindicari. zæ index male
abſoluit reũ ſatis eni eſt iudicẽ appellatõis ꝛe
nocare ſñiaʒ qꝛ ſatis tacite illũ ↄdẽnat ⁊ his
ſilibꝰ caſibꝰ ꝓcedit illa cõis opĩo doc qᷣa ſuf
ficienter ẽ parti ſatiſfactũ ſecus ẽ autẽ qñ nõ
eſſer ex toto ſatiſfactũ parri. Exẽplũ actor pe
tijt rẽ ſibi adiudicari.reus odicebat et periſt
ſe declarari dum ? rẽ ſibi adiudicari. ſi index
iniuſte iudicauit rẽ actori cũ deberet pronun
ciare pro reo qꝛ ipſe ꝓbanerat ſe dim ? non
actor. nõ ſufficit iudicẽ appellatõis ꝓnũciare
bene appellatũ ſeu retractare illã niam quia
licet ex hac generali ꝓnũciatõe uideretur reũ
abſoluere. nõ m declarat ipſũ eſſe diam ꝓut
petebat.nã illa ſentẽtia infirmatoria põt bene
habere effecrũ ſuũ. ſ. abſolutoriũ.⁊ põt eſſe
abſolutio abſqʒ eo ꝙ res adindicetur reo q̃a
nõ pꝛobat hoc eſſe ꝙ ab h̊ ↄtingit abeſſe ut
l.neqʒ natales. C. de proba. z. c. ij. tranſla.
pᷣlato ergo debet ſupplere adiudicare utputa
reuocamus talẽ ſniaʒ ⁊ ipſa reo adiudicamꝰ.
qꝛ ꝓbauit ſe dñm. Et iſte inudicio meo ẽ ꝓpᷣ
us caſus huius.c. in. fi. Idẽ dico qñ prima
ſentẽtia nõ ẽ ex toto ininſta. ſed indiget aliqᷓ
reformatõe. urputa adiudicauit iudex actori
rem in totũ.ubi debebat adiudicare ꝓ pꝑte uł
odẽnauit reũ in mille nbi debebat cõdẽnare
i centũ certe n eẽt ſatiſfaciũ ſi inder appella
tõis ſimplicit᷑ retractaꝛet ſñiaʒ uel ꝓnũnaret
bñ fuiſſe appellatũ. quia ex boc ꝛetractaret to
tam p̃ᷣmã ſniam quod nõ eſt fiendũ cũ ðᷣbeat
facere illud ꝙ primus iudex debebat facere
tanquã in illius locũ ſubrogatus.ſed debet il
lam reformare diſtinguẽdo. æ ꝓ parte adiudi
cando.ſicut primus debuiſſet facere.de hoc
eſt tex.rotũduſ.in.c. Raynucius.⁊ c. Raynal
dus de teſta. z tenent dñi de rota. ut dixi ĩ. c.
Joãnes de fide inſtru. æ tenet idẽ Mar. i. l.
ſi expreſſum ff. ð appel.in ultima colũ.ubi di
cit ꝙ cauſa appellatõis deuoluit toram cauſaʒ
ad ſuperioꝛẽ.ut poſſit ſententiã reformaꝛe.ẽt
ex noua cauſa ut.l. per hanc. C. de temp.
appella. cum ſi.Et idem quod plus ẽ dicit in

cauſa nullitatis ut deuoluat totã c
periorem.ut poſſit toram cauſã primq xet
mare.qð dicit multũ eſſe porzdi E dn
detur ſentire. Inno. in. c. cum cörmnger
offi. dele. Ex his dico minus bene dinſſe
HBar. in dicta. l. eos ubi dixit per illum teri
vbo cum ſup oi cã ⁊c. ꝙ quecũqʒ ſia pceſſe
rit ſufficit iudiceʒ appellatõis pꝓnũciare Pma
ſniam iuſtã uel iniuſtã h̊ eni non ẽ Verum i
diſtincre. ut patet ex pdictis.z ad il ũ tex. ref
pondeo: ꝙ dʒ intelligi quo ad effectum. debʒ
enim pꝛonunciare iuſtam uel iniuſiam. pront
opus fueꝛit diſtinguendo.ſ. iniuſticiam ? iuſti
ciam. pꝛout opus fueꝛit: ut proba ur in dicto
c. Raynaldus. ⁊ hic peꝛ ratiões pꝛedictas ?
facit dicta.l. peꝛ hanc. ⁊ h̊ diligenter notabis.
Ae h glo: ⁊æ oppono comta tex uidef
enim ꝙ etiam ex alio capite ſententig prioꝛis
iudicis fuit nulla. quia ſine citatione pꝛoceſſit
ad ſententiam contra c. conſuluit de offi.dele.
2.l.de unoquoqʒ ff. de re iudica. Solntio di
cit pꝛimo glo ꝙ ex quo teꝛminus fuit appella
tioni pꝛofixus. iſte in termino appcllatione
nõ pꝛeſentauit: peꝛinde eſt ac ſi fuiſſet citaius
peꝛemptorie:ut in.c.ſepe de appella.domi.an
to.dicit ⁊ bene:qꝙ glo male allegat illud.c. ſe
pe: quia loquitur quo ad pꝛoceſſum fiendum
peꝛ iudicem appellationis: ⁊ dic ut ibi. Sed
nos loquimur de pꝛoceſſu facto poſt lapſum
teꝛmini peꝛ iudicem a quo.dictum tamen glo.
placet ſibi non peꝛ illum textum. ſed peꝛ.c.enʒ
qui de dolo z? contuma. libꝛo. vi. Adueue di
ligenteꝛ: quia peꝛ hoc multum extendeꝛeturi
le rex. nam illud. c. loquitur quando quis ap
pellauit a iudicis interlocutoꝛia ſenrenria qua
non obſtante iudex reputans illam friuolam
ułt pꝛocedeꝛe ad ulteꝛioꝛa: ⁊ dicimur ibi ꝙ po
teſt ſine alia citatione: quia appellando nidet
ille pꝛoteſtari ꝙ non uult amplius coram illo
compareꝛe: ſed nos hic loquimur quando iu

auſä ad ſu

dex a quo pꝛefixit terminum appellanti 2
peꝛſedit negocio uſqʒ ad finem eomnlllg.

Racr de nunc dubito an iudex poſt teꝛminum pol

ſit pꝛocedeꝛe ſine noua citatione cum ſumnus
extra caſum illius capituli eum qui ? loquoꝛ
eo caſu quo ſi non appellaſſer fuſſet opus
citatione. Item eſt ? aliud dubium an iudex
qui pꝛeficit teꝛminum ad appellarionem pꝛo
ſequendam ¶ mec aliteꝛ appellationi detulit
poſſit pendente teꝛmino pꝛocedeꝛe conira ap
pellantem. ⁊ ſic ſit locns pendente teꝛmino di
cto capitulo euʒ qui. Et ſi tenemus ꝙ ſic qua
ſi prefigendo terminum non deiulerit appel
lationi ut predixi.tunc poterit fortius ſine ci
tatione pꝛocedeꝛe poſt terminum cum ſit tunc
deſerta appellatio infra titn. pron perſone,.
Ego credo qð pendente termino non poſſet

procedere. argumen. c. cum ſit infra timu. x.

itur in
plequitun in

ubi dẽ ꝙ ex tunc ſequitur.ſ.cũ ñ ꝓlequit
ꝙ ex lriori

fmĩo cogit᷑ ſtaꝛe indicio iudiciſ a

n egpali
gonrmi. luanl .

mei
uteſic aſ rm i i⸗ almnho.

9 60
iefuerit gorſun 0o.l plo

ſngen
9 eite⸗ certone g⸗ D D
, l dere
St M noce⸗
lrſen 1 o ht arudi⸗ (e
Nolgd⸗ ſirireenemnde erd
N NRn nſſa dlico plede en
Gre ie niſidend d n

danirſe ſup tana ?
hefr unmn An an
umhaſtla lun M diu⸗
ur bitehor Ar M Nnſt usi o
uo hop mn ii ſi lunn t
lleue aleer ur, 1mubipſi
iaaeMö.bene ir gleerava coli

geh clendoß hot Olminer ſolenitate in
7

Geiin dienaiotibus ten ecleſſtenn C
ig ſeitb Jo an dicis en no iere ngn
Iumè ecdleſjs inducin de edſaenmdine ci
Uceltius Jo, nc Noli de te ect ale.
lbi ie ſolinins clineereptione i i.
Nopor p cöſueindine oliefctr gö nö inc.
le rebus ec.ñi gle l. Nia dico ter eſe bic i
aa glo 5 ſoleninns anteite boe ins portee
um Cceſieo ſnr ale. Jin detgl⸗
ſenitas d lloclcſne ercegtone por ginenn
60 daͤefigd ho. dininne ame no fgcit godh
no in cq ſo bis de o ſinguini f. Erſe
amgüßclcn iligigd i goin ne
boc lus ponecti ubi gicit gglen lencine;

nno ſeuer ſoſiniti ilius nrii e ſo,
nner in.l de gnib us anltitiee Crſck

id aucten icit ſ

noreine, W . acro l. elc. 5 lar.

altgiſtihn M echuntͤ

eſnaeglart lolenigte Ina

omemantnndtigſiiit eiſ
lceenhfirn Kuten
n pimnd g genenn rnmnenl
tonpofnstſenmmmnin
nopeſenmnt geiſle ſen fſtin
Pemgooften in Mpece npil gnin
io der bene go mile Aegnr iolel
N qus ſoqvimr o ) not ſunfatr
e ludem pulamonia en bi g
vs ſopnimur e leſo amo doſ pin
mmn pe dam ovo diimmummgl.
er ſoi non per lon eenun ſ pen en
n de dolot conna lb. . Actenec
lgemen gin dabor uulum enendemm d
Erer. umilnd Vauim anndo aisn
ü
pON OdRame wder choens lumifln
hpwcther Alenn tdan tht
ich ſne aia cignone gni lmdi
leoreſn g non landfrlan
Conparer: d osdi oannnn 8
era vo Pufmnt nnun Mi
cLec negded ch 1 nann .
r nN nN der .

ocehene e on igtoe n
it euncet

N. ſre 3 pomt n, m ſalzentert, 9 .Rr⸗naidg em n 1. A:

De ꝛe iudicata

Item pfixio tmini hʒ uim cuiuſdã dilationis
ſed pendente dilatione iudicis ad unum actuʒ
nõ dʒ iudex ꝓcedeꝛe ad alium actum maxime
ſine citatione.qꝛ interim iudicis officiũ cõqui
eſcit ut in.l.ſiue:ꝑs.C. de appel.=. c.ſignificã
te de appe.facit qð nõ ĩ cle.ſepe de.v.ſig.i.Vᷣ
bo poſt dationẽ que ẽ nõbilis ¶ An auteʒ la
pſo termino.⁊ ſic delerta appellatione poſſit
ꝓcedeꝛe ſine noua citatione.cꝛedo ꝙ ſic quaſi
nõ oparendo poſt terminũ uideatur ↄfirma?⸗
id qð tacite fuerit proteſtatus appellando.ſ.
ꝙ ulterius nõ iĩtendit ↄpaꝛeꝛe coꝛã eo.⁊ pro
hoc nide Inn.i. c. ex rõne de appel.ubi ſingu
lariter dicit ꝙ ſi appellatio ẽ deſerta ꝓpter ñ
proſequi in fmino põt iudex a quo pꝛocedeꝛe
ad executõem ſnĩe ſine noua citatõe.
terea iudex a quo potuiſſet illico pcedẽ ſi nõ
pfixiſſet terminũ.d.c.eũ qui ſublato gꝰ termi
no. ? ſic dilatòe data appellãti remanet iudex
in prioꝛi ſtatu.ar.c.cũ ceſſãte.j.ti:px. Et ex
his poteſt ſuſtineri dictũ glo.⁊æ nõ eam iuncto
tex. habes ex pᷣdictis duas ſingulares limi
tationes ad dicicd c eñ. dal Cenes tu quar̃
ergo fuit ꝛctꝛactata bec ſnia.ex quo index rite
ꝓceſſit.Oic ꝙ ꝓceſſit rite.ſʒ nõ recte qꝛ fun
danit ſe ſuꝑ iniqua ⁊ irratõabili oↄſuerudine.
ut ſatis colligit᷑ ex ſnia pape. Qual ãt erat h̊
oſuerudo colligit᷑ ex gl.ſequenti uhi dicitur ꝙ
foꝛte habebat ut naleꝛet uenditio facta a ſolo
Plato.lʒ nõ ꝓbaret᷑ pciũ nerſũ ĩ utilitatem ec

eccleſie que ñ ualuit:qꝛ iuri õria ⁊ mala ĩ pᷣiu
diciũ ecdeſie V bene ba⸗ gl. erqua colli

(& geſqꝙ; cõſuetudo n põt diminuerf ſolẽnitatẽ in

ducrã in alienationibus reꝝ eccleſiaſticaꝝ. Et
ideʒ ſetit h̊ Jo. an. dicẽs eaʒ nõ ualeꝛe: qꝛ gra
namẽ eccleſijs inducit.S. de eõſuetudine.c.i.=
nide latius ꝑ Jo an. c. nulli. de re. ecc. n. alie.
ubi dic ꝙ ſolẽnitas c.ſine exceptione.xij.q.ij.
nõ põt ꝑ cõſuetudinẽ tolli:facit qð nõ.in.c.i.
de rebus ec.ñ alie.li.Vi. ⁊ dico tex.eſſe hic iũ
cta glo.ſʒ ſolẽnitas auctẽtice hoc ins porrec
tum. C. de ſac:o ſanc.eccle. Idem dicit ꝙ ſo
lẽuitas ad illud.c.ſine exceptione põt ↄſnetu
do adder᷑:qð nõ.diminuẽ autẽ nõ facit quod
nõ. in. c. qðᷣ ſuꝑ his de ↄſanguini.⁊ affi. Et ſe
cundũ pᷣdicta põt ĩtelligi qð nõt glo.in.d.auẽ
hoc ius poꝛectũ.ubi dicit naleꝛe ↄſuemndineʒ
ut nõ ſeꝛuet᷑ ſolẽnitas illius auctẽtice Et ideʒ
tenet in. l.de quibꝰ. ff. de legibus Sed Dar.
in.d. aucten. dicit ꝙ ſi eccleſia acceptaſſet pꝛo
ſe ſolennitas illius autentice que eſt canoniʒa
ta..q/ij hoc ius ponectum:ñ uale:ꝛet ↄſuetu
do ĩ ↄtrarium:qꝛ eſſet contra libeꝛtarem eccle
ſiaſticam:cum hoc ſit cõceſſũ eccleſie ⁊ pꝛiuile
gium ur nõ poſſit fieri alienatio ſine illa ſolẽ
nitate. æ ↄſuetudo libertatem ecclie ñᷣ ualet.
nt ĩ auctẽ.caſſa.C. ̊ ſacroſãc.ecc.⁊ ð ſẽ.exc.
nouerint ⁊.c.graue. ſed ecclia ñ acceptauit il
lud pᷣuilegiũ. ſed iduxit aliã ſolẽnitatẽ ö qua
i. d. c.ſine exceptione.? iõ n ẽ neceſſaria illius

C PWre

ꝛanẽ ſolẽuitas allat nõta i. d. c.i.? diẽ ꝙ ibi h
1ʒ Inn. 7 81 Dr 28 diligeter dicta Ga. 7
tõem Ex qua ifertur ꝙ ſolẽénitates iuridice ĩ
tꝛoducte ab hite ptãtem in alienatõe ꝛeꝝ eccłi
aſticaꝛũ nõ pnñt ↄſuetudine tolli. Itẽ ꝙ nõ eſt
necaria ↄſuetuꝰ ad tollẽdã ſolẽnitatẽ illiꝰanẽ.
ſed ſatis ẽ ꝙ ecclia nõ acceptauit ꝓ ſe poſſer
g idaci ↄſuetu ut illa ſolẽnitas ſᷣnarer᷑.⁊ ſic
limito illud dictũ. Jo. an.ĩ.d.c. nulli Wel dic
ex gl.ad pꝛĩcipale qſiiũ pm hoſti.? Jo. an. qꝙ;
föte erat ↄſuetudo ꝙ ex uẽditõe facta ſin tra
ditõe trãſiret dñim ⁊z nõ h̊ dictũ nel erat ↄſue
tudo.ut.j. annũ ⁊ diem tẽat᷑ ecchia uendẽ poſ
ſeſſionẽ ſibi relictã ↄtra id ꝙ le.ĩ. c. fi de ꝛe.
ecc.nõ alie.⁊ nide tu bonũ tex.i.c.i.ð imu.ec.

li. vi. in fi. ¶ Ael pone exéplũ fm eos i.c. qᷓ .
eccliaꝝ de 3n.Ad und m aduerte i eo ꝙ
iſta gl.ſenſit ꝙ uʒ uẽditio a ſolo pᷣlato facta 4
pᷣciũ ꝓbat᷑ vſũ ĩ utilitatẽ ecchie.ſaltẽ ſi h̊ babʒ
pſuetudo. ꝙ ego nõ puro vm. prio qꝛ nõ ſuf
ficit rẽ aliẽare ĩ cãu licito.niſi ẽt fuer̃ ſolmni
tas a iuꝛe itroducta. ut apꝑte ꝓbat i.c. ſine ex
ceptõe ⁊ in. d. c.i.de ꝛc. ecc.nõ alie.li.vi. Nec
ↄſuetudo põt detraheꝛe ſolẽmnitati ut dixi g
2 ẽt audeo dicere ꝙ ẽptoꝛ hoc caſu nõ põt et
repetẽ pᷣciũ.ſʒ illð amitit.qꝛ õ ius emit ⁊ et te
net reſtiruere fructus ꝑceptos ut ꝓbaĩ᷑ i.1. iu
bemnulli.C. de ſacroſãc.ecc.⁊ ex ciu j ius
nũꝙ qſ lucrat fructꝰut.l.i.? ꝙ ibi nõt Haꝛ.

C. de re. decu ſine decꝛe.nõ alie li.x. Fateoꝛ
th ꝙ ecclia poſſet talẽ ↄciũ alienare ſi credẽt
i fauorẽ ſuũ aliquo reſpecin ꝑ tex ſingularẽ i

c.ſi qua de rebus.xii.q.ij.uide gl.in.c.i.ne. )

ſedenacãte ⁊ hec ſufficiant.

p ess Mõt itel
Nteꝛ ceteꝛas. Moͤ ier
6. 7 ꝑ ↄnñs uario modo. ſummari.
do. an.ſũmat ſic Snia continẽs in ſe mamfe
ſtam iniquitatem ꝛetractatur non obſtante p
cauſa fuerit appellatione ꝛmota cõmiſſa Hec
ſũmatio ẽ uera ĩ ſe ſecundum unum modum
intelligendi Sed ſecundum alium intellectum
nõbilioꝛẽ ſũmo ſic Nulla eſt ſententia cõtinẽſ
manifeſtam iniquitatem. Vel aliter intelligen
do ꝙ ponat duos caſus. ¶ Snĩa iniqua re
tractatur per ſuperioꝛem licet cauſa fuerit ap
pellarione remota commiſſa. Si autem cõtinz
manikeſtam iniquitatem eſt nulla ( Norabilia
poterunt colligi declarato ĩtellectu.c iõ uenio
ad declarationẽ t oppo. contra tex. priꝰ
de contrariectate ? repugnãtia liteꝛe in eo
primo dicit ſententiam i niquam enacuandã:
2 ſic preſuppoſuit ualiditatem: quia quod
nullũ ẽ enacari nõ poteſt de deſpõ impube.
ad diſoluẽdum ff. de verbo. obliga lege decẽ
et.xxxiiij.queſtione.ij.qdᷣ uero nõ formatũ.
et tamen poſtea innuit eam eſſe nullam in eo

* — 141 — 5
Jle m venòi), wiſ -ahezt io aes

1-

7

5
— —

QV .
⸗ „e63 ₰ D ⸗ . Aare

4 AMuc-

X TWia q ms s mn fPu, riAmi. tiit is

S alaaſele ajpo= wworoln
.

ꝙ peꝛ ueꝛba pꝛeſemtis tempoꝛis diẽ nec ei dʒ
ſtari ⁊c facit qð ĩ ſimili nõ.in.c.qſq de elec.
Irẽ obſtat ⁊ aliud:qꝛ cũ cã fuiſſet cõmiſſa ap
pellatione ꝛemota non poſſet ptexiu iniqtatis
appellari niſi cx cꝗ i iur̃ expꝛeſſa. ut i.c paſtio
ralis de appel.¶ Sol. dico ꝙ tex. põt itclligi
dupliciieꝛ. Mrimo ꝙ ↄtineat unum caſum.
Scõðo ↄtineat duos ᷣm primum intellectum
põt intelligi multipliciteꝛ. pꝰ ꝙ hec ſentẽtia ꝛe
tractetur peꝛ uiã appellationis. Mec ob. clau
ſula appellatione ꝛemotaſqꝛ illa nõ ipedit ap
pellationeʒ ex notorio gꝛanamine inteꝛpoſitã
ut eſt glo. multum nõ.·in. c. ex cõqueſtione de
ꝛeſti.ſpo.ubi dixi que ur̃ ſingu.ꝓbari ꝑ iſium
tex. lcdʒ hũc intellectuʒ in eo ꝙ h̊ põdeꝛat᷑ ma
nifeſta:iniquitas:⁊ tenet hic do.an.ſicut eniʒ
admirtit᷑ appellatio ĩ caſibꝰ iure expᷣſſis ꝓpteꝛ
notoriã ⁊ iuſtaʒ cãʒ.d.c paſtorał.ita ubi ſub
eſt notoria iiuſticia.cadeʒ eniʒ ẽ 20 in mriſqʒ.
nõ.n.eſt ueriſimile ꝙ ſuperioꝛ nelit tolleꝛare
iniuſticiã notoriã:ut ĩ cle.paſtoꝛał de ꝛe iudi.
facit ꝙ het᷑ õ̊ ĩ ꝓhemio ⁊.iiij.di.facte ſunt et
.c.erit autẽ.⁊ tũc vᷣoũ eũari ſtat ꝓprie. Ad
neꝛbum aũt nec ei ſtari dʒ dic ꝙ nõ dʒ ſtari ſi
ab ea fuerit appellatũ ut ſẽtit gl.i.hic. ¶ AE
meliꝰdico ꝙ nõ dʒ ei ſtari.ſ. Vtute illiꝰ clauſu
le appellatõe ꝛeõta quo minꝰ.ſ.poſſit appella
ri ⁊ ꝛetracrari. Scðo põt intelligi ꝙ ꝛetracteĩ
de facto ꝑ niaʒ nullitatis ex eo ꝙ continebat
in ſe mãifeſtã iniquitateʒ æ hoc duplicit᷑. quia
aut eꝛꝛoꝛ iuris eꝛat in ſnia expꝛeſſus quo cau
indubitãteꝛ ſnia eſt nulla:⁊ ſic intelligit gl.ij.
ut pʒ in iuribus i ea allegatis. ułqꝛ aliꝰ eꝛꝛoꝛ
eꝛat in ſnia expꝛeſſus.⁊ hũc ẽt intelieciũ ponit
2 ſequit̃ do.an.hic dices h̊ maxie ꝓcede:e qñ
cã iniqua ſeu eꝛꝛoꝛ expꝛeſſus continet aliquid
qð ẽ impoſſibile iuxr nõta i.c.peꝛ tuas ð ſen.
excõ.facit qð nõt Jo.an.in cle.paſtoꝛalł de ꝛe
iudi.⁊ hũc articulũ larius.j.ꝛeſumaʒ.Er tunc
ad tex.dic ꝙ vbum euacuari dʒ intelligi ? ꝛe
ferri ad factũ ſiẽ de facto pꝛoceſſit ut itelligit
gl. i. Mõ ob. ꝛemotio appellatõis:qꝛ illa clan
la ñ rollit ꝛtmediũ nullitatis ut penitꝰ ſeꝑatũ
facit qð le.⁊ nõ.in.c.lʒ de ſen.excõ.li.vi.Itẽ
puto ꝙ poſſit appellari ꝓpt manifeſtũ gꝛaua
men: ut S dixi. Nã ⁊ a ſnia nulla appellari po
teſt: ut plene nõt .ti.ꝓx.dilecro ¶ Scoo mõ
pᷣncipałr põt ĩtelligi.ꝙ iffa decꝛeralis ↄtineat
duos caſus. Mrimus ut ſnia iniqua lʒ ñ ↄti
neat ĩ ſe manifeſtã æ notoriã ini quitatẽ poſſit
ꝛetractari. ut S. c. ꝓx. Mõ ob. ꝛcõrio appella
onis:qꝛ lʒ illa clauſula opet ut vᷣtute appella
tiõis nõ ſuſpẽdat᷑ iuriſditio iudicis a qꝰ.quo
minus poſſit illã exequi appellariõe ñ obſtãte
ut in. c. paſtoralis. S. pteꝛea de offi. dele ñ tñ
tollitur appellatio ꝛeſpectu iudicis ad quẽ qui
ex grauamie ſeu iniuſticia põt appellationẽ ꝛe
cipeꝛe ⁊ ſniam ꝛetractare:ut nõbilitcꝛ ꝓbatur
in dicto.c.paſtoralis de offi.dele.pꝛeall. Añ
lex. dicit hic ſimpliciteꝛ eã enacuari oʒ. qd dʒ

e ꝛe indicata.

6

intelligi modo p̃dicto. æ iſte
nitur uſqʒ ad. V. nec dʒ ei
? ponit qn ſñia ↄtinet manifeſtã iniare⸗
cãu nõ dʒ ei ſtati.qꝛ ẽ ipo n unchukand
eſt opus ut aliteꝛ cuacuetuꝛ. NMec obit ſe
tio appellatiouis rõibus pꝛedictis Peno
babes hic caſum ualde nomblen .
comntinens manikeſtam iniquitatem eſt 1 “
re nulla ⁊æ cum nil dicat Pꝓ iniquitas ſee d it
ius ſcriptum intelligam indiſtincte
que:o nunquid hoc ſit ueꝛum ſimplicitet Ad
ueꝛte:quia hec eſt queſtio notabilis ? ſeped
bitaui ? ultra alios diſtinguo ſic. Aut ſenen
tia continet eꝛꝛoꝛem: ſed non expꝛeſſuʒ poteſt
tamen ex actis colligi. Aut continet canlan
notoꝛie falſam ſeu iniuſtam. Aut nullam tale
cauſam habet in ſe: ſed alias eſt noto: ium V
ex iniuſta cauſa feꝛtur. MDꝛimo caſu dic ſẽ
tentia eſt ipſo iure nulla: licet erroꝛ. conſiſtar
in facto ⁊ non in iure texius eſt apenus in.
i. F. i.ff. que ſenten.ſine appella. relcin. nbi i
citur ꝙ ſi iudex ſic pꝛonunciet: quia conſtat
titium debeꝛe ſempꝛonio.l. ex tali ſpe. xr.
ex tali. Ideo eum condemno in centum. talis
ſententia citra remedium appellationis nenit
coꝛꝛigenda. Et idem notat glo. ? Bartolus
in.l.una.C. de eꝛo.calcu. Ant enoꝛ non fuit
expꝛeſſus in ſententia: utputa in teꝛminis pꝛe
cedentibus condemnauit titium in centumer
rans in calculo nbi debebat condemnare in
lxxx.⁊ hic ſuut opinis. glo. in dicta.l unieo.
dicit ꝙ ſententia tenet: nec debet reuocariſ
non fuit appellatum: ? hoc per textum illius
l. quem intelligit ſcilicet quando enoꝛ non
fuit in ſententiã expꝛeſſus. ¶q Ilam glo. dam
nat Jacob. de are quia ſententia ſempeꝛ rele
tur ad acta:ut.l.penultima.C. de ſenten que
ſine ceꝛta quantitate ⁊.l ait pꝛetoꝛ..i.ff. de
re iudica.⁊ ideo ſatis eſt ꝙ enoꝛ ex actis ap
pareat:⁊ inducit etiam textũ in dicta.li.non
eꝛgo debct ſecundum eum iſtingui an ſit er
roꝛ expꝛeſſus uel non:dummodo ex actis col
ligatur. hanc o pinioneʒ uiderur ſequi paulus
in clemẽ. paſtoꝛalis de re iudica.? dominide
ꝛota deciſio ccxxviij. Sed Mart in dicta..
una dicit ꝙ pꝛo opinione glo. uidetur tex.in
.l.pꝛeſes. ff. de ꝛe iudi. z.l.ij. E. quaodo pio
uoca. nõ eſt neceſſe. Ideo diſtinguo ſic ꝙ aut
eꝛꝛoꝛ eſt expꝛeſſus in ſententia:? tunc eſt ipſo
iurc nulla dicta.l.i.? dicta.l.ij. C. quando ꝓ
uo. non eſt neceſſe. quandoq; non eſt erpꝛel
ſus eꝛꝛoꝛ in ſententia: ſed apparet in actis: et
runc aut ſentẽtia eſt lata peꝛ relationem ad il
la acta in quibus eſt enoꝛ ? nidetur eno⸗ el
ſe in ſententia:ut in pꝛedicta.l. penultis C. de
ſenten. que ſine ceꝛ. quanti.?.l. ait pꝛetoꝛ. F. i.
ff. de ꝛe iudica. iuncta glo. Aut eſt lata ſenten
tia ſimpłr. ⁊ tũc quedã ſunt acia d que de ne
ceſſitate ꝛcfeꝛt᷑.ſnia: ut libeli.l.ut füdus. ff.coi
diui. Itẽ ſnia appellatõis de neceſſitate ꝛeer

paimus caſus D
C. ubi mutar caſu

Sed

eie. heri hoſe
untet ulimen m/
4 .

9
bun knnn on eddi
opinio 4,
em c u lun
, nollare bo
ſentia hi

urdihtn
iceo in concj
nle hn n⸗ rnrr
enru niaſic dcol

i us inimnus Pinm c/ 4 B
ni tirlin utl5 niſyi ſiln
aſimidlimmni ilin iler⸗
nimirammn o aiſ na coii iui
y ceberinſer terectare ſig;. dt dequa
ſcercognobit de eap ücare dedeti. ccu
ſn deci poſe Ppledl dentef dei
Gi.Ooerömeruotir Inn ic cheleen
reſcio 1.e.t Oendldns. nme zn
cöſtare. pnomt.ſi. d.ccanſam Ciczvoi wi⸗
Secuda iimitaro ſt notoꝛie ͤſtarer de
roꝛe per en ge ipeioder pins cirit nelſ⸗
euidentia. mne enin icerin lententia non
enoꝛ eypꝛeſis gec perreltonen ad gere.
notoiens enonis ue eanipoler ehrecſe
nt.ſecicam rediht ſentinanm nulam. ar
paſouſs. . ſimn iin godle einl.
„ (, Hl, Mol hoc epreſſe nidamr e
vbo ſl. (Menio nicg ſcicum n
ane⸗ a Ainet cauſam ſalamm e gicd ſ
cauſa e notoꝛie fiſ Zimpoſlbligi

conchrrunt iſta Ino ſink, ,5
bneunn ink etüc n
la et ſi ſt ercöſcaioni Piun⸗

Prlage⸗
ſan eidterde
ſenul eannl n igiune,
nptun nnelen glizi
eimnutdoein einf
eene e. . Ann
w Al bercſt ef niet
diniein Alos ſowbliet
nanimgenen. n eN
ueng ns olig. 3. cnſt
nutlinſeittin dinn
aimdan lnn
Anihnuieſenn D
rmatiihdine Pinocdhin
e . endr
at nonininreſeensed ghe
1,.l. n
ſauſnmn ſ al it
(lur ſi is S
lerſeponmta
nnmn dcberſen en⸗
erſenpnnol iſ
j 1l Sehenn ontanonenn
aan inanneiſnmanreintt⸗
emgn Eln mugh tht
lm Cckem aln Aran
urſps ir nnni. putn iitenit
tmbp onlimmi tim inenn
uis j alalo woirbar onlenmn
ime bieſmr opino go indanr i
ct ſnenta ener ecdbe fanoasn⸗
nonfun Mhelamm: dor det ennn r
oGemntdlgnr ſica adundd ed
uinſenwnad dcns Nn Gol
Nn Nardd de e guaſenentaſon
õ
ſne cendpuninne tl nnſ
le idſca. idto nis n eme
Pmemt ihluet tin mnüinh
go dcna ſecnndunenn Cſroi
cheſis A orainmmtnt
s
Rcmni inilehetil,
f I
n Ceeſio omi Ei⸗ 6
omdt ho hilal hin⸗
ges fde r id t
ee . Nriin
Ca.no et neteſt de

ad primã ſniaʒ.qꝛ iudex appꝛobat uel ĩpꝛobat
cam. ut.l. eos. C. de appella. æ.ij.q. vi. in fi. ex
hoc caſu ſi i libello uel prima ſnia eſt erroꝛ ex
preſſus ſnia ſimpliciter lata ur̃ eũdem errorẽ
contineꝛe.merito eſſer nulla dicta.l.i..i.ff.q̃
ſen. ſine app. ꝛeſcin. Et hoc caſu poſſet eſſe ue
ra opinio Ja. de ra. ſm eum Si ueꝛo appaꝛe
ꝛet enoꝛ ex aliis actis:peꝛ hoc non ꝛeddit᷑ ſen
tentia nulla:æ hoc caſu ꝓcedit gl.in.d.l.i.de
erro. cal. æ l.i.ff.qᷓ ſen.ſine app.ꝛeſcin. ꝛo
his dictis M ir. facit.c.cũ. Bertoldus ? qð
ibi nõt Inn. infra.e.ubi dixit ꝑ iſtũ tex. ꝙ ſi
iudex dixit ꝙ per.a.⁊.b.teſtes ꝓbatum fuit.
ideo in centuʒ te ↄdemno.ꝙ ſi ex actis apꝑer

p illos nõ eẽ ꝓbatum non uʒ ſnia licet aliud

ſenſerit in.c.qm de ꝓba.ubi dicit ꝙ pars nõ
dʒ admiti ad ꝓbandum iniuſticiã ꝗᷓ colligitur
P relationẽ ad acta obſtante exceptõe rei iudi
cate.ſʒ primũ dictũ vius ⁊= elud Ex bis
tam colli gitur mẽs Inn. ꝙ ubi iudcx non re
tulit ſe ad acta ꝙ uon debet pars ad mitti ad
ꝓbandum enorem uel iniuſticiam que colligi
poteſt ex acris.qð facit pꝛo opione gl.⁊ bar.

contra alios ⁊ hec opi mihi placet.qꝛ potuit
iudex aliunde motũ ſui animi ifoꝛmaꝛe ad hꝰ

adduco tex.ualde nõbilem cũ ibi nõtis infra.

eo cãm que facit.c.in pᷣſẽtia de ꝛenũ. D0o
tñ duas limitatiões. Dꝛima ẽ ꝙ ſi ꝑs ꝓ qua
lata fuit ſñia ni excepit ð trãſitu iĩ rẽ iudicatã.
ſ aſſumpſit diſputationẽ de iiuſticia ſnie:⁊ ex
ꝓductiõe actoꝛum põt euidenteꝛ colligi iiuſti
cia debet iudex retractare ſniaʒ. qꝛ de qua re
iudex cognouir de ea ꝓnũciare debet ĩ.c.cum
ſuꝑ de cã poſ.? ꝓpꝛie ⁊.l. de qua re.ff. de iu
di. Hoc nõnte: uoluit Inn. i. c. cũ dilecta de
reſcꝛip.⁊.d.c.cũ Meꝛtoldus. tamẽ dʒ ꝑ acta
cõſtare.pꝛout.j.i.d.c.cau ſam dicaʒ ubi uide.
C Secũda limitatio ſi notoꝛie cõſtarct de er
roꝛe peꝛ ea que ipᷣe iudex pꝛius dixit uel facti
euidentia. tunc enim licet in ſententia non ſit
eꝛꝛoꝛ expꝛeſſus nec peꝛ relationem ad acta.tñ
notoꝛietas eꝛoꝛis. que equipollet expreſſtõi.

nt. j.dicam reddit ſentẽtiam nullam. ar i cle.

paſtoꝛalis. F. piſana.iñcta glo.de re indi. 2 in
c.ad ꝓbandum.j. e.⁊ peꝛ Inn. in.c. frate ni
tatis de frigi. ubi hoc expꝛeſſe uidetur teneꝛe
i vᷣbo ſ i. Zlenio nuc 2 ſecũdum mẽbꝛnʒ
quãdo ſñnia ↄtinet cauſam falſam ⁊ dico fic ꝙ
aut cauſa ẽ notoꝛie falſa ⁊ impoſſibilis:ita q;

concurrant iſta duo ſimł: ⁊ tũc nõ tenet ſenrẽ

tia ẽt ſi ſit excõicationis. exemplũ ſi iudex con
demnaueꝛit uel excõicaueꝛit eunuchum ulł ifan
tem. qꝛ pregnãtem reddidit monialem. ad hꝰ
c. romana. S. i uniueꝛſitateʒ iuncta glo.de ſen.
excõi.li.vVi.⁊ ibi hoc tenet Jo.an. Archi. re
qrebat notoꝛium acius pmanẽtis. h̊ reſtrictio
nõ placʒ ibi Jo. an. æ bene:qꝛ ſatis ẽ notoꝛiũ
exiſtẽs rẽpoꝛe ſentẽtie. ar.in.c. ad pꝛobãdnm
infra eo.z.c.cũ ſit romana.j.ti. ꝓx. Aut cau
ſa notoꝛie eſt falſa.ſʒ nõ ĩpoſſibilis:utputa in

dex excõicauit aliquẽ:qꝛ ſpoliauit eccleliã cnʒ
incendio ⁊ notorie hec cauſa eſt falſa.ñ tamẽ
impoſſibilis qꝛ potuiſſet hoc faceꝛe.⁊ tẽuit ar
chi.in.c.ueneꝛabilibuſ de len.exco.li.vi.taleʒ
ſententiam nalere. loquit᷑ tam in excõicatione
2 foꝛie poruit moueꝛi qꝛ iura in nullitate excõ
municationis loquũtur qn in ſnia fuit expᷣſſuſ
erroꝛ intollerabilis:? hanc opinionem ſaltem
in excõicatione ſenſit prima fꝛõte glo.in.c.ꝑ
tuas e.ti. in uerbo intollerabilem erroꝛem ꝓ
pe finem ubi queꝛit quid ſi erroꝛ ↄſiſtit in fac
to.ut qꝛ iudex dicat excõico te quia talẽ ſpoli
aſti. manifeſte falſum eſt nunquid tenet ſen
tentia arguit ad utranqʒ partem. æ tandem
dicit ſe credere ꝙ in ſententia excommunicati
onis lata per erroꝛem facti modo pꝛedicto tu
tius uel mitius ſit tenere ꝙ ſnĩia teneat ⁊ fiat
abſolutio ſaltẽ ad cautelã:qꝛ talis cã poſſibiliſ
E lʒ ſit falſa.nec ↄtinet errorẽ æ ſnia excõicati
onis iuſta uel iiuſta ligat. Et nõ diligent vba
gl. qꝛ uidẽtur ſentire.ſecus eſſe i aliis ſẽtetiis
qð g tenui.⁊ optime facit.j.e.cũ Meꝛtoldus
7 dicit Jo. an.in.d. c. ꝑ tuas. ꝙ lʒ illa gl. ſole
at allegari ꝙ ſnia tenet. licet ſit lata ex cauſa
notorie falſa tameu gl.illa hoc aꝑte non dicit
qꝛ nõ dicit ð notoꝛie falſa ſed manifeſte Hec
aũt ſũt diuerſa.ut nõ.i.c.ueſtra de coha.cle.
2 muli.⁊ ex hoc nidᷣtur Jo.an.nõ oĩo appro
baꝛe illud dictũ Aꝛch.do. An.ibi ⁊ hic tenet
ſententiam nullam &t ſi ſit excõicatõis.qꝛ ſen
rentia iniuſta ſuſtinetur ꝓpteꝛ pᷣſũptionẽ iuſti
cie que cadit ſuꝑ dubio.facit.j.eo.cauſã ubi
autẽ iniuſticia eſt notoꝛia hoc ceſſat.ar.i.l.pe
nul. ff. de iniuſti.æ iu æ.l.pars litterarum. ff. ðᷣ
indi.ſccus dicit in cq manifeſte falſa.qꝛ nõ ſuf
ficit manifeſtũ ſi nõ ſumitur pro notoꝛio alle
gat nõta ĩ.d.c.ꝑ tuas.ubi h ſentit Jo. an. ut
dixi.⁊ h̊ dictũ puto vᷣiſſimũ ad qð allego tex.
iuncta gl.i cle.paſtoꝛalis. S. piſana de re.iudi.
M ob. ꝙ iura ĩ excõicatõe faciũt mtéez 8 ex
pᷣſſiõe eꝛꝛoꝛis ĩtollerabił.d.c.ꝑ tuas.⁊.c.uene
rabilibꝰqꝛ dico ꝙ iura illa dicũt cã exẽplificã
di ſuꝑ nllitate.⁊ ea qᷓ dũr cã exẽpli diſpõeʒ ñᷣ
reſtrigũt nt ĩ.c.i.? qð ibi nõ ne.cle łmo.naʒ
eypᷣſſio erroris iduẽ nullitatẽ.qꝛ apꝑʒ ðᷣ noro
ria iiuſticia Idẽ geubi fem ẽ re ipᷣa notoꝛie ĩ
iuſtñ ut ĩ cãu nr̃o ar.i.c.euidẽtia ð accu.ij.q.
i. de mãifcſta ⁊.c.mãiſeſia.et nõ r̃fert qͥd ex eq
pollẽtibus fiat ð teſtibꝰlʒ ex q̃dã Ad q̃rtũ m
brũ qͥd ſi nulla cã ſit expᷣſſa ĩ ſnĩa tñ notõie 9
ſtar ꝙ ex ĩinſta cã ꝓfeꝛt᷑.⁊ puto ꝙ ſnia ſit nul
la. qꝛ pia ſt aliqd iiuſtũ expᷣmi uł ꝙ noroꝛie ⸗3
ſtet illð eẽ iiuſtũ.nt nõ. Inn.i.c.ij.de dila.⁊ ẽ
tex.cũ gl.i cle.paſtoꝛal. .piſana pal.fac qꝛ ſi
cut notoꝛiꝰ öfectꝰ ĩ indice reddit ſũiã nullã lʒ
alꝛ ñ expᷣmat᷑.ar.ĩ.c.ad ꝓbãdũ.j.e.æ notoꝛie
tas re ipᷣa foꝛtificat ſniaʒ.ut n admittat᷑ appel
latio. nt ĩ.c.cũ ſit..ti.ꝓx.ita notoꝛietas ĩiuſti
cie re ipᷣa ſiñ alia expᷣſſiõe dʒ reddẽ ſniã nullã
qꝛ ut pᷣdixi ceſſat hoc caſu ratio pᷣſumptionis

¶ Ze ꝛe indicata.

aue eſt pꝛo iudice:ar. c. euidẽtia de accu. æ no alia: tũc tollitur excuſatio infirmitatis Kr⸗
torietas facti plus opeꝛatur ꝙᷓ; notoꝛietas iuꝛ: nota ꝙ excõicatio põt ferri p pꝛe ſung⸗ 1 q
ad hoc nide glo.nõbilem ĩ cle.i.de uſu.nł.ſal macia. Yateoꝛ tñ ꝙ ſi iſte poſteg nenire To
teʒ equipeꝛãtur de cohabi cle.et muli.ueſtra ⁊ baret ſe tũc ifirmitate detẽtum abſolneret
e.ti. c. fi. nec iura debent fouere notoriã iniuſti omni oneꝛe ſnie: ut in. c. nenerabilibn⸗ 6 6
ciam: nec ide oriantur iniurie: vnð iura naſcũ iuncto. S. pꝛecedenti de ſen. excõ..i. vi ES
tur. . de accuſa. qualit᷑ æ quãdo el.i.=.C. uñ contra boc æ contra rer. aliter oppo. n
ni. l.meminerint:⁊ ſic põt intelligi tex.quẽ ſic nicatio non debet ab homine ferꝛi:nili pꝛ0 6
intellectum ꝛeputo nerum ⁊? nõbilem in. c. cu tumacia: ut i.c. ſacꝛo de ſen. excomuni. n g
ad quorũdam de excel.pꝛela.ubi idem ꝓbaĩ xi. q.iij. epiſcopi: ſed facta non poſſunt p fte⸗
ꝛeſpcctu ſentẽrie excõicationis. Ideʒ eſt ubii tis habeꝛi.l.in bello..facte.ff. de cap. poſſt
iuſticia poſſit colligi peꝛ ꝛelationeʒ ad acta ul li. z. xxxij.q.vV. ſi paulus. Ex qr eigo iſte z
peꝛ acta ad que neceſſario eſt ſententia ꝛefeꝛẽ rat matrimonium:nec poteꝛat amplius babeꝛi
da ut ex libello iuxta ea que ſupꝛa dixi pbaꝛ. pꝛo infecto:ſed tenuit nõ debuit ob hoc excdi
. 2 JNJInn. in locis pꝛeal.æ tene mẽti iſtũ ĩtellectũ cari:cum non poſſit reſpectu futuri tpꝛis dici
Wl’ dnttuate ſese dt g do ddlis ai ſit hasd) nt 5: qꝛ eſt ualde nõbilis/an aũt ibi de nullita cõtumax. So. dicit Inuo.ꝙ non gebnit excõ
te agitur debeat libellus offeni lis ↄteſtari ceꝛ municari: qꝛ ↄxeꝛat ratione pᷣdicta.ſed ſi lite
tuſqʒ oꝛdo iudiciarius obſeꝛuãdus ſit:uide ꝑ pendente cohabitaret eidẽ 2 monitus nõ deſi
dnos de ꝛota decif.pꝛealle. ubi in cffectu poſt ſteꝛet ercõmunicari potuit ur hic i fi. c. Et ſic
multa uidẽtur ↄcludeꝛe ꝙ ſic:ſi nullitas nõ ẽ ſenſit Inno. ꝙ hec excõicatio fuit ex hoc capi
notoria:utputa que ex actis colligitur aliaſ ſe te iniuſta.ſed ego dico eaʒ fuiſſe iuſt. quoni
cus. Ad hoc quod nõ. ꝑ Inno. in. c. auditis illum excõicauit.nõ quia ↄtraxit. ſed ppter cõ
de ꝓcu.⁊ bñ facit ibi tex.⁊ ĩ.c.ij.de offi.iudi. rumaciã in nõ comparẽdo quã iuderx pꝛeſum
2.c.cũ inteꝛ de ↄſue.⁊.c.qm de fili. pbi. cum pſit ĩfirmitate pꝛetenſa nõ obſtante pꝛopteꝛ cõ
Ca us ddun Mesttmr ſ. Se dgeng u. li. uide qð gñaliteꝛ di xi in. c. i.ð libel. obla. co tractum matrimonij ſupeꝛueniẽtem. fuent ei
c ꝛam quo ſit de nullitate ſententie agedũ:uide iſte pꝛius citatus ⁊ pꝛetẽſa ĩfirmitate non com
qð nõ. ꝑ Oy. ĩ ꝛegula qð ſemel placuit ð ꝛeg. parnit. ¶ Oopo. nidetur enim ꝙ non debynit
iuris li.Vj.peꝛ doc.maxime peꝛ do.an.iĩ.c.in amplius inquiri de ſubatratione pꝛime: qꝛ et
litreris de offi. delega.æ ꝑ Mar. optie in. l.ſi ſi inteꝛueniſſet fuit ſublata peꝛ matrimonium
pꝛeſſum in ultia colũ. ff. de appella. ſequẽs cñ alia:ut in.c.ſicut ⁊.c penul.de ſpõ.
En 02 Iſlud.c. poreſt intelligi So. capiendo menteʒ teꝛtie glo. ſubarratio
duobus modis ¶ MDri me duobus modis poteſt ĩtelligi. Dꝛimo
mo ꝙ ſnia hic lata cõtra mulierẽ te illam ſubarraueꝛit.i. fidẽ conſenſus de pꝛeſen
nuit.qꝛ ↄtumaciteꝛ abfuit.⁊ tunc idem in effe ti dedit. ⁊ ſic contraxit cuʒ pꝛima matrimoniũ
etu dicit qdð.c.latoꝛ g e. Ideo ſũma ut ibi.⸗ꝰ peꝛ neꝛba de pꝛeſenti ⁊ eſt nulgare illius loci:
põt itelligi ꝙ h̊ mulieꝛ nõ fuit ↄrumax:⁊ tunc ubi tale matrimonium appellatur ſubarratio.
cõit᷑ ſic ſũat᷑. Sentẽtia lata ↄ abſentẽ ñ ↄtuma Secundo dicit glo. ꝙ ſubarratio fit peꝛ imiſ
cem in cã matrimoniali nõ ualet.cõis diuiſio ſionem anuli inteꝛueniẽte cõſenſu tacite uel ex
Scða ibi ideoqʒ. NHõ pᷣmo iuncta glo prima pꝛeſſe ⁊ ſtabitur huic ſubarrationi quãuis ni
Qual wflnte gn L g ſat c infirmitas excuſat a ↄtumacia ⁊ intellige ðᷣ hil dicatur quãdiu non pꝛobabitur contrariũ
infirmitate gꝛaui. leuis aũt febꝛicula aut netꝰ quia pꝛeſumptio cſt pꝛo matꝛimnnio vargu.c.
quartana neminem a ↄtumacia excuſat:ut ĩ.l. femine ⁊.c.noſtrates.xxx.q.v.nbi quis Pbat
queſitum ff de ꝛe iudi.nõt gl.in.c.placnit.xv wvꝙ non animo contrahendi illud fecit ¶ Mo
iij.di. ¶ Nõ fo ꝙ p exeꝛciriũ actus nõ vᷣiſi Hta ſingulariteꝛ hãc glo/ꝙ peꝛ imiſſionem anu
militeꝛ còpaſſibilis cũ infirmitare tollit᷑ excuſa li ĩ digito mulieꝛis pꝛeſumitur cõtracuʒ matri
tio.⁊ pꝛeſumptio ĩfirmitatis. Si neꝛo dubitat monium peꝛ neꝛba de pꝛeſenti niſi ↄtrariũ ꝓ
de ifirmitate dʒ iudex mitter̃ medicũ ad egꝛo betur: ⁊ dic ꝙ poteꝛit pbari ꝑ ↄiecturas uel
tuʒ. C. ð ꝛe iudi.l.ſemel.li.xij.ʒ goff.?æ hoſt. vYba pcedẽtia.aꝛ.eoꝝ q̃ nõnt ĩ.c.ex liis ð ſoõ.
Idẽ notat Har. in. d.l. queſitũ. ubi ẽt dicit 2.l.ſi ſeꝛuꝰ pluriuʒ ⁊.l.ꝗ filiabꝰ.ff. de łe.i.?.l.
i poſt infirmitateʒ poterit ꝓbaꝛi ꝑ diſpoſitio ſi q̃s in pri ff.de le.iij.uel ꝑ loci conſuemdi
nẽ corporis.ut qꝛ pallidus eſt in facie.fac.l. nẽ. In cõtrariũ ar. c. illud.? ibi nö de
minor.xxv.annis ex aſpectu.ff. de mino.alia ſump.⁊.l. ꝙ ſi noluit.F. qꝛ aſſidua.ff. ᷣ edili.
nõ colligo. qꝛ aut neniũt.. examinãda. aut fu edi.facit in ſili ꝙ notar Har. in.l.nemo ẽ q
erũt examinata S. eo. lator ⁊æ in. c. iuranit de neſciat. ff. ð duobus reis.? uið aliã gl.plenio
ꝓba ¶ DOopo. expediẽdo ſimul primã gl. cũ reʒ huic cõcoꝛdãtẽ in.c.fi.de deſpõ.impube.
fa.uidetur eniʒ ꝙ index iniuſte excõicauit iſtũ ubi de hac materia latius tractatur. Et nide
cum infirmitas excuſat a cõtumacia z ð ꝓcu: etiam glo. in. c. femine prealle. Ex bis ſoluit
que:elam ⁊.d.l.queſitum Solutio oriũ ꝓ formaliter Zrium ſupra formatũ. quia bic al
cederet ſi uera fuiſſer excuſatio.ſed ex actu ſe legabatur precedens matrimonium per con

quẽti. qꝛ nocte ſubleqvẽti Zxit mũmoniũ cuʒ ſenſum de preſenti. ? non ſponſalia de futuro

um
iana ſnie

76 tis
z gblenten d aege
guiln . elon niuſi e ind
fuit ſeceſſe Cetio ⸗ ſo 4

ns in 2

N
ſ ſtell ſenentie.

„ eir go⸗C
zro n elb ⸗
nalecio ubn al Ned
1 4ſeus ſtci nenn .oodiam a
oul nueſt iige nne ſubi
oc.⸗ e⸗ ie.
, s, nlttis ſed
nln in moniels ni kan
nnt aiſg eo ſenenta foa ann
ſvchcotam. C 3 ſecrenda ei
n

rarfaſententig in mee⸗
4,e Angainei. Dict mnen

Iun.bic bſenteni⸗ Noranſtin
norigl in nn laumn on une
cnis volens touenire icferneer er
pimlcnp lnt nns lam. 7
Ouclemr a ud auſ, monn ilom⸗
onciendmn ſur nontr mutieroabl.
i melno fnſitt oluig n i
ud urluncm m alas acn roe
ynor iiti,e in ntu avod eſſet abſure
rceor. neno ſegpenti norit iucſeem
ſreadem pors pio ana emt lana ſenentia
leba ihninſtinger ne cauſa nd audi
gllegar cer inens gei e re. wdi dici⸗
Dreſſum arer nibi cieng lnd t doen
probat gnia di pa betedet reſtini ad pn
nſtantiä ſcens amen ſinoltiſere noo
ij icoharepobando iſin tian iemete,
enimn alegam gibe pobadſiratoe ae
m eſacn t gct bic nndecn ſne
clia parte non nocata poen eriadicen

ri bec naminatio caufe Mei
t. H deiur
dum Innoc il

mam mumnoni ivenenſilnn fui
ſeſuin anst nih fnnigm in
orlt. — cnin gnoncn
nplus imnn e hanmnonepine gi
ſimemmiſer nr ſiblmn er numironin
is i alanut inc ſar ee Penul deh⸗
cminio nmmi tere go ibnmj
Nr hhobus nodls ootſtiligi. Diim
Amn ſuonnt weiti. idi coſenſns enrcn
Aita NGrt dPina anindi
ü
WWe waiGrium dMlaer Ahenn
Seomdo ict go. gichmmmditſei
ſionen anollintanenier Geii itt
rſe t tubimt huit ihxnin iin
Pl dcmt qridiu vonnobin te
cnia rſunpio p⸗ nanimmnio n

ſminet cmſrnes A nige

NOnN Mi connrabendi luife,

nſrglimm di goihfa nſie

6
ii uigim nieis Prinioriinmn

noniun peieh nin,
beun ? diey oltin nnm .
ſeciin n r hhe ee
llend glurio⸗ ul fle
— kijul
ſ (rmünt. tig
zin ſali,

1 r.
gacr in on R

¶ Hop quia ex quo fuit appellatum ꝑ muli
erẽ nõ debuit amplius audiri.quia ſnie acqui
euiſſe uidetur.j.eo.quod ad conſultationem.
So dicit gl.penul.ꝙ ſententia hic fuit nulla.
quia lata abſentem nõ ↄtumaciter: ⁊ ſic nõ
fuit neceſſe appellaꝛe ut ĩ iuribꝰ allegatis ĩ gl.
7 expᷣſſius in.l.de uiꝛo quoqʒ.ff de ꝛe.iudi.l i
.ff. que ſnie ſine appell en A Si vo cõötu
max nõ fuiſſet nõ ꝛeuocaretur lententia. ut in
Zrio ita dicit glo.cuins diciũ ultimũ pꝛocedit
in aliis cãis in quibus ſnĩa tꝛanſit in ꝛem iu
dicatã. ſecus in cã matrimoniali. Ideo dic pꝰ
doc.ꝙ ſi nulla pꝛeceſſit ciratio ad ſniam audit
mlꝛ ꝛe nullitatis ſententie. Itẽ ꝛõne ſubiecte
materie.qꝛ cqᷓ matrimonialis nõ tꝛanſit in ꝛc
indicatam. ¶ Si neꝛo ſententia fuit lata otꝛa
cõtumacem etiam fictum ſententia tenuit nr.i.
ab eo. C. de ſen. ⁊ ut.5ẽ.lite non conteſ.quoni
am. poꝛo. cum ſequenti. æ tunc auditur mu
lier prinilegio cauſe. quia ꝓpter peccatũ non
tranſu ſententia in ꝛc indicatam.uvt in. c. lator
8 e. z. . e. ↄſangninei. Dicit tamen notanreꝛ
Inn. hic ꝙ lz ſententia nõ tranſit in cã matri
moniali in ꝛem indicatam. non tamen audituꝛ
quis nolens conueniꝛe ĩdiffeꝛenter ex quo la
pſum eſt app llandi tempus.ſed tunc demum
audietur cuʒ iuſta cauſa monet iudicem ad ipᷣʒ
andiendum. ſicut bic monit mulieris abſentia
Mã ſi preſens fuiſſet ? aliquid non diceꝛʒ nõ
audireiur ſecundum eum alias eadem rõe au
diretur.iij.iiij.⁊ in ĩfinitũ quod eſſet abſurdũ
C In decꝛc. ueio ſequenti monit iudicem ꝙ;
illa eadem pars pꝛo qua e: at lata ſententia pe
tebat ipᷣaʒ infringi:et ꝙ ſine cauſa nõ audiat᷑:
allegat c ex litteꝛis de in ĩte.reſti. ubi dicit ex
pꝛeſſum placet mihi dictuʒ:ſʒ illud. c. hoc non
pꝛobat quia ibi ps petebat reſtitui ad pꝛimaʒ
inſtantiã. ſecus antem ſi noſuiſſet de nono iſta
tiã icohare pꝛobando ininſtitiam ſentẽrie. tũc
enim allegata aliqua pꝛobabili ratione audiꝛe
tur S. e. latoꝛ. æ dicit hic Innocen. ꝙ ſũmarie
etiã parte non nocata poteꝛir peꝛ iudicem fie
ri hec xxaminatio cauſe. Mã de iure eſt ſecun
dum Innocẽ. ꝙ uteꝛqʒ coningũ contra ſentẽ
tiam matrimonij audiatur Hoſtiẽ. dicit ꝙ ẽt
quilibet de populo audiretur maxime conſan
guineus.j.qui.ma.accu.po. uidetuꝛ quod pla
cet.ſicut enim quilibet de popnlo admittit᷑ ad
impediendũ æ accunſandũ matrimoninm.. de
clandeſt. deſpon. c.fi.? qui.ma.accu. poſ.c. ul

timo. ita quilibʒ dʒ admitti ad ꝛeintegrandum

matrimonium iniuſte ſepatum ⁊ loquitur ð ſe
paratione quo ad ninculũ nam quo ad thoꝝ
ipᷣi duntaxat coniuges ſunt audiendi ut norat
Inno. in. c.i. de adulte.¶¶ Eoncludit tandeʒ
Inn quo ad primũ ꝙ iudex nõ debet eſſe fa

cilis in andiendo aliquẽ contra ſentenriã iſtazʒ

ex quo lapſum eſt decendium. ſed ex iuſta cau
ſa prius arbitrium ſuum infoꝛmabit ? in du
bio norãter dicit gꝑtem audiẽdã . ar.c.cũ ſpãli

Be ꝛe iudicata

ð appellati.quod placer quia agitur ad pecca
tum euitandum ⁊ ꝑs tutioꝛ ẽ in dubio ample
ctenda de ſpon. iuuenis. 2.. de vbo. lignifi.

cle. exiuit nota gl.in.c. uno deſcrutinio in oꝛ.

fa. uide ad iſtam mãm multas limitatões quaſ
poſui ſupra eo.latoꝛ. Oppon. contꝛa fineʒ
c.in eo.ꝙ iſti pꝛecipitur ne pendente cauſa
habeat aeceſſũ ad ſuperinductaʒ cum eniʒ mu
lier ſecunda ſit in poſſeſſione mr̃ionij nõ dᷣbu
it iuẽ ſuo puaꝛi lite pẽdẽte. . ut lite pẽdẽte.c.
laudabilẽ ¶ Soluit gl. fi. ꝙ Zriũ ꝓcedit cum
quis ↄhit nulla lite ſupcr matrimonio pendé

te. ſed ẽt appꝛobante ꝛ⁊c᷑ ut in ea. ¶ Et dic q

duplici reſpectu potuit uſus ſecundi matrimo
nij interdici.¶ Mrimo ſi tenetur opinio qp
ſnia lata cõtra mulicꝛc abſentẽ fuit nulla. Nã
cum adhuc penderet lis cum prima nõ ⁊t buit
lite indeciſa pᷣheꝛe cum fa ut in.c. cum apoſto
lica j. de ſpon nãꝗ peꝛ contꝛactum matꝛimonij
uir quodãmodo ſe alienat de conſangui. z af
finitate.c.nõ debet qð nõ dʒ fieꝛi lite penden
te ¶ Si autem tenemul ꝙ pꝛima ſententia ua
luit dic ꝙ exquo preceſſit citatio per quã fuit
infoꝛmatus ſuper quo debeꝛet conueniri non
debuit aliquid innonari in litis piudiciũ ar.ĩ
cle.ij.ne lite pendente. ⁊ hoc tenuit hic Moſt.
Ex hoc potes nnũ colligeꝛe quod eſt menti te
nẽdum ꝙ lʒ in iſtis cauſis ſlãdum ſit ſentẽtie
donec orium pꝛobetur. ut S. e. latoꝛ. nõ tamẽ
ſtatur in tantum. ut liceat interim cum alia 3
bere ꝛcuocato litigio ſuper naliditate prioris
lententie. ⁊ ſic litigiũ nouiter exoꝛtũ facit pri
mã ſniam uacillare. Ey gl. querunt hic Inn.
7 Joa. and. an ſententia in dubio pꝛeſumatur
lara contra abſentẽ/quia mulier allegabat hic
abſentiam tempoꝛe ſẽtentie remittit ad ſpecu.
de ſentẽ. ꝓla. S. ut ãt. v. æ nota ſecundũ quol
dam ⁊ nil aliud dicit. Aduerte qꝛ hoc dubiuʒ
eſt ſatis pulchrum æ quonidianũ.⸗ aliter ha
bui de facto ⁊ ſuper eo conſului.2 ſi tenemus
fuiſſe appellatum hoc ẽ clariſſimum ꝙ nõ pꝛe
ſumitur pars citata nel ꝙ fuerit pᷣſens. niſi ꝑ
acta ꝓbetur ut in. c. quoniam ⁊? quod ibi nõ.
de ꝓba.⁊ in. c preſẽtia de ꝛenun. ubi de hoc
ES i vVvo nõ fuit appellatum.= ex iſpectõe ac
toꝝ ꝓbari põt ꝑtem non fuiſſe citatã nec pre
ſetem tempore ſnie nõ uz ſnia. Hec enim pro
batio non repitur in actis.ᷣſufficir ar. in. d. c.
quoniam ↄ ⁊ ibi aperte tenet Jo. cal. ſaltem ĩ
facto non multum antiquo.⸗ idem tenet Jo.
an.in addi.ſpe.ĩ.dicto. v.=⸗ nõ. ¶ Si vo nõ
appet niſi ſnia in qua nil dicitur de preſentia
uel abſentia eſt caſus ſatis dubitabilis:ſpe. re
citat in loco palle. narias opiones. æ randem
nidetur ibi tenere ꝙ exquo ſnĩa tranſiuit ĩ rẽ
iudicatã pro ea ẽ preſumẽdũ niſi pꝛobetur cõ
trariñ Inn. vo latiꝰ hũc articulũ examinat in
c.cum.in iure de offi.dele.æ niderur magis ĩ
clinare in ꝑtem. ut nõ preſumatur partem fuiſ

ſe preſentem niſi ſaltẽ hoc in ſnia exprimatur
k

.

ſarza —d, ſſemi late 3 en

Et hac partẽ uidet᷑ teneꝛe Jo. an. in additio
ne pᷣdicta. quinimo ꝛefeꝛt Guil. diſputaſſe ꝙꝙ
etiã ſi iudex dicat ĩ ſentẽtia ꝙ partẽ citauit ꝑ
emptorie:⁊ ꝙ eo nõ ↄpaꝛẽte pꝛonũcianit ⁊c.
pꝛopteꝛ hoc nõ ꝓbatur peꝛẽptorie pꝛoceY ſiſſe
quia iudici nõ eſt cꝛedendũ dicto.c. quoniam
nec tabellioni ſcribenti:maxie cũ ſit atteſtatio
de pꝛeterito. ad hoc facit quod nõ. Innoc. in
dicto. c. quoniam. ? Baꝛ in aũt ſiqs in aliq
documẽto. E.de eden. ſecus dicit ibi Jo. an.
ſi in ſnĩa diceꝛet partẽ fuiſſe pꝛeſentem:quia
tunc credituꝛ notario ꝛeferẽti cũ atteſtatio ſit
de pᷣſenti ¶ Hãc eãdẽ opinionẽ nideiur tene
ꝛe Fꝛe.de ſe. conſilio.clxx. ubi dicit ꝙ ꝑs põt
excipeꝛe contra primum? ſecundum decre. ꝙ;
nõ pceſſit peꝛẽptorium ⁊ onus pꝛobandi con
tꝛariũ incumbit aduerſario. quia hic ñ poteſt
preſumi ꝓ ſententia ex quo nõ cõſtat paꝛtem
fuiſſe pſentẽ imo negat pars.⁊ ſic ſumꝰ extra
nõ.per innocẽ.ĩ.c. innoruit de eo qui fur.or.
di. rece. z. d. c. quoniaʒ. z c.cũ in iure qui di
xit pſumendũ ꝓ ſententia ⁊ proceſſu ꝙdo ſen
tentia fuit lata ↄ preſentẽ. ⁊ nõ fuit appellarũ
que ratio ceſſat quãdo n apparet paꝛtẽ faiſſe
pᷣſentẽ ⁊æ hbec opinio mihi placnit tãquã inri ⁊
equitati cõſentanea. ¶ Mam ſi diceremuſ op
poſitũ daretur facultas iudici cõdẽnãdi iinſte
partẽ abſentẽ ñ cirarã ⁊ idefenſaʒ ⁊ poſt lapſũ
x. dierũ iaʒ haberet pars aliquã defenſiõeʒ cũ
ñ apparentibꝰ actis pſumeret᷑ pro ſen entia
ſecũdũ opinionẽ oriam quod ſonat in abſur
dũ ¶ Wreterea dico ꝙ cũ ſentẽtia negert᷑ la
ta ĩ pſentẽ ſen citatuʒ nõ põt dici ꝙ traſinerit
in rẽ iudicatã cũ ſit nulla.l ij. C. quãdo pro
uo. nõ eſt neceſſe ⁊ in.c i.S Wrererea
trãſitus in rẽ indicatã ſurgit ex iuris auctori
tate fũdata ſuꝑ tacito cõfẽſu partiũ pᷣſumpto
ex eo qͥa fuerũt pᷣſentes ⁊ n reclamauerũt uel
abſentes contumaciter qui habentur ꝓ pᷣſenti
bus.ut.j.eo.ꝙ ad cõſulrationem. ⁊.c.ve rita
tis de dolo ⁊? cõtu.ſʒ h̊ pᷣſumptio omnino ceſ
ſar cũ nõ cõſtat paꝛtẽ fuiſſe pᷣſentẽ uel contu
macẽ.quia imo negatur ⁊ negatio nenit hic
ad detrabendã illã qualitatẽ ſcilʒ pᷣſentie ſuꝑ
qua ius fuudat ? inducit anctoritatẽ rei iudi
cate merito tollitur ipſiꝰ effecrus niſ ali pbe
tur ppſentia iuxta id quod legitur et notarur
maxime ꝑ Mar. in. li.ff quod ui aut clam z
quod dixi.i.c· Itẽ cũ quis.de reſti.ſpo. Iteʒ
c.quoniã cõtra de proba. ad hoc ſolũ emana
nir ut precluderetur iudicibus nia malignan
di.ſi ergo expreſſe noluit cꝛedi iudici ſupeꝛ ac
tis forrius pſumendũ eſt noluiſſe ꝓ eo pᷣſumi
Ad idẽ in ſimili bonus tex in. c.ſacro ĩ pᷣn. ð
ſen. exco. ubi mandat᷑ indici excõicare uolẽti.
ut faciat monitionẽ pᷣſentibuſ teſtibuſ idoneiſ
ꝑ quos poſſit monitio probari ſi opus erit ⁊z
per illũ tex.notanter dixit do.An.. in.d.c.q
niã.i.xx.colũna qð etiã poſt decẽdiũ n pᷣſumi
uꝛ ꝓ excõicatõe quo ad monitionẽ.ſed opoꝛ

¶ De ꝛe iudicata.

Aιü tet ut aliter probetur.
ſentia nel pſentia tẽpoꝛe ſentẽtie dixit ibt
talis eſt ſentẽtia que feni ſolet ppi

— , „
n aüt pfuatur ab

li
eꝛ Rumaci

am ut excõicatio.⁊ pᷣſumit᷑ lata in abſentez: al

legar Fre.in loco pꝛeal ꝗ

Si neꝛo & talls z

feni ſolet in pnteʒ: tunc nò bene firmat pedes
ſed duas dũtaxat opiniones refext. Inno. ?

ſpe.⁊ ſatis ſuccicte:iu ueꝛo dic nit g Er oinʒ

cõcluſio ſit hec ꝙ aut iudex atteſtatur ptes fu
iſſe pꝛeſentes z cꝛeditur dũmodo ſit ſcriptura

tabellionis qui fuit rogatus de ſnia:

ut ſentit

Jo. an. æ bene: ubi õ. ſecus ſi ipemet inder co

ſcꝛipſiſſet: ar.c.quoniã pᷣalle.niſi cauſa
dica:quia tũc ſtatur ueꝛbo iudicis èt ſine
tura m to foꝛtius ſtandũ ẽ ſcripture ſu

git᷑ 2 nõ. maxie peꝛ

eet mo
ſcꝛip
e: ut le

ar. ĩ auteti. niſi bꝛenio

res C. de ſen.excõ.ex peꝛi. reci.: in.l. iubem⸗
nulli. C. de ſacꝛoſan. eccle. dixiĩ c i. de li. ob.
Aut iuder arteſtaĩ ꝑemptoꝛiũ pceſſſſe. ? tüc
nõ cꝛedit᷑ ẽt ſcꝛipture tabelliõis qꝛ eſt de pteij
to. Aut nulla fit de hoc mẽtio in ſentetia:
2 nõ pᷣſumitur pᷣſentia ſen citatio: qꝛ facta nõ
pᷣſumũtur et ius exigit nacationẽ l.i.f. de in
ius no.⁊ de offi.dele.ↄſuluit.facit qð opie m
ſim li nö. Oir. ĩ l. tbeopõpus. ff. de dotepble.
facit. l. quecũqʒ.ff de publi.¶ Quid aũt ſinn
iſtrumẽto ↄtineat᷑ ꝙ talis titulo collattõis uel
donatiõis talẽ de tali re iueſtiuit. An pᷣſumat
inueſtitus in pꝛeſentia iudicis. Jo. an. qui v
feꝛt hanc opinionẽ antiquoꝝ ĩ ti.de cp.⁊ ue.
F. pꝰ. vV. nũc fo mã in. viij. colũ. uidetur ↄ0lu
deꝛe ibi ꝙ ſic:quia ueꝛba cõiteꝛ h̊ ĩpoꝛtai vſr
quia iueſtitura nõ fit niſi de pᷣſenti: iũ qꝛ cqt
Vr fieri ꝑ biretũ uel anulũ:tũ qꝛ boc cõiteꝛ ſi
fieri ſolet:ar. in ꝛegula iſpicimus in obſcuris
li.vj.⁊ hoc facit ad multa.ſed dic aliud eè in
iudicialibꝰ ubi iura mãdãt citatiões fieri 2 ac
ta ↄſcribi dẽo.c.quoniã ⁊.c.ſignificauit 2.c.

albericus de teſti An aũt in ſententia ſuffi

ciat ſola partiũ pꝛeſentia abſqʒ alia citaione
nt mõitiõe. Jo. an. ĩ addi pᷣalle. ꝛcfen. Ouil.
de ſuʒa i ſũma ſua ĩ ti de ſen. tenuiſſe ꝙ ſola
pſenria abſqʒ expᷣſſo ↄſenſu uł diſſenſu ſuffici
quia citatio ſolũ fit ad ꝑris pſentiã habedaʒ.
Et idẽ hic uelle vr̃ Jo. an. ? clarius ⁊ lati i
.c.fi. de elec.li. Vi dicit tñ in addinõe pᷣdẽa q
ad cautelã fecit qnqʒ ſeꝛuari ꝙ iudex monuit
peꝛẽptorie partes plentes ut ſentẽtiã auduẽt
æ ẽ hec bona pꝛactica ad opiones euitandas.
Hꝛãc opi.tenuiſſe ꝛeꝑio. Hal.i aũt. ſi oẽs
ſi ut ſe ab heredi. abſti. ubi diẽ ꝙ reſpcciu ae
tus ꝗᷣ exercet᷑ de pᷣſẽti nõ ẽ neceſſaria alia mno
nitio in pꝛeſenti. allegat.l.de uno quoqʒ ff.de

re. iudi.ſʒ reſpectu actus alio ſpe exe

rirur mõitio ut in tᷣmino ↄpareat ut .
Bar. bac gõez mouit

quomõ ⁊? quãdo iudex

in.l.i.ff. de in ins uocan.⁊ i
tenere ꝙ aut litigaror ẽ pꝛe
2 nõ ẽ neceſſaria citatio reg
redes palam. J. penul. ff. de teſia

rcẽdi reqᷓ
i.l. üi. C.

bi referũt docto.
ſeẽs 2 uult litigare
ulariter ar.l.ſi he
arguendo

irc T
9 obe ilicl 8 aboccin

los pot Gariponn ſei⸗
Eciol hei lbel

zeſentis en ,ee
l, zir Pcſanii i Garaun

lone üntilees A ſcamnoen
2 die e n auol berd hopnſo ſeqn
c.vol toii t norein ndeun.
ſecido , cöpaternitis AMraltuſ be⸗
ofrmarone rcſt? int ni non
ummnm o icmnins /⸗
öeſinteinci ekenl.
moſir m ircinmnmial rer
mnib cbaoib raranmmn ni ſ nege
n ſticgrum, pu is olnges tran
INi la vono. deqin c. ſut s ge tet
(Morn nlino Glols cöfeſſio llus in cnt
ſiuoem etpeitione laa fi lenenia dinone
15 uffcr AAſſian feraciüda; ucitt
Dlione imnnſticie, inder ſan dot pbanion
ſopinſtcatecpig ad boe legn Im.
ce hic . pr. (OPpo diin bienn
Gbet ſeninu fitſeginer mionubhln
lermumnee
epogndtaz nidem. gvia

gin ni latan Gebz ſalracgtiiſno gfn
D a gve Sdie in glia,
4 dmne muſi Ifenütur ge
nnen liz ſait ac inſfij phanie
go. ij pꝛo iellean ne gegi de

lgine an i ſeh 1o⸗ pherſeniig

1C D Nmiin
n en n
onſn de ddi 1l
u uie tſi Vrpotüͤßeche⸗
Noeli aſcihmn htliös li
lo. uutwliftcebor nitontt
ꝛnd Hnim Pſenin ſenchnio Gin
Pbanima iscigt unainiliit
ls o t ceofi ee gilit enſcitin
ſmi no Briltenihz icrir
ſilantig ce nhl ¶ Nli
umi oMinai mis iuo colania

donanots nlicenl einſtui. Ain

iwe ims i rleniu inlei, PPon
Eer binc opinon anniox ini e rui
ſ nic oni n i coui nitnn oin
der igſc ania nebe cleab fonnitfr
cma vchimna vo ir ii eiſende a
Ften duti d⸗ nnſnin eeſ
cdern Rula ſcn d e
1.Rrdoefuit UAnmaſel 1
daid mimn iii daiſed
lcrdi locamnt ſiciſtmn
Abanics belcti crioſenen

6 u ſo nöinin Nn And

almöinde. deni ä hltnin

er — 8=0, r =gare⸗ p—1

ibi legit = nõ
ſionẽ amboꝝ ↄiugũ ſit ſentẽtia irritãda.glo.

S

De ꝛe ſudicats

3

peꝛ locum a ſpeciali ¶ Si auteʒ eſt pſens ? in
nitus.tunc ẽ neceſſaria ciratio ułiuſſuſ iudicit:
qui hʒ nim citationis ſic itelligit᷑ fſʒ eum inſti.
de pena. te.li. . fi. 2.l.ea que.C. quo.æ quan.
iudex.mihi plʒ pꝛecedẽs opinio ut ſufficiat ſo
la pꝛeſentia nelit uel nolit litigare qꝛ iura exi
gür cõir pꝛeſentiã.iij.q.vViij.caueant.⁊.c.oĩa
? de ma.⁊ obe.ĩteꝛ cũ ſi ¶ And etiam libel
lus põt dari pᷣſenti ſʒ nõ fueꝛit ad hoc citatus
nõ tñ ↄpellituꝛ ꝛeſpõdere ſi negociũ exigit de
liberationẽ. ut gixi. in. c.i.poſt ſpe.ð libelli ob
la.ubi nide. ¶ Mico. abb. 3.
HSαια Icé dicit
Onſang ninei. qð decre.
latoꝛ S. e. ti. Sʒ ego ut aliqd ð nono
afferã ſũmo ſic. ¶ Snia dinoꝛcij in cã matri
moniali rire lata ad ſolam ↄiugis confeſſionẽ
aſſerẽtis rium nõ reuocat᷑ ſed inteꝛi ei ſtatuꝛ
donec legitime ð Sorio doceatur cõis diuiſio.
fa ibi reſpondemus.ſ Mota primo ꝙ ↄſan
guinei poſſunt accuſaꝛe marrimoniũ dᷣ cogna
tione ſpũali rẽdẽtes ad ſepaꝛationẽ mr̃imonij
7 dic idẽ in quoliber de populo j.qui ma.ac
cn. poſ.ꝑ roiũ æ maxie in. c. niderur. ¶ Mota
ſecũdo ꝙ cõpaternitas ↄrracta in baptifmo l
ↄfirmatione ĩpedit ⁊ dirimit mr̃imoniũ poſt
Otꝛactum de quo in. c. martinus J-de cogna
tõe ſpũali ⁊ in.c.i.ij.=. fi.e.ti.li.vi. ota
tertio ꝙ ſnia lata in cã matrioniali põt ex ſuꝑ
ueniẽtibꝰ ꝓbatõnibꝰ reir actari eriã ſi negoci
um nõ ſit iregrum. urputa quia ↄinges tranſi
ueꝛũt ad alia nora. de qꝰ in c. ſicut õᷓ de teſti.
Miota ultimo ꝙ ſola cõfeſſio illius in cniꝰ
fauoꝛem et petitionẽ lata fuit ſentẽtia diuoꝛcij
nõ ſufficit ad ſñiam retractãdaʒ.ĩducit tñ pᷣũ
ptionẽ iniuſticie. ut index ſuꝑ boc ꝓbationes
ſuꝑ iniuſticia recipiat. ad hoc allegat Inn. de
cꝛe.hãc õ.c.ꝓxi.¶ Oppo.dicitur hic in tex.

bec ſentẽtia fuit legitime = ꝛationabib: lata.

7 m poſtea in fine admittit ꝓPbationẽ i Sꝛinʒ
quod inducit repugnãtiaʒ quãdam. quia ſi le
gitime fuit lata n debʒ retractari ĩmo ofirma
ri. ut Sð eo. ea que So. dic ut in glo. i. 7. ij. ꝙ
h vVba legitime ⸗7 ꝛatiõabiliteꝛ refeꝛũtur ad oꝛ
dinẽ iudiciarinʒ. nõ aũt ad iuſticiã ꝓbarionũ.
7 nota glo.ij.pꝛo ĩtellectu quẽ dedi ad dẽʒ. c.
ea que.· ¶Ael dic extra glo. ꝙ bec ſentẽtia fuit
legitime lata.i.ſecũduʒ q; leges ⁊ canones diſ
ponũt:quia in oꝛe duoꝝ uł'triũ æc̃. ij. q. iiij.in
pꝛin.⁊.c.licet de teſti.⁊ teſteſ pᷣſumunt uex di
xiſſe donec fueꝛit ↄtrariuʒ oſtẽſum:z iõ ireꝛim
huic ſententie ſtandũ eſt, facit. c. accepimꝰ ð
fide inſtru. ¶ Sed queꝛo nũquid illi idem te
ſtes qui depoſueꝛũt in cauſa pꝛioꝛi ſint idonei
ad deponẽduʒ nũc Sꝛiuʒ. So.glo.fi.in pꝛima
bte dicit ꝙ nõ:quia ſunt peꝛiuri cũ iuraueꝛint
diceꝛe pꝛĩo ueꝛitatẽ ſi nũc phibeꝛet Zꝛiuʒ 2 re
mittit ad norata in.c.ſicut de teſtibꝰ. 2 dic nt
ltima gl. queꝛit an ad ↄfeſ

dicit ꝙ nõ ſicut.n. nõ ſufficit ↄfeſſio ad ſepa
randũ matrimoniũ.ut in. c. ſuꝑ eoallegato i
gl. ita nec ad ꝛetractandũ ſniam dic glo. pꝛoce
dere quando lara fuit ſnia occaſione ipedimti
nõ depèdẽtis a uolũtate ptium ut in caſn nꝛo
nã ꝓbatio legitima ẽ eoꝝ ↄfeſſioni pᷣferenda
maxiĩe in facto pꝛopꝛio.xiiij q.ij.iĩ prin. Secꝰ
nbi ſnia depẽdet ex eoꝝ facio. urputa quia ꝓ
nunciatũ fuit eos matrimonium nõ Otraxiſſe.
Poſſunt eni nũc diceꝛe ↄrium nullo ſubſiſtẽ
te impedimẽto ⁊ eccleſia illis credet. cum poſ
ſint de nouo oᷣhere:æ eoꝝ ↄfeſſio nõ uertitur
in alteꝛius pindiciũ ſecus ſi tẽdeꝛet in pꝛeiudi
cium alteꝛius mẽimonij. Ad hoc qð le. = nõ.
in. c. ij. de cla. deſpõ ¶q Ey gl. oppo. otꝛa cx.
i eo qð admittit ꝓpbationẽ otra ſniam iõ lara
Cum enim teſt s prioꝛcs depoſuerint ſuper
cõpaternitate contracta ꝓbatio in contrariuʒ
eſt meꝛe negatiua ſ ꝙ Opaternitatẽ nõ ↄtꝛaxe
rũt qᷓ cñ nõ ſit deteꝛminata uideĩ ipꝛobabilis
5 de elec. bone¶ So. dicit Moſti. ꝙ poreꝛit
idiꝛecie ꝓbari ↄriũ. Si. n pmi dixe ũr mu
lier lenauit filiũ petri.nũc ꝓbari poteru ꝙ ilie
nõ erat filius petri.ſʒ alteriꝰ. ar. J. qui filij ſir
legitimi tranſmiſſe. .l.filiũ.ff. de ſta. homi. ul
teſtes pꝛimi depoſuerũt diẽ ⁊ locũ iſii ãr ꝓba
bãt ꝙ illa eadẽ die iacuit mulieꝛ infirma nec
domũ exiuit uel eã fuiſſe ĩ aliquo loco remoio
z de teſti. ex tenoꝛe. Ael dic ꝙ porerit ꝓbari
pᷣmos teſtes fuiſſe coꝛꝛuptos iux nõta in. d.c.
ſicut ¶ Queꝛo quid ſi mulieꝛ iſta egit 2 ſuccu
buit nũquid poteꝛit cũ alio ↄheꝛe. Hoſt. dicit
ꝙ ſue ↄſciĩe ẽ ꝛelinquẽdũ æ bn loquit ꝑ.c.mu
lieri de iureiuran.nõ.n. dʒ ſibi nocere ↄfeſſio
cũ nõ fuerit i iudicio admiſſa. ſed õ eam lara
fuit ſnia. ut ibi. Oueꝛo ſi iſta mł⸗ ſuccubuerit
an pot᷑it alius poſt ſniam laram denũtiare im
pedimẽétũ ⁊ pereꝛe ut recipiãtur ꝓbatões ſuꝑ iĩ
pedimẽto.nideĩ prio ꝙ nõ.qꝛ actio populaꝛiſ
oↄſumitur uno agente. l. iij. ff. de actio po. nõ.
gl. in. c. cũ dilecti de elec ¶ Cötrariũ derermi
nat hic Goff. ? Ho. z cõir ſequũtur doc di
cẽtes ꝙ debeat admitti denũcians uoles fidẽ
facere de enoꝛe quo ꝓbato dʒ ꝛctractari ſen

tentiaquia nõ tranſit in ꝛc iudicatã.· nullũ.n. Wſi Sen

ninculum ſeu ↄſuetudo uel ſnia poreſt peccato
ꝛem in ſuo peccato defendeꝛe. nel nutrire. ſʒ iu
hoc dictũ ĩtelligas ꝓut dixi. S. e. latoꝛ 7. C. cõ
ſãguinei nõ.n.dʒ admitii ĩdiſtincte.ſed debet
allegari ſeu ſubeſſe aliqua ſimilitudo ĩ Srium
q̃re.ſ.prima ſnia fuit iniuſta.¶ Sed dices
tu quare nõ ẽ idẽ in aliis ſẽtẽtiis cũ obtinẽs ĩ
iuſtã ſniaʒ. peccet ſciẽter rẽ nictã detinẽdo nec
excuſat peccatũ ipᷣius omiſſio appellatiõis al
terius ꝑris ut nõnteꝛ dicit nn.i.c.qꝛ pleriq;
de imuni. ecc. ¶ So. Sriũ uidetur urgeꝛe.ſed
põt iudicio meo dici ꝙ ĩ alijs cauſis pꝛiuanis
ſnia iniuſta eſt dũtaxat oↄrra ius litigetoꝛuʒ 2
ut eſſet litium finis nolueꝛũt iura ꝙ p mſituʒ
in reʒ iudicataʒ refricaretur ĩ dubiũ æ iuſtuia
K »*

A G

22)

=ſet r c ν ardermnen,

N- ſv a m Pij alirtutd Efent „=

— — —,— — —
V'ſma a i Tet ẽ

c «4ͤ

. 2

¶ De ꝛe indicata.

ſentétie. Ad boc quod nõᷣ glo. in. c. paſtoral
F. quia neꝛo de offi. dele. z2 in. I. qui excep. ff.
de ↄdi indebiti. Sʒ in cau noſt:o ſnia nedũ ẽ
cõtra ius litigatoꝝ: ſed eriã cõtꝛa bonũ publi
cuʒ ſeu iuſtitiã publicã: ne ſcilicʒ matrimoniũ
leginime ↄiũctum ſeparetur. Item i cauſis P
uatis põt quis iudicatis cõſentir̃ ⁊ appellatio
né omirteꝛe. j. eo. quod ad ↄſultationẽ: ſec in
iſtis publicis cũ peccaiũ ex iiuſta ſnia Ppueniel

ſit iꝛemiſſibile ꝑ partẽ. ¶ An aut i alſſs cãis
poſſit cõtra iiuſtã ſniam ꝛemedio denũtiatõis
euãgelice pꝛocedi.uide quod dixi i. c.nouit s
de iudi. in qd additõe. aꝛ. tenuit ꝙ ñ i ex
trauagãti ad ꝛeprimedã in ue:bo denũtiatiõeʒ
Hoſt. ſentit oppo.in.d. c.nouit. dic ut ibi di
xi. ¶ Queꝛo qd de ſentétijs cenſure an tran
ſeant in ꝛem iudicatam: ut eſt excõicatio ſuſpẽ
lio ⁊ ĩteꝛdiciũ.j. de.v.ſig. querẽn ui ſic ꝑ lap
ſuʒ. x. dieꝝ nõ poſſit peti abſolutio uł dici de ĩ
iuſtitia ul ſi ſemel fuit qs pꝛonũtiatꝰ nõ ligatꝰ
poſſit poſt decendiuʒ ꝓbari ligatus uel quid
ſimile. Midet᷑ pᷣmo ꝙ trã ſeat in ꝛem iudicatã
quia ſecũ trahit execuiionẽ nec ſuſ pẽdunt᷑ peꝛ
appellationẽ: ut in. c. paſtoꝛalis de appel. 2. c·
is cni de len. excõi. li vi. In Sriũ faciũt.c. cũ
Otingat de offi. dele. ⁊. c.fi.de penis ⁊ c.ſacꝛo
de ſen. excõi. ubi pʒ ꝙ qñʒ auditiur quis petel
abſolutionẽ ? uolens pꝛobare ſententiaʒ eſſe
iniuſtaʒ. Itẽ eadem ꝛatio uidetur in iſtis que
eſt in ſentẽtia lata in cauſa matrimoniali.ſ.pe
riculũ animaꝝ nam ꝓnũtia“ indicis ꝙ qs ex
cõicatus nõ ſit nõ mutat neritatẽ ſi ueꝛe excõi
catus ſit. Irẽ uincula iſtaꝝ ſentẽtiarũ non
ſoluũrur peꝛ moꝝneʒ. Mã poſt moꝛtem ꝛeaner
quis excõicatus:ut in. c.a nobis de ſen. exco.
2æ ramè marrimomũ moꝛte diſſoluitur ĩ aut. ð
nup. F. deincepſ. So. dicit Hoſt. ꝙ talis ſnia
quo ad priuatã utilitatẽ trãſit in ꝛeʒ iudicatã
ſed quo ad publicã tangenteʒ animaꝝ ꝑiculũ
nõ ar de excep pia li vi. licet eim in iſtif non
appareat ius expſſuʒ: ſubeſt iñ ꝛ2is identitas.
et ꝑ cõſequens idẽ debet eſſe ius de conſtuu.
cranſlato.¶UMide tu ad materiam qð nõ. in
.c. ad reprimé. de offi. oꝛdi. in glo.in vbo nõ
ſuſpẽdatur que eſt notabilis dicẽs ꝙ ꝑ lapſũ
decẽdij non trãſit excõicatio in ꝛem iudicataʒ
quo minꝰ poſſit excõicamus ꝑ ſimplicẽ queꝛelã
de iniuſta excõicatione cõqueri: ſed nõ audit
ꝑ uiã appellationiſ.⁊ ſic non poteꝛit iſtaʒ cam
defene ad eũ qui ſine appellatiõe adiri nõ po
terat: utpura ad aꝛchie. ſi excõicatus eſt ſubiec
Ins epo. ð offi oꝛdi paſtoꝛalis quod limita ni
ſi ex nouo gꝛauamine: puta quia petit abſolu
tionem poſt decẽdium ⁊ excõicatoꝛ iniuſte ab
ſolutionẽ denegat tũc.n. porerat ex nouo gꝛa
namine appellari ad archiepiſcopũ: ur nõ.i. d
.c. ad reprimendã. ¶ JNiẽ nide ꝑ Jo. an. i. c.
nenerabilibꝰ de ſen cxcõ.li.vi.ubi diẽ ꝙ ſiqs
fuerit excõicatꝰ ꝓ ↄtumacia ? nõ appellat 7.
decẽdiũ.nõ audit poſtmodũ uolẽs ꝓbare iin

ſticiam ad effectũ euitãdi expenſas ſen pen
coniumacie uel id ꝓpteꝛ quod fuit crtdien⸗
nidet᷑ eiʒ in facio priuato ratione cnius X. 8
tentia lata acquieniſſe ſnie: ar. .e. quod ad 5
ſultationẽ. facit quod nõ. Inn. in. c. pteꝛeg
appel. ⁊ hoc ẽ qð uoluit ð Mo. ĩ eo qo di
bas ſentẽtias trãſire in reʒ iudicatam quo 13
utilitatem pꝛiuatã: ſed nõ quo ad publicam
ceꝛnẽtem animaꝝ piculũ. Et dic ꝙ traſu i
iudicatam quo ad factum pꝛiuatuʒ inteꝛcluſu
quando excõicatio fuit pure lata: 2 cum lau
cognitione.ſecus ſi fuit lata ſub conditione ſi
ne cauſe cognitione. utputa ſicut fieꝛi aſſoler
mãdauit iudex ticio ut ſolueꝛet ſempꝛonio de
biiũ uel ↄpaꝛeꝛet coꝛam eo.⁊ ſi neutũ faceꝛet
eũ excõicabat. hoc ſentit do. An hic ego alle
go ad hoc gl. ſingularẽ in. c. ex pte de v.ſig
facit qð notar Mar. in. I. nõ fatetur ff. de 16
feſſ. ¶Mꝛereꝛea dic. ꝙ iſte ſnie traſeunt ĩ rẽ
iudicaſã poſt lapſum. x. dieꝝ quo ad pſumpii
onẽ iuſticie dictũ ẽ notabile Inno in. c. vone
qc elec ubi dicit ꝙ licet ſnia excõicanõis non
trãſeat in rẽ iudicatã. t poſt lapſum. x dieꝛũ
ſempe: pꝛo ea pᷣſumitur. Ande onus pꝛobati
onis ꝙ ſit iniuſta icumbit excõicato. allegat

—
(Qv

dictũ.c.ſacꝛo ⁊.d.c:ad re

pꝛimẽdaʒ. Di auteʒ

fuir appellatũ. licet excõicauo oĩno teneat de
inſticia iñ excõicationis nõ pᷣſumit᷑.? eiʒ ill in
cũbit ꝓbatio cui incũbebat ante appellande;

2 ſic hẽbit excõicatoꝛ ꝓba

re iuſticiã facit.ci.

de ſen. excõ.li.vi.æ quod nõ. in c.in pniia de
renũ. q eſt mẽi tenẽduʒ. Qimita pꝛimã pien
diſtinctiõis ſ. ꝙ ꝓ ſnia excõis pᷣſumitur ſin

fuit appellatũ miſi quo ad

monitionẽ. illa eniz

debet pꝛobari peꝛ. c. ſacro.de ſen. excò dins
c. ꝓyi. ⁊? hoc ideo quia talis ſnia ſolet conteꝛ
feni in abſentem. unde nõ pſumitur citatio ul
monitio niſi pꝛobetur. ceſſat eiʒ ratio pſumen
di pꝛo ea ſi pars ignoꝛaueꝛit. ſecus puto ſi in
dex excõicauit aliquẽ pᷣſentem er nõ appellatez
I decendiũ quia ratione pſentie ? tacuurnita
tis omnia pſumuntuꝛ rite ⁊ recte geſta. Ad h
qð notat Inn. in. c inotuit de eo qui fur.or.
re. facit qð ponit Fre.ↄſi. clxxv.ſic limiio qo
dixi S c. ex tenoꝛe.¶ Vltimo queꝛo an ſenl
tia coꝛporis afflictiua tranſeat in re iudicatd
dic ꝙ ſic.ſi m̃ apparẽt pꝛobatiões nouitei ie

pene poteſt ſubueniri cõ

ciali. ⁊ peꝛ pꝛincipẽ dũtaxat. tex. e
PBartho in. l. diui.fratres. .

bilis. ⁊ ibi ꝑ

dẽnato ex gratia ſpe
ſt nolde nõ
ff. de

penis Et pari rariõe idem poteſt dici in pena

honoꝛis priuatina ue

1alia lata ſupe: crimine.

Er uide tex. in ſententia continete pena pe

ctmiariam in. l. iij. L. e re in
nõ retractat᷑ ſentẽtia pꝛeiexin

noniteꝛ repeꝛtorum: ut in
impeꝛatores ff. de ꝛe iudi

de tranſac. Er bec ſuff cia

tationes ad materiam hu
eo. latoꝛ ? tenoꝛ.

di. Sed in cinili
inſtrumerorum
c. ſubona. . e. -l
2.l. lub pꝛerexiu. .
nt. Uide alias limi
ius. c. quas poſoit.

ete

gunter a in

GSοCebi
tum 6 Go 5 4 oruih.

Deino 4
un ſef

ſb nne

nocĩſou pbenrilucho inn ſyduen

ſischplei onbmn ? o hybelet. ,at

n ͦg c rin nnue öben? ſie

gobttirsiſ ine nene caleſa cnpie
nurßdien aua eulibber baber vecen
Aerbunones vdidians ſe t iſe ungen
Uiedrap innn eeia ehicetotit
riooesbabcdit Gecus ic n tde en
ſuris neliͦvoce daberet gr tune non hede
nicivns voeen uſpenw iuris ilo; pdn
Et idez cic rerau criuc babet ex ed
indine daplci porcone Möenin er tui
plicatione debeuet Cppicivoce i 2 lie d
iteligi gl auaten ippgnn Pni ſolnde
opontet ad han fat vori Oulicnio aro
turmnt inen ivra anop gibethabet
bmninetrrnimti notiscande nidare
inbuit ci in cinerſis gonis onurrin
ben Inibverein eade gſorn cornerenn
Nn apparet grio qnnre nags cebeuen
neſchſrbunio quoticiang miane ns
terl?. haben enelelil
ſi t go möe uninſcg ar o
generalit C. de ſideinſt E ob a

ſlluſſe ße. Jo and i cceſi foreine

Gnori? iar alaof

i
W babere noci in.ceſrib
nin ianas. ſie qlllber anoniene
er ietbeſanrar Clichm cn
us ad theſe ir
nrorii,e eres
inrnſinn wn w
Pbeſaurarie

uncataint 6o Anben
9 Nagngininc artt
a a Duinlröfunnt
Duendcggiſeſfe nin

n a linim p eren tf

one uſicr ciie onbie Rong

eche didai Plea ſinenöͤttin
niſear in ſenndlai. üboſtbprge
ſanyer poer pomimn Mycroneſt
ons g ſt nuſt ndi iſn in
diaic ro td cd tpinicg gj
ſu: appxlari. Meer ennno ono tme
inſan memomnons ni nii rajii
cibit pbaſio mi uibehit omeappeſni
rſcbibt oaw: pbire iſdi tl
El cud l. vo) höN 1t
ſmni go cſ nei nitn Lini⸗ pini onm
Anends Plin etds bſonimk nd
Gn WMelrid d AmcNGoe Naane
deder õ
P. 1e id ciatit ſieſdait
femin ſanmn mie oonm in

Tanto iſſpeden aſachunf⸗

lo aa haſs Gondeit ſlnſt

ercnoi ui nibi Eemmnaſi
ccnd ania tmiont MW
maſſonmmfi d
n Innn eiolid
1c hon öhont ege
Ulerocen

Aus ter eor
ſaet fummin ,
4 eſn pirhthnl

na Pſona DBeinag warg 57 manſo⸗ „△

e ꝛc tudicata

Bm olim. Taſus Si papa

ↄtra ꝓnũciatio
ſuã ↄfen bñficium boc tacito ſub
repticia dicitur collatio ? nõ tʒ. pꝛia paꝛs nar
rat factũ .fa diffinit ibi nos igit᷑. x textu

notablia modice utiliratis colligi poſſũt cum

ſ

5

ea que poſſent ad coꝛticẽ elici neniũt.j.plene
examinãda iõ omitto ¶ Et pꝛio ꝓ declaratio
ne oppo ⁊ nidetur ꝙ iſti pꝛepoſito non pote
rat compereꝛe ius dandi duas uoces: ſed nnã
dũtaxat.ar.in.c.qꝛ ꝓpter. de electõe ⁊.c.ſcꝛip
tum e. ti. So. gl. pꝛima dupliciteꝛ. Drimo ꝙ
de iuꝛe cõi pꝛocedit contrariũ. ſed foe iſie pᷣ
poſitus ex ↄſuetudine uendicabat ſibi nnã no
cẽ rarione dignitatis pꝛepoſimnre. æ aliã ꝛarõe
canonie quia eꝛat etiam canonicus. Glo. m ĩ
hac ſolutione non pſiſtit. Ratio patet in ea ⁊z
tranſit ad ſecundam ſolutionẽ que ſatis faciliſ
eſt Inn uidetur nellc ꝙ erquo quis plurium
pſonarum nices gerit. ut ppoſiti ? caõici piu
res noces habeat. allegat ð elec.cũ inter ii fa
cit.c.penul. . poꝛꝛ0 e.ti.li.Vi. Jo. and dicit
ꝙ ſi duo iura concurrũt in eadẽ pſona qnoꝝ
quodlibet ꝓducit ius nocis dande dʒ ralis ꝑ
ſona habeꝛe duas noces. qꝛ cenſetur imꝛe div
ſoꝛũ ar. in. c.ex litteris de proba. ⁊.l.ſi cõſul.
ff de adop cum ſimilibus. Et idẽ dicit ĩ diſtri
bmionibns quotidianis quando rõe cuiuſqʒ
inrinm dẽentur ipſe diſtributiones ut quẽad
modũ ſiquis haberet illa duo iura in diuerſis
eccliis duplicẽ poꝛtiõem æ nocẽ habeꝛet. facit
quod nõ gl.in.c.qꝛ in tantũ de pᷣben.⁊ ſicut
duo habẽtes ipſa iura in eadẽ eccleſia duplica
ꝛentur pᷣdicta. quia quilibet habeꝛet nocem ?
diſtributiones quotidianas ſic ⁊ iſte fungens
nice duoꝝ ſ in una eccleſia duplicẽ nocẽ æ di
ſtribntões habebit. Secus dic qn rõe alreriuſ
inris nullã nocẽ habeꝛet.qꝛ tunc non habebit
niſi unã nocem ꝛeſpeci iuris illaʒ pducẽtis
Er ideʒ dic ſi reſpectu cuiuſqʒ habẽt ex cõſue
rudine duplicẽ poꝛcionẽ. Mõ enim ex tali du
plicatione debcꝛet duplici noce uti.⁊ ſic debet
irelligi gl quatenꝰ ipugnat pᷣmã ſolurõeʒ. qa
opoꝛtet ad h̊. ut fiat uocũ duplicatio quod cõ
curꝛant dineꝛſa iura quoꝝ qꝙlibet habet diſtru

pntinue facultatẽ uocis dande tribuere et ſicut

tribnũt dũ in diuerſis ꝑpſonis concurrũt ita ðᷣ
bent tribnere in eadẽ pſona cõcurrentia. ita
eni apparet ratio quare magis debearur vox
nel diſributio quotidiana ratione uniꝰ ꝙ al
teriꝰ. babeat ergo ratõe ntrinſqʒ. ar. opt.iĩ ſi.
in l generalit᷑ C. de fideinſſ Et ꝑ h̊ dicit cõ
ſuluiſſe ſpe. Jo. and.i eccleſia floꝛctina in qᷓ
theſauraria erat noua dignitaſ ĩ eccleſia ex
ſpali diſpoſitõe theſaurariꝰ licet alias n cano
nicus debebat habeꝛe uocẽ in.c.⁊ diſtributio
nes quotidianas. ſicnt quiliber canonicus de
mũ nacante theſauraria. onidam canonicꝰ fu
it aſſũptus ad theſaurariã: 2 ex cõſuetndie uel
diſpoſitione poſſidebat ſimul theſanrariam et

canonicatũ.· queꝛcbatur.¶ An debeꝛet babẽ
uoceʒ in capitulo ⁊z diſtributionẽ duplicẽ. Cõ
ſuluit ꝙ licʒ equiſſimũ eẽt ꝙ nullus ĩ uno coꝛ
poꝛe uel collegio duas noces nel duo ſuffra
gia habẽt ſuo iure ideſt iuris ſui unici capitis
uocis naturalis uł oꝛis.tn nbi ↄſuetudo eccle
ſie nõ appaꝛet cni ſtareiur ĩ boc.exquo utriqʒ
illoꝛum iurium debetuꝛ: uox. zæ diſtribnrio bns
licite iſta duo iura:duplicem uocem ⁊z dupliceſ
diſtributiones habebit. ⁊ ſic dicit ſe ĩteligẽ di
ctũ. Inn. cũ nõ ſit iuri ↄrium unum diuerſo
iuꝛe dinerſis uti ſuffragiis. ? maxime realibus
ideſt que ſequuntur ? dẽntuz ex illa ꝛe. ð deci.
paſtoꝛalis ⁊ cle paſtoꝛalis de cenſi.cum ſimili
bus ubi ueꝛo ex dignitate peꝛſonatu uł officio
P ſe ſine canõia nõ haberet nocem. tunc talis
babẽs illud officium dignitatem uel ꝑſonatuʒ
cum cãonia unicam uocem babebit. quia nni
cum ins habet cui ſit nox Gebia. Cſedt
cit eẽ ĩ cccła bononiẽſi ubi aꝛchidia ⁊ archipᷣ.
nõ canonicus nõ bʒ nocem in capitulo. ergo
exiſtens archidi. æ canonicus unicã nocem ha
bebit licet quandoqʒ duplicem habet de cõſu
etudine poꝛtionem ex tali n. redditunm dupli
catione noce duplici nõ uteretur. nt. S dictum
eſt do. An ſequituꝛ hanc opinionem Jo. an.
ꝛeſpectu nocum qꝛ ille dantur ad ↄſequentiaʒ
d gnitatis ſed non placet ſibi quo ad diſtribu
tiones in qᷓtuʒ ſũt ve diſtribntiones.quia dã
tur ratione ſeruitij ꝑſonalis ĩtereſſendi ĩ diui
nis. ipſe antem in diuinis nõ poteſt intereſſe.
ut plures cum non ſit niſi unus ⁊ fuit ꝓ uno
Iʒz habeat plures dignitates. nam ſi duo beꝛẽt
illas dignirates ? alius ĩtereſſet reliquo nõ in
teꝛeſſẽti nibil daꝛetur:nec obſiat ſᷣm cũ d.l ge
neraliter quia ibi ille qui ſucceſſit cõꝛeo n ma
gis grauatur qꝙᷓ; primus iõ tẽtur ex perſona
ſua ⁊ ex ꝑſona cõrei.exquo nõ appaꝛet quaꝛe
magis debear teneri una obligatõe qᷓ;' alia. ſzʒ

in cãn noſtro pudicaretur eccleſie ſi ultra im

penſom ſeruiciũ granareiur ¶ Mro bac opi
nione do. An. que prima frõte nidet᷑ ſaris bo
na facit c nnicũ de cle. nõ reſi.li.Vi.? qð po
nit Fie ↄſilio cxv. al. cxviij. ubi diẽ qð ſiqᷣs
bʒ in eadẽ eccłia ex diſpẽſatione canonicatum
7 capellaniam ꝙ illa hora qua celebrat ut ca
pellanns priuatur diſtriburionibus quas de
bet habere:ut canonicus. ar.c. cum m de pᷣ
ben quod eſt norandum Mar. tamen æ do.
Car in termis Jo. an. ↄſuluerũt ſedᷣm opini
onem ſuam. ut ↄcurrẽtibus illis dnobꝰiuribꝰ
i eadẽ pſona debeꝛet nti duplici uoce. ⁊z reci
pere duplicem poꝛõem ꝓ quo optime facit.i.
ticia. F. qui marco.ff. de anu.le. nbi legato ge
nerali peꝛ ſpeciale eidem facto nõ deꝛogat᷑ qᷓ;
do fit ſimpliciter nõ ob eandẽ cãm. Ange ſi
legantur uni libeꝛto centum in ſpecie.⁊ poſtea
per eundem teſtatoꝛem legatur quid annuum
omnib libertis habebit ille ãnnũ legatũ ⁊ cẽ
tum ſpecialiter legata Ad idẽ quod nõ. Cy.
k 5

(Q A11 hion D vat; rrYSA .

¶ Be ꝛe iudicata?

? pe.in.l.cũ queſtio.C.de lega.⁊ Mar.in.l.
ſi ſeruus cõis.ff.de ſtip.ſeꝛuo.vbi dicũt ꝙ ſi
quis legat fratribus pꝛedicatoribus cuiliber
unã capã ⁊ prioꝛi bibliã:prioꝛ debet hẽe capã
ianqꝙᷓ; frate: ⁊ bibliã tanqᷓ prioꝛ:ſecus tamen
ibi dicũt ſi clanſula generalis fuiſſet ſecuta:
ut ſi dixiſſet lego priori unam bibliam ⁊ cuili
bet fratrum nnam capam.qꝛ tunc uidetur ex
cepiſſe. prioꝛeʒ a numeꝛo fratrũ ⁊ clauſula ge
neralis non ẽ ꝛefeꝛenda ad eũ cui ẽ ſpecialiteꝛ
ꝓuiſum.nt.l.doli clam.ff. de neꝛ.obli.⁊.l.ſan
ctio legũ de penis. Ita ur dicẽdũ in ꝓpoſito
ꝙ cũ in eadẽ ꝑſona cõcurrãt due diſpões di
ueꝛſe quelibet debet ſuũ effectũ conſequi:ſicui
ſi in diueꝛſis peꝛſonis concurrẽnt. Attamẽ ꝓ
aliquali ↄcõdia maxime cũ dicro Fꝛe.ego ſic
diſtingueꝛẽ ꝙ quãdoqʒ is in cuius peꝛſona 9
currunt talia iura deſeruit ꝛeſpectu unius.et
h ↄſtat ⁊ nõ debʒ hr̃e diſtributões ꝛeſpectu al
terius iuris.Exemplum in canonico habente
capellaniã in eccleſia qui celebꝛat tanquam ca
pellanus.nam tũc non põt dici ꝙ ĩteꝛſit:nt ca
nonicus:quia ac tus ille pꝛo tũc celebꝛãdi ſibi
ut ſolo capellano cõpetit.ar.c.cũ ĩteꝛ.S. d ele.
iũcta glo.⁊ eoꝝ que notant᷑ in.c.ut ciꝛca.e.ti
.li.vVi.⁊ in.c.poſtulaſti.de ↄceſ.pᷣben.quando
qʒ nõ põt apparere ꝛatiõe cuius iuris ſit.⁊ tẽᷣ
cũ nõ appareat ꝛatio quare debeat babes ma
gis reſpectu unius ꝙᷓ; alteriꝰ ⁊æ eccleſia ſeu eiꝰ
decoꝛ refulget ꝛeſpeciu ntriuſqʒ iuriſ.cñ ſit di
ceꝛe in eccleſia eſſe pꝛepoſitũ z canonicũ nns
ſi nis numerare canonicos ẽ ibi ꝛeꝑire nume
rũ debitũ ſi nis habeẽ pꝛepoſiiuʒ idẽ eꝛgo dʒ
babeꝛe diſtributiones ꝛeſpeciu utrinſqʒ inris:
ar. bonũ ĩ. d.l.gñaliteꝛ.⁊ in.d. S. qui marco.
facit ẽt:quia diſtributões dãt᷑ ꝛeſpectiu ſiteꝛeſſe
diuinoꝝ nõ pꝛeciſe ꝛeſpectu cantus uł alterius
obſequij:ut in.c.nno de cle.non ꝛeſci.li.vi.et

„ ar

nerũ ẽ dicẽ iſtũ inteꝛfuiſſe diuinis.ut caõnicũ
? pᷣpoſitũ.d.l.ſi oſul. Et ꝑ h̊ tollit᷑ motiunm
do. An.¶ Itẽ poſſet tolli aliðᷣ foꝛte morinũ
de.l.alimenta. F. baſilice. ff. de ali.⁊ ci leg. nbi
legatũ alimetoꝝ n ur̃ iterabile.vñ unũ ꝑ alisð
tollitk. S ainibuns fiũt pꝛo alimentis
canonicoꝝ.eꝛgo non debẽt duplicate in eadẽ
pſona ↄcurreꝛe ¶ So. diſtriburio particula
ris nõ ſufficit pꝛo alimẽtis. ſed dat᷑ pꝛo parte
alimẽtoꝝ. Itẽ quãto quis eſt in eccfia clarioꝛ
antiquioꝛ æ dignioꝛ tãto in his que dant᷑ pꝛo
alimẽtis pꝛebonorari dʒ.ur nõ. Innocẽ.i.c:
cuʒ omnes de ↄſti. facit.c.nõ cogãtur.xli. di.
cũ eꝛgo iſte habeat duas qualitates pꝛeeminẽ
tes merito ẽt pꝛe alijs in diſtribntiõibꝰ hono
rari debet.ar.opti.i.c.de multa in fi.de pᷣbẽ.
¶ Et pꝛedicta in dubio ꝓceder̃ puto ĩ diſtri
butionibꝰ que dant᷑ loco pꝛebẽ. ur ſi pᷣbende
nõſint ibi diſticte. alias eſſet dignitas ſine
benda ſeu poꝛtiõe. Idẽ dico ĩ ecclijs nbi ſũt
diſtincte pbẽde ⁊ ẽ mẽſa gꝛoſſa nitra diſtribu
tiões quotidianas ut de mẽla gꝛoſſa indubie

hẽat iſte portionẽ dquplica
datur ratõe intereſſentie. ar. ad nrüq: di
ſatil colligitur ex notatis per gl.i “D letum
cleri. nõ reſi.? p hec fortius tollif nn ni=
factum de alimentorum ratione. Ma “ 6
ratio concluderet idẽ ⸗2 foꝛtiuſ eſſet ianenl
ut illa nõ debeatur ei cui eſt prouiſũ krenn
modũ alterius dignitatis quod èé ſali, rcom

tet in epiſcopo qui iure ſpeciali pöt babe⸗ pa

bendã in ecclia. ut. in. c. cũ in eccleſia ö “

li. Vi. NPreterea clericus ultra alimeta di
penſator ad pias cauſas et ſi ſit canonicuf
. tex. nõbilis.xij.q.i..fi.⸗ hbec nöbis Sel
quia S̊ Jo. and.nimis ſuccinte traſiuit in bi
habentibus dignitatẽ peꝛſonatũ nel officũ 1

tä: qa illa bportlo ſ

an de iure debeãt iſti habeꝛe uoceʒ i. c. ceſſar
ↄſuetudine. So. dico nõ qꝛ bñtes Gürarar
ius canonie hñt nocẽ ĩ.c.ut nõ. Inn.i.c ij ce
inſti. Hic dicit᷑ canonici epuns faciüt nnez
coꝛpus:de alijs ueꝛo nil dicit: ut in. c. nouit
c. ꝙᷓto de his querfi.a pꝛe.qui eꝛgo citra cano
nicos nult ſibi ius eligendi nẽdicare uel nocẽ
in. c. habeꝛe debet hoc peꝛ aliquod ins ſpale
probare.ut in.c.cũ eccleſia ſutrina de ca pol.
⁊ ꝓpꝛie.?.c.ſcꝛiptum ⁊.c.cumana de eleci 4
facit. c. cum dilectus de oſuetudine qð nota.
Ex his habes unã norabileẽ ſolurioneʒ quare
iſte pꝛepoſitus nendicabat ſibi duas uoces in
iſta electione. Nom ut patet in tex. maxime in
medio ⁊ ĩ fine hec elec.ad archidiaconatũ pii
nebat ſimul ad epiſcopũ æ capitulũ ⸗ ppoſit
eꝛat canonicus ⁊ de ↄſuetudine ulł ſtatuto pre
poſitus ratione pᷣpoſiture debebat babere io
cẽ in capitulo.ſicur quilibet canonicus.Seci
da ſolutio datur in glo. ꝙ foꝛte unaʒ nendica
bat ſibi iſte nomine pꝛopꝛio.¶ Aliã tanſ al
teꝛius ꝓcur.qð eſſe põt.ut i.c.qꝛ ꝑp de clect.
⁊.c.ſcꝛiptũ ẽ eo.ti.⁊ melius i.c.penlł. poꝛo

eo. ti.li. Vi. Et hoc cãu ibi notabiliteꝛ decidit

ꝙ habens tali modo duas noces nõ põt unũ
ſuo nomine eligeꝛe ⁊ aliuʒ tanq; ꝓcuratoꝛ.qꝛ
cũ nõ habeat niſi nnũ dictamẽ ratiõis ea rati
one qua putat aliquẽ melioꝛeʒ ſuo nomine d;
putare ⁊ alieno niſi in mandatis habuiſſet de
eligendo ceꝛtam peꝛſonam.ut ibi qð ẽ nõndũ
C Quid aũt in caſu pꝛecedenti cũ quis habʒ
duas noces iure ꝓpꝛio an poſſit illas diuide
re.dic ꝙ nõ quia foꝛtius habet locum Pmiſſa
ratio in iſto caſu qᷓᷓ in pꝛecedenti ⁊ boc tenuit
Jo. an. in. d.c. penul. Et facit ꝙ ꝛccoꝛ huins
umiueꝛſitatis qui habet duas noces in elecoe
ꝛectoris in pꝛeeminẽtia ꝛectoratus? officij ñ
poſſit illas in diueꝛſos diuideꝛe:qð ſi ſaceret
nihil ageꝛet ut in.d.c.ponꝛo. ¶ Oppo.ſcõo
in eo ꝙ tex.iſte nidet ĩpugnare pꝛoniſionẽ il
lius gnlielmi.qꝛ non erat tẽpoꝛe ipeirationis
ſeu collationis diaconus.ᷣ hoc cim non videĩ
obſtare ut in. c. a multis de eta. æ qua.ubi pʒ
etiã ꝙ ad epᷣatuʒ ꝓmoueri põt ſubdiaconus

cathedrali eceleſia ſine canonicatu. ¶ Qucꝛo

ſſcerent tenpoſe

iansſrinnnnmhnend nann
ini alegmn o la dli.
u
anchein ſal locc ha 4
hocomaiir licin uſi ti 1l
õ
mn m oor ut oomnoven a i uni 4
ſing cgo O N;iciaonali gmnon
poreut e a, 7 a c,1. Oueꝛo q fue
Mrpaisz polſſinn dintlidt enacte,
coharione i g facii per deeſinom. nau
ſop pandondinis Stectns do dadvit vil
Fenfone ſecundi antia tepon B
9l ii. pecuit nas carſis. Dig gila
lio fut ſubrpicn ti Dopa feſſer lin
tra imeetlocmtonſan ion qui ſi ſeinſſet neni
ier no feelſß iceo pfamin pfueit airün
iug er no ge ſtn ſna ſeiocnoig rͤ fee
none. eoblint cCi limne deadl
cenun ngd feioen polleſczi
cutoria feuocare. Illod enim Dordir e
luder ſclenter 1 kinin Rrcl
nocat ilaz pnn
em iniqna. ſed icin noſtro engt ioſtn re
no ponnc ſcenerilz ſtnoenneit
pſun un nanming hir ilnic
coitei coct. appiobj edei oss
lurreptiöe iftn eig „ D nnoce.
it npio in noolig

Plumptione
M mnu
daeginen Mnmi Papa nioorer in
Urla Ucſon aretonn cin
I 10e elpeczata pije,
. 1
ſutan ppoobane Ber in nbir
ſifterenndi nbi eOr l göiſt
mini wti
ſtiie, n kacto
ue dele telocntorieapp⸗
inntit ſeicz r Onmnenecapde
untane Mler Bnh ricſpiin
1 oclair P

ferionbus gcbet

nc ndlnsce Nienlirit
rz i,omi⸗ Alnona
Npoſim nlathr i, nig oci
cenne Nmu merin er nnen
o riſirtm r manfiliwnmi
chr imn ſohit aninli t poſt
AM cnonicns t ge oſremdine ſnmo or⸗
Müms taione poſiure dehen beeedd
Cin dinnd Ken anlider ndiend Gecn
Aſwad daumt eweendi
da ir onineodid Mm
lenns pent gd ledr ni an ten
1.Kcihiͦ to n d lnsi cheſ ſſn
6o n1. N. Eboc n ti onbliet
babens tnil modo nes notsz ſifin
gere ? Moz tenn otnn
oo nomine cigen 1 Hmch nan
odeen nli i dinmi nliit
cnr un un iili nivoſnun
umte t Ncnd nüin nmtedii⸗
. ſorom wticien
igendo cenan den “
Od ootin canl Niun
bus octs le gMio n pſli
zaniaforins apalinn
No qpiafonin
on ſto d ih nte
non Eikecrgn⸗

In dc en Cſill
e s tibwpa dnisnadi

Sy gl. ſecunda dicit ꝙ iſta allegatio non ua
leb at.ſed papa aſſumit illam nõ enim ut cãm.
Et dicit hic Jo. an. ꝙ ſecũdũ ãtiquos caões
ꝓcedebat illa allegatio.lx.di.c.ij.2.iij. Inn.
dicit ꝙ ad hunc oꝛdinẽ diaconatus ꝓmoneꝛi
iſte aſſumptus in archidiaconum debebat ut
in.c.cũ in cũctis..inferioꝛa de elcct.ſed eriã
exiſtens in minoꝛibus ad hanc dignitatẽ eligi
poteſt. Moſſi.dicit hoc primum uerum diſpẽ
ſatiue per.c. preterea de eta.⁊ qua. quaſi uelit
ꝙ nõ exiſtens in ſacris nõ poſſit iure cõi ad
dignitatẽ iferioꝛẽ uel ecchiam curatam pꝛomo

ueri ⁊ pꝛo hoc dicto ſatis facit.c.dudũ.el.i.ðᷣ

elec. Mꝛo dicto Innocẽè. facit.c.ſi ꝓ cleꝛicis
de pᷣben. li. vi. ⁊.c.ij.de inſti.e.lb. Jo.an.in
d.c. dudũ.æ gl.in d.c.ſi ꝓ clericis tenent il
lam opinionẽ Inno. quando pꝛoceditur per
niam e ectõis ſecus ſi pꝛocedetur per niam ĩ
petratõis uel iſtitutõis.d c.ij de ĩſti.z. c.ſi ꝓ
clericis Jo. cal in. d. c dudum tenet indiſtin
cte iſtaʒ opinionem Inn. que pꝛofecto hodie
eſt ueꝛioꝛ. nam ſi ad epiſce patuʒ ſufficit ꝙ eli
gendus: ſit in ſubdiaconum d.c.a multis inñ
ferioꝛibus debet ſufficere:ut tempore aſſump
tionis ſit in minoꝛibns in.d.c.in cunctis' ad
iura allegata pꝛo contrarijs. dic ur nõ. Cal.i
dicto.c. dudum ¶ Ald hoc.c. põt dici ꝙ in
hoc pꝛocedit ſecũdum iura antiqua uł dic fᷣm
HMoſti. hic ⁊ foꝛte impediẽte aliqua irregulaꝛi
tate nõ poteꝛat pꝛomoueꝛi ad illnʒ oꝛdinẽ dia
conatus eꝛgo nec ad archidiaconatũ ꝓmone
ꝛi poteꝛat de cta. ⁊ qua.c.i. (Auerd fuit
pricipalis ? potiſſima cã qnullãdi æ retractan
di collationẽ iſti. g factã peꝛ celeſtinum. nã ut
ſupꝛa patuit oꝛdinis defectus nõ habuit uicia

re niſi foꝛte ſecundũ antiqua tẽpoꝛa. ¶ Sol

gl.iij. ꝓſequit duas cauſas. MDꝛiĩa q illa col
latio fuit ſubꝛepticia cũ apa feciſſet illaʒ
tra inteꝛlocutoꝛiam ſuã quã ſi ſciuiſſet ueꝛiſilłi
teꝛ nõ feciſſʒ ideo pᷣſumitur ꝙ fueꝛit circũuen
tus ex quo de iſta ſna ĩte:locutoꝛia nõ fec mẽ
tionẽ. Mec obſtat.c.cũ ceſſante de appel. nbi
dicitur iudicẽ etiam ifeꝛioꝛem poſſe ſuã ĩteꝛlo
cutoꝛiã reuocare. Illud enim pꝛocedit quado
index ſcienter ? ex cauſa reuocar illaʒ pura qꝛ
eꝛat iniqua. ſed ĩ cãu noſtro cꝛat iuſia ? cqua
2 nõ apparet ꝙ ſcienteꝛ illaʒ reuocaue:it.⁊ ſic
pᷣſumitur circunuẽtus. hanc ãnullatiõis cauſã
cõĩteꝛ doct. appꝛobãr. ? dicit Innocẽ ꝙ pꝛo
ſurreptiõe iſta eiat pᷣſumptio ita niolẽra = nõ
admittebat in ↄtꝛarium pᷣſumptionem ut colli
gitur ex litteꝛa. Nam ita papa molẽeteꝛ ſubre
prionẽ pᷣſumpſit ?æ ꝓnunciauit ↄtra abſentem
nulla defẽſionis exceptõe expectata hũc itelle
ctũ nidetur appꝛobare Mar. in. l. qdᷣ iuſſit in
fi.ff.de re iudi.ubi ĩducit hũc tex.ad notabilẽ
queſtionem uidelicet ſupeꝛ eodem facto appa
rẽt due ſẽtẽtie ĩteꝛlocutoꝛie ↄtrarie nec aphpet
ꝙ iudex tuleꝛit ſecũdã cũ aĩo reuocãdi pꝛimã
queꝛitur que pualeat. Oar.ibi ↄcludit ꝙ pꝛi

C De ꝛc iuchicgis

ma nõ uidetur reuocata. qꝛ primã eſſe latam
debet iudici liquere quando ꝓfert ſecundam
trariam.l.hoc ãt. F.i.ff.qui.ex ca.ipo.ea.ſi
cut uidemus in ſimili ꝙ quis nõ ꝛenũciat iuri
quod ignoꝛat.l.mateꝛ. ff. de ĩoffi.teſ.nec miles
uidetur exheꝛedare filium quem ignoꝛat bre
.l. ſi. cũ. C. de teſta. mili.? ꝓ hoc dicit uideri
tex hic.⁊ dicit ꝙ in iudice oꝛdinario ẽ pᷣſumẽ
da ignoꝛantia in dubio ꝓpter mnltitudinẽ fa
ctoꝛum per iſtũ tex. Ex quo nõ ꝙ nõ ſolũ ꝓ
cedit quod hic dicitur in impetꝛatione bnficij
que eſt odioſa æ ꝛeſtꝛingenda:ut in.c.q;uis ðᷣ
pᷣben .li. vi. ſʒ ẽt in iterlocutoꝛijs.ut nõ ualeat
ſecũda ) primã ſi non apparet iudicem fu ſſe
de prima memoꝛem. pᷣſumeꝛẽ ramen ſcientiaʒ
in utꝛoqʒ caſu ſi iudex de pꝛoximo pꝛeſeꝛtim ĩ
facto notabili illam tuliſſet:preſumi eim hoc
caſu ſcia in facto ppꝛio.de ꝛpcis ab excõicato
2. c.cũ illoꝝ ad finem ð ſẽ.ex. ¶ Jaẽè ſi pmiſit
ſuꝑ prima cãe cognitione.ar.eoꝝ qᷓ nõ Jo.
an. in. c. ij. qe ſciſ. ⁊ ſentit Mar.in.l.quod iuſ
ſit pꝛeall. ¶ Idem ꝙ g dixi ĩ impet: atione a
papa ⁊ in ſecunda interlocutoꝛia locum habʒ
in aliis terminis. Anõ per iſtũ tex. dicit. Jo.
cal.in.c. cum dilectus de iuꝛepatꝛo.non uale?
collationem legati ſimpliciter factam que ten
dit in piudicinm reſeruationis pꝛius per eũ ꝓ
alio facte:licʒ ex ceꝛta ſcia potuiſſet ꝛeſeruatio
nem ꝛcuocare ut ibi nõ. (Ai impediatur
collatio ↄtra interlocutoꝛiam ſi fuit motu ꝓ
pꝛio facta ſcredo ꝙ ſic.quia motꝰ ꝓprius nõ
firmat gꝛatiam cõtra pſumptã intẽtõneʒ cõce

dẽtis. ut nõ Jo. an. in. c. ſi motu ꝓprio de p

ben.li.vVi.⁊ domini de ꝛota deci.xlv.ſẽtit cal.
in.d.c.cũ dilectus.ubi dixi.G̊ autem ãnullatur
gratia ex defectu intentionis. Ad idẽ gl.nota
bilis in cle ſi ꝛ omanus de pꝛcbẽ.uide ramen
ad mãm quod notat Moſt. in. c.cũ ĩ cũciis.
iferioꝛa de elec.⁊æ qdð idẽ ſit in facto ꝓprio mo
tu ſatis ſentit Dar. in queſtiõe ſua ? Jo. cal.
i. d c.cũ dilectus qdð maxime ꝓcedit ubi ſecũ
da diſpoſitio tendit ĩ alterius pᷣiudicium ut i
caſu noſtꝛo. Mriceps eniʒ in dubio nõ pᷣſũi
tur uelle rerno pᷣiudicaꝛe: ut.l.ij. F. ſiquiſ a pn
cipe.ff. nequid in loco pub. ⁊ i.c.ſuper eo.de
offi. dele.æ hec nõ.qꝛ faciunt ad multa¶ Se
cũda cã ãnullationis fuit ſecũdũ gl.qꝛ iſte.g.ĩ
petrauit archidiaconatũ pſente in curia ꝓcu
ratoꝛe aduerſarij ſui eo nõ requiſito æ i ̊ gl.
multũ inſtat an ex ſe ſola ſufficiat æ tandẽ niðᷣ
tur uelle ꝙ nõ. ↄcludens ꝙ nõ tẽtur quis in ĩ
petratione ſua requirere aduerſarium ſuũ.ſed
ſibi ẽ imputandũ ꝙ nõ ↄdixit in audictia qn
lr̃e emanauerunt ⁊ fm hoc dicit Jo.andꝛe.ꝙ
Mapa aſſumit hic nõ cãm ut cãm. ſimile de
elec. bone.ij. Hoſti.dicit curiam ſemuare:ut lit
teꝛe pꝛeiuditiales nõ tranſeãt:qñ adueꝛſarius
ul eius ꝓcuratoꝛ eſt pꝛeſens ĩ curia niii citet̃.
nec ſufficit ſm eum citatio in audiẽtiaꝛ ſed dʒ
fieꝛi ad hoſpitium. ? ſic uidetur itelligere iſtuʒ

Kk a.

G . — .
N. ,, ma 11, 3α Eiοι.

¶ De ꝛ iudicata:

—

X ilz mervie fenat fdg

tex. Gaſpaꝛ. de cal. dié ſe putaꝛe hoc dẽʒ Ho
ſtien. pꝛaticari in litteꝛis iuſticie:ſed in litte is

gratie non. quaſi dicat ꝙ litteꝛas gratioſas i

perrare poſſum: abſqʒ co ꝙ adueꝛſariũ meuʒ
citari faciam go relinquo hoc ſtilo curie
qui ſeꝛuandus eſt ut in. c.ex litteꝛis de cõſti. ?
c.q; grani de crimi fal. ſed de iure puro cuʒ ĩ
petratio non ſit actus iudicialis partis pnti
am ñn requiri maxime in litteris g atioſis. nã
ſuperior in concedendo gratiam non tenctx᷑ ti
tare ſeu nocar᷑ illos qꝗo pᷣiudiciũ iꝛrogari põt
ur nõ. Inno. i. c niſi cũ pᷣdẽ ꝓpe fi de renũ.

nã nulli fac iiuriã qͥ nti iure ſuo qð ꝓceditr ni

ſi iure aliud ĩ ceno cãu caucat᷑ ſic dicimꝰ iĩ ille
gitimatiõe quã priceps faẽ illis uocaris qͥ poſ
ſẽt ſuccedẽ ab ĩteſtato ð̊ qꝰ tñ dð ð᷑ʒ:ut nõ bã.
i l. gallꝰ. . æ qͥl ſi tm ff. de li. æ po. ?æ p bal ĩ
.I zſcripta.C. ð pci.ĩꝑpa offe in fine.⁊ ĩ ꝓheio
Cputo tñ ꝙ debeꝛet quis nocari:⁊ ẽt oſen
tire qn detraheꝛet᷑ ſuo iuri iã qſiro de iur̃ gen
tiũ:⁊ ſic põt ĩtelligi.l.fi.vᷣ nata reſti.ff ubi ðꝛ
ꝙ prono.ↄſentiẽte dʒ libeꝛtꝰꝑ ĩpatoẽ ꝛeſtirui
natalibꝰ: qꝛ h iperrato ius patroni amunt et
nota illã ꝛ0eʒ quã ibi reddit rex ¶ An añt pri
ceps poſſit ex plenitudie poteſtan talẽ gr̃am
nullo uocato oↄcedẽ nide q nõ Ma:. 7 bat.
i ſocis pᷣalle.⁊ credo ꝙ ſic ſubſiſtẽre cõ.ar. eo
rũ ꝗᷣ nõ. Inn. i. c. ꝗᷓ in eccliaꝝ de ↄſti. æ ſentit
bar.ĩ loco pᷣalle. ⁊ i dubio pᷣſnumeꝛet᷑ cã ſi dicit
ꝙ ex ceꝛ a ſcia feẽ ad h̊ ꝙ nõ idẽ baꝛ.i.l.fi. C
ſi ius nel utili.publi.? Cy. in.l.pᷣſcriptione
C. e. ti. æ ira lare ĩ facto Zwplnt A Nem dd
tendat litteꝛa dũ dicẽ ꝙ iſte.g. i eluſiõe dõario
nis apoſtolice ꝛecipit collarõeʒ poſtmoduʒ ab
epᷣo glo.i vᷣbo eluſionẽ rñdet:ut pʒ in ea. Et
nõ iſtã gl:ꝙ vr̃ deludẽ collarionẽ ſuꝑioris qᷓ
Vult eccłiaʒ poſtea ꝛecognoſcẽ ab ĩ feriori. vẽ

mn. magis extollẽ ius ĩferioris. 2 ſi h fac̃ ſiñ cã

credo ꝙ ſit legitia cã priuãdi illũ tali bn ficio
25e cu uſdã igꝛatirudis. ar. i. c. fi. de dona. ſiẽ
dicimꝰ ĩ uaſallo ꝗᷓ ab alio ꝛecognoſct fenduʒ.
ut dixi. S ti. pꝓx. ſi diligẽti æ ar. hic.ſecꝰ ſi face
ꝛct ad cautelã. ur qa dubitar ꝓbabilit᷑ ð naldi
tate pᷣme collarõis. ad h̊ tex nõb łi. c. pꝰ cle. ðᷣ
ↄceſ pᷣbẽ ⁊ qð ibi dixi. Et nõ. er tex iuncta
gl hac ꝙ Iʒ adueꝛſariꝰ ↄſẽtiat ñi tũ ↄuaſeſcit
qð fit ꝑ ſubreptionẽ. Et h̊ colligit Inn. ̊ dẽʒ
neꝝ ẽ ĩ ſe.qꝛ ꝑ ſubꝛeptionẽ lr̃e ſt᷑ nulle.nt ĩ.c.
ad audiẽ. ð ꝛp.⁊.c.ſi eo tpᷣe e.ti.li.vi.q n pñt
ↄualeſcẽ ex ↄſẽſu adueiſarij poſmodũ ſuꝑue
niẽte cũ naliditas n depẽdeat ab eo ſʒ fẽo ſu
pioꝛis. hic vo illð dẽʒ n ꝓbat᷑.qꝛ elecno nõ ꝑ
tiebat ad ſolũ epm. ſed ad torum capitulũ ut
pʒ in la. pp.ↄtra tex.ĩ eo ꝙ ſnia hic feꝛ
tur ↄtra abntẽ lite nõ ↄteſtata nec citatõe pᷣ
miſſa:et ſic obſtant iura infinita unlgaria.
So:gl.in neꝛbo lʒ abſenti dat plures ſolło
nes ĩ prin.qꝗᷓ oẽs diuinãt: ſed in fine dar notã
ga ſolonẽ dicẽs ꝙ hic ↄſtabat de ſubꝛeptiõe

Iglo. cõiteꝛ dicẽtesſꝙ in notori

iõ potuit ſnia ferri S abſentẽè eti n

rri ab 5 citati
Mota ſingularit bic hãc glo te f

que limitat als

Gl1o. iter 3 js requirii ei
tio. ut nõ. in. c. ad nr̃aʒ.iij. de iureiur. H

ro de diuoꝛ. cũ ſiibus. ꝓcedũt eiz ſi ĩ abntj
ſine alia cira ione poſſit de facto lianike Dn
re ſine alia diſcuſſione 2 idagine fienda ut d
gularit ꝓbat᷑ h̊ iũcta glo. Secus aut nbt dor
ſit aliqua defẽſio cõpeteꝛe. tũc eiʒ citatio fiẽ
da. ſic ĩtellige. c.fi. ð offi. dele.li. vi ubi inuit
ꝙ ↄſeinatoꝛ Dape citat.? tñ nõ Pcedir niſi
ſupeꝛ noroꝛio. ut in. c.i. eo. ti.li. vi. 2 ſic et re
duco ad ↄcoꝛdiam Inno. in. c. tua de coha

cleꝛi. ubi dixit ſempeꝛ in notorio requiri c(ta

tionẽ al.ſnia eſſet nulla. Sꝛium dixit i. c. qto
de mſla:pla. ita et dz itelligi Inn. i. c. ex iſinu
atiõe de appel ubi dixit ꝙ i facto notorio qö
ex actis colligitur poteſt iudex pꝛocedere etiã
parte abſente. Et idem ſentit archi. in. c. gue
lorharius.ij.q.i. ? Mar. in l. ij. F. ad de fru
mẽtaria ff. de admini. reꝛũ ad ci. pii.? ibi iex.
nõbilis iũcta glo.allego tex. nõbilẽ in c. uene
ꝛabilem de elec ⁊.c.bone. e.ti. ubi ſine citaniõe
pꝛoceditur in facto notoꝛio in q nulla poiat
defenſio competeꝛ e Sic intelligo diſiinguo
HMoſti. hic qui dixit hic apeꝛte colligi ꝙ ĩno
roꝛijs feꝛtur ſementia contra abſentem nõ da
to libello nec lite non conte. d idem alle
gat de electi. dudum pꝛimo F.fi. de accu. ſi9
ſtiteꝛit. de appel.cũ ſit romana in fi.qð locum

habet ſecũdum enʒ ubi aliqui ciues ul alii res

eccleſie romane iniuſte occupant ſeu deunent
occupatas ſed non uideo cauſaʒ huins reſtric
tionis ſed intelligo geneꝛaliteꝛ modo pdio
do. An. dicit ſe putare ꝙ pꝛoceſſus pape ino
toꝛijs ualet abſqʒ citatione qꝛ nõ ſubijcif foꝛ
me ⁊? maxime ſecũduʒ eñ quando noroꝛiũ ſur
g t ex his qᷓ acta ſunt coꝛã eo ab alijs h'n olʒ
in his que nõ dependent a plena poteſtote pa
pe q; ex quo põt aliqua defenſio opeteꝛe non
põt ẽt pꝛiceps omitreꝛe citatiõeʒ q eet tolleꝛe
defenſionẽ ut ꝓbatr ĩ cle. paſtoꝛalis de re ind⸗
Fateoꝛ tñ ꝙ ĩ dubio pᷣſumeꝛet᷑ ꝓ ꝓceſſu piin
cipis Sᷣ ſubieciũ. ut nõt Cy.i.l.ꝛeſcripta. C.ſi
ʒ ius uł unili publi. vbi dic ꝙ ſi pnccps ſine
alia cie cognirõe mãdat alicui:ut aliquẽ ſuſpe,
dat põt ille ſinñ pecẽo exeq qꝛ pᷣncipe pſumi
ꝙ inſte ꝓcedat. qoð ẽ notãdũ:fac.l.ſi nicari
C. de penis ⁊. xi. q iij. cũ apud.ſʒ reſpeciu ñj
ſubditi quẽ diẽ aliqua ꝛõe ſuũ forũ ſortiri no
pᷣſumeꝛẽ ꝓ ſnia pricipis nec pofit iiſtis omit
teꝛe citationẽ: ſic ĩtelligo cle. paſtoralis Palle.
ubi ex defectu citanõis coꝛruit pceſſus imnpa
toris cõtra Regẽ robeꝛiũ qᷣ dicebat ſubcht
eccleſie ⁊ nõ imꝑatoris:ſj ꝛatiõe delicti crnt
ſi ĩ Imperio ↄtra eũ ꝓcedebar: facit 5v
timo qð nõ. Inn. i. c. iqſitoi de ſen ex. uid⸗
pꝛedicta. c.i. de cauſa poſſeſſio. Poi⸗
quod ibi dixi in additionibus. N mibi pln

arerte A a de peccato
Ne nengamini ſoi Ecfenſi⸗
ſtie gocid e⸗ H
ſedi /rohmo imhleie⸗ vnhn
len Citt bic 640, An po
mrfnpiſnideimi ihſnoi
yhindtoiſs vgnui cnntſ⸗ D
ſo no ein poecſunolto le wel
iriun allgn: oreitenlus ſreviun⸗
foracara ſo cel ten eiglo uũ enn
mnieunifiann u ti; alegr nn
ſicroteoe ue id to mo uume
hiecun, &,frrinnso o uo Ann
puciem imm go ibo idnus
ctontomen G acn ubipbalur ſolos
inmporer genind ne giis bie nmm p
eſi nuli er defecm oꝛdinis no fan g olter
ciin tete inckracii aad ad ionas merina nam
ſiin anidoed rinſta eronine ana cocze⸗
cauſa A Pus infü it inoſticiger odine er
q prifna uddit ſiam noli 2 ſecunda no
Fi ii in üm ilergoe! plan C.
ſez c pri inſiriccoditt Iin ide
decohnceri pyeſinen gfſti nllaiin
1oiiſs niſſgumntſtncintde. grcbiit oun
ivder andlfe etenſniöe anis Dar i⸗
nenendon Aluſternic iſe denanns gh
aun eiz hci ſnam nalan qr ebnit oen

audiri ſin etenſarorci Gefiſio potzt open

lüͦh ſecſte cefeſione no Aleget redii

ſnia nulla ur in Gico Inn

1
ten
etin
pon
hoeſiuſtnei en inoſtiant
te
doan 6 tecinoren
üfins zemmiſ c hor no 4
bin eſte 3 e iug in fnelbihe
iſingfi er ſpannn og
wom fi in 0alniien vfre⸗

ch
Kaäin a rdi Rogen
rön n wonſen
cecdo 6 iizii ei
H c ſitbns, Nei intn
– hoſtce nfit
uſſoner g dintt
ai i eetidngte
1 pbei züͤenn cefntn
dan efiſo ee erü
Ahei opeere lüc;,
ielige.c d i icn
Penno Pape . elg
naon r n iv,

nöbtls üe go.alen idits
1 Alego er nöbliſn,
Niln cecet 2c boſe e f b⸗ ſren
Po in hno nototo n etn
. nͤw lonpace Gr nnelcoreſe
ct Meonnti nrlgt
wujs ſam imnmii onnn opln u
o hbelo mr lee n our Nni
gar e dem dudim onno adn
ſurut deappeſ ſt onmm i, f.o n
haber ridomn em vbſ atoistaljns
aucleſe romane iniuſte occupunt ien dennen
oNcodanas ſcd non uided nſerbuns rehee
Koris ſed idlgd enen awedd ddn
Bn Rorenand doccis ein
õü oſet
met manme ſcidnn Ountd iri
giadezurſmntnh t
inbos ave no chenden aphen Na-
Neqle ano dor ian un i
a pichs zunri e
inſore n Miide ſnl

Guenin i dddd⸗ ſſpneti n
4 5 ſdeci uni Cil
z vs lorl ginl ſd Uin
a0 ogii⸗ nüdn iciniie
ar dor le ſin gei ⸗ uin
aſe pcedat inei iin
dnis t gi dinii

7 384. I
Lleen⸗ Govs eſtifin

nenn

ufſ aran, »erent

¶e ꝛe iudicata

placet ut indiſtincte exquo factũ nõ ẽ notoꝛiũ
ſnia pꝛicipis ẽt in ſubiectũ:ſit nulla abſqʒ cita
tione ⁊ cauſe cognitione.hoc uidetur ꝓbaꝛe
tex. apte in.d. cle. paſtoꝛalis iĩ uer. nec pꝛedicta
ſupplerio ubi aꝑte dicit ꝙ nec in ſubditũ põt
pꝛinceps ſuppleꝛe defectũ citationis aut aliam
defenſionẽ tolleꝛe. ¶ Ad idẽ tex. iuncta gl. i.
l.fi. C. de legi. ubi expſſe hoc tʒ glo.æ apertiꝰ
ibi Hꝛal. ? uidetur ibi tex.exigeꝛe cauſe cogni
tione ⁊ pᷣſemiam ꝑtinm ad hoc ut ſẽtẽtia prin
cipis etiã teneat. licz. n. princeps poſſit tolleꝛe
ſolẽnitates iuris ciuilis:nõ tamẽ citationeʒ q̃
Rfit ut ꝛeus ſe defendat.æ ſic nt de cã cognoſca
tur. ¶ Mam æ ipſe deus uidetur induriſſe ci
tarionem ? cauſe cognitionẽ ut colligit ex. c.
deus oipotens ij.q i. ubi dicitur ꝙ deus no
luit puniꝛe peccata ſodomoꝛũ niſi deſcendẽt ⁊
nid ret. æc. Ad idẽ geneſis in. c. iij ubi dr̃ ꝙ
deus antequã puniꝛet Adã de peccato inobe
dietie nocauit eũ: æ audiuit ſuã defenſionẽ. 2z
ſcdictũ Cy. nõ puto ſimpliciteꝛ vm ſʒ irelliga
tur ſm pdicta. dixit ẽt hic do. An. poſſe dici
ꝙ ſʒ i notoꝛijs ꝛequiꝛat᷑ citatio ipſius.iñ omi⸗
ſio nõ uiciat ꝓceſſum ↄſtito de noroꝛio ſi nil
ĩ S rium alle gat᷑ qꝛ circuitus ſũt euitandi.naʒ
retractata ſnĩa eẽt.iterũ exquo factũ ẽ notori
um ĩ eandẽe ſniam ꝛeducẽduʒ. allegat norata ðᷣ
teſti. ex paꝛte ade:que iudicio meo paꝛum ? ni
hil faciunt. Sʒ in Zrium ego adduco texrtum
notabilem iuncta glo. in uerbo ꝓnidimus in
.c.ad petitionem de accu ubi ꝓbatur ꝙ ſolus
pᷣnceps põt ex plenitudine ptãtis hẽe ꝛarum ꝓ
ceſſũ nullũ ex defectu oꝛdinis nõ fuati ʒ oſtet
cãm recte inſtrnctã quo ad ipſius merita nam
ſnia quãdoqʒ ẽ iniuſta ex oꝛdine quandoqʒ ex
cauſa ·⁊ plus inficit ĩiuſticia ex oꝛdine q; ex cã
qꝛ prima ꝛeddit ſniam nuliã z ſccunda nõ. ut
xi. q/iij in ſũma ⁊ i.l.ſi ergo ⁊ I. plata.C. de
ſẽ ⁊ .c. ꝓri in fi.⁊ ideo dixit Inn. i.d. c.tua
de coha.cleri ꝓpe finem ꝙ ſnia ẽ nulla ẽt i no
roꝛijs nulla pꝛemiſſa citatiõe. qꝛ debuit pꝛius
index audire excuſatiõe; partis Diceꝛẽ tñ ad
neꝛtendum quaſiteꝛ nũc iſte ↄdẽnatus appet.
aut ciʒ dicit ſniam nullam qꝛ debuit uocari et
andiri ſua excuſatio:cũ defẽſio potat ↄpete.=
iũc Iʒ ſpecifice defeſionẽ nõ alleget. reddit̃ rał
ſnia nulla ut in dicto Inno. 2 facit.l. de nno
quoqʒ;.ff.de re iudi.⁊ ſolus pꝛiceps alia defẽ
ſione nõ allegata poteꝛit ꝓceſſum ratum hr̃e
ſic ĩtelligo dẽʒ. c. ad petitionẽ. Aut comparen
do fatetur ipᷣm factũ ꝓpteꝛ quod fuir ↄdẽna
tus.⁊ dicit ꝙ nulla defenſio ſibi ↄpetit 2 ſnia
poteſt ſuſtineꝛi. quia apparet ꝙ eꝛat tale noto
ꝛiũ in quo nulla ↄpetebat defenſio.⁊ ſic ñ eꝛat
citatio neceſſaria.ut pꝛemiſi ad hoc nõbile di
ctũ ipius Inn.i. d. c. tua in fine ubi diẽ ꝙ ſi
iudex ꝓceſſit tanq; index ſupe: notoꝛio.licʒ ſi
bi nõ ↄſtaret factũ notoꝛiũ.ex quo mñ ueꝛe eſt
notoꝛium ſnia eius irreuocabiliteꝛ tʒ qualiteꝛ
aũt in cãn huius.c. factũ eꝛat notoꝛiũ.diẽ In

no cq papa iſte Inn. erat tunc cardinalis: 2
terfuit cum alij cardinalibus omnibus hic cõ
tentis. dũ ageꝛentur peꝛ celeſtinum papaʒ pᷣde
ceſſoꝛẽ ſuũ nec poterat
ꝛere ¶ Oopo. in eo ꝙ papa mãdat pꝛouideꝛi
de archidiaconaru ꝑ pſentes in ece lia ⁊ inter
ueniẽte oium ↄcoꝛdia: unde obſtant duo:pri
mũ quia ad aciũ collationis ſeu electõis dent
unocari ẽc abſentes ut in. c quia ꝓpter ð elec.
7 hodie ẽ tex.in.c.cũ ĩ ecclijs de pꝛeben. li. Vi.
Secundum quia debʒ ſufficeꝛe ↄcoꝛdia maio
ris ptis exiſtentiũ in capitulo ut in d.c. qꝛ ꝓ
pter ⁊ c.i.de his que fiũt a prela.⁊ l.q maiõ
ff.ad munici. So. glo fi fatetur prium. dic
foꝛie ꝙ hec eꝛat conſuetudo ꝙ abſentes non
uocaꝛent᷑ dic tu qꝰ ad primũ oꝛium. ut hobes
tex. iuncia gl.i.d.c.cũ in eccliis ⁊ ibi in gl.ij.

exaiatur intellectus huius.c.

iſte. g. ab alio ius acq́

uel poteſt dici fᷣm

HMoſti. ꝙ foꝛſan hic erat deuoluta collatio ad
papã quã reſituit pᷣſenubns tantum nec de 5
alij ↄqueri poſſũt qꝛ in re ſua ⁊c.l.in re man
data. C. mã Sed ad ſm orium doc. nil dicũt
¶ Ego dico ꝙ de ꝓpꝛio ſigni
ficato huius. uerbi ↄcoꝛdia ẽ ut nemo diſcre
per. ut plene dixi i c.nõ põt ᷓ e. Et tunc ad 3
rium põt reſponderi dupliciter primo tenẽdo
ulrimã ſolurionẽ. Moſti. ꝙ papa eis de gꝛatia
hãc ptãtem reſtituit.quo caſu potuit illã geaz
qualificaꝛe: æ uoluit ut.ſ.im preſẽtes habe:ẽt
eligeꝛe ⁊ quod fieꝛet electio oium intercedẽete

Ocoꝛdia ⁊ tunc nõ ſufficeꝛet maior parg quig.
¶ Secundo

modo põt intelligi ꝙ papa iure cõòt mandauit
ut iſti eligeꝛent. æ tũc iſiud vpum ↄcoꝛdia ſiat
ipꝛopꝛie ⁊ Vificatur in ↄcordia facti.nam ficie
uiderur faciũ ab oibus quod fit a maioꝛi Pe
nt. l. aliud. & ꝛcfeꝛtur ff. de re. iur. æ tũc ex tex.

nec ↄſiderant.

uerba debent intelligi pꝛopꝛie.

iſto iuncta gl ſingulariter notabis ꝙ ne:ba h̊
plena oium concoꝛdia.⁊c ꝓlata in materia iu
ris in negocio uniuer ſitatis exquo non appa
ret aliter principem ius uoluiſſe immutaz dnt
impꝛopriari ⁊ reduci ad t᷑minos iuris ui vᷣifi
cetur in maioꝛi ꝑte uniuerſitatis et h ſufficiãt

Bm inte?⸗ Caſus nʒ ſnia S

ius litigatoris

ata ſi ab eg infra.x. dies non fuerit

appellatum.

el ſic z aliter per ſententiam

a qua non fuit appellatum põt ecclłia ſubiici P
lato ĩfeꝛioꝛi epiſcopo ſen ad aliam eccliam
tineꝛe. Drima pars narrat pꝛoceſſum ⁊ iura
unius paꝛtis. Secunda diffinit diffinitionis
cauſaʒ pꝛemittẽs ibi quãuis
2 tene meti ꝙ de iure ſubiectionis põt agi cõ
tra eccleſiaʒ ifeꝛioꝛem. que ptenditur ſubiecta
2 ſic nõ eſt ncceſſe a pꝛicipio agere contra ſu
peꝛioꝛem qui ſubiectionẽ in illa poſſidet. JIn
no. reſtringit iſtam litteram dicens hic agi cõ
tra cticos qꝛ nemo ĩ eis ̊ iura poſtulata poſ
ſidebat.alꝛ õ poſſe ſſoꝛẽ ageret᷑. allat nõia i.c.

¶ Wora pꝛmo

1

Srerikg ſEnd er 7 pleno a-r⸗ ſbrertn

Vper õ iſtr⸗ Tdo o fa r—

inteꝛ quatuoꝛ de maio. ? obe. ? 5 5 prelcrip.
guditis ⁊.c.cũ oli.qʒ ꝓfecto hoc diciũ ẽ fim
quia abbas bic dicebat ecchã iſta monaſterio
pleno iure ſubiectã ut in iſtitunõe ? deſtitutio
ne 2c. Ande nõ eſt poſſibile ꝙ aliter h ſubicc
tionis iura in ecclia iſta nõ poſſideꝛer:cũ non
oſſit eſſe ſipiipſi ſubiecta nec acephala ut i. c
cũ ñ liceat de pꝛeſcrip.et xx iij. di. nulla ꝛ0. et
ꝙ voſlit agi Z ſabiectũ. vr tex. infra.c.cũ ſuꝑ
2 de ↄfir. uti. cũ dilecta. ? ad iura al egata A-
Inno. dic ut dixi i. d. c. anditis .¶ Mõ fo ꝙ
ecchia ſecłaris ẽt collegiata pot pleno iuꝛe ſub
eſſe mõaſterio. ↄcoꝛdat s de pᷣſcrip auditis ⁊
.c.cum oliʒ ſuide qualiteꝛ multiplici iuf pot ec
clefia ꝑtineꝛe ad monaſteriũ in c de mõachis
de pᷣben: =. c. uiſis.xvi. q.ij. ¶ Mõ ʒ arg cy
bns eccleſiã pleno iure ubiectã hʒ oia iura h
enumerata ? multa alia de quibꝰ in. c conque
ꝛcte de officio dadt . Vots ꝙ eccleſia alteri

ſubiecta tenetur illi ad letbamas: 2 ſic tenẽtur

22
clerici ire cũ iliis quibus pleno iure ſubiſciũt

ꝛegulariteꝛ iñ ſaceꝛdotes renent ire i ler hanul

ti. rogationibꝰ ad ecchiaʒ catbedꝛal ur ẽ tex.

iuncta glo.in. c qn pᷣbiteri. xxxviij di. An ãt
exempti teneãtur ire ad lethanias gic un le. et
nõ in. c. nimis. ]. de exceſ. pla ¶ Nõ cum
agitur de ſubiectiõe iudi ciũ ꝗf̃ gene:ale. vnð
admittirur bic libellus generaus: q 1z h In
no. dicẽs admittendũ hunc lib lluʒz in geneꝛe
peto ſubiectionẽ taliũ clericoꝝ m poſim dauz
dʒ actoꝛ pbare ĩ quibꝰ arciculis ſunt ſubiecti
2 in illis i obtinebit ut hic in fi.c.⁊ in c. cõ
queꝛẽte de offi. oꝛdi. ʒ eũ. qð nõ. Ego ð hac
materia plene dixi ĩ. c. ij. de libel obla.⁊ placʒ
mihi hoc dictũ cum his qui de iure ĩtẽtioneʒ
fundatã ſuꝑ ſubiectiõe nõ hẽet ſubiectionẽ pe
tit. ſed ſi epᷣs in eccleſia ſue dioceſis ſubiectio
nẽ peteꝛet: dico iudiciũ eſſe ule:⁊ nõ tenet᷑ ſpe
cificare aliꝗᷓ iura nec in libello nec in ꝓgꝛcſſu
ut ꝓbat in.c.cũ nenerabilis de ꝛeli. do.ſed ſi
diceꝛet illã ſubiectã ĩ tpalibꝰ:hʒ hoc pꝛobare:
2 ſic deſcẽdeꝛe ad ſpalia ĩi ꝓceſſu ut pꝛobatur
in. d. c. cum nenerabilis: limita in pꝛout nota.
in. c cũ ad ſedem de ꝛeſti ſoo. ¶ N p̈oꝛ
põt eſſe teſtis deſcripius in iſtrumẽto in dona
tione facta ecclie. 2 foꝛtius dicendũ ẽ
in frarribus ⁊ clericis eccłic: ⁊ nimirũ cũ niua
noce poſſint teſtificari ad cõmodũ ecclie ur in
.c.inſupeꝛ ⁊. c. cũ nũtius de teſti ⁊.c.et ſi xpᷣs
in fine de iurciur. de quo dic ut plene dixi in
.d.c.inſupeꝛ. nã cꝗ eccłie no eſt ſinguloꝝ xij.
q.ij.qui manumittit̃ ⁊z. c.libeꝛti.⁊.ij.q.vi.bi
duũ ueꝛ. palam ¶õ ꝙ ad pbaronẽ iuris
pꝛoprietatis ſatis eſt inteꝛ eaſdeʒ pſonas pꝛo
duceꝛe ſniaʒ ſuꝑ eodẽ iure pꝛolatam:er tenet
iudex ſecundum iliam iudicare: quia ex quo
ab ea non fuit appellatuʒ fecit ius inteꝛ ptes.
Ex hoc ⁊ er tex.nõ ꝙ łʒ ſnia a pricipio ius ñ
conſtituat inteꝛ partes ſed declaret.l.ſic..ſʒ
ſi queritur.ff.ſi ſer.uen.le.⁊æ nõ.ꝑ glo.i.c.fſo

CDe 2e iudicats.

rus.j.de neꝛbo.ſigni.tñ x
dĩ fatere ius iter on nngeneern die
oteS. 7 E rgtio: qꝛ
ſiue bene ſiue male fuerit iudicatũ. ſtandũ
tentie pꝛopieꝛ auctoꝛitatẽ rei iudicaie
de eſto ꝙ declaratio indicis fuit mala: Iñ
oſtituit inte; partes. quia pieſumeꝛet , hin
iudicauit. ¶Irẽ nota ⁊? põdeꝛa ꝙ ſenteti
citur rraſire in reʒ iudicarq. ſi nõ fueꝛit
latione ſuſpenſa. ⁊ ſic nidetur ſnia non d
feꝛat a re iudicata.cuiꝰ ↄtrariũ inuit rubꝛi
ſupꝛa eo.ti. Sed dic ⁊ expone hanc litteꝛi
ibi dixi.nam tranſit in rem iudicaram.i in
ctoꝛitateʒ rei iudicate.ut dicit tex.j. eo. “ a
ↄſultationem. Motra ꝙ eti de iure canonico
ſtatur ſentẽtie inique.poſtq trãſinit in rẽ indi
caram. Dico in ꝙ ſi is in cnius fauoꝛem fuit
lata ſcit cam iniquam nõ põt cum bona coſci
entia illa uu: quinimo ſi ofiteret il ſingu. ini
quã retractaretur: ita uoluit Jnn in c. qn ple
riqʒ de imu. eccle. æ peꝛ hꝰ dictũ reſtrigo tex.
iſtũ æ Oſimilia iura ut l. res iudicata ff de re.
iur.⁊æ l.ingenuuʒ de ſtatu ho. ubi dicitur ꝙ ſe
tentia accipitur pꝛo ueutate. ? ꝙ facit ius iten
ꝑtes ſcilicet in dubio: ſecus uidetur ſi notoꝛi
ↄſtarer de iiuſticia.ar.in.c.ij.de purga.uulet
qð norat Inn. i. c. frateꝛnitaris de fri 1. 2 ma
lefi dixi ſupꝛa eo. inteꝛ ctens. (Mrun
mẽéti regulam que elicitur ex tex. ꝙ ſententia
lata ↄtra ius lin gatoꝛis tenet.ſecus ſi è lata⸗
tra ius ↄſtitutionis. i.ↄtra ius cõmune: dices
tu contra:cnm ois ſnia contrs ius litigatoris
ſit cõcra ius cõmuune:cũ ius cõmune mãdet
iuſtã ſentetiã feꝛi:ut in. c. forus de ue bo.ſi.
27. c. cũ eterni de ꝛe iundi li. vi. æ in aũt. iuſiur.
quod pꝛeſta. ab his. dico ſtandũ eſſe ↄario
ꝙ ſenteta ſit cõtra ius.ſed non eſt expcſſe⸗
tra ius. quod ꝛequirit hec litteꝛa ad nulliiateʒ
ſentẽtie: dicit᷑ aũt expꝛeſſe contra ius cum in
dex in ſententia fundat ſe expꝛeſſe õ̊ ius coõe
ut plene dixi ſupꝛa. c.i. Ratio diueꝛſitaus ẽ.
quia quando nil exprimir contra ius commn
ne pꝛeſumitur ſententia iuſta: maxime cũ pers
uideatur acquieuiſſe n appellãdo ut.j.c. prl.
cũ ſequẽ.ſed quando exprimit cãm cõtra ins

tollitur ommis pꝛeſũptio ſen ẽtie merito tih

notorie iniuſta iudicatur nulla. Et ob h di
Inno ſingaulare dictum iĩ. c.i pſtia de ꝛenun.
7 ſequitur YJo. an. hic: ſi in ſentẽtia erpimũ
tur due cãe. quarũ una dũtaxat eſt contra ius
ſuſtinetur ſentẽtia uigoꝛe alterius cauſe que n
eſt notorie iniuſta: cũ poſſit iuſt ficori er aliq
cauſa expꝛeſſa: quod limita ut dixi i. l. c. i.
Mota ultimo ⁊ rene menti finẽ litteꝛe ꝙ poſt
qᷓ trãſiuit ſentẽtia in ꝛem iudicatam: pꝛeſumi
ꝙ fuerir ꝛecte ⁊ rite lata:ita ꝙ non cſt nece
ampliꝰ pꝛodaceꝛe acta ad pꝛobandi iuſtitiam
nel pceſſuʒ: lʒ ꝑs adueꝛſa dicat ea undiqz iin
ſta. ⁊ ſic ꝓbat h̊ la dẽ; Inno.q h tenuit r.
bõe ð elec. æ. e. cũ ĩ iure ð offi. dele. dic ur
dixi ĩ. c. qmn ) ð ꝓba. Veio ſolito moꝛ ad gl.

e n dien 0n ,
onſsn ſ ivianoniſb i
ſet er eli di

da chrla ibiben er il lfin o
Purplene rexipta es Hecfictr
nn ofeenlo nſi ien eind Ml b
eanipolis giacn eanption⸗ hoſtt
giaa de auibus infn depriu cun:
re.c Nepins et Au caeſa b dia
coo meo no i öean. 5 60. An.inn
ranſent ils teriono: eo. , ſc gan
oꝛljo tel cps emimoplicl clij iin
ani olno imer ſſone cii aur aen
ur upranrerilrpuie Prumo din
lo ſoul uſeommu im e ee
ehr dls cccots nboſdi qg ſe ali
nueluepcſnr hon hot nt in.c paſtoꝛalie
ſecomionſongene i ſit betitn gpe
liene ſo dr icnnglened Zo nint
tun nenetcbſis e eſt gicrid er gin
Paſtoralis Dreil .tM. ii ciß,er Pben
enenien donmnione i dann iis lonanel

Ur pofit fmems in popꝛios bſns vonnene

n notanter dict Indin lſohlsden

nlle Cr itelige eg hi lone
e ho hie Neſſone fzei
HMW i Capitnl zerci ntin d 4 ie
e.i derebng erte öge ui
ae lehlg ecle no gſe ner ſie
fehiſtaclginnmaii
nid nobat ohpoſtü Jogn
n un no meit notns er la donn
e in hoe hot plus ſig
bnne rer Zo aiat gmilen 4
lclis gerftinir d andl
aſihic imte
1 ſie heſmlur er 1 m
rlllbinffne aſ galndin
iri ons epale. Hj ce Fu
unsantſe doſt H
4 er eſpeen

hſtti
Nſtc eltsns ap o

Decsſala natbie ins inn n
Anngcein inr in ſkeini
o mi fenn nsceſfe
Mdin Ipv o aens ſſpͤn
mnin eguimm ue oMciurrnr glali
i am us iigais ur ius ſ eh
Ni uS Nnutoms , , s öͦuir:
ncomma m os ſit omts ius iors
ſe cora us comnuone:ci wus comune niti
E ſondnd fener nc forns de dedo ſ.
1GNNeNN inihi.
õü
enaaANnsl neht
n ws anod tuunthelien ülir
ſenine dicl int cheſt cnnuitt
erin lenemna fmnſe i
Rano Cioenlz
plene din ſn cialo d
1 eworimar Onnaſuie
Ga gonndo e i
wonuor ſemenra uſunem
N e iaporlichn
dearar accbien a
ras, ſed onmndoetprimtcn D
ci ſeobi ei

„7 zewor
il

indienu nuln
inioct iodntnn
potorie edicunicihiin

Anpen tnun

cauſa n ere ent! i

ar plen. rde en dine (Di ſiu⸗ ſr. ſecf plene Wr EE

¶ Be ꝛe iudicars

Et qꝛo qñ dẽ ecclia ſubiecta plèo iur̃ Reer gl.
i.qñ ſubijcit in ſpũalibus æ tpalibus. HNora
bñ hanc gl. ꝙ ſi pnceps ſubiicit eccliaʒ nel ali
que locũ donat pleno iure. uẽ dõare in ſpũali
bus ⁊ ip̃i alibus. ſi ↄcedens talis eſt ut poſſit

ſpũalia ⁊æ tpᷣralia ↄcedere nide oſimilem glo.

in. c.ↄqueſtus de foꝛo ope.⁊ uide oĩo cy ple
nius ibi Er tractat hic Inn. aliquãta

lü iuolute que ſũt ſigna ⁊ indicia plene ſubiec
tionis. æ in effectu dicit ꝙ oia ſil h̊ enũerata
ſatiſ hic indicãt plenã ſubiectio nẽ nõ qt ſingn
la per ſe. nt ſũt lethanie 2 quedã alia.dicit tñ
ꝙ aliqua ex hic ennmeratis ſũt ſe ſufficien
tia indicia ut inſtitutio in ſpũalibus ⁊ fidelitaſ
in tpᷣalibus nõ ãt dicit ſic mnante⸗ Menn
abbas hẽat aliqua epᷣalia in ccclia: in aliis tñ
remanet ecclia ſub epo:ꝛefert tñ alios dicẽ ꝙᷓ
tüc demũ ꝑtinet ad aliquẽ eccła pleno inꝛe. cũ
oia epalia ibi habeat nec ſufficit ßm Inno. ad
H ut plene ſit exepta. ut epᷣs ſpecilicet fingula
iura ↄfeꝛendo niſi dicat eximo.uel vᷣbũ aliud
equipollẽs.lʒ facta exemptione poſſit eximeꝛe
aliqua de quibus infꝛa de priui. cum 2 planta
rec. ?. c. ꝛecepimus et. c. cũ capella h̊ dicra iudi
cio meo nõ ſũt pfecta. ʒ do. An. ſimpliciter
tranſeat illa recitando:dico.n.ſic c aut iferi
oꝛ epo nel ep̃s extrqeus ptẽdit eccliaʒ ſibi ſub
iect pleno iure ex ↄceſſione ep̃i aut archiepi
aut pape aut ex leriptöe. Pam can di
co ꝙ eps ur̃ oceſſiſſe omnia iura que ipᷣe poſ
ſidebat in ecclia exceptis quibuſdã.q̃ a ſe alie
nare ſeu abdicare non põ
de donationibus:que ãt ſũt hec iura que a ſe
abdicare nõ põt. dic ut plene nõ Jo. an. in. c.
cum nenerabilis de cenſi. aliquid per gl. in. c.
paſtoralis preal.⁊.xvi.q.ii.c.uip. nec P hanc
geneꝛalem donationẽ uzẽ data ptas donataꝛio
ut poſſit fꝛuctus in pꝛopꝛios uſus conneꝛtere
ut notanter dicit Inno.ᷣ in c.paſtoꝛalis de pꝛi
nile. Et itellige eps hãc ↄceſſionẽ faciar cũ
oſenſu ſui capituli = ex cã ut in d. c. paſtoꝛafł.
faẽ cle.ij.de rebus eccle. nõ alie. nec iſte tex. ꝓ
bat ꝙ eps poſſit eccliaʒ in rotuʒ alteꝛi ocedẽ.
imo potius pꝛobat oppoſitũ fʒ Jo. an. hic =
bñ.cum papa nõ fueꝛit motus ex illa donatio
ne ſed ex ſnia. Et in hoc põt plus ſnia qᷓ; do
natio ep̃i. Et ad hunc effectuʒ allegat noönteꝛ
hunc tex. JYo. an. in. d.c. cuʒ ueneꝛabilis de cẽ
ſi. dicẽs ꝙ ex ſnia põt ecclia pleno iure alteri
eſſe ſubiecta. nõ ſit ex donatiõe epᷣi. Rõ q⸗
pꝛo ſnia pꝛeſumitur ꝙ; ex aliqua iuſta cã fuẽſt
lata ur hic in fine. ſed epᷣs non põt a ſe abijce
ꝛe ĩ totũ onus epᷣale. Nã qua ꝛõc poſſz ꝛeſpe
ciu unius eccleſie poſſet ꝛeſpectu aliax. q nõ
eſt admittẽdum.l. legatus ff. de offi. pfi. z. c.
niſi cũ prideʒ de ꝛenun.cũ ſimili. quod nota.
ecũdo caſu cũ cõceſſio fuit facta peꝛ metꝛo
politanũ dico ꝙ aut de eccleſia ſue dioceſis =
idẽ quod in epo.ᷣ aut feit cõceſſionẽ de ecclia
ſuo ſuffraganeo ſubiecta. ⁊ ñ nalʒ ↄceſſio ut ĩ

.c.duo ſimnl dᷣ offi.oꝛdi. .c. paſtoꝛalis eo.ti.
2 in.c.nullus de iurepatꝛo.? hoc uerum ſm
glo. hic in neꝛbo ſub teſtimonio niſi de ↄſeſu
epᷣi hoc feciſſet.ita itelligit iſtũ tex. ſed gl. fi. in
c.placuit.xvi.q.vi.ꝛequirit ↄſenſum omniuz
epoꝝ pꝛouincie ad hoc ut daꝛe poſſit priuile
gia ĩ dioceſi ſui ſuffraganei allegat. c. aꝛchiepſ
ix. q.iij. Ego dico ꝙ ĩ facto gꝛaui ocernete
ſtatũ totius ꝓuĩcie ꝓcedit glo. in. d.c. placuit
ad hoc gl. notabilis. ix. q.iij. ĩ fine ſũme. ⁊ qðᷣ
notat Inn. in. c. iij. de inſti. ſʒ in facro ocernẽ
te pᷣiudicium unius epi duntaxat ſufficit illius
cõſenſus dummodo interueniant alie debite
ſolenitates: ut ↄſenſus capituli ĩ ↄceſſiõe eccle
ſie ⁊ ſimiles qꝛ tunc ↄſẽtiendo uidẽtur ð̊ no
uo ↄcedeꝛe. ar. c. paſtoꝛalis de dona. æ.l. ga
yus.ff. de pigno.acti.⁊ ſic ꝓcedat iſta glo. aꝛ.
bo. ix. q ij.c.ij.iũcto.c.fi.2 idẽ dico ĩ patꝛiar
cha.ar.dicti.c.quo ſimul:facit per locũ a ſpe
ciali.c.pe.de pe.⁊ re.⁊.c.i e.ti.li.vVi.iũcta gl.
ntertio membꝛo ſcilicet cum conceſſio
fit a papa puro ꝙ in dubio idem dicendum
qð dixi in ↄceſſione facta ab epo hoc addito
quia exquo papa conceſſit alicui eccleſiã pleo
iuꝛe uidetuꝛ conceſſiſſe omne ius epale.nihil
epᷣo ꝛeſeruato qꝛ hoc ſimportant uerba. nam
ut dicit Hoſii. in. c. quoniam de priuilegiis
tunc eceleſia pertinet ad aliquem cum nullum
ius epiſcopale epᷣs ibi exercet.⁊ facit tex. iſte ĩ
arg. ? quod legitur. z nõ.in. c.conſtitutus de
reli.dom.nec puto ꝙ per hanc conceſſionem
a papa factam poſſit ẽt donararius conuerter̃
fructus in pꝛopꝛios uſus:quia eum bec ↄceſ
ſio neniat in pᷣiudicium ecclie oceſſe. dʒ ſtricte
itelligi. ar. eorum que norat Inno. in. c. cũ di
lecii de dona.? Mar. in.l. fi. ff. de oſti. prin.
2 Yo. an.i.c.olim de uerbo. ſigni. ⁊ hẽbit illã
prãtem in tpᷣalibus quam habebat epiſcopus
ſcilicer exigendi rarionem de tempoꝛalibus
ut in. c. cum æ plantare infra de priuile. facit
quod notat Inno. in. c. cum ad ſedem æ dicto
c. paſtoꝛalis ¶ Quarto ⁊? ultimo caſu quan
do ex pᷣſcriptione uendicat ſibi eccleſiã pleno
ſure ſub iectam. Aut alter pura epiſcopus ẽ ĩ
poſſeſſione iuriſditionis:⁊= tunc tantuʒ pꝛeſcri
bitur quantum poſſidetnr. nec extenditur pꝛe
ſcꝛiptio de cãn ad caſum ut notat Innocẽ in
c. dilectus de capel. mona. æ Bar. in. li. F. ſi
quis.ᷣff. de iti.actuqʒ pꝛiua. facit optime. c. cuʒ
contingat de deci. ⁊æ hoc caſu inueſtitura i ſpi
ritualibus. in tempoꝛalibus fidelitas nõ pꝛo
babunt plenam ſubiectioneʒ. fed ſolũ illa duo
competeꝛẽt. Aut nemo eꝛat in poſſeſſiõe exeꝛ
cendi iuriſditionem.⸗ tunc ſi exeꝛcuit aliquem
actum iuriſditionalem animo acquirendi uni
neꝛſaleʒ iuriſdirionẽ illã acquirit æ debito tpᷣe

illã pᷣſcꝛibit nt notar Inn. i. d. c. dilectꝰ. Aut
ſumꝰ in dubio uł non oↄſtat in cuiꝰ dioceſi ſit
talis ecclia. = tunc exeꝛcitium aliquoꝝ iuriũ ẽ
indiciũ plene ſubiectiõis.Ad boc tex. nõbilis

I-nt
+ 4n a * „7„1¹

W. ſur n rs Iutn e⸗ n

ey bſalaiſ 1 3Mnaſſe H: ☚ ſo⸗ſe ℳ. 2 6.

¶ Be ꝛe iudicata:

in c. l. de ꝛeli. do.et nide qðᷣ ibi nõ. ꝑ Inno.
Jo. an. ? fʒ boc dʒ diſtingui bec gio. Inn.
Op. ꝙ quis non poſſit per aliũ ſe ſubſcꝛibeꝛe
ſed hoc d; mauu ꝓpua faceꝛe ut in. l.bac Sſul
tiſſuna C. de teſta. So. glo. in neꝛbo ſua uice
illud ꝓcedeꝛe qn quis ſcit ſcribeꝛe. alias per
aluũ potelt ſe ſubſcribeꝛe ? uiderur bac diſtin
crionem pꝛobare tex. in. d. I. hac conſultiſſima
2 nõ ¶ Oo tex. in eo qð dicit nõ eſſe ĩni
tendũ iſirumẽto donatõis nec alijs Puil egijs
7 ↄfirmatiombus: que emanarunt a⸗ꝛomanis
ontificibus zc. Mã primo uider̃᷑ ꝙ donatio
epi debuit naleꝛe ſaltẽ quo ad iura que vcede
ꝛe potuit: ut in. c. paſtoꝛalis de dona. idẽ et

foꝛtius nui dicẽdũ i alijs puilegijs ? oↄfirmati
anis ponuficib?

onibus que emanarũt a ꝛom
ur in. c. conſtiintus de ꝛeli. do ¶̃ So. diẽ gl.

in ueꝛbo donatiõis ꝙ donatio epi coꝛruit: qꝛ
nõ iteꝛuenit debita ſolẽnitas puta capli coſen
ſus. d. c. paſtoꝛalis. 7. rij q. ij. ſine cxceptione.
Alia ueꝛo priuilegia non ualuerũt ẽt 2firma
toria tanqᷓ; fundata ſupeꝛ iſtrumẽto donatõig
qð eꝛat nullũ Er dic clarius ꝙ priuilegia ſũ
morũ pontificũ nõ cõ edebãt ſimpbł eccleſiaʒ
pleno iure: ſed ꝛefeꝛeb ir ſe ad prima cõceſſ.io
nẽ: erãt. u. oia quaſi cõfiſtmatoria ĩ foima cõi.
ntpura ſicut eps iuſte cõceſſit: ita ↄcedimus ⁊
confirmamas cũ n non ualer prima cõceſſio
ita nec priuilegia ſupe illa fũdata. Et uid ad
idẽ bonũ tex.⁊ qð ibi dixi ĩ. c inteꝛ dilectos 5
fide inſtru que aũt hoc cãu lit diffeꝛétia inteꝛ
priuilegia 2 cõfirmationes. dicit Inno. ꝙ in
prinilegiſs ponũtur multa pꝛeteꝛ cõfirmata:
ſed in cõfirma ionibus ponitur ſola cõfirma
tio. Itẽ in priuilegijs ponit ſubſcriptio cano
nicorũ in ↄfirmationibꝰ nõ: hoc ultimuũ hʒ lo
cum in conceſ. ab inferioribus a papa: diceꝛeʒ
tñ ꝙ ſubſcriptio ꝛequirit᷑ ſmn ſubiectaʒ mᷓʒ.
Dp. ur̃ ꝙ ſnia faciat ius ẽt inteꝛ alios ff. ð
libe. agno.l. i cũ alijs allegatis ĩ gl ¶ Soluit
glo.i neido ad litigantes. ꝙ; ꝛeglarit᷑ pꝛocedit
tex. Fallit in caſibus de quibꝰ in glo.æ dic ꝙ;
ꝛatio fallẽtie eſt: qꝛ ſnia in illis no é ꝛeſtrigibi
lis ad cenaz pe:iſonam.? ð hoc dic larins: ut
nõ. Inno in. c. cam qui. fi ſint le Haꝛ. i.l.
ingennũ ff de ſta bo ueꝛo qᷣà ĩtẽdit ha
ibi ueritate geſtoꝝ ſerꝛmonibus pꝛeualente.
So. glo e ponit duobꝰ modis ⁊ quelibet bo
na uel em doctoꝛes ſoꝝe erauit ſcripiõ ĩ ſcri
bendo priuilegia ſeu donarões: uel foꝛte paꝛs
adueꝛſa dicebat lirẽ nõ fuiſſe ↄteſtatã coꝛã iu
dice: ſed geſta Zdicebãt quibꝰ erat magis cꝛe
dendũ. E. de ꝛe iudi. geſta. æ dicir Moſt. ꝙ ſi

factũ eſt antiquũ ſufficit pꝛoduceꝛe iſtrumẽtũ

ſnie ꝓ quo pᷣſamit᷑: ʒ alia pars dicat oꝛdinem
in pꝛoceſſu nõ fuiſſe ſeruatũ: dicit factũ anti
quũ :ſi biẽniuʒ eſt lapſuʒ: ego ꝛemitto ad ea qᷓ
plene dixi in. d. c.qm̃ 3rxtra glo. que, o.
quia abbas petijt hic multa iura: ut pʒ in pri
cipio.c. et papa pꝛonũtiauit dũtaxat ſupeꝛ d

obus ⁊? nil dixit ð reliquis petitis nec abſoluẽ
do nec ↄdemnãdo: an in alijs uidearur abſol
miſſe: Inno. dicit hic ꝙ ſic Et circa banc
mareꝛiam notabilem facit tria membꝛa: qnq;
enim peruntur multa capitula ſub generali de
titione incluſa quadoq; plura capituia ſingu
lariteꝛ 2 ſpecialiteꝛ petita: Quãdoqʒ tenio pe
titur una magna ſumma uł magna ꝛeſ. Dꝛo
caſu ſi in dex pꝛonũciet ſuꝑ aliquibus ſub ge
nerali petitiõe cõtentis in alijs itelligitur ab
ſoluiſſe. Secundo caſu ſententiando ſuper ali
quibus non nidetur in alijs abſoluiſſe ul con
demnaſſe: ſed poterit poſtmodum pꝛonũciare
eriam ſepaꝛatim.:. etiam. ff. de mino. ifia eo.
cum. i. . a. 2 ibi glo. vona que ideʒ tenet etiaz
in delegato. eꝛrio cãu dicit ꝙ ſi iudex ꝓ
nuncier ſupeꝛ parte nõ uidetur in alia pte ab
ſoluiſſe vel condemnaſſe: allegat. l. quedaʒ ff.
ſi ceꝛtum petatur: non tamen expꝛimit: an boc
caſu tener ſenrentia. Jo. an. latius exoꝛqii bic
mareꝛiam fosmando ex pꝛedictis duas qveſii
ρα— ones. C Wiumg an ſentẽtia teneat p partes
lata. Secunda an in alijs uideatur index ab
ſoluiſſe uł condemnaſſe.? refeꝛt uarias legiſta
rum opiniones: ? moꝛe ſuo expꝛeſſe nullax ei
git: do. Anto. recitat aliquantn um confaſe,
¶ Eso concluſiue dicam capiendo opimides
legiſtarum magis cõmunes ? ueꝛioꝛes de qui
bus in. l.ĩ C ſi adueꝛſus rem indi. aliquibns
additiſ æ diſtinguo ſic: ꝙ aut fuit actũ̃ ut ardi
teꝛ ſeu iudex ſupeꝛ omnibus ſimul pꝛonuncia
ret:⁊ tunc non ualet ſententia niſi ſuper omni
bus ſimul pꝛonũcietur. l.qui tamé ff. de arbj.
2. c. cũ dilecta de reſcrip. Aut non fuit acuj.
2 tunc ſi libellus continebar plura capiruia di
nerſa ualet ſententia ſupeꝛ parte: in alijs no⸗

niderur abſoluiſſe nec condemnaſſe. qd tennit

Ja. de are. quia tor nidentur peritiones quot
ſunt res nel capitula: ? peꝛ conſequens tot ſe
tentie quor res. arg.in. l etiaʒ ff. de mino. faẽ
c. cum. i. 7. a. infꝛa co. iũcta glo. ? in. c. cvz ne

niſſent de inſti. ⁊. c. cũ dilectꝰ. ? quod ibinö:

de conſue. æ nimirum. ¶ Mam in piurib⸗ 6
pitulis pot ſnia pꝛo parte naleꝛe 7 ꝓ pie no.
ut in. 1 quedã malieꝛ ff fam. heꝛc. ?. l.f f de
iurepatro. nõ. Mar. 7 Pal in. d l. C. ſic
neꝛſus rẽ indi faẽ q ĩ cq ↄuentiõis ? reconen
nõis ur naleãt ſi ſeꝑati; diffiniunt. egit ? no.
i. l. i. ff. que ſentẽ. ſine ap. reſci. i. c. i. ð mutu.
pe. Ad idẽ qðᷣ nõ. ſpe. i titu de acti.e bert. ..
ſequit̃ vᷣ ſed ſiquis petit. ubi dicit ꝙ ſiquis in

2 1. „ 2 2 5
eodẽ libello periit ſoꝛtẽ ? penã.? inder an
a. qꝛ? plora uin ent

cianit ſuꝑ pena timn. ualet ſnia. qꝛ plura .
anri all gat c. Rannua de teſn. c̃ tic 4
ſi ragit apte. an ſup ſone nideai abſoini 1
poriꝰ ſetit ꝙ nõ. i eo go diẽ ꝙ ſi dime er .
tiones: naʒ ubi de pluribus diuerlis iſc Da
tur: 7 prius liquet de uno & de gliſs hont⸗
dex prius ſupeꝛ illo pꝛonunciare. ut inas i
ueniſſent de inſti. Er idem ſenatur! iner

.

lit. er. ⸗“
a di fata b e ,
ſet vo tu li hͤ il üte
nd ſn heri gbolerpnuncitl
nleo inn cii icl ſeia
n nin d ſi

neqter . lics
Ifla e mncoo oirainatonis n

ſiſtinm afilm ni /nin b
utliamn. Eimn tit ccj ilb n
Ijpollone ſemnt pluni pituke conera lt
öllenſtinſo gego noſi deare
1 Aä an Fi deidit ien iid
enduncf inaftikin enrde Henn
Popeinfitet a it tiqmner din eß
ir ſiia ſun panent ennein d nidimted
nthee Jomn qn hnine inco hß
cia. pio gner iineiſtae cie nideinr dinerl
cipkuat icindgeſme eſeſnci Nt
li mtert Neden, f deerceh rei indi
Oviaceſin moo ni dii ſ Oi ain
poteit cognoſclde gla pante gne er duen
ca penitur abſqz eo c refticet iaudii den
preſip qgn fiit iolſcnumn gnig er ieſt
fit ilario.. neq nateles C d
CGe pba. t l i
nuͤſlu preln qd eſ notandi g gjr,
Ratarini gözdinim n
muen iis un hen, nnt ilii
libus hin n iſchnin cſe
Peꝛenra:ita ſequen utndhinn.
untif titziſergetn d⸗
Neſnmgne .. PMuncgreſchen
qua tz iudicii: eaſns vf in ſi
A.ſ.ſol. marri e nlſtoſe
Venpniſia molien

e durqte incſcio ſ
uncha⸗ icio
Dhiata crpirat luclicii .

tn
mnIRAi 4
ne Uclobone reſtgr
Ero⸗ enio cinditot

nuafapn ilen nt
Guſdccſtnniſe lrlil
temm penn, nortmnn Mpinn
aſu ene onmnte Yocn iiiegg
Imuerim ſonmmnc erprcieistr
e ones. (Pim mſminn mn
lra. Gemnin on nafssitemmi
ſolniſe n condonmnſe e tſerdni
um opinone: ? noreſo apcſeni
õ
Evcmnchſir dem pinhn
milamm migs o os
us in /QNadetis n id. AN
Aainſ edſnngvoſcon ir aciiut
la inder ionmnbvs imn vm
nt me non ge ſeneniunit inrom
mſenl wiitem ,au miſ bend.
ccben eic Bunmrffkan
neſinenninn inchi
Achviaſermaſna n dit
denr dwooſkeree (Ndennececc

Z de e gva d erwor deina

exceptionibus ſimnl ꝓpoſitis. Si.n. per ron
feſſionẽ ꝑtis liquer de una põt iudex ut ꝑcat
laboꝛibus ⁊ expẽſis ꝑtiuʒ illico ſuper illa pꝛo
nũciare ⁊ ſuper alia ꝓcedeꝛe.ut ẽ tex.i.e.cum
inteꝛ de elec æ ibi hoc notat Inn. ſi neꝛo libel
lns ↄtinet unũ caſũ.⁊æ tunc ſubdiſtinguo Aut
otinet unã rẽ ſingularẽ ſeu certam ſũmã Aut
otinet aliquod uniuerſale uel generale.primo
caſu Inn. ur hic ſentire ꝙ teneat ſnia ſupeꝛ ꝑ
te.Et idẽ ſpe. in ti. de ſentẽtie ꝓla F. qua
lit᷑ ner quid ſi pero quinimo ibi tenuit ꝙ ſuꝑ
alijs nẽ facta abſolutio ſed cõis eſt opinio:ur
hoc caſu nõ naleat ſnĩia ſuꝑ ꝑte ꝑ tex.in.l.in h̊
iudicio.ff.fami.heꝛc.ſenſit Inn.in.d.c.cũ ĩteꝛ
nbi dicit ꝙ ſi peto cẽtũ nõ dʒ iudex ꝓnunciar
ſuꝑ.l.tm nel alia ꝑte Hãc opinionẽ ꝙ ſetẽtia
n ualeat tʒ Ja. de are.? Mar.i. d.l.i. C.ſi ad
nerſuſ rẽ iudi.? do. An.̊ ?z Dal. ĩ. d.l.i. ꝛed
dẽs rõem:qꝛ ſi naleret ſnia ſuꝑ ꝑte nõ ur̃ fẽa
abſolutio ſuꝑ ꝛeliqua ꝑte qꝛ nõ appaꝛet ratio
quare debeat nideꝛi abſoluiſſe ex quo nõ pro
nũciauit ſaltẽ tacite.⁊ ſic remanẽt petitio ſuꝑ
reliqᷓ ꝑte. in cuins ꝑtis exaĩatiõe opoꝛteꝛet re
fricare in dubiũ de ꝑte.ſuꝑ qua fuit iudicatũ:
quia nõ poſſet cognoſci de ꝑte quin cognoſca
tur de toto. ar in.l.uulgaris.ff.de fur.canoni
ʒata de pe.di.i.nulgaris.ſʒ h̊ ẽ ↄ nãʒ diffiniti
ne qꝛ ex quo ſemel ẽ lata nõ põt ãplius i dubi
um refricari ſine remedio retracrartionis cum
ſnia ſit ᷑minus diffinitinꝰ litiũ.l.t᷑miaro.C. ð
fruc.⁊ li.expen. Et peꝛ hãc rõeʒ idẽ dicas qñ
in petitione fueꝛunt plura capitula cõnexa. ut
nõ ualeat ſnia ſuꝑ ꝑte qð noluit Ja. de are.=
do. An. pꝰ eum. Itẽ peꝛ hãc tõem aliud ẽ di
cendum qñ una ſũma fuit in petinõe. ſʒ ceꝛta
ps petita fuit ex una cã ⁊ reliqua ex alia.tʒ eĩiʒ
tũc ſñia ſuꝑ parte ut tenueꝛũt h̊ quidã:ut reci
tat hic Jo. an. quoꝝ opinionẽ defendo ꝑ pᷣdi
cta. pꝛio qꝛ ex diueꝛſitate cãe nidẽtur diuerſa
capła. ar. ĩ. c. abbate ſane de re iudi.li.vi. 2. ·.
ſi mateꝛ. S. ⁊ an eadem. ſff. de excep.rei iudi tũ
quia ceſſat ꝛatio quã S dixi poſt Mal.qꝛ ſatis
poteꝛit cognoſci de alia parte que ex diuerſa
cã petitur abſqʒ eo ꝙ refricet᷑ i dubiũ de alia
pte ſuꝑ qua fuit iudicatum. quia ex diueꝛſis ñ

fir illatio.l.neq; natales. E. de ꝓba.æ. c.ij. de

tꝛãſla.pꝛela. qð eſt notandũ.qð S̊ dixi:ut non
ualeat ſnia ſuper ꝑte uniꝰ capituli: fallit i duo
bus cãibus.pꝛimꝰ qn inſtantia eſſet pꝛo parte
peꝛempta:ita ꝙ ſequeꝛetur abſolutio ab inſtã
tia iudicij: tũc eĩz ſufficit ꝓnunciare ſupeꝛ illa
pte.in qua tʒ iudiciũ: caſus vr in l.ſi ↄſtante
.F fi.ff. ſol. matri¶Exempſũ ſi a mulieꝛe pe
tebatur dos. ⁊æ durate iudicio ſit dos ꝓ parte
publicata expirat iudiciũ ſuꝑ ꝑte in qua ſuc
ceſſit fiſeus.qꝛ dʒ conneniri ipſe fiſcus coꝛam
iudice fiſcali. æ primus inder indicabit ſupex
alia ꝑ e ut ibi. æ dictũ rʒ Bar.⁊ Hal. in. d
.l.i.? ꝑ hoc dixit ibi. Har.ꝙ ſi aliquis ↄue
nitur rei nẽdicatiõe pro cerio fundo æ reꝑtuʒ

De 1e indicata

eſt illum poſſidere pꝛo dimidia tmn. iudex eum
in illa dimidia ↄdenabit ⁊ ualebit ſnia lʒ ĩ alia
dimidia nihil dicat: quia ſupeꝛ illa nõ tebat iu
dicium.l fi.ff.de rei uen. cautum iñ puto ur
iudex ſuper illa dimidia abſoluat cã expᷣſſa.qꝛ
nõ reperuur illã poſſideꝛe. ar. S de excep.c. ad
nerſario.⁊ l ſi a te.ff. de excep.rei iud. Secũ
dus caſus ẽ quãdo libellus fuit oblatus ↄtꝛa
plures.tunc.n.ſi ꝓnũciat ↄtra nnum ualʒ nec
uz ꝓnũciatum ↄ alios ut.ff. de iudi.l.nõ iccir
co ⁊.l.de uno quoqʒ ff.de ꝛe.iudi.⁊ hoc poit
Har. in. d.l.i.¶ Optie facit in ar.l.una.C.
ſi plu. una.ſed nõ nidetur due petitiones qꝛ
a quolibet ur̃ petita ꝑs.⁊ ſic ceſſat 20 nullita
tis. quam & terigi. Tertius caſus põt addi qn
ſnia fuit lata ſuper parte cum dictiõe taxatiua
niputa petius centum. dixit ↄdemno ticium ĩ
quinquaginta im nel dũtaxat. iũc ualet ſnia z
ur̃ ꝓnũciare ſuper toto.qꝛ tacite abſoluit in
aliis.l.per iſtã dictionẽ taxatiuam facit.c.cuʒ
ecclhia ſutrina de cã poſſ.a proprie ⁊ hoc tenu
it Bal. in. d.l.i.ꝙ ſatis placet. Secundus
caſus ſubdiſtinctionis qn libellus cõninet unũ
capitulum generale uł uniuerſale utputa peto
iura epᷣalia uel ſubiectionem uel adminiſtꝛatio
nem uel rõem tutele.⁊ tunc ſi partes fuerunt
aliquas ſpẽs dũtaxat ꝓſecute.æ iudex ſuꝑ ꝓ
ſecutione dũtaxat tulit ſniam. ⁊ ualet nec ſuꝑ
aliis ur̃ abſoluiſſe uel ↄdẽnaſſe ꝑ tex.in.llicʒ
.C. de iudi. facẽ quod nõ in. c.i. de tranſac.et
facit quod notat Hal. alias MHar. in.l. termi
nato. C. de fruc·=⁊ lit. expenf.in pꝛima colum.
in fi. ¶ Aut partes generaliter fuerunt ꝓſe
cute contenta in libello ⁊? ſubdiſtigue Aut.n.
genus ẽ reſolubile in diuerſas ⁊ certas ſpeci
es:utputa peto ſubiectionem pleno inꝛe uel pe
to iura epiſcopalia. ſciiur.n.que ſũt illa inra
epalia?? tunc idem puto ac ſi fuiſſent ſingula
riter petita ⁊ ſic idem dicendũ ac ſi fuiſſet plu
ra capitula ut ſic teneat ſnia ſuper expꝛeſſis in
ſententia. ⁊ in aliis non uideatur iudex abſol
nere nec ↄdemnare. Et hanc partem hic tenet
do. An. licer Innocẽ.aliud ſenſerit faciendo
diuerſitatem an plura capitula ↄtineãtur i ge
nerali petitione. An ſingulariter petantur. ſʒ
hec ſua differentia iure non probatur. ut dicit
HMoſtien. æ bene.æ ideo opoꝛtet hic dicere ꝙ
papa expᷣſſe abſoluit in aliis ur dixit ß MDe. z
Abo. licet tex. hic nõ dicat.pꝛobo rõe Aut.n.
indicatur nnicum capitulum.⁊æ tunc non debe
ret tenere ſententia ſuper parte ut in.d.l.in H̊
iudicio.aut iundicãtur diueꝛſa ca pitula habito
reſpectu ad compꝛehenſa. ⁊æ tunc debet teneꝛe
ſnia.⁊ in aliis nõ nẽ pronũciatum ut i ſemet
Inn. noluit in pluribus capitulis. Sed ̊
ultimum eſt porius renendum ut res ponꝰ na
leat de neꝛbo. ſigni abbte ſane æ. l.quotiens
.ff. de ueꝛborum obligatione: et quia id quod
tacite ineſt habetur pꝛo expꝛeſſo.l.cum quid
eff.ſi ceꝛtum petatur. ¶ Aut genus deductũ

in libello non ẽ ꝛeſolubile uel ſaltẽ nõ ꝛecipit
deteiminationẽ iuris a iuꝛe.⁊ tũc ualʒ ſnia ſu
peꝛ ꝑte:qꝛ tũc nidetur ꝓnunciatũ ſuꝑ toto et
iſte eſt caſus i. d. l.i. C. ſi adueꝛſus ꝛem iudica
tã fm itellectũ quẽ appꝛobat ibi Bar.⁊ mlti
alij ¶ Exemplũ pero mihi ꝛeddi admiſtrarõiſ
ꝛationẽ frumẽti agẽdo actiõe tutele:⁊æ ꝛeliqua
peto mihi ꝛeſtitui. Judex mãdat mihi. v. ꝛeſti
tui cũ in neritate debeꝛẽtur decẽ:tunc.n. ualʒ
ſentẽtia qꝛ indubio uidetur iudicaſſe ſupeꝛ
omnibꝰdebitis: cũ omnia illa neꝛba generalia
in petitõe ↄtẽta nõ ꝛecipiãt ceriã deteꝛminati
oneʒ a iure.⁊ ſic nõ põt dici ꝙ iudicanerit ſu
peꝛ parte. hec omnia pꝛocedunt quãdo index
ſuꝑ parie iudicat ul tacite ſuꝑ toro modo pꝛe
dicto. ¶ Sed queꝛo: quid ſi ꝓnũciauit ſupeꝛ
toto.ſed defectus ãnullatinus cõcernit parteʒ
dũ axat: nüquid poſſit ſententia naleꝛe ꝓ ꝑte
¶ So. dic poſt Mal.i. d. l.i ꝙ aur ſunt diuer
ſa capitula:et poteſt naleꝛe ſententia ſupeꝛ par
te petitoꝝ ⁊ ſuꝑ alijs ubi ꝛeꝑpitur defectius:eſt
nulla ut.l. quedã mulieꝛ. ff. fami. beꝛc. ⁊ i. l.fi.
.ff. de iurepa. fa it. l. eriã ff. de mino. nbi ↄtra
partẽ põt peti in integrũ ꝛeſtirutio:facit quod
de inſtrumẽeto ↄtinẽte aliquã falſitatem notat
Inno. in. c. fraternitatis de bẽ. Aut ẽ unicuʒ
capirulũ. Excmplũ petitis.x.index cõdẽnanit
in. V. exſcripri ꝛecitatiõe: in alijs nero quinqʒ
condãnat uiua noce ſine ſcriptura:æ tunc ſen
tentia non tenet quia non habet ſua ſubſtâtia
lia:cũ enim nunica ſit ſentẽtia non põt pꝛo ꝑte
ualeꝛe ⁊ pꝛo parte non. ar. in. c. cum ſupeꝛ de
offi.dele. æ in. d.I. enã Ideʒ ſi iudex habẽs fa
cultatẽ cognoſcẽdi nſqʒ ad.x.rantũ ↄdẽnauit
in. xv. non eim ualet ſnia in decem quia ut di
xi:cũ unica ſit nõ põt naleie pꝛo parie ⁊ pꝛo
parte non Et pꝛo hoc allego glo notabilem
in.l. fi. ff de iuriſ. om. indi. rrarid ſenſit
glo. in.l.ij. C. de ꝛe indi ſed Har.i. d. l.fi cõ
coꝛdat modo pꝛedicto diſtinguẽdo iteꝛ plura
capitula 7 unũ capituluʒ. qn aũt petirur ceꝛta
ſũma excedẽs iuriſditionẽ iudicis in mbilum
nidetur ad iuriſditionẽ iudicis prineꝛe: qꝛ in
iuriſditione iudicis fundãda inſpici᷑ quid pe
titur ur.l.ſi idem cũ eodem =.l.cũ quedã puel
la eo.ti. Et hec ſinglariteꝛ notabis: qꝛ nemo
te ?7 clare iſtã mãm tãgirt.
Caſus. ſufficit ad cõ
Auſam. firmarionem ſnie ni
hil cõtinentis iniquũ ꝙ cõtra ipſam
aliquid non ꝓbeinr. ira cẽmuniteꝛ ſummarur
Sed hec ſũmatio indicio meo n euacuat totã
ſentẽtiã litteꝛe:nec continet ſen decidir aliqdᷣ
factũ dubirabile:ideo aliteꝛ ſũmo ſic: Sẽtẽtia
contra acroꝛẽ lata nihil iiqui continẽs neit in
cauſa apppellatõis cõfirmãda:licer p atteſlati
ones uideatur pꝛo actoꝛe fuiſſe pꝛobatum dũ
modo pꝛo ſentẽtia cõcurrant pꝛeſumptões de
quibus hic in litteꝛa.Et ſecũdnʒ hũc ĩtelleciũ
eſt bic caſus ſingularis ualde. Oiuiditur: qꝛ

CG De ꝛe ſudicata.

in prĩa pte ponit delegato
appellationé. In ſecie ſreeſd
tionẽ appellãtis mouiuũ ſuuz * te
ſnie ¶ Mora pꝛio ⁊ tene mẽti
cis pnium cõſenſu delegati pote
coꝛdar.l.ex conſenſu ff. de app
partes appꝛobaſſe peꝛſon is na
ſniam feꝛendã gnam “ ſennen mech
cuius ꝑſona non repꝛobatur a prod enlegte
dictuʒ ſit ut iiij.q.iij. . ſiqui enlerſz
A.I. §. ſiquis teſtibus: not
glo. in. c. pꝛeſentiuʒ de teſti. ¶ Er quo
ab identitate rationis quod dinde⸗ indi
riſditio fuit partiũ conſenſu prorogannn 6
appellari: quod renet Oar. in. .l. er dat
pꝛobatur peꝛ locum a ſpãli i.1. epiſcopale 3
de epi. audi. ubi ſtatui iale ſe e.
pi. audi. ubi ſtatuitur ſpeciale epo ppter
dignitatẽ epiſcopalem: ut ab eins ina ſata in
pꝛoꝛogatione iuriſditionis nõ poſſet appell
ri quod eſt notandũ:in contꝛariũ engo eſt M
cõmune.¶ Et peꝛ illuʒ tex notanteꝛ di dirit
ar. ꝙ in facultate appellandi iudice pro
gato inſpicitur cõſuetudo z dignias ipius in
ndice gato nõ appellarur allas iter
ſubditos ita nec ab iſtis pꝛoꝛogãtibuſ 2 ſatis
nidetur mihi rationabile. ratio quia p pꝛoꝛo
gationẽ no alreꝛatur pꝛĩa iuriſdirio ſed exen
ditur ad ipos proꝛogãtes ſecundũ ſuas quali
tates. facit quod notat glo. in.:. ireꝛ ↄuenièes
ff. ad muni Aadue re mm ne tu decipiaris ij
iu canoniſta q; legiſta peꝛ illum tex. 2 dictum
Har. Mam debes ſcire ꝙ a ſnia epiſcopi be
ne appellatur ut in. c. paſtoꝛalis ð offi oꝛdi.-
c. vomana de appella.li. vi. pꝰ reſponſo ?..
debet. ſed imꝑtoꝛ dedit in. d.l. epiſcopale pii
nilegium ſpeciale epiſcopo in iuriſditione pio
ꝛogata quod cꝛedo ꝓcedeꝛe dũtaxat quo ad
laicos.quibus potuit impatoꝛ peꝛ ſuum pꝛiui
legium pᷣiudicare non aũr quo ad cleꝛcos. n
ſi de iure canõico poteſt ab epo oppellaꝛi duʒ
cognoſcit iteꝛ ſubditos.foꝛtins idẽ dicẽdũ cũ
cognoſcit iteꝛ nõ ſubditos ipᷣius iuriſdinonẽ
ꝓꝛogãdo nec ĩ pᷣiudiciũ cleꝛicoꝝ cũ deiogati
one iuris canõici.potuit ĩꝑato: puilegiaf epʒ
nide bonũ ſile qð poſt Inno poſui i. c. nupe
de teſti. ⁊ hec norabis:facit ẽt iſte tex. in ar.
a ſnia lata pᷣm oſilium ſapiẽtis cõi ꝑriuʒ ↄſen
ſu aſſumpti poſſit appellari. Ad idè li..qſſ
tũ.ff. de appel.⁊ ibi pleneꝑ Har. fac qð nõ.i
.c.ſi ꝓ debilitate. g de offi. dele.? P Par. .l.
i. F. ſi plures.ff. ð execi ¶ Nõ ꝙ ꝑ appellaii
onẽ ñ ſuſpẽdit᷑ oiĩo pᷣſumptio iuſticie ſeu ſnie.
vñ ſi ꝓductis actis nõ colligit᷑ euidẽteꝛ inid
tas pꝛeſumit᷑ iudicem fuiſſe motum: ? ꝛepuio
iſtũ rex. ualde notabilẽ in eo nt
ſnie ⁊ pᷣſumat᷑ indicẽ iuſte fuiſſe momũ. 5
ꝙ magis pᷣſumitur ꝓ iuſtinia ſentetie quãdo
iudex fuit depuratus partiũ conſenſu quan
do ad inſtitiã uniꝰptis ul ex pur iudicis o ſ.
nã i pꝰ cau pᷣſumit: amicus uiriqʒ ꝑti. n par

m ſniam

onfirmate
p a ſnia indi
ſt appellart 6
el. uidentur eiz

tnen cno n
ſn ng rnltul lllr h 1
ce i a ſt nce ſenp d⸗

Alger en volet ſa aga fom
juifiſiß Kpwee ſun eulim

, veus dictt N, t
nul ei gſt ſhi idno.

ſomni cſcii pnicin b an li . B
ſtes fone P lleli ſfcarn inder ti g

g cognolcis ſbornanden lloxl
chſi lamm hri ii
osartiro lqul o eſi , Niu M
goceñ Muqla ſiin G ni
Arlimnfuur ile mrnoe
Ein Areq: 1no plpponit
nocnlmi hlent iſos ſtes fuſſe
ils r giudera quo e efeen teſtü ſigni
ſeneitilic A gri⸗Metirter. oi.
Mi öc dand Gerg ein nofricertenacade
imo er Pupponr poado fiag iſin agore
Piig frone ſer aida. Hrinder noſenpen
d uni pbatonis eniclnaur g e Et
Nhenng ullib o. An dtis gl oſine g
reſes eſſen uſes nl g iolerb igntnſtrin
ciclad ane. eſnchetti, ird i
mwyanreſeſimgfnqnid gc innn
mr opnlcge ſe npnobai nder oemn
n aotare oſet anini d nni ſp⸗ Puobe
lonig erhch no enagunt ſſin .
uliadinſtiguian mun
di ii dudii nſbi g, e . .
le rituiae 1e Auneit giopp
jdn e fl alucen h wercziule ſi
ſan eum nec z n Alen pnmnido
“ 1 npoſſetclngni

. bre
nctem nbifutonpple. uuten
unmni airun hin inl in i
lur a hos goygiig ennci nit
nurm i c n gb nlin nni
nm, rri e lpint
n anonſh cy lyſti o iium r en
Pr. im debes ir , t lopit
Nyelanur win Haſtonis deff oie
ctomm de ea N eenged
Ada. d errdede ANer
degum ſdecche dedd mteren
gn gudd dedo grrten Rame
ucos Onivds doliſtinnenorpaſfnn
pun ldtne on incio lin
1r me moo waſ dd int⸗
gnſctia ſbiltefunns iit
vcmarin toſhiln n i
wide Neti ivdiei Kier⸗
mis nd. wun un i
NeGastdle Finopel
ide doni ſlecd oſ In le
lenn trmmo i i
ſa nhnt oſt minn

Geplinc ſet 7

C ſ- ſamendH P + — . arn 1d e ,,dan fer⸗ ò ſan cu, ſa

¶ De ꝛe ſudicata

affectio omnem ſuſpitionem tollit. l.nõ ſolum
fff. de ritu.nup. ¶ Opp. 5 tex. exquo iudex
mãdati foꝛmã ꝓceſſit non debuit naleꝛe pꝛo
ceſſus nec ſnia ut in. c. cũ dilecta ð ꝛeſcꝛip.=..
diligẽter. ff. mãdati. ſolutio gl.i.fatet᷑ Zriũ ſi H
ꝓbatũ fuiſſet.ſʒ ꝑs nitebat᷑ ꝓba:e.nõ aũt pꝛo
bauit.ſecus ·dicit gl.ſi pꝛoceſſiſſet pꝛeteꝛ foꝛmã
tunc.n.tẽꝛet pꝛoceſſus Moſt.dicit hoc ultimũ
eſſe uerum qn illud eẽt de ↄiunctis mãdato.æ
ſic loquuntur iura allegata in glo. als autem

idem eẽt faceꝛe pᷣter et õ.de quo uide qð le.?æ
nõ. in.c.prudẽtiã prio ꝛeſponſo de off. dele. =

bonũ tex. cũ gl. i. c. ſi cui de elec.li.vi. G̊ iẽ̃as
ꝙ ubi certa foꝛma ẽ de ſubã equipantur p̃ter
2 3: is ãt qui facit uicinũ æ ↄiunctũ mandato
nõ dr facere pᷣter uel ) ¶ Sʒ circa bec qꝛo ꝓ
tex. declaꝛatione in quo dicebat᷑ iſtũ iudicem
feciſſe foꝛmã ⁊ iiuſtã ſniam ptuliſſ¶ Solnj
tio dicit Inn.⁊ cõit᷑ doctores ꝙ forte mãda
tũ erat ſnĩari pꝛo cleꝛico ſi pꝛobaret ſe ma
ioꝛẽ ꝑtem capituli electũ ꝙ cũ pbaſſer teſtes

uiles ⁊ ſuboꝛnatos iudex nõ ꝓ ipo ſʒ ↄtꝛa

nũ iauit. Et ex h̊ dicebat clericꝰ iĩiuſte ⁊ otra
foꝛmã ꝛeſcꝛipti ꝓnũciatũ.qð erat falſũ.qꝛ lʒ te
ſtes foꝛte ꝓ clerico teſtificaꝛent. iudex tñ q re
cepit illos cognoſcẽs ſubornatõem illoxꝝ l ali
os defectus nõ fuit ſecutus illoꝝ dicta. . n. iu
dicis arbitrio reliquit.ff. ð teſti.l.iij. . tu ma
gis diẽ mmñ Inn. ꝙ iudex q feꝛt ſniam dʒ ĩ tali
caſu h̊ ipſũ ſign ficaꝛe iudici appellariõis g̊ de
teſti. cam ¶ Aduerte qꝛ Inno.nõ pᷣſupponit
pꝛo conſtanti ꝙ hic ↄſtaret illos teſtes fuſſe
uiles. uł ꝙ iudex a quo de defectu reſtiũ ſigni
ficaueꝛit iudici ad quẽ. ¶ Hec Et tex. h patit᷑.
nã tũc clarũ eſſet ꝙ ſnia nõ fuiſſer retractãda
imo tex. pᷣſupponit ꝙ ꝓbatio fea iſtũ acrorẽ
pꝛia fronte eſſet ualida. ſʒ qꝛ iudex nõ ſempeꝛ
ad unã ꝓbationis ſpẽm ĩclinatur ge ⁊c. Et H̊
apeꝛtius uult h̊ do. An. dicẽs ꝙ ſi ↄſtaret ꝙ
teſtes eſſent uiles. ul ꝙ iudex hᷣ ſignificaſſet iu
dici ad quẽ. hᷣ eſſet expeditũ. nbi ueꝛo alið nõ
apparet.⁊= ſic ſumus in dubio. ex qꝰ alia acta
appent legitime fca.⁊ ex ſe ſnĩa nõ hʒ appentẽ
iniquitatẽ.qꝛ lʒ apꝑeat pꝛobatũ index nõ arta
tur applicare pᷣciſet animũ ad unã ſpẽʒ pꝛoba
tionis. ex eiʒ nõ retractarct᷑ ſnia. qꝛ acra nõ
Ocludũt apeꝛtã iniuſticiã quod dixit notãduʒ.
Hec dẽa iã dudũ mihi nõ placueꝛũt.prĩio ꝓp
teꝛ abſurditatẽ. que ſeq̃rer᷑. poſſet eiʒ iudex ſʒ
pᷣdicra de facili eludeꝛe ꝓpbantem ꝓnunciãdo
ſniam ⸗ eum. nec h̊ grauamen poſſet releuari
peꝛ iudicẽ appellatiõis.qꝛ pᷣſumeꝛet᷑ ex aliq̃ cã
iudicẽ fuiſſe motũ ad ꝓnunciandũ õ̊ ꝓbatio
nẽ. Iẽ h̊ dẽa ſunt expꝛeſſe õ nõta ꝑ ↄpoſ. in
c. bone.i.de elec. cuius dicta recitat ⁊ ſequit
o. an.i.c. in pntia de ꝛenũ. Nã nt ibi nõ.pẽ
dente appellatiõe nõ pᷣſumit᷑ ꝓ ꝓceſſu uł iuſti
cia ſnie. ⁊ ſufficit ad retractandã ſniaʒ ꝓbare
coꝛã iudice ad quẽ aliqd fuiſſe ꝓbatũ i iſtãtia
pꝛincipali. ꝓpteꝛ qð moueꝛi dʒ iudex ad pro

alevet Xù 2. 6.

1

nũciandũ pꝛo actoꝛe fac ꝗd legit᷑ 2 nõt.i.c.cũ
ad ſedẽ ðᷣ ennd Mee h uidetur con
tꝛa nõta ꝑ eundem nn.i.c.qmi de ꝓbat.ubi
dicit ꝙ ſi iudex qui ꝛecipit teſtes ꝑpẽdit teſtcs
nariaꝛe uel uacillare dʒ faceꝛe h̊ i actis ðſcribi
qꝛ lʒ iſte poſſet ferre iuſtã ſniam iudex tn ad
quẽ ſniabit fm atteſiationes.⁊ addit ꝙ h põt
faceꝛe ĩ actis deſcribi.ipᷣe depõnis reſſiũ 2 nõ
poſtea. ¶ Irẽ ↄtra iſtam lecturã cõem allego
tex.q̃i aptũ ĩ.c.cũ. Meꝛtoldi fi.j.e.ubi papa
ꝛeuocat ſniam.qꝛ index ꝓnũciauit ꝑtẽ defeciſ
ſe ĩ ꝓbatõe cũ iñ ↄſtaꝛet p atteſtatões ipſã ple
ne ſuã itetõem ꝓbaſſe ¶ Si ergo nõ Pſumit
iudex ꝛepꝑitur defeciſſe ĩ ꝓbatoibꝰ qñ eyp̃ſſe
dixit nõ fuiſſe ꝓpatum. cum tamen appaꝛeat
ꝓbatum foꝛtius non debet preſumi quãdo in
dex nil dixit.æ tamen P teſtes alias ꝑ ꝑtes ap
paꝛet ꝓ actoꝛe pꝛobatum.⁊ ex pꝛedictis rema
ner dubius intellectus huins capiiuli¶ Drio
cogitaui poſſe dici ni ſentit gl i. in. fi. ꝙ actoꝛ
bic nitebatur pꝛobare ut dicitur in tex. non ta
men pꝛobauit.ideo ſatis fuit ad oↄfirmationeʒ
ſententie. ꝙ nihil continebat iniquum. ſʒ pꝛo
fecio hoc ſtare non poteſt.quia papa ad cõfir
mationeʒ ſententie.non fundaſſet ſe ſuper alle
gationibus poſuis in textu. maxime ſuper illa
ꝙ iudicis animus non ſemper ad unã proba
tionis ſpeciem ⁊ cetera. Illa enim allegatio pᷣ
ſupponit aliquam pꝛobationis ſpeciem prima
honte ualidam in actis patuiſſe ¶ Ideo dico
dari nouum intellectum ad iſtlum textum ſe
cundum queʒ omnes allegationes quas papa
ad confirmationem ſententie adducit aliquid
opeꝛantur nidelicetꝙ concurrentibus oibus
iſtis tribus de quibus in tertu ſcilicet ꝙ ſentẽ
ria nihil contineat iniquum.⁊ ꝙ conſenſu cõ
muni partium cã fuit commiſſa.æ quod pars
requiſiuit in fine iudicem ut ſententiam feꝛꝛet
pꝛeſumendum eſt pro ſententia.lʒ in atteſtati
onibus appaꝛeat fuiſſe pꝛobatum pꝛo actoꝛe.
tunc enim pꝛeſumendum ex cauſa aliqua iudi
cem fuiſſe motum ad non conſequendum illaſ
pꝛob ationes ⁊ ille allegationes faciunt ur iu
dex pꝛeſumatur amicus utriuſqʒ partis 2 iu
ſte motus: alias enim difficile æ quaſi impoſſi
bile erit ſalnare ſine impropriatione inrellectũ
huius.c. nec fruſtra preſumendum eſt papam
hic ponderaſſe illa tria. licet glo.fi. hic innnat
ꝙ duo ex illis hic nil faciant ad confirmario
nem ſententie:ꝙ non eſt preſumendum. ar. c.
ſi romanorum. xix. di.⁊=.c.ſi papa de pꝛiuil.
li.vi.=.l.ſiquando.C. de inoffi.teſia. Hoſti.
tamen hic ponit aliquos effectus extrinſecos
illorum uerborum dicens. ꝙ per partium cõ
ſenſum preſumitur amicus.= peꝛ conſequens
p:eſumitur. non gꝛauaſſe ¶ Id nota quod di
citur de requiſirione poteſt nalere.ſi forma ꝛe
ſpiciens fanorem partium tantum fuiſſet uio
lata uidetur enim tunc pars conſentire. ſed
certe hoc nultimum non congruit allegationi

Tiuac ₰Mν) Tband P. 7 en⸗
4 1

mis ſuccicte fẽʒ narra
pricipalioꝛes.¶M
as ſnias ſeſe mime ↄtingẽtes.quarũ fuit una
ſupe: purgationis indicatione.altera fuit con
dẽnatoꝛia pecuniaria. æ hũc intellectũ põit gl.
i quã uið: ponit ẽt Inn.j. uſqʒ ad neꝛ.ſʒ nec
vonit᷑: pria abinde uſqʒ ad finẽ ponitur fᷣa.
Secundus principalis itellectus eſt ut tex.po
nit duas ſnias ſe tñ ↄtingẽtes:ita ꝙ una pen
dat ab alia: utputa inder pꝛocedẽs ) clericuʒ
aecipit pꝛobationes ſupeꝛ delicto quo plene ñ
pꝛobato ĩdixit iſti purgationẽ ut.j.xx.dics ſe
purgaꝛet:alias priuabat eũ hũficio ſuo.⁊ bũc
mnrellectũ ſentit Inno. ¶¶ Teꝛtius intellectꝰ ẽ
ꝓꝙ unica fuit hic lata ſmia in ciuili:qꝛ pſũptiõe

guã papa facit ꝙ iudicis anim? zc. dem tamẽ
Hoſt. i ſe ẽ nex. ¶ Et adueꝛe ꝙ i eo ꝙ In
no. ſentit ꝙ ſi mãdat᷑ ſniari ſub ↄditõe conceꝛ
nẽte merita cãe vr̃ data noua foꝛma ꝓcedẽdi
ita ꝙ ex trãſgꝛeſſiõe ꝓceſſus iudicat nullus.
2 facit ad h nnũ ſingulare dẽm Mar. in. l. diẽ
ꝓfene. . ſtari.ff. de arbi. ubi dicit ꝙ ſi fuit 2
pꝛomiſſuʒ ĩ arbitrrũ ut ꝓnũciet de iur̃ tmn:no
nalet ſma ex defectu foꝛme ſi ĩinſie ꝓnũciar.
Sjʒ 3 Inn. fac ꝙ ipemet notat i. c. prudẽtiaʒ
de offi. deleg. ubi diẽ ꝙ ſi papa ↄmittit cqʒ iu
dici ur ↄdẽnet ꝛeũ ſi actoꝛ ꝓbauerit il ũ ſibi eè
obligatũ.ñ dat᷑ ex H̊ noua foꝛma mãdati aðo
ꝙ ſi actoꝛe ꝓbãte ꝛeũ abſoluit:tʒ nihilominuſ
ſnia qꝛ potiꝰilla vba ſapiũt iſtꝛuctionẽ iudiciſ
ꝙ noue foꝛme appoſitionẽ: z ad dicrũ Bar.
an ſit uerũ nide qð dixi in.c.cnʒ dilecta de ꝛ
ſcrip.⁊ ĩ.c. qntaualł ð iureiur ¶ Altio h q̃ri
cui incũbat onus ꝓbãdi in appellatõis cã gl.
ij. ̊ tãgit ſʒ nõ ẽ mã nr̃a.dic ut plene nõ per
Cal.⁊ alios ĩ.c.qm ðᷣ ꝓba.⁊ ibi dixi ꝑ Jo.
an. ? alios ĩ.c.ĩ pntia ðᷣ ꝛenũ.illud aũt ceꝛtũ ẽ
ſi nil ĩ indicio appellarõis pꝛeteꝛ atreſtatõel
ĩ pᷣma cã factas pducit̃ iudex ad quẽ ex ill et
alijs pſũptiõihꝰmotũ aĩmi ſui ifoꝛmabit circa
ſnie plationẽ ut h̊ᷣ ⁊ ĩ.c. cũ ad ſedẽ ð ꝛeſti. ſpo.

od ad cõſultatio

neʒ Caſus:Snĩa ꝑ lapſux.x. dierum
trãſit in ꝛem iudicatã. ſi ptius nõ fuerit appel
larũ ⁊ qdrimeſtꝛe tpᷣſ ꝙ dat᷑ ↄdẽnatis ĩ ꝑſona
li ad ſoluẽdũ põt ex cã ꝑ iudicẽ artari ſic cõit᷑
ſũmat᷑:q ſũmatio iudicio meo nil noui decidit
Er iõ ut tex. iſte aliqd noui affeꝛat enucleãdo
medullã. c.ſũmo ſic. Si ſnĩa pꝛecipit aliqͥd fie
ri ad certũ tᷣminũ:ipᷣs decẽdij ad appellãdum
currit a tpe ſnie ñ aũt a die finiti mini B̊ pꝰ.
Quadrimeſtꝛe tpᷣs qð a lege dat᷑ ↄdẽnatis in
pſonali põt a indice ex cã artari ⁊ ſponte fᷣmi
nũ artatũ ꝛecipiẽs ñ põt pꝰ decẽdiũ appellaꝛe
iʒ ñ ↄſtet iudic ex cã ĩminũ abbꝛeuiaſſe hoc
fo. ¶ Ab executione ſnĩe nõ appellat᷑ niſi in
executiõe modus excedat hᷣ ttio:diuidit᷑ prĩci
paliteꝛ in duas ꝑtes fa ibi taliteꝛ. ¶ Et ſcial
ꝙ caſus lr̃alis ponit᷑ multis modis:qꝛ lr̃a ni
¶ Monã ãt q̃tuoꝛ mõs

. n. irelligir q ponat du

¶ Be ꝛe ludicats.

faciente pꝛo actoꝛe iudex
ad centũ ſolueda.j.xx.die
pus reus purgaret innocentiã ſuã
nõ reneꝛi iuxta. c.fi. de iureiur.2
tũ poſuit guil 13
Ho.iĩtelligẽdo ꝙ ii
in cꝛĩe: ⁊ ponit cãuʒ in ↄdẽnato de
manifeſto ad duplũ ſolneduʒ nili.
purgaret: qui teꝛminũ recipiẽs ⁊? ad idè pfiru
neniẽs appellabat: querebatur ſʒ eiñ de trib⸗
An naleꝛet appellatio. Meſpondetur n⸗
Secũdo an poſſit ↄqueꝛi .
meſtre: 2 rñũdet ẽt ꝙ nõ. ¶ Te.

ↄdẽenauit reuz puta
8: niſi inkfra illud tẽ

.l. iurãdo ſe
hunc intellec

uartuz intellectum poſuit
nica fueꝛit ſñia: ſz lata fuit

furto non
.xx. dies ſe

) no habneꝛit qri

Leꝛtio an poſſit

ab executoꝛe appellare: æ rndet nõ niſi mo
dũ excedat: 2 quilibet iſtoꝝ ĩtellectnũ ſuſtẽtabi
lis ẽ.æ ad ſam apolicabilis pretei ſʒ itellectũ
Inno. dũ poſuit exẽplu ut nili ſe purget pri
uabar eũ bñficio ſuo. Hã indicio meo iy talis
ſnia feꝛi poſſit. nõ m̃ ẽ iſte ĩtellectus applica
bilis ad tex. in ueꝛ. ſed nec: Iʒ Inno. bic dicat
poſſe dici: ꝙ ſicut in ꝑſonalibus ſic ⁊ foue in
pꝛinatione eccłie: niſi ſe purgaret neceſſariũ
tpᷣs quadrimeſtre. refeꝛt tm alios teneꝛe ꝛiũ.
2 remittit ad notata in. c.ↄqueꝛenti de offl.de
le. ſʒ mihi ut dixi dictũ Inn. non placet: ideo
ſequoꝛ ↄꝛiam opinionẽ. OIOoneor quia ſcdᷣm
modũ agendi deficiẽs in purgatiõe puniedus
eſt. ut nõ in.c.accedens de accu. vñ ut iuſtifi
cetur h̊ lectura oʒ pᷣſupponeꝛe ꝙ hic agebat
de cꝛimine expoſcente pꝛiuationẽ beneicij.
deficiẽs in purgatiõe hẽtur ꝓ ↄuicto:itic
de hoc ⁊.c.iſinuatũ de ſimo.Si eꝛgo iſte poſt
lapſũ teꝛmini habebatur pꝛo pꝛiuato il debe
ret piiuari ñ dʒ iudex pati crioſuʒ derineiebi
ficiũ maxie ſine titulo. Itẽ quia hito reſpeciu
ad bnficiũ ſnĩa põt dici lata ĩ reali. Ideo pu
rificata ea dʒ illico executioni mãdari.:. una.

E. de re. uxo. ac. ⁊.ij. q·i.ſiẽ cũ ſiibꝰ¶ Dꝛ

teꝛea tpᷣus quadrimeſtre dat᷑ odenato ad ſol
uendũ pecuniã ꝓpteꝛ difficultatẽ ila iueniedi

nr.l. ij. C. de uſn. rei iudi. que rõ ceſſat ĩ pꝛina
niõe bnficij. ¶ Nũc nenio ad notabilia.? pi
mo nota ꝙ purgatio qñz iducitur per ſniom.
An at ſit diffinitiua ubł ĩteꝛlocutoꝛia dica. .
ſuo glo ij. ¶ Mõ fo ſccũdum unũ ĩtellecum
ꝙ pᷣſumptione facienre pꝛo actoꝛe poteſt rens
ſub ↄditione ↄdẽnari.niſi per iuramentum ſe
purgaueꝛit ad hoc.l. geneꝛaliteꝛ. C. de re cꝛe.

2æ iureiu. Ex hoc ⁊ ex tex.n
tõe põt feꝛꝛi:dic tũ ꝙ ſub ⸗9
feni non dʒ: lata tamẽ tʒ.l.i
do appellan ſit. ij. q. Vi. bi
hoc facit quia geſtum cõtꝛa
ut. l.non dubium. E. de leg
7 ꝛegula que cõtra

pꝛocedit ꝛegulaꝛiteꝛ. Fal

ſuſtinendo factum contia.l. u
gula que a iure li. vi Sequitut

F. biduum: ? nota hãac ſolutionez.
Nãõ ibi ad cni

Cc.tua de ſpo.duoꝝ.

5. ſi

ius li. vj
lit qñ lex pcedit
l. ur nötr Dy. in ꝛ
Bar. i dicto
nide gl. in
9 platiöe;

us 2.x. di. nides

So. dic ꝙ Zriuʒ
dir ultia

nia ſub cödi
ditione extrinſeca
.HF. biduũ.ff. quan
duum. Sed contra
ꝛa legem eſt nullum

ma connnüin icronm
apegth ain nce
.dleb fi reo i mhnue

ibi Bn

corn
Pamwi
a gunann
nuchafnnib int en
ng ago We domn
ſoninsego B
ſgarur ran⸗ 1 ring bh
ſnia ame lapfumn
ortuon reiindian en i
cntionictha tlis elio un .
nſoli de r.

Giincunne chan r,

r4oir ⁵½
creumiraul c , e⸗

„. „ „ ſt. 7 eni
rn uulino. ſpploc
1 Sco76”Hαα²ο. Nuilojer inien

mimenins ctyſu trniit ien incc
mnoriterprernioner preſunpo equieſe
Gmnis. Namars non Mhelinco Mienu
gnctegeſfie ndot ene men ſn⸗ Eiul
biter nodlis ienc non apelans gnn
ſüianneatin .a.L.deſen aveſine cern ann⸗
lab eo. C.ano nodon anido inder dicun
ſſappelans preſlar aſſenſumn ie. Crde
clütad q aner igin demmmorig innſtn
tur odliganio nturalis A uideur e ic gun
appelando pars cdſetind er denſo ortuur
Iumlis obſgmno iff euen 1cnen
qonem fommt Bmni d lab ed wen u
opioes quilam eitomerunt gſt. Ju.
Gint aut qus oilttppeline la nol
Mun funenl n das utbus lal
Aprgeime eſuccöbitnon poteſtan
qhia inuſtus tca non orim

1s. retenet icſſtnre er ſentii non

oblgatio naturai
lGotio haturolss nergenia ſnig n
ſenone unntnn len il

lannr.luſianus de
eennam, iductria frcſins iolit
I Mus. N. pacet ge Paclis .

Hi Uanm i g,
Aklli
nake⸗ ich P nicr ſnn
itu e ni
* nqei em iring ſnt
s 1ppellab⸗ rchenb en

müanin nn ht

in anit ultm
ſuſei —
isaimrinde R enn
foſſ d gien e on
enin onutbnefcett
nuumoreinſe niſehneniei
nrnentiniinn
nin Nnent
leß nhicin dai Fin on e
wi imn oynſoni venei
nſ enl fcii; nongeniet⸗
õ
amj lummoj iſipnr hl in
ainin ewoſeme oiintone ocnfi
efges in purgarebanr o oigo, nl
N boc t.ciſnmani e ſimo. Oego
mwſa remin deneunn Ninnd n
õäü
ci müeine inid Maia iont⸗
üdffci fiadetiamrith 1
teman hiliderangi uin
CLe end tiſgi ſiiiſin
en ſns Oonarineſfeci dr
mii emu hn öfilnii⸗
Cid n
ch 1 Muevenions ſon
dediftch. chihin

o non ngnioon
it ſtaͤſcfninmn hüntan
ſn goi SoTdshntn

.

1

Iis n p 4:

¶ De re iudicata.

wtempus decem dierum prefixum ad appellan
dum currit a prolatione ſentẽtic ⁊? ſic nõ exclu
ditur a numero dies illa in qua fuit ſententia la
ta:ſed rempus currit de momento ad momen
tum a principio ramen hoc tempus eſt urile:ſed
in progreſſu eſt continuũ:ut probatur in.d.l.i.
.F. dies.ff. quando appella. ſit ubi tex. cum glo.
2 in.d.ꝗ. biduũ.v.x. dies.ij.q.vi.ſi enim iudex
a qꝰ? ad quẽ nõ faciũt ſui copiam:tempus non
currit:ut in locis prealle.ↄſulit tamẽ ibi Gar.
ut pars hoc proteſtetur æ appellet coram publi
cis perſonis:⁊ pro hoc nidet᷑ tex.in.c.paſtoraliſ
.preterea de offi.ordi.⁊.c.ſi.de appella.⁊ dic
ut ibi. ¶ Mota ꝙ tempus iſtud decẽdij currit
a tempore late ſentẽtie:nõ autẽ a tempore finiti
termini prefixi ad aliquid faciendũ:⁊ eſt ratio:
quia in continẽti cum ſetẽtia fertur pars ↄdem
nata gꝛauara eſt. Mam uidemus idem eſſe cum
ſententia fertur ſub conditiune dicto. J. biduuʒ
ſoꝛtius eꝛgo idẽ doᷣm cũ ſnia pure feꝛtur licet pᷣ
figatur terminus ad executionem actuſ.¶ HNõ
ꝙ ſnia ante lapſum decẽ dierum non habet auc
toritatem rei iudicate.ſi ergo ante madatur exe
cutioni debet talis executio reuocari:de quo ui
de bonũ tex.cũ gl.in.c.non ſolũ de appel li.vi.
Et cũ iſte tex.loquat᷑ indiſtincre dicam hoc pro
cedere tam in ciuili ꝙᷓ; in criali facit quod notat
HPBꝛrr.in.l.qui ultimo ſupplicio.ff. de penis ⁊ ꝙ
dixi S. eo.c.conſanguinei. Mota ibi per interpᷣ
tationem iuris ⁊c̃.ꝙ ſnia tranſit in rem iudica
tam ex interpretatione ⁊? preſumpto acquieſceꝛe
partis. NHam pars non appellando uidetuꝛ ac
quieſcere ſnĩie.⁊ in hoc tene męeti iſtũ tex. Et ali
bi tex. notabilis dicit ꝙ non appellans ↄfirmat
ſniam:ut in.l.fi.C. de ſen.que ſine certa quã.⁊ ĩ
.l. ab eo. C. quomodo ⁊ quãdo iudex dicituꝛ ꝙ
ñ appellans preſtat aſſenſum ſnie. EEr hec fa
ciũt ad.q an ex ſn ia cõdemnatoria iniuſta oria
tur obligatio naturalis æ uidetur ꝙ ſic quia ñ
appellando pars cõſẽtit:⁊ ex cõſenſu oritur na
tuꝛalis obligatio.l.i.ff. de pactiſ ⁊.c.i.e.ti.Haãc
qonem foꝛmat Haꝛ.i.d.l.ab eo ⁊ ꝛeſeꝛt uaꝛas
opioes quidam ei tenuerunt ꝙ ſic. Ja. vo bu.
dixit ꝙ aut quis potuit appellare ſed noluit et
oritur naturalis:ut in dictis iuribus. ſed ſi ap
pellat ſeł uel bis ⁊ ſuccũbit non poteſt amplius
appe lare tunc quia inuitus tacet non orituꝛ nã
lis. Bar. tenet idiſtincre ꝙ ex ſentẽtia non oꝛit
obligatio naturalis nera:quia ſnia nõ tollit ob
ligationẽ naturalem:ut.l.iulianus.ff. de condi.
inde. non eꝛgo iducit quia facilius tollit̃ qꝙ; indu
catur.l.ſi nnus.S. pactꝰ .ff.de pactis ¶ ¶ Et ad
id ꝙ iura dicũt de ↄſenſu reſpondet ꝙ non ap
pellans uere non ↄſentit ſed ficte: quia ſepe qͥs
omittit appellationem execrãs liiem ⁊ timẽs ue
xa tionem iudiciorũ. Ad hoc bo.tex.in.l.iteʒ ſi
res ĩ fi.ff.de alie.iu.mu.cauſa fac.⁊ hoc eſt i du
bio pꝛeſumendũ:aꝛ.in.l.cum de indebito. ff. de
proba.ſed iura ut ſit litiũ finis preſumũr ſeu fin
gunt conſenſum ad hoc ut precludatur via ap

i Pft as p eene ſ

pellandi: æ hoc ſentit Jnno. in. c. quia pleriqʒ ð
imu.eccle.facit quod notat glo. in.c. paſtoralis
F. quia uero de offi. dele.? Inno.? I an. in
c.ſacꝛo ð ſen.excõi.⁊ hoc notabis. ota in

H. ſed nec ꝙ iudex põt ex cauſa minueꝛe tempuſ P

2 dilationem a iure prefixum.an hoc procedat
indiſtincre uide quod plene dicam in. c. cum ſit
j.de appella.peꝛ Har. in.l.ij.ff. de re iudicata
per DOy. in ꝛegula indultum ð regu. iuris li. Vj.
Nora ꝙ ſponte recipies minorẽ dilationem qᷓ
a iure diſponatur uidet᷑ iuri ſuo renũciare:facit
.lI. ad ſolutionem. C. de re iudi.uide tex. cũ glo.
i.c.uxor.xvij.q.iiij. ota ultimo ꝙ ab exe
cutorc regulariteꝛ nõ appellatur. Ratio qꝛ nõ
grauat ipſe:ſed ſi qdðᷣ gꝛauamẽ ineſt illud fuit in
Hictum a iudice qui mãdauit. executor enim eſt
ſimplex miniſter.l.executorem: æ.l.ſi ut propõis
.C. de execu. rei iudi. Ideo ab illo iudice erat
appellãdum ut notat Innocentius in.c. ſepe ð
appella.ſed ſi erecutor excedit moduʒ ſibi iniũe
tũ tũc ab eo appellari põt: qꝛ ipſe æ non iudex
gꝛauat.l. ab executoꝛe.ff. de appellatio. ⁊ hic.
Oopo. dicitur hic ꝙ iſte poſt decendiũ non
exprimebat canſam in appellando.uiderur eniʒ
ꝙ etiã ſi cauſã expreſſiſſj nõ erat audiedus: qͥa
ſententia tranſit in rem iudicatam: ut ſupra.c.
cum inter. So.glo.ij.fatetur contrarium: ⁊ dic
ꝙ ad facilioꝛeʒ repulſionem appellantis ponde
rabatur hic ꝙ nõ exprimebat cauſã: ⁊ hinc ſũp
ta occaſione glo iſta proſequitur an ſit in appel
latione cauſa exprimeda:⁊ dic ut in ea: ⁊ de ap
pellatione ab interlocutoria dic ut in.c. ut debi
tus.j ð appella.æ plenius:ut in cle. appellãti.e:
ti. ⁊ regulariter eſt exprimẽda cauſa:ut ibi quid
in interlocutoria habente uim diffinitiue dic ut
nõ.in dicta cle.appellanti:⁊ dicam.j.ti.ꝓxi.per
uenit de appellatione a diffinitiua dic ꝙ nò eſt
neceſſe cauſam expꝛimere: ⁊ ſi cauſam expreſſit
poteſt illam uel aliam proſequi:ut.l.ſcio.ff. de
appellatio. ¶ Sed bic queritur an ſententia peꝛ
quam indicitur purgatio ſit interlocutoria ł dit
finitiua:tres ſunt opinioncs. MDrima Inn. qui
uidetur tandem tenere ꝙ ſit diffinitiua. Secun
da eſt abba. ꝙ eſt interlocutoria: quia nõ impo
nit finem cauſe. imo abſolutoꝛia uel ↄdẽnatoꝛia
fertur cum purgationem reus preſtitit uel in ea
preſtanda defecit.j. de purgato.cano. cum.p.
Tertia eſt opinio JYoan. an. diſtinguentis ĩ mo
do pronunciandi. Aut enim fertur ſententia ni
ſi ſe purgauerit ⁊ eſt diffininitiua. Aut ſimplici
ter fuit indicta purgatio:⁊ tũc ẽ interlocutoria.
¶ Et per hanc diſtinctionem reducas ad con
cordiam has opiniones contꝛarias:⁊ credo ꝓ
boc fuit de mẽte Innocẽ.⁊ abba.dico tamẽ ꝙ
ſi dubitatur an ſit purgatõ iudicẽda:æ iudex ꝓ
nunciauit illam nõ indicẽdam.hec ſententia eſt
dlffinitiua uel ſaltem habet uim diffinitiue: cuʒ
nõ expectetur alia ſñia. Ad hoc quod le. æ nõ.
in ſimii in. c. ſigmificantibus de offi. dclega.et
in aut.habita.C. ne fi.pꝛo patre:c per Harib.
i.

v*

2
1

12, der f'onit »e: 0 zpij z Si. Siz, ius hier

. ſ Ein. Pitn Aent zu or —&

XN

¶ Bere ſudicara,

in...fi ticia. ff. de accu. et quod dicaʒ in dicto.e.
peruenit. Quero quare litteꝛa dicit ꝙ hic non
erat locus niſi ſuſcipiende puꝛgationi. So. gl.
tiij. quia petendo inducias: ut dicitur in prin
cipio uidetur appꝛobaſſe ſñiam:allegat multa
iura. In contrariuʒ adducit.iij. q.iij. offertur.
nbi habetur ꝙ licet reus recipiat inducias:ñ
tamẽ per boc cõſentit in iudicẽ.dicit Jo.an.qꝙ
ↄtrariũ loquitur in iducijs deliberatorijs qſi
bic loquitur de inducijs ad ſentẽtie executiõeʒ
Sed aduerte quia glo.iſta non pondeꝛauit bñ
principium. c. Hic eim nõ dicitur ꝙ reus petijt
iducias ad ſe purgandum:ſed quod teꝛminum
ſine contradictione recipit et differentia eſt ma
xrima inter perere et recipeꝛe. ¶ Item glo. iſta
indicio meo loquitur contra tex. quia textus p
ſupponit iſtum potuiſſe appellare..decendiuʒ:
2 ſic non renũciauit appellationi interponende.
Mec obſtat.l ad ſolutionem. C.de ꝛe ſudi.quã
glo. induxit pro ſe:quia illa loquitur cum quis
petijt terminuʒ ad ſoluẽdum:et ſic ad executõeʒ
ſnie quo caſu merito nidetur approbare ſñiaʒ.
ed ob. iſte tex. in uer. ſed nec. ubi innuitur
i ſponte recipiens terminum breuiorem uidet᷑
appellationi renunciare nedum interpoſite:ſed
interponende.¶ Docto. aperte nõ ſẽſeꝛũt con
trarietatem iſtaʒ que oritur ex tex. ſed inſtãt dũ
taxar ſuper ſecũda ꝑte.cſan recipiẽs breuiorem
terminum quadrimeſtꝛe ſic excluſus a beneficio
appellãdi uel a beneficio legali ſupeꝛ toto qua
drimeſtri. Hoſti.ponderat tex.in neꝛo ſpõte.
unde ſecus ſecũdum eum ſi cõtradixit uel inuirꝰ
recepit:quia iudicium redditur i innitum.l.ĩteꝛ
ſtipulantem. S.ſi ſtichum. ff.de ueꝛ. obli.quaſi ſẽ
tiat q recipiẽdo iuitus ſeu cũ cõtradictione nõ
fecit ſibi preiudiciũ. Innocẽ.uero dicit ꝙ ſpon
te preſumitur qui prefixo ſibi tali termino non
appellat. licet contradicat cum non ſufficiat hoc
caſu contradictio ſine appellatione. Et lacit qðᷣ
ipſe idem notat in. c.ad peritionem. de accu.
Ded in prima parte.c. ſuper uerbo ꝛccipiens
dicit ꝙ ꝛecipiendo iſtum teminum ad ſe puꝛgã
dum nidetur appellarioni facte renunciaſſe: ſed
nõ ſaciẽde. Et idẽ ibi Jo.an.hic ſuꝑ gl.expreſ
ſe nõ eligit ſed dicit ex pꝛedictis colligi ꝙ diueꝛ
ſa ſunt peteꝛe ⁊ recipere. Idẽ ꝛeciꝑe ſpõte n õ
dicere tantum nel etiam appellare. do. An. lati
us ſic diſtiguit ꝙ aut ſulcipitur teꝛminus uel fit
actus tendẽs ad excluſionem iuꝛiſditionis ⁊ de
ſenſionem appellationis:⁊æ tũc non renũciat᷑ ap
pellationi etiam interponende:ut ĩ.c.ſi a indice
de appella.li.Vj.⁊ uide ibi bonam glo.ſuꝑ boc
utputa cum appellas ſuſcipit terminum ad ꝓba
tionem grauaminis ad effectum reuocãdi gra
namẽ. Et idẽ tenẽt qni ðᷣ rota.decip.cchxviij.
circa mediũ.¶ Aut ſuſcipitur terminus ad
executiõnẽ ſñiè nel grauaminis illati:æ tũc renũ
ciatur appellationi: ut in dicta.l.ad folutioneʒ.
Aut terminus non cõſonat fini grauaminis:et
ig non uiderur interponẽde appellationi renũ

Arenn notat Innocẽ. in. c. ſollicit
Bäro iepindo undnmedn Kihedeint
S I ad delibeꝛanqu
nõ uidetur quis ꝛenũciare facultati appell
ut in dicta aut᷑.offeratuꝛ. Si neꝛo tapos nc
ſuſcipitur terminus pendet dopelntior ite quo
minus ucl actus pꝛeſupponit iuriſdltionen ſits
dice inducitur ipſius ꝛenunciatio aliqs ſi
: uriali ecus ad
ducit notata ĩ dicto.c. ſollicitudineʒ 2 Jo. and
in. c.fi.de appella.li.vj.¶ Sed boc ut nacte
nõ ſoluitur cõtrarietas quam ſupra dixi 3
ex pᷣma ⁊ ſecũda parte.c. Ideo ꝓ concdic .
clariori ĩtellectu totius capituli dico ſic iae
tulum iſtud: ut predixi poteſt intelligi 6 ponn
duas ſententias diffinitiuas. Orima fuit: ut ęY
ſe purgaꝛet.j.xx.dies:⁊ hunc terminum relet
reus ſine contradictiõe: ut dicitur in liten. An
auteʒz ꝑ hoc renũciauerit appellationi iterponen
de tex. ut dixi uidetur innuere ꝙ no:ꝛut patet in
.v. taliter: æ poteſt iudicio meo eiſe ratio qi ſu
ſcipiendo quis terminũ a iudice pfixuʒ poſt ila
gũ grauamẽ nõ uidetuꝛ appellationi inteꝛponen
de renũciaꝛe:cũ habeat ante appellationem pa
rere iudici:⁊ ideo cũ nõ fecerit actũ tẽdẽtem ad
executione grauaminis nõ renũciat facultati ap
pellandi.hoc uidetuꝛ uelle Innocen. in dicto.c
ſollicirudinem:?æ Jo. and.in. c. fi. de appella.i
Vj S.den ſi unlt peteꝛe teꝛminum.ut
ibi dieit Jo. and. æ ꝓbatuꝛ in.l. ad ſolutionen
pallegata:⁊ ſic poteſt itelligi pria pars capituli
¶ Hon ob. littera in eo ꝙ dicit qðᷣ ñ eꝛat
niſi ſuſcipiẽde purgationi:quia littera loquitur
habito reſpectu ad lapſũ.xx. dierum in quo te
mino concludituꝛ tpus decendij pfixum ad p
pellandũ.¶ Secunda paꝛs. c. ponit ali ſſſam
in qua cõdenato in actione ꝑſonali fuit pfixus
terminꝰ quadrimeſtri breuior: ⁊ reus hũc tenni
num ſponte recepit:ꝑ banc eni ſuſcepnionc ſpõ
te factam renunciauit appellationi eriam inter
ponẽde ut claꝛe inuit litteꝛa in ſecũda ꝑte:⁊ hoc
ideo quia ſponte terminum breuioremn recepit
2 ſic nõ fecit ut iudicis pᷣcepto obediret pidie
tempore ad appellandum: ſed animo uolendi
ſolueꝛe in termiuo p̃fixo. unde coſidera in ſe
cũda ꝑte ponitur illud adueꝛbium ſpome:nonl

udinem. ſti.

autem in pᷣma quod non eſt ſine miniſterio⸗

Si nero intelligimus ꝙ tex. ponar unam ſñiamn
ſub conditione latã. tunc eſt difficile reſpondere
ad hanc contrarietatem:quia uerbũ ſpone tüe
habet qualificare de neceſſitate totam ſñiam: et
eo reſpectu quo põt reus appellaꝛe quo ad bꝛe
unitatem teꝛmini ita nec quo ad onus ſubeüde
purgationis:? tũc eſt dicẽdum ꝙ papa in V. in
liter põderauit lapſum. x.dierum ad faciliorẽ
cluſionẽ appellare uolentis.nec reſtrinxit ſe ,
cãm cum terminus fuit ſpõte reeptus: ſ ſimpli
citer reſpectu cuiuſcũqʒ ſentẽtie.vñ iſte nec ante
decẽdiũ potuiſſz appellare:quia uidetur ex it
ſñiam approbalſſe: ut in fine.c:dicitur ? quelibz
ſolutio poteſt ſuſtineri. ¶ Sed ego reuoco in

beſt grauanen.
l uas Aunhimſre al⸗ ſonen
hi moriir Eum cn nimmn
cpenicy icnn n nſin.
cuciumpimiſ: nitren 4
Gigſrmimoinut i ſi mnie
nbeſcnlſcinltti nrluim immoſi
immmnant p boe ter iiln g ubl ad
chren C Se e vcie an connacint uel non
crcerit dunt i am wprobateremi
aar ened doNennnn g home weepi⸗
ec ecdadencned adelanonis nerdon
dem. in Ninn darte chichegvia n wnen
inctneti appelane cun babent a inre d
Ad apelandi ad boc guod nonn Jinoci
dicd c Colctudinan r Joan in dic e
chll ci ei ar ſ ieiſii
iciſtnöcppelerp dies tis k ints
Perilam liſnbicidmr pler ihpie in
ſne canſtobbiananeſedin ton niſ ſi
nen v, eare Appelare 4 tennio
Innocc. in c.ad penit
nideurdbinſe. ſ uaun
luſo unſa mogeratur gſai⸗ nen
ſtiacf ule cig hnn liͤdi
rriltcnt unetsdc
, W1 appleno:e ſe onbaneſ
Ego Jlcimn dn
luuſi Nochur aage dnoc aut iuder
nleno inccis: a Uredendan
lſrce ogntione scſtchpelm.

kiligmnr In ae⸗ temmi pbn

elt llr ni ſ ſer el anom

F.aliert Mrsſivdſio nen en

numt untm minnimn
deſnicim ii hhher ne Uplirine
ſer imiiititwci iſait i itr
rmponr grnmni s ni tſiir in
õ
oluimtivnt Yonl oor gri
nimenenn
b N ant c bann o olavne
Aganu ſconct irl g rupoz apiul,
Mncbliemincddidtient
ülcdergnidtagalen Kacen
eprdenn orm andt
mind Mondin uwemtiin ui
aſeuia lii
In n cdeno n wiane Aenftf
Emmusgndnmnin eimenias i⸗
Umn hone tacchiegbnt nic
chaun tounchni welunt 4
nikuemimtut
laſonte Eninmn dan
a ickhn dlcs pocho N

dubiũ ſecuũdam partem. c. an pars non appellã
do ꝗ teꝛmino iſto breuiori quadrimeſtri uideat
ſibi preiudicare cum tex.in.l.iiij. .ſi quis con
dẽnatus dicat ꝙ ſi iudex artat illũ terminũ lex
ſupplet. Soſano glo. hic in uerbo artari di
cit ꝙ aut iudex ex iuſta cã aꝛtat hunc ᷑minum =
ualet ut hic æ.l.ij.f de re iudi. Aut nulla cã aſ
ſignata: æ tunc lex ſupplet: ut in. d.l.iiij. Aduer
te qꝛ gl.non ponderat tex.in.v.⁊ qui ab initio
⁊c.ubi clare innuitur ꝙ etiã ſi ſine cauſa iudex
decurtauit terminũ imputãdũ eſt ſponte illi reci
piẽti:alias ueꝛſus ille ſuꝑfl eret:q̃a ubi iuſta cã
ſubeſt non requiritur ꝙ ſponte faciat qꝛ iudici
num redditur in inuitum:⁊ hoc tenet. Hoſti. bic
qui tamen ad queſtionem noſtꝛam reſpondet q;
aut ſponte fecit ⁊ ſibi pꝛeiudicat. Aut contꝛadi
xit:æ tunc ſecus Et hanc opinionẽ ſequitur hic
do. An. Inn. dicit ꝙ requiritur ꝙ appellet ali
as non ſufficeret: Sdictio:ut.õ. dixi. Sed certe
contra hanc opinionem Innocen. uidetur tex.
in. d.l.iiij.ꝗ. ſi quiſ nam ſi lex ſupplet: ubi fit ab
breuiatio ſine cauſa nõ poteſt appellari:quia ni
lum ſubeſt grauamen. Ideo uidetuꝛ ꝙ ſatis ſit
ad habendũ quadrimeſtre ꝙ pars ſponte termi
nũ nõ recipiat¶ Et tam circa primam partem
capituli q; ſecũdam diſtinguo utiliter ſic: ꝙ aut
condẽuatus petijt terminũ breuiorem ad ſoluẽ
dũ q; ſi terminus iuris:⁊ tũc receſſit a reꝛmino
iuris æ renũciauit tã appellationi interpoſite qᷓ;
iterponende ꝓ hoc tex.iũcta gl.notabili i l.ad
ołonem. Cge ꝛe iudic. aut contradixit nel non
ſpõte recepit. ⁊ tunc ñ nidetuꝛ approbare teꝛmi
nũ:ar.hic in eo ꝙ pondeꝛatur ꝙ ſponte ꝛecepit
nec recedit a beneficio appellationis interponẽ
de:nt.sõ in prima parte capitłi:quia nõ tenetuꝛ
incõtinẽti appellare. cum habeat a iure.x. dies
ad appellandũ.ad hoc quod notat Innocẽ.in
dicto.c.ſolicitudinem: ⁊? Jo.an. in dicto.c.fi.ðᷣ
appella. li. Vi: n aũt hoc caſu facit ſibi pᷣiu
diciũ ſi nõ appetlat.j.x. dies.res eſt ſatis dubia
per illam.l.iiij.ubi dicitur ꝙ lex ſupplet iudice
ſine cauſa abbꝛeuiante:ſed in cõtrariũ facit.c.i.
de dila ubi fuit opus appellare a termino bre
niato. Innocẽ.in d c.ad petitionem ꝓpe fineʒ
nidetur dubitaſſe. Mam in caſu quo iudex ſine
inſta cauſa moderatur dilationes iuris dicit qðᷣ
ſnia eſt nulla ſecũdũ quoſdam uel opus eſt appł

lare:⁊ iuſta eꝛit applłatio:⁊ ſic non bene fiꝛmat.

0 Ego diſtinguerem ſic quod ant iudex ſine
cauſa moderatur dilationem iure dandam cum
miniſterio indicis: ⁊æ tũc opus eſt appellare enã
ſi ſine cãe cognitione iudex terminũ abbreuiat
2 ſic ĩtelligatur Innocẽ.i.d.e.ad petinonem:et
i. c.i. de dilat.etiã ſi eſſet talis dilatio in qua iuſ
diceret nõ minorẽ dandam:ut ĩ caſu.l.ad pem
ptoriũ ·ff de indi.æ etiam ĩ illa loquitur Inno.
in dicto.c.ad petitionẽ. In iſtis enim cũ iterue
niat iudicis miniſteriũ ſatis patet iudicis offim
etiam pro iudice preſumimnr. ¶ Aut iudex ſin
cauſa moderatur dilationem a iure datam ſine

¶ De re iudicata.

iudicis miniſterio: ut ĩ quadrimeſtri: æ tũc ſatis
eſt otradicere ſeu nõ ſpõte recipere.quia lex im
mediate ſupplet: ut ĩ. d.l.iiij.? hoc iudicio meo
nidetur de mẽte Barth. i urroqʒ mẽmbꝛo i. d.

l. ij. i. F. Itẽ quero ꝛc.?æ boc puto pcedeꝛe quã
do iudex artauit ſine cauſe cognitiõe. Si aut

cã cognita licet male fuerat arbitratus. tũc opꝰ
ẽ appellatõe.qꝛ ſñia tũc nõ ẽ õ ius cõe ſz 3 ius
litigatoꝝ:ut ſẽtit Inno.i.d.c.ad petitionẽ:facit
c.cũ ĩter.S.eo.⁊ quod in ſimili norat glo.in.c⸗
cupictes..ꝙ ſi ꝑ.xx.iĩ ueꝛbo priuatos de elec.
li. vj¶ JFacit hec littera ĩ eo qð dicit ꝙ iſtud
quadrimeſtre põt artari a ſedẽte ĩ medio id eſt
cũ cauſe cognitione:quia iudex debei ſedere „
tribunali ⁊ cũ cauſe cognitione hoc facere:ut le
gitur ⁊ nõ.in l.a ꝓcedete. C. de dila.
aũt habet pꝛobare in cauſa appellationis an ap
pellans ꝙ ſine iuſta cauſa terminũ iuris breuia
nerit. an appellatꝰ ꝙ ex cã fecerit.uide ꝑ Inn.i
dicto.c.ad petitionem. ubi nidet᷑ ſentire ꝙ in di
latiõibus arbitrarijs habebit probare appellãs
cũ iudex pᷣſumatur iuſte arbitraiũ fuiſſe: arg.c.
ad audientiam de pꝛeſcrip. In alijs uero que 8
terminãtur a iure licet dent᷑ cuʒ iudicis miniſte
rio debet appellatus ſeu iudex cũ ꝓcedit ex offi
cio iuſtam cãm probare:quia ſine iuſta cã non
debnit recedeꝛe a diſpoſitione legis: arg. in. d..
ad ꝑemptoꝛiũ cu.l.ſequenti.ff de iudi. Et ſcias
ꝙ licet iudex nõ poſſit ſine cauſa artare tẽpus
quadrimeſtꝛe:pꝛorogare tamẽ poteſt:qꝛ ꝓroga
tione fauorabilior ita tenet glo.in.d.l.ij.=.l.iiij
I.ſi quis pᷣal.⁊ facit tex.in.d. S. ſi quis quod
ego intelligo quo ad hoc:ut factũ iudicis uale
at niſi appelletur: ſed puto ꝙ appellari poterit
quia nõ debʒ aliam partem ſine cauſa grauaꝛe.
Item tex.i.d.l ij.uidetur ĩnuere ꝙ ex cã debet
ꝓrogare.¶ Quero utꝝ quiſqʒ iudex poſſit ex
cauſa hũc terminnʒ ꝓrogare dic ꝙ ordinarius
hoc poterit. Item iudex deputatus ſi uper execu
tione ſnie:quia hoc ↄceꝛnit ipſam executionem.
Itrem delegatus dũmõ habeat executionem ſen

tentie: alias ſecus quia eſſet imponere legem ſu

periori hec legunt᷑ æ notant᷑ i.d l.ij. ¶AXnäuer
an hoc tempus quadrimeſtꝛe ſit dandum etiam
bis qui a prĩcipio ↄſuẽtur debitũ cum tũc nõ fe
ratur ſñia:ſed fiat preceptum de ſoluẽdo iuxta
notata in.c.dudũ ij.de elec. =.ij q/i.nos in quẽ
qᷓ; ⁊.l.i.C. de cofeſſ. ¶ Solutio glo. in.l ſi ðbi
tori.ff.de iudi.ſẽtit ꝙ nõ:ſed datur tũc rerminꝰ
x dierum. Idẽ dicit glo.i.S. ois iſti. ð̊ v. obli.
ſed in Zrium uidet tex.apeꝛtus.in.l.ceꝛtuʒ..fi.
.fl. ð ↄfeſſ. Ideo dic melius ut notat Bartho.
i. d.l.ſi debitori ꝙ de iure dandũ ẽ illud tẽpus
ſed ex conſuetudine ĩualuit:ut detur illud tẽpus
x. dieruʒ. Ex quo infero ꝙ ceſſante conſueru
dine ſeruabitur. d.l.certũ.nt detur qdrimeſtre.
¶ Sed quero iuxta predicea de utili.q. NMun

G quid idiſtincte. j. quattuoꝛ menſes uel pꝛedictos
decẽ dies reus nullam moleſtiam patietur. ſol.

dic ꝙ poſt cõ dẽnationẽ ſi uult uti illiſ dilatõibꝰ
1 2

uis Wuicſ

π DJ pba en . Ap n⸗ in, md u
/

CTuu 5ſ6 2

a ſuiſ dien

/

Boefaern

Diui 44 ſale gg dirr .
U:muidz gvers Häch ret

62114⸗ A; 7.1 rp

V1

T= are nſir, no pepru

tenetur fatiſdare ð ſoluendo in termino: tex. alle
go ſingularẽ i. d.l.ſi debitori. Et hoc notat ibi
Har. Et bec ẽ ꝛatio:qꝛ hoc tẽpus datur cõdẽ
nato miſerationis gr̃a.l. ſi cum militi.ff. de cõ
peſa. g iteriʒ dʒ ſatiſdare: ut.l.uniuerſa.C. ð pᷣ
ci. impꝑ. off ubi notabiliter dicitur ꝙ ſi pꝛincepſ
cõcedit alicui reſcriptũ ſuꝑ dilatione debiti.nõ
nalet aliter niſi caueat de ſoluẽdo in termino et
per illuʒ tex. fuit alias conſuliũ / ſi datur alicui
ſaluuſcõducius: ut.j. certũ terminuʒ nõ poſſit a
ſuis creditoribus cõueniꝛi:debet intelligi dũmõ
ſatiſder de ſoluendo poſt terminuʒ quod eſt ual
de notãdũ. ¶Er eñ ratio omniũ predictorum
quia poſſet itrũ fugere quod eſſet iniquuʒ. Et
ex hoc dixit Bar. in. d.l.ſi debitoꝛi. Notãduʒ
quod infra illud ipᷣs quatuoꝛ mẽſiũ poſſit debi
tor capi ⁊ carcerari niſi cauerit: ut.d.l.ſi debito
ri uel bonis cedat nt.d.l.i.qui bo.ce.poſſ.qð
ego limitarẽ quando debitor laboraret inopia
ita ꝙ ueriſimiliter timeretur de fuga. Mam ſi
bona ſufficiẽtia habet non debet capi ꝓ debito
ad hoc glo. notabilis in.l.iij. ꝗ. tutores.ff. ð ſu
ſpe. tu. quaʒ ſequitur ibi Oar. quia ſi primo di
ſcutinntur mobilia ꝙ; perueniatur ad imobilia:
2 prius imobilia ꝙᷓ deſcẽdatur ad nõia debuo
rum:ut.l.a diuo pio. S. in uenditione. ff. de re
iudi.multomagis debet hec miſericoꝛdia adbi
beri circa perſonam: ut prius diſcutiantur pre
dẽa qᷓ; ꝑuẽiat᷑ ad ꝑſonam: fac᷑.l.ſciẽdũ.ff. qͥ ſatis
dare co. compellatur ergo cauere captis pigno
ribus ſi illa habet ſufficiẽtia: ar. in.l.i.ff.de uẽ.
i po.mit.·⁊ inſti. de ſatiſda.tu. ꝓpe.finẽ. Sed di
crũ Bar. põt procedere ſecũdũ narias locorũ
conſuetudines ⁊ ſiatuta que pꝛo debito idiſtine
te permittunt capturam:⁊= hec ſingulariter nota
bis:quia doc.noſtri.hanc ntilem mateꝛiam omi
leꝛũt ¶ Vẽio ad gl. ultimã ? oppo. cũ ea ↄtꝛa
tex. in eo qð dicit ab executore non poſſe appel
lari niſi moduʒ excedat uidetur eniʒ ꝙ nullo ca
ſu ab eo appellari debeat:qꝛ aut executor nõ ex
cedit modũ:⁊ tũc clarũ ꝙ ab eo non appellatuꝛ
ut hic ⁊.d.l.ab executione.fl. ðᷣ appella.Aue
excedit modũ ↄmiſſionis æ non eſt opus appel
larc:quia non tenet ꝙ agit prepteꝛ trangreſſio
nem forme mãdati:ut ĩi.c.cũ dilecta de reſcrip.
?.c. uenerabili de offi.dele ¶¶ Secũdo gl. mul
tum inſtat ⁊ in effeciu uult ꝙ executor poteſt fa
cere ꝙ mandatur ⁊ aliquid ultra:⁊æ ſic nõ ꝑuer
tit formaʒ. unde ratione illius exceſſns opus eſt
appellarre ⁊? ponit multos caſus in quibus exe
cutor põt grauaꝛe. Sed.contra precedens dẽm
glo.iu fi.oppo.de.:.diligenter.ff.man.ubi fuit
mandatũ alicui:ut equũ emeret ꝓ.x.⁊ emit pro
pluri. Dicitur ibi ꝙ iſte exceſſit fines mandati
? ſic in nullo obligat mãdatorẽ:ecce ergo ꝙ fa
ciẽdo aliquid ultra mãdatum uidetur excedeꝛe
fines mãdati.gl. non ſoluit. Jo. an. dicit ꝙ quã
doqʒ mãdatũ eſt limitatũ i certo.a tũc id in qꝰ
exceditur nullũ eſt ut in cõtrario.¶Quãdoqʒ

¶ Be re iudicara.

mãdatũ eſt limitatuʒ in ceno:ut ꝙ mittat in pol

ſeſſione bonoꝝ ualentium centũ ui
rum. uel que poſſidebat teſtator:
dubitari poreſt appellandum eſt: ut in ſ uperiori
parte gl.⁊ cõcoꝛdat.S.eo.cũ inter ⸗ onen irior
tur. Et ex his habes unã ſolutionẽ ad eer wi
pricipale ſupra formatũ: ut dicamus.ſ. aar
executore appellatur ſen neceſſe eſt gupale
ubi põt probabiliter excedere modũ müin ein
plo. poſito. (Secuͦo dic pot gunae e
excedẽdo fines cõmiſſionis puta uult n
ſibi ĩiũctũ:ſed nõ uult admittere Treccpti eli
gitimaʒ quã tenet᷑ de iure admitteꝛe. tũ “
grauat partem:⁊ eſt iudex in actu ceutinds
eſt oppus appellaꝛe alias factuʒ ſuũ tranſtreri
rem iudicatam.quia faceret contra ius ſeigatn
rũ:⁊æ nõ cõtra ius ↄſtitutionis ſicut opus eſt a
pellaꝛe a iudice dũ legitimã exceptioneʒ non 23
mittit: ut in.c.inteꝛpoſita:⁊ i.c.ui debitus de ap
pella.quas autẽ exceptiones ⁊ qñ executor tene
tur admittere.tꝛactant hic doc.intꝛicate tu autẽ
dic:ut claꝛ dixi ĩ.c.ð cetero.sS.eo.⁊ uide ad ma
teriam huius glo.quod nõ.gl.in.l. ab executöe

.C. quoꝝ appella. non recipi.? in.l. ab executio
ne. ff. de npe Tarno de ſecũdũ Ho.
nõ ſit neceſſe appellare quando excedit᷑ modus
ita ꝙ actus ſit nullus:tamen utile ẽ appellaf:ut
euitet.grauamen facti:quia de facto poſſet fieri
executio:quã tamẽ ſepe iudex ꝓpter appellano
nem omittit:ſicut ſepe appellatuꝛ ad iſtũ efſeci
a ſnia nulla:ut in.c.dilecto.j.ii.ꝓxi.l.canmela
.ff de iurepatro. per Har. i.l. ſi expreſſim ffoe
appella. Irẽ ⁊? quarto ſecũdũ euʒ lʒ executor ue
lit faceꝛe quod ſibi mãdatur: tamẽ mandaũ poſ
ſet eſſe iniquũ uel nullũ nel ſubꝛepticiũ:2 tic po
teſt appellari. Oreterea ⁊ quinto ſecũdũ Jo.
an. poſſet excedere modum ſi turbat ordinem

el hereditario
7 quia de hig

executionis qui eſt ut pꝛimo in mobilibus. Se

cũdo in imobilibus. Tertio i noibus ſiat exccu
tio: ut. d.l.a diuo pio. ff. de re iudi.ſed Jo.an.
non aperit an ſit hoc caſu neceſſe appellare: go
eſt querere an teneat executio illa ordine no ler
nato:nec doc.alij tractãt hic. Mar. in. d..adi
uo pio dicit ꝙ factũ tenet. unde opus eſt appel
lare ex trãſgreſſione illius ordinis:qꝛ ille iex. i
ponit illũ oꝛdinem ut ſubſtãatificũ qð mihi ſatis
placet:ſʒ credo ꝙ hũc oꝛdinẽ iduxit uel ꝓ mio
ri pᷣiudicio uel ur citius fiat executõ. ſic cũ uer
ſetur utilitas partis ſi ſenſerit ex hoc ſe gꝛaugti
debʒ appellare ⁊ hec bene notabis. ¶Vuem dic
ibi glo. ꝙ ĩ mobilibus dz ſeruani oꝛdo:qꝛ bino
dʒ capi qð minus nocet debitoꝛ quod dicit ibi
Bar. bene notanduʒ:⁊ ſic uidenur ille ardo
ſit inductus fauore debitorum.¶ IJdem putat
Par. i rebꝰ imobilibus nep modica quatitale
nẽdatur magna res:2 ſi corra fiat poterit appe
lari quaſi excedatur modus.¶ Dnid autem ſi
nõ fuerũt capte res: ſed perſona ẽ cogtia ſolue
Vide bonũ tex.i.l.fi.i fi. fl. qd me. cau. ad quez
remittit Mar. i. d.l. li. ſed iudicio meo remediũ
erat a principio:ut appellaret ab illa capiula⸗

Oli “ uin.
nane n abief lii uulis ti
Alleeſc etchrint ſore ot
alie E Nci munario
65 aade Mpnnni i ſe Giar
ab arue ot Pelpermt tone ſe
ſclcgen Gtnnſ b u ocane
nnnngole ſncs icli Alab e
na 7 n
clinnn be etud Cenntluet

or /ſ ahalndiem. Od⸗
coigedo .n
61ebenanoe NA e

ODrnd cnent nunefis Ceqniurpfon

ſuit inic 1aelmi . 1 ſpot N
niſs wn i ad nin inn gl hin
oni no ninndennii an ſtliua
Jyintar aſm nſe ſtnl ic i 3
lrlti miſi c m o. Argunn
ſeiceenpvmn qin rſt ocit i ap⸗
binral hn idle a rennionan cönſi
afeiſincrincin gorni ningeimd
ſteapeiatone inporge tci indicsr
Gemnkcn NictN dNadd d gſen
das(Veid Ed nncornir npli
G aſterias erſcori aur ie exegoiane mi⸗
Pclanſſͦelad iigorez ſtünnin hern
ineppo 1non dgegams ii ereentiovrn
iperi regahti nd Senegimr ad hot e ⸗
lhiftfon ddeine tinnn donn
rsed l Nendiſunsinit ginre ppri
Inſurt höin cgeitis aens lios,
delch n H g haſſcer ff ebog
H emns inger neanii h
le tuncant innſüfei antinis,
no cn agppelai ad ſnpiore ing nchig,
llo:r pſe gnngt en s nese
gſe gennn T non iſe gnſßſſtizan
ſual pun ſunliͤer ſelſporc iſinem
ine hmn fi cho noli atil ſiui
eſcbinr ad nheßg . inchen
fſtpernore oeſn Pein

nis pota qgnio pro
eepg ercö

dien cud SS
rmim blt go c gin hhn
CQ.qnoy apeli non ten Neinlchen
n. oe mrl Lnocte tuiii h
No ſt mcſeppular qpnco nclin
ſa g aus it uluutintn olee mgti
auim gauanmn ſniun or /moſultt
qrmtonui me ir iy gprr nt
mromimt:ſan rapelami i f

1ſin mwlarut incdleuo l, i n

ſximano el Vrr , anreſin o⸗
Niet unnd ſecdi ; eRe
niulman
adetü tdänihehtüni
Amahn. Porat ama üi
n poſſa cpetere mwimnſi ni
Qrnmtonssdbi ſtunpinoi ntin
öcon mobilbus. Lenid nine
torc 4,adino ofideleſcl
V i mil oelt cſeht

a nmu inſütti/
nauheh i Mit,
iotu 1 ucnuſrnn
ſne immomnbl in 3
er hnrtbate m
hee nrite iin⸗
dz chig oanlit n
Pr baſe wor umn⸗

5
ſr m/
Brnd e

hj — llan ze

2

3 , , Pemla r :

¶ Be re indicata.

quia excedebatur moduſ: ut ĩ.d.lI.ab executione
C. quoꝝ appel. non recipiũtur quod ibi nota.
Ded ſi non appellauit ⁊ ſoluit dłbitũ tunc illud

repetere ciuile e:ut innuit tex. in. d.l.fi. ¶ CKon—

clude ergo ex oibus pᷣdictis ꝙ in multis caſibꝰ
appellatio eſt neceſſaria æ quandoqʒ utilis tqtũ
ab executore. ¶ Et dic quod Adupliciter poreſt
ab executoꝛe appellari:primo a pꝛonuntiatione
iudicis exequẽdo ſi perperam æ iniuſte dicatur
pronunciaſſe. Secundo ab executione facti
quã facit ipſe index ſeu eius nücius modum ex
cededo:ut le. æ nõ.i.d.l.ab executõe ⁊.l.ab exe
cutore. ff. ð appel. æ hic i texiu dũ generaliter lo

H quiturlſed quero ad queʒ appellabituꝛ. So. dic

.

cõiũgẽdo Har. in. d. l. a diuo pio. . ſſiam 2 ĩ
.d.l. ab exccutore. fj. de appel. ꝙ aut quis appel
lat a iudice pronũciante ſuꝑ executione. fienda:
7 tũc ĩ dubio appellandũ ẽ ad ſuperiorẽ ipſius
indicis nt i.c.dilecti ö. appe.⁊.l.i.C. ubi ⁊ apð
quẽ. Aut appellatuꝛ ab executione facti:? tunc
aut ludex exequit ſniam ꝑ nũciũ aut iplorat of
Hiciũ alterius iudicis:ĩ cuius territorio erat reſ.
rimo cãau aut nuncius exequitur: prout ſibi
fuit iniũctũ ⁊ appellandũ ẽ ad ſuꝑiorẽ ipſius iu
iudicis:non aũt ad ipᷣm indicem:quia grauat ⁊
nõ nũcins qui nude exequit᷑ factũ ſibi iniũctuʒ:
Is eim facit cuius nomie fit: ut i.c.nouit ð ap
pel.⁊ i.c.cũ ueniſſet de ꝛeſti.ſpo. Aut gꝛanat ip
ſe nũciꝰ:utputa quia excedit modũ:⁊ tũc appel
labitur ad ipᷣm iudiceʒ qui executionem cõmiſit:
qꝛ ſpe ẽ ſupior imediatꝰ:poterit tam grauaꝰ ẽt
ſine appellatione implorare officiũ indicis otra
grauamen nucij: ar. i. d. I. a diuo pio. F. ſi ſuꝑ re
bus. ¶ Secũdo cãu cũ implorauit auxiliũ iudi
cis alterius teꝛꝛitorij aut ille exequituꝛ:⁊ tũc ap
pellanqũ eſt ad ſuꝑioreʒ ſuũ:quia ipᷣe exeqnitur
iuꝛe ꝓpᷣo ⁊ nõ ui delegatus cũ executio ut mixti
iperij regulariter nõ denegatur ad hoc.c. poſiu
laſti i fi. ð̊ foꝛo cõpe. in. c. rõana.S. contꝛaben
tes eo. ti. li. vi. ubi ſatis inuit᷑ ꝙ iure ꝓprio exe
qnitur æ nõ ut delegatus alterius iudicis. Ad
idẽ.l.ecũ unus. is qͥ poſſideꝛe.ff.de bo.auc.iu
di. po. Aut alienus iudex nõ exequit ſ preſtat
auxiliũ ⁊ tunc aut ẽ anxiliũ facti aut inꝛis. Dri
mo cãau appellat᷑ ad ſupiorẽ ip̃ius iudicis exeqn
tis: qꝛ ipſe gꝛanat ⁊ non ille qui pᷣſtitit auxilium
facti puta familiã:⁊ ſic ſi poteſlas pᷣſtat in exccu
tione familiã epo modũ excedẽdi in executione
appellabitur ad archiepʒ. uct ad Mapã nõ añt
ad ſuperriorẽ poteſtatis. Si preſtat auxilinʒ
iuris puta qnia pro execntione ſñie late a pote
ſiate epᷣs excõmunicauit iunãdo poteſtatẽ iuxta
notata i. c.i. de offi.or. z. c.licet ex ſuſcepto ðᷣ fo
ro cõpe.⁊ tũc appellabituꝛ ad ſupeꝛioꝛem iſtius
excõicatoris: quia actus ſuus ẽ qui me grauat
ſecũdũ Maꝛ. ¶ Ego puto ꝙ pot etiaʒ appella
ri ad ſupiorẽ poteſtatis quia ipᷣe etiã gꝛauat im
plorãdo iniuſte auxiliũ cõtra me:2 qui cãm dã
ni dat damnũ dediſſe nidet᷑ in. c.fi. ðᷣ iniu.? dã.
da. Muero an in appellatione ab executiõr

ſit xprimẽda cã dic ꝙ ſic qꝛ reglariteꝛ ẽ iterdic
ta appellatio:ut ̊ ⁊ alijs iuribꝰſuꝑiꝰ alłatis e er
certa cꝗ qũtaxat ꝑmittit᷑ ſ. cum modus excedit᷑.
ppellãs ergo ĩ materia prohibita debʒ ex
primere cãm ad iuſtificandã appellationẽ pᷣſeꝛti
cũ iſta ſit quedã interlocutoria uel habẽs niz in
terlocutorie a qua miſi cã exp̃ſſa nõ appellat: ut
in. c.ut debitus de appella.⁊ ꝙ ſit cauſa expri
menda tʒ Soec.in ti.de execu.ſen. G. nunc dicẽ
dum. v. ſed nũpuid ¶ Et ponit Jo. an. i addi.
ſpe. in ti. ð appella.F. in quibꝰ. v.quintꝰ: 2 do.
An. bic ⁊ Bir. in. d.l. ab executore. Clterius
ꝙ iux pᷣdicta quero an ꝑ appellationẽ inteꝛpoſitã
ab executore ſeu ab executiõe ſñie ſuſpendatur
executio in totum. Solutio dico ꝙ de hoc eſt
tex. notabilis in.l.ab executione. C. quorũ ap.
nõ recipi.æ dic ꝙ aut non exprimit iuxta cã in
appellãdo uł nulla:æ nõ ẽ deferẽda executio ar.
bic ⁊ ibi. ¶ Aut exprimit᷑ iuſta caula ð qua du
bitatur an ſit vVa. ⁊æ tunc ſuſpendit̃ executio: ſed
res mobiles ⁊ fructꝰ rei mobilis:in quibus erat
executio fienda debẽt ſequeſtrari ⁊ pendente ap
pellatione apud ſequeſtꝛum remanere: ut in. d I.
ab executione:⁊ per hoc notãteꝛ dicit ibi Haꝛ.
ꝙ ſi aliquis capit̃᷑ propter debitũ:2= ab Ipa cap
tura appellat᷑ nõ devʒ ſtatiʒ relaxare: ſy pendẽte
appellatione debʒ retineri ſicut de re mobili ſer

uat᷑:qꝛ ponit in ſequeſtrum ut predixi qð nõ.
¶ Et ad ſimitarionẽ pᷣdictoꝝ uide notabile dic
tũ ſpe.in ti. ð ſen. exco. . nunc dicendũ. v. q̊ nũ
quid ubi dicit ꝙ ſi ĩ appellatione exprimit ĩ quo
modũ excedit ita ꝙ cã nõ ↄcernit totã executio
nem ſed partem in illa tantum paꝛte ſuſpenditu:
executio. Si nero non exprimitur:ſed ĩ genere
dixit:qꝛ exceditis modũ appellationis tũc rõne
incertitudis ſuſpẽdit᷑ executio in toti:⁊ bãc opi
nionem ſeqt hie do. An. ¶ Sʒ tu aduence qᷣa
illa fuit originał opinio uber ut ibi recitat ſ pec.

ſed ſpe. ibi iĩ fi. ũ ab hoc ultio ꝛccedẽ dicens q;
cum cã ſit ĩ appellatione exprimeda bec qᷓo ñ hʒ

dubiũ q̃ſi uelit dicẽ ꝙ cum teneat᷑ ſꝑ exprimere
cãm nõ cadit dubitatio an appellatio concernat
totam executionẽ an paꝛtẽ:quia hoc facile ẽ peꝛ
pẽdere ꝓpteꝛ expꝛeſſionẽ cãe: æ hoc puto eſſe t
iure ¶ Vnde nõ puto nalẽ hãc appellatõeʒ ap
pello:qꝛ excedit modũ ĩ exequendo:qꝛ cã grang
minis dʒ exprimi nominatiʒ 2 nõ ĩi genere: ut in
cle. appellanti ð appel. Er nota ſingulariter hoc
dictũ ꝙ ſi cã ↄcernit partẽ nõ ſuſpẽdiẽ execuiio
ĩ totũ facit ĩ ↄtrariũ qð dixi i.c.ſuꝑ.co.ð appe.
ſed dic ꝙ illð ꝓcedit in indice qui dʒ ceſſare in

totum:cũ in multis habeat arbitrari:ſecus ĩ exe

eutore qui cũ ſit nudus miniſter non repellitur
pᷣtextu ſuſpicionis:nõ:in.c.nonit de appe. quod
bene notabis.¶ PMoſtꝛemo ponit hic Hoſii.
queſtionẽ ſatis łacilẽ iudicio meo. An iudex de
legatus deputatꝰ ad cãm decidẽdã.j. mẽeſẽ poſt
mẽſem poſſit abſoluere ſi reũ.j.mẽlſẽ excõicauit
Ppter ↄtumaciaʒ ⁊ ↄcluſio eſt ꝙ non:quia iam
expirauit inꝛiſditio peꝛ menſem lapſum:ut in. c.

1z.

¶ We re iudicata

de cãis de offi. dele. æ uide quod leg. et nõ. in. c.
queꝛẽti.eti.¶ An antẽ excõicatꝰ poſſit impe
rare reſcriptũ ſuper nullitate ſnie a qua nõ ap
pellauit ne mandet᷑ cxecutioni tacito de excõica
tione. Moſti tenuit ꝙ ſic: ſed Jo. an. cõtra per
c.i.de reſcriptiſ li. vi.⁊ hoc uerius cũ hoc caſu
ſit actor:dixit etiã Hoſti. excõicatũ cõtra quem
lata fuit ſñia nulla poſſe imploꝛaꝛe officium iu
dicis ut illam reuocet. Jo. an. dicit hoc uerum
niſi excipiatur per decretalem pia de excepti.li.
.Vi. qð placet cõit᷑ modernis:puto tũ ꝙ; contꝛa
executorẽ ſñie poſſit excõicatꝰ legitimas excepti
ones oppouẽ. ut euitet grauamẽ iuris uk facti.
Mam boc caſu reus eſt neceſſarius:quia ſtimu
latur ꝑ executorem ad hoc.c.cũ inteꝛ de excep.
2 quod notauit JYo. and. in. d. c. pia.

Caſus:Sen
Icut nobis. tẽtia ſine expᷣſ
ſioe cauſe lata tenet ita cõiter ſũmat᷑.
¶ Eso pſenius ſümo ſic. ſñia põt ꝓbari per te
ſtes:licet nõ deponãt de cãis que ſolẽt iudicem
mouere ad ſũiandũ:cõis diniſio. Secunda ibi
cum aũt.¶ Nota ibi reſtiiunonẽ: ꝙ qͥs poteſt
petẽ reduci ſe ad ſtatũ recipiedi ãnuaʒ pẽſioneʒ
ſeu pᷣſtationeʒ agẽdo poſſeſſorio:⁊ habeo iſtum
tex.in ar.ꝓ ſingulari.quoniã hic nõ dicit ꝙ re
ſpectu alicꝰ rei repetat᷑ hic ãnua pᷣſtatio ⁊ ſic u
ꝙ poſſit agi poſſeſſorio: ꝓ inribus mere ꝑſona
libus:facit glo.nota.ij.q.ij.nullus ¶ Sed de
materia remitto ad plene notata.in.c.queꝛelam
de elec. Mota fo modum et pꝛaticaʒ excipiendi
de re indicata: æ talis exceptio ẽ litis finite. Jõ
habet impedire litis conteſtationem de quo dic
ut plene legitur æ nõ.in.c.i. de lit.conte.li.vVi.
quẽ tex.uoluit ̊ allegaꝛe glo.i. Mota tertio
ꝙ id qð ad ſui fubſtantiã exigit ſcripturã poteſt
ꝓbari ꝑ teſtes ſi ſeriptura ſit ꝑdita:⁊æ ſufficiunt
dno teſtes. Hã ad ualiditatẽ ſenrentie requirit̃
ſcriptura:ut in.c.fi.de ꝛc ind.li.vi.⁊ tñ põt pe
teſtes ꝓbari ut bic.¶ Ad idẽ uide tex. norabi
lẽ m.i.teſtiũ.C. de teſi.ubi ꝓbatuꝛ ꝙ eiiã ſi ſcꝛi
ptura ſit de ſubſtãria probationis nibilominus
poteſt actꝰ ꝓbari per duos teſtes dũmodo pro
bet᷑ caſus ꝑemptõis:facit optime.c.cum olim:et
ꝙ ibi nõ.j.de priuilegijs. Nẽ nõ ꝙ ad pro
bãdũ ſniam ꝑ teſtes nõ ẽ neceſſe:ut teſtes depo
nãt de oĩbus vbis per iudicẽ ꝓlatis:ſed ſatis ẽ
recitare effectũ ad ſubſiãtialia ſnie Iſti.n. depo
ſuerunt ſuꝑ iudicis cõmiſſione:⁊ de ipſo iudice
2 canſa æ conira quẽ et ꝓ q fuit lara ſnia. Iſta
eim ut dicit Boff. ſunt neceſſaria ueſtimẽta ſen
ẽtie. ¶ Vnũ mñ ſingularit̃ nota ꝙ teſtes nõ ð
poſuerũt ꝙ ĩteruẽit ſcriptuꝛa.gen uẽ eoꝝ teſtio
niũ ualere:facit qdðᷣ nõ. Haꝛ. in. d.l.teſtium:ſed
põt dici ꝙ ĩ caſu noſtro ex qꝰreſtcs depoſuerũt
de ſñia:preſumẽdum eſt ꝙ interuenit ſcriptura:
qꝛ illa eſt ſolẽnitas ĩtriſeca ſnie.non enim eſt ſen
tentia ſine ſcꝛiptuꝛa dicto.c.fi.⁊.d.l.i.C.de ſen.
ex periculo ꝛeci. Et hoc ſentit hic do. Ant. Et

Patne f' nde Aa MτMαα

facit qð noõ. Har. in. . ciedu. f de ueido bi
? optime facit.c.in preſẽtia ð proba. ubi y H
ficeꝛe: ut teſtes deponãt ſuꝑ pfeſſione. Ppe
mũtur omnia neceſſaria ad ꝓfeſſionẽ re⸗
? optime hoc uidetuꝛ ꝓbare tex. iſte in ür dei
gicit ꝙᷓ ex quo conſtat ſententiam a iudice ſu⸗
ꝓlatã ꝓpter auctoritatẽ iudiciaꝛi omnia deen
mũtuꝛ legitime ꝓceſſiſſe. ¶ Et ex bis vybig n
gulariter nõ. ꝙ ex q conſiat de ſmñia:lz no ap
reãt acta pᷣſumedũ ẽ ꝙ oia rite ⁊ ꝛccte Preſtf
⁊ afſereti cõrraꝛiũ ĩcũbit onꝰ phadi.? rene men
ti ꝙ hic ñ diſtiguit iter fẽʒ antiquũ ? reces:li
aliter ſẽſerit Hoſti. S. e. cũ iteꝛ nec int proceſſh
7 iuſtitiã. Ded in geneꝛe dicitur quod pp aucto
ritarẽ iudiciariã pꝛeſumũtur legitie pceſſiſſe. uñ̃
podeꝛa uerbũ oĩa: quia qui totum dicit nibil ex
cludit.xix.di.ſi romanorum ⁊.c.(olite de maio.
2 obe.Et ſic pꝛobat iſte tex.iudicio meo opinio
nem Inno. in. c. bone de elec. ?. c. cuz in wute de
offi. dele. qͥ dixit ꝓ ſnia pꝛeſumendũ quo ad oia
ex quo tranſiuit in ꝛem iudicatam ⁊ tene memi
iſtũ tex. qꝛ nõ ſolet ad hoc per alios allegaui:et
uide de materia que dixi in. c. qm cõtra de pro
ba. Mora bene pᷣſumẽdũ pro ſtilo loci in qepru
dẽtiũ copia habetur:⁊ facit tex.iſte ꝙ dicta do
ctoꝝ licet nõ neceſſitẽt ad deciſionẽ cauſe faciũt
tni maximã pᷣſumptionẽ pro iuſticia: facit.ci de
deci. æ.l.i.C. de pꝛofeſſo.qui in uꝛbe conſtan.
li.xij.⁊ qdðᷣ notat gl.i.c.i.ð poſtula.pla.⁊.ł..C.
de . Eora minmmo ꝙ ad ualiditatemn ſ
nõ requirit᷑ ꝙ ĩ ea exprimat᷑ cã que ipſũ iudiq
ad ſic ſũiandũ iduxit:æ ad hoc quotidie per ea
noniſtas ? legiſtas allegat᷑ iſte tex. Secd cona
hoc oppo.de.le.ij.O.igitur noſtre.ff. de his qui
nõ. ifa. ⁊.l. ꝓperãdũ. O.illo. C. de iudi.:.xll dl.
in taniũ ꝗᷓ iura nident᷑ ꝓbaꝛe ↄtranũ.So. go.
tertia tãgit in prin.⁊ ſoluit ꝙ iudex poteſt apꝛi
mere ſi uult: tñ ſi non exprimit tenet ſnia:ut bic
2. . e. cũ Heꝛol. Dicit in ꝙ in ca appelatio
nis debet iudex cãʒ exprimeẽ: ut prioꝛs iudicis
honorẽ ↄſeruet: ut ĩ.c.cũ Joanes de fide iſiru.
glo. in. c. in tantum prealle. tenet cãm eſſe ſene
in ſentẽtia exrimẽdam:ſi tamè non exiprimiur
tenet ſnia.ſed totum oppoſituʒ nt ita dixeꝛinte

mnet hic Joannes antiquus gloſator: ut ꝛcfert h

Jo. an. dicẽs regulare ꝙ i ſnia nõ ſit exprinen

da cã fallit ĩ caſibus:primo in cã appellationis

j. e. c Hertoldus peꝛ rationẽ gho. ¶ Secun
dus ubi ꝓpter ineptam petitione abſoluitur. S.
de iudi. examinata. ¶ Tertius ubi ſecundum
legem. ſ. ꝓpeꝛandum.C. de iudi. abloluitun ab
inſtantia iudicij:tũc dʒ exprimi ꝑ que ſtetit un i
.F. illo Quartus ubi iuder ſententiando ꝛ
cedit a iure cõi.ff. de appella. ꝛcci.. ciend. uſ
ſi nõ cõdẽnat uictũ in expeſis dcbet diceꝛe Em
quare in aut. de iudi.F. oʒ coll.vj.¶ Quintus
qñ abſoluitur reus qꝛ non poſſicet. . de en⸗
c.penul¶Sextus in ſñia excolcationis o
ſen. exco. c.i. l. vj. Et de mateꝛia in ſpe. de ſen.
prola. F. qualitcr. v. ucrum ſi 30ecs: 7 h lequitmn

Jo.n⸗
ſnin ar ſi n iit . kar
gicct deon in tnt 7
ſporenu: anece ou c reſl.in
inrß iefmm ywd fm
M mmerceſ cuorirs.
legi

1, ſcnin
eiiidſiin etn

nnmum lin/ le unn⸗
hus orihealeg e unn diog a
nimrci i AAbls i S 1
mmulumn(lnmn uoſ
arptyinci mrlnonſ deo nn aut
cum giler areameiere uſam qn
6nnmo porusinuitar Ziun ia Nillele⸗
Ceappol olerg ds ciune⸗
güciare Saparandelaaone WMarnusna
ſeorti e doneſne düruen d) tinen
Ie dvando irrian niamer nouis gclisꝛutl
ſervet honore prini udicss ic dz inelig.
rntenn 2c.ruin
eetn. Wnoaafmtemuna gunn
die genäſi c n erpnni ener tnia ablotu
ut palerin urious glegusidiper go.
ſtis que dt in ceranian deindu r ine
dedo.t onn Cogem ennmin iliscan
1 ſennemtie uglicitenn ſed ur Apparent
ſt abſolneloplenini iſtusiſimne n
ſiplcuat inaheni Ne naurn
properidi. C. ce ſodl pergpe ſarte
63,,, un
gaeicfinnmn ght peſigr liog eſſ
ano caſich aprin ci ni ge non⸗

tt
ſ n d engin
hii eiie ui
iudt delretimgii,
niganün ii,
gbingnitonnn i
dnAimmummnicin

rode. lepwhn ſeig iron,
nen Jnontehn rittg
ſact inn ofüilmin
Aonmiutinn lnm n
ſiraq vaattwenn iist
cenmugrn cqndin
ba Nnberiſimniii ſy ſſo ut
cdaii hi bmnttun er ſei i
ax lar o meſti ,onſ ni auti
n mnmi iinpone gy ilſin funl
t Q.er ouſſo aui irvibr
Ini er Ai,5 potn ilnt 1
xeley. (Rrct Gd ualattunnn ii
oͦguiri gi e nrimi i ne gdi trc
AAſ fandäidrurt d de adide
onſus Kidns gide. Wonn
doe NKN GN NNtd de
hal wini KNnhin
inmnti q urt udai dnn l
õ Olamn
narii urth premmmninnii
ijti Dad. Daugnin
nadcha iild hehinain gin
bomott Mervend

1c wen
Gonn Umrunprelke,ccht

en mmitmmimnimnin

ſudicara.

Be

Jo. an.hie dicẽs nõ ſolũ iudicẽ nõ teneri ad ex
pᷣmedam cãʒ quin imo fatnũ eſt expᷣmere ſecun
dũ eũ:qꝛ facile poſſet mala cauſa exprimi z bõa
ſupprimi:⁊ ſic non ualeret ſnia:remittit ad nota
ta in. c.ex parte de conceſ.preben.⁊.fl.de execu

tione tuto.qui teſtamento ⁊ ſupra de reſii.in in

tegrũ tũ ex luteris:v.nos igit᷑ ꝙ ꝓcedit ſᷣm eñ
nedũ ĩ diffinitiua ſed ctiã i interlocutoria:ar.de
offi. deleg. cum ſuper: ⁊ ſic refert Hoſtienſ.iudi
catũ per do.clemẽtem de ↄſilio fratrũ:⁊ cũ his
dictis tranſit do. An. hic. Sed tu aduerte latiꝰ
dico ei foꝛmalit᷑ ridendo ad ↄtraria ſuꝑius foꝛ
mata ⁊ ad iſtũ tex.ꝙ ad ſnie ualiditatem non ẽ
neceſſe:ut cã exprimai in ſnia:ut hic ⁊ ſecũdum
HBart.i. d.O.ignominie:ſed quo ad certos effe
ctius qui poſſũt ex ſnia oꝛiri debet in aliquibus
caſibus cã exprimi:⁊æ ita loquuntur contraria
ſupꝛa foꝛmata iuꝛa allegata in caſibus pꝛoxime
enumeꝛatis. EE da muus ex una cã efficit
infamis ſecus ſi ex alia. Exemplum in tutoꝛe ſi
remouet᷑ ob dolũ eflicitur infamis ſecus ſi ꝑ ne
gligentiam. Ideo ut appaꝛeat an ſit infamis uł
ne debebit iudex exprimere remotionis cãm:ut
in.l.iij.et.l.hec eni. ff. de ſuſpec.tu.et.d..igno
minie:tam ſi cã omittituꝛ tenet ſnia ſed inteꝛpre
ta nur ob mitiorem cam fuiſſe ꝓlatam:ut in iuꝛi
bus ꝓxime allegatis:quare dico ꝙ licet no exp

matur cã in caſibus ſupra exceptis:tenet nibil

ominus ſententia. t diſcurramꝰnũc ꝑ ſingł
os:⁊ pᷣmo in cã appellationiſ.dico enim nullii
caueri ꝙ iudex teneatuꝛ exprimeꝛe cauſam quin
immo potius inuitur ↄꝛium.ij.q. vi.i fi.⁊.l.eos
C. de appell. ubi pat et ꝙ iudicis officium ẽ ꝓ
nũciare oũtaxat appellationẽ iuſtam uel iniuſtã:
fateoꝛ mi ꝙ de honeſtate dũtaxat dʒ cãm expine
re quando irriat ſniam ex nouis actis:ut ſic cõ
ſeruet honorẽ primi iudicis ſic dʒ intelligi.c.cũ
Joãnes de ti iuſtr. z. cerainucius. ⁊.c.rainaldꝰ
j. de teſia. (A⸗⸗ ad ſm tertium et quaꝛtum
dic ꝙ etiã ſi cã n expmit᷑ tenet ſnia abſolutoria
ut patet in iuribus allegatis ibi per glo.⁊ uide ĩ
iſtis que dixi in.c.examiata de iudi.⁊ in.c.fineʒ
de do.æ contu.Exigituꝛ enim in illis cauſa non
ad ſententie ualiditatem.ſed ut appareat an reꝰ
ſit abſolutꝰad obſeruãniã iſtius iſtantie.an uero
ſunpliciteꝛ æ in perpetuũ. Itẽ ut appaꝛeat ĩ cãu
.l.properãdũ. C. de iudi. per quẽ ſtetit: ut no ſe
queret᷑ diffinitiua ꝓpt expeſas ⁊ alios effectus.
In qnto caſu dʒ exprimi cã ut ſi de nouo inci
piat poſſidere:poſſit ↄueniri ñ obſtamte excepti
one rei iudicate:non ãt ex hac omiſſiõe cae ſnia
eſſet nulla. In ſexto.i.i excõicatione dico ꝙ cã
dʒ ibi exprimi de neceſſitate:nõ tã ex omiſſione
ſentetia reddit nulla:ſʒ iudex omittẽs punit᷑ nec
ꝓ ſnia in aliquo preſumitur un dʒ ſine diſticul
tate relaxari:ut ꝓbatr᷑ in.d.c.i.⁊ ſic ille caſus bʒ
ſoalem naturã ab alijs caſibus.õ exceptis: et ſᷣ
ideo qꝛ iuꝛa ſtꝛicte mãdãt hic cãm expꝛimi:quia
iudices erant faciles ĩ excoicatione fulminanda
lecus ãt i glijs nde generaliteꝛ alias a me

fuit queſitũ an iudex teneret cãm i ſentẽtiq expᷣ
iner qn ex generalitate ſentẽtie poſſũt elici divꝰ
ſe cůe habẽtes diuerſos effectusdixi per pre
dicta ꝙ ſic:ſicut dicimus ĩ libello ꝙ tenet᷑ actor
exprimere actionẽ quãdo ex generalitate ꝓpo
nendi poſſũt elici diuerſe actiones diuerſos ef
fectus ꝓducẽeres: ut nõ.in.c.dilecti. o. de iudi.et
.l. edita. E. 5 eden. SPe⸗ propt᷑ has difficłia
tes uitandas iura uoluerũt i certis caſibus ð q
bus ſupra cãs debere eyprimi. Idẽ ergo dicen
dũ ubicũqʒ eadẽ ſubeſt ratio de ↄfir. uti.cũ dile
cta. ».l.illud. fl. ad.I. acquil. dixi tam ꝙ ex omiſ
ſione cqe nõ redditur ſnia nulla:ſed dʒ fieri im
terpᷣtatio ĩ mitiorẽ partẽ:ut in iuribus pᷣallega.
⁊.l.ſi pᷣſes.ff.de penis:ſacit qð notat ſpe.i ii.de
offi. iu. F. oeſeꝛuit. v. in ſnie æ cũ bis limitationi
z bus intelligo iſtũ tex. Icẽ attẽde in eo qð Jo.
an.dicit ꝙ ſi cã expᷣſſa e falſa reddit ſetena nul
lalprio en ʒ dʒ limitari qñ cã eſt cõtra ius coe.
Secus autẽ ſi ius linigatonis miſi eſſz notorie
falſa ſaltẽ per relatione ad acta iuxta ca que ple
ne dixi. S. c.i.⁊ ſacit.c.cum inier.5S.eo.⁊ qð nõ.
Inno. 5. c. qin ↄtra ð proba. ?2 iir. in. 1. 1. C.
de exro. cal.æ per do. Ai.i c. in pnitia de renu.
Secũ do dʒ limitari qñ cã õᷣ ius dũtaxat eſſz
expꝛeſſa:ſecus eni ſi fuiſſʒ adiecta dicrio pᷣſeꝛtim
ſeu precipue ſeu maxime ſeu alia ſmilis que taci
te alias cauſas includit: utputa ſi iudex ita ꝓnuũ
ciat dico teſtamentũ ualere preſertum: qꝛ minor
quattuordeciʒ anis poteſt teſtari: æ hoc notateꝛ
dixit Batri. in. l. ij. J. ignominie pꝛeał. S,; do.
An.i.c.tum ex lr̃is ð in inte.reſti.dixit hoc eſſe
cotra illũ tex.i vVv.nos igitur ubi nõ ſaluat᷑ ſente
tia ex cã falſa lata peꝛ dictionẽ pꝛecipue quia ex
quo apparet iudicem decepiũ in expſlo:tortius
preſumitur in tacito:ſʒ in.c.in.c.im preſentia de
ꝛcniũ. ubi latiꝰ hac mãm tetigi diſtixit ꝙ aut ſnia
talis nõ põt iuſtificari ex acuis in illa ca: æ ſnia
corruit:ſecus ſi iuſtificari põt:quia tunc illa dic
tio pᷣſertiʒ icludit iudicẽ fuiſſe motũ ex alia cã qᷓ
ex actis colligitur:ſʒ.quãdo falſã cãʒ expreſſit =
nõ appoſuit aliquã ex dictis dictionibus:tũc nõ
ſufficit ꝙ ex alijs poſſit ſentẽtia iuſtilicari: qꝛ pʒ
iudicẽ fuiſſe motuʒ ex falſa cã dũtaxat ad h qö
le.æ nõ.i.c.ex parte de ↄceſſ. pꝛeb. SDed ego
ſequor & ur. pluribꝰ ratiombas. Druno q.
taciti uel expſſi eadẽ eſt rõ ut hic æ in l.cũ quid
ff.ſi certũ petatur:ſed ſi iudex ĩ ſentetia expref
ſiſſet duas cauſas unam cõlaa ius æ aliam non:
ſuſtinet᷑ ſentẽtia ex alia cã que nõ eſt cõcra ius:
quia apette patet iudicẽ non fuiſſe motuʒ ex illa
cã dũtaxat que eſt cõtra ius.iõ cũ ſententia pol
ſit ſuſtineꝛi ex alia cauſa imputandum eſt n appk
lanti boc tenuit Innoc. in dicro.c.i preſentia ⁊
Jo. and. in.c. cum inter. . e.et dixi.. eo. c.i.eꝛ
go idem dicendum in caſu noſtro. Mam dictõ
preſertim poteſt ineludere tacite: nedum unam
cauſaʒ ſed plures.eꝛgo ex cã tacita debuit ſuſti
neri ſententia. ad hoc allego ſingulariter iſtum
tex. in eo qꝗð dicit ꝙ in ſentẽtia nõ ſolẽt expꝛmi
1. 4.

GQrud ſ. aleſ ſene r e „ E s.r

+— ſ E rſtir

11

. p ſecr-

oimnes cae: cũ ergo ex conſuetudine indicantiũ
non ãt ex dictione preſeriũ clare pʒ iudiceʒ non
fuiſſe motuʒ ex illa cã dũtaxat que eſt S ius. In
dubio ergo debemus ſuſtinere ſniã:ar.in.c.ab
ꝗte ſane de uer. ſigni. z.l.quotiens ðᷣ ueꝛ. obli.
Zertio adduco. c. per tuas.. qui ſi. ſint le.
nbi cauſa principalior qua iudex fuit motuſ:ni
pil faciebat ad cauſã nec per boc iudicatuꝛ ſnia
nulla: binc eſt ꝙꝙ ibi dicit Jo an. ꝙ ſepe iudicel
imninus eꝛuditos mouent cauſe minus concluẽd
tes. ¶Quaꝛto allego illud. c. iũ ex litteris q
do. An iduxit ꝓ ſe. Maã ſi ibi illa expreſſio cãe
reddidiſſet ſentẽtiam nullã nõ oportuiſſet quod
Dapa diſputaſſet an aduẽſus illam ſ etentiam
eſſet danda reſtitutio i integꝝ:iſj illico pꝛe nũciaſ
ſer nullam. uñ dico ꝙ expreſſio cauſe falſe cum
dictnone pᷣſerti facit preſumi contꝛa ſniaʒ de iiu
ſtutia ⁊ grauamine partis.nunð ẽ coniectura pꝛo
bationis grauaminis:ut ſic poſſit peti in integꝝ
reſtitutio ſaliẽ cum alijs adminiculis: ⁊ hoc ult
tex.i dicto. c. tum ex litteris:⁊ loquor de reſtuu
tione que petitur prinilegio ſpali: ut in re mino
ris uł eccłie. Nam maior nõ adminẽtur: quia ẽ
ſibi ĩputandum quare a tali ſñia nõ appellauit.
Ite ex alio dietum. c. rum ex literis non fac
contra dictũ Ou quia ibi loquitur ð c ꝗᷓ erat
contra ius luigatoris. non ãt contꝛa ius ſcriptũ
unde dico ꝙ ẽt ſi ibi uſꝰnõ fuiſſet dictoe pᷣſeri
nõ propt᷑ hoc ſetẽtia vᷣbuiſſet retractari:ſi ex re
giſtro poſtmodũ ꝓducio apparet illaʒ cauſa fu
iſſe falſam:quia propter inſtrumenta nouit᷑ rꝑta
non retꝛactatur ſñia ꝗᷓ tꝛanſiuit in rẽ indicatam
ut i. c. ſuboꝛta. . e. z. l. impeꝛatores ff. ðᷣ re iudi.
unð dixit. Innocẽ. fortius in.d c. quoniam cõ
tꝛa ꝙ ſi iudex dixit i ſemẽtia:quia ꝓbatũ fuit ꝑ
a. 2. b ideo cõdẽnamus ⁊c̃. ꝙ licʒ nõ appareat
ex actis illos aliqd ꝓbaſſe nõ ꝑ hoc debʒ ſeien
iia que trãſiuit in rẽ iudicatã ftractari. Donð
ratur ergo illa falſitas cãe in d. c. tũ ex luteris
qd preſumẽdũ pro iniuſticia ſetentie: ut facilius
idulgeretur ĩ integrũ reſtitutio cõtra ſententiam
1 hec ſingulariter notabis.¶ Sed qma ſupra
niſũ eſt an ? quando ſu pro ſentemia preſumen
dum glo.iſia pꝛo ſecũda parte pꝛincipali queꝛit

an idem dicendũ ſit in inſtrumentorũ ſoleniiate
Et tandeʒ concludit ꝙ ſic:cauſa in nõ preſumi

tur niſi probetur in. c.ſi cautio de fide inſtru.
⁊.l.cũ de indcbito in fi.ff. de proba.¶ Sed at
tende qꝛ glo. poſtea dicit ꝙ ille qui allegat ſolẽ
nitatẽ ſententie circa ſniam ſine circa inſirumen
tum hoc probare debet:⁊ ſic ur̃ recedere a prio
ri dicto cũ nõ ponat diuerſuatis rationem iter
primũ ⁊ fᷣm:credo tñ ꝙ gl.babuit bonũ ſenſuʒ
led inepte locuta eſt
pleniori ĩtellectu diſtingue pꝰglo.? Oartolum
in.l.ſcicndũ.ff.de.v.obli/cum queritur an ꝓ ſo
lẽnitate preſumatur. Aut enim querit de ſoleni
tate extriſeca aut intrinſcca.Et dicitur extriſeca
illa que ex uerboruʒ prolatione abſqʒ alia expf
ſione ſpecifica nõ cõpꝛehendit᷑. Intꝛinſeca vVo ẽ

¶ Be re iudicata.

Ded pro concordia et

Qla que ex prolatione uerboꝛum ablaqz ali
preſſione ſpecifica comprebendituꝛ uel
hendi poteſt. Exẽplum ſi inſtrumemm; dnn
ꝙ ticius fuit ſtipulatus ⁊c.intelligituꝛ g rl
nit ĩtetrogatio et reſpõſio: quia ſine his nönat⸗
ſtipulatio.l.v.ff de. v. obl. ¶ Iem quando uit
Phendi poteſt licz neceſſitate nõ töpꝛebengen
dat: ¶ Exẽplũ diẽ inſtiʒ ticiꝰ pmiſſit æc Fos
enim promiſit intelli põt duph ſ. promilr ſn
pliciter ¶ Nem ſol gaſdlu lan
ter Q. per ſolennem ſtipulationem
ut dicit tex. norabilis in l ſciendum. J. dictum
ff de edili. edi Ande in dubio inteiligiur
promiſit ſolenniteꝛ dicta. l. ſcieudum.æ in
.C. de contꝛaben. ſti. ⁊. J.ſi ſcriptum inſt.de in
nti. ſi. Exemplum de ſolennitate erxtrinſeca
ſi miuor contraxt non preſumitur interueit
auctoritas tutoris: niſt i pꝛobetur.l. quecunqʒ ff.
de publi. quia contractus poteſt eſſe ſine aucto
ritate tutoris. Et idem dic ſi eccleſia contraxu
non enim preſumituꝛ auctoritas prelan miſi ꝓ
betur.xij.q.ij.ſi qua de rebus:⁊.c.ſine excep.
2 in cle.prima de re.ec.non alie.nam neqʒ ex p
prio neqʒ ex lato ſignificato includitur hec ſolẽ
nitas ſicut in precedenti caſu. ¶ Mio premi
ſis dic ad queſitum:quod aut de lolenmitate ex
trinſeca non fit mentio in inſtrumento: æ nonp
ſumitur dicta.l.quedam:quod multo fortius ũ
preſumitur in dicus teſtium.l.i.C. de uſuris ?
.c.i de ꝛebus eccleſie. non alie.li. vj Aur de en
fir mentio in iſtrumẽto:⁊ tũc aut poſſivile ẽ ila
ſolenitatem iterueniſſe tempoꝛe confecii iſtiumi
ti ? ſtatur inſtrumẽto ut inſti. de fideiuſſ. J. ſi?
.l.i. cũ ſua glo. C. de fide inſtru. z iuris: aſti.f.
.li. x.notat Inn. in. c quoniã de proba.
plum dicit ſicriptura ꝙ ticins iuratus ſic depo
ſuit ⁊c̃. hec enim ſcriptura probat iuramenium
teſtis quia potuit interuenire tempoꝛe depoſino
nis de quo uide quod notat Harrto. in.l. theo
pompus.ſſ. ð̊ dore pᷣal. Aut non fuit poffibie i
lam interueniſſe tempore confecti inſtrumeti:et
tunc aut queris inter eaſde peꝛſonas:iter quas
uerba illa enunciatiua fueꝛunt prolata ? preſu
mitur dummodo enũtietur tale quid ꝙ partes
porerant renunciare: ut eſt caſus in.l.optimmam
Cde contrahen.⁊ cõmit.ſtipu.alias ſi non po
terant renunciare non preſumtur. Exemplum
ſi in contractu uenditionis cũ eccleſia celcbrato
dicitur precedẽtibus tractaubus cc.nõ eniʒ pꝛe
ſumitur preceſſiſſe niſi aliter probetur: ut in. .
primo de rebus ecc. non alie. i. vj. Mota Hã.
in aut. ſi quis in aliquo documento C. de egt.
2. d. I. ſciendum. æ.1. ſi forte. ff de caſtrẽ. pecu.
Aut queritur an probetur inter alias perſoas
2 dicendum ꝙ non: ut in dicia aut.ſi quis. Si
autem teſtes deponãt ſupꝑ illa ſolenitate.tut ſtan
dũ eſt ſi deponũt æ ꝛeddũt cm ſufficieie ſnieꝛut
hi eo ꝙ teſtes vponũt de omiſſioe iudicis ? 95
ſolo ẽt in. c. ad aures de rcbcccle.non alie. ¶
Secũdo caſu principali.ſ.cũ q̃rui de ſolennitate
imtrinſeca dic ꝙ ſolennitas imrinſaca fonmalis

ig uab:
6 ngeſatahnmiſi i ſiti
eurodinlec, Rbipun b ann
GBive i cponud ſiaoſe teſen leſi
O wipn uns tu g inn er oo velba ſoris:ſa
sſvera adiptantur ad abid ſuen gni⸗
conttets nie nciceſi enowaſe g der
Denmnon wes weren dot in Neurirn
inteſte cenas wrenſeta:n de dor öct der⸗
notgpkebic iretis dpoſoir ſinpicter indi
ſe ſeneniafſe A meligior gin ſenipis
toytra banc lnimtionedo. An adauco ve
iuneta go in dli C de uſnns bi ſts d
nit perwembaqteſuntſons erem per ven
pronſte umneon ncſictnr Fherſthu
onẽ ſcutpreſumiturininſtruneno Pohicd
piimaoniniindisprel Pemen
ueſtgch contſcclre nereſſmnion lci pin

probanon irpreſäprine nif Dreſnnnonen

Ut.li. bi be Vurfſ ni rgo⸗ 4

tnoſenmnngice
ſc boe prorecſt non

Nien ustene
e . nſfäinmn 3
anVſ de ſerwi
annc l ag
üdench une
nlriuck daden *R
lenn per ennen üů
nnfällinini
Neled ein dnbidinc⸗,
z de clee
* a nliui
enſia. Kiſcihnes,

untt
Wnhonde ſobemmn

*

B ſatceit
non qnim preſnmim Augtoriasrein

r ſg iſt gunde nhigetſrn
rnemmnderer n lemi
Pno rtzer oſgnfenwitlun i
nins ſenn in genteni De
mnr wi frnano in inſtfmmnorr i
ſumur dim/ulm o mio ſotei
niummiuriIdons aſtun //Q.or ut
Cl be rbus culſie onale. ij AMoren
mmo n iſtmmeer ican poſolk e
nturn ucrvenide tanpor conſten iſtune
6tſarm udrund ſi deſcdend s
lſn CNic Niraierſiſt
Nrno Jnnt õ
Dm cſnpunn gins runsſt
Certt be amn inhungnchuinme
s nu hont ingunte nſe n
1 Grom Bnonl⸗
is de go nide gu⸗ *
usſdor al Anntanfunce
e ndclcftt uim
n wcrucniſe ende 3
ACors Mierl e

wei onn uf

E
=
— E
—
SSEE
☛
= — E.
R
=
S=
—–

iog 1 man cn
ban. ſonl l
inſ nnen
ruten e

„ ,7
X. nn, 45 44⸗ A.⸗ Jejſ 2, aliant ₰ Jen,

De re ſudicata.

nj preſumit᷑ inſti.de emp. uen. . precium. non

enim preſumitur precium ſolurum:licet ſine eo
uendicio non conſtat dicto. . precium. Aut qᷓ
ritur de ſolẽnitate formali puta quia iternenẽit
ſtipulatio uel ſimile. Et de iſta dicenduʒ qꝙ in in
ſtrumento publico uel priuato preſumituꝛ .d. l.
ſciendum et.l.i.C. de contrahen.et ↄmit.ſtipu.
inſti. de fideiuſ.ꝗ.fi. In dictis nero teſtium nõ
preſumitur:ut eſt tex.iuncta gl.in.l.i.C.de uſu
ꝛis.mulniplex ãt redditur diuerſitatis ratio: ſed
mibhi placet opinio Har. in. d. l.i.?.l.ſciendum
nidelicet teſtis habet deponere z reddere ratio
nem per ſenſum corpoꝛeũ:ut probat᷑iij.q.ix.te
ſtes ⁊.l.teſtiũ.C.de teſtibus nec debet depone?
per uerba iuris ſed facti ut notat Inn. in. c. cũ
cã. . de teſti. ubi plene dixi. Si ergo diceret te
ſtis ꝙ ſtipulatio iteruenit non ualet dictũ ſuum:
niſi reddat rationẽ per uerba facti qꝛ deceꝛneꝛe
an ex ueꝛbis ꝛeſultet ſtipulatio ſpectat ad indi
cẽ:⁊ ideo nõ poteſt in dictis teſtium pꝛeſumi ſo
lẽnitas intrinſeca teſtis enim debet dicere ꝓmi
lit precedente interrogatione ?= iudex ex dictis
teſtiũ habet decernẽ an reſultat iuris effectus:ſʒ
in inſtrumẽto ẽ aliud:qꝛ cũ ↄficiatur de conſen
ſu partiũ põt notarius id quod eſt geſtũ ſcriber
per quecũq; uerba ſi nidetur que hoc iportiant
⁊ idẽ eſt in ꝑte ſcꝛibente ſe pꝛomiſiſſe uel fideiuſ
ſiſſe uel quid ſimile. do. An. hic putat h̊ dictum
Hã. ueꝑ:qñ deponẽdo fupꝑ facto ſe refert teſtiſ
ad uerba iuris ita ꝙ ſint ex toto uerba iuris:ſe
cus ſi uerba adaptantur ad quid facti. ut quia
deponit teſtis talẽ iudicẽ ſic ſententiaſſe:ꝙ uer
bum non eſt iuris mere:æ boc caſu preſumitur
in teſte ſolẽnitas ĩtrinſeca:⁊ de hoc dicit tex.cẽ
notabilẽ hic ubi teſtis ðᷣpoſuit ſimpliciteꝛ iudicẽ
ſic ſententiafſe.⁊ intelligitur ꝙ in ſcriptis.Ego
contra hanc limitationẽ do. An. adduco rextũ
iuncta glo.in.d.l.i.C. de uſuris ubi teſtis depo
nit per uerba que ſunt inris mere:ut per ueꝛbũ
promiſit:æ tamẽ non intelligitur i per ſtipulati
onẽ ſicut preſumitur in inſtrumento publico uel
pꝛiuato nt in inꝛibus pꝛeal.¶¶ Mꝛererea dictũ
teſtis dʒ concludere neceſſario ut i. c.ĩ pñtia de
proba.non ãt preſũptiue niſi pꝛeſuintione iuꝛis
ut.l.i.⁊ ibi per Mir. ff.ſi ceriũ pe.ergo ĩ dicto
teſtis non eſt preſumenda iſta ſolennitas licet in
trinſeca: ad iſtum tex. do notabilem intellectum
.ſ. ꝙ hot procedit non ex pᷣſumptione teſtiſ ſed
iudicis:quia ex quo conſtat ſniam a ſuo iudice
latã om nia preſumuntur legitime fuiſſe geſta ut
dicitur in fi. c. Et ex hoc do notabilem limitatõ
nem ad dictum Mar. ut in dicto teſtis non pꝛe
ſumatur ſolennitas intrinſeca niſi referatur ad
dictũ ſeu factũ iudiciſ in caſu quo pro indice pᷣ
ſumeret᷑ ut hic noranter probatur. ¶Ex pre

dictis põt decidi queſtio:an preſumatur qð in
dex habuerit commiſſioneʒ:ſi aſſeruit ſe delega

tum: ⁊ ur̃ ꝙ non:quia hec eſt ſolennitas extꝛiſe
ca:ar. hic nec preſumituꝛ ꝙ aliquis habueꝛit cõ
miſſionem niſi probetur ut in. x. cum in iure cde

offi. dele.⁊.l.unica.E. de man. princi. Inno.po
ſuit hanc queſtionem in. c. innotuit de eo qui
fur. or. rece. æ ↄcludit: ꝙ ſi ſñia fuit lata partibꝰ
pntibus nec reclamantibus preſumit iuriſditio:
ex quo ſententia tranſiuit in rem iudicatam.
Igdem dicit ſi lis fuit conteſtata ut poſtmodum
incũbat parti opponenti onus pꝛobandi iuriſdi
tionis defectum. Et uide de hoc aꝛticulo 2= alijs
ad mãm iſtam ſpectantibus ibi per Inno. ? de
boc ultimo dic ut nõ.in.d.c.eum in iuꝛe z mul
tas qõnes in mã uide peꝛ bar.in.d.l.ſciendum.
An aũt indiſtincte preſumatur pꝛo ſolennitate
intrinſeca. Inn. in. d. c. innotuit ? Joan. an. hic
dicunt ꝙ non preſumitur ubi ius dicit formam
pꝛobandam.j.de ſen.excõi.ſacꝛo. in principio.
⁊. S. de teſti. in nomine:quod eſt norandum.
Itẽ ubi ius pꝛecipit interuenire ſcripturã vẽ.n.
bꝛecepiſſe:ut per eaʒ pꝛobetur ſolẽnitas de ſen.
excõi.cũ medicinalis li.vj. Et peꝛ hoc notanteꝛ
dixit Inno. in. c. ſupeꝛ his de accu. ꝙ ſi excipitᷣ
3 aliquẽ ꝙ non eſt ſubdiaconus.ideo eligi non
poteſt in epᷣm:ꝙ ſibi incũbit onus pꝛobandi ſe
eſſe ſubdiaconuʒ: quia iura mandant ſupeꝛ hoc
lr̃as ↄfici.ij.q:i.legũ:niſi m eum tanta ſit plüp
tio pꝛo oꝛdin to:ꝙ tꝛanſfeꝛꝛet onus pꝛobãdi in
excipientẽ:ut ſi multo tᷣe in ſubdiaconatus or
dine ſeꝛuiuiſlet: æ nota hanc limitationem: uide
de hoc ultio qdᷣ nõt Moſti.in.d.c. innotuit ⸗z
Fre.oſilio.xiij. Sed hoc ultimũ vx 3 iſtũ texiũ
nã iura mandãt ð ſñia confici ſcripturã ut in. c.
fi.de re iudi.li.vj.æ tñ pro hac ſolẽnitate pᷣſumi
tur ut h. Oo h̊ dixe:ũt quidã ut ꝛefeꝛt do. An.
bic ꝙ dʒ teſtis addeꝛe ĩ teſtimonio ꝙ iudex ſñia
uit ĩ ſcriptis:⁊ ſic oporteret ſuppleꝛe ad iſtũ tex.
qiz bᷣ ẽ diuinare:uł dicit h̊ ſpale ꝓpt᷑ aucteʒ iudi
ciariã:⁊ mihi plʒ ꝑ finẽ hꝰ tex. ut.5S. dixi:ł teꝛtio
ſcriptura requirit᷑ in ſũia nõ ad finẽ illã pbandi
ſed ad finẽ illã tũc recitãdi ut cum moderatione
magna ferat᷑ fin pᷣdicta ſalua orietate illius gl.
it pria ꝑs loquat᷑ iĩ ſolẽnitate intrinſeca: a ĩ ex
trinſeca. ¶ Nunc uenio ad aliã particulã glo.
an Zz iſtã breſumptam ſolẽnitatem admittat᷑ pro
batio ĩ Zriũ:⁊æ dicit ꝙ ſic nõ.gl.piꝰ nõnter dixit
Inno. in. c. inotuit ⸗ Jo. an. bic:ꝙ cũ pᷣſũptio
ſolenitatis iĩ pcedentibus caſibus:ſolum ꝓcedat
ex pᷣlumptſõe:cito per alias pᷣſũptões tollit᷑:æ iu
dex de facili inquiret: ar. ðᷣ pſüptionibꝰ qꝛ ueꝛiſi
mile v uide ĩ qð nõ. Har.i. d.l.ſciẽdũ: ſed qͥa
gl. dicit ꝙ i inſtrumetis publicis uel priuatis
nõ pᷣſumit᷑ cã:quid ſi iteꝛuenit ſtipulatio uið qð
nõ.in.d.c.ſi cautio:? ꝑ Har. in. l. ij. F. pure. ff.
ge doli excep. ¶ VUlimo nunc uenio ad glo.ij.
quã ſerioſe omiſſi:ut mã premiſſa eſſet cõtexta.
Et opponitur 3 diciũ iſtorum teſtium: unde
teſtimonium proferendo ſine cã non debuit ua
lere.iiij. q. iij. ſolã:glo. reſpondet æ minus bene
quo ad litteram iſta:n. Goff. dicit cꝙ teſtimoni
um iſtorum non erat nuduʒ ſed ueſtitũ neceſſari
is ueſtimentis: ut patet in littera: qꝛ deponebãt
de commiſſione cauſa ſententie zc. ut. . dixi:

Naqg dr AEεναν a aleo bite

—
r Irn
N1u .

V. 44. 4 3pylas nl

C De re iundicata.

ſed non reddebant cãz que mouit iudicẽ:quia
ad hoc teſtis non tenetur: ſed renetur reddẽ cãʒ
dicti ſui prout ipſe precepit:⁊ non prout.mouit
aliũ ad ſic facienduʒ:ſi tũ interrogaret puto c
deberet reddere quatenus ipſe peꝛcepit. ¶ Alti
mo nota in pꝛatica unũ dictũ. Jo. an. bic: dicit
.n. ꝙ üllud quod hic in textu c; de cã non exp
menda ſeruant iuriſperiti in conſilijs circa iura
.ſ. non alleganda cuʒ petuntuꝛ conſilia per iudi
ces cãrũ:ſecus ſi petantur peꝛ partes: ſz ego nõ
nidi boc bactenus ſeruari nec puto hoc fore iu
ſtũ:quia iudex non tenetuꝛ ſequi conſiliũ ſapien
tis ẽt ſi ex forma ſtatuti teneatur ꝛequirere:niſi
ſit iuridicũ:ut plen notat Haꝛ.i.l.i. O. ſi pluꝛes
ff. exerci. æ alidd ĩ.c. ſiꝓ debilirate ð off. öle.
iõ nt iudex bñ deceꝛnat av cõſiliũ ſit iuꝛi ↄſonũ
ur̃ neceſſariũ exprimere iura ? motiua.
Bm ſup er. Talſus : Confir
matuꝛ ſentemia
quo ad reum appellantem ſi nil docea
tua contra eaʒ. differiur tñ executio: ſi tertius de
ſuo interefle daen 4l Vel ſma ſic Ab eadẽ
ſnia põt appellare nedũ reus uictus ſed ẽt teui
us enius intereſt: æ poterit ſñia quo ad reuʒ nil
de ſuo iure docentẽ cõfirmari. ¶ Keſpectu ue
ro tertij rõnabiliter appellantis infirmari. b. d.
Hiuiditur in tres partes. In pruna deciſe nar
rat factũ:in ſecunda quo ad reũ principalẽ con
firmat ſñiam ibi cum ex parte:in teꝛno quo ad
tertiuʒ appellãtẽ cõmittit cãʒ exccutionis fiende
nel non. Et bec decꝛetaliſ ſẽper nidebatu mibi
difficilis: tũ propteꝛ ipſius difficilẽ mom:iũ ꝓp.
ter intricotũ modũ tradendi ipſã peꝛ cõmeiato
res noſtꝛos maxime Inno. adhibuum. ¶Æ
deo largitore dicã clariſſime er cõcluſiue primo
tex.cũ glo.⁊æ mã itrinſeca.c.tradã:demũ aliqua
ſubijciã ad maãm amplianda. Et nota primo ꝙ
cuʒ de ſubiectione agiiur poõt libellus dirigi con
tra eũ qui dẽ ſubiecius abſqʒ eo ꝙ primo cõne
nia tuꝛ is qui ſubiectionẽ uel ſubiectionis poſſeſ
ſionẽ pretẽdit:concordat.S.e.cum inteꝛ ubi teti
gi ? pleniſſime dixi in c. auditiſ ð preſcꝛp. Nõ
fo ꝙ ab eadẽ ſnia poſſũt appellare omnes quo
ruʒ intereſt: licet in indicio non inteꝛueneꝛint:ꝗ
lis ãt ſit hec appellatio iudicialis uel extraiudi
cislis..Qicciur:concordat buic tex.l.a ſnia in
prin. cuʒ duobus. S. ſequentibus ff. de appel. fa
cit per contꝛariũ ſenſum.ij.q.vj.non ſolent:
Mota teꝛtio ꝙ cũ in eadẽ cã ab eadem ſñnia plu
res appellant ?æ proſequuntur: uictoria unius qͥ
de iunre ſuo docuit: non prodeſt alteri nil rõna
biliteꝛ ꝓponẽti:⁊ ſic limita.c. una ſnia.j.ti.ꝓxi.
2.l.ſi qui ſeperati.ff.c.et.j.S. glo.dicaʒ plenius
et clariuns. Mota ibi rõnabiliter: ꝙ tertius qͥ i
fuit in indicio pro interceſſe ſuo appellans debet
ſcruare tẽpora appellationis interponende ⁊ ex
cauſa ꝛationabili appellaꝛe. Et ex boc ⁊ cx tex.
ſingulariter nota caſum in quo cuʒ appellatuꝛ a
diffinitiua eſt neceſſe exprimere cauſaʒ appellan
di: nec ſaſticit dicere:appello ab iniqua ſentẽtia

nim cum tertius qui in iudicio non i
pellat pro intereſſe ſuo: quod neher Anin
.l.a ſnia:æ hoc notanter hic probatur = d
a ſnia in prin. Et hanc puto rationẽ: quia r
lariter non licet appellare a ſũia inteꝛ H
.d.l.a ſnia: cum eꝛgo iſta appellatio ꝗ teuio D
ta ſit cõtꝛa regulas iuris oʒ ꝙ exprimat cq e
iuſtificans: quia geſtum S.i.eſt nulli nonon
biũ. C. de legi. 7. ij. q. Vj. non ſolet 2.c. ci int⸗
de elec. ſicut in ſimili dixi in appellanone iter
nenda ab executore. S. eo, quod ad conſta
nẽ: æ boc tene memi. ¶ Hota unu modum im
pediendi executioneʒ ſnie pro alio late: ut.ſ. pre
tendens intereſſe circa ipſius executionez appel
let: æ in appellationis cauſa doceat de intereſſe
ſuo: an t ſine appellatione poſſu hunc cffectuʒ
conſequi :dic. j. ota ꝙ ſnia lata ſupeꝛ ſub
iectione ↄ ſubieciũ non nocet ei qui pretendit
babere ius ſubiectionis: quantucundqʒ ſcivert
illam cauſã agi non contradixit:quiuimmo re
putatur oĩo alia perſona:ita ut babeat locũ ila
regula:res inter alios acta: Et probaĩ hoc ap
tiſſime h̊ ſaltem quo ad ius proprietaus:et tene
menti peꝛpetuo hunc tex. quia cꝛedo quod alibi
non ita bene probetur. An aũt inferat preiudi
ciũ tacenti quo ad poſſeſſionem ſi ipſe ſupenoꝛ

erat in pofſeſſiõe: dicaʒ. . ſuper gl.uj.¶ Opo

nitur contꝛa tex. in eo ꝙ exigit ut eps ouetef.
deber probare ꝛ0nabiluer appellaſſe: cum en;
agitur de modico prciudicio.ſ.ut differamut ex
cutio ſnie.ſatis erat probare ſũmarie de iii ſio
ut in. c.ueniens zæ quod ibi nõ de teſſti. .l.i.
2.l. theſaurus. ff. ad exhiben. So glo. i. ſen
tit boc cõtꝛarium in prin. ſed ãteqꝙ; ꝛndeat:ncul
cat aliã queſtionẽ.ſ.an probante epo oueten. de
iure ſuo debeat ꝛctractari ſnia lata cotꝛa mona
ſteriũ in fauoꝛem epᷣi aurelieñ. Et ad uirũq; di
cit ꝙ ad effeciũ diffeꝛendi executione ſatis e
bare de iure ſuo ſũmarie: ſed ad conſequendem
rerractionẽ ſentẽtie oportebit plene de iure ſuo
docere:hec uidetuꝛ mens glo.i pꝛima pane lui.
¶ Quo ad primã ꝑteʒ gl opume loquit intelli
gẽdo ꝙ per pꝛobationẽ ſũmariã differatur exe
cutõ ad tempus. ſ donec poſtmocũ plene diſcu
tiatur de iune iſtius teꝛtil: ui pꝛobatun in. d. cine
niens ubi de hoc. ¶Sed quatenus glo. ſenit
ꝙ iſto epo oueteñ. plene de iure ſuo probonte
debeat ceſſari ſñia ĩ fauorẽ alten laia. Iun.
ſtat ponẽdo duas praticas pnũciadi: uidi.n.
dicũt:qꝙ ſi ille eps oueteñn ꝓbabit ſñiĩ ilquaz .
quã ꝓnũciatũ ẽ mõaſteriuʒ:q: ei ſubeſt 24 aure
licñ. epʒ ꝑtinẽ iudex appellatõis pnunciabit ſic
cũ mõaſteꝛiũ celle noue ñ ad auꝛeli. ad oucte.
ꝑrieat:iõ ipʒʒ mõaſteriũ abſoluimus ab⸗ elid
epi auꝛeli.⁊ lata ipo ſniã fuocam Reken 83
os dicẽ: ꝙ iudex i cã appellatiõis prüciabit au
taxat ſũ p epo auꝛcliẽ. ia n piudica cho er⸗
tẽ. ar.i. d. l.a ſnia in pri.ff. ð appel. Inn. vo ei
ſtiguit ꝙ ĩ cã ĩ qᷓ ex pᷣma ſnia ifertur Freucted
ipli tertio ferenda eſt ſnia ſecundũ pᷣmũ modi

D
ubu ſchni
giͦheſtd oa,uiſn
cini neit ri imin
non t 1 Kram ſn zao iſe uent
niſi ic lni i Mrer e
n135 n
ſſam ben , a Ngniens n
onal do eltnr ien inendl

n
n e ciſallin g1o A in
ſ wncter 21t auimni n

i ſans Ma remactat gud
e ili lol no debere groannceare ſcp

1i guod neie lanit be⸗ go.e i holn

4 nenre Bon.i d , ſlin, ir ſnn

ivo ruo yvolt netotd ſngue ſeoſ.
ndlaſing an r nuns rlaui
ſemmiur uumm;cmoltmb la
ſiinc euans ub/ A inr ſ, ohar
uh onrlauonkee ir mnns chlul 4
Ieſoee mne ſis proderi ſoli l tennoꝛ e⸗
Iun ad ei ſnig inurmabitor gnantum vero
Niannricii trig orſnnmadiuurr de or e
sVdeo dnd noderiͤ
bedednantos er e voce coniradicnoni⸗
Ninus ludiſcun eo aureich ſec rde ch
leñ coſſegnenr: m non ſcbiſianr cho
iñ. ut hic gpenee oligiurevb autem ins
Hicni forerdio ſeparaid ? dſfinaün inren
tunc nulamn wuntlnanem dreneudl manecn
ſeanaraur ſte Uicuus er perion ias der
pro ſe obifnit in gppelanonis caolarn
Picaen un Auieumfuen h
in . nbuie Concſoſont c
.lilni umtin ſieo lbiig

rig unius progeſt ateri n
lanſa
er qno hiſt enngen Grtan din

deden in ſneninegiming
naſihtmn nnin nn
Dmram oo dinuſnuitiheert
cgnlantsina ogtnn Ehiin
uihwölimwttle tigtuen
nu pano bm nu ahhmnti
Non ubenepbn, A itnfhni n
ſu ani Mo poſcſcnon/ Hele
m in vſcſſoran jl gli
ur nmi ri cerpt ur eos o
oeba gfobare zublicr oppelalenuman
Agnmr de noctco orducdico.Arſeraur
õ
MCNciet dd d e
1AdANNhN edn Ni
udcänmurnNNAadtune
en Miuſmnſ nſndn c an
ſore ſoo deden wſagen ffahn u .
õä
gnichni ſta i
eſvo mardede
—
IrACRONe C Rius
nche aelnnas oinife
dolcte

ſ 81 done pſtoiſf/
unre eppbn
,eNre ſivs rlin ,
* E Sel
4 oueri Ner
6 ₰ „ e; 1
en niiueliin
denchin .

Exẽplũ in caſibus de quibus.j.c. pen. Si uero
non fit pꝛeiudiciũ niſi quo ad pꝛeſũptionẽ ut in
caſu nzo:tunc feretur ſnia ᷣm aliũ modum do.
An. limitat hoc nltimũ uerũ:qᷓdo iſte tertiꝰ cõ
paret poſt ſniam latã ʒ reũ ſed ſi ↄparet ex rõe
ſui intereſſe igreditur litem: ? ꝓſequituꝛ una cũ
reo:tunc quia ſnia facit ſibi plenũ preiudicium:
ut hic notat Inno.tunc feꝛtuꝛ ſnia ẽt quo ad ꝛc
um:ſed ceue de hoc ultimo non eſt dubiũ.Con
clude ꝙ aut tertius appellauit in caſu quo defẽ

ſio uel actio prio loco ſpecrabat ad eũ:tunc cuʒ

omnia acta ibi proſint ⁊z nocent ſicut ſnia pro
deſſer z nocẽt. d. c.penultimo ferꝛetur ſnia fʒ p
mũ modũ.Si uero compaꝛet in caſu in quo de
fenſio non ſpectabat ad eum pꝛio loco:ſed rõne
aliqualis ſui preiudicij appellauit ut in cãu huiꝰ
capituli:æ iunc non eſt uis an index pronunciet
ſniam non preiudicare iſti tertio. An uero di
cat illam iniquam ⁊ iniuſtam quo ad iſtud factũ
uel ſi ꝛetꝛactet ⁊ caſſet illam quo ad iſtum teꝛtũ
nã ſatis illã retractat quo ad rertiũ:ſi pronunci
et illã ſibi nõ debere preindicare:⁊ ſic põt ſalua
ri quod tacite ſenſit hec glo.æ nẽ hoc ultimũ de
mente Haꝛ. in. d..a. ſnia. ¶ An at ſnia lata p
iſto tercio proſit nicto:diſtingue ſic poſt Gar.
in. d.l. a ſn ia:ꝙ aut iſte nictus appellauit z etiã
iſte tertius:= uterqʒ proſecuius eſt appellationẽ
ſuã:tñ ille nicrus nihil de iure ſuo probauit in
cauſa appellationis:ſed ulle tertius docuit de iu
re ſuo:et tunc ſnia proderit ſolũ illi tertio: et q;
tum ad eũ ſnia inſirmabitur quantum uero ad
alium uictũ ſnia confu mabitur:æ de boc eſt ca
ſus hic. ¶ Ande dico ꝙ iſiud monaſteriũ non
babebii amplius ex ſe uocẽ contradictionis q*
minus ſubijciatur epo aurelieñ.ſed rõe epi oue
ieñ.conſequetur: ut non ſubijciatur epᷣo auꝛeli
eñ.ut hic aperte colligitur:ubi autem ius iſtius
nicti foret oĩo ſeparatũ ⁊ diſtinciũ a inre rertij:
tunc nullam uuilitatem directe uel induecte con
ſequeretur iſte uictus ex perſona iſtius tertij: 4
pro ſe obtinuit in appellationis cauſa:ut ſatis
probatur h̊ cũ quo ad uictum fuerit ̊ cõfirma
ta ſnia: nec obſtat huic concluſioni.c. una ſnia g
appel.⁊.l.ſi qui ſeparatim.ff.eo.ubi pʒ ꝙ uicio
ria unius prodeſt alteri in cauſa appellationis
ex quo bnt eandem cãm: quia ex quo nterque ſi
bi prouidit appellando nz quilibet renunciaſſe
pꝛouiſioni et bencficio illoꝛum iuꝛium:qualis at
debeat eſſe:tunc forma petendi per iſtum teꝛtiũ
ſatis colligitur ex forma pronunciandi quaʒ. ẽ:
poſui. ¶ Aut nictus acquieuit ſñie æ ratam ha
buit.⁊æ iunc idem quia ſententia infirmabitur:
dũtaxat quo ad preiudicium iſtius tertij et non
quo ad preiudiciuʒ iſtius nicti ut probatur pes
locum a ſpeciali in.l.non tm.ff.de appella.nam
ibi eſt ſpale in cauſa capitali ut reo approbante
ſniam:tertius audiatur appellans in illius fauo
tem regulariter ergo contra ⁊ limita hoc ut ſu
pra dixi in iure diuiſibili.¶ Et ex hoc poſſet
dici ꝙ ibi nullum ponituꝛ ſpãle:ſed hoc contin

Be re iudicata.

git ibi quia intereſte tertij:non erat ſeparabile a
iure uicti:nã ibi appellat tertius rõne humanita
tis ⁊? cuiuſdam cognationis: quam inter bomi
nes natura conſtituit.l.ut uim.ff. de luſti. æ iure
itereſt enĩ cuiuſſibʒ ne alt᷑ iniuſte dãnet᷑ ad mor
tem ut ibi. Ideo defert᷑ executio:⁊= ꝓdeſt uicto
ria iſtiꝰ tertij illi uicto: Si ueꝛo iſte uictꝰ non ac
quieuit ſnie nec appellauit:ſed fuit cõtentus ap
pellatione interpoſita per iſtũ teꝛtium:⁊= tũc pꝛo
derit uictoria iſtius tertij illi uicto:2 itritabitur
ſñia in rotum:ar.in.d.l.ſi qui ſeparatim 2. d. c.
una ſnia:quod eſt bñ notandum: quia multum
limitat iſtum tex = tʒ expreſſe Bar.in. d..a ſen
tentia:æ quod plus eſt dicit iſtud pꝛocedeꝛe:etiã
ſi iſte tertius in appellatione ⸗ proſecutione di
ceꝛet ſe appellare reſpectu ſui pꝛeiudicij:quia ni
hilominus ex quo eadem eſt uictoria iĩ cauſa ap
pellationis porrigitur ex iuris diſpoſitione ad
iſtum qui ſuccubuerat ut in dictis iuribus 7 in
zl.ſi poſt mortem in fi. fl. de bonoꝝ poſ.ↄtra ta
bulas: quod eſt notandum.¶ Oppo. Zna p̃dic
ta ⁊ 3 tex. vi.n. ꝙ a ſñia lata iter alios no poſ
ſit appellari.d.l.a ſñia.ff. ö appel probatur per
locum a ſpali in.d.l.nõ tin ¶ Solutio glo. iſta
in ſecunda parte format contrarium: = formali
ter non ſoluit: dic tu ꝙ regulariter procedit cõ
trarium:fallit nbi ex ſẽtẽtia inter alios dicta in
fertur alteri plenum preiudicium ut in cãu.l. ſe
pe.fl. o. ⁊.c.pe e.ti.⁊ in.d l.a ſñnia pꝛimo reſpõ
ſo:tñ ſi ſnia eſt lata contra heredem in preiudi
ciuʒ eſtamẽèti:tũc eni legatarij appellant ut ibi.
Igem ſi infertur aliud preiudicium licet nõ ple
num puta reſpectu poſſeſſionis ut hic. Idem ſi
põt inferri pꝛeindicium reſpectu preſumptionis
ut qꝛ ſñia fuit lata j unũ ex coheredibus: tunc
alij poſſunt appellare ne illa ſnia uel acta faciãt
aliquã pꝛeſumptionẽ cõtra eos:cum aget ſupeꝛ
eorũ poꝛtionibꝰ. d.l.a ſñia. .iij. Idẽ qn iteꝛeſt
rõe cuiuſdã humanitatis.d.l.nõ tm:dic eꝛgo ꝙ
ubi unllũ ĩtereſſe põt pᷣtendeꝛe tertius:tunc non
audit᷑ appellãs a ſñia lata ĩter alios. ij. q. vj. nõ
ſolẽt ⁊.c. cũ ĩter. R. de elect᷑. Secus ubi pot ali
qð ĩtereſſe pᷣtendere ut h̊ ⁊ i iuribꝰ pal. ¶ Sʒ di
ces tu:qũo audit iſte teꝛtiꝰ ꝑ uiã appellatõis:cũ
iudex eũ nõ granauerit qꝛ nunq fuit in iudicio
So. dicit Inno. ꝙ iſte appellamit:qꝛ ſñiando 3
unũ ĩtulit ſibi iniuriã ĩ iur̃ ſuo:nõ plʒ h̊ Bar. ĩ
.d.l.a ſñia:nõ eni potuit iniuriã iferre illi queʒz
nõ cognouit. ¶ VUnde dicit ꝙ iſte appellat ne ĩ
ferat᷑ ſidi pᷣiudiciũ ex ſñia:2 p̊ effectus non põt
haberi niſi cognoſcat᷑ de iniquitate ſñie quo ad
eũ merito audit᷑ appellans. Ex hoc infeꝛtur: qꝙ
hec appellatio eſt iudicialis z non extraiudicia
lis:quod tenet Innocentius dicens ex hoc ꝙ
non erit opus proccdere ſicut in appellatione
extraiudiciali uel litem conteſtari data contuma
cia appellati.ſed per omnia proceditur ſicut in
qualibet appellatione iudiciali: qð ẽ notandum

⁊ ſatis uidetur hoc colligi ex iſto tex.æ clarins

ex dicta.l.s ſententia.¶ Munc quero: pone ꝙ

y⸗ aſ m larsa ala

r n,

¶ Were indicara.

ſentètia mãdetur executòl pro epo aurelicñ. pu
ta quia oueten.rationabilliter non appellauit: et
ſciuit cauſã agi:nunquid eps aurelieñ. preſtabit
cautionẽ buic monaſterio ꝙ ipſuʒ delendet con
tra oneteñ iuxta.l.is a quo.fl. de rei uen. BGlo.
ſiſta in tertia et ultia paꝛte cõcludit ꝙ non:quia
nunc agit tm eccleſia oueten.quaſi uelir glo.qꝙ
cautio de qua in. d. l.is a quo eſt preſtãda quan
do duo eodẽ tẽpore agunt contra unũ:et alter
prius obtinuit ſñiã pro ſe cõtra reũ:tũc.n.ſñia
mãdatur executioni ĩ fauoreʒ uincentis preſtita
cautione epᷣo reo de conſeruando illũ indẽneʒ:
ſi aliter actor obtineret contra ipſũ.Ex hoc di
co ꝙ ad tex. noſtrũ glo. optime loquitur quoni
aʒ iſte eps oneten. non ueniebat principalit cõ
tra monaſteriuz: ſed irerponebat ſe ad ipediẽdũ
executionẽ ſũie: ⁊ ſic ceſſat hoc caſu diſpoſitio il
lius.lis a quo.¶ Sed dubiuzʒ eſſet quid ſi an
te executionẽ factã epᷣs moueret liiẽ contra mo
naſteriuʒ: nunquid poſſet monaſteriũ rẽpoꝛ exe
curionis petere hanc cautionẽ de idenitate quo
ad oueteñ æ forie ꝙ non:ſi iſte ſciuit cauſã ſuaʒ
agi ? non cõtradixit.nã ſũia debet ante oĩa mã
dari executioni: æ poſiea poterit iſte oueteñ age
re cõtra aurelienñ. ¶ Quid auteʒ ſi iſte eps oue
ten. eſſet in poſſeſſione:dic ut ifra dicã in glo. ſe
qnẽti. ¶ Op. contra litterã de cõtrarietate:pri
mo. n. dicit: ꝙ ſi eps oueten poteſt docere ſe 160
nabiliter appellaſſe: qd debet diffeꝛri executio:
ne eccleſia oueren. patiat circa poſſeſſionẽ detꝛi
mentuʒ. Poſiea in uer. alioquin innuit contia
riũ:dicit.n.qꝙ ſi non poteſt rationabiliter doce
re rõnabiliter ſe appellaſſe ꝙ fiẽda eſt executio
abſqʒ preiudicio eccleſie oneteñ.quia res inteꝛ
glios acta ⁊c.cuʒ n. uer ille alioquin ueniat ad
uerſatiue ad pꝛecedentia:debet itelligi ꝙ in caaun
ↄtrario fiat eccleſie oueten preiudiciuʒ. ¶ So
lutio glo in uerbo nõ noceat mem contꝛarij di
cit ꝙ primũ dictuʒ debet intelligi de iudicio re
ſpectu poſſeſſionis ueꝛ. alioquin de preiudicio
reſpeciu propꝛietatis quaſi dicat ꝙ ſi eccleſia o
neteñ. poteſt docere ſe rõnabiliter ⁊ iuſie appei
laſſe:⁊ ſic docebit de iuẽ ſuo puta qꝛ ꝓbabit il
. lud monaſteriũ ad ſe pertinere:uel quia eſt ĩ di
oceſi ſua uel preſcripſit ibi oimodã iuriſditionẽ
nel babet pꝛiuileginʒ uel quid ſimile: æ tunc nul
lũ preiudiciũ patietur nec ꝛcſpectu poſſeſſionis
nec propꝛietatis:aut quia non rationabilit᷑ ap
pellauit uel miſit nunciũ ad illã pꝛoſequendã de
bito tẽpore:⁊ ſciuit cauſã ſuã agi:non patietur
preiudiciũ ſcilicet in proprietate ſed circa poſſeſ
ſionẽ ſic.¶ Aduerte quia bic iacet difficultas
2ð Ilaa 3 Gte ſa principalis huius.c.in nidendo/quale pꝛeiuditi
um infert᷑ ſuperiori ex ſententia lata contia ſub
iectũ ſuper iure ſubiectionis ⁊ in caſu in quo ſu
perioꝛ ignorauit iugiteꝛ cauſã agitari cõtꝛa ſub
iectũ:itaqʒ tẽpore ſuperuenientis ſcientie lapſuʒ
eſt appellandi tempus decendij communi omni
um iudicio ꝙ nulluʒ debʒ ex hoc fieri pꝛeiudici
. nm ipſi ſuperioꝛi:ſiue ipſe poſſideat ſubicctis

.44 V 6. 4 12,

nem ſiue nemo ali per. c. ueniẽs de teſti. ¶ An
de poteſt ante executionẽ occurere ei ?2 de iur
ſuo docere: ? Inno. ſic ĩtelligit illud. c.ĩ ign D
te cauſaʒ agi 27 ſacit. . penul.j. eo. .c.cipe “
re iudicata. Si ueꝛ0 ſciuit ⁊ a ſñia appelaa
idẽ dicendũ: quia adhuc cauſa eſt integꝛa: qn
peꝛ appellationem legitime interpoſitam ſutpen
ditur ſñia ut in. c. uenientes de iureinꝛ. 2 in. d
.l. a ſnia. Sed dubium eſt cum ſciuit cauſam
ſubiectionis agi:⁊ non contradixit: nec appella
uit ſaltẽ legitime: uel ſi legitime non fuit debito
tempore perſecutus:quo caſu ſuccedit uer. alio
quin bic poſitus. ¶ ODꝛo cuius intellectn ego
premitto illud ceꝛtũ eſſe ſubditos poſſe conueni
ri a teriio ſupeꝛ iure ſubiectionis:iũ quia imer
eſt eorũ dominuʒ non mutaꝛe:um quia ipſi ui
dentur facere quo minus tertius poſſidear non
patiendo euʒ poſſidere ſeu ſibi non obediendo:
ut patet bic ⁊ i.c.cũ iter.S.eo.⁊.c.auditis ſupra
de pꝛeſcrip.ubi hoc tenet Inno.⁊ ideʒ ſentit in
cc inteꝛ quanuoꝛ de maio.⁊ obe. dicit tñ Inn.
i. d. e auditis quoſdaʒ teneꝛe: ꝙ licet ſubiecti ad
mittantur ad defenſionẽ ? poſſent conueniui:ta
mẽ defenſio primo loco pertiet ad illuʒ qui pol
ſidet ſubiectioneʒ. Refert alios dicere 2 melius
Fim enm ꝙ defenſio nõ pertinet principalius ad
unũ ꝙᷓ ad ꝛeliquũ ſed plene ad utꝛũqʒ ⁊ equatii
alle. I. principaliter. C. de ibeꝛ cauſa: ? cum bot
fo dicto tranſeunt cõiteꝛ doc. ibi:⁊ hoc mihi ſe
per placuit:ar.eorũ que leguntur ⁊ notantur in
c.fi. de maio.⁊ obe. et maxime ibi per Moſn
in. c imperialem. F. preterea de pꝛc hi. feu. alie.
per ee. coll. x ubi patet ꝙ ſubdin poſſut ſe op
ponere ne mutent dominũ: ? ſic pꝛo eoruʒ inter
eſſe pnt cõueniri uel ſe offerre defenſioni. cu de
iure ſubiecrionis agitur:hoc premiſſo cum que
rit᷑ qe pᷣiudiciũ inferĩ dño qui ſciuit canm agi cĩ
ſubiectis: ? tacuit: nec a ſnia appellaui. Inn.i.
c. ſuborta. ]. e. ũ ſẽtire ꝙ ĩferat plenũ pimdiciũ
reqrit iñ ꝙ dns ſciuerit cãʒ agi ⁊ no ignoraue
rir ſibi ius cõpetere ĩ ſubiectos litigates¶J
ét ſetit ĩ. d. c. auditis ubi dixit ꝙ ſñia lata õ unũ
alteri n piudicat niſi ſciuerit ⁊ nõ defederit all.
c. pe.j e. 2.l. ſepe. S. pe. e. ti. ſi Zꝛiuʒ tenuit ipſe
Inn. b dicẽs ꝙ dno fit piudiciũ q ad poſſeſſio
nẽ qꝛ fit executõ ꝓ illo q̃ ſñiaʒ obtinuit:n dt piu
dicat᷑ dño q'ad ꝓprietatẽ. Et ide tenuit ic.e.
pe. ? uĩ e caſus vᷣ:⁊ hͥ cõi tenẽt doc: Do ſij.
de za. oli cardialis florẽtinꝰ pcepioꝛ mesle geco
b. c. magis ſe ꝛcſtrixit. Dinit. n. ſ li pindiciũ
ſupioꝛi et ſup poſſeſſiõe: ſi iße poſſideban ſubiec
tionẽé: ? ad h. c. iñdebat ꝙ ireligii an ſupioꝛ n
eꝛat ĩ poſſeſſiõe.nã ubi als pomuiſſz ipedii execu
tõeʒ fiẽdã ĩ fnocãte pᷣtexin iuris ſuiꝛut le. ? no. i
q. c. ueniẽs ð teſt. ? pꝑ Daꝛ.i. ·a diuo pio
re iudicata:nunæ non porerit ex gno fuit ſciens
2 non aſſumopſit defenſionem. Sed ſi ipſe ſu
perioꝛ fuiſſet in poſſeſſione non debz e⸗ Hrinal⸗
propteꝛ ſententiam latam conna ſubiectos:qꝛ
poc eſſet de directo contra menem pulus.6.

6 venin o mulen

cabſq
Pro jtog i di cxecl

.5.
ab eret del gien
cufn
o growan
Fasani us e odrinu ſt n
ſCererund in –
o weo uigemr ulſelel
(Secon- hoe

rer aios en te rleinnanne ul
rut iao ſtig boniocan en/
a taſon h d tor li ian ib /
daumſitignneor geſisci ſhmo./
õ
Han oc nGomuno ſe ſpenort qno d
gliiroltame on qvo al laſus ibi exce
vs. CEt boc apernicnne probo per urionen
lns Zunoci in d.d andtis wdi in acte
o dn eſwdrehudneagur eopaduen fape
orè Wios euds derdnenergo lone
ſia ) vpi won deder nocan ateri en ten
cntiiqvoc probo per. ſpe t c penul ti
ſenentn 5 uni noeet alentci io an prume
60 cöpenedanacto hronnit ſegnaten erpen
Lumpoſſitiäg ucico tchelere nr ii aici
ſed ſtegpaſter d eicg eninernon n
cfſs ſibetos tinouerea meino d Bien
eſtheinpnmanenmn domino ſen ſapenon
ſubieen liigen pro mereſe corumalſeet
babehl ſlun eftni ) ibalion
rone eori intereſſe apling 3 lanſ
penore huszdtarſuͤmn
lun on dden ſinhetgrcſen

ub
ertio ren
aſo ſ
aad . Uper ſo
Pen lex. et poteftn gainae ne
weng 0r. lebaber n wein nin
adeſmn und iginmant Hj 1
el ſe texr. nn e,, dcl
nen⸗ J. um .
knumelunm ryeintern
ſants u intn. Jo eb zur 4ppr
ihengecgo le in Inno

ae
ae. In ſcnt e di
A iſil ge⸗
d An aabi
monem egiiine l
1 n c nenie nes deſen P
lia Sed dn aid
ſmnin : mnnnin
in 2gne o ofmncin
ui Snnneiſ legtinen i⸗
Cnng:no (ſiſtech,
B ſeelin
gn deeſns
deſins, Do Cuitsf

mu rgo nmamis ſit
Panqcoen oſiche ſn t tin
un detic chim z dt iul,
deprſaip n dor nn Jrorichtr
cint qumorde nih eohe ti
dc mds auſty ner lallii
mitmmmmmr oefcnſoni poſin ont
me deſqſo onno uo eninad iz gn,
ſcer ſbtanonn. Natn alosdianrti
fneam ꝙ ocſnſo no enmmn onnipnlul
m iui t inra mig ll
A ormapalr Q.Ne ber uſir ne
odiao runſamr cnmrdoe blee hoe /mh
M uauinar cori que gunur ? notcnunr
Aiemtdt:0de amunne biſe Hoſt
aC Eeraien Nad d NdN
5oNl ddn ſin
oncre emumn dnfr Andinini
cep corein deofhne igſiann
iore ſodiegionis ginrdot nrken
ri gehendrci nfen dfochi te 4
M
Armnz eiſttegkni nit⸗
mirin lantch,
. 3(ewiectos ncri⸗
nſ nsimn ai ig
, (emi Mdisd rir
umnij Aentniſnmttd

ſee e rei ſi ⸗
.diofi utiüe⸗
mplbiſien⸗

(che.)t.

u 9 ſ SPesr i ner Auditr „.

(MBe rre ladicata.

ubi dicitur ꝙ ſẽtẽtia debet mandari executioni
abſq; epiſcopi oueren pᷣiudicio ⁊ ſubit tex. ratõ
nem:quia geſta ↄ monaſtenum non debent pᷣin
dicare epiſcopo pretendenu ſubiectionem lʒ ſci
neꝛit ? non appellauerit:quia res inter alios ac
ta regulaꝛiteꝛ alijs nocere non debet. ¶ Ande
placer mihi iſte intellectus:? pondero multum
duo ex iſto rex. Drio ĩ eo ꝙ dicit ꝙ abſqʒ pre
iudicio eccleſie oueten. mandata eſt ſnia executi
oni:ſi.n.priuaretur poſſeſſiõe ſua ñ fieret abſqʒ
ſuo preiudicio grauiſſimo:cuʒ magnum ſit poſ
ſeſſionis cõmodum cũ ſepe ex deſectiu probatio
nis de dominio perdatur ipᷣm dominium ut in
c.ſepe de reſti ſpolia.æ onus probandi incũbit
non poſſidenti.l.fi.de rei.iudi.C. et ĩ. c. ex litte
ris de prob. inſti. de interdic. ꝗ. commodum.
ntelligatur ergo iſte tex. de tali preiudicio
quo grauatur do.tacens:cũ fii executio ĩ re ua
cante:cum facilius ipſe obtinuiſſet:ſi nemo pol
ſideret ut nõ.in.d.c.ueniens:⁊ hunc intellectuʒ
iudicio meo nidetur tacite ſenſiſſe Innoc.in.c:
quanuiſ in pꝛin. j.eo. ¶ Secundo pondero mł
tum rationem decidendi hic ĩ ſine poſuã ꝙ ꝛcs
imer alios acta ⁊c.⁊ ſic ſingularuer uult hec lit
tera:⁊ neſcio alibi ꝙ dominus dicitur prorſus
alia per ſona quo ad hoe ut nullũ fiat ſibi preiu

dicium ſaltẽ graue ex geſtis cũ ſubiecto. ¶ Ex

quo ifertur ꝓ. c.penulti.j.eo.⁊.l.ſepe.e.ti.ff.ha
bent locũ in dominio ſeu ſuperiore quo ad re
gula ibi poſitam ? non quo ad caſus ibi excep
tos. ¶Et boc apertiſſime probo per ꝛationem
iplius Innocẽ. in. d. c. auditis ubi dixi ꝙ defen
ſio cũ de ſubreptione agitur equaliter ad ſuperi
ore ⁊ ad ipſos ſubiecios pertinet: ergo ſentẽtia
lata ↄ unũ non debet noceꝛ alteri ẽt tacẽti ⁊ ſci
eni:quod probo per.l.ſepe ⁊.d.c.penul.tũc.n.
ſentennia ↄ unũ nocet alteri:cũ is cui primo lo
co cõpeiebat actio promiſu ſequẽtem experiri:
cum poſſit ulũ a iudicio repellere ut ibi dicitur
ſed ſi equaliter ad uerũqʒ pertinet non dotniſſer.
ens ſubditos remouere a uctao. Jeem qᷓꝛe
eſt hic imputandum domino ſeu ſuperiori:cuʒ
ſubiecti lnigent pro intereſſe eorum:et ſic ſñtia
habebit ſuum effeciuũ õ ſubduoſ:ut non poſſint
rone eorũ intereſſe aplius odicere ſed non õ ſu
peꝛiorẽ cum non ðbeat ſnia excedere effectuʒ ſu
um ⁊ tranſire ad alias perſonas ut in. c. queli
nit de bis que fi. a prela.z.l.ſcimus. C. ð penis
Dicet aliquis: hec nidentur textũ.in. d.:.ſepe
F.nam ⁊ liberius:ubi dr̃ ꝙ ſi libeꝛtus litigans
ge ſtatu ſuo cum tertio reportat ſniam contrari
am pꝛeiudicat ſibi dño ſuper ſuo inrepairona
tus.ad illũ tex. ẽt poteſt reſponderi dupliciter.
rimo ꝙ rex. ille babet duos ĩtellectus. Dꝛi
mo ꝙ inteſigitur qn dqns interncnit in iudicio
et hoc ſonare ux ille tex. dum dicit me interneni
ente æc.æ hunc intellectum tenuit Joa.æ appꝛo
bat Inn. bic dint. n. Jo. æ bene m Inno.
ſiquis iura petit que ego poſſideo in re aliqua
ms lciene et obtineat:non in mihi preiudicar:

nili euʒ defendam ⁊ exponit uer. d.l.ſepe ibi me
interueniente ⁊z defendente.⁊ ſic apparet ſecun
dum eum:ꝙ ſi offerat ſe defenſiom debʒ pꝛoba
re de iure ſuo alias fieret ſibi preiudiciũ. ¶ Se
cundus intellecrus fuit Nog. ut ſufficiat ſola ſci
entia:⁊ licet Mar.hũc intellectum reneat in. d.
II. ſepe. Inno. tamẽ ? Jo. an. dicũt hic ꝙ papa
uidetur h̊ illum intellectũ Rog. reprobare. Sʒ
ſi uolumꝰ ſeruaꝛe bũc itellecti Rog.et Haꝛ.
dicamꝰ aliter ⁊ ſic: ꝙ aut loquit i libeꝛto litigã
te:⁊ fit domino ſcienni preiudicium ut in.d. H.
nam ⁊ ſi libertus. Aut loquitur in ſubiecto liti
gante:⁊ non fit domino pꝛeiudicium licʒ ſcienti
niſi interfuerit in iudicio:⁊ obtulerit ſe defenſio
ni: ⁊ ita procedat iſte tex. Et hunc intellectum
poſuit do. Anto.hic: ⁊ uidetur iudicio meo de
mente Bar. in. d. . nam ⁊ ſi: ſi ratio ſua bene
ponderetur:ratio diuerſitatis eſt: quia libeꝛtus
fuit cõſecuius libeuatem a domino: ⁊? ſic uidet᷑
habuſſe licentiã a dno experiẽdi ſupeꝛ dominio
7 conſequenter ſuper iurepatronatus ex licẽtia
ipſius domini merxito fit qño ſcieti preiudiciuʒ:
ſicut ea.rõne dẽ in crediiore litigãte ſuper dnio
pignoris agendo hiporbecaria ut fiat preiudi
cium debitori ſcienti:habuit enim illã obligatio
nẽ facto qni:⁊ ſic vr ſibi dediſſe licenã litigãdi
ſuper dominio ut notat Har. in. d.l.ſepe: i ſub
iecto autè ceſſat hec ratio:cũ nihil habeat facto
domini ſeu ſuperioris:ſed mere ipſe poſſidetur
ſi ergo litigat de ſubicctiõe uenit mere pro iteꝛ
eſſe ⁊æ facto ſuo:ideo non debet preiudicaꝛe do
mino:imo dominus quo ad ius ſuum cenſetur
prorſus alia perſona ut aperte uoluit tex. hic: ⁊
cum hoc temperamento dictum Innocè. in. d.
Cc.ſuboꝛta poreſt intellgi. Nam ibi litigabatur
de iure exemptionis cum pꝛetendente ſe exemp
tum. Ec hoc infert᷑ ſingulariter ꝙ ſi exemptus
ey priuilegio liigat ſuper iure ſubiectionis cuz
ordinario loci ſciente papa ⁊ tacente: ꝙ ſenten
tia contra exemptum lata preiudicat iuri ipſius
pape ad inſtar liberti linigantis ſuper ſtamu ſuo
ſciente domino ⁊? non contꝛadicente: quod ex
preſſe ienuii hic do. An.quia exemptus aliqðᷣ
commodum ultra ſubiectionem conſequitur a
papa:in quo poteſt dici habere cauſam a papa
binc eſt ꝙ quando papa iudicat ſuper exempti
one exeipit expreſſe ſuum preiudicium: predic
ta procedunt quando ſuperior ſciuit ⁊2 tacuit:
idem ſi minus ranonabiliter appellauit. Sed

dubito quid ſi ſuperioꝛ debito tempore ⁊ ordie

appellauit a ſententia lata contra ſubiectum: ſed
voſtmodum appellationem deſeruit: nunquid
ſententia irrogat ſibi pꝛeiudicium. Innocẽ. ſen
tit ꝙ ſic circa poſſeſſionem non autem circa ꝓ
prietateʒ:exponit enim Ver.alioquin: ideſt ſi ap
pellatio non fuit rationabiliter interpoſita uel
fuit:ſed non miſit nuncium nel neſciuit cãm ſuã
agi. HMoſtien. dicit ⁊ bene ꝙ hoc ultimum debʒ
dicere:⁊ ſciuit cauſam ſuã agi. alias ſecus ꝑ.c.
denl.j.eo.quaſi dicat æ bene ꝙ ſi nõ appellanit

¶ De re in ſicara.

er nelciuit cauſam ſuã agi:non fit ſibi preiudici
um ẽt ubi pꝛimo loco defeſio ſibi cõpeiẽt ut.d.
c.pe.multo fortius in caſu buius. c. ignoꝛantia
non dʒ ſibi nocere. Et ſic cdeundo ad queſitũ
ſentiunt iſti apetiſſime quod id quod dĩ in. V.
alioquin ut ſine pꝛeiudicio fiat executio ſũie hẽ
at locum ẽt ubi fuit appellatuʒ. ſed fuit appella
tio poſtmoduʒ deſerta per non proſecutionem.
Sed in conrraꝛium ego allego quia ſi tertius
offeꝛt ſe defenſioni et ſuccũbit:facit ſibi plenum
pꝛeiudicium:ut notant hic doctores:arg. hic ?—
ſentit Har. in. 1. ſi ꝑluſorio. ff. appel. ( So.
põt dici ꝙ contraꝛiũ pꝛocederet qñ teꝛtius aſſu
meret plenaʒ diſputationẽ de iuꝛe ſuo:bic uero
loquitur qn appellatur reſpectu ſui piudicij cir
ca executionẽ fiendaʒ: unde ſi non proſequuur
appellationẽ: perinde eſt ac ſi non appellaſſz ut
bic:⁊ ſic remaneat ius ſuũ preter executionẽ ſal
no ꝙ itelligo cũ limitatione: de qua.S.dixi ĩ pᷣn
cipali qõne. ¶ Greterea circa pꝛedicta quero
pone ꝙ ſuperioꝛ fuit uocatus ad cãm que mo
nebatuꝛ ↄ ſubieccũ:ſed nõ cõpaꝛuit nunquid H̊
caſu ſũia lata õ ſubiectũ preiudicat ſuꝑiori. do.
An. uidetur bic ſentire ꝙ ſic. refert.n. Cy. in.l.
i. C. de aduo. diuer. iudi. tenẽtem ꝙ ſi de iure
meo cũ alio iudicatur me alſliſtente uel uocato:
ſepeꝛ mibi pꝛeiudicatuꝛ ad boc glo. in. c. dileciꝰ
de ſimo ¶Sed tu attende: nã puto ꝙ aut lec
gura. do. An. ẽ corrupta aut corrupte alle. Cy.
⁊ quicquid ſit dictũ non eſt ueꝝ ut ſufficiat ſola
uocatio in caſu huius.c. uel conſimi. Ande di
co ꝙ aut ſumus in caſibus de quibus in. c. pe.

. e. in quibus infertur abſenti plenũ preiudici

um data ſcientia cauſe:et tunc fatendũ ut ſuffici
at ſola uocatio:quia per hoc arguimus illuʒ ſci
uiſſe cãm agi. meꝛito fit ſibi preiudiciũ: cũ ſibi 5
mo loco cõpeteret actio:et ipſe peꝛmiſit ſequen
tẽ experiri ut ibi et in. l. ſepe. ff. e. ti. Aut ſumus
in calu huius.c.uel alio ubi abſenti et ſcienti n
fit plenũ preiudicium:et tunc non uiðo ꝙ ex ſo
la nocatione fieret illi plenũ preiudicium naz p
mo tex. eſt in dictis iuribus per locum a ſpecia
li in contrauũ. Itẽ ex ſola uocatione quis con

ſtituituꝛ in contumacia:et ſola contumacia non

ſufficit ad priuandũ me iure meo: ſed dʒ proce
di alijs remedijs ut in.c.tue ⁊.c.qm frequenter
.F. in alijs ut lite non conteſtata:quinimo plus
dixit Inno. in. c. inter quattuor de maio. ⁊ ob.
ꝙ ſi ſubditus ſuper iure ſubiectionis conuẽtus
nominat dnm in iudicio: æ datur illi terminus
ad comparenduũ:ꝙ eo non comparẽte non dʒ
dari preſenti ẽt uera poſſeſſio ſubiectionis:quia
ſubditus non hʒ facultateʒ ꝛcſtituendi ſubiectio
nẽ:cũ ille ipᷣaʒ ĩ ſe ñ poſſideat ẽt alieno nomine
ſed poſſideatur. Et uide ibi plene:an hoc caſu
babeat locuʒ nominatio dñi cũ effectu:nec Cx.
1ʒ id ad quod eũ allegat do. An. imo loquitur
qn agitur de pᷣnaricatiõe õ aduocatuʒ ꝑte noca
ta et pꝛeſente ⁊ tũc iudiciũ agitatũ õ aduocatũ
preiudicet parti:et ſic ſecus ſi fuit nocata ſed ñ

19 Prn wer ſ W Pſ t 9 WhAte νι

„ 6
„— „ B
e⸗ A P/e
5 1 no
. „α⁹9

preſens:⁊ hoc ideʒ ur̃ uelle glo.in. q.c.qi
.ij. de ſimo. quã allegat Cy . ne ſrdli ans
it diceꝛe do. An. me alſſiſtente ⸗z Vocae al
iſta alternarina uel dʒ eſſe: ? alias non b unge
ceret:æ boc nota. Et peꝛ hec habes oĩa A
dunt ad intellectuʒ tex. ? glo que ſufficef ne ſe
lectuꝛa buius.c. Ded pro ſtudio tamen,
20 an tertius pofſſit appellare a qualibet ſͤa
ta ð reñ principaleʒ.¶ Ded Vmorb ml 6
inſtat ſed uera ⁊ clara concluſio que uider en
bi in effectu placeꝛe: et approbar Bar incg.
a ſñia eſt hec: ꝙ ab ea ſũia a qua põt appellare
ꝛeus uictus:poterit appellare ille tertius puta .
pria ⁊ fa ſñia.¶ Sed dubiũ eſt i tertia ſnia a
qua nictus appellare non põt: quia non Iʒ teꝛno
appellare. C. ne ĩ una eadẽqʒ cq li tertio appel
in rubꝛo et nigꝛo et in. c. ſua.. de appel. Et
diſtinguendũ ꝙ aut ſciuit cãʒ agi per vicuʒ añ
ſniã:et non poterit tertio appellaꝛe:iputet. . ſi
bi quare prius non prouidit ſibi ar. C. de euic.
.l. ſi parentes ? ar.j. c. penul.?.d.l.ſepe. Aut
ignorauit ⁊ poterit appellare:qꝛ ſine culpa ſua
non dʒ dãnificaꝛi:hec tñ appellatio non bebu
releua? uictũ peꝛ hunc tex.hic in eo ꝙ cõfirma
tur ſnia quo ad reũ:cũ nil de iur̃ ſuo docet:idẽ
dicendũ qũñ ex iuris diſpoſitione appellaꝛe non
põt. ¶ Er pro hac concluſione adduco terin
eo ꝙ mandat inquiri: an iſte tertius ronabilite:
appellauerit: non. n. eſt ꝛonalis appellatõ: er 4
potuit prius prouideꝛe et ondere de inne ſuo:
ſed uoluit expectare tertiã ſniam. Eſt. n. preſip
rio ꝙ dilationis cã nunc appeller. ¶ Quen:

nũquid tertius poſſit pro itereſſe ſuo proſequi

appellatione interpoſitã per reuʒ principalema
liteꝛ peꝛ ſe non appellandũ: dic ꝙ ſic:quinimmo
ſi principalis ꝛeus tranſigerer cum actore. pot
nihilominus iſte rertius quo ad ius ſuum pro
ſequi:quia non põt ꝛeus peꝛ ſuam nanſactionẽ
preiudicare iuri iam queſito iſti tenio in eo qi
cepit illam appellationem reſpectu iuris ſui pro
ſequi:de bis nidetuꝛ tex.in.l.a ſententia. 5 idez
reſcripſit cum ſequenti.ff. de appel. ? ibi hot fi
mat ⁊ notat Har. MDotmiſſz ergo iſte ouereñ.
non appellare: et appellationem interpoſitam
per monaſterium proſequi ⁊ ſuper illa de ſuo
iure doceꝛe:nec mirum. ſicut enim poteſt tertius
pro ſuo intereſſe alſſiſtere liti 2 illam promoue
re ut in.l.ſi perluſoꝛio poſt prin. ff.de appella.
z.l.ſi ſuſcepta. ff. de inoffi. tefla. ita aſſiſtere can
ſe appellationis ? etiam promouere teo pꝛinci
pali deliſtente. ¶ Quero nů generaliter quich
poſſit facere iſte teꝛtius qui uenit ad cauſaz peꝛ
alium intentatam ¶ Inno. hit multa er intti
cate ponir Bar. in dicta. d l.ſi perluſorio. F.i.
ſic clare æ notanter dixit quod tertius poteſt ue
nire ad tꝛiplicem effecium: quandod; wenit ui

remoueatillum qui cauſam incepiizun ipſe per
ſe proſequatur agendo uel delendendo: pront
ur illi alſiſtat: pꝛoba

ille faciebat:qñqʒ; eni uenit ur illi ali
tões iducat:⁊ alia faciebat ad nictoꝛiã ↄſequè

1ad
da den

6

madi
73 1
ſi ctmnr u 4
icenun oin ⸗

rone

zdann ofti
Per quaa⸗ Euonp dan
geialiren⸗ däpeine
pnincſpan, vnilſ Kaän amn con

lann. .t penul. ſcel
Uero ſchit le; conteſtnietunt porcfieſt

onit inpeiſkeſu end crin ſen ſi⸗
ſceni preindſen dens unbib ali tne
noluotrt wmmr i is inbis. .
piuent u juſim ilmcetnint: m
pulfepoel ner ilun Afancirin hrouclein
cutmſnorinne i hfnir ſp unla
in iu prͦgin e inuſti pore lis Ceke
lae .ſole onmſff eloln. eno ad fin
Giwenttens milt ſinn cncinnen a nie
1ord Nein Endid een d iad unereſſent
i.4. verbſord. Bec ce o Ouddamran
poſſit proocere eſtes quos puincipais nong
duxit gioſ tenun auod iic in.. luſcept.
mnoffeteſtſeqninr Oer inlocoprenl an
conſtmmms de ilb ( Deando eiſi nn
dodiaur Anin ſo ſecmndo cin nantens pol
diaroresdans tanſſtnores idicns
ſtdenopoteſts inluene naligeſner ann
Orticuis veſee contrari eidus aſde
nonadninenur ripeſirr ale Ee
nncurnn ge eſi. Jyno e wirn
nt ni ande g /1
ueiginnund icne d
, hon ͤrinchont onnm Br

er ſi Drinum ia den

eſnr ner Ancimr veſns
Pun uune 4 Drinng Sjn
hrinpelis lꝛoborhyr
Nobat hyr röne,
ſe er pei⸗ .
ſe enreſere ſerc plinſi

– nilegon 4
d. 1 Sar Gfiinnt

Alne ſcn u
d
eun 8 e ngn

inmbnp angdantſuſteg

61 Snrdi n ſantt; Vat
ganm numn eſußn
1gnarrpnics unroriitibirben
iumngt lchenltalt
gmoſanitt ont apelireg ſfrct
nondz dinfini dani gllmim
chmi nmni n dn n ein agi
ir ſin o ni ci ni oritf ſdoen
demci qa insdhoſtinr gpl⸗
i σnpr n ininne uon
mudyr imunan emtus röubit
pypclamntnon umls prlao⸗ rg
pnit nus gonidera ogee ir.
Nwoputenpetare erti fian. Ctnrcſi,.
ocodimndns d in(Orm.
igAürrusr aſſe i Nil
chtioneuinNiaa ,cNinchl
aaſe Apiimin dt ienm
1iwhapals uns miggn mn mn
blommms ſe enins aſo 4 ven
entannmm ſi maͤu un n
wdme m imn epcim ie 4

wionenteſeemii
nlatorn

¶ Be re ſudicata.

qnqʒ nenit poſt ſñiã ad executionẽ impediẽdã:
quo ad pmũ cffectum diſtinguit: ꝙ aut ad illuʒ
qui cãm incepit ſpectat negociũ principalit᷑ aut
eque principaliteꝛ ſicut ad iſtũ tertium:⁊ rũc fti
us non põt impedire iſtum agere nel defendere
ſeu aliter remouere:ar. in. d. c. penul. z.. ſepe pᷣ

alle. Aut ad iſtũ principaliter non pertinet ſed

per quãdam ↄntiam:ad iſtũ ãt tertium peꝛtinet
pꝛincipaliteꝛ. Exemplũ in uẽditoꝛ qui agit cãm
ſuper dñio rei uenditeHec ãt cã principaliteꝛ
pertinet ad ipſum emptoꝛẽ:lʒ peꝛ quandam con
ſequentiã periculũ emptoris reuertatur ad ipᷣm
uenditoꝛẽ qui tenetuꝛ de euictõe ut in.c.fi.vt Ep
tione ⁊ uenditione:⁊ tunc ſi quidẽ iſte tertiꝰ ue
nit ante litẽ conteſtatã: æ poteſt impedire illum
agere uel defendere ut. d.l.ſepe ⁊. c.pe.j.eo.ad
hoc.l.titia.ff.ſolu.mẽimonio ¶ ¶ Si ueꝛo iſte tri
us uenit poſt litem conteſtatam ⁊ tunc ſi uenit
ad impediendum illũ agere:æ ignoret ea q fac

ta ſunt: æ poteſt illum adhuc impedire ut dixi in

precedenti caſu:quia ſicut ſñia non nocet igno
ranti.d.c.penul.⁊.l ſepe ita nec conteſtano.Si
uero ſciuit liteʒ conteſtari:tunc poreſt ei aſſiſteꝛe
non ãt impedire ſeu remouere:qꝛ ſicut ſnia ſibi
ſcienti preiudicat dictis iuribus eadẽ rõne litis
conteſtatio ut notatur in dictis iuribus. Si ue
ro nenit ad ipediendum illum defendere:tunc ĩ
pedire poteſt nec illum defendat in preiudiciuʒ
ipſius tertij:non ãt ne illũ defendat in preiudici
um ſuũ pꝛopriũ:quia ẽt inuitũ pote uis defẽ
dere.l.ſoluẽ. cum ſi.ff. de ſolu. Hn ad fᷣm
qñ uenit tertiꝰ ut illi aſſiſtat ⁊ coadiuuet ad uic
toꝛiã:⁊ tunc in dubio poteſt pꝛo ſuo intereſſe ut
in.d.l.ſi perluſorio. Sed de iſto dubitatur:an
poſſit producere teſies quos pꝛincipalis non „
duxit gloſ.tenuit quod ſic in.l.ſi ſuſcepta. ff. de
inoffi.reſi.ſequitur. Har.in loco preal.facit.c.
conſtitutus de teſtib.¶ Secundo de iſto rertio
dubitatur an in iſio ſecundo caſu ueniens poſt
dilationes datas ⁊ atteſtationes publicatas poſ
ſit de nouo teſtes induceꝛe intellige ſuper antiqᷣſ
articulis uel directe contrarijs:quibus caſibus
non admitteꝛetur principaliter cauſam agenſut
in. c. fraternitatis de teſti. Inno.hic multum in
ſiat:⁊ uẽ tandẽ dicere ꝙ non quia pᷣmum ꝓceſ
ſum pꝛoſequitur:non at inchoat nouum. Maꝛ.
dicit ꝙ acta geſta per iſtũ primum ira demũ 5
iudicant iſti tenio:ſi ſciuit cãm agi ſecus ſi igno
ꝛauit:ſicut dicimus in ſnia i.d.l.ſepe ⁊ ad.c.pe.
Aut eꝛgo iſte teꝛtius ueniens ſciuit illas dilatõ
nes dari ⁊ teſics examinaꝛi æ publicari:æ tunc
iſta acta ſibi preiudicant: nec anditur nolens ꝓ
dqucere:ſicut nec audiretur ille primus. Si uero
ignoꝛauit tunc andituꝛ quod pꝛobat hac rõne.
HMã ſi principalis de cã trãſegiſſet uel ipſi inſtã
tie expreſſe renunciaſſ iſte teꝛtius audiret᷑ nihil
ominus ut. S. dixi: multomagis eſt audiendus
in caſu noſtro ubi tacite principalis eſt excluſuſ
de hoc uide quod legi.æ nõ.in.d.c.conſtitutus
ubi bonus tex. Tertio circa iſtũ calum dnubi

tatur:quid ſi iſte principalis aliquid contiteatur
quod tẽdit in preiudiciũ iſtius teꝛtij:nunquid ſi
bi preiudicat: qic ꝙ non ut. d..a ſñia 7. d.l.ſi
perluſorio enio ad teꝛtium membrum: qn
iſte tertius compaꝛet poſt ſniam ad executioneʒ
ſnie impediendã: ⁊ de hoc concludit ꝙ aut uẽit
j. tpᷣa appellandi:⁊ põt ſibi ꝓuidere per uia ap
pellationis:⁊ de hoc ſatis.s.dictum fuit. Aut
uenit poſt tpᷣa appellatiõis elapſa tpᷣe quo debʒ
fieri executio:æ dic ut plene nõ.in.c.ueniens de
teſti.ij. ⁊ in.l.a diuo pio..ſi ſuper rebus.ff. de
re iudi.ubi plele per Bar. ¶ Quero an eo ca
ſu quo tertius pro intereſſe ſuo aſſiſtit ei qui p
mo cãm inchoauit ſeu ipᷣm adiuuat ſnia õ illuʒ
principalem lata ſibi noceat. Innocen. bic dicit
ſic:ar. optimũ in. d.l.ſepe.F.nã ⁊ ſi libertus
in uerbo me interuentente. ad idem in. d.l. ſi
luſorio ⁊ dicta.l.a ſñia.ff. de appella. z quod
notat glo.in.c.dilectus.ij.de ſimo.⁊ Cy.in. d.
l.i. C. de aduo.diuer. iudi ltimo hic q̃ro
an iſte tertius teneat᷑ libellum offerre 2 litem cõ
teſtari. Inno. dicit ꝙ ſi uellʒ pꝛo ſuo iure nouũ
iudicium inchoare ↄ eum:tũc dabit libel lũ:liteʒ
ↄteſtabit᷑ æ oĩa alia necefſaꝛia ad iudiciũ inchoã
dum ⁊ perſiciẽdum obſeruabit: 2 habebit tunc
locũ diſpoſitio.l.is a quo. ff. ð rei uen. Si ueꝛo
proſequitur litem ceptam per alium tunc non
eſt neceſſe de nouo ↄteſtaꝛi uf libellũ offerri: ſut
ficit enim cõteſtatio facta a reo principali:? hoc
dicit uerum:ſiue proſequatur litem pꝛincipalem
ante ſniam ⁊ appellationem ſiue in cauſa appel
latiõis nelit proſequi appellationem peꝛ aliuʒ in
terpoſitã. Idẽ dicere vr ſi appellat a ſũia 3 aliũ
lata:quia appꝛobaꝛe vẽ oĩa geſta peꝛ alium uſqʒ
ad actũ appellationis ar. in.l.iij. . falſus.ff. rcʒ
ratã heri. ¶ Midetur m in hoc ultimo poſtea ĩ
alia glo. recedeꝛe.ſ.ꝙ ex quo pricipaliter appel
lat requiritur libellus. Hoſtiẽ.ex toto nõ placẽt
bec dicta Inno. dicit enim ꝙ cum reus princi
palis nõ fuit in cã nomine illius tertij non pote
rit ratificare quod ſuo nomine geſtum nõ eſt ut
in regula ratum li.vj.ideo dicit ꝙ ſi uult ſniam
directo proſequi exigitur alia litis conteſtatio.
do. An. dicit diſtinguendum finem ad quem ue
nit iſte tertius. Si quidẽ uenit ad finẽ impediẽ
di executionem ſñie tm:nõ exigitur alia litis con
teſtatio: ⁊ hoc quia iſtud iudicium ſummarie a
gitatur: hoc mihi placet: ſed requiro ut detur a
liqualis petitio:arg in.c. ueniens.ij.de teſtibus
non formaliter modum libelli: quia ex quo agi
tur de modico preiudicio: nec ſepaꝛatur ſenten
tentia que afferat perpetuum preiudicium: ſuffi
cit iudicium ſummarium reſpectu ordinis æ re
ſpectu probationis ut ſenſit glo.ij. hic nõ. Jo.
de lig. in cle. ſepe de uer. ſig. dixi in.i.c. ð libelli
obla. qðᷣ intelligo qn nult differre executionem
donec probauerit plene de iure ſuo:nã ad effec
tũ ipediendi perpetuo executionẽ requiro ple
nã ꝓbatõeʒ r̃ſpeciu ſubẽ ꝓbatiõiſ iux nõta i.d.
A.a diuo pio.F.ſi ſr rebꝰubi pleniſſime ð ᷣ 421

Wirrs 7 rri l. .⸗-. ff. e 1.

2
e, 31

ẽ bp²

= —
( cEcat nif elSPnνρα ſſwat

α1

1. 44

Poſſ po.αα11

affert magnum preiudiciũ:ſed reſpectu ordinis
pꝛocedendi ſufſiciet iudiciuʒ ſũmariũ:quia non
eſt queſtio per ſe principalis uit in dicto. S. ſi ſu
per rebuſ.¶ Redeo ad uerba do. An. Si at
principaliter iſte tertius appellat uel et proleqt
exigitur aliqualis petitio fᷣm eum. Ego i hoc ul
timo dicereʒ: ꝙ aut iſte aſſiſtit liti ne colludatur
cum reo principali: æ tunc non eſt neceſſe libel
lum nel aliquã petitionem offerre:quia non exi
git ut pro ſe pronuncictur. Aut aſſiſtit pariter
aſſumendo iudiciũ:et petit pro ſuo iu re pronũ
ciari: et ſequor Hoſt. uel ut ſaltem detur aliqua
lis petitio:quia fatuus eſſet index qui pronun
ciaret ſuxer non petitis.l. fi. E. de fideicõmilſ.li.
oſſet etiam queri an ſolius poſſeſſionis
ratione quaʒ tertius habet poſſit impedire exe
cutionem ſententie in ſui preiudicium. Inn. in
ſtat tandẽ uidetur ſentiꝛe ꝙ ſic. ? idẽ HBar. i. d.
.F. ſi ſuper rebus quod placet quia non debet
5 ignorantem et non uocatum mutari ſtatꝰ poſ
ſeſſionis.l.fi. C.ſi peꝛ uim uel alio modo et.c.i.
ge cauſa poſſeſſionis et proprietatiſ et. c. it qᷓttu
or de maio.et obe.ei bec ſufficiãt.

Bm bertoldus.

bata iuſia cauſa abſentie ꝛeuocat inia
lata Z abſentẽ:maxime ubi apparet iudicẽ ciꝛcũ
uentum. C! UWel aliter ſic. Contꝛa ſententiam
auditur is qui fuit abſens docto de ipedimẽto
ẽt minus ſufficienter ſi opponit ð iiquitate quaʒ
ex tenore ſñię actis conſtare dů: quo dicto
obtinebit. el carius et notabilius ſic. Di
citatus ad ſniam ex legitima cã iudici ignorata
non cõpaꝛuit tenet ſñia co abſente lata ſʒ retrac
tatur eo pꝛobante legitimaʒ abſentie cãʒ. Si ue
ro impedimentuʒ probat non plene non retrac
tatur ſnia niſi prius doceat de ipſiuſ intquitate
er iſte eſt iudicio meo nerus et notabilis intellec
tus buius.c.quẽ doc.noſtri non clare dilucida
runt. DHiuiditur principaliter in duas partes.
In prima ponitur proceſſus narratio. Ju ſecũ
da ibi licet partis reſtitutio: auditoris datio:ip
ſius relatio:pape diffinitio ſuũ motiuũ cõtineſ.
prima pars pot ſubdiuidi: ſed nõ expedit quia
ſatis patent partes in littera. ¶ MDanca nota
bilia colligaʒ: quia littera eſt dubia:ido uenit.j.
examinanda: ſed pro foꝛma colligo primo ꝙ u
niuerſitas tpᷣalis in qua eſt iuſpatronatus põt
pignori tradi nimiꝛũ.nam et uendi põt ut in. c.
cũ ſeculum de iurepatronatus et ĩ.l:in modicis.
iuncta glo. ff. de contraben. emp.et locari ut in
c.ex litteris de iure patronatus Sed iuſpatꝛ0
natus in contractu pignoris non tranſit in cre
ditorẽ ut hic ſingulariter ꝓbat᷑ m uerũ ⁊ cõeʒ
intellectũ. Secus in alijs duobus contracubus
precedentibus ut in iuribus preal. diuerſitatis
ratio.j. dicetur:tranſit ẽt cũ bereditate vt hic ĩ
prin ⁊ quot modis tranſfertur hoc iuſpatꝛona
eus: uide per glo.in hac meteria notabilẽ.xvj.

Ge⸗ re iu dicata.

zin ſſtir m de benekicio ſa
tã non tranſſertur ipſius beneficij coꝛpo
ſeſſio:nam iſte aꝛchidiaconus iſiũ dain nlbol
æ in corporalem poſſeſſionem idinlie a ir
inſtitutionẽ factã de beneficio uel alia ꝛe te⸗
feratuꝛ poſſeſſio tenet glo.in.c.per tuas de n
na. ⁊ in.c.ex ore de bis que fiunt a miote do
te capituli ⁊ in.c.auctoꝛitate de inſti. ibi zar
de effeetu huius inſtitutionis. Sed conumm
ꝙ tranſeat poſſeſſio tenet glo.in. c. ij. de u
tudine uide quid iuris per Jo. an. poſt 1.
in. c. tranſmiſſam ð elec. teiigi in. c.ij. - ducke 5
alle. Et conclude ꝙ ſi inſtitutio fit ante zollati,
nẽ:tunc non tranſfertuꝛ poſſeſſio:quia habet ui
collationis. Si uero poſt ⁊ fit in preſentia:
ſeu beneficij: nemo eſt in poſſeſſione venekicij
2 iũc ſecus ut.l.quod meo.ff.de acqvi.poſſel.et
ſic concordat glo. prealle. boc declama ur launs
notaturx in preallegatis iuribus: ad que remiſi.
Mora ibi per partes ꝛemiſiſſent ꝙ inger re
mitens negociũ ad ſuperiorem poteſt cullibet
partium dare atteſtationes ſuas ipſi ſupeꝛiori
deferendas: concoꝛdat quod legituꝛ ? notatur
in. c. dudum el primo ſupra de elec. ?2 ſiamere
utriqʒ parti terminnʒ peꝛemptoꝛiuʒ ad compat
dum corã ſuperiore ut in. c.fi. de accu. iia fit
actũ hic.nã legatus iſte ſine alia citatione proi
lit ſñiaʒ remiſſo ſibi negocio per delegatos.
Nõ ꝙ legatus pape põt delegare cauſaʒ iu e
gationis ſibi competente. Concoꝛdat.c. ..d of
fi. le. ubi uide ⁊ nimirũ: babet enim ordinariam
ut in. c. ij. eo. ti. li. Vj. ? quilibet ordinarius pot
pro ſua iuriſditione cauſam delegar ut.l1. nica
E. qui pꝛo ſua iuriſdi. ?.c. ut litigates de offl.
ordi.li.Vj.⁊.c.ſi quis ↄ cle. de fo. compe. Jceʒ
ſi eſſet delegatus cũ haberet delegarã a pricipe
ut in. c. paſioralis in prin. ð A d
libi ex renore ſũie et rene menti illuc de Aliel
ex tenore ſñie:quod conſtat ex ſnia iunctis atle
ſtationibus ad quas iudex in ſñia ſe retulit. Ci
dertur ergo expreſſum in ſñia quod continetur
in atteſtationibus: ex quo iudex ad illas ſe ꝛ
rulit: facit optime.l.penul. C. de ſen. que ſine cer
ta quantitate ⁊.l. ait pretoꝛ. . i.ll.de re ludl.ſn
cit ad ea que dixi.S.e.ti.c.i. 6 i uer. iñ qꝛ:
2 tene menti ſẽper: quia pꝛobat id quod diri.ẽ.
eo. c. cãm: ꝙ ſi iudex in ſñia dixit Altera hantiun
in probatione defeciſſe et per atteſtationes con
ſtat ꝙ pꝛobauit intentionem ſuam:preſumlun
iudex erraſſe uel circonuentus:n zt dz pꝛeſumi:

ꝙ teſtes uacillaueꝛunt ub alius delectus ex quo
notat Inno. in. c. ann

in actis n dr.ſacit quo
robaid Brpo,rrln do Ganhria
conus iſtũ.d.inſtituit: nam inſtirntio H
epᷣm ut in. c. cũ ſatis de offt. archi⸗ 1So. t .
ij. q hic aꝛ. fecit ex comiſſione ei ut dẽ RM
als ãt ñ potuiſſet: niſi h habeꝛet de 9ſuein n
¶ Mavie qꝛ aꝛchidiaconꝰfecit b duplice
tionem: unam tituli collatoriam: alis corporaleʒ

rnugmtr uil u
uc gn l hoͦl un RM
immaly ion nuͤr hiin
tuno mi bmninn? Mo ulmn /i un
õ
Irg neroneſnni eclelſi uli uincvli 9
burc ntt biinis ciftt lgnt dauun
cſonnls t holen dor uſnü dundlei g
Ueliorisaegtärerreſenatd:Onaninzdint
apene gico cSlecns de ki e diehiſet
Preſenams acguifk ins ſedin eni ſna
quiriter indimtone ſencolanone:r nöbilte
4 ſblügitſcßper colarione ſen inſtimnone acqn
ritur ius in re pbnur in cpenul. geprebẽ
I. N culind geoecſtone hrede co iper
ſetarionne ven genint ing d a ad banefl
petediitb agionmn eſomlen ) ehlcohn
ur in. c paforalis e c.Ci leams geintepan
nnmus qe eha bane nis. Ece hoſiß
que ige ſeit ncigo c dleengrr guig ber
Ppiienon glapramn ad tinli on pe
„ leidei pleneindicto e, –W e
ſict ad ppoſti olnce ſe non anari⸗

nido vert
coc gant umnonis elent h⸗ ſiumnk

3
unr efrumngmir m
ui ctedl inſtimri
lone epi õ
necilrctuinurhnane
zug⸗ c.Cun jte ibi Plene diri e/
Utven n ber ori oprſenns Nr
ien ccio en Zcpin ainn n in.
. EMCi afic ogne

ncantinr e

nlns iſſtintiong G
Inmſenp lonſs. Iln
e nide nic iri. goittſe

nſe
nsper ongee

ndarchi aſt eſtinnt
wllh. end ckinhoſſiſoregn
riieſanl awinofirni
ſtc oneir l. prenle hor Nlut
urngnalegnisintignl n
aſbiperanns mnſſſngin
miuens Mgocii ſpperoren Polte
õ
defermnchg cordn gol lgimnt er
in.c dudimd orino ſnon de ckit ia
umniq; pam enmm; oocnpoig den
dum cri ſperiore ur in cfoecen, tit
uni hic. aus ite ſr ala ctmnonegen
ſiinnz faniſo ibr go er oelgars.
H egums pnye ot oclgane auſij irl
gnons ſbi conhame. Coltontl 00
lermi de tntdtddaein ientan
u NR Ra ien as

No n Wrddde en dieimn

LCo rirtKACN Nidins
l Nisz e deſd alc,
ſcla dcegmoth bebe waa
uin c Aſortls urindd hackl
ſle noreſiie atche enui ui

em vusrct d0 D 1

eeg
urtu nſ ln⸗
1 le 1.1. .
cam uztici

5
i Aea (er: waghut 4

4
1iax nenn ir nſinci,

Cu e- ſe 41ſ 2 P= r⸗ ,,Bawer n Prrerzo P „0 »„ol. 3. .

¶ De re iudicata.

quatenus illũ fecit in poſſeſſionẽ induci.in pᷣma
ꝓcedit dictum glo.in fa ñ quia illa ſpectat iuꝛe
ꝓprio ad archi ut eſt tex.in c. ut noſtrum ⁊. c.
ad bec de offi. Archi. ¶ Et nõ. ex rex. ꝙ iſtam
inſtitutionẽ corꝑalẽ pot Archi. ꝑ aliũ facere lʒ
ſir nudũ miniſteriũ. Ex quo collige ꝙ nudũ mĩ
ſteꝛiũ ↄpetẽs alicui iure ꝓprio põt per aliũ exeꝛ
ceꝛi. Quid ãt ſi ex delegatione:dic ut in.c.fi..
ulti. de offi.dele.¶ Oo. fo tex. in eo ꝙ iſte
ſentatꝰ a uero patꝛono egit ↄ inſtitutum ꝑ epʒʒ
un obſtat.c.paſtoralis de iuꝛepatro. ubi agitur
5 epiſcopum ad intereſſe:nam ex preſentatione
ſola patroni non uidetur ius acquiſitum preſẽ
tato ſaltẽ ut poſſit õ inſtitutum agere cũ patro
nus non tranſferat ius ſpirituale: ſed eſt illa pᷣſẽ
tatio qdã pᷣncipium ad inſtitutionẽ obtinẽdaʒ
ꝙ quidẽ pᷣncipium non eſt ratũ anteqᷓ; preſenta
tio approbetur per dioceſanũ ut dicit tex. in.c.
ꝙ autem primo reſpõſo de iure patro. Sol. gl.
.iij. dicit ꝙ ius acquirit̃ preſentato:peꝛmanente
in eadẽ uoluntate patrono licet epus eũ nolit ſi
ne cã admitteꝛe ⁊ uigoꝛe huius iuꝛiſ põt agẽ ut
inſtituatur ſicut põt agere electus ut ſua electio
ofirmetuꝛ ad hoc allegat iſtũ tex.⁊æ nõ.ſingulaꝛi
ter quia quotidie ſolet ad hoc allegaꝛi iſte text.
iuncta glo.ſed non ꝛeſpõdet gl.ſpecifice ad iuꝛa
ſuperius allegata. A iuerte quia doc.hic iſtant
7æ uario mõ loquũtur ? Inno. uidetur in uaꝛijſ
locis ſibi ↄtrarius:naʒ in.c.ꝙ ſicut de electi.di
cit ꝙ inter preſentatũ ⁊ eccleſiã nullũ uinculũ ⸗
tꝛabitur cũ nihil ſibi iuꝛis acqͥrat allegat dictum
C. paſtoralis ⁊ põdeꝛa hoc ultimũ dum dicit ꝙ
nihil iuris acquiritur preſentato:ↄtrariuʒ dixit
apeꝛte in dicto.c.dilectus de offi.le.ibi eiʒ dicit
ꝙ preſentatus acquirit ius ſed n plenũ ſicut ac
quirit per inſtitutionẽ ſeu collationẽ:⁊ nõbiliteꝛ

l ſub iũgitſc per collationẽ ſeu inſtitutionẽ acqui
ritur ius in re ꝙ ꝓbatur in.c.penul. de prebẽ.

li.vi ⁊æ.c.nultimo de ↄccſſione prebẽ.eo.li.per pᷣ
ſẽtationẽ ueꝛo acquiuit ius ad ꝛc.i.ad beneficiũ
perẽdũ ⁊ bʒ actionem peꝛſonalem ↄ epiſcopum
ut in.c.paſtoralis ⁊.c.cũ dilectus de iure patro
narus que neꝛba bene nõbis. Er uide bonã gl.
que idẽ ſetit in dicto.c.dilectus:⁊ quia hec mã
ꝓpꝛie non adaptatuꝛ ad titulũ non ꝓſequoꝛ h;
ſed dicã piene in dicto.c. paſtoralis:ſʒ quatẽus
facit ad ꝓpoſitũ ↄclude ſic non ſequẽdo nerba
doc.ꝙ aut patronus preſetauit duo ſimnl ł ſuc
ceſſiue anteqᷓ; epᷣs ſpreuerit primũ:⁊ tũc neutri
ẽ acquiſitũ ius petẽdi inſtitutioneʒ ſed eſt in op
tione epi ſeu debẽtis inſtituere eligere queʒ uult
cx illiſ ur in.c.cum aãt:⁊ ibi plene dixi.de iurepa
tꝛonatus:nec habet primo pꝛeſentatus hoc cãu
aliquam actionem ) epᷣm etiam ad aliud benefi
ciũ:quia patrono licuit nariare aliũ accumulan
do:nõ autẽ ex toto rcedẽdo ut plene nõ.ꝑ Jo.
an. in regula in re cõi.de ꝛe iur.li.vi.in mercu.
7 epiſcopo licuit uti auctoꝛitate a iuꝛ ſibi ↄceſſa
ſine alterius iniuria ut pluribus preſentatis eli
gat cx illis unũ: nemini eim ex illis iniuriã facit

ſoy - n,, e.

„

quia utitur iure ſuo ut in. c. cũ eccleſia de elec.=
xxiij.q.iiij.qui peccat:ſed ſi epiſcopus diffenet
inſtituere aliquẽ ex eis:tunc patronus po teſt in
ſtare ut epiſcopus cõpellatur per ſuperiorẽ: ar.
.c. decernimꝰ æ. c. filijs. xvj. q. vij. 2 cꝛedo ꝙ et
preſentati poſſunt implorare ofſiciuʒ ſuperioris
in genere ut unũ ex his eligat ar in.l. cũ quidaʒ
.eff. de le. ij. aut patronus preſentat unum quem
epiſcopus ſine cauſa legitima ſpreuit inſtituere
2 patꝛonus poſtmodũ accumulauit aliũ quẽ epᷣs
inſtiruit: æ tũc ualet inſtirurio facta de ſecũdo cũ
fuerit preſentatus per patꝛonũ cui licuit naꝛiaꝛe
accumulãdo dicto.c.cũ autẽ:ſed quia epᷣus ſine
cauſa legitia ſpreuit a principio primũ ↄfirmat
ſeu inſtituere ita ꝙ propter euʒ primo preſenta
tus incurrii damnũ tenetur illi prouidere iuxta
id qð habetur in.c.paſtoralis prealł.⁊ ĩ hoc ha
bet ille preſentatus actionẽ perſonalẽ ↄtra epᷣm
Aut patronus nullum alium preſentauit ſed ꝑ
ſeueꝛat in pꝛima pꝛeſentatione ⁊? ſumus in termi
nis. c. noſtri. quo caſu dic ꝙ põt pꝛeſentatꝰ age
re ut epiſcopus compellatur euʒ inſtituere quia
ius eſt ſibi acquiſium ex preſentatõe ut pꝛobat
hic ⁊ in. c.dilectus de offi.le. I cẽ põt agere con
tra intruſum in iſio beneficio ut inde remoueat᷑
2z ſua preſentatio adinittatur:tex. eſt hic:quia cũ
habeat ius ad beneficiũ petendũ habet per con
ſequens ins ad omnia ꝑ que perueniatur ad be
neficiũ cõſequendũ ar.c. preteꝛea ⁊.c. prudẽtia
de offi. dele. nõ obſtat. c.qð autẽ.S. alle. ꝓ ↄtra
rio quia fateor ꝙ factũ patꝛoni nõ eſt ratũ ante
qꝙᷓ ſequatur inſtitutio per epᷣm quia põt uariare
aliũ accumulando ut.S. dixi: ſed dum peꝛmanet
in prima uoluntate ins eſt acquiſitum pꝛeſetato
ex quo poteſt agere ut cõſequatur inſtitutionem
ut h̊:ſaltem implorando officium ſuperioris fa
cit qð in ſimili nõ.i.c.ueniẽs ðᷣ renũ.⁊? ꝙ acqui
ratur ius preſentato patʒ:quia patꝛonus hʒ ius
in preſentãdo ut in dicto.c. dilectus: ergo ĩ pre
ſentatũ tranſfert ius:non tamẽè ius in re ut pᷣdi
xi:ſed ius ad illud petẽdũ. Nec ob.ſi dicatuꝛ ꝙ
ſi haberet ius ex preſentatione non teneret inſti
tutio facta de alio ad ſecundã preſentationẽ pa

troni nec patronus poſſet alium preſẽtare. Ad

hoc eni reſpõdetur ut predixi quia patronꝰ põt
aliũ preſentare cumulãdo nõ in totum a prioꝛe
recedẽdo ut in dicto.c.cũ autẽ. Et ex hac uaria
tione ſeu accumulatione patꝛono a iure ꝑmiſſa
acquirit᷑ aliquale ius eętiã ſecũdo:ideo põt epus
eligere quẽ uuli Qñqʒ preſentatio eſt facta de
uno ꝑ euʒ qui n eſt patronus nec in pofſeſſione
patronatus ⁊ preſentatus inſtituitur ab epiſco
po:pntãte illum eſſe patronum: poſimodũ uero
preſẽtatur alius per patronum qui eſt ĩ poſſeſſi
one patronatus ⁊ ualet hec nitima prelentatio
etiam facta pꝛima ñ caſſata nec aliteꝛ irrita nun
tiat ⁊? preſentato acquiritur ius ac ſi nulla alia
preſentatio pꝛeceſſiſſet æ põt agere inſtitutum
ſine preſentatione neri patroni ut remoueatur:
7 ut ſua preſentatio admittatuꝛ ut inſtituatn: vt
m i.

rHla „. Pl eee

ninnie

eſt tex. notabilis bic. Ex hoc notabiliteꝛ colligit
ꝙ inſtitutio facta per epm ſine preſentatõe neri
patroni eſt ipſo iure nulla patrono laltẽ illã iſti
mutionẽ unpugnãte qð procedit etiã ſi eps no a
gebat i inſtitutõe ↄtẽnere uerũ patronuʒ. cũ hit
crederet aliũ eſſe patronũ poſſeſſorẽ:fortius er
go gebet elſſe nulla cũ ſine aliqua preſentatione
aliquẽ inſtituit ut bic ⁊ in. c. vðcernimus.xvi.q:
vij. ubi tex. optimus.Ex hoc infert᷑ ad intellec
tũ.c.illud de iurepatronatus ut uerbũ irritãda
ibi poſitũ ſtet ꝓpꝛie:⁊ ꝙ iſtitutio talis ſit nulla:
aperte ſentit Fre.in tractatu peꝛmuta ionis di
cã pleniſſime in dicto.c.illud. Quid autẽ ſi eps
ſimpliciter cõtulit: æ patronus infra tempus ſex
menſiũ nullũ preſentauit an cõualeſcat prĩa iſti
tutio facta per epiſcopũ:uide de hoc ⁊ alias cir
ca materiam per dominos de ꝛota deciſione.
ccclvii.dicam in dicto. c. illud. ſufficiãt iſia hic.
¶ Op. ? nidetur ꝙ ex alio capite hec ſententia
fuit nulla.quia ſine ꝑẽptorio lata.iij.q.ix.caue
ant 2. c. omnia ⁊æ.l.i.F. ex eo dicto.ff. que ſẽ.ſine
app. reicin. Soluit glo.ſequẽs ꝙ iudices remit
tentes negociũ citauerũt ꝑtes ut. S. dixi in nota
bilibus. æ circa hoc nide notabile diciũ Inno.
in. c. fi. de accu.in prin. ubi dicit ꝙ index cui cõ
mittitur per ſuperiorẽ aliquis aꝛticulus cauſe ꝑ
eñ inſtruendus ⁊ ad ſuperiorẽ ꝛemittendus:põt
etiã ſi nihil ſibi fuerit dictũ per ſuperioreʒ preſi
gere partibus terminũ infra quẽ cõpareãt corã
ſuperiore ne ſine termino cã remaneat qð ẽ mẽ
ti tenendũ. ¶ Wrerius op. uidetur enim ꝙ ex
quo ifra breue tempus poſt ſentẽtiã iſte clericꝰ
cõpaauit debuit audiꝛi abſqʒ eo ꝙ aliteꝛ impedi
mentuʒ probaret ut in.l.⁊ ſi poſt tres.ff.ſi quis
cau. So. dicit glo. in nerbo breue tempus ꝙ il
la.l.intelligitur qñ quis uult purgaꝛe morã an
ꝛe litis cõteſ.⁊ cũ ius alterius paꝛtis nõ eſt effec
tũ deterius:uel dic melius ꝙ illa.l.loquitur i ſti
pulatione iudiciali cũ quiſ promiſit ſe ſub certa
pena ſiſteꝛe die cena in iudicio qꝗð ſi nõ fecit po
tcrit morã purgare ifra paucos dies dũmõ ius
actoris nõ ſit efſectũ deteꝛius:ſed hic loquiĩ cũ
ſentẽtia lata quis petit illã retractari allegando
iuſtã cauſam abſentie quo caſu nõ dʒ audiꝛi niſi
prober impedimẽtũ ut ifꝛa latius dicetuꝛ:quis
ſentẽtia ſecit ius iter paꝛtes nt in.c.cũ iĩter.S.e.
c de purgatione. more uide qð nõ.glo.in.c.cu
pientes ð elec.li.vj.in.v.expectari ⁊ ĩ regłla mo
ra ð re.iur. li.Vj.⁊ plene peꝛ Haꝛ.in.:.ſi quis
inſulã.ff.ð vbo. obli. ¶ Op. de. c. ex liteꝛis de
in inte.ꝛeſti.ubi quis fuit auditus contꝛa ſenten
iiã pꝛobando impedimentũ ſeu iuſtã cauſaʒ ab
ſentie per ſolũ iuramentũ. So.glo.ſequẽs ꝙ il
lud proceſſit fauore matrimonij ut ibi dicitur ĩ
tex. nec is qui fꝛaudulẽteꝛ abſẽtiã ꝓcuranit eꝛai
ſoluendo iõ pars fuit andita cõtra ſentẽtiã : hie
autẽ ceſſat ille fauoꝛ nec pꝛobabatr᷑ alicuius fꝛaꝰ
ideo oportet ꝙ probetur impedimẽtum quoꝓ
boto ruocabitur ſententia ut bic ⁊.l.ſi finita..
ſi faꝛe ſunt.ff. de dam. infec. nec dicirnr iudica

ere udiena.

ti ubi qͥs iuſta cã detẽtus pñs eſſe no x
litũ. ff. de re iudi. Aduene ii “ genb ii
cõtrariari: ac etiã tex. de ↄtꝛarietate “H ſibi
Nã primo glo. dicit ꝙ ſentẽnia reuocat d
to ĩpedimẽto:⁊ ſic uult ꝙ ſentẽtia tenui s
rius dicituꝛ in glo. ſe. æ ſatis uidet inuen cla
in fi. in uerbo irritãdũ:⁊ tiñ poſiea Eck ain
um. ſ. ꝙ ſit nulla in eo ꝙ allegat.lneſit ne
ur innuere tex. in. v. poſtmodũ in ueꝛbo nutt
cerneꝛẽt eſſe ualoꝛis ⁊c᷑. So. dic ꝙ aut ſuch
ebat iuſtam cauſaʒ ablentie nibilom mit
tentiã ? nõ ur̃ iudicatũ: ita itelligi pot. .l d ⸗M
2 tenet ibi Mar. ? dixi in. c. querelq ð Prden
cit. c. ſi duobus de appel. Aut iudex inorabat
? ſentẽtia tenet meꝛo imne ut i. d. c. queꝛelã ſz de
bet ꝛeuocaꝛi impedimento pꝛobato ut bic. Ne
obſtat tex.in eo ꝙ dicit nulius ualoꝛis dy ent
intelligi in effectu ⁊ hoc uult glo. ſeques: 7 ſaiss
eriã ſentit Hoſti. iĩ tex. in nerbo irritadaʒ pode
rãdo ꝙꝙ nõ dixit irritã: 2 ſic talis ſentètia tenuit
fʒ eũ. Sʒ tũc opponit ſi tẽuit quo potuit legu⸗
ſuã ſentẽtiã retractare cõtra.c in litteris ð offi.
delega. ⁊.l.i. C. ſentẽ. ꝛeſcindi nõ poſſe. So. di
glo. in uerbo nullius ꝙ boc poruit per benefi
um reſtitutõis in inte.ex clauſula geneꝛali ſi qua
inſta cã inihi uidebitur ⁊c.ff. ex quibcau. ma.
peꝛ to. ¶ Nõ.ex hac glo.iũeto tex legat po
teſt ex cã reſtituere etiã maioꝛẽ cõtra ſu ſemten
tiaʒ:⁊ idẽ faceꝛe põt epᷣs ⁊ quilibẽt alius habes
meꝝ ⁊ mixtũ imperiũ ut in.l.in.cauſe.ij.j.ſicᷣ
.l. ſe. que incipit preferꝛi. ff. de mino. Qud eit
in ſimplici magiſtratu an poſſit ꝛeſtitue: t qdi
dlegato. dic ut plene le. ⁊ nõ.i.l.fi. C.v ubi ? apd
quẽ ⁊.l.adueꝛſus ſeẽtẽtiã. C. ſi adueꝛſus ꝛc iudi.
2 in dicto.S.fi.⁊ in.c.penul.de in inte.ꝛcſti ubi
plene de Poe⸗& O rorn tex. in eo delege
ti a legato cõmiſeꝛũt alijs uices ſuas:ct ſi cona
H.i. a indice. C. de iudi. ⁊.c.cũ cãm de appell. ubi
dicitur ꝙ delegatus inferioꝛis a pꝛincpe no po
teſt alteri ſubdelegare. So. glo. in uerbo alis.
ſoluit tribus modis. Orimo ꝙ bic fuit ſis gte
ſtata corã iſtis delegats legati anꝙ ſubdeſegal
ſet: vñ ſicut ꝓcurator ad iudicia nõ pot an ſil
cõteſtatã aliũ ſubſtituere: ſʒ poſtea ſic cũ ſit ins
litis ꝑ ↄteſtationẽ efſectus ut in. I. nulla. E. 5¼
cur. æ expreſſius in. c.i. e.ti..i.vj. iia? delegatl
ferioris a pricipe q̃ſi dicat ꝙ cõtraria loquun?
anqe ſit lis oteſtata corã delegatis. lcc i poſtes
nt bic.¶ Maãc opionẽ tenuerũt Aho ? Aic.
æ cũ ea tranlſit ſpec.in titulo de litis ctc. F. li.i
fi. Sed hãc ſolutionẽ reprobat glo.? bene i dic
to. c. cũ cauſam peꝛ illu tex. qui bene facit et g⸗
iura in Srium allegata loquuutur indiſtincte.
NHec obſtat ꝛatio pꝛemiſſa ſecundum Jo. an. in
dicto. c. cum cauſam quia pꝛocuratoꝛ ſdeo con
mittit ſeu ſubſtituit poſt litis oteſtationem quia
eſt effectns dominus iſtamie ut dicitur in dicto
c. i. hinc eſt ꝙ ſine cauſa poſtnodum non neno
catuꝛ inuituſ ut in. c. i. . i. l. vi. quod nõ tni
ſudice delegato ut.l. iudiciũ ſoluitun. f. de indi⸗

„„peurat
aAtioe l

ſonls ſoltii⸗
utio i upnief ſ etas .a
utagegln e in ler. gizbian
P ſoſn Lan icice:
. el an .

in leed non ogruſ buic lnere qye
t uglciute peeſtis nreuocabiuer ili
Praliſnuſnci ablane teofe ſnenie

1o lolut Yun eganren Fanlau iuricii
lropor ultr enons ,e
ſal artioi/ unMon ſet lpo⸗
n nouls nMONiis nſts ii
pyvim lu ngawn ſin lin
icucerpummr iub it ptoe ſliin e r
inungincemn Coff d. Gens ubi bi⸗
iſent ernninimn in ontiſlrius b nudam
ſtoitecehtonenäcei Karucnus ne iuniia
Kone Wdoc vide doragd in Gea gen⸗
1ſcintelicas ich Jon boc uninotind
cſkſavart bec ineruer dac ſolanone egun d
lo. An. Cgo d boc alego g. notsbleia

In Cein. ſen eni opfi c. . iuavo ciz an

ann gne hot ſenit Al ige glegoter opuint
ceſuper queſtoni geoff Csein tos a
ubi lecit etone dearicnon imndcinorait
lit a nobis neſ aeügz inden 1e ſed bdiſectn
tione geancii⸗ luntſtionalino igicnnſt
neiba ue qiqg re bor tene lee Bir.
nmore mnop ſt ge uniſctnöeonni ci
pliclter dinit iaſe gelegatü interionis hoſſen

articuſi ſubdeſegare ſcent Celegemsgd gni

ſtate cauſari pd
CNNaiiz por dalegne ni j
. cin.
nnteſe cſumin ce n cimna ge

t. ſ! bene pon

gnmieſetisſni
ci Firoponkſ lent ibgen
ni ſentenij ſennanr cönne inſtns
detgr. 1liCleri kling ſpoſe
go in abo lins Pboc ponnt
um ſtmns niur erdanſl garui

ſuſh Kutn leſſqr qubin
onn. Mar br gb iwep fgi

2

tci nſimr mi nbu cinn ſii in⸗
lit e fuer dorps e qlilbir a lb iihi
Int mimi inpeni or ini n auſe / N
E cne inctpitoreſeri . de nino. Olnd
Rrmpid mngcruen n doc winan dddi
Seprd NeneeNCideg
ne 1 Aadneineſtidid KRadteltsi

2 no. Hd n Nend deinſnec
Pene de e(Ram nen
iia egto coniſeiit dis nics buͤri
la mdlce C.de mdlttiü inten
Acint q deegains ifenigistigi
diriſttiegre G obnt
ſunbunmis Pumdun
unn cori lis ttgnls khliſg e
diſan Ponnmi ulinii
lerwi ſan genln i ſu
ccſai Ai ſobſinctei 1

ltoe õ du

G. ? rſius incie il i

õõ

De re iudicata

? ꝛatio rationis eſt quia in ↄteſtatiõe ꝓcuratoꝛ
eſt ut agẽs iudex ut patiẽs:fortius ergo opeꝛaĩt
Oteſtatio in agete qᷓ; in patiẽte facit qðᷣ me.cau.

ſacris. Dreterea in ↄteſtatõe quaſi pᷣbitur int

partes ut.iqiij.ff.de pecu.nõ autẽ cum iudice:ſʒ
coram eo fit iſte quaſi cõtractus. Item ratio q
ꝛe ꝓhibetur delegatus ſubdelegaꝛe: ð̊ qua P gl.
c.is cui de offi.del.li.vi.ubi uide ita militat p?
litem conteſ.ſicut ante:⁊ hanc partem ſequunt
cõiter legiſte in.l.a iudice pᷣalle. æ in.l.more ma
iorũ.ᷣff.de iuriſditõe omniũ iudicuʒ:2= utꝛobiqʒ
per Bar. hinc merito gl. tranſit ad ſecundã ſo
lutionẽ dicẽs ꝙ hic nõ fuit exceptũ:⁊ ideo ð fa
cto taliter ꝓceſſum fuit poteſt gl.intelligi ꝙ ua
let ↄmiffio niſi excipiat᷑:qð puto ueꝝ ex defectu
poteſtatis dicta.l.a iudice ⁊ dicto.c.cũ cãm ⁊ B
tenet hic do. An.ſed credo ꝙ glo.itellexerit ⸗
de iure nõ ua uit ille ꝓceſſus:ſed de facto dũta
xat:ꝙ clarius exprimit in tertia ſolutiõe dicens
ꝙ hodie ſtandum eſt ↄꝛio. Hec ſolutio eſt ueꝛa
in ſe:ſed non ↄgruit huic littere que preſuppo
nit ualiditatẽ ꝓceſſus iꝛreuocabiliter niſi fuiſſet
pretẽſa iuſta cã anſentie tẽpore ſententie. Quar
to ſoluit Inn. eleganteꝛ ꝙ articulũ iuriſ itiona
lẽ nõ põt iudex inferioris a principe delegare:
led articulũ nõ iuriſditionalẽ ſic ? ꝛeceptio teſti
um eſt articulus iuriſditionalis cũ teſtes ñ ſunt
approbati ſeu interrogatoria nõ ſunt facta naz
tuc iudex deputatur ſub ꝛzc ptõe teſtiũ ut ẽ tex.
iuncta gl in cle.una de offi.del. Secus ubi oia
fuiſſent examinata ita ꝙ ↄmiſſarius bʒ nudam
facti receptionẽ:iũc eni eſt articulus ſine iuriſai
tione A i hoc uide bonã glo. in dicta cle. una
⁊ ſic intelligas dictũ Inn.æ hoc ultimo cau po
teſt ſaluari hec littera:⁊ hãc ſolutionẽ ſequit᷑ hic
do. An. E&go ad hoc allego gl. notabilẽ i aut.
ut defu. ſeu.etiã eoꝝ fu. col.v. ĩ uerbo cãʒ audi
ant que hoc ſentit Ad idẽ allego tex. oprimũ ĩ
c.ſuper queſtionũ de offi.dele.in. v. nos auteʒ
ubi fecit metionè de articulo ñ iuꝛiſditionali di
xit a nobis uel qᷣcũqʒ index ⁊c̃.ſed ubi fecit men
tione de articulo iuriſditionali nõ zplicauit illa
neꝛba uel qcũqʒ ⁊c̃.⁊ hoc teneo licet Hꝛ. i.l.
more maioꝝ.ff.de iuriſditiõe omniũ iudicũ ſim
pliciter dixit talẽ delegatũ inferioꝛis poſſe unuz
articulũ ſubdelegare ſicut delegatus ad uniuer
ſitatẽ cauſaruʒ pot delegare unã cãm:et de hoc
dixerit eſſe caſum in cle. una de offi. dele. ſed ceꝛ
te Bꝛrt.ñ bene ponderauit illũ tex. loquitur ei
in delegato pape de quo non eſt dubiũ quin ex
priuilegio ſpeciali poſſit ſubdelegare ut in.c.pa
ſtorał de off. dele.æ.l.et qꝛ.fl. de iuꝛiſdi.oi.iu.et
l. unica. C. qui ꝓ ſua iuriſditõe. Itẽ ↄtra eũ aꝑ
te facit tex.in.d.c.cũ cãm ubi loquiiuꝛ de aꝛticu
lo receptõis teſtiũ. Ad idẽ.l.a iudice prealł.ubi
dicitur ꝙ iudex delegatus nõ habet poteſtarem
dandi iudicẽ: ſed ↄmittẽdo articulũ iuirſditõna
lẽ daret iudicẽ ut ꝓbatur in.d.cle. una de ofti.
dele.ergo talẽ articulũ iuriſditionaleʒ ↄmittere
non põt ñ obſtat ſimilitudo per eũ allegata qa

delegatus ad uniuerſitatẽ cauſarũ cenſet᷑ quaſi
ordinaꝛius:ideo poreſt unã cãm ſubdelegaꝛe ut
nõ. in. c. cũ cꝗm preal. æ. c. cũ ptoꝛ. ff. de iudi. 2
l. pomponius ff. de re iudi. que ratio ceſſat in
dele. ad una cauſa. Siergo uis ſaluare dictum
H . reſtringe eũ ad arnculũ nõ iuriſdirionalẽ
ut dixit Inno. æ boc dictũ uidet᷑ tenere Baul. i
dicta.l.a iudice allegat glo.in cle. una ðᷣ offi. de
le.? eſt glo.fi.Hac ſolutionem ſequunt᷑ domini
de rota deciſiõe.xlvij. uide plene per ſpe.in ti.
teſti. .. i. v.ſed nũquid ⁊ per u.i dicta cle.
una. Sed q;ꝙᷓ; hec dicta mibi placeãt tamẽ iudi
cio meo hec lectuꝛa nõ ↄgruit huic littere quia
iſti delegati nõ ſubdelegauerũt unũ articulũ tiim
ſed ſimpliciter alijs ↄmiſerũt uices ſuas ⁊ ſic ni
hil ſibi reſeruauerũt ut ſingulariter uoluit In
no.i.c.ſuper queſtionũ de offi.dele.ubi dicit p
ſi delegatus comittit alicui nices ſuas nidetur ĩ
totũ comiſiſſe:ad qdð allego tex iuncto pricipio
cũ fi. in. c. uenerabili öᷣ off. dele. Mec ob. qð. 5.
dixit.ſ.ꝙ ir̃a innuit proceſſum hic naluiſſ. quia
bic nõ diſcunit̃ de ualiditate proceſſus iſtorum
ſubdelegatoꝝ imo mil de iſtorum proceſſu dicit̃
ſed diſputat᷑ dũtaxat ð ſententia archiepi: ⁊ ſic
ſi bene ponderet̃ bec ſa non facit in hoc ꝓ nec
cõtra ſed ſumpliciter narrat facium. Quintaʒ lec
turam ſeu ſoluionẽ ego do ualde ſingulare peꝛ
quã tolli᷑ omnis obiectio ut dicamꝰ ſpeciale ec
in delegatis legati pape deputati in certa ꝓuinm
cia ut illi poſſint alteꝛi ſubdelegaꝛe ſicut boc pot
facere delegatus procõſulis ut probat᷑ ſecundũ
unũ intellectũ i.l.legatus.ff. ð officio. ꝓconſulis
quẽ intellectũ ſenſu ibi glo.nec Har.reprobat
ſed.cũ eo ſimpliciter tranſit:2 HBal. expreſſe ap
probat in dicta.l.a iudice.⁊ per illã.l.dixit ð
legatus legati cardinalis poteſt cõmittere ?æ hoc
quia talis gerit in prouincia ſibi cõmiſſa uices
principis:⁊ habet ibi ſupremam poteſtatẽ: ⁊ ſic
eſt loco principis. unde ſicut delegatus princi
pis ſubdelegat ina ⁊æ delegatus iſtius legati: ſed
HBill. intellexit in legato cardinali: facit ad hoc
qð nõ.glo.in.c.ſecudo de offi. le. li. Vj.que dicit
ꝙ legatus cardinalis equiperatur procolſuli: le
gatus uero nõ cardinalis qualis erat iſte ð quo
in tex.equiparatur preſid :tex.tamen ibi loqui
tur indiſtincte in omni legato pape. æ ſic inrelli
gendo haberes hic lectura omnino nouã. Que
autẽ ſit ratio quare delegatꝰ regulariter nõ ſub
delegat Y. an. in. c. is cui ð off. dele. i. vj. diẽ
ꝙ officiũ ſeu munus iudicaãdi eſt neceſſarium:al
legat notata in dicta.l.a iudice. Ego uero allo
aliã ratione.ſ.quia delegatus non habet iuuſdi
tionem propriam licet fungit muneꝛe iudicandi
ideo non poreſt alteri cõmittere:quia nemo dat
nõ habet ut in.c.daibertum.i.q.vij.=.c.qdð aũt
de iure patꝛo.Hinc rationẽ ſentit tex.i. l.more
maiorũ ff.de iuriſ.om.iudicum. Et expreſſe te
net Bal. in dicta.l.a iudice:ideo delegatus pri
cipis habet ex priuilegio uti committere poſſit.
Et ad hec faciunt ad queſtionem notabilẽ quaʒ
m ꝛ.

N 41 04 Prwriſ 2 Pplir ,l.

ſe 1. lIa*αα . duvi

n p.gt

MWa⸗l⸗pn paäp.rſ dleacf pucn Gl-lenerd

ponlt glo. in dicto. c. is cui. An. delegatꝰ inferi
oris a principe cuʒ poteſtate ſubdelegãdi poſſit
alteꝛi ſubdelegare. Jo. an. in glo. ſua ? in nouel
la tenuit eꝙ lic:multi tñ cõtra. Sed pꝛimã partẽ
lequitur Mar. in dicta.l. moꝛe maioꝝ reddens
bonã rationẽ: quia tũc nõ uidetur ipſe delegatꝰ
delegare: ſed delegãs ut.l.unũ ex familia. F. ſi ð
faleidia. ff. de le. ij et.l.nõ diſtinguemus. F. que
ſitũ. k. ð aꝛbi. Itẽ ſicut cognitio cãe eſt inꝛiſditi
onis: er ideo delegabilis ita iudicis dãdi licẽtiã
eſt iuriſditionis: ut.l. impeꝛiuʒ in ſi. ff. de iuꝛiſdi.
om. in. ideo delegabilis Et hee rationes ſuffici
it iudicio meo ĩ cauſis ꝓhibitiuis huius ðᷣlega
tionis: de quibus. S. ſiue teneamus primam ſiue
Fam:adduco opumũ ſimile in. c i.de ꝓcu.li. Vi.
Iin K. ¶ Sʒ dubiũ ẽ nõ taciũ ꝑ doc. aliquos ꝙ
meminerim quid in delegato principis ſubdele
gãte: an poſſit dare poteſtatẽ ſubdelegãdi. Ego
allego ad hoc glo. ſingularẽ in. c. ſupeꝛ queſtio
nẽ in. S. porro in ueꝛbo tranſſfertis que tenet ꝙ;
nõ:quia poteſtatẽ cõmittẽdi haber ipſe delegarꝰ
nõ ex cõmiſſione ſed a lege. Ego neꝛ0 ſic diſtin
guerẽ: ꝙ aut cõmittit totaliter uices ſuas:? nõ
põt daꝛe hanc poteſtatẽ ſubdelegãdi:quia cum
per talẽ cõmiſſionẽ deſinat eſſe iudex nõ potẽit
illa fuboᷣlegatio poſimodũ fienda pe ſubdelega
tũ ſibi atribui cũ deficiat exercitiuʒ ad qð:ui in
.l. bonoꝝ ff rẽ rataz haberi. ? qð nõ. Maꝛ in.
I.ſi is qui ꝓ empto.ff de uſuca. ⁊ peꝛ glo. in. c.
qᷓᷓ ſit ð ele.li.vVi.nec priuilegi ſuũ cũ ſu peꝛſoa
le poteꝛit alteꝛi cõicaꝛe: ut in ꝛegula pꝛiuilegium
perſonale ð re. iur̃.li. vi. Aut cõmiſit reſeꝛuata
ſibi aliqua inꝛiſditione: ⁊ tũc ualebit quia ipe ui
detur cõmittere dãdo ſpeciale mãdatũ cõmittẽ
di ar in. d.l.unũ ex familia ? dicto.c.i.ð ꝓcu.

Wu„ 1⸗. , PrPs G nα I * sgu notin vli. Vi. 2 hec nota/An autẽ inõx delegatus a pꝛĩ

—

fudrlezure Pri.

—° — .,— : ο²˙ 2 mii⸗:. 1 .
R c ε. nα i ſe- Onp“ πα lnn.

cipe nel ordinarius poſſit notario cõmittere re
ceptionẽ teſtiũ Inno. dicit ꝙ ſic quãtuʒ ad ſcꝛi
bẽdũ:ſed nõ quantuʒ ad examinãdũ.j. de ↄſan
guinitate 2 afſi. in. c.i. Hoc ulumũ nõ pll Ho.
nec cõiteꝛ alijs doc. quia in ciuili iudex põr com
mittere teſtiũ examinationẽ alias ꝛeceptionẽ ut
in.l. iudices cũ ant᷑ ibi ſignata. C. de fide iſtru.
æ in cle.una de offi dele de quo in ſpe. de teſti.
F. nũc tꝛadẽdũ. v. ad officiũ. plene hũc aniculũ
examinani in. c. cũ cãm de teſti. dic ur ibi Quid
de eo cui fuit cõmiſſa receptio reſtiũ an poſſit al
teri ſubdelegare. Inno. diſtinguir ꝙ aut fuit cõ
miſſa ꝛcceptio teſtiũ ſeu examinatio ⁊? nõ poteſt
alteri cõmittere quia in hoc electa eſt eius indu
ſtria ð offi. dele. c. fi. Aut fuit comiſſũ ut atteſta
tiones ſcꝛibeꝛet:⁊ tunc cõmittit: quia eligitur eiꝰ
opeꝛa potiꝰꝙᷓ; induſtꝛia ar.j.de appel. cum cau
ſam Hoſti. in hoc nltimo ↄtra quia licet ſit elec
ta opeꝛa tamen non ſubſtituet ſine ↄſenſu eligẽ
tis.ff. de ſoło.inter anifices:⁊ certũ eſt ꝙ młiũ
poteſt in his tabellio. Itẽ talis ↄfidit de electo

qui n confideꝛet de ſubſtituto:æ cum hac opini

one nꝛanſit hic Jo. an.⁊ placet hoc ultimuʒ do.
an. Et pro hoc ego allego tex. in. c. fi. F. ccterũ

¶ Be re udicata.

de offi. dele. ubi patet i cũ alicui comittitur in
dũ miniſteriũ induſtriale non poteſt comiſſ.
aliuʒ ſubſtituere: ſed iſte tabellio Iʒ ſit electu
ſcribendum tamen quia per fidem ? eius el
tatem fuit electus non poterit alium ſubro .
multum enim ualer fides boni ſcriptoris E 3
ba. quoniam contra ⁊. c. cum dilectus de fid 5
ſtru. ſed pꝛimũ dictum qð deputatus ad e D
nationem teſtium nõ poſſit alij cõmittere na
to uerum:ſed diſtinguo ꝙ aut ad boc fuit depu
tatus peꝛ papam ⁊ poteſt quia iudex eſt ut ẽ tex
tus apertus i dicta cle. una ð offi. öle. aut fuit
putatus ab inferiori:⁊ poteſt cõmitie e articulũ
nudũ ut. S dixi in alio indice: ? tenʒ aperte glo.
finalis in dicta cle.una quam notabis ſentit etiã
bic do. Anto. ⁊ hec ſufficiant bic cum non ſit
doꝛoprie materia buius c. Dop. cõtra tex. q;
iſte ſacerdos fuit auditus otia ſentetiaz:lcet ſuf
ficiẽter nõ probaret iuſtam caʒ abſentie: uñ ob
ſtat.c.querelã de procu ⁊ per locũ a ſpeciali c.
ex litteris de in inte.reſti.⁊ paria ſunt nõ proba
re uel minus ſufficienter probare nt in. c.ta line
ris de teſti.⁊.c.fi.de iunreiuran.⁊ optime.c.cãm
.S. e. So. glo. in uerbo minus ſufficienter ſentit
duas ſolutiones. Dꝛima ꝙ iſte fuit audius ne
ueritati opinio preualeret ur littera. hec ſoluno
eſt nimis geneꝛalis. nã eadẽ eſt ratio in qualibʒ
alia cauſa: æ tamen nõ fit retractatio ſnie niſi p
betur legitima cauſa abſentie:quia cũ ſententia
tranſiuit in rem iudicatã fecit ius inteꝛ paues ſi
ue equa fuerit ſiue iniqua:ideo nõ debet reinec
tari cũ grani preiudicio alteꝛius pautis niſ det
plena probatio. S e. cũ inteꝛ 2.l. igenuũ. fl.ö ſin
tu. ho. Et foꝛte ob hoc glo. tꝛaſit ad foʒ ſolutio
neʒ dicens ꝙ hic ex pluribus cauſis fueꝛit audi
tus:quia iudex fuir circũuentus ⁊c.ut habetut
in littera in glo. ſed peꝛ hane ſolutionẽ nõ ha
betur claꝛe intellectus huius. c. quia aut iſte cau
ſe ꝛeddunt ſentẽtiã nulla: et tunc non oponebat
probare cauſã abſeutie: ſed pᷣtextu nullitaris de
baiſſet audiri quantũcũqʒ fuiſſet cõtumar un in
c. licet. æ qd ibi notatur de ſen. excõ li.j eit
cle.i. de ꝛc iudi. aut nõ inferebat nullitare. tut
nõ debebat ꝛetractari ex.quo nõ tranſiuit in i
iudicatã ut i iuribus pꝛcall ut in. c tũ ex liueiis
F. fi. de in inte. reſti. facit qð nõ. Jo. an. At
chidi. ? Jo. mo. in c. i. ð dolo ? conenmael⸗ li.
.wvj. Inn. ponit hic. vij ſolunes ſen ſepte lecin
ras:que licet iudicio meo ex toto liner i ſaui
faciãt nt.. patebit:quia tamen in ſe ſunt notabi
les: ideo illas ſingulariteꝛ proſequar. Et prio
dicit ipſe ideo auditur iſte conun ſententiam
diffinitiuam nulla appellanione ſuſpenſam dn
agebatur de beneficio:nam ſpeciale eñ c de be

. ef⸗ n .
neficijs agitur cũ in ipſorũ collatione adene d
beat omnis puritas: ? abeſſe omnis ubꝛep HD
dilecti. nec obſtat

ſupꝛa.e.cũ olim ⁊ de ele. .
. . nĩ
cundũ cũ.j.c.cũ inter 2. c. ſuboꝛ⸗ H odar
tur in beneficialibus. Ex bac let. el malns
w ſicut ſententia in cauſa marzimomj conal.

cmimmuſ.
er milita
vrzt ice
Armioee viiſtce:

— ur in dicto . exli
tacruor inmanznn . rſi
deinicne reni as ſa aa
tinie aringt iuei ener

zie no iancat e he her 6
al J poſl ſakiiſiſß bec
riper iſnmnter anin incatſabenfcil

ſniſinaeretraenniſi oropter “
ns eyliine voni ⸗ eacriſlr

iinmicnolmßalniralr nn
na imrr tillim r n elin
item ninuffiinranii iionn
ſvn mit ilftrta ha cnin
rum ſium orchnepoat in g41. da
e Yno l n or bben g bie liclur eun
õ
nianiasrbic taraieng dedercdunrin
1o ieedn derancadones e odana
bibliſet polſeſtone inripemonam Renne
dieebat t defrera inprobatöcar. ad⸗
tit ad hoc c.i de pan unlga ber ke ex oto
binon phacenqnſa ſter predicis eilaſſa e
dis iſauius ſſſe non giſe pſoine n
C. inteꝛcelemns e c pene ii wilemtan
p noin Brr nli Cceeno al tſeif
.5 nt li non oe nid arninrcho en
nula:er camn nn g auſe
nanugun enemnn
Sipnf di, Ninde
nnlo inre pri .bllss erfor
rninimiaſnen ülinunmne
ccltore marine

gelt D
pen oaeniber eynſmi ſolti erb
. qn. optimni in c c nen ſc
nanlae bins iſenſer en
in ſig non gebeb Nqul. poſi
nütſtenortn teſe le plohacvenn

unncize eve. . eUrchnonn

ceet ſecieli ran ſheggeoff

nee 8
ernenuln Pinnn
enn ainann
ectcinene. erfitab iree
Ustrſſen —– o⸗
raris rerre

enhidmiſtniz n
(.quercli de Droen e er i 1
mens dein ite ſl ehnnrſriin
reudlmmp ifenmm hhmn
ſis de nſi t cde hninmn donin
Se G go in nto nins ſffcnnt
oms ſoniorrez Prinn c iir iit ndn
õ
t nins gnmls i cmi mm ir nu
ucſt mn öftunmno ſie i
n' ginim caus abſenieuin c nn
mſunt in won iudicnti feet ius er vons
tenm iuenn ſue niannide nö dena anne
mi Gniren dcd Arins Nrns ni i
Donpdrin tüne lwidſkdſ
1n do Cſen de tilg unſdun
ne; Nemsdecrintnsuls iru
IuS:qnin iuder iui cncünentis inne
in inen ein go ſ erine ſumi .
bann hnn incleavsbiis cluu
eriim ſentſ nin mo lit,
vme cnſa ente üßn uen
õ nigie
. i ncal
Mce.4 aotbitonmn de
4 an d iereontuun
delde di amſ
rtn mnn d
pdcni n iibis H

7

14

Ginamn Rul
Offintnan aennmni⸗ 4

lün hoi ſi,
ninst c
. ician
olum ſtew
inter ?.. ,

V. D — frnal. ſSX =a rrr zep, S ahe 14 .

1 „

¶De re ſudicata.

tranſit in rẽ iudicatã.S.e.lator ⁊.c. ſanguinei
ita net in cauſa matꝛimonij ſpiꝛitualis ⁊c.ſi aga
tur de inferioribus beneficijs ut hic ſecundum
iſtũ intellectũ: Et hoc idẽ dictũ fueꝛat Inno.in
⁊c.cũ olim de dolo ⁊ cõtu.per illũ tex. Sed hec
le. non nidetur primo ↄgruere huic littere quia
Em eam fruſtra fuiſſʒ inquiſitũ de legitima cau
ſa abſentie. PDrererea papa non firmat ſe ſuꝑ
qualitate cauſe:ſed rationes tex. pariter militãt
in alia cauſa/Itẽ dictũ nõ eſt neꝝ indiſticte: qꝛ
in preiudiciũ ſuccũbentis bene tꝛanſit ſnia in ꝛ2c
iudicatam:etiam in cauſa beneficiali:? probat᷑
optime in.c.cum dilecti in fi.de elec. ⁊ per gl.in
c.i.de ↄceſ. prebẽ dixi plene in dicto.c.cũ olim
de do. æ ↄtu. ubi uide do. An. dicit ꝙ hec lec.
põt ſaluaꝛi intelligẽdo ꝙ pꝛopteꝛ abſentiã minꝰ
legitime probatã poſſit retractari ſentatia ſiẽ re
tractatur in matrimonio:ut in dicto c ex litteꝛiſ
de in inte.reſti ſatis poſſer hec lec. ſaluari in ſe:
ſed nimis reſtringit litterã que in rerractatõe ſẽ
tẽtie nõ fundat ſe ſuper ſpecialitate cauſe benefi
cialis. ¶ Nẽ poſſet ſubtiliʒãdo hec lec. ĩpngna
ri per iſtum tex.quia in cauſa beneficiali vᷣberet
indiſtincte retractari ſnia propter abſentiam mi
nus legitime ꝓbatã papa retractaſſet iſtã ſentẽ
tiã in principio anteq́; admilſiſſet alias probatõ
nes ſuper iniuſtitia ſnie ꝙ non fecit:immo ꝓba
ta abſentia minus fufficienter dedit auditorem

tractat ſniam ut clare pbat᷑ in. v. ſʒ ãt. ¶ Scda
lec Inno. eſt nt locũ habeat ꝙ hic dicitur cum
ex tenore ſentẽtie deprehenditur ipſius euideni
iniquiras ut hic erat:nã falſum reperiebarur in
eo ꝙ dicebat peꝛ atteſtationes eẽ pꝛobatũ . a.
habuiſſet poſſeſſionẽ iuriſpatronatuſ Itẽ in eo
ꝙ dicebat ꝙ t. defecerat in probatõe:ar. addu
cit ad hoc.c.ij.de puꝛ. uulga.hec lec.ex toto mi
bi non placet:quia ſi ex predictis reſultaſſet eui
dẽs iniquitas ſnĩe non ualuiſſet ipſo iure ut in
.Cc.inteꝛ cereras.õ e.⁊ ꝙ plene dixi ibidem:facit
ꝙ notat Bir. in. l.i. C. de erro. cal. ſie ñ fuii
ſet bic opus retractare ſniam ſi papa pronũtiaſ
ſet eã ipſo iure nullã ut in.c.accedens el primo
.S. ut.li.non ↄte.nidetur tamen ꝙ debuiſſet eẽ
nulla:ex quo eꝛor deprehenditur ex tenore ſen
tẽtie innctis atte.ad q̃ iudex in ſumma ſe r̃tulit.
Sed poteſt dici ꝙ bic fuit probabilis error:qꝛ
nullo iure prius erat cautũ ꝙ iuſpatronatus ñ
tꝛanſiꝛet cũ uniueꝛſitate in cꝛeditoꝛẽ marime:qꝛ
creditor percipiebat hic penſionẽ ſolitã exhibe
ri patrono.ar.optimũ in.c.cũ ueniſſeẽt de reſtit.
ſpo.⁊ in. l. q;nis ⁊? ꝙ ibi nõ ff.de acqui. poſſ.et
ideo ſnia non debebat eſſe nulla ipſo facto cum
nõ eſſet error manifeſtus ⁊ de iure clarus ut no
tatur in. c. i. S. e. ?⁊ per Inn. in. c. p. æ. g. de offi.
dele.⁊.c.cũ ſpeciali de appel.facit ꝙ notat glo.
in.c uno de poſtu.prela.li.vi. Poſſet tam bee
ſolutio Inno.ſaluari ꝓut.j.dicã in octana lec.
¶ Tertia le.ẽ ꝙ iudex fuit ab aduerſaꝛio dolo
ſe circũuentus:⁊ ideo poruit hec ſentẽtia rerrat

tari ut.i.ſi pretor. de iudi. Mec lec. eſt uera ĩ
ſe: diſtinguitur tame: aut fuit ſẽtẽtia lata i ab
ſentẽ dolo preſentis puta ex falſis allegatiõibꝰ
doloſe factis per pꝛeſentẽ:æ eſt ſentẽtia ip̃o iuꝛe
nulla ut in. d.i. ſi pꝛetor. S. marcellus pall. Aut
fuit lata ſentetia ĩ preſentẽ ⁊ nõ eſt nulla: ſed ue
nit reractãda per reſtuurionẽ in integy ar. i.1.
diuus. ff. de re iudi. æz. c. cũ uenerabi de except᷑.
dixi in.c.licʒ de pꝛoba. hanc ↄcluſionẽ firmat
Bꝛr. poſt glo. in. d l.pꝛetoꝛ ſenit Inno. in. c.
cũ dilecta de reſcrip.⁊ bic.ſed hec lec.nõ cõgru
it iudicio meo huic lre:quia iudex nõ fuit h̊ cir
cũuentus dolo partis prelentis: ſed ex ſua faci
litare ur patʒ ex ſequentibus in tex quia dixit il
lum plene pꝛobaſſe qui nõ probauerat ⁊c̃. ut in
lr̃a:unde de dolo partis nil dicit᷑ in ſittera. Mec
obſtat ſi dicat᷑ ꝙ preſens dolo tacuit iura alteri
us partis:quia pꝛimo poteſt dubitari utꝛum ſuf
ſiciat dolus preſentis in tacendo: de quo uide
qð nõ. Inno. in c.fi. de accu. æ.c. ſi duobus de
appel. z.c. ij. de dila. Itẽ pꝛeſuppoſito ꝙ ſuffici
at nõ apparer hic de dolo preſẽtis:naʒ credidit
ꝙ acta ſua ſufficerẽt ad inſtructionẽ cauſe ⁊ ipu
tandũ eſt alteri parti que iura ſua nõ ꝓduxit ut
in c.dudũ.i.de elec.⁊ ſi diceremus ↄtrariuʒ iſta
ſentẽtia fuiſſ; nulla:cuius cõtrariũ inuit tex. cuʒ
papa retractauit ſententiã. Et per hoc tollit᷑ ali
ud argumẽtũ qð põr cõtra tex. formari: naʒ bec
ſentẽtia tanqꝙᷓ; lata a minus inſtꝛucto debuit eſſe
nulla nt. c. tum ex ir̃is de in inte ꝛeſti.? ꝑ Bar.
in. I. ꝓlatã. C. de ſen. 2 inteꝛlocuto. dico eniʒ ꝙ
àudex recepit acta unius paꝛtis que credidit ſuf
ficere ad deciſionẽ cãe:⁊ ſic nõ fuit lata ſine me
dijs:ſed error cõſiſtenat in facto.z ad aliũ erro
rẽ in eo ꝙ iudex ꝓnũiiauit ꝙ. t. defecerat ĩ ꝓba
tione:dic ꝙ cũ ſe nõ retulerit ad acta ⁊ ex alijs
iudex potnit morũ animi ſui ifoꝛmaꝛe nõ reddit
illud ſentẽtiã nullã iuxta ea que habentur æ no
tant 5. e — lec. Inn. ꝙ hoc ſolũ
ſufficiebat ad caſſatiõeʒ ꝙ ordo iudiciarius hic
nõ fuit ſeruatus:quia iudex pꝛobationes condẽ
nati nõ nidit ut in dicta.l.prolatã:hec lec.etiam
nõ placet quia ↄcluderet ſi eſſet uera ſniam eſſe
nullã dicta. I.prolatã:cnius cõtrarium inuit hec
lꝛa ut ſupra dixi. Iteʒ ut predixi bic iudex uidit
atreſtationes partis cõparẽtis que credidit ſuffi
cere ? imputandũ eſt alteri parti inra ſua nõ ꝓ
ducenti dicto.c.dudũ. Mã ſecũdũ iura ꝑtis pꝛe
ſentis poteſt iudex procedere ſi credit illa ſuffi
cere ad deciſionẽ cauſe ut in.l.properãdũ.C. ðᷣ
iudi.æ dicto.c.dudũ.¶ Quinta lec. ꝙ ex quo
apparet ſententiam diffinitiuã per obreptione 2z
dolum malum elicitam:ipſe idem iudex qui ſen
tẽtiam tulit ſi ordinarius ẽ eam reuocare poteſt
ar. ff de dolo cũ a te.xxxv. q.ix. ueniam ⁊.c.ſen
tentiam:ſed ſi ſine dolo malo dicatur lata: tunc
nõ reuocat᷑.d.l.pᷣtor ſᷣm eñ. Sed ad hanc lectu
ram reſponde ut dixi ſupra in tertia lec. Sex
ta lectura ꝙ licet a principio poſſet æ deberet ꝛc
belli is qui petebat ſententigʒ reuocari: ſi tamẽ
m z.

Naald — ſid a6 Gir Qus& kete

r

Susr P

admiſſus eſt de facto ? appaꝛet ſñiaʒ liuſte lata
reuocabitur:⁊ eſt ꝛatio quia ex quo cognouit
nuũtiare debet. ff. de iudi. de qua re 2.c. cũ ſuper
qe cauſa poſ. ⁊ ꝓprie.⁊.ff. de offi. preſi.illicitas

F. u'eritas: æ tene mẽii hc lec. in ſe. - idẽ tenet

Inno. in. d. c. cũ dilecta de reſcrip.⁊ facit qð ip
ſe notat un.c.quia pleriqʒ de imuuitate eccl. ubi
gicit ꝙ ſi is pꝛo quo fuit lata ſentẽtia cõfitei enz
iniuſtã debet ntẽtia reiꝛactari:nam his caſib
ceſſat preſumpn.o iuſtitie qua ſuſtinebatur ſentẽ
tia per tꝛanſiiũ in rem iudicatam:ſed nõ cõgꝛu
it hec lec. ad iſtũ tex. quia Archiep̃s = Papa
ex eoꝝ officio implorato peꝛ iis reſtitutõis in ?
regy ppter iuſtam cãm abſentie eilegataz dede
rũt auditorẽ cõtꝛa ſentẽtiã. ¶ Sepinmma ? ultia
lec. Inno. eſt ꝙ bic fuit admiſſus cõtia ſenẽtiã
beneficio ꝛeſtitutionis uel potius ſupplicationib
ꝓpter abſentiã que:licet minus ſufſicienter proᷣ
bata fuerit:tamen ex illa minus ſufficieti ꝓbat?
one data fuit reſtitutio in integruʒ ad audietiaʒ
cauſe. Simile in dicto.c.ex litteris de in inte.xre
ſti. Adueꝛte. c. illud poſuit calum diſſimilẽ: licet
ab Ynno. et multis alijs allegetur pro cõrordã
ti:naʒ ibi fanoꝛe matrimõij fuit illico retractata
ſentẽétia beneficio ſupplicationis probato impe
dimento licet minus ſufſſicieter. hic autem ialł ꝓ
batio minus ſufficiens preſtitit cauſam oũtaxat
ut audiẽtuꝛ cõtꝛa ſentetiã:ſed ſentetia no fuit ꝛe
tractata niſi poſtqꝙᷓ fuit probata ipſius iiuſtitia
ur clare colligi ex tex. in v. licet. ¶ Æêâgo pono
octauã lec.⁊ facio tria mẽbra/Aut.n.nullo mõ
ꝓbatuꝛ iuſta cauſa abſentie: ⁊ nõ debet quis au
diri cõtra ſentẽtiã ex quo tranſiuit in reʒ iudica
tam ꝙᷓtũcũqʒ uelit probaꝛe imiuſtitã ſentẽne qꝛ
iam fecit ius inteꝛ paꝛtes ſupꝛa.c.cuʒ inter ⁊.ff.
8̊ re.iur᷑.l.res indicata:niſi ueller ꝓbaꝛe nullita
tẽ uel aliquẽ caſum ſpeciale in quo ſentẽtia ueit

retractãda beneticio ꝛeſtitutionis ut dolũ partii

uel falſitatẽ inſtrumentoꝝ uel quid ſimile ðᷣ pro
ba. licet et.l. diuus.ff. de re iudi. Aut pꝛobatur
iuſia cauſa abſentie ſufficiẽter:⁊æ tũc debet illico
ſentétia reti actaꝛi:nõ expectato ꝙ aliter prober̃
ipſius iniuſtitia: æ poſtmodũ procederur in cau
ſa ac ſi ſentẽtia nũꝙ; lata fuiſſet ut pꝛobatur bic
i. v. poſtmodũ et i.l.queſitũ:et qð nõ.ibi Maꝛ.
.ff. re indi.et ĩ.l.ſi finita..ſi forte.ffj.ð dam.
infec.et.c.querelã ð procu. Aut et tertio ꝓbat
iuſta cauſa abſentie minus ſufficieteꝛ:et tũc capi
tur quedam media uia ne ueꝛitas ſupplãtet pex
opinionẽ:nõ enĩ debet illico ſentẽtia reiractari
ſicut fit in caſu pcedenii. Mec debet ex toto iſti
denegari audietia ſicut fit ĩ caſu priori:ſed reſti
tuitur ut audiatur ↄ ſniam:⁊ ſi non probauerit
aliquid õ illam remanebit in ſuo robore.Si ne
ro probatur iniuſtttia maxime ex tenore ſenten
tie:æ ex actis debet ſententia retractari:et de h̊ᷣ
eſt caſus ſingularis hic iudicio meo ſi tex. bene
ponderetur:nam in.v.licet ⁊c. Dapa ex illa ꝓ
batione abſentie minus ſufficient facta reſtituit
iſtum ſacerdotem duntaxat ut audiretur contza

=Siat prnſta lux Pcon- olia: aAn P h“ jvſpeſ raſP = 8.

333
f

—,U—

——

ſentetia: nõ tamé retractauit ſentetia: 2 boe fecit
ne opinio que erat pro ſentẽtia preiudicaꝛet
xitati licʒ plene ueritas ñi fuiſſet probata:den e
probata iniuſtita ſententie illaz rerractauiti⸗
bata.n.iniuſtitia ſentẽtie pꝛeſumptio eſt iici
cam abſentie babui:tn quia nõ eſt nenſmmit⸗
quis deſeꝛet iuſtam cam: iũ quia abſentia ſn⸗
probata licet minus ſufficieter: uñ ex ſubſe ar
ti probat one cõualidatur æ roboratur “M
que erat pro abſente aꝛ.in.c. cum cörunaci, de
here.li. Vj.? qdðᷣ nõ.in.c.inſinuatũ de linonet
hanc lec. puto ueriſſimã ? prouidet iſte tex lec̃

dũ eũ de caſu nouo ⁊ ſingulari. Qualiter it
ſit pꝛobanda iuſta cauſa abſentie nel impedimè
tũ uide per glo.in. c. uno.iii.q.v. ⁊ per ſpe.iti
tulo de appel. . nunc bꝛeuiter. v. quid eigo
Jo. and.j. ti. ꝓxi ex ratione ⁊ per eüdezʒ in. c. i.
de dolo. ? cõtu.li. vj. poſt Aic. Jo. mo. 2 Ho
ſti.? Fre.cõſilio.c.ix.? cõis cõcluſio uidei ur
ſpecta qualitate cãe impedimeéti allegati peꝛio
ne allegantis qnʒ ſufficit allegamis iuramentuz
qñʒ alia ſemiplena pꝛobatio:qñʒ plena:ſac iſte
tex. æ.c.ex litteris de in inte.xeſti.⁊ in.c.ſi neio
de ſen. excõ.cũ ſi.⁊ bene facit. c cupientes. ..
ſi per. xx. de elec li. Vj. unc capiendo aliu

articulũ. Op. cõtra tex. ? uidetur ꝙ ſententia ie

gati fuerit iuſta/quia ex quo creditor peipiebat
penſioneʒ ſolitã patꝛono ſolui ſatis pꝛobai pol
ſeſſio iuriſpatronatus:quia qui mimimã partem
fundi poſſider totã poſſidere uidetur ui in..ij.
ff. de acqui.poſ. So.dic capiendo meneʒ go.
in uerbo quodã iuꝛ? ꝙ aut loquimur in oners
2z procedit cõtrariũ:aut in ſepeꝛatis.⁊ tu ſecis
ur in. c. auditis de preſcrip. Mẽſio eni ? poſſel
ſio preſentandi ſunt ſepeꝛata:quia ex iurepatro
natus non competit ius percipiendi penſioneʒ:
ſed illa quandoqʒ conſtituitu: eyrinſecus ad
petitõeʒ patroni ex auctoritate epſiſcopi:? ſi ſi
probat hoc eſſe qð ab hoc cõtingit abeſſe ui.,.
neque natales. C. de pꝛoba. æ.c. ij de trar ſiap
la. Et hec ſolutio ſic intellecta ſatis ſuſtineri po
teſt. ſed in cõtrariũ fortiter uidetur facere.cu;
ueniſſent de reſti. ſpo. æ qdᷣ le. æ notatur in. .q
uis. ff. de acqui. poſ. ubi pater ꝙ ſi de uolütae
domini peꝛcipio penſionem de aliqua ꝛe ſatis ui
detur probata illius rei poſſeſſio:de boc dic ut
plene dixi in dicto. c. cũ uemiſſent do. Ancheit
ꝙ cũ poſſeſſio iuriſpatronatus eſſet in bcbitoꝛe
perceptor illius penſionis abſq; paliennia⸗ debi
toris nõ acquirit quaſi poſſeſſonẽ nec peſiõis
nec patronatus.uel ſi penſionis no iuriſpat0
tus per nota. in dicto. c.in litterio. Eg0 vVo foꝛ
malius ſoluo boc ↄtrariũ iripliciter. et prio q
cõtrariũ loquitur quãdo quis precedente uilo
habili ad tran ſlationẽ rei percipit penſione; de
noluntate domini. tunc traͤſtertur poſſeſſio t
ex timulo cõſtituti: ? iſte eſt pꝛoprius caſus MW
c. cum ueniſſent qð bic nõ cõtingit. Secun
ſoluo ꝙ alio exiſtente in poſſeſſione rei HM
percipitur penſio per aliũ traſterinꝛ po

od re ſpfingls nini
innermponi nmmennunn 1/
onoigho li. plan Mi 4
omuimuns mni ilhnumd
nnnlinſr. mixnmx ir enuoren let lo
ionoc bouni lin iin a1 r
torſlſernolſer bie guefio iniſar
oms oſeſonear in c de venſig.Ti.lil
(8leſi. Gedico ſoenr ins gen ſ

Pcdigconnen Nicnoraddd d ar
Irarſir iocarrorarns n krecdteNanid gn

tor tenerun wcimwere onne fuct vel auane
lapit er pignoten ſifmeni oſunpit enan
lum ſen eſtingtione copmtarein ſone nt leg
2 notatur in.cAd noſtrs ge iurcinri2, .1,
Cae DigdelGtinſdemonanns tanktreri
ditore no poſſerfſlii aonſifrnens nbin
Ne poſſedan efinnto apia ſt ipeſinn
tanch e Pirinats ucſannerarnam ſigte⸗
eligeret 4 Dreſentarer: preſentams eum
mueremi Geberer offnocnmn emoveri n⸗
Pulationibns geinrepaonainsne
gecee e ſe iſfe uſi e
dſtahianneſgn ftucs iuis eſgi
ſndebſij openſin nerio

et boe ius tranſtre in (tedltore ſecns

ſone gebirn eccei
Ne aebitn eccle ſie occaſſone inre
iſnli tunſt c poſſ r intnmm

eumnim hohnncß ent
rt c1uensde inine ſttintt
de ſan o cñ ſ. t bajr ſactc n
ſien n odr l ij. (Niranen
mmli Oycin icturgnm
ſunt uſty nncr vo tior Peyret
õ
oumſparonums:,Nin n nunmni punn
ipoſſcde wni vofſcereuſcaur r /n ,
de agt vol Oo Eic hiendo nenggo.
erdd din aen Kannmm Waned
Moc NNiNNiN Nueniſ
nin canchis de rgenennpe
ſio preſennai un ihenn glac lee
uims hon conpettiis lehenlie⸗
Nd in qummcog cofinim amis
ensq unonig nadiurcſit
odn doc eſe d ed dotcuſtht ti
Nranennas de nantel
E bet oltnio ſeinnlimꝛ b i
tlelincnnifi iunn
nenſen de el oatcd i
ris f.e ali olidiaie
domnni gehpio pinant
camt robim lnͤ ie 6
Hr niinino ci ne
, lcſio lſ aonnd

s lſolbi g
e hece

1 ⁷ acte- cjpyr 19 —. òð Pahe — —1 G- = Ritnr 7

UDe re ſudicata.

in pꝑcipientem quia ñ poteſt colonus uel iniqui
linꝰ alteri ſoluendo pꝛiuare poſſorem poſfio
ne ſua:⁊ iſte eſt ꝓpꝛius caſus in.l.qᷓuis pᷣallł.ut
ibi notat᷑ in glo.ſecus ſi nemo eſſet in poſſione
ut ibi nõ.ſed in caſu noſtro remanſit in poſſeſſi
one iuriſpatronatus ipſe patꝛonus ꝑ ꝛationem
que ſubijcitur in gloſa fi. Tertio ſoluo adhuc
notabilius ꝙ omnis ↄmoditas iuriſpatronatuſ
eſtimabilis tꝛanſit in cꝛeditorem cũ uniuerſitate
ꝛatione acceſſorij:ar.in.c.ex litteris de iurepꝛo
natus cum ſubiaceat r̃ſtitutioni æ poſſit diminu
ere ſortẽ. Ad idẽ.l.qꝙᷓuis.C.i qui.ca.pig. ta. õ
bi.⁊æ in.c.ad noſtram el pꝛimo de iureiuran.ceſ
ſant enĩ quo ad iſtam ↄmoditatem eſtimabilem
ꝛationes poſite in glo.fi. Sed cõmoditas ineſti
mabilis ñ tranſit in creditorem ẽt cum uniuerſi
tate qꝛ ñ poſſet hic utilitas reſtitui z ideo ñ trã
ſit in Sciu pignoratio iuſpatꝛonatus uel ipſius
poſſeſſio:⁊ iſte eſt caſus.c.noſtri ⁊ ſic potes inti
ligere ⁊ limitare tex.iſtũ æ materiã. Et ꝑ predic
ta declaratur glo.fi.que opponit õ tex.ð dicto
c.ex litteris de iurepatronatus.⁊ de le.de imo
di. ff. de contꝛahen.emp.in quibus iuribus patʒ
quod res ſpiritualis tranſit acceſſorie cum uni
uerſitate temporali in Sctu emptionis uel locati
onis:glo.ſoluit dupliciter.primo ꝙ hic fuit in
cõtractu pignoris exceptũ iuſpatronatus alias
tꝛanſiuiſſet uniuerſitate in creditorem. hec ſolu
tio nõ eſt bona:tñ quia diuinat ad tex.tuʒ quia
ſi hoc fuiſſet nõ fuifſet hic queſtio de inꝛiſpatro
natus poſſeſſione ar.in.c.ij.de ueꝛ.ſig.⁊ ĩ.l.ille
.ff. ö. le. iij. Secũdo ſoluit ⁊æ melius ꝙ textꝰ iſte
pꝛocedat in contꝛactu pignoratitio in quo non
tranſit iuſpatronatus in creditorẽ: ratio qꝛ cr̃di
toꝛ tenetuꝛ ꝛeſtituere omnẽ fiuctũ uel quaſi quẽ
capit ex pignore:⁊ ſi fructũ ↄſumpſit tenetur il
lum ſeu eſtimationẽ cõputare in ſortẽ ut legitur
2 notatur in. c.ad noſtrã de iurciurã.=.l.i.2.ij.
C. de pig.ac ſʒ ſi iuſpatronatus tranſiret in cẽ
ditorẽ nõ poſſet r̃ſtirui quaſi fructus iſtiꝰ juris.
Hec poſſe daꝛi eſtimatio quia eſt ineſtimabilis
tanq; res ſpiritualis uel annexa:nam ſi creditoꝛ
eligeret ⁊ preſentaret ⁊ preſentatus ꝑ eum inſti
tueretuꝛ ñ deberet poſtmodum ꝛemoueri ut i.c⸗
ↄſulationibus de iurepatronatus ⁊.c.querelam
de elec.⁊ ſic cũ iſte quaſi fructus iuꝛis eligẽdi ñ
poſſit ꝛeſtirui nec indebitũ ↄpenſaꝛi merito non
debet hoc ius tranſire in creditorẽ.ſecus in pẽ
ſione debita eccleſie occaſione iuriſpatronatus
quia illa tꝛanſit cũ poſſit ꝛeſtitui ⁊ in debitum ↄ
pẽſari.¶ ¶ Altimo glo.in vᷣſi.ar. contra oppo.
pꝛedicta ſatis intꝛicate ⁊ imꝑtinenteꝛ.adeo
do. An. dicit ꝙꝙ nõ habet intelleciũ nec ſe ipam
forte intellexit. Sed puto ꝙ hec fuit mẽes gl. uʒ
ꝙ nõ debemus ſemꝑ aiaduertere ꝙ fructus di
minnant ſortem:nam quãdoqʒ fructus põt eſſe
inutilis apud creditorẽ ſicut ſeruitus qñʒ eſt in
utilis apud eũ qui cõſtituit: ut.l.ei fũdo. ff. de ſ
uitu. ergo debet tranſire paꝛi mõ iuſpatꝛonatuſ
in cꝛrditoré: licet nullã habeat utilitatẽ quia nõ

prelentabit. Vel o poſſumng intelligere è licʒ
pᷣſentauerit: ex hoc tamẽ nõ capit aliquã utilit a
tem eſtimabilẽ.gl.directe nõ ſoluit:ſʒ ſimpliciteꝛ
dicit ꝙ iuſpatronatus bene tranſit cuʒ unineꝛſi
tate niſi excipiat᷑: ?⁊ nõ apparet ex hoc quid uelit
2 forte noluit redire ad primã ſolutionem ꝙ hᷣ
tranſiſſʒ iuſpatronatus niſi ſpecialiter fuiſſet ex
ceptũ:ſed tũc obſtat qð ſupra dixi: ideo tene 5
cedẽtem ſolutionem que tenet᷑ cõiteꝛ a doctori
bus:⁊ ad ↄtꝛarium dic ꝙ nõ urget: nã pꝛeſenta
re eſt honoꝛ ⁊z quaſi fꝛuctus iuꝛis eligedi ut nõ.
Inno. in. c. in lr̃s de reſti.ſpoli.ideo non debe
tranſiꝛe in cꝛeditorẽ ratione pᷣdicta¶ ¶ Vltimo
extra glo.op.cõtra tex.in eo ꝙ fuit hic a ſubde
legatis legati appellatũ ad papam: debuit enim
appellari ad ſubdelegãtes: uel ſaltẽ ad ipſlum de
legatũ qui pꝛimo delegauerat uit in. c.ſupeꝛ que
ſtionũ. ꝗ. poꝛꝛo de offi. dele. Solutio mktiplex ẽ
ſm doc.⁊ primo ꝙ forte finita erat delegatio.=
delegati forte ſubdelegauerãt in totuʒ. uel ſecun
do nõ fuit hic exceptũ:unde dixit hic Inno. ꝙ
ſi potuiſſʒ appellatus ad iferioꝛẽ remitti obtenu
iſſet ad quos ordinaria uia fuerat appelladum.
Vel teriio papa recepit hic appellationẽ ex cer
ta ſcientia ⁊ de plenitudie poreſtatis: forte quia
preſbiter petebat ꝑ curiam expediri. Ael quar
to cõtrariũ loquit̃ in ſubdelegatis delegatorum
pape datorũ cũ clauſula appellatione ꝛemota:?=
ſic tranſit bic Jo.an.⁊ cõiter doc. Aduerte tu
hec ultima ſolutio eſſʒ uera niſi fuiſſʒ poſita iſta
reſtrictio.ſ.cũ delegati pape fuerũt date cũ clau
ſula appellatiõe remota. Sed puto ꝙ Joã. an.
fuit ſic h̊ locutus: quia ſic loquitur tex.in dicto
y.porro:⁊ ita intellexit Hoſti. ibi illuʒ tex. Sʒz
glo. ibi ſupplet ad tex. maxime:quia idem eſſz ſi
nõ fuiſſẽt dati cuʒ illa clauſula:⁊ ſequit᷑ ibi Jo.
an. quaꝛ? cõclude ꝙ ſpeciale eſt in delegato pa
pe ſubdelegãte nõ ĩ rotũ ut ad eũ appellet᷑ nõ ad
papã omiſſo medio ut ibi: æ clarius probatur ĩ
cc.ſi delegatus in fi.de offi dele.li.vj. ⁊ in.c. cũ
te ↄſulẽte.e.ti.ubi nulla fit mẽtio de clauſula ap
pellatõe remota:ſed ſimpliciter dicitur ut ad de
legatũ ſubdelegantẽ appelletur. Secus autem ẽ
in delegatis ſeu ſubdelegatis egati uel alteꝛius
citra papam:quia tũc omiſſis omnibus põt ad
papam appellari.ij.q.vj.ad romanaʒ:æ probat
notabiliter hic. Et eſt diuerſitatiſ ꝛatio:quia de
legatus pape gerit perſonã ipſius pape cũ iuriſ
ditionẽ nõ habeat iure ꝓpꝛio:ſed delegantis nt
.l.i.ff. de offi.eius cui man. eſt iuriſ.⁊ in. c.ſane
de off. del¶ Jõ cũ appellãs babeat iudiciũ pa
pe paratũ in perſonã delegati ſi ubdelegantis nõ
debet audiri uolẽs appellare ad papã:quia qðᷣ
querit habet ante oculos ſecus autẽ eſt in alijs
iudicibus in quibus ceſſat hec ratio:etiã ſi ſit le
gatus pape qui ſubdelegauerit:nam legatus ha
bet ordinariã iuriſditionẽ ut in. c.ij. ð offi. le. li.
Vi. nec ita ĩmediate repᷣſentat ꝑſonã pape ſiẽ de
legatus cuʒ iuriſditio legati tanq; ordinaria ſit
ꝛadicata in peꝛſonã ipſius ñ autẽ ſic ĩ inꝛiſditee
m .

. Vaza,

. A.1.-1.=*

g'e / 6dleguane rrine

N ſ- on arp S

V

NX . ſr a prrnfef riu- 91ααα

Iwma aiama ſi PA m iß s in e —5

=2 fiiat u. ſ

H
*4Ki

₰— .

dclegati que eſt ipſius delegantis: 7 hec nõbis.

Papai ſententijs
„ cauſis. las profert ordi

nem iuris ſeruar: uel ſumma ſic iferio

res tenentur iudicare ſm ꝙ papa inter certas

peꝛſoas iudicauit ſi ite ⁊ recte ſentẽtiaʒ tulit. R
mo ponit᷑ dictuʒ. o ratio.tertio exceptio:ſecũ
da ibi ci.tertia ibi niſi.¶ Mota ꝙ papa nücu
patur ſũmus põtifex:⁊ dititur ſummus ꝛeſpeciu
alioꝝ põtificũ Eps autẽ põt appellari ſũmulſ ſa
cerdos z põtiſex maximus ꝛeſpectu aliorũ ſaceꝛ
dotuz ſic inrelligitur. äxxi. di. eleros. v. pontifex.
Eßstni⸗ ꝙ eniã papa debet ſeruare iuris
ordinẽ et uigoꝛẽ equitatis it cõtra iuſticiã nulli
paꝛcat. An autẽ teneat ſentẽtia ſi papa nõ ſeꝛua
nit iuꝛis oꝛdinem:dico ſic:q quidã eſt ordo in
ductus mero iure poſit uo: ⁊ illius effectus non
pabuit uiciare ꝓceſſum corã principe:quia legi
bus nõ ligat cũ ſii fupra lege ut. l. digna uox.
C. de legi.l.princeps.ff e. et. c. ꝓpoſuit de con
cefſ pꝛxeben Minc notãter dixit Inno. c. uno de
litis cõteſ.ꝙ ſentẽtia pape ſupplet defecinʒ ſolẽ
nitatũ. E. de teſia. l. omnin er. c. i. 1ꝛanſla pla.
facit qðᷣ nõ. Moſli. bic qui dicit ꝙ coꝛã papa ñ
datur libellus in ſcriptis: ? ſupꝛaſcripiã cõcluſi
onẽ firmat Mal. in. l. fi. C. ð legi. Quidam eſt
ordo iuris fundatus ſuper iure natural: ui ꝙ
ſentẽtia feratur parte uocata: æ ſi ille ordo pier
mittitur nõ ualet ſentetia: boc uidei nelle text?*
jũcta glo.in dicta.:.fi.⁊ firmat aperte ibi Bal.
ar. cle. paſtoralis de ꝛe iudi. Et nota bene boe
diciũ:ſed uide qð dixi in.c.cũ oliʒ.S.e.⁊ ꝑ LTy.
in.l.ſ̃ſcripta. C. ð precibus imperator.offe. ubi
uidetuꝛ nelle ꝙ pꝛo ſentetia ? madato principis
ſemper preſumẽdũ eſt. Höõ. ultimo m Ho
ſti. etiã ſũmũ põuſicẽ nõ debere ſuper ſentetia ſi
ne canſa diſpenſare. In cõtrariũ facii qð norat
Inno. in.c. cũ ad monaſteriũ de ſtatu ꝛegu.dic
ut dixi in. c.de mulia. de pbe. ubi enã per Jo.
an.¶¶ Op. cõtra tex. æ uidetur ꝙ no ſii ecũdũ
ſentetiã alterins iudicãdũ: quia legibus ⁊ nõ ex
emplis iudicãdũ eſt ut.l.nemo. C. de ſen. So.
dic q; cõtrariũ ꝓcedit in ſentẽtia inferioris.ſecꝰ
in ſentẽtia pꝛincipis ut hic ⁊.l.fi.C. de legi.⁊ eſt
ſpecialitatis ꝛatio. jm Moſt. quia lex ẽ quicqd
ꝓꝛincipi placet animo cõdendi legẽ inſti. de iu?
narurali. F. ʒ q principi:æ qꝛ n eſt pꝛeſumedũ
ꝙ ꝓceſſus ſuꝰhabeat maculaʒ uł ꝛugã. xxiiij.q.
i. in ſede ⁊.c.bec eſt fides:omnia eniʒ preſumũ
tur per eum plene examinata ut in. c. apoſtolice
xxxv. q.ix.ſed inferioꝝ iudicũ nõ ſic preſumit
iudiciũ integꝛũ:nec habent poteſiatem cõdẽdi le
ges uel interpretandi quo ad alios:ad hoc qð
n. in. c. i. de poſtu. pꝛela.æ peꝛ Inno.in. c. cum
ſpeciali de appel. Ego tamen dico ꝙ i facto du
bio debemus iudicare ſicut per alios in loco il
lo iudicaiñ eſt. Ad hoc adduco bonũ tex. innc
ꝛa glo. in. c. fi.xx. di. 2. .ſi de interpretatic ne.ff.

de legibus facit. c. ſicut. S.e. ubi papa allegar ſi
1 lum prudentũ.¶ Sed cõt:ꝛa pꝛedicta et on 8
̈ tex. oppo. et uidetur ꝙ nec ᷣm principis inen
ſit iudicãdũ ut.l.uj.C. de legi. So. dicit ecn
tex. iſte debet intelligi in diffinitiua törut
cedit ĩ iterlocutõia niſi ſit i corpore iuris
quia tũc idẽ qð in diffinitiua ut.l.mei. MR
ait pꝛetoꝛ. fl. qdð metus cauſa. Idẽ dicit be
et Jo.an.ſi irerlocutoria feratur cauſa co i
2 partibus pꝛeſentibus ut in preal.l. fi. C¶ deie⸗
ſecus ſi ſine canuſe cognitione ex uolũtate 6.
teſtate interloquitur: ? ſic debet itelligi.l. pꝛe HM
Ad idẽ. C. cominato. epiſtolas. 1.penul DR
C. de ſen. ? interlo.l.ex ſtipulanoe:qdᷣ nlchau
placeꝛe do. An. ſatis mibi etiam placet quia ed
eade ratio hoc caſu in uiraqʒ ar. dicn. J. ſed q
principi. Et circa hanc matena ponit bic Jo
diſtinctione quoꝛundã legiſtaꝝ qui ſic irerunt
Qõ aut ſentetia principis e interlocutona aut
diffinitiua primo caſu: aut é corpore iuris clau
ſa:⁊ tũc facẽ ius.C. ð no.co.cõpe.i fi. ⁊ hoc ſi te
nor eius patiatur: allas ſi nõ patiatuꝛ non facit
ius generale.de ſacroſan.eccl.l.non plures.
Si uero nõ ẽ clauſa i corpore iuris no taẽ ius
C. de legibus.l.ij. 2.ij. ſzʒ in dic nili ſiu lata cᷣ
cognita ut ſupra dictũ ẽ. Secũdo caſu pricipaſi

.ſ. cum eſt diffinitiua: æ tũc aut eſt corpoꝛe iuns

clauſa:⁊ facit ius ſi teneoꝛ ipſius patiaĩ: ui.s.de
interlocuioria dictũ eſt: aut nõ eſt ſcripia in cor
poꝛe iuris: ? iũc ſubdiſtinguit:aut ſentena ila
cotra.l.principis corpore iuris ſcripta: an no.
primo caſu no facit ius generale quia no pꝛeſa
mirur talẽ ſentetiã iuliſſe ad. I. corrigenci: ſ ſo
lũ ad ius litigatoris ledendũ. Secũdo caſu qñ
nõ eſt cõtra legẽ ſed ſupra nel pꝛeter: iũc retent
an lata ſit ſine caule cognutoe ⁊ n facit ius gene
rale: ar. a cõtrario ſenſu bic ⁊ in dicta.l.i.C. de
legi. aut cũ cauſe cognitiõe:⁊ tũc aut pane blẽ
te ⁊ nõ facit ius ut.i.qui repudianiis. ſ d ioffi.
teſ.aut preſente:⁊ tũc quo ad omnes ius foc ut
in pꝛeal.l. fi. ſic etiã illã.l. intellexit bic Inno.
.ſ. cũ princeps partibus preſeubus cognoui?
iffmnit: boc idẽ uidetur de mere Daꝛ.? Dal.
in dicta.l. fi.? nota bene bac diſnnctione; quia
ſaris notãda: ⁊ etiaʒ poſuit Cy. in. l. ij. . e le.
Sed ego ultꝛaa alios queꝛo pone ꝙ lala fuit ſe
ẽtia per principẽ cõtꝛa abſente cotumaciter cũ
quo fuit prius lis cõteſiala ? de caula cognitu:
ſed ad ſenternia audiedã uoluit citatus oparere:
uidetur ꝙ ralis ſnia faci ius inter- alios 41.i.l.
ab eo. C. quũo ⁊z quando inder? in.c. vmatis. ð
dolo ⁊ cõtumacia. talis eni cõtumar reputatus
pro prelſente ut ibi ⁊.:.quauis de adul. lacit iſte
tex.qui ſolũ ꝛcquirii ut ſenlétia feratur iuris or
dine ſeruato æ equitatis nigoꝛe. Contrauu eo
eredo:licet eni talis ſentetia naleat cotꝛa coõdem
natũ: quo caſn loquũtur iun ſuperius allegalg:

tamẽ ad hoc ut inter alios ius faciat ꝛequiruur

preciſe partiũ preſentia per.:.fi C. ge legi· aue
ſic loquiiur: unde nt dixit ibi glo. quando lence

ſaptis e 1 ſact

A N N, ie ſetea .
tnnatmd Ggrarin
ſmnee aaſosl boll oe⸗ ſmdeim

No ltoo i⸗
g alruſrn l alie
d onblhent n lein aſeu
dic s edennen
nn Kiener)ſha ue
Ree
vineimn dnt fanblab
ciia
ier daregine ne M
lbelo odianlo .
ra de lbel oblal⸗ ide addco..
eg lbinni vauim 0od
V Lir de pnſennbns ſommcleu el

ils oluui vor
leghanr A Amm. nhonee
lo hofineligicnplier nn guoc e⸗
uune or ſetuetun unis odo:x ſc magis pꝛo
tentaoreſummur:non iumen eſtde ſubſtan.
R Geenno Ge ordme concernente ſruccio
ren deRe recchingtar Nedaddes⸗ e
anſa cgetern A oNeonadn enn du

K.s boc auns acat.

Pter monaſteꝛium

— Cs enetftſancnki ffiinn
1a priram ddepnnng wonfan gechum
q; appellauma fatbot diel iin wmun nnen
uel ſumma ſc inineleammn aven teneo:
cunda ſnia in dlueris inſumia;ynmn
ienet nero iue ner ebet infingirenan i
luſtatex quo ab en non fuerit Appelarumn on

lim ſi pruma ſcia ſecundls iucdicbus oſtenſa

ſur Ducinn in quannor panes in Driag

benn geciſamin fa iftinitonn

oe bors
dnl öeiſſiedort
nor qus Punann,lis no uinmnerte

Ius geenir Lde ſiſmn adlon U
mooecluſninpe uns ſoin
Ce us it iihncrnl i n
nr ſyni daũt, Oaut alinini
um c dfinnnure titancpor iii
ulue uir us ſmnr ſolus uuti
uora CAöMar ö na nc
xiuns:e ihe inbdlſnguitant dutens lo
nu.l penabis corvore rts ſcttin no.
nd aln d s eerdt a d
n We CNNA Nde ANrNNNr
As õ 1
nöchcrn eiſelnnnniin
An lun ſir inr cule ogilde tn inlin 4
aennr acotanio ſenn berin lit
ſegl. n co7nndrnnt
tnohrk uns an hldenls
õ

lc au lalincnnn
nreunn nipns el de in
boc teticant de itr

9 =
⸗ leee ℳ Bn ſssh 16,du 4 Tacat D 4

=

Be re iudicata.

tia fuit lata cõtra abſentem potius uidetur lata
ob ↄtumaciã ⁊ iniuriã contumacie qᷓ; ꝙ habeat
iniuſtam cauſaʒ. Ad hoc optime facit tex. in. c.
fi.de emp.et uendi.et.l.repudiante. .cum ↄtꝛa
iuncta glo.et Har. ſf. de inoffi.teſta.ubi ꝛequiꝛi
tur preſentia parriũ ut ſentẽtia alijs pᷣiudicet ne
qᷓᷓ ſufficit ĩi hoc ↄtumacia ui nõ.ibi gl.et Haꝛ.
Uiterius quero quid ſi papa tulit ſententiã
cauſa cognita et preſentibus partibus:ſed nõ ſ
uato iuris ordine puta quia nõ fuit corã eo lis
cõteſtata uel libellus in ſcꝛiptis oblatus uel qͥd
ſimile. Solutio uidetuꝛ ꝙ talis ſentẽtia nõ faci
at ius quo ad alios ar.bonũ bic. ¶ Coõtrarinʒ
ego credo quia iſte ſolẽnitates que ſunt de inꝛe
poſitiuo non habent alterare iuſtitiã ſnie ⁊ ſepe
princeps de eis coram ſe nõ curat:unde ut nar
rat hic Hoſti.habet ↄſuetudo curie ꝙ; per nar
rationẽ facti ⁊ uerbalẽ petitionẽ æ Sdicrionem
2z reſponſionem coꝛam papa ⁊ fratribus habitã
inter pares intelligitur lis cõteſtari etiam nullo
libello oblato ↄ id quod habetur ⁊ notatur ſu
pra de libel. obla.c.i. Ad idẽ adduco.il.fi.ſepiꝰ
alł. C. de leg. ubi tantũ ꝛequirituꝛ ꝙ cognitiona
liteꝛ ⁊ paꝛibus pꝛeſentibus ſniam tuleꝛit ⁊ ſic ui
detur requireꝛe de ſubſtantia ſolemnitatis iuriſ
gentium duntaxat alias enim ſolemnitates inriſ
ciuilis poſitiui poteſt princeps ad uotum omit
teꝛe: ut ibi notat Mal. Ad iſtum tex ꝛeſpondeo
quod poteſt intelligi dupliciter. pꝛimo quod ca
ntum eſt ut ſeꝛuetuꝛ iuꝛis oꝛdo:⁊ ſic magis pꝛo
ſententia preſumatur:non tamen eſt de ſubſtan
tia. Secundo de ordine concernente inſtructio
nem cauſe nt ſic recipiantur probationes.æ de
cauſa cognoſcatuꝛ:⁊ ſic concoꝛdabit cum dicta
.l. fi. hoc ſatis placet.

Nter monaſteꝛium.

aſus. tenet pa ſententia diffinitiua la
ta S primam ſi de prima non fuit exceptum ne
qʒ appellatum a fa:hoc dicit ſᷣm unum intellẽm
uel ſumma ſic ſ̃m intellectum quem teneo: Se
cunda ſnia in diuerſa inſtantia primam lata
tenet mero iure nec debet inſꝛingi:etiam ſi ſit in
iuſta:ex quo ab ea non fuerit appellatum prelſeꝛ
tim ſi pruma ſnia ſecundis iudicibus oſtenſa nõ
fnit. Diuiditur in quattnoꝛ partes.in pria poit
thema deciſum.in fa difſinitionis cauſam.i ter
tia ſoluit qddam obſtaculum.in quarta diffinit
fa ibi cum aſtiterit.teꝛtia ibi non obſtante.q̃ꝛta
ibi factũ.Nõ. primo ꝙ nnũ monaſteriũ põt
pꝛetendeꝛe ſubiectionẽ nel ius eligẽdi actiue nel
paſſiue in alio monaſteꝛio ↄcordat ꝙ le.⁊ nota
tur in.c.cum dilectus de cõſue.⁊.c.abbate.j.de
A AR ꝙ etiam ad recuſandum iu
dicem delegatum nõ ſufficit proponere qꝙ;cũqʒ
recuſationis cauſaʒ:ſed debet eſſe legitima non
autem fꝛiuola. Que ueꝛo cauſa dicatur legitima
⁊ ſufficiẽs:dic ut plene dicam poſt Inno.in.c.
cum ſpeciali de appel. æ uide per Jo. an. in. c. Ee

gitima de appel.li. vj Erenio ꝙ exceptio
recuſatõis cõtra iudicẽ eſt dilatoria æ ante liteʒ
cõteſ.proponẽda:jper ingꝛeſſum autem iudicij.
uidetur quis iudicem approbare z exceptiõi re
cuſatiõis renũtiare: qdð intelligo ſi talis exceptio
erat patẽs:ſecus ſi occulta.nam tũc poteſt ꝓpo
ni poſt litẽ ↄteſ.nt notat glo.iij.q.vj.exceptio.
Igem ſi oritur poſt litis ↄteſ.ut in.c. inſinuãte
de offi. dele.facit in ſi.l.ij. C. de cõſor.eiuſdẽ li.
Et ex pꝛedictis ⁊ ex tex.infero ꝙ ſi quis poſt ꝓ
poſitam recuſationem coram iudice litigat ſuꝑ
principali coram eo uidet᷑ illi exceptioni renun
tiare ad hoc.c. gratum de offti. dele.⁊.c.ſollicitu
dinem infꝛa ð appel.¶ Nõ. q̃rto ꝙ ad ꝛeuoca
tionem primarum litterarum no ſufficit de illis

facere mẽtionem in ſecũ dis: ſed oportet ꝙ etiã

fiat mẽtio ðᷣ proceſſu per illas habito ⁊ ad hoc
quotidie allegatur iſta litteꝛa: z ideʒ dic quo ad
hoc:ut cauſa abdicetur de manibus ordinarij:
opoꝛtet enim ꝙ in cõmiſſione que fit delegato
ſit mẽtio de proceſſu coram ordinario habito.
alias littere ſunt ſubrepticie ar. hic ⁊ ĩ.l.ubi cep
tum. ff. de iudi.nõ.glo.in.c.ut debitus ð appel.
in v. ſi dicat ⁊ in.c.prudẽtiam de offi. dele.ĩ vᷣ.
aliazʒ. ¶ Hõ. eriam ꝙ de iuꝛe canonico ⁊ in cã
eccleſie nõ eſt reuocãda ſentẽtia pretexiu alteriꝰ
ſentẽtie uel ꝓrobationis in cõtrariũ nouiteꝛ reꝑ
te.¶ H. ultimo ꝙ quãdo papa benedictiõis
munus impendit electo in abbatem: licet abbas
ſit loci oꝛdinario ſubiectus:per hoc tamẽ nõ ex
imit eum a iuriſdicione ordiarij:nec preiudicat
ordinario reſpectu aliorum promouẽdorũ quo
minus ab eo teneantur ꝛecipeꝛe benedictõis mu
nus:⁊ hoc uoluit proteſtatio hic in fi.poſita ſẽ
tiũt tamẽ hic doc.⁊ bene ꝙ etiaʒ ſine hac prote
ſtatione nullum fuiſſet ordinario preiudiciuʒ ex
boc generatum ar.c.per tuas ð̊ ma.⁊ obe.æ. c.
quia diligẽtia ð elec.ntile tamẽ eſt pꝛoteſtari qn
timetur ne alicui in poſterum poſſit ex facto eti
am iuſto preiudicium geneꝛari ut hic ⁊ in.c.põ
tifices. Vij.q.i.⁊.c.ij.ſupra de ſupple.ne.prela.
UWenio nunc ad glo.æ primo ponit caſuʒ litteꝛa
lem:æ dic ut in ea. Ael clarius ⁊ breuius ſic:or
ta diſcordia inter monaſteria ſancti. A. ex una
parte ⁊ ſancti leonis ex alia parte ſuper iuris eli
gendi abbateʒ in monaſterio ſancti leonis: pꝛo
parte huius monaſteꝛij ꝙ iam elegeꝛat de pro
prio gremio ſibi abbateʒ:fuerunt iudices impe
trati cõtra mõaſterium ſancti. A. quod ſe oppo
nebat dicte electioni. iudices deputati proceſſe
runt ntraqʒ parte pꝛeſente receperunt probatio
nes:demum ante ſentẽtiam monaſterium ſancti
A. dicens ſe habeꝛe illos iudices ſuſpectos mi
ſit ad papaʒ ⁊ impetrauit ſecundos iudices:qui
bus inter cetera mandabatur ꝙ ſi cõſtiteꝛit eis
ꝙ iſtud monaſterium habeat legitimam ſuſpici
onis cauſam contra priores iudices ꝙ ipſi pro
cederent in cauſa predicta æ? non prioꝛes: deni
qʒ contra primos iudices fuit exceptum de ſecũ
dis iundicibus æ? ð re uocatione poteſtat: ipſoꝛũ

1
Prer dονν an*
f

riiααια—.q dr— lamizg II: an lat gan
ſr f Bnοα α —n er n J aα

¶Be re iudicata:

ipſi uero indices per ſecũdas litteras nõ eſſe p
ores reuocatas per cauſas ĩ litera expreſſas ꝓ
ceſſerũt ad ulteriora æ tulerũt ſentẽtiã i fauoreʒ
monaſterij ſancii leonis quã dictũ monaſterinʒ
perijt per ſedem apo. cõfirmari. ODapa ueꝛ0 ad
nertẽs ſentẽtã fore iuſtã eã duxit cõfirmãdam:
non ob. exceptõibus propoſitis cõtra primos
indices ex triplici motiuo. MDrimo quia recuſa
tionis cauſe erãt friuole. Secũdo quia preſup
poſito q fuiſſẽt legitime:tamen debuiſſet ꝓhoi
tãqᷓ; dilatorie ante li.cõteſ. unde intrãdo iudici
um illis renũtianerũt. Lertio qꝛ littere ſecunde
erant ſubreptice qm nõ feceꝛũt mẽtionẽ de pꝛo

ceſſu habito per priores litteras:nec de pꝛiuile

gio mõaſterio ſancti leo. cõceſſo monaſterio ⁊c.
Muero hic dicitur ꝙ intrando indicium co
rqᷣ iudice ſuſpecto uidetur quis ꝛenũtiaꝛe excep

tioni declinatorie cõtra iudicẽ: ⁊ hoc nidetur in/

dubitatũ ſi quis intꝛat iudiciũ ſitẽ cõteſtãdo ſu
per principali/ Sed dubiũ eſt quid ſi reꝰ babet
multas dilationes nũquid litigando ſupeꝛ illis

nidetur renũtiar̃ exceptioni recuſationis cont:a

iudicẽ. Solutio glo.iij. inrat hãc materiaʒ.⁊ p
mo allegat pro ⁊ cõtꝛa ut patet iĩi ea:demũ põit
duas opiniones. Dꝛima eſt Tancꝛe. dicẽtiſ ꝙ
ſi habẽs exceptionẽ declinatoriã cõtꝛa iudicẽ ꝓ
ponit aliã ſiue in illa obtineat ſiue ſuccũbat uið
tur renũtiare declinatorie cõtra iudicẽ.quia liti
gando coraʒ illo niderur eum appꝛobaſſe maxi
me ſi nõ fuit ꝓteſtatus in principio:quia nõ in

tẽdebat illi declinatorie renũtiaꝛe:pꝛo hoc opti

me facit ar.iiij.q.iij. S. ſi s teſtibꝰ 2.iij.q.viij.
cuius in agẽdo æ.l.ſed ⁊ ſi ſuſcepit.ff.de iudic.

2æ. c. inſinuãte de offi. dele. Secũda fuit opinio
Jo. diſtinguẽtis:an ꝓponẽſ aliã dilaroꝛiã obti

nuerit: æ uidetur approbaſſe iudicẽ:an uero ſuc
cubuit:⁊ põt tꝛanſiꝛe ad aliã cõtra iudicẽ:qꝛ nõ
nidemr cõſenſiſſe in iudicẽ cũ ſemper inſtet ut ðᷣ
clinet iudiciũ ar.iĩ.l.cõtra maiores.C. ð inoffi.

teſta. ⁊ in regula.nullus pluribus de reg.iur.li.

Vi. 2.l.nemo. ff. ð excep.ubi patet ꝙ ꝛeus poteſt
plures ⁊? uarias exceptiones ꝓponere etiã otꝛa
rias ut quidã ibi dicũt:æ hanc opinionẽ fiꝛmat
ibi Jo. an. tertia.q.iij. offeratur. æ idẽ Minc.
HGof. ⁊ ab. gloſatoꝛ uidetuꝛ diceꝛe ꝙ licet hec o
pinio ſit equa:precedẽs tamen plus ſibi placʒ.
Extꝛa glo.ſunt ⁊ alie opiniones:ſʒ recitabo prĩ
cipaliores duntaxat. C fuit opinio quo
rũdã ut refert hic Inno.dicentiũ ꝙ ſi fuerit ꝓ
teſtatus põt redire ad declinatoriã otra iudicẽ
alias ſecus ut.C. de iudi.lfi.¶¶ Quaꝛta ſuit o
pinio alioꝝ ut hic refert Jo. an.? Mar.i.l.qui

dã cõſulebant.ff. de re iudi.ꝙ uſqʒ ad.xx.dies.

eam proponere poteſt ſiue aliam propoſueꝛit ſi

ue nõ per tex.in aut᷑.offeratur.iij.q.iij.quia be

neſiciũ iuris nemini eſt auferendũ regula indul
lũ de re.iuẽ.l. vi uinta fuit opinio Dhi

lippi Ja. de are. Ab. Guil. æ Spe. i ti. de dila.

.FH nũc uideamus i fi. q ſemper uſqʒ ad litis cõ
teſtationẽ poteſt proponi peꝛ.l.nemo. C. ðᷣ iuꝛiſ

di. om. indi. ?.l. apertiſſimi. C. ö iudi Pic:
uidetuꝛ inui ꝙ uſqʒ ad ↄteſtarõeʒ ji ſe lcrubi
S P. ulqaz ad ↄteſtatôeʒ litis pot
ni declinatoꝛia cõtꝛa iudicẽ 2 nõ poſteg lafun
ſet datus teꝛminꝰ ad declinatoꝛias Phonnen
quia tũc nõ licet poſt teꝛminũ pꝛoponeꝛe n. “
paſtoꝛalis de excep. Nec ob m iſtos i.ce
de. xx. diebus in auf. offeꝛatur pal. quia D
inducie arbitraꝛie ſunt. ti. pxi. cũ ſit: 4
.i. :ij. ð dila. qnimo quidam ex pꝛedictis dacts
ribus in tantũ inbeꝛet pdicte opinioni nt faus
reputẽt illũ qui primo illã proponit cũ per da
iudicẽ cõtꝛa ſe ꝓuocert:tamen ipſe Guilin ſt
de recu. F. fit autem recuſatio cölulit tenẽdi Re
mã opinionẽ Tancre. idẽ cſulit Hoſti in. c
quoniã cõtra ðᷣ proba: ¶ Sena fuit opinio q⸗
rundã dicẽtium ꝙ aut ꝛeus puocat petẽdo ,
tẽtiã ſuper alijs exceptionibus. Aut puocatur
ab aduerſario ſuo.primo caſu amplius no recu
ſat fo ſic ar.ff.de cõdi.fur.l.? ideo ⁊.c.cũ ĩter
de excep.⁊ hoc dicunt ꝓpter incòueniens qd ſe
queretur tenẽdo ſimpliciter cõtꝛariã opinioneʒ
Hã ſi reus peteret ſibi dari copiã ꝛſcripti dicet
actoꝛ:talis eſt ꝑſona iudicis cui dʒ credi.xcvij.

di.nobiliſſimus:ſi petat libellũ dicet actor non
eſt de conſue.⁊ hoc faciet ſolũ ut iudex ſuper eo

ꝓnunciet nt ſic ñ liceat amplius iudicẽ ꝛecuſaf.
¶ Septima eſt opinio Jo. an. dicentis ois
exceptio per quã negetur quẽ eſſe iudicè peede
re debet exceptionẽ de ſuſpecto. Maã ſi nõ eſt in
dex ad quid debeo eũ ꝛecuſaꝛe maxmie cũ longi
orem tꝛactũ habeat recuſatio ꝓ eo ꝙ itur qdor

bitros. utile tamen eſt hoc caſu pꝓteſtari ð ſuſpi

tione:ñ tamẽ putat neceſſariũ. In alijs uero er
ceptionibus dilatorijs per quas nõ negatur iu
riſditio tenet ante factũ opinionẽ. Tancꝛe. utp
cedat recuſatio: ꝓ quo facit qð nõ.in ſpe.in ii
de excep. S. uiſo.V. porꝛo:poſt factuʒ uero tenet
opinionẽ cõtrariã ut.ſ.poſſit ad iſtã redire poſit
alias dilatoꝛias anteqᷓᷓ litẽ cõteſtetur. Hic opi
nionem in efſectu uidetur ſequi doR
cit eni ꝙ ante factuʒ tenenda eſt opinio Tanc.
ut prius recuſatio ꝓponatur:ſed de iure ſibi ui
detur ꝙ tam exceptio ꝛccuſationis q alia q̊ ꝓ
põitur ↄiꝛa iudicẽ poteſt uſqʒ ad litis pteſtatio
nem ꝓponi:quia cõteſtatio eſt terminus coõmn
nis dilatoriarũ. Item ſicut ꝓrogatio iuriſditio
nis nõ fit irreuocabiliteꝛ ante litis cteſ. nec hu
ic exceptioni dilatorie renũtiatur per alii aci
citꝛa cõteſiationem. Inno. ueꝛo ſifnpliciter nide
tur tenere primã opinionẽ uit ſemp primo ꝓo
natuꝛ exceptio ꝛecuſationis:⁊ ſi primno aliez Ss
ꝓpõeret faceret ſibi preiudiciũ: alſegat iſtũ tex.
2..iij.q. Viij. cuius in agedo. c. iii . iij. . li qs
⁊ dictã.i.ſed ⁊ ſi.ff. de indi. Iẽ fact ad hoc ſ
cũ: quia ſi ſemper uſqʒ ad litẽoteſtat pꝛoponm
poſſet fruſtra prefigeꝛetur temminus. xx. dierum
ut in dicta aut offeꝛatur. Nẽ fruſtra ofuleꝛetur
ꝓteſtatio tẽpoꝛ abſetie iudicts ſi uſq; a litẽ eo
teſtatã poſſz zuocãi. C. ð iudi. cᷓ ſpali. daut.
offerat ubi dat᷑ terminꝰ. xx dieꝝ tñdʒ ᷣ cedt

n enuti⸗

tlt ſleno ſu

eltateb Pocoen ſie⸗

4 ,,3
tonl n ii⸗ lnho onul
8 mühtſehf
ide u⸗ indle⸗ i ſem G iſn
1ſc enndn i n ſbiet an
inguini oni
ſemn in puinepio Emmcniſo
zndi Nen Anmninllod
r in.l.ij.

er donurl
cnmo rloen i
Couſare iudice 2

Inbettcnio rnſno glibat
iunori idtenn deban oponl hn
ſanu i iſcr l , nit n
ctemras protorin ulet ln iudui
prralyr don tr i,fAaaht
lechei iltpent nonn ? li er un g
Glane quis opoſe,er atü ereeptionen
Pln zpellomm coris el ldeſamngn p⸗
PMoNo dhenereiode erar uele ſu⸗
ADNRRNEr Aee nn
Ide or ORdee ice dorddate. N
Oo. Non udenmr geinch vdi cenur n
dewur qus n wa ce cöſenire paedo genns
nonis ſb eluanin n Orn auiſbt aenon
Peiit eci nindlpeia udicensed non nidern
ſemnenimdti. Dnon ai feum i
vbidemur gporsſ eim dtamae
ctcoſſflpreſtui:gni fn eum dibetſig
ginnn 1 ſico incco Ppar
zdn blcolggnr Ne öchag
rdiebns uniluc eva nelg ni
lquic fertpiopter gto nicen
ſnſennen biinim inrnit Br⸗
ani, oonone ſegninnbie o C
biplacuit:moneor qui ſiich 1 ee
Diſli in

eo er ojecuris
ocunsnlun taligmn n

no. gloſa. not, i
pro. glo notn in acninna iii cſe

n dochangnn⸗ reegecpnoni ſſpit
ſicte binitenn nn d iſmir⸗

oꝛtals ſt oſomn locicss ai Iceliuef

d. nobiiſ narf Dengr ibelüida aorg

tor mir t ofet ſi ririti
Wuneia n ei iamr anplig iudiei ni
Srime pin⸗ andnsgi
õ
Nta muprontoe ſſirmd HMiſi no i
1I uid dcbe ei vaſir name i ug
nmncni beden ecnſato eonr dor
Ds urlenen do in Ned.
Ne me erd Jocſenode
Donidns dladisNe ene pemi
(Cito tenet ante inin dhiiont. Lneru,
õ
Neang ſ ſo. horo oſtunnunt
opinone onnii nſtuniinm
Aus dhmnns Ncq; idcſan,
imenncſen dem ſgid 1
dci me mmr icſeni⸗

ps enſmnd onumſlemti
um achtd uſnnufi
dci poeſ iczalin

niſi expreſſe uel tacite huic exceptioni renũtiae
tur: ꝙ nidetur fieri litigãdo coraʒ ſuſpecto ſuꝑ
alijs exceptõibus. Mec ob. ꝙ dando ſportulas
2 fideiuſſorẽ iudicio ſiſti ũ uidetur quis in iudi
cẽ ↄſentire ut in dicta aut.offeratur cũ iſta pꝛe
ſtẽtuꝛ in pꝛincipio ex neceſſitate ut ibi:⁊= qñnʒ tat
cautio iudicio ſiſti preſtetur corã illo iudice qui
de cauſa non eſt cognituruſ ut patet in illo qᷓ ex
cã rome conuentus ꝛeuocat domũ ur in.:.ij.ff.

ge iudi.⁊ nota in.c.fi.de fo.ↄpet.Ex his infert
Inn. ꝙ aliquis non poteſt recuſare iudicẽ ⁊ ſił
tepellere procurarorẽ aduerſarij ſui cũ ſuper

cuꝛatione opoꝛteꝛet eum audire ſniam:⁊ ſic uid
retur in iudicem cõſentire. Sed ſi actor propo
nit ꝓcuratorem rei et procurator ꝛecuſat iu
dicẽ bene pꝛocedunt he due queſtiões ſimul: qꝛ
ille qui recuſat nõ eligit arbitriũ buius indicis
ſuper procuratione:ſed aduerſarius z iudiciuʒ
redditur in inuitũ.ff.de vᷣbo.obli.l. inter ſtipu
late. .i.Et aduerte quia bec opinio uidetur 9
tordare cũ ſexta opinione ſupra poſita. Bar. iĩ
dicta.l.quidã ↄſulebãr ſimpliciteꝛ tenet pꝛimam
op nione Tan. zæ Inn. hic quẽ etiam allegat ut
tam hec exceptio recuſatiois q; quelibet alia de
clinatoria ↄ iudicem debeat proponi ab initio
ſ.anteꝙ; corã iudice aliquid proponat:per qð
uideatur eũ approbare in iudicẽ ſeu iudiciũ ſu
ſcipeꝛe allegat donũ tex.i.l.fi.C. de excep.⁊ dic
ta.l. ſed ⁊ ſi ſuſceperit in prin.æ iſtũ tex. cum gl.
ſua. Si autẽ quis proponeret aliã exceptionem
puta perſonam actoris uel õ libellum:qꝛ pro
ponendo talem exceptionẽ uidetur uele ꝙ ſuꝑ
ea pꝛonũtietuꝛ cũ ſit emergẽſ iuxta notara in.c.
.i.de or. cogni.uidetur iudicẽ approbare. non
ob.l.non uidetur fl. de iudi.ubi dicitur ꝙ n ui
detur quis in iudicẽ cõſentire petẽdo genus ac
tionis ſibi edi:quia ſᷣm .ꝛ. qui ſibi actionem
petit edi nihil petit a iudice:ideo non nidetur ↄ
ſenuire in iudicẽ. Mon ob. aut᷑. offeꝛarur palle.
ubi dicitur ꝙ poteſt recuſari poſt cautionẽ ðᷣ iu
dicio ſiſti preſtitiã:quia fᷣm eum habet illa cautõ
ↄditionem in ſe de ſtado iudicio ſi apparuerit
me teneri ut ibi colligitur. Ie nõ ob.qð ibi dẽ
de.xx.diebus:quia illud debet intelligi niſi paꝛs
aliquid fecerit pꝛopter quod uideatur in iudicẽ
conſentire ut ibi inuitur ⁊ ita tranſit Har. hãc
etiã opinionẽ ſequituꝛ hic do. Caꝛ. ⁊ ſemper mi
bi placuit:moueor quia ſuſpicio ↄſiſtit in anio
ideo ex ↄiecturis inducitur ⁊ colligitur iuxta id
ꝙ nõ.gloſa.nota.in.c.adrianus.lxiij.di.⁊ in.c.

ſi illic.xxiij.q.iiii.eligẽdo ergo linigare ſuper ali

is exceptionibus coꝛã indice ſuſpecto uidetur il
lum approbare et renũtiare exceptioni ſuſpitio
nis. Ad hoc bonus tex.in dicto.c.inſinuãte de
offi. dele. ubi uiderur quis illico in iudicẽ ↄſen
tire ſi ſupeꝛueniente ſuſpicione in ꝑſonã iudicis
coram illo litigat. Mam eadẽ eſt ſuſpitionis ꝛ2
tio in exceptionibus que in principali: hinc eſt
ꝙ iudex recuſatus nõ cognoſcit de cauſa ſuſpi
nonis cotꝛa eũ propoſua:ſed eliguntur arbitri

¶ Berre ludicalas

quia ſicut eſt ſuſpectus in principali ita ⁊ i inci
deti ut notat Inno. i. c. prudennaʒ de offl. le.
ita dicẽdũ in propoſito:ſi eniʒz habuiſſʒ iliuʒ ſu
ſpectũ ad quid coraʒ eo litig aſſet ſupeꝛ alijs ex
ceptionibus:facit opnime.c.i.de iudi. ubi actũ
circa litem cõteſtaram quis renũciat ðclinatorie
cõtra iudicẽ:licet nõ inducat᷑ iuriſditionis ꝓro
gatio ſecũdũ unam opinionem:ð quo tamẽ dic
ut ibi plenius dixi: æ per hoe tollit᷑ motiuuʒ do.
An. PDrerterea iudicem impetꝛan do uidet᷑ in
tantũ in illũ ↄſentire ut nõ poſſit illum amplius
recuſare iuxta illud qð le.æ nõ. in. c. inſinuante
de offi. dele. ita dicamus cum elegit iudicis iudi
ciũ ſuper exceptõibꝰ. Et ſaris bene facit iſte tex.
dã dicit ꝙ ſubeũ ſo corã illis iudiciuʒ illi excep
tioni renũnauit. A i ideʒ ⁊ ſimile in.c.i.ð frigi.
7. c.ad id qð de ſpõ.æ ad ↄtraria que uidentur
obſtare ſupra ſatis eſt reſponſuʒ. Et ſatis mihi
placet hec opinio cũ illo tẽperio poſito in ſexta
opinione:qð eniã ſentit Inno.placʒ etiã ill dic
tuʒ Jo. an. ut exceptio per quã negatur iuriſdi
tio ſemper poſſit ꝓbponi:quia ſemper tendit ad
iudice declinãdũ: æ ideo nõ uidet᷑ in iudicem cõ
ſentire iuxta norata in. c. ſi a iudice de appel. li.
Vj. ſecus autẽ in alijs declinatorijs.quia ille ten
dũt ad differẽdũ iudiciũ:ſed nõ cõtra iudicem:
imo pᷣſupponũt iudicẽ habere iuriſdirionem cũ
ad ipſius ſpecrẽt ſentenriã:⁊= hec nõ. quia habes
plene ⁊ clare hũc aruculum plenius ꝙ̈ alibi de
claratũ. Qiero que ſunt iſta priuiegia de qui
bus reſcriptũ debeat faceꝛe mentionèe. So. dicit
glo. in uerbo de priuilegijs ꝙ foꝛe cõcedebant
monaſterio ius eligendi: ex quo gl. nidetur uel
le ꝙ de priuilegio ↄcernẽte merita cauſe 2 eius
peremptoriũ ſit in reſc:ipto ad lites cõceſſo fien
da inẽtio:qð ſi noliciter nõ pꝛocedit ar.i.c.i.de
litis atel.li.vj. Ande tene qð nõ.in.c. cuʒ oꝛdi
nẽ de reſcrip.æ ad iſtũ tex.dic ſin do. Anto.qꝙ
procedit qũ reſcripiũ habet aliquã clauſulã pri
uilegiataʒ derrahentẽ priuilegio: uel forte ur ar
bitroꝛ priuilegiũ monaſteꝛij habebat clauſulã gᷣ
rogatoriã ad reſcripta certa forma nõ ſeruata:

Piala 2ͤ Dſpn Ad es e

ur in ſimili habet᷑ i dicto.c.cũ ordinẽ. KWo.
ultima procedit multuʒ intricate:ſed diuidendo

eã quo ad intellectũ facit tria cõtraria. prio enĩ
opponit᷑ ꝙ cum ſnia fuiſſet hic lata contra mo
naſteriũ deouiſſent monachi audiri per uiaʒ re
ſtitutioms in integrum pꝛopter neceſſariaʒ pꝛo
bationem omiſſam ut in.c.auditis ſupra ð in in

te.reſti.⁊.c.i.eo.ti.li.vj. Soluno glo.fatet᷑ con

trarium ſi monaſteꝛium petijſſet ꝛeſtitutioneʒ in
integrum: ſed nõ perijt. hoc intellige quando le
ſio tangit eccleſiam: ſecus ſi perſonas eccleſiarũ
2 eoꝝ tura:de quo uide bonã glo.in cle.i.de in
Fkreh Sere perann gl. opp. exceptio
peptoria in cã pricipali omiſſa põt opponi ĩ cã
appellatiõis ut ĩi.c.cũ JYo. ð fi.ĩſtꝛ.⁊.l.ꝑ hãc.E.
ð tep.ap ſʒ iſti moachi appellauerũt a ſũia lata
mõ iſteriũ ut pʒ i öciſa.ergo male dicit Ĩa ⸗
E eis ipurandũ qre nõ appoſnerũt tũc. So. glo.

N p. ptutnA aen Z en'im Paßzis

KQuali 4Aalg uun m aliac Phadet

refert Jo. dixiſſe hãc decretalẽ pꝛocedeꝛe quan
do quis omiſit ſciẽter et doloſe exceptionẽ prio
ꝓponẽdã cauſa fatigãdi adueꝛſaꝛiũ ſunz: ſecus
ſi ignoranteꝛ omilſiſſet exceptionẽ ꝓponeꝛe. hec
ſolutio nõ placet glo. quo ad iſtũ tex.qꝛ ex litte
ra nõ apparet ðᷣ dolo et malitia iſtoꝝ monacho
rũ. Sed nota tu ſolutioneʒ iſtam in ſe ualde ſin
gularẽ: ex qua infertur mirabiliſ limitatio ad iu
ra ſuperius allegata/ur peremptoꝛia non poſſit
opponi in appellationis cauſa quando ſcienter
2 doloſe fuit omiſſa in cauſa pricipali:ſed Jo.
an. dicit ſe nõ putare ꝙ hoc dixeꝛit Jo. ad ſolu
tionem buius contrarij ſed alteꝛins qð.j. ſubij
ciaz. Sed boc dictuʒ Jo. placet phi. ꝙ omnino
putat uerum HMoſt. all.in ar. S ð excep.c.excep
tionẽ inſti. de excep. F. itẽ ſi in iudicio. Joã an.
dicit ꝙ illa decretalis exceptionẽ facere uidetur

potius cõtꝛa: quia ibi qui nõ oppoſuit exceptõ

nẽ tempoꝛe debito malitioſe poſt tempus audi
tur: ſed cõdemnatur in expenſis: ſic nipᷣtur dicẽ
dum in hoc caſu ut audiatuꝛ iſte qui tempoꝛ de
bito nõ oppoſuit exceptionẽ rei iudicate:ſed cõ
demnetur in expenſis. Sed tande; JYo. an. ſeqᷣt
Hoſti. quia decꝛetalis illa exceptionem ponit ca
ſum ſpecialem i excõmunicatione vt ſatis appa
ret ibi in tex. propteꝛ cauſas que habentur i. c.
pia de excep li.vVi.ergo eius cõtzꝛaziũ eſt geneꝛa
le:ut is qui malitioſe nõ opponit exceptioneʒ ſi
bi cõpetẽtẽ debito tempoꝛe:⁊ facit hot cauſa fa
tigandi aduerſariũ poſtea nolens opponeꝛe no
debet audiri facit de preben. preſenti. J. loca li.
vi ⁊ qð ibi notatuꝛ. Et hec opinio uituꝛ ̊ pla
cere do. An. ? facit optime qð nõ. glo.in. c. ad
audientiã. S. de reſcrip.⁊ ſatis placet mihi ar.c.
ex tenore ⁊.c.ſedes de reſcrip.⁊.xi.q.iij.priuile
gium:omnia eni debent ſuis tẽporibus cõueni
re.xxiij.q.iiij.ſi eccleſia. Itẽ appellatio fuit iuẽ
ta ut eſſet preſidiũ innocẽtie:et grauaminis ꝛele
natio: non autẽ ut defendeꝛet appellãtem in ſua
malitia ur in. c. ſuggeſtũ z. c. ad noſtꝛam de ap.
7 tene hoc ſemper menti. Qualiter autẽ pꝛoba
bitur iſte dolus ſeu malitia: dic ex piecturis: uej
quia iple aduerſarius hoc dixerit extra iudiciũ
So. glo.ſoluit cõtraꝛiũ.s.formatum qð hic nõ
fuit appellatum a diffinitiua qᷓnimo nec potniſ
ſent iſli appellaꝛe ab ea quia ↄtumaciter ꝛeceſſe
rũt friuole appellãdo ab interlocutoria in eo ꝙ
primi iudices noluerũt admittere exceptionẽ re
cuſationis:hec ſolutio eſt bona in ſe quia appel
lans fꝛinole manifeſte non audituꝛ nolẽs poſtea
a diffinitiua appellare ut in cle. una ð dolo ? cõ
tu. ſed notat glo. ꝙ illa cle. habet locum etiam in
cauſa eccleſie:qð an ſit ueꝛuʒ indiſticte:uide qð
le.⁊æ notatur in.c.imperatorũ de iura.calum.et
.C.i.ut lite nõ cõteſ.ubi dixi an ↄtumacia ꝓcura
toris noceat domino ut appellare nõ poſſit:fac
etiã qdð dixi in.c.i.de dolo ⁊ cõtu.⁊.in.c.fi.ð iu

ra calũ.O.i¶ Tertio principaliter oppõir gl.

ex alio capite ſentẽtia iſta ſuit nulla quia lata
õ rem prius iudicatam:⁊ ſic citra appellationeʒ

. e re ludicata.

debuit möaſteꝛiuʒ ſancti. a. audiꝛi ut. .i. C anz
do prouo. nõ eſt neceſ. .ij. q. vj. . itẽ (
cõtꝛa. Solutio glo. colligẽdo eius mentem i
tres ſolutiones. Mꝛima ſecundũ q ſentit Fa
applicando eius dictũ ad hoc cõtrariũ ug⸗
tur fuiſſe ex ipſius mẽte:quia cõtrariũ dteat
ꝙ niſi ſciẽter ⁊ doloſe cauſa fatigandi daberſan
um ſuum. quis omiſerit exceptionẽ rei iuaichte
opponeꝛe quo caſu intelligebar iſtum tex. et eſt
notabilis limitatio ad iura pꝛeall. ? pot dekencl
per ſuperius dicta: ſed nõ placet hec ſolutio gl
ſed tranſit ad ſecundã ſolutionẽ dicens ꝙ
da ſentẽtia ualet ↄtra primã.ſi de ea nõ fuit op
poſitũ ſiue ignoranter ſiue ſcicteꝛ:ut ſatis uidet
inuere hec littera:imputandũ.n.eſt nõ obijcien
ti ut dicitur in tex. Tertiã ſolutioneʒ ſentit glo.
in fi. ꝙ hic nõ fuit prima ſententia etiã nüc oſtẽ
ſa licet fueꝛit allegata pape: ſed bec ſolotio paꝝ
ualet ad mateꝛiã: quia tex. preſupponit ꝙ etiam
ſi nũc oſtenderetur n debet ſentẽtia pretexin p
bationis nouiter reperte retractan. Et ſic hes
43 ex pꝛedictis duos caſus in quibus ualet ſenten
tia ſecũda cõtra primã. Monit gl. æ quanuor
alios caſus:qui tamen n faciũt ad intellectũ hu
ius. c. ſed ad materiã ampliandã. Ad unũ tamè
ex illis aduerte inquãtũ dicit ꝙ ĩ canſa publica
ualet ſecunda cõtra primã ex pꝛobatione nouii
reperta ut in.l.imperatores.ff. de ꝛe iudicata:
peꝛ illum tex.idẽ dixit ibi glo.in cauſa eccleſie:
quia iura eccleſiarum dicuntur publica.i.di.ius
publicũ ⁊. ff. de iuſti. ⁊ iuꝛe.l.i.O.publicuʒ. Sed
Jo. bic notat cõtrariũ dicens:ꝙ hoc caſu eccle
ſia nõ equiꝑatur ꝛeipudlice:⁊ hoc uerius: unde
opus eſt ut eccleſia hoc caſu petat ꝛeſtitutionem
in integrum: ut probatur in. c. ſuſcilata. 8 iin
te reſti. facit. e. j. ꝓx. ⁊ ibi hoc ſentit Joan. poſt
HGol. ſuper gl. fi. ?⁊ do. An. hic: æ boc teneas et
probatur iudicio meo aperte hic ĩ.v aloquin.
MQuartus caſus cũ iudex expreſſe ꝛeprobat ſen
tentiã primã corã eo pꝛoductaʒ ut pꝛobatur hic
in uer. nõ obſtante ſecundũ unũ itelleciũ ?.j].(.
ꝓxi. Quintus caſus cũ ꝛeuocatnr in dubinj an
ſententia fuerit lata ? iudex pronũtiat nõ fuiſſe
pronũtiatã nt.l.i.in prin.ff.que ſen. ſine app. ꝛ
ſcin. Sextus in caſu.l.admonendi. f.de iurein
ran.ſ.cũ ſentẽtia fuerit lata peꝛ pꝛobatione non
integraʒ puta iudice iuramentũ parti dekeꝛente:
ã ſuperuenientibus probationibus hõt prii
ſentẽtia reprobari ut ibi:⁊ de h caſu gic ut ple
ne nõ. ibi c in. c. ſi. de iurciuran. ubi dir Er per
bec hẽs vᷣclaratã totã glo. Sʒ nüc exnn glo. at
tẽde:nã circa primũ intellectũ huius.c. ſunt uer
rie opinio nes inteꝛ doc. utriuſqʒ iuris. gl. enim
hic tenet ut ſupꝛa dixiſꝙ ſecũda ſentetia diꝛecie
cõtraꝛia prima tenet ſi de primn nõ fuit excepiu
liue ſcieter ſiue ignorãteꝛ fuerit oñſa: x ita gl.
itelligit iſtuʒ tex. Si t pria ſnia fuit allata ? ole
ſa. nec expreſſe repꝛobata non tenet ſecundde
ſic intelligit. li. C. quando prouo. non eſ nec
ſe. Joannes. and. ut ſupra diri poſuit ſecunh

anchaſſie cen mnri dil ſen

ic i
ſucicio per lan ponn n
ſerpis eronne demn, Mxob.l

imutllſn ſ ol n
ai oudt niy wj ſno al 9.
nur ſou etl ninin uuldte
I li there iie p aae Bell Meipnt
pyntaronio ulamn n ſul la ll.
n aſtrgtart kitgy bi otam inf ulune
6Sel anebeechiid Jodan diim 1
ürer übieintulo dfegnur nalta Ancu
Pmnscfüinndinicd eod erdigſe
Po KfSet ſic ona unnos unos oagi,dicn
exprele ſtnm ter nfibi papa teſerendo
acd primnamn ſnigmn dicit prenenn inſtrumen
runn nouorumnlies non dedent inſturarire
preſupponit ham ſententiamwlere lcet ommn
ceſſnr dolusparts d dent genins us ig
ranni in nüch ferit legem. Qindo
one pontt Din nli C qs puocnen
teſe ſcpiis Alegara ubi fumat tune in
tüdi ſin pinmn avandloanbefiefunt
erenden iſtmniner ſc incligr ſumn ter,
rduenſe inffiis ir inper mn lanni
ſgat pro bot alino glginr t onm
cnobus fi e e iilcie indel
ſenent monenmr ad ſeil.
Novemut ac hoe anſa anſn
uſer ſecha ſenteia eſ bi lanare
ſtinn cun per cnäii, utcpeninr lan
ſer of lte f e fi rarſſin lh
. Nan antg n, a e. ld api in
B nquig ier eſ perſenei
lamn uner?

ftoſou In. c. in iiteris 3
nförnic⸗ enu i ck oſchh e

iifennr n tiones mniltir oi
ſAwonmur Dn In BVtllensſ in

ſnu oſmtanmnt idiaſningun⸗

bnons monin npene ennmni Eie⸗
rdlas dws aſizi ti nt
tia ſcrich cörn orini. Penrglrum
los aits nl unmi nei u nin
1.c.ſd ad marni mnplanci., niͤn
Iis adne Muii r icſ at
wndicmm onmni avbne ſ
mna ur AArwSf .Eidc
un . dntbigo auſ, alie
uura ccſarum dcunur puble, edl,ius
i1 K de inc.r inn.... hublen Geg
de NoRCNNN ANdo nee
dgipemn wöAe einstd⸗
18 Retdca ANaNrndrn
megromm cdumn n icnidi
r factc. Pk. iboſen Nonft
6: ſer t do Aubet dune
õ 8
Ormms ils iͦimder nch d
Enti Nnia dt Nwchant i
nnuc nd lant nti u ue

Pn. Ouinms clcsci moen in,

Ge:ni dda ſn
opiniones inna lcn
ſree Von Cin i
hie ener N rin,

aiſicn in

Oα A—= ſat ſutz 1 Pina aK ,2 fr PE.

7

Be re iudicata.

opinionem ur.l.i.procedat qn non doloſe ſnia
non fuit allegata:iſtud.c.qñ doloſe cã fatigãdi
aduerſaꝛium fuit tacita. Teꝛtiã opinionẽ poſuit
Inno. ut. d.l.i. ꝓcedat qñ de prima ſententia nñ
fuit oppoſitum nec ꝓbatum ar.in.l.ꝙ in diem
.ff. de cõpenſa. Iud. c. intelligitur qñ fuit pro
poſita exceptio rei iudicate:ſed inſtꝛumẽtũ non
fuit ꝓduciũ:uel alia ꝓbatio.hec ſolutio ad iſtũ
tex. diuinat ſicut precedẽs ſolutio. Jo. Quaꝛiã
opinionẽ poſuit hic Jo. an.ſic ad ꝓpoſitũ diſti
guẽdo ꝙ aut fuit diſputatũ de uiꝛibus pꝛime:⁊z
tũc ualet ſecunda ut dicituꝛ in gl.aut non fuit ðᷣ

hoc diſputatũ:⁊ tũc aut is ꝓ quo facit ſentẽtia

ſcienteꝛ ⁊ doloſe omiſit illa uti:⁊ tũc ualet ſecun
da per dictũ.c.exceptionẽ:⁊ alia iura ſuperiuſ ĩ
ducia:⁊ hoc cãu intelligit iſtũ tex. Idẽ diẽ ſi ꝛs
iudicata opponit᷑ ſed ñ ꝓbatur ur dixit Inno.
aut ſciẽter:ſed ñ doloſe:⁊ tunc ñ ualet ſecunda
Aut omiſit ignorãter ⁊ tẽ licʒ quidã dicãt ꝙ ſi
index ſcinerit tunc ñ ualet ſentẽtia ſecus ſi iguo
rauerit ipſe tamen tenet ſententiã ñ tenere eum
pars ⁊ iudex ignorauerũt quia non eſt equũ ut
benficiũ ignorãtie partis ledatur per ignorãtiã
indicis peꝛ quam potius iuuaꝛi dʒ ad hoc.õ.de
ꝛeſcriptis ex parte decani. Mec ob.c ſi duobus
J. de appel.⁊.l.ſi forte.ff.de off.pᷣſidis.loquũt
ei cũ ꝓcedit qui iudex non eſt:quo caſu ponde
ratur ſcictia ipſius nł ignorãtia. Et predicta di
cit locũ habere ſiue ꝓ actore agẽte.ſiue õ ipᷣm
ꝓ reo fuerit prius indicatum cum predicta.l.i.
non diſtinguat ⁊ facit ꝙ ibi notatuꝛ in fi.ultime
glo. Ded certe hec opinio Joã. an. diuinat ad
iſtũ tex.cũ hic in nullo allegatur malitia alteriuſ
partis qͥnimmo iudicio meo ſi ñ erꝛo ipſe ? In
no. ſi fas eſt ſic cõtra tantos uiꝛos loqui:dicunt
expreſſe S iſtum tex.in fi.ubi papa referendo ſe
ad primam ſniam dicit ꝙ pꝛetextu inſtrumento
rum nouorum lites non debent inſtaurari:⁊ ſic
preſupponit pᷣam ſententiam ualeꝛe licet omnio
ceſſat dolus partis æ detur penitus ipᷣius igno
rantia ita ꝙ nũqꝙꝙᷓ fuerit allegata. Quiniã opini
onẽ ponit Oar. in.l.i. C. qn ꝓuocare nõ eſt ne
ceſſe ſepius allegata ubi fimat ꝙ tunc n nalʒ ſe
cũda ſnia ↄ pꝛimam quando ambe fuerunt late
ex eadem inſtantia:⁊ ſic intelligit iſtum tex.ſi ãt
ex diuerſis inſtãtijs tũc ſemper tenet ſecunda al
legat pro hoc ultimo ꝙ legitur ⁊z notatur in.i.
duobus ff. de exce.rei iudi.⁊ ĩ.l.i.C.ſi plu.una
ſentent. mouetur ad hoc:quia cauſa quare non
ualet ſecũda ſentẽtia eſt quia reperitur lata ſine
inſtãtia cum per ſentẽtiã peꝛeat inſtãtia.l.grece
.F. 7 poſt litẽ.ff. de fideiuſ.⁊=.l.cũ apud.ff.indi.
ſol. Item quia iudex eſt peꝛ ſentẽtiam functꝰ of
ficio ſuo ut in.c.in litteris.S.de offi.dele.⁊.l.iu
dex.ff. ð re iudic.⁊ hee rationes militãt ſolũ qn
ſentẽtia feꝛtur ex eadem inſtantia ſecus ſi inſtan
tia ꝛenouatur. Quidam tamen dixerũt ꝙ ideo
ñ ualet ſecunda ſentẽtia quia prima fecit ius et
ſic ſecunda uidetur lata ius. MHoc dictum re
probat ibi gl.? Har. quia non eſt expꝛeſſus eꝛ

roꝛ in ſententia. Oreteꝛea ſecundũ Har.ſentẽ
tia lata cõtra ius nõ ꝛedactũ in coꝛpoꝛe iuris nõ
eſt ipſo iure nulla ut.l.cum prolatus.ff. de re in
di. ſed illa prima ſentẽtia nõ erat ꝛedacta in cor
pore iuris:ergo ⁊c. Alij dicũt hoc ↄtingere ut
ſit litiũ finis:⁊ in hoc ꝛeſidẽt cõmuniter glo. iu
ris ciuilis ⁊ ſequitur Hal.in dicra.l.i.ſed non
placet Bar.quia eadem ratione nõ naleꝛet ſen
tẽtia lata cõtra iuramentum uel tranſactionem:
cum iuſiurandum ⁊ tranſactio ſint intꝛoducta
ut ſit litium finis ſicut ⁊ ſentẽtia ut.l.i.fl.de iure
iuran.⁊.l.fratris.E. de tranſac. Sed utrũqʒ eſt
ſalſum.primum probatur in.l.nam poſtea.F.ſi
damnetur.ff. de iuꝛeiuran. ſecnndum probatur
in.l.eleganter.ff. de condi.inde.quare ſtat in ra
tione ſuperius dicta.ex qua infert ad opinioneʒ
ſuam prealł. ¶ Sextam opinionẽ poſuit h̊ do.
An. ꝛepꝛobando irto.in dicto ⁊ in ratione
Nam dicit ꝙ dictu,ʒ Har. nimis reſtꝛinxit tex
tum illius.l.i.que indiſtincte dicit non ualere ſe
cundam.cõtra primam. Item uidet᷑ contꝛa hũc
tex.ſeu eius rationeʒ qui ſe fundat ſuper ualidi
tate ſecunde quia prima nõ fuit iudicibus oſten
ſa. Item l. i. ff. que ſen. ſine app. loquitur quan
do ſentẽtie ſũt late in diuerſis inſtantijs:⁊ tamẽ
excipit ſolum caſum quando reuocatum fuit in
dubium an prima fuerit lata: ? per ↄſequẽs nõ
placet ſibi rato Har. quaꝛe nõ ualet ſecũda 2
tra primam Aſgnat ergo ipſe aliã rationem
.ſ. quia ſentẽtia facit notoriũ ⁊ ſentẽtia lata con
tra notorium eſt nulla ut dixi in. c. inteꝛ ceteras
.S. e. ? hoc dicit ſentiꝛe NDe. poſt Cy. in. l. i. C:
ð ſen. ubi dicit ꝙ cauſa eſt: quia ſentẽtia dʒ fer
ri ſuper dubio nõ autẽ ſuper certo:ut in dicto
.Cc.inter ceteras. Et ex hac ratiõe concludit ad
.q.noſtram quia indiſtincte ſentẽtia lata contra
ſentẽtiã etiam in diuerſis inſtantijs nõ tenet qũ
ſentẽtia fuit prius iudicibꝰ oſtẽſa æ nõ reuocant
in dubium de uiribus eius uel inſtantia eius ſta
tim iudex pronũtiat contra illam quia uidet᷑ la
ta cõtra notorium. Abi autem prima nõ fuiſſʒ
oſtẽſa tunc ualet ſecũda: quia iudici non conſta
bat de notorio. Mec facit do. An. diffeꝛentiaʒ
an doloſe uel non doloſe omiſerit pars oppone
re de pꝛima. Item an ſciẽteꝛ uel ignorãteꝛ:quia
quandocũqʒ omiſerit ſentẽtia nõ reperitur lata
cõtra notorium de quo iudici cõſtat ⁊ bec opio
eſt cõtrra Bar. ⁊æ Jo. an. ſʒ in effectu icidit ĩ pri
mam opinionem glo. noſtre quam etiam ſequi
tur Bal. in dicta.l i C. quando prouo.ubi diẽ
qᷓ ratione more in producẽdo primam ualet ſe
cũda cõtra primam:allegat iſtum tex. cum glo.
2z hoc quia prima ſentẽtia tranſiuit in rem indi
catam eriſtẽter ſed nõ apparẽter:ex quo nõ fuit
producta. Addir tamen alium caſuʒ in quo ua
let ſecunda contra primã ſcilicet quando is qui
habuit primam ſententiam reperitur in culpa:
ut quia iterum uoluit agere ⁊ ſuccubuit alleg.l.
duobus.ff. de excepti. rei iundi. Ille ramen tex.
boc non probat:ſed fuit illa opinio quorũdam

antiquorum ? contraꝛium ſentit bic Jo. an. ut
patet ex pꝛedictis: Et facit in boc Mal. quattu
or mẽbra: aut eni ſentẽtia tranſiuit iĩ ꝛeʒ iudica
rã apparẽter ⁊ exiſtenteꝛ: ⁊ nõ tenet ſecũda Otꝛa
primã niſi ratione culpe ut pꝛedixi:aut tꝛſiuit
in rem iudicatam apparẽter: ſed nõ exiſiẽter da
ſentẽtia erat nulla æ ualet indubio ſecũda ar. i.
iiij. F. cõdemnatũ.ff. de re iudi.aut exiſtẽteꝛ ſed
nõ appaꝛẽteꝛ quia nõ fuit oppoſitum de ſenten
tia: ⁊ tenet ſecũda ꝛatione moꝛe ⁊ ignoꝛantie ut
hic:aur nec exiſtẽteꝛ nec appaꝛcteꝛ tranſiuit ĩ ꝛeʒ
iudicataʒ:puta quia prima notorie nõ tenebat
uel fueꝛat appellatum: æ indu bio tenet ſecunda.
Ego ſimpliciteꝛ ſequoꝛ opinionẽ Bar. ut lata
ex diuerſis inſtantijs ſempeꝛ teneat. O(oueoꝛ
quia aut de prima nõ fuit oppoſitũ ⁊ caſus aꝑ
tus ẽ hic ꝙ teneat:aut fuit oppoſitũ ⁊ pꝛobaiũ
2 nihilominus iudex tulit cõtrariã ſentẽtiã: æ di
co idẽ:quia ſerẽdo cõtrariã ſentẽtiã uidetuꝛ pꝛi
mã ex aliquo caſu reprobaſſe quia prima ſentẽ
tia cauſat exceptioneʒ peremptoriã: unde cuʒ iu
dex nõ teneatur ſpecifice pronũciaꝛe ſuꝑ peꝛẽ̃p
toria ſed ſuper pꝛincipali quia pronũtiando ſu
per principali ſatis uidetur pronũtiare ſupeꝛ ꝑ
emptoria ut le.⁊ nõ.in.c.i.de ordi. cogni dãdo
ſentẽtiã cõtrariã prime iã producte nidetur ſuꝑ
ea pronũtiaſſe illam ꝛepꝛobãdo:⁊ de hoc uidet
caſus hic ſecundũ unũ intelleciũ intelligendo ꝙ;
illa ueꝛba poſthabita ſint una dictio ut ſit ſẽſus
poſthabita.i.poſipoſita ⁊ abiecta ↄtrariũ ſtatu
iſſent: æc.⁊hunc intellectũ ponit glo.in ueꝛ.poſt
habita. Si autẽ uolumus tenere aliũ intellectuʒ
quẽ etiã ponit illa gl.ut ſint due dictiones et iẽ
ſit ſenſus e oſtenſa ſentẽtia iudices cõtrariũ ſta
tuiſſent:æ ad hunc ſenſum adducit do.an.iſtum
tex. ꝓ ſe:dico ꝙ; nõ ꝓbat littera ꝙ ſecũda ſentẽ
tia nõ tenuiſſet:ſed dicit ꝙ cõtrariũ ſtatuiſſent.
Sed ꝙ ſentẽtia debeat teneꝛe adduco tex.j.c.
ꝓxi.ĩ fi. Mam pᷣnilegiuʒ facit notoꝛium ut nõ.
Anno.i.c.ex iſinuatõe de appel.⁊ tamẽ tenet ſẽ
tẽtia lata cõtra pᷣuilegium quia iudex ſẽtetiãdo
cõtra illud uidet᷑ illud reprobar̃ ut ibi aperte di
ci᷑. Mam notoriũ pᷣmũ inficit ꝑ cõtꝛariã ſenten
tiã:quia ut predixi debemus pᷣſumeꝛe iudicem
fuiſſe ex aliqua cauſa rationabili morum ſupꝛa
.e. canſam: nam ⁊ tranſactio ⁊ iuſiurãdum indu
cũt notoꝛiũ ⁊ tamẽ tenet ſentẽtia cõtꝛa illa ut ſu
pra dixi:⁊ ibi interuenit a principio cõſenſus ꝑ
tiñ ⁊ iĩ ſentẽtia nõ:⁊ ſic deberẽt eſſe maioꝛis ro
boris q; ſentẽtia:æ nibilominus tolluntur ꝑ cõ
trariam ſentẽtiã. Idem eꝛgo ⁊æ fortius debens
dicere ĩ ſentẽtia cõtra ſentẽtiã. Et per bec tollit
ratio do.an.⁊ eius dictũ:nec obſtat.d.l.i loqui
tur enim indiſtincte quia indiſtincte nõ poteſt iĩ
telligi ut patet hic in tex. Mec ob.d.l.i.ff.q̃ ſen
tẽ.quia poteſt intelligi qñ ſecũda fuit lata ĩ cãu
dubij ſupeꝛ eadem inſtãtia: uel ſi uis inteligẽ ꝙ
ſupeꝛ diuerſa dic ꝙ dubiuʒ fuerat ibi quia ſecũ

da fuerat lata directe cõtra neritatẽ quia fuir p

nũtiatuzʒ ꝙꝙ nõ fuerat aliqua ſentetia lata:z ſic ñ

De re iudicata.

uidebatur ualerꝛe ar. c. ij. de pur.
nus cõcludit̃ ibi quod ualʒ. Forti
nalere qñ fuit ꝓducta ⁊ tacite ꝛep
trariã ſentẽtiã: quia tunc nõ feꝛĩ᷑ ſ
qꝛ debemus pᷣſumez quod ex aliq̃
prima reprobata ut in dicro.c.cq
mus iuſtitiã qn fuit in dubiũ reu
prime ut.S. dictũ eſt in gl. nã int
ſum non debet eſſe differetia.1.
tũ pe.⁊.l.de quibꝰ.ff.de legi.
nes facte in iudicio inducũt n
in. c. cũ olim ð vpo.ſig.⁊ tñ n
ꝓbationẽ dicto.c. cãʒ:? pdicta nobi
xtra glo. pꝛimo qro qꝛ tex. dicit ꝙ i
litteꝛis fiẽda eſt mentio nedũ de primis ſy enia
ꝓceſſu:nũquid ſufficiet metio generalis: 2 uide
tur ꝙ ſic: quia ꝓlixitate Actoꝝ nõ poſſet foꝛte ꝛc
cipere peꝛgamenũ. So. dicu N
bitꝛaꝛiũ:ita tñ ꝙ fiat ſpecialis ⁊ expꝛeſſa meno
de principalibus articulis ð de reſcrip. cuʒ dilec
ta. Itẽ de excep.S. de ꝓcu.iĩ noſtra. F. fi. ? or
dinationibus S. e. cũ olim. S ti. i. ueniens de in
dicibus et litigãtibus de his de qubus agitur
S. de do. ⁊? cõtu.ex litteris ubi de hac matenia ?·
in ſentẽtia ita eſt interpretãduʒ ut ꝛatio que mo
uet delegãtẽ moueat delegatũ. S. de ꝛeſcriptis ſu
per litteris in fi. Et ſi delegatus remanet dub
cõſulat delegantẽ de ſen.excõ. inteꝛ ⁊ ð iudi.cuʒ
ueniſſent:æ optime loquitur ⁊æ doc.coiter ei in
boc ſequũtuꝛ.⁊ idẽ dic cũ ca
bus ordinarij ut ſupꝛa dixi.
an promotus ad regimen mòaſterij poſſituoca
ri abbas anteq; benedicatur uidetuꝛ primno ꝙ
nõ ſed debʒ interim uocari electus licʒ ſit elec
2 cõfirmatus ar. ic in fi.ſic ⁊ coſecratio rubuit
nomen epiſcopale:an ueꝛo uocatur electus licet
ſit cõfirmatus uel peꝛ papã ꝓuiſum ut le et nõ.
in. c.tua de his que fiunt a pꝛelato ⁊ d uſu pal.
in fine nbi patet ꝙ nõ appellat᷑ quis aꝛ bie.añ
palliũ Hoſti.tenct hic cõtꝛarium in abbate ale
gat. c.i.de ſup.ne.prela.⁊ de accu.meminimus
2 in cle. attendẽtes de ſta.ꝛegu.v. ſtatimus qꝗ
bus iuribus ſatis bene probatur ꝙ ante bñdic
tionẽ etiã poteſt dici abbas:⁊ ſic tranſeũt coitx
doc. hic:et idẽ firmãt in dicta cle.attedetes.?
illum tex. dicũt q cũ hec benedictio abbatis ife
ratur potius ad cõſuetudinẽ et ſolenitatẽ quan
daʒ qᷓ; ad ſubſtantialia:ut ibi pate
ſuetudo in monaſteꝛio ꝙ abbas
teꝛit ſine bencdictiõe monachos ſuos benedice
re ⁊ alia ad ſuũ officiũ ſpectãtia exerceꝛe ar. ob.
in c.i. de ſupplẽ. ne. pꝛe. quinimo plus dicit ibi
Jo. de lig. poſt Lau. ꝙ cũ hec b
ſolẽnitate ⁊ nõ ð ſubſtãtia poteri
te benedictionem baculo paſtoꝛli:d eſ
tandũ. Et idẽ eadẽ ratione piuo diced de
lo ? mitꝛa cum uſus iſtoꝛum pot
abbatibus potius a
quã ad ſignificationeʒ eorum ad que
po fueꝛunt inſtituta ut patet i. c. Ni 90

ul. niblomt
us ergo debʒ
robata peꝛ c
cõtꝛa Vitaté
iuſta cq fueꝛit
m licut pfumi
ocatũ d uirib⸗
eꝛ tacitũ 2 expſ
cu quid. ff. ſi cer
Dreteꝛea pbatio
otoriũ ut le. 2 nõ.

oſti. boc eſſe aꝛ

(enuen

OQueꝛo ultenus

r:ſi nõ eſt con tbidi. M.

enedictio ſit de

t abbas uti an

ficaliũ cõcedaĩ
d decorem ſuaꝝ eccl

min pi mm nn / ſunn
vtaplkufi oim vno im n
m ſar lſſo lus ntu c er
ſelar bet no i cijde Mlig: ſon
ſo guumſlbo lis neln non ebao
aſenetornor ſit cöſeſo pcuranoris Nreen
AMentsa e nna in ernitannt g alaui
ADbenr Me e ona vold cn id
nia dee n .R. idednice a
poſſeſtono ſuper iure ſudiettos laficit po⸗
P fviti poſſeſtöe nel quaſt g, nüe ſobdin
ſount eiobedle gtere bie Iin dleng
ipſo ſobcleus teſſtin her poliatns: n
Ppeiit ſoperiorl udl imerioi ue inclessoß
umn uel ocſctlon renſtitad t anercce
ge eſi. o ſhe rite met Hi gwe
nni ide Imine.
de in e reſ. N drſegiei
erboe 1 o r coligo
conſeguendan vofftonis efinin ſug⸗
bane poſfionen ge heſife
/1 NNd e pretento indetemnigte
bibabuſer ilepbanr inh le!
Pranei Noiit e
ſeſorio ci ugitur ge ſthletionenni

nnone atalecba aſin nini ſ

lere pſaeualiter anne ſint ſa ni

uancironon weane
unian obeglat ne ninemr. a
in lug eccleſie an Portteet f
D tig de vſenp. nc e *RK
dn annnncein
hn d n
in Milegi e

ie brincpt
nincſco erhi nis mert

dne rcbſſet⸗ de
Feeſh

dabus ligzibos de higde Ablg gn
,de do t lm alnmno bidehre man
n ſan 1n hiuapraicyzut mio (er
olgin wirr oelgnu de Anst
Himns i,/. Goclyngnnn oh
inr oogmmior ſn no inn 1nucdi
innt opmr byniur e cr olnrcin

Cnim t iide di au iui, mnn
ordimari ur von ain, rv Nlenus

NowmotNs 2 d reinen mdrſteri dord.

1Ddns ndih denecann edrn,
ld dedmeren de ecn dc et
cdürwarns n inn Recrmonde
nomen epſcopalean en voennn cendk

ſu cöfnmams ve perpahi Oulſunuk
inc m de bis ave funtanrn 1 lin
in fne vdi paret ndapelei gus

i Doſtn ic önntiunintth

8.s deattl nmii
ideſ ch: d n m
e ſt gr ſtnm

1 n e anemdens de in
bos iurſbus inis beneprobam e
toni etii poltſt diciorbigt flfn i
de heert ge fnniin Gien gu
mnmn in p u min,
1ns 40 coſpanchec

AAAHE W a audsn h win Bn
1 .

PPcha Pn m A 1/

Be re ſudicata.

priuile.li.Vi.⁊ ibi per Joan.an.hoc ſatis patet
in cardinalibus preſbyteris qͥ ex priuilegio ntũ
tur epiſcopalibus inſignijs ⁊ cõferunt minores
ordines ⁊ ſolẽniter benedicũt:⁊ tũ nihil habẽt
nltra ſacerdotalẽ ordinẽ ut nõ. Jo.an. in. c. i. ð
ſup. negli. pre. ſuper glo.ij. Qualis autẽ ſit hec
benedictio abbatis an ordinaria uel ſimplex ui
de bonã glo. in cle. attẽdẽtes p̃alł.? ꝙ nõ. Jo.
an.in.c.tuã de eta.⁊ quali.⁊ dẽo.c.i.⁊ an diebꝰ
priuatis poſſit fieri:dic ut nõ. Jo.an.in.c cũ ⸗
tingat de eta. æ quali.æ uide ad materiã ꝙ nõ.i
en nee NMeo eh⸗
aſus tenz ſententia
Bborta. a 3 pᷣuilegiũ oſten
ſum uel non oſtenſum ſi ab ea non ſu
erit appellatum nel ſupplicatũ. Diuiditur iĩ tres
partes.in prima premittit proceſſum ⁊ ſentẽtiã
ſuper poſſeſſoꝛio latã.in ſᷣa ibi ueꝝ ↄmittit ipᷣiꝰ
executionẽ ⁊ cauſaʒ ſupeꝛ petitoꝛio.in tertia ibi
iudicibus petitionẽ diffinit:diffinitũ moderatuz
7 qdᷣdã ſoluit obſtaculũ. ¶ HNõ primo ex prin
cipio iũcta gl.i/ꝙ ↄfeſſio ꝓcuratoris nocet do
mino etiã ſi eccleſia ſit domina æ agatur ðᷣ ſtatu
ipſius eccleſie ꝙ tene mẽti facit.c.dilectus de ca
pel.mo.⁊ ꝙ plene dixi in.c.i.S.ut lite non ↄte.
ꝙ ego intelligo in procuratore ↄſtituto a prela
to ⁊ capitło:ſi ãt eẽt ↄſtitutꝰa pᷣlato tin tũc uide
tur ꝙ ſicut ↄfeſſio ſolius prelati non nocet eccł
ſie ſicut le.⁊ nõ.in.c.ij.de ↄfeſ.li.vVi.ita ⁊ foꝛtiꝰ
ofeſſio ꝓcuꝛatoris ſolius prelati non debet ob
eſſe ne fortior ſu cõfeſſio ꝓcuratoris qᷓ; prelati
oſtituentis:⁊ ne una nia permittatur ꝙ alia uia
ꝓhibetur. c. tue de ꝓcu.⁊ ꝛegula cum quid una
uia de re.iu. li. vi. Mõ.ſo ibi habniſſe ꝙ agẽti
poſſeſſorio ſuper iure ſubiectõis ſufficit ꝓbare
ꝙ fuit ĩ poſſeſſiõe uel quaſi ⁊ ꝙ nũc ſubditi no
lunt ei obedire ꝙ tener hic Inn. dicens ꝙ boc
ipſo ꝙ ſubditus reſiſtit apꝑet ſpoliatus:æ inde
opetit ſuperiori uel interdictũ uel iudicis offici
um nel ↄdictio ⁊ remittit ad. c.querelã de ele.æ
de ꝛeſti.ſpo.ſepe.? idẽ tenet Moſti.ꝙ tene men
ti. Sed tu hoc limita ut nõ. idẽ Inn. in. c. olim
.iij.de ꝛeſt.ſpo.nbi dixi ⁊ fac ꝙ ipᷣe nõuit ĩ.c.ij:
de in ĩte. reſt. Iic ex boc ⁊ ex tex. colligo ꝙ ad
conſequendam poſfionis reſtitutionẽ ſufficit ꝓ
baꝛe poſfionem de pꝛeteꝛito indeteꝛmiate ut pʒ
ibi habuiſſe:⁊ idẽ ꝓbatur in dicto.e.olim ⁊ nið
ꝙ ibi dixi. Mõ. praticã pronũtiandi ſuper poſ
ſeſſorio cũ agitur de ſubiectione:nã ultra ꝓnũ
tiationẽ uerbalẽ debet poſtea mitti in poſſeſſio
nẽ re ipſa:qualiter autè fiat iſta miſſio cũ ſubiec
tio ſit quid incorpo rale dico ꝙ poterit precipi
ſubiecto ut illli obediat uel mittetur iĩ poſſeſſioeʒ
corporalẽ ipſius eccleſie tanqꝙ; pꝛelatꝰ mediatus
ar.in.c.auditis de ꝛeſcꝛip.⁊ in.c.cũ ueneꝛabilis
de ꝛeli.do.? ꝙ le.æ nõ.in.c. examinata de iudi.
27.l.qui tabernas.ff.ð ↄtrahẽ.emp. Nõ. ꝙ ſen
tẽtia lata cõtra pꝛiuilegiũ principis tenet. ſi 5
uilegiũ fuerit in iudicio exhibitũ uidetur index
illud racite reprobaſſe: lz de iſus niribus nõ fa

1

iilet diſputatũ: preſumit᷑ enĩ iudex motus ex ali
qua cã rõnabili:æ hũc tex. allegaui. S. c. ꝓximo
ꝓ pari mõ debet ualere ſentẽtia lata ↄtra ſũiaʒ
⁊ dic ut ibi. timo nõ.ꝙ ſñia lata etiam cõ
tra eccleſiã ⁊ ſuper ſtatu ipſius eccleſie nõ eſt re
tractãda ex ꝓbationibus nouiter repenis. ſ. ex
remedio iuris cõis: ſed bene poſſet iplorari be
neficiũ reſtitutionis iure minorũ ur in.c i.de in
ite. reſt. li. Vj. Et ſic aꝑte colligit᷑ hic ꝙ cã eccłie
nõ equiꝑat᷑ in hoc cauſe publice in qua ſentẽtia
retractat᷑ ex pꝛobatione nouiter repeꝛta ut.l.im
ꝑatoꝛes.ᷣff.de re iudi.dixi.s.c.i.¶ GBlo.ij. colli
git ꝙ iura incorporalia nõ poſſident᷑ ſed quaſi
allegat iura nide tu rationem per norata ĩ. c. cõ
queſtns de fo.cõpe. p. cuʒ ageꝛetur b̊ poſ
ſeſſorio ⁊ petitorio quare papa dũtaxat pronũ
tiauit ſuꝑ poſſefforio cũ de qua re iudex cogno
uit de ea debeat ꝓnũtiare.c.cũ ſuper de cã poſ.
⁊ proprie.So.glo.tertia dat tꝛes ſolutiões.pri
ma ꝙ epiſcopus iſte proſecutus fuit corã papa
poſſeſſoriũ tin de quo cõſtabat per cõfeſſionemn
partis aduerſe licet prius intentaſſi utrũqʒ iudi
ciũ ⁊ petijt terminũ ad repꝛobandũ priuilegiuʒ
monaſterij: Mapa ueꝛo quia de poſſeſſoꝛio da
re cõſtabat tulit ſuper eo ſñiam:æ ad impugnan
dũ priuilegiũ exhibitũ ſuper petitorio dedit ter
minũ epiſcopo.Et ex hoc intellectu nõ. m In
no. ꝙ cũ agitur poſſeſſorio ⁊ petitorio ſimul ſi
prius cõſtabit de poſſeſſorio debet iudex ſuper
illo ſtatim ꝓnũtiare dilata queſtione ſuper pro
prietate facit optime.c.cum ueniſſent de inſtitu.
Quidã tamen nolebant hoc reſtringeꝛe quãdo
de poſſeſſorio cõſtabat per ſolã cõfeſſionein: ſz
hoc nõ placet Inno. qui dicit hoc obtineꝛe qua
litercũqʒ ðᷣ eo ↄſtet ad qð iducit:naʒ ſic ſuſpẽſo
petitorio poteſt quis pꝛoſequi poſſeſſorium de
cã poſſeſſionis ⁊ ꝓprie.c.paſtorał: ita põt hoc
caſu uno ſuſpenſo ſiue dilato ſupeꝛ alio de quo
prius cõſtat ꝓnũtiaꝛi:qð mihi ſatis placet: æ ꝓ
hoc dictũ.c cũ ueniſſent ⁊.c.cũ dilectus de con
ſue.⁊ qð dixi in.c.i.vðᷣ mu.pe.u Secundo pꝛin
cipaliter ſoluit glo.ꝙ papa ex officio uoluit p
uidere epiſcopo circa pꝛoprietatem dando ſibi
terminum ad defendendum ſe contra pꝛiuilegi
um quod pro ſe etiaʒ inducebat monaſterium:
? nota etiaʒ hanc ſolutionem. ¶ Tertio ſoluit
ꝙ epiſcopus egit ſolum poſſeſſorio quo fimito
abbas petijt cauſam cõmitti ſuper pꝛoprietate.
⁊? hic intellectus magis placet glo Sed iudicio
meo iſte intellectus non conſonat littere:tum q2
H. uerum ubi agitur de pꝛoprietate uenit conti
nuatiue ad precedentia:tuʒ quia papa mãdat ſi
lentium imponi epiſcopo ſi nihil probauerit cõ
tra priuilegium:ergo erat actor in cauſa ꝓprie
tatis alias non mandaſſet ſilentium ſibi impoui
quod uerbum actori conuenit zæ non reo ut no
tatur in.c.cum olim de cauſa poſ.= ꝓprietatis
in glo.in uerbo opponentes ideo tene primum
intelleciũ ⁊ nota ilũ. Glo:ultio colligit ꝙ iſtri
mentũ uidetu r repꝛobatũ ſi eo iudici oſteſe feꝛ

ſuit uidetur ſibi pꝛeiudicaſſe.

ESe re iudicata.

ſententia ĩ cõtꝛariũ. Contꝛa qð glo. opponit 5
.l. ꝙ in diẽ. ff. de cõpenſa. ubi exceptio cõpenſa
tionis nõ intelligitur peꝛ cõtraꝛiã ſentẽtiã ꝛpro
bata: niſi iudex exprelfle illa reprobauerit. Glo.
formaliteꝛ nõ ſoluit ſʒ dicit illud eſſe in exceptio
ne cõpenſationis: do. An. dicit ꝙ ideo aliud in
copenſatione: quia illa põt oppõi ad merita ut
in executione: unde ſi expreſſe nõ reprobaĩ uið
tur reſeꝛuata ad execurionẽ ſenrentie. Secus ſi
expreſſe reprobatur. Aliud dicenduʒ in alijs ex
ceptionibus que tantũ poſſuut opponi ad meꝛi
ta quia ex eo ꝙ nõ 9 i
cũ nõ poſſunt reſeruãi ad executionẽ net ibi op
poni cũ per ſenteutiã excluduntur.:.ij. C. ſentẽ.
reſcin.nõ po.⁊ optime loquitur:ſʒ põt dari alia
ſolutio regularis:uʒ qnʒ ſententia lata ſuꝑ pꝛin
cipali nõ põt eſſe uera niſi itelliga?᷑ ꝓnũciatũ ſu
per incidenti: ⁊ tunc ſententia uideruꝛ excludeꝛe
2æ ꝛeprobare exceptionẽ ſen inſir̃m ſeu aliã ꝓba
tionẽ ꝓducentẽ exceptionẽ:ita debet ĩtelligi iſte
tex ⁊ facit.c.ex parte.iij.J.ðᷣ app.qñʒ ſententia
põt ſtare abſqʒ eo ꝙ exceptio expreſſe repꝛobeĩ
æ tunc nõ itelligitur exceptio reprobata niſi ex
preſſe reprobeĩ:⁊ iſie eſt ꝓprius caſus.l.ꝙ ĩ di
em:nã ſetẽtia põt ſtare ⁊ ueꝛificari abſq; eo ꝙ
reprobetur cõpenſatio cũ illa poſſit pᷣſeꝛuaꝛi ad
tẽpus executionis:ergo nõ debet itelligi repro
bata cũ nõ interueniat actus ↄtrarius ar. i. l. ſã
cimus. C. ð teſta. z. xxxij. q.i.c. cũ renũciatuꝛ: ⁊
eſt hic ſolennis limitatio ad multa iuꝛa maxime

dmittunt᷑ uident᷑ ꝛepꝛobaꝛc

ad iſtũ tex. æ ad. c. ̊. ꝓxi.⁊ uidet de mente glo.
in. l. penul.ff. de his qui ſunt ſui uel alie.iuris ⁊
Par. in. d.l.ꝙ in diẽ ¶ Extꝛa gl. opponit 2
tra tex. in eo ꝙ papa dicit ꝙ nullũ preiudicium
ex hac ſentẽtia dʒ irrogari romane eccleſie ſi in
futurũ uellet pretendere ⁊ allegare exceptionem
monaſterij:hoc eni uidetur ↄtra.c.penul.j.e.et
.l. ſepe. ff. eo. ti. ex quo eni ſe delenſioni n oppo
o. Inn. dicit
quod papa ignorabar ius qꝗð habebat i mõaſte

rio alias ſibi piudicafſet¶ Mõ. bac limitatio

nẽ ad illa iura ut nõ ſufficiat quẽ ſcire litẽ motã
cõtꝛa aliquẽ niſi etiã ſciat ius ſibi in re illa cõpe
tere. de quo dicitur plenius in dicto.c. penulti.
UVel ſo põt dici ſm euʒ ꝙ ratiõe publibici ⁊ ne
ceſſarij officij excuſat᷑ hic papa:quia de qua ꝛc
ludex cognouit de ea debet ꝓnũtiaꝛe ut. l de ꝗᷓ
re. ff. de iudi. . c. cũ ſuꝑ de cã poſ.? ꝓprie.uide
aur de hoc tex. in. c. inter dilectos de fide iſtru.
Secus autẽ eſſet in officio uoluntario ut aduo
cationis:de quo in.c.ex litteris de tranſactioni.

æ.I. inter officiuʒ. ff. de rei uendi. ntius tamen ẽ
Em eũñ ut iudex ſemper ſuuʒ ius excipiat ſicut pa
pa hic fecit:⁊ hec ſolutio etiã eſt bona:ſʒ ad ma
teriã nide qð plene dixi ĩ. c. cũ ſuꝑ. s. e. ¶ ue
ro titius debitor ſoluit creditori ſuo:ſʒ inſirʒ re
manſit apnd ipſum creditorẽ tractu tpᷣis repeti
tur pᷣtexiu inſir̃i illud debitũ:⁊ reus nõ ualẽs ꝓ
bare ſolutioneʒ qꝛ ꝑdideꝛat inſtr̃m ſolonis fuit
ↄdẽnatus ad ſoluẽdũ:poſt ſententiã et lapſuʒ tẽ

-
2 E/ir S

Jiee, e
7 Z it 4J447 eds 20.

pus ad appellandü reus repperit inſirm ſolutio
nis. Queritur nũquid poſſit impedine execni
nem uel ſi ſoluerit poſſit repetere/ Jo. an ſic,
mittit ad Spe. de ſen. exe. S ulti. . illud ubr 1
nit Spe. uarias opiones: nam quidã gireng bo
põt agere ad intereſſe ſicut agitur cõtxa d⸗
riũ qui noluit inſſm edere. Alij dixerũt geia
petere beneficiũ reſtitutionis ex clauſula n
li ar. in.l.pretor. .marcellus.ff. de indi An
diſtinguebãt: ꝙ aut fuit allegata exceptõ “
nis ⁊ iudex ea ꝛeprobata tulit ſentẽtiam tocei
toriã ? nõ debet amplius audin. al. ſecus qꝛ.
cũ autẽ. ff. de neg. gel.ipſe ueꝛo Spe. uidei nel
le ut poſt ſolutionẽ poſſit repeteꝛ odictione ſine
cauſa ar. in.l.fideiuſſor. S. in omnibus. ff. man
⁊? ſi põt repetere fortius habet ius retẽtionis ai
ſolutionẽ ar.l.i.ff. de lupeꝛfi. Jo. an. ibi in addi
tiõe retulit Ja. ð aꝛe:? Me. de del. tenuiſſe i.
ꝛi. C. de cõdi. indebiti ut indiſtincte reus no 3
diatur per.l.ſub pretextu. C de tranſac.S Ja.
de are. diſtinxit an ſoło fuerit facta ipi creditoꝛi
an ſuo auctoꝛi quaſi primo caſu poſſit agi ꝑp
dolũ ipſius creditoris ſᷣo nõ:ſʒ Cy. ibi tenet
etiã ſi creditor nõ fuiſſet in dolo:in ex quo ſetẽ
tia fuit lata ex falſa cã dʒ iſte ꝛeſtimui ar.in.l.ſi is
ad queʒ.ff. de acqͥ. bere. Aduerte qꝛ illa opinio
ſpe.fuis glo.in.d.l.fideiuſſor.. in omnibus ⁊
.. ſi ſine. S. cũ autẽ. ff. rẽ ꝛatã haberi. ſ Dn in
dicta.l.i.dicit ꝙ doc. reprobãt illas glo. meri
to m eũ. Cõcludẽs ꝙ ſolutũ indebiiũ peꝛſeren
tiã nullo mõ põt repeti cũ uenerit cõtra ſenteni
ſz ſi eſſet aliqua actio que cõtꝛa ſentẽni ñ repn
gnat ſʒ aſſerit eã eſſe uerã: tũc daĩ repetitio nt
caſus in.l.in cõmodato in fine.ff. cõmocda. ubi
dicitur ꝙ ſi ego ꝑdidi rẽ cõmodatã ⁊? coact ſ
de ualore ſatiſfacere ſi poſimodum res illa puei
at ad te poſſum ager᷑ cõtrario iudicio cõmoda
ti: ut aut rẽ illã mihi ꝛeddas:aut qð habuiſti p
ſatiſfactiõe reſtituas. Ad idẽ.l. ſi fullo. f. de cᷣ
di. ſine cã ubi agit fullo ↄdicte ſine cq ad ipet
dũ qð ꝓ eſtimanõe rei ꝑdite dederat ſi res ni⸗
ꝑueneꝛit ad dĩũm: qꝛ nũc apꝑet ꝙ ſine ci deckt
mihi plʒ hec ultima ſententia ut nullo mõ poſſt
agi ſi directe nenit ↄtra ſniaʒ qᷓ iã traſiuit in le
iudicatã. Et ultꝛa alios adduco duos tex. uo de
nõbiles ? minor ꝙ nemo iſtoꝝ allauit. prio i..
diui.ff. de penis ubi pʒ ꝙ etiaʒ in cꝛiali non pot
aliqs citra principẽ reſcindere ſniaz euaʒ buli
ciüu reſtiturionis in integꝝ ex eo nũt coſint de
inocẽtia rei: ſed ſolius principis eſ nleince ſen
beneficinʒ reſtitutõis indulgere. Sevo nidcim
tex. ꝙ tã in criali ꝙ in ciuili in.li Hi.ll. gee
ſtio. ⁊ utrobiqʒ facit Bar. magni feſü de ilis
iuribus. uñ in. d.l.i.dicit notdi p lli ter. q ſi
aliqs ẽ in carceribꝰcõdenatus ? ainte. ecnde
ſnie cõſtat de inocẽtia ill nõ pot ptas ill abſo⸗
uere ſed ad ſolũ pꝛincip ſpectat. Ponit lre
ibi unũ ſpeciale ⁊ ſingular in ej criali bo
cluſionẽ ⁊ añ ſniaʒ ppt xcipi ꝓpatioes in 6
nel teſtes ſuper articulis no directe Zrarijs

e;arhigior uer nil 8
cliſione agroiniol gerd icei p aluil

rer nüc ſenrenti Fnitdn aidin
rlacive poterter iuſtl

rit boe alu ieli hoͤt ſ.de por unl

co inindh:no biper Hyſte. pbo vne

ſyltuſhine riſint i lulcal ſubſtinemn

ugnſim n 7u uſi
uenilnumi tclis gů
ii miſci oui ni nmn un ar uiſin
ſenoni enundinne ie IcClc, inurie un
jrnhalconi. .de acen ualit gſſ pio.deme
iecrier Q aade ni ſed dd notorie ĩc car
Ge iicſica N euned er id deun
. Vii Roethmeandeda Dene vöolii dipt
Juno n cglerig deinn ec Apars gneo
nuit pſeſettenti fnei iii nnſtunchinde
ila retractare: guig ceſſn hoc caſo legss prei
prio. eigo fortius ide Ciceci gi notorienef⸗
cni q plus inſetih ofeſſo colnt deinictar ſe
tete. Prerraliſenm genis oluin
ſticin erſſtens iye ſite clcit li nuli:a m.
inter ceras. . bidni s e ergo ce qi non
nns ſupnel at ite nic ranacee r bol aſn
mge⸗ ir D in conocat⸗ 1ll fulo ⸗
. eereli en adnrert Beno.
uera niſ alag iupint ſiſtineir riam Exept
anuttticrinnirmn
Hrimgta uia ipſe rcebat onin ii⸗
Puntto pena ſtyruri nn
linrenchan Et ciac⸗ nunttti mn ede
rſſitcolis nope nr dl ihrfn
Alaee ſ lie dis Ooinno
din uas M intconilin .
n tlile dgen b d a il nl
Nei in bong e ini en⸗
lecore oſt g eſt lni gofine.
6 e heeſtficin

Awrde n tanenmrſ ane i
r enen ennumnr
anniͤn llr c anunni
wiſſe⸗

aisretctonis
mäiin GRiinad

n ſuo andoni quſ orind aſ poſr
daĩ hſus galuns ſ Cbim
cni ſauiipr oͦfnſundelni gi⸗
uu iu luq incih ſrſinin nli
qz or e Alnmeqr ion
Ne.t go.in Aanſor Nirnnbisn
Ie. .ciaus itmiuen Bul
aulldiar oor ſipvvbit us goe n
fnci. Cocldes g ſolni ndbti per inn
1o nd tehei ci veſett ora ſntni
Acha ann id netin niui
ü
cinsnANGA Ngdwut
õü
de uioreinſiuneſi poſnimmndzin
AA r polun ag, dn nd inlc i
l Uh
auleuire icfims. Nililin
Atmdtmn mril ar inin
dc aͤmmmie ibir n
Adin: dtit hhugiun
en ſnnemaunnmni
mndipybemn di itt
18 ndnedrneni nſiih

ai borwhei⸗

. . Nr 2
Nianrn KAuiS ðð I mI ι „αα ις shn i 7

7

Ce re judicata .

innocentiã ꝛei ꝓbandã.de quo uide ꝙ; nõ.in. c.
fraternitatis de teſt.nõ.i dicta uero.l.diui.colli
git ipſe caſum in quo ſnia ꝛeſcindit᷑ pᷣtextu iſtꝛu
mentoꝝ reꝑtorũ de nouo.nec ob.l. imꝑatores
pal.qꝛ ſcdᷣm eum ⁊ bñ illa loquit᷑ ð iure cõi ſed
bñficio principis põt reſcindi:ut in iuribus peꝛ
me allegatis æ predicta bñ nõbis.Et ꝓ his op
time facit.l.moꝛis..iſte feꝛe.ff.de peniſ:ubi pa
tet ꝙ ſi iudex impoſuit penã nõ cõgruentẽ legi
bus nõ põt illã amplius reuocare ſed ad pꝛinci
pem eundũ ẽ.predicta coadiuuat bec rõ. NMam
exceptio rei iudicate fuit inducta ad iuris rigo
rem ↄſeꝛuandũ ut litiũ ſit finis ne imortales ex
iſtant:ut nõ.glo.in.l.qui excep.ff.de ↄdi.inde.
et.c.paſtoraliſ.. quia uero de offi.dele. Jõ ad
hunc iuris ordinis rigorẽ ↄſeruandũ nõ debʒ
quis audiri uolẽs probare ꝙ de nono repperit
ꝓbationes.ſepe eim daret᷑ mã malignandi ⁊ in
ſtrumẽta falſificandi ⁊z teſtes corrũpendi ꝙ eſſe
nõ debet:ar.c.qᷓto de vor rantn cõ
cluſionẽ arbitror uerã niſi neceſſitate facti cõſta
ret nũc ſententiã eſſe miuſtã.tũc eni ꝑ aliũ citra
principẽ poterit ex iuſta cã ſuꝑuenienti ꝛetꝛacta
ri ⁊ hoc caſu intelligi põt.c ij.de pur.uul.⁊ ſic
dico limitanda:nõ ibi per Moſtiẽ.ꝓbo ꝛõne in
inſta ſnia que trãſiuit in reʒ iudicatã ſubſtinerur
ex ſola preſũptione que ẽ pro iudicis pꝛoceſſu:
ut in c. in pᷣſentia de ꝛenũ ⁊.c.cauſã õ.eo.leges
eĩ que iuſticiã fouẽt nõ mandaꝛent alit᷑ iniuſtam
ſententiã ſeruandã:ne inde naſcerẽt iniurie.uũ
iura naſcunt᷑.j.de accu qualit᷑ ⁊ qn el pꝛio.l.me
minerint.C. unde ni.ſed ub notorie nũc cõſtat
de iniuſticia ceſſat pᷣſumptio ⁊ cedit opio neꝛita
ti. Viij.di. ueritate manifeſta. Hinc nõdilit᷑ dixit
Inno.in c.pleriqʒ de imu.ec.ꝙ ſi pars que ob
tinuit ꝓ ſe ſententiã fatet᷑ illã iniuſtam.dʒ iudex
illã retractare: quia ceſſat hoc caſu legis preſũ
prio.eꝛgo fortius idẽ dicẽdũ qn notorietatie fa
cti qᷓ plus ualet q; ↄfeſſio cõſtat de iniqᷣtate ſen
tetie. Dreteꝛea uidemꝰ ꝙ euidẽs ⁊ notoꝛia iiu
ſticia exiſtens ipᷣe ſnie ꝛeddit illaʒ nullã:ut in.c.
inter ceteras.⁊ ibi dixi.S.e.ergo idẽ qñ notarie
tas ſuꝑuẽit ut ſaltẽ nũc retractet᷑ ⁊ hoc caſu pnt
intelligi illa iura.l in cõmodato ⁊.l.ſi fullo ſuꝑi
us allegata. licet ali᷑ ea adduxerit Marto. bec
uera niſi alia ſubſint q ſuſtineãt ſniam. Exeplũ:
quidã cognouit ſolutã que cõi opiniõe tenebat
ꝓ maꝛitata quã ⁊ ipſe cꝛedebat coniugatã:⁊ eo
punito pena ſtatuti ac ſi cognouiſſet maꝛitataʒ.
conſtitit poſtmodũ illã nõ maritatã:an debeat
ſnia retꝛactaꝛi.Et dicendũ ꝙ nõ:qꝛ culpa fuit iĩ
ꝛe ipſa ⁊? dolus in operatione:⁊ cõis opinio in
ꝗlitate ⁊ ſic alias diſputãdo fuit concluſum :ut
ponit Jo.an. in regula cũ qͥs de ꝛc.iuꝛ.li.Vi.in
mercu.æ uide ad pᷣdẽa bonã ⁊ plenã gloſ.in.c.
plerũqʒ de dote poſt di.reſti.⁊ hec ſufficiant.
Bm. i. et. ꝗ Caſus Snia a
* Ebe We gna fuit appel
latum retractatur ſi conſtat teſtes ad
quoꝝ dicta tantũ lata fuit cõſpiratores ſuiſſe =

cõtradicente parte receptos. h. d. diuidit᷑ princt
palit᷑ in duas partes. In prima ponit factuʒ co
ram papa narratũ appellationis remedio. In
ſcdᷣa dat iudices appellationis quibus diffinitõ
nem cauſe ſub certa forma cõmittit: ſcdᷣa ibi qꝛ
ueꝛo. Et quelibet pars põt ſubdiuidi: ut patet
te Cedicta diuiſio ſufficit ad intellectum
Nota primo ꝙ qnqʒ cano nici regulareſ ba
bent abbatẽ nut hic:quãdoqʒ gubernãtur pᷣoris
ꝛe gimine:ut in c.cum in eccleſijs de ma.⁊ obe.
onachi uero nõ dicũtur canonici:niſi ſint ĩ
eccleſia cathedrali inſtituti: ut qꝛ eccleſia cathe
dralis ẽ monachał:ad hoc allego tex.iuncta gl.
in. c.ij.lviij.di.facit.lxxiiij.di:quorundam. dixi
plenius in. c. cauſam que.S.de iudi¶ Mõ.ſecũ
do ibi ex parte quorũdã canonicoꝝ ⁊c᷑.ꝙ regu
laris põt in cã quã habet etiã contra prelat im
conſtituere ꝓcuratorẽ nedũ laicũ:ſed etiã ꝛegu
larem cõſortẽ eiuſdẽ litis.facit clemẽ.religioſus
eu r hoc.j. dicam latius poſt Inno.
). tertio ꝙ regulares canonici poſſunt de
ferre ꝓpriũ pᷣlatũ nõ ſolũ de crimine ſed etiam
de infamia criminũ ⁊? implorare ut ↄmiſſio fiat
ſuper ueritate/ Idẽ dic in monachis:ut in. c. ex
parte ⁊.c.olim de accu. Idẽ etiã in ſeculaꝛibus
clericis reſpeciu epi: ut in.c.ueniens ⁊.c.licet de
accu.⁊.c.ueritatis de dolo ⁊ ↄtu.intereſt iſorũ
habeꝛe bonũ prelatũ. viij.q.i.audacter.¶ NMo
ta quarto ꝙ infamato pᷣlato ð crie dʒ fieꝛi iqui
ſitio taʒ in capite ꝙᷓ in mẽbris ut hic:qꝛ oꝛitur
ſiniſtra ſuſpicio ↄtra mebra ex corrupnõe capi
tis facit qð le.⁊= nõ.i.c.fi.ð ſta.reg.⁊.c.cũ opor
teat ð accu. ¶ Mõ. quinro æ rene meti: ꝙ inquiſi
tor generał generalłr datus ſuꝑ aliqua eechia ut
corrigat corrigẽda põt ex cã ãmouere pᷣlatuʒ a
regimie ecclie. Et notat ex hoc ⁊ ex tex. Jo. an.
poſt abb. appellatiõe coꝛectionis inquiſirõeʒ 2
mitti. Itẽ ꝙ is cui ↄmittit᷑ coꝛꝛectio priuat bñ
ficio:æ nide ad mam qð legit᷑ ⁊ nõ.in.c.dilectus
de reſcrip.⁊ in.c.i.de homi.¶ Mõ. ibi iudices
c inquiſitorcs ſuper ſtatu alicuius eccleſie pnit
dici iudices. dicit iñ Moſti. ꝙ tex. magis ꝓprie
appellaſſet eos inquiſitores ſed iudices dicũtur
quia ad modũ indicum ab adminiſtratione de
ponunt ct exceptiones admittunt. in quo tamen
differũt dic ut legit᷑ et nõ.in.c.exhibita de iudi.
¶ WMã ibi pꝓceſſũ zc. ꝙ appellatione proceſſus
nẽit ſmia:nã hic ⁊ ſnia neniebat iꝛritãda. In cõ
trariũ facit.c. prudentiã de offi.dele.de h̊ alias

in hac ſcdᷣa ꝑte memini plene dixiſſe. ¶ Mora

ꝙ cõmiſſio inhabiliũ teſtiũ. nõ uiciat ꝓceſſũ ſeu
ſniam ex quo ꝑ babiliũ dicta põt ſnia ſuſtineri:
qꝛ utile ẽ ab iutili ſeparabile:ut in regula utile
de re.iur.li.vi.Alia ñ colligo:qꝛ aut clara aut
j. examinãda. ¶ Blo. i. jrit an iſti indſitores
deputati ut ꝑſõaliter inqrant po ſſint alijs nices
ſuas cõmittere uel extra locũ in quo ſunt depu
tati inqrere rñdet ꝙ nõ et bñ loquit.ſʒ in ultia
uide qð latiꝰhabet᷑ ĩ c.ſtatuimus de offi.dele.li.
Vj.et in.c.ſtatutum.i.in nullo de ꝛeſcꝛip.eo.ti.
mi

- „
1 4l-rr=nn õ Pat / 29 2n rererh G

(Qc iſfe- Pr ſpy

E Ae.⸗ 2 Earn n 2Fs ſus

Scðᷣo queritur nunqd indiſticte poſſit exigi ab
inqſito iuꝛamtũ de ueꝛitate dicenda.glo.ij.ſẽtit
ꝙ nõ: ſed ꝓcedẽdũ ẽ ut habei ĩ c.qit᷑ ⁊ qn.i.de
accu. S. formã: uide qð plene dixi i. c. ij. ð cõfeſ.
¶ GBlo. iij. colligit ex textu ꝙ officiũ iquiſuõis
ſuꝑ pluribus deputati nõ expirat per ꝓnũciatio
nẽ ſuꝑ aliquibꝰ ãticulis de ſibi cõmiſſis:ut ſauil
bñ colligitur bie r quo nota. ꝙ inquiſutor
ſuꝑ pluribus articulis ſeu 5 plures peꝛſonas de
putatus nõ tener᷑ ſuꝑ oibus ſeu cõtra oẽs ſi imt
ꝓcedere ſeu ꝓnũciaꝛe:facit qð plene dixi ĩ.c.cũ
int. 5. e. Idẽ ẽ ſcᷣm glo.ĩ ordinaꝛio æ aꝛbitro
ut in iuribus allegatis in ea. Ex qua nõ ꝙ inqᷣ
ſtor datus ſupeꝛ ſtatu alicuius ecclie nõ bʒ or
qinariã ſed delegatã. æ nimiꝛũ.nã et iquiſitõ ge
neralit deputatus a papa ſuꝑ negocio bereſis
pʒ delegatã et nõ ordinariã: ut nõ. Jo. an. in. c.
ꝑ ᷣ de hbeꝛe.li.vi.qð ꝓbo ꝑ locũ a ſpali ĩ.c.ne
aliqui de heꝛe. li. vj. iuncto.c.ij. de offi. le. eo. li.
Sröo nõ. ex glo.iſta iũcro tex.ꝙ delegatus
functus ẽ officio ſuo ꝑ ſñiam cũ.ſ ꝓnũciat ſuꝑ
toto ſic dʒ intelligi.c in l̃is de offi. dele.et.l.in

dex.ff. ðᷣ re iudi.ſecus ſi pronũciat ſuper pte: Zz

limita pdicta ſʒ ea que dixi. ð.e. cũ int. ¶ Op⸗
cõtꝛa tex.ĩ eo ꝙ lis nõ fuit oteſtata:⁊ in papa
hãc exceptionẽ nõ uidet᷑ ponderaſſe:et ſie ob. c.
cũ dilectus de pur. ca. So. dicit glo. in vYbo lite
nõ ↄteſ. ꝙ bec exceptio nõ hebit obſtaꝛe ĩ caſu
nio:qꝛ ꝓcedebatur ꝑ uiam inquiſitionis et inqᷓ
ſitus erat ↄtumax:quo caſu procedi põt lite nõ
conteſta. ut in. c. qm. F. ſunt et alij ut lite non
ↄteſ qð intelligit glo.qñ ẽ ſpecialis ꝓſecutor in

quiſitionis. Si eiʒ iudex ꝓcedeꝛet ex ſuo of

ficio:tũc etiã cũ pᷣſente nõ fieret ↄteſtatio:qꝛ nõ
cũ quo fieret. Et nõ pᷣmũ dictũ gl.ſingularit᷑
ꝓ limitatiõe pᷣal.c.cũ dilectus et dicti.. ſunt et
alij: ubi allegaui hãc glo.et expedies hũc articu
um ut ibi dixi. ¶ Ex bis ſentit h̊ glo. ꝙꝙ abbas
fuir hic cõtumacit᷑ abſens ꝙ tñ ex tex.non colli
gitur immo iudicio meo potius colligitur op
poſitum in. v. iudices: ubi abbas preſtuit iura
mentum de ueritate dicenda. Mrereꝛea abbas
bic appellauit a diffinitiua ꝙ faceꝛe non potuiſ
z ſi fuifſzʒ ↄtumax. ij. q. vi. ſunt quorũ 2.l.ii.C:
quoꝝ appellatio.nõ reci. Idco ego intelligo ꝙ
h nõ erat ſpecialis ꝓſecutor inquiſinonis.ſʒ pa
pa ad ſolã denũciationem canonicoꝝ cõmiſit in
quiſitionẽ tam in capite q; in mẽbris ut patʒ in
ha. Et ſic apeꝛte patet ꝙ canonici qui denũcia
neꝛũt infamiã abbatis nõ ꝓſequebant iſtã ĩquiſi
tionẽ: cuʒ ut predixi iſia inſitio fuiſſer cõmiſſa
pariter ↄtra eos. Hinc eſt ꝙ oĩbus de eccleſia
fuit exactũ iuramentũ de ueritate dicenda: ut pʒ
in. v.iudices.merito nõ erat hic neceſſaꝛia litis
conteſtatio ideo papa de illa exceptione ñ cura
nit. ¶ Op et alit ex quo eiz dicta teſtiuʒ nõ fue
rũt publicata ⁊ abbati inquiſitio oſtenſa ſatiſ iu
ſtilicaꝛi uidet᷑ abbatis appellatio:ut in.c. qualłꝛ
Zqn. dʒ ðᷣ accu.⁊ tñ papa hãc allegationẽ ab
batis uidetuꝛ neglexiſſe ¶ Soſinio: dicit glo. in

BDe re ſudicata.

uerbo oſtenf. ꝙ; bec erat iuſta
papa hic no curauit: qꝛ ð ea n
certe h̊ reſpõſio nõ ẽ bona: qꝛ
ne conſtabat.tñ in cõmiſſione
pa mandauit de conſpiꝛatione
Inn. dicit: e forte dicta alioꝝ
be arle dicta cõſpiratoꝝ nõ:
toribus mandatuꝛ inquiri: e
teſtationes fueꝛũt bic Paileaten tan nuſſe at
hoc reuocari dʒ ſñia cũ celannen ppte
3 Iia ci ex ea nõ fueꝛit
tum. Ex quo nõt Hoſti. grauamẽ ill ppella
ius litigatoris trſit in ꝛem indicatq:ſj ſ r
dies nõ fuerit ꝑ partẽ appellatuʒ: ad or les
c.ſigniłicaueꝛũt ð teſti. et.c. cũ dilecti S . 8
in limitanduʒ eſt prout habet in. c. fi. de es
li. vl. et cle. ultia eo. i. Et nõ. ingularit dode⸗
ctũ Inno. ꝙ atteſtationũ publicatio ò ui
nõ aũñt de ſubſtantia et paui illaʒ no beienil .
tandũ ẽ. debuit eiʒ petere et a denegane bpel
lare. alias nõ anditur uolens ipugnare pceſſiu
ſeu ſutam ex defectu publicationis atteſtmon
2 ita ſingularit᷑ põt intelligi iſte tex.qð alibi no
ita bene ꝓbatuꝛ qͥnimo glo. in.l. platam. C. de
ſen. ſenſit oppoſitũ.ſ.ꝙ publicatio ſu de oꝛqine
ſubſtãaliali. ſed Har. ibi ſequiĩ pꝛimuʒ:qo ſc
bat. illud eiʒ ẽ de ſubſtantia ꝛei quo ceſſante xs
eſſe nõ pot:ut.l.precia.ff. de contꝛahen.emnpeet
inſti.de emp.⁊ uen..preciũ.ubi dicitur ꝙ res
⁊2 preciũ ſunt de ſubſtantia uẽditionis.naʒ eplio
ſine his eſſe nõ põt.Euictio aũt eſt ð natuubꝰ
ſeu accidentalibus emptionis. ic ad ppo
ſitum cum ſnia eſſe poſſit ſine teſtiũ examianone
ſen publicatione:qð pʒ ex eo.qꝛ nõ ẽ de neceſſ
tate:ut ꝓbatio fiat ꝑ teſtes cũ poſſit fiei ꝑ iſtu
menta ⁊ ↄfeſſiones pſũptiones ⁊ ſimilia:utic.
afferte de pꝛeſũp. =. c. cũ Joãnes de fi. inſtru.
.i. in exeꝛcẽdis. C. eo.ti.eꝛgo publicatio no ed
ſubſtãtia ſententie. Er ideo ↄcluditur ꝙ ſi teſi
bus nõ ſcriptis uel nõ publicatis ſentetia fenmat,
illud ẽ otra ius litigatoꝛis: nõ aũt otia ſubſtina
leʒ oꝛdinẽ iudicioꝝ. Et idẽ refert Daꝛ tenuiſe
Ja. Du. Iẽ etiã lentit Spe. in ſcda paue ſii
libri in prin.? HMoſti in ſũma de ꝛe iudi ubi di
cunt ꝙ nõ oĩa que interueniꝛe debet in incicio
ſunt de ſubſtãtia: ſcd quedã de ſolenitate qued
de ſubſtantia ſicut i ſacramẽto altaꝛis ſoluz ilſa
uerba quibus fit tranſlatio ſunt de ſubſtanna.
Allia uero ſunt de ſolenitate: ut i.c. panis ö oſe
cratione. di.ij. unde dicũt/iq i iudido be ſubſta

appellädi cà.
on tonſiſe
nec de Oſpiratio
appellationis pa
dütarat inquint.
teſtiũ fuerũt pu
igeo de conſping

tia eſt citatio libelli oblatio lins conteſtatio/ iu

ramentum de calumnia:? e ſñia fera; i ſeriptis
ↄgruo loco et tpe fuatis ſolenitanb debitis. i
tu ð citatione dic ꝙ eſt de ſubſttia circa abſen
tem.iij.q.ix caueãt er. c.oia. Sed erga pſentemm
nõ ẽ de ſubſtãtia: utno. J0. an. in. .fi. O elec.li.
vj. et Mar. in. d. l. plata et Hal.i auẽ. ſ oes
. ut ſe ab heꝛe. de lbel. ob. dic ut plene dixi

in. c. i. de libel. ob. de lieorehe d es bo
de lit. conteſta. de inramento calum. Paee⸗
conteſ. ſñia liter ſi

nũ tex. . c. i. de iura. calu. i. Vj. de

ie eſtii O.90
Areauiri ih is one
Pu no ſuficit lentſe pbaun

.tere pbet a⸗5 nn bbie
ne gele er gr.Hi le
Selcin beg aonlc,. un

I apa hobiai bnno⸗ Ablqy ali

baliole. geuumnls l pelauomn
mlel Eos utu ii c a

ll. peneduo ſun bi Uideus. D

rm nirei hptlanots ooſſt bnn ſaignuae

ſi ad tne ſengidl ſinn cennd fuenit of
lnain ughii Reilo n l de⸗
1o Nodatonſs nalgnirnis Cdi tnen orn
iu iceg an ſtincer addelandeu
leavai pars kecunonen ſenentie.
primu uidſts d ſenſrit go. Yunut enin
no. Er ie lenit bi Inno cial en g ons
les reprobare teſtes Cebz boc protefari a p.
cipio alias ti Piudican 5 de eſid preſennn
imo plus eſt gebun ſomn poare pei
recpere termnumn ad pꝛobandü u bic:
leſtl cauſam. Oeg adene m qr bades nor
gloin umncti cecnnarcn
exceptio pſonas teſtinm eſt gua⸗
Jeo por ohponn tprobat i galei
ſa eptor Criceſenit g in erhen⸗

ge eft. ic.Ge eſlbis chi, Ineligenm

n intanonemn c,preſetiun ceteſtn
iadte Pane. Eigg iti ne
non ncproteſti inpnepi
nd erent poſtmogi nr in i
ecaſn procecltopinio go. ac

uncſpoltione gieni .
D chcpreſaniimnctenn

cimd inimite
ennnieni
mäiintin öͤnn
re⸗ Aus n eſeneenn Wegeret
nimtunes geen
fimnfmn hlenun
einſiglmi rrnniig irneit
inber dm in go in gan
ſan ſalt 1 . 1 l
lnl ppoſti obienſoſteen
ſbſlal iu Brr bilni im
õ
noen .hruu ſor omimng
n oap tm ſomii hr uiurt
threnũ ſn deſioſtnnn itto s n
ſebseſe no po. Cigi ain eſt uutt
I Mudamalbus anptionis. Gaen
ſonm conſtiache rtretcſteantated⸗
ſon dicdNedRndee nel
WeN Ponid nedd Waſrigt
Wenmm ? Teſiores dihtcſed men
ene de reſih 1t f Jinsin
lin eridis CO d ago dſen
ſptina anenne. i giltim
dusnolcthrs id Muſit
uiè oNnns igutgalin
drant nicht linin
n Dr Ninu en Griit
nprint Voſünimdrt
pninprin.
ä
indebfiarſtiiin t
x inſtmiu fn ſumminn,
ubus ft uſtni k /
õ
In Nn

—
Avic

h — Heng eh, a ie⸗ =
WrK cef . Degtn hin A m Sr ſ=e, pas, 'oſſit S S

⸗ ¶ De re iudicata.

ferenda die ut in.c.fi.de re iud.li.Vi.Et ad no
ſtrũ principale pꝛopoſitũ adde tex. ſingularẽ in
.c.fi. de here.li. Vi.ubi dici᷑ ꝙ ꝓpteꝛ ſcandaluʒ
teſtiũ euitandũ pnt ſubticeꝛi noia teſtiũ.⁊ dic ꝙ
ẽt dicta teſtiũ poſſunt ad tpᷣs occultari:ut ſi ꝑs
nõ audet cõuenixe aduerſariũ ꝓpter eius potẽ
tiã ⁊ interi timet᷑ de abſentia uel moꝛte teſtiũ:ut
norãter põit hoſti.in.c.qm.i prin. ut lite nõ ↄt᷑
ubi dixi.⁊ uide ꝙ nõ. Joa. an.i.c.i.de bomici.

li. Vi. Sed quero ꝙ de renũtiatione ſeu ↄcluſio

ne que ſolet fieri ĩ cã de qua i.c.cũ dilectus de
fiðᷣ iſtru. z. c.paſtoralis.de cauſa poſſ.?æ ꝓprie.
ubi ꝑ Inno. ⁊ i.c.cũ ueniſſẽt.de teſti.cũ ſi. An
ſint de ordine ſubſtãtiali de hoc uide bonã gl.
in cle.ſepe de.v.ſigni.i.v.ↄcluſiõe.per Jo.an.
in addi.ſpe.i ti.de renũ.⁊ ↄcluſiõe in prin.ubi
tenet ꝙ nõ ſit de ſubſtãtia. Et profecto ſatis di
co hic hoc probari ex predictis.? hoc teneas.
¶ eeꝛo quia textus mãdat hic inqri in cau
ſa appellationis an teſtes iſti fuerit ↄſpiratores
an ſufficiat ꝓbare in cã appellationis ihabilita
tẽ teſtiũ. So.glo.in vᷣbo iuramera dicit ꝙ non
ſed requirit ꝙ i prima cã pars ꝓbare uoluerit
qnimo nõ ſufficit ꝙ obtulerit ſe ꝓbatuꝛam niſi
nẽ uere ꝓbet. ar. p̊ ĩ textu ibi ꝓbaꝛe uolueꝛit ⁊c.
Sed cõtra hoc gl. opponit de.c. interpoſita
de appel. ubi oblatio ꝓbationis abſq; alia pꝛs
batione graunaminis iuſiificat appellationem re
mittu ſe e ad notata in. c. ex parte ade

ð tein. ¶ Auerte duo ſunt hic uidẽda. Mri

mo an in ca appellatiõis poſſit ꝓbaꝛi idignitas
teſtiũ ad finẽ retꝛactadi ſniam licet nõ fuerit op

poſua in ca pꝛincipali ¶ Secũdo an ſola obla
tio probationis indignitatis teſtiũ facta coram

iu ice a quo iuſtiticet appellatioeʒ ut ſic e .
oↄſequat᷑ pars retꝛacrationem ſententie. ¶ Ad

primũ uidiſtis qͥd ſenſerit glo. Innuit enim qð
nõ. Et ide ſentit bic Inno. dicit eni ꝙ paꝛs uo
lẽs reprobare teſtes debʒ boc proteſtari a prin
cipio alias ſibi pᷣindicat. S. de teſtib.preſentium
imo ꝙ plus eſt debuit ſtaum ꝓbare ⁊ petere ⁊
recipere terminum ad pꝛobandũ ut hic ⁊.S.de
teſti. cauſam. Sed adueꝛte tu qꝛ habes nõbilem
glo. in Zrium mn. c.i.S. de excepti.que dicit ꝙ h̊
exceptio ↄ ꝑſonas teſtinm eſt quaſi ꝑemptoria.
JIgdeo põt opponi ⁊ probari ĩ cã appellationis
ſicut ꝑẽptoria. Et idẽ ſentit gl.in.c.ex parte.að
de teſti.⁊ i.c.de teſtibus eo.ti. Intellige tamen
m limitationem.c.preſetium de teſti.⁊ uide qð
dixi ĩ dicto.c.ex parte. Et ad iſtũ texiũ dico ꝙ
ſi pars nõ opponit nec proteſtat᷑ in pncipio nõ
audit᷑ indifferent poſtmodũ ut dixi i.c.pᷣſentiuʒ
2 hoc caſu procedit opinio glo.? Inno.ſed ſer
uara diſpoſitione dicti.c.preſentium debet audi
ri: uʒ ſi iuret ꝙ ad hoc ex malicia nõ procedit.
2 dic ut ibi. Ad ſecũdũ dic ut plene dixi i.d.c.
ex parte ade ⁊ ad iſtum textuʒ.dic ꝙ iſte abbas
non appel auit a reiectione ꝓbationis ſed a dif
finitia ut patet in littera æ infra dicã.⁊ lic obla
tio probationis etiã ſi fuiſſet a principio reiecta

onmnes teſtes eſſe conſpiratoꝛes.
ſolutio nõ eſt vona.quia ad iuſtilicandaʒy appel

nõ babuit iuſtificare appellatõeʒ. e. iteꝛpoſita lo
quit᷑ cũ appellat a qrauam e.æ dic ut ibi æ iin di
cto. C. ex parte. (Sl bengl. colligit ex textu
ꝙ ꝑ appellationẽ reuocant᷑ ſoluʒ ea que minꝰ le
gitime ſecuta ſunt non autẽ:oĩa iʒ appellatio ſit
legitima.pᷣ colli git glo.ex eo ꝙ textus mãdar in
quiri an iudex fuerit ſecutus dicta ↄſpiratorum
uel nõ. Mo autẽ reuocat ſeutentiã ex grauamie
admiſſionis ↄſpiratoꝝ ¶ Cõtra quod glo. op
ponit de.c.ſuꝑ queſtionũ in fi.ð offi. deleg ubi
reuocant᷑ oia innouata poſt appellationẽ. So.
gl.⁊ minus vñ dicens ꝙ hic uidebat᷑ appellatio
legitima:ſed non erat:quia oportebat pꝛobare
ed ceꝛte h̊

lationẽ iudicialeʒ ſaus eſt pꝛobare ex iuſta æ ue
ra cauſa fuiſſe appellatũ quo probato oia poſt

modũ attẽptata ueniũt ꝛeuocanda tanꝙᷓ geſta a

iudice:cuius iuriſdiuo erat ſuſpenſa peꝛ appella
tionẽ ut pꝛobat᷑ in dicto.c.ſuꝑ qõnũ in fi.æ i.c.
ſi a iudice.⁊.c.nõ ſoluʒ de appelationibꝰ li.vj.
Hinc notãter dixit Inno.in. c. quia propter ðᷣ
elec.in penul.columna ꝙ bec eſt una de differẽ
tijs inter appellatione iudiciale æ extraiudicialẽ
quia in iudicijs:quicquid fit poſt appellationeʒ
uenit reuocandũ.qꝛ poſt appellatione legitimaʒ
deſini eſſe iudex.j.de appel.cũ caʒ. ſecus extra
iudiciũ.quia ſolũ uenit reuocandũ quicquid fit
ↄtra appellatione.qꝛ ꝑ tals appellanonẽ nõ ipe
ditur quis uti legitune iure ſuo:ut in.c.cum no
bis de elec. Minc eandem cocluſionem repetit
Juno. dicto.c.cum nobis in pruna colu. ubi di
cit ꝙ ſi in iudicijs appellat i uno articulo pnta
quia uocat ad locũ nõ tutũ uel quia ꝛecipit teſtẽ
quẽ conſtat excoicatũ:ulterius quicquid fecit in
tali ca iudex reuocabit.certũ eſt ꝙ bec ẽ legitia
cã appellandi:qꝛ iudex admutit teſtes coſpirato
res etiã in ca inquiſtionis: ut probatur in.c. ꝑ
tuas. el prio de ſimo. Ideo dic melius ad con
trariũ ſupra formatũ ꝙ hic non fuit appellatuʒ
ab illo grauamine quia teſtes conſpirato res ad
mittebantur: ſed ſolum a diffinitiua per quam
abbas fuerat remotus.ut dicit hic hoſtie.⁊ bn.
2 aperte hic probat ꝑ iſtũ tex.in v.a qua ſentẽ
tia:⁊ uigore huius appellatois petebat ſetennã
retꝛactari ex eo ꝙ teſtes fuerant conſpiratores
ſed nõ obtinet.niſi probet ꝙ iudex fuerat ſecu
tus dicta conſpiratoꝝ. æ eſt ratio.quia ꝑ appel
lationẽ a diffiniciua uenit ſnia retꝛactãda ſolum
ꝓbpter iniquitate ſnie nõ autẽ ꝓpter grauamen
precedens ex quo ab illo non fuit appellatum.
ſũia uero no pot dici iniqua ꝓpteꝛ admiſſioneʒ
cõſpiratoꝝ:ſi mibil dixeꝛũt:uei iudex illoꝛum dic
ta nõ tuit ſecutus. Sed dices tu quaꝛe mandat
nunc inquiri ſi iudex fuerat illorum dicta ſecutꝰ
cũ pars non debeat amplus audiꝛi. ex quo tem
pore grauaminis.ſ.admiſſionis teſtium nõ fuit
appellatũ.debui eni illud grauaméè contra iuſti
ciꝗ ꝑtis traſiſſe in ꝛc iudicatã ut i.c. cũ dilectꝰ
de elec. ⁊.c.ſignificauerunt.s.de teſt. So.hoſt.
n 2 2

D1- jp

e, Acs l-s-

r,d
, denA

— – . — —=
X. ⸗ ⸗C 2 , d Aca
r „ 5 oſ õ 5

„

dicit ꝙᷓ iõ:qꝛ ilið grauamè receptiõis pſpiꝛatoꝝ
potiſſime tãgit ſñiaʒ magi ſ eiʒ grauatus fuit ab
bas ciꝛca illuũ aꝛticulũ ĩ ſnie ꝓlatione ꝙᷓ i teſtiuʒ
ꝛcceptiõe Et hodie ĩ dic ut habet᷑ ĩ. c.fi.ð ap.
li. vi.ubi habet᷑:ꝙ ſi grauamẽ a quo nõ fuit ap
pellatũ tãgit negociuʒ pᷣncipale:põt ĩ appellarõe
a diffinitiua reuocari. ſccus ſi nõ pᷣiudicat nego
cio pᷣncipali. de quo hic ut babet᷑ latius i cle.ſfi.
c.ti. Ex his ſingularit᷑ nõ ꝙ exceptio ꝑſonas
teſtiũ dr̃ tãgere negociũ pᷣncipale:⁊ ſi non prici
palr ſaltẽ ꝑ obliquũ:qꝛ admiſſis teſtibꝰ nõ ido
neis peꝛit ipſuʒ negociũ:ad hᷣ glo.nõbills in. d.
c i.de excep.⁊ ĩ.c.ex ꝑte.ade ⁊.c.de teſtibus.s.
de teſti.? H̊ elare ꝓbat᷑ hic. Mã ĩ cã appellatõis
diſcutit᷑ de hoc gꝛauamiĩe:lʒ ab eo nõ fueꝛit ap
pellatũ in pria cã cũ gꝛauamẽ infligeꝛei. et nota
ſingulaꝛi hoc:qꝛ neſcio ꝙ alibi ita bnj ꝓbetuꝛ.
ꝓbat hec lia ꝙ admittit᷑ diſcuſio idigni
tatiſ.ieſtiũ i appellatoõe a diffinitiua.ẽt ſi in pria
cã fuit oppoſuũ:⁊ iudice ad ulteriora ꝓcedente
nõ fuit appellatuʒ. æ h rõne pᷣdicta:qꝛ indirecte
tãgit negociũ pᷣncipalc.un iudex iteꝝ grauaꝛ uꝛ
ſeqndo illorũ dca in ſñie ꝓlatione.⁊ tene menti
pᷣdea. ¶ Gp. 5 tex. in fi.ubi dꝛ ꝙ ↄtꝛa alioſ ab
abbate potuerũt teſtes conſpiratores admitti.h̊ᷣ
ciʒ uidet S.c.teſtioniũ.s.de teſti.ubi dẽ ꝙ teſteſ
criminoſi ſũt repellẽdi a teſtimõio.ſed ↄſpirato
res maxie peccãt: ut in. c. cõiurationũ cnʒ duobꝰ
ſeq̃n. xi q.i.ergo ⁊ c.ad idẽ.c.ꝑ tuas pᷣal.de ſi
mo.ubi ↄſpiratoꝛes ⁊ capitiales inimici eqparã
tur z pari modo a teſtio repellunt. So. glo fi.
iiij.modis p ꝙ iſti fuerũt admiſſi ut ð facto ſuo
deponerẽt.nã ⁊ ſo int᷑rogat᷑ ð eoꝝ facto ĩ alioꝝ
ᷣfectũ.iiij.q.iij. ſerui ſo rnſo.dic tñ ꝙ nõ cre
deret᷑ eis ad plenũ ĩ alioꝝ pᷣindiciũ:ad bᷣ qð le.
2 nõ.in.c.i.de ↄtſeſ.ſcdᷣo ſoluit ꝙ iſti ↄſpiꝛatões
pñt õ alioſ admitti nõ ad plenã fidẽ ſed ad pꝛe
ſũptionẽ faciendaʒ:uł ad indicis informationẽ:
Fʒ Jo. an. ? ẽ ſilłe i. d. c.i.ð ↄfel.tertio ſoluit ꝙ;
ualet iſtoꝝ dictuʒ illos qͥ eos toleraueꝛũt:ar.ĩ
.c.nulli. j.de accu.hᷣ ñ placet Jo.an.qꝛ illð ſpã
le in epo:ut ibi nõ.⁊.ij.q.vij.in hoc.quaꝛto ſol
uit:ꝙ hoc nõ cõſtabat tpᷣe depoſitionis illos fu
iſſe ↄſpiratores:ut ĩ fi.Ee dici.hec ſoło non ur
ſufficies:qꝛ ir̃a uii vᷣbo pᷣſenim q̃i dicat ꝙ ideʒ
ſi ↄſtitiſſʒ. Mreteꝛea tex. expᷣſſe diẽ ꝙ tales pñt
alios admitti. quinto ey glo.ſoluit Inn. ꝙ ſi
alij obieciſſent h crimẽ ↄſpirationis fuiſſent ꝛe
pulſi.ſʒ h nullus pᷣteꝛ abbatẽ obijciebat.iõ a ſo
lius abbatis nocumento excludũt᷑. Hec ſo.põt
admitti:ſi delictũ teſtiũ eꝛar incognitũ:abl iudex
ex ſuo officio dʒ ꝛepelleꝛe indignos.ij.q.vij.qꝛẽ
dũ iuncta gl.i. Sexto ſoluit idẽ Inn. ꝙ tex. põt
itelligi ð his ꝗᷓ ↄſpiraueꝛũt pᷣ abbatẽ ĩ bonũ:pu
ta ut reſiſterẽt ſibi male alienãti uel aliquid ſilłe.
Aſti eiʒ nõ debẽt admitti õ eñ pᷣ quẽ ↄſpiꝛant:
qꝛ nõ ſolũ inimici dicũt᷑ ut ꝛcpellãt a tcſtionio qͥ
odiũt mẽete:ſʒ ẽt hi qͥ ſine mẽtis odio hnt uel ba
beꝛe pᷣſũmũt᷑ cauſas inimicie:ut.iij.q.v.cũ tꝛibꝰ
ſcqnibus.ſed ᷓ alios bñ̃ admittũt᷑:qꝛ ñi peccãt

¶ Berre iudicats.

ppiaʒ agez quo caſu nec forſan loc

nec pſumit᷑ jͥ alios hre inimicici
ſingularit nõnduʒ: æ nide qoᷣ ie⸗ aten eſt
.S.de iudi. Septio ſoluit Hoſt. , id 86 iele
ꝓcedit cũ fit general inqᷣſitio. tũc eiʒ ne ic di
ſubtilitatibus iſtis. maxime quo ad Ulosccten

us ren eĩ
qn. ij. F. di:
adminiſims⸗
niſſet: et nõ bij
nã cũ agit ad
ita dgllucige: de
J.q.i.? qdᷣ dixi

illi forme qᷓ tradit de accn. qit 2
abbas ſpãlit᷑ qͥ expᷣſſus eꝛat ⸗ ab
remouẽdus de hoc cõqueri pot
bãc ſolutionẽ 4 ſatis mihi placer
penitentiã nõ ꝛeqrũt᷑ ꝓbationes
quo nice nõt gl. in. c. multi. i
in. c. at ſi clerici.S. de iudi.? de “V
ꝛeligioſos dixi ĩ.c.cũ tomriegarde foae ei
ꝛcpetitõe.c.ſi qͥſ ↄtꝛa cleꝛicũ..e. n. Oeran⸗ i
Bol. ꝙ ſpale ẽ ꝙ tales ꝛecipient hic: qꝛ q “
in capitulo ꝑ alios ſciri ñ ppt. 5. de teſti “ 8
ſicut ea ꝗᷓ fiunt domi indagant domeitcig
cõſẽſt⸗ us. C. de ꝛepu. Et 10 qles inueniütuꝛ iales
recipiũt᷑ quelibet iſtarũ ſolutionũ è dona mode
rata: ut. S.uñ eas ↄiũgẽdo dicit hic do. An.
cõſpirator i bonũ repellit a teſtio pᷣ atũ no5
capłm uel alios.ᷣ cõſpiratoꝛ in malũ repelli te
ſtio Otra illũ quẽ conſpirat᷑:contra alios ſi non
opponat᷑ admitti᷑. Si opponaĩ adminit i gene
rali inqſitione ? S infamatũ ubi agit᷑ ad penite
tiã cõtra non infamatũ admittit᷑ in iudicũ infor
mationẽ uł q̃le q̃leʒ pᷣſũptionẽ ad plenã non ubi
pnt alij teſtes habe:i admitiũt:ſed quamta fides
der relinquenduʒ ẽ arbitrio iudicis. Et uide ad
mã;ʒ qð le.æ nõt᷑ in.d.c.ꝑ tuas de ſimo.⁊ qddi
xi in.d.c.ex ꝑte Adð de teſti. Oico ei bꝛlif
ꝙ iſti ↄſpiratores oĩo ſũt repellẽdi ⁊ a pncipio
illũ ↄtra quẽ ↄſpiraueꝛãt:ẽt ſi agat ꝑ uiqʒ in
quiſitionis tex.ẽ nõbilis in.d.c.ꝑ tuas.d glios
nero addmittũt ſi erãt cõſpiꝛatores ex boa c ſi
ex mala admitiũt᷑ ⁊ repellũtur:credit᷑ parum vel
plus fᷣm q̃litatẽ ꝑſonaꝝ pᷣiudicij ⁊ neceſſuate p
bandi ꝓut de alijs criminoſis i inꝛe diſpoi: ve
quibꝰplene dixi ĩ.d.c.ex ꝑte ⁊.dic ut ibi ⁊.q.c.i.
de ↄfel. ubi ẽt plene dixi:¶ HNãc ey gl oppo.
tex. ĩ eo. ꝙ iſti regulares ꝓſe ⁊ ex ꝑte quoũci
ↄſocioꝝ ðnũciauerũt ꝓpriũ abbatè apud ꝛoma
nũ põtificẽ:ut ĩ pᷣncipio lke dr᷑.ur̃ eiʒ ᷓ ꝛeglaꝛes
nõ pnit ↄſtituere ꝓcuratores tãq ſingulares ꝑ
ſoe nec ꝓcuratoꝛes ↄſtitui ſalte ſine abbatis Inia
rimũ ꝓbat᷑ qꝛ non habet uelle uel nole ſed
coꝝ nolũtas ul uolũtas depedet a ſuperionis iu
dicio:ut ĩ.c.ſi religioſus de elec.li.vi.⸗ .c. i
leſta. eo.li. z.xij. q.i. c.ñ. dicatiſ. Gcon pꝛobat i
.c.ij.de poſtu..xvi.q.i.monachi ubi ꝓbat ꝙᷣ
monachus uel canonicreglaris n poſ pcuꝛatoꝛ
conſtitui:niſi ꝓ utilitate monaſteiij 2 abbate ni
hilominꝰiĩperãte. So. hit ſũpia occaſiõe Inno.
latis egꝛegie tractat hᷣ mãz iſtã ꝑmixu. Sʒ eso
ꝓ claꝛioꝛi itelligẽtia diuido dicta ſua i dual piel

In pria tractabim an religioſus poſſit cura

E noie ppri ñ poſſit
toꝛẽ ↄſtituẽ noĩe pprio. In ſcda: an ? qn po
ꝓcurator ↄſtitui.Circa pmuʒ dicit bic Nnn.
in cauſis qᷓs ꝛcligioſi habei ſeu bapere pnn noĩe

,is aii4
ore i iis
A vee Aetnn. ein nui
pnrio oſ ſur enf ſ bonel
ſare woie iu ſuſue n hi .cen
n n in ai ii n⸗
ſtione n crgehteh cenlaiene.

tr aeſenle
deaan bend * dbbalis.

geen ad p elcen
mnh 4 ſtauna 6 llun hiſe
i eng de d ca pni ln
et Nici ſ nfti

c. 15 Nie
„7 ad bachi⸗ 669 .
l linm e⸗ garaa
oeA ic laz nonnn

cöcinatorin qñ armno bor /
2unini mm al ohlhno un
amrobni mnttNi,,. 1
Na M. celpio Qnd mcj ſ
nocit ſet ibonis:uputa nn nomeb co
mltaeo eſo r nonchni e bom me
ith riſerͤti nonaſtcni ncler faeto geſtea
aſninchniiciin n odicni nonnſhnin
nca Dnin tn elegisdir
Gerder gorndotince ire e t
archichi ce picnloſa ne de nel no
ninl ,go. Dal iant di aneft cu nonne
Cge ep ce Cr concude ſiagat mo
chumn ex obligaione orm ie nonachari de

norratio facn nipl in orann monachür
eo negoc i geſiü C cnido ddigeno
ſiſtit i gſond nonachiquian potun digteh
monaſteri ſeab oblgatoe lberare ar.op
ane ſtrci monacbo ſed nſtrii
1c urator in re ſni ar iſti de gcnit.
rogn.il. ö. Bil in d ant ci e tcin

belle ſnig ocenatoria debent vfemiin n

ſnügimne Jo an id cchci e Unnlig

caut ci. g alſ5 Blldi Conſilit yf⸗

nngſonan Utnuſqz ſans Nlcerar eor

de ec. facit optie gnog
o. ſip Hic geoble optie gnoc
ſoltuns glicnii aſiten cl,
mnomnide liſtrci ola un .
füchno r⸗ enoclain

ru; nien duinſtiihn
amuint en ſiozzi⸗
bne ennbnlünti
crpufni Ee emnnin
“ nſor ti epni ummi⸗
nicum wj 8 iſtunn lup
õ
Moe e iſbn n li ons
M alj ms barini gum
Ni ninmpenin inoino iuls Enc
igo bet mtind c mudeſno r
n ndtge Aide ſt. Dochbraf
euores aneh adre
Wn d rdir wn
golnons d dde N dN
Vco mWüninii ſtein binresnni
mah adminit t eclümm edſinn
Pusfninmi gonn pinlſtcke
bandi pur de Aiſs cimninpſgiiue i
ſerinid artllut
Ne ANRaekdin idt
titd girgins t e
n oeftitiche hi

õä 4
B iniſiſrti
ſencemmmns ſin an
Prr Jbai gtnon ba
günsll Aftkoſi,
i clligols ect
õ
** anmetci .
Pnfintni niime⸗ ni
1 min ſpnir. ee 4
e
ſs egrgle dun
chiion iclige ,
„J rin adu/ Pesf

ꝓprio pñt cõſtituere ꝓcuratorẽ ĩ illis etiã ꝓcu
rare noĩe ꝓprio. anblu põt in multis cõ
ſtitui.ut puta ſi fiat ĩquiſitio cõtra ipſos.uel iqᷣ
ſitionẽ ꝓmoueꝛũt ↄtꝛa pᷣlatũ:ut hic ⁊.j.c.penł᷑.
de accu.uel ſi agãt de propa elec. ut puta ſi fue
runt electi ad pᷣlaturã ꝓprie eccleſie ul aliene:et
electiõi iã cõſenſuerunt de licentia abbatis.ad h̊
⁊c.cũ dilectus.de cõſue.⁊.c.cũ dilecta.ð ĩſcrip.
2.. e. ad ꝓbãdũ. Itẽ cũ accuſant ꝓprtũ pᷣlatũ
quo caſu debẽt habere expẽſas a monaſterio.
ut ĩ.c.ex ꝑte.⁊.c.penul.ð accu. Er circa hoc
ↄcludit Inno.regulã:q ubicũq; licʒ monacho
agere licet ei ꝑ aliũ litteras ĩpetꝛare:⁊ cãm ꝓſeqͥ
ad h.5S.de excep.dilecti.ĩ prin. Firmat et aliam
regulã magiſ generalẽ dicẽs ꝙ is cui ꝑmittitur
E ſe agere põt ꝓcuratorẽ cõſtituere ꝑ.l.i.ff.ð ꝓ
cu. Et pᷣſertiĩ hoc ꝓcedit in religioſo.qꝛ melius

E ut religioſus agat ꝑ aliũ qᷓ; per ſeipſũ:ut.ĩ.c.

uno. S. de ſindico. Et pᷣdicta notabis.Ex qui
bus ĩfero ꝙ ubicũqʒ religioſus hʒ legitimã per
ſonã ſtãdi in iudicio:ut in caſibꝰ ſibi a iure per
miſſis in illis libelũ ꝓprio noĩe põt cõficẽ ſiue
agat ſiue cõueniat᷑.ad ꝙ allego bonũ tex.in. c.
dudũ.de cõuerſi.cõiu.ubi ſñia abſolutoria fuit
cõcepta ĩ perſonam mõialis. Idẽ ibi dicit Jo.
an.ĩ cõdẽnatoria qñ executio nõ põt fieri in bo
nis mõaſteꝛij. utputa quia obligatio diꝛecte con
cernit ꝑſonã monachi.xxvij.q.i.ſi qua mona
cha.⁊.xvi.q.vi.de lapſis.Quid auteʒ ſi execu
tio eẽt fiẽda i bonis:utputa quia monachꝰ con
uenit᷑ ex facto geſto ãte monachatũ æ bona mo
nachi trãſiuerũt ĩ monaſtcriũ uel ex facto geſto
poſt mõachatũ ĩ caſu quo obligat᷑ monaſtei ium
iuxta nõ ꝑ Inn. in. c. cũ oli.ðᷣ pᷣuilegijs.ubi ui
de ⁊ per gloſ.⁊ doc. in.d.c.ex parte.de acc.per
archidi.iĩ.c.ne ꝑiculoſa.ne cle.uel mo.li vi.ple
niuſ ꝑ glo.? Bal.i aut᷑.cã que fit cũ monacho
.E.de ep.⁊ cle Et conclude ꝙ ſi agat᷑ ð mona
chum ex obligatione orta ãte monachatũ debʒ
narratio facti ↄcipi in ꝑſonam monachi:qꝛ cuʒ
eo negociũ geſtũ EA ge quãdo obligatio cõ
ſiſtit ĩ ꝑſonã monachi.quia n poruit ꝑ igreſſum
monaſterij ſe ab obligatiõe liberare.ar.opti.in
ꝛd.aut᷑.cã q̃ fit cũ monacho.ſed mõſteriũ tenet
tãqᷓ; ꝓcurator in rẽ ſuã.ar.iſti.de acquiſi.ꝑ ar
roga.i fi.nõ. Hal.in. d. ant᷑.cã ſed concluſio li
belli æ ſnia ↄdẽnatoria debent ꝛeferri in mona
ſteriũ ꝙ tenet Jo. an.i. d. c.dudũ.⁊ multi alij ĩ
.d.aut᷑.cã.Sʒ alij Hal. ibi conſulit ꝙ ferat
in ꝑſonam utriuſqʒ ꝙ ſatis placet.ar.eoꝝ que
notant in. c.qᷓrelã de elec. facit optie quod nõ.
Inno. ſuꝑ Nica de obliga.ad ꝛõnẽ ubi dicit qꝙ
ſi obligatus alicui itrat monaſteꝛiũ ⁊ non hẽat
in bonis unde ſatiſfaciat.ꝙ ſcribendo uel aliud
honeſtũ opus faciẽdo ſalua honeſtate regule il
le ſuo creditori ſatiſfaciat ꝙ nõ. Drimo ergo
executio fieri debet in bonis:ſi qua ꝑuenerunt
ad monaſteꝛũ. Scðᷣo ꝓuidebit ĩ defectũ mõ pᷣ
dicto ĩ ꝑſonã monachi.ex quo euident᷑ colligit
quod obligatio remãſit in perſonam monachi.

¶ He re iudicata

Tertio caſu principali cũ agit᷑ ex facto geſto pꝰ
monachatũ.dic ꝙ obligat monaſteꝛiũ: 2 ⸗ illud

ẽ agendũ.quod tn ẽ itelligẽdũ ut nõ. Inno. in

d.c.cũ oli.⁊ nõ.in.d.c.piculoſa.æ in.c. qð qui
buſdã. S fideiuſſ.? hoc quo ad primũ pricipale
dictũ. Quo ad ſm an religioſus poſſit pꝛocura
tor ↄſtitui.ↄcludit h̊ Inno.qꝙ pro unilitate mo
naſterij æ abbate ĩpetrante põt idubio ut in iuri
bus.S.allegatis.dubiũ ẽ nũquid poſſit eſſe pꝛo
utilitate abbatis.ut ſi ſit accuſatus.uł ↄtra eum
inquirit᷑.æ ↄcludit ꝙ ſic.⁊x idẽ dicit ĩ alijs nego
cijs abbatis.ut ĩ electõe ipſius ⁊ ſilibꝰ.qꝛ ĩ hoc
uertit᷑ ntilitas monaſterij ut bonꝰ abbas ei p̃fi
ciat᷑ ⁊ pfectus defendat᷑ quod nõ. Et ꝑ hanc rõ
nẽ idẽ dicit Inno.ut poſſit ↄſtitui pro laico pa
trono uel pricipe uel magno defenſoꝛe ſiue uuli
amico monaſterij. Nã epᷣo uidet᷑ h̊ officiũ ꝓcu
ratoꝛis inteꝛdicẽdũ magis q; monacho.v.q.iij
qꝛ epᷣi.⁊.ix.q.iij.cũ ſcimꝰ.⁊ tũ archiepᷣus fuit „
curator ꝓ quodaã dſo laico.ut hẽtur in.c.ꝑ ue
nerabilé. qui fi ſint le. multo ergo fortiꝰ i pᷣdic
tis caſibꝰ ẽ monachꝰ admittẽdus: cũ uerſet᷑ uti
litas mõaſteeij ꝓmouẽdo cãʒ magni dni uł ami
ci moaſterij:⁊ ſi is ↄtra quẽ ↄſtituit᷑ excipiat ꝙ
in hoc nõ uertit̃᷑ utilitas monaſterij replicabituꝛ
ſim Inno. ꝙ nõ ſpectat ad ipᷣm de h̊ inquirere
ul ſcire.poſſent eniʒ tales eſſe.æ ita occulte utili
tates monaſterij ꝙ ñ expediret.imo officẽt ipaſ
oibus eſſe notas.ſed ↄuentꝰ ad que ꝑrinet ſciꝛe
2 tractare utilitatẽ mõaſterij. uł et ipſe mõachꝰ
qui ↄſtituit᷑ poſſj õdicere ex hac cã. Itẽ ⁊ ð mã
dato epᷣi põt monachꝰↄſtitui ꝓcurator 'm In
no. alle.xvj.q.i.qui uere: qð intelligo pro utili
ate cõi ⁊? publica eccleſiaꝝ de quo tñ dic ut nõ.

ꝑ Inno. æ alios in. c. i. ð ſta. reg. quinimo plus

icit Imo. ꝙ etiam ↄtra uolũtatem epiſcopi ⁊=⁊
abbatis poſſunt monachi denunciare malũ pre
latũ.⁊ ad hoc ꝓcuratores cõſtituere.ut hic ptʒ
⁊.ii.q. Vii.qua ꝓpt᷑ quinimo ꝓ ꝓſecutõe cuiuſ
livet negocij i quo plures monachi agendo uel
defendendo admittuntuꝛ pãt unus uł plures ex
his pꝛo ſe negociũ ꝓſequi.et etiã conſtitui ꝓcu
ratores ab alijs noie eorũdẽ.ut h̊ notant᷑ ꝓbat
ſm Inn. et bñ.·et.j.de accu.cũ oli.et allo ad h̊
bonũ tex.apertũ iuncta gl.in vᷣbo ↄſorte.i cłe.
religioſus.de ꝓcura. Mec ob.pdictis ſʒ Inn.
dictũ.c.nõ dicatis:ubi dicituꝛ ꝙ nec litteꝛas dʒ
reciꝑe monach ſine licentia ſuperioris. qð itel
ligitur de litteꝛis q;tũcũqʒ pᷣuatis:⁊ amicabilibꝰ
ſibi miſſis ut ibi nõ.ergo foꝛius hoc idẽ dicen
dũ in pꝛocuratorijs.Ad hoc ei rũdetur ꝙ pꝛe
miſſa cõcluſio ꝓcedit qn uertitur utilitas mõa
ſterij. ⁊ i caſibus ſibi a iure ꝑmiſſis ↄrium uero
ꝓcedit regularit᷑ ⁊æ ꝓ utiitate ꝓpᷣa ꝙ ẽ nõndũ
UEr prediens ſume multas nõbiles limitatio
nes ad. c.ij. de poſtu. maxie qᷓtenus ibi fit metio
de utilitate monaſterij. ut ſic ilið uerbũ ſumatur
ualde late.⁊ ex hac ſignificatione ſic late ſũpta
dixit hoſti.i.c.ex reſcripto de iuꝛe iurã.ꝙ ex ab
batis ꝑmiſſiõe põt monachꝰ deputari ad tẽpus
3

.

„
2)
V ⸗B

l zraſ Fſzit I f r rater.

1 acns Dana3, TFunnt-

De re ludicata.

ad fuiciũ alicꝰ plati k magnatiſ:qꝛ b ñ fit ſiñ uti
litate mõaſteij cũ ꝑ illũ negocia mõſtẽij ꝓmoue
t᷑ ſiẽ a ias ð clerico ſecłari.ut.c.cũ dilectꝰ ð cle.
g fſi: ad ᷣ allo tex. cũ lecn g d
aſuſ: Danatus i acti
Bm te. one ininꝛiaruʒ infamis
eſt:et ꝑ papã põt fame reſtitui:ita cõit᷑
ſũmat᷑ et ꝓcedit hec ſũmatio ſcᷣm unuʒ itellectũ
quẽ glo.nõ ſeq̃t.ſʒ ſᷣm ꝙ glo.ĩtelligit.ſũmo ſic.
dãnatꝰ ꝓ nulla uel modica iniuria infamis nõ
efficit.¶ Que ãt iſtaꝝ lecturaꝝ ſit uerior infra
ſubijciã cñ glo.ij. Oiuidit᷑ in duas ptes.in pria
ponit peritio. in ſcdᷣa ipſius examiatio uł ꝛnſio.
ibi noſ añt. ¶ Mõ p ꝙ lʒ q dicat ueꝝ ex quo
iñ iniuriãdi aĩo dicit tener actõe ininꝛiaꝛũ.nam
equꝰ qᷓꝙ,ᷓ uiliſſimus nõ ẽ ueriſile ꝙ ſit minoris
pcij ꝙᷓ capilli alicuiꝰ:ſʒ qꝛ hᷣ illi ipropriauit aio
iniuriãdi teneĩ de iniuria. Et generalr cuʒ qri:
an dicẽs alicui ↄuitiũ qðᷣ ẽ in ſe ueꝝ teueat acti
one iniuriaꝝ. dic ut infꝛa pleniſſime dicã ĩ ultia
aoͤne 1 M. f ꝙ licet actio ininꝛiaꝝ ſit puati
iuriſ. ut.l. fi. C. ð iiurijſ tñ irrogat infamiã codẽ

S. 76, ðèððð nato: ur h̊ ⁊æ.l.i.de his qͥ no.infa.⁊ ibi habet᷑ mł

*tα 5 bus qs danatus effici infamis Et ſcias
ꝙ infamia iuris qñqʒ iꝛrogat᷑ ex genere delicti
ꝑ ſñiaʒ declarati:qñqʒ ex gñe pene:qnqʒ ipᷣo fa
cto.lʒ ex genere facti.qdðᷣ ꝓſeqẽ. ut.le.et no.iij.
q.vij. S. porro. illa. alia nõ colligo: qꝛ ueniũt..

diſcutienda. ¶ Quero nũc:an actio iniuꝛiaruʒ
ifamet ſiue agat᷑ criali᷑ ſiue ciuiłr.¶ GBlo. i.no
tant᷑ diẽ ꝙ ſic allegat.l.athletas in ſi.fl.ð his qͥ
no. infa. Ille tñ textuſ atꝑte boc nõ ꝓbat.ibi eiʒ
ſolũ dicit᷑ ꝙ dãnatus furti ui bonoꝝ ꝛaptoꝝ iin
riaꝝ ðᷣ dolo malo ſuo noie pactus ne fuit cfrci
infamis. ⁊ ſic nõ attĩgit fpecifice caſũ qñ agit᷑ ci
nilit doc. iñ ſimplicit᷑ h̊ trãſeũt cũ glo. Sʒ tu ha
bes glo. in Soriũ in.c.at ſi clerici de iudi.in vᷣbo
a nõ ſuo iudice ꝓpe ſinẽ:qᷓ tʒ Sriuʒ dicẽs gñalꝛ
ꝙ dãnatus ð crie infamãte euitat ifamiaʒ ſi agit
ciuilꝛ.ſed pᷣmũ dictũ ſentit glo.iĩ.c.multi.ij.q.i.
et tʒ glo.? Haꝛ in.l.infamẽ.ff. ð pub.iudi.ubi
plus dicit ꝙ ẽt in crĩe publico efficit᷑ q ifamis:
licer actũ ſit ciuiłi.ſatis eĩ ẽ ꝙ hẽat cãm publici
iundicij ꝙ ſingularit᷑ nota:? ꝓ gloſ.nr̃a facit qꝛ
iura ſimpłꝛ dicũt ꝙ dãnatꝰin actiõe iniuriarum
efficit ifamis.l.i.⁊.d.l.atlethas de his qͥ no.in
fa ergo idiſticte intelligi dñt de ma.et obe.c.ſo
lite et.xix.di.ſi romanoꝝ pᷣſtim in caſu nr̃o.nã

cũ actio iniuriaꝝ ſit pᷣuati iuris.d.l.ſi.C.de iiu Qaiunt

ꝛijs nõ ẽ cnꝛandũ an ſit actũ ciuiłꝛ an cꝛialꝛ 2 ꝓ
fecto ꝓ bac ſnia uidet᷑ tex.in. d.l.infamen in fi.
¶ Sed q̃ro an ſubſit aliqð aliud remediũ cui
tandi a pᷣncipio hãc infamiam. So. hᷣ glo.i.dat
unũ ꝛemediũ ut.ſ.ↄuictuſ actõe famoſa ↄſtituat
ꝓcuꝛatoꝛẽ:et ñ patiat᷑ ipſe ſniaʒ.l.furti.S.ſi qͥs
alieno.ff.de his qͥ no.infa. ubi dr ꝙ cõdẽnatus
alio noĩe nõ efficit᷑ ifamis:et ideo nec ꝓcuratoꝛ
meus nec ego incurꝛimꝰinfamiã. MDe. dicit hãc
eautelã ꝓcedere qñ ciuilit agit:qꝛ ſi crialit᷑ ñ cõ
ſiuuii ꝓcuratoꝛ i actione iniuriaꝝ:niſi cõſtituẽs

fit illuſtꝛis: ut in. l. fi. C. iiuꝛ. et. iij g Gßs
ſi in crie. ¶ Dices tu q̃re hoc ci nſgagpen
relegationis poſſit ↄſtitui Pcuratoꝛ. ·.i fons
aliũ cã ap. et nõ. i. c. uenies. . de accu die 6
Ee: qꝛ cũ agit crialiter de iniurig pena “ ꝭRM
ria.unde põt iudex impone: penã corpo iraſci
ctiuã:nt inſti. de iniur. F. in ſũma: que D D
lariter dicit ꝙ etiaʒ penã moꝛtis poſſit ladern
fene: que cum nõ ſit exequibilis in abliez i
interuenire ꝓcurator ne ſñia ſit in illu en “
fruſtꝛatoꝛia. Et ſic nõ. ſingulanit᷑ ex. d. ſied⸗
. F. niſi etiã in crie priuato ñ̃ lternenit Pein
tor qñ põ imponi pena corpoꝛis aficinne 6
etiã nõ. Bar. in. d.l. fi. ? ſie ampliat intelans

.l.penuł. S. ad crimẽé. f de pub. iudi. ubi folij
n . iudi.ubi ſoſũ d
de crie publico. ¶ An af ffia ſit pdicto enln

fereda in pſonã dñi. dic poſt Ci. in. d. lci. H cuz
agit crialiter ſñia ẽ feꝛẽda in pſons dii 2 n
curatoris: ut dicit tex. in. d..ft.2 ꝛonez idi uide
Eꝑ Ci. Si uero agit᷑ ciuilit dʒ ferri in Ploni pro
curatoris. d.i.furti. ſi quis alieno ? nõt Ci
in. l. i. C. de ſen. ¶ Quid aũt ſi inder ſequeco
cõmunẽ theoricã: de qua ĩi.c.qrel de elec. i.
C. de ſen et interlo. o. iudi pꝛofen ſententia
ꝓcuratorẽ ⁊ ↄtra.dñʒ.nũqͥd dus efficiat ifamis
Ci.m.il.ſi nõ conuicij in ul.q.C. de inimꝛijs ſen
tit ꝙ ſic. ⁊ ſentit idẽ ĩ pᷣal.l.i.dicit tñ ibi ꝙ ſia
nõ ẽ ferẽda dñm hoc caſu.alias nulli eſſet c
ſiliũ legis:unde dicendũ ut ipᷣe ſẽtit.ꝙ aut ſqin
nõ teuebit ꝑ tex. pᷣal.in.l.i.aut dñs uocabit:qi
uerũ ẽ dicẽ ipſũ fuiſſe ↄdenatũ ⁊ ſic cefſat ꝛõ qĩ
cti. F. ſi ꝗs alieno qðᷣ nõ ¶ ape aliud iqnedii
ex glo.ut uocatus ad iudiciũ iĩ actione iniuriax
uel alia famoſa actiõe ſoluat anqᷓ; condeneur.
tũc eiʒ abſolueĩ qꝛ ſoluit. Ad hoc tex.nõbilis i
.l. ſi reus.ff. ð ꝓcu.⁊ ibi ꝑ Maꝛ. ? in. d.l.iſamẽ
ꝓpe fi.⁊ ſic limita iſtaʒ glo.ſuꝑ qᷓ nibil ſcnbunt
doc. Quaꝛe papa noluit iſtũ ↄdẽnatuʒ actione
iniuriaꝝ notari infamia. Glo. ij. ꝛeddit mulias
gñales cauſas:ut pʒ ĩ ea. Et uidetuꝛ gl.uelle
iſte nõ fuit notatus infamia:lʒ fuit condenats
qꝛ iniuꝛia fuit nulla uel minima:ut in tex. Ete
hac gl.ſi ẽet ueꝛa haberet ſolẽnis limitatio ad

infamat ut nõ ꝓccdat in iniuꝛia modicaYtem
uoluit hic glo.? alind nõbile:ſi eet uerũ ꝙ pro
modica iniuria nõ dat᷑ actio iniuꝛiaꝛuʒ.ſicut nec
actio de dolo dat᷑ pꝛo modico. Ouo ſũt exami
nãda/ Mrimuʒ an ꝓ modica iniuria oatu: ſeu
cõpetat actio iniuriaꝝ. Scom: an odenatus pro
modica iniuria maxie vVbali efficiatur infamis.
¶ Enca pᷣmũ JYo. an. tʒ h apte ⸗ glo. dlces.
in textu colligit õrium. idẽ ſentiunt bic doc. 7
Har. in. d.l. infamẽ ꝓpe fi ll gis ad boc iſtu
tex. Sed nolens ꝛñdeꝛe ad iſ tex. poſſz dicere
ꝙꝙ k fuit iſte iniuſte odenatus.n⸗ RM 5 ce
ꝓ nulla uel modica ininꝛia fuit iſte denat eun
põdera vbũ nulla. ſz hoc nõ obſtte teneo pinu
ut. ſ. det actio iniuꝛiay quantuncq; leuis fueꝛit
iniuꝛia.pfacit iſte tex.in quo papa n dgicit ſniaʒ

iura gnalit᷑ ⁊ indiſticte dicẽtia ꝙ actio iniulan

bidi ſcsſtouaiame
ln e 1cgo ſinpe ſceopmnnoruice⸗

ponalſe ib otoe ulcefn 4
enwymno bldes r i o⸗
cinitihentioi mn i lnlm / l
n lc i poſm id Jes t hlb⸗
ziwlmm catᷓ nansg dipoanet
uplet daſnnoni. c hoc tc itn goli 4
mceoff la it fii doo r d ⸗
Aboe e ier tn enege Bin.
ſitme el Tannl äod. daen
prachngha macice dicit g dennarii
jurtaid c ci ianis ner ciſingur anagai
li an criglter an kuent modica vel nagnn
112. l.l..4. athelas ergo icſte ſunt irel
da.l de pcio d de pubti din inions paſe,
bec ſt erhedin go i ch naſd
pape n potnerat ſi iberare dd ifunie
e ſuppoſtus unſcſtoni ne her pipol
Pnie potutci öſtne fme reſtine g on
nlteni ins ſilare poſſundeifanii dbe
haſmnan aiiſ tralgi nt
oligik ex in. Gcd. rſorte ſſte

rin pape quo ad ipale innſclitons
ad pale tuniſditons.
l xpec noe totius mi Fi

Plequar bgri
Ind. poſinn enerinnd
oclplice e famniz n in
nni locunoe de z
ſormeta.f. lrd Br

äconſſchtif⸗ Nlqre⸗ bot
ſop oci. nooolar⸗
nhegamfie h lon

Onipang con
miſuetinbn
agin bici bihoi

Ntr (
ſoiht e Aſſicſt iin,
4 niidene Pcſe
d Cdimfii: ncdlſign
Groi irn d N

llcedlin nsindti⸗
l Ceſan Oudeirſila in
õl
ſhentidenicirie,
Coe n ainer o indt poen Gn
Nauragfet Mu g il dio fiit
Anlinonncjinl Cein
it ſet nt ciil r biet
nochniin 0in kor aſi lax uliſcſ,
ſi tgaunt dinti n ie lit gan ⸗
ho tmehig r iil lialtois voeſbi
ni t cie pſu fuiſe ocenmni e ſe r ö/
al Kis aicno Cpenſnd mneni
ndtns A iici atdne nene
V un iNda Wde dnn Dc denenn
cnd Nnn. MdNg ſint
Ataſid s Bnanli
Pyet.t ie inn ſtn go ſni ihlen
dor. Oume hn hoſlt ſi Mamit
niman wni nimi Hhiriin

ues canlas:n Bien Crncamz

Ge Ndwands fmminbfite

nini fot woladl ninnnunin

bac ꝗia len nbaciſdnb n

na glli t Mſſir ningn
lama N daln n i
olunbic go. iin ontt
odicz nurin digginii
. ode dolo da n al,

—

eindzan a

V dsne en rnn er etel, afins ifa vug. A aecen Ynt s, fam,n

¶ HDe re iudicata.

nullã uel iiuſtã:ſʒ ꝙ iiuria fuerit ita modica: ut
q̃ſi niła uideret ¶ Itẽ ̊ ꝓbo ex etbymologia
uocabli dẽ ei iniu ia oẽ id ꝙ n iur̃ fit:⁊æ appella
tur ↄtum elia a ↄtẽnẽdo:qꝛ iferens iniuriã aliuʒ
ↄtẽnit. ut ꝓbat᷑ in.l.i.ff.de ĩiuꝛ.h̊ eniĩ ↄueniũt in
iuꝛe etiã modice. Nã delictũ q;tũcũqʒ paꝛuũ pu
niẽdũ c.l.reſpicienð.ff.ð peniſ.c.nõ afferamus.
xxiiij.q.i.hic dixit gl.nõ.i.c.duo ſũt.xcvi.di.q;
oĩs ↄtumacia ẽ excõicatiõe digna:⁊ tãto eſt ma
ior qꝙᷓto ex maiori reſurgit qꝛ ur̃ magis indicẽ
4 cotẽnere. ¶ Muo ad ſʒ ſpe.i tit.de in ĩte.reſti.
i fa pte.F. uidendũ.i fi. ſequi᷑ opionem bꝰglo.
dicẽs ꝙ papa iſtũ ñ reſtituit:ſed declarat eũ nñ ĩ
famée:qꝛ pro modicis uerbis fuerat cõdẽnatꝰ.=
placuit hoc pe. S, alij doc. ut Inn. hoſt Joa.
an.do. an.æ do. Caꝛ tenẽt oriã opinionẽ.unde
Inn. in nerbo uolumꝰ ſupplet reſtituẽdo te ple
ne: ⁊ ſic itelligit ꝙ papa iſtũ reſtituit pᷣſtie fame.
Itẽ ſᷣm Jo. an. reſpoõſio dʒ ↄuenire petitiõi de
fide inſtru. inter dilectoſ.v.ceteꝝ q̃i inuat ꝙ cũ
hic fuerat poſtulatũ bnficiũ r̃ſtitutõis ad famã.
papa reſpõdẽdo ꝑ ueꝛbũ uoluꝰux ꝛeſtituiſſe.pꝛo
hoc allego meliorẽ tex.iſti.de ĩuti.ſtip..pᷣteꝛes
nbi dẽ ꝙ ſi qs ſtipulat᷑ a me decẽ ſub cõditione
ład diẽ ⁊ ego ſunpłꝛ rñdeo ꝓmitto:uideor ſpo
pondiſſe ſub ↄditione uel ad diẽ ſᷣm ꝙ ꝓceſſit
iterrogatio ſubuciẽs tex.ibi rõem. qꝛ no ẽ neceſ
ſe i ridedo eadẽ oĩia ꝛepeti:qᷓ ſtipulator expᷣſſit:
ita dico ĩ ꝓpoſito nꝛo Ité ̊ idẽ colligit᷑ ꝑ ueꝛ
bũ uolumꝰ.ꝙ ẽ uerbũ inducens diſpõem:⁊ nõ
ſimplice declãnonẽ.ad hoc.tex.iũcta gloſ.i cle.
una de offi. uica.⁊ in.c.pñti.i Vbo loca.ðᷣ pᷣbẽ.
li.vVi. hoc ide ꝑ iſtũ tex. repio tenere Hã. in. d.
.l. ifame ꝓpe fi. ¶ Tertio ad utrãqʒ. q facit qꝛ
iura ſimpłꝛ ⁊æ indiſticre dicũt ꝙ ↄdenatꝰactiõe ĩ
iuriatũ eff cit ifamis. nec diſtingũt an agat᷑ ciui
lit᷑ an crialiter an fueꝛit modica uel magna imiu
ꝛia. d. l. i..l.atheltas.ergo iĩdiſticte ſunt itelligẽ
da.l.de pᷣcio.ff. de publi.æ in iuribns pᷣalle.2=
hec ſit expedita glo.ij.cũ mã ſua ¶ Opp. ? uẽ
ꝙ papa nõ potuerat iſtũ liberare ab ifamia qᷣa
n ẽ ſuppoſitus iuiiſditioni ſue.nec ꝑ ipoſitionẽ
pnie potuit eũ pᷣſtine fame reſtituẽ:qꝛ licet ꝑ pe
nitetiã aias ſaluare poſſumꝰ:ifa miã tñ abolẽ ñ
poſſumus.ij.q.iij.. hic colligit. So.duplex ſʒ
glo. fi. pᷣmo qꝛ poſſumꝰitelligẽ iſtũ fuiſſe clericũ
ſed h̊ nõ colligit᷑ ex lr̃a. Scðᷣo qꝛ forte iſte ſube
rat pape quo ad ipᷣalẽ iuriſditionẽ. Sed ꝓ cla
ꝛioꝛi expeditiõe totius mẽ ꝓſequar h̊ gnãlit pꝰ
Inno. q poſſint fame reſtituere ¶ ¶ Et pmo ſci
as duplicẽ eè ifamiã. una ẽ facti qᷓ ꝓuenit ex cõi
hoinũ locutioe.de q̃ plene ꝑ Har.i.l.de miore
F. tormẽta. ff. de qoibus.⁊ uide quod dixi.i.c.
teſtioniũ.de teſti.⁊ iſta nõ põt ꝑ aliquẽ aboleri
qꝛ cũ conſiſtat i facto oʒ ꝙ facto ↄorio tollat᷑ ⁊ i
iſto hʒ ocũ.F. hic colligit᷑ palle.non ei põt facẽ
princeps:ut facta heant ꝓ ifectis. l.i libello..
facte.ff ð pactiſ.æ.c.ſi paulꝰ.xxxij.q.v.nec põt
mutare uolũtatẽ hõinũ ſeu eorum expᷣſſiões et

opliones. xvVij. di. S. neceſſe:in li. alias ĩ. F. le. ſzʒ

bñ põt prĩceps di ponere qᷓᷓ talis ifa mia facti i.
hẽat effectũ:⁊ dʒ facere cũ uiderit illã eſſe iiuſtã
maxie ab emuł᷑ ortã. ut i.c.cũ ĩ iuuẽtute. ðᷣ pᷣſũp
ti. ij. q. V. menã. A ia ſpẽs ifamie ẽ iuris q̃.ſ. a
iure ifligit᷑. ut i.ꝗ. poꝛo.uj.q.vij.= ſuꝑ iſta ueꝛ
ſat᷑ mã nr̃a quã expediã ꝑ octo qões. Dria qᷣd
iĩ papa. a qd i collio caꝛdialiũ Teꝛtia qᷣd i epo
NQaarta qͥd ĩ iferioribꝰ platis. Quinta qͥd dice
mus de iꝑatore. Sexta de ſenatu. Septima de
regibꝰ ⁊ alijs principibꝰ citra ipatoꝛẽ. Octauo
de iudic ibꝰ iferioribꝰ ¶¶ A primũ de papa cũ
cludedo pᷣ gl.? Jun.dic ꝙ clericũ idubio fame
reſtituẽ põt:ut hic ſᷣim unũ ĩtellectũ itelligẽdo q;
iſte fuit clericus¶¶ Drererea papa reſtituit cle
ricũ depoſitũ ſeu ſolenit degradatũ.ut le.æ nõ.
in. c. 10.ij.q.vVj.qui tni ex tali degradatione fuit
effectꝰ ifamiſ ut ie.æ nõ.tã i milite celeſtiſ militie
q; ſecularis.i.l.ij.. ignominie.ff ð his qui nõ.
ifa. Ide dᷣm de laico eccleſie ſubdito quo ad
adiminiſtꝛationẽ tpᷣale:ut i luʒ papa reſt tuẽ poſ
ſit: ut hic i gl.? ꝓbo ꝑ.c.uenerabilẽ qui fi. ſint
le. ubi ꝓbat ꝙ in terris ſubiectis eccłe papa ex

ercet oia iura iperij. Ad ide xcvj. di.ↄſtãtinus

7. c.fũdamæeta de elec.li. Vj.æ cle. paſtoralis. de
re iudi.cu ſi.¶ Laicũ uero alteri ſuppoſitũ cõi
opione tenet᷑ ut re tituere fame nõ poſſit.quod
mihi placet.ad qð allego.c.cãmqʒ.qui fi.ſint le.
ubi patet ꝙ ð iſtis tpalibus papa ſe ipedire nõ
debet i terris alioꝝ ↄcor. c. ſolite ð̊ ma. æ obe.
⁊.c.ſi ĩꝑator.xcvj.di.maxie qꝛ ĩpator h̊ ſibi re
ſeruauit i progatiuã iꝑij.l.i.F. de qua.ff. de po
ſtu. probo etiã ꝑ idetitatẽ rõis ꝑ.c.ꝑ uenerabi
le pᷣalle.nã ſicut papa nõ legitimat alteri ſuppo
ſitũ ut ibi cõiter tenet᷑:ita nec fame reſtituẽ poõt
cũ iſta pari rone ꝓcedat.ut nõ. Inno.i.c.cum
.p.tabellio ð fide iſtrtõoꝝ QOubitat᷑ tñ qͥd ſi papa
idiget ad clericatũ.a quo cau tenet h̊ Inno.ꝙ
papa tm ⁊ nõ alius poſſit eũ reſtituere fame: ut
ſic reſtitutus poſſit ad clericatũ aſſumi. ar. ſilij.
di.multos.⁊. c.ex atiquis.ubi põt ecclia ſeruum
alterius aſſumeue dumo ius ſuũ qño ſerui recõ
penſet.hoſtiẽ. dicit.ꝙ licet pro Inno. faciat ꝙ;
laicus nõ eligit᷑ ſʒ tm poſtulat᷑.ixi.di.g. ſed alið
2. c.oſius.poſtulatio autẽ ad epᷣm facta ꝑ alium
approbari nõ pot ꝙᷓ ꝑ papã:ut i. c.fi.ð poſtu.pᷣ
la. ubi de h̊ tũ ipᷣe quo ad caſũ iſtũ tenet ↄriun
fn Jo. an. ſed do. an. ſequit Inno. æ dicit q;
hoſti. nõ ſentit aꝑte õriuũ. Idẽ archi.ij. q.iij. F.
hic colligi. Ego etiã ſequor Inn. ⁊ allego bo
nũ caſũ in.d.c.ꝑ uenerabilẽ.ubi patʒ ꝙ papa le
gitimat aliquẽ laicũ quo ad ſpũalia. ut ſic ꝑ oĩa
reſtitutꝰ cẽſeat᷑ natalibꝰ. FYortius ergo põt tale
fame reſtituẽ quo ad ſpũalia.æ ꝑ ↄſequẽs cẽſet
reſtitutus quo ad tpalia pᷣſertiʒ cũ nõ tractetur
hoc caſu ð alterius piudicio.mõſtꝛuoſũ ſiquidẽ
uideꝛet᷑ ut qs cẽſeꝛet itegre fame qP ad ſpũalia q̃
ſunt dignora:æ nõ quo ad tpᷣalia ut arguit ibi
tex. æ uið ꝙ ibi nõ.⁊ ſic dico ibi eẽ caſũ de bac
qõe.cũ ut dixi legitinare ⁊ fame reſtiruere iudi
cãt a pari¶ VMenio ad ſcõm. Inno. H uoluit
n *

, — —„— —
4 rahſ nt ſma 2 ſüt A 6 c 8

.
„

fism

collegiũ cardina ii poſſe fame ꝛeſtitnẽ. monet:
qꝛ auẽteʒ ſenatoꝛuʒ hʒ: allegat. d. c. conſtantinus
xcvi. di. ⁊ ſic põt ĩtelligi fm euʒ qð dicit ꝙ eccle

ſia hʒ ſenatũ. æ cũ Inno. tranſeũt coĩter docto.

bic ſequẽtes. Idẽ tennit Maꝛ. i. d. l.i. F. ð qua
ff. de poſtu. ſed in.l.infamie. ff. de pu. iudi. pꝓpe
finẽ uidet᷑ nelle h ꝓcedeꝛe: cũ eccłia caꝛet paſtõe
i. moꝛtuo papa. Inno. ſeqt Arch. ? ibi gl. ten
poc ĩ. c. eccleſia:xvi.q.i.⁊ in.S.hĩc colligit᷑.ij. q
lij. ſed Lan. et Jo. de lig.ſen iũt oppoſitũ i cle.
ne romani de elec. ꝑ illũ tex. Et ꝓfecto añꝙᷓ eos
uidiſſem placebat mihi iſta opio Zria.⁊ facio h
fundamentũ. in iure nõ legit̃᷑ ꝙ collegiuʒ cardia
liuʒ uel linglares cardiales bẽant alicuiꝰ iuriſdi
tionis exercitiũ ſine papa:pᷣterqᷓ in titulis eoꝝ
in quibꝰ ſᷣm cõem opionẽ habẽt iuriſdinonẽ qᷣi
epaleʒ: ut le.⁊ nõ.in.c.cum in eccleſijs de ma.?
obe. ? in.c. uno.e.ti.li.vj.facit qð nõt Jo. mo.
ij. c. ſuꝑ eo. ð her. li. Vvj. Doſt moꝛtẽ neꝛo pape
uacãte eccłia iuriſdirionẽ exercẽ nõ pñt ꝑ rex. il
lius cle. ne romani: ubi dici ꝙ uacate ecclia nil
pnt cardiales exeꝛcẽ de ſpeciatibus ad papã:ñᷣ
ob.c.ↄſtãtinus ſuꝑ qð ſe fundat Inno.et eñ cõ
munit᷑ ſequẽtes.ille eiʒ tex.ſolũ facit in eo ꝙ im
peꝛqtoꝛ conſtãtinus ↄceſſit diueꝛſi ordis clericil
ꝛeuerẽdiſſimis ſancte romane ecclie ſeꝛuietibus
ur baberet culmẽ et dignitateʒ ſenatus qſi uelit
Inno. ꝙ ſiẽ ſenatus romanus poterat ꝛcſtituẽ
fame. ur in. d.:.i. S. de qua. fl. de poſtu. ita z col
legiũ caꝛdinaliũ cũ habeat ſenatus poreſtatez ꝑ
illũ tex. Sed certe iudicio meo nõ facit:tũ qꝛ n
loquit᷑ de cardialibus:tũ qꝛ imperator ni potuit
dare poteſtatẽ hãc in eccłia dei:qꝛ boc ꝑtinʒ ad
papã. MDreterea illud nũꝙ; fuit reperiũ ut colle
giũ cardinaliũ exerceret iura ſenatus.nã lenarꝰ
pabebat poteſtatẽ legis cõdende:ut in.l.ij. J.ð
inde.ff. de ori.iu. inſti.de iur.nã.gẽ.⁊ ci..ſe
natus cõſultũ. Vcnio ad tertiũ qͥd de ep̃is. In
no. indiſtincte tʒ ꝙ iʒ miores ⁊ maiores poſſint
in multis reſtituẽ ⁊ in multis diſpẽſare:ut nõ.in
c.:dilectus de tẽp.or.⁊.c.at ſi clerici.ꝗ.de adul.
de iudi.æ abſoluẽ a iurametis ⁊ notis ⁊ fidelita
tibus:ut in.c.i.de uoto ⁊.c.cũ quidã de iur.iu.
et nõ.in.c.debitores.e.ti.2.xv.q.vi.auẽteʒ. In
integrũ tamẽ reſtituẽ nõ pnt quo ad honoꝛes ⁊
ſikia.nec infamiã remittẽ:qꝛ hoc nullo iure caue
tur et h ſequi Hoſti.adducẽs ꝙ nõ diſpenſat
cũ patiẽte defectũ in natalibus quo ad ordines
ut hodie habet᷑ in. c.i.de fi.pᷣſby.li.vi.dicit etiã
Inno. ꝙ ſi epus cũ alio cꝛioſo ꝙᷓ; cũ infami diſ
penſet bñ admittit᷑ ad accuſandũ ⁊ teſiifſicãdum
nõ ſolũ in ciuili ſed etiã in criali.nõ ſolũ contꝛa
laicos:ſed enã cõtꝛa cleꝛicos:cũ ⁊ talis cũ quo
diſpẽſat poſſit qð plus eſt ad ordines ꝓmoueri
et ad bnficia ⁊ ad alios actus legitios.quar̃ mł
to fortius poterit accuſare ⁊ teſtificari et ĩ ſaceꝛ
dores.ij.q.vij.ipſi apoſioli ⁊.c.teſtes ⁊.c.pce.⁊=
ſequẽ.nec.ob.S.de teſti.c.teſtioniuʒ.ubi dicit ꝙ
ↄdẽnatus de crĩe non põt teſtificari in crialbꝰ
ð intell gendũ ẽ qñ nõ ẽ diſpenſarũ ſm. Inn.

E ere iudicata.

ułfʒ Jo. an. cuʒ fuit Odẽnat?de ene ad en

Oerrtz Idr. 19
tentiã fit infamis.⁊ pᷣdicta nõ. glo.tñ J nin

pus in oj crie in quo põt diſpenſare pot in
miam tollere Inno. iñ 2 Hoſli. citeꝛ ſe inta
tes ſẽtiũt hic oppoſitũ:ut patet ex Piicc rclen
ueꝛo tenui in. d. F. de adulteꝛijs eps Eto
diſpẽſare ſuꝑ infamia pᷣncipałꝛ. et hoc taſe, e.
duũt pᷣdicta: ſed ubi uenit acceſſoꝛie ad tan ee
ꝑmiſſum dico ꝙ poi¶ Mam Ddehansde, ſint
terio effici infamis..i.ff. de his qᷣno ni ack
epus diſpẽſat cũ tali: ut dixi plene ĩ 4.5 6a tni
terijs ubi uide. Ad idẽ uidet tex. ſmn unn 3
lectũ in. d..de qᷓ ubi habet᷑ q infenioꝛ Cbionn
ab infamia qñ ueniebat acceſſorie ad lententic
cõtra quã ex cã reſtitutionẽ in integrũ conceſi
multa eiʒ ↄcedunt᷑ acceſſoꝛie que non ueniũt p 1
cipalꝛ.l.i.ff.de auncto. tu. Ex bis infert ad Ren
ſionẽ quarti dubij. Oicẽdũ̃ ẽ eiz e ict er ep
reſtituẽ fame nõ pnt pᷣſertim cũ nuqᷓ dienien
niſi in caſibus a iure expreſlis:ut plene dixi i.d
F. de adulterijs.¶ Ad quintũ de imperatoꝛe
dicendũ ꝙ ſue iuriſditioni ſuppoſitos indubio
põt fame reſtituer̃:cũ hoc ipe ſibi reſeruaueritiĩ
ſignũ priuilegij ſpãlis.d..ð q̃. Alteꝛi neꝛo ſup
poſitos puta pape nõ porerit:ſicut.S.dixi ð pa
pa reſpectu ſubiectoꝝ imꝑatoris. An aũt laic
intamis reſtitutus ꝑ imꝑatore pofſſit ꝓmoueri
ſine alia diſpeſatione ad clericatũ.poſſet adquci
Inno. ꝓ ⁊ ↄtꝛa ut pʒ ex pᷣdictis. Sed ego cre
do ꝙ ſic dũmodo egeꝛit pniam:qꝛ incipiteſſe
qð nõ fuit:ut in.c.ferrũ.l.di.poſſet tin in uum
aꝛgui:qꝛ imꝑator nõ põt habilitaꝛe quo gd ſpi
ritualia: ar.i.d.c.ꝑ uenerabilẽ. æ hfoꝛte noluut
Inno. iin eo qð dixit papã tm er non ali poſſe
reſtitueꝛ laicũ fame:cũ ſibi neccſſariꝰe i cleſica
tu. Poffſet tñ intelligi quod illa dictõ im excli
dat alios pᷣlatos inferioꝛes:nõ aũt impꝑatoꝛe cũ
ſimplicit᷑ reſtitnat pᷣſtine fame.nã reſtitutio e pri
ſtini ſtatus reintegratio.ij.q.iij.F.notandũ 2..
i. E. de ſen. pa. ? imꝑatoꝛ potuit tolleꝛe ifami
quãõ ꝑ.l.ſuã intulit: ⁊ ꝑide ſentire:ac ſi ille nuqj
fuiſſet infamis: quo ad iuris effectũ: ut nõ. gl.in
ſimili in cle.i.de imu.ec.et reſpectu cris qð fut
notoriũ non põt haberi pro intfecto. poterit in
epus poſtmodũ diſpenſare ſicut facit cũ ilo qi
notoriũ crimen ſine infamia incidi ð temp.or.
c.fi. Et nota bene banc mediam niam qua pu
ro de iure ueriſſimã. Ad ſexiũ de ſenatu celuʒ
eſt ꝙ olim poterat. d. I. de qua.ſed hoclie nõ ẽ
amplius iſte ſenatus preſertim rome.nec reman
ſit hodie aliqua poteſtas in ſenatu. binc nõbil⸗
dixit Har. in. l.fi. C. de legi. bodie populus
romanus æ ſenatus nõ poſſunt facere legez. ſed
oliʒ ſic. ꝛatio eſt bec ſm eũ. nan poſt populus
ꝛomanꝰtranſtulit poteſtatẽ ĩ pncipe acbuc apoᷣ
eos ꝛemaſit poteſtas eligedi er Puadiꝛut.l ij
exactis. ff. de ori. iu. ideo illo ipe potcꝛan popls
ꝛomanus æ cnã ſenatus kgé condere. Des 64
die oĩs poteſtas impeꝛi abdicata ab eis. Ins

. zs hritani lictti teges al
i cegibaflleges mxe n
enſt aponn e l em ſ
nis reſtiuere ni .os neeps. hen lo
immad ſcrqſle orobyb hb l
intai Oul ir oedlbdinig
nyes iurhi reſuerei qno lun lon⸗
odtilu ſol oxe idos e gulbl.
Ipuo nc, uenenobl palco an. ciel p
mopio Poleteſe nern recog oſcendiu
Uon.(romada nnd Eroglenidns
Din oneremmian den orncctonn e⸗
n. Kdns , rddi en en n nn
qi recognoſcir aperiore pit famne reſtin
Alarquod notn Vir in lboſftͤfcet
Ezo pinoad boe alego IMnd qb eyrſ⸗
nnt incci alideſſo ce file inn Brr
famne infi f de uol aorige g enai
bus 5nopibus alſs iutundes i
ſeenbus ſgoe iens hohllns der
Ptaten berinſe ihti penator in uninerſe
cit quod pſenot n.llſf de quapiu.are
baſillcacanim Cae lalin c nd
i⸗ limimtoe iy hol bal. l d ,i h ge .
it uitas ecognolcens ſiioꝛe n .

me reſttere per li ter ig;
21
5 1Cognoſcenbus i Nane

9.1. .1
CGe plerio bn ajenone.a

leeco aiig l. 1h. litumz d⸗

Ptenn;
nunirſtnirs nen Pn
l idͤa⸗ icio 4 Leina
n cbalch. 4 3 ſgeen
eKde

. ltelnen
ſcni gnuptiſsd ſoAnmn
poſios an irj No orni: ri i 8
a eum ſibemupiawns Aai
lanis ſtmms, inpuon Nolie nore
ſx ncſocſorai nani poſir aui
ro. gt Nu gq lis. gog
oſcdünoco egent gianngt inoet
Gnd fu:mn frül di oann n uun
mrdudr dd dlrde dd.
Tumtdr AA NNEA ie Wan
Inno med d r NNNNdſa
chmaiüinkd i eucinti ter
1u. Polam nchisi od udhed nt
n Aosinos fetrnd iinnni
ſenhici tchima Pmeimme ſarchmn
en umstüincgrtid itand
KNNRiMI M
ütMiäinii Ne ſat i
uſatme an unniuh ſlini

ſinn ceiin anchinn

notorii non dorbabeiſio Ufune
R

. dnwci halniclia⸗

e

QuS e:d ſ. wounen ee r ne 1. „ p., „„

L2 4122 516.5 —– 1D0„α 5 y

, ic „A A. 2½¾

¶ De re iudicata:

eni eligendi bñt pᷣncipes de alamãia. de qbus ꝑ
glo.i.c.ad aplice.de re iudi.li.vVi.⁊ ius puandi
bʒ ſolus papa.d.c.ad aplice facit.c.uenerabilẽ
dge elec.⁊ cle.ne rõni.ð iureiurã.Cũ ergo nil ꝙᷓ
ſit de iperio remãſit nõ appaꝛet rõ ſᷣm bã.⁊ bñ
quã pnit leges ↄdere.Et optie facit hec ratio
ad ea q̃.S.dixi ĩ collegio cardinaliũ: ut ñ poſſit
fame reſtituẽ cũ ptãs exercendi hec pᷣ cipua ſit ĩ
papa dũtaxat licet faciat cũ ↄſilio cardinalium
:d.c.ꝑ uenerabilẽ.in.v.rõibꝰ.⸗ ꝑ Jo.mo.i.d.
c.ſuꝑ eo.de heꝛ.li.vVi. Er ſic limita dicta Inn.
⁊2 aliorũ ſequatiũ qͥ dixerũt ſimplicit᷑ ſenatũ poſ
ſe fame reſtitueꝛe.nã dico illud ꝓcedere ſʒ atiq̃
tpᷣa.ſed hodie ſecus cũ nulla ptas iperij reman
ſit apud populũ rõnũ uel ſenatũ: æ recognoſcit
hodie ꝑatoꝛ imperiũ ab eecłia =z nõ a rõnis: ut
dixi ĩ.c.nouit.ð iudi.ubi nide. ſeptimũ
q̃d de regibus z alijs pᷣncipibus inferioribus.
cdicit Inno. ꝙ nõ pñt reſtitueꝛe famne:quia unꝰ⸗
tm pᷣnceps int laicos pẽ oib alijs.ſ.iꝑator : ut
Patet. Vii.q.i.c.i apibulſ.⁊.ff.ad.l.ro.de iac.l.ð
precatio.C. de q̃ pſcrip.l.bñ a ʒenone.cuius le
gibus oẽs chriſtiani laici:tã reges qꝙ; alij obedi
ꝛc debẽt.C. de legibulſ.l.leges maxie quia ab ec
cleſia ſũt approbate:æ nulla.l.cauet᷑ ꝙ poſlit ali
quis reſtituere niſi ſolus pᷣnceps.i.iperator uel
ſenatus.d. .de q̃ qſi ꝑ hoc oibus alijs uideat
iterdictũ. Sed dicii Inno.alios dicere: ꝙ oẽs
reges i integrũ reſtituere pnt qͥ no ſunt iꝑatori
ſuoditi:ſed ſoli pape i dubijs ⁊ in grauibus.de
qous in.c.ꝑ uenerabile pᷣalł.do.an.dicit ꝙ pri
ma opio poteſt efſe. uera i reco gnoſcetibꝰiuꝑio
rem. ¶ Secunda in no recognoſcentibus.qui
pñt ponere manũ ad ea q principi ſunt reilerua
ta. d. J. ꝛ20ibus ꝑ ꝙ pot dici 'in eũ ꝙ ciuitates
qᷓ ñ recognoſcũt ſuperiorẽ pnit fame reſtituere.

alłar quod norat Mar. in. l. poſies. ff. de capti.
Ego pmo ad hoc allego Inno. qᷣ h expꝛetle fiꝛ

mat in.c.cũ.p.tabellio de fide iſtru.? H ir.i.le
ifamẽ.in fi.ff.de puoli.ubi ide ꝙ. S. cenet i regi
bus ⁊ pncipibus ⁊ alijs ciuitatibus no ꝛcogno
ſcẽtibus ſuꝑiorẽ.dicens ꝙ populus liber tantã
ptaãtem het in ſe ꝙ;tã iperator in uniuerſo.⁊ fa
cit quod ipſe nõt in.l.i.ff.de aqua plu.arcen.et
bal.i.l.decernimꝰ. C. de ſa.ſan.ec. uið ad pᷣcã
unãa limitatõeʒ ꝙ poit bar. in. d..i. J. de q: udi
dicit ꝙ ciuitas recognoſcens ſuꝑioꝛe no pot fa
me reſtituere per illũ tex.⁊æ ide in alijs principi
bꝰ recognoſcetibus ſuꝑiorẽ quod dicit uerum
in ifamia irrogata ꝑ ius coe ſecus i ifamia q ir
rogat᷑ ex forma alicuius ſtatuti.quia per aliud
ſtatutũ ↄriũ poſſet tolli:cũ nil tã nãie q; ut unũ
quodqʒ ſoluat᷑ eo uiculo quo ligatũ c.l.nil tam
nale. ff. de re. iu. Ex hoc dicto nõ ꝙ ciuitas nõ
kbera põt facere ſtatutũ ifamie irrogatiuũ.facit
.l.oẽs populi.fl.de iuſti.et iu.et illa ifamiaã põt
tollere.dico etiã ꝙ iſti recognoſcẽtes ſuperiorẽ

pnt remanete ſubiectõne pᷣſcꝛibẽ iſta preſeruata

pꝛicipi ſʒ ꝛeqꝛit tẽpꝰð cuiꝰ iicio ñ ẽ meoꝛia:ut ẽ
lex.nõbilis in, c.ſuꝑ qbuſda. ð V. ſig. Et ꝑ bar.

in. .ſi publicanus.S.iĩ uectigalibus.ff. de publi:
Ex his patet deciſio octaue æ ulume qoniſ.
cendũ eſt eni ut patet ex predicus. ꝙ un iu
dices iferiores nequeũt fame reſtitueꝛe. d. F. de
qua. niſi in quanda ↄſequetã fin unã lec. d. F.
de qua ut.S. dix..er ꝑ hec hes pleniſſine banc
mam erpeda Auerius queꝛo ad quid agi
tur actione iniuriarum. ¶ Do. dicũt hoſtien. et
JYo. an. ꝙ agitur ad pecumariam eſtimaſtitoeʒ
iniurie: ut.j.de iniurijs oliʒ.? ↄdenatꝰ infanmis
efficit:ut hic ⁊ in iuribus.S.alle.etiã ſi cleꝛico:⁊
ꝙ plus eſt epo fuerit irrogata:ut in predicta
cre.olim.⁊.j.de ſen.excõi.ea noſcit.¶ Ego di
co ꝙ ð iniuria pot agi ciuiliter æ crialiter:ſi agi
tur ciuiliter procedit quod. S. dictuʒ eſt: ur aga
tur ad extimationem pecuniaꝛiam æ eſtimabituꝛ
iniuria per iuramentuʒ iniuriati. ſecuta tñ taxa
tione iudicis.ne ille i ifinitũ iuret ut.i.oↄſtonibꝰ.
.ff. ð iniurijs ? dʒ iniuriatꝰ ſe referre ĩ eſtiatõe.
ad danũ qð potius uolaiſſet pati:nõ autem ad
lucrum a quo pocius uoluiſſet abſtinere:utputa
iuro ꝙ potus uoluifſlem centum ð meo ꝑdidiſ
ſe ꝙᷓ hac iniuriã pati.⁊ hãc pᷣuca iuradi ⁊ taxã
di uide per glo.in.c.ſi canonicis de offic.ordi.
li.vj.in uerbo damnis.plenius per glo. ⁊ bar.
i.l.iniuriaꝝ eſtunatio. ff. ð miurijs ⁊? plemſſime
de hac mã uidere poteris mmlias qones ꝑ Cr. iĩ
.d.l.ſi n ↄuicij. C. ð iniurijs. Et an i libeilo po
terit actor hac quatitate expꝛimẽ oar.in. d. l. in
iuriaꝝ.dicit ꝙ aut extimatio uenit fienda peꝛ iu
dice.⁊ tũc nõ e exprineda quatitas i libello:cũ
illa taxatio ſpectet ad iudicem æ non ad ipium
actoꝛem. ¶ Aur eſtimatio eit fienda ab ipſo ac
tore:⁊ tunc per eum deoet exprimi.ar.in.i.ubi
.ff. de verbo. ob. Si uero agit criminaliter tũc
uenit imponeda pena arbitraꝛia = poteſt iudex
arbitrari penam corporalem uł pecuniariam fi
ſco applicandãa.ad hoc uide tex. cum glo.inſti. ðᷣ
iniurijs..in ſum na.⁊ ſi actũ fuit ciuiliter non
pot poſtea agi crim naiuer.quia actio ciuił hoc

caſu tendit ad uindictãa. de quo dic ut le. æ no.iĩ
.l.ptor edixit.ff. de iuiun¶ An autẽ cleꝛicus ad X. icz I asfrma , een Dereat

mittat hodie uolens agere ad eſtimationeʒ iniu
ꝛie. uide quod nõ.in.c.olim. prealie. Sed pone
ꝙ uocaui te latronè ⁊ tu me.nũquid quilibʒ no
ſtrü pot agere ð iniuria illata. Spe. foꝛnat iſtay
gqone in ii. de accuſatore..i.v.quid ſi uocaui
te. Et prio arguit᷑ ꝙ no:qꝛ ſicut ui uii repeliẽ lʒ:
ita ⁊ iniuria.j.de reſti.ſpo.c.oli.æ.l.nt uim.ff.ð
iuſti. ? Akene paria delicta mutua cõ
penſatiõe tollunt ut i.c.penul.⁊ ul.de adal. ſpe.
ſirmat oriũ ut quilʒ poſſii agẽ de iiuria ſibi iſ
ta. qꝛ iſte iniurie ↄcernũt diuerſa ad H. iij. q. xi.
negada.ſecx aũt qn ↄceꝛneret idẽ ⁊ ageꝛet ciuilr
2 iſte caus.d.c.peł.æ ul. Mã adulteria ↄiugũ .
ceꝛnebãt ið maioniũ.ꝛefert tn quoſdãa dicẽ ꝙ ſi
tu dẽo uł fẽo me ꝓuocaſli: æ ego dẽo ulł fẽo feci
tibi iiuriã ꝙ tu n potes agẽ õ me.ad hoc.l.i.
cuʒ arieres.f.ſi quadru. pau. fe. di.? ꝙ icoſun⸗

— = —
X /2 25= tIn 1 24, r ,. crif

a- * atnf :: ru

M. ust ann goαα Jv v. 2 ren.

L.

—

—

calõ uitio calũnie caꝛet.ij. q.iij. notãdũ ĩ ſi.et
ita ſimplicit traſu Spe. doc. bac qõeʒ h ñ tãgũt
Cgo uẽo diſtinguo ſic ꝙ aut ego dixi tibi iniu
riã potius aĩio purgãdi me ab iniuria quã mihi
inferebas: æ nõ teneor actione iniuriaꝝ. Exẽplũ

ſi diceres ꝙ ego cõmiſi aliqð crimẽ:dico tu mẽ

tiris. nã licet mibi meã innocentiaʒ defendẽ:⁊ 5
apie tʒ Har. in. l. qᷓ Qria. fl. de ꝓcu. allegat.l.
cũ maior. F. ſi libertꝰde bo. li. Aut cõnitiũ meũ
cõcernit alið factũ:ita ꝙ nõ uenit ad innocẽtiaʒ
meaʒ defendendã: æ tũc dico ꝙ qlibet põt agẽ ð
iniuria ſua:ar.optimũ in.c.uenies de iureiurã.
ibi altnatiʒ cõuitia inferẽdo zẽ. Iem ꝓbo rõe
ſicut nõ ẽ licituʒ ꝑcutere eũñ qͥ me ꝑcuſſit ſi nõ ſit
ad defenſionẽ ſed ad uindictaʒ: ut in. l. ſi ex pla
gijs. F. tabernaꝛ ius. ff. ad.l. aqui. dixi in. c. olim
de reſti.ſpo.ita nõ lʒ inferre inim iã inferẽti: qꝛ
nemini Iʒ ꝓpꝛia aucte ulciſci.l. nullus. C. de in
deis.puto tñ ꝙ is qui ꝓuocatus iniuriã intulit
mitius puniedus qꝛ difficile ẽ cõpeſcẽ iuſtum
ai doloꝛẽ: ar. op.⁊ qli expᷣſſũ in ſili in.l.ſi adulte
riũ. S. iperatores.fj.de adul.facit gð le. nõ. in
c. iij. ð ſen. ex. et bec nõ ¶ Vltio bic reuoco in
dubiũ:an ſit ueruʒ qð dixi in pᷣn. ut non tenear

acriõe iniuꝛiaꝝ ſi cõuitiũ qð tibi intuli ſit uerũ.

repperi Jo. an. pleniſſime bũc aꝛticulũ fuiſſe
ſecutũ.ĩ addi. ſpe. in ti. de iniuꝛ. poſt pn ¶ Er
qꝛ optie h cadit: ut pʒ ex pdẽis et mã ẽ quotidia
na h inſerã. Et recitat ipſe circa hũc articulũ ſex
uariaſ opioncs. ODria opio ꝙ aut qſ dixit ueꝝ

aio infamãdi et teneat᷑ alias ſecus:ut nõ.in.c.ſi.

de iniur. ubi ꝑ Hoſti. Scdᷣa ſuit opio Accur.
in.l. eñ q in pri.ff. de iniur.qͥ ſimplꝛ tenuit cõui
tiantẽ teneri actiõe iuiuꝛiaꝝ ſiue in iudicio ſiue
ex iudiciũ id agat facit ĩſti.e.ti.iĩ pᷣn. Leꝛtia fuit
opio Jo.ij.q.i.ſi pecauerit in pᷣnc.ubi uidet᷑ di
ſtiguẽ an id fiat ĩ iudicio:et liceat:an ex iudiciũ
2 non liceat.et ſin primũ dictũ intelligi pᷣdictã
.l. eñ qui. Quarta fuit quorũdã opio diſtiguen

tiũ:an illud ↄuiciũ ꝓueniat ex culpa eius cui in

iũgit᷑ puta:qꝛ dicit᷑ ꝓditoꝛ hereticꝰ uel ꝑiuꝛus ⁊
no tẽtur:⁊ ſic loqᷣt.l.eũ qui aut ſine culpa ut qꝛ
dicit eũ baſtãdũ ⁊ tẽ tenet᷑ ad h.lvi.di.naſci.C
ð nã.li.l.legẽ. Ouinta fuit opio aliquoꝝ diſtin
guentiuʒ ali᷑.ſ. an expediat reipu.iſtud ↄuinum
publicari:et tũc nõ tenet ſi uerũ ẽ.nec diſtiguit
hoc caſu an ꝓuenerit ex culpa uel ſine: ui qꝛ le
proſus tales eiʒ expedit ſeꝑaꝛe:qꝛ cõtãgioſus ẽ
morbus de ↄiu.lepro.c.i.⁊ de cle.egꝛotan.c.de
ꝛcctoꝛibꝰ? pᷣdicta.l.eũ qͥ.aut non expedit reipu.
talia publicari: utputa ſi appellauit illum baſtaꝛ
dũ claudũ cucurbitã uel qd ſile:⁊ tũc tenet᷑: qꝛ ĩ
iurioſũ ẽ nr̃os defectus detigi.C. qn ⁊.qͥ quãta
pars.ll.ii.li.x.⁊ hoc dicit Jo.an.placuiſſe dno
et magẽo ſuo ĩ.d.l.ſi ñ ↄuitii et Ci.? De.ibið
ſub. vViij. q.et dic ꝙ etiã placuit Maꝛ. in.l.eũ q
ut. S. dixi ĩ p nõbili. Sextã opionẽ poſuit.Mi.
dicẽs ꝙ aut de cõuitio poterat iniuriatus accu
ſari.⁊ ſi dicit neꝝ nõ tenet᷑ iniuriaꝝ.ſic intelligit
d.l.eũ ꝗͥ æ. l.iij. C. eo.ti.aut nõ potat accuſari:

MDe re iudicata.

et tũc tenet᷑ Iʒ neꝝ dicat ut ĩ pal.:.ij. niſi
nõ aio iniuꝛãdi Aixiſſe. dlenll N nid dde
opio ĩ effectu idẽ bʒ qð pcedẽs. Ipſe e Pe⸗
an. i addi pal.ſic dicit poſſe ꝛite diſtigni o
dixit ꝗs ↄuitiũ in iudicio aut ex. prio ranf a
Pbat nõ ẽ dubiũ ꝙ nõ tenet: ut in. d.. eũ i⸗
cõcor.⁊ intelligit ſiue agedo ſiue cxctpiede end
fiat: qꝛ iuris.executõ ñ bʒ iiuriã ff. e... iiuri. ut
.l.factu cuiaz. F. .ak. . ul f. re inr ubi e⸗
ꝙ nõ uẽ uim faceꝛ qᷓ oꝛdiaria actiõe “ ſe
cau aut fit ꝑ libellũ famoſũ:⁊ iũc ẽt ſi dicit .
tenet᷑. C. ð̊ famo.li.l i.ſcðʒ canones excuſat i
cedat in publicum: ? illud probet: de quo di
.v. q.i.iĩ ſũma.Si uero dicat᷑ ↄuitiũ ſine belo
tunc aut illud ↄuitiũ dẽ ex cã aut ſine cꝗ R
caſu ſi cã correctõis dicat᷑ ẽt publice nõ ee
qꝛ iſta duo ſił iũcta faciũt ceſſaꝛc actionẽ iuurig
rũ.ſ.ꝙ. ex cq iuſta dixit ⁊ ilud qð qirit eſt ueꝝ:
hoc. xlv. di.ſed illud: ubi poni ilud apoſtoli.
peccantẽ corã oĩbus argue: ut ceteri uimoꝛe ba
beãt.⁊ ex ea cã ẽt corã ſuperiore:licet non in in
dicio ad eius coꝛꝛectionẽ dici poteꝛit:utputa
uult ordinari ⁊ ẽ ſpurius uł heꝛeticus occultus
uel qͥd ſiłe. Exiſtentia eim cauſe ut ei ueritas in
dicat ꝙ non aio iniuriandi hoc facit. per circiũ
ſtantias enim ⁊ indicia apparet de aio: ſen de eo
iudicat᷑.l.i.? qdð ibi nõ.C.ad.l.cor.de ſic.xic.
ij. de renũ. li. vj.⁊.c.paſtorał de cã poſ.⁊ ꝓpri.
iĩ fi. In fo mẽbro qñ ſine cã dẽ ↄuinuʒ pina in
ꝛixa ⁊ animoſe:et tũc ẽt ſi ↄuitiũ ſit ueꝝ tenet ſe
cundũ eũ.hoc eiʒ eſt ſubiectũ huius actionis et
animus iniurãdi quod uerba ſonant ⁊ dicendi
modus.nec ueritas conuitij eximet eum ab bac
actione.l. quiſquis.C. de poſtu. et. C. de offlere
cto.prouin.l.iij.ibi nam et ſi uer̃ noces ſint nec
ad libidineʒ ⁊c.ubi patet ꝙ non ſufficit uenias
conuitij:ſed ꝛequriẽ ꝙ abſit libido ? nolũſas in
iuriandi. Ad idẽ facit.l.iij. E quẽadmocdũ teſt.
aꝑi. ubi iubet imperator non aperiri pauemie
ſtamẽti qꝗ reſpicit alteriꝰignomnia. Er nide qð
nõ. in. c. lede collu. in glo.magna. ubi dicitur ꝙ
deus non eſt remuneratoꝛ nominum ſed aduer
biorũ:quaſi ꝛſpiciat non id qð fit ſed quo anio
fit: ad hoc. xxxvj. di. non ſatis. Itẽ ſi denũcian
do repellit̃ malo zʒelo denũciãs: ut i. c. cuj.i. ..
S. e. ⁊.c.cũ oporteat ð ac. foꝛti prohibedũ ẽ in
famare ⁊ contra detractores remittit: ad.c.cx
meriro cum ſequenti. vj..q.i.? cum hac opione
tranſit ipſe do. an. æ hec dicta ſua ſatis mibi pla
cent in precedentibus enim caſibus ſalis excuſa
tur ab iniuria uerum dicens cum non habuerit
animum iniurandi. Iniuꝛia enin abſh cffectu
facientis non conſiſtit: ut..iluud.f.de iniurijs
2. x v.q.i.c.illud. Mam ⁊ ſupeiioꝛem voreſt as
reprebendere dummodo non faciat improbrio
le ⁊ temerarie. de quo nide bonam Go une te
lite. xxi. di. et alibi dicimur q Naulus D
dit ODerrũ: qꝛ ꝛpheſibil crat. l.a. vij. Dan 1
ſʒ in h ultio cãu qn aio iiuriadi dixit. qy e ce
xerit nõ dʒ excuſari etiam ſi expediat reipubli

nlr & poeſc in i i gin

2 )ia propter lini nſiton
nus cridieib'bice oſen en N
rsort i ſer mi ir, epiiſß
G. Et e odi hito oqniun An n
leuũc wir qodi noniſeno non
letmctcridlorda iabhanſſyj/
niſmnj afhu / ulti ulie nni ale
nuio urm; pine aſenur i emone pii
Pru onitiin itb giegns ib n
Ount urerians uri ceaotb ofimarer
ceiurepualrer 9Gnnd dti incites gi
Getör eedoeacin de tode diaz f
1ia liafuka anera e helan
nii Inſluns cihirodoxerät ad tönd ſed
lgites umns e iticb oimmnits
mſeri an heſ ieibſte riheins
ſeruaerit ipeeheco imcſcnniiorcine,
paad ſitizbuinus gis niirtan Uis
bus ſub ſomn deaninſi dini
utiter NM bi ublce iwocat' g
atce eii elegno publce ercöicnoſi
renlaſecſſiß eet publice röſen ſel,
mnßb pbai g 10o ſelr gd halii gu
ex.er boc iferi oleri 4 n
,, Neratgopanm arnn
1. n nalejt geſa ſ onnuni ,
babllis ag hot bo er iſ nonenen
1 lex. ſ . vi. . ia
rbicigſiſennsy nni e
, ,EW Cn Pilarei be
oneſniam cnintene ſa hn rerd
nid ſeruus idiphaj le Neſtn
en.? iterlo. of lllueng glo
jq lun iuc t ſut b noͦn

lec Gleena ge reſcrip. nbi uf neſ⸗

1o bablliſel wein
ſenteffecenn S. ſnniran
imitim Argin
rgloh

uſi

Mncligit ineg. dh
n nellt ſe gei ii⸗
Uuis rennö, ſranſtl

5 .
nng. Meci De
enidsin cen l
Rihdoſtüͤ tehern

ntan
. ne Weore
.lge dinn KMr

⸗
älthtm en

do niſudge
acmi orzobr Agrenntann inen

Nrtaaddtnitgnorinm
balenstunihidiſ ſoriinn
mhorimit ihnis hanch an
cd il. Enſni in euſtu imn
dear gmmn io ninmnai bor int nii
ſunianin tinliin gpunroe o tud⸗
idmilcb t Cag / wrorltti
Iommi l. .t aſondwci l t g
i In fomim qi ixcioi lauz ouun
in t minoſe:atic ſi ouini ſt r nct .
ardi ci hot eg et ſabjeni buins Auonis er
wimms mninid auod etdn nent cN
mons Net Nas rtiedre eedd
õ
Go.Yrovin). Dewam ARN ogfunt
2A wwiäine; tebi mgnmn ſfum
(ondithſſes umig ſtuininn
unmndl Ai ſiintlii eu
ihihammannnin gag
Nanti ich Arn 5
n cAde klin engun
Arenurnmngnimi
dasnmnnnd dt
boorir aſ ihic Ninon ins Pin
fral bor nſſl erücini
co celii mlo o ente

“ g ſ Sèè + 4. 1v ulen- ,

nt i tex

¶ Be re iudicata:

illð publicari:qꝛ debuit ire ad iudicẽ:? ꝑ uiam
accuſatiõis ſeu denũtiatiõis illud ꝓbare.et tũc
meꝛet᷑ laudẽ ut ſats probãi ur̃ in.l.una. C. ðᷣ ſa
mo.li.ubi ĩꝑator ꝓhibet aliqueʒ ꝑ libelluʒ diffa
mari. eriã ſi illa uera ſint:⁊ ſubicit ꝙ ſi aliqͥs uſt
ſue ſaluti ↄſulẽ zæ dãnũ euitaꝛe dʒ ire ad iudiciũ
2 ea q̃ arbitrãt᷑ uẽa eẽ ꝓbare.⁊ ex h̊ nltio dicto
nr ibi tex. ꝓhibẽ oẽm diffamatiõeʒ extraiudicia
lem ſiue ꝑ famoſũ libellũ ſiue alit᷑.ꝙ eriã innuit
ibi ex alio quia grauit᷑ pũit᷑ iſ qͥ repperit libellũ
7 eo dimiſſo uadit ꝓpalãdo ibi cõtẽta. Ad idẽ
adduco tex.i.l.lex coꝛnelia..ſi qͥl.libellũ cũ ſe.
2 ĩ.l. Itẽ apð labeõc..ↄuiciũ cũ duobꝰ..ſe.
.ff. de iiurijs. hoc ẽt colligit᷑ ex tacita mẽete diui
ne. l. ut colligit.ij. q.i.ſi peccaueꝛit ⁊ ex nõtis in
c.nouit de iudi.æ ĩ pſalmo. ¶ Diãm ⁊ iudiciuʒ
catabo tibi dne dů derrabentẽ etiã ſecreto ꝓxi.
ſuo hunc ꝑſequebar.nã ⁊ bonũ n eſt fiendũ ma
io.xxxvi. non ſatis.=.i.q.i.ñ ẽ putanda.
7„ Cäus. Re
D probandũ. uocata ſẽtẽ
tia propter defectũ iuriſditõnis. ut qᷣa
nus ex iudicibꝰpublice excõicatꝰ erat nł ꝓpier

iuris ordinẽ n ſeruatũ iteꝝ de pricipali qrit᷑.h.

d. Et de eodẽ facto loquitur. c. cum dilecta de

reſcrip. Et pone ſic caſum lr̃alẽ qtũ pꝑtinet ad ĩ

tellectũ.c.uacãte quodã monaſterio monialium
due fuerũt electe ĩ diſcordia i abbariſſaʒ eiuſdẽ
mõſterij cuſtos.ſ.eiuſdẽ ecclie.æ quedã alia mo
malis utraqʒ parte aſſeꝛẽte ſuã electionẽ pᷣualẽ.
Mapa ↄmiſit cam iudicibꝰ delegatis:qbꝰman
dauit.ut exaiatis utriſq; electõibꝰↄfirmarẽet illã
qᷓ de iure pualeret. ↄgnito ò cã indices ↄfirma
uerũt elecrione factã de cuſtode ꝑ ſniaʒ diffiniti
uã a q̃ ſnia fuit ab altera ꝑte appellatũ. uel per
niã nullitatis cãʒ itroduxerũt ad rönã ſedem al
legãtes ꝙ unus ex iudicibꝰq ↄfiꝛmatiois ſniam
tulerũt erat tpe ſnie publice excõicatus. Itẽ qp
n ſeruauerũt ipcededo iudiciariũ ordinẽ. Da
pa ad iſtatiã huius ꝑtis ↄmiſit cam alijs iudici
bus ſub foꝛma de qua in lr̃a ↄtinet᷑ = ꝓſequer
u ibi publice iuocatꝰ ꝑ geſta a iu
dice etiã delegato publice excõicato:ſũt ipo iu
re nilła ſecꝰſi ñ eet publice excõicatꝰ:ſed toleratꝰ
ut h̊ ꝓbat᷑ a Sꝛio ſeſu:⁊æ ad h allat᷑ quondie iſte
tex.ex hoc ifert ꝙ tolerãtia oꝑatur ẽt in delega
to. ut ualeãt geſta ſi ↄmuni opione reputabatuꝛ
babilis ad hoc bo. tex.iij.q.vij. G. tria. v. ueruʒ
ubi dů ꝙ ſi ſeruus duʒ putaret᷑ iber ex delegati
one ſniam dixit:tenet ſnia q;uis poſtea dephen
dat᷑ ꝙ ſit ſeruus idẽ ꝓbat i.l.ij.iũcta glo.C. de
lſen.⁊ ĩterlo.oĩum iud.⁊ facit h̊ Sↄ nõta ꝑ Inn.iĩ
d.c.cũ dilecta de reſcrip.ubi ur̃ uelle ꝙ toleꝛan
tia n oꝑat᷑ ĩ delegato ihabili:ſed tene pᷣmum et
uide ꝙ ibi nõ. Quid autẽ in arbitro ⁊æ arbitra
tore uide ĩ ſpe.de arbi. S. differt.v.itẽ ſm eũ et
lequẽti ⁊ ibi tenet ĩ arbitro. IJdẽ ꝙ i delegato.
ꝙ ſatis placet qꝛ aꝛbitꝛia ſunt redacta ad inſtaꝛ
iudicioꝝ.l.i.ff.de arb.ſʒ ĩ arbitratore magiſ du
bitat᷑.de qꝰ uide ꝑ do. Jo. an.i ꝛegla dolo facit

=— —
zͤ dn ſri.t gisns set Aa

de re. iur. li. j. ĩ mer. - ꝑ do. an.i.c. quintaualt

ð iure iurãdo.⁊ ibi dixi dic ut ibi. 6. ſco
⁊ tene mẽti ꝙ ↄfirmatio electõis facta ab excõi
cato qui alias hebat pt̃atem ↄfirmãdi tenet me
ro iure. Ex quo pari ratione infert᷑ ꝙ collatio
facta ꝑ excõicatũ toleratũ nalet.æ tenet quod
iſtũ tex. ſit inductũ tenuit cal.iĩ quadã ſua diſpu
tatiõe que incipit excõicatus:qui cõi opiniõe ha
bebat᷑ ꝛc̃. Et Inno. aperte tenet in. c. ſi uere de
ſen. exco.⁊ idẽ ſentit i.c.i.ð ſciſma.dicaʒ latiꝰ ſu
per glo.i.¶¶Nõ.teꝛtio ꝙ data ibabilitate uniꝰ
ex pluribus iudicibꝰ delegatis corruit quicquid
oẽs agũt:⁊ hoc quia exercitiũ iuꝛiſditiõis cõpe
tit eis pro ꝑte ⁊ nõ inſolidũ ut in.c.uno.delega
torũ.⁊.c.cãm matrimonij.de offi.dele.ſñia aũt
nõ põt pro ꝑte ualere. ad hoc qð le. æ nõ.i.c.cũ
ſuꝑ abbatia. de offi. dele. quod procedit etiaʒ ſi
fuiſſẽt dati cũ clauſula.ꝙ ſi nõ oẽs duo ⁊ꝛc̃. Na
ꝓcedendo cũ inhabili inficiunt inriſditioneʒ ꝓ
priam.de quo dic ut plene nõ.in.d.c. cũ ſupeꝛ.
5 quarto ꝙ caſſata ↄfirmatiõe ex confix
mantis defectu. uel ꝓpter iudiciarium ordinem
non ſeruatum remanet electio in pꝛiſtino ſtatu
quod eſt expreſſum in.c.ſi confirmationem. de
elec.li.vVj.quid econtra. An electione exiſtente
inualida ualeat confumatio: dic ut le. æ nõ.in.c.
cũ ſuꝑ de cã poſ.et ꝓprie.⁊ in.c.quã ſit ð elec.

lib. vj.⁊.c.uno qę poſtu.pꝛela.eo.li.? utrobiqʒ
vona er AVltio nõ.ibi in fi. iteꝝ cognoſcatil
ꝙ corruẽte ſnia corruit pariter torus ꝓceſſus.
Mam papa mãdat bic iteruʒ de electiõe cogno
ſci. An autẽ hoc ſit ueꝝ indiſtincte.dic ꝙ nõ ſʒ
fac tria mnẽbra circa hoc.aut eni uiciũ nullitarnis
cernit ſũiam dũtaxat puta qꝛ lata die feꝛiata.⁊
tũc remanet acta in ſuo robore.facit.l.ſi ut pꝛo
ponis. C. qũo ⁊ qñ iudex. Aut ↄceꝛnit ſñiaʒ pa
riter z acta:⁊ tunc oĩia corruunt.⁊ hoc cãu iudi
cio meo põt intelligi iſte tex. Forte enim iſte iu
dex fuit excõicatus publiice in toto iudicio: me
rito de nouo inquiꝛi dʒ de toto negocio. Aut
uiciũ ↄcernit ſũtam ⁊ partẽ actoꝛũ dũtaxat:⁊ tẽ
ãnullabunt᷑ nicioſa.dũtaxat ⁊ nõ alia. Hec ſunt
de mente Har.in.l.ſi expreſſim.ff. de appel. et
nide qð nõ.in. c.in litteris de offi.dele.⁊ in ſpe.
de ſentẽ. ꝓlati.ꝗO. iuxra ꝓponis.v.ſed ſi cã.nbi
idẽ ſentit ſpe. ¶ Venio nũc ad glo.⁊ pꝛia qrit
quid ſi iſte iudex occulte fuiſſet excõicatus. an
tenuiſſz ſnia:⁊ reſpõdet ꝙ ſic. Ad h̊ allegat mł
tas ↄcordãtias.⁊ idẽ tʒ h̊ Inno.⁊ hoſti.⁊= uide
bonã gl. i. c. ſciſcitatꝰ de reſcrip. Et h̊ 2 ex tex.i
fert᷑ ꝙ etiã ĩ ſp rirualibꝰ ualet geſta rõne publi
ci officij ab excoĩcato tolerato ꝙ ẽ nõndũ. Et
ſcias ꝙ circa hunc aꝛticulũ an æ qn tolerãtia fa
ciat nalere geſta ab excõicato.poſuit h Jo. cal.
quedãa bona dicta. æ latius uideas per eũ in. d.
diſputatione. æ addendo multa ad dicta ſua dic
ꝙ quidã ſunt actus qui cõmuni opinione renẽt
licet gerantur ab excõmunicato manifeſto. ⁊ de
iſtis non eſt diſpurandum. utputa contractus
nel quaſi.ualet enim licet ab excoicato publico

V. uween ſzrzae

Pr „ 17 etl-- Snm a- gals g gfr 4 s G, nets

rwet Prt ug Prſ
—

¶ He re iudicata.

ſit initꝰ. ut acquirat᷑ obligatio ẽt ipſi excõicato
ſed nõ põt excõicatus agere niſi pꝰ abſolutõeʒz.
hoc aꝑte ꝓbatur ĩi. c.felicis. Y. cũ autẽ et ſequẽti
de penis li. vi.quẽ tex ſemꝑ tenebis menti: dixi
pleniſſime ĩ. c. ueritatiſ de dolo ⁊ cõtu.idẽ in q̃ſi
ↄtꝛactu:ut ꝓbat ĩ. c. pia de excep.li.vVi.ubi pʒ te
nere iudiciũ agitatũ cũ excõicato anqᷓ repellat:
et ĩ indicio qᷓi ↄtrabimꝰ.l.iij.ff.ð pecu. nõ. Jo.
an. in. d. c. pia. idẽ dic de reſiõ excõicati quatuʒ
cũqʒ mãifeſti ut diſputauit. Ja. ö. Bel. ? ſeqt ⁊
ꝓſeqᷣt Jo. an.i.c.deceꝛnimꝰð ſẽ.ex.li. Vi.l alit
dixerit in glo. ſua:ſed illã ꝛeuocauit in nouella
renet Har. i.l.ſi qꝛamꝰ.ff. de teſta.ſentit HBal.
in.1.i. E. ſa. ſanc. ec. Idẽ Fre. ↄſilio. vxxi.? 3
ſilio. exvi. nbi plene ꝓſcqt. an aũt poſſit legaꝛe
ꝓ aĩa ſua. Daꝛ. ꝙ nõ ĩ. d.l. i. ſaltẽ ut hẽan lega
ta pᷣuilegia pie cauſe.ſed Hal. ibi Z 2 meliꝰ:qꝛ
hoc dʒ attẽdi nõ fauor excõicati:ſed illiꝰ cui fit
relictũ:⁊ uide ciꝛca hoc qð dico ĩ.c.ij.ð teſta. fa
cit qð nõ.glo.in.c.ex trãſmiſſa de deci.⁊.xiiij.q
v. in ſũma ⁊ auẽ.credẽteſ.C. ð here.=.c.excõica
mus.F. credẽtes eo.ti. ubi pʒ ꝙ ſple ĩ heretico
2 i odiũ hereticorũ:ut ſecuta excõicatione non
poſſint teſtari.ſecus ergo in ſimplici excõicato:
7 de hoc dicendũ ut pleniſſime nõ. in iuribepal.
Quidã ſũt actus qui ipſo facto ſunt irriti: quia
ab excõicato gerũt᷑ ut eligẽ: cõferre:excõicare ⁊
ſitia. ? ĩ iſtis dubitat᷑: an tolerãtia faciat iſta ua
lere.ex quo gerẽtes cõi opione putabant nõ ex
cõicati: æ bec ẽ ꝓprie mã nꝛa. Cal. dic ꝙ ãt iſta
cõis tolerãtia nõ ẽ probabilis: puta qꝛ ſnia fuit
publice lata.⁊ iũc nõ iuuat talis opio:qꝛ no ẽꝓ
babilis ignorãtia eoꝝ q publice fiũt.xvj.di. qð
dicitis i. c.i.ð poſtn. pla. cuʒ ſi. do. An. putat hᷣ
ueꝝ qñ ſnia fuit lata de ꝓx. ſecus ſi de longin
quo qð ueriſilꝛ euanueꝛit de memoꝛia. Itẽ ꝓce
dit ſm eũ qñ ſnia fuit lata in loco ꝓx.ſecus ſi in
tam longinquo ꝙ ueriſiłꝛ nõ potuit tralire in
noticiã iloꝝ iĩ quoꝝ loco nũc actus geſtus ẽ:et
nõ.hoc dictũ et uide circa hoc qð dixi poſt gl.ĩ
c. ad nr̃am de iuꝛeiuꝛ. et qð nõt. Inn. i additio
ne in. c. ĩiquiſitõi de ſen. exco. Aut talis opio ſit
ꝓbabilis ⁊ tũc ſubdiſtiguit Cal. ꝙ aut actus ðᷣ
quo querũ ↄpetit rõne ſingularis iuris ⁊ puati
inteſſe: Aut rõne publici offici. NDrio cau aut
talis excõicatus exercet actũ ꝓ ſe ⁊ ꝓ ſuo iure
ſingulari et inteſſe ſiẽ.ẽ ĩpetrare ꝓ ſe ꝛeſcripiuʒ
gee uel iuſticie ul cligẽ. ⁊ tunc dicit ꝙ talis cois
opio talẽ actũ nõ iuuat.allegat.c.i.ð reſcꝛip.li.
vi.⁊ de cleꝛico exco. mi.c.ꝓpoſuit ⁊ ꝙ nõ.i: :
ad aplice eo.ti.dic tu ꝙ bec fuit origialit᷑ opio
Inno.i.c.cũ dilectus de ↄſu ubi poſuit nõbilẽ
regulã ꝙ in his q nõ gerũt᷑ rõe publici ñ ẽ dꝛia
int᷑ excõicatũ publicũ ⁊ occultũ.Et idem uoluit
Jo. an.poſt Jo.mo.in.c.i.de reſcri.pal.faẽ di
ctũ.c.cũ dilectus ⁊.c.cũ inter.R.de ele.ubi ele
ctio facta a ſuſpeſis iudicat᷑ irrita nulla fca diſti
ctione inteꝛ publicos et occultos. nam in iſtis
ceſſat rõ publice unlitatis.Ct ſi dicer̃s nõne ca
nonici eligunt iure publico:dic ꝙ non ſed ꝓſe

quũt ins ſuũ ꝓpriũ.ſed ipſuʒ capemn bñ by ime
publico:ut nõ. Inno.i.d.c.cũ dilectus.·ſicnt
ſili de teſte nõt Inno. i. c. nibil i fi. de ck⸗A
excõicatus gerit tale actuʒ noie alter a ne
rius cõmodũ:⁊ tũc aut is cuius noĩe faæ ſci .
oſtituit eũ ad exercitiũ illiꝰactꝰ2 cõis opio n
iuuat: ad hoc de ſen. ex. cũ nõ ab boĩe Peeſpen
ſo ⁊ de pbẽ. ſi bãficia.i. vj. Dignu e n.n hann
ciũ ignoꝛãtie ñ ꝓſit ſciẽtibꝰ. ⁊ hoc fuit d. D Zi
an poſt quoſdã alios in. d.c.i. de rclerig li .
H Yo. calde. eũ nõ alleget. tenuit eiʒ ibi So
ꝙꝙ ñ ualʒ ꝛſcriptũ iĩpetratũ ab excõicato et n
alteꝛiꝰ? in illius odiũ:qꝛ tex.ille loqt indiſt i⸗
? opiie faẽc. pꝰ ceſſionẽ de pha. aut oſtien
cuius noĩe aciũ exeꝛcebat ignoꝛabat ei eẽ excõi
catũ:ubł ipſe excõicatꝰid feẽ noie alteriꝰſi
dato.? tc.d. Jo. cal. ſe credẽ cdi ne tien
talẽ actũꝛqꝛ h ñ agit d Gnoge ccls opio inuer
actu h 0 W utilitate ipſi?
excõicati:ſʒ illius cuius noie id actuʒ è qi nulla
culpa reꝑit̃ cũ ignoꝛauerit:ad boc pdicta dcꝛe.
ſi bñficia ⁊ ð ↄſe.di.ij.c.et dixit.et cũ hac opio
ne ſimplꝛ tꝛãſiuit h̊ do. An.et bac opioeʒ tenue
rũt archi et hoſti.ut nõ.in.c.i.pal.lʒ Jo.cal.
nihil dicat. Sʒ Sꝛiã opinionẽ ꝙ talis acius ñ
teneat tenuer̃t Jo. an. et Jo. mo. ibidẽ ? gl.oꝛ
diaria ĩ. d. c. poſt ceſſionẽ.æ diẽ Jo.an. ſi c
ſtituẽs fuit ignoꝛãs agat ↄ illũ qͥ ñ detexit detee
tũ ſuũ ⁊ h opio plus mibi plʒ.ex quo.n.ñ vlaf
publica unlitas:ñ debemdiſtiguẽ iter publicuʒ
⁊ occultũ:⁊ facit.d.c.i.qð loqtur idiſtincte ⁊.c.
poſt ceſſionẽ pᷣal.⁊ uide Inno.i.c.oſideꝛuin
de elec. lacit ꝙ electio facta a ſuſpẽſis ñ tenʒ:iq
tractaret᷑ de cõmodo electi qͥ ignorauu minĩ ei
gentiũ ? de cõmodo eccłie ur citiꝰſibi ꝓuideni
de pᷣlato: ar.c.ne ꝓ defeciu de elec. nec ecclia re
ꝑit᷑ ĩ culpa:ſʒ ſatis ẽ eligẽtes ad actũ explicates
fuifſe inhabiles ad h̊ ut actus iuꝛe nõ ſubſiſtat.
Veio ad ſʒ mẽbꝝ pꝛĩcipale:qñ actꝰquẽ exereit
talis excõicatus cõpetit rõe publici officij: ſij
Jo. cal. ꝙ ſiue ſit actus tpᷣalis ſiue ſpũalis cis
opio iuuat:ar.iij.q.vij. . ueꝛũ.ff. de offl. pto.l.
barbariꝰz. d.l.ii. C. de ſen. ? ĩ textu nr̃o a dꝛio
ſenſu hec dicit ueꝛa niſi ſit ſñia excõicatdis qͥn
tʒ lata ab excõicato quãtuncũqʒ occulto: ut nõ.
xxiiii.q.i.in ſũma:ut.S.de ord.ab epiſ.ex. c.ii.
Et idẽ diẽ foꝛte gaſpar ẽe in ſñia abſolutois ab
excõicatiõe:qꝛ eadẽ 2 uidet᷑:fac de peni. gl. l.
buʒ. Attede qꝛ Inno. expſſe uoluit vnũ i.d. c.
ſi uere ð ſen. ex. ubi dixit tenẽ excõicaueʒ colia
tioneʒ ⁊ ſilia a toleꝛato excõicaio lata:qꝛ digni
tas hec exercet ⁊ ñ ꝑſona ⁊ hec opio folie ner
oꝛ. iz Jo. an.i. c. pia ð excep.i. V. ind colt
teneat᷑nã ↄſidero ꝙ excõicatio et abſolutio ſüt
iuriſdictõis et nihil aut pax opꝑũi quo ac deu.
ſed pᷣncipałr uim ſuaʒ exercet quo d cccliaz int
litãtẽ. ut diẽ glo. nõbil in.c.qdcũqʒ iij. q i de
bent ergo ualẽ ſ cut et alia ſpuſia ui hic dene
dixit ſingłarit Inno. in. d. c. . ſcima. ꝙ et e
ritualia ſacꝛa ab excoiĩcatiſ ſeiſman. becil 4 lli
boi forma ecckie illa oferentib? uim ſuã oĩodaln

nione iuſi eß Yimii. oli noin
Piannsatliſieinbuineel
iaiſ qi c citomor r ecen
tuſici ir u bauͦ g e be⸗
obNro galt oid 0
ncdlans rhen abi iut nn
muon ilusſl mnuut irute⸗
mũ ſounlu fui cl biſcil tc
melitde gha ſin infat aui
ſuo⸗roebai ./p pato ereſte xn en
ippuelci offoi Oi mnte erreere aet
Cofficli ci ane ſcichn eedican uͦt uaßz
Rcor weiar Krindos adot zn Dcedirod
(Eradoecnrhei ien aſpnunde
latio dcſici ien gexolcaii occalto er
bar ili ercdieniͦ t mero inre röne pub
cij oſerenis i iſe ni fnenn ecolario pore
uari ilo biftco nponin iedino di
tipauttei onn gom pbbin t iaen o
1 h 5 vlnmni ad ancd dicnn
in. cdeſeiinmn obli gecr g ihi
tötamstolere: dinodo pbnn poſſt
toicatus ſivoen agiqne ad oraine ukat
nten hot ice no eehli hoc egne⸗
latusuf to icpidi no eſer , ſtl
Pye idi i plan g ei goeſene
ia puta in funibusj uleſcn d
Uinegnlarbos.ein

1i cs non eſſa nis Nceprio achne

.Lñ recloia h
. ocgte. r n es
5 grtu esire
i g dn eGllans

¶ Be re indicata.

.

do n
3

1 e,... . rte
giniziſcihing nihz

n Maſäi
. oci ld
0calge enelen⸗

9,

wptiniligcli Raint

tohiefe c N n Nlr auus⸗
ndrari nr An
SS Nbuhrti ig

ard ee.
umdigi⸗

tntinſrin
l giseſnin

eröinih iaie ell

tner muf Jo na Yo ti
dumide wkaſſntcht Nomgi

Ozi onnonig lsen
citg

riᷣ tt gis r iji/fnni
ii o th io nii h r a niff
bies mimufatn iifi mr nbl
tmiiir uln d io vr ilſtnmen,
atſſone al nice Jno. ilnuin;
xckt hact ecio tion oſheſs i eg i
rmd NCNNAdtddirunniſte
Genri 1 deNdd e N Mden
dedegt Ne Paenn NerNdr

Mii

ſuſſe indablles ad bn gans e nd e

cilailuis i igirs d Anenen

Taouaß nibr nichei er n 1
is erclcams (heit iie ta fan
lg ineſt ns irisſurhie⸗

oomuu i

4 Ni rüfefi

dudnet liCd ſntitan inf

ſanlu det dn den
bn b cxcocu go⸗

tn ſin tiet
mmg dun/
ii,4,lein ſmm ; ii
õ
Dcanioc:g! lace ̃ ii⸗
Antde Jmno ifſinl,
dncnm en nigl /
amiiu ogräan

hnt ex quo ab ecclia tolerant᷑: æ ſic ordinati ab
iſtis recipiũt nedũ ſacramẽtuʒ ſed execurionẽ ſa
cꝛamenti abſqʒ alia diſpeſatione. glo.tñ.ix.q.i.iĩ
ſũma reſpeciu execunõis tʒ pᷣrium ? Jo. cal.in
dicta diſpuratiõe: qꝛ cũ tales non hẽant executi
onẽ nõ pnt illam alijs tradere.ſed ſi uis tenere
opinionẽ Inn. que ẽ ualde equa potes dicẽ ꝙ
ex quo iſti ſunt tolerati executionẽ cõferunt qꝛ
pᷣſbyteri ſolũ dicũt uerba.⁊ ꝓpt᷑ dignitatẽ oꝛdiſ
deus cõfert gꝛam ꝙᷓtũcũqʒ illi ſint peccatores:
ut pʒ.i.q.i.ꝓphetauit ⁊.c.qedit.⁊.c.multi.cum
ſi. Et ad iura qᷓ inuũt õrium põt dici ꝙ loquũt
de non toleratis æ uide ad mãm ꝙ nõ. in. c. qᷓ
to.de conſuetudine.⁊ in.c.ueſtra de loca.ubi
do.an.⁊ ibi etiam tetigi ꝙ pꝛius dixi.ſ. .geſta to
leranda rõne publici officij. limitat cal. hoc niſi
is in cuius fauorẽ actus ille publici officij geſtꝰ
fuit ſciebat facientẽ excõicatũ ⁊? uoluntarie ſibi
cõicauit ĩ actu illo.tunc ei ʒ cõi opione heretur
ꝓ nõ excõicato:⁊ actus ĩ ſe teneat ꝓpt᷑ cõeʒ opi
nioné.iuſtũ ẽ tñ ꝙ irritet᷑ ĩ odiũ uolũtarie ſulci
pientis a tali ſcient ut puniat᷑ in eo ĩ q peccauit
ꝛi.q.i.ſi qui.epᷣi cũ concor.⁊ de cle. exco.mi.po
ſtulaſti.cũ ſi.? nõ.h̊ dictũ ꝙ ſeqr h̊ do.an.et di
co ꝙ h̊ fuit origialit opio Jo. an.pꝰ Jo. ð dᷣo
in.c.dilectꝰ.ij.de pꝛeben. ubi dixit non ualẽ ipe
trationẽ illius qͥ ſcient᷑ ipetrauit in iudicẽ excõi
catũ lʒ occuliũ facit.c.ſi bũficia pᷣalle.⁊.c.iteꝛ ce
tera. e.ti.? dic ꝙ h̊ cãu ſcia iſtiꝰ inficit actũ ipo
facto:qꝛ agebat ꝛc ꝓ pᷣuato intereſſe:⁊ ñ exeꝛcẽ
do puolicũ officiũ. Si aute exerceret᷑ actꝰ publi
ci officij ĩ eũ quẽ ſciebat excõicatũ tũc ualʒ aciꝰ
licet ueiat irritãdus ⁊ hoc cãn ꝓcedit opio cal:
C Et ꝑ hoc dixit ſpe.i dicta diſputatioe: ꝙ col
latio bnficij facta ꝑ excõicatũ occultũ ei qui ſcie
bat illũ excõicatũ tʒ mero iure rõne publici offi
cij ↄferẽtis.iñ iſte cui facta ẽ collatio poterit pᷣ
uari illo bñficio ut puniat ĩ eo ĩ quo deliqᷣt. ꝑti
cipauit eĩ cum ꝑſona ꝓhibita ⁊z ĩ actu ꝓhibito
Et nõ ̊ ulmũ ad ꝙ adduco dictum inno.
in. c.i.de ſciſma. ubi nõbili dicit ꝙ qtũcũqʒ ex
cõicatus toleref dĩmodo Pau poſſit ꝙ ſit ex
cõicatus ſi uocat aliquẽ ad ordinè uł alia ſacra
meta pot ei dici nõ recipiã hoc a te qꝛ es excõi
catus:uñ tibi ꝑticipãdũ nõ eſt:⁊ h̊ eſt legitia cã
appellãdi ſi pᷣlatus eũ ↄpelleret ſecus dicit ĩ ali

is puta in ifamibus i iꝛregularibus. æ in ſilibus

NMã õ̊ eos non eſſet talis exceptio admitrenda
.ſ.ñ recipiã hoc a te.qꝛ tu es irregularis:qꝛ ſuſ
ficit ſʒ eũ ꝙ toleꝛet᷑.vViij.q.iiij.c.nonne.2ꝛone di
uerſitatis aſſignat:qꝛ excoicato coicari nõ põt
ſine ꝑicło.ſʒ i alijs ſecus. Ide qð in excõica
tis dicit ĩ ſinoniaco i ordine æ notorio foꝛnica
tore.⁊ hoc ea rõne.qꝛ ab eoꝝ obedienia ſua au
ctoritate ſʒ recedere.xxxij.di.S.neꝝ.Nõ.ſingu
larit᷑ hoc.ſʒ uide qð dixi in.c.ueſtra de cohabi.
cle.? nõ.ex pᷣdictis uitandũ eſſe excõicatũ etiaʒ
occultũ:lʒ ſit ꝓprius pᷣlatus. Sed de hoc ultio
nide ꝙ le. ⁊ no.i.c.cũ nõ ab hoĩe pᷣmo reſpoſo
de ſen.ex. Mredicta dico ꝓcedẽ qn tolerat᷑ is

qui als hʒ pfateʒ æ publicũ officiũ̃ lʒ infectũ ꝑp
excõicationẽ.¶¶ ¶uid aũt ſi nullã pkatẽ hʒ ſʒ ẽ
intruſus:tñ cõl opione hẽr ꝓ pᷣlato an naleant
ꝑ eũ geſta uide nõnter ꝑ Inn.i.c. nihil 5 ele.
2 qð le ⁊ nõ.in.l.ſi urbana.ff. de codi.ide.⁊ ali
quid ꝑ Inn. i. c. l̃is ðᷣ reſti. ſpo. qð dixi in. c.
grauis.e.ti.?æ hec ſufficit quo ad iſtũ articulũ.
Go. ij. eolligit ar. ꝙ lis e credit᷑. Inn. uidet᷑
colligere Zriũ.ar.ſ.ꝙ nõ credat᷑. Ad quid eniʒ
mãdaret᷑ inquiri ſi cedeꝛet᷑. Jo. an. dicit poſſe
dici ꝙ mãdat᷑ iquiri nõ ð excõicatione ðᷣ qua 9
ſtabat ſʒ de publicatõe ðᷣ qua nõ ↄſtabat.uł põt
dici iudicio meo ꝙ pape nõ oↄſtabat de lẽis alle
gatis iõ mãdat iquiri. Ael dic ꝙ erãt ſre teſtio

niales nõ aũt ꝓmulgatorie.? ðᷣ mmã dic ut plene
dixi in.c.poſt ceflionẽ.ð pba Nero po
terat eẽ alia cã niłitatis ðᷣ qᷓ papa madat iquiri
glo. iij. ponit młta exẽpla quoꝝ aliq̃ nõ ↄueniũt
lr̃e. Et prio dicit puta qꝛ electa fuiſſet cxcõicata
uel ꝑ ſimoniã electa uł alias inſufficientes:certe
hec exẽpla no ſũt bona quo ad textũ.qm ſi tex.
intellexiſſet de uicio ↄcernẽte ꝑſonã:non mãda
ret ãplius ĩquiꝛi de electiõe cũ efſʒ ꝑemptũ nego
ciũ pricipale. Itẽ hic nõ agit᷑ ð cãis iniringenti
bus electionẽ:ſʒ ꝓceſſũ z ſũiam. Ex hoc intert
ꝙ nec ſequẽs exẽpluʒ de forma ĩ electiõe nõ ſer
uata ↄuenit lr̃e.? hodie ĩ electõe monialiũ n ſex
uat᷑ forma. c. qꝛ ppter de elec.ſed.c.idẽnitatibꝰ
ð elec.li.vj.iõ tene qdð ſequit᷑ ĩ glo. qꝛ foꝛte obij
ciebat᷑. ꝙ nõ fuerat ſeruatꝰ ordo iuris ĩ iudicio
¶ Bo. in eo ꝙ papa mãdar caſſari ſñiaʒ lataʒ
a publico excõixato.v eni ꝙ ſit ipſo iuꝛe caſſa
? irrita.qꝛ excõicatus ẽ ſuſpẽſus a iuꝛiſditiõe: =
Eꝑ ↄſequẽs nõ põt aliquid attẽtare ualide. ꝙ ſit
iuriſditiõis.ad h̊ qð le.æ nõ ĩ.c.cũ dilcctꝰ.de „
ſue.⁊.c.ueritatis de dolo = ↄtu.⁊ in.c.paſtorał
in fi.de appel. So. glo.ut arbitꝛor metu Zrij ex
ponit tex.in uerbo caſſata.i.caſſa ⁊ irrita nũtia
ta: ⁊ ſic expſſe ſentit talẽ ſñiaʒ eſſe nullã. Et idẽ
ſentit.j.e.cũ dicit nulla ĩ excõicatũ põt cadẽ iu
riſditio. Idẽ uoluit Inno. hic qui exponit tex.
ibi infirmãdã.i.in infirmã nunciandã.E. idẽ tʒ
glo. in.c.ſciſcitatus de reſcrip.⁊.c.exceptionẽ.ð
excep.⁊ in.l.i.C.de iuris ⁊ fac.igno.2⸗ ꝓbatur
a Zrio ſenſu in.c.fi.de cleri.ex.miniſ. uide glo.
xxiiij q.i.in ſumma. æ in.c.audiuimus.ea. cã ⁊
qone ⁊ hoc incũctanter teneas. Na ſi iuꝛiſditio
eius ẽ ſuſpenſa nõ ualet qdᷣ agit. d. c. ueritatis.
Sed data clãdeſtinitate ualet actus ꝓbter pub
licã utilitatẽ ratione publici officij:ut H̊ ⁊ in iuꝛi
bus allegatis. Et ꝑ h̊ declarat᷑ ſequẽs pticka gl.
in eo ꝙ colligit ſñiam retractaꝛi dᷣtecto ipedimẽ
to. Et ſtatĩ opponit de młiis iuribus in quibus
ꝓbat ↄriũ.dicẽdũ ẽ eni ꝙ hic ipedimentũ erat
publicum:⁊ ſic ſñia fuit ipſo iure nulla. ſecus ſi
fuiſſet occultũ qꝛ tũc nõ retractaret᷑ ſñia:ut in 5
rijs ⁊ ̊ a contrario ſenſu. Vlterius glo. oppõit
ĩ eo ꝙ retractat᷑ ſeu uiciat᷑ ̊ ſnia ex uicio unius
iudieis dũtaxat. vñ ob.l.i.ff. ꝙ cũ fal. tu. ubi d
ꝙ ſi uerꝰæ falſus tutões iterponũt aucteʒ ſuſtict̃

oplain Ila, Pia
, ——— Lrd 4 „4 .
.„— V. . „:

1.7
*

1 g 2 arrter r ) , gpi

„E, „ in

actus ꝓpter ueꝝ tutorẽ. Ad idẽ. c. cũ uinto. de
elec. ubi habiles ⁊ inhabiles ſik elegerũt. Soluit
glo. ꝙ delegatiſ daĩ iuriſditio: ut oẽs ſił ꝓcedãt
ita ꝙ exercitũ nõ cõpetit iſolidũ ſed ꝓ pte. ið0o
ex defectu unius uiciat ĩ torũ. quicqd oẽs agũt
ut in. c. uno delegatoꝝ ð offi. dele. ad ↄtraria
glo. formalr nõ rũdet. Sed tu dic ut plene nõ.
in. e. cũ ſuꝑ abbatla de ofli. dele. ſpalit ad. d.l.
i. gic ꝙ tutores babẽt poteſtatẽ i ſolidũ.iõ qᷣſqʒ
uidet᷑ iniponere auctoritatẽ meliori mõ q pot.
ad.c.cũ uintonieñ. dic ꝙ illi nõ erant inhabiles
quo ad ſe: ſed reſpectu ſocioꝝ de cuius utilitate
ipſi erãt priuati. uñ. iĩhabiles illos agmittedo ui
dent᷑ illos babilitaſſe: ut ibi nõ A Vlcio extꝛa
glo. qᷓro quaꝛe te nit illã dictionez ſuſpẽliuã
ibi interi ? . ¶ Tripiex datur ſolutio fim doc.
Pria ut exponat intenm. i. pendẽte illi? admi
niſtratione cui debuit fieri ꝛeſſignatio ſubtꝛacto
ũ:ut habeĩ i.c. cũ dilecta ð ꝛeſcꝛip. Scðᷣa ut ba
beat᷑ reſpectus ad appellatiõis pẽdẽtiaʒ. Tertia
ꝙ bit excipicbaĩ ↄtra ꝓcuꝛatoꝛẽ dni de excoica
tione: ur ſit ſenſus ꝙ pendẽte illa cognitione ite
rim iſti cognoſcãt de iuribus ſnie:et ĩ hoc nõ ẽ
uis qᷓ opio tencat᷑. An aũt að bic dicit᷑ de excoĩ
catione hẽat locuʒ iĩ ſuſpeſione maioꝛi: credo ꝙ
ſic ꝑ dictũ.c.cuʒ dilectus:⁊ qð ibi nõ. de ↄſuetu
dine ⁊.c.ſi celebrat de cle.ex.miſ.a cõtꝛario ſen

ſu. hec ſufficiant.
Ponit regulam:er

Banuis. duos cãus exceptos

— primus ibi ei tamẽ. ſecundus ibi ac il
li. Et põt ſic ſũmari. res int᷑ alios iudicata alijsl
nõ nocet. fallit in eo qͥ paſſus ẽ illuʒ litigare cui
go loco competebat actio uel defenſio uł a quo
cãʒ in iure iudicato habuit.⁊ hec decretał de ſe
hʒ ſubtileʒ et longã mãʒ.nitar cõpendioſe loqui
qtũ potẽo. Et prio ꝓſequit regulã.ſo caſus ex
ceptos tã ĩ tex. ꝙᷓ in glo ¶ Quero eꝛgo pᷣmo
de rõe ꝛegule. So. dic ꝙ rõ regule ẽ noͤlis. naʒ
uni ꝑ alteꝝ nõ dʒ iniqua ↄditio afferri. Iẽ res
qiſpoſita ad certũ finẽ nõ dʒ aliũ effectũ oꝑaꝛi.
cũ eiʒ ſñia ſit dicta int litigantes ſuꝑ eoꝝ iuꝛe:
nec ſit ibi diſcuſſũ de iure teꝛtij: nec ẽt ð alteꝛiuſ
jure licuit ſine mãdato diſcepiare.mcrito ſñia n
dʒ alijs qui nõ fuerunt ĩ iudicio obeſſe.cõcoꝛdã
tias pluꝛimas hbabes ĩ pn. glo. ODretea cuʒ agẽ
tem de iure ſuo nõ ualeã a iudicio remouẽ: idi
gnũ eſſz ſi ex ſacto ſuo mibi piudiciũ geneꝛaret
qꝛ res ꝗ culpa caꝛet ĩi damnũ uocaꝛi nõ cõuenit
in. c. ij .8 cõſti. 2 hac rõeʒ videĩ reddẽ tex.i.d.l.
ſepe.v.cũ aũt. ¶ Scðo qro.qꝛ hic dat᷑ regula

* Tpr & res iudicata nõ dz alijs nocere: nũqᷣd ſaltem

poſſit ꝓdeſſe dic ꝙ nõ. vñ ſicut regularit᷑ alijs
nõ nocet ita nec ꝓdeſt: ut ꝓbar l.l. rxes int alios
C. quibus res iudi.nõ no ¶ Zertio qᷓro:an hᷣ
regula ut res inter alios iudicata nemini noce
at ucl proſit ꝓcedat indiſticte quo ad ome pᷣiu
dicĩ uel cõmodũ.dic ꝙ ꝓcedit reſpeciu pleni
bPiudicij ſen cõmodi. Naã pꝛodeſt ſeu nocet quo
ad preſũptione ex quo tũgit ius abſenuiũ:ut no

Ce⸗ re iudicata.

tat glo. ?⁊ Mir. i.l. ſi duo. ff. de iureiur. ? i
dilecius.ij de ſimo. et. c. interꝛogatum de⸗
et dixit Mir. in. l. admdnẽdi.ff. ð inetcr gig
cit ſemiplenã ꝓbationẽ qð ẽ notãdũ boc i 1
ego relinquerẽ arbitrio indicis qͥ boc gihireſſ
tuꝛ ſᷣm ꝙ ſñia tangit ius abſetiũ et bij ſelet
in. d.l1.li duo patroni iũcta.l. iij. ff. ð teſti n
lapũ allegatioe. liiij. ⁊ h ſequit Maꝛ. - do. A
hic.¶ Quarto qro qͥd de alijs actis ralleu
atteſtationibꝰ ſilibꝰ.dic ꝙ idẽ in eis qð . ſiat
regulant᷑.n. ſcðʒ ſniaʒ unde quibꝰ ꝓdeſt D
cet ſñia ꝓſunt uel nocent acta:ad hoc bonꝰ⸗ g.
in. c. iter dilectos. V. nec atteſtationes d fi ien.
nõ. Inno. in. c. cauſãqʒ de teſt. - nõ.i. d ..le Ne
fi. ⁊ ideʒ ĩ ↄfeſſione dicas.nõ eiʒ piudicat .
tẽri niſi reſpectu iterꝛogatis:ut ẽ tex. nõbilis i
fi. ff. de ĩtero. act. uide in cuca boc qð nõ Juan.

in. c. qtit᷑ æ qũ.ij.ð accu.⁊.c.p in(inonè ð elec

2æ qð dixi in.c.fi.de cõfeſ.Quimto qro qluer

dʒ itelligi illa regula res ĩteꝛ alios acia ꝛc. So.

dic ꝙ procedit ſiue neuter illoꝝ de quoꝝ pꝛein
dicio uel cõmodo agit fuerit in iudicio:ſed res
fuit ꝓrſus iter alios geſta:ſiue alter eoꝝ fuit i iu
dicio litigãdo cũ alio.nã geſtũ ꝑ me cũ aliq:ꝛe
liquis qͥ nõ fuerũt ĩ iudicio nõ ꝓdeſt neqʒ nocet
ut. C. ꝛeſ iteꝛ alios acta ꝑ totũ ⁊.l. luciꝰ.fl. ð bis
q no. ifa.et. . cũ oli ĩ fi. de cã pol. et ꝓpe. cuʒ ſi.
Et ꝓcedit rła et ſi coſanguineꝰmeus liugaſſʒ ð
iure meo. Mõ.n. mibi nocet niſi ꝛatũ babeqnt
.l.i. C. qbus res iudi. nõ nocet: lʒ eiz ins adtmit
tat conſanguineũ ad agendũ ꝓ coõiuncto cĩ cau
tiõe debita: ut ĩ.l. ſed et bee.ff. de ꝓcu. .cſi nul
li in fi. et. c. ex ꝑte decani de ꝛeſcꝛip.no m p boe
facit illũ ꝓcuꝛatoꝛẽ: ut diẽ tex.nõbilis i.l. lij.fk. in
di. ſolu. Sed cõſanguineus obligat ſe facturunm
ꝙ coniũcta ꝑſona ꝓ q̃ agit bebit iudiciũ ꝛaii.
¶ Sexto qꝛo an ꝓcedat regla bᷣ poſita ſi ſcio
aliquẽ ager noĩe meo et nõ pdico. So. aliqd ti
git hic Inno. ſed pleni ĩ. d. c. . le decai ? di
ut ibi dixi et. . aliqd ſubijciã. (Ser queꝛo
q̃dã fuit accuſatus de hõicidio eriuſte oↄuentus
uel cõfeſſus fuit corporalit᷑ punitus. tandẽ pp
rit᷑ ꝙ nõ fuit ipſe ſed ſẽpronius. nũqᷣd ſepꝛoni
debeat decapitari. ſeu ut vlictũ merei alit puni.
dic ꝙ ſic ꝑ ꝛegulã hic politã res ĩter alios acta
et ux expꝛeſſe quaſi ĩ teꝛmis nr̃is i.q ſemu de
inkro. ac. Hec ob.ſi dicat quod iſiiss crialib⸗
ſiaſfacit fidẽ quo ad oẽs: ut..ci.q. F.l popla
ribus.ff.de iureiur.qꝛ res imer a ios acla ñ oʒ
patꝛocinaꝛi malefactoꝛi: ad hoc.l. denũclaſſe. .
qꝛitff. ðᷣe adul.æ qð nõ. Cy. in.l.. C. q aec. no
pyt. et boc exypſſe firmat Daliclres iee allos
.C. qbꝰꝛes iudi.nõ noceti fi. ar faẽ opiie ao le.
er nõ.i. c. ij. ð pur. ul.qð bñ nöbis. B ſulficlut
quo ad regulã hit poſitaʒ ¶ Venio nuc S
ſus exceptos.⁊ pᷣmẽ cum is eui primü de ca r⸗
actio uł exceptõ ↄpetebat ea. re ſuſtiuit ſeqnẽ
tẽ agez. Mꝛo cui vchaꝛatoe. Pmo len⸗ an aend
nl defenſio prio loco alicui compelere dican r.
So. breuit dico eᷣ ad enz (opeiit prio loc

hotentt m ſioi aſſiſie ge
luſpegn ge inoff,
ii boc helit r. apte in. , ſepe.

ſo ci poſſit ſbi
non inrecit

giim reru bonli r neinonion
niicnali ſolep en
ron giner ſetüchio le deenlio.
euicronis. YAe ot i in nmoole .
2inlt', (Sd ſo unne in n
ciex ro ilt os lg. Go n n
nt run duei ⸗ t
niun touliy mi i , u.
ii maſſnm udoũ lu ulini ſon.
r luxerurmerdu t uees niceorol
1ſelleuer leigane ci Volatate mer ul.ſ.
nuus ſchli E bie weg.: Bu n.
ſheihugſnnr iloc eredin de deduorean
Crecſtore de:en Nacrdr age didotne
iund dennoterat norſſnn. C.d
.xrr vel N n. o icür g retedens 1d
dica ſb ſoc indeblore ſel ie⸗ aſſign
ronem: uideg er gno gebtor ognorut
nidet ſuo credlton ceclſle poreſtue agen
pothecarigin uenn ppidiininz den
iceo iceblon ſcenin ingci i S
Ar nii ſſare li ej ai dennofe
o h creg tor no oſſt inpeiri ede
innus gn bſpotbearn inchtü
u tielot ſip ppeate:⸗ Ccfenſop
el lpectat. por tn iſe gſlunene *DRl

Ians pedire doitore dei
nnsehe po
parotus eaſſumẽ utcim an

lrei orex quo öbſtor Nult ei gekence

ltor e colloce
tel.e boe nibi

lle ſioi dn,
reer ſno c bißligohnn

o cöh agiſintin nlintte
ſupris n i ih ir ir fti
ao inhitd ii lo i geig nri i⸗
ns omi n to i ettngn
ie Cxſim lop in i t u ft
.iacciiif cxci la gpechl
A peut is ſcopuix ina ingtßi
armv. HM n nbr wee i, mu nbei
liCous na id M normn gc uls ocni
mconmnguinei ad agendip coinngo i an
Bedcemid Aabee tde endin
KnRAN&N NNNWcNNNNdd
ſuch üponmn Mdttddisiſin
id edtdengines Wigſenunm
coniücn n piagtdihk iti
Swivin zain t ſll
õ aico ⸗
de Zen del hnl id⸗
udechn a iiß idſi ae
zBiin llms debütifl 8
Aciis in anni mi
1o o but geſei hneſing iil
. “ l ann dicinmi
ibi oſitin⸗

vl e
egſeh imiimmaf⸗ i

Ge re iudicata:

actio uel defenſio cuiꝰ ẽ ius uel res ĩ iudiciũ de
ducta: ſeu de cuius pᷣiudicio pᷣncipalꝛ agit᷑. Ad
eũ uero qui põt aliqð intereſſe ulł pᷣiudiciũ ſaltẽ
facti pretedẽ dicit᷑ fo loco cõpetẽ:⁊ potes iſtꝛui
ex nõtis in.c.cũ deputati de iudi.æ uaria exẽpla
potes colligere ex.d.l.ſepe. C PBrimo in debi
tore qui bʒ pignꝰ obnoxiũ ex creditore.nã ubi
cõtendit᷑ de ꝓpꝛietate ſeu dñio ꝛei pignorate cũ
tertio actio uel defenſio primo loco ſpectat ad
dehitorẽ qm dñiũ illiꝰrei ad eñ pertinet z ꝑicu
lum ad eũ ſpectat pᷣncipalłꝛ:qꝛ illa ꝛe euicta ipſa
tenet᷑ creditori ꝑſonalꝛ.l.cꝛeditõ qui nõ idoneũ
pignus. ff. ſi cer.pe.⁊ põt agere creditor pigno
raticia S debi orem ut ĩ.l.tutoꝛ.F. õrium.ff.de
pig. act. Ad ipᷣm uero creditorẽ ſpectat actio ł
gefenſio ſecũdario reſpectu bypothecarie quaʒ
hʒ fo põt poni exẽplum in marito ⁊ ſocero ſeu
uxore reſpectu rerũ dotaliũ.nã actio ſeu defen
ſio prio loco ꝑtinet ad maritũ:qꝛ in euʒ tꝛaſiuit
dniuʒ rerũ dotaliũ ↄſtãte mimonio:ut i.l.doce
ancilla. C. de rei nẽ.¶ Ad ſoceꝝ uero ſeu uxo
rem ꝑtinet ſecũdario ſaltẽ defenſio. ꝓpt᷑ ꝑiculũ
euictionis. Idè pot dici in emptore æ ueditoꝛe
2 ſimilibꝰ. ¶ Scdðo qro quaꝛe in hoc caſu piu
dicat res int alios acta. So. tex. in.d.l.ſepe po
nit ꝛneʒ:qꝛ cum diſputet᷑ de ꝛc ad me pᷣncipalꝛ
Ptinete ⁊ poſſuʒ remouẽ litigante a iudicio :ſeu
in me aſſumẽ iudiciũ ſeu ꝓteſtari: non itẽdo
ut litiget in mei piudiciũ ⁊ tacẽs uideor ↄſenti
⁊ ſic ille uidet᷑ litigaꝛe cũ uoluũtate mea ut.j.hoc
latius ſubijciã. Et ꝑ hãc ꝛ0eʒ gl.? Haꝛ. in. d.·.
ſepe ipugnant illud exẽplũ de debuore patiente
creditorẽ agẽ:qꝛ cꝛeditoꝛ põt agẽ hypothecaꝛia
ẽt iuito debitore:ut.l.cũ notiſſimi.C.ð pſcrip.
xxx. uel.xl. an. Jõ dicũt ꝙ precedens rõn uen
dicat ſibi locũ in debitore.ſed i eo aſſignãt aliã
rõnem:uidelʒ ꝙ ex quo debitor pignorauit ꝛeʒ
uidet᷑ ſuo creditori dediſſe poteſtate agendi by
pothecaria in qᷓ nenit ꝓbãdũ dniuʒ devitoris.
ideo ipi debitori ſcieti fit piudiciũ.¶ Sed do.
An. nitit᷑ ſaluare illã rõeʒ ẽt i debitorẽ dicens.
ꝙ ſz creditor nõ poſſit impediri a debitore ſuo
quo minus agat hypothecaria inqtũ aſſummir
diſputationẽ ſuꝑ ꝓpᷣetate:qꝛ defenſio pꝛio loco
ad eũ ſpectat.pot tn i ſe aflumeꝛe iudiciũ ꝓprie
tatis ⁊ ipedire ðditorẽ de ipſo diſceptare ex qꝰ
paratus ẽ aſſumẽ iudiciũ.nec bʒ de quo cõq at
credi or ex quo ðbitor uult eũ defendẽ fidelit᷑:
poterit in ſibi aſſiſtẽ cꝛeditor ne colludat:ar.in
.l.ſi ſuſpecta.ff. de inoffi. teſ.æ hoc mihi ſauſ plʒ
cũ hoc nelit tex.aꝑte in.d.l.ſepe. —
dico ꝙ cũ poſſit ſibi ꝓuidẽ ꝓteſtãdo i iudicio
ꝙ non intedit ꝙ ille ſibi piudicet ſi obminit ur
ille litigare ex ſuo cõſenſu.nã tex.iſte loqᷣrur cuʒ
is ad quẽ pmo loco ↄpetit actio patit ſequẽtem
agẽ: ſʒ ꝑ illa ꝓteſtationẽ ſatis apꝑet de ſua ↄtꝛa
ria uoluntate:ad hoc.l.ſi debitor..i.ff.qͥ.mo.
pig.uel hypo.ſol.⁊.l.ſicut..nõ uidet᷑.ff.eo.tit.
et ꝙ. S. dixi de debitore:patiente creditorẽ agẽ
ꝓcedit ᷣm gloſ.nr̃am poſt medium fᷣm xam pi

Eut ſit indiſtincte uerum ꝙ ſententia lata contra cꝛe W i==n Crne 7 wduntg pur,dirnt A-Satunt ſmasnen Sgſ

ſanã: ? ĩ hot habuit gl.reſpectũ ad pãdectas ãti
quas ĩ quibꝰ ſũt origialia legũ qᷓ pandecte olim
erat piſis.hodie vo ſũt florẽtie ⁊ ibi illas nidi:
ſed alia ſia i.d.l.ſepe.hʒ oppoſitũ.ſ. .qn cꝛeditoꝛ
patit᷑ debitoꝛẽ experiri ðᷣ ꝓpꝛietate pignoꝛis: ut
faciat ſibi pᷣiudiciũ iĩ iſta hypothecaria ſi öbitor
ſuccubuit ſuꝑ ꝓprietate:ſʒ jm iſtã lr̃am ob.il. li
ſuꝑatus. ff. de pig.æ.l.pᷣſes.C.e.ti.ubi innuitur
ꝙ iudiciũ agitatũ cũ debitore nõ nocet credito
ri.ſj glo. iſta dicit ꝙ tenedo iſtã lam poſſet reſ
ponderi ꝙ loquunt᷑ qũ ignorãte creditoꝛe debi
tor unis ur Sʒ tũc aduerte.nã ceſſat in cꝛe
ditoꝛe rõ.d.l.lcpe:tũ qꝛ ad cꝛeditoꝛẽ nõ ſpectat
actio ulł defeſio prio loco ſu lerate dnij: ut
.S. dixi ſʒ ad ipʒ ðbitorẽ.¶ Ite nõ põt creditoꝛ
ꝓhibẽ ðᷣbitorẽ exꝑiri ſuꝑ ꝓpᷣerate pignoris q̃ꝛe
plus plʒ mihi pcedẽs lr̃a ut loquat i ðbitore pa
ticte. fateor tñ ꝙ ⁊ alia lia ẽ uera ĩ ſe ut pʒ i. l. p
es pal.ubi dr ꝙ tin ĩ duobꝰ caſibus iudiciũ agi &αα sdunn agenk., . A=amze zie waen Sdamis
tatũ cum ðᷣbitoꝛe nõ nocet creditori ĩ ſua bypo .
thecaria.primꝰ ẽ cũ põt docẽ ðᷣ colluſiõe vᷣbito
ris. Scðs cũ nõ cã cognita plene fuit ↄdenatuſ
ſʒ forie ꝓpteꝛ ſuã ↄtumaciã.⁊ puto ꝙ regłari
fiat ſibi pᷣiudiciũ nõ ꝑ rõnes pᷣdictas:ſʒ ꝑ id qð
hic ſubijcit᷑ ĩ fo caſu excepto:qꝛ.ſ.paſſus eſt eũ
a quo cãm habuit exꝑiꝛi.ex quo emi ſciuit ðbito
rè ſuum a quo habuit ius pignoris experiri de
proprietate pignoris ⁊ ſibi non reſiſtit nec fuit
proteſtatus de iure ſuo uidetur de uolũtate ſua
fuiſſe litigatum. Et per hoc poreſt iudicio meo
recte poni exẽplũ in ſecundo caſu ĩ textu excep
to ut iteꝛ primũ ⁊ ᷣm caſũ notet᷑ ̊ diueꝛſitas:ui
delicet ut primꝰ caſus ꝓcedat qñ is cii pᷣmo lo
co ↄpetebat actio uel defenſio ꝑmiſit ſequentẽ
agere. ¶ Scðs ꝓcedat qñ nõ ↄpetebat ſibi pꝛi
mo loco actio uel defenſio:ſʒ ꝑmiſit agere illu a
— —
quo cam habuerit. EEr quo eniʒ actor iuꝰ diſ
putauit ð ſuo iure ⁊ iſte tacuit uidetur egiſſe cũ
ſuo conſenſu ¶Et in hoc loquitur tex.iſte ma
gis ſpecifice ꝙ; m dict a.l.ſepe.nam ibi ſolum ex
cipitur primus caſus ⁊z hec conſiderano plus
mipi placet quã dictum do. An. dicennis ꝙ in
effectu eſt unus caſus exceptus: quia primus
caſus eſt ratio ecundi: quia non ad actorem
ſed ad ſucceſſorem ſpectat primo loco actio uł
defenſio ꝛc. Sed profecto ſecundum hoc papa
inepte excepiſſet duos caſus ( Item ego de
di nibi exemplum in cꝛeditoꝛe patiente ad quem
no ſpectat actio uel defenſio pꝛimo loco ? tam
propteꝛ ꝛationem ecundi caſus fit ſibi preiudi
cium. Et per hoc habes etiam ſecundum caluʒ
declaratum æ exemplificarum. ¶ Sed antequa
deſcendam ad alios caſus ultra tex. quero/ an
ditorem preiudicet debitori ſcienti æ⁊ econueꝛſo 1
So. primo reſpectu creditoris diſtingue ſic pꝰ
Hirtoum in d.l.ſi ſuperatus: ꝙ aut debitor
fuit uictus antequam pignori rem traderet: z-
indiſtincte ſententia nocet creditori: quia non
potuit plus iuris in alium cranſfeꝛꝛe quam ipſe

me npIorn we damn „11

¶ Se re iudicata.

baberet: ut in. e. nuper ð dote poſt di. re. 2. l.tꝛa
dicio. fl. de aq. re. do. æ ꝛſoluto inre auctoris re
ſoluitur ius ſucceſſoris: ut in.l. lex uectigali. ff.
de pig. Aut primo obligauit ? poſtea fuit uict
? tunc aut cꝛeditore ignoꝛante ⁊ ſibi nõ preindi
cat:ut in. d.l.ſi ſupeꝛatus ſecundũ cõmunẽ intel
lectũ:aut cꝛeditoꝛe ſciente:⁊ tũc aut ſentẽtia fuit
lata cõtra debitorẽ contumacẽ ⁊ creditori non
piudicat: ut.in.d.l.preſes.C. ð pig. ſᷣm unã lec.
7 ar. in. l.papianus. meminiſſe. fl. ð inoffi. te
ſta. Aut debitore preſente:⁊ tũc aut preiudicat
cꝛeditori: ut in. d.l.ſepe ſcdᷣm unã lec.⁊ in. d. l. p
ſes aꝛguendo ꝑ locũ a ſpeciali. Illud aũt quod
dictũ ẽ de ſentẽtia lata cõtꝛa debitoꝛẽ ↄtumaceʒ
intelligit nõnteꝛ Bar. quãdo paſſus ẽ cauſã eo
contumace liquida:i tũc eiʒ magis ꝓpter cõtu
maciã q; ꝙ malã cauſam habuerit uidet᷑ ſuccu
buiſſe:ſed ſi totã cauſam tractauit pns ⁊ allega
tionibus interfuit:licet in ipſo actu ſententiãdi
fuerit contumax putat ipſe ꝙ ſentẽnia preiudicʒ
creditori:qꝛ eius preſentia nihil tũc fuiſſet oꝑa
la: ut.i.ſi rem. F.fi.ff. de euict et nota hoc dictũ
qꝛ facit ad multa ⁊ allego in ſili Inno. in. c. ray
naldus de teſta. parũ poſt prin. Dredicta nera
niſi debitor ꝑ colluſionẽ ſuccubuiſſer: ut in. d. l:
preſes: ⁊ hec de primo. ¶ Reſpeciu nero debi
toris diſtingue ſic poſt Mar.in. d.ſ.ſepe. ꝙ aut
creditore agente fuit reus abſolutus:quia non
ualuit obligatio pignoris uel alia cauſa non cõ
cernẽte qniuʒ: æ tũc indubio nõ preiudicat debi
rori:ar. in.l.cũ querit̃ cuʒ ſequẽ.ff. de excep.rei
iudi. ? in. c. fi. de cã poſ.æ ꝓprie. Idem ſi ſuccu
buit creditor:qꝛ nõ ꝓbauit de dnio debitoꝛis.
nam debitor poterit poſtea agere rei uẽdicatio
ne:qꝛ ad aliũ finẽ fuit queſitũ de dnio in primo
indicio ꝙ; in hoc ſcdᷣo:qꝛ in pꝛimo ad effectum
hypotbecarie.nũc uere directe agit᷑ de dñio:iõ
ñ obſtabit debitori exceptio rei iudicate.d.l.cuʒ
querit᷑ ⁊ dicto.c.fi.et qð notat᷑ in.l.iulianus.ff.
de condi.inde.in glo.magna:aut ſuccubuit: qꝛ
reus aſſũpſit ĩ ſe onus ꝓbaãdi et ꝓbauit ſe dum
2 tũc preiudicat debitori ſciẽti:⁊ h̊ caſu ꝓcedat
q.l.ſepe.et iſte tex. et ꝓ h̊ tex.i.d.l.ſepe:ð pſup.
poit ꝙ agebaĩ ð ꝓpetate pignoriſ. Itẽ pᷣdcẽa vᷣa
ſi plene fuit cogniiũ de ꝓprietate pignoꝛis ſeu
de qñio.alias ſecus ar.in.l.a diuo pio..ſi ſuꝑ
rebꝰ. ff. ̊ ꝛe iudi.? qð nõt᷑ in.l.ij. C. ð or.cog.
2.l.penulł.fſ. de his qui ſunt ſui uel alie. inꝛ. naʒ
dominiũ uenit incidenterĩ bypotecaria: iðo nõ
preiudicat ſentẽtia in eo ꝙ uenit incidenteꝛ ſen
per modũ cauſe.niſi prius de illo fuerit cognitũ
ut nõ in iuribus: ꝓxie allegatis et dixi in. c. cuʒ
eccleſia ſutrina de cã poſ.æ ꝓprie. er dis in
fert. Har.nõ ſufficeꝛe debitoꝛẽ ſciꝛe ꝙ cꝛeditoꝛ
agat hypotecaria:niſi ẽt ſciat reũ aſſũpſiſſe onꝰ
ꝓbandi ſe dñm qꝛ ut patet ex predictis in hoc
ſcðo caſu fit ſibi piudiciũ ⁊ nõ in primo.ſed in
creditoꝛe cõuẽto ſatis ẽ ꝙ ſciat litẽ motã: quia
diſputat᷑ de dnio pꝛincipalit᷑ et dado ſibi pignꝰ
uidetur ſibi permiſiſſe defenſioneʒ. ¶ Adde ad

pᷣdicta aliã limitationẽ bonã qua; ponit Inno.
in. c. ſuboꝛta. S. e.ubi dicit ꝙ nõ ſufficit què ſ
re litẽ motã:ad hoc ut ſibi in inꝛe ſuo Pinat
niſi etiã ſciat ſibi ius in illa re ↄpetẽ. PDe boe
qꝛ ĩgnorãs nõ uidet᷑ ↄſentire.l.ſi mulier.fj zi
offi. teſta xxxviij.di.placuit¶ Sed ar. 3 P 8nn
exemplũ in tempore ⁊ uẽditore = marito ui
ꝛe ſeu ſoceꝛo:ut factũ actoꝛis pᷣiudicet ſuech
⁊ ponit etiaʒ tex.in.d.l.ſepe ⁊ glo hic. ⸗
ſit uerũ ſimplicit. aduerte ſi actoꝛ puta nendito
uel uxor ſeu ſoceꝛ afſumit defenſioneʒ ſuꝑ pe⸗
tate rei uẽdite ſeu ĩ doteʒ date marito ſeu epto
re nise mel dl fit ei preindiciũ ſi actor ſuccũ
. r agit. et uidet tũc ñ fiat pindiciũ
marito uel ẽptori. qꝛ cũ iſti nõ habeãt actionem
cũ dñinʒ ſit traſlatũ iam ĩi marit 2? einptoꝛẽ. ex
go ageꝛe ñ potueꝛũt:qꝛ ſine actione nemo expit̃
il.ſi pupili.. uideamus.ff. de nego. geſ. de in
dicijs. exaiata cũ ſi. Itẽ ſi uxoꝛ uel uẽdiior egit
2 ſuccubnit ſatis regulaꝛiteꝛ ſuccubuit.qꝛ ñ põt
ꝓbaꝛe ſe dñʒ. ergo ñ dʒ piudiciũ geneꝛaii ſuccel
ſoꝛi ut maꝛito ſeu ẽptoꝛi habẽti dniuʒ ⁊ hc prẽᷣ
uidet᷑ tenere glo.in.d.l.ſepe ⁊ ad illũ tex.q dicit
2 pᷣſupponit ꝙ iſti pnt expeꝛiꝛi.dicit ꝙ ill vbũ
ponit᷑ ibi ꝓ defendeꝛe:⁊ ita ſentit glo.nfa h mo
dicũ an finẽ. ¶Sed finalit bec glo.? Inno.te
nent cõtrariũ dicẽtes:ꝙ Iʒ de iuꝛe iſti ñ poſſint
ageꝛe tñ ſatis ẽ ꝙ de facto egeꝛũt nec fuerür .
ſucceſſores ꝛeuocati.nã hoc ipſo ꝙ paſſi ſomt ui
detur ex uolũtate eoꝝ iudicatũ: iõ eis pindicat
ſentẽtia lata cũ eoꝝ actore:⁊ ꝓ hoc iſte ter iſe
cũdo caſu qͥ loqᷣtuꝛ indiſticte ⁊ tex in. d ſſepei
v tu aũt. ubi fit mentio de actione ? delenſide,
HBar. in. d.l.ſepe ſic diſtiguit ꝙ aut neditoꝛ me
us agit uel defendit meo noĩe:? tüc ſuia lata cõ
tra eũ mibi non pᷣiudicat.ſiue fuerim ſciens ſine
ignorãs: niſi ratũ habeã: ut in.l.i. C. qui res in.
nõ no. rõ ẽ qꝛ hoc caſu iſte agit de iuꝛe qo meü
eſt: non de eo qð metũ hẽat ⁊ ſic ceſſat poſita
bhic ⁊ in.d.l.ſepe.ꝓhibere eiʒ nideor ex quo in
utilit gerit negociũ meũ qð appaꝛet ex eo: quia
uictus c.l.iij.S.ĩ hac.ff.iudi.ſol. Mihi hot 6i
ctũ nõ placet:qꝛ ſi ſcio ilũ agere noĩe meo? n
ꝓhibeo uideor ſibi dare mãdatũ. Aut inſur git
pꝛeſũptio ꝙ bẽat mandatũ: ut inſti per quos
ſo agere po. nõ. Inno. in. c. ex pane dean de
reſcrip.⁊ ibi plene dixi. nec ueꝛuʒ eſt ꝙ agendo
noie meo inutiliter agat: quia ſi bot eſtern ad
mirterent iuꝛa conſanguineum conſanguinco
nec debet inſpici euentus quia ſans en ꝙ bene

incepit.l.ſed an ultro.ff. de neg. . ⸗
iidieiord debemꝰ iterpretari:e t. . dini Ne
ꝛegula ẽ tacẽs habetĩ cõſentiete e qao ed⸗
impediꝛe actũ qui geritur ? nõ unpedln 000
.l. gayus.ff. ð pi. ac. dixi plene ic. none de p u
quare puto ꝙ ſiue actoꝛ meus ſiue alius 1s .
nomine meo pro iuribus meis: ? ego ſcio ?
contradico uideor tacite conſentire 2 dare

bi mandatum uel inſurgit preſumptio mandal:

geſ. Ne fanore

urt. Ni g eigit izſ
re rbſeimit Neg, ſient in
onnpetet citleg be⸗ hes declat,
goi pbo Nan ilſt uſch lf,e.
tal Miden er Hi eni l̃

pa r x qrfijti alſci

lereptle ir poſia. gb maiß
dor ſc tontr: cins, Co p
ino ma luloni torce raogra

imnad pinumn que nbi reſemuo iulumo
=
eren ale udibadet di cus dader
Genind r rde is nede igindet
Iams Woce ueniitnd & tde l hhne
ien pei a tcco gere: ſit notel des ini al
niſed c liod pcedlt er Pulegio ſpi
mibmno.xide poi ili C. e eyfic
ua. crl t ondiſes itein hn
glio cib qn ic hs poſlit vende M
deſo cion wiſto:i i pbpincicn
cio ipreſn t ll. Cc di Erplos
ſing no o wbikſans op coiongire
pot lam nencereitn ing dot gol n
4l genen ey fſen ci grinn ci &
lert ..bene dE
lert g.lbene a zenone C. de ahi ſe
inne Ini ch teligi llns . ide⸗
Nit ren ſuam vöne hoſſeſt H
inenclio ſrnn n ſlofisqp hed
Aſs nigengg d fr iid
uo no. qꝛ muſti ni D ßtüan
iülns ign 1. it ileleaniii
(qus qn quis het
ſem coen ci

nifnl.cömuns ſon⸗
Pelacen fouindnociniran

niute gebiri uno ir ui Pypllo⸗/

eaw zi
rſunhtt ins egllenien ſunbit i
bar ſeijeho ihzicti Penit
ſo mmuo ia ipwi heber diſßrie
ati merhu lirenllin ii
elppynr gifm nuiidirg iof⸗
pmi ipofltrr ilni go it
rin i n iuſfargbe An
vrcumni diimſc ur ii woſn
grn lns rſuo gau rm
ſunſores moeni ni boe pog i mu
Amr er vrme cop ndicni id ds Huciant
imaundA dNen erer
ñä
õ
Br ndleeſc igtgmudmn
õ ſoetüfitn
m ci nibinon pwlierſikſuninſiß,
woris niſ ui bpännlitn
ddi ndor te ſe grdeef
Grwondetdcd m dintſt chrin
Neinilir ainn
— ETN
miminan⸗ iai

hig is Me
mheg “

rdir ni i id,

s,
lensfot n munmn i

A1 14* „7 26 —°πρπ . ¹

2

h,

4 on d Ann

*
J

——

C Dere iudicata.

Kedeo ad uerba r. Aut actor meus puta
uenditor uel ſocer agit ſuo noĩe non expᷣmẽdo
ꝙꝙ uẽdiderit uel in dotem dederit:et tunc aut ſẽ
tẽtia ſimplꝛ fuit lata õ eñ qꝛ ñ ẽ dũs:⁊ tẽ h ſnia
ñ nocet ſucceſſori:qꝛ ueꝝ ẽ dicẽ ꝙ illo tpᷣe actoꝛ
n erat qñs:qꝛ iaʒ ĩ aliũ trãſtuierat dñiũ:⁊ ſic ẽp
tor agẽdo ꝓ dnio ſuo ñ uenit ↄ porẽ ſniã imo
approbat illã dicendo ꝙ actor n erat dñs:ſed
ipſe.⁊ h̊ cau põt ꝓcedẽ ↄria opio. Aut ꝓnũcia
tum fuit rem ñ eẽ acroris adiecta cã:qꝛ ille a qꝰ
actor habnit pᷣus illã rẽ alti dõauit:uel qꝛ reus
ↄuẽtus ꝓbauit illã rẽ eẽ ſuã:⁊ tẽ pᷣiudicat tẽpo
ꝛi ⁊ uiꝛo ſcienti cãm ſuꝑ hoc agitari:⁊ ꝓcedat hᷣ
cãu op. Inno.⁊ gl.nre:requirit tĩ Bar. ꝙ ẽp
tor ſen maritus ſciuerit ꝙ de ſuo dnio agẽt᷑:ſiẽ
5. dẽʒ fuit ĩ ðpitoꝛe. In actoꝛe vᷣo defẽdete ſuf
ficit ꝙꝙ ſucceſſoꝛ ſciuerit ilũ eẽ ↄᷣuẽtũ ſuꝑ dñio:
qꝛ illico diſputat᷑ de iure ſuo:ideo dʒ obuiaꝛe ſi
uult euitare pᷣiudicium.oʒ gꝰ ĩ ſnia ut alti iferat̃
pᷣiudiciũ ꝙ ille p loco hẽat actionem uel ꝑmi
ſerit ſuum actorẽ agẽ ⁊ ꝙ fuerit diſcuſſũ ð ſuo
iure ⁊ b ſciuerit. Irẽ ꝙ ſciuerit ius ſibi ĩ illa ꝛ
competẽ ut. S. dixi:? ꝑ hec hẽs declãtum tex.et
glo. ĩ Vbo Item fallit uſqʒ ad fi. tex. qui ſolũ tẽ

dit ad declãtõem tex. Nãc ueniã ad cãus excep

tos ey tex.? quero: nũqͥd ſint alij caus in qbus
fallit regnla ĩ tex. poſita. So glo.nr̃a ĩ p̃ᷣma par
te dicit ꝙ ſic ⁊ ponit ſeptẽ cãäus. Ego icipiã ab
nltimo tanqꝙᷓ a faciliori æ ordie retrogrado ue

niam ad pᷣmum quẽ mihi reſeruo ĩ ultimo taqᷓ;
H PMrimus igitur cãus ẽ i.l.ij. E.
de coi reꝝ alie. ubi habet̃᷑ ꝙ ſi fiſcus habet rem
cõem cũ pᷣuato põt rõe ꝑtis uedẽ totã:nec pi *
uatus zuocare uenditionẽ ẽt rõe ꝑtiſ łʒ poſſit ꝑ
tem pcij a fiſco petẽ:⁊ ſic nocet res int᷑ alios ac
ta:ſed dic ꝙ illud ꝓcedit ex pᷣuillegio ſpali fiſco
tributo.⁊ idẽ ꝓbat᷑ i.l.i. C. ð uẽ.reꝝ fiſca:cũ p
ua.cõi.li.x.ꝙ e nõndũ:ſecus ãt ẽ in rebus cum
alio cõibꝰ:qꝛ tũc ſʒ q poſſit uendẽ ꝑtẽ ſuã ꝓi
diniſo ſocio n ꝛeq̃ſito:ñ mñ ꝑ ̊ pᷣiudicaꝛe põt ſo
cio ĩ ꝑte ſua.ut.l.i.C. cõi.diui.Et ꝑ locũ a ſpãli
ſing. nõ. ꝙ ubi fiſcus nõ hʒ cõioneʒ i re priuati
põt illam uendere ita ſing.dicit gloſ.in.d.l.ij.æ
.d.l.i.de uen.reꝝ fiſca.cũ priua.cõi.Ex quo in
fert ꝙ. l.bene a ʒenone.C. de q̃dri.pᷣſcrip.q v
inuẽ Zriũ dʒ itelligi qñ fiſcus ſeu imꝑator credi .
dit rem ſuam ꝛõne poſſeſſionis quã hebat:tunc
ei uenditio facta ꝑ pᷣncipem tʒ:⁊ tũc ñ dʒ infrin
gi. ſed is cuius ẽ res dʒ agẽ ad pᷣciũ ↄtra fiſcuʒ:
quod nõ.qꝛ multi errãt i intellectu illiꝰ.l. (2

cũdus caãus qñ quis het rem cõem cũ pupillo:

ut in.l.ſi cõomunẽc᷑.ff.quẽadmodum ſer.amit.ubi
pʒ:ꝙ ſi quis hẽt cõem fundũ cũ pupillo retinet
ſeruitutẽ debitã fundo łʒ illa n ntat:2 h eſt ex ꝑ
ſona pupilli.ſicut eni nõ currit pᷣſcriptõ õ pupil
lũ: ut.l.fi. C.i qui.cau.i ĩte.re.nõ ẽ ne.ita nec õ
maiorẽ hñtem fundũ cõem cũ pupillo:⁊ ſic pro
deſt res int alios acta:ſed dic H̊ ꝓcedẽ ꝛõe indi
uiſibilitatis. un ĩ indiuiduis qͥs ↄſeqt ꝑ ſocium
ꝓ non põt ꝑ ſe:ar.i.c.ſacris de ſepul.? ꝙ le.2=

nõ.in. c. qᷓmagnum. xxiij. q. liij. ſecus aũt koret

ubi pᷣiudiciũ maioris eſſet ſeꝑabile a pᷣiudicio
Pupilli:at.eoꝝ q̃ le.? nõ.i.c. cũ ueniſſent ð iſti. ĩ
fi. Kertius caus ĩ re indiuiſibili æ maioribꝰ
cõi:ut i.l ſoci..ſi fundus.ff.ſi ſer. vẽ. ubi pʒ qᷓ
ſuia lata pro uno uel unum ex dñis inſolidũ
ꝓdeſt ⁊ nocet alteri ĩ re idiuiſibili:puta ĩ guitu
te.ſimile quod le.æ= nõ.i cã appellatiõiſ:ut in. c.
Vna ſnia.j.de ap.ubi de hoc:⁊ illud ꝓcedit ut
dixi rõe iĩdiniſilibitatiſ. uartus caus i que
rela inoffi. teſta.nt in.l.papinianus..memiſſe
ff. de inof.teſta. vbi pʒ:ꝙ ſiquis ſuccubnit in qᷓ

rela inofficioſi teſtiĩ ꝑdit ꝙ ex teſtõ ilio conſequi

potat ⁊ applicat᷑ fiſco:⁊ ſic ſñia ꝓdeſt fico:licet

fuerit ĩ iudicio:æ hoc ideo:qꝛ ſnia declãt illuʒ

idignum legato:merito fiſcus põt illud idẽ tan
quam ab indigno auferre.tal eĩʒ effectus neceſ
ſario ꝛſultat ex illa ſñia:ſecus qn ſnia põt reſtiĩ
gi ad certum effeciũ.OQAuitus cãus i cã filia
tionis: ut ſiqs ꝓnũciat᷑ filius dʒ hẽi ꝓ tali quo
ad oms:ut i.l.i.i.fi.⁊.l.ij..iij.i pᷣn.ff.ð.li.agn.
Aduerte aut ſnia fertur ſuꝑ filiatione cũ pꝛe et
tũc pᷣiudicat ⁊ facit fidem quo ad oms agnatoſ
? cognatos trabetes ius agnatiõis ſeu cognati
onis ex illo cõi paꝛente:⁊ hoc cãu loquũt leges
.5S.alle.fuit eiʒ talis ſententia lata cũ legitimo ⸗
tradictore.æ idẽ eſt quo ad oes ꝛeſpectu iuris ⁊
intereſſe publici:qꝛ cũ legitio Sdictore lata fuit.
Alijs vo qui nõ ſũt ð cognatõe nõ pᷣiudicat q*
ad eoꝝ pᷣaatũ ĩtereſſe:qꝛ qꝰ ad illos pꝛ ñ eſſz le
gSitimus defeſor:ar.hic. Illa eni qualitas decia
rata ↄcernit certũ genus ꝑſonarũ.ſ.illos de illa
cognatõe:iõ ad eos dũtaxat reſtringit᷑. Si autẽ
fuit lata ſnia inteꝛ paꝛes puta iteꝛ ↄſanguineos:
tũc illa ſnia nõ facit fidẽ quo ad alios:qꝛ reſpec
tu iſtoꝝ agit᷑ ðᷣ ſpãali ĩtereſſe:ideo ſũia nõ extẽdit
ad alios effectꝰ:ar H̊ ⁊ i.d.l.ſepe.ff. ð̊ re iudi.æ=
hoc ĩ effectu noluerũt Ja. ð are. æ Cy. in. d.l. in
genuũ.ff.de ſta.hominum ſequit Hal. in. d.l.
res inter alios.C. qui.res iu.nõ no.do.an. hic
27 ꝑ Inno. in. c. cam qui fi. ſint le.¶ Et ꝑ bec i
fert᷑ ad deciſionẽ alterius qõnis:quid dicenduʒ
ĩ ca legitimanois. Inno.i.d.c. cãm refeꝛt nariaſ
opi. Quidã dñt ꝙ ualet ſolum inter illos inter
quos ſniatum eſt: v reſpectiu unius poſſet iudi
cari legitimꝰ ⁊z reſpectu alterius cũ quo poſtea
agitur poſſ iudicari illegitimꝰ = ualeꝛet ntraqʒ
ſnia. Alij dnit contrariũ ut. ſ. ualeat quo ad om

nes. Do. an. bic ⁊ ibi cõcordando dicit: ꝙ aut

agitur ad priuatum intereſſe:æ tunc ꝓcedat pꝛi
ma opinio:aut reſpectu iuris publici: ita ꝙ ſen
tentia nõ eſt reſtringibilis ad certas perſonas:
? tunc facit fidem quo ad oẽs:quia non poteſt
eſſe legitimus quo ad unum z illegitimus quo
ad alium Hoc ultimum placet:ſed reſpectu pꝛi
mi memon dic ꝙ aut fuit actum cum patꝛe: æz
tunc idem dicendum quod. S. dixi in filiatione
eadem ratione.aut cum pari ⁊ pꝛocedit illa opi.
⁊ hoc uoluit Hal.in dicta.l.res inter alios.Et
idem dicit eadem ratione in ſententia lata lupe:ꝛ
„%i

— — .
¶ Ve re iudicata.

patria poteſlate. Et iem dic quando ſententia
fuit declaratoria reſpectu rei: ut ſi fuit ꝓnuncia
tum iſtẽm fallum: de q' ꝑ Inno. in. d. c. cauſaʒ.
Sextus caus ĩ ca libeꝛtatiſ.nã ſi ꝓnũciatuꝛ
qͥs ingenuus babetur ꝓ ingenuno quo ad om’i
d.l. ingenuum. ff. de ſta. ho. qdᷣ limitauit Inno.
in. d.c. cm q fi. ſint le. cum ẽ cã ingenuitatis ex
ſeruitute. fl. de li. cã. l. diui: ſecus ſi ex libertare
dicẽt ſe ingenuum. fl. ð inge.l1i. z. l. pꝛonũ: ? cũ
boc dẽo trãſit ̊ Jo. an ¶ Sed iu nide glo. i. d.
l:i.que recitat hanc opi.quoꝛũdã ãtiquoꝝ ⁊ po
nit aliã que nidetur ueriõ: ꝙ. d.l. i. . l. patronũ
ꝓcedũt qñ n interuenit legitimus contradictõ.
ſi ãt interueniſſet legitimus gdictor puta qns:
tunc ſñia facẽt indiſticte fidem quo ad oms: ut
in. d. l.ingenuum: æ hanc opi. ſent ibi HBar ꝗ ĩ
boc articulo ſic diſtinguit:ꝙ aut iudiciuʒ ẽ agi
tatum cũ iuſto Sdictore aut non. MDrimo caſu
aut ſententia declãt eum ingenuum. ? tunc facit
ius inter omncs: ut. d. l. igenuũ: niſi detegatur
colluſio. ut. l. i..ff. de collu. dete. Aut ſñia gecla
rar eum non eſſe liberiũ uel ſeruuʒ glio agente:
2 tunc n facit ius quo ad alios: ut.:.diui frati eß
F.i. ff. de lib.cã ⁊ uide ibi bo.tex. pe fi. an ſline
ↄdictorio poſſit qͥs petẽ declaꝛari ſe ingennum
2 per Inno. in. d. c. cãʒ. cudo cau pncipa
li qn in iudicio non iteruenit iuſtus Zdictor: et
tunc ſũñia n facit ius:ut in.l.cum non inſto. ff. ð
collu. de. æ ibi habet ꝑ glo.quis dicatuꝛ legiti
mus pdictõ. ¶ Sed dices cur tam uarie ſtatui
tur in legitimatiõe filatione æ ingenuitate: dic
q legitimatio põt reſiringi ad certum effectuʒz.
filatio vo eſt reſtringibills ad certuʒ genus per
ſonaꝛum. ingenuitas vo n eſt reſtringibilis ad
certas perſonas:ſed oms equaliter cõcernit:iõ
cffectus huius ſententie eſt magis magnus.
¶ Et generaliter circa hãc mãm dic poſt Bu
nur ſids, 10 A dee ni. ? Mal. ĩ.I. ꝛes inteꝛ alios preall. ꝙ ſex cõcur
rentibns ſñia facit fidem quo ad omnes. Mri
mo requiritur unũ in pᷣncipio caulſe.ſ. ut intue
niat legitimus Sdictor. d.l.cum ñ iuſto:æ quis
dꝛ legitimus ↄdictor collige ex pdictiſ. Secudũ
& neceſſarium ĩ ꝓgreſſu.ſ.ꝙ defendat cm ⁊ ſit
pñs:alłs potius ex ſua contumacia uẽ condẽna
mus qᷓ; ꝙ br̃et malam cãm: ⁊ iõ alijs ñ nocẽt:ut
i. l. qui ꝛpudia. S. cum ↄ. ff. ð inof.teſta.⁊ o ſatis
dixi. Tertium eſt neceſſariuʒ ut ſnia ferat: ut ðᷣ
claratiue : ur ĩ. d.l.ingenuum. Nuartum ẽ necel
ſarium poſt ſñiam. ſ.ut ñ detegat᷑ colluſio. Qui
tʒ ut cã ſit talis nature que omnib pꝛeiudicʒ
Sextum ꝙ cã ſit ordinaria ⁊ agatur pᷣncipalit᷑
ꝓpt ſe. que eni incidenter decernunt᷑ ius non fa
ciunt.l.iudex.ff.ð bis q ſunt ſui uel alie.iur.⁊
hec duo ultima poſuit Mal. addendo ad dicta
Butꝛi. Et ceꝛte ſine illis ſatis in effectu ſufficie
bãt dẽa Bu. que autem ſt ſũie illius nature qᷓ
alis pᷣiudicent:dic ꝙ ille quaꝝ effectꝰnõ ẽ ꝛeſiꝛĩ
gibilis ad cerias perſonas ut pꝛedixi. Et ponit
Hal. multa exempla in loco pᷣalle¶rimo in
nia que irrogat infamiã:q eſt qdã lepꝛa ⁊ ſeq̃

leproſum quocũqʒ ſe uertit.i.q.i.cito turpemn.
nõ. in.l.ex ea de poſtu. facit.c.teſtimoniũ den.
ſti. æ per Fre. ↄſi.xxiij. Secundo in ſũia d co
tatõis qᷓͥ ẽ quedã mors.l.i.iĩ fi.fl.de tad Ter
tio in ſñia excommunicationis ꝗ pꝛin Tei
nat oſoꝛio
ſicut feridum cadauer: ut ꝓbatur. xi. q. iij.
in. c.i.de treu.⁊ pa.⁊ hoc qñ ꝓbatuꝛ ne
catio.quid autem ſi ꝓbatur ipſa eregichlio fe
uiam exceptõis:nũquid illa ꝓbatio facit ſcen
ad alios effectus. dic ut dixi poſt Inn.i lcen
dilectus ðᷣ oꝛ.cog. Quaꝛdo in ſñia exili ſicte
ni:qꝛ reſp.non diuidit ſe.ff. de cap dl haniſne
ne. F. ͥ deficiunt. Quito in actiõe populan: 1
non põt lieri niſi ſemel: ut.l. eum qui. F.i Peun
laribus.ff.de iureiur. Sexto in ſnia lata ſu
colluſi ione: quia ſumiliter non põt ferri niſi ſane
l. ij.fl. de puaꝛi. Septimo in ſnia lara ſup mii
monio ĩter maritũ ⁊ uxorem:qi ipli ſüt prcipiu
finis:⁊ tota maſſa mr̃imonij in eis eſt: uri. lii
in fi. ff. de li. ag. ⁊ nõ hunc cãum:qꝛ facit ad-f.
dicẽda.Octauo in ſnia lata ſuꝑ patria piate uł
i filius ſit legitimus: qꝛ qõ ſtaius et piudicia
lis:ut iſti.ð ac.S. pᷣiudiciales.et hoc ueꝝ ſecũdũ
eum qñ ĩiter prem et filium ſententia feri:quorũ
pᷣncipaliter et diꝛecte ius E. ſecus ſi ĩter copanel
ꝓnunciemmr.i.non cũ ipſo fonte gñationis im
JYa. ð are. ?æ Cy. in. d.l.ingenuum: q inter alios
puta fꝛatꝛes nulla pᷣindicialis actio cõpeit.
NMono in ſnia lata ſuper iure eligendi eꝑeco
res que pᷣiudicat electo patieti: qꝛ cã cois e qr.
in. d.l.ſepe et nõ.hᷣ de quo.j.latius dicami ſep
timo caſu pꝛincipali. Decimo in ſententia hin
3 unum que mãdatur executioni 5 alium: u..
fi. F. ulti. C. de excep. rei iudi. per Inn. in. d.
c. cãm. Andecimo in ſnia lata ſuꝑ etate:urd
etate. ff. de mino. Duodecimo quado tractitur
de cõditione ꝑſone. Mã tunc ſnia afficiens per
ſonam facit ius iter oẽs: utputa ſi quis ꝓnũictia
tur clericus uel laicus iſtius originis uel illius
.l. quotiẽs. E ð decuri.li.x. Quid aũt ſi ꝓnun
ciat᷑ aliquẽ eſſe uaſſalluʒ reſpectu talis feudi. Nẽ
Hal. ꝙ hec qõ non ẽ ꝓprie de ſtatu peꝛſone h
de qdalitate pꝛimonij:qꝛ iſte ſtatus pot a ꝑſona
remoueri:? ſic nõ bet infalibilẽ cãz ſeu peſpein
am annexaʒ de neceſſitate. ? idem putat de ſnia
lara non ſuꝑ origine ſed ſuꝑ domicilio. Di onte
ꝓnunciaretur aliqueʒ eſſe alcripticium uel cenſi
tum: qꝛ iſte eſt proprie ſtatus perſonaruz ? imo
bilis: ut.l. quéadmodum. C. de agfl. cnſl.li.
xi. putat ſententiam faceꝛe ius quo ad omnes.
HPHã iſte ſtarus eſt differens ab glio ſtamn:ct bet
quẽdam ſpẽm ſeruitutis:q nomini ſint ſemi: ut
nõ. inſti. de iure ꝑſo. poſt půn. ¶ Et nõ bene hꝛe
dicta et uolui omnia itercſerẽ: qꝛ pdictis pot
inſtrui diligenter ultra doc. nlos hie An ⁊ añ
ſententia extendatur ad alios ubicũqʒ ſententia
declaratiua certe qualitatis ad perſonam. Et
tʒ Hal.id quod. S. diyi tene Inn. ? Ha.
i bi ſententia non facit ins nec pPboes faciunt: et

idem eõ ut pꝛedixi. Ieʒ tenel id að. . diyi tent

lorisn chnis. . d e ⸗
ziois diunctio fnin mnn
deamur polins aig in odium nuumnh

ſicin cie n ) les
gunter ſ iluc ,llti guob' Callans,

ſipbei )rinnb iſpectonen opnye
tne mo tet niſimn ſlloſe
ſt Gdo iteblyer babll ein
00 dor blniCcſe inl n
uutuintbeXρα.
mp ruen Gyiinme ulims alib an
cz ſere hn, Alcius danel
ſi le uhe i. lpouecrenpli ior
mmcoꝛcinitoꝛe un ur cy ſnin hin 5 unum
iclcerelenut o in iundas Pal.? 09go in
Alecnsih deſind Sed Innd a Dod doe
dittincte non adrtirunt där d oordſnr
danetur pprer trim bot ti non pindican o
tori.nullum ei us occurrit in exs c non
ſatus ex ui ccuſatonis aſterius damnemr.
numn patigturmniſt in auibuſcan galbustn
Ge mieſangt biſsid ſbis neceheng
,2 N. qi H.nenmn Hſ gnit ann
1 ad iun lignuin go hnlenncin
tur qn in orqimop cegop einſtino
acleo notorinatſ non eſetgamn
tos:tſ orginatores zAuetinz0
umag ngtoreg pſop qſeient os in
terhoepunfi orrit iunsoni

fuato:de gcen euigenti
ee Nell uidentia , c d nfan a
lureur E ſnli giit pizlin

gti⸗
nllnes er tg 3 Agordinno n

ſinien Hin depc,ant
W Rüwtntr atid Populnig
ixum Sn ndl ſi in

ikguin n in inſin
Uiii Aaumnintin

am qi im fmaſflin innnt liicvi
iummim adium igs ſnoſ in in
umimn./ wyci ſo ſnecfnolis
3 Gar Cid inun inii
ri ſams uli filiiuis mh emt.
Nvn ſis luſiar inpemt n
ne indlen cead onin rcicus er.
adlea o bdegto ſ uscnni
in Cin idddi. Oan alctonaſne
5uumheium, kndAN) Manen.
fig inNNAhat Nnnd
KcGn Vndeonoinſfngaſnn menl
caun ſ denino Dokkann Gnch nm
de cdlione oore. Hüimreſiutfin
ſonmm fmol iusiiel disenmtuſt Au⸗ 1
r Eenicts Mſilns ſinsorinis j
tesKddenill. Mii
i iuant cſeuiſuinz cant⸗
. ner comli rk fur⸗

inniehirſni
m lruianttlin
nem Ceſienenen

HBr. ut tunc abſentia æ contumacia litigatoriſ
imoediat uires ſententie quo ad alios quando
ex actis non poteſt conſtare de meritiſ cauſe:alłſ
ſecus quia tunc euidenter conſtat ꝙ non ꝓpteꝛ
prumaciam ſed ex iuſticia cãe fuit lata ſnia.naʒ
alias poſſet ſequi abſurdum fᷣm eũ.nam ſi accu
ſaui aliquem de publico crie æ uidens ꝙ nihil
ꝓbaui abſentaꝛem me tpᷣe ſententie:æ iudex ex
ſuo officio illũ abſoluẽt poſſet iteꝝ ab alio accu
ſari ſi non facẽt ſententia ius quo ad alios ꝓp
ter abſentiam accuſatoris ⁊ ſic ſepe accuſatõ de
ficiens in ꝓbatõne malicioſe ſe abſentaret ut ad
uerſaꝛius poſſet ab alio accuſari:ꝙ non ẽ dicen
dum:tum qꝛ de delicto nnius hoĩs nõ ẽ ſepius
qrendũ: ut.l.licet. . fi. ff. nau. caupo. ſta. ? in.c.
de his.j.de accu. tum qꝛ iudex qͥ fert ſniam in
crialibus accuſatore abſẽte geꝛit pſonam accu
ſatoris: ut.I. qᷓuis. C. adul. Et ad id quod dr
w ẽ iuꝛis pᷣſumptio ꝙ ſnia lata ̊ ↄtumacem ui
deatur potius lata in odium ↄtumacie q ex iu
ſticia ce: ut.d.l.pᷣces.C. de pi.Nendet ipe ⁊ ele
ganter ꝙ illud fallit ĩi duobꝰ caſibus. rio
ſi pbet᷑ Srium ꝑ inſpectionem actoꝝ uʒ ꝙᷓ ex ue
ritate actoꝝ ⁊ ex pleniſſima ꝓbatione ſnia lata
ſit. Scðo qdo fuit abſẽs ex ꝓbabili = iuſta cã:
ad hoc gloſ.nõ.in.l.ij. C. de Srie.iudi.tu.qꝙ eſt
nõndum. faciunt h̊ ad ea que le.⁊ nõ.in.c.fi.de
emp.⁊ uen. Septimus ⁊ ultimus caſus exceptꝰ
ꝑ glo.ẽ cũ cẽ ſũt ↄnexe.lxxxi.diſ.tãtis daniel.et
in. c.hec quippe.iij.q.vi.⁊ pone exemplũ i ordi
nato et oꝛdinatoꝛe.un ur̃ ꝙ ſnia lata ↄ unum
iudicet alteꝛi:ut nõ.ðin inꝛibus pᷣal.⁊ ꝑ glo.in.c.
dilectus.ij.de ſimo. Sed Inno.⁊ Hoſt.hoc in
diſtincte non admittunt. dnt ei ꝙ ʒ ordinarius
danetur ꝓpter crim hoc tn non pᷣiudicat oꝛdia
tori.nullum eĩ ius occurrit ſᷣm eos ꝙ non accu
ſatus ex ui accuſationis alterius damnetur = pe
nam patiatur:niſi in quibuſdam caſibus:ut in
cꝛie leſe maieſtatis ⁊ hꝛſis:ð qbus in.c.ueꝛgẽtis
ð hr̃ti.⁊ vi.q.i.O.ueꝛum.v.ſi quiſ cum militibꝰ
2 ad iuꝛa allegata in glo. ndetuꝛ:ꝙ intelligun
tur qn cria ordinatoꝝ electoꝝ ⁊ inſtitutoꝝ erãt
adeo notoria:ꝙ ẽt ſi non eſſet actum õ ordina
tos:tñ ordinatores ipſoꝝ qͥ ſcient᷑ eos male or
dinauerãt ex hoc puniri poterãt iuris ordie nõ
Fuato:de accu.euidentia ⁊z.c.ad nr̃am el.iij. de
lureiur. Et finali᷑ dicit Inno.qꝙ Iʒ pdicta qͥdã
concedant ſibi iñ ur̃ melius:qꝙ qꝙᷓtũcunqʒ ſit no
torium crim ordinati:uel ꝙ ordinator ↄtulerit
ordines ex tpᷣa ſtatuta:nunqᷓ; iñ põt agi ut caſ
ſetur ordinatio quam ordinatus habet ab oꝛdi
natore: ſed tin ad hoc ut alit᷑ puniatur uel agat
pniam.uñ nunqꝙᷓ; pᷣiudicabit uni ſnia lata cõtra
alterum niſi forte ſᷣm HMoſti.ex officij exubẽati
one aliud contingat ad alioꝝ terrorem: ar. ff. ð
penis l. aut facta de maledi.c:i.? ſic f eũ pñit ĩ
telligi. c. tantis ⁊æ ſimi. pᷣal. ¶Sʒ aduerte tu qꝛ
caus iſte rõne connexitatis põt vᷣſificari ĩ młtis
cãibus. Nam pꝰ datur connexitas int᷑ ordiato
rem ⁊ ordinatum:inſtituentem ⁊ inſtitutũ: ełctũ

Gere iudicata.

?* electores:pñtatun ⁊ pñtatorẽ. Et in oĩbꝰ iſtif
que uidentur pari ratione oſtringi queri põt/an P ſzun l,
teri: de quo ali

ſentétia lata 3 unum pᷣiudicet al
quid per Inno. in. c. dudum. ij. de elec. æ ꝑ do.
An.qui uarie ⁊ multa in hoc dicit: Sed ego cõ
pbendedo neritatẽ ⁊ mẽtẽè in effectu. Innoc. et
do. an. ſic breuiter in omnibꝰ pᷣdictis et ſilibus
caſibus dico:ꝙ aut agitur ad penã ↄtꝛa aliquẽ
ex predictis et ſilibꝰ et ſnia nnius alteri non no
cet:qꝛ reſpectu pene nõ ẽ ĩter eos oↄnexitas: ſed
reſpectu iuris creati ſeu trãſſi ati:ad hoc.l.denũ
ciaſſe.ff. ðᷣ adul.et ĩ. c. interrogatũ.ij gq. V. et qðᷣ
le. et nõ.i.c. ſignificaſti adul.ubi.pʒ:ꝙ ſnia ſa
ta ↄ adulteriũ nõ facit fidẽ õ eaʒ q̃ dicebat᷑ ĩ eo
dem delicto adultera:facit tamẽ pſumptioneʒ ⸗3
alteꝝ ut pᷣdixi: ubi daretur notorietas delicti
poſſet iudex ex officio ſociũ cris punire:ut i.d.
.c.tãtis:quod intellige incopando nonam inſta
tiam:nõ autẽ ſuꝑ antiqua:niſi eſſet
nõ. ꝑ Y. an. i. c. mãdatuʒ reſcrip¶ Hut agit
3 alteꝝ ſuꝑ iure iam trãſlato uel ſuꝑ inbabilita
te conferẽdi uel ordinandi ſeu inſtituẽdi uł pre
ſentandi: ⁊ tũc dico ꝙ ſi ſnia ẽ lata ↄ ordinato
rẽ inſtituentẽ eligẽtẽ ſeu pntantẽ pᷣiudicat ordi
nato ſciẽti ⁊ patièti ſeu iſtituto electo nł pnitato
Maio:qꝛ fuit lata j actore ſuũ ĩ illo iuꝛe quod
habet ab eo:ideo ꝓpter ↄnexitatẽ ⁊= cõitateʒ iu
ris ⁊? cꝗe vꝛ ille egiſſe cũ nolũtate alterius: ut. S.
plene dixi z vr̃ ꝓbari hoc in ſo caſu excepto in
tex. Iæè dico eõ: ut ſnia lata õ ordinatũ inſtitu
tũ ⁊c ſuꝑ ipſo iure quod habuit ab ordinatore
uel inſtituete pᷣiudicet ipſi ordinatori uei inſtitu
emti ſcienti cam agi = patieti:ut ꝓbatur in ſimili
in. d. l ſepe.v. naʒ et ſi libertus:ubi patet ꝙ ſnia
lata õ libertũ ſciete dno ⁊ patiente piudicat ipſi
dũo in ſuo iure pronatus:qꝛ manumirtedo illũ
Vꝛ dediſſe ſibi ptatem litigandi ſuꝑ illo iure: ut
ibi nõ.x Har. dixi plenius ĩi. c. cuʒ ſuper. S. e.
Ita dico i ꝓpoſiuo ordinãdo eũ ſeu pſentando
uel eigendo aliũ vr illi dediſſe ptarem exꝑiendi
ſuꝑ illo iure.Et hoc eſt forte qð nolmit tex.i c.
cum olim de ca poſ.æ ꝓprie.ubi Papa in fine
reſeruauit duntaxat ius litigãdi ſuꝑ ꝓprietate:
? ibi dixi ĩ quadã additioue ꝑua. Nnq; dat᷑ cõ
nexitas reſpectu eiuſdẽ delicti: utputa qꝛ ad illð
delictum perpetrandum neceſſario requiruntur
plures perſone. Exemplum in adulterio quo ca
ſu queritur an ſententia lata contꝛa unum u ꝓ
uno alteri pᷣiudicet lʒ ſcienti cãm agi cum ſocio:
? de hoc eſt cus nõ.in.l.denunciaſſe. S. querit
.ff. ð adul.ubi clare ꝓbatur:qꝙ ſi ẽ ↄdenatoria
non preiudicat alteri:oritur tñ pᷣſumptio cõtra
alterum: ut nõ in. d. c. interrogatum. ij .gq. V. et ĩ
c.ſignificaſti de adul.æ ibi dixi latius:2= textum
illius. . queritur dixit ibi Har. bñ nõnduʒ ꝓ
maleficijs connexis z coniunctis ex quo infert:
ꝙ G̊ ꝓducens falſos teſtes ſit condemnatus de
falſo non ſequitur de neceſſitate o̊ teſtes ꝙ ipſi
ſunt falſi:ꝓ hoc uide bonum tex.cum rõne ſua
in.l. lutius.ff. de his qui notã. infa. facit.c.cum
0 2

a:iltnauz?

4 7 * g, , luri . idinnt

¶ e re iudicata.

dilectus in fi. de or. cog. J dicit in notaꝛio cö
denato de falſo inſirumto ut h ſñia non piudi
cet dño ad quẽ ſpectat inſiẽm IJo diẽ ibi HBã. i
ſũia abſoluroria ut alteri nõ ꝓſit. n ſpale uideĩ
ibi in muliere nupta pe q accuſat᷑ adult: ur ſẽ
tentia abſolutoria lata ꝓ adultero ꝓſit adulte.
ſecus ergo in alijs peꝛſonis uel qañ mulieꝛ ñ eſſz
tunc nupta: æ h̊ firmat ipſe pꝰ Ricar. malũbr.
q̃ diſputãdo ita det᷑minauit: quod ẽ nõnð.nam
aliqᷓ Zꝛium ſenſeꝛt ꝑ illum tex.tʒ ẽt glo. i. d. c. in
krogatum:ſzʒ pᷣmum mibi plꝰ plʒ ꝑ regulaʒ hic
poſitam ⁊ qð ſuꝑ ea dixi:⁊æ uide pleniꝰ ꝑ HBar.
in.l. ibi ſeq.qᷓ incipit adult᷑ Quandoqʒ dat̃ con
nexitas iuris rſpectu eiuſõ pᷣncipij:uiputa duo
fratres ex eiſõ parentibus vpxerunt mr̃imonium
cum duabus ſororibꝰ uĩinis ⁊ ↄſanguineis:an
ſnia lata ↄ unum ſuꝑ impedimento mẽimonij
reſpeetu ↄſãguitatis piudicet alti hñnti penitus
idem ius. ⁊ dicendũ ꝙ ñ ꝑ ꝛegulã bic poſitaʒ ⁊
ꝑ.s.dieta: ⁊ expᷣſie firmat glo. i. c. dilecto ĩ fi.
ð pben ·⁊ ideʒ tʒ Spe.i.ti. ð ſen. ꝓla. . nunc de
effectu. v. I pone. et efficax rõ ẽ: q; potuiſſz alt
obtinuiſſe diſpenſationem: de ↄſan.et affi. c. a
circa. Item port alt teſtes reprobãe¶ Mretea
forte fuit colluſum in prima cã:uel ſecundus eſt
magis diligens ꝙᷓ; pᷣmus. OQuãdoqʒ dat᷑ cõne
xitas in eo iure ꝛeſpectu ſuꝑioꝛitatil ⁊ inſeꝛiõita
tis:q dubitat᷑ an fnia lata S ſubiecinm ad iſta
tiam altius piudicet ſuꝑioꝛi qᷓ nõ fuit ĩ iudicio
2 eõ. ⁊ de boc nide qð płe dixi in.c.cum ſuꝑ. S.
e. ¶Er circa hoc uide unũ dictuʒ Bal.i. l. ij.

EClib. cã ubi adducit illũ tex. ad. q. ſi iter du

caſtro: an ſñia lata inter eos pᷣiudicet hominibꝰ
caſtri ⁊ dicit non:qꝛ res inter alios acta c̃.
ut hic: nec ſufficit fm eum ꝙ uniuerſitas caſtri
fciuerit cãm agi qꝛ cum non potuiſſet ꝓhibẽ nõ
nocet taciturnitas:unde ↄſulit ꝙ citeẽ uniuerſi
tas non tñ putat eypedire ut det᷑ libellu contra
uniuerſitatem aꝛ nenit acceſſorie ⁊ implicite ꝙ
nota. ¶ Sed pꝛ0 pꝛimo dicto optime facit tex.
cũ ibi nõ ĩ. c.fi.de ma.⁊ obe.et.c.expoſuit ð di
la. uoluir Inno. in.c. auditis ð pᷣſcrip.dixi plłe ĩ
dicto. c. eum ſuper: æ ꝑ hec hẽs mãm apꝑtã ad in
er Pr , — ta r, . finitas qõnes decidẽdas. unum inñ uolo obmit
e ferer Na Aco νασι tes: an ſñia lata 5 uiꝝ z mnlierẽ ſuꝑ defectu ma
trimõij noceat filijs qᷓ nõ fuerũt in iudicio.do.
an hic diſtinguit: ꝙ aut fuit lata filijs ſciẽtibus
Tc eis piudicat: allat.l.iij. in. fi. fl. ad carbo. ?.l.
it ptor. S. ſʒ ſi de cõditione.ff.ð iureiu. ad fi. S.
eis ãt ignoꝛãnibꝰ ñ pᷣiudicat.ñ ob. ſᷣm cum ꝙ ſẽ
tentia lata Sᷣ defunctũ pᷣiudicat: bẽdi:qꝛ filius ñ
& bĩs uel filiatõe uel legitimatione:ſed illã habʒ
a natura. Sed aduere qꝛ ipſemet do. an. ſentit
ſimpłꝛ in. c.cãm q fi.ſint le. ꝙ talis ſñia ñ nocet
filiſs n facta diſtinctiõe ſcie uel ignorãtie. Ego
ad hanc qonem adducam iudicio meo duos ca
ſus expᷣſſos. Aut eiĩ ſnia fuit lata ↄ parentes ſu
per defectu mr̃imonij: ? qritur nunc :an obſtet
vilijs ſuꝑ legitimitate. Aut fuit lata ſuꝑ ↄditiõe

u ↄfeſſio patris noceat filio q

mr᷑is:qꝛ fuit declarata ſerua uel li .
an obhe filijs ern ran Werare dl
ter filiſs ut teneatur ſequi maiis conditi
nem iux. l. prum ãcile. C. de rei uendi. In ind
cãu qõ deciditur ꝑ.c. cum inter fi. int Ken
apte ꝓbatuꝛ maxime iuncta glo. 7 dictis doni
ꝙ oẽs nati añ ſñiam ſunt habendi pꝛo le e.
⁊ ſic lʒ fuerunt concepti poſt litem oraindder
matꝛimonio:nibilomiuus legitimi ſunt:⁊= n
nis pentum debẽt ſuccederꝛe:ex quo Nenre
na fide oxerunt palam ⁊ publice. ?= idem ſi
runt nati pꝰ ſñiam:ex quo fueꝛunt ante c . e
ut ibi dẽ ualde nõbiliter. In po cqu eclac e
ium ꝑ tex. ſing.i. l.fi. C. de lib. cã: ubi pbar
nati poſt lit. conte. ſequuntur conditionem n
tꝛis.et ſic ob.eis ſententia lata Z mem qꝛ cẽſen
tur ꝑtes uiſceꝝ matris:ex quo erat in uteꝛo tpᷣe
conte.li.ſed natis ante lit.ↄt᷑.non ob.xał Fun
tia quantũcũq; ſciuerint cam aguari matreʒ:
ſed oportet eos ſuo nomine in iudicium vocar
ut ibi clare dẽ:et hunc intellectum aperte tenuit
ibi Mal. Er adducit ad qõnem de legitimitate:
ſeg poſtea i Srium adduxit notata i.d. c.cũ iter
Sed tn dices ꝗᷓ eſt dꝛia iteꝛ primum canʒ et
letudum. GE. qꝛ ꝑtus ut dixi ſequitur conduo
uentris:iõ filij tanqᷓ acceſſorij ad ipſam remet
ptes uiſceꝝ tempoꝛe li. ↄt.ſequuntur cõdinone
mẽis.ſed non ſic eſt in legitimitate:qꝛ in ea con
ſiderat᷑ tolerantia et fauor matrimonij q q
libeꝛ exercet ex ꝑmiſſione eccłe ctiam lite penc
te ſup ſtatu matꝛimonij: ut in. c. laudabien un
li. penden. iõ ſatis eſt ꝙ tempoꝛ toleꝛiite ſil fn
erunt concepti:quod nõ. Sʒ circa caſus ex

K os nobiles eſt ptentio de iuriſditiõe ſuꝑ aliquo Gam ceptos quero: an ſiẽ ſnia pindicat: ita nriſacio

compoſitio ſeu compꝛomiſſum. Inno. i.c li
tis. . de preſcrip. nõnt dicit ꝙ nõ et bqt ſii
fũt actus uoluntaꝛij:iõ non dũt pʒiundicaredhei
in ſuo iure in eum troſl to: ar. optimum i. cie
rum. F.ſi compꝛomiſſio.ff. de euict.? q no. in
c.fi. de emp.⁊ uendi.⁊ eadeʒ ꝛ0c idẽ ui dicedĩ
in confeſſione:quod tenuit Jo. an. poſt. Aver.
in addi.ſpe.in ti. de ↄfeſ.O.nunc nidendum. .
q̃d ſi confiteoꝛ iux fi.. Et doc. hot bic ſcin te
nendum: Iʒ tũ aliqui faciãt dꝛiam iteꝛ uolütari
cõfeſſionem ⁊ ↄtentioſam:ſicut dicimus in ꝓcu
ratore:ut le.et nõ.i.l.cenum. F. ſed an ipſos fl.
8 confeſ.ſʒ ꝓ pᷣmo facit:qꝛ ſicut contumacia liti
gatoris nõ nocet ut. 5. dixi: ita nec iſti actus uo
luntarij. In ceſſione neꝛo facta an conleſſo ce
dentis noceat ceſſionario: uide p Br. in.l.lac

ta. F. ſi bis. f. ad trebel. ¶ Ex bis deridii: an
uo ad ſua legitima:

ſorbeus totum pa

ut ſi confiteatur debitum abſo .
H Cy.in.l.i. C. okel.

trimonium:de quo uide ꝑ El.
et ſpe. e. ti. F. nunc nidenclam. . ſed mumuld
uidentur iſti uelle ꝙ non piudicet: q: filius
gitima eſt quaſi oebitor: ar. .qin in priorion

C. de inof. teſta. Et hot 5 lrannan do dd
ex magn ntitate pſumituꝛ fraus. . uin ,8.
Es ſe de hn u. credi. dicit tn ponde

oẽs.fl. de bis que in frau.c.ρ. epiti
rãdã qitatẽ perſone ? gerilimilitudinẽ debiti⸗

rin le iuc
5do ſcit ca N iner
n o .li lilnall dun gice

E
=
—
—
S=
=
=
–
= S
— – ☛ SE
= =- S
=
—
=
=
—☛☚
—
.
—

a1e lent. .n
H olel.
ohs H glod icit e Pſu
vaar dͦ er i
mure

Cce neg.geſt c
li Eridon io Ubiciqz lentatil
iosr nnnn cie All ſnus iun
cnmmtu ammr 1 os r inn
mretummatt bls hl nal
t pueſtni innit blu ant
ciomn aſpr nnn bor al o Agin
mnraulbus creegno? in bot inplo
ghico. anch enin ite tenins onpancre
cote ipus ſelitals actninimr er pol
Ge aminiſilgttcecd heen
adcncſnmn. (unodic aperer
ſurnus r aius vicexcedos in G n
ſuct aoidan auos res ngit uidentes
agere indlorando offeelum indicss ſupe
inimmegumuc ſiniidns ettenemn
eis preludiclam . ſic caſus ille ſn ere
regnla: an uat Eſtingnanr ſnbregi
Jun. üft eis Findlciun nictcierin
epedſcumn acahlt o n cden
z HW Noſtra alas bi nocet.
WD/ umneun regin bic oſſarn i
zon quo ctatio ſicg eſtiuccun
n ons llos gui ſciuenint uel lare
cann agi:qr in talib
n egli taſions ſentenniſs non
Alqqus ſpalterrſed fenu ſeytentia H
leſtiiminus tein inegnn
lenn agoptioni c eri⸗ pſtamms
ect icen inſintti
lſſer iſe cius ab agli hnllbdus.
in ſis ſuffet ſol i Ochiisinien
. lla:et in can nf⸗
ghititur citario ſaltan becli no
(ue ſteciug h Aumnd P
erloͦinlii ed . Sleme

nſonnes C ur n.C ſenl

nchnͤ Pr. 4 here obie

eit egintinthi
GnelnHN
acnmniätztnefn genir
Mopnnesfofmnin nidam
n bicaretiabunr intlaenn umnn
Di Eadchnit l ömdeſgin
oſaisrimaldun wenndcin
Gelmdias qck din inprinmi
nn Negr ns ndin ſtinn t
pemmns:io fij ancy acceſori ag hann
pr ulap Mpor ir ntunmn ctr
niss non ſccin ummrrinen
dmiolrma dvor ummmid
pe arnmi a aniſore ck imn ir l
r ſuſhum mmmmnoniiut ncluculn 1
enenniusc g mmni vlinr i ⸗
nmNENtandnd hn led
e Wen NAaſiikinn
amsiuammnin
3 8 e NOr r
msuumfümufuu
n woimenem tiſ n h 1
ito K Nengetn
unmnitanaln
Nen nn Rnſtl
iſernuln

atni (6Edri
zz tnereen. ,
–
„atam Kccrcd
. migſunſche
iſmn hil unſt

utatöileem
nc ccjnnbunf in
S
is nſhnu
e crccſonnbe
s tuſainiſe
ſltrlU.
e wutii
ognsin 4
irm nn
ſ ntſic moe ule⸗
nm iſcanig
l ſti knen
. u nidnn ,
gum erh Ei
Cn mnn
4 zſdedi⸗ .
colen

—
9 4
—△ I eri aAn . W sach

Aacn F, .△

S iss .r rer. Ean andnii

1 : S èU

¶ He re iudicata.

tractatum filij ad fraudem coniecturandum:et
hoc plʒ/ Idem dic in alienatõe quam pr facer᷑t
titulo n lucratiuo de quo uide ꝙ leg. æ nõ.in. c.
Rynutius de teſta ĩ gl.i.v. integꝛalꝛ ⁊ ꝑ Bã.
in.l.ij.ff.ſi quis a pr̃e fue.ma.¶ Muero ultenꝰ

KFu ad declãtõʒ caſuum exceptoꝝ/qñ qs dẽ pati aliũ

agẽ ad hoc ut ſibi fiat pᷣiudicium/ſſo. dicit do.
an. ꝙᷓdo ſcit cãm agi ⁊æ tacet dꝛ autem non pati
ido uenit ad iudicium et ſuſcipit in ſe iudiciuʒ
totum uel ꝓ iure ſuo tunc enim non uidetur ꝑ
mittere illum ꝓ ſe agẽ. ff. de lib.cã ſi pariter Jð
ſecundum eũ ſi ꝓteſietur.l.ſi debitor..i.ff.q̃oꝰ
modis pignus uel hypo.ſol.⁊.l.ſicut. J.nõ uið
tur. e.ti. et pondera quod dicit de ꝓteſtatione.
Ego neꝛo ſic dicerem qꝙ aut cã ex ſui natura ñ
eſt reſtringibilis ad certã ꝑſonam ur eſt cã inge
nuitatis.et tunc non puto ſufficẽ ꝓteſtoem:ſiꝓ
teſtatur ut ſibi non fiat pᷣiudicium.dʒ.n.ſi timet
colluſionem liti aſſiſtere zæ legitimo odictori. ad
hoc.l.ſi ſuſpecta.ff.de inof.teſta. ſententia enim
hoc cãu facit ius quo ad oms non ex tacita uo
luntate alioꝛum ſed ex nã cãe:iõ ꝓteſtõ j ius ñ
ꝓdeſt.l.alimta.C. de neg. geſt.⁊=.c.cum. ¶.ð
ↄſti. Et idem dico ubicũq; ſentẽtia extendit ad
alios ex natuꝛa cãe. Aut ſumus in caſu in quo
ſententia extenditur ad alios ex pᷣſumpta uolũ
tate tacentis:ut in caſibus hic exceptiſ.⁊ tẽ ſuffi
cit ꝓteſtaꝛi ꝙ non intendit ꝙ ꝑ illũ fiat ſibi pꝛe
iudicium ceſſat enim hoc caſu ro allegata ſupe
rius in caſibus exceptis.⁊ in hoc cãu procedat
opi.do. an dʒ enim iſte tertius comparere ante
li. conte.ſi pus ſciuit:als admittitur èt poſt iueʒ
conte.cum pᷣmuʒ ſciuerit:de quo plene ꝑ Haꝛ.
in. d.l. queſitum. ¶ Vitimo hic quero: quid ſi
ſumus ex caſus hic exceptos in glo.et in tex. ſʒ
ſunt quidam quos res tangit uidentes aliquem
agere implorando officium iudicis ſuper reſtoe
in intꝛegum uel ſimilibus et tacent:nunquid fiet
eis preiudicium : ut ſic caſus iſte.ſit exceptus a
regula: an uero diſtinguatur ſub regula. dicit
Inn. ꝙ ñ fit eis piudicium niſi citent nominatiĩ
uel ꝑ edictum:adducit nõ. in. c.fi.de ma.⁊ obe.
2 de ꝓcura.in noſtra alias bñ nocet. Nec ob.
ſecundum eum regula hic poſita:qꝛ in cau pro
poſito ex quo citatio facta eſt iudicium intelligi
tur j oms illos qui ſciuerint uel ſcire debuerit
cãm agi:qꝛ in talibus ſententijs non nominat
aliquis ſpãliter:ſed fertur ſententia in genẽ ſic.
reſtituimus te in integrum: pᷣſtamus auctorita
tem adoptioni ⁊c̃.et idem in ſimilibus.Et in h
differt iſte caus ab alijs exceptis in rextu. Nam
in illis ſufficit ſola ſcia:et in cãu nro uł ſimili re
quiritur citatio ſaltem ꝑ edictum mõ predicto.
Agduerte iſte caus dʒ diſtingui ſecundum ꝙ
le. ⁊.nõ.in.l.ſi eo tempore.C.de remiſ.pig.⁊ ĩ
aut.ſi omnes.C. ſi ut ſe ab heꝛe.abſti.? ꝙ utꝛo
biqʒ nõ.ꝑ Har.⁊æ Mal. DOico enim ꝙ aut imi
net caus in quo non agituꝛ ò certam ꝑſonam:
utputa cum imminet confectio inuentatij uel cũ
nencditur funaus qui põt eſſe alijs obligatus:et

tunc ſatis eſt faceꝛe ꝓclama geneꝛale:qᷓ qui pu
tauerit ſua intereſſe debeat comparere:nõ com
hentes auteʒ ſcientes ꝓclama faciunt ſibi piudi
cium. unde fundo uendito non poſſunt allegare
illius hypothecam tacentes autem uidentur re
miſiſſe pignus:ut eſt tex.nõ.in.d.i.ſi eo tpᷣe. ad
idem. c.fi. qui ma. accu. po. et quod ibi nõ. In
no. ubi pʒ:ꝙ tempore matꝛimonij oöhendi fiunt
gener alia edicta:ut quicũq; ſcit aliquod impedi
mentũ debeat ꝓdere in publicum infra ceꝛtum
terminum:aut imploratur officium in aliquo in
quo aliquoꝝ ſpaliter intereſt:⁊ tunc ſi illi ſũt pꝛe
ſentes debet citari:ſi ãt ſũt abñtes a loco uł᷑ ne
ſcitur quorum interſit ſufſicit faceꝛe ꝓciama ge
nerale ut compareat quiſua putauerit intereſſe:
ut in tex. in. d. aut.ſi omnes ⁊ ibi per doc 6
quod nõ.in dicto.c.fi.=.c.in noſtra.
actio dirigit ᷓ certã perſonã neceſſe eſt ut ula .£
ſona citetur:ut in.c.cãm de dolo ⸗z contu. ⁊ qdᷣ
ibi nõ. in glo. ⁊ ſi non uult ↄpareꝛe ꝓcedeĩt̃ ꝓut
tradit᷑ in. c. ꝓut: eo.ti.ut. S. dixi. An aute fiat p̃
indicium tertio citato ſi nõ uult cõparere ſi ſen
tentia poſtmodum feratur ò reum pntem. vꝛ
non:ex quo actio ſpecifica cõpetit õ illum. nam
Inno. hic loquit᷑ qñ actio nõ dirigebat abſẽ
tem uide in h̊ qð dixi in. c. cum ſuꝑ. S. .·
Caſus ſi duo ordina
obus. rij pꝛonunciant cõtra
ria tʒ ſñia pro reo. Fallit in quattuor
caſibus hic contentis ⁊ ſimilibus. Si uero dee
gati diſcordant delegans eſt adeundus. ſi arbi
tri neutra tenet: ⁊ tria ſunt dicta que per ſe pa
tent ¶ Hõ.prio ꝙ reus eſt fauorabilior acto
2c.l.fan orabiliores.ff. ð̊ reg iur.⁊= in.c. ex iris ðᷣ

Pꝓpba. Et ex hoc ⁊ ex tex. collige: ꝙ in dubijs fa

nen dum eſt ponus reo ꝙ; actori: ut in. regula cũ
iura ꝑtium de reg. iur. li. Vj. 0. Fo qttuox
caſus fauorabiles inieꝛ quos computatur cauſa
matrimonialis:⁊ intellige quando ſentennia fer
tur fauore matamonij. Mm in duvio ſtanduyʒ
eſt pro matrimomo: ui in. c.ſucet ex quadam in
fi.õ.de teſti.inc dixit not abiliter in.c. ſupeꝛ eo
de cogna. ſoiri. ꝙ ſi una reꝑitur doctorum opi
nio pro mẽimomo illa ſequenda eſt:licʒ multi te
neant matrimonium:quod mihi placet: niſi il
la opinio eſſet euidenter falſa.naʒ tunc põt ſꝑni
communis opinio. Idem ſi poteſt conuinci
babilibus rationibus iux nõ. ꝑ JYo. an. in. c.i. ð
conſt.⁊ nide ibi do. De.ð ãcha.folio.ij.⁊ facit
egregie iſte rex. ꝓ opi. Moſtiẽ.ſane intellecta ut
pdixi.Hic enim in fauorem matrimonij pᷣu
ſententia nnius contra iuris rranne HMota
ultimo ⁊ tene menti quid iuris cum co ege i eo
dem officio diſcordant in pari numero/ Si eni
habent ordinariam ualet ſententia lata pro reo
Miſi actor ſtet pro cã fauoꝛabili.boc indubie ꝓ

cedit in ſententia: In alijs auteʒ ordinationibꝰ

allego nibi glo.notabilem in. c.licet.xvj.q.iij.qᷓ
dicit: ꝙ ſi ecclia eſt ſubiecta duobꝰepiſcopis: pu
ta quia eſt poſita in limite dioceſim utxinſqʒ et
eiind. 10 5

40ι .266 nr denns Taſz a, e z los, urrg

Abi a3t

Sraco- ſan Xdl.dte

OòOòWOWͦZ

mj er.

B. P-. 4 2, rrE,
24
. 7

nd und ſe dlage Ded aſ* Aiſunuslä rpuri nun

* r ſWà Din pire

E l. 48 . ic SnD

. 2— ⸗W
õäõä f'art 0 ☚ſon Sni⸗
4 1an Prrn
2

¶ Be re iudicata.

non conueniunt in illam oꝛdinando ſuperioris
erit officium in hac pte: ut alterius bois diſpo
nãt. ar. i.l. quotiẽs. ff. ᷣ uſufruc. æ tene mẽéti illã
glo. facit enim ꝙ ſi ſint quo domini alicuius ca
ſtri uel ciuitatis ꝓ indiuiſo ? non conueniunt ĩ
illius diſpoſitione ꝙ ſuperior dʒ puidere ur al
fnis annis bẽant regimina: uide ad mam quod
nö. Maꝛ. in. l. Domponius alias incipit ſi uni
ff. de ꝛe iudi.⁊ uide quod dixi in. c. prudentiam
de off. dele. Si vo habent poteſtatem delegatã
dependet preualiditas a poteſtate delegantis:
et credo ꝙ delegans poteꝛit alteram uel nullam
approbaꝛe ſm ꝙ ſibi nidetur. Mam tex. bit di
cit ꝙ utraqʒ pendet ex aꝛbitrio delegantis.non
enim tenetur alteram appꝛobare:cum nulla ſit.
lata ab habente poteſtatem: cuʒ exeꝛcitium com
petat delegatis ꝓ ꝑte et non inſolidum. Ande
unus ſine alio nihil agit:ut in.c.uno delegato
rum ⁊.c.cãm matrimonij de of.dele.nõt glo. ĩ
d. c. prudentiam.ſi enim alteram approbat ſu
met illam ualiditatem ex aucte delegamis ? nõ
ipſius ðlegati.poſſunt enim delegati a pᷣncipio
dum non poſſunt in eandem ſententiam conue
nire totum negocium ſufficienter inſtructuʒ ad
ſupiorem delegãtem remittere: ut in. c. per hoc
de here.li. vi. Si ueꝛo habuit poteſtateʒ gbitra
riaʒ neutra ſentẽtia ualet: qꝛ nemo illoꝛũ habet
poteſtatem inſolidum/ Et idem eadem ꝛatione
dicendum puto in pluribus arbitratoribus pa
ri numero diſcordantibus:tum quia eadem eſt
ratio hoc caſu in aꝛbitris ⁊ aꝛbitratoꝛibus:tum
quia tex.iſte loquitur generaliter in habentibus
pfatem ex compromiſſo:et aꝛbitroꝝ duo ſũt ge
nera:ut ĩ.l.ſi ſocietatem. F. arbitroꝝ.ff. ꝙ ſocio
ergo tex.iſte loquens ſimpliciter dʒ intelligi in
generali ſignificato:qꝛ non apparet rõ reſtr in
gendi.xix. di. ſi ꝛomanorum et.l.de pꝛccio.ff. de
publi. et. c. ſolite de ma.et obe.hoc ur̃ in effectu
ſenſiſſe Har. in.l.i. F. ſi.plures. ff. de exerci.ubi
dicit ꝙ habentes officium priuatum auctorita
te et utilitate a litigatoribus bnt poteſtatem nõ
inſolidum ſed pꝛo paꝛte allegat in ar.l. paꝛui ali
as. l. pedius. fl. de arbi. Et idem ſentit Hal. in
c.i.de inueſti. in ma.ac.colł.x.ubi plus dicit ꝙ
duo aꝛbitꝛatoꝛes diſcoꝛdãtes non compellũtur
eligẽ tercium:qr iſti ſunt ut quidam ꝓſonete a
quoꝝ perſonis non receditur.:.ſi quis aꝛbitra
tu. ff. de Yb. ob. quod nõ.pʒ ctiam bic in fi. naʒ
ſi baberent poteſtatem inſoltdum diſponereĩ in
iſtis compromiſſarijs: ſicut in ordinarijs dicit ĩ
p̃n. Ande ego puto ꝙ ratio fundamẽtalis deci
dendi hic ſumitur ex ſoliditate uel defectu pote
ſtatis. Mam quia ordinarij habent poteſtatem
inſolidum:ut.l.una.ff. de offi.ↄſu.nõ. glo.in.c.
prudentiã de offſi. dele. z ibi plene dixi ꝑ Daor. ĩ

.d. G. ſi plures z. d. lI. pomponins. JIJdeo utraqʒ

ſnia deberet ualere quia lata ab habente ſolidã
poteſtatem:ſed propter contrarietatem nõ pnt

ambe concurrere:ideo eligit᷑ fanoꝛabilioꝛ abſqʒ
alia ſuperioris appꝛobatione In delegatis

1

uero qui non habent poteſtatem in ſoliqu ſalté
ꝛeſpectu exercitij ut.S. dixi non poteſt hab 3
cuʒ quod diſponitur in oꝛdinarijs: quia deit
ex defectu poteſtatis: cum nulla ꝛeperiatur e
ſententia ab habẽete totam poteſtatem und e
curritur ad ſuperiprem non ſolum ꝓ “ it
ſolutione:ſed ut ab eo recipiat fomentum e
liditatem ex noua approbatione ut.5 din.
dem fuit 20 reſpectu compromiſſaniorum
nulla ſententia ſeu laudum reperitur H
habente ſolidam poteſtatem:nec ecbrrlut he⸗
caſu ad ſuperioꝛem ſicut in pcedenti:qꝛ ex
partes receſſerunt a pꝛoniſione ſuperioris .
luerũt ſibi propria auctoritate prouidei: ſupi
ſe de tali laudo non ipedit: aꝛ. in.l fi. ¶ 65 “
conuẽ.ſuꝑ do.facit quod in ſimili nõ. Berein

.l. ſi ſocietatẽ. S. arbitroꝝ.ff. pro ſocio ¶¶ Ccl

dic ⁊ melius ꝙ a perſonis arbitrorum non rece
ditur: miſi quãdo male ꝓnunciant. Unde ſicut
quando non ꝓnunciant non baberur ꝛecurſus
ad ſuperiorem:quia ꝑtes nõ uideutur coguaſſe
de ſuꝑiore:imo totum oppoſitum:cum ſcienter
ab eo ꝛcceſſcrunt eligendo ſibi aꝛburos ſeu aꝛdi
tratores:ut le.⁊æ nõ.in.l.ſi quis aꝛbitratu.ff. de
Hbo. ob. Ita dicendum eſt ut ceſſer iudicis offi
ciuʒ quãdo ꝓnũciant pari numero: quia uiden
tur non ꝓnunciaſſe cum impediuerumt ſe ⁊ peꝛ
dunt poteſtatem ſuam ſic ſe dinidendo:ad boc
uide quod nõ.in.c.ſi duo de pꝛocura.l..j.in
gl.iij. que notanteꝛ dicit: ꝙ ſi ſuni duo pcurato
res non inſoſidum quoruʒ unus negat alte c
fitetur nibil agunt:æ ꝑinde eſt ꝓcedendum con
tra dominum:ac ſi nibil dixiſſent: Et has pno
rationes decidendi ad totum tex. quicquid ſen
ſerit bic glo.fina.⁊ pᷣcipue male dicit quatenus
dixit ꝙ in ordinarijs hoc fuit ſtatutũ:quia non
poteſt haberi recurſus ad ſuperioꝛem:quod eſt
falſum:cum ſpeciale ſit in Mapa ut conna an
deſit ſuꝑioꝛ:ut.j.c.licet in fi.ð elc. ⁊.ix.q.iij.cic

taꝑ mundum. Ex his dico hic non fuiſſe editu;

ius de nouo:cum ratio ſit aãtiqua. Sed reſpon
detuꝛ quid iuꝛis. æ ꝓ hoc:iquia apa hic hin
det ad conſultationem: cum queſtio iſta accidil
ſet in facto: ut colligitur ex tex.i pjn. ibi ſicut ac
cepimus ⁊c̃. ꝓ hoc quod nõ. glo. in. c. conſulta
tioni de temp.or.et.c.ex tua de fi. pl. et hec faci
unt ad. . dicenda. ¶ Et primo ciꝛca primã par
tẽ quero de exemplis. So. docto. uario modo
exemplificant: puta in duobus comiſibus conſu
libus doc.et ſimilibus.et in eccleſiaſtics potes
ponere exemplum in duobus uicꝛiſs eiuſdem
epiſcopi qui habent oꝛdinariam: ui nö gl. xv.
di. peꝛlectis et Inno. in. c.ſuam of. uica. 7 gl.
in. c. ʒ. e. ti. li. Vj. 2 HBar. in. .uma. f.de o. oſu.
Item in duobus epiſcopis qui ſpeciali diſpo
ſitione Mape poſſunt pffici eidem epilcopatui:
ut notãter le. ⁊ notatur in.c non autez. Vil qi
Item in duobus epis diuerſaꝛum dioceſum: q
bus eadem ecclia eſt ſubiecta: quod poteſt coin
de i uni nt. 5. dixi quodo ecclis
geꝛe tã de iure communi ut.

lut ce glq ni e ni . l

,niid i agorn
teunich ue 7

ſl ſve. J
conle⸗
ciiptione 1 caun leun 4 Gr ſent
feni mant ham n
N AN ann n
ſant ainhet
o
roll. n. 6

qnoi no go in Leun mer. R.cecke
Iunſiooruiſurinnn . in iugulis
pam mumluummn n n
hl.ſarmmn ot hit Mn
cepben. o cceſorio dc hol. li
por lptan ad epos conelli puincigle
lerivs uniuerſtruns biſis ioricgitonen.
iglaverins Sed ſorte Jo an ienurg
in poncattondo oet ingonſec
dö:gnottingeildon badent doreſinen
teſious alienis udl ubeitis aiop tie
Puincial poſlun mctari cie omniumn
cia:t in c cnote. Nen cie chorunn:
tunn eſ vnns eps non et ſupra alun
iudicit ul uniuerſtas aue iure cdn retion
Imuniilam poteſttomfactt noc lean
de iucſc r bet bi nobis Secund
quid ſordſarus pcedlt nn delegan⸗
2 pferunt diuerſas ſnigs:an ben locn
entanc Mantotfwmm
pan c n cäns iſe daenmmnen
Ptemn captti nonetur cPhoe deh
.nbl r ſorclnnrir nanſ
recurritur ad R .,J d ſiot d
9pa. Inc
ms hetelegn gnnl naſoräthrtt
hheut biexb innmim
quaſt nelit te

bboc poteſtgs g 1
Nrrabat ad nijn ſian Driu

nordinanian po
1 grie
la gutem dicti non feddi⸗ un
⸗ . nez gego ronen llon
e r gelegatumn midar
itenrkt Aclnere weſnnin⸗ .

ſoltzpae Poreſtotan
spoſtirpr n quam h⸗
Crarctinn necger lnrnn,

D Meſcurinpart
legrandn d
ein.c.

dc uſinmn znlhſt RKZ
ueneu e nlſigit minil
ſdo cb Judencin cn aſ ldtrf
cin gnito milim omn unan: ani
lur on onmmniaſeammnpatumnnt tn
chnt vomimn iun iele Gnidng be
ce ma i ine ſo oe wamn l. et
Ai avenommmn da iim a pumn
I on imnoldun qvonz onus egr aler o
femm nbi agunet Enceck pecdencdunco
ndoninmmeacnidtendien En
Ticnes Nnn Ne dncen
cudc nD ene nicchigqttene
dr gn Nnmſsdrefllſami ihe .
oct Deberitecnlis rtornani
lim amn heteſtin Pan HM
at agormt n nirdcknſeti

codienonfut
n. Qrdis gunc

eſſet in limite utriuſqʒ q; de iure ſpali:puta pre
ſcriptione uel fundatione uel pᷣuilegio: ar. eoruʒ
que le. æ nõ.in.c.cum dilectus de conſue. Item
Fᷣn Jo. an. cũ duo coadiutores dati eſſent epo
de cle. egro.c.i.ſi.vi et nõ.hũc cãäum: Idem di
cit cum epᷣi ĩ ↄcilio ꝓuiciali paꝛi numeꝛo diſcor
dant. E uer qꝛ non puto ꝙ in hoc bene
dicat:lʒ doctores ſequentes ſumpliciter cum eo
traãſeãt aliter non inueſtigãdo ueritatem. Et ꝙ;
dẽm ſit falſum probo. Epi in cõcilio ſũt taq;
uniuerſitas ⁊ non ut ſinguli:iõ ſtatur maiori ꝑ
ti:niſi minor ꝑs aliquid rõnabile opponat i cõ
tꝛariũ:ut eſt tex.iũcta gl.in.c.ij.lxv.di.facit.Vi.
q.iij.ſcitote ⁊z.c.gꝛaue ⁊ quod ibi nõ.ð pᷣbẽ. vi
de glo.nõ.i.c.ij.ð aꝛbi.li. vi.in vᷣbo ciꝛca iudi
ces. Certum eſt ꝙ in competentibus pluribus
ut uniuerſitas non ualet quod agitur niſi ↄcur
rat ad minus maior ꝑs totius uniueꝛſitatiſ nec
ſufficit maior paꝛs reſpecitu minoꝝ ꝑtium:ut eſt
tex nõ in.c.eccleſia el pꝰde elec.facit.c.i.de bis
q̃ fi.a ma.ꝑ.ca.⁊ aꝑte ẽt in ſynodo ſenſit glo.pᷣ
alle. in. d c ij gꝰ diſpoſitio huius tex.nõ poteſt
hie locũ in uniueꝛſitate:ſi ſinguli diſcoꝛdãt paꝛi
numero:qꝛ in nulla ꝑte ↄſiſtir uniuerſitas:tacit
quod nõ glo in c.cum inter. R. de elec.⁊æ ipſa
iuriſditio ordinaria non eſt in ſingulis ſed apòᷣ
ipſam uniuerſitaem:ut nõ. Inno.in.c.irꝛefraga
bili. F. ceterum de of.or.⁊ in.c. cum nõ ignoreſ
de pᷣben. eꝛgo neceſſario oʒ dicẽ ꝙ hoc.c.ĩ pᷣn.
ñ põt adaptaꝛi ad epos concilij ꝓuincialis uel
alterius uniuerſitatis hñtis iuriſditionem:ei ſᷣ
eſt ipſa ueritas. Sed forte. Jo. an. ſentit ꝙ epi
in ꝓuimciali concilio ſunt ut ſinguli ſed minns
bñ:qꝛ ut ſinguli non habent poteſtatem in dio
ceſibus alienis uel ſubditis alioꝝ ⁊ tñ i concilio
ꝓuinciali poſſunt tꝛactari cae omnium de ꝓuimn

cia:ut in d.c.ſcitote. Item cãe eporum:⁊ in cẽ

tum eſt ꝙ unus eps non eſt ſupra alium:ergo
iu dicãt ut uniuerſitas que iure cõi recipit in cõ
muni illam poteſtatem:facit quod le.⁊ nõ.i.c.i.
de iudic. ⁊ hec bñ nõbis
quid ſi ordiarius ꝓcedit cum delegato Dape
2 ꝓferunt diuerſas ſnias:an hẽat locum prima
ꝑs.c.an ſecunda. Jo.an.dicit recurrendum ad
Papam. z ſic ꝙ caus iſte determinetur ꝑ fam
ptem capituli.mouetur ꝑ.c.ꝑ hoc de heꝛeti.lib.
Vi. ubi pʒ:ꝙ ſi ordinariꝰ? inquiſitor diſcordãt
recurritur ad Mapã. Inqſuor ãt hr̃tice pꝛaui
tatis hẽt delegatam:ut ibi ex h̊ innuitur ⁊ nõ.et
facit.c.ne aliqui.e.ti.li.vVi.quaſi uelit tex.i.d.c.
ꝑ boc:qꝙ poteſtas ðᷣlegata ꝑ Mapã tãqᷓ digni
or trahat ad nam ſuam ordiuariam potius ꝙᷓ;
eõ. buius autem dicti non reddit Jo. an. ratio
nem. Ego auteʒ credo rõnem illam eſſe qm eo
ipſo ꝙ Mapa dat delegatum æ mãdat ut ordi
narius abſqʒ eo non ꝓcedat in certo negocio
nidetur ſibi adimere poteſtatem quam habebat
ut ſolus poſſit procedere:⁊ uidetur dare utriqʒ
exercitium ꝓ pꝑte:ſicut in pluꝛibus delegatis.s.
dixi:ad hoc.d.c.ꝑ hoc ⁊ quod nõ.in.c.ſi ſoli ð

¶ De re ſudicata.

Secundo dubuat

conceſ.preben.li.vj.⁊ ſic ſententia nõ reperitur
lata ab habente poteſtatem inſolidum: ſicut re
peritur in ordinarijs ut.S. dixi:merito hoc cãu
recurritur ad ſupexiorem:ſicut obſeruat ĩ pluri
bus delegatis.¶ Er ꝑ bec poteſt decidi alia 3

ſtio. quam ponit hic JYo. an. uidelicet: quid ſi 9 &Wαστ1 ſ., eree Deyrjy ſtzgs a: Srg ⸗le zalle
currant in diuerſis ſententijs ordinarius z dele ſu prrlBere

gatus college. Soluit Jo. an. ꝙ ſi ſententia or

dinarij eſt pro reo nidetur ſumme equuʒ ꝙ illa

preualeat. Idẽ ſi pro actore in cã fanorabili:2
ſit ratio ſecundum eum:ne impediat ipſius effec

tum contraria ſententia delegati quem non im

pediꝛet ſecunda ſententia ipſius college delegan
tis:ut bic pʒ.Sʒ ſi alias ordinarius pro actore
in cã non fauorabili fenet ſñiam: delegatus vo
pro reo ꝓnunciat putat hoc caſu neutrã ualere
cum utraqʒ a pari poteſtate dependeat: nec ſit
caſus deteꝛminatus:facit.l.commodiſſime ff.de
lib. ⁊ poſt. =.c.ſuſcepiũ de reſcrip.li.V. Mam ſi
bec iuꝛa nõ emanaſſent diceꝛemus omni cau ſẽ
tentiam non ualere diſcordantiũ numero pari.
Ego unero in hoc ultimo membro teneo con
trarium: quia quemadmodum ordinarius in
illa cauſa habet ſolidaʒ poteſtatem.ita ⁊ delega
tus college:cum repreſentet perſonam delegan
tis:⁊ quantum ad illam cauſam habet poteſtatẽ
ſolida.n ipſius delegantis:ut m.c.ſane.ij.de of.
dele.=.lfi. et prima. ff. de officio eius cui man.
eſt iuriſdi.et.c.ſtuduiſti de offi.le. ergo idem di
cendum in iſta hoc caſu qð i pluribꝰ ordinarijſ
nec nideo aliquam bonam rationem diueꝛſita
tis:preſertim quia ut predixi hic non ponit᷑ ius
nouum cum ratio ſit antiqua.⁊ licet ꝛatio non
exprimatur in tex.tamen illa debet coniecturari
que naturaliter potuit mouere iuriſlatoꝛẽ ad ſic
reſpondendum iuxta nõ. in.l.tale pactum. ff. de
pac.⁊ per y. in.l.non dubium. C. de leg. z ꝑ
Bar. in.l.maximum uicium. E. de li. pre. facit

quod nõ. Dy in regula fi. ð̊ reg iu. li. vj. ¶ D

tecius circa iſtam partem queꝛo quid in alijs ca
ſibus fauorabilibus ulrra caſus hic expreſſos ĩ

textu Soluno ſentit Mincen. idem dicenduʒ. ſ.

qð iſti quattuor cãus ponuntur hic cauſa exem
pli:æ hoc mibi ſatis placet na ea q ponuntur cã
exempli non habent reſtringere regulam:nt le.æ
nõ. in. c.i.ne cle. uel mo.⁊æ.l.ita uulneratus et.l.
illud. ff. ad. I. aquil. Ité caſus excepti a ꝛegla ex
tenduntur ad conſimiles caſus:ut nõ. glo. in.l.
.i. C:de condi. indeb. allego textuʒ in. c. cũ dile
cta de contix.uti.quem ad hoc tenebis menti.
Een ad ſecundam partem. c. ad cuius de
claꝛationem primo quero quid ſi ſint delegati

ag uniuerſitatem carum. So. doctoꝛes hoc nõ

tangunt: ſed ex ꝛatone M.ꝛ. in. I. ſi uni alias
Pomponius palle. æ dicta.l.i.. ſi plures de
exerci.uideretuꝛ dicendum idem in eis quod in
pluribus ordinarijs:qꝛ iſti cenſentuꝛ quaſi or
dinaꝛij:ut nõ.glo.in.c.cum cãm de ap. AUnde

tenuit Oar. in locis prealle.⁊ ſentit glo.ſecũdũ

unũ intelleciũ in.d.l.ſi uni ꝙ iſti hnit iuriſditioʒ
0 .

r—

Rias — 14 del⸗ pi AA* mllege Preu
ſer ſaH

2 exercitium inſolidum ſicut plures ordinarij:
2 ſic ꝑ rõnem pᷣdictam debẽt ualẽ alterius ſñia
in cãu fauorabili. Sed ego hoc dictuʒ reproba
ui in. c. cam mrimonij de of.deł. per tex. ſingula
rem inncta glo in. c. ut officium de hꝛ. lib. Vi. in
pn. in. V. ſeꝑatim inducendo illum tex.ꝑ locum
a ſpali. Mam inqſitores hitice prauitatis depu
rati in aliqua ꝓuincia ſeu ciuitate ul caſtro dñr
delegati ad uniuerſitateʒ cãrum:ut nõ. Jo. an.
in. d. c.ꝑ hoc ⁊ ideʒ ſentit hic ut predixi ⁊ ꝓba
tur ſubtilit᷑ in.c.ne aliqui.e.ti.li.Vi.⁊ in in cis
ſpale eſt fauoꝛe fidei: ut poſſint ꝓcedẽ ſ. Patim:
ergo regulaꝛiteꝛ debent ſimul conueniꝛe ſiẽ de
legati ad certam cãm:ut in. d. c. cauſaʒ:nec ob.
iura allegata ꝑ glo. ? Haꝛ. quia non reſtrigũt
in cãu nzo: ſed ꝓcedunt in alia ma.?æ ꝓ p facit:
quia delegati repntãt ꝑſonam delegantis. vnde
iuriſditio non eſt fundata in ipſis legatis: ſed
in pſona delegantis.d.l.i.ff.de of.eius cui ma
da.eſt iuriſdi. æ in. d. c. ſane:merito qualiteꝛcun
qʒ ſint cẽſendi poſſunt hẽe exercitiũ ꝓ parie ⁊ ñ
inſolidum:cum ſint loco unius:et ꝑ boc gico:
ꝙ ſi epᷣs conſtituit aliquos officiales ſimplicit i
aliqua parte dioceſis:niſi eis dederit ptateʒ in
ſolidum non pñt ꝓcedẽ ſeꝑatim: ⁊ ſi ꝓfeꝛũt ſen
tentias grias neutra ualet ſed recurrendum eſt
ad ipſum epᷣm. Mam iſti officiales foranei hñt
delegatam ad uniuerſitatem cãrum ? ñ. ordina
riã:ut nõ.glo.in cle.et ſi pᷣncipał ð Hp.⁊ ð iſtis
delegatis ad uniueꝛſitatem caärum uide qð nõ.
Bal.i. d. l. a iudice. C. de iudi.¶¶ 2 queꝛiĩ qͥd
ſi delegatus Mape cum ſubdelegato college fe
runt diuerſas ſnias. dicit Jo. an. ſe putaꝛe bũc
cãum non bẽe dubium quin dependeat a piate
Papali:de off. ðle.ſuꝑ qonum. S.pe.⁊.e.ti. ſi
duo ex tribꝰ.li.vi. ⁊ hoc plʒ.quia iſti babẽt po
teſtatem ꝓ ꝑte non inſolidum:cum ſemꝑ vepre
ſentent ꝑſonam vnius.ſ.delegãtis. Cc
timam partem.c. quero:an quod h̊ r̃ ð abitꝛis
electis ꝑ compꝛomiſſum beat locum indiſtincte
So. Jo. an. reſtringit tex.ad ãbitꝛos aſſũptos
ex volũtate:ſecus ſi ex neceſſitate:quaſi uelit qð
in abitris iuris non procedat quod dr̃:ſed eis
diſcordantibus recurendum eſt ad Dapam:
ar. de. of. dele. ab abi.li.vi.ſed h̊ origialit᷑ uolu
it Min.in.c.ſuſpitionis de.of.deł. ubi dicit qð
ſi ãbitri aſſumpti ſuꝑ ſuſpicionis ãticullo ferunt
diuerſas ſñias:ut qꝛ unus ꝓnunciat iuſtam eẽ
recuſationis cãm allegatam reliquo ꝓnuciante
oppſitum recurrendum eſt ad ſupeꝛiorem qui
approbabit unam ex diuerſis ſententijs:ſicẽ ob
ſeruatur in duobus delegatis : ut h̊ in ſecunda
pte.c.⁊ in.l.duo iudices. ff.e.ſed Spe.in ti.de
recuſa. .fi.V.ſed quid ſi ãbiteꝛ tʒ indiſtincte:q;
ſiue arbitri diſcordent in ſententia feꝛenda ſiue
in iam lata compelluntur eligẽ tertium.= aliud
eſt ᷣm eum in puꝛis delegatis:qꝛ illi ꝑ ſniam fi
nierunt cãm:merito recurrituꝛ ad dellegantem:
ſed i cau noſtro cã principalis remãeret impedi
a: io ad faciliorem expeditionẽ dʒ tertius aſſn

¶ He appellationibus.

mi. O(dibi non plʒ hoc dictum Spe: iʒ in ſe nj
deatur equum.nam ſi ꝛcſiſtit iſte tex en e i
tales aꝛbitꝛi nihil agunt. Item cuʒ functit
ꝓnunciationeʒ officio ſuo non poſſunt dige 5
tertium. un dico ꝙ tertius afſumituꝛ ante ger
ciationem. cum non poſſunt conueniꝛe in rand
ſententiam ⁊? non poſt: ut innuit tex. in d i
picionis: ⁊ uidc quod ibi de hac m Neens⸗ ul
co:ubi proſequor an iſti ſint dlegati an drch di
rij. Et nide Yo. an. in addi. ſpe. in ti, de zen ilſa
li. V. ſed nunquid aꝛbiter: ubi dicit . nontir
mere delegati nec mere oadinarij: quaſi fenſ
ꝙ ſit quedam ſpẽs per ſeſen mixta. Nam n
uidetuꝛ dicendum ꝙ ſint oꝛdinarij: cum nõ 1
beãt iuriſditionem nili in ceno aꝛticulo nec me
ꝛc delegati:qꝛ pnceps eos non eligit: ſed fuerũt
aſſumpti conſenſu paatium. Et ideo diyit ipſe in
ti. de arbi. F. differt. v. ſed nuquid: c in awirri
non poſſunt committeꝛe uices ſuas: ſicut nec
lij arbitri compromiſſarij: quod poſſet ſi eſſent
ordinarij uel delegati. Ego tñ puto ꝙ, poteſtas
iſtorum magis accedat ad mãʒ delegate iuriſdi
tionis q; oꝛdiarie.ar.d.c.ſuſpicionis et.d.c.ab
arbitris que ponuntur in ti. de of. deb. et non in
ti. de of.or.et ualet ar.a.ſituatiõe ꝛubrice. ut nõ
tuꝛ in glo. in. c.tibi qui de p.li.vj.?.c.ſi ſupe
gea de off. dele. li. Vj. et. c. vone.j. de confiꝛ. ej.
EEx quo infeꝛo:ꝙ in cau huius.c.quando ſe
runt diuerſas ſententias debent ꝛegulani un dele
gati non autem ut oꝛdiaꝛij:maxime qꝛ quelibet
pars eligit unum:ut in. c. cum ſpãali de ap. unde
graue eiſet dicere ꝙ alteꝛius ſentẽtia pꝛeueleat:
cum nec debemus diceꝛe ꝙ ad ſuꝑiorem nõ ſit
recurrendnm:cum auctoꝛitate iuris iſti ſunt de
putati:merito ceſſat in eis rõ quaʒ aſſignaui..
in arbitris uoluntarijs. Et eadem ratione ideʒ
puto dicendum in arbitris aſſumptis iter epʒ ?
ſubditum ſuum iux? mãm. c.ſi clericus aduerſus
cleꝛicum. xi.q.i naʒ illi non poſſunt dici ꝓprie
ordinarij: cum eligantur ſuper una cã duntaxat
2 a partibus:licet iuris auctoritate cognoſcãt.
uñ placet ut eis feꝛentibus diueꝛſas ſententias
in pari numero recurratur ad Dapa: ſicut pie
dixi in aflumptis ſuper articulo ſuſpicionis:ar.
d.c.ab aꝛbitris. Et peꝛ h̊ habes longe pienius
⁊ melius hoc.c.declaꝛatuʒ i peꝛ alios ſcꝛbetes
b. ¶ Bl. ſt faciles ⁊ ſatis.S.expedue:x i co qᷣ
dr in pria glo.aliquos dicere:ꝙ in c cimnali
epiſcopi debent omnes eſſe concoꝛdes: dic ut
plene dixi in.c.non poteſt..ẽ.

¶ Ge appellationibus ccuſationibus et rela
tionibus ica.

Hec ꝛubrica continuai poteſt duobus mo

bun?
dis. Mrimo ad totuʒ pꝛeccdentẽ tcrain pur
ſecunoi libri. .ſpalius ad rubricam ꝓxime pee

dentem:⁊ peſic: Supra in pꝛecedentbus
cis uiſum eſt de his que fiunt in iudicijs ? t
de ipſis ſententijs:meriio reſtabat ractare

gntur
,umstelunnn
nnep nſitn i a lun mnlt
cſe:to caſſa ſoncn zin⸗

nſrerſi
iudic Arckuumn nust leio.

toct inp aooninn n6 eag
i eluma d nnc
ag 15 ſionn. t̃
e gun haln d
aut iunc in ſoni
a⸗ i enngol uele nan
ic⸗ mosontaltonint,
orinuatioe hotabis.
Gics wriccionenm

niinc Cun, ſpetill nin cn an
nanint elle non valar e⸗
ulaummeni von fuca vlantn 9
bocciclone orolniſime nm
hrculia Olper ut mbn llu glos
lemee glinbns ad nin dluadanda
no qpid itappelatio ſecundo Ge eſtecuit
S dernd ono iure ſa acingennn gparis
ecdonn wic ad den goimd o
loco non it wcer apelauoms.e
gebet appelang rectore caiacloz vnien
ſen colegil.ſepumo punquid obmninen
larionen poſlirpro inigan are ſentenn
ad imtereſle conura wwdicen: nonanu⸗
luder ahenintoro nine. (N
ge goſamn in iſta marein ſans vonann
in ſumm per Hſte.2 Gofffecumn
ſumms plins tz bonann golam in
ſuetnd, l,l.? notg laam preſenin i
ciel non poſſeinanci tonſuemain
ſubſtantialia Appellanonis :ſecns cine
iin arl nnns auan appe
autemn ad Püat⸗ udaen utme
D tonn clad aren ve

iuris fictione: ur inl d.c.i: in.l 6

ppellatione.ff. enj. De Accidenalio⸗

cſt ut appehetur
glacanmn. unge i
or appelietur objniſſo nrücmn

le
nea glo. ge Prcben. alego lextumn/

u natg Eni ip t
nmn gsentr Neeirtt
Nonss nà7a7 ictns t
Arbiins aue onnnmr iniide Nockane
1detor anmi ra ſinmie nhnien
min go ncb ior hn , lec i
htρ⁵Hαα0*ααůααα
Awiſtvg Mi utg ciit
mr diuxrſs immis otans alu ororf
inon amen it ogini nuninee irte
s chgn unummin cn il de gund⸗
Gmmecſa dege Acins ondiadrender.
CNNAdNtned denſ

TccurtcNceNNadreuNeiien.

umm nend ſn ncs dalſicn
õü

Pmndemdumin uolns ſnngisinf

ſvarmmſunn iit ün gtthi
Ccicm Rqi MüNn Aver i
wariemn nm ine Man
1²⁰ Cidrsice unisddttinn i⸗
vi paan S orinblocleſs 6
nn mmnn numut
anu ſnm ine noh i⸗
tumn kntdag
s boe Dellun chann
Sa alestlnbdlſi⸗

Gir clst luns ee⸗
WPe aboscigeg
di inen Piͤ ncscſe r

riinun gucki/

Srapaluimb
nonibus hu. 8
—S
Obricz tonn 7
ſhe Gon, n
i iritri c
e: Ne n .
. aieboalefn D
0

6
n
enneron
ſtonnis:
xN

Nlſnn

Dfer. ay

a 2. r‚An . u9 ,u- ap =llane 1

¶Se appellatlonibus:

ꝛemedijs qous ipſi litigantes releuantur in ſiudi
cijs:iõ ſubijcituꝛ zc̃. m Gof. Vel ſic fᷣm Jo.
an.ſic:qꝛ ſi a ſnia non appellatur tranſit in rem
iudicatam:⁊ de hoc uidimus.s.ti.ꝓxi. Applła
tio ãt impedit effectum rei iudicate:iõ de illa ui
dendũ eſt.uel continua tu clarius ⁊ teꝛtio:ſupra
niſum eſt de ſententia et eius efſectu:ſʒ qr appel
latio eſt remediũ õ ſniam:merito ſubijcitur hec
Niea.ð ap.Et qꝛ ſʒ Jo. an.appellatio ꝛcuſatõ
2 relatio eque conueniunt in iuriſditione iudi
cis ſuſpendenda:ne auctor haberet mãm multi
plicãdi rubricas annectit omnia iſta tria ſimul.
Ex hac continuatione notabis: ꝙ ſicut appł
latio ſuſpendit iudicis iuriſditionem: æ ꝑ conſe
quens reddit nulluʒ quicquid poſtea fuit atten
tatum:ut in.c.ſi a indice z.c.non ſolum de ap
pella.li.vi.⁊ in.c.ſuper queſtionum in fi.de of.
dellita dicendum uidetur de relatione ⁊z recuſa
tione. Et de relatione dic ut plene legituꝛ = nõ.
in.c.intimaſti.J.eo.ubi dicam. DO. recuſatione
nide gloſaʒ que hoc tenuit in. c. quotiens.ij.q.
vVi. que notanter dicit per illum textum:ꝙ quic
quid fit poſt recuſationem eque caſſatur.ſicut ſi
fieret poſt appellationem:et eſt contra Innoc.

qui in.c.cum ſpeciali infra eodem dixit: ꝙ non

meminit ſe legiſſie ꝙ non ualeat proceſſus poſt
recuſationem ſi non fuit appellatum. ed tu
de hoc diſtingue ut pleniſſime dicam. in.c.cum
ſpeciali.¶ Super hac rubrica ultꝛa alios ſoleo
queꝛere de pluribus ad mam dilucidandam/pꝛi
mo quid ſit appellatio.ſecundo de effectibus ip
ſius tertio quo iure ſit adinnenta. quarto quid
ſit officium iudicis ad quem.quinto quid ſi in
loco non ſit iudex appellationis.ſexto ad quem
debet appellaꝛi a rectore cuiuſlioʒ uniuerſitatis
ſeu collegij.ſeptimo nunquid obmittens appel
lationem poſſit pro iniqui ate ſententie agere
ad intereſſe contra iudicem: æ nunquid teneat
iudex ſaltem in foro anime. EAi vrnum ui
de gloſam in iſta matcꝛia ſatis bonam.ij.q.vi.
in ſumma per Moſtié. ? Goffredum in eorum
ſumimis huius ti.⁊ bonam gloſam in. c.ij.de cõ
ſuetud.li.vi.⁊ nota illam preſertim in eo quod
dicit non poſſe induci conſuetudinem contra
ſubſtantialia appellationis: ſecus ciꝛca acciden
talia: Oe ſubſtantialibus autem appellationis
inter cetera eſt ut appelletur ad maiorem:non
autem ad minorem nuel ad parem uel eundem
iuris fictione:ut in.d.c.ij.⁊ in.l.i.O.ſi quis in
appellatioue.ff.e.ti. DOe accidentaibus autem
eſt ut appelletur gradatim. unde ualet conſuetu
do ut appelletur opmiſſo medio:ut in.c.referẽ
te iuncta glo.de preben.allego textum melioreʒ
⁊ rotundum in.c.romana..i.j.e.tli.li.Vi. Ireʒ
dic ꝙ etiam ceſſante conſuetudine ualet appel
latio obmiſſo medio ſi non fuit obiectũ:ut nõ.
gloſa.in.c. dilecii inrra eodem:æ hoc modo po
teſt intelligi dictum.c.reſerente irca princi
pale queſitum ſcilicet quid ſit appellauo: uide
stiam pcꝛ Mar. in dicta. i.i. ubi poſitis et impu

tatur. ff. de dolo.

gnatis aliorum diffinitionibus diffinit ipſe ſic.
Appellatio eſt ius quo interim prima ſentẽnia
extinguitur:⁊ cauſe cognitio ad iudicem ſuperi
orem deuoluitur:⁊æ hoc quo ad appellationem a
diffinitiua. Sed profecto iudicio meo nõ bene
euacuat natuꝛam appellationis:ſicut debet face
re quelibet bona diffinitio:ut.l.i.æ quod ibi no
nde ego diffinirem ſic.
Ao pellatio eſt a minore iudice ad maiorem
uocatio: que ſi eſt legitima pronunciatum ⁊ iu
riſditionem iudicis quo ad illam cauſam ſuſpen
dit: ⁊ ipſius cognitionem ad ſuperiorem trani
lert:væ hoc quãtũ ad appellationem iudicialem.
¶ Ecxtraiudicialis uero poteſt ſic diffiniri. Ap
pellatio eſt a preſenui uel ueriſimiliter grauamie
futuro ad ſuperiorem prouocatio: que ſi eſt ue
riſimilis ? probabilis ipſam cauſam ad ſuperio

rem tranſfert: ut ea pendente nil in ipſius preiu

dicium attenretur: quod declara ut plene dicet
infra eodem bone. ad ſecundum quid
ſit appellationis effectus:dic ꝙ principalit ope
ratur duos effectus ſcilicet ſuſpenſiuum ⁊æ deuo
luriuum. Effectus ſuſpenſiuus eſt triplex.ſi uſpen
dit enim pronunciatum et iuriſdicionem iudiciſ
quantum ad illam cauſam:de quo plenius dice
tur infra eodem ſuper eo preſumptionem que
erat pro ſententia.ut in.c. cum ad ſedem de re
ſtitutione ſpoliatoꝛum z quod notatur in.c. in
preſentia de renunciationibus: quod limita ut
notanteꝛ dixi in. c.finali de ſequeſtꝛa. ð pꝛimo ꝙ
ſuſpendit pronunciatum in. c. uenientes de iure
iurando ⁊. c.paſtoꝛalis. S. preterea de officio de
legani.ſed textus in.l.i.ff.ad turpil.= .l.ij.ff. de
penis dicit ꝙ extinguit. Et ideo Bartolus in
ſua diffinitione dixit ꝙ extinguir: ſed primum
nerius:æ ſaiuando utrunq; dic ꝙ exunguit ð pᷣ
ſenti:ſed ſuſpendit reſpectu futuri temporis. &t
Mum ſi ſimpliciter extingueret non aſſumeret
uires appellatore non proſequente: cum iura
dicant ꝙ rata maneat ſententia appellatore nõ
proſequente:ut in.c.cum ſit romana ⁊.c.perſo
nas infꝛa eodem. quinimmo nec de pꝛeſenui ĩ to
tum extinguit:ut patet ex his que dixi in dicto
c.finali ⁊ facit clementia una de ſequeſtra.⁊= cle
mentina prima de re iudica. ¶ Et ſcias ꝙ non
ſemper appellatio operatur omnes iſtos effectꝰ
exemplum in appellatione ſententtie cenſure ec
cleſiaſtice. Mm peꝛ appellationem ſequentem
talis ſententia non ſuſpenditur: ut in.c.paſtora
lis infra eodem ⁊.c.is cui de ſenten. excom.lib.
Vj.cum ſimilibus. Sed operatur tunc appella
tio effectum deuolutiuum:quia oeuoluit caʒ ad
ſuperiorem:ut in.c.cum contingat de offi. dele.
7. c.per tuas de ſen.ex. ⁊ tollit preſumptionem
ſententie:ut noranter dicit Inn.i.c. bone el pꝰ
de elec.⁊.c.quoniam contra de pꝛobat᷑.æ uide
bonam glo. in materia in. c. ad reprimendam
de officio ordi. Et idem eſt cum appellatur a
ſententia nulla. nam talis appellatio non ſuſpen.
dit pronunciatum cum uiribus non ſubſiſtat:

rpellane ſic 4⸗ſele

, gare

Lus 0, acpet! „7

ASn Pn

GC 1712 ru= Gf Difn ſſ⸗

„Ddor p P

X * i af,

„ aꝛ

—

Aerg De vlleg ,WMia. 8y. 41

RKHar⸗ ſalaatt . c. „.

¶De appellationibus:

ſed operatur tunc effectum deuolutiuum dũta

xat. deuoluit enim cauſam ad ſuꝑiorem:ct boc

reſpectu appellari põt a ſnia nulla: ut in. c. dilet

to. I.e. ubi de hoc et ꝑ Hã.in.l.ſi expſſim.ſff.e.
Ag itiũ q iuꝛe.ſ.ſit adinuẽta: dico ꝙ foꝛma
litas appellatõis ẽ de iuꝛe poſitiuo:ut ꝓbat in
I. una. E. de ſen. pfec. pto. nã ⁊? olim ꝛeddebatuꝛ
ius manu regia:nec erãt inuẽte actões et ſoleni
tates iudicioꝝ ⁊ appellationuʒ. ut.l. ij. ĩ collũ. t
tia. ff. de orig. iuꝛ. ſʒ ipſa ſubſtantia appellatõis
ur̃ de iuꝛe nãli. eſt.n. q̃dã defenſio ſeu pᷣſidium
innocétie: ut ĩ. c. cũ ſpali. poꝛno. . e. ⁊. c. ſugge
ſtum. e. ti. hinc eſt ꝙ et excõicato cõcedit᷑.S.ð ex
cep.cum int᷑.fuii eniʒ. pᷣncipir inducta ad iniq
tatem ſeu imꝑitiam iudicis corrigendam.l.i. fl.
e. uel ad ſupplendũ qð incaute in pori iudicio
fuerat obmiſſum: ut in. c. cũ Joãnes ð fi.ĩſtru.
2.l. ꝑ hãc. C. ð temp. ap. ¶ Ex quib? poſſz pᷣma
fronte inferri: ꝙ lʒ pᷣnceps poſſit appellationis
formalitatem rollẽ:ñ tñ uẽ ꝙ poſſit ollẽ ipſius
ſabſtam: ur iuſticia non reddar̃ adueꝛſus iniqui
ratẽ uel impitiã iudiciſ: cuʒ pnceps nõ poſſit tol
lere ea qᷓ ſt iuris nol ſeu gentiũ: ut in cle. paſlõa
lis ð re iudi. facit qðᷣ nõ. Inn iĩ. c. in ecclaꝝ ðᷣ
oſti. ⁊ pot optie adduci.c.paſtorał pꝰ G. j. e.
¶ Finalit᷑ in puto ꝙ a ſnia principis non põt
appellari:nec tenet᷑ pnceps admittẽ ſupplicatoeʒ
ſi n uult: qꝛ Iʒ pnceps non poſſit ð directo rollẽ
defenſionẽ: inñ ꝓ pncipe pſumr cũ ꝓceſſit cã co
gnita: Ideo n eſt dicendũ ꝙ tollat defenſionẽ:
facit quod le. æ nõ maxime ꝑ Mal. in. l. fi. C. de
lcgi.⁊ ur̃ tex.ix.q.iij.cuncta ꝑ mũdũ et. d. Li. ff.
a q.ap.non lʒ.facit qð nõ. Har. in. l. fi. C. ſi cõ
tra ius uel uti. pu. ?æ Cy. in.l. Hpta. C. de pꝛeci.
impꝑ. offe. Idem puto ſi commiſit alicui caʒ ap
pellatione ꝛemota. Mam põt ſi nult appellatoʒ
non admittẽ: ſicut diſpoſuit in pfectopᷣiorio ⁊ ĩ
ſenatu. d. l. .ff. a qͥ. ap. non Iʒ æ in.l.una. C. ð ſẽ

tentia pᷣfec. pto.æ qꝛ pᷣnceps tunc pꝛeſumit il
lum non minꝰ recte ꝙ eũ iudicatuꝝ: ut ibi. P ꝓ

cedit pᷣſertim attẽto ꝙ exceptio rei iudicate fuit
inducta ad iuriſ nigoꝛẽ ᷣuandum: ut nõ.gl.i. c.
paſtoralis. . qr vo de off. dele. æ in.l.qͥ exceptõ
nem. ff. de condi. inde. et ut ſit liuum finis. Añ
ſicut pnceps h̊ ſtatuit poſt duas ſnias:qꝛ teꝛtio
appellare non ſʒ i. c. ſuaʒ. j. e. ita aliquibus cais
inſpectis põt h ſtatuẽ a pᷣncipio ꝑꝰ pmam ſñiaʒ
in certis cais. ⁊ h nota. irca quartũ qð ſit
officium indicis ad quem ur̃ ſolum in ꝓnũcian
do bñ appellatum uel male:ut hetr᷑.ij.q.vi.ĩ fi.⁊
in. l. eos qui. C. de ſenten. Sed dic melius: ꝙ
cum ſuccedat loco iudicis a q põt ⁊ dʒ reforma
re ſentenniam ſi opus fuerit uel ſupplẽ uel ĩ ꝑte
reprobare ꝓut opus eſt:ut ꝓbat᷑ in.c. Raynu
tius ⁊.c. Raynaldus de teſta. et uide in hoc qð
dixi in.c.cũ cãm ð re iudi.⁊ in.c.cum Joãnes
de fi. inſtru. ꝑ Har. in. l. cũ apua. ff. iudi. ſol. et
l.li. expſſim. fl. e. Et ið puto dicenduʒ in ĩ iudice
ꝗq aditur ut reducat laudũ ad bonã equitatẽ:cũ
fuccedat loco boni niri:ut nõ. Mar.in.l.i.fl.de

le. ij. ? Inno. in. c. ſtatutũ de p. li. vj
e. . & JunO. in. . iqt p. li. Vj. ?2 b peti
tio ꝛeductionis eſt ſpẽs cuiuſdaʒ nppolanongr
ut. lI.non diſtinguemus. F. cum quidã in fi.ff N

r arbi. ¶ Ad quintũ ad quem debeat appellari

cum deeſt iudex appellationis. 6
telligi pᷣcum deeſt pꝛopter deinuncdtnn
ut qꝛ dux ſeu pᷣnceps ille non recognolcit an
rem in temporalibus:⁊ puto ꝙ a tali nõ G
appellaꝛi: qr eſt loco pᷣncipis a quo non i
tuꝛ: ut. S. dixi ⁊ facit quod nõ. Maꝛ. in. “ la
.ff. de pub. iudi ĩ fi.⁊ in.l.una.C. ne guns *
cã ? qðᷣ dixi in. c. cũ ueniſſent de indi. ? nide 3
hoc glo. nõ. in. c. qmn. x gi. apte ſentit ꝙ a tali
pncipe:non eſt appelladũ ẽt ad PDapã. ſi tñ in
iuſticia eſſet notoria poſſet dici Papam oſſe
adiꝛi.ar.op.ex his q̃ nõnit Inn.i.c. ci i⸗
Px. ? i. c. y ex ſuſcepto 8 fo. cope. EGr dn zr der
uiã denũciatõis euã gelice poſſit eccłiacicus adi
ri ) laicũ ꝛõc iniuſte ſnie:uide qð dixi ĩ.c.nonit
de iudi.in addi.magna.Scðo mõ põt intel
ligi dicta qõ qñ ñ deeſt ſuꝑioꝛ ſi deficit ſpalis in
dex ſuꝑ appellatione:puta ciuitas iſta elegit ſidi
poteſtatẽ uel aliqs pᷣnceps in ſua ciuitate uel op
pido:ſʒ nõ ꝓuidit ſibi de iudice appellanonis.
dic ꝙ appellabit᷑ ad ipʒ ſuꝑiorem qͥ piatem elii
git: facit. c. ueniẽtes ð iureiur.nõ. Oar. i li f.
.c.i. V. qꝛo ubi dẽ: æ uide ꝑ eũdẽ i. l. ubi abſunt
ff. de tu. ? cu.da.ab bis:ubi dic:ꝙ r̃ſpeciu pia
tis põt appellari ad ordinẽ decuꝛionuʒ: pta ed
ſupiores ſeu dnos: æ bñ facit ille tex: Uend
5 ad ſextã qõnẽ ad quẽ.ſ.ſit appellandũ ꝛectore
alicuius collegij. .1oꝛmat hanc qonè inpre
dicta.l.i.ff. e.i. V.qꝛo ĩ aliqᷓ ciuitate ⁊c.? ↄcudit
ꝙ dz appellari ad illum cui ipſum collegium eſt
ſubiectũ:puta ad rectorem illius ciuitatis ſz eü
alłat.c. dilecti filij.j.e.ti.qð tñ paꝝ aut mibil ſae.
Ego. ꝓprimo allego Inno. in. c. dilecta de excel.
pꝛela. in fi.ubi notanteꝛ dicit: iſta collegia in
feriora ? ꝛectores eoꝛum ſũt ſubdita maionb⸗
ordinarijs poteſtatibus: 2 ad eoꝛum dicii
deſtrui poſſunt:⁊ prohibere etiam oſſum a pn
cipio ne incipiant:quod nõ. ttende dic la
tius ſic:aut ipſum coꝛpus eſt ſeculaꝛe non auteʒ
eccleſiaſticum ⁊ ipſius ꝛcctoꝛ eſt ſecularis.cxem
plum in lanificibus ſutoꝛibus ⁊ ſimilibus: et
tunc indubio tene primum ut appellemur ad ma
iorem officialem loci: puta poteſtatem: qui⸗ re
gula cſt ut ſemper appelletur ad ſuperiorem lp
ſius qui iudicauit: ut.l.i. C. ubi? apud quem ?
quod nõ. Haꝛ. in. l.ij.i fi. . tl. facit quocl ſupꝛa
dixi in diffinitione ⁊ tex.in dicta.lffti.
Aut ipſum corpus eſt eccleſiaſticum ? ꝛcctoꝛ
;, debet appella
etiam eccleſiaſtica perſona:? tun pren
ri immediatus ſuperioꝛ: puta piſcopulsiut n
, J; ri li. vj. Ex boc babes
.c. romana. SF. i. eodẽ ti.i.V.A ſchoo
quid dicendum cum appellatur rectore D
larium: ubi ſtatuta appellationein nõ prohi e,
Mam ſi eſt collegium ecceſiaſticum: puia den
pro maioꝛi paꝛte ſunt cleꝛici iux nõ. in. 1. fi. n.

col.illi. dixi i. c. ex lr̃is ð

oſti. ẽ applandn eſt ad

arö;e g
n hun n⸗
ohun gr lhi in
ceut teſentle u
nucuur ihi tilutlrẽ n

bijlu a pntixn lulamn n
nr caciutn JMoicANνα⁵ luclebin
mndci Bir indl1Koln o⸗
ralcs o bi ink cin eing ſalivit
ſcas eſet enor aleul culanis ; ab eo ap
elariad ſapiond itius ciniraul⸗ani idicaui
GrCeticisſed aructn Cninnis. Botedih
bir coſtiutd d medonti etcke: Jo ic ſtun
rex tener vnin cominand vr dd ed gppellaur
facto comitatus ad ſupioren ipſins comminan
p boc opimefcit ſin. C.e..c ci appe
de prinlegis:r bec no gvia fcnntad muit

6(Aa ſepamüz uhini nundd poſſ agi

dſeen d inieſſetemn iniaue ſiie. icghl
ue n kuerit appellari erecrando ines. tue in
bens bis appelanit nüe ni hterio 4ppee
nec obſubit Aceptio rei uclcare:rac gln
gli unc agſur de quo nicebo go e
bi no. in.c Paſtotals F. auia nero ge d
jbi igemn IJun. cot in c ſce geop J
hoſt Juno. n.c lacro geſn . Nen B

iff. . . ultio no glo. licegeundeii

leran. ? e.
gn cor cog ibi tractätinüd poſſt
1 ) arbit nnſe iucſcamne, cocluc

Ployen noͤen
llegoner l.ſ. pſonen
otenet Arbintor nd

y
— rſe
Adnn rai NR
N ne ſan ni⸗ n
& ern ni

aiwionndn
enle nd
andtnncung
wicht Uußistnonnn⸗
et grogn, ilin

lgiden Gögiidaſ iheiſ itt i⸗
9 ehnin n linsſt entt
porſtui lisi on ſnchlur
poo:ſ no Zuct ſbior icſcerppelnons
ce gppelhbii ß ponmnc Linend
ü
Al. Rvjoitid; i i,Abiobit
Axmta zbbbbi digthran di
1s t ppelini ordniemuoni,vneze
ſpoſes eu dios:r di fat nlin⸗
AEni ded griin aknndi more
Acins Rede nmdNN ande.
dAmmAeiNddie d d

õ

öen 1n kndron iins oenshi
areaim iiſti9 uggun
Egoprino ilne Ioinudunva
Prhinſ.hinclaner derg ſn iag
ſenorn t ies crnſ W
Aarinmiserſtnmgrgihen

Nobivctce
Punt hden
ar chinnalod ſd, Antl
a ſ Nn ols
. 1ihſos Gmncſen
u lmnitbls ſctihns t1

nenidi ſolene Fimonui

ſormn Cſcaln be A

o Anſanden Kis
pecz bcnal

A pn glmnd /

—

N. u, , Fr , cene Üjr Pipt 1: J ſz.

α⅓

¶ Be appellationibus:

epʒ loci facit.d. e.ex litteꝛis ubi fuit recurſuʒ ad
iudicem eccłaſticũ qꝰ cãu pntarẽ ñ ualer̃ ſtatuta
ut a ſnia rectoris ñ poſſit appellari:niſi eſſʒ ↄfir
mata ꝑ Dapam qꝛ ;̊ ẽ ↄ caones ꝑmittẽtes ap
peliatõʒ ⁊ 5 ins ſuperioris:ut in.c.ueniẽtes de
iureiu. DOabium vo eſt cũ uniuerſitas eſt ſecła
ris puta qꝛ plures in eis ſunt laici ſʒ rctor ẽ cle
ꝛicus:ſicut tenetur eẽ ex forma ſtatuti ꝓpt ſcho
lares clericos. Nã hito reſpectu ad ipſum colle
gium nideꝛet̃᷑ appellandũ ad iudicẽ ſecularẽ cui
ſubẽ:ſʒ hĩto reſpectu ad ꝑſonaʒ ipſius rectoris
q̃ iudicauit ur̃ appellãdũ ad epᷣm q̃ eſt ſuꝑioꝛ ip
ſius rectoris ex quo eſt clericꝰ.xi.q.i.c.i.⁊.c.de
ꝑſona. Judicio meo poſſet diſtingui ita eque:
ꝙ quatenus iudicat de ſcholari clerico:qꝛ tunc

iudicat ut iudex eccłaſticus:qꝛ aliter in eñ ñ ca

dẽt iuriſditio: ut nõ. Inn.i.c.cũ ab eccleſiarum
de of.or. dʒ appellari ad epᷣm:qꝛ regula eſt ut pᷣ
dixi: ꝙ ad ſuꝑioꝛc ipſius ſententiantis appellan

dũ eſt. d.l.i. Scd quatenus iudicat inter laicos

ad pfatem appellãdũ ẽ qꝛ tunc lIʒ ipſe ſit clericꝰ
i iñ iudicat ut iudex eccłaſticꝰ:ſp ut laicꝰtãquaʒ
rector collegij ſecularis:iõ ñ ẽ ab eo appellãdũ
tãqꝙᷓ a clerico.ad hoc allego tex.nõ.iuncta gl.i
c.rõana..dʒ.e.ti.li.vVi.ubi pʒ.ꝙ cũ epᷣſ ẽ iudx
tanqᷓ; ciuilis iudex:puta qꝛ hʒ iuriſditõem infeu
datam a pᷣncipe ſeculari ñ appellat᷑ ad ipſum ar
chiepʒʒ ſed ad pᷣncipem ſecularem a quo deriua
tur feudũ:ut nõ. Inno.i.c.ceteꝝ ð iudi.⁊.c.ue
ꝛum de fo.cõpe.? Hir.in.d.l.i.ff.e. in. v.q̃ro:
pone ꝙ aliqs epᷣs ubi int᷑ ceta dicit:ꝙ ſi aliquiſ
clericus eſſet rector alicuiꝰciuitatis dʒ ab eo ap
pellari ad ſuꝑioꝛẽ ipſius ciuitatiſ:qꝛ ñ indicauit
ut clericus ſed ut ꝛectoꝛ ciuitatis. Jð dicẽduʒ ſi

heẽt comitatũ ñ incoꝛpoꝛatũ eccłe: Jð dic ſi unꝰ

.
E 4.6

rex tenẽt unũ comitatũ ut ab eo appelletur de

facto comitatus ad ſuꝑiorem ipſius comitatuſ:

ꝓ hoc optime facit.l.ſi qn.C. e.⁊.c.cũ cappella
de priuilegijs:æ hec nõ.quia faciunt ad multa.
Pagpenn 2 ultimũ nunqͥd poſſit agi õ iu
icem ad inteſſe pᷣtextu inique ſmie. dic ꝙ ſic.ſi
ue ñ fuerit appellatũ execrando lites:ſiue ſuccũ
bens his appellauit ⁊? nũc n lʒ terrio appellare.
nec obſtabit exceptio rei iudicate:qꝛ ad aliud =z
õ aliũ nunc agitur de quo uide bo.glo.æ quod
ibi nõ.in.c.paſtoralis. .quia uero de of.dele.
ibi idem Inn. ⁊ doc.in.c.ſepe de ap.? Jo. an.
poſt Inno. in. c. ſacro de ſen ex. IJdem Maꝛ. ĩ
.l. i. ff. e. V. ultio nõ. glo. æ uide ꝑ eundẽ i. l.fi.ff.
de uar.⁊ eyor.cog.ubi tractãt:nũqͥd poſſit agi
eoð mõ arbitrũ male iudicantẽ.⁊ cõcludit ꝙ;
ſic:⁊ ibi iðᷣ glo. Sed in aꝛbitratore ẽ qo magis
nõbilis.⁊ dicit ibi ꝙ nullibi reꝑit hanc qonem:
2 finaliteꝛ ↄcludit ꝙ tenetuꝛ ſolum de dolo ⁊ la
ta culpa: qꝛ ipſe eſt q̃ſi qda ꝓſoneta qͥ nõ tenet᷑
niſi de dolo ⁊ lata culpa.l.i.ff.ð ꝓſonetis. Sed
ego allego tex.q̃ſi expſſum:ꝙ arbitrator mõ pᷣ
dicto teneat i.l. fi.f. ſi mel. fal.mo. di.? Haꝛ.ſe

quit᷑ ibi ⁊ fſacit feſtũ de illo tcx.⸗ etn au. .
in aſſumentibus conſimilia officia. n gut

iudex teneat᷑ in foro aĩe 2 quid in aduocato ſeu
ꝓcr̃e ꝓpter quoꝝ negligetiã ſeu iperitiã quis ĩ
iuſte ꝑdicdit cãm:uide qð nõ.doc.ĩ.c. calũniam
de penis ubi retigi 2 Inn. i. c. ſicut dignuʒ de
homi.ubi tractat ẽt de alijs articulis:utputa qui
quis dedit dãnũ ĩ rebus alienis. Et de pena an
hẽat locũ ĩ foro aie nide gl. i. c. fraternitatis. xij
.q.ij.? quod plene dixi in.c.ij.de conſti.
Zlecti filii.
Caſus. Collatio bene
ficij poſt ⁊ õ appellatõ
nem legi imã facta nõ
tʒ:ita communiteꝛ ſum
matur. Sed ut.j.dicã
hec ſummatio eſt nimiſ
generalis:iõ ſᷣm q intelligo ſummo ſic: Colla
tio beneficij facta poſt appellarionem ex ꝓbabi
li ⁊ ueriſimili cã interpoſitam ẽ ipſo inre nulla:
Diuiditur.nã prio ponit ꝗqrelam appellantium.
ſecundo dat iudices:ibi ſuꝑ quibus. Et pꝛo po
ſitione caſus litteralis aduerte. nam iſte prior et
clerici ð quibꝰ in principio le conquerebantur
de quattuor grauaminibus eis illatis per iſtum

.

archiepiſcopũ poſt appellationem ad Dapã in

Pawde Nn H,
cg ld j Orind =‚he = 1..

Fen ſers 1= hend lar

teꝛpoſitã: quoꝝ tria exprimunt᷑ ĩ lra.quaꝛtũ eꝛat

in antiqua: æ fuit cã breuitatis hic deciſum.ſ.ꝙ
contulerat eccleſias ſpectates ad collationeʒ pri
oris: ⁊ ſolum huic deciſo Gendet᷑. Ad alia vo
ĩ lfa expᷣfſa nõ ſendeĩ᷑ hic:⁊ iõ dicit Jo.and.qꝙ;
fuit hec decre.male deciſa. ſimilis deciſa habet
in. c.ueniẽs ð pᷣſcrip.Sed dic excuſando q;tum
fieri poteſt compilatorem:ꝙ ad alia hic expreſ
ſa nõ fuit hic ſpecifice inſeria Gynſio:qꝛ ſatis qͥd
iuris erat habet᷑ in ſuis titulis:puta in ti.ð ſen.
ex c.ꝑ tuas ð offi.dele.cũ contingat cum ſinuli.
Moluit autem decidere ipſa grauamina: ut cõ
pꝛehenderemus totum factuʒ ſicut accidit nolu
it autem breuitatis cã decidere quartum gꝛaua
men:quia ſatis poteſt ex Rnſione comprebendi
nam ex reſponſione ſatis comprebenditur inteꝛ
rogatio.ut in.c.inter dilectos.ꝗ.ceterum de fi.
inſtru. s orimo ibi querunoniã ⁊c̃.ꝙ que
rimonia dicitur fieri etiam ante litem ↄteſtatam
Et facit ad qõnem:ꝙ ſi quis promilſit ſub pea
querimoniã nõ lacere ſen exponere:qꝙ exponen
do querelã indici dr̃ incidẽ in penã.⁊ de h̊ͥ ⁊ iił
torum aliorum ſimilium vᷣboꝝ ſignificato uide
per NHix. in.l.amplius.ff. rem ratam haberi.

legatũ qui non eſt de latere.i.cardi
n

5 beneficia confene non poſſe. de quo eſt
hodie tex.in.c.i.de offi.leg.li.vj. (tno

ꝙ collatio aliquoꝝ beneficiorum poteſt ꝑtineꝛe
ad priorẽ ⁊ conuentum:quod poteſt intelligi ð
beneficijs fundatis in ipſorũ eccleſia:de quo di
cendum ut legitur æ nõ. in. c. cum eccleſia uulte
rana de electione. Idem de alijs inſpecto iure
ſpeciali:aagumentum in.c.ſcriptum de electione
⁊.cC.cum eccleſia ſutrina de cauſa poſ.⁊ ꝓprie.
C Quero ut aperiam prius intellectum.c.

Crn . rrian, g el. .

V. colla⸗ Sarc. . 5g 1., jog 4 n) 2 gest

— 7

u
r D

–—

quare collatio iſtoruʒ beneficiorum non ualuit.
So. dicit Inno.ꝙ fuit facta poſt appellationẽ.
Hoſti. addit ⁊ ipſam appellatõʒ:quaſi innuit
non ſufficere ꝙꝙ ſit facta pꝰ appellatom: niſi etiaʒ
ſit facta . Et pꝛo Hoſti.adduco tex.i.c.cuʒ no
big de ełc. ubi pʒ ꝙ in iſtis appellatõibꝰ eriudi
cialibus non conſideratur ſimplꝛ id qõ fit poſt
appellationẽ:ſʒ oʒ ꝙ ſit factuʒ et 3. Et cꝛedo ꝙ
hoc ipſum fuerit de mente Inno.cũ pᷣdictaʒ cõ
cluſioneʒ fiꝛmauit ĩ.d.c.cũ nobiſ:ubi ꝑ illũ tex.
dicit nõndũ: ꝙ ſi is a quo eppellatũ ẽ ey iudici
um aliquid facit õ ipſã appellationeʒ illud ſoluʒ
uenit reuocãdũ ⁊ ñ alia que facit pꝰ appellatõʒ:
t ſi appellatio iuſta ſit:de quo uide ibi latius.
Sed o pdea 2 5 textum. ego ultra alios oppo.
mulripkr 5 tex. ⁊ hunc intellectũ Inno. et Mo
ſti Et p de notanſ ꝑ Inno. in. c. cum int. R. ö
elec.⁊.c.qꝛ propter.eę.ti.⁊ de deſpon. impub. ad
diſſoluẽdu ubi dicit.ꝙ licet quis ꝓponat legiti
mam exceptionem coꝛã collatore et eã offerat ſe
pꝛobatuꝝ ⁊ appellat ſi fiat collatio ĩ Zꝛiũ ꝙ ꝑ B
n ceſſat᷑ collo:niſi alꝛ pꝛobeĩ᷑ neritas exceptoiſ.
cũ g collo fiat er iudiciũ ⁊ pro iuꝛe tuo explicã
n tenet᷑ defferre ius ſuũ propt appellationeʒ
alteriꝰ:nec oblatio pꝛobõis iuſtificat appellauo
nem:qꝛ cuʒ ñ procedat ut iudex ſʒ ut ꝑs n tene
tur reciꝑe probõnes:⁊ ſic ñ pro edit. c. it poſita
j. de ap.ut ẽt ibi nõ¶ Et ipugno tex. in eo ꝙ
Papa mãdat iqͥri per famã ⁊ teſtes:⁊ an collo
fuerit facta propt iſiũ legatũ.ur̃ eiʒ ſuꝑuacua h
indagatio:qꝛ ſi ñ ↄſtat de collone pñt iſti prioꝛ
2 clerici uti iũ eoꝝ ĩ oↄferẽdo æ oꝛdinãdo eccle
ſias illas. emno 51ter at in eo ꝙ Mapa
in fi. pſeruat collones factas a legato ſi malicio
ſe clerici diſtulert oꝛdiare illas eccłas.nã ið nẽ ſi
neglexerunt.j.debitũ ipᷣs ↄfeꝛꝛe:tũc eiʒ fit ðᷣuo
lutio ad iſiũ legatuʒ tanqꝙᷓ ad archiepᷣm ⁊ dioce
ſanum iſtoꝝ:ut i.c.ij.ð concel.pbẽ.⁊ in.c.ij.de
ſup.neg pᷣla. hec iudicio meo ſt difficultatiſ itel
lectus hꝰ.c.ſuꝑ cuiꝰ iiellectu ualde ſuccinte trã
ſiuerũt hic doc. Ego uero ſoluendo Sria pono
tres intellectus ad iſtum tex. Mꝛumꝰ ꝙ pmũ ⸗
riũ ꝓcedit qn appellatio intpou corã mero col
larore ñ ut negei ptas ↄferedi:ſR/mꝛcxcipiat᷑ ne col
latio fiat cerie ꝑſone ex aliq̃ cã:pnta qꝛ dꝛ crio
ſus ⁊ excipiens offert ſe ꝓbatux¶ Iud vo. c.
ꝓcedit qn is ad quẽ ve colto nõ ſpeciabbt nole
bat ↄferre.nã ne nideat᷑ nerus collator ↄſentiꝛe
dʒ appellare: æ tũc actus ꝛeddu nullus:de quo
in. c. bone. . e. Iſte in intellectus ñ uꝛ oĩo tutꝰ:
qm ſine appellauone potuiſſʒ iſte Sdicẽ ⁊ ſuffi
cẽt ſola ↄdictio ad ipediendã ualiditatẽ colłoiſ.
qꝛ pᷣ incorporalia poſſidenĩ ſolo aĩo:nec perdit
poſſeſſio miſi data patiẽtia:ut.l.ij. E. ð ſer.fu.
plłe ꝑ Inno.i.c. olim el.iij. ð reſti.ſpo. = in. c.ij.
ð in ite.ꝛeſti. Do gꝰ fm intellectum fatendo:ꝙ
collo iſius legati ex quo ad cũ tãqᷓ ad archi
epʒ ñ erat aduoluta oↄferẽdi pfaſ fuit nulla ex ð
fectu pfatiſ.ut ĩ.c.cũ bẽtoldꝰ.S.ii.ꝓx.ſʒ a gꝛaua
Mie eriudicialii illato ł viſilꝛ iferẽdo poi ꝑs rłe

Ce appellationibns.

entia. J. e. An qꝛ iſte poꝛ appe

ueri dupkꝛ.lp uiã appellatiõis exiudiciat 2 per
qꝛele:ut ẽ tex. n.i.c. cõceꝛatõi. . e. ti. i vi
Et ſi ꝑs ꝓſequit grauamẽ ꝑ ui appella Al. V.
Pber appellatõʒ: qꝛ ẽ cꝗ ſue itentois eroro⸗
expᷣſſe ſit nullus: ſicut obſeruat qñ oppee hacr⸗
tẽtia nulla: ut ĩ. c. expibita ð indi.e.c dile⸗ ſ
⁊ nõ.i.c.cx ꝑie ade.S.ð teſti.⸗ tex. .c. ad audi
aʒ ꝓſequebat᷑ opoꝛtebai dorcrkoch HM ui
ne:⁊ ꝙ collatiõeſ fuerũt facte Peappeſtaene⸗
Papa madat de his inqri: ñ t ꝑ boenncnd
ſi hac uia ſuccũberet qn poſſz redire ag .
remed ũ nullitatis. ut no. in paal. iuriba:faci 5
le. ⁊ nõ.in. c. y de len. ex.l. vj. Ex his iungian
ꝙ etiam ſine appellatione collatio fuiſſer mul⸗
¶ Pono teruum intellectum et notabiliorem
intelugendo ꝙ iſte archieps diccbat collationé
ad ſe deuolutam pꝛopter negligentiam Nun⸗
in ↄferendo. Drior autem pꝛoponcbar calc
pꝛobabilẽ et ueriſimilem propter quam ucher
poteſtatem conferendi remanſiſſe penes eum:et
uidens archiepiſcopum diſpoſuum boc non HW
ſtate ad conferendum appellauit ad Papam.
Dicitnr bic ꝙ collatio facta poſt appellatone
non tenet intellige etiam ſi in ueritate poteſtas
fuiſſet deuoluta ad archiepiſcopum quia prop
ter appellationem ex pꝛobabili ⁊ ueriſimili cau
ſa inteꝛpoſitaʒ fuit totum negocium ad ſupeno
rem deuolutum:ideo ante omnia debet renoca
re quicquid fuerit in contrarium innouamm:
ut in. c. bone.j.e.niſi conſtiterit ꝙ doloſe llep
or diſtulerit conferre:puta ut interim paperet
redditus illorum beneficiorum. nam tunc pater
ꝙ non ex pꝛobabiii cauſa appellauetit: iceo
fine ꝛeſeꝛuauit caſum doli commiſſi. ¶Et qcy
hic non dicatur de probadili ⁊ ueriſimili cauſa:
tamen ita debet intelligi. nam ſi appellano non
fuiſſet talis non fſieꝛet ꝛeuocatio atietatoꝛum an
tequam probaretur ueꝛitas cauſe appelanos.
Hinc dicũt domini de ꝛota deciſione.ccnxvij.
ꝙ li recior eccleſie appellat a uiſuatione epſco
pi dicens ſe eſſe exemptum non ſufficit ad ꝛeuo
candum medio tempore autentata docere op
pellatione æ attentatis poſimnodum:miſi doccat
de ueritate cauſe ſcilicet exemptionis ſaliem ſe
miplene:allegant notata in.c.dilecti de maiori.
2 obidi.2z. c. NRodolpbus ⁊.c.ſigniticauit de re
ſcrip.⁊.c.non ſolum.j.e.ti.li.vj.cum ſimili.hit
enim appellatio non erat probabllis et neriſi
milis: cum ius commune faceret pro epſcopo
7 contra appellantem: facit quod plene notat
Innocentius in. c. uenerabili de cenſ.x per iſta
caſus poſitionem appellano hic inducit nullita
tem collationis ſine qua ualuiſſet colatio. ? im
prenicta debet reſtringi et limitari lect. docto. h
2 eorũ ſummarium. reguiariter an ? quando
ualeant geſta poſt appellationem exiraindicis
lem uel neniant irritanda: uide quod dicam.y .
e. conſuluit ⁊ in preallegato..bone⸗ nite
nunc ad glo. primo vr ꝙ iſte archichs deben

. .
,detecnd r-
vmmn le
nſti Neli hr
jnͤ:ſed
oiſtcea⸗
grer e libßl Go. dic
vait aſen ſs ict chl.g
ckoni go e l yl cenn s dan

ungeneoN o e r b⸗
ſinſe ebi ſffens 63 .

ſue e Aheau pbonis uleat nlau
urxino P nitr in in t,
ſmittamergr niqj nelh⸗ 1
conenbuo ſ elulitate ſn conſuem
hpeus non muniſſer copututue qun.
oc go. iamn ci no reſe poal ſicui
git glungicſuerſe gees pdois:de uide n
ninc ne daſ en a un
den Henns d enens de

penr lde ninore HWornen A
R (Wumo 6&D* go hie apero:gnid li en

gel appelammnfuiſenn terei appelis
boenn inducean ho hoſſt pee n far ten
ad gtes o lins Pode Cenei bot indicio
attengengus eſſer ilal corie:rfncn ,.
cũ̃ ſup: ubi fuit adpartes remiſſam ridde
tij pponentis ſe appellaſſe Ded Moſte
curiamn tene: aut oppo. in uin diiaro
fier pboͤin uninde no teninit ad.
].deſeer. Anin nin ganonie pofl
cr mune ſt eniſſo ad aees ſin ilus pt
in dictfuiſeclfinnmmn Cemne iiie
Ppudpali ñ cogiuur qs ſecun poöenie
cluce:ſed quando opponitur dilarorie
den appeſans princihio pbnef
n lunſchtionis:facitc,ronum, H.ſt

togem libro ſern
fruans. Rat. erſuper ho deben nl

P Rner 9
Melatione
ſunmn n Peliennlihitr
—
ann ic tane appeſigi
adnnen end

ren ciraimn ppeluntn
n begaulnofmn tntin
Nonma nnclige aunni in onine
ler primonmn vtebi erſini
ſiimnpult ſyrtomn nrcinnag liel
mmowolummito Auronn, octry rin
quicqnid hni in woymninn imouuun.
un cbore e nii cnſtient doblelles
r Aumern oNirepun uinennn petpener
eMrms Aoron deſſacrun n ns.
N Ntäi Mnnſrdinn
ine ucnin inn Moomit. Sii
becon dcmr Ne Noiit twiinnc
mmmn in dchan rchginand lun
fulſa ais on fen Mdend min
Uegoum rodeinn cuns cilenen
P Gdn onid wadulnn
Aodt tenſcnunen
Cnton ſefa⸗
õ

own Te annenand.
cnam ninn

;R,M

ðð

— —– . . . „ . ₰ 2 . 5
An 24 fauma plat (Nai . rGDr *²⁵ ſ 8r pr=Clat ⸗ A 5

y⸗ Uag , Ja,

¶ He appellationibus:

deponit:cum non duxerit defeꝛendum appella
tioni ĩteꝛpoſite.ij.q.vi.decꝛcto. lo. fateruꝛ
Sriũ:ſed ad hoc n fuit actũ.Oic illud ꝓcedẽ ĩ
cã criali:de quo dicendũ ut hẽtur ⁊ nõ.j.e.ð p
ore:⁊ dic ut ibi dicã.¶ Oop.fo ĩ eo ꝙ a
pa ꝛeqꝛit hic teſtes ⁊ famã.nã ſufficẽ debẽt duo
teſtes:ut ĩ.c.lʒ uniuerſis ʒ.de teſti. So.dic con
iungendo glo.q eſt in.v.ꝑ idoneas cũ ſe. ꝙ fa
ma ꝑ ſe n ſufficit:ſed uno teſte uel alijs admini
culis ꝓbaret:ſj teſtes ꝑ ſe bñ ſufficẽnt.ſjʒ ꝑ hoc
ñ ſoluit᷑ ↄrium:cũ tex.incipiat a ꝑſonis. Hoſti.
ſuꝑ tex.dicit:ꝙ forſan.tex.i h̊ habuit reſpectuʒ
ad ↄſuerudinẽ ãglie fſᷣm ꝙᷓ creditur.xij.iuratis
aſſerentibus ſe cꝛedcꝛe ita eſſe ⁊ talem eſſe uocẽ
uel famã pꝛie:q̃ tñ non eſt plena ꝓbõ:nec tole
ratur ĩ ſnijs ſᷣm eum. Ex hoc dicto dicit do. an
to. bñ nõndum ꝙ nõ põt ↄſuerudo iducẽ ut ñ
płe ꝓbationi ſtet æ ꝙ non plena hẽat᷑ ꝓ plena
ꝛemittit ad Fꝛede.oↄſi.xvij.ſed ceꝛte hoc ẽ õ.c.
cũ dilectus de fide inſtru.et uide ꝙ plene dixi ĩ
.c.ij. de ꝓba.ubi ipſemet do. an. tenuit Srium:
nec hoſt. ſentit h̊ dictum. Mã dicit ꝙ n ẽ plena
ꝓbõ.ſ.inſpecto iure communi nec ualet ↄſuetu
do.ſ.ꝛeſpectu ſnie ut feꝛat᷑ ſnia ſᷣm cꝛeduliratem
2 iudicium aliquoꝝ:⁊ ita loq̃f.c.ad nꝛam de ⸗
ſue. er ꝙ ꝛeſpectu ꝓbõnis ualeat ↄſuetudo facit
iſte tex.ĩ quo MDapa mãdat inquiri ꝑ teſtes et
ſamã:et cum exigat utrũqʒ ux intelligẽ ð teſtibꝰ
deponetibus ſuꝑ credulitate ſm conſuetudineʒ
prie: als non mandafſet copulatiue inquiri. Et
nõ e glo.ꝙ fama cũ uno teſte ꝓoat:⁊ ſic uẽ ꝙ

pnt ↄiungi diuerſe ꝑes ꝓbõis:de q uide tu ꝙ;

1,

— —
Rene

dixi.in.c.cum cam de ꝓba/⁊ an ⁊ qn fama pꝛo
bat dixi plenius in.c.ueniens.i.S.de teſti.plene
per in l. de minore. F. tormenta. fl. ö qſt.
¶ Uitimo ex glo. hic quero: quid ſi ĩ curia ne
get᷑ appellatum fuiſſe: an teneat᷑ appellãs ibi pꝛo
bõem inducẽ:an vᷣo poſſit petẽ ut fiat remiſſio
ad ꝑtes ꝓ illius ꝓbõe. Ceꝛte i hoc iudicio meo
attendendus eſſet ſtiluſ curie:⁊ facit.õ.ti.ꝓx.c.
cũ ſuꝑ:ubi fuit ad partes remiſſum reſpectu ter
tij ꝓponentis ſe appellaſſe. Sed Moſtien. dicit
curiam tenẽ:ꝙ aut oppo.in uim dilatorie ⁊ dʒ
fieri ꝓbõ in curia:de quo remittit ad.c.ꝑ tuas
JJ. de ſẽ.ex. Aut in nim ꝑemptorie poſt li. ↄte.
et tunc fit remiſſio ad ꝑtes ſuꝑ illius ꝓbone:et
ita dicit fuiſſe diffinitum ꝑ Clemtẽ.iiij. Ma ſuꝑ
pᷣncipali ñ cogitur qͥs ſecum ꝓbõem i curiã ad
ducẽ:ſed quando opponitur dilatorie ſic: quia
debet appellans a principio pꝛobaꝛe fundamen
tum iuriſditionis:facit.c.romana. J.ſi uero.j.
eodem libro ſexto et ſuper hoc debet uenire in
ſtructus. Hi. ab. Sa
aſus: appe
Nter ceteꝛa. latio generalil
xeſpeciu cauſe non ualet. Tria facit re
fert appellationem.appellãtem ꝛedarguit:et ap
pellanonem repellit. Mõ pᷣmo ⁊ tene mii qꝛ nõ
ſolet ad hoc allłaꝛi ꝙ temẽ appellãs ñ eſt ð iuꝛe
canonico pena exiaileca puniẽdꝰ. Mam Mapa

iſtũ abbatẽ hic temere appellantẽ redarguit dũ
taxat. De iure vo ciuili ſecus:de quo dicenduʒ
ut le.æ nõ.in.l.a ꝓconſulibus C. e. ⁊ ĩ.l.ab exe
cutore.C.quoꝝ ap.nõ reci. Glo.tamẽ in.c.ro
manam.ij.q.vj.ſentit ideʒ de iure canonico qö
de iure ciuili:æ clarius Jo. an. poſt Jo. Minc.
Gyf. ? Mbi.in. c. nt debitus.j.e.ubi dixit: ꝙ
ſi calümioſe quis appellauerit punit᷑ in.l.libris.
In criminali uero perdita lite nocatꝰ abſcedat
C. de ap.a ꝓconſulibꝰ.ſed primã ꝑtẽ ꝙ de iu
re cauonico nõ ueniat appellãs puniẽdus ultra
expenſas:⁊ ꝙ alind ſit ð iure ciuili tenet glo.in
.l.i. fl. a qui. ap nõ lIʒ. æ Cy. in.l.eos. C. de ap. z
Soe. e.ti.S. nunc dicamus in princi,/ Ego neꝛo
diſtinguerem ſic:ꝙ aut quis temere ſeu impor
tune appellauit z punitur ð iure ciuili ut in legi
bus predictis que nõ requirũt in hoc calũniaʒ.
A i idẽ.l.quiſquis.C. quoꝝ ap.nõ ꝛeci.canoni
zata.ij.q.vVj. ꝓpe fi.in.c.ſi quis auſus.ſʒ ð iure
canonico talis non punit᷑ niſi in expenſis: ſed ſi
nõ eſt ſoluẽdo põt puniri in coꝛpus:ut hic ⁊ me
lius in c.repᷣhenſibilis.j.e.ſacit.c.finem litibus
de do.et ↄtu.ꝓbat optime tex in.c.i.de elec.li.
vVj. in. vV.hoc autẽ. puto tñ ꝙ alia pena excrin
ſeca puniri nõ poterit:ſi iudici h̊ uiſũ fuerit:ar.
op.m.c.frequens de reſti.ſpo.li.vj.et in.l. non
ignorat.C. de fruc. ⁊ lit. expen. Aut quis calũ
nioſe apuellauit:⁊ tũc in pᷣſumpta calũnia idem
dicendum quod.S. nã eo ipſo ꝙ appellans ſuc
cubuit pſumũ calũniatus:ut ꝓbatur in.d.c.i.ð
elec.li.vj.ad fi.⁊ nõnter ꝓbat ille tex.ꝙ de iure
canonico nõ habẽt locũ pᷣdicte pene legales: nã
ibi pro pᷣſumpta calũnia imponitur alia pena:
⁊ in certo caſu tm.ſ.cũ quis deficit in ꝓbando
qð obijcit in ꝑſonã electi. Aut quis põt ↄuinci
de calũnia ex ꝑſpicuis ↄiecturis ſeu indicijs: uł
ꝙ cã ↄtemptus appellauerit:⁊ tunc puniri debʒz
de iure canonico pena tamen aꝛbitraria:ad hoc
c. cum parati. jJ. e. ̃m unum intellectum. NMam
calũnie delictum non debet remanere impunitũ
etiam de iure canonico ⁊.j. de calũ. per toiũ ſʒ
de iure ciuili ſerua leges.S. allegatas:⁊ hoc nõ.
quia non habes alibi hunc paſſum ita plene diſ
cuſſum. ¶Mota ſecundo ꝙ non ex qualibet
contrauentione canonis incurrit quis mortale
uel ſaltem ſit pena depoſitionis afficiendus.
Maun iſte abbas remere ⁊ ſic contra ius appel
lauit:nec tamen fuit remotus ab abbatia uel tã
quam pro mortali puniendus: ⁊ ſic limita glo.iĩ
c.generali ð elec.li.vj.⁊ nide quod ciaca h̊ dixi
in. c.nam concupiſcentiam de conſtitutionibꝰ æ=
in. c. i. e. ti ¶ Ex hoc ⁊ ex textu nota ⁊ tene mẽ
ti: ꝙ licet prelatus regularis poſſit pro moci
ca cauſa a regunine remoueri: ut in.c.per tuas
in fine infra de ſim oniacis ⁊.c.qualiter æ quan
do.i.in fi.de accuſationibus: non tamen ſuffcit
quelibet cauſa leuis ut bees. tertio abbatẽ
conueniendum coram ordimario loci. xviij.
q.ij. abpates ⁊æ. c.monaſteria. . de reli. do. cuʒ
nenerabilis cum ſimilibus:non tamen in tantuʒ

Pene wnere =ððð

J s. adlar nr jvertrde

N .. rrr dunn ſnoch mn r

N R. vzat- py ſi Alrat⸗= — Deams 1

X 6. ay“ Sr aalent 2 ſprrt- —„

—

udAα

ſubiſciuntur loca religioſa ⁊ earuʒ perſone ſiẽ ſe
cularia æ perſone ſeculares:de quibꝰ dicendum
ut le. 2 nõ in. c. dilectus de of. oꝛ.ꝑ Inno. in. c.
i. de ſta. reg. et uide glo.xi.q.iij.qui reliſtit que

dicit: ꝙ moachus potius obedit abbari ꝙᷓ epo

de quo ĩ.c.cũ ab eccleſiaꝝ de of.or. ¶ Mõ q̃to
ꝙ fm ãtiq̃ tpa ualebat appellatio non expreſſa
cã grauam s: ut nõ.j.e. ut debitus:iñ ubi erat
notorie friuola nõ deuoluebat cãm:æ boc oꝑa
batur iſta decre. olim. Hodie ãt ñ bẽt dubiũñ
pᷣdictaʒ decre. ut debitus:quia dʒ eſſe cã appel

lationis vᷣa iuſta ⁊ expᷣſſa in ipſa appellatioc.de.

quo dicẽdũ nt ibi = in cle. appellãti.e.ti. ¶ Cir
ca hũc tex. queꝛo de duabꝰ qonibus ꝛimo
an ualeat appellatio gnãlis reſpectu iudicũ: pu
ta appello ad iudiceʒ competentẽ. DOar.i. l.i.ff.
.qe. tʒ ꝙ ſic ꝑ tex.illius.l.i.ꝓpe fi.cũ ſe.quod eſt
Hiſſimũ de iure ciuili:quia genus quod nõ põt
Hiticari niſi ĩi una ſpẽ non inducit aliquã incerti
tudinem:ſicut in ſili nõ.in nomine appellatiuo
in. c.qm abbas de offi.dele.⁊.c.ex parte.j.e.ti.
Sed cum de iure ciuili non poſſit appellari ob
miſſo medio:ut in.l.imperatores.ff. e.gꝰ illa ge
neralitas reſpectu iudicis ñ inducit incertitudi
nem:quia dʒ intelligi de indice ſuꝑiõe immedi

ato.æ ꝑ ↄſequens non viciat. Sed de iure cão

nico puto talẽ appeilatõʒ ñ ualere:qa poteſt ap
pellãi obmiſſo medio ad Dapã.ij.q.vi.ad ro
manam. Item ad legatũ iu ꝓuicia m quoſdã:
ut nõ in.c.i.⁊.c.qð trãſlatõʒ de of.le.ubi boc
teneo. Jtem ad pꝛiarcham ſᷣm Inno.i.c.ãtiqᷓ ð
priui.⁊ glo.in.e.renouãtes.xxij.di.ð q tũ dic
ut płe nõ.in.d.c.antiqua:⁊ iõ cum h̊ appellatio
gnãalis inducat incertitudinem non ðᷣbʒ ualere:
quia iudex dʒ eẽ certus:de Np.c.ad hec:nec Iʒ
cum alterius iniuria uagari.l.pretõ edixit.ff.de
iniurijs.puto tñ ꝙ ubi euitaret᷑ incertitudo ua
lẽt ał appellatio ẽt de iure cãonico:puta qa ap
latuꝛ de ſubdelegato delegati Mape. Nã tunc
nõ põt intelligi niſi de iudice ipſo delegato:q̃a
co omiſſo ñ põt ad aliquem appellari:iux illud
quod le. æ nõ.i.c.ſuꝑ qᷓonũ.S.ſi vo de of.dele.
dixi ĩ. c. cũ Mertoldus de ꝛc iudi.æ facit quod
dixi in ſeq.q. uero fo quid ſi appellatio ĩ
terponitur alternatiue ꝛeſpectu iudicũ: nũquid
ualeat:uide bonam glo.i.c.is cui de of.dele.li.
Vi. ? ꝑ Jo. an.plenius in regula in alternatiuis
in mercu. Et u? concludẽ Jo. an.in utꝛoque lo
co: ꝙ de iure ciuili poſſit talis appellatio toleꝛa
ri: quia ex quo illo iure iudex ẽ certus ut dixi ĩ
pcedeti.q.alternatiua ñ põt iducere obſcuꝛitatẽ
ſed de iure canonico concludit ꝙ ñ naleret:cuʒ
poſſit appellaꝛi obmiſſo medio ut pᷣdixi. Sʒ nið
tu dños ð ꝛota deci. ccij. ubi uident impugnare
boc dẽm Jo. an. dicẽtis:ꝙ aduerſarius poterit
in ꝓſccutiõe certificaꝛ appellatuʒ:⁊æ referũt Jo.
ð lig. ̊ᷣ tenuiſſe. Ego dicereʒ ꝙ aut ẽ talis alter
natiua q ñ het ĩducex ĩceꝛtitudinẽ: puta qꝛ appel
lat ad iudicẽ cõpetentẽ uel icõpetentẽ:⁊ tẽ idem
dicendũ qð de iure ciuili.nam ulla ꝑs repellit in

¶ Be appellationibus

di. incõpetentẽ. Aut poſſz ad u rũq;
tunc ſi iaſla ca illu qz appellaꝛe:
tunc ſi iuſta cã illuʒ excuſat indiſcernendo is
ſit competens puto appellationem Ualleꝛe: ar

eoꝝ ꝗᷓ le.æ nõ. maxime ꝑ Inno. i. c. oſti
in ite. ꝛeſti. ⁊ i.l.i ff. quoꝛ le. ? ie⸗is poln de⸗

li. vj. ceſſante ãt iuſta cã tene opi. Jo · —

facilis ⁊ inſtat circa quedã brocaꝛdi .
⸗ ica. ? ui
qð nõ.i.c.ſaceꝛdos allato in ea. ico. gn

D noſtram. Kaſus: A c

rectione ñ
ellatur uel ſumma ſic inſpecta nleie
correctiõe legitima nõ appellat:nili modus
excedat᷑h.d. Drio pmitiit cim mãdani. ſo mij
datu;: ibi mãdamus. ¶ Mõ pa Zꝛio ſenſu:g,
appellatio ꝑmittit et ꝛeligioſis qn indedire pgꝛa
uãtur ꝑ ſuꝑiorẽ: ʒ ſupioꝛ pcedat per ui conec
tõis:qð clarius ꝓbat᷑j.e.inepꝛeheſidilis ad fi.
nulli eiz denegãda eſt defenſio et ſi ſiu excdicar
. de excep.cũ ĩter. ¶ Mõ ꝛ ibi qʒ ſubditoru;
tuoꝝ iuncta ſupraſcꝛiptiõe:ꝙ mõachi poſſũt di
ci ſubditi abbati eoꝝ. Ideʒ põt dici de ſeculaii
bus reſpectu pᷣlatoꝝ ſuoꝝ:ut ĩ.c.irꝛefragabili ð
of.ordi.⁊=.c.cũ apłs. . ꝓhibemus de ceſi. Sut
.n. iſti ſub pᷣlatis rõne iuriſditionis 2 prelaure.
plati tamẽ debẽt eos tꝛactat᷑ ut ſocios:qꝛ no ſũt
dni:nec debẽt ut dñi dnari.uið bo. tex.i.c.eſio
ſubiectos xcv.di.et ꝑ illũ rex.aꝛguit ibi glo.i ⸗
ſuꝑeiliũ epoꝝ:qͥ ſubditos appellt filios:cũ dðde
ant eos appellar̃ fꝛatꝛes uel ſocios.viij.q.i.qð
ãt et.x.q.iij.cauendum.Caueãt tamẽ ſubdin cũ
ſcribũt pᷣlato nt ñ appellẽt eũ fratrẽ:cũ debeant
eũ honorare in ſubſcꝛiptione:ita nõnter die ila
glo. ſed tu uide tex.in.c.cum cleꝛici de vyb. ſig
.c.gꝛaue de excel.pla.ubi cleꝛici appellãt epʒ do
minuz.
ta ſupraſcriptiõe ꝙ coꝛꝛectio mõachoꝝ ſpectat
ad abbatem ſolũ.un hic nulla fit mẽtio ð caplo
ſuo:ad h.c.nullam.xviij.q.ij.? uide Jo. an.in
.c. Joãnes.j. de ꝛegu. Ex quo inſeriui ꝙ maiõ
eſi in hoc auctas abbatis in moachos:q epi in
clericos:qꝛ eps illos non coꝛrigit de iure com
muni ſine cõſilio capituli ſui.xv.q.vij.eps nul

lius:lʒ ualeat ↄſuetudo in ↄrium:ur in.c.iij. de

ↄſue.li.vVj. An aliquo cãu teneatuꝛ abbas hie
conſilium ſui capituli in corꝛectione mon cho
rum dicam.j. e. reprehenſt ibilis Wrem no exh
Z ex tex.ꝙ correctio mõachorum ſpectat prini
paliter ad abbatem etiam excluſo epiſcopo: o
nõ reperit᷑ in alio pᷣlato ſeculari citra epiſcopij:
iuxta nõ.per Inno. æ alios in.c.cun ab cecis
rum ⁊.c.quãto ð of.oꝛdi.2 de abbate eſt bon
tex.in dicto.c.quanto.hec indubio procedunt
in his que ſpectant ad regulam et ad coſtitutio
Ines ordinis. nid autem cum accuſatuꝛ
monachus de delicto extrinſeco:ꝛ uel eſt forman
da contra eum inquiſitio. uide per doctores in
preallegatis iuribus plenius per Joannem de
lignano. in clemen. ne iĩ agro de ſtaiu regulanii
pleniſſime dixi in repetitione.c.ſi quis conns

HMiõ teꝛtio ibi coꝛꝛigas ⁊ caſtiges ü=c

tine addeo er n vin i⸗
gnſis iuliſebi ig ni ſ i
rpin nn nunt o / li i
uinos ifii nhorbe. pluliat. 3
’s aufmta nu r a A rios

riiimnlnit go ncncll ol
ſa cgo ciceran ſc aut uenin nmnquid ho
ſtesinlic anſerior in auuz auſennuen
nmciſarns detſonetacnen n arcdin enem
tinendet olicn wili 4 nodras ud, 1
dicet aſeppa? pcdar a go d boo hoc
feri niſt iotorcian Aentiant:ar. rrigin
gritas. Antincici anſterior nia eira nccid
alap ꝗ ſtaus uſte non nnat: tunc ſuperi
poiit maxie Dapz ar oo iu.ann Geni 1 b
cle. .iii. dl. denig; til JNe 1 cpnn ins
cleſie dummooms olentizt. non en pmno in
ſuffcẽ mniore gean eorq no inc con
Nl.o Imnoꝛr go. nto er g deben ien
oſenſus e auctzs epi int er nö. Inno.i,
Aſuetuds geoſte.? gli ci e . ſg l
F.ſtatutum. Gecido principakrid
chcra: ad r lera
cicla d oſdermai q reigo ſt frno
;ſinpti anicl ihoonigink egleſee
Ps en durore ninidi nociiid
udaeve ein o ,.nl K ok
halcnores ger egulſ unt n

unns ſec poſten er Nöne eie e
ln feeftſem i orcis gbchann

Nad neziſi poſſenr incrar

=

. Wücht adirgrd
ſn (Wrzlrün
aſtd⸗ n aan
dusihmtnn Mddelen
pemanpſwpi irfih
olonl cci leſ obene de ii
n in ſ zaisfor inſtninnst nin
im mmiationur en ii
m: wr ocher Mofi oimn n bo, i h
ſnmws daoili r atl bigb i
mali ghor, ib vo ppelit iooi ohe
cos aela: aunes ve ſogos. i/90,,05
Ha ii vendun Cmneit une ib i
ü
dnnneNigieer
SKANANNCTNNWN
õõ
ninc (Vorto t ugstchiſzi
noriqnpiirfy ornio dimnz in
2d twönmn ni denu irninde

— . — — —
li⸗ miH 94⸗&. yvj Pr— dz 2 n l.
ſerrter ſ4.9 c—α *Rραα

clericum de foro compe.æ eredo hune articulũ
poſuiſſe in.c.cum contingat.e.ti.? in fauorem
abbatis optie facit.c.in ſingulis ⁊.c.fi.ð ſta.re
gu.⁊ in.c.ſuſcepimus de homi.⁊.c.mõiales de

cle.i.de pᷣnii¶ Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ dẽiam inteꝛ
obfuãtiã religionis ? ordis: Mã obſernãtia re
ligionis ꝓpᷣe ↄſiſtit ciꝛca id ꝙ; ↄtinet᷑ ĩ ꝛegula il
lius religionis Obfuãtia ordis concernit con
tenia ĩ ſtatutis z ↄſtõnibꝰordis poſt reglłaʒ fcis
ab ill de illo ordine ſeu ꝑ ſuꝑiorẽ hnñtẽ ad hoc
Et faciũt hec ad qonem:nunqd reli
gioſis pofſit poſt ꝓfeſſionẽ indici duꝛioꝛ ⁊ ſꝛic
tior uita/⁊ facit iſte tex.ꝙ ſic qꝛ nedũ ad regule
obßuãtiam tenent᷑:ſed ẽt ad ſtatuta oꝛdis. Sed
tu uide ad hanc qonem bo.glo.i regula ꝙ om
nes tangit de ꝛeg.iu.li.vVi.⁊ ĩ.c.geſta.lxxiiij.di.
2 per Inno.i.c.ſuꝑ eo.de ꝛeg.⁊ aliqd ꝑ eũdeʒ
i.c. dudum de ↄuer.ↄiu.⁊ cõiter tenet ꝙ poſſit
qꝛ mõchi ꝛenuntiauer̃t ꝓpᷣs uolũtatibꝰ. Añ ñ
pnt reſiſtẽ:ſed tenent᷑ facẽ q;tũ pñt ad hoc.c.ĩ
memoria.xix. di. ⁊ melius in.c.unico de ſta. re.
li. vi. ubi mõialibꝰ fuit idicta ꝑpetua clauſura.=
optime adduco tex. pᷣm unũ intellectũ i.c.repre
henſibilis pᷣalł.i fi.ubi pʒ:ꝙ etiã ſtatuta abbani
2z capituli ligant mõachos uel moniales ſinglłꝛ:
=z ur̃ in eis ſuff.cẽ maior ꝑs capituli:ar.i.c.i.de
bis que fiunt a ma. ꝑte ca. Circa clericos ſecula
res uẽ aliter ſentire glo.in.d. regula ꝙ omnes:
ſed ego dicerem ſic ꝙ aut querit᷑ nunquid poſ
ſit eis indici auſterior uita ꝑ quaʒ auſteritatem
mutet᷑ ſtatus perſone:utputa qꝛ accoliti teneant
otineꝛe nec poſſint trãſiꝛe ad nuptias uel ꝙ ab
dicẽt a ſe ꝓpᷣa ⁊? ꝓcedat illa glo.⁊ hoc nõ poſſit
fieri niſi ipſi ordiati ↄſentiant:ar.xxxij.q.i.inte
gritas. Aut indicit᷑ auſterior uita circa acciden
talia ꝑ qᷓ ſtatus uite non mutat᷑: æ tunc ſuperior
pot᷑it maxie Mapa.ar.op i.c.qm de ui.⁊æ ho.
cle. z. iuij. di. deniqʒ cũ ſi. Itẽ ? captm ipſius ec
cleſie dummõ oms ↄſentiãt.non eni puto in eis
ſufficẽ maiorẽ ꝑtẽ:ar.eoꝝ q̃ nõ.in.c.cũ oms de
oſti. ꝑ Inno:⁊ glo.puto ẽt ꝙ debeat iteruenir
ↄſenſus ⁊? auctas epᷣi iux ea q nõ. Inno.i.c.cũ
ↄſuetudis de ↄſue.⁊ ꝑ gl.ĩ.c.ij. de.vV.ſig.li.vi.i
v. ſtatutum. Secũdo principalꝛ iduco tex.ad pᷣ
dlicra: ad ↄſiderandũ qᷓ religio ſit ſtrictior ñ
dqʒ ſimpłꝛ attẽdi diſpõ originał regule:ſed etiam
ſtatuta ordis.qᷓ duriorẽ uiuẽdi modũ iducunt:
ut hic ⁊ in.d.c.i.ð ſta.mo.li.vVi.
ad fratꝛes pᷣdicatores q̃ ex regula ñ ſunt mendi
cantes:ſed poſtea ex ↄſtone ordis abdicarunt a
ſe ꝓpᷣa ⁊ fecer̃ ſe mendicantes. Añ bito ꝛeſpec
tu ad regulã poſſent intrare ad religionẽ ſancti
Hãdicti.ñ ãt ſic hito reſpectu ad ↄſtoes. Itẽ
dic ꝙ ðᷣbet conſiderari auſteritas religionis ꝛeſ
pectu obſeruãtie ð̊ pnti ⁊ nõ reſpectu iſtõis ãti
que un ñ põt qs ð religione in ſe laxiori itrare
ad artioreʒ reſpcetu ãtiq iſtois:ſʒ de pnti illa au
ſteritas ni ſcruat: qꝛ ñ ur̃ ductus ſpiritu dei ſed

C Et h faciũt

We appeſlationibus:

Faßf N g

. B— 44 —
ſpllav. 1: Mai S⸗ r S, Bariar ſrictian

5S ruin 4* .

c*„¾ 7 Arn F ,

Tſ-irg 7 ſ

aduerſarij: ut in.c. ſane ? ibi ꝑ Inno: de regu.
⁊? hoc nõ. qꝛ multi errãt ⁊ ſepe uidi ſeꝛnari ↄriũ

æ male. nio ad glo. æ oppo. de. c. ð pꝛioꝛe
e ¶j. c.?.c.qq in coꝛigẽdis ðᷣ offi.or.ubi ĩ cã coꝛe
5 nitio monachos poſſe ↄpelli ad ctionis appellat᷑. So.dicit glo.ſi.qꝙ iſtd fallit cũ
obfuãtiam religiõis ⁊ ↄſtõis ordis facit tex.in R excedit᷑ modus ĩ corrigẽdo:ut ĩ Srijs. Reddit

aũt ĩ fi.rõeʒ regnle quare nõ appellat᷑: qꝛ fit ad
pniam ⁊ ex foꝛmã iudicij. Hoc idẽ ſẽtiũt Tan:
2z Uin.dicentes:qꝙ ſi pꝛocederet᷑ in forma iudi
cij poſſet monachus ſicut ⁊ clericus appellare:
2 ſic uident᷑ iſti ſẽtire differẽtiã iter clericũ ⁊ mo
nachũ reſpectu ꝓceſſus eriudicialis. Inn. uero
dicit ꝙ hodie nõ vꝛ dr̃ia inter regłares ⁊ alios
? iter correcrionẽ ⁊ aliũ pꝛoceſſũ:cũ ſemꝑ liceat
appellaꝛe ſi ſuꝑioꝛ excedat:qð idẽ ẽ ac ſi grauet
.d.c.lʒ ⁊ ð accu.c.inquiſitiõis.Olim aute pote
rat eſſe dr̃ia:qꝛ clerici ſepius aundiebant᷑ appellã
tes:regulares ãt rarius.
nã nõ appellabãt:niſi grauaꝛent᷑. In alijs audie
bant᷑ appellãtes.lʒ nõ grauarent᷑. Et poſſet ho
die ſᷣm eũ pᷣcedẽs dictũ hẽe locũ poſt ſententiaʒ
3 regulaꝛes latã ſᷣm ipſoꝝ regulã.nã tũc nõ de
ferret iudex tali appellatiõi. Et idẽ dicit ĩ corri
gendis exceſſibꝰ regulariũ ſubditoꝝ.S.ð offici.
or.irrefragabili S. i. Hoſtien.dicit ꝙ quicquid
dicat Inno. multi ſunt caſus in quibus grauat
ſecularis clcricus ⁊ in eildẽ nõ gꝛanat᷑ regłaris.
Vnge dicit hodie ⁊ oliʒ magnã dr̃iam eſſe iter
correctionẽ regulariũ ⁊ ſeculariuʒ clericoꝝ.j.e.
cũ ſpãli de accu.qualr.ij..fi.de ſimo.c.ꝑ tuas
C. fi. ⁊ idẽ Gail. i Spe. e ti. F. in quibꝰ. v. xi.
Sed per iſtud dictũ Hoſti.nõ tollit᷑ opi. Inn.
Vnde dico ꝙ reſpectu facultatis appellãdi nulla
eſt hodie dꝛia iter ſeculares æ regulares:qꝛ etiã
ſeculares hodie nõ appellãt extra iudiciũ uel in
iudicio ante ſniam:niſi pᷣtexu grauamis: quod
exprimere tenentur:ut in.c.ut debitus.j.e.⁊.c.
i.e.ti.li.Vj.⁊ idem eſt in religioſis ut.S. dictuʒ
eſt. YFatendũ tame eſt ꝙ facilius poteſt grauari
in ordine ꝓcedendi ⁊ in alijs religioſis qꝙᷓ; ſecu
laris:ut in iuribus allegatis per Hoſtien. Sed
per hoc non tollitur ſupradicta concluſio.opor
tet enim in utriſq; grauamen ſubeſſe: ſed olim
poterat eſſe differẽtia:qꝛ omnis appellatio que
nõ erat manikfeſte friuola deferebat cauſaʒ ad ſu
periorem ij.q. vi.ad romanã.nõ. in preall.c. ut
debitus:ſed regulares nõ audiebant᷑ appellates
niſi excederet᷑ modus iĩ corrigẽdo.j.e. cũ ſpãli.
Moſt ſñ am uero diffinitiua id ẽ põt dici.nam
ſi ſnia eſt notorie iure fulcita non debet admitti
appellatio ram in religioſis quã in ſecularibns:
ut in. c. romana. F. ſi autem poſt ſententiam in
fra eo.ti.li.vj.facit.c.cum ſit romana infra eo.
Secus autem eſt ubi poſſet compertere excuſatõ
uel poſſet habere locum non probatum proba
bo ⁊c.ut in.c.cum Joannes de fide inſtrumen
torum ⁊.l.per hanc.C. de tempoꝛibus appella:
AVlorum enim iurium rario pari
bi locũ in ſecularibꝰ ⁊ religioſis.
ꝙ Inno. poſuit hic unum nõbile dẽm dicenſ p

reterea diſcipli

ter nendicat ſi

r „ 48
Efrrs 1. .

i 7 fr-lan San- –☛ D 2Rrrr, 1 Dlizis

ſi quis appellat in cã correctionis ẽt poſt ſñiam
ñ ualent le impetrate in cã appellationis:lʒ faci
ant intionem de appellatõe: niſi faciant mtioneʒ
ð̈ cã cõdemnatiõis: alk. c. dilecins filius abbas
de hep. z.c. ſuꝑ eo. de coba.cle.æ mulie. ſed illa
jura hoc aꝑte nñ ꝓbãt:qꝛ n loquuntur iĩ cã appel
latiõis:ſed cum qᷣs pᷣuatus ex cã ꝑ ſuũ ſuꝑiõem
impetrat lias in forma cõi ſuꝑ ſua reſtõne ſub
ijciendo cãm ſue puationis:ſed ubi fuit pꝰ diffi
nitiuã appellatũ eſt maius dubium:qꝛ regulari
ter cũ appellatur a diffinitiua n eſt neceſſe expri
mere cãm:ſed ſufficit dicẽ appello ab iniqᷓ ſnia:
ut i.l. i.i. fi. cũ.l.ſe.ff.e.ti.nõ.gl.i.c.cũ ĩ eccla..
e. Sed mbilominus plʒ mibi op. Inno. quam
in defendo alia rõe: uz cum ꝓcedit᷑ ad correctio
nem iterdicit appellatio ꝛegularit: ſy admittit ĩ
cãn ſpali.ſ.cum ĩ coꝛrigẽdo exceditĩ modus:ut ĩ
c. i cortigedis ð offi. ð. . j.e. ð poꝛ ⁊.c.rephẽ
ſibilis. Cum ergo ius ꝛcſiſttat tali appeliationi
niſi iĩ ceꝛto cãn oʒ ꝙ ille caus expᷣmat᷑: ut apꝑeat
appellatum i cau cõceſſo:ſicut obſeꝛuat᷑ cum ap
pellat̃ ab executõe:ut dixi plene.s.ti.x. ꝙ ad

tio de cã condẽnationis:qꝛ ea expſſa forſan pa
pa lr̃as denegaſſet. niſi uidifſʒ cam ꝛ0nabileʒ ap
pellãdi:ar.ĩ.c.populaſti ð p¶ Ex bis dico:
ꝙ ſiue ad corꝛectionem ꝓcedat᷑ e iudiciuʒ ſiue
ĩ iudicio:ſiue appellet añ ſñiam ſine: pꝰ neceſſe
ẽ ut expᷣmat᷑ in appellatõe cã appelladi: puta qa
cxcedit modum: ⁊ ĩ impetratõe lra? oʒ ꝙ et
pmat᷑ cã condemnatois: æ bec bn nõbis. ¶ An
nectit et Inno. aliã qriã int ꝓceſſum i cã cõꝛec
tionis ⁊ alia cã. Mã õ coꝛcctionẽ n pot allegãi
aliq̃ pſcriptio:ſecus in alijs cais. Oic tu clari:
qꝛ ſicut ↄᷣ uiſitatoʒ ñ põt allegãi oliqua pᷣſcꝛipio
actiue ſʒ paſſiue ſic:iur ea q̃ bnt ĩ.c.cũ ex officij
2. c. cum n liceat ðᷣ pᷣſcꝛip.ita ⁊ coꝛꝛeciõʒ. nam
niſitatio fit ꝓpt᷑ cohertõeʒ. DOe alijs vo qualit
pſcriptiõe rollãtur dic ut ꝑłe dixi ĩ.c.cũ ↄtingat

de foꝛo compe.
Caſus:Si appellãſ
E: ſona 8. infra terminuz a in
dice a qno appellauit uel a ſeipſo ſta
tutum appellationẽ n ꝓſeqt ſnie uel iudicio illiꝰ
ſtaꝛe compellit.h.d.uł ſumma aliter ⁊ ſic. Dõt
appellãs ſue appellatõi tminũ bꝛeuioꝛẽ termino
iuris ſtatuẽ.eo ãt nimis ꝓlixũ ſiatuẽte uel nilin
põt iudex ſiatnẽ competentẽ.j.quẽ ſi ñ ſatiſfacit
imio deſerta ẽ appellatio.h.d.cuʒ pᷣncipio ſeq̃n
tis. c. Oiuidit i qnas ꝑtes ꝓut duo ſt dẽa:ſecũ
da ibi ſi or. 5 p «ka iuze dei appellã
ti ãnus ad ꝓſeqᷓndã æ fmiẽdã. appellatione: ut
in cle. ſicut .j.e.põt tñ appellãs ſibi piudicãdo
reſirigẽ iminũ iuris reſpecin ꝓſecutois ⁊ ſiatu
eꝛe ſibi tminũ bꝛeuioꝛc:ut bic ⁊.j.c.ꝓx.cum ſi.
* ide põt facere ſudex:ut hic ⁊ ĩ.c.j.ꝓx.nõ tam
iudex tenet hoc facẽ lʒ poſſit: ut i. c. ad hec.iij.
I. e.⁊ uide qð ibi dicam. Mõ ꝙ ſi appellãs nllłʒ
tminũ ſibi pfigit nel nimis ꝓlixum poteſt iudex
. ſibi ſtatuẽ competẽtẽ:⁊ iudicabit competens er

¶ Be appellationibus

delerit᷑ appellatio ꝑꝑ lapſum ter.

ↄſultationẽ: ⁊ iõ ĩ impetratõe lr̃aꝝ qʒ fieri men

cõueniens ſm diſtantiam uiar
cae 2 nãz ⁊ qualitatẽ tenmini ſhranteg
3.· ex tex. dupliceʒ teꝛminũ qͥ appellqtti ſachi
nã qnqz ſtatuit ad ꝓſequẽdũ: qq; ad HH
dũ. nud at ad alii effectũ poſſit enninst .
dicã. .late. M uſtio i cauillido n n ru⸗
cauillado lam: ſie
cle.ſi appellationem.j. e. ?. . c. dr t ern in
termini hoĩs.nã terminꝰhois ſherecl . lapſuz
mini iuris ¶ Op. p de ſupfluitate ſe co rer
repetit ĩ fo dco qð dixerat ĩ p So⸗dhen laen
ꝙ tres differẽtie pñt colligi ini Pmi d oer.
pᷣma dꝛia qꝛ ĩ prĩa ꝑte loquit de tentio ſd fz.
ad ſe pntandum:in fa de tennio pfiro md
I1 de temio pfixo ad pꝛoſe
quenduʒ.ſa dꝛia:qꝛ ĩ pria pre loqt de term
ꝑ iudicem abbꝛeuiato:in ſa qñ appella n
aſ, . s ſtatuit
terminũ ↄgruentẽ. Teuia qꝛ pncipiũ loqt i
pelltiõe ĩterpoſita an ſñiaʒ. finis vo ĩ abon ⸗
ne ĩterpoſita pꝰſniam. Et boc ultimum Gritad
qonem an ꝑ lapſũ termini boĩs i expectaro lap
ſu termini iuris remãcat rata ſnia diftunitus
ꝗ fuit appellatũ. Ad qð quidã dixeꝛt ut ꝛeten
Inn. ꝙ nõ exponẽtes tex.iĩ fi. ibi ſnie. i. iunidj
tioni Dicebãt eiʒ iſti ꝙ nunq maner rara ſentẽ
tia diffinitiua: donec ſit lapſus terminiuris.ali
Ho dñt oppoſitum:ꝙ utroq; termino elapſo..
iuris uel hois rata mãet ſnia:⁊ hoc ur̃ nenpn
Inno.æ ꝓfecto iudicio meo tex.clauſſimns eſt
B am nõ cauillãdo:ut pʒ ibi extuc ſmnie tue ꝛ.
Vnñ põdero illud voum extũc:qð reteri ad lp
ſum termini boĩs:nec ualʒ illa expoſito ut dicat
ſñie.i.iuriſditioni ſue:qꝛ.S.pᷣmiſeꝛat de appel
te añ ſñiam. Ad ide adduco bo. tex.i.c h. j de
ſen. ex. li. vj. tʒ Fre. ↄſi.xxvij.? do.ð ron deci.
lxxxix. als.ccix. Jlud tamẽ ueꝝ ẽ: ꝙ èt pᷣſaplũ
utriuſqʒ teꝛmini ſi tał ẽ cã i q̃ iudex pot ſupple
ex officio ſuo ⁊ inqrere:ð q dicẽdũ ut le.: n.i
c.cõſtitutus.j.e. Et ex pᷣdiitis nõ.iudice poſſe
teꝛminũ ſtatuer̃ appellãti tã ab ireꝛlocutoꝛis ſen
grauamine ꝙᷓ; a d ffinitiua. Menio ad glo. 2 pfi
ma facilis ẽ circa quã quero an iuder delegan
poſſit hũc terminũ appellãti pfigeꝛ. Soluiio di
co ꝙ ſic: ad quod allego tex.j.e. ad auns,
¶ Secũdo qꝛo: nunqd appellatus ualeit talez
terminũ pᷣfigẽ ſiẽ pot appellãs⸗ iudex. Sol. dic
ꝙ nõ: qꝛ boc nõ reꝑit᷑ iu cautũ i eo maxie: qr i
poneꝛet legem aduerſaꝛio ſuo qd no neecedli
ſed appellas põt hoc:qꝛ ipe ĩponit ege ſhi ipſi
piudicãdo ꝛeſtꝛingedo termini iuris: in eſt
ſi ſtatuit ſibi iminũ nimis ꝓlirũ pot iuex illu
reſtriger̃ ut hic.⁊ i hãc ꝑtem nideni tade iclare
do. ð ꝛota decif. ccix.all. ide Jo. an. hoſt Soe⸗
et quoſdam alios in. c.i.j c.t. l. v. Quidaz in⸗
tenuerunt Srium:ſed primũ uerins ? conununi
ter obſeruatur. ¶ Bo. diuidit iĩ dnas hres.
In prima paꝛte ponit ouas ſpes termini. nam
quidam ſtatuitur ab bomnine:er hot onlcnter
ſecundum eam :aut ad ſe pũtandum mmctran
ad iter arꝛipiendum. quidam ſtatuitur Ac⸗ te
iſte eſt annus: ? ex iuſta ca biennium. ven

Ad facenchn then pi c
ſen oleunone ghelllonis q;

ionifnienii Dund inn nrnge
lirr nitnd micuſtun e
unſr li mliv tanl lli
lguentauin icickcll. Mnpld
irlald imontii ubis , u
Ammira 1l n Anr ge nir nn n
EEeli rincſde g. caſn gaß
41 gleiuenb ne uicenn innnen ſafflln
lercic Rleanien ier anihencd ad ſee⸗
nK. Or d . Ren nhen disa
nt.de doter Ne 1c lecns. i D
de ap. nut breuner H. Jiez oic ſps
de ro. decilcrlit qvod innen lmtant qr⸗
terminus ſtatuirur per borminen er cunan
autem fuentt mlis terminas Karurnsi cuna
eſt ili ſanſfactum P loſg iuneris arenon
2equiritur. mor Glligenrig in plequende
a Aden ſpin cacelariumn uel locutener
ſi neutg biepoteſt pieſteur.boc gan H
ſure non pbei n ſans nibi og:qi non.
ſle cum n codem loco ſt lodex ad
deak in tal temino cogſtnnimn ce ol
Arreptioneqe fiuſtgtonng eſer alis n
quod non ſt ſentendin: ec eyen
laſu quo Utiltate gfſerre poſſtt, u
li⸗ munici.e.l. labeo ad aadoſ
e no. in. c cij i do. fat
aſri ef nece er c
an ſtatnit d ſe uclci preſentz
ffcrierarnchperſh⸗ entidi⸗e
Moꝛꝛ ſ ei hie Ho ſe biberan
liſunmoiis ſt. 1 orpoſkinlutt

tenen
Ailerguin –
nan Palaf qni bit; t altt.
üte ice dudͤ de i Pectuial
Meiſ rneif Nie glo.in uer

inn Alter ple

yp⸗ . al „ P O 1 7* *rr=P 7 AFpSY⸗ r

ſFa Acm ſe p=Fite Sene

minn . elisſ
lnnuii
ſgſi ee diſ
n lu ſin adeimmt
* ndlgſimmn dig inin
utemiims mmiernn iinſte
glitn Nlui A Göqriticrun
. . weoers i ibbi ſietr
tn Ochi j ſig nni; nmin
tudſſntin conr itlyſsammimn
wont wſiung mog; mmniwa
ſuns /bois n nin ſiunt hoxlr imj
Ir t alam iao w mr cluſſim
lm no auliſouj ioj muicir net
li pem int fum mnir p in co
im mnmi dis:mt uſ lihoſto ncet
ſeiunſaton n dinſen N
s
GRANNNSNRNNd
s
Ourilch enini üuitd ſbkaa
croſen ho tbiſclede lliünn
ccöcums. . Ee piis dil
iti di Meldünn D
nuaee. d nn dahus
unminecha Kniand
clstcranguicl inn
zeeniti ptiſte
Erdicrmnmi inn
dal detn eſen
Gn e. ee
do denund
Kigii⸗ peliztli⸗
wr ctorcgincun
4 rq D no 1n H

Cne appeſlationibus

tu latius.nam q;doqʒ appellatuꝛ ex indicium a
grauamine illato uel comminato ſeu pᷣꝑato. qn
qʒ in indicio:⁊ hoc duplꝛ:qꝛ aliqñ an ſniaʒ:ali
qnũ pꝰ:⁊æ in omnibus pᷣdictis nnifoꝛme eſt tpᷣs a
iure pᷣfixum reſpectu ꝓſecutionis ⁊ finis. Maʒ
appellãti in iudicio uel ex? ius dat in ↄfuſo ãnuʒ
⁊ ex cã biẽniũ ad ꝓſequẽdã ⁊ finiedã appellati
6 onem:ut in cle.ſicut.j.elMOfferunt in i hoc qꝛ
i appellatiõe exiudiciali tempus currit a die illa
ti grauamis. In indiciali vo a die ĩterpoſitois
ipſius:ut ĩ.d.cle.ſicut. A iudice vo ſeu appellã
te uario mõ poteſt terminus pᷣfigi ñ tñ exceden
do t᷑minum iuris ſed illũ reſtrigẽdo : ut ubi dat
a iuꝛe annus ad ꝓſequendum ⁊ finiẽdũ põt iu
dex ad lites abbreuiãdas ⁊? fraudibꝰ obuiãdũ:
cũ plerũq; appellat᷑ cã differendi negociũ de ter
mino iuris caꝑe cextaʒ ꝑtem ⁊ illã aſſignare ad
uarium effectũ. Mã qnqʒ tlem rerminum ſtatuit
ad iter anipiendũ.j.e.ꝑuenit. qñqʒ ad ꝓſequẽ
dũ ut hic ⁊ in.c.cum cãʒ.de re iudi.⁊.c.ex ꝑte.
.S. de reſcrip.⁊.j.e.ad hec.iij.qnqʒ ad ſe iudici
ad quẽ pnñtandum ⁊ ad alium certum terminuʒ
ad faciendam fidem ippi iudici a q de pntatione
ſeu ꝓſecutione appellatõnis. Qñqʒ ad appella
tionẽ finiendã. MDꝛimo cãu qn terminus pfigit
ad iteꝛ aꝛꝛipienð clarũ ẽ ſatiſfſactum effe termio
ſi infra illũ appellãs it᷑ aꝛripuit ad appellatiõem
ꝓſequendam:ut i.c.i.de ele.li.vi.in pᷣn.qꝛ vᷣba
ibi nil aliud importãt a quibus non eſt receden
dum:ex q aliud n ↄſtat.de mẽte:ut in.l.ñ alteꝛ
.ff. de le.iij.? in. c.fi.de v.ſig. 2 caſu qa pfigit
ad ꝓſequenò iura uidentur innuẽ ut ſufficiat ꝗᷓ
litercũqʒ ꝓſequi:ut iter aꝛripiendo ad ſede apli
cam.S.ti. ꝓx. cũ cã. Item ꝑ impetratois actum
nt. S. de Nep.c. ex ꝑte ⁊. c.diulectus.ij.tʒ Sp.i ti.

—

de ap. J. nüc breuiter. V. Ieʒ quid ſi ꝑs z do.

de ro.deciſ.cxlix.quod tamen limiant quando
terminus ſtatuitur per bominem ex curiam. Si
autem fueꝛit talis terminus ſtatumus i cuna non
eſt illi ſatiſfſactum ꝑ ſola inneris arreptionẽ:ſed
ꝛequiritur maior diligentia in ꝓſequendo:utpu
ta ꝙ adeat ipᷣm cacellarium uel locurenentem: æ
ſi neutꝝ hẽe poteſt ꝓteſtetur.hoc dẽm lIʒ apeno
iure non ꝓbej iñ ſats mihi plʒ:qꝛ non eſt ueri
ſile ꝙ cum in eodem loco ſit iudex ad quem ui
deat᷑ in tali teꝛmino cogitatum de ſola itineris
arreptione:qꝛ fruſtatoꝛius eſſet talis terminus:
quod non eſt ſentiendum:ſed debet intelligi in
caſu quo utilitate afferre poſſit: ar.in.l.i.in fi.
ff. ad munici.⁊.l.ꝙ labeo ad carbo. facit quod
le. ⁊ nõ.in.c.cũ in iure de elec.cũ ſi. ¶ Tertio
caſu qn ſtatuit᷑ ad ſe iudici pꝛeſentãdũ:⁊= tũc nõ
ſufficit iter arricipẽ:ſʒ oʒ ꝙ ſe exhibeat ↄſpectui
apłico:⁊ ſi eũ hẽe non pot pꝛoteſtet᷑ in ualuis pa
latij ut moꝛis eſt: quod tenent do. de ro. deci.
cxlix.pallel⁊ qualiter debeãt ſe pntare uide per
Jo. an.in.c.qᷓ;uis ð elec.li.vVi.Et ꝓ bᷣ facit: qꝛ

uiülle oꝛ ꝓpe ſe pñtar̃ qui exhibʒ ſe ↄſpectui alteri

us: ut nõ.in cle. dudũ de ſepul.in glo.in uerbo
pnitari:no in tenet᷑.j.illũ terminũ aliter ꝓſequi:

nt nõ. in locis pᷣale.⁊ ꝑ do de rota ⁊? p. Spe.in
pᷣallega.locis.. nunc breuiter. v. item pone pſi
xus fuit:ubi querit pone ꝙ appellãs comparet
in termino: dicit appellatus uel iudex: ꝓſequere

appellarionem ruam: nunqd aſtringit᷑. z conclu

dit ꝙ nõ qꝛ habet a iure anum ut.j. eo.cũ ſit ⁊
1c.ex rõne:et bñficium iuriſ nemini eſt auferẽð:
ut in regula induſtũ ò re.iur.li. vi. Tu dic hoc
ueruimn: miſi ſit talis cã ex cuius dilatione poſſet
ꝑiculũ im ninere:ð quo dic ut le.⁊.nõ.i.c.obla

te.j.e. QOicit tã nõnt ſpec.i loco ꝓx.alł.q appel

latus porerit appellãti ſe pñtanti porrigere peti
tionem ſuam in qua ſniam pro eo latamn uel 3
eum petit ↄfirmari uel infirmari: ⁊ ſic indirecte
ↄpellet᷑ appellans ꝓſequi:⁊ ex his habes bonũ
effectum huius ſtatuinonis teꝛmini. ¶ Auarto
caſu qñ fuit ſtaturus teꝛminus ad ſe pntandum
? alius ad facienduũ fidem de pnñtatione ẽ dubiũ
an poſſit iudex talẽ terminũ ſtatuere: de quo ꝑ
do.de rota decif. ubi.S. ubi dnt:ꝙ ſi iudici nõ
fit fides de pntatione ſeu ꝓſecutione ubi termi
nus fuit datus ad ꝓſequendum porerit iudex a
quo ſũiam irreprehenſibiliter executioni mãda
re:no tñ ꝑ hoc deſerta eſt appellatio: ex quo in
ueritate fuit appellans proſecutus in termino:
ſed executio ſnie non reuocabitur añ finem coe
appellationis:⁊ ſic pendebit ab exitu appellario
nis. Et idem uidetur uelle F rede. ↄſi.xxviij. in
cipien. punctus qonis ⁊c. æ do an.j.e.ex iſinua
tione:dubitaꝛe tin u? Frede.an iudex potuerit
taleʒ terminum pfigere:qꝛ non ur̃ ſpectaꝛe ad of
ficium ſuum:ar.i. d.c.ex inſinuatione. conclu
dit tn ꝙ pᷣfixio ex qn fuit ↄdictun opeꝛabuur
eſtectum premiſſuʒ. Ego puio ꝙ a pᷣncipio pot
appellas odiceꝛ ut n rencatuꝛ ide facẽ ð pnñtatõ
ne ſeuꝓlecuiiõe ꝑ.c.ſi a iudice.j.e.li.Vj.ubi dẽ:
ꝙ appellans n tenet᷑ comꝑere corã iudice a qꝗꝰ:
niſi ad audiendum ꝛeuocationem gꝛauamis: ſed
ſi pars non contradixi imputaoituꝛ ſibi reſpec
tu executionis fiende ſi non f.cerit fide.j.termi
num:qꝛ ueriſunilicer poterit iudex cogitare ap
pellationeʒ eſſe deſertam:ad h̊ quod nõ. Inno.
.j. e. ex rõne æ qð nõ.j.c.ꝓx.ſed ꝑ boc nõ e ð
ſerta appelletio: ex quo in ueꝛitate ꝓſecurꝰtuit ĩ
Emino = 7 ultimo cau ſtarui
tur terminꝰqnq; ad appellatom finienda: qð an

fien poſſit ⁊ que effect heat dicedũ ut le.æ nõ.
in.d.c.ex inſinuauoe.¶ Sed circa pdicta nũc

queritur: an iudex ad què poſſit abbreuiare ter ⸗

minum ſtarutum a iudice a quolſpe.ponit in pᷣ
alle. . nüc bꝛeuit. v. Ie pone ? concludit ꝙ ñ
qꝛ pedete dilanone no eſt iudex:ar.in. c. ſignifi
cate.j. e. ?⁊ C de dila. ſiue. Alij in tenuerũt con

trariũ ui ipe recitat:ſj ipe rſidʒ i pꝛia opi. Ego

diſtiguere: ꝙ aut ſubeſt ca reſtringedi: puta qꝛ
ex dilatione iminet ꝑiculũ aiaꝝ ⁊ poterii rſtrigẽ
ar. op. in. d. c. oblate. j.e. als ſecꝰ: qꝛ indultuʒ 4
iure bnficiũ n e auferedum:ur in. d. rła.indultũ

46t. A e u Krua frat

teriꝰ quero:quid ſi appellas nõ cõparutt cf=llarr a =ze klate

in termino ab boie ſibi.preſixo appellatus th.
1

cſi è ι4 40%
1 ſ 4

illum terminnʒ impetrauit indices nunquid poſ
ſir appellas coꝛã iudicibus ab appellato ipetra
ꝛis appellationẽ ꝓſequi. Cõcluð ſic ꝙ aut appel
lans fuit lime j.terminũ ĩpeditus ⁊ poterlt: qꝛ
lapſus termini nõ dʒ ſibi obeſſe:ar.j.e.ex rõue.
2 tenet do.de ro. deci. ccxxx. Aut nõ fuit ĩpedi
zus:æ tunc aut reſiſtit appellatus ⁊ ñ poterit:qꝛ
itũ ad eũ deſerta eſt appellatio.ut H ⁊. .c. ꝓx.
nec diligẽtia appellati dʒ ſibi ꝓdeſſe: ex quo nõ
uuſt amphꝰ ꝓſequi: ar. regule ex eo de reg.iur.
li. Vi. ſic itellige ⁊ reſtrige Spe.i. d. F. nũc breus
tcr. v. Item pone. Aut appellatus uult ꝓſequi
petẽdo ↄfirmationẽ ſententie: ? tunc poterit ap
pellãs ex pſona appellari ꝓſequi:ar.in.l.petẽde
C.de temp.in inte.ᷣreſti.⁊ hoc caſu intellige nõ.
per do. ro. deci.lxi. x ſic nulla erit oricias int᷑
eos ⁊ ſpe.ᷣ ipſi aliter ſentiãt. Et ið per oĩa pu
to dicendũ:cũ.j.terminũ iuris appellatus ince
pit ꝓſequi:⁊ elapſo termino inſtat petendo ſẽtẽ
tiã:qð põt:ut in aut᷑.ei qui appellat E: de tẽ.
ap. ?.ij. q. Vi. appellatoꝛe.Et ꝑ hec reſtꝛinge itel
lectũ cle.ſi appellationẽ.j.e.ut intelligatĩ quãdo
neuter imperꝛauit in termino: quo caſu non poſ
ſunt ẽt amdo ꝓſegqui poſtea:cũ ſer per negligen
tiã urriuſqʒ deſerta ſu appellatio ut ibi:qð bene
nõbis: ⁊ uide qð nõ.·j.e.ſepe. ¶ WBlo. iſta in fa
parte queritian ⁊ qn poſſii terminus pꝛeueniri
ab alterutra partiũ.⁊ dic plenius ut le. ⁊ nõ. in

iuribꝰ allegatis in .Egino ro quid itedit
lr̃a ibi extũc ⁊c.ſo.dicit glo.fi.ꝙ poſt terminum

lapſum põt iudex ꝓceder᷑:ac ſi perẽptoꝛie fuiſſʒ

citatꝰ ꝑ.c.ſepe.j.e. Sed dic tu meliꝰ qð illud.c.
loquit᷑ de iudice ad quẽ: ⁊ dic ut ibi.ſjj reſpeciu
iudicis a quo dic ꝙ nõ teneĩ᷑ illũ citaꝛe ꝓ.c.ij.ðᷣ
do.⁊ cõtu.li.vi.⁊ uide ꝑ Inn. in.c.ex roe.j.e.
ubi apie tenet: ꝙ ſi appellãs nõ ꝓſequnit᷑ ĩ terio
põt iudex ꝓcedẽ ſine alia citatione ad executiõʒ
ſnie:⁊ dic ut latiꝰ ibi dicet dic eꝛgo ꝙ extunc.i.
poſt lapſum teꝛminũ põt iudex ualide pꝛocedet:
tũ deſerta ſit appellatio: ut hic ⁊.j.c.ꝓx Hoſt.
vVo accipit h̊ uerbũ exiũc magis late.exponit.n.
i. ex quo.certũ eſt ꝙ ↄtẽpſit:qꝛ tin ſibi fluxit de
tpᷣe pᷣfixo ꝙ impoſſibile eſt illum poſſe facere id
ad qð terminus fuit pᷣfixus:ar.ff. de uer. ob. ſti
pulationes. 2.I. cõtinuus. Jo. an. tenet ↄrium ꝓ
.c.repꝛehenſibilis.j.e.ſed certe melius facit iſte
tex.in dictione extũc que denotat extꝛemitatem
tpis:⁊ ſic clare innuitur ꝙ pꝰterminũ lapſũ ⁊
anñ ualide pꝛocedat. Mico. abb.

Bm ſit rõana. Aereli

dum bẽat annum ⁊ ex cã biennium:ni

ſi index moderetur: z ſi infꝛa id ipᷣs ñ ꝓſequituꝛ
rata manet ſñia uel redit ad pᷣmũ ſi an ſniaʒ ap
pellauit.h̊ᷣ pꝰ.Qui de cꝛie ipetit᷑ adpellar̃ põt ni
ſi ſit noroꝛium.bᷣ ſo Diuidit᷑ ĩ tres ꝑtes. In p
ma põit terminũ appellatõis ꝓſequẽde. In fa
penam ñ ꝓſequentis:ibi infra ꝙ. Tertia ibi p
terea pſeqᷣt an de crie delatus appellet.Mõ
p ꝙ appellati pꝰſũiam uel añ pᷣfigiĩ a iuꝛe anus

¶ Be appellationibus:

qð intellige quo ad ꝓſequendam 2 finiendam

appellationem ſik. æ idẽ dic ſi appellatur ey iudi

cium: ut ꝓbar in cle. ſicut. e. ti. ꝑ qᷓ
1 UElr. cut. e. ti. P ſatis dclaꝛgf
iſe i ad hoc ur appellati dei b
ennium ? duo coõcuneꝛ.

ee . Prꝛo er ci nec
ria ñ potuerit cm ꝓſeq ? finire. j. annũ Sers

illa c̃ ſit euidẽs:ñ gſlat ſne.
ꝓbet aut o ſit notoria. vonte 6
a quo poſſe ex officio pfigere appellati unmnd
breuiorem tmino iuris ad appellatoz ple Renh
dam: æ reſtringit terminus ꝛeſpectu pirentitn
ñ ãt ꝛeſpectu finis. Na ubi hebat integꝛũ ⸗*
ad ꝓſequendũ ⁊ finiendi.d. cle. ſicut: ita qy non
tenebaĩ. . ãnũ ꝓſeq niſi ad ſibſitũ: niſi prout de
tuꝛ. ij. q. vj. appellatoꝛe ? aut ei q appellat. C. ö
tẽ.ap nũc oportebit eũ proſequi in tennio q .
dice pfixo: 2 fit b reſtirictio ppter cim qi.
E nõ p̊ ꝓ limuatiõe.c.pcedetis:ut nonfon de
ſit appellans ſibi pfigeꝛe rerminum:ſeq & wex
appellante oĩo ceſſarte.boc tñ limito qn index ap
pellationem recepit ſaltẽ ad ulterioꝛa ñ pceden

do. ſi ãt appellatõʒ nõ admittit ſed ad ulteꝛioꝝ

ꝓcedit ñ pot hũc tminũ pᷣſigẽ:ita ſing. ſetit In
no. in. c. fi. de accuſa. ꝓ h: qꝛ quo ad iudic bei
ꝓ ñ appellãte:ar.c.eum qͥ de do.⁊ còtu.l.vj et

eoꝝ q̃ dixi in.c.iij ðᷣ eo q mit.i poſ.i(¶ No. qr

to. tex. bic ſatis expᷣſſũ maxime iuncia rq ſnt
deſeꝛit᷑ appellatio ꝑ lapſuʒ tmini iuiis:iia ꝑ lap
ſuʒ teꝛmini hoĩs.ita ꝙ ſi iudex ẽt appellan a dit
finitiua ſtatuit minũ mẽeſis ad ꝓſequendam ap
pellatõʒ lapſo mẽeſe appellatore n ꝓſequète ſen
gentia ꝛata manet:nec expectat᷑ lapſus totius an
ni:qꝛ teꝛmin pfixꝰa iudice ſuccedit loco temmini
luris:⁊ iõ quo ad ðᷣſenõʒ oꝑaĩ eundeẽ cfſecum:
qðᷣ tʒ Inno.. e. ex rõne ⁊. S.c. ꝓxi. ubi et diri
Hõ quito ꝙ appellatio eriudicial i dippe
appellato:ſʒ ẽ potiꝰ qᷓdã ꝓuocatõ ad cãʒ.? hune
tex. ſẽꝑ nõbis ꝓ ſtatutis ⁊ alijſ diſpoſitoib ſaci
tibꝰmẽtõʒ de appellatõe.nã in odioſis ñi ueniet
noĩe appellationis exiudicialis appellatio:ſecus
in fauoꝛabilibꝰ:qꝛ largo mõ põt dici appelſano

nt hic ⁊.j.c.bõe.facit ꝛcgula odia reſtringi d ꝛ
gu. iur. li. Vj C Hõ i. 5. pteꝛca: ꝙ i ca cial pe

qs appellare qnimo pendete termino appelatio
nis interponẽde n debʒ mãdari ſnia executoni
ẽr ſi immineat pena ultimi ſupplicij:de quo per
Haꝛ.in.l.qui ultio ſupplicio.fl.ð penis. Ercſt
aliud ſpãle:qꝛ inuito condenato pot lemn appel
lare.l.ñ tñ. fl. . no. i. q. vj. in ſima. Ne n bie
tex. aptiſſimũ: ꝙ in facto notonio pot fertl ſnia
ʒ abſetẽ nõ citatũ ſi certũ ẽ abñi nulii oleliõeʒ
opetẽ:ðᷣ quo nide qð pleniꝰ dixi i.(.ci oliz ð re
iudi/ An ãt æ qñ notorieas excludit quẽ fac
tate appellãdi: dic ut dici j. c. cũ ſpali. F. von.
Vlio nõ. ar. op. iudic poſſe ſubdliiũ abſere
excõicare: qð ꝓbat hic imeliigendo ꝙ iſte conn

thius erat abſens ey territoriũ: ſed poſſet intel

ligi ꝙ dioceſes nõ erant olim diuiſe ſicut bodie

luxta nõ. in. c. cũ c de ꝓba. dictũ iñ in ſe eſ ne

rum:de quo dic ut dixi plene in. c. l . ge lo. 9he.

zbo keaiſt
o reell
ſireicats enntiͤ

3 ch.t⸗
föe gadnld⸗
r neſus coligt ur legn Alqs 90
dins

z1065
edo olldi.

zura elN tregenn⸗
linrelh mn ſcun Pin
a lnalleth vns inle⸗
nemni miirgl tiine
2,,/zh, pir 1,ſt
ili 4 V On reddit Aiaoi tonen
Nenenantd Gtaios tes

rlerd e ooni bitih
ſl Cot cer ſag i,
rmmuduus α niſno iuc cn⸗
uderer i oobula uſcng niſe b
rinrr alamr inprAs 4 iolg /
icſes iſeno uo cin peediit cins crceß
i innmedimsci niſe io inics qſii
vont ceri ininun p gend g ucice ſine
cisniceto ai ad ws merd e awſaefu
uCics dannd irtinſd ad iacendi da. R
Limni Cici Ararincoi a mre duſicom nen
eſtanferendi:atin dreguia induimi. Bnn
pſequit in hij fl de e indi.? unde voncl/
giſtincte iucice poſſe i cognimn dlaroes d
lege augè ud minue ppat atando cins
bus iuder boc facl inaſſinee 19 dy n
in exceptionbus giſnoris ad os ppore
ins ſine iucicis niſteno ſtunit certü tern
tum iuder aſſgnar ali imni reſtingen
Den iunis:n. e.n ic paforaſis t
genennoch
nilalul. tiin fſce geen . .ler C⸗
no poſ..lcffami C ge
al K.ge ngem Lert
pofe chto d palici : fſ niendi
H fftviendd in inre
,.. Mlid ulſe fin vn le f io

genndient ig

i
ene
n
A PN

te cſen N
N ſo der eſe
n ddo HãWjZ thc

In. ei di,
gingtcin en doein
Pciſt anig; 1 dinine
kimſt wn run
Nrenn bſereereſii
animnnoin Ulinn
Grmin ns d aeinn
irhnfns i rſem il
gmäütf ni . n nrgit
i iiaginnae
miR Ptünſion
ns. d ddehhelnt
ranigumu
ö) e. öndi
öh H
4 Nin KNepektismmantdi
difſgrmminmnteli,
hnrootſir aei iciil
nmn unt ſlialinſni
1 Appehnannntlend in
netct i d be innißfonſtti
.n c N nali ogodl i
Pi elirn andot inl
crqcninc ijdni holMN
lo M Ne us qyſi nmn rinnmn
lui eluo olpliz inm ns:io,
i cmin bois inſ xir xelin4
nim ſuni inni niſs ginnent
rq̃ bpplo niſe mpenone i glnar in
mN NANteGeni nſtsuinan
AAmrNüſuktidetd
õ
ady mittintd Rtt
BKngaſckwindii
tahean üdandilchi⸗
Fan spſemisttiſigfii

wmiir ahtide a otbi

e csNdcdlstgen.

õ lan

cdoeſ Wodanm
dertdieſrr I dn
4 r R. ſire
6 n Ndrctenm
delnt Fin⸗ ng

imeponecen den
nen wis ni min

V. 13/ Aarcte. fe ArnD

hy 1 AB ni,4 cu Acns =Aln, ar .6

HBange, Pohſerrt X. .

¶ De appellatonlbus

¶ AKenio ad gloſ.i culus finem bene nõ in eo
ꝙ dicit: ꝙ ſicut impedito.j.ãnn dat᷑ biennium
ita ĩpedito.j.ſm ãnũ dat᷑ ãnus ttiꝰ:allegat.c.ex
rõe.j.e.hoc tñ dẽm nullibi apte ꝓbat᷑ unde di

2 melius ⁊ latius dicã i.d.c.ex rõne. lo. ĩ
,

Vbo reciſiꝰ colligit ar.ex tex. iudicẽ poſſe abbre
uiare iducias datas a lege: æ allegat aliq̃s ↄcor
dãtias ⸗ↄ ꝙ opponit de multis iuꝛbꝰ:æ tandem
ſoluendo ↄcludit ponẽdo ꝛeglłam:qꝙ; iducie que
dãtur a lege ł cãone poſſunt iuſta cã infueniẽte
a iudice abbreuiari ⁊ ſic ponit regłam affirmati
ue: excipit tamen duos cãus dũtaxat. Dꝛimus
in rermino. x. dieꝝ pᷣfiro ad appellãdũ. Scoᷣus
i q̃ driẽnio p̃fixo ad i iregꝝ reſtom perẽdã. Ad
uerte tam qꝛ glo.non reddit aliquã rõnem ſpãli
tatis. Gof. excipit alios tres cãus ? ſit quaꝛtus
fm eũ in ſemeſtri dato ad reddibendũ.ff. ̊ edi:
edic.ſex. Quntꝰ in ſemeſtri pᷣfixo ad ↄferenduʒ
beneficia de ſup.neg.pᷣla Iʒ ⁊ de ↄceſſ.pbẽ.c.ij.
Sextus in.xl.diebꝰ qͥ datur ad accuſãdã uxorẽ
iure mariti.iiij.qiiij..aliq;do:ſʒ nõ reddit ꝛ
nem diuerſitatis: nec illa iura uident᷑ h̊ ꝓbaz nõ
ei loquunt᷑ qᷓ; lo cã ſuggerẽte iudex uult dilanio
nem augẽ uł minnẽ. Di. in regula indultum de
reg. iur.li.vi.? Cy. in.l.i. C. de dila.⁊ in aut᷑.q
ſeł E. qũo ⁊ qñ index uideĩr ponẽ hãc theoricã
ꝙ terminũ datũ a lege cũ miſterio iudiciſ poſſit
iudex ex cã abbreuiare uel elongare:ſic loquun
tur iura alłata in pn. gl.ſecus ſi dat᷑ a lege ſine
iudicis miſterio:quo cãu ꝓcedũt cãus excepti.
Di ãt minus datus cũ miſteꝛio iudicis qñ ius
diſponit certũ tminum pᷣfigenð a iudice ſine iu
dicis miſterio dat̃᷑ qn ius met ꝑ ſe abſque facto
iudicis ſtatuit tminũ ad faciendũ aliqd. Rõ ul
timi dicti eſt:qꝛ indultũ a iure bnficium nemini
eſt auferendũ: ut in O.regula indultũ. Har. ple
ꝓſequit᷑ in.l.ij. ff.de ꝛe iudi.æ tande concludit ĩ
diſtincte iudicẽ poſſe cã cognita dilatões datas
a lege augẽ nel minuẽ. pbat alłando cãus in qͥ
bus iudex boc facit indiſtincte.æ pꝰ pʒ ſᷣm eum
in exceptionibus dilatorijs ad q̃s ꝓponendas
ius ſine iudicis miſterio ſtatuit certũ terminũ:et
tam iudex aſſignat aliũ tᷣminũ reſtringendo ter
minũ iuris:ut.le.⁊.nõ ĩ.c. paftoralis.s ð exce.
Scðdo pʒ ĩ tpᷣe ꝙ dat᷑ ad ꝛegendũ ꝙ cã cognita
limitatur.i.titia. ff. de accu. z.l.ſi ea. E. ꝗͥ accuſ.
nõ poſ. z.l. diffamãi C. de inge. ma. Teꝛtio i tẽ
pore dato ad petẽdã ⁊ diffiniendã in integrum
reſti.ut.l.intra utile ſᷣm unã le.ff. ðᷣ mio.q̃rto in
tpᷣe dato ad hẽditatẽ adeundã: ut.l.ſi quis inſti
tuat. ff. ð hꝛ. iſti. in tpᷣe dato indicatis ĩ actõe
ꝑſonali ꝙ dat᷑ a lege ſine iudicis miſterio:qͥnim
mo ꝓꝙ plus eſt lex ſupplet ſi iudex minuit: ut.l.
.iiij. YJ. ſi quis ↄdenatꝰ. ff. de re iudi.⁊ iñ iudex
cã cognita põt illũ tminũ abbreuiare:ut. l.ij.ff.
.e. ?= i.c. ꝙ ad ↄſulatõʒ.S.de re indi. Angeluſ ðᷣ
puſio ĩ. q.l.ij. diẽ opi. Gar.eẽ uerã q;do index
ulłt abbreuiare ł elongare iducias ĩ ꝑtinẽtibꝰad
iuriſdirionem ſua ſecus ãt ſi hoc uult diſponere
i ꝑtinetibꝰad iuriſditionem ſuꝑio ris:ideo dicit

ꝙ tmius.x. dieꝝ ad appellãdũ uel änus ad ꝓſe
quendũ æ finiendũ non põt duninui: qꝛ ̊ tan
gũt iuꝛiſditõeʒ ⁊ pfateʒ ſuꝑioris: allłat glo. i auf.
offeratur. C. de li. ↄt.ꝗ firmat: ꝙ tps dcẽdij ad
appellãdũ nõ põt a iudice diminui: allegat etiaʒ
glo. Jo. an. in regula idultũ ð reg iur. ii. vi. in
fi. qᷓ dicit: ꝙ electo qͥ het tres mſes ad petendũ
ↄfirm tõʒ electionis ſue:ut in. c.qᷓ; ſit de elec.li.
vj.nõ põt epᷣs mãdare ut ↄfirinatõʒ petat.j.mẽ
ſem: qꝛ no põr diminuere dilationẽ dataʒ a inre
ſi nullo alio iure ↄcedit᷑. Et ꝑ hᷣ dicit angelus pᷣ
fatus ſtatutũ ciuitatis quo canet᷑:ꝙ declinas iu
riſclitionẽ pfatis tanꝙᷓ clericus teneat᷑ probare
clericatũ corã epo.j.certuʒ tpᷣs nõ ualẽ.dicit ta
men ualeꝛe ſtatuiũ ciuitatis abbreuiãs terminuʒ
pfixum ad appellã dũ: allegat gl. quã dicit ſing. i

. J.pſcriptione. C. ſi S ius uel uti.pub. qᷓ nuit ua

lere ↄſuetudinem:ur.j.xij.dies poſſit appellari:
q̃ſi innnat ꝙ ſicut põt elongare ita breuiare.
Eiſnene tu ad glo.in. d regula indultum. q̃ᷓ
vr in hoc multũ dubitaſſe. Ni prio ponmit illam
diſtinctionem dy. an teꝛminus ſu datus cum iu
dicis miſterio: an ſine:ſed poſtea ponit aliaʒ the
oricam dicenſ ꝙ iudultũ a iure non dʒ diminui
.ſ.ab hoie ⁊ ſine cẽ cognitione:⁊ ita põt itelligi
illa regula.q.d. ꝙ cum cãe cognitione:pot dimi
nui: ⁊ ſic ĩ hoc accedit ad opi. Hã. Ite ab alio
iure bene põt diminui eriam ſine cae cognitione
nt ibi nõ. ¶ A iuerte m hi plz ꝙꝙ quatenus iu
dex uult minuẽ uel elongare ier ninum in preiu
diciũ pt᷑atis ſuꝑioris nõ poſſit.tex.ẽ apertus in
.c.ex inſinuatione.j.e.⁊= i.c. uenientes de iureiu
ꝛan ſed quatenus factũ tãgit ius ꝑtiſ tunc bene
põr łʒ illud ueniat retractandum coram ſuꝑiore
dummodo ſtatuat in ꝑtinẽtibꝰ ad ptatem ſuam
de quo vꝛ tex. hic 2z. S.e.ꝑſonas. Ma annus da
tur ad ꝓſequendã ⁊æ finiedã appellatõʒ ut i cle.
ſicut.e.ti.⁊ tñ ſz iudex a quo non poſſit pᷣfigere
terminum ꝛeſpectu finiendi ut. d. c. ex inſinuatio
ne:qꝛ eſſet imponere legem ſuꝑiori ut.j.certum
teꝛminum cãm appellationis finiat poreſt ramen
terminum reſtringere reſpectu ꝓlecutionis: qᷣa
hoc conceꝛnit ius ꝑtiſ:lʒ ꝓſecutio debeat fieꝛi co
ram ſuꝑiore ut dixi.S c. ꝓx.et ſic limitatur dem
angeli. Item apeꝛte ꝓbat iſte tex. cũ.c. pcedenti
illam opi. Oir. ur etiam tminum pfixum a lege
ſine iudicis miſterio poſſit iudex ex cã abbreuia
re quatenus non imponit legem ſuperiori. nam
iſte terminus anni datur ſine miniſterio iudicis
2 tamen põt dimmui et ꝛeſtcingi ur hi ec
ob.ſi dicatur hoc a lege concedi:qꝛ iura iſta n
loqnuntur diſpoſitiue ſed narratiue inuentia ta
ctite iudicis circa hoc poteſtatem. Et ꝑ h̊ diceꝛc
ꝙ exñte magna cã puta ſcãdalo uel alia unlitate
publica ſuadente poterit iudex a quo minuere .
terminum. x. dierum pᷣfixũ ad appellãdũ: qꝛ per
hoc nõ pᷣfigituꝛ lex ſuꝑioꝛi: im no ipſi paꝛti que
bẽt appellare. NHam ſicut põt terminus reſirin
gi ꝛeſpectu ꝓſecutionis ut hic:ita æ ꝛeſpecta ap

pellationis interponende. non enim uideo in

„ 2

V. 72/ aſpss P n⸗dwna

nionde

4

h larznt . n Iimntze

jin an. Dſy

¶ We appellationibus:

poc rationẽ diuerſitatis reſpectu pratis ſupioꝛil
? ꝑ hoc diterẽ: e ʒ ciuitas recognoſcẽs ſuꝑio
rẽ nõ poſſit ex toto tollẽ appellationẽ: ut ĩ.c.ue
niẽtes ð iureiur. poterit tũ minuere nel elõgare
terminũ appellãdi: ad hoc. d. glo. in palle.l. pre
ſcriptõe:⁊ ꝑ h nõnteꝛ limito illud. c. ueniẽteſ. qdᷣ
eſt nõndũ ⁊ mti tenẽdũ:dico ẽt ꝙ ubi iudex ma
le arbitraretur in reſtringẽdo uel in apliãdo in
ris terminũ ſine cã poterit appellaꝛi:qꝛ in cõmiſ
ſis indicis arbitrio põt appellari:ſi iudex male
arbitraĩ: ut nõ. gl.i.c. ſuꝑ bis de accu.? Bar.
.l. ſi qua pena. ff ð v. ſig. ꝓbat in.c.i.ð dilatio.
ubi dixi:æ ĩ termis nris nr̃ ſatis de mete In
no.i. c. ad petitionẽ de accu. ubi nide.plꝰ dicẽ ꝙ
er ubi ius diſpõit ꝙ nõ det᷑ minoꝛ dilatio.xxx.
diebꝰ:q; nihilominꝰ poterit iudex ex cã tłeʒ dila
tõʒ minuẽ:ſʒ ſi cĩ moderationis nõ ſubeſt potit
iuſte appellari ſm eũ:qð bnñ nõbis:⁊ h̊ ſufficiũt
quo ad hũc articulũ.poteris ad mãm ãpliãdam
uidere nõ. ꝑ Inno.i.d.c. ad petitionẽ ⁊ qð ibi
dixi ? qð dixi in. c.i. de cila. ¶ Querit eadem
glo. an liceat idiſtincte indici reſtrigere terminũ
ãni.ſoluẽdo refeꝛ opioneſ. Mã quidã dixeꝛt ꝙ
ſic ĩ piudiciũ ipſiꝰ appellãtiſ:⁊ ſic itelligebãt tex.
in. V. niſi:ſʒ in piudiciũ iudicis ad quẽ ſecus:ut
j. e. ex inſinuatõe. Sed gl.iʒ indiſticte h fieri nõ
poſſe. Mõt eui iudex pᷣfigere termninũ appellã
ti q ad iter arripiẽdũ uel ſe pntãdum iudici ad
quẽ uel ad aliter ꝓſequẽð:nõ ãt reſpectu appel
latiõis finiẽde:⁊ hãc opi.tene q̃ ſatis ꝓbat i.d.
c.ex ĩſinuatiõe:⁊ ex his ſatis ꝓbat᷑ qð dixi S.⁊ ĩ
c.pce.eſſer enĩ ponere manũ i ↄmiſſis iudici ad
quẽ:ipſe tñ index ad quẽ poterit ex cã reſtrigeꝛ
bunc terminũ ãni dãdo breuioꝛes dilationes =
cõpellẽdo ꝑtes ad ꝓſequenð: ut nõnter probat
.j. e. oblate. qð intellige ut ibi dicet. Et nõ. bene
ex hac glo.ꝙ ſñnia manet rata ex ſolo lapſu ter
mini hoĩs nõ expectato fine termini iuris. De
inde iſta glo.querit:quid ſi nõ fuit pᷣfixus aſiq̃s
terminus a iudice a quo. Itẽ quare ſtatuit iſte
terminus reſtrigedo terminũ iuris. ?æ Bende ut
i ea:qꝛ ſatis claꝛe loquit᷑:⁊ nõ.finẽ gl.¶ Op. õ
tex. de ſuꝑfluitate. nã i.V. ſi vo a grauamine qi
ſponit᷑ de appellatiõe q̃ iterponi añ ſñiam.⁊ ið
facit ĩ.vV.ſi.an ſniaʒ.So.colligi põt ex gl.i uer.
an li. ↄte.iũcta gl.in uer.añ ſñiã:ut uer. ſi uero
itelligat᷑ q appellat᷑ in iudicio añ li. ĩgreſſuʒ.i.
an li.ↄte.puta ſuꝑ aliqua exceptione dilatoria.
nã yjm canones in qualibet parte iudicij põt ap
pellari:lʒ ſecꝰ m leges:de quo tn dicẽdũ ut di
cã. .e.ſuꝑ eo.vᷣ. aũt ſi qt intelligat qn appellat
añ ſniam poſt li. cõte. duerte qꝛ male iudi
cio meo declarat᷑ tx. iſte in hoc paſſu per glo.
2 doc. Nõ eni plʒ mihi ut iſte. v. ſi nero intelli
gatuꝛ aliquo modo ĩ appellatione exiudiciali qᷓ;
do ſiue appellat᷑ an lit.ↄte.ſiue pꝰ:ex quo appel
latur in iudicio non uideo aliquã dr̃iam circa
deſertionẽ appellationis.utroqʒ eni caſu cõpelli
tur appellãs ſtar̃ iudicio illius a quo appellauit
ar. in cle. ſiẽ appellationẽ.e.ti. Jdeo itelſigo iſtũ

2 2. „ — 5„ „
rex. i. V. . ᷓ uſqʒ ad. . terea: ut ponat nes c
ſus. Mrimus qn fuit appellatũ poſt ſãig
ex non ꝓſecutione in termino manet rargſcſ 1
ut hic ⁊.S.c.ꝓx.Secundꝰqn fuit apelletu e
iudicium a grauanie: ut i. .ſi vo a gꝛaua zer
quo caſu lʒ n fuerit appellator Pſecutus in e⸗
audit᷑ m̃ appellans poſt terminuzʒ: ut u: tren
nueꝛe iſte tex. in eo: p. v. ille ſi vo uenit adu .
tiue ad pᷣcedentia: tex. tñ non declaꝛat qao e 4
at audiri.Ego dico ꝙ ſicut appellati er in debe
a grauamie nõ currit annus miſi a die illati i
namis: ut in dicta cle. ſicut: ita æ iſte teꝛmin?quẽ
ſibi pfigit non currit niſi a die illati Srauannet
qꝛ ſuccedit loco teꝛmini iuriſ.ſ.qni:ut nõ. Inn.
j.e.ex rõne.deſerit g appellatio eriudici aran
do appellans non fuit pſecutus appellanonem
a die illati grauamiĩs.. terminuʒ iuris uel j. ter
minum hoĩs:ſʒ nihilominus delerta appellatto
ne auditur iſte ſuꝑ iuẽ ſuo ut hic. ⁊ intelago bwi
am querele:non ãt ꝑ uiam appellatois. ꝛ0 eſt
quare plius andii: qꝛ facta exindicialia no tr
ſeunt in ꝛem iudicatam:ut in.c. concenationie.
ti. li. Vj. ꝑ uiam ãt appellationis non eſt ulteꝛius
audiendus: ut in.d. c. conceꝛlationi. Nec. ob. ſj
dicas ꝙ iſte. v.ſi vo ſoquat᷑ cum appellatuʒ fnit
etiam in iudicio:ut pʒ ꝑ dictionẽ cauſatiuã ctiq
poſitam in tex.que eſt implicatiua: ut no. in. ci.
de cõmo.qꝛ nõ implicat ut ſit eadẽ iniis diſpo
ſitio in utraqʒ:ſj ad inferendũ ꝙ iura adminũt
appellatõem:ſiue appellet᷑ ĩ iudicio ſiue er. Ler
tius caſus ẽ i.v.ſi añ in q ꝓuidet qualitercuq;
2 qncũq; appelletur añ ſniaʒ in iudicio ſinean
li. ↄt.ſiue poſt: cum loquat᷑ indiſtincte:⁊ cadem
ſit ſenꝑ rõ. Mec ob. vVba illa an litis ingreſſum
etiam poſua i. v. pce. qᷓ uidentuꝛ ꝓuidere appel
larioni ẽt iudiciali:qꝛ dico ꝙ laꝛge ponunt:ut
ſit ſenſus.i.qntequã ꝑtes ueniant ad ſudicum.
ppo. aliter S. V. ſi Vo. ur eniʒ ꝙ ibi non i
ceat paſſim appellare: immo dʒ ſubeſſe ca rona
lis ⁊ exprimi:ut in.c.ut debitus.j.e.Soluit ꝗl.
in. H. paſſim: ꝙ Fʒ antiqua tpᷣa non cꝛat neceſſe
cãm exprimere: ſed indiſtincte admittebai oppel
latio:hodie ſecus ut in ↄrio. (auen q.l.
ur debitus non loquitur in appellanone eindi

ciali ſed iudiciali. Iſie ueio.v.ſi uero oq ick
inudiciali in qua ẽ dubiuʒ an in ea ſit cã expmmen

da. Hoſti. diſtinguit ꝙ aut appellatur a iucice
ex iudicium ⁊ debent exprimi cãe uel ꝓbabiles
piectuꝛe j. e.bone ad fi. . c. dilectus. J. qꝛ leio
e.ti.aut appellat ex iudicium ab aguerſano et
nulla cã requiritur ſm eum:qui ſic dlccit Dl
gendam decꝛe. coꝛdi. e. ti. l. Vj.? ſic eu deo Ho
ſli.tranſeunt h̊ cõmuniter doc. Sed tu uide 8l.
in. c. conliderauimus de elec. que per ilud. c.
coꝛdi dicit cõm expꝛimendam: H appellerur ab
aduerſario æ non a iudice:e pfecto ſatis bñ faẽ
illud. c. in eo ꝙ loquit indiſincte: uer ba tamen
nident᷑ ſonare cũ appellai a iudice ieo ꝙ “
tio ð aplis ⁊ de termo a iudice bſigeol
tam ibi glo. in ner. interlocutoꝛia pꝛope ſi. qu

s ca n Goctdn
en nanhi rgr atdClnldtie
ato iniponſtin e Melnio
in

ep nent ͤ ig bo⸗ nii
Iri &ρatn volnt bi n.
Hpoeniez gel oͤb polt tan
enicfu fn ti pha efnen oeumn
vlhronſsaeſno ſ i jiri din
cepta vnocatio dief uchcn inn
wande e ronotand ad din inopent
Seruna din ar iincſeio wyelis i gin
iminu aſſicgati ianit iptns ieoſn
quo appelawit ur bic ? 54 r Aus np
lioe efinctcial:g ehna n sn euen
in.c concermtioonienil N. Dier Mot⸗
alas diins eq ip; aninr e donetbl dia
iur Aceitali fin icaleita dje
i ſolnml ingſii ejndtnt nap
io Coligoctaluschaser o Inndin
q pp⸗ ci ircoli r int ei nobis e ii
n cliticad Eiſinenti e cho t
Gammmitiautſelmn
Necl gntponi 5 clenſni trtk genen
llns coni ſgiorecipere Gbo ii No dr
idetz nicchleti denn “

C.ige rbi as ubi gnan e in

lenuin iudex pis dettuenn
a umnegi uan
en⸗ negt nnteſem ne i,⸗

„VWAuyirwl pot
miflaufoir r nhbenl

endf ,„. 1.Be
cctasnraiie
lede eſend ſilcar , ſo ſe 0

ale H hoe bi a; e hn
ſte oti gr /,
Dli t cilet ag

nri ſder e, l
föſpein n ſunaiuch
mn laͤſoe oſſcen 4 luß. ſeci 5
Mleiſagd Hr nectgendann ſbi

glß
Meuchufie
en üanmn unli nid
Ntc N Eintenin n

—

S . he
Ai er.n non detn
Cgo de ntin
inumt 1 mnn ſarehrliin

ölnn antiti
aaktomn i L
ann Ppelato eilct
an in onns pclanone
Dhmnis Ennutinns
mmmn doisiſ d 4

Cniikdeenn
Dendinr ſrin tüſnudecthecig

Deenon Noviam peins,
uriiisnäigin gene
emirnidann un Anenn
n.l Nomumir ppelnonsronckn
drndsmindt Metnini Hr⸗
rn gir i iopauian ni
qnum in iddomtp ocinoni uinii⸗
õ
õ
õ
Vrlroni ie rclei b ſucci.
ms isti. iin Po eraualuemig
1 gicied melemn n ſiin vcco enn

Reidve onndi Mſinoe eNen

aſem d Vr Nnlaütgacchn
cürn nde dtanmn üet 8
ionti wacdl td gug ni
ſt ſons iancqn ns intiüll
No alt 5.9l N ahgne
cnahen mmadreimo lſ
eeN winoſe⸗
ung utanni mu
õ 1
o docre lals nin h⸗
tanplim uſſlun
cu e ii N knd .
pamin midne cz
Dofi dfmgn gech .

See Ni= ¹ c. ͤU—1 7 W 4c rr 3 rr=: α Nepru pi ei ans anit

PA

De appeſlarionibns

ponit diuerſas opi.? Jo. an. in nouella. Con
cluderem ſic ꝙ aut appellat̃ ex iudiciuʒ a iudice
2 cãus eſt clarus ut eſt tex.in.d.c.cordi.aut ap
pellatur ex iudicium a ꝑte:⁊ tũc eo cãu quo rał
appellatio neceſſitat aduerſariũ ad ꝓſecutioneʒ
abſqʒ alia citatione cã dʒ expᷣmi:ſic intelligo.c.
.i.iuncto.c.ut circa de ele.li.vi.aut ñ neceſſitat
ad ꝓſecutionẽ abſqʒ alia citatione:qꝙ ẽ regłare
in appellatõne exiudicialiter interpoſita ab adv
ſario:ut nõ.in gl.ſe.? Inno.i.c.dilecti de ma.
2 obe.⁊ tunc reſpectu ualiditatis ñ reqrit᷑ expᷣi
ſio cãe cum ſit ꝑui cffectus:ſicut nec i citatõe ut
dixi ĩ.c.pꝛeteꝛea de dila.ꝑ Mꝛar.in.l. int accuſa
torem.ff. ð̊ pub.iudi.ſed quo ad effectum obti
nendi ꝛetractationem attentatoꝝ oʒ ꝙ appella
tio fuerit interpoſita ex ueriſimili ? ꝓoabili cã:
ut nõnter uꝛ innuere tex.in. c. bone.j e.⁊ dic ut
ibi dicet. ¶ Op.⁊ ur̃ ꝙ et eỹ iudiciũ intponat᷑
appellatio ut.j.e.bone ⁊.õ ð ele.c.ↄſideꝛauimꝰ
2.c.auditis cũ mitis ſimil. S).glo. in. v. nec ſo
lent metu ↄrij dicit ꝙ ꝓpᷣe ſũpto uocabulo ap
pellatio int᷑ponit᷑ in indicio:qꝛ appellatio nõ fit
niſi a iudice. Hinc diffinit᷑ ꝙ appellatio contiet
qrelã inique ſñie. Inpꝛope vo ẽet dẽ appe latio
illa qᷓ inteꝛponit᷑ ex iudiciũ:⁊æ ita pot intelligi hᷣ
la:⁊ ponit gl.duos mõs exeplificãdi hanc ham
ut pʒ in ea:æ nõ bñ gl. ꝓ bis q̃ S. in nõblibus
dixi.Et ið in effectu uoluit hic Inno.diceẽs:qð
qHꝑ ꝓuocatõnes iure appellatiis ꝑ oia cenſeanti:

zZe iñ dr̃ia ſᷣm eũ:qꝛ ĩ ꝓpᷣa ⁊ ſtricta locunone ap

pellationisappellatio t illa q̃ it ĩ iudicio:ꝛ cã
iã cepta ꝓuocatio q̃ fit ex iudiciũ ⁊ in ca n cep
ta:unde dẽ prouocatio ad cãm ſ. incipiendam.
Secunda diia qr i iudicio appellãs n ꝓſeques
J. fininũ aſſignaiũ n audit᷑ aplius ſuꝑ eo ſuper
quo appellauit ur hic ⁊ S. c.ꝓx.ſecus in ꝓuoca
tiõe eyindiciali:ꝙ declara ut.S. dixi 2 uidetex.
in.c.concertationi.e.ti.li.Vi.QHicit Hoſti.eẽ ⁊
alias dꝛias de quibꝰ remittit j.e.bone ubi dice
ꝛur. Mide ẽt aliã dꝛiam qͥ colligi põt ex nõ.j.e.
n ſolum li. vi. in gl. fi. i. V eviudicial fuit appella
tio. Colligo ẽt alias dẽias ex nõ. ꝑ Inno. in. c.
qꝛ ꝓpt᷑ ð ełc.i ult.colũ.⁊ in.c cũ nobis.e.ti.ĩ pᷣ
ma colu.? i.c. ad diſſoluen dũ de deſpo.ipube.
Szʒ queꝛo nunqd pᷣtexiu tal appellanonis e?
iudiciał qᷓ int᷑ponit adueꝛſaꝛiũ teneat᷑ aduerſa
ꝛius corã ſuꝑiore cõꝑere. Glo.iſta nõ.dicit:qð
ñ idẽ tʒ Inn. i. c. dilecti de ma. æ obe. ꝓbo ꝑ.i.
fi. C. de exhi.reis:ubi pʒ neminẽ citadu vda it
uel ꝑſonalit: niſi iudex pᷣus decreueru:ꝑ quem
tex. ꝓbat᷑:ꝙ et nuncius gnãl deputatꝰ ad citatõ
nes faciendas neqt citare ſine mandato ſpali iu

giciſ: ⁊ ð hoc ibi ꝑ Eã. ¶ An at iudex poſſit
Rur ↄmittẽ ꝑti ut citet aduerſariũ. ur̃ tex. ꝙ ſic in.l.

eum qᷣ.S. ſi epła.ff. ð fur.? ꝑ Mar. in. l. iuſte.
de acq poſ.æ nõ.i.c cũ dilecti ð do.⁊ cõ¶¶ An
at ſit ſibi credenð ſi dicat h̊ ſibi ↄmiſſum a iudi
ce dic ꝙ n ut nõ ſpec. in ti ð cita. S. ſeq pꝰ pᷣn.
Aſſumit ei ſibi officium:iõ n ẽ credendum ſibi
maxime i facto ꝓpᷣo facit ꝙ nõ. Har.i. l. lutiuſ

titius.ff 8 fideiuſ. MRealẽ aũt citatonẽ põt facẽ
s qnqʒ ꝓpria aucte: ut ſi uideat debitorẽ ſen
criminoſũ fugiendũ: ut.l.ait ptor. S.ſi debitorẽ
fj.ð his qᷓ ĩ frau.cꝛc. z.l.nullus. E. ð iudi.uide
að dixi in. c. i.? ĩ. c. cũ nõ ab homie de iudi. ¶i
mita tñ primũ dictũ glo.ꝙ ꝑs non tenet᷑ ↄpere
Vtute appellationis exiudicialis.ſ. regulariter.
Fallit ubi a inre aliud ſtatuitur: ut ĩ caſi u. c. i. de

ele. li. vj.æ ſilibꝰ. Effectũ aũt hiuꝰ appellarõis er
iudicialis dicã nuc vone e Id. v. prer
ea. uidet enim ꝙ in mamifeſtis ſit admittẽda ap
pellatio:qꝛ ſolũ nidet᷑ iterdicta in facto nororio
ut i.t. rom ana... ſi ãt poſt ſũiaʒ. e ti. li. Vj. Sol
ui glo in vV. manifeſtus: hic capiẽ manifeſtam
notorio. Et nõ.glo.ꝙ in maniſeſtis admitti
appellatio: adduco ad h̊ tex. iuncta glo.iij.q v.
qꝛ ſuſpecti.Et ĩ quo differt mamifeſtũ ꝓprie ſũp
tum a notorio:uide qð nõ.i.c. ur̃a ð cohab.cle.
7 mu. Et intelligo.tex. iſtum ꝙ in nororijs non
ad. niititur appelatio: ꝓut dicaʒ j.e. cũ ſpali. S.
poꝛo.Op. rex. in eo ꝙ dicit aplin excom
municaſſe connthum abũtem ⁊ irreqſirum. A?
enim ꝙ excõicatio non ſit ferenda niſi competẽ
ti motione pᷣmiſſa:er ſi delẽm ſu nororium: qͥʒ
excõicauo ũ fert ab hom ne niſi ꝓ ↄtumacia:ut
nõ. glo in. c. epi.xi.q.iij HG.o. fi. ſoluit triplicit᷑.
Mrimo ꝙ apls no requiſiuit iſt abſete citan
do.ſ.ꝑempto rie ⁊ iudiciali᷑: ſʒ bñ admonuit eũ
prius ad pniam Oo. an. ipugnat h̊ dictuʒ glo.
qꝛ oʒ ꝙ ſpãaliter citet fm eũ ad ſn aʒ. ¶Dihi nõ
placet dictum ſuum:qꝛ ſufficit ꝙ per priores ci
tationes uel un cam ꝑemptoriam appareat ðᷣ 9
tum icia excommuuicati:tunc enim ſine alia cita
tione ad ſententiam audiendã pot excõicari: ut
probarur in. c.i.de iudi.⁊ nide quod ibi late di
xi ad idem. xi.q.iij.certum. tenet Inno.in.c. ex
parie el prio ð Vbo.ſig. ubi dicit: ꝙ ſi platus p
cepit ſubdito ꝙ faciat uel nõ certuʒ quid quod
ſpectat ad officium ſuum ? ille tranſgreditur p
ceptũ põt eũ excommumcaꝛe ſine alia citanone
nel monitione:qꝛ iam habet euʒ in connumacia

2 uide ꝑ eum ibi in ulti. colũ. Er uide foꝛmam fo utne,ei * IPrn Frrnn

citandi quo ad excõicationem ferendam ꝑ tex.
notabilem iuncta glo.in. c.ↄſtõnem de ſen. exc.
li. vj. Et puro quo ad textum noſtrũ poſſe ſatis
banc primã ſolutionẽ tolerari: qꝛ ex quo factuʒ
erat notorium nõ requirebatur cauſe cogmitio
2 ſic per conſequens nec factum iudiciale : ut in
.c.qm. de fi.pſ. ideo ſufficiebat ilum adinonere
exiudicialit ut ſe emendaret: ꝙ cũ non fecit po
tuit excõmunicari. ¶ ro boc facit.c. nouit de
iudi.ubi r: ꝙ ſi peccator non audit eccleſiã dʒ
haberi ꝓ ethnico ⁊ publicano.i. excomunicari:
ur ibi. æ.ij. q.i.ſi peccauerit:facit qð le.⁊ nõ. imn
c. dilecto de ſen.ex. udi uide ꝑ doc Secun
cda ſolutio ẽ ꝙ apts illum requiſiuit ꝑ pus:æ nõ
hanc ſolu. facit enim ꝓ his q. S. dixi ut nõ ſit ne
ceſſaria citatio ad excommunicarionem audien

dam. ertia ſo. ꝙ f̃quiſiuit illum ꝑ apollinẽ
diſcipulum ſuum . Hõ hanc ſolunonem ex
b 5 ¹

. .
N annifſ ata d, n

V. Prα☛ Pen Bene ͤpſ

S
44 tar 1 P=r4)

e appellationibus:

qua hẽs iudicẽ poſſe citare ꝑ familiarem ſuum:
pro boc facit quod nõ. i.d. c.cũ dilecti de do.
otu. 7 bar. i. d. l. iuſte 2 facit tex.i.d. c. ſi epla.
qð itelligo dũmõ ↄſtet iudicẽ illi hᷣ iniunxiſſe: iõ
põt fieri commiſſio cũ lĩ̃is iudicil :fac. c. prudẽri
am i pn. ð of. deł. æ banc ultimam ſo. gl. ſequũt
hic Inno. æ Tan. Moſt. dicit: ꝙ ʒ notaꝛins q
ad ſatiſfactõm uel reſtõm faciendaʒ abñs et irre
quiſitus poſſit condẽnari: nunqꝙᷓ tñ excõicabũ
niſi monitione pꝛemiſſa: ut in dicto. c.ſacro: et
hodie dʒ excõicari ĩ ſcripniſ ut in. c. i. ti. li. Vi.
õ cum bhic loqmur de excõicatione dʒ lr̃a cnʒ
ſupplectione legi.Alij uero qnt fᷣn eum nulluz
abntem condemnãduʒ niſi ſit ↄtumax iij . q· ix.
per totum. C. qũo ⁊ qñ iudex ꝑ totũ.ff.q̃ ſñie ſi
ne ap relcin. l. i. F. Item cũ ex eo dicto. Ande
nullus qtũcũqʒ notoꝛius ſine citatione zæ mõi
tione condẽnãdus ẽ. Et hoc fatet Moſti. iuſtiꝰ
et iutius:tũ qꝛ multi qñr notorij q̃ non ſt j. eo.
ↄſuluit:tũ qꝛ notorius qnqʒ hẽt liias exceptio
nes qᷓ ſi admittende de of.deł.ex ꝑte.ij.iũ quia

ois condenatio maxime nimis acceleꝛata odio

ſa eſt in. c. cũ Bertoldus de re iudi:¶ Adueꝛ
te tñ qꝛ ĩ hoc iuꝛa uidenit uaꝛia ⁊ doc.opiones
ut płe nõ. in. d. c.uꝛa de coha.cle.⁊ mulie. ⁊ ĩi.c.
ad nzam. iij. de iurein. ? utrobiqʒ dixi. ſed con
clude ut ſemꝑ mihi uiſũ ſuit:cũ querit̃᷑ an in no
rorijs requirat᷑ citatio: ꝙ aut loqt in alijs ſñijs
a cenſura eccliaſtica aut in cenſura ecclaſtica.pꝰ
cãu ſi faciũ eſt ira notoriũ ꝙ certũ ẽ abnti defẽ
ſionẽ non cõpeteꝛe non ꝛequirit᷑ de neceſſitate ci
tatio.ſic intelligit᷑.c.cũ oli de ꝛc indi.⁊.c.bõe el
pꝰð ełc.et.l.ij. . ꝙ ſi ð furmẽtaria.ff.de. admi.
ꝛeꝝ ad ciui. ꝑti.?.l.ictuſ fuſtiũ.ff. ð his qͥ nõ.ĩfa.
et ntrobiqʒ ꝑ Har. facit tex.ibi ꝑ Inn. in. c. qᷓ;
to ð tranſla.pᷣla. Aut dubiũ eſt an abñti poſſit
cõpetere aliqᷓ excuſatio 2 ꝛequirit᷑ citatio:alias
non ualet ſententia ſic intellige. c. fi. de off ci. de
le. li. v. ¶ Inno. in. c. tua de choa. cle. ⁊ mulie.
7 ſic reducas ad concor. opi. oriaſ. In ſnia vo
excõis ſemꝑ cꝛedo admonitionẽ cõpetentem de
bẽ pcedere qꝛ ut. S. dixi excõicatio fertur rõne
ↄtemptus: ut in. c. ij. de ↄſti. lib. vi. YIdeo oʒ ad
monitõʒ debẽ pcedẽ:qꝛ pᷣmo n ↄſtat de ↄtẽptu
iõ dẽ q; nunq fert excõicatio ab hoiĩe niſi rõne
ↄtumacie ut nõ glo.i.d.c.epi. In alijs vo ſnia
ẽ pene ꝓmłgatoria.un cũ iã ↄſtet de delicto fiu
ſira fieret admonio:cũ ꝑ pniam n deſinat eẽ no
cens ut.l. plt. ff. ui. bo. rap. Excõicatio at eſt me
dicina: ⁊? fert᷑ ut qs ſe corrigat ut in.c.i.de ſen.
ex. li.vi. z.xi.q.iij.audi deniqʒ: DOebet g prius
ꝛcqꝛi ut ap ꝑeat an uelit ſe emendaꝛe. Mi. ab.
D b ec. Caſus: Si coraʒ iudi
* ce a quo in vna cauſa
appellaui poſſum in alia conueniri:
niſi eum recuſem ut ſuſpectũ:ct non diuiditur.
¶ Mõ. pꝙ appellatio ſuſpendit iuriſditionem
iudicis in eadem cã duntaxat in qua eſt appella

tum non autem quo ad oliam cauſam prorſus

cꝑatam. Et ſic nota caſum in quo indicis iurii

ditio quo ad qd eſt ſuſpenſa reſpectu certe per
ſone:⁊ quo ad quid remanet in ſuo eſſe:
ra ratio decidendi:qm gꝛauamen immnecht
cã appellationis:qð gꝛauamen n cotingit rſhee

tu aliaruʒ cãaꝝ:⁊ iõ non habet ſuſps
15 (ap: E 10 n. edere iuriſdi
tionem iudicis in alijs cauls . M let

poſſe compelli ad ſndendum eode ttoccen
diuerſis iudicibus in diuerſis in cqis Nami
cã appellatõis litigabat hic corã iudice M in
2 de nouo põt ac l⸗ ri uel conueniri toraais
dice a quo. ¶ Mõ tertio ex fine lie: dlſpoli
tio hꝰ.c.uendicat ſibi locum etiam in deliga

Mone exemplum:cãe narie æ dinerſe fueꝛunt
commiſſe delegato:fuit pꝛius una incepta et b
ea appellatum. certe ea pendente poteſt conlichi
ri in alijs coraʒ eodẽ: uel pendente appellatione

in una finge nouaʒ iray imperaatione; ſup alia.

3 tpe coꝛam

d5 ¶ Ho. uidetur ꝙ piexin pendenrie appella

tionis nĩ poſſit ludice 9 quo tanq ſuſpectuʒ ieu
ſare. habet enim ſi eũ grauabit ꝓmptũ remediũ
appellationis:ut dicit tex.in.l.una.ff.apud euʒ
a quo apel. Soluit glo.i.ꝙ contꝛarium pcedit
ſm leges ſᷣm quas iudices non ita de faclli re
cuſantur. quod hic dẽ ꝓcedit ex diſpoſuione cꝗ
nonica:qð tm eſt limitanduʒ ꝓut le.⁊ nõ.j.ce. p
poſuit:ut.ſ.in crimine manifeſto non poſlit iu
dicem recuſaꝛe pᷣtextu appellationis pendentee.
Hanc ſo.glo.q fuit Lau. expꝛeſſiꝰtenuit Gof.
ꝙ aliud ſᷣm leges ⁊ aliud fm canones:qð decja
rabat Hoſti. ut ſicut leges ꝛcſtꝛingũt appellatio
nes:ita ⁊ recuſationes.j.e.ſuꝑ eo. Dec cene H
rõ non ẽ uera ſaltem in delegaus: qꝛ illi faclius
recuſantur de iure ciuili q; canonico: ut pbat i
.c.cum ſpali ⁊.c.ſecundo ꝛequiris.j.e.⁊ inil.x
niſſum. C. de iudi. Mam de iuꝛe ciuili poſſut in
diſtincte recuſari etiaʒ nulla cauſa expꝛeſſa:dum
in non appaꝛeat ꝛecuſatio calũnioſa: ut in iuni
bus prpallegatis:ſed de iuꝛe canonico opus eſt
allegare Z ꝓbaꝛe ꝓbabilem cam: ut i dicus iuni
bus. ernmelenn lec. poſuit Ja. ꝙ lex oia
loquitur in ordinario:iſta decre.in delegatoꝛet
exponit tex.ibi iudicis.i.delegati:⁊ ibi alioquin
.i. ſi n ſit delegatus:⁊ ibi maximeꝓ timn. Sʒ bec
lec. reprobatur ſᷣm Jo. an. j. e. ꝓpoſuit:qin 02
dinario loquit. Itẽ dicit ꝙ ſati bat hic
fi.non extorquendo kamd Lertia lec. ponit
ꝑ Inno. ut poſſit iudex recuſari non S-
pellationis pẽdẽtia: ſʒ ex alia iuſta ci. nar.
ta ponit᷑ ꝑ cũdeʒ:ut ꝓcedat iſte tex.fmn iuna anti
qua fʒ que liccbat ſine cã appellare: ſic ca ꝛcu
ſaꝛe. uintam lec. ponit Holtie.un tcx.iſte
telligat appellatioe pendente: x vo loqt en fini
ta. ¶ Sexta ponit ꝑ eũdeʒ: ut Oꝛij pecdat qñ
iudex non ꝛccepit appellatione hic 2.].c.c. po
luit 2.c. acccpta qñ iudex reccpit? appꝛobaquit:
ad b.j. e.c.ſepe ⁊.S.ð ol. ͦle.c.paſtoꝛalul. . E.
terea:⁊ ceꝛte iſte ↄtinet diuinatione Depliaz
lec. ponit Joã.an.dicens:q ſola pendenna ab
pellatiõis n facit iudice recuſari ut ſuſpcctu. ab
ſurdum ceniʒ eſſz cũ ex facto meo ? 9 nudda men

oborte
oodit elnt ni ſcb⸗
uſmun himu ge lergſein
AA bonc iii dcs ne D cta arbil
anictnone eſn anwnden

anſgelt 1 4
luanten wmbi i

ig:avo ſc iſe⸗
umien gamn Ndli oci gppel
pectum hen c hnn iͤ̃ ſ.25
1 1 de tlt.
uia mu alleun⸗
nis: .

. 1 4
ſoſolir u gart i Ahen

7 itmaa niment ic 4o
iilnt iln lcho oe
Alc goe tobſbo nc bt ulia , .
doruen plumi ininnici lus qq⸗ ſal
og trle Er ireligo lnn gol an erant
ſelorarenc lani a ai Tile nd gult
lev iitcte do Gn tunſined⸗
Ebmneſdan cihſe edio ante dl
Abratinc ooſur e Konco
Ge iure cmonico ſifſett ppare appel
pidentiamad effecii reenſanc iudican
in alia ſcd t neceſle pbaregranam
ibſalſed eter phoſito Gzin Oodiod
ſund mnſum anin; ſcd i pneaer
indicen granaſeen er ine h non ſfii
picio lnahi ſn iniqno gon it ſip
Ne Ca e tſnnn
bie. nitber peedlnr e inrein
guoiſt gt ant ſoqſnmn igelegno -0r
cter nuda voſünate gün racuſatio ne
manlifeſte fruſtratoriamnt ni in. la
. baſi pale ſi oʒ nonpbei e
grananis. Ant ſoguimnr inordinri.

Poliñ polent venſari mari
maxie exbaeſt
qr pendebat appelotio quantücüz

Aitus grauagmis p rer
haſmis P ler illins ,euniceg
finſtone e tanen gen nntcqf

aͤng⸗ hor denuo appelare. Er por

. otfnit
.. g
nngeni
imnung ingennr. neiocſant
— Wnaminin
itule ene
ſar ebganmn 1 guni ſen
Medit npi en
r

enlinn ſſehnte
1 no ont go nn
a ni oigenmin
S ſal⸗

aſnmnr glheii ali auiini
nonci:d cſflintm arberliͤe
inerſe nnirr nntſo n aſtl
. m RW Arluinb mline
nr g l
aluh in lgt ih ſnanoudoul
hr Pyſfi n ion ges mh gur nwtnd
vmt teuſuines eſihed Gl an⸗
IOron ebe Enan in deegens:rinttrchis
mN N N w
NGNKd diead
um C dewin Pande wr anlibakun
Achnaereontan ag wla aunaprhrn
Ii non ppurnt roſn0 iaſrun ne
bus orpalegans ſed deſne nichcl
Aegene1 Wn Ponbſen Gnmidn
das, (Seoumun kr olli Roh,
chümm notnaſſoſn deret up⸗
iuter biiodlcs dachiin dn
IKin in deegins, binninc
emrebun ft zonſe ai
m bani Ndg *
morcveneo um Ad-.
yn cnorqn
ſ onh eliroerteainlnudh
iruhciiini
Pelhndnis 6 i
zoch peoln ſenn
uu oni n ctn
chanleti cn
eponr o,
ſx. (Quimmn l

canrh
lnioe lcnrhh
clgn M ei,
Nii
i . ndun/

der on ufl. nn
cmnndl ſz,
ei⸗ .Ne 15900h/
ͤſee⸗ ſt mudulun 1
met leul tcteg i
iß , 4
4

uoluntare procedit appellatio forte ex falſa cã e
ad hunc finem int᷑iecta ut effugeꝛẽ ⁊ impedireʒ
iuriſditionẽ iudicis mei: Jõ dicit ꝙ ſiẽ ĩ alijſ re
cuſatonibus:ſic ⁊ ĩ iſta recurret᷑ ad arbitros co
ram qᷣbus ñ erit mihi ſatis ꝓbare pendẽtiã ap
pellationis:imo hẽo neceſſe ꝓbare ueritatẽ gꝛa
unamĩs:quo ꝓbato arbitri ꝓnunciabũt illũ ſuſ
pectum ⁊ demum ad aliũ finc.ſ.ad reuocatõem
grauamĩs hẽo ꝓbare ið corã iudice appellatio
nis:nec ẽ hoc nouũ.S.de teſt.uẽiẽs ij.⁊ ð reſt.
ſpo. ſolicite. Itẽ fn eũ n eſt ſatis ad recuſandũ
iudicẽ ꝓbare grauamẽ ex re tin ꝙ apꝑeat non
fuiſſe ex mẽte:ſed in cã appellationis ſufficit ꝓ
bare grauamen ex re:ut nõ.ꝑ eum.j.eo.ex ꝑte.
Hãc lec. Jo. an.ſequit̃᷑ hic do.an.⁊ cõmuniter
modern ores ſequentes:ipſe iñ do.an.aliter re
fert dẽa Jo. an.qᷓ ipſe intellexerit iudicio meo.
Dicit enim referendo q; ad optinendum in cã
reuocationis non ſufficit ꝓpare grauamẽ ex re
tm.i.granamen re ipſa:ſʒ oʒ ꝙᷓ; ꝓbet᷑ gꝛauamẽ
ex mente.i.qꝙ ex ꝓpoſito grauauerit.ſic euaʒ re
fert ⁊ ſequitur Hr. in. d.l.unica.Sed ꝓ cẽto
Jo. an.non ſic loquit᷑:ſʒ ſolũ uẽ requiiẽ ꝙ non
apꝑeat grauam ex re tm.non eim ꝛequirit utꝓ
bet᷑ ꝙ ex mẽte ꝓceſſit ſʒ ꝙ non apꝑet de orio.
quare puto ꝙ ĩ dubio ꝓbato grauamie pᷣſumi
debeat ꝙ ex malo aĩo ꝓceſſeꝛit:qꝛ in malefactiſ
pᷣſumit᷑ malus animus ut i.c.i.⁊ quod ibi nõ.ꝑ
Inno. de pᷣſum.⁊ i l nam ludus.fl.ad.l.aquił᷑.
Agd ið.gloſ.nõbilis in.c.hadrianus.lxiij.di. q̃
dicit quem pᷣſumdũ inimicũ illius queʒ ſalutare
non nult. Et intelligo illam gloſ.qñ erant ſoliti
ſe ſalutare: uel ſalutat᷑ ab alio : ille nõ uult ſyn
deꝛe facit quod nõ.glo.i.c.cum ſuꝑ de of.dele.
Eꝛ hanc ſñiam expᷣſſe reꝑio ſentire gloſ.i.ij.q.
vi. hoc ẽt ⁊ in. c. ꝓpoſuit.j.e¶ Conelude gq

de iure canonico ñ ſufficit ꝓbare appellationis

pẽdentiam ad effectũ recuſandi iudicem a quo
in alia cã:ſed eſt neceſſe ꝓbare grauam nõ ſolũ
ꝛe ipſa:ſed ẽt ex ꝓpoſito.Sʒ in dubio dico pꝛe
ſumdũ malum aniuʒ.ſed ſi apꝑeret ex ↄiecturis
indicem grauaſſe ni ex inte h non ſufficiet qꝛ ſuſ
picio fundat᷑ ſuꝑ iniquo aĩo ñ ãt ſuꝑ gꝛauamie:
nt nõ. in d.c. cum ſuper:⁊ ſic inielligo Jo. an.
bic. 1 hec ꝓcedunt de iure cimili:diſtin
guo:ſic qꝛ aut loqmuꝛ i delegato ⁊ põt recuſari
ẽt ex nuda uolũtate:dũmõ recuſatio nõ apꝑeat
manifeſte fruſtratoria:ut nõ.in. l.apertifſimi et
.c.cũ ſpãli pᷣalle.⁊ ſic oʒ ꝙ; non ꝓbet᷑ ẽt ꝛcalitas
grauamis. Aut loquimur in ordinario et puto
ꝙ oli ñ poteꝛat ꝛecuſari maxie ex hac ſuſpiciõe:
qꝛ pendebat appellatio quantũcũqʒ ꝓbareĩ re
alitas grauamis ꝑ tex.illius.l.unice qͥ pſuppõit
offenſionẽ z tamen denegat recuſationẽ ꝛeddeſ
cãm:qꝛ põt denuo appellare. Et põt eſſe illius
deciſionis ratio qꝛ oli oꝛdinaꝛiꝰn poteꝛat de iu
re ciuili recuſari ut nõ.in.d.l.aꝑtiſſimi ⁊ bñ fa
cit tex. d.l unice. Hodie ueꝛo ꝓuiſũ eſt ut poſſit
peti adiunctus:ñ ãt põt in totum ꝛecuſari:ut in
aut᷑.ſi Vo ↄtigerit.C. ð̊ indi.nõ.i.d.l.aꝑtiſſimi

¶ Oe appellationibns

quare puto q; ẽt hodie iure ciuili poterit pꝛo
bato grauamie mõ pᷣdicto peti adiũctus ſᷣm
dr in pꝛealle.aut᷑.ſi Vo ↄtigerit. ⁊ ſic ſimito illã
.l:unicam. Et hec plus placent ꝙᷓ qð ibi uoluit
HBir. qui vr uelle idẽ fuiſſe ⁊? eſſe hodie ð iure
ciuili quod ðᷣ iure canonico: ut pbato grauami
ne ex ꝓpoſito poſſit iudex recuſari.(Souerur:
qꝛ hoc ꝓbato ꝓbatur iniurta uerbalis ſeu reał
ꝓpter quã põt appellari ſᷣm opi. la. C. e.l.ſi
quis ꝓuocatione: qᷓ appellatio ꝓprer iniuriam
hʒ ipedire iuriſditionẽ iudicis in alia cã:ut.C·
ſi qcũq; pᷣdi.po.l.una:⁊ ita ſetiꝛe refeꝛt Huil.ðᷣ
cuneo ĩ. l.arbitro.ff. qui ſatiſda.cog. Sed ceꝛte
dicta ſua in hoc mihi non placent.nã ĩi.l.ſi quis
ꝓuocatione deuoluit᷑ iuriſditio ſolũ quo ad illã
cãm: ut ibi nõ ꝑ glo.? Har. ſed nos loquimur
hic quo ad aliã cãm.nec ob.l.unica.C. ſi qcũqʒ
predi po.qꝛ illa.i.ponit caſum ſpecialem: ut ibi
cõit᷑ nõ.⁊ dico ĩ.c.cũ ſpeciali..e.uel debet ĩtelli
gi qn iniuria fuii allegata a iudice exiudiciali
ꝓcedente:ſecus ſi iudicialiter.d.l.unica ff. apð
eũ a quo ap.æ nide in ar. quod nõ. glo.in.c.pnñ.
tium. vij. q.i. Sed iuxra pᷣdicta quero quid
ſi appellans fuit contumax in appellatione ꝓſe
quenda:nũquid porerit uirture illius grauamis
iudicè illũ ĩ alia cã recuſare.ſo.Ta. Tin. = In
no.tenent ꝙ nõ:ſicut talis ↄtumax nõ appellat:
ita nec recuſat.S.c.ꝓxi.⁊.j.eo.ſuꝑ eo.ij.qð eſt
nõndũ ꝓ limitatoe h'. c. do. an. dicit: ꝙ cõtuma
cia in non ꝓſequendo nõ repel it ſemper ab ap
pellaudo iuxta nõta.j. e.c. directe. Ande putat
ꝙ eo caſu quo porerit appellare non tollet̃ re
cuſatio ſi probetnr grauamẽ: ⁊ poterit ad aliuʒ
finẽ grauamẽ oſtedẽ:lʒ nõ poſſit appellationem
ꝓſequi:ar.j.de ſen.ex.licet li.Vj. Ego puto ꝙ ĩ
diſtincte poterit iudicẽ recuſare ꝓbando graua
men mõ pᷣdicto:lʒ appellationẽ deſeruerit:qꝛ ur
dixi ꝛecuſatio fundat᷑ ſuꝑ malo aĩo iudiciſ:ſʒ ina
lus animus nõ mutat᷑ ꝑ deſertionẽ appellatois.
Unde ſʒ per deſeꝛtionẽ ſnia trãſiuerit in rem iu
dicatã ur nõ audiat᷑ ãplius nolẽs appellationem
ꝓſequi:tamẽ bene poterit adducẽ grauamèe ad
alium finẽ.ſ ad iniquum iudicis animum ꝓban
dum: ar. in. c. ueniens.ij. de teſti.æ. d.c. Iʒ ð ſen.
ex.li.vVj. ꝓbatur ꝑ ſiłe.lʒ eni quis a ſnia nõ pꝛo
nocauerit:iñ poſtea poterit agẽ õ iudicẽ: quia
malicioſe uel ꝑ imprudentiam condenauit eum
inſti.de ob que ex quaſi ᷣlic.na.i prin. nec ob.
ſibi exceptio rei iudi.a qua nõ ẽ appellatum:qꝛ
alie ſunt ꝑſone inter quas nũc agit iudec ⁊ ꝑs:
2 alie inter quas prio agebat᷑. Ire mõ ad aliud
agitur:qꝛ ad intereſſe z alias penas ⁊ ad aliud
prio.ſ.ad rem que petebat᷑ Hoc tenuit Inn. ĩ
.c.ſacro de ſen.ex.⁊ glo.in.c.paſtoralis..quia
uero in fi. ð offi. dele. ? HB.r. in.l.i ff.e. ti. facit
quod ipꝑſe nõ.in.l.fi. ff. de uar.æ exiraor.cogn.
Alumo queꝛitur quid fiet de iſtis cauſis no
uiter mouendis recuſato iudice. So. dicit gloſ.
ꝙ iudex recuſatus delegabit eas. Lu de h dic
ut dixi in.c.ſiquis ↄ clericuʒ de fo.compe.⁊ plłe
p

appellans 5 3 r ni dr r., yu- : dise 2 Aro

Stan paj — ſ

R 6 et SXα ¹Xra

V. bha ſe de Prs an n ruſimn

W◻α v r Py 3 bſvr uo

¶ BDe appellationibus:

tangam. . c. eum ſpeciali. Mi. ab.

Caſus: ſupeꝛioꝛ
duobus. ue: nele
uerſaꝛiꝰ appellat li ignorat te ſuꝑ ea
deʒ cã ad ſedem apoſtolicam appellaſſe te nolen
tem ↄparẽ excõicare poterit h pᷣmo. A ciuili in
dice q̃ ñ ẽ de temꝑali iuriſditiõe eccleſie non ap
pellat᷑ ad papã. hoc ſcðᷣo uſqʒ ad fi. Ael ſumma
pricipalit᷑ ⁊ clarius ſic. Si a indice inferiõi unꝰ
appellat ad Mapaʒ alius ad inferioreʒ tenerur
appellãs ad MDapaʒ cõpꝑerẽ ad citationẽ iudciſ
inferioris ſaltem allegatuꝛus appellatõʒ ſuaʒ: a
lias ualebit ꝓceſſus a minori:niſi ſciuerit appel
lationem interiectã ad Dapã.duo ſunt dicta:
ſm ibi deniqʒ ⁊ ẽ ¶ Nõ pꝰ ꝙ ab eað ſnia pñt
ſbe ꝑtes appellare:qð intellige ſi utraqʒ ꝑs ſen
tit ſe ꝑ ſniam pᷣgrauãi: concor. c. Rainutius et
.c. Rainaldus de teffa. z.S. de excep. ſignificaue
runt. Excipe nõbilẽ cãum.l.omnẽ honorẽ. E.

qñ ꝓuo.non ẽ ne.⁊ qͥd dicat ille tex.dixi i. dq. .

ſignificauerũt: ubi plene examinaui ¶¶ Mꝛ.
ꝙ ſi ab eadẽ ſñia diuerſi ad diuerſos appellant
appellatio iterpoſita ad maiorẽ iudicẽ elidit ap
pellatõʒ iĩterpoſitã ad minorem iudicẽ:dũmõ ðᷣ
ea excipiat᷑ corã minõe uel alias nota ſit iudici:
⁊ hoc ĩ dubio ſi iudex maioꝛ ſit ipe MDapa:q
cãu loquituꝛ iſte tex¶ Quid amte ſi appellatus
ad aliũ ſuꝑioꝛẽ citra MDapã. Moſti.ſentit h ꝙ
idem ponit tñ exemplum in legato:alle.S.de of.
iudi.dele.c.i.Idem ſpe.in ti.e.ꝗ.nũc tracremꝰ
H. quid ſi a ſñia. Ego dico hũc tex. ꝓcedẽ ĩ qꝰ
libet ſuꝑiore ad quẽ põt obmiſſo medio appel
lãi.Eað eiʒ ẽ decidendi rõ:cũ.n.una ⁊ eadem
appellatio tractãi nõ poſſit corã diueꝛſis iudici
bus oʒ ut appellatio interpoſita ad maiorem pᷣ
ualeat ei qᷓ fuit interpoſita ad minorem:ar.op.iĩ
c.ꝑ hoc ⁊ qð ibi nõ. ðᷣ heꝛe.li.vVi.⁊.l.õ pupillũ
ff. de re iudi. Et iõ quod dẽm eſt in legato pro
cedit ſi pſuppõimus ad eũ poſſe omiſſo medio
appellari:ð q dicendũ.ut nõ.i.c.i.⁊=.c.qꝙ trãſla
tionem ð of. leg. Si ãt ẽ tał ſuperior ad queʒ ñ
põt obmiſſo medio appellari:tũc pᷣualeat appel
latio interpoſita ad minorẽ ad quem gradatim

⁊ ltime fuit appellatum:ð quo dicendum ut nõ.
incdilecni jr. ö: mrtio ualere ꝓceſſuʒ iu
dicis: cuius iuriſditio elidi poterat:ſi ꝑ excepiõ
nem non fuit eliſa:de quo ꝑ Inno.in.c.ceteꝛuʒ
de ſp. Hõ. qᷓrto ⁊ tene mntiſꝙ ſi iudex ſcit ſe ñ
hre iuriſditionẽ in certo caſu uł ſcit ſe nõ debẽ
ꝓcedere:qꝛ hẽt eã ð facili elidibilem non ualet
ꝓceſſus ) abntem ẽt ſi ſit ↄtumacie punitiuus:
ad hoc uide qð nõ. Innoc.in.c.ij.de dila.facit
lex non uidetur latitare.ff. de indi. 2.l.ij.in fi.ſi
quis in ius uo.non ie.ſecus ãt ſi index ignorat
qꝛ tunc ualet ꝓceſſus ſaltem quatenus punit cõ
rumaciam:ad hoc.l.i.ff.ſi quis ins di.non ob.

c. ſag lis ci ibi n. yp. et l.li as er aliͤ
ð iudi.¶ Nõ. in. deniqʒ ꝙ grauar⸗ d..
dice ſeculaꝛi non pot i iuſtitiaʒ illã ni an. in
tionis deſerre ad apam:et ad hoc ſelean
tidie allegaꝛi iſte tex. hinc ſentit glo. no e quo
x.di.qꝙ ab imꝑatoꝛe ñ appellat᷑ aq Pape, Sn
tu uide ad limitationẽ nõbile dictũ Ho Sed
cum Joannes de fi. inſtꝛ. ubi gicit: deſichae
ſuꝑiore ſemꝑ põt ad papã appellari t iciente
tordia allego dẽʒ nõbile Inn. in. c. lie con
to de fo. cõpe.ubi dicit: ꝙ ubi non renl ihec
de iure uel de facto pot Dapa adiri:pro s
cit illa communis cãoniſtaꝝ opi. ᷓ habet: n
nes papam ſit pfᷣas tpᷣalium ſaltqʒ bit: de M
plene dixi in. c. nouit de indi. Unde defj “
ſupiore uidet tilan ere e defcieme
bi P boſſit illum bitum deducere ad
actũ: licut illam exercet in canſis aꝛduis e
ſuꝑiore non deficiente: ut eſt caus nödilis ine.
pꝛo humani ð homi.li.vj. Nee tñ puto Uenitan
da ĩ gꝛauibus ⁊ dubijs anticulis: ut ſing. vi ſen
tire Inno. in c. cum te de re ludi.ꝑ.c. ꝑ ueneꝛa
bilem q fi. ſint le.? bec ñ tꝛadas oblinioni ⁊ ui
de que dixi in.c.nouit de iudi.⁊ in.c.ſi.e.ti.
Mõ ẽt ſing. aꝛ. op.?z quaſi expreſſum in ter.
in terris ſubiectis temporali iuriſditioni ecclie
debent ẽt inter laicos ſeꝛuaꝛi canones ⁊ non łe
ges ciuiles data iter eos diſcordia:hoc pꝛobat
iſte tex. hoc mõ inducendo: De iure ciuli regn
lariter non appellatur an ſniam:ur in.i:.añ ſen
tentie tempus. C. quoꝝ ap.non reci.2.lij.ſle.
2 quod le.⁊ nõ.j.e.c.ſuꝑ eo:⁊ tamen in tenis
eccleſie põt añ ſñiam appellari ut hic:quia ð in
re canonico licet appellare indiſtincte ab omni
grauamine:ut in. c. de appellationibus .c.ſup
eo ⁊.c.ðbitꝰ. e. Dꝛeteꝛea pꝛobat hoc iſte tex.
2 aliter obmiſſo medio de iuꝛe ciuili non appel
latur ẽt ad pᷣncipem.l.imperatoꝛes in fi. fl.e.i.
De iure vo canonico appellatur ſaltẽ ad papã
obmiſſo medio:ut in.c.ad ꝛomanam.ij.q.vj.?
c.cuncta ꝑ mundũ ⁊.c.ꝑ ueneꝛabileʒ.ix.q. iij.
Et iſtud ius canonicum ſeꝛuatur hic in temis
eccłie:quia a ciuili iudice poteſt appellaꝛi ad pa
pam:de quo uide in.c.lʒ ex ſuſcepto de fo.cop·
2 hanc concluſionẽ pᷣdictaʒ ut canones pᷣualeit
in terris eccleſie ẽt iter laicos tʒ hic Moſti.x ſe
quunt᷑ eum communiter doc. ¶ Er his infero
ad unum nõbile dictũ:qꝙ in teꝛris eccle nõ ualer
ſtatutũ laicoꝝ õ ius canonicum ſicut nec ſtotuta
clericoꝝ:de quo dic ut plenius dixi in.c. quod
clericis de fo.compe¶¶ Vluio nõ uale coſneiu
dineʒ ut ð ſeculari indice appellet ad cclaſticu
qᷓnimmo ex ↄſuetudine põt introducl ut lacius
poſſit ↄueniri ẽt coꝛã eccliaſtico: uide glin. c. ſl
clericus laicum ⁊z. c. ex hanſimſſa de ſo. c. as
utꝛobiqʒ dixi ¶ Venio moꝛe ſolito ad glo. et
prume due ſunt faciles ¶ Lertia opponit ?) tey.
uz eiʒ ꝙ et data ignorantia indicis non dz nale
excõicatio: qꝛ appellatio pccdens impedit illius
uires: ut in. c. ꝑ tuas..c. Item ꝑ vRbelati
ilte deſijt eſſe index:ergo ⁊c. ſoluu glo. H

rcr olunt uerte
oniſhl p hfn lun danon ſlui
oleger tennt⸗ ſom oau

Siunm
Hyboſan ge ſonlol⸗ 6 woq non

iunn:ſed ece
Tadk atibin bin ner e
ſct ginſctioſt o li l.
cunn ip 6 a icſee 1,0,11 ſone lar⸗
nm eanm igon
uten
giceod hancd, o ſoſte
lationioßß ri
ul er ucyionem roͤſbi ſputane
4 D
al eon 1 .d non cogn

l.in.,V.
geboc ind N i s hon lenei 4

. glet pe
poſtan ad papann,0 non u
ſenminmn nl itor . mmens
bipyg ſnonin a bſen .
alegetones prelnis non/ nole Ool.
mmn iſtinepropte Aenkaem nun
acmmeaiir. (Monis hunle
eto ad onruri or kabeitur care ine
epoſtnodunn raſtumun marerian per.
nor wenbra. dico enin gnod ila. lo
Guago oiser iilias alegationes od
ſeerpian Gorra demrenedic vo
ſranen dlegoig. ed aren wcond ap
nemadverie partis: aoann non tenevarn
meie quoniam icer inpernns nil deben
qnoc baben monere picipem i otunin
c.poſtulachi de Reo. gs mnon enemri
allegare ius aterius vanis. Han cunn
ituicc; aduerſri non aneun mns o
ins alterius ut bie nöͤbiſter pꝛobaror⸗
ter Yno. commmniterſegnentes:e
e ali ſnana uco irgh nac
Eniſ Imo hie aiin in princif
Peeſſis geſis zibſntennnoc ſaie
in npeſniocentimſitinmnlt
ſoniih icbblon propte ancien
Ac quen fuſt ain
non fut gei mmoppelgmmn ſats ere
it ſebllo mnpore iſaper onf
ceptionis ſ Tr i (Onfi
„WMr his paucis hab
hens inleſſeeus hiins c10 benm
lumllſior ucde n

Ai poni
ſn Wan N t Inoc in ſ
dlliſte adnerſarins boet
nin hon uaſinſſer aen⸗
er
ga 8 H Nmnccltaegihl 4
. 4 l
Aliseceſttad be Imn⸗ n
n

X atRα. Fard taen lloun Pahe, ſac 1. △ℳ

XNtred in ncnbinon hin
Mnlri a raii leban

denn bthllin lg h
1 cion
i innginnn

raiiurhiaslann cnr n
ges dulisdan irws ſcrciitoe U
enr bor liumnch in il 1
irr n ayxlimr ai ſ ianur i, ,c r
mmr ms Cr Mn nii, ſi
tcpocle troͦſ cclp eot unnir ms
Acſe ai ſan cppelamiut bie arirn
N noricd ien MOlare alſince onni
SummniwerNt N. WManni
14 5eſoradndden.
õõ hl
uur a d onchanlinhanmton it.
Deime pamiic mllum liut
Cbindſo nrcdio in a unmmnit
comch MNdn 1 Miunih
õ ſeunnn bin
ccheclin li diceporctapett

andebo uide nnchaliannrt

.benc cnſimni armzn emalzf
. „27 4
lnms llſt iin liciſ Y
,umt aun cunmmnier do,

¶ De appellationibus:

contingit pꝛopter otumaciam. Ocbuit enim ire
et allegare pᷣuilegium ſuum. duerte qꝛ gl.
bʒ bonam mentem:ſʒ formaliter non ſoluit con
trarium:ſed dic formalius ꝙ orium loquitur ĩ
ſententia excõis lata a iudice a quo q̃ non tenz:
cum ipſius iuriſditio ſit ſuſpenſa per appellatio
nem:ut in.c.ſi a iudice ⁊.c.nõ ſolũ.j.e.li.vi.hic
autem loquimur in excommunicatione lata a iu
dice ad quem:qui habet iuriſditionem uigore
appellationis:lʒ illa iuriſditio poſſit elidi et ena
cuari per exceprionem appellationis interpoſite
ad papã:ſed iſte non excipit iõ ſibi iputandum.
2 de hoc.j.latius In gl.in.v.non cognouerit.
Hõ bene hanc glo.qꝙ citatus non tenet᷑ compa
rẽ ad allegãduʒ pᷣuilegium ſuum ſi notoriũ ẽ iun
dicẽ ñ hꝛe iuriſditionem uel habere elidibilem
in cauſa concordat gloſ.in cleme. paſtoralis.S.·
piſana de ꝛe iud.⁊ in.c. ueniens de accuſa.=.iij.

.d.ij.ſi epᷣs ⁊.j.aliquid tangů. ¶ Ex. gl. opp. ꝰ

pꝛedicta ⁊ S tex. uidetuꝛ enim ꝙ excõicatio lata
ꝑ inferiorem iudicem non debeat tenere: qꝛ iſte
qui appellauit ad inferiorem obtinuit ſniam õ
abſentem doloſe tacendo appellationem inter
poſitam ad papam:ergo non ualet ꝓceſſus ſeu
ſententia:ut in.l.ſi ptor. .maꝛcelus.ff.de indi.
ubi pʒ:ꝙ ſententia lata õ abſentem per falſas
allegationes preſentis non ualet Sol.doc.mul
tum inſtat: æ propter difficultatem materie intꝛi
cate procedunt. ¶ Eso prius ſpecifice reſpon
debo ad contrariuʒ ut habeatur clare intellectꝰ
c.poſtmodum reaſſumam materiam per quat
tuor membra. dico enim quod illa. lI. ſoquitur
quando quis per falſas allegationes obtinuit
ſententiam contra abſentem:ſed hic nullam fal
ſitatem allegauit: ſed tantum tacuit appellatio
nem aduerſe partis:quam non tenebatur expri
meꝛe quoniam licet imperꝛans nil debeat tacere
quod bhabeat mouere pꝛicipem i ↄtꝛarium:ut in
.c.poſtulaſti de Gep. ꝑs tñ non tenetur i iudicio
allegare ius alterius partis. Mam cum iſti ſint
inuiceʒ aduerſarij non tenetur unus proponeꝛe
ins alterius ut hic nõbiliter pꝛobatur ⁊ tʒ notã
ter Inno. z communiteꝛ ſequentes: 2 ſic nõ po
teſt dici ſententia lata dolo =Dð
ſentit Inno. hic ꝙ etiam in principali renuiſſet
ꝓceſſus geſtus õᷣ abſentem:quod ſatis placet:
qm appellatio detulit iuriſditionem illi iudici in
feriori:lʒ elidibilem propter auctem ſuperioris
ad quem fuit etiam appellatum ſatis ergo eſt qp
non fuit debito tempoꝛe eliſa per conflictum ex
ceptionis ¶Ex Pis paucis habetur nerus et
apertus intellectus huius.c.æ optima limitatio
ad illam.l.ſi ptor:⁊ uide notabilem limitationẽ
ad iſtum tex. quã ponit Innoc. in. c. fi. de accu.
ubi dicit.qð ſi iſte aduerſarius doloſe tacuiſſet
appellationem non ualuiſſet proceſſus per dic
tam legem ſi preror. F. marcellus: quod itellige
ut. . dicã. Minc dixit hic Innoc.⁊ beue:qꝙ ubi
quis acceſſit ad iudicem appellationis z falſo
dixit ſe appellaſſe uel dolo tacuit appellationi

quã fecerat ſe renunciaſſe: quia tunc proceſſus
nõ teneret:uel ſaltem reſcinderetur:uel per con
ditionem ſine cauſa:uel per reſtitutionem in in
tegrum ex clauſula generali: uel per querelam
falſi:ut dicta.l.ſi pretor:æ uide ad hanc qonem
Archidiaconum in.c.romana.S. ſi uero.j. eo
dem lIi vi.? Guilielmum in ſpeculo.de citatio.
H.i.v. item pone. ad materiam uide Joãnez
andr. in regula ſcienti.ii.vi.in mercu. æ per JIn
nocentium in. c.ij. de dilationibus. Anum ta
men dictum tene ſemper menti quod ponit In
nocentius hic ⁊ in dicto.c.ij .dicens:qꝙ ſi abſen
ti competebat exceptio declinatoꝛia uel peremp
toria ⁊ fuit abſens contumaciter non auditur il
lam uolens proponere:niſi ueniat eo tempore
quo ſi fuiſſet preſens illã poſſet proponere.NRa
tio eſt: quia contumacia facit eum preſentem:
de dolo æ contumacia. c. ueritatis. non eꝛgo de
bet eſſe melioris conditionis contumax quam
obediens.ſed ſi fuiſſet pꝛeſens ⁊ debito tempoꝛe
non excepiſſet non audiretur amplius: ut in. c.
paſtoralis de exceptionibus.l.ij. C. ſenten.
reſcin.non poſſ.ita nec ſi fuit abſens contumaci
ter:quod intellige ſiue preſens ſciat exceptioneʒ
competere abſenti ſiue non: quia non tenetux
ut dixi ius ſui aduerſarij allegare. nam aduerſa
rius tacendo uidetur iuri ſuo renunciaꝛe. Ideo
dixit Innocentius hic. ꝙ ſi poſtquam is qui
aapellauit ad Archiepiſcopum incepit liteʒ pro
ſequi coram eo compaꝛeat aduerſarius qui ap
pellauit ad Mapaʒ z contumaciteꝛ renuit com
parere coram Aꝛchiepiſcopo:æ ad impediendũ
proceſſum dicat ſe appellaſſe ad PMapam non
eſt ſuper hoc audiendus: ſicut nec audiretur ſi
in proceſſu ſemper preſens fuiſſet ⁊ hoc racuifſ 5
quia qui abeſt contumaciter non minor eſt pꝛeé
ſente:ut in auten:ut omnes obediant iudi. H. ſi
autem collatione.v¶ Et reaſſumendo totam
materiam hic ⁊ alibi tactam: compendioſe ta

men expediendo cum queritur an naleat pꝛoceſ e pr &α†τα J =Srtg, aa yp-=endast nee
ſus geſtus contra abſentem cui exceptio legitia EAR Y

competebat. Yacio ut predixi quattuor mẽbra.
aut enim iudex nullam in ueritate habebat iuriſ
ditionem in illa cauſa:aut habebat elidibilem:ta
men per exceptionis conflictum. aut iudex habe
bat iuriſditionem:ſed pꝛeſenti non competcbat
ius agendi.aut competebat ius agendi ſed elidi
bile per exceptionem aduerſario competentem.
rimo caſu ſi iudex ſcit ſe iuriſditionem
non habere non ualet proceſſus nec ſuper prin
cipali nec ſuper contumacia: ut ſatis probatur
hic a contrario:facit lex.ij.in fi.ff.ſi quis in ius
noca.non ierit ⁊.l.ſi pretor.S. finali cum nota
tis ibidem. ff. de iudicijs zæ per Innocentium
in dicto.c.ij.de dilationibus z Joannes an. in
dicta regula ſciẽti in mercurialibus. Si ueꝛ0
iudex ignorabat: æ tunc aut pars preſens etiam
ignorabat defectum iuriſditionis: quia ſatis
erat probabilis ignorantia: ⁊ tunc ualet pꝛocel
ſus contumacie punitiuus: ut in..ij. ff. ſi quis —

in ius nocan. et in. l.i. ff. ſi quis ius di. non ob.
7.:.ſiquis ex aliena. ff. de iudicijs æ nõ. in dicta
regula ſcienti. Sed ſuꝑ pꝛĩcipali non ualet ꝓcel
ſus ex quo i neritate n hẽbat inꝛiſditionem niſi
pᷣus ꝓnuntiaſſet ſe iudicẽ competentẽ ut nõ. In
no. in. d. c. ij. ð dila. ? Joan. an. in dicta ꝛegula
ſciẽti.⁊ nõ.per aliquos in.c.i.de reſcrip.ſi.vVi.⁊
c. ſuper lr̃is. eo. ti. Aut ꝑs pns ſciuit defectum
iuriſditionis tunc dico ꝙ in pᷣncipali nõ nalʒ ꝓ
ceſſus:ex qꝰ dat᷑ in iuriſditione defectus. C. ſi a
n cõpe. iu. p totũ et in. c. at ſi cleꝛici de iudi.pᷣftĩ
qꝛ ꝑs ſcient᷑ coꝛã illo litigãdo uẽ in dolo ⁊ ſe ip
ſam decepiſſe: ar. in. d.l. ptor ⁊.l. is qͥ ſe obtulit
ff de rei uen.ſj ꝓceſſus ↄtũacie punitiuus nalz
ꝓpt᷑ ignorãtiaʒ iudicis ꝓbabilẽ quatenus non
cõceꝛnit cõmodũ ꝑriſ:ar.hic ⁊ in. l. ij. i fi. ff. ſids
in ius uo.ſʒ q̃tenus cõcernit cõmodũ ꝑtiſ:puta
iĩ miſſione ex pꝰł fo decꝛeto:tũc ñ ualet: uel ſaltẽ
ꝓpter ſuã ſciam uenit reuocandus: ad boc qð
nõ. Inno. i. c. ij. de dila. ? Jo. an. in. c. dilectus
ij. de. pben. ? Eal.i. c. ad ꝓbãdũ de re iudi.ubi
nõ ꝙ litigãs ſcient᷑ corã excõicato tolerato nõ

qʒ aliqð cõmodũ reportare uñ procefſus dʒ re

tractari: qᷓtenus uenit in ſui fanoꝛc. ¶ Ex pᷣdic
ris infert ad intellectũ iſtius.c. ſi eiz teneamꝰ ꝙ
appellatio intpoſita ad papã ipo iure n impedi
at iuriſditionis trãſlatõʒ ĩ aliũ ſuꝑiorẽ ad queʒ
alia ps appellauit ſz opꝰ eſt exceptione:tẽ dicẽð
ut g dixi ⁊ dicã ĩ ſeqᷓnti mbro. Si ãt tenet᷑ opi.
ꝙ ipſo iure ipediat iuriſditõʒ ꝛeſpectu inferiõis
iudicis:tunc ñ ualẽt ꝓceſſus ſuꝑ pᷣncipali.Do.
an expſſe ñ elicit: ſj Inn. uꝛ ſentire opus ſit
exceptione: qd mihi plus plʒ:qꝛ qᷣlʒ ẽ cõpetens
index ꝑ appellatõʒ. uñ ex q“ papa ex certa ſcia
ñ aduocat ad ſe cãm ualebit ꝓceſſus corã utro
qʒ:niſi excipiatur:ut in ſilibꝰ termis nolui In
no. i. c. cñ. ¶M. ð ↄſti. enio ad 'm mbruʒ
.ſ. cũ index hẽbat iuriſditõʒ ſʒ elidibleꝭ ꝑ excep
tõis ↄflictũ ĩ quo dico:ꝙ ſi iudex ſciebat ñ tʒ p
ceſſus: ut ĩ cle. paſtorał. S. piſana de re iudic. fa
cit lex ni uẽ latitare.ff. de indi.æ nõnt ponit In
no.i. .. c ij de dila.optie facit iſte tex.a prio ſẽ
ſu im mifſu intellectü. Si vo iudex ſciebat ſe
bie iuriſditionẽ ſ ignorabat ipedimetũ: tẽ ſiue
ꝑs ignorabat ſiue ſciebat tʒ ꝓceſſus tã ↄtũacie
punitinus qᷓ; ſuꝑ pᷣncipali ut hic ñ eim reneĩ ꝑs
allegare iura ꝑtis aduerſe forte eni noluit illi re
nunciare: 2 i hoc caſu itelligo iſtuʒ tex. pꝰ Inn.
niſt forte doloſe ſubticuiſſet iura alteriꝰ ꝑtis: qꝛ
tũc ñ teneꝛet ꝓceſſus ad ſui cõmoduũ:ut notant
uoluit Inn.i pal c.fi.de accu.⁊ dixi.Sõ. pᷣdẽa ui
det᷑ et ð mte HMo. qᷓ b talẽ ꝛegulã poſnit dicẽs:
ꝙ ſi iudex ſciat ſe n iudicẽ ł ñ debẽ ꝓcedẽ et ꝓ
cedit ñ ualebit ꝓceſſus: ut hic et ĩ. d.:.ij.ſi qᷣs ĩ
lius uo.i fi.ſaluo eo qð le.et nõ. S. ti. ꝓx. ad ꝓbã
du. Si at ſciat ſe ẽe iudicẽ ignoꝛat in impedimẽ
tu pceſſus ex alieno facto ꝓueniens dʒ eſſe pꝛo
1 gnorãtia excuſata:ar.j.de cle.cx.mi.apli
ppo fco n ſit ꝓbabil ignorãtia. S. ð Rp.
conmunicato. Mec at dicit locũ hꝛe ꝛegla

Be appellationibus:

riteꝛ. nã ĩ cãibꝰi .
rite. na ĩ cãibꝰiĩ qb appellatio ẽt fruſtꝛatoꝛia ad

Papam facta defert ſtani negociñ
Papar gociũ
inſolidũ nullus eꝛit ꝓceſſds rlachi Rapn
ius ignorãtis: ſicut patet diẽ in cb ec̃ aplice

reſeruatis:de quo rẽittit ad nõ.i.c. ut debi de

ap.⁊ dic ꝙ in ilł ñ ẽ ꝓbabił ignorãtia: oemi
qð le. nõ. in. c. quis ðᷣ ceevale ; ge
mẽbꝛũ cũ iudex bebat iuriſditõem ſj pnii. g
tebat ius agẽdi dic ꝓcefſum ñ uaſẽ ſi luce Re
bat ut hic. Si ãt ignoꝛabat:⁊ tũc ex qu gele⸗
bat ñ tʒ ꝓceſſus ð abñntẽ:qtenꝰ uenit 19
pnᷣtis:qꝛ fuit ĩ dolo agendo ſine actiõe:⸗ ſeod
tinuit ſñiaʒ ꝑ dolũ ſuũ.d...ptoꝛ. S. marcelu
Ad qꝛtũ ⁊ ultimũ cũ iudex hebat iuiicitöymer
puti deficiebat ius agedi: q abns eꝛat tut excep
tiõe ) actõʒ ꝑtis: ?⁊ tũc ſi index ſciebat ipedimen
tũ ñ ðbebat ꝓcedẽ ꝑ inuꝛa ⁊ rones ſupiꝰalł. Au
ludex ignorabat ꝑs at pns ſciebat: 2 Puro nale⸗
ꝓceſſũ õ abñtẽ:qꝛ ut.S.dixi ũ tenet allegaꝛe in
ra ꝑtis aduerſe.forſan eiʒ uult illis renũciaꝛe ui
.5. dixi:niſi doloſe ſubticuiſſet ut. S. dictũ è: p
hoc hẽs hãc mãm lõge clanꝰclaꝛatã: q p alioſ
ſcꝛibeutes. Einmo bic qꝛ0 qtꝛ debeat intelli
gi iſte tex. in eo ꝙ dicit utꝛaqʒ pꝑtẽ appellaſſe ad
diueꝛſos iudices:⁊ ꝙ pᷣualet appellatõ inteꝛpoſi
ta ad Mapã. So. dicit Inno. ꝙ bec decie. bet
locum qñ ex ſententia uterqʒ litiganum punat ſe
grauatum. Si eniʒ gꝛauato appellante ad aichi
epᷣm non gꝛauatus diceret: æ ego appello ad
apam: uel nolo ꝙ appellatio tua agatm co
ram papa non debet audiri: qꝛ non appellan ſj
appellantis eſt eligere iudicem appellauonis:
nec non granatus appellat: ut in. c. ul debitus
j. e. ? in. l. omnem bonorem. C. quando puo.
non eſt ne. Vel m eum potuiſſet hec detre. hre
locum in alijs caibus ſecundũ antiqua iun ſecq
duʒ que licebat appellaꝛe ſine ca: ? opiime loavi
tur iudicio meo maxie in pꝛimo intelleciu. putat
tn do.an.ꝙ ſi partes grauantur in diuerſis ar
ticulis:ꝙ cuiuſlibet appellatio deuoluet illum aꝛ
ticulũ ad iudicem ſuum ad qnem fuit appellatũ
æ ſic non babebit tunc locum decꝛetalis hec.
Sed quando appellatur a grauamine ſupeꝛ eo
dem: ut quia petito fundo fuit reus condemna
tus in dimidio fundi: et quilibet propter hot
appellat:et tunc habet locum quod bic diciur:
ut una appellatio prenaleat:et fuit notabilis co
ſideratio: nibil ramen allegar ( Evo puo hot
procedere quando quelibet pꝛs diſtincte ap
pellaret ab articulo ſepaato: quia ſol ſunt ſen
tentie quot ſunt aꝛticuli. .. etiam. fl. de minoriv
ſecus autem ubi quelibet pars oppelaſet ab ar
ticulo ſeparato ſimpliciter a ſententia qnatene.
facit contra eum ſicut moris eſt. Mam iunc di
co hunc textum habere locum:quia negoen
in iudicio deductum eſt uniwm. Ande ne lite
nentia cauſe diuidatur: unica deber dreug

„ 0
appellatio argumeman inn Ralbue n
ie. 7.l. nulli. E. de iudi. Item ⸗ un
Nre rs leſa: ? ita nidet

apparet in quo ſit uiraq ba

in
ccheſen, A
tcloon ec D
oſrod pſe p

os Iellecmun
Alnsq fle gen er
lncſ fnaßt 'ninus .

fucſcn ep⸗ ite. Po
ae tan

benſii
1 inm andla an
1 erten aiq
gen ius inſ garin a
rſuimin ageſieiſ

4
.

3Ceren
voſuun

éHe ſe bien oppoſt
g gi e vyns
zerler⸗Mo PAN. el
6 ac oppel
D,,n Pat
i pbiis o holi fuetun lich m
ianmſunn dles hid
Au tyl er l. Nedie N.

Kolcirs fin mö:d u
dRN .
i noim cicencn

6oö uolanmnsinaaet di
cecßlti ce p Cocl
bum pacipaſt ceeſe —
uas g0.nlls o lencols:qy
le uniczo.lc eo olanirin
uiicio r lii Eqlo
Gianm, NANN H
ſcyrepb ineals O luſh ulost
ho olun bo àosα) Noöbileqe
lntinjdeiht Oeoerlen g
ius gleni ⸗bie ni pot porenamn qz inel
ee glctinmac de qua voennia nelr ter g
eimn gertnen dyr ins eaee
Plcnurn N denn dan orenad n
anno audtat aOpelans P' fin ud ihſo iure
ſit opns e⸗ opnficti reſtois in inte., g
gnqemn t mubiiuſta cz 2. fex d.cau. ni
tum ih ufenns oh.if teſgelpinn
Aurrar is On hen; e nid c i
de am ſom bo crenſer a Din mal in
ip anno cben ind ferent ore fy augu.⸗
ngl bait⸗ i fo anno öbezt hfe inin
eruci ſateiſieſus utpon onir it ſun
dumꝑ bifni eſols. Lenin iid
re fitead eeglidüd hnadumn
3 Pſeuediu dgto ſpedimnro cupi
lcut gupſcat Uininns gnnn g iure innin
1n qltt pock ipeclmni nu.
rcorl Peclimnin zan ſufficar iur
Ait, uuncid noclioct ddn ee
5 4 bar pecinin ſaſ⸗
mgui ſine pun gopn nend n Ufflct⸗
alcitpis H imn anuner
NAd 2 Ultig nung
ino poſſit uder g n nd dapſo

'cu
nnine rccntionn , lirce l

innn En udlni Appelante gi
ben bepn.,; I an ipegre,
rii e kri ginwg
i nte Pho ſeu x ipecinn aß
mnu gn ipek r n Anen

dor bis irnin ir r deninn
a Eeindu =
81 ſenn dt mic gemi ⸗
N Punel 63 n n
pi O, dllt gno batdent
pamqjainmmuung ihinin ni
uumn. Gany guum ielane n
in von gmons dBenme qo o
Prmm m wb agrlub u mnn 0
m pa von debe adlni tnon epplanh
Vyehunsct een Gdn melnonis:
ANNGrNuNs MlNNCN Wit
eawlGNNDINNCAN
õäsl
omiis ürnrniü minui
quietn ipim rinhiun
mrulcono mmeninn tu⸗
1i do 1. .i s Fwontn ui V
iclis niſtamhalnndun
dwüaniumaddn i
1lcvor ddih mmepannan .
Sd amnd⸗ lr⸗ ſas
õ n
ra me ha ſali ,l .
G nngmen ⸗4
ma heln

nid unmn degn,
enunnhl n cedr e⸗

— lorungi
Pantcto en
n ſun mulun,
ru mmn are .
6

iuplunm in s3 ,

munnm niu,
obur munn mm,

5hα 2 dcrn TT 45 a Bac, 7 WehIa, ₰W frrnen Drij ν V.

¶ Be appellationibus:

intelligendus iſte tcx. .
. aſus etiaʒ poſt
*£ ratione. nʒ audit ap
pellans qͥ pus appellatoeʒ ꝓſeq ñ po
tuit. B.d.uel ſumma meliꝰm ueriore itellectum
Lapſus biẽnij ñ pᷣiudicat appellati q minus ex
cã liima audiat᷑ ſaltẽ ꝑ bnficiũ reſti.i ite. Doit
dẽm cnius rõʒ ĩterſerit:?æ h̊ͥ decre.ualde tamo
ſa ꝓpter ſui mom. ¶ HMö pex tex. in aliquos
4 ꝙ tpᷣs anni ſiue biennij currit a die ſnic:ſed ceꝛ
te hoc ñ colligit᷑ ex tcx.imo potus oppoſiium.
nã vbũ a ſnia ñ refert ad bienmiñ ſʒ ad appella
tõʒ iterpoſitam. Et lʒ oli ĩ H̊ fuerunt diſceptatio
nes:hodie claꝝ eſt ꝙ a die appellationis inter
poſitę currit h̊ tpᷣs ⁊ ñ a tpe ſnie:ut i cle.ſicẽ e.t.
ö. ꝛ ibi ꝑ ipotennã ꝛc. ꝙ eſt vbũ gnãle: ut
in. c.ſciſcitatus ð Gp.qꝙ qualiſcũqʒ fuerit ipotẽ
tia pᷣſtat tni iuſtam cam hbndi fin anũ:æ ut piudi
ciũ nõ fiat ipſi appellati ſaltem i effectu i o ano-
2 poſt. H̊ pondera ꝓpter.j dicenda¶ AMuimo
nõ ibi uolumus iᷣm eõem ⁊? vioꝛc intelleciũ:qðᷣ
voũ uolumas inducit diſpoſitoʒ noua n at e uẽ
bum pacipalit᷑ declãtiuũ uide ꝓ concordia als
duas glo. nõpiles q́s mti teneois: q; pma e in
cle. unica ð of.uic.i ueꝛbo uolumus:alia in cle.
unica ö reꝝ ꝑinn. Ex quo ifero ꝙ pꝰlaplũ iecũ
di anni dʒ audici appelias ꝑ ꝛeſtois vnticium in
itegꝝ ⁊ ñ ipſo iure als Dapa ñ fuiſi; uſus uex
bo uolumꝰ ſʒ vybo dec anuo:ꝙ bn nobii: qꝛ tacẽ
ad młta. . dicceda¶ Quero qꝛ tex. cicit ꝙ ipe
ditus ꝓſequi.j.biẽniũ ꝓpt᷑ ipotetiam n dʒ incuꝛ
rere diſcrim ꝛc de qua ipotentia itelłꝛ tex gioſ.
Nndet ĩ pᷣma ꝑte ut in ea pʒ:æ minus pꝑfecte ex
plicat ſʒ itrat aliã qonẽ: an data ipotentia in fo
anno audiat᷑ appellans pꝰ fin anũ ipſo iure: an
ſit opus petẽ bnficiũ reſtois in inte.ꝑ illa cłam
gnãlem uqᷓ mihi iuſta cã æc. ff. ex q. cau. ma ꝑ to
tum.æ i h̊ ꝛefen duas op.⁊ ur̃ reidẽ i pma ui ñ
currat tpᷣs. Sʒ ut heat᷑ clare mã hꝰ.c q quotidi

&τα ana é foꝛm bo ex ea ſex. q. Mua nuqd medit?

ĩ pᷣanno debeat indifferent bre ſ annu. Secũ
da nũqͥ d ipeditꝰ i fo anno obeat hr̃e ttiũ anu ł
feruet᷑ ſaltẽ illeſus ut tps n currat ł ſit ſuoueniẽ
dum ꝑ bñficiũ reſtois. Tertia nũqᷣd tminꝰ a iu
re pfixꝰad ꝓſequedu dato ipedimto duplicetuꝛ
ſicut duplicat tminns anni a iure induiti. Qus
ta qᷓtit᷑ ꝓoet ipedimtũ ⁊ an ſufficiat iuꝛamtum.
Quta nunqd quodlibet ipedimtu ſufficiat ſiue
maguũ ſiue ꝑuu ad optinenð ᷣm anum er ſi fuit
modici tpᷣis. Sexta ⁊ ultia nunqd elapſo pino
ano poſſit iudex a q cui n ↄſtat de ipedunento
mandaꝛe executioni ſuã ſniã appellante ultenus
n citato ¶ Acnio ad pᷣma an ipeduꝰ i p'anno
debeat hie fin: æ i hac.q.pmmitto ꝙ quqʒ qs un
pedit᷑ ex facto ꝓpᷣo ſeu ex ipedimto ↄcerneie ꝑ
ſonã ꝓpria.qn, ipedit᷑ ex facto iudicis qnq; ex

mixto facto.iſ.ipius appellãtis ⁊z appellati.qu
cx facto oppellati tm. qnqʒ ex facto ti I

cau qũn ipedit ex facto ꝓprio iuſio ipedimto coit
tenet ut ipſo iuxc det fus anus. ꝓ .c. cu ſit/S.

Ee. = B. E. ð tẽ. ap.l. lfi. cũ aut᷑. ei qui ibi ſignata.
t iter cetera impedimèéta nöõ i pratica unũ
qð ponit h̊ Inn qn ꝓpi inopiã nõ põt appella
tionẽ ꝓſequi.j.annũ:qð bn nõbis pro bis qui
appellat ad romana curiã. æ ꝓpter inopiam nõ
poſſunt illam proſequi j. annum:æ ſic e iuſta cã
habendi biennium: facit.c.quod de his de ſen.
ex. Secundo caſu quando impedimentum con
tingit ex facto indicis narie fuerunt opiniones.
Inno. dicit ꝙ ſibi non debet pᷣiudicare negligẽ
tia iudicis. M ir.in aut.item ſi appellatioe. E.
de temp.ap.ſequendo unam opi.ibi per glo. re

citatam dicit ꝙ debet reſtitui in iniegrum: æ ſic

currit ſibi tempus:ad hoc.l.ſed ⁊ ſi ꝑ prore ff.
ex qui.cau.ma.Qicit tamen ꝙ ſine libello reſti
tuetur.dicet enim iudex quia facto noſtꝛo talis
appellans fuit impeditus ipſum reſtituimus.gl.
in dicta aut.primo facit diſſeꝛentiam inter impe
dimentum principis ⁊æ alterius iudicis : ut prio
caſu ſeꝛuetur illeſus ipſo iure ſecundo reſtituat᷑.
Rerert tamen alios tencre ut nulla ſit differetia
inter principem ⁊ inferiorem iudicem. Jaco.de
bel.in aut᷑ ut ſpo.lar.ꝗ.hoc quoqʒ tenet mediã
uiam ut non haoeant hoc caſu annum:ſed reſti
tuatur ad rem us tantum quantum fuerit tem
pus impedimenti. Et do. an. uidetur ſequi iſtaʒ
mediã uiam uel ſaltem ut no detur ſecundus an
nus:ſed ſeruetur illeſus:æ dicit iple ꝙ auten. de
his qui ingre. ad appella. F. i. corrigitur per di
crum. F. hpoc quoqʒ in auten. ut ſponſa. laꝛ. Ego
euitando iuriu m conectionem ut ſaluentui in
ra in caſu ſuo dicerem:ꝙ aut tuit unpedunentũ
per principem ad quem fuit appellatum æ ipio
iure ſeruetur illeſus:ita ꝙ tempus ſibi non cur
rii.unde non habebu biennium.ſed ſi per imie
annos impediretur ex facto principis nunquaʒ

curreret ſibi temous. Mrobo per.c.ex inſimnua

tione infra eodem. ubi dicitur lis intacta peꝛma
neat ⁊c. ⁊ per autẽ.ſed lis.C. de temporibꝰ ap
pella. S uero impedunentum procetiit per inte
rio cem iudicem: tunc credo ꝙ datur ſecunaus

annus:ſed poſt ſecundum annum: non habebit

tertium annum: immo tempus curret ſibi licet
impeduo.hoc probatur in.l.finali.C. de tempo
ribus appellatio.æ in aute. de his qui ingꝛc. ad
appella. J. i. Et hec eſt differentia in boc iteꝛ im
pedimentum principis z inferioris. Hon oo.
tex. in. J. hoc quoq; preallegato: quia debet in
telligi: ꝙ in effectu non preiudicatur appellanti
ex facto iudicis etam ſi fuit impedunentu; imi
le annorum:æ hoc eſt tutum tenere: ut euitetur
iurium correctio. Aut inpedimentuʒ procellit
ex mixto facio appellantis æ appellan:utputa qꝛ
compromiſerunt in primo anno ? tempus non
currit ipſo iure. Mon autem datur ſecundus
annus: ut in clemen. quadiu eodem titulo æ in
auten.ſi tamen. C. de tempo. appel. Modie eſt
additum:qꝙ etiam per expreſſum conſeuſum ap
pellantis z appellati ſine alio compromiſo po
teſt curſu temporis ſuperſederi: ut in dicta cic.

7 ₰„* — = —) 1 ☛nr — —
r,pt Fun Trz H=Er „SD= li= ſi⸗ c, ai

* nrt, ſ.

WV. r m

P . AC

N „ Pri dffſs 11 jn⸗ .

p Amei ei aPe

ttasn 7

Se appellario nibus:

qᷓdiu:¶ Sed circa hoc uerſarur unũ notabile
dubiũ:nunquid idẽ ſit ĩ termino pfixo a ſtatuto
ut appellãs ? appellatꝰ poſſint illũ ꝓrogar᷑. o.
an. in addi.ſpe.e.ti. .nũc breuit᷑.uer.iſtud aũt
ſcias tʒ ꝙ nõ poſſit ꝓrogari: ſicut nec termin?ꝰ
tiẽnij pꝛie iſtãrie: ut i.l. ꝓperanð. C. de iudi.qꝛ
hoc eſt fundatũ ſuꝑ publica utilitate ut finis ſit
ltiuʒ: cui ꝑtes renunciare nõ pñt. ff. de le.i.l.ne
mo põt ⁊ i.c. ſi diligeti de fo.cõpe. Do. an.diẽ
optie põderãdo.d. cle. ꝙᷓdiu: ꝙ nec termin⸗ bo
uns nec iuris cõis ul ſtatuni ꝑ uiã ꝓrogationis
pot elõgari ãpliãdo duplicãdo ul triplicudo: qꝛ
hb n reperit ↄceſſuʒ. ſʒ ſi uolũt eyp̃ſſo coſenſu ſu
pledẽ execunõi bene pnt: ⁊ interiʒ ipſo iure nõ
currit tps: ut in. d. cle. qdin. ſic dicit debẽ iĩtel
ligi. Arch. ij .”q.vi.anꝛioꝝ.v.ad h.qð dicit nõn
qu: qꝛ limitat illã cle. æ docet modũ illã pꝛacticã
di. Sʒ ↄ hanc opi.adduco tex. in. l. fi. C. ð tẽp.
ap. ubi dr̃ ꝑres ↄuenire poſſe ut nullũ fatale det
.i. ut nõ det iteger ãnus. NHã pꝛimꝰ ãnus dẽ pꝛi
mũ fatale a faro.i.moꝛte:qꝛ ſicut mors exiiĩguit
hominẽ: ita lapſus iſtiꝰ termini extinguit appel
lationẽ: qdð latiꝰ ꝓſequit Hal.ibi:? ꝑ illũ tex.ᷣ
tenuerũt aliqui: ut ibi nõ.qualit᷑ pñt ptes renun
ciar᷑ iſtis terminis iuris. Sʒ mihi plꝰ plʒ pꝛima
ſnia Yo. an. æ do. an. ut nõ poſſit ꝓrogari: ſed
ſupꝑſederi ſic. p qꝛ tex.in. d. cle.ira loqui dũ diẽ
ꝙ interim non curꝛit ipᷣs eꝛgo nõ loquit ĩ terio
ꝓrogato:qꝛ tũc currẽt ipᷣs. Itẽ ſeq̃reĩ abſuꝛdũ
ꝙ ptes poſſint ꝓrogar illud ips ĩ mille anos: =
ſic iquieraret᷑ index reſpu.ledẽt:ꝑtes uexarẽiĩ liti
bꝰ ⁊z expẽſis:mã cribꝰ pbẽt ex lõga cõcertatiõe:
q̃bꝰ lex obuiare uoles pᷣfixit certũ teꝛminũ:ideo
nõ debẽt ꝑtes huic poſſe renũciatr.ſile in.d.l.ꝓ
pãdũ.⁊.l.nẽo põt. fl. ðᷣle.i.fac.c.reqſiſti.⁊.c.tua
8 teſta. Sʒ qñ uolũt ſuſpẽdẽ ut nõ cuꝛrat ipᷣs:?=
ſic abſtinẽ a lingijs ceſſãt oĩa iſta mala ⁊ interiĩ
poſſz ſeq ↄcoꝛdia: merito alið dicẽdũ ĩ pꝛoroga
tione aliud ut ſuꝑdeat: ⁊ a litigijs ĩteri ceſſerur.
M ob. d. l fi. allata ꝓ prio:qꝛ loqui in reſtõe
termini ⁊ ĩ ꝓrogatiõe.reſtrictio vo ↄcemu pᷣ
iudiciũ ꝑtiũ: ꝓrogatio piudiciũ reip. merito p̃
mõ pmuteð ẽ ꝑtibꝰ 2 ñ fʒ. Qnʒ ipedimetũ ꝓue
nit ex facto ſoliꝰ appellani ĩ q caſu ẽt varie ſunt
ſnie. Inn. ſẽtit ut tps ñ currat:ſʒ potiꝰ hẽat ipe
ditꝰ qnũ.do. ðᷣ rota ðᷣci. cxix tenẽt ꝙ appellãti n
cuarit tpᷣs. Añ dnt ꝙ ſi appellatꝰ iteri atretauit
2 oʒ appellãtẽ agere ſuꝑ attẽtatis:ſi egit ⁊ obti
nuit hoc tpᷣs ñ cõputabi:qꝛ ipedimẽtũ pꝛeſtitit
appellatus ut in. d.cle. ꝙdiu. ſecus ſi ſuccubuit
qꝛ ſi ipſi ipedumẽtũ pᷣſiiit. NHec ob.d.cle. ubi
n currit ips:qꝛ ibi ipedunetũ ſuꝛrexit ab expꝛeſ
ſo coi ↄſeſu. Ho.an.diẽ cõit᷑ teneꝛi ut det᷑ actio
dge dolo S aduerſariũ b̊ doloſe ꝓcurãtẽ ad iter
cſſe: ⁊ ſi no eſt ſoluendo reſtituetur: ſicut dicet᷑
in ſeq.membꝛo: allat glo. in aut.ſed lis. C. de
tem. ap. ⁊ in.l.arbitro.. dolus.ff. de dolo. Dʒ
certe nõ uideo unde oniatur hec cõmunis opi.
quam ipſe allegat:nec glo.per cum allegate hoc
chit:ſed loquuntur generaliter in impedimente

alicuius: ? voſſũt intelligi in ĩpedimẽto tertij
imo gl.? Har.i.d. . dolo potiꝰſentiit o 1
tũ.ſ.ut ↄ aduerſariũ doloſuʒ fiat reſtõ lkro
toꝛ i fi.ff. ex qͥ. ca.ma. Ego eiʒ dicerẽ ĩ h dun,
ꝙ debeat bie fn annum: qꝛ iuꝛa loquntu gen⸗
raliter:ut impeditus in pꝛimo anno bean anr
cut impeditus ꝑ iudicem pᷣmum bet jm. d del
ualet ſalteʒ ſeruari debʒ illeſus: ur nolueri
de ꝛ0ta: nec in iure reperitur contrarinm. ie⸗
ob.nõ.in.d. . dolo. Drocedunt enim quze
dato impedimento ius ſpecialiteꝛ non puidet:
ſed in calu noſtꝛo gnaliter puiderur peꝛ ſecuch
anni dationem. Qnqʒ impedimentnm ꝓuenit
ex tertio:⁊ tunc communiteꝛ tenenetur ut priꝰð
tur Z eum actio ad intereſſe: ? ſi non eſt ſoluen
do reſtituatur adueaſarium:ut bic in glo.z i
iuribus in ea allegatis. Et puto banc eſſe diuer
ſitatis rationem inter impedimentum pꝛeſnirum
ab appellato ⁊ a tertio: quia factum teruj no de
bet pꝛeiudicare appellato qui nõ fuit in culpa:
Igeo agitur contra tenin ad imtcreſſe ⁊ ſũna ꝛ
manet ſalua ⁊æ ualida ¶ SVed quando ipſe appel
latus pꝛeſtitit cãm ſeu impedimentum ceſſat bee
ratio ? prouidet᷑ ut.S.dictum eſt:⁊ per bec ba

bes primã queſtionem declaꝛatam late. C.⸗-
P.O nio ad ſecundam: nunquid impeditus in ſecun

do anno debeat habeꝛe tertium ſeu debent oſer
nari illeſus ipo iure ui tps n currat ul iu ſubue
niẽdum ei ꝑ bñficiũ reſtõis. glo.hᷣ ꝛccitat duas
opi. una ẽ ut cõpetat ꝛeſtõo: alia ut ipſo ii ppedi
tus fuetur illeſus:niſi ſit ĩi piudiciũ tenij:i ̊
reſidet ⁊ ſequitur Moſti. maxime inſpecta ſim
plicitate inꝛis canonici: de iudi. dilecti :.je ad
audientiam. Inno. uidetur uelle ꝙ ultra ſecun
dum fatale nec tertinʒ nec ulterius habebit ſine
reſtitutione:æ tunc reſtituetur tantum tempus
quamum fnit tempus impedimenti. Ei ꝙ ſitne
ceſſaria reſtitutio niderur tener̃ glo. in aut.c ꝗ
C. de temp. appel. uidetur tamen uelle ꝙ iege
annus debet reſtitui: ut.l. ſed ⁊ ſi per pretorem
in prin. ff. ex qui. cau.ma. HGl. i. in. . cumn li.̃.
.e.ſentit ꝙ datur tertius annus ipſo inre. Jo.
and. concordando dicir ꝙ aut fuit imnpeditus
per iudicem ⁊ ſubuenitur ipſo iure. Aut procel
ſit impedimentum aliunde ⁊ procedit opimo:
ꝙ detur reſtuutio er ſolum ad illud tempus in
quo fuit impedimus. Do. anto. dicit quod i caſi
bus in quibus non currit ſecundus annus un
pedito non currit eniam ſecundus. in olijs cali
bus currit:ſed datuꝛ ꝛcſtitutio ſecundun tepus
leſionis:⁊ in hoc multe ut dini ſunt narictates.
Ego dicerem ꝙ tantum in duobus calb s ie
. ADrimus quan
currar tempus ſecundi annid 4
do lis crat in conſiſtorio prinpis ? inmece
tmm prouenit ex facto ipſius pr ineipis ber en
tum. c. ex inſinuatione infꝛa codem ? in nnlen
ſed lis preallegata Secundus quando per cor
. . ſſo panium conſenſu.
promiſſum uel als de expſſo pau le
ſuperſedetur negocio per de. pdiu preane⸗

Mec iſtis caſibus dico dandum tertium annuz:

ciavonſe 5
ze ern conberein inino cen hl
u gen ncMñ leln ech
anjco lic. ahimnc
Icde.. Kö innſudss : i 4
plnadefnid,g miis dir
rolauendun: ſe xlolo ſccecit
nin iurg:e , oaleqnenon d, eod iure n
tumnpegrin ternino ini acni de maio
8 Mlo. (Onwm un guin Pndin
ürencd ſde en.H dut drenti N.anic e⸗
titq piuranin hetin. Jo anin adc.
Pcede ai aphelerci ad incice veſde ren
q unc ffiole eſ ſeci aauce teſtes:e ſ⸗
terminug ad pbandi in gid' orcnpaei
minstg eſe hs eoncſ enninli
giſtantia n ipedit z ineaſmenti 6

giciac avaneg tenmint

eum:t ci bacopi trauſt bie do an
vente qr crego fimnter ali gata
copſi ſlfiat Pcaſu pbare iped nenn
menti.ro:qꝛ iedimnero no dato ranſi
tia in te di r in. ccu ſr e e .l
80 ci bic agni ö mai⸗ Pinccio roͤa
iure ii qſſto appeſagtog Geſernone appe
q npechmerum ple pbariſſeut Kid
ul ſ grul och op itnn
i n ge gico fo ſatallrſec de
ncleiſs no it pinclcib⸗ le eni
—.⸗R 8
Prei imeimiiu, nn
ieldoer n , f ggi⸗ ane
nro ite bo ler ⸗

” .i.g. . t. ,,
Pegenſenti “R ciz ſl eineb

. Aan z pcdi t S

ſſcth a n

uuo: Monice Il s ciann cſee n
bes nmi arſtonmn ainumm in
n KMNs inpelns
doamoten bipor arnin iuortet,.
nun MMs v inru ſjs immr rlr
nicdum a obifii mms gos unmrdin
.me mn copent vſis: ia io ui ſpell
s fvomt Ueſns nititipcigi eni⸗ei5
dc egum Pant mmne ſnaln
orme ins CNNNe N N
demdam Dund udache Amnſen
Aun farcde t nitiz et Mortd Mw
TCunionenr une woſinem unnn
Aummiunmuhiinn
Ccſminrchhmno iatn d nn

AWWe.Nen ronver
4 er he
Glincma

Gs ſi
mann munnn
L ols ovcnitel
. . nimmng ss
..
as oun ct 4
..
N

e

ginpeiſnenmn X Huc ſti. cũ ibi nõ.

Seiudicio.

S nõ.in.c.pia de excep.li.vj.

AN „

az PRYwor . Sepler 7 huf ſeu⸗ 79 ral. S.rdat mnpe — (B .21 731 , FPe l.

¶ De appellatonibns:

ſz ꝙ tpᷣe impedimenti non currit. In alijs nero
caſibus credo indiſtincte tpᷣs currere æ ſntiam
traſire in rẽ iudi.ꝑ lapſũ bienuij ꝓbo ꝑ.il.fi.C.
ð tẽp.ap.⁊ ꝑ aut᷑.ei qͥ.e.ti.ubi dꝛ ꝙ iuſte ipedi
to dat᷑ ſus annus pꝰcuius lapſũ ſñia remanʒ ra
ta:⁊ ſic apꝑte innuit:ꝙ ipedimtũ in ſo ãno ↄtin
gens n impedit tꝛãſitũ in rẽ iudic.ſed impedito
ſubuenit᷑ ꝑ bnficiũ reſtõis ĩ integꝝ:ut hic nõbi
liter ꝓbat᷑ ĩ bo uolumus inducẽdo ut.S.⁊ fiet
reſtõ nſqʒ ad tin tpᷣs qtũ fuit tpᷣs impedimẽti.
hoc enim ẽ regulaꝛe ut in cle.una de in integ.ꝛe
Ad triã qᷓonẽ: nunquid dato ĩ
pedimto duplicet᷑ tninꝰhois ſiẽ teꝛminus iuris.
exemplũ iudex dedit mſem ad ſe pntandũ iudi
ci ad quẽ appellans at fuit.J.menſẽ impeditus:
nũquid debeat hr̃e ſecundũ menſem uel qᷣd eꝛit.
Inno. bic inſtat ſʒ finaliẽ concludit ꝙ iſud tpᷣs
duplicet᷑.? ẽ cõis concluſio:qꝛ ſuccedit loco teꝛ
mini iuris.dʒ ergo eodẽ iure cenſeri ut ſicut du
plicat᷑ annus ita ⁊ iſie ſminus.ab hac cõi opin.
ñ eſſet in iudicio recedendũ. In ſcholł ãt tenerẽ
oppoſitũ qꝛ iſte tmiuus datus ad ſe pntandum
uel ꝓſequendũ ẽ q̃i qdam citatio ut pñtet ſe in
dici ad quem: ſʒ nã termini citatorij ẽ hut ſi ñ
põt citatꝰ compere in fmino cõꝑeat qᷓ; citius po
terit ur ꝓbatur in.c.cũ dilecti de do.⁊ ↄtu.⁊.c.
cũ ꝑati.j.e.ad ið tex.in ſili i.c.cupientes pꝰ R
ð elec.li.vi.Roõ diuerſltatis ẽ qꝛ tminꝰ ani dat
ad ꝓſequenð ⁊ finienð:ſʒ iſte teꝛminus dat᷑ ſolũ
ad proſequendum ⁊ ſic ñ ex ioto ſuccedit loco
termini iuris:⁊ ꝑ ↄſequens n dʒ eoð iure cenſe
ri:maxie qꝛ in termino ãni tractat᷑ de maiori pᷣ
AAarta ꝗqo fuit quał: ꝓbabit unpe
dimentũ.ſpe e.ti. . nüc breuit.v.quid ergo di
cit ꝙ ꝑ iuramẽtũ ipediti. Jo.an.in addi. diẽ H̊
ꝓcedẽ qn appellaret᷑ ad iudicẽ ualde remotum
qꝛ tunc difficile eſt ſecũ adducẽ teſtes:⁊ ſi daret
terminus ad ꝓbandũ in ꝑtibꝰ occuparet᷑ forte
maius tpᷣs qᷓ eſſet ipᷣs ſecundi termini.ſi ãt loci
diſtantia n ipedit dʒ impedimentũ płe ꝓbarxi ſʒ
eum:⁊ cũ hac opi trauſit bic do S ad
uerte qꝛ credo firmiter ꝙ etiã data diſtiantia lo
coꝝ n ſufficiat h̊ caſu ꝓbare ipedimentũ ꝑ iura
mentũ.rõ:qꝛ ipedimeto nõ dato tranſiuit ſentẽ
tia in rẽ iudi.ut in.c.cũ ſit S e.⁊.d.l.fi.cũ ſi.ex
go cũ hic agat᷑ ð maxio pᷣiudicio 2 ð abdicãdo
iure iã qſito appellato ꝑ deſertionẽ appellatiois
dʒ unpedimẽtum płe ꝓbari:ſicut probari dʒ in
quolʒ facto graui no ob.locoꝝ diſtantia:ſecꝰ dic
ubi nõ ageret᷑ de dado fo fatali:ſed de dandis
alijs indicijs nõ ita pᷣiudicialibꝰ: iẽ eni ſtabitux
iuꝛamẽto ipediti ſʒ Fꝛc.pſi.cix.al.cxij. ¶ Mõt
in hoc ultimo melius dici ut aꝛbitꝛariũ ſit q̃it
ꝓbet᷑ impedimẽetũ:ut uoluit Jo.an.pꝰ Archi.
i. c.i.ð do.⁊ ↄtu.li.vj.qð nõ. Er ꝓ pᷣcedẽti dẽo
meo nide bo.tex.i.d.c.cuʒ ſit.s.e.in eo qð diẽ:
i ex euidenti ⁊ neceſſaꝛia cã dʒ daꝛi biennium:
ſʒ iuramẽtũ ſolũ n facit cãʒ euidentè:facit quod
d q̃ntã. q.nun
q̃d quodlʒ ipedimtũ pᷣſtitũ i p anno ſufficiat nt

der̃ fus annus in caſibus ĩ quibꝰ diri jm annũ
indulgendum Et ſcias ꝙ Yo. an.tot opi. 2 ↄfu
ſe recitauit hic.ut ipſemet fatet̃ in addi. ſpe.ĩ ti.
ð ap.in fa ꝑte ſuꝑ Nica.qdð dũ calus dubiꝰ cir
ca hãc mãm ↄtigiſſʒ i curia romana nõ potuit ðᷣ
cidi per ſcripta ſua hic.ſed oↄcludendo bꝛeuiter
Jo. an.æ do.an. hic aſſumo tin nies caſus Vz.
Qnqʒ ipedimẽtũ fuit ĩ pᷣma pꝑte anni: negligen
tia ĩ fa ꝑpte. Qnqʒ eõ negligẽtia ĩ pria ipedimẽ
tũ in ſfa. Nñqʒ ĩ tertio ipedimẽta fuerũt ĩteꝛual
lata:qꝛ qniqʒ fuit impeditꝰ qnqʒ negligens mul
tis uicibꝰ. n pꝰcãn tene:ꝙ ſi negligentia ſe
quens fuit tãti tpᷣis ꝙꝙ potuiſſet j. .illud tpᷣs fini
re appellationẽ ſuã nñ dʒ ꝑ ipedimẽtũ pᷣcedẽs ha
bẽ fʒ annũ:qꝛ negligentia ſequens hẽt abſorbẽ
illud ipedimentum pꝛecedens. Quare eniʒ iura
dederunt rin tempus:niſi ꝙ ↄſiderarunt multa
impedimenta proueniꝛe poſſe. Hoc eſt de mie
JYo. an.i loco preal. ⁊ ſequitur hic doan. ⸗2 pu
to ueriſſimum ratione pꝛedicta. Quicquid ſen
ſeꝛit Haꝛ. in.l.item ſi appellatio. C. de tempõi.
ap.nbi uiderur uelle:ꝙ ſi impedimentuʒ fuit tã
ti tempoꝛis infꝛa quod potuiſſer appellationem
finire debet dari ſecundus annus.⁊ dicit termi
num menſis preſumptiue ſufficere ad appellati

onem finiendam:ar ibi. ſecunduʒ hoc ſequere

tur: ꝙ dato impedimento in primo menſe et ne
gligentia in. xi. menſibus ſequentibus daretux
ſecundus annus:quod uidetur abſurdum: 2= „
hoc allego dictum.c.cum ſit.s. e.ubi dicitur ex
neceſſaria ca ⁊c. Secũdo caſu quando negligen
tia preceſſit:dic ꝙ ſi tempus diligentie fuit tãtũ
j.quod potuiſſet appellationẽ finiꝛe ipedimẽto
ceſſante debet habeꝛe ſecundum annum nõ ob.
priori negigentia. Ratio:quia ſi impedimẽtum
non fuiſſer habuiſſet effectum ſuuʒ: ⁊ ita ſentiũt
Jo. an.⁊ do.an ubi.õ.ſed hoc dictum limita:
niſi ſe reſtrinxiſſet ad terminum ita artuʒ ut qðᷣ
liber impedimemuum ſufficeret ad impedienduʒ
finem appellationis. Mam tunc puto ſubueniẽ
dum. ꝑ.l.ij.ff.ſi quis ca.qꝛ non eſt ſubneniẽduʒ
ei qui ſe multũ anguſtauit. nam debuit cogitare
ueriſimiliter gliqua impedimenta pꝛofutura.
¶ Vltimo caſu quando impedimenta fuerunt
interuallata:dic qð ſi tanta fuerunt impedimen
ta ꝙ. J. tempus negligentie non potuiſſet finire
habebit ſecundum annum:alias ſecus Ratio

diuerſitatis ex ſe patet intellige tamen ꝙ ceflan

tibus impedimentis fuifſet ueriſimiliter appella
tionem ꝓſecutus:⁊ ſic ꝙ ſuam diligentiam oſtẽ
derit infra tempus impedimenti quia aliter nõ
poſſet conſtare impedimentum preſtitiſſe cauſã
uide quod dixi in ſimili poſt Innocenti.ĩ. c. ex

tianſmiſſa de pꝛeſcꝛip. ¶ In uluma queſtione: N pey lepſzes, pe
nunquid poſt lapſum anni poſſit iudex a que un auzy e

ſi ſibi aliter de impedimento appellãtis non cõ
ſtatſententiam execntioni mandare appellante
ulterius non citato. ¶ Innocen. bic notãter
ↄcludit:quod meꝛo iure hoc poteſt: quia non

tenetur ad executionis actum paꝛtem citaꝛe:

⸗ 2* Ac I20° Per, -

Pjrpn F, 74 r Irra -

rr — Ln

— ☛ 54
Efer 1) 2 p Pues 4 rPaA
& A Ia Jas S

i . e ie Ar

M 4g eXνâ ſwm paſur te lri eo .

5. Ly, o +

.
& 2u 11- Ten 4 . — 2 — 8
Ce . *eniPi ar. 4
1 nαια 4 = u

7nt y or ns,

I De appellationibne.

dicit m ꝙ appellãs prudentxer facit ſi comparet
coꝛã iudice a quo ⁊ docet de impedimẽro ⁊? ſi B
nõ ob. iudex uult pꝛocedere ad ulterioꝛa appel
let ad ſuperioꝛẽ. Fatet᷑ tam ꝙ licet appellas nõ
opaꝛeat coꝛã iudice a quo allegatur? ipedimiũ
ſi tam i ueritate ipedimtũ ſuberat reuocabit exe
cutio ꝑ ſuꝑioꝛc. Hãc cõclonẽ recitat Inn. ? ſe
quũt᷑ do.de ro.deci.cccxlix.⁊ Hoſt. hic:qꝛ tam
dicit cauiꝰ eſſe ut appellãs citet: ne poſimoduʒ
pcẽſo ĩpedimẽto reuocet᷑ executios Et nõ. ex
diens Inno. unũ ad qð ſolet multũ allegari. ſ.
ꝙ iudex põt ſñiam exequi ꝑte ulteriꝰ nõ citata.
ſy uide tu eũdẽ Inno. in. c. cũ ſuꝑ. ð. ti. ꝓx.k bi
dicit h ꝓcedẽ qñ executio fit ĩ reb adiudicatis
p ſniã:ſecꝰ ſi ĩ alijs rebꝰ:qꝛ tunc nedum citatto
ſz qdã ſũmaria cognitio ꝓcedere dʒ ꝑ.l.a diuo
pio. S. in uenditionẽ.ff. de re judi.? ſic tẽꝑo dẽʒ
Inno. bic ⁊ uide plenius ꝑ Bar. in loco ꝓxi.
alle. ubi reſpectu executionis dicit:qꝙ; ſi ſñia fuit
lata in quãtitate uel ĩ genere dʒ ꝑs ciiari in exe
cutionis actu. ſi uero ſuꝑ ſpẽ: æ iũc ant executio
eſt fiẽda in alia ſpẽ:puta ꝓpter defectuʒ ſpẽi ad

iudicate ⁊ requirit᷑ citatio. Si uero ĩ ſpẽ adiudi

cata: æ tũc nõ requirit᷑ citatio:ſʒ quoddã pcepiũ
de exequẽdo poſt qð aufereĩ res manu militari
ur in. l. qui reſtituẽ. fl. de rei uen. ꝓcedũt qᷓndo
nõ fuit appellatũ uel certũ eſt impedimẽtũ non
ſufſeciſſe ĩ pꝛio ãno. In dubio vo crederẽ indi
ſtincte citationẽ pᷣmittẽdã: licet ſit fiẽda executio
in rebꝰadiudicatis. ODoneoꝛ: qꝛ ubicũqʒ ab nti
põt ↄpeter defeſio ſꝑ reqrit̃ citario ẽt ĩ notoꝛijs
nt dixi. S. e. cũ ſit:ſ ĩ cau nio põt ↄpetẽ defenſio
qꝛ foꝛte appellatoꝛ fuit ĩpeditꝰ ĩ pꝰ ano: ge ẽ fiẽ
da citatio. Itẽ uideo ꝙ iura ſẽꝑ exigũt citanioʒ
2 ſũmariã cognitionẽ ĩ executioniſ aciu qn viſi
milła põt defenſio ↄpeiẽ ꝑti:ut claꝛe colligitur ex
.d.l. a dino pio ⁊ ex pᷣdictis: ſed ĩ eaſu nro põt
defenſio ↄpetẽ ꝑti:g ⁊cẽ ¶ Mec ob.ſi dicas pᷣſũ
ptionẽ eſſe õ appellãtẽ ex lapſu pꝛimi fatalis.qꝛ
dico hãc pᷣſũptionẽ nõ ſufficere ut ſine citatõe
ſpoliet᷑ re ſua:ex quo põt ſibi aliqua ðᷣfeſio ↄpe
tere:hᷣ aptiſſime ꝓbo ĩ ſiti ꝑ.c. lʒ eps de pᷣbe.li⸗
vi. 2.c.oꝛdinarij ðᷣ of. oꝛ.e.li.ĩ quibꝰ dr̃. ꝙ łʒ ꝑ
adeptionẽ fe eccłe curate uacet pꝛia ipſo iuẽ: ut
in. c. ð multa ð pᷣbẽ.nõ tñ põt eps ilũ ſpoliaꝛ ci
tatiõe pꝛiꝰnõ facta:qꝛ poſſet ſibi defenſio ↄpete
re: puta diſpenſatio uel quid ſile:⁊ ſic ſunt ibi
quo tex. nõbili ꝓbãtes:qꝙ lʒ ð abntẽ ſit pſump
tio iuris:nõ tñ ex pᷣ qʒ pꝛiuari poſſeſſiõe ſua ci
tatione non pᷣmiſſa:ita clariſſime infero ad pro
poſitũ:⁊ ſic putarẽ ꝙ executio nõ poſſz fieri ap
pellatoꝛe non citato: ⁊ ſi de facto fieret deberet
icõtinẽti ðᷣ facto reuocari:ar.i.c cũ cã de offi.ð
dele.? in. c. conauerete de of. oꝛdi. Hic. ab.
4 NEZmini Caſus: Si reꝰ
„*2 Eminimus. poſt citationeʒ
A ul notitiã liaꝝ iuir ad curiã delegatꝰ ĩ
cã pcedet als nõ.⁊ h dic cũ.c.ſuggeſiũ.j.e.
MNõ.pꝰ ꝙ ãreptio itineris ad pꝛicipẽ adeũdũ ñ
ſuſpẽdit idiſticte iuxiſditionẽ delegati ẽt aplici.

88)

1

.

Nõ 1. ꝙ ſtierät ex iuſta c ad papã oj
de ceſſate eximiĩ iterim a lurifcinectanſinn,
iudicis: ur ↄ eũ ĩteꝛim mime ꝓcedaĩ 2coꝛ u
ců. J. ꝑegri. ⁊.I.dicaʒ lariꝰcũ gl enni
appellauone rẽota n tollit ſuſpeſionẽ r
neris arreptione ante citatõem ul noroti .
Op. 5 tex.ĩ eo ꝙ ꝛeqꝛit citatione Hecllgem
nerationẽ ad hᷣ ut iuriſditõ indicis nõ ſuſi d⸗
uñ ob. c. ſuggeſtů. ]. e. ubi ſufficit noricia 4 t
Do. gl.i fate Zriũ 2 bene unde ꝑ illü re nen
dit iſte. nã unũ ius ſuppletur ꝑ aliud Sedzn
⁊3 tex. op.de.c.ut debit. . e. ubi Pz: min
nũcij ad curiã nihil opamr quo minus mitte d
poſſit iteriʒ in ptib oueniꝛi.ſo. gl. icit Poce
c.ẽe coꝛꝛectũ qꝛ ad euitãdã ↄuẽtõm nõ ſufficit
miſt iſſe nunniũ ad curiaʒ. ſicut nec ꝓdeſt bee lr̃as
pores qꝗᷓ non ſunt iudici pntate:ut in. d. c. ui öbi
wus:ſʒ in hᷣ gl.non bene loquitur: oꝛ iud c. no
loquitur in miſſione nuncij ſed in eo qui Qona
liteꝛ iter arripuit. Et ob hoc forte gl. foꝛmar. q⸗

in eo qui non miſit nuntium: ſʒ in ꝓpꝛia pfona

iuit ad cuꝛiam: nunquid poſſit 5 eum pcediin
ꝑtibus ſi conueniatur coram oꝛdinario uel de
legato. et intellige quãdo iter arripuit ame oèʒ
lr̃arum noticiam ſeu ↄuentionem de eo factam.
Sed in hoc glo. ponit duas opiniones¶ Di
mo ſuã ut pꝛopteꝛ hoc non ſuſpendatur iudicis
iuriſdtrio. nam ⁊ ſi las reportaret ſibi non pꝛo
deſſe uidetur:cum iam eſſet pᷣuentus:m..q.c.ut
debitus:nec ob.c.dilecti ⁊.c.ut noſtꝛuʒ.j. eubi
patet:qꝙ arreptio itineris habet uim appellatio
nis:quod procedit quando aꝛꝛeptio fit poſt in
choatam cauſaʒ. ⁊æ dicendum ut ibi nõ. ſecundo
ponit glo. opinionem Tan. contrariam dicen
tis:ꝙ ſi bona fide ſine fraude iuit non debet 5
eum ꝓcedi. Et idem tenuit Moſti hic allegans
etiam decretalem primam de peregri. ſequitur
etiam do. an. ſed tu uide de bhac mateꝛia lanus
peꝛ Innocentium in dicto.c.ut debitus Erx
cnius dictis poteſt elici bec concluſio:quod ii
nerans ad Dapam ex iuſta cauſa ſiue in fano
rem ſuum ſiue alterius eſt ſub protectione apo
ſtolica: ut interim contra eum non pꝛocedatur i
partibus: æ defenditur talis non uirtuie appel
lationis:ſed per titulum de peꝛegrinantibus. .
.e. Ex his poteſt reſponderi ad. l. ignorare. E.
de reſti. in inte. ex qua poſſet fieri forte comiia
rium contra pꝛedicta. Mam ibi cõtꝛa obſentnn.
cauſa reipu. qui non dimiſit procurtonem bꝛ0
ceditur ſaltem ad miſſionem faciendam er pri
mo decꝛeto ex quo non defenduur. Dicendum
eſt ergo hoc eſſe priuilegium indultum iuneꝛan
tibus peꝛſonaliteꝛ ad ſedem apoſtolicam ex iu
ſta cauſa: quod eſt ſemper notandumm: boe
optinet nigore tituli infra de peꝛegrinantibus:

quod eſt perperuo menii tenendum 2 dicam in
RerpoA Er Pis etiam infero ꝙ cla appella

tiõe remota hic appolita nibil opeꝛat i a0 di
ſionẽ. c. ſed factuʒ hᷣ narratur: licet quin e 1ei
trariũ ſentiant: ſed pꝛimum tenet Jo. an. ? olt

Jomnmn . nnn
les deſo e gefole. ee⸗

ls lrlen Aeenbi..
longe Na innm anis dlend

iſop ceno grucul
Punte 1n n lon ll in iued
röpolſit ud iſ nbt n Mn nn
Goiqntr huian il⸗ eer miti
alii mliai · Cunl o n n
õ
relrpmie ibreptiai ul otpomi lucſce d
cocang veuid ſinlee grauomnie ilato
gl ppelni. Ceebli ſdi f oppo gipton
ſi gi ugun gacin 8no hetedo dl olangu
1Seer Ned uroe Rd lel
Fo HN ad ernfand nd dor ne ann
apdelatdsa en d0t Do g i Teiiſ pon
emnpla primnamt pzi excepionb' piuchc⸗
quib iſ n .aleß. Neinno d
Pſcriprio volles c gl.no pont erepln .
.ſ. poſſit i terninunt ſne ilo arucho aa
appellat:iz ieanne e
ful appeſang Mengtöne epelip
cie. nq ſne iſi porepegui zo Pnohek.
ne ere pli ſ appeſet ineceplione )g
nis miiis aljs il b is ir ni
zter ui ei 8 ſiue Grucs “,
1t oexus cje pycipal iueß nuncn
erpaclg almgng luinmßn

corpee iqt hon tene ⸗
ſudſceqne gnn nit e ag hec So⸗ 8

B ——.
G

mdldderd nd
RZ nmndmi

NNim uder
cnin in niſorenme Aneoi N

5 mnmit Ei aeſnrtim
. NiNtmi, np
M aumn mnbi dot zengl
ebnsſ lonqiemn on oninnben
Nga airigr nicoin anihii mn
Hammn monumn in Nonon dni
Guin do cy ont m nna
no ſui n orpmn boc n iſmvinr dn
õ
dſeucemm um imn ſiriumnms:n d A
dedens mrob.c.lin t ,t ſoſnn / h
rerq nſchio iinnis hiba in elno
SANd Nrdn unn d unt oſtin
Oumn NA CANNNRlNd
SGRn TNWN N
õ
emn dch EEen nm D Mict
cim deumun Finmn d whiin
Nſedmn ie Ned nuchg
mocenidmin udndü
l

cnckaſnen
s Pema n i

2 9 Prrryu-⸗ du⸗ ſui⸗ nL. d E

——

1

— p⸗ 5 en ⸗* 77 p//ji

Ge appellatlonibns:

Knf Neeteumm gönercha⸗ bic abbas ultra gl.

an ordinarius poſſz ſubditũ ſuum ubiqʒ citare.
⁊ dicit ꝙ in qõne facti fuit ↄſulta curia romana
dũ uellet oꝛdinarius citaꝛe ſubditũ ſuũ ibi exiſtẽ
tem ⁊ latitãtẽ:⁊ rñderũt curiales ꝙ qnqʒ curia
fuauerat ꝙ ibi nõ poſſz ordiariꝰ citare ſubditũ
poſtea iudicauit:qꝛ ꝑ id multi eorũ exceſſus oc
cultabãt:⁊= ſic dicit in illo caſu fuiſſe ſeruatum.
o. an. remittit ad nõ. ꝑ eũ i. c. romana. F. pᷣhẽ
tes de fo.compe.li.vj. Ego remitto te ad ea 3
longe plenius dixi ĩ.c.fi.de fo.compe. ſed nota
ꝙ dan é, 5. de ꝛzomana cuꝛia a iudice ubi. 5. æc.
Caſus: ſuꝑſedetua
Per co. articulo in quo ap
pellatnm eſt ẽt ſuꝑ pncipali cã:ſi ſine il
lo articulo expediri ñ põt.h.d.inherendo litẽ:
B. j. multũ reſtringet. Ono ſt dicta.ſʒ ibi ſi at.
PMria ꝑs cõiter ñ ſummat ꝓpteꝛ uaꝛieratieʒ lec
turaꝝ:ſed fʒ viorẽ intellectũ poſſumus ſic ſum
mare. Hò obſtante appellatione ex falſa cã int
poſita põt iudex ad ulteꝛiora ꝓcedẽ. ¶ Nõ. pꝰ

iudicẽ debẽ ſuꝑſedẽ i tota cã:lʒ appellatio inter

ponat᷑ ſuꝑ certo articulo:qð ẽ indubitatũ: ſi cã
pncipal ẽ ita ↄuexa illi articulo ut ſine eo decidi
nõ poſſit quid at ſi nõ ẽ ita ↄnexa.j.ſubijciam.
Border qn het locuʒ iſte tex rũdet ꝙ pot
cedẽ tã añ lit.ↄt᷑.ꝙᷓ pꝰ. Exẽplũ pᷣmi qñ oppo
nit᷑ aliq̃ exceptio dilatoria ꝓbabilis: ut puta
reſcriptũ ẽ ſubrepticiũ:uł opponit᷑ iudicẽ eſſe ex
cõicatuʒ uel quid ſimile ⁊ a grauamie illato ↄni
Sit appellari. Exẽplũ ſcdᷣi qn oppo.ꝑẽptoria pꝰ
lit᷑.ↄt᷑.utputa pactũ ðᷣ nõ petẽdo uł ↄſanguinita

tis exceptio ↄ pctẽtẽ uxoꝛẽ uł qͥd ſilłe nuc

Wι qro qñ pncipal qõ termiari no põt ſine articulo

appellatiõis ⁊ qn põt.So.gl.ij.⁊.iij.ponunt ex
empla primi:ut pʒ ĩ exceptionibꝰ pᷣiudicialibꝰ qᷣ
quibꝰ.iij.q.xi.G.aliqñ. Itẽ ĩ pacto ð nõ petẽdo
pᷣſcriptio ⁊ ↄſilłes.ſʒ glo.nõ ponit exepla ſcdᷣi qñ
ſ.poſſit cã terminari ſine illo articho a quo fuis
appellatũ:ſʒ miia exẽpla poni H pone
ꝙ fuit appellatũ a ↄdenatõne expẽſax rõe otũa
cie. nã ſine iſta pot expediꝛi qᷓo pncipał. Ite po
ne exemplũ ſi appeiler in exceptione openſatio
nis ⁊ mũiis alijs ſił bꝰ. ¶ His ar pᷣmiſſis opp.
forrit᷑ ↄ tex.ur̃ eĩ ꝙ ſiue articłs ĩ qꝰ fuit appella
tñ ſit ↄnexus cãe pᷣncipali ſiue ñ nunqꝙᷓ; poſſu iu
dex ꝓcedẽ ad ulteꝛioꝛa: qꝛ non reneõ vñdẽ coꝛã
indice qͥ me gæuauit.S e. ad hec. So. gl. b i. V.
kminari fatet᷑ Sriũ.¶ Ad tex.iſtũ rũdet: ꝙ ua
cat hic ar. a örio ſenſu. Jo hic Moſt. adducẽs
illd gnãle dẽm nil fore inouadũ appellarõe pen
dente.. e. dilectꝰ æ qꝛ index appellatõis ex q re
cepit appellationẽ ut emiſſa ex cã ꝓbabili põr ĩ
hibẽ iudici a qꝰne ꝓcedat ĩ pncipali.j.e.roana
F. ꝙ ſi li vi. Et meliꝰfacit 'm Jo. an.qꝛ vifica
ta apoellatiõe oĩa facta pꝰillã ꝑ iudicẽ a quo ꝛe
uocãt᷑ ꝑ modũ nilitatis.j.e.c.ñ ſolũ li.vi. Jð fi
nalit᷑ tenuit Inno. hic. do. an.pꝰmulta ſentit no
nũ itellẽm:ut an inbibitoriã ſeu delatiõm nel iu
ſtiticatõʒ appellatois poſſit iudex a quo ꝓcede⸗

ſupꝑ cã pᷣncipali ñ ↄnexa articło appellatiõis:net
reuocabit᷑ ſic attenratũ iuſtificata poſtea appella
tõe quaſi iuſte ꝓceſſit:ſecus ſi ꝓceſſiſſz in ca cõ
nexa arncło appellatõis. hoc. n. caſlu ꝓcedit. c. ñ.
ſolu pᷣal. fm euʒ. ¶ Et qꝙᷓ hec lec. nideat᷑ pria
fronte demulcẽ aures ⁊ ↄuenit ſuꝑficiei huiꝰ le
tñ ueritate inſpecta nõ puto uerã: ⁊ ſẽꝑ ſecutus

ſu cõeʒ opi.pdictã:ut indiſtincte iudex a quo n

poſſit ꝓcedẽ ſuꝑ illa cã. MDrimo adduco.c.ſi a
iudice.eo.ti.libro.vj.ubi dicitur.ꝙ ſi appellaui
a gꝛauamie mibi illato ꝑ iudicẽ ñ teneoꝛ aplius
ↄꝑere ad citatõem ſuã in illa cã:niſi me citet ad
audiẽdã reuocationem grauamis. An podero
exceptõnem q̃ fumat ꝛegulã in ñ excep.xxxij.q.
.vVij. dñs ⁊ in.c.ij.de ↄiu.lepꝛo.Ad ið ille tex.ĩ
fi. ubi dꝛ ꝙ reuocato grauamie ⁊ tũc põt iudx
ꝓcedẽ ad ulteriora:ergo ñ pᷣus.¶ Scðo pᷣnci
palꝛ adduco.c.eũ qui de do.⁊ coſeu.li.vi.ubi
dr᷑.ꝙ appellatiõe iterpoſiia ab iterlocutoria ſeu
grauamine nõ teneĩ̃ iudex ãplius appellãtẽ cita
re.q̃ſi ſit ↄtumax ſupeꝛ tota cã:ergo appellatio
oꝑat᷑ ꝛeſpectu totius cãe:als dixiſſʒ ꝙ i ſeq̃ntibꝰ
actibꝰ debeat citare appellantem: 2 pro hoc qðᷣ
ibi nõ.i gl. Tertio fa it illud.c.nõ ſolũ gnã iter
loquẽs. Quarto induco tex.in.l. ſi quis pꝛouo
catione. C. e.ti. ubi habet᷑ ꝙ appellatio iteꝛpoſi
ta ſuꝑ iniuria illata:puta a rortura ſuſpendit iu
riſditionẽ ĩ tota cã ⁊ eã dᷣuoluit ad ſuꝑiore:quã
lec.ſequũt᷑ ibi gl.? Har.⁊ alij:⁊ ſic articulꝰ ap
pellatõis erat ibi ſeꝑatus a cã pᷣncipali:⁊æ nihilo
minus iuriſditio i tota cã deuoluit̃ ad ſuꝑiore:
2 elegater ꝓ bac opi.facit.c.ſolicitudinem.j.e.

ubi dicam. ⁊ hãc opi.ſequitur Inno. in. c. quia

ꝓbter ⁊.c.cum nobis de ecc.ſecus iñ dicit ibi:
ubi due cãe ſeꝑate eſſent coram iudice:tunc ent

etiam ſi una ſu conuentionis alia reconuetõnis

appellatio in una n deuoluit ĩ alia:æ hoc ultium
noluit h̊ Um. de quo in ſpe.in ti.de ꝛeconuen.
in fi. .pl E nõ bn hoc ultimum:qꝛ limitat
multa iura ? maxime illã.l.ſi qs pꝛouocatione.
UAltimo adduco equitatem maximam. Mam
duꝝ eſt dicere iſũ appellantẽ artari ad cõparen
dum in eadem cauſa coram diuerſis iudicibꝰ
tra.c.diſpendia.F. reus quoqʒ de reſcꝛip. li.vj.
PDoreſt etiam adduci alia ratio non minus foꝛ
tis. Continentia cauſe diuidi non debet in. c.i.
de cã poſſeſ.? ꝓprie. Mõ eꝛgo debʒ eſſe unus
iudex unius articuli æ alius iudex torius cauſe.
Finge eniʒ appellationem poſtea iuſtificatã ecce
ꝙ cã pᷣncipalis deuoluetur ad ſuperiorem:ur in
ꝛ⁊c.ut debitus.j.eodem:⁊ ſic appaꝛet iſtum iudi
cem a quo proceſſiſſe tempore quo erat in pen
denti an eſſet futurus iudex. Ad iſtum textum
poteſt ꝛeſpoudeꝛi primo ut dixit hic glo. ꝙ non
nalet ar. a contrario ſenſu tum qꝛ reperit oriuʒ
in iure ut.S. dixi tum qꝛ reſultaret prauus 2z ab.
ſonus intellectus iuxta notata in. c. publicato vᷣ
re:ad hoc.c. quanto de uſuris. ¶ Secũdo põt
xñderi ut procedat appellatore conſeiuiente eo

6 E;, i, S Pihmt ſ an⸗ ſp, ,6. 4

4 — .
, d or. : e 1 9% “41 ] 16n .

UX

autem reſiſtente lecus eſt dicend ũſ Tertio põt
inrelligi qñ iudex arbitratuꝛ appellationẽ eſſe in
iuſtam: tunc enim ex equitate poteſt ſuperſedere
in articulo appellattionis ⁊ ꝓcedere in cã pꝛinci
pali. Inno. ponit aliũ intellectũ ut ꝓcedatur in
pꝛicipali.ſ.coꝛã iudice cõpetenti:ſed nõ plʒ mibi
iſte intellectꝰ: qꝛ diuidit ↄtinentiã cãe .1l. i. 7. ij.
ff. de qui. re. ad eũ.iudi.egi z. l.Nulli. C. iudi.
2. d.c.i.ð cã poſ.(¶ ¶Ex quibꝰ? oĩbus concludo:
ꝙ appellatio ab inteꝛlocutoꝛia ſeu gꝛauamine ſi
eſt legit ima ſuſpẽdit iuriſditionẽ iudicis a quo
reſpeciu totiꝰ cãe:ſiue cã pꝛincipalis ſit cõnexa
articulo appellarioniſ ſiue nõ:ſecus reſpeciu cae
ſeperaie ¶ Gp. 5 fam partẽ.c. ⁊ ur̃ ꝙ legitia
ſit appellatio ſi nõ admittat᷑ exceptio falſi:ut.S.
ð̊ reicrip.cetex.⁊.c.oliʒ.i.lacit ð cri.fal.x totũ.
Soluit gl. fi. duplicit. p ꝙ tex. debet iĩtelligi cñ
faiſlitas nude allegatur nõ ãt exbibetur ꝓbatio:
ideo nõ curãdum: ar. in. I. metũ. C. ꝙ me. ca. Fo
põt itelligi in exceptione de falſi ſuggeſtione ꝓ
poſita poſt li. cõte. nã cũ ſit delatoꝛia debuit ꝓ
poni an lit. ote.æ nõ poſtea ⁊z intellige fm Jo.
an. æ bñ qñ opponit ꝙ ĩ Epto fuit falſum ſug
gefiũ nõ aũt qʒ intelligi de exceptione falſitatis:
qꝛ illa põt opponi etia poſt ſuiaʒ. S. de excep. c.
cũ uenerabilis. 2 in. c. in nꝛa. S. ð ꝓcu. 2 ple dixi
in. c. . de pꝛoba. ¶ E7 l. doc. ponũt alios it
lectꝰ.⁊ pꝰ ᷣm Jo.an.põt ſieri uis in uerbo pro
rupit.i.ꝓcul rupit n.ſ.excipiẽdo: ſed ſimplit di
xit appello ne ꝓcedatiſ: q; falſuʒ ẽ reſcriptũ. tab
eni appellatio ẽ fruſtatoꝛia:qꝛ non grauabai ex
eo ſolo ꝙ exceptio ſibi cõperebat:ſʒ tüt demum
cũ per indicẽ nõ eſſet admiſſa.j.e.dilecto ubi 5
boc ⁊z. S. ð teſti. ſignifſicaueẽt ubi ẽt dixi ¶ Alia
lec.ẽ ꝙ p̊ appellatio nõ ualʒ ꝓpt gñalitatẽ ipſiꝰ
q̃ ipedit niʒ appellationis multiplex eni eſt falſi
exceptio:aliqua iĩpedit:aliqua n debnit g appel
lãs ſpecificare:ar.ff.ð iur fiſ.l.ĩ fraudẽ ⁊ ð ełc.
nt quis duas.li.Vi. ⁊.l.ptoꝛ edixit.fl.de iniur.
Itẽ nõ dʒ appellãs ſtatim emiſſa noce appellati
onis recedere:ſʒ ſpectare an iudex admittit ap
pellaionẽ uel nõ. Alia lec. eſt qͥ magis plʒ Jo.
an. ut intelligat eꝙ appellatio fuit interpoſita ex
falſa cauſa:buic eniʒ appellationi non lenet iu
dex deferre nec dʒ curare de appellatione: quo

nia nõ reuocat᷑ acceptatum:niſi pꝛobei neritas

cauſe:ut in.c.interpoſita.e.ti.⁊ hᷣ nõ¶ Et adde
unũ nõbile dictũ Inno. in. c. poſt electionẽe ĩ fi.
de cõceſ.pꝛebẽ.ubi dicitiq qncũqʒ iudex uebe
menter pꝛeſumit ) excipientem ꝙ malicioſe exci
piat non debet talem exceptionẽ admittere nec
de appellatione curare: qꝛ illa nõ pꝛodeſt niſi ꝓ
betur ueritas cãe: ut ſupra dixi. Mi. ab.

E gppellationibus.

Breue eſt ⁊ propter ſui bꝛeuitatẽ nõ
ſolet ſummau::ſed ꝑ alia vba põt ſic ſummari:
Etiã̃ pꝛo minoꝛibꝰ ſeu leuioꝛibꝰ cauſis appella
ri põt. b.d. ¶ Mõ. ꝙ appellatio non eſt funda
ta ſuper quãtitate gꝛauaminis ſced ſuꝑ iniuſticia

De appellatiombns:

ſñie ⁊ iniquitate iudicis co

neoꝛdat. l..f. eo

põt appellari ẽt in minimis cais:qꝛ iniuſticia
et

iniq̃tas ita poſſunt accideꝛe in m

inis ſicut etiaz

in maioribus.æ hᷣ eſt 20 decidendi uer

auã ſenſit glo. bic ĩ ſecunda pre ſui.

Et ex ꝭH

2 ex tex. nõ: ꝙ qnqʒ curat᷑ ẽt de minimis 2 boc

qñ rõ q eſt in maioribus militat èt i

als ſecus:⁊ ſic põt Gndeꝛi

in minimis:
ad. c. ? ſi qõnes ð ſi

mo. ubi de minimo non cur
eude atur. Item in er
dinarijs remedijs regulariter non curatur 6 i

nimis.iõ non datur

in eis in integrum ꝛeſto. .

ſcio.ff. de mino. de re. ec. non alie.c pli. ſecus

in ordinarijs:ut hic =.xiiij

.q. fina. c. ulti. Ande

dicit Lau. ſe credẽ ꝙ et p galiina po
gallina pot a i:
quod nõ ⁊ ꝓ eo faclt inſtl.d rer F. galin
cum ſua glo . QI An er poſit oppellar ci inuder

decreuit alimẽta pſtari uel

quando iuſſit rem ex

hiberi:uide in ſpe.e.ii. Din quious ſub. . Viij.
quando res. C Blo. nia diniditnr in duas p
tes. In prima querit que dicat cã minima ſen
leuis ⁊ ponit multiplices expoſitiones quas nõ
2Z inter certas nõ illam qn ſumptus litis indicia
lis excedit ualoꝛem cãe:de quo.ij. q.Vj. anoꝝ
2 uið peꝛ Hn.in.l.mediteranee. C. ð anno.?
tribu.li.x.⁊ ĩ aut.niſi bꝛeuioꝛes.C. ð ſen. ex pi
reci.Et ſing.dixit Maꝛt.ᷣin. d.l. mediterance.
illum tex. quem excuſari ſi non fecit id ad quod
faciendum maioꝛ erat ſumptus quaʒ rei agende
utilitas: ⁊ ſic cxcuſatur pᷣlatus uel tutoꝛ ſiñ mo
uit cãm quando maioꝛ erat ſumptus iudicialis

quã utilitas cãe:⁊ idem d

icit in ſimilibus:quod

nõ:uide etiam glo.in.c.fi.de re iudi.i.j.ubi
dicitur arbitrarium conſiderata qualitate peuo
narum: que dicatur magna cã: ? idem n.in.d
aut᷑. niſi breuiores.hoc tamẽ ualet ad ali cſſec
tum.ſ.cum querimr que dicatur magna nel pan
ua cã Mam reſpectu huius.c. non eſt cuꝛancĩ
de iure canonico:ſed de iuꝛe ciuili ſic:quia i mo
dicis cauſis non appellatuꝛ dicta aut. antenoni
canoniʒata.ij.q.vj.credo tamen ꝙ ius canoni
cum ponat qð licenſ HMaʒ licirum eſt peiere in
fliciam de quochqʒ grauamie ſicur in ſimili dj:
ita iudicabis magnum ſicut æ ꝑnum: ð iudi no

uit. non autem ponit hec

decretalis quid erpe

diat. nam non puto eypedire uiro probauſſimo
appellare in minimis negocijs: aꝛ. in. . nnico ð
ſindi. decet enim paruo incommodo a ſtrepin
iudicioruʒ abſtinere ut ibi:⁊ ob banc cam ſam
apoſtolus ſuadet pati iniuriam? fꝛaudem pon
quam in iudicio cum fratre.i.cum chriſtiano co

tendere. In ſecunda parte glo.
fure canonico licet appellaꝛ
cã:⁊ Nndet:qꝙ hoc oꝑatui
nis quod ↄſiſtit in iniuſticis

. 4 rõ quare eti
Sed dices tu ſi hec e mininardie ꝙ illud fu

uili nõ appellatur pꝛo c
it ſtarutũ de rigore tꝛa n
fm canones ꝓcedituꝛ mit
pot a quocũqʒ grauamie
tit glo. i. l. i. ff. a. q. ap. non

uerit quare de
e etiam pꝛo mminima
ſubieciuʒ appellatio
cẽ.ut.s.i fo nobli.
am de inre ci

am appellationis. ſe

ius: qua ꝛ20ne inſpecta

appellari: ut optie ſen
gzi fi. að nõ. i. ab.

Cs ſnun⸗

burqg

r dun SSñ vor horib o
deine ul ind led rönadii
Perlie ihullienai kaſ
niz ieſiet entiſt
riri i rg idicin mitd
4 ias Merem. 8
ikp ala neat iardd Ne

erte reglliſch wbic⸗

uciz ſubſitci gnnanio niſichſc
qſin ſt eins lt brant iy nblugj⸗
lui n, itm i ir munn in i c
poſtnoci bric inp tot ceint cil
ri Punt, cerdaait alque wort
wrci gmumn rmrr n tot oli ſii⸗
ntna iie iigluiſinede boe Ba
Enppetrec. n ſſietenpus. C.quoy
on teci. Iden dic ubi poſt grauame i ey
Vn Sffnittaa ioſt ds pnonciauir ſe no⸗
dicanmad dac terocororin dot appelarie
de ivre aoii ar erhecawur dia ſhiaſ
pofler a hacimerlocmnorig appellari gn
eſſet irreuocabie. A bot gl öbiki an
Cnef.ppaner BDar in d liſft
el o.i. c. ignifteibns de off ee. Ada
ad pdicn cai ſingela deto it ic
q.iet tectaur in c.nonit de indi py
bi puiiegium ſingnlare b inore ger
qnacuqz pante ins poſſt ltigis peẽſe
ac iudlci eccleſaſtci ci munimentis
p alor igenur doffnodi id prin
iaclte reuocaſſerti canoniſe dcit llel

☛ . ☛ —

änſet Awdnicheren
rrln Nndineſchde
n Mlatni
e ecici i niin
tust iimnihlis gſinntn
Piner nus ölimngi nnnsttei
ls ”
t nöpe Bn.nl ittnne Ci
indu tiani iſbnmors Cöſan
ſu. E iig dnn Bur ind muinn
lun mn oum nuni i on turidAN
ſximcum muoin npns y e kin
mims:t ic uſaurn e'mror in
ucin quundo nuor ann npins id iin
giniins ti, an dctin ſnibneno⸗
fmdecan gointe e ilt bl
Nom uowNGNNinKN
mmm dan Riinnt
ninüuunMtthii
lantamiunniit
s Nutundnma
rcumnidiſl ebriülfegi

C Oe ꝗppellationibus

Bp eꝛ e O. Taſus ſũmatur per

alia ueꝛba:qꝛ ꝓpter
. breuitatem ꝑ alios non ſolet ſũmari:=
ſic:fʒ canoneſ appellatur etiã anñ ſñiaʒ pᷣm leges
nõ niſi in quibuſdã caſibꝰ ̊ pꝰ. Appellatio ⁊ ꝛe
cuſatio eqperãt᷑ ĩ hoc qꝛ ſicut ĩ appellatõe reqni
rit cã rõnabilis ita ⁊ ĩ recuſatõe.hꝰ2 Secũdũ
uero ĩtellectũ tẽpꝰ aſſignatũ iudici adicãm deci
dẽdam icipit currere a tpᷣe pñtatõis reſcriti bꝰ
3 .X⁊ tꝛia ſũt dicta que patẽt ꝑ.. ota pꝰ ex
13 tex. duas regnlas.unã de iure canonico. Aliaʒ
de iure ciuili pᷣma.eſl ꝙ qᷓtuor tẽporibꝰpõr ap
pellari ðᷣ iure canonico.intellige cã rõnabili ſub
ſiſtẽte.j.e.ut debitꝰ.uidelicet an lit. vtlpoſt ote
ſtatiõeʒ tpᷣe ſñieæ poſt ipſiꝰ pmulgatõeʒ. Acdqde
⁊7 q̃ntũ tẽpꝰ.ſ.extra iudiciũ ut ĩ.c.cũ ſit. S.eod.
ul ꝑ alia ueꝛba colligẽdo mẽtem. c.potes ſic po
nere regulãſch ubicũqʒ qͥs ſentit ſe in iudicio p̃
grauari põt appellare de iure canonico.ex iudi
ciũ ueꝛo põt cũ gꝛauat᷑ ul cũ ſuſpicat᷑ ueꝛiſimilit
gꝛauaꝛi.j.eo. bone.ubi plene ð hoc 2= i cle. ſicut
..appellatõem. eo.ti Secunda regula ẽ de iure ci
nili ꝙ an ſñie tẽpꝰnon admittit᷑ appellatio quã
tũcũq; ſubſit cã grauamiĩs niſi ĩ qbuſdã caſibꝰ:
2⁊ q ſint iſti cãus.dic breuit᷑ ꝙ ubicũqʒ grauam
illatũ añ ſñiam n põt reparari in ſñia diffinitia
poſtmodũ ferẽda ſempꝑ põt de iure ciuili appel
lari¶ Muta ſi iudex decreuit aliquẽ torquẽdũ.
boc ei grauamẽ torture non põt tolli ĩ ſñia dif
finitiua.l.ij.? ibi pleniſſime de hoc ꝑ Maꝛt.ff.
de appel. reci. ?.l.añ ſñie tempus. C. quoꝝ ap.
non reci. Idem dic ubi poſt grauamẽ ñ expec
tatuꝛ diffinitina ⁊ iõ ſi qͥs ꝓnunciauit ſe non iu
dicem:ab hac iterlocutoria põt appellari:etiam
de iure ciuili qꝛ cũ ñ expectatur alia ſñia ſi non
poſſet ab hac interlocutoria appellari gꝛauamẽ
eſſet irreuocabile. Ad hoc gl.uõbił ĩ aut᷑. hĩta
C. ne fi. ꝓ patre ? Har. in. d. l.ij. facit ꝙ leg.
et nõ.i. c. ſignificãtibus de offi.dele. Adde tam
ad pᷣdicta caſũ ſingularẽ:de quo i. c. qcũqʒ.xi.
q.i.et recitatur in.c.nouit de iudi.hʒ.eĩ ecclłia
ibi puilegium ſingulare ab ĩꝑatore ↄceſſũ ut in
quacũqʒ; parte litis poſſit litigãs petẽ ſe remitti
ad iudiciũ eccleſiaſticũ cũ munimentis cãe:et qᷓ
qꝙᷓ; ĩꝑator uideatur poſtmodũ illud priuilegium
tacite reuocaſſe:tñ canoniſte dicũt ill eſſe irre
uocabile:ut plene nota.in.d.c.nouit.ubi uide.
Et ex omnibus pᷣdictis ⁊ ex tex. põt elici ratio
quare de iure ciuili inſtãtia perit triẽnio:2= nõ ðᷣ
iure canonico iu, nõ.in.c.peł.de iudi. Naʒ de
iure ciuili nõ admittũtur tot appellatões ſicut Sᷣ
iure canõico. plerũqʒ; eiʒ periret ĩſtãtia cuꝛſu tꝛi
ennij ſi a quolibet grauamine poſſet appellari:
Item dic ꝙ de iure canõico mitius procedituꝛ
i de iure ciuili:iõ de iuꝛe canonico indiſtincte
appellatur ita dicit notanter glo.in.ſ.i.ff.a qui.
app.nõ lʒ:ĩ fi. NHinc dicit ꝙ de iure canonico ñ
punitur temeꝛe appellans:ſed de iure ciuili ſic.l.
ab executoꝛe in fi.E. quoꝝ appellatio.non ꝛeci:
ꝓ an ſit ueꝛum dicam in.c.ut debitus.j.eodeʒ.

¶ ibi⸗ in ꝓlatione ſuie iunctis vbis prece mes

entibus ꝙ appellatiõe ſñie intelligit de diffini
tiua qðᷣ nõbiliter ꝓbatur h̊ uide iũcta glo.
in. c. cũ olim de reſti.¶¶ Nõ in. F. in cauf ꝙ ap
pellatio ⁊ recuſatio a pari iudicat᷑ æ ubi tollirur
appellatio cenſet ſublata recuſatio ¶ An hoc ſit
neꝝ indiſtin te dicã ſuꝑ glo. penul. 5 i. F.
ſi aũt:ꝙ in tẽpore pᷣfixo iudici ad cãm deciden
dam nõ ↄſideratur tpᷣus dati reſcripti. illud qt
pᷣus ↄſiderat᷑ quo ad uim ↄpᷣhenſiuam reſcripti
ti. ad ↄſiderãdũ quid ↄpᷣhedat reſcriptũ ſic ĩtel
lige. c. ſi eo tpᷣe ð ꝛeſcꝛip.li.vVj.=.c.eã te. e. ti. Sʒ
uo ad tp̃s pfixum indici inſpicit tpᷣns pntatio
nis: qꝛ durũ eſſet tẽpus antea curreꝛe ꝙᷓ iudici
ſit pñtatũ reſcripiũ cũ ꝑ prius nõ poſſit iuriſdi
tionem exercere:ut ĩ.c.paſtoralis.o. de reſcrip.
Mreedicta ĩtellige qñ tpᷣs ẽ diffinitũ ꝑ numerũ
dieꝝ ſeptianaꝝ mẽſiũ lãnoꝝ:utputa ſi dicẽt cãʒ
audias ⁊ decidas.j. duos mẽeſes uł duos ãnos
ulł decẽ dies: uel qd ſile. Secus ſi limitet᷑ ad cer
tuʒ diẽ puta.. feſtuʒ aſſũptionis uł uſqʒ ad tale
tps: tũc certũ ẽ tpᷣs poſt datã currere 2z ſẽꝑ labi
ſm Jo. an. æ placʒ cõiter doc. æ ꝓbat᷑ re ipſa.
Et ꝑ pᷣ ↄſulũt doc.ut ð pñtatione reſcripti fiat
inſtrm: ut ſic apꝑeat qᷓnto tpᷣe durat iuriſditio.
tẽ ꝙ pñitans ſit cautus ne tale reſcriptũ pñtet
qn iudex ẽ ipeditus ꝓpter abſẽtiã rei uel aliaʒ
iuſtã cãm ne tẽpus inutiliter labat᷑. Op.qꝙ nõ li
ceat ĩdiſtincte appellare ẽt ð iure canonico. ur ĩ
.c.ut debitꝰ.j.e.cuius ↄriũ innuit lr̃a. So.dicit
gl. i. ? bñ tex. intelligendũ de appellatione rire =
iuſte interpoſita. MHã ſi appellat᷑ ab ĩterlocutõia
oʒ ꝙ ſubſit ⁊ exprimat᷑ cã ut in orio.ſi a diffini
tina ſatis eſt dicẽ appello ab hac ſñia:ad hoc.l.
tij. fl. e. ti. ? ꝑ gl.ĩ.c. cũ ĩ ecclia..e. p. 3 ſʒ
dictũ ⁊ vẽ ꝙ appellatio ⁊ recuſatio nò ĩ oĩbꝰ eqͥ
parant᷑:ut pʒ in.c.ad hec.S.e.⁊.c. ꝓpoſuit.S.eę.
So.glo.penlł.ſẽtit ꝙ iſta equipant ſolũ quo ad
formalitatẽ ut ſicut ĩ una exigit᷑ expᷣſſio cãe legi
time:ita ⁊ ĩ alia q̃ſi dicat: ꝙ ſiẽ ſine cã nõ licʒ ap
pellare:ita nec recuſare.quo ad alia vo ñ eqa
tur: æ H placet Jo. an.= cõit᷑ doAidemus tñ
Fm Jo. an. ꝙ ab executoꝛe ñ appellat qᷣ ti recu
ſat᷑:ſʒ an hoc ultimũ ſit uerũ:dic ut dicã.j.c.no
nit. Item nõ appellat᷑ ꝗ iudice niſi granet: qͥ tñ
bñ recuſat᷑:⁊ ſi ñ gꝛauet.pᷣterea appello a indice
in quẽ ↄſenſi quẽ mñ nõ recuſo:ut ĩ.c.inſinnãte
de offi. dele. iũcto.c.cãʒ ðᷣ re iudi. Item notoꝛie
deliquẽs qͥ nõ põt appellare foꝛte põt recuſare:
ut le. ⁊ nõ.j.e.cũ ſpali.S.i.ſʒ ð hͥ dic meliꝰ ut di
cam.j. e. ꝓpoſuit. Itẽ recuſat᷑ officialis coꝛã oꝛ
dinario ſuo ad ipſũ in ab illo nõ appellat᷑: ut in
.c.ſi unũ in fi. de offi. dele. li.vj.= uide ibi bo
nã gl. de hac mã. ¶ Aduerte m qꝛ tex. ur̃ nelle
ꝙ ubi tollit appellatio ur̃ ſublata ẽt recuſatio et
ut̃ uelle Jo. an. hoc ꝓcedere ſiue tollat᷑ per ius
cõe. Exẽpluʒ. S. e. ceiij. z.c. cum ſit in fi.ſiue per
ſpale reſcriptum de reſcrip.c.i.de offi. dele. ſupeꝛ
qõnuʒ:qð ego iutelligo procedeẽ ꝛeſpectu modi
ꝓponendi ut ſine cã ñ liceat appella? ul ꝛecuſan
gi 3

--

Qiu 1 ſ⸗ 4⸗le 3 P — mrn SFrciargz Go unts

441

ut. 5. dixi. Itẽ eredo hũc tex. pcedere f3 anti
tẽpoꝛa ſᷣm que licebat appellare idiſtincte. An
oĩs appellatio que nõ erat manikfeſte friuola de
ferebat cãʒ ad ſuperioꝛẽ.ut in. c. ad romana.ij.
aq. vi. nõ. in. c. ut debitꝰ.j.e. Ande remotio ap
pellationis fẽa ꝑ ius cõe uel reſcriptũ oꝑabatur
ꝛcſpectu appellatiõis friuole ut ſine iuſta cã n li
ceret appellare qð et uoluit gl. i. l.i. ff. a qᷓ. app.
nõ ſʒ in fi. ⁊ hoc tpꝛe remota appellatione cenſe
batur remota recuſatio ut h̊ ut ſicut ſine cã nõ
licẽt appellaꝛe:ita nec recuſare. Hodie ãt nõ pu
to hũc textũ ꝓcedere:qꝛ remotio appellationis
tollir oẽz appellationẽ: q: i iure ñ reꝑit ſpecilice
ꝑmiſſa: ut le:= nõ.i:c. paſtoꝛalis..e. An quruʒ
cẽt dicẽ ꝙ ꝑ remotionẽ appellatõis ñ poſſit qͥs
recuſare iudicẽ ex iuſta cã Iʒ nõ ſit iĩ iure expᷣſſa.
nõ.n. eſt pſumẽdũ pꝛincipẽ uoluiſſe iſi litigare
coꝛã iudice ſuſpecto:ar.i.c.cũ inter.S. ð excep.
imo ẽ dubiũ an pꝛiceps poſſit tollere hãc excep
tionẽ recuſatiõis: ut dixi ĩ. d. c. cũ iter de excep:
c=. c. ad hec de relcrip. Mrererea ⁊ foꝛtiꝰcũ iſta
(. recuſatio ⁊ appellatio n eqparẽt quo ad oĩa
ut pʒ ex pᷣdictis: g remotio uniꝰ nõ extẽdit᷑ ad
remotionẽ alteriꝰ ĩ mã odioſa qlis ẽ iſta:ar.i.c.
ſtatutũ ðᷣ elec. li. Vi.⁊ facit qðᷣ nõ. i. c. tue. ð ſpõ.
Tq lic itel igo iſtũ tex. puto tñ ꝙ de iure ciuili re
pectu delegati remotio appellatiois ĩ reſcripto
extẽdat᷑ ad recuſationẽ.qꝛ de iure ciuili non eſt
opus expꝛimere cãʒ recuſatiõis:ut nõ. i. l. aꝑtiſ
ſimi. ?.l.cũ ſpãli de iudi.dixi ĩ.c.ſi ↄ unũ ð off.
dele. ⁊ iõ ſiẽ nõ lʒ ſine cã appellare:ita nec recu
ſare ut hic qðᷣ nõ. ¶ Quero circa teꝛtiũ dictuʒ
an dies pntationis reſcripti ↄputet ĩ terio. Gl.
fi. dicit ꝙ nõ.alłat aliquaſ ↄcoꝛdãtias. In griũ
alkat. I. tinuꝰactꝰ. ff. de V. obl.z.hi.ꝗ. qui pns.
ubi pʒ ꝙ poſt iteꝛrogationẽ ſtipulatiõis ſeq dʒ
rnſio ĩcõtinẽti.ſ.ãteq; ad alios actus diuertat᷑.
Ita ur̃ ĩ ꝓpoſito dicẽdũ ꝙ icõtinẽti poſt pnta
tionẽ Ir̃aꝝ dʒ tpᷣs currere ⁊ n expectari alið tpᷣs
Primã opinionẽ ꝙ nõ cõputet̃ tʒ Inn. Gof.
pbi. ? Hoſt. ꝓ qͥbꝰ faẽ cle.ſiẽ.e.ti.⁊ qð ibi nõ.
in pꝛ. mag. gl. Sed HGuil. naſo. tz Sriũ dicens
ipᷣs receptionis ↄputari qð ꝓbat ꝑ haʒ extc po
ſitã ĩ tex. Mã illa dictio denõt extremitatẽ tpᷣꝛiſ
2lẽ gl.i.c.ꝑſonas.S.e.⁊.c.q ſit de elec.li.vi.ał.
ſequeret᷑ abſurdũ ſᷣm eũ ꝙ remota iuꝛiſditione
poſſit iudex ea die ꝓceder:qꝛ ſi nõ putat᷑ dies
ichoande iuriſditiõis: g“ nõ dies finiede. ⁊ hãc
opinionẽ credit Jo.an. vVioꝛc:⁊ facit ĩ h unam
relaʒ nõbilẽ q ĩ hoc quotidie allat᷑ ꝙ omne ip̃ᷣs
currit regłarit᷑ de momẽto ad momtũ: ubi alið
a ſure nõ expᷣmit᷑: æ hoc ſoluit ↄria:de qbꝰ i gl.
2 ſilia. In eis.n. ſpecifice cauet᷑:⁊ bãc opinionẽ
lequũt cõi᷑ modernioꝛes. Sʒ ut heat᷑ rũſio ma
gis ſpecifica ad ↄria:⁊ ut ĩ mã hẽas bonã theo
ricã:diſtigue ſic ꝙ qnqʒ terminꝰ pfigit᷑ ad certũ
actũ cñ ir̃a a appoſita nüo dieꝝ uel ãnoꝝ ul mẽ
ſiũ:⁊ tũc illa dies ñ ↄputat ĩ termino:qꝛ hec lia
a ð nã ſua excludit diẽ cui ſpecifice appoit᷑. Exẽ
plũ ſi dicat᷑ facias hoc.j.xx.dies a die pñtatõis

1⸗l- reret ashmcss s . Pam, 31= S T. De⸗

¶ De appellationibus.

Aide ad h bonã glo. i. . llatutũ de pbẽ. i
cle. ſicut de appel. qñqʒ lea apponit deten.⸗
tpe ul ſtatuit tpᷣs ſimpkłꝛ ſine lra a uł ſili: H
laꝛit currit tpᷣs de momẽeto ad momenti iis
luit Jo. an. Exẽplũ iura pᷣfigũt iminũ x en
ad appellandũ a tpe ſñie quo cqn tps cur “
mediate a tpe quo ſnia lata fuit. ut le. nö .
ad cõſultatoem de re iudi.? in. d ce ſie 2
de er ad pᷣdicta glo. nõbilẽ. ff de diue tii 3
ſcrip. ſuꝑ lvica qᷓ dicit ꝙ oĩa tpa Pſriprtom 4
reglarit ſür otlna * ↄcurrũt de mometo ad u
mẽtũ niſi aliud in iur cqaueat᷑. Bäcck g ⸗
ad declaratõez mẽ. G. li. qd ſuen een
catus poſt dats reſcripti. ⁊ ſic ligatus reci 8 1
lcriptũ.utrũ habeat locũ finis huius.c. ut 1 2
currat a die pntatdis haꝝ. Ho.iʒ Gr:e ne .
ꝑtes:nec iudex poſſint ilo ipe pcedei z.1l .
ad ꝓbandũ eꝛgo no dz cune tps de HH
rũqʒ de pᷣſcrip.uigilati.ff. ad ternnlia.l.i.5.9ke
ſti:æ hoc cõit tenẽt doc. ſequẽtes: ʒ in Zrinz faẽ
qð. ð. dixi oẽ tps curre; 8 momento ad mome
r. Ad idẽ.i.ſed ſi ꝑ ptoreʒ.ff.ex q· cau. ubi pʒ
ꝙꝙ ipedimentũ iudicis ñ iĩpedit cuꝛſu tppis ! del

reſtitutio.facit qð dixi.S.e.ex rõe. P

dicto cõi facit:qꝛ iſtud eſt iĩpedimẽtũ iuris ꝙ bʒ

impedire curſũ tpᷣis:ut in.c.qꝛ diuerſitate dey

cel.ppen. ?.l.i.C. de ãna. excep.? mayie qſ ipe
dimẽtũ pceſſit curſũ tꝑis iux nõ.ꝑ Bar. in.l.ſ
natus. fl. de offi.pſi.fac qdð dixi in. c. ilud de p
&Icrip. I: qro pone ꝙ delegatus pfili imni
breuiorẽ termio iuꝛiſ.ſ.triẽnio: Nũqd dlegat
teneat᷑ obfuare ius cõe in dilatõibus occdedis.
Solu. Inno. inſtat æ i effectu ↄcludit q aut de
ↄſẽſu utriuſqʒ ꝑtis t᷑minꝰfuit appoſitus.aut ad
petitõeʒ alteriꝰtm.p caſu dʒ iudex ita abbꝛenni
dilatiões ep poſſit in tmio ſibi pfixo camm deide
re.tat.n. iminus eſt ꝑẽptorius ꝛeputand:: bei
ꝓ ↄcluſione in cã. AUñ illo adueniente indexad
petitõem alteꝛius ꝑtis ſñiaʒ dabit. Nec dffaet
ipſã daꝛe qᷓtũcũqʒ; alteꝛa ꝑps odicat ? ac pbad
de iur̃ ſuo iminuʒ petat: ? qꝛ ſibi denegat aphel
let:qꝛ G ipſo qꝙ ab initio ↄlenſit in teꝛmino tak
pẽptorius reputãdus:ut.S.dixi niſi foꝛte nouũ
2 ĩexcogitatũ ipedimẽtũ iterueniat qre ꝓbatio
nes ſuas nequerit inducer.tũc eni ul iure col il
bñficio reſtitutõis i ĩtegrũ ſubuẽit ſicut fit i imi
no iuris: ut nõ.S. e. er roe Intellige in q uln⸗
tminũ pfixũ dilatiões n det nec iĩ dea ea pcedat
nili de ↄſenſu ꝑtiũ hoc ꝓcedat:ut i.c. ö caut de
offi. dele. Et hoc ſetit bic Inn. ialu gle bn ſo
qt Intellige ergo pdicta qn.j. tminu ſbi btixũ
poſſiit ꝛeſtitueꝛe ĩ ĩte. rõc ipedimeti ?0 ultra. qd
gyfiet ſi inſtat finis termini:? ca nodu e liquida
ꝑꝑ ꝓbabilẽ ĩpedimẽtũ ꝑris pio & ſiaz fene ñ
poõt qꝛ graue ẽ i re dubia tc D ihia
ij aut de
iij. gꝛaue ¶ Dz ige d in⸗ llud.c.5 cauf.
ꝓrogatio ad certũ tps.ut. 1oꝛ: 8 quo
Aut cãʒ remittat idecilam ad ſu qnn
uide nõ. in. d. c. ð cauſis. ? h Har ... Peran
ad peritione altert pii⸗

dũ. C. ð iudi Fo cãn cũ

.
diett n ntu
gitne n thnb ſan
mnn icliii ſiis unm la qn ob
nlenſi mdin, nm⸗
bie egi d ſe elin
ſo ch⸗ i⸗ ſe ſoſie and
In bot ir ſoe kuin f iesno hñt da
nö. PY ,, vii, eles . .
ant fin i nl ſ ci in iiſ a
ſe zus iule
gei 5 inder di
,, jmni. Eim ot iui
croniiemii⸗ enond dol in
ſhmc ſe a d a la

lceein ſlnet znumnda.
tiwcſcin

„ 6 ſinaris. .
poc Hcanendi et inſünaniſs ichbe

ns mint
1 co q o genic in ene
lna sih nci lr ſun
. lates ate ll opaerinl id

n en wſt ceine o an in ⸗
Ege ticpo.iite liſc in Ultra ne na
clr nur btlruez ni toe ſoihlt
ſiũnr n inicdnmni nho ⸗
vum mnmn r ec olnlihini
inifni hnmm tpleri t ud u nn
hi revoit mlcole oneniens plenuui ili
ſariniccici ſetus ilico icpgat eune ip
ci acroris nunanid ſan incipian ane an
Peotchien Ptenmto fida Racote nicund
Onus wdi G ſendt Jnot tih ich
bia a hiatore Fndimh deftand
otterit et ateri bueniici:r ii ipns wi
xit ate ſod patione ; clegas ſbi ſubve
ar.e in ilegn teſi er iis fſ e Hoblg.
nuns v. cobne Wer malcin in eit9
nidus in epenß ar cceep de ricih abi
re neniente ,. miniſ oſenit tesi prog
2 reſtimnone ennini qi firentar
de ſtonkknf. n m. Srl ndtet
2 iig t rypvenit attotein piimion
anltenmeſunn,tantii
ntatlſſer pnti acĩ fnſt negige
ſui pſequeco:an c.obtteſſ
lcl n. Cbllte e. Dano mn
niendi croꝛ ſi exipeginitopotiſi na
titi? opare d e etinetopbabilino
Lare. . er lisde reſ in ite ti

nii nr inger deſegat hoſſt peede ultra in

aſeſeg cſbi ſieum vlnger
rogatöſs ffücſe nin⸗ P legante antp

rhenngikflunhl
Kerbechi nudeſiis;i,
.dn epsnndi onenn
in. A Ellul Ioßongfac enn
iiimmi idis, oit nli he⸗
Iuſtmmo ſar go din er ie ſſ
deo ci tuir ifnick elnn i
npeiirr anii fis nin croitaſtntt
aſiben t/CNiq ap e une j
diniui uſſt anſi mis u, . Vri
ums ſor fi l AαρX
l. ro doneg oelgab out i
Mmloftiemni il tini: Higtalg
ei okanenscin iuotns lalals.
S Iaſ dicſn Nltam.
rumtichTeindti gitdemi
A Nainid ed nd
e aes bimfa mnli

Nnlone na Vi uohrit

4
n Reins gis lhd d
enineins Moſld

t vc Noltntem
vendt mai

hris Gnn eüimnan ir

V u
P nrua tuuiunin
L siirgi taſt
aai ale Nuiik
prad⸗
twij claidesn ,
. an üͤnn Ne d
5 1 —
incik iſ z
. iuniun
. utſn eei⸗
2 meiinech ais
lni 45 .
. bſemt l,
b/⸗ 4
C

9 ſ. nadat u, in r . n= , rene 5. = S ,e: . . .
464 7 g rn SLnnn rrrttnus An, I wenrer , —— —— —
as, 1 y img. Dem. S) ſe , e zierrudtr A

¶ De appellationibus

tm terminꝰ fuit pfixꝰ:tunc dicit Inno.qꝙ ad pe
titionẽ eiuſdẽ ñ diffeꝛt ſnia ultra tpᷣus ſtatutum
qꝛ ſic ↄſenſiſſe ur:ſed alti ꝑti ñ pᷣiudicat qͥn ðᷣbe
at bꝛe moderatas dilationes ad ꝓbãdũ de iure
ſuo.iudex tñ dʒ ⁊ cogit᷑ dilatiões iuriſ diminue⸗
In hoc eni vꝛ delegãs gram feciſſe ipetrãti ſʒ
eum ꝙ nõ. Dꝛo hoc facit ſᷣm Moſti.qꝛ ſi man
datur ſñia feꝛꝛi.j.vi.ł.j.viij.mẽſes nõ pnt daꝛi
tot ⁊ tãte inducie quot et quãte dari pnt ſi cau
ſa poſſet durare ſaltem uſqʒ ad tpᷣus ĩ iure ciui
li ſcriptũ.ſ.trienniũ. Nam ⁊ tũc dʒ index dila
tões reſtringẽ. Hinc dicit.l.ꝙ nemo põt iĩuito
indice cãm ꝓtelare:ut.d.l.ꝓperãdũ.Et alia.l.
dicit ꝙ ſẽꝑ dilationũ mã eſt ãputanda. C. ð tẽ
po.app.l.ij.in.pᷣn.Cauenõð tñ eſt iudici ſᷣm In
no.nec ſi diminuat ꝙ oĩo ius ꝑtis ꝑeat q̃ ð iux
ſuo nullatenꝰ.j.tã bꝛcuẽ dilatõʒ docẽ põt. Ad
boc nide bonũ tex.in cle.ſepe de vᷣ.ſign.q̃ dicit
hoc pᷣcauendũ et in ſũmarijs.Eſt ẽt ð mte In
no. ꝙ ꝑs q̃ nõ ↄſenſit in terminũ dʒ hẽe dilatio
nes ulteriores ꝙᷓ actor qͥ ↄſenſit. Yaterur tamẽ
ꝙ dilatões date illi reo ꝓderunt ẽt actori ut.j.
eaſdem poſſit de iure ſuo docẽ:ut in.l.petendũ
C. de iẽpo.i ĩte.uũqᷓ; tñ ultra terminũ iudex ꝓ
cedet nec dabit dilatões niſi hoc ꝓcedat ð ↄlſẽ
ſu ꝑtiũ ut dixi in pcedenti mẽbro ꝙ nõ.Sed q̃ᷓ
ro iuxta predicta pone ꝙ de conſenſu ꝑtium ꝛe
ſcꝛiptũ fuit ĩpetꝛatũ ⁊ duplicatũ ⁊ tꝛaditũ utꝛiqʒ
ꝑti.reus aũt malicioſe pᷣueniens pᷣſentauit illud
ſtatim iudici:ut ſic tpᷣus illico iĩcipiat cuꝛꝛẽ ĩ piu
diciũ actoris nunquid ſtati incipiat cuꝛrẽ an ex
pectabitur pᷣſentatio fiẽda ꝑ actorẽ cui icumbit
onus ꝓbãdi.So.ſentit Innoc.qꝙ tẽpꝰ ĩcipit la
bi a pᷣma pntatione. Fatet᷑ tñ ꝙ ſi de frauð rei
oſtiterit eſt alteri ſubueniẽdũ:⁊ ſi tpᷣus totũ flu
xit qte ſuã pntationẽ dʒ delegãs ſibi ſubuenire:
ar. de in itegꝝ reſti.ex his ⁊.ff. de v. oblig.l.ↄti
nuus ⁊. j. e. oblate.⁊ ꝛeꝰex malicia ſua eꝛit ↄden
nãdus in expenf:ar.c.ceteꝝ de ꝛeſcrip.ubi acto
re ueniente.j.t᷑minũ ↄſentiũt ꝑtes ĩ ꝓrogatõne
2 reſtitutione termini qͥ iã fluxerat:ar.S de off.
dele.paſtoralł in fi.m eum. Sed tu dic clarius
2 latiꝰ ꝙ aut ꝛeꝰ pᷣuenit actoꝛẽ in pñtatione non
malicioſe nec nimiũ pᷣcuꝛꝛit ⁊ tẽ cunꝛit tẽpꝰa die
pñtatõiſ ſue ⁊ ĩputãð ẽ actõi qͥ fuit negligeſ ĩ iuſ
ſuũ ꝓſequẽdo:aꝛ.c.oblate.j.e. Muto iñ ſubue
niendũ actoꝛi ſi ex ipedimẽto ꝓbabili nõ potuit
citiꝰ ↄparẽ.d.c.ex his de reſi.in ĩte.tñ ñ ſuccuꝛ
rit᷑ ut iudex delegatꝰpoſſit ꝓcedẽ ultra ᷑minum
ex ſe:ſed dʒ ſibi ſuccurri ꝑ legantẽ aut ꝑ uiam
ꝓrogatõis fiẽde ꝑtiũ ↄſenſu ut in.d.c.ð caup.
Aut reꝰmalicioſe pᷣnenit ⁊ ſi totũ tepꝰeſt lapſũ
ãate ↄpitiõem actoris ita ꝙ iudex in nullo ꝓceſ
ſit. ].terminũ puto ꝙ nõ poſſit ꝓcedẽ pꝰ minũ
et in expen ↄdẽnãdo:ut in.d.c.de cauf. Sed
ſi actoꝛ ↄparnit i termio ⁊ allegauit dolũ rei in
pnitãdo niſi ↄſenſerit ꝓrogari tminũ poterit ꝑ
iudicẽ ↄdẽnari in expenſis:ar.c.fi.? qð ibi nõ.
de ꝛeſcrip.⁊ ꝑ delegãtẽ poterit ſubueniri acroꝛi

& circa pꝛogationé termini. ¶ Vluo Inno. bic

plene tractat qd ſi mandat᷑ iudici:ut. . eertũ tẽ
pus cãʒ inſtruat:⁊ extũc inſtructã remittat an te

neatur pꝰtminũ remittere ſi cĩm ñ iſtruxit forte
ex ðᷣfectu actoris uel rei:dubiũ facit:qꝛ ñ. poteſt
ſpecifice adiplere mãdatũ cũ ſibi ñ fuit ↄmiſſũ:
ut cãm unde remiteret:ſed inſtructã tũc ãt ðfiẽ
qliras. Inno.ur̃ ↄcludẽ ꝙ tenet᷑ ipſã remittẽ ſiẽ

pot ⁊ dʒ citari ꝑtes ut ↄpareãt coꝛã iudice dele
gãte:qꝛ lſʒ h̊ cõcurrũt duo mãdata unũ ð inſtru
endo ⁊ aliud de remiſſione:tñ ex quo iudex nõ

põt pᷣmũ tenet᷑ exequi ſaltẽ ſm facit ꝙ nõ.gloſ.
in. c.ↄſtitutus de reſcrip.¶lhi plʒ hec ↄcluſio
7 allego ꝓ ea tex.in.c.piſanis de reſti.ſpo.facit
c.cũ dilecti ð do.æ ↄtu. Aide qð nõ. Inno in.
.Cc.fi.de accuſa.et hec ſufficiant.

Eruenit. Caſus cõuẽtꝰ ſupeꝛ

iniuria clerici uel ſuꝑ
adulterio appellare põt:niſi ſit notori
us.h. d. cũ.c.ſeq.cõis diuiſio.fa ibi fraternitati
6.ex princi.iuncto fi.ꝙ incidens in excõi
onẽ ex ꝑcuſſione clerici nõ abſoluitur niſi a
papa quis leſio ĩ ꝑſonã ↄtigerit ſiñ uulneratõe
hB dico notandũ ad limitationẽ eoꝝ qᷓ notãtur ĩ
c.pꝑuenit ð ſen.ex.ubi ſʒ cõeʒ lec.hẽt᷑:ꝙ ſi iniu
ria fuit leuis abſoluit epus.h̊ hẽs ꝙ oĩs iniuria

ſine uulneratõe dr̃ leuis:q g dicat leuiſ uł atrox ne Tet a Ae

uel mediocris.dic ut hẽt᷑ iſti.de iniu.S. atrox.

ex circũſtãtijs eĩ æ qualitate ꝑſonaꝝ h̊ dephẽdi
tur ¶ Hõ fo q; ꝑcutiens clericũ iĩcidit ipo feo
in excõicationem maiorẽ. AUñ non ſolũ ẽ pᷣuatꝰ
ꝑticipatione ſacramẽtoꝝ:ſʒ ẽt cõione fideliũ.ut
pʒ ibi cautiꝰ enitari ⁊c.lʒʒ alið ſenſerit Gꝛanus
2 minus ben in.S. euideter:xi.q.iij.? ibi bona
glo.i vV. ab igreſſu Itẽ nõ.ar. opti.ꝙ iudex nõ

deferẽs appellationi ab iterlocutoria:ſʒ ꝓcedeſ

ad ulteriora nõ põt pᷣfigere t᷑minũ appellati ad
appellationem ꝓſequeẽdam.̊ ãgumẽtũ colligo:
qꝛ in pᷣnꝰ:ubi papa dicit appellationẽ ꝛcipiedaʒ
mãdat terminũ pᷣfigi. In fine autẽ ubi diẽ appł
lationẽ nõ recipiẽdã.nullã facit mentionem ð p
fixiõe teꝛmini:⁊ ſic optime facit iſte tex.ꝓ dicto
Inno. i. c. fi. de accu. ubi h̊ tenʒ dixi ĩ.c.ꝑſonas
õ.e.¶ Vltio nõ bonũ remediũ ↄpeſcendi lai
cos ⁊ inducendi eos ad ſatiſfactiõem ꝓ ũiuria
pſonali illata clerico ut iudex eccleſiaſticus ad q̃
relã clerici leſi denũciet illũ malefactorẽ excõica
tũ ⁊ ↄpellat populũ ad illũ euitãdum: ⁊ dico ꝙ;
optima erit cautela ut iudex tpᷣre denũciationis
excõicet oẽs qͥ ſecũ cõicauerint ãte abſolutionẽ.
HNã nimore maioris excõicatiõis euitabitur ab
oĩbꝰ ubi hodie cõit᷑ nõ euitat᷑:qꝛ coicantes non
incurrũt niſi minorẽ.Et qꝙ poſſit talis ſñia fer
ri nide Jo. and.in. c. ſtatutũ de ſen. exc.li.vi.in
nouella:lʒ tex.ibi nõ bñ põderatꝰ uideat᷑ prima
frõte uelle ↄriũ.Sed circa pꝛedicta ⁊ ciꝛca tex.

. moueo talẽ.q. Noõquid iudex eccleſiaſticus poſ
ſit denũciare illũ ꝑcuſſoꝛem excõicatuʒ eo mini

me uocato nec aliter prius declarato ꝙ incidit
in ſniam iuris.dic ꝙ ubi exceſſus non eſt noto
rius dʒ iudex illũ priꝰ uocare ⁊ recipeꝛe eo pnte
2 4

e ernelee
. 2
rIoitn Alaus

ſeraig-
4

P n*. aris ursp Paſir⸗

& g Er ie d. i&. Ozela⸗ C H‿‿αααer

pꝛobatiões ſuper tacto ⁊ poſiea ↄſtito de facto
declarare illũ incidiſſe in ſñiam iuris. Hoc pꝛo
bat pꝰ nõbilit in. c. cum ſm leges de heꝛe.li.Vi⸗
ubi pʒ ꝙ ſi allegat quẽ incidiſſe in ſñiam iuris
nõ debet iudex pꝛius ꝓcedeꝛe ad executione ꝙ
declarauerit illũ incidiſſe in ſñiam iuris. Ad ið
bonꝰ tex. de iure ciuili: y nõ ita clarꝰ ĩ...eiꝰ qui
delatoꝛẽ. ff. de iure fiſ.? ibi peꝛ Bar.⁊ ꝙ debe
at uocare reum quo ad mãʒ excõicatiõis: uide
bonam glo. iuncto textu in cle. preſenti ð cenſie

2Z in cle.i.de penis ĩ vbo ↄmode ⁊ in cle.ij.eo.

ti. ĩ nerbo ↄſtiterit ⁊ i.c.ſacro ĩ vbo ↄſtiterit 5
ſen. excõi. Ab hac tñ declaratõe põt appellari
qꝛ lʒ nõ poſſit appellari a pena iuris: ut in. c. qꝛ
J. e. 7.l.ſi/qᷓ Pena.y f. de uer.ſig. põt tñ appellaꝛi
a ſnia iudicis declarãtis illũ incidiſſe in penam
iuris:qꝛ illa declaratio ẽ ſnia hõis ⁊ ñ iuris:ad
boc uide gloſã nõbilẽ in. c. cupiẽtes.. ꝙ ſi per
xx.i uerbo pᷣuatos de elec.li.vi.quã ſẽꝑ tenebil
mẽti:⁊ ſi nõ appellat᷑:tunc dʒ ꝓcedere iudex ad
denũciarionẽ ⁊ nõ pꝛius ut hic ꝗr̃. Si vo exceſ
ſus ẽ notoꝛiꝰ:tũc ñ oʒ ꝙ bec ſolẽnitas adbibea
tur:ſʒ põt eũ denũciare:⁊ facere artiꝰ eũ euitaꝛi
modo pᷣdicto: ut eſt tex. bic quẽ nõ. appellatiõe
nõ obſtãte:qꝛ notonꝰ criminoſus nõ audi ap
pellãs: facit dictũ Inno.i.c.ex parte.el.i.de v.
ſig. ubi dꝛ ꝙ in notoꝛijs nõ requirit᷑ ꝓpꝛie ſñia
ſed fit quedã iuris executio:facit qð le.⁊ nõ.i.l.
ictꝰ fuſtiũ.ff.de his qui nõ.ifa.⁊.c. qm de filjs
pᷣſby. ubi tex. nõ.⁊ mẽti ſẽꝑ tenẽdꝰ dicit ꝙ iſta
notoꝛia nõ ſunt i iudicio adducẽda. limita tam
m qð nõ.i.c.nr̃a de choa.cle.⁊ mu.ubi dixi:=
2 pᷣmiſſaʒ ↄcluſionẽ aperte iʒ boſti.? Jo. an. in
c.rephẽſibilis.j.e.⁊ ibi ur tex.ᷣm unũ ĩtellectũ
quẽ ponit ibi Hoſti.¶ Opp.ultio tex.ut.n.
ꝙ; appellatio nũꝙᷓ; hbabeat ipedire denũciatiõeʒ
excõicationis ꝑ.c.paſtoꝛalis.j.e.qꝛ denunciatio
nõ ligat: ⁊ ideo nil noui facit iudex ¶ So. dico
Zriũ ꝓcedere qñ ↄſtat de excõicatione:⁊ ſequit̃
ab ea appellatio: ut cãʒ deuoluat ad ſuꝑioꝛc.ta
lis eni appellatio nõ ipedit denũciationẽ futurã
qꝛ ex quo nõ ſuſpedit excõicationẽ pꝛiꝰ latã nõ
põt ſuſpẽdẽ denũciationẽ:qꝛ illa necario ſequit
excõicationẽ pᷣcedẽtẽ.ſi eni eſt excõicatus:gꝰ dʒ
uitari: Sed h̊ loquimur qñ reuocabaĩ̃ in dubiũ
utrũ incidifſet in excõicationẽ quo caſu appella
tio dʒ admitti ne iſte ſine cã ifametur ⁊z ab alijs
iniuſte uitet. ¶ Mltio nõbis ex fi. e ibi donec
paſſus iniuriã ⁊cſꝙ percutiẽs clericũ non debet
abſolui ꝑ ſuperioꝛẽ donec ſatiſfacerit leſo: facit
.c.parochianos.j.ð ſen.excõi.ubi uide tex.cum
gl:⁊ iõ curia romana fuat qñ aliquẽ mãdat ab

ſolui ut pꝛiꝰ ſatiſfaciat leſo:æ credo idubitanter

illum leſum uocãdũ ſuꝑ ſatiſfactione ſua. ⁊ hoc
cſt aperte de mẽete glo.in.c.parochianos pᷣalle.
quã nõbis ẽt ubi tractabit᷑ coꝛã quo iudice eſti
mabitur bec iniuria. Mico. ab.
jx Sumatum eſt. 5. ca.
Onſuluit. .⁊2 fa ꝑs ibi con
lultationi. 6. ar. ex tex. ꝙ iudex

¶ De appellationibus.

ercleſiallicus poreſt procedere Z hicos acuſte
ria ↄmittctes: ʒ nõ agatur pncipſi ad ſepatd
thori: ſʒ ad nindictaʒ: æ hoc qꝛ adulteri P15
Ia oc qꝛ adulteri dictur
ſacrilegi. C. de adul.l.qᷓuis in fi. euʒ miimoniß̃
ſit magnũ ſacramẽtũ in eccleſia dei: ut de “D
debitũ: æ hoc tene quicq̃d ſenſeri Do iga.
fi fe „ li 5 1 An. in. c.
l. de fo. Ppæ. li. vj. ubi dixit ꝙ adulterium eſt
fo. eccleſie dutaxat quando agituꝛ ad ſepaꝛati
nẽ thori: ſed ꝓ dicto meo uide alium tex.i M
bñndicto.xxxij.q.i.⁊ in.c.i.? qd ibi giri de ag e
. qð ibi dixi de offi.
Oꝛ. 7 in. c. cñ ſit de fo. ↄpe. ubi plenius dixi poſt
d 1 nõ eſſe de facili pcedenduʒ ſupe⸗
aliquo tãq; notoꝛio: qꝛ multa dicunt notoꝛia q
oꝛia ꝗᷓ
non ſunt:⁊ ad hoc quoticdie alle. =
. gatur hec ra.
Ex quo infeꝛo ad unuʒ nõbile dictũ e ſi regi
iciu ꝙ ſi teſtis
ſumptꝛ dicit factum eſſe notoriũ: : atr canſã non
reddit etiam nõ ĩterrogatus a indice ñ pꝛobat:
qꝛ notoriũ de facili nõ ↄpꝛebendit ſeniu corpis
ſed iudicio boni intellectus adeo et piti niin
bant an ⁊ qñ factum dicatur notonũ. Uñ alibi
dgixit gl. nõbilis de notoꝛio loqmur: 2 qd ſit no
torium ignoramus.ij.q.i.mamifeſta ⁊ p pdiciis
uide bonã theoricã Inno. in. c. cuʒ cam ð teſi.
2 Har. in tractatu de teſti. ubi dicũt no ualex
dictũ teſtis qñ deponit ſuꝑ eo: qð pcipimm iudi
cio intellectus ⁊æ non cũ modico diſcuꝛſu ſi non
reddit cãm dicti ſui:lʒ de cã nõ fueꝛit iterrogatꝰ
2z ꝛ2em hꝰdicti dixi in.d.c.cuʒ cãm.ubi nide:ſa
cit ẽt qð nõt Bar. de teſte deponẽte ſup fama
in.l. de minore.I. tormenta.ff. de qè. ? hoc no.
qꝛ ſepe accidit:⁊ uide qð dixi in.d.c.c(ũ cauſaʒ.
Mõ ʒ·. ex tex. iudicẽ nõ debeꝛe obmincre p
ceſſũ fiendũ ſuper notoꝛio ꝓpteꝛ hec vba gene
ralia multa dicuntnr notoria ?c. Oi ellh cers
eſt non dʒ de hoc cnrare. ¶ Ultimo oppo.
tex.ur̃ eniʒ ꝙ hodie nil oꝑeni:qꝛ aut quis gra
uatuꝛ: æ ſemꝑ põt appellaꝛe ſiue factum ſit noto
riũ ſiue non:aut non grauatur ⁊ non pot appel
laꝛe:ut in.c.ut debitus.j.e. So. Inno. falet 9
rium:ſed HMoſti. dicit ꝙ ubi crimẽ eſt notoꝛi
non põt de facili quis gꝛauaꝛi niſi iudex excedt
ꝛet modũ.s. c.iij. de offi.oꝛdi.j Jo. an. dict ꝗ
iura nõ intendunt ꝙ notoꝛiꝰ appellatione 0
euitet coꝝectionẽ cꝛiminis: qꝛ illud non cõmiſi
qð facit occultus. Ego ꝛñdeo for mali ſaluãdo

hoc. c. ? ſilia iuraſq in facto occulto admimimmr

quis appellans a diffiuitiua quatũcũq; cnuſamn
nõ exprimat appelãdi: qꝛ ſaltẽ bʒ ſoc ilud no
probatuʒ probabo ⁊c. Nec reguralicr cogliu
qᷓs in appellanone a diffinitiua apᷣnere cm
pellandi. ff. ..i. in fi. cum ſequen no. in. ccn
eccleſia.j.e. Sʒ in facto notonio non audieĩ i
pellas a diffinitiua cã legitis obluſcate nner 3
non expꝛeſſa: ut in. c. romana. . ſl il o ir.
tiam. j. e. li. Vi. ⁊ in hoc caſu intelligo banen e⸗
? ſimilia iura que faciunt differentiã inter lis
rium ? occultum: e uide Inno. in. c.paſto alis.

.cF. pꝛeterea ð offi. dele. Ex cui⸗ diens diet i
Ils es . ins pr r.
bilẽ cocluſionem Pubiennch er ppelana

pallationẽ nũqᷓ iudex lenet d

X.

n ue en ͤfith

zes bic pplno
d papa:t bic ppln .
ridedo auid iunss i decrellan uſtrigit
nires rols uare fuit nen gel be⸗
re ilu enmalo nmul lino non

rlatimena opchuno. Dvclano el

ir riwinis all n grun en if un
nimn ai c iniimn uſtm lcux
iten rgoolceme umn cnuſc; ria fi
ir aui Ace un inli f eubi di ye⸗
cercidunniniamiten indicis 1 Pinann o
ntwmen (iet
ti cin u. Cns et Ppa Gnoraraie
ſlätia pofla relenrii fabz enim iapyelart
locum illad unlgare dan non ppamm po⸗
non oppolitum opponi. , but.C.detenn
app. ? i.c.cun NYoines geſfce ſtn. Jo ce
iiqvitate iucſces 2 Pungitinpotgppeſant
cm paicam u poarmin iund' prial .
ca bindciſteletni gie ndir. 5 e menin
No. .cn dehi ( Qlcro niqnd gpe
ſit iterponidi inpfſin indics. Glo
Lit ar.cg nſeſt ge neceſſiate gr gnis gehet
alasaben cPtalis gppeſano ieerpoſitz
elig glegit meg facto icicis ag
on tenchit rcdicatio oſt gen gpeſ
i: boc i cinmlcoh an⸗
Innlcioſe non figt.

en 1 ue opi. recedere dicis ho⸗
iden ea tionen per cant debie⸗

iſtel 0. gn. dlicit hogea
nn iulb iul Grncunn
emhor ſeparatim Oppellare 8
zi Neenutin de, ſig ing d,N
ünr in p iconen, nt
dun uino l.ni obſti 6 iinn
an icisi iucicho hi uiaed
a icitie ni i di
aſtſoliie

dken e ithann
rnininn aiklei,
Ndge. ANeſtiſaſte

dmni enni IMonc hint
Brnnmm eri i dinin
ni nisgfammn io mli ehm
imlemms tnci oli diuſtr.
umrcindin liß rci fotimg
tvmb Mnichy irdc in ahrnic
ſa go o Brn de ſronir iy imn
al de mmore rrenmn de oe bci,
lce uddrt de ddnindciaſdg.
V; an diiNrrnnt
õ
HaWuRdcmNNNNNNDhhen
Arm N de NNN. (Vamohn
c r ani wale Mornng mcli,
umt on a Meheiuimmntr

ni ioe wn M don gunm li

uitNdiK . un
umſel Doh ng imeti,
6 Nbcl ais gnt iſbin
i s i ecſionhe
nolisti ofid
dumimg n
Pone üninis grin n.
—
cinſeeant
alinkecpollt⸗
ian auati
dam eſc,
n ndmrinug,
ſeu gfelitin lin

lle

.,

xhʒ Ain⸗ ,ve— fren⸗ N yedlan- pP nA ℳ.

De appcllationibus

niſi cã legitima in ea exprimatur: ? ita limita iu
ꝛa que dicũt ꝙ i appellatõe a diffimnitiua non eſt
neceſſe cãm expᷣmẽ: facit ꝙ le.⁊ nõ.i.c.ꝙ ad cõ
ſulationẽ de ſen.⁊ re iudi. 4 B
aſus hoc. c.
Bg S eſtu m. ſũmatum ẽ. S.
.c.mem'mꝰ ⁊ dic ut ibi cõis diuiſio fa
ibi tue. Mõ pᷣmo ꝙ ꝑ appellatõeʒ interpoſitam
ex iudicium non tenet aduerſarius ire uł mitter
nũtium ad iudicẽ ad quẽ ꝙ dixi poſt glo in. c.
cum ſit romana. S.e.h̊ limita niſi in caſibꝰ i qͥbꝰ
citatio fit a iure ut ĩ. c.i.de ele.li.vj.⁊ in cle cj
.c.ti. ? ĩ.c.cordi.de appel.li.vi.cum ſi. NMõ.

n ußo ꝙ ubicũqʒ; ius aliqͥd ſtatuit cãʒ nõ expᷣmens

ſi poſſumꝰ ↄiecturare rõeʒ nãlem illiꝰ diſpoſitio

nis debemꝰad limites illiꝰrõis ſeu cauſe diſpoſi

tionẽ generalẽ ꝛeſtꝛigẽ ⁊ illã diſpõem ſeꝛuaꝛe ut
ꝛatio nãlis interpᷣtata militet: ad h̊ nõ. dẽm. Cy.
⁊. Hil.i. l.ñ dubium. C. de leg. ? in.:. ſcire. o.
F. ſufficit. ff. ð exeu. tu ⁊æ ibi bo. tex.facit.c.ſcðᷣo
requiris.in fi.j.eo. Nã i.c.memimꝰ.s.e.ſimplr
erat ſtatutũ ð nõ ꝓcedẽdo ↄtra tales itinerãtei
ad papã:⁊ hic papa nõ diſponẽdo de nono ſed
rñdedo quid iuris illã decretalem ꝛeſtrigit ad li
mites rõis quare fuit inducta appellatio et qua

re illa decretalis emanauit. Witimo nota qua

re fuit inuenra appellatio. Appellatio enim

fuit principalis cauſa ur grauamen inflictum re

paret᷑:non aũt ad depᷣmedam iuſticiam alicuiꝰ:
debemꝰergo ↄſideꝛaꝛe naturã cuiuſqʒ rei er ſin
eã ꝛe ipa uti. Uide text.in.l.i.ff.e.ubi dꝛ ꝙ ad
coercẽdam iniquitatem iudicis ⁊ ipitiam coꝛri
gen dã fuit appellatio itroducra. ¶ A ſde ⁊ teꝛ
tiã cãm ut.ſ. captus.ex ꝓpᷣa ignorãtia in pᷣma ĩ
ſtãtia poſſit releuari ĩ fa hʒ enim i appellatione
locum illud uulgare dẽmn non ꝓbatum ꝓbabo.
non oppoſitum opponã. l. ꝑ hac. C. de tempoꝛ.
app. ? i.c. cum Yoãnes de fide iſtꝛu. Joõ ceſſate
iiquitate iudicis ⁊ eiꝰ imꝑitia põt appellari ꝓpt
cãm pᷣ dictam ut ꝓbatuꝛ in iuꝛibꝰ ꝓxi.all Et ciꝛ
ca huiꝰ.c.ĩtellectũ dic ut dixi.õ e. memimꝰ ⁊ ut
nõ. j. e. ut debitꝰ ¶ Quero nüquid appellatio
lit iterponẽda in pntia iudicis. Glo.i.hic colli
git ar. ꝙ n eſt de neceſſitate:qꝛ quis debet appł
lare cũ ſcit ſe eſſe grauatum ij.q.vi.biduuʒ. Ex
qua gloſ.nõ.ꝙ talis appellatio iterpoſita in iu
dicis abſẽtia ꝓtegit me a ſacto iudicis adeo ꝙ
non tenebit excoicatio poſt talem appellationem
latã ⁊ hoc uerũ dũmõ malicioſe non fiat. Sed
in fi.glo.uẽ ab hac opi. recedere dicẽs hodie ñ
ualeꝛe talem appellationem per. c. ut debitꝰ.z.c.
eũ ſpẽali.J.eo. Jo.an. dicit ꝙ hodie qui a plu
ribus iudicibꝰ uult appellare põt corã ipſis uel
maiori parte ipſoꝝ ſeparatim appellare ⁊ ſeꝑati
apoſtolos peteꝛ:utxin cle.ſi a iudicib.e.ti.Ho
ſti.uꝛ inclinaꝛe in pᷣmã opionẽ glo.dicens ꝙ iu
ra alłata in ultia opi.ñ obſtãt.loquũtuꝛ.n.ð ap
pellatõibꝰfactis ĩ iudicio.hic aũt ðᷣ illo qͥ appel
lat e iudiciũ ⁊ iter arripuit ꝓſequẽdi:⁊ in boc
ẽt caſu ſolũ iter arꝛepiũ bona fide excuſaꝛet.ſᷣm

eum loauit Moſtiẽ. nimis generalr æz ſuccinte.
A duerte tu latius. Mã Yan. in. c. dilecto.j.
Cc.ſentit prim opi.ſ.ꝙ appellatio ſea ẽr i abſẽ
tia iudicis a quo eximit appllãtẽ a iuriſditione
ipius iudicis: ar.j.e.paſtoralis ⁊=.ij .q.vj. biduũ
Ded idem Inn . in. c. iuſtus. .e. tenet ultimã. ſ.
appellationem non ualere in abſentia factam: ſi
poteſt hr̃i iudicis copia:niſi iuſtus metꝰ excuſet
et uide bonã glo.in.c.appellatio.j.e.li.vi.Que
ↄcludit appellandũ in pntia iudicis:niſi ex iuſto
metu. d. c. ſi iuſtus: æ H puto vius ꝑ illũ tex. et ꝑ
d.c. apoellatio ⁊.ij.q.vi.biduũ. Ni ut ibi pʒ ſi
hr̃i poteſt copia iudicis a quo corã eo ẽ iterpo
nenda appellatõ: alias aũt corã iudice ad quẽ.
Et ſi neutrius copiã hr̃e poteſt. appellare dʒ co
rã publiciſ ꝑſonis in.d. S. biduũ.nõ. glo.in cle.
i. in voo maioꝛi.e. ti. ? vr̃ h̊ ibi aꝑtiſſime ꝓbaꝛi
et in...i. ꝗ.ſi q ipſiꝰ.fl qn appel.ſit:et uide ibi
glo ¶ Iem aduerte ꝙꝙ lʒz requiratur in appella
tione pñtia iudicis ſi hr̃i põt.nõ tñ ſic requiꝛit
pntia appellati:ſed ſufficit ꝙ fiat ſibi intimario

ut in.d.cle.i.in fi.⁊ in cle.cam qʒ de elec. ¶

clude tñ mã; ſit: ꝙ aut appellat᷑ a indice:et tunc
ſemg eſt appellan quʒ in ſui pñtia ſi hr̃i pot ſiue
appellet᷑ in iudicio ſiue ex: ut in iuribꝰ pᷣal.æ in
c. cõdi.e.ti.li.Vi.Si appellat᷑ ab alio er iudiciũ
ſatiſ eſt ꝙ fiat illi itimatio ſm diſpõeʒ cle.cãmqʒ
de elec.et hoc qñ appellatio deuoluit cãʒ ad ſu
ꝑiorẽ:ut in caſu.c.i.de elec.li. vi.iuncta.d.cle.
cam. Si vo qs appellat gnãliter a grauamine
2 certã ꝑſonã fua. c.bone.j. e. et ð hac mã:
uide plene ꝑ οσ u.qi. d. cle. cim 7 ꝑ Soec. e. ti.
J.qualiter. v.itẽ cautiꝰ ⁊ ſequenti plemſſume ꝑ
Lapũ alleg atõe.xl.qui ĩter cetera quo ad mãm
noſtrã dixit fingẽdo pede: ꝙ lʒ appellatio ex iu
ſta cã iuterponat᷑ in abntia iudicis:tũ no ꝓtegit
appellantẽ donec fuerit intimata iudici:⁊ cũ inti
matione petiti apoſtoli ubi peti debet. YFatetur
tn ꝓꝙ ſi nõ intimet᷑ nõ uiciat appellatio et ſi ſine
cã fiat in abntia:ſed iudex põt pꝛocedere donec
fiat ſibi intimatio ⁊ ualebit ꝓceſſus dũmõ at ſit
rationabił.dicit tũ quo ad uullitatẽ ꝓceſſus ſuf
ficere ꝙ appellatio ſit intimata ꝑti:qꝛ dolꝰ ꝑtis
ꝓcedẽetis corã putatiuo iudice ignorãte ipedim
tũ fac nullũ ꝓceſſũ quo ad ↄmodũ ꝑtis agitatũ
ad qð facit qð i ſili de litigatore corã excõicato
ſcient᷑ nõ. JYo. cal.i.c. ad ꝓbãdũ ðᷣ re iu.?æ Jo.
an.in.c.dilectꝰ.ij.ð pᷣben.⁊ ſic dicit debeꝛe intel
ligi.c.ſi duobꝰ.S. ę.⁊ hec dicra refeꝛt ⁊ ſeqĩ dns
an. in. d. c. fi. . e. Limitat tñ h̊ uluimũ dictũ quo
ad ꝓceſſuʒ ad ↄmodũ ꝑtis.nã quo ad ꝓceſſuʒ
ↄtũacie punitiuũ ꝑꝑ ↄteptũ iudicis putat ſciam
ptis ni obeſſe ꝑ d.c.ſi duobus Aduerte dili
genter ad pᷣdicta nã poſſãt elici tres ↄcluſiones

norůe ſi ſůt ve. Prima ꝙ appellatio ĩ abntia

iudicis ẽt ex iuſta cã ſit iterpoſita ñ ꝓtegit appł
lantẽ a iuriſditione iudiciſ a quo donec ſibi fue
rit intiata appellatio. Scða ↄcluſio:qꝛ ualet ap
pellatio in abñtia iudicis ẽt ſi ſine cã rõabili ſit
inteꝛpoſita:ſed ni hʒ ante intimationẽ imnualidaẽ
a 5

— . —
W rne) r, af, een ade ms aeſfen‚ſ

iudicis ꝓceſſum. Tertia ↄcluſio q ſcia Pels de
appellatõe aduerſarij iterpoſita i abntia iudici
inducit nullitatẽ ꝓceſſus ſaltem quo ad ſui com
modũ.¶ Eirca pᷣmã ↄcluſionẽ ego allego tex.
iñcta glo.ĩ bo obtẽta.j.c.cũ pati:ubi aliquid
tãgã. Itẽ optie facit. d. c. ſi duobus: ubi pʒ p ſi
iudex ignoꝛat appellationẽ iterpoſit 4 ſuꝑio
rem tenet ꝓceſſus:ergo idẽ dicendũ anñ ignorat
ab eo fuiſſe appellatũ: æ facit qð ibi dixi ſed in
dqubio hec pꝛocedũt qñ ſine cã rõnabili fuit ap
pellatũ in abñtia iudicis: æ ſic detendi poteſt fa
ↄcluſio. Sed qñ ex rõnabili cã fuit ſic inteꝛpoſi
ta ſumꝰ eỹ caſũ.c.ſi duobꝰ.nã ibi rõe ↄtumacie
nalet ꝓceſſus: ſed in caſu nr̃o nulla repit cõtũa
cia uel culpa in appellatione qre nõ itimauit in
dici. Añ ꝓpi rõnabilitatẽ cãe ſubſiſtẽtis debet
ꝑinde ualẽ ac ſi fuiſſet iterpoſita ĩ pſeria iudicis
al nõ eſſet ſufficieter ꝓuiſũ ꝓpĩ ꝓbabilẽ meruʒ
ijuditis cuiꝰ Sriũ inuit tex.j.c.fi.qͥ ẽ tex. nõbilis
ad hãc mãʒ: ⁊? ſic põt ĩtelligi Inno. in. d. c. dile
ctus:ubi hoc tenuit. d idẽ facit in ar. c.i.
de ↄceſ. pbẽ.li.vi.ubi pʒ ꝙ excõicatio lata ab
ignoꝛũte pꝛiuilegiũ illiꝰ quẽ excõicat non nalet:
quo ad tertiã ↄcluſionẽ ñ puro ꝙ ꝓceſſus ſit nk
lus ꝓpt᷑ ſciẽtiã ꝑtis.ex quo appellatio fuit inter
poſita ĩ abſentia ſine rationali cã: qꝛ cũ talis ap
pellatio nõ ualuit nõ qʒ eum defẽdẽ: ut. s. dixi.
Itẽ pᷣſuppoſita ualiditate pot eſſe ꝙ ille renun
ciauerit ex quo citatꝰ ꝑ iudicẽ a quo non cõꝑet
2 ꝑs aduerſa reperit᷑ in dolo:qꝛ non tenet iura
tis aduerſe allłaꝛe: ut plene dixi ĩ. d. c.ſi duobꝰ:
n gl. fi. i fine itellige finẽ glo. ꝙ ipſo facto
u malicia ꝓbata qn.iſ.arripuit itcr pꝰnoticiã lit
teꝛaꝝ qð expſius uoluit Jo. an. æ ſatis ꝓbat᷑ ꝑ
tex.nã papa ſe fũdat dũtaxat ſupeꝛ facto nãrato
2 ex facto pᷣſumit᷑ fraus ſimile ĩ.c.ij. de renunc.
li. vi.facit.l.dolũ.C.de do.Dolus enĩ ꝓbatuꝛ
ex cõiecturis:nec põt alit᷑ pꝛobari dictis inribꝰ.
OSpreſentiam. Ealce⸗
tus pendẽte cognitione appellationis
abſolui poteſi ad cautelam:⁊ ſi apparet euʒ legi
time appellaſſe nõ punitur ꝓ eo ꝙ iĩterĩ celebra
uit diuia. el ſũma alit᷑ ⁊ ſic.Si pꝰ appellatiõʒ
excõicatus celebrat diuina nõ incurrit aliquam
irregłaritatẽ: nec ex eo uenit puniẽdus ſi cõſtat
appellationẽ fuiſſe legitimã. Et pꝰ ponit datio
nẽ audiroꝝ. fo actũ ipſoꝝ:ibi ꝗͥ tertio pꝛicipalẽ
diffinitionẽ.ibi ideoqʒ 5. p ρ excõicatus
poſt appellationẽ nõ tenet᷑ deſiſtere a diuinis of
ficijs:qꝛ talis excõicatio nulla eſt: ut ĩ.c.ꝑ tuas
j. de ſen. exc. Alij tñ tenent᷑ eñ nitare im Inn.
qð tam non eſt ſimplicit᷑ uerũ. An dic ut hodie
hẽs tex.in.c.ſolet de ſen.exc.li.vi. ubi dicit᷑ ꝙ
in iudicijs pendente cognitione nullitatis dʒ ni

„

tari:ſed e? iudiciũ non:ẽt in actibꝰ ſpñalibus.

Nõ.fo ar.ꝙ iudex delegatꝰ põt facere quem
abſolui ad cautelã. De h tam eſt enbiũ:uide ꝑ
glo.i. d.c.ſolet ⁊ ad hunc tex. Gndet̃ euitando
ↄriũ ꝙ auditores in curia dati hnñt ordinariaʒ

¶ De appellationibus:

iuꝛiſditionem.qð tñ ab oĩbus non admittit: ſeq
uide gl. doc. in cle. auditor de ꝛelcrip. Aibi
plʒ pᷣmũ dictũ ut delegatus poſſit: qꝛ I boc ſpe
cifice libi non ſit iniunctu:cum eſt de oneyris e
gocio pᷣncipali: pꝛo hoc bonus tex. in.c. pruden
tiã. J. fi. de offi. dele. ⁊ in ſili facit t

. ex. in. c. ĩ cqn
iuncta glo.de elec.ubi datus ad eligendũ dene

poſſulare. Mico. abb.

Bm teneamur. Auls.
. Si ap
pellãs tuꝛbat in poſſeſſione ſuꝑ qᷓ fuit

appellatũ iudex a quo pot illa, poſſeſſionej ſbi
reformare appellatioe in ſuo ſiatu ꝑmanete. h.
ꝗJ. Im coeʒ intellectũ cõis diuiſio. a ibi prudè
Lie Hõ P ibiiſcðʒ cõem intellectũ:de quo in
feꝛo unũ dictũ miꝛabile ꝙᷓ in tedentibus in faci
liorem exitum cauſe appellationis iuiidiuo in
dicis a quo ñ eſt ſuſpenſa dummodo abſiineat
a cognitione cãe appellationis. VUn poreſt pꝛo
hibeꝛe attentãda de facto ⁊ attentata ꝛcuocaꝛ: 2
uide ad hoc tex.⁊ glo.nõbilẽ in. c.ij. de ma. pc
to inteꝛdictuʒ eccle. ubi iudex a quo pcipit ꝑ
tibus ne appellatione duꝛante ſuꝑ miimonio ⸗
hant de nouo mꝛimoniũ facit.c ꝗ fꝛole ⁊ qð ibi
nõ.j. eo. ⁊ dicam ibi “ 0 2 appellis
adeũdo iudicem a quo nõ ſuꝑ appellatoe inter
poſita:ſed ſuper inouatõe pꝰ appellatõ ñ vr re
nunciare appellationi ſue: Ad idem uide bon
glo. in. c. ſi a iudice.e.ti. li. Vi.? qð nõ.in. cij ð
cO qui mit. in poſſ. HHBlo. i. ur̃ ponere unum ſile
in fᷣuo qui poteſt agere ut poſſeſſio turbata ab
ſente dño reformetur: ut in.l.i.C. ſi ꝑ ui uł eno
mo. Sed hᷣ ſile eſt multum a ꝛcmotis ? ex ſuper
uacuo ponitur hic: qꝛ ĩ nullo ↄfert ad itelleduz
.c. Et foꝛte gl. hoc noluit in iſto ſili:qꝛ ſ fuus
acgłaꝛiteꝛ ñ poteſt eſſe in iudicio:ut in.l.ut ceꝛul

.ff. de iudi. æ tñ iuteruenire põt ꝓ recuperatoe

poſſeſſionis:ita ⁊ iudex a quo pot in bis caſib
ſpalibus ⁊ fauorabilibus ſuam imꝛiſdinone exer
cere:ſed de hoc dic ut ſiati dicaʒ cũ glo. ſeq Et
aduerte:qꝛ hec glo.ibi et turbata ur̃ ſentire ꝙ

fuus poſſit agẽ abſete dño ẽt iterdicto uni poſ

ſidetis ſi turbat᷑ in ea poſſeſſione ꝙ detinet nole
dñi. illa tñ lex.i.hᷣ allata hoc nõ dicit:lec loquit
ð illo qͥ fuit poſſeſſione pᷣuatus.ᷣcit in hic ibi
teneĩ ꝙ ẽt agat ꝓ tuꝛbatiõe uti poſſ. ils Hica
2 ſuꝑ ea nõ: ⁊ ꝑ idẽtitatem rõis ar. .c iſclc.
cum dilecta ⁊? qð nõ.in.c.ex parie de cſti.ſpo.

Cev. tex. nã ꝑ appellatione; nulla renunct
iudicis iuriſditio cum traſferat ad ſupiore ut
c. ut debitꝰ. . e. ergo ñ pot poſſeſſione ſni
re. So. gl. ij. intꝛat intellectũ. c. ? cie q ule
loquitur in delegato ſecus in oꝛdinario: ut
2 illius iuriſdirio ſolũ ſuſpendit ſuꝑ en
8 quo fuit appellatũ. Ex bot colligit geunt⸗
ad tex. ut pꝛocedat i oꝛdinario qui ex iuril R
ne gñali quã bʒ poõt ſe ĩiterponere? rece P4
facto attẽtata ꝑ ꝑtes uel alios in Piacels dn
lationis ſecus ĩ delegato qui no bz iuri n
niſi ſuper illa ci qͥ ẽ ſuſpenſa appellauo

dit ſup articulo ſu

imne ſttscniͤiſtes g leiit

jͤl eclit reſpee
arapr ſoröl. Sei het le pe
racs ſec no ſaiſfneſt zo er lcſecu

tionis iuchcl n let.
qitonis indicssd quo, QiIi
le ulees n c anhi anlh uii

uibubei fuſlin ſ nb ee v
cpeſitad lutn, oſolli Et in
Hymſe trru Mbiir nmuine ge lul c.
ſteiuiboot enhio qunſ obis ſaunn
zlc lbeo fad carbo c Cn iniimne deof
e Gern let g opanmr ir ebenin. Be
ialet apper nooriemen iati tde en
teſſn os iſdic de. Ponn Bed goc cdi
nidei aoleci ila lec at rde nonit anenan d
ludexa avo ſe irommine i aningendo aruia
appeſlnionis AOdbipzlee nt gialier pe
textſti iominmid yin diegnornt appeſin
n obſtumtepoſſtindera gno renoente anr
1n in piuicii appelatiis:g denden ogn
appelandis dino ſeñß innominat oneth
nicko appelanots Hoc phai al roer iui
ui ondimniſucl Geſegin eninguin
Pnan ni lili cn nöfut
ſedtm ſpendii gatnns ik cog

uuſtce Oppelationis ut in cſl giuckce ſ.
ti l. lbi luder a quo ciet ppclitan
diendam renocationem granmnis:e ſic cin
lenr pn⸗A ſcen c ü ceſine. ſ.e
ie inn iunſſcinoisi rnocz
gace . Mlo:ſtu in uocdo granamin
1 ene lenocando arentatn npͦ
Ahif ſicti tuil Reua
e elinnnriſium i
inrſe Fnu inr e . ie rin

4
ſedalun d Fur hobed

A=

itteta Ounndtd
ari Peknions Vipe
berngtien deſotanmmm
ick dar

ten t go noble ncicen
10 inrnlian ealendi cerrroz
Nepelanone duane ſi ninm

ben erod niinonii eete ſtietc⸗
aaraenulſ rymt
ctio idmna o ſo o ppolorrir

õ
mnain apalanani ie idn ud hi
Jo.ncNa iudi e t.l. r ,αα+2
cn qni nu in hol. Goo ifpotare nunn ,4.
Pfmd ni dorct ge n ſoſeſſo unbnet
Crdid Wdtnen NNIACANNE
e de AmNANNt
actd diir Ne Nl Jnuül
õ lnſiſn
ni olſtche udcommnlut
Fde ndd A m Mennikchan) utmm
wſeſtans:t igii Prn
aldvs t Eurcwiihizfnn bil e
ceſel dedoe Ren fii Aun
ecnbego mde
fons doſt Me nſet dinin
t tin cocitt

De. dixit ꝙ ſi plures articuli commiſſi teſſent
delegato.lʒ fuit appellatũ ĩ uno adbuc remaner
iudex in alijs.S.e.ſuper eo. Et circa ĩtellectum
capli multũ iſiſtũt doct.ex quoꝝ dictis ego colli
go ex ordine ſepiẽ lecturas. Drima ut loquat
in ordinario ut.S.dixi.Scða qñ appellans
innouauit. Mam h̊ cãu ui renũciaſſe appellatio
ni ſue:iõ iudex a quo poterit ſe interponẽ.j.e.
an ſit. Hec lec.eſt uera in ſe ſed n ↄgruit litteꝛ:
tũ qꝛ Ka loqt qñ in piudiciũ appellãtis fuit ino
uatio facta:tũ qꝛ hic ſe impedit iudex appellati
one remanęte in ſtata ſuo. Tertia lec.ꝙ ſpolia
tio fuit h̊ facta a tertio. Añ teꝛtius ↄuenit᷑ iure
oꝛdinario coꝛam iudice a quo:⁊ intellige vtute
ſue gñalis iuriſditionis quã bR 2 tertium
innouantẽ non ꝓcedit᷑ ꝑ niã attentati: ſed oꝛdie
iudiciaꝛio:uide glo.nõbilem in.c.non ſolum.j.
eo.lib.vi.Qiid aũt in delegato reſpectu iſtius
tertij:uide ꝙ nõ.in.c.i.de offi.dele. Quaa le.
ut intelligat̃ qũ filius ſen amicus appellantis il
lius noĩe poſſidens fuit ſpoliatꝰ.tũc eĩ ꝑ comꝑi
tionẽ iſtius corã iudice a quo ille abñs ñ renũ
ciat appellatiõi. Sed hec lec. ꝓcedit reſpectu re
nũciatõis ſed nõ ſatiſfacit ↄrio ex defectu iuriſ
ditionis iudicis a quo. Quita lec.ꝙ hᷣ ñ loquit᷑
de indice a quo:ſed de aꝛchiepo canthuaꝛienſi.
qui habet pᷣuilegium ſuꝑ tuendo iure eoꝛum qͥ
appellãt ad ſedem apoſtolicã.Et multum placet
Hoſtie.hec lect. lhi ãt minime qꝛ iſtud.c.eſ
ſet de indubio ⁊ de nihilo quaſi nobis ſeruiret
Gʒ.l.ꝙ labeo.ff.ad carbo.et.c.cũ in iuꝛe de offi.
dele. Sexta lect.ꝙ h̊ oꝑatur lit.pẽdentia. Sep
tima lec.ꝙ fit ꝓpter notorietatem facti rõe cuiꝰ
ceſſat oĩs ſuſpicio.j.e.ꝓpoſuit. Sed doc.cõiteꝛ
uidẽt᷑ ãplecti illã lec.ut rõe nonit᷑ attẽtati poſſit
iudex a quo ſe irromittẽ n attingendo articuluʒ
appellationis.¶.hi plʒ lec.ut gñaliter ꝓcedat

text?tã i oꝛdiuaꝛio qᷓ; in ðlegato:ut appellatõne
n obſtante poſſit iudex a quo reuocare attenta

ta in piudiciũ appellatiõis:lʒ pendeat cognitio
appellatiõis dũmõ ſe ñ intromittat pᷣncipłꝛ ð ar
ticło appellatõis. Hoc ꝓbat᷑ tali rõe: iuriſditio
indicis ordinarij uel delegati nñ extinguitur peꝛ
appellationẽ ẽt quo ad illã cãm in q̃ fuit appel
latum:ſed tin ſuſpendit᷑ quatenus vſat᷑ cognitio
iuſticie appellationis ut in.c.ſi a iudice.j. eodẽ
ti. li.Vi.ubi iudex a quo citat appellãtem ad an
diendam reuocationem grauamis: ? ſic citatꝰte
netur ↄparẽ. Ad idem.c.cũ ceſſante. J.e.ſiẽ gꝰ
iudex bʒ exercitiũ iuriſditiõis ĩ ꝛeuocãdo graua
mine ꝑ ſe illato:ita in ꝛeuocãdo grauamine illa
to ꝑ aliũ ſeu in reuocando attentata in pᷣiudici
um appellatõis.nã cũ cã ſit ad eũ redditura ap
appellatione ñ iuſtificata inteꝛẽ ſua:ut nihil ino
uetu¶ ro hoc ꝙ le.⁊ nõ.in.c.ij.S.e.⁊ in.c.
q̃ fronte.j.e.ſʒ unũ intellecrũ. FYacit nõbile dẽʒ
Fre. ↄſilio.lxxxvi.ubi dicit ꝙ iudex a quo qui
ꝓnũciauit inſtim ñ eſſe feneraticiũ reuocando
inhibitoriã factam iudici ſeculari põt pꝰ appclla
tionẽ interpoſitã inbibẽ iudici ſeculari ne appel

¶ BGe appeſlationibns

latione ĩterpoſita pendente ꝓcedat. Et ꝓ b̊ alle
gat tex. iſtũ. NMuto tñ ꝙ ſi delegatus detulit ap
pellatõi ꝙ ñ poſſit ãpliꝰ ſe itromittẽ:qꝛ ꝑ appel
lationẽ eſt ab eo abdicata in totuʒ iuriſditio: ut
in.c.cũ appellationibus.e.ti.li.vi. Secus ĩ oꝛdi
nario qꝛ ex gnãli iuriſditõe quã hʒ põt ſe intro
mittere in nouiter ortis:⁊ ſᷣm hoc ſaluo diſtinc
tionẽ ſeu dꝛiam quã ponit iſta glo. inter ordina
riũ ⁊ delegatũ.Simile in.c.ſi quis ↄ clericũ.õẽ.
ð fo. ↄpe.⁊ in.c.cũ ſpãli.J.e.iuncto.c. iudex de
offi. dele. li. Vj. ½
p Caſus. Geneꝛal ap
On ſuluit. pellatio ſi fiat ĩ oĩbꝰ
cauſis nõ ualet ſi fiat ĩ una tantum bñ
nglet. Vel ſũma ſic. Gcneral æ uaga appellatio
reſpectu cuiuſlibet grauamĩs nõ ualet: ſʒ reſtric
ta ad certã cãm ſic.Fa ꝑs ibi ſi vo ¶ Nõ.ꝙ re
ſpectu uniꝰ grauamis põt qͥs appellare a iudice
reſpectu cuiuſlibet grauamis futuri in eadẽ cã:
⁊ ſic vr̃ hic bonꝰ tex.Fᷣm unũ intellectũ pro his
que dixi.S.e.ſuꝑ eo:ut appellatio ꝛeſpectu uniꝰ
articuli ſuſpẽdat iuriſditionẽ iudicis quo ad to
taʒ cãm appellatore alane Bdo⸗ 3 tex. de
C.ij.S.e.ubi reprobat᷑ appellatio generał. So.
gl. ꝙ hic nalet reſpectu certe cãe:ibi repꝛobatur
gnãlis appellatio nõ reſtricta ad certã cãʒ:⁊ dic
ꝙ pꝛincipiũ huius.c.ↄcoꝛdat cum illa decre.
Secũ Ja vo ꝑs limitat illũ tex.⁊ principium bu
ius.c. Oceres tu q̃ eſt diuerſitatis ratio quaꝛe
nalet appellatio ꝛeſpectu unius cãe tm:lʒ geneꝛa
liter ꝓponat᷑ ? nõ reſpectu cuiuſlibʒ grauamis
futuri. Solutio dico ꝙ grauamẽ ẽ imediata cã
appellatõis:ut i.c.ſuggeſtuʒ.S.e.⁊.j.e.ut debitꝰ
7. ij q.vj. ad romanã. Et reſpectu cuiuſlibʒ cãe
intentade in futuꝝ nõ põt pᷣtendi grauamen de
pniti:ergo nec appellatio poteſt ſic interponi:qꝛ
ubi deficit cauſa ceſſat effectus:ut i.c:cum ceſſã
te.j.e.ſed qñ reſtringitur ad certaʒ cãm:tũc gra
uamen p̈ceſſit ſeu pᷣtendit᷑ de pnti in aliquo ar
ticulo ⁊ propter ↄtinẽtiaʒ ⁊ ↄnexitatẽ ſeu unita
tem cãe ur̃ totam cãm quodamõ ↄngiſſe:nam q̃

gureʒ hoiĩs tetigit torũ hoĩeʒ tetigiſſe uẽ ðᷣ peni.

di.i.uulgaris ⁊.l.uulgaris.ff.de fur.merito hec
appellatio admitenda eſt ⁊æ ualet reſpectu nnius
cãe. Sed an hodie talis appellatio ualeat uł nõ
licet reſpectu unius cãe. Glo.iſta in fi.dicit ꝙ ñ
per.c.ut debitus.j.e.quia neceſſe eſt ſemꝑ expri
mer grauamen. duerte qꝛ glo.ux itellexiſſe
tex.iſtum qñ appellatur gnãliter reſpectu nnius
cãe nulla appellãdi cã expᷣſſa æ ſentit ꝙ expſſſo
grauamine admittitur etiam iſta appellatio. Et
boc expᷣſſius ſentit Jo.an.in pꝰ intellecru queʒ
dat ad iſtum tex. Dicit enim ꝓcedẽ aliquo gra
uamine illato ⁊ appellatiõe expreſſa ſecuta clau
ſula generali:ut moris eſt. Ael ſm eum itelliga
tur de generali inrerpoſita in cauſis maioribus
in quibus nõ eſt neceſſe cãm exprimi.j.eo.ut de
bitus in fi. Inno. vVo pꝰ tenuit qð gl. bic ⁊ dicit

ꝙ boc.c.ſit correctũ hodie in appellatõe iudicia

li. In exiudiciali nero dicit ꝙ ualet appellatio

=
1 ₰

- pp“ a- r r Rie ee 1.

R

.

3 5 ed por 2

orl. X l.be ans” —
2

mr Aun Al. *
& α ſ

. .
3 en ððð
7
4

Be appellationibus:

eriaʒ cerio grauamine non expꝛeſſo dũmodo ali
quid fiat uel dicatur grauamẽ timeri poſſe gra
namẽ poſtea ſubſequat᷑: alr dicit nõ admittẽdaʒ
ẽt eriudicialẽ appellationẽ ꝓpt multas abſurdi
tates ꝗᷓ ſequi pnt. Fatet iñ a futuꝛo grauamine
criudiciũ appellari poſſe ſic. Appello ne grauel
me ſuper tali facto:uel ne quis moleſtet me ſuꝑ
tali poſſeſſione: eriã ſi nulla perſona expꝛimatur
in illa. lufficit enĩ ꝙ fiat ex pluribꝰ cõiecturis.j·.
co. bone ⁊ faciũ ſit ceriũ. Ego reſpectu appella
tionis eriundicialis remitto ad nõ.j .eo. coꝛdi.li.
vi. in tex. ⁊ glo.⁊ in.d.c.bone:ubi plene diceĩ:
= uide qð dixi in.c.cũ ſit ꝛzomana.S.e.⁊ puto ꝙ;
quo ad expꝛeſſionẽ cãe nõ ſit dꝛa inteꝛ iudicialẽ
appellationẽ ⁊ eyiudicialẽ ꝑ.d.c.coꝛdi.⁊ qð ibi
nõ.æ ꝑ glo.i.c.cõſideramꝰ de elec.lʒ.eniʒ graua
mẽ nõ ſit ſemꝑ expꝛimẽdũ ĩ appellatione exiudi
ciali cũ poſſit appellari a futuro gꝛanamine: ut ĩ
cle.ſiẽ. j.e.⁊..c.bone:Cã tñ appellãdi dʒ expri
mi. per iura pꝛeallata. An concludo generaliter
cũ glo.ꝙ appellatio iudicialis uł ex?iudicialis p
textu grauaminis ĩteꝛpoſita nõ uʒ appellandi cã
non expꝛeſſa. Et iſte tex.in fa paꝛe põt intelligi
duplicit᷑. pꝰ jm antiqua tpᷣa ſᷣm que non erat ne
ceſſe exprimẽ cãʒ.ij.q.vi.ad romanam ſed ſatis
erat ꝙ; appellatio nõ apparebat manikeſte ſauſta
toꝛia: ut nõ. in. d. c. ut debit ¶ R põt intelligi fʒ
podierna tpᷣa ut expꝛimat᷑ grauamẽ illatũ i uno
articulo æ ſubijciat clauſula gñalis uʒ ⁊ ab omi
gꝛauamine qð mihi põt infeꝛi ĩ bac cã ut ſentit
Jo. an. Sʒ puto ꝙ bec adiectio reſpeciu cuiuſ
libet grauaminiſ i eadẽ cã nõ ſit neceſſaria:qꝛ ſi
nõ opponat᷑ appellatio:iñ hʒ effectũ iuriſditiois
ſuſpeſiuũ reſpectu totiꝰ cãe:ut in.c. ſi a iudice ⁊
c.nõ ſolũ.j.e.li.vi.dixi plene.sS.e.ſuper eo.ſiẽ
ſuꝑflua eſt illa clauſula qᷓ hodie cõiter utunt ap
pellãtes dũ appellãt a certo gꝛanamine. Nã eo
expᷣſſo ſubijciũt clauſulã gñalẽ.ſ.⁊ aliſjs roõibus
2 cauſis ſuo loco ⁊ ipᷣe pᷣponẽdis.Hõ eniʒ põt
iuſtificari appellatio ab iterlocutõia: niſi ex cau
ſis in ea expſſis:ur ĩ cle. appellãti.j.e.ti. An be
clauſule ſolẽt apponi ad maioꝛẽ expꝛeſſionẽ. cõ
ſulo tñ ut pꝛatica hic tradita obſeruet ꝓpt᷑ opi
niones de quibꝰ i. d.c.ſuꝑ eo. Mã do. An.ſeq
tur hic illã opinionẽ Jo. an.Iʒ aliud ſeſerit ĩ.d.

. 5 en E e E „ . . .—
pet voα astvn sr P afß;).c. ſuꝑ eo. Ex gl. quero ð pꝛatica libellandi cũ

petit᷑ reuocatio attetatoꝝ pꝰ appellationẽIn
no. hic dicit nõ ſufficẽ dicẽ peto ruocari ola at
tentata poſt appellationem. ſed dʒ dicere poſt ⁊
contra appellationem. qm nõ oĩia ꝗᷓ fiunt pꝰ ap
pellationem: ſed illa dũtaxat que fiunt reuocã
da ſunt:ut in.c.cũ nobis de elec.⁊.c. anditis ð
pꝛocu.HMoſti.dicit ꝙ quicquid dicat Inn. cux
ſus indicioꝝ admittit pꝛimũ libellũ: qꝛ intelligit
illud 2 3: ẽt do. An. concoꝛdãdo dicit ꝙ in ap
pellatione iudiciali pꝛocedit dictum hoſtien.
In extraiudiciali uero pꝛocedit dictum Inno.

quia in exiraiudiciali ſolum reuocant attentaa

contra appellationem ſecus in iudiciali¶Mro
hac differentia allego Inno. in. c. quia propter

2. c. cum inter de eiectio. ubi ho c
nueꝛſitatis ratio eſt:quia appelatio indit H
bpectu unius articuli ſuſpendit iuriſditione iudi
cis in tota c. J0 quicquid iudex facit poſim gi
in illa c ĩ piudiciũ appellatdis nõ uaſz: ur dixi,
d.c.ſuꝑ eo. Sed eriudicialis appellatio n
ſpẽdit poteſtatẽ ↄpetentẽ Pti:qꝛ nõ teneĩ deß .
iuꝛe ſuo:niſi foꝛte quatenus directe obnia ne
pellationi:⁊ uide ꝑ eundẽ Inn. in.c.ad e M
dũ de deſpõ.ipub. Et bec puto peedere ni⸗ ne
rituꝛ de ualiditate geſtoꝝ. Duto tii . ndu
generalr ↄceptus indiſtincte ꝓcedit.qꝛ lbeſus
recipit inteꝛpiatione fſimn ſubiectã mãʒ 7 ſempꝑ dʒ
interpᷣtari in fauorẽ libellatis et i ꝓpriado vba
ſi expediat. Ad hoc tex. ci gl. nobili in. c. oſtitu
tus de ꝛeli.domi. æ i.l.i s intentione ambigua
.ff. de iudi.æ qð ibi nõ. Oar. veuocato im ſ fiet
niſi ad limites ꝓbatõis. Facit oð no in. c. cum
ad ſedeʒ de reſti.ſpo.Ex bis inſect ad. q. Nun
&W*ν d attétata pꝰappellationẽ exiucdhciale ſint pſo
iure nulla. Do. An. allegando aꝛchi.ij. . vj.
quotiens dicit ꝙ nõ:ſed ueniũt reiractada:ſed
innouata pꝰappellatioõem iudiciaiẽ ſunt inita ſi
cã appellatõis eſt ĩ iure expſſa als ſũt ꝛactada
ed certe hoc dictuʒ ñ eſt ueꝝ:nec acꝛhi. ita ſo
quitur. Et ↄ hoc dictũ aꝑte ẽ tex.i.c.ad andiẽ
tiã ⁊.cdilecti.j.e.ubi excoicatio lata pꝰappela
tionẽ exindicialẽ ẽ nulla. Ad idem.c.cum pati
ſtatim ſequẽs iũcta gl.ĩ Vbo obtẽtu apptiſatois
j. e. Mec uideo rõʒ dinerſitatis uix cq oppelĩ
ci ſit ĩ inꝛe expſſa uł n. Illo.n. ꝛeqrii qñ ediec
ta clauſula appellatiõe ꝛmota: ut i.c.paſtoꝛul. ſ.
e. Jo ↄcludẽdo mãʒ dico ſic: ꝙ aut queni di
nouatiõe pꝰ appellatioeʒ iudicialẽ aut p'eriudi
cialẽ.¶M cau ſi appellatio ẽ legitia puna er

alis rel

grauamie interpoſito ⁊ oĩa ſũt nulla poſinodũ

innouata: æ ꝛeuocabũtur ꝑ uiã anetati(Aide
tex. nõbilẽ cũ glo.pleniſſime in.c.nõ ſoluʒ.e.ti:
.li. Vj. Scðᷣo. caſu qn pꝰappellatiõem criudicia
lem:ſi appellatõ fuit iterpoſita a iudice nõ ualet
qcqͥd facit iudex ↄ appellationẽ:ui i. d. c. ad au
dietiã ⁊. d.c. dilecti. Si vo ñ fuit appellatũ a in
dice: ſed a ꝑte:æ tũc ſi appellatio fuit iterpoſita
ex cã ꝓbabili ⁊ vViſili actus poſtea ſecut?eſt nul
lus:ad hoc.c.i.s.e.fſm lec.quaʒ ibi dedi. Nam
ibi aꝛchiepᷣs ꝓcedebat ut ꝑs i collatioõe bnficio
rũ Ad ið.j.e.c. bone ⁊ dic latus:ut ibi dicct.
De effectu iſtius appellatõis eriudicial uide et
peꝛ do. An. in. d. c. dilecti.j.e.ubi ex tex llo col
ligit ꝙ artẽtatũ poappellatioem eriudicialen eſt
ipſo iuꝛe nulluʒ. qnimo appella: no vra bie ſed
ut a iudice. Et ſic dixit limitadi quod no. in. c.
conſiderauimꝰ de elec. Sed iu Giſtingue cauſã

appellandi ur ſupra dixi.
Caſus. Mre
Bm Par. gti. en appellari

2 itꝰ otẽnẽ oꝛdinaꝛiũ
eb ſubdit Rer
onis nõ debʒ ſümato eſt nimis

ita cõit ſũmat᷑. Sed cene bec ir il
gñalis: ? de nihilo ſeruit per. c. ui enel
Süma ergo ſic. Appellauio frinola no ey

bat dimiic iſ d n valen
aimil Fi edi nan
ijbio .at icon : nlic

.ſee cöiter notant hie go⸗

ber pini olen.
iverpinm uan coſpoal
na quod uige bona

gia uobul .
n umpn dtlm lnlin
gianie kuirquoc g⸗ hoinc n oſdin
Pogefla5. Erbet bee noubis o
ST aljo ſoſtotd regpirenio ntam
Sad crrun aatbin 2 e et oren aadu
bane ſiam abiapadn dic ecreſinot d
piuregnuncios ſecns ergoſt honeppe
Uide t P pno deo ter qni melins faci
penul. Ge iat cilam ſen ilud pcedin ppr
iectam mam die ut di. ( Aino no
ad quod quotidie ſoletallegari ſde er
Jobliuioni udisjquod cintio iinenemrin
2 opare nnt e nins pot cum anod
temperajnento. non enin tenetur ilico
PDro Hor., dicinus 2.,.ratumn ff.
uice Jnoc inc f gi m.accu. oñt n
iden eſein ctutione generl: uglen
Imino no pcico n Adiden facit,
lecms de do. ? Nn dbici
inrerainng, non nalen⸗
no fho ebet tonarerepoft
uann einus poteſt, Etce ergo
net hic ſi eſe. dilt
cſine tennino:e nide ibi dixi
nenl coſter cnonſte Cice ſpe in
ſitur V. a ſi no prefihſt ibi t. naa
laly ſeſent in. . C feris,
Panoulera gicta ge⸗

ſiſe citnois tan lppoſto giſreh
niſtrortenns 1n n Bateneginan

darolrinori go. iſ oegran
uin orium.;* uit
mundane n e ſolneno an

Plcentegssprenen,i
idnonne nücinn

Dap n cui
Ranenciie uiu

kiez cum

43 deſcfiſpo Erdoie
mimn mhelngni qjn
nun D. Aadlegne, Ahliſe
potengdlct o no ſ ogtit ntite
imonunpe pelninn ölli imin
Ci ppelnösck iimr apſi doſſtinn
Od anr bedimm icſtunne ubit
quim C e dn orititl
ii tculm jebjtoiano in ven
tom cindailii ule, Adn .
ſin qmes in gli ftoobiem pylams
õ
tiurailii n uifi gtecnu
nidin Cinde Nai oaſ.
RRNNrRlai daiegueſcd
nded ieNhltm l
nupet hindnd
umme n din nſüni
movnnet Mochhön

SI.. 4 ,4.0 , l. .5 acf. K,15 — S D .4.4 4 — — Sl — .
èòè srr Ta

feriorẽ quo minus teneatur obedire ſuperiori:
2 ut de ↄtẽptu puniat᷑ niſi inocẽtiã ſuã alit᷑ pur
get ⁊ eſt caſus nalde nõbilis in eo ꝙ dixi iſtum
puniẽdum.Diuiditur.nam p ponit ꝙ oppone
bat caꝛdinał epᷣm:ſᷣo excuſatiõem epi.ibi cũqʒ:
3ʒ rñſionẽ ad illam.ibi caꝛdinał.qᷓꝛto citarõnem
epᷣi ibi nos vo. ¶ Hõ p excõicatũ repellenduʒ
n ſolum ab eo ꝙ petit in iudicio:ut in.c.intelle
ximns de iudi.ſed ẽt ab eo ꝙ petit ex iudicium
lfacit. c.pia de excep.li.Vi. E to. et teꝛtiꝰ
põt excipẽ et denũciare excõicatõem alteriꝰ ma
. xime ſi fuit excõicator:lʒ officiũ ſuũ ſit finitum
ut bie M ;ee, pᷣlatus ẽt eps licite acceptat
legatõeʒ pncipis ſeckaꝛis: æ uide bonũ tex:iũcta
gloſa.in.c.ſi epiſcopus.xviij.di. Idem uidetur
dicendum in delegatione:ut in. c.in archiepiſ

copatu de rapto.aliquid tetigi in.c.ij.de iudic.
4 Aetn quamo tex. ualde notabilem/quod nũ
cio creditur non ſolum ſuper nuda citatione: ſ
etiam ſuper his que ſunt uicina ⁊ proxima cita
tioni.ut quia repperit citatum in certo loco:ut
j. latius dicam. ¶ Nem nota quod quis exhi
bet pntiam ſuam per ſe uel per nuncium ſeu peꝛ
ꝓcuratorem:⁊ ſic cõiter notant hic doc.allegã
tes.c. epiſcopus.xviij.di ¶ Ego dico ꝙ ᷣm ꝓpᷣ
am ſignificationem uocabuli ille qr̃ ſe pntare qᷓ
exhibet pñtiam ſuam corporalem. hoc patet ex
etymologia uocabuli ad quod uide bonam gi.
quam notabis in cle. dudum de ſepul.in uerbo
pnitari: facit quod leg.⁊ nõ.in.c.ea.noſcitur de
his que fi.a pla.Et hec bene notabis pro ſtatu
tis ⁊ alijs diſpoſitoibꝰrequirentib pntiam alicu
ius ad certum actum ⁊ iſte tex.poteſt adduci ad
hanc ſñiam quia papa hic expreſſit ut poſſit ſe
pnitare ꝑ nuncios.ſecus ergo ſi non expreſſiſſet
Vide tñ ꝓ pᷣmo dẽo tex.qui melius facit in.c:
penul.de iur.calum.ſeu illud ꝓcedit ꝓpter ſub
iectam mãm:⁊z dic ut ibi.¶ Altimo nõ unum
ad quod quotidie ſolet allegari iſte tex.æ nunqᷓ;
obliuioni tꝛadas quod citatio ſine teꝛmino ualʒ
2⁊ dʒ ↄparẽ citatꝰqꝙ; citius pot cum quodã tamẽ
temperamento. non enim tenetur illico currere.
PDro hoc.l.ꝙ dicimus ⁊.l.ratum.ff.de ſolu.2⸗
uide Innoc. in. c.fi.qui ma. accu.pñt ubi dicit
idem eſſe in citatione generali:ut ualeat ſine teꝛ
mino mõ pᷣdicto ꝙ nõ. Ad idem facit.c. cuʒ di
lectus de do.⁊æ ↄtu.ubi dꝛ ꝙ non ualens ↄparẽ
in termino pᷣfixo debet comparere poſtmodum
quam citius poteſt. Ecce ergo ꝙ fa citatio rea
net hic ſine termino:æ uide ꝙ ibi dixi.⁊ hoc te
nent cõiter canoniſte. Aide ſpe.in ti. de cita. .
ſeqtur. V. qͥd ſi nõ prefixit ubi tʒ ꝙ. S. dixi licet
Cy. alr ſeſerit in.l.fi.C.de ferijs ſed tene pᷣmuʒ
ꝓ quo ultra pᷣdicta facit.c.cupiẽtes pꝰ rnſo de
elec. li.Vi. uero pᷣſuppoſito ꝙ iſte eps fuiſ
ſet tpe citatõnis legati in legatiõe regia:an ex hᷣ
fuiſſet excuſatns. Solutio.glo.ij.p arguit ꝙ ſic
fo arguit in ↄrium ·ʒꝰ ſolnendo diſtinguit ꝙ ſi
mandatũ regis preuenit maãdatum cuiuſqʒ pre
lati citra papa ootemꝑandũ eſt regi dummnõ ab

ipſo teneat regalia ſecus ſi a papa uocat᷑ uł a le
gato ipſiꝰ qui tenʒ uicẽ pape.¶ M. ex boc ulii
mo legato obediẽdũ tanqꝙᷓ pape. facit qð legi.=
nõ. in. c.fi.xciij d Sel adnerte qꝛ glo. vr õ
iſtum tex. Mam ſi legatio regia non excuſaſſet
epᷣm in comparendo coraʒ legato fruſtra fuiſiz
hic allegatum quod non erat in legatione regilſ.
Atẽ papa i citatione dicit ꝙ obtẽtu appellatõis
ñ decuit ↄtẽnere legatũ.ſecꝰ ergo obtentu lega
tionis. Mam ſi legatio non execuſaſſet cum pa
pa illam eauſam confutaſſet ſicut fecit in appella
tione. (Mota tamen gloſa in alio in eo quod
ſentit quod clericus non obtinens regalia ideſt
bona feudalia a principe ſeculari non debet pꝛe
textu uocationis principis reſiſtere mandato ſu
perioris ſui:quia clericus quantũqʒ ſimplex ma
xime ſi eſt ſacerdos non ſubijcitur in ali quo iu
dici ſeculaꝛi ut in.c.cuʒ non ab homine de iudi
cijs:immo dignitas ſacerdotał excedit omnẽ di
gnitatem ſecularem. xcvi. di. duo ſuntt quo
ad materiam glo.dicit Innocẽtius quod ſi ar
chiepiſcopus uocat epiſcopuʒ uel alium prelatũ
ad conſilium uel ad caſum ⁊ rex ante uł poſt uo
cauit eundẽ licite poteſt intermittere maãdatũ ar
chiepiſcopi ⁊æ ire ad regem cui honor eſt deferẽ
dus per iura que primo allegat glo quod itelli
git Moſtienſis de tenẽte regalia. Sed ſi archi
epichopus precedit non obſtante uocatione re
gia debet coram eo comparere: quia magis eſt
obediendum ſpritui quam corpori. Et uinculaʒ
ſpirituale eſt fortius quaʒ carnale. ¶ De papa
dicit quod ſibi ſemper eſt obtemperandum relic
tis omnibus dummodo non precipiat aliquid

contra deum.¶ Et tandem dixit Innocentius Se omtn

quod uocatus a diuerſis debet multa reuoluer̃.
Debet enim conſiderare an uocates ſint pares
2 quis primo uocauit. Item quis eſt in maiori
neceſſitate argumentum in.l.ſi ſi quis in graui.
.J.ſi cum omnis.ff. ad ſilleianum ⁊ in.l. contra
pupilluʒ ð re iudicata. ¶ Ego arbit:oꝛ quo ad
premiſſa dicta Innocentij æ Hoſtienſis non
ſunt indiſticte uera ¶ Quid enim ſi prelatus
ratione feudi aſtringitur ad aliquod ſeruitium
temporale z perſonale æ uergente cauſa nocat
a domino ſeculari:ſuperior autem eccleſiaſticus
reuocat pro modica cauſa:non puto quod quã

tumcunque iſte hoc intendat teneat᷑ pretermittẽ

citationem principis. ſatis enim eſt ꝙ dara pa
ritate in reliquis preferatur ſuperior eccleſiaſti
cus.ſecus ubi cetera non ſunt paria:ut quia il
le ſecularis primo uocauit ⁊ eſt in maiori neceſ
ſitate conſtitutus.unde nide in ſimili Innoceti
um in.c.cum iam duduʒ de prebendis:ubi trac
tat de eo qui uocatur eodeʒ tempore a duobus
ſuperioribus eccleſiaſticis. Idem ſorte poſſet
dici in papa ut ſine cauſa nõ poſſet ipedire quo
quo minꝰ ille prelatꝰ reneat᷑ obedire pᷣncipi ſecu

lari ſecũdũ iuramẽtũ ſuũ occaſione feudi preſti
tũ. Mã n põt papa tollere obligatõeʒ iuramtalẽ

qſitam laico:ad hoc cle.paſtoralł de ꝛe indicata.

¶ SOe appellanionibus.

Et dictum Inno.in.c.cum inter.p.de renunc.
Et adde ſingulaꝛe dictum eiuſdẽ in. c. ĩquiſitiõi
de ſen.excubi dicit nõ eſſe obediẽdũ pape ſi ex
eius mãdaro viſimilit᷑ timet᷑ ſcãdalũ uel aliquid
malũ futurũ. Itẽ ſi pcipit ↄ ſtatutũ uniuerſalis
ecckie ſine cã manifeſta: ut nõ.idẽ Inno. in. c. qᷓ;
to de ↄſue. YFatẽdũ iñ ꝙ in dubio dʒ citat obe
dire pape:qꝛ pꝛeſumẽdum eſt moueri cũ cã:iux
nõ. in. c.q̃ in eccleſiaꝝ de ↄſti.⁊ ꝑ legiſtas i. l. fi.
C. ſi S ius uel nti.pub. MDõderet ge citatꝰ oẽs
circũſtãtias ⁊? ea qᷓ dixi. .pꝰ Inn. ? fʒ illa obe
diar uni uel alteri ubi aũt platꝰ ñ tenerʒ tẽꝑalia
a rege:dicit Moſi.ſemꝑ obediẽdũ ſuꝑioꝛi eccle
ſiaſtico. Quero ẽt z reuoco ĩ dubiũ/an nun
cio ſit credẽdũ. So. glo.ij.pꝰ inducit i argumẽ
rũ iſtũ tex. ꝙ ſic. Opp.i Sriũ de.c.pꝛudentiã de
offi. dele. ubi u? requiri ra citatoꝛia ultꝛa nũciũ
Demũ ↄcludit nũcio publico ⁊ iurato eẽ cꝛedẽ
dun circa citationes. iĩ alijs ſecus:quaſi ſentiat
glo. ꝙ ubi nõ eſſet nũciuſ publicꝰ: tunc requirit̃
ꝙ ſit atoꝛie deſtinatꝰ:⁊ ſic põt intelligi dictum
c.pꝛudẽtiã. Idẽ qð iſia ſentit glo.in.c.ꝓpoſui
ſti. xxxij. di.⁊.iiij.q.iij..item in criminali. Ho
ſti. dicit bonꝰ iudex arbitrabit᷑ cui magis ſit
credẽdũ an parti uel nũcio hito reſpectu ad cãe
quãtitatẽ æ ꝑſonaꝝ qualitatem. Quid enim ſi
nũcius dixit ſe citaſſe epᷣm ⁊ epᷣs iurat ſe nunqᷓ;
ab illo citatũ cꝛedemꝰ ne ponꝰ nũcio nili ꝙ epo
cũ iuramẽto maxie:qꝛ poſtmodũ tanq; Otumax
nõ poſſet appellare: Et de hoc ꝑ ſpe.? Jo. an.
in ti. ð cita. F. ſequit᷑.V.ſʒ nũquid credet. Et ut
habeat᷑ mã collecta tria ſũt uidẽda. Mã qñʒ eſt
ↄotẽtio inter partẽ ⁊ nũciũ. Onzʒ inter nuncium
2 nõꝛiũ:qꝛ nũciꝰnegat ſe retuliſſe ⁊ nõtariꝰſcrip
ſit:qñʒ ẽ ↄtentio ĩter ꝑtẽ ⁊ nunciũ nõ ſuꝑ nuda
citatione:ſʒ ſuꝑ vbis ꝓlatis citato. cãu cõ
cludit Jo. an.pꝰ multa ĩ loco palle. ꝙ ſcᷣm q̃li
tates ꝑſõaꝝ ⁊ qtitatẽ pᷣiudicij iudex arbitrabit
Nã qnqʒ potiꝰ credit᷑ ſimplici aſſertiõi ꝑtis q;
vbo nücij: utputa qꝛ nũcius eſt uił ꝑſona ⁊ ꝑs
eſt in dignitate ↄſtituta z laudabil uite.qnʒ exi
get iuramẽtũ ↄ aſſertionẽ nũcij:qñqʒ plenã pꝛo
. bationẽ.⁊ bec dicta cõit᷑ tenẽt᷑ ⁊ ſũt multũ equa
? lacit a Srio.c.ad audiẽtiã de ile
pꝛicipali uide Cy. in.l.ſi quis decurio. E. ð fal.
2 Jo. an. in ſpe.ti.ð inſtru. edi.O. reſtat. V. q̃d
ſi unꝰ. Et cõis ↄcluſio eſt hec: ut inſpecta quali
tate ⁊æ nõꝛij ⁊ nũcij iudex arbitret cui magis ſit
credẽdũ. Mã ſi nõriꝰẽ ſuſpectus ex antea geſtiſ
2 3 nõꝛiũ eſt aſſertio nũcij nõ credet᷑ notario:
led ceſſante pᷣſũptione ↄ nõꝛiuʒ magis credetur
ſcripimꝛe ipſo nõrij qᷓᷓ nũcio. Allegat tex. opti.
in. e.qm ð de ꝓba.ubi plus credit᷑ nõrio ſcribẽ
ti acta ſeu ſcripture ipſius notarij ꝙᷓ; iudici.
In ʒꝰ mẽbꝛo dicit Jo. an. in ſpe.i ti. de cita. .
.i.in pꝛin.nõ eſſe credẽdũ nuncio ſi dicat citatũ
gixiſſe ſe nõ uenturũ uł ꝙ citatus intulit ſibi in
iuriõ:⁊ nõ.bñn hoc ultimũ dicii. mouetur qꝛ nũ
cio nõ credit:niſi circa officiũ ſuum qð ueꝛſatua
circa citationẽ ⁊ relationẽ citationis.nõ ergo ſi

„d Tat pe no ab⸗dcen)

1 nans ſir n-den N. △ 14

3)
*.

S

bi eſt cꝛedẽdum in alijs. Mec poteſt
annexa citationi:qꝛ citatio nalet 2 e
tucũqʒ citatus nihil dixerit. Et ita
bic do. An. ſed tu uide tex. fingula
c.ueneꝛalibus.S. ſecus de ſẽ
ꝓ ſi ĩ iudicio citatꝰdixit ꝑ iudicẽ ſe nõ opj
tũc ia ſua ẽ . 0. Obitup:
ↄtumacia ſua ẽ notoꝛia. ſecꝰgeſi ex indici
hoc qixit: ⁊ uide glo.ibi que h̊ fiꝛmat WD enng
tur Haꝛ. i. liex conleſu in fi. ff e Dolpe lenn
l. ꝙ ſi in actu reqᷣrit᷑ trina citatio:?7 cienr H
nũcio ſe nolle ↄparẽ dʒ irex ac ttio ci kdan
illa raſio n piudicet. Sed in öriü nide Nnd
g a enee u uide Inno.
in. c.ad petitiõem de accu. ubi dici.
eius: d BB 2. Ul gicit oppoſitum
ius: qd tenet Har ut ñ ſit neceſſe hoc cq
minare citatione. Id io 6 Poc egln ge
„Ez epio et ſequi d
derik. ecxl E qui dnos de
rota decif. ccx. Igem ſetit glo. in. :.li. ff.
ſti in ite. ¶¶ E leiit glo. in.].bi. f. de re
ſti. in ite. ¶ Ego bec dicta ſic ↄcordarè ſi in
aeilrg J5 ſe nolle OPaner in termmo:pote
xi Stineti )) eũ tanq ) ↄtumacẽ pcedẽ
Et hoc caſu loquit tex.in.d..ſecꝰ. Et uide nõ
bile dictũ Inno. in. c. cumana de elec. i additio
ne. Aut ex iudiciũ dixit nũcio ſe nolle opaꝛẽ:
tmuc cꝛedo expectandũ lapſũ teꝛmini: qꝛ aſſeꝛnio
nucij non facit plenã ꝓbationẽe ꝑ. S. dicta:iũ q:
ↄfeſſio eriudicialis ñ dʒ pᷣiudicare reſpectu cri
minis ↄtumacie:maxime qꝛ poruit hᷣ dixſſſe ex
iracũdia:⁊ ↄfeſſio facta calore iracũdie nõ tenʒ
niſi in ea detur ꝑſeueꝛantia:ut eſt glo.nõbilis in
.c.ex liis de diuor. Sed ſi in termino ñ cõpuit
tunc:qꝛ inſurgũt due pᷣſumptinnes abſenteʒ:
una que oritur ex ↄtumacia ſua ut eſt tex. nõbi
lis in. c. nullus de pſum. Alia qᷓ iaʒ oꝛa eſt tex
relatiõe nuncij:tunc iſte due pᷣſũptioes ſil iunc
te oꝑant᷑ ut ille ãpliꝰ nõ citet:qꝛ ſatis liquet ilii
nolle ↄparere:⁊ citationes geminant ſolum:ut
apꝑeat de nolũtate citati:ut nõt Inno. in. c.ad
petitionẽ de accu.⁊ ꝙ dictum nũcij faciat i hoc
aliqualẽ fidem: adduco tex. expſſum hic ð opi.
Jo. an.⁊ alioꝝ. Hic eniĩ allegabat᷑ dictũ nuncij
ꝙ fuerat iſte reꝑtus in eccleſia ſalamãuna:et nõ
in legatione regis:⁊ tñ h̊ non eſt de neceſſaꝛio
cõitatibꝰcitationẽ:ſed eſt actꝰ ꝓpinquꝰcitationi
Et ꝑ h̊ pũt ad ↄcordiam reduci opiones õrie.
HGlo. i Ybo obtẽtu in ſui pnc ẽ facil.poſte
oppõit.ur᷑ enĩ ꝙ excõmunicatio iſta n debuit ie
nẽ qꝛ pᷣceſſit appellatio quã cardial n ignorauit
ad h.S.e.c.ſi duobꝰ=.j. de ſẽ.exco.x tuas.Sol
uit glo. ꝙ ᷣ nõ cõſtabat iſtuʒ epm appelaſſe ſal
tẽ ex legitima cã:⁊ in dubio magis debuii credi.
cardinali ⁊ nũcio ſuo ꝙᷓ iſti epo allegat temn

dici ꝙ fuit
ſt pfecta ;
ſimplꝛ tꝛaͤſit
lareʒ cũ glo. in
excõi.li.Vj. ubi dꝛ

fuit in culpa:qꝛ ſalti debuit ire ⁊ allgare bHule

giũ ſuũ ſeu cãʒ q̃re cõparẽ non poterat o
plura ex hac glo. p ꝓbat aptiſſime iuncto uex.
ꝙ excõicatio lata poſt appellatione euglel
legitimam eſt ipſo iure nulla:? ac geſt?a indice
poſt appellationẽ eriudicialem no ualet. ſt an
appellatio hic fuiſſet legitima no ualuiſſer S
catio: ut in gſo. æ hanc glo. allegaui. . c. Hrind
ubi uide. Secundo collige ex glo. opp eliaris
interpoſita ĩ abñtia iudicis ſi al eſt legitia tenet

uinwklbi
non ſui⸗

l nſci oſui⸗
ggmiu in
In s e r ex tel⸗ onemno
ganiur oligeu cceraſbchn⸗ pelatt.

ti enſl iihi iie

. liri ſcien
naree “ co wolie nin non
a l deeten e⸗ gelurtin nott
judicl. wrehoc! 3
nmmiann ro mnan

as in boc dll..0.l⸗
gige good larios ind
Pmoſunadcis abl
eralur riinindcsdß all
de dice ad aue lut

dices quo ſed dein 1
ſetat adbnc ſulpenſi⸗

opp.uf enin apan en
Piie aninnln ͤ
ccnoe uiᷓ Alleptiols habni un
u nolut ad nite iper

ſo
Maſituiak ngi i eul
lnpßcrcpt ino dniali hio ban
lcnei ſi e eſcoe) tl, ln in 9o
nbͤgoleri colige g gusomni genune
iekehio. Miero i cfecĩ
. Denacand ockecc dpeedec
atun.QAel dic H. dadn eincon
Gĩ peeſtü auditn grumncia ? ercdicnde
boc o . Jo. an in.c mandari de reſ
nio no ex i Jole uncto ter in eo
in ſumm rio ey otenens adire ſupiore
dire piettn appelarois funolepaniench⸗
gic uoi no otepſit obedlne ſed appelan
8 ei dencieur appelato iniuſan eb
Sc innelige que dixi in.cad noſtramn
ſictepen goſi in. li fa qui appen
dici gelne cnonico non puni ten
lanzide quo nidei c.nt Sbit e ubi
cranno. Qec uſq; aa fllibriſ vtitbo
Ne t opoſlies. it hacte keci i nta
uicut oi hui ſce is olumen it n
gnnin ti qꝛ gls ſanſ copioſein ſchol h
gi. I lis ſcponationib ecreni c.
1 bid geent in acilitionibe D
lpplebo.

. hec. Qui iuralir n

na Brni art nin

iſt ſeeeſſe hoe cing

cinlnis ig znlennſin⸗
mmns Aumie munir ponſt bente
ſrriit aſolbmalnr muie iin
l
Ka ſisdedoj Ou iirmmnof cin
me irgi duepſinpnims chlenmg
m qne oſimr et oumucn iin uch ker ot/
EnMns deiin Aadehemckte
aatienGNYNGrNe Finnds Kime
rNNi Ne ie dni Niniai
õ
en e üimn in n d Iinnil
paimi untganm idſ,hii
Anarni fn: ddnn ntiſi c 4
Rnin; Mai titi
tankenltinne
. 8.7 n
nknond ce⸗ dacfnntin
rnid'atutonetſel dad dnr
cadegcnnen
al din eln e

P Ohetnin niitiic⸗
ui . cönmiatoluiti

otni i aiͤ niß/
—
nb öitaitzchni
vigogd aindino iſe

an fantg zar a ſs leren e Phadtr .

-——ʒ—

¶ Be appellationibus:

er ualet et ſuſpedit iuriſditionẽ iudicis ĩ illa cq.
HMim iſta appellatio fuerat interpoſita ĩ abntia
legati ur colligitur ex tex. ¶ Ded aduerte quia
tex. uꝛ requirer̃ ꝙ ſudex appellationem nõ igno
rat:et facit quod nõ.archidi.in.c.appellatio.j.
.ec. li. Vi. Ego uero non credo requiri ſcientiaʒ
iudicis. Sed dicerem ꝙ ꝑti appellanti non po
teſt imputaꝛi quare hoc non deduxit in noticiaʒ
iudicis:⁊ tunc talis appellatio non tuetuꝛ appel
lantem. Aut non eſt quid imputetur parti:ut
ꝗr citationem recepit longe agens:et tenuit ex
comunicationem ueriſimilit᷑ futuꝛam nec potat

j.tempus hr̃e copiam iudicisia quo uel ad quę/

2 tunc talis appellatio facta in pntia bonorum
nirorum defen dat appellantem ut non teneant
geſta ꝑ iudicem 5 eum. Ad hoc notabile den
Inno. j. e. dilectus in uerbo ſi de appellatione
innotuerit æc̃.cuius dicta diſtingue per.S.dicta
7 uige quod latius in boc dixi.S.c.ſuggeſtam.
n rnun predictis.c.ſi duobus ubi pon
eratur ignorãatia iudicis qꝛ n loquit᷑ ibi de iu
dice a quo ſed de iudice ad quẽ cuiuſ iuriſditio
n erat adhuc ſuſpenſa:ſed ſecꝰ ĩ caſu nꝛo.Altio
opp.ur᷑ enim ꝙ papa n debuit iſtum epᷣm cita?
ut ueniret ad curiã:qꝛ cardinał oppoſuit de ex
coicatõe ꝑ uiã exceptiõis qᷓ habuit effecrũ ſuum
eo ipo ꝙ papa noluit admittẽ illiꝰepᷣi petitiõeſ:
ut in.c.ij.de oꝛdi.cog. So.glo.fi.ꝙ caꝛdinalis
nõ ſimpꝓlłꝛ excepit:imo denũciauit dño pape cõ
tinnaciã ſuã ⁊ excõicatõeʒ ⁊c̃.ut in glo.Et nota
in bᷣ gloſ.ex q̃ collige ꝙ plus oꝑat᷑ denunciatio
qᷓ exceptio. Ni exceptio ſolũ oꝑat᷑ effectũ ꝛepł
ſiuũ.Qenũciatio vo effectũ ẽt ꝓcedẽdi õ vᷣnũci
atum. Ael dic ex gl.ꝙ papa hic inchoauit no
uũ ꝓceſſũ audita ↄtumacia ⁊ excõicatõe illiꝰ ꝓ
boc ꝙ nõ. Jo. an. in. c. mandatũ de reſcꝛipuis:
tio nõ ex fi.gloſe.iuncto tex.in eo ꝙ dici
in ſummrio ꝙ ↄtenens adire ſuꝑiorẽ ſeu obe
dire ptextu appellatõis fꝛiuole puniendꝰeſt ſecꝰ
dic ubi nõ ↄtepſit obediꝛe.ſed appellauit a ſñia
lIʒ ei denũcietur appellatio iniuſta n ꝑ h̊ puniet᷑.
Sic intellige que dixi in.c.ad noſtram. S. eodẽ
2 ſic tẽpeꝛa gloſã in.l.i.ff.a qui.appe.non lIʒ ubi
dicit᷑ ꝙ de iuꝛe canonico non punit᷑ temẽ appel
lans:de quo nide ĩ.c.ut ðbitꝰ.j.e.ubi latiꝰ hoc
exaino. Mic uſqʒ ad fi.libri ñ ꝛecitabo gl.ꝑ qõ
nes ⁊ oppoſitões.ut hactenꝰfeci tũ ut euitẽ pro
lixitatẽ cuũ huiꝰſcðe ꝑtis uolumen ſit nims ma
gnũ.tũ qꝛ als ſatiſ copioſe in ſchol hũc titulũ le
gi. AUñ illis repoꝛtationibꝰdecreui eſſe ↄtentꝰet
ſi quid deeꝛit in additionibꝰ ſupplebo.
Shec Qui iurauit ſtaꝛe man
* dato eccleſie non audit
appellans ↄ iuramiũ:ſi tũñ de fẽo gra
uat᷑ appellare poteꝛit.h.d.cũ ſeqnti.At ſumma
ↄpendioſiꝰſic. Si mãdatũ factũ ei qͥ iurauit ſta
re iudicio eccleſie excedit limites iuramenti ⁊ li

cite ꝓmiſſionis appellare poterit als ſecꝰ. pa ꝑs
ibi id aoder tex. ꝙ is qͥ ab excõicatio⸗

ne abſoluit pſtat iuramẽetum de ſtando iudicio

eccleſie. añ; iurat obedire m in Tatiſ iudicis in
.c. ex tenore de ſen. ex. In effectu tamen eſt dit᷑

ferentia inter iſtas duas formas iurandi:qꝛ in

qualibet intellr de madato iuſto. Ad h.c. qͥnra
ualis ⁊.c.ueniẽs de iureiu.Et uide glo. nõbileʒ
in. d. c.ex tenore:⁊æ uide glo.notabilẽ quaʒ tene
mẽti in.d.c.ex tenore ⁊ aliquid nõ.j.c.ꝓxi.⁊ in
tellige qdðᷣ dixi:⁊ iſtũ tex.qn quis fuit excõicatus
pꝛo dubia offenſa ſeu pꝛo dubia ↄtumacia. Mi

ſi mmifeſta eſt offenſa ſeu contumacia nõ debʒ à¹ fnvie Dle, n, NS

regularit᷑ excõicatio ꝛelaxari:niſi pꝛius pꝛecedat᷑
integra ſatiſfactio cõtunacie uel offenſe: ut ĩ.c.
ex parte el primo.j.de v.ſig.⁊ ĩ.c.uenerabilibꝰ
.F.ſecus.e.ti.li.vj.æ latius dicã i.c.ſeq. 2 nõ.
ꝙ appellationi interpoſite ↄ iuramentuʒ prius
intceꝛpoſitũ ꝑ appellantẽ nõ ẽ defeꝛendũ.⁊ h̊ ubi
claꝝ ẽ appellationẽ obuiaꝛe iuramẽto.ſecus ubi
dubitat᷑:qꝛ tũc.admitti dʒ appellatio: ⁊ ſic intelli
ge alternatiuã huius.c.ſic ẽt reducit᷑ ad concor
diã iſtu d.c.cũ ſequenti.¶ Mltimo nõ.ꝙ arripi
ens iter eundi ad iudicẽ ad quẽ uidet᷑ pꝛoſequi
appellationem. Itẽ ꝙ iudex a quo põt pᷣfigere
terminũ ad iter arripienduʒ nel ad appellationẽ
ꝓſequendaʒ: de quo dic ut latius dixi in.c.ꝑſo
nas. S. e. in glo.i.in fi.æ dicit Inno.ꝙ ſiue quiſ
iurauerit ſiue nõ:nũꝙ; audit᷑ appellans niſi gra
uetur:ut in.c.ut debitus.j.e.⁊ ſic trãſeunt cõit
doc.S·d adueꝛte qꝛ m ̊ de nihilo prouideret
iſte tex. ideo dic ꝙ rõ dubitãdi fuit: qꝛ iuramen
tum ð ſtãdo mãdatis ecclie fuit gnãliter pſtiruʒ:
ideo uidebat᷑ gnã iter itelligẽdũ ðᷣ ma. æ obe.ſo
lite. Sed rõ decidendi in oriũ fuit:qꝛ iurameta
gnãliter pᷣſtita debẽt intelligi ciuiłr æ reſtrigi ad
cam honeſtã: æ ueriſitr cogitataʒ: ut in.c.quinta
uallis ⁊. c. ueniẽs de iuꝛeiur. Joõ ſi mãdatũ iudi
cis excedit fines iuramẽti põt licite appellari:qꝛ
iuramentũ h̊ caſu nõ urget:ut in dictis iuribus
7 declara h̊ ꝓut nõ.i.c.ſequẽti ĩ glo. In glo. ij.
ibi nõ artat᷑ ad hoc intellige ꝙ nõ artat᷑ ad iſtã
termninũ ĩ alijs cauſis ſeu in alijs caſibus: quia
iudex dʒ moderari terminũ ſᷣm locorũ diſtanriã
2 ꝑſonaꝝ qualitate:ut i.c.cũ ſit.J.e. Sed i caſu
iſto iudex debebat pᷣfigere iſtuʒ teꝛminũ:ex quo
papa hᷣ uoluit moderari i iſto caſu. Ael etiã dic
ꝙ uoluit pꝛo h̊ papa inferre poteſtatẽ iudici alłꝛ
modecandi:niſi ſubeſſet legitima cã. M.c. abb.
Beſtioni. Samma ur iß̃
“Z plo proximo
ſecunda pars ibi. reſpondemus.
Mꝛrimo nota ibi ſicut moris ẽ æc̃.
quod iuramentum quod preſtatur in abſolutio
ne ab excom nunicatione de ſtando mandatis
eccleſie potius fuit introductum ex mori
ſeu conſuetudine quam de inre.¶ Mide facit

ad illam queſtionem nunquid ualeat abſolu W⸗

tio non pꝛeſtito iuramento uidetur ꝙ ſic cuʒ
iuramentum preſtetur ex quadam conſuetudi
ne: et ſic uon eſt de ſubſtantialibus abſolu
tionis Moſtien. hic et plenius in dicto capicło
cum deſideres de ſen. excom. tenet contrarium

v3. — Lal— * r nig — Pto c2 *

W/. PAWE Apollan d . ànſitb d a run 9

= –— N . —
CαW1 ναfhs re edet derlj

Arte 44 .

¶ Ge appellationibus.

Mam conſuetudo ſicut lex ſeruanda E. xi. di. in
bis:fatit.l.de quibꝰ. ff. de le. cõit᷑ iñ in.d. c. cum
deſideres tener̃ priũ. nam iſtud iuramtũ exigit
ad cautellã:unde ſicut tenet excõicatio n ſeꝛuata
foꝛma:ut i.c.ſacro de ſen. excõi:⁊ nõ.ij.q.i.ĩ ſũ
ma. z. xi. q.iij. ĩ ſũma: ſic æ abſolutio dʒ tenere n
ſeruata foꝛma:ar. de pe.di.i.uerbũ ⁊ in.c. uene
rabilibus. S. ubi ãt de ſen. exc.li.Vi.ubi bonus
tex. 5. fo pꝛicipłr regulam hic poſitam ꝙ
ubicuqʒ mandatũ nõ excedit debitam foꝛmam
iuramẽri nõ ualet appellatio ↄ mãdatum facta.
Itẽ nõ. ꝙ reincidens in delictum pꝛo quo pn⸗
fuerat excõicatꝰ: æ poſtea abſolutus nõ reicidit
ipſo facio in excõicationẽ:ſed ẽ reducédus per
iudicẽſqð ꝓcedit niſi in quibuſdã caſibꝰ i quibꝰ
ex diſpõe iuris ipſo facto reicidit:2- M tex. bo
nũ in. c. eos de ſen.excõi.li.Vi. 5. ultimo
ꝙ iterũ excõicat ꝙ eodẽ facto duriꝰ cõſequitur
abſolutionẽ faʒ q; pꝛimã:qꝛ eſt pᷣſumptio ) euʒ
ꝙ nõ ſatiſfecerit pꝰ n gl. i. in fi. quelibet ſo
lutio glo. eſt bona ĩ ſe:ſed põt dici breuius ⁊ ge
nergliꝰ ꝙ ubicũqʒ mãdatũ excedit limites iura
menti ſemper põt appellari: ⁊ ſic pcedes.c.intel
lige:ſi non excedit bʒ locũ iſte tex. Ro diuerſita
tis qꝛ imediata cã appellationis ẽ ipſũ grauam
ut in. c. ut debitꝰ.j. e. Si celſat grauamen ceſſat
appellatio. Judex ãt ex uarijs piecturis ſeu ex
qitate factoꝝ habebit decernere utꝝ ſubſit gra
namẽ. Et ex pdictis bẽs unũ intellectũ: ꝙ bic ñ
admittit᷑ appellatio:quia obuniabat iuramento.
Scða lect. põr colligi ex dictis Inno.ut intelli
gatuꝛ tex. qn fuit appellatũ ab excõicatione ⁊ ap
pellãs redit ad iudicem a quo ⁊ fecit ſe abſolui
pꝛeſtito iurameto. Oemũ uolebat pꝛoſequi ap
pellationẽ pꝛius interpoſitã:decidit tali appella
tioni nõ eſſe deferẽdũ:qꝛ petendo abſolutioneʒ
? pꝛeſtado iurametum iudici a quo renunciauit
appellatiõi:⁊ h̊ putat uerũ Inno.niſi iſte fuiſſʒ
pꝛoteſtatus ꝙ per h̊ nõ itendebat renũciare ap
pellationi. Refert iñ alios dicer̃ ꝙ nunqᷓ; iudex
a quo põt abſoluere ab excõicatione niſi prius
renũciet appellationi tacite ił expꝛeſſe.Do.an.
ponit tres caſus. Mrimꝰqn uult abſoluẽ ꝑ niã
reuocationis:⁊ tẽ poſſit nõ obſtãte appellatiõe:
ſed iſte caſus de nibilo ꝓuidet qm ſi reuocat ex
cõicationẽ rõe cuius fuit appellatũ tolłr etia ap
pellatio ut in.c.ſi a iudice.e.ti.li.vVi.⁊ ĩ. c.ut de
bitꝰ. j. eo. Scðᷣus caſus qn uult aſſumere cogni
tionẽ ſuꝑ iuſticia nel iniuſticia: ⁊ non põt niſi re
nũcietur appellationi. ſᷣm eũ ꝙ h ſpectat ad
iudicẽ ad que. M diciũ mihi nõ plʒ indiſtincte
qm iudex a quo põt dupłr cognoſcere de iuſti
cia uel iniuſticia appellationis. àâ modo ad ef
lectũ pᷣiudicãdi appellationi ſeu pꝛonuuciãdi eã
iuſtã uel iniuſta: æ ̊ nõ põt:ut i.c.dilectus de re
ſcrip.¶¶ꝛmodo ad cffectũ reuocãdi grauamẽè
⁊ iſto mõ põt ↄſẽciète appellatoꝛe: Iʒ appellator
n teneat᷑ ad h ↄparẽ.põt tñ ſi nult ſine piudicio
appellationis.qꝛ hᷣ nõ ẽ obuiar̃᷑ appellationi ſue
imo ꝓſequit delideriũ ſuũ ut tollat grauamen:

ſala a⸗ viden py d Dri 0 An t 7 cE * — Dria a

W *

allegd tex. cum glo. in. c. ſi a iudice pal. Vide
Inn. in. c. paſtoꝛal. F. pterea ð offi. dele. ubi
cit iudicẽ a quo poſſe ad iſtꝛuctiõem ſuã cogno
ſcere de cã appellatõis. Terti?caſus eſt qn quis
petit abſolutionẽ a iudice a quo cã legitiman di
perſonã ſuã dũtaxat: hoc caſu poteſt fien abſol
tio ſine preiudicio appellationis:2 hunc caſi
puto viſſimũ: ẽt ſi nõ fiat pteſtatio:qꝛ tacleu
preſtari ſi petit abſolutionẽ ut no maneat iuten
in excõicatione. Et ex oibus pdictis ſic ſparſis
poſſumus elicẽ duos aꝛticulos/ Primꝰnunq
rrSer 5 qd
excõicat appellãs ab excoicatione adeundo
dicem a quo ſuꝑ abſoluniõe uideat᷑ renücia⸗
pellationi Secũdus articul'nunquid in caſu in
quo nõ nũciat poſſit ↄſequi abſolbnionem a iu
dice a auo:⸗ ſatis pʒ ſolutio ex pdictis 2 lunge
ea ꝗ dixi in. c. cum teneamur.S. e. æ ͥ n. in. c.
qua fꝛõte.j e¶ Et ↄclude clanſic: ?2 P quo ad
primum ꝙ ſi cõpet ut ipſe index aquo reuocet
grauamẽ uł ut legitimet ꝑſonã ſuã ne ĩteri pedẽ
te appellatiõe ſtet iĩ excòicatõe:⁊ ñ uẽ renũcdiare
appellatõi ſue cũ ñ faciat aliquẽ actũ ↄuum ap
pellatoi ſue ut pᷣdixi. Si auteʒ ↄpꝑet ſuꝑ alijs ar
ticulis uel ut ipſe cognoſcat de iuſticia cauſe ad
effectũ ꝓnunciãdi ſuꝑ appellatiõe:⁊ ſans ur ꝛnũ
ciare appeliationi ſue:ar.in.c.ſollicitndine.j e.
Idẽ pnto ubi ↄꝑeat ſimpłi coꝛaʒ iudice a quo
petendo abſolutionem: aꝛ. c. gꝛatũ de offl.deie.
niſi ꝓteſtet: ⁊ h̊ caſu itelligo dictũ Inno. Ono
ad ſʒ aꝛticulũ:utꝝ iudex poſſit abſolueꝛe.Oco
ꝙ aut n fuit delaiũ appellationi:aut ſic.pino ca
ſu poterit ſiue ſit ordinariꝰſiue delegatꝰ:qꝛ; aut
eſt rnũciatũ appellationi ⁊ claꝛũ eſt ꝙ pot. Idẽ
ſi nõ ẽ renunciatũ:qꝛ iudex a quo pot oia tedẽ
tia ad facilioreʒ exituʒ cãe appellatois:ſaluo ap
pellatõis ãticulo: ut nõ.S.e.c.cũ teneamur. N
2 iudex ad quẽ h̊ faceꝛet an oĩa ꝛccepta cautoe
ut in. c. per tuas de ſen. exc. Aut detulit appella
tõi:⁊ tẽ li ẽ ordinariꝰ:⁊ credo ꝙpoteꝛit ꝑꝑ ge
nerale iuriſditionem quã bʒ:ad h.c.q feole.j.e.
ſᷣm unũ intellectũ. Aut eſt delegatus: ? hʒ doct.
ſentiant ide fauoꝛ excõicatõis: ut nõ.i. d. c.qͥ ftõ
te:ego tñ puto oppoſitum:qꝛ per delatione ois
iuriſditio ẽ trãſtuſa in ſuꝑioꝛe: ut in.c.cũ appel
latõibꝰ. J. e. ti. l. vj. Additõ. ¶ In glo ij. n fi.
Hoſi. dicit glo.pcedẽ in atijs caſib ut ablolue
dus iuret:qꝛ hec ẽ forma ecclie ĩ ablolutioc:ſec
quo ad caſũ nzauʒ dicit ↄcertatione glñ pccge:
qꝛ et ſi ille uellet pᷣſtaꝛe pignoꝛa ? fideuſloꝛes ni
abſolueret᷑ niſi pꝛiꝰ adipleat madatũ:qꝛ h ii ſe
quirere iſte iex.in fi,? ita traſeũt cot oc. Se
certe iſte tex.in fi. hoc ñ ꝓbat. ſoli nidi ut p
poſſe ꝓſeq̃t pꝛiꝰ mãdatũ ⁊c᷑. Ceibũ oaut plequi
non denotat actũ perfectum: ſed inchoamentuz
quoddam: ut plene dixi in. e.perſonas ſupꝛa eo.
Item uidetur bonus texus in. c.ſignilicauit in
fine ſupꝛa de offici.ordi.ubi uerum contumax
et redire uolens abſoluitur ab excommunicatio
ne prius incepta cauſa: icct non perfecta: ( i
concluderem ꝙ aut liquidana eſt cauſa propt

ſa

,vtecroõl⸗
ceaa6 ilte aſo
u iun⸗ ain n Rorii
mnt naelſiun gl ageſn⸗
ni grinc anſti in ilin
ls non Ari ufne lmumt
ligw ⸗ G it agne⸗ in ſuccut
lnm ieirinlin ſeai⸗
tompu .

,,rro pol
ſnetie mon jone
tere ſuncl⸗ ni ſe Pen gun .
ſufſiciat ine anrdede alhi op nti.
roſt mle i i ee en
ſenon. nl a büt ſfiam –
ear oncinumn * liein eo wia
Nenai iſe ctaoftenſa

nino niſ uin RX ſc
ibs nſundn . zin
a en Feen tene
iſonan Grlt poren inn l
sin roctofe Mhi d
ueniterboct cepiin.

no pot Puidea 9 bat⸗
no geben eceleſ caucde groniun lel⸗

. ſup codebar ,. l. Ci 4
nonaſtractur lq icntnt ex ſen
cumnig po r / ſihnoen
rioagrulr inmſlead umn n an
ghobloll lli onbua . c. c . u
lco on ? iic. is leſio.lc poe
tereopi Lin. idinio pfe: ſn ibi nlun
Qipocermhit iep iſe tenenut iutar
hre ſi;cmtoneſufſiceni Po enon
Horma Gott inK. ge edd ol 1,cad
meda e off.ordi woi dicum wdichge
ſaptio 9 diqoi deueniendo 5 iuramer
gi lufficiens cauno:ſz b eſtpreſipnio i⸗
qr. e.ſcrivi depſiump.in tln ſandl maln
vi. Addiio. En bic ocnuſione
im intaneimn or unmne bondrisſin
iuro nicii No, iora in gl aſtana. Bogh
i oneris tencit ad obligandun en
preſtne piums ſicut aglus: ur in. c ci in
ge muio.obe nſ ſit preſßptio Pltepd
tunc. h. nunquam ſbi eſt geſerendii iar

et 1 4 4

Reteren. Pin⸗
e ngrio ge gec
ſten ab eo Omniſo Puniri pot

.b. . ha ibi duximns. Sec

n rſiiſeif
nmg 4 nn Ge igmann
uenikntgn nifürin
pelmde nicröcnirrii in
Pehälrcii turtiglini zunn
taſeusin n rſtz
s c Mecogolade uſcu canen
minmnzt io lnieeſielfii
e arpatanoni ian inAoliandi
Snno h Aer inang itenn
ab0bnonn i fd,
he::t 5 ai icl godai no O⁵⁰
micui urr iucer poſſt abſoler .
i fu dani wrclatonnn cp
EENNNNOANN e Gete un
iani ihididind i
GiNniNNiNNun
Adinclangetizit Mehnik ne
Ands idlo: f6tinid hi
cer Aqni uerg i d man
aerumdelng Aumnun
ñůõü
t El iudeiſin⸗
s
nci Auchdaninſ
fow n⸗ deintidei
ſaran kiſmwichcin

z D
* lchar ni
16 4 u
. uun Hatt
☛
* ſte e.n e ſze
ameſrranl iit liun⸗
vrn ionitii⸗

tat oCn en
non Ccno d 1
Nen .

A ,„, * N8& ☚ Paro . Wh 4 rdg 4

ſ,
ℳ*,
glos

Tu⸗ fßo v4 Aefen 74 :

¶ Be appellationibns:

quã fuit excõicatus:lta q incipit eſſe excõicatuſ
ꝓ manifeſta offenſa:⁊æ tunc non debet abſolui:
niſi prius integre ſatiſfaciat per.c. ex ꝑte.i.j.de
v.ſig.⁊ in.c.uenerabilibus..ſecus de ſen.exc.
li.vi.qꝙ puto ueꝝ qñ ſatiſfactio in pnti ł ſaltem
de ꝓximo põt hꝛi. Si ãt exigeret longum trac
tum puta qꝛ hʒ ↄſtituẽ capellã ł ire in ſuccurſuʒ
terre ſancte uel qͥd ſimile: tũc puto poſſe dici ut
ſufficiat incipere ꝓ poſſe ipſam ſatiſfactionem:
2 poſtea recepta cautõe de adiplẽdo pot᷑it ſatis
factionẽ ↄpellẽ ſic:põt intelligi iſte tex.in fi.⁊ pᷣ
ſtat optimum ar.ad hãc ſñiam illud.c.ſignifica
uit¶ Item qꝛ uidemus ſile in eo qui abſoluitur
in articulo mortis pꝛo manifeſta offenſa ut non
exigat᷑ pᷣus ſatiſfactio:ut in c.fi.de ſepult.aliud
ſile. xxvi. q.vij.c.fi. Yacit optime.c.q̃ fꝛonte.j.
.e. ubi ſtatuitur ſpalit᷑ ꝓpter timorẽ ne decedat
q in excõicatione. Ad ꝙ iudex dʒ multum ad
uertẽ tex. bo. eſt in.c. epi.in.fi.xi.q.iij. Item qꝛ
excõicatio eſt medicĩa ⁊ tin fert᷑ rõe conteptus.
ſed hic non ẽ ↄtemptꝰex quo de pñti ſautfacere
nõ põt. ꝓuideat᷑ g ꝑ citationes mõ pᷣdicto cũ
nõ debeat eccleſia claudẽ greinium redeũti: ut ĩ
c.ſuꝑ eo.de here.li.Vi. Aoi ãt cã excoicationis
non eſſet adhuc liquidata:⁊æ iteꝝ reicideret i ex
cõicationẽ plʒ opio ut ppter pᷣſũptiõem de pre
terito aggrauet᷑ itfum iſte ad cauendnm cum pi
gnoꝛibus ul fideiuſſoribus:ar.eo.q̃ nõ.in. c.ij.
de do.⁊ ↄtu.⁊ in.c.lr̃as de pᷣſũp.⁊ ſic poteſt ꝓ
cedere opi.Lan.ſi dictio pret᷑ ſtat ibi incluſiue.

Vñ placet mihi ut iteꝝ iſte teneatur iurare ac

pſtare aliã cautionẽ ſufficientẽ. MDꝛo quo uide
notata ꝑ doct.in.c.fi. dę. reſti.ſpol.æ.c.ad repri
mẽdã de offi.oꝛdi.ubi dicunt ꝙ ubicũqʒ eſt pꝛe
ſũptio ↄ aliquẽ de ueniendo ↄ iuramẽtũ dʒ exi
gi ſufficiens cautio:ſʒ h̊ eſt preſũptio i ↄrium.
gr. c.ſcribã de pᷣſump.⁊æ in rła ſemel malus lib.
vi. Additio. ¶ Et pono hãc ↄcluſionẽ reſpec
u inramęti ut oẽ iurametũ honoris ſit regłi ꝑ
iuro intdictũ nõ. iura in gl. allara. Sed iurame
tũ oneris ꝙ tendit ad obligandum euʒ tenetuꝛ
preſtaꝛe ꝑiuꝛus ſicut alius: ut in.c.cũ in eccłijs
de maio.obe.niſi ſit preſũptio ꝙ iteꝝ deieraꝛt.
tunc.n.nunquam ſibi eſt defereudũ iurametum
ẽt oneris:ut eſt tex.nõbił i.c.clericos de choa.
cle. et mu. A 4
ppellans ab ordi
2 Reterea *nario de declicio po
ſtea ab eo ↄmiſſo puniri põt ꝑ ipſum
ordinariũ.h.d.pᷣa ibi duximus. Sed ſupple ad
tex.idem eſſe de antea ↄmiſf:ſi tunc de illis ae
cuſat᷑:ut in.c.ad bec el.i.õ.e.⁊.c.ꝓpoſuit.j.eo.
4 5 p ꝙ appellatio ñ ſuſpendit iuꝛiſditionẽ
iudicis a quo niſi in cã in qua fuit intpoſita. uñ
in alijs põt ꝓcedẽ.⁊ dic ut plene dixi in.c.ſupeꝛ
e.el.i.⁊.c.cũ teneamur.S.e.latiꝰexplicabo mãm
iſtius. c. j. c. ꝓpoſuit.¶ꝛ nõ unã reglaʒ ex tex.
wꝓ appellationi fouenti aliqꝙ; iniuſtitiã æ iniqᷣta
tẽ nũꝙ; eſt deferẽdũ.qꝛ nõ põt appellatio opera
ri ultra nãm ſuã que ẽ ut releuet a gramie non

nt iuſticiam puertat: ut in. e. ſuggeſtuʒ æ in.c.ad
noſtrã. ö.e. ¶ In glo. i. in fi. ul m Hoſt. ſi ſũt
grauia ⁊ mamifeſta nibil oꝑat᷑ appellatio. ſecus
ſi non grauia:qꝛ tunc poterit iudicem recuſaꝛe.
Dic ut melius dicet i. c. ꝓpoſuit.j.eæ.põdeꝛa:qꝛ
papa ĩ deciſiõe nullã facit mẽtionẽ ðᷣ qualitate z
enormitate:ſed in dereſtationẽ iſtoꝝ appellãtiuʒ
factũ fuit ſic qualificate narratuʒ. Mic. abb.
. +△ RQui nõ derulit
Onſtitutis *appellationi ſui
aduerſarij de ſua poſteriori circa ideʒ
ʒ eñ exciꝑe nequit.h.d. Mria ꝑs deciſe narrat
factũ:fa dat indices.ibi ideoqʒ. remitte ꝙ;
uacãte iſta eccłia cathedrali ↄuenietibꝰ omnibꝰ
ad quos ſpectabat electio archi.noĩauit quẽdã
ↄſociũ eligẽdũ i epʒ:fuit obuiatũ ⁊ Sdictũ a ꝛeli
quis ne eligeret᷑ cũ eſſʒ excõicatus ac fuit iteꝛpo
ſita appellatio ſi ſecꝰ fieret:ſʒ hac appellatõe nõ
obſtãte aꝛchi.cũ quibuſdã paucis ð capitulo p
ceſſit ad electione iſtius.c.⁊= appellationẽ iterpo
ſuit ne ĩ pᷣiudiciũ illiꝰ electiõis attẽtaret᷑ aliquid
hac fa appellatione nõ obſtãte reliqui facientes
maiorẽ ꝑtẽ ꝓceſſerũt ad electionẽ zæ quẽdã aliũ
elegerũt: utraqʒ electio deuoluta fuit ad ſedem
apłicã æ papa mãdat:ut in lr̃a cõtinet᷑. ¶ Nõ.
ex pᷣucipio ꝙ abbas põt elſe ꝓcutr᷑. alteriꝰ Iʒ pᷣn
cipalłr nõ uertat᷑ utilitas monaſterij.uide gl.xvj
.q.i.de pñtiuʒ:facit tex.in.c.per uenerabilẽ qui
fi. ſint le.?æ qdð ibi nõ.qð ſatis ꝓcedit corã iudi
ce eccleſiaſtico./2 nõ. ex tex. ꝙ nõ ẽ deferẽduʒ
appellationi illius qui nõ derulit appellatiõi ad
uerſarij ⁊ intellige qn iſte appellationes ꝛcflecrũ
tur ad idẽ.ſecus ſi circa diuerſa ſicut in ſili limi
tat̃ illa regula frãgẽti fidẽ fides frangat᷑ eidem:
nt in.c.ꝑuenit de iureiuran.j.de pe.c.ↄſtitutus
2 ita accidit F. vʒ ba electio
pria erñte nulla: R nõ pceſſerit denũtiatio nulli
tatis. Moc itellige æ limita ꝓut nõ.i.c. auditis
.S.ð elec.ubi ꝑ doc.¶ Glo.i.qrit quid ſi ñ eſſet
excõicatꝰ:ſj ſuſpẽſus dicit ꝙ idẽ¶ In gl. ij. in
fine. dicit tex. ꝓcedere ſiue fuerit ſimplex nomia
tio ſiue electio. Mã ſi fuit nominatio dubiuʒ fa
ciebat appellatio Archidiaconi ſi fuit electio:
tũc uidebat᷑ fam electionẽ nõ ualẽ:tũ ꝑꝑ primã
nõ caſſatã:tũ ꝓpter appellationẽ archi. ſʒ cã de
cidẽdi in Sriũ fuit qꝛ electio pria erat nulla tan
qᷓ; facta a minori ꝑte:æ õ appellationẽ legitimã
2 de excõicato:ut dicit᷑ in gl.fi ¶ Mec appellatio
põt pᷣſtare ipedimentũ ꝑ rõeʒ poſitã in fine Ee.:
melius tñ vẽ ↄuenire le ꝙ iſte archi.elegit quia
alias nõ poſſ dici archi.nõ detuliſſe appellatõi
alioꝝ ꝓut dr in fi.lr̃e. Mico. 21r
ppellans ab or
Rop oſuit. dinaꝛio in una cã
in alijs corã eo rñdeꝛe tenet᷑.põt tamẽ

eum recuſare:ut ſuſpectum niſi conueniatur de

crimine manifeſto in quo non cadit excuſatio:
nec ſuſpitio ut quia imponit᷑ pena iuꝛis ſurgens
ipſo facto.h.d. vᷣm intellectũ intrinſecum. ⁊ pri

mo cõſultatio.ſecũdo reſponſio.ibi ſuper auo.

Q

NV midimz ma Po 1e Aer da-ſe? a Onu α

4.21143 ,Fin la, . W

¶ Ge appellationibus.

¶ Primo nõ / ꝙᷓ appellatio nõ operat ſuſpen

ſionẽ iuriſditionis iudicis niſi reſpectu illiꝰ cõe

iĩ qᷓ fuit appellatũ qð plene terigi i. c. ſuꝑ eo: ⁊ i
c. ad bec.i.s.e. ¶ 2nõ. ; i crie manikfeſto nõ
admittit iudicis recuſatio qtũcũqʒ als ſit ſuſpe
crꝰ qð intellige qñ ꝓ illo delicto pena eſt a iure
determinata boc nan iſta in H
19C In glo. ij. i fi. Mec ſolutio gl.nõ uꝛ boa
qꝛ acta facta ad nnũ finẽ.ſ.reſpectu appellatõis
nõ debẽt pdeſſe uel nocẽ cũ agit᷑ ad aliũ finẽ. l.
nt admittat᷑ recuſatio: ar.i.c. ueniẽs. s. ð teſti.et
foꝛte ob boc diẽ Jo. an. ̊ nõ eſſe ſpectãdũ euẽ
tum appellationis:ſʒ eligẽdi ſüũt arbitri ſuꝑ lcu
ſatione: 2 ſi ꝓbabit᷑ grauamẽ illatũ admitiit re
cuſatio: als ſecus ⁊ nõ.bñ:qꝛ Jo.an.hic nõ exi
git ꝙꝙ ꝓber gꝛauamen ex mẽte: uide qꝗð plene
dixi i. c. ad hec.i.s.e. dictũ tñ multũ reſtꝛingit
iſtũ tex. qꝛ fundat ſe ſolũ ſuꝑ pendentia appella
tionis. Et bis uerbis tex. ſimpir inberẽs gof.
in ſũma ĩ ti. de indi.in. F. ex bis gꝰ caſibꝰ dixit
ſolã pẽdentiã appellationis ſufficere. Dicenſ ꝙ
rõ iuris eſt qꝛ index a quo appellat᷑ ſolet ꝓuo
cari.l.iij. C. de epi. audi. facit.l. litigatoꝛes. ff. ð
arbi. 7.c. ut debitꝰ. . e.boc tũ dictũ Gof. cõit
non recipit a do¶ Nam ut dixi in. d. c. ad hec
quiſqʒ poſſet ex nuda uoluntate ſibi ꝑare legiti
mã cãm recuſandi indicẽ: qꝛ nõ haberet niſi ap
pellationẽ iterponere:ſed ut ſatis fiat neꝛbis lee
puto poſſe dici:qꝛ ſi iudex nõ reuocat in dubiũ
grauamẽ ꝙ tũc babeat locũ iſte tex. B uult iſta
ſa dũñ dicit oĩno ſuſpectꝰ eſt ⁊c. Aut negat gꝛa
uamẽ.⁊ ꝑ ↄns negat legitimã cãm recuſandi:tẽ
eligant᷑ arbitri iur formã. c.cũ ſpẽali.j.eo.aliaſ
ſequeretur abſurdũ de quo dixi. Et ex pᷣdictis
tene menti unum quod licitũ eſt per rationẽ nã
lẽ reſtrigere gñalẽ diſpoſitionẽ legis: H rõ ñ ſit
i.l. expᷣſſa:fſacit ꝓ h̊ tex.iũcta gl.in uerbo. iepiũ
in aut.ut ma.debi.⁊ qð dixi ĩ.c.ſuggeſiũ.S.eo.
nide:qð nõ. Har.in.l.itẽ queritur.. qui iple
to. ff. loca. Et quid de uerbo pꝛe.⁊ ner.fas.uið
nõ. in. c.ad bec..eo. æ de vbo dʒ nunquid im
poꝛtãt ſemꝑ neẽcitatã:dic q ſic niſi ſubiecta mõ
aliud ſuadeat:ut ĩ.c.i.de deſpon.impub. Ad bᷣ
nide glo.nõ.quam ſemper tene menti in cle. at
tẽdẽtes de ſtatu regu.iĩ vᷣbo debet.⁊ uide baꝛ.
in. l.iij. C. de pigno.ubi latius pꝛoſequit᷑ mãm.
(Sng. li. in fi. Mõ ſingularit᷑ pꝰ ꝙ in fẽo
maniſeſto ꝓut differt a notoꝛio põt iudex recu
ſari ex legitima cã tanq; ſuſpectꝰ: ⁊ ſic pꝛocedit
tex. multũ nõbilis i. c.qꝛ ſuſpecti.alł.in glo.ſecꝰ
in manifeſto notoꝛio: æ dẽ manifeſtũ nõ notoꝛiũ
id quod pꝛobari põt tñ nõ eſt notonũ. Inn.Sᷣ
dat aliã ſo.qꝙ in crimine gꝛaui ⁊ manifeſto ñ ad
mittit᷑ recuſatio: ut hic ſecꝰ in manifeſto nõ gra
ni ur ĩ Srio. (ihi ur̃ totũ oppoſitũ:qꝛ faciliuſ
deberet admitti recuſatio ĩ grauibus ubi agituꝛ
ð maioꝛi pᷣiudicio qᷓ; in leuibus ꝑ.c.ubi ꝑiculũ
de elec:li.Vi. Vñ tene ſolutionẽ glo. Sed do.
An. hic refeꝛendo archi.in. c. qꝛ ſuſpecti: ubi h
ponit limitat qñ pena ẽ ipoſita æ deterinata a le

ge. Si ãt ueniret ĩponẽda arbitrio iudicis:tuj
ꝓtũcũqʒ cꝛimẽ ſit manifeſiũ ſeu notoꝛiũ ndhni 4
tur recuſatio: q;ꝛ poſſʒ noceꝛe ĩ aꝛbitrando
⁊ eſt dictũ ſatis nõbile:licʒ h̊ attribnat grthiäſt
cono. ego dico ꝙ; oꝛiginaliteꝛ fuit hoſti. Jo⸗
an. ſeqt i. c. cũ ſpali..e. ubi pleniꝰ Ppfequii ba .
qᷓ; archi. in. d. c. oco. Et ſi tu dicẽs hãc nõ eſe
legitimam cãm recuſãdi: qꝛ poterit appelan
excedit modũ:ceꝛte nõ eſt bñ dictũ: qꝛ jm bo
nũqᷓ poſſz iucex recuſari cũ ſẽꝑ ſubſit ſaenltas
appellãdi. Hã d; qs euitare ſaltẽ grauamẽ de
facto ⁊ ne uexet in expef et in appellatonib? ſuꝑ
fluis:ex quo eniʒ ſuſpectꝰ ñ nʒ bẽe ꝛcctũ iudiciũ̃
arbitꝛandi.ar.c.ꝛepeljtur. .de accu. et in. d. c.
qꝛ ſuſpecti: er ꝙ pofſit appellani a iudice arbitꝛi
te penã:uide glo nobilẽ in. c. ſuper his de accu.
et ꝑ NHaꝛ. in.l.ſi qᷓ pena.ᷣff. de. v. lig. Et hdic
tis pone ſingulaꝛeʒ limitationẽ ad dictũ Inno.
in. c.ex ꝑte.j.de.vVb.ſi.ubi dicit:ꝙ in delicto no
torio põt ẽt iudex ĩ facto ꝓprio ꝓcedere cũ ſit

potius executoꝛ legis:q; iudex.dʒ.n.intelligi et

limitari qn pena illius delicti ẽ ðterminata in le
ge. ſecſi eſſʒ aꝛbitꝛio ſuo determinãda.Eodem
moõ pfni limitari dicta Mar. in. l. ſi qui fonte ff.

tOπ de penis. ubi pꝛoſequit/an 2 qñ poteſtas poſſit

eſſe iudex S offendẽtẽ officialeʒ ſuũ ułᷣ familiam

ſuam. Item do ⁊ alium intellectũ ad dictum. .

qꝛ ſuſpecti:ut ꝓcedat ĩ notorio act tꝛãſcũtis:qi

cum tũc recipiantur ꝓbatiões:ut nõt gl.ij.q. i.

manitfeſta eſt tex.in.c.ſicut de ꝛe iudi.poſſet in
dex ſuſpectꝰin illis recipiendis grauare ꝑtcq me
rito poteꝛit ꝛecuſaꝛi ut ſuſpectꝰ: Iſtud vo caplʒ

ꝓcedit ĩ notoꝛio fẽ ꝑmanẽtis: ? ubi pena ẽ det

miata a lege hᷣ uẽ uelle iſta ra ĩ fi.qͥ no. N.ab.

Abſoluitur ex
Ba fr onte. cõicatus cantot
fcepta:licʒ aduerſaꝛiꝰ uł excõicatoꝛ ne

abſoluaĩ appellet.h.d.ſecundum unũ itellectum
queʒ tñ oʒ limitare qñ cxcõicatio nõ funt lata

manifeſta contumacia uel offenſa:quia tunc nd
debet abſolui:niſi ſatiſfactione precedente:ut in

c.ex paꝛte.i.]. de. v.ſi.ſed ſm alimn intellectu

poteſt ſic ſummari. Appellans ab excõicatione

poteſt petere abſolutionem ab excomunicgtote
a quo appellauit non obſtante appellatione ſua
uel appellatione interpoſita per aduerſaꝛium ne
abſoluatur non tamen ſiſte intellecus multum
congruit littere. Diuiditur prima pars ꝛepre
bendit querentem. ſcda ibi ſane ſius duplicl
queſtioni reſpondet ¶Drimo nots quo
clectiones poſſunt examinariſen conlirmari in
eccleſia.ſiue in palatio cpiſcopi. nel in camera
ſua ¶ Ex predictis infero ad plura brimn
caule eccleſiaſtice poſſunt iudicialiter HS
in eccleſia ſecundo uero infero epim poſſe libi

eligere ſedem in aliqua cauſa nedum in eccleſia

. nota iſluz
ſuo uel in cameꝛa ſua 7
Enn pro dam locoruʒ.

textum pro conſuetudine quotun

ze faldi
W. 1 2
oienni
bnoſoc mnoei⸗
Hun iu iſiße Pnlni i. len⸗
nau ien hec ſahe aiii
rſeieig ſee ad d
ubi bae ei⸗ vnnle all Vl⸗i.)
anglie hit uu iin
leſin ſagtereſpic ſchohele⸗ bec
nio gelij ens ei qz exen

t αυ ͤl.
delerin Aentbiͤl mio at

ſpuuro quo aumrnlleri MD
erſ lur Mhuion ſwr hi
byreituenim llul Mi/
Apd lliand::: on lul bui nc ſof
/NM nd boi erolen gh nch⸗
vtöoſß iisnl iuitſe indigun gie .
eoſcetici gi cH uttis
orde 2 91enes enone Sondezn
nolevnr töde la 1iendid dis arcd
qr uiglanern deouu orcine intis 7 en
canona Giſodemn ofirmido electoes i can
gis. Ienn i 9. meng plon n ſoli e⸗
ſed ctiam ineicitad h.c ig cul ge ſen.e
vi. Iem no caſumn in quo indera no
tem ſuamn exercet appelatione ͦ odſtan
ſoluedo ercoicari un it b pcedat. gie
ſer⸗ ter ſorituf cnulo noe
Ffeh.c. Ant n. ſe fernt erolca
ſti offenſa ſiue orumncin: no gebebat
niſtpnl pffin ſauſtngoner ilſtn eſt 3
nerſariſeut in c. ſoler eſen erc li. Nl.e,
rede. ſig. An furnt ertdien p ofe
macia dubig:z tunc appeliatio ne obſo⸗
eſfruſtratorin: ſatis ehot cän pſtar
Ur nclc.er Pre:g gppellatio iſta tiua
drin n debehat genolnere cin ln
N ir⸗ cebebat ulhr recho⸗ “
lomimn iudſce ad que fneri 4
olec aicis ſbaor coligo .
Pen ut inteligaf t

lutoginatce 2no. Srce minne

Dl Ki bienii i
g ant giun ince.
rrintheenenei

lmnim qi wn ilis Neſcii unnimni⸗
ge Ne Ncß bino ivdam ii bi
mo pit inmn dim Br inl ſgiin
de pons j oſehniiin ef olcluet
cſe ih ofemtir afttnig iutini
ſum Jm wt alin inclmnian demn
qluhwmivr nulr iovno an hilian
n tie eepianmr Auman Gee
Nmicn t in c ſan de rinc po
lhensidsgaunet e
mrüWtNNN MNRe
NGciAdNeN
õ

Wone.
ftonte cnnstt
ccraſezaain Actien
canicrheten i
on paln a tmim in
“ urci tüth ifen

0)
aon dſaſunnn
ſepeen

wmct
plepiri ſuſfn n
awrijir lllihi⸗
NAic un.
— xnt poöbranentd Ge
. Gehriſon limſt,
wini rn iril
* Ddm n,
e cb ,
nmn

ce* Aeſpeſen J.a .–² X 2

ſti⸗

FPanlis- .

6

1v S 16. 9eP ſtre —6 9o= crol .

Fu- 6 r n 6 j. Aꝓ&☚ 6.

Be appellationibus:

Mam in allquibus locis uicariꝰ epi reddit ius
in eccleſia. In aliquibꝰ ĩ palatio epi æ utꝛũqʒ r̃e
te fieꝛi põt:ut hic ꝙ nõ.⁊ facit.ij.q.ij. pᷣceptum
ubi bonus tex. ſecus dic ĩ iudice ſeculari. NHam
eius iudiciũ agitatum ĩ eccła ñ ualet ut ẽ tex.ho
die ſinglaris i.c.decet de imu.ec.li.vVi.i.F.oĩs.
2 nið gl.ſingularẽ ibi qͥd i Sctibꝰinitis in eccła:
et determinat ꝙ gctus ualet:lʒ hẽtes peccaue
runt:qꝛ pena ꝛetractatiõis illiꝰ.c.nõ dʒ extendi.
Et nõ illã glo. ꝑpetuo ꝙ ubi retractatio actus
inducit᷑ a lege in penã ↄfacientis:tũc illa diſpoſi
tio dr̃᷑ odioſa æ? penał:⁊ iõ reſtringenda⸗ Mico
latius in.c.cognoſcẽtes.S.de ↄſtit.ubi eſt bona
glo. in bo diſpẽdijs. Itẽ nõ.ex illa gloſa. ꝙ pe
na appoſita ĩ qᷓt Sctu ñ dʒ extendi ad ueꝝ ↄctũ.
Mum in iudicio quaſi Zhimus.l.iij.ff. ðᷣ pecu.
nõ. Joa. an. in. c. pia de excep.li.vi.⸗ tamen pe
na nullitatis iudici.i.quaſi Sctus nõ extẽdit᷑ ad
uen Zctũ. AUñ uerus ↄctus geſtns in eccła tʒ ut
ibi. Idem pato eõ ut pena appoſita in ↄctu ue

20 non habeat locũ in quaſi Sctu eadem ꝛõe ne

fiat extenſio pene ad cãm non oino conſimiem
iuxta gl.nõt ĩ.c.i.de tẽpo.ordi.li.vi. Additio.

¶ Et h̊ ultimũ tʒ Mart. i.l. more ff. de acqͥ bẽ.

et.l.apud iulianũ.ff. ex qui.cau.i poſſ.ea.et ꝑ H̊
dicit ꝙ mulier põt adire hereditatẽ ñ obſtante

ſtatuto quo cauetur ꝙ mulier ñ poſſit ↄhẽ ſine

ↄſenſu duoꝝ ↄſanguineoꝝ ſuoꝝ qꝛ ille qui adit
hereditatem non phir: ſed quaſi Shit ut in. d.l.
apud iulianũ:⁊ Vba ſtatuti debẽt intelligi ꝓpꝛie
ꝙ nõ. Hõ ꝙ nõ ſolũ excoicatꝰ dʒ repelli a

petitõibũs ſuis:ct facit ſe indignum gr̃a ſedis

apoſtolice ut i.c.cũ ꝑati.S.e.ſʒ ẽt ꝑuertẽs iuriſ
ordinẽ ? ↄtẽénẽs canonũ diſpoſitoeʒ. un papa
nolebat rñdẽ ſuꝑ ↄſultatõibꝰſuis iſti archiepo:
qꝛ uiolauerat debuũ ordinẽ iuris z ↄtempſerat
canonũ diſpõem ↄfirmãdo electões i camera re
gis. Item nõ i v. ſane: ꝙ ꝑſona ñ ſolũ excoicat
ſed etiam int dicit᷑:ad h.c.is cui de ſen.excõ.li.
vi. Item nõ caſum in quo iudex a quo iuriſdi

tõem ſuam exercet appellatione ñ obſtante.ſ. ab

excõicatũ un ãt h̊ ꝓcedat.j.dicã latius

Ooo.5õ tex.fortit᷑.ut᷑ ꝙ nullo mõ poſſit ꝓce
ere h. c. Aut. n. iſte fuerat excõicatꝰ ꝓ mamife
ſta offenſa ſiue ↄrumacia:⁊ nõ debebat abſolui
niſi priꝰpſtita ſatiſfactõne:⁊ iuſta eſt ↄdictio ad
uerſarij:ut in.c.ſolet de ſen.exc.li.Vi.⁊.c.ex par
e de. v.ſig. Aut fuerat excõicatꝰ ꝓ offeſa ł ↄtu
macia dubia:æ tunc appellatio ne abſolueretur
eſt fruſtratoria:qꝛ ſatis ẽ hoc cãu pᷣſtare cautõʒ
ur in. d. c. ex ꝑte:g appellatio iſta tãquaʒ fruſtꝛa
toria n debebat deuoluere cãm ad ſuꝑiorem:et
ꝑ ↄñns n debebat iudex recipẽ cautionẽ ð parẽ
do iuri coꝛam iudice ad quẽ fuerat appellatum

So.ex exꝑſis dictis doctoꝝ colligo ↄpendioſe
duas lec. Mria ut intelligat᷑ tex. ꝙ. petebat᷑ ab

ſolutio a iudice a quo. Scda petebatur a iudi
ce ad quem. BDrima lec. ſubdiuiditur i duas.
rimo qn aduerſariuſ tin appellauit ne abſol

ueret. Scda qñ excõicatꝰ pꝛiꝰ appellauit ⁊ poſt

ea petiſt abſolutõem ⁊ aduerſariꝰ appellabat ne
abſoluẽt:?⁊ ſic ↄcunebat utriuſqʒ ꝑtis applłatõ.
nio ad pᷣmã lec. qũo petebatur abſolutio
mdice a quo ⁊ aduerſariꝰ ti appellabat. pe.
2 abbas rũdent ad ↄriũ ꝙ hic non fuit appella
tum ne abſolueretur:ſed ex cã ſaꝑuenieti. uñ
pter affinitatem nouit᷑ õctã inteꝛ iudicẽ ⁊æ excõi
catũ appellatio ſua habuit deuoluere cãm. Hec
ſolutio ipugnat᷑ ꝑ Jo. an. qꝛ ſuſpitio non eſt ſuf
ficiens cã appellãdi:ſed recuſadi tin: ut nota:in
.c.accedẽs: ut lit.nõ ↄte. Itẽ dico quod ex alio
coꝛꝛuit iſta ſolu. quia in tex. dr̃ qð iſte appellauit
ne abſolueret. Secunda ſo.m Hoſt. ꝙ ex aliqᷓ
rõnabili canſa iſte appellauit.hec ſolutio penituſ
non euacuat contrarium:quia in littera dicitur
quod aduerſarins appellauerat ne abſolueret᷑⸗
Tertiam ſo. ponit Jo. an. ut procedat ſᷣm anti
qua iura ſᷣm que appellatio nõ expᷣſſa cã deuol
uebat cãm ad ſuꝑiorem:nõ tñ impediebat abſo
lutionem ꝓpter rõem littere ne decederet in ex
cõication ec tertia poteſt impugnari: quia
littera dicit ꝙ appellauerat ne abſolueretur: =z
ſic exprimebat cauſaʒ fruſtratoriam contra ius:
ſed cã m mifeſte friuola etiã ſecundũ ãtiqua iuꝛa
non deuoluebat cãm ad Auperiorem: ut nota.
in. c.ut debitus.j.eo. Dono duas ſolutiones.
prima ꝙ licet a pricipio ↄtradixiſſet ne abſolue
retur tñ poſtea appellauit ſimpliciter nidens nõ
proficere:⁊ ſic poſſet ſaluari ſolutio Johã. an.
Pono ſecundam meliorem quod hic ↄdice
bat iſta ne abſolueretur ante ſatiſfactioneʒ pro
ponẽs forte offenſam uel contumaciam manitfe
ſtam:ſed pars ⁊ iudex hoc negabant: ideo ille
appellauit. MHec appellatio etiam ſecundum ho
dierna tempoꝛa eſt legitima:ut in.c. ſolet: ideo
habuit deuoluere cam ad ſuperiorem. Et ſi di
ceres quare abſoluit iudex a quo:ex quo appel
latio prima fronte eſt legitima.¶¶ G quod ubi
appellatio fuit interiecta non expreſſa cã duplex
fuit ratõ abſoluendi( Ana ne pendente litigio
iſte decederet in excõmunicatione ut in lia:ſed
prouidetur parti auerſe recipienddo cautione.
Secunda ratio quia iſta abſolutio tendit in fa
cilioꝛem exitum cãe appellatõis.hãc ſententiã tʒ
Fre de ſenis ↄſi.cxcviij. Hã iudex ad quẽ añ
oia ipſũ abſoluẽt rcepta cautõe:ut in.c.per tuaſ
j.Qe ſẽ.ex.ſʒ ſi expſſit illam cãm:qꝛ fueꝛat excõi
catus ꝓ manifeſta cã:tũc unica eſt ratio abſoluẽ
di ne decedat interi in excõicatiõe qm abſolutio
ñ tendit p̊ cau in faciliorẽ exitũ Jõ piudicat ap
pellatõi:cũ ob h̊ fuiſſet appe latuʒ ne abſolueꝛet
Er his hẽes ðᷣclaꝛatã pᷣmã lec.⁊ hẽs caſũ in quo
iudex a quo abſoluit poſt appellationeʒ rõibus
predictis enio ad ſecundam lec. que habʒ
quod excõmunicatus prius appellauerat ab ex
communicatione:⁊æ nunc petebat abſolutionem
2 aduerſarius appellabat ne abſolueretuꝛ. Dic

ꝓ ꝛeſpectu appellatõis adueꝛſaꝛij ſatis.S. mã diſ

cuſſa eſt:ſed ꝛcſpectu appellationis inteꝛpoſue
ab excõmunicato dicir Innocen.quod petendo

„₰

bſalen A 21

Brin lea

Wa.X.- ———— Yr ðð A.bſol. aß c1

. =ς enen T= „V. 4

, —, vwo

v3 r . 2 7419 1 vames, Au 1 ₰

De appellationibns.

abſolutionẽ a indice a q tacite renunciauit ap
pellationi ſue niſi fuerit ꝓteſtatꝰ ꝙ nõ ĩtẽdebat
renũciare appellarioni:de hoc uide qð plene di
xi iec. qõi. z. . dicit tñ Inn. æ ſiue ſit oꝛdinariꝰ
ſiue delegatꝰ: ſiue detulit appellationi ſiue non
põt iſtũ abſoluere:ſed nõ reddit cãʒ quare. Sed
dic ꝙ duplex põt eſſe rõ.ſi eni cenſet renuciare
appellationi:tũc nõ hʒ dubiũ cum iuꝛiſditio inte
gra reuertat᷑ ad eũ in caſibꝰ i quibꝰ non renun
ciat. Dic ꝙ rõ abſoluendi eſt duplex. Nria ne
pendente appellatione iſte decedat i excõicatiõe

Scðda qꝛ tendit ĩ facilioꝛcẽ exitũ cãe appella tiõis

HMã boc ſaceret iudex ad què ante oĩa: ut in. c.
ꝑ tas pᷣalt. de ſen. excõ. Mihi m n plʒ dictum
ſuñ ĩ delegato qui detulit appellationi: qꝛ ꝑ de
lationẽ tota iuriſditio eſt ab eo abdicata ? trãſ
lara in ſuperioꝛẽ: ut in.c.cũ appellationibꝰ.e.ti⸗
li. Vi. Mec tãta iminet neceſſitas ut dicamus ñ
iudicẽ poſſe abſoluere ab excõicatione: ut ẽ iſie
qui detulit appellatiõi. GAenio ad tertiã lec.
ꝙ h̊ petebaĩ abſolutio a iudice ad quẽ ⁊ hoc in
nuit ſatis finis buius.c.dũ dicit iᷓ excõicatoꝛ ⸗
dicebat ⁊æ hoc caſu dicit Moſt.qꝙ iudex ad queʒ
põt abſolueꝛe poſtqᷓ examiauit cãʒ ꝑtibꝰ pniubꝰ
2 nõ añ ꝑ.c.romana..penul.e.ti.li.Vi.⁊ ita te
net᷑ cõit᷑:⁊ cũ eo trãſeũt doc. Sed aduerte qꝛ h
nõ eſt neꝛũ ĩ abſolutione ꝗᷓ fit cũ cautiõe: qꝛ ate
oĩa index ad quẽ talẽ abſolutionẽ ĩpꝑtit᷑:tex. eſt
apꝑtus ĩ.d.c.p tuas:ſʒ ſñiã reuocare uel denũcia
re nullã nõ põt: niſi pꝛius plene cognouerit de
cã pntibꝰptibꝰ ⁊ ita loqt. .pel.al.ꝑ hoſti.Alið
eſt abſoluẽ cautiõe recepta:⁊ aliud reuocaꝛ ſñiã
nel denũciare eã nullã ut ipſemet JYo. an. dicit
in nouella.Rõ diuerſitatis eſt:qꝛ ĩ abſolutione
qᷓ fit cautiõe recepta nulli ꝑti piudicat᷑:nec aliqᷣd
ſit in effectu S ſñiã excõicatoꝛis:ſj qñ uult reuo
care tanqᷓ iniuſtã ſen denũciare nullã ĩ hoc pᷣiu
dicat ꝑti aduerſe ⁊z tacite ꝓnũciat excõicatoꝛeʒ
male pꝛoceſſiſſe qdᷣ non dʒ poſſe facere:niſi pꝛiꝰ
de meritis appellationis cognouerit:⁊ ꝑ h̊ bẽs
clariſſime ĩtellectũ huiꝰ.c.⁊ mitoꝝ iuriũ.s. alla
toꝝ:¶ Vnũ tñ nõ.ꝙ do.an.hic apꝑte ur̃ fuoca
re id qð dixi pꝰ eũ i.c.qõni.S.e.dicit eni pꝰ ꝙ
iudex a quo põt abſoluere ꝑ niã ruocatioĩs.po
ſtea diẽ hoc ſibi non placẽ:qꝛ ꝑ hoc ceſſaret ap
pellatio reuocãdo grauamẽ:⁊ ſic nulla remane
ret dubietas:qꝛ n põt ãpliꝰ dici iudex a quo cũ
ceſſat appellatio:ad hoc.c.ſi a iudice.e.ti.li.Vi.
Supꝛa uiſũ eſt.an æ qũ iudex a quo uel ad quẽ
abſoluere poſſit ab excõicatione: nũc qro ðᷣ.q.
quotidiana nũquid ſudex tenet᷑ citare ꝑtẽ adueꝛ
ſam ad actũ abſolutionis. QHoc.cõiter ꝙ ſic cũ
poſſit pᷣtẽdere ĩtereſſe. foꝛte enĩ expẽſas fecit qᷓs
ↄſequi dʒ ante abſolutionẽ de ſen.exc.c.uenera
bilibꝰ. . idẽ. li. vi. Ael foꝛte poſſz prẽdere offẽ
ſa manileſt⸗ita ꝙ ãte abſolutionẽ debẽt aduer
ſariꝰ ſatiſfacẽ rõe gꝰ ſui ĩtereſſe nocari dʒ:ar.c.
iter qtuor de ma. ⁊ obe.iij.q.ix.c.oĩa. Sile cuʒ
reuocat᷑ miſſio ĩ poſſeſſione: ut nõ.i.c.qm fꝛeq̃n
ter. .iĩ alijs ut lit.nõ ↄt.dicũt tñ doc.cõit᷑ h̊ et

in. c. i. de iudi.qꝙ ſi de fẽo fiat abſol
uocata tʒ. Et idẽ tʒ ſpe. in ti. de co
pone excõicatꝰ:uide ẽt glo. i. . excõicato
iij.q ur limitare dicta doc. ur ps ſi ocnic⸗
a3 aciũ abſolutõis qñ iudex excicauit adinn
tis ꝑtis:ſecus ſi excõicanit ex ſuo mero Cring
2 dictũ ſatis mihi plʒ:fac qð ĩ ſili nöt Bag
.l. ij. ff. eo qui in ius uo Szʒ 9 pdicta “
co tex. nõbilẽ in.c. romana. F. ſñias, eo ti .
ubiidẽ ꝙ ſnia excõicatõis ul iteꝛdicti multnene
reuocanda bte non uocata Et P illũ tex argn .
Jo. an. ð opinionẽ pᷣdictaʒ nt non teneat
lutio Ete n nocata: Iʒ hͥ nullã metöʒ faciat g
F. nec ẽt do. an. ſz ſimplꝛ tꝛaſeijt cĩ pdictis. S
reducendo ad ocordiã młta iuꝛa diſtiguo ſi:
aut abſolutio fit ab ipſo excõicatore ſiue ſu M
re Zcurꝛẽte cũ eo qd actũ iuriſditdis ciꝛca 6e
cat: ⁊ tẽ tenet abſolutio ꝑte ñ uocata tex. ẽ ma
xime iũcta gl.i fi. i. c. cũ ab ecclian de offi. ordi
Ratio huiꝰeſt qꝛ iſta abſolutio eſt actus pial⸗

utio pre non
ntu. F. li. v.

ideo ad ſui eſſentiã nõ exigit citationẽ. Secuda

rõ ꝙ ſicut excõicatio ſine citatõe lata tʒ:ut in.c.
ſacro de ſen. excõ.. nõ. xi.q.iij.ĩ ſũma:ita ⁊ ab
ſolutõ teneꝛ dʒ:⁊ fortius cũ ſit actꝰmagis fano
rabił.nide rextũ cum gl.i.c.uenerabilibꝰ. . ubi
aũt de ſen.excõi.li.vi.ubi tradit᷑ regla gñalis
abſolutio facta a iudice ſuo qtũcũqʒ iniuſia ij
7 nõ tradas obliuioni illũ tex.⁊ ĩ hotc caſu iteli
ge dẽa doctoꝝ h ⁊ in.c.i.Onʒ abſolunio fita in
dice ad quẽ deuoluitur iuriſditio ſolũ nia appel
latõis.¶ Exẽplũ ĩ archiepᷣo qͥ nõ hʒ imiſditõʒ
regłarit᷑ in ſubditos ſuffraganei niſi ꝑ appelſa
tionẽ:ut in.c.paſtoꝛał de offi.oꝛ.⁊ h caſu dic ꝙ
ſi non eſt appellatũ ad eũ ñ ualet abſolutio niſi
recipiat appellatõʒ ex probabili cã emiſſa. te eni
abſolutio facta ab eo tenet ẽt ꝑte n uocata:licet
ſit ĩiuſta:qꝛ hoc caſu iudex eſt:⁊ ꝑ ↄñs ꝓcedũt
rationes allegate in excõmunicatoꝛe. Ad bot
c.per tuas ⁊ quod ibi nõ.de ſen.excõi.⁊ dic
. F. ubi auteʒ:qui proprie loquitur de indice ad
quem. Aut nult ſniam excõmunicationis reno
care tanquã iniuſtã uel eam denunciare nulaz:
⁊ nõ põt niſi ꝑtibus uocatis:⁊ ſi aliteꝛ faceꝛet ꝛ
uocatio uel declaratio non teneret:? hoc caſni
telligo dictum. S. ſententias ? Jo. an. ibi. Ro
eſt qꝛ hoc cafu eſt quaſi diffinitiue pronunciate
ſupeꝛ ipſa excommunicatione? eſt actus iudicia

lis:nec ↄpetit ſibi poteſtas nili priꝰ examinanit
cauſam. ¶ Et boc faciunt ad queſtion quoti
dianam/ Munquid abſolutio a iurameno pꝛe
ſtito ſuper aliquo contractu facta ab cpiſcopo
parte non nocata ualeat in caſibus in quibus
pars debeat uocari: domi:anto. in. c. debitoꝛcs
de iureiuran. tenet ꝙ ſic arguendo per ſimile
de ſolutione facta ab excommunicatione parte
non nocataSed per predicta ego diſtingue
rem ꝙ aut certũ eſt iurametum eſſe llicirum er
parte recipiétis ⁊ pꝛocedit dictum ſuum: quis
boc caſn clarum eſt epiſcopum eſſe iudicem ſuũ
in abſoluẽdo ꝑ id qð nõ. Inno.i. d. c. bitoꝛes

In ultima lor chit
ſano umxin dbel Ne inmalorn di u⸗

lois uepucſani Claii ſueno tapi
moueri vt ſrriſcure hac otutmule imal⸗
inrehigeconrmuri guumdo offtnſ ſau lcu
At ci acouronis:ſed i ineclata ge bac in
Jirrireligeſſtun ter ?lles. E ae unun
noleciau Jun in cer gie g ndiceſſt co

tunaca es ertaiocſcaſd dorſeanercditan
ſine ſigadhtontonep Cetcd ..⸗rmn

lauusin.4.cer parte. S oconnu epid
maluerit agverlarius:nigeur eni qnod non
oppellari prine fnculms elgedl iucicem co⸗
quo cauſa tractetur ſecüda. . ad romnanne
So. doc. ario no ſoluit boc ſe m dic n
iat in. c.cordi.cti l. Nl. in goo in verdo pen
Nẽ op. F.ce bis ceur eſe ipfluns:
ide dicitci priori dic primus. Hoquit
appellat aduerſarins ſte ci appeliat errd
In glo. .in fi boe Hoſi inlen ſiß
gtus ececat hot ſibi uſttindenegani.
c.Nip. .fl. . de declſec ſi non excedat ſe
ecſo⸗ Prlulein ficdeere n nigeur hoe
lequ. Oed ineligo hor mno ai prini

ns delinquit otra ſub i eno a prit
lſtſriſtacerent bdtigſeluns ndice

ſigim nn ſtriinrin
. e le
anrlnau tuͦneliln⸗
tonmn djr miciſtan ſng⸗
mhl ice mi mn glie ati/
ait e ennit lthi nai hi⸗
ſlmo kia ilit iy iii
? ml obluyn ili xx cibtaſti
gr an ovxbritcQi dblnotn
draiqni omohniur uni ino ;n,
is Erioi ianbepo g o hy iultic,
akmn nſuddtos iffgne it ape⸗
Dreant NANAINRfRad
AmnAWni Aüdta Minirſi
l
Wrdin wente Ntunl
imkn uchblrci e
ones alegane in ecnunccr.⸗
eieinünaai
ſmwimcz h iin
oen. Bn ti ſianegönmn ne
maubiſi tden annen

. Strmana T . Asal⸗ ℳo

¶ De appellatlonibus

ſed ubi cõtꝛactus ſupeꝛ quo iuꝛamẽtũ fuit pꝛeſti
tũ in ſui ſeꝛie nullã iniqtatẽ cõtinet:licet iniqᷣtas
allegaret᷑ peꝛ paꝛtẽ puto ꝙ nõ teneat abſolutio
ꝑte non uocata quia regularit᷑ eps nec ẽt papa
põt abſoluere a licito iuramẽto alteri pᷣſtiio ut
nõ. Innoc. in.c.cũ inter.p.de renũ.⁊ eſt glo.or
di.in.c.quãto de iureiurã.⁊ ibi plene dixi ergo
nõ eſt iudex in omnẽ euẽtũ.⁊ ſic añqꝙᷓ; ↄſtet iura
mẽtũ eſſe illicitũ non põt abſoluere:æ ↄſtare nõ
põt niſi parte uocata ut in.c.tũ ex liis ð in ite.
ꝛeſti.⁊ in.l.fi.C.ſi peꝛ uiʒ.uel alio mõ:unde pꝛe
tn ñ ↄſtat non tenet quicqͥd facit quia ignorat
id ꝙ eſt fundametũ ſue iuriſditõnis ad hoc.l.q̃
ro.ff.de eo qui ꝓ tuto. uide nõbilem theoricam
Bar.in.l.multũ intereſt.ff. de ↄdi.æ demõ.⁊.l.
ſi finita. O. iulianus.ff.de dam.infec. hoc nota.
¶ Do. ↄtra tex.in F. ſane ubi dicitur ſeu pᷣſup
ponitur quẽ poſſe excõicari pꝛo contumacia uel
alia cauſa. Hoc eni uidetuꝛ falſũ cũ ab homine
nũꝙᷓ ſit ferenda excõicatio niſi ꝓpter ↄtumaciã
gloſa. eſt notabilis.xi.q iij. nemo ubi dicituꝛ ꝙᷓ
nũꝙᷓ debet quis excõicari niſi qn aliter corrigi
non põt. Solutio doc.aliqͥd tãgũt bic ſed ñ cla
re. Vide Inno. in. c. ex parte el.i.j.de uer.ſig.
in ultima colũna. Dic ad hoc clarius ꝙ eo ꝙq;
ſemꝑ ↄtumacia debet eſſe immediata cã excõica
tõis ſiue pꝛeceſſeꝛit delictũ ſiue nõ debet pꝛiꝰſẽꝑ
moneri ut ſatiſfaciat de hac ↄtumacia imediata
intellige contraria quando offenſa ſeu delictum
eſt cã excõicatõnis:ſed ñ imediata:⁊ de hac ime
diata intellige iſium tex.⁊ ↄſiles.Et adde unum
nõbile dictũ Inn. in. c. ex ꝑte ꝙ ubi pᷣceſſit con
tumacia enã extraiudicialiſ põt ſequi excõicatio
ſine alia admonitõne ꝑ. c.certũ.xi. q.iij. Et uide
latius in.d.c.ex parte. Ponn tex. ibi ſi
maluerit aduerſarius:uiderur eni quod non ad
appellatũ ꝑtinet facultas eligẽdi iudicem coꝛam
quo cauſa tractetur ſecũda.q.vi.ad romanam.
So.doc.uario mõ ſoluũt hoc:ſed tu dic ut no
tat᷑ in.c.cordi.e.ti.li.vi.in glo in uerbo petieꝛit
Itẽ op.ꝙ. SF. de his uidetur eſſe ſuꝑfluus:quia
idẽ dicit cũ priori dic ꝙ primus.i.loquituꝛ cũ
appellat aduerſarius iſte cũ appellat excõicatõ.
In glo.i.in fi.ꝑ hoc Hoſti.infert ꝙ ſi pᷣilegi
atus excedat põt ſibi iuſitia denegari. Adduẽè
.c.nuꝑ. F. fi..de deci.ſed ſi non excedat ſecuſ ĩ
.c.iiij.de priuile.in fi.decre.⁊ nidetur hoc mira
bile dictũ. Sed intelligo hoc mõ an priuilegia
tus delinquit ↄtra ſubditũ alicuius iudicis ⁊ ñ
ult ſatiſfacere ut poſtea ſibi petẽti iuſtitiã ðᷣ alio

ſubdito uel de eodẽ poſſit iuſtitia denegari per

iudicẽ niſi prius ſatiſfaciat ⁊ eſſet exquiſituſ mo
dus ꝓcedẽdi ↄtra exemptos:ſed non credo ꝓ
cedere qñ delictũ ipᷣius non eſſet liquidum. In
glol.ij. in fi.dic ꝙ ↄtraria ꝓcedũt in indicijs ſe
cularibus ut in.c.decet pᷣall.ſed iudicia eccleſia
ſtica pñt in eccłeſia exerceri ut ĩ.c.pceptũ allłatũ
in glo. æc. In glo.in uerbo ↄtra debitũ ibi ſine
cõſilio iæ cõſenſu capituli in eo ꝙ gl. exigit con

ſenſum capituli in ↄfirmationibus electionũ cõi
ter damnatur a doctoribꝰ qꝛ iura allegara ĩ gl.
ſolũ exigunt ↄſiliũ z nõ ↄſenſũ z maxima eſt di
nerſitas inrer ↄſiliũ ⁊ ↄſenſũ ut in.c.i.ne ſe.ua.
li.vVj.⁊.c.cũ ĩ ueteri de elec.ubi dixi bodie qua
lis exigatur cauſe cognitio in confirmationibuſ
electionum.dic ut eſt hodie tex.in.C.fi.de electi.
li. vj. in glo. in uerbo ðcedat. ¶¶ Nõ. ex bac gl.
tres rationes decidendi ad tex.quarc abſolutio
põt fieri a iudice a quo.¶ Mrima rõ qꝛ ſpãle
eſt in ſententia excõicatiõis qꝛ ꝓpter periculũ ti
metur:ne decedat in excõicatioe qꝛ peccatũ qñʒ
eſt cã accelerãdi teꝛminos uite ſic ẽt ⁊ bonitas ⁊
hoc ne mutet᷑ itellectus bonorũ:intellige tn non
ſeinꝑ hoc ↄtingere:ſʒ qñʒ:nã ſi diciũ gl.genera
liter eſſʒ uerũ nullus bomo feꝛe remaneret i mũ
do: ⁊ uide ad itellectũ glo.pulchꝝ tex.in.c. ſi ex
bono allł.in glo. Secũda ratio decidẽdi qꝛ ĩ hiſ
q̃ nõ capiũt dilationẽ non admittitur appellatio
urputa qꝛ res eſt tpᷣe ꝑitura:młta exempla patet

in. lſi.f. ð appel.recipi.nõ.tu canoniſta iſtaʒ gl.
¶errxia rõ ponit᷑ hi vbo pꝛe.qᷓ eſt magis ge
neralis ꝙ iõ põt iudex a quo qꝛ mi deꝑit aduer
ſario ꝑ hic abſolutionẽ cũ ſibi cautũ ſit ꝑ recep
tionẽ cautõis ⁊ excõicato ꝓdeſt ne interiʒ uitet
nel moriatur ¶ Ex hac rertia ratione nota ꝙ;
iudex a quo poteſt omne id qð redit i faciuoreʒ
exitũ cauſe appellationis.Et nide qð plene dixi
in.c.cũ teneamux. .c. ſed tene men hãc ꝑticulaʒ
gl.iũcto rex. ¶ In glo. i voo cautioe i fi. Mõ.
iſtã glo. ſeꝑ: ex qua hes regulã z unũ caſũ excep

tũ a regła. Et bec ẽ regła ꝙ abſoluno a qioet &α.αα1.

excõicatõe fiat cũ cautõe iuratoria.i.ꝙ abioluẽ
dꝰ iuret ſtare madatis ecclie ſuꝑ illa excoicatioe
Caſus exceptꝰ ẽ ille cũ fuit excõicatus qꝛ uoluit
Peꝛe iuri.i.cũ excõicatio fuit lata ꝓ ↄtuacia iu
diciali.Et Iʒ doc.h̊ ſimpłr traſeãt:tn pleniꝰ diſti
guunt hac mãʒ i.c. ex ꝑte.i..ðᷣ vᷣbo.ſig. ubi nið
Sʒ quo ad caſũ nõ exceptũ puto gl.optie loqui
MDrimo cũ hic uerſet intereſſe ꝑtis æ beat uim
cuiuſda miſſiois ur ĩ.c.qm freq̃nteꝛ i fi. ut lit᷑.nõ
otelſ.ſicut miſſio nõ reuocat᷑ niſi pᷣſtita cautione
fideiuſſoria uł pignoraticia ut i aut.ei qui iuꝛat
.E. ð bo. au.iudi.poſſi. ⁊ i.c.i.j.ð ſeqtra. Ita
nec excoicatio dʒ relaxari niſi tali cau õe pᷣſtita.

Nẽz cautio iudicio ſiſti ẽ pᷣtoria.l.i.fl.ð pto.ſti.

Et regulariter oẽs cautões pᷣtorie debẽt ec ſuf
ficietes ut i.d.l.i.reſpectu regł¶ Mõ.dictũ pul

S84 „ lis

31Er6)

chrũ ꝙ ubicũqʒ timet ne abſoluẽdꝰ ueniat iu unαn, e , ſpfrna

ramẽtũ nõ ſufficiat iuratoria ita cõit᷑ nõnt doc.
i.c.fi.ð reſti.ſpo.⁊ i.c.ad reprimẽdã de offi. ox
di. Adde ad pᷣdicta.c.i.de do.⁊æ ↄtu.li.vj. ⁊z fa
cit glo.in.c.qõni ⁊ qð ibi dixi.5ẽ.e. i. abb.
Eprehenſibilis. Dꝛcla
Quũ ſuſpẽdẽ ul excõicare ñ dʒ niſi mo
nitiõe pᷣmiſſa nec ſubditꝰ õ diſciplinã eccłiaſticã
appellare maxie ſi ẽ religioſus hoc prio. Judex
a quo pᷣfigit terminũ appellãti ad appellationeʒ
ꝓſequendam.j.quem ſi non proſequitur index
r i

— — 10
2 bBen,

Q ſud Slrn Ee=ſſ= ſiäcf A hhacs 5 ieſa

— —. = °— —.
G — drP A.4. —nʒ re If ſa Alia AMAM dnποαα

1

. „12 A*α rir Arrta NV. rs- her pru, Jolag ͤ, ſiton-

S

¶De anpcllationibus.

a quo reaſſũit inꝛiſditionẽ e: ppallis
Ho nõ ꝓſeq̃ns appellationẽ ſuã 2denat i expen
ſis appellato ꝓſcqnti h ¶ Et qnq; ſũt dicta
tex. ſm ibi nec ſubiecta: tertiu ibi ſi vo: qrtũ ibi
ſi at: quitũ ibi pcipue. ¶ Mõ pᷣmo vnã ꝛgulã
gnñalẽ ꝙ ſnia excõicatõis ł ſuſpeſiõis nũqᷓ ẽ feꝛẽ
da ab hõie niſi canonica ãmonitõe pmiſſa ⁊ ſic
clicit illud ꝙ, excõicatio nũꝙᷓ eſt ferẽda ab hõie
niſi ꝓ ↄtumacia ſiue ĩ nõ pendo ĩ iudicio ſiue ĩ
non ſatiſfaciẽdo.xj.q.iij.epi nbi glo. Hodie a4
de qð hẽtur i.c.i.de ſen. excõi.li.vj.ubi ideʒ diſ
ponit ð ĩterdicto ecclłiaſtico ⁊ dʒ ĩ ſcriptis feni:
nt ibi. Sʒ limita pdẽa ⁊ tex. ʒy unũ ꝑegrinũ dic
tũ Inno. qð n ſolet cõit᷑ allegari ĩ. c. i. ge exceſſ.
pla. ut reſpectu ſuſpeſiõis ꝓcedat iſte tex. ꝛq̃rẽs
monitionẽ qñ ſuſpenſio fer ꝑꝑ ↄtumaciã ſecus
ſi ĩ penã delicti qꝛ tẽ fruſtra fieret monitio cũ oʒ
cũ luẽ penã delicti ↄmiſſi.nã ſuſpẽſio ſepe fit ꝓ
pter delictũ: ut ĩ.c.tã lr̃iſ.s.de teſti.V.q.iij.in lo
co:lſecꝰ ĩ excõicatõe:qꝛ illa nũqꝙᷓ; fert ab hõie ꝑꝑ
delictũ ⁊ ꝙᷓ cito uli ſatiſfacer illico dʒ ꝛlaxaꝛi.xj:
q.iij. nemo ⁊.c.illud.Et idẽ ꝙ nõ reqrat᷑ h̊ cãu
monitio tennit Inno. in.c.ad hec qm.j.eo.ubi
dixit ꝙ excõicatio ĩterdictũ ⁊ ſuſpenſio equipa
rat᷑ ĩ mitis ⁊ ptiʒ ĩ ̊ ut debeat pᷣceder monitio
niſi qñ ſuſpeſio fieret ĩ penã vᷣlicti Hoſti.tñ ibi
hꝰapprobat reſpectu ſuſpeſionii fiẽde a canone
ſecus ſi a iudice:qꝛ tũc reqrit monitio fʒʒ eũ al
legat.c.ſiẽ de choa.cle.⁊ mu. Ol(Oihi plz indiſtin
te dem Inn. æ ꝓ eo ur tex.i.d.c.tã hiis de teſti.
ubi papa ſine monitõe ipoſuit penã ſuſpeſionis
gꝰr alii hoc facere pñt de re iudic.iĩ cauſis. Ad
idẽ allego.c.romana.F. ſʒ nec ĩ ſpe de ſen.ex.li.
vi. ubi lʒ pus dixiſſet ð ſuſpẽſiõe excõicatõe ⁊ ĩ
teꝛdicto poſtea tñ dũ tractauit de offeſis ſeu cul
pis pᷣteꝛitis ł pᷣſetibꝰſolũ ꝓhibet excõicatõcʒ feꝛ
ri ſine monitõe q̃ſi ſecꝰſẽſerit ðᷣ iterdicto ł ſuſpẽ
ſione ꝙ nõ. æ ꝙ reſpẽu monitiõis pᷣmittende eqᷓ
parẽt iſte ſẽtẽtie regulariter uide bonũ tex.in.c.
ſtatutũ de ſent.exco.li.vi.additio. Et nõ ex illo
dicto Inn. iudicẽ poſſe in pena delicti ſuſpẽder
clericũ ab officijs diuinis.¶ Scðo nõ pᷣncipa
lit᷑ ꝙ ubicũqʒ ius fulmiat excõicationẽ ꝓpteꝛ ð
lictũ:tũc iudex põt deliquẽtẽ excõicare ſine alia
admonitiõe: z ẽ tex. aꝑtꝰfʒ lectu. Abbatis quẽ
neſcio alibi:et ꝑꝑ hoc dixit ſe excuſaſſe quẽdam
abbatẽ q excõicauerat monachũ ſuuʒ ſine moni
tione ꝗqᷓ exiuerat clauſtrũ ſine licẽtia et ꝛꝑtuʒ fuit
ſtatutũ i monaſterio q; ob hãc cãʒ fulmiabat ex
cõicatiõeʒ ipo facto. Ex hac lec.nõ unũ ſingla
re ĩ qꝰ bẽs excõicationẽ poſſe ferri ſine aliqᷓ ad
monitõe qñ ius excõicat ꝓpt᷑ illud vᷣlictũ qᷓi nil
noui uideaĩ facẽ iſie iudex. Sed ex hꝰ nõ aliud
mirabiliꝰ ꝙ excõicatũ a iuẽ ꝓ certo delicto põt
ſuꝑioꝛ iteꝝ excõicareꝓ eodẽ delicto alꝛ nõ iteꝛa
to nec ↄtumacia alꝛ ð nono ↄtꝛaocta ut hic clare
colligii itelligedo illã dictõeʒ niſi poſitã i tex. ꝓ
prie. Fac iſte tex. ꝙ iudex põt altaꝛe et augẽ pe
nã a iuꝛe dteꝛmiatã ꝓ certo ðᷣlẽo et ur̃ tex.i.l.q̃d
g. F. pena grauior. ff. ð hiſ q nõ. ifa. ubi Maz.

hoc tenet expſſe ex certa cã fac... aut kacta. F. f.
.ff. de peis: ⁊ ꝑ hec dicta iuris ciuil G e.
lect. abba. Moſti. itellexit iſlũ tex. qn ind Ain
denũciaĩ excõicatũ ꝗ inꝛe ut i ꝛequiꝛat n nult
ſi factũ ẽ notoꝛiũ. 5 bn ſuã lec. q mii
qiri at i.c. puẽit. c. lec. abba. magis ei k⸗
Quiq autẽ oꝑet᷑ tũc ſa excõica ni
glo. i. c. ita quorũdã ðᷣ inde.¶¶ No S 3
tio ĩterpoſita diſciplinã eechlaltezei5nn⸗
eccliaſtica n ualet. Igez li religioſus HD
pena ifligẽda ſʒ ꝛlam ſuã: ul Fʒ ſtatuta bor
illa ſunt eis leges ad hy. c. ad neaz. 5 e
to no ar. opi. ꝙ nõ ꝓſeques ꝗppellationé Tan
licet fuerit fruſtratoria ñ pnnit pena cnrittn
de inꝛ canonico: ſz fit odẽnatõ expeſa uide
dixi ĩ.c.ij.S.e.⁊ in.c.cũ parati. ltio nö G

argumẽtũ/ꝙ abbas ij punit ſubditũ ſuñ ſine cõ

ſenſu capituli ſui:btm cõiter repꝛobaf:
abbas bʒ pkatẽ in ſolidũ circa Ronaiadem
.c. ad nzam. S. e. plene nöt. Jo. an. i.c. JYoannes
ð regu.uide tex. bonũ ĩ. c.nulla. xviij. q. ij. Ac
iſtuʒ tex. rndeĩ ꝙꝙ n loqui de pena inferendha
plato ⁊ capitulo:ſʒ de pena inferẽda a pylato ſi
tuta ꝑ prelatũ ⁊ capitulũ qꝛ ſepe ultra rgulaz re
ligioſi faciũt ſibi ſtatuta:ut ĩ.c.ad nraʒ.s eodẽ.
Mõ fʒ hanc ſolutionẽ ꝙ et illa penã ſtatua coj
oſenſu ſolus abbas ifligit. ¶ Repio aliü itellec
tũ ad iſtũ tex.i loco extraneo uʒ in. c.i. d ſener.
.li. vj.p Jo. an. poſt alios ut pcedat iſ ſi qi
pᷣlatꝰeſt nimis ſeuerꝰ in corrigẽdo ? tẽadbibeat
capituli ↄſẽſũ:ſed ceꝛte hoc ẽ dininare ad iſtum
tex. licʒ ſit equũ nullibi tñ de iue pbar:n pmp
tũ ẽ remediũ ↄ platos ſeueꝛos.ſ.p appellationẽ
nã hic ſolũ tollit appellationeʒ ) ꝛegule lſcipli
nã.ſecꝰat ſi punit prelatus religioſum iniuſte et
contꝛa ꝛegulã:qꝛ tẽ bene põt ab eo appellari ad
ſuꝑiorẽ:ut i.c.ad nꝛam:⁊ ibi diri.s.e.x ſaiis p
bat hic a ↄtcario. glo. i. ibi tꝛina uel nna
pẽptoꝛia ꝓ oĩbꝰ? nide pꝛaticã i. c. oſtitutionẽ
ſen. ex.li. vj.i fi.ubi ponit᷑ ꝓpꝛie q̃is dʒ ee moni
tio ꝗᷓ dʒ pcedere:⁊ uide bonã glo.que pontit di
uerſas formas citãdi in notorio ubi ꝛes ꝛpia
cet pꝛeſens ſufficit nnica monitio:uide per Ar
chi. xxiiij.q.iij. ð illicita peꝛ doc.in c. dilecio de

ſen er.. eadẽ ibi de canonica moni
tione melius dixiſſet glo. de euangelica monitio

ne:nã. c. nonit. alł.in glo. non tꝛactauit pc cano.

nica ammonitione ſed de euangelca. CIng..
tij:ibi tene tamen.nota glo.ex qua habes ex
cõicatio ſine ammonitione lata tenet:? idej nõ.
glo. xi.q.iij.in ſumma.ij.q.i.in ſumma. pbalur
in. c. ſacro.de ſen.ex.quod pꝛocedit enam in de

legato:ut notat Inno. in. c. lllud de cle. ex. mi.

i deſe. nide glo. in. c. ſa
2 in.c.pꝛudentiaʒ de offi.dele.ice 9
cro pꝛealł. æ inquantuʒ glo. cipit hic duos ca

ſus.dic ꝙ illi caſus non ꝛecte excipiuntur a ꝛe

gula quia non loquitu quando monitio Kann
ſed uide unum coſum uere exceptum in.c. M
mus de ſen. exco. li. V. ubi non tene eredir i⸗
lata ĩ participates cuj cxcolcato monitione

. . 2.
ſingucn iſenenn glcnu or

maſemmn propur mii Abus
ncnumo irpenm oſporalmu 1
g⸗ obauriifn de ot cn
Hyii iroflde ial Oed einu pn ul
r dbinur qnis dicamn non habere .
ir c antet cenanden eppeſy. Docnpe
digi reigoſ Rain dicns. Jren
ier o ſnihorees a dnedi ſeens
cericd bane dficih ierß; padent Punn
gicͤt.n hoc can pncipalit Doſt. 9
2 ſuiſſacier vdinb biifiei dunode
enormmiter non edai alan c guenit de
nec gebet fin en hii t ofaltonis r iopi
deliqnetis qi nelt dicẽ non eininei
uiuat ſ ſinpliet debel ſauſfier ponbd
alar ſimlei epo vaſallo oninenefen
licti ) n; fak. Ni pumi inita ſnal
qbe neſ hſe tic lcenc kaj⸗
corm.il.ſen hit opi.ſeqtur do. An
ſeſert. Archy.i c. tatuti l i
i eqli do. An al glic phi d off,
ubi goo lſignitant qi clerci
ſos qi ce lis nooſtſin en
lelſis quos ſgcit ſnos denegf
Iut hic ce ſer ge bis gnos hon f
lueritnte noluit Hoſfi.gh

i ic non.
honiti. e. el n
nntiche. nede qꝛ nonn
cis epegz gb ali⸗ 1

ſfcop uos nr
;
ſari. Ein aſtſuai

Achi looß
lilloco pal. .
üriegan dalbicegr
alun
di⸗ nſcſitenei ſoſn⸗
Publißzegerie un eſas de ſno⸗

cmzerni ni,
enrncen iie nl ni
mr cti ſeni eent
Pbo t cimoo⸗ Nedenffgihni
tmn pprchnit inli ſgr Nni

gol rinſbi hmnm mi atfi;
Nß or tinigai t
AAWnſi ſns hbip itReoi
Ii iui rr iwnmwiltitt

Ano Tan ockalos ir nuilr iſni
erif nins iue in ornhitb tettocht
cppiniioleſi ſel lar hori iſur n ſin
lq ſt cani nilbeini de ir gon ipnn
dionchä) Dands enst inlnit⸗

fADtGaWrnine vnieic,
ateeumegihns hiniik

nnnghginſtont
ſhere nicalm̃ hid z
bui be 19tmd. Hlkium
onp t eucd eſhn
Ral Gſminni rien⸗
Ndeiged Metdaſigaſt

Min word R
votnsiormns ctiiin wo

icnnottonn
ia nuſfunun

ii aii Aunn dnt
m ſ lbinen
e e liſc arun

¶ De appellationibus

premiffa ⁊? ille tex. optime ꝓbat ſñiam tenere in
alijs caſibus aꝛgnendo ꝑ locum a ſpẽali. ⁊ illud
.c.ſtatuimus eſt reſtringendum ꝓut ibi nõ. per
Aobatem ⁊? Joa. an. ſic intellige glo.in. d. c. ſa
cro que nidetur ſibi oria ſed optime loquit᷑ di
ſtingucndo pm predicta. In glo. in neꝛbo ſi qᷣd
proprium ubi.j.e.nicolao. ubi hoc expedietur

larius ⁊ in.c.ſepe.j.e.ti. ¶ Sed circa hoc ⁊ cir

e*α ca tex. oritur dubium/ qs faciet iſtam condẽna

tõʒ expẽſaꝝ.nide Fre.oↄſi.cxxxi.⁊ va concluſio
eſt hic ꝙ ſi iudex ad quẽ ꝓnũtiabit male appel
laiũ idubio faciet ↄdenatõeʒ expẽſaꝝ.c.ut vᷣbitꝰ
j. e. Si ueꝛo plene non cognouit ſed ꝓnũtiauit
appellatoeʒ eſſe deſertã ⁊ ſe non eſſe iudicẽ ↄpe
tetem:ideè eſt dicedũ qꝛ ex quo fuit iudex in co
gnoſcẽdo an ſua eſſet iuriſditio ẽ etiam iudex ĩ
acceſſorio ut ↄdẽnet temere litigãtem iĩ expenſis
uide tex. nõbilẽ ĩ cle.i.de reſcaip. Mide bonam
glo.in. c.ult.e.ti. Si vᷣo iudex ad quẽ nũqᷓ fuit
aditus:ſj iudex a quo ꝛeaſſupſit iuꝛiſditionem ðᷣ
ſerta appellatione tunc ipᷣe faciet hanc ↄdenato
riã ⁊ aget ad iſtas expẽſas n ſolũ officio iudicii
ſʒ ↄditõe huius decreta.æ hoc ultimũ uẽ ꝓbare
iſte tex. ¶ In fi. glo. nõ. gloſ. ex qua habes qdᷣ
ubi id ꝙ eſt ſoluendum eſt pena reſpectu eiꝰqui
dʒ ſoluere:ſed reſpectu illiꝰ cui debet ſolui eſt in
tereſſe tunc propter inopiã debentis ſoluere fit
condennatio in penam corporalem ut hic iũ cta
glo probatur in.c.finem.S.de do.⁊ contu.uide
Hoſti.in.c.fi.de reſcrip.Sed circa predicta et

tex. dubitatur quis dicatuꝛ non habeꝛe ꝓpꝛium

ut ſic euitet ↄdenatõem expẽſaꝝ. Doct.ponunt
exẽplũ i religioſis.xii.q.i.ñ dicatis. Item i illis
q̃ ex toto ſut ipoteres ad ſolnẽdũ ſecus dicũt in
clerico hnte bñficiũ licet ñ habeat patrimoniũ.
dicũt.n.hoc cãn ⁊ pncipalit Hoſt.ꝙ ↄdenabit
⁊ ſatiſfaciet ðᷣ ꝛedditibꝰ bnjficij dĩmodo ecc eſia
enormiteꝛ non ledat᷑ alłat.c. ꝑuenit de fideiuſſ.
nec debet fm eũ hr̃i rõ ↄfuſionis ⁊ iopie ipſius
deliquẽtis qᷓi uelit dicẽ ꝙ non dimittet᷑ ſibi unð
uiuat ſʒ ſimplicit᷑ debet ſaniſtieri ꝓut hic dicituꝛ
allar ſimile i epo uaſallo ↄmittente felloniã.i.de
lictũ ↄ qnʒ feudi. Mã pᷣuat᷑ ĩ nita ſua illo feudo
qð ẽ ð mẽſa ipſiꝰ ut ĩ.c.ſi clericꝰ uł eps de capł.
corꝛa.i li.feu. hãc opi.ſeq̃tur do. An.quicquid

ſeſerit. Archy.i.c.ſtatutũ de ꝛeſcꝛip.li.Vi.¶Et

vꝛ ſequi do. An.allł.gl.i.c.pnti ð offi.or.li.vj.
ubi glo. diſtiguit an ⁊? qn clerici faciant fructus
ſuos q̃ſi de illis quos facit ſuos teneat᷑ ſatiſfacẽ
ꝓut hic dẽ:ſecꝰde his quos non facit ſuos et h̊

i ueritate uoluit Hoſti. ʒ bic non declaret latiꝰ
ponit i. d. c. puenit ¶ ttede qꝛ neꝛitas buius

gõis depẽdʒ ab alia. Huqᷣ clerici faciũt fꝛuctꝰ

bnficioꝝ ſuos ut poſſint diſponẽ ad ltbitũ et te
ſtari. CEgo ſep tenui riam ſniam ſequendo
Archy.i loco pall.? Jo. de lig.i cle. gre ð hep.
dicã in.d. c. ꝑuenit. uide bonũ tex.iũcta glol.i.le
nõ ẽ ignotũ. C. de admi.tut. ubi ſi tutor iſtituir
luẽ calnioſa tenet ſoluẽ expẽſas de ſuo ⁊ nõ ðᷣ
bois pupilii ʒ egerit nomie pupilli. Idem dicit

glo. ſing. in plato quã tenebis ſẽp mẽti qꝛ ſalteʒ
nemo porerit illã negare qñ eſt talis pᷣlatus qui
nõ facit fructus ſuos ut eps uł aliꝰ platꝰ religio
ſus ⁊ ſimiles. Aduerte tñ qꝛ uult plus illa glo.
ut nõ ſolũ ↄdẽnet eriã qñ inſtituit litẽ calũnioſã
nomie ꝓprio: ſʒ etiã ſi noiĩe eccleſie ſue. ¶ Er ⸗
clude latius ⁊ clarius pᷣdicta ſic ꝙ aut clerici cõ
demnant᷑ ĩ expeſis ĩ cã ꝓpria: aut in cã quaʒ agi
taret nomine eccleſie. Dꝛio caſu indubio man
datur executioui ĩ bõis primonialibꝰ ſi q̃ habẽt
ut hic ⁊ facit.c.ð multa ðᷣ pᷣbe.iũcta glo.i uerbo
de ſuis. Si uero nõ habẽt bona primonialia ſʒ
bñficialia ſic.tũc reſpecm eoꝝ reddituum qꝛ de
bent ↄuerti ĩ utilitate eccłie nõ dʒ executio fieri
p regulã delictũ ꝑſone ðᷣ reg.iur.lib.vj.⁊ ſenſit
Hoſti.bic. Sed ꝛeſpectu illoꝝ ꝛeddituum qui ð
bet ↄuerti ĩ utilitatẽ ꝑſone ipſoꝝ clericoꝝ ẽ du
biũ ⁊ tenẽdo opionẽ quam.S. tenui:credo ẽt =
ad tales redditꝰ nõ debẽt manꝰ extedi. ? rõ qa
ecclia tenet clericos alere ad ſui decoꝛẽ nec tene
tur ſuas ↄdẽnationes ſoluẽ. Uñ ſi clericus non
nenit alẽdus nõ tenet᷑ ecclia ĩ aliquo ↄtribuere.
Debʒ eni clericus ꝑticipare ðᷣ bõis eccłie qtenꝰ
idiget ad neceſſitatẽ ſui uictꝰ ⁊ nõ ałr ut i.c.epᷣs
x.q.ij.?.xij.q.i.O.fi.cũ.c.ſequẽ.⁊ uide de boc
qð dixi i.c.oli.ij.ð reſti.ſpo.⁊ in.d.c. puenit de
fideiuſſ.ſed attenta conſuetudine generali ſecun
dum quam clerici perſonaliter bñfician faciunt
fructus ſuos iuxta diſtinctionem glo. dicti.c.pᷣ
ſenti poſſet admitti opi. Hoſtien. dummodo ex
hoc clerici nõ mendicarent᷑ qꝛ hoc redundaret ĩ
opprobrium eccleſie.xciij.di.diaconi.⁊ ſic indi
recte puniretur eccleſia quod fieri non debʒ ar.
regule delictum prealeg. Aut clerici litigarunt
nomine eccleſie ⁊ tunc aut collegialiter æ man
datur executioni in bonis eccleſie quia delictuzʒ
prelati comunicato conſilio capituli nocet eccie
ſie.pꝛeſertim in iudicio ſaltem in bac condemna
tione pro quo allego caſum in.c.i. de dolo 2 9
tu. ubi hoc probatur etiam in religioſis facit
quod legitur ⁊ nõ.in.c.ij.de oꝛdi.cogni.⁊ in di
cta regula deictum. Aut litigauit ſolus prelatꝰ
2 tunc ipſe ccbet condemnari in expenſis ðᷣ ſuo
ut eſt textus iuncta gloſa notabili in. d.l.non ẽ
ignotum. C. de admini. tuto. Mon eniʒ uidetur
ſibi mandatum ut cauſam iniuſtam promoueat
ut.l.ſi procurator.ff.de condi.inde. Et idem ẽ
in omni adminiſtratore generali agitante ſeu li
tigante ſine iuſta cã ut ibi notanter dicit Har.
Si nero prelatus non habet unde de ſuo ſol
uat ſatis poteſt dici quod dixi in primo mem
bro. Addi.ij.

D hec Judex a quo non ob

ſtate appllatione cogne
ſcit de cauſa ſi appellans non proſe
quitur hoc primo Judex ut ſuſpectus recuſa
tus poteſt alteꝛi cauſam committere hoc ſecũdo
ſecundum unum intellectum de hoc tamẽ ultio
dic ur plene dicam in.c.cũ ſpeciali.j.e.dico ple
niſſime in repetitione.c.ſi quis contra clericimn
r 2

ſti . ſaniat ſäüros ſer peßze a l. dt Arſpor 1 ſa

₰ 1

V.: t. e⸗ 1* J viα „ſr'firs e 2465 palz 16—

de fo. compe. duo ſunt dicta ſecundum ibi aur
rlee agee ſi¶ Nõ primo ibi fas tibi ſit: ꝙ iudici a quo
non imponitur neceſſitas prefigendi terminmm

ad appellandum: Eſt ergo i facultate ſua utruʒ
uelit prefigere talem terminũ nel euʒ relinquere
diſpoſitioni iuris cõis:hoc probat illud uerbuʒ
faſ.nõ eni iportat neceſſitatẽ ſicut nec nerbũ po
tcſt.l. ſepe. .l.generaliter. ff. de offi. preſi.?.c.
ſuluit de offi. delega.æ hoc tenet Moſti. bic.? ĩ
poc tene menti iſtum tex. Mon ergo index gra
nat partẽ prefigendo uel non prefigendo cũ ſit
in mera facultate ſua. puto tamen ꝙ ubi eſſer ſu
ſpicio appellatõis fruſtratorie ꝙ index peccarʒ
ñ prefigendo terminũ qꝛ debet obuiare maliciji
pominũ qui quãdoqʒ appellant ut differant li
tẽ per ãnum uel biẽnium.allego tex.j.c.proxio
in uerbo mandamus:facit.c.peruenit.S.eodẽ:
¶ Secundo nõ in v. aut ſi: ꝙ ſi iudex recuſatꝰ
non ulrt cõtendere ð iuſticia recuſatõis nõ deue
nitur ad electionẽ arbitrorũ:ſʒ poteſt ipſe ꝑtes
compellere ut iudicẽ eligant cui ipſe cõmittet ui
ces ſuas ⁊ iſte eſt unus intellectus huius litter̃.
poteſt ſecũdo intelligi ꝙ debent partes eligere
indicẽ.i.arbitꝝ qui dirimat queſtionẽ ſuſpitõis
ſed de hoc dicendum eſt ut dicã in. d.c.cũ ſpali
j. e.t. Mi.ab.

Eru enit. Caſ us: Sl canonic⸗
ad reſidentiam moni
tus appellat:ſtatuitur ſibi terminꝰ ad
appellationẽ proſequendã z interim deſeruitur
beneficio per nicariũ de fructibus beneficij ſub
ſtentandũ:⁊ ſi appellationẽ nõ proſequitur uel
reſidentiã nõ facit priuatur prebenda. ¶ In P
mo ponitur deciſa conſultatio ſecundo reſpon
fio.ibi cũ autẽ que.tertio facit que per ſe patẽt.
Mota primo canonicũ poſſe cõpelli ad reſi
dentiam faciẽdã in eccleſia ⁊ ad ðſeruiendum ꝑ
ſonaliter eccleſie ubi habet prebendã. ¶ Et ex
hoc ⁊ ex tex.infero ꝙ de iure cõi nõ poteſt etiã
canonicus per alium deſernire ad hoc.c.cõque
ꝛente.j.de cle non ꝛeſi. Nunquid ualeat ↄſuetu
do in oppoſitũ dic ut plene nõt.inc.cũ omnes
5.8 ↄſt. æ maxime uertitur dubium. Munquid
ualeat ↄfuetudo ut etiã per aliũ non teneatur ðᷣ
leruire plene dico in repetitõe.F. qui uero in.c.

re e e, r, g.. e e 2 . „a1“ Ertipande de pꝛeben. I¶r nota ꝙ ad faciendã
Waefensnd BſeA b en e nen ite eteine .7 4 „
en Hreden ) . oel. Narez; DiA ꝛeſidentiam in beneficio non ꝛequiꝛitur neceſſa

rio citatio iudicialis ſed ſufficit: monitio extra
iudicialis:nec etiam requiritur ſentẽtia pꝛiuata
contra nolentẽ reſidere:ſed ſufſicit ſpoliatio fac
ti facit tex.in.c.ex tue de cle.nõ ꝛcſi.⁊ ita cõſulu
it Oldra.per multa iura. dicã latius in. d. c. ex
tue teꝛtio nota quod a precepto ſeu a monitio
ne extraiudiciali poteſt appellaꝛi ſi ex tali pᷣcep
to paꝛs ledituꝛ. Item nõ ibi mandamus:ꝙ
ſi preſumptio malicie ẽ ↄtra appellantem debet
iudex ſibi prefigere terminũ ad appellatione; ꝓ
ſequendam ad hoc allegaui iſtũ tex. S. c. prorr.

5
ſacn A4αιι ſe „5Mantotn . h — &‿*P 7/ diſfe 1 8.

¶ De appellationibus.

tn Uicarius tpalis. utꝝ ãt licitũ ſit cleri

2

5

¶ Alio nota caſum in quo in benekicio ponik
talẽ uicariũ temporalem ſine dnctornen. ſiner⸗
ris:uide tex.c.cũ ex eo ð elcc. li. vj. - ibi . 10
an. poteſt etiã colligi ex tex. ꝙ ualet Ohoahe o.
terpoſita peꝛ clericum ne peꝛſonaliteꝛ tene ldi
lidere in beneficio ſuo qð intellige ſi Punene
iuſtam cam non reſidendi ⁊ ſic poteſt Pahron
trariũ de. c. relatũ. .8 cle. n ꝛeſi. ubi talis i con
latio nõ admittit: na ibi beneficiũ erat cij appel
2 promilſerat reſidere 2z nita cauſa kgictna ale
. 5 na alle
gabatur i otrariũ.¶ In gſo. ij. bi acmitti
hic fruſtꝛatoꝛia appelſatio. Glo. ſentit
lentit quod ad
mittebatur oliz fruſtꝛatoria appellatio qd .
to nõ eſt ueꝛum ſi conſtabat eã eſſe ſnſtin a ce
ut in. c. ad noſtraʒ ⁊ in c. ſuggeſtum. . e ons
ↄſuluit.j.e.ſed bene admittcdatur olim aeit
tio ante ſententiam non expreſſa cauſa que per
ſe ipſa eꝛat fruſtratoria. Mec ob. iſte tex. qn bic
nõ preſt upponſtur ꝙ illa appellatio eſſet fruſtra
toria: ſed preſumebat᷑ ⁊ hoc iõ qꝛ prima fꝛonte
erat ↄ diſpoſitionẽ iuris:cuʒ de iure cõi teneꝛe
tur reſidere in beneficio:ſed quia illudq ius coe
habet multas exceptiones:ut in glo.i.iõ oliʒ qd
mittebatuꝛ iſta appellatio cã non expꝛeſſa:qꝛ po
terar uerificari in caſibus exceptis. Hodie auti
neceſſe eſt exprimeꝛe cauſam ꝛonabileʒ ut i. c. ut
debitus allegato in glo. Abbas tn nini ſaluaꝛe
hoc.c.ẽt ſʒ iura hodieꝛna:qꝛ cũ iſtud precepiũ
de reſidendo haberet uim diffinitine non erat
opus exprimere cam i appellatione nec i mera.
Qiffinitiua ut in l. ij. ff. 6 bñ hoc dẽz ab
ba. ſetit enĩ ꝙ interlocutoria hominis habens
uim diffinitiue regulat᷑ ʒ nãʒ diffinitiue. Idem
ſetit Spe.e. ti. F.ĩ quibꝰ.v.ſʒ nũqd. Jo.i.uide
tur uelle diſtiguez:utrũ talis interlocutoria pro
ferat᷑ lit.cont.uł an peꝛ nõta in.c.dudũ.el.ij.s.
ðᷣ elec. quaſi uelit dicẽ ꝙ ſi feꝛt᷑ lite.ote.regulat
ſᷣm nãm dlffinitiue:ſi an ſᷣm nãm interlocutorie
forte fuit ipſe motus hac ratione:quia an lite
conteſtatã nõ põt ferri diffinitina quantũcunq;
per confeſſionem liqueat de cauſa. ſed fit quod
dã preceptũ ðᷣ ſoluedo nec dat᷑ tm tepus ad ſol
uendũ ſicut dat̃ ↄdenatis ꝑ ſetentiam n. in. d.
.c.dudũ.ij.q i.nos in quẽq;. Mã.in.l. nõ falei
ff. ð cõfeſſ. uidetuꝛ uelle ꝙ ubicũqʒ fit pꝛeceptiũ
cauſa plene non cognita nũqꝙ bʒ uij diffininue.
uide glo.notabilẽ que boc ſentit iuncto tcx.i.c.
ex parte.el.i.j.ð vb.ſi. DOni ðᷣ rota deci.luii.
nidẽtur diſtingnere: ut quo ad effectũ reuocãdi
ſortiatur naturam interlocutorle: unde gicunt
ꝙ ſi iudex ꝓnuntiauit appellatione efſe deſens
poreſt illã ſentẽtiã interlocutoniã ꝛcuocare:l ba
beat uim diffinitine: ſenũt iñ hoc pcede ſi ucꝛit
appellatũ:ſed quo ad effectũ deapreleulel ⸗
2. c. ut ðbitꝰ.j. e. dñt ꝙ hẽt li diffmnitine ſic in
Hᷣ ſetiũt cũ abbate. uideꝑ Aꝛchi. Jo me ic
cupicẽtes ð elec. li. vj ubi ſetiũt eã beꝛ
cutoꝛie ⁊ ĩ B mite ſũt diueaſitates. uid h n.

A. qð iuſſit. ff. ð re iudi:ĩ fi. vi.licia. . accir.

fſninua aun ata inn
kr tunn iunin on
ja ii muſf hllul inn in
Allonen ni
fſntine/ o.,. fn n, .
giiß ni gau ſ nlſoenonin cſt nie
r ttione iudicis iue officii ſuumi
Ahelari unch a ſffinting hnuaſt nn
ſeſigcitenon Menmeninf in c i
bus de ftedeTin aui Din ef
noig go. Ham pboc ain cſrde
luit cim erprimi i appelanone ab ini
nt.ſcdebims bonor deferni mdie..
pt conſequi iaficii coran iuclce i de
cedere p appelatöemn niſt erpſla rone
.d. c. ut gebit? Sec fy exip u pmniſli
ria fit dici cũ pnutianit ſe n indicen
rabi ad nan difſntiuerſed ſi eſt ali
toria q non fintoffciiincicis: ta
eo iuſttii oeqj it d regnlan tih
ria q magis rabit ad ni; inerloent
gicni. Crepi ſ ider pnuͦinitijſ
onnmnmunmammn
e corg co pot ſpe mui ſcian
haqſſichffiniing bitoin efen
ne ſeruablf ſolenitas quej Giſhinitiue
ſtalias ſecns quo c torrii gei ſn

licj plene in. cci ceſſante .c. lbi ne

Ap bec opiones Otrarie ppit ad Aox

aun d vaſigkeiit gn
Nonni ien eheere appelgtieft

ms Cnllſtcl H auonia
Per liigae d H eni

BE;
=

N,. on
e ne. N
nme aon

Uhns,: rſ
Gtaiſclga er ſtiig

=
=—
=
B.

unta ndn eiinnii
“ ainztne
– ndm ne

ſepan immrn Pe
lt feſnnchit bo izangin g
N dſhoſtnon ntszß deige t
m rſcgren darfeo ſti giulni⸗
babe lins dcchtonezrin goio
minpmm ihaelnoci monſi
lem omnian ir albug anpta Hcl:
cſe piirauſan uͤnbih rie
oxbimpaly irgb. Abs mi i u
bxc ium ocſeurai M onuei
de ſeſcando bubane uin dffniue /ſon n
os eprunge cn opyelatone a nn.
Wrumu iſe Ke ordieb
dAſü ci igenadntſedhaſ

en Kmntmk dtä i knmn Jn

er r tu igi ihein Nin
mruche Cigvanni wiis Uohengfun
ſeri it con. Aan de GGanncNnd

ockr nſ vel .

fn nun frionetaninſin Unim
ſne n enonsd toneata .
d

fertiöftninnctune

4

enliei ir eme

Ego in hoc articulo ad has opiones ↄcoꝛdan
das ponerẽ hãc cõcluſionẽ ꝙ iterlocutoria ho
minis hũs nim diffinitiue non ꝛegulatuꝛ ex toto
ut difſinitiua nec ut it erlocutoria ſ trahit̃ qñqʒ
ad nãʒ iterlocutorie qũqʒ ad naturã diffinitiue
ſecundum quod magis participat de diffinitiua
nel iterlocuroria. Dec iterlocutoria hois hens
uĩ diffinitiue eſt quoddã mediũ iter pure diffini
tiuã ⁊ pure iterlocutoriam: non.n. eſt pure diffi
nitiua qꝛ nõ iponit finẽ toti cauſe: non eſt pure
iterlocutoria qr ñi ſpectat aliã ſniam diffinitiuaʒ
poſt ſe exẽplũ qñ iudex ꝓnũtiat ſe non iudicem
ↄpetentẽ uł ñ eſſe ꝛndendum libello tãqᷓ; inepto
uide gl.in.cle i.de ſequeſtra.ſi ergo hec ſntia tʒ
qðᷣdã mediũ dʒ tꝛabi ad mãm alteriꝰextremorũ
fſm ꝙ migis ꝑticipat cũ illo extꝛemo.Sim liteꝛ
in hermofrodita.iiij.q iij.hermofrodita.l.qrit
ff. de ſta. ho. Siłe etiã de tacente q̃ tʒ mediũ ini
diceꝛe ⁊ ↄſẽtiꝛe:uñ qũqʒ hẽtuꝛ ꝓ ↄſẽtiẽte qnʒ
ꝓ odicente:ſm ꝙ magis participat cũ nã altiꝰ
exteremoꝝ ut plene nõ. maxie per Dp.i regula
is qui tacet de re.iur.li.vi.dixi ĩ.c.nõne de pre
ſipt.Et iõ bonus iudex hẽbit diſcurere ꝑ ſin
gulos actus ⁊ cã exepli ut itelligatur pᷣcedentia
diſcuꝛramus ꝑ tres actus.nam aliter appellatuꝛ
a diffinitia.alr̃ ab iterlocutõia:cũ alia ſolẽnitate
fertur diffinitiua cum alia interlocuroꝛia pote
per iudicem reuocari diffinitiua non. C¶ Hunc
eſt dubiũ qualr regulabit int᷑locutoria habes uĩ
diffinitiue. Oico. n. m ↄcluſionem pᷣmiſſã attin
gẽdo pᷣmũ actũ ꝙ ſi int᷑locutoria eſt talis qᷓ fuit
iuriſditionẽ iudicis ſiue officiũ ſuum i illa cã dʒ
appellari tanꝙᷓ a diffinitiua puta ſi ꝓnuntiauit
ſe iudicẽ non ↄpetentem iux nõ.in.c. ſignifican
tibus de offi. del.⁊ in aut.hita ne fi.pro pa.C.:
ubi ꝑ glo. NHam ꝓ boc caſu cefſat rõ qr̃᷑ ius no
luit cãm exprimi i appellatione ab int᷑locutoria
ut. ſ. debitus honor deferat᷑ iudici. Naʒ ex quo
pt᷑ conſequi iuſticiã coram iudice ñ dẽt ab eo ꝛe
cedere ꝑ appeliatõem niſi expᷣſſa rõnali cã nt in
.d.c ut debuꝰ. Sed ſʒ exẽplũ pᷣmiſſũ nulla inin
ria fit iudici cũ ꝓnũtiauit ſe n iudicem gꝰ debet
trahi ad nãm diffinitiue:ſed ſi eſt talis inteꝛlocu
toria q̃ non finit officiũiiudicis:ita ꝙ poſſũ ab
eo iuſtitiã ↄſeqͥ tũc dʒ regulari tãq; inteꝛlocuto
ria qꝛ magis trahit᷑ ad nãʒ interlocutorie rõe pᷣ
dicta.Exẽplũ ſi iudex ꝓnũtiauit ñ eſſe ꝛidendũ
libello tãquam inepto:nam exprimendo caſum
rõnalẽ corã eo põt ipᷣe mutaꝛ ſñiam ſuã ut ĩi.d.
.c.cũ ceſſante: ide peꝛ oĩa dic quo: ad ſᷣm actuʒ
nã ſi iſta qᷓſi diffinitina hẽt oẽm effectũ diffiniti
ue ſeruabit᷑ ſolẽnitas que ĩ diffinitiua ſeruanda
eſt:alias ſecus quo ad teꝛtiũ actũ.ſ. reuocatiõis
dicã plene in.c.cũ ceſſante.j.e.ubi melius cadit
2 ꝑ hec opiones ↄtraꝛie pnñt ad ↄcoꝛdiã r̃duci.
n glo. in vbo aſſignes ĩ fi. Ex hac gl. colli
gẽ duas rões qᷓre pẽdẽte appellatõe fit hic illa ĩ
nouatio prima eſt ſpẽalis.ſ.in fauorẽ ecclie ⁊ cł
tus diuini fa eſt magis generalis ⁊ nõbilis uʒ
Ybpter pᷣſũptõeʒ que erat ↄtꝛa iuſtitiam appella

De appellationibns

tõis nã pᷣſumebar fruſtratoria.⁊ doc.circa hoc
multũ inſiſtũt. Sʒ ut clare hẽas mãm cõſidera
dquos caſus.primꝰ ſi iſte canonicus ppᷣtẽdebat ñ
debẽ reſidẽ ꝑſonalr non tñ negabat qͥn ꝑ ſubſti
tutũ:ſecũdus caſus qn pᷣtẽdebat nullo mõ tene
ri ad ꝛeſidẽtiã nec ꝑ ſubſtitutũ foꝛte ex pᷣuilegio
uel ↄſuetudine. rim cãu nullus fauor ̃
ↄcurrit nec pſumptio appellatiõis iniuſte ſʒ me
ra iuſticia exercet᷑ qꝛ tunc non negaret quin ſal
tem ꝑ ſubditũ debeꝛet deſeruire fruſtra expecta
ret᷑ euẽtus cũ nullus eſſet effectus ut in.c.cũ cõ
tingat de offi. delega. Mec ſit hoc caſu innoua
tio ↄtra appellationẽ facit.c.cum nobis ð elec.
4 2* cau militat Sriũ glo.⁊ tũc potes coiungere
illas duas rões glo. ꝙ bᷣ fit iſta inouatio tuʒ ꝑꝑ
fauoꝛc cultus diuini ut ne appellatione exnte fri
nola priuet᷑ iteriʒ ecclia ſuffragio iſtius tũ ꝓpt
pſũptionẽ friuole appellatõis.Et ex his hes ca
ſum nõbilẽ ĩ quo aliqd inouat᷑ õ appellationẽ qᷓ
recipit᷑ a iudice:ſimileã.c.fi.ð eo qui mit.ĩ poſ.
2z qð ibi dixi ⁊.c.cũ ꝑſone in fi.de priuile.li.vj.
Reſpectu uero facultatis appellãdi deiuꝛ ciuili
dic ꝙ trahit᷑ ad nãm diffinitiue qꝛ nõ põt apliuſ
reuocari grauamẽ niſi tũc appellet᷑ iuxta ea que
dixi.S.eo.ſuꝑ eo:⁊ uide ad mãm qð nõ.Cal.in
.c.ad diſſoluẽdũ de deſpõ.ipub.⁊ Fre.conſilio
.cxij.? Har.i. l.ticia. ff. de accu. ubi tʒ qðᷣ.õ. di
xi ꝙ de iuꝛe ciniii põt appellari ex quo nõ expec
tat᷑ alia diffinitiua ideo ĩ hoc excedit nãʒ diffini
tiue ſʒ reſpectu ſolenitatis ꝓnuntiandi het uim
interiocutorie qꝛ non eſt neceſſe ꝙ ↄſerueĩ ſolẽ
nitas de qua in.c.fi.de re iudi.lib.vj. Et forte
hec opio uerior qꝛ cũ nõ decidit totam caʒ pri
cipalẽ nõ eſt ſeruada tanta ſolẽnitas cũ nõ agat
gqę tanto preiudicio. Hi. ab.
Kaſus appellatio cõ
. nuluit. canones non ad
mittiũ. Vel latius ſic:a iudice iuris diſ
poſitionẽ exequẽte nõ appellat:Fᷣa ibi nõ ↄuenit
Et itellige hãc lam duobꝰ modis.primo ꝙ cũ
epᷣs compelleret iudeos ut dimitterẽt mancipia
xpiana i ſua libertate cũ nõ ſit licitũ eis ſʒ iuris
diſpõeʒ hr̃e ſeruos xpᷣianos:appellabatur ab eo
regẽ frãcoꝝ qui iterponebat appellatõeʒ in fa

uorẽ iudeoꝝ a qoꝰforte młta ↄmoda ꝑcipiebat

2ꝛ mõ põt itelligi ꝙ nõ appellabat ̊ ꝛex ſed ap
pellabat᷑ ab eo qui tanqᷓ; miniſter ecclelie com
pellebat iudeos ut dimitterẽt ſeruos xpᷣianos ⁊
utraqʒ lec.poteſt adaptari lie nec muratur iuris
diſpõ.nã utroqʒ caſu appellatio erat contra diſ
põeʒ iuꝛis meꝛito ñ eꝛat admittenda. ¶ Nõ ꝙ
ubi appellatio manifeſie ẽ õ ius nõ tenet iudex
ſuꝑſedeꝛ imo debʒ ꝓceder᷑ ad execu tõeʒ iuriſſbᷣ
itellige niſi aller aliqᷓ rõnabilis cã ĩ ꝗᷓ forte illud
ius geneꝛale fallit ut ꝓbat᷑.s.c.ꝓxio.Ad idem
ꝛc.romana.e.ti.li.Vj.hoc tñ ẽ ueꝛuʒ ꝙ ubicũqʒ
generalr᷑ a iur̃ iterdicit᷑ appellatio nõ tenet᷑ iux
ſuꝑſedere executõi niſi exprimatur aliqᷓ rõnabi
lis cã iuri ↄformis de q Inn.i.c. paſtoralis

. F. pterea de offi. dlee.ꝛ nõ ex tex. iũcus iuribꝰ

* S5 32

&ασnH[1. r & p e,n-l 1. S

5

Wro Lar ſuiui AI

X 7 „P

Pr-r, dre din.r. /

allegatis i gl. ꝙ papa i cõcernẽtibꝰ decoꝛẽc xpia
ne religiois ẽt pcco ceſſate põt ſtatuẽ iter laicos
t ĩfideles: nã nullũ pccuʒ iĩeſt ut indeus habeat
fuũ xpᷣianũ ſed dedecoꝛat ⁊æ degenerat xpianaʒ
religionẽ.⁊ ſic habes unũ caſũ nõbilẽ ? genera
lẽ ĩ quo papa cxercet iuriſditionẽ iter laicos et
ifideles æ generalr̃ quã ptatẽ hẽt papa circa in
fideles:uide nõbilẽ ꝑ Inno.in. c.qð ſuꝑ bis.j·.
de uo.ubi dicet᷑ ltimo nõ. rege ſecularem
ẽt ſuperioꝛẽ nõ retognoſcẽrẽ nõ poſſe ĩ regno
ſuo ſtatuẽ ut iudei hẽant ſeruos xpᷣianos bᷣ iõ
qꝛ pꝛicipes ſeculares ſubſũt pape ĩ cõcernẽtibꝰ
ſalutẽ aie uel decoꝛẽ xpᷣiane religionis.xcvi.di.
i. c. duo.uide tex.i.c.i.de homi.li.vi.¶ In gl.
fi. Et rõ ſpẽalitatis ẽ qꝛ ius neminẽ grauat ita
nec ius exequẽs.xxiij.q.iiij.qui peccat.l.grachꝰ
C. de adul.gꝰ nõ põt ꝗppellari cũ imediata cã
appellatiõis ſit granamẽ iniuſtũ ut ĩ.c.ſuggeſtũ
iĩ fi. S.e. Et hᷣ faciũt ad.q.nũquid a ſtatuto loci
poſſit appellari Har. ponit in.l.oẽs ppli.ff.de
iuſti. æ iure.i repetitiõe.⁊ ĩ.l.fi.de app.reci.i effe
ciu facit tria mẽbꝛa ꝙ; ſi ſtatueũ ẽ generale effe
ctu ⁊ uerbis ñ põt appellari ſic nec a lege cõi ut
i.l.ſi qᷓ pena.ff.de vᷣ.ſig.uide tex.de iuxe cno
nico in.c.qꝛ nos.j.e.ᷣm uerũ ĩtellecti¶ Si vo
flatutũ ex uerbis ⁊ re eſt ꝑſonale ut qꝛ cõcernit
unã pſonã tin tũc talis ꝑſona põt appellare ar.
in. l. i. F. ſolẽt. ffj. qñ app.ſit facit optic tex. in c.
cũ oẽs.S.de ↄſti.cũ ibi nota.⁊ ratio huius dicti
põt efſe duplex. MDrima qꝛ ſtatutũ debet ec ge
nerale cũ ſit quedã lex.iiij. di.erit aũt lex.gꝗèR no
debet fieri ſtatutũ ĩ odiũ illiꝰ ꝑſone tm. ¶ Nem
tale ſtarutũ põt dici qddã pᷣceptũ ⁊ nõ lex ſed 9
pᷣcepto iniuſto põt appellari ut.S.c.ꝓxi exr
tiũ mẽbꝛũ qñ lex uel ſtaturũ eſt geneꝛale quo ad
uerba:ſed ĩ effectu ẽ ꝑſonale æ? idẽ qð in ꝓximo
caſu eiſdẽ rationibꝰ:nã nõ uerba ſed mes legis
cõſiderãda ẽ ĩ regula fi.de reguł.iuris.li.vVi.l.ñ
dubiũ.C. ð legi. Optie facit lex.i.i fi.ff.ð doli.
cxcep. Et hec uerba ſũt notãda.aliqͥd ꝑ Cy.i.l.
ij. C. que ſit lon.ↄſue.tñ ganeralꝰ dicẽʒ ꝙ n ſit
fiẽda qria an ſtatutũ ſit generale uel ꝑſonale ſʒ
ſolũ an ↄtineat ĩ ſe aliquã iniquitate:⁊ tũc poſſʒ
appellari z unus ſolus põt reſiſtere oibꝰ ſtatuta
rijs ut ĩ.c.i.de his que fiũt a ma.ꝑte capi.lxv.
di. c.i.uide pulchꝛũ dẽʒ Inno.i.c.i.pall.ubi di
cit ꝙ qñcũqʒ ſtatutũ miquũ edit:uel aliquid ini
quũ ſit ĩ uniuerſitate quilibʒ ptẽdes itereſſe põt
ↄdicere ⁊ appellare:⁊ ſi nõ pᷣtẽdit intereſſe tene
tur ↄdicere ꝓpt ininſticiã nec ſufficit tacere alz⸗
iuolueret̃ pena ⁊ pcco cũ alijs ↄſẽtiẽtibus qꝛ ex
quo ẽ ĩ uniuerſitate tenetur malefactis ↄdicere.
NQuid ãt ſi ẽ officialis an teneat᷑ dimittere offi
cium ſi nõ põt alr̃ obuiare: uide doc.iĩ.c. aduer
ſus de imu. ecc. ubi dicetur Mi. ab.
SDhbec Idẽ diẽ qdð.c.memĩmꝰ
* 7. c. ſuggeſtũ. S. eo. Uel
pẽaliꝰſic: Qui an citatione uł noticiã
laꝝ miſit nũtiũ ad papã appellar̃ põt ne delega
tus ꝓcedat:ſecꝰ ſi poſt. Et ntrum bodie miſſio

CGuas pnet r mPidl⸗Ras 2=ð

NX Seſnrtur la. ſpællar paffit

J. Paßhff cmn en iie⸗ Mitirnte e4 Iel 2 hgre
. 9 ſer ſDeuri p,

¶ Ge appellationibus.

nutij aliquidc opet᷑ dicã plene ĩ. c. ut öb
Wer hãc remiſſionẽ. c. iſtud è itũ
Der ha eexpeditũ Ms
,Pp' ſicut arreptio 3
apoſtolicã defedit itinerãtẽ ut ĩteꝛi
Otra eũ ex quo ſine dolo itinerauit a
i. c. meminim. ⸗ qð ibi dixi.S.e. ſic 7
ſio vðfẽdebat mittẽtẽ ſuꝑ cã in qᷓ nunt
ut interiʒ nõ teneat᷑ rñdeꝛe coꝛã del
to ꝑ adueꝛſaʒ Pieʒ ex quo ante notic
tiũ miſerat:ſed utꝛum hodie
.S. remiſi ad.c.

ferre alias punitur ut bic.! H
colligi ex dictis doc. imtelligendo iſte prio

itus. . e

itineris pſonalẽ facta P ſege
3 non ꝓcedat
d papaʒ ut
nuncij miſ
iu miſerat
egato ipetꝛa
iaʒ lr̃ax nũ
ſufficiat iſta allatio

ut debitus. Mi. ab.

E Pr. ior E. can qui non ötu

it ꝗppellatiõi inter

poſite ad papam mittit eij ſj
rijs ad curiã puniẽdus. lis ordina

intellectũ ſubditũ poſſe ſuj
ſus manikfeſtos appella
pellatio eſt qᷓdã ꝓuocatio ad cm ut in.c cuz ſi
romana. S. e. nec ſit tibi miꝛandũ:nam ſam dib
itus põt accuſare pᷣlatũ ⁊? crimẽ ſuũ denütiare
ſuꝑioꝛibus.c.lʒ hely.de ſimo ⁊ in c.ex pte. ?. c
oliʒ 7. c. ueuiẽs de accu. cũ ſi.ita ⁊ eum puocg
M ad Ni etererrucullde ſubditi bie bonu;
platũ.viij.q.i.audact᷑.=.c.qis Lu.no
ferẽs appellationi etiã crercalic Dunnnc
ẽ ꝑ ſuꝑiorẽ ita crederẽ ĩ differete appellatioi fri
uole ⁊ iiuſte uide tex.iũcta glo.i.c.cum appella
tionibꝰ.e.ti.li.vj.ubi glo.appellat hãc delatoqʒ
iniuſtã reatũ: ⁊æ ẽ rõ qꝛ delatio ẽ qdã iteilocuto
ria ꝗᷓ dʒ eſſe iuſta:ſi g appellatio e manifeſte fii
uola peccat iudex eã admittendo facit. c. i. de re
iudi.li.vVj.ſicut peccat nõ defeꝛedo appellationi
iuſte ut hic:nã ↄtꝛaꝛiorũ eadẽ dʒ eſſe diſciplina
xxxij. diſt. hoſpitiolũ ⁊.c.intellecto ð imeiux.
nõ. ibi nõbilem ꝛeddũt:ꝙ delicta ⁊ mali mores
reddũt quẽ nõbilẽ.i.ifamẽ ⁊ nõ.infamie dignuʒ
ſicut.n.fama põt ſe hẽe ad bonũ ⁊ ad malum..
capitaliuʒ.. fſamoſos.ff.de.pe.pꝑ Mar in..de
minoꝛe. .toꝛmẽta.ff. de qõ.ita ⁊ hoc vbũ nobi
lis:adaptat᷑ ad uiꝛos moribꝰ origine genero
ſos ⁊ crie ĩfectos qꝛ iſte ꝛeddit ſe notum alijs ex
bonis oꝑibus:alter vo ex moribus malis.c ex
pie ade.de teſti. ¶
corrigendo ⁊c̃.pòdera glo.qꝛ ſetit unam lec. ad
tex. ut intelligat᷑ ꝙ iſte por corrigebat iſtũ cano
nicũ ⁊ in corrigẽdo exceſſit modũ affligedo euʒ
g iuris debitũ 2
uit ad papaʒ

Wio pmo fm unum
piorẽ ſuũ ꝓpteꝛ exceſ
re ad ſupiorem æ iſta ap

In glo. i. ibi modũ excedit ĩ

hoc iſte canonicus appello

HMec lectu. male põt ad tcx. ad
aptaꝛi qꝛ hic non dẽ ꝙ appellauit a pore ad pa
pã ⁊ ſic eũ ꝓuocabat ad ſuꝑioreʒ ꝓpier deſina
ſua. ¶ Sʒ li uis tenere hanc lec. que eſt eia in
ſe expone terx. ibi propter ſuas enormitates .ſ.
cõmiſſas in affligendo ⁊ coꝛrigendo hunc cano
nicum contra ꝛegulam ⁊ iuris diſpoſitionenn et
diſciplinã: æ tunc nota er tex ꝙ ſubdit?quatum
cunqʒ religioſus iniuſte affliemis ? correct
ſuperioꝛe poteſt appellare ad
rioris ⁊ ſuus ſuperioꝛ teneiu

us 8

ſuperiorem ſupe
r appellationi de

Secunda lec. põt

oich 119
erni dlar nſiurai
nonibu⸗ mnias ſiin lvnde iſe
ſiguineis ngehn AAlnn 5 ſori⸗pu⸗
uuſnen m mllul iei w e
ſe is gen tanenmnt ie pmniends

alelil
, ppter genn r ex
ſea uon dems ai nlhn ue
rd inrelen. eratght

ii a.viſindig 1cr roe iſte P
i hiingair iure in
icmigre l ) pe lr ich
mnnoſnowonĩ i mſi u no⸗
omgenet tal lechni lint Hyſte
jamnganis vof or bi eit ore
ens ſabaſti cocle pee quali lmo
Iecdeunei pot ab eo appelari A 1inn die
iͦ ter. ta reanndo wunſit Jo.an
ico. Oibec lec eſſet vera nuſth eern
Pieco no e nera iciſicte e anic dre
platoraröt iuriſcitionei ubatosee
lcar ſubcſtis tcele plnno quütiin
criminoſo anie priarone nii i douſa
ſpecialio vii.q iiſ. none i g di ae
uide goo. cn mulis inibus i en alega
non ſicent ge pꝛeſcrip. ? ibi dixi. ad.
Ruide ꝙ no loqui de poteſtte inie
c:ſ quo ad merit nite? dinanio
pꝛelat· nagis olqut omigego gſi
nibllonin comigge döt uce Inno⸗
ſris de nce pbe. neli i.c.ci uener
tep. lbi olnit caij cönm delegamn
ſum ercipere ge crinſe r riniofn
ger: ed de famnia b e
, . alnia bene poſſum excipe
lit i.c. ſciſcitatꝰ ge Po. ubi gici
mrünonch ali H dwl lcit.
niioffcio: . Ncpno adzmnin
Add: ui e qo ibi giriecie n

„zocl,deſinor igtan
Stcmadunäl
ga⸗ iminaitſſtafſen len
mn ig adtdir
ſnis gyinin iin iulii nn
epſporeinuntiafnerenli
wot ite ine tr in goic an
ſnbcil. iltigb, apprlor bir deni
inuſi mi te atmetjin
uq l iſuſ g palmoe mukſfrii
Uon elcak der ci adnnendo kuat c/oent
.. ſon atct mo deſenco peſcoi
Rendema oraidtd ade Noedſhenn
wi Aeſisatnckendtend
W Dden Wäürq NNGNNGs
inat inliimi tdnim ihe
n. Rtna dtſedr d doidt Anin
Ggui imlaſiu Bril
wmorſmminſiainii
salhti dd uds R
ſstcieitodeg irvil nann

ocg woien
dusne l Mnl
bons birwii

additio.
ffligenda iudici nõ deſerenti appellationi legitie

X liei- ciln ſ Bn⸗&π pla 7400 =pen- m Pn.d ar din =Pr,. ſp 2/ Izie me

¶ We appellatlonibus

ↄpellebat iſtum canonicũ ad ↄſentiẽdum aliena
tionibus qᷓs illicite faciebar de ꝛebus eccleſie ↄ
ſaguineis æ amicis ſuis tẽ ad tegendum ui
cia ſua eum uꝛgebat ad iuꝛandũ unde iſte ſetieſ
ſe illis grauari appellauit ad ſuꝑiorẽ. ꝓuocatuſ
prior iſtum incarcerauit ⁊ coegit eum renũtiatr
ſue appellationi ꝓpteꝛ ꝙ uenit puniendus ut in
rer. (Wen⸗ intellectus etiã colligitur ex dictis
doc.intelligẽdo ꝙ hic ñ preceſſerat.grauamen.
ſed iſte canonicus ꝓpt᷑ cauſas pᷣdictas ſeu ꝓpt
delicta alia iſtius prioꝛis.appellauit ad ſedem

apoſtolicã ⁊ fuit hec appellatio extraiudicialis:

⁊ multũ hec lec.ↄſonat lie ut.S.dixi ⁊ qꝙᷓ ſuꝑi
or appellatus ñ teneatur ire ad ſuꝑiorẽ ꝑ banc
appellationẽ exiudiciale:ut dixi in.c.cũ ſit. S.e.

non tñ dʒ ſuꝑior appellãtẽ opprimere ſeu euʒ a

ꝓſecutione appellatõis ał: ipediꝛe ꝙ ſiifeceꝛit ðᷣ
bet puniri ut hic. Quartã lec.ultra doc.colligo
ex nõtiſ ꝑ Ho.⁊ Jo.an.⁊ ĩi.c.i.ð cẽſi.li.vi.ubi
dñt ꝙ pᷣlatus etiã religioſus ĩ moꝛtali ↄſtitutus
notorius uł ifam atꝰſi ſit icorrigibił põt per ſub
ditũ applłaꝛi ⁊ ſi defeꝛt appellatoi bene quiõ ſin
aũt punietur ut hic æ reddit Moſti. miꝛabilem
cãm ꝙ correctio iudicial nõ cadit ĩ talem plarũ

:iij. q. vij. iudicʒ ¶¶ Et ex rõe iſta Hoſt. colligo

let. iſtã ĩ eo ꝙ allegat iſtuʒ rex. ꝙ prior uolebat

iſtũ coꝛꝛigere iſte vo appellauit dicẽédo eũ eè cꝛi
minoſũ notoriũ uel famoſũ ita ꝙ nõ põt alios
corrigere:⁊ hanc lec.clariꝰ ſẽtit Moſtie.i.c.licet
i corrigendis ð off.or.ubi dicit ꝙ ſi prelatꝰ cor
rigens ſubditũ eodẽ pcco equali łᷣ maiori noto
rie detinet᷑ põt ab eo appellari.æ ita diẽ itelligẽ
dũ iſtũ tex. ⁊ ita recitãdo tranſit Jo.an.ibi:ad
ditio. Si hec lec. eſſet uera multũ eet nõbił:ſed
ꝓfecto nõ ẽ uera ĩdiſticte qͥn anꝙᷓ; prelarꝰ puat
platura: põt iuriſditionẽ ĩ ſubditos exeꝛceꝛe nec
4 4 licet ſubditis recedẽ a pᷣlato quãtũcũqʒ notorie
criminoſo ante priuationẽ niſi ĩ qpuſdã caſibuſ
ſpecialibꝰ.viij.q.iiij.nõne.ij.q.vij.ſacerdotes:
uide glo.cũ multis iuꝛibus ĩ ea allegatis ĩ.c.cũ
non liceat de pꝛeſcrip.⁊ ibi dixi.⁊ ad.c.iudicet.
NRiñde ꝙ nõ loquit᷑ de poteſtate iudiciali exercẽ
da:ſed quo ad meritũ uite zæ danationẽ ſuã. qꝛ
pꝛelatꝰ magis ðᷣliquit coꝛrigẽdo aliũ ⁊ nõ ſe: ſʒ
nihilominꝰ coꝛrigere põt.uide Inno. ĩ.c.cũ no
ſtris de ↄce.pbẽ.⁊ meliꝰ ĩ.c.cũ uenerabił de ex
cep.ubi uoluit ꝙ etiã cõtra delegatum non poſ
ſum excipere de crimie qꝛ crimioſus põt eſſe iu
dex:ſed de ifamia bene poſſum exciꝑe: ⁊ plꝰ no
luit ĩ.c.ſciſcitatꝰ de Np.ubi dicit ꝙ cõtra ordi
nariũ non dʒ aliqua exceptio admitti q;diu tole
rat᷑ ĩ officio:æ uide qð ibi dixi:dic tu ꝙ ubi ſu
perioꝛ corrigeret nõ ex dilectiõe ſeu iuſtitia:ſed
ex odio põt appellaꝛi:ut nõnteꝛ uoluit Jo.an.
poſt Moſti.in.c.licet de offi.oꝛd.alł.c.ita plane
.xxiij. q. iiij. Itẽ facit qꝛ ſnia dr̃ iuſta ex aĩo.xi.
.q.iij. O. ſi ergo.uide glo.eadeʒ cã et.q.ĩ ſũma.
n gl. fi. in fi. et gñalꝛ cũ qrit̃ ð pẽa

conclude capiedo aliꝗᷓ dicia doc. hic Archi. in

c.decreto.ij.q.vi.qꝙ aut qrit de iure canonico
aut ð iure ciuili:prio caſu ſi cã eſt crimial: debʒ
dᷣponi:ut in.c.decreto pᷣalł. Si uero cã ẽ ciuilis
punit᷑ ut hic: nã debet remitti ad ſupiorẽ puniẽ
dꝰ ⁊z credo ꝙ pena erit arbitraria ar. c.ð cauſis
de offi. dele. Si querit̃ de iure ciuili:aut cauſa
ciuili ⁊ hʒ locũ pena poſita in glo.ut puniat᷑ in
xxx.pondo auꝛi et accipit᷑ pondus ꝓ libꝛa: ut.ff
de au.⁊ ar.le.in.l.inter ueſtẽ:⁊ ita dʒ intelligi..
quoniã.palt.ĩ gl.Si uero cã ẽ crimiał:tũc dʒ iu
ſto ſupplicio puniꝛi:ut in.l.a ꝓcõſulib E. e.et
ſic pena erit arbitraria: unde pot᷑it arbitꝛaꝛi pe
nã corporis afflictiuã qᷓ ẽ maioꝛ quãtũcũqʒ mi
nor qlʒ pecuniaꝛia ĩ ꝑſoa hõeſta ut ĩ.l. in puoꝛuʒ
ff. de penis:æ qdð nõ.i.l.i.e.ti. Ni.ab.

1

ꝑpticulaꝛit᷑ nõ ap
ellatur uel ſpecialius ſic ↄſtones
regulães appellatio religioſũ n defedit. ¶¶ Nõ
ꝙ qnqʒ ifamia ita ẽ ſꝑſa et clamoꝛoſa ut nõ exi
gatur de ea alteꝛa ꝓhatio: ſiẽ dicius ðᷣ notõio
facti ꝑmanẽtis:ut in.c.euidennia de accu.ii.q.i.
mãifeſta. Si ãt ĩifamia nõ ẽ ſic ſparſa ⁊ clamoꝛo
ſa oʒ ꝙ ꝓbet᷑ ꝑ teſtes:⁊ ſic ĩtellige illã alternati
uã aut ↄuicti:⁊ põt ifamia ꝓbari ꝑ duos teſtes
ſicut ⁊ notoriũ nõ.glo.ii.q.i..fi.⁊ ĩ.O.itẽ ſepe
iiij.q.iii.⁊ glo iuris ciuilis ĩi.l.iii.ꝗ.que argum
ta. ff. ð teſti. ꝑ¶ Har.i.l.de miore. S. tormẽta. ff.

Pſ ener nfanme Plas, pont

de qõi.faci n. c.tertio loco.S.de pᷣſũpt.ubi
norr, appellatio ↄ diſpoſitionẽ ↄſue cn e ni 1 Breeneenn.
tudis ſeu ſtatuti ꝑticularis n ẽ admittenda:æ= ſie

ẽ hic caſus ꝓ his que dixi poſt Har.i.c.ↄſulu
it. S. e. Mã hic erat cõſuetudo ſeu ſtatutũ arrãs
ad cedendũ ꝓpt᷑ ifamiã ut.j. dicã. ¶ J n. gl.ij.
ibi de qᷓ purgaꝛ ſe nequeũt:pondeꝛa iſtam glo.
qꝛ ex ea bet᷑ unꝰ intellectꝰad.c.ſʒ quẽ młta ↄria
ſilet:ut itelligat qn iſti abbates publice infamati
ð ðᷣlictis nõ poterat ſe purgare:ſi ãt potuiſſet ſe
purgare ñ fuiſſent ↄſtricti ad cedendũ f̃ʒ b̊ nul
lũ ſpeciale poneret iſta ðcꝛetał i religionis: Idẽ
ẽ in ſecularibus:qꝛ ſi deficiente accuſatore ſuꝑi
or indicit purgationẽ infamato:⁊ ille ſe purga
nequiuit hẽtuꝛ ꝓ couicto de illo delicto ut in.c.
accedes:.q.de accu.ubi plene dixi ⁊z ĩ iuꝛibus h̊
alla.i glo.merito h̊ caſu no admittit appellatio
2 ect ↄ iuris diſpoſitionẽ:ut ĩ:c.ↄſuluit.õ. eo.
rba glo. nota unũ aliud qð eſt ſeper menti
tenẽdũ/ꝙ ꝓpter ſolã ifamiã quatũcũqʒ publicã

pᷣlatura dummodo de illa ſe purgare poſſit peꝛ
ſuum iuramẽetũ ⁊ aliorum de credulitate iuran
tium pꝛout tꝛadituꝛ foꝛma purgatois i.c. quot.
j. de Purga caal Seſ Fnnccehe Klenen ſenti
re aliam lectu.ut ſit ſpeciale in prelatis religio
ſis:ut ex ſola infamia poſſit remoueri a ſuis di
gnitatibus ar.i.c qualiter æ quando. ij.in fi.j.
de accuſ.ſed hec lect.nõ probatur aliquo iure:

illud. c. qualiter et quando. credo ꝙ potius
r

Pch 4 Qi 4 . 4 F. wan feae, Ap
2 famoſã nõ dʒ pᷣlatus ẽt religioſus remoueꝛi a 1. 1

a 4 Drractcn. aplere

Xe uA PP* *ſur tin) afp-

Mm,harna Ffs d Fo=ſprtns Pi

Manu 2S ,

α☚1ι

9o 1Vir *νασ
V

Xn Cn. K =ð hl=X& Lorre, Fy . Q.

¶ VDe appellauonibus.

faciat in oppoſitñ: qꝛ ibi darur foꝛma iquirendi

pꝛopter infamiã: ? dr ibi ꝙ i religioſis nõ ẽ iſte

oꝛdo uſqʒ qqʒ ſernãdus.pꝛeſupponit ergo ꝙ in
famia õ religioſum pꝛelatũ dat facultatem iqui
rendi de ueritate: 2 iquiſitione ueritatis non eſt
oꝛdo iuris uſqʒ ad unguẽ ſeruãdus:nec ob.ibi
liera dũ dicit ꝙ facilius ? liberius poſſunt re
moueri ⁊c̃.qꝛ fatendũ eſt ꝙ pꝛo facilioꝛibꝰ cais
poſſunt remoueri religioſi qᷓ ſeculares ut ibi:ñ
ii lufficit ſola ifamia ꝓ boc eſt tex. optimus in
c. licet bely. de ſuno. ? in: c. per tas. el.i. eo. ti⸗
ubi qſi nẽ boc expꝛeſſu. An aũt ifamia ſit ſuf
ficiẽs ad ſuſpitionẽ ẽt epᷣi donec diſcutiat ueri
tas nide Jo. an. in. c.i. de accu. li. Vi. Additio.
Tertia lec. colligit ex dictis Hoſt.dicentis hũc
tex. ꝓcedere ſᷣm ↄſuemdinẽ quoꝛũdã religioſo
rũ:fim quã platꝰ ifamia reſperſus admonitꝰ in
capitulo teneĩ cedere adminiſtranoni ? diẽ hoc
eſſe de coſuetudine fratrũ pᷣdicatoꝝ ⁊ cartuſien
ſiũ reſpectu gnalis ipſoꝝ.ſicut.n.generaliſ ex ſo
la electione abſqʒ ↄfirmatiõe adminiſtrat ita ex
ſola ifamia teneĩ cedeꝛe ſi hoc płʒ oibꝰ pᷣſidẽnibꝰ
ſeu diffinitoꝛbꝰ capituli uel maioꝛi parti ipſoꝛũ
2 ſʒ hoc ĩitellige ſũmariũ ꝙ hic erat pena legis
pticularis ſeu diſpõis ꝑticularis a qua nõ com
pellat ſicut nec a pena legis generalis. Et hanc
lec. tʒ Gof. æ lectu. bec ur̃ magis mihi conſenta
nea lr̃e. Mã ceſſãte ↄſue. ſeu ſtatuto appꝛobato
ꝑ ſuperioꝛẽ nõ põt abbas etiã i cõi capitulo ce
dere pᷣlature:ſʒ dʒ cedere in manib ſuꝑioris ut
in. c. cũ uenerabilis. S. de ↄſuetu. nec põt ꝑ capi
rulũ generale ipſoꝝ religioſoꝝ pꝛiuari ut in. c. ĩ
ſingulis.j. de ſta.regu.⁊ ſᷣm hanc lec. oĩa Zria
ſilent que pnt foꝛmari S iſtũ tex. Sed oppo.de
c.admoner. 2. c. qdᷣ in dubijs ðᷣ renunci. ubi pʒ
ꝙ quis nõ põt cedere plature niſi in manibus
ſuꝑioꝛis.dicit Moſti.ꝙ S.c.ꝓcedit ĩ religioſis
æ ubi eſt ↄſuetudo.ↄria procedunt in ſeculari
bꝰ:z ubi non ẽ conſuerudo. Sed ↄ hoc dictum
Hoſti.facit tex.in.c.cũ uenerabilis pall.ubi dã
natur talis cõſuetudo etiã in reli gioſo. Credo
poſſe dici ꝙ illud loquit qn ſine cauſa legitima
pꝛopꝛia auctoꝛitate uult cimutere platura. Iſte
tex. pꝛocedit qñ ſubeſt cã ifamie:⁊ qn cedebat ĩ
cõi capimlo. Ma ⁊ ſi cõe caplʒ nõ beat totalem
iuriſditionẽ ĩ ꝑticulares pᷣlatos:het tñ i aliqbuſ
ut in. d. c. in ſngulis ¶ In gl. fi. ibi de mienio
ĩ triẽniũ ſentit hic glo.ꝙ bhoc caplm loquitur ðᷣ
illo generali capitulo de quo in. c. in ſingulis P
alt. qðᷣ nõ plʒ doc.qꝛ illud capłm fuit eduum ab
Inno. ʒ iſiud ab alexãdꝛo. ʒ. qui multo tipᷣe pᷣ
ceſſit Inno. Jo ſᷣm Hoſti.loquit de conſnetu.
quoꝛũdã religioſoꝝ ut.S. dixi. ¶ Eredo tamen
qð tex. dʒ intelligi no de capitulo pticulari: ſed
cõi ur qꝛ ↄuenit religioſis multoꝝ monaſterioꝝ
ficut bodie uidemus i pꝛedicatoꝛibꝰ ⁊ cartuſien
ſibꝰ 2 ſilibus. Oemũ gl. querit quid ſi noluerit
cedere: rñdet. vide eam Mi. ab.

☛nẽ O aures. Jugdex a quo pot

pꝛefigere terminuʒ

appellãti ad ꝓſequẽdam appellatiõ
iae deʒ quo lap
reaſſumit index iuriſditõem. Et anake as
t. non eſt ex toto ſuꝑflaũ ¶ Naʒ loqtur del
Jgato de quo nõ hebamus tex. ita aptum E

poc ⁊ ex tex. nõ/ꝙ non ſolum oꝛdinaꝛi
4 / ꝛ2dinaꝛius: ſed
delegatus põt pfigeꝛe teꝛminuʒ appellati liſint,

J

KET ensvir

gẽdo terminũ iuris ijm diſpõeʒ.c. cum ſit ꝛ0
na. S. e¶ Ded ciꝛca boc moueo nöbile dubii.
pone ꝙ delegatus derulit appellatöi: 2 pfixit .
minuz appe lanti nũqͥd appellatoꝛe nõ ꝓlequ .
re poſſit delegatus reaſſumere turiſcltlonsren
habet locum iſte tex. etiam ubi delegatus Deinl
appellationi. dubiũ lfacit. c. cum appelationmnbus
e.ti. li. Vj. ubi dr ꝙ per delatõem abdicata i
riſditio a iudice deferente: Sed uide glo. no
bileʒ in dicto.c.cũ appe lationibus: que Deterna
nat ↄtrarium: z uide plenꝰp dommos de
deciß. cccl. Micolaus abbas. n

Daudientiam. Qui ſ
tectioni pape ſubmittit lʒ uerbum 1
pello non exprimat mielligitur appellaſſe. Uel
ſumma melius ſic. Si pcedente grauamie quis
ſubmittit ſe ꝓtectõi ſuꝑioꝛis babeĩ p appe late
dũmõ ſeruauerit ea que ĩ appellatione ſũt neceſ
ſaria:ita limita.pꝰnarrat factum. dat iudicem
ibi ſ ãt. ¶ Mõ pꝛimo q ubi ad ceꝛm acuj ex
plicãduʒ non eſt prefixa ſolenitas vbop ſuffieir
exprimere ↄceptum ⁊ effectuʒ rei ʒ n expriman
tur ꝓpria ueꝛba illi actui conformia:pyo hoc q;
uerba deſeruiũt intentoni 2 n econna. uide bo
num tex. in ſimili in. c. in his.j. de Vb. ſig. ſecus
ubi ſolẽnitas ueꝛboꝝ ꝛequiaituꝛ. i i.ff ð vb.ob.
facit. c. peł. æ quod wi dixi de iure iur: Q? nõ5
ꝙ ſuomiſſio ꝓtectois ⁊ appellationis pari paſſu

anmbulant quod intellige quando i ſubmiſſione

exprimũut ea que rquirũt i appellatioe ut.j. lan⸗
dicã Ultimo nõ ꝙ attentatũ poſt ? otra ap
pellationẽ extraiudiciale eſt po iure nullum de
quo plenius dixi in c. coſuluit. . e. ¶ In glo.
uerbo nme ꝓtectioni:ibi de generali ꝓpiectioe
zẽ.· AVel dic melius poſt Hoſtiẽ. ꝙ ↄtrarium lo
quitur cũ papa ꝑ ſuas lr̃as ꝛecepit aliquos ſub
pro ectione ſua quo caſu non intendit eos eyi
me. c. ꝛcepimꝰ.. ð priuił. Mic loqr qñ qs ĩ ce:
ta cã ſubmittit ſe ꝓtectõi aplice ? poſtea arripn
iter ad ſedẽ apoſtolicã tẽ. n. bet uim appellatois
ut hic: ? qᷓuis Inno. multũ iuolute i hot iſiſtat

Sac& an ? qñ ſubmiſſio ꝓtectõis het ui appallarois

tñ ſᷣm meteʒ doc.facio iſtã ↄcluſiõeʒ ꝙ ubicuqʒ
ĩ ſubmiſſiõe ꝓtectõis ſuat ea q ſeruari dehet in
appellatiõe tunc talis ſubmiſſio by uim appella
tionis qꝛ nõ eſt fienda uis in uerbis ex quo cõ
ſtat de intentione ut hic? in. c. petitio 6 peura.
2z ideo ſi quis appellare nult ante ſniam in iudi
cio debet cãs expꝛimeꝛe: ut in

apoſtolos petere:ut in. .i. eo. . l. V. par ei
ſimilia ſeruat non eſt uis an gicat appello.
gpoſtolice.

uel dicat ſubmitto me protectiont.

c. ut debitus. j. .

, c woeliunn ſint i
iame g, O ſſbnid
8 ns Cm pln rdg ſan⸗
aton oltt c i tii e d an
rran u⸗ adir italouct i
bot kucl Gnca⸗ 1.g
vus
agl yu mſt r in
zoppeloc g gol u ahin
nſlclr j mlecogi
ſpplerci c cognoſcere dl
nioftt ne . d Averlimmis:
taſt Minſe Kocrunne

ein papa 9 inn Alear 6 bo,oppo.
c caue cob culhalt en in
ſl,. d iede e
ngun iſe
amiſhleno o d eeru der
anoreninerent Amt⸗ nn

. ſa iliee h anne ber bonl
ce ſe pomiſtt cognoſe
hrmn ꝛ iornt ſbi lere ins
jſun i unnll N. n li bſeuu
mmrncli probanebie ini l
mimiſe hli nl ifni od gr ni d
guſ in illee on oſe cog oſeene
ſtiorſctnio anido iuſrab eo appalanin
Nun nitncogtind ſeent d m
qle urbetnrincAecms ge rcſenchi
at ſecal nd fuſſſer aoolard: wne
chs cognolcere an n ir iniſcitio p
la:ſed do. An. inteligir roan goo gn
ubi ñ fuiſſet appellatü:qn bic oendeb
ge nudo exercito iaridinois:ſe dr
imnis: an iſe plbft eer iibiecus eho
du ſcouſte ini phlenii nih
to qo. Anno qno no c bi e gti
latij ſibct ſip ime ſbiecrois no
eẽ ſuder qꝛ ſiſpeems e ci mia uenii
c applicunch roe ſubſetionis 6S
neralter ubi alad onodi ſate in
1iͦ venttapplcandum uclc non pot
tognoſcere an ſan ſt lniſitioꝛ ie
nidet pni gictu noſniſeein
ſix in. c. er pte ge h ſ enener
hic x ibi attingit ci unn ſenm
entnp. Sad Deagknekf in

äug
R an inn N

in iſſenn

o
–
Dl Pronſon unor n
Mager erdnig el
—– Garten ning
inefnil inun
N 4 erboen “Z Flutn

ſble
zunsdnſten Ppolarö, zi

Pnn ni
unens et Pppolaro⸗ toren Nr

unda Setſnm
Kbenir iga “ nin

Krnriine Cunsont
Al cannprinonr
D gineten e

nine Dik gon

Danfenine

urgton eſthitt h i
Nehomchnnunelgn mgelſel
ſumma mins il. O; Peclenegemmnee
ſuhmim e puni igis biiip ine
duno muun: ej peſnor irtt
ſamuin imia vjnr uun: dtt dir
ℳ. biha Wammlratanny aazz
Ncin moref orin lenus ibor ifi
nmne Mpun e um a /vnn
zparmämimim oarg
dr dderwin dnonnonn etotu cebo⸗
mkithttniAin
sddn CupiumdNkdc.
nANA Mn NN M
inmiktmaumdi
Abuienn aood inelig⸗ Cnſtiſcn nſm
emmnm tiiagkicli mlirnit

iDan Rrö umiitN
4 cicanech oine n

1

v pvd Se e ds 9 d. nrpi VvâS“⁵ „aA

GOe appellationibus:

Et idem dic qñ appellatur extra ſudiciũ uel pꝰ

ſñtiam ut ſemꝑ ſeruentuꝛ ea que ſunt neceſſaria
ad illã appelarznez gl Swa anen hoc ⁊ ex tex.
dubitat᷑:nũquid idẽ ſit in eo qui ſubmiſit ſe pꝛo
tectioni alterius citra papã: Moſ.⁊ cõit᷑ doc.q;
ſic ex quo ille eſt iudex appellatõis ꝙ ſatis mihi
placet:qꝛ eſt eadẽ rõ in alio iudice ad quẽ que

ẽ in papa ꝓ hoc facit glo.in.c.i.e.ti.li.Vi¶ I

gloſa pel. ꝓ intelleciu glo.oppo. ur̃.n.ꝙ etiam
cũ cauſe cognitõne ñ potuiſſet iſte ebus ꝓcedeꝛ
3 appellatõeʒ:qꝛ ſuſpenſa eſt eius iuriſditio ut ĩ
.c. non ſolũ.e.ti.li.Vi. So.gloſ.ut arbitror me
tu ↄtrarij ſupplet cũ cauſe cognitiõe delegata a
papa q̃ſi ꝑ ſe nõ potuiſſet cognoſcere an appel
latio fuit iuſta nel iniuſta:ſed certe hec opinio
gl. licer ſit vVa in ſe nõ tñ eſt ueriſimilis:qꝛ Ma
pa nõ remitteret cauſã appellationis ad iudiceʒ
a quo per eũ cognoſcẽdã:ut.s.c. ꝓximo :ideo
extra glo.alij.ſupplent ad tex.maxime.Vel t᷑uo
dic ꝙ papa poſuit hoc vᷣbũ ad magis agarauã
dũ negociũ:itẽ narranit ꝓut in facto contingit
Fatẽdũ eſt ergo ꝙ ẽt cũ cauſe cognitione non
potuiſſet cognoſceꝛe de iuſtitia appellatõnis nec

de principali pẽdente articulo appellatõis: ut in

.d.c.ſi a iudice:ſʒ certe hec gl.ponit etiã aliã 20
nẽ dicens ꝙ iſte ñ potuiſſet cognoſcẽ etiaʒ alio
aeſpectu qꝛ n poterat ſibi dicere ius. C. ne quis
i ſua cã.lI.una: ſed Jo. an. multũ breuiter zæ ob
ſcure nidet᷑ approbare hãc ultimã le. dicens hãc
rationẽ eſſe falſã niſi ꝛferat᷑ ad ꝓx mũ dictũ gl.
quaſi ſẽtiat iudicẽ non poſſe cognoſcere an ſua
ſit iuriſditio quãdo fuit ab eo appellatũ ut dꝛ ĩ
prin.glo.qꝛ iſta cognitio ſpectat ad iudicem ad
quẽ ut hetur in.c.dilectus de reſcripti.quaſi di
cat ſecuſ ſi nõ fuiſſet appellatũ:⁊ tunc poſſit iſte
epᷣs cognoſcere an ſua ſit iuriſditio ꝑ iura gnña
lia:ſed do. An.intelligit rõem glo.gñaliter etiã
ubi ñ ſuiſſet appellatũ:qꝛ hic ↄtendebatur non
de nudo exercitio iuriſditiõis:ſed ðᷣ propꝛietate
iuꝛis:an iſte pᷣſbyt᷑ eẽt ſubiectus epo ⁊ ſic cõmo
dũ ↄſecutiue uenit applicandũ iudici. Ex bᷣ dic
io do. An:nõ duo pᷣmo ꝙ ubi ẽ ↄtẽtio inter pᷣ
7 latũ ⁊ ſubditũ ſuꝑ inꝛe ſubiectõis non põt pᷣlatꝰ
eẽ iudex qꝛ ſuſpecms ẽ cũ młta ueniãt ſibi ↄmo
da applicanda rõe ſubiecrionis.¶ Scðdo nõ ge
neraliter ꝙ ubi aliqd ↄmodũ ſaltẽ in conſequẽ
tiã uenit applicandum iudici non põt in dubio
cognoſcere an ſua ſit iuꝛiſditio:uide Inno.qui
uidet᷑ pᷣmũ dictũ uoluiſſe in.c.uenerabili de cen
ſi. ⁊ in.c.ex ꝑte de vᷣb.ſig:⁊ ſic tranſitr do. An.
hic ⁊ ibi attingit iſtã mãm ⁊ maxie in.c.ſuꝑ lris
de reſcrip. Ded 5 hoc dẽm multum urget text.
in.c.cũ peꝛſone de pri.li.vi.ubi ſpecifice diſpo
nitur ꝙ ſubditꝰ allegãs exceptionẽ dʒ eã ꝓbaꝛe
corã epo:⁊ glo.ibi apertiſſime ẽ hanc opini.
do. An.dicẽdo ꝙ epᷣſ eſt ibi index tũ qꝛ iſta cã
non eſt ꝓpꝛia:ſʒ eccle:? in cã eccleſie pᷣlatus po
ten eẽ iudex.i.q.v.ſi qͥ erga tũ qꝛ ibidubitat̃
ð iuriſditione:ergo cognoſcet an ſua ſit iuriſdi

tto. Ad ſoluenduʒ; has opiones p dicerẽ in. c.

cũ ꝑſoue ꝙ ibi fit ꝓbatio corã epo de cxceptio
næ nõ ut iudicet ſuꝑ ea:ſed ad inſtructionẽ ſuaʒ
ut cognoſcat an interim debeat ꝓcedeꝛe õ ſub

ditũ ⁊ ſic ſaluabi dictum huius glo. do. An.?=

Inno. ſed hoc ẽ glo.illius.c. Scoo põt dici
ut intelligatur ꝙ poffit eſſe iudex ſalua tamen
recuſatione:ſicut dicimus in patꝛe ꝙ põt eſſe iu
dex ĩ cã filij. iij. q. Vij. J. tria.l. i priuatis. ff. ð iu

di.⁊ tñ põt recuſari ut ſuſpectꝰ:ut nõ.i.c cũ ↄti

gat de fo. ↄpe:ita in prelato in cã ecclie:ut dicã
j. E. poſtrem ertio põt dici æ melius ꝙ ſu
perior põt efſe iudex in cã exemptionis qm cã ẽ

eccleſie non eni hʒ dnium iure ꝓprio. Sed iix

poterit recuſari puto aitendendaʒ quantitatem
muneꝝ ſibi ↄſecutiue applicandam per illuʒ ſub

ditum ⁊ qualitatẽ ꝑſone indicis.nõ eni eſt neri

ſimile ꝙ unus epᷣs daret ſniam iniuſtaʒ ſi recep
turus eſt tm a ſubdito quid modicũ. ſecus ubi
eſſet magna quãtitas uł maximꝰ honoꝛ imineꝛet
ſibi ad hoc.c.⁊ ſi qõnes ð ſimo.⁊ ſic ↄcluderẽ
in quolʒ iudice cui ↄmodũ ſportulaꝝ eſſet appli
canduʒ ut ſᷣm quantitate z qualitatẽ perſone iu
dicet᷑ ſuſpectꝰ uel non ſuſpectus iu cognoſcedo
an ſua ſit iuriſditio.ſᷣm hanc difſtinitionẽ intelli
gerẽ glo. 7 doc.in.l.de iure ad municip.ff.? i.l.
.ij ff. ſi qꝗs ĩ ius uo.ꝑ Har. ꝑ canomiſtas i.d.c.
ſuꝑ lr̃is. Mã glo.? Har. indiſtincte uoluerunt

ut iudicet᷑ ſuſpectus propter ↄmodũ ſporiulaꝝ
ſed pᷣmiſſa diſtinctio eſt equior Armo ſciag

iudicẽ a quo poſſe cognoſcere de iuſtitia appel
latõis ad inſtructionẽ ſuã:ut ſciat an debeat de
ferre uel ne nõt Iunno in. c. paſtorał. ꝗ. pterea ðᷣ
offi. dele.ſed ↄditionaliter nõ põt cognoſcere in
piudiciũ appellatõis:qꝛ hoc ſpectat ad iudicem
ad quẽ ut dixi.⁊ ſie int l ige.primuʒ dicinʒ glo.
UVitimo opp.ↄtra tex. in eo ꝙ papa mandat in
quiri de appellatioe ad effectũ denũtiãdi ſñiã eẽ
nullã.ur᷑.n.qꝙ ſine qᷓibet appellanõe iſta ſenteria
erat nulla tãqᷓ; lata ſine cãe cognuione: ut in. c.
eccleſia ſce marie:⁊ ibi gl.de ↄſti.⁊ i.c.tũ ex lꝛis
ð ĩ ĩte.reſti.ꝑx Mar.i.l.ꝓlatã.C. ð ſen. So. dic
q iſte pᷣſbyter ꝓſequebat᷑ illud atteptatũ ꝑ uiã
appellatõis:iõ debebat ꝓbare id qð erar ca ſue
intẽnionis.ſ.appellatõis:nõ tm ſeqt qͥn attempta
tũ ſit nullum:un eo ſuccũbẽte ĩ cã appellationis
poſſet iſte ꝓſequi ꝑ uiaʒ nullitatis:ut dixi in. c.
.i. S. e. Facit iſte tex. ad unũ intellectũ quẽ ibi ðᷣ
di.fac̃.c.exhibita de iud.⸗ qö nõtur in. c. ex pte
ade de teſti. uel dic ꝙ ꝓcedit hoc. c. in ſnia. ſ.x
cõicatõis: 4 lʒ ſit ferenda cũ cãe cognitione:ut ĩ

c.nemo.ij.q.i.lata tñ ſine ea tenet:ut ibi in.ce

lac:o.j.de ſẽ.ex. Ni.ab.
. Caſus. Cã non eſt ad
Lcepta. iudicẽ a q remittẽda
appellatõe adhuc uõ iuſtificata niſi de

partiũ ↄſenſu fa ꝑs ibi non dʒ.¶ Mrio nota

unã regulã ad quã quotidie iſte tex. all.ꝙ appł
lans nõ tenetur redire ad iudicẽ a quo lſʒ iudex

ad quẽ hoc precipiat niſi conſtaret de iniuſtitia

appellationis ut in. c. ut debitus infra eodem

Sr atdur

J440 .

. 2 &αα. dr à. Aemez

Ee⸗ nu tes ſslas mſen ztis

¶Be appellationibns.

2 nõ. ꝙ nõ ẽ i facultate iudicis ad quẽ recipe
re appellationẽ uł ipſã ꝛenuẽ: ſed ſi ẽ iuſta tenet
ca admittere: ratio qꝛ iudicare ẽ mun? publicuʒ
cui renũtiari nõ põt.l.munex. F. iudicãdi.ff. de
mu. 2 bonoꝛi. nec põt iudex quantũcũqʒ oꝛdina
riꝰ a ſe abdicare onꝰ iudicãdi.l. egatꝰ.ff. de of.
pſi¶ Vtio nõ. ꝙ pꝑtes cõi ↄſeſu pnt renũtiaĩ

4

appellatiõi 2 redire ad iudicẽ a quo: nũqd bp

ccedar ſi iudex detulit appellationi. uiðᷣ qð nõ.e.

ti. l. Vj. cũ appellationibꝰ. In glo. ij. in fi. Mãc
opi. ſequit᷑ Jo. an. ⁊ cõit᷑ doc.qꝛ de hoc uĩ tex.
i. d. c. iterpoſita allato ĩ gio. vñ poni hoc ꝓ ſin
gulari fʒ Jo. an. Simile i. c. ut pꝛiuilegia ð pri
uilc. E nõ. ꝓ ſtatutis ut plurale reſoluatuꝛ ĩ
ſingulare an ex płralitate ſeqt abſon⸗ itellectꝰul
iuri Zꝛiꝰ: Sʒ ſaluãdo tex. puto poſſe dici qꝙ ꝑtiũ
ↄſenſus requirit᷑ ad hoc ut libẽ fiat remiſſio ad
iudicẽ a quo ſine alia ↄdẽnatiõe expẽſaꝝ: Sed
qn adeſt ↄſẽſus appellãtis tm:fit cõdẽnatio expẽ
ſarũ ⁊ hoc caſu loquit᷑.c.ĩterpoſita. .ðille. dic
pleniꝰð hoc articulo ut.. dicet additio.¶ Vel
dic dãdo aliũ nouũ itellectũ:ꝙ tex.iſte põt ĩtelli
gi ĩ appellatiõe a diffinitiua a q' ñ põt appellãs
relſilire ſine ↄſenſu appellati cũ ſua ĩterſit ut pʒ ĩ
ſeqnti. q. Additio: Sʒ S hũc ĩtellectũ cõeʒ op.
ur. n. ꝙ nõ ſufficiat ↄſenſus appellãtis tin: qꝛ ſi
cut actoꝛ nõ ꝓſeqnte ĩ pꝛia iſtãtia põt reus pro
ſequi eo iĩuito ut i.c.cãʒ ð do.⁊ cõm.⁊ auẽ.qui
ſemel. C. qũo.⁊ qn iudex. Ergo idem dicenduʒ
ĩ cãu nr̃o ut iuito appellatoꝛe poſſit appellatus
ꝓſequi:maxie cũ uideat᷑ ideʒ eſſe ĩ appellatiõe a
diffinitiua ut pʒ.ij.q. vi. appellatoe ceſſante ⁊ in
aut. ei qui.C.de temp.ap. ¶ So. põt dici alidᷣ
eſſe ĩ appellatõe ab iterlocutoꝛia alind ĩ appella
tiõe a diffinitiua uel ꝓſecutione pꝛioꝛis iſtantie
qm i appellatiõe a diffinitiua põt appellatꝰ pᷣten
dere itereſſe:foꝛte.n.uult perere reſoꝛmationem
ſnie iuxta ea q̃ dixi.S.ſuꝑ Nica:uel hr̃e ↄfirma
tionẽ ipſiꝰ ſũie ad maioꝛẽ auẽtẽ. Idẽ ẽ ĩ ꝓceſſu
poꝛis iſtãtie ¶ Mã ĩtereſt rei cãʒ ſemel decidi ne
ſepiꝰ poſſit uexari ar.l.diffamari.C. ð ige.ma.⸗
.c. ↄqᷓrẽte ð offi.oꝛdi.ſʒ ĩ appellatõe ab iĩteꝛlocu
toꝛia nullũ itereſſe põt ptẽdẽ appellatꝰ ſi appel

lãs nõ uult ꝓſequi cũ cã redeat ad pꝛioꝛc A
1

quẽ ipſe ſuſpectũ nõ hʒ ⁊ lis citiꝰ decidet
timo opp.õ tex. de. c. ad repꝛimẽdã de offi.or.
ubi excõicatꝰ appellãs remittit abſoluedꝰ ad iu
dicẽ a qꝰ dicũt doc, ⁊ bñ ꝙ ibi loquit i abſoluti
one fiẽda i qua appellãs grauari nõ põt a iudi
ce a ꝗ ſʒ hic ꝓhibet᷑ remiflio ↄgnitiõis cauſe ĩ
q̃ poſſet grauari ꝑ iudicẽ a quo cũ ſemł eũ gra
uauerit ar.ĩ regula ſeł malus reg.iur.li.Vi.
elegatus etiã da
Oſtremo. tus cũ clauſula ap
pellatione remota recuſari põt ſi ẽ ↄſã
guineus ipetrãtis uel ſi fuit aduocatus eiꝰ ĩ illa
cã.nõ diuidit᷑¶ Nõ.pꝰ dictũ nõbile ⁊ mẽti cõ
mẽdandũ ꝙ remotio appellationis ĩ certa cã fa
cta nõ tollit facultatẽ recuſadi iundicem ex iuſta
cã. ¶ Ex quo iferẽ ꝙ appellatio æ recuſatio nõ

Jdeʒ dic de affinitate ur ſi iudex

omnia equiperant᷑ ad remotõe; q*
nis nõ ſeqt remotio recuſatõis Zg⸗ cütun
tedit etiã ð iur̃ ciuili fſʒ Jo. an. bic ⁊ bñ ald X
l. unicaʒ C. ne in una eadẽqʒ cᷓ canonizata i,.
q.vj. ſi q in qcũqʒ. Ego ad hoc dictũ alle
glo. Dar.uin. l.i.ff. a qui. app.nõ g. ? nide 33

chi i. c. ſuꝑ co.ij. . e. faciunt rões ibi alfate ubi
uide ¶ ꝛ nõ ꝙ cõſanguinitas eſt ſufficiens ca

recuſandi iudiceʒ delegatũ ut ſuſpectũ. tene me
ti hoc: qꝛ idem puro ĩ ordinario conſimili ⸗“
rius ꝑtis ut nõ.ſpe.ti.i. F. ſübatd, Agni⸗
eſt Facit. l. aut afkinitate.f. de procura. ubi por
zmouen ſi contraxit affinitatẽ cũ aduerla parte
Tradit Tan.nõbilẽ regulaʒ ois cã ſufficiẽs
ad remouendum pꝓcuratorem ſen arbitrum eſt
ſufficiens ad recuſandum indieem: Pro hoc
dicto facit: qꝛ ex facili cauſa poteſt recuſari inox
ut nõ. glo. in. c. cum. R. de offi. dele. i. aptiſſimi

⁊.l.cum ſpeciali.C.de iudi.dicam plene in.c.cũ

ſpeciali.j.e. ¶ .. is qui fuit aduocatus in cqu
ſa poteſt recuſari ſi datur iudex i eadeʒ:nec mi
rum:qꝛ iam manifeſtauit animũ ſuũ. Iteʒ eſt af
fectus ad illam cam rõe aduocationis ſuſcepte:
nam is qui in cã conſuluit põt ꝛecuſaꝛi ut ſuſpe
ctus ſi deputatur iudex. ꝓ boc tex. in.:.. pꝛetor

.ff. de iuriſditio. om. iudi. Aide. Inno. in. clxx

refragabili de offi. ordi.æ pondeꝛa tex.dum di
cit in eodem negotio ſecus in alio negotio fm
doc. ⁊ bene.¶ Ex quo infeꝛo ꝙ eum qui fuit
aduocatus uel procurator meus in una canſa
poſſum impetrare in indicem in alia cauſa ſine
metu recuſationis. n gl. i. ibi 2 ſuccederet

ei. nidetur glo. concludere ꝙ uſqʒ ad illum gia

dum poſſit iudex recuſari uſqʒ ad quem admit
titur ſucceſſio ab inteſtato. Sed inquantum
glo. dicit ꝙ uſqʒ ad ſeptimum admittitur ſuccel
ſio licet doc. ſimpliciteꝛ rꝛanſeant nõ cꝛedo glo.
uerum dicere.qꝛ admittit᷑ ſncceſſio uſq; ad de

cimum tã inter agnatos quaʒ cognatos tex. cſt

cum gl.inſti. de ſucceſſ. cogna. in fi
ad principale dictum glo.dicit Jo.an. conſide
ꝛandũ utrum ſint de eadeʒ domo ſeu ſtimpe mal
culina: ⁊ ſecundũ boc iudicabitur ſuſpectus uel
ne. enme. nan tuſcia ſim eum ꝗ offenſe
uindicãtuꝛ in omnibus qui ſunt de cadem do
mo ſeu ſtirpe maſculina licet cxcedat ſeptimum
gradum ⁊ ſatis uidetur dicendum ꝙ in hoc cõ
ſideretur conſuetudo regionis:nan in aliquib
locis affectio conſanguinitatis ⁊ affnitatis exie
dituꝛ quaſi in ĩfinirum:iĩ aliquib uſq; ad certum
gradũ tin:cũ gꝰ roe affectiõis dũtaxat oſangui
neus reppellatur debemcoſiderale an durer al
fectio in ceſſantc cõſuetudie:mulũ placet dictũ
gl. ſcto dicto Yo. an. ut inte: agnatos e n
tos extẽdat᷑ qð bie dẽ uſqʒ ad ſeptimuʒ gꝛa nis
i quo admittitur ſucceſſio ab iteſtato: ſec ie
qui ſunt ð ſtirpe ig admittimr recuſano
r denlmtams quod ſola duan
eiuſdem loci quandoqʒ preſtat iuſtam cauſam

Eriullic n ſehtben
enten n iſ ſier
nnſ ze 0d ean fe
ii ſanineniß. wupun gter
gn eriori n
“ iurich ea lon RM
ioi n m.c c ll⸗ s..i inp

ſe⸗
.
i egirne .m.
ſei 1breles de Nroparitans
ſerto r adGiro. In ende

ze. SW quid ſin
s petramtis.6
1 uge ſvenul hoſt ncuſari
Palueſi gre Cglio n
õ
znuin c.illtudte de oftcllet
npumuiſngulare in bac t ohni
ccalno, iir g bi ni sn ie /
,lud e inumme ſolo alegoread
Ium murũ notundi gy leet plams po
ici lleſe ſue ijq. viſ⸗ .ſiquis e
hoic. eü perſoe de priuile i. Viemn rea
erit ur ulpecus nan dr colaguinens ſun
mütmr dawere aſſecnoe 1 cam rde
tius ihle parns dadere wmiore aſie
q t onſas oflius eccleſierii en
ennolani conſecutine ioſi aningit
us dico in. c ci ueniſlet ge indi ubi
iſtn linera que incſſtinene lognitur.,
ro qd ſialegomi nni cim iuſptnionis
tori iudſcerſecd cori agtbino ecio
lli ſed anüſan ſuffeintci Puobang.
tennerin ſc non er clo ff/ deg
da gnn anelurdlfniin
licet ſecus ſit ie E cori uie
ickaptiten d nem
Abeſati,e.tl. Ooc cöſtenenef
lu iſanon ? appeſgtio gafffinff
mabitur ad nanmri inren oenn inin⸗
unt cinn recuſatöſs prini one
oꝛut in c ij. eanija , win
in.c.j. eqninis 8
ſſſier llege j. . nen Pal .
1 ſgtius 6 ne camn no alegarz: ic
luitgirrna e⸗ iö
c( bec n.

ſumnunnmiitmn mmni i et
ns adilm din ſde mloeroſiſin
mn is ulici onſiuit ir vuiniut
ms ſonuum, chr g br ninlin
Hoximſimn on iul, CMcl Jin
ftiß or offnt evllen yh
atnauan g ro ub ii lo pon
o tbax. Grvoinfao irui ,
1ocnus oc procur tor nens in ig ſ.
oſm inon e in icgn inda ni ſe⸗
—— GN .
Andemn goANdniet gchſenen
anltnie,ini; Nanmun
õ Graum
Präagihzinmmumai
ſohe l

.5„
AArini cſo Rt
uum dlen.n G

3 mer ands h
uni r Gadsch 6
n i de iw aguſr

recuſandi iudicẽ ut ĩ.c.accedẽs el.ij.S. ut lite ñ
pteſt Fortius idẽ dicendũ in his qui ſũt de ea
dem ſtirpe maſculina: nã ꝓpter idẽ cognomen
ſꝑ durat affectio inter eos:⁊ predẽa puto ſane i
telligendũ quod ſequit᷑ in ſequẽti.q.¶ Blo. in
eo ꝙ dicit ↄſãguiuem nõ ut ſuſpectũ recuſari:
qꝛ ꝑpitas affectionis cãʒ ſuſpitiõis remouet ⁊c̃.
qʒ.n. intelligi ꝙ utꝛiqʒ parti eodẽ ſeu pari gra
du attinet: tẽ.n.ẽ paꝛ affectio ⁊ h̊ clare ſentit gl.
ĩ rõne ſui:⁊ per illud vᷣpũ equaliter ⁊c.ſecꝰputo
ubi uni attineꝛet ĩ pᷣgradu puta qꝛ frater: alteꝛi
ĩ quarto uel ulteriori gradu:tũc.n.ñ ẽ par affec
tio circa fratrẽ q; circa alium remotiorẽ ar.i.c.
las de preſump.⁊.c.accedẽs.el.i.in pnci.ut lite
non ↄte. Nam oẽs hoiĩes ſũt ↄſanguinei cũ de
ſcẽdeꝛint ad adã:ut legituꝛ et nõ. in.l.ut uiʒ.ff.
de iuſti.⁊ iure ſed rõe proximitatis pᷣſumit̃ ma
ior affectio ut hic additio. In eadẽ glo. ibi in
fi. uide multas cãs iuſie recuſandi iudicẽ ꝑ Jo.
an i. c. legitia. e.ti. li. vi. dicã plene in. c. cũ ſpali
Jj.e. ¶ Extra gl. quero quid ſi iudex ẽ ↄſãgui
neus ipetrantis.cã tñ non eſt pꝛopꝛie ipetrãtis:
ſed eccleſie ſue nũq̃d poſſit ꝛecuſari ut ſuſpectus
P adueꝛſã ꝑtẽ. Egidius ? Spe.ꝙ non ut nõ.i
Soe.e. ti. in. F. lupeſt. v. quid ſi platꝰ Jo. an. tʒ
Srium ꝑ.c.inſinuãte de off.dele.⁊ illũ tex. ſemꝑ
reputaui ſingularẽ in hbac mã:⁊ optime fac ĩ ſiſi
c.accedens.ij.⁊ ꝙ ibi dixi.s.ut lite non Oteſt.
? illud.c.inſinuante.ſoleo allegare ad aliud dic
tum multũ notandũ ꝙ licet pᷣlatus poſſit eẽ iu
dex i cã eccleſie ſue.ij.q.vij. S. ſiquis ergo ⁊ ꝙ
nõ.i.c.cũ perſõe de priuile.li.vi.tñ recuſari po
terit ut ſuſpectus:nã ſi cõſãguineus ſuus preſu
mitnr habere affectiouẽ ad cãm rõe prelati for
tius ipſe platus uẽ habere maiorẽ affectione:tũ
qʒꝛ eſt ſponſus uł filius eccleſie:tũ qꝛ honor aut
einolumtũ conſecutiue ipſũ attingit. de hoc plẽi
us dico in.c.cũ ueniſſet de iudi.ubi uide facit
iſta littera que indiſtincte loquitur. ¶ Vltio
ro q̃d ſi allegaui nnã cãm ſuſpitionis duntaxat
corã iudice:ſed corã arbitꝛo electo nõ probaui
illã ſed aliã an ſufficiat cã pꝛobata. –—
tenuerũt ꝙ ſic moti ex.l.ſcio.ff.de appellati.ubi
dicit᷑ ꝙ ſi in appellatõe a diffinitina expᷣſſi unaʒ
cãm poſſũ reliquã ꝓſequi corã iudice ad quem
licet ſecus ſit in appellatõe ab interlocutoria ut
iĩ cle.appellãti.e.ti. Sed cõiteꝛ tenet᷑ contraꝛium
quia iſta non ẽ appellatio a diffiniriua:ſʒ poriuſ
trabitur ad naturã interlocutorie. Itẽ iura mã
dant cam recuſatõis exprimi corã iudice recuſa
to:ut in.c.ij.ꝛequiꝛis ⁊.c.cũ ſpᷣali.j.e.eꝛgo non
ſufficit allegaꝛe cãm nõ allegatã:æ idẽ tʒ. Spec:
2 latius ꝓſequit᷑ de ꝛecuſatiõe.j.fi.vᷣl.ſed quid
ſi unũ.⁊ hec nõ. Mec obſtat ſi dicat᷑ de quo ſeꝛ
uiũt iura dicentia pᷣlatuʒ paſſe eẽ iudicẽ ĩ cauſa
eccleſie ſue ſi põt ꝛecuſari. Rñdeo ꝓſũt in h̊
qꝛ nõ data ꝛccuſatione ualebit ſnia:ita intellige
tex.iſtũ in ↄſanguineo qꝛ põt eſſe iudex ſi nõ re
cuſatur. uide ſile ĩ patre qͥ fm ius põt eẽ iudex ĩ
cauſa filij: ut in.l.i peinatis.ff. de iudi.iij.q.Vij.

¶ De appejlationibus:

tria:tñ põt reculari nt fuſpcctus. ut i. l. qui iuril
ditioni.ff. ð̊ iuꝛiſdi.om iudi.dixi plene in.c.cũ
tingat ð fo. ↄpe. An autem conſanguineus ſen
alfinis poſſit ĩdiſtincte recuſari. Solu. dicit hic
UVinc.ꝙ nõ.ſed dʒ conſiderari pſona oſangui
nei que talis poſſit eẽ ꝙ ceſſaret ſuſpitio ut ſi eſ
ſet ciſtercienſis de quo in Spe.ti. i. .ſupeſt. V.
quid ſi nõ eſt:ubi idẽ tenet quod ſatis placet.
Qaid autem ſi expreſſe remouetur facultas re
cuſandi.uide qð dixi ĩ.c.cũ inter de excep. æ.c.
ad bec de reſcrip.⁊ qd nõ.j.e.paſtoralł. Nico.

D hec Sententia ĩterdicti nõ
* ſuſpẽdit᷑ ꝑ appellatioeʒ

ſequentẽ cõis diuiſio.fᷣa ibi noueris.
Primo. nõ.unũ caſũ in quo equipant᷑ excõica
tio ⁊ interdictũ ſicut enĩ appellatio nõ ſuſpẽdit
excõicationẽ iam latam:ut in.c.paſtoralis.j.eo.
ubi dicam rationẽ:ita nec interdictũ ſuſpẽditur
appellationẽ ſequetẽ ⁊ intellige ð interdicto ꝗ
diuinis officijs ⁊ ſic a ſpiritualibus ſecus ſi iter
dicto rõe tpᷣaliũ. Naʒ ſi iudex inteꝛdiceꝛet mihi
ingrefſũ alicuius poſſeſſionis appellando ab eo
ſuſpedẽdo effectũ ſnie ar. in.l.nõ tm.ff e. I¹dem
dic in ſuſpenſione a beneticio. lIʒ Inn. i hoc imł
tũ inſtet:ſed uide glo.nõbilẽ quã tenebis menti
in. c. is cui ð ſen. ex.li.Vj. Ex qua ↄclude ꝙ diſ
poſitio huius.c.uẽdicat ſibi locũ ĩ oibꝰ ſnijs cẽ
ſure qᷓ ↄcernũt ipſã aĩaʒ ⁊ iſte ſũie ſũt tres excõi
catio iterdictũ æ ſuſpẽſio:ut ĩ.c.is cui.pᷣallegato
7 rõneʒ iſtaꝝ ſñiaꝝ dicã ĩ.d.c.paſtorał. Ex his
infert̃ ꝙ ſuſpẽſus a põtificalibꝰ nij ab uſu pallei
appellãdo ſuſpẽdit ſñiam qð ſẽtit Moſti. hic fa
cii qð nõ. Inn i. c.i. ð ſẽ.ex.li.vj. ¶ In glo. ibi
ita ⁊ iterdictũ emiſſũ.glo.ſimpłr recitat ſilitudi
nẽ le q̃ i ueritate nõ ↄcludit:cuʒ aliud ſit quem
nõ poſſe excõicare poſt ſniaʒ:⁊ aliud ꝙ appella
tio nõ ſuſpendit ſniam:naʒ uidemus ꝙ appella
tio legitima ſuſpẽdit totalłr ſũiam futuram:qꝛ ſu
ſpendit iuriſditionẽ iudicis: ut pʒ in.c. ſi a iudi
ce.e.ti.lib.vj.⁊ tñ appellatio ſequens ſuſpendit
reguſariteꝛ qulʒ ſniam latã etiã ſi ſit talis que
trahat ſecũ executionẽ:ut in.l.furti.ff. vö̊ his qui

nõ. ifa.nõ. glo.ĩ. c. paſtorał j. e. ſ ex ſepatis nõ⸗
fit boa illatio:ut ĩ.c.ij.ð aina a Eiiran-
legit ſa cũ ſuppletiõe ut dicamꝰ ſic, ſiẽ qs excõi
cari nõ põt poſt appellationẽ ſupple:nec excõi
catus ꝑ appellatõeʒ ſuſpendẽ põt ſñiam iã latã.
ita ſubditꝰ iterdictꝰ nõ põt ꝑ appellatõeʒ ſuſpen
dẽ iterdictũ vñ lra iſta ñ aliðᷣ ult niſi eqpare ex
cõicatõeʒ ⁊ ĩterdictũ ⁊ clariꝰ equiꝑat tex.ĩ.d.æ.
is cui.hñt iſtas = mltas als oↄfoꝛmitates. ria
eſt iſta quã dixi. Secunda quia utraqʒ requiꝛit
monitionẽ precedentẽ:ut in. c. reprehenſibilis
ʒ eo.⁊ dic ut ibi dixi. Tertia quia ↄſtitutus in
aliqua illarum incurrit irregularitatẽ celebrãdo
ut in.c.is.cui.. Quarta qꝛ abſolutio in utraqʒ
ſnia fit ꝛcepto iuramẽto ðᷣ pendo mãdatiſ eccłie
ut ĩ. c. nenẽabili. ð ſẽ. ex. Quiĩta qꝛ utraqʒ ſñia
laxari poteſt ad cantelam:ut dicto.c.ueneꝛabili.
4

Vanr A
Ve It, Mſe.

1 wWe ,

ſfere Nt Paſs Brt⸗

êõ ς WA

Wliet

¶De appellationibus.

Sexta qꝛ utraqʒ ligat Iz iniuſta. xi. q.iij ſnia et
c. ſiqs eps: 7 idẽ dic ð ſũia ſuſpẽſiõis a diuino
officio. Mã oẽs iſte tres ſñie dicũt ſñie ceſure
2 cõcernũt ipſã aiam: ut ĩ.d.c.is cui ⁊.c.querẽ
ti de ob. ſig. In aliquibus m diffeit qꝛ excõica
tio fertuꝛ ĩ ꝑſonã nõ ĩ locũ: ut in. c. romana. F.
i uniuerſitatẽ de ſent. excõi. li. Vi. Sed iterdictũ
põt ferri nedũ ĩ ꝑſonã ſed in locũ:ut in.c.nõ eſt
j. de ſpõſ. ?.c.fi.de ſen.ex.li.Vi. Item excõica
tio regulariter nõ ſuſpẽdit᷑ ꝑ iferiorẽ a papa:ut
j. dicam:ſed inrerdictum ſic ſecundum multos:
J. dicã ⁊ ſub iſia pnit reꝑiri ⸗ alie dꝛie. In eadẽ
glo. in fi. nõ apparet clare qjd glo. ſennat. Nam
aliud ẽ qnerẽ utx eps poſſit dare priuilegiũ ut
celebret᷑ in eccleſia inrerdicta:aliðᷣ utꝝ poſſit ſuſ
pendere effectũ iterdicti: em oẽs primũ nõ põt
faceꝛe qꝛ ẽ cõtꝛa inꝛis diſpoſitionẽ: ſj claꝛius gl.
poſuit opinionẽ ſuã. . c. dilectus ? ibi tandem
nidet᷑ ↄcludere qð tener Jo. an. B ⁊ ſtatim pate
bit. Circa m ſunt opiniones: et conſidera ꝙ
V. S⸗ ⸗ SHL =— hic ſunt due qões eque principales. Mriĩa nũ
5 , srrnnin ſsca widd.s Pat Irdnen quid eps põt durante ſñia iterdicti ſuſpendere
cffectũ interdicti ut ſic poſſit celebꝛari ſine pccẽo
2 intellige qñ interdictũ ẽ latũ a ſe:nã ſi eẽt a ſu
perior̃ latũ nõ eſſet dubiũ ꝙ nõ põt ar. c. paſto
i= ſerſisz fe ic ſaz11 Frn, ewij p ralis: S. pꝛeterea. de offi. oꝛdi. Scdᷣa qõ eſt non
77 I= rn, Piz P sp minus ſubtilis: utꝝ ſuſpẽſione facta pſuppoſito
ꝙ poſſit ſuſpẽdere ſuſpẽdat᷑ effectꝰ ipſi? ꝑ appel
lationẽ medio tpᷣe iteriectaʒ ð nolũtatẽ ipſiꝰ ſu
ſpẽdẽtis ut ſic duret ſuſpẽſio uſqʒ ad finẽ cãe ſi
cut ſi a pꝛicipio fuiſſet lata cũ cõditiõe/ Jo. an.
hic ↄcludit ĩ effectu tria: diẽ.n.epᷣn poſſe ſuum
iteꝛdictũ ſuſpẽdeꝛe:qꝛ ſicut põt ĩ totũ tollere aꝛ.
l. iudiciũ ſoluit.ff. ð iudi. ita ⁊ foꝛtiꝰ põt illð ad
tpᷣs ſuſpẽdere.2 cõcludit ad fam.q.qꝙ; appella
tio facta poſt ſuſpẽſionẽ tenebit ipſã ſñiam iĩ ſu
ſpẽſo: ſiẽ ſi fuiſſet lata ſub ↄditione.ar.c.pᷣterea
j. e. Tertio dicit ꝙ excõicatio ſuſpẽdi non pot
quĩ tollat᷑ ex toto qꝛ cõicare nõ debemꝰ excõica
to ante abſolutionẽ factã ĩ foꝛma eccleſie: ut ĩ.c.
cũ deſideres de ſen ex. in effectu h idẽ uidet᷑ uel
le do. An. Sed aliqui moderni multũ iſiſtũt cir
ca iſtas qões. Cal. tñ tenuit Jo. an. i. ii. q. di
cit.n. ꝙ cũ iſta nõ ſit noua ſñia appellatio non
opabiĩ ſuſpẽſionẽ. Jo.de lig. ĩ quadã diſputati
one tenuit ꝙ iterdictum nõ poteſt ſuſpendi per
epᷣm. ¶ouet qꝛ in iſtis ſentẽtijs cẽſure: pꝛimꝰ
actꝰ nõ ẽ ſeꝑatꝰ a o. uult dicer̃ ꝙ ſubſtãtia ſñie
cẽſure qᷓ ẽ pꝛimꝰactꝰñ ẽ ſeꝑabilis ab effectu ipſi
us ſñie qui effectꝰ ẽ ſcõs actꝰ qſi iſte ſnie cẽſure
trabant ſecũ executionẽ ⁊ ſic executio effectꝰ nõ
ẽ ſeꝑabilis a ſubſtãtia ſnie:ut in.d.c.is cni.⁊ ꝑ
ↄſequẽs ñ põt remouetr᷑ effectũ romanẽte ſubſtã
ria:allegat in ſili.l.ticius.ff. ð excuſa. tu. Caꝛdi.
tandẽ ſeqt illa opinionẽ communẽ ut poſſit ſuſ
pendi ꝓ qua facit dẽʒ. c. dilectis. y. qꝛ Vo: opi.
eſſet i pratica ſeruãda maxie poſt factũ:ſʒ ante
factũ alia opi.oria ẽet ↄſulenda:⁊ credo de ſub
tilitate iuris illã neꝛioꝛẽ:⁊ moueoꝛ hac rõe.inteꝛ
cetera:maioꝛ eſt uis æ ptas appellationis m ſuſ

Paäfrn 0

IAse Rrnt se dirt-

Ber ehs effectũ ſñie ꝙᷓ pĩas iudicãtis poſt ata
m ꝓbaĩ: qꝛ cõdemnatũ ð futuro non põtſ
cere iudex qui ſequat᷑ infamia..nõ põt ſioß
tis:⁊ tñ appellatio ſuſpen dit ifamiã iam l
ſententiã: Vt.d.l.furu. Sed appellatio ſenn
ſuſt gie ce n por
. pendere effectuʒ ſñie cẽſure: ergo minus .
iudex : hoc.n. nõ dᷣpedet a ptate ſua ſʒ e
ſitione iuris. Mec valet ar. Jo. an.p 3 dichn
rotũ ergo ſuſpendẽ qm tollẽdo in e a n ln
naturã actus nec ius ꝛepugnat: ſz luſpedere ef
fectũ ut no héat ſecũ executionẽ eſt agere cõtra
naturs ipſius actꝰ 23 iuris diſpoſitionẽ cũ ſ̃m
iura trahat ſecũ executionẽ non ſi ,
iern ex é non ſuſpendibilẽ et
ꝑ appellatõnẽ: ut ĩi. d.c.paſtõalis.qd
dic ut ibi dicet᷑: ⁊ pᷣſuppoſito q ad cecilecnſ.
nt ibi dicet: ?7 pſuppoſito ꝙ poſſit ſuſpendi
ßʒ cõeʒ opi. Eal. æ appellatio ſequẽ
teneat ſñiã in ſuſpẽſo: ancs non pſir ut
6 qa non eſt noua ſñia qad
tenet ẽt Inno. in. c. cñ inter de coſue. er q h
opi. uideaĩ multũ ꝓbabilis: ii in otraria opi
quã teuet Jo. an. multuʒ me urget.c. dilectus
alt. ubi aꝑte inuit ꝙ ſñia inteꝛdicti ĩ locum lata
põt ſuſpendi ꝑ ipſũ ꝓmulgantè ⁊ durante ſuſpẽ
ſione põt appellari ad effectum tenẽdi illã ĩ ſuſ
penſo.nec ẽ ueꝝ qð quidã dixerũt.ſ.ꝙ ille tex.
loquatur in ceſſatõe a diuims non in inteꝛdicio
quia tex.ibi aperte ꝓbat ↄriuʒ:ut ibi patet non
potuit feni ſñia interdicti. Itẽ ni diceret wbi tex.
ſentẽtiam deceꝛnimus irritã ⁊ inanẽ ⁊c. cũ ceſſa
tio ſit quid facti ut nõ.in.c.ſi canonici de offl.
ordi.li.vVj.ſʒ potins dixiſſet eam irꝛanonabilem
fuiſſe ⁊ hãc opi.tenet ibi Jo. de lig. ? Inn. ic.
ut priuilegia.. de pᷣuil.⁊ ꝙ ſuſpendatur peꝛ qp
pellationeʒ facit quia ſicut tenet᷑ in ſuſpenſo an
a principio fuit effectus ſuſpenſus.j.c. preieꝛea
ira ? ſi ex poſt facto ſuſpendat: æ quo qd primnũ
dictũ fac̃ quia bec ſnia cenſure ligat? durat ad
placitum ꝓferentis:merito cum dependeat ab
eius poteſlate poterit ẽt effectus ſuſpendi.ſecus
ſi nõ dependeret a poteſtate ſua quo calu locuz
pʒ ar.quod.S.feci ð.l.nõ pot. Anrg imnea
tũ uero latũ ĩ peꝛſonaʒ cõiter tenetuꝛ non poſſe
ſuſpendi. rõ diuerſitatis quia locꝰ iterdict n pec
cauit meꝛito nulla ꝛatio ꝛcpugnat ſi ſuſpenciur
gm illã opi.ſʒ quando iĩterdicta pſona tunc eu
pſona deliquerit ⁊ nõ ſit emedata on pot eſſe
in eccleſia:? e eccłam. ſecus dic ubi ꝑſona eſſz
interdicta pꝛopteꝛ delictũ alterius: qꝛ tunc ſicut
poteſt ſuſpendi ĩteꝛdictũ latũ ĩ locũ ita ĩ pſons:
dictuʒ ẽ nõbile Inno. i. c. ut pꝛiuilegia Ni.ab.

m in eccleſia. e
ionis ꝛemnittit appellantom cauſam
ad priorẽ iudicẽ niſi ſibi conſtiterit a graawannt
ne uel ab iniuſta ſentenia fuiſſe appellatum⸗n
narrat factũ:o ꝓuidet ibi prudenic⸗ Th e
nõ ex iſto tex. archicpin nõ obere ſe itromittere

de cauſis ſubditoruʒ ſui ſuffraganei niſi per ap

pellationẽ deuoluai ad er concor c paſtoraii⸗
5. de ofki. ordi ¶ Scdo nõ. er Fʒ illa tep

mmmons len ſegio
rnecihl lnan ai ich in
atös 8 ſtorchl jacan
ſcnei crof ehlin M
B ic gecinu opel dalg:
giomn uene Gnt
ntl 50 wiam geae
ie n
ae ii e
taß
an N. Se leipiadl
arrc⸗ Renori aphelati

gerde zd ofroir.
lius gelun gae i
hic adi ch ci eſe chlh ni onl

Pin ubi cehtü udicĩ bi fnie ie
Abi cepci f de uti Nen qrint
Ainaiͦ loe ocns penlu nnc⸗
Pbecl.Fir den huinſtoclch
drofr ni ( go. inli
pebuins c,Nn/ anmuerat c.
biſrafce dipont G nouo i non.
elero ob inmnononta ci nn/ Aſ.
Iuuo iſt decretals igiauit iin
hb on eſ ſoluere Zriumn. Unce de
icà non cben erpmm i appelglion
Srad enen ddedar adtninene a.
Cunncfſectn ii dius coſſtererezi⸗
polti;d gravanine. DOoſſumn nido
dice ad auè mefuiſſegranamm piinea
I ilud ganame i erpiſerin coram e
lra ſoli iſtitindice ad gne ng
ſu. Hobicgo ci eetiü er ab
ciuerſitate ini appellndez a jffintia
locutoꝛi vr in ſfinhhiun i ſt nercſl
cam ſccus ſi appellat ab iterlocntori
ſitans coligl er his que no c ut d

67 P bicto hegſo. , er iliſ ſe. An

ſe nr appele in ſeip. mane ab iee
rregointicnlencc⸗ ſe
nane appelani i ſcriptis ſatis pon
cnipruri appeſlatöezotinente goſ.
Ipunio ſua:nide tex boni ? ſöbl

l in. . ppeſatio. e ti li i
e enn iſtam goliuneto teyx
iſia opi.ur iud
immq lur iudera qno
4. Goffit iuxta nö in E 5
Horciciter iſ Afan
eiſtn
ine .e tumprocegere
mnildutreakgui tnnnn
lcnin Nag Trinn
iho inmnit ſiſtamne
„5 unaſſer eichan ĩ
si ebon nitatio

bci .
ng fiedi mni
4 Peln

nnud ſ A ccliee

Nen nninninn än
AIndiggr ini ofininniiniian
N ſhhndl Di pruizmitnmet
ſore it Mhelin ad inmn nilii
peno, i vepgö iti drnin gi
ovamr maſinora diins wrininedi
quus r ipene pba örigun bipuan
pomrt ſniſin immdin NMeidiaaht
auium omminimiit iuni id
ioſa it tmin zααν⁰⅛
ord. . .gponmdnſr an muhi
lr tde hi m bi .abeſgt Mi⸗
autzi N ul g iſſnem u
Rhimd irt ieſtudi nüüffſd
inponahnn een
tRapRſwmüntünann

Mänianmintniun
Simefid onn Meſl
in constihond
s rſtne lelt
höpnce aochun 1
rankhel
edui ſcthcöng n
md in denmsguben
Atdänaimc ſi⸗
ollu mi Me e
amen higdnien
nihaumdhiin ilei
wu erttöktanimn N
ondaan mnlooscl lae
V nuthrad utmmnne
We indne
d acwwlunſe⸗
. ichind
cd
n min CC
. voni⸗ ruicie
4 e irNſtih
”l
. ni nuhluinfi os
4 ieif n int
nnn eni:f0 ,, foti ,
. vn ſſi
4 aſs blicſ in
wc d ia, gi⸗
o. .
vin

(Q .dr 4ο Baſſnena .z Si 2 rE. B n Af ſyne laute A

Ce appellationibus:

ii debebat iudex ad què admitte appellationem
fruſtratoriã ubi appareret manifeſte fruſtratõi
ſᷣm Gol. de quo in. c. ut debitus.j.e. ¶ Vliio
4 nõ bonũ ar.ex tex. iũcta gl. anpel/ꝙ appellatiõe
exñte friuola iudex a quo reaſſumit iuriſditionẽ
etiam reſpectu executionis ſnie late ð̊ quo in.c.
paſtoralis..qꝛ uero de d eeſ Z gloſa.
i.iĩ fi.ſed õ finem glo.⁊ tex.oppo. Nã arthiepiſ
copus cantaurienf eſt legatꝰnatꝰqm officium le
gatõis ẽ ĩdultũ illi dignitati ex pᷣuilegio apoſto
lico:ut quicunque ſit archieps cantaurienſis ſit
etiã legatꝰ ut ĩ.c.i.de offi.le.ſʒ legatꝰpoteſt adiri
uiam querele citra appellatõem g poterat iſte
adiri inxta nõ.i.d.c.i.ð offi.le. Soluit. Jo. an.
ꝙ lIʒ poſſit adiri legatꝰ uiam querele non tñ ꝑ
niam appellationis fꝛuſtꝛatoꝛie qꝛ appellatio fru
ſtratoria ñ deuoluit cãm i.c.cũ appellationibus
.qc. tit. li. Vi. imile i papa qui aditur ꝑ uiam
querele ⁊ ñ ꝑ fruſtratoriã appellatiõeʒ nel ſolue
melius ꝙ etiã ꝑ uiã querele non poterat legatꝰ
hic adiri cñ cã eſſer cepta coram ordinario loci
Mam ubi ceptũ ẽ iudiciũ ibi finẽ debet accipex
il. ubi ceptũ ff. de iudi. Item qꝛ int᷑ legatũ z or
dinariũ loci locus ẽ puentõi ut in.c.ſi a ſede de
pᷣbed.li.vi.⁊ de mã huiuſmodi dicet᷑ i.c.ultimo
¶j.de ↄfir.nti.¶ In glo. ij in fi. õ glo. facit qͥa
ipᷣe huius.c.nondum emanauerat.c.ut debitus
ubi ſpeciſice diſponit de nouo ut non ualeat ap
pellatio ab interlocutoria cã non expᷣſſa. Mcit
h Inuo. ꝙ iſta decretalis ꝓſagiauit ius nouũ
ſz hꝰnon eſt ſoluere ↄrium. Ande dic ꝙ hic nõ
dꝛ ꝙ cã non debeat expᷣmi ĩ appellaiione:ſed ꝙ;
iudx ad quem ñ ðbedat admitteꝛe appellationẽ
cum efſectu niſi ſibi pus conſtaret eã fuiſſe inteꝛ
poſitã a grauamine. Doſſum.n:docẽ coraʒ iu
dice ad quẽ me fuiſſe grauatum ꝑ iudicè a quo
iʒ illud gꝛauamẽ ñ expᷣſſerim coram eo. Hec gꝰ
lr̃a ſolũ iſtꝛuit iudicẽ ad quẽ..¶ In gl. ĩ vbo iiu
ſta. Mõ hãc glo.cũ pᷣcedeti ex qua babes unam
diueꝛſitatẽ int᷑ appellatõeʒ a diffinitia ? ab inteꝛ
locutoꝛia ut in diffinitiua n ſit neceſſe expꝛimeꝛe
cãm ſccus ſi appellat᷑ ab iterlocntoria.rõ diner
ſitatis colligit᷑ ex his que nõ.i.c.ut debitus.j.e.

& dicto hy glo. ur̃ tex. i. l. ij.ff. e. An at ſit necel

2

2

—

ſe ut appellet̃᷑ in ſcꝛip.maxie ab iteꝛlocutoꝛia nið
tex. ? glo.in.c.i.eo.ti.li.vi.Et pᷣſuppoſito ꝙ ſit
neceſſe appellari ĩ ſcriptis ſatis ẽ porrigẽ iudici
ſcripturã appellatõeʒ ↄtinentẽ aoſqʒ eo ꝙ legat
i pntia ſua:uide tex.bonũ ⁊ nõbile facietem ad
multa in.c.appellatio.e.ti.li.Vi. CSn glo. i v.
alioqn in fi.nõ iſtam gloſ.iuncto tex.qꝛ optime
facit pro illa opi.ut iudex a quo exequat᷑ ſniam
ↄfirmatã:ſed ſuſtinẽdo illã opi.q̃ſi cõem q̃ habʒ
nt uterqʒ poſſit iuxta nõ in.S.pᷣterea hic allato
põt dici tex.iſtum procedere qñ appellatio non
admittit᷑ ꝑ iudicẽ ad quẽ tãq; manifeſte fruſtra
toria ꝓ hoc tex.ibi n ãte appellatõeʒ admittas:
⁊ ſic loqt qũ ñ ↄfirmauit ſñiam:ſi ãt admiſiſſet
appellationem ⁊z ↄfimaſſet eãdem ſniam poſſet
hic locũ opi. coõis: ? ẽ bona ſinitanio ad illa ma

teriã: uel dic ꝙᷓ iſte tex. optie facit ꝓ opi.que bʒ
ꝙ iudex a qꝰ exequit ſi nihil fuit additũ i cã ap
pellatois:ſʒ pure ex prioribꝰ actis fuit oↄfirmata
qꝛ tunc ↄſtat ꝙ nõ fuit appellatuʒ ab iniuſta „
uocatione quo caſu remit ui᷑ executio ad priorẽ
indicẽ ut hic clare ꝓbatur qð eſt bñ notanduʒ.
Et de mã uide plene ĩ.d. F. qꝛ neꝛo ?z ꝑ HBart.
in.l.tale pactũ..qui ꝓuocauit.ff.de pac. ⁊ i.l.
a duuo pio.ff. de re l
i appellans qui non
J ꝛecte. ꝓſequit᷑ redit ad iudicẽ
a quo ⁊ iteꝝ grauat᷑ nõ obſtante pria
deſertiõe põt iteꝝ appellare ⁊? eſt caſus nõdilis.
cõis diuiſio: ſa ibi ridemꝰ Mõ. pꝰꝙ ſi appel
lãs deſerit appellationẽ ſuã ⁊ icipit ꝓſequi corã
iudice a quo vr̃ adeo oẽm primã ↄtumaciam ſi
qua erat purgaſſe ut ſi itreꝝ grauet᷑ iterũ audiat
appellãs:nõ.n.põt excludi pᷣrextu ↄtumacie cuʒ
eã purgauerit ↄꝑendo corã iudice. ¶ nota ꝙ
quis qnqʒ; renũtiat ei qðᷣ nõ hʒ:nam ſſta mulier
poſt deſertiouẽ appellationis illi renuũtiauit: dic
tm ꝙ iſta nõ eſt vᷣa renũtiatio qꝛ priuatio pᷣſup
ponit hitũ.c.ad diſſoluedũ ð deſpon.impu.l.de
cem. ff.de uerb.ob.i.q.vij.daybertũ:ſed iſta re
nũtiauit ut clarificaret iudice de purgatioe ↄtu
macie ſeu ꝙ uolebat aplius inſtaꝛe in prima ap
pellatiõe.uel dic ut ſentit glo.i.ꝙ ꝛenũtiauit ap
pellationi ꝓſequẽdo caãm coꝛa iudice a quo ⁊ ſic
loquit᷑ ð tacita renũciatoe.S. ð ofſi dele.c.gratũ
Itẽ nõ.ibi libẽ poſſis uni ꝙ ptas libeꝛe data ali
cui ad certũ actũ reſtrigit᷑ ad termios iuris ut
ꝑ boc nõ faciat alicui iniuſticiã Mõ. bonũ tex

tũ ibi exẽptũ ꝙ ꝑ appellatione legitimã appellaſ s app=las TYird nes ſen den.

eximit᷑ a ptate ⁊ iuriſditõe iudicis a quo:itelligs
quo ad illa cãʒ.S. e. ꝓpoſuit ⁊.c.ad bec. Ad idẽ
quo ad pᷣmã fac.c.ſi a iudice.e.ti.li.vVj.⁊=.c.ſuꝑ
qõnũ.i fi.ð offi.ðle. ltio nõ fauedũ ei qui

ſtat pro cã fauorabili facit. c. fi. ð re iudi.¶ .o

tra tex.oppo.de.c.ꝑſonas ſupra eo.ubi dicitur
ꝙ nõ ꝓſequẽs appellationẽ ſuã ↄpellitur pareꝛe
iudicio iudicis a quo appellatiõe remota ⁊ ſic

Vr ꝙ apliꝰ nõ audit᷑ appellãs. So. aliqui dicunt

hũc tcx.ꝓcedẽ fauore mẽimonij ut i fi.lie.ſʒ hec
ſo.nõ ẽ bõa qꝛ papa fũdat ſe nõ ſuꝑ mẽimonio
ſz ſuꝑ alijs iuribꝰ dicẽtibꝰ ꝙ lʒ iteꝝ appellari ut
zibi cũ ſy iura æc. Illa gꝰ ẽ cã finalis ðcidẽdi
Id autem quod dicitur de marrimonio fuit cã
impulſiua ⁊? coadiunatiua. hoc etiam colligitur
ex dictione preſertim que ſecundum proprium
ſignificatum importat idem in caſu contrario ſi
cut illa dictio maxie ut nõ.i.c. auditis de elec.?
.c.ꝑ tuas ð ſimo.cũ ſi ¶ 2 vo ſoluũt alij ꝙ. c.
pſonas loquit᷑ qñ deſerẽs appellarõeʒ uult recu
ſare illa eandẽ:hoc.c.ꝓcedit qũ ex nouo graua
mine ð nouo appellat. Hec ſolutio ẽ va ĩ ſe:ſed
eſt indubitata ⁊æ nõ multũ ↄgruit.c.ꝑſonas cum
generaliter dicatur ibi appellatione remota ⁊c̃.

¶ Tertia eſt notabilis ſolutio Joãnis andree S

27 quorundam antiquorum dicentium/ꝙ aut de
ſecens gꝗppellationem perſeuerat in contumacia

45 Aided zp⸗ ang

24 j

—– 3
XuA .Cnon P“ 3aſy gy⸗ ern0

ſua 2 nõ audit᷑ ãpliꝰ appellãs:qꝛ ↄtumax nõ ap
pellat.ij.q.Vi.ſunt quoꝝ.aut deſerta appellatõe
reaſſumit cãm corã iudice a quo ⁊ ſi iteꝝ graua
tur põt denuo appellare:qꝛ nihil ẽ hoc caſu ap
pellationẽ ipediẽs Jo. cal. diẽ ꝙ ſiue zalſũplſẽit
cam ſiue nõ ſẽper dʒ appellãs fo audiri:niſi pri
ma appellatio ſit friuola manifeſta hoc dicit „
bari i. cle. una ð do. æ ↄtuma. plane illa legẽdo.
Sʒ certe opi. Jo. an. ? alioꝝ uꝛ uerior non
eniʒ excluditur a ſcõa appellatõe pretextu pric.
ſz ꝓpter cotumaciã nouiter omiſſa poſt deſertõ
nẽ prie appellatois.i cle. una pall. dʒ itelli quan
do grauamẽ uel ĩiuſticia otigit pendẽte pris ap
pellatione. M tũc niſi pria appellatio ſit friuo
Ia manifeſia põt iteꝝ appellare:lʒ nõ reaſſũpſeit
cãm corã iudice a quo:qꝛ pendetia appellatõis
excuſat eũ a ↄtumatia. Sed qn pria appellatio
fuit manifeſte friuola non excuſatur a ↄtumacia
ita ꝙ uere ponderado rõeʒ illius deetnet ponꝰ
parte iſta:lʒ ad corticẽ faciat pro calacrno.
xpdictis bẽs duos caſus deciſos. ¶ VInꝰ
ꝙ ſi pendeie appellatõe cõtigit grauam ſcoʒ.
poteſt denuo appellari: licet cãʒ nõ reaſſi üpſerit
2 quod operet᷑ tunc fa appellatio dic ut ibi nõ.
Secundꝰcalus eñ ðᷣſerta appellatõe cõtigit gra
namẽ æ diſingue put. s. dixi fʒ Jo. an. ¶ Ter
tius caſus ẽ magis dubiꝰqñ granam iᷣm cõtin
git pendẽte pria appellatõe: ſʒ ea deſerta appel
lauit a o grauamie exnſ tñ.j.tẽpus appelladi.
do. An. dicit ſe credere appellatõeʒ iſia non ad
mittendã qᷓi nüc detegatur ↄtumacia ipſiꝰ. puto
dictũ ſuũ ꝓcedere quando iudex a quo feciſſer
alique actũ poſt deſeriã appellationẽ iſto abnte
2 in cõtmmacia ꝑſeuerante:ſed ubi poſt deſertõ
ne iudex no ꝓceſſit in cã nõ uideo roem quare
nõ poſſit appellaꝛi a gꝛauamie ĩflicto pendenie
appellatione cũ tunc defederet᷑ a cõtumacia uir
tute appellarois nec ſequit᷑ nõ fuit ꝓſecutus: er
go fuit cõtumax qꝛ ſepe hoĩes deſerunt mulus
ex cãis appellationẽ legitimã: Minc eſt ꝙ tex. i
d.cle. una defendit appellãtẽ a contumacia mſi
manifeſte appellatõ fuerit friuola. ¶ Mõ ex oĩ
bus pᷣdicns ꝙ iudex a quo tenet᷑ citare appellã
tẽ ab eo etiã poſt deſertionẽ appellatõis qð eti
aʒ tener Jo. an. in. c.ij. de do. ? cõtu.li. vj. Op
time ur̃ ꝓbari ꝑ illuʒ rex.ubi dr̃ ꝙ niſi ſponte 2
nuciauerit appellarõi nõ tenet᷑ eũ index apliꝰ ci
tare quaſi uideatur ſẽꝑ perdurar᷑ ĩ ꝓpoſito ſuo
nõ cõpendi corã iudice a quo:æ uide ĩi boc qð
plemus dixi poſt glo. in. c. cuʒ cauſa de re iudi.
Ex his ſume bonã cautelaʒ ut nõ ꝓſequens
appellationè i teꝛmino uadat ad iudice a quo ?
de facto renũtiet appellationi ⁊ dicat ſe uelle ꝓ
ſequi coꝛã eo:tunc eni tenebitu: eũ ad actus ul

4

terioꝛes citaꝛe. ¶ Secũduʒ pdicta itellige glo.

finalem.c. pꝑſonas. S. e. que minꝰ benc loquituꝛ.
CISn glo. in uerbo appellare: Hõ bene gl. ex
q collige ꝙ ſuꝑ eodẽ aꝛticulo poteſt bis appella
ri nõ antem tertio ſiue ſu appellatum a diffiniti
na ſiue ab interlocutoria.⁊ nõ in eo ꝙ dicit de

¶ We appellationibns.

interlocutoria ut ſequat᷑ in hoc naᷣ

. m diffinitit
C Secundo nõ ꝙ iura dicentia Wnnenm
tio appcllare procedũt quando quis uult “
ꝓuocare ſuꝑ eodẽ articulo.ſecus in Articulis .
nerſis: unde ſi milies quis gꝛauatur in caula ſi
per diuerſis aniculis milies poſſet appellare
duas appellationes ſucceſſiue facere ſuper el
articulo: æ qð dictuʒ eſt ꝙ nõ licet ĩ eodẽ
appellaꝛe intellige ſecundũ Jo. an. ? bene in .
de peꝛſona: qaꝛ ex quo quis bis appellauit 2 ſan
per ſuccubuit ẽ preſumptio cõtꝛa eum: Ideo ĩ
auditur tertio appellãs ſʒ alteri pti bene licet ali
as duas appellatioes facere ? ſic eꝛũt quattuoꝛ
appellationes. Exeplum bis appellaui a ſñia ſa
1a contra me. Alterius iudex reprobauit ſfſiaz:
poteſt altera pars ſemel ?= etiaz Fo appellare: qꝛ
3 eam que ſemꝑ opunnit nõ eſt ona Pꝛeſũptio
iiuſtitie hoc ſatis placet facit in ſili. . de telli. c.
licet dilectus ubi tractat ð reprobatiõe teſtin.
uide ad pᷣdicta plene ꝑ Soe. e. ti. quotiens.
tolũ ⁊ qð hẽt ĩ cle. una ð ſen.⁊ re iudi. Mi.ab.
Subtilis deciſio 2
Reterea. multum allegabil.b.
.d. Sñia excòicatõis ſuſpẽſiois ul iteꝛ
ſeti lata ſub ↄditõe ſuſpẽdit ſi an ↄditiois enẽ
tũ fueꝛit appellatũ.h.d.inheꝛẽdo vVbis ſre:ui ſic
ſatis fiat cuilibet lecture.primo conſultatio. fo
rñſio ibi vꝛ autẽ. ¶ Mõ ſetẽtiã excõicatois fer
ri poſſe ſub cõditione ſuſpenſiua et no ſolſũ p ð
licto ſeu contumacia iudiciali ſed etiã pꝛo inter
eſſe ꝓximi:ut qꝛ nõ vult ſatiſfacere ill ut enet.
Hodie ãt ut bec ſnia excõicatiõis coditioalii

ſit iuſta dʒ pᷣcedere meꝛa culpa aut offenſa wri

c.romana.F. caueant de ſen. ex. i. vi. licet ſec ſit
i ſtaruto ut ibi nõ. ¶ Scðo nõ. ꝙ licet excdica
tio ſeu ſũia cenſure pure lata nõ ſuſpendii ꝑ ap
pellationẽ ſequẽtẽ ut ĩi.c.paſtoralj.e.? i.c. l 4
de ſẽ. exco.li.vj.ſecus tñ eſt in excõicatione ſen
ſmia cẽſure lata ſub ↄditiõe ſuſpeſina: qꝛ illa bi
ſuſpendit ꝑ appellationẽ ſequentem ut hic: Ro
qꝛ añ ↄditiõis euẽtũ hᷣ ſnia ñ iniecit uiꝛes ſuas.
Tertio nõ ꝙ euẽtꝰↄditõis nõ tꝛahitur ꝛento
in ſnia excõicatois ad diẽ ꝓlatõis ipſius ð quo
.j. dicet. ¶ In glo. i. in fi. Et dicit quis ſats
facere cꝛeditori qualitercunqʒ noluntati illiꝰſa
tiſfit: unde licet non ſoluat debitum ſed dat ſbi
pignoꝛa uel fideiuſſores ex quo creditor cont
tatur dicit᷑ ſibi ſatiſfactũ ee ut i. F. omnis all.in
glo. ¶ Et nõ ꝙ hoc etiã babet locuʒ in pꝛeccß
tis iudicum de quo per Arcby. i. c. i. uſuris

idiana

libro. vj. Et cadit hᷣ una notabil? quon 0

gqueſtio quam ponunt docto. ſuper ter.

dex tulit excommunicationẽ in cerin debitorem
ſi non ſatiſfaceret creditori ſuo. . menſem. De
mũ creditor prorogauit ilum terminu⸗ debito
ri ⁊ ſic nõ ſatiſfecit ſibi aliter inlꝛa mẽſẽ da
tuꝛ nũqd iciderit ĩ excõicatione⸗. n
duas opioneſ. una ut ñ ſit excdicat :r cꝛe lner
pt᷑ tminũ ðᷣbitori ſuo pꝛogal.i fl. ſi qs “
c. cum dilecti de do. ? tu. ?.e.de cauf de ofi.

nmninir griniun doin .
commmicatifanon. gnis ſibs .
ni a iuder i dſerre cſeci
rni rv a1 onlͤ fulen
nuꝛ ute in ol l⸗
tlſti ſi e nili i le
cens ſie ſr ſuſpelis i ceti Oli
non nerer i recoinleſceit Nclnioe
oregnli non fanmni de vgnl inn ſ.
Zenn oditionaſi ſunile ni di ſpes e
oe ita mulrirmi er in veredeßh
eint ocitd inſi de Vo.l. er
Gicei udicio eumidi dt orrapin
pecu. (JInend⸗ glo. idi.) potior.
duci in örium boc mo bi ne di
oia bong men ſub oditde Demum
cuetu obligo alter pare ſi poſtno⸗
tio primus cred tor potior qnen
trabii rero ad di tns ? pinde
re iibi obl gaſſe bön nea. I uf
ſito Pagrenſete oclitionel ſolto⸗
minu öbeat mabi rero ⸗ Lideſit
commmicalio fuiſſe üt pure a
lio mecſo tße non geber peilne n
aſtorals, c.ſicut ia obligariop
pecſttuines pine achnnier oditö
y Rienoſen innult iſta iere
e. ſoluit hoc mo Zi
one octionali oling bn 1
ntöe gdltionali ludiciali ene
en ulg ci iuchcii haliir . e
antnin tir pſic rgi
eſſiecnin Crtitis non trapi⸗ d
,7 8 Nium ſerig,„
ici l Careſol n ehürji goe⸗.
Emnmtſtci Orlum poſſ
giſdac ano

Aeniibnen
r Anie⸗ Ai, nbar
inint Kun
nemahen Ntuinfn
Wdinnn uhmnin fii⸗
zngnt Patrizſhmir
nnnem änn
”
enshimmi znn
ide den

D
. iicem thimuih

tereg. Sbris an
l lſen Inkunakge

Gin grtaie ihiſibl
M hu ſt Mid ihilil nolti
Ii ſri gyrlai b lauto ftofen
ſmns ſn ilon imunr nino onilro
nioii imi Mliui auianut
ſivſe ib cr miima / i
loo ſa cnumudi idiai u i Mo
G pum:n q:t nlt inſtuell nnn
PDedriubeſaerindtitti,
c ea e ugſamd
NaN. ENAG Nſerſ
ihmmu. Sn g aag
iolaſfincgiunr urkunſdifniif,
chrweſenii icihnl ſritn
xelal ndin iial
in cämenaſd Alideliſcltuchli

. „„e an t ieet

5 6
Trn pdds nünhn
ono ce old
Ttaiau

.
. s Unſ.Gdiſ
Ai.
1 Nn dMnganh n
at ttäioti Pomttn
Prmekee n ndd
ſirmd⸗ wot
ano ſcenſons d
Pigon . Crifgcu te ige .
4 mn i inln viſe
4 1 oc end Dn
. go. 666 or Alnnii
5 den N gnnni
ne Eainb in
1 dad n won mn
Pin cnm uini⸗
neanfumnann un
4 ſn o anu l
. na öſuſiun ſpin id
iſe⸗ ani gin “
1. il iſtan
4 ſoprgk ic

dele. nz ge ꝓprogatio facta in omnibus appendẽ
tijs ⁊? acceſſoriis ſuis z ſic non incurrit interim
excomunicationem aꝛgumentum in ꝛegula acceſ
ſorium de regulis iuris libro. vi. Sed ſi in ter
mino prorogato non ſoluit credirori tunc inci
dit ĩ excomunicationem ar.in.l.ſᷣ ſi manẽte.ff ðᷣ
precario Inno. ipᷣe uĩ iherere opioni oörie ⁊ id
Hoſtien. qꝛ hoc non depẽdet a facultate ptiſ ſʒ
n. poſſit ꝓꝛogare terminum reſpeciu ſolutõnis
ñ tñ reſpectu excõicatiõis:cũ g hic vᷣſet᷑ facium
alteriꝰ.ſ.iudicis dʒ illiꝰↄſenſus iteruenire.ar.in
.l. labeo.i. fi. ff. ðᷣ aꝛbi.l.itẽ querit᷑. S.q ipleto.ff.
locati domi. Anto. an fẽuʒ dicit tenẽdã iſtã pam
opionẽ qꝛ tutior ẽ f poſt fem ODrima opio:uẽ
uerior qꝛ iudex ur̃᷑ fulminaſſe ſniam in fauorem
ptis ⁊ ſic dato ꝑtis ↄſẽſu excludiẽ contumacia
Hic opi.pꝰputo ueriſſimã. Adduco optimum
ſimile iuramẽtũ ꝑti preſtitũ pncipalit dirigitur
ĩ deũ ita ꝙ deꝰꝛecipit pᷣncipalꝛ obligarõʒ ut ĩ.c.
debitores de iure iurã. æ tñ ꝑs põt illð iuramen
tũ remitteꝛe uel obligatõʒ differre ut ẽ tex.i.c.i.
de iure iurã. ? i.c.ij. de ſpon.⁊ ibi ꝑ doc. Et eſt
rõ qꝛ cũ deus recipiat obligatõʒ ĩ fauorem ꝑtiſ
ꝛemittẽte ꝑte rmittit z ðs:ita ĩ ꝓpoſito iudex ex
comunicat iĩ fauoꝛc ꝑtis ſi ꝑs uult differꝛe teꝛmi
nũ ẽt iudex uz diferre uelle cũ nil alind agar iu
dex niſi ut ꝑtes ad ↄcoꝛdiã reducat.l.i.ff.ðᷣ no.
oꝑ.nũ.⁊ lacit ꝙ.ð.dixi poſt glo. n gloſl. ij.
ibi ſuſpẽdat᷑ ſñia que nõdũ tʒ.dic ꝙ imo tʒ licet
effectus ſnie ſit ſuſpẽſus ĩ euẽtũ ↄditõnis Nam
ſi non teneret ñ recõualeſcert ↄditiõe adueniete
regulã non fiꝛmat᷑ de ꝛegubł iuꝛ.ſi. vi. Aide in
ↄctu ↄditionali ſimile.nã ibi ſpes ẽ in obligati
one ita ꝙ rꝛãſmittit᷑ ẽt in herede lʒ adhuc n ſte
terit ↄditio inſti. de vo. obl.S. ex ↄditionali.ita
dicẽdũ ĩ iudicio cum ibi qᷓi ↄtrahitur.l.iij ff. de
pecu. ¶ In eadẽ glo. ibi.l.potior.illa lex põt ĩ
duci in Zrium hoc mõ ibi n.dẽ ꝙ ſi obligo tibi
oĩa bona mea ſub ↄditoe Omum an ↄditõnis
euẽtũ obligo alteri pure.ſi poſtmodũ extat ↄdi
tio primus creditor ẽ potior qꝛ euẽtꝰↄditionis
trahit᷑ retro ad diẽ ↄctus ⁊ ꝑinde ẽ ac ſi tin pu
re tibi obligaſſẽ bõa mea. Ita ur̃ dicẽdũ i ꝓpo
ſito ꝙ adueniẽte ↄditione.ſ.ſoltõe ñ facta.j.ter
minũ ðᷣbeat trahi retro ⁊ ꝑiĩde ſit iudicãdũ ac ſi
excomunicatio fuiſſet tũc pure lata ⁊ ſic appella
tio medio tpᷣe non debet iĩpediꝛe uiꝛes ſũie aꝛ. c.
paſtoralis.j.e.ſicut ſᷣa obligatio pur̃᷑ facta non
ipedit uires pꝛime adueniere ↄditõne dicta.l.po
tior cuius Srium innuit iſta littera. Jo. an. poſt
Hoſtiẽ.ſoluit hoc mõ ꝙ orium loqᷣt ĩ obligati
one ↄditionali uolũtaꝛia Hoc.c.ꝓcedit in obli
gatõe ↄditionali iudiciali.que qͥdẽ obligatio eſt
neceſſaꝛia cũ iudiciũ reddat᷑ ĩ iuitũ ĩ.c.itelleximꝰ
de iudi.l ĩteꝛ ſtipulãtẽ..i.ff.ð vᷣb.ob.Et ponð
ra ꝙ ꝑ hãc rõeʒ ſetiũt ipſi ꝙ regularit᷑ i ſetẽtijs
tpᷣus ↄditiõis extãtis non trahit ad diem ꝓmul
gate ſnie cuius ↄrium ſetiũt ĩ qõe.j.ꝓxima ubi
dicet᷑. Sed clare ſoluẽdo ↄrium poſſumꝰ dicere
ꝙ retrotractꝰfit qñ reꝑit̃ id ad quod debet fiex

¶ De appellationibus

retrotractio ſʒ hic nõ repit᷑ cũ ipa ſũia ſit ſuſpẽ
ſa ꝑ appellationis ĩteriectionẽ ⁊ q̃ſi extincta.l.i.
ff. ad tur. c. uenieteſ ð iur̃ iur. cũ ſi. ARide bonũ
ſile i. c. quauis.ð reſcꝛip.li.vj.ſecus autẽ ẽ in.l.
potioꝛ.qꝛ ibi fa obligatio non pornit ſi uſpedeꝛe
primã ex mera uoluntate illius pcedẽte: nec ſpei
obligationis pᷣiudicare ut ĩ.d. F. ex ↄditionali.
2 H uide qð nõ. Har. in.l.ſi is qui ꝓ eptore
ff. de uſuca. ubi diẽ ꝙ ad hoc ut fiat ꝑ ſucceſſo
rẽ retractatio ut.ſ.actꝰ fingat᷑ geſtus priori tpᷣe
oʒ ꝙ ↄcurrãt duo extrema habilia.ſ. extremũ a
quo æ extremũ ad qð. Extremũ a quo appellat
illud tps ĩ quo extat ↄditio. Extremũ ad qð eſt
illud tpᷣs ĩ quo ſñia lata fuit ſub ↄditiõe. Et dr
ad qdð: qꝛ ꝑ illõ tps fit relatio ꝑfectior ò̊ pꝰ tpe
qð dʒ eſſe habile:hoc hẽs i.l.bonoꝝ. ff. rem ra.
ha.ubi pʒ ꝙ ratihabitio dʒ fieri eo tpᷣe quo qͥs
potuiſſz actũ ꝑ ſe gerere ad qð uide bonã glo.
i.c.quã ſit.de elec.li.vj. QOe 2 tpᷣe nide in.l.ne
ceſſatio.ꝗ.ꝙ ſi pẽdẽte.ff. ð̊ ꝑi. co.ꝛei uen. ubi
pʒ ꝙ uẽditioe facta ſub ↄditione nõ trabit᷑ tᷣs
ſtatis ↄdinionis ad tpᷣs uenditionis ſi interiʒ an
ꝙᷓ; extaret ↄditio res uendita ẽ reꝑta qꝛ deſicit
extremũ ad qð. Ita dicẽdũ i ꝓpoſito. hic.n. de
ficit extremũ a quo qꝛ nc tpᷣe extãtis ↄdinioniſ
non poruiſſʒ iudex feꝛꝛe excõicationẽ obſtãte ap
pellatiõe ⁊ ſic obſtat dicta.l.bonoꝝ. Itẽ deficit
extremũ ad qð cũ ſit extinctũ uł ſuſpeſũ appel
lationè ur ĩ dca.l.neceſſario.⁊ ſic nõ põt br̃e lo
cũ illa fictio ſʒ i. cau.l.potior. extrema ſunt hilia

nec potuit ille alteri pure obligare bona ſua cũ
pria obligatio eſſet i pẽdẽti additio ¶ In cadẽ

glo.ibi appeilãdũ eſt an diẽ ↄditõis podera bñi

iſtà praticã gl. uult. n. denotare diuerſitatẽ inter =⸗
Iniam excõicationis ↄditionalẽ æ alias ſnias 9
ditionaleg ut i excõicatiõe licitũ ſit appellare uſ

qʒ ad euẽtũ ↄditionis q;ꝙᷓ lapſũ ſit decẽdiuʒ a
tpᷣe ꝓmulgationis ſʒ ĩ alijs ſnijs currit tpᷣs ðcẽ
dij incõtineti a ſpe ꝓmulgatòis. Et aduerte qꝛ
iſtud ar. ẽ multũ ſubtile æ doc. diuiſerũt ſe i tres
ſnias. MDria ẽ ſñia gof.⁊ rofre.ut nulla ſit dꝛia
iter has ſnias ? ꝙ tpᷣs ad appellandũ currit ab
euẽtu ↄditionis qꝛ aut ſnia nõ ligat ⁊ ſic tunc ĩ
cipit ꝑs grauari ideo ſatis ẽ appellare.. decen
diũ a rpᷣe euentus ↄditionis. Nec ob.l.una. S.
biduũ.ff.qn appellã dũ ſit cãoniʒata.ij.q.vj. bi
duũ qꝛ ibi nõ dr̃ ꝙ ſit neceſſaꝛiũ appellaꝛe a tpe
ſne ſz ꝙ eſt utile. ¶ Secunda fuit opio Oar.
Brixi.iĩ qnadã qõe ⁊ Egidij ⁊ Tan. æ Vinc⸗
dicẽtiũ ꝙ tẽpus decẽdij ad appellandũ etiam in
excoicationis ſñia currit a tpᷣe ꝓmulgatiõis ⁊ ñ
a tẽpore conditionis extãtis.dicũt hoc expᷣſſum
in.c. ꝙ ad ↄſultationem.de re iudi.⁊ eſt opinio
directe prime contraria. Adducunt etiam iſtuʒ
tex. dum dicit ꝙ medio tẽpore fuit appellatum
2 tempus fuit.xx.dieꝝ ⁊ ſic appelladat ante de
cendium uel in decẽdio quod eſt medium tps.
Terria fuit opi. Inno. Hoſti. Jo.and. glo:nꝛi
⁊2 JYo. mo. in. c.quicunqʒ de ſenten.ex.li.vVj. ⁊ fe
re omaium ſequentium qui diſtinguunt inter

2 leaß ſwrag
olsg

. A 14 lzags ALr . fenmne . mns en ſußfersiz r/ 3 ½ n6 .—=

WDr

¶ De appellanonibus.

ſãiam excõicatõis.? alias ſũias ↄditionales ut
in ſnia excõicatõis licitũ ſit appellare añqʒ ante
euentũ cõditõis poſtea nõ licet quo ad effectum
ſuſpendẽdi: lʒ poſſit.j.decẽdiũ quo ad ðᷣuoluen
dũ negociũ ad ſupiorẽ iuxta nõta ꝑ gl. in. C. ad
reprimendã de offi. ordi. In alijs uero ſerẽtijs
cõditõalibus currit tẽpus a die ꝓmulgationis
ita ꝙ . decendiũ ſemꝑ poterit appellari: ctia ſi
extiterit cõditio. Reddũt hãc rationẽ diuerſita
tis: 2 principalr Innoc. æ multũ inſtat Jo an.
eaʒ approbãdo.i ſẽtẽtia excõicationis euẽtꝰ con
ditõis nõ trahit᷑ retro ad diẽ ꝓmulgatõis: aliaſ.
ſequereĩ ꝙ iteri ðberet uitari: æ ꝙ eſſet excõica
mus ſi poſtmodũ extaret ↄditio:merito cum ipſa
mnia trahat᷑ ad diẽ cõditõis extãtis extũc incipit
ligare 2 põt uſqʒ ad illud tẽépus appellari quaſi
uſqʒ ad illud tempus non uideatur lata ſenten
tia: ſed in alijs ſñijs euent⸗ cõditõis trabi ꝛtro
2 ſic uidet cõdenatus tunc iõ curꝛit tẽp a die ꝓ
mulgatõis. Minc etiã uidemus ꝙ in alijs ſñijs
põt appellari poſt cõditõis euentũ ſi eſt.j.decẽ
diũ: quo ad effectũ duoluẽdi ſuſpendẽdi: ſed
in ſñia excõicatõis non põt appellari poſt ↄditi
onis euẽtũ quo ad ſuſpendẽdũ nut.S. dixi:⁊ pro
hac opione teꝛtia adducit Jo. an. iſtã lraʒ rfuol
nendo eã cõtra fam opi. Mam hic diciĩ ꝙ me
dio tpᷣe fuit appellatũ. Sʒ qlitercũqꝗ; cõputet il
lud tẽpus.xx.dierũ ſemꝑ mediũ tẽpus reꝑireĩ
poſt decediũ:nã mediũ dicitur ꝙ; equalit᷑ diſtat
ab extremis. diuidendo tẽpꝰ. xx. dieꝝ in tres ꝑ,
tes. prima pꝑs dicet mediũ tẽpꝰ: ⁊ ſic in tota ſecũ
da ꝑte põt appellari ꝙ etiã erii poſt decendiuʒ:
ſine dicamꝰ mediũ omne id qð eſt inter pꝛimuʒ,
2 ultimũ diẽ: tunc etiã pꝰdecendiũ appellario in
terponat᷑ Er ꝙᷓuis hec opio cõis multuʒ ſit co
lorata diſputatiue crederẽ ſfam opionẽ ueꝛiorẽ.
NDoueoꝛ qꝛ incõtinẽti cũ iudex ꝓfert talẽ ſñiã
me grauat ſi m teneoꝛ ſoluere: uel ſi ñ debeo ex
cõicari:ergo poſſuʒ ⁊ debeo incõtinẽti appe lat
.j. decendiũ. ꝓ hoc eſt iſte tex.qui appellat illaʒ
ſñiaʒ licet adhuc nõ ligauit. Ad ideʒ.c.romana
.F. caneant pallł. ubi ꝓhibeĩ talis excõicario feꝛ
ri ſub ↄditione niſi pcedẽte mora culpa ub offe
ſa:ergo talis ſñia granat ante euẽtuʒ ditionis
alias fruſtra prohibereĩ ibi. rtio moneor
qꝛ aut talis ſñia in indicio lata gꝛauat aut ñ: ſi
n gꝛauat ante euentum ↄditionis:ergo ñ debet
poſſe appellari ꝑ.c. ut debitus.j.e.Cuius ↄtꝛa
riũ apte uult iſta ĩr̃a. Si grauat ergo debet ap
pellari. ꝗ. decendiũ a ipe grauamiĩs ut in. d. c.
ad ↄſulationẽ. Mec obſtãt motiua Joa. an. de
his vᷣbiſ medio ipᷣe ⁊c̃.tũ qꝛ iſta vꝓba non ponũ
tur. diſpoſitiue bic ſʒ narꝛatiue. Itẽ qꝛ cũ ſint vᷣ
ba generalia debẽt reſtringi ut reducant᷑ ad ter
minos iuris cõis ar. c. cũ dilectꝰde conſuet ⁊z.c.
cãm de reſcrip.⁊ ſic debet intelligi medio tẽpor
ita m ꝙ decendiũ non ſit elapfũ ł medio tpᷣe.i.

imedietate tpᷣis:⁊ ſic decia die.Et ex pᷣdẽiſ oibꝰ

2clude ꝙ a q̃ʒ ſũia qᷓtũcunqʒ oↄditionali currit
rpᷣus decendij ad appellandũ a tpeꝓpmulgatõis

Et ad dlctů. F. biduũ dicentẽ boc eſſe utile: di
ꝙ potiꝰfacit ꝓ iſia opi.qꝛ ſi nõ cet opꝰ
niſi 9 3S& 2 2 „. d. appella;
py euetũ oↄditõis nõ eſſet utile appellare pri
us:ĩmo diſpendioſũ cũ foꝛ e ↄditõ nõ ſit S 4
ra: ſʒ iõ dicit unile qr poſſivile ẽ ꝙ ↄditio
tabit: et ſic appe latio n erit neceſſaria:poſſibiſe
eſt quod extabit: et ideo ntile eſt appellare ſe
poꝛe ſentẽtie. Intellige hoc ultimũ in coditi
cauſali qꝛ illa põt extare ⁊ nõ extaꝛe:puta HM n
nis ueneꝛit ex aſia te cõdẽno:in ↄditioe qt pian
ua ſicut iſta de q in tex. oĩo eſt ntile 2 neceſſar 3
appellaꝛe. decendiũ cũ oio ſit extitura eo “
re ſatiſfacẽ¶ Sʒ õ pdicta ⁊ tex. facit qꝛ ſnia n
debet ferri ſub cõditõe in. d. S. biduũ. So ſk
guédũ eſt: aut loqmur in interlotutoria: aut in
diffinitiua. Inteꝛlocutoꝛia licite pot ferri ſub cõ
ditiõe.l.a diuo pio. 5. in vẽditie ubi no ff, ze
indi. In diffinitiua uero eſt ↄdino intrinſcca et
coherẽs negocio ðᷣ q agit: 2 pot lcue femi ſub
oditõe puta ↄdẽno ad.x.ſi actor iurauerit.i. cũ
iudex:⁊ ibi nõ. C. de ſen.l.generałꝛ. C. de iure
iurã. hoc caſu intellige iſtũ tex. Nam bec ↄditõ
erat intrinſeca ⁊ necefſaꝛia ad actũ excõicatiõis
.ſ. niſi ſatiſfaceꝛet ⁊c. Si uero eſt cõditio extiſe
ca puta qꝛ nullã ↄfoꝛmitatẽ hʒ cũ ſubiecta mate
ia: ? illa nõ dʒ poni i ſñia: ? ſic itellige dicti. 5.
biduũ:ſi iñ feꝛĩ 8 appellanoe ur ibi qꝛ
eſt õ ius ꝑtis. Erſme gl. nõ hãac ultiam opi.
gl. cuiꝰ griũ tʒ Archi.in. c. ij. ð Oſti. i. vj. Oui
de pleniſſime de hac.q ꝑ Jo. an. in regula cum
ſür ð re.iuꝰẽ.li.Vj.i mercu.ubi uẽ ↄcludẽ cũ iſia
gl. Et nõ. qꝛ fac hec ðᷣciſio ꝓ his q diri s. defe
dẽdo p̃ᷣmã opi. Nã ſi hec ↄditonal ſnia no inie
ciſſet hoc ninculũ tolleret᷑ ex toto ipediret ans
effectꝰ traſlationeʒ domicilij ¶E glo. queo
qͥd ſi index dixiſſet in ſmia ſi no ſatiſfeceus. j.ig
lẽ terminuʒ te ex nũc excõico nũqd ꝑ appellaiꝰ

nẽ ſuſpẽdat᷑ bec ſnia. Quidã ꝙ no:?⁊ ſic reſttin

gũt iſtã lr̃am. Inno.æ cõit᷑ doc. tenet coõnauiũ
bñ ut nõ ſit dꝛia an dicat excõico te exnũc ꝓut
extũc:ſeu dicat excõico te extũc.ſemꝑ eni ide re
ſultat: effectus eni nũq ligat niſi i euẽetü ltio
nis:hoc ur̃ ꝓbari in ſili in cle.unica de ocel. p
bẽ.⁊ uide ibi glo.in voo exnũc. Nã ſia hoꝛ
vboꝝ hec ẽ excõico te exnũc.i.exnũc ðcerno ꝙ

ſi nõ ſatiſfecexis ĩ termio:ſis tũc excõicat bec
R& notabis. teꝛius qit᷑ nũqd feꝛat excõicatio

ipᷣo facto ſi iudex ſcribat litteſas abſeti ſub iſta
forma ſi niio nõ ſatiſfeceris. . meſeʒ cognoſeas
te ẽe excõicatuʒ. Egi. tʒ ꝙ ſ:? ið i Gull.naſo
qui tenuit ꝙ, oʒ ut oꝛe ſuo iudex proſenrat ſeen
riã alias nõ eꝛit excõicatus ſicut ? glie ſcntenne
nõ ligãt niſi iudex eas ꝓferat ore ſno nt ſner⸗
fi. de ꝛe iudi.li.vj. C. de ſentẽ. cr per icl. .i.
ex alio capite dicit Gof.illam no eſſe ealcgt
nis ſententiã quia ſunt ueiba naꝛratina N. 5
obſtat iſte tex. ibi cognoſcas ⁊c. Intelligit enim
ipſe cũ ſuppletione:ut quia gixit te excõico .
cõicatũ te eſſe cognoſcas. Et prolecto bec bi
torſio. Egi. nero pro primo induccbat icy.

in fana

2. 97 n

„ 47* 7
9 u

u cſt pulch

6 i r obſir glis g i⸗
ittn r rtteno nl Mie i
ce ſlli t n natlial l
vnejᷓ Ifinunet no ic ee
einc vſubllbu ali . . .
ichr at olo t ſ ppelis an /
cpelar t eommmnicat r ſe llan
oßceſiſleappelaröen an e. appele
gunr heede ercedicatoem Cricen por g
io derninis:dona ſtinder Cicat erte
Gegeit an tercdiend ectonenm:d
ß bidarm fact ad excdicano ante).s
diic wultum inclar reierendo nanigs .
Auſci direrit eroſcrönen non
py actu olamtuͦ:n h eſt ge ni diſpo
nalis. bec odino f de odi r de Ir
do uigeret ercoltatio gin ſne aian
gente. Alij diſtinrerüt nodi ? Ney
rum. Aut eim ider cictt eröfco i
uelſi el gas e ineligit ercoſcatus i
ſead appelangu ſen eigenclnmeing
ineipit aigere nk appelas ineicit in
ur iuger dirit eröico te ceegeii
Herisit te non igal nii racnü pfee
baegr po ignifd rgtiit ud,
N it lcato eq iit get⸗
cedtl Aue the
ignseteſec: Gel Im da e
ſonsetee Gnn ict ſegn
Acoicatoꝛis in bis. Siein;
ineötcnre ait ai gemn ann in
ctumn olumat

neröicgre eai an
i ticledzt. Ja dubio ſ t⸗
e pbaniöe Vbop exröican ,
iacn lnbecſens 7 glagin
Pentblſor –
nbliode e he⸗ aiin
Kthuins ſpe h pfeanit⸗

4 deſanl gnanhde
mi boe a incl e ſi nfing

an mnmmnſiat Muſinn d gi gii
n nrlirenti gnn ͤtpn
pann g: wli fnmnimihr i ſiann
ane ih oty i ſineſciclgecci
behuuſ i ygtenge gelnie nt
cwas argnaiſm,
gar mig An ncſoNedl.G
emſimr t, Ndti,Nulan
ſadrt i l. iſmmmn wori Mi
En ginther daſ 9 itin0t
Khiri . älbeghrntlgannde⸗
ä
ac?eNNſnmodndi Snun
Aütadnkanfind irlaoe)n

ummir q irediſtd mitn

. 8
— . 2R — . — 4 „
QQ 4469 100¾ . .4 „d- SHinde- fj ore e ſ. cp=llars in ſnmen e hſy yi

nc, /D 41⁸ :

¶ De appellationibus.

pꝛotuleꝛis ſũiam ⁊c:ſecus g ſi ĩ ſcriptiſ illa vba
tin ꝓtulit ⁊ litteras aduerſario vᷣſtinanit æ com
munit᷑ rẽtuꝛ oppoſitũ. Dꝛo pꝰuẽ bo.tex.quẽ te
nebis mẽti.iij.q.iiij.nullus.ubi innuit᷑ ſuꝑioꝛem
poſſe excõicare ꝑ Ras ſuas abſq; eo ꝙ ore ſuo
ſniaʒ ꝓfeꝛat facit.c.quãto.ij.q.v.iũcta glo.ubi
abſolutio fit ꝑ lr̃as muliũ tñ obſtare uẽ tex.non
allegatꝰ p doc.in.c.i.de ſen.ex.li.vi.ubi ꝓhibet
pᷣlatus ferre excõicationis ſñiam niſi in ſcriptis
ꝓferat ⁊ põdero vᷣbũ ꝓferat. Sʒ ſaluãdo opi.
pcedentem fᷣm praticã hodiernã poſſumꝰdicere
ꝙ ſatis ꝓfert ĩ ſcriptis redigendo eã in lꝛiſ ſuiſ
2 mittendo eas ad aduerſarium:ar.in.c.appella
tio.e.ti.li.vVi.⁊ reſpectu fi nʒ ꝙ illa ſi vᷣba nar
aatiua ſeu enũciatiua te excõicatũ cognoſcaſ æc̃.
dic ꝙ ſatis apparet de mente ꝓferentis ꝙ uole
bat eũ eccõicat:ex qP aſſũpſit mãm excommũica
tione dignã ⁊æ excommũicatio magis ẽgłat᷑ a mẽ
te ꝓferẽtis qᷓ; a ↄceptione vᷣboꝝ ĩ.c.i.de iudi.⁊
ꝙ ibi nõ.de hoc tex.in.c.ij.de teſti.co.⁊ eſt gl.
in. c. pel.j.ð ſen.ex.i ordine pᷣma. Mon ergo re
fert fm doc.an iudex dicat pꝛecipio tibi ſub pe
na excõicationis q; icurras ipſo facto:nel dicat
ſi ñ ſatiſfeceꝛiſ excommunico ł re excõicatũ cogꝰ
ſcas ⁊c̃. Mec obſtat pᷣdictis ꝙ dixi de ſñtia diffi
nitiua qꝛ excõicatio non eſt ꝓpꝛie ſnia:ut nõ.in
ꝛc.ij.de ↄſti.li.Vi.⁊ potiꝰtrahit᷑ ad nãm iteꝛlocu
torie ꝙᷓ diffinitiue: ut nõ.i.c.ꝑ tuas ðᷣſ ſen. exco.
2⁊ in.c.uenerabilibus.e.ti.i.vi.¶ Quero quid
ſi iudex dicat excõico te ſi appellas an ſtatim cũ
appellat ſit excommunicatꝰ ut ſic uideat᷑ excõica

tio pᷣcefſiſſe appellatõem an eõ.ſ. appellatio uið
atur pcedẽ excõicatõem Et idem põt queꝛi in ſi

milibꝰ terminis: puta ſi iudex dicat excõico te ſi
elegeꝛiſ an ſit excõicatꝰpꝰelectionem:⁊ ſic electio
ñ uidatuꝛ facta ab excõicato aut eõ. So. Inn.

hic multum inſtat referendo uaꝛias opiniones.

Quidã dixerũt excõicatõnem non ligaꝛe niſi
pꝰ actũ ↄſumatũ:qꝛ h̊ eſt de nã diſpõnis oↄditio
nalis.l.hec ↄditio.ff.de ↄdi.æ de. Itẽ alꝛ dicen
do nideret᷑ excõicatio lata ſine aliquo facto pᷣce
dente. Alij diſtinxerũt modũ z ↄceptiõem vᷣbo
rum. Aut eim iudex dicit excõico te ſi appellas
nel ſi eligas ⁊ intelligir̃ excõicatus ſtati cum ꝑar
ſe ad appellandũ ſeu eligendum:ita ꝙ ſtatim cũ
incipit eligere uł appellaz? incidit in excõicatõʒ
Aut iudex dixit excõico te ſi elegeꝛis uł appeila
neris:⁊ tẽ non ligat᷑ niſi pꝰactũ ꝑfectũ qꝛ hec vᷣ
ba ex ꝓpÿ ſignificato ꝛequiꝛũt actũ ↄſumatum:
ut eſt pulcher tex.in.l.ſi qͥs ſtipulatꝰſit.O. ſtichũ
.ff. de. v. obli. Autdixit excõico te ſi appellas ſi
eligas ⁊ tẽ ſecꝰ. Sed Inn. dicit ſequendã inten
tionẽ excõicatoꝛis in his. Si eim intendebat ſta
tim excõicare eꝛit añ actum ↄſumatũ excõicatꝰ
ſec?ſi h ñ itẽdebat. In dubio vo tenet ꝙ ſtatim
ſit in ipſa ꝓbatiõe vboꝝ excõicatus.ſtati.n.fuit
otumax ⁊ inobediens ⁊z gladius dñi.ſ.excẽica
tio eſt penetrabilior qᷓ; hois factum quaſi dicat
utrũqʒ ↄcurret̃ in tpᷣe. Sʒ excõicatio tãqᷓ; pena
trabilioꝛ pᷣcedit ⁊ latius ipe h̊ pſequit᷑. Sʒ Sriũ

R

tʒ Hoſti.in ſũma de re iudi. q̃l æ ſub. F. pura
et do. an hitc:qꝛ ille qui parat ſe ad eligendum
nel appellandũ nõ eligit nec appellat:ſʒ uult eli
gẽ łappellare. Itẽ qꝛ oʒ ut purificct diſpõ ↄdi
tionalis.l.ij.ff.de ↄdi.æ de. Ego puto hoc ulti
mũ pꝛocedẽ attẽta pꝛopa ſignificatõe vbox. ñ
eni dẽ qs eligẽ l appllat niſi pꝰ actũ ꝑfectũ.d.
l.ſi qs ſtipulatus:niſi quo ad penã icurrẽdaʒ:
ut in. c. cũ ĩ cũctis de elec.iuncto.c. ꝑpetue.eo.
ti. i. vi: Et facit qð.nõ. Jo. an.in. gula ĩ penis
de reg.iuꝛiſ li.vi.in.mercu. Sʒ ꝓpt᷑ pᷣſũptã mẽ
tẽ excõicatoꝛiſ puto in caſu nr̃o ſequẽdam opi.
Inno.moueor:qꝛ quilibʒ pſumit᷑ gerere actum
meliori mõ quo põt ut ualeat.l.iij. fl.ðᷣ mili.teſ.
ſed ſi pᷣſumeremus excõicationẽ debeꝛe ſequi ac
tũ appellatõi s nõ ualeret excõicatio:qꝛ ꝑ appel
lationẽ ſuſpẽdeꝛet᷑ iuriſditio:ut ĩ.c.ꝑ ruas.j.de
ſe.ex.? h gꝰ i dubio pᷣſumẽdũ ẽ ꝙ iudex uoluit
ligare añ actũ ꝑfectũ.ſ.ſtatiʒ cũ incipit facere.
ſicut enĩ ſtati ꝓpter inobediẽtiã cadit a ↄſpectu
dei:ila ſtatiʒ incidit ĩ excõicationẽ que ẽ ſeꝑatio
a gra diuina. Idẽ uidetur in alio actu dicendũ
puta ĩ electõe.cũ eni iudex excõicet in odiũ actꝰ
ergo ĩ dubio debemus pᷣſumẽ ꝙ uoluerit ligaꝛe
ſtarim: ut ſic meliori mõ quo fieri poteſt actus
inualidetur: ⁊æ he rões uident᷑ mihi cfficaciſſime
pro iſta opi. Additio Mic. abb.

Ecundo requiris.

Si ꝑ reſcriptũ ↄmittant᷑ plures ar
ticuli connexi:⁊ in uno remoueatur
appellatio ĩtellr remota ẽt ĩ alijs.ᷣ pꝰ. Cã ſuſpi
tõis ꝓponẽda ẽ corã iudice qui recuſat᷑ ?⁊ ꝓbã
da corã arbitris. h̊ fo. Diuidit᷑ pncipatx ĩ duas
ꝑtes ſicut duo ſũt dẽa.ſᷣm ibi reto per
vba cuiuſcũqʒ diſpõnis ſũt ãpliãda uł reſtringẽ
da ſʒ metẽ diſponetis ꝗᷓ quidẽ mẽs coltr ex rõe
expᷣſſa ĩ diſpõne:ad hoc qð nõ.i regula fi.de re
gu. iu. li. vj. Icẽ ſi nõ ſit expᷣſſa dummõ poſſit
rõnabiłr cõiecturari æ indubitant᷑ qᷓ̃ potuit mo
ueꝛe diſponẽtẽ ut hic ĩ fi.æ facit qð nõ.in.l.tale
pactũ.ᷣff. ð̊ pac.? qdð nõ.Cy.i.l.nõ dubiũ.C.de
legi.? Hal.i.l.maximũ uiciũ.C. de li. pᷣte. AHd
no.Se g gictũ ſit gnãle ſiue ſpãle ſemꝑ
reſtingt uł ãpliat ſm intentionẽ diſponentis ut
hic pleue ꝓbat᷑. Ad idẽ bonꝰ tex.in.c.intelligẽ
tia.j. de v.ſig.in.l.cuʒ pr. ꝗ. dulciſſimis ⁊ ibi .
Har. ff. dele.ij.= in.l.pr᷑. S. funduʒ.ff. ð leg. iij.
2 nõ ꝙ vV̈ba data ſũt ad exprimẽdã intentõeʒ
ideo dr̃ ꝙ vba ſũt note paſſionũ aĩe.i. ſigna in
tentionũ aĩe: ꝓ hoc.c.is aũt.xxij.q.ij 65. 3
intentionẽ apponẽtis clam appellatione ꝛemota
ſeu remotis appellationibus in aliqua cã. ñ eni
itẽdit defeſionẽ tollẽ:ſʒ potiꝰ iuſticiã ↄſeꝛuare ꝗ
ſepe uiolat᷑ ꝑ appellatiões fruſtrartorias: ⸗ quid
opꝑetur hodie hec cła dicã in.c.paſtoralis.j.eo.

4 Né nõ. ? tene mẽti ꝙ ubi in una diſpoe ↄti
nente plures articulos adijcit̃ aliqua cła illa re

ferenda eſt ad totã diſpõeʒ:ſi non ſubeſt rõ q̃re

magis debeat ↄcernere unũ articulũ ꝙᷓ alinʒ in

9 i

.Af Gamee Io * ſ. elaa 5- 2 r, 1 r

- A r. Asz

CHi Auntnet

.- .
ſF Prle? /

quacũqʒ ꝑte cla illa ponatur: de boe iñ latiuſ di
cam cum glo. ij. (Mõ ultimo ibi utiꝛuſqʒ iuꝛiſ
argumenta ⁊c.qꝛ licitũ eſt in eodẽ facto allegar
poſitionẽ utriuſqʒ iuris:lʒ ge ius canonicum ꝓ
nideat: nibilominꝰ ſi ius ciuile cũ eo ↄcurrit lici
te utrũqʒ ius allegat᷑:ſic tẽꝑa gl. x. di.ſi in adiu
toriũ. Itẽ ex eodẽ. v. nõ/ꝙ licite iuꝛa deducũt ĩ
aꝛgumẽtũ.uñn quotidie alegam?aꝛgumentum ex
tali. c. uel. l. ? dʒ ſic allegari qñ illud ius aꝑte n
ꝓbat intentũ allegãtis ubi aꝑte ꝓbaꝛet n debe
remus dicẽ argumẽtũ.ſed ꝓut hẽtur in tali. l. uk
c. Nã qẽ argumẽtũ qſi argute ⁊ ſubtilit᷑ iuetuʒ.
ceſſat enim ſubtilitas ubi caſus eſt expᷣſſus. Ad
hoc.c.forns dᷣ. V.ſig.⁊ qð nõ. Jo. an. i. . i. . ð
pac.¶WMõ ibi tũc demũ ⁊c.opti.ar.q ꝓceſſul
iudicis nõ naler ſuꝑ pᷣncipali nõ diſcuſſa priꝰ ex
ceptõe recuſatõis ) eũ ꝓpoſita. an eni non põt
juriſditõe uti:ut hic:qð facit ꝓ glo.que hoc te
nuit. ij. q. Vj. quoties:⁊ Inno. m. c. cũ ſpali. .
e. ſed dic ut ibi dicet᷑. In. O.L iij nõ modũ proce
dendi cũ iudex ꝛccuſat᷑.¶ Nã dʒ ſuſpitionis cã
corã eo allegari æ arbitri ꝑ ꝑtes eligi coꝛã qbꝰ
eſt ꝓbanda cã ſuſpitionis. Et ex hoc nõ unam
driaʒ inter ius canonicũ ⁊ ciuile. Mã de iuꝛe e
nili nõ eligunt᷑ arbitri: cũ recuſat᷑ delegat? nec ẽ
neceſſe ꝓbare ſuſpitionis cãm:ut in.l.cum ſpãli
2z.l. aꝑtiſſimi. C. de iudi. ſecus de iure canonico
ut hic ⁊ in. c. iudex de offi. dele.li.Vj. Alia dr̃ia
patebit cum glo. fi. j. eo. Item pondera illud H
bum coram eodem qð uerbuʒ ꝛcpetituꝛ in. c. cũ
ſpᷣali pꝰrñſo.j.e.Ex quo infertur ꝙ nõ ſuffiẽ ꝓ
bare coram arbitris cãm ſuſpitõis corã iudice
nõ ꝓpolitã: qð tʒ Jo. an. ð. e. poſtremo ⁊ ſpe. ĩ
ti. de recu. F. fi. V. qd ſi unã. Site in cle. appellã
ti. e. ti. Additio.¶ Ytẽ nõ ibi in aliquoſ nõ ual
de remotos ꝙ recuſans iudicem ut ſuſpectum
non tenet᷑ arbitroſ eligẽ ĩ eodẽ loco.ſʒ põt noĩa
re alibi exñtes dũmõ ſint nõ ualde remoti Et
dicũtur ualde remoti ſᷣm doc.qui diſtant ultra
duas dietas.ar. c.nõnulli de reſcrip.ł hodie ul
tra unã dietã:ar.c.ſtatutũ.e.ti.li.Vj.⁊ hoc tene
menti. Mã ſepe index eſt ita potens in loco:ma
xie ſi ẽ platꝰ loci ꝙ recuſans n bʒ idoneos abi
tros ĩ loco: ¶ AWltio nõ.ibi ipſa.nãqʒ rõ dicta
⁊c̃.ꝙ licite in deciſionibꝰ cãꝝ allegat᷑ rõ nãl: ut
de glo.i.di.ↄſuetudo ⁊ optimꝰ tex.in.l.ſine..
ſufſicit. ff. de excuſa.tu.ubi allegat᷑ nał iuſticia:
lfacit iſta lĩr̃a ꝓ dicto Cy. ⁊ alioꝝ in.l.ñ dubium
C. de legi.⁊ cõſiderat᷑ rõ nãlis q potuit mouer
iuriſlatoreʒ. Et facit optime tex.iſte ut rmediuʒ
recuſatõis.ñ poſſit in reſcripto tolli:ẽt ꝑ pᷣncipẽ
de quo uide qð nõ glo.in.c.ſi.qͥs ĩ qcũqʒ.ij.q.
Vj. Et qð dixi. S.e.ſuꝑ.eo.ij.⁊.c(.cũ̃ ĩter ð exce.
2.c. ad bec de reſcrip. n glo. ij. ibi. ſed ples
articlos ↄtinet ⁊c. ¶ HNõ ex hac ſolutõe ꝙ cla
qualificatiua appoſita iter diuerſa negocia non
qualificat oiĩa:ſed tin refert ad precedetia. Et ĩ
hac mã pñt exaiari due qões difficiles. Dria
at nunqd cla appoſita in aliꝗᷓ diſpõe ↄcernat alia
tã pcedẽtia q; ſequẽtia: Scdᷣa quid de aliqua

¶ De appellationibus.

cernat oĩa. de hac qõe uide plene b B

qualitate appoſita in aliqua diſpõe nundd con
0

pᷣtoꝛ.ff. ui bo. rap.de pᷣcedenti * chrcee kiche

ſcriptura.ff. de le. i. uide ſpe. in ti. de inſtru ech
F. nũc aliqua.v.itẽ excipe ⁊ ĩ ti. Aſpabaroing
7 allegatõibus.. pꝰhec in pᷣn.⸗ cöeludlenddnl
qua de cla in quãtũ attigit ppoſitũ noſt ali
cẽdũ:ut colligit᷑ ex predictis: ꝙ aut ſũt ne 8
negocia in eadẽ diſpõe ↄtenta:tunc cla nere
dutaxat pcedentia:maxie qn eſt odioſa ſos D
cla appellatiõe remota: ut ꝓbaĩ iic.inciltin
. e. Aut unicũ ẽ negociũ hñs plunes aꝛticli 8
⁊ tunc ſi cła apponitur in ↄtextu alicui der

apponitt i grticki:
tũc conceꝛnit illũ aꝛticuli tm:qꝛ tunc eſt Ponn

rn i .F lilius f. de libeꝛ. ? poſibu.
or ponn in otevn qn ponit in pn. uel in fiar
ticuli: ſʒ.j.illũ auiculuʒ puta cõmitto tibi ca 5
ter ticiũ ⁊? ſempꝛoniũ ſuꝑ tali re. = Penichg⸗
ſpoliatiõe ⁊ facias appellatõe remota veſte e
ri.ꝛ* des admiſtratorem zc. illa eni cła ẽ H
in ↄtextu illiꝰarticuli: ſic eſt ꝑs illius.nõ ergo
dʒ ↄcernetr᷑ alios aꝛticulos. Di vo cla ponit in
pn.uł in fine articuli:tunc ſi alij articuli habent
ſuas cłas ⁊ determiatões:tc illa n extedituꝛ ad
alios. Iſte eſt ꝓpᷣus caſus.c. cũ dilecti de dona.
optime facit tex.in.l.ſi quis legata.ff. de condi⸗
2 de.ubi dr/ꝙ quidam fecit multa legata pure.
Demuz dixit ꝙ uolebat illa ſolui anua bina tri
na die.i.una paꝛs in pꝛio ãno:fa ꝑsi fo teia
in tertio anno.in fine fecit legatum ipuberi cni
nult pᷣſtari cũ ꝑuenerit ad pubeꝛtatẽ. Oneꝛebal
nũquid ei effecto puberi eſſet ſoluedũ ſegatü in
tres ꝑtes ſicut ⁊ alia pᷣmiſſa. Cõcludi ibi ꝙ ñ:
qꝛ iſtud legatũ factũ impuberi hẽbat ſuaʒ deteꝛ
miationẽ uʒ cũ ꝑuenerit ad puberbateʒ. Illa er

go cla ꝙ ſoluẽnt᷑ oĩa ñ ꝛcfeuur ad illud legatuʒ

bñs deteꝛmiationẽ ſuã qð nõ. Si vo auiculin

hnt ſuas determinationes: tẽ ſi ex relanone ad

alios articulos ſurgit abſuꝛditas: tũc ñ dʒ fiei
relatio Ad hoc cle.ne ĩ agꝛo.S. ceteꝝ iũcta gl.
de ſtatu. regu. Si vo nulla ſuꝛgit abſuꝛditas:x
debʒ ↄcernere oĩia ſi oĩno nõ poteſt reddi ratio
quar᷑ magis debeat ↄcerneꝛ unuʒ articul q ali
os:de hoc eſt caſus hic:ubi papa fũdat ſe ſuper
idẽtitate rõis: ut fiat iſta relatio ad cetera. Ad
mãm nide bonũ tex.cũ glo.in. c. apoſtol.xxxij.
g. vij. In ea. gl. i fi. aduerte: qꝛ ur uell hec gl.
in fi. qd hec cla app.re.hodie nibil oꝑatur:? ið
tenet᷑ a multis. Sed tu dic ? melins ꝙ, et hodie

operarur mulros cffectus qui no in.c paloſul

æ.c.nt debitus.j.e.ubi dicetur. n glo. i. V.
lo. ueꝛum

ſuſpitionis ibi danda eſt in ſcriptis glo
dicit:ſed ñ ꝓbat᷑ ꝑ iuꝛa qᷓ allegat:ut dico lo

r. qin 5: F in. l. ptiſſimni. C. de iudi. ui
c. qin S: ſed ꝓbat in.l.ap fectione libelli

de ibi glo.queę ꝑonit raricã in ⸗f t
ccuſatoꝛij 6 In ea. ibi fʒ leges hot pponi ulq
ad.xx. dies ⁊c᷑.nõ cꝛcdo in hoc eſſe aneinaten
inter ius canonicum ? ciuile. Sed ideo an.al
feratur:facit mentioneʒ de. xx. diebus: qr.xy.
es dantur ad deliberandũ et zndendum libcllo.

oo. n (Iglin bo ch og⸗
giver teat calls: ed i pont ueri

ſins. (MNoan Cict y ſudex mas
ba aletör qui ubi pponiur deu
ous h nö miltroem qunre o/0
Ijnemr in iadeni ſcut in pucſpal.
moci nmmeo ne iuder inimcus grauet
palei poſſum tineꝛe ſuper exception
ionis. Hamdefaclipnunciarerſe iue
doſſe mih nocererarg.c tia daſdet
Erbanc rdemn ſendt Jnd inNru
offl dde. Iron adde alaum rdemeen
ex renocatde ſolet puocani gr. caund̃
.llitigatores. ſ de arbi. An timet n
nocent c g ſiſperi. In alis caſt
ſeriptü eſſet ſurepticünuel dico me

1 in loco m eſt ede to Ged generaliee

poſſit index cognoſcere ge erceptio
en nlin.c.cun ſip abbai
e.e in. .ſup liſs ge reſcnioti legi⸗
Bur inl iſ f.ſi nis inis no.
ronſclebmn. ſce re indl Ing
terminuminfi bet go. eſe g. c⸗
bohecorigannr Pc egiinmne ti
nn Ochnimur loqnii nin in diner
dn loquitur in ternino P
ltionen pbid,n qi ſt

hergibitrog. c. legiting loqutf in ier

1. Muvren W
i s miſt —R
ormmil nnialerſeeg g n
Emmiliumnatltſectislian
mi is uiliz giſtiin
n Anſr minl mri timniin
ſmstis tdunniiariniqnit
os Iircf gt is ci itim
rde hjoriiim iun nis gng
Om dri lan ib ſotrnntir
ude.l n pus iiiooiki oifn
immno anno infie ai lxuun nben
mt pitnici garmn d tamm Qurt
nile fid bl eſn niti eni /
n a int iaßniſd Ciehlii⸗
õ
inREANNNN Ja
rni ri dem üimlnn
dis dummnatincdn Oil
birſashunimnillgii duun
s mcos in gt uiniug iüii
Nc AAdocdenei mſek
nic O o Aaſti nin
ain ifthtii

leſe peſit dr lie 9 * 1- .4 , H„ν 7, dTetv,

X1 „ 7 1, da z In Pzr

¶ Be appcllationibus.

vñ.j.illos.xx.dies dʒ iudicẽ recuſare quaſi pꝰea
ñ liceat cum ſit facta conteſtatio ꝑ rnſionem ad

Eau libellũ. Sed dubiũ eſt nũqd ꝑ aliquẽ actũ poſi

tum citra lit.ↄt.ſit pᷣcluſa uia ꝛccuſandi iudicem
de quo per Bart. in. l. quidã ↄſulebãt. ff. de re
iudi.ꝑ gl.⁊æ doc.i.c.int᷑ monaſteꝛiũ.sS.de ꝛc iud.
ubi dixi. ¶ In fine glol. er fine buiꝰgloſ. potes
colligere rõem quare hec gl.iĩ pᷣn dixit iſtam de
cre.loqui in delegato cũ ſpᷣale ſit in ordinario.
HNi fm opi. glo.delcgatꝰrecuſatus non ↄmittit

ut hic in fine:ſed ordiarius põt alteri cim 2mit
teꝛe uel eam ad ſuꝑioꝛc remittẽ. ¶ Mõ. glo.
dicit oꝛdinariũ hoc poſſe ẽt ꝑtibus inuitis. An
autẽ hoc indiſticte ſit ueꝝ dicã plene ĩ.d.c.cum
ſpᷣali:aliquid attingã.j.ĩ glo.peł.æ in delegato.
HModie ſerua tex.c.iudex de offi.dele.li.vVi. In
glo. in Voo in aliquos ibi ĩ arbitrũ uel aꝛbitros
⁊c. ¶ Mõ glo. que dicit arbitrũ in ſingulari: ut
n ſit de ſubã ut arbitri eligendi ſuꝑ ſuſpitõe ſint
plures: nide ſpe.in ti.de recuſa.g.effectꝰ.v.ſed
nunqd una ꝑs. ubi dicit ꝙ ubi ꝑtes n pnt ↄne
nire in unũ tũc eligendi ſunt plures alias ſuffiẽ
unus quod ſatis placet:qꝛ ſatis ẽ iudici ꝙ par
tes ad ↄcordiam reducũtur ut in.l.i.ff. de no.
oꝑ.nũ.¶ In gl. in vbo dʒ cogi in fi. Hec gl.
diuerſificat caſus:ſed ñ ponit uerã rõem diuer
ſitatis. ¶ Yo. an. dicit ꝙ iudex magis afficit in
hbac exceptõe quã ubi ꝓponitur defectus iuꝛſdi
tionis ſʒ nõ reddit rõem quare vᷣa rõ eſt: qꝛ ita
timetur in ĩcidenti ſicut in p̃ncipali. NHa quẽad
modũ timeo ne iudex inimcus grauet me ĩ pᷣn
cipali:ita poſſum timeꝛe ſuper exceptione ꝛecuſa
tionis. NHam de facili ꝓnunciaret ſe iudicem: ut
poſſet mibi nocere:arg.c.quia ſuſpecti.iij. q.v.
Et hanc rõem ſentit Inno.in.c.prudentiam ðᷣ
offi. dele. Item adde aliam rõcm:qꝛ iudex cõit
ex reuocatõe ſolet ꝓuocaꝛi ar. c. ut debitꝰ.j. e. =
.l. litigatores. fl. de arbi. Añ timet᷑ ne ꝓuocatꝰ
noceat. d. c. qꝛ ſuſpecti. In alijs caſibus qn re
ſcriptũ eſſet ſurrepticiũ:uel dico me non ↄxiſſe

aut in loco ñ eſt eadẽ rõ Sed gencraliter an et qñ

poſſit iudex cognoſcere de exceptione ꝓpoſita
ʒ eum. Dic ut in. c.cum ſuꝑ abbatia de offi.de
le.æ in.c.ſuꝑ liis de reſcripti.ꝑ legiſtas maxime
Eꝑ Har. in.l.ij. ff.ſi quis inius uo. æ in.l.quidaʒ
conſulebant. ff. de re.indi In ziol .in uerbo
terminum in fi. ũ hec glo. uelle ꝙ. c. ſuſpitionis
hodie corꝛigatur ꝑ.c.legitima. e.ti.li.vVi.ꝙ cõit
non admittitur.loquit᷑ enim in diuerſis caſibus
.c.ſuſpitionis loquitur in termino pᷣfigendo ꝑti
bus ad ſuſpitionem ꝓbãdam qui ſtatuendus eſt
peꝛ aꝛbitros.c.legitima loquit᷑ in termino pᷣfigẽ
do arbitris ad cauſam decidendam qui prefigi
põt a iudice ꝛecuſato cũ arbiter nõ poſſit ſibi ip
ſi pfigeꝛe teꝛminũ hoc caſu:ut nõ in.d.c.legitia.
E glo. pel. in fi. Mõ. ex iſta gloſ.ꝙ de iure
ciuili nõ eſt neceſſe ꝓbare cãm ſuſpitiois in dele
gato. Sed hic põtdubitari nunquid iſti arbitri
poſſint poſtnodum cognoſcere de cã pncipali.
Dicit Moſti.ꝙ ſic nititur adducẽ.l.aꝑtiſſimi pᷣ

alle. Fatct ti ꝙ hec ſua opi.nõ r ecipit᷑ cõit nec
appꝛobat᷑ ꝑ curiã doc.hic cõit᷑ hoc dictũ hoſti.
nõ admittũt. Item glo. z7 aꝛchi. ij. q. Vi. ſi qs ĩ
quacũqʒ.nã iſti arbitri ſolum eligunur ſuper cã
ſuſpitõis ⁊ per ꝓnũciatõem functi ſi officio eo
rũ.Sed aduete:qꝛ põt de alio dubitari nũqᷣd
ſuſpiriõe ꝓbata debent eligi alij arbitri ad cãm
decidendam ſicut fit de iure ciuili in.. cũ ſpali.
ubi ꝛecuſatꝰ ñ delegat:ſʒ ↄpellit ꝑtes ur ãbitꝛos
eligant qui dicuntur arbitri iuris:et ab eis ap
pellatur ut ibi. ¶ Credo hoc non habere locũ
Mrimo per tex.dum dicẽ̃ ſuperſedeat ⁊ ſic non
ꝓpellit ꝑtes ad electõeʒ arbitroꝝ.2 tex. c. iu
dex prealł.ubi dꝛ ꝙ deſinit eſſe iudex poſt ꝓnũ
ciationẽ ſuꝑ recuſatiõe ⁊ ſic non poſſei fuari de
iure canonico tenõ legis cũ ſpeali:cũ ibi ex to
to nõ deſinat eẽ iudex imo hʒ exequi ſentẽtiam
arbitroꝝ. An ãt ⁊æ qn delegatus recuſarꝰ poſſit
ↄmittẽ de iure canonico hẽtur i. c. index. palł.
ĩ ordinario qð fiendũ ẽ pꝰ ꝓnuntiationeʒ dicã

bens iudicẽ ſuſpectum nõ põt caʒ ſuſpitiõis ex
pᷣmere ſine ſcandalo:puta qꝛ ꝑs recuſãs ẽ riua
lis iudicis Oicũt aliq qdðᷣ nõ tenet᷑ exvᷣmere cau
ſam ſʒ ſtandũ eſt iuramẽto ſuo ſuꝑ legitiate cau
ſe.doc.cõit᷑ h̊ nõ admittũt:naʒ uidemꝰ ꝙ uoles
ageꝛe iniuriaꝝ tenet᷑ ſpecificare cãm quartũcũqʒ
ſit turpis.l.pretor edixit.ff. ð iniurijs. ſʒ illa lex
loquit᷑ qn agit᷑ de graui preiudicio partis ſʒ hic
de modico preiudicio ⁊ q̃ſi de niulo preſeꝛti eo
conſiderato ꝙ de iure ciuili admittit᷑ recuſati
cã non probata nec ſpecifice allegata¶ Ende
ualde equum putarem ut ſtetur iuramento ſuo
hito reſpectu ad q̃ititatẽ ꝑſone ꝑ id qð i ſilłi dẽ
in.c.nicolao.j.eo.lʒ hoc iure non ꝓbet᷑:ſed rõ
nãlis dictat ⁊ optime facit in ar.c.ſtatutum. F.
cũ vᷣo ð reſcrip.li.vi. Nunqd aũt arbitri habe
ant ꝓnuntiare ſuꝑ ſuſpitiõecſt utꝝ poſſit ab eis
appellari dic ut in.d.c.lſtima.⁊ in.c.ab arbitriſ.
de.off. dele.li.vi.Quis ꝓpe dicat᷑ riualis uel ĩ
ꝓpᷣe uidę tex.iũcra. gl.c.hoꝛꝛendus. xxxij.q.v.

Nſit deferendum.

Habet duos ĩtellectꝰ.ſʒ pᷣmum poteſt
ſũmari duplicit. MDꝰ ſic appellatõi ſue renũciat
qui poſt eã aliqͥd in ipſius preiudicium innoua
uit. Vel ſic non tenetur iudex uel aduerſarius
deferre appellationi cui non derulit appellans.
Secũdũ aliũ ĩtellectum non eſt deferendũ appel
lationi illius qui appellationi adueꝛſarij non de
tulit fa pars ibi ꝛñdemus.¶ Mõ fm utrũque
intellectum duos caſus in quibus tollituꝛ appel
latio. Drimus ſi appellans non detulit appel
lationi ꝓprie:ſed aliud innouauit in pᷣiudicium
adueꝛſaꝛij. Secũdus caſus qñ nõ detulit appel
lationi aduerſaꝛij:tunc eniʒ ſua appellatõ tollit.
An tollatur indiſtincte an poſſit reduci ad pri
ſtinum ſtatũ reſtituto attẽtato.j. dicam Ex quo
infertur ꝙ peccãs 5ᷣ unã legeʒ nõ põt ↄſeqͥ bñli
ciuʒ illius.l.qꝛ fruſt:a legis auxiliuʒ inuoca æc.
8 2

Apr Pv

u. 7 Aun, X

Ra&& in dicto. c. cum ſpẽali. Ecrra. gl. q̃ru quid ſi ha ud ſ. hs ndas ſſp-d » „o e, ſe yri;,

2*„ e, ſ. Ea⸗ JB
p wie ſoy man dale ,
1 7,

7

Pren ſf E ſrn Pnssa haea

Buchs den

CH l y mllit

αα.

I. ð uſuris qꝛ fruſtra. Itẽ nõ ex fi. ꝙ appellatio
r᷑ bencficiũ:ex quo inſertur ꝙ cla appela. ꝛmo.
eſt oneroſa: 2 ſic merito rcſirigẽda:facit.j. e. ti.
inquiſitioni¶ Auero de intelleciu le nũqᷣd ap
pellatõ indiſtincte tollat᷑ per inouationẽ factam
pꝰ ipſã appellationem. So. ut dixi hoc.c.habet
quos intellectus ¶ Drim eſt ꝙ unica appelltõ
pic intercelſit.ſ.illiꝰ qui ſpoliauit aduerſarium
pꝰ appellationẽ ſuã:⁊ iſte intellectꝰ ĩ ſe ẽ planius
2z põt yᷣm doc.praticari in iudicio ⁊ ex iudiciũ:
qꝛ non deterendo appellationi ſue iudex uel ad
nerſarius non tenet᷑ deferre. Srd circa hüc itel
lectũ orit᷑ dubiũ: Munqd iſia appellatio ꝓrſus
tollatur ꝑ inouatõeʒ appellãtis:an vo ſufficiat
reſtitnere attentatum:æ demũ ꝓſequi ipſã appe-
lationẽ. ꝗñs. An. putat. ꝙ indiſticte non tollat:
ſed ꝙ facit ſibi pᷣiudiciũ ante ꝛeſtõeʒ attentati.
Ego pinarẽ oppoſitũ per iſtã ham duʒ dicit pu
niendũ iſtũ in co in quo deliqnit Mõ.n.eſſet pe
na:ſi lufficeret reſtituere attentatũ cũ ad illiuſ re
ſtitutionem multis remedijs iuꝛis ↄpelli poſſit.
Scðdo ob. Za ĩ fi. ibi reddidit ſe buficio ꝓpella
nonis indignũ. Mon eni dicit ꝙ reddidit ſe ĩdi
gnũ ꝓſecutione ſed appellatiõe. g appellatio ꝓꝛ
ſus eſt ſublata u? enim innouando receſſiſſe ab
appellatiõe ⁊ ↄtẽpſiſſc bñficiũ iuris ſibi aucẽe ꝓ
pria prouidendo: ar. in. :.fi. C. de pact.ↄuẽ.ſuꝑ
dot. zc. ⁊ eoꝝ que nõt glo.in.c.non ſolũ.e.ti.li.
vi. melius facit tex.in ſili in.c. eum qui de do.et
ↄtu.li.Vi.¶ Secũdus intellectus pncipalis eſt
ꝙ hic interceſſerũt due appellatõnes. p appella
uit reus:⁊æ poſtmodũ actor eũ ſpoliauit ⁊ tũc ex
pone lr̃am ibi pꝰappellationẽ ltime inteꝛpoſitaʒ
.iſ.ꝑ ipᷣm reũñ ſpoliatũ: ꝓ hoc facit qꝛ nõ ẽ vᷣiſile
ꝙ reus narrans appellationẽ aduerſaꝛij dixiſſz
cam ltie interpoſitaʒ.¶ Alte intellectus hʒ mulł
tas difficultates. Maʒ dicit Inno.æ pꝰeũ Ho
ſti. ꝙᷓ in iudicio pꝛaticaꝛi non põt:ſed ꝓcedit in
appellatiõe exiudiciali.do.an.Qixit ſe nõ uidere
cãʒ reſtringẽdi boc.c.ad exiudicialia tm.un pra
ticari poterit ẽt in iudicio¶ ¶ Sed aduerte qꝛ dif
ficile eſt tunc ꝑſcrutari utrũ appellatio iſtiꝰ inno
uantis indiſticte tollat᷑ raʒ in eadẽ ꝙ; in alia cã.
do. An. dicit ꝙᷓ ſi iſte ſpoliatꝰ deducit attẽtatuʒ
ꝑ uiã exceptõis:tũt excludit aduerſaꝛium ab oĩ
appellatõe tã in eadẽ cã qᷓ; in alia. quẽadmodũ
exceptio ſpoliatiõis obſtat agenti in q̃cunqʒ cã
in. c.ij. de oꝛdi.cogni. Ita ⁊ hec exceptio attẽta
ti pꝰappellationẽ:ſed ſi attentatũ ñ deducitur ꝑ
niã exceptõis:ſed peꝛ uiã agẽdi:ut ille puniatuꝛ
ꝓpt illã nonitatẽ:tũc tenet ꝙ tollat᷑ pꝛia appel

latio et legitia in eadẽ cã.ſecꝰ ĩ alia cã. Hoc ulti

mũ ſenſit Jo. an. ſupeꝛ glo. fi. Iſte intellectus
mibi nõ plʒ:qꝛ delictũ uniꝰ ꝑtis nõ dʒ pᷣſiaꝛe ĩ
punitatem delicto alteriꝰ ꝑtis. Naã ᷣm bũc itel
leciuʒ ſequeret᷑ ꝙ index nel ꝑs poſſet me graua

re in alio articulo:et eſſet mihi pᷣcluſa nia appel

landi:æ ſic multa ſcandala oꝛirentur:qð non eſt
dicendũ:ar.in.l.equiſſimũ.ff.de uſufru. Ad bꝰ
qð nõ. ſpe.ĩ ti.de accu. S.i.V.quid ſi te uocaui.

¶ Be appellationibus.

uibi dicit/ꝙ ſi ego dixi tibi cõnitii: mit/ 5
fit ↄpenſatõ:ſed quilibʒ ð iniurlaſtbi lome 2
pot. Ideʒ Inno. in. c. intelleximꝰ. ]. ö gdn ce
plene eum. ply gy mihi intellectug ſpe. e “
fi. v. Iẽ ꝙ appellãs ubi dicit ꝙ iſtud .. .5 .
ſtitutus. ð. e. . c. bone de elec. cuʒ ſiibus bil⸗
cũ añ fa appellatio uenit ad defendendux ꝗ b⸗
tatũ p appellationẽ aduerſarij: utputa ſona
tꝛe pyappellationẽ tui e intempono appellione
ne aliqd innouet: certe non obſtte hac ap el
tione põt iudex pcedẽ qͤ iſũ ſup buiufnot in
uato. Mꝛocedunt ergo iſta iura qn iſte due a
pellationes reflectunt circa idẽ. ſecus ſi circa 4
nerſa.tunc eni puniat᷑ iſte

. tiſte inquatũ nõ detulit
pellationi aduerſarij:2 ſua appellatio allime

admittatnr. Ad bor facit dictũ Inno. in. c. itel
leximus de adul.ubi dicit/ illa ꝛcgula fr
. 4 uſtra
legis quxilium iuocat ⁊c. bʒ locuʒ an circa idem
in lege omiit. d. c. intelleximꝰ: Et p boc intellec
tu ego allego tex. aptũ ⁊ nõbilẽ.j.c. dilect. udi
ꝓbat ꝙ h decanꝰ?nõ detuliſſet appellationi epi
lIʒ kime:epᷣus tñ debuit deferre appellationi de
cani ſuꝑ alio aꝛticulo iteꝛpoſite adeo ꝙ excõica
tio lata pꝰappella tionẽ decani ꝑ epm nõ tenuit
qð ibi dicã latius. Additio. Sic diſtinguimꝰ in
ſili qn oↄcurrũt due obligatões:ut ſi una obliga
tio ad aliam uno nõ ſeruante alius ſeruare non
tenetur.ſecus ubi obligatiões eſſent prorſus ſe
Pate:ut plene nõ.in.c.ↄſtitutꝰ.j.de penis ex in
.c. ꝑuenit de iureiuꝛ.ꝑ Ey. in.l.cũ ꝓponas. C.
de pactis ⁊ in.l.ij. C. que ſit lon, oſue. Nec płʒ
illa ſiłitudo. do. an. ut exceptio atteètati excudat
appellantẽ in oĩ cã ſicut excludit exceptio ſpolia
tõis:qm exceptio ſpoliationis nõ obſtat pſeque
ti appellationẽ:qꝛ potiꝰiſte dr ſe defedei qᷓ age:
ut expᷣſſe tenet Inno. in. c.ij. de ordi. cogni pte
alłato: ꝓ hoc qꝛ ꝓſequens appellationẽ ñ exclu
ditur ꝑ exceptionẽ excõicatõis qð plus eſt:ut in
c.cũ inteꝛ ⁊. c.fi.ð excep.niſi eſſz appellatio me
exiudicialis:inx nõ.ꝑ Jo. an.i.c. pia de excep.
li. Vj. qꝛ tał appellatio eſt ad cãm ꝓuocatio:ſſe
cus ubi appellatio ñ eſt talls:qꝛ tũc eſt defenſio
aduerſus ſtimnlũ ſnie uel grauamis illati:? 5
habes clare itellectũ buiꝰ.c¶ ¶ Gl. in vbo inco
tinẽti. ibi poteſt cõmitti arbitrio indicis. Hota

bñ boc dictũ ꝓ ſignificato iſti dictõis incõtineii

2? aliaꝝ ſiliũ: ut mox illico ⁊c. ubi eni nõ hunt cer
tã determinationẽ a iure reciplũt ĩteruallũ ſj &

pitriũ boni iudicis:tacit.c. de cauß de offi. dele.

tenet Haꝛ. in.l.i.de. v. obli. uide glo. in. . q: ꝓ
pter. S. de elec.⁊.xx.q.ij.c.ſi in qualibz:ſec quo
ad caſũ noſtrũ glo.ẽcedit ab opione alis. dices
idem elſe ſi incõtinenti bec exceptio nõ pbetuꝛ:
qꝛ nulla rõ urget artandi facultatem Pbi ceihe
ſti. dicit ꝙ. j. xv. dies hoc hebit pbare:at.c. re
quens de reſti. ſpo. li. vj ubi datur termin or
dieꝛũ ad ꝓbandũ exceptionem ſpoliatdis. ie oc
nõ ply Jo. an. qꝛ ibi excipii ð ſpoliatione ui
dilatorie. ̊ aũt agituꝛ ſuꝑ ipſo attẽtato:? lic u
mus eỹ caſum illiꝰ. c. uĩ g'approbaꝛe opionem

zatunn de
„7 atumn .
ſgnt ſ eni
e di lii Pne
ſort. i ir niidd⸗
ſimni an enorotle * iiſechn
deguci z Nego ne⸗ ai Mbi

3 gppellat

oderſar ſc iid
i. Ng at buln l
Goe inotoe e⸗
poſtce. di in en

idit Mb. Hi

bi etis Do inſirbin
P di0l danei hi ie
Apa mnidauit cucli eehio quien
kiciem wtz tenni regss iphon
Irmn iurtin oſel pnn znn
hat mu. Dio e lenn eh ehii
anm pauionen ſui: Al bo ig
Coffe g: Oto olponcba ſs
gwapyluent Leno qod ſ
ſſee. Ad ſtn duo mmael bie. 0
crqno bis clo bl ele otculng O
tonernide de ni cemoni puichrum
wMg iiicCend Dedo do cha
(Nea poblicare 1 dicute ſen erege
he le de edle citunden k nia t
Pwiica r ile qai publccar ſni⸗
taʒ:· Et ſic no qy iſte aui publcar ſe
dicitnr aliquid noni facere:ad hoe.
lam. ſ. de teſa. Dinc r e oſtimi
ris declaratorig eneidtit ad pierimn
m denſuuſ 2 plene n c.. de ot
le qui dictatdiſpoem ponedo uert
pla: non tane eſt augor dlpoſin
laai,Ederh (ürm
re exequi ſactu ab alo geſtnn..
deereci re ind E ber on por
entig meroen ge bis noczbuls. 6
ſin//,
pa inclce iiſpeto non döt tete
ni. Koq imediata c Werlanc
lanmne l in c. l ebit . cd e .

ie
ſſpect ne no grauat. Debeo en
ſirecuſatione ij ace⸗

haſgre qm gꝛauat me lno vcipien

ſinn ba In.c.ſup gönumn 4
Cnz lubtilite⸗ 4

nlnapelgöez 8 lugerci

n
agic ith ss
K zhlhziinun
een gin Cincſoin⸗ N
iiz. ds nhnn
rlisth iine

EsnNimn ientn d,
nismtlentmide
ncgo lyo rr piit ſdljcir
Pbaighorm fo niſe DWZZ
Hin ui munimn mt
cniſipao mnieniritr
tolm peliini un hnin
o bidi ins Alt rclige
i qi mnorroblcug nſ m i
no auam mo inunralip ture
Nrur. cus vhilniz e nos
parur lx ſll NMur ſ o
cuni oe iming Ar it i Ns A
Nenats tinli Cane t e Rrgg
lallmwlo an n chio nani er
AmiNüangirih gieſdn
sanetmin Rnnathuſct
Agrweri Ndi
Nerma NrndteNacin
dee ihrstglimi
. Pteetäctnged tutn
mzanginde n icigti
imat cndel
uanatid Rmann

1Kad chudiuin Hu
W
(Ne M Me Nuris
Aſeſmni en i i
bpacr tu n ei
3 mit riline niiun⸗
56 bibeeiih i loi ii
run linnin hüm
g amni i een
20 dirüd blus iß
. m Dunlid aſit
erin un i ib i
, garn o
. 1lö noſti beucec,
lröugi
uri i dict. old
i msn ani i,
e⸗ 44 jemdͤ giiſe,
Jon nlot e,
e ſ e Ae

atnre mondt S'oĩ , = g lem e; Arrt ſen T .

4 ¶ Ge appellationibus

glo. do. An. diſtiguit ꝙ ſi attẽtatum deducit᷑ di
latorie ad effectũ repellẽdi applłantẽ niſi pᷣus re
ſtituat᷑ attẽtatũ tũc ꝓcedit opi.Hoſtiẽ. Si ueꝛo
deduci ꝑemptorie ut pᷣuet iſte bnificio appellan
di tũc ꝓcedat opi.glo.putat tñ ipſe ꝙ nunqᷓ ex
toto tollitur applłatio ut. S. dixi. Obi plʒ opi.
glo.ꝙ ut.S dixi ſꝑ tollitur h̊ appellatio.Et ad
tex. dũ dicit ĩcõtinẽti ⁊c᷑. dic ꝙ narrat factum qꝛ
aduerſariꝰſic dicebat nõ aũt ponit iuꝛis miniſte
riũ. In glo. fi.ibi quo ſemel punitꝰẽ Jo.an.hic
poſt doc.ãtiquos dicit ꝙ ꝑ iu ra q hic allegant
in glo.puniet᷑ tm i una appellatõe i eadẽ cã unðᷣ
ſi fo grauat᷑ i eadẽ cã poterit appellare:ſed dic
clarius ut.S. dixi Mi. ab. .
HDabet duos
Ouit ille qui.in lectus. Im
pᷣmũ h̊ ĩitẽdit. ¶Oerus executor ñ r̃cu
ſat᷑ nec ab eo appellat᷑ niſi modũ excedat maxie
ſi ẽ datꝰcũ clauſula appell.remota.h.d. Scõᷣum
aliũ iĩtellectũ hoc intẽdit. A iudice ſuſpecto.nõ
ꝛcedit᷑ ꝑ appellatõnem niſi modũ excedat:Scðᷣa
ꝑs ibi ð ſuſpitõis. MDꝛ:o ĩtellẽu pᷣmitte ꝙ ꝑꝑ diſ
cordiã oli vᷣtentẽ iter regẽ frãcie ? ꝛegem ãaglie
papa mãdauit cuidã legato qui erat i partibus
frãcie: ut totã terrã regis ſupponeret iĩterdicto.
ↄtra iterdẽm poſtea ꝓmulgatuʒ Rex frãcie alla
bat tria. Drio ꝙ ille legatꝰtpᷣe publicatõis eꝛat
extra legationem ſuã: Ad hoc ꝛñdet in.c.nouit

de offic.lega. Scðᷣo opponebat ꝙ is ao ipſo le

gato appellaueꝛat. Teꝛtio quod ipſum habebat
ſuſpectũ. Ad iſta duo rũdet᷑ hic. 6 primũ
ex quo hẽs deo nihil eſſe occultuʒ Quid de de
mone: uide de nã demonũ pulchrum terxt. aug.
xxvi.q.iiij.c.ſciendũ⸗. Scðvᷣo nõ dꝛiam eſſe intecx
edẽ ⁊ publicare ⁊ dictare ſeu exequi 35
pe ille d; edẽ ↄſtitutiõem uł ſñiã qui fuit actor.
POablicar qr̃᷑ ille qui publicat ſmnaʒ ab alio edi
taʒ: Et ſic nõ ꝙ iſte qui publicat ſeu declarat ñ
dicitnr aliquid noui facere: ad hoc.l.heredeſ pa
lam. ff. de teſta. Minc dr̃᷑ ꝙ ↄſtitutio antiqui iu
ris declaratoria extẽdit᷑ ad pᷣterita ur nõ. i.c.cũ
t de uſuꝛiſ ⁊ plene in.c.fi.de ↄſt. Oictare il
le qui dictat diſpoem ponẽdo uerba ↄformia et
aꝑta: non tamẽ eſt auctoꝛ dipoſitionis:ut in.l.
dictãtibꝰ.C. de H E ille qui pu
re exequit᷑ factũ ab alio geſtum.l. executore. C.
de execu.re. iudi. Et hec nota ꝓpter ſtatuta faci
entia mẽtõem de his uocabulis. ¶ HNõ ultimo
ꝙ a iudice ſuſpecto non põt recedi ꝑ appeilatõ
né. Rõ qꝛ imediata cã appellandi eſt ipſum gra
uamẽ ut in c.ut debitꝰ.j.eoð.ſed is qui eſt mihi
ſuſpectꝰme nõ grauat.Debeo eꝛgo eũ recuſare
⁊ ſi recuſationẽ ñ acceptat:tũc poſſum ab eo ap
pellare qm gꝛauat me iĩ nõ ꝛecipiendo recuſatio
nẽ limã: ꝓbat᷑ in.c.ſuꝑ qõnum.i.fi.5.de off.de
le. C ſubtiliteꝛ ꝙ iudex datus cum clau
ſula appellatõne ꝛemota põt ex legitima cauſa ꝛe
cuſari:concordat.c.poſtremo:⁊ ꝙ ibi dixi.õ.e.
⁊ pleniꝰ tetigi i.c.ſuꝑ eo.ij.õ.e.⁊æ uide bonã gl.

in. c. ſi quis ĩ quacũqʒ ij. q. Vi. Altimo doctoꝛs

colligũt argu. qð cardinal deputatus iudex nõ
põt recuſari:ſʒ nõ uideo qũo hoc colligatur ex
tex.iĩmo potius colligit᷑ ↄriũ duʒ dicit qð ſi iſte
fuit ſuſpectug nõ debebat ab eo recedi appella
tionis uia. n glo. i. in fi. Moſtien. dicit ꝙ
caꝛdinalis legatus ſniam ꝓmulgauit ex mãdato

pape ut in.c.nouit de offi.l¶ Dpa oẽ bic edi

diſſe ex quadã iuris interpᷣtatõe qꝛ ipᷣe uidet᷑ fa
cere ex quo mãdauit hoc faciẽduʒ tex. bonus in
.c. mulieres de ſen. ex. Jo. an. dicit in hoc nõ in
ſtandũ qꝛ papa edidit ut hic dicit᷑. Et ad.c.no
nit pᷣalle. rñdet qð illa ſũt nerba regis nõ pape.
Sꝛd in Iriũ allego.c.i.de poſtu.pꝛela.ubi eadẽ
mã ponit᷑:? papa vr̃ aſſerere cardinalem ſniam
ꝓmulgaſſe.põt dici qð etiaʒ opi. Hoſti.eſt in ie
uera. Miʒ reſpeciu appellationis uel recuſatõis
nõ dicit᷑ quis facere ſi exequit᷑ mãdatũ ſuꝑioris
uide tex. cũ glo.c.cũ aliquibus de ꝛeſcrip.li.vj.

nor Inn. in. c. ex ꝑte. de uerbo. ſig. ¶ In glo.

fi. in fi. Ex iſta gl. colligunt᷑ iſti duo ĩtellectus ᷣ

quibus premiſi. Mrimus eſt ꝙ iſte egatus tã
q; merus executor nõ põt recuſari ſicut nec ab
eo poterat appellari.hunc intellectũ bn nõ. ⁊ fa
cit pro eo tex.in fi. dum põderat qð nõ ꝓprio

motu proceſſit iſte legatus:ſed precepto apoſto
lico¶Secun dus intellectus eſt ꝙ rex francie

non fuit au ditus propter ineptum modum pro
cedendi quia ſi habebat legatum ſuſpectum nõ
debebat illico appellare: ſed recuſationẽ coram
eo ꝓponeꝛe:æ ei nõ admiiſa appellare. Dro H
facit tex.ibi ꝓpter appella ionem inteꝛpoſitam:
en quod appellatio hic non fuit ltia.

rimus intellectus magis uidetur conue
nire buic ſĩ̃e ꝓpter finẽ.c. Sid nunquid hoc ſu

uerum indiſtincte ut executor non poſſit recuſa V =rrD* ſas: pagu

ri:diſtingue ꝙ aut ẽ executor mixtꝰ.i.hns iuriſ
ditionẽ:⁊ tũc recuſari põt cuʒ poſſit grauaꝛe ſic
poteſt intelligi.c.ſuꝑ queſtionũ.ꝗ.cũ autem de
offi. dele.ᷣm unũ itellectũ. Aut ẽ executoꝛ merꝰ
nullaz. ſ.habens in actu iuriſditionẽ: æ tunc aut
eſt deputatus ad certum articulũ ita ꝙ non pot
excedeꝛe quin notorie ↄſtet: zæ non pot recuſaꝛi:
⁊ ſic ĩtelle iſtũ tex.ad hoc ꝙ nõ. Inn.in.d.c. ex
ꝑte de vbo.ſig.ubi dicit iudicẽ poſſe ulciſci no
toriã iniuriã ſibi illatã qꝛ po iꝰ ẽ executor iuris
ꝙᷓᷓ iudex. Aut ẽ executor catus: æ öputatus ad

certũ actũ in quo poſſet occulte grauare ꝑtem

puta nit recipiat dicta teſtiũ uel ut audiat aliqᷣd
2 referat:⁊ põt recuſaꝛi quia poſſet gꝛauaꝛe par

tem oxculte in referendo ut nõ. Jo. andre. porkt

Hoſti.in.c.paſtorał. . pterea. ð offi.del In
caſu enim noſtro nõ poterat legatus grauare
ꝑtẽ qnñ notorie ↄſtaret:cũ habeꝛet certũ manda
tum ⁊ limitatũ nec heret ꝓcedere iudiciałr: ſed
tin ſubijcẽ terrã regis interdicto. nec merito re
cuſari ar. op.in.c.propuſuit.S.e.hec faciunt ad

qones quotidianas. Muquid executor deputa l Ter-rer zpe, Re.s fu⸗l- 2èð

ius ꝑ papã i beneficialibus poſſit tanqꝙᷓ ſuſpectꝰ
recuſari ab altera parte. ¶ Archi. ij. q. Vj. ſunt
quoꝝ. v. ab excoicatore. tʒ ꝙ ñ do. an. diſtiguit
5 .

—O
Ftt- o rr,

VrTeß ales EAαα ſuiz

V. Pe“ ttemacf noenu- =ð eSrt

— =
2

να

. — 3
— T wat
nſi dr= .

—— —
C & up rrſent ye Trste D ve⸗a eg8.

¶ De appellationibns.

q aut aſſumpſit ptes iudicis:⁊ põt recuſaꝛi:nec
credo oöriũ ſenſſiſe archi. ad hoc qðᷣ nö. i. . §.
ptea. Aut fuit deputatus ad dandã poſſeſſiõez
bñnficij:⁊ no pꝑot recuſari fᷣm cũ.ſccꝰ ſi ad alium
articulũ. ¶ Aduerte ꝙ ex vᷣbis iſtis nõ beres
aliq; perfectã doctrinã: ideo dic pleniul: ut. S. di
xi: nec uᷓ neꝝ indiſticte ꝙ ſi deputatur ad dãdã
poſſeſſionẽ ꝙ ñ poſſit recuſari:qꝛ nõ põt execu
tor poſfionẽ daꝛe adueꝛſaꝛio poſſeſſoꝛe nõ cita
to: ut nõt idem Inno.“ in. c. cũ oli de puile.⁊? in
c.i.de ↄcel.pᷣben.li.vVj tacit. c. l ẽs de pbẽ.e.
li. 2.l.fi. C. ſi ꝑ nim ł alio mõ. Cũ g9 poſſit gra
nare circa exceptões ꝓponẽdas ꝑ poſſeſſorem
merito poterit tãqᷓ; ſuſpectꝰrecuſari. Coclud 3.
nt predixi ꝙ qñ deputaĩ ad ceriũ miſteriũ i q
nõ põt grauare quin clare ↄſtet.tc̃ ñ poterit rcu
ſari alias ſecus. ¶ Scias ultimo ꝙp Inno. ual
de iꝑtineter tractauit bic an ꝑ exceptionẽ expo

liatõis debeat retꝛactari executio ſñie: dicit ſe

cꝛedẽ ꝙ ñ. Sed Hoſii. dicit hanc exceptionem
obſtaꝛe in ſpoliato qui non eſt ſoluendo ꝑ.c.oli
.ij. ð reſti.ſpo. ſed Jo. an. dicit illud ꝓncnit̃ ex
inopia que ſufficit ſine ſpoliatõe:ſed iu uið qð
dixi in. d. c oli.ij.ſed quo ad caſuʒ noſtrũ cerdo
exceptiõem ſpoliatõis facte a petente executõeʒ
obſtãe: moueor pꝰ:qꝛ ſpoliatus nõ põt ad mot
cium cum cffectu uocari obſtante ſpoliatõis ex
ceptione:niſi plene prius reſtituatur:nt in. c. nł
lus. ij. . ij. . ij. q. i. c. ij. ꝛ facit dictũ Inn. i. c.
ij. de ordi.cogni.ubi dicit ꝙ petentẽ ſeu iplo
rantẽ iudicis officiũ õ tertiuʒ obſtat ſpoliatõis
exceptio.ʒꝰ facit ꝙ ſicut excõicationis exceptõ
obſtat petenti executionẽ ſñie:ut in.c.pia de ex
cep. li. Vi. Iſta dʒ obſtaꝛe exceptio ſpoliatois:cũ
hec exceptio ſit multũ fauoꝛabilis:ut in.c.fi.de
ordi.cog. quarto adduco theoricã Jo. de lig. ĩ
cle.i.de re iudi.in illa. ql an exceptio nullitatis
obſtat petenti executione:⁊ ↄcludit ꝙ aut incõ
tinenti põt probari et differt executio:ad h.l.iu
Aicati. C. ſi ex fal. inſtꝛu. Aut ñn põt icõtinenri ꝓ
bari et exigit longioꝛem tractatũ ad ſui liqda
tionẽ q; exigat fũmaria cognitio executionis:et
tũc ñ ob. ad hoc qð in ſiłi habetur in.l.fi. C. de
oꝛdi.cogni.ſed hodie eſt ꝓuiſũ:ut..breue tpᷣs
.ſ.j.xvV. dies debeat ꝓbari ſpoliatõis exceptio:
ut in. c. frequẽs de reſti.ſpo.li.vi.ergo foꝛtiꝰ dʒ
i caſu nẽo ĩ odiũ ſpoliatõis ⁊ fauorè ſpoliati ad
mitti bec exceptio: ar.cle.i.ð cã poſſ.? ꝓprie.
tio. Mi. abb.
1 Si appel
Epe contingit. e
pit᷑ a indice uel approbat᷑ a ꝑte termi
nus ad eã ꝓſeqnendaʒ pᷣfixus optinet uicẽ ꝑẽp
torij ut in abntẽ ꝓcedat᷑:ac ſi ꝑemptoꝛe fuiſſet
citatus nec talis termin pueniri poterit ab aliqᷓ
prium.h.d. Miuiditur. rio ponit ↄſtitutõis
cãm. Secũdo ſtatuit.ibi pnti. In qua ſex facit.

Primo ſtatuit ut appellatione recepta ĩminus

habeat uicẽ pẽptorij Scðo ibi ꝙ ſi forſa qd ſi
iterpoſita ꝓuocatio n fuerit recepta. Tertio ibi

es ſupeꝛ deler

ſaluis ſaluat queſtiones diſponent
tiõe appellationis. 4 Quaꝛo. ibi quicq̃d decla

rat primum dictum huius conſti

tutionis. quito

ibi ſi guis punit pꝛeuenienteʒ teꝛminũ bominis
exto ibi hoc autẽ conſtitution? determinat.

¶Eiõ primo ibi ex malicia reſponſalis 26/12

Secus dic ſi procuꝛato:
lit. cont. quia tunc ipſe
unica.fl.ſi qnis ius di.n
toꝛ. Et hoc intellige ſi fu
fuit li.cont᷑.ſecus ſi fuit
tunc nemo uenit condem

3 ſi citatur dominus ⁊ ipſe mittit procuratoreʒ
non compareat ſeu occultat mandatu
natur dominus in expenſis tã

m coõdem
quam contumax.

fuiſſet contumax poſt
condemnatur: ut in. I.
on obtem. F. procura
it citatus ꝓcuꝛ toꝛ q
citatus dominus: quia

L nandus: qꝛ debuit cita
ri procuratoꝛ qui fuerat in iudic

io: de quo uide

quod nõt Haꝛ. in..i. C. de ſen. 7 inteꝛ. 2 in.1.
mutari in fi.ff. de procu. ? de hac mã dic ut ple
ne nõ. in. c.i.ut lite non ↄt.? pmiſſa uoluu In

—, —, —

tractandam

no. hic Scðo nõ ꝙ ſi appellatio recipitur a in
dice uel approbatur a parte: tunc cauſa appella
tionis eſt i curia.undc non ſufficit tunc mitere
procuratorem ad impetranduʒ has: ſed oport;
ꝙ ſit pꝛocuꝛator ad totã cam appeliatoms peꝛ
eꝛtio nõ ꝙ delatio iudicis uel
reprobatio partis non impedit uiꝛes appella
tionis:ſed tunc cauſa non dicitur in curia:? ita
intellige. V. ꝙ ſi.et doc.j.plenius. Item nota
ꝙ queſtio iuris non indiget probatione:? pei
hoc infertur ꝙ poſitioni iuris non eſt reſpondẽ

dum:quia quod non eſt pꝛobabile non ẽ poſſi
bile. de quo uide glo.in. c. fi.ð conteſl.i. vj. per
glo. ⁊ doc. in.l.ij. ð iura.ca. Moc tamẽ intclige
quando ius eſt ſcriptum.ſecus ſi non eſſet ſcup
tum uel eſſet conſuetudo: de quo dicendum ut

plene notat Har. in dicta.l.ij.? de im
ſpecu.in ti.de poſi.F.poſtremo.v.fo.
nota in uer.ſaluis:ꝙ licet poſſit pꝛocedi cotra
appellantem non comparentem in termino ni
hilominus ſi appellatus non uult proſequi ap
pellatio eſt deſerta ⁊æ declara: ut ifꝛa lanns dice
tur. ¶ Mota in ueꝛſi. quicquid: ꝙ id quod al
legari poteſt ad excuſandum comumaciam ꝛel
pectu citationis. hominis allegaꝛi poteſt ꝛeſpe
ota in uer. ſi quis quod
terminus prefixus a iudice a quo ad appellatio
nem poſequendam impedit euam appellantem:

tu citatiõis iuris.

ut ante lapſum teꝛmini proſequi non poſſit.
Vitimo nota quod iſta conſtitutio habet lo

cum tam in appellationibus

iudicialibus quom

extraiudicialibus: ⁊æ expone litterem in fi. ibi

in litibus ideſt in appellationibus i
extra iudicium:⁊ ibi iudicijs
nibus interpoſitis in iudici
quod uerbum litis. uerificatur
tione extraiudiciali: probatur

inteꝛpoſitis
igeſt appellatio

Er quo infertur

ctiam in conten
in. c. foꝛus infra

de uerbo. ſignifica. Et hec nota pꝛople ſatuts

facientia mentionem de
bus. ¶ In glo. i. in fi.
in appellato:⁊ dicit ꝙ i

litigantibus ſeu de liti
Jadem dicit Innocen.
deo forte glo. expoſuit⸗

ateria in

Sn

RNicſpali n ſufſicir
né Cohſenſng appellati .

iorepio e
ber Eſſimd 1 ci den
epleld is e tliſ cwelans

, ſolis⸗5,, , bi
bii G en it appel

e⸗, r
e?n gchti cwpeſs 4 niebai uig

bnöifk:thi ter de ho os to,
teleemn ait uns inn opioe e⸗
or ot niti lbiun ,lic ins d
icchelamn ofr ber one
cum e nolo poſſt gen cotl t nn
Hriſnnapxd un. Mgo In bo
ifi cgoimd ur pſlumnta
puo iMer uil obanone babencii l.
ai pbano qft oinſia e p teſts omne
ſonen hrium e ide g no. ceumn ad
dereſt. vo. In glin uerdo appelſan
sede Mhelad di . ſere
AMpd c.d locmin aNelard a
us Gedent cirari ur ſenuir di prins cir
Ztinmn e uenun gn bec conſtintopni
appeſitem qy 5 appelnunnut pz bin
Predai t: Cr hot agtiſtnenoluir g
abſentem:r higen pbai ſ.. ſt gi
liter diſponitſed den glo. don proce
pelato non cer ceptng idice nt

pte tic. n. appelatul no tenetur ire
Inaaden go. bi ? n nia
glo.uſqz al fnem ponit tenorem ili

1.l. 7 Og averte grilace,. ſolüi

ſeſ appellati ur ca ſti .
: curia. ¶ S.
uclle ut ſaffcigt delatio naletzſege

Gtum ad deuofnedum Articulum
nis ſufft delatoo iuclicis l pbatio
ronl loquitur Aternarinerſec ano
ppeſans teneni deferre otnnia B
un omiſſo griciſo Gprinigz
Htio inccig ia
2 gn requi

”ä ſconmn
„ me N Gtmn
snn lsd non Oben ſonen
, leſ fuſt at
1 n ſensſi ling unmn

1 (tuns don
muntinlgt

unclken enne
Aitn lgtdebntin

e licndecnf
sl
ed Bsllsrattune,

ecſn Amra antime mling

4

Waa⸗ hanl Pan⸗ S,

EDndcng

nschiann mit imn ſfſcnme nr
oamuofmnaliſenmnet inſton
oltelun 1 iin Apeſenons
Imuetmim ZYano odeinid best
eprobano omnis n inpuit nirs

lionis:ſan unt auſa onoiiur inanin

ſmcige igla . /ſolin Aun n
xMo ins or illr ohmnonet
boe iniwr poſoni n nt pvi
arqinqol mondf potbſe mc /
NEN ie goincſdaffll ſar
õ
GncRAKniNs AeRkniad
n Aca ordi N Ardmd.

we Vrwdcns nun
ararmgiſ pler i Se

pninetſinsi lin Polt pn

on onpren Unid

mm elms

1 decarat fu

Monit h

e

i prr Gien, WÄierr
NV py'e lam iR3 * * V .α o α .

De appellationibus

de appella.qꝛ hec conſtitutio ĩ pᷣncipio refert ſe
ad.c.repᷣhẽſibilis.s.e.ubi tin diſpoit ð appellan
te ⁊ ñ ↄparẽte. Sed dic ꝙ ibi appellans non ⸗
parẽs puniebat᷑ i expẽſis qꝛ uexauit appellatum
ĩ ueniẽdo:ſed appellatus nõ puniebat᷑ uigore il
lius ↄſtitutõis niſi prius fuiſſet citatus.nam ap
pellatio non erat ĩ curia an iſtam ↄſtitutionem.
Hoqdie autẽ ſi appellatio recipit᷑ a iudice uel ap
probat᷑ a ꝑte tũc S̊ appellarũ abnitẽ ꝓcedit᷑. Añ
effectꝰhuiꝰↄſtitutõis habet locũ ĩ utroqʒ hᷣ aꝑriſ
ſime uoluit glo.i uer.qꝛ appellauerit.aliud dixe
ꝛit in appellato.⁊æ minus bene nt ibi dicetur.
In gl.in uer.iuris qõ ĩ fi. Ex hac gl.iũcto rex.
nõ ꝙ et ubi ẽ qõ iuꝛis debet ꝑs citari ⁊ rõ ẽ qꝛ
forte abñti ↄpetit aliq̃ defẽſio tẽdẽs ad obfuſca
tõem illiꝰiuris uel forte allegabit conſi uetudimeʒz
in oppoſitum uł qͥd ſimile. Mide ĩ ſimili bonam
glo.i. c.i.de off.de.li.vi.æ dixi ĩ.c.cum ſit ro
mana. S. e. æ credo tex. pcedẽ ẽt ĩ alio iudice ife
riori citra papam qꝛ licet pᷣſumat᷑ oĩa hꝛe in ſcri
nio pectoris ſui tamẽ id ꝙ ẽ iuris non ſubijcit
ꝓbatõi fci:ſʒ iõ tex.diẽ apð nos ⁊c.qꝛ ſepe ſuꝑ
intellectu alicꝰ iuris ſunt opiones de qᷣbus iferi
or põt multũ dubitare:ut ĩ.c.lt̃as..de ꝛeſti.ſp.
2 ĩ.c.capellanꝰð fer.ſed hec oĩa ceſſãt ĩ principe
cum de nouo poſſit legem cõdẽ ⸗z antiqua ſunt
clariſſima apud eum. In glo. in uerbo facti qõ
i fi. Mer glo.iũcto tex.ꝓ ſtatutiſ diſponẽti
bus ſuper facili ꝓbatione hahenda. Mam facił

eſt ꝓbatio qᷓ fit ꝑ inſtꝛa nel ꝑ teſtes pnts k ↄfeſ

ſionem ꝑtium. æ uide ꝙ nõ.in.c.cum ad ſedem
de reſti.ſpo. In gl. in uerbo q̃ appellauit ibi ſe
cus ẽ de appellato æc. ᷣ gl. ur ſẽtire. Drimo q;
diſpõ hbꝰ.c.ñ hʒ locum in appellato ⸗ ꝙ appeila
tus debeat citari ut ſentit ibi prius citato ꝛc. ſz
Srium ẽ uerum qꝛ hec conſtitutio ꝓuidit tam 5
appellãtem q; appellatum: ut pʒ ibi in abſente
ꝓcedat᷑ ⁊c. Et hoc apꝑtiſſime noluit gl.in ueꝛbo
abſentem:⁊ h idem ꝓbat᷑.j.v.ſi qs ãt ubi gña
liter diſponit:ſed dẽm glo. põt procedere ſi ap
pellatio non eẽt recepta a iudice nec approbata
a ꝑte tũc.n.appellatuſ nõ tenetuꝛ ire niſi citetuꝛ
J n eadem gloſ.ibi ⁊æ nõ.ꝙ qui appellat. bec
glo. uſqʒ ad finem ponit tenorem illius.ᷣc.i. j. e.
ti. li. Vj. Sʒ aduerte qꝛ illud.c.i.ſolũ requirit ⸗
ſẽſũ appellati:ut cã ſit i curia. tex. hic vr
uelle ut ſufficiat delatio iudicis.ſed conclude ſic
ꝙꝙ itum ad deuoluẽdum articulum appellatio
nis ſufficit delatio iudicis ul ꝓbatio ꝑtis ꝑ iſtũ
tex.qui loquiiur alternatiue:ſed quo ad hoc ut
appellans teneat᷑ deferre omnia munimenta cãe
gut omiſſo articulo appellatõis poſſit ꝓcedi in
pricipali nõ ſufficit delatio iudicis.ſed requirit
conſenſns vnneleree an requiratur conſenſus
appellantis ut procedatur omiſſo articulo appł
lationiſ.dic nt notat ibi Jo.An.poſt Inn. ubi
cludlt ꝙ nõ. DOe hac materia uide dnos rota
deciſio. clxxxviiij. als. ccxi. ubi in effectu nolunt

premiſi æ allegant Inno. in. c. iterpoſita.jj. e.
In gl. in voo obtincat i fi. ſed 5 hãc gl. 7 3

deret: ꝓut dr ĩ principio glo. ¶ Sed dicit Jo

tex. fortiter ſic opponit᷑ ¶ Si appellans non fuit
ꝓſecutꝰ i termiĩo:eꝛgo appellatio fuit öᷣſeꝛta ſiue
ſit appellatum a diffinitiua ſiue ab iterlocutoria
ut ĩ. c.pſõas ⁊. c.cũ ſit romana. S. e. ergo iudex
ad quẽ nõ põt ãplius ſe ipedire ut in dictis iur
bus cuiꝰ Sriuʒ inuit iſta r̃a:ſ So .mlia poſſent
dici breuiter ↄcludẽdo.dic ꝙ ſi appellans 2 ap
pellatꝰ nõ ꝓſequũt ĩ termio hñt locũ Zqria:adeo
ꝓ ſi poſt terminũ uellẽt ꝓſequi appellationẽ nõ
minus cenſebit᷑ ſñiam trãſiuiſſe in rem iudicatã
qꝛ partes non poſſunt huic tranſitui in rem iu
dicatam renunciare. uide tex. in cle. ſi appellario
nem. e. ti. ? ibi glo.ij. Si aũt appellans no ꝓpſeq̃ᷓ
rei ĩ termino appellato ꝓſeqnente:tunc quo ad
appellantẽ deſerta ẽ appellatio 2 appellatus hʒ
facultatẽ approbandi deſertionẽ uel petẽdi ut ꝓ
cedat᷑ ĩ cã appellatiõis:ut qꝛ uult petere ↄfirma
tionẽ ſeu refoꝛmationẽ ſũie z= ↄdemnationeʒ ex
penſaꝝ:⁊ i h̊ caſu ꝓprie loquit᷑ tex. iſte maxime
dũ refert ſe ad.c.repᷣheſibilis.S e.qð loquit᷑ de
appellato ꝓſequẽte. Et aduerte qꝛ ſi eſt appella
tum ab interlocutoria ſatis dẽ appellatꝰ ꝓſequi
ſi ↄparuit ĩ rermino maxie ſi las i termino ipe
rrauit qõ uoluit Fre. ↄſi. exxx. de hoc dico caſũ
B. Nam p̊ ſolum comparuit appellatus ĩ teꝛmi
no. ⁊ nihilo minꝰ dicit ꝙ poſt terminũ põt ꝓce
di õ abſentẽ. Et idẽ dico ſi fuit a diffimnitiua ap
pellatum ex quo comparuit in teꝛmino hominis
ut hic poterit enim poſtea finire appellanonem
ĩ termino iuris:nõ tñ reputo utile appellato ꝓ
ce dere ⁊ ꝓſequi appellatõeʒ ſz meliꝰ ẽ approba
re deſertionẽ ne exponat ſe piculo grie ſnie quã
poſſet reportaꝛe in cauſa appellatiõis ⁊ expẽſas
poterit ↄſequi corã iudice a quo:ut dixi in. c. 2c
prehẽéſibilis prius allegato. æ uið nõ. dẽʒ Spe.
c.ti.O. nũc uidẽdũ.v.ſʒ pone ubi dicit ꝙ ſi ap
pellatꝰ iperrauit ſias ĩ teꝛmio = appellãs poſtea
ↄparens uelit appellationẽ ꝓſequi põt appella
tus ↄdicẽ ⁊ renũciaꝛe lr̃is ſuis:qꝛ quo ad appel
lantẽ appellatio fuit deſerta:ſi tn neilʒ appellatꝰ
ꝓſeq audiet᷑ ẽt appellãs. ar.l. petẽde. C. de tẽp.iĩ
ite.reſti.⁊ eoꝝ qᷓ dixi.S.e.ti.in Nica. Si antem
appellãs ↄpet in termino æ appellatus nõ: tunc
caſus ẽ clarus.poterit enim appellans peteꝛe ut
ꝓcedat᷑ in cã appellatiõis ↄ appellatũ ac ſi per
emptorie fuiſſet citatus ut hic:ſed difficilius eſt
ſi iudex ꝓnũciat bñ appellatũ:nũquid poteritꝓ
cedẽ i principali ſine alia citatõe:ð hᷣ dicã.j.ſuꝑ
glo.ĩ vᷣbo ac ſi ꝑemptorie: ? uide ad mãm dnoſ
de rota deciſi.xij. ¶ In glo. i vbo ac ſi ꝑẽpto
ꝛie ibi ut ſi lis ẽ ↄteſia.æc. Aduerte qꝛ ut dicit
Jo. an.æ bñ quo ad decidendum articulum ap
pellationis non ẽ neceſſe conſiderare an ſit lis
ↄteſt.łᷣ non:qꝛ ſine nona ↄteſtatione põt decidi
articulus appellanõis ſiue ſit appellatum ab in
terlocutoria: ut ĩ.c.iterpoſita.j.e.ſiue a diffiniti
na:ut.j.e.c.ꝑ tuas.ſʒ cõſideratio glo.bʒ locum
ĩ ꝓceſſu ſuꝑ negocio pᷣncipali ut ſi iudex pᷣus p
nũciauit bnñ appellatũ poſt moduʒ 5 abnteẽ ꝓce

Cv epellino nnſan 4ſrrte

y. Sch e.0

—
[Wa

— —
E ESD
„ õ

Ka pellationis

an. 7 credo bene nouam citatõem requiri ad pᷣ
ut poſſit ꝓcedi ſuꝑ pncipali niſi ĩ cãu. c. i.ð elłc.
li. vj. ⁊.c.cordi.e.ti.li.Vj.⁊ tota uis qõis depen
det ab itellectu illoꝝ Vpoꝝ ibi ac ſi pẽptorie uo
catus ⁊c. ¶ Nam ſi pfixio tmini bʒ uim pepio
rij quo ad articuium appellationis 7 cãʒ princi
palẽ:tũc bñ diceret glo.
lꝛe nõ ẽ niſi citare reſpẽu articuli appellatois cũ
rim h loqt de articulo appellatõis:. HMoc ur et
ꝓbarii dicto. c. cordi arguẽdo ꝑ locum a ſpali

d certe de mente

An autemn in caſu illiꝰ.c. reqratur citatio ſu

p pricipali. Yo. an. ſẽtit hic &; nõ:ſed dic ut płe
nõ. ꝑ do. .
quod h̊ omitto qꝛ eẽt legẽ illud.c. In ea
glo. ibi iudex põr facẽ gram ⁊c. ¶ Mõ bñ iſtaʒ
glo. ꝓ limitatõe nõbili ad. c. conſuluit de offi.
gele. ut iudex poſſit facẽ g'am ↄtũaci ⁊ expecia
re i ſequẽtem diem niſi ius ſit acqᷣſitum pti: pu
ta qꝛ per n cõꝑitõem ĩ termino deſeꝛta ẽ appella
rio ꝙ bñ nõbis.
dera bñ hãc glo.nã. uꝛ uelle ponẽ qriam reſpẽu
deſeꝛtõis ĩter appellatõem ifpoſitam a diffiniti
ua æ ab iterlocutoria: ſz ñ inſtãdo vᷣbis dic nul
lam i h eẽ dfiam. Mam ſi neuter ꝓſeq appella
tõʒ ĩ imio boĩs ubi pfixus ẽ ul i imio iuril: ubi
ĩminus hois nõ fnit pᷣfixus.qlibet appellatio ẽ
deſerta: ut ꝓbaĩ i. c. ꝑſonas ⁊.c.cum ſit romona
5. e. Sed akero ĩ imio ꝓſequẽte ñ ẽ ðᷣſerta appl
latio ẽt pꝰ minum:ut.S.dixi.Sed forte glo. ſen
ſit ꝙ H̊ cõſtitutio nõ hʒ locũ ĩ appellatiõe intpo
ſita a diffinitia. do. An. dicit ꝙ nõ uidet cãʒ re
ſtrigẽdi cũ tex. loqt indiſticte ⁊ nõ bñ h̊ dictum
do. An. ſed uide Spec. e. ti. F. qualr. V. porro:
ubi latius attigit bũc articulũ. Et vr tadem cõ
cludẽ ꝙ delatio iudicis nibil oꝑatu in appella
tiõe a diffinitiua: qꝛ nõ põt iudex nõ deffene ꝑ
c.non ſolum.xe.ti.li.vVi.ſed ſi appellatio appro
bat a pte tũc ſetit q pᷣfixo termini hʒ uiʒ ꝑẽpto
rij: 2æ boc dictum eſt ualde nõbile æ equum: ſed
difficultas ẽ qᷓre h papa tin ſaluauit ↄſtitutiões
loquẽtes de appellatiõibꝰ interpoſitis a diffiniti

8 ro.deciſi.cxix.⁊ ut nõ. in. d. c. Cordi
n eadez

¶ In glo. i vVbo ſaluis i fi. põ

ua cum eadem ꝛ ſit in appellatõibꝰ inteꝛpoſitis

ab iterlocnroria: ut iducat᷑ deſertio ex nõ ꝓſecu
tione. ¶ Eredo ꝙ. F. ſaluis pprie babuit ꝛſpec
tũ ad ꝓceſſũ qui oĩno ẽ futuꝛꝰſuꝑ pᷣncipali:ſj in
appellatiõe a diffinitia ñ ẽ neceſſe ut ꝓcedaĩ ad
ulteriora ſi appellatus nult cõtẽtari deſertõe ap
ſquid ãt iſte teminus hʒ uicẽ
peremptorij reſpeciu indicis a quo neutro pro
ſequẽte appellatõem glo.fi.in.c.ꝑſonas.S.e.tit.
ſetit ꝙ ſic ⁊ ẽt Moſt.ſed non puto boc eẽ ð mẽ
te he ꝑ pᷣncipium hꝰ. c.ubi fit ꝓuiſio ꝛeſpectu iu
dicis ad quem. Fateor tamen ꝙ iuox a quo po
terit ꝓcedẽ appellatione deta ẽt ſine noua cita
tione ñ ꝑ hoc.c.ſed ꝑ alia iura.ut ĩ.c.directe ct
quod ibi dixi.S.e.⁊ ꝑ id ꝙ leg.⁊ nõ.in.c.cum qͥ
de do.⁊ contu.li.vi.dixi plene i.c.cum cã d re
iudi.ubi uide. ¶ In gloſ. in vbo rata remanet
ibi aliud ĩ ſñia excõicatõis ⁊c̃. dicit Joan.an.hᷣ
ꝓcedere qn appellatio ſequitur ſntiam:tunc bn

¶ De appellationibus.

eſi diuerſitas ĩter ſniaʒ excõicatiõis 2 głs

q: effect?aliaxp ſniax bñ ſuſpẽdit nppeſigtions
ut in.1l. fuꝛti H allata er hic in tex. nro: ſ effectu
excommunicatiõis non ſuſpẽdituꝛ: ut in.c Po
ralis.j.eo.ſed ubi appellatio preceſſit lententĩ
non eſt dꝛia inter excommunicationem Talta,
ſnias qſi uelit dicẽ ꝙ ſnia qᷓ ſeqtur appellationẽ
ltimam non cõualeſcit ꝑ deſertiõem appella ie
Vige tex.nõbilem i eendloig
X m in. c. zʒ de ſen. ex. li. Vj. ct qua
nis ille tex. loquatuꝛ i excommunicatione idẽ imi
E in alijs ſnijs: ut bes ibi glo. ordiariam quã ſẽ
per tenebis menti. pbatur ratione ſi appellatio
fuit ltima habuit ſuſpendeꝛe iuꝛiſditionẽ indicis
n iner⸗ 9 iudice. .ti. i. vj. adeo x appellãs dẽ
acere e exemptum quo ad illam cam a iuriſdi
tione iudicis a quo: ut dicit tex. nõ. in. c. directe
ſupra eo. eꝛgo ſententia uel alius actus ſeqguens
appellationem legitimam eſt nullus:ad hoc.c:
den ſolum. e. ti.li. vj .ergo peꝛ deſeꝛtionem a9
pellationis non conualeſcit: ur ꝛegula nõ firmaĩ
.li. Vj. ¶ WMot ergo deſeꝛẽs appellatdeʒ allega
re nullitatem actus ad cuius ꝓbationeʒ porerit
doceri dependentia appellationis. (Et idem
dicendum ſi appellans renunciat appellationi
ſue:ut actus geſtns pendente appellatiõe ltima
ſit nullus. ¶ Idem uolunt domini de rota de
ciſio.cxxvj.⁊? uide archi. viij.q.iiij.i ſũma. Abi
autem appellatio ſequituꝛ ſententiam meiito ꝑp
deſertõem tꝛahitur ꝛetro effectus ſententie quia
ſententia a pꝛincipio fuit ualida ⁊ tamen eius ef
fectus fuit ſuſpenſus per appellationem deſerta
eꝛgo appellatiõe quia ceſſauit cquſa ſuſpendens
remanet ſñia in priori ſtatu. ¶ In eadem glo.
ibi ſed põe aliquẽ epʒ depoſitũ ⁊c. NMõ iſi glo.
uſqʒ ad finem ⁊ idem in effeciu tenet glo. viij:
.q.iiij.ĩ ſumma ⁊ communiteꝛ: appꝛobai a doc.
Ex qbus gl. nõ pꝙ ſnia depoſitõis ſuſpen
ditur ꝑ appellationẽ ſequẽtem. Et aduerte licet
nemo põderet. nam uideret᷑ dicẽdum cõtrarinz
cum depoſitio ab oꝛdine ↄtineat ĩ ſe ſuſpeſionẽ
2 poſitõ ẽ ꝑpetua zmotõ ab altariſ miniſterio
ſuſpẽſio ad tpᷣs ut in.c.at ſi clerĩci d iudi.ſed ſu
ſpẽſionis ſũia nõ ſuſpẽdit ꝑ appellationẽ ſequẽ
tem: ut ĩ. c. is cui ð ſen. ex.li. vj. ergo foriius 1s

dicẽdum ĩ ſũia depoſitionis. (Sed ſaluando

iſtas glo.poſſumus ſic dicere ꝙ ſpale ẽ in trib⸗
ſñijs cẽſure ut ñ ſuſpẽdat᷑ ꝑ appellationẽ ſeque
tem:ut in. c. is cui palle.facit. c.qreti ð vb. ign.
hoc iõi qꝛ ſũie cẽſur ſũt mediciales ? ueniut pin
cipałꝛ ad corrigẽdum aliquẽ: ut i. c.i.ð ſe.cr. l
vj. Vñ ne pᷣtextu friuole appellatbis ipediecet
correctio: fuit ĩducta ila ſpalitas i ciiſ ſnia de
poſitiõis ñ ẽ ſñia cẽſure:ut pʒ i.d. c.reli. 5
ibi iĩponit᷑ in penam maximam: ut in..( ue de ve⸗
nis. Unde cum ſit res gꝛaniſſimi piudicij 2 cel
ſat ro pal. d ſuſpedi poppelinonem ſicur ocs
re ſnie. ¶ Ex quo poſſet attentaꝛi unum non

dictum ꝙ ſi ſuſpenſio een alicui . dece
13 C. i.
uod fieri põt inỹ nõ. per Inno. in. cl
bor e⸗ nn.5. e. diri in caplo

ſibus plato. æ ĩ. c. ad bec qm..

1*α

2

urvr pclo le . ſii
er.bi den volit l e
ſauevnn⸗ yrlareil gb ic h
p oeoſii IMidi l alil
ðͦpoob aupto ci ueni c a
Nuide Buiifdeppel l .
or oog ubi ni tracnt id de arbinnote
1o r ſlions: de bis uſtimis nicke 9 in
nincicite deiſeti ri ſpe de rei gii,
luari t Je Eier o an di Ku
poii gn inder n Gerit aphelanoniſi
nomi.c.ge Hok 5.e.nd goreri agen
deſende appelatdis. ( Ingli vbo⸗
Jo. an. coiter goc. qnetes pꝛobil
tes : bĩ iſtü ternini hois oputadiͤ in
ani qui idolgei g iurernd terwind vo
i loco termi iuris bic eſt lapſo do
geſern appellatio net erpecni in
luris iti.c gſoms . 5.ce. Galene
bic go. mo caſmmappflmi c. un
ã e.ubi e ter c brer ci pot a
niin funis: ergo opnatur in jno ql
abbreninio ſcd gongmio. Ne g e
Zic. locli Appelatoisnt in.cpne
no oputarck iino cegere ſibi ad⸗
a..e ſi neceſſe j. d dote doſt gin
go. fl ibi punit eppiſis i
nun dern nunrei Re
n proccqer orra abſetem ur pie f
nan conntin d inedli

Apeſis tign
luerte ex hoc ꝓpſentit ig

inercſepnig ae

danc⸗ .
lun naſtnenn uk luci

NNtd, .. Mltoeii
nrellſin inlii
ms Mn tintt
NWndatditi

niigung s
iumn gmntihzune

—
. agodeſnis henigzi

Euitrn mns iaiisnn
don damlann elnns E
appdlnng immntin apitnn
ſemn ans n nlnr anehtiti
ſt uis Nmvolmn domin ddn
o ami tcanti nii ijiſim
aumm alamd Auime nmnium Mio)
num ubiur mm tns inmuni
mtua idpio ir iicumniba
sitiſniuyr mummmuin
õ
i lm Nnch.
Ar mihtui ich
cN WentNen Gonen d

aiim tonmin tnin

z ſſaweſtis i
8rſindiſiis
Elal inbit
Gim munnidiin inm
* to nonir inu kimi⸗
. aigemimihunln
ann ſannaciügii
4 . sfuniſſilii n
nicBoi dſener e
, ſin deſnons. i
ein ſemsſecintd ſan
igo na iſiiiki eſih
H NN

n voni in n
tanſ e n,
e n ſlel e mma⸗
uſoße Rn ſt⸗ orue,
nhl ie

por iu
inen Abe 4
ſſpos

MWι—uν ſua de offi. pto.

6
nM

W —,—N———————

nuzſ ſa „ perina 94=micet c- 1 X⸗

¶ De appellationibis

rephẽſibilis:q; tũc talis ſũtia ſuſpẽſionis ſuſpen

dat᷑ ꝑ appllatõnem ſequẽtẽ:nõ eim põt tũc dici

medicina. Mide ſile qm iuꝛa cõiteꝛ diſponũt urt

ſuſpẽſio ab officio ñ fiat ſine monitõe pᷣcedente
ut in. c.i.de ſen.excõ.li.Vi.et ĩ pᷣalł.c.rephẽſibił
? tñ ubi infligit᷑ in penã n eſt neceſſaꝛia monitio
ut nõt Inno. in locis pal. z ſic poſſet limitari di
ctũ.c.is cui. cᷣo pncipalr nõ bonã limita

tõnem ad.i.furti.ff.de his qᷓ nõ infamia ꝙ Iʒ a

pellatõem ñ ꝓſequẽs retro efficiat᷑ ifamis ſi ſen
tẽtia infamabat:actuſ m geſti medio tpᷣe rõe pu
bilici officij ñ ꝛetꝛactant᷑ facit.l.barbarius cũ mã
¶ Ex gloſ.qꝛo nunq̃d n proſe
quẽs appellatõʒ poſſit agẽ õᷣ iudicẽ ꝙ iniq̃ ſiue
ꝑ ĩꝑitiã ↄdenauit eũ:uẽ ꝙ ñ qꝛ non ꝓſequendo
renũciauit appellatõi.⁊ ꝑ ↄſequens uꝛ purgaſſe
de uiciũ ſũie ⁊ renũciaſſe appellatõi cũ accefſori
Is:ar.c.ſollicitudinẽ.j.e¶ Cõtrariũ tenẽt h̊ cõi
ter doct.qꝛ ex quo habebat duas uias:unã per
appellationẽ:aliã agendi õ iudicẽ inſti.de obli.
q̃ ex q̃i delicio naſcunt᷑ in pᷣncipio ꝛenunciando
uni nõ uẽ renũciaſſe alteꝛi allegant.l. õ maiores
M. de inoff.teſta. Mide bonũ tex.in ſili in.c.ex
tuaꝝ de auc.⁊ uſupalii æ.l.ſi domus.ff. de fuit.
urba.pᷣdio.nide Inn. ⁊2 Jo.an.i.c.ſacro de ſẽ
tẽ.ex.ubi idem uolũt ꝙ ſi fuit appellatũ biſ non
licuit tertio appellare nt nõ.glo.i.c.paſtorał..
qꝛ vo.S de offi. dele. Iſta ei eſt alia uia agendi
iõ nõ ob.exceptio.l.cũ querit᷑.ff.de excep. ꝛei iu
di. Idẽ dicit . i.l.i.f. de appel. ⁊ ĩ.l.fi. ð ex
or.cog.ubi etiã tractat qͥd de arbitratore ↄſilia
ꝛio ⁊ ſilibas:⁊ de his ultimis uide ꝙ dixi in.c.
qꝛ iudicãte de pᷣſcri.⁊ ĩ ſpe.de reqͥ.ↄſilij..i.v.
ↄſiliarij ⁊c. Idẽ dicit Jo.an.hic.ſi uult agẽ ad
penã qꝛ iudex n derulit appellationi ſltime iuxta
nõta i. c.de por᷑ã.S.e.nã poterit agẽ non obſtãte
deſertõe appellatõis. ¶ In gl. i vbo caꝛeat ĩ fi.
Jo. an.⁊ cõiter doc.ſequẽtes ꝛepꝛobãt glo. dicẽ
tes ⁊ bñ iſtũ terminũ hoĩs ↄputãdũ in termino
ãni qui idulget᷑ a iure:nã terminꝰ hoĩs ſuccedit
ĩ loco termi iuris hic eſt ꝙ lapſo hoĩs termino
delſerta eſt appellatio nec expectat᷑ lapſus termi
iuris ut ĩ.c.ꝑſonas.sS.e. Sʒ aduerte quia cõtra
hãc glo.puto caſum expᷣfſum i.c.cum ſit ꝛomana
.S.e.ubi dic tex. ꝙ iuõx ex cã põt abbꝛeuiaꝛe teꝛ

minũ iuris:ergo oputatur in ano alias nõ eſſer

abbreuiatio ſed elongatio. Itẽ qꝛ terminus pᷣfi
gitur ĩ odiũ appellatoꝛis ut in.c.ꝑuenit.S.e. Sʒ
ſi nõ oputaret᷑ ĩ ãno cedeꝛet ſibi ad ↄmõʒ. Con
tra. c.⁊? ſi neceſſe.j.ð dote poſt diuor.reſti. In
glo. fi. ibi punit᷑ ĩ expẽſis uið Frede. ↄſi.cxlvij.
ubi dicit ꝙ pena ↄtumacie ĩ hoc caſu eſt duplex
nam procedet ↄtra abſẽtem ut hic ĩi. V. pꝛeſeti:⁊
etiam ↄdemnabituꝛ i expeſis tãquam contumax
Aluerte ex hoc ꝙ ſentit ꝙ ubicũqʒ poteſt ꝓce
di abſentem ↄtumacem poreſt fieri etiam con
demnatio expeſarum quod ñ uidetur neꝛum in
diſticte quia cõdemnatio expẽſarum fit ꝛatione
intereſſe partis.l.ſancimus.E.de iudic.ſed nul
lum intereſſe poteſt pars preſens pretendere ſi

ꝓcedatur contra abſentem: ergo non debet ha

bere locum condemnatio expenſaꝝ: ſed poterit
fieri ↄdemnatio expenſaxꝝ:in fine cãe qꝛ uictus
uictori ⁊c. uide ꝓ hac mã gl.nõbilẽ ĩ.c.i.ð elec.
li.vj.iĩ fi.ibi ꝑ Jo.an.i nonella dicã plene in.c.

fi.ð do.æ ↄtu. Jõ reuertẽdo ad tex. nrm diceꝛẽ

ꝙ ſi pnñs facit ꝓcedi in cã g abſentẽ non hẽbit
locũ ↄdemnatio expenſarũ niſi in fi uſe ſi ob
tinebit in cã appellationis. Grlen e
pro declaratione textus:quid intendit littera in
uerſiculo ꝙ ſi:ubi dicitur ꝙ ſi prouocatio mali
cioſe non ſit recepta nel approbata nihilominꝰ
debet habere uigorẽ. Solutio quidaʒ intelligũt
ꝙ habuit uigorẽ ac ſi fuiſſet recepta ul appꝛoba
ta ne malicia iudicis uel ꝑtis noceat appellanti
Sed hec opio cõiter non tenet᷑:cõis intellectus
etiã uerior eſt ꝙ ſi appellatio recipit᷑ a iudice uł
approbatur a ꝑte pᷣfixio termini hãc nicẽ ꝑemp
torij ut ĩ v.pñti. Si uero malicioſe nõ recipit᷑ a
iudice uel a ꝑte hẽbit nibilominꝰ nigorem quo
ad retractationẽ attẽtatoꝝ qm appellatio ltima
ſuſpẽdit iuriſditionẽ iudicis:retractabitur ergo
quicquid geſſerit poſt appellationẽ ſi receꝑit uł
nõ ut in. c.nõ ſolũ.e.ti.li.vj. Itẽ hʒ uigoreʒ ut
termini pᷣfixio hẽat nicẽ ꝑemptorij:vñ nõ tenet
appellatus Opere niſi citet pro hoc.c.ꝑ tuas.j.
e. Scðo qᷓrit᷑ nũquid ſi terminꝰ ab hoĩe nõ
fuit pfixus habeat locũ iſte tex. in termino iuris
ut ſic terminus anni habeat uicẽ ꝑemptorij.qui
dã ꝙ nõ. Hoſti.tʒ iſtũ tex. ꝓcedẽ indiſtincte cũ
indiſtincre loquat᷑ Jo. an. ſequit primã opi.mo
uet qꝛ teꝛminus homis pᷣfigit ad appellationem
inchoandã merito hʒ uicẽ ꝑemptorij ut ꝓceda
tur in cã terminus iuris.ſ.anni pᷣfigit᷑ ad appel
lationẽ ꝓſequendã ⁊ finiendaʒ ut in cle.ſicut.e.
ti.ideo nõ pot hẽe uicẽ ꝑemptorij quaſi ſentiat
ꝙ poſt lapſũ illius termini iuris nõ eſt locus ꝓ
ſecutioni cũ rata maneat ſnia.do. Ant. dicit ꝙ;
põt hĩe locũ in termino iuris ĩ caſibus ĩ quibuſ
põt ꝓcedi poſt terminũ iuris: ⁊ obſcure loquit
ſʒ unlt dicẽ ꝙ ſi altera ꝑs ↄpuit ĩ termino iuris
qꝛ tũc põt ꝓſequi poſt terminũ hẽbit ille termi
nus uicẽ ꝑeptorij ſʒ ñ credo hoc ꝓcedẽ qꝛ iſte
tex. uult ꝙ ꝓcedat᷑ poſt terminũ:ergo ſeq̃reẽ ꝙ
appellãs uel appellatus poſſit diffene cãm uſqʒ
ad ultimũ diẽ anni qð eſt falſum:naʒ ſi eſt appel
lãs dʒ ꝓſequi tali tpᷣe ꝙ poſſit finire.j.ãnuʒ ut ĩ
.cle.ſicut ⁊ ĩ..aut᷑.ei qui.ſi autẽ ẽ appellatus
oʒ ꝙ ↄꝑeat ſaltẽ ꝑ meſè an finẽ ãni ut.d.aut᷑.ei
qui ⁊.ij.q.vj.appellatore.eꝛgo tex.iſte nõ hʒ lo
cũ ĩ termino iuris.Ad idẽ adduco tex.hic expᷣſ
ſum in v. ſi quis autẽ nbi dẽ ꝙ neutra ꝑtiũ põt
pᷣuenire iſtũ terminũ:eꝛgo loquit ð teꝛmio hoĩs
qꝛ i termio iuris põt appellãs ꝓſequi qñ ulłt uit
in. c.oblate.j.e.⁊ in.d.aut᷑.ei qui.An iudex pᷣſi
gẽdo terminũ ad appellationẽ ꝓſeqnẽdã uideat
appellationi öferre ut ſic pᷣfixio talis termini ha
beat uicem peremptorij prout hic dicitur ut ſic

non exigatur alia receptio appellationis: dic ꝙ

non: ut pꝛobatur in capitulo oblate ubi dilatõ ?

= Bocs&
EE- Ter IP
tα

5

—
S

n ay. J.

W— X. Axt, vzat- 2 S 7 1 ₰

— . — W ſe,
Tpenſif .. Asg dAſu* 1„d 7 fa fifpu-

èð ſ AAEαι

= prs nene 2- Sg 9=,
aA P &Wνορ ⸗

We appellattonib us.

termini ponũt ur diuerſa. Ad idẽ bene faẽ iſte
tex. ubi ð utroqʒ fit mẽtio pncipalr ⁊ ſic ſola p
fixio termini nõ oꝑaĩ᷑ dilatõem:⁊ boc tenet glo.
or.in.c.cũ appellatõibꝰ.j.e.ti.li.Vj.⁊ ibi etiã ꝑ
doc.? ar. ij. q. vj. appellatore ? do. ð ꝛota deci⸗
xcix. als. ccix:¶ Lertio bic q̃rit᷑ de qbꝰexpenſil
põt iudex ad quem ↄdẽnationem facẽ: uide ple
ne bic ꝑ Inno. Eõcluſio ſua eſt hec ꝙ nedum
põt cõdẽnare in expenſis factis pꝰ appellatõem
ſed etiã in expenſis factiſ pꝰ ſẽtẽtiã ⁊ etiã an ſen
tẽtiã in cauſa pᷣncipali: rõ quia ſudex ad quẽ ſuc
cedit loco iudicis a quo ergo ſicut põt addere
2æ detrabẽ pᷣme ſentẽtie ut in. c. Rainuciuſ ⁊ rai
naldus de teſia eodẽ mõ põt ↄdẽnare in oibus
expẽſis ſi iudex a quo minꝰ bene ptermiſit. Iẽ
ſi põt reuocare ↄdẽnationẽ expenſaꝝ factã per
iudicẽ a quo ira ⁊ ſupplẽ ubi ille minꝰ bene pre
termiſit. Et nõ bene hoc dictũ in alio nt officiũ
iudicis ad quẽ nõ vᷣſet ſimpłr in ꝓnũciãdo ma
le nel bene appellatũ:ſed põt diſtinguer̃ ⁊ refor
mare ſentẽnã in aliqoꝰ addedo uel minuendo:
nide qð dixi ſuꝑ ica: ¶ Mltio qᷓrit Inn. utꝛũ
iudex ex officio ſuo poſſit cõdẽnare etiam ĩ ex
pẽſis factis ante lit.ↄt.ↄcludit ꝙ ſic. Anð quẽ
admodũ põt ex officio ſuo mulctare ꝑtẽ añ lit.
ote.l. una. ff ſiqs ius dicẽti: odẽ mõ põt ex offi
cio ↄdẽnaꝛe in expef factis ãte lit. ↄt.licet nõ fu
erint perite ꝑ ꝑtẽ ⁊ nõbis ſemꝑ hᷣ dictũ: ¶ Nã
glo. tenuit ↄriũ in.c.ſi.de do.⁊⸗ ↄiu.dicendo ꝙ;
expeſe facte ante lit. ↄt. ueniũt iure actõis ⁊ nõ
officio iudicis:qꝛ ea qᷓ fiũt ante lit. ↄt.nõ ꝑtinẽt
ad officiũ iudicis:iõ pcludit ꝙ niſi noiati petan
tur in libello nõ põt iudex ↄdẽnationẽ facẽ ꝑ.l.
ediles. F. itẽ ſciendũ.ff. de edi.edi. Sʒ tene pri
mũ dictũ Inno.qꝛ ea qꝗᷓ fit pꝰ lit.ↄt.ꝑmaxie ꝑ
tinet ad officiũ iudicis:ita intellige..ita ſciẽcũ
nõ tñ ſeqr qͥn ⁊ ea qᷓ an fiũt ꝑtineãt ad officium
iudicis nã ut.S. dixi ex officio ſuo mulctat ↄtũa
cẽ ⁊ mulcta idicit᷑ ex meꝛo officio iudicis ut nõt
HBar. in. l.ij. ſi qs in ius uo. æ multa alia expli
cat ex officio añ lit.ↄt. (Anno qᷓꝛi᷑ pone ꝙᷓ
iudex ꝓnũciauit ſuꝑ aliqᷓ exceptiõe ⁊ nõ ↄdẽna
uit ꝑtẽ in expẽſis:nũqͥd poſſit poſtmõʒ uſqʒ ad
finẽ ↄdẽnare in illis expenſis. Inno.dicit hͥ nõ
bilꝛ ꝙ ſic:qꝛ ſemꝑ durat officiũ iudicis ẽt ꝑ to
tũ diẽ late ſũie diſfinitiue ut in.c.cũ appellatiõi
bus.e.ti.li.vj. imo plus diẽ Inn.ꝙ ſi ꝑs n ap
pellanit a ꝓnũciatiõe ſuꝑ exceptiõe ñ poteꝛit pꝰ
decendiũ appellare ab illa ↄdẽnatiõe expenſaꝝ
qꝛ ↄdẽenatio iſta eſt executio illiꝰ pnũciarõis.un
nõ appellando ur̃ acqeuiſſe illi inteꝛlocutoꝛie ni
ſi iudex excedẽt mõʒ in taxatiõe uł niſi ꝑs poſſʒ
ꝓbare ꝙ ꝓbabilit᷑ illaʒ exceptionẽ ꝓpoſuit: aꝛ.
.l. q ſolidũ. S. etiã. ff. de le. ij. et in c. i. in fi. ð ele.
li.vi.Mõ ſempꝑ boc dictum ex quo hẽs unã
bonã limitatõem ad.l.terminato.C. de fru.⁊ li.
expẽ.et ad aut᷑.ð iudi.ꝗ.oʒ et ad nõ.in.c.i.ut li
te.nõ ↄte.ꝑ do. An.in fi.ut pꝰſñiaʒ diffinitinã
nõ poſſit iudex ↄdenare in expenſis niſi ꝑ illam
diẽ: ſecꝰ in interlocutoꝛia qꝛ tũc põt uſqʒ ad finẽ

2 ↄtu. Ex ho
ð ꝓcedit ar. ſili lʒ illud
nõt. Jo. an. in. c.nõ põt de p
la facit tex.in.c.cum dilecia
modus deſtruendi hoc argu
re diſſimilirudineʒ in illo acin
unde ſi iſti probaſſent iter fui

nõ procuratori ꝓculdubio ceſſalſer iſta pfüptio

cauſe. Rõ diuerſitatiſ ẽ qꝛ p diffinitiuq
R dit 1 diffinitiuqᷓ expi
officiũ iudicis merito nõ põt poſnsz biezun
ne⸗ e nc,ris ſz p interlocuto es
officiũ ſuũ iõ ⁊c̃. Mide ſilłe in.c.qꝛenti
deleg. Mico. abb. Nen geoiſ.
Onſtitutus. Si appllans
rep⸗ ltimũ nõ pſeqᷣt:nõ
tuꝛ cognitõi faciẽde officio iudici
tis electi. Ael ſũma gñaliꝰ? nõbiliꝰ ſic
onc deſerta ꝑ negligetiã appellãtiſ pot
offficio ꝓcedẽ in caſibus in qb⸗
berat. et eſt caſus ualde nõbilis¶ Diicli hxfe.
ponit ptiſ nanatõ. ſa ibi intell Conraſk nrn
⁊? iudiciũ datio. ¶ Drio

riã nõ expirar

i cã electõis. .
p hoc piudica
8 ſup ipedim
appellari
iudex ex
eius officiũ exu

ecto pape motiuũ
ti 5
xi in fo ſũmaꝛio q deſeꝛta doelionterr N
fuerat appellatũ:ſʒ h clgeutt mdenat d
ppellatũ: ſʒ hoc ĩtellige udi iudex ex ofſi
cio ſuo potuiſſʒ alit pcedẽ ſicut ẽ cã electionis:
nã negligẽtia ꝑtis ñ dʒ nocẽ officio iudicis.Ex
quo enĩ duo ſunt mõi ꝓcedendi uno ſublato ꝛe
manet reliquus. ꝓ hoc.c ex tuaꝝ de auẽ. ? uſu.
al. 7.c. accedẽs.].ð accu.ſic nidemin ſibi in iſt
tia pᷣncipali ꝙ deficiẽte accuſatore iudex pcedit
ex officio ad utilitatẽ reipublice ut in.c.crimina
q.de colluſi.facit optime.l q;uis.C. de adulte.
uide aliud ſilłe in. c. ſi forte iuncta glo. ð eleci.
.li. Vj. æ bonus tex.iĩ.c.cũ nobis ⁊ c.cũ dilecti ᷣ
elec. Secꝰdic ubi eſſet talis cã in qᷓ non exubera
ret officiũ iudicis utputa ↄcernẽs mex cõmom
p̃uatũ qꝛ rũc iudex nõ dʒ ſe ĩpedi acoꝛe ul ap
pellatore ceſſante iuxta nõ. in. c. ad noſirom el
ij. de inꝛeiurã. uide bonũ tex cũ ibi nõ in. .iij.
in. F. hoc autẽ iudiciũ.ᷣff. de dã. infec. ⁊..d pep
torium:⁊ qð ibi per Har. nõ. fl. de iudici.
Secũdo nota ⁊ tene menti iſtũ tex.ꝙ lʒ legatus
etiam cardinalis non poſſit ſe intromineꝛe de
appellatione interpoſita ad papã in ipſius appel
lantis pᷣiudicium: põt tn ſe ingere extraindicia
liter ut cãm inſtructax ꝛemittat ad papã de hot
J. plenius.¶ Tertio nõ ⁊ ẽ tex.iſte bene nota
gus in alioſq; ubi duo ſunt paria expedibilia ſi
ꝓbatur unũ fuiſſe geſtum preſumimmr potentia
expediendi aliud:lʒ illa nõ ſint oĩa ſilia.nam pa
pa arguit bic de miſſione nuncij ad miſſionẽ
curatoris ut queadmõʒ potuerunt iſti mittẽ nũ

negli

ciũ ita pſumitur potuiſſe minẽ ꝓcuratoreumn it
dicit Jo. an. ⁊ bene qꝛ facili
q́ᷓ; ꝓcuratoꝛ ⁊ qꝛ ꝑ ta
q̃ ñ poſſet rrãſire ꝓcu
ma pᷣſumptio:⁊ idẽ ꝓbat in
c infert ad unũ bilfft
nö ſit oĩo ſile fac qð
pben. li. Vj. in nouel

us repitur nuncius

lia loca traſit nuncius per
rator ſz pria frore ſtat pri

c.cũ dilecti de do.
diciũ nõbiliſſimuʒ

8 confu. utili. Sed

mentum eſt pꝛoba
ad quẽ fit collatõ

ſſe wutum nücio et

— e .
ſ .10n.
, MA gs Al
W
hoſſt. ſaſi aiſo te aru⸗
on n aho de⸗
bala SGaßbz h melt iear
ilgiuren

4, annigr il.
be Ut Nen ſi notum
. e t dee

ſcänmard
l er Aingnn

., .

rommiſtartins alos no,/

2

ni reſpecin opfon lard
pey eſt n ol ebeit olauire q neui

deßindieo inis ſngnz n N
i diſe J ſfct nio a boen
almiractn aioſs: al ob unb⸗
nris p mto tair o que no hi.
prer cic eripru:: is Plines iuanſs .
legaii elio ſeneſi generai.Ded q
ſcicne ttmencipeuratoren cedo Gl
ſtiqualioz lectoe u No iedtuns neqnen
ics akeri wees ſons aſis mapime dalte
t Prer Fcnd aA nentdt
ofrdeie K.N.a.cch in edeiis de pde⸗
Sin alisacid Porerit non ipediuns⸗
qr bot non regi polbiti. Mianid
lnittere ertraneo ur fonſeco a colegi
no poſſit Zclcene uninerſtare gnali
actus geꝛedlus qꝛ itere vniuenitans ne
uapnem forihſenns g ſcnin Joan
aleni de reg iur i Fli nacn e ſi
tex.c pelii e er. oli. Jn go.
ibi no nalniſſet appelatio gic fm goe⸗
naſuiſer ii oproniſſo fut aeiͦnr ehn
dun bebio oigoſmline hoe n
n hrodareteriſe ppefne inver ne,

epin c(Er quo nöbis bij
igte pnt ſtatuẽ nt non zund

nepnſ noleat gcrus ni
sni
t de⸗ agin ercch ius cdeex qno g
Riagi⸗ oes / hoc Proccdit niſti getn
certa forma nt Ualegt actus

leitc lt i
rmimnn n d tr u
tormn edirer ntiii
1 tilitas e
ncßß oſſtreſf cordes:i 1
Uſins eecleſie certe ti⸗ lenn

ga geere ra. gei
ndll r ne un nin uin
. Potckunlneri bes ge con
ealg pfarſocg Ut ugleat g

Utug De

iini nopee fatei

nhrifniͤl⸗ ſ mökdrfdr

1gäreisdnd
colo wuißti akflii Nme
vcltenn isiih e eſipnll
aido inr ni Netiniiunſt
igms pheteg m de itt
Atcarris un ſe ienih lin
u pii gfcir unlior ilinne
fcoa ime ipnbleen intin
. mlni urcpime/ s NE
ir atu u Alr gS
Anieboms micdiubt cci nm
. O ebicſaniscinnrntn
—
fmi nit da d deieti aneikep
— Grm

õ Wmdc

1 We Wüitns NeiN n

umtdd biſe Dröäfd uu
mirrmm lin in
uis pon poſtſeinninen
Anuis won peſtſehnnid
na imniinu gtitſin

e appellationibus

Ad hoc ꝙᷓ nõ. in c tranſlato de ↄſti. ⁊ in.l. nõ
poſſũt de legi õ quarto unã ꝑtẽ ca pituli
poſſe uota ſua ĩ aliũ etiã foꝛinſecũ a collegio cõ
promittẽ. Sed g hoc oppo.de.c.qꝛ propter de
elec.ubi legitur:⁊ nõ.qꝙ ad hoc ut ualeat ↄpro
miſſũ ſuꝑ electõe oʒ ut nemo diſſentiat ĩ.c.cauſã
que de elec. Itẽ nõ põt quis ↄmittẽ uotum ſuũ
niſi ſit impeditus nec tunc niſi ei qui eſt de colle
gio ut in. d. c. qꝛ ꝓpteꝛ. So. dicit Inno.lʒ ſpeci
ſice nõ attingat hec ↄtraria ꝙ ↄtrarium ꝓcedit
hodie:ſed oli poteꝛat fieri ꝙ h.dr: ⁊ ſic ſẽtit ꝙ i
hoc iſtud.c.ſit correctum. De alr̃ dicit ꝙ ↄtꝛa
riũ ꝓcedit ĩ his electõnibꝰ ĩ qous eſt fuãda illa
forma illiꝰ.c.qꝛ ꝓpter.ſ.qñ ꝑ morrtẽ pᷣlati eccle
ſia remanet uiduata. do. An. diſtinguit ꝙ aut
minor ꝑs ſeu maioꝛ uult facẽ ↄpꝛomiſſũ etiam i
piudiciũ nõ ↄſẽtiẽtiũ:æ non pñt ut i. d.c.qꝛ pro
pter:⁊ nõ.i.d.c.ſcriptũ.e.ti. Aut uult ↄſtitueꝛe
ꝓcuratorè:⁊ ſic non tangẽdo alioꝝ pᷣiudiciũ:et
tũc ubi eſt fuãda forma.c.qꝛ ꝓpter nõ põt niſi
ꝓnt ibi dr. Sed ſi nõ eſt fuãda forma illius.c.
põt ꝓcedẽ dictũ pe.⁊ ꝙ ibi d;. ¶ Adueꝛte latiꝰ
nã reſpectu ↄpromiſſi artãtis alios nõ ↄſetieteſ
neꝝ eſt ut oẽſ debeãt ↄſẽtire qꝛ tractat᷑ hoc caũ
de pᷣiudicio iuris ſinguloꝝ ut pᷣuet᷑ facultate uo
ciſ dĩde Jõ nõ ſufficit maior ꝑs. boc puto ueꝝ
nedum in actu electiõis:ſed iĩ oibꝰactibꝰ uniuerſi
tatis ꝑ ratõem pᷣdictã: æ ꝑ ea que nõ ·i.c.qꝛ pro
pter ⁊ ĩ.c.ſcriptũ:⁊ ita pluries ĩ uaꝛijs actibus
allegaui ĩ ↄcilio ſenẽſi generali. ¶ Sed quo ad
facultate ↄſtituendi ꝓcuratorem credo ꝙ ſpẽale
ſit ĩ qualibʒ electõe ut nõ ipeditus nequeat con
mittẽ alteri uices ſuas alijs maxime oödicẽtibus
p.c.qꝛ ꝓpter..illud pᷣalł.⁊= facit rõ.c.is cui de
offi. dele.li. vi.z.c.cũ in eccleſijs.de pᷣbẽ.eo. lib.
Sʒ in alijs actibꝰpoterit non ipeditus ↄmittere
qꝛ hoc non reꝑit ꝓhibitũ.¶ Nuquid ãt poſſit
pmitteꝛe extraneo ut foꝛinſeco a collegio:credo
ꝙ nõ poſſit ↄdicente uniuerſitate qualiſcũqʒ ſit
actus geꝛẽdus qꝛ ĩteꝛẽ nniueꝛſitatis ne eiꝰ ſecꝛe
ta pateant forinſecus ꝙ ſentit Jo. an. in regula
ꝙ alicui de reg.iur.li.vVi.i meꝛcu.⁊ ſic intellige
tex.c.pełti.de elec.eo.ili. n glo.i uerbo oĩn
ibi nõ naluiſſet appellatio dic ſm doc.ꝙ immo
ualuiſſet ſi ĩ ↄpromiſſo fuit actũ ut epus non eli
geꝛet niſi habito oĩuʒ ↄſenſu:æ hoc iudicio meo
uz probare tex. iſte ꝓpe finẽ in uer. uel pᷣdictum
epm ⁊c. ¶ Ex quo nõbis bñ/q iſti de nniuerſi
tate pñt ſiatuẽ ut non ualeat actus niſi habeat᷑
oĩm ↄſẽéſuſ nec eſt ↄ ius cõe ex quo a pᷣncipio B
uoluerũt oẽs hoc procedit niſi ĩ actu eſſet a iuẽ
prodita certa forma ut ualeat actus a maiori ꝑ
te:⁊c.ut in.c.qꝛ ꝓpter de elec.uł niſi ꝓpt᷑ iſtam
reformationem ipediret᷑ utilitas eccleſie. Quid
ei ſi nũꝙ; poſſẽt eſſe ↄcordes:⁊ inſtat neceſſitas
uł utilitas ecclcſie. certe tũc putarẽ actũ ualeꝛe ꝗ
maiori ꝑte ar.c.i.de his que fi.a maioꝛ.par.ca.
Facit ꝙ legit ⁊ nõ.in.c.cum oẽs de ronl Sie
eõ poteſt nniuerlſitas ſtatuez ut ualeat actus ge
ꝛẽdus a pluribus de uninerſitate Iʒy non faciant

maioꝛẽ ptẽ totiꝰunineꝛſitatis:ſj ſint plures ptiũ
pꝑatõe minoris. Mid gl. nõbilẽ quã ſꝑ tenebis
mẽéti ĩ.c.ſi cni ðᷣ elec.li.vj.als ãt ñ ualʒ quicquid
faciũt płres de uniuerſitate niſi oſtituãt maiorẽ
ꝑtẽ totius uniueꝛſitatis ut ẽ tex.nõ.i.c.cũ eccłia
el.i.. ð elec. hoc iõ qꝛ nõ reꝑit᷑ uniueꝛſitas ex
quo nõ ẽ maior ꝑs totius uniueꝛſt. itatis.l. ꝙ ma
ior. ff. ad mũicip.æ ĩ.c.i.ðᷣ his q̃ ft a ma. ꝑ. ca.
In gl. i v. ðlegauit. iĩ fi. dãt᷑ 2 alie płres ſolones
ꝑ doc. Inter cetera diẽ Inn. ꝙ ubi negat fuiſ
ſe appellatũ uł appllatõeʒ dᷣuoluiſſe negociũ põt
iferior ð hoc cognoſcẽ. S; b ſol. lʒ ſit va i ſe ẽ
nõbil: ? faẽ ipᷣe nõt ĩ.c.paſtorał. F. pᷣterea de
offi.deł.nõ tn ↄgruit huic ire:qꝛ ̊ iferioꝛ õgno
ſcebat ut cãʒ magis iſtructã remittẽt nõ ãt ut ui
deret an ſua eſſz iuriſditio. Hoſti. dicit ꝙ ̊ imi
nebat ſcãdalũ iõ potuit legatꝰ ſe itromittẽ ar.l.
equiſſimũ.ff. ð uſuf 5. hãc ſo. ĩ pratica:ſed
nõ ↄgruit lr̃e qꝛ nõ allegat cãʒ ſcãdali:ſʒ facilio
ris iſtructiõis.do. an. dicit ĩferiorẽ ſe poſſe itro
mittere ad effectũ ð quo p̊:cũ h̊ tẽdat ĩ faciliorẽ
exitũ cãe appellatõis ꝑ ea q̃ nõ.i.c.ij. ðᷣ ma. õc.
ð ĩterdic.eccł. Allegat Spe. de offi. lega. J. nũc
oñdẽdũ.v. xxxiij HH ꝓcedẽ ĩ quolʒ
iferiore maxie ĩ iudice a quo fuerit appellatuʒ ꝑ
tex. aptũ i.c.ſi a iudice.e.ti.li.vj.ubi dicit ꝙ ap
pellãs nõ tener̃ ↄpeꝛe ad citatiõeʒ iudicis a quo
niſi ſolũ ad audiẽdã reuocatõeʒ grauamis ergo
nõ tenet᷑ ↄpere ſi citat ut cĩm ma gis inſtructam
remittat ad ſuꝑioꝛẽ:ſʒ h puto eſſe ſpẽale in lega
to de later ut diẽ h̊ Goff. tũ qꝛ legatꝰꝛepntat ꝑ
ſonã.pape:tũ qꝛ ex quo ẽ cardinalis ⁊ ſit ð col
legio ipſius pappe põt ſe itromittẽ ad hũc finẽ
ut cam magis iſtructã ꝛemtttat ad papã ita ꝓpᷣe
loqt Spe.ubi. g. ʒ d nt. cum alleget gñalꝛ.
Aide circa ſ̊ mita tacta ꝑ Soe.ibi =2 nõbis.
NMec ob.motiuũ do An. fateor eim ꝙ iferior
põt ſe ipedire de ↄcernẽtibꝰfaciliorẽ exitũ cẽ gp
ellationis qn uult pꝛohibere de nouo attentan
da ut in.c.cum teneamur. S. e. æ in. c.ij .quod ip
ſe allegat uel qñ partes non ↄdicũt. Secus aũt
ubi appellãs ↄdicet: ⁊ nihil de nouo attentat ut
i. d.c.ſi a iudice. Sed ex gl.opp. tex.alio mõ
ur eim ꝙ aſſertõi iſtiꝰ legati nõ erat ſiãdũ ĩ piu
diciũ ꝑtiũ nt i.c.cũ a nobis de teſti¶ Moſti .b p
mo ſoluit ꝙ ꝑtes acqᷣeuerũt relatõi legati: uel H
ẽ ſpeale ĩ legato de latere ex ↄſuetudie gñali ut
credat᷑ relatiõi illiꝰ:ſʒ de iure cõi ſecus ẽ ut pnũ
tiauit papa clemẽs ut refert ſpe.i ti. ð teſte.i..
.i.vV. ſed nũqd aduocatꝰ. Ego allego glo. nõbi
lẽ ĩ.c.ſic.j.de ſẽ.ex.que uult ꝙ de iure ñ credit
legato ẽt caꝛdiali ĩ pᷣiudiciũ ꝑtiũ.ceſſãte gꝰↄſue
tudie tʒ pᷣmã ſo.⁊ nõ.ᷣ cõe dictũ doc.& illã gl.
In gl.ĩ uerbo renũciaſſe ibi ꝙ; ei licuit.ð H̊ͥ op.
de. c. admonet ⁊.c.qꝙ in dubijs de ꝛcnũ.ubi non
renũtiat qͥs bñficio niſi in manibꝰ ſuꝑioris. ſol
nit Moſti. quod electus ĩ diſcordia etiam ſi cõ
ſenſerit: et ſit appellatum ad ſuperiorem poteſt
renuntiare iuri ex quo non habet ius paciſicũ:
ſecus ubi ↄſenſiſet æ nulla diſcordia ſubeſſex.

W genſ ſna ſau ulaaandt

Co⸗ err) vo

₰ a9 l.dnd

E 1. g 99 Plat ual Je AcXR

. —
α i= 2 D

y

vi. 5 danb 2=

* leje poht vdoneni B

¶ Be appellattonibus.

oön gictũ: ſed intelligerẽ fᷣm nota. per
glo. in. d. . ꝙ ĩ dubijs aliqd in cle. gre ð ſſcrip.
et glo. in. c. ſi electio ð elec.li.vi.que eſt multum
nõbił. Et gnãlit᷑ tꝛactat an ⁊ qñ poſſit electus ꝛc
nunciare iuri ſuo:dic ut ibi. In. gl. fiei fine de
hac mã an ⁊ qn ualet fa electõ pᷣma nõ caſſata:
dic ut nõ.i.c.ↄſideꝛauimꝰ ⁊ in.c.auditis ð elec.
An minoꝛ ꝑs cõtẽpta ĩ electõe pᷣma poſſit ꝓce
dẽ ad faʒ ſicut fecerũt iſti: dic ut plene nõ.i.c.
bone ⁊ in.c.qꝛ ꝓpteꝛ ðᷣ e iee ood
. ppellario fru
Onſtitutis * ſwatoria poſſeſ
ſiõeʒ ↄfirmati ñ ipedit ita cõii ſuũmat.
Sed ſᷣm hanc ſũmationẽ hec decre.eſſet ð idu
bio:iõ ſũmo ſic. Eõtra electũ uel ↄfirmatũ nul
lũ alið ius ſpectantẽ ñ admitut regularit᷑ excep
lio łappellatio maxie fruſtratoria ad ipediẽdũ
clectõis ⁊æ ↄfirmatõis efſectũ:ſed poſfione bĩta
poterit accuſari uel denunciari:æ ſm hoc eſt ca
ſus nõbilis. iuidit᷑. pꝰ nãrat factũ.2ꝰ diffinit
ibi noſ ge. ʒꝰ ꝓteſſatur. ibi ſi qd. Mõ pꝰ ſuꝑioꝛc
poſſe per abiurationẽ aſtringẽ electores: ut eli
gant ſm deuʒ z ↄſciaʒ magis idoncũ ⁊ utilẽ ec
cleſie: æ hec abiuratõ ẽ loco iuraméti: ut nõ.gl.

ij. quã tene menti. Et ið arch. ij. q. V. ſi q̊s. Ex

esne

hoc infero ad unã nõbilẽ theoricã: ꝙ ubi. epus
timet ꝙ patroni ñ pntent utiliorẽ eccle ꝓpteꝛ p
ces alioꝝ per dilectionẽ carnalẽ ꝙ poſſit eos 2
ſtrigẽ iuramẽto ł hac abiuratõe ut pntẽt magis
idoneũ ⁊ utilẽ: Ex quo ei de iuꝛe ad h̊ tenent: ut
.j. dicã ergo põt ſuꝑior interponere pꝑtes ſuas.
Scðdo nõ.ꝙ qᷣs dʒ eligẽ ſᷣm deũ ⁊ iuſtã ↄſciam.
ergo n ſufficit ſequi puraʒ ↄſciam:niſi illa ſit in
formata ʒ deñ. AUn alibi dicit tex.nõ.quẽ tene
mẽti ñ dʒ prauitati ↄſcie deeſſe iudiciũ rõis uñ
peccat ille qui ſequitur ↄſciaʒ ſuẽ ñ informataʒ
ſm deũ ſʒ credat bnfacẽ:ut i.c.nõ ſolũ.ubi tex.
de:regula.li. Vi. Mã peccat iſte per ignorãtiã:et
ſic ñ excuſat᷑ maxie circa ea que ſũt dei.xxxviii.
di. qui ea. de peni. diſ..ij ſciẽdũ. ¶ 3 nõ ꝙ elige
dus i platũ n ſolũ dʒ eſſe ĩ ſe idoneus:ſed etiam

utilis eccleſie. Et iõ alibi dẽ ꝙ epus ñ dʒ eſſe cn

ſtos chartarũ:nec ſolũ attendẽ ſtudio larum ſʒ
et alijs exterioribꝰ: ut ĩ.c.lin canonibꝰ.xvj.q.i.
facit.xxxix.di.c.petrus ubi ſimplicitas repellit
4 pmotõe ¶ Itẽ nõ. ꝙ canonici tenenĩ eligere
magiſ idoneuũ. nõ ergo ſatis ẽ ꝙ ſit idoncus dũ
mõ reꝑiat᷑ idonęor: qð an ſit uerũ indiſtincte di
cã in gl. uj. tẽ nõ. ꝙ notꝰ nõ põt ꝓmoneri
ſine exaĩatiõe.hʒ.n.teſtlimoniũ totius populi:ui
de bonũ tex.in. c. nullus.xxiiij.diſ. facit iſte tex.
ut ſcholaris notorie ꝑitꝰtꝛãſeat ſine exaĩatõe uel
ſaltẽ modica ꝓ foꝛma. Iteʒ nota ꝙ pꝑ inueſtitu
rã factaʒ pꝰelectionẽ ⁊ ↄfirmationẽ trãſfert᷑ poſ
ſefſio:de hoc plene nota.in.c.tꝛanſmiſſã ð elect.
⁊? in. c..ij. ð ↄſue.¶ Vltio nora ꝙ electꝰ? cõlir
matus n obſtãte electiõe uł appellatõe exiudicia
li dʒ ↄſequi poſſeſſiõeʒ. Mã exceptõ ñ eſt h̊ cãu
ꝓpoꝛiõabil petitioni poſſeſſiõis:qꝛ petens poſ
ſeſſionẽ petit qͥd facti:ſed exceptio opponi iuri

qð dicam latius.j.cũ gl fi. Alia ñ
n glo.iij. NM

exaĩiabunt᷑.j

ia ñ colligo: quia
6 gl: ex qᷓ habes

duas ↄcluſiones. ria ꝙ doctioꝛ ? ſcientior
eligẽdus. Secunda lʒ non eligatur doctior .
ſciẽtioꝛ. tʒ electio dũmò ſit facta ð idoneo. Et
hoc uide plene glo.viij.q.i.in.c.iʒ ergo. Sy gu
NRuWνι bitatur nundqd eligentes ſalua; oſciaʒ ſuã eli
do idoneũ: ex quo porteꝛunt eligeꝛe idontoren
1 do an. bic ĩ quodam notabili ꝙ ſic. nihil tamen
alkat pter iſtũ tex Tu uide gl. hoc diſputante
in. d.c. qʒ g.qꝗ ꝛefeꝛt naꝛias opiones. Fimalits

concludit ↄriũ.ᷣſicut eni agẽs bonũ ñ

peccat:ſi

põt faceꝛ magis bonũ. Ita eligentes idonenʒ ñ

peccant ſi potuerũt elige:
ibi nõt aꝛchi. ubi dicit ꝙ

idoneoꝛem. Alij 5 ui
in uoluntaꝛiſs ꝓcedit

illa opi. gl. ſed in neceſſaꝛijs oʒ eligere melioꝛ?:
ut in. d. c. ̊ ergo. Hoc idẽ repio ſeliſſe Fre. co
ſilio. xc. ubi dicit ꝙ eligentes non ſaluãt oſciam

ſuã ſi potuerũt eliger̃ melioꝛẽ. In hac mũã ſic di
ſtinguerẽ ↄpᷣpendendo umanqʒ ocluſionẽ glo.
ꝙ aut a pncipio fuit appellatum ne fierer electõ
niſi ð idoneori: ⁊ tũc puto ꝙ ſi ĩ eodè collegio
reꝑitur idoneoꝛ ni ualet electio facta de idoneo
cũ de iure tenentur eligeꝛ idoneorẽ: ut in.d.c.q
gꝰc in.c.dilecti de elec.⁊ iuſta fuit cã appellan
di uel ſaltem talis electio retractabitur ꝑ ſupio
rẽ ĩ cã appellatõis qð ſentit gl.i.d.c.lqʒ gʒ. Aut
nõ fuit appellatũ:⁊ tũc tʒ electio facta de idoeo
ar. in. c.cũ nobis ⁊.c.cuʒ dilecti ð elec.facit tex.
cum glo i.c.cũ terra.e.ti.Sed eligentes peccqt
nõ eligedo idoneorẽ peꝛ iura ſuꝑius allegata:et

qꝛ tenetur eccleſie ↄſulere meliori m quo pñt.
Oꝛo hoc optie facit tex.iuncta glii Poo nihil
in. c.peł.de elec.li.vVj.ubi dꝛ ꝙꝙ qui hʒ duas uo

ces:unã iure ꝓprio:aliã tanq; ꝓcuꝛatot ñ̃ pot
unam uocẽ dare uni: aliam alteri:? ſi aliter facit
nihil ualet: æ rõ qꝛ eadẽ ↄſcia qua tenemr eli
gere melioꝛẽ ẽt iure ꝓpo dʒ eligẽ taqᷓ ꝓcumtoꝛ.
Si ergo ſatis eſſet eligere igoneum poſſet qs
diuider illas uoces in duos idoneos: ſed qr bet
eligeꝛ idoncoꝛẽ ille uoces ñ ſunt ſcꝑabiles. noia
hoc:qꝛ habes uerã rationẽ decidendi ad illum
tex. qꝛ ibi nõ redditur. Et intellige pdicta qñ ĩ
eodem collegio reperitur idoneor. alias autenm
nõ teneret eligere idoneorem de alio collegio:
qꝛ honeſtius eſt ut idoneus

5. de elec. æ cum predictoꝝ limitatiõe puio⸗ nel

ligedos glo. ? Har. in. l. cum quida
ubi concludit ꝙ bñs e
uir ſatis eſt ut eligat idon
idoneorem. Dico enim hoc proc
naliditatem electionis. conſecieni

ſaluatur cum ſemper in

in elemoſyna impendenda
ceteris paribus: de quo uij
non ſatis. lxxxvj. di.? gl.op
camus: 7 predicta concluſio

lectionem ton

edere quo a

eligatur de eocem

collegio ꝙᷓ fiat traſitus ad idoneorem alterius
collegi ro boe facit tex. c. nullus epiſcopus

lxi. di. quod le. æ nõ. in.c.inter canonicos Pal.

ʒ.fl. de le. i.
ï bonus

neum: licz poſſit eligeꝛe

ia tamen non
ſaluanda conſcientia et
debet eligere iuſtioꝛẽ
de bonum tex. in. .
timam. xlij. di. quie
videiuꝛ de mente

a bori incoftci cece dee in
otutg ſinßfemm atite n lu
vo ii ga iiont coe
mr duikerimn nite ſie /
is wmnui aſimtb itdlnb chuni
tiommmmr utlin no ger otanſon
Gttsuüchpleclene grucii ciſcant no
zueiboe mhvbipf ecio inn deed ne
cinesa poens g ene aias & Gonen
Kdondern ddot dn eneſen
Werdeia Nigertidddrend u
dyPoſietnes cncd inlrnieos w inciger⸗
js:tune declio facn de non poteni nel din
retractandnad ſans mibi gqrlzin ſe
idonens non mentſis acſcſen Pfat n ſo
eſſeigonens igleſcd antſis rdenbi
Sd r mnaditunmi ppomnaſen
nag. Goe Glo n ilud. di ua Aan
in niü nc n ous ni ge ane n
iug eplenti enitit ,

iſcatorifabri fit
Piſnoiſthrifſio freeſcrs ueinn

ſto.i ci iſte deben in 3.
Notur ſhlendor ttedipnorid

enenhi ,. epreben ubi bon
ſe ſin pdien niſ ccceſia lume

Hercatoige d ſin diuttins poſſchn

=,

di
nn nulnmis gaſt

rchisnet,
aiatelnen
.n. ugäpnmnaſling
ſiſnidgi utr NRiriſ
mromi minbnn Nii⸗
andho iut pchnun rſen
d1t iew lch
tmr doreni unacrtciotun ei

di deimemem igi coreenn
g t nc dlen de dt iſn iſti mt
d miſuum nischcio wnnmbim ,ſ
riicdipalos go ſant gic hs.
ni futayimut ii q Mmolmoe ti

ncui wbꝑt cclmbdtr etn
an go icMi um Ot honad
cgeto lorore erun ſplosglegem

(ema We

no gvopfi.
Gtemt acdte gilgenpſon ndco n,
PebGiüikNdl
cNNdNididd dek
8 õ
lan ererſilnſin

GNNNNtdut

M

blnaertilot i Nin una
rmrhniiilepid Naaiͤn⸗ .
g bis ſacget Gchoing

Aas vocsn
=

NCtoli

ſnestft
(hed

* S . . =R „D, cyr ter
Alit 6 ſin P poſſ¹ — Peſſ

ictttna ς X

65 .
1= aIl- .2 14 9 frnot N.

¶ De appcllarionibus

Dp. in.d.l.cũ quidã.hec 45.4 J gloſ. ibi in
vbo potẽtiã: ibi ꝓueniens ex fenectute nõ. glo⸗
2⁊Z eſt tex.in.c.archidiaconũ.ał.florẽtinũ.lxxxv.
diſꝙ ſenectꝰ ĩpedies admiſtrationẽ repellit quẽ
a ꝓmotioneinunqᷣd ũt repellat ꝓmotũ de ſecn
lari nõ eſt dubiũ ꝙ non repellit ſed dʒ ſibi dari
coadiutor ꝓ .j. de ele.ergo ꝑ totũ. Sed in p̃
lato religioſo eſt magis dubiũ:de quo uide per
o. an.in.c.fi.de ſup.neg.platoꝝ i nouella ubi
renet idẽ in religioſo quidã õ. In eadem.gl.
lbi:ſed nunqͥd eſt hñda rõ æc. Mõ.glo.uſqʒ ad
finẽ maxĩe in eo ꝙ dicit ꝙ data in ꝛcliqs paꝛita
te int᷑ eligendos pᷣferendus eſt ditior ſen poten
tior ut melius ↄſulatur ecclłe per potentiam ſeu
diuitias iſtius. Mõ eni datur ſibi bnficiũ ſeu pᷣ
latura:ut inde ninat:ſed ut bene regat et bñ diſ
penſet. Uñ alibi qʒ qui epatũ deſiderat bonum
opus dqeſiderat. ¶ Hõ ꝙ dicit opus idẽ eſt qð
Appetẽ ſollicitudines æ labores un pᷣncipali ibi
vſatur onus ſed in cõſequẽtiã eſt bonor:2 Ptici
pat de fructibus in ↄſequẽtiã cum indiget.x.q.
ij. epᷣs.¶ ¶Et quo ad.q.glo.dicit Moſti.ↄſide
randã qualitatẽ ⁊ ſitũ eccleſie.ut ſi eccleſia ĩdigʒ
potentia nel diuitijs:tunc potentia pᷣferet ſcie:
aꝛ. bonũ in.c.officiũ de ele.ubi vᷣo non indiget
potẽtia ſcia pᷣfeꝛtuꝛ potẽtie ar.c.cũ cauf.de ele.
Si vo idiget diuitijs:ut qꝛ eſt onerata debitis
tunc diuitie pᷣfeꝛẽtuꝛ porẽtie ⁊ ſcie:ar.x.q.ij.c.h̊
ius porrectũ.ceſſantibꝰaũt pᷣdictis ↄſiderationi
bus:utputa:qꝛ eccleſia nõ indiget potentijs uel
diuitijs:tũc Iʒ predicta gradũ adijciant.nõ tam
ꝓpteꝛ hoc ꝛepꝛobabit᷑ elcciio facta de eo qͥ non
eſt diues nel potens cx quo alias eſt idoneus.
Et pondera bñ hoc dictũ hoſti.qꝛ tacite ſentit
ꝙ ubi eccleſia indiget niro potenti: utpnta quia
bʒ poſſefſiones ciꝛca inimicos uel indiget diuiti
js:tunc electio facta de non potẽti uel diuite eſt
retractanda:qð ſatis mihi plʒ:qꝛ lIʒ in ſe iſte ſit
idoneus non tñ ẽ ntilis eccleſie:⁊ platꝰñ ſolũ dʒ
eſſe idoneus in ſe ſed ẽt utilis eccłe nt hic ĩ texr.
ꝙ nõ/ Munqd ãt pſumat᷑ p potennia ſeu nobili
tate. Aide glo.in.c.illud.xl.di.uide aliam glo.
in Zriũ in.c.qn uetus.xxiiij.qꝛi.que narrat qð
cũ duo eligeꝛent fuit oppoſitũ ꝑ alteꝛã ptem de
impoten tia alterius replicatũ extitit ꝙ Metro
piſcato ri fabri filio ſucceſſorẽ querimꝰ nõ augu
ſto.i.eũ iſte debeat ſuccedẽ nõ ĩpatori ubi ↄſide
ratur ſplendor domus:ſed in admiſtratione ec
cleſiaſtica in qua pᷣfnit petrus qui fuit piſcatoꝛ ?
filius fabri ñ eſt curandũ de nobilitate ꝓ hoc.c⸗
nenerabili.j. de preben. nbi bonꝰ tex. Sed intel

s ſm pdicta nili eccleſia idigeat potẽtia.Et ꝓp
2

7

uitibnsan ⁊ qñ poſſint diuitias poſſideꝛe ſine
peccato:uide bonũ tex.in.c.̊ ſcripſimꝰ.xxx.di.
æ bonã glo.in.c.cleꝛicꝰ.txij.q.i.In gl.in ueꝛbo
rõnabilẽ ibi ñ fuit iuſta cã appellãdi.limita iſtã
glo. fm ea que dixi in pcedenti glo. ¶ In gl. in
vVbo ꝙꝙ alia. Ex glo. iſta colligũtuꝛ tres ſolutio
nes. Mria ꝙ ſpale eſt in electione ut appellãs
ii ea poſſit ꝓſequi cãm in appellatõe n expſſa.

Sed ceꝛte iſta ſo.nõ ꝓcedit:inaxie hodie peꝛ. .
nt ciꝛca ð elec.li. vj.2 cle. ↄſtõem.e.ti. Nec ob.
iura allegata in gl. qꝛ ut dicit Hoſti. qʒ poſſit in
dex ex officio ꝓcedẽ.nõ tn dʒ ꝑs audiri ut ap
pellans: ꝓ hᷣ tex. in ſili ĩ. c. pccdẽti æ. c. cũ dilecti
.õ.de elec.in fi. Scða ſo. eſt iſti Sria:ut n admit
tat̃ nolendo aliam ꝓſequi peꝛ iſiũ tex. ⁊ iſta ſo.ẽ
nera ⁊? probatur in tex. dum ponderat ꝙ tunc
aliã nõ expſſit. Tertia ſo. ꝙ iſte ꝛepellit ppter 5
ſumptionẽ ortã õ eũ:qꝛ cã expᷣſſa erat irrõnabi
lis. ¶ H. bene hanc ultimã ſol. ad aliũ effectũ

luna ꝙ ubi quis in ſnia uł appellatiõe exprimit unaʒ

cãʒ ⁊ ſubijẽ ꝙ ex multis alijs cãis ⁊c᷑. ꝙ ſi expſſa
cã eſt irrationabil preſumit᷑ ẽt ꝙ nõ eypᷣſſe oↄpꝛe
benſe ſub cla gnãli ſint ẽt irrationabił: facit in
ar. c.ſi forte de elec.li.vj.Et reſpectu ſnie nide
qð plene dixi in.c.ſicut de re iu. Sed õ pᷣdicta
opp.ↄfirmatio electiõis hʒ uim diffinitine ſñie.
ergo ſicut ĩ diffinitiua nõ teneoꝛ expᷣmẽ oẽs cãſ
in appellatione.l.ſcio.ff.e.uide gl.i.c.cũ cã.j.e.
lita ⁊ in appellatione a ↄfiꝛmatõe:gꝰ poterat iſte
ꝓſequi cãʒ nõ expᷣſſi. So. dicit Inn. ↄriũ ꝓce
dere qñ ↄfirmatio fit oblato libello litis ↄteſ.=
alio iudiciario ordie obpuato. ſecꝰ aũt qn fit cũ
ſũmaria cãe cognitioe:qꝛ tũc nõ hʒ uiʒ diffinitie
Jo. an. dicit poſſe dici ꝙ cũ hodie ſit ſeꝛuãda ĩ
ↄformatõe ſoleénitas.c.fi.ð elec.li.vj.ſemꝑ ↄfir
matio hʒ ui diffinitiue. Ceꝛte nõ bñ loquitur et
ipſemet alind ſeſit in.c. anaricie ð elec.ii.vj.i no
uella. Mã diſtiguedũ ẽ. Aut eniʒ nõ ſeruat᷑ ſolẽ
nitas illiꝰ. c.fi.⁊ nõ ualʒ ↄfirmatio. Aut ſeruat᷑
⁊ tũc ſi ↄfirmatio fit ↄparẽte odictoꝛe ĩ iudicio
2 iudice iudicialłr ↄfirmãte:tũc ẽ diffinitiua. Si
aũt nullus Sdictor apparet ⁊ ſuperior ↄfirmat
cum ſummaria cognitione:tunc ilia confiꝛmatio
non habet uim diffinitiue: quia eſt actus extra
iudicialis.hec nõ.quia nalẽt ad multa nec ſolẽt
recitari bic¶ In goefl. glo. multa comraria
ſimul inculcat ⁊ formaliteꝛ non ſoluit. Et pꝛo in
tellectu glo.foꝛmo quatuoꝛ contraria que elici
untur ex ea. MDrimo obſtat ꝛegula cui damꝰ ac
tionem fortius exceptionem: ut in.l.inuitus.ꝗ.
cui damus.hic alł.æ in regula qui ad agendum
de reg.iuris.li.vj.ſed contra iſtum electum ?⁊ 2
firmatũ põt agi: ergo fortius excipi.¶ Secun
do obſtat.c.tãtis Oaniel.lxxxi.diſ.2.c.omnipo
tens infra de accuſa. ubi patet ꝙ pẽdẽte accuſa
tionc alicuius nõ dʒ ꝓmoueri adꝗ bũjficiũ: ſʒ bic
pendebat ↄtrouerſia ergo ꝛc᷑ ¶ Tertio obſtat

cc.ſuꝑ his.j.de accu.ubi excipit᷑ cõtra electuʒ et

ↄfirmatũ.¶ Quarto põt adduci ꝓ ⁊ S.c.acce
dens.eo.titu. ubi excipitur contra prouiſum de
crimine famoſo:⁊ ſic exceptio ẽ ꝓportionabilis
petitioni poſſeſſionis. Sed in contrarium facit
iſte tex. in eo ꝙ regulariter nõ admittitur excep
tio. Ad primum argu.glo. in principio reſpon
der ꝙ hic ponitur ſpeciale propter pꝛeſũptonẽ
ortam contra iſtum. Sed in fine glo.rñdet for
malius ꝙ iſte electus æ conſirmatus poſtquam
habuit poſſeſſionẽ coꝛporalẽ quã papa ſibi mã

Pſarr PVFT jer- , Aslune Se = ſrza ac

ECN 9 fr „10°

re AX i , 1·

tanmat vrnn uſß * harcd

aenir Pſſezſia — 7 adey ſren&

eret » nr ih Wrnen 1H

yn rols. i Paut ð ,D
= r2, r rEn p raj . N

Srr⸗ l.r . Aer Farne d 4 d uh* V. =
ie 4 (

— ſede c Arale 1„. 1

h c Faßyir B

¶ De appellationibus.

dat tradi ↄſecutus fuit plcnũ ius:? ſic nihil re
ſtabat petere:merito nõ dʒ admitti exceptõ que
eſt actõis excluſi d in. c. ſuꝑ his reſtabat
ↄſecratio ł bñdictio:⁊ ſic reſpectu illiꝰ iuꝛiſ ðᷣ fu
turo potẽit excipi. Sed aduerte q; lʒ doctores
nõ ponderent tñ glo.ñ recte loquitur. Mã. ill
de quo querit᷑ ẽ qᷓre papa noluit exceptõeʒ a
mitti anꝙᷓ tradẽt ſibi poſſeſſio:ſʒy uoluit ut ate
oia iſte ſequẽtur effectũ ↄfirmatõis. Inno. hic
diẽ quẽ cõit᷑ ſequũt̃ doc.qð cũ exceptio.ſit actio
nis uel intẽtionis excluſio: æ iple iã per ↄfirma
tionẽ ↄſecutus erat ſuã itentionem:qð habebat
plenũ ius:iðo ñ obſtitit ſibi exceptio:qꝛ ñ ſuꝑẽ
aliqd cui opponet᷑.Et ſi dicẽs ꝙ hic pendebat
appellatõ: ⁊ ſic petebat iſte ↄfirmationẽ ſue elec
tionis ⁊ ſic petebat aliqͥd iuꝛis. Endet ipſe ꝙ ſi
iſte fuiſſer admiſſus ad excipicndũ renunciaſſer
appellatõi nec ſił poterat admitti ad appellãdũ
2 excipiendũ. Sed hec ſo.mihi nñ ſatiſfacit:quia
papa pus ꝓnunciauit ſuper illegitimitate appel
lationis:⁊ poſimõʒ dixit exceptionẽ non admit
tendã: ſj ꝙ an oĩa ↄſequẽtur poſfionẽ: ⁊ circa
boc Inno. inſtat: ſed non recte iudicio meo ſol
uit Zriũ:⁊ maxie in eo ꝙ ſentit ꝙ poſſeſſio ueĩt
ↄſecutiue ad ius obtentũ de N lei noutt
ſime cõſideraui ꝙ cõe dictũ doc ñ̊ ꝓcedit: qm
Iʒ electus ⁊ ↄfirmatus ſit plenũ ius ↄſecurꝰ ĩ be
neficio qn ñ reſtat aliqd iuril:m ad petẽdã poſ
ſeſſione quã nũq; habuit ↄpetit actio ſine qua
nemo experit᷑: ut.l.ſi pupilli.ff.ð neg. geſ.⁊ actõ
eſt ius ꝓſequendi in iudicio:qð ſibi debetur: ut

inſti. de acti. in princ. ⁊æ nõ.in.c.dilecti de iudi.

ergo ↄ hãc actionẽ proportionabilis eſt excep
tio. Na ſm theoricaʒ ꝑ doc. nõtã in.c.accedẽs
de accuſa.Agens pro poſſeſſione bencficij adi
piſcẽdi intentat interdicrũ adipiſcẽde poſſeſſio
nis ſicut intentat heres uel bonorũ poſſeſſor qͥ
eſt effectus dominus reꝝ beditariaꝝ:⁊ agit ꝓ
poſſeſſione adipiſcenda ut nõ.in.c.paſtoralis d
cã poſſ.æ proprie.Sed certum eſt ꝙ ↄ intentã
tem hoc interdictũ ẽt in beneficialibꝰmlie excep
tioncs admiituntuꝛ. nam admittitur exceptio ðᷣ
fectus ꝓprietatis ſi icõtinẽti offertur probatio
ut nõ.glo.in.c.i:⁊ in.c.ſas de reſti.ſpoli. facit
tex. in.l.iij. S. idem. ff.ad expibendum. Itẽ ob.
exceptõ criminiſ cum ifamia:nt in.d.c.accedẽs.
Item obſſlat ſi negatur fũdamtũ iuriſ ptenſi:ut
qꝛ collatores uel electores non habuifſle ius eli
gendi uel oferendi: ut le. = nõ. in. c. cũ oliʒ de cã
pol.? ꝓpe.⁊ in.c.cũ oli de do.2 ↄtu. ge'nõ ẽ ue
rũ ꝙ bic repellatur exceptõ:qꝛ nõ ẽ aliquid cui
opponatur quare puto ꝙ va rõ decidendi fuit
iſta. Agens ꝓ poſſeſſiõe adipiſcẽda intẽtat ini
dictũ poſſeſſoriuʒ. An regłariter ñ admittit ex
ceptio ocernẽs defectũ ꝓpetatis niſi in caſibus
ſuꝑius exceptis. Regularit g ꝓhłibet exceptio
ante adeptã poſſeſſionẽ:qꝛ nõ inſtat ꝓ iuꝛe con
ſequẽdo:ſʒ papa hic nullã exceptione fecit:quia
erat pſumptio ↄ iſtũ friuole appellantem ꝙ exci
peret malicioſe cã differendi poſſeſſioncʒ illius

n t queritur ꝗᷓ poſſint opponi electũ

aꝛ. bonũ in. c.ſi fõte ð elec.li.vi.⁊ ſic dj̃
ꝛi alie ſolutiones tꝛadite in idet vogir bans
ad. c. accedẽ tẽ dic ꝙ iõ papa gnãliteꝛ Ertn
ſit iſt qꝛ: nõ expꝛeſſit aliquã de exceptõibꝰ p
legiatis. pñt oppõi electũ = ofiꝛmatum K .
ſtat ſoluer̃ Zꝛiũ ð.c.tatis:ad qð doʒ ꝙ ibi an
motionezʒ fuit accuſatꝰ:ſed iſte fueꝛat Penor 3
oẽm accuſationẽ ⁊ appellationẽ. Et gnaliter 1
cũ ſ olũ petit poſſeſſionem. Tide H
cedes ð accuſa. æ in. c. cũ oli ðᷣ cã poſ. D

5 ttteſt ſi ocꝰ nñ mn
ltus piib aſſignat et ſi ſit ſcriptũ appel
latione remota. deciſa ↄſultatõ ⁊ rñſio ibi pnii
Qno unñ caſũ in quo licite appellat ĩ obſtan
te illa cla gñali appellatoe remota facit ad ea q
hñtur in. c. paſtoꝛalł in pꝛi.j. e. ¶ Mo ii “
tuulł tui ⁊c ꝙ loc iudicij exercẽdñ ni ſol dʒ ee
tutꝰ dño:ſed ẽt his qui inteꝛueniũt ꝓ eo: ur funt
ꝓcuratoꝛes aduocati ⁊ ſiles.de h.j.latiꝰ. Item
nõ ibi quotiẽs ⁊c.qꝙ quotiẽs qͥs citat ad locum
n tutũ ſẽꝑ põt appellaꝛe:lʒ ĩ prima uł in fa nice
nõ appellauerit. Et rõ eſt qꝛ grauamẽ totiẽs iie
rat᷑ quotiens citat᷑ ad locũ non tutuʒ:iõ ſemꝑ a
nouo grauamine põt appellaꝛi Mide nõ. p doc.
in ſili in. c. dilectus fili.S. ð Eptis. ¶ Ex b no
ꝙ tz a pricipio grauatꝰ ñ appellauerit: tn ſi ili
ide grauamen iteꝛat poteꝛit appella?. Yacii qs
nõ. gl. in. c. ſepe de. v. ſig. in fi. ¶ In gl. i ibi
oẽs ſui ⁊c.nõ bene gl.⁊ tene menti ꝙ locus iu
dicij exercendi dʒ eſſe ſecurꝰoiĩbꝰqui ſunt uentu
ri ad iudiciũ in fauorẽ ꝑtiũ. Vide bonũ tex.cũ
glo. in. c. ſiue de ↄingijs.allł.in gl.⁊ peꝛ boc puto

R ſolui unã. ꝗ. doctoꝝ hic nũqd ſufficiat loc eſſe

6

tutũ ꝓcuratori.lʒ nõ ſit tutus dno Inn. uigerur
uelle ꝙ ſic: quia poteſt mitteꝛe ꝓcuꝛatorem/ bo
ſti. tʒ oppoſirũ ↄcludẽs ñ ſufficẽ locũ eſſe iutnʒ
ipſi dño:niſi ẽt ſit turus procuratori:nec eõ li
eſt tutus procuꝛaroꝛi: æ ñ dno. Rõ fm ei. ſi
ſibi ⁊ procuratori eſt tut priuabit iſte facktare
ſibi ↄceſſa a iure: ut poſſit in cã pꝛocuratoꝛẽ cõ
ſtitueꝛc.l.i.ff. de pꝛocu. Exꝑientia.n. eſſet ad ma
ximũ ↄmodũ ꝑ procuratoreʒ maxie inſtructum
cãm ꝓmouẽ: ita eõ:ſi eſt tutꝰ pcuratoꝛi:? ñ ſibl
ſequeret᷑ ꝙ in cã ardua opellerent oſtitueꝛe pcu
ratorẽ ↄ. c.querelã. . de ꝓcu. Et hec opi. mihi
ſatis plʒ: ⁊ cõiter appꝛobat᷑ ⁊ ſatis iudicio meo
eſt tex. bic. cuʒ glo.⁊ in. d.c.ſiue de cõiugi. Se

a e? glo.querituꝛ de ſubtili. qlnũquid citams

locũ non tutũ poſſit incontinẽri appellare an te
neat᷑ ꝓpõere corã iudice exceptione ſocino tuti
2z nunquid ſi ſit pꝛoponenda debeer
ibi probari neritas coꝛam iudic/ tattende:
quia hec queſtio non ſolum practicatur in ter
minis. c. noſtri: ſed generaliter ĩ onmin grauami
ne Mam poſſʒ queri generaliter ut babeas ma
iorem utilitateminunquid ſe gꝛauatuz lanene
in iudicio poſſii immecdiate appellate: Anne
ro tencatur prius ꝓp onere exceptionem 9 g1¹

ae L. , ,

. / LE E

,q
teneor 9h. mnionn
adn linl ,
1 8 u
ſck nbiu⸗ D ocno⸗ lon Imnd
dcisantinef ſrim e Mn

Cri

ni iſfet pban guname
onmii gunralr ai
cclleno enſiic, e o. M. i.
ſivolit Jodn icα⁰)lα7
Nocindcaα ilant n J.,g
zambnlo ur ſiffciat lſitcare Appelani
guuane re hli ceſune ner incictgif
Ci bie matu breuitet bot degit linin
der cregedar no graaane er iaris in
ac ila crecalitas iag emn ihwded
oanärar in int alaat Joan e
ubi imdex Ppadlit d credebar grauar
ñ ſufficit poene grauame a iuſtſfican
latiʒ mibi mit ph Crh nibi ale
lego duus rones b ico p ipye
grauatnine diſputat ge inianirne ind
textncinterpoſmi. .l. e ſce
ſpſius ppelano iuſitcabii.n pot
ſi probabilter non credebat grauare
ſaci inuſtcii:utin c ſolns ig.
at g auen fornuntinclei(
nt debitus ubi d; r
nrſſe p aut ebit hono⸗
iuchci non ch ab eo eeegi abſqz cq
expſſa coꝛi eo ſed cene darhc ſ
xtaſmcb eopſpcſnicneſei
iur boc bi uhioſt he ſineg
Püihel otabis ſc incicenter a
iſpal , leit Jo. n ſe ego .

zne naan decgn
in tocn Uerior nſpecto nero
i H aunt ſale re ioſ
nſctrin copi. pi poſtn
niletm nin e alegen lei
deinlclioſiag alercppelntioe

e n r zge⸗ ¶ e appeilationibnæ.
Facngn i
tin rtrin uamẽ puta dicendo ñ teneor oↄparere: qꝛ locus niſi locus ſit ſibi adeo ꝑiculoſus.ut:neqʒ peꝛ ſe
8: nmn ſalgiͤd n nñ eſt mihi rutus. ¶ n uaꝛie ſt opiniones:ex neqʒ per aliũ poſſit tute ire ad exceptionẽ ppo
Ll zi Na uͦ N hſ dictis antiquoꝝ æ modernoꝝ multa ꝛeuoluẽdo nendã. tunc. n. poſſʒ ꝓcedẽ opi. Inno. qᷓꝙᷓ; i ue
r 4 cͤnalet S umg coll. viij. opiones. PDMrima eſt opi. Innoc. qui ritate Inn. expſſe nõ dicat illũ nõ teneri ad exci
an Aſct ſri plli⸗ tenuit exceptionẽ n eſſe neceſſariã. Diẽ.n.ꝙ ꝑs piẽdũ ⁊? ꝓbãdũ locũ.ſ.nõ tutũ:ſʒ ſol die ꝙ nõ
—— non tẽtur petẽ grions loci zntiſeh poteſt ine petẽ locũ tutũ. Ael niſi ſm Jo. an. locus
ss appellaꝛe niſi index ultꝛo aſſignet locum tutum. eſſz notorie nõ tut a tũc ẽt nõ tenet᷑ exciꝑe:
enlindin⸗ Scða fuit opi. HRoſti.qui tenuit exceptionẽ pꝰ ut ĩ cle. paſtoral. . piſana ð re iudi. Quita un
1 rinci, . agttnu H J. Ui nete danertere br en os Blugnens ſi grauamẽ n ↄceꝛnit
. do e pellandũ. ucit ſtilum cuꝛie ᷣm quẽ qᷣ ĩ ſꝛis Pncipalr ꝑſonã iu icis 3 cora eo excipi: ⁊ etiã
Irtetne Drlun appellatõis:qꝛ talis iudex diligenteꝛ æ humiliteꝛ ꝓbari. Si aũt ↄceꝛnit ꝑſonã iudicis:tẽ dʒ corã
B en an requiſitus noluit locum tutum aſſignare ⁊c̃. Jõ eo excipi:ſʒ nõ ꝓbari:qꝛ ſatis ẽ ſi ipſe ſit ceriꝰ
e * affltgig appellauit æc.⁊ hanc opi.tenuit aꝛchi.in.c.uene facto ſuo:⁊ hãc opi.iʒ archi.in,d.c.ſine de con
Nri aiini⸗ tinin rabilibus in.F.æ hoc ipſũ de ſen. ex. li. Vi. dicẽ iugi. Sextam opi.ponit.do.an.ut coraʒ iudice
lnc icnmliien ibi eſſe caſũ. ſed Jo. mo. in. c. ↄcertatõi.e.ti.ſ.ð a quo nõ ſit neceſſe ꝓbare grauam niſi ipe eſſet
hini rg app.li.vi.tʒ cum Inno. Tertia fuit opi.quorũ Ratus reciꝑe ꝓbatões:qꝛ tũc effectuałr nõ gra
uf nagſhunnit R 4 dam ut refert hic boatinus diſtinguendũ ꝙ aut uat añqꝙ; ꝓbatões ſꝑnat. Sed in alia ꝑte hic dẽ
itig önin Eiidn iudex intendebat grauare uel ueriſilꝛ ſciꝛe debe ꝙ citatus ad locũ nõ tuiũ põt in ↄtineti appella
rticticimüne bat ⁊ põt in ↄtinenti appellare. Aut ꝓbabiliteꝛ re qꝛ imediate grauat᷑:?æ h v eſſe õ pcedes dẽʒ
ananrninntſlaniſli⸗ 4 igno rabat 7 eſt opus proponere exceptonem:= ſuũ. Sʒ forte uoluit intelligẽ pᷣcedens dictuʒ in
ennistgami nitn ſic reducebãt iſti ad ↄcordiã Innocẽ. æ Hoſt. alio grauamiĩe cõtingente in ꝓceſſu ſecus autez
Grmlr⸗ RM Quarta fuit opi. Jo. an.qui uz ꝓbare pcedẽtẽ in gꝛauamie illato in ipſa citatiõe ⁊ qñ tute non

elm Enicfegumitia
ar anumin i on m iin
nomo gumir r en ichlh n
in incdlums l 5 s Certe
ha nano guuj / gprlenin i

X. ſne n - ate. .„Pr jy=llate fuzni 7„⸗

diſtinctionẽ:qm ſᷣm eum grauamè põt otingere
duobus modis re ipſa tm. Itẽ re ⁊ mete ut qͥa
iudex intendebat ẽt grauare:ſed ad iuſtificãdaʒ
appellationẽ ſufficit ꝓbaꝛe gꝛauamẽ re ipſa:licʒ
iudex nõ intendẽt grauare alłat.c.cũ in cã. j. e.
⁊.c.dilecto de teſti.c.iij.de no.ope.nũ.cũ ſi. Et

põt ad iudicẽ accedẽ:ſʒ tẽ hec opi. reicidit ĩ baz
opi. Jo. an. Septimã opi. ponit cal. in additio.
dicens ꝙ ſi grauamẽ procedit ex mero facto iu
dicis: tunc poteſt incontinenti appellare: ut in
.d.c.i.de dila. Secus autẽ ubi ↄtingit aliunde
puta:qꝛ criminoſus producit᷑ in teſtẽ.tunc enim

idẽ uoluit Jo.an.in.c.ad hec el.i.ẽ.e.⁊ licʒ bic

gaummiruy utnt ni lid
uͦgnclxr ilrNliti
ſi ce o bar gltiae mn as ir
A armendi eſnr db n inn nnn
i cämfni Narcedrirri
5 NIN NANdne
. Güa ADNNNNſiiditndac
nikmun ütan han
ke egiu orſ nint fuuge
n cheſi —
innſ aſt ns nend in

leo iͦ Gd!
nus NrOcrmdied d dn. ond
ctnnsn Aeprnnilrte⸗

t NrdordiR
4 akman hlituhthmm
ntanckan

iwe. (Adepwan. zeieent
ſmor ii⸗ anuwig riin⸗

MWanEk. . Spennat
e ec Nnadd
n mui nin gimni n
33 Ne Cſ

doc.⁊ in.d.c.ad hec trãſeant cum Jo.an.i hoc
bambulo nt ſufficiat iuſtificare appellarioneʒ ex
grauamie re ipſa ceſſante mẽte iudicis:tñ reꝑio
Cal.hic multũ breuiter hoc elegãt limitaſſe qñ
iudex credebat nõ grauaꝛe ex iuris ignoꝛantia:
ita ꝙ illa credulitas ſua eꝛat ipꝛobabilis:et ſic
loquũtur oĩa iura alłata ꝑ Jo. an. Secus autẽ
ubi iudex ꝓbabilit᷑ n credebat grauare tunc eĩʒ
ñ ſufficit ꝓbaꝛe grauamẽ ad iuſtificandã appel
latiõʒ ꝙ mihi mliñ plʒ. Et lʒ nihil alleget ego al
lego duas rõnes ꝓ h̊ dicto pꝰ ĩ appellatione a
grauamine diſputat᷑ de iniquitate iudicis:ut diẽ
rextꝰ in.c.interpoſita ĩ.S.fi.j.e.⁊ ſic ex iniqᷣtate
ipſius appellatio iuſtificabit.ſʒ n põt dici iniquꝰ
ſi probabiliteꝛ non credebat grauare:qꝛ tunc n
facit iniuſticiã: ut in.c.forus ð.v.ſig.ſʒ ĩputãdũ
eſt ꝑti que nõ informauit iudicẽ¶ ꝛ adduco.c.
ut debitus ubi dꝛ ꝙ aut debitꝰhonoꝛ deferatuꝛ
iudici non dʒ ab eo recedi abſqʒ cã rationabili
expᷣſſa coꝛã eo ſed ceꝛe honor nñ defert᷑ iudici ſi
ꝛccedituꝛ ab eo ꝑ appellationẽ ſine aliqua culpa
ſua ⁊ hoc bñ notabis ſic incidenter dictũ. Sed
in pᷣncipali.q.dicir Jo.an.ſequẽdo pᷣmiſſã rõʒ
ſuã opinio. Hoſtienſ.ueram de equitate ſed opi
nio Inno. eſt uerior inſpecto uero iur quaſi ue
lit dicẽ ꝙ ex quo grauat᷑ ſaltẽ re ipſa põt ĩ ↄtinẽ
ti appellare:ſed ab hac opi.vẽ poſtmodũ receð
re:qꝛ iudex ñ tenet᷑ credẽ allegãti locũ ñ tutum
niſi illc hoc ꝓbet:⁊ ſi ualẽt appellatio abdicaꝛet
ab eo iuriſditio ſua ſine cã rõnabili. An cõclu
dit in hac ga opi.ſua ꝙ oʒ excipere corã iudice

opꝰ eſt exciꝑe. Nro hoc põt allegari.c. ex ꝑte
ð teſti.æ in caſu nꝛo ſentit ꝙ imediate poteſt ap
pellari:quia incontinenti grauatur æ gꝛauamen
procedit ex facto iudicis:quia ex ſua citatione.
hoc ultimũ nõ uidetur ueꝝ:2 eſt õ ea que ſupra
dixi ſᷣm eum. Mam iudex põt hoc cãu ꝓbabilt
ignorare grauamẽe:ergo nõ iuſtificatur appella
tio niſi pꝛoponatur exceptio ſi tute ꝓponi põt.
Octanã opinio.poſuit do.car: ut ſi factum eſt
dubium deveat excipi ante appellationem. ſecus
ſi grauamen eſt manifeſtum ut in. d. F. piſana.
Et adde ad materiam nota. per pau. in clemen.
quia contingit de re.do. Hec ſunt que ſatis or
dinate collegi ex uarijs dictis doctorum. Sed
per hoc non habemus aliquam firmaʒ theoricã

S quare puto pro opinionum concordantia ſic

poſſe diſtingui. Aut grauamen procedit ex me
ro facto iudicis:ita ꝙ ipſe ſcit uel ſciꝛe debʒ gꝛa
uamen intuliſſe:æ tunc immediate poteſt appella
ri abſq; alia exceptione uel petitione reuocatio
nis grauaminis:pro hoc tex.in.c.i.de dilatio. æ
ibi per Calderi. facit.c.ſi a iudice infra eodem
ti. li. V.probatur ratione immediata cauſa ap
pellationis eſt gꝛaua men in.c.ut debitus infra
eo. ergo ſatis eſt grauamen preceſſiſſe¶ Aur nõ
preceſſit grauamen ex mero facto iudicis: ita
ꝙ probabiliter ignorare poteſt grauamen in
flictum: ⁊ tunc ſi tute poteſt coꝛam eo excipi:
? grauamen probari: tenetur pars hoc faceꝛe
ante appellationem: quia iudex non tenetur ſi
bi credere in preiudicium alteꝛius parris ł iuriſ
ditionis ſue:ut in.c.ex parte ade pᷣalle. exemplũ

¶ De appellationibus.

ſi ꝓducit falſum inſĩm uel criminoſos teſtes.
nam iudex hoc ꝓbabilit ignorat nec tenei cꝛe
deꝛe excipienti: niſi ꝓbet exceptõem. d. c. x tte
ade. . luri.f. de bis qui nõ. infami. Aut poteſt
ſecuꝛe pponere hãc exceptõem ſeu ꝓbatõem ſa
cere:et tũc põt imediate appellare. excuſat᷑ enim
ꝓpteꝛ iuſtũ timorẽ a ꝓpoſitoe exceptõis:? ipſt
ꝓbatõe: aꝛ. c. fi.j.e.de hoc puto tex. hic. Nã h
dẽ ꝙ uocatꝰ ad locũ nõ tutũ põt libẽ appellare
nõ eiʒ bʒ libertatẽ appellãdi:ſi teneret ire ad lo
cũ.nõ tñ ad excipiẽdũ et ꝓbãdũ ipſi i grauam:
ꝓ ̊ qð nõ. de vbo libere ĩ. c. l eps de pᷣben. i.
vi. in nouella et in. c. de multa de pben: ? ſic itel
ligeꝛeʒ tex. in. c. uenerabilibus. J. ? B ipſũ cũ ſe.
8 ſẽ. exc.li.Vi. Mã ibi excuſatuꝛ ille q̃ n ꝓbauit
locũ ñ tutũ corã iudice a quo:qꝛ ſecure accedẽ
nõ põt: ut dicit tex.⁊ ſic bñ ponderando illum
tex. elegant᷑ ꝓbat utrũqʒ mbruʒ mee diſtictrõis:
ut ſi ſecure poõt ꝓbare grauamẽ qð ꝓbabiliter
iudex ignorat dʒ corã eo probaz? añ appellarõʒ
ſecus ubi tute ꝓbare ñ põt ꝓpter ꝑiculũ iminẽs
in mora trabenda.¶ Vnũ tm pceteris tenebis
mẽti ꝙꝙ ubicũqʒ notoriũ ẽ locũ ñ eſſe tũ.nedũ
põt incõtinẽri appellari:ſed ẽt põt ꝑs citata ap
pellationẽ obmittẽ ⁊ de citatõe nihil curare: q;
ex quo citatio ẽ notorie iniuſia n artat citatuʒ:
ur elegãter ꝓbatur in. d. F. piſana iũcta gl. Et
adde pulchꝝ dictũ Inno.i.c.ij.de dilatio. ubi
dicit ꝙ quotiẽs citatio ↄtinet i ſe notoriã iniu
ſticiã: puta nt ueniat ad rũdendũ ſeruo ł alas ẽ
notorie iniuſta:lʒ iniuſticia nõ ſit deſcripta in ci
tatõe tał citatõ n artat citarũ: ꝓ hoc co allego
bouũ tex.in. c.bone el.ij.S.de elec.maxĩe iũcta
glo. fi. ibi:? hoc caſu notorietas excuſat ẽt ab
onere ꝓponẽdi:qꝛ ex quo nõ tenet᷑ uenire ergo
nec ꝓponẽ.ſecꝰ ubi ꝑs eſſet pñs ĩ iudicio:⁊ gra
uatur notorie ĩ ꝓceſſu:qꝛ tẽ non excuſat᷑ quo mi
nus ꝓponat grauamen ſaltem in appellatiõe:⁊=
ſic itellige nõta ĩ l apprlantl vo llle abb.
P icite appllłat
3Zg n ificauit. reus ſi nõ au
ditur excipiẽs ꝓcuratorẽ actoris non
hr̃e ſufſiciens mãdatũ uel ſe pᷣus puẽtũ ꝑ alias
lr̃as de quibꝰñ fit mentio in fis.h.d.quo ad ti
tulũ.pᷣma ꝑs põit qrelã appellãtis.ſᷣa dat iudi
ces ibi q circa. (HMris nõ quẽ poſſe ↄſtitui
ꝓcuiem ꝑ has pᷣuatas ↄſtituẽtis: dũmõ hẽant
ſigilũ ↄſtituentis auctenticũ:⁊ ꝓ h̊ uide bonum
tex. in cle.i.de ꝓcu.⁊ ꝙ hic intelligat᷑ de liis pri
uatis ꝓbar ex eo:qꝛ ſi lie fuiſſẽt publice feciſſẽt
ꝑ ſe fidẽ de ſindicatu.lʒ ſigillũ ñ eſſet auctẽticuʒ
uel eſſet fractũ ſeu deꝑditũ:ut nõbilr diẽ Inn.
in.c.int᷑ dilectos de fide iſtru H ligillũ
caplłi d auctẽticũ ſaltẽ ĩ ꝑtinẽtibꝰad factũ capli
de quo nõ Inn. in. c. i. 2. ij. de fi.inſtru.⁊ aliqᷣd
nõ. in. c.pꝰ cefſionẽ de ꝓpa. ¶ ʒ nõ quẽ poſſe
bẽe plura ſigilla deſtinata ad diuerſos actꝰ:z ꝙ
ſigillũ deſtinatũ ad certũ uſũ ſeu actũ nõ facit fi
dem in alio actu:ut hic nõbilit᷑ probatur:quia
utendũ ẽ qualibet re ad uſũ ſeu actũ deſtinatũ:

ut in cle. qꝛ Stingit de reli. do. 2 in. e
2 in. c. ſuggeſlũ. S. e. hoc puto Pecnnm nnnd
ꝓ ſigillũ ſolitũ ñ hẽtur pᷣ manibꝰ:iõ fuit ſi i
rum alio ſigillo. Mã tũc putaꝛc hoc ſigillu e .
fidẽ ad aliũ actũ ſicut poteſt ſigillari cũ glinot
gillo: ut in.1. ſitunꝰ. C. ö teſta. facit. c. c inte .
ð re iudi.ubi ex cã qs ſubſcribit ſe iſtzo Al
Et hoc ultimũ dicũt doc.ẽt ꝓceder᷑ in rbagte
cleſiaſticis ut ex cã poſſit et ſigillari ciũ alien
gillo: ſicut fit de inre ciuili qð nõ. facit in ar d
tu. c. cñ int. Itẽ nõ. ꝙ oſtitut ad pcuꝛãdũ ſaaa
uniuer ſitatis põt appellari actoꝛ. qnqʒ appell
tur ſindic qñqʒ iconomꝰ. Mide glo.ᷣin.li.ff. .
nniuerl. nõ. et glo. ij. q. vij. ſi qnis erga oppels
tur qnqʒ ꝓcuiatoꝛ: qꝛ nõ eſt uis in noie: ut i ce
petitio ubi caſus de ꝓcuꝛa. ltio n ia
pellans ex pluribꝰcauf copulatiue deductis non
grauat onere ꝓbãdi oẽs cãs: ſ ſufficit Pbaꝛe
alterã ꝑ ſe ſufficiẽtẽ niſi una ueniar ut qualitas
ad ꝛcliquã: qðᷣ declara: ut divi in. c.licʒ de pba
* Hꝛ. in. I. diuus. ff. de ꝛe indi. Sʒ op. 5 ter⸗
in fi. ũ ꝙ ñ ſufficiat ꝓbare appellatuʒ fuiſſe ex
cã iuſia:niſi ꝓbet᷑ ipſi cᷣe Vitatis:ut i.c.iteꝛpoſi
ta. . e. So. m Inno. ſupplendũ eſt ad litteꝛam
lbi fuiſſe applłatũ:? ẽt ſubſit Vitas cãꝝ allegata
rũ:⁊ qᷓti᷑ ᷣpeat ꝓbari vVitas dicet in. d. c.iteipo
ſira. & Jn glo.i.in fi.nota ſingulariteꝛ finem

glo. ex qua infeꝛtuꝛ ꝙ iudex poteſt citare quem

per nuncium prinatum ſine litteris dando ſbi
aliquod ſignum ſuum:ut ſic uiſo ſigno adhibe
atur fides nuncio quemadmodum bic mitteba
tur ſigillum capituli cum nuncio prinato: ut cre
deret᷑ ipſum eſſe miſſum per capimlum:et boc
ſecundum intellectum ultimum huius glo. Ex
hoc intellectu infert domi. An. ad id quod fit
quotidie ¶ Mam mittitur nuncius cumn aliquo
ſigno mittentis puta annulo uel cultello ad ali
quid recipiendum de domo uel amico:ut ſic
niſo ſigno fides adhibeatur uuncio in refeien
do.ſatis enim excuſatur is qui uigore illius ſi
gni aliquid tradidit nuncio.hoc tamen limitar
niſi perſona que poꝛtat ſignum ueriſimiliter po
tuerit illud ſubtrahere: argumento coruʒ que
nõ. in.l. una. C. de lati. iber. tol. ? In. ccccleſia
el.ij. ſupꝛa ut lite pendente. ¶ Item limita qua
do mittens erat ſolitus talia ſignat mittere nibil
al ¶ Sed ad primum dictum bene facit tex. in
.l. ſi quis uxori in. I. apud labeonem.f. de⸗ ſin.
er expreſſius ibi Haꝛtolus. dicens quod ſi bi
dellus tradidit librum portanti ſignum ſchola
ris cui ueriſimiliter debuit credeꝛe ercuſatur:
licet nuncius infideliter egerit: ſed limitaꝛem
hoc in his que ſunt leuis pꝛeiudici.xnam in gin
uibus non crederem illum excuſandum. aꝛgu
n r I io. et coꝛum que
men. in. c. litteras de preſumptio.et

notat Innocenti. in. c. quia ueꝛſimile codem:

titu. Et boc idem uidetur ſentire mra h.⸗
F. item apud labeonem. dicit enim Ln g
cuſari:ſi ncriſimiliter debuit illi cꝛeder. aſ⸗
nide in ſimili in deferente litteras cꝛedenti

ſin pbend oñt oacre cl innonmn
rircit fe in ine li Nl an
ur auit prchms r cpiuſun voſn
ſſeactor dando a cice Cr banc con
ooinuit J0. Solnt N geihi h
Aaniͦ cwdoitvir i tenaie Hun
f bi Archi.2 9)0.1 midi adſied⸗
ceri de relcrio di plend diri go i
alijreneitid quod goo hic. Ged Pof
tenui facit ter .c.cllecop de teſt. coge
olim de ci pol. « pprie 1.c cun ſup⸗
prl.ð off.ele...c c ci eech vuſtan⸗
ti.j.eo. .n qulbus pz caplin lngeſſe
pꝛelatum:? non legiur fuiſſe datm
capitulo ¶ In goo pek in f. dema
nõ go.? doc i ciſ de reſcript.
c.hd pha. (Jo go l fi boe de
dit ſeſpeem prime ercqgtiis g i p
Aceptio ditayat ci abeſcaur a Pmi
lolchki iſts fis: r in c nr geimme
ſn achio huſſa ppn ih ĩ
ri prionb indicbertit iſtff
cebert iſti tertij iudices remf H
hoc n. 5 g aniet ein
s. ge excep. c. ſignfie

uuuenm
wigtiictinne⸗
Angig –—
Naöldmfkrril Sa,
Bfnigiſſfin –
ariani wiigteinenitn
njeOafn Nuoſicnüͤcuir
bini Pkiütiſcifmpch

ir gi der an iis indet
ſn Plninn ſonnkr

Hacnim pilnnfing
ungiumn ir inpdibl
Aptienn imna l ien it
s m unmlnvlin Mnint
iglmn ujini annfiunn
i gen eriin Cune n
mimultm ANIMA.
werctne di NRN
Nr muCsnts
. Pdochui
imsnmdl Cchu
. chenin d n undn
tooſas Whbenn mihk
4san nlm b glin
Aglmninmndlu
3 fgonni⸗
tenee
e Nrhe,
w ſbrn 1
mN ib

4
4

(on een de
ditrn ufe
vn nnn

uoluit War. in. l. lucius titinn. . de fidetutl: 46
dixi in. c. fraternitati de cle. no reſi. ¶ Yem ere
do ſufficẽ ꝙ bec ſit oſuetudo in loco Iʒ n pbet
mittẽtẽ oſueniſſe ſigna mmtte e ꝙi his dy atten
di ↄſuetudo loci e nõ unius tm. Ex quo non o
ſtat de oria oſuetudie iſtiꝰ ar. in. l. ꝙ ſe nolit. F.
q̃ afſidua. ff. de edi edic.æ eorum q̃ nõt Mart. i
.l.nemo. ff. ð duobꝰ reis ? bec nõ. Dredicta li
mita qu q̊s traddit rẽ ipiꝰ cꝰ noie fuit petita:ſe
cus ãt ſi tradens erat obligatus i genẽ. Mã tuc
ſi recipiens ĩfideliter egerit cum nõ eſſer miſſus
a creditore non liberat᷑ ipſe debitor tradens: ſʒ
debet agẽ õ illum qui infidelit᷑ egit ut eſt tex.nõ
bilis i. d. S. apud labconem quantũcũqʒ dederit
ſignũ ut ibi ? Erò qu res perit dñno ut.l.argẽtuʒ
ſfſ. cõmo. ¶ In gloſ.ij. in fi. de bac mã utrum
pᷣlatus poſſit agẽ ↄueniri ſine aucte caplłi łeõ
dic ut plene nõ ĩ. c. edoceri de reſcri. ſed non plʒ
mibi dictum glo. ꝙ capitulo uolẽti agere cõtra
prelatum debeat neceſſario dari actor auct᷑e iu
dicis:qꝛ boc nullibi ꝓbatur ⁊? ꝛariter queliber
uniuerſitas põt ↄſtituere actoꝛem ſeu ſindicum
l.lff. ꝙ cuiuſqʒ uniueꝛ. nec uʒ aꝛ. gl.ꝙ capitulũ
equiꝑetur miori. Mim lʒ eqparetnr ut ſubueni
atur õ leſionem non tamen quo ad hoc qn poſ
ſit libere ſuꝑ iuribꝰ cõtra pᷣlatum eſſe in iudicio
ꝓ boc iſte tex.⁊.c.cũ eccleſig uulteꝛana.S.ð ełc.
tole inſtantia; 5 ar. erle 2 capitu
lum Shendo pñt petere reſtitutionem ſiẽ minor
ut in. c.i.⁊.ij.de in inte.reſti.li.vi.? tamẽ nemo
negat quin prelatus ⁊ capitulum poſſint agere
ſine actoꝛe dando a iudice. Et hanc contꝛaꝛiam
opi. tenuit Jo. gloſator. v. q.iij.ĩ.c.fi. lʒ referat
Aanũ cuiꝰ opi.fuit iſtiꝰgl tenuiſſe ↄꝛiuʒ:ſʒ Jo.
ſeqt ibi Archi.⁊? ↄpo.⁊ multi alij ĩ eodẽ.c.edo
ceri de reſcrip.ubi pleniꝰ dixi ſʒ glo.ibi ⁊æ qdam
alij teneãt id quod glo.hic. Sed ꝓ opini. quam
tenui facit tex ĩ.c.dilectoꝝ de teſt.cogẽ.⁊.c.cum
olim de cã poſ.? ꝓprie.⁊.c.cum ſuꝑ abbatia in
pri.ð offi.dele.⁊.d.c.cũ eccła uult̃ana ⁊.c.dilec
ti. . o. In quibus pʒ capim lingaſſe ) ꝓprium
pꝛelatum:⁊ non legi ur fuiſſe datum curatorem
capitulo ¶ In glo peł.in fi.de mã dic nt plene
nõ. ꝑ glo.⁊ doc ĩ. c ij.de reſcript.⁊ aliqd dixi in
.c. ð ꝓba. ESFr gio fri fi. hoc dẽm glo. ꝓce
dit reſpeciu prime exceptiõis qꝛ ſi ꝓbatuꝛ pᷣma
exceptio dũtaxat cã abdicatur a pᷣmis iudicibꝰ2
2ↄſolidat᷑ ĩ iſtis fis:ut in.c.ut debitus.j.e.ſed ſi
fa exceptio fuiſſet ꝓbata uʒ ꝙ cã erat mota co
rã prio ribꝰ iudicibꝰ:tũc iuſtificata appellatione
dedẽt iſti tertij iudices remittẽ cãm ad priores
ad hoc ꝙ nõ.õ.de excep.i.c.ſignilicaueꝛunt.

Ignificantibus. licie

appel
lat reus ſi non auditur petens declara
ri rem petitã ĩ libello fᷣa ꝑs ibi quo circa.Hoc
c.eęeſt de bo ad vᷣbumi ti.de libelli oblatione.
Nec ob. ar.de ſupfluitate qꝛ ponit᷑ bic ad alius
effecrum i; ibi.poni enim ibi ad oſtendendum

4 Oe DWIIAARIDN,.

ꝙ eν PEE&ε&da or taſe d dechzart: ut ois
ainbiAnitaes ceftet. Woi vo& Pca ad oſtédédu
iudex nô ſaett libellü declarazt icite ab eo
appellat. . gn⸗ x hoc modu bonũ ad excu
ſadu doctorem de ſuperſluttatur ſi idem repli
cat ad nanos eſſcs x lege iſiud. c. ꝓut legit i. d.
c.ſigniſicanb de libel.obla.

£ X inſinuatione. Juder
põt ſtatueie imſnũ ad finiẽdũ appella

tionẽ ꝙ ſi fecerit itelligit ſtatuiſſe ad ſe ↄntãduʒ
.bh. d. m itelllectũ gl. qui cõiter tenet. Ael ſũma
ſic ſi iudex a quo pᷣfigit terminũ ad ꝓſequẽdaʒ
appellarionẽ ⁊ ad redeũdũ a ꝓſecutõe nõ vʒ teꝛ
minꝰ reſpectu redeũdi:ſʒ bñ vʒ reſpectu ꝓſecu
tiõis adeo ꝙ a neutra ꝑtiũ ꝑueniꝛi põt.ponit ꝗᷓ
relã appellantis.⁊2 dat iudicẽ ibi n.
ꝙ iudex a quo põt pᷣfigere terminũ appellãti ad
ꝓſequẽdã appellationẽ Iʒ ipſe appellas nullũ teꝛ
minũ ſibi pᷣfixerit:nõ iñ pᷣfigit terminũ ad finien
dam appellarione:qꝛ eſſet imponeꝛe legẽ ſuꝑioꝛi
Mũquid aũt hoc poſſit facẽ iudex ad quẽ dicã
i.c.oblate.j.e. 1nõ. ꝙ ipedimẽtũ ſurgẽs ex
facto principis Ppedit curſũ termini pᷣfixi ad ap
pellationẽ finieda. vn nõ dat᷑ ſecũdus annus:ſʒ
impedit᷑ curſus tepoꝛis:ut ꝓbat᷑ ibi itacta ꝑma
neat ⁊c.⁊ ibi abſqʒ dãno more quid ð alio iudi
ce dixi plene i.c.ex rone.S.e.ꝑ qᷓ decido aliqua
tacta hic ꝑ doc ¶ Hõ.ſm coem intellectum ꝙ
terminus pfirus ad appellationẽ finiẽda habet
pro termino pfixo ad appellationẽ ꝓſequedaʒ:
7 eſt rõ qꝛ terminus pfxus ad finiendã appella
tionẽ includit in ſe teꝛminũ ad ꝓſequenduʒ:ut ĩ
cle.ſicut eo.ci. Qnde ſi nõ vʒ reſpectu finis ualʒ
reſpectu ꝓſecutionis.ar.op.in.c.unico ð öſpõ.
impnb.li.vj.ubi dꝛ ꝙ ſi inbabiles etate ad con
trabenduʒ matrimonium exprimunt uerba apta
ad ohendum matrimoniũ iuris interpreratione
ſunt ſponſalia de futuro ex quo ſunt habiles ad
hendũ ipſa ſponſalia:= iſta eſt uera ratio deci
dendi ſᷣm lec. glo. ¶ Ia glo. i. . fi. Mrimã opi.
tenuit gl iij.q.v.accuſa ores. Inno.hic tʒ opi.
glo.nt no ſit ſufficiens cã ad recuſandũ iudicem
⁊ hoc placet ⁊ ui tet᷑ ꝓbari in illo.c.i.de offi.iu
di¶ iſte rex. qm hic index fuit recuſa
tus. ¶ Irem hic de facto fauebat nimiuʒ alteri
parti ⁊ hoc reſpectu poſſz recuſari: ſecus ubi iu
dex incidit per rectã uia.no enim ẽ ueriſimile ꝙ;
uelit moueri ꝑ ↄmelſalè ſuũ ex quo nullũ iteꝛeſſe
pᷣtendit:niſi qꝛ eſt nauocarno. 4k Sn gl. penl. in
fi.Ex iſta glo.habes duos itellectus ad textuʒ.
rimus ur itelligat᷑ lr̃a i termino pfixo a lege
ſ.anno.ſʒ iſte intellectꝰ nõ piʒ glo.qꝛ non tenet
nec dʒ quis expectare finẽ teꝛmni anni qꝛ ꝑ lap
ſum illius rermini appellatio ẽ deſerta. Tnð gl.
tranſcũdo ad ſam lec. dicit ꝙ dʒ itelligi ðᷣ fmino
pfixo a iudice ad appellarõeʒ ꝓſequẽdã quẽ ter
minũ neutra ꝑs pᷣuemiri põt:ut i.c. ſepe in fi.S.
c.⁊.c.oblate.j.e.æ Iʒ alia fuerit iudicis itentio
ini ꝑ illã regulã ſi no vʒ qð ago ut ago æc̃.ualer
t 1

r=ſäa n. li Louteiz

13 0

emna ſprtla Trα

. 4 =ſeerftken 24.α

¶ Be appellationibus.

pfixio fmini reſpectu ꝓſecutõis bui?cuiꝰreſpeu qer minabit ꝙ niſi utrag; ps ect aeuenzi ni
porerat ualere æ nõ reſpect finiẽdi:q; eſſz ĩpo ſe nõ audituꝛũ ampliꝰipſas ptes et “ b kfmio
nẽ legem ſuꝑiori ad quẽ appellat̃ qð fieri ñ pot ut iſe camerarius q' erar rcus remaner aciebat
ut hic ĩ tex. ſed Inno. ſequẽdo primũ intellectũ ſeſlione ſua. poſſent Pſumi ? alie cje i in poſ
dicit ꝙ terminꝰ pfixus a indice hẽtur ac ſi non inſtandum Bn o.ſn fi. Sed 5 D no eſt
fuifſet pfixus:qꝛ ñ potat tminum ad finiendum ur̃ ꝙ iudices priores bẽbant cognolſcẽ opp.
ſtarueꝛ: ? ſic partes fuerũt relicte ĩ termio iuris tione primarum lr̃aꝛuʒ: ut ĩ.c. ſuper liis de n.
2 dr hic cãerariuſ pueniſſe nũciũ aduerſe partiſ So. dicit Inno. hoc ꝓceſſiſſe ex Sa u p.
nec expectaſſe ad terminum ltimũ quẽ dʒ differ notoꝛium erat ex inſpectiõe actoruʒ: qꝛ läe aann

rarius pᷣuenerat terminum ⁊? ſic lie ualebit

re uſqʒ ad nultimum mẽſem anni ꝙ qꝛ non fecit
ideo potuit papa abnte ipſq ꝑre daꝛe pas ĩas

ir̃e ãnullat. Jo.an.dicit hoc dictum ꝓcedere ſi

iſte camerarius fuiſſet appellatus:ſj ipe erat ap Mõ hoc dictum ꝙ non ſolum ſnia ſed èt act
pellãs.⁊ ſic potat.j iminum iuris ꝓſeqꝗͥ qncũqʒ: iudicij iducunt notoꝛium qð limita: ut dixi in
2 ẽ bec bona ipugnatio.nam appellãti pfigitur cum olim. ]. ð. V. ſig. ubi bonus tex boeg .c.
Fminꝰ anni a lege ad ꝓſequẽdum ⁊ finiẽduʒ:ut Inno tem nõ ꝙ ubi totum ius parrin ien⸗
in cle. ſicut. e. ti. Ideo poteſt ꝓſeqͥ qncũqʒ ñ ſic ꝛedactuʒ in ſcꝛiptis:põt iudex ꝓceder̃ etiam t .
& i appellato cum ipſe ñ ipugnet ſñiam ſuam nõ te parte tãqᷓ ſuꝑ notorio qð ſemp notabis: 3
põt ꝓſequi qncũqʒ.j.tminũ iuris.ſed dũtaxat ĩ iõ ꝓcedit qꝛ certum ẽ hoc caſu adũti Klod s
ultimo meſe anni appellatõe nõ ꝓſequẽte.ij. q nõ cõpetere. ꝓ boc bo. tex.i.l.ij. fj. de agmi. xe
vj. appellatoꝛ ceſſãte ⁊æ aut.ei.qͥ. C. de tep.app. 2 ad ciui.ꝑti.qꝗ ſic debet ĩtelligi ⁊ bo. tex. ic. cu
UVel dic ꝙ ex alio hec le. Inno.non ꝓcedit qꝛ olim de ꝛc iudi.⁊ qð ibi dixi. iſte tũ uellectus no
ẽt appellatus põt ꝓſeqͥ qñcũqʒ.jʒ.tminuʒ iuris: cõgruit huic lie qᷓ mãdat ſub ↄdinõe ſi na ẽ ⁊ẽ.
dũmõ i ꝓſecutõis actu faciat citari appellãtem. NMam ſi fuiſſet notoriuʒ dixiſſet quia liqde con
ſecꝰ ãt ſi uellet ꝓcedẽ ſine citatiõe.ſed ſolũ u ꝑ ſtat ⁊c̃. ꝓut facit ĩ.d.c.cum olim ⁊ plemiſſime de
qrat᷑ ſi appellãs ẽ ĩ curia:ut uoluit Har. i aut. mã capituli quotuplex ſit teꝛminꝰ qͥ põr pyfigi
ei qᷓ appellat. E. ð temp.ap.ꝑ.l.fi. S. illud.eo.ii. iudice plene dixi i.c.ꝑſonas.S.eo.ubi uide.
ergo potuiſſet iſte camerariẽt ſi fuiſſer appella
12 ipetrare.j. ĩminũ iuris qũcũqʒ dũmõ poſtea One me Pöt inrelligi pfuni
ĩ ꝓceſſu facẽt citari aduerſariũ ut̃ ẽt ꝓbari ĩi.c. * bus mocis: ut. . pa
. bõe.j. ð cõfi.uti.nã.ibi lr̃e ĩpetrate appellatuʒ p tebit. ſed inheꝛẽdo vbis lie:æ ut mos
uẽiẽdo appellãtẽ dicunt᷑ ſurrepticie:qꝛ ñ fecerũt gerat᷑ cuiqʒ lecture: ſummatur gñalius ſic. Qui
imtõeʒ de appellatõe. æ uide qð dicã ibi g'oʒ ne ex iudiciũ appellat ex ueriſiłibꝰ? ꝓbabilib cais
cefſario itelligere lr̃am iſtam de mino bomis 4 ne ĩ poſſeſſione moleſtet ſi poſtea ſpoliat ꝛeſtitui
pᷣueniri nõ põt ẽt ab appellãte ⁊ coꝛoboꝛa huũc tur an oia in ſtatuʒ in quo eꝛat tppe appellatiois
itellectuʒ put.S. dixi i nõbilibꝰ? ẽ ſatis uerꝰi ſe. emiſſe. h.d. pᷣma ꝑs põit allegatioes appellantis
Sed do alium itellectnm iberẽdo ꝛ ſũmario ga appellati.i tertia ꝓnunciat ibi premiſſis.
quod tminus h̊ fuit pfixus ad ꝓſequẽdaʒ appel Primo nõ ex iſto tex. fᷣm unũ itellectũ pro
latõem.ſ.reſpẽu ĩpetratõis lr̃aꝝ ⁊ ad redeũdum nus ecclaſticꝰ alicꝰ eccłe dʒ bꝛe cuſtodiã ipi eccle
a ꝓlſecutõe:ſed nõ ualuit tminus q̃tenꝰ artabar ſie nacãtis ꝑcipiẽdo oẽs fructꝰꝛſeꝛuados ſuccel
ad redeũdum:qꝛ ẽ iponeꝛe legem ſuꝑiori: ut det ſori ſen cõuertẽdos in utilitateʒ ecclłe. ad hoc al
lr̃as..tminum pᷣfixum a iudice a quo uel cãm lſi legat iſtum tex. Inno.i.c.unico.j. ut eccle. buͦfi.
niat ſed ualuit reſpectu proſecutõis fiende. nam 2 ſentiũt doc. ᷣ ⁊.j.latius dicam¶ꝛ nõ abba
ubi ntile ẽ ſeꝑabile ab inutili. unile nõ uiciat ꝓp tem poſſe poſſeſſionẽ aliquã acqrere peꝛ mona
xeꝛ inutile:ut ĩ ꝛla urile li.vj. Remanſii eꝛgo hic chos quẽadmodũ dns acqrit poſſeſſionem pe⸗
terminus reſpectu ꝓſecutiõis ⁊ iõ nõ potuit ap ſeꝛuum. l. i. fl. de acq.poſ. ¶ nõ ibi pluꝛies uo
pellãs ipetrare lꝛas bũc iminum pᷣueniẽdo:æ h; cem appellationis emiſit ⁊c. qð ſuꝑ eodem arii
uoluit lr̃a dum dic̃ a ꝓſecutõe appellationis ⁊c̃. culo põt qͥs geminare pluries appellatiõeʒ. nun
Pzʒ etiam ex alio qꝛ ſi prefixiſſet tminũ ad fini d ãt aliqd opetur fa uł tertia dic ut. .dicam.
endum ĩ curia nõ impetraſſẽt ꝑtes l̃as er curi Etnns nõ ꝙ ſʒ appellano ex iudieium ſit
am:cuʒ tñ q̃libet earum hoc fecerit. ĩtellectus quedã ꝓuocatio ad cãm: ut i. c. cum ſit romang
ẽ clarus ⁊ nullum patit᷑ ſcrupulum.⁊ hẽs dictũ Sõ.e.tñ ſi ĩteꝛponat᷑ ex ueriſilib? ꝓbabilib cais
nouum ꝙꝙ lʒ iudex a quo poſſit pfigere tminum adeo deuoluit negocium ad ſuperioꝛam: ut ola
ad ꝓſequẽdum nõ tñ ad redeũdum cum Ir̃is im poſtmodum attẽtata 5 eam ꝛeuoc t niamn aute
petratis qꝛ eſſet iponẽ legẽ ſuꝑiori. ¶ Sed di tati nee admittũt exceptões cõceneles lecum
ces ex gloſ.ex quo iudex iſte uidebat᷑ fauẽ came ꝓprieratnis: ut j. latins dicam.¶ õ uia at
ꝛaꝛio qꝛ appellauit ab eo. Item quaꝛe iudex ſibi tẽtati nõ ſolũ copent ðᷣ primuʒ atretatein ſed et
pfixi tminũ ita artum ¶ Sol.diẽ Hoſtiẽſ.hoc p rertiuʒ qͥ ſucceſſit ĩ re atretata. Maʒ Aꝛchi.
fuiſſe fraudulenter ↄfectũ ut hẽet iſte mam impe nõ ſpoliauit æ tamen conuenitut pretextn appel
trandi ir̃as ad iudices remotiores ut ſic parg latõis ð quo.j lati dicam. Q Auimo nõ ꝙ ap

aduerſa tedio affecta opeſieret cecẽ. ¶ Iteʒ iu pellatio eiudicialis iuſuticamr er neriſilib er

uolo utt iure meo.
c ci ter canoſcos .l. pperoe

dſouii de eſpo, pordt et
uccc cie iunib ustiiys
nbipal. Mum iu ti nodloe
i i uclcal oino gpti unt radecl:ſee
cicĩno ic radunt iſtncte. nſepen
os tudlar deuo dic go.d i

nad QAta riaei emite
a i dicio ncin al Grmalſori ſen
elerenales 1 icut apli ei ad ind

i dewiitk ananen derulitappelane
dir apti dimiſſoriſ qr ills ifis
ſupioron:ſi non detult dieit refut⸗
differt ppter reueretias ſupioris ?
ꝛeucꝛentiales. Oi autenn dorun er in
a indice a quo appellatur ka pre n
limpliciter efiudicia es uel ouerion
monials. ¶Dena drin gꝛer iud
appelanio generals v intert reſpe
grauamis ut hic:ſed inclao q; es
it ieln debitus. e eicie nr diri
5. co. ¶ eptima ci e fnalin
Teptumad ſaperioren bitur pa
iuchcinm. non ſicin inclcio
Plene dicenn .c pri. iun
latus appellat in idicio in.c. cum

el. Moſti.hoc imp
Ren qſiz a cekeſöen ne mo⸗
elgei boc fnit Jnn. bbi H
Nwi cnar, lucin
di ahi. pia
(Ven Cranam Apelane
.

hedlinpſüunmniſu
gtrimn unnftiel
atnin üchig
n tani hii
rec mih bin nnt
4 nienitnlumiin
4 . g Iwilmnſun,
wtnn Pemdent i
1 ridebiſ virle
edciind
ſewſſen. cd
mnd atnl iauſ ſ
dos iin ⸗
allr n
nni en
nonsen *
. gftn
adlöniin
n emͦ anli⸗
ms 5enlt – 4
nmjun
. ſmnocvn⸗ ig
1nmi
nmmma n, ijt
4 n oc m n nf
n iſuſt a
cru;
. coumtn n ,
oc — en
e ſpicel

gis

nertd cäüftüitchn
OGr uehi ridnſ NMikeſnt
Auſanum iani
ümimticanaintgſt
ücrigomget Cnidd a⸗
H”ů”ñäl

A llanr
mr i miſ hhp litin mn
ricig ammimmm gnnieA
i Mi mehra nid huibſis
1 nlctn wti heigiitin
rudatſupnrni Niin⸗

2 Nne S

pꝓbabilibꝰ cauſis.lʒ ſecꝰ ſit ĩ appellatiõe indicia
li ¶ Vi ſcire debes ꝙ multe drie notãt᷑ h iter

appellatöõem eriudicialẽ æ iudicialẽ quas aꝑi

tur multũ nã appellatõis extraiudicialis. MDri
ma dria ẽ hic quaʒ premiſi. Mã ĩ iudicio ca ap
pellãdi dʒ eẽ uera:ut i.c.ut debitus ⁊.c.ĩterpoſi
ta. j.e.ſed extra iudiciũ ſatis ẽ ꝙ cã ſit ueriſilis
⁊ ꝓbabil utputa viſiłꝛ rimui grauari i poſſeſſio
ne alicꝰrei ſʒ adhuc non ſin grauatus nihilomi
nus ex iudiciũ poſſum appellaꝛe ut h̊ ⁊ in cle.ſiẽ
e.ti. Hac cꝛedo rõcʒ diuerſitatiſ:qꝛ iiuꝛia fit iu
dici ſi recedit᷑ ab eo ĩ iudicio ſine vᷣa cã:ut in.c.
ut debitus pꝛeal.ſʒ ex iudiciũ nulli fit iiuria imo
iterpõit ad defeſiõeʒ iuris ꝓprij ſatis ergo ẽ eũ
hie ueriſilem cãm appellãdi. Secũda dꝛia eſt in
noie.nã appellatio ꝓpᷣe dr̃᷑ ĩ iudicio. Dꝛouoca
tio ꝗr̃ ex iudicium.ut ĩ.c.cum ſit.S.e.⁊ hec bene
nõbis:ut i diſponibꝰodioſis nõ compꝛehedatuꝛ
appellatio eriudiciał ſub noie appellationis.
Tertia dzia oblatio ꝓbatõis exceptiõis obiecte
iuſtificat appellarionem iudicialẽ:lʒ non ꝓbetur
ueritas cxceptõis:ut e tex.nõbilis ĩ.c.iterpoſita
jJ. c. non ãt iuſtificat appellaroem extraiudicialẽ
qꝛ n ẽ ibi iudex qᷣ recipiat ꝓbatões tuas. Ande
põt dicẽ ꝑs.ego nolo ꝓbatoes tuas ꝛccipẽ.ſed
uolo uti iure meo. Idem nõ. Inn. ? alij doc. in
.c.eũ iter canõicos ⁊.c.qꝛ ꝓpter ð elec.⁊ i.c.ad
diſſoiuẽdũ de deſpõ.ip.ꝙ ꝓcedit et ſi ĩreꝛponat
a iudice ꝓcedetæ i iuribꝰ ſuis taqᷓ; ꝑs ut nõ.iĩ iu
ribꝰpᷣall. ¶ Quarta dꝛia eſt i traditoe apłoꝛum
nã i iudiciali oino apłi ſunt tradedi:ſed extra iu
diciũ nõ ſic tradunt᷑ idiſtincte. qꝛ ſepe non eſt qͥ
illos tꝛadat.de quo dic ut ꝑ glo.nõ.i.c.i.eo.tit.

Bev Eena drn ĩ qualitate ipſoꝝ aploꝝ.
nã i indicio dicũt᷑ apłi dimiſſorij ſeu ꝛcfutatõij ł
ꝛeue:ẽtiales ⁊ dicũt᷑ apli lre i qoꝰ iudᷣx a q naꝛat
qꝛ detulit ſ quaꝛe n detulit appellatiõi ⁊ ſi ðtulit
dñr apti dimiſſorij qꝛ cũ illis ſr̃is mittit ꝑte ad
ſuꝑiorem:ſi non detulit dicũt refutatorij. qñqʒ
differt ꝓpter reuerẽtias ſuꝑioris æ tũc appelat
ꝛeueꝛentiales. Si autem dãtuꝛ er iudicium puta
a iudice a quo appellatur ła ꝑte tunc dicuntur
ſimpliciter exiudiciales uel ↄuetionales ſeu teſti
moniales. ¶ Sexta dria qꝛ er iudiciũ admittit
appellatio generalis ⁊ incerta reſpẽu ꝑſonaꝛum
grauamis ut hic:ſed i iudicio dʒ eẽ certa ⁊ ſpalł
ut i. c. ut debitus.j.e.⁊idic nt dixi i.c.conſuluit
S. eo. ¶ Septima cẽia e pm aliquos ꝙ iter aꝛ
reptum ad ſuperiorem hetur ꝓ appellatione er
iudicium.non ſic in iudicio ſᷣm aliquos. dic ut
plene dicetuꝛ j.c.ꝓxi. ¶ Octaua cꝛia ꝙ excoi
catus appellat in iudicio in.c.cum itèr.sõ.de ex
cep.ſed non extra iudicium:qꝛ efſet impugnaꝛe
aduerſaꝛium ꝙ non licet excommunicato.d.c.
cum inter. Hoſii hoc impugnat qm ut bic pʒ ĩ
terpõitur qnqʒ ad defeſiõem ne moleſtet in poſ
ſeſſiõe ſua:æ i hoc fuit Inn.ſibi pᷣrius urꝛum ex
cõlcatus poſſit appellare ex? iudicium. Lu con
corda ut nõt Jo.an.iĩ.c.pia de excep.li.vi.i no
udla. ¶Nona ria nam appellatio er iudiciuʒ

iterpõitur rone câe ð futuro:qꝛ tũc timet graua
ri: ſed ĩ iudicio rõe pᷣterite cãe.ut in. c.ut debitꝰ
ecima důia ꝙ in appellatõe iudiciali fminꝰ
anni currit a tpe iterpoſitõis ipſiꝰ:ſed ey iudici
um cuꝛrit a die illati gꝛauamis: ut i cle. ſicut eo.
ti ndecima dria reſpectu ſi uſpeſiõis. nam
appellatio iudicialis ſuſpendit iuꝛiſditiõem indi
cis ĩ iotũ quo ad illam cãm ut plene diximus iĩ
c.ſuꝑ eo.S. eo.ſi extꝛa iudiciũ nõ ſuſpendit ſẽm
de pᷣteꝛito: nec ẽt id qð ẽ oino cõſecutiuum ad
ius explicitum de pᷣteruo:ut i. c.ↄſtitutus.. eo.
⁊2 hec nõ odecima d'ia reſpectu reuoca
tõis atiẽtatoꝝ.nam ĩ iudicſo renocant᷑ oia atẽ
tata:ut i.c.nõ ſolũ.ðe.ti.li vi.ſed extra indicium

non reuocãtur miſi ea q̃ geſia ſũt õ appellatöem

ut i. c. cum nobis:⁊ qð ibi nõ. S. ð elec eci
matertia dꝛia ꝛeſpectu tpᷣis pᷣfixi ad appeliãdũ
Mam in iudicio appellandum eſt infra decen
dium in.c.quod ad conſulatiõem de re iudi.ſʒ
extra iudiciũ et pꝰ decẽdiũ appellaꝛi põt. hoc tñ
ẽ falſuʒ ꝑ.c.cõceꝛtatiõi.e.ti.li.vi.dic ut ibi lʒ. n.
audiat᷑ pᷣðᷣccẽdiũ ꝑ niam qꝛele:ut i.d.c.cõceꝛta
tõi: qꝛ extraiudicialia no traſeũt i rẽ iudicatã:hni
tñ audituꝛ ꝑ niam appellatiõis ur ibi¶ NMõt
addi decimaquarta dꝛia quã poit glo.t. c.non
ſolũ pᷣall.viʒ ut attentata p⸗ appellatiõem iudici
alem reuocent indiſtincte ꝑ uiã attetati.i.nuilita
tis: ſʒ atterata poſt appellatione extraiudicialem
pẽdet ex futuro euetu. Ad hoc.c. ↄſiderauimuſ
⁊.c.cũ inter canonicos ð elec.ita loquit᷑ illa gl.
ſʒ forte nult dicere ꝙ ĩ appellatõe extraiudiciali
E neceſſe ꝓbare priꝰ ueritatẽ cãe anteq; reuocet

attetatũ:⁊ iſte e pulcheꝛ aſſus. latiꝰ. n. expediaʒ
ipᷣin cũ glo.fi¶ Conueniũt aũt appellatio iudi
cialis ⁊æ extraiudicialis generaliteꝛ i duobꝰ.nam

quelibet dʒ fieri i ſcripus:⁊ ꝓut le.⁊ nõ.in.c.i.
c.ti.li. vj.ꝛ ut queac modũ inouata appellati
one iudiciale reuocantur: ita inouata õ appella
tionem extraiudicialem ut hic æ boc nõ. ¶In
glo. i.in fi ¶ Ex iſta gl. potes colligẽ duas ro
nes q̃re iſte abbas intrauit poſſeſſione iſtius ec
cleſie uacãtis:ſʒ iſte ſolutiões glo.diuinat:ſed
ſuppoſiio ꝙ ſint uere ðᷣpuit abbas eas cxprimẽ
i appellanoe al ias non diceretur appellatio eius
neriſimilis. ¶ Extra gl. potes ĩtelligeꝛe iſtũ tex.
planius intelligendo ꝙ iſte abbaſ dicebat ſe eſſe
parꝛonũ iſtius ecclie ⁊ ſic ꝙ ad eum ꝑunebat cu
ſtodia eccleſie uacatis. qð an ſit ueꝝ dicam i ſe.
81o O go.nſ.. hanc glo.concludit enim
ꝙ cuſtodia eccleſie uacãtis no ſpectet de iuẽ cõi
ad archidiaconu:ſed ad quelibʒ epm in dioceſi
ſua. Ande intelligo glo ꝙ ſpectat ad archiepm
nõ tãq; ad metꝛopolitanu: iʒ taqᷓ; ad dioceſanũ
ſ.reſpectu dioceſis ſue. Et ut beas plene hanc
mãm in uno loco expeditã diſtinguo ultra alioſ
ſic. Aut querit᷑ ð cuſtodia eccleſic cathedralis:
aut eccleſie inferioris: Drimo cãu ſi bʒ eccłiaʒ
iconomũ generale ipſe hebit cuſtodliaʒ.xij.q.ij.
illud nõ. in. c. cum uos de off..or. Si non hahʒ
iconomum:tunc caplłʒ ipſius cccleſic hẽbit cuſto
1t 2

7

— —

— „ E . S *„ —
* fTe dia 2—6 alt⸗ ſertet

Qucſ n ſnn vami

diã. xij. q· ij. ñ Iʒ alicui ſi non bhʒ caonicos ð fẽo
nel ſint negligẽtes ſuccedit aꝛchieps: ut ĩi. c. fi. ð
ſup. neg. pla.li.Vi. ꝛ.caſu cñ qꝛit vᷣ eccleſia inte
rioꝛi. Dic ꝙ ant ẽ collegiata aut nõ. p cãu colle
giũ ſucceclit ĩ admiſtꝛatõe: ut nõ. Jo. de lig. poſt
alios ĩ cle. ne ĩ agro ð ſta.ꝛe.⁊ Inno.i.d.c.uno
ut eccle. bñfi. Sʒ ĩ Zriuʒ uꝛ tex:i.c.ea q.j.ð ſia.
ꝛegu. ubi dꝛ ꝙ remoto abbate dãdus ẽ mõaſte
rio admiſtratoꝛ idonens ⁊ dicũt ibi doc.qꝙ de
putabit᷑ ꝑ epm:æ idẽ Jo. an.i.c.ij. ð teſta. l. Vi.
Sʒ ĩ Srium ꝓ prima opi. adduco bonum tex.
i. d. cle. ne ĩ agro. S. abbate.ſʒ reduci pñt ad cõ
cordiã: ꝓut dico ĩ.d.c.ea que: ꝙ aut prclatus
eccleſie collegiate ẽ remotus ꝓpter malã admi
niſtratõem caplo tacente. tũc nõ ſuccedit caplm
qꝛ ẽ mala pᷣſũptio p eos ⁊ ita ꝓprie loqun tex.
j.d. c. ea que. ad qð uide glo.nõ.i.l.qm.ij L.
appel. que per illum tex. arguit ꝙ ſubditi debẽt
reſiſtere plato male agẽti:facit.ij.q.vij.pauius.
Aut uacat alio modo ⁊ tunc pꝛocedit alia opi⸗
õbis bn duo ex predictis: pᷣmo ꝙ ſicut capi
tulum eccleſie cathedralis ſuccedit prelato ſuo
uacate ſede ita æ capitulum eccleſie iferioris ut iĩ
ꝗd. c. abbate cum ſilibus. Et uide in boc ꝙ nõt
Inno.i.c.cum dilectus de ↄſue. ¶ nobis inũ
caſum exceptum. ſi ueꝛo eccleſia nõ eſt collegia
ta:ſed habet ſolum patronum rectorem: ⁊? tune
ſi habet patronum eccleſiaſticum: ipſe babebir
cuſtodiam. aꝛ. ? fm pᷣmiſſum intellectum ? tenet
Inno.nbi.S.bene facit.c.cum ⁊ plantaꝛc. J. de
priuile. Mã pronus ecchiaſticus petit rõnem ad
miniſtratonis ðᷣ tpᷣalibꝰ:ut ibi fortius:crgo ipe
cuſtodire hʒ tpᷣe uocatõis. Si vo non haber
patꝛonum ſaltem ecckiaſticum: tũc glo. h dicit ꝙ
ſpectat ad dioceſanum. Idem ſentit Inn. iin. d.
.c.uno ⁊ Gn. ad. c.ſi in plebibꝰh alłlatum pꝛo 3
rio qð loquit᷑ de iure ſpali:lʒ gliud ſennat H̊.
ZTu dic melius ut habes glo.ſingularem quam
cõiteꝛ ſequunt᷑ ibi dociꝙ is habet cuſtodiam ec
cleſie uacatis qͥ bʒ iſtitutõem illiꝰeccłe: ita nota.
glo. i. c. cum nos de offi. ordi. - eſt ſatis nõbile:
ut ex quo habet conferꝛc timlum habeat cuſto

dire eccleſiã uacantẽ:nõbis h̊ peꝛpetuo.uacante

Ho ſede ubi collatio ꝑtinʒ ad prelatũ poterit ca
pitulum illam ecckam commendaꝛe alicui donec
fuerit ſibi ꝓniſum de rectore ita ſingnlarit nõ.
i. c.uno ne ſe.ua.li.vVi.i noncla. (. bis ſeꝑ
hoc dictum ex quo hẽs ꝙ iʒ capitulum non ſuc
redat ĩ colletione bñficioꝛum ſpectantium ad pᷣ
latum:ut in.d.c.unico:põt tamen illas eccleſias
commẽdare ⁊ iconomum põere:donec ꝑ ſuꝑio
ꝛem fuerit ꝓuiſium. ? ꝑ boc bẽs pleniſſime bũc
articnlum anainun A glo. i vvo nomine
aꝛchidiaconi in fi. Sed ↄ tex.preſuppoſita opi
nione glo. ꝓ vera oppo. Nam ſi iſte archidia.
poſſidebat᷑ ñ potᷣat iſie abbas ptẽdẽ ſe expolia
rum qꝛ: uim vi ꝛepelleꝛe Iʒ in. c. olim el.i.ð reſti.
ſpo. nec vr̃ ꝙ tũc appellatio abbatiſ fuerit ꝓba
bilis. Sol. intellige ꝙ iſta allegatio nõ ſuit pro
bara.mam ſi cõſiitiſſet ꝙ aꝛchi.tũc poſſideꝛet ñ

— De a ppeſlationibns.

conſuetudinem eam enim non

babuiſſet locum deciſio huiꝰ. c. ꝑ fupradicta f
2 ” c. ſupradicta fic
põt ſolui aliud ↄriũ in eo ꝙ archl alegab arn
poſito ꝙ ꝓbaſſet illam conceniſe n ee ſup
oſſeſſi Pꝛictatẽ ii
poſſeſſionem. Vñ ſatis erat ꝙ abbas iĩ
bat poſſeſſioni tempore appellationis Kehfede
quo plenius dicetuꝛ ſuꝑ glo. ſi. a ſerde
Vbo unam ꝓcnꝛatiõem i fi. ſed glo nenh nde
ad. c cũ neniſſent. ö ꝛefli. ſpo. nbi pba ender
percipio peſionem ex aliq̃ re uideoꝛ ill tiꝛ ſi
dere. Idem nõ. i.. uis allegata in gl d⸗
n0.1.l. gata in gl. Hic d
H ut plene dixi in. d.c.cuʒ ueniſſent.ille rer j 7
ligitur qn precedete titulo cimo ad mäſfere iren
e ee 3 ered
dnium ſoluit peſio ð ↄſeſu ſugioꝛis.tũe
teruenit quedã ficta tꝛaditio: ſecxubi –
tuꝛ ſolutio penſionis ſen cenſus:q; eun pba
ex cauſis poſſit ſolui pẽſio ſen ceſus.tal ſauns
iderermiata ni ꝓbar poſſeſſionẽ ꝛei nec ſdlecnis
nem. Oꝛo hoc.c. ꝛccepimus de puile. æ.c ihro
de cenſi. Mam ꝓbatio qubia æ gñalis i Deſtätr
qd ðᷣtermiatuʒ i.c.ĩ pñtia ðᷣ ꝓba.qð ẽ ↄ Mal.iĩ
.ſolet. ff.ð offi. ꝓconlſ. ubi gicit ꝙ ſi una ecckia
ſolueꝛit cẽſum ꝓ magno tpe pſumit illi ſubiecta
boc eniʒ non ꝓcedit ut pdixi.⁊ nide qð.dixi in
c.fi.ð cã.polſ.⁊⸗ ppne. & In glo. i Vbo in euʒ
ſtatum in fi. podera bñn glo.que ſetit duos intel
lectus ad iſtum tex. ¶ Mrimo ꝙ h fuit actũ 5
archidiaconũ iterdicto unde ui ꝙ foue ſpoliaꝛi
mãdauerat uł ſpoliatõeʒ illorum laicorum rati
babuerat. Secũdus itellectus , agebali officio
iudicis vᷣtute appellatõis ⁊ iõ potuit agi teꝛti
um. ſ.archidiaconum.lʒ nõ ſpoliaueꝛit ul ſpolia
tionẽ ratam habuit. d 5 utũq; itellectuz
opponit᷑ foꝛiteꝛ ſic. Mam pmus itellect?diuiqt
nec fuit ꝓbatum ꝙ aꝛchi.mãdaſſet ſpoliari vc.
Item non cõgruit iſti lie in qua papa fundatſe
ſup appellatõe emiſſa ex ꝓbabili ⁊ ueriſimili ca
Cõrra vm intellectuʒ facit ꝙ appe latio fuit
interpoſita ne qs moleſtaret eum in poſſeſſioe:
ſed iſte archi.n moleſtauit eum i polſſeſſione: ſed
ꝑ laicos facta ſuit ſpoliatio:ergo Hrute appella
tionis nõ poteꝛat agi õ iſtum teniuʒ: So. Inn.
p diẽ ꝙ ſicut oĩa qᷓ dolo ul male fiũt ptibꝰlite
pẽdeẽte debẽt officio iudicis ꝛeuocari in ſtatü p̃
ſtinum. S. ut lite pẽdẽte ꝑ rotum? uide bo.gl 5
mõ reuocãdi ĩ cle.ij.e.n.ita dicit ipſe innouata
appellatiõe pẽdẽte ꝑtinẽt ad offſiciuʒ iudicis ut
reducant᷑ in ſtatum priſtinuz.ff. nil inno. appel.
pen. ꝑ tomum. 7. e. dilecms. Ad idez. l.ediles. F.
item ſciẽdum. fl. ð edi. edic. ? in quadaʒ alis gl.
ꝛcctius ſoluit pꝛium qð ñ ſolũ facit õ appellrio
nem ille qͥ ſpoliat. ſed ẽt ille qͥ tenet ꝛem ſpoliata
5 uolũtateʒ appellãtis qð nõ hunc itellectum u⸗
eriam ſentire Moſti.hic dices ꝙ officio indicis
põt agi ↄ quelibet polſſeſſoꝛem er nãli equitate:
ut. ij. q. i. in primis. Minc ẽ ꝙ ſi s mea buenit
ad te quomõ poſſum ageꝛe iudicis officoꝛut
illam ꝛcm mihi ꝛcſtituas: nt in.l ſi me ? ticũ. f.

ſi cer. pe. maxie hoc enens
cum. aꝛ. c. ditecti öᷣ iudi.Q⸗ mam uide nota

um
m in

gloi. . clei. 4
neit n go . ſſern
ienonßmuͦ nblchen⸗
lata no pol agl nii eun ßſic
fniuns orcien Ntic oſulndſb
Pelatun pol

qrcrqnon ſt ein
I animment iel Me hicen
his ep ilunl. Avs t itale

ur unleiuNo plcllt uo A 5
icicf abbus pomiſer nera
icer qo ſennt ſolaus oſihpoio
polaſſer e d nenkium utletmitenn.
Anagai ni auirud an imiitümn ui
Kog nenicto n mo; fungon
carid er 5 oraimnace ut ic ctees⸗
A1e a 6. ,nlaidid Pal ſee ſtagii
ut id.ce..n Alaa eia g in
unde u 1 por ggi 5 fniͦ ur i cad ſe⸗
ſpo. ſed Vune appelatois agit 5 tnü
dgo tm ut predxl. (Derti gria inin
beo pbare ſpoliarionem poſſeſſide
1c.Ooſulanolb ſed puii anent ſat
poſſeſtone ihe gopelanois 2, tie
penes ſent h. Quarn fn eqrag
obſtn ceptio alteri ſpolletois ut
ordi cog. Oed 5 enedium attetan
ccpno ſpoſigtonis: n ila teuocatio
iucheg offcio lt not go. ge. i. al
daagl Eun cneui
oem opai.o) iuſtt;ſcare coſorg
büßicialibt n, e,

RW2kE

Arſeht in

aiſitin⸗ Aunmnles
urmnige ltn

xai hapenchuiztin
8 *“
lafi Kpor icetgine
utin eng ieſini liin

eh n, neniecce
AAat gr (Nciinn

eam nſi wandigoltdre
mualinn Pwſin
naiumi mnimpintn ſir ai
niumti ului mn ionmni
vrm Ariin iinvg itn fi
s ſmr menmis ti nnnttgitan
—
winmdn. Grittigg
gmiſnnir dafttil
U
mmmütfkind
n curaind entmidi
Sn lnf ien
SU
nietten iin

oluatrt
ſmſiiſen inrus

ꝑ Jo. mo.i. c. cupiẽtes e ele.li. vi.nide bo. gſ.iĩ

c.non ſolũ de appel.e.ni Et ↄclude breuiteꝛ et
clare hãc mꝗ n. aut enim pceſſit appellatio gñał

reſpectu ꝑſonaruʒ ut b:⁊ tũc põt agi quẽlibʒ
poſſeſſorem.qꝛ qͥqs tenẽdo ꝛem iuaſam in pᷣiu
diciũ appeilãtis dꝛ ↄmittẽ appellatõnem ut h̊
nõbiliter ꝓbatur aut appellatio ñ fuit gnalis iʒ
ſpalis reſpectu.ſ.certe ꝑſone ⁊ tũc ſi tius aliqᷣd
innouat cũ ꝑte appellata agit᷑ et õ tertiũ ꝑ uiaʒ
attẽtati. ar.ĩ.c.cũ.¶l.i fi.ð ↄſti.= i.lichyꝛogra
phus.⁊ ꝙ ibi nõ.ff.de admi.tu.¶ Aut tertius
inouat ꝑ le ⁊ nõ cum ꝑte appellata:⁊ tũc dʒ agi
3 iſtuʒ ⁊? nõ ꝑ uiã attẽtati:ſed ordine iudiciaꝛio
fatedũ ẽ tũ ꝙ poterit agi officio iudicis ꝓut di
cit Moſt.ſʒ nõ ꝑ uiã attẽtati ita ſalua æ⁊ ↄcoꝛda
dẽm hoſti.̊ ⁊ glo.i.c.nõ ſolũ q uꝛ uelle Zrium
7 magna ẽ r̃ia utꝛũ agat᷑ ꝑ uiã attẽtati an ðbe
at agi ordie iudiciario:pꝰcaſu nõ ſᷣuat᷑ ordo iu
ris. un ñ ẽ neceſſe libellnm offerre ł lite ↄteſtaꝛi
ſeu aliũ iudiciariũ oꝛdinẽ pᷣuaꝛe ſʒ ſicut de facto
ꝓceſſit inouatio ita ð fẽo iudex facẽt reuocatio
ne:ut nõ glo.i.d.cle.ij.ſecꝰubi dʒ ꝓcedẽ ordine
iudiciario.uñ tertiũ qͥ nihil egit cũ ꝑte appel
lata nõ pot agi ꝑ uiã attetan.ſʒ ſicut ↄ que agit
fm iuris ordiem ut i.c.ↄſulatõibꝰ ðᷣ offi.deleg.
qꝛ ex quo n fuit ↄ eũ appe latũ ũñ põt dici ꝙ ali
q̃d attetanerit lite k appellatoe pẽdete. Et ex hiſ
hes ueꝝ itellẽm.c. ¶¶Alius at ĩteilectus ꝙ agẽ
tur iterdicto un ui nõ ꝓcedit quo ad tex. nẽʒ. fa
tẽdũ tñ ẽ ꝙ abbas potuiſſet experiꝛi intdẽo un

ni:ex quo fuerat ſpoliatus pᷣſuppoſito ꝙ archi.
ſpoliaſſet æc.ſed ñ ẽ młium utilelmłte.n.ſut cdie
an agat᷑ uia attetati:an ꝑ intdictũ un ui.

Ha ſi agit᷑ iteꝛdicto uñ ni oʒ fuaꝛe oꝛdinẽ iudi
ciariũ ẽt õ ↄtumacẽ: ut i.c.accedẽs el.i.ut li.nõ
2le.⁊ i.c.ↄlſulatõibꝰpᷣall. ſecꝰii agiẽ̃ uia attentati
ut i. d. cle. ij. nõ ¶ ¶ Alia cia ꝙꝙ ꝑ interdictum
unde ui ñ põt agi S ftiũ ut ĩ.c. ad ſedem de fſt.
lſpo.ſed vViute appellatois agit᷑ õ ttiũ diſtinguen
do m ut predlixi. ertia dria in inteꝛdicto ðᷣ
beo ꝓbare ſpoliationem ⁊ poſſeſſiõem:ut in.d.
c.ↄſulanõibꝰ:ſed ꝑ uiã attẽtati ſatis eſt ꝓbare
poſſeſſione tpe appellatiõis ⁊ ꝙ tũc poſſeſſio eſt
penes ſe ut h. Muarta dr̃ia ẽ qꝛ ageti intdicto
obſtat exceptio alteriꝰ ſpoli tõis ut i.c.fi.⁊.ij.ðᷣ
ordi. cog. Sed õ ꝛemedium attetati ñ obſtat ex
cepiio ſpoliatõnis:qꝛ illa reuocatio fit ex mero
iudicis officio ut nõt glo.i cle.ij.pall.nõ. Inn. ĩ
c.ij. ð oꝛ.cog ¶ Quita dria ẽ nã ĩ inidicto ſᷣm
cõem opi. oʒ iuſtificare æ colorare poſſeſſiõem ĩ
bñficialibꝰut nõ.glo.i cle. una:⁊ dic ut ibi nõ.ð
cã poſſ.⁊æ ꝓpri.⁊ dixi plene ĩ.c.ĩ l̃is de ꝛeſ.ſpo.
ubi tamẽ teneo oriũ cõis opi.hʒ ꝙ predixi:ſed
i reuocatiõe uia attẽtari ñ oʒ colorare poſſeſſio
nẽ ita ſolẽniter. Hicũt dni de rota dec.xiiij.als
xix. Ratio qꝛ plus fuit exceſſum h qi attẽtans
ĩ piudiciũ litis ſeu appellatiõis leſit:iudicẽ ꝑtem
? ius. ¶ Item qꝛ fit ꝛeuocatio ex meꝛo iudicis
ofſicio.Ex his attẽtatis ↄcurrentibꝰiſtis duabꝰ
mis tutius ẽ iteétate remedium appellarionis qᷓ;

De appellationibus,

agẽ. ĩterdicto: ꝓut fecit iſte abbas: iõ tituins eſt
cũ qͥs timet ſpoliari appellationẽ emittere:r ſic
hẽat poſtea iſtud facile remediũ attẽtati. ¶ In
gl. fi. ibi ꝙ nõ ſit vᷣa uł neceſſaria¶ Mõ. bene
gl. ⁊ itellige ut.S. dixi ꝗin dixi boc ꝓcedẽ in ap
pellatõe exiudiciali ¶ Ert dicũt qͥdã ꝙ Iʒ ſufficiat
ꝓ a pᷣncipio fuerit viſitis mñ poſtea qñ agit ad
reuocatõeʒ attẽtatoꝝ dʒ ꝓbari ꝙ ſit va. Ad h̊
c. cũ ĩter canonicos ĩ fi.dc elec. Aide qð notãt
qñi ð rota deci.ccclxiiij. ? Jo. mo.i.c. cupietes
pᷣal.⁊ tʒ do. An. h. Contra h̊ mñ mu tũ facit iſte
tex.qꝛ iſte abbas non ꝓbauit illã cam:tũc ueꝛiſi
milem eſſe nera. O.bes eni ſcire ꝙ duo ſunr in
tellectus ad iſtũ uerbũ ꝓpoſitũ i tex. ueriſilibus
⁊ ꝓbabilibus cauſis. Inno.pomit cm ueriſileʒ
q̃ a iure approbat᷑:qꝛ ſic ẽ ð iur̃ Exeplum dico
me eſſe patronũ eccleſiaſticuʒ:⁊ ſic ad me ſpecta
re cuſtodiã eccleſie ꝛc. ꝓbabilẽ cam dicit illaʒ q
eſt i ſe iuſta:utputa appello ne quis moleſtet me
in poſſeſſiõe mea. MHoſti. autẽ uidet᷑ intelligẽ illã
cam eſſe ueriſimile:qui ueriſiłr æ certis iudicijs
timebat᷑:puta archi. fuit minatꝰ abbati ð ſpolian
do eũ.hec.n.ẽ ueriſimilis cã appelladi ꝓbabile
cam appellat rõnabilẽ. Ande nuc ad ꝓpoſuum
cũ papa hic ſolũ ſe fũdat ſuꝑ cã ueriſimili 2 nõ
ſuꝑ uera ctiã reſpectu ꝛeuocatiois atietatoꝝ nõ
nidet᷑ illud dictũ ueꝝ ꝙ debeat ꝓbarti vitas cae
ſed in Zriũ facit.d.c.cuʒ inter. ¶ Ite ſeq ei ꝙ
ſi appello ne uẽdas rem meã ꝙ nõ ualeat uedi
tio 2 appellatione S.l.ſi füdus. C. ð rei uendi.
2 mlta i boc pnt dici¶ Sʒ colligẽdo dicta Jn
no.cuiꝰ dicta ẽt vꝛ ſeqi do. An.dicedum ẽ ꝙ
qnqʒ quis appellat ex viſii cã tm:qnqʒ ex viſ li
⁊2 ꝓbabili:qũ qʒ ex ꝓbabili cã tm.ſi appellano ĩ
terponit᷑ ex iudiciũ ex uerilili ca tm.i. qᷓ a iu? ꝓ
bat᷑:⁊ tũc talis appellatio nõ hʒ impedire poſſeſ
ſionẽ alterius. Ande ſi archi. ̊ fuiſiet in poſſeſ
ſione nõ ualuiſſet appellatio abbaris ingredien
tis poſſeſſionẽ ðᷣ facto dicẽdo ꝙ efſʒ pronus aꝛ.
i. d.l.ſi fundũ. Si vo appellat ex ueriſimili ? ꝓ
babili cã tũc ãte oĩa dʒ fieri reuocatio attetato
rũ nec admit unt᷑ exceptões ſuꝑ defectu ꝓprieta
tis ateqᷓ; fiat reſtitutio ut h̊ nõbilit ꝓbat ⁊ puto

lufficit ꝓbare cãʒ ꝓbabilẽ eſſe uerã.ſ. ꝙ erat

i pofleſſiõe ipᷣe appellatois Iʒ nõ ꝓbet illa cãʒ ue⸗
riſilem eſſe ueram vñ ille abbas nõ ꝓbauit bᷣ ſe
eſſe patronũ ⁊ ad.c.cuʒ inter canonicos: ⁊ ſimi
lia põt rnderi ꝙ ibi nõ ꝓbabat᷑ ſeu non conſta
bat ꝙ illa cã allata eſſet uera.ſed hic erat uera
qꝛ erat ĩ poſſeſſione.ʒꝰ caſu qn fuit appellatũ ex
ꝓ babili cã tm. Exempluʒ appello ne qs me mo
leſtet in poſſeſſione ĩ qᷓ ſum ⁊c̃. CE nullam
cãm neriſilem.i.a iure approbatã allego:ſed rõ
nabilẽ cãm tm ⁊ hoc caſu ſi ius cõe fundat iten
tionẽ inouãtis ñ fit reuocatio niſi prius iuſtifice
tur poſſeſſio ex titulo ſᷣm Inno.ꝙ nõ.⁊ ꝓ hoc

facit qꝛ idẽ uidemꝰ i iterdicto uñ ui:ex quo ius

cõe ẽ appellãtẽ ⁊? fundat intentõem appellatie
ut ẽ tex.i.c. ad decimas de reſt. ſpo. li. vi. Ydeʒ
dicũt dni de ro.deciſi.pahe.ſi ius comme eſt S

* §

2 J10 P9 jy J

7 VME Pi/ *

¶ De aopclationibus,

appellãtẽ. ̊ non fundet itẽtiõem appellati no ʒ
uia peccaus aperiri: ut fiat reſtitutio S ius cõe.
Lapus in.c.ad decimas tʒ ↄrium.dicit.n.ꝙ in
pac nia attẽtati nõ debemꝰbẽe reſpẽm an iuſ cõ
mune ſit ↄ appellantem: qꝛ reuocatio dʒ fieri ex
puro iudicis officio ut.S.dixi:⁊ eſt bonum mo
tiuum ⁊ bona limitatio ad. d. c. ad decimas: ?7
boc dictum Lapi plʒ do. An.ſi iudex ex officio
uult reſtituere qſi ſccus ſi ad petittonem ꝑtis ap
pellãtis. Sed multum mihi placet dẽm Lapi idi
ſtincte ex uno nõ ſolũ ꝑs ẽ leſa.ſʒ reuerẽtia iudi
cis ad quẽ fuit appellatũ ãte oĩa fiat ſibi reſtitu
tio ex quo notorie n conſtat ð defectu iuris ap
pellãtis. Mã poſſibile ẽ ꝙ bebat aliquã cm in
ſlam poſſidẽdi õ ius cõe:ad hoc.c.łʒ eps de pꝛe
ben.li.vVj.? qð dixi ĩ.c.i lfis pal.æ nõ:qꝛ h̊ ulii
mo membro ſufficit ꝓbare cãm probabilem ad
effectum ruocãdi attẽtata:non ẽ ergo ꝓbare ꝙ
illa cã ſit a iure approbata Iʒ eaʒ expreſſerit qð
facit ad pᷣdicta. ¶ Et ex bis hẽs in ſũma qliteꝛ
ſit ꝓcedẽdũ ad reuocatõem eorum ꝗᷓ atctãt᷑ pꝰ
appellationem eriudicialem. ¶ Altimo oppo.
tex.ĩ eo ꝙ iſte ꝓpluꝛies uoceʒ appellatiõis emi
ſit. uidet enim ꝙ fa fuerit ſuꝑflua cũ ꝑ primam
ſit conſultum appellãti. ar. i.l. q his. ff. ö. V. ob.
So. boſti. ? Gof. uidet᷑ itelligẽ ꝙ unica fuit
appellatio ſed iteꝛatio fit vbo ad maioꝛeʒ exage
ratõem:ſicut ĩ ſimili hẽtur.xxxi.q.ij.lotharius.
Abbas vo uꝛ itelligẽ tex.i gemiata appellatiõe
= dicit:ꝙ fa põt eſſe utilis ꝓpter tẽpus appella
tiõis ꝓſequẽde ꝙ lʒ lapſum cet ꝛcſpectu prime
poſſz duꝛaꝛe reſpectu fe uł ſi nõ fuit debito mõ
fca pria poteꝛit ſe iuuar̃᷑ ex fa luimo mõ iteꝛpoſi
ta ⁊ uẽ boc placer̃ Jo.an.qͥ ꝑ hec diẽ ꝙ gemĩa
tio appellatõis n iducit receſſum a prima:nt nõ
1 c. dilecto. ¶ u concordando dic ꝙ aut qͥs
geminat vᷣbum appelio pluries codem tempore
2z ꝓcedat pᷣmum dẽm aut diuerſo tpᷣe in caſu ap
pellãdi ł eodem tempore tamen ſolenniter repe
tijt appellatõem ⁊ tũc ꝓcedit ſecundum dictum
Et ad mãm uide ꝙ le.⁊ nõ.in cle.una de do.et
ↄt.qᷓ.c.dilecto ubi oĩno nide.

Jlecti filii. Si ſupioꝛem ſn

um qs itinerat ad
papam bẽtur ꝓ appellante: ita qð ex
communicatio poſtea in eum lata non tenet. ul
aliter: æ ſic itineris arreptio hʒ nim appellatõis
ſi fuãtur ea que fuari debent in appellatione.hᷣ
d.pm unũ ĩtrinſccum itellectum. c. Drima qᷣs
ponit queꝛelam.vᷣa dat iudicem:ibi cum aũt.
Hõ primo ex iſto tex. caſum apꝑtum quem tene
bis menti ꝙ actus geſtus a iudice pꝰ appellatio
nem exiudicialem ab eo interpoſitã ipſo iuꝛe eſt
nullus. ¶ Ex quo nõ ꝙ ſicut non tʒ cxcõicatio
lara pꝰappellatiõem iudicialem ita neqʒ poſt ap
*& Tiſte sHrn n aa. öpellationem eriudicialem: ut hic timens ergo in
iuſte excommunicari a ſnpeꝛiore bʒ ꝓmptum re
medium ex boc capitulo:ut appellet ẽt ex indici
um ⁊ ſuſpendet iuriſditõem incficiſ æ uide quod

dixi in. c.conſuluit. ö. eo. r no bic u a
ꝓ his que dixi 5 gl. i. c. Cenadee vo Pcat
tulum agens Z epm ꝓ iuribꝰ capli non “
petere actorem ſcu ſindicum:ſed põt a ſe ac N
em ſeu ſi indicum conſtituere 2 cum prelato li
gare Hã iſte prior æ monachi cõſtituunt ca in
illiuſ eccłe cãtuarienf cathedrał qᷓ ẽ mona
2 archieps 6 ibi loco epi ⁊ abbatis:de “
ne dixi i. c. cam de iudi.ʒ. nõ ꝙ plus Saliſ
explicare facto q; bo 2 ꝙ ad ſübſtamtiam
pellatõis non eſt neceſſe exprimere vV̈bum “
lo:ſed ſatis ẽ dicere nł faceꝛe aliqd equipollens

huic ueꝛbo appelo qð nõ. Yacit quod diri .
.c.ad audientiam. ¶ Hic unica lo. 2 nõ bñ̃
eam quia tuila facit lo pallegar e 90 „0 biñ
l lacit gl0. p allegat iuꝛa qᷓ ꝓbãt ꝙ
plus ſit aliquid facto facere q; vbo ⁊ ſic allegat
cõcordtias ad tex. noſtrum ad. . ſed nõ e
abinde uſqʒ ad finem format dugs. q. licet eas
immilceat pꝛima qõ non. ſeruando ordinem gl.
ſit iſta. Mũq̃d ĩdiſticte arreptio itineris ad ſupi
orem habeat uim appellationis.¶ Secuda nun
quid diſpõ huiꝰcapli hẽat locum ſi iteꝛ arripit
ad alium ſuꝑiorem citꝛa papam. ( Quo ad p
mam qoõnem glo. allegat multa Zꝛia ſed pfecte
n ſoluit.doc.ẽt iſtãt æ credo eos habuiſſe bonũ
itellectũ:ſed ñ clare explicãt. ¶ Eoclude bꝛeuit
ꝙ arreptio itineris ad ſuꝑioꝛem bʒ uim appe
lationis ſi fuãt᷑ ea q̃ debẽt ſeruari ĩ appellanõe
2z iõ ſicut appellans.ex iudicium nł in iudicio añn
ſniam tenet᷑ exprimere cauſas ĩ ſcriptis ? petere
apoſtolos ita ⁊ iſte qui nult arripere iteꝛ debet
oĩa hec ſuare:ut puta dicet ſuperiori.Dne epe
uos gꝛauaſtis me in tali articulo ⁊? in tali:nolo
litigare amplius coram uobis:ſed nolo ixe ad
papam ⁊ peto apoſtolos:tũc enim łʒ non expxi
mat vbum appello itinerando ad papam beĩ ꝓ
appellante quia ñ ꝛcfeꝛt qͥd ex equipollenib fiat:
ut i. c. qͥ ex quadam.S. de teſtibus. ¶ Jden dic
qn appellat a diffinitiua uł ey iudicium:ut fuet
ca qꝗᷓ iuꝛa ĩ talibꝰmandant obſeꝛuaꝛi:ſicut cixi in
ſubmifſione ꝓtectiõis ĩ.c.ad audientiam..eo.
als ãt non babebit ꝓ appellãte:⁊ credo ꝙ capl
rulum plane ꝓcedebat olim ſᷣm antiqᷓ iura fʒ ꝗ
non erat neceſſe exprimere cãm appellandi:ſed
ſufficiebat diceꝛe appello: ita ſufficiebat diceꝛ
iudici ꝙ uolebat iter arripere ad ſuperiore. Si
autem talia non ſeruat: poterit alio remedio de
fendi.iſ.per titulũ de ꝑegrinãtibꝰ ut dixi.i. c. me
minimus. 5. e. ¶ Sed bũc intellectum ? lerx.
opp. Iſli nücij non appellarũt vbo aut ſeo ciß
cã eſſet inter archiepᷣm æ caplin.ergo debuult te
neꝛe ſñia ↄ illos lata cum in eis ceſſer o S .
So. credo ꝙ glo. meru orij bic incideter din ſi
ꝙ iſti nũcij eraãt ðᷣ monachis illius cccleſie lic
erãt de appellãtibꝰ. Si aũt uis tencꝛec “
de monachis. dic ꝙ ex quo iueꝛunt ꝓ e
nibus erant ſub ꝓtectiõe pape:ut in.c. . begil.
Et ad hũc effectum alegat Inno. lluc c. . oos
ut debitus dicens ꝙ non ſolum uoni e d a
liter ad papam ſũt ſub ꝓtectione pape:led ellaz

gos els nſi
n ahizer niich ui
8 ei zoffonc ſpi ſl .
ummi hlnin n dirg
, m puocacio al t⸗
daeh u nulis bwere cipolte

. ſum 9
iorm ſopiorem auen po uin ,
uerele citra colnmunenn aphalatd
Gini lla appelari⸗ ejiucleul e aden
uocno d cin.

Aorolis, ⸗

bemros oppelanoaα
gmnraßſſ bor it y al. .en
ponſt ollato. iſio ibi mdamns
Mino iy et fm antiaua tpn appelaio
Fuſtraroria non itpetſeden egoci dil
Ge quo uns icenht N in de
1. nodͦ auſoia odioſa in wcn
Politz it G; ieligi ur alignid operun
iteligedo poſſit redaci ad terninos
ſed ut vba aliqd oent no debet ita
gient nil opent Mer ein chuſllaa.
ſee odioſa t poſſer iteligi de apeli
toꝛia:ſed qꝛ fin bune intellectum her
bi opemmem. Oebar atam ildlgi
one alus Pbabili:r boc nöbis ſen
Pſiſtamum munieipglelne intclie
oparei dy aſſumille gins ieelern
igi niolico ba nr lic operck
nnis cojg:fnct no. Bar in liij
arſ edm fr rgiiinccin
ated guigunn i
P ubi diſpo eet Prſus inuti

go ßba it acent gebent hba innpꝛo

am ilonmnin mn (Ewn
En gonen go glegn minznſii
õ
Mi i chraplui. (Eatetel
mno Mrnis ſigonn g in g
msifui aà nmiarlni
r rlansgt ditrarudo
n avnmmuuſis iſentns epa
vo in t ile aui ul arivar ier oeher
fuaterm pun dien ipanort Dece
”õ
Kdins rmn Wl GWole
t e örin cinnhne
õäs
cmnr gluß uian cagiggſutlie

ch

8icd nndigtin i

Nacan.5.de lcſihns. cond
appelai Lcifſnitina lej viclinuft
– uncanmncbſcnniſinin

nuũcij venientes pꝛo alijs gaudent immunitate.
¶ Et bũc itellectum nõ ſingularite: ut excõica
tio ẽt ſit nulla õ itinerãtes ex iuſta cã ad papaʒ
lata: ⁊æ tunc dic ꝙ appellatio monachorum põ
deratur hic ad referendum ꝙ ex iuſta cã iſti ac
ceſſerunt ad papam.¶Ex his infero ad ſo
lurõem fe qõis in qua hoſti.et doc.ſequẽtes vi
dẽtur uelle ſi adit᷑ ſuꝑior qͥ poterat adiri ꝑ viã
querele: tunc itineris arꝛeptio ad euʒ habʒ uiʒ
appellatõis.ſecus ſi ñ poterat adiri ꝑ uiaʒ qᷓre
le:ut ẽ archiepus reſpectu ſubditoruʒ ſui ſuffra
ganei ðᷣ offi.ordi.c.paſtoral. Hoc dictum itelli
go uerum in appellatione exiudiciali: quia illa
eſt qdam ꝓuocacio ad cãm: ut in.c. cum ſit. õ.
Ee.merito oʒ ꝙ ſit talis iudex qui poſſit adiri ꝑ
uiam qrele.nõ puto hoc dictũ ꝓcedẽ qñ iteꝛ aꝛ
ripit᷑ a iudice ꝓcedẽte iudicialꝛ:qꝛ cum tunc ar
reptio itiner is ſit idem qðᷣ appellatio:ut.S.dixi
hẽbit deuoluẽ cãm ad ſuꝑiorem: ſiẽ appellatio
uocalis iudictalis: Q E.r Pdlen⸗ nõbis unum

ſꝑ ꝙ extra indicium non poſſum appellare niſi

ad illum ſuꝑiorem quem poſſum adire ꝑ uiam
querele citra communem appellatõem qm ur
dixi illa appellatio exiudiciał ẽ qdam qᷓrimõia
2z ꝓuocatio ad cãm.

4

lauſul
Aſtoralis. Der cunſuam

betur oĩs appellatio qᷓ a iure ñ indul
getur expᷣſſe boc ĩtẽdit uſqʒ ad.. ueruʒ. MDꝛio
ponit᷑ ↄſulatio.⁊: rnſio ibi rñũdemus¶ Hõ.
primo q; ẽt ᷣm antiqua tpᷣa appellatio patẽter
fruſtratoria non impediebat negocij diffinitiõm
de quo.j. latius dicemur ut in. c.ut debitus.j.e.
1 nõ. quod clauſula odioſa in ꝛeſcꝛipto appo
polita ita dʒ ĩtelligi ut aliquid oꝑetur:lʒ gñalit
itelligẽdo poſſit reduci ad terminos iuris cõis:
ſed nt vᷣba aliqd oꝑent᷑ nõ debẽt ita late intelli

gi:ut nil oꝑent. Mec eim clauſula ap.remota in

ſe ẽ odioſa ⁊ poſſet ĩtelligi de appellatõe fruſtꝛa
toꝛia:ſed qꝛ ſᷣm hunc intellectum hec clauſula ni
bil opeꝛaꝛetuꝛ. Oebet etiam itelligi de appellati
one alias ꝓbabili:⁊æ boc nõbis ſemꝑ. Nã facit
ꝙ ſi ſtatutum municipale late intelligendo nihil
oꝑaret᷑ ñ dʒ aſſumi ille latus itellectus:ſʒ ita ĩtel
ligi ñ uiolãdo vyba ut aliqͥd operet᷑ ultra tᷣmios
iuris cõis:facit ꝙ nõ. Bar. in.l. iiij. in. F. ptor
ait.ff.de dam.ifec.⁊ ꝙ dixi in.c.cãm de do.⁊ 9
m ¶Er adde ad pꝛedicta nnam ſolennem limi
tatõem ꝙ ubi diſpõ eẽt ꝓrſus inutilis intelligẽ
do vᷣba ut iacent debent vᷣba impꝛopꝛiari:ut di
ſpoſitio teneat ẽt ſi ſit odioſa ⁊ pẽalł:ut ſingłaꝛit
ꝓbat tex.i.c.ſi ſñiam ĩ fi.de ſen.ex.li.vi. FEacit
.l.ſi ſiipulatus fuero ꝑ te.ff. ð V. ob. ubi exẽdit
ex ſtipularione ne effctru carea d idem uide
bonum tex.i.l.ſtipulatio iſta..ſed ſi ſeꝛuꝰet.ꝗ.
poſſidẽ.e.ti.? Hal.i.c.i.de cap.q̃ cu.uẽ.col.x.
⁊ archi.xiij.q.i.c.i. ʒ nõ ꝙ remotio appella
tiõis ñ tollit ꝓrſus facultatẽ appellãdi uñ pote
rit ſuꝑio r illam appeltarõem recige ⁊ grauamen

Ci De appellationibns.

emẽdare. boc ltelectu facit tex.ibi ſʒ ſi appel
lans ⁊c̃. lij dicũt ꝙ grauamẽ reuocabit᷑ ꝑ

uiaʒ querele: ſed primus iĩtellectus magis ↄgru
it lĩ̃e: ut.j.latius ſubijciam. Sed anteqᷓ; attinga
mus mãm capli.pᷣmo q̃ꝛi᷑ quis poſſit ĩ ꝛeſcꝛipto
appellationẽ tollẽ. Ooc.h cõiter dicũt ꝙ ſolus
papa qꝛ iferior ñ põt toll ius alteriꝰ.ad h.c.ſu
ꝑ qõnum ð offi.dele.¶ Itellige hec dicra doc-
quo ad ea q̃ ſpectãt ad iuriſditionẽ eccleſiaſticã
HMã in tpᷣalibꝰ ĩꝑator põt apellationẽ tollere:ut
.l. i. ff. a qui.ap.nõ Iʒ. Et uide ad pᷣdicta unã mi
rabilẽ limitationẽ quã ponit gl.in.l.fi.E. ð ſen.
? interlo.om.iud.ut ſolus pᷣnceps poſſit remo
nere appellationẽ a diffinitiua.ſed ꝛeſpectu inteꝛ
locutorie hoc poterit facẽ iudex iferior ↄmittẽ
do alteri cãm mouet illa glo. ꝑ tex. illiꝰ.l.quam
gl. ſequi Har. ibi ⁊ facit de ea magnũ feſtũ: ſj
ipſe Ha. i.l.i.pal. glo.illã reſtringit ad appella
tionẽ fruſtratoriã ↄcludẽs ꝙ inferioꝛ nõ põt ap
pellationẽ legitimã ẽt ab interlocutoria tollẽ qꝛ
boc eſſz tollere ius ſuꝑioris ad quẽ appellat᷑: q;
nõ põt ĩferior facẽ.ꝓ h̊ bo.tex.in.c.ueniẽs ð in
õ rõnem nã cum ipſe iudex co
gnoſcẽdo ꝑ ſe nõ poſſz nõ ðᷣfeꝛꝛe appellatõi legi
time ⁊ punit᷑ nõ deferẽs appellatõi legitie: ut di
xi ĩ.c.ð pore.S.e.ergo nec alij cãʒ committẽdo
remouere eã:ſʒ qꝛ ſᷣm hũc intellectũ nibil oꝑare
tur diſpõ illiꝰ.l.ſi.q tũ edita vꝛ cũ magna ſolẽni
tate diceꝛẽ ꝙ uideat᷑ remota oĩs appellatio cui
iſte cãm ↄmittẽs poteꝛat nõ defeꝛꝛe utputa ĩ cãn

dubij uł qñn a iure ihibet᷑ aliqᷓ appellatio: ſed alle
gat᷑ aliq cã obfuſcãs illã diſponem iuꝛis.¶ Itẽ

ubi remouet᷑ appellatio ? tũ ꝑ ſe ẽ ꝓbabilis: lʒ
iudex nõ teneat᷑ defeꝛꝛe põt tũ ſi ulłt ut ſingłarit
nõ.abbas quẽ ſequunt᷑ doct.qð nõbis ꝑpetuo.
n his ergo ⁊ ſilibꝰ caſibꝰ taʒ rõe ĩterlocuto
rie ꝙᷓ; rõe diffinitiue poterit iſta remotio appel
latõis facta ꝑ ĩferiorẽ aliquid oꝑari ⁊ ſic poſſet
intelligi illa..fi.gnãliter ꝓut loquit᷑ æ credo at
tigiſſe ueritatẽ ¶ Iẽ limita pᷣdicta ꝙ iferior a
prĩcipe nõ põt appellationẽ tollẽ niſi ſit tal qui
ð fẽo nõ cognoſcat ſuꝑiorẽ:ut rex francie ⁊ ialij
pleriqʒ ⁊ q̃dã ciuitates italie. Nã utunt᷑ iuribus
pricipis ĩ reſtituẽdo fame ĩ legitimãdo ⁊ ſilibus
Hoc uoluit Bar. ⁊ bene in.d.l.i. facit qð nõ.
Inn.i.c.cũ te de re iudi:⁊ ĩ.c.cuʒ.p.tabellio de
fi.iſtru. Nã utrobiqʒ nult ꝙ iſti inferiores ab ĩ
ꝑatore ñ recognoſcẽtes eum i ſuꝑiorem utũtur
iuribꝰpᷣncipis.¶ Item adade aliã limitationem
ꝙᷓ ubicũq; ꝑ ſtatutũ remouet᷑ appellatio a ſñtia
alicuius officialis puta ptatis intelligit᷑ ſolum re
mota appellatõe a diffinitiua ni ãt ab iterlocuto
ria qꝛ appellatõe ſnie ĩtelligit᷑ ð diffinitia ut nõ.
glo. in. c.cum olim de teſti.facit tex.i.c.ueniẽtes
pal.ſed ſtatutum dʒ ĩtelligi ſtricto mõ ĩ.c.ĩ nr̃a
de ĩiur.l.iij.ff.de neg.ge.g dʒ ĩtelligi ĩ ſtrictiori
ſignificato ſuo ⁊æ optime ꝓbai ĩ ſili i.c.cum dilłc
tus de conſue.ſacit.l.ij. C.de noxa.ſecus auteʒ
ubi ſimpłꝛ cauẽt ſtatuto ut a ptate nõ poſſit ap
pellari.nã tũc inelligit᷑ de qualʒ ſntia ſeu pcepio
t

/

ar. i. l.. Fr. . ofl. pfecti pto. ita conſulnit Bal. =
puto bᷣ ideʒ ꝓcedẽ ĩ quacũqʒ diſpõne remoueat
appellatio qm quatenus remouet appellatiõem
é odioſa ⁊ ꝑ conſequẽs ꝛeſtigẽda:ut i.c.i.⁊.ij.
de fi. pſbr̃o.li.vj.¶ Muũqͥd autem legatus de
latere poſſit toller̃ appellationẽ:dic ꝙ non nec
etiã aliam clauſulam apponere ↄ diſpõnẽ iuris
communis maxime in detrimentum partis. uið
glo. notabilem in. c. fi. de bere.li.vj uide tamen
qð dixi in. c. fi. ð trãſac. nec ualeret ſtatutuʒ infe
rioris a papa:ut a ſentetia etiam interlocutoꝛia
non poſſit appellari iuxta nõ. per Jo. an.i.c.fi.
eo.ti. li. vj. Outarẽ ramen ꝙ commitẽdo alte
ri poſſit remouere appellationem: ꝓut ſupra di
xi de iure ciuili reſpectu iferioris a principe.
In glo.i.in fi.ſuper hoc principio ſunt due gl.
dũtaxat. Sed expediendo gloſam ⁊ doc.formo
quinqʒ qõnes. ¶ Mrima qo nunquid clauſu
la appellatione remota hodie aliquid operetur.
Secunda qo preſuppoſito ꝙ operetur reſpe
cii appellationis a iure non recepte. queritur
que appellatio a iure expreſſe ĩdulgetur ⁊ ſic ſci
as quando poſſit appellari non obſtãte illa clau
ſula. ¶ Tertia queſtio h̊ dicitur quod licet ſit
remota appellatio:tamen grauamen illatnm po
terit per ſuperiorem emẽdari qualiter emenda
bitur. utrum per uiam querele an per uiam ap
pellationis.¶ Quarta utrum boc quod ſupra
dixi procedat in quolibet ſuperioꝛe citra papaʒ
nt poſſit emendari grauamen non ob. remotio
ne appellationis. ¶ Quinta queſtio quia tex. ĩ
fi. dicit quod grauamẽ potit emẽdari ꝑ ſuꝑiorẽ
nũq̃d ſuꝑioꝛ ad h teneat᷑ a vo ſit ĩ libeꝛa diſpõ
ne ſua. ¶ Quo ad pᷣmã qõnẽ gl.h ⁊ ſeq̃ns ⁊ in
d.c.ut debitꝰ:⁊ cõiter ubi attigit hũc aruculũ ſẽ
tit ꝙ bodie nihil oꝑatur remotio appellatõis ꝑ
c.ut debitꝰ.j.e.ubi oĩs appellatio a iure recipit
ſi appellet᷑ ex cã ꝓbabili:hãc opionẽ młii fuant
2 uide ad mãm Spe.e.ti.ꝗ.in quibuſ.vᷣ.ego di
co. Sed hoſti. Jo. andr᷑.? cõiter moderniores
ſequẽtes tenẽt ↄtrarium ⁊ meliuſ.Et iter cetera
nide tres rõneſ optimaſ. ¶ Mrima. c. ut öbitꝰ
loqᷣtur ð appallatione ab iterlocutoria ⁊ hoc.c.
loqtur ĩdiſticte :n ẽ ergo ueriſile ꝙ ex toto cor
ꝛigeꝛet hunc tex.¶ Secũda 20 melioꝛ illud.c.ñᷣ
loq̃tur ĩ iudice ꝓcedete cum clauſula appellatio
ne remota:ſed gñaliter.iſtud uero.c.ſpaliter diſ
ponit qñ remouetur appellatio¶ Ande potius
illud.c. eſt limitandum peꝛ iſtud q; econtꝛa quia
generi ꝑ ſpeciem derogatuꝛ ⁊ non econtra:ut in
ꝛegula geneꝛi de ꝛc.iur.li.vj.¶ Lertia ↄſideꝛa
tio colla ex.c.inqᷣlitõi.j.e. Nã illud.c.emanauit
pꝰ.c.ut debitꝰ⁊ decidit caſum dubium qn remo
ta ẽ appellatio ĩ reſcripto qð ni feciſſet nec ema
naſſet ſi ꝑ illud.c.ut debitus hec clauſula eſſet
fruſtatoria.¶ Eöcludẽdum ẽ ergo ꝙ hoc. c.
ꝓcedit etiam bodie iĩ fminiſ ſuis.Er miti effectꝰ
buiꝰ clauſule notantur in.d.c.ut debitus. Treſ
uero effectꝰnõbiles pnit h colligi ex dictis doct.
Muimus c ubi ꝓcedit᷑ appellatõne remota

¶ De appellartonibns.

non tenet index a que apoellat appellationi d⸗
ferre. unde talł appellatio ñ iahenin mnahe
nem iudicis a quo appellar poteſt ergo antec
appellatio recipiat᷑ a ſ uꝑpioꝛe ſuam ſi niam ma .
re executioni:ut collꝛ i.c.paſtorał ĩ. ¶ .ptereg
offi. öle. Et ꝑ iſtum tex. tolliĩ opi. Gar. in li
alle. ubi dicit ꝙ an i reſcripto ſimpkꝛ zevonettg
appellatio intellꝛ de fruſtꝛaroria ſecꝰſi remo ef
a diffinitina. Mam in. d. . pterea dicta cka .
ratur effectum ſuum etiam reſpectu appelbno
nis a diffinitiua quãtũcunqʒ ſit ꝓbabil niſi i
perioꝛ ex certa ſcia illã appellationeʒ reciau
ibi hetur ⁊ adeo pꝛedicta ꝓcedunt ut nöbike di
cit hic abbas quem ſcquuntuꝛ doc. ꝙ iudex da
tus cum cla uſula appellatione remota poteſt ex
communicare ꝓbabiliter appellantem ab eo ex
quo illa appellatio expreſſe a iure non approba
tur:quia non habuit ſuſpendere iuriſditionem
iudicis ut hic. Et ex hoc notabis unum calum
ualde ſpecialem: in quo ualet excommunicatio
lata poſt appellationem ꝓbabileʒ. ¶ Secudus
effectus huius clauſule eſt:qꝛ iudex ñ deferens
huic appellationi ꝙᷓtũcũqʒ ꝓbabiili non puniet

ex quo a iuẽ non idulgetur expſſe:qꝛ h̊ fecit auc

toꝛitate iuris.g ñ peccauit.xxiij.q· iiij.ꝗͥ pecc
.l. gꝛacchus. C. de ddel. CTarso hcns 1
ſpẽu ꝛuocationis attẽtatoꝝ pꝰappellationem.an
talꝛ attẽtata ñ ꝛuocabũt᷑ ꝑ niaʒ attẽtati.i.nullita
tis qm ex quo ñ eꝛat ſuſpenſa iuriſditio iudicis
ꝑ talẽ appellatõeʒ tenueꝛt geſta:lʒ ꝑ ſupioꝛẽ poſ
ſint ꝛeuocaꝛi potiꝰꝑ uiã qꝛele q; ꝑ ui nulliatis
Sʒ dubium eſt circa deuolutionẽ negocij:nun
q̃d deuoluat᷑ negociũ ad ſuꝑiorem ꝑ appellatio
nẽ ð qꝰ.j.dicã ĩ teꝛõ dubio.Et aduerte:qꝛ do.
An. uꝛ limitare iſtũ tex. ⁊ oĩa pᷣdicta qñ appella
tio ẽ remota i reſcripto. Si aũt ꝛemouet appel
latio pᷣuilegio ꝑſone uł ſtatuto ubi ſtatuẽtes po
tuerũt h̊ facẽ ł ex ↄuẽtiõc ꝑtiũ uł ex ↄtũacia nõ
ↄparẽtis uł qꝛ ðᷣſerta ẽ appellatio:tũc ſjm cũ re
mota ẽ appellatio q ad oẽm effectũ qſi ſetiat ꝙ
tẽ gꝛauamẽ ñ reuocabit᷑ ꝑ ſuꝑiorẽ ſ olo appło
iteꝛdicit.allegat iura gñalia ſʒ ꝛſpectu ſtatui lꝛe
ſpectu perſone priuilegiate non uideo ꝛationem
drie ¶ Sicut enim auditur appellans ſaltem .
uiam queꝛele ut ꝛemoueatur iniuſtum grauame
non apparet ratio quare non ſit idem cum ſts
tutum prohiber appellationem.nam intentio ſe
mouentis appellationem non eſt alia niſi ut luſti
tia ↄſequat᷑ effectuʒ ut i. c. ij. qꝛis.ð.?.? qn pjn
ceps pᷣuilegiat ꝑſõam:ut ab ea nõ poſſtt appelo
ri b fac qꝛ pᷣſumit ðᷣ vtutibus illi pſoe pull gia

te ut ñ ſit alꝛ pceſſura ꝙᷓ ꝙ fim iura pminum

ut diẽ tex. nõ.i.l.i.E. ð ſẽ. pfe. p. ſi g ila pſona
pᷣuiliata alꝛ ꝓcedit qᷓ ðbeat:nula 1 ſuadet ꝙ;
ſuꝑioꝛ non debeat gꝛauamen rcuocare. hor
uide glo. nõ. i cle. i. de iur. pat. Vbo oneꝛam d
dgicit ꝙ i bis ꝗᷓ relinquũt conſclerie iudicis Gon
poteſt appellaꝛi:ut etiam nö. in.c. ſtatutum. F.
ſeſſorem de reſcrip. liꝛo. vj.tamen miuſte gin

narꝰpoterit appellarñ ad ſupioꝛẽ non t ꝙ luda

ſccareßſponit her am n
c g dismiteppl az⸗
ppeer grammmi ho Vpelanifüen
Peſano no oubi; reſenn ludicis
reni indles le n ſi cenoluet
õ
Mucſige deguuanine vyt Gylult
iala mdm poſſmodi iund ce on:
nrpuiß niuti urdiniſ bo uii areleci
nriatio eſſa ſiuſvenſa. Ct no hüͤt int
iide cicere ai ſanum wnoner appel⸗
RdirAErr o8Ne bonidbin
vols lupiore cina AdN) ür ddidres.
n M vele wr e ſit an Kerior peech
lnide remota Hrnte iuis cöis. Erep
reſis quilio; ordinari? peedlt gppela
ta ur in. cu inquiſttös ge ber. .
nutus e bereſ ptedes ſjian inuſti
Pelare ge epo adenunte d atchichn
chs eyunmninet negoclig urpiniuſtefn
natus ge bereſter appelario no
iunſcltioni iuclcs a gno niſia tße
or recepit appelatione ? miſerit inbi
dici no. PDro bot lcebo ler e
ronmmn. h. ſt t.eti l d Supioꝛan
exalnſnare nip ſte appelaneritin
ceſſo uel ne g an bnerit Srananste
nöbis nſini rni ins i.
urrüfun

ſtin ſunfzcut
eſt bon inder
r h ybo. ſig. ſi
8 lponit ibi ortidhan ſ
dinarinſete, e fente

ln MMrbönn
ln. lun
nu — 0o e eronnnie
rvn grltann ntzſ s
chrms dunz it ſen eridi
oni Fiiin dbcli in
qvo aii icigenroileöftin
oꝛiate inis g ecani. wii g ii i
gruths N l Aenisffinct
Miniiis mimoy) pelnonn:
õ
õ
opprlaoq mulir uc to pol
aoeni pon uii e ouli linns
Abium t arca deuoſanone negoei;n
omi NedNid Nden apekete⸗
ädddKedd.
AAm NANAAdindin
ttoNtdB mmänſi
wolego gorelkſtund wſamate
neid tuiler Matir giͦ la ind
gräns u 1iſenme appealanid it fn dͦ
cns n 4 „13 ieüng
ai elnid den chlii
lcuocidi ogre zcd

t guname Cndld .
tacui zu in in inminn
cone prileginte gonbiet⸗
Se cnimaucſtur Cnmin

vne
Aru moNcun uſwng 1

a quo teneat deferre. Sʒ quo ad hoc ut ſuꝑior
poſſit exaiare appellationẽ ⁊ ꝛceuocare gꝛauamẽ
ꝙ nõbis ꝑpetuo ⁊ ita dʒ iſte.tex.intelligi ut.j.
dicã in teꝛtio dubio. Ad f̃am qᷓonem q̃ appella
tio dr̃ expᷣſſe a iure approbata.Sol. gloſ.intelli
git qn ius cxpᷣſſe indulget appellationeʒ eo caſu
quo remota eſt appellatio æ nimis ꝛeſtrigit iſtũ
tex. Sʒ Moſt.cũ q trãſeũt ↄmunit᷑ doc.dicit ꝙ
omnis appellatio expᷣſſe a iure appꝛobata uidet
ꝑmiſſa Iʒ iura ñ loquant᷑ qñ appellatio eſt ꝛemo
ta:exẽplũ ut ĩ.c.ſignificãte ⁊.c. Rodol.de ſꝑp.
cũ ſi.æ hoc dictũ ſatis placet qꝛ ex quo iura peꝛ
mittũt appellaꝛe gꝛauamẽ ur᷑ notorium ⁊ ꝑ ↄñſ
nihil dʒ oꝑari ꝛemotio appellationis ar.c.fo fqͥ
ris.S.e.ꝓ hoc uide glo.nõbilẽ iũcto text.quam
ſemꝑ tenebis mẽti ĩ.c.ex ↄqueſtione ðᷣ ꝛeſt.ſpo.
q̃ dicit ꝙ grauatꝰnotoꝛie pt᷑ appellare licet in ꝛe
ſcꝛipto ꝛemora ſit appellatio ¶ In teꝛtia qone
uix granamẽ in caſu hꝰ.c.reuocet᷑ ꝑ ſuꝑioreʒ ꝑ
uiã qꝛele an ꝑ uiã appellationis.hic ſunt opini.
ſz opi.magis ↄmũis uꝛ ꝙ ꝑ uiã appllłationis:et
ꝓ bᷣ tex.hic dũ diẽ:ſi appellãs fuerit grauatus:
⁊ ſic clare pᷣſupponit ꝙ per uiam appellationis
audiet᷑. Sʒ dices tu qͥd oꝑabit᷑ ergo clauſula ſi
ꝓpter grauamẽ põt appellari:rñdeo ꝙ bec ap
pellatio nõ oꝑabit᷑ reſpectu iudicis a quo ſʒ ꝛe
ſpectu iudicis ad quẽ ut ſic deuoluat negocium
ad eũ ⁊ ita ſentit illa glo.nõbills in.d.cle.unica
⁊ intellige de gꝛauamine ꝓpt᷑ ꝙ fuit appellatum
nã alia attẽtata poſtmodũ iuꝛidice non ꝛzuocabũ
tur ꝑ uiã attẽtati ut dixi ſʒ ꝑ uiã q̃rele cũ iudicii
iuriſditio ñ eſſet ſuſpenſa. Et nõ hũc intellectuʒ
qꝛ idẽ dicerẽ qu ſtatutũ ꝛemouet appellationem
ut pᷣdixi¶ Ad q̃rtaʒ qõnẽ nũquid hẽat locũ in
quolʒ ſuꝑiore citra papaʒ ſũt opiones. Sʒ Jo.
an. vVr uelle nt idẽ ſit qñ iferior ꝓcedebat appel
latiõe remota vᷣtute iuris cõis. Exẽplũ in cã he
reſis quilibʒ ordinariꝰ ꝓcedit appellatiõe remo
ta ut in.c.ut inquiſitiõis de heꝛe.li.Vj.Condem
natus de hereſi ptẽdẽs ſñiam iniuſtã poterit ap
pellare de epo ↄdenante ad archiepᷣm ut archi
eps examinet negociuʒ utꝝ iniuſte fuerit cõdem
natus de bereſi:hec tñ appellatio non ſuſpendit
iuriſditionẽ iudicis a quo niſi a tpᷣe a quo ſuꝑi
or receꝑit appellationẽ ⁊ miſerit inhibitoriã iu
dici a quo. Dro hoc uide bo.tex.cum gl.in.c.
romana..ſi ãt.e.ti.li.Vi. Suꝑioꝛ autẽ habebit
examinare utꝝ iſte appellauerit in caſu a iure Oↄ
ceſſo nel ne ⁊ an fuerit grauatus ⁊c̃.æ hoc ſemꝑ
nõbis.¶ Ad ultimũ dubiũ urrũ ſuꝑior teneat
grauamẽ renocaꝛe an ſit in ſua facultate tm:qui
dã ꝙ tenet᷑ qꝛ alias nõ eſt bonꝰ iudex nliſi faciat
inſtitiã ut ĩ.c.foruſ de vᷣbo.ſig.⁊ ſic ſupplet tex.
2⁊ exponit ibi poterit.i.debebit lij ↄtra:cõ
munit᷑ tẽtur ut ſuꝑioꝛ ad hoc teneat᷑ ⁊ ſi non ad
mittit põt ab eo appellari ꝙ mihi ſatis placet:
nã uideo ꝙ; ctiã in diſpenſatõne fienda cogit᷑ iu
dex ꝑ ſuꝑiorẽ ſi ſubeſt cã legitima diſpẽſãdi ut
nõ. in.c. ut ↄſtitueꝛet᷑ z.c.dno ſco.l.di.fſoꝛiꝰ ĩ ca
ſa nro ubi agiĩ de iuſtinia miſtrãda. Nã ut dixi

De appellationibys.

intemtio apponẽtis clauſulã fuit pricipalr motꝰ
ut iuſtitia ↄſequat᷑ effectũ ſʒ ſi iniuſte grauat᷑ cel
ſat ratio ut mẽs apponẽtis clauſulã ⸗ maxie qꝛ
defenſio eſt de iure nãli nt in cle. paſtoralis ð̊ ꝛe
iudi. Et ꝑ hec habes expeditũ iſtuch principiuʒ.

Eru m quia. Licet excõicatꝰ

ab excõicatione
appellet nibilominus denũciari poteſt

ac bñficij redditibꝰſpoliari. MPrio ↄſultatio.ſᷣo
.rnſio ibi nos itaqʒ 6. prio ex iſto tex. unũ

effectũ appellationis legitie:eximit eni appellãtẽ
quo ad illã cãʒ a ptate iudicis a quo.ad hoc.c.
ſi a iudice ⁊.c.non ſolũ.e.ti.li.vj.⁊ iſte ẽ effectꝰ
iuriſditionis ſuſpẽſionis. Iſe tñ effectꝰ nõ uſqʒ
quaqʒ ꝓcedit cũ appellat᷑ ab excõicationis ſñia
on eni oꝑat᷑ plenã ſuſpẽſionẽ:lʒ enĩ ſuſpẽdat
iuriſditionẽ iudicis ꝛeſpectu actꝰ oĩo futuri non
tñ ſuſpẽdit ipᷣam ſniaʒ nec actuʒ futuꝝ oĩo accelſ
ſoriũ ad ipᷣam ſñiaʒ. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.unũ
ſolẽne dictũ ꝙ ubicũqʒ appellatio non ſuſpedit
actũ iaʒ geſtũ ð pterito:ſimilłr nõ ſuſpẽdit actũ
gerẽduʒ ſi oĩo ille actꝰ eſt acceſſorius ⁊ ↄſecuto
rius ad actũ geſtũ non ſuſpenſũ ꝑ appellationẽ
Ratio qꝛ ratione ↄnexitatis attribuit᷑ potiꝰ pᷣte
ritis qᷓ; futuris.Et ex hoc ifert᷑ ad aliud nõbile
dicrũ ⁊æ quotidianũ ꝙ licʒ lex noua non ↄceꝛnat
pᷣterita ſʒ futura dũtaxat ut ĩi.c.fi.de ↄſt.non iñ
ↄcernit illa futura qᷓ̃ habẽt oĩimodã depẽdentiã
a preritis.ꝓ hoc uide tex.iuncta gl.in cle. ut hi
qui ð eta.⁊ qua.⁊ in cle.i.ð teſta. Secus ãt ubi
actus futurus nõ eſt ita acceſſorius ad actũ de
pꝛeterito licet habeat cũ eo aliquã cõformitatẽ:

? iſte us intellectus. c. cum tu. j. ð̊ uſuris.
Vlterius nõ. ꝙ excõicatus dʒ denunciari in

pupᷣlico ut ab alijs euitet. An autẽ debeo euira
re excõicatũ nõ denũciatũ:dicendũ eſt ꝙ ſic: ex
quo non eſt occultus excõicatus. MDrimo ꝓbo
ar. bꝰ tex.nã excõicatio trahit ſecum executionẽ
nec ꝑ denũciationẽ amplius ligat᷑:cũ eꝛgo iaʒ in
iecit plenũ uinculũ citra ðnũciationẽ non vᷣbeo
ſpectaꝛe denunciationẽ qꝛ illa fit ꝓpter ignoran
tes:uide bonum tex.cum glo.in.c. cum non ab
bomine infra de ſen.excõ.⁊ qð ibi dixi¶¶ Mõ.
ꝙ ille qui denũciat uel declarat nõ dicit᷑ aliquid
de nouo diſponeꝛe ad hoc.l.heꝛedes palam. ff.

de teſta. Ex quo infertur ꝙ conſtitutio antiqui

iuris declatoria extenditur ad preterita ut no

tatur in di cum tu ⁊ plene ĩ dicto.c.finali.
Vlterius nota et tene menti bonum aꝛg. ex
iſto tex. ꝙ denũciatio excõmunicatiõis neceſſa

rio nõ probat denunciatum eſſe excõmunicatuʒ

quia per denunciationem quis non ligatur er ðᷣ
nunciatio poteſt eſſe iniuſta vide bonum tex cũ
glo.in.c.licet de ſenten. excõ.li.Vi. Vltimo
nota et tene mẽti quia non eſt alibi ita expᷣſſus
textus ꝙ excõmunicato debeant ſubtrabi reddi
tus ſui beneficij:etiam ſi dicatur excõmunicatio
nem iniuſtam:debet enim ſpectari euentus cau
ſe:ex quo enim interim denegat᷑ ſibi cõio eccłie
deneganda eſt oĩs cõmoditas ꝓnèeiẽs ab ecclia

de boc.j. latius cũ glo.fi. In glo.in vVbo cxecu
tionẽ. Mõ bñ hãc glo.uſʒ ad finẽ ad quã quoti
die fit remiſſio cũ qrit᷑ qᷓre appellatio nõ ſuſpen
dit excõicationẽ. Et ex hac glo.colligunt᷑ qᷓtuor
rõnes prima fuit Metri hiſpani glo. antiq aſſe
rentis ꝙ cũ iſta excõicatio ſit ſnia ſũmi pꝛicipis
quia deus in ueritate ligat æ nõ hõ.xj.q.iij. ne
mo quẽadmõʒ non appellat᷑ a ſñia principiſ ma
xime ad effectũ ſuſpẽd ẽdi ita nec ab cxcõicatio
ne. Hãc ꝛõnẽ impugnat Hoſſi.qu ⁊ ſi nõ appel
lat̃ iñ ſupplicat᷑ ⁊ ſupplicatõ/bʒ eũdẽ effectũ iux
nõ.i.c.tũ ex Riſ ⁊.c.ſuſcitate ⁊.c.ex lꝛis de ĩ ĩte.
reſti. facit.l⸗una.C. ð ſen.pᷣfe.pᷣto.iũcta auc.que
ſupplicatio. E. de pᷣci. imꝑa.offe. Adde ⁊ aliam
rõnẽ meliorẽ ad impugnãdũ.nã rõ MDetri nõ
ocludit in excõicatõe iniuſta qꝛ ibi deꝰ nõ ligat
nt in.c.cũ eterni de re iudi.li.vj.⁊ in.c.a nobis
.j. .ti.⁊ iñ iſte loqᷓẽ qñ excõicatio dꝛ minꝰratio
nabiliter ꝓmulgata ¶ Secũda rõ ſeu ſolutio
fuit Lau.etiã antiqͥ gloſat.ut homo creſcat per
meritũ parẽdo ſñie cẽſure etiã iniq ⁊ ut magis
timeat᷑ diſciplina eccleſiaſtica:hec rõ uera eſt ſʒ
nõ ꝓhaĩ᷑ iure¶ Tertia fuit ſolutio Jo.ꝙ hoc
ꝓcedit ex ↄſtitutõe eccleſie nõ ex nã excõicatõis
2 emanauit cõſtitutio ut magiſ timeat᷑ cẽſura ec
cleſiaſtica:iſta ſo.incidit cũ pᷣcedẽri. Mã idẽ uult
in effectu ꝙ pᷣcedẽs ⁊ eadẽ impugnatõe repellit
æ tñ tenẽdo eã ceſſat one ↄriũ:nã ĩ młtiſ caſibuſ
appellatio eſt a iure interdicta.¶ Quarta ſo.ẽ
Ber. dicẽtis nullã dꝛiam eſſe in effectu inteꝛ ex
cõicationẽ ⁊ alias ſñias.nã ſũia qualiſcũqʒ ſit ñ
ſuſpẽdit᷑ ꝑ appeilationẽ ſʒ tin ipſius effectꝰ ⁊ exe
cutio que eſt de futuꝛo ſʒ excõicatio in continẽti
hʒ nires ſuas ⁊ nullã aliã executionem expectat
merito nõ ſuſpẽdit᷑:ſj certe hec ſolutio ñ ẽ bona
nã ſñia lata ſuꝑ furto trahit ſecũ in cõtinẽti ⁊ ĩ
mediate executionẽ reſpectu infamie ita ꝙ nulla
alia executio expectat᷑ reſpectu infamie:⁊ tamen
ſuſpẽdit᷑ ſuꝑ appellatõeʒ ſequẽtẽ ut ꝓbat᷑ ĩ.l.fuꝛ
ti. ff. de his qͥ nõ.infa. Idẽ ur̃ ĩ qualʒ ſñia abſo
lutoria qᷓ nullã executõʒ expectat. Itẽ ↄtra glo.
facit tex.aꝑtiſſimꝰ ĩ.l.ij.ff.de pe.ubi dicit᷑ ꝙ ap
pellãs nõduʒ uẽ ↄdẽnatꝰ:ur̃᷑ ergo ꝙ appellatio
nedum extinguat ſeu ſuſpẽdat ipſum ꝓnũciatuʒ
ſz etiã executionẽ ipſius. Extra glo.dant᷑ ⁊ alie
ſo. ¶ Quinta eſt qꝛ ſnia excõicatõis eſt medici
nal: fen eĩ non ut homo dãneĩ ſʒ ut coꝛrigatuꝛ
ut ĩ. c.i.de ſen.ex.li.Vi.Sʒ in medicinalibus at
tẽdẽda eſt uoluntas medici n autẽ infirmi in.c.
⁊ q emẽdat.xlv.di. DHebemus eꝛgo attẽdece ad
uolũtatẽ iudicis ñ ad uolũtatẽ appellantis.hãc
ꝛationẽ impugnat Hoſt. non eĩ ꝓcedit cum me
dicus eſt imꝑitus ut in.c. ad aures de eta. ⁊ ꝗqli.
facit:l.illicitas S. ſicuti.ff. ð off. pſi.uñ bec ꝛatio
non ꝓcedit in ſnia ĩiuſta ¶ Sexta fuit opi. Ho
ſti. ꝙ alie ſñie ligant ſenſibilia ſeu inſenſibilia ir
rationabilia ſʒ excõicatio ligat aiam ut in.c.ſiqs
pꝛeſbyteꝛoꝝ de ꝛc eccle.n alie.un ſicut aĩa inteꝛi
ns latius uidet ⁊ ↄtẽplat᷑ longe abſentiã ita faci
lius ipſa aia apprebendit᷑ ꝑ ſniaʒ:ſʒ hec rõ non

De aopcllationibus.

Ocludit q̃re nõ ſuſpẽdat᷑ ꝑ appellatöeʒ: uñ
dere ur ꝙ cito dʒ ophẽdere bie H
Monir Hoſt. æ ſeptimã ſolutionẽ. excõi n.
ligat aiam æ fertur ꝓ peccaro mortali.r. eor
nullus. Appellatio uero ñ põt ſuſpendẽ⸗ d.ii.
iã inductũ ꝑ peccatũ iſtius quaſi di E erts
in quaſi dicat ꝙ ex quo
iſte iä ſepat eſt a gra dei non pot appellar 4
ipſum reſtituere alias eſſz detenſio jnic to n
Sli defenſio iniqtatis. hec
ratio nõ eſt bona. nos loqmuꝛ in appellatiöe
ſta ⁊ qñ p̃tendit ĩiuſta c excoicq/ c i in
qn ptendit᷑ iiuſta cã excõicãdi quo caſu iſt
negat ſe excõicatũ ſen ſepatũ ꝗ gfa dei 2 tã 3
trendit uinculũ homis qꝛ dʒ poſſe ſuſte d zaͤra n
appellatio fuit introducta ppt iupiis A cioid
riã iudicis coeꝛcendã ut in..i.in fi.fie 7 u
ſuggeſti. . e. Kü eꝛgo iſte appellis Ptedat iperi
tiã uel iniuſtia indicis excõcãtis: eꝛgo dz ſuſt
dere illaʒ ſniam ⁊ uinculũ bois. Bacen
lutionẽ ponit bic do. An. q; rõ tpalitatis “
cõicatiõe eſt qꝛ depẽdet a ptate clauiũ ⁊ in eain
tollẽdo reqrit certa forma in. c. a nobis de ſen.
excõ. Cuũ ergo appellãs nõ habeat banc clauiũ
pᷣatẽ nõ ualet ſuſpendere eã ꝑ appellationeʒ ſu
am ſed alie ſñie tranſcurrũt ꝑ actus priuatos ⸗
cõcernũt iſta alia qᷓ nõ dependẽt a poteſtate cla
uiũ.p ſo.fuit mihi uiſa qnʒ vᷣa ſʒ poſtmodũ ↄoſi
deraui ꝙ in ueꝛitate n bʒ bonã ? ſufficiẽtẽ ꝛõnẽ
ſpãlitatis qdð ꝓbo aꝑtiſſime. nã infamia q impri
mit᷑ ex ſñia lata ſuꝑ furto nõ depedet a piate p
uati ſʒ ſolus princeps eã abolere pot..i. F. de ꝗ
.ff. de poſtu.nõ.in.c.cũ.i.⁊.a.S.de re indi.? tñ
pᷣuata ꝑſona appellãdo ab illa ſnia odenatoꝛia
ſuſpẽdit infamiã iã ad eſſe ꝓductã un in.d..fuꝛ
ti hoc iõ qꝛ nõ eſt ipſe appellãs qui hoc facit ſʒ
princeps qui dedit robur appellationi ita in ca
ſu noſtꝛo quẽadmodũ papa põt in tomʒ ad tem
pus tollere excõicationẽ ita poterat dare robur
appellatõi. Mro hoc uide tex.iũcta glo.nõ.in
cle.una de imuni.eccle:⁊ ibi ſine qualibet appel
latiõe papa tollit excõicationẽ. Ad idẽ cle.ſi ſũ
mus de ſen. excõ ¶Hona ſolutõ colliginm ex
glo.in.l.fi.C.ſi a n compe.iudi.q dicit ꝙ quẽ
admoduʒ a ſnia ultimi ſupplicij poteſt appellari
ut in.l.qui ultimo.ff.de pe.ita ⁊ a ſñia excom
municatõis. Sed illud dictũ eſt cõtꝛa tex.iſtum
⁊æ.c.is cui de ſen.excõ.li.vj.niſi foꝛte.glo.illa in
tellexerit ꝙ poſſit appellaꝛi ad effectuʒ deuoluẽ
di illã cãm ad ſupeꝛiorem:non autẽ ad effecum
ſuſpẽdẽdi:nam quo ad primũ effectu appellani
poteſt ut habes hic tex.⁊ uide glo.bonam ciꝛca
hoc in. c. ad reprimendam de offi. oꝛdi.ſed
nõ eſt bona cõparatõ quam facit de ſſia ultitmi
ſupplicij quia iſta ſuſpenditur ſma ſoln
tio ponituꝛ bic per dominum meum vornmi
Car. dicenteʒ ꝙ; excommunicatio potius trahit
ad natuꝛã inteꝛlocutoꝛie ꝙᷓ diffinitiue ut notant
doc.i.c.peꝛ tuas ð ſen. excõ. ?.c. ueneꝛabilibus
eo.ti.li.vj.Sed interlocutoria n ſuſpendit e
appellarionem ſequentem ſed pendet er fumm⸗
euentu ut in dicto. c. non ſoluʒ ¶ Mcc ſoluio

cum ꝛeneꝛentia non pꝛoccdit qi ſi appellatio

cuereſe gie lei niſ an leconigd
el ahimi aiti
lbi i geui iie mioꝛ ni eſtanß
ä ſe
gloncio⸗ elmimo Luſt
tuimimmi uſii ſetnoſhui
inĩc oe ali i poſtt ib vuch⸗
cblolnnone e fido cuntione de paren
irlcgtias de ſen eo. Iu glo caſn
cli qrpoſſerſeimiſce inuſte n audit⸗
mins eccie 2 cdioni dornind Nrendede
Kwoi in Nirare elle icn. Eriri
pom 0a bit med ſolgnons ge non
no. ime done de elec. in. cci ſugd
ubi ſingolaiter cicit o ſ qs appellat
umna ſiig excolcatdis no pfunit p en
ſieut nec p alis iiſs. Oj ſian d en
Pbadi ens inſicli ngo n z pfunii
deridi oppeſai gni cotta ton
boc tideo gin hoc caſunton pb⸗
niemin hulii ieli inineterẽ
ſe mncrim p erölcato ö trabi
ap ſiiap ſzin uniclo nio giu in
poſſaßtilcreſiimn iniſfͤbi ſa
i gimubitr ſe iniſi lrſs acke.
1.thtnus nbici an aia ne n

nere ceſini eccleſiaſicz dr e⸗
gltaui nü poſſe D q pae abſol

. chopelirſü her mi
na ntgre Pptrong
aen 1 eeſure
ni.ſo i nhi nigi; n hooſni
ngnamihinirlii
biinis o iſne niſenu in
ta fiuluſy Uwcöo itezef
ißs ſotusmnimsciain is ,ſri
xo. N, N“ʒÜi οα0⁵ οαια
upoom appeligo ab iin hin Minona
in miami i d ſe panci nin d ,⸗
Nod e Meſs idarſuitg
NS NN do Wenini
Gtrd drundin rſnnnen
s lecuötticninr N
aid. oboe ierr imn goß
ummrimiate iſiſrglikunt
Rir mu nit ni gncl Aliclti
deſened nſoriaaſgnnt
„ CNai onheindii latgeu
aſin im inhſcſ)un gin
Amdn unoß⸗ ein 11 fuan
nin alirickiunt
mnnd ei ſituine

nnni 9
omnnien,

Cai diem bcnong 1 „

. ,N
Ammz n g ſn l

dxic incomiin
6 4.

vumn l.

iegitima immediate ſuſpendit licet quo ad nos
dependet ex fumꝛo euentu ut in.c.ſi a iudice.e.
titulo ibro. vi. Hinc dien glo. in. c. is cui de
ſen excõ.li.Vi.ꝙ ſñia ſuſpẽſiõis a bnficio ſuſpe
dit᷑ ꝑ appellationẽ ſequẽtẽ:⁊ tñ illa interlocuto
ria eſt uel tꝛiabit᷑ ad nãm interlocutorie n
decimã ẽt ſolutionẽ poſſumus colligere & dẽis
HBar. in.d.l.q ultio dicẽtis ꝙ ex nã excõicatio
nis hoc ꝓcedit qꝛ eſt medicinalis ſʒ aliter nõ de
clarat ⁊ eſt hoc õ fam ⁊ tertiam ſo. Mã ille ſo
lutões nolũt ꝙ ſit ex ↄſtitutõe eccleſie nõ ex nã
excõicatõis. Cogitaui poſſe dare duodecimam
rationẽ ſatis ꝑſuaſiuã æ minores patit᷑ calũnias
ut dicat᷑ hoc ꝓcedẽ ex nã ipſiꝰexcõicatõis. Idẽ
ĩ q̃ʒ ſñia cenſure ut in.d.c.is cui. Rõ nã excõi
catio iuſta ñ põt quoquo mõ ꝑ appellationẽ ſu
ſpendi qꝛ illa infligitur ꝓpt peccatũ ꝙ ligat ani
mã indiſſolubiliter niſi ſubſeq̃tur ↄpetẽs ſatiſfa
ctio:nã peccatũ nõ dimittit᷑ niſi correcto ut ĩ re
gula peccati uenia.⁊ in ꝛegula peccatũ de ꝛegu.
iuꝛ. li. Vi.⁊ in.c.cũ tu de uſuꝛis:nã cũ ꝑ peccatũ
ſit ſeꝑatꝰa gꝛa dei.xi.q.iij.audi deniqʒ non põt
iſte ꝑ actũ poſitiuũ ſeu a iure poſitiuo inductuʒ
reſtituere ſe gꝛe dei niſi alꝛ ſe coꝛrigat ⁊ emẽdet
⁊2 in dubio debemꝰpᷣſumẽ excõicationeʒ iuſtã qꝛ

ubi vVtit᷑ ꝑiculũ aĩe tutioꝛ uia eſt amplecrenda l

uideat᷑ durior ut in.c.iuuenis de ſpon.¶HNõ
glo.in.c.unico de ſcrutinio.Tutius eſt ergo ex
cõicationẽ tenẽ iuſtã eſſe ⁊æ nõ ſuſpẽdi qꝛ nullum
ꝑiculũ eſt hoc caſu cũ poſſit ſibi ꝓuidẽ petẽdo
abſolutionẽ ⁊ pᷣſtãdo cautionẽ de parendo iuri
ut in. c. ꝑ tuas de ſen. excõ. In alio caſu eſſer ꝑi
culũ qꝛ poſſet ſe ĩmiſcẽ iniuſte ⁊ danabilit᷑ ſacra
mẽtis ecclie ⁊ cõioni hominũ pᷣtendẽdo eã iniu
ſtã ubi. in Vitate eſſet iuſta.Et lʒ fõtit poſſet op
poni ↄtra hãc meã ſolutionẽ de nõbili qẽo In
no.in:c.bone de elec.⁊ in.c.cũ ſuꝑ de offi.dele.
ubi ſingulaꝛiter dicit ꝙ ſi qͥs appellat.j.decendi
um a ſũia excõicatõis nõ pᷣſumit᷑ ꝓ excõicatõne
ſicur nec ꝓ alijs ſñijs. Sʒ ſtatĩ ꝓ ea icũbit onꝰ
ꝓbãdi eius iuſticiã ergo ñ dʒ pᷣſumi iuſta ſi ifra
decẽdiũ appellat ꝙ uẽ contra rationẽ meã. Ad
boc rñdeo ꝙ in hoc caſu ut onꝰ ꝓbãdi incũbat
aduerſario nullũ ꝑiculũ iminet excõicato ex q
gerit ſe interim ꝓ excõicato iõ trahit᷑ ad nãʒ ali
aꝝ ſniaꝝ ſʒ in aꝛticulo nr̃o ꝑiculũ imineꝛet quia
poſſet ptẽdere ſñiam iniuſtã ubi alias eſſet iuſta
2 ſi dãnabilłr ſe imiſcẽt ſacr̃is eccłię.ꝓ hoc facit
dictũ.c.ꝑ tuas ubi dr̃ ꝙ an oĩa ne uideat᷑ cõtem
nere cẽſuꝛã eccleſiaſticã dʒ peẽ abſolutionẽ.Co
gitaui nuc poſſe dari ⁊ aliã ſolutionẽ ſeu ranem
Appellatio vitate inſpecra nõ extiguit ſñiam ſʒ
cã ſuſpẽdit ut in.c.ueniẽtes de iureiurã.⁊.c.pa
ſtoralis..pᷣterea de offi.dele.adeo ut eã nõ ſu
ſpẽdat quo ad oẽs effectus excõicatõnis ut dixi
in. c.fi.S.ð eo qui mit.in poſ.ſʒ effectus excõica
tõis nõ eſt ſeꝑabilis ab ipſa ſnia:nõ eni põt da
ri ipſa excõicano qͥn demus effſectꝰ ipſiꝰ:ſicut er
go appellatio nõ ſuſpẽdit ſeu exiinguit ipſũ pri
mũ actũ ſeu ipam ſniam ita nec ſuſpẽdẽ põt effe

e appellationibus.

ctũ ipſius cũ nõ ſit ſepabilis a prio actu ⁊ pᷣdie
ta nõ. In glo. ĩ vᷣbo ſecũ trahat ĩ fi.bec gl.duo
tãgit.prio nũquid excõicatio lata poſt appellati⸗
onẽ ſit ĩ ſuſpẽſo ĩ euẽtum appellatiõis. Secũdo
nũquid geſta ꝑ iſtũ excõicatuʒ medio tpe teneãt
Quo ad primũ cõclude poſt Hoſti. aliqua ad
dẽdo qꝛ glo.foꝛmaliteꝛ nõ ſoluit ꝙ aut noto ꝛiũ
eſt appellationẽ nõ tenẽ:tũc ceꝛiſſimuʒ eſt excõi
cationẽ in cõtinenti ligare qꝛ appellatio friuola
nõ ſuſpẽdit iuriſditionẽ iudicis ut ĩ.c.cũ appella
tionibꝰ =. c.nõ ſolũ.e.ti.li.vj.Aut certuʒ eſt ap
pellationẽ eſſe ualidã ⁊ tũc ceꝛtũ eſt excõicatiõeʒ
nõ ligare ut ĩ.c.dilecti.s.e. Aut dubitat᷑ æ tunc
quo ad nos depẽdet ex futuꝛo euentu qꝛ ſi ↄſta
bit appellationẽ fuiſſe legitimã etiã conſtabit ex
cõicationẽ nõ tenẽ ſʒ vitate inſpecta excõicatio
ſemꝑ ⁊ ſtatiʒ tenuit uel fuit nulla qꝛ ceꝛtuʒ ẽ nãe
utrũ appellatio ſit legitia uel nõ ⁊? iõ qꝛ ẽ certuʒ
nature:eſt ceꝛtũ legi nt ĩ.l.ſi pr.ff.ð ſo:⁊ ſic nun
qᷓ excõicatio uel eius effectꝰ ſtabit in ſuſpeſo lʒ
nos poſſumꝰ dubitare de naliditate añ exitũ ap
pellatiõis. Et uide ad pᷣdicta bonũ tex.i.c.lʒ de
ſen. excõi.li.vj. Ad ſᷣm dubiũ nũquid ualeãt ge
ſta medio tpᷣe.Cõclude ꝑ tria mẽbra. Nuedaʒ
geri pnt ꝑ excõicatũ rõne publici officij ⁊ iſta te
nẽt ex quo putabat᷑ nõ excõicatꝰ uigore appella
tõis pᷣcedẽtis lʒ vVitas ſe haberet ĩ cõtrariũ ut ĩ
.c.ad ꝓbãdũ de re iudi.et ar.in.l.barbarius ðᷣ
offi.pᷣto. Quedã geri pñt cũ excõicato ſeu ꝑ eũ
nõ rõne publici officij ſʒ cõceꝛnũt utilitatẽ ipſiꝰ
nel alteriꝰ:⁊ tũc ſi eſt talis actꝰqͥ in ſe eſt ĩterdic
1 excõicato nõ ualebit iʒ putaꝛet᷑ nõ excõicatus
Ad hoc.c.cũ dilectꝰ de ↄſue.ubi Inno.ponit
unũ dictũ ſemꝑ mẽti tenẽdũ ꝙ nõ eſt dꝛia inter
publicũ excõicatũ ⁊ occultũ niſi in his q̃ᷓ gerun
tuꝛ ꝛõne publici officij:idẽ Jo. an.ĩ.c.i.de Hep.
li.Vi.Ex quo infeꝛo otꝛa glo.hic ꝙ collatio bñ
ficij facta excõicato qᷓ putabat᷑ abſolutus nõ ua
let. ⁊ nið in teꝛmĩs nꝛis glo.fi.in.c.ſolet de ſen.
excõ.li.vVi.quã limita ſᷣm pᷣdicta.Quedã ſunt qᷓ
ↄceꝛnũt penã ↄtẽptus ut ẽ iꝛꝛegulaꝛitas ⁊ iſta ñ
afficiũt excõicatũ qꝛ ñ ↄtẽpſit ⁊ ꝑ ↄſequẽs ñ eſt
puniẽdus pẽa ↄtẽptus in. c. ad aplice.de cle.
ex.mi.facit.c.ut aĩaꝝ de cõſti.li.vj.⁊ ꝑ bec hẽs
torã glo.clare expeditam. In glo.fi.ibi publica
egeſtate debet laborare. Adde hic finẽ gl.in vᷣ
bo ego cꝛedo ubi glo.ſoluẽdo iſtã qõnẽ conclu
dit nõ eſſe ꝓuidendũ excõicato in aliquo niſi fa
me periret:⁊ nõbis bñ gl.quã vr̃ ſequi Jo. an.
reddẽdo rõnẽ diuerſitatis inter excõicatũ æ de

poſitum quia excõicatus poteſt ſibi prouideꝛe

:ſ.petẽdo abſolutionem ſed depoſitus nõ habet
ita remedium quia cum fuerit depoſitus ꝓpter
crimen quantuncũqʒ ſit emendatus non recupe
rat primum ſtatum merito ſibi diſpenſatiue pꝛo
uidet eccleſia de aliquibus temporalibus ne co
gatur mendicare in opprobrium cleri: uide bo
num tex. cum glo. in.c. ſtudeat.l.di. Et pro con
cluſione gloſe uide glo.in.c.quia ſepe de electi.
li. vj.? in.c.epiſcopus.vij.q.i.æ.i.q.ij. quã pio

4

De appellanon bus.

e ſatis placet hec opinio glo. Et per rationem
ſupradictã puto limitandã glo. nõ. qᷓ dicit ꝓui
dedũ ſuſpeſo a bnficio ne cogat᷑ mẽdicar̃ ut no
tatur in. c. cñ uintontẽſis de elec.intelligo enim
lllã glo. qñ ſuſpeſio eſt facta ꝓpteꝛ crimẽ ſed ſi
ꝓpt᷑ ↄtumaciã nõ puto ſibi in aliquo ſubueniẽ
dũ cũ poſſit ſibi ꝓuidẽ ſatiſfaciendo. Mã ſepe
hoĩes de cibo ſecuri iuſticiã negligũt ut.V.q.v.
nõ oĩs. Et ex his poteſt iferre ad deciſionẽ qᷓo
nis. Mũqͥd excõicato ſit fiẽda elemoſyna: naʒ ſi
fame piret tũc ſubneniẽdũ eſt ſibi ꝑ ilud qð ha
bet hic in fi. glo. xi. q.iij.qm multos:ſecꝰ ubi ñ
eſt tãra neceſſitas. In. eadẽ glo ibi niſi in ſentẽ
tia hot expᷣmat᷑. Mõ bñ glo. qᷓ ſentit ꝙ excõica
to ñ ſubtrabũt᷑ ꝛedditꝰbñficij niſi hoc ſit expᷣſſũ
in ſñia ſicut dicimꝰin ꝛelegato:põt tñ iudex boc
erxpᷣmẽ ſi uult:⁊ cũ hac opi.tꝛãſeũt doc.uſqʒ ad
ip̃s. Jo. an incluſiue.ſ.iĩ iſto.c. nã nihil ſcribunt
ſz ptereũt ita ꝙ lʒ glo. nõ ipugnẽt eaʒ:iñ nõ fir
mant un alibi aliud ſentiũt ut.j.dicã.do. An.tz
hic ↄtra glo. uʒ ꝙ ſʒ in ſñia.iudex boc non expᷣſ
ſerit: nihilominꝰſubtrahbedi ſũt excõicato reddi
tus bñficii qꝛ pꝛiuat᷑ cõione ecclie. Itẽ ſi b fuiſſz
lata ſnia ꝛſpectu ſubtꝛactõis fructuuʒ illa fuiſſet
ſuſpẽſa ꝑ appellatõem ſequẽtẽ cuiꝰↄriũ inuitu⸗
hic:nullã tn auctoritatẽ adducit:ſed ego allego
plimas.uide tex.iũcta gl. xxxij. di. pteꝛ 2 Inn.
in. c.qᷓit᷑ ⁊ qñ el.ij.de accu.ꝓpe finẽ:⁊ ſpe.iĩ ti.
de expẽ.et intereſſe in fi.ubi recitat ideʒ tenniſſe
Vin.in.c.quotiẽs ð ſimo.⁊ Hoſtiẽ.in ſũma de
ſen. excõ.ꝗ.qͥd eiꝰeffectꝰ i.v.itẽ qð nullũ.Et mi
202 de iſta opi glo. cũ ipſamet ſentiat ↄtꝛariũ in
pri. dũ dicit ꝙ qͥ ex eccłiaʒ eſt nihil dʒ poſſidere
noie eccłie hec rõ militat et ſi in ſñia nihil fue
rit dictũ:hoc etiã aꝑtiſſime ꝓbat᷑ hic ñ ĩpꝛopᷣan
do aʒ. Maʒ ſolũ hic ſuit appellatũ a ſnia excõi
catõis ⁊ dẽ ꝙ ex quo nõ ſuſpedir̃ ꝑ appelloneʒ
nõ dʒ ſuſpedi actꝰoĩo acceſſoriꝰad ipſaʒ excõica
tionẽ nt eſt denũciatio ⁊ ſubtractio ꝛeddiuũ: ſi
eni ſubtractio reddituũ ni ſequeret᷑ neceſſario ex
* ſnia excõicatõis ſʒ opoꝛteꝛet expᷣmẽ in ſnia:tũc ꝑ
appellationẽ ſequẽteʒ ſuſpẽdereĩ qꝛ tũc tot eſſẽt
ſnie quot ſũt articuli.l.etiã. ff. de miuo. Quãqᷓ;
ergo appellatõ nõ ſuſpẽdat excõicationẽ ꝓpteꝛ
nam ſuã ſuſpẽdet tñ ſniam reſpectu ſubtꝛactois
fructuũ ut habes glo.bo.in.c.is cui de ſen.ex.
li. vi. Sʒ qꝛ ſubtractio fꝛuctuũ oĩo ſeqᷣt exõica
tionẽ iõ nõ ſuſpẽdu ꝑ appellationẽ ut hic:ad u
nũ tñ aduerte qꝛ ſentit hic do: An.qꝙ admiſtꝛa
tio tpaliũ nõ ſubtrabit᷑ excõicato Iʒ nullã ↄmo
ditatẽ debeat hẽe ⁊ ↄſeqᷓ nihil allegat hoc mibi
non placet quia cum excõicato interdicat᷑ cõio
interdicit᷑ ſibi ptas admiſtrandi ẽt tpᷣalłꝛ: ꝓ hoc
nide tex.i.c.Vitatis ĩ fi.ðᷣ do. ⁊ ziu. Ye erti
catꝰ eſt ſuſpẽſus ab officio ⁊ ꝑ ↄſequens a bñfi
cio ſʒ ſuſpẽſus a bnficio ñ dʒ ſe igerẽ admiſtꝛa
tõi ipᷣi ut i.c.i.de elec.li.vi.ergo ⁊c̃.quare puto
ꝙ bñnficio excõicati deputabũ iconomꝰp ſuꝑio
rẽ aut uicariꝰipᷣalis iur ea q̃ habent in ſili in.c.
Ruett.õ.e.⁊ in.c.cũ ex eo ð ele.hi.Vi.⁊ in.c.fi.ꝗ⸗

de ſia kgu. Et in ỹmz glo dicit ꝓ excõicatꝰ eq
paf ꝛelegato nõ eã: æ alibi dicit glo. iuris ci iſe
inſti. de capi. dimi. O. media ꝙ eqpaĩ Sbortan s
S dic ꝙ lh ſilitudo ꝓcedat in aliqbꝰ nõ H
oĩbꝰ. Nã ꝓppe nõ eqpaĩ relegato nec deporta
to qꝛ põt qs relegaꝛi reſpectu ceꝛti loci ur ff.
intdic. ? relegata.:.relegatoꝝ. Sʒ excoicatdſ⸗
ern naden mereſſan . edlcar iſpe
. un uni eſt neceſſario excõlcatꝰquo ad oẽs eccle
rat e ꝛoꝑ:ſec in excõicato: qꝛ
non eqpat᷑ ꝓpe deportato qꝛ depontatꝰ pdit ci
uitatẽ libẽtateẽ 1oia q ſt ſuꝛiſeciuiliſ ut.l. qdi. f.
ð pe.ſʒ excõicatꝰiſta nõ ꝑdit oĩo imo pot dona
ꝛc m coem opi. e teſtari de bonis ſuis ut nõ.
glo.? Jo. an. in. c. decernim de ſen. excõ. .. vi.
2 uide qð nõ.in.c. Vitatiſ pall. Et ide plene 8
Ang. de puſio in qda ſua diſputate q incipit
duo ad inuicẽ litigites in prin. upi concludit
excõicati ſůt pes hoium danatoꝝ pꝑ ſe ita ; „
prie nõ eqpant᷑ relegatiſ nec depõtaui ſʒ i biſ i
qbꝰhʒ ↄformitatẽ cũ ꝛelegauiſ cenſebiĩ iuꝛis ꝛele
gatoꝝ In his vo in qoꝰbʒ ↄfoꝛmitatẽ cũ dpoꝛ
tatis cẽſebit᷑ iũ depoꝛtatoꝝ:⁊ uide plene ðᷣ mqᷓ
ibi per Ang.⁊ ꝑ Mal.in.l1.i. C. de here. inſti.
utꝛobiqʒ plene ð iſtis banis ⁊ eoꝝ effect aliqd
ꝑ Haꝛ in.l. amiſſiõe.fl.ð capi.dimi. In eadeʒ
glo. ibi ſʒ pᷣus dictũ pᷣualet.ſ. ꝙ ſiue ſit luſpeſus
ab officio ex cã irrogãte ifamiã ſiue non ſenpeꝛ
erit ſuſpẽſus quo ad oẽs alios etiã er tenitoꝛiũ
ſuſpẽdentis. Hanc opi.ſeqt Jo. an. reddens ra
tionẽ diue:ſitatis int hũc caſum ⁊.l.ex ea.allatã
in glo. ꝓ ↄtꝛaꝛio qꝛ ſuſpẽſio ab officio ouingit
ꝓpter ordinẽ.uñ ex quo oꝛdo eſt ſuſpeſus non
põt alicubi miſtrare dinina ſʒ in.l. ex ea. ibi fin
terdictũ ut ñ poſſit qͥs poſtulare nec tale teidic
tũ ↄcernit cãm cõcernẽtem alicnũ territoriũ.nᷣ
ex ꝑĩtia pꝛocedit poſtulatio que nõ interdicitur
in alieno territorio. Et eſt ille tex. nalde nobilis
ad multa alia ⁊z diſpoſitio penalis cõcernens ex
eꝛcitiũ pſone uel bona nõ extẽdit uiaes ſuas ex
tra territoriũ ius dicẽis ¶Mõ glo. quatenus
dicit aliud ẽe in ſuſpeſo a bnficio ut poſſit albi

obtinere beneficiũ. In hoc tamen articulo do.

An. diſtinguit ꝙ aut hec ſuſpẽſio.ſ.a benelicio
fit ab hoie aut a iur̃ primo caſu ſi iudex intece
bat ihabilitare iſtuʒ ad omnia beneficia ? ſentẽ
tia porrigit effectum ſuum enam extꝛa territoti
um iudicis licet executio debeat ſieri per indice
territorij per ea que habentur in c. poſtulaſti ſu
pra de fo. compe. Si ueꝛo ſimpliciter inten
bat ſuſpendeꝛe a beneficijs que habeban in ſuo
territorio:tunc procedit glo. ar. in. dicta. .cx ca
2 in. cij. in fi. de conſti.. vj. lecundo caſu cum
ſuſpẽſio fertur a iure:aut fit ex cauſa tencrnan
te certam eccleſiam tunc ſuſpeſio operatur s
reſpectu beneficiorum illius eccleſie hoc vr 3
tur in. c. cum in cunctis in fi. de gecelancde
compromiſſarius co.ti.i.vj.aut fit ſimp 4
ex cauſa generali: æ tunc habet locum reſp

tu omnium beucficiorum ꝛci hot

ſaris placer:

cle no t , 1
V t ininb ztoenqlber
fleor . I füenöienn enar⸗
poſſt denüͤch luthn d
tne g iſ n nt p i e⸗
colcnn pot treu.? pa ken 4
Ccegnoſ⸗ otaſis. 5 Hren⸗

ut in. c.ci
uder delaron
emanſir uderh ſnnoninerctu

iooeo.ti.i. u qn
3 (ii ſt inger ns: ll non naun
onier tinc autfit apeſi receßt
2 no pot denicigie qrp bic vceptio
projſis urlidito ab e⸗ nrinc.n
noi fui cteptit: crcl poſſit qꝛl
ſti eutare ur en ſcſeipiſent: ſblobe
mlen ſon hin fut:r c una
muspſpittenmmi apocän ob c
uone pſij i r n Teunit uſlt
ſal chyenn odiai qrit c ſai genüci
cler ad que Peiolt un li denüciedlcin
lbickobteerang ec agelct ps o
Bs rſun dd meren c aa edid den
eneni M oltace Mi icas ee
P wunſeſtn offenſa. Mi wne ſun inten
lare qr in munifeſta offenſa appellatio
it.ð.e. glulit .c. d b v.cau ſit roma
pelene pne iurictonis l qn gpp
nõ tenẽ no pot inderad ane ſeinnoni
cipali pl;uide ſ .e ronimn. H. Vi.

Pollicitudinem.

Rcpo poſtanann appelanit ad
tim lefen ſimolieit ad metropoſitan
latol ienuciat ? archiehs cin cler
iur contrarii archießs non ognoſee
rit no por eps appeſare niſt otoriü̃ l
tione i tene. Mel ſim ſ

. lcꝛſig
ore opet cori iudice inſeriort dun

gipelue loſi appelatöj renüch
al pteſter phoc non intenchrre

d s, . e
d tich Iiia glegis non eſt
B notoni ſt geti i eſte iniuſtii
mone agiuit inferior⸗ wrid

gſſloꝛfa ibi nog igff J onns al

ngsninmicneri
en ̃ ſes inn Penntn
ne noajymni egni ner ömſgib
ſdy aormmitinignſenſtini
gaor Nn du ſonc d emimdii
mi ccchi j depotnmoret ite Heredni
biber Ag t, Blnli , Nbaeic

lnobiqj gerr d ſts binis cpcfinnaiſf

Bun anſſie foͦp n Nan
b. bi sdi iult /0 ſueſt ihiß
bofmaciiwegirikmäiur
cus o n oais alos aict niori
ilmms H, ; an nuen
idueſimns i it amn t icalri
Po.mot iſhelo offeo Aungit
Nne R ANd Allhüin en
icndemrwe d GNN
göcnNWi PWMimrdkerte
ormnin n dtgninn ii Pain
r gein Pocei oſinio ſd nerdon
in vo nioſi.
AM
Autii onen
terrtri s

—

A. Aſingit

1
nngne n derer ite
mmuls nen mrnet
õ vend ſien⸗

n deſoiſß. osar /

Elerr nid- s

Scdcenonst
1 oltio gonlsco

en iſßual
odienſ abifico unſu
. ci Jyder ne uinin
A —
eamaiii mwanſunn
fn zD boe ma. ,

ſmml lethen

eadẽ gloſ.ibi an iuſte uł iniuſte fuit excõicatus.
Hõ ſolutionẽ glo.qꝛ ſatis va eſt ⁊ idẽ glo.i.c⸗

clericꝰuictũ. xci. di. uide ꝙ nõt glo. in cle. ut hi qᷓ

de era.æ qua. uid ãt fiet ce iſtis redditibꝰ
ſi iuſte fnit excòicatꝰdic ꝙ debẽt ↄuerti ĩ utilita
tẽ eccle nõ ãt dabũt᷑ huic excõicato licet ſit abſo
lutus ut nõ.in iurib pallg. facit in ſili.c.pñti de
offi. or. li. vi. ¶ Ertra gloſ.qᷓro an qibet iudex
poſſit denũciar̃ ꝑ iſtũ excõicatũ appellatõe ñ ob
ſtante. So. Inno. hic ↄcludit ꝙ oꝛdinariꝰiſtius
excõicati põt etiã ſi nõ fuit ipᷣe qͥ ſñiam tulit:ar.
xi.q iij.cure ⁊ in.c.i.de treu.⁊ pace.ſecuſ dicit ĩ
delegato ſi appellatio ab eo inteꝛpoſita eſt a ſu
Piore recepta:ar.in.c.paſtoralis. O.pᷣteꝛea.ð of

e A Tbs- dictũ:ſʒ hũc ultimũ articulũ
expedias latiꝰ? clariꝰ ſic: Aut añ denũciatõnem
fuit appellatuʒ ab iſto delegato cui appellationi
ipſe derulit ⁊ non poteꝛit eũ denũciare tũ qꝛ nõ
ꝛemanſit iudex ꝑ delationẽ ut in.c.cũ appellarõ
nibꝰeo.ti.li.vi.tũ qꝛ ſua non intereſt ut iſte nite
tur cũ ñ ſit iudex ſuus:aut non detulit appellati
oni:⁊ tunc aut fuit appellatio recepta a ſnꝑiore
⁊ nõ põt denũciaꝛe qꝛ ꝑ hãc ꝛcceptionẽ reuocat
prorſus iuriſditio ab eo ut in. d. F. pꝛeteꝛea aut
nõdũ fuit ꝛecepta ⁊ cꝛedo ꝙ poſſit qꝛ ſua inteꝛẽ
iſtũ euitare ut citiꝰreſcipiſcat ⁊? ſibi obediat ⁊ nt
młcta ſua hẽat effectũ:ar.c.ad auꝛes.S.e.ubi ðᷣ
legatus pᷣfigit terminũ appellãti ab eo ad appel
lationẽ ꝓſeqᷓndã ut citꝰreaſſumat iuꝛiſditionem
ſed ꝛeſpectu oꝛdiaꝛij qrit᷑ qͥd ſi anñ denũciationẽ
iudex ad quẽ pcipit ut illũ denũciet:dicit Inn.
ꝙ ſibi eſt obtẽperandũ nec audiet᷑ ꝑs oria appł
lãs qꝛ ſua nõ intereſt cũ an exitũ appellationis
n teneaĩ᷑ illi ſatiſfacẽ niſi dicas ꝙ fuit excõicatꝰ
ꝓ maniteſta offenſa. Mã tunc ſua inteꝛeſt appel
lare qꝛ in manifeſta offenſa appellatio non tenu
it. S. e. ↄſuluit ⁊.c.ad hᷣ ⁊.c.cũ ſit romana: ⁊ qͥa
pẽdente qᷓone iuriſditionis.ſ.qꝛ dr̃ appellationẽ
nõ tenẽ nõ põt iudex ad quẽ ſe intromittẽ ðᷣ pᷣn
cipali ꝙ plʒ:uide.j.e.romana. lKi.vi.
I5,1 Si excoi
llicitudinem. Si eot
epᷣo poſtquam appellauit ad papã hãc
tam defert ſimplici᷑ ad metropolitanum appel
latoi ꝛenũciat ⁊ archieps cãm audier:ſʒ ſi pteſte
tur contrariũ archieps non cognoſcet:ꝙ ſi fece
rit nõ põt epᷣs appellare niſi notoriũ ſit excõica
tionẽ ñi tenẽ. Ael ſũma ſic:ſi appellans ad ſuꝑi
orẽ ↄꝑet corã iudice inferiori ſuꝑ ↄceꝛnentibuſ
ipſã appellationẽ ipſi appellatõi renũciare nidet
Si ãt ꝓteſtet̃ ꝙ ꝑ hoc non intendit renunciare
apoellatõi tãq; Sria allegãs non eſt audiendus
niſi notoriũ ſit actũ illũ eſſe iniuſtũ ſuꝑ cꝰ emen
datione adiuit inferiorẽ ? eſt bonus caſus:cõis
diuiſio:pᷣa ibi nos igit᷑. Hã prio iudicẽ a q
appellat᷑ reſpectu granamis poſſe excõicare ap
pellatẽ tanq; ↄtumacẽ ſi pᷣtẽdit appellatiõeʒ fuiſ
le friuolã.Rõ qꝛ appellatio friuola nõ tenet ap
pellãtẽ ut ĩ.c.cũ appellatõipꝰ.e.ti.li.vj.eꝛgo põt

Be appallationibus.

⁊ ꝓbat᷑ ꝑ rones dicti.c.ſi nroniartns ſn

reputari ↄtnmax ⁊? ualiditas excõicationis quo
ad nos pẽdet ex furuꝛo euẽtu pꝓ hoc qð dixi in
c.ij.ð do:⁊ ↄtu li.vj.¶ ¶ Et ex ilſo tex.æ noſtꝛo

collige duas practicas ꝓcedẽdi 3 appellantem r rerr
ab interlocutoria fruſtratorie: nã põt iudex illũ

teʒ põt ad ulteriorra
ꝓcedere ſi cauſe ſtatus parit᷑ ut i. d. c. ij. ¶ Se

ↄtumacẽ mulctaꝛe ut hic J

cũdo principalr nõ.ꝙ quẽadmodũ põt qͥs ðᷣnũ
ciari excõicatus ut euitet.S. c.ꝓxi.ita põt denũ
ciari abſolutꝰ æ= nõ ligatꝰ ut nõ euitet᷑ ⁊ eſt boc
bonũ remediũ qñ qͥs iniuſte reputat᷑ excõicatus

uel crioſus ut denucier̃᷑ ꝑ iudicem mõ predicto.
— 2 — — 2 -
Earn nõ. unã bonã regulã hic ꝙ iferior iu
ice ad què eſt appellatũ non põt cognoſcẽ nec
de appeilatione nec de inouatis poſt appellatio
ne ii ↄtingunt articulũ appellationis etiã ad pe
titionẽ appellatis miſi uelit renũciare appellatõi
ſue uel niſi attetatũ notoꝛie ſit iniuſtũ:ar.i.c.cuʒ
teneamur. S. e. ⁊ ſic põt itelugi.v.iſle ſi vo. Nõ
ibi corrige que õ ipſaʒ ⁊c.ꝙ nõ omĩa innouata
poſt appe lanone ſut reuocãda ꝑ iudicẽ ad quẽ
ſj dũtaxat ea qͥ ↄcernũt pᷣindiciũ ipius appellan
tis. ¶ Mõ.i v. ſi vo notoriũ ꝙ i tacto notorio
archiepᷣs pot ſe ipe lire inteꝛ ſubditos ſui ſufftꝛa
ganei. Aide bonũ tex.in.c. romana. J. notoria
de cenſi li. vj¶Mtio nõ. unã regulaʒ ſatis bo
nã ? notãda: ꝙ ſicut renunciat appellatiõi ꝑ cõ
pitione cora iudice a quo ut ĩ. c.gratũ de offic.
dele.ita ꝑ ↄꝑit onẽ cora alio iudice ad quẽ non
fuit appellarũ qui ẽ ſuꝑior iudice a quo niſi õri
um ꝓreſtet.¶ Ainmo nõ. unã bona limitatõeʒ
ad aliud uulgatũ ꝙ ꝓteſtatio tollit ꝑ Zrium fac
tũ/. Iſ em ꝓcedit qn ↄriuʒ factũ explicat᷑ ita ꝙ
nõ eſt qui a pricipio repellat ꝓteſtãte ſi ãt ułt a
liquid attetare ↄriũ ꝓteſtationi dʒ ſuꝑior illum
no admittere tanꝙᷓ ſivi oriũ.Et nõ.ex hoc ⁊ ex
tex. ꝙ allegãs ocia no e audiendus.l.ubi repu
gnantia ff. de reg iuris. ed 5 pꝛedicta ? 3
tex.op vr emm ſi iſie apoelſas renũciaret appel
lationi non per hoc pollet archiepiſcopꝰ cogno
ſcere cum hic eſſet contentio inter ſubditos ſuf
fraganei inter quos citra remediuʒ appellatiõis
non poteſt archieps regulariter aliquid diffini
re ut in.c.paſtoralis de offi.or. Mec ob.ſi dica
tur ꝙ hic ſolũ perebatur ut pꝛonunciaꝛet excõi
cationem non renere quia etiam hoc nõ poteſt
facere ex quo fuit lata ab epiſcopo altero agen
te ut provatur in.c. uenerabilibus poſt princi.
de ſenten.excõi.li.vj. Solutio contrariũ eſt dit
ficile:ſed poteſt dici ꝙ deferendo hanc cãʒ ſim
pliciter ad archiepiſcopũ uidetur renunciare ap
peliationi interiecte ad papã ⁊z eã deferre ad ar
chiepm ita ꝙ archiepᷣs cognoſceꝛet per niaʒ ap
pellationis æ nõ per uia querele:æ ſic res ualeat
meliori modo quo ualeꝛe zc̃.ar.S. eo. ex inſinua
tione:⁊ nõ.hoc dictuʒ in glo.i. t pro inte
lectu glo. op. nam uidetur iſta littera diuerſa et
ſibi contraria. Mam cum fuiſſet queſitum utruʒ
archieps poſſet denunciare iſtũ appellantẽ non
ligatũ:papa uario modo reſpodet.prio dicit ꝙ

V.a⸗ Ian nd r pj

R „ –
Cma n W, 9 7 fr „ Jtra allc fmr.

6

5 . 4 ,.
hz ; Brr,1 Acrer“

0 .gair cpj⸗

à . 22

4

₰

5
Aate

metropolitanus non põt cognoſcẽ ðᷣ appellatõe
interpoſua ad papã. Scðo dicit qð epus excõi

cator põt appellaz?. Tertio i.vᷣ ſi vo dicit ꝙq me

tropolitanꝰ põt denũciare illũ nõ ligatũ: ⁊ aliud
uz dicẽ in.v.cũ autẽ. So.metu ↄrij gloſator in
tellexit ꝙ hic fuerũt tres qones.¶ MDria qſtio
utꝝ archiepᷣs poſſʒ coguoſceꝛe ð appellatõe iteꝛ
poſita ad papã. ¶ Scda qᷓo utꝝ archieps poſ
ſet ſaltẽ denũcia? appellãtẽ nõ ligratũ boc uolu
it glo. in v. notoꝛiuʒ. Tertia qᷓo utꝝ eps excõi
cator poſſit appellare ſi metropolitanꝰ de appel
latõe interpoſita ad papã ulłt co gnolccre: hoc
uoluit glo. in. Vbo in quo ¶Vltcio ĩ. vV. cũ aũt
papa ꝛeduxit oĩa i unũ ⁊ dicit qͥd iuꝛiſ.? hoc no
luir glo. in. V. cũ ãt:ita ꝙ iſte qᷓttuor glo.ſunt ſił
expediẽde:do.an.diẽ ꝙ due fucrunt qoes.Ego
puto ꝙ tin una fuit ↄſultatio ut clare colligitur
ex principio.c.uʒ utrũ archiepiſcopus poſſi de
nũciare iſtũ excõicatũ pꝰ appellationẽ nõ eſſe li
gatũ. Sʒ ad euidenua ſołonis papa pᷣmittit oia
q ſũt ĩ tex.⁊ ſic plena ẽ ha. In gl.ij. i fi. H SZꝛiuʒ
no uenit cõtra pcedetia ſʒ ↄtꝛa tex. Maʒ quead
modũ appellauoe nõ obſtãte potuit in. c.pcedẽ
ti ꝓnũciare ſuꝑioꝛ illũ ligatum:ita dʒ boc poſſe
facer̃ hic appellatõe nõ obſſãte maxie cũ ageret
bic de re magis ſauorabili.ſ.ut denunciaret᷑ hic
nõ ligatꝰ. ¶ Blo. nõ ſoluit ſʒ va ſo.ẽ ꝙ bic ñ
poteꝛat aꝛchieps ðᷣceꝛneꝛ de ua iditate uel inua
liditate uinculi niſi ꝑit᷑ cognouiſſet d iuſtitia ap
pellatõis interpoſite ad papaʒ. AUn cũ nõ poſſet
pricipale nec acceſſoꝛiũ in.c.pcedẽti ex ſimplici
denũciatõe nõ cognoſcebat de iuſta appe latõis
cã:ſʒ tin faciebat actũ ↄſecutiuũ ad excoicatiõeʒ
iã latã nihil de nouo attẽtando ¶¶ In glo. i V
bo eps poſſet ibi qꝛ ſi appellatio eſt aliqᷓ æc. gl.
nõ ſoluit formalr oriũ. Jo. an.melius ſoluit di
cẽs ꝙ Iʒ excipiat cauſe cognitionẽ ſpectar̃ ad ſu
pioꝛe ad què fuit appellatũ:ñ iñ fatet ꝑ hoc ap
pellationẽ legitimã eſſe. ¶ Itẽ ⁊ fo eps erat hᷣ
reꝰ merito audit᷑ ↄtraria allegãs ut nõ.in regla
nullus plibꝰde ⁊ꝛc.iuꝛ.li.Vj.pria ſoluto plus plʒ
Et in fi.glo.hec glo.iudicio meo nõ ꝛceddit ſuf
ficientẽ ꝛõnẽ diuerſitatis. Mã idẽ eſt cũ excipit
coꝛã indice ſtate vitate exceptõis puta ſi dico ꝙ;
n ↄtraxi in territorio tuo. Na vuate pᷣſuppoſi
ta tua n eos iudex meꝰ? ti in dubio potes ð hᷣ
cognoſcẽ. IJo.an.dicit ꝙ ſi iudex a quo cogno
ſceret nullũ eſſʒ officiũ iudicis ad quẽ ⁊ h quaſi
in effectu uoluit do. An.dicens iudicẽ poſſe co
gnoſcẽ an ſua ſit iuriſditio niſi ius tꝛanſfeꝛat iu
riſditionẽ cognoſcedi in aliũ ſicut facit in cã ap
pellatiõis:ſʒ iſte ſolunones ñ ſatiſfaciũt qſito:ſʒ
repetũt ipʒ qꝛe:de hoc cũ qᷓrim q̃re ius tranſtu
lit ulã pratẽ cognoſcedi in aliũ:⁊ nõ ſic fecit in
glijs caſibꝰin qbus dubitat᷑ de iuꝛiſditiõe. Ego
puto hãc eſſe ueꝛam ſolutionem.ſ. qꝛ in ca appel
latõis agit̃ de iniqtate indiciſ coercenda uel im
peꝛicia emẽdanda ut in.c.inteꝛpoſua.j.eo.⁊ in
.l.i.ff. de appel. An ſuſpectꝰ ẽ iudex i cognoſcẽ
do qꝛ nũꝙᷓ; iudicarct ſe iniquũ uel ipitũ merito

¶We appellationibus.

taqᷓ ſuſpect' repelit a pfate cognolccdi:fa? i
q.v. qꝛ ſuſpecu.⸗ glo. nõ. in. c. ſtatutü in pn
ſp. li. vj.qᷓ ſingularit diẽ ꝙ ſi iudex aſſu Bi
feſionẽ ⁊æ diſputationẽ cũ pte ſuꝑ iuriſdi n de
reddit ſe ſuſpectuʒ: ar.in.l.q oĩa.ff de dlii
ſic ñ poterit cognoſcere an ſua iun ror elt
li en 4 iuꝛiſchnio ſit. itel
igo glo. illaʒ an iudex audit cãʒ inteꝛ Ptes uie
tũc dʒ dimittẽ diſputationeʒ ptibꝰ2 de / qnid
Putatloneʒ ꝑtib?? dʒ iudicaxe
an ſua ſit iuriſdito nõ bñ hãqc prar
iuder pccdeꝛer p inqſtione; ie poſſet dubitaꝛi
utꝝ poſſet cognoſcẽ an ſua ſit iuriſdirio cũ ir
ſit loco ꝑtis ⁊ iudicis 6 ci ine
aff . e credo iy poſſit ex qñ
agit ð aliquo eiꝰↄmodo: neqʒ pot dici ſuſpect
li ðfendat iuriſditionẽ ſuã cuʒ ad hoc teneat ex
quo tʒ locũ ꝑus licʒ alud reneat do. An. ſub du
bio:tn forte in. cſuꝑ ris de Heo 6 8 di .
us puto. ¶Eπ ad pdicta otꝛa ili rari ue
.A⸗ a opi. quã uide
tur tener do. An. iudicio meo uf tex. icta gio
quẽ ſemꝑ tenebis mẽti in. c. c pſone ð Puile. i.
.vj. ubi eps ꝓcedebat ex officio ſuo ⸗ dte nega
te aſſerebat ſe iudiceʒ ⁊ mhpilomin cognolſcit an
ſua ſit iuriſdiuio ut ibi gl boc aꝑtiſſime iʒ ſequẽ
do itellectũ ſuũ ⁊ ð ilellectu illiꝰ.c.dixi i.c. ad an
diẽtiã S.e¶ In glo. in vbo ðclaꝛaz ibi h ñ cꝛe
do. Aduerte qꝛ hec glo.ur̃ tex. Nã ſi in calu
notorij archieps põt ꝓnũciaꝛe ſubdituʒ irꝛon
bilit᷑ fuiſſe excoicatũ:⁊ ꝑ ↄſequẽs ꝓnũciat ſniam
epi iuiuſtã fuiſſe ⁊ appella ione fiiſſe leginmaʒ.
Et iõ dicit. Hoſt.⁊ bn ꝙ dictũ glo. pcedit ubi
factũ nõ eſſet notoꝛiũ ſʒ data notoꝛietate põt fie
ri bec denũciatio:nõ enim ꝑ hoc piudicat appel
latõi qꝛ nõ ꝓnũciauit ut cognutoꝛ ſʒ eʒ iudicũ
tãqᷓ; ſimpłꝛ denũciatoꝛ ⁊ ſic non ob.num glo.
In glo. fi. ibi.j.de regularibꝰ. ſed glo.no ſoinit
nec hoc ↄtrariũ nec ſequetia.ſʒ tu nide glin ꝛe
gula nullus plibus de re. iur. li. vj. ? in. c.lſci
plina.xlv.di.ubi nõ an.⁊ qñ qs poſſit ꝓponeꝛ
cõtraria. In eadẽ glo.ibi facta Iitis coreſtanio
⁊c. hoc idẽ argumetũ glo.faciũt Vin. Hoſli.ct
Pbi. z ut dicit Jo. an. bñ potius litteꝛn pꝛo
bat cõtrariũ. Nã ſi hic interceſſiſſer pꝛoteſtatõ
fuiſſet renũciatũ appellationi proteſtatio eq ſal
nabit: ⁊ ſic ualuit hic pꝛoteſtatio cotꝛaꝛia facio.
Sʒ dic tu ut dixi S. in nõbilibꝰꝙ ubi factu tꝛn
ꝓteſtationẽ explicat᷑ tũc tollit ꝓteſtatio ꝑ Oaium
factũ:ſecꝰſi factũ Sꝛiũ a princpio no admitiuu:
qꝛ tc ex ſolo attẽtatu nõ tollii ꝓteſtatio ? ſupi
or ab initio nõ debet repellere uolenteʒ age? ge
tũ cõtꝛaꝛiũ ꝓteſtationi ſue ut hic eſt calus nõ.
fi. licet alij aliteꝛ intelligant ? minus benc. De
mareria proteſtattonis uide plene per doci.c
cum. . de conſti. ⁊ peꝛ Joã. mo. cils dieta
refert Joannes andre. in reguſa in gencrali de
xegulis iuris li.vj.i mercuria.? aliquid ect
mana ð ele. ꝑ Mar.i.lñ ſoli.f. de rit
2 de qõne glo.an ſu facta litis cõteſtatio: dic ut.

plene dixi in. c. unico de li. l.? in..(um. H-

de conſti. ¶ Ex glo. quentu⸗ urꝛͦ b edirdr
corã archiepo ccſſane pꝛoteſiauoe Ynn dic
oppellaioni ctiã ꝛcſpectu aduerſarij. Inno.

ica ¶ Dec ſi

pholuſſſe iſte zu wi
teſtatio oparet W
d reſecnn iucleb. 1 ee
. H.gl ercolcnt ) Pin,
cto.l. bot t fum hn
hoc aſe coligi i .nos ige
cur ineno no por ognoſce e ahh
poſitg oi Iu netde nonis
i/teiaſnrad mu ſh
ionit cdluns ſh llaut
pygmmmmnalc hir mrj lic puu,
Iorſts pot nbiomin .decidl mma l
gonunis ppelare r ius n grngto
u. ilvd tps deſberare valen umum
echatappelare:id en dagt weiſd ihe
locice vd Pugicir aNdelardm erdor
in te go. Joan in.t ei Ni
1n decif ij l.ccexriij. Coclue ſie
grauata ſpote actü facit coꝛi iudice ?
are facultati appalldi:ar.e.q babent
ante de offic. dele marie gn ic g feim
nĩ grnauamis ecdanſ nin lad ſoim
re iudic. r in. Ac ad oſnlanone en.
no egitſp iuder p itt ſbi anniniů a
Hyciedi:tic h iluc fein nop hoe e
tati appeſidt röne granam steriti
nd pe uut nek nen hmi lc
ſactacii crtnii grnnmnisgriti
ad aſclaione. Dro moz nin
nis ,lt c ab adin s eoff dcce ſi

nenit ei q neceſſitate ductͤalajd ficit

hüc articuſi Sdixi in.c
no pri. Aaitio qi Gelie
lectis. Dape

S gltimne iten
liös lir⸗ ſſel cccſſorſs ad luci⸗

Ntſcs galhng efidint eni
aſntdu ſenligt hlmiiſti
mur inſdino n bi boeapttſmneglc
inlmi ſii thir an cliice⸗
dem 4 In go in ſbodemntihie
o Aaer adu gof zn hiſnd
noron ancbecs ool pnictneſthalm nin
õ
iuuſiuſeet orli ou fuſſe gnnnn
de. Ebrtüigdaus go pueutubi
iͦ no cſrnovuu onn nomrue potle
dicato,nd anng bociuſan ppr
Andd Dnicandn gn lcſni
h ictAndind.
Nlod übnit
dNuünsatthhu adn
danalns Ridrs e Uü 1Na
n. EN d dbid nacßisſi mn
rade go hiftmills ndin

rcſn Jo in ,i
ris 1. . 6 e
xols ſne il in e

. l.
mmmd ce earfun i 4

ꝙ nõ ſʒ tin reſpectu indicis ex quo principaliteꝛ
nõ deducebat cãm appellatõnis corã iſto archie
piſcopo ꝓ hoc facit 'ᷣm Moſti.qꝛ cũ ꝑſone ſint
diuerſe:renũciatio quo ad unã ꝑſonã non oꝑat
quo ad aliã ar.in.l.ſi unus..an oĩa.ff.de pac.
⁊ in.l.cũ qꝛirur cũ duabꝰſequẽtibus.ff.de excep
tio.rei iudi.Sed ipſe Moſti.tʒ Zrium ut ꝓpter
ↄnexitatẽ uideat᷑ renũciaſſe appellariõi etiã quo
ad adueꝛſariũ.do. An.nitit᷑ ſaluare dictũ Inn.
qꝛ articulꝰattentati eſt ſeꝑabilis a cã pꝛincipali.
Sʒ ego puto dictũ Hoſti.eſſe ueꝛiꝰ moueor qꝛ
unita fuit hic appellatio æ potiꝰ ↄcernebat ꝑtem
ꝙᷓ iudicẽ ex quo litigiũ erat inter ꝑtes:nec uẽ iu
dex appellare 5ʒ ꝑs aduerſa:iõ iudex neceſſario
nõ citat᷑ in cã appellatiõis ut eſt tex.in.c. uenera
bilibus pꝰ principiũ de ſen.ex.li.Vi. An cũ tex.
hic in fi. dicat ꝙ uẽ appellatõni ꝛenũciare dʒ ĩtel
ligi de appellatoe ẽt reſpectu ꝑtiſ. Itẽ ſi aꝛticłuſ
attẽtati eſſet hic ſeꝑabilis ab appellatõe õ ptem
nõ ꝓpoſuiſſet iſte ↄtraria ſʒ fuiſſet hic auditꝰ ut
ſic ꝓteſtatio oparet᷑ ꝛeſpectu ꝑtis.petitio vo qᷓ
faciebat reſpectu iudicis. ad hoc tex.nõ.in.c.
ueneꝛabilibꝰ. F. ſʒ ſi excõicatꝰpꝰpꝛinci.de ſenten.
excõ.li.vVi.ſʒ hoc eſt falſum ut pʒ in fi.lr̃e Item
hoc expᷣſſe colligit i.V.nos igit᷑ ubi dicit text.q
ſicut infeꝛior nõ põt cognoſcẽ de appellatõe ĩteꝛ
poſita ad ꝑapã ita nec de inouatis pꝰ appellatio
ne. temaduene ad unũ ſingulare dictum
ꝙ ponit Inno. dicens.ꝙ ſi pꝰinflictũ grauamẽ
ꝑs granata aliqͥd agat coꝛã iudice puta ꝓducen
do teſtes põt nibilominꝰ.j. decẽdium a tpᷣe illani
grauamis appellare qꝛ ius dat grauato decendi

nʒ ut.j.illud tpᷣs deliberare ualeat utrum ſibi ex

pediat appellare:iõ ea qᷓ agit medio tpᷣe enã cuʒ
iudice nõ piudicãt appellatõni interponẽde. ſed
tu uide glo. Jo. an. in. c. fi. e. ti. li. vi.?æ do. de 20
ta deci.ij.allł.cclxxx viij. Cõclude ſic qð aut ꝑs
grauata ſpõte actũ facit coꝛã iudice ⁊ ur̃ renũci
are facultati appeillãdi:ar.e.q babent᷑ in.c.ĩſinn
ante de offic.dele.maxie qn id ꝙ facit ẽ executi
uũ grauamis pcedęeriſ ut in.l.ad ſolutionẽ.C. ð
re iudic.⁊ in.c.ꝙ ad ↄſulationẽ.e.ti. Aut ſpõte
nõ egit:ſʒ iudex pᷣſixit ſibi terminũ ad certũ qͥd
faciẽdũ:tũc Iʒ illud faciat nõ ꝑ hoc renũciat facł
tati appellãdi rõne grauamis pᷣteriti:qꝛ ex quo
nõ appellauit tenet᷑ interi parẽ iudici:non tñ dʒ
facẽ actũ executiuũ grauamis pᷣteriti ut in.d.c.
ꝙ ad ↄſulationẽ. Dro utroqʒ mẽbꝛo diſtinctõ
nis facit.c.ab aꝛditris:de offi.dele.li.vi.ubi ſub
uenit ei qͥ neceſſitate ductꝰaliqd facir Et uið ad
hũc articulũ ꝙ dixi in.c.ꝙ ad ↄſulationem.S.ti
tulo ꝓxi. Additio dni Snn
er appellationeʒ le
Alecti 8. gitime ĩiterpoſitam pᷣn
cipale cũ acceſſorijs ad iudicẽ appella
tiõis defeꝛt᷑ æ ſñie excõicatõnis ⁊ interdicti pꝰap
pellationẽ late nõ tenẽt.h.d.pꝰponit᷑ ꝑtis narræa
tio.fᷣo diffinitio ibi qꝛ 1 pꝰcleꝛicũ poſ
ſe detineri in uincuł ꝑ ſupiorẽ ſuũ donec ſatiſſa
clat de delicto Iʒ actũ ſic ciuiłꝛ ⁊ ẽt ſi opꝰeẽt poſ

¶ Be appellationibus.

Ttr

in ciuilibus. NHam regula in appellatione eſt ut

ſet ob hãc cãʒ toꝛqri nt utrũqʒ ꝓbat᷑ i.c.i. ðᷣ de
po.facit.c.ſi clericos.j.ð ſen.ex.li.vj. Quid ãr ,
ſi ageꝛet᷑ ciuilr nũquid ꝓ debito poſſit detineri
nõ.i. c. ij. J. ð pig. ? ibi lei. Aas. fo ꝙ platꝰ
iferior citra epᷣm põt ð iuꝛe ſpali hr̃e iuriſditõeʒ
etiã in crialibus in clericos dioceſis.etiã epo ex
cluſo ita ut nõ ſit locus pᷣuẽtõi. Mro hoc facit
c.inefragabili. S. exceſſus.s. ðᷣ offi.or. Nã epᷣſ
hic pᷣuenerat iſtũ decanũ ĩ captura pᷣſbri æ nihil
ominꝰðcanꝰ illũ repetebat tãqᷓ; ſpectãtẽ ad iuriſ
ditionẽ ſuã: an hoc poſſit induci repectu ceꝛte
ptis diocefſ.ut excluſo epᷣo heat iferior ibi iuriſ
ditionẽ plenariã ẽ qõ nõbilis:⁊ plene eaʒ tãgo ĩ
.c.cũ ↄtigat ðᷣ fo.ↄpe.ubi uide:z uide Jo.an.
in.c.ſi epᷣs ð offi.or.li.vj in nouella. ¶ Tertio
nõ ⁊ tene meti ꝙ iudex eccliaſticus põt repeteee N m
ſubditũ ſuũ ab alio iniuſte detentũ:intereſt enim
ſua ne niolet᷑ eius iuꝛiſditio ut poſſit ſubditꝰſibi
2 ecclie ſue debita ſeruitia ipendẽ: ſic ⁊ ptas re
petit ſubditũ ſuũ ut poſſit munera ꝑſonalia ſub
iꝛe.l.de iux.ff.ad munici.⁊ uide tex.cũ glo.in.l.
.i.I.ꝑ hac.ff.ð rei uedi. Sic dñs repetit aſcrip
titiũ ſuũ ut ĩ.c.ij.j.ð iudeis:creditor vo nõ põt
repetẽ debitorẽ ſuũ ab alio detentũ ſᷣm Inn.et
bñn qꝛ creditor nõ hʒ ius in ꝑſonã debitoris: ſe
cus ĩ ſuꝑioribꝰ dicẽdũ eſt:ðᷣ quo uide glo. opti
mã in.c.anct᷑e ð puile.li.vj.⁊ qda pulehra tagũ
tur hic ꝑ Inn. gl. tñ in. d. c. aucte poſuit ↄcluſi
ue dicta Inno. hic ideo illa omitto. Lꝛactat.n.
an dns poſſit agẽ ꝓ iniuria uel furto facto ſub
ditis ul colonis:⁊ q ſi turbat ⁊ an poſſit iteta
re alias actões eis ↄpetetes.⁊ uide ð boc Jo.
an.⁊ archi.in.c.ad apoſtolice de re iudi.li.vi.ꝑ
archi.ij.q.i.i primis:uide bonũ tex.i.c.lʒ maxie
in fi.de ꝓba.? Guil. ð zenʒe i cle. ſi dim ð rel.
2 uene.ſanc.⁊ dni ð ꝛota decif.ccclxxx.⁊ nident
pdicti coiter ↄfirmare dicta Bnno be⸗(1,6.
quarto dictũ ſatis notandũ ſuꝑioꝛẽ poſſe appei ¶ I ivr app s zoga g. relic⸗ ſach
lare nedũ pro ſe ſed etiã pꝛo ſubditis ſuis ut pa 65
ter ibi ſe ac ſuos ⁊c. quod ꝓcedit ſecũdũ Inne
qn ſuꝑior pot pretendere aliquod intereſſe reſ
pectu ſubditoꝝ:intererat enim hic epiſcopi iter
dictũ nõ poni etiam reſpectu ſubditoꝝ: qꝛ cura
re debet ut populus nõo patiatur defectum in di
uinis ⁊ ut coꝛoboretur in fide ne ſanguis ſub
ditoꝝ de ſuis manibus requiratur. S. de offici.
or.irrefragabili ⁊æ in.c.inter cetera.x.q.i.regen
da alias regulariter non appellat quis pro alio

2 Aan Ass,n n rzu

p g pet yu üiltes dalie t=ten

nõ audiatur is cuius nõ intereſt.ij.q.vj.non ſo
lent ⁊ in.c.cũ inter. R.S.de elec¶ Nuinto nõ.
aliud pulchꝝ ⁊ ſingulare dictum:nec memini ꝙ
alibi ꝓbet᷑ nec ſolet ad hoc adduci iſte tex.vyic · ttr e.
ſi appellas ex iudiciũ æ appellatus hñt diueꝛſos nrr, ſ ats tdetiie. aſe =
iudices:põt appellãs ſe ſubijcẽ ꝓtectioi ſui iudi D
cis ⁊ ad illũ appellare ⁊æ tał appellatio tuebit̃ ip
ſũ appellãtẽ nt H̊. Mic eni eps hẽbat archiepᷣm
in iudicẽ ordinariũ:ſj archiepᷣs non erat iudex
decani quia metropolitanus nõ eſt iudex ſubdi
torum ſui ſuffraganei:ſed ſi epᷣus uult cõuenire

Caat, 89owα.
4 7 —

7

8

¶ We appellationibus.

ſubditum ſt aſſumendi arbitri.xi.qꝛi.ſi clericus
nõ.i.d.c.irrefragabili.Et ſi dicẽſ ꝙ ꝑ appellati
onẽ archiepᷣs efficit᷑ iudex ſubditoꝝ epᷣi: ut i. d.
.cc. paſtoral.dico illõ ꝓcedẽ qñ appellat᷑ ab ipo
epo:qꝛ tũc archieps tãq;ᷓ ſuꝑior babet corrige
factum epi:ſed hic nõ appellat᷑ ab epo:ſed ipᷣe
epᷣs appellabat ſubditũ ſuũ ad archiepᷣm et ap
pellatio extraiudicialis ẽ qᷓdã ꝓuocatio ſeu con
uentio: ut ĩ. c. cum ſit.õ. eo¶ ¶ Opp. tex. ⁊ nõ
bile hic collectum ð.d.c.ſi clericos de ſen.ex.li.
vi. vꝛ enim ꝙ non potuit eps appellare decanũ
ad aꝛchiepᷣm ꝛõne pꝛedicta. So. prium eſt diffi
cile: ſed põt ſic rñderi ꝙ aut ep̃us ł alius appel
lãs er iudicinm uult trabẽ appellatum ad iudi
cem ꝓprium apeellãtis: ut faciat ſibi iuſticiam
de appellato ⁊ n põt ſed debet tũc appellare ad
iudicem appellati cum ſit quedam ↄuẽtio:ut.S.
dixi ⁊ actor debet ſequi foruʒ rei de fo.compe.
cum ſit:⁊æ hoc caſu bʒ locũ õriũ. Ant appellãs
appellat ne turbet᷑ ĩ iure ſuo:ita ꝙ i ueꝛitate ẽ ꝛe
us ⁊ tunc pot ſe ſubmittere ꝓtectõi ſui iudicis:
2 ad eum appellare ey iudicium:ut hic eſt caſus
ualde nõbilis ratio e: qꝛ cũ ſit reus originaliter
⁊ re ipſa põt illã cãm deducẽ ad iudicem ſuũ ſi
cut facit reus qni uult conuenire actorem ſuper
exceptione ſibi cõpetẽti. Nam trahit actorẽ ad
iundicem ſuum:ut potius iſpiciat᷑ nã cãe qᷓ; actuſ
ꝓuocationis ad iudicium:ut plene dico in.c. ſi
s cõtra clericum de fo. compe. allegando pꝛo
hoc ultimo multas cõcordãtias. Ex his babes
nouam iſtructõm ad quẽ ſit appellãduʒ extra
iudicium qn actoꝛ ⁊ reus ſũt diuerſi fori nec ali
as iĩueſtigaui. In iudicio vo ſemꝑ ẽ appellãdũ
ad ſupiorem tribunał a quo appellat᷑:ut in.c.ro
mana. F. dʒ ? qð ibi nõ.e.ti. li. Vi. S exto nõ
ꝙ iteꝛdictum põt feni ſub ceꝛto modo ita ut eo
exiſtente hẽat iterdictuʒ vires ſuaſ mõ vo ceſſã
te ceſſat effes iterdicti.Vnde decanꝰ hic ſubiecit
eccleſiam iterdicto q;diu epᷣus eſſet pñs ĩ ciuita
te ⁊ ſic epo pnte hẽbit effectũ eo abnte ſuſpẽdit
effecius:ſecꝰ vr ĩ ecõicatiõe:qꝛ ſemel excõicatꝰ
nũqᷓ; deſinit eſſe excõicatus ẽt deficiete mõ ſeu
cõditiõe niſi prius abſoluat᷑ Et id qð dixi de
iterdieto habet locũ ĩ ſuſpẽſiõe.nide ad utrũqʒ
bonũ tex.cũ glo.nõ.i.cle.i.de deci.? Inn.i.c.
cum bone de eta.⁊æ qua.¶ Mõ ſeptimo unum
aliud dictum qð non credo alibi ira bñ ꝓbari
neqʒ audiui alias ad hoc iſtum tex. allegari ꝙ
q́;uis ñ detulerit qͥs appellatõi aduerſarij nihil
ominꝰ ſi ipſe poſimodũ appellat in alio articło
et i eadem cã talis appellatio defedit appellatẽ
ẽt reſpectu aduerſarij cꝰ appellatõi noluit iſte
ðfene ⁊ ſingulaꝛiteꝛ iſte tex. ꝓbat opionem quã
tenui ĩ. c.an ſit deferẽdum.S.eo.S.opi. Jo.an.
?– dni An. Mec allegaui ibi tex. iſtum. hic. n. ut
apte colligit᷑ ex tex. decanꝰ ñ detulit legitime ap
pellatõi epi:⁊ tñ appellatio ſua poſtmodum int
polita in alio articulo eiuſdem cauſe nedum de
fẽdit ipᷣm appellãtem reſpectu ofſicialis a quo
appellatur ⁊ qꝗͥ derulit appellatõi ſue ſed ꝛeſpectu

ep̃i q̊ appellatõeʒ ſuaʒ ñ appꝛobauit æ in ic
luit appellatõ decani: ut intcdnruananhtin
cõicatõis late ꝑ epm ⁊ ſic epᷣs tenebituꝛ hij e .
re ꝗappellatõi ðcani ĩterpoſite ĩ alio Aatienli
dem cauſe licet decanus non detuliſſet pri⸗ n
pellatidi epi ⁊ hoc ſemꝑ nõ qꝛ facio de doct
maximum feſtum. ¶ Octauo nõ ꝙ ſiiia
dicti pot ſnſpedi ꝑ iudicem interdicete⸗ g
pellatio tpᷣe ſuſpẽſiõis ĩte ,a

rpoſita opatuꝛ dil
ſionis eins ati
nem ſuſpeſionis ĩ euẽtu appellatõis et nidet bi

caſus expꝛcſſus i.v. non obſtite p opini. 3
an. in. c. ad hec. . eo. ti. . . aliqui Aican 0.
Hõ in. . officialis index ſemel Laam.
pellatõi non põt ãpli penites crens ap
non pot qpli penite z reaſſumere in ſe
cam qꝛ iuriſdicio traſfuſa ĩ ſupiorem: ur i. c cĩ
appellatõib.e. ti. . v. An nõ uʒ D ne. ci
. iri . us etiam
al legitime factus per iſtum iudicem qui detuli
appellarõi. ¶ Mo conſequenter Wrdens
uinum officſum põt excöicariemns 4 r
appellano eriudicialis iterpõit ex ꝓbabili et ne
ꝛiſimili cã.ſ.a iuꝛe appꝛobata ꝛeuocãĩ oĩa i Zꝛlũ
pꝰmoduʒ attẽtata lʒ alias non pꝛobetuꝛ neritas
cauſe: ut hic ẽ tex. notabilis 7 plene exaiat In
no. Nam papa nõ madauit pri iqri uru ſe
pſbr̃ ſpectaret ad iuriſditõem decani l epi:ſz im
mediate ꝓnũciauit ĩiterdictum nullum taq inte
poſitũ pꝰ appellaoem ltimam qð bene notabis
6 Item nõ aliud pulcherrimuʒ dẽ; attetatu
pꝰappellatõem eriudicialem eſt nullũ ñ ſoluʒ qñ
appeliat᷑ e iudicium ab aliquo:ut a iudice:ſed
etiam qn appellat᷑ ab aliquo ut a pꝑte qui poſſet
attẽtare aliqd in iniuriã appellatis qð ð diꝛecto
ẽ nõ ꝑ do. An.i.c.cõſuluit.S.e.⁊ i dixi naʒ
hic epᷣs appellauit a decano non tanq a iudice
ſuo cum eſſet ſibi ſubditus ſed appellauit ab eo
ne pᷣtextu cõſuerudis iniuſte ſubijceꝛet eccleſam
iterdicto ⁊ uigoꝛe aꝑpellatõis interdictũ iudica
tur hic irritum. ¶Vltimo nõ cx fi. ie deñ
ciatõi ſuꝑioris denũciãtis aliquẽ excõicatum et
uitãdũ ñ ẽ obtẽꝑandũ ſi ꝓbabili cõſtat uentatẽ
Eẽ in Sriũ:utputa ꝗꝛ fuit excõicatꝰp appellano
nem ltimam. (Ex quo nõ duo p ꝙ ſola denũ
ciatio excõicatiois n ꝓbat quem ce excõicatum
ut hic ⁊ ꝙ nõ tenẽtur ſubditi obtemꝑare plao
denũciãti excõicatum pꝰappellationeʒ uitãdum.
AMide dños de ꝛota deciß.cclvj. hodie uide qð
heẽtur ĩ. c. ſoler i fi. de ſẽ. er.i. vj. ¶ In gl.i.ibi
ciuitatẽ ul eccliam ⁊c. nõ bñ hac glo. x qua ha
bes ꝙ infeꝛioꝛi pᷣlato citra epʒ pot eyx cöſueuci
ne cõpetere ptᷣas iterdicẽdi nedũ ecclaʒ maiorq
ſed torã ciuitatẽ. Hoſti. tz bic dꝛium ꝛeſeauc
nitatis. adducit nõ. c. cũ contingat ſonli
ubi tractauir. Mũqd ea qͥ ſũr meri imperiſ? u

kari int pſcꝛibi inkeioꝛe: ? qꝛ bo
preme prᷣatis poſſint pᷣſcꝛibi ꝑ aen hec

ſti. ibi tenuit ꝙ non iõ hic poit opi. iſt 3
IE rois opio legiſtaꝝ ? cao
¶ Sed qꝛ ut ibi dico cõis op Joraa.d.e

in Sriuz i 8 nõ. —
niſtarum ẽ in Zriuʒ. facit Aiſ innrcllgiͦt

epᷣs ⁊ mihi hoc dictum gl.ph. rcllig
ſſatione a diuinis.

hunc textũ ut loquatur in cellauot
Ham dria é inter ceſſatione; a diuinis ? ſniam

id
fnis t au
4 duin , ſſron
an Nti . miniſt:0
redal hilkon ai zaui
„5 „2 1
R Sia ſo brin
ſbi no e

9 dpriͦ ,gri,C.s⸗
bra⸗ etdictonnt ceſſatoen

ceraicede ig tich it⸗
nr , bino ii and,
KcCRα½ notatc -
1vo ſterdicto hol h ſumn tumnel
T
efngiblillel lst ginisll,

aqaſitſno⸗ bi lebris ciciai l⸗
oriteiicnts nue canonici de

coqjin vo nicicog ter in eſ
ppnumr fba he tſenber ohudhx
im nidini. Nen aſino i diun
ainio n cult ilud ibum irienn
inter: lu ibum inmnan et. E
Hro bc bibut ſiſpendere nenlieuun
non ficet in ceſſatione cum ila ir auid
onin qolſluntin ato non luſpeunit
Ponemn dopus eN Otid incd Ar im e
1e W. NNidd um narurale K dee
In Go. g. in ſtaduerte g bot dicn
Gecictonem.c. Vam ſi verum eſſer de
pellario epin futſſet eginmna:c'Hriun
chc glo. goluit vonẽ ann que pott
iſtum decanum ad ii deferedumn appel
qr adbuctenebat pfbfmni u cuſis 1d
in örimm ſiumt. ex gl in vbo einen
Heit notorium epn danerepſbfmn
amülſecgange ſ hebat
e.A Vn glin ebo ſaſpececnmn in
ſtun ntricnte pcecſt ö dlbitin
egonis ? non fiuit auſa firmare
fecit i. cd b.5. e. Er ge m gi
luit. tñ ſſte ter. t 5. iri gien ip
dum.opi. Jo d 4 abnne
nalen pot ſihici “ ſoil
Nio medi 3
nenin aeguen adſtnafen
lenen Irimm in dor lidis. Er chih
Oylnio bi amnen e: ltino ? placcbn

Aumin er ij obt, tex. ut diri multi

an 1e cié Jo. ge
Kafnie⸗ lninis
td ur colr er uer a
L 1.r uero

glo.if Gie
. (101. (lr P
Pzß porſi

iain nin denen
pch (Rn Rn
„Wenag neei
maum Rerden enſſg
alnd Ctiutcals iendieg goien
mi ci air vhn emi iif
Pnodn maun Haias non Pobenmnuen
cuſe m bie i c orhiist gneenin
w. Dmn ma onilmi d iint
Pide emuna M unſdlien Cctankcher
Incdime pnidiuit inndiaum nuluniin

poſii o'yrl ven inmn 0o dr ſoun⸗
õ
vnrum idautn ,uliioyi
ntuic udlam ss AMre iulaiſi
mqi vyeln dino r qu oſſn
inmrt alid ininnnüchheſitscd amnd
Bait hiitstt ltie,
Nlid nd MWhnch woc
N SaWtdns W
4 Gernösnihe ihſengbim

aösunacdoi Ne
”1ßõ
wacn ſmſd iſenn
ſoponis dchücidis Awiniene
n d Andöſ bablncRntan
tidi i t0die⸗
iin üͦnmi Rei duſhlun

—

1

iteꝛdictiinam ceſſatio a diuinis eſt quid facti nõ
enim ẽ aliud q; ſuſpẽdẽ oꝛgana miniſtꝛorum:ut
ibi nõ cecbrẽt/ Sñia vo itecdicti ẽ quid iuris
Vñ ſupponit᷑ ille locus ĩterdicto:ita ꝙ ibi cel
brãs q;tũcũqʒ forẽſis icurret irrłaritatẽ:qꝛ cele
brat ĩ loco iteꝛdicto:ut i.c.is qͥ ð ſen.ex.li.vi.ſe
cus ãt qn clerici delicrãt iducẽ ceſſatõem:quia
tẽ cclebrãs ibi nõ efficit irꝛlaris tãq; ñ cclebrãs
i loco iĩterdicto hoc notãter uoluerũt doc. in.c.
irrefragabili palle.æ H.¶ Oubium tamen rema

nct qͥd ſi ceſſatio a diuinis ẽ gnalis:puta reſpẽu

totiꝰciuitatis nũqͥd ibi celebrãs efficiat᷑ iꝛregula
ris. Jo. an. tangit in. c.ſi canonici de offi. ordi.
li. vi.⁊ cõcludit ꝙ ſic: quia taliſ ceſſatio gencꝛał
eqpatur iterdicto ꝑ cle.i. de ſen. ex. ¶ Sca do.
An. dicit h̊ ſub dubio foꝛte ꝙ ex toto n ꝓcedit
illa eqpatio: æ hoc ego ueꝛiꝰputaꝛem. ꝙ celebꝛãt

iĩ ceſſatõe gñali nõ efficiatur iꝛrlaris. ¶ Megka

eſt ut nunqᷓ; quis icuꝛrat inłaritatem niſi ĩ caibꝰ
lure ecpᷣſſis:ut i.d.c.is qui ſed iure nõ cauetur
niſi de celebratione in loco interdicto. nec ob.il
la cle. prima q; facit equiparationem tm in illo
caſu:⁊ pene ñ dñt extendi ut rła odia z regula i
penis ð reg. iur.li.vi. ¶ Oihi ti plus plʒ ut hoc
.c.loqᷓt in vo intdicto ꝑ tex.in uer.qꝛ ueꝛo ubi
ponũtur vᷣba pape ⁊ ſemper papa appellauit ſẽ
tẽtiam int᷑dicti. Item ceſſatio ĩ diuinis eſt quid
facti iõ non cadit illud vbum irritam poſitum
in tex. ? illud vbum inanem æc᷑. ienm appel
latio hic habuit ſuſpendere inreꝛdictum quod
non facẽt in ceſſatione cum illa ſit quid facti.ea
enim qᷓ ↄſiſtunt in facto non ſuſpẽdunt᷑ ꝑ appel
latõnem ſʒ opus eſt õrio facio ar. in regula.i.gᷣ
re.iu.⁊ in.l.nihil tam naturale ff. de regulis iu.
In glo. iij. in fi. aduerte ꝙ hoc dictum eſt ↄtra
deciſionem. c. Mam ſi uerum eſſet dẽm gloſ. ap
pellatio epᷣi n fuiſſet legitima: cꝰ õrium pᷣ d;. Sʒ
dic ꝙ glo.noluit ponẽ ꝛõem que potuit mouer̃
iſtum decanum ad n deferẽdum appellatoni epᷣi
qꝛ adhuc tenebat pſbrjm i u culis.rõ decidendi
in õrium ſumit᷑.j.ex gl.in vbo qiuerſos. Nam
Iʒ eẽt notorium epᷣm deunere pᷣſor̃jm nõ tn erat

notorium iiuſte detineret iõ hebat ius cõe ꝓ
ſe.¶ In gl. in ueꝛbo ſuſpededum in fi. hec glo.
multum intricate ꝓcedit ⁊ iõ dubitauit de neceſ
ſitate qõnis ⁊ non fuit auſa firmare pedes ⁊ ið
fecit i.c.ad h.sS.e.Et de mã dic ut ibi plene dẽʒ
fuit.tñ iſte tex.ut. S.dixi mituʒ uꝛget me ad tenẽ
dum. opi. Joa. an.i. d. c. ad hec ubi dixi ꝙ ſñia
iteꝛdicti põt ſuſpẽdi ab ipſo iterdicẽte ⁊ ꝙ appł
latio medio tempore iterpoſita differt ſuſpenſio
nem in euentu appe latiõis.Et q;'q; Jo. cal. ibi
teneat ↄorium in hoc ultimo ⁊ placebat mihi ſua
opinio ibi tamen iſte tex. ut dixi multũ urget in
pꝛium in uer.ñ obſtante illa enim ſunt ueꝛba pa
pe ⁊ ↄfũdit decanum allegãtem ſuſpẽſionem ad
excuſatõnem ſuam.⁊ diẽ Jo.de lig.h̊ eẽ caſum
nec loqt de ceſſatõe a diuinis ut qdam uolunt:
ſz ð Vo iterdicto ut collꝛ ex uer. qꝛ uero Mõ ti
glo. i fi.ꝙ iferioꝛ circa papaʒ ni pot ſuſpedẽ ſen

¶ Oe oppellationibus.

tentiã excòicationis:ſed papa ſic:ſed intelligo ꝓ
cedeꝛe i papa ꝛeſpectu eoꝝ q̃ iſũt ſũie excõicatio
nis ð iuẽ poſitiuo quo ad ea uidelicʒ qᷓ ↄceꝛnũt
iſtam eccleſiam militantẽ: nõ aũt ad ea que ↄcer
nunt eccleſiaʒ triumphantem. ad hoc. c. nobis
de ſen. ex. ⁊ uide glo. ſingularem in.c.quodcũqʒ
.xxiiij.q.i.q dicit iudicem eccleſiaſticum nullam
uim poteſtatis exeꝛcere ferẽdo ſũiaʒ cẽſure quo
ad eccleſiã triumphãtẽ:quia ſi quis deliquit ime
diate excõmunicatus ẽ quo ad deum ſi non de
liquit nõ põt ſeꝑari a gꝛa dei ꝑ ſnia ludicis: ut
in. c.cũ eterni de re iudi.li.vj. C. glo. in v.
deferẽdum in fi. glo.male refert factuʒ. nã ſi offi
cialis prius ꝓnũciaſſet interdictũ nullum ualuiſ
ſet ꝓceſſus.ſed prius detulit appellatoi ⁊= poſtea
ꝓnũciauit qð facere nõ potuit cũ peꝛ delationẽ
eſſʒ ab eo abdicata iuriſditio. ut i. d. c. cuʒ appel
lationibꝰ ¶ In gl. pe.ð in fi. Jo. an. ⁊ cõit doc.
ſequetes dicũt ꝙ lʒ appellatio decani fuiſſet mi
nus legitima: in ex quo iudex detulit illi non de
buit ꝓcedi ↄ ipſum per.d.c.cũ appellationibus
Hec ratio mihi nõ placʒ qm delatio iudicis mi
nus legitima hẽeat ligare manꝰ ipius iudicis de
fereus.nõ iñ potuit ligare manus epi qui nõ ðᷣ
tulit. Di ergo appellatio dccani fuiſſet minus le
gitima ualuiſſet excõicatio lata ꝑ epm:ut in. c. lʒ
de ſen ex. li.vj. JIdeo placʒ mihi dictũ gl. ꝙ ap
pellatio decani fuit alias legitia. Na tm iſta tpᷣa
quelibet appellatio deterebat cãm ad ſuꝑiorem
ex quo non erat manibłeſte friuola:ut nõ.in.c.pa
ſtoralis.s.e. ¶ Blo. fi. fuit declarata i uno no
tabili. Mi. abbas.

T noſt?æ. Hocc. legit᷑ uaꝛijs

modis ⁊ ut cuilibet

cture ſatiſfiat itra generaliter ſummat᷑
(Wone, papa aliquam cauſam ad ſe reuo
cat no ualet ꝓceſſus poſtea per minoꝛẽ iudicem
factus ſicut no ualeret ſi fuiſſet ab eo legitie ap

pellatũ io põit dẽm.2ꝰ roeʒ dicti:ibi cũ plꝰ.
Hõ. prio ꝙ ꝑ reuocationẽ alic⸗ negocij ad &† Dizn,
ſedeʒ apticam ligant manus iudicis inferioris:

ut nihil ualide in cadem ca artentare poſſit. Et
idem e ᷣm doc.i alio ſuꝑiore citra papam dum
mõ hẽat ptatem ad ſe reuocandi tale negocium
MDro hoc.il.iudiciũ ſoluit ff. de iudi.⁊.c. ſuper
qonum ð offi. dele. ¶ An autem ſuperior uide
at ad ſe negociũ reuocare:ſi ſuꝑ illo aſſumit co
gnitionẽé iter ptes uel ex officio. uide quod nõt
Inn. i. c cũ. O ð ↄſti. Et ex hᷣ ifero ꝙ ſi eps
ad ſe reuocat aliqð negociu attentatũ corã uica
rio ſuo no vʒ poſtnodũ qᷣcqd faẽ uicariꝰ in illa
cã.põt.n.eps iterdicere uicario ſuo ne ðᷣ gliquo
negocio ſuo ſe itromittat:ut nõt Inn.i.c.roma
na. j. e. ti. li. Vj. Maʒ cũ eps poſſit ex toto reuo
care nicariũ ad libitũ iux nõ.i cle.⁊ ſi pꝛincipał
ð Np. fortiꝰ potit iterdicẽ cognitoeʒ certi nego
cij ar.c.paſtorał..itẽ cũ totũ ðᷣ of.dele.⁊ i. 1.
ð tota. ff. ð rei uẽ.æ⁊ H̊ nõ. quia ſepe accidit. 2*
nõ.ꝙ reuocatio negocij ꝑ ſuꝑiorè facta magis
u 1

7 A 14 gan, 2 fe. j⸗ „ .

1

opat᷑ i ificiẽdo ⁊ ſuſpẽdẽdo iuriſditõcm indicis
iferioris q; facit appellatio. Rõ ẽ qꝛ appellatio
ↄſiſtit ĩ iure. An niſi ſit tima n ſuſpẽdit iuriſdi
tiõem iudicis:ut i.c.cũ appellatõibꝰco. ti. in. vj.
ſz rcuocatio cõſiſtit ĩ facto ⁊ iuſta ſit ſiue iniuſta
ex quo fit ꝑ ſupiorẽ ſuſpẽdit iuriſditio ĩferioꝛiſ
ut i. d.l. iudiciũ ſolui. ¶ Oppo. S tex. ut hẽaĩ
uerꝰintellectꝰ.c.uẽ eniʒ ꝙꝙ nõ obſtãte illa ꝛcuoca
tiõe ualuerit traditio ſigilli illi clcꝛico facta: qm

exquo pceſſerat collatio dignitatis l officij:iuſta

ea qᷓ notat i. c. ut nzm. j. ut ecck. bñfi. Hec nadi
no ſigilli fuit qdã executio collatõis iã facte. uñ
quẽadmodum appellatio ñ ſuſpedit actum iam
fem ita facturuʒ oĩo acceſſoꝛium ⁊ exccutiuũ ad
actũ ð preteruo ꝑ appellatõem ñ ſuſpẽſum:ut ĩ
.c. cõſtitutus ⁊ ĩi.c.poſtoralł.S.e.ita ꝑ hãc fuoca
tõem n debuit iĩpediri traditio ſigilli: ex quo ue
niebat acceſſorie ad collatõem pᷣus fcéam qᷓ non
ſuſpẽdit᷑ ꝑ hãc reuocatiõem negocij ad curiam.
So.·ↄrium eſt difficile ⁊ uario mõ ſoluit maxie
Inno. CSes recitabo tres itellectus ſen ſo
lutões ꝗ; uidẽtur nenores miti rinn ſo.
ꝙ in ↄrijs cõſlabat de electiõe ⁊ cõ irmatiõe ſeu
de executione:iõ ꝑ appellatiõem ſequẽtẽ non ſu
ſpẽdit᷑ actꝰ oĩo acceſſoriꝰ ad actum iam cxplica
tum. ſz in caſu nꝛo non cõſtabat de collatiõe fca
prius Iʒ allegaret ꝑ aduerſã partem ut colligituꝛ
ex dicto.c.ut nr̃m. ⁊ hec ſo.mltuʒ mibi placet ⁊
optime ſacit ĩ ar.c.ꝑuẽit. S.e.ubi pʒ ꝙ qꝛ non ↄ
ſtat de excõicatioe ſuſpendit᷑ ipſius executio per
appellatiõem quãtumcũqʒ ẽt excõicatio per ad
ucrſam ptem alleget. Ex quo enim non conſtat
de pricipali nõ põt dici ualẽ acceſſoriuʒ attenta
tum i preindicium reuocatiõis cum hoc acceſſo
rium non habeat ꝑ ſe ſubſiſtẽtiam ſine pncipali
iõ non debuit attẽtari poſt rcuocatiõeʒ negocij
Ex hoc habes unam bonam limitatioem ad 3
ria ſuꝑius allata. (Secunda ſo. ꝙ traditio ſi
gilli hic hẽbat aliq iuris anexum. nam per hãc
traditiõem tranſferabat᷑ ptas cãcellario exercen
di officum iudicis:ſed iĩ Srijs illud ↄſecutiuum
erat puri fci.hec ſo.idiſticte mibi n plʒ qꝛ ſi pa
pa aduocat ad ſe aliquod negocium ignorans
illud priꝰ ichoatum ꝑ iferiore; nõ ur̃ uelle impe
dire actum ↄſecutiuum.etiam ſi héat ius anne
xum iux nõ.per glo.nõ.quam tene menti in.c.
ſi eo tpe de clec.li.vj.q młrum nõnter dicit ꝙ ſi
papa reſeruat ſibi ꝓuiſionem alicꝰ abbatie z ate
reſeruatiõem aliqͥs fuerat electꝰ z cõfirmatus n.
i uelle papa impedire ⁊ reſeruare ſibi bndictio
nem abbatis:cum uẽeiat acceſſorie ad actum iã
expletum ꝑ iferiorem ante reſeruatiõem pape ni
ſi ex coiecturis aliud ↄſtaret de intẽtione pape.
¶ Etiaʒ poſſet dici ꝙ bic ex cõiecturis ſatis ↄ
ſiabat papam uoluiſſe negotium oimode ad ſe
reuocare ꝓpter ſuſpitõem quam cõcepcrat ↄtꝛa
iferiore ex collatione clãdeſtinc facta z ex uaria
rnſione iferioris.ut collr i.d.c.ut nr̃m ubi inue
nies per glo. caſum extenſum in iſta decretali.
Mõ benc iſtam glo. ꝙ non ſolet h allegari 2 mi

De appellationibus.

plures rłas i mꝗ appellatõis.

quo ñn appellauerit

tum limita mam b
m limita mam h'. c¶ Tertia ſo. ctiam In

no. ⁊ dicit ꝙ ſpalc e in reuocatõc facta 5
ex certa ſcia: ex quo ad ſe aduocat tenäis zoc
um ñ uʒ qcqd poſtmodũ attẽtat ꝑ inferiore ie
ſpectu actus cõſecutiui ad actum de pterito
iõ ha h̊ dixit ꝙ plus opat᷑ aduocatio aplich
appellatio. nõ hãc ſolutõem i
Oria.S. allegata: ſed ego itelligerem fʒ ea q dixi
in pcedenti ſolutiõe. Et p hec hẽes tres iche

ad iſtum tex. ¶ Drim; “l
iſta n mihi plu .
iſta nö. Blo. ſunt faciles. plus ceteris 2

. gte Si terminum appellatio
nis ꝓſequende ſtatutum

ica q;
qꝛ multuʒ limitat

ab hoie altcra pars puenit h tacito lit

nppe⸗ H nõ valet iz iminũ iuris etiã
ſc pot dumõ nimiuʒ nõ precur
rat ? ubi ex dilatioe imminet piculum èt neutꝛa
te ꝓſequente põt index ad quem ſupplere ptes
Ppellendo ad ꝓlecutionem. b. d. cõis diuiſio: a
ibi 1 igit ꝗ diſtiguit 7 'm membrum diſtictiois
ꝓſeqᷣt ibi ſi Vo.ᷣ in teꝛtia iſtꝛuit iudicẽ. ibi ſupioꝛ
i quarra ibi ex his. cõcludit ad caſum ꝓpoſiũ.
Mo primo ibi cum qdam iudices æc. in
impetratiõe lr̃arum in ca appellatõis non eſt ne
ceſſe mentionem facer de nõibus iudicum ꝗ qui
bus fuit appellatũ ſʒ ſatis ẽ dicẽ in gñe iudi
ces qbꝰfuit cã commiſſa tuleꝛint ſniaʒ. hac opi.
tẽuit ubertꝰtiquus doctoꝛ: ut h̊ ꝛccitot Jo. an.
qð nõ.in pratica.¶ꝛ nõ ar.bo.qꝙ ex pfixione
imini fẽa ꝑ iudicẽ a quo nõ uĩ deſatum appella
tiõi.nam iſta ponũt᷑ h̊ ut diuerſa.de enim i tex.
ꝙ non fuit tminus prefixus nex appellatöi cela
tũ. Dro h̊ uið qð nõ.i.c.cũ appe latoibꝰ.e.ti.
li. Vi. ⁊ i.c.ſepe.Sð.eo.⁊ ibi dixi. uc atſi in
actis dqr̃ ꝙ iudex benigne recipit appellatdeʒz an
ꝑ ̊ ꝓbeĩ dᷣlatio. uide ĩ Spe. e. ti. F. nũc dicam
ĩ fi.?⁊ ↄcludit ꝙ non vꝛ detuliſſe: tn dicit ꝙ cł
mẽti placebat ↄriũ ſatis et mihi plʒ ꝑ.c ſepe. .
.e. ſit gꝰ iudex cautꝰ i rũdedo ¶¶ ʒ nõ appellanũ
poſſe lias impctrare ĩ cꝗ appellatois y ipe in ali
¶ Et nõ practicaʒ lfds im
petrãdi ꝑ appellatum. Mam dʒ impetrar ſuper
ꝓfirmatõe ſue ſnie. dʒ iñ lacẽ mẽtõem ð appel
latiõe aduerſe ꝑtis alias lie eẽnt ſunreprni : t
nõ.i glo.fi. Appellãs vo dʒ las ipctrac ſuper
reuocatõe ſñic: ut colłr h̊ ex tex. Muarto nõ
Brima i ſi
tminus fuit pfixus a iudice a quo l ab appelſa
te neutra ꝑs põt puenire bũc iminum 5 luclee
r̃as ipetrãdo.Secuda regula ꝙ ubi timnn
nj fuit pfixus põt appellans qñcũqʒ appellatoe
ꝓſeq et ̃as ipetrare dũmõ ſij.tminuſn uuſe
nec fucrit legitime puentus ꝑ oppcllatum: ut h.
Appellarꝰ vo nõ põt qñcũq; pſequi:ſ oʒ D
mium non p̈currat. ? facit iſſe tex. multuz Ptꝛ
opionem Har. in aut. ei qui⸗ C. de unraen
ubi dicit ꝙ appellatus põt qncuc; eem
mõ faciat citare appellitem. ar. ..i.C. et ni
ap. ſecus dicit qñ nult plequi ſine uc⸗ de n
qꝛ tuc dʒ differꝛc uſqʒ ad ultimum melem:

ritermin ſit dſe⸗
A indicea qno⸗

atiois:ſe⸗
s ininumn inns ſpeenn p
toisrut hic 1i,c ſons c un
1o bic Ee toen diueſtaris di luc
indcũ ppaludnen. Humſe-
Erarorlecidferencd negocſumn
Pelaöni ininu fihe n taudb⸗
gol in .ccun ſih iucici achqn
iudci. J mſi cnodum pub ien
pot imnum iunis reſtrige argume
a urecem u i. W i
erum ca idiæ acliſlco bonu n
mns i oor reſtrigi g appelatu ſeu di
ppeliton utg iudicem. Et ad boc d
tit ſtü ex ide n. yec etl 9.
ſinem:? tenet m de rong decſi.c.
Ino nd i ſic i egidme ieransde
dtid ſelag fe ie nalet no igcieres
priord'dumo pores ſint legiuim
fis ego ſurrcpicion e eiein ſe
metionen no.? ude go erpreſt
noe e ho ic ci nfis e e y
Geſüide inennno: gelt crib
no i pal go. hec bi nbis iprae
geguter ſtet ſteter ut din Innun
aun legitine cferengo idl ach id
mmö nimmtü no Pcurgr g
um pennfrmmmmd i
lfe poſterioꝛes impenate sd
z35
hen nctöech —
en eernmeig ro iie

tnd 1 enionn di deilie
ihgriaſfnnt inmtnnafiz
iſ bil ſo intenniſnt ieriſti D
Narn bia bis cocnclt Nain gne
e Mimo boin chnindles er
impanmmoe fanm ci ppelaösront
ccſe nentonen ,uai de hobts intianie
bus fut pelai hlise de in geg in
au q fun ci ommm ſo ulair ſinz ir,
irchen 1nug oNwilebnr Jon
mi in orain ſſa a o gr;on
nnifan , uce qo noi otum apeli
tum ih ponin bot duatſidi gini ter
mnininmseilam Miltiice
edod didta enen.
EcSaRdn. Cnrdn
NRRKNRNANR Wise
1 Werdenige Miic,
s h e ſrden
Didms uciErtiſdi 4
lit Nvurgron Ndanle tidietl

pucchn li nsanmi pl N
ie

itelligit illã aut.ei qᷓ cĩoniʒatã quo ad ꝓpoſituʒ
.ij. q. Vi. appellatore. Mã h̊ in tex. nro appellatꝰ
ſolũ ipetrauit lraſ.j.t᷑minũ inriſ nec alꝛ ꝓſeqbat
7 dr̃ ꝙ nõ debet nimũ pcurrẽ i᷑ ipetrando de ̊
aliqd. . ¶ Tertia ra ꝙ appellãs põt proſequi
appellatõem ſuam coram iudicibꝰ impetratis ꝑ
appellatũ ſuꝑ ↄfirmatõne ſnie. Ex quo ifert qð
lĩe impctrate ſuꝑ ↄfirmatõe extẽdunt᷑ ẽt ad infiꝛ
matoem ſuie ſi iudex uiderit illam ifirmandam.
Nuarta rla ꝙ appellãte non ꝓſequente pot
appellat? gappellaionem ꝓſeq. Cõcordat. d. aut.
ei qͥ. ¶ Quita ⁊z ultima rła ꝙ iudex ad quẽ po
teſt moderari iuris minum:⁊ ſic ↄpellẽ ꝑtes ad
ꝓſecutiõem appellatiõis ſi ex dilatione imminet
ꝑiculum rei publice. A orio nõ ꝙ ubi tmn uerſa
tur utilitas priuata nõ põt iudex ad quẽ mode
rari terminũ ⁊ ſic cõpellere ꝑtes ad ꝓſecutiõem
appcllatiois: ſec eſt i iudice a quo:qꝛ ſꝑ ipe pot
reſtrigẽ t᷑minum iuꝛis ꝛeſpectu ꝓſecutõis appllła
tõis: ut hic ⁊ i.c.ꝑſonas ⁊.c.cum ſit.s.e.Et pu
to hãc eẽ rõem diuerſitatis qꝛ iudici a quo fit p
iudiciũ ꝑ appellatõnem. Mam ſepe appellat᷑ fru
ſtratorie cã differendi negocium merito põt ap
pellatõni tminũ pᷣfigẽ ut fraudibꝰobuieĩ:ut not
gloſ.in. d. c.cum ſit ſʒ iudici ad quem nullũ fit p
iudiciũ. Jõ niſi cõmodum publicum expoſcatur
põt tminum iuris reſtrigẽ argumetum rle idul
tũ a iure de re.iuꝛ.ii.vi.¶ Nõ ibi a ꝓuocante
necum ẽt a iudice eccłaſtico bonũ tex. q; tminuſ
iuris ñ põt reſtrigi ꝑ appellatũ ſed dũtaxat per
appellatem uł ꝑ iudicem. Et ad hoc doc.ponde
rãt iſtũ tex. uide ꝙ nõ. Spec. e. ti. qᷓ ier cirrca
finem: ? tenẽt dni de rota deciſi.c.xcix. ¶ ¶lri
mo nõ ĩ fi.c.ibi legitime ipetratis bonũ argu. a
SZrio ſẽſu ꝙ fe ſr̃e nalet nõ faciẽtes mẽriõem de
prioribꝰdũmo pᷣores ſint ñ legitime ipetrate. de
lris eꝛgo ſurrepticijs ñ ẽ nece in ſecundis faceꝛe
mẽtionem ꝙ nõ.æ uide glo expreſſam i. c. ex te
nore de Hp. ? i.c cũ nr̃is de ↄceſ pbẽ.⁊ ĩ.c.ſug
geſtũ de iurepatro: ꝙ ꝓcedit ẽt i bnficialibꝰ:ut
nõ.ĩ pᷣal. glo.⁊ hec bñ nõbis ĩ practica ⁊ mitum
elegater facit iſte tex. ut dixi Innuit. n. peꝛ illud
vbum legitime referendo ibi ad id ꝙ. s. dixerat
dummõ nimiũ nõ pcurat ⁊c̃. ꝙ ſi appellatꝰ nimi
um precurꝛiſſet imperrando ſas prioreſ naleꝛet
lr̃e poſierioꝛes impetꝛate ꝑ appellantem licet nõ
faciat metõem de prioribꝰ:qꝛ nõ fuerũt legitime
ipetrate ⁊ argumetũ a orio ſẽſu ẽ fortiſſimum i
iure: ut ĩ.c.cũ aplica.j.de his qꝗ fiũt a pla.⁊ i.l.
cum pᷣtor. ff. de iudi. xxv.di. quał. In glo.i vᷣbo
ꝓrogari ibi niſi ex iuſta cã.dicit Joa.an.qꝙ. c.
ex rõe allatum i gl.non ꝓbat ꝙ ex iuſta cã ꝓꝛo
get᷑ terminus iuris. IJbi enim pꝑcit ei qᷣj. tempꝰ
lItimum n potuit appellatõem ꝓſeqᷣ. Dic clarius
ꝙ ibi ex noua conceſſiõe dat᷑ ſcdᷣus qnus. MNon
ãt fit ꝓrogatio pᷣmi anni nam ꝓrogare idem eſt
ꝙᷓ extẽdẽ: ut i.c.p.⁊.g.de offi.dele.ſed ꝑ lapſum
primi ani nibil remanet ergo ñ ꝓrogatur pmuſ
anus:ſʒ ꝓpter impedimetum ↄcedit᷑ de nono ſe
cũdus annus. Et uide circa hoc ꝙ plene dixi:

¶ Be appcllationibus,

d. c. ex rõe. ¶ In gl. ĩ Obo ps appellata:ibi cuʒ
in eius fauorẽ anus ↄcedit᷑ ꝛc. Mõ.bñj hanc gl.
iuncto tex.ꝙ põt appellãs qncũqʒ appellationẽ
ꝓſequi ẽt lꝛas ipetꝛãdo. Appellatus uero non
põt nimiũ pᷣcurredo ⁊ ſic vr ꝙ nõ ẽ in optione
appellati ꝓſequi appellationẽ qncũqʒ: nõ gꝰ dʒ
nimiũ pcurrere. Sʒ circa hoc dubitat qn dicit
appellatus nimiũ pᷣcurrere. So. in hoc ſũr tres
opiniones.¶ Mrima opio ꝙ hoc ſit arbitra
riũ cũ no repiat iure deciſũ.S. ð offi.deł ð cauß
Secũda opio ut intelligat: qn no ſpectat ap
pellatus uſq; ad ultimũ menſe anni quaſi uelint
iſti hũc terminũ determinãdũ ꝑ aut.ei qui. C. ð
temp. app.canoniʒatum.ij.q.vj.appellatoꝛe ubi
dr ꝙ appellatore nõ pſequete pot appellatus ſe
offerre in ultimo menſe anni z= appellatione pro
ſequi. Jus.n. uidet᷑ arbitrari ut ex ꝑre appellati
qui nihil ð nouo ꝓducturus ẽ pot caʒ expediti
infra meſẽ. ¶ Terria opio ꝙ reſpectu pſecuuo
nis hẽat locũ illa aut᷑.ſed reſpeciu ipetratois lẽa
rum ſit arbitrariũ cũ littere ſint ipetrade ante ul
timuʒ menſẽ:⁊ ſic inteligat iſte tex. reſpectu ipe
trationis litteraꝝx ¶ Jo. an. cum quo uident᷑ trã
ſire doc ſequẽtes tʒ ſimolłr prima opinionem ꝙ
ſit arbitꝛariũ ⁊ ↄſiderãda ſuc in ar bitratu cõdi
tio ꝑſone qualtas coe ⁊ loci diſtatia. ar.i.c. cum
ſit.ð e¶S aduerte qꝛ ut. s. dixi Mar. in. d.
aut᷑ ei quĩ vꝛ tenẽ nouã opi.i hac mã.dic.n. ut
.S.dixi ꝙ appellatꝰ põt qncũqʒ ꝓlequi faciẽdo
ad cãʒ citari appellate. Ad h̊ adducit.l.fi. F. illö
C. ð tep.ap.ſʒ ſi ult ꝓſequi ſine alia citatõe: tẽ
dʒ differre uſqʒ ad ultimũ meſẽ ãni qꝛ vr̃ appel
lãs caʒ hr̃e ꝓ derelicta:⁊ ſic ĩtelligit dictã aut.ei
qui. ¶ S, ꝓtfecto ut. õ. dixi huic opioni fortit᷑
obuiat iſte tex.hic.n.appellatus uolebat ꝓſequi
ſine noua citatoe.ſʒ prius lẽas ipetrauit æ tandẽ
dr h̊ ꝙ et ſas ipetrare nõ põt nimiũ pᷣcurrẽdo
qꝛ vr̃ uelle ſupplant aꝛc appellante cui a iuẽ darꝰ
eſt dnmuns Er onſteelſuraf iura iſtat iudicio
meo rõ nãlis.nam cum appellas tendat ad intfir
mationẽ ſnie ⁊ poſſet mita de nouo ꝓbaꝛe ut in
c.cũ Joannes de fide ĩſtr. 2 i.l.ꝑ hac. ð te.
ap.æ forte hʒ ad lõginq̃s ꝑtes ꝓficiſci ꝓ muni
mẽtis cae.duꝝ ẽ dicẽ appellatũ poſſe eũ opellẽ
qncũqʒ ad ꝓſecutionẽ appellatiõi Ha ur dici
tur hᷣ i gl. iſte ãnus pꝛincipalit᷑ darur appelanti
qꝛ ipſe agit ⁊ appellatus ſe defendit: ergo nõ dʒ
poſſe appellatus iuris beneficium decurtare.
Pꝛo hoc qð.S.dixi:lʒ.n.appellãs poſſit abbꝛe
uiare terminu iuris reſpectu ꝓſecutonis:nõ tñ
hoc poteſt appellatꝰ:qꝛ non tractat᷑ ðᷣ fauoꝛ ſuo
? hec ẽ bona ratio.Concludas gꝰ ꝙ reſpectu i
petrationis lꝛaꝝ ſit arbitrariũ qñ or̃ appellatus
nimiũ pcurrere. Ma forte bʒ las porrare ad ſõ
giquas ꝑtes qñq; ad ꝓpiq̃s. Jdo ſuccedit boni
iudicis arbitrium ⁊ i hoc ihereo prime opnioni
ꝙᷓ ſeqt Jo. an.ſj reſpẽu ꝓſecutionis poſtmodũ
fiende coꝛã iudicibꝰn olʒ illa opio:ut ſit aꝛbitꝛa
riũ.ſod expectabit uſqʒ ad ultimum menſem: qa
ius arbitrabit ꝙlibʒ cãm appiłationis qtucũqʒ
U 2

1.11ι

1

Rern

¶ De appellationibus.

arduam poſſe decidi.. mẽſes ex parte appellati
cum ipſe ñ expectet aliud niſi cõfrmatõem ſñie
ut i. d. auẽ. ei qꝗͥ Ael dic 2 meliꝰ ſalnãdo dẽm
Mar. ꝙ appellatus non pot nimium pueniẽdo
ſas ĩpetraꝛe:qꝛ ut dů i lia u feciſſe cã ſupplãta
di aduerſarium: ut ſic heat indicem libi gꝛatum
qð eſſe nõ dʒ. cum iudex non ſu deputãdus ad
iſtatiã uniꝰ pris tin ſʒ utriuſqʒ ut.l. obfuandum α
ff de iudi. ⁊ nõ. in. c. cum. R. de offi. delega.
Sed ĩ proſecutione appellationis nulla eſt ſup
plãtatio: cum ſi bẽat ꝓbationes i remotis ꝑtibꝰ
poſſit ad boc petere dilatões: æq hoc poteſt ad
dquci bec ſa boc modo. Naʒ bᷣ dr̃ ꝙ h impetra
nit lias nimiũ pᷣcurrẽdo: ergo non precurrẽdo
poteſt qncũqʒ appellationem ꝓſequi: ergo non
tenetuꝛ expectare ad ultimum mẽſem. bene enim
iſte rex. ſciuiſſet voc dicẽ ſi hoc uoluiſſet. 2*
facit hec l̃a ꝑ locũ a ſpali ſi enim denegat ſola
impetratio iudicis nimiũ pueniẽdo: ſecus uideĩ
ſi uult ꝓſeqᷣ corã in dice ad quẽ: que ipſe appel
las elegit. Terno facit lia ibi maxie ſi ex dila
tiõe ⁊c̃.q aꝑte ſetit ꝙ non tenet exoectarc uſq;
ad ultimum meſem ani. ¶ Altumo qrii ꝗ eſt ra
tio diuerſitatis iter termiuʒ hois ⁊ termiuʒ iuriſ
ut terminꝰ hois pueniri non poſſit er ꝑ appella
tum ? terminus iuris ſic: uarie ꝛdduni rationeſ
plus placʒ mibi opio Jo. an. dicetis ꝙ rermin?
boĩs daĩ᷑ ad ꝓſequedam appellationem : ut in
c.cũ ſit. S. eo. terminꝰ inris dat᷑ ꝗd ſequedã æ
finiẽdaʒ: ut ĩ ele. ſicut eo. ti. ¶ Non ergo debʒ
differri iſio caſu ꝓſecutio uſʒ ad finẽ imini iuꝛiſ
qꝛ tunc non poſſet finis haberi.j.terminũ iurxiſ
ſed qꝛ pᷣmus terminꝰdat᷑ ad proſequendum m
ntraqʒ ꝑs dʒ expectare tenminũ alias nideretur
qdam ſupplantatio uero qꝛ litrera tin exẽ
plificat in cã electionis: ut iudex ad quem poſſit
tminũ reſirigere:qͥd ĩ alijs cãis. So. dic ꝙ ea qᷓ
dicũt cã exẽpli non hñt diſpoſitionẽ ꝛᷣſiringeꝛe:
. Vn pondera ꝙ hoc dictum e generale uidelicʒ
nbicũqʒ uiderit ex dilatione ꝑiculũ imnere. Et
ideo dicit Jo. an. bũc tex. procedẽ ubicunqʒ de
re publica litigat ! de prouiſione eccłix lð ſalu
te aie aꝛ. S.ce elec. cum nobis olim. Jdem dicit
Goff. ſi agi ð ma tumomo caꝛnali ⁊ i alijs cau
ſis qᷓ celeritatẽ deſiderãt.ff ðᷣ dam. ifec.l.i.?.C.
de feꝛ.l.i.⁊ nõ hoc ulumum qꝛ ſatis mihi placet
ar. opti. in. c. licet de feri.⁊.c.fi.de iudi.⁊ quod
ibi nõ. Nico.abb.

Altera parte contũa
r tua S. ater abſente põt iu
dex appellatiõis ẽt pncipale negociuʒ
diffinire ſi pꝰlitẽ conte. ſuerit appellatuʒ. diuiſio
coĩs:fᷣa ibi nos igit᷑. ¶ Mõ pꝰ bonũ ar. ex iſto
.ÜFiue textu ꝙ ꝑ ſũiam diffinitiuã non tolłr effes litis.
facte i pma iſtãtia ãte lit.ↄte.⁊ ꝓ hoc facit tex.i
.l. ita demum. C. ð ꝓcura. ubi tex. ſatis notabil
uz inuere ꝙ i cã appellatiõis non põt opponi ex
ceptio dilatoria ꝑſonam ꝓcuratoꝛis ex q noI
fuit oppoſita i pria iſtatia an lr.e “*

et ifert qð dixi ꝙ ſũia diffinitiua ũ tollit effectũ
ꝓductum ꝑ ↄteſta ionẽ litis:⁊ in hoc tene Pal
gnale iſtum tex. ? illum qꝛ faciunt ad multa C
20nõ ibi coram pmis iudicib ¶ NMam ex bac ro
ne l̃e ẽ iferẽdũ: ut diſoõ hy. c. uedicet ſibi loenz
ſprucung; fuerit appellatũ pꝰↄoteſtationem lus⸗
un nõ ſolũ ꝓcedit qũ appcllatur podepolitios
reſtiü publicatas: ſed ẽt qncũqʒ ex quo lis er
cõteſtata corã pᷣmis iudicibꝰ. nã rõ legis non .
ſtrigit ꝑ exemplum poſitum in.l. immo ampliat
legem 2d oẽm caſum in quo hʒ locũ rõ legis 1
cum pr.y.dulciſſimis.ᷣfl. de le. ij. fac t. c i ne
cle. ul mo. rla fi. de ꝛc. iu. i. vj. to b
ↄtumaciam abntãte aꝛgumentuʒ a Oꝛio ſenſu
ſi utraqʒ ꝑs pns è dʒ fieri lit cõte.ĩ cã appellati
onis. Mro hoc adduco tex. apertumi. c. Ra
naldus. V. dilectus ubi bona glo. . de reſta 84
fuit facta lit.conte.i appellatoe iterpoſua a diffi
nitiua ⁊.. dicam latius.In gl. ibi ſi mdici ñ
liquet de cã ⁊c. Aduerte quia glo obſcure pꝛo
cedit immiſcedo ꝓceſſum fiẽdum tam ſuꝑ appel

latiõe ꝙ;ᷓ ſuꝑ pꝛicipali appellauoe iuſtificata. ¶

Igdeo ut clanſſime hẽas mentem glo.æ mim di
ſtingue ꝙ aut fuit appellarum ab inteꝛlocutoꝛia
aut a difſinitiua. pumo caſu quo ad cddffinien
dum articulum appellatois an iuſte ul uuſte fue
rit appellatum non ẽ neceſſaria li. conte. et ſi in
pꝛima iſtatia non fueꝛit lis 2te. qꝛ agii hoc caſu
ð̊ iniquitate iudicis.tex.ẽ ĩ.c.interpoſita.j.ſane
. eo. Nec ẽ neceſſe ꝙ liqueat ul non lqueat
meritis cauſe pricipalis nec datur boc caſu poſ
ſeſſio pñti ↄ abntem cum ad hoc non ſii funda
ta iuꝛiſditio iudicis ad queʒ ſuper caſu pricipa
li. ¶ Aoñnna ergo uni ꝑtis ñ ipedit diſfinnceʒ
articuli appellatiois ab iterlocutoria ſiue iuenit
lis conte.ſiue non:ſed ſi iudex ad quem ꝓnunci
auerit appellatõem ẽe li mam: iũc cum ſuccedat
ſoco iudicis a quo ſuꝑ pꝛicipali diffiniedo: ut in
.c.ſequenti in fi.procedit 5 abñtem contumaci
ter ſuꝑ principali ſᷣm ꝙ diſtinguituꝛ hic in glo.
in pᷣn. ⁊ ĩ hoc caſu utellige pꝛ cipium bygl. 2 uide
glo. pleniorem de mõ ꝓcededi abñtem .c.p
ut de do. ? contu.? i.l. conſentaneum. C. uo et
quãdo iudex. Si vo fuit appeligtum diffinnii
na ⁊ tũc dicit glo.hᷣ ſumpłꝛ iudicem obeber ꝓce
des ad ↄfirmadam ul ifirmadam ſulam ſea non
aperit utrum coteſtatio ſit fiẽda Haco cötludo
ꝙ aut utraqʒ ꝑs ẽ pns ⁊ dʒ fieri cõteſtatio litis
ut h a Zrio ⁊ in. d. c. Raynaldus. Si vo alilꝛn
ꝑs ẽ abns ꝑ ↄtumaciaʒ pot procedi d diffiniti
uam ſine litis cõteſt.ex quo coteſtatio fuit facta
in pꝛia inſtatia ut hic. Et idem uolunt oni de 20

iſi. viij. als. x. ? ibi plene p eos. Ide etiaʒ
aeeniitvem ic dicedum ubi diẽ

ſẽtit Spe.i ti. de lit. vle. F. nüc dicee d gi⸗
ꝙ cum appellat ab iteꝛlocutoꝛia ni nec gre
duces libellũ:⁊ ſic ꝑ ↄñs Iiiem Heini Sn
dicit cũ appellat᷑ a diffinitiud. ita nc den
praticare. Sed Jo. an. in. d. c. Rarna u
luit totũ oppoſitum:ut in appellatioe ab inei

velii oflerteé
eutoria ſit neceſſe uitaqʒ pte vnic nbeli off

ferren item eſeri Quii unbtto

eig i nice , Jo. n..cii
appolatosci nideß 90,. t
ni cart. Brr ilbi ad ulia.
igut anr aten ti lo aſeit gia
c Au ngj o hit. ono il
õäü
Imn Aα71ααοα
is oxoq; iattn bt ggior feo g
is iſe pomm pyt evnit uer
res non odlofaere.Kens vend cone⸗
Poar naſtüamn ſcie er caN c um
d M. nd. Jognanlotd ale di
ſen dato d Nono un n in.ctum
8 lifn. Oi vo umrac; pospßi
e pbatio q fit . modum negatots uta
rens ſe non iſe cltatuumnkniam fuiſſe
ne ce og itdent aꝛ non iut ſumd in
Pbodum. lic is q appelar bz pdare
iditeae hiſpenonen ago iucer in
aeturnt ilis apuc quen C.cecden⸗
ritur ꝓbalöne q fi directe
1 ldiſe Pteſtes
iic pbabtt iſe hebet pbare ipng
appelalöen oi enanet puori ſia
lbi 6 ciuiſu.? ſc limitn cicta do
et.i pfitie.? Pbatur moß
“ 6 palſcto. Ant
Pbatöcs nono: ant pauce 4
ſpumn pilam iſficierpon d 1
ſorilert Ufficleter phari
bi ilſa rla locii by cj .
. ch anbo ſüt pn ,
ſoi.c pur do. 1, ,
nd9 00.. ic decrenimn⸗

- cton elipit os i
obautt üc hy locmn l

ibbit is i,z..iſe i pban
ere lhnocstgn ſai Cn
ſd renn zſociz llutkn⸗ 4 ui
amn.e ſein nö. Brn in.
(p en Cc ſug. gico hin
ingse choßi ſ tene hane ulim
ncr anoiger dein

55 ffin
Fg, i Ana
. rl elng eſti
Vdon ri ginuin
xEz1u rimn akir
legenl —
Nmgfh naſpobe Imahu ? litem ↄt . Me gppel .
ſi Gr ei tigſni na. Et ari lecsdicir lationibus
i ckrgi Nartnnmni NReddit letit ꝙ argun i appcllatõne .
6 Rng pefamrg ocu roem diuer, netü ha Zri a diffi niti
tncnih gfcig Moſrie chunria elt non ltatiſ: qꝛ rio n ꝓcedi
r)e Pens indi vcſer ſs iffinitiua tu us articul appellatio ab i t. abſentẽ ſ
l Lenn Nin ſͤcgenm fur te hoc 4 n Fe id cg ſed Eppclistia do ut i. c ni let defectũ ill
Aoe n. nit fa em Jo. an. ur 5 geſiu io a iniuſtan .ij. de arbi. li illius iura flli
ias gund Sahzocandn rur Shncatler amtaren Banrpenn iun,
in⸗ ide eye, lo ſua nõ appcllation. ectus ubi em. C. eo. ti re ⁊ ui pperit ſñi⸗
Wanftder eleiſfrtciſn locutoria ſi ꝓcedit q e a diffiniti 1 reus. C. d i co. ti. - i ide tex niaʒ
1 Lil tCI icidẽs ł it nouus arti 2 lz appellati nitiua g . indi.E in. l. pperã .7 Bar i
3s . . en⸗ e . artic pellatio ab i mplio .Et poſui perad . i.l.
. — Uriarnn “ brecet Bi ni in deue ave iudex Peech nedu ircen H ſinautẽ
dns Do de rid was ce.ſed ia eag gſenig ndr unn 5 Ste abante ine in. del.
N.äconswhed nN ꝙ pꝑſe 3 uit: qꝛ ĩ pri itina nõ icio poſt dgam.1 ec. ſ uit l. iiij ex offic
L han l. ddd ona cõodẽ 1 i pria iſtãti 6 pure . u. pla. l. 3 tu uide i j. F. at i 10
(onrin NNeſchm de nalidi Enaꝛect᷑.ſʒ ĩ cã ãatia petebaĩ ꝛepli abütis dic reſpectu ↄdẽ id qð dixi i iudiciũ
nin t inenr iditarc ſñ e1 ca etebat res ulł tis dic u ↄdẽenatõi ixi in. c. bõ
—— Anniſi addi: ut ĩ nie. It ppellatoni es ul ct iõ nõ ut plene nõ. i atõis expẽ c. bõe ðᷣ
va de — ns. d 1 . ꝛut j.c. eu em de his ꝗ nis diſpu 2 iõ nõ ẽ mi nõ. in. c xpẽeſax: r Ze
edt unmicedo rqun goobne ſtari utriuſqʒ pti es de fi.iſt poſſunt ſ ppellatore nõ appellat iã. . ð pei
milecd perſinfitinn 1 ri. ſed ubi alte ꝑtis dʒ li .iſtru. mer ua que tra re noõ pſequé o ꝓſequi is
lnoe ſo 9 gaſunfetinimn ꝓcedi ſi i altera ibelluſ o . ito da 9 traſiſſet in Plequete i appel
Kianun inn io aneenre dick unta d lis vte pelamoelleiun 1 naicacͤ⸗ nan aetet a
edaz nnngimm en ageit ber ne referri Br atg) Riogoronih per rh i⸗ ack auszmier nc⸗
— ab i ec hẽs nunq; rticulũ eſta in ri. de lis. n. l. cũ do. caã nu
nnd aſt fer ria k diffiniti iĩ appellatõ no nüc r t. ↄteſ. J. qñ ꝗ at. ff. ð re i ctis. nõ larg E⸗
dum amau 5 o Nd Offinin re ⁊ lite initia ſi atée intpoſi o. deciſ .F. qñ ãt. re iudi t P
un ppalöson uſett i appel m ↄteſtari. Eu it neceſſe tpoſita br b. cccxxxiiij. t. H. quid d di. Spe e .
rapum min Pſte oruuſefe appellatiõis e ui at i libellum a. aut eni j. ↄcludit i e cã per d . u liz S
n aſhnarc nũ. clariꝰ cã uide icumbit on? of 2 non ẽ m deducit ſt i effect 0.8
um iin, r i hna,il ſtigni riꝰ Bar. i ꝑ JYo. an. i. c. iñ n? ꝓbadi n ẽ neceſſaꝛi it nullita⸗ n per tria mẽ
Ean. grg, bol iguit ꝙ r. i. l. bi ᷓ ad ci .i. c. i pñti 1 rie ꝓcedat aꝛia oteſt sꝑ uiã excepti mẽ
quinm ltas tr icin kun ce. A aut altera ti q ad ciuilia ria de re all at. facit. l. iij ario: imo ſuffi ceptionis
, Mquar eLvn ouer 5 ꝓbaꝛe i 3 es ẽ pns. pꝛi qt alia di Aut de ö. in. c. prudeni . ff. ad exhi uma
uenſchluͤel Oaur bo . , H eo ihian ut nm vect rnaa na⸗ cã pweare .ſexta ð ir ⸗
onin) witnn Ad ſifnde ilud quoqs dici aut. de hi n ſnie ut. . amt eſt put iurepa. 2. as fieri põt ele.
idct Wes dd n aliqd f qʒ dicit iñ bis qᷓ igre. ad amplio ducii Put b diſtin .2. I. c. dilec i pot ut.l.
lhna uc o niſſe ꝓbat Sbat acto d app. F. ducit principah guit i ca 9 to ⁊ diſtingue
. Nrace Ved Pütktids bart non doolner ꝓpt ꝙ ſeni reo abſolto implorãdo z HWM uiã e erſlerele⸗ R ge
d echins inam uiun 4 mn inngilan ſiiee Keus u ol tneer oden etala ar n. ſi nullitas ẽ u uadictrofnai
s cont ſe rſcll igudaun puu ficzi = geriszu jec eennenne ij iũc exigit oan ge fi. plbi Antn nõ exigit
ent Mpllid ieltmumiͦt an ſicen 85 Riichn g 8 nouo lu loco pᷣalle. orne ſedẽ as e ſuſee ge H ꝑ notata 6 nd noto
s gol ſigulluinn⸗ Eꝓbati A vo un nõ.in.c. cum Jo etiam enim gere ꝑ glo.i cle inte. reſti.? ꝑ J i. iudi.c.
cNapenn in grorit) iin Cnund reus ſe q fit ꝑ mo dumg pꝑs ẽ pns tũ oannes do. A a conteſtatio lug a repulſio o. an. i. e.
minnnaſel 1giinkinnd ne cẽ oen fuiſſe drin Negardiszur ri dicais Pie ef limitat qn nis nun iſſimrn eo. ti. hẽt
nn geſirk ſiimni pbã toanier ar non 4 ſniam fuiſſe hi, dicit mibil i ſe credere etit ꝑte pnte e ipe
8 Petoren end Pctiuim idirecte r tlic is nppell ſtarut⸗ ſininaoe ſi ut lit nn a pte. ſz a dr ltarſen⸗ no exi me autez
K⸗ e Senhenn acta: E iſpectonem ar bʒ ꝓb nus ad abſti. Conteſ. ⁊ aui lice p. c. qn. gi ex quo
rwtont unn n 4 a: ut i. l. is apud actoʒ :in are 7 ꝓbar i. ¶Sea eg 2 aut.ſi oẽs ¶ m. F. unt ? alij
–ò = ie, 5 H a gu C. dee eĩm in Ll qꝛ ex quo inte o ſequor prim iann ſe ab bere
— uc ꝓbabit i fit dire⸗ de eden ¶ Aut ꝗ ↄteſtatio: ciũ ↄcer dictũ indiſti e.
ate zagnbinſbuce it ille qͥ h cte ꝑ teſt ut ꝗᷓ eſtatio:ſicut obſe nit certa indiſtict
ſeut end dnert⸗ ꝑ appellatõem oi Ebat ꝓbare i p es uk inſt grũ ꝗᷓ explicat eruat᷑ i petit ꝑſonã eſi fiẽ .
dnt mini, 1.bi q em oia ꝛemane are i pᷣma ca za 2 c. ij icat̃ ex iudici petitõe reſt fiẽda
nioltfic oe hi ꝗ ad ciuili manet i pꝛiori ca. Ha c.ij. ð offi. iudi icis offe⸗ itutois i i
mtumniie Ptr .C. i pnti ia. 2 ſic limi PAor! ſtatu: ur i m plorareĩ II. i. ſecus ſi cio: ut le. z nõ ite
1a gigiot iee, Pb ntia. ? ꝓbatur mõ ita dicta J ꝛut i d. ſi oẽ certã ꝑſonã officium i 2 nõ. i. d
emimt 8 e atões ð r mõ pd o. an. i oës. Et faci pſonã indicis no in
. AniCe . ſi nouo: icto. Aut i .in. d. Ut nt. n acit quo caſu is nõ im .
brrpin⸗ 1ed ſi putat p ill :ꝛaut ꝓduce nt iducend t li. nõ ot ꝙ ipſemet d ꝓcedit. d. aut
zabi wmwaß hüſſe ibi illa rl. am ſufficiẽ nco geig Eite ce an in h te. ubi uide o. An. nouir i ant.
. . — -2= Ctis * tue
pam ſhe insc⸗ ch ℳ 5.i. c. Put 8 3 ch ambo ſũt pñ n eaë gi. P Spe.i ti. D Aitaris requi dl potes
ens ic, meli dr Or pe iecrenin 2e Zaen aſi Erochide , ttecltada us V d,
1 iz bi, ℳ mas ⁊ nibi ctoꝛ ꝛccipit oc imꝰ. iij. q. i it. oteſ clude .1 icedũ in fi. 5 tter Se, I:5
nouſ liiͤß tin 1 nihil probaui cipit oẽ .lij.q. ix non requirit li ꝙ ubi n in fi. V rn l 7
e ri eed actoꝛe ñ pbã auit tũc! s. dilatõe 7 ꝙ ubi petũ quirit̃ libel on eſt ne . 4ll,
ſe arn umnn ñ bab ꝓPbãte qꝛ ur c bʒ locum s legi ſñi petit nulliias lus. dicit tñ ceſſaria
ivine 8 i babuit oés dilatõ defeciſſe i lla regul aʒ nõ exigit ſni coram code i ñ do. An
. . 2 tuc 2 fecit ſe .Ar uper nulli c litis e qui t .
R 1f are noluiſſe j uʒ illa rla: qꝛ i icipio .pPla. F. inu. : ? dic atio lʒ agai di
d ml⸗ mat ig dum. F. ? no el nö Wefe ch gel⸗ con certe ai, iux. v. quid e it h renẽ D gat di
n eli , c. ꝓut Seten A ecl airn, Rropernn Pſi ſnia e nuli⸗ ernclm. appeſiis de
6 3 de iud. di ee er 6 ci . S
HH na.dico pienlein 6, reelbelo man Drcwebl.
Hiam cx quo ſic⸗ ultimam opi 3 uitiũ HH Keemian bſ alia iſte
C. . . Ooñ pri 4 4
deNd 1e diabeinerhol wurd eernehar ſihtain: 5 10 quia
cã non ꝓceſli ccernere ſe m: ſecus di
lt tela iudici entemtia nulla ic
icij ideo ⁊c. lã . qꝛ i

ent. O tii
,ool/ A N
e
I 5

Möbile z fão
T debitus * ſum. c. habens
lta noua dicta utrũqʒ ius limitantia
7 bot dicit ĩ ſũma ¶ ¶ Appellãs ãte ſniam tenct᷑
exprimeꝛe cam rõabilẽ coꝛam ipſo iudice a quo
nec admittit᷑ exceptio ꝙ priꝰmiſerat nũciũ ad ſe
dem apłicam ł ꝙ has ipetraueꝛat qᷓ nõdũ ſũt iu
dici pñtate. h. d. ſimpłr ibeꝛẽdo vbis lie. NHaʒ h
vba uaꝛio mõ itelligunt: ut.j. dicer. ¶ Diuidit
pncipalꝛ iĩ tres ꝑtes.i. pᷣma põit᷑ duplex ↄſtituti
onis cã:i a ↄſtitutio:ibi ſiatuimꝰ.i ftia qdã ꝓ
S teſtatio ibi ſaluis.¶Hiõ ex pᷣncipio ꝙ honor
eenn ſ arg onr debitus ẽ iudicibꝰdeferedus ex quo infert̃ ꝙ iu
dicare ẽ bonor (Ad idem tex. nõbilis in.l. cui
muneriſ.ff. de mu.⁊ ho.ubi dr̃ ꝙ ſi alicui conce
dit᷑ mũeris publici uocatio ñ ur̃ ↄceſſum ne fiat
magiſtratꝰ.qꝛ ꝑtinet potiꝰ ad honoꝛẽ ꝙ; ad mu
neꝛa publica.¶ Alibi dr̃ ẽ onus ut ĩ.c.paſto
ralis in pn.S.de offi.dele.ibi exoneretur.ſʒ uide
gl.i. c. ſi Z unum de offi. dele.li.vi.q dicit ꝙ eſt
honor ⁊ onus.fac.l.muneris..iudicandi.ff.de
mu.⁊ ho.credo ꝙ ĩ q̃ibet dignitate pricipaliter
vſet᷑ onꝰz ad expledum onꝰz munus publicum
defertur dignitas ut i. d. J. iudicãdi ⁊ i.c.q epa
tum. vij. q.i.ſj rõne eorum que miſtrat debetur
ſibi honor. Et ita itelligo iſtũ tex. æ alia iuꝛa qᷓ
nidẽtur inueꝛe bonoꝛẽ eẽ hr̃e platuꝛam ł officiũ
iudicãdi. Mide archi.q hoc ſẽtit ĩ.d.c.q epᷣatũ
6 ꝛ* ſupioreʒ debẽ ↄſulẽ ꝑtibus ĩ officio
ſuꝑ laboribꝰ ⁊ expeſis uitãdis¶¶ J nõ unaʒ re
ſa f“ gulam nõbilem æ nouam in mã appellatiõis:ut
nõ ualeat appellatio iterpoſita ãte ſẽtẽtiam niſi
expᷣſſa cã rõnabili qᷓ ſi eſſet ꝓbata ðᷣberet luma
reputari.hoc ꝓcedit ẽt ſi cã eẽt notoria:qꝛ licet
notorietas excuſet ſeu releuet ab onere ꝓbadi
nõ tñ releuat ab onere ꝓponẽedi ut ẽ hodie pul
cheꝛ tex.iĩ cle. appellati iũcta glo.j.eo¶ Ex hoc
collige unã diuerſitatem iĩ appellatiõe interponẽ
da ab iterlocutoꝛia ⁊ a diffinitia nõ ẽ neceſſe ex
pᷣmere cãm rõnabilẽ:ut ĩ.l.ſcio.ff.e.ti.⁊ ſi expꝛi
mit unam cãm põt ꝓſequi aliam ut ibi ꝓbatur
ſecus ĩ appellatiõe interponẽda ante ſentẽtiam.
Mam neceſſe eſt exprimere cauſam:nec poteſt
poſtea ꝓſequi aliaʒ tunc non expꝛeſſam:ut in.d.
cle. appellanti.¶ Quarto nõ unam aliam ꝛlam
de iure canonico ꝙꝙ; añ ſñiam ſeꝑ põt appellari
cã rõnabili expoſcẽte.ſecꝰð iure ciuili:ut in.c.ſu
per eo. S. e. ⁊ ibi dixi. Mõ ulteꝛius ſᷣm cõem
itellectũ ꝙ iuriſditio delegata põt preueniri per
ordiariam dũmõ ſ᷑e delegatoꝛie nõdum ſint pn
tate. Ex quo hẽs ꝙ citatus corã oꝛdinaꝛio non
põt dicẽ ꝙ papa ↄmilſit illam cãm alteꝛi. Impu
tetur enim ſibi ſi pus has ñ pnñtauit.⁊ h̊ ꝓcedit
fᷣm doc.&ẽt ſi fuerit impeditus ĩ pñtando: qꝛ lia
iſta loqt idiſticte æ potuit emanare ĩ fauoꝛẽ oꝛdi
narie iuriſditõis niſi fuerir impeditꝰpeꝛ adueꝛſa
rium qͥ pꝰ modum ipᷣm pᷣuenit corã ordiaꝛio ſʒ
UVi. quẽ ſequũt᷑ cõi doc.¶ Vlterius nõ ꝙ cã
appellatiõnis dʒ exprimi coram iudice a quo:⸗
ſc oppellatio ẽ imerponenda coram ipᷣo iudice

De appellationibus.

Quid at ſi ñ pot iplius pnria hri. doc. dicij
pellandũ coꝛam idoneis pſonis. qꝛ. c fi
tu dic meliꝰ⸗ pleni? ut dixi Lc. uggeſtmn. e
¶ Nẽ nõ. ꝙ iudex ad quẽ bʒ ptatẽ cöcen i
appellatẽ irronabilꝛ i expeſis: ʒ ergo ap
minltima ñ deferat iudici iuriſditionẽ e tid
cipali:defert iñ ſuꝑ ipſo incidẽti ut Prücrriun
articulo appellatiois z cõdẽnat ierpeſis:ſiem

ſili iudex ipetratus ꝑ ſurreptõem pnüciat ſupeꝛ

naliditatẽ Hepti æ ↄdenat ĩperrqtẽ ĩ erpoſia.m.
at ipetraté i expeſis: ur ⸗
onn ſtiſnn cle. i. ð. Rp. G at hẽbit exeq
iſtam ſñiam cõdenationis expẽſaꝝ dic Spe.ꝙ
iudex a quo cũ ad euz fiat remiſſio:ut nõ.in ti.

ð ſen. ex. F. ij. v. ad eꝛgo. ¶ Et ſi index appella

tiõis omiſit hãc ↄdenatõeꝭ e 1 S
ꝛeſeruabit eã ĩ fi. litis.⁊ ihnreunenng .
nabit i oibꝰexpenſis:ut nõ. Spe. in ti. de
.F. nũc uidẽdum. v. ſed qd ſi index.
iuſtificata appellatiõe ab iteꝛlocutona iudex ad
queʒ ſuccedit loco iudicis a quo ⁊ pcedet in cq
pᷣncipali:ſiẽ fuiſſet ꝓceſſurus iudex a q⁊ iuſtii.
cat᷑ appellarõ ſi ꝓbat᷑ Vitas exceptois ꝓbabilis
coram iudice a quo ꝓpoſite: ut i.c. iteꝛpoſita.j.
eo. ubi plene dicet ð ᷣ¶ ¶ Altio nõ. in. v. lalnis
ꝙ ĩi maioribꝰcãis nõ ↄpellit qͥs litigare cor in
dice inferiori:qꝛ ille ex nã ipſaꝝ ſunt deferende

agd ſedem aplicam. Et qꝗᷓ dicãt maiores cae nide

qð le.⁊ nõ.i.c.maiores.j.ð baptiſimo.Eth no
bile colligit᷑ ſᷣm unũ intellectũ ꝛeferedo. v.ſaluis
ad id qð fuerat dẽm in pn. ut coram iudice infe
riori ꝓſequat᷑ qs cãm uſqʒ ad fineʒ. Sed ſm ali
um intellectnʒ m quẽ ille. v. ſaluis ꝛefeꝛt ad id
qð.s.fuit dẽm ut abſqʒ cã ꝛnabili expſſa no cõ
pellat 2e.M ĩ cais maiorib uʒ appellatio
ad papã Iʒ nõ exprimat᷑ cã. nam ipſa maioritas
cãe ẽ cã ſufficiẽs ad ipᷣam diferendam ad ſupio
rem. Et uterqʒ itellectꝰe bonꝰ i ſe:ſ pmus meli
oꝛ. ¶ In glo. ij. i fi. idem nõ. glo. i. d.l.ſi pater
2 i.c.ex tuaꝝ ð pur.ca.⁊ i.c.illud ð pſciip.iiiſ.
iterruptio pᷣſcriptõis ñ iducat᷑ ꝑ ↄteſtatõeʒ litis
coraʒ ni ſuo iudice hitam. Et cnm hac opi.tran
ſit Jo. an. Sed do. An. diſtinguit ꝙ aut eſt tal
pᷣſcriptio q̃ ſolũ iterrũpit᷑ ꝑ iit.te.eñ Ractun
citeriorẽ tũc ꝓcedit cõcluſio glo. (raſu
p̃ſcriptio qᷓ iterrũpit ꝑ aduentuʒ male fidei ? t
aut ex tali actu ↄſtituit᷑ ĩ mala fide ? iterrũpitur
pᷣſcriptio alias ſec:qꝛ h cõſideꝛat poni faciũ ꝙᷓ
iuris effectus. ¶ Aauerte bec opi. do. An. pol
ſet pceder̃ ubi nere ſupueniſſet mala ſides: ſed
actũ cõteſtãtis pſumit mala fides:q qdem ßlup
tio ſurgit ex actu indiciali:ſj cñ h n tcueit be
actꝰceſſat iuꝛis pᷣſũptõ qꝛ ceſſite 4 ceſſat effect.
ut ĩ. c. ꝓx. nõ enim dʒ plopaſi act geſtus toraz
iudice n ſuo cuiꝰiuriſdito progari ñ pot act
exiudiciał:iux plene nõ.in.c.t ſi clerici de indi.
Sed denũciatio eriudicial i oſtituit que in ma
la fide ut ĩ.l.ſi fund.C. ð ⁊i.uen.? E aꝛchi. vj.
.q. iij. põt ? nõ. i.cſi dilget de blcꝛip . rgo
ꝑ iſtum actum ĩ indicio nullo geſium? nu
pſcꝛip.irrumpẽde ꝑ coteſtatoõem vel citatocʒ.

.i.l.
,4 7, 4 7 £½
c cl co
nMe i it ni
luca. o cceihei mirup
lea⸗ ſc gAoenari, 1 iſt nula.
zir olc 4
buit negretn c lcht⸗

ſcio nis e aHoſſi nf
iime ee iofee ſien

o:ar H uera ol dde,
⸗ gi⸗ etd nhifen
mnicalpentiez de tcne
nd an heie gniieſt.
ti ile Yugin vbo ſim ij
ſiiz niblſknuit tt podenaß ding
hir oſieniy nhl blo idlle e
onio iponife finta ? l,
juſtin ob)idtnunt vx odlen
osiine ki po oſtan alq op⸗
ppbicoopi J0 coctcit ſ ip i
on ig vot appel aiupi as graugt ſe
lat ßͦ hot aopelari Dicop. Kner
deo vr curia ur andio ſecror dac o
DoMMiſöm.e.§ d ſredoffci.
Jo. an. coi oes moderniois ſeqn
ſati qptio ii mibi Hiſſimurp
nie nipil inovei vinte li cauinea
nonn. Dio p roenb'gl b ie
ſuib oſlmo d appolanoe iponie
m?r te chrſſſnn nz iun ini
one tenom opaba alc teſpen n
tffnlinenr pbai ic allonl F
le Ne ofmaſ onl gl pali de
altar i meclo ſui di die ler. nong
le e icd ſeli guli g⸗
ſic eg f öpe Gia eel
(; De0. l.. pal
uli eſpalt cncn hmne locke gyh
na ſoqns giali n ſocſes nmetoz it

isoline. nͦ⸗ nénori
nacianen cſe.li ni. I⸗
HHSõ

ltlaght ge le in.i vi.

Ali.
„ unſ nni

½ onefe Ne
Panin ennuit
ulr giinn
nöndhti ici
An io chſsgen
anne rilienſ
iingtn en
Ahanngeſ lchitt
iznir i din ſüinh
nanicid niſnien
i in bi iz
n Aini n .Nicli
— e D
O==SSZ
naſidilcnen
õ
wtitbeheis Puadmnain
in d n
dnmnttenmni
Buut bunntnnz tzt
ahkliifin ſim uin t
a ckiſiſtughient
ummticien Mlrnicine
nſer idi Nonnii
glmord isni gli elun
r iimnikra i in inatn
Alun nun 7iinimd
GtuiicinuſMnim /i
Nautgrir ni ini ni ninini fali
Algsdar uncnonmmideit
mngimi zen iil in etfnn
Gtürpin l natilli
hatiy ügänmiſidd
uii Rdesrtüisenn
Amiüchtniämiikens
iäifnüdönäinmit
. Aum õ
g ini
naiisſitin un
pmmd wärbim inn
Re Vammti
. wiümilrſ
——
anoen

4.
e ntinuſt
naaee e
unni Pumuß
ſ ens. 11 ſru

4

1 plłe nõ.i. c.illð pſcaip.?⁊ ꝑ n.i. l. celluf ff.
8 afaca. (lAt r tainando- opi. do. An.ꝙ aut
tle qͥd expᷣſſit coꝛã iudice icõpetẽti ꝙ ifoꝛmaꝛe dᷣ
buit ↄſciaʒ adueaſarij ⁊ tẽ iducit intꝛuptõ n aꝛti
ficio inis ł vute ↄteſlatõis cũ ſit nulla:ſʒ ꝑ ſfuꝑ
uẽiẽtiã male fidei q; ↄſiſtit i féo aꝛ l.ꝙ te in fi.ff.
ſi cer. pe.⁊ ĩ.c.ĩq̃ſirõi ð ſẽ.ex. Mã ⁊ informatio
exiudieiał ſuffẽ ad malã fidẽ impᷣmedã: ad h̊ ꝙ
nõ. Haꝛ. i extꝛauagã ad ꝛep nẽdã i.v. ᷣnũciati
onẽ i fi.⁊ ĩ.l.accuſaturꝰ.ffᷣ ð adł.⁊ ꝑ dẽa ſua ibi
limita gl.iſtã ĩ alijs:ſecꝰ at ſi tin fieꝛet petitio cx
iudicialꝛ łcoꝛã iudice:ita ⁊ talꝛ ꝙ viſilꝛ n hũiſſʒ
cãre malã fidẽ q caſu ꝓcedit illa opi.æ hꝰcredo
uoluiſſe do. An.ĩ co ꝙ dixit itrũpi pſcriptõem
ſi ex ilio actu ↄſtitueret᷑ ĩ mala fide als ſecꝰ.dʒ eĩ
diſtigui ut pᷣdixi æ uide ad mãn ꝙ dixi i. c.illud
de preſcri. Et imtelligo qn li. ↄte.fuit fẽa coꝛam
iudice ñ ſuo ignorant᷑ ł qn erat tał iudex cꝰ iuriſ
ditio ñ potat ꝓrogaꝛi ꝑ ↄſẽſũ ꝑtiũ als ↄteſtãdo
litẽ nident᷑ ꝑres ꝓrogare iuriſditõeʒ ? uʒ ↄteſta
tio: qꝛ ſʒ uerã opi.ad ꝓrogãdã iuriſditõcʒ ñ re
qri᷑ expᷣſſus ↄſeſus ꝑtiũ ſʒ ſuffiẽ tacitꝰ ut nõ.ꝑ
Inn. i. c. qd petitõeʒ.j.de accu.?⁊ ꝑ. NHn.i.l.i.?
.ij. ff. ð iudi.dixi płe ĩ. c. ſignificaſti.S. ð̊ fo.ↄpe.
ubi uide! In gl. in vbo ãte ſũiaʒ ibi de appel.pꝰ
ſniã nihil ſtatuit zc põdera ̊ dẽm gl. ↄcludit.n.
hãc ↄſtitutõʒ nihil nouo iducẽ reſpẽu appella
tõnis intponẽde a diffinitia ⁊ ̊ facẽ õ opi ſuam
ĩ ultia q.hꝰgl ĩ q̃ tractat utꝝ hodie rẽotio appł
latiõis ĩ iure ł ĩ Epto poſita aliqq oꝑet᷑. Gl.re
pꝛobãdo opi. Jo. cõcludit ꝙ ñ qꝛ ꝑ iſtã ↄſtituri
onẽ ſꝑ põt appellari ubi qͥs grauat:ſed ſi ñ gꝛa
nat᷑ ñ põt appellari. Hãc opi.gl.tẽuerunt ãtiqͥ a
deo ut curia ut audio ſeq̃tur hac opi.gl. ut nõt
Hoſti.i ſũma.e...qͥd ſit ei officiũ. Sʒ ipᷣe hoſ.
Jo. an.⁊ cõit᷑ oẽs modernioꝛs ſeqnteſ tenẽt pꝛi
aʒ ſñiã q pfẽo ux mihi vᷣiſſima ut ꝑ iſtã ↄſtitutio
nẽ nibil inouer̃ vVtute illiꝰ clauſule appellatiõe re
mota. MDrio ꝑ rõem hꝰgl. dũ diẽ ꝙ nihil diſpo
ſuis H̊ oſtiturõ ð appellatiõe iponẽda a diffiniti
na ⁊ tẽ clariſſimũ ẽ ꝙ fʒ iuꝛa ãnq̃ h̊ cla appllłati
one remota oꝑabat᷑ aliqd reſpẽu appel atõnis a
diffinitia:ut ꝓbat᷑ i.c.paſtoꝛał..pteꝛea de of.ðᷣ
le. Itẽ 2 pfundiĩ opi. gl. ꝑ aliõ ꝛõeʒ quã ipᷣemet
alłat ĩ medio ſui dũ diẽ ꝙ lex.noua n ẽ refeꝛeda
ad eas ſpes ĩ qbꝰ ſpalit ꝓuiſũ ẽ ꝑ iura ãtiq̃ ut ĩ
.l. ſactõ legũ.fl. ð pe. Sʒ i cãu.c.paſtoꝛał.S.e.
uiſũ ẽ ſpalit᷑ ciꝛca vᷣtutẽ illi cłe. gꝰp̊ ↄſtitutio no
na loqns gñalꝛ ñ faciẽs mẽtõʒ ð illa cla ñ dʒ re
feni ad eas cas i qbꝰ ſpecilice rẽota ẽ applłaꝰ p̃ᷣ
Fti ut euitet᷑ iuꝛiũ cõꝛectõ ob qᷓ; cãʒ iuꝛa flaxãda
ñſt imo ꝛſtꝛigẽda neqʒ dñt vᷣba iuꝛiſ capẽ illũ ſãᷓ
gũ ĩitellẽʒ quẽ ał poſſẽt hẽe ſi iducẽt᷑ iuꝛiũ cõꝛec
tio. MDꝛo h̊ bo.tex.i.c.cũ dilectꝰðᷣ ↄſu.⁊ ĩ.c.i.x
.ij. ð fi pſo.li. Vi.? ꝙ nõ.i.l.ñ ẽ nouũ ⁊ i.l.nã =
? poſtẽiors.ff.ð le. Nã ꝓmptũ ẽ iuꝛa iuꝛibꝰ cõ
daꝛ: ut i.c.eũ expediat ð ele.ſi.Vi. Itẽ ⁊ t᷑tõ ubi
una ↄſtitutio loqt i ſpe alis i gne ſpei ꝑ genꝰnõ
derogat᷑:ſed ponus eõ ſiue ſpes ſequatuꝛ ſiue pᷣ
cædat ut le. æ nõ.i rla gñi de re. iu. ĩ vi. Sed iſta

CISHe appellationibns.

oſtitutio loquit᷑ in gñe nõ faciendo metio nẽ qñ
ſpccifice ẽ ꝛemota appellatio 2z. c. paſtoꝛał loquit
lolũ in ea ſpe qñ eſt remota appellatio: eꝛgo H
c.nõ dʒ derogare illi:ſed potius eõ maxime qꝛ
ablqʒ derogatione iuriuʒ aniiquoꝝ h. c. oꝑatur
maximũ effectũ quo ad utrũqʒ ius ur nung; ad
mittatur appellatio ante ſniaʒ niſi expreſſa cã ra
tionabili ubi alias poterat appellare abſqʒ expi

ſione cãe iux nõ. in. c. paſloralis preal. z. ij. q. vj
ad rom mnã. ¶ Ié tenẽdo opi. glo. multa iura
de appellatõis renotõe loquena corrigerent: ut
i.c.ij. requiris.S.e.⁊.c.i.S.ð Np.⁊=.d. . p̃
⁊.c.iĩquiſitõi.j.e.cũ multis ſiłibus.
urget pro iſta parte illud.c. inquiſitõi cũ emana
nerit poſt hanc ↄſtiturionẽ vn fruſtra emanaſſz
ſi Vtus h clauſule ꝓrſus fuiſſet ſublata ꝑ iſiud
.c. Itẽ nõ fuiſſet poſitũ illud.c. in bac ↄpilatiõe
quia reſceatis ſuꝑfluis ⁊c. ut dr̃ in propemio.
onclude ergo ꝙ ſicut oliʒ illa clauſula oꝑa
bat:ita zæ hodie nõ obſtãte in aliquo iſta cõſtitu
tione multuʒ facit pro hac theorica Bar. in ex
uagan.ad reprimendã circa concordantiã iuris
ſpalis cũ generali:cũ ſemꝑ unũ ius ſuppleat᷑ per
aliud ar. eoꝝ que notant᷑ in aut.offeratur. C.
lit.conteſ.⁊ in.l.ſciendum.ff. qui ſatiſda.cog:
Concludit eniĩ ꝙ auf. offeratuꝛ gñalr loquens
ſuꝑ ſatiſdatione pſtanda limitat᷑ ꝑ. d.l. ſcieduʒ lʒ
glo.ibi dubuet. ¶ uos aũt effectus oꝑet iſta
remotio appellatõis aliqᷣd tetigi in.c. paſtioralis
pᷣal.ubi remiſi ad plenius notada h̊ ubi doc. mł

tos effectus enumerãt. Et qꝛ mã ẽ quotidiana
ꝓſequar oẽs effectꝰ. (an E ut nõ admit
tatur appellatio niſi i caſibus a iuꝛe app 4
qð declara ut dixi in.d.c.paſtoraf. ¶ Secudul
effectꝰcolligit̃ ex.c.ſuꝑ qõnuʒ.F.ſi vᷣo ð of.dexł᷑.
eriiꝰ effectꝰ ẽ nt fe lr̃e nõ reuocẽet prioꝛes
etià facientes mentionẽ de illis niſi faciãt metio
nem de clanſula appellatiõe remota in prioribꝰ
poſita. Aà ̊ qdð le.? nõ in.c.ex ↄqſtione.S. de
reſti.ſpo. Mõ.bn hũc effectũ. nam ex hoc poſlu
mns arguere gñalr ꝙ nũꝙᷓ; pe ſ’ᷣe reuocãt prio
res niſi faciãt ſpecificã mentionẽ nõ ſolũ de lr̃is
poribꝰ:ſʒ ð qualibet nõbili clauſula appoſita in
prioribꝰ.ar.i.c.ij.ð̊ᷣ do.= otu.? i.c.poſtulaſti ð
reſcrip.i.d.c.ex ↄqiõe.¶ Ouartus cffectus et
nõbilis ut iudex a quo nõ obſtame appellarione
poſſit ſuam ſñiam mandare exetutõi niſi prius
appellatlo ex certa ſcietia recipiat᷑ a pricipe: ut ĩ
d. S pᷣterea. Alias vo ceſſate clauſula non põt
iudex ſuam ſniam diffinitiuam executioni mada
re poſt appellationẽ: ut in.d.c.non ſolum.eo.ti.
n.vi inc⸗ effectꝰ ꝙ ubi iudex ñ defeꝛẽs ap
pellatõi ꝓbabili uẽit puniẽdꝰ.ij. q.vj. decreto.
dixi płe in.c.ð priore ſupᷣ.e. vtute hꝰ cauſule iu
dex nõ deferẽs minime puniet: qꝛ nõ peccat qui
aucte legis ſeu pricipis peccat.l.gracchus.. ð
adul.⁊.xxiij.q.iiij.q peccat. ¶ Sexr⸗ effes collĩ
ex.c. i. ð PoASin⸗ habet i. c. ij. ð mu. pe.
Octauꝰ collẽ ex.c.ſuꝑ qõnũ..porro ð of.ðᷣle.
Illü in cffectũ nõ opat᷑ ꝓprie cla eppellanone
3

Tn n aß

remota: ?7 die plene ut ibi nõ ¶ Nonus effes
ꝙ ubi alias appellatio oꝑatur ſuſpẽſioneʒ iuriſ
diroil udicis:a quo vᷣtute hꝰclauſule perdit ap
dellario iſtum effectum: ut in. d. F. preterea. dié
tamen bic do. An. ꝙ ſi appellas a diffinitina di
cit ſe appellare:qꝛ uult ꝓbaꝛc nõ ꝓbatuʒ ꝙ ad
mitret᷑ iſla appellatio cła non obſiante: qꝛ iſte ca
ſus eſt a iure approbatus:ut in.c.cum Joãnes
de fi. inſtru. C. de temp. app.l.per hãc: æ ſic põt
quci ad terminos.c. paſtoralis. ö. eoo. ¶ Dubi
to an hoc dem ſit nerum. Mam fm boc poſſet
iferri ꝙ ex qᷓnbet ꝓbabili cã poſſz appellari an
ſñiam:qꝛ iftud.c.admittit quãlibet appellatõem
ex ꝓbabili c ante ſñiam qð in non e uerum ut
predixi: qꝛ loqtur qñ in cauſa non ẽ remota ap
pellatio.¶ Yem dicerem ad.i.per banc æ ad
c. cum Joannes. Mam parum opeꝛaretur hec
clauſula reſpectu diffinitiue: qꝛ quiſqʒ appellanſ
dicet ſe uele ꝓpare non ꝓbatum qð ur̃ eſſe cõ
tꝛa mentem dicn. F. ptcꝛea qui loquit indiſticte.
Dicimus effectus notabilis poteſt colligi ex
bis que dixi poſt Moſti. in. d. c. paſtoralis: qðᷣ
ubi alias attẽtata poſt oppellatõem a diffinitiua
reuocãtur ante omnia ꝑ uiam attentati.i.nullita
tis ea q atẽtabũtur pẽdete iſta clauſula nõ reuo
cabũtur per uiam attetati: qꝛ enuerũt mero inz
cx quo iuriſditio non erat ſuſpeſa ꝑ appellatio
nem: ſj reuocabuntur ꝑ uiam querele ex officio
iudicis de quo plenius dixi. in. d. c. paſtoralis.
Et ex his hes plene materiã huius clauſule.
In gl. i vbo ſi dicat ibi ⁊ ſic correcta ſũt illa iu
2. uult eꝛgo glo. ꝙ iura loquẽtia de miſſiõe nũ
cij ſint bodie coꝛꝛecta:æ in hoc multum inſtant
doc.maxie Inn. Conclude ꝙ olim miſſio nũcij
potat hꝛe treſ effẽſ. ¶ Mrimꝰi ſuſpẽdedo iuꝛiſ
ditoeʒ iudiciſ nt n ichoaret cefſũ ) eũ qͥ nüciũ
miſit ad pncipe dõec rediret nũtiꝰ ifoꝛmaturꝰiu
dice de uolũtate pncipis ⁊ ĩ h iſia iura atiqᷓ ſũt
correcta ꝑ iſtũ tex. ⁊ i h caſu ꝓcedit opi. gl. ll
2 cffes qꝛ miſſio nũcij oꝑabat qnʒ appellatiõeʒ
ut i.c. dilecti.S.e.ti.⁊ hodie ille efles n eſt corre
ciꝰn.n. itedit h.c.tolẽ appellatõʒ ltimã qn autẽ
miſſio nũcij hʒ ui appłouis iſtat h̊ Inn. claꝛe te
tigi i. d. c. dilecti ⁊ dic ut ibi. ʒ effectꝰcollr̃ ex
.c. unico. J. ð ꝑegꝛi.nã accedẽs ad papã ex ꝓba
dili cã e ſub eꝰ ꝓtectõe ut ĩteꝛ cã ñ moueat᷑ ĩ ꝑti
bꝰõ eũ ⁊ h̊ ꝓcedit ſʒ Inn. bic ⁊ bñ qñ qͥs aꝛri
pit iter ĩ ꝓpa ꝑſoa:ſecꝰãt ſi mitnit nũtiũ:tunc.n.
lʒ nüciꝰſit ſub ꝓtectõe aplica:ñ in eũ tꝛãſmittẽs.
Sʒ mliũ dubito ð ̊ gñali deo Inn. utiũ acce
des ad papã ſit iteri ſub ꝓtectõe ſua ut ſileꝛe de
beat oĩs ꝓceſſus ichoãdus ↄ eũ ĩ ꝑtibꝰ.ꝛeʒ du
bitadi mihi pᷣſiat tex.nõbilł ĩ.l.ignoꝛaꝛe.C.ð re
mi. ubi pʒ ꝙ et abñtem cã rei publice ꝓcedit
ſaltem ad miſſiõcʒ i poſſeſſiõeʒ:ſi nõ ẽ qui defen
dat eũdeꝛgꝰ foꝛtiꝰ põt ꝓcedi ↄ iſtum qͥ ex pꝛiua
ta cã iuit ad pncipe ñ dimittẽdo ꝓcuratorẽ ĩ ꝑ
tib? un ſatis cꝛedeꝛc ꝙ iſte ꝓceſſus paꝝ pᷣiudica
tuꝛ ñ dẽbat ſilẽ rõe hꝰarreptõis itineris ad pꝛin
cipe:ſʒ aliꝰ ꝓceſſus pᷣindicial dʒ ſilẽ ⁊ foꝛuꝰ ſi de

Ge appellationibus.

facto ſpoliaret ut obtineat ꝛcſtitutione; Pdiio⸗
illiꝰ. c. unici æ potit cẽ maxia qria utr̃ e iniöe
ditõeʒ illiꝰ. c. an ĩtdictũ uñ vi ſicur ſili D co
bone 5. . Et iſte 3 efftẽs hodie ñ ẽ Aorſis ſit
latꝰ: ſʒ diſtignẽdum ẽnt S. ¶ In cade gl ti 85

iuriſditio ordiaria iã ccpta zc&. Hö. bq 5
qr E ualde nõbil: ex ꝗᷓ bes q Fc in ln
n facies mẽtionẽ de cã pus cepta coꝛã chen
Et ꝑ. ſols citatõcʒ ẽ ſurrepticiũ ⸗2 ꝓ hoc add
bo. tex.i ſili i. c. iteꝛ mõaſteꝛiũ. 5. ti ꝓx. ub
fe he ñ ſolu debẽt facere metionẽ de prorti
iz et ð Pceſſu geſto coꝛ pꝛioꝛib iudicibꝰ Iq
⁊ foꝛnꝰdicẽdũ ẽ ꝙ facẽ deat mẽtionẽ ð peeſſu

choato coꝛã oꝛdiario. ar. i.·. ubi ceptuʒ. ff. de iu

di. ñ. n. vilile Pricens uelit in dubio illi jegi
pᷣiudicare. ¶ Et i fi. gl. hec gl. ocludit i eften 3
h.c.hꝛe locũ tã ĩ oꝛdiario qᷓ; in delegato: ertt⸗
gata iuriſdino poſſit p- Goraeur deie
ta inrilditno Po iit puentu b oꝛdinanũ an pñ
tatoem lraꝝ ¶ Ite p aliud ſopt ölegatoꝝ fo
loco ipetratü. Uñ Otludit gl. ꝙ iura anq diſpo
nẽtia: ut ĩ Hptis ad liees ſiet date ſint bodie coꝛ
recta ꝑ iſtũ tex.⁊ ꝙ le pꝛio puᷣtate pualẽ debet
Sʒ gl. j. i Vbo aſſignate h̊ magis reſtrigit ut ñ
ſufficiat p pntaꝛe:ſed ille pualebunt ſi ſint pꝛme
uł fe ꝑ qs prio deuetũ é ad citatõeʒ ? ad tex.q
fuat ſe ſuꝑ aſſignatoe glo. ſupplet maxie er mo
ucĩ ad h̊ dicedũ ꝑ id ꝙ iuꝛa diſponũt in plinib
oꝛdiaꝛijs ita ꝙ int᷑ eos ſit locꝰpuèuõi ꝑ cſtatio
nẽ dũtaxat.S. ð fo.cõpe.c.pe. ⁊ quis opi.fueꝛit
cõis ipᷣe ſuo ⁊ mlłiũ inaluerit ut audio in roma
na curia tn iſpecta ueritatc h̊ opi.c euidet falſa
nã ꝑ ſuppletioeʒ n debemꝰiducẽ imni conectiõʒ
ſʒ potiꝰeuitat:ut ĩ gl.c.cupietes..ꝙ ſip uigui
ð elec.li. Vj. nec ẽt ꝑ ſiluudieʒ rõis: utno. Oaꝛ.
ĩ aut. q̃s actões.C. ð ſac.ſãc.ec.cũ g'iun ſpeci
fice diſponãt i iudicib ᷣlegatis ut ſtem date ſi
rũ n debmꝰ ꝑ idetitateʒ rois ſeu per ſlitudieʒ or
diarioꝝ illa iura coꝛꝛiger. Eie uide roem aꝑ
tiſſimã i oppoſitũ. nam in ordiarijs io expecia
puẽtio ꝑ citatoem qꝛ ſut pares i iuuſdiue meꝛi
to locꝰee dʒ puetioi ut i. c. pel.ð hp. 1. vj.ſz in
pluꝛibꝰdelegatis diuerſo tpe impenanis nõ ea
dẽ rõ qm fe ir̃e ſũt ſurꝛepticie qꝛ ſi papa ſciuiſß
de pꝛioꝛibꝰn ↄceſſiſſet fas:ut i.c.cetex 85 ſp.i
cũ iuꝛa utꝛiuſqʒ ꝑtis ñn ſint paꝛia no dz ee loc
puẽtoi.uið ſile i ſptis ipelꝛatis ac buficia: ut
.c. tibi ꝗͥ de Gep. li. Vj. ? faciũt alle roes qs. j.al
legabo¶ Ex gl. ꝛcpiũt tꝛes opiones. na hoſt.
2z Uic.ĩtellexerũt hũc tex.i oꝛdina:io ⁊ no ind
legato: ut cõuẽtus coram ordinario non poſſit
excipere de litieris prius ipetꝛatis: ſecus alit in
cõuento corã ſecundo dlegato per iuma oniidus
glias ſi diceremus oppoſtũ ſequeretun n
ꝙ primus impetrans qui forte in nulla culp

eiur
prehenditur priuaretur iure ſuo ut fruſtr aꝛeiu

laboribus ⁊ cxpenſis ſine cauſa tenns cagen
ſatis peruerſum. vj. diſtin. et regulam line
gliud dicatur in

j. licet
pa de regulis iuris lib. Vj. d n
oꝛdinario fauoꝛe oꝛdinaric iuriſditionis. 0

poc adducumt finem literte m verſicu. ſamis:

a Pſenkare i ius in
tit iblpuspenmaleſh ornuhs⸗
cſiz penntl ar g ol ci in
ſt amnt ifoſi lolc ticlin
hirpilnn nſſo puſ eb al
nubiciar ic lulniſ ͦ o
evs rαovnitt iNas
f eierpea muͦb oidian :ar c. mn mey
iiror Jmi cci. de l do
iͤhmibii orcario r gorciar
ſupweiriienids dan eetdeasl
odici degno 1 ddrſe punn e
veor on Ryn Pncibs ſi pema ? ni
durite ocnoe nii p aind Norn ure
C. diuenis Rep.g ſt. ci tü tol
pemnti ſne fo ch itllig ſtngez qn
rc cniordinanio neeſuns ins pfint
ier. inimn lli. faloꝛſ vſpen inchoe
gerc uninin ſtinnmn. Nn
roib .g qi ter pipio lot dð oe
le icoeb: indr panli is ſis
ñpr cci oc:ni ilee coe nlt
heligk re rr inn glic birſ
1 Mig. r afl. Adlto nr nöi
ſtionlor. F. 5 b. ob ubi gz mj
ee.d v. ob bi di g ic
peli pi babet n o
er qi Pnullo. (ꝛ mone
nio geneukſich wten ad ila neg⸗
b alus eges pulſi e nr i ſj n
mig iura ſegfce e 0
giz fur W Puidetſup ual
gilt pauis ia a mliul ſig
Pſunepto; urieg 4 14 olge
ſgdiri eleg i e
nobſtie ei

oſir öeig lege bi ,
etman gue nd oi ſcigi

Aurndmol
E reemcern

Rieunlhäi
0 zdiuntzmi
tüntgie n inr ial
Bgji wiſur zmnhorſißni
aarphürit znitmiinen
Afeistndoni ininigtin
mt ſei iſvrto inpe nnen
IS dani, Cuu /nnir nni
atmsinir as ifud end
virrdr/g tub n i
vpelo tnii uumn lyiimn
auu hen untri gialti i
i hnnin ininnig
6riningtahgllti
Ndikſi
dAANd dei
mmui e gea in
nim m Fan
amr lne di ann
ni owſi n Ultiſtinn
ſhni o ſr ſars oltiin

—— . „ „
31 wmena h

¶ De appcllatlonibus.

nã nulla cã ẽ ita grauis q̊ͥ nõ poſſ tꝛactari coꝛã
ðᷣlegato pape.g ille v. ñ ꝓcedit niſi ĩ ordiarijs.
Scðda opio eoꝝ ẽ ut itelligat᷑ lr̃a ẽt ĩ ðᷣlegato
ſʒ dʒ r̃duci ad tmios inꝛis ãtiꝗ.ſ.qn pᷣmꝰipetꝛãs
dolo ł negligẽtia uti pᷣpoſuit lir̃is ſuis.j.ãnũ:ic᷑
ei ñ pt᷑ exciꝑe õ ſᷣm ipetꝛãtẽ ut ĩ.c.pleꝛũqʒ ⁊ ĩ.c.
ſi at ð Nep.ſʒ ceꝛe h caſu qꝰ ad h̊ nihil noui idu
cit iſte tex.¶ Tertiũ itellectũ poſuit Gof.młtũ
põderãdo vᷣba ſie dic.n. hãc lrr̃am ꝓcedẽ qn ha
bẽs pᷣores r̃as excipit corã delegato ł ordiaꝛio
ð fis lꝛis q̃s tñ adhuc n pntauit iudici ðᷣlegato
ſecꝰãt ſi p̃uſ pntaẽt ? pꝰmõʒ iꝛct ad excipiedũ:tẽ
.n. audiret᷑ ſua exceptio:⁊ ꝓ h̊ ĩtellẽu bn faẽ iſte
tex.ĩ vᷣbo ibi pᷣꝰꝙᷓ fuerit vᷣlgato aſſignate:diẽ tñ
ſe eẽ ſolũ ĩ hac opi. Sʒ do. An.hãcopi.immłtum
ãplectit᷑ ʒ nihil iducat ð nouo. Jo.ã.ſimplꝛ ꝛeci
tat. S; ꝛñdẽedo ad opi. Ho.ĩ q;tũ inducebat v.
ſaluis:uẽ ipugnaꝛe opi. Ho.dic.n.qꝙ põdeꝛatio
ſua ꝓcedẽt ſi diceret᷑ hoc.c.loq tin in delegato
qᷓi uelit dicẽ ꝙ cũ loquat᷑ in ordinario ⁊ in dele
gato põt ꝓcedẽ illa ꝓteſtatio in v. ſaluis reſpec
tu oꝛdinaꝛij ⁊ in ꝛecitãdo opi. Gof.ultimo loco
ur̃ tranſire cũ op.ſua ⁊ ſᷣm hũc intellectũ Gof.
poſſet ꝓcedẽ.c.ad petitionem de accu.ꝙ lr̃e fue
rãt ibi pus pſentate qᷓ; oꝛdinaꝛius inchoaſſet ꝓ
ceſſũ õ ipetꝛãtẽ:ł dic ꝙ loqt i cã criali qᷓ pncipa
lit᷑ ↄmittit᷑ i fauorẽ publicũ:un tacit᷑nitas ꝑtis n
põt pᷣiudicare ↄmiſſiõi puſ fce ꝑ pᷣncipẽ i fauoꝛẽ
publicũ:aꝛ.i.c.ſtuduiſti.S.ð of.le. Itẽ eo ipo ꝙ
pnceps ex certa ſcia ↄmittit cãm cerus iudicibꝰ
ur̃ eã eꝛiꝑe a maibꝰoꝛdiarij:ar.c.ut nẽʒ.S.e.⁊ eo
rũ q̃ nõt Inn.ĩ.c.cũ.¶ .de ↄſti.bᷣ opio Gof.
młtũ plʒ mibi ĩ ordiario ut ẽt ꝑ ordiariũ n poſ
ſit pueiri ipetrãs ſi an exceptoeʒ ſuas lꝛas pntat
iudici ðᷣłegato ⁊ ꝛeddit ſe ꝑatũ ꝛndẽ coꝛã eo mo
ueor qꝛ Npta pncipis ſt ꝑpetua z nuũꝙ tollunt
durãate actioe miſi ꝑ aliud ptũ ut è tex.i.l.falſo
C. ð diueꝛſis ſep.g iſið.c.i qtũ tollit/Nptuʒ ĩ
petratũ ſine fo dʒ itelligi ſtricte nʒ qn ñ ult ꝛnð
re coꝛã ordinario nec ſuas las pnñtare:⁊ ꝑ iſtuʒ
gex. limita illa.l.falſo:ſʒ ꝛeſpẽu iudicis ðᷣlegati c⸗
derẽ ꝙ iura ãtiq̃ ñ ſt imutata. Ooucoꝛ multis
rõibꝰ.pꝰqꝛ tex.i pncipio loqᷣt ð ↄueto coꝛã iudi
ce idõeo:ſ iuᷣx ipetrat fas ſas ſurꝛepticias
ñ pt᷑ dici idõeꝰ:nã ille e idoeꝰqͥ nlla exceptioe ꝛe
pelli pt᷑ ut ẽ tex.iũcta gl.i.c.i.ð teſt.fac ꝙ nõ.c.
i. ð̊ ↄſãg.⁊ affi. Adduco tex.nõ.i ſili i.l.ſi dari
ſtipulor. ff. ðᷣ Vb. ob. ubi d; ꝙ id ꝙ excepnõe ꝛc
pelli pt᷑ habet᷑ qᷓ ꝓ nmla⸗ 2 moueoꝛ qꝛ ↄſtitu
tio geneꝛał ñ dʒ ꝛeferri ad illa negocia qbꝰſpalꝛ
ꝑ alias leges ꝓuiſũ ẽ ut ĩ.l.ſãcuio legũ.ff.ð pe.
ſzʒ młia iura ſpecifice ꝓuidet ſuꝑ ualiditate pᷣmi
Nprti õ fʒ ut ĩ.d.c.ceteꝝ cũ mlłiiſ ſi.g pᷣ ↄſtitutõ
gñatꝛ loquẽs ñ dʒ extedi ad ſ᷑ʒʒ ðᷣlegatũ ĩpetꝛatũ
ſurreptõʒ maxie cũ cõrectõne tatoꝝ iuriũ ꝓ h̊
facẽ optimũ dẽ; Har.ſ.iĩ eua.ad repᷣmẽdã i v.
legibꝰ ubi plꝰdic ꝙ ſi in ſa lege gnalłꝛ appõit᷑ cła
ñ obſtãate qcũqʒ lege mhilõinꝰn cõrigit legẽ ſpᷣa
le ſʒ dʒ limitari ſʒ ilã æ ꝓuidebit lex nona i ſpe
bᷣnm ilis niſi dicẽt i lege gñali ñ ovſtzte qcũʒ

lege q̃ ĩ totũ uł ĩ ꝑtẽ huic legi poſſir cẽ pria:qdð
ſinglarit̃ nõpis ꝑꝑ ſtamta ⁊ ꝓprie ĩ ſtaruto loqᷣt
ibi Har. æ adduẽ. d.l. ſciẽdũ cũ aut᷑. offerat᷑ cũ
gy iſt.c.ñ faciat ſpecifice mẽtõeʒ ð ðᷣlegato ipe
trato ꝑ lr̃as ſuꝛxpticias ſʒ loq̃t gñalłr ĩtelligat ð
oĩi iudice tã ordiario qᷓ; ölegato ita tñ ꝙ n tollã
tur iura ſpecilice diſponẽtia ðᷣ ſo delegato obtẽ
to ꝑ ſurreptõeʒ ʒ fac id qð dixi ĩ pcedẽti articu
lo ut iura ꝛeſtuigãt᷑ ne iducat᷑ iuriũ coꝛꝛectio llegi
tia cã ꝛeſtꝛigẽdi legẽ ⁊ ſtatuta ẽ qñ qͥs pũiꝛet᷑ ſeu
pᷣuaret᷑ iuꝛ ſuo ſine ltima cã ⁊ aliꝰcapꝑet lucꝝ ſiñ
cã iuſta ut ꝓbat᷑ i.l.ut gradatiʒ.ff. ð mu.æ hon.
7 i. I. ij. C. ð noxa. z ẽ theoꝛica Haꝛ. i.l.oẽs po
pli.ff. ð iuſti.⁊ iur ſʒ ĩ caſu nr̃o ſi lꝛa itelligeꝛet᷑ ðᷣ
fo delegato ipetꝛato ꝑ iras ſurrepticias puaꝛet
pinꝰ ipetrãs ſiñ cã ltuma. et fus ipetrãs ex ipro
bitate ſua ⁊ ꝑ ſurꝛeptõeʒ ↄſeqret ↄmõuʒ qð ñn ẽ
dicedũ. Atio adduco iſtũ vV.ſaluis ſʒ qð addu
xit Moſti.nec obſtat rnſio Jo. an. qꝛ ʒ illã iſta
exceptio poſita in v.ſaluis nõ ꝓprie fieꝛet a pᷣce
detibꝰ:ergo ꝑ iproprietatẽ nõ debemꝰ induceꝛe
correctoeʒ iuriũ ut.S.dixi.Coõclude ergo tex.ꝓ
cedere in omni iudice ordinario ⁊? delegato dũ
modo ſit alias idoneus ⁊ nõ corrigant iura an
tiqua in quatu fieri põt. In gl.i ueꝛbo ex rona
bili cã ibi ſñiabit iudex ſᷣm qð ſibi vꝛ ⁊c̃. Glo.
nõ declarat in quo iudice hoc ꝓcedat/ Adueꝛe
latius ꝙ in ca appellatois oↄcurrunt qᷓttuor ꝑſo
ne.ſ.appellas appellatus iudex a quo ⁊ iudex ad

que/c quiſqʒ iſioꝝ ᷣm ꝙ tagit eũ bʒ iudicare et

diſcernẽ an ca appellatiois ſit ꝓbabilis. Aopel
lans eni hbʒ boc j ſe diſcutere ne temere appellʒ
appellatus diſcutiet an appellatione debeat reci
pere ut in. c. interpoſita j. e.æ.c.ſepe.o.eo. Ju
dex a quo quo ad effectũ deferedi: nã ſi ñ ðfert
legitie appellauõi uenit puniedus ut i.c.ð poꝛe
.S. e. ? i.l.qm iudices.C. e. ſi defert appellatiõi
friuole etia puniri dʒ.ij.q.vj.quoꝝ.v. ſʒ ſiquis
nide glo.in.c.cũ appellatoibꝰ eo.ti.li.vj.q dicit
tale iudicẽ ↄmittẽ regtũ:æ hoc tene qᷣcqᷣd ſeſeꝛit
do. An. JYudex ad que bʒ finałr iudiciałꝛ diſceꝛ
neꝛe ⁊ ſẽtetiare an appellatõ ſit legitia z ſi minꝰ
bñ ꝓnũciaui poterit ab eo fo appellari ut i.c.
ſentetia.j.e.⁊ ð hoc nide ĩ ſpe.e.ti.S.nunc dica
mus v..i. In eadẽ glo.ibi habita tñ collatoe ſa
pientũ. 6. glo. ꝙ iudex i dubio dʒ coferre
cũ ꝑitis iuris ſʒ nũquid teneat᷑aide ſpec.i locis
pall.qui dicẽ̃ ꝙ ſt iudex nõ uult defeꝛꝛe appellati
oni pot appellas ſibi ſupplicare ut heat ↄſilium
cũ ꝑit s ⁊ ſi ðnegaueꝛit pot ltime appelilart᷑ qꝛ uẽ
eũ i hoc grauare:⁊ hac opione ſequi do. An.
hic.ſʒ aduerte qꝛ ſpe.ibi retert opionẽ Uin.ↄri
am ut iudex poſſit ſequi ſimpłr iudiciũ ſuum: et
illa opio plus mihi placʒ qꝛ nõ reꝑio iur̃᷑ cautuʒ
ut iudex ad hoc aſtringat imo potiꝰiuꝛa inuunt
otrariũ/ut in.l.quale..de aꝛbi.et in.c.ad nꝛam
ð conſuetudine facit ꝙ nõ. Innoc.in.c.cũ ſpali
j. e.ubi notant᷑ dicit quelibet iudicẽ poſſe legeſ
interpretari quo ad cauſam ꝑ eum decidendam
Agd is.l.umea. E. ð ꝓtelſ.ꝗᷓ i uꝛdbe ↄſtã.li.xij. Et

CW

lz Dininfes . ge n ſtckn,

Pfonc . 8y, ey Jrrar +

gdde ſingla? dẽz Jo. an. ſẽꝑ mẽti tenẽdũ i. c.i.
ð ↄſii.s.i fi.vbi diẽ iudicẽ poſſe iudica? ) opĩio
nẽ cõeʒ doct. dũmò illa cõis opi ſit notorie fal
ſa khpoſſit ↄuici plłibꝰrõibꝰꝙ iudex bõi igeij po
terit arbitraꝛi. In eadẽ gl. .ibi ĩ tali duvto diffe
rat appeſlatõi.nõ gl. ꝙ ubi dubitat᷑ ð legitimita
te cauſe appellandi iudex propter ꝛeuerentiam
ſuperioris debet appellanoni defſerꝛe et idem
nõt Jo. an. i.c. ſi a indice.e. ti. li. vi. ?ẽ við In. i
.c. paſtõał. S. p?ea ðᷣ of. le. In fi. gl. nõ finẽ gl.
nam ꝛlata ad tex.ur̃ uelle ꝙ appellas an ſniã ad
quẽcũqʒ ſupꝑiorẽ ẽt citra papã tenet hodie appł
lat᷑ ĩ ſcriptis ꝑ.c.i.e.ti.li.vVj.⁊ ſic ſẽtit illð. c. ñ in
ducẽ ĩ hꝰ ſpecialitatẽ ĩ papa de q dic ut ibi nõ.
iĩ gl.i vpo ſi minꝰ ibi ex ꝓpa cłpa ꝓceſſit nõ bñ
hãc gl. qᷓ ſetit ꝙ ſi iudex ẽ ſuſpectꝰ pti ex ꝓpa cul
pa ptis n põt ꝛcuſari ut ſuſpectꝰ? h̊ uʒ ſeur̃ Jo.
ã. dũ alle.l.itaqʒ fullo.ff. de.furtiſ ubi dr ꝙ ex ĩ
pꝛobitate ſua nẽo dʒ actiõeʒ ↄſeq: ſed do. An.
dictũ ipugnat qꝛ ñ ẽ curãdũ un ꝓceſfit ſuſpitio
dũmo als legitie ſit ꝑti ſuſpectꝰ? h̊ viꝰcr do:nec
credo ꝙ gl. ? Jo. an. ſeſert Sriũ:ſʒ ꝓcedũt dẽa
eoꝝ hito ꝛſpẽu ad caſũ.c.qn ſolũ allat ſuſpitiõeʒ
qꝛ irrõnabilit᷑ appellauit ab eo ?æ ꝓ hoc fac qðᷣ
dixi in. c.ij. reqris. S. e.ubi pꝰoẽs doc.dixi ꝑteʒ
poſſe recuſare iudicè ſi bʒ cũ ſuſpectũ qꝛ eſt cor
riuał iudicis:⁊ ſic ſuſpitõ orta ẽ ex fẽo ꝑtiſ ⁊ ex
illicita cã. Ad ið ĩ ſili.l.nec tiorẽ.ff. ꝙ me. cã:
ubi pʒ ꝙ excuſat᷑ qͥĩ ab hiſ q̃ geſſit ꝑ metũ Iʒ cul
pa ſua devᷣrit cãʒ metui:fac̃ qð nõ.i.c.ueniẽſ.j.
de ſpõ. Cõcluð g ꝙ iſta ſola cã ð q̃ i tex.n ẽ ſuf
ſiciẽſ cã ad recuſãdũ iudicẽ qꝛ iudex diſcꝛtꝰñ ꝓ
nocat᷑ ex appellatiõe.ſʒ ſi poſſet ꝓba⁊ iudicẽ fu
iſſe ↄmĩatũ appellãti tũc ſatis pot᷑it ꝛcnſari:ar.ĩ
.c. ſeq. ⁊ H nõ. In gl. i vbo expẽſis ĩ fi.diẽ Jo.
ã. pꝰ doc.antiquos ꝙ calũnioſe appellãs ultra
oↄdẽnatõeʒ expẽſaꝝ ↄdenabit ĩ qnqgita lib.au.
nt ĩ. l.ab executore.C. q.ap.ñ reci.⁊ ĩ criali cã
pdita lite nõ ifamia ut ĩ.l.a ꝓcõſilibꝰ.C. e.⁊ ita
trãſeũt moderniores recitãdo. Advte bñ ĩ prac
tica:nã ex hoc ſentiũt doc. ꝙ ð iur̃ canõico ha
bent locũ ille pene legales ⁊ facit qꝛ nõ reꝑit᷑ cõ
trariũ diſpoſitũ ðᷣ iure canonico:ſʒ Sriuʒ tenui ĩ
c.ij. S. eo. ubi papa im r̃darguit illũ temẽ app-
lãtẽ Itẽ fac.c.ꝛpꝛchẽſibilł:⁊ iſtð.c.ubi ſimplꝛ pa
pa mãdat appellãtẽ temẽ ↄdẽnaꝛi ĩ expeſis:limi
ta iñ ſʒ ea qᷓ dixi:.c.cũ ꝑati.s.e.hãc opionẽ uʒ
ꝙ nõ ꝓcedat ille pene canõice ꝛeꝑio tẽuiſſe gl. iu
iſ ciuił i.l.i. ff.a q. ap.ñ ſʒ ſẽtit Ci.i.l.eoſ.C.e.
ti. nouiſſime ꝛppꝑi ſpe.̊ᷣ ið aꝑte ſẽtũ ĩi.d..nẽ di
camꝰ.v.i.qꝙ bñ nõ. Et uide ĩ ſii bo.glo.i.c.i.⁊=
ibi ꝑ Inn. ð re. ec. nõ alie.li. vi.naʒ iura ciuilia
nario mõ diſponũt ſuꝑ aliẽatõe rei eccłaſtice:ut
i. l.iubemꝰ? i aut.bᷣ iuſ poꝛꝛcctũ.C. ð ſa.ſã.ec ſʒ
qꝛ iuꝛa cãonica iĩtꝛoduxer̃t cenã foꝛmã n ita dif
ficilẽ ſiẽ ius ciuile ut.xij.q.ij.ſine exceptõe ſtamꝰ

iuꝛi cãonico ⁊ ñ ciuili:nec ſupplet᷑ i cqonicũ ꝑ ci
uile ita ppoſito. In gl. pe. i fi. ¶ Sʒ qꝛi nũqͥd
idẽ ſit ĩ ðlegato ad cãʒ appellatõis ut finito arti

culo appellatõiſ ab iteꝛlocutonꝛa poſſit cognoſcẽ

¶ De appellatilonibus.

de cã pncipali ſpti ſibi nõ de g &
iĩ fi. tʒ ꝙ ſic. Et ideʒ Mo. = Vohn glig .
19 F ”êñ B allat. c. Rai
nuti. .ð teſta. Vi. tz Zriũ niſi ali heat ſ.
Noti. YJo. an. diẽ adueꝛtéda vVba ſypri Fn
ſilio cxxxij.ſeqt opi. Vi do. An. ſcqj pri ꝛe. cõ
c. pꝛudetiã iĩ fi. ð offi. öle. ⁊ H opio ur s e
ꝛiO2: nã cã pricipali uẽit acceſſoꝛie ad cam o
latõis: aꝛ. omiſſo gꝰ pricipali ur omiſſũ o 13
cutluũ maxie ne ꝑtes habeant iꝛe incrſe⸗ i
dices ⁊ bñ facit tex.i. d.c. prudetiã. (; 9o⸗
qro ð qõe nõbili:nũqᷣq ĩdiſticte iudex 337 Ko⸗
hẽeat cognoſcẽ priꝰð articło appellatiõis I
hic ⁊ cõit᷑ doc. ſequẽtes dicũt ꝙ nõ ſt bot nn.
larꝰpetere ut omiſſo articko appellarſf appel
„ ur Willo art is cogno
ſcat᷑ ðᷣ pricipali ꝑ iudicè ad quẽ ꝑ.c.cordi.e.ti.
li. vj. Et ich 1ö.c uideai o i appclaniöe ier.
poſita ad papã: i in dicũt doc. eadẽ ꝛce iĩ appel
latiõe iterpoſita ad quecũqʒ ſupioreʒ duümd pot
ſit addiri ꝑ uiã qꝛele ut ẽ legat pape ut in. c.i. d
of. le. Sʒ i alijs ſuꝑior bꝰqͥ n pnt adiri ꝑ mia; 3
rele ut in archiepo ꝛcſpectu ſubditoꝝ epi nõ hʒ
locũ illud dictũ ad hoc c.romana.e.ii.li.vj. niſi
iudex a quo detuleꝛit appellatõi qꝛ tũc hoc pce
det in quolʒ ſuꝑiore.nã ꝑ delationem fuit tuanſ
fuſa iuriſditio i ſuꝑiorẽ ut ĩ.d. c cũ appellationi
bus. Nec ob.tex.i.d.c.coꝛdi.i eo ꝙ dicit ð cõ
ſenſu ꝑtiũ ⁊c̃.debet enim ſuppleri ideſt ð oſenſu
appellãtiũ ĩmo plus dicit Cõpoſ.in.c.i.de elec.
ut etiã iuiro appellatoꝛe poſſit appellatus h pe
tere quia in hoc nerſatuꝛ tin fauoꝛ appelltis ut
prius cognoſcat᷑ de aꝛticulo appellatois nec het
appellãs ð quo ↄqrat᷑ cũ ꝑ appellatiem expec
tat iudicium iudicis ad queʒ ita ꝙ pot ſibi dici
qð qris intus habes ut nõ.in.c.ſuꝑ gonum.S.
porro de offi. dele. idẽ ſentit glo.in.dicio.c.coꝛ
di ut habeat locum in quolibet ſuꝑiore qui po
teſt adiri ꝑ uiã qrele. do. Car. tʒ oppoſitũ un ſo
lũ babeat locũ i papa qꝛ ſʒ legatus potuiſſet adi
ri ĩ pn. ꝑ niã querele:tamẽ ex quo cauſa e cepta
corã iudice inferiori non debʒ ab eo ca euelli ni
ſi pus appꝑeat appellatõem eſſe legitim: q2. in.1.
ubi ceptum ff. de iudi. Sed pria opio plus mi
hi placet:nam.l.ubi ceptum babet locum pie ꝛe
ſiſtente:nam ſi ꝑtes nolunt ꝓſequi coraʒ illo iu
dice non poſſunt ꝑ iudicem compelli:ex quo ca
eſt puara: ar. in cle. qdiu. e. t.? i.c oblote ſupꝛa
eodẽ ⁊ in.l.iij. .hoc autem iudicium. fl. de da⸗
intec. Solum enim dʒ iudex intendeꝛe ut ꝑtes
cõcordent᷑...i.ff. de no.oꝑ.nũ/ No ergo poteſt
excipe ꝙ cã fuit pᷣus cepta coram eo. Et his
nota ꝙ p ratione naturalem poſſumus eſnige
re vᷣba legis: nã ilo.c. cordi ſoqſt de coſeſu huin
7 tñ rſtrigit᷑ ad ↄſeſũ appellati im qꝛ oppells 4
pʒ ðᷣ quo ↄqueꝛat̃᷑ dũmõ pꝛi ꝛcuoceᷣ ganuammen
.2z hec bene notabil
ꝓpteꝛ quod ſuit appellatum:X ſeer
facit quod notat idem Joan.an. in dicto. c.i.

in ſimili in ant debi. que
ide in ſimili in aut. ut ma 1
end u onẽ naturalé.

gicit ĩcptũ eſſe ni fallere cgul p rone nann
n cõtꝛariũ optie faẽ tex.l. ſci⸗ Kmee
excuſatio.tutoꝛ. ubi allegaiu: iuſlitia n

. unne eiil

,7
tenlonorn ciiel
nicronen e. o
nſtant. iſt d ſun tnicedt

obcheece nerler chri
ſin ſnon 8 mmiſffcinten
Ge ec iſ coligunt 6
fitied .

becigubio pato u del
pe ii poterin imonnoreo
ionores fſc ge ure cnoſto
appelariad papamn Aa lyri e
pot ſuls ppabli dubitari ci uſſss
1 oblcgritt:? ide lrl t.

tum4 gfmumir ilidn
mnpniici pealer b,c Oitn
2 ſnis ponũt dlp ie oſtiuuttois cimn
Uit oalttutoiot ſanmn. Möpne
itiiealeget g gamamen l cü ime
rdis tid Nr Sedie S. lante⸗
ie d rendend; dhl eſſecb a
rot intclige ncilumn qn ceſſat e
ſiceſſir c impulſina ur inc er gte
uide bonz glo. in.c. ptranſlatöem
Jiẽ intelige qñ ci inalis cſt uniea
laule finales alcſefſecms ſen oltin
Plſe ſufceit ad lli cfeemi panidi
una cd:n m p hoc ceſſa effecus
ge nupt. 5 affinlans Ser gie i
butine no ſuffct ac efecti ii p
Olidemmerunc diſtceſſn uma ci
tns. Ad bot acalto boſiiter n
ter..poro icto. .ſ giſt 8 1
adkrnzalnil
Mne Nugis eppe
ſonicndetimei Sedn in ochi
net. Drda in odjüͤ co
Ge Altera ci pumg oci Otumnacl
fro n in . aitber ꝛlin

Affinitatis 7 iſi (Se⸗
4 iter rdo no

ünriinei
naes . Witer
ein giigen
Wü Mägſuandünzt
endüicrniſgrcheng
e üsſoſpeinn in n
e . neo whun ſntnge
Ni ddibe⸗ Annmetif
nigdn arigüden
anginer i Minmmniru
miirmiſpninitctüntin
dus Nrtdnid adigtttit
u gi tade min ſphn tf, t
miin im pdn Cj cN
,. .
raiim munnr aſ lmnt
mguuh mſmni n lip
soni mon rlitarbi
cimn Kii ituinnt
RomksA Güiftbl
Feirentatininin
NW , N
NNchNe rn n n
ubtertenätotn nnſ
Aubhenſa Krgtürn
4 An iin NA
taunei Prepniet
Hteai iiind 66 agi
kd acetnich hini
nid n torne

limitationem iuꝛium ppᷣcedẽtium:æ etiam eſt tex.
i. c.ij.reqᷣris ĩ fi.ð. co. Glo. fi.dicit q due ſt ille
cauſe q̃ ad ſedẽ aplłicã ſunt ꝛcfcꝛẽde:dic ut notat
in.c.maiores de bap.⁊ dẽ in.c.ꝙ tranſlationcʒ
S,. de offi.l.ubi nið ꝑ doc.⁊ ibi pleniſſime dixi
en ex glo. q̃rit᷑ an ſufficiat expᷣmẽ cãm
in genere uʒ appello qꝛ me grauaſtis. Sol.dicit
ꝙ noõ ſz dʒ expᷣmẽ cãs grauamis noĩatim ⁊ ſpᷣa
lit᷑ ut ſatis ꝓpat᷑ hic ex mete ſie æ clariꝰpodie in
cle. appellãti.e.ti. An. qutẽ ſufficiat expmẽ unaʒ
cãm ⁊ generalłꝛ alias cãſ qᷓ colligunt᷑ ex actiſ uis
P Mau.i. d. cle. applłãti:? ꝑ do.ðᷣ ro.deci. vij.
ue autẽ ꝛeqꝛant ĩ appellatiõe añ ſenteriam
nide ꝑ Aiꝛch. ij. q. vi.nõ ita ubi multa enumẽat

uide latiꝰ Jo. an. pꝰ Moſti. . e. dilecto. En

timo qᷓro qa ſi appellans dixit ſimpłꝛ appello er
nõ dixit ad que dicit Jo. an. ꝙ, dʒ itelligi de ꝓ
xio: Et ið diẽ ſi dixit appello ad maiore ⁊ ꝛemit
tit ad ſpe. de appel. . nuüc tractemꝰ. v. ſy qd ſi ꝗᷣf
⁊? ſequẽ.hec idubio puto va de iure ciuili ſm ꝙ
appellari ñ pot etiã ad imꝑatorè omiſſo medio
.l.iꝑatores. ff.e.ſʒ de iure canõico ſᷣm ꝙ poteſt
appellari ad papam æ ad legatũ omiſſo medio
põt ſatis ꝓbablłꝛ dubitari cũ talis generalitaſ pa
2iax obſcuritate: ⁊ uide ꝙ dixi ĩ. c.ij. S. e. Nico.
Si iudex a
Bm ceſſante. S v⸗
stum a grauamine illud reuocat: põt ĩ
pᷣncipali cã ꝓcedeꝛe.h.d. Oiuidit᷑ nã pᷣncipium
2 finis ponũt duplicẽ ↄſtitutiois cãm:mediũ po

nit Oſtitutiõʒ ibi ganinn 4 Mõ pncipiũ ꝙ q
tidie allegat/ꝙ grauamen eſt cã imediata appej
latõis ut i. c. ut debituſ.S. e. ceſſante ergo gꝛaua
mie ꝑ reuocatõʒ dʒ ipᷣiꝰ effectꝰ.ſ.appellatio ceſſa
re ⁊ intellige pᷣncipium qn ceſſat cã finalis :ſecꝰ
ſi ceſſat cã impulſiua ut in.c. ex ꝑte de ↄue.ↄiu.
nide bonã glo.in.c.pꝰtranſlatõem.S.de ꝛenũci.
Itẽ intellige qñ cã finalis eſt unica ſi aũt due ſt
cauſe finales alic effectus ſeu ↄſtitutõis q̃rũ qlz
E ſe ſufficit ad illũ effectũ ꝓducẽdũ lʒ tunc ceſſet
una cã:nõ tn ꝑ hoc ceſſat effectus ut eſt tex. iſti.
de nupti.. affintatis. Secꝰ dic ubi q̃ʒ cã diſtꝛi
butiue nõ ſufficit ad cffectũ illũ ꝓducedũ ſed ſił
ↄſiderate:tunc ei ſi ceſſat una cã dʒ ceſſare efſec
tus. Ad hoc adduco bonũ tex.in. c. qi frequẽ
ter. S. porro iũcto..ſi aũt.S. ut lit.nõ ↄt.nã in
.F. porro ꝓcedit 5 abſentẽ lit. nõ ↄt.duabus ðᷣ
cauſis Mꝛia ĩ fauoꝛcẽ ↄiugis expectãtis de cuiꝰ
foꝛnicatoe timet. Scdᷣa in odiũ contumacis ⁊ ſi
ceſſat altera cã puta odiũ ↄtumacie ceſſat diſpo
ſitio ut in.d. O.ſi aũt hec nõ qꝛ limitant illũ..
affinitaris 2 iſtũ tex. (Sedo⸗ nõ ꝙ tã oꝛdiariꝰ
qᷓ; delagatus põr ſuã interlocutoriã ꝛcuocare ꝙ;
nõ ꝓ extenſiõe.l.ꝙ iuſſit.ff.de re iudi.illa enim
lex loqt i ordiario.hec ↄſtitutio ꝓcedit ⁊ diſpo
nit etiã in delegato ¶ Lertio nõ aliã exteſionem
ad ulã.l.ꝙ iuſſit ut poſſit index ſuam iteꝛlocuto
ꝛiꝗ reuocaꝛc. etij ſi fuit ab ea appellatũ z pẽdeat
appellatio. ¶ Irẽ nõ ⁊ aliud nõbile dictũ ꝙ ali

bi ni ita bñ ꝓbat ꝙ non ſoſũ a grauamie iam in

¶ De appellationibus.

flicto põt in iudicio appellari:ſʒ etiã a ↄmiatiõe
fca iniuſte ꝑ iudicẽ:lʒ ↄmiatio ðᷣ pnti nõ ituler it
grauamẽ ſʒ in executõe timet᷑ grauamẽ. Ex quo
habes ꝙ a vᷣbali grauamieide pnii ⁊ reali de fu
turo põt in iudicio appellari:ſecus ubi grauam
? re ⁊ ſpe.eſſet de futuro qꝛ tũc nõ poſſet i iudi
cio appellari ſʒ er iudiciũ ſic uide nõ. ĩ cle. ſicut
co.ti.? in.c.dilecto.j.e.⁊ ĩ.c.bõe.S.e.æ de hoc
j.latius ſuꝑ glo. Gis tw ſano uſus conſilio
⁊c.qð dr̃ ſanũ ↄſiliũ ſi quis reuocat qð male fe
cit:nõ eni dʒ nõri ð incoſtãtia ſʒ potius ↄmedã
dus eſt ð ſapiẽtia. vn alibi dicit tex.magne ſapi
entie eſt hominẽ ꝛeuocaꝛe qð male locutꝰ c.xxij.

q.iiij.in.c.magne ⁊ ĩ.c.qualiter ⁊ qñ el.i.J. de
den 1 145 b, libeꝛe ⁊c̃.ꝙ ĩ rcuocatõe ĩteꝛlocu
torie ⁊ cauſe reaſſumptiõe nõ exigit᷑ cõſenſus ꝑ
tium:nã hoc vbũ libeꝛe ð ſui nã nõ exigit alteriꝰ
ↄſenſum iux nõ.in.c.de mulcta.j.de pᷣbẽ.⁊.c.ſʒ
eps co. ti. li. Vj.⁊ facit hec nõbilis ↄſideꝛatio ad
Jj. dicẽda ¶ In gl. ibi qð t nõ eſt neꝝ. Adueꝛ
te ꝙ hec deciſio vꝛ õ tex.qui pᷣſupponit appella
tionẽ iterpoſitã a ↄminatiõe adeo iudicis iuriſ
ditionẽ ſuſpediſſe ut nõ ualeat iudex iuridice in
cã ꝓcedẽ niſi prius deliſtat ſeu grauamẽ reuocʒ
Inn. hic ponit duas opiones.pria ut tex.intelli
gat᷑ ĩ ↄminanõe executiua grauamis iam illati.
Exẽplũ pᷣcepit iudex ſub pena excois ut certum
quid facẽt ꝑs:tũc eni põt appellari ꝑꝑ grauamẽ
iã iflictũ ⁊ ꝑꝑ executionẽ ↄmĩatõis.Secus autẽ
ubi iudex ſimplłr ↄmiat᷑ ſe ꝑte leſuꝝ qꝛ talis me
tus uanus ẽ ⁊ nõ iuſtus cũ ſit inſtas de pñti.l.i.
2.l metũ. F. i. 7.l.ij. ff. ꝙ metus cã. Doſtmodũ
ponit fam opionè recededo a priori ꝙ etiam a
ſimplici ↄminatiõe poſſit appellari ſi iudex ↄmia
tur in his ⁊ de his qᷓ ſpectãt ad iuꝛiſditione ſuã
2 Zriũ intelligit in his potetibus qui nullã iuriſ
ditionẽ optinẽt. Moſti. tenet hanc primaʒ opio

nem:latius tñ diſtinguit:aut enim ᷣm euʒ iudex

ledit ꝑtẽ ſeu metũ illi infert extra iudicium ⁊ eſt
locus recuſationi quia iſta ſolent cauſare inimi
citiã ⁊ ſuſpectus põt ꝛecuſari ut.iij.q.v.qui a ſu
ſpecti:? pro hoc uide glo. in c.cuʒ ſuꝑ abbatia
de offi. deleg. ? ꝓbatur ibi in parte deciſa:uide
aliam glo.in.c.cum hadrianus.ixiij.diſ q dicit
ꝙ ſi quis non ſalutat alium preſumitur eius ini
micus ⁊ ſic põt recuſari ut ſuſpectus: fortius er
go dicendum eſt ubi fuit ↄminatus de ledendo.
Si uero partem leſit in indicio uel ↄminatus ẽ
iniuſte tunc appellari põt ut hic. Secus ſi iuridi
ce ↄminatus fuit ⁊ ita intellige contraria hic al
legata in glo.nam in.l.i peremptorio ⁊ in.c. tñ
ex litteris iudex fuit comminatus de procedẽdo
ad ulteriora ſi pars nõ ↄꝑuit. Et ex his colligi
tur id quod ſupra dixi in notabilibus:naʒ ex cõ
minatione grauamé eſt de pnti reſpectu ſpeciei:
unde nõ poreſt dici ꝙ hoc grauamen ſit oio fu
tuꝝ:hoc ẽt uult Mau.in.d.cle ſicut. In eadm
glo. ibi ſed certe codem mõ quo appdlls ⁊zc̃. ad
nerte qꝛ gl.formaliter nõ rudet ad ↄriũ:na mſti
plicare incoucniẽs no ẽ ſoluẽ. Mõt g ad ↄriũ

rãderi duptr. prio q, hoc facit iudex bñficio b
oſtitutõis ? hꝰ ꝓuiſiois. Due ſunt cauſe quaꝛũ
una eſt in pricipio.c. alia in ſi.fo põt dici ꝙ nõ
tractat hic ð piudicio appellatis cũ hẽat inten
tõem ſuã ꝑ reuocationẽ grauamis In cadeé gl.
ibi nõ in quo ad iudice: nõ bñn iſtã glo. nã quo
tidie allegat᷑ ꝙꝙ interlocutoria nõ tꝛaſit i rem iu
dicatã quo ad indicẽ ꝑ lapſuʒ decẽ dieꝝ. Et uẽ
glo. nelle iudicẽ qñcũqʒ poſſe ſuã inteꝛlocutoriã
reuocare ſʒ ad petitionẽ ꝑtis ñ põt niſi uſqʒ ad
decẽdium. An boc ſit ueꝝ indiſtincte ut poſt ð
cẽdium ꝑs nõ audiat᷑:uide oĩo ꝑ ſpe. in ti. eodẽ
F. reſtat. v. ctiã nõ. æ circa boc multa bᷣ ſcribũĩ
7 ꝑ glo.⁊ doc.in.d.l.qdð iuſſit quoꝝ effectũ ↄpẽ
dioſe reduco ad tria mẽébra. ¶ Wrimũ nũqᷣd
iudex poſſit indiffirẽter ſuꝗ inter locutoriã reuo
caꝛe. fo uſqʒ ad qð tepus pſuppoſito ꝙ poſſit.
tertio nũqͥd debeat adhib ẽ cauſe cognitionẽ u k
ptis ↄſenſũ ad boc ut poſſit reuocare. ¶ Quo
ad primũ fac regulã affirmatiuã ut iudex regka
riter poſſit ſuã interlocutoriã reuocare ſiue con
cernat ordiatoria iudicij ut in.l.diẽ ꝓlerre. ff.
de arbi. ſiue ↄcernat deciſionẽ:ar. hic ⁊ in. d. I.
ꝙ iuſſit facit. c. fi.j.eo.ti.li.Vj.nã iudex ad quẽ
põt ut ibi:⁊ hoc taq; ſubrogatus in locũ primi
iudicis:ergo fortius pot iſie durante iurilditõe
ſua. Aliud eſt in diffinitiua: nã regularit illam
nõ reuocat etiã anñ lapſum decẽdij ut in.l.iudcx
ff. de re iudi. in. c. in lr̃is.S. de offi dele.⸗ hu
ius diuerſitas duplex eſt roö. ria qꝛ ꝑ diffini
tiuã functus eſt iudex offõ ſuo: iõ nõ pot ſe am
plius impedire in illa cã ut ĩ dictis iuribus:ſecꝰ
in interlocutoria ut in.c. querenti de offi. dele.
Scda rõ diffinitiua fert cũ maiori maturita
te ꝙᷓᷓ interlocutoria iõ difficilius reuocat᷑.hec re
gula fallit in plibus caſibus prio qn interlocuto
ria hʒ uim diffinitiue: tũc eni fᷣm oẽs non reuo
car̃᷑ ꝑ iudicẽ. o qñ finit᷑ iuriſditio iudicis ut no
tat in. c. ſignificantibus de offi. dele. exeplũ ſi ꝓ
nũciauit ſe ñ iudicẽ.⁊ rõ hoꝝ duoꝝ caſuũ ẽ ea
quã dixi de diffinitiua qꝛ fũctus eſt officio ſuo
ex quo non expectaĩ alia ſnia:boc iñ limta niſi
fuerit appellatũ:nam tũc cũ ꝑ appellatõeʒ ſit ſu
ſpẽſa interlocutoria 2 ꝑ ↄſequẽs nõ põt dici i;
ſit finita iuriſditio ſua põt illã reuocare:ſic nota
biliter dicũt dni de rota decif. lxxxiij. uide per
Jo. mo. in regula in generali de reg.iur.in. vVi.
¶ Lertius caſus ſi ab ĩteꝛlocutoꝛia fuerit bis
appellatũ ? ſemꝑ ↄfiamata.ſic nõbiłꝛ dicit glo.
in cle. fi. j. e. ti. ? ibi MDau.idẽ licct Mar.cõtra
Sʒ prĩa opio ur̃ ꝓbabilioꝛ qꝛ ꝛuocatõ habeꝛet
in ſe notoꝛiã iniuſtitiã qᷓ reddit ſſiam nullam ut
d xi in. d. c. inter cctera de ꝛc iudi. ¶ Duartus
caſus ſi fuit lata de ↄſenſu ꝑtiũ tũc nõ ſufficit al
terius ↄſenſus:ar. in. c. ſignificãte. .e. ti ¶ Qui
tus caſus ſi iudex demlir appellatõi qꝛ tũc tota
luriſchi tio eſt tꝛanſfuſa in ſuꝑioꝛẽ ut ĩ.c.cũ appel
latõibus. e.ti. i. vj ¶ Seyuus caſus ſi alit᷑ fini
ta iuriſditiõe deuoluit in aliũ iudicè ut ſi nolnit
inder tꝛadez apoſtolos infꝛa tempus legitimum

¶ De anpellationibus.

Ut i. c. nt ſuꝑ ⁊.c.ab eo.e.ti.li.vj. ? iſti
tis pnt teneri æ pꝛaticari ¶ Wer Merili⸗ ſ
ſus ſatis indubitabiles ¶ Septim in oꝛdine ii
iudex ad quẽ recepta appellatione lubioun ioct
ci a quo ne ꝓcedeꝛet ĩ cã:hoc uoluit Hoſii 5 i
allegat. c.romana. F. li vo. e. ti. li. vj. ö hoc 1 ee
dubito qꝛ ſʒ iudex ſtãte inbibitõe nõ poſſit e
dere in pricipali.non tn ſeqt qͥn poſſit reuo dee
gSꝛquamẽ illatũ:nã inbibitio pꝛincipaſꝛ teclt ac
tuẽdum appellatem ne grauet: nõ autẽ ur 43
namine nõ poſſit ꝛeleuari. uide ſte uppeliati ſ
gitima ſuſpedit iuriſditionẽ iudicis in pꝛincipa
li nõ tñ ſuſpendit reſpeciu rcuocatdis Granoni
ut in. c. ſi a iudice. e. t.. li. vj. niſi uelis dicẽ ſaluã
do Hoſii.hoc ꝓcedẽ ne indici ad quem illudat᷑
ſicut in ſili dicimꝰin poſiulãtibꝰut non ſaocenn
poſtulationẽ popnñtationeʒ facta ſupioꝛ ne br⸗
ludat᷑ ut in.c.bone. el.ij. de poſtupa. Cet
uus caſus ſi iudex ad quem cõmiſit cqʒ appella
tõis põit ſpe.in ti. de excep.S. uiſus.v.ſed pone
Et ibi adit nouũ caſuʒ qñ fa ẽ citatio in cã ep
pellatõis ut tũc nõ poſſit iudex gꝛauamen ꝛeuo
care cũ iuꝛiſditio ſit ab eo abdicata ⁊ tꝛaſfuſa
ſuꝑiorẽ ſʒ dubito de his caſib roibpdictis:nã
iuꝛe aꝑte n ꝓbant᷑ ⁊ hoc.c.loqt indiſticte ⁊ mili
tãt his caſibꝰrões poſite h̊ in pricipio ⁊ in fi.e.
niſi nelis diceꝛ ur pᷣdixi ne illudat᷑ ſuꝑioꝛ:maxia
tñ eſt auct. ſpe. Et ex his hẽs ðᷣclaꝗratũ pmũ me
bꝛũ bꝰregle ⁊ caſuũ exceptoꝝ.¶ Venio ad em

uſqʒ ad qð rpᷣs poſſit iudex ꝛeuocar in caſibꝰin

qbꝰſibi ꝑmittit reuocatio. Cõcude breuiteꝛ q;
ad peritõeʒ ꝑtis leſe ñ põt niſi.j. dcediũ ut hic iĩ
glo. ꝓbaĩ in. c.cũ dilecti.s.de ele.x.c.ſignifica
uerũt de teſti. Sʒ iudex ex officio ſuo pot ꝛeno
ca uſqʒ ad ſñiã diffinitiuã qꝛ tãto tpe duat es
iuriſditio in:pricipali ⁊ hoc noluit gl.i effecm Hᷣ
2 Har. in. d.l. qd iuſſit ⁊ faẽ i argumẽtũ c ſupᷣ
alk. j. e.li.Vj.inducẽdo ut. ð. iduxi ultimo
mẽbro ſũt uarie ſũie ſʒ bꝛeuit᷑ inſtat Inn. quẽ
etiã ſeqt abbas ⁊ tʒ ꝙ añ lapſũ decẽdij nõ eigi
tur ↄſenſus ꝑtis ſʒ pꝰlapſũ decẽdij ſic cuʒ nanſi
uerit in rem iudicatã in fauorẽ ipſius niſi fuerit
appellatũ. Sed ↄtrariũ ſentit Inno.·in. c. ſacro
de ſen. excõ.ſʒ ↄcoꝛda ut ualeat ꝛuocanio niſi ap
peller: 2 ſic intellige dictũ hic q nõ põt ſuocai
poſt decẽdiũ quo minus poſſit appellaꝛi. Joan.
an. tenet ꝙ ex cauſa poſſit ſemꝑ reuocani ſine cã
nõ ualebit tñ ꝛeuocatio niſi appellet. ſed in addi
tione ſpe. in ti. ð ſen. pla. . ſpes. v.ẽ quoqʒ me
lius ocludit dicẽs ꝙ ſi inte:locutoꝛia fuit lata ſi
ne cauſe cognitõe poteiit eodẽ mõ cuocari:qꝛ.
ut in regula.i. j. de ꝛc. iur. Sʒ ſi c caule cogni
tiõe tũc in zuocatiõe dʒ ꝑs nocari ? c cognita
znocan: ? hoc uoluit Inno. in.c qeſi de elec .
eſt de mẽre Haꝛ. in. d.l. qð iuſſi: tx intellige an
ad ualiditarẽ ſui exigebat canſe cognitez. Ron
clude g q ſine cã ñ põt fuocaꝛi citꝛa appellano
nis timorẽ ſʒ ſi ſubeſt cauſa debet adhiberi cau
ſe cognitio paꝛe uocaisa ſi illa iterlocuroria fuit
lata cum cauſe cogninone ar grumentſ in regia

negerc cgl dalck h
in inleaffei⸗ ſſa bi

bie nin i c nnie

di gonen nͤnnn ne.
clu gn⸗ ſi oriſctionen ale fuiſl
1 muami feiſ
cditone.n bi

,

Bm ſecioll

fuſrons appelitionse
nmſe mnſ nolens humm t uſte
ciomnas pelmntun ir e ct c mli⸗
lee quotidiagnunn Et hotſſallus ot h
cſuennari volens imicerernſarech
deedicoris am drdde ddne19
ardiweis ommmunt Cigendis dare
ſua wridimone inder uri in orincipan
bata remtti negociü ad ſupenoꝛe uel
tit de rccuſatoris oſeſn h. d. Dꝛio r
oſtientione Oedo pinulgar nond ibl
ibi prio ponit una oſtitutio Fo alia i
pteſtani ibicaep (M proeriſto
n poſſe de ure canonico ſine uuſta cᷣ
7 Poatgeanſart 0) en ut cq iuſte “n
gnei coti iudice recaſato 2 poſtmo;
aroitris elgegis ur bic T in.e ij.ꝛeq
eſt e iure cuſina non e neteſt
H ina non e nereſſe can
7h. in.li ſpal 1. gonſſimi C.
rt go. in l.? r potent fr gd nebe
. fl.acd nebel.
uſpeens.f de gen Eir gin cfn
nonciͦ ? cinile qꝛ fm ius emnöjeg
H us canoiciͦ y
marlus in tori recuſari eri ſi ſtre
s otra clerici ge fo c
u ge fo cope. Sen
rer toto no recuſat ſy gal ſpj
gerit. C. eiudic. no
naſklumnice s iuitn. in dl
cuenbor ſinak, „z. Ahqz pl
ſundoe ingkne imitanog ,
nlum f cd H lone qui pol
1a pur in n uo a.. ui lini
6 ſaſhind ac ber chn
,,„ 0 Phai cori
hebetn anbunasboe

cſd uni ge oſfc

& irnntn
Rknſdannnien n
ndnſtiecnn
tindif irintr ouern
, e dier
dedſdedhrz,
wisſinhupnin je
fſent en ſtigften
din wüchgilintwte
Ncis nuͦ i ſt tngnne n
mtdnitmdſt nen hdentniſin
ſepmihdimn dedo lſ it eni
er gri dmit bet p taſtcennd
ii boib ſüs wir zui tihbrnte
Mis deir itr rintiſpunni
id mu eGs6nni
—
tAcd s ſtdr enn abin
Immimein Ctning
Amiruiſr ii Aindi
dintälkmidtzite
riG Dubghdnnd
ciigiütimtit nen
la gfigl tiuzi
14 Cſtthiin
vYiel ſſichtic Nöidvn

pᷣma. j.de re. iur. Addit tũ Maꝛ. i. d.l. ꝙ iuſſit
ꝙ ubi ſnia interlocutoria eſt executõi madata n
põt reuocaꝛi niſi ꝑtibus ↄſentiennbus uel cã co
gnita:⁊ hoc eſt ꝙ uoluit hic gl.in v. ſz uexꝝ ẽ qᷓ
dicit ꝙ re integra põt reuocaꝛi qᷓi ſecus ſi non ẽ
integra qꝛ eſt executõi mãdata. Et ꝑ bec habes
bãc mãm in ſe difficile ↄpendioſe declaratã. In
eadẽ glo.ibi ⁊ ſic canon n poſſet ſibi ⁊c̃. hoc di
ctũ gl.ipugnat Jo. an.nõ tũ apꝑʒ rõ qr̃ canon
non poſſer iſti iuriſditionẽ reſtituere. AUn ↄclu
dit ꝙ lʒ iudex fateat᷑ ſe eꝛꝛaſſe uel male fuiſſe ĩteꝛ
locutũ nihilominꝰ reuocãdo grauamẽ reaſſumit
bñnficio huiꝰ ↄſtitutionis iuꝛiſditionẽ.nõ bn hoc
dictũ Joa. an. Ex quo põt inferri ꝙ Iʒ index fa
teat᷑ grauaſſe cx quo tñ grauamẽ reuocat ñ põt
ab eo ob hãc cãm appe lari nec recuſari. In ea
dẽ glo.ibi n credo te grauaſſe ⁊c̃.hec glo.docet
mẽtiꝛi:nam ſi iudex in vitate granauit ⁊æ gꝛauaꝛ
credebat ñ dʒ in reuocatione dicẽ ꝙ n credebat
ipſum grauare qꝛ metiẽdo peccat ut in.c.ſuꝑ.e.
.j. de uſuris.xxij.q. v. iurameti. Doterit g in
dex uti alijs vois duplicibꝰad ſaluadũ decoꝛem
ſuũ iur nõta in.c.q̃iter ⁊æ qn.el.i.j.de accu.Et
in fi.glo.hoc aꝛ.n colligit᷑ ex tex.qꝛ ꝑ appellatio
nem ñn extinguit᷑ iuꝛiſditio ſed tin ſuſpendit᷑ ut in
.c.ueniẽtes de iuꝛeiurã. cũ ſi. Mico.ab.
Bm ſpeciali. rouidt⸗
fruſtratorias appellationes ⁊? ꝛecuſatõ
nes in utriſqʒ tradens foꝛmam q̃lit iuſte fiant ⁊z
qũo in eis ꝓcedendum ſit ⁊ eſt.c.multũ allegabi
le ⁊æ quotidianum. Et põt ſpᷣalius hoc principiũ
ſic ſummari uolens iudicẽ recuſare dʒ coram eo
dẽ ſuſpicionis cam ꝓbabilẽ ꝓponẽ ⁊ eã coꝛam
arbitris communit᷑ cligendis ꝓbare q̃ ñ ꝓbata
ſua iuriſditione iudex uti in principan: ea vo ꝓ
bata remittit negociũ ad ſupeꝛioꝛẽ uel cam ↄmit
tit de recuſatoris ↄſeſu.h.d. Mꝛio ꝛecitat ãnqᷓ;
ↄſtitutione Scoðo ꝓmulgat nouã ibi ſtatuimus
ibi prio ponit una ↄſtitutio fo alia ibi pono.ʒꝰ
ꝓteſtat᷑ ibi cereꝝ 5 prio ex iſto tex. iudicẽ
n poſſe de iure canonico ſine iuſta cã aſfſlignata

2Z ꝓbata.recuſari oʒ eniĩ ut cã iuſte ſulpitois aſſi
gner corã iudice recuſato z poſtmõʒ ꝓbet coꝛã

aroitris eligedis ut hic ⁊ in. c.ij.ꝛcqris.S.e.ſecꝰ
eſt de iure ciuili:nã non e neceſſe cam ꝓbare ut
le. ⁊æ nõ.in.l.cu ſpali ⁊.l.aꝑtiſſimi.C.de iudi.no
tat glo.in.l.æ qꝛ poteꝛat.ff.ad tꝛebel.⁊ in.l.iem
ſuſpectus.ff.de ꝓcu. Eſt ⁊ alia dr̃ia inter ius ca
nonicũ ⁊ ciuile qꝛ fᷣm ius canõicũ põt iudex or
dinarius in totũ recuſari etia ſi ſit eps ut in.c.ſi
q́s ↄtra clericũ de fo cõpe. Secus de iure ciuili
qꝛ ex toto nõ recuſat ſʒ dat ſibi adiũctꝰ ut ĩ aut᷑.
ſi Vo ↄtigerit.C. de iudic.nõ.in.d.l.aꝑtifſimi ni
ſi in caſu.l.unice. C. ſi quacũqʒ pᷣdi.po. Uið tñ
ciꝛca boc ſingłaꝛc limitationẽ quã poſuir Haꝛ.
in.l.una.ff. apð eũ a quo ap.quã limita ⁊ decla
ra ꝓut dixi in. c.ad hec.S.e ecundo nõ. ꝙ
cã& ſuſpitiois ꝓbat᷑ corã arbitris:hoc limita ſecũ
un ea q babent᷑ in. c.ſi S unũ de offi. dele.li.vj.

¶ De appellationibus.

Et nõ. unuʒ caſũ in quo eligunt᷑ orbitꝛi inris.re
gulariter Vvo nõ eligunt᷑ ex neceſſitate nili i caſi
bus iure expᷣſſis ut notãt doc.i.c. pia de excep.
li. vj. Idẽ puto in caſibus ſilibus eypᷣſſis ut col
ligit e IC. ſtatutũ ð reſcrip.li.vj.poſt prin.
ertio nõ. ꝙ ꝓbata ſuſpitiõe arbitri nõ co
gnoſcunt de ca principali ſʒ iude recuſatus ne
gociũ trãſmi ttit ad ſuꝑiorẽ uel ↄmittit alteri cũ
ↄſenſu recuſatoris ⁊ reſpectu ↄmiſſiõis quo ad
delegatũ reſtringe ſeu limita ſᷣm qð habet in. c.
iudex de offi. dele li. vj ⁊ hoc ẽ Hoſt.in. c.ij.
requiris.s.e.¶ V lcimo nõ. unũ caſum in quo
archieps põt cognoſcẽ inter ſubditos ſuffraga
nei ſui citra remediũ appellatõis.ſ.qn eps iuſte
recuſatꝰ remittit ad en negociũ:naʒ ꝑ iuſtã recu
ſationẽ tollit iſtud remediũ ſicut in ſili habeti in
.c.ſi is cui de off.dele.li.vj. neꝛo an a in
dice ſuſpecto ordinario uel delegato poſſit rece
di ꝑ appellatione. So. dicit Inn. ſe credẽ ꝙ n
cũ habeat ſuſpitio ſuũ remediũ.ſ.recuſatõis.itẽ
qꝛ ſʒ ſit ſufpectꝰnõ tñ ſequi qð granat:e:go nõ
põt appellari cũ grauamè ſit imediata cã appel
lationis S.e ut debiius.⁊ ego hoc habeo pro ĩ
dubitato ꝑ.c. ꝓpoſuit ⁊.c.ad hec.sS.e. Mec ob.
iſte tex. i eo ꝙ inuit ↄmonitũ hůe utrunqʒ reme

diũ qꝛ hoc no intelligi ex eadẽ cã ſʒ ex diuerſis

.ſ.ux recuſet ꝓpt ſuſpitonẽ ⁊ appellet ꝑꝑ graua
men ⁊ eodẽ mõ dʒ intelligi tex.in.c.quoniẽs epᷣi
.ij. q. Vj. ʒ glo. aliter ibi ſennat. Si tñ iudex nõ
uult admittere legitimã recuſationem pot ab eo
appellari ut in.c.ſuper queſtionum in fi.de off.
dele. In glo.in uerbo iuſte ſuſpitionis ibi quia
nõ eſt iure expreſſa. NHota glo.ex qua collige iu
dicem poſſe recuſari ex cã in iure nõ expfla:naʒ
cauſe iuſte ſuſpitionis non ſunt omnes in iuꝛ ex
pꝛeſſe quia non poſſunt de facili omnes expꝛimi
ar. in.l.non pnt.ff.de legi. ſed arbitri ſeu iudex
arbitrabit ea iuſtã uel iniuſtam em alias cauſas
in iure expreſſas utputa ſi cauſa nunc pꝛopoſua
eſt efficatior uel ſimilis cauſe in iure expꝛeſſe:nã
de ſimilibus ad ſimilia procedendum eſt ut i. d.
.l.non poſſunt ⁊ in.c.cũ ailecta.j.ti.prox. Nec
ob.ſi dicatur ſolũ principẽ habere poteſtate iu
ra interpretandi ut in.c.inter de ſen.ex. ⁊ i.l.fi.
C. de legi. quia illud procedit ſecundum Inn.
2 bene in generali interpretatione que faci ius
quo ad omnes. ſecus i ſpeciali nam iudex quo
ad cauſam corã eo uertentem poteſt iura interpᷣ
tari no in ſua interpretatio facit ius quo ad ali
as cauſas qð nota. Idem notat do. An. in. c.
cũ ueniſſent de iudi.i prin. Et pro hoc pot alle
gari tex.in.l.unica.C. de ꝓfeſ.qui i urbe ↄſtã.
li.xij.ubi datur doctoribus ptas iura imerpre
tandi ut in aut iuſiurandũ qð preſtatur ab his
ubi iudex iurat iudicare ſᷣm equitate ſᷣm ꝙ ſibi
uiſũ fuerit iuſtũ de quo ꝑ Inno. in c.i.de ↄſti.
7 ꝑ glo.iij.q. vij. iudicet qᷓ diẽ iudice poſſe iudi
care ſʒy opi.ſuã ⁊ n ʒ uolutatẽ.uið ð hac iterpᷣ

tatoe i. c.i.i glo. de poſtu.pla Doſſet ẽt dici ꝙ

uꝑi dubitatio eſt maxima de facili no decidibit

Wrr lete 6 ſpLo 47α (/ 4 l.⸗ ͤ S ₰. E

4

„

S

ꝑ identitatem rõnis q tũc ſoli prĩcipi quo ad il
lam cãm interptatio refuet᷑ ad hoc diciũ.c.iter
2 qð le. ⁊ nõ.in.c.cũ ueniſſent. S. ð.iudi.Et ſi
iudex ꝓnũciat cam nõ iuſtam ubi eſt iuſta tenet
ſnia ſm Inno. VAn opus eſt apellatõe qꝛ eſt cõ
tra ius litigatoris ⁊= nõ ẽ contrarius ſcriptũ:ex
quo illa cã nõ eſt ſpecifice in iure expᷣſſa lʒ ſit iu
ſia cx idetitate rõis. Et nõ. bñ hoc dictũ Inn.
Ie Rm ex quo habes bonã limitationẽ ad iura dicètia
ſñniam latã ↄtra ius expꝛeſſũ eſſe nullã ut in.c.i.
cum ibi nõtis de ꝛc iudi. Procedũt eni iura il
la qn ius illud eſt claruʒ ⁊ expᷣſſum:ſecus ſi ſnia
poſſet dici lata ↄtra ius cx idẽt tate rõnis:quia
tũc potius d lata ↄtra ius ligatoris:⁊ pone ex
emplum qñ cã ſu pitiõis põt eſſe dubia ut quia
allegat iudicẽ eſſe cõpatrẽ alterius ꝑtis uł patiu
um.nam poſſet dubitari ar.c.poſtremo. S. e. ſed
in his arbitrabit̃ iudex ſjm morè regionis:nam
in qpuſdam locis hec cognatio ſpᷣualis cauſat
maxima amiciciã in aliqbus nõ tantã:facit qðᷣ
in ſili dixi in cõiũctis cognatõe carnali i.d.c.po
ſtꝛemo:⁊ hoc uoluit Jo.an.hic. Idẽ dicẽdum ĩ
ſilibus. Et. xij. legitimas cãs recuſãdi iudiceʒ ui
de ꝑ Jo. an. in. c. legitima eo. ti. li. vj. i nouella
uide gl.in. c. cãm ⁊. c. cum ſuꝑ de offi.dele. In
glo. in vbo cũ iudex ibi in ordinario urñ gl. hic
⁊2. .iĩ Vpo recuſatoꝝ uelle hãc cõſtitutõem reſtriĩ
gere ad ordinariũ ſʒ certe nõ apꝑʒ cã reſtringẽ
di.nec ualet iſta ↄſideratio glo.cũ iudex delega
tus poſſit uigore cõmiſſiõis ſibi facte ex officio
ꝓcedẽ ut ĩi.c.fi.ð offi.dele.⁊ tẽ ſi recuſat᷑ ſuſpec
tus poterit cũ recuſatore arbitros eligẽ ut h̊ di
cit. In.gl.iĩ vbo gduocẽt tertiũ ibi pᷣtor cogeꝛe
dʒ ⁊c. ¶ Nõ bñn cx iſia glo.? ſeq̃nti ꝙ diſpoſi
tũ ex arbitris uolũtarijs ꝓcedit in aꝛbitriſ iurii
reſpectu ↄpulſionis fiẽde ꝑ ordinariũ loci ut ↄ
coꝛdet in unã ſniam nel reꝛtiũ aduocẽt.Ex quo
infeꝛt̃ ꝙ ſi ex foꝛma ſtatuti ↄſanguinei opellun
tur ↄpromitter ⁊ ipſi cõpromiſerunt in duos qͥ
n ↄcordãat poterũt ↄpelli ꝑ pfateʒ loci ad ↄcoꝛ
. dãdũ uel aduocadũ tertiũ: bñ facit hꝰ. c.niſi eis
iniũgit ſub vtute obediẽtie ut hꝰfaciãr. In gl.
in. v. teꝛminũ ibi ꝗ coꝛꝛigit decꝛe.illã ſuſpitiõis.
hec glo.ſemꝑ eꝛat in hoc aꝛticulo:iõ ab oĩbus
rephendit᷑ cõit᷑:nã.c.ſuſpitionis ñ corrigit᷑ ꝑ.c.
legttima ſʒ limitat qꝛ loqt in alio caſu uʒ ĩ teꝛmi
no pfigedo recuſatori ad recuſationẽ ꝓbãdam
hũc terminũ hnt pfigẽ aꝛbitꝛi ut in.d. c.ſuſpitio
nis: ſj. c. legitima loqt̃ de teꝛmino pᷣfigẽdo aꝛbi
tris ad cãʒ ſuſpitionis decidẽdã:æ hũc terminũ
pfiget iudex recuſatus ut ibi In gl. in v̈bo de
recuſato.ibi qðᷣ n poteſt facẽ delegatꝰ:dic ꝙ; im
mo delegat poteſt ↄmittez cãʒ de ↄſenſu ꝛccuſa
. toris an ſñiam latã ſuꝑ rcuſationent ꝓbat᷑ i. c.
iudex pallegato. Et ſic iſie tex. põt ꝓceder̃ ẽt in
delcegato ut. s. dixi. Et ĩ fi. gl. hec gl. ↄcludit p
in optiõe iudicis ꝛcuſati ſit cam remittẽ ad ſuꝑi
orẽ. Sʒ ſi uult alteri delegare dʒ hre oſenſuʒ re
cuſatoris æ etiã actoris fin gl. Jo. an. ur ſcqui
hũc niltimũ intellectũ æ intelligit ut illa cla refeꝛa

Ein TLget onn A
.

CX er (Ande Acre

R* 5 nöbili qõc nũqᷣd pceſſus iit

tur ad cõmiſſiõem fiẽdã nõ amè
fiẽda ẽ cõmifſio qi Kein decg⸗ temzel
toꝛis nõ eſt neceſſarius deſpecn ſoe⸗ iei
5 eſtn . pſone cui fie
da eſt cõmiſſio: ſʒ ſufficit p oſentiat cõ 1
fiende 7 fote hoc dixit ut reſtrin at A ginn
ditatẽ qᷓ ſeqret̃᷑ m opi. gl. ¶ Adueꝛte i öl g
to hodie claxꝝ eſt qͥd tenedũ p.c. iudex ⸗ l.ſ i
ta nis eſt in oꝛdinario: 2 uz uelle hic do⸗21
an ꝓnũciationẽ poſſit cõmittez cm ais uno
cuſa toꝛe ſʒ poſt Pnüciatõeʒ nõ qꝛ pnüciati .
ficit iuriſditionẽ iudicis. Sʒ certe nclccws,
põt adaptaꝛi ad iſtũ tex. qᷓ loqt cũ pbata enn
ſpitio reeuſatio ? reqrit cõſenſũ recuſatõis 5
miſfiõe fieda 7 clariſſime in delegato. Hec opi
do 1.n0 ſic pcedit ut in. c. iudex pᷣaſt. E .
hũc articulũ pleniſſime examio in. c. ſi qs gi
cuz; de fo. cope. dic ut ibi plene dixi ubi pono
4 tellectũ - iſta clauſula ö ꝛccuſaroris oſenſu de
nus refert ad oꝛdinariũ ſtar potius Dfultine⸗ ut
euitet infinitas recuſandi cauſas ï neceſſitanie
qm nullibi ꝓbatur q̃n ordinarius ſuſpectus nõ
poſſit com ttere cãʒ alteꝛi nõ ſuſpecto ctiã iuitis
ptibus:ĩmo potius pꝛobat᷑ Oꝛiũ ut in.l. ptoꝛ.ff.
de iuriſditiõe om.iudi.ur̃ caſus ad ſiom in. c.ſi
qͥs ↄ cleꝛicũ nũc pᷣal.nã ſm ſubiectã mq; Vba qᷓ

erx ſui nã ſunt pceptiua exponunĩ ↄſultiue ut eſt

tex. in mã naa iuncta glo.in. c.lupꝑ qõnũ. ſ. cau
tẽ de offi. dele.?⁊ ꝓſequer̃ pleniſſime bũc itcllectũ
ut dico in.d.c.ſi qͥs ↄtꝛa cleꝛicũ. Sʒ ſi iis tenẽ
cõem intellectũ doc.ut dicta clauſula ſtet hic ne
ceſſatiue ⁊? ꝙ limitet oĩa iuꝛa ð bac m loquetia
dicerem ꝙ ꝓpoſita recuſatõe nõ poſſit ctiaʒ or
dinarius cõmittere alteri cãm ſine coſenſu recu
ſatoris qm ex quo iudex eſt ꝑti ſuipectus reſpec
tu cognoſcedi põt pᷣtẽdi ſuſpectus ꝛeſpectu etiã
delegãdi qꝛ poſſet delegare alicui magis ſuſpec
to qui tñ nõ poſſet ꝓbaꝛi ſuſpectus ut expientia
ſepe docet:iõ ius iſtud requiſiuit coſenſum recu
ſatoris:nec intelligo ꝙ iudex neceſſietur ad cõ
mittendum ad libitum recuſatoris: ſed ut n poſ
ſit cõmittere ſine conſenſu ꝛccuſatoris ſicut dici
tur in delegato in dicto.c.iudex:nec exigo coſẽ
ſum alterius partis pꝛout exigit glo.quia nõ ui
deo ꝙ in delegatione ſit neceſſaꝛius conſenſus
partis cuʒ quilʒ oꝛdinarius habeat a iure facul
tatem cãm delegandi ut in.l.unica. C. qui ſug
iuꝛiſditione ⁊ in.c.ut litigãtes ð offl. oꝛdl.l. Vj.
ſed conſenſus recuſatoris exigitur propt ſuſpi
tioneʒ de qua.S. dixi hinc eſt ꝙ tex. in dicto.c.
iudex fecit mentionem dũtaxat de ſolo recuſato
ris conſenſu: æ ſecundum hoc poteſt hec huſu
la referri ctiam ad perſonam cui fienda t cein
milſſio: nec ſequitur aliqua abſurditas c; iudex
ad hoc nõ teneatur ut. s. dixi:æ her cſt opio ed
quia ualde ꝑiculoſum eſt cor ſuſpeco ldic⸗ li
tigare.iij. q.v. qꝛ ſuſpecii:? er ſacii c iudex ꝛc
cuſat᷑ ut le. ⁊ nõ.i.c.cũ.r.ð of.dde. Ex gl. qro
sa . P iudicẽ recuſatũ
citꝛa aliq appellatõe; tẽat Inn. b liũ enn
cõcludit ꝙ ñ memit ſe legiſſe q min vcelius n

en ud die
4 . e d WKA.1. .
Cinid geſgun
3 Laoli. inccr
edeteer iunno en
nücndit lretuinde 5 auſn iit
cclam valuiſſe ſ puchbij Nra
ſis rt ullns iettiſficeinvolt
incdcea gno poſt ppeſiton⸗ ab iie
ndiceo . uar
ntitc no ſolil. Nl 5 ph. H
uommmimm nocenopa ſthnen
oncũ t clen fn s Moſti /
Immm uuiũh n u iuſ pu⸗
oe Bir t aloy ödin ſin
ci no ſfet ppoer euſinone h
bet ai pbatoe, ſale dz gſidius Pa
ſnro enenn edete dinii oone 1
e ure oci oct Monen N in.
ſecci aded iddinnd r noto wd o
at tenere r in.4.,aoriſnn 2.. c ſp
gumeta pnt alegan 2 ora plen
teris in diſogtarde q ca breuitans on
deciſione tennn hac opl. ur aſſtigu
reculatoꝛ no opuit amolius corain
ſaro lcet Ctatus fuertt ing prioal.
Puerit? fuet pis in peeſſu ut prio
teſus ſt nuluis fo vo tenen mero
nus eiule. Ro pni mebn et arerſ⸗
one recuſgros nflcffaceo iucteig
clli oninẽ 75 pofſit ſine oſenſu recn
H Gatiln prius aiun⸗
1t pbai hic 2 in.d.c iud
ma t c.ſuſpitois :., e c ij re
arnil ih mann ie⸗
mii am btcig uda den olub
1. qz ludici noti eſtabit
he Opeiere ſna citlio n tz nec vig
nnie beſſeut pbal n.ln If.ſ
nb in.l. . ge cia fzeft 4 ſc
luſs peeſſis ſ anin l
Aletatus otral

Aiins gebini
iſtet nüc .
Nogrin,. plrn T ncare ſip fal

pl
Deſiln 1 gnite de ſa in

tman peſtis

ſin ſili
eti
06 ne ui

44 35 acſiri

gye
Eren 1

ipniti zi g li⸗
Neai fulifribeitzi
ai inn Haiugonmi i
rehn umn nne h i i
lre at lnm nſn i i
rinndeſimmlai gſuni
nimimi iali, iracn
ſertinngctin h nibanann
amm Piin etir ibeſtatgor
drrmsüNme Anind innan
ſwns a Nerrc
ntguſetn dtcihen and
dagiaadenn Mni
1 cini n pſt odt ihnkunte
w wutöis , nniutcind
lamamr itlgo ilannſim
mmmchn a binm tclinnſhi
cöningeſr emfaſ ini ſ
õ im lunnan
ſam Amms mͤſul till
lg ,NAnis talii
Pannischi 5

TT
zplunl ul,

irsdatn
unor tn iinn

Cutuoro gnn
ſel onenis nn oN

i
cbnen
an iſer ſuitc aa

igure. ic i, C1.
ceitoce ii
bnlgoe e
14
aauc en llolet
ℳdg

C He appellationibus.

teneat niſi fuerit appellatũ:ad hoc.c.ſuꝑ qõnuʒ
in fi. de offi. dele. Ex quo ſetit ꝙ uoles infrige?
ꝓceſſũ iudicis ſuſpecti dʒ ab eo appellaꝛe ſi non
admittit exceptionẽ iuſte recuſatõis Hoſtie. diẽ
ꝙ memit ſe audiniſſe Zrium ab eodẽ Inno. ſed
forte audiuit uoce uiua:nã in lectura ſua nõ rꝑi
tur niſi ꝑ idetitatẽ rõnis ut colligit᷑ ex dictis ſu
is i.c.ceteꝝ de p.do. An. ur̃ hic ſimplicit᷑ trã
ſire eũ dicto Inno.ut ꝓceſſus teneat. Ego als
hũc aꝛticulũ diſputaui: ⁊ incipit diſputatio duo
clericali ordie zc.æ ibi collegi uarias opioes ſꝑ
ſas ĩ diuerſis locis:nã qdam tenuerũt cũ Inn.
ut do. An. æ do. Car. bic ? Ang. ð ꝑuiſo in..
7 qꝛ poteꝛat.ff ad trebel. S Sꝛiã opi.qꝙ pꝛoceſ
ſus non teneat tʒ glo.ij.q.vi.quotiẽs:⁊ in deo
c.q; ſuſpecti ? Oaꝛ. in. d.l.? qꝛ poteꝛat ꝑ.l.uni

cã. C. ſi qua pdi.po. e.ð anca.i. d.c.iudex ðᷣ
offi. dele.? Hoſt. hic 2 iindl Tana

pᷣncipalis fuit opi. Lapi ĩ.d.c. iudex q̃ dicit nali
ditatem ꝓceſſus pedere ex futuro euentu ⁊ ſi
nũciabit᷑ i recnſatõe õ recuſatorem apparebit ꝓ
ceſſum ualuiſſe ſi ꝓnũciabit᷑ ↄtra iudicem ꝓceſ
ſus erit nullus ſicut i ſiłi dicimus in atẽtatis
iudicẽ a quo poſt appellationẽ ab iterlocutoria
ut i. c. nõ ſolũ li.vi.ð.app. Quarta fuit opinio
quorundam modernoꝝ diſtiguẽtium iter ius ca
nonicũ ⁊ ciuile ut fm ius canõicũ ꝓcedat opio
Inno. z ſequaciũ:ſʒ ſm ius ciuile ꝓcedat opio
glo. ?æ Har. z alioꝝ.rõ diuerſitatis qꝛ ſʒ ius ca
nõicũ nõ ſufficit ꝓpõeꝛe recuſationẽ ſʒ oʒ qp ꝓp
bet᷑:iõ an ꝓbatõeʒ ſaltẽ dʒ ualiditas ꝓceſſus ex
futuro euẽtu pedere ſm ilã opione Lapi ſʒ qa
de iure ciuili ſufficit ꝓponer̃ ut in. d l. aꝑriſſimi
infficit adeo inꝛiſditio ut nullo mõ ꝓceſſus ðbe
at tenere ut in.d.l.aꝑtiſſimi =.l.cũ ſpali:młta ar
gumeta pñnt allegari ꝓ ? ↄtra ꝗᷓ plene uideꝛe po
teris in diſputatoe q ca breuitans omitto:ſʒ in
deciſione tenui hac opi. uʒ ut diſtiguamus utrũ
recuſatoꝛ nõ ↄꝑuit amplius coram iudice recu
ſato licet citatus fuerit ſuꝑ pricipali. An vo cõ
ꝑuerit ⁊ fueꝛit pns in ꝓceſſu ut prio mebꝛo pꝛo
ceſſus ſit nullus:ſᷣo vo teneat mero iure Fʒ etiã
ius cinile. Rõ pᷣmi mebri eſt qꝛ ex ſola ꝓpoſiti
one recuſatois inficit᷑ adeo iudicis iuriſdicio ut
etiã ↄmittẽ nõ poſſit ſine ↄſenſu recuſatoriſ:nec
ꝓcedẽ in pricipali niſi prius diſcutiat᷑ articulus
recuſatõis ut ꝓbat᷑ hic ⁊ in.d.c.iudex ⁊.d.c.lti
ma ⁊.c.ſuſpitõis ⁊.S.e.c.ij.rcqͥ is. Nec obſtat
citatõ qꝛ illa taqᷓ; temeraria no habuit artare ci
tatũ qm ubicũqʒ iudici notũ eſt abſenti exceptõ
nẽ ↄpetere ſua citatio nõ tʒ nec vꝛ abſes fruſtꝛa
torie abeſſe ut ꝓbat in.l.nõ vr.ff.de iudi.uide
Inno. iin. c.ij. de dila.facit.c.ſi duobus..e.ti.
Atẽ talis ꝓceſſus eſt attẽtatus ↄtra iuꝛis oꝛdieʒ
cũ prius debuiſſet ꝓnũciare ſuꝑ r̃cuſatoe:ergo
nõ tʒ ut in.l. ꝓlatam. C. de ſen. Sʒ in ſo mebꝛo
ꝓceſſuſ tʒ qꝛ vꝛ ꝑs patiẽdo iudicẽ ꝓcedẽ ad ul
teriora renũciare exceptõi recuſatõil ut in ſili ꝓ
bat᷑ in. c. ex ꝑte.j.c.? ꝑ Mar.i.l. a ꝓcedete. C.
de dila. plemus ꝓſeqᷓre ut dico in dcta diſputa

dane AEaneo in hʒ facere uolens indicẽ re as

cuſare:dic ſm Inn. ſufficeꝛe ut corã eo ꝓponat
ꝓbabilẽ ſuſpitiõis cãm:nõ autẽ tenet᷑ offerre
bationes corã eo cũ ꝓbatio ſit fiẽda coram ar
bitris:nec tenet᷑ petere ut arbitri eligant: ſʒ iſtð
eſt officiũ iudicis ut ꝓbat᷑ in. c.ij. requiris. S. e.
NDecũt tñ doc. ꝙ ſi ca recuſarõis ẽ fruſtratoria
euidẽeter nõ tener̃᷑ iudex neniꝛe ad electionẽ arbi
troꝝ:ſʒ dʒ bãc exceptionẽ ſpernere ar. S. offi.
iudi.c.i.ſic ⁊ ĩ caſu ↄuerſo nõ ẽ neceſſe arbitꝛos

eligere qn cã rationabilis ẽ in iure ⁊ ĩ facto no

toria:ar.in.c.accedẽs ut lit.nõ ↄte.qð nön
gutẽ in delicto notorio ſit locus recuſatõi: nide
qð dixi i.c. ꝓpoſuit.S.e.ꝑ que decido tacta hic
per doc. Hi ab.
¶ orro. Summa ut in principio uel
ſic.in notorijs nõ admittitur
appellatio in dubijs cauſa pꝛobabilis coꝛam
iudice eſt expꝛimenda que debeat legitima ꝛecpu
tari quam ſi no ꝓſequit᷑ iudex a quo in cã pro

cedat. Idem ſi ꝓſequit᷑ ⁊ nõ ꝓbat: bec autẽ cõ
ſtitutio nõ extẽdit᷑ ad reguiresrum dicit
quid in notarijs. Secũdo quid ĩ dubijs ibi ex
ceſſu quoqʒ. Tertio proteſtat in fi. ibi cereruʒ.
5 primo ꝙ ſola cõfefſio impedit appellatõ
nis interpoſitõem quo ad hoc ur iudex a q* nõ
teneatur illi defeꝛe hoc ꝓbat alternatiua uł po
ſita in tex. ⁊ eſt cõſilis tex.in.c.romana.F. ſi aũt
eo.ti in ſexto:⁊ hoc infra latius cum gl.¶ Se
cũdo nota ꝙ ſola ↄfeſſio inducit notorium ad
hoc.c.fi..de co habi.cle.æ mulie.qð intellige ni
ſi ꝓbabiliter excuſet᷑ ut legit ⁊ notat᷑ in c.cuʒ di
lecti infra de accu.facit l cum fideicomiſſum.ff.
de cõfeſ. ¶ Notra tertio ibi ſi habuit aduerſa
rium ⁊c̃.argumentum ꝙ iudex ex officio pro
cedens nõ poteſt prefigere terminum ad appel
lationem proſequendam quomiam tex. uiderur
hoc permittere cum procedit ad inſtãtiam Cõ
trariuʒ tamen coiter tenet doc.⁊ probatur in.c.
peruenit 5 eo. Jdeo quãtum ad hoc nõ eſt fien
da diuerſitas utrum procedat ex officio uel ad
inſtãriam: nam ſemper militat ratio que nota:in
.c.cũ ſit romana ſupra.e. Et ſi iudex ſtatuit teꝛ
minum minus breuem dicit nõbiliter Hoſtie.

ꝙ ab iſto nouo grauamine poterit ſecundo ꝗ

pellare qð plʒ: ar. ce umce de do. ? ↄru ſ¶
tio nõ ꝙ regulares qͥ coꝛ gũt hᷣ ſuꝑiorẽ fm iſti
tutões ordis ſeu regule.nõ pnt ſuꝑiorẽ recuſat
ut ſuſpectũ:nec ẽt ab eo appellare qꝛ hec correc
tio fit ad ipſius ſalutem et de plano ſine iudicio
ꝛũ ſtꝛepitu:diẽ iñ Jnn. ꝙ ſi platꝰ excedẽt mõʒ
ĩ corrigẽdo ꝙ poſſit ſubditꝰ appellare qð ſatis
plʒ ut in.c.:epꝛehenſibilis ſupra codeʒ plene te
tigi in. c.tertio ſupra eo. Moſt. diſtiguit iter ꝓ
ceſſũ iudicialẽ ⁊ regłarẽ ut ſi ſuꝑiõ ꝓcedit iudi
cialr õ religioſũ poſſit religioſus recuſaẽ ⁊= appl
lare ex iuſta cã ſʒ cã ita plene n examiet᷑ ſiẽ ſi eet
ſeculãis. S; tu põdẽa hac ſaaʒ i fi.qᷓ ſolũ ꝓbibʒ
bas conſtitunones extendi ad regulares quan
do per extenſionem ſeu obſeruatõneè fieret ↄrra

12

=/ — Qg-

—— t⸗ Q „
MIroς den Be =—- 4
.

l. 2 ſe⸗ ſalen 3 n⸗ſat) zaaſe

„

77

XA1 q f ſg & rιd

ſpales obfuãtias iſtoꝝ religioſoꝝ ⁊ ſic anñ ꝓce
dit᷑ ↄtra cos ſecũdũ regulam. Si ergo ſuperioꝛ
excedat fines regule non ꝓhiberet iſte tex. hanc
oſtitutione obfuandam enã in religionis: uide
tñ qð dixi in. d. c. iiſ. In glo.in vbo ↄfeſſionũ
ibi. puta ꝑ ſniam. Itẽ dicit Hoſti. ꝑ teſtes pro
ductos 9 quos nihil opponiĩ qð ſatis plʒ.Ex
quo habes ꝙ atteſtatoes iducũt notaꝛiũ ſi con

tra eas nibil opponit᷑ nide tex. æ ꝙ ibi dixi iĩ. c.

cũ oli.j.ð̊ vbo.ſig. Et in fi.gl.hᷣ gl.ut uelle ut ĩ
crialibꝰ ↄfeſſus poſſit appellare:ad iſtum tex.ꝛn
det ꝙ agebat᷑ ad corectionẽ ⁊ ey ordinẽ:ſj ꝓfe
cto hoc non colligit᷑ ex lia cuʒ in int poſitõne ap
pellatõis exigat alias iuꝛis obſuãtias. Itẽ quic
q̃ ſit de iſto tex habemus aliũ tex. generaliter
idẽ diſponẽtẽ.ſ.ut ſola ↄfeſſio impediat ut in p
alk. c. romana. F. ſi autẽ. Et de mã uide in ſpec.
eo.ti. F. in qbꝰ circa principiũ:? ꝑ Jo.an.i.vV.
ſz nũqd: æ uide bonã glo.in. d. I. ſi t. do/ An.
hic diſtinguit ꝙ ſi eſt ↄuictus æ confeſſus non
qudit᷑ appellas neqʒ in criali neqʒ in cinili ut le.
2 nõ.i. l.ij. ⁊ in.l.abſtinẽdũ.C. quoꝝ appllłatõ.
nõ ꝛccipi.⁊ ꝑ glo.? Haꝛ in.l.cꝛeditor..iuſſuſ
.ff. de ap. Si ueꝛo ẽ tm ↄfeſſus:iũc dicit ꝙ ð iu
re ciuili audit appellãs ꝙ ſentiunt glo.? Haꝛ.
in. d. F. iuſſus:ſʒ de iure canonico iudex a quo
nõ tenet᷑ defene miſi excuſet᷑ ↄfeſſione ut hic Ju
dex tñ ad que poterit reciꝑe illa appellatõem et
cxaĩare utꝝ fueꝛit legitima cã appellãdi. Sed ad
nerte qꝛ iſie tex.nõ loqᷣt in ciuili ſed in cꝛiali:nec
puto ꝙ in hoc ſit diuerſitas inteꝛ ius canonicũ
2 ciuile An dicerẽ ſic ꝙ ubi cõcurꝛũt tria de qͥ
bus in.d.l.ij.canoniʒata.ij.q.vVi.ſunt quorũ.ſ.
ꝙ fuerit ꝓpria uocc cofeſſus ⁊ ſic nõ ꝑ ꝓcuꝛato
rẽ de formidine tormetoꝝ. Itẽ ꝙ fuerit teſtibꝰ
ↄuictꝰ z aigumẽtis ſuꝑatus ex toto excludit ap
pellatis ita ut etiã iudex ad quẽ n debeat eã ad
mittere qꝛ uide interpoſita cã ſubterfugij:et ſic
pot intelligi tex. in. d.l.ij. dũ reqrit oia illa tria
Si ueꝛo fueꝛit tin cõfeſſus:⁊ tũc ſi nullã cãʒ expᷣ
mit in appellatiõe cõfeſſionis facte obfuſcatiuaʒ
cꝛedo ꝙ; neutꝛo iur̃ iudex a quo tenet᷑ appellatõ
ni defene.tũ qꝛ confeſſio aliter n excuſata indu
cit notoriũ ut.S. dixi:⁊ i notoꝛijs non admittit
appellatio:tũ qꝛ generalłꝛ ex diſpoſirõe utriuſqʒ
iuris nõ audi qͥs cõtra id qð dilucide cõfeſſus
eſt ut in.l.generꝗlꝛ.C. ð̊ nõ nu.pecu.⁊ in.c.peꝛ
tuas de ꝓba. ? iſie ꝛones militat tam in cã ciuili
ꝙᷓ criali:vx tã de iuꝛ canonico q; ciuili:tex.nidet᷑
eypſſus in.d..ſi autẽ.Et ſi diceꝛes ꝙ in appel
latiõe a qiffinitiua nõ eſt neceſſe cãm expꝛimere
ut nõ.i.d. c. ꝙ ad coſulatõeʒ. S. ð ꝛc. iudi. ⁊. S. .
cũ in ecclłia.Dico illud ꝓceder᷑ qn appellatio ñ
eſt ↄnꝛa ius: nã tũc nõ admittit᷑ niſi expᷣmaĩ cau
ſa ronabilis nt nõt Inno.in.c paſtoralis. .pte
rea ſupra ð offi.dele. ⁊ in ſpe.i ti.̊ excu.ſen. J.
nũc dõʒ.v.ſʒ nüqͥd iudex:tñ iudex ad queʒ pote
rit nppellatõeʒ reciꝑe ⁊ exaiare utꝝ habuerit le
gitimã com appelladi æ impcdire cxecutionem a
pce a quo iceꝑit cognoſcẽ utꝝ appellatio ſit ad

¶ De appellationibus.

mittẽda ut ur̃ nelle tex. in. d. F. ſi autẽ. Si gute
appellas allegat pbabileʒ 13, crenpmdocome
ſione ppri:ctia iudex a quo dʒ appclatoni de
ferre: ar.in.c.cũ dilecti pᷣal. facit optie.1fi. C. ð
erro. aduo.qᷓ ſic põt intelligi. Et fm bec imteli

tis fuit de mẽte gl. in. d. F. ſi auté.
an heres poterit appellare ſi fuit ac
ex cõfeſiõe defũcti:dic ꝙ nõ niſi pꝛetedat iuſta
cam grauamis de quo uide nobilez queſlonen
quã ponit Jo. an poſt Mi de matte in ti ö ap
pel. F. in quibus. . ſed nunquid de eo qui ueni
ens ad montc cõfeſſus fuit oꝛdinario ſe habuiſ
ſe mille per rapinã: ?æ pmiſit eſtituee ilia hig 4
bus debent᷑ ad mindatũ oꝛdinarij. demuũ eo de
fũcto cõpuit quidã petens centũ occaſione ꝛapi

ne ꝑ defunctũ facte: ordinarius gurez ꝛcceptis i

gerem z reducerem ad ↄcoꝛdiã lus 2 ſa

Sʒ queꝛo
tuz cõtꝛa eũ

dicijs ? argumẽtis 2 delato mꝛameto petiton

clarauit cẽtũ ſibi deberi æ mandauit beredi ut
ſolueret:heres uero appellauit qꝛ ſine libello ⸗2
lit᷑ ↄt᷑.⁊ plena ꝓbatiõe pceſſit. ¶ Eocjudit ſojuè
do ꝙ non ẽ ad mnitteda appellatio qꝛ non requi
rebat᷑ ordo iuris ex quo cõſtabat de certa qu
titate ꝑ cõfeſſionem defuncti: unde ſolum exigi
declaratio creditoris ⁊ quãtitatis. Et nota
hoc nõ exigit᷑ plena ꝓbatio:facit qð legit 2 no.
in.c.cũ in dioceſ de uſuꝛis:⁊ uide ꝑ YFc.oſilio
.ci. ? hec nota bene. In gl. in uerbo coꝛam ſu
ꝑioꝛe in fi.nõ bene gl. ⁊ quaſi ꝓ hac glo.iduco

tex. apeꝛtum ſi bũ pondeꝛet in. c. uenerabilib'p?

principiũ de ſen.ex.li.Vj. Et de hac materia ple
ne per Inno.hic ⁊ in. c. ð cetero ð naſac.x i.c.
in noſtra de ꝓcu. ? per glo.in. c.ſacro ð ſentẽ.
exco.⁊ ꝑ Hoſt. hic qui in effectu nult ide qnod
glo. hic niſi agatur ad penã iudici imponedam
tũc eni ſemꝑ uocãdus eſt index ſiue pccſſeiit ad
inſtãriam ſiue ex officio cum agatur de ſuo pre
iudicio ⁊ in preiudicium abſenus nihil eſt inno
uãdum de cauſa poſ.æ ꝓprie c.i. ?. c. inteꝛ qᷣm
or de ma.⁊ obe.iij.q.ix.c. caueat 2.c. omnia er
expreſſius in dicto.c. ueneꝛabilibus in pn.i.x.
ſed ⁊ ſi excõicaius. Item ubi ꝓceſſit ad inſtqni
nũc agitur ad puniendum iudicem poteſt iuder
aſſiſtere in ꝓceſſu:licet neceſſario nõ ſit uocad⸗
quia quedam pᷣſumptio oritur cõtra cum ex ꝛe
tractioe ſue ſetetie facitl.ſi ſuſpecta ff d mnofi.
teſta. z.l. a ſentetia.ᷣ ff. de appel. ? quod legitur
notatur in dicto. c. uenerabilibus. Et peꝛ texiuj
dicte.l. a ſententia ⁊ per ea que dii in.c. cuin ſ
per de re iudi.dico ꝙ hoc caſu poterit etiom iu
dex appellare a retractatõe ſententic:? iudex
poſſit hoc caſu aſſiſtere:tene ctia hoc dominus
An. Et adde ad predicta unũ chctum Fureon
ſilio.ccliiij.ubi tenet proceſſum aſſe nullum ti
dex qui proceſſit ex officio n fuit citatus bor
dicem ad quem allegat Inno. in. c. penn ni
iudi.quod fatis placet quia eſt loco aducrt .
Ad boc textus ſupra in paincipio.· clo
recuſationis actu eligit aꝛb

loſs
ſi non baber glium aducrſarium. Ur 9

irꝛ08 cum ꝛccuſatoꝛe.

obſernitlns ſ one.⸗ſclo. E
nr loctd⸗ n⸗ e 4 q. texil pn
bfurnnin fuol mition
Iecln ius M relo 5
ſc be olotu darer

reenladl udice ali ered nx
i mid Gtüt ſehtib
leetus mugis ui lie ermnens her
dias orutiones e dz n ieri te
Pm. Mbb.

Pincauſam.

ocicaden die ruoctti
chtone niſt biel gteſſna ſie
degrniſ⸗ nfienicte mpelaiO
urrati, apoelods. Jn er indicisd
date M N N. et Ro er. dd e
teoed Wead üro gaud incicc a
ficir ſola ruſio ad libe l. erli füaſ
reo goprobate: fc ad en q dixi i
come. coe opi egi tarn. Mian
prope tidit ad ibeli. Mi iuder
duocat aio lie oteſtacht,r uie
dix i c unieo bela (Sde
Aaduocati pludicat cleuno nin ui⸗
reuocet. E bene i euoc⸗
onis aguocani none neceſſe pb
ſeeus iꝛeuocalione ofeſſiöis pp
iic eneceſſe pbard errore nt ie
error.C.e un Af igno teſt;
noby midatüd ofteli d ſa
tatio ns: tenuit Hoſti hr ſa

rer ſang nonnbis.Nonau

hot ptenn erroris reuocari nͤ

nn Pucpe no pot nice
hoſſz ee proceſſug ilintts.
Onug igdicid ſli⸗

tauam no iinnn in bt
Keſamedime iſt öintnti
agwimit elmwa tmt
ii toinstgtwtiſthn Nen
tne ccſonen ingiint aun,
decharano Guiionstqiinns nd
doe nocngi on onn frtd igitin
cCiͦndof e inget ue Frolt
A thruntir Nrcirutwautnt
Noxiri.Mαααn
pammn ſ bi ponen aA Nntio?
õü
E ud NtNddrmdiniktic
GrN nAN RNddn.
NDAdARchNGN
HodenaNpN An numuin
iir nſen mais nmunden
achnum ivegr oftno an gnn 4 e
igdco tinfandiun dblanstchcfi

CiaCen
nühmn denaol⸗ Dprecidthad

te CC
m.e ne
n c bunthienl

ſe
aus Necnbipecſtalic
lin adin 3 nhenet

n Ne te

ug n

Aens e, nn e,
dr ro ernsn ,
hee innn 4
se hn

o dul
ſ⸗ ara NMon d
S

i Mer bo defecerit in fi. de bac mã utꝝ pᷣſumat᷑ ꝓ
ſnia iudicis.dic ut plene nõ.in.c.qm alb.i gloſ. 7
i. c.iĩ pſentia de renũ.ad iſtũ tex.dic ꝙ loqᷣtur de
appellatõe ab iterlocutoria qn ꝓbare dʒ; cãʒ eſſe
legitimã ⁊ uerã:ut ĩ.c.intpoſitã.j.e.c.ut debituſ
S.e.⁊ ſi defecit in h ꝓbãdo dʒ ꝛemitti ad iudiceʒ
a q ut h̊ 2 i iuribꝰpal. ¶ Jn gl. ibi pel. ⁊ illã.j.
ð ſẽ.ex.ſacro podera bene glo. ult. n. ꝙ diſpõ. c.
ſacro non ẽ neceſſario fuãda ĩ religioſis 3 ſuas
obſern tias ſpãles:⁊ ur̃ gl.itelligẽ ĩ tex. ceteꝝ
ut loqt de iffa ↄſtitutione.c.ſacro. Et forte gi.
iõ facit mẽtionẽ de.c.ſacro qꝛ tex.i pᷣn.c.hic dũ
recitat ius antiquũ tacite facit mẽtionẽ de illo.c.
ſacꝛo ⁊ bene nõbis. Et credo dẽm ꝓcedere ubi
regula ſeu iſtitutio religioſorũ daret certũ mom
ſeu ordine i excõicando religioſũ:ut ſatis ſit ſer
nare illũ oꝛdine regule ſeu ↄſtitutiones ip
ꝛeligioſorũ ꝙ multũ bene notabis. mocẽ.
vo ponit aliũ intellectũ ad finẽ hꝰlſr̃e nit itelligat
de bis duabꝰↄſtirutõibꝰ hic ↄtetis. Nã in effeu
due ↄſtitutões hic ↄtinẽt. una uerſat᷑ ciꝛca mom
recuſadi iundicẽ. alia circa modũ appellationem
intponẽdi. Secũda icipit ĩ H. J. porꝛo:⁊ iſte ĩtel
lectus magis ux ir̃e ↄſetaneus per illa ueꝛba haſ
duas 2itutiones æc.dʒ. n. fieri relaxatio ad ꝓ
xima. Mi. abb.

uocati eadem die reuocatã pro litis ↄ
teſtatione uelit hie I ꝓceſſum a ſubdelegato ſub
ðᷣlegati feʒ ꝛatificat: licite appellat ¶ In pma poit
narratio appellãtis. In fa iudicis datio.ibi mã
damꝰ HMõ. p'ar. ex iſto tex. ꝙ ad litẽ ↄteſtandaʒ
n reqrit᷑ ſolẽniſ ĩtrogatio iudiciſ aut actõiſ.ſʒ ſuf
ficit ſola rũſio ad libellu.ðet ſi fẽa ſic ꝑ aduocatũ
reo approbãte:fac ad ea q dixi i.c.unico de lit.
conte. coeʒ opi.legiſtarũ. Mãa aduocatus hic
propᷣe rndit ad libelũ. Ni iudex n introgaſſet
aduocatũ aio litẽ ↄteſtãdi:æ uide plenius quod
dixi i c. unico predẽo.¶ Seðdo nõ. ꝙ coõfeſſio
aduocati Ppiu dicat cliẽtulo niſi illã taq erroneaʒ
reuocet. ¶ Et nõ bene ꝙ i ꝛeuocatione hofeſſi
onis aduocati non e neceſſe ꝓbare alr errorem
ſecus ĩ ꝛeuocatione ↄfeſliõis ꝓpᷣe ł ꝓcuꝛa.quia
tũc ẽ neceſſe ꝓbarè errorẽ:ut i.c.fi.ð.de ↄfeſ.l.
error. C. de iur. ⁊ fac.igno.⁊ eſt rõ qꝛ aduocatꝰ
nõ hʒ mãdatũ ad ↄfitẽédũ iõ ſufficit nuda reuo
catio ꝑtis:hᷣ̊ tenuit Moſti.h̊ ⁊z ſatis ꝓbat ꝑ iſtũ
tex. ꝙ ſemꝑ notabis.¶ Mota ultius ꝙ ↄfeſtio
põt ptextu erroris reuocari nõ ſolum qn pᷣiudi
dicat ad merita cãe:ſʒ et qn obeſt ꝓceſſui:ut qa
nõ poteſt obſtate ↄfeſſiõe exceꝑtõnes dilatorias
amplius propõeꝛe: ¶ Nẽ nõ ꝙ ſolus delegatul
principis poteſt alteri cam delegaꝛe. Delegatus
ãt iferioris a pncipe nõ põt uices ſuas alti dele
gare qꝛ poſſz eẽ proceſſus ifinitꝰ:æ qͥqʒ recuſa
ret onus iudicãdi. ¶ Nunqd ar delegatꝰiferio
ris poſſit ſubdelegare ſi hᷣ ſibi fuit idultũ i com
miſſioe uide gl.nõbilẽ ĩi.c.is cui ð offi.det.li.vi.
i ꝑ Jo. an. æ limita huc tex. illã gioſ. Item

¶ Be appel.

nota ibi cꝛedẽtes ⁊c᷑. ꝙ a graunamine a iudice in
flicto appellari põt:lʒ iudex aggrauare nõ inten
deꝛet. Et itellige qn iudex errabat in iure :27
bat iſte tex. opi. ð qua in. c.ex pte:⁊ c.ad bec.õ.
e.ꝙ grauamẽ re ipſa lʒ ex mente non ꝓceſſerit
prebet iuſtã appellãdi cãm:æ in hoc tene menti
iſtũ tex. plenius dixi in. d. c. ex parte. ¶ Oopo.
tex. vꝛ eniʒ ꝙ hec reuocatio ↄfeſſionis fuerit
ecclie nociua cũ ꝑ confeſſionẽ dicebatur eccliaz
p̃ſcripſiſſe ſpacio.xl.ãnoꝝ. Solo dñt dox.qꝙ cõ
feſſio nõ reuocabat᷑ hic pretextu taliter ofeſlati
ſed qᷓtenus piudicabat ad ꝓceſſũ. nã data illius
ualidirate excludebatur prior a facultate ꝓponẽ
di dilatorias. Ande hec ↄfeſſio fuit eꝛꝛonea: uł
qꝛ aduocatas errauit in iure putando dilatori
as poſſe ꝓponi etiã poſt lit. ↄte.uł in facto erra
nit credes forte priori nõ oↄpetere exceptões di
latorias. Aide pꝛetextu huius erroris ⁊z preiu
dicij pᷣdieti prior hãc ↄfeſſionẽ aduocati ꝛeuoca
uit qm erat õria intentõi ⁊æ petitõi ſue. ria eniʒ
ſũt lit.ote.⁊ terminũ ad dilatoꝛias ꝓponendas
petẽ. In gl. i Vbo eodè die ibi in caſu iſto vrꝛ.
ota bene gl. iſtã uſqʒ ad finẽ:lʒ nõ reddat
rõeʒ ſpalitatis:tñ recte loquit: ⁊ ex ea hẽs opti
mã limitationẽ ad.il.fi.C. de erro.aduo.ut ↄfeſ
ſio aduocati poſſit reuocari uſqʒ ad triduũ: ſiẽ
ibi dꝛ qn.ſ.ↄfeſſio pᷣiudicat ad merita cãe: ſed
ubi oↄfeſſio aduocati piudicat ad ꝓceſſuʒ: ut qꝛ
inducit ↄteſtationè litis ⁊æ ſic precludit uiã dila *
torijs ꝓponedis oʒ ꝙ ꝑs reuocet illa oↄfeſſiõeʒ
anteqꝙᷓ faciat aliqd qð ſoleat fieri pꝰ lirẽ ↄt᷑.vñ
ſic eadẽ die certiſicatus de confeſſione aduocati
ꝓducit teſtes uel aliquid aliud qð ſolitũ eſt fieri
poſt lit.ote.vẽ ipſo facto ↄfeſſionem aduocati
approbaſſe cũ plus ſit facto aliquid approbare
ꝙᷓ uerbo.ut in.c.dilecti.S.eo.¶ Et generaliter tr 5äl
ↄorebendendo oia iura poſita in glo.recipiedo
mentẽ doctoꝝ diſtingue ſic ꝙ aut quis uuit re
uocare ↄteſſione ꝓpriã pᷣtextu erroris z opʒ ꝙ
ꝓbet errore:⁊ licitũ eſt reuocaꝛe uſqʒ ad ſniam .
? ſic loquit᷑ c.fi.⁊.l.error a łatis in glo. hoc itel
lige qn unlt reuocare ex iteruallo.ſi eni ᷑ ↄtinẽti
nõ ẽ neceſſe ꝓbare erroꝛe. Aꝗ hoc.c. preterea
de teſti.cogen.⁊? glo.nõ.i.c.fi.de ↄfeſ.⁊=.xxxij.q.
.i. apud ? ꝑ do. ð rota decif̃ Ilvij. z uide quod
plene dixi i.d c.fi. de cofeſ.æ dic ut ibi¶ Aut
nult reuocare ↄfeſſionẽ a luocati.⁊ ſi pꝛeiudicat
ad ꝓcefſ.dic ut ſtatiʒ dixi. Si uero pᷣiudicat ad
merita debet eã reuocare.j. triduũ:ut in. d.l.iij.
poſt triduñ uero nõ põt niſi uelit docere ðᷣ eꝛo
re. Mi ſicut docẽdo de errore põt reuocare cõ
feſſione ꝓpriã uſqʒ; ad ſententiã foꝛtius boc po
terit i ↄfeſſiõe aduocati:⁊ ſic poteſt intelligi gl.
xxxv.q.ix. J. his ita:que uult confeſſionem ad
uocati poſſe reuocari uſqʒ ad ſniaʒ itelligũt do
cto.de errore alias uſque ad triduũ:forte ratio
diuerſitatis eſt:qꝛ coõfeſſio aduocati cum in hoc
nõ heat mandatu no debet preiudicare cliétulo
niſi illã approbet ⁊ iura preſupponũt clientuluʒ
apnxobare ſi eam ſcit ⁊? nõ reuocat.j. triduum.
X

. — — —*
va — 1‿† Ih- Acn i.ο*νανπα .1
1. Din e

Si ãt clientulus expſſe approbaret cõfeſſiõem
aduocati. Iteʒ dicendum in ea qð in otleſliõe ꝓ
pria:quia oia noſtra facimus ⁊c̃.ut in.c.ſi apo

.F. poſtremo. v. idem ſi fit ꝑ aduocatuʒ. In
glo. in vbo litem conte.i.fi. de hoc dic ut plene
legit᷑ ⁊æ notat᷑ i.c.ij. de lit. cõte.li.Vj.⁊ ad iſtum
tex. ut ceſſet ois obiectõ põt ſupleri ꝙ aduoca
tus dixit. petita ꝑ adueflam partẽ fieri nõ debẽ
qꝛ prior poſſederat illam eccleſiam ꝑ.xl. annos
æc.alias at ꝑ obiectũ exceptõis peinprorie aliẽ
non rindendo ad ſibelluz nõ inducit litis oteſta
tio: ut ĩ. d. c. ij. En gl. in Ybo delegatus ibi ñ
diſtinguẽdo an lit. cõte. uel poſt æc. imo plus di
co ꝙ tex. iſte aꝑtiſſime dãnat illã opionẽ. Nam
receptio teſtiuʒ fit poſt lit.ↄte.ut in. c. qm. S. ut
lit. nõ ↄte. ⁊ ſic ſubdelegatio fuit hic facta pacõ

ſtolice de pꝛeben.li.vj.uide ꝑ Spe. in ti. ð

teſlationem litis ? nibilominus papa mandat ex

boc ſolo capite ꝓceſſũ denũciari irritum. Naʒ
loquitur hic papa alteꝛnatiue: ad cuius uerita
tem ſufficit alteram ptem eſſe ueram: ut in. c. int
ceteras ðᷣ reſcriptis. Mec obſtat rõ gl.de procu
ratore ſubſtituẽte pꝰlit. cõte.qꝛ ut dicũt doc.for
tius operatur litis cõteſtatio in ꝓcuratore q̈ in
indice: qꝛ ꝓcuratoꝛ ↄteſlãdo uẽ quaſi cõtꝛaber
.l. iij. ff. de pecu. ideo efficit dominus inſtantie:
ſed cũ iudice non ↄtrabirur. babet eniʒ ſe iudex
ĩ cõteſtatiõe ut patiẽs.ꝓcurator autẽ ut agés.
Ad.c.cuʒ Bertoldus rñdet hic Jo. and.
2 originalit᷑ ẽ dicum Inno.i.c.illo:ꝙ articuluʒ
nõ iuriſditionalem põt delegatus iferioris ſub
delegaẽ puta ſi approbauit teſiẽ ꝓducendum =
examiauit capitula ſuꝑ quibꝰoʒ interꝛogaꝛi.tũc
hãc rceptionẽ alteri cõmitteꝛe põt ita loquit᷑ ille
tex. qdᷣ bene notabis. Mantem glo. plt. in
aut᷑. ut defunc. ſen fune. Aniculum uero iuriſdi
tionalem non poteſt ſubdelegare:ut eſt receptio
teſtiũ nõ approbatis pᷣus ipis teſtibus ſeu capi
tulis nõ examiatis ro hoc ꝙ legituꝛ ⁊? nota
tur in cle. unica de offi. dele. Et ex bis bẽs an
2 qñ articulus receptõis teſtiuʒ dicat᷑ iuriſditio
nalis uł nudũ miniſteriuʒ. æ hũc articulũ pleniꝰ
examinaui ĩ dicto. c. cum Meꝛtoldus ¶ In ea
d glo. .ibi que nõ rrãſit in tertiam pſonam ?c.
Pro itellectu hoꝝ uerboꝝ Jo. an. ꝛemittit ad
.c.pe xix. di. ubi glo.dicit excõicationem nõ trã
ſire in tertiam ꝑpſonam qꝛ cõicans excõicato nõ
incidit in excõicationẽ eandẽ ſed tin in minoꝛc̃.
iuxta notata i. c.ſi celebrat de cle.ex. miniſtꝛan.
niſi cõicauerit excõicato ĩ crimine ꝓ quo fuit ex
cõicatus ut in.c.ſi cõcubine de ſenten.exco.⁊ ſie
appellatur tertig perſona quelibet perſona ab
excõicato. ¶ Ego darem alium intellectum qui
clare colligit ex.c.quoniã multos.xi.q.iij.qð iõ
dicitur excõicatio nõ trãſire ĩ tertiam peiſonam
quia cõicãs ei qui cõicat excõicato in nullam ex
cõicationẽ incidit:qꝛ ille non è prinatus cõione
hominum:ſed participatione ſacramẽtorum tin
ut i. d. c. ſi celebrat. un ꝛcte appellat᷑ tertia pſõa
reſocctu ſᷣe que cõicauit excõi cato:⁊ nõ.gl.iſtã

EWe appa.

ſic duplliciteꝛ intellecram. ¶. Ei in fin glo. nota
glo. ppetuo. (x qua babes ſingularem limi

tationẽ ad inꝛa dicẽtia delegatũ iferioꝛis a pꝛin
cipe noõ poſſe ſubdelegaꝛe.nõ eim pꝛocedũt ill
iuꝛa in delegato ad uniueꝛſitate cauſaꝛum .
pone exemplũ in officiali foꝛaneo epi qui conſti
tuitur in certa parte dioceß. Ham ille babet
legatã nõ ordinariam: ut nõ. glo. in cle.? li de
cipalis de Iyptis ? in. c. rõana. ]. eo. ti. i. N
het iſte uninerſitatem cauſaꝛum deiegatalnttg 1
delegantur ſibi omnes cauſe que poſſunt zui
i illo loco. Quidam tmni tenueꝛũt oppoſtiä:anin
l. ag e li lomk iudl ni de ꝙ Paͤbe
510 c probatur ? eſt ſatis equũ
uide Har. in. l. pompo lcridit alias ſi uni ff.
de re iudi. ubi ponit aliam ſingularem limitatio
nem in iſtis delegatis ad uniuerſitatem cauſami
ut ſi ſunt plures:poſſit unus abſente alio (z in
choare ⁊ finire ſicut dicimus in pluribus ordi
narijs.l.unica.ff. de offi.pꝛoconſuł.dic ut plene
legitur ⁊ notatur in.c.prudentiam de offi. dele.
ubi dixi diffuſe: æ te ibi remitto. G glo.fi.
ibi ſuper hoc ita indiſticte notat glo. uſqʒ ad fi
nem que qnotidie allegatur æ in quantum dicit
ꝙ appellans a grauamine non poteſt aliam can
ſam q; expreſſam pꝛoſequi eſt hodie tex. magis
clarns in cle. appellanti.eo.ti¶ Cica iſti tex.
2? iſtaʒ gl. foꝛmatur notabilis queſtio. ¶Ouid
ſi appellans dixit ſeu expreſſit ceꝛtum gꝛanamen
ſubijciendo cauſam generalem. nidelicet et ab
omni alio grauamine quod colligi poreſt ex ac
tis. Vel quid ſi nullam cauſam exprelſſit:ſe ge
neraliter dixit appello ab omnibus gunamini
bus mibi illatis que ex actis colligi poſſunt:nũ
quid ualeat talis appellatio ut poſſit appellatio
nem iuſtificare etiam ex cauſa expreſſe non de
ducta. ¶ ¶Auidam ꝙ ſic in dicta cle. appellanti
facit in arg. c. qui ad agenduʒ de procurato.li.
.vVſ. domi. de rota deciß. viij. plene pꝛoſequunt
er finaliter tenent oppoſitum: ut non liceat ſic
nagari cũ iactura aduerſarij. Mec opinio plus
placet mihi: facit dicta clemẽ.appellanti in vbo
nominatim. z.l. pretor edixi. ff. de iniuriſs gic
ut plene notatur in loco Brlge er der bi
Joan. andꝛe. ꝙ ex pluꝛibus cauſis in appelanio
ne expreſſiſ curia non exprimit hodie niſi unam
quod dicit Joan. and. rationabile quando cie
ſe non compatiuntur: alias ſecus it bic: 7. 3..
ſignificanit cum ſi de qno nide in Spe. de ap
pellatione. F. de officio in princi. penul. coline:
2. v. ſi auteʒ. Et dicit bic Moati. epſſo uno
ſolo grauamine ex bis pꝛopter que appellaui
nõ potero iuſtificaꝛe appellationem meam “
ex alijs propter que appellaui:dicit tame 8
quolibet grauamine curia bene daret reſen “
ſingulare ad eoſdem tamen lucſeraiſnn ert⸗ .
gopellantes prouidi: ut nullaz falſamn can ſolte
primant quam probare non poſſunt uis
illa ſola exprimatur in reſcripto comm ne

ar
eman
1 comprinen eüure lal

curie -
ſen HWZW no pborbn
un de latone

ahelenione
ngted⸗
eunm gne.
nuunhln n ſiylſfutn
Aleco. cpeer au
Aello, aanat

iadbeetli
44 conlucu 6 Cici
cedit god di

s coplli
ſs hreſt rin.

leſt.
i ſcin i admunr orapnonen
lereobeb apelimr ſiue mn an
nums iucics ſue non optimt al hoe
ercaceeyinus. deen.r u. et d
cic vt lene t i ge bfumgt din
eebtra
Dfteri à g verins nſe apelansr
bani poeſſone appelati dbtard
fc. i enimn ſ et no pbei appell
exceptionem repulſam q nibilomin
executoris debeat denuciari irnimms
iſte plbyter fatebatur liuteras ſuas
ticgs: pceſſus executoꝛi fuit nulue
ſurreptice ad beneftcia ſunt ipſoi
coiter tenetur in.cad gudientiame
pbatur inc. .2iſ de fl ſbrt l
bis beneficialbus eynberat nultun
dicis debebatpapg Pnunciare pe
ſoſtiones. ſan edee H
d. rima hie nace

KWWiede
* hitlien ſprſel
en A W 1in .
1lc Drn! ecrc

en
enn RD Cſni
unsoſſting tenr id ,

unt fnirſagn zamns hordig
blmußdeſihenfttn

Itmonmnt putenin ne
Nn ſet r biimn. 6
biſeye ein ilierſoet Goigatf
n etde Megm tingenmnce
O Plv, gnmnin on unttna
ſanſin winrien de ng⸗
bunm unh ſi
AnsAn ntdenngrnen

ticnlo ann gtan nciene

””
8, ANrAmWinfliA
Whm bNWd d Günznn.
DNs Milns gamdik ind
vid oner nis eimond
madiar aune nn nd
n m lentdinden 4

6den deſthdif⸗ figer die
on Moſtmmi miu!

r= P dd

— 4— Frr d les, Oèðð *α FPasſzf
1 . .

Ni ad bec uitia comprimenda emanauit pᷣdic
ta conſuetudo ſeu ſtilus curie de iure tamen ꝓ
cedit quod hic dicitur quinimmo pluribus cau
ſis expreſſis copulatiue in appellatione ſufficit
probaꝛe unam ut in.c.exhibita de iudic.⁊ in.c.
cum iam dudum de preben. Mi. abb.
Blerto. Md het meleer
3
legitimam ⁊ ueram oppoſuit ⁊ appella
nit niſi doceat propter exceptionem non admiſ
ſam appellaſſe æ eſt caſus notabilis æ quotidia
nus:prima pars ponit factum coram auditore

narratum :fo 2mittit cauſam ⁊ premittit quare
ibi qm. Er pꝰ ibi contra ipſos ꝓcedere ꝛc̃.

wv in beneficialibus poteſt exceptio ꝑemptoria

opponi ad proceſſũ q ẽ talis exceptio que ꝑit
concernit gratiam ⁊ litteras gratioſas. Et eſt
ratio quia quatenus concernit litteras poteſt
dici dilatoria: quia negat iuꝛiſditionem tributã
per illas litteras ⁊ ꝑ ↄſequens poteſt de hoc op
poni ante ↄte.lit.ſicut dicitur in qualibet öclina
toria de quo dic ut plenius nõ.in.c.conſtitutus
de Rpt⸗ HMi ſecundo ꝙ in iudicio non põt
appellari a gꝛauamine futuro etiam ſub conditi
one:ut ſi me grauaueris appello.debet enim pꝛi
us expectare grauamẽ ⁊z poſtmodum appellare:
ut hic claꝛius ꝑ Inno. ? i.c. ſignificauerũt.S. de
teſti. Eieen tertio ꝙ ſi executor deputatus
ad beneficia ñ admittit exceptionem legitimam
licite ab eo appellatur ſiue executor aſſumpſerit
partes iudicis ſiue non optime ad hoc facit iſte
tex.⁊.c. accepimus.de eta.⁊ qua. et de materia
dic ut plene nõ.in.C fi de pᷣſumpt.⁊ in cle.unica
ge offi. dele. ¶ Item nota ibi ꝑ confeſſionẽ p̃ſ
byteri ⁊c. ꝙ ueritas cauſe appellationis põt pro
bari ꝑ ↄfeſſionẽ appellati dũtaxat.¶ Oppo.
fi.c.nꝛ enim ꝙ ſi ẽt nõ ꝓbet᷑ appellatũ fuiſſe ob
exceptionem repulſam ꝙ nihilominus ꝓceſſus
executoris debeat denũciari irritus qm ex quo
iſte pſbyter fatebatur litteras ſuas fuiſſe ſurrep
ticias: ꝓceſſus executoꝛũ fuit nullus quia littere
ſurrepticie ad beneficia ſunt ipſo iure nulle:ut
cõiter tenetur in.c.ad audientiam el.ij.de Hpt.
ꝓbatur in. c.i.⁊.ij.de fil.pᷣſbvt.li.vi.ergo cũ in
his beneficialibus exuberat multum officium in
dicis debebat papa ꝓnunciare ꝓceſſũ irritum
etiam ſi appellatio formaliter non fuiſſet inter
poſita ut in.c.cũ dilecti de elec. MHo.ponit tres
ſolutiones. ¶ rima ꝙ hic nacat argumẽtuʒ
a Zrio ſenſu. ecunda ꝙ ꝓcurator capituli
ſe obligauit ad ꝓbãdũ foꝛmalitatẽ appellatõniſ
nñ mos ei gerendꝰfuit.i.ſatiſfaciẽdn fuit deſide
rio ſuo.l.circa.ff.de ꝓba.⁊ in. c.i.de reſtit.ſpo.
Teꝛtia ſolutio ꝙ boc ꝓceſſit ex puiſione pa
pe: ar. in.c.cũ pridem de pac. Iſte ſolones diui
nant:⁊ prima inepte negat argumentum a con
trario ſenſu. ideo ponit Joa.an. bonam ſolutio
nẽ dicẽs ꝙ ex quo appellationem ꝓſequebatur
debuit eam iuſtificaꝛe ꝓbando ipſius formalita
tem ideo non obrinebit in cauſa appellatõnis p

.

bando nullitatem qð ſemꝑ notabis: facit. c. exhi
bita ⁊æ qð ibi dixi.sS.de iudi. hes enim ſemꝑ nõ
re ꝙ appellans a ſnia nulla nõ obtinet in cã ap
pellationis ꝓbando nullitatẽ ſententie niſi iuſti
ficet appellationem ꝓbando eam legitime fuiſſe
interpoſitam. Fatendũ eſt tamẽ ut.. dicam lati
us ꝙ ſuccũbens i cã appellationis ex defectu ip
ſius appellationis poterit poſtea coram iudice
ſuo ꝓſequi nullitatẽ tex.eſt cũ glo.in.c. licet de
ſen. exco.li.vj.dixi ĩ.c.ſepe.s.eo. Et confirmat
Jo. an. in addi. Spe.in ti. de ſen. pla. F. iux. vᷣ.·
ſed nũquid libellus:æ ibi etiam dicit ꝙ de nulli
tate debet agi corã iudice cõpetenti ? non corã
iudice opclauons Sitden nidetur ſentiꝛe
do. An.hic ⁊ pau.in cle.ſi appellationem eo.ti.
Ded Jo. de lig. ibi ꝓpe finẽ in ultima colũna
ubi iatius tractat hac mãʒ vr alr ſẽtire. Ec expᷣſ
ſius Har. in.:.ſi epreſſim. ff. eo. ubi firmat ꝙ
ſi agatur:ut iudex iteꝝ pꝛonuntiet ꝓpteꝛ nullita
tem ſententie debet agere corã primo iudice ar.
.l. iiij. C. de accu. qꝛ cã nullitatis tunc uenit inci
denter. Aut uolo principaliter inſtare ſuꝑ nulli
tate:ut quia peto eam ꝓnunciari nullam:⁊ tunc
poſſũ agere coram primo iudice ⁊= coraʒ ſuꝑio
re ꝑ.l.abntem.C. de accu. z quẽadmodũ cauſa
appellationis deuoluit totã cãm:ut poſſit ſuperi
or ſniam reformare:ut in.e. Rainutius de teſt.
7 ita ⁊ cã nullitatis ᷣm eum quod dicit bene no
tandũ ⁊ allegat Inn.i.c.cum contingat de off.
del.⁊ hoc mihi ſatis placet Mam bec cauſa nul
litatis eſt ſpecies cuiuſdã ꝓuocationis:ar. in.l.
nõ diſtinguemus. J. cum quida. ff. de arbi. nec ĩ
iuꝛia fit prio iudici ex quo cã fui laʒz agitara co
ram eo. Et hec faciunt ad queſtionem quotidia
nam nũquid poſſit appellãs ſimul proſequi nul
litatem ſnie ⁊ eius iniuſtitiã uel ꝓſequi tin ſupeꝛ
appellatiõe nullitatẽ ſnie uł ꝓccſius Inn. qui ſẽ
per ad hãc mãʒ allegat ꝑ caoniſtas ⁊ legiſiaſ po
nit duas opi. Quida dixerũt ꝙ; ſuꝑ appellatõe
nũqꝙᷓ poſſit appellãs proſequi nullitatem qm ex
quo innuit᷑ appellationi dʒ pꝛobaꝛe ſniaʒ iniuſtã
nõ autẽ nullam quaſi appellatio non opereĩ reſ
pectu ſnie nulle: qꝛ nõ repit qͥd ſuſpedat: Alij ʒ
⁊ hec opi.plus ſidi placʒ ⁊ nõ inſtãdo in uerbis
Inno. æ doc. hic que poteris nideꝛe maxime ad
mãm uide Hr. i.l. ſi expſſiz. ff. e. ubi pleniſſime
ꝓſequere hac mã; ⁊ i.l.i. C. qʒ ꝓuo.nõ ẽ neceſ
ſe concludendo cõem ſniam doctoruʒ z uerã di
ſtingue ſic ꝙ aut fuit appellatũ añ ſñiam = non
ſufficit ꝓbare nullitatem actus ꝑ cãʒ i appellatõ
ne nõ expreſſã.qꝛ appellãs an ſñiam hʒ iuſtifica
re appellationèe ſuã ex cã dũtaxat expreſſa:ut in
cle. appellanti. e.ti. dixi c. pxi. Aut fuit appel
latũ poſt ſniaʒ ſimpłr nõ faciẽdo mẽtionẽ ð nul
litate ſñie:⁊ tũc ſi ꝓbat nullitatẽ ex quacũqʒ cã
etiã nõ expᷣſſa dʒ obtinere dummodo formaliteꝛ
appellauerit ſecus ſi appellatio deficit in forma
quia tunc nõ obtineret ꝓnũciationẽ ſuꝑ nullita
re ut eſt hic tex.apꝑtus ſm lec. Jo.an.de qua.S.
Ratio predictorum eſt quia appellatio hẽt
X 2

Q ArX .ùdα porig u derktimte

— 4 .

Eſe Feſſu A n, ſern as dg riri,

¶ Be appel.

,,mn oppelo
HS iſubeo Altore umesen
Wrrm) wu. plures effectus. Nam ſuſpendit luriſditionem ter ueniũt ? plene non expediuntuꝛ ſ iure cpoeluncli ba bie hilt
iudicis ? pronũtiarũ:ut ĩ c.uenietes de iureiuꝛ. cũ pꝰagitur pncipalit p boc ntun non obſtant leſluo⸗ arn de cin eniſ a,
. .l. i. ad mroi (. Nam denolvt cãm ad ſuꝑio el. ij. qð nõ. i. c. li. . c ij dcorgeg reſli. alc hi⸗ gutinunt pelunt
e etU ſacreen li iruß g non voli Sgeniſei. viganrena oꝛd. cog. hoc intel ſenſu Piirilti l .r
appellari a ſnia nulla pᷣtextu poruʒ duorũ effec iudicatũ.nã tũc opus cet ab ſao oland 27 bene ſathus⸗ itianpl inin ſelig
tuum:qꝛ ꝙ non eſt:ſuſpendi nõ põt:ut in.c.ad ut notat Jo. de lig. in. d. cle. ſi eſete lar ltio ſn cdiunef fo⸗ c i
diſſoluendum de deſpõ.ĩpu.oꝑatur tũ reſpectu ulti. colij. facit qð nõt Inn. i.c Kalenonen in terpoſin endiiſtnnin ſhis⸗ 2. Et
ultimi effectus.ſ.deuolutionis cãe ad ſuperiorẽ Oppo. uẽ. n. ꝙ tz index no neh M 5 Kbis iue m iinnie n n⸗
io cum recte appelletur a ſnia nulla ſi iudex re nẽ ex q tn ẽ legitia 2 eqm nã ꝗ Rener eceptio mm ahe leaus nugbylegt igeut .
pit eam nullam põt ſub nullitate ꝓnunciare ⁊ ꝙ põt: ut.j.c.ex parte. . ellarl inus ir a hbot iinicenn
ſſt . c, V Fnai C. WHHo. conſideꝛa tꝛes caus ſ itipol mmmanſi
poſſit a tali ſñia appellari:facit iſte tex.⁊.l.ſi ex Pm qñ iudex expſſe ꝛpellit exceptionẽ legiti en ſeuu dd ia nnn 4
preſſim palł=.l.qᷓdã. ff. fami. herc.⁊.ĩ.l. carmeli 2 tñc in dubio appellari pöt ut 52,5 egitimaz bwaenn lion eei pimna ap
a pia. ff. de iurepa.⁊ uide ad hoc notabile dẽm pte ade cũ ſi. Scds caſus ciũ erpgemg teſler ſiſaion cipts ibibet ien iin
archi. ĩ. c. a iudicibꝰ.ij.q.vj.ubi dicit ꝙ ſi petij ſed tacite ꝓcedẽdo ad nlteiozmnt tũ “ ꝛepellit nirod nom elatio
corrigi arbitramẽtum ⁊ reduci ad arbitriũ bõi te ꝛeppellit: ut ĩ. d. c. ex pte 2 nöt , zat de mel H nbtti⸗ tccurtant ⸗
uiri ſi iudex reperit nullũ puta qꝛ latum a ſeruo dẽte. C. ð dila. æ Jo. an. bic 7 J.e e dri d e⸗ ſnio us. Aego G. Mi
=èGM nel excõicato pot ꝓnũciare illud nulium ꝙ nõ caſus qn nec expᷣſſe ꝛpellit nec tale vecg n lcen Bopelane
2 ſequituꝛ hit do. An recitãdo. (Mnz appel ad ulteꝛioꝛa:⁊? tũc ſi illico appellat᷑ ñ dale 4 (0 90. gpelaton
lãs uult ſeq; utrãqʒ uiã ſil: ut qꝛ dicit ſniaʒ nullã latio cum iudex adhuc nõ gꝛauauerit ut ber icrit pcuratote ad ien.
2 ſiqua ẽ ab ea appello.tũc dubitat᷑ utrũ poſſit tiʒ cũ ppõit exceptionẽ ⁊ appellat ſi fuerit 5 fac 3 i dappelanio fut receptagin
. hanc appellationẽ ꝓſequi ꝓpter inceꝛtitudinem tũ. Mã ur̃ tũc a futuro gꝛanamie appellatu q de auerſario lgitiepſei
2 contrarietatẽ cõiter tenet᷑ tñ per canoniſtas = n z i iudicio: ut ĩ.c.ut ðᷣbittus.S.e. Sʒ ſi index ten . dicttin cöenn inelee
legiſtas ꝙ talis appellatio ĩteꝛponi poſſit ut nõ. malicioſe ſuꝑſedet cã uexãdi excipẽtẽ tũc reme zn Ditidi o ponit datone
Doſti.l hic ⁊? cõiter ſequentes ? glo.? Barto. diũ ẽ ii excipiẽs ʒ qrat hũilłꝛ iudicẽ: ut excepti ſanſen. elantis fo dat idices:
ilocis palł.nõ eniʒ iſte uie ſunt cõtrarie ꝛeſpectu onẽ recipiat ꝙ ſi n fecerit poteꝛit appellar.qꝛ ſa D eſen o miie⸗ referencĩi
ultimi effectus appellationis:qꝛ reſpectu nullita tis tũc gꝛauat᷑:ut ĩ.c.i.ð ſup.ne.plq. Ct h exſſe Qbe⸗ olier ordine le. ni
tis ⁊ reſpectu ĩiuſticie põt cã ad ſuperiorem de tʒ Jo. an. ̊ ⁊ Mo.j. e. iteꝛpoſita¶ Vltio Inn eue Fanii nnus.
duci. unde lʒ reſpectu primi effectus ſeu ſecundi ☛ B qꝛit an appellãs i iudicio ł ey iudiciũ ſa ice ͤaz ee, ſatis no⸗
. poſſint concurrere:quia ſi ſnia non eſt nulla ſu ul ttia uideat᷑ ꝛcedẽ ab appllatõe ⁊ poꝛẽ ſniã cõ ehee . “ .
ſpenditur per appellationè ſi eſt nulla non põt firmar᷑:? ↄcludit finalꝛ ꝙ ñ:qꝛ ſep iſtat:ut p ap en . ſ. ira deffb⸗ Pcia
ſuſpendi:reſpectu tamẽ eſſectus deuolurõis poſ pellatõeʒ defendat᷑. Sʒ an ualeat fa appellatio. is a . litere prmit
lũt:dʒ tñ appellans alternatine proponẽ zæ pro nide qð ſcripſi ĩ. c. bõe. ð. e.ĩ addinõe:? oclude eeſe Nofui v
ſequi ut.S.dixi ⁊ eſt utile ſic appellare ſaltẽ nit ui ſic ꝙ au . . ſe. ſoles:ꝛecr Oro ſuit annicor uide
.d pp E ꝙ aut appellanit fo a nouo gꝛauamie:2 uʒ lche. Ee Crſorte dot Peelited
tentur opiniones qᷓ uerſãtur ntrum a ſnia nulla utraqʒ appellatõ. caus ẽ ĩ cle. unica ð do. otu. “M Derc gerici i 3
poſſit ſimpłꝛ appellari:et ſi ↄſtiterit de nullitate 2 dic ut ibi nõ.i gl.aut appellauit pluries ab eo 4 ai Beinghanian
iudex pronunciabit ſuꝑ ea dũtaxat et nõ ſuper dẽ grauamie. ⁊ tũc ſi pluꝛies ĩ eode iſtan expſſit miesichi ich nltin
appellatiõe:qꝛ appellatio fuit interpoſita condi vVbũ appello.unica ẽ appellatio pluꝛies uocifen ng e H drd
tiõaliter.ſ.ſi ſnia ẽet aliqua poterit tamẽ iudex ta. Sic põt intelligi. S. e. bõe ⁊.xxxi.q.ij.lotaꝛ. . i dan iſbleile netoe
ſi uoluerit ꝓnũciare appellationem fruſtra inteꝛ Aut ex ĩteꝛuallo:⁊ tũc aut appellauit ſimpli aut ſuce n güt ſunt ignlorn iha bn
poſitã fuiſſe. Si ueꝛo iudex reꝑit eam aliquam ſub ↄditõe:pᷣ cãu ſũt opi.nã Oã.i.l.ci pcura. ie obe (Erſrarlon
ſed iniquã pronũciabit ſicut in cã appellationis ff. ̊ no. oꝑ.nũ.tʒ ꝙ fa appellatõ nihil opat q anentcmnnin ſeiſiceop
V. „J D 4. ſimpliciteꝛ inteꝛpoſite ¶ . Sed ciꝛca predicta du ꝑ pᷣmã fuit iã ſuſpẽſa ſnia ⁊ iudicis iuꝛiſdicto.⸗ iſcer lengne⸗ lud rtei
1RA ſae ſa: v. r. =MM bitatur nunqͥd ſuccũbẽs in appellatiõe poſſir pꝰ riũ ſẽtit Jo.ã.pꝰab.i.d.c.bõe ⁊ gal.i.c.directe meos lide b kelil nolrei
modum agere de nullitate ſententie ſeu ꝓceſſus 5. e.ſj do. An. ñ bñ fiꝛmat pedes ſz ſatis mihi lame. nrhc er intüe
in hoc gl.⁊ doc.ſũt contrarij.Z nõ maxie in.d. plʒ dictũ Mã ſi pꝛia appellatõ tẽuit qꝛ p primã i “ uoſunt. Beemnd⸗
.l. ſi expſſim. ? in. d.l.i. Sed diſtingue poſt fuit cã öuoluta ad ſuꝑioꝛẽ hic ẽ ꝙ imediate cur . iet⸗ er ſui ni eſt in curi roma
HBar. in utroqʒ loco qð aut nullitas fuit dedu rit tpᷣs ꝓſeqndi ⁊ finiẽdi appellatõeʒ:ut in cle. ſiẽ acſegen noͤ ſufft apoellann
cta principaliter in cã appellationis puta qꝛ fuit j. e. ti.?⁊ ſuſpeſa fuit iudicis iuriſditõ:ut i.c.ſi dudre denriiotan Adiperrandi
appellatũ mõ pᷣdicto uel appellans ĩ cã appella iudice ⁊=.c.ñ ſolũ.e.ti.⁊ li.uñ nõ uideo ſup in bi “ 0) mittere Pauratoréac
tionis ſimpłꝛ interpoſite ꝓſecutus eſt nullitatem teꝛeſſe fũdet iſta ſa appellatõ: aꝛ. i.. bil. f. ð v. ſiaeeuan Etcc wr ci ef
pncipaliter et nõ porit ãplius de nullitate agere ob. ¶ Mec ob. ſi dicat dixit abb. ꝙ e unle ur .lani leteptng ple l aporob
cx quo in cã appellationis ſuccubuit: ar.in.l.ij. Ooputet tpᷣs a fa appellatiõe. qꝛ ñ uideo quo p Da 6 4an Neuen⸗ et
C. ſi ex fal. inſtru. ⁊ eoꝝ que nõt glo.in.c.licet pellãs poſſit h̊ facẽ ñ gemiato grauamie. Mam Kerin ncih ebangech eltus
de ꝓba. Aut non fuit deducta nullitas in cã ap ſi uli znũciax prie appellatõi tꝛ ſibit ſñia ĩ rfeun en anaſa Miman
pellationis mõ pᷣdicto: tũc licet fuerit ꝓnũciatũ dicatã. Si ãt ñ rnũciat fa nihil pot opari:qꝛ nn uni bane condennationen
male appellatũ potit ſuccũbens poſtmodũ corã ad qd fterat᷑:ar.ĩ c.ad diſolud de deſpõ. im cnie WM nomſeriEG
iudice competenti agere de nullitate ⁊æ eſt bon. pu. 7.l.decẽ.ff. ð.V. ob. pꝛedicia itellige niſi uelit D win tiog en
tex. in cle.i.de re indi. Mec obſtat ſi dicatur qð ad aliũ appellare. naʒ tũc fa appellatio põt oꝑa klig eik ropinn non no
nullitas uenit incidenteꝛ ĩ cã appellationis ut.S. ri effectũ cãe trãſlatiuũ.ad b allego tex. cũ gl. et Brannn roſeguinr tain
dixi in pn. q; ut dicit Maꝛ. æ bene ea ꝗᷓ inciden PBir.i..ſi qs libellos. C. e. ſecndo caſu ch fuit enantſtriſgling tne

— Miüiteng
D ögunne
täiie mut,
a innit giir int,
dii niem Cuumt elni
i cchnienihngzget
neſieininii nhziin
is 9:, ach ,
enahisziit tihilinen
aengag ſiſen onnmliet

„

Bgmin ölrz ken
pultlyjeime⸗ Nog.

Birm ntiejiuip /j i ittin
it Md nlgiiiterer
Arndi. Gnnuuet aggeino,
Waldicdiestialirietoenc⸗
Anmimi amn
NsdiiNinhn

d arnginniniſtanin
Ariml ithkttnumn
Arairmll: icunagenifil

Pottöe⸗h in ichii lin
„ ſpeknitne
lane Nno Cesninn
4 8 4 esbn
ruſni ſhn fin i
a
ni ſaj Mitiſmuſloſin
eie⸗ innmhiiil
Pidum lri iſen
ſi D m Gr
ci dititii eM
ur diinf nl
D

7 honasv d n Tüi Grfan

appellatũ ſub conditione puta ꝗppello uiua uo
ce ſaluo iure apoellandi in ſcriptis 2 tunc Bã.
i. d.l.cũ ꝓcura. diẽ ꝙ iſta vba hẽe pñt duplicẽ
ſenſũ Mrio ꝙꝙ uult ita ualere niſi appellauerit

. èèäG 1

De appel.

ĩ ſcriptis ⁊ tũc ſi appellat ĩ ſcriptiſ unica ẽ appł

latio iſta q nũc ĩterponit᷑ ĩ ſcriptiſ.qꝛ pᷣma fuit ĩ
terpoſita ſub cõditione fe. ſo põt itelligi.i.ſaluo
iure redigendi iſtam in ſcriptis:⁊ tũc fingitur p
mna appellatio nũc ĩ ſcriptis ꝛdacta. Et u⸗ iſte ul

timus itellectus magis placere Bart. do. An.

ſentit ꝙ i hoc dubio qͥd iſte intẽdeꝛit debemus
habere reſpectũ ad ſcripturam:nam ſi repetit in
fa ſcriptura diẽ pᷣme cẽſet᷑ pꝛima appellatio nũc
redacta in ſcriptis. Si habet diem ſᷣm tpᷣs noue
ſcripture oritur noua appellatio ⁊? uẽ bona cõſi
deratio: ut in h̊ dubio recurram⸗ ad cõiecturas
q2. i. l. nẽſennius.ff. de nega gel lro. abh
Appellans q; minum
Icolao. appellationi prefigit ſi
mittit ꝓcuratorẽ ad ipetrãdũ = Zdicẽ
dũ tm ⁊ appellatio fuit recepta a iudice b appro
bata a ꝑte aduerſario legitie ꝓſeqᷓnti ↄdennatur
iĩ expenſis.h.dicit pm cõem intellectũ lſʒ gl. aliud
ſenſerit. Diuidit᷑ pꝰ ponit dationẽ auditoris et

petione appellantis. ſo dat iudices:ibi. mãdamꝰ
Aern en mi itẽ preferendũ in honoribus
macho.h ur̃ colli ex ordine lie.nã hic miles in
ꝓlatõne uerboꝝ premittit monacho. uʒ enim H̊
arg.ex ordine le: ut hẽs gl. ſatis notabilẽ in. c.
quorũdam de elec.li.vi.i uerbo pᷣdicatorũ que
dicit ꝙ ubicũq; fit miio de fribꝰ pᷣdicatoribꝰ ⸗z
mioribus ſempꝑ ex ordine littere pᷣmittũt pᷣdica
tores:qꝛ eorũ ordo fuit antiqor uide text.x vije
di. c.pe.⁊ ſe. Et forte hoc ꝓceſſit eo tpᷣe q ᷣmõa
chi nõ erant clerici.xvi.q.i.generaliter/ nam pu

io ſacerdote pferendũ militi ĩ honoribꝰquia eſt

miles celeſtis patrie 2 dei.xi.q.i.in.c.chꝛiſtianuſ
xxiij.q.viij.repᷣhẽſibile.ille uero eſt miles ſecu
li.ſpualia aũt ſunt digniora tpᷣalibus:ut in.c.ſo
lite de maio.æ obe.¶ Et ſacerdotes ꝓpt excel
lentiam dignitatis ⁊ officij ĩ deoꝝ numero com
putant:un ſcribitur in antiqᷓ lege dijs nõ detra
hes.i.ſaceꝛdotibus ⁊ alibi nolite tagere chꝛiſtoſ
meos uide bo.tex.in.c.cũ ex iniũcto.j.de her.
.lxxxxvi.di.duo ſunt. ecundo nota ꝙ ubi
cũqʒ cã ex ſui nã eſt in curia romana p appella
tionẽ legitimã nõ ſufficit appellãti ſen appellato
mittere ꝓcuratorem ad ipetrandũ iudicè in ꝑti
bus:ſed oʒ mittere ꝓcuratorẽ ad appellatõnem
ibi ꝓſequendam. Et dicitur cã eſſe ĩ curia ſi ap
pellatio ẽ recepta a ꝑte uel approbata a iudice:
ut..latius dicam tem nota et tene meti ꝙ

ex ↄtumacia abbatis z cõuentus ↄdenat mona
ſterium in crpenſio (Vam un ipſi nihil ꝓprij

hbabeant oʒ banc condennationem expenſarum
exequi in bonis onleriſ. Ex quo infeꝛo ꝙ;
c.rephenſibilis.s.eo.q uidetur nõ uelle ↄden
nari in expẽſis propum non habentem debʒ in

telligi quando proſequitur cauſam ſuã ita ni
agit nomine monaſterij alias fit condẽnatio.ut

—rPr⸗nz

hic ꝓbatur. ¶ Ex quo etiam infero ꝙ delictum
prelati pᷣiudicat cccleſie quo ad ↄdẽnationeʒ ex
penſarum:licet ſecus uideatur in tutore ut in.l.
non eſt. C. de admi. tuto. ¶ Et forte idẽ eſſet ĩ
prelato ſeculari habente unde ſoluere:arg. eoꝝ
que notat glo.in.c.de multa de preben. ? in di
cta.l.non eſt.¶¶ Vltimo nota ꝙ appellatore nõ
ꝓſequente legitime appellationeʒ poteſt appella
tus ꝓſequi z obtinere a iudice ad quẽ condem
nationem expenſarũ factarum a tempore appel
lanionis emiſſe. Et ſic habes ꝙ iudex ad quem

condenat in expenſis etiam appellatore nõ com
dene. ( In glo. pria in fine hec. glo. in effectu
hoc intedir ꝙ ſi pfixus fuit terminus ad appel
lationẽ ꝓſequendã a iudice uel ab appellante cã
appellationis ex hoc ſolo ẽ in curia ꝛomana tꝛa
ctanda adeo ut nõ ſufficiat appellatori mittere
ꝓcuratorèe ad impetrandũ iudicem in partibus
ſi apoellatus uult ꝓſequi in curia: 2z pro hoc in
telleciu uidetur tex. quo ad corticẽ hic ? hüc in
tellectũ ſecutus fuit abbas bic. ¶ Sed Moſti.
Vin. æz Jo. an. æ communiter doc.ſequentes di
cunt ſolam prefixionem termini non ſufficere:
ut cã dicatur eſſe in curia:ſed oportet ut appel
latio ſit recepta a iudice uel approbata a ꝑte ſic
loquitur tex.in.c.interpoſita.j.e.⁊ in. .i.⁊ ĩ.c.
ſepe.ð e. Hunc tex.intelligunt quando appella
tio fuit recepta a iudice uel approbata a parte
Et iſte intellectus plus mihi placei Ma ex ꝓſe
cutione perſonali facta ꝑ militem appellatum p
ſumedũ ẽ illũ militẽ recepiſſe ſeu appꝛobaſſe ap
pellationẽ ipſius abbatis. Itẽ adduco tex.in.c.
oblate ⁊ i.c.ex inſinuatõe.õ.eo.ubi pʒ ꝙ nõ ob
ſtãte pᷣfixione termini ſatis eſt mitteꝛe ꝓcurato
rem ad litteras impetrandũ nec apparet aliqua
ratio urgens quare ſola pᷣfixio termini hẽat cãʒ
deuoluere ad curiaʒ. Iſta eni pᷣfixio termini ab
homine facta ſuccedit loco termini iuris : ut i
c.cũ ſit romana. ẽ eo.⁊ dixi in.c.ex rõe. iẽ
ergo ſola pᷣfixio termini iuris non deuoluit cam
ipo facto ad curiã. Ita nec prefixio termini ho
minis cũ ſurrogatũ debeat ſapere naturã illius
in cuius locum ſurrogatur:ut in. c.eccleſia.S. ut
lit. pen ¶ Et ut plene habeat᷑ materia iſtius c.
⁊ clare liqueat quando cã appellationis ſit trac
tanda in curia. DOiſtinguo ſic poſt Cald. ꝙ aut
fuit appellatum an ſniaʒ aut poſt. Drimo cãu
ſi appellatio fuit recepta a iudice uel approbata
ꝑte ⁊ terminus fuit prefixus ad appellationez
ꝓſcquendã.tũc in dubio cauſaappellationis eſt
in curia Ita ut teneatur appellans ibi ꝓſequi
appellato uolente:ut in.c.inteꝛpoſita.j.e.⁊ ̊ ⁊ ĩ
.d.c.ſepe:⁊ ſi appellatus noluerit ⸗z petierit de
bet appellans comparere cum omnibus muni
mentis ad cam principalẽ ſpectantibus de quo
dicendum:ut in.c.i.. e. li. Vj. = facit qð dixi i.c.
ut debitus.S. eo. Eruer appellatio fuit re
cepta a iudice uel approbata a parte ſed termi
nus non fuit pfixus: tunc eſt maius dubium nũ
quid cauſa ſit in curia uidetur ꝙ non: iſium
X 3

Srien. dim= ℳ 9cje

„

. hy iᷣſ 6—☚ 1c

4

Nu pfiο n* eabe
Kr .

tex. ꝑ dictum. c.ſepe. ſed ſatis teneri põt ꝙ ſit
in curia ꝑ dictũ.c.interpoſita: cõtrario ubi ſo
lum põderat᷑ an appellatio fuerit r̃cepta nibil
de preſixione termini dicitur: hanc ꝑtem ſentit
Cal. ¶ Si uero appellatio nõ fuit recepta a iu
dice uel a parte nec prefixus fuit terminus ad
appellationẽ ꝓſequendam idubio tũc cauſa nõ
dicitur in curia. unde ſufficit appellatori mitteꝛ

procuratorem ad litteras ipetrandum etiam in

uito appellato: ut ĩ.d.c.interpoſita. i uero
terminus fuit pᷣfixus ? appellatio non fuit rece
pta tũc caſus eſt dubius ꝓpter iſtũ tex. ⁊ dictaʒ
glo. Cõis opinio habet ut cã ex hoc non dicat
eſſe in curia ? plenius hunc caſlum expediui.S.
Ad unum iñ aduerte æ ſemꝑ tene mẽti qð uo
lut dñi de rota deciſione.xxxviij. Dicunt eni ꝙ
ubi cã non eſt de ſui nã in curia tractanda:ſi tñ
appellãs iurat ſe non credere ꝙ habebit iuſtitie
cõplementuʒ in partibus ex aliqua iuſia cauſa:
tunc tractabirur in curia etiam inuito appella
to:argumentum optimũ in.c.ſtatutum in uerbo
nel ſaltẽ de reſcriptis li.vj.facit.c.ut cirra qc ele
ctio. eodem li.æ boc quo ad primum mẽbrum.
Si uero fuit appellatũ a diffinitiua tũc uult
Rar. ſeu Gaſpar. ꝙ ſi appellatio fuit recepta a
iudice uel approbata a ꝑte. Eodem modo ẽ in
curia ſicut. S. dixi ĩ appellatione ab interlocuto
ria.¶ Sed ego dubito quo ad approbationeʒ
factam per iudiceʒ. non eniʒ uidetur ꝙ receptio
appellationis a diffinitina per iudicem facta ba
beat aliquid oꝑari cuʒ regulariter ipᷣe ñ poſſit n
defeꝛꝛe ut in. c.non ſolum eo.ti.li.vj. Sed ſecuſ
ab interlocutoria ut ibi ⁊ in.c.cũ appellatõibus
eo. ti. Sed approbatio facta per partem bene
facit cãʒ eſſe in curia ⁊ ita niderur tenere Spe.
e.ti. F. qualiter.V. porro ubi uide.ſi ãt appella
tio non eſt recepta ſeu approbata ſed terminus
eſt tantum prefixus.uult glo.hic ut dicatur cau
ſa eſſe in curia ſed tene contrariũ ꝑ.S.dicta.
Et ſi diceres quid operabitur prefixio termini
Reſpondetur ꝙ habet plureſ effectus circa iſtũ
Mã nõ poteſt preueniri ꝑ alterã partiũ ut in.c.
oblate. S e. Iteʒ excludit pᷣſũptionẽ malicie que
eſt contra appellantẽ nõ.glo.i.c.cũ ſit. ð. e. JItẽ
facit ut poſſit appellator condẽnari ĩ expeſis ſi
ne alia citanione ut hic ſi non cõparet. ¶ Et ar
tende ꝙ hec cõgẽnatio expẽſarum habet loeuz
quando appellatus non iſtat ut procedatur ad
ulteriora. Mam ſi procedit᷑ in curia eo inſtante
contra appellatorẽ abſentem iuxta ea qᷓ babent
in. c.ſepe ⁊.c.per tuas.S.eodẽ:non ↄdẽnaretur
appellator in expenſis cõtumacie et ſentit Cal.
2 bene.⁊ nota bene hoc dictuʒ. Ex quo hẽs ꝙ;
ubi proceditur contra abſentem contumacem
non eſt contumax cõdẽnandus in expenſis:ſed
debet expectari finis iudicij nibil allegat Cal.
Tu uide Jo.an.in.c.i.de elec.li.vj.in nouella.
ubi ſic limitat glo.ſuam que uidebat᷑ ibi contra
riũ dicere. Drimũ dictũ nerius.nã non põt di
ci fruſtra feciſſe expenſas ex quo pꝛoceditur õ

abſentem ? hec nota.æ ſic habes clare materiaz
iſtam expeditam. Alie glo. ſunt faciles. C
mo bic queritur bone ꝙ in curia ꝛenocetu
dubiũ an cã appellationis ſit ibidem trac
2 decidenda. Nunqᷣd procuratoꝛ ꝑtis
ſolũ ad impetrandũ ? contradicendũ ein
to poſſit hũc articulũ defendere ſpe.in ti
curatoribus. F. ut añt. V. ſed pone ecce:dicit
lic ⁊ ſic dicit fuiſſe obtẽtũ ĩ curia qð ſatis m 4
plʒʒ. Adduco ad boc.:. ad legatũ. 2.l. ad ꝛc .
bilẽ. f. de procur. in quibus pʒ ꝙ mäange
dit᷑ ad ea que ſũt preparatoria mãadato:2 uce
bonam glo.in. c.cũ olim el primo de offi. dele.
2 in.c.in cauſis de elec. Nico.abb.

Ba nobig. Ab eade ſenten

tia ab eodem 3.
appellaꝛe non icet. Dumo ponit que
ꝛelam appellati: ſecũdo ſñiaʒ auditoꝛs ibi cũqʒ:
tertio inbibitionem factam iudicibus appella
tionis ibi nos. ¶Mota primo indicium poſſe
concipi ĩ. peꝛſonã ſolius tutoris tutoꝛio nomie
poſſ t etiã ↄcipi cõtꝛa pupillum maiorem tamẽ
ſeptẽnio cũ auctoritate tutoris de quo diſtiguè
dũ ẽ ut legit᷑ ⁊ nõ.i.l.i.C. de admi.tuto.
cũdo nota ꝙ a iudice ſeculaꝛi põt imediate ad
papã appellari inteꝛ laicos qn locus iudicis eſt
de temporali iuriſquiione eccleſie: ut in.c.ſi duo
bus. in fi. S. eo. ¶ Lertio nota ꝙ ſnia lata ſup
impotentia appellandi dicitur interlocutoꝛia:ut
pʒ ibi interlocutus fueꝛit Cn enin dici
poteſt diffinitiua quia non &ẽ ſata ſuper menttis
cauſe:habet tamen uiʒ d ffinitiue ni nott do. ö
rota decif.lxxxiij. Et quid impontet habere uiʒ
diffinitiue uide plene quod dixi i.c. peruenit. .
zeo. ¶ Altimo nota ꝙ inter laicos voteſ ei
cõmitti per papam perſonis laicis: ut py ibi pe
tro = eius college æc. Mihil enim dicitur ꝙ fue
rint clerici ſicut cõiteꝛ obſeꝛuatur qñ cã eius cõ
mittitur. ¶ Et aduerte quia in oꝛdinanio infei
ori citꝛia papam hoc nõ babet dubiũ cum poſſit
etiam cãs temporales clericorũ laico comittere
iux.notata in. c. decernimus. 5. de iudi. 2.x. q.
i.te quidem:ſed dubium maximum ? i papa n
propter defectuʒ poteſtatis ſed nolutatis per i
quod hodie habetur in. c. ſlatutum de ſepnis li.
Vj. ubi dicitur ꝙ peꝛ ſedem apoſtolicã cã ſoluʒ
cõmittenda eſt clericis hñtibus dignitatem ſen

canonicaruʒ in eccleſijs cathedralibus cc. ut ibi

dicitur. Ande potreſt dubitaꝛi nunqd diſpoſino
illius:c. babeat locũ cũ cã temporalis inter lai
cos ⁊ dicit Jo.an. ꝙ vellet in hot edocen. 4
iſtud. c. facit ꝙ poſſit cõmittere laicig. ien
poſſz otingere ꝙꝙ cã eet crimialis qua eti Nno
ſpecialiter cõmittere põt: ut in. c.h.ne leni ne
na. li. vj.qᷓ ñ cã nõ põt clericis cõmmitti ie.
ſñiam. . ne cler. uel mona. in.c· in di . e
patu de rap. ergo. c.ſtatum̃ n pot inan inc inir
ielligi c hec cã crialis non poſſi nalge ſii⸗
li. ¶ In coͤtrariũ facit generꝛalis diſpo HW
c.· nuſia exceptione facia. xix. ·ſi ꝛomano

ur in
tanda
ui neit
manda
de pꝛo

loci ſtatutun
qr go. in ſqvenubus ur⸗ innuere

biinduu pontiep u nn
Slundo gol. dc pꝛopill
pus dicno ns ir vona ollu hen
ruernuumaenochi Rcelin
nur ifnr in gir ia ſoqiun. nen
gmm. Ni cdo nifipot er ci inn
igiur anonens ohus eit annn do
Nezoch ur giaties Pories doſſte
rumed Kodno ek.Oonn verdn
fn nororͦ ſodiecte merie.. g.i,
er. c̃ glo. propenoo decren id
in facijt uobis homines.i. gebenis
glo. ij. bi:ſed dic quoties. .. fo ec.
hüͤc intelectu bis q diri ipreced
ſignificano uerbi eſt reſringenda f
cte materie qꝛ proptu e iura uro⸗
lt i.c. ci erpediar de elec. i. i. ſic
pereducift ad cocordti:utlegtur
n 3 ner ſig Nlclc ꝛ ali
ns intelli ſeſei ner
ſis Soidncſtigngg “
Nadſnnibus, nam ſ milies
tur in eade ca totles gppe lare p
(te ? gibi n 5. e hoc. coqiui
ſurbis ppel i ber iteinten
tin fuitofinnatatic noß teni
rime lertio g
Cuitetur infinitas: nn poter zan
leque orta eſt appelſat

n n rq
liti? hoc it non lceit terio 1

1 ah procect aiam in ſe
Rüruri⸗ ſon iudicatam. cnim
4 nchoari non in reti,
Aris il .
gine ln.tſrnernitn

idtünin udn⸗
no n Uufnistnac
6 n Plingch
anshi bDuprmoplcnn
rhiifeiniſins ionnin ni
Ptai inglin unn
ge i nantine nonbeotig
Ginkgit 1ndiliKdedninn,
dicon 91 de luin Minuker
pi yeln ina icsi vasbas,
N MNporl un dtiorr acelenrinci
sinſin S ſiulai,
ſpum alini Annr innpount
=
prfaſniu u m ,Perr ſunt
ebha umn hoffiik nmni tp
—
NNeNANAKuNs.
Wr Nun idie Atsn
memmingt ſtimiuh⸗
nni n timoſlnn eſan
nnin.
3a Deterninns Ne M
pi.non nenen minni
– Pldwünet
Fum dimn menehmmne
1 —— ntſen nl
domg ſa lunn
nnn necſſhanh
ueol n n
aum iuͤn,
4 etg oſtdicc
ſſtud. l.

diucin
tingee
hoſß⸗ .

1 a
e eſoll
ſecnlin cin n
heel ziſ dd oh R.
l a nmn
2 ,A.
ſn nont
mnde la cjgiſi⸗ rl,

Naimi
noriu
w

Wene cunnlmnin
E öbepardniangi

de maiori. æ obedien.c.ſ olite¶ Eiec ob. iſtud. c.
quia tempore ipſius nũdũ emanauerat illud.c.
ſtatutũ. Concludit Jo. an. tenẽdum id quod cu
ꝛia ſeruat ⁊? ſic dubitauit decidere de iure. dom.
An. dicit equius eſſe teneic hoc. c. in hoc non
eſſe correctũ. duerte rõ. c. ſtatrutum militat
ctiã cũ cauſa eſt inter laicos MHam pncipalis rõ
illius.c.ẽ decor ſedis apoſtolice:nam qdã igno
minia eſt æ dedecus quoddã priuatã perſonam
moxime uilem tenere locũ pape ut ibi in glo. g
debet eẽ eadẽ iuꝛis diſpoſitio maxime cum illud
c.generaliteꝛ loquitur. Mec obſtat ꝙ dicituꝛ ðᷣ
cãis crialibꝰ:qꝛ illud intelligirur exceptum ꝛatõ
ne impotentie nam lex dʒ eſſe punibilis æ conue
niens perſonis ⁊c.iiij.di.erit autem lex. Sed ex
alio reſpectu placet mibi prima opinio quia cle
ꝛici maxime in dignitate poſiti non debent occu
pari in cãis temporalibuſ maxie laicoꝝ:ar. bo.ĩ
d.c.te quidem ⁊ in c. repᷣheſibilis.xxiii.ꝗ viij.
2 het nota. In gloſ.i.ibi duas res. (M. gt.
pro ſtatutis permittentibus aliquid iterari uel
puniẽtibus facientem aliquid iterum habet eim
locũ ſtatutum in gemiante actum. Sed aduerte
qꝛ glo.in ſequentibus ur̃ innuere orium ⁊ uẽ ſi
bi Oria dum exponit iteꝝ.i.quotiens opus erit.
S mand gloſ.dic ꝙ pꝛopriũ ſignificatum
iſtius dictionis eſt ut notet actũ geminatum:ſcd
qnquæ ex natura actus cui addicitur exponitur
ꝓut ſeqtur in gl.⁊ ita loquitur.i.ueluti in gl.al
legata. Mã editio inſtri põt ex cã iterũ peti ⁊ in
telligitur quotiens opus eꝛit quia hoc habet nã
negocij ut pluries ⁊ pluries poſſit peti editio in
ſtrumẽti ſi opus eſt. Nuim uerba ipropriantur
fim naturã ſubiecte materic.xi.q.iij.ꝛogo cũ gl.
2 tex.cũ glo.i prohemio decreti ibi oia q nultis
ut faciãt uobis homines.i.debetis uelle. E
glo. ij. ibi: ſed dic quoties.i.ſo ⁊c. Mota gl.ſᷣm
hũc intellectũ ꝓ his q̃ dxi i pꝛeceden glꝙ ꝓpa
ſignificatio uerbi eſt reſtringenda pm nãm ſubie
cte materie qꝛ prõptũ ẽ iura iuribus cocordaꝛe
ut i. c. cũ ecpediat de elec.li.vi.ſic ⁊ euãgeliſte ſe
pe reducũt᷑ ad cõcordiã: ut legitur æ notat in.c.
nihil.. de ueꝛ. ſig Atł dic ⁊ alit ꝙ illud. c. quoti
ens intelligitur proprie:ſed uerificatur in diuer
ſis grauaminibus.nam ſi milies quis gꝛauare
tur in eadẽ cã totiẽs appellare põt ut in.c.dire
cte ⁊ ꝙ ibi nõ.S. c.hoc.c.loqui qũ ſuꝑ eodem
fuit bis appellatũ per eãdẽ partem ⁊ bis ſenten
tia fuit ↄfirmata:tũc nõ ſʒ tertio appellare:tũ ut
euitetur infinitas:tum ꝓpteꝛ pᷣſumptionẽ iniuſti
tie que orta eſt appellatem exq totiens ſuccu
buit:⁊æ hoc ut non liceat tertio appellare ab eo
dem articulo procedit etiam in ſententijs qᷓ nõ
tranſeunt in rem iudicatam.lʒ enim in illis poſ
ſit de nouo cã inchoari non tn teꝛtio appellari.
Blo. cſt ſingularis in.c.fraternitatis.j.de frig.
quam ſemꝑ tene mẽti ſicut in ſimili dicimus qð
nõ licet in iſtis cais appellare poſt decẽdium licʒ
poſſit ꝑ iã querele agi ut ẽ glo. nota.i.c. ad ꝛc
Pprime dam dæ ocft. ordi. Sré intelligo tex. ut nõ

liceat tertio appellare reſocctu eiuſdẽ paꝛtis. nã
quelibet pars poteſt bis appellare: æ ſic poſſũt
in cã ſuper eodẽè articulo iterpo ni quattnor ap
pellationes: ut nõ. Jo. an. in. c. directe. ᷓ. eo.et
Soe. c.ti. .quotiens et. On. in.l.una.C. ur ñ
lice.i una eadẽqʒ cã tertio ꝓuocare qð itelligit
ſiue intecxpellatiʒ habuit pars duas ſnias pro ſe
ſiue contra ſe. Ecxemplũ appellaui a ſententia la
ta ↄtra me.ſñia fuit cõfirm ta. iterum appellaui
ſententia fuit infirma a. tu potes appellare:⁊ ſic
tertio ⁊ ſi ſñia fertur contra te poteris iteruʒ ap
pellare. Mam hoc caſu quiſqʒ noſtrum babuit
ſucceſſiue duas appellationes: quandoqʒ hoc
contingit interpellatim:ut quia ego ſemel appel
laui æ obtinui ſniaʒ pꝛo me:tu iterũ appellaſti z
fuit ſũia ꝓ te lata.poſſũ tertio appellare:⁊ ſi fue
rit pro me lata poteris quarto appellare ulteri
us nõ eſt licituʒ cuiqʒ noſtꝝ appellare:qꝛ quiſqʒ
babuit duas appellationes. Sed dubiũ eſt pro
quo mandabitur ſnia executioni ex quo bis ap
pellauit æ? bis obtinuit ⁊æ nõ ſʒ quinto appellare.
P no vr ꝙ oᷣbeat obtinere is qui habuit pri

m ij ſentetiã: qꝛ pſumptio eſt pro eo ex quo bis
fuit confirmata. c8trari facit ꝙ alter ul
timo obtinuit Soyæ. in dicto. S. quotiens i prin
cipio relinquit h̊ diſputationi Jo. an. ibi in ad
ditio. dicit hodie dicedũ ut habetur in cle.i. de
re iudi. Ex qua colligitur actorem debere obti
nere qui hapuit tres ſetẽtias pro ſe ⁊ dic ut ibi
plene nõ. n fi.glo.nõ.glo. iũcto dicto.c.
lotarius ꝙ gemiatio appellationis ſeu mulnpli
catio ſine iteruallo facta habet uim unius appel
lationis ⁊ ꝙ nõ recedit a iure ſuo pluries emit
tedo voũu appello. hoc eniʒ vr facere ex cordis
abũdantia ad hoc.c. bone.S. e. ubi etiam ꝓbaĩ
facit in ſim ili in cle.i.eo.ti.ſed pulchruʒ ⁊ diffici
le eſt dubiũ in geminãte appellationem ex inter
uallo ·j. tps in decedij. (Min lecundaʒ
appellatione uideat᷑ receſſuʒ a pria/c ſic nuquid
poſſit ꝓſequi ſecundam quia forte expedit ſibi
cauſa migis ꝓlequi.forte enim fatale prune ap
pellationis e lapium: c eſt.j.tpᷣs ſccũde appella
tioms O ir. in.l. ꝓcurator. ff. de noui oꝑ.nũti.
tenet ſecun ſã appellationẽ non ualere:quia per
prim ꝙnunciatum eſt extinctum ſeu ſuipenſum
.l. i. ad turpil. c. uenieẽtes de iurtiura.ergo ſecun
da nihil pot oꝑari. Cotrariũ ſentiũt doc. noſtri
ĩ dicto.c done æc do. an. in. c. dilecto. S. co. Et di
cit gaſꝑ de cal.i.c.directe.S. eo.ĩ qõne facti defẽ
diſſe contrarium eius quod tenet HBirt. allegat
glo.ij.q vj.biduũ.æ dictũ.c.directe:ſed illud ni
hil facit:qꝛ loquitur in diuerſis grauaminibus.
A lducitur tñ ratio: põt eni apoellĩs renuciar
appellatoi ſue alterã iterponẽdo ex quo tedit in
eius fauorẽ: facit.ij.q vj. ſi qs libelios.⁊. E. .
.l.ſi qs. nec ob. qð dꝛ ꝙ ſuſpeſũ nõ põt apliꝰ ſu
ſpedi: qꝛ imo oriũ ẽ neꝝ:ut pʒ i excõicato: quia
pot iteꝝ excoicari z qͥq oꝑet fa notatur i. c. iti
quorũda. j. de iude. æ uide de h̊ l. c. caplʒ iuncta
gl. ð Eot. puto ꝙ aut ult po appellare ad aliu;
X 4

Nic. S

A.* .7 S/,

—
—

— —
girrn ar

4 n P. ſla,

h* /

—
WAA. r⸗

PE5

J
—. haoreia

iudicẽ.⁊ ualet appellatio:⁊ cẽſetur renunc iare pᷣ
me:de hoc uidetur mihi caſus iuncta glo.in dic
ta.l. ſiquis libellos canoniʒata ubi ſupra ? hec
ſecũda oꝑatur reſpectu tranſferẽde iuriſditionii
de uno in alũ:unde licct non oꝑctur effectuʒ ſu
ſpenſiuum: oꝑatur tn effeciũ trãſlatiuũ:quod ci
liczʒ iuris aucte. ne iuſte plenitudinis bumanitaſ
ei denegetur ut dicit tex.in.d.l. ſiquis:aut uult
geminare appellationeʒ ad cũdẽ ⁊z tenerem opi
nionem Har. qꝛ nõ uideo ꝙ ſecũda appellatio
poſſit operari nec effeciũ ſuſpenſiuum nec deuo
lutiuũ ſeu tranſlatiuũ.nam ex prima appellatio
ne ꝓnũciatuʒ eſt ſuſpeſum:æ cã eſt deuoluta ad
ſuperiorem iudicẽ. eꝛgo ſecunda ad eũdeʒ non
ualet maxime qꝛ tpᷣe interpoſitionis ipſius non
por appellans pretendere ĩtereſſe. Ideo appella
tio non ualet qꝛ fundatur ſuper intereſſe.ij. q.
.V. non ſolẽt ⁊. S. ð elec. cuʒ iter. Quid ẽt ſi pri
mo appellauit cũ hac pro teſtatione ſaluo iure ĩ
ſcriptis appellandi.nunqͥd ſi ſo appellat in ſcri
ptis.j.decediũ conputabit᷑ tẽpꝰa pᷣma applłatõe
la ſa uide Bã i. d. l. cũ ꝓcuratõ ⁊ aliqd tetigi
do. An. in dicto. c dilecto z ibi exaiaui nuꝑrie
hac mam in additionc.dic ut ibi dixi.
J lecti De ſubdito uel delegato
epiſcopi ad archiepiſco
pũ appellare non licet. Ael generalinſ
ſic. Appellatio omiſſo medio iudice iĩterpoſita
cãm ñ deuolnit exceptõe oppoſita.h.d. ſecundũ

cõem itellectũ. Drimo ponit querelã appellãriſ

cui ſecũdo dar iudicẽ ibi quo circa.¶ Mõ pꝰ
qð de appellatoibꝰ intpoſitis ad archiepᷣm iure
metropolitico põt eiꝰ officialis ſeu nicarius co
g oſcere: qꝛ idem ẽ tribunal archiepi ⁊ uicarij
ſui:ut in. c.rõana.ĩ.e.li.Vj. Idẽ probat᷑ in.c.di
lectis. S.c. cdᷣo nota ex tex. praticam libel
landi in cã appellationis:ut petat ſententias la
tas poſt ⁊ cõtra appellarionẽ legitimã denuncia
ri irritas ⁊ inanes. z circa primũ notabile
queꝛo ð queſtione hic nõ tacta peꝛ doc. nũqͥd a
delegato epi poſſit appellari ad uicarium ipſius
epiſcopi. An nero ſit neceſſe ut formaliter ad
ipſũ epᷣm appelletur ⁊ uẽ pᷣꝙ nõ:ar.c.ſtuduiſti
de offi. le. ubi pʒ ꝙ legatus geneꝛalis pape non
impedit ſe de cq̊ alteri ſpecialiter delegata. eꝛgo
idẽ dicẽdũ ðᷣ uicario epiſcopi.nam epᷣs cãm alte
ri delegando ur̃ eam arripere a iuriſditione ſui
uicarij:quod põt ar.i.ſ.iudicium ſoluit᷑.ff. de iu
di. æ per Inn.ĩ.c.romana pᷣalle. ubi notãteꝛ diẽ
epᷣm poſſe ĩhibere uicario ſuo ne de ceꝛta cã co
gnoſcat. NMam quẽadmodũ põt epiſcopus ex li
bito ſuum nicarium ex toto remouere ut notat
glo.in cle.⁊ ſi pᷣncipalis de ꝛeſcrip.ut nõ.in cle.
fi. de procu.ita ⁊ fſortius põt cognitionem certe
cãe interdicere.ar.i.l.que de tota.ff. de rei nen.
? in c.paſtoꝛalis.S.itẽ cum totũ de offi.delega.
In cõtꝛariũ facit qꝛ idem ẽ epi ⁊- uicarij cõſiſto
riũ ut in.c.ij.de ↄſue.li.vi.⁊ in.d.c.rõana:⁊ nnt
pʒ hic cognoſcit uicarius de appellatione ad ar
chiepᷣʒ iterpoſita qꝛ ipe archicpᷣus uꝛ cognoſce

¶ De appel.

minlſterio uicarij ſni. c iuriſditio i, gr z ⸗
ſi it ſeꝑata a iuriſditione dhielen Aad in⸗ ſa
lionis epiſcopi. un ſuſpenſo ut excdicato co ſ
ſpẽſa iuriſditõ uicquij:ut le. ⁊ nõt.i.c 1 Se
nicanij. li. vj. Gean iʒ ꝑ delegationẽ ſit ab 1
amota cognitio principał cãe:n m̃ ẽ ꝛem

Gnitio cqe appellationis ? ex ſe 5

Patis n fit illatö

ut in. c. ij. de traſla. prela. 2 i.l. neqʒ natales.
. . 2 *
de ꝓba. ¶ In hoc puto ſic dicèqũ cp aut eps

eſt pſens puta in dioceſi ud loco ꝓpinquo: tunc
debet appellari ad epiſcopũ nõad nicaꝛiumn. aut
abſens in loco remoto tuc poteꝛit appellaꝛi a
ipm uicariũ. Ad hanc diſtinctionẽ adduco ter.
7* ibi nota. per Jo. an .i. c.ſi contra unũ ð offf.
dele. li. Vj libi patet ſi recuſatur delegatep̃i
debet ꝓbari ſuſpicio coram ipſo epo 2 non co
ꝛam uicaꝛio ſuo niſi ur ibi dicit/ Joã. an. eps ſit
in ꝛcmoris. nã cũ in cauſa illa ſpeciali delegatus
ſit maior uicario:ut i.d.c ſtuduiſti nõ eſt ratii
conſonũ:ut iſte uicarius corriger erꝛorem ultꝰ
ſed ex cã pᷣdicta hoc potent. ¶ Maduco ſecun
do.l. ualde notabilẽ ff. mada.ſi bominé ubi di
citur generalẽ procuratoreʒ poſſe ex cã neriſili
nõ cogitata per dominuʒ inhibeꝛ ſpali pcurato
ri ne negociuʒ attẽter:ſecus ubi non eſt talis cqj
7 , illã.I. nõbile ſolẽnit limittaĩ.c. ſtuduiſti paſt.
ut legatus · Dape in ꝓuincia poſſit ex ca nomt
orta ſeu ueriſimiliter non conſiderata per papq
tempore delegationis inhibere delegato ſpecia
li ne procedat in cã ibi ſpecialiter delegata.? ꝑ
illam. l. audio Mal. tenuiſſe poſſe epiſcopum er
tali cauſa ſtaturũ ſeu diſpẽſationeʒ facere cõtea
legeʒ:ex q talis cã ſubeſt qᷓ ſi legis latoꝛ oſide
raſſet. aut legẽ illam nõ ↄdidiſſet aut facultate;
diſponẽdi Sriuʒ pbuiſſet. Et nide qð nõ. Oal.
in.l. omnes populi. ff de iuſtinig ⁊ iure ⁊ boc eſt
ſingulariter notãdũ ad mãm c.at ſi derici. .. de
adulterijs de iudi. Et nide qð notant domm ð
ꝛota deciſione. ciiij.⁊æ qð dico in. d. O d adulte.
alias eſt in deciſione. cclv. cundo querit
ꝓ declaꝛatione ſecundi notabilis/ nunqqd in cau
ſa appellationis debeat ſic pure libellus cõcipi
ut ſñie late pꝰappellationẽ reuocetur in irriiuʒ.
Iun hic multũ inſtat ponendo uarias pꝛaticas
Nã qnqʒ petitur reuocari qcqᷣd ẽ geſium p ap
pellationẽ ſeu ut proceſſus poſt appellationem
denunciet: irritus in. c. dilecto. s. .qnqʒ petit un
appellatio ꝓnũciet᷑ legitia:? h ſolũ pet iaſten
pᷣʒ Inno. Maã ꝛcuocatio attentatoꝝ uenit ere
ſorie.nã ſi appellatio ꝓnunciatur lgitim Pate
per conſequens geſta poſtmodũ ee : ut i
c. ſi a iudice ⁊. c.nõ ſolũ.e.ti.l.Vj. de
ẽ ſʒ Ho.ut adijciat᷑ ad malorẽ exp ſo⸗ datoe,
nũcict᷑ iꝛitũ qᷣcqd geſtũ fuit poſt ? apbe i ſie
7 ̊ bõa practica ut euitʒ flictũ opionu v
i reſtri ibellã ſiqðᷣ ſpale ſʒ ghalr ad
ñ reſtringat ſe libellãs ad aliqð ſpoc c
ia poſtinodũ attctata cc. In gl ibi ca
gradatim eſt appellatum ct cetera. ⸗ Prel
prima parte gl. que durat uiq; ad ner. k⸗ n
ſationibus iterponẽdis æc. eollige una I

4

grla
tos
alamno — mac
fili

is non h⸗ eiure (mol

n rſ. eſeo guem

ionerr ie t opis bi un
Gel crcniſii enumcgo ſormn
ſcis fofle deli fl eo ubi die
ſuit appelari ad maloren inc
non noccleſeels ſ ad niu 1
eοrcerta ſanua non va
ri lnrjii iol
noee.,ut iuriſcino ſt deuoſuta
bimmeae ſad eumn fulſſe appelan
it Derrolns. Honergonegne
cee dcden doteſins tore
QerDot Wcrwor audd iſcen
ſo medio: bec appellatio adn
oppelſati poſt decendinn quodd
tentia remanet rata qr ila gppe
obſtante exceptione ſecus guten
iuſto errore ducrus quia mnc
luit canſam ad ſuperioren iudi
intellige de iure cinitnqr ins e
ret appellatione gradatim not
canonici urpater in.l iperaor
non uult c ad ei er appeſaun
ſheit ij. lanmroni (Se
uus ſt conſueudo fonet ſi a
ſo meclo interpoſti r de boe
Nus tlr. ined cronmam. (T.
legawus et ad umninenſtate cari
cauſamn alteri in to tu nam tun
5
e clegnman Eridi intclis
rinen nceenſi e
Li .ff. . queſtioni H.por
l.. quis 7 a quo oppel

Uelectu f 4
ectu iliuns.,,2 narin,g⸗
oalſtur er in de ginen.

1
da
A
El
„
*
—
. . r .
dd domm ſihben ſet 6
. mm ſy ir zirte N
Sõs lu
. . ns ii taibiit⸗
1 J I
8 ,”
niſ nis n
U llacizu 8 6S
lacnttlifni Umit
.
wagmn dnn thbifii n
NNpv nin d wr
ail iinimni ui
*Drimn ulnitu
mKaniain panrmarnpj
mmrr atynms ibenaltn kan
Irxdndd elln nn9
inlwde Wlrnoccnen
AcNraAndi
ſſntonthet
4 Sunn wii Anintaitut
. E . Ralee
„ ttotA
7 SaNek Gn r
ti⸗ da WRrNN n 5
„ S r,
4 Ntmm tul s Wn
an
N
rNN
X. 4
.*
.
. 0 M.
n.
ℳ EE
4 4
4

quattuor caſus edeoe etelr ponitur ne
gatiue:ut omiſſis medijs ſen iudicibus imedia
tis non poſſit regulariter appellari ad ſuꝑioreʒ
mediatũ tã de iure canonico nt hic ⁊ in. c.ꝛoma
na. pal. qᷓ de iure ciuili.ij. q. vi. anteriorũ ⁊ ĩ.l.
iperatorcs. ffl. de appel.Excipituꝛ pmo caſus
quando non fuit oppoſitũ ꝑ ꝑtem aduerſam.z
nota bene hunc caſum.quia de hoc non habet
alicubi tcx. adeo ꝙ archidiaco. in. c. ſi delegatuſ
de offi. delc.li.vi.dixerit Innoc.⁊ hoſtiẽ. tenuiſ
ſe Zrium in.c.referente alł.in gloſ. Sed nt dicit
hic Jo. an. hoc non colligitur ex dictis illorum
ibi:? Hoſtẽ. hic ⁊ cõiter doc.ſequuntur iſiã gl.
ut quemadmodum tacitus conſenſus induceẽdo
conſuctudinem poſſit hoc operari ut dicam in
caſu ſequẽti ita ⁊ tacitus conſenfus in nõ excipi
endo. Et pro hoc quia regulariter quod poteſt
facere conſuetudo poteſt oꝑaꝛi pactum tacitum
ſeu expſſum licct non ꝑ omnia iuxta notata peꝛ
H r. in.l.omnes popult ff. de iuſti.æ iure. Ite
facit iſte tex.in ar. ubi papa fundat ſe ſuꝑ appel
latione:⁊ ſic fuit opus hic excipere ⁊ appellare.
Ded circa iſtũ caſum ego formo oppoſitionem
ſatis fortẽ de.l.i.ff.eo.ubi dicitur ꝙ ſi ꝑ erꝛoꝛẽ
fuit appellatũ ad maiorem iudicẽ debitus error
non nocet:ſecus ſi ad minorẽ unidetur ergo nel
le ꝙ ex certa ſcientia non ualet apellano omiſſo
medio. C¶ Ad boc oriũ rũdeo ſic: ꝙ certo non
nocet.ſ.ut iuriſditio ſit deuolura ad iudicem de
bitum:ac ſi ad eum fuiſſet appellatum:ut ibi ſen
tit: Dirtolus. Mon ergo negat quin paꝛte nõ
excipiente ualeat pꝛoceffus coraʒ iudice maiori
et ex hoc infertur quod ſi ſcienter apellaui omiſ
ſo medio: hec appellatio aduenit in noticiam
appellati poſt decendium quod eo excipiente ſẽ
tentia remanet rata qꝛ illa appellatio non ualer
obſtante exceptione ſecus autem ſi ſic appellaſſʒ
iuſto errore ductus quia tunc appellatio deuo
luit cauſam ad ſuperiorem iudicẽ debitum. Vei
intellige de iure ciuili:qꝛ ius cinile magis abbõ
ret appellationẽ gradatim nõ factam quam ius
canonicũ ut patet in.l.iperatores ubi iperator
non uult ꝙ ad eũ et appelletur omiſſo medio:
facit.ij.q vi anteriorũ.¶ Scðus caſus excep
tus ſi conſuetudo fouet talẽ appellatione omiſ
ſo medio interpoſitã ⁊ de hoc cãn hodie eſt bo
nus tex. in. d. c. romana. ertius caſus ſi de
legatus ẽt ad uniueꝛſitatẽ cãrũ ſubdᷣlegauit unã
cauſam alteri in totũ nam tunc appellatur ad p
mũ delegantem. Et idẽ intellige in delegato ad
unã cãm tm eandẽe canſã prorſus ſubdelegante
ut in.c.ſuper queſtionũ. J. porro dę offi.dele.et
2 i.l.i.ff.quis ⁊ a quo appell. ¶ Et nota hoc ꝓ
inte lectu illius.l.?⁊ maxime nõ.glo.in quantum
loquitur ẽt in delegato ad uninerſuatẽ cãrũ:ut
non cenſeatur quaſi ordinarius in appellatione
interponenda a ſubdelegato: lʒ cenſcatur quaſi

ordinarius in co ꝙ ſubdclegauit: nõ. gloſ.in.c.
cum cãm. S. eo. 6 fne caſus exceptus eſt
in papa:ad eũ.n.appellari põt omiſſo medio uł

(Se appel.

medijs.ij.q.vj.ad romanã:fallit ſi appelletur a
ſuddelegato delegati pape:qui ſubdelegat nõ in
totũ:quia cum delegatus pape repreſentet per
ſonam ipſius pape:nõ debet appellari ad ipᷣʒ pa
pã ſʒ ipſũ ſubdelegatũ ut in.d.c.ſuꝑ qõnum. F.
porro.Extra glo.excipe unum caſum in legato
pape. Ha fm cõeʒ opinionẽ ad eũ põt appella
ri omiſſis medijs in eius legationem: aꝛ. c.i. de
offi. le. æ iia uoiuit Jo. an. in. c. ꝙ tran ſlationẽ
de offi.le.? ibi dixi: tʒ glo.in.c.ij.de conſue. li.
Vj. ⁊ uide glo.ij q. vj.in.c.iij. Senus caus
ſi archieps conuenit ſubditũ epᷣi corã epo: tunc
eni nõ dʒ ad euʒ appellari: ne ſit iudex in cauſa
ſua. (Septums caſus:ſi eps litigauit corã ar
bitris õ ſubditũ ſuũ ſicut fieꝛi debet.xi.q.i.ſi cle
ricus:nam tunc appellatur ad papaʒ ab illis ar
bitris: ut notat glo.in.c.ab arbitris de offi.dᷣle.
li.vj.quanuis poſſi dici hunc caſũ non recte ex
cipi:quia illi ſunt arbitri iuris:⁊ ſic ſuperior im
mediate eſt papa ut in. d. c. ab arbitris: æ nota
bis bunc caſum:quia illa glo. nõ ẽ alibi. ¶ Ec
tauus caſus notabilis eſt: qũ concurrit iuriidi
tio mediata = imediata. Exemplum ſi appelloruꝛ
a ſubdito epi:nã ſubditus epᷣi nõ facit gradum
cum epo:ſed abo cõcurrunt:ad hoc glo.notabi
lis in. c. cũ ab eccleſiaꝝ ⁊ in.c.paſio ralis de off.
ordi.unde hoc caſu appellatur ad illum ſuperio
rem ⁊ ad ipᷣm epᷣm ꝓut uoluerit appellans: 2 H
vr uelle JYo. an. poſt Ar in. c. romana co. ti. li.
.Vj. in nerbo omiſſis. onus caſus generał
ubi mediũ eſt quoquo mõ ſublatum: puta quia
index imediate eſt hereticus uel excoicatus uel
ſuſpẽſus ad h.c.ſi is cui:æ qð ibi nõ.de offic.de
le. hi. Vj.limita tn fᷣin nõta in c.ſi quis õ clericũ
de foro cõpe.ſ.reſpectu iudicis recuſati qui ſub
delegauit. in eadem glo. ibi æ idem cꝛedo ⁊æc.ᷓ̊
particula glo.hodie eſt reprobata in. c.ij. de cõ
ſue.li.vj.ubi habetur ꝙ non ualet conſuerudo
ut a uicario epi appelletur ad ipᷣm epᷣm.? ſi dice
res:quare conſuctudo ualet ut poſſit appellari
omifſo medio. MDro ſolutione uide glo.notabi
lem in d.c.ij. Mam ꝙ appelletur de uicario ad
epm eſt ↄ ſubſtantialia appellationis: ſed ꝙ ap
pelletur omiſſo medio non eſt de ſubſtantialibꝰ
ſed de circunſtantibus: 2 dio ut ibi latius babe
tur. Mec obſtant iura ĩ glo. allegara in cõtrari
um:nam i.l.i.in.S.ſolẽt appellat ad preſidẽ qui
non interſuit in ordine tãq; iudex ut nõt Inno.
in.c.irrefragabili de offi.ordi.æ hodie uide bo
nun tcx. in. c.a collatione.j.eo.ti.lib. vj.ubi pa
tet ꝙ non appellatur a capitulo z epo ad ipſum
epim: ſi eps interfuit in capitulo ut prelatus: ſe
cus ſi interfuit ĩ capitulo ut canonicus:⁊ ſic pot
appellari ab eodem ad eundem aliter conſicera
tum:⁊ ſic reſpondetur ad. F. ſolct. z. c. multis.
xvij.diſ.ſed epiſcopus reſpectu uicarij ſui ſem
per eſt idem in eadem glo.ibi qui non erat ðᷣ cu
ria dioceſis epiſcopi.dicit Jo.an.et bene ꝙ fru
ſtra gl.hoc põderat:nam. ⁊ ſi uicario ſuo cpus
delegat unam cauſam appellabitur ad ipm cpm

4

e appel.

,Ku
6 8Z .
d 4½ munn h lan onnn ſc̃
ex quo non cognouit ut nicarius. Et ex 5 bẽs tat᷑ ↄcludit ſi iudex tertio hũtliter requiſitus ſi nnt i nintlol nim.
bonã praticam euitãdi certo cau appellationem non pꝛonunciat ſuꝑ ea poteiit ex hoc gꝛauamie perel e fn ore C daneh
Itẽ bẽs ꝙ eps uł alius ordinarius põt caʒ oͤle Appellari: ar. in. c.i. c ſupplen. neg. la. Ingl. tinl dmnon⸗ ne 3 9
gare uicario ſuo: ? ſi in fraudẽ hoc fieret: poſſit ibi pfertur mater oibus tutoribus legitimis et R muler ne 1nreſliſie en uelei
excõicari per ſuperiorem. Et in hoc uið ꝑ ſpe. datiuis ⁊c. MDro intellectu huius glo. ut punn ſulpltionẽ: 1 idumel ſſeliano
eo. ti. S. nunc tꝛactemus uer. ſed ſecundũ pmiſſa canoniſta intelligat: ſciendũ eſt ꝙ ad Propoſitu, gubenglina 6 Pulegung D gien
7 quod nõ.in.c.ſuꝑ queſtionũ de offi.dele.et in noſtrum quedã eſt mutela teſtamentaria ur illa cum mi eure Vuunſten * 0
tellige ꝙ euitet appellationẽ interponẽdã ad ſu defertur b vartẽ in teſtamẽto. Qued 6 ua Ntnon o hemmine leſt oen
ꝑiorem immediatũ epi:non autẽ ad papaʒ cum ſi teſtäria ſen teſtaria ofirmata utputa ſi pꝛ in te l mmſer o gicum ioröni ſe⸗
ad eum omiſſis omnibus medijs poſſit appella ſtamento dedit tutorẽ filio ia emancipato ſed n nuneißit 4 gbigunr lid
ri ut ſupra dixi.⁊ ſolum hec ꝛegula repeꝛituꝛ ha exiſtenti in poteſtare ſua: puta quia erat filiꝰna tores ouplt n heut non polit
ber̃ fallenti in delegato pape ſubdelegante non turalis tm. Iſta. n. diciruꝛ quaſi teſtamentaria glenis a ſ cͤcarerd i o
in totuʒ ut in dicto.c.ſuꝑ queſtionũ. . poꝛꝛo:2= cofiꝛmata: quia tali filio in poteſtate nõ exiſtenti berhlic hu K rins Oennſi⸗
tunc non ad papã ſed ad ipſũ delegantẽ appelle non poteſt pater tutoꝛem dare: ſed datus peꝛ eñ Udicus ſire ſenio Kb Recerit
tur: cũ in eo repſentetur ꝑſona pape: ut ibi nõ. confirmatur per ſuperiorem: æ ideo appellatur ntenen mnlunor gired
que ratio ceſſat in alijs delegantibus: unde a de modo pᷣdicto: de quo mñ plenius dicendum eſt gener. he iſi
legato legati põt appellaꝛi ad papã omiſſo lega ut nõ. in rubrica de confiꝛma. tu. ſen cn. fl. . E ünmnmn i os, anodei.
to deleganię ut in. c.cuʒ Dertoltus de ꝛc iudi. Quedã tutela dicitur legitima: ut illa que differ poſſtung di biconſnemndo
ubi dixi. tem delegato epi potit appellari tur ꝓximiori ut inſti.de legi.agna.tu. S..i.? di wal dhoin tunüper on

citur legitima quia defeꝛtuꝛ a lege. Quedam eſt
tutela datiua:que ſic nuncupatur: quia datur a
iudice in defectũ aliarũ tutelaꝛum: et iſte tutele

ad legatũ pape:quia cõcurrit cũ ipo ut.S. dixi.
2 bec nota.additio eſt.

Si is q ðſijt ẽe

. deferun tur ſucceſſiue ſecundum oꝛdinem ſupꝛa ,acione
X£ m. 1 iconkecnone
P Arte. vtutõ nomine pu ſcriptuʒ:nam teſtamentaria prefeꝛtuꝛ omnibus cri rannere ure mesz
alijs. Ideo ut quandiu ſpes eſt de teſtamenta ſieppediat puplſone ⸗

pilli conuenitur iuitus poteꝛit na⸗ neta A nnp zſmn ni

In prima ponitur appellantis querelan ſe ria:puta quia pater dedit ſub conditio ne:non

4
*

cunda dat iudices: ibi: ideoq;ʒ mãdamꝰ. S

primo quod tutor alias mateꝛ põ 200 tutele ha

fit tranſitus ad legitimuʒ ut in.l.ſi quis ſub con
ditione. ff. de teſta. tu.⁊ ibi pleniſſime examinat
ꝑ glo.? Bar. pro hac mateꝛia uide in aut. na

ſaumaterna dcotuj lgiiman d
in A.aut epy opino Mun quo⸗
I nolunutn uin mire no coñ/

beꝛe filios in ptate,: æ ꝙ pupillus eſt ſub poteſta
te tutoris:pro hoc eſt tex. ibi ſub płate ac tute
la ⁊c̃. hoc etiã ꝓbatuꝛ ex diffinitione tutele. Eſt
.n. uis ⁊? pias in capite libero conſtituta ad tu
endũ eũ qui ꝓpter etateʒ ſe defendere nequit in
re ciuili inducta ac ꝑmiſſa:ita habetur in.l.i.ff.
de tute.æ inſti.eo.in pᷣn. ſecus dic in curator.nã
curator datur bonis ⁊? nõ ꝑſone:⁊ ideo non hʒ
minoꝛẽ in pfate ut in.l.in copulãdis.C. ð nup.

C Secundo nota ꝙ ꝑ tꝛãſitũ ad ſecunda u —==
extinguituꝛ tutela mateꝛna ipo facto. =–
nota cũ qui deſinit eſſe tutor nõ poſſe conueni
ri aplius nomine pupilli: quod intellige principi
ando negociuʒ de nouo ſecus in cauſis inchoa
tis. Mã licet expiret tutela ꝑ aduentũ pubertatiſ
nihilominus tenetuꝛ tutoꝛ cãʒ pᷣncipiataʒ ꝓſeq:
niſi adminiſtrato ſit trãſlata in curatoꝛẽ ut in.:.
una. C. ut cauſe puber. tutoꝛ aſſit. ¶ Mota ibi
exceptõne neglecta ⁊c̃.ꝙ ſi iudex procedit ad ul
teriora exceptione neglecta lʒ expſſe eã non rep
pulerit:põt ab eo appellari. ⁊ ſic limita. c.dilec
to. S.e.ubi dẽ ꝙ appellãdũ eſt demũ exceptione
oppoſita reiecta ſufficit.n.ꝙ ipſo facto reijciat
.ſ. ꝓcedendo ad ulteriora: æ ſic colligitur conſi
liũ uberti contrariũ qui conſulebat iudici ut nõ
ꝓnunciaret ſuꝑ exceptione uolendo cuitare ap
pellatione quod non ꝓcedit ut hic. Et idem tʒ
Jo. an in. c.dilecto pᷣal.? Haꝛ. in.l.q ꝓcedẽte
.E. de dila. ꝙ nota. Quid ãt ſi iundex non ꝓce
dit ad ulteriora:ſed ſuꝑſedet forte cã uexãdi ex
cipiente quẽ ſepe forte citat ad audicndã delibe
ratione ſuã: nide Jo. an. in. d. c. dilecto: ubi no

C 4 4„ 1ie — 4 49 2 3 4
ern Pinas ſoe fell, 6 illt ut d At. utni 2 4uie, Munt
ruf

iic iferotes keigioll hteſe
ſt oftcbumn diomne ice et uin
ene wend in.4. Wen Krrdrc.
Auotumn geddne anonda.
Sear ter poſſt dar mrtir in teſtames
l uel c̃ aljs. Hoſtiẽ late pſeqg
otigit ſii de facto 1 per egiſts
matri 2 auie. ?2 gliguich in. d..ſe
tione. Et H multe inropiniones
canoniſtaru ? legiſtarum eſt ut
pofſit qn olim non poteratiqni
non poterat eſſe mtrixꝛ unde cn
tum matrig auie ; ceſſureila/
non pot eſſe legitinn tomins ne
tengü tñ c non per oig ſotimn
tarie, na turela in teſtanento ſib
an laneſmmmſil
. ul.mnatni ? guie ni ſoſenite
tum N eade glo. i tbi ſolute
ſeel ſ natu
Pſpinlloſcetſſrtinnn

tri ⁊ qauie allegato in glo. In dekectü uero teſta
mentaꝛie ſuccedit ſecunda ſcilicet quaſi teſtamẽ
taria. Teꝛtio in defectũ utꝛiuſqʒ ſuccedit egitia
in cuius defectum ſuccedit poſtmodum darina.
hoc ꝓbatur ex ordine ꝛubricaꝛiũ iuris ciuilis.
Dufto n.rgeratm de teſtamentaria. De
cundo de confirmando tutoꝛe: Leꝛtio de mtela
legitima. Quarto de datiua ut in rubrica de in
rore ⁊ cuꝛa.datis ab his. Et ex hoc aꝛguituꝛ ꝙ
ualet argumentũ ab oꝛdine ꝛubricarum: ad ho
quod notatur ſupra in pꝛohemio.ffoꝝ. Ois
Ppſuppoſitis ſciendum ꝙ mulier tpe. foruz non
poterat eſſe de iure cõi tutꝛix:poterat in ipeira
ꝛi a iudice ſpãli beneficio.l.fi.fl. de tu. bo. dan.
poſtmoduʒ iure codicis fuit ampliata be facul
tas ut hetuꝛ in glo. Mouifſime de inꝛe auclenti
corũ fuit ſtatutũ ut liceret matri ⁊ auie agnoſce
re tutelã filiorũ ſeu nepotũ:ita ut pferanmun legi
timis ſeu datiuis ut in dicta auctentica matti cet
auie: ita tñ ut ante oĩa duo obſeruarerur. Pri
mo ut renũciaret ſecũdis nuptijs. Secundo ut
renũciaret beneficio uellciani ut dicta auctetica
matri ? auie æ in glo. Dubitann: uid ſi mare⸗ urche
adminiſtrauit tutelam abſq; co ꝙ rannelo reſſerit emns pubes Iden
ſecundis nuptijs ⁊ uelleiano: hec materia ri 1 abalet ſuccedeꝛe inoube
tur per Bar. 2 alios in dicta auk. 2 fuerunt 4

lnehi. . confeſte
„J. (onfeſtim. F,ad n
. ciꝗ Weceti . ercn.
dam in opinione ꝙ horum omiflio non vi⸗ Cd.lt 1n.l.ſciant *
P . t. Q. ge ſen
ꝛet aſſumptionem tutcele: quia

omiſſio modice S Min eſta r inf G
ſolennitatis non niciat actum ut in. li.fl. de ⸗ uo hir⸗ nelnige
inſpi. Har. ibi tenet pri ſuiaʒ quc ſatis blh.n. Ni
karzit᷑ omiſſio ſoleniratis uiciat acin un i. c. qꝛ ꝑp

(R„ = d. eutA rua P ſeſo

hnnknn Pigen
WNe dlſeihi

ſfemnſag ſte
atir Gühun inan rchn

lun Lnue rennhmgi
nfnitini niinn gitnn
mnm ſracſuet ſandln⸗ Ociurtcer
n Nſunerni zinmie
E. Monumti ſrof ntnn
u nr au b ntoeen
Kmim u limmni ſpn
òä
cot Br warms ditinar m
ntm ugmwingo Nofni wnct
NNNn NA Gin tchmn.
Teian äartdcucktgin
ns etnn Ctln Wrandn.
deg Dmr g N uügktii⸗
no,Ntneumn Nchnennd. 6
mndo NNfiNr Tebdeut
anm Amd N Aeunmrunmnadn

An dns dd b Cabathing
Iumeni to oine Uhrtamen 6

runr ir inphenn

winbutn Gnlertr
ſormncſt deine nrnennn
1 udic ſil unl⸗ 8
ocn e ocics iüln m,

iorden
g un bemn 1go laſin nicn 30

orta
unars

Cun be .
zaniniſtuun Feachuned /
Coundis nn osin n gn
Ntonin i
:

V

Rais

N p. rIr.5 & ℳ Jac 2 l.

ſ. tmatns Fas ot

¶ De appel.

de elec.⁊ i.l.ſi unus.C. de teſta. Sed ſolennitas
renunciationis pᷣdicte non põt dici modica. naʒ
ſi mater hʒ conſilium ? opinionẽ nubendi conſu
meret de facili ſubam filioꝝ amore ſcðᷣi mariti:
ut in.l. lex q tutores. C. de admini. tu. Wad
mulier maritata non eſt apta ad tutelam propi
ſuſpitionẽ:ita nec mulier ñ deponẽs affectioneʒ
nubendi ita dicẽdum eſt ꝛeſpectu uelleiani. Naʒ
cum mulier hʒ pᷣuilegium a uelleiano inductum
ut non obligetur effectualiteꝛ ꝓ alienis debitis:
ſi mulier nõ renunciaꝛet huic pᷣuilegio poſſet ſe
iuuare ĩ pᷣiudicium filiorũ:nã ſi nõ excluſit debi
tores pupillorum obligatur ipſa:⁊ ſic tenetur ꝓ
glienis debitis:unde ut non pofſit ſe iuuaꝛe de
bet huic pᷣuilegio renũciare:⁊ ſic nõ põt dici qð
modicus ſit effectus huius ſolennitatis.
ãt teneat adminiſtratio ſi n ↄfecerit inuẽtarium
plene nõ. Har. in.l.tutor qui reportatoꝛiũ.ff. ð

admini.tu.ibi poſt multa tʒ ꝙ ſic:lʒ tuj h
poſſit tanqᷓ; ſuſpectius remoueri. inamn
nora in pratica ꝙ ubi conſuetudo ſubeſt ð non
conficiendo inuentariũ per tutoꝛem ualeret taliſ
conſuetudo: ar.in.l.de quibus.ff. de legib. tenet
Mꝛnu. in. d. l.tutoꝛ: ⁊ inteꝛ cetera ponit alium ca
caſum ſpalem ⁊ notabilem uidelʒ ut iudex poſſit
ex cã remittere tutori confectionẽ inuentarij:ut
ſi expediat pupillo ne ſecreta pꝛimonij reuelẽtur
ar. in.l.ij.C.de ali.pup.pᷣſtan.nũquid ãt h tute
la materna dicatur legitima an datiua:diſputat᷑
in.d.aut᷑.⁊ plʒ opinio Mart.quod ſit legitima
tñ noluntaria:quia mater non compellitur ſi ñ

& uult ut d. aut.matri ⁊ auie/ Munquid epi ⁊ cle

rici inferiores ac religioſi pnt eſſe tutores:cum

ſit officium pium:uide tex.cum gl.nõbili quaauam
tene menti in. c. ꝑuenit.lxxxvi.di. lterius

dubitatur de qõne quotidiana. Munquid ma
ter poſſit dari tutrix in teſtamẽto paterno uł ſo
la uel cũ alljs. Hoſtiẽ.late ꝓſequitur bic: qꝛ qõ
ↄtigit ſibi de facto ⁊ peꝛ legiſtas ponit᷑ ĩ.d.aut᷑.
matri ⁊ auie.⁊ aliquid in.d.l.ſi quis ſub condi
tione.Et ſʒ multe ſint opiniones:cõis tũ opinio
canoniſtarũ ⁊ legiſtarum eſt ut hodie deputari
pofſit qm olim non poterat:quia i legitima oliʒ
non poterat eſſe tutrix:unde cum hodie ſit indł
tum matri a auie dʒ ceſſare illa ꝓhibitio:nam ſi
non põt eſſe legitima foꝛtius nec teſtãria. Advᷣ
tendũ tñ ꝙ non per oĩa ſortitur natuꝛã teſtamẽ
tarie.nã tutela in teſtamento ſibi decreta eſt i ſu
ſpenſo donec ſeruauerit ſolennitatẽ contentam
i.d.aut᷑.matri ⁊ auie nã ſolẽnitas dʒ pcedere ac
tum In eadẽ glo. fi.ibi ſoluta eſt tutela Aduer
tendũ ꝙ ſi mat᷑ non petierit tutorẽ dari filio ↄ
feſti.j.annum cũ poterit puatur iure ſuccedẽdi
ipſi pupillo:ſi deceſſerit in pupillari etate: ſecus
ſi deceſſerit factus pubes. Idem eſt in quolibet
alio qui poſſet ſuccedeꝛe impuberi ab inteſtato:
ut in.l.ij. S. confeſtim. ff. ad tercul. æ in.l.matꝛes
.EC. eo.tit. ⁊ in.l.ſciant.C.de legi. heꝛe.uide bo
nũ tex. inſti. ad tercul.in fi. (eero nnnam
quod dr hic in tutela locũ hẽat in cura ut mat

nel auia poſſit deputari curatrix filio. Spe.i.ti.
ð cura..cũ autẽ.v.ſed nunquid tʒ ꝙ ſic:⁊ idẽ
glo. in pᷣal.auc.matꝛi ⁊ auie:⁊ dicit ibi Haꝛ. h̊
cõiter teneri:ide glo.in.l ſciꝛe.ff. de tu.? cu.da.
ab his. ¶ Exrra glo. opponituꝛ finẽ. c. in eo
ꝙ papa mandat iſtis iudicibus cãe appellatio
nis qð cõm audiant hinc inde iuſtificata appel
latione:vr.n.ꝙ debuiſſet mandare ut prorſus
deſiſterent a cognitione:ex quo iſta nobilis pro
babat geſiſſſe ſe eſſe tutꝛicẽ:aꝛ.c.cũ oliʒ.5õ.de ex
cep. ¶ Solutio: non intelligas tex. ꝙ iudices
debeant cognoſcere inter iſtam quondam tutri
cem ⁊ aliã mulierẽ reſcripti impetratrice:ſed int
pupillos ⁊ iſtam tutriceʒ.nã exquo cã fuit ſemel
delegata uoluit papa prouidere iſti impetranni
de iudicibus delegatis. ¶ Hioluit ãt cãʒ remit
tere ad priores iudices ut ñ grauarẽt pupillos
ſicẽ grauaueꝛt mẽeʒ:un erat ſuſpitio ↄ eos orta.
Exemplum relatio
„ tim aſti. nis debet partibus
edi anteqᷓ; fiat relatio. Ael ſumma cla
1 iudex de iuꝛe dubitans nult conſule
re ſuperiore dʒ conſultationis copiaʒ partibus
edere:alias eius uerbis conſultationis fides nõ
adhibetur facit hoc.c.ad tertiã ꝑtẽ rubrice Et
pꝛo intellectu pꝛemitte:ꝙ Iʒ ex multis cãis papa
ipugnaret relationèe factã ꝑ iudices: inter alias
adiecit iſtã cam de qua in tex.ideo dicit tex. pre
terea æc. rimo nota ex tex. ꝙ ex iuſta cã
põt iudex inferior deciſionem negocij defeꝛꝛe et
principẽ de iure cõſultare:nec pot de hoc pars
ↄqueri: dũmõ malicioſe non fiat:quia eius pro
prie eſt iura interpretari:cuius eſt cõdere ut in
.c.inter.j.de ſen.excõi.⁊ in.l.fi.C.de legi. Se
cundo nota ibi leg timas ſanctiões ⁊c/ꝙ in mã
relationis ſeu ↄſultatiõis ſtandũ ẽ diſpõni iuris
ciuilis:ex quo canonibus non ↄdicit:⁊ idem eſt

de alijs mateꝛijs ut in.c.i.⁊.ij.de no.opeꝛ.nun.
ultimo ibi conſultationis exempluʒ. ota ꝙ

copia conſultationis fiende debet edi partibus
2 fit iſta editio ut partes poſſint oↄtradicere du
bio formato per iudiceʒ:ſi ueritatem occultaret
uel mendacia inſereret. ⁊ debet hec copia tradi
ſecundum doc.publicata manu notarij uel duo
rum uirorum ſeu roborata ſigillo auctentico:
ut nihil poſſit immutaꝛi: ar.c. quoniam contra
de proba.in glo. ibi ſi uero: uult euitare onus
iudicãdi ⁊c̃.ĩmo tũc iudex acrit̃᷑ punit: nã efficit
infamis ⁊ punit᷑ i.xxx.li.auri de q dicẽdũ ut hẽ
tuꝛ in dicta.l.ij.C. de legi.dicit tamen Hoſtiẽ.
ꝙ illa pena non ſeruabitur in ſoꝛo canonico ut
in.c.primo de re iudicata libro.vj.ita tranſeũt
doctores. Eer ovimo tanquaʒ equa ſeꝛuan
da eſſet in iudicijs:ſed mero iure poſſet dici cõ
trarium:quia.c.i.non loquitur in mateꝛia rela
tionis ſed generaliter in faciente aliquid ↄ iuſti
tiã ⁊? conſcientiam:unde cum ſit diſpoſitio ge
neralis debet referri ad ſpecies non prouiſas
ut in.l.ſancimus.ff.de penis:uel ſaltem concur
ret utraqʒ pena. Mam illa eſt ſpalis æ de facili

4

A. foni A

ꝛemouibilis ar.i.l.quotiẽs.ff. ð acti.⁊ obl.⁊ ĩ fi.
gl. ut hac mat᷑iaʒ clare heas /ſcire debes ꝙ mul
tis ex cãis iudex refert negotium ſuꝑiori qnqʒ
ex natura ipſius cauſe qꝛ eſt reſeruata ſuperiori
ut in. c. maiores de baptiſmo ⁊ in.c.ut debitus
.5. eo. æ in hac relatione non hʒ locũ diſpoſitio
puius tex.qꝛ cã relinquituꝛ auditoꝛio pꝛincipiſ.
OQñqʒ fit relatio uirtute delegationis iaʒ fac
te. ut quia priceps delegauit cãʒ cognoſcendam
2 inſtruendam ⁊ inſtructam remittendã ad euʒ:
uel ſimpliciter cõmiſit: ut.j.certũ tpᷣs cã remitte
retur inſtructa uel non inſtructa:æ nõ bʒ locũ ĩ
boc diſpoſito huius c.quia totus proceſſus re
mittitur ad ſuperiorẽ nec ſtatur uerbis iudiciſ:
niſi quatenus conſtat ex actis ut in.c.qm.s. de

droba . Boef relatio ſuꝑiori cã cõſulendi
eum de aliquo dubio in iure:æ hoc caſu loquit
prope iſte tex.⁊ mã.l.i.ij.⁊.iij. C. de rela.na qͥa
hoc caſu non remittitur totus ꝓceſſus ad prici
pẽ ne fatigetur ſed ſolum elicitur ex actis pũctꝰ
dubius:⁊ quia iudex poſſet pũctum non bn for
mare non ſtatur relationi ſeu ſuis uerbis cõſul
tatiuis niſi copiã dederit ꝑtibus:ut ſi de conſẽ
ſu ꝑtiuʒ punctus fuerit formatus. Et in hoc cõ
ſidera ꝙ qnqʒ fit conſultatio pᷣncipis ꝑtibus cõ
ſentientibus:ſeu ſaltẽ non Sdicentibus.qnqʒ al
tera ꝑte dicẽte æ appellante:qnʒ altera ꝑte ab
ſente ꝑ contumatiã uel ⁊ ſine contumatia :prio
caſu ex quo partes non ↄdixerũt conſultationi
formate ꝑ iudicẽ non poſſunt amplius odicere
ut in.l.i.F. queſitũ.C. de rela.Et ꝑ illũ trex.põit
HBar. ibi pulchꝝ dictũ:ꝙ ſi iudex aliquid dixe
rit pᷣſente ꝑte æ non dicente non põt ampliꝰcõ
tradicere:uẽ.n.conſentire:facit quod in ſili nõ.
Inno. in. c. ex ꝑte decani de reſcriptis:ideo uti
le eſt ut in actis ſemꝑ ſcribatur ꝑte pᷣſente z nõ
ↄdicente. ¶ Si uero fuit facta relatio ꝑte gdi
cente non facit fidẽ:niſi aliter ꝓbetur ex actiſ ut
in. d.l.i.?.ij. ar. hic.⁊ in.l.i.ꝗ. queſitum. ff. eo.
Idem dic qn altera ꝑte abſente ꝑ cõtumaciã uł
non fuit facta relatio:nã non dʒ credi uerbis inu
dicis niſi quatenus conſtat ꝑ acta ut in.d.c.qm
5OQuod ergo erit remediuz: ſi ꝑtes non cõ
cordant in formatione puncti. Eſt dicẽdũ ꝙ iu
dex poterit ꝑtes ↄpellere ad concordiã: ⁊ ſi no
luerit poterit interloqui factũ ſic ſe hr̃e ꝓut ipᷣe
format et niſi appelletur ſtabituꝛ inteꝛlocutorie
ſue ut in.l.fi. C. de ꝛela. ¶ Et hec ſunt notanda
in ſimili mã quando iudex hʒ cõſulere iuriſperi
tũ ex neceſſitate ſtatuti ut fides non adhibeatur
puncto formato ꝑ iudicem niſi interuenerit ↄſẽ
ſus ꝑtium modo pᷣdicto ut nõ. in.d.l.i. Sed eſt
dubiũ: nunquid poſſit appellari ꝑ alterã ptium.
Blo. ur uelle hic in fi. ꝙ non eſt locus appel

lationi: ex quo ꝑtes ſemel approbauerunt punc

tũ formatuʒ per iudicẽ:dic melius ut colligitur
ex notatis in.d..queſitũ ꝙ quattuor actus in
teruenire pnt in hac mã. ¶ Primns ꝓnuncia
tio iudicis de conſultatione facienda et ab iſta
non appellatur. quia non grauat ut. S. dixi.

C De appel.

Secundus caſus eſt ipſa forma
nis: ? ab iſto actu a pncipio põ
dex uerũ ñ expᷣmit ut ine 1iSec generen 6
ſenlerunt non pñt ↄdicere ante ſñiam
tius actus eſt reſponſio principis ꝗ qus “
pellatur: quia lacit ius inter Etes.l.i.ff. geroch,
Pncipũ ⁊ in. I. ſed. ꝙ pncipi inſti. de inre
rali gen. 2 ciuili. (Quartus agctus eſt ipa ſtin
diffinitiua: quã iudex pfert ſm rnſione r R
7 ab iſta põt appellari per tex.in. d. S. H
naʒ poterir ꝓbari ĩi cã appellatiõis: punctns

don fuit benef. atus: ? ꝙ peꝛ errorem coſen
erit. Ete poteꝛit cm iſtrues ex nouis actis:
nã hʒ locũ nõ ꝓbatũ: pbabo peꝛ.l.ꝑ hanc. C.

de temp. app. in.c. ci Joanes de fi. inſtru. Ex
his nota unũ pulchꝛũ 2 quotidianuʒ dictum

iz ptes conſeſerint ut inder ferret ſñiã im conſi
liũ alicuius periti:⁊ conſenſerunt puncto forma
to ꝑ iudicẽ:nibilominus a ſnia lata jm coſilum
ſapientis poterit appellari per rones ſupradic
tas. Item quia non conſenſerant in iuriſperitũ
tanqᷓ; in arbitrũ nel arbitratorẽ ſed ut in mirum
ſcientificũ. ¶ In limili nidemus a indice op
tento de conſenſu ꝑtiuʒ poteſt appellari ut in. c.
cãm de re iudi.et in.l.ex conſenſu.ᷣff ð app. Ita
in ꝓpoſito ſic ẽt uidemus in teſtibus.naʒ ſic p
ducẽdo teſtem appꝛobet ipſius ꝑſonã. iiij. q. ij.
ſi quis tcſtibus:nihilominus pnt poſtea repro
bari dicta:ut nõ.in.c.pñtiuʒ.S. de teſti.Et hane
cõcluſionẽ firmat Har. in. d. F. queſſtu:et nide

tio conſultatio

latius ad mãm ciꝛca conſilium ſapienis:qð ipſe

nõ. in.l.i..ſi plures.ff. de exeꝛcito.et qð dixi ĩ
.c. ſi ꝓ debilitate de offi. dele. additio. et h ſuffi
ciant ad mateꝛiam.
2 Pi i ame lite
Ignificante. t
pᷣncipale negocium iudex aliquid inno
nat nel diè aſſignataʒ ſine cã pᷣuenit:licite appel
latur. Et ſi pꝛocuꝛatoꝛ datus ad impetrandum
ſuper appellatione non ſeꝛuauit foꝛmam man
dati auditur. appellans etiam poſt. annum.
Primo ponituꝛ appellantis naꝛatio. In ſecĩ
da cauſe comm ſſio:ibi.ideoqʒ.¶Mota pmo
ex textu ꝙ poteſt alicui in ceno loco ius compe
tere ut alibi qᷓ; in locis ſuis uictualia non uenda
tur. Et idem dic in furno molendino? ſimibꝰ
ut poſſit ex conſuerudine uel priuilegio vompe
tere hoc ius in illo loco:⁊ potuit induci conſue
tudo ſi anbi nolebant hec exercere:? inhibiti e
quieuerunt prohibitioni per tempus legitimuzʒ
ad preſcriptionem complendam: ad hoc quod
notat Cy. in.l.ij. alias. C. que ſit lon. conſue.
facit.l.ſi quis diuturno.ff. ſi ſeruit .uendi.
Nota ꝙ etiam clericis ⁊ eccleſiſs peteſ boc
ius competere:licet ipſi non poſſunt per ſe exer
cere officium earnificum uel tabemariorum un
in cle. dioceſani de uita ? boneſta. cleꝛci. He
cundo principaliter nota quod lite pendente 4
debet reus pro hiberi nii iure ſuo non impꝛio
1o a lege: licet illud ius ſit contr⸗ intentionem

inilad
iud .
Gnlceͤni Atio n

ſsenn woi.. v
de vaſtpel i⸗ lefhnonper
lie hen ge gatiß con r gbat

ata de janiti
Mio en gle nl . o ii.

1alectus ad ter

iea polſeſtone ſgelendi nenci dart

ig: ſc hu ins nhcelit ſorte
tabirulo infratlann nilam adonn
i dicchn hoc ins mceli gine⸗
capitalumn n goeuc eu
iis an ſ⸗ 1o decidendh
pendene ſuper bor inre non den
hiberi ſua poſſeſſione nii. uin ſl
inſeioofſaũ plorari: inlſer
ſi munuimn n O Bis n
ii verbijorſernn pon n ten ſ
un ige fuiſet ſiis fuiſſt conteſti⸗
baterpectari ſdia diſliningatmon. n
nid imnomare in dren icomn bus:
oNe ad fierer Mogd
vr N in.cii ur ie pendemte n⸗
ſolumn eo. ti lib. v. Er ideo goo.ſe
Od ter. marime ſed certe illa ſupp
toto neceſſaria per ter qui nniur
Gec poteſt dici inppleno goo
ſpectu totins tpis pencentie liie
glianid inonarl i pindicium pofl
habes clanſſime primi lect ron
qumee lcuit epo ob hanc cimn an
cundus intelectus eſt capleli
poſeſior in iſa qvaſi oſftonen
forte inqyietate 2 ggebat forte ne
co boc ins conppetee epiſcopo
ſoꝛia cicenco boc ins mmceli ſol
tnnc n e nclisoffehit
—0 oporterer ſupplere ad D

. . ed agnerte quia goſa non
no con. hoc officium iud
ſarl niqnitate e inn
te
Oenactoris ſech ſonn

Kimet duos er
Be ntens cij adbuc poſti 1
nazn nchzeis icere off
iurſctio⸗ (Vnchnc non ſtſi
W Doſa cicit t

aunManlatit iin,
n minſts umsititunin
aihtin gen iu lii
s itmmmumns inſum
õü
utin im Maſcuſitit
hu vaidu Mun in/.
ill Apraf ana eri
1 irn N nNadnggti
mA.
W

in
SnugANihifn
Lin ſtäßtnmgl

n
õ
cie unN

actoris ſeu iuriſ deducti in ingiciũ lacit. c. i. 8. ut
lite pen.? quali per totũ. Lertio nota ꝙ di
latio data de partiũ conſeniu non põt ſine cau
ſa ꝛeuocari alteꝛa pte inuita. Et ꝓbat iſte tex.id
quod dixi in.c.cum ceſſante.S. eoð.ut interlocu
toria lata de conſenſu ꝑtium non poſſit reuoc
ri alrera ꝑte inuita:iĩtellige niſi ſubſit cã¶ ¶l
terius nota ꝙ ipedimentũ ꝓcuratorig 5 mada
tum pᷣſtitum pbet iuſtam cãm appellatoꝛi conſe
quendi fᷣm annum. ¶ itio nota ꝙ appellans
ex plinibus cauſis copulatiue deductis iuſtificat
appellationem cauſarum alteram ꝗpprobando:
2 ſic facit ꝙ deducens plura copulatiue in libel
lo non uideatur ſe obligare ad quanlibet Ptem
copulatine ꝓbandam:ſed ſatis eſt ꝓbare id qð
ſufficit ad nictoriã de quo nide quod dixi in.c.
ʒ. S. de ꝓba. æ ꝑ Mar. in. I. diuus. ff de ꝛe ind.
in glo i. in fine:ex hac colliguntur duo in
tellectus ad tex. ¶Wrimus eſt ꝙ ep̃s erat in
iſta poſſeſſione faclendi nendi carnes ĩ locis ſu
is:⁊ ſic hñdi ius macelli:⁊ forte concuꝛrebat cũ
capitulo infra illam nillam adunenſem: ſed capi
tulũ dicebat hoc ius macelli ꝑtineꝛe dũtaxat ad
capitulum ⁊ ſuꝑ hoc iure agebatur:⁊ hec lec.ſa
tis claꝛa eſt. Eiam 26 decidendi fuit quia lite
pendente ſuper boc iure non debebat eps pro
hiberi ſua poſſeſſione uti.nam ſi potuiſſet in hꝰ
iudicis officiũ iplorari:fuiſſet prius executioni
ſñia mandata qᷓ ſaa.( Bed im bunc intellet
rũ uerbũ preſertim poſitũ in texru ſtat proprie:
nam idẽ fuiſſet ſi lis fuiſſet conteſtata:qm debe
bat expectari ſñia diffinitiua:non.n.dr̃ reus ali
quid innouare in preiudicium litis:ſi ntitur poſ
ſeſſione ſua:imo ſibi fieret inouatio:ſi ꝓhiberet
ea uti ut in.c.i ut lite pendente nõ. glo.in.c.non
ſolum eo. ti. lib.vi.Et ideo glo.ſequens ſupplet
ad tex. maxime ſed certe illa ſuppletio non ẽ ex
toto neceſſaria per tex. qui utitur nerbo pᷣſertiʒ
Sed poteſt dici ꝙ ſuppletio gloſe.procedit re
ſpectu totius tp̃ᷣis pendentie litis: quia non dʒ
aliquid inouari i pindicium poſſeſſoris.ex boc

habes clariſſime primã lect. ⁊ rõnẽ decidendi: et

quaꝛe licuit epᷣo ob hanc cãm appellare. ¶ De
cundus intellectus eſt ꝙ capitulũ erat hbic quaſi
poſſeſſor in iſta quaſi poſfione:? agebat õ epᷣʒ
forte inquietãtẽ ⁊ agebat forte negatoria negã
do hoc ius competere epiſcopo uel forte confeſ
ſoꝛia dicendo boc ius macelli ſoli capitulo com
petere. Et rõ decidendi fuit fᷣm glo.quia nõ po
terat implorari indicis officiũ lite non conte.et
tunc nõ oorteret ſupplere ad text.uerbũ maxie
C Ded aduerte quia gloſa non aperit hic qua
re lite non con. hoc officium indicum non pote
rat iplorari õ iniquitatẽ ? inouantẽ circa poſfi
onem actoris.ſed gloſ.j.ſuper uerbo ſupeꝛ his
uẽ ponere duas rõnes. Sin eſt ꝙ ſpecia
le eſt in delegatis cũ adhuc poſſint recuſari ãte
litẽ conteſtatã non dʒ eis licere officiũ impaꝛtiꝛi

circa pᷣncipale:cũ adhuc non ſit firmata ipſoꝛuʒ
iuriſditio. ¶ Deðdo gloſa. dicit ꝙ officium iudi

¶ Be appel.

cis principaliter poteſt implorari ante litẽ oteſ.
quia ſuccedit loco actionis ſeu deſeruit actioni
intentate:ideo dʒ prius lis conteſtari.ſecus ubi
officium iudicis incidenter imploraretur: quia
tunc non eſt neceſſaria litis conteſtatio:⁊ ſic relſ
pondeo ad. c.ij.S. de offi.iudi. ¶ Multi repro
bant hunc intellectuʒ:æ pꝛeſertim do.Ant.non
plʒ dicenti ꝙ ex quo caplʒ erat in hac poſſeſſiõe
bene poterat implorari indicis officium: ut nil
ibi innouaretur in preiudicium poſſeſſoris.
Ego uero cꝛedo ꝙ hec lectura fa ſatis iuridice
ſuſtineri põt intelligendo ꝓut firmiſſime credo
in facto contigiſſe ꝙ hic epᷣs negabat capituluʒ
eſſe in hac poſſeſſione ⁊ ſibi hoc ius competeꝛe
2 de hoc erat ↄtẽtio: iõ pẽdente lite ſuꝑ his nõ
debebat eps ꝓhiberi nri hac facultate a iure nõ
improbata. Unde nõ erat licitũ iudicibus ſupeꝛ
hoc aliquid interloqui lite non conteſ.ar.c.con
ſultationibus.j.de offi.dele.⁊ hic uide tex.opti
mum iuncta glo.fi.in.c.ij.de in inte.reſtit.ultra
medium:⁊ tunc nõ oportʒ ſupplere maxime ad
litterã. Sed dicendũ ꝙ lite nõ ↄteſtata nõ erat
licitum iudieibus ſuꝑ hac poſſeſſione ſe inteꝛpo
nere:cum de ea eſſʒ ↄtentio: ſed poſt litẽ ↄteſta
tam ex quo agit᷑ de poſſeſſiõe ⁊? ꝓprietate põt
interloqui:ſi prius cõſtat de poſſeſſione ad hoc
.c.cũ ueniſſent.j de inſti. Et ſic ex his habetur
clare ſecundus intellectus:fatendũ tñ eſſʒ ꝙ ubi
Oſtitiſſet de poſſeſſione actoris nec de ea efſʒ cõ
tentio: ꝙ licite põt ẽt delagatus ſuũ officinʒ lite
cõteſtata nel nõ iꝑtiri æ reuocare oĩa attẽtata ĩ
piudiciũ actoris:pro quo uide tex.cũ glo.i cle.
.ij. ut lite pendente: æ ꝑ hec pnt decidi multa ſᷣ
oſuſe tacta ꝑ doc.in glo.in uerbo pᷣuenire ĩ fi.
Mora glo.iuncto tex. ⁊ circa mãm iſtã doc.
inſtar naria referẽdo. Sʒ ↄcluderẽ ſic clare mãʒ
ꝙ aut dilatio fuit data ſine cauſe cognitione ex
iudicis officio: æ põt eodẽ mõ ſine cauſe cogni
tione reuocari ut in.l.diẽ ꝓferre.ff.de arb. facit
qð dixi ĩ. c. cũ ceſſte.S.e.? qðᷣ nõ. MHar.i.l. qd
iuſſit. ff.de re iudi.?æ Inn.i.c.q̃relã de elec. Si
vo fuit data cũ cãe cognitiõe ⁊ tũc aut interuẽit
ↄſeſus ꝑtiũ:⁊ tũc reuocari nõ põt altera ꝑte in
uita cã legitia nõ apꝑente:⁊ de h̊ ẽ bonꝰ tex. h:
quẽ adduxi ĩ.d.c cũ ceſſãte ad ꝓbãdũ ꝙ iterlo
cutoria data ð ↄſẽſu ꝑtiuʒ nõ põt reuocari alt᷑ᷣa
ꝑte innita cã legitia nõ apꝑẽte quã nõbis. Aut
nõ iteruenit ↄſẽſus ꝑtiũ:ſʒ iudex ex officio ſuo
dilationẽ pᷣfixit:⁊ tũc ſi ceſſat cã dilatõiſ põt illã
reuocare ad h tex.nõ.i ar.i.l.a filia.ff.ad treb.
Exẽplũ:ſtatuit iudex terminũ decẽ dierũ ꝑti ab
ſeti:forte ĩ uilla erat:ad ↄꝑendũ ipſe reuerſus ẽ
.j. V. dies:certe pot᷑it ila dilatõ decẽ dieꝝ reuo
cari:qꝛ ceſſat cã illiꝰ rermini. Si uero cauſa nõ
ceſſat:⁊ tunc nõ dʒ index ſine cã aliquid attenta
re in preindiciũ dilationis: ar.in.l.ſiue pars:et
uide ad predicta glo. notabilem in. c. cum ex eo
de electi.li.Vi.in nerbo ad ſeptennium que con
cludit quod ſi epiſcopus diſpenſauit fanore ſiu
dij cum aliquo ad ſeptennium non poteſt ſine

RIans d decz.

1

/* 2 wαn paßy 4

¶ De appel.

c& euidenti diſpenſationẽ reuocare. quod nõ. æ
circa ceſſationẽ cae uide quod nõt Har. in. l.lu
tiꝰ. ff. de le.ij. z.l.ij. E. ð dila.? ea que dixi i. d.
c.cũ ceſſante:põt tñ pendente una dilatiõe dar
terminũ ad aliũ actũ ſucceſſiue explicandũ eidẽ
parti uel alteri.quia hoc non eſt preiudicium di
lationis ut ſentit bic Cal.æ bene ? Mar.i.l.ij.
.ff. de re iudicara. S Idẽ dicit ſi aliquid inno
uetur. Nã poſſet iudex occurrere dilatiõe non
obſtante:quia non preiudicat dilationi ſed im
partit᷑ officiũ ſuũ circa alia.pro H. c. qᷓ frõte. S.
eo. ? c. cuʒ reneammn ſ Munquid at poſſit in
dex dare ſimul duas dilationes ad diuerſos ac
tus: nide per ſpeculatorẽ ĩ ti. de dila..i.uer.ðᷣ
liberatorie ⁊ ſe.⁊ bo.gl.in.cle.ſepe in uerbo po
dationẽ de uerbo.ſigni Et dic ꝙ ubi ſcõs actꝰ
dependet a priori ita ꝙ alterationem ꝛecipit ab
effectu prio ris actus nõ põt iudex ad diuerſos
actuſ duas dilationes prefigere ſimul:ſecus ubi
actus ſunt oĩo diuerſi. one exemplũ: uult
iudex prefigere terminũ parti ad poſſinões faci
endas puta decẽ dierũ ⁊ aliã dilationẽ decẽ die
rũ:ex nunc prefigit ad probandũ intẽtionẽ ſuã
certe hoc non dʒ poſſe fieri.nã forte omnes po
ſitiones erunt confeſſate pex partẽ aduerſã: ⁊ ſit
fruſtra daret᷑ fa dilatio ¶¶ Irẽ ⁊ forte omnes
negabũt:⁊ ſic duriori pꝛobatione afficietur: ex
pectandus eſt eꝛgo finis poſſitiõis: ſecus uit di
xi qn actus ſunt diuerſi:utputa prefigo tibi ter
minũ decẽ dierũ ad producendũ teſtes:⁊ extũc
prefigo.v. dies ad producendũ inſtrumenta: ni
hil. n. prohibet hos terminos accumulare ſil: 2
hoc nota. In glo. in uerbo ſuper his in fi.ðᷣcla
ra hanc gloſ.quo ad propoſitũ nrʒ per ea q̃ di

xi.S. in glo.iij.alias prima ubi eã expediui:⁊ ge

neraliter ad. mãm uide.c.ij. de of mdi. In

glo. fi.ibi non poſſet eos recuſare ⁊c̃.nõ.glo.et
idẽ nõ:glo.in.c.cũ oli.S.de cã poſ.⁊ proprit.⁊
uide ꝙ ibi nõ. in eadẽ gloſ.ibi forte non erant
ſoluendo ⁊c Moſt.dicit ꝙ ex quo procuratõ ex
ceſſit fines mandati in nullo hahuit preiudicare
dno:ideo non tenebatuꝛ dñs prius agere pꝛo
curatorẽ ¶ Aduerte hoc dictũ Moſtiẽ.proce
dit reſpectu effeetus ipetratõis:illa.n.tanq;ᷓ attẽ
tata ↄ mandatum non preiudicat domio ut ĩ iu
ribus allegatis in glo.ſed hic agitur de alio pꝛe
iudicio.quia appellator non fuit proſecutus.j.
annum. Unde quẽadmodũ quilibet tertius im
pediens preiudicat appellatori:ut prius ſaltem
agat Z ipedientẽ ad ĩtereſſe iuxta notata ĩ.c.ex
rõe.S.eo.ita uẽ dicendũ in procuratore impedi
mẽtum preſtante õ foꝛmã mandati:cũ in hociſit
non procuratoꝛ. Et ideo foꝛte dixit glo. ꝙ non
eꝛat ſoluendo:⁊ notabis hanc glo.pꝛo intellectu
iuriũ:q tribuũt ſʒ ãnũ ipedito.nã ſi ipedituꝛ fẽo
tertij non datur ſcðs annus:ſed agitur õ tertiũ
ad intereſſe:ſi eſt ſoluendo:alias reſtituitur ut h̊
Et ſic poteſt ſaluari glo.nel dic ꝙ ↄriuʒ glo.ꝓ
cedit qñ tertius fuit in dolo:ſed iſte pꝛocuꝛatoꝛ
credebatur circũuentus:quia forte falſo fuerũt

dẽ. Ad iuſtificãdã appellationẽ ex cq iter

libi date lr̃e reuocatorie illius inhibitionis:
his habes mãm. c. intꝛinſecam expeditaʒ e
tꝛa glo. oppo. ) tex. C. de monopol. per A.
nã non lʒ cõuenire ut certis perſonis liceat ne j
dere nictualia: æ alios ñ inſtꝛuant ur ibi So
ue pm Inn. ca fraudandi non eſt licitũ ſtr t9
nire ſed bñ ex priuilegio ſen conſuetudine Hee
põt licere ut hic: uel Srium pꝛocedit ꝛeſpectu .
ſonarum ſen rerum: ſecus reſpectu loci.i. ut ſe
to loco uendantuꝛ: prima tñ ſolutio 6Ecurior:
ut =ʒ impugnetur pactũ tanq; captioſũ: nõ ti im
pugnat puilegiü ſen oſuetudo:quod n

Nterpoſita. Taoh famoſũ
Rbile:d b dicir nciy et multum alle
Pncipiuʒ uſqʒ ad. F. ei
ꝓbax oʒ cãe vVitatẽ coꝛ indice ad què nune
corã iudice ꝗ qoblata pbatio ? reiecta.b.d. ſin
gulariter 6 prio ꝙ ex reiectide exceptois
legitie nõ iuſtificat appellatio niſi coꝛam indice
ag au betur illam exceptio nez eſſe ueraʒ.
¶ Er quo infero iudicem non grauare paunez
ex eo ſolo ꝙ exceptionem pꝛobabilẽ non admi
ſit.nam potuit moueri putando foꝛe illam eſſe
falſã:ideo ut preſumatur grauamẽ: dʒ expectari
doncc probetur uenitas ipſins ¶ Et ex hoc in
feꝛo ad aliud notabile dictum quod in focultate
iudicis eſt exceptiones dilatorias uel peremoro
rias admittere uel repellere:nec ex lola admiſſi
one uel reiectione infertur grauamen appellatio
nis inſtificatiuum. Et uide cirea hoc Inn. i.c.
poſt elec. de conceſ.pꝛeben. prope fineʒ:ubi dat

bonam theoricam iudici dicens ꝙ ſi exceptio ?
modici preiudicij: poteſt eam ex leni pꝛeſumptio

ne repellere. Si ueꝛo eſt magni preiudicij ut pu
ta exceptio de non petendo uel preſcriptõis nö
debet moueri ſine pꝛeſumptione uehementi:qo
nota. G itimo nota q; pꝛobationis oblatio
2 repuſſio exceptionis propoſite iuſtificat ipſo
facto appellationẽ a indice interponendam: ita
ꝙ ſufficit co ram iudice ad quem probajĩ excep
tionem legitimam propoſitam ? ipſius proba
tionem oblatam: æ ꝙ index exceptionem ? pro
bationem reppulerit. ¶ Sed queꝛo de ratione
decidendi ad utrunqʒ dictum iſtius principij:
uidelicet quaꝛe ſolum exceptiones legitimne re
pulſio non iuſtificat appellationem et probatio
nis oblatio: ſic dic colligendo mentem glo. et
doc. ¶ Cauſa immediate appellationis eſt ip
ſum grauamen ut in. c. ut debitus ſuorn eo. ſe
ex ſola ꝛeiectione exceptionis pꝛobabilis nece
ſario non infertur gꝛauamen: quia cum inder
habeat cõtẽpnere malicias litigantium ut ſlas
finem de dolo. 7 contum facit..quidam elim
= iex iuſta can
uerunt. ff. ſi certũ pe. potuit moer! ex Vaoz ſepe
ſa ad illam exceptionem elenam n
exceptio in ſe eſt legitima:ect tamen eſt l
exceptio contra actoꝛem ꝙ eſt excdicain in
men in ueritate non eſt excdicatus: ſed excip

inder ii adnnittes/
inder i gan Sſor tl .
6grungelll. iſe⸗ ſoneinc

6 ri
georm ct diglali geblion⸗

orn nodicl 1is ie erit oblats yb⸗

Srci non il iudex:

curn imer Canonic pi
inec d biſoſuedun ge delpo. imnp

roe. Nioblano ,banonis uſifa
ionemiaua deegt iiqnin⸗ ucͤ
do reopere intn ofli ſu batio
ns giinereu het fo aſit in gren
õäl
Pr iiell,c. 1C.negnis iſncj
engro. Dechdo ,litubi appelai
in udicis ci eoica i n dor wi en
icſuggeſi 5. Ni (Adider e
oNe den Nidncaſ eer ce od
apoelanone. Ie boc fiſtingue⸗
te indicis pbatione oblati ſonennis
ci iudexeſt aoſes: ? hoc ſenſerunt de
Caro fallt fz Jo.on.? cöſterl.
offeri pbanio 5 rei euidena:ut ſinol
cii niuere de qno notorie conſiarin
mortufactt c.euidetia. de gecn,
ria n d; inder pat ad iudicii duel
5. ge fliſs pſoy. Hecn euſgetin:
ſunptionẽ pbatſdis oblaterideo en
luſtficandi appelatione,, Pbetur
us re Falit ? quanto qnſ offertur
quo iucer ineceſſtanur ad e rei
hoc ltio cie nt plene n. i c er dre
niͦ m tene merl:⸗
ficat H aunnger e
gi vonemn quoad denon
t Utarat non at yt exceptio bab e
Uidici pnis Adueiſe qia iniqnita D
Kure Diimenoencheſening,
Mut in regula non hge reinn

k coc.hic. lice glo. in e
H bi dixj: f 5 arie
anm Ai boſeus cin git
ualis chenn ſe iſta ob H

um *l CNin V
n nienen . un
e 4 . En.
ünuritinnnn
li i tit
a unu⸗ onin ſt
ng nngentt
lgnſetig e, t

A miilalen
Alckalgnenſite
i r deodr muifn

1 Wuſhngt inand
niſngatin
X 5 uſfti Vari i m
Awoen Anerhinſn
nnignicden n gunr
aoinmn ithiitn
Eunto Ndr bn lnt
iadnrnnm gumneinn
orlehen Mits isſ Konen
vaiumml dinn , inti
udnminsz Aunnr n
udummu trmaruin
A ſatcanrifenn gumm geit
AtNINiri
WEHRHuRREi
wlantrdi,nttaſind
1n Srdnifthint
ammrumhiili
N rinnttnnnn

. te
„(Ianorong d N

caulſa differendi iudicium æ uexandi aduerſariũ
Igeo ex ſola reiectione neceſſario non ꝓbatur
gꝛauam:ſʒ ſi corã iudice ad quẽ ꝓbet᷑ poſtmom
ueritas ipius exceptionis nunc apparet iudicem
grauaſſe æ male motũ fuiſſe ad reiectionẽ:ſʒ qn
excipiens obtulit ſe ꝓbatuꝝ in cõtinẽti non põt
index ñ admittẽs aliquã excuſationem baber:ꝙ
nõ grangerit. qꝛ pſũpta malicia õ excipientem
purgatu: ex oblata ꝓbatione in cõtinenti: nã in
mora modici tpᷣis n ẽ ꝑiculũ.l.ſi debitori. ff. de
indici.unde cũ iudex reijecerit oblatã ꝓbationẽ
ondit ipo fcẽo iniquitatẽ ſuã ᷣ excipientẽ. IJIdeo
ſufficit hoc ſolũ ꝓbare ad iuſtificationẽ appella
tionis dato ꝙ non ꝓbetur ueritas cauſe: quia
ſine ueritate grauame illatũ eſt. ¶ Bed quero
ꝓ declaratione pᷣdictorũ ⁊ tex. nũquid indifferẽ
ter ꝓbationis oblatõ hẽat iuſtificare appellatõʒ
dic ꝙ non: ſed regulariter hoc procedit Fallit
pᷣmo in appellatione eriudiciali que interponit
a pte uel a iudice ꝓcedente tanq́; ꝑs Ratio eſt
quia non tenctur ꝑs recipere ꝓbationes alteꝛiꝰ
ꝑtis:cũ non ſit iudex:hoc ſetit Inno hic ⁊ ĩ.c.
cum inter canonicus ⁊ in.c.quia ꝓpter de elec.
7 in. c.qad diſſoluẽdum de deſpõ.impu. ꝓbatur
rõe. Mã oblatio ꝓbationis iuſtificat ex eo appł
lationem:quia detegit iniquitatẽ iudicis in nolẽ
do recipere iuxta officiũ ſuũ ꝓbationẽ exceptõ
nis legitime:ſed hec ro ceſſat in ꝑte:cũ non ha
beat ad hoc officium:non.n.põt eſſe iudex in cã
ꝓpᷣa.ilij.q.iiij.c.i.?.C. nequis i ſua cã in ꝛubꝛo
7 nigro. ¶ Decũdo fallit ubi appellat᷑ in ablen
tia iudicis cũ eiꝰpntia hꝛi ñ pot iux ea que dixi
i.c.ſuggeſtũ.S.e.nã cũ n ſit iudex qͥ ꝛecipit ꝓbati
onẽ oblatã: ridiculũ eèt dicẽ ꝙ tał oblatõ inſtifi
cet appellationẽ. Itẽ hoc fuit inductũ ex iniqta
te iudicis ꝓbationẽ oblatã ſꝑnentis qᷓ rõ ceſſat
cũ iudex eſt abſẽs:⁊ hoc ſenſerunt doc.hic ⁊ bñ
ertio fallit py Jo. an. ?7 cõiteꝛ. ſequẽtes:qñ
offert ꝓbatio rei euidetiã: ut ſi nolo ꝓbare ti
ciũ uinere de quo notorie conſtat in loco ꝙ eſt
mortuꝰfacit.c.euidẽtia.j.de accu. Mã noto
ria ni dʒ iudex pati ad iudiciũ ðduci:ut in. c. qmn
3 5. de filijs pᷣſby. Hec.n. euidẽtia ꝛei cõfũdit
ſumptionẽ ꝓbatiõis oblate:ideo erit neceſſe ad
iuſtificanda appellationẽ: ꝓbetur neꝛitas ipſi
us rei. Fallit æ quarto qn offertur ꝓbatio tpᷣe
quo iudex ni neceſſitatur ad eã recipiẽdam:æ= de
hoc ultio dic ut plene nõ.i.c.ex ꝑte ade de teſt.
nũ tñ tene mẽti:ꝙ oblatio ꝓbationis iuſti
ficat appellationem quo ad deuolutioneʒ cauſe
dũtaxat non ãt ut exceptio habeatur ꝓbata ĩp
iudiciũ ꝑtis adueꝛſe quia iniquitas iudicis non
dʒ nocere ꝑti: nemo.n. dʒ alterius odio pregra
uari ut in regula non dʒ de ꝛc.iuꝛ.li.vVi.⁊ h̊ cõit
noluerũt doc.hic.⁊ uide glo.in.c.ex ꝑte ade pꝛe
al. ? plenins ibi dixi:æ ur̃ ð hoc ibi cãus ſʒ unũ
intellectum: Altimo ſcias ꝙ in dubium uertituꝛ

gqualis debeat eſſe iſta oblatio ꝓbationis ad in

ſtificandam appellationẽ æ due reꝑiuntur opio
nes na ut ſufſiciat uerbaſis utputa ſi di

C De appel.

cat ꝑs:ego offero me ꝓbaturũ hanc exceptiõeʒ
iuxta id qð hẽtur in.l.li is a quo.ff. ut in poſ.
leg. hodie conſtat:hodie agatur ut ibi. Et hanc
opinionẽ fouet Moſt.⁊ pꝛo eo facit ̊ litteꝛa dũ
ſimpliciter dicit ſe offerẽs probaturũ ꝛc. ¶ Se
cũda opinio eſt Jo. an. exigit. n. ipe realẽ cbla
tionẽ ꝓbatio nis ut puta ꝙ ſecũ habeat teſtes.
inſtrumẽta ⁊ ea offerat iudici. Si.n.iudex tunc
ſnit:⁊ ob hoc appellatur iuſtificata eſt appella
tio:hoc ſolo ꝓbato ⁊ iſtũ tex.exponit offeres ſe
ꝓbaturum ⁊c.i.probationes offerens mouetur
quia ex õria opinione ſequitur abſuꝛditas.nam
facile eſſet falſo excipienti ꝓbationeʒ ueꝛbaliter
offerre. tẽ quia uerbalis oblatio nil noui ĩ
ducit:cum in qualibet exceptione tacite inſit ob
latio probationis:cum quilibet excipiens tene
atur ꝓbare ſuã exceptionẽ ut in.l.i.ff.ð excep.
2 in.l.in exceptionibus.ff. de ꝓba.nota.in cle.
fi. de reſcrip¶ Do. An. banc opinionẽ nõ ſe
quitur ſed dicit ſufficere:ut exeipiens ſe offerat
ꝓbaturũ in continenti:quia per hoc ſatis pur
gatur malicia pſumpta õ excipientem ad h.c.lit
teras de reſti.ſpo.⁊ in.c.exhibita de iudi.facit ĩ
ar.l.qð dicimus ⁊ in.l.ratũ.ff.de ſolu.⁊ hanc ꝑ
tem ſemꝑ tenui. Et dicit᷑ uelle ꝓbare in continẽ
ti:ex quo non exponit dilationes longiores:ſed
petit terminũ breuiſſimum ut ꝓbatuꝛ in.d.c. lit
teras: ⁊ per hoc tollitur motiuũ Jo. an. Hã re
gulariter excipiẽs nõ tenet᷑ ꝓbaꝛe in ↄtineti:nec
ẽt ꝓcedit alið motiuũ ſuũ ꝙ falſo poſſit offerri
ꝓPbatio:quia poterit timere condemnationẽ ex
penſarum. unde non eſt ueriſimile ꝙ offeret ſe ĩ
continenti ꝓbamx:uel dato modico interuallo
niſi crederet ſe ueraciter poſſe ꝓbare: ⁊ de hoc
eſt tex.optimus in.d.c. litteras ubi purgat᷑ pre
ſũpta malicia excipietis ꝑ tale oblationem ꝓba
tionis vbaliter factã:æ tunc expone iſtũ tex. ibi
niſi hoc ſe offeres ꝓbatuꝝ i ↄtinẽti.ſ.j.brcuiſſi
maʒ dilationẽ. G glo.ij. ibi cuʒ cam ſolue h̊
Sriũ ut ibi nõ.⁊ ꝑ glo.i.c.oli.s.de excep. ꝓbat
n.illa exceptio ex iſpectiõe reſcripti delegatorij
ad.c.ut debitꝰ:dic ꝙ illud.c.nõ ꝓbat oriũ: naʒ
ꝓbabilitas cãe includit ibi ueritatẽ ipſius cãe.
Itẽ declarat ille tex. ꝑ iſtũ ar.i.l.nõ pnit =.l. nã
2 poſteriores.ff. ðᷣ legi.⁊ ad.c.dilecto:dic ꝙ ibi
fuit probata ueruas exceptionis per cõfeſſioneʒ

partis aduerſe. *
₰„ Si appellatõ
¶ Eidem quoque. nõ fuit eecep
ta a iudice uł approbata a ꝑte: ſufficit appellari
mittere ꝓcuratorẽ ad impetrãdũ ⁊? Sdicendũ:lʒ
ꝑs appellata ſit ꝑata iĩ curia qui: hoc dicit
uſqʒ ad. J. ille a,& i e ꝙ lola appro
batio appellationis per iudicem nel partẽ appel
latam facta facit cauſam eſſe in curia:ut appella
to proſequente perſonaliter ſeu per pꝛocurato

rem teneatur appellator ipſam appellationem
ĩ curia proſequi.¶ Et ex hoc duo infeꝛo. Dꝛi

mo q ſola pꝛobatio fſacit cauſam eſſie i cuna ut tins eat ſen dt ſt Tnertis

ibi tractetur licet terminus non fuerit prefixus

à Ppyeg

per iudicẽ ſen partẽ ad appellationẽ proſequen
dã: ut probat iſte tex.id quod dixi in. c. nicolao
ʒ eo.⁊ limitat.c.ſepe.S.e. Secundo nõ ꝙ ſola
approbatio partis appellate ſufficit nt cã tracte
tur in curia:Iʒ iudex appellationẽ nõ receperit.
Eſt ergo ĩ optione appellãtis qualiter ⁊ ad que
nelit appellare: ſed in optione appellati eſt: an
nelit cãm tractare ĩ curia. Et hodie adde caſũ.⸗
c.i. e.ti. li. Vj.⁊ aliquid tetigi in.c.ut debitus.s.
e. Sed circa tex. dubitatur: nũquid poſſit appel
lator inuito appellato cãm proſequi in curia.
Inno uẽ ſetire ꝙ ſic:⁊ hoc mihi plʒ:nã iſte tex.
non dicit appellantẽ hoc non poſſe:ſed dicit ꝙ
permittitur ſibi impetrare lr̃as:ſi ſua appellatio
ñ fuer t recepta:põt ergo nõ uti bac permiſſiõe
ĩ fauorẽ ſuũ facta:ar.in.l.nõ quicquid.ff. de iu
di.⁊ in.c.cõſuluit de offi.dele.Ex quo enim ap
pellatum ẽ ad papã nil repugnat appellatorẽ ꝓ
ſequi cam ſuã apud ſedẽ aplicam:nec appellatuſ
põt dicere:quia iudiciũ redditur in inuitũ iit ĩ
c. intelleximus de iudi. æ in. I. inter ſtipulate. F.
ſi ſtichũ.ff. de vbo.obl.Sed quãdo appellator
non uult in curia proſequi non põt appellatus
niſi de ſeipſo conqueri:quare ſi uolebat in curia
proſequi non receperit prius appellationem 2z
hanc mãm hꝰ. F. proſequeꝛe plemius ut dixi i.d.
c. nichlao. 2
C 3 ute inchoatã p
lle denique. ſecutionẽ appellati
onis appellãs põt ſi uult inuito appellato peteꝛe
ut remittatur ad tudicẽ a quo:ſed condemnabi
tur in cxpeſis factis per partẽ aduerſã in illa ap
pellatiõe. ¶ Mota primo appellatoreʒ poſſe re
integꝛa ſue appellationi inuito appellato ꝛenũtia
re ad hoc.l.ſiquis libellos.C.eo.ti.canoniʒata
ij. q.vj.ſiquis re uero integra non exnte ñ põt
in preiudiciuʒ appellati appellationi renũciare:
qꝛ appellatio hoc caſu eſt effecta cõis:⁊ de hoc
j. latius ¶ Secũdo nota ꝙ poſtquã appellati
onis cã eſt alteri per ſuperiorem delegata nõ lʒ
appellatori appellatõi renũciar̃ inuito appellato
(Sa 3 boc ⁊ õ tex. opponitur. Nam ſola
elegatio appellationis non facit rẽ deſinere eẽ
integraʒ.cũ nil uideatur adhuc geſtũ cũ appella
to:ergo debet cõpetere facultas illi renũciandi.
Jo. an. fatetur cõtrariũ:⁊ ad iſtũ textuʒ.ſuppler
maxime uel ided f̃ʒ eũ fecit mẽtionẽ de delegati
one quia tunc fiet remiſſio per indicem delega
tũ quia coram eo dʒ fieri petitio remiſſionis:ex
quo cã eſt ſibi gelegara Sed idẽ Joa. an. in
addi.ſpe.e.ti.ꝗ.in quibus.v.xxxiiij.ꝛefeꝛt guil.
de ſuʒa in.l.ampliorẽ. C. e. tenuiſſe appellatorẽ
poſſe cauſa nondum cepta renuntiare appellati
oni ſue ꝑ dictam.l.ſi quis libellos ſed ea cepta
non põt in preiudiciũ appellati eo inuito ⁊ facit
tex.in.d.l.ampliorẽ..ſancimus:legiſte ẽt tenẽt
in.d.l.ſi quis libellos:ꝙ ad incõmodũ appella
ti non põt appellator ſue appellationi ꝛenüciaꝛe
⁊ circa hoc młta ſcribũtur ed ut clare hẽt

articulus diſtinguerẽ ſic: ꝙ aut fuit appellatum

ante ſniam diffinitiuã aut poſt. Oꝛio caſu ſiiu
dex a quo detulit appellationi non eſt ampli
fas appellatori gppellationi ſue renäclaten u
tota iuriſditio quo ad illã cam tranſlata eſtper
delationẽ ad ſuperioꝛem ut in. c. cũ appellationi
bus. eo. ti. i. Vj .unde etiaʒ cõi ſenſu non pñ̃t
pellãs æ appellatus ꝛediꝛe ad prioꝛem iudi nn
nõ. ? plene proſequuntur: æ concludunt di⸗ de
ꝛota deciß. ccclv. glo. de hoc uacillaueꝛit inid
.c. cũ appellationibus. ¶ Si nero non fuit de
5. e it de
latũ appellationi ⁊ tẽ ſi res eſt integra poteſt ap
bellator cet appelſato inuſto ꝛenũciaꝛe appellatio
ni ſue ut hic ⁊ in. d.l. ſi quis libellos:ſi nero res
non eſt integra. Aut appellatus nũquaʒ a Ppro
bauit appellationez: puto quod poſſit appela
tor renunciare: quia non põt appellatus ſe inua
re: ex eo ꝙ ſemper ĩpugnauit ut in ꝛegula ex eo
de re. iur. li. Vj. Di ueꝛo appellatus ꝛecepit 2 ies
non eſt integꝛa: tunc ſatis puto procedeꝛe illam
opinionẽ guil.quia ꝑ incboqtionẽ cauſe appella
tionis eſt effecta ipſa appellatio cõis ad hoc q
nõ.in.c.ex conqueſtione de ꝛeſli.ſpo.facit. d.c.
nicolao ⁊ dictus. ſancimus. ¶ Vel dic ? me
lius hoc poſſe procedere in appellatione a qif
finitiua. Maʒ tune põt prerendere intereſſe ppi
cõfirmationem ſnie quã uult bie Sec in appel
latione ab interlocutoria non uideo quid inter
eſſe põt pᷣtendere appellato:cum cã ſit remiteen
da ad iudicẽ a quo ut in. c. ut debitus.5. e. ? h
conſequituꝛ nunc ex ꝛenũciatione oppellationis.
Vnde põt ei dici:quod queris intus hobes:?
facit quod nõ. hic glo.in uerbo contradicnõe.
Secũdo mẽbꝛo pncipali cũ fuit appellatũ a
ſnia diffinitiua diſtingue:aut ꝛes non eſt integꝛa
2 non põt inuito appellato renũciare appeſians
appellationi per ſupradicta. Aut res e integꝛa
2 tũc ſi ꝓpter appellationeʒ appellatoꝛis fuit er
cluſus appellatus a facultate appellandi non po
teſt appellans renunciaꝛe appellationi ſue ad in
cõmodum appellati. nam imis bnſficio ſen diſpo
ſitione ẽ appellatio hoc caſu cõis:2 ſic poſſunti
telligi dicta legiſtaꝝ iĩ dicta.l.ſi quis libelios.
Pone exemplum in.l.omnẽ bonoꝛẽ. C. qñ ꝓ
uo. non eſt neceſſe: 2 declaraui ilſ.l.poſt go. in
c. ſignificanerunt. . de excep. na ſi ſnia fuit las
pꝛo me:non tn fuiſti mihi condenamus in erpen
ſis: æ tu appellaſti: non poſſum ego appellare er
ſola omiſſiõe condẽnatiõts expenſarum: ſed ſup
appellatione tua poſſum petere tefett onem ſuſe
quo ad expenſas ut in. d. l. omnem honommd
n. caſu ſi tu poſſes me inuito ꝛenũcigꝛe lre
tioni lex ut ita dixerim decepiſſet merliel do
tu appellatõis tue ſubtraxit mihi aen ti
pellãdi:ne tot appellationes gemina ent itue:
bi daret facultatẽ ꝛenunciandi Hl
as ee ñ dz. Sed ſi appelono ma n ſueme
bi facultatẽ appelldi poſſu ꝛenuntiene
atio i elt effecra coõis ali
gra te iuito:qꝛ appellatio n elte
⸗ 3 = 49 atois non potes tu
quẽ actũ geſtũ. In cã appellatd lete fnüciare
pncipalit̃ ꝓſeqͥ appellat ioneme noleie

der
ncAdr ae hili
C. xines guuanine
Ale- in darg cum
E pte⸗
per ſcſeen . Helatione vel puin

z ſte s Aelen
4 5 gppelaio ad welace
ſenier ftiri ce 9ecanone⸗ nd
Cnar ic awre de d de
mtmarite igi in cder ns .

Girio enolaatur ab e⸗ ad ſupiorem.

.

, Cechratoone nns perit qvalter h

mncörumeinin cͦapelgtionis u
ceſti e no conteſn. putr bic diei
docto. el gont er benl / conum
ue uir cuata ob honie ſueg gerun
ee . ri iueervrinoe ermmi ad
nem poleigamn iur poſtionemc.
eo. Erinter cetera ponit bic Hoſtl bon
ebſente appelatoe dr aeliatns in
enſe ann droſeod adwddeue
beoderor N RaNardte 1 do eri
ſacere gPdeſatore elani in pridns pen
ſed ſanis eſt p req unranur in conis.
teret cei ciari pſomalier one ppter
tii otus iſe melis laberi. Ande iur
lum appelagtoꝛe hoc caſn requirendi
tinndi:ad hoc ant ei gui C geten
aſcto cappellnore Crboe e tiin
1 de go n e oblne glo ſiinf
ludex neceſſanio ci werutohante
inc atatänc in dlſcnſion
Gpelnn nrro nnagftſnh
protedhtur adfiniendun

Nquiſitioni. Cl

6 gtio
in medio i
nſſinibng annen lnenpaſunt

mrife iennm 49) Ailin
anauſinichf, Toclinegoc

rnarn eri
nnigſnmnn
** netum ſtnſote
. eel⸗
ealudintnigi
nsccnl glth
ncamn iin ulritl
tnt eneſlanne ſin
ade oole gialn iheltr
mm iime ſätuntnnrt
imnom iitgi nti Gtu
õü
Mi umin gulmmmat nn
Aat uriigiet
upim A mittinN
Ac ac ae Aaes inohte⸗
amladN n EnCrndi
anteei
Dnedn
anhnabinnaniud
ꝛmſan gennfiniſe
wegimin inn
1r SNlrnſs Niudin
A1AN rdi
Pwelnns laun i
4 wwiinslelmntk ſe ſb
. Pen minz iui
nodn Me ee
, wch otinet

michnlte
g min i ml

die otaphenn
chan Ei min

ocen 1, Alic N
bi lmmn nn⸗

6.1 din ℳ

I
gn rinm
oli ſin
Pch-

((a l.0 yt te mina iDn

ut in dicta.l.ſi quis libelſos:
tionem eo.ti. et uide quod nõt archidi .lj. q. Vi.
ſi quis libellos:et Jo.an.poſt eum in. c. l. e. ti.
li.vi. plene per Hoſt.in. c.fi. de cri. fal. poſſet iñ
appellatus impetraꝛe litteras ſuper ↄfirmariõe
ſententie ſeu petere p ſuꝑiorem ſniam ꝓ ſe larã
cõſirmari:ut in.c.oblate 27.c.per tuas.S. e. æ ui
de circa petitionẽ cõfirmationis ſentẽtie qðᷣ di
xi in. c. ea que.S.de re iudi.
C S gqne. Articulus appellationis inter
poſite a grauamine diſcutitur
per indicem ad què pꝑte abſente ꝑ cõtumaciam
et lite nõ oteſtata in appellatione uel pꝛincipali.
¶ Hõ pꝰ ꝙ appellatio ab inteꝛlocuroꝛia poteſt
iſcuti et finiri ſine ↄteſtatione litis adnuerſaꝛio
otumace. Quid autẽ de cã appellatiouis ꝗ dif
finitma: uide qð dixi in. c. peꝛ tuas.. e. 6
ſecũdo ꝙ litis ↄteſtatio requirit ex iuris tſgoꝛe
qui quide rigor non debet hoc caſu obſeruari.
limo nõ. ꝙ in appellatione ab interlocu
toria nil pent᷑ a ꝑte. ſed tantũ redarguit iniqui
tas iudicis. Agitur enim ð facto ſuo:æ= ut iuriſ
ditio denoluatur ab eo ad ſuꝑiorem. Sed pro
declaratione textus querit̃ qualiter ꝑs ↄſtituat
in cõtumacia in cã appellationis:ut ſic ſit locus
ꝓceſſui lite nõ conteſta.ꝓut hic dicit᷑. Solutio
docto.intelligunt et bene: ꝙ contumax eſt pars
ſiue fuit citata ab homie ſiue a lege:ut in.c.i.de
elec. li. vi.ſiue ex prefixiõe termini ad appellatio
nem pꝛoſequẽdam iux diſpoſitionem. c.ſepe..
eo. Et inter cetera ponit hic Hoſti.bonũ diciũ
ꝙ abſente appellatoꝛe põt appellatus in ultimo
menſe anni proſequi appiłationé: iuxta id quod
habetur.ij.q. vi. appellatore.æ non erit neceſſe
facere ꝗppellatoꝛc citari in ꝑtibus peꝛſonaliter:
ſed ſatis eſt ꝙ requiratur in curia. Nã ſi opor
teret eũ citari ꝑſonaliter foꝛte ꝓpter uiaxꝝ diſtã
tiã totus ille meſis labeꝛet᷑. Ande iura dicũt ſo
lum appellatoꝛẽ hoc caſu requirendũ nõ dicum
citandũ:ad hoc aut᷑ ei qui. C. de temp appel.2
dicto.c. appellatore. Er hoc idẽ tẽuit Har. ibi
2 uide qð dixi.S.e.oblate ĩ glo.fi.in fi. Ex hac
gl. iſcto tex.nõ ꝙ ubi iudex tulit interlocutoriã
ſententiam in fauorem alterius parnis nõ ẽ ipſe
ludex neceſſaꝛio citandus in diſcuſione eppella
tionis. Mam nr hic patet ſufficit ſola cõtumacia
appellati ut procedatur ad finiendum articuluʒ
appellationis:pro hoc. c. nenerabilibus de ſen.
exco. li.vi.dixi plenius in.d.c.cũ ſpãli..poꝛxo
in glo. in uerbo coram.S. eo.

quiſitioni. Clauſula app:

— Hſit 4

DDe appeol.

facit cle. ſi appella

latione remo

in medio liiteraꝝ poſita reſpicit pꝛe
miſſa quibns annectitur nõ ſequẽtia miſi reperi
atur in fine litterarum.
parata n diuidit᷑.¶¶ Nõ p̃mo ꝙ cła appellano
ne remota in reſcripto principis appoſita ẽt bo
die operatur effecrũ ſuũ 4
nit poſt. c. ut debitꝰ. S. e.nõ põt dici ꝙ corrigat
per illud. c.⁊ ſic falſa eſt opi.glo.ibi æ ſequaciuʒ

i negocia ſunt ſe

à cũ iſtud. c. emana

9

vt ſme Lrne. fiigic; ry u aler 7— △ 4 P⸗c-

uolentium hane clam hodie nil oꝑari peꝛ illud
c.ut debitus. MA dſde als ꝛões quas poſui in. d.
c. ut debitus = in. c. paſtoralis e ti. Mec ob. ſi
dicatur ꝙ cã exepli fecit meriõeʒ ð iſta ckha: quia
nõ adduxiſſet nos ꝑ hoc ad iſtum errorem. cuʒ
ſine cõmemoratiõe ipſiꝰſi ufficiſſet dice quotiẽs
clła in medio ponitur ẽt habuiſſemus diſpoſitio
nem magis gñalẽ. Donatr eꝛgo lerioſe exẽ
plũ in ꝛemotione appe lationis: ut hẽremꝰ maio
rẽ claritatẽ:tã ꝛeſpẽu hꝰcle ꝙᷓ reſpectu aliaꝝ cła
rũ.Ex hoc ⁊ ex tex.nõ.⁊ rene mẽeti q ubicungqʒ 7
in eadẽ diſpõe annectunt᷑ plura negocia ſepaꝛa
ta:cła in medio eorũ poſita ñ cõcernit totã diſ
poſitionem: ſed dũtaxat pcedentia: qdᷣ ualet ad
ſtarutũ 2 cõſ les diſpoſitiõ s. Cns nc ꝛe
gulariter cła ſeu qitas ĩ fine diſpõis poſita non ela . anſcrla⸗,
reſtringit᷑ ad imediate pcedẽtia:ſed cõceꝛnit oiĩ 5.
in diſpoe contenta: æ dic ut dicã cũ glo.fi.¶n
gl. in fi. bo. bic ? Jo. an. poſt eũ dicit ꝙ nõ po
teſt in h̊ daꝛi cerra doctrina:ſʒ ſm diuerſitatem
caſuũ fiar diuerſa ꝛelatio. Onñʒ id qð põit᷑ ĩ pri
cipio ↄcernit oĩa ſequẽtia Et idẽ de eo qð poit̃
i medio:ut in. c.ij. ꝛeq̃ris pᷣalle. qñqʒ cła ſolum
Pternit pᷣcedentia ut hic:qñqʒ dictũ i pncipio ĩ
relligit᷑ repetitũ in fine ut in. c. paſtorat hic alł.
Lu nide qð claꝛiꝰ? plemiꝰdixi in. d. c.ij. fquiꝛis.
tã ꝛſpectu eflecius cłe q; alicuiꝰqᷓitatis adiecte ĩ
aliqua diſpõe an cõcernat oĩa pcedẽtia et ſeqn
tia uide peꝛ Haꝛ. in. l. ptor æ=. I.ij ff ui. bo. rap.
et in.l.talis ſcriptura. ff. de le.i. Et ſpec.in ti.
de inſtru. edi. ꝗ nũc aũt uidendũ. v. item excipe
? glo.·in.c.caue.xxviij q.i.⁊ in cle.ij.de hẽti.2 ĩ
c.ſtatutũ de reſcrip.li.vi. Et pone exẽplũ ĩ uno
negocio cõcernẽte plures articulos ꝑ id qð ha
etur in. c. cũ dilectus. S de reſcrip. In pluribꝰ
o negocijs põe exẽplũ ꝑ.c.cũ vein 7 teſti.
reue eſt.
Na ſententia. reue en⸗
per alia nerba ſic. Appellatio uniꝰ ꝓ
deſt alteri ſi cõi iure iuuẽtur: ⁊ idẽ ſit negocium
? eadem defenſionis cã et ſint eadẽ ſñia cõdẽna
ti. als ſecus. hd. . p' ex tex. pluꝛa requiſi
ta: ad hoc ut ſũia lata in fauorem umus proſit
7 alteri ¶ Drimo eniʒ requirit᷑ ꝙ una ſñia fuerit
cõdẽnari. nam ſi nõ fuiſſet cõꝛei ſen ambo in iu
dicio ſñia lata ↄ unum regłr ñ ꝓdeſt ſen nocet
alteri:lʒ eodẽ iure inuẽtuꝛ:ut in. c. intenogatum
ij.q.v.in.l.denunciaſſe ff. de adul.uide glo.in
c.dilecto.J.ð pꝛeben. Facit regla ꝛes ĩteꝛ alios
acta alijs nocere: uel ꝓdeſſe nõ dʒ: ut in. c. inter
dilectos de fi. inſtru. E. res inteꝛ alios acta per
totũ:æ qð dixi nnã ſniaʒ requiri. Idẽ dic ſi pln
res fuerunt ſnie:eadẽ m fuit probatio ut ꝓbar̃
in.:.ſi qui ſeperatim.ff. eo.æ ibi per Har. Se
cũdo requiritur ꝙ ſnia fuerit ſata in cã appella
tionis.ᷣ ſecꝰ ĩ ſñia lata ĩ cã pricipali.illa eniʒ non
nocet alteri regnlariteꝛ: nec ꝓdeſt ꝑ ea q̃ ſuꝑius . 1
dixi. plenius iñ nide hunc arriculum. ſ. ꝙ in cã S
principali per Jo. cal. in. c. dilectus.]. de ſimo.
per Cynum in. I. res E. res inter aſios acta

. „ —
5Aαν*α Apor rſ
Qual men) & 6 fy. F .

QRualen 1 pbet MAs aſpelland 4 fre tceen ½ – ſe.ſe⸗ ..

e appal.

Et eſt ratio diuerſitatis inter cam principalem:
7 cãm appellatõis. Mã ĩ cã appellationis diſpn
tatur de naliditate uel inaliditate ſñie q̃ quidem
ſnia dʒ eſſe idinidua: 2 nõ ꝓ pte ualere: ? pro ꝑ
te nõ ex qno fuit lata S plures eodẽ iure fũgen
tes:vñ ꝑinð iudicãdũ ẽ quẽadmodũ i ſnia lata
ſuper indiuidua ſeu re indiuiſibili. naʒ in tali re
indiuiſibili ſnia lata in fauorẽ unius prodeſt al
teri eodem iure fungenti: ʒ̊ nõ fuerit in iudicio:
ut in. l. ſi cõi fl. quẽadmo. ſerui. ami. Et melius
quo ad ſniaʒ in.l.loci corpꝰ. F.ſi fundꝰ. ff. ſi ſeꝛ.
nen. qᷓ quidẽ rõ n militat in cã pricipali:ubi agi
rur ð re diuiſibili:qꝛ tẽ ſnia bʒ ſuũ effẽuʒ ꝛeſpẽu
llaꝰ S quẽ lata fuit. un ꝛegłarit᷑ nõ extẽdit᷑ ad ali
um. Tertio requiritur qð cõi iure iſti inuentur
nã ſi ille qui obtinuit inuet᷑ inre ſpãli:puta fauo
re etatis ſeu fauore eccleſie:uictoria iſtius obti
nẽtis de iure ſpãli nõ pꝛodeſt alteri: lʒ ↄcurrant
oia alia in hoc.c. cõtenta. Ratio qꝛ bencficium
pſonale nõ cõicat᷑ alteri:ſed ſequi perſonã: ui ĩ
regula prinilegiũ ꝑſonale ðᷣ re.iur.li.Vi. ꝓbat᷑ ĩ
l. unica. C. ſi in cõ cã reſti. inte. poſiu. miſi age
ret᷑ re ĩdiuiſibili: qꝛ tũc fanor ſplis porriget
ad aliũ als ſibi nõ ꝓdefſʒ: ut i.d.l.ſi cõeʒ. hoc ca
ſn ĩ młis bnficiũ etatis nnius extẽdit᷑ ad lium
hũñtẽ idẽ ius: ut pleniꝰ nõ.i. d l.nnica. Quarto
requirit᷑ ꝙ idẽ ſit negociũ:ſecꝰ aũt ſi negocium
eſſz diuerſũ ut ſi fuerũt płres tumões odẽenati ex
diueꝛſis negocijs: æ unꝰ appellauit eiꝰ nictoria
nõ ꝓdeſt alteri. ceſſat enĩ rõ. S. dicta ꝑpꝑ diuerſi
tatẽ non põt dici unicã eſſe ſũiã: aꝛ.l et.ff. de mi
no. Quinto requirit᷑ ꝙ eadẽ ſit defẽſiõis cauſa
pone exẽplũ ut in glo.fi.? aliud magis clarum-
plures fuerũt fidciuſſores unius nõ renũciãtes
bñficio anctẽtice de fideiuſſo. ſ ut pus ↄueniat
pncipalis:ẽt fuerũt oẽs ↄdennati un? appellat z
obtinuit ut pᷣus haberet᷑ recurſus ↄ pᷣncipalem:
hec ſnia pꝛodeꝛit alijs ↄlideiuſſoribus:qꝛ eadẽ
eſt oĩuʒ defenſionis cã ſecꝰ ubi eſſet diuerſa. it

in glo. f. Hec quĩqʒ colligunt᷑ ex iſio tex· C EHy

tex. dat᷑ ſcxiũ requiſuũ ſnt agat᷑ ſuꝑ re corꝑali
2 hoc noluit glo.i.Et fuit hec opinio aʒo.in.d.
.l. ſi qui dicebat alind eſſe in re corporali diuiſi
bili:motus qꝛ ſpale eſt in re incorporali indiniſi
bili:ut ſñia unius ꝓſit alteri.l loci corpus.. ſi
fũdus ff ſi ſer. uen. ĩ. d.l.ſi cõem. Aliud ergo
qʒ eſſe ĩ re ĩicoporali diuiſibili: ut eſt uſructus.
NMã cñ ceteꝛe fuitutes ſint indiuiſibiles nſufruc
tus diuidi põt ut in.l.i.ad finẽ.ff. ad.l.fal. Sed
hoc dictũ cõit᷑ non recipit᷑ a doc ut nõ.in.d.i.ſi
qui. Mã ſi diſpoſitio huiꝰ.c.hʒ locũ in ꝛe corꝑa
li diuiſibili:foꝛtius in re incorpoꝛali Iʒ indiniſibi
li:maxime qꝛ in uſufruciu hʒ locum ius accreſcẽ
di. hoc ergo ſextum neceſſario ñ requirit᷑. Sep
timo requiritur iuxta ordinẽ ꝙ alter ꝗͥ n appel
lanit tacuerit:ita ꝙ ſñiã expᷣſſe ñ appꝛobauerit.
Maʒ ſi approbanerit expᷣſſe ſniaʒ qtum ad enʒ
nictoria appellãtis n prodeſt ſibi:qꝛ qtũ ad cũ
ſnia fecit iuſ ad hoc.c.cũ ſuꝑ ĩ ꝛõe ſua.õ ti. ꝓx.
? i.l.nõ tñ.ff. eo. peꝛ locũ a ſpãli:ut nõ. Mar. in

l iut. Ar enuo kauiti i e elen
reũñ appellaſſe ( Mia ſi ignorauerit æ tacueri
ſniaʒ approbaſſe iri in eo eſte? lic rafimne n
t⸗ — T träſiuit ĩ 2c
iudicatã ꝑ lapſũ decẽdij ꝙᷓrũ ad eũ. Ad h in
cũ ſupeꝛ. ꝓbatur ẽt ſm unũ intellectum oc. c.
e. Si autẽ ſciuit cõꝛeũ m in. .ij.
5 3 appellaſſe nẽ: tẽ ꝗ
baſſe illa appellatiõeʒ quo ad ſe: nec põ kin
tacite illã ratificauerit: qꝛ ſciebat ſe tetan c
latie alteriꝰex diſpoſitõe iuris. Er heu 4 kine
ad queſtionẽ. pone ꝙ unus ex plaribu c faciunt
„ gi a ſei, s cõdéna
tis appellar alijs ſcientibus 2 tacentibus lapſo
decẽdio fecit cõpoſuõemn cũ actoꝛe. Müqᷣd li
qui nõ appellaueſũt poterunt pꝛoſequi hac
pellatiõem. nam illa cõpoſitio nõ ꝓdeſt alij ab
eſt quid pſonale..i. C. de traſac. de boc nie de
ſpe. e. ti. F. i. V. ſed quid ſi ile udi cocludit ꝙ alij
poteꝛunt proſequi: qꝛ beneficio inris appellatio
unius cõicat᷑ reliquis: ar. bic. Añ non pomuit in
Pindicium alioꝝ appellatõi renũciare: ſient i n
dixi in. c. interpoſua. S. ille deniqʒ. 5. e. ? fac. c.
cũ ſuper:⁊ qð ibi plene dixi g. de re iudi.et per
hec habes ſuccincte ⁊? clariſſime expeduã totam
mm huius. c. ? diſtingue 1 ſupꝛadicta.
i uſtus meius excu
lans habetur pro appellante ſi fuerit
Dteſtatus ⁊ appellatiõis cãs duxeꝛit eypmedas.
Peimo ponitur ihema Stdo deciſio. bi ad
appellatiõis. Tertio moderatio. ibi dummodo.
Mõ pꝰ ꝙ ut metus excuſet ab appellatoe int
ponendaoʒ ꝙ ſit iuſtus. i. non nanus: ſed ꝓba
bilis: ut le. ⁊ nõ. in ſili in. c pel. de in ite. reſti.et
in.l.i. f.. ꝙ me. cau. nõ ini requiritur m: Moſti.
nr ſit iuſtus. i. ꝙ pars non dederit cam meiut.
Mã idẽ eſt ſi fuiſſet cã metus all.l iſii onide f.
&ꝙ metus cã: ſed allego meliorẽ tex in l.nec io
re. e. ti. æ c. ueniẽs ⁊ qð ibi nõtur.].de ſpon.⁊
nitimo nõ. Secũdo nõ ꝙ nõ noles appellaꝛe ꝓ
pter metuʒ dʒ ꝓteſtaꝛi:et ſic pieſtatio eſt necria
ad declaꝛanduʒ animũ ipſius: ut nidei -
ſe ꝓpteꝛ meium:? non per negligentä. o
tertio ꝙ in defeciũ iudicis dʒ appellan preſen
gia bonoꝝ niroruʒ: ? utrũ ſufficiat unus nia aut
debeant eſſe plures: uide lapum in allega.l.
ſpecu. in ti. de ſecũdo decꝛe. F. nuc de cffectu. v.
ſed nunquid:? in ti.de inſtru. edi. in. J. nunc ue
ro. . Iem pone. Et cõcluſio & ut ſufficiat un⸗
duũmodo fiat in preſentia teſtiuj. n aut norins
2 teſtes ſufficerẽt: facit qð nõ.glo.in. c. vi circa
de elect. lib. Vj. 2 hec nota in pratica. Et meeli
gunt aliqui ut do. car. nt neceſſe ſi appellaſſoeʒ
conlicere: ac ſi eſſet interponenda coꝛ ludice ?
prius ꝓieſtari coram bono uſio qo lbenter ap
pellaſſet in pꝛcſentia iudicis ſi potuiſet bfe con
moge ipſius copiam ſe preſentiam:ſec gꝛ
poteſt appellat coram eo:? heiit arlos:ci dʒ
gere poſtmnodũ tenorẽ totius abpelaoldtc 3
interpoſuiſſet coram iudice. Ego puto bac pr⸗
ticam fore bonã: ſed non ſempe: neceſlari.
birror enim ꝓcedere ců an ccllat meius et non

●

, odielstn
prctentis dſc
atbteib onor oz:l,
160 riad 1,1g6

Darlinüa
palt ar ofio liel , neceſſiu

ſalis in ſ. 1no lo /,

maulg elltl reqrit u⸗
liein nſteril m⸗
Ncheun. M, zruneect Hipvtat

.E inelt
appelationemen
qgo horeran ineri:acit quoc not

in abmn ceofi le iſtii
nele tracurt appeſingtes a eel
areerauent ob hit ci. icſi
bare ſenel male ractauit appel
die fi q unicus alus homims
ſyeucine:ſ ial erigſun biſli
nntcrarthi i d lu pro be
q ſe Aii Cdecpl. ondhenta /
ſigfruus.f.ge edi egie.nice per⸗ +
Ouollo..Kg ihi rort de n 0
Paderte wa ed es mer awci
ſiume Wwer cori eo ieſtari v
dob Reint pfiat peſtatio corazin
tia commmode haberi poteſt:namn
gs puocatur er ioſa appelation
rccedatur ad eo qni , proteſtnid
ſire nioſo nnis are ſp iucicl
do Mroeſüts unmmn nerbis genen
lauceen e lie nl cſn bi
ut Ubiror: an cder kedi
bus ies in ale cſi
ns ucles amno poſten ipre ge
ſineii S ſo ne appelarer
conñ iucice:e tüe poterit Pcrecn
iconess: habebit lot fe
ſe.nan non hy coi bsaſ
ii: erbſais 6 amngen
enlit Joen; erp

caſu ci time
. tadnerſarii
re fn g gnͤhee oe dol⸗

nisamidntt-
unhnnitnin
S
atgibferttinr tle
Nrdüninatiriingtin
um zuentn
ehna Ds men
Ziſtsen
lus dhmn onptn ſen
Mlrst rintinmigitn
Pew wnmn imn Nh n i
””
Wrvumumin len
mnggl uti a mif
artucſid ietſie
elinnaaiafniihil
Ankiand
üiſtiiraia
lrllt minutin inl
mi daihikneni,
umg bhitinttſinit
“ üſpftend 4

poteſt haberi pꝛeſentia iudicis:tunc enim qcbet
appellari in pntia bonoꝝ uiroruʒ: ar. in. c. paſto
ralis in fi. de offi. ordi. dixi in. c. ſuggeſtuʒ. S. e.

ſed qñ meius excuſat nõ puto neceſſariuʒ ut ap
pelleruꝛ. ¶ Maʒ iſte tex. ſoli reqrit ut ꝓtelſtef:
cãs appellatiõis expᷣmar: æ ex h zputat᷑ appellaſ
ſe:ergo non ẽ neceſſe formalirer appellaꝛi: ꝙ h:
qꝛ ſufficẽ hoc ꝓteſtari coꝛã ipſo indice a quo nõ
audet appellare: gꝰnõ dʒ irelligi tex. ut ꝓteſtatio
formaliter nõ ↄtineat appellationẽ:qꝛ de nihilo
ſeruiret iſte rex. qñ fit i pntia indicis. In glo.i.
ibi ⁊ niſi illud ꝓteſtet.æc.nõ iñ intelligas ꝙ ſo
la ꝓteſiatio ꝓbat meiũ.nã eſſet p.l.metũ. C. ꝙ
metus cã. ubi dr̃ ꝙ ñ ꝓteſtatione ſed facti atro

4 iare ꝓbat᷑ metus. Qualiter ãt ꝓbetur meius
aduertendũ. qñʒ quis n audet appellare Ppter

metũ iudicis.qnʒ ꝓpter metũ partis aduerſe.
qnñʒ ꝓpter legẽ municipalẽ hoc ꝓbibentẽ. M
caſu ꝓbabitur metus: ſi iudex expᷣſſe fuerit libi
minatus ꝙ peſſime tractaret euʒ ſi ꝓcedeꝛet ad
appellationem: æ intellige ſi talis erat iudex:de
quo poterat timeri:facit quod nõt glo.in.c. cuʒ
ſuꝑ abbania de offi. dele. uel ſi index erat ſolitus
male tractare appellantes ab eo:ut qꝛ plures in
carceraueꝛat ob hãc cãz. Mũqd aut ſuffieiat ꝓ
bare ꝙ ſemel male tractauit appellantes ab eo.
dic ꝙ n qꝛ unicus actus hominis nõ ꝓbat cõ
ſuetudinc:ſed ſaltẽ exigituꝛ binus actus:ut no
tant᷑ dicit archi.xij.di.illud:pro Sh.c.ita nos.xx
V. q ij.z.l.iij. C. de epiſ. audientia facit.l. qͥs ſit
fugitiuus.ff. de edi.edic.nide per Har.in.:.de
pupillo..ſi qͥs ipᷣi pᷣtori.ff. de no.oꝑ.nũ. Et in
B adnerte.nã qñʒ qs timet a iudidice appellare.
ñ ramẽ timet corã eo ꝓteſtari:æ põt fuari ordo
huiꝰ he: ut pᷣat ꝓteſtatio coraʒ iudice ſi eiꝰ pſẽ
tia commode haberi poteſt: nam qñʒ iudex ma
gis ꝓuocatur ex ipſa appellatione: cum per eaʒ
recedatur ab eo quã ꝑ proteſtatiõeʒ:cũ ea ñ ob
ſtate nihilomnis paret ipᷣi indici.? maxime quã
do proteſtãs utituꝛ nerbis geneꝛalibus dicẽdo.
grauaſtis me ĩ tali ⁊ tali caſu libẽter appellareʒ
ſi anderem.hec eim ſimplex pꝛoteſtatio ſufficiat
ut aꝛbitror:ut non nideat᷑ cõſenſiſſe gꝛauamini
bus iudicis dũmõ poſtea tpᷣre debito probet iu

fſiũ meiũ. Si vo timet appellare:et ẽt proteſtaꝛi

coꝛã indice:⁊æ tũc poterit pꝛoteſtari corã ꝑſonis
idoneis:⁊ habebit locũ fa ꝑs alternatiue huiuſ
lr̃e.nam non hʒ copiaʒ iudicis pꝛopt᷑ ipſius me
tũ: et h̊ ſatis ſenſit Jo.an.łʒ explicite ñ loquat
fo caſu cũ timet adueꝛſariũ poterit ꝓteſtatiõem
facẽ fᷣm ordine le:et probabit metũ modiſ pre
dictis. ¶ Jdẽ dicit in t᷑tio caſu qn nimer appel
lare propt᷑.l.municipalẽ. s bor ultimũ q
ſepe nõ audet quis trahere aduerſaꝛiñ corã in
dice ↄpetenti ꝓpteꝛ.l.municipaleʒ que ẽ in loco
procedet᷑ eni tũc:prout dẽ h̊ in gl.in ſi ¶ Ideʒ
dicit Inno. in appellatione inteꝛponẽda: ut illa
non releuer ſi fiat in abſentia iudicis: dĩũmodo
ipſins copia poſſit hri. Et nide ꝙ plene dixi.5.
E. C, ſuggellum in glo. fi. Et quelibet iſtaꝛum ſo

e elicig pegrinãtikꝰ?

liionũ põt tollerari. ¶ HMõ uimimax rationem
in pꝛatica:æ facit ꝓ his que g̊. dixi:ut n teneat
appellationem formaliter interponeꝛe:ſed ſans
eſt proteſtari qd appellaꝛe non audet propter
metũ: facit.l.ij. E. de his qui peꝛ me. iudi. Ael
ſolue quaꝛto extra glo. ur intelligat tex de cauf
quaꝛe appellationem non interponit: 2 hoc uo
lauit Haꝛ. in. d.l.ij. Alij alt:ſed pdẽa ſufficiũt.

—

¶ De dericis peregrinantibus rubrica.

C Kontinnatur bec ꝛubrica ad pꝛecedentem h
ordine. am. ᷓ. uiſum eſt de appellantibꝰ:ſʒ
quia peꝛegrinantes in multis gaudent priuile
gio appellantinm merito ſubijcitur hic rubꝛica
de peregrinantibus. ¶ Æt pondera qꝛ in Wica
ſolum fit mentio de peꝛegrinant bus ſed in ni
gro reſtrigitur ad peregrinantes ad ſedem apo
ſtolicaʒ:et ſic qqʒ migꝛũ ſirictius pꝛouidet qua
rubrum:qꝛ rubrum im loqui de peregrinanti
bus:ſed tex.cõiter intelligiiuꝛ ẽt in alijs accedẽ
ribus ad ſedem apoſiolicam alia cauſa q; peꝛe
grinationis duntaxat. ut j. latius dicam. Et ex
boc nõ ꝙ nigrum non debet ſemp ꝛeſtringi ad
rubrum. Simile nõ. ꝑ gloſam ꝛubrice. C. etiam
ob chirogra. recu.æ ꝓbatuꝛ in rubrica de offi.
dek li. Vj iuncto.c.ſi ſuper gra ⁊.c.i.⁊ fi. e.ti. k.
.vj. Mam ibi in ꝛubrica ſolum fit metio de dele
ganiſ:⁊ tñ nigꝝ nactat ñ ſolũ ðᷣ delegatis:ſj et ðᷣ
ↄſeruatoribꝰz executoribus datis ad beneficia
2 hoc qꝛ illi ĩ multis habent ſimilitudinem cum
delegatis ut ibi notatur.

Onqueꝛcẽte.
HMoc dicit in ſumma.
Meregrinãtes ad pa
pam maxime cleꝛici cũ
omnibns rebus ſuis ð
bent eſſe ſub proteciio
ne apoſtolica ſecuꝛi.uł
ſie et melius comprehendendo quemlibet intel
lectum. Contra peꝛegrinantem ſeu proficilenteʒ
ad ſedem apoſtolicam non eſt aliquid innouan
duʒ.prio ponitur querela. ſecundo prouiſio ibi
licet. ¶ Hõ peibi res ſuas et eccleſie ſue ⁊c̃.
ẽt tempoꝛe antiquo preſoyteri poſſidebant bo
na patrimonialia ultra res eccleſie. ? plus pro
bat iſta lintera:q; nedum licite tenent iſta tempo
ralia cum eccleſijs:ſed ẽt gaudent in eis priuile
gio tributo rebus eccleſiaſticis ſaltem in multis
2 uide tex.in c.ſi clericus laicum de fo.compe.
2. c. ſimiliter. xvj.q.i.æ peꝛ totum tirulum ]. de
teſt. 6 ſecundo ibi quãdo ad nos acceſſt
cc. ꝙ remedium huius.c. non debet reſtringi
ad peregrinantes cã uiſitandi limina apoſtoloꝝ
ſen urbem ꝛomanam propteꝛ ſanctorum meꝛi
ta. ſed etiam habet locum in accedentibus ad ip
ſum ſũmum pontificem:ut ps ex illo uerbo ad
nos qð j. gemiatur. Tertio nõ. quod quẽad
modum appcllares fũt ſub pꝛotectione ſupioꝛts
y 2

2

—

C De okir. uti. ul inntl.
giuri

ita 2 peregrinãtes ⁊? latius Puidet be remediuʒ ſultationibus de offi. dele. ? lic fentit qð poteſt ſneci⸗ in Gfip derb
quam remedium appellationis: quia appellatio procedi ad miſſionem in poſſeſſionem ſi non ramian uid Ga goAer
ſolum tuetur reſpectu appellationis: ut in capi defendatur in partibus quod nota: 2 boc tenu Fnerdin
tulo propoſuit in. c. ad pec.S. tii. proximo: ſed aperte in dicto. c. ut debitus: æ induxi.] ignorg N nbetoli
remedium buius. c. prouidet in omni cauſa. et re. C. de reſti. mili.ubi fit miſſio contra ablentẽ — rld r.vtlue
nis ſit eiꝰ effeciꝰ ſpecificꝰ ſtati dicaʒ cum gl. ij. cauſa ꝛeipublice ſi non defendatur. debuit enim Ee niwe bn
n gl.ij. ibi cã pegrinatõis pondeꝛa h Vba dimittere procuratorem in panibus. fortius de zimmmjbor ordl
gl. nã nidet᷑ reſtrigere lex. ad proficiſcentes ad ber procedi poſſe ad hunc actum miſſionis con ſubtiel “ vinſainon
ſedẽ apłicã cã ꝑegꝛinatõis dũtaxat ꝙ nn uidet ĩ tra accedentes ad curiam: maxime ex cauſa uo Ge uenſone lnonaſen pe
diſticte neꝝ ur. . dixi. Et ut habeas toiã moz ii luntaria. Hoſtienſis. enim magis large intelli geſtiezlon ſunmeſiein
tuli duo ſt examinãda. rimo in quib? pegri git. diẽ enim poſſe attentari: ut contra peꝛegri ie Gel au ſi tpoſa abi
nantibus habeat locũ remediũ buius tituli. Se nantem ad papam non ꝓcedat᷑ per oꝛ dinaxun 6tmurbit orej. e er
cundo quis ſit effectus huins tituli cum peꝛ alia iudicem uel delegatum: niſi prius fuiſſet facta ſalicirate ot
iura ſatis ſit ꝓuiſum 5 ſpoliantes ſen rapiẽtes preuentio: ar. c.peuul. de foro. compc. uel ſecun
bona alioꝝ. Mam põt agi intdicto uñ ui. Itez dum Joanneʒz and. pꝛouidet iſte imm. ut ex faci
— ui bonoꝝ rap.= alijs remedijs oꝓtẽtis ĩ.c.paſto lioribus probationibus iſie peregrinans audia
ralis de cã poſ.⁊ ꝓprietatis ĩ glo. Quo ad pꝛi tur:et ſic iaanſeunt doctoꝛes communiteꝛ.
mũ ſunt opiones. nam abbas ſenſit cum opinio cereʒ tamen quod iſte tex. pcedit in quo
2 == ne glo ut ſoluʒ habeat locum in his qui publice libet accedente ad papam. etiam ex cauſa nolun
y f=vr qrlavſ . . alſſumunt ligna pegrinationis ut baculum ⁊ pe taria:pꝛout ſenſit Moſtien.= per boc non ſulpẽ
ram æ ſimilia: ? ſtant tẽpore debito in pegꝛina diur iuriſditio iudicis: quia fuit in culpa in nõ
tionibus. Innoc. intellexit magis large ut pro dimittendo procuratorem. Quid amtem opera
cedat in quolibet accedente ad papam ex cauſa bitur tunc iſte tex: dico quod pꝛoducit nouum +☚ get lul i ſen
neceſſaria ut puta pro appellatione pꝛoſeqnda remedium nam ubi alias itentando interdicuʒ zusbiſei. o i cofn
nel ur releuetur ab alia oppreſſione ł ex alia cũ uude ni in hbis babuiſſet probaꝛe ipoliationem riit hbinemnlani

ſiki ij. q. vi. ſi quis oppreſſus cũ tribus.c. ſequẽ ab ipſo nouo poſſeſſore ſattam.intentando ꝛc porſttpſe ſuderinferior proctl
tibus ⁊ ĩ. c.fi.de dila.⁊ de fo. cõpe.c.ul. Hoſti. medium buius tituli lufficiet probare quod tẽ nrotoen doiha .

. intellexit magis large nit procedat in quolibet poꝛe arrepti itineris poſſidebat talem rem:que 5, lge qñ mn oſrmmtoone nö ia
accedente ex quacũqʒ cã ad ſedeʒ apoſtolicam. nunc repeꝛituꝛ penes tertium: ? ex hoc capite npo. Hiuln mb anh
ira tranſeunt docot. hic cum iſtis opinionibus. obiinebit uñ põdera ꝙ vVba hui.c. it hpoſta 0d ileror iudlemt biein er.
Aduerte qꝛ Inno. magis prolixe tꝛactauit itel imꝑſoaliter: ut pʒ ibi qᷣcqᷣd poſt iter arrepiũ æc, 6i gais ri aeftce hoſlice: laper
lectũ buiꝰ tituli in. c.ut debitus. S. ti. ꝓx. ubi ſen ſic ñ requirit ꝙ ꝛeus ↄuentus arripuerit:ſed bl avelio ct edenr d n
ſit quod accedentes ex quacunqʒ cã probabili ſatis eſt qdð ꝑegrinanti ꝛcs illa fuit ſubtcu ſen 1N.WRWddo Ge⸗
gaudent priuilegio pmiꝰ ti. ? adeo ꝙ ẽt nuncij ablata. Si vo uolimus teneꝛe opinioneʒ; Jnn. s Kere per komani pontificenn
accedenies ꝓ alijs gaudent boc pꝛiuilegio pexr ut procedat in accedente ad papam exc neccel ſeia. Mäpcludinmnnns ominmn
hoc.c.dilecti.S.ti.ꝓx.puto ꝙ opinio Hoſtien. ſaria uel ſaltem ꝓbabili poterit leneri ila opio nopoſſint cognoleere ſuper e
poſſit procedere ſi ex remedio huins nituli ui HMoſti. ut ꝓuideat eiiã aduerſus indice inſenio uaſicitate ſpſlus confirmationis.
deatur tin S artentantem de facto ut ex qcũque rem ut reuocetur quicqd fecerit õ peregrinant venſſen 5 de ili r e hoe ſi
. tã accedẽs ad ſedẽ apłicã poſſit recnperare de poſt iter arreptum ſaltem id qðᷣ eſt grauis pꝛe tam. In glo. bi non facſt enf
facto ſibi ablara remedio buins.¶ ¶ Droõ bot iudicij. Et hoc aperte uult Inno. in. d. c. ut de Ber go potti Lchosinn
ſacit littera iſla que non mandat inquiri de cau bitꝰ. ubi dixit ꝙ S accedentes ad ſedem apoſto Pneſio nonn ſner vofione
ſa neceſſaria nel probabili accedendi ad ſedem licam ex cauſa probabili enazʒ ſi ſint nunci alio igioſam.l propriene pins re
apkicam: ſed ſi tenemus aliam opinionem ut ꝓ rum non ẽ procedendũ. Qud ſi fueꝛit peeſſu loqnimrer qno.n non nonem
uidear iſte titulus etiam contra facium iudicis dicit quod non tenet proceſſus alle.c.dilecti el no poteſt diel pſi efſic ligoſi
poſſumus tenere opinionem. Innocen. in. d.c. prio. 5. ii. ꝓxi. quod ſaus h probaiur ſecunduz enanpprieng cſb ſnen
nt debitus ut requiratur probabilis cauſa itine unum intellectum: qnimmo probatur:ꝙ ciiam inant iigioſares alingeo
randi. Mam non uidetur equum ut accedens excõicatio õ tales proficiſcentes non nalta rligl ipa offio on e⸗
ex cã prorſus noluntaria babeat ſuſpendeꝛe iu H — o. n autem clerici poſſint peregtinan 1 wonaginr ge ſio onn
riſditionem iudicis/ Quo ad ſecundum ſclicet ne ticentia ſuoꝝ pꝛelatorũ: Solutio. dicit Mo. r brethe gog 4
quẽ effecm producat remedium buius. ti. dic quod aut uolunt accedere cauſa mere perct⸗ qr nonagatnr defio in
quod etiam ſunt opiones Maʒ abbas nidetur tionis: ut propter deuononem:et non lice de hoſfionisꝛe iö ñ h nanſter 3
ſentire ut prouideat ſolum contra attemata de auctoritate ſuperioris: ut in.c.non oporte ne lte enene öbis hi epo
facto. ea enim que ſunt attentata in iudicio non conſe. di. v. etiam ſi ſint epiſcopi:ut ct 4 G 1linſ pd ſton
debent reuocari remedio huins tituli. ar. c. an be uoto. aut non cauſa peꝛegꝛinationis: a o ſere Afinnatio caratione
dita de reſtitu. ſpo. nel ſi de fructibus benelicij appellatione proſequenda nel pro Bue taon s n ofinnan denni
peregrinantis fuit prouiſum nicario qui ſeruit prefſione:⁊ tunc poſſunt ire d papam toram tbiitoteſir tonigt⸗
loco abſentis hoc enim non eſt reuocandnʒ:ar. alium ſuperiorem: eiam inuito hretre⸗ niſunintt iterch ej adnig
.c. puenit.ij. S. ti. proxi. ⁊ ſubdit unum uerbum ij. q. vj. omnes oppreſſi H alctom ſnnc ginn ſe een O
notabile quod contra iſtos peregrinantes põr bus:de boncſtate tamen debet perere lie I. nfonmn deſed nio cniaſh re
uz.c. licet de egul. igararia

procedi in eoꝝ abſentia: pꝛout notatuꝛ in c:cõ quod ſatis placet: argument

un eunnggt Noſen
minpronn laſt imtntmniie

unſ
mſän des gnu fitn hriti
dmimnh Noenaonn. Qltemmnorn
mn unt ſe r eeo oc oochet ſonnn

Mdm, un dbi es chtncofnneg

wcknindis ebnſſg gotr iwltinen
d p woo goſtſon ſunn inninnh e
unn huinu ill ufſamnohnt gott
rmmminns iuſinmmng
m, m e A AR
NN ſh hla wl
r N N bid A t ier mcͦti,
ü
ANVoNNaAtderae
aORmaeren dn
õ gdnd

ud lnn Phliet nen iucſi
M Canaiiscerftsdg ſe⸗

Gu monr lit fnterhnnt
in mepum alen id gens n
4 “ erm mmniinn
ar thcntgel untnet
ed hncitn
arprobebllelciinin H
nge eccnli Qud ifner ien

ger gimn glocſie Nl
ien wl 00 ſuns 1 Fodan 1
05 . .dimmo Nbm/
Nfllenes 5
moro mmndol poſnt ni⸗
egantſin
n m lecre Cſun

vo mi cdootcſinn

aent plopel ⸗ G,
vonis: , orwen nle /⸗
waoſiin nrelece e

4

„V. elia
õ
voto.201! ennec⸗
cpelnoſe cwolont ii cn

4 fo
ſſone nn CM win 0

Aut uolunt accedere 2 pegrinari ꝓ utilitate eo
ꝛũ tim ſine cã neceſſaꝛia:⁊ tunc tenet ꝙ ſit opus
hẽe auct᷑em ſui pᷣlati nel dñi pape in aut᷑.de epi.
in. J. interdicimus qð nõ. æ per hec habeĩ clare
mã huitituli.

Sequitur rubrica de cõfir. uti. uel inuiil.

9 Hec rubrica cõtinuatur hoc ordine. S. niſũ
eſt de ſuſpenſione ſnie ſen iuriſditionis iudicis

que fit remedio appellationis feu peregrinatio
nis: Sed quia ſnia ſeu procefſus indiciał qunqʒ
cõfirmatur ꝑ ſuꝑioreʒ. æ poſſet dubitari de uali
ditate et iualiditate ↄfirmatiõis merito ſubijcit
hec ubric.de confir. nri.uel inuti.

quis et.
Hoc dicit. De ꝛe ſciẽ̃̃

cõfirmata per papam
inferior index cogno
ſcere non põt.niſi ↄfiꝛ
matio non tennerit:ut
qꝛ ſurrepticia nł de re
litigioſa. hoc dicit iſtud.c. cũ ſequenti. Secunda
paas ibi:ſed ſi.¶ Hõ pꝰ ꝙ cõfiamatio facta de
re litigioſa eſt ipſo iure nulla.un ea nõ obſtante
poteſt ipſe iudex inferior procedere ad uſterio
ra tã in cognoſcendo qᷓ; in decidendo. Et intel
lige qñ in ↄfirmatione nõ fuit facta metio de ſt
tigio. Mã ſi fuit facta mẽtio arripitur illa cauſa
ab inferiori iudice:ut hic in fi.tex.ꝛꝰnõ.q; non
r᷑ quis rẽ pacifice poſtidẽ:ſi ſuper ea monetuꝛ
ſidi queſtio:facit qð nõtur in. c.ↄmiſſa de elect.

. . vi. ¶ Ns ttio nnũ nõbilẽ effectũ ↄfirmatio
nis factẽ per romanũ pontificẽ intellige ex cẽta

ſcia. Mã pcludit manus oꝛdinanoꝝ ut amplius
nõ poſſint cognoſcere ſuper re ↄfirmata neil de
ualiditate ipſius confirmationis. Sie in. c. cum
ueniſſent S. de iudi.⁊ de hoc.j.in glo.fi.lanꝰdi
cam. In glo. i. ibi non facit remi litigioſam.
ec glo. põt bẽe duos intellectus. Dꝛimꝰ

ꝓꝙ queſtio mota ſuper poſſione non facit rem li

tigioſam.i.pꝛoprietatẽ ipſius rel:⁊ tunc glo.bñ
loquitur ex quo.n.non mouetuꝛ qõ de ꝓperate
nõ poteſt dici ipſã effici litigioſam:et iõ poteꝛit
alienaꝛi ꝓprietas ipſiꝰ rei ſine uicio litigioſi: ar.
in ant᷑.litigioſa res eſt all.in glo ¶ ⁊ pot glo.in
telligi ꝙ ipſa poſpio non efficiatuꝛ litigioſa:ex
quo nõ agitur de dnio: ꝓut requirit aut᷑. pꝛeal.
orrarĩ buiꝰtʒ hic do.an.⁊= cꝛedo ꝙ bene:
qꝛ Iʒ non agatur de dñio rei:agitur tñ de dnio
poſfionis:⁊ iõ ñ lʒ tꝛanſferre poſfionẽ in alium
lite pendente: æ nõbis bñ iſtam gl.cũ predictis.
In gl. ij. in fi. ꝓ declaratione glo. æ mãe de

bes ſcire qꝙ; ↄfirmatio qñʒz rꝛibuit multum noni
iuris. ut ↄfirmatio electionis facta per ſuꝑiorẽ.

HNam tribuit poteſtateʒ admiſtrãdi: ut in.e.trãſ
miſſam ⁊ in. c.qtiiter de electi. Qũñqʒ nullum ius
tribuit ut eſt ↄfirmatio cuiuſq; rei facta ꝑ papã
in forma cõi: ſed ſolet ipetrari ad cantelã ne ui

He ofir un. nkinuti.

deat᷑ ſine ſcia pape procedere:ut magis timeat:
⁊ dr̃ facta ĩ forma cõi qñ fit ↄditionaliteꝛ nõ co
gnito de caã: ut cõfirmamus tibi poſſeſſiões q̃s
iuſte poſſides uel per ſilia neꝛba ſenu per ſimilem
formã. Et de hac ↄfirmatiõe nide tex.cũ glo.in
c.qꝛ diuerſitatẽ.j de cõceſ.preben. Qaedã cõ
firmatio netus ius ↄfirmat:2 ↄſolidat nt qñ fit
Ifirmatio ex ceꝛta ſcia. Et dr ex ceꝛta ſciẽtia qñ
totũ negociũ fuit pape reßatũ: 2 ipſe poſtmodü
ↄfirmauit maxime apponẽdo cłam ex certa ſcia
7 hec cõfirmatio operat᷑ plus uel minns ſm ſub
lectũ diſpoſitũ. Nã ſi iuſte poſſidebat opabirur
ui inferior nõ poſſit ãplius de illa re cognoſcef
.l. utrum iuſte poſſideat nel ne. ut in. c. ſe. Item
facit rẽ mai ꝛis quctoꝛitatis. xi. di. quis neſciat.
nandoqʒ operatur maioꝛem effectum. nã
ſi iuſte nõ poſſidebat incipit iuſte poſſidere: un
de ſolet papa apponere clanſulam ſupplentes ð
plenitudine poteſtatis oẽm defectũ ⁊c. ⁊= ſic inua
lidũ facit nalidum:ut in.c i.de tranſac.iij.q.vVi.
boc quippe. Adde quod dicam in glo. ſequen.
n glo.in neꝛbo exorta.ibi:ſʒ certe nõ ẽ ne
rum.Hec ipugnatio cõceꝛnit primũ membrum
diſtincrõis vin. 2æ nõ fm ur pʒ ex ſequẽtibus Et
ut heas clare totaʒ mãm glo. diſtingue ſic. Aut
cõfirmatio fuit facta in forma cõi:ut dixi in pꝛe
cedenti glo.⁊ tũc nõ precludit uiam iudicibus
ordinarijs cognoſcendi de naliditate iuꝛis con
firmati ſeu de iure ↄpetenti ei qui obtinuit ↄfir
mationẽ:qꝛ talis ↄfirmatio paꝝ aut nihil oꝑat
nt. ð. dixi:⁊ de tali ↄfirmatione nõ loqnitur iſte
tex.nec.c.ſequens. Aut ↄfirmatio fuit facta ex
certa ſcia:⁊ tũc ſi eſt ſurrepticia:puta qꝛ fuit ob
tenta ſuper re litigioſa non babita mentione de
linigio nel alio mõ peccat in ſurreptione: æ dicẽ
dum eſt idẽ.nõ enĩ nalet ralis confirmatio ut 5
2 in.c.ſequẽti.æ hoc imellige qn nororie cõſtat
de uitio ſurreptionis:puta ut dicit Inno. in. c-
ſe.qꝛ pars cõfitetur uł ↄſtat ex tenore bulle. Et
nõ.hoc diciũ ꝙ id qð cõſiat ex tenore lay pa
pe dr̃ notoriũ:⁊ ita loquit᷑ rex.in.c.ſe.dum dicit
aut certũ ſit æc. Si vo eſt ꝓbabilis dubitatio ſu
per ſurreptione nõ põt inferior ſuper h cogno
ſcere quẽadmodum non poteſt cognoſceꝛe gene
raliter de prinilegijs pape:ex quo iuſurgit pro
babilis dubitatio: ut eſt tex. in. c. cum neniſſent
S.de iudi.ſecus dic ubi dubiũ eſſet leue uit ibi
notat᷑. Si vo ↄfirmatio non eſt ſurrepticia non
põt inferior cognoſceꝛe de naliditare cõfirmati:
Vñ reſpectu preteritorũ precluſa eſt nia inferio
ribus:ſed reſpectu eoꝝ que de nono orta ſunt:
ntputa ſi accuſatur ð crimine: Ppter qð prinari
meretur iure cõfirmato non eſt inferioribus iu
dicibus ſublata poteſtas: ut nõbilitcr dixit iſta
glo. qᷓ; tenebis menti:æ probatur ratione pe qᷣa
confirmatio ſeu priuilegium non extenditur ad
ius non cogitatum. Ad hoc qð in ſimili Itgituꝛ
et nõtur in. c. eum inter.p.de renunt.= in. c. ſug
geſtum de deci. Iem ſi diceꝛemus oppoſitum

ſequeretur qð cõfirmatio pſtaret exemptionem

E 3

E„

N— ——

pas Per 9 n. Aease

N. parpf 79f a J. f. 1cen A ſecpl2 fant

ſeent

reſpectu ordinariorũ: qð no eſt dicẽdum cũ tãtũ
papa uelit ſibi cõſirmaꝛe ius reſpectu iuris ob
tenti de pᷣterito. Sed er glo. queꝛii:nũqͥd poſſit
peti confirmatio ſnie a qua.·j. decendiũ nõ fuit
appellatũ Inno. inſtat. ⁊ pᷣ ãguit ꝙ n: qꝛ ſi ſſia
tenuit tranſiuit in rem iudicatã: ⁊ fecit ius int ꝑ
tes: lʒ ſuiſſet iniuſta: ur in c.cũ int᷑ de re.iudi.et
in.l. ingenuũ de ſta. bo. = ſic fruſira fieret confir
matio. Aut ſñia erat nulla: z idẽ dicẽdnm ẽ: q;
qð nullũ eſt cõfirmari ñ põt:ut in.c.auditis.S.
de elec.cũ ſi. Itẽ poſſeſſoꝛi ñ eſt ꝓdita actio:ut
in. c. exaiata. S. de iudi.⁊ inſti. de acti.poſt prin.
Sed bis ñ obſtantibꝰ Inn. tʒ oppoſuũ dicẽs

ꝙ ↄfirmatio muliũ poterit operari. Mã ſi ſnia

erar nulla æ ↄfirmatur poſtea iudicialiter cũ cãe
cogniriõe efficituꝛ ualida: æ qꝛ fa ſñia qᷓͥ ẽ 2 iꝰ ꝑ
tis trãſit ĩ rẽ iudicatã:ſi ab ea ñ appellatur:nec
poterit poſtmodũ obijci exceptio nullitatis z ſi
p' ſñia petit᷑ madari executõi:⁊ cũ hac ↄcluſiõe
Inno. tranſeut doct. B. Sed adueꝛte: qꝛ idem
Inn. in. c. ſequẽti aſſumit gnãliteꝛ mã qͥ actus
pñt peti ↄfirmãi.⁊ ibi ↄcludit ꝙ; actꝰiuꝛiſ ciuilis
2æ canonici pni peti ↄfirmari ẽt Sdicẽte ꝑte cita
ta:exẽpluʒ de ciuilibꝰ in.l.adoptio ⁊ in.l.nã ita
ff. ð̊ adop. facit tex.in. e. bone.j.e.Exeplũ in ca
nonicis qñ petiĩ electio ↄfirmari uel aliud ius
canonicũ:ſed actus iuꝛiſgẽtium ut ſũt Sctꝰputa
nenditio locatio ⁊ ſimiles nõ pñt peti cõfirmaꝛi
inuita altera ꝑte:nec cogit᷑ aliera ꝑs in iudicio
rñdẽ:qꝛ iſti actus dependent a mero ↄſenſu ꝑ
tiñ:iõ index ñ bʒ ſe ipedire.niſi uelit cõnfirmare
ptibꝰ cõſentiẽtibus Hoſti.dicit ſe capeꝛe hanc
ſubtilitatẽ Inno. Mã łʒ pctus a pᷣncipio ſũt no
lunrarij:iñ ex poſifacto necefſe eſi eos obſeꝛuãi:
ut. in. l. ſicut. E. de acti.æ ob. æ in regula ꝙ ſeł
placuit ðᷣ re.iuiſ li. vi. Et iõ nõ uꝰẽ diffeꝛenna ex
poſtfacto inteꝛ actus ciuiles ſeu canonicos ⁊ at
rus iuriſgennũ. Sed anendenduʒ eſt ꝙ Inno.
in. c. ſe. dicit plus ſibi placẽ ꝙ nõuit in.c.cãʒ.].
qui fi. ſint le.⁊ ibi uẽ teneꝛe oppoſitũ eoꝝ q̃ nõn
ctur hic et in c.ſe. dicens quẽ nõ poſſe petere ꝓ
nũõciari ſe eſſe legitimũ ł mꝛimomũ nalidũ uł qᷣd
ſimile:niſi de quo moueatur qõ ſibi pncipłr uel
diffametur iuxta. l. diffamari. C. de inge. ma. uel
incident᷑ hoc petat in indicio utputa:qꝛ agit de
bẽditate æ opponit᷑ defeciꝰ nataliũ:iũc ꝓpter ⸗
dictõeʒ bñ potẽit.perẽ ſe ꝓnũciaꝛi legitimũ. Cõ
cluſio ergo eſt ꝙ ex quo quis ẽ in poſfione uel
ꝗſi alicuius iuris uel rei nõ põt perẽ ofirmatio
nem ab inferiori:ſed a pᷣncipe põt.¶ Et bane
opi.tene:niſi in caſibns ſupra exceptiſ:⁊ per hec
dico limirandũ hoc dictũ Inno. bhic ut ſi lapſuʒ
ſit decẽdiũ:ita ꝙ nõ ẽ locus appellationi ñ põt

peti ↄfirmatõ ſñie ab inferiori:ſed a pᷣncipe ſic:

facit qð le.⁊ nõ.in cle.ſi appellatiõem de appel.
boc t itellige prout plenę giſtinxi in. c. quarto
.S. de ꝛe iudi.ubi nide. ũqd aũt pnceps in
cõfiꝛmatione poſſit ſuppleꝛe defeciũ iuris nãlis:
puta ðᷣfectũ cõſenſns.ſentit Inno.in.c.ſe.ꝙ nõ
niſ ſit talis actus qͥ pendeat a mera fachate pᷣn

¶ Be ↄfir. tl. ut innti.

ECle. qðᷣ ñ accidit in aliq

cipis: uiputa Sctus ſuꝑ rebus eccleſiaſticig
quatũcũqʒ ſit nullus ex defectu cͤlenſgerpate,
qꝛ caplim n conſenſit põt papa conlirumkerſe
ad hoc.c. ꝓpoſuit de cõcel. pben. 2 q nön ti
c. ↄſtitutus de reſcrip. ⸗ i. c. ueniẽtes de zuren⸗
27 in. c. cũcta ꝑ mundũ 2= in. c. p printipalem in.
q.· iij Et p h hẽs expeditã mãm hind. c. ? ſa u
nã ut mã eſſet collecta:maxime qꝛ dicta 5ln
tant h nõta in. c. ſe. Jõ nolui ↄtexẽ p tot “
ntriuſqʒ.c.ſʒ forte hac roe glo. nihil ſcꝛiplit ſi
1 alio. c. becõpilationis
O ne. fe cõſirmarõis ſupeꝛ ſnia
qua erat appellatũ nõ ua

lent ſi appellatus malicii
ent icioſe preueni
appellantè alias pendent donec de Doochaione

cognoſcatur. (Mor legi æ alij .
nol A js modis: u
ex.. dicendis: ſed nõ inſiſto: qꝛ nõ cQtinet na
tarem magnã Et p ponitur oſultatio. 2 rnſio
bimebris ibi ꝛñdemus.( Scom mebꝛi ibi ue

ru. ¶ M p ꝙ qn prioꝛes lie ſunt nulle:uk ſal

tem exceptiõe elidibiles nõ ẽ nexeſſe in ſcdis fa
cere metionẽ de poꝛibus. nalet eni hic poſterio
res ſe ipetrate per appellantem nullã facientes
mentionẽ de poꝛibus ipetratis per appellatum.
æ hoc ideo qꝛ prime ſunt nulle ul ſaltem poſſat
annullari per exceptionẽ: uide bonũ tex. cũ gl.j
c.ex tenore de reſcrip.⁊ in.c.ſuggeſtum de iuf
pa.? in.c.cũ noſtris de ↄceſſ.pꝛeben. Et innuũt
iſte ultime gl..idẽ eſſe in lr̃is ipetratis ad bnficia
qð nõbis. ꝛz nõ ꝙ appellans pot ffas ipetra
re qn cũqʒ uult nec põt pᷣueniri nimis peꝛ appel
latũ:de hoc dic:ut le.æ nõ.in.c.oblate ⁊ in c.ſe
pe. ð app. æ qꝛ mã fuit in toro illo titulo ſatis
diſcuſſa: iõ nõ inſiſto h in tangentid'mu; appel
latõis: ſed quicꝗd bic dẽ eſt reducẽdu; ad wom
ibi contentã. ¶ In glo. ij. in fi. hec glo. ſeiit pu
mũ intellectũ: de quo.j. in gl.fi. ? intellige iſtam
glo 2 ſequetes ſn ea ꝗᷓ dicam in glo.f. CIn
glo fi. in fi. Ex hac glo.colligunt doc. duas lec.
ad mMã tex que uident ſibi oriau iũcto pnſpio
cũ. Vᷣli. ueꝝ. nã ĩ pncipio ſimptꝛ inuit poꝛes lias
ipetratas ꝑ appellatũ eſſe nullas: ſy in. V. uerij.
innuit eſſe eas i pendẽti ſeu ꝙ debet lee ſu bie
uigoꝛẽ: donec de iniqua ſuia cognoſcat. Dria
lec. eſt ur pncipiũ intelligatur qñ appellatus im
peirauit r̃as ad iudices delegatos ſuꝑ cöfirmna
tiõe ſue ſnie:ſed nõ ualuerũt:qꝛ nimis pl euenit
appellantem: iur ea q hntur in. . oblate.. ð a
pel. H. uerũ intelligitur qn ipetrauit tepeſiue.l.
nimis ñ pueniendo. tunc eni ualent poꝛes et iu
dices ꝑ eas dati debent cognoſcere de ualicia
te ſnie nõ obſtante ꝙ in ſecũdis ipeiratis 1
pellantẽ ſit facta mẽtio gñalis de poꝛibus. 16
gñalis mẽtio nõ tollit pꝛioꝛes litteꝛas: ſed oʒ
fiat ſpalis:ut in.c.ij. de do.?⁊ 2iu. Ei en Pine
intellectuʒ adderet iſte tex. ad gicnu. c. ob lat
Fe priores impetꝛate debito ipe per appellain

nalemmt ſercho peniͦ iub yelne ervun
ſdis fiat mentio gñalis de pnor
ſecũdis fiat mentio g uſticie c. Eim

per illa vba nullis Iris uerilall 2 1

ſapribus literis 1e Menn
babalt enacnne cöfiiratione

mni mo chenet gfimmio l a
ſormn cdi bibebat pellgee ni
iq ine ſie:nr di c i. N
matoriu; in bot fo caln bz iuen
ſec nibilomindper ſeas ios ̃
gnitöe appel oloſs:et 1 ſi reir
ofrmatonuz romanet nnu/u:t
ma ct Koutſe mat G1
blur hubebit ſu eflcti t /ſcn ee
letnti gloni Niſima. (Mec ing
s lecraris one ſon moce d Wi
Ginc Genad d den
N.(Movien ſaig

Ckeona G bbicuncz plares lec pit eict

eſnpleckenda eſt q ouenit rubrit
ſo iterpretari ter ut conueniat
tuatus ne n unu mnodu argnn
rubrice:ulde ilemn gl in c ibi
Vl.? in. e. ſt ſoper graria ge off.
callico ſapmn.l proxi in gloi

Bm lecta

9 lius non tribultenec an
ſecd ſi q operebat confuat.
nocatlo priuſſegij no iucit of
60 9eti. Dinittur in vif pres
Peitio ? hape cömniſſio. In fg
ſiop relttio canonicori obie

un iudici datio⸗e ab ſpſis app

ibi nup ſororß̃ ſ
— N Itata penitio:
na ibi nos ig; u⸗ ſree

Pncipale affneni,
mnhatcnſi eſt buͤti inß
el
ſie ae ac loca remota.

ni rn nirn ſus in o .
ni e drti dr olenii n
tnkide aſie

ln Pai in
mimiin niitol onun
g (rnunlun

ihriikros⸗
a amielt 4 itrn 6 n

nk
i. (B, „Cn Müͤbire
eikinnti
rmnmnee didigs iin ſt i cet
arnaimid jnth li ine tiin
akienre nm liſrone
Nenrmn Nrisiinmnshernhnn
1dor oq ine in nieil ienſen
mulm animninide wing i
Kq mortdeſein tint iNottun t
x.tru ci wſno or iſ oren Eimi
Rratm AAAijnE, ii
Pas /1gan u
gig l mii nnbn e
armrtnetdͤnnante
zim Nrüealin s
Amndsiriedtg

in in oing e tcie
vrc faicnegt 1

gren clgendeun

N/ ai ni 2 S

DstddcnidNedtväxtia.
ma Phipietrlunt

— „
ſr-Ar 2600α2 .

¹ 2 , 4.

e ↄfir. nti.nł inuti.

hot clarius eſt intellectus.c.ſed non placet qᷣa
non ↄuenit rubrice. nã ſi utreqʒ l̃e fuiſſent ipe
tꝛate ad indices faceꝛẽt potius ad titulum de ap
pel. ſed qꝛ hic tractatur de cõfirmatione dʒ tex.

intelligi ᷣm aliũ intellectũ nʒ ꝙꝙ pᷣmũ ꝛeſcriptuam

impetratũ ꝑ appellatũ fuit pure cõfirmarorium
ſnie:ita q; papa ↄfirmauit ſniaʒ in forma cõi.ſ.
ſicut iuſie ſata erat nec mandabatur aliqᷓ cogni
tio iudicibus:ſed linere per appellãtem ipetrate
erant ſole indiciales æ dubitabat᷑ qᷓ preualerent
Mam uidebatr᷑ ꝙ ex quo ſnia erat cõfirmara ꝑ
papã ꝙꝙ; nõ poterãt indices ipetrati p appellãtẽ
cognoſcere de niribus ſnie:ex quo lie non facie
bant expᷣſſ mẽtionẽ de reſcripto ↄfirmatorio.
Sed hoc non obſtante papa decidit diſtinguen
do:qꝙ ſi pꝛimũ ꝛeſcꝛiptũ ñ faciebat mentõem de
appellatiõe eſt nulũ poſimodũ in. v. uex mutat
caſũ.ſ.qñ reſcriptũ faciebat mẽtionẽ de appella
tione: ſed ſe lie habebant illã cłaʒ gnãlẽ non ob
ſtantibus litteris ꝛc. Mec.n. mentio gnãlis non
habuit euacuare cõfirmationẽ legitimo mõ fac
tam ĩ mõ cõi:nec ↄfimaiio ex quo eꝛat facta in
forma cõi habebat pᷣcludere uiã cognoſcẽdi de
iniquitate ſnie: ut dixi. ẽ. c ij. Jõ reſcriptũ ↄfir
matoriuʒ in hoc fo caſu hʒ interim ſuñ nigorẽ:
ſed nihilominꝰper ſcdᷣas lr̃as ꝓcedituꝛ ſupeꝛ co
gnitõe appel atõis:et ſi ſnia rerractabit᷑ ſcripiũ
firmatoriuʒ remanet nullũ:qꝛ fuit factũ in for
ma cõi.ſ.ſicut iuſie ſata erat. Si vo ſnia ↄfirma
bitur habebit ſuũ effeciũ: z ita declaꝛando f᷑am
lectuꝛã glo.nẽ viſſima. ¶ Mec inſiſto ãpliꝰ i ali
Is leciuris que ſunt modice u niitatis. Mam ut
dixi in. c.ij. Ofiꝛmatio facia ĩ foꝛma cõi de modi
co fuit. ¶ Nõbis tn ſꝑ iſtã gl ad aliũ effectum

Weorcmn ., ubicunqʒ plures lec. pit elici ex uno tex. illa

amplectenda eſt qᷓ ↄuenit rubrite:⁊ ſic debemuf
ſp iterpretari tex.ut conueniat titulo:ſub quo ſi
tuatus eſt/z nõ unũ modũ arguendi a ſituatiõe
rubrice:uide ſiłem gl.in. c.tibi qͥ de ꝛeſcripti.li.
Vi. ⁊ in.c.ſi ſuper gratia de offi.dele.eo.li.et in
⁊c.unico ſupꝛa.ti.proxi.in. glo.ij. 3
7 nnouatio p
B m dilecta. nilegij nouuz
Lins non tribuit:nec antiquuʒ oↄfirmat
ſed ſi qd ↄpetebat confuat. Vel brenius ſic:ꝛc
uocatio priuilegij nõ iducit ↄfirmatõem iuris ĩ
eo ↄtẽti. QOiuiditur in.vij ꝑtes pꝰ ponit ſoꝛoꝝ
peritio æ pape cõmiſſio. In fa ibi nos aũt inqͥ
ſitoꝝ relatio æ canonicorũ obiectio. In ftia ibi
un iudicũ datio: ? ab ipſis appellatio. In qᷓta
ibi nuꝑ ſororũ i᷑ata petitio:æ eoꝝ ↄdictio: In
qᷓna ibi nos igẽ pape interlocutio:? puilegij in
nonatio. In ſexia e ueꝛo papa abbatiſſam
cõſtituit ꝓcuratricé. In ſeptima ibi noletes cõ
mittit pncipale diffiniendũ. ¶ HMõ pibi ꝓpteꝛ
uiaꝝ: ꝙ periculoſũ eſt hnti unũ pᷣuilegiũ dunta
rxat illud deferre ad loca remota. nã eo ꝑdito ul
ↄſũpto pdit᷑ in effectu ius in co ↄtentũ.5.de re
ſti.ſpo.ſepe:iõ tuiũ ẽ ut ſolenit᷑ trãſcribat᷑:ar. in
l.unũ teſtm.ff. de teſta.ð et ſic ꝑdito originali u’

ſta fieri abraſio ſeu alia falſitas i papyro:ſicut ĩ

colſumpto poſſit fieri ꝓbatio per trãſũptũ. S.
fi. inſtru. c pe.?æ ul. 2* nõ. ibi ſub ſigillis ſuis/qp Dtqjlle autenntm J.
ſigiliũ epᷣoꝝ:æ abbatũ ẽ auctẽticũ Quid ̈ aliſfſfſj
prelatis inferioribus ⁊ caplis eccliarũ maxie ca
thedtaliũ: uide qdᷣ nõt AInno. i. c. ij fi iſtru. ſa
cit qð nõ i.c. poſt ceſſionẽ ðᷣ Pba. ? i. c. ſi cano
nmici de offi. ordi. li. vi. Iẽ nõ ꝙ iquiſitio teno
ris alicui ſcripture ſeu iĩdagatio Vitatis æ faiſita
tis ẽ öᷣlegabil poſſz gꝰ eps uł aliꝰ ſuꝑioꝛ ↄmiuẽ
iquiſitoeʒ alicuiꝰ ſcriptuꝛe:æ ad rũſionè iquiſito
ris ſolenẽ trãſũpiõeʒ illiꝰ facẽ:lʒ ipe origiale nõ
paſpaueꝛit queadmõʒ ̊ papa fecit. Itẽ nõ ꝙ ꝑ
S0dictõez illiꝰ cuiꝰ itereſt priuiegiũ ſi ualẽ ipedit
ipſiꝰ puilegij renocatio:dõec cã dictõis diſcuſ
ſa fuẽt. Ex quo ifeꝛt quẽ poſſe pᷣẽdẽ ĩtereſſe ut
priuilegiũ ſeu iſtr̃m alteriꝰnõ remouet᷑:æ iteꝛeſſe
pot vᷣſari ĩ eo:qdð uexari timet ex documẽtis nõ
legitis. Et ex h̊ 2 ex tex.nõ. ꝙ puilegia ſublata
ꝑ pᷣſcꝛiptõeʒ uł qᷓ pnit elidi exceproe nõ dᷣbent re
nouari:qꝛ iĩ furuꝝ pnit pᷣſtare mãʒ ſitigij. Itẽ nõ
2 tene ſeꝑ mẽti ꝙ nedũ diſpõ ſunplex trahit᷑ ad
aliñ caſũ ex idetitate rõnis:ſʒ ẽt caſus exceptꝰ a
rfa. nã papa hᷣ caſũ exceptũ iĩ c. qm ut lite nõ cõ
teſta.i teſte ut recipi poſſit nõ ſeruata iuris ſolẽ .
nitate trahit ex idenitate rõis ad inouatiõeʒ pui
legij: ⁊ ſic ẽ h̊ͥ cãus ꝓ nõiis gSl.i. l.i. C. ð̊ ↄdi.
ide.Er ꝑ ̊ cꝛedo:ꝙ lʒ i inꝛc reperiant᷑ tꝛes cãuſ Aa , ⸗n , re S .
excepti dũtarat ĩ quibꝰ abñies debẽt uocari ad
ec.ð quibꝰ ꝑ glo ĩ.c.ij. de teſti. li. vVj.q; uocandi *
eꝛãt ĩ alijs caſibꝰ oſißibus uel arduioꝛibus facit
qð nõ. Inn.i.c.ij. ð no.oꝑ.nũc.= glo. in. c i. 7c
ð his ꝗᷓ fi.a ma. ꝑre ca. Et ꝑ ̊ limita id qð et
exceptione firmare rłaʒ ĩ nõ exceptis. ut ĩ.c. ñs
xxxij.q.vij.⁊ ẽ bo.tex.i.c.ij.ĩ fi. j. ð oiu. lepro.
ꝓcedit eni ut reſtrigat᷑ rla ad caſus nõ oſimileſ
excep. Et uide ad pᷣdicta nõbile dictũ Barto.
poſt gl.i.l. ui.ff. ð uſuca ubi ↄcludit ꝙ ſi excep
tio ẽ facta ꝑ dicrionẽ taxatiuã:nibilominꝰ exten
dis ad aliũ caſũ: ſi ĩ alia ꝑre iuꝛis reꝑit̃ excepiꝰ:
ut ibi nõ. æ Vvr ꝓbari i.c. qm ĩ prin.iũcta glo. ut .
lite nõ ↄt᷑. Si aũt ſpeciſice alibi nõ excipũ:æ iũe
P idetitatẽ rois extendit᷑ ĩ mã fauorabili 2 pia:
nt ſetit gl. nõ. j. l. ilud. C. ò ſa. ſanc. eccł. in vbo
alicuiꝰ.ſecꝰ i mã reſtringibili:ut nõ.in .l. i. C. de
pfi qui fi. di.? h̊ͥ nõ. Hõ ibi nõ ĩ pgameno æzc᷑:
ꝙ pᷣuilegiũ põt ſcribi nõ ſolij i ꝑgamẽeo:iʒ ẽt in
papyro.æ uide qð nõ.ſpe.iĩ ti. de iſtru.edi. F. po
ſtremo. v. itẽ ꝙ ẽ ſcripiũ in popyro:ubi dicit
inſtm põt eſſe publicũ ĩ papyꝛo. Et dicit Hoſ.
ꝙ lʒ h mã ſit ꝑiculoſior:eſt tn tutior:qꝛ nõ põt

X — . 2=
α Tirrſiuß wer ſzr M

pgameno. Modie in de ſtilo cuꝛie reicripta fiũt
in cariha pecorina:nt nõ ſpe.ðᷣ reſcrip.pñiatõe
.F. i. igi. V. ⁊ qm: ubi dicit Jo. an. qꝙ notanteꝛ
dicit pecorina:æ= nõ pecudina:qꝛ ĩ plus ſe habet
pecus pecoris ꝙᷓ pecus pecudis. Maʒ pecus pe
cudis ſumi᷑ ꝓ iſtis aialibus puis qᷓ ſunt ad uſũ
hoĩs.ſʒ pecus pecoris pro aialibnus magnis. vñ
oprebẽdit boues equos æ ſilia. Et hoc ad vᷣno
tandũ ꝙ et in iſtis ſcribunt qnqʒ priuilegia: et

—
4

CM ual. pſwipse wna er” gituadlent

»ser1 6 .·flarvibe vſurta α li

ꝓteſſus.quidã tũ dicũt ꝙ puilegiũ nõ eꝛat bᷣ in
cartha bombaſina ſcripiũ: ſed ĩ qᷓdã mã ↄfecia
ex quadam berba ꝗᷓ uulgarit᷑ appellar pauero ?
ũ glurinio quodẽ efficicbaĩ apta ad recipieduʒ
ſexipturã pdicta tñ de iuꝛe ꝓcedũt.facit qð nõ
glo. æ Mar. i. l. ců tabulal. f. de furtis. bodie tñ
nõrij pſtant iurameiũ de publicandis iſtrumtis
in cartha pegorina i pergameno: de quo dicen
du: ut nõ.i.c.ſicut ]. ne cle. uel mo ¶ Nõ. ibi
quaſi iõ nimia netuſtate ⁊c. ꝙ dictio qſi non eſt
Hiratis aſſentiua: ſ ipꝛopanua: æ denõt dimiutio
nẽ quãdaã. Qñʒ ſᷣm ſubicctaʒ mã, expᷣmit uerua
tẽ: ut bẽtuꝛ in euãgelio Joãnis:q̃ſi unigeniti a
patꝛe ꝛcʒ. ⁊ nide tex. cũ gl.in.c.ꝓut de do. cõtu.
H. i. V. qꝛ vo optimũ ar. ꝙ exẽpiũ ⁊ imedia
te pape ſubiectũ pot pᷣſcribi ſpacio.xl.annoruʒ:
quatenus piudicat ipſi p̃ᷣmlegiato:ſʒ q enꝰ pᷣin
dicat pape requiai ſpaciũ centũ annoꝝ. ſi enim
poruiſſʒ abbanſſa deduceꝛe ius pape i iudiciũ nñᷣ
fuiſſer opꝰue ↄſtitueret ꝓruratrix pape ad odu
cendũ ius ſuũ i iudiciñ ⁊ tenebis ĩ ̊ mèeti iſtum
tex. qꝛ multũ benefacit ſalteʒ in ar. æ uide ꝙ; nöt
glo. in ſili in. c.ij. de copel.mo. in. c. ad audien
tiã de preſcrip.⁊ in. c. nolumꝰ. xvi. q.iiij. ubi ſũt
tres bone glo. ad mãz: uide tũ oĩo qᷓ dixi ĩ. d. c.
ad audénã. Item nõ ibi poſfiones æ iura ⁊c.
/ꝙ ecchia romana gaudʒ p̃ſcriptiõe cẽtũ anoꝝ n
ſolũ in rebꝰ priuatis ipᷣiꝰrõne ecclłe:ſʒ ẽt ĩ oibus
iuribꝰ z pofionibus qᷓ ↄpetũt rõe libeꝛtatis da
te. Et ſẽtiunt doc. ex iſia gnãlitate Yboꝛũ h̊ ꝓ
cedẽ tã in rebus mobilibꝰ qᷓ; imobilibꝰ corꝑaſi
bus ⁊ icorꝑalhbus qð bn nõbis. Ex bᷣ enim ifer
tur ꝙ uſucapio triẽnalis in rebus mobilib? nõ
bʒ locũ cecliaz romanã unqd anr i eccle
lijs inferioribus habeat locũ uſucapio pdicta.
Mlene nõ.in. c.i. de in ĩte.reſti. Aueriꝰ nõ ibi
geſtes recipias ⁊c.tex.aꝑtũ ꝙ pᷣſcriptio centena
ꝛia põt ꝓbari per teftes cuiꝰoriũ ſetit glo. in c.
eũ nobis. 5. de pſcrip. æ dic u ibi dixi. Iẽ nõ.
ibi ſubiectõeʒ indicis c. modũ ſeu praticã libel

lel-anst & h leghet r ng, DGEi S& landi ſeu ſñtandi cũ eps uendicat aliquã eccliaʒ

Arrat-

ut ſubiectã ¶ Ainio nõ. ⁊ tene menn ibi corrũ
(vendo ⁊c᷑. ꝙ poſiqᷓ; quis ſuccubuit in cã debent
Toia prinilegia ſeu inſiza deciſiõi oöria laceꝛari ⁊
corrumpi ne i futuruʒ poſſint pᷣſiare mãʒ diſcor
die. Ex quo èt iferr ꝙ ſi penes te ſint al qᷓ iſt̃a
tibi inutilia ? iuri meo quo ad tenorẽ oria poſ
ſũ peiẽ:ut corrũpant᷑ ⁊ lacerẽt:facit ꝓ h.c.acce
dens el pꝰ:ut lite ñ cõt᷑.⁊ a ſili ſeu a ↄrio.l.ſicut
C. de libe. cã. z. c. eccleſia el.ij. S. ut lire pen. .le
diſſolute.C. de cõdi.ex e I gio . bi iõ nñ
poterat nideꝛ zc̃ ſed h̊ uẽ faciũ pape cũ papa
hic diſtuleꝛit inouationẽ ad pdictiõem ꝑris.ad
nerſe: g oʒ diceẽ ꝙ aliqð intereſſe prendere pot
ꝑs aduerſa:⁊ dic ꝙ ſatis ſua ĩteꝛeſt:qin ↄſũpto
oꝛiginali ñ uimet ſibi litẽ moueꝛi in futux. ſecſi
fieret inonatio. Hinc eſt ꝙ ꝓpieꝛ b itereſſe in fi
ne lIr̃e mandat᷑ p̊ priuilegiũ conũpi g ſua ireꝛeſt
ne innouerur:qꝛ meliꝰ ẽ añ tẽpꝰ occurrẽ ⁊c̃.l.ſi.
C. iĩ q. cauſ: æ q nõ.i. c.i. de ĩ ĩte. reſti.⁊ de iuꝛe

¶ We Oklr. uti. ul innti.

Slo.i Vbo ꝓcurarricẽ. ibi ſibt æ iudex.n

ſur. e quẽadmoduũ ¶ In glo. in bo duximus
in fi. dic Zꝛia ꝓcedũt qñ nõ pñt legi ꝑꝑ ue
ſatẽ ſeu conſũptiõeʒ alꝛ ſupueniẽtem: ſʒ ubil Si
pnit:lʒ cũ diffickate ſit inouatio ꝓut 5 d CN-

gas pncipiũ gl. idiſtincte. nã rła ẽ in Srin iin,
ꝓcuratrix: nec arbitratrix ſeu aꝛbiteꝛ nezi
pot eſſe mulieꝛ. iſta eni ſũt officia nirilia mi .
tria allato in gl. nõ plene in. c. ſeiſcitatus ö

reſcrip.ᷓ iura qᷓ allat glo. ponũt caſus ſpales..

qñ mulieꝛ hẽt iuꝛiſditioneʒ:qꝛ ſucceſſit i aliqᷓ di

gnitate: utputa i comittatu uel ꝛgno. Er itellige
ꝙ mulier ñ pot eſſe regli ꝓcuratrix ad iudicia.
Mam ad negocia bñ pot coſtitui: ut nõ in l ai
pror. fl de nego. geſ. Et caus in auib pẽ Er
pior.fl. de nego. geſ. Et caus in quibꝰpot młier
eſſe ꝓcuratrix: uide per ſpe.in ni de Pcu. §... in

pᷣn. Et ultia ſolutio gl. ᷣ poſita qiuʒ ad tex. no

ſꝛũ ur̃ Vioꝛ/ de abbate Vo ⁊ alijs ꝛeligiof nuqd

poſſint eſle ꝓcuratores: uide bonã gl. i. c. pñnuʒ
xvj. u.i ꝑ Inn. in. c. ci. J. ꝛ. A 5 à re iudi.
T tex in. c ij. S de poſtu.æ in cle. religioſus ð ꝓ
cu. Et nõ. in fi. glo. ires modos ꝓcedẽedi cũ pa
pa uult mouer᷑ qoneʒ õ ſubditũ.⁊ pᷣmi duo mõi
ſũt hõeſtiões.Et iqiũ gl.diẽ papã poſſe iudica
e iĩ cã eccłe ſetit ꝙ i cã pꝛiOiali n poſſit ce iudx.
qð tũ n Vaʒ. Mã a iꝑatoꝛ iudicat ĩ c ſua. ſ ð
his q i teſta. delent᷑.l.ꝓxie ⁊ in.l.? h ubenus de
he.inſti. uide in h̊ qð ſatis plene dii in.c. cũ ue
niſſent. S. de iudi. E gl.p opponii q ter.ur.n.
ꝙ lr̃is iſtius legati nõ erat fides adhibenda cuj
ſibi cã fuiſſet ↄmiſſa. So. doc. fateni oriuʒ e d/
cur ꝙ lie ipſiꝰadmiculabat᷑.no ãt plene pbant.
Ex quo nõ. ꝙ lr̃e legati in cã ſibi oſuſſa facũt
qminiculuʒ. plene t nõ ꝓbãt i alteni pindicum
nide bonã gl. in. c. ſicut ð ſen.ex¶ 1 op. ul.n.
ꝓceſſus iſte nõ ualuerit cñ nõ pceſſcrit lit. ot. ut
in. c. unico de lit. ↄt. So. muluiplex. qdam intelli
gunt k litẽ ñ faiſſe ↄteſtatã. Al j ꝙ ſpale e cum
agit de libertate ecclie. Alij ut nõ. Inno. dicüt
ꝙ cũ agit de inouarione pmilegij ſeu alteri ſcup
tur ñ ẽ necaria lit. ↄt᷑ ꝙ vouʒ nõ. hoſt.tm reqrit
conteſtatiõeʒ lii: 2 dicit ꝙ ob bãac cam fuit b ap
pellarũ a poꝛibus iudicibꝰ? petebat ut uiris a
caetis cã omitteꝛet. ↄo. an. ſimpla ui tenẽ en 5
cã ſit ſũmaria ⁊ modici piundicij ñ necaria i.
pt᷑. ⁊ ſic ur̃ ſeqᷓ opi. Inn.q mibi ſaiis plzꝛal. in
aut. nili bꝛeuiões. C. ſẽ. ex pi. ꝛci. ? eox qͥno⸗
Lc.i. vK lbe. ob. dic ẽt ꝙ ſi ð petentẽ inonaiieʒ
opponit᷑ exceptio nõ requirẽs alterã indagine;
p̃us diſcutieĩ exceptio ꝙ fiat innouatio: ut ſalls
collꝛ H ex pᷣn. e. Sʒ ſi exceptõ ꝛcqreſe logũ tue
tũ:tẽ ñ ipedit inouatõ: ut notat et colli h na
nos igit. Hã b pʒ ꝙ ſi exceptd a noꝛdlo nen
ꝑpꝑ appłoẽs : aliã cãʒ efficiĩ diffiel ſongen
i obñte ꝓcedit᷑ ad inouatʒ pia 5 ſũt p a pn⸗

Sõ 9facto effi
exceptio exigat lõgũ traciu uel ꝙ ex p'facto elii

ciat᷑ difticit ꝑꝑ diſputatõʒ ſen appellan). D 3

id að ẽ. dẽʒ li. ↄt. ñ reqti cu ao ſup abe
tiõe ſeu tranſumptiõe inſiil:lacit iſte tex.i gate⸗
nos igit. ubi uꝛ innui ꝙ the n⸗ ꝛequirit 9n

Kut

5 edoctiran. in.,0uin. . en
8 3 gedet ciari li cepne
Ego deb zenito ad Plent noͤt
r ic aben c de eſt. un grele
Ii i mpclido pie diand ich
oni ſne mmic &r nb⸗
ſle fucr de nouo poſer alle/
ſcauit iclo c.ainb P l
prone teſti⸗ dodeodd torn
ſegi ad Netſ a dr
NMa eerſio 9Pern al Pn a
5i poterit pendi i anſupto pr
ibullak in lorl qrchana n⸗
Ner reſeriota iuxia en que hiinn
ll fal.din bpene ieg.c.alberic

N Dauctenti

. ) mtio qvdͤ rel gloſus
ſup tali ad miſtratoe ſen prio

7 guler G Ho erpſſt relcriom̃

papa n oſueuit ocede b. d.
fa tbi:qnigi. o piiore
cleſiſs catbedrallbo dſci can
tſeſia neumnaſenf e catberab⸗
ſert Jo. an.? ſais colff ext
c erat regulareg gnonlci nt
ſanet anguſfmni Ham quida
? noͤ ſit canonicl Qndi ner
? iſicienni cmndice: Dot it
ercſeſie cathedralis. M püit
in bes tex icta gl in. c iſii
doe plene dixii ccn z

3
3M.d

e

dunnl
N aiiüefin l
—
wi iun in it
Nainnz Umnm uutt,
in ſbeanilt

gn
kinn un
i ii
wilirin
wii
nd Den; ni,,

—

il

4 al e
èRð
S nd⸗
„ Upuepun
eNürſtizt
M ummmgizlin
nduhrui zihitril
nttintdanzei,
a bigumleneli

iil

EmmiNiititfnni

aRudin ifigigt

rlut anfſd idni ett
biiiit ſigmun iu
wiiritl Mrnl iume
Xitiiplur Aui,
Krituc nrurt
van mr uimi itni
M imi4
i1taninifthe,
mininin
aisNRAGWa
ultaniiu

V. td ., jrresien, Dt . Frrta

—

3 7 n aA frta

—
— Ve. V. 1 o‿ρſrr- ſib. 13 G

¶ Be ↄfir. uti. u inuti.

Ani iminet piculã ſuꝑ ↄſũptione:ſi obſuat᷑ ĩ re
ceptõe teſtiũ:ſʒ h n obſtãte teneo pᷣmũ ſ. ꝙ hᷣ cã
ſit ſũmaꝛia ꝑ rłam qᷓ; pꝰ Dy. põit Mã.i euag.
ad ꝛepumedam in ueꝛbo ſũmarie:? ſeq̃ẽ Jo. de
lig. Iʒ ñ allat Mar. i cle. ſepe de. v. ſi. ubicunque
eĩ ueꝛſat᷑ cã ſr qᷓ ſnia lata n ifeꝛ magnũ pᷣiudic ũñ

ſeu totalꝛ niſi öcidit qͥn poſſit ĩ alio iudicio gra
I Ta ſonmarn Ne nam repari illa d ſummaria: ad h l. ili. F. ibidẽ

2Z ꝓ ibi nõ.ff ad exhibẽ. æ nið lanꝰ ĩ locis pᷣall.
Alĩ hũc tex. hꝰ. ꝙ ꝓcedit ſilitudo ſ̊ mõ ſiẽ eiʒ
teſtes qͥ ñ pnt ał.recipi lite ñ ↄteſ.recipiñiur in
ſtante neceſſitate:ita reuocatio priuilegij qᷓ ñ de
bet fieri niſi diſcutiaiur prius exceptio illius cu
ius intereſt:ur innuitur h̊ i.v. nos antem cũ ſe.
poteſt fieꝛi imminente ꝑiculo cum excepriõis diſ

cuſſio exigit lõgũ tractũ: ut ̊ in. d. v. noſ igiurr
ι Sed q̃ro an innouario puilegij ꝑte abñte 2 nõ

tũace fca nʒ. Inn.uẽ ulle ꝙ ſic dũmõ nũciet ꝑ
ti. .ãnũ ł Ouẽiat᷑:aꝛ.i.c.qm S. ut li.ñ ↄte.Si at
ꝑs ẽ pns dʒ citari:qꝛ faciliꝰipſa indagabit ⁊ ꝑci
piet falſitatẽ cꝰ itereſt q; inx ł nõriꝰ.MDiẽ iñ ho
ſti. ꝙ ſi petit inouatõ ĩ curia n ẽ neceſſe ipſã ꝑiẽ
abñtẽ citare cũ hẽat trãſire ꝑ manꝰpluriũ qᷣ ſi ĩ
hᷣ bñ edocti:aꝛ.in.l.oĩum.C. de teſta.diẽ iñ ꝙ ſi
ps ẽ pnñs debẽt citari ł ſi de ꝓxio ſpeꝛet̃ adneiꝰ.
Ego ge b ꝛemitto ad pleniꝰnõta i. c. ſignificauit
2 i.c.albericꝰ de teſta. un crederẽ ꝙ miſi ſit ꝑicu
lũ i expectãdo ꝑrẽ citandã n dʒ ꝓcedi ad inoua
tionẽ ſine citatõe. Et inouatõ alłꝛ facia ni uʒ niſi
ille facẽt q́ de nouo poſſet ↄcedẽ ꝓbat᷑ i.c ſigni
ficauit mñctio.c.qm pꝰpn. ut li.n ↄt. Na ſi in ꝛce
ptione teſtiũ ẽ h̊ obfᷣuãdũ foruꝰ i inonatoe pᷣui
legij cũ ſit maiꝰꝑiculũ.nã ſi origiale eãt uicioſũ
nuila defenſio ↄpetit ãpliꝰ pꝑri adueꝛſe cũ uicium
ſi porerir ꝑpendi i tranſũpto puta qꝛ falſuaſ cãt
i bulla:ł in fulo:ł qꝛ charta priꝰfuerat raſa: po
ſtea reſcripta iuxta ea que hñtur in.c. licʒ de cri
mi. fal.dixi lpene in.d.c.albericus.
ODaudientiam. Hõ ue
let cõfix
matio quã religioſus iĩpetrauit a papa
ſup tpᷣali admiſtratõe ſeu prioꝛatu:ſi tacuit ſe ꝛc
gularẽ. Si vo expᷣſſit reſcriptũ pᷣſumit falſuʒ:qꝛ
papa nõ ↄſueuit ↄcedẽ h.d. cũ ſe.cõis diuiſio.
fa ibi:qꝛ igit᷑. Mõ.pꝛio ꝙ regłaꝛes eyñtes i ee
cleſijs cathedralibꝰ dicũt᷑ cãonici. Maʒ ſi iſta ec
tleſia neumaſenf ẽ cathedral' z regularis: ut re
fert h̊ Jo. an.⁊ ſatis collłr ex tex. põt in intelligi
ꝙ erãt regulares canonici ut ſunt iſti de oꝛdine
ſancti auguſtini. Mam quidã reꝑiunt mdicãtes
2 nõ ſũt canonici.Q ndã nero n ſũt mdicãtes:
2 iſti dicunt᷑ canõici: Põt et intelligi ĩ mõachiſ
eccleſie cathedralis. Mã pnit appellari canonici
ut hẽs tex.iũcta gl.in.c.ij.lviij.di.æ nide circa
hoc ꝙꝙ plene dixi ĩ.c.cãm.S.de iudi ꝛ nõ ꝙ ꝛgu
laribꝰnon ẽ aliqͥd ꝑſonalꝛ ↄfirmãdũ:qꝛ ñ pnt ſi
dbi aliqd appro priare:ſed totum eſt monaſterij
quocunqʒ ſe uertant ⁊z qualitercunqʒ acquirant
xViij.q.i.c.uno et eadem cauſa.q.ðij.c.abbates
ʒ nota. ivi non conſueuit cc. quod littere ema

nantes de curia pᷣter ſolitũ curſũ æ ſtilum curle ra= Ir⸗ nfn ſer nfnne el To

pꝛeſumunt᷑ ſurrepticie:? qnqʒ falſe:qñqʒ.ſ.nibil
ſupprimit᷑:ſʒ fit ↄceſſio deuians ab oi honeſiate
2 ſtilo curie:ut ĩ.c.ſe.⁊ ibi dicet᷑ lrimo nõ
ꝙ non ſolum regulaꝛes alicuius monaſterij. ſed
etiã ſi ſint canonici eccleſie cathedralis non poſ
ſunt renere adminiſtratiões peꝛpetuo. nõ tamẽ

ex hoc itelligas ꝙ regularis poſſit eſſe canoni ITau romer & „ rh en ſe La

cus in eccleſia ſeculari: qꝛ eſſet S. c. ſuper eo de
regula.⁊ uide bonam glo.in.c.quorũdã.lxxiiij.
di.ſed intellige ꝙ eſt ibi canonicus qn eccleſia
cathedralis eſt regularis modo predicto¶Jn
glo. ibi licet tacita ueritate ⁊c̃ duerte licet
dictum principij huius glo. ſit in ſe uerum: ta
men non eſt bona expoſitio ad illud nerbuʒ per
ſonaliter poſuum in tex. Mam ſenſus illius uer
bi eſt ꝙ perſonaliter non conſueuit ſedes apo
ſtolica regularibus aliquid confirmare: ita ut
ipſe perſone ſingulaꝛes habeant nomine ꝓprio
ſed realiteꝛ bene cõſueuit confi: maꝛe dando ſci
licet priuileginm ipſi rei ſcilicet monaſterio uel
collegio NRatio diuerſuatis eſt:quia collegium
eſt copax ĩ cõmuni:ſed particnlares perſone nõ
quia a ſe abdicauerunt omnia:⁊ poſuerũt prio
rem ſupra caput ipſorum loco dei: ut in.c.ſi re
ligioſus de electi.li.vi.=.xij.q.i.nõ dicatis. Et
ut habeas clare materiam buius. c. æ ſequentis
eſt primo uidendum que fuit ratio decidendi in
iſto ex. So poreſt colligi ex predictis: æ adhue
cla: ins dic. Aut eniʒ adminiſtratores erãt tem
porales:ut quia poterant remoneꝛi ad nutum
ſuperioris:ut in. c. cum ad monaſterium. v. nec
alicui j. de ſtatn reg. Aut erant perpetui iuxta
id quod habetur in. c.ij. eo. ti.æ utꝛoqʒ caſn diſ
ſoluebatur bonum obedientie occaſione huius
confirmationis. Mam cuʒ alias poterant remo
ueri ad nutum abbatris nel ſaſtem ex facili cauſa
añ erant ꝑppetui nigore confirmationis nõ poſ
ſent remoueri ad nutuʒ ſuperioris:⁊ ſic quodã
modo peꝛ hanc confirmationem eꝛi gebant ſe 3
bonũ obediẽtie:⁊ hoc ius tenẽdi appropriabãt
ſibi ꝑſonaliter. Et ex his ⁊ ex notatis ĩ.c.ſe.nõ
c ſi ex certa ſcientia pape ↄfirmet᷑ religioſo ali
qua adminiſtratio que de ſe erat temporalis.qꝛ
poterat remoneri ad nutum abbatis nõ poteꝛit
deinceps remoueri ſine licentia pape. unde ubi
primo erat obedientiarius abbatis:nunc effict
nigore confirmationis obedinarins pape: uide
Inno.in. c. niſi infra de prebendis ⸗ doc in. c:
cum inter. R. ſupra de elec.⁊æ in clemẽ. qꝛ regu
lares de ſupplen. neg.prelanon tamen irelligas
ꝙ per hanc ↄfirmationẽ eximatur regularis a
iuriſditione ſui ſuperioris: ſed in omnibus ius
competens ſuperiori remanet illeſum preterquã
ut nõ poſſit cognoſcere uel tolleꝛe ius confirma
tum:ut in. c.i.⁊.ij.ſupra eodem:niſi ex nouo ðᷣ
licto:ut habes glo.norabilem in dicto c i. nide
Fredericum de ſenis conſilio.cclv.vnde poteſt
iſte in mambus ſuperioris renunciare: et per
mutare ? alia facere que ad ſuꝑiorem peninent

1 —
DS —une AEASne ſii
2 5 4

oWιn — =
4

— 2 1— — 2 §. -, . c Q
CT= sblass eron oie S
6 .

. 1

, 1
bSuntt

bec procedũt ĩ cõfirmatòe facta ex certa ſciẽtia.
Sʒ dubitat᷑ qͥd dicẽdũ ĩ collatõe:⁊ ẽ qſtio ſatis
quotidiana ( one ꝙ papa contulit regulaꝛi
aliquẽ poratum qui de ſe nõ erat ꝑpetuꝰ:ſʒ ab
bas ponebat ibi porẽ et remouebat ad nutum
iuỹ ea que bñt in pal.c. cũ ad monaſteriũ. NHũ
quid abbas põt iſiũ rmonẽ ad nutũ ſicut potu
iſſet ſi ſpemet cõtuliſſet. Aduerte ad duos caſꝰ
nã qnqʒ papa cotulit ex negligentia abbatis: et
tunc nõ alteratur nã bñficij. un ſicut pꝰ poterat
remoneri ad nutũ:ita æ nunc interueniẽte colla
tione pape: qꝛ ex quo cõtulit iure deuoluto nõ
uidetuꝛ uoluiſſe altaꝛe nãʒz beneficij:de quo uide
tex. cũ glo.nõ. in.dꝗ.cle.qꝛ reglłares.ubi h̊ tenẽt
cõit᷑ doc.¶ Seðᷣus caſus dubiꝰeſt an papa con
tulit ceſſante oĩ negligentia ſuꝑioris: et i hoc ſt
R opiones archi.xvi.q i.ſi monachus ſẽtit ꝙ; ñ.

ſenrit collectariꝰ in. c. p tuas de ma. el obe facit
qð nõ. in. d. cle. qꝛ regłares. In hoc diſtiguerẽ
* ꝙ aut papa cõtulit expſſe ut qꝰ ad nixerit dẽat
poſſidẽ: iẽ ſine cã nõ põt rmouẽi ꝑ ſuũ ſuꝑiorẽ
de hoc uẽ tex.in. d. c cũ R. ? ſic intellige nõta
ibi per doc. Aut ſimpłr ↄtulit:et puio ꝙ polſſit
remoueri ſicut pꝛiꝰ ꝑ ſuꝑiorẽ:qꝛ cũ papa cõcua
rar in collatiõe bñficiorũ cũ oĩbꝰ ordinarijs:ut
in. c. ij. de prebẽ.li.vi.ñ uꝛ ſimpłr coferẽdo uo
lniſſe alterare nã, beneficij:æ regnlaꝛem remoui
bilẽ facẽ ꝑpetuũ.ar. hic.⁊ in. c.ſe.⁊ ĩ dubio h̊ de
bemus tenẽ tãqᷓ; congruens bono obediemie.
Sed qꝛ niſum eſt. S. de uiribus collatiõis facte
ꝑ papaʒ:nũc queꝛit᷑ qͥd ſi ꝓpriꝰ ſuꝑior puta ab
bas cõtulit regulari prioratũ ſeu aliã admiſtra
tionem quouſqʒ uixerit poſſidendam nunquid
HH nõ obſtante poſſit hunc regularẽ ad libitũ re
mouere:⁊ ſepe hot nidebitis in fẽo.Cõcluð ꝙ
ſic. nã ſi gerebat in aĩio qð eũ remoueꝛe nõ poſ
ſit illicits fuit cõceſſio. æ S ius:ut in.d.c.cũ ad
monaſteriũ in. F. nec alicui. Item quẽadmogũ
dñs nõ põt obligaꝛi ſeruo:ut.l.interpoſitas..
de trãſac. ita nec abbas ſuo monacho. Ad ideʒ
.c. manifeſtum. xxxiij.q.V. ubi dꝛ ꝙ Iʒ uxoꝛ emi
ſerit uotũ cũ conſeſu mariti.nõ tñ põt eo inuito
illud pſonałr ꝑſoluẽ:et uide ad pᷣdicta.q.quam
ponit Jo. an. in rła nõ eſt obligatoriuʒ de reg.
iuris.li.vVi.in mercu.Ex cuius dictis poſſet ifeꝛ
ri ex idẽtitate rõis ad qõnẽ noſtram ꝙ er ſi ab
bas iuraſſet nichilominus ualebit remotio. Et
hanc concluſionem reperi poſtmodum renmſſe
Fred. de ſenis conſilio. cxxxiiij.al.xxxij. Inno.
in. c. inſinnante qui cle. uk uo ¶ Sed qr o qᷣͥꝗ ſi
nõ eſt memoria in otꝛariũ ꝙ; nucq; fuit tal pꝛior
ꝑ ſuperiorẽ remorꝰnũquid ex h̊ ſit iducte cõſue
tudo ut ꝛemoueꝛi nõ poſſit ad nuiũ abbatis:pu
to ꝙ nõ:qꝛ aut ſuꝑioꝛ nũquã ꝛemonit:⁊ nõ poſ
ſet diei iducta cõſuetudo:qꝛ ex actibus mere fa
cultatis nõ iduciẽ̃ cõſuetudo ſeu ex nõ uſu non
hnire in ſe actũ tacitũ iuris diſpoſitõi Srium:ut
nõ.i. c. Joãnes de cle. conin.⁊ ꝑ Cxy. in.. ij. E.
que ſit lon. conſue. Aut ſupior uoluit illũ ꝛemo

Et idem in. c. pñti de offi.oꝛdi li. V. Sed aliud

(Me alir. uti uk inuti.

efe en ſakreſlae ſuũ: ? ppter potentiã ilins
5 habu t effectũ: n põt dici iducta oſuetudo
cũ ſit ð bonũ obedietie:ar.c.
X in. c.cũ inter uos de cõſue.E
. 8 de cõſue. Et hoc ualer eti
5 iſtis preceptoribus ſancti Antonij qui ſegs
ares ſüt ? eoꝝ abbarẽ pficiũt eo Perpeontſ⸗
Paad de iure cõi remoueri ad nutuz obbans
üqd ar poſſit iſte ꝛegkaris oĩ cã ceſſare zmo
iplorare officiũ ſupioris abbatis: ut ſine cã ñ .
monn uid qð nõ. Jo an. in. c. cũ ſingula deß
ben. u Vj. in nouella: « Inno. 7 alij poenz j
inſinuante. ne cle. uel mo. Mic abbas. rc

22 ecta. Sumna u. . ꝓxi.
⸗ iuiſio. fa ibi cũ
igit. ¶ Mö p'wi quo ad tern n⸗
. papa no ſoler nec intendit ofirmare ꝛeligios
porat ſeu als adm ſtratiões q' ad uixerit S
dendas ne diſſoluaĩ vonũ obedientie ſi n bet
ſẽt remoueri ad nutum ſuꝑioris. Ex boc infeꝛo
ꝙ nec ẽt abbas hoc dʒ faceꝛe:⁊ ſi feceꝛit non uz
cõceſſio quo minus poſſu remoueri: ut lan dixi
F5 c. pxi. C 6 fo ꝙ ubi le etiã gꝛatioſe ema
nant a curia pᷣter ſolitũ curſuʒ lr̃aꝝ:niſi euiden
ter vateat ꝙ ex cena ſcia pape emanarunt pꝛe
ſumũt᷑ faiſo fabꝛicate:nec eſt eis obtperãdum:
ſed ſaltẽ expeciãda eſt fa miſſio pape:æ ubi mui
tũ deuiarent ab boneſt te pñt puniri delatores
tãqᷓ; aunctores falſitatis: ut hic eſt tex.nõ.? nide

glo.nõ iuncto tex. in. c cãm. i. S. d teſti ¶ Orro

tamẽ ꝙ hodie muſtum purgatur hec pꝛeſũptio
falſiratis ex bulle papalis appoſitione: facit gö8
notat Inno. in. c. ex parte 6 fide ndrn. el
cmo nõ hic caſum in quo punitur quis de crie
falſi ex ſola drenmpr.one boc pro dis

que nõr Inno. in. c. qꝛ ueriſimile 5 de pꝛeſüp.
? ad ea que dixi in. c. tertio loco. S. de pꝛobati.

In glo. in vbo confiꝛmant᷑.ibi aliqñ pperni

ſunt glo. iſla uẽ dicere ↄriuʒ. ibi ꝙ qꝛ regularit
uerũ eſt zc ſed reducenda eſt ad concordiam ꝑ

ea que hntur in c.ij. de ſta. ꝛegu.iuncto.c.cum

ad monaſtenum c alicui. e. ti. Et in fi. glo.
nõ bene glo¶ Hiã limitar mmultuʒ iſtum tex. ? bff
ine preſumãtur iſti delatores ſiaꝝ falſo eas fabri
caſſe qñ nõ apparet claꝛe de cena ſcia pape. Di
añt cõſtaret de certa ſcia:tũc nalet cõfinmatio et
operatur effecium:ut non poſſit remoneri per
ſuum abbatem ſine ſpeciali mandato apoſtoli
co. ¶ Inreilige iñ glo. niſi ex ſluperueniente de
licto:ut eſt glo. nõbił in. c. i.ſupꝛa to. peꝛ hane
enim confirmationem non eripitur iſte a pore
ſtate ſui ſuperioꝛis:ſed in omnibus ꝛcmmanc 1
bi ſubiectus:ut prius niſi in hoc iit non poſſit
remoueri ad ibitum: 7 ut nullus citra papam
poſſit cognoſcere de iure confirmato ſen de ui
gibus ipſius confirmarionis: ut in. c.iprealleg.
dic ut ibi dixi: t iigi plene ſupra.c. prorimo ci
reſtringe dicta doct. hic dicentium ꝙ ver bane
confirmationem er cena ſcientia factain ige eꝛit

„ 9 6.
obediẽtiariꝰpape qͥ pri eꝛat obediẽtan? abbaiis

8 atti ire luo⸗
n.n. intelligas ꝙ n teneaiut 1alis obedire lu

cũ n liceat ð plcꝛi.

i

„

Sibhe⸗
„6,1 1tnas 4 1 dgicit
wu ſtoſn e eni decitali
Ouult ſis inon⸗ e cmno dee
d ſ⸗ gfunmſſem . ſcn

ino.,
icinlellc dlnm oel

. t. 2
. ſorar⸗ial ,czs incübi
nan f no pbid iſ facn
afinol h⸗
necc bufl .

lne .
nitat tns edun⸗ Oñ

Yaminatd. 5fſo
,Harbilros
gromſihuͤt Arbinc⸗
omcäifl inn liſl
fo cocemit idi uß.
i bittiaſt
ri. Mäarittial.
aad aedini. H 5
iudiciop. iſtde aſo
firmatione p ei inſeli len
ponit iia cla le pin Hauun
lio n dr ſaca ifornn oleuß ſ-
gulö:gr ila cln ſin coditionelit.
61g bes

te recepini 11 k⸗
cohe biri nuſu
z pot purgare vitiß nulitaiss.
gina nuſn teehni a po⸗
Piñ nlitans uicüi nougn en
maröne pope in formn colini un
Ged ego ieeligo qn lole niclu/
cro clnſi gnũ u l oll
nonat Oed ubi leii nulltatis7
lore gnu dico g hies ciend apor
d obſeruamoden en e e
ie a nen dde
Zoct inl i.C coig umulqzint
2 doc. ic. ſignificaſt d fo. 9pe.
j f. M vr q iner luicos i
tio lug eccleſia ci no poſſint il⸗
un in ccamn. 5. ge pfeſcip. ? ie.
c meſſana de elee: Do. ic b
eccha. i.luper lure patronatus i
ei de facto. c. exaiata. 5. d iudi.
lex. laicos poſſe opromnine goe
P.n fult opromnſſi in nicecin
nſcedis ſabinenſis uicaius ep
ips ſabinenk eſt carclimgk ſier
icartum in ſpualibe tralb⸗⸗
leans. In gl.fltbiargn. ſe
Zri ſo coligi ſc, pri 6
qnñ coſirmatio fuſt len erce
P dicio ſe ſnt otictollin
lt h. oez ofimmös nr ang⸗
ie ofirnan ſubiügit iinnam

4

„. peph;:. Bonf

38. 0 in
Rijtte ſneme D

e e l s
MU nn
ſaknngi Amntnze, Phin

numſzeßg
dſerſn
du DuNpfrtitmnmn

enenni
t n inninientn
MiamSr lit Inſ oen
n mmgamn ſuhn nnInN

RNnNIDNNr Si wfratnn

6 „
2 o.

. 56
mi mur rar r

Knen ul ais hſtin. .
NstNINNAdN

mNNRNNRNN
atimNd Mni
NroktANNi

ac “ obai W.

(rſemtmi tifn
inrzinbitenen
St1Nbeni dunſen
mtin Ami

abbati: fac. c.peꝛ tuas = qdð ibi nõ. ð̊ ma. æ obe:
Qualit᷑ ãt oↄſtabit de cena ſcia dicir Jo. an. bic
ꝙ ſi fac i lis mnonẽè de hac decẽtali ſatis ur ex
cena ſcia ↄfiamaſſe: aꝛ.in. c. uno de exceſ. pla li.
Vi. ⁊ i.c.ñnulli:et ꝙ ibi nõ.Sõ. de ꝛeſcrip.ł ſi ema
nat fa iuſſio:ar.ĩ aut.de man.pnci.I. dein. In
dubio tñ onꝰ ꝓbãdi ceꝛiã ſciaʒ incũbit ipetꝛanti
cum pᷣſũptio ſu õ eũ ſᷣm Inno.facit.c.ut nrfum
ut ecc. bñfi.⁊.l.ſine.E. de proba.⁊ nide ad hãc
main q ſatis płe dixi ĩ. c. precedeti. Mic. abba.
Sñia ſeu landũ
XZaminata. 3 formã iuriſ uł
Opromifli latũ ꝑ arbitros ſʒ ꝑ papam
i forma cõi fuit ↄfirmatũ n tʒ. Mpõit cãʒ ðcr
i fo deceꝛnit. ibi uñ. ¶Mõ p ãbirꝝ artari ad
ſequẽdã formã iuꝛis. Uñ ſiẽ ñ uʒ ſmia õᷣ ius ita
nec laudũ arbitri. Hã arbitria ſt ꝛedacta ad in
ſar iudicioꝝ.l i ff. de arbi/fo nõ ꝙ ubi in con
tfirmatione pape n inſerit᷑ ienor cõfirmate rei: ſʒ
apponit᷑ illa cla ſiẽ ꝑin facium eſt ꝛc. hec ↄfiꝛma
tio nñ dr̃ facta i forma cõi:un n ualidat aciũ i ſe
nullũ:qꝛ illa cła ſtat cõditionalit. Itẽ nõ.ibi ab
utraqʒ; ꝑte recepiũ ꝛ2c ꝙ ꝑtes n pnt emologare
ſeu approbare arbitriũ nullũ.⁊ ſic ↄſenſus Ptiũ
ñn poõr purgare uitiũ nullitatis. Ex h̊ poſſet agui
ꝙ lʒ ſnia nulia recipiaĩt et ↄpꝛobeĩ ꝑ partes:peꝛ
hᷣ tñ nilitatis nicſũ nõ purgat᷑ er itercedeie ↄfi⸗
matõne pape in forma coi:ita u? ꝓbare tex. iſte
Ded ego itelligo qn rollẽ uiciũ nullitatis n öpẽ
det a cõſenſu ꝑtiũ ſicut hic potuit eſſe in iuꝛe pa
tꝛonatꝰ. Sed ubi uiciũ nullitatis ↄceꝛnit meꝝ fa
uorẽ ꝑtiũ dico ꝙ ꝑtes ſcient᷑ approbado.ienet
ad obſeruationem ſaltem ex ui pacti.⁊ ſi non ex
ni ſnie ſeu laudi:tex eſt nõbił iũcta glo.⁊ dictis
doc.in.l.ij. C. cõia utriuſqʒ iudi.ſic intellige gl.
2 doc.i.c ſignificaſti ð fo.ↄpe.⁊ hec nõ Opp.
3 Faʒ. Mã ur ꝙ inter laicos ñ poterat eſſe ↄtẽ
tio ſuꝑ eccleſia cũ nõ poſſint illa licite poflidere
ut in c.cãm. S. de preſcrip. i.c.eccła de ↄſti.⁊ ĩ
.c.meſſana de elec: So.dic ꝙ h̊ erat ↄietio ſuꝑ
eccłia.i.ſuper inre patronatus ipſiꝰecclie.loquit᷑
eĩ de facto.c.exaĩata.õ. ð indi. 65 ex 5 7 ex
tex.laicos poſſe ↄprominẽ qõeʒ iuꝛiſpatronatꝰ
B.n.fuit ↄpromiſſũ in uicednim ſabineſẽ. Et f̃
uicedñs ſabinenſis uicarius epᷣi ſabinenf. Maʒ
epᷣs ſabinenf eſt cardinal ſic et Hoſtiẽ.æ mulii
alij qui cũ hñr aſſiſteꝛe pape tenet ĩ eoꝝ epᷣatibꝰ
nicarium in ſpũalibꝰ? ipralibꝰ et nulgarit᷑ dꝛ ui
cedns. In gl. fi. ibi. argu. S.j. c. pxi. gl ñ ſoluit
vriũ v eollgite c vui gl. pel ꝙ illud. c. itell
qñ cõſirmatio fuit facta ex cena ſcia. tc. n. dico
ꝙ dictio ſic ñ ſtat ↄdiciioalit᷑:iʒ cãlit᷑ ſ.ꝓ.qr ꝛd
dit. n. ꝛ25 e ↄfirmatõis ut puta:ſi enarrato teno
ꝛe ↄfirmati ſubiũgit ↄfirmamꝰpᷣdictã ↄpoſitõeʒ
ſicur ꝓuide fca fuit dʒ exponi ſiẽ ꝓ qꝛ. Nam ex
quo pᷣnceps eſt plene iformatꝰde facto nñ dʒ in
telligi ꝙ uelit cõditiõalit̃ loqᷣ cuʒ heat oĩa iura
in ſcrinio pectoris ſui:ut in.c.i.de cõſti.li.vj.ſʒ
qñ ſimplꝛ ↄfirmar alꝛ nõ iſtrnctde iure ↄfirma
to vᷣba illa debẽt ꝓpne iĩtelligi. .ditioaliteꝛ: qꝛ

e oflr. uti. ul inuti.

papa pᷣſumit᷑ ignorare ea que ĩ facto 2ſiſtunt: ut
in. d. c.i.de ↄſti. Jungẽdo ergo nõta in. c. ſe.ꝑ
abbatẽ ? Jo. an. Cõclude ꝙ aut papa oↄfirmat
ſimplłr nilła clła appoſita. net tenoꝛe iuꝛis ofirma
ti expꝛeſſo:æ vꝛ ↄfirmaꝛe ex cena ſcia. Nã vᷣbũ
ↄfirmo alio nõ expᷣſſo ex ſui nã iportat ut rẽ fa
ciat firmaʒ: ad h̊. c. iter dilectos ðᷣ fi.iſtru. Hoc
limitarẽ ueꝝ qñ ↄfirmatio nõ ẽ õ ius. Mã ĩ du
bio ñ dʒ refeꝛi:ut ↄcedat ius alio nõ expᷣſſo
ar. eoꝝ qꝗᷓ notant᷑ i. c. nõnulli jᷣ reſcrip.⁊ i.c.uni
to ð exceſ. pla.li.vi.¶ Si vo fit cõfirmatio ap
poſita illa cłka ↄſueta ficut ſine prauitate zc. ali
nõ expᷣſſo tenore cõfirmati.illa ↄfirmatio dr̃ in
forma cõi:qꝛ illa vᷣa ſtãt ↄditionalit᷑ m ppriũ
ſignificatũ: ⁊ ð h̊ eſt caſus h. Si vo exprimit᷑ te
nor rei ↄfirmate:ulł papa diceꝛet ꝙ ex certa ſcia
oↄfirmat:tũc dẽ facta ↄfirmatio ex certa ſcia ⁊ vᷣ
ba illiꝰ cle nõ ſtãt ↄditionalit᷑ ſʒ cãlit᷑ ꝑ rõnez pᷣ
dictã: ? de hoc eſt caſus bic: z ratio diueꝛſitatis
colligituꝛ ex predictis.
2 Iji& In pfirmatiõe
Enerabilis. olrmarie
tio ſicut ponit᷑ cãtiue: nec nocet li uer
bum ↄfirmatõis precedit tenoxẽ Afirmati. h. d.
cõis diuiſio ſᷣa ibi mãdamꝰ¶ Hõ. p ꝙ ubi ex
primit᷑ tenor rei ↄfirmate alio nõ expᷣſſo vꝛ pᷣn
ceps ↄfirmare ex certa ſcia ẽt ſi ĩ ſ̃is oↄfiꝛmatio
nis ſit appoſita illa cła ſicut ſine prauitate ⁊c.2
nõ. ꝙ ubi iter ꝑtes ↄponẽtes eypſſe fuit actũ ut
ñ ualear n itercedẽte ↄſirmariõe pricipis dʒ itel
ligi ð ↄfirmarõe obtineda ex certa ſcia non aũt
de cõfirmatõe obtinenda ĩ forma cõi:2z hec po
tuit eẽ rõ duhitãdi H̊. Maʒ forte dicebãt iſti hbo
mies cypri ꝙ nõ erat adipleta ↄditio P illã oↄfir
matõeʒ factã cũ illa cła. qᷓſi illa cła facẽt ofirma
tionẽ ↄditionalẽ:ſʒ hoc nõ habuit obſtaꝛe:quia
tenor cõpoſitiõis erat inſerrus in confiꝛmatiõe.
2 dic ut plenę dixi in. c. precedenti ubi declarat᷑
mã huiꝰ.c. ¶ Mõ uinmo ibi ꝙ clauſula ↄſueta
⁊cα i la cła ſicut ſine prauitate ð ſtilo curie po
nitur in ommbꝰↄfirmanonibꝰ:ſiue ex certa ſciẽ
tia ſiue in forma cõi factis:ſed ubi confirmatio
fit ex certa ſcia:tũc dicnio ſicut ſtat cãliter ꝓ qꝛ.
In forma cõi ſiat conditionaliter NRatione di
uerſitatis dixi in. c. pcedenti. S gl. i. in fi. ?
intelligit Inno. ꝙ compoſitio bic interuenit ſu
per tpᷣe ⁊ loco ⁊ perſonis quibus decime eſſent
ſoluende.non antem ſuper quantitate decime
diminuenda:æ dicit Joan. an. ſupeꝛ quantitate
diminuenda potuit interuenire compoſitio.
Ideo expectabatur confirmatio pape. unde ſi
tenemus intellectum/ Innocen. ſatis procedit
dictum Goffre. hic qui dicit ꝙ ſi legatus nolu
iſſet confirmare ſatis conualidaſſer illam com
poſitionem: ſed ſi tenemus precedentem intel
lecrum:tunc legatus non potuiſſer:ſed neceſſa
ria erat anctoritas pPape:iuxta nota. in. c.a no
bis ð deci. ¶ NHõ.bñ hoc dictũ ꝙ nullus citꝛa
bapam poteſt nalide componere ſen cõpoſitie
nem cõfirmar᷑ ſuꝑ quãtitate decie diminuenda.

CMiizaA AXſr r 7

2 . .π£ 2/ 2 *
242¾ ſma 1440 , ſo iaA 5.

—.—

In glo. ij. ibi ſed nũquid neceſſaꝛiũ ꝛc᷑. Nõ
glo. uſqʒ ad finẽ ex qua limitat᷑ ant᷑.ſi quis ĩ ali
quo dotumento. C.de edẽ.?.c.i.de fide inſuu.
Et intelligunt doc.ꝙ facit ſidem quo ad iſena
ibi ẽt ſi eſſent õ ins cõe:qꝛ papa u diſpenſaſſe
ſic cõfirmãdo ex certa ſcia. Intelligũt iñ qn ⸗
firmatio fuit facta ꝑtibus inſtantibus nel de cõ
ſenſu ipſaxꝝ. als eni no faceret fide de tenore cõ
poſuõis. Ego limitarẽ ſʒ ea que legũtur ⁊ nõn
tur in cle. lr̃as de ꝓba. In glo. pel.in fi. declans

iſtam glo. ꝓnt dixi in. c.precedeni.
Collatio eccleſie

Ba nobis. alteri facta per
legatũ ⁊ per papam ↄfirmata ius dio
ceſani non ledit:cõis diuiſio fᷣa ibi.cuʒ agitur.
5 p legatũ ẽt de lateꝛe nõ poſſe ↄcecẽ ec

DBel-gnse A⸗la Rö. gn un ſen cſeſie uel clerico aliquã eccleſiã ĩ piudiciũ inꝛius
que debẽtur dioceſano loci. Ex quo inſeꝛo lega
tum er cardinalem nõ poſſe eximeꝛe aliquã eccle
ſiam a iuriſditione ſui ordinarij. Ham ſoliꝰ pᷣn
. cidpis eſt alterius iura rollẽ æ minuẽ: ut nõ. in. c.

cõſtitutis. j. de reli. do. ? peꝛ ſpe.ĩ ti. ð egatis. S
nüc oſtẽdendũ. V IvVij. æ uide glo.nõ. in. c. ſi. de
bere.li. Vi que dicit legatũ nõ poſſe cõminẽ cãy
cognoſcendã ſimplr æ de plano ſine ſtrepiiu et
figuꝛa iudicij.qꝛ nõ pol ius niolare maxime in
alioꝝ pꝛeiudiciũ. Mõ bn illam glo. nõ ſoluʒ
in cãu quo loquituꝛ: ſed ut ex ea ſumas regulaʒ
circa oĩa que tendũt ad uiolationẽ iuris cõis ⁊
* i preiudicium alioruʒ: ut hec ſint legato et de la
tere interdicta. Mõ ibi diocef ẽt ꝙ patriarcha
dz babẽ ſuam dioceſim ⁊ dioceſanus appellatu⸗
ſicut quilibet eps rõe ſue dioce,. Mam dioceſis
idẽ eſt ꝙ ꝑtitio curie:ſed dr̃ poſimodũ bꝛe pro
ovincias ſub ſe quãtũ ad iuriſditioem patarehba
tus. Mã eſt. ö. archiepos in ꝓnicijs ſibi ðᷣcretis
3 quo in. c. antiqua j. de puif. Et quẽadmoduʒ
ſe hʒ aꝛthiepᷣs ad epos ſuflꝛaganeos ſuos:ita ſe
patriarcha ad archiepiſcopos ſubiectos:uið.c.
i. xcix. di. ¶ Mo tertio ex fine ſe ꝙ ſubditi.de
S h ſ jIue den' ſarcf (urp ipend Ienα bét ſuo ſuꝑioai reuerẽtiã ⁊æ obedientiã:ac itegre
de inſticijs ſuis ſibi rñdeꝛe:ulira ergo renerẽnã
2 obedientiam hbnit ſuperiores quedam iura in
ſubditos:ut ſũt ea que enumerantur i.c.ↄq̃ren
re. 5. de offi. ordi. Sed circa intellectũ.c. qᷓro.ſ.
de.q.quotidiana nquid legatus pape maxie
de latere poſſit unire eccleſias aliqᷓs ſue legatio
nis auẽte ſeu nnã alteri ↄcedere nel ſubijcere ſiẽ
epᷣus:ut in.c.ſicut unire..de exceſſ.prela. Que
ſtio iſta eſt ſatis dubia zæ commonit ſpiritus feꝛe
oĩuʒ doc. Hoſti. bic ſentit ꝙ non:ad hoc adqu
tit iſtũ tex. Inno.poſuit duas opiones. Dria
ꝙ hoc non poſſit in pᷣiudiciũ dioceſani.unio tmñ
nalebit ĩ pᷣiudicinʒ eccleſie unite.poteꝛit.n.eccłia
cui facra eſt unio ſeu cõceſſio exigẽ ꝛõem de tem
poꝛalibus eccleſie unite. Jllã qñqʒ niſitaꝛe non
pꝛeiudicando iuri dioceſani.⁊ ex cã iuriſdinionẽ
exercere:ſed nihilominus dioceſanus utetur iur
luo:⁊ ſic loquitur iſte textus. ¶ Monit fam
opinionem que ſibi plus plʒ: ut nullo mõ poſſit

varvſi ſaA⸗

21

9

¶ D· fir. nti. ul inutt.

legatus hoc cõcedẽ ſeu unire.
iſta cõceſſio:de qua in lir̃a vb
tabat plenam exceptiõem: qꝛ
in ſpũalibꝰ tpalibus: æ ſpe
H. nunc oſtendendũ v. v. tʒ
legatũ poſſe unire duas eccle
cium nõ inferatuꝛ iuribus
bat hic iſte legatus:⁊= quaſi
Inno. ſz Jo. an. ibi in add
dubio forte dicens legatũ p
ſpectantem ad collatiõem e
cleſie chatedraſi bqc opi. ſecuni ſunt omi de rora
deciß. xi. alias. cxxiij. ¶Ag iſſuʒ tex. ꝛñde
bic unio ſeu collato fuit facta eopt 7 4 ene
Snũ piudiciũ irrogabatur dioceſano loe . n
ubi anio fieret eccleſie ſubiecte Pro te rnd
SS c opi.
ſacit vonum diciũ ⁊ nõ. ſpe.in. d. . nunc cnden
dũ.v. pmiſſo ? ſeq. ubi dicit legatũ in leganone
ſua currẽ tũ quoliber oꝛdinario ſue legaudis
ſuue ille ſit archieps ſiue epus ſine obbas ſRiue
quicũqʒ alld:ꝛita ꝓ quid iſti pt in iuꝛiſditõibus
tã de iure cõi q; ex ↄſuetudine potenit legatus.
cotra opi. Fre. de ſenix ↄſilio. clxxx. ubi u con
cludeꝛe ꝙ nulla uel modica eſt poteſtas legari
in alceratiõe ſtatus eccleſiarũ no em fm eu põt
eccleſiam uniꝛe alteri ĩi pervetuũ pꝛeiudicium iu
ris ordinarij ut bic ¶ Si. n. ualeꝛer unio priuare
aur ordinarius in ppetũ iure confeꝛendi illam
Eccleſiã:nec ẽt põt ſᷣm eñ eccleſiã ſecularẽ ſoceꝛe
geligioſã m teꝛminos. c. ad audientiam ecle:
edi.nec põt preſtare auctoꝛitatem plebanis ſeu
pꝛelatis eccleſiaꝛũ colſegiataꝝ inuitis canonicis
illarũ eccleſiaruʒ illas eccleſias pmutandi: aꝛ. in
.c. pe. ð offi. delega. li. Vj. Mec ob. ſʒ eũ y eps
hoc põt. nõ eniʒ ſequit᷑ ergo legat ¶ Moam cpus
alienat rem ecclie: mñ cũ ↄſenſu capli qð no pot
facere legatus m eü:ar. xij. q ij ſine exceptiõe:
nec poreſt ep̃s alienationẽ facere cũ aucte lega
ti ſine conſenſu capłi ſui peꝛ.c. paſtoralis de bis
que fiunt a pla. æ nõ bec. Et adde dicuʒ ſe.in
d. SF. nunc oſtendedũ in. v. pe.? Baꝛin. l. ꝓbi
bere in. v. plane ff. ꝙ mi aut clam: ubi dicunt łe
gatũ n poſſe alienare rẽ ſpectanteʒ ad romanũ
ponnticẽ. Idem uẽ de tpalibeccleſiaruʒ: p bat
ultia opi. facit aliud pulchiuʒ dicmũ ſpe de offl
le. F. nũc tractemꝰ. v. pe. ubi diẽ legatũ no polſe
ſupprimere aliquã digmitateʒ in eccleſia: qꝛ b eſt
ſoliꝰpape: ut in. c. cum acceſſifſet ? qð ibi n de
cõſti. nec ẽt fructus dignitatis epo ad tep/ con
cedẽ:iux ea q̃ bnmꝛ in.c.ſi ꝓpteꝛ ina debiig de
ꝛcſcrip. l. vj. Nrim opi. q, egatus hoſſi ſine
preiudicio ordinarij ſequiĩ do. car. Et dicit ſe
nidiſſe oſiliũ collegij papief ills cocluchſſe bo.
An. ſumpłꝛ hic tranſit recitando ? uliimo rui
cum fa opi ¶ Inno. ? aliud uẽ ſentuie in. c lie
unire. Queſtio ut dixi ſatis dubis eſ icerem
ſic ꝙ aut eſt legat?nõ de latere:: nõ poſſun ſee
.n.nõ poſſit cõferre bñficia:vt in. c.l. de e ic 4
ga. li. Vj.ita nec unire cũ maius hrendeß
ratur epo ex unione ꝙ ex nica collatoe. O vo

Mum ſi uaſuiſſer
a Sceſſionis ipoꝛ
cotulit iſte legatus
in ti. de leg. in. d.
ſub dubio inñ forte
ſias dümõ pꝛeindi
diocef put intende
ſentit primam opi.
itiõe hoc tenet line
voſſe uniꝛe eccleſiam
bi et meſe epi ſeu ec

4
ioynd e cpoſſt
gaoͦe i eo
atan rna hen
ar iini aaath⸗ iiſegion
ngnonoi n Hiuiß lnnri⸗
zunßen, hinh n int
idelb nrorgit 4 are iuf
od engo i rein
ich⸗ ſnebini uſio⸗
eda

unio fl imex fanoꝛ⸗ erceleſar 1
nuxq ij mo ice e ggſod⸗
molger Bilelt oroiofli luuli
niic ie off le i don
ceſiunbr utliatb' clſan
ide ſti ſegnno dd rngi ies
G Wrra RN
de dor Priitate. Cr picn in
er bis tapins boni doctrini ci
egator de qua iura proniden
(Ingl.i.i fi uultg gleiſia
ĩofinnatoe ucta in orma cͦlit
doc¶Kötna H facit heonica n
nata.5.e. Ma ivt exrprinii eno⸗
illa ofiunatio di ex teua ſcig pa
ofinmauit collatöem facti 26.e
cii ſorma coi. INRe papa i fn
allegaideiſ⸗ ſunpl die pcolt
löem ñ debet minui iura diocel
a Ofirmatio lait h ex teng ſei⸗
batad pludicandi iunbediocen
hs colatiöes vefpeern ioſarĩ⸗
liiplemet papa uniut n itedi
aeeteef Unitent i,c.iſ.
cofumatoez hibit engo nali
ſen eſſo itßalbie nnn
ioceſanori. erepliioptinij d
libi ino emmanet ius ſaſvi 7
tlini opi 5. erit

gtä ur vah
Digni ſne fn n
en Une in piudicio iurii
Acinet honoré lurlüe

th Nendrzun ſn

Neln gio nih
. Aocdhnhui
crg MINoduc, ott⸗

umitr hnultii un ffiſt

ucinmuin Mi eucung
SNuN Oruten nn
m Nimsn nitr dtint

tntiini i /rittitnintun
Aruertnr umnmn Minut
usari dlegn nis onis
piddn tada Nnl
xNicwedade
Köchetopee
vuma gi ha tii
pnoftirn tiiu indl

n ctij mmniminin
ilri l ſimneNimen
nir tin bi
4 cmti ib H

S
e len di
t d lig
rſ i ihvnn li
* otN cſſe
innſſ

6
täfligidn en
iſt zdimnll, 6

eſt legat? cardinalis 2 tunc eceleſias collegiatas
unire uł ſubijcẽ nõ poteꝛit ꝑ.d.c.peł᷑.de oſſi.le.

li. Vi.ubi gnãlr̃ ĩteꝛdicit᷑ ſibi poteſtas ↄferẽdi n

alꝛ diſponẽdi ðᷣ hꝰmõi eccleſiis.Aut ſt eccłe nõ
collegiate ⁊ tẽ pᷣma fꝛõte uẽ ꝙ ñ poſſit qꝛ legatꝰ
cardinalis habet collatõem beneficioꝝ nõ iure
legationis:qꝛ legatio ad ̊ ſe nõ extendit:ſed in

q;dam progatiam ex ſpẽali puilegio ut diẽ texi.

i. d.c.i.̊ ergo ptãs tãq; exordinaria ⁊ ſuꝑidic
ta dʒ reſtringi ur arguit gl. ſingularis in cle.ij.
de offi. ordi.lſʒ ergo poſſit ↄferre iur̃ ſpẽali non
iñ dʒ poſſe uniꝛe pꝛopt᷑ piudiciũ ꝙ circa ius cõ
ferẽdi irxogat᷑ ĩ ꝑpetuũ dioceſão. Sed pro alia
opi.facit iſte tex.iĩ ar.nã papa h̊ ñ dannat colla
tiõem factã eccleſijs:ſed dicit ꝙ pꝛopt᷑ hãc colla
tõem nõ dʒ diminui uł ledi ius diocef. ur̃ ergo
gl. loqui iuxta termios.c.ii.].de re.do. Nã ibi
pʒ ꝙ ſi papa eccleſiã nniꝰdioceß unit eccleſie al
teꝛiꝰ diocef.nõ tamẽ propt᷑ ̊ pᷣiudicat᷑ iuribus

diocef. eccleſie unite:ita poſſimꝰdicẽ h̊ licʒ enim

collatio ił unio fiat eecleſie exẽpte non dʒ ꝑ h
minui iuſ pmi dioceſãi reſpectu reuerentie ꝛc̃.ñ
naluit eꝛgo iſta collano quo ad pᷣiudiciũ iurium
dgioceſ. ani ¶ Nẽ fac̃ qꝛ collatio ẽ quedã donatio
ſeu liberalitas ſaltẽ ĩ cui donãdo ut i. c. ?latũ et
ꝙ ibi nõ.j.de pᷣbẽ.⁊ ĩ.c.fi.de offi.uica.i.vVi.ſed
unio fit ĩ meꝝ fauoꝛẽ eccleſiaꝝ ⁊ aliqñ ẽ neceſſa
ria.x.q.iij.unio ĩ cle.ne ĩ agro de ſta.regu.cum
ergo legatꝰ habeat ordiariã iuriſditiõem iĩ loco
ut i. c. ij. de offi.le.li.vVi.uẽ ꝙ poſſit prouideẽ ne
ceſſitatibꝰet utilitatibꝰ eccleſiaꝝ.⁊ h̊ rõ infeꝛt nt
idẽ ſit ĩ legato nõ cardinali tũ i eo magis dubi

tãdũ eſſʒ. Mrima opi.ut᷑ equior:ſʒ iſta uerior

de iur.ſubtilitate. Et pᷣdicta ita extenſe dixi nt
ex his capias bonã doctrinã circa ptãtẽ iſtoruʒ
legatorũ de qua iura pronident nimis gnãluer
In gl.i.ĩ fi. uult g gl. iſta iſte rex. itclligat

ĩ ↄfirmatoe ſacta in ſorma cõi ita cõit᷑ tranſeũt

doc¶ Etra h facit theoꝛica tradita i. c. exami
nata. S. e. Mã ibi exprimit᷑ tenor rei ↄfirmate æ
illa ↄfiꝛmatio dẽ ex ceꝛta ſcia pape facta hᷣ pa pa
oꝓfirmauit collatõem factã.æc.ergo nõ debet di

ci ĩ ſorma cõi. Itẽ ͥ papa n fundat ſe ſuꝑ bae

allegatõe:ſʒ ſimplr̃ diẽ ꝙ ꝑ collatõem et ↄfirma
tõem ñ debẽt minui iura dioceſani:uñ itelligerẽ
qð ↄfirmatio fuit h ex ceꝛta ſcia:ſʒ nõ ſe extede
bat ad pᷣiudicandũ iuꝛibꝰdiocef.ſʒ ad cõfiꝛman

das collatiões ꝛefpeetu ipſarũ eccleſiaꝝ. Nã et

li ipſemet papa uniꝛet nõ itẽdit pᷣiudicatr᷑ iuꝛibꝰ
dioceß. eccleſie unite ut i.c.ij.j.ð reli.do.ita nec
cõfiꝛmatõeʒ bẽbit eꝛgo ualiditatẽ iſta collatõ

leu ↄceſſio i tpᷣalibꝰ? ſpnᷣalibꝰſine tñ pꝛeiudicio

dioceſanorũ.exẽplũ optimũ ĩ.d.c.ij.¶ In glo.
fi. ibi imo remanet ius ſaluũ ⁊c̃ põdera gl.ſetit
ei ultimã opi.S. recitatã ur ualear cõceſſio facta
legatũ ſine tñ piudicio iuriũ epi ¶ In cadem
gl. ibi nec honorẽ meũ reputo h̊.gl. ſeu rõ deci
dẽdi fac ad H ſolʒ eſſe ↄtentio inteꝛ

fſcolaſticos ¶ ¶trũ papa poſſit deponẽ unũ epi

ſcopũ ſiñ cã.Et uẽ ꝙ ſic ꝑ gl.i.c.ꝑ principalem

¶ We ↄfir. uti. nul inuti⸗

.Viij.q.iſi.que dicit ꝙ; quèadmodũ pᷣnceps põt
pᷣuare ſubditũ re ſua ut in.l.bñ a ʒenõe. C. de qᷓ
dri.preſcrip.ita ⁊ papa unũ epᷣm: ſed oẽs epᷣos
poſſer qꝛ eſſet ↄᷣ nniuerſalẽ ſtatuʒ ecclie.dʒ eꝛgo
intelligi ni poſſit ſine cã pꝛopter exceptionẽ quã
facit. Itẽ papa hʒ plenã pfatẽ ĩ eccleſia militãte
? oẽs recipiũt dignitateʒ ab eo.xxij.di.c.i.æ.ij.
2 maxie h vr̃ ueꝝ qꝛ epiſcopatus vr̃ de iure po
ſitiuo.nã oli tpᷣe xpᷣi nõ erant ꝓprie ep̃i ſʒ ꝓpteꝛ
ſciſma apoſtoli ↄgregato ↄſylio pᷣſbiteroruʒ ſia
tuerunt ut oꝛdinarent᷑ ep̃i qui eſſent ſupeꝛ alios
nã unus uolebat pᷣferri reliquo dicẽs ſe eſſe me
liorẽ qꝛ fuerat baptiʒatus a paulo ⁊ ſic erat iter
eos ſciſma:ad qᷓ ſedãda ſtatuiũ fuit inteꝛ apoſto
los ⁊ alios ut ex pᷣſbiteris eligeꝛẽt᷑ aliqui qui uo
carent᷑ ẽi quibꝰalij obediꝛet ð quo uide bonũ
tex.ĩ.c.oli.xcv.di.⁊ ꝙ ibi nõt Archi. gꝰ vꝛ ꝙ
papa poſſit epᷣm remouere ar.i.c.ſignificaſti de
elec.? ĩ.c.ad honor.de auct.⁊ uſu palij. Sʒ his
nõ obſtantibꝰ cõclude ſic ꝙ aut nulla ꝓrſus cã
ſubeſt in remouendo ita ꝙ nec utilitas publica
ſuadet ⁊ tũc nõ põt qꝛ quẽadmodũ in ↄöbendo
piugio ſpũali requirit᷑ ↄſenſus ꝓmouendi ut in

.c.cũ iteꝛ canonicos ð elec.⁊ i.c.fi.ðᷣ tꝛãſla.pᷣla.

ſta ⁊ fortius ĩ diſſoluẽdo qꝛ nihil taʒ nãle q; ꝙ
nnũquodqʒ diſſoluat᷑ eodẽ uinculo quo ligatuʒ
eſt ut ĩ. e.i.de regu.iur.⁊ in.c.nil taʒ nãle.ff.eo.
optime facit.l.i.=.ii.C.qñ ab emp.li.diſc. JItẽ
piugiũ ſpũale facilius Shitur ꝙ; diſſoluatur: ut
i. e.ĩter corporalia ðᷣ trãſia.prela.ſed nõ poteſt
contrahi ſine conſenſu promouendi ut. S. dixi
eꝛgo nec diſſolui tem ſicut deus ꝛeſeꝛuauit
ſibi diſſolurionem coniugij carnalis ita preſu
mendum eſt ꝙ reſeruauit ſibi diſſolutionem cõ
iugij ſpiritualiſ cũ illud ſit dignius:ita dicit icx.
in. d. c.inter corporalia: ⁊? qñ papa illud difſol
nit deponendo nel tranſfereudo epm hoc facit
potius diuina pfate q; humana: qꝛ quos deus
pixit homo nõ ſeꝑat.ita dicit tex.i.d.c.iter cõ
poralia ſed papa non põt obligationeʒ iure di
nino contractam ſine cauſa diſſoluere.xxv. q.i.
ſunt quidam:ergo non põt hoc ↄiugiuʒ ſine cã
diſſoluere. Aide ⁊ aliam ſubrilem rationeʒ quã
puto neriſſimam. xpᷣs nõ tribuit poteſtatem ſoli
petro:ſed omnibus apoſtolis:ſed perro tanquã
principi dum ſibi ſpecifice dixit paſce oues me
as nt probatuꝛ in.c. in noud.xxi.di. ⁊ in.c. ita
dominus.xix.dil Omnibus enim apoſtolis di
xit accipite ſpiritum ſanctum ⁊? quorum remiſeꝛi
tis peccata remittentur eis ⁊c̃.iut in euangelio
ſed petrum conſtituir principem apoſtolorum
dicendo ut predixi paſce oues meas¶ Ande ſi
dicendo ut predixi paſce oues meas. Ande ſi
ueller ep̃m remouẽ ſine canſa non dicẽi paſcere
ſed potius necare. Epi enim ſucceſſeꝛunt ĩ locũ
apoſtolorum ut nõ.in.d.c.in nouo ⁊.xij.q.i.ui
dentes. VUnde quemadmodum non potuiſſet
petrus ſine cauſa aliqueʒ remouere ab apoſtola
ti ſuo:ita nec papa aliquem epiſcopum. maner
exiʒ poteſtaſ ſeu ſententia petri dum vᷣe indicat

e. aAt-

N; . =ſſer de yi — *Pre

õäõ

rit

X
i

„

t clauis non erat: ut in. c. manet. xxiiij. q. i. facit
quod notat Innocentius infra ð uoto. c. quod

ſuper his. Et nide ad predictam concluſionem

auctoritatem gloſe.x. diſtinc.c.i.ubi gloſ. ualde
nota. dicit papam non poſſe ſine cauſa epilco
po innito diocef. diuidere in duos epiſcopatꝰ:
allegat bonum textum in. c. multis.xvV.q.i.eꝛ90
fortius non poteſt eum remonere ſine cauſa: ui
de ad hoc auctoritatem cuiuſdam docto. diſpu
tantis 2 Joa. an. confirmantis in regula quod
ob gratiã de re.iuris li.vi.in merc.ubi queſtio
tractarur. ( Munquid papa poſſit tranſferre
epiſcopum inuitum de uno epiſcopatu ad aliuʒ
ſeu ad aliam dignitatem. ¶ oncluſio é quod
omni cauſa:ceſſante non poreſt:quia in diſſolu
tione coniungij requiritur conſenſus ſponſi:ſʒ
ſubeſſet cauſa publicam unilitatem concernens

licet epiſcopus non eſſet in culpa. ¶ Exemolum

populus pꝛoſequituꝛ epiſcopum ſine cauſa:iuſta
et magis indureſcit cor hominum contra eccle
ſiam:tunc poteſt papa et nicarius dei:ut totum
corpus eceleſie ſit ſanum illud membrum preci
deꝛe:ſed debet ſibi dare bonum cambiũ:ex quo
ſine culpa ſua fit remotio: ut notanter dicit In
nocentius in. c. niſi de renunciari. Et ſecundum

phanc limitationem intellige gloſ.in.dicto.c.per

principalem.poreſt enim papa epiſcopum depo
nere ſine caunſa ſcilicet ſurgente facto epiſcopi:
ſecus ſi ceſſat omnis cauſa:et quod boc fuerit
de mente illius glo. uide et pondera ſimilia que
premittit dieit enim principem priuar̃ poſſe ſub
dirum re ſua. debet enim intelligi quãdo ſube
aliqua cauſa puta fauore ebn . ſi
ne cauſa non poteſt. NHotat Innocen in. c. que
in eccleſiarum de conſti. et doctores iuris ciuił
.C. ſi contra ius uel nti.publi.l.fi Mam prop
ter bonum publicum conſeruandum quiſque ðᷣ
bet leipm exponere maxie in fauorẽ aĩaꝝ: pro
quibus ſaluandis aperiat intellectum ſtudentip̃
in bac ↄpilatione ad honorem ipſius. Amen.

HBomini abbatis ſiculi pars tertia ſuper ſecun
do decꝛeralium diligentiſſime emendata fecilirer
explicit:per Franceiſcum de girardengis a

¶Regiktenm

die impſſa. ¶. ccce. xxxij. die. xxij. Madij.

Uito

neceſſario

a de pacto

preben.

et hoc puto
exceptio
b neritas
ivi nõ.

habet unde
illa inſtantia
EAduerte
iudi c.

Vnde dicunt
lapſo alia
d ſed minime
eccleſiam

inxta
dicta..iij.
E temous ſatis
haber uim

puberes
et.c.i cum

f Inno. q;

pꝛeſcriptionem

In faero
preſcriptis
g cle.i.?=
ſequenti

inter
declarat

b ſtatur

nec obſtat

prouinciale
inuſticia
penul. ff.
quia ſi

oppo.quia
peꝛ locum

K cum olim

Go. glo⸗

ꝙ tempus
dubium
¶gnia excede
Vo w.

quatenus
2 ratio
m tranſit

Innocentiam
ferenda

n proprio
nullam

redeo ad
HBar. ut

0 tractatum
eſſer in

tu latins
nenio ad
b ponit
uoluntate

fuper eo
tin terminns
4 nili cauſa
p. dixit

ſed nbi
premiſſa
r ego in
compellebat

protnleris
unde. ſ.
ſ glo. doe.
de appella.

nolut
probabilibus
per Jo. mo.
nuncij

interdicn
intelligit
5 7 Htem
nt plene no⸗

in nerbo
nam ad
? appellatum
de maiori

utt in. d.
poteſt haben,
aut nolunt
boc clorius

1n percipientem

HR
“S
“

9 10 11

e ¶ Eum Joannes.
A Nnh dlnine
1 en Clin
n on zn dti⸗
1dn nntie⸗ .i. ff. de act. emp.⁊.l.ex empto eo.ti.⁊ ĩ.l.ſi traditio
8 Rro tiriei .C. eo. ? utrobiqʒ ꝑ bar. ⁊ pleniſſime peꝛ eundẽ in
er dier Nnk ud .l. ſtipulationes non diuidũtur. ff. de ueꝛ. obli. Qui
n ſningti u dam enim. uolueꝛũt ꝙ ſufſiciat pꝛeſtare ĩteꝛeſſe ſicut
rliiſt⸗ lits ſuccedit obligatio ad inteꝛ
ki . eſtohen Br
Mn Uanie alio. ff. de re iudi.? pꝛo hoc
enic lenſenin P gicta.l.i. .l.ſi traditio:⁊ ni
4 i e ellchin 4 Sʒ martinus aniquus glo
bluen 1 ee ti pꝛimũ.ſ.uenditoꝛem pꝛeciſe
. tnn Whoſntce deꝛe emptoꝛi ſi illaz habʒ: z
* tſenon aeone cit. d. l. ex empto. Sʒ fᷣm ho
lrin eimgee in heꝛere opioni mar. ut patet
M.l,in pr . . .
M Nrinuceſn i. 2.c.l. ge pac. x.c.ij. o. t.
le Uninsprts adalgt⸗ .ꝑin. c. olim de cenfibus in
4 Preuszms Khinn uenditaʒ benc agitur: quia
wncin ncr ſn in. d.l.ex empto. Sed libe
4 Fim tonod koſtti ndo de intereſſe:⁊ ſic cõcoꝛ
muigrnin dnanie Sed pꝛima opinio uidetuꝛ
5 rngre d hain tur ꝛeʒ tradere ſi facultateʒ
2r b et cfiofiin eſſe quam cõit᷑ docto. hic =
1 SS nan uun ariones non diuiduntur: z
R Neſäirmnn JYo. an.in.addi. ſpe.in ti.
5 * . Aoetqtigtt teꝛioribus:ubi dicit: quod
5 nmmn gitnit amnithin ngde ↄpellitur ad rẽ traden
aungin mihnf pa agitur ad intereſſe ſi ãt
ckpadwoin ni gingflirt unc ad neutrũ tenet. Ego
warmuliw ienin niini * nꝛeʒz que preciſe facit omnia

aarueutil
MMun mrtsalnnr antr
rp unm i n ſinr ttln
Ms Mwogne denſdancecboroea
netnnl Nettrot niurn nund d
inadd. nimbor ſrgparnnene
Gndrbaenr enn imen ddnden
i ſocbeet ſeſancenihaſ
zug haähennnsndnnem atku
ü

umnd dmnilgk tücnn udtt
mnAnnsnnnghtitefn
õäü
bo Merzheifun blen WU
Yeminunm rgſuſüſo⸗

6

.z uendi.I. pꝛecium in neꝛ
ifacit tex. pꝛo hac opinio
1ſecundũ diſtinctioneʒ pᷣce
ius hanc mãʒ ſcias ꝙ aut
pciſe cõpellit ſi põt.l.ubi
ligatur ad faciendũ æ regn

is ſuccedit obligatio ad in

alio. ff. de re iudi.? h̊ quia
s ſeꝛuitutis ſi pᷣciſe compel
r. in. d.I. ſtipulatiões nõ di
* deas de hac mateꝛia. Eſt =
3.ſ.rem tradi. ⁊ in hac aut
8 2 pciſe cõpellitur ſi hʒ fa
pꝑius allegatis. Aut ĩ alijs
inteꝛeſſe peꝛ.l.ſi funduʒ. ff.
eſitatis eſt:qꝛ in ↄctu emp
di pticipat de obligatiõe rẽ

eſt uenditoꝛ dñs dʒ reʒ tꝛa

im: ⁊ in hoc accedit ad ob

eſt accipientis facere inſti.

aut nõ eſt dominus pꝛeſtat
iendi. ideo ſi hʒ facultatem
uiget᷑ obligatꝰ ad dandũ.

.vin. d.l.i.de acti.emp.⁊ in

utur. fl. de uexo. obli. que
fficiat uẽditoꝛi pꝛeſtare pa

deꝛe: dic ꝙ in coꝛpoꝛalibꝰ

d in coꝛpoꝛalibus tenetur

nõ. in. d. l.i. Et q̃tenus dicẽ

poſſeſſionẽ nacuã: intellige

oꝛuʒ ſeu fideicõmiſſoꝛum

c eim ꝑtinet nacui appella

itur ⁊ nõ. in.l.ij.ꝗ.nacua

—
Vüwüudnhaatii

ff. de act. emp. ¶ Gopono ꝙ a iudice laico non
debuerit appellari ad papam:ut in.c.ſi duobus de
appel. Soluit glo.iij.ut patet in ea.hoſti.dicit glo.
ꝓcedeꝛe ꝙ regulaꝛiteꝛ a laico non appelletur ad pa
pam niſi iudex a quo appellatur ſuꝑioꝛem in tẽpoꝛa
libus nõ recognoſcat.j.qui filij ſint le.per uenera
bilem. F. rõnibus de fo.ↄpe.qʒ in auẽ. ut diffe.iudi.
.F. ſi tamen contingit:æ nõbis hoc dictũ ſingularit
cui uidet᷑ concoꝛdare aliud dictũ ſingulare Inn. in
.c. ̊ ex ſuſcepto de fo.ↄpe.ubi dixit ꝙ detłiciente
poteſtate ſeculari de iure:qꝛ non eſt dare ſuꝑiorem
uel de facto:qꝛ ſuꝑioꝛ nõ poteſt de facto iuriſditio
nem ſuã exerceꝛe ſupplet papa: aꝛ. hic ⁊ i.d.c.per ue
nerabiiem:⁊æ facit quod plene dixi in.c.nouit de iu
di.ſic limita gl.que ur̃ Sꝛiũ diceꝛe in.c.quoniam.x.
di. ¶ Blo. in vvo pendebat querit:quid ſi capim
fuiſſet oĩo nounm:ꝛndet ⁊ bene.ſ.ꝙ non fuiſſet ad
miſſum:⁊ eſt 20 qꝛ iudex ad quem non debʒ admit
teꝛe aliqua ĩiꝑtinẽtia ad cãm cum hẽat ſolum decer
neꝛe an ſit bene uel male iudicatum.ij.q.vi.ad finẽ
æ.l.per hanc.C. de tẽp.app.⁊ quod dicat᷑ nouũ ca
pitulũ oĩo nel dependẽs ab antiquo:dic nt dixi ĩ.c.
fꝛnitatis ſupra de teſtibus. ¶ I querit an in cã ap
pellatõis poſſum ꝓſequi aliã cãm quã expſſam ĩi ipᷣa
appellatõe:⁊ rñdet ꝙ ſic:ut in.l.ſcio.ff.de appel.⁊ ĩ
telligo huius cum appellatur a diffinitiua ð quo di
cendum: ut nõ.in.c. cum cãm.j.de appel.in uluma
glo.ſecus cum appellatur ad ĩterlocutoꝛia ut in cle.
appellanti. e. ri. nubi de h̊. ¶ Blo. in vbo quodlibet
prio colligit ꝙ inſtẽm q;tũcũqʒ autenticũ põt per
teſtes ut falſum ꝛepꝛobari nt hic. C 2 querit quot
teſtes ꝛequirunt.rndet ꝙ quatuoꝛ melioꝛes deſcꝛip
tis in. inſt?o ſeu quinque:2õ qꝛ fides tabellionis eqᷓ
ualet duobus:ut in.c qm õ de ꝓba.ipſũ vo inſttm
uʒ tin q;tum duo teſtes:hinc eſt ꝙ bʒ duos teſies
inſcriptos ad minus:ad h.l.in exercẽdis.C. eo.ſed
repꝛobatio debet fieri ꝑ plures ſeu ſaltem melioꝛes
nut in. c. in nꝛa ſupra ð teſtibꝰ.ergo requirunt᷑ qnqʒ.
NMec ob.iſte rex.ubi fuerũt ꝓducti quatuoꝛ tantuʒ
nec dr̃ ꝙ eꝛant melioꝛes:qꝛ ᷣm gl.iſti tcſtes non ꝛe
pꝛobabãt inſtr̃m:ſed addebãt qð nõꝛius obmiſerat
⁊ hẽs nũc glo.declaratã.Ex qua nõ prio ꝙ inſiim
qᷓ;tũcũqʒ autenticum repꝛobari pᷣtextu falſitatis.in
tellige qn dꝛ inſtr̃m ex toto falſum:ſecus ſi dico ali
qua in eo ↄtenta falſa:qꝛ tunc aliqñ non admittit
repꝛobatio.ut qñ inducit᷑ pꝛobatio iuris.⁊ de iure:
ut in caſu.l.fi.C. arbi.tu.ſ.ſi uult ꝛepꝛobare conſeſ
ſionem ſuam:⁊ in caſu.l.antique.C.ad uellei.æ dic
de his ut ibi nõ. ⁊æ per h ꝛepꝛobatur ſm Joan. an.
opinio lau.cꝛemẽ.qui dicebat peꝛ teſtes nõ ꝛepꝛoba
ri inſtrẽᷣm niſi eſſet ſuſpectũ uł ex ꝑte ↄficiẽtis uel ex
ꝑte ꝓducẽètis reddebat rõnem:qꝛ mẽoꝛia hoĩs labi
lis eſt nec cõir teſtes ita ſunt intenti ſicut tabellio:
quaꝛe plus credit᷑ inſtt̃o fᷣm eũ:ſed minuſ bn locurꝰ
eſt: ut pʒ hic lar Sn nõ ꝙ qñ teſtes ad
dũt ad inſtrm ſufficiũt duo . ¶ Leꝛtio nõ ꝙ an re
pꝛobãt requirunt᷑ qnqʒ uł q̃ttuoꝛ ad minus:⁊ hec ẽ
una opi. ſunt ⁊ alie opiniões quas.j.uidebis. Sed
ut habeas clare mãm difficilẽ hic pꝛolixe tractaram
p doctoꝛes cũ queꝛit᷑ de repꝛobatione inſir̃i fienda
0 1

III nnlunnn ennnneerong eeennunnggrnnnnn

22 23 24 25 26 22 28 29 30

13 14 13 16 17 18 19 20 21

uv ov 66 88 E 9H ü Ee dee ee

IIluiztucdrntnblelu!uncclnunbnnltie'utntuiung undbet

1

lvtucettrͤ,u,

7

8

8 4 9 S
Piunncd uunnc untnl utnlunr

Zi oI SI ei ei Zr rrI orI 6
0llxovnekerescttcrtutlvneklunrt

letletcnlenun!uetu'unn

81

12 00ο 61

18 0 67 8z 92 ge be cz Z

Clltemtnirtotlgbcucclgcrtneuuglnuetunglueůrli

vy dy e