Hf120_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Super libros Decretalium, II. Nicolaus <de Tudeschis> .* — Tobingen — DWei, Zm Sprihekten. ¶Se pbationibꝰ Ec rubrica. ſatis ↄtinuata fuit. S. in pᷣ cedẽti Rica:ſʒ magis ſpe cificc pot ſic ↄtiuari. Su pra in pꝛece.ti.uiſuʒ ẽ de cõfeſſiõihꝰ ꝑ quas adueꝛ ſarius releuar̃ ab oneꝛe ꝓ bandi:uerũt qꝛ ꝑte negãte bẽt aſſeuerãs ꝓba re.vj q ulti.actor:merito ſubijcit ð ꝓbatiõibꝰ ⁊ pmittit prio genꝰ:ut poſtea facilius deſcẽdat ad ſpẽs.ſic ẽt fecit ↄꝑilatõ.ffoꝝ.z.C. Hic Jo. an. ſuꝑ Rica foꝛmauit duas qões ? duas oppo ſitiões.⁊ qꝛ ſatis utiles ſũt ad illuminãdũ intel lectũ iuuenum ideo annectam/ODrimo namqʒ querit quid ſit ꝓbatio.ſecũdo vñ dicatur. Ad primũ riũdet᷑ ſm Aʒo.? Accur. C. e. ſuꝑ Hica ꝙ eſt rei dubie ꝑ argumẽta onſio. Gof.hãc dif finitionem impugnat:qꝛ ex ea ſequit᷑: ꝓbatio nõ fiat teſtibus ⁊ inſtrumentis:cum ſimpliciter dicatur in diffinitione peꝛ argumenta ⁊c.nã uer bum argumentũ nõ ↄpꝛehẽdit in ſe teſtes uel in ſtrumenta:ſed ſola iueſtigatione inuenit vitateʒ vñ dr argumentũ quaſi argute inuentuʒ:ut diẽ tex.in.c.ſorus de vbo.ſigni. Ipſe ueꝛo Goff. diffinit ſic: ꝓbatio eſt rei dubie peꝛ teſtes uel inſtꝭa ⁊ plerũq; indicia ⁊ pſũptiões dſtẽſio.⁊ di cit plerũqʒ:qꝛ nõ in omni cã ſufficiunt indicia = pᷣſumptiones:ut ĩ crialibus:niſi eſſent uiolẽtiſſi me:ut dicã ĩ.c.teꝛtio loco.j.e.ſed Hoſti. dicit: ꝙ nõ eſt hec ſufficiẽs:cũ ⁊ multis ꝗlijs modis fi at ꝓbatio:qui nõ ↄtinent᷑ in diffinitõe Gof.de quibus remittit ad ſummã. e.ti. F. fi. ad Spe. e. ti. F. fi.remitto te ad bo. tex. cum glo.in v. quia ð. qe reſti.ſpo.c.cum ad ſedẽ.vn plus placet ſi bi prima: æ reſpondet ad decꝛe. forus: ſuꝑ qua ſe fundat Gof. ꝙ argumentũ ſumitur ibi ſtric te ⁊ pꝛoprie:ut dialetici ſumunt: ſʒ ĩ diffinitione pꝛedicta ſumit᷑ large pꝛo omni ſpecie ꝓbatõis: ſicut inſtꝛm qñqʒ ſtꝛicte quqʒ large ſumit᷑ Diẽ . tñ ut Gof. ſatiſfiat dici poſſe: ꝓbanio ẽ ꝛei u , bie legitime facta declaratio.ſed ceꝛte iſta diffi nitio Hoſti. impugnari põt:qꝛ nõ c puexibils cũ ſuo difſinito ſicut debet eſſe quelibet bõa dif finitio:ut nõ.glo.ſuꝑ rubrica de ſum.tri.⁊ ĩſti. de obli. in prin. ſequeꝛetur enim ꝙ omnis decla ratio rei dubie eſſet ꝓbatio:qð eſt falſum cũ ex iudiciũ multis modis declaretur res dubia ti nõ eſt ꝓbatio. VUnde poteſt ſic diffiniri ꝓut ꝓ prie ſumit᷑ ꝓbatio in ti.nẽo ꝙ eſt rei dubie ĩ iu dicio ꝑ legitimos modos facta declaratio põt etiam ſatis ſubſtieri prima ſʒ opoꝛtet ipꝛopriaꝛc v. argumenta ut sdictum c. Ad fᷣ̃m un dicatur ꝓbatio rñdet Jo.an.fſm la.ꝙ dqr̃ a ꝓbe.ad uerbio facit enim ꝓbe.ꝗᷓ ꝓbat manifeſtat cnim dubium:uincit adueriarium cet euitat penas nõ ꝓbantiũ.uel fᷣm eũ dẽ ꝓbatio quaſi ꝓpallatio uel manifeſtatio eius quod ẽ dubiũ. VUel ʒꝰ. di co ꝙ ꝓbatio poteſt dici quaſi ꝓba actõ.⁊ capi tur actio ꝓut ſonat in factum ñ ꝓut iuris ẽ ſʒ ꝙ capitur inſti.de act.⁊ obli.in prin.⁊æ nõ.gl.ĩ .c. dilecti de iudi.ſed ꝓut capitur ĩ illa ofe Ac tiones nr̃as queſumus dne adiuuando ꝓſcqre ⁊c.ut ſit ſenſus:q; ꝓbatio eſt q dam ꝓbus actꝰ uel ꝙ illa actio peꝛ quam fit ꝓbatio debet eſſe ꝓba.i.legitima ⁊ neceſſario concludens.j.e.in ra ianonu ad oppoſitiones. pꝰ op. de ſuperfuitate rubrice nã ex quo actoꝛ de ſpẽ bus ꝓbationum tꝛactaturus erat ſtatiʒ ut patet . in ſequentibus titulis ſuꝑfluum fuit hoc genus pᷣmittere et ſic ẽ ↄ id quod pollicimus eſt in ꝓhe mio reſecatis ſuꝑfluis zc.rũdet Jo.an.qꝙ łʒ. j. tractet de quatuoꝛ ſpẽbus pꝛobationũ cõgꝛue aptat alteri eax:mñ hanc ſicaʒ pᷣmiſit ſub qua id pꝛoſequitur. uel ꝙ adaptatur alteri illaꝝ ſpe cieruʒ uel de ſpectantibus ad plures ex illis.uel a 2. E inc udit oẽm ſpẽm ꝓbandi. De prio pʒ:qꝛtrac tat ĩ nigꝛo ð ꝓbõne vginitatis ꝑ aſpectũ.j. e. poſuiſti ⁊.c.cãm.ð pꝛobatõe limiuũ ꝑ libꝛos an tiquos famã æ adminicula.j.e.cũ cãʒ.ð ꝓbone finatõis ꝑ noĩatioeʒ æ opionẽ uicinie.j.e.ꝑ tuaſ ð ꝓbõne ꝑ Ias ordiaꝛiox.j.eo.poſt ceſſionẽ ⁊ ſi ᷓ nõ poterãt ↄgrue adaptaꝛi ad aliquã ſpeꝝ q ſubijciunt᷑.¶ Me 2.ſ. ð ꝑtinẽtibꝰad Nicas ſe Imes pʒ.j. c.c.ij.ubi dr̃ ꝙ qͥ ꝑ iſtm ꝓbauit ſen P teſtes nõ cogit᷑ iurare:ad idẽ.c.teꝛtio loco.j. .e. ubi dr: ꝙ ꝓbatio teſtiũ illo caſu prefeꝛt ꝓba tioni per iſtrm:⁊ ſic ð alijs qᷓ Oarue poterat ad aptari rubricis ſequẽtibꝰ¶ dices m quare hec nõ reſeꝛuauit ibi.rñdeo: qꝛ eq porerat hic ſiẽ ibi adaptari. fuit gꝰ hoc ð arbitrarijs ð qb⸗ nõ põt reddi rõ.l.nõ oĩuʒ.fl.ð legi. ¶ De ʒ . ſ. ꝙ hic ĩcludit ĩ aliqbꝰ oẽm ſpẽm ꝓbãdi:⁊ ſic nõ ita poterat eque adaptari ad aliquã ſpẽm:pʒ ex emplũ ĩi.c.i. j.e.ubi dr̃ ꝙ rens nõ cogiĩ ꝓbare de iuꝛe actoris ſeu ſua iura exhibere: ad idẽ.j. z. ex his: ubi dẽ ꝙ ĩ cõi indicio ꝓbãt actõ ⁊ reꝰ Itẽ ꝙ dqupia ꝓbõ nõ releuat ꝓbãtc.:c.i pntia 2 i mitis alijs ð quibꝰ ĩ eroTSeedds oppõ eſt ꝙ male ſit hec rubrica ſituata.cũ eni oꝓfeſſio ſit ꝓbõnis ſpẽs.d.c.cũ ad ſedẽ de reſti. ſpo.ex quo uolebat tractaꝛe ⁊ pmittẽ pus gen debuit iliã rubricã ð ↄfeſſs poſiponẽ. hinc ſo. Jo. an. ꝙ ↄfeſſio ꝓprie loqᷓndo nõ ẽ ꝓbõ ſj̊ ꝓbanõis relenatio:qð bñ nõ. ꝓpi ſtatuta facientia mẽtio nem ð ꝓbatiõc ĩ ma odioſa uit nõ icludãt cõfeſ ſionẽ: facit.l.eũ qui.ff.ð iureiur.⁊.c.i.ð confeſ. li.vj.ubi purã ⁊ ſunplicẽ negatiuã deduco ĩ po ſitionẽ:quã m pꝛobare nõ poſſũ ut ibi dꝛ.ogru enteꝛ eꝛgo pᷣmiſit ð ↄfeſſiõe ꝑ quã relenat᷑ adueꝛ ſaꝛins ab oneꝛe pꝛobãdi:poſtea ſubmittit ðᷣ pꝛo batiõe in gñe:ut facilius pateꝛet mã ſpecierum. Ego clarius dico ſic ꝙ qꝛ ad pꝛobationẽ nõ ꝑ nenit᷑ niſi ĩ defectũ ↄfeſſiõis:qꝛ ĩ Ofeſſũ nulle ſũt ꝑtes indicis niſi ĩ ↄdẽnãdo.i.i.ff.ð ofeſ.ij. q. i. nos ĩ quẽq:merito prius pᷣmiſit de confeſſiõe: ua habita non curat᷑ de alia probatione. Reus actoꝛi ſua X epiſtole. ꝓpaa iſtꝛa edẽ nõ tenet᷑ ſic cõiter ſummat᷑.j.iñn mltiplici ter limitat᷑. In prima ꝑte ponit petitio/ In fa tpins repulſio:ibi ad h 5. prio ſing. ex iſto rex. pᷣncipẽ obligãi ſaltẽ naliteꝛ ex Sciu inito cũ ſubdito:adeo ẽt ꝙ ſucceſſor renet᷑ ad illius ob ſernãtiã ſi Sctus ẽ initus noĩe dignitans: quod 1 Cy. in. 1. digia nox. C. de leg. ? Jo. an. ? ci teꝛ ſeqᷓntes hic. facit.l.ceſar. f.ð publi.pro hᷣ fac qꝛ obligatio ẽ de iuꝛe naturali:cui etiã pꝛinceps ſubijcit: cũ nõ poſſit tollcꝛe ea ꝗᷓ ſunt iuris naiu ralis nel diuini:ad hoc qð nõ. Inno.in.c.que ĩ eccleſiaꝝ de ↄſti.nbi hoc nõ.ſeniit ad idem cle. paſtorał de re iudi. idẽ dico in Papa ⁊ maxie ut aſtringatr᷑ diſpõne iuris diuini: ad h qð dixi poſt Jo. an.ĩ.c. ſignificaſti. ð. de foro.pe.facit quod nõ. glo.in. c. non eſt. de noto: ? in. c. ᷓto de iuꝛeinr. ?2 ꝑ Inno. in. c. cuʒ inter. p. de renũ. pꝛobationib⸗ 5. fo nõ minus ſingulariter ↄueniri Im ꝑatorem poſſeꝙ tali obligatione naturali a ſub iecto corã Mapa: ⁊æ dico ꝙ poterit ↄueniri pꝰ rõe pacti:de iudi.nouit:⁊ tũc ꝑ denuntiationeʒ euãgelicã uł iudicialem ut ibi. C 2 Pot intelligi ut adeatur directa uia:ut Mapa tanꝙᷓ ſupeioꝛ reddat ius manu regia ſicut oliʒ fiebat anqꝙᷓ eſ ſent introducte actiões.l.ij.fl. de ori.iur. ? qð nõ. Inn. in. d. c. ꝗ. in ecclaꝝ de ↄſti.? h ꝓcedit tenendo cõcm opi. maxie canõiſtaꝝ ꝗAperator imediate hẽt ipcriũ a MDapa ita qꝗð circa Da pã tanqꝙᷓ; unicũ uicariũ dei ſit ptᷣas tpaliũ hita: quã ptᷣatẽ exeꝛcet in gꝛauib negocijs:⁊ ubi dat defcctus iudicũ:ad h̊ ꝙ nõ.i.d.c.nouit ct ibi dixi er per Inno.in.c.ł.ex ſuſcepto ð fo. ↄpe. lʒ aliud ſentit glo.in.c.qm.x.di.ſʒ tene pmum: et ꝑ boc limita nõ. ꝑ legiſtas in.l.una. C. ne qſ in ſua cã:⁊ qð dixi in.c.cum neniſſent de iudi. ut ñ recognoſcenſ ſuperiorẽ poſſit eẽ iudex iĩ (ã ſua ꝓ quo fac.l.ꝓxĩe.ff. ð his ꝗ ĩ teſta.delen.et .l. et h Tyberius de hr̃. inſti. glo.iuncto text.in .c. gilizarius.xxiij.q.iiij.t H̊ ꝓcedũt qn ſuꝑior agit õ ſubiectũ.ſed ſi ſubiectus agit ↄ duim põt eum cõuenire coram ſummo pontifice ꝑ sdicta Et pᷣmũ ẽt limita ꝑ nõ.et ſing. dictum Hoſti.ĩ c.cũ Joannes de fi.inſtꝛu. ubi dicit ꝙ a ſuꝑior n ꝛcognoſcẽte ſuperiorẽ põt appellari ada pam hec omnia defendi pnit ꝑ ea qͥ dixi in. d.c. nouit et in. c. licet ex ſuſcepto. ¶ Mõ.ibi in ine dium ⁊c̃.ꝙ iudiciũ dr̃ mediũ:h̊ iõ:qꝛ ẽ medium int᷑ actoꝛẽ et reũ:ad idẽ.C. de iudi.nulluʒ et ita expõit Jo. an. hic et bn:ex quo clarius coll igit quod.. dixi de pncipe conueniẽdo coꝛã/ Ma pa iudicialiter. Aliqũ mes iũ capit ꝓ hbac uita: qꝛ tʒ mediũ int᷑ paradiſum et infernum tenedo opi. eoꝝ qui.dnt:ꝙ infernus c ſub terra.xxiij. .q.iiij. hec ãt uita:alia non colligo:qꝛ ueniũt.j. exaĩanda. ¶ GBl. i. qrit qdiſit caꝛthofilaciũ.? ꝛn det ut ĩ ea pʒ.et dic ꝙ dr a caꝛthe et filiaʒe qð ẽ idẽ qð ſeruaꝛe:quaſi locus ubi ſeruant carthe. alibi habet gazofilaciũ:er dꝛ a gaʒa qð e ið qðᷣ diuitia:= filaze quaſi locus ubi reponunt᷑ diui tie: ut eſt tex. iuncta glo.in.c.ij xc.di ¶ Hppo. W = uidet᷑ ꝙ quis teneat᷑ edẽ inſtt̃m ↄ ſe:⁊ nẽ itꝛo mãm. c. ut pʒ. in.l.fi.C. ð̊ eden.⁊.l.i..edenda ff. e. ?. . de fi. iuſtun. c. g. perpetuus. Gl. ij. me m vrij exponit:ꝙ nulli ẽ dicendũ.ſ.reo.qſi ſen tiat glo. ꝙ lʒ reus ñ teneat᷑ edẽ ſua inſir̃a actori actõ tñ tentt᷑ edẽ ꝛco.un intelligit ꝙ Imparõ hᷣ erat ꝛeus:q̃ſi ſecus ſi fuiſſet actoꝛ.nihil ad h̊ gl. allegat: ſed tex.ẽ nõ.ſm cõem lr̃m:quaʒ cõiteꝛ ſequitur Har. i. l. fi. C. de eden. pal. et ita tenet Ala. z No. qn. hic: ?. j. dicã rõem diueꝛſitatis. excipit etiam iſta alios caſus.ut pʒ in ea Z i gl. fi. ſed ꝑ ̊ dicra glo.nõ bẽt᷑ ple mã hꝰ. c.latius attingunt hic doc. canoniſte æ legiſte: maxime Hꝛ. in. l. fi. ?.l.i. C. de eden. z...i.F.editiones .ff. e. ſed clare colligendo omnia faciunt tꝛia mẽ bra. qniqʒ eĩʒ inſtꝛa ſunt communia. qnqʒ ꝓpᷣa ipſius petentis:qñqʒ ꝓpa ipſius a quo petunt A ican N Conn Gtong ran n Wo W Utümie anemnüͤce⸗ mmenngunb mwincherſiſn ſ.n mnmn o r ig daun ſi intn otir))n imnoft at gfeln ag / Pa 1eind ioadtnin.e⸗ ar p. (H biimnne ucj nedli: :gre ncſn za de Qceidi nulzertn a bier vo n us olt Suae tomumnico ton/ Nigi neni nii barun mntiun cinfernumm nnic⸗ g ienuse ilb en iſ. Main non olgogttennmn,. inritſtndeftien Arcdi amtatlae de ſnmiante . enoor sä 1 hs ſpglüͤbin d ſeppaſser ici 10.idc nont ebi nincgnrditen Prun n legſts nlona. Cecf in 1nCnn venifentceinc, N iymno Poſtee ucerich lii föbsiinſtn dcene Ns Gebr iſt goimngotan ungiiad peeliran ſanon wüKlſſirians gt) i dot rcormnſunmo ponrfirpecten pꝰ caſu aduertendum ꝙ poſſunt dici cõia multi pharie aut ſunt coia quo ad ꝓpetatẽ ipſoruʒ in ſtꝛorũ:ut qꝛ ſunt cohẽdes et ſunt iſta hrditaria l. certc et.l.ſi que ſi.ff.fami.her.ſeu eis ꝑit᷑ dõa ta uel legata uel cõi pecunia empta uel alio mõ ita ꝙ ſunt cõia utriuſq; quo ad propetatẽ.et cẽ in dubio pñt ex cã peti ut edant᷑ ut dictis.ll.et c.g. ꝑpetuus de fi.inſtru. et.l.i.ff.e.cũ ſi.qñʒ di cunt᷑ cõia ex nã negocij: ut qꝛ ſunt geſta ab exeꝛ cente alſhð officiũ uel aliquã artẽ:⁊ ex cõſuetu die tenebat libꝝ ubi ſcribebat oĩa negocia offi cij. ? illa tenet edẽ.I.qdã. ff. de edẽ. et.l.i. C. eo. fim nnũ intelleciũ quẽ ponit Ja.bu.et ſequitur PBir. in.l.quedã. ff.e. ubi ẽt ꝑ eũ. quaſi uideat h eis mãdatũ ut ſcripturã cõficiãt Jð dicit ibi HBar. in uſurario ꝑ qð niderur repꝛobare glo. in cle. una de uſu.que dicit:qð ibi ponit᷑ caſus ſpãlis ſed certe nõ bn repꝛobat᷑ ut ſatis colligit ex illo tex.unde dicendum ꝙ qdam ſũt perſone q̃ ex neceſſitate officij ↄficiũt libros ut tutor cu ratoꝛ pꝛocuratoꝛ et ſimiles et iſti tenent᷑ edẽ.qꝛ rõe officij ur̃ eis mandatum.d.l.q̃dã. Quedaʒ ſt pſone ꝗᷓ exercent aliquã artẽ ñ tñ aſtringunt᷑ ad libros faciendos:et tunc aut ex ↄſuetudie fa ciunt ſeu edunt libros in publico.et idẽ qꝛ rõe ↄſuetudis nidetur eis mandatum.et hoc cãn ꝓ cedit dẽm Ja. et Mar/Aut n hnt libroſ in pu blico:ſed i ſecꝛeto in domibꝰad ipſorũ inſtructi onem dũtaxat.ſicut faciunt iſti nſurarij exercen tes uſurã.non palã cũ altari ſeu bancha ꝑata:et tunc regnlariter iſti nõ compellunt᷑ quia ſunt in ſtra pꝛopa:ut j.dicã ĩ ultio mbro.ceſſat eni illa rõ ꝙ uideatur eis mandatũ ex cõſuerudine ⁊ h caſu pꝛocedatſpãlitꝗs in uſurario de quo in. d. cle nnica iuncta glo. Onqʒ dur inſtr̃a cõia ꝓp ter mãm in eis contentã:cartha tñ n ẽ cõis nec ex ſe nec ex natura negocij:et iſta aut ſũt penes notariũ q̃ ↄficit aut peneſ ꝑtẽ.et pᷣmo cãn tenet notarius edẽ ſatiſfacto ſibi de ſua merccðᷣ quia ad hoc tencet᷑ rõe officij ut z dixi:ad h.c.qm õ de ꝓba.et.l.ſi quis ex aꝛgentarijs. S. pertinere ff. de eden. Aut ſunt penes ptẽ aduerſã:et tunc aut ſunt origialia ⁊ tenet᷑ edẽ:qꝛ illa ſũt cõia.d. c.qm et.c.g. ppetuns. Aut cxemplificata ex pe cunia ꝑtis:et tũc iſta pnt dici ꝓpᷣa reſpectu ꝓpᷣ eratiſ:et de his dicã.j.in uls.mbro:ubi tracto iſtꝛis ꝓpis ipſius a quo petunt. ¶ 2 mbro pn cipali qñ ſt᷑ ꝓpᷣa ipſius petentis:et tũc in dubio debent edi. pnt enim tanq; ꝓpᷣa uêndicari ſeu agi ad exhibendũ.l.fi. C. ad exhi.nõ.in.l.nna. C. de condi.ex.ſlege. Tertio et ultio mbro pᷣn cipali qñ ſunt ꝓpa ipſius a quo petuntur advꝰ te aut petunt᷑ ex pte rei ab ipſo actore ad excep tionẽ fundãdã:et cõiter tenet᷑ qð dʒ fieri editio per.l.fi.E. e. et ar.in.l.diſſoluti.C. ð cõdi.ex le ge ct.l.q tabulas.ff. de fur. facit. c. accedens.ij. S.ut li.ñ conte.rõ qꝛ rei ſunt fauorabiliores: reꝰſtimulatur et non põt nenire patſiẽ actõ qui appenſate nenit tẽ actor ĩpugnat: reus ſe defendit¶ Irẽ qꝛ inſir a ſunt cõit᷑ penes ¶Exr epiſtole. actoꝛẽ q hẽt pinguius ius:iõ :eo faciliꝰſubuẽit qð nõ. Aut petunt᷑ ex ꝑte actoꝛis:⁊ tũc aut ꝛeꝰẽ ill uſurus ⁊ tenet᷑ edẽ: ut.l.i.ff. de eden.ſaltẽ illã ꝑtẽ q̃ utit in. c.ↄtingit de fide iſtru.=.c.cũ ꝑſo ne de pꝛiuił.li.vj. Aut non ẽ uſuꝛus:⁊ tunc aut petit actoꝛ ad intentionẽ ſuã coadiuuãdã:⁊ tũc tenet᷑ edẽ. exẽplũ ego peto a te füduʒ ſempꝛoni anum:quẽ mihi uendidiſti:fundaui intentioneʒ meã ꝙ mihi uendi diſti:nunc eſt ↄtentio inq;tuʒ ille fundus extendit᷑: certe quo ad adiuuandam itentõʒ meã ꝓbatã cogit᷑ ꝛeus edẽ ſua inſtꝛa:cũ n petã pᷣncipalłꝛ ad ipugnandũ:ar.in.l.q concu binam. F. cũ ita. ff. de leg. iij. boc tʒ Maꝛ. in. d. .l. fi. F. d.l.i. C. de edẽ. als in.l.qᷓdã: æ ita tenent noſtri moderni hic. Aut petit actoꝛ a ꝛco ad ꝛc plicatõʒ ſuã fundanda:ut.S.dixi ⁊ idẽ.ſicut eim actõ tenet᷑ edẽ reo ad exceptõʒ ꝓbãdã ut.S. dixi ſic ⁊ reus actori ad replicationẽ ſuam fundan dã:cũ replieatio ſit qdã exceptio exceptionis.l. .ij. fl. de excep. nõ in. c. a nobis de excep.æ ar. op.ad dẽm pᷣncipale i. d.l.fi. C. de edẽ. ubi hoc cõiter tenet᷑ ꝑ doct.⁊ tenent nꝛi moderni hic. Aut petit actoꝛ ad intentionẽ ſuã ꝓbãdã:⁊ re gulariter nõ tenet̃ ꝛeus edẽ: ut hic ⁊.l.qᷓ accuſaẽ C. de eden: dʒ.n. uenire ꝑatus ⁊ n qꝛeꝛe inſtr̃a de domo aduerſarij:lʒ ſecus ſit in confeſſione: cũ poſſit eã petẽ a ꝛeo faciendo = RKo ãt diuerſitatis nõ.ꝑ Jo.an.in.c.i.ð ofeſ.ſi.vj. nã ꝛeſpectu ↄfeſſionis ꝑtis n potuit ueni ꝑatꝰ cũ n ſit ĩ pt̃ate ſua:ſj ꝛcſpectu inſtr̃i ſic.cũ potue rit a principio ſibi pcauẽ:⁊ iõ ſibi imputanduʒ ẽ ſi ñ fuit diligens:cũ uigilãtibꝰ? n dormiẽtibꝰ iura ſubueniãt:ð pᷣſcrip.uigilanti. Fallit ĩ fiſco cui lʒ actori tenet᷑ ꝛcus edẽ ꝓpa inſtia ad inten tõʒ ſuã fundandã: ut in.l.ne qſq. ff.de eden.⁊ h ĩ ciuili. In criali vo ñ cogit᷑ puata ꝑſona edẽ õ ſe ẽt fiſco:qꝛ ualde durũ eſſet in cã criali exigeꝛ ꝓbõnes ð domo rei. iſte ẽ nõ.tex. fim unã lect. quã appꝛobat ⁊ ſeqt Mar. in.l.ij. F. diuus.ff. de iure fiſ.⁊? de editõe a fiſco uel ↄ eũ fiendaRdi ſtingue:ut le.⁊ nõ.in.l.in fꝛaundẽ..neqʒ ⁊. .pᷣ cedẽti ⁊ in.l.ij.pal.ff.e.? ꝑ h̊ aꝛguit Jo.an.idẽ cẽ ĩ cã mr̃imoniali:ſuꝑ quo ꝛcittit ad nõ.ꝑ eũ ĩ addi.ſpe.in ti.de inſtru.edi.F. uidendũ.v.ex p miſſis in fi.ubi refert h fuiſſe diſputando t᷑mia tum: Vʒ ꝙ ſi ego Zxi cũ illa qᷓ dꝛ hꝛe aliũ uiꝛũ 7. ꝓuoco eã ad diuoꝛtiũ:poſſuʒ petẽ ut exhibeat inſta pmi pctus uel inſtza dotalia:qꝗ ſcit᷑ hꝛe uel ſimiłꝛ pᷣſumit᷑:qꝛ ſi h̊ ẽ ſpale in fiſco:fortius idẽ erit in cã mẽimoniali:ubi ſũt multa ſpãlia:æ ma xie cũ nertat᷑ in ea ꝑichin aĩe:qð bñ nõ.⁊ cꝛedo ꝙ ẽt poſſit excipi cã eccle:q nõ minꝰ ẽ puilegia ta qꝙ; fiſcus:ut in ſili nõ.doc.in.c.fi.ð iudi.⁊.c. nenerabilis.e.ti. et. c.i.de ꝛcſti.in inte. ð poſſi dici fʒ do. An.i donibꝰ ĩ alimtiſ ĩ legariſ ad piaſ cas ĩ ecchijs hoſpitalibꝰet alijs fauorabilibſaltẽ ubi ñ adeſt copia ꝓbãdi ¶ Irẽ ſm eũ ubi mai feſte arguit᷑ pactũ ĩ retẽtõe inſtei:⁊æ aliqua fides põt fieri de retentiõe inſtꝛi:ut tunc ſalteʒ poſſit agi ꝑ niã denuntiatiõis enangelice. Ego puto ag 3— hec omnia ꝓccdeꝛe qñ nõ põt hẽi copia ꝓban di. Si autẽ eſt pns notarius hns oꝛiginale non uideo bonã cãm uiolandi regulas iuris ⁊ exien dendi ita priuilegium S. c. ſane de pꝛiuił. Ceſſart enim tũc rõ pacti cũ poſſit de facili ab eo copia haberi hec omnia pꝛocedunt ad petitionẽ ꝑtis. Sed nunquid iudex ex officio ſuo poſſit ꝛeum ad hoc compelleꝛe. Inno.vẽ hic dicẽ ꝙ ſic.ma gna equitas eũ mouet:utputa:qꝛ oꝛigialia ſunt depeꝛdita.dicit mñ poſtmodũ ꝙ reũ non cogeꝛet edeꝛe ꝓpria inſtza niſi ex magna cꝗ. æ vẽ limita re dẽm pꝛecedẽs:puta ꝙ de mẽre Inno. fuerit: ꝙ ſi originalia cõia ſũt deꝑdita ⁊ exẽpla ſunt pe nes reum:licet illa ſint ſua:qꝛ ꝓprijs pecuniſs redemit:nihilominꝰ qꝛ ↄtenta in ea ſunt coia iu dex ex officio ſuo compellet ad editionẽ. qð ſa tis plʒ:ar.l.i.C. de eden.in fi. ſed ſi fũt pꝛopria ipſius rei ẽt quo ad ↄtenta:łʒ ĩ aliquo poſſit ac tor fundare itentionẽ ſuã:tũc eniĩ niſi ex cã ma gna iudex nõ faciet exhiberi:pꝛo quo facẽ quod nõ. do. de ro. decif. ccviij. ubi h uidentur teneꝛe licet ſint uarij inter ſe:nidentur tamẽ cõcludere qð.S.dixi:qꝛ licet ꝑs nõ artet᷑ edeꝛe ꝑti: iudex tamẽ ex officio ſuo facit ila exhiberi: ut ex eis colligat iuſticiam: quod etiam nidet᷑ placere do. An. qui dicit magnã cãm foꝛc ſi alteꝛi ꝑti:pijſſz copia probandi: maxime ſi nulla culpa potuiſſer ſibi imputari:⁊ allegat Spe.i.d. ꝗ. nidendũ v. ex pꝛemiſſis:ubi inuenies ſatis de hac materia: ibi Spe.nidet᷑ in hoc recitare dictũ Inno. hic. Ego multum dubito:an boc dictũ ſit ueꝝ.prio peꝛ iſtũ tex. ubi iſte reus nullã habebat ꝓbatio nem:⁊ maxie excuſabat᷑ ex amiquitate facti:cum fuiſſent illa pacta inita inteꝛ pdeceſſores ſuos:⁊ m Mapa negauit officium imptiri. Iem iura cimilia nidentur hoc ſimpliciter den gare.l. qui accuſare. C. de eden. cum ſi. nec ꝓcedit id qð dẽ de indicis officio:qꝛ nõ dʒ imꝑtiri officiũ ſuum ad oↄmodũ priuatũ: ut nõ. Inno. in.c.ad nẽam .ij. ð iuꝛeiu. facit.l.iiij. ꝗ. hoc antẽ iudiciũ ð dã. infec. Item iſta iura reddeꝛentur quaſi inutilia cũ nũq; petant᷑ a reo:niſi qñ ñ pnt hẽri aliũde fateor tñ ꝙ ubi ſubeſt cã in qua exubeꝛaret iudi cis officiũ poſſet ꝓcedeꝛe illud dẽm:ut ĩ ſili nõ. in. c.cũ nobis in fi. de elec.in.c.oblate ⁊.c.cõſti tntus de ap. ? in. d. F. hoc autẽ indicinʒ. In cã autẽ pꝛinata nõ nideo ꝙ bᷣ poſſet ẽt pꝛaticaꝛi ẽt ꝑ nio denũtiatiõis enãgelice:cũ ex quo ignorat tenor inſtr̃i nõ poſſit detinẽs cõuinci ð notorio peccato ? ꝙ teneat p ↄſciaʒ:qð requirit̃ in hac nia pꝛoccdẽdi:inxta nõ.per Inno.i.c. nonit de indi. de quo tñ dicẽdũ ut ibi nõ. vn Mar. de h caſu nõ vꝛ aliquid cogitaſſe ĩ locis palł. ⁊ h̊ bu nõ.hec tm ꝓcedũt qñ agit ĩteꝛ ipſas ptes.ſi aũt litigio uertẽre iter duos petit᷑ ex cã iſtim ↄſiſtẽs penes teꝛiũ nõ õ enʒ:ſed ut fidẽ ĩ aliqno faciat iteꝛ litigãtes:tũc fieri debʒ editio:qꝛ ceſſat ratio huiꝰ.c.ſicut eiʒ quis dicit teſtimoniũ.l.ſi q;.C. .e. .j. de teſti. peꝛ totũ:ita ⁊ inſtim edere. fallit iĩ fiſco Z̊ quẽ nõ eduntur ĩſtrumẽta a tertio: niſi ¶ De piobationib⸗ ſint pꝛopria ipſius petẽtis.lĩ fraudẽ.F. ſʒ neqʒ ff. de iuꝛe fiſ.? h tʒ do. An. hic.pꝛo hoc facit: qꝛ ut dixi ceſſat h̊ cau rõ ↄſtõis:cũ nõ cicat᷑ ſibi ut edat õ ſe:⁊ h̊ͥ nõ.de quo tñ ſatis põt dubitai ex quo ipſe nõ mãdauit tacite uł expſſe illa ofici ut.l.ſi quis ex argẽtaꝛijs.F. ꝑtineꝛe.ff.de edẽ.? ſetir Har.i.l.quedã.ff.eo. ut ſubijciã ĩ ſeq. di. ſeu. q. nec ob. qð dicit᷑ de teſtimonio: qꝛ ad teſti ficãdum quis compelli poteſt per rõem quã.S. rctigi ĩ ↄfeſſiõe.ſed ĩ editiõe ĩſtrumeti Leſſat illa rõ:cum ſit quid ſibi imputetur:quare ſibi a pri cipio nõ prauidin Egen aduerte qꝛ reꝑio hoc dictũ do. An.origĩialiteꝛ poſuiſſe.glo.i.l.ĩ frau dem. F. neqʒ pal. ff. de iuꝛe fi. ſeſiſſe Mar.i. l. .i. F. editiões. ff. de edẽ. ubi nõ. dicit ſe putare ĩ diſticte:ꝙ oĩs ille cuius teꝛeſt poteſt petere ut fiat ſibi copia actoꝝ publicorum p ꝛ tex. i.d.l. is apud quem. C. de edẽ. qui gnaliter loquitur 2 per.l.i fraudem. S. neqʒ pꝛeal.ubi ponit᷑ ſpale ꝙ õ fiſcum nõ eduntur a tertio: ſed cõtra quèei bet aliũ ſic.?⁊ peꝛ hoc infeꝛt ibi Har.ꝙ ſi aliqs eſt excõicatus ĩ curia epi ad mei petitionẽ ꝙ co pia illius excõis dʒ dari ei cuius inteꝛeſt: qꝛ reſ pectu alterius ꝓbat:ar.l.ex ea.ff.de poſtu.? qð ibi nõ.⁊ ita ſimpłr tranſit ibi Har. ſed certe ni mis gñaliter fuit ib i locutus:⁊ aliteꝛ uidet᷑ h li mitare in.l.ij. ꝗ. diuus.ff. de iu.fiſ.? in. F. neqʒ pal. Ande.dico ꝙ õ h̊ dẽemn Maꝛ. ⁊ do. An. vꝛ tex. in.l.quedam in fi. ⁊ i.l.is qui.ꝗ.ꝑtinẽ.ff. ð edẽ.ubi claꝛe pʒ:ꝙ ille qui nõ mãdauit ꝑ ſe ułꝑ glium nec ſuccedit in ius mãdantis inſtia cõfici nõ põt petẽ editionẽ ⁊ glo.in.d.F. neqʒ:cum qꝗᷓ tranſit ibi bar.intelligens finaliteꝛ per illũ tex. ꝙ tertius põt ſi uult edẽ . aliũ:ſj̊ nõ cõpelluur ſi nõ nult:ſed ĩ fiſco eſt ſpãle: qꝛ ct tcꝛtiꝰ ſi uut nõ põt edẽ p fiſcũ ut ibi dꝛ. ¶ Itẽ fiſcus nõ te net᷑ edẽ teꝛio:⁊ ſi nult edẽ debʒ reciꝑe cautõeʒ ð qua ibi:ut nõ utat illis õ fiſcũ ⁊ ĩ his nõ.ſpãli tas in fiſco:ut uoluit ibi glo. ? Haꝛ. pꝰeã:uerũ tn Mar. in. d.l. ij. S. diuus uẽ limitare dẽm ſuũ gñale i. d. F. editiones. dicit enim ibi ꝙ a quo cũqʒ officiali pnt peti a quolʒ ð ppło acta ꝗᷓ ſũt ↄtinentia danationẽ bãna infamiam excõem et ſimilia ꝗᷓ afficiunt perſonam: qꝛ iſta faciunt fideʒ quo ad oms:ar. in. d.l.ij. F. ex ea. ⁊ ſic uẽ ſẽtiẽ. ſecus in alijs actibꝰ. Itẽ adhuc in ill afficiẽtibꝰ pſonam dubito an illud dẽm ſit u x: cũ nullibi ꝓbet et in griũ faciunt iura ſuꝑius pal.ſõte in iudex ex officio ſuo poterit facẽ: ut nõ.i.d.l:ij. Fm unum intellectum:nec ob. ꝙ faciunt fidẽ qꝰ ad oms:qꝛ in multis alijs actib ciuilibuſ faciũt fidẽ quo ad n mandantes:æ tñ illi n pnit petere: nec tertius compellitur:niſi uellit:ut nõ.glo.in d. F. neqʒ equitatẽ tn hẽt ut ex iudicis officio poſtulentur ſi acta ſint publicata ſed inter alios confecta ſed de inſtris ↄfectis n in iudicio ſed iure puatoꝝ forte iudex n poſſz officiũ ſuũ imꝑ tiri ar. in. d. l.quedam in fi.et.d.S. pertinẽ et h̊ ſing.nõ. ⁊ in pcaſu dũtaxat ꝓcedit generalitas illius. I. is apud quem. ¶ Mnero nunc 5 niſum pen SNNINK 4 M n v And . Vmanr kiri eriht inn . Atbne utibrgt liis . au e 40 — — noc ufkev ec . 1gor⸗ 4 e ataper Mi te ibdciheln . nucſſt r fünt ini . ni, ſat itu i⸗ Gmid 159 NIN r alicen e did gangi e⸗ 4 ((. 3Nond N, e 3 . nr mns, 4 4 s 600 8 m Gs ſin iüͤbane in 100 Pennlsn TL fh — eſt an ⁊? qn poſſit peti editio inſtoꝝ:nunc qro quo iure peti debeat. ſendeo: Inno. et Jo. an. poſt eũ tãgunt h̊ᷣ aliqᷓ ſed n ꝑfecte:ſʒ tu diſigue nõbilius poſt Oar. i.l. qdã. ff. de edẽ. aut cnim pretendit quiſ itereẽ rõe ꝓpᷣetatis ⁊ petit actõe ad exhibẽdũ.l.iij. F. ſciẽdũ.ff.ad exhiben.dico etiaʒ ꝙ poterit agẽ rei uendi.qᷓ dat᷑ ꝛõe dnij.ut nõ.glo.i.l.diſſolute.C.de condi.ex.lege.Si ãt dicit inſtam eſſe ſuũ ꝓ ꝑte:tũc agit fa.her.ff.fa. her.l.ſi q ſũt h̊ dẽm ĩtelligo qn dicẽ eẽ ſuũ ꝓ ꝑte rõe cõis hr̃ditatiſ:qꝛ tunc dat᷑ illa actio fa.hẽ.= ita loquitur illa.l.ſi que ſunt ſ ſi eẽt cõe inſtrm alio mõ: tẽ daret᷑ alia actio ſʒ nãm cõitatis qnʒ petit᷑ rõe alteriꝰ ĩtereẽ qᷓ; ꝓpetatis:⁊ tẽ ſi qdẽ ſt iſtr̃a ꝑtinẽtia ad ↄctus et ad actus ĩter uiuos di ſtiguẽdũ ẽ ꝙ aut ſũt cõfecta ex neceſſitate alicu ius ↄctus uel quaſi Sctꝰ pᷣcedẽtis:et agit᷑ actiõe deſcendẽte ex eo gctu uel quaſi.exẽplũ ego ago 3 utoꝛẽ ut edat libros tutele certe agã actõe tu tele ↄ ꝓcr̃em agã actione mãdati:et ſic de ſi.de quo le.et nõ.in.l.qdã pᷣal.et in.l.i.G.officiũ.ff. ð tu. et ra. diſtra. Si vo tal ↄctus n pceſſit ⁊ tẽ aut ille qᷓ illa inſtr̃a uel rões hẽt cõfecit me man dãte tacite uel expᷣſſe ex natura alicuius officij: et cogit᷑ mihi edẽ ex edicto ð edẽ.ut.l.ptõ ĩ pᷣn. et.l.ſi quiſ ex argentaꝛijs..ꝑtinẽ ff.e.facit cle. .i. ð uſu. ſᷣm unũ intellectũ intelligendo qð non ponat caſum ſpãlẽ ut gdixi.aut h̊ n cõfecit me mandante ſed alio mõ apud eũ ſunt: ⁊ tũc ſiqð ꝓ aliũ me mãdãte fuer̃t ↄfecta ita ꝙ ad me ꝑti nẽt:et poſſum petẽ ꝙ mihi edant᷑ utili actõe in factũ.d.l.q̃dã. S. his ãt.v.qꝙ ſi dolo Si vo me mandãtc ofecta ñ ñ fueft:ſed in eis aliqᷓ mea urili tas continet᷑ æ tunc aut h̊ quis petit ab eĩneo: ita ꝙ nõ a ꝑte cũ qꝗᷓ.litigat ſibi edi et n põt petẽ d.l.ſi quis ex argentarijs..ptinere fallit ĩ fiſco Fm bar.in. d.l.iij.ff.e.? nõ.qꝛ ꝑ h̊ aperte ſentit ʒ illud dẽm do. An.de quo in pce.di.in fi. ut a tertio non poſſit peti:lʒ in teſtimoniuʒ ternius nocari poſſit Aut hec petunt inuicẽ actõ ⁊ ꝛcꝰ et tunc diſtingue ut odixi. Aut ad intentionem fundandãa et coadiuuando exceptoʒ ⁊ replicatio nẽ ꝓbandã:et dic ut S;. Si vo ſũt inſtr̃a ꝑrinen tia ad ultimas uoluntates tunc petunt᷑ per inter dictum de tabulis exhibẽ.uel ꝑ edictũ quemad. teſta. aper. ut nõ. glo. in. J.l. qd. Se op. 5 pdicta.uidet᷑ eim ꝙ; nunc petat᷑ edicio peꝛ ti.ð aen. qꝛ ego nõ poſſũ petẽ editionẽ niſi manda uerim inſtem ↄfici ꝑ me uel alium ſeu ſucceſſerĩ in loco illius ut.d.l.quedã et.d. .pꝑtinere ergo ſemꝑ agetur actione mandati:qꝛ ubi adelt illa actio ceſſat actio ꝑ edictũ de edẽ. ut.d.l.quedã. ſo. ut nõ.in.d.l.quedam ꝑ Mico ¶Mat. Mur. ⁊2 Har. mãdatũ ſẽper ẽ gratuitũ.l.i.ff.mã.⁊ iõ ſi rões ↄficiũtur ab eo qui ſponte ſuſcepit man datum hẽt locum actio mandati: ut ĩ ꝓpcre. ſed ſi ꝓficiãtur ab argentario et hodie a notãio qꝛ iſti faciunt ex neceſſitate officij.nõ dat᷑ actõ mã dati ut g dictũ ẽ:ſed ꝑ edictũ ð edẽ. ¶ Bupra uiſum ẽ an et qn et qualiter ſeu qua actõe inſtꝛa dbeant edil Munc qꝛo quo tpᷣe inſtza ſũt ĩ iudi cio ꝓducenda. Inno. p dicit:q aut actor fac ð inſtzo mtionẽ in libello ant non.pꝰ caſu dʒ edi an li. conte. exeplũ. ego peto.c.que mihi debes ex tali inſt:o ⁊c.ſi enĩ hoc caſu non fieret editio an li. cõte.non poſſet ꝛeus delibeꝛaꝛe an uclit:ce dere uel contendẽ:ar. C. ð ede. aut.ſi quis ĩ ali quo ⁊ in.c. ij. de fide inſtru.dicit tñ ꝙ ſi ñ hẽt il lud inſtzm in ꝑniti ꝓcedetur ad ulterioꝛa: Iʒ non exhibeat. eae caſu qn n facit mẽtioncʒ in libello non cogitur edẽ niſi utatuꝛ eo de quo in ſpe.ð inſtru.edi.F. nũc dicamus.v.qͥd ſi qꝗs. bar.limitat pᷣmũ dictũ in.l.ſi legatũ.ff.de cdẽ. E illũ rex.⁊? latius in.l.cdita.C. de edẽ.ubi dicẽ: ꝙ qnqʒ in libello fit mtio de aliqno inſti?o non ꝑ modũ limitationis ſʒ ꝑ modũ cuiuſdã aſſerti onis ꝓbõnis exemplũ dicit actoꝛ ꝙ ticius uen didit mihi talẽ rẽ ꝓ tãto pᷣcio ⁊ ꝙ de hoc ꝛoga tus eſt talis notaꝛius:uel ꝙ de hoc appaꝛet pu blicũ inſttm manu tal notarij:⁊æ tunc cũ reꝰ poſ ſit deliberare ex illo libello abſqʒ eo ꝙ uidear inſtr̃m:cum n fiat mtio de inſtro ad limitanduʒ Otenta in libello:ſed ſolũ ut ondat q ptenta in illo libello ꝓbare põt ñ ẽ neceſſe ꝙ in p̈ncipio fiat editio.⁊ hoc caſu ñ ꝓcedit dẽm Inno.qnʒ fit mentio in libello.ð inſtt̃o limitatiue:ut quia declaꝛat ⁊ limitat libellum.exemplum.dico in li bello ꝙ ticius nẽdidit mihi fundũ ꝓ tãro pcio ꝓut appet ĩ iſtro ↄfecto manu tał notarij:⁊ iũc gut reus ueriſim liter n eſt informatus de illo ĩ ſtẽ̃o:qꝛ ad eũ n ꝑtinet ⁊ dʒ ei fieri copia an litis conte.qꝛ alias deliberare non poſſet:⁊ in tali caſu ꝓcedit dictũ Inno. Si uero eſt tale iſttm de quo ueriſiłꝛ reus eſt inſtꝛuctus exemplum. penit legatarius legatum ab herede: ꝓut otinet in tali teſtõ:⁊ tunc n dʒ fieri copia. qꝛ apð hr̃dẽ pſumit᷑ eẽ teſtm:⁊ pᷣſumitur eẽ inſtructus de pe tito:ut ꝓbatur in.l.ij. ff.e. Nec ob.l.poſtq;.. ſi dies.ff.ut.le.nomi.ca.ubi ẽt hr̃di inſtrʒ edit᷑: qꝛ fatẽð ẽ ꝙ r̃ſpectu ꝓbõis fiẽde ꝓducit᷑ iſtrʒ ẽt cũ agit᷑ hr̃dẽ:ſed nõ edit᷑ ꝛeſpectu deliberatio nis ad hoc enim ut obtineat condẽnationeʒ oʒ ꝓꝙ fundet intentionẽ ſuã. Ego putarẽ ꝙ ẽt ĩ pꝰ caſu cũ ſimpłꝛ fit mentio de inſtr̃o ĩ libello dʒ fi eri editio an lit.ↄte.ſi ẽ rale inſtrm de quo ꝛeus ueriſimiliter nõ eſt infoꝛmatus:ut qꝛ dixit ꝙ fu. it ↄctũ cuʒ defuncto:cuius ꝛcꝰfuit hr̃s:ar.op.in d.l.ſi legatũ.⁊ ſic eredo Inno.itellexiſſe.ſʒ ad uerte qꝛ hec dẽa ꝓcedunt ĩ iſttis ꝗbus actoꝛ eſt uſuruſ.ſj qõ nꝛa ut bñ ſit ꝓpoætiõabil mẽ.c.ꝓ cedit ubi petitur generaliter iſttm edi.quare di co:ꝙ ſi petũt᷑ ꝓpa inſtꝛa uel cõia pnt peti qñcũ qʒ ẽt an iudiciũ ſeu citationẽ fiendã:ut ſic actoꝛ poſſit deliberare an debeat litẽ mouẽ.ar. in.d. .l. ſi que ſunt. ff. fa. her. Si ueꝛo petunt᷑ aliena: tunc reus uł actor poteꝛit pereꝛe tpᷣe condecẽti. nam actor eo caſu quo petere põt audiet᷑:ut pu to ẽt añ iudiciũ.exẽplũ in fiſco.nã poterit nãra re ꝙ intendit mouẽ litẽ õ talẽ rõe iuris ſuꝑ qꝰ ipſe hẽt inſtrm.un ut poſſit bn uenire inſtructꝰ a * ¶ De pꝛobarionib⸗ petit illum opelli ad edendum: arg. in. I. fi. C. de edẽ.⁊ h intelligẽdo ꝙ bic iſte fuiſſz admiſſus ſi fuiſſet prinilegiatus ut fiſcus. In reo vo ad fũ dandã ſuã intentionẽ cꝛedo ꝙ poteꝛit petẽ poſt receptuʒ libellũ. In actoꝛe vo nõ priuilegiato: qui petit quo ad coadiuuandã intentionẽ ſuam poterit petere poſtꝙ; fũdauit intentionem ſuam ſi ad replicandũ:tunc poſtꝙ; reus excipit:qꝛ als ꝛecte nõ poſſet reſpondeꝛe exceptioni ipius rei. omnia eni debent ſuis tẽporib us cõueniꝛc. ar. in. l.nimis ꝓpe. C. ð excep. rei iu. . xxiij. q.iij. .c.ſi eccła. ¶ ltio ut plene habeat᷑ huius.c.mã queꝛo de una qõne quã glo.noſtꝛe in multis lo cis attingũt ? minns peꝛfecte examinant: quia .S. uiſũ eſt de tribus principalłr. prio an ? ꝙdo dʒ fieri editio inſtr̃oꝝ.iꝰ quo iuꝛe petant.ʒ quo tpᷣe debeãt exhibeꝛi. NHunc ↄgruenteꝛ reſtat nið re. de quarto Vvʒ qũo debeant edi: an integralit uel ſolũ illa pars de qᷓ eſt qo: ⁊ an totum cũ die 2 ↄſule.de hac qõne eſt glo.ſatis plena ⁊? bona in. l.i. F. ediriones. ff. de eden. æ per Mart. poſt eam: z claꝛe ꝓſequendo diſtingue ſic: ꝙ aut pe to editionem a peiſona publica rõne mei inter eſſe:quia me mandantc confecit: uel ſucceſſi ei qui mandauit: ⁊æ tunc integraliter debet eci: ad hoc.l.quedam in fi. ⁊.l.ſi quis ex argẽtaris.ff. de eden. Ex boc dico ꝙ acta iudicialia debent utriqʒ parti integraliter exhiberi: cum principa liter cuiuſlibet inteꝛſit:tum quia ſunt cõia: tũ qꝛ intcgraliter ſunt exhibenda coram iudice appel lationis.l.is apud quem.C. de eden.qð tʒ glo. 2 Mar. i. d. F. editiones ? op.facit.c. qm p de ꝓba. Aut peto ab alio:⁊ tũc ſi peto inſta com munia debent integraliter exhiberi: ar.i.l.ſique cũ.l.pꝛece. ff.fa.her.⁊ tʒ glo.in.d. .editiones. Har. ibi limitat.qñqʒ ſunt cõia reſpectu ꝓpꝛie tatis:utputa qꝛ ſunr de heꝛeditate cõi. Si auteʒ eſſent cõia reſpectu unlitatis tantũ ſeu cõtenti: utputa inſtrjm emptionis ⁊? uenditionis facte in ter te ⁊ me cum pecunia mea redemi illud a no tario:tũc enĩ nõ dicit᷑ cõmune ut tenear edẽ cuʒ die ⁊ conſule:allegat Inno. hic: tñ Inn. nõ ta git hoc ſpecifice:ſᷣ tantũ dicit:ꝙ iſte qui ſua pe cunia redemit nõ tenet᷑ edere tanqᷓ cõmune: ſed dictum ſatis placet. dic eꝛgo de tali inſtrumeto o ſicut de alieno:ut ſtatim ſubij ci. ¶ ¶nqʒ peto inſtza mea ꝓpria: ⁊ rũc ĩ dubio debẽt integralii edi:qꝛ poſſum illa nendicare ſeu ageꝛe ad exhi bendum:⁊ nõ tantũ ut det᷑ copia:ut nõ.i.l.diſſo luro. C. de cõdiæx.l. 7.l. fi. C. ad exhi. 7. S. dixi ñqʒ peto inſtim alienũ: tunc ꝓſideꝛanda eſt cauſa petendi. aut enim peto: ut qꝛ illð uolo redarguere de falſo: aut ut delibeꝛem an faciat pꝛo pꝛoducente: ant ad intentionẽ meã fundan dam:aut ad coadiuuandam:aut exceptionè nel replicationẽ ꝓbãdã. pꝰ caſu cũ uolo illud redar guẽ ð falſo dʒ edi integraliteꝛ cum die ⁊ cõſule .I. optimã. C. ð S. æ omit. ſtip. qð ꝓcedit ʒ gl. pꝛealł.qn nolo ꝛedarguẽ ð falſo circa diẽ ⁊ Oſu ſem. ſecus ſi circa con:enta in inſo.tunc enim ſuperflue ederctur dies et conſul.nam ex editõe diei æ conſulis poſſet adminiſtrari mã fabricaãdi falſum aliud inſtõm ſimulando illud fuiſſe pedi tum ut dicit tex.in.d.. editiones et io dicit ibi glo. ꝙ petens editionẽ dʒ interrogari ſolemnit circa quã ꝑtem uult inſtm redarguẽ de falſo et dicit Spe. in. F. uiden. v. facienda eſt in titu. ð iſtru. edi. ꝙ iudex poterit exigere iurametũ a ꝑ te ꝙ credit inſir̃m poſſe redarguẽ de falſo circa diem et ↄſulem et ẽt innuit qð debet ſubſcribere ſe ad penã talliõis añꝙᷓ; fiat ſibi editio facit.l.fi. d Aduln aberohat HBar. in. d. F. editio nes. cðo caſu pᷣncipali qdo petitur editio ut öliberet an faciat ꝓ ꝓducente dʒ fieꝛi ſin die et conſule ut.d. SF. editiões et fiet tmn in illo.c.ſu per quo ẽ qo ſʒ debeat coram iudice itegraliter legi ne forte in fine corrigat uel limitet precede tia:ut ꝓbatur in.c.cum perſonc de priuil.li.vi. et in. c. otingit de fi.inſtru. putat ti Mã.i. d. . editiones ꝙ ſi nõ põt deliberare niſi edat dies et conſul puta unus creditõ agit õ aliũ hypothe caria uñ uult informari de anrioritaic ob lonis et ſic oportet ꝙ ſciat diem inſtrumenti qð debʒ tunc edi cum die et conſule ¶ Sed ne detur ſibi mã fabricandi aliud pᷣlato die tunc dicat prius diem oblationis ſue et poſtea petat copiam ab aduerſario quod ſatis placet ar. in. d. l.i. F. ra tiones.ff. de edẽ. Jð dic in omnibus ſequetibꝰ caſibus ut ubi eſt fienda editio alieni inſtꝛi qðᷣ qn ſit. Sdixi fiat ſine die et ↄſule.d. S. editiones niſi tal eſſet mã inſtꝛi ut nibil ꝓdeſſet habe copi am ſine die ꝑ. sdicta n effectu omnia pdicta ſic breuiter cõcludo ꝙ editio alieni inſirumẽti ubi fienda ẽ ſolum neceſſqrio fit reſpectu partis de qua ẽ ↄtrouerſia ut.d.c.cũ perſone et.c.con ringit et fit ſine die et ↄſule niſi circa diem et cõ ſulem uelit aduerſarius illud redarguẽ de falſo uel niſi inſtꝛi copia nihil ſibi ꝓdeſſet ſine die cõ fecti inſtri et coſule. ¶ Ad duo iñ aduerte pꝰ ꝙ ubi petitur edicio alieni inſtꝛi non eſt neceſſe oꝛiginale tradere niſi ad ꝑlegẽdũ coraʒ iudice: ſed ſufficit daꝛe copiam partis neceſſarie:ut.d. c. cum perſone ⁊. c.ↄtingit. Jð ui ſi qs illo uti tur:ut ſufficiat oñdeꝛe iudici ad uidendũ ⁊ ꝑle gendũ ne ſit falſum:uel in fine ſe coꝛꝛigat.ſʒ po ſtea ſufficit relinquẽ copiam in iudicio.⁊ ẽ hoc cautuʒ:ne ꝑdantur originalia:ad hᷣ illud.c.cum perſone quod nõ. Cx. in .l. ſancimus. C. de di Rp. æ Inno. in. c. cum in iure de of.deł.in Scðo ẽt ſcias ꝙ hodie non apponi in ĩ ſtio nomẽ ↄſulis:ſed apponebat᷑ olim cuʒ Ro ma ꝛegeꝛetur per conſules:ſed ſufficit hodie ap poneꝛe nome Dape z. Imperatoris:ut dicit gl. nõ. i. c. quotiẽs.i.q.vij.⁊ nõ illam glo.iquã rum dicit de no'e Dape.nam in aut.ut ppõa. nom Impatoris ſolum dẽ ð imꝑatore:ſed ð h̊ dic ut nõ.in ꝓhe.hꝰcompi.ſed ſicut olim frebat editio nomis ↄſulis:ita ⁊ hodie fiat editio iſto rum pᷣncipuʒ:qui ſuccedunt loco illoꝝ conſulũ: 2 hec nõ bene tu canoniſta maxime: quia habes Gtrhd vi. gnlerimi⸗ R ſent 4 w Minc eett⸗ nſnn, u ſt Dentur agro phnneczfeſ e alnlcsafamin loc eihe leiegrntr Gnnettliimtaraet mur angſrceppullig, Grfiſmn unn Biic 2 „. cre lnd acatbanne iſ eczfſes mmsctdi agr alüͤhſnothe tnnmi ceminormmcotionss Wnf doniſnunen cc mnckaanſieſGeletnmſti Iaii deunt urmn Mslra pſtvantaun 4 wl ans Pain 1Yin .n de Pdenormbnsſagnend tickicndoltonian uſtnd uſwe dea ſle 4 einones nintäin n Necſabewech Aenrcfemonnafen cartoehte emidronent cuntechitofüreſenpuns O”sðõ edea d0e tcirca den acd Aucrſunds Kodtehrche b Mand Pkke zace. Adon Aun cnt 6O eifki n gwt. ſt2 eriti com,inele konnn 1 ueſenenc. S * 7 t.l.A . t hanc mom pleæ ct clare diſcuſſaʒ. qualiter autem debeat fieri editio ſtatuti an d; ꝓduci totuʒ uo lumẽ an ſolũ unũ.c.ul ꝑs.c.ſuꝑ quo eſt qo: dic ut nõ. Har. ſuꝑ rubri. de no.oꝑ. nun. et oĩo ꝑ eũ in.l.oms ppli in ult.colũ.ff.de iuſti.⁊ iu.ubi in effectu nult ꝙ ſi allegatur ſtatutũ alterius ci uitatis leu loci et tũc ẽt ſi ſit publicum dʒ ꝓdu ci ſaltem illud ſtatutũ ñ ãt totũ uolumẽ:aut alle gatur ſtatutũ illius loci:⁊æ tũc ſi ẽ publice notuʒ qꝛ incoꝛporatũ in uolumĩe ſtatutoꝝ et ñ ẽ neceſ ſe ꝓdueere ꝙ ius loci ẽ notũ:aut nõ ẽ ĩ uolumie puta eſt refõmatio facta ad ius q pꝛobabilit᷑ po teſt ignorari et d; ꝓduci ꝙ ſatis placet et facit ad hãc di.ꝙ ipſe nõ.in.l.cum ꝓlatis.ff.de re. indi.et.c.ſepe de ap.i pᷣn.iũcto.c.paſtorał cum ibi nõ.de fi. inſtru. Abb. Icut conſuetudo. Actoꝛ qui plene ꝓbauit non dʒ cõ pelli iurare uel ad ið ſic: Mõ ualet oſuetudo ultra ꝓbõem plenã exigens iuramen tũ. Ego ad intellectũ ſummo ſic Hõ uʒ cõſuetu do exigens ſine cã ꝛõnabili ultra plenã ꝓbõem iuramẽtũ ſeu aliqd aliud p narrat cõſuetudinezʒ quãẽ: fo iprobat ibi nos cũ tũc demũ. ¶ Mõ. pꝰ ꝙ quis dẽ fundare itentionẽ ſuã cũ ꝓbat id qð intendit. ¶ Mõ. foq iuramtũ qnqʒ appel latur ſacramentũ n m ĩtelligas ꝙ ſit de ſeptẽ ſa cramtis ecclie ð qbꝰpꝑ glo.in.c.ueniẽs ð traſact. ſa & ſacramtũ large q̃ſi ſacre rei ſignũ. ¶ HNõ ñ ualẽ oſuetudinẽ irrationabilẽ pᷣſerti ↄ ius di uinum ẽt inq; tũ cõcernit pᷣiudiciũ hõis. GEi tio nõ.unã licitã cãm recuſandi iuramẽtũ iudici ale.ſ.qn ꝑs płe ꝓbauit:idẽ eſt ſi actoꝛ nil pꝛoba uit et iuramẽtũ defertur reo põt eni licite illð ꝛe cuſare ut nõ.in.c.fi.ðᷣ iureiu.qꝛ ſicut actore ple ꝓbante dʒ reus condẽnari:ita eo ꝓꝛſus defici ente dʒ reꝰ abſolui.d.c.fi.⁊æ.l.qui accuſare.C. ð eden.ſʒ actore ſemipłe ꝓbante ſeu pᷣſumptõʒ hnte locus ẽ delationi iuramẽti ut in. c.fi. pall. et ſic intellige et diſtingue hunc tex.põt ẽt colli gi ꝙ ad papã pꝑtinʒ tollẽ ↄſuerudieʒ irratõabilẽ laicorum maxiĩe qn deuiat a iure dinio ⁊ ẽ pcũ nurritiua ad hoc.c.ex ꝑte ð ↄſue. ¶ Munc in trando intellectũ.c.op.nã ↄſuetudo derogat le gi. et canoni.l.de qbꝰ.ff.de legi.⁊.c.fi.ð oſue. ergo iſta ↄſuetudo dẽbat ualẽ hic.ſo glo.fi.qð contrarium procedit ubi ↄſuetudo ẽ rõnabil ſʒ bic obuiabat rõni. Et ex glo. pꝑnt colligi tres ir rationabilitateſ ↄſuetudis hꝰ.c.pꝰꝛ erat õ õdi nem iudiciorum et ñ declarat ĩ quo foꝛte ĩ h qꝛ actore ꝓbãte reus abſqʒ alio dʒ cõdemnari qꝛ i ore duoꝝ ⁊c.et teſtes et inſia parẽ uiʒ obrinẽt c.cũ ioannes de fi.inſtru.ſʒ ↄfuctudo hic habe bat oppoſitũ. Scdᷣo uidbatur hec conſuetudo ĩ troducta ꝑ erroꝛẽ foꝛte enĩ putabãt iuꝛamtũ ĩdi ſtincte deferendũ:æ h̊ errore ducti introduxerũt oſuerudiem iõ extirpandã.l.qð uero.ff.de legi. nõ. ple ĩ. c. fi. de ↄſue. Tertio qꝛ ex quo ſeł erat inratũ de calũnia ni erat amplius inrãdum. C. ð Sicut oſ⸗ uetudo. iura.calũ.aut᷑.ᷣ ſacim.hec ultima rõ ñ ualet: qꝛ iſta ſunt diuerſa iuramta. nã pmũ ẽ de calunia 7 ſm eꝛat ð ueritate dicenda:⁊ h̊ iuꝛamta bene pñt in eað cq concuꝛꝛẽ:ut eſt tex.in.c.i.d iu.ca. .li. Vj. tem hec concurrunt quotidie ubi ñ ẽ ple ꝓbatum. Jo. an. ꝛcddit tres bonas ꝛ6es rrobandSTa qꝛ eꝛat o nalem rõem: ꝗ n admittit ſupflua deus eim ⁊ nã nibil faciunt fruſtra: æ ſuꝑfluis remedijs n ẽ urendum.i.ᷣ ſti plo..diuus.ff.ut.le.no.ca.⁊ ĩ hoc nõ iſiũ tex. ꝙ ↄſuetudo introducẽs fuꝑflua remedia cã nõ ſubſiſtente ltima ñ nalet tanq; irrationabil. qð eiʒ ꝛõe caret extirpandũ eſt: ut dicit tex.i.c.coꝛ epi. xviij.di.? foꝛiõ ẽ ꝛõ qᷓ; ↄſuetudo.viij.di. ueritate. Scðᷣa 20 qꝛ erat ↄ ius ſcriptum:ut pʒ ex pᷣcedẽtibus. Tertia 20 qꝛ eꝛat p ius diuinum fm ꝙ n iuꝛat᷑ niſi ex cã:ſic ↄſuetudo ↄuerſa re pꝛobat᷑.ᷣſ.ut facta plena ꝓbõne ꝛeus debeat ab ſolui ſi iurauit.j.e.ad nꝛam.⁊ ꝑ iſtã decre.uꝛ ꝓ bari fm Jo. an.nõ nalẽ oſuetudiem neceſſario ad ꝓbationẽ requirentẽ tres teſtes.ſi eniʒ non ualet oſuetudo ꝗᷓ ad plenã ꝓbõnem duoꝝ teſti um addit neceſſario iuramtum ꝑit᷑:eꝛgo ñ ualʒ que addit neceſſario teꝛtium teſteʒ. Adueꝛte qꝛ Fm hoc extendimꝰterminos hꝰ.c.ad aliã ſpẽm ꝓbõnis:ut nõ ualeat ↄſuetudo exigens ſuꝑflu am ꝓbõnem. Hic exaĩabo tria. Drio nunqᷣd ualeat ↄſuetudo exigẽs ſuꝑfluã ꝓbõnem. Secũ do nunqͥd ualẽt detrabẽs ltime ꝓbationi. Cer tio quid ſi reſtringit facultatẽ ꝓbandi poſtulãs ceriam ſpẽm:puta inſtꝭoꝝ duntaxat uel teſtium. Agd pᷣmum Jo. an. ſentit ut. S. dixi ↄſuetudieʒ ñ ualere:ꝓ hoc iſte tex.inducendo ut.S.ᷣſed ipᷣe met Jo. an. aptiſſime ſentit oppoſuũ in addi. ſpe. in ti. ð inſtru. edi.ꝗ. compendioſe.v. ſʒ nun quid. monet᷑:qꝛ ſicut ↄſuetudo ĩualidaã ꝓbõnem facit ualidã:ut ꝓbat in.c.cũ dilectus ð fi.ĩſtru. ſic eõ ualidꝗ inualidã faceꝛe põt:ad hoc.c.cum olim ð cle. ↄiu.cum ibi nõ.oppoſitoꝝ eim eadeʒ E 25:ð iureiu.intellecro.do. An. dicit ſe putaꝛe: ꝙ ſi ↄſuetudo cã nõ ſubſiſtente addit ꝓbõnem iuramẽtalẽ ple ꝓbationi uel aliaʒ probationem ꝓPhbatõi nõ nalet nt hic:ſed cã ſubſiſtente ualʒ. ſi ẽ dubium de exũtia lume cauſe ſubdiſtinguit: ꝙ aut ex eo qꝛ non admittitur ltima. probatio P teſtes uel inſtꝭa otingit alium ditari cuʒ iactu ra alterius: æ non ualet ↄſuetudo ſaltẽ de cano nica alterius. Si ãt ex hoc n contingit alium di tari cu iactura alterius ualet ↄſuetudo:æ nihil ad hoc mẽbꝝ allegat.⁊ certe puto ultimũ eẽ fal ſum:qꝛ ex quo ↄſuetudo iſta ęſt õ ius:pᷣſumituꝛ prima fronte irrationabilis. un oʒ ꝙ ſtans pro ea ꝓbet rõnabilitatem:als ſuccumbit:ut in.c. iij. de eo qui mit.in poſ cꝗ ꝛei ſeꝛ.⁊ nõ.in.c.fi. ð ↄſue.ad h̊ enim nt ↄſuetudo pᷣiudicet iuri dʒ eſſe rõnabilis in.c.fi.ð oↄſue.⁊= ſic oʒ ; ꝓbetur illa qualitas ꝛ2õnabilitatis:æ dubia ꝓbõ non leuat ꝓbantem in.c.in pntia de ꝓba. Ba ð cal. ⁊ do. Car.pꝰ eum dicit:ꝙ oſuerudo non põt indiffeꝛenteꝛ exigere iuramentuʒ uel aliquid 49 H ¶ De pꝛobationibꝰ aliud ultra plenã ꝓbõem:qꝛ ⁊.l.hoc facere non poſſet: cũ eſſet ex toto tolleꝛc ins diuinũ nõ aũt inteꝛpᷣtari S: nõ.i.c. fi.de Oſue.ſj ĩ aliquib?cais h poſſz itꝛoducẽ ↄſuetudo ſicut ⁊ lex:ut uidemꝰ i reſtis: ð teſta. cum eſſes. C. ð teſta.l.ſi unꝰ.ij. q. iiij. c. pſul.nõ. gl. i. c. ly de teſti. vñ dicũt ꝙ hic nõ ualuit:qꝛ ĩdiffeꝛenteꝛ ĩ omni cã cxigebat iuꝛa mentũ ultra plenã ꝓbationẽ. ⁊ hãc opi.fui ſepe ſecutus:ſed nũc cogitaui diutius.⁊ niſa fuit mi hi H̊ theorica falſa.prio qꝛ h̊ cõſuetudo nõ erat ulis ꝑ rorũ oꝛbẽ ſʒ localis. vñi nõ eſſet rollẽ ius diuinũ inducẽdo ↄſuetudinẽ uł ſtatutũ in certo loco:ut ꝓbatio duorũ teſtiũ nõ ſit ſufficiẽs ſed ꝙ pꝛeſtaꝛet᷑ iuramẽtum nel aliquid alind ultra: pura teꝛtiũ teſtẽ. ꝛemanet enim ius diuinum i ſe ualidũ ⁊ obſeꝛuãdũ nbi cã uiolãdi ul ireꝛpꝛetadi nõ ſubeſt. ¶ Quid enim ſi ĩ certo loco homĩes ſunt ita deprauati ut facillime corrumpantur duo teſtes: dicemus ne ꝙ nõ ualeꝛet coſnetudo uel ſtarutum exigẽs firmiorẽ ꝓbationẽ:certe ne mo ſane mẽtis dicẽt:cuʒ ⁊ ipe deus hoc faceret caſu adneniẽte. ſicut ciʒ ĩ teſtis ilð fuit imutatũ qꝛ ſepe falſitas fuit ðᷣtecta ĩ numero duox teſliũ eodẽ mõ dicẽdũ iĩ omnibus cauſis alicuius loci ſi falſitas ĩ tali ꝓbatiõe ĩdifferẽter ꝑpetraꝛetur: qꝛ eadẽ rõ q ẽ ð ꝑte quo ad ꝑtẽ debet eſſe ð to to quo ad totũ.ff.de rei uẽdi.l. que ð tota ⁊.c. paſtorał.F. ſʒ cũ totũ de offi. del. ⁊ qð foꝛtius ẽ idẽ puta:ẽ de uniueꝛſo oꝛbe:ſi ad hac fraudẽ ↄ mittẽdaʒ hom es ſic eſſent depꝛanati cum illa ꝛe gula iuris diuini. In ore duoꝝ uel triũ ⁊c̃.nõ ſit pꝛeceptũ moꝛale ita ur ex traſgꝛeſſiõe incur rar᷑ moꝛtale peccatũ:ſed iudiciale fundatũ ſupeꝛ ceꝛta ratiõe qua deficiẽte:quia neritas nõ repit nũc ĩ duobꝰ ſatis mutari poteſt iuris diſpoſitio ad hoc terx.op.i argu.i.l.ſi bominem. ff. man. ? quod nõ. Inno.i. c. quod ſupeꝛ bis de uoto = .l. ex facto. ff. ð̊ uul.æ pupil.ſz ubi cã rõabilis h ſtatuẽdi nel ↄſuetudinẽ iducẽdi nõ ſub ſiſteret ſa tis puto nõ naleꝛe ↄſuetudinẽ ſeu ſtatutuʒ nec i toto nec ĩ ꝑte: ⁊ h caſu ĩtelligo iſtũ tex. hic eiʒ nõ appet ð rõnabilitate ↄſuetudis:ul aliqua allega batr᷑ merito ex rõibꝰ pᷣdẽis pꝰ gl.ueniebat repꝛo banda:facit qð nõ. Inno.iĩ.c.quia pleriqʒ i fi. de imu. ec. ⁊.c.ꝗᷓ ĩ eccleſiaꝝ de cõſti.peꝛ legiſtas i. l. fi. C. ſi S ius uel uti.pn..iiij.di.erit qt lex. Et ex pꝛedictis ĩfen ad id qð dixi ĩ teꝛtio ſũma rio: ꝙ nõ ualet ↄſuetudo nlł ſtatutmnʒ exigẽs ſine cã iuramentũ ſeu aliquid alind ultra plenã ꝓba tiouẽ. ſecus aũt cã legitima uel rõnabili ſubſiſtẽ te. qmio nuuc ad fᷣm: an ualeat ſtatutũ uel ↄſuetudo detrabẽs legitime ꝓbatiõi: utputa ur ſterur dicto unius teſtis nel inſiro alicuiꝰpꝛiuati nel quid ſimile. Jo. an. i addi. ſpe.ĩ loco palle. ſetit ꝙ ſic: ut ſatis colligit ex dictis ſuis.ð. reci tatis ? nider᷑ ꝓbari ĩ. c. cũ dilectus de fi. inſtru. Diſputat et ĩ loco pal. Jo. an. an oↄſuctudo poſ ſit facẽ ut naleat teſtm cũ duobꝰ tcſtibꝰ.æ in hac qõne ↄcludit ꝙ nõ:qꝛ lex expꝛeſſe in h deꝛogat ↄſuetudini ym eũñ p.l.fi. C. de teſta. niſi coſueis do.ſit iducta de ↄſenſu pncipis et ſic ẽt ur̃ h̊ trã ſire do. An. immemor corum que tangit Oã. in.l. conctos populos. C. ð ſum. tri. in. v.tertio quero ubi Oar. recitata hac ſententia Ja. de gre. determinat ↄrium concludens ꝙ ſtatutuʒ ? ↄſuetudo ualeant etiam pricipe ignorante.mo ner᷑ p p h ſile ad hoc ut teſtm factum ꝓſit r̃qui ritur publicatio. C. de teſt.l. publicati ⁊.ff.quẽ ad. teſta. aꝑ.l.i.S.ſi quis ex ſignatoribus et ibi nõ. Sed illa ſolẽnitas publicandi poteſt per ſta rutum et cõſuetudinem minui er immutari nt. . ij. quẽad. te. aꝑ. eꝛgo cc. mouet᷑ fo hac ratide: pr̃ põt iter liberos cuʒ duobus teſtibꝰ diſpo ne re: ut.l.hac conſultiſſima. S. ex imꝑfecto. C. de teſta. et. l.fi. C. fa. ber. ita debet patria poſſe diſ ponere in ſubditos cum eius poreſias equipar̃ tur prati pꝛis.l.ueluti.ff. de iuſti.et iure. Te: tio mouetur qꝛ non reꝑit᷑ ꝓhibitũ tale ſtatutuz facere ergo u? ꝑmiſſum.l. omnes populi.ff. de iuſti. æ iur. ad.l.fi. C. de teſta. rndet ꝙ ibi cõſue tudo prererita limitatur non autem futura pro biber et ira ibi vr Cy. ſentire m eũ ⁊ ĩi.l.dudũ de contraben. emp.uult dicere quod Impator ibi nõ ꝓhiberet hanc ↄſuerudineʒ induci ſz limi tat ↄſuetudinẽ ibi inductã ꝑ prius: ut ꝓcedat in terris ubi ꝑitorum copia non adeſt. Mon ob. aliud moriuum ſuꝑ quo ſe fundabat Ja. de ar. qð talis coſuetudo ẽ remeraria qꝛ imo fſm bar. eſt utilis et bona et fauorabilis iducta tam fauo re teſtantis ſicut iura ſtatuunt in militantibus: qᷓᷓ etiam rõe eorum quibus relinquitur:ſicut iu ra faciunt inter liberos etiam rõc teſtium: ne a ſuis negocijs auocarentur. d.l.i.F.ſi quis ex ſi gnatoribus quẽad. reſta. ape. Quid dicendum. certe.l.fi.multnm prima fꝛente facit ꝓ opi. Ja. are. æ Jo. an. ꝙ ibi reprobat᷑ ↄſuetudo iſta ⁊ ſi non aperte ſaltem optime facit in ar.cum con ſuetudinem ibi inductã approbat:non tamen ꝑ omnia.nam reſpectu reſtium limitat: ut ſaliim ĩ terueniant quinqʒ teſtes ſi non reperiuntur in locis cõmuniter uiꝛi litterati:ut in uilis:ꝓ hoc rex. ibi in. v. ita tũ iuncta glo. ergo dãnat ibi cõ ſuetudinem:que eſt contenta minori numero. Concludo totam mãm ſic: ꝙ aut conſuetudo aut ſtatutum detrabit legi reſpeciu ꝓbonis lri me non habenti cłam derogatoriam ad conſue tudinem. ¶ Aut illa lex cui derogatur haber cłam talem derogatoriam. p caſu aut nõ ſubeſt cã rõnabilis æ non ualet: de conſue.c. fi.l.i. C. que ſit lõ.Sſue.iiij.di.erit autem lex.niſi forte in leuibus:ar. in.l.i.ff. ð uen. inſpi. in fi.? ſentit Ja. aꝛe. ?⁊ Jo. an. in loco pal. quod nõ. Aut ſubeſt euidens neceſſitas uel utilitas ? tunc ua let. nam pſumendum eſt ꝙ etiam princeps H ſta tuiſſet ꝓpter neceſſitatem ucl nulitate ſubiccto rum:ar. in.l.ex facto.ff. de nul.æ pupil. facit op time pꝛealleg. c. cuʒ dilecius. Mec hoc eſt con tra ius dininum: in ore duorum uel trium 76. qꝛ ila regula procedit niſi ex cã aliud incucat᷑. ſicut eniʒ ex cauſa requiri poſſunt plures:ei ita udcen mni oſeg alsanls olſis Cgnleni Slrmnfceiſtiaine, 6 Pionint pobtüneſzm Eentgl Pbüneſtnng 8 epwü gmin one rtii x = umum nanmm kunn vo Maudifflone fnaärilene⸗ CentMMACGNNner Gnhan dNineoaßͤini õäü äü avfiter du. amumh Ci . Anpa ua wonnisidmtn ino msta mn kumnn nirunbs: zamtrtonn tsſinnnim,ſonin zamm anscinn i Kfunnen NSNMANNII noi en rin N. Odclni münn mmbariiteh ur dihni unt ut “ umi N RN ten WNRNN mnußi n eicdi tnidr nt (crfun Mind n en olcd õ T.N Aseniconu etiam numerus illorum minui ad hoc qò nõ. glo. in. c.nuper.de teſt. ubi notantur aliqui cãuſ in quibꝰ ſtatur dicto unius et ꝑ Inno. ſuper ru bri. de conſe.ec.uel alta.et per glo.i.c.lʒ uniueꝛ ſis de teſti. et. xxx. caſus põit Spe.e. ti. .. reſtat V. hoc iñ fallit.uide glo.et Jo.an.in.c. omnis utriuſqʒ de pe.et re.et allego aliũ tex.ſing.ĩ mã ſecundum intellectum Inno. quem ponit in. d. .c.nuper uʒ.xi.q.i.quicunqʒ ubi imperator ſta tuit ut in cauſis uertentibus in ciuili pretorio ciedeꝛemr teſtimonio ſolius epi adeo ur alia ꝑs non audiatur:in Srinm habes ergo illum tex. ſing. in numero teſtium:et reſpeciu inſtorũ heſ alium tex. etiam ſing.in.d.c.cum dilectus. ¶ Ad predicta uide tex. expſſum fʒ lec. Hoſt. in.c.i.de ap.ubi de ↄſuetudine creditur teſtibꝰ deponentibus de credulitate et fama loci:ideo ibi copulatiue tex.mandat inquiri ueritateʒ per teſtes idoneos et famaʒ loci et uide ꝙ ibi dicam Scöo membro principali quando lex. hẽt cłam derogatoriam ad cõſuetudinem Ja. ſentit aperte et Jo.an. poſt eum in addi.pal. ꝙ cõſue tudo non poteſt indici ↄ talem legem:idem ſen rit Haꝛ. in.l.de quibus ff.de legi.et ĩ.l.omnes populi preal.et ꝓ hac opi.adduco hanc ratõeʒ lex ſemper loquitur. C. de hꝛ.l.arriani ẽgo ſem per lex reprobat cõſuetudinem ⁊ per ↄſequens de nouo induci ni põt h̊ ið ſentit Dau. er Jo. ð lig.in cle.ſi una de re.ec.non alie.ſed cgo al lego tibi tex.iũcta gloſa.ſing.ĩ.v.cõſueindie ðᷣ ełc.cle.ſtatutum:ubi aperte probatur ꝙ conſue tudo ſemel damnata per legem põt iterum iduci ſed reducẽdo ad concordiam predictas opio. dicerem quod ex cauſa noua neriſilꝛ ñ cogitata per legem danantem conſuetudinem uel ex anti qua tunc nõ detecta: que runc ſi fuiſſet ueriſili ter priceps n dãnaſſet conſuetudinem poreſt cõ ſuetudo ſemel dãnata induci ð nouo argumen. op.in.l.ſi.hominem.ff.man.et qð ibi nõ.ã. ubi ex tali cã noua ꝓcurator generalis inbibet ſpeciali ne procedat ad iniũctuʒ ſibi mãdatum: ad idem quod nõ¶ al. in. l. omnes populi. ff. de iuſti. et iu. facit optime.c.non dʒ de ↄſang.et affi. non enim debet reprehenſibile repurari ſi fm uarietatem temporum ſtatuta mutentur hu mana Item mens ſeu rõ legis ẽ ipſa lex non ãt uerba. C. de leg.l.non dubium et in regula fi. ð reg.in.li.vVi.et ibi per Di.ſed ĩſpecta rõe legis n ẽ ueꝝ dicẽ ꝙ iſta ↄſuetudo dãnet᷑ ꝑ legẽ anti quam quia non eſt illa ſed alia ex ouo non idu citur noua ratione tunc non conſiderata ſi vo induceretur ex antiqua rõe ſen noua tunc ueri ſimiliteꝛ cogitata non põt de nouo induci et hꝰ caſu ꝓcedat oria opi.et hoc quo ad t᷑ʒ. ¶ Mẽ infero quo ad aliã ſpecialem qonẽ an ualeat 9 ſuetudo uel ſtatutum diſponens ut ualeat teſtm coram duobus teſtibus:ſi enim tenemus. e.fi. M. de teſta.non habere tacite uel expreſſe clam deꝛogatoriam ad contrariam conſuetudineʒ it noluit Mar. tunc indubie ualebit per predicta . ¶ Ex litteris. Aut tenemus contrarium ut ſentit Joan. an. poſt Ja. de are. quod uidetur prima fronte ue rius per ea que..s.dixi:æ tunc dicendum ꝙ; ex noua cã tunc non exñte poterit induci.pone in illuſtri ciuitate enetiarum ubi ſubeſt hoc ſta tutum forte inductnm quod non eſt memoria: ꝙ falſitas aliq fuerit commiſſa circa teſtã ĩ nu mero teſtium:⁊ ꝙ graue eꝛat hꝛe ſemꝑ ſeptem teſtes:cum homines intendãt ſuis meꝛcimoniſſ: et forte ex defectu teſtium multa teſtã deficie bant. nam certe ipſe princeps ex his cauſis re uocaſſet ſiatutum ſuũ:cum non ſubſit cauſa re cedendi ab illa regula iuris diuini: in oꝛe duo rum uel trium ⁊c̃.⁊æ quia ex obſeruantia legis annullatur ſine cã noluntas legitima deſuncti S.l.i.C. de ſacroſan.cec.facit ad predicta. d. c.n debet de conſan.⁊ affi.æ hec bñ nõ:quia non le gi alibi ita e Aeen fone ad tertiuʒ: nunquid ualet ↄſuetudo reſtringens facultatem probandi ad certam ſpẽm probationis:de hac queſtione uide Spe.in ti. de proba. .fi. V. ſed pone ꝙ ĩ iſtrumento:ubi tractat quid in pacto nunquid ualeat ⁊ tacite in ſtatuto ponit uarias opi.⁊ tandem uidetur reſidere cum Vberto de bo. ut pactum lex ⁊ conſuetudo ualcant ex cau ſa:iia tamen ꝙ ubi requireꝛetur pꝛobatio inſtri non ex toto excludatur probatio ieſtium:ſed ſit arbitrarium ex qualitate teſtium productorum utrum admittantur: quod placet hic do. An. maxime de eqtate canonica:ne contingat õ iu ſticiam alierum cũ aliena iactura ditari.mihi ſa tis hoc placet cã ſubſiſtente ut predixi:cũ uide am ꝙ in multis caſibꝰ iura requirant ſcripturã de quibus per glo.in.c.i.de cenſi.li.vVj.in illis tn caſibus non requiritur ſcriptura ad ſubſtan tiam ꝓbõis: ſʒ ad eſſentiã æ ualiditatem acmæ. un ſcias ꝙ ubi ad ualiditatem actus requiritur ſcriptuta ſi illa interuenit in actu ⁊ poſlea fuit ꝑ dita põt ꝓbari tenor per duos teſtes:ut ẽ tex. nõ. in.l.teſtiũ.C. de teſti.? ibi per Cy. ⁊ ĩ.c.ſiẽ ·j.de re iudi.iũcto.c.fi.ð ꝛe iudi.li.vj.ſʒ magis ad ꝓpoſitum noſirum facit pal.l.teſtium:ubi in certo caſu exigit ꝓbationem peꝛ inſtrumẽtũ:ſʒ loco inſtrumenti deficientis ꝛequiritur ꝓbatio per quinqʒ teſtes idoneos.æ eſt tex.ualde ſing. iudicio meo per quem dico in qõne noſtra:ꝙ tale ſtatutum nel ↄſueiudo ſeu pactum ualet:ſed in defectum inſtri debent pꝛoduci qnqʒ teſtes: ut i. d. l. ſicut. ⁊ ſic limito illud dẽm ſpe.naʒ duo indiſtincte non nidentur ſufficẽ ꝓpter ꝛem ſia tuti: æ hec bene nõ.⁊ ſecũdũ pꝛedicta limito gl. in auten. ut ſine pꝛohi.ma.? in.v. ſenatuſcon. que uidetur uelle ſimplic ter tale pactum nõ ua leꝛe. additio. 1litteris Laſus. In cõ * muni iudicio ꝓ bant actoꝛ ⁊ reus:⁊ ſi pariter ꝓbãt reus abſoluitur: niſi fauorabilem cãm foueat actor. h. d. communis diuiſio. ſa ibi ad qð. ¶ Mõ pꝙ pbenda ↄſiſtit in tpalitate. 0 ſolent enim aſſignari aliqua temporalia loco P bende. qnqʒ tñ ↄſtituitur ex quodã iure ſpuali cui eſt annexa pbẽda:de quo uide bo. tex.i.c. dilecto de pbẽ. ⁊ uide oĩo ꝑ Inno.i.c.maiores e.ti: dic ut urrobiq; nõ. ¶ Hõ fo canonicos eccłe ciuſdẽ poſſe inuicẽ litigare ſuꝑ iurib ſuaxꝝ pbẽdaꝝ abſqʒ alio mãdato ecclie. nũquid eode mõ pnt agẽ ↄ erneos dicã.j. ſuꝑ gl. ¶ Mõ 3 ꝙ canonicus quilʒ dẽ poſſidẽ ſuã pbendã: z lar ge põt dicẽ pbẽdã eſſe ſuã rõe iuris qð bʒ ĩ ea: ſicut buficiatus põt dicẽ ðᷣ bijficio ſibi collato. 2 ꝓbaĩ h imũ in. c. ſi tibi abnti de pꝛeben. li. vj. ¶ Mõ ar. ꝙ fines pbẽdaꝝ preſcribuntur ſpacio. xl. qnoꝝ ſiẽ alia bona eccliaſtica¶ Mõ. ꝙ indiciũ finiũ regũdox.ſ.ꝙ dat᷑ iteꝛ ↄtẽdẽtes de finibus ↄperit etiã alteꝛo poſſidẽte tm:qui dr occupaſſe ⁊ corrupiſſe terminos.qnqʒ dat iter duos pendentes ſe ꝑiter poſſideꝛc uſq; ad ceꝛ tum teꝛminũ: de quo etiaʒ. j. ¶ HMõ. ꝙ qnq; qͥs ſuſlinet uices duox. ſile in. c. cũ olim de re iudi. 2 multag 2cOz. quas nõ. uidebis cuʒ glo. ubi di cetur ¶ Mõ. ibi ad fidẽ ſibi faciendaʒ: æ ibi ad cognitionẽ indicis ⁊c̃. ꝙ fides ⁊ pꝛobatio eſt in dici facienda. nõ eꝛgo ualet ſi fit nõrio uł alteri: ad ̊ teſti. in noſtra ⁊.ff.c.ti.qnquagita in fi. Hõ. ibi quos pcellẽ ĩtellexeꝛit æc. arbitraꝛiũ eſſe ꝓductis teſtibꝰ ex utraqʒ ꝑte:quoꝝ depoſi tiones pᷣnalcant. nõ eni ſimplr oſiderat᷑ numer?ꝰ 1 multa de quibꝰ ĩ. c.ĩ noſtra.j.de teſti.⁊ in.l. .iij. ff. e. ¶ Wõ magnũ eſſe ↄmodũ poſſeſſiõis etiã cũ ↄtendit᷑ de ꝓprietate rei:qꝛ data ꝑitate ꝓbatiõis actoꝝ ⁊ rei abſoluit᷑ poſſeſſoꝛ.⁊ hoc qꝛ preſumptio ẽ pꝛo eo qui poſſidet. cor.regu la cũiura ꝑtiũ ſũt obſcura ð re.iur.li.Vj.⁊.c.in ter dilectos de fi.ĩſtru. ¶ Et nõ. ꝙ reus nõ dʒ abſolni ſi ĩ aliquo dat᷑ exceſſus ĩ ꝓbõne actioꝝ.hᷣ ti nõ cꝛedo ꝓcedeꝛe indiſtincte: pꝛo hoc allego gl. ſing. in. c. clerici. xxxi. di. qᷓ dicit: ꝙ ſi duo te ſtes clerici dñt me ↄmiſiſſe foꝛnicationẽ uel alið delictũ ceꝛta die:⁊æ duo alij teſtes laici dñt oppo ſitum: ꝙ tota die illa fui cũ eis: ita ꝙ nõ portuiſ ſem oↄmineꝛe quin ipſi uidiſſent: ꝙ ego qui ſum reus debeo abſolui:⁊ m clerici qui ſtant pꝛo ac cuſaroꝛe ſũt idoneoꝛes:⁊ ſic v ꝙ modicꝰ exceſ ſus in teſtibꝰ actoris nõ tollit reo h̊ puiłiuʒ: qð bñn nõ. Et nõ illud ꝙ ꝓmptiora ſunt iuꝛa ad ab ſoluẽdũ qᷓ; ad ↄdẽnandũ:ꝙ ſic debent faceꝛe in dices: uide tex. op.ſemꝑ mẽti tenẽdum. xxvj. q. ulti. alligant: qui dicit iteꝛ cetera melius eſſe ꝓp ter miãm rõem reddeꝛe: qꝙ; ꝓpter cꝛedulitatem. ubi eni pzfa. largus eſt diſpẽſatoꝛ fuꝰ nõ dʒ eſſe tenax. ſi deus benignꝰ ad quid ſaceꝛdos eiꝰ au ſterus uult appareꝛe: ⁊ eſt tex. ſancti Joannis chryſoſtomi. ? ita ſemper ſolemus conſulere nouitijs qui nadunt per officia ¶ Mõ: ultimo ꝙ poſſeſſori ñ ĩcũbit regularit᷑ onus ꝓbãdi nõ enim tenetur poſſeſſionem redẽ: niſi pꝛobãti de iure ſuo de rei uẽdi.l.fi.⁊æ aliqd.j.dicã. HBo. et uidet᷑ ꝙ canonici ñ pnt inuicem litigare de p bendis qꝛ nõ ſunt clericorũ ſed eccłie glo.nibil ad boc allegat.ſed ego allego ad ̊ texrum nõ. ponentem originem prebendarum. xij. q. i. §. fi. cum. c.ſe. ubi dicitur: ꝙ licet bona eccleſiarũ fuerint diuiſa per pꝛebendas: non tamen cano nici ea poſſunt poſſidere ut propria:ſed ut pro curationem quandam: qᷓtenus ex eis neceſſaria ſibi admiſtrẽt. ſi qua uero ſuperſunt in commu nes uſus eccleſie expendent.⁊ facit ſing. tex.ille 3 glo. in. c. ꝑñti ð of.oꝛ.li.vj.que dicit ꝙ iſti ca nonici admiſtrationem non habentes faciunt fructus ſuos:quod tn largiſſime ꝓſequor in ꝛe petitione.c.cum eſſes de teſta.⁊ facit illa glo.c. pñti ꝓ his que dixi:ꝙ canonicus non poſſit a gere ſine mandato eccłe cu; non hẽet admiſtra tionem bonoꝝ prebende:ſed ipſa eccla nidetuꝛ hae ad diem.c. requiſiſti in fi. z. c.ꝛelatum.ij.de teſta.in. fi.? patet ꝙ canonicus non uidetuꝛ ba bere ſucceſſoreʒ in pꝛebenda:ſed omnia deuol uuntur ad eccleſiam cuius ſunt bona: pꝛo hoc uide glo.in.c.ꝙ ſicut de elec.in. v.conſentiꝛe ⁊ quod ibi nõ aes nunc contrariu; quod ſentit glo. iſta prima multum fortificatum: ad quod glo. iſta reſpondet: ꝙ licet non habeant proprietatem tamen habent uſufructum in ills ratione cuius habere poſſunt.l.iiij.ff.finium ꝛc gundorum. ¶ Mõ iſtam glo. que ſentit canoni cos habere non nudum uſum tantum:ſed uſu fructum:de quo remitto ad pleniſſime per me tractata in.d.c.cum eſſes ⁊ aliquid nõ.in.c.fi. de pecuſł.cle.ſed quo ad principalem queſtionẽ dicit Jo. an. glo. ueram quando canonici inter ſe agunt ita ꝙ nil deperire poteſt eccleſie quaſi dicat non intereſt ut poſſideat ille canonicus ulł iſte quia quiſqʒ habet nomine ecclie. ¶ Si uero nellent agere contra extraneum neceſſarium eſ ſet procuratorium eccleſie cui poſſet aliquid de perire.ſ.ſi ſuccumberet canonicus Inno nero in prin. glo.ſue intelligit canonicos poſſe ageꝛ et conuenire pro prebendis ſuis quando ex cõ ſuetudine uel conſtitutione uel ab epiſcopo uel ab alio iudice ordinario poteſtatem receperunt adminiſtrandi:æ hanc repurat legis adminiſtꝛa tionem.C. de iuꝛa.calũ.l.ij.F.ij.nam qui habʒ generalem adminiſtrationem a domino rem in iudicio deduceꝛe poteſt. ff. de pac.l.nam ⁊? no cere ſecundum Inno. Aduerte quia aliud ui detur poſtea ſentire Inno. in alia glo. ſua: ubi ſentit hanc opinionem: uidelicet ꝙ iſte canoni cus non poterit aliquo modo ageꝛe: quia non interdicto= uti poſſidetis:quia alius occupaue rat:ut dicitur hic in tex.⁊ ſic perdiderat poſſeſ. nec inteꝛdicto unde ui:quia nõ fuerat ſpoliatus ſz forte a pricipio ſine uiolẽtia partem prebẽde iſtiuſ occupauerat:nec rei uendica.cum proprie tas non eſſẽt ſua ſed eccleſie nec nomine ecclie agere poterat:cum ipᷣa poſſiderʒ equaliter ocs prebendas hec etiam uidetur rõ ſufficiens ſim eum quare nec ſuperioribus ĩterdictis iſte egit preſuppoſito ꝙ cõpeteꝛent:ut nõ.j.ð prebend. relatum.ij. ĩ pri. ubi patet ꝙ ipſa ecchia dicitur Allen Dnen e d. Abnn S ntatm DM il e.r. c.l, — rte geſer, un docg. Dwonn Annſcn 1 . 3 unns drpr lee in Connr l „ ſanne hu eni humn n, Auitgti od, * atanz hin mal 1 ne pſegtornr eſce nſn rftiin goc neg nonicns n⸗ d niagon poſſt Ceaaß non hier Achrirn aneſt la cuntden entiſiinftt nenmn i⸗ cnidsrontidani, in rbageſcconnnn gao can auns ſunt bonnpohoc n cec in. .onſelnr⸗ nvcsninc ontrunin gvo Mmm munumn foniftcanunrad pdnien fcn nonbaten morden uninncunin ils Sbegt oſun i friunr bim go.nelnt noni ,/Audain uun i ni a,oniſine rr mcſſs ? alqnd in c i. vo d orinionen qveſton Urran quando aanonidi iner Ccenir oeſ alſte aunſ ur wſiten ilecanonicns a nonine che (Sinero rnenmmeun naeſanund Naleſe ipoſſt lnd d⸗ tann anonis Iiſo ne clet anonics oſe ghe evcnds isgunnto er ünanore vdc NlN 1d⸗ 1rarid wchn n, abw cnnr lgs aii ailiſiin . l⸗ nſnn aſſtnſi N cecgi cdan Mn its le gic bend. in oe Ne e ¶Oropoſuiſti. habeꝛe bona pbendaꝝ ut. sdixi. Inno. ſol. hoc modo et aduerte ad modũ ſoluẽdi.quia uidet recedere a pꝰ dicto s per eũ poſuo.dicit eiʒ ſub dubio forte poſſe dici canonicum poſſe agere nole prebende ſue ſicut ſolus abbas agit nomie ſue dignitatis:cũ hẽat bona diſcreta a cõuentu ſuo:de quo in.c.edoceri ð p.et expedit agere noie prebẽde ſue fᷣm cũ qñ agit õ canonicos uł laicos ꝗ noĩe eccle ſe poſſidẽ dnt uel iuſ habẽ S alios qt er—neos qui ni nitunt᷑ iuris eccłe melius uidet᷑ agendũ noie eccłe:diẽ tñ qð ſi noĩe ecclie uult agẽ: oʒ ꝙꝙ hẽat ꝓcuratoriũ canonicoꝝ ułpᷣ poſiti quoꝝ noie agit et ſi dices qũo agit noĩe prebede cũ pᷣbẽda nihil hẽat uel poſſideat: Gn det Inno. ꝙ imo pbẽda põt hr̃e iura ſua et poſ ſeſſiones:ſicut epatus abbatia hoſpitale ul' que cunqʒ alia domus uel dignitas uel adminiſtra tio adeo ſᷣm eũ ꝙ ſi cõcurrẽt ꝓcuratoꝛ ecclie ⁊= ipſc prebẽdarius: uẽ ꝙ ipe pbendariꝰ pferendꝰ ẽ in agendo iu nõ.de reſti.ſpo.olim cã:h̊ ſunt uerba Inno. per ꝗ uè inuẽ plura pꝰ ꝙ pbedãiꝰ põt agẽ abſqʒ alia ↄſuetudie uel ↄſtõe ꝓ iuribꝰ prebẽde ſue noĩe ipſius pbẽde ſicẽ qʒ admiſtra toꝛ ẽt õ eĩ neũ Iʒ tũc ſit meliꝰ ut agat noie eccle n tn dicit h̊ eẽ neceſſariũ qð c õ̊ id qð dixi ̊ fʒ eũ et illã opi. Jo.an. ſuper iſta glo. Ees⸗ ſetit ꝙ ꝓcuratõ generalis eccle põt agẽ ꝓ iuribꝰ pᷣbẽdaꝝ. ¶ G ꝙ pbẽdariꝰhẽat ltimã admiſtra tõʒ ſuꝑ iuribꝰpbẽde:ſicut alius in dignirate cõ ſtitutus qð nõ.nã uẽ õ cõit᷑ nõ.in.c.fi.ne pᷣlati ni. ſuas.doc.nẽi ſequẽtes trãſeũt multũ ſicco pe de ꝛecitando un h̊ dicta doc. alit᷑ n ponderando nec ad cõcoꝛdiã reducẽdo qnimo ſparſim hec dicta recitando Ego meliõi iudicio ſemꝑ ſaluo puto h̊ nouũ attẽtari poſſe ut dicamꝰꝙ aut fun dus aliqs ſeu aliqua tpᷣalitas aſſignat᷑ canonico loco pᷣbẽde ut inde uiuat ita ꝙ ñ cõſtituit᷑ ut ſit bñficiũ ꝑpetuũ nec aliter unitur canonie ut ſic efficiatur unũ ius ſpũale cũ illa iux ea q hntur ĩ cC.dilecto ðᷣ pᷣbẽ.ſed aſſignatur ti ut ide uiuat ſicut fit qnqʒ ĩ ecclijs collegiatis i qbꝰlʒ oĩa bo na ſint cõia tñ cã murmurationis euitande aſſi gnat cuilibʒ certũ qͥd un uiuat iur nõ. ꝑ Inno. in. c.ĩſinnãte ne cle.uel mo.et ꝑ Jo.an.i regula ñ ẽ obligatoriũ de re.iur.ii.vi.in mercu.et tep cedat pᷣmũ dẽ; Inno. ct illud Jo. an. q ſil iũge do dico hoc caſu ſic ꝙ ſi ex ↄſuetudie uel ſtatu to uel aliter habuerit iſte canonicua ſuꝑ tali fun do Itimã admiſtratõʒ poterit agere et cõueniẽ ſi cut qʒ hus admiſtrationẽ a iure ut uoluit¶ In no. qð bñ nõ.in.c.fi.ne pᷣla.ui.ſuaſ. ut nõ fuit cõſ cutus ltimã ptatẽ admiſtrandi:et tũc cedit dem Jo. an. ut ad innicẽ poſſint agere qꝛ nil deꝑit ecchie:ſʒ aduerſus eĩ neũ ñ uidet᷑ eiz ha buiſſe h caſu illũ fundũ r cario et remãſiſſe ĩ poſ ſeſſione eccłie ſicut cctera bona ꝓ h bo.tex.i.c. clerici.xvi.q.iij.et. c.poſſeſſiones.e.cã.q.i.et h caſu recte dr̃ canonicũ ñ hr̃e admiſtratõʒ pben dge ſue:et ꝙ aliud ẽ in locatione quã tał canoicꝰ ſacit reſocctu ſucceſſoris:qᷓ in alio adniſtrator eccłaſtico:puta abbate ꝛectoꝛe eccłæ et ſi. ut nõ.iĩ ꝗ.c.fi.ne pla.vi.ſuas.Aut ex bonis eccłe ſũt oſtitutc p̈ bẽde ꝑpetuo:ita ꝙ ſunt ſolide pbẽde gate ĩ bnfi firmũ maxiĩe ſi uniũt᷑ canonicatibꝰ ſicut ĩ pleriſqʒ eccłijs fit æ tũc ꝓcedit a iud dẽm Inno. ut dicamus quãlʒ prebendã hẽe iura ſua etiã ſicut alia dignitas ſeu admiſtratio:7 q pre bendarius hẽat ltimã admiſtratõʒ æ facultatem agendi ⁊ defendendi ſicut alius rector eccliaſti cus.ñ eni apparʒ 20 qꝛe iſte ñ debeat bẽe admi niſtratõʒ pᷣbende ſue:ex quo bnficiũ eſt perpetu um ⁊ Itime ⁊ ꝑpetuo ↄſtitutũ:ſicut qibet alius hns bnficiũ:ut ſing.ſentit hic Inno.in. ij. glo. ſua ⁊ op.ad hoc facit iſte tex.æ hec ſing.nõ.ſũt maxime ad mam illius.c.fi.ne pᷣla.ui.ſuas:licʒ doc. ibi ſimpłi pene oms dicãt canonicũ nõ hẽe admiſtratõʒ bonoꝝ pᷣbende. ſz ego limito ꝑpj. S. dicta:nec als hoc cogitaui:ſed nouiſſime ĩ mẽte accidit:æ ꝑ hoc reduco ad cõcoꝛ.dicta Inno. 7 ſaluo.dẽm Jo. an. ⁊ limito dca doc.i.d. c.fi.⸗ ꝓ hoc ultimo facit ille.F.fi. xij.q.i.iũcto.c.ult. cũ glo.in. v. ꝓcuratori. Vel ſaluando dictum Inno. ⁊ Jo. an. hic:⁊ ĩ.d.c.fi.ne pꝛe.ui.ſu.põt ſic dici: canonicꝰ hũs diſtinctã pbendã põt a gere ⁊ cõueniri ꝓ iuribꝰpbende:⁊ q;tũ ad h dr hbẽe lrimã admiſtrationẽ: ut hic ĩ tex.? ꝑ Inno. ſz nõ dẽ hᷣe admiſtratõʒ ſimplꝛ: ut pe ſſit obliga re locãdo uel öhendo ipſam prebẽda ſeu bona ipſius ultra tps nite ſue: ſicut põt alius pꝛelatus ſeu rectoꝛ qᷓ hẽt ltimã admiſtrationem: ut noluit Inno. in. d. c. fi. ? Jo. an. poſt eũ ⸗ communit alij doc.ibi.⁊ põt eẽ 20 diuerſitatis:qꝛ p benda datur canonico tanqꝙᷓ; uſufructuario ſen uſna rio dat᷑ eiʒ pncipalit᷑ ut inde uiuat:n ut ꝓcura tori ſeu admiſtratoꝛi:ut ꝓbatur.xij.q.i.F.fi.cũ c.ſe.iõ tanq; uſufructuarius uel uſuarius non poteſt rem ultra ipſius uitã iure ſuo locare:ut ĩ .l.ſi quis domum. ff. ſoca. finitur enim tale ius morte:inſti. de uſufruc. S. finitur:ita accidit ĩ ca nonico. nam ꝓpe non dẽ hẽe ſucceſſorem:niſi ĩ pbenda ſeu canonia: ſed in glijs iuribus ſucce dit caplin ad quod pertinet ꝓpetas pᷣbende et ius canonie:ſic intelligas.c.relatũ.ij.de teſta.2⸗ glo. nõ.in.c. quod ſicut de elec. in. v. conſentire in fi. que uult ſucceſſorem pꝛelati poſſe agere ð contemptu pꝛedeceſſoris:quia ſuccedit in hbonoꝰ re ⁊ oneꝛe:non ſic in ſucceſſore canonici.⁊ latiꝰ uide ibi per Inno. æ ſccundum pꝛedicta intelli ge glo. in. c. preſenti de of.ordi.li.vj. que vult canonicum dici ſimpliciter æ pᷣerſonaliter bene ficiatum.dicitur enim ſimpliciter:quia non hẽt curam animarum. dicitur peꝛſonaliter.quia ꝓ prie non habet ſucceſſorem: ſed capirulum ad quod pertinet proprictas ſuccedit:ſed non cão nicus:niſi reſpectu pꝛebende ut pꝛedixi.⸗ il la glo.intelligatuꝛ de canonico patet ex iuꝛibus que allegat.⁊æ quia ſic uidentur eam intelligere Hoſti. Joannes an. qui fuerunt auctoꝛes illi us dicti in capitulo relatum preallegato in. v. morientes ⁊. c. requiſiſti. eo. ti.æ ſentit Jo. an. C De pꝛobationibꝰ in. c. ij. de deci. ⁊ in regla nemo põt li. Vj. ĩ mer cu.⁊ idẽ vꝛ uelle glo.oꝛdi.i.c. pontifices.xij.q. .iij. ꝗᷓ dicit: ꝙ ſi aliquid relinquit᷑ canonico a ꝓ pinquo uel erneo nõ acquirit᷑ ecche ꝑ.d.c.redſi ſti iĩ fi. ubi dẽ: ꝙ relictũ factũ clerico nõ hñti ad miniſtrationẽ nõ acquirit᷑ ecclie: ⁊ ſic ulłt ꝙ cão nicus nõ hẽꝛet admiſtratõeʒ.ſ. ut platꝰ. ũc qro q̃i᷑ ̊ utraqʒ ꝑſona ſuſtinet uices duoꝝ.rn det gl.ij.qꝛ hͥ iudiciũ finiũ regundoꝝ ẽ duplex: cũ qlibʒ ſit actor ⁊ ꝛeus.hĩc ẽ ꝙ quilʒ q; pᷣſtare duplex iuramẽtũ calũnie ⁊c̃.ut ĩ gl. fater tñ ꝙ il le ſit pricipał qui prio ad iudiciũ ꝓuocauit ⁊c. Agdueꝛte ad ðᷣclarationẽ tex.⁊ gl.ꝙ ĩ h̊ indicio finiũ regũdoꝝ iõ quilʒ dr̃ actoꝛ ⁊ reus: qꝛ quilʒ agit ⁊ ↄuenit᷑: ut teꝛmini antiquitꝰ poſiti uel de nouo ab eo qui habuit ptatem teꝛminãdi obſeꝛ nenẽ. ff. fi. regũ. l.i.iĩ fi. . F. eos: iõ quilʒ iurat ð calũnia: ut actor ⁊ reus.ſ.ꝙ non calũnioſe agit nec calunioſe excipit: ⁊ ſic pſtabit iuꝛamẽtũ nnũ ſub duplici foꝛma: ut ĩ gl. Itẽ ſcias ꝙ h̊ iudiciũ qnqʒ dat᷑ iter duos:quoꝝ nteꝛqʒ ↄtẽdit poſſidẽ ⁊ ꝓprietatẽ teꝛmioꝝ hr̃e:⁊ h cau praticꝗ di colligit᷑ ex.l.iij. iuncta gl.C. fi. re. p* index cognoſcet de poſſeſſiõe. fo de ꝓprietate. ʒꝰ mittet agrimeſſoꝛẽ ad mẽſurãdũ ubi quilibet ptendit ceꝛa iugera ſeu mẽſuras teꝝe naꝛ to ꝑ ſuã ſniaʒ ſtatuet termios.hʒ eni iudex in h̊ iudicio ptatẽ ſtatuẽdi temĩos ðᷣ nouo:ſi eniden tioribꝰ ſignis ſtatui pnt: ut euitent᷑ ſcãdala etiaʒ tollẽdo ð fũdo alterius ⁊ faciẽdo ſibi pecuniaʒ refundi ab alia pꝑte: ut ẽ tex.nõ. inſti. ð off.iudi. in fi. ⁊ dic ut ibi ⁊ ĩ caſu pdẽo.qñqʒ quilibʒ ptẽ dit ſe poſſideꝛe uſqʒ ad ceꝛtos teꝛmĩios recte ꝓ cedit pᷣ iudiciũ fi. re.qꝛ quilʒ dʒ ꝓbare ð poſſei ſione ⁊ iuꝛe ſuo:⁊ ĩ h differt h̊ iudicium cõe ab alijs: qꝛ in alijs ſinglaribꝰ ſimplicibꝰ indicijs nõ tenct᷑ reus aliqͥd ꝓbare niſi uclit.? an ? qũ oᷣbeat admitti ſi uelit nolũtarie aſſumẽ onus ꝓ bãdi:dixi płe ĩ.c.i.ð or. cog. Si vo alt tantuʒ poſſidet ⁊ reliquus dicit ꝙ ꝑ nſuꝛpationẽ:⁊ tũc ſi ꝓuocatꝰ ad iudiciũ ẽt ĩſtat: ut teꝛmini antiqtꝰ poſiti obſeꝛuẽt: adhuc uqʒ ꝓbabit ð ꝓpꝛierate qꝛ ĩ ꝓprietate uteꝛqʒ ẽ actor ⁊ reus: ⁊? ſic intelli go iſtũ tex. Vel dic ꝙ iſte arch. qᷓ poſſidebat al legabat pᷣſcriptionẽ: iõ ĩ ea ꝓbãda erat acror.j. pᷣſcrip.c.illð.qnqʒ ꝓuocatꝰ nihil perit: h ſolũ mõ negat narrata ꝑ actoꝛc: æ tunc nõ cꝛedo ꝙ neceſſario teneat᷑ aliquid ꝓbaꝛe: ſy actoꝛe nõ ꝓ bante reus dʒ ahſolui in. c. fi. de inꝛeiu. ⁊ hic: ⁊ ſic erit iðᷣ qð ĩ ſimplicibꝰ iudicijs reſpeciu one ris ꝓbãdi.poterit eni ſi uult: qꝛ mos ei geꝛẽdꝰ c.l.qꝛ circa.ff.ð ꝓba.gl.iſta ĩ fa pꝑte colligit aꝛ. ex tex. ꝙ una ꝑſona uicẽ duarũ ſuſtinet: allegat multas ↄcor.adducit poſimodũ ĩ ↄriũ miia in ra. ⁊ finalit᷑ duas ſolones põit:⁊ nõ bij ¶Zin. Ho. an. dicit ꝙ ſi officia ſũt ↄpaſſibilia qs ſor tiri põt nicẽ duoꝝ.ſi ſũt ĩcõpaſſibilia: ſecus niſi alið oꝑet̃᷑ hoĩs uł iuris diſpeẽſatio: ut colligi ſpo teſt h ex iuribus pᷣal.i glo. ſʒ certe h̊ ſolo nõ ſa tiſfacit: qꝛ h ẽ ð quo qrimꝰ.ſ.qᷓ ſint ↄpaſſibilia : iĩcõpaſſibilia:æ puto ꝙ in iſtis nõ põt dari ceꝛta doctria:ſʒ m qlitarẽ æ uarietatẽ factoꝝ ⁊ ꝑſõa rũ ac officioꝝ qs põt uel ñ põt fungi nice pluri um gñalꝛ tñ ꝓ aliqli introductione diceꝛẽ ſic:ꝙ i iuriſditiõe ↄtentioſa ñ põt qs ſuſtinẽ uices pli um: un nõ põt eſſe aduocatꝰ? aſſeſſor ſeu iudex .l. qſqs. E. ð poſtu.l. nẽo. C. aſſeſ. uel iudex = teſtig.iiij. q.iiij.c.i.ð.vV.ſi.c.foꝛꝰ.uel iudex ⁊ no tarius cauſe. qᷓ̊ als ſit notaꝛius: ut nõ. haꝛ. poſt guil. in. l. iubemus. C. ð ſacroſanc.ec. Inno. i c.cũ a nobis ð teſti. ur̃ ꝓbari ĩ.c.qm ðᷣ ꝓba. Fallit in cauſis modicis in quibus nulla reqri tur ſcriptura.cum.n.in illis credat᷑ als vᷣbo iu dicis. foꝛtius ſcriptnꝛe ipſius: ut nõ. Mar. in aut. niſi breuiores. C. de ſen. ex peꝛicu. re.⁊ in .d.l. nemo. C. de aſſeſſo. quod ſingu. nõ. ꝓ iſtis uicarijs caſtꝛoruʒ:qui etiam ſcribunt acta:ut in iſtis modicis ſcripturis eor atur. etiam ſi als non ſint notarij. n iuriſditione uolũ taria põt quis ſuſtinere uiees pluꝛinʒ:dũmodo exercitium unius actus non preſtet impedimen tum exercitio alterius quo caſu appello officia incompaſſibilia:ar.op.in.d.l.nemo et.l.qſquis et in. l.i. ff. de colle.illi. exemplum pꝛimi dicti in ..ſi. conſul.ff. de adop. ubi dr̃ ꝙ ſi filiuſfa. eſt pᷣ ſes poteſt ſemetipſum apud ſeipſum emancipa re uel in adoptionem dare. exemplum etiam in .l. una. fl. de. offi.conſu. ubi ↄſul poteſt apud ſe metipſum manumittere ſeruum ſuum:et ſic repᷣ ſentat perſonã dni et ꝑſonam ↄſulis ad idem. c. poſtulaſti et quod ibi nõ.de concelſ. .pben. Do ne aliud exẽplũ bonũ ĩ notario:qui ſi alias eſt iudex põt ſcribere ut notarius et auckem pᷣſtare tanqᷓ;ᷓ iudex in iſtis noluntarijs ſic intellige glo. nõ. in.l.iubemus.C. de ſacroſanc.ec.et ibi per Bar. exemplum ſecundi qñ ñ ſunt cõpatibilia uult eſſe de duobus collegijs quoruʒ exercitia mutuo ſe impediũt:ut qꝛ eſt ð collegio uniꝰ ãtis ut nõ. Inno. in. c. dilecta de excelſ. pla. pleni?peꝛ bar. in.l. fi. ff.de colle.illi.ſecus ſi non ſe mumuo impediunt ut quia eſt de collegio diſciplinato rum et de collegio unius artis hinc eſt qð non poteſt quis habere duo bñficia curata in. ca. de multa de pᷣben. et olim etiam non poterat eſſe pluralis in beneficijs ſunplicibus:qꝛ quodlibet exigebat reſidentiam: de cleri.non reſt i. c. conqᷓ rente et impoſſibile erat reſidere in diuerſis bñ ficijs:ut n. in. c. non poteſt de preben.li.vi.et ex ſe patet et multa alia exempla potes collige re ex iuribus hic allegatis in glo.et per glo. in dicta.l.nemo. ? uide glo. in dicta.l.ſi conſul:qᷓ ponit ultimam theoricam huius glo. uel do ali am doctrinam bꝛeuioꝛem: ꝙ tã in iudicio ꝙᷓ ex põt quis ſuſtineꝛe uices duorum:niſi impedia tur: aut ꝓpter impotentiã facti: quia ñ ſufficit ð facto exercitio utriuſqʒ.d.l.nemo ⁊ de preben. quia in tantum ⁊.c.de multa z.l.i.ff.de colle.il li. aut propter impotentiam iuris.exemplum in iudice non ualente iudicare in facto ſuo:ita ꝙ; non poteſt eſſe index ⁊æ acror cum nõ poſſir ſibi . — eW „„m Wre. m rin e Gks Mnnsfraim W⸗ . oi eittn R lefagop, ge Spreli e rebſ iniſidhacin hi ire teſig ter ſenlr ar Nn r bmni ai zötr ginnbns nſa ri inlis grii t ho ij e iſnenn pö, Brri, deſner ain er in ſwoiſngn nſis iaim ſnbuntaanmtin Srin, nn — Moli Ge niccs Pontdünodo⸗ ns Mn rehainhetinen 1 nd id eld dkn iN Al rend an aſars eili eronpun ini cien in yickoiluluck; ud ſapiim mie dare onnolun enamin ſnbioiolpotet apoc leſcenun enn 4 ſep ſonan oſls adidannc. giamißtan e inotuniogi ſi Aiuscſt ouriuuser mcienßbſtne unmisſcintlgeo. ſgoſanc en ſihel macfiſun hmbiin oleis uzeulnn 8 Clegio vni ds ancſdch d ncrnſ anen leinſensſ en odlplm ch agn ipſi imperare ar.le.płt.ff.de arbi.C. ne quis in ſua cã.l.unica.nec eẽ teſtis et iudex cũ nõ poſſz ſcipſũ exaĩare:et ſic in ſilibꝰqniqʒ impedit᷑ ꝓpteꝛ pſumptõʒ ſen ſuſpicionẽ affectionis amicirie ul inimicitie.un ñ põt eſſe iudex uel aduocatus et ꝓcuratoꝛ et teſtis.ij.q.vij.ſtatuẽdũ ð teſti.c.fi. li. Vi. cũ CEr dens põt colligi ꝗᷓ ſũt officia cõpatibilia uel incõpatibilia:et per ↄſequẽs an et qnʒ ꝗͥs põt ſuſtinẽ uices pluriũ.alie gl.ſũt fa ciles. ¶E&äx. glo.qro de pena turbantiũ fines. Jo. an. poſt Hoſti.dicit ꝙ in h ñ eſt pena arbi traria:ſed ſplendidiores perſone ſi euulſeꝛint terminos relegant:hũiliores uero caſtigant᷑:et ad opuſ biennio dant᷑ ſʒ ⁊ ſi crimialiter agat᷑ ex l. agraria pẽa.l.aureoꝝ ẽ ſtatuta.⁊ ſi ſeruꝰſit pe na ẽ capital.ff. de ter.mo.il.i.ij.et.iij.? cum hac breui diſtinctione tranſit hic do. An.ſʒ certe h qiſtinctio ñ eſt perfecta:cũ iura uarie loquant᷑ ĩ hac mã quare mu latiꝰdiſtigne pꝰ. Cy. in.l.i.C. de accu. Aut eĩ ꝗs ammouit termios ignoran ter autſcicnter.ſi ignorãter:ut qꝛ credᷣbat alios lapides furari: et tunc ãmouẽs teꝛmios põt pe ti ut vᷣberibꝰcedatur.l.ij. in fi.ff.de ter.mo.⁊ ni hilominus fᷣm eũ tenet᷑ furti:qꝛ divſi ſunt effes delinqnendi:ꝓ h̊ bo.tex.in.l.ſi ſtupꝝ.ff.de iin rijs:Si ſcient᷑:aut ãmouit gꝛa occupandi confi nes et punit᷑ tpaliter. relegat᷑.n. bita ↄſideratõe etatiſ ut. d.l.ij. Aut ãmouit ñ gꝛa occupãdi ↄfi nes:⁊ tũc refert:aut fecit ga obſcurandaꝝ ↄfi nium finalium qᷓonũ et ſic ut pᷣſtaret mãm litiuʒ et punit᷑ cõporaliter:ut.d.l.ultima in fi. Si vo ãqmouit nec gra obſcurandi nec gẽa occupandi ⁊ tũc punituꝛ pecuniariter ut.d.l.i.ĩ pᷣn. ʒ Cy. de quo ẽt uideas ꝑ glo.i.d.l.agraria. Sed ad nerte qꝛ Cy. ñ uẽ ſacere dẽiaʒ ĩter ſplendidas ꝑ ſonas et hũiles:qᷓ; tũ ſentiũt Jo.an. Hoſtien. et Bar.i. d.l.ij.et ſatis hanc dꝛiam uẽ ibi innẽ ille tex. Itẽ fm illã opi. Ey. l.ij. ſolum ꝓuidẽt ĩ ſplendidis ꝑpſonis et nihil de humilibꝰ:et ſic fu iſſet iuꝛiſcõſultus dinutus ¶ Item feciſſet ali as regulas iuris:cũ cõiter a nobiliõibꝰ nerbeꝛa aliena ſunt. xxiiij.q.i.c.q̃ ↄ pacẽ cũ ibi nõ.ᷣm Cx. intellectũ etiaʒ nobiles punirent ⸗ ſi aio obfuſcandi terminos coꝛꝛupiſſent. n ego clare expediendo ꝓſequoꝛ tria mẽbra aur quiſ cõrumpit termios occupando:aut cã obfu ſcandaꝝ finaliũ qonũ:aut nec cã occnpãdi nec cã obfuſcandi.pꝰcaſu ſi ẽ ꝑſona ſpleydida rele gatur ad tpᷣs hito reſpectu an ſit iuuenis an ſe nex fʒ ꝙ diſtiguit i.l.ij.ĩ pᷣn.ff.de te.mo.ſi vo eſt perſona humil: caſtigat et ad opus biennio dat ut in. e.l.fi. ¶ Scðo caſu qñ cauſa obfuſcã di ẽ plectendus pena ſᷣm qualitatem perſone er facti et uiolentie: ut.l.fi.in fi.ff.e. Tend. cãn qñ nec cã occupãdi nec cã obſuſcandi:tunc ſub diſtingue. aut dolo malo h fecit et punit pẽa qͥn qginta aureoꝝ:ut.d.l.agraria.aut p ignorãtiã ſeu fortuito.ut qꝛ non credebat ↄfinia cõrũpe? et uerberibꝰceder: ut.d.l.ij.ſed ĩtelligo h̊ ultimũ iĩ humilibꝰ:qꝛ de eis tin loquit illa.ʒ.in fa parte ¶Eropoſte niſti. non aũt poteſt finis ꝛeferri ẽt ad ſplendidas peꝛ ſonas:qꝛ cum ille nõ puniat᷑ pena uerbex:cum fecerint aio occupandi aliena oↄfinia: foꝛtiꝰnõ debent tali pena puniri:cũ hoc fecerit ignoran ter. in eis eꝛgo erit pena aꝛbitꝛaꝛia:aꝛ.in.d.l.ij. in pᷣn. ⁊ mitioꝛ imponitur pena. ꝙ; qn ſcieteꝛ fe cerunt: ut pʒ ex illa.l.ij.in fa ꝑte ipſius.? ꝑ hoc hẽs intellectum omniũ legũ illius ti. de ter. mo. Eui qt applicabit᷑ illa pena pecuniaria:de q̃ in.d.l.agraria:dic ꝙ accuſatori ut nult ibi tex. et ẽ fʒ Har. ibi ſpale. als ãt ubi ius ꝓducit ac tioneʒ pena applicat᷑ fiſco.ſed ubi ꝓducit accu ſationem applicatur parti ſi ãt iperſonalit loqᷣt in dubio ur̃ ꝓcedere actionem:⁊ ſic applicatur fiſco:niſi in aliquo iſtoꝝ mbꝛoꝝ aliud ſpecifice iure diſponatur.hec ſunt vba nõ. Maꝛ. in. d.l. agraria:que latius ꝛetuli ſuꝑ Nica ð iudi.⁊ hec uglent ad multa. Ropoſuiſti. cmns. n SSñ uiꝛginitate ꝓ banda atteſtatio matꝛõaꝝ aſſertio mni uiri pfert᷑. Vel ſumma ſicMõ Ccreditur maꝛito aſſerenti ẽt cum iuꝛamto uxoꝛc cognouiſſe:ſi uxoꝛ per matronas atteſtantes P ipſius coꝛpoꝛis aſpectũ ꝓbat oriuʒ:communis diuiſio. fa ibi uidet. ¶ Mõ pex tex. iuncta gl. .iij. cum iuꝛibus allegatis in ea:⁊ maxime.c.cõ tinebatur de deſpon. impu.ꝙ ubi ex aliqᷓ diſpo ſitione ſtatur iuramto alicuius illi nõ creditur:. ſi ex aduerſo ꝓbat᷑ orium:quod nõ ſing. ꝓ ſta tutis.qᷓ qũqʒ diſponunt credendũ iuramẽto of ficialis in aliqua re: ꝓcedunt eniʒ:niſi ex adueꝛ ſo pꝛobetur ltime prium.hoc apertiſſime ꝓbat hic iuncto.c.continebatur.⁊ rõ eſt:quia iuram rum unius non eſt integra ꝓbatio.j. de teſti. ʒ uniuerſis.l.iuriſiuꝛandi.C.e.ti.merito ſi offert᷑ ex aduerſo ꝓbatio integꝛa dʒ admitti ? pᷣualer pꝛobationi minus integre.ar.in.l.admonendi .ff. de iureiur.æ quod nõ.in. c.fi.e.ti.quod ſen tit Gaſ. de cal.in. c. continebatu⸗ paa LiS bo. tex. ad inſtruendum qualiter ſit ꝓbanda uir gitas ⁊ qualiteꝛ teſtes hẽant ſupeꝛ uirginitate depõeꝛe.pꝛobatur enim per matronas ſeu mu lieꝛes in hoc inſtructas:qᷓ deponunt eam uirgi nem:qꝛ eam uideẽt ⁊æ inſpexerunt in locis ubi depꝛehenditur uirgitas. concoꝛ c. cãʒ miimonij * j. c.nec ẽ neceſſe ꝙ magis ſpeciſice ꝛeddãt cãʒ ſcie.⁊ uide ad mãm duas glo.nõ.in.c. hec ima go. xxxiij.q.v.in.v.unde ⁊ ſe.quarum pꝛima ĩ ſtruit partem puelle ad docendũùm ſe fuiſſe pri ma nocte uirginem. ſi maritus dicit eam non reperiſſe uirginem :uidelicet peꝛ aſpectuʒ lintea minum ſanguinolentoꝝ. lia ueꝛo gl. docet partem mariti ad ꝓbandũ eam n fuiſſe nirginẽ faciendo ꝓbationem Sriam:qꝛ ſi linteamina p me noctis non ſint ſanguinolenta: æ hec reme dia fuerunt inuenta in neteri teſtamento: æ hoc pꝛopter defectuʒ ꝓbationum in tali re ſecreta. alias autem ſaris dicerentuꝛ uilia æ fallacia:iñ ut dicit Arch.in. d. c. hec imago mlier cognita milies de facili ſcit inuenire remedia Zria¶ ER timo iſte tex. inducit᷑ ad duo.prio ꝙ ubi probã da ẽ res ĩ qua iudex nõ eſt iſtructus nec inſtrui põt: ſine qꝛ hꝰ rei inexꝑtus eſt: ſiue qꝛ honeſtas nõ pant᷑ recurrẽdũ ẽ ad iudiciũ ꝑitoꝝ illa aꝛte 2 ſm illoꝝ teſtimoniũ iudex ꝓfeꝛt ſniam.ſi enim dubitat᷑ de ginitate recurri ad matꝛonas iĩ hᷣ iſtructas:ut hic ⁊.c.cam.j.e.⁊.l.i.ff. ð uẽ.inſpi. ubi habet᷑ qn dubitat᷑ an mulieꝛ ſit pgnãs:ſi du bitat᷑ an uulnus ſit lerale aut ſanabile recurritur ad iudiciũ medicoꝝ.ut in.c.ſignificaſti.ij.de ho mi. Si de pitia ſcholaris recurrit᷑ ad ſuũ docto rem.l.nemini.C. de aduo.diner.iudi. uide tex. cũ glo.in. c. i.xij.q.i.Si de finibꝰ ad agrimeſſo rẽ. ſ. de pſcrip:qꝛ indicãte.l.iij. C. fi. regũ.⁊ ſic de ſimi nducit᷑ fo iſte tex. ꝙ iſtis ꝑitis ĩ ar te ſine inur amẽto cꝛedit᷑:ad boc põdeꝛat Jo. an. v. teſtimonijs poſitũ ĩ l̃a.ſunt enĩ teſtimonia ſi ne iuramẽto pꝛolata.j.de coha.cle.⁊ mulie. tua de quo tñ remittit ad nõ.. ð frigi. fꝛateꝛnitatiſ. C 3 unc diſcutiamus urrũq; dictum: qꝛ mã eſt pulchra ⁊? quotidiana.⁊ prio circa primũ dictũ qro:nũquid ſufficiat atteſtatio unius piti ĩ arte illa: an ſufficiãt plures. æ vẽ ꝙ plures:ut hic ⁊ ĩ .c. ſignificaſti de homi. pᷣal. ubi ĩ plurali dr̃ ꝑito rũ iudicio medicoꝝ:⁊ ſic requirunt᷑ pluꝛes.iiij. .q iij. ubi numerꝰ.ad idẽ.c.cã mrimonij. j. eo. de fri. frateꝛnitatis cũ ſi. facit illð gñale dẽm uni us dictũ nullius in. c. ̊ uniueꝛſis de teſti. ⁊.l.iu riſiurãdi. E. e. In Sriuʒ facit. c. qꝛ ĩidicante ðᷣ pᷣ ſcrip.ibi agꝛimeſſoris diffinitõe ⁊c̃. ⁊.l.iij.C. fi. regũ. Har. hoc tractat in.l.i. .i.ff.de uẽ.ĩſpi. ⁊ in.i.ffoꝝ.ↄſtõe.⁊ in ntroqʒ loco ↄcludit:ꝙ ſi ĩ codẽ loco reꝑiunt᷑ pluꝛes debẽt pluꝛes adhibe ri: als ſufficit nnus:allłat tex.ĩ aut.de nõ alie. §F. qð aũt colłij. v. ur neqʒ:⁊ eſt ille tex.multũ nõ. ᷣ dictũ optime probans. Idẽ ſequit do (An. hic. Ego potius inueſtigande ueritatis cã q̈ re prehendendi ſeu emẽdandi diceꝛẽ ſic: ꝙ aut i re multũ ardua exquirit᷑ iudiciũ peritoꝝ:puta ubi agit᷑ de nita homis: an uulnus fuerit moꝛtale uł nõ:⁊ tũc ʒ i loco nõ reꝑiatur niſi unus: nihilo minus mitteꝛet᷑ pꝛo alijs uicinis ſeu exiſtẽtibꝰ in loco uicino:cũ ĩ iſtis arduiſſimis debeãt eſſe ꝓ batiões luce clarioꝛes: et maxime in hoc caſu: e ubi periti deponunt de cꝛedulitate et nõ ð cena ſcia: ut.j.dicã:pꝛo hoc dẽm. c. ſignificaſti. Aide mus eni in ſili: ꝙ ſi in depoſitione clerici nõ ſũt ĩ ꝓuincia epi ſufficienti numeꝛo uocant᷑ ð̊ locis nicinis: ut nõ.iij.q. viij.ſuggeꝛo facit.c. fi.xv. di. Item uidem'ꝰ in ſili ꝙ pꝛo reſtib ĩ ſufficiẽti numeꝛo recipiẽdis remittit᷑ ad loca remota ð fi deiuſſoribꝰ oſtitutis ⁊.l.ſi qũ.C. de teſtibꝰ.⁊ iðᷣ foꝛte eiſdẽ rõnibꝰ ⁊ inribꝰ poſſet dici qñ agit ð graui pᷣiudicio in dãnũ alterius: ⁊ iſti periti ha beant deponeꝛe tanqꝙᷓ teſtes: q; in tin debet eſſe numeꝛo pluꝛcs in qtũ nõ deponũt de certa ſcia ſed de cꝛedulitate ⁊æ eſtimatione: ad h.c.pꝛcteꝛea ð teſti. ⁊.c.pſul ſᷣm nnũ intellectũ.ij.q.iiij. Mec ob. mihi dictus. S. ꝙ autẽ ſupeꝛ quo fundat ſe ¶ De pꝛobatlonibꝰ Har. qꝛ in caſu illo periti ñ ueniũt ad teſtifican dum ut teſles in contentioſo iudicio in preiudi cium alterius ſed potius ut boni inſtruciores ad conſeruandum idẽnitatẽ ecclie un ⁊ ſine eis illud fieri põt ſicut hodie fit quia non obſeruat illa ſolemnitas. cum eccleſia alienat directum uł urile dominium:ut nõ. in. c.i.de.re.ec.non alie. li. vi. Aur non agitur de graui preiudicio et tẽ ſi imminet explicanda res facilis in qua nõ exi gitur magna induſtria: nec uenit tanquam teſtiſ ad deponendum in preiudicium alterius.ct pu to unum ſufficere etiam ſi in loco reperiãtur pł res et ſic intelligo.c.quia indicante.j.ð pᷣſcrip. cum ſimilibus¶ Hut eſt res magis grauis que non ita de facili percipitur per unum ⁊ ueniunt periti tanquam inſtructores:et tunc adhererem illi tex. et dicto Dar. ut adhibeantur plures ſi poſſint haberi alias ſufficiat unus et hoc addu co ad queſtionem quotidianam in approbatio ne ſcbolaris examinandi requiruntur ſeptem doctores adminus: ut nõ. in. l.magiſtros. C. de profeſ.et medi.li.x.nõ/ Yo. an. in. c.i. de ce. miſ.qui habent deponere tanquam periti in ax te illa de ſufficientia ſcholaris apud cancelari um ſtudij:ut ſentit HBir.in dicto loco.ſ.in pro bemio.ffoꝝ.Quid ſi ĩ loco ſtudij non reperiun tur ſeptem in illa facultate: ut ſepe uidi accideꝛe in facultate artiſtarum æ medicorum: nunquid ſufficiunt preſentes:⁊ ſic ſoltem unus ſnfficiat. uidi in pratica ad maioꝛem cautelam mitti pro uicinis. nam iſta queſtio poteſt habeꝛe duo ca pita/Drimo nunquid illi ſeptem requirantur tanquam maioꝛ pars illius collegij decurionũ ſeu doctorum qui ſolebant eſſe duodecim: an requirantur pꝛeciſe ſeptem tanquam ſinglaꝛes. nam primo caſu ſufficeret unus: cum iura colle gij poſſint reſidere in uno ſolo ſi alij deficerent .l. ſicut. ff. quod cuiuſqʒ; uniueꝛ. no. nõ. n. c. gra tum de poſtula.ᷣ pꝛela.ᷣ ſi ut teſtes ſingulares ha beret locũ queſtio noſtra.⁊ ſecundũ illaʒ theori cam H ur. debeꝛet ſufficere etiam unus:ſi non reperiuntur plures in loco:cuius contrarium ſentit ipſe in. l.magiſtros. C. de profeſ.? medi. .li. x. ¶ Cꝛedo ꝙ iſti ſeptem doctoꝛes ꝛequiꝛãt ut ſingulares æ non ut maior pars collegij: qð optime uidetur probare tex. in. l.ſi quis. C. e. ubi dicitur ꝙ debent conueniꝛe dlabteborde nem ſepteʒ de his qui reperiuntur in collegio. quod etiam ſentit Mar. in dicta. I.magiſtros. ubi dicit ꝙ ciuitas peruſina ſeu illud ſtudium habet ex priuilegio Romani pontificis: ut ſuf ficiant quattuoꝛ doctoꝛes.non enim eſſet neceſ ſarium priuilegium ſi ſufſiceret maior pars col legij. ⁊ etiam credo ꝙ propter arduitatem ne gocij non ſufficiant minus ſeptem: licet in loco non ſint tot: ut videntur innuere illa iura. et ſentit Har. in dicta. I. magiſtros ? facit quod dixi ſupra in queſtione principali (MWr tur ergo pro uicinis ſi tot non reperiatur in loco ut in ſimilibus fit de quib ſupra et ſepe ẽt “ 4AN. „4 ANd, ☛ a e 4 . i N wniikig ienid⸗ j beemedhſikad dcium K ma muilyteb i / menn Gtupanri ſnitntin ur dn ur⸗ ſtcnitcaacengudir gien⸗ NioanicnmrAbwenidn Ineoimatide en: ipfinilitgixxua ieiggnin äiu arn een⸗ oni giritits b ete liiicti f. rgin unsngguse him er mum trenin uhrcsn uncachegen in bamriine uffinmns aloegen oüidlanan napprobeno nud teminnur ſcan n 1d inlnagſrosC. rnoRomncidet. WoeWbn Wwinin hnn ſchoans dvd ancegi Brude o ini⸗ GiA en Mlurr rdid uder mme madcvrum nunavid ſeſbeten unns ſüfficia, Lotan antclm minipro to porct baber dnoce dliſehem tegpinnut ias olegi deannoni Nhmtcſe Cnoccein a en ungpun pns. ccrn mnugun ud ole nwo ſoondl Cefcerent irerno ndn anuiwches pohares n dofn ſoma li theon dubitaui nunquid doctores preſentantes poſ ſint ↄputãi ĩ nũeꝛo ſeptẽ ⁊ uĩ ꝙ ſic ꝑ.l.nẽini.C. de aduo.diuer.iudi.ubi doctoꝛ atteſtat̃ ðᷣ ꝑitia ſcholaris ſui ad idð tex. cũ gl.xij.q.i.c.i.ontra rium ſentit Oar. in. d.l.magr̃os:ubi diẽ qð ꝓ mouendꝰ?ad gradũ doctoꝛat dʒ pᷣus pnitari et doctores pntantes debẽt iurare ð ſufficientia ꝑ .d.l.nemini:fo dʒ a doctoribꝰ exaĩari et appro bari:t᷑tio dʒ infuenire auctitas ſuꝑioris ut.d.l. magrosꝰ in cle.ij.ð magiſ.Ego crederẽ poſſe ſuſtineri maxie neceſſitate inſtante eos poſſe in numero ſeptẽ cõputari ex quo ſt de illo collegio doctoxꝝ ꝑ.l.ſiqs pᷣal. C. de ꝓfeſ.⁊ medi.li.x.ubi tex.ſolũ requirit ut appꝛobet᷑ a ſeptẽ illoꝝ qͥᷣ re piunt in collegio ⁊ ut dixi nẽo põt magis r̃ſdẽ ſufficiẽs teſtioniũ ðᷣ doctrina ſcholãis q; doctõ ꝓpriꝰqᷓ ſatiſ appꝛobat cũ pñtando ⁊ poſtea ĩ ac tu ipſo. Mõ ob. d.l.nemini loqtur. n. i alio caſu qn.ſ.q ſubꝛogat᷑ in locũ adnocati vᷣficiẽtis tũc exaĩabit̃ nõ a collegio:ſed ab alio magratu:et doctoꝛ ſuus deponebat prius de ſufficientia. in pratica tñ fuat᷑:ꝙ pñtantes ñ dẽt uoceſ ſʒ ſatis credo ꝙ de iure poſſz ſuſtineri qd ꝓx.dixi:ma xime ad cõplẽdũ numexꝝ.vij. reqſitorum uið ad omnia pᷣdẽa ð oibꝰiſtiſ peritis ⁊ ẽt ð doctõe ciꝛ ca diſcipł. ꝑ Spe.e.ti. F. fi.V.̊ quoqʒ nõnduʒ: ubi inter cerera dicit ꝙ ſemꝑ credẽdũ ẽ magis peritis ad hoc.c.ĩ nr̃a de teſti.p quẽ tex.dico ꝙ; ñ dʒ attẽdi ad nũeꝝ ꝑitoꝝ data iter eos diſcox dia:ſed potiꝰad peritiã cũ ſuꝑ ea fũdet᷑ ipſorum teſtioniũ ⁊ debẽt eẽ iſti ꝑiti bõe opionis et fide digni ct exꝑti ĩ illa arte:ad h̊ bo.tex.i.c.fi.ð fꝛi. 2 male.? ꝙ ñ attendat᷑ ad numeꝝ ſʒ poti ad ꝑi tiã: op.fac tex.i.l.i.v.ſʒ neqʒ.C. de ue.iu.enu.⁊= qðᷣ nõ. Jo. an. .c. i. de ↄſii. ¶ Scdo ciꝛca h qᷓ rit᷑ ꝑ quẽ eligẽtur iſti ꝑiti. Jo.an.i add.ſpe.ĩ ti. ð homi.F.i.vV. ſʒ põe ẽfert Guil. de ſuʒ.iĩ ꝓhe. ffoꝝ. tenuiſſe ꝙ ſi ꝑtes cõcoꝛdant in aliquẽ:illũ index deputabit: als ipſe iudex aſſumet: alłat in ſili qð cauetur in pluribꝰturoribꝰuolẽtibꝰ admiĩ ſtrare ꝑ unũ:ſj ñ ↄcoꝛdãt in ꝑſonã.tẽ eiʒ iudex ite:ponẽ dʒ ꝑtes ſuas:inſti.de ſatiſda.tu. S.ſin at. 8 vuno ueꝝ in facto depẽdẽte a plena facultate ꝑtiũ: als index ex officio ſuo illos de putabit ad h.c.ſi.de fri.et male.⁊=.c.cãm msimo nij. j. e¶ eꝛtio circa hoc cadit dubiũ nõbile ualð et quotidianũ:nunquid ſuia lata ad dẽa pi toꝝ ueniat retractãda ſi pꝛoducãtur poſimodũ pitiores affirmãtes ↄriũ:⁊ põe ĩ terminis: Ju dex ad dictũ medici deponẽtis nulnus ticij fuil ſe moꝛtale.cũ plłꝛes uulneraſſet occiſũ:cõdẽnat ticiũ de occiſo:q titidicẽs medicũ falſũ dixiſſe petit an ſepulturã occiſi pitiöes medicos ad bi beri nunquid debeũt aſſumi ⁊ ſi dixerit prium an retractabit᷑ ſñia priꝰlata Jo. an.i addi.ſpe. pal.refert dictũ guil.de ſuʒ.iĩ loco iã dẽo tenuiſ ſe ꝙ ſic: ſicut retractat᷑ ſſia lata ꝑ falſos teſtes ł inſtia. E. ſi ex fal. inſtrn.l.falſa ⁊.l.fi.ff. de re iu gi.I.diuus et de excep.cũ nenerabił: ct ſic rꝛãſit Jo. an. H dictuʒ expᷣſſe appꝛobat h̊ do. An. ad ¶ Propoſuiſti. ducit.l.admonẽdi.ff. de iureiur. æ qd le. æ nõ.ĩ c.ij. de pur. vul.in qdus ꝛetꝛactat᷑ ſnia lata ꝑꝓ batiões n plenas ſeu integras ſuꝑuenicnnbꝰ p bationibꝰ integꝛis.⁊? ex h̊ dicto infeꝛt ipᷣe ꝙ ois ſnia lata cũ arteſtatõibꝰ de cꝛedulitate uel ad con ſiliũ ſapietis ꝛeꝑtis teſtibꝰmeliꝰ informaris ulł ſa pientioꝛibꝰↄſulentibꝰoppoſuũ poterit ꝛetracta ri. Et hᷣ dicta Iʒ dubitando hactenꝰ fui ſecutꝰ:ſj nũc ĩ ectura hito tpe maturiꝰinueſtigandi niſa mihi ſũt hᷣ dicta non uera. vñ cꝛedo ꝙ nec ðᷣ ri goꝛe nec de equitate tal ſnia neniat retractãda ex quo appellatũ n extitit ð rigore.pʒ qꝛ publi catis atteſtationibus maxiĩe lata ſnia ꝗᷓ traãſiuit ĩ rẽ iudicatã n pnit alij reſtes adduci ſuꝑ aꝛiculis directo ↄrijs: ꝓut ĩ.c. fꝛat᷑nitatis de teſti.⁊ ĩ cle. .ij. e. ti. Limet᷑ eni ſuboꝛnatio teſtiũ ẽt pitoꝝ:cũ in hoc iura n diſtinguãt:imo ꝑit᷑ oms ꝛepellũt᷑: unt in iuribus pal.ẽt ubi aꝑte ꝑs nult ꝓbare fal ſitatem:qð plus c.nã pᷣtexm uere falſitatis non retractatur ſnia iam lata:niſi pꝛobaretur ĩdiꝛec te ucl adijce:et᷑ articulus corruptõis.ut ſic ñ ſit aꝛticulus directe Srius:ut pʒ ex nõ.per glo.in .d. cle. ij. ? ꝑ Jo. an. æ alios ĩ. c. qʒ. j. e. ſic tol litur illud ſimiſe guil.̊ ſuʒ.?æ primũ motiuum. Itẽ ex alio rollitur apeꝛtius.iura enim allegata eum loquuntur cũ uere ⁊ apeꝛte ꝓbatur falſi tas.ſʒ in caſu nr̃o hoc ceſſat:cuʒ ẽt fa ꝓbatõ ꝑ pitioꝛes etiam fundetur ſuꝑ pꝛeſumptione ⁊ cre dulitate. ⁊ poſſibile eſt ꝙ licet iſti ſint ꝑitiores: nihilominus primi potuerunt dicẽ melius neꝛi tatem: ut ẽ tex. ualde nõ. in.d.l.i.S. ſed neqʒ ex multitudine. C. de ue.iu.enu. ubi dr̃: ꝙ ſepe ſen tentia unius foꝛſan ⁊ deteꝛioꝛis:pluꝛes ⁊ melio res in aliqua parte ſuperare poteſt:quare eꝛgo debet ꝛetractari prima ſnia. que poteſt eſſe iuſtiſ ſima:⁊ maxime cum fuerit ſilentio partium con fiꝛmata:de ꝛe iudi quod ad ↄſulrationem:⸗ peꝛ hanc ꝛ20nem pʒ:quia equitas ñ patitur illã ꝛtrac tari:maxime ne pꝛoceſſus ſit in infinitum.cũ po ſtea poſſint adhuc alij peritioꝛes adduci:⁊æ ſic iterum retractaretur fa ſnia:quod eſt ridiculũ dicẽ:ar.c.ij.ð Rp.li.vj.⁊ per h̊ etiaʒ tollo alidð motiuũ do. An. de.l. admonendi æz. c.ij. ð puꝛ. uul. Illa enim iura ponunt caſum ſingulariſſi mum ⁊ loquuntur quando prima ſententia fuit lata per pꝛobationes non integras et a iure ꝛe probatas.ut.d.c.ij.uel ad iuramentuʒ ptis dᷣla tum ꝑ iudicem:quo caſu:ſi poſtea appaꝛet ꝓba tio integra ⁊ plena retractat᷑:quod certe ceſſat in caſu noſtꝛo:cum ſecunda pꝛolutio non ſit ple na ⁊ integra:⁊ cum peritioꝛes etiam deponant de credulitate ſicut primi:ut.s.dixi.unde ille ca ſus non debet extendi ad caſum nõ hntem con ſilem ꝛem: ut nõ. in ſi per Jo. an. in. c. ij. ut li. pen.li.vj.ubi noluit quod ẽt exi idẽtitate rõnis non debet extendi caſus qui ualde inninimr eqͥ tati contra alias regnlas inris. Item dicta.l. admonendi loquitur in inſtrumemis nouiter repertis contra iuramentum preſtimm peꝛ par tem: ⁊? ſic ibi apparet clare de contrario:nee eſt timoꝛ ſuboꝛnationis teſtiũ ꝗᷓ oĩa ceſſant in ca ſu nzo oĩa militant et in ſnia lata ad ↄſiliuʒ ſa piẽtis ⁊ iõ iðᷣ dicenð ĩ ea.⁊ h bñ nõ.qꝛ puto ue riſſima. ¶ Menio nunc ad ſᷣm pᷣncipale qð fuit an iſtis pitis in arte credat ſine iura mto. ratio dubirandi ẽ qꝛ nõ deponũt de eo qð pcipit ſen ſu coꝛpõco:ſʒ iudicio ĩtelleci fʒ ꝑitiã artis eoꝛũ uñ cũ poſſint errare ð facili ſubirẽt ꝑiuriũ ſi in rarent: ar. l.marcellus.ff.reꝝ amo.? ꝓpt hᷣ ſũt opi.ĩter gloſatores iuris ciuił et ſcq̃ces de q glo. in. l. i. f. ð nẽ. inſpi. et in.l.iuriſiurãdi. C. de teſti. ubi nõ. ꝙ ñ debent iurare: ſʒ Sriũ nõ.in.l. cõpationeſ. C. de fi. inſtru. æ uᷓ expſſum iĩ.l. hac edictali.C. de fis nup.⁊ ĩ aut᷑.de ñ alie..ꝙ at. vꝛ tex. cñ gl.ij.i.c. fratnitatis ð fri.⁊ male. Jo. an. poſt Hoſti.i.d.c.frat᷑nitatis ux diſtiguẽ iter iuram tũ de ueritate ? n pᷣſtant per rõem pal. 2æ inramtũ ð credulitate:⁊ h pᷣſiant:⁊ ſic itelligã iur iura Sria. Idẽ Oar. i ꝓbe. ffo;. æ op.fac tex. in.l.nemini. C. de aduo.diuer.iudi.ubi doc toꝛ atteſtatur iureiurandd de pericia diſcipuli. mihi hoc plʒ et indubie credo ꝙ debeãt iurare et arbitror ꝙ iural ũt ſic deponẽtes ſuꝑ conſan guitate ꝗᷓ nõ ꝑcipitur ſenſu coꝛpõco de quo eſt bo. tex.ĩ.c.quot᷑.j.ð teſti.⁊ foꝝna erit ꝙ nj pug to odio nʒ amicicia ⁊c̃.et ꝙ id ꝙ deponũt ꝑce punt fᷣm ꝑitiã artis eoꝝ:et credũt ita ec it colli git ex. d. c. quotiẽs ⁊ fac̃ qð ibi dicã. Ex pdictiſ põt colligi an ⁊æ quali᷑ debeãt iurare doc.apud cãcelar ũ ſtudij qn exaiaueit ſcholarẽ ꝓmouen dum ſentit eni Har. in.d. loco ꝙ debẽt iurare 5 credulitate. ¶ M. ergo ꝙ docto. exaiantes debẽt iurare et idẽ dic ðᷣ pntãtibꝰ: ꝓ bᷣ bo. tex. in. d.l.nẽini.et credo ꝙ iurabũt fᷣm foꝛmnã quaʒ pmiſi. Et adueꝛte ꝙ anñ doctoꝛatũ teꝛ dʒ appꝛo bari.pꝰ a pntantibꝰ.po in exaĩe pᷣuato a doctõi bꝰ collegij. *ꝰ in publico qñ doctorat᷑:qꝛ ut pro aliquo ꝛecte pᷣſumatuꝛ ter dʒ in exercitio alicuiꝰ actus appꝛobari:ſicut in ſil legit᷑ de atlct.l.una C. de atlethis li.x. et ibi ð hoc ꝑ Haꝛ. ꝙ nõ. ꝰ illos ᷓ ꝑ nnicũ exam ↄſequunt pnati licetiã pu blicã. er iðᷣ archi.i.c.de qpuſdã.xxxvij.di.ubi ẽt ꝑ illaʒ.l.unã dicit ꝙ qͥ appꝛobat᷑ a doctoribns cõruptiſ ñ gaudet puilegio doctoꝛatus. Iẽ nõ. ꝙ n ſolũ ꝓpter defeciũ ſcie ſj ẽt moꝝ põt ſchola ris repꝛobari: ut ꝓbat᷑ in.l.magr̃os.C. de pro feſ. er medi.li·x.et ibi ꝑ Mar.⁊ ſex reqrũt᷑ ad ꝓ monendn ad magiſteriã dignitatẽ pꝰ pitia docẽ di fo facundia dicẽdi.ʒꝰ ſubtilitas interptandi. qrto copia dicẽdi ſeu dictoꝝ ⁊ h colligunt᷑ ex.l. una. Q. ð ꝓfcſ. qui in uꝛ. ↄſtan.li.xij. qnto moꝝ excellẽtia:ut.d.l.mgios.ſexto Htus fortitudis: ut ſciat reſiſtẽ aduerſus uim foꝛtune:ut.l.ꝛedda rur. E. ð ꝓfeſ. æ medi. ⁊æ ibi Maꝛ. ? iõ pauci di gne attigũt dignitatẽ doctoratꝰ:ut dieit Har. pꝰ Ey. in.l.oms ppli. ff. ð iuſti.? iure. et dixi di gnitatẽ: qꝛ doctoratus dignitas ẽ: ut ẽ pulcher tex. Fy unũ ĩtellectũ ĩ.c. qᷓto ðᷣ magiſ.ſẽtit Mã. in.l. fi. C. de indeis ⁊ in.l.oms.C. ð̊ decuꝛ.li.x. uide ꝑ eunõ in ꝓhe.ffoꝝ.Iʒ aliud ſentiat ĩ. ·. ex ¶ De pꝛobationib⸗ eo. ff. de mili.teſt. niſi egerit per.xx.an.d.l.uni ca ð ꝓfeſ.qui in ur. ↄſtan.li.xij.ſed dic concor dando ꝙ eo ipſo ꝙ incipit legẽ aſſumit quãdã dignitatẽ cũ hẽat iuriſditionẽ. ut in aut.habita .E. ne fi. ꝓ pa.ſed pꝰↄtinuatõʒ lec.ꝑ.xx.an.aci piſcituꝛ maioꝛc dignitatẽ: ut.d.l.una.ſʒ hᷣ uult. rõ concludit in doctoꝛe legente:ſʒ i ñ legẽte poſ ſet dubitari. Mar. m in. d. l.oms ſentit ꝙ ideʒ: dum ibi dixit ⁊ in. d.l.fi. C. de iude.ꝙ iudei nõ pñt doctoꝛaꝛi: qꝛ doctoꝛatꝰc dignitas:⁊ poſſet dici ꝙ lʒ i legat ↄſeqt tñ ptatẽ legendi ꝑ docto ratum:æ efficit᷑ magꝰ ſaltẽ hĩtu:⁊ h̊ inſerẽ nolui pꝑ canoniſtas:q n hint alibi hãc mʒ pulchꝛam 2 quotidianã. ¶Altio hic quero ꝓ declaꝛatõ ne tex. quare hic ponderat᷑ ſeu capitulat ex ꝑte mulieris ꝙ non fuerat cognita nec a uuꝛo potu iſſe cognoſci. ſo. ut ſentit glo.i.foꝛte agebat᷑ ad diſſolutoʒ mẽimonij ꝓpt᷑ ipotentiã maꝛiti: quo caſu n ſufficit q; uxor n fuiſſʒ cognita:ſj ct ꝙ nñ potuerit cognoſci:n m h̊ ſolũ ſuffi it ad diſſolu tioneʒ mimonij:ſed dic ut le.? nõ.in.c laudabi lem ⁊ in. c. fi.: in. c.i.ð fri.?æ mole.¶ Vpot tel ligi ꝙ hec pondeꝛant᷑ ad effectum.c.vẽ qᷣ ⁊.c.fi. de ſpon. an ſponſalia tranſiuiſent in matrimo niũ ꝑ carms coplam.uel.t᷑no qꝛ foꝛte mulier no lebat intrare religionẽ:qð ei licebat inuito maꝛi to ſi mr̃imoniũ nõ erat ↄſumatũ:ut in.c.ex pu blico de Oueꝛ.ↄiu.ſed iunc ſuꝑflue ponderatur ꝙ non poterat cognoſci. d. c. ex publico. Z. j POrobatio Zi tio loco. teſtium prefer tuꝛ inſtrumẽto:ſic cõiteꝛ ſummat᷑:ſʒ ſummatio paꝝ niilitatis affert ꝑ c.cum Joannes. j. fi. iſtru. ubi hoc latius di ſcutit᷑. uñ ego ſũmo alit᷑ ⁊ ſic. Singlares ð uni uerſitate poſſũt ad cõmodũ uniuerſitatis repꝛo bare iſtim falſo ↄfecrũ noĩe unineꝛſitatis.p põi tur qõ:fo rñſio:ibi ſed qm. ¶ Mõ pꝰꝙ aliena tio ꝛei eccłe ẽt immobił põt ꝓbari ẽt ꝑ ſcriptuꝛã pᷣuatam ſigillo eccke ſigillatã. nã hic ni interuenit ſcriptura publica:als ipſa ſola feciſſz et fidẽ ſiñ ſigillo:ut nõ. Inno.in. c. inter dilectos de ſi.in ſtru. nec ex tex. hoc ↄpᷣhendi põt:⁊ ꝓ h̊ dẽo fac c.ij. de fi. inſtru.⁊ cle.i de ꝓcu. ⁊. d. c.ĩteꝛ dilec o A ſo ꝙ ubi fem affirmatiuũ ẽ coaꝛta tuʒ ad certas ꝑſonas eriã collegialiteꝛ poõt nega tiua ꝓbari ꝑ illas pſonas ſingulaꝛiter deponen tes:dummõ n ſint ſingulares ĩ dictis ſuis: aliss obſtaꝛet:c.cũ dilecti ð ełc.de h̊ aliqd.j.¶ Mõ ꝙ clerici eccle pñt teſtificari ĩ facto eccle ⁊ ĩ ipi? fauorem etiam deponendo ſuꝑ facto uel no fẽo ab eis collegialit᷑: quod ẽ bñ nõ ¶ S ſigil lum appoſitum qnqʒ eſt adulterinuʒ: onqʒ furti uum. ?7 dẽ adulteꝛinnʒ im Joan an. n eſt aliud ſigillum ſile. furtinum vo dẽ qn eſt uerum ſigil lum furtiue appoſitum. ut qꝛ ſine conſenſu cõnẽ tus. Et nõ ꝙ nalet h̊ caſu exceptio alternatiue facta.tuʒ qꝛ in qualʒ parte alternatiue coucludi tuꝛ inẽs excipientis:de Np.ex ꝑte.i.? quod ibi nõ. tum qꝛ reus poteſt diuerſis exceptionibus Wrgtben fendete PPüngmnfifnmis giplmnn uim. ufraipenui, iyuar iir ſia r, rr onrtti leii a ſens rii nd ſſfnsarumn t be n Ftarerſtuengtni imn funre VacrisdcAre Npſrrarcd rr den d dn ncchernnchen — 2 rakmicr Win mngtnndäitn Wtr miini dn Nütüm enchnietinin rrat Peritadng Wennxrnten NENNer ge⸗ nn wand Zriginetin zre mnnenzmn e iei, wifmn gang⸗ uing,ting, Cnte RAEeNYe WE . 11 TE A lebimers, ſr eimehitln iran H i 7. . thlüni it to heae . Nnianle e anogtin er chſin tatip an nuuiſmr ptn potenni Mantico Niftißzginßt mdſoüiſefiitad diſtn dcule tnöine Muccdi idinange C 4 inchemn tf. dunmtuſon in nunno n ui idurwlenio rip iaur uim ui iͦ i οh, Aurc ſofve poncnamr lid corpoblco. Drobano loo. Prcſer mnäbeſcöite ſunnaiſ to ar nilunsefn fiüm mibochniscl li eſe. Gingensdni Gmoliunverſtunsenn⸗ inievni is) doi dan. Pim lirpagſeihmn —— SS i pb be ifi iii Ancim anluc ii ihncipert ,0) indle jx t4 i nunmieCOnd eſ iitacolldr, n⸗ ſiei hendo ſ ſoſl ein. mi ni i un iſc el n , Neun dun wni vſetotie uti:de quo in ꝛegula nullus pluribus de regulis iuris li.vj.tum qꝛ redditur excipiens inceꝛtꝰ ex facto aduerſarij iuxta nõ.ꝑ Inno.i. c. ↄſtitutus de reſti.ĩ inte.⁊ facit.l.que de tota..inceꝛta.ff. de rei uen ¶ M. ultimo exquiſuũ æ ſingulaꝛem modũ ꝓbandi falſitatẽ inſtri ↄfecti noĩe alicuiꝰ collegij: ut illi de collegio deponãt: ꝙ collegiuʒ nunqꝙᷓ uoluit ↄſentire q illius rei mentio habe batur:⁊ ſic debent ſe fundare ſuꝑ facto collegij nõ autẽ ſuꝑ facto eoꝝ dicendo ego nõ conſenſi nec ego ⁊c̃.qꝛ ſic eſſent ſingulares in teſtionijs ſuis ⁊ nõ facerẽt plenã fidẽ:de elec. cũ dilecti ð teſti.tam litteris.j. eo.licet cũ ſi. Kotra hoc ⁊ ptra tex.oppo.iſti autẽ de ecclia ſatagebãt bare negatiuã que eſt improbabilł.ſ. ꝙ nõ ↄſen ſerãt:de elec. bone:ergo debebãt ſuccumbeꝛe:ut ibi ⁊ in.c.cũ eccleſia de cã poſ.⁊ ꝓprie.ſo.dicit gl.i. ꝙ directe ꝓbari nõ põt ut ĩ Srio: ſ idiꝛec te ſic: de teſti. ex tenore.l.optimaʒ.ff.ð Shẽ.⁊ cõ mit. ſti. ? ita ĩdirecte ꝓbabãt hic. Inno. pꝛimo tenet ꝙ indiꝛecte ꝓbetur hic:poſtea dicit hit nõ ꝓbaĩr̃ negatiua:ſʒ pſumptiões pꝛo negatiua quibꝰ ſiatur niſi ꝓbet᷑ ↄrium. ⁊ ꝓbabiliter pot dici fm eũ:ꝙ nbicũq; agit᷑ de falſitate inſtrumẽ ti ꝑ eos qui inſcripti ſũt uel nõ inſcripti ĩ inſtr̃o pꝛobat᷑ uel impꝛobat᷑ fides inſtri. j. de fi. inſtru. cum Joannes. C. de fal. I.ubi. Jo. an. dicir: q ſi iſti fratꝛes ↄcoꝛdaꝛent de die ⁊ loco ↄtractuſ pñt directe ꝓbare negatiuã ſicut affirmatiuam per ea que nõ.ᷣin.d. c.bone. Aduerte an negati na poſſet directe nel indiꝛecte ꝓbari nõ ẽ ̊ mã noſtra: ſed plene p gcboncd Dian gene raliteꝛ qualiteꝛ repꝛobet᷑ inſem P teſtes iſcꝛiptos uel nõ inſcriptos plene dicet᷑ in. c. cũ Joãnes ðᷣ li. inſtru. æ aliquid.j. dicetur. hic aũt ſolũ tracta mus de repꝛobatiõe inſtzi confecti noĩe collegij ſingulis de collegio deponẽtibus collegiũ nõ ⸗ ſenſiſſe in foꝛma de qua in tex.quo cãu dicit hic Inno. nt. . dixi negariuã bic nõ ꝓbari:ſed tin p̃ſumptiones pꝛo negatiua. glo. vo diẽ ꝙ ꝓbatr negatiua indirecte. et cum his duabꝰ ſolonibus tranſeunt hic cõiter doc. ¶ Kötra ſolonem ſeu intelectũ Inno. facit: qꝛ ꝑ pſumpriones non dʒ ꝛecedi a ꝓbatione ꝑfecta:cũ tã diu ſtandũ ſit in ſtr̃o:donec ꝓbet᷑ ↄrium.il.cũ pcibꝰ. ff. ð pꝛoba. 7. c. cũ Joannes pꝛealł.cum enim uerſet᷑ in du biũ:nunquid inſtim ꝑ claꝛas ꝓbationes ꝛepro bari poſſit:ut hic in gl. magna 7 nõ. in. d. c. cuʒ oannes:fortius eꝛgo p pᷣſumptioꝛes non dʒ euacuari fides inſtꝭi. Contra ãt ſolonez ſeu lec. glo. facit:qꝛ iſti ſolum deponebant: ꝙ quoriens de h̊ inter fratres aliqua erat mentio ↄſiliuʒ to tius conuentus fuit in orium ⁊cc.hec enim ꝓba tio non concludit directe nec indirecte qꝛ iſtru mtum iſtud non emanauit a caplo cum potneꝛit caplin congregari inſcijs illis teſtibus ⁊ ↄſenti re.opoꝛtet eniʒ ad hoc ut pꝛobario negatine na leat ut neceſſario concludat reʒ aliter ſe hꝛe non poſſe ur. d. c.bone in glo. in. V. ſingulares er ſu per ea. Itẽ iſti teſtes non deponebant odictõeʒ ¶ Tertio loco . capituli interneniſſe die æ loco cõtentis in iſto⸗ ego non dʒ ꝛeprobari inſtr̃m: ut in.c. cum Jo annes. 7 foꝛte ꝓpteꝛ has ꝛ6es fuit morꝰ Inno. hic ad dicendũ:ꝙ negatiuad pꝛobatĩ ẽt indirec te hic:ſed preſumptiones negatiue tm:⁊ ex his ꝛcmancet imellectus hꝰ. c. dubius. Ego pono in tellectum clariſſimũ: ꝙ hic omnes frarres ecclie fuerunt ꝓducti in teſtes:q dicebant alias cõſen ſiſſe illi alienationi: ut patet ex illa idefinita cũqʒ fratꝛes ⁊c. Vel ſaltem maior paꝛs ſine quibus nõ poterat capłin ualide ↄgꝛegari.x.q.ij.h̊ᷣ ius poꝛꝛectum: qͥ gicebant: ꝙ cũ inteꝛ fratres de h̊ e at mentio oms dicebant:⁊ ſic deponebant de facto collegij:nec poteꝛat eis inſcijs ↄgꝛegãi caplin:eꝛgo ſatis indirecte ꝓbatur negatiua:cũ eſſet coarrata ad certas perſonas:qᷓ deponebãt in Srium.æ ſᷣm hunc intellectũ põt ſaluari cpi. glo. ſi ãt minoꝛ:ꝑs cax łli depoſuiſſet ceꝛte nõ ꝓ baſſent:cum ſine minori pte potuiſſet eis iſcijs congregari caplʒ in alio tpᷣe ⁊ ↄſei tire:⁊ ita eẽt interpꝛetandũ:ar.c.cum tu de teſti. ?.c. cũ Jo. niſi reſtrinxiſſent ſe ad locũ = diem vctus ut ꝙ tota illa die fuerunt in loco ubi ↄctus dicebat᷑ celebratus:⁊ ꝙ nõ poruiſſet congregari caplm ⁊ ↄſentire quin ipſi uidiſſent:tunc ſatis ſalteʒ in direcie ꝓbaſſent negatiuam iux nõ.in.d.c.bo b potes ſumere bonã ⁊ iutaʒ rati cã reprobãdi inſiẽʒʒ ↄfectũ noĩe collegij. ¶ Bl. ij. in prin.eſt facilis.deinde ſentit oppoſuioncʒ: ꝙ iſti frarꝛes eccłe cum eſſent effecti ad augmẽ tũ eccłe nõ debebãt admitti ad teſtionium:ar.in c.tam lris de teſti.ſo.ꝙ hic admittunt᷑ pprer ð fectũ reſtium qꝛ natura negocij erat taliſ ꝙ per extrinſecos ꝓbari nõ poterat:cũ ad caplin ex nei ñ ↄſueuerunt admitti de teſti. ueniens in fi. ubi bo.tex. młia pnit ex hac gl. colligi pꝰ ꝙ actꝰ capitulares pnñt ꝓbari ꝑ illos de collegio: etiaʒ ſi aliquatenus reddant᷑ ſuſ pecti:qꝛ ꝓpter defec tum teſtiũ ſurgentẽ ex nã rei admittuntur teſt. s nõ oio integri:ad hoc.d.c.ueniẽs nide bonam glo. in. c. cũ dilecti de elec et qðᷣ nõ. ꝑ Inno.et alios in.c.ij. e arbi. ¶ Scdo colligitur ꝙ ſin gulares de collegio nò admiriunt in reſtes ĩ fa uore; collegij niſi in defectu alio teſtiũ et pro hoc facit.c.et ſi chriſtus in fi.de iurciu.et ſentit Spe.in ti. de teſti.F.i.v.ſed nunquid.ↄriũ ſen tiunt doc.in.c.et ſi x-ps qð ur̃ uerius p.c.inſuꝑ ⁊.c.cũ nuncius.j.de teſti.⁊ dic pleniſſime ut ibi dicam. ppo.æ ur̃ ꝙ teſies hic ñ debeant pᷣ ualere inſtro:cũ parẽ uim hẽant teſtes 2 inſtra ĩ litibus exercendis.l.in exercendis.C. de fide in ſtꝛu.et.c.cum Jo. e.ti.et par in parẽ n bẽt unꝑi nʒ de elec. innotuit 2:lille a quo. S .tempeſtiuuʒ ff. ad trebel. ¶¶ Glo. ultima cirea boc multuʒ i ſtat allegando ꝓ ⁊ fo concludit tria primum qn teſtes pualent inſtro uel e fo quales debe ant eſſe teſtes ad hoc ut pualer inſto. ʒ quot teſtes requirantur ponens in fine aliquos caſus in quibus non admittitur ꝓbatio o inſtm ? ex bis glo.ſatis ẽ clara.Gof.in.c.cum a nobil.j. — ¶ De pꝛobatlonib⸗ de teſti. ut bic refeꝛt Jo. an. dicit iudicẽ debeꝛe oſiderare qualitatẽ tabelliõis. . ð pſcrip. ad au dientiã.⁊ ↄditionẽ teſtiũ.iiij .q.iij. ſi teſtes.⁊ ſm boc alteꝝ alteri pferri.ſ.inſtem ul teſtes. Si vo oĩa ſint equalia ⁊ ſint ꝓbationes obſcuꝛe abſol uet reũ.S. e. c.ex his cũ ſi.⁊ uide de hac mã gl. pleniorẽ. iiij. q.iij. ſi teſtes. Ego hãc mãʒ pleniſ ſime exaĩabo ĩ.c.cũ Joãnes:ubi melius cadit ⁊ cõiteꝛ examiatur. Altium tñ dẽm Goff. ꝙ data paritate inteꝛ ↄditionẽ notarij ⁊ teſtiũ abſoluat reus nõ plʒ:qꝛ ex quo teſtes ſũt idonei ſicut no tarius: debent duo teſtes niua noce deponẽtes pꝛeualeꝛe dicto notarij: qꝛ dicta pꝛobatio teſtiũ eſt va æ naturalis æ iuri diuino ↄſona: In ore duoꝝ æc. Iſta vo pꝛobatio que fit ꝑ inſtim eſt eyordinaria ⁊ artificialis ⁊ quodamõ miraclło ſa: ut credat᷑ pelli aialis moꝛtui alijs nõ loquẽti bus: nt nõ.ꝑ Inn. in. c. cñ. p.?.C. ũ Joãnes fi. inſtꝛu.ubi plenius tangã. lrimo nõ bene nnũ incidẽter tactũ in glo.ꝙ ĩdicia habẽt eqna lem nim cũ teſtibus ⁊ inſtʒis:allegat bo. tex. i. l. indicia. C. de rei uen. ↄtra hoc facit qꝛ teſtes ⁊ inſtra faciũt plenã ꝓbationẽ ẽt ĩ crialibꝰ ðᷣ qno per Jo. an. in regula ſemel malus de reg. iuris li.vj.in mercu.ubi tractat an crimen poſſit pro bari ꝑ inſtm uide etiã ꝑ Cy. in. 1.ſciãt. C. de ꝓp ba. ⁊ per Mar. in. lI. ſenatus. ff. ad'turpil. æ peꝛ duos teſtes põt etiã papa ↄuinci de crimie ut ẽ glo. ſing. ij. q. iiij. c. preſul.ſed indicium nõ ſuffi cit ad ↄuincendũ łʒ qnqʒ ſufficit ad torturã. naʒ = unus teſtis facit indiciũ.ut nõ.glo.in.l.iij. C. ad legẽ iuł.ma.⁊ in.c.fi.de iure iur. plene de in dicijs per Mar.i. l.fi. ff. de queſtio.et ibi tex. ꝙ indicia non ſufficiũt ad ↄuicendũ iſed ad tortu rã quid dicemus. aduerte.nã indicia ĩ lata ſigni ficatione pnt ſumi pꝛo plena ꝓbatõe et dicũtuxr tunc ab indicãdo qꝛ indicãt aliqð factũ nel non factũ eſſe iudex ubi factũ nõ ẽ notoriũ ꝑmanẽs non põt adduci ad uerã ſciaʒ alicuiꝰ facti ſʒ ad ducitur ad credulitatẽ ex ꝓbatõibꝰ: un reſpectu indicis cni nõ ↄſiat an ſic fuerint facta oĩa pnit dici indicia ⁊ ſic uno mõ põt intelligi illa. l. indi cia. 2* mõ põt intelligi ut capiantur ibi indicia pꝛo pſumptionibus iuris tin ſiue iuris ⁊? de in? ue preſumptionibus nioletis que ſufficiunt ad ferendã ſñiaʒ diffinitinã ðᷣ ppſũp.aferte et ſic nz ibi intelligere Cy. iſte.n. Ppſũptões equinalẽt te ſtibus et inſtiis:⁊ pñit dici indicia largo mõ qꝛ prelũptiue indicant factũ de quo querit. qnqʒ ⁊ ʒ indicia ſumunt in ſtꝛicta ? ꝓpria ſignificatõe 2 tunc ſumũtur pꝛo aliquo nõbili ſigno maleli cij ul alteri rei ad vitatẽ bndã: ? dẽ t ab idicã do.l.ſolent.ff.de pſcrip.v.non ꝙ plene idicèt: ſed dãt ſignũ ⁊ niã ad plenã ueritatẽ habẽdam 2 de iſtis ĩdicijs ſic ꝓprie ſũptis intelligi debẽt iuꝛa que dicunt idicia nõ ſufficẽ ad cõuincẽdũ. 2 b's uide aliqua bona dicta que ponit Jo. an. in addi. ſpe in ti. de proba. S. fi. V. xiij. qui poſt quẽdã. Lho.de pipata dicit ꝙ indiciũ ori tur ex his qᷓ urgeꝛe debẽt indicis animũ ad cre dendũ maleficiũ: uel ꝛc aliquaʒ de qua agit᷑ eue niſſe ſaltẽ ea credulitate que eũ moueat ad tor turã ⁊ dicit ꝙ effeciuſ indicij ẽ: ut ex idubitatis indicijs puniatur ꝛcꝰ:ex dubitatis toꝛqueat᷑.de primis ponit exẽplum cũ de cameꝛa hnte nnum aditum ? egreſſuʒ egreditur aliꝗs pallidus cum gladio ſanguinolẽto.⁊ ibi inneni hõ mortnus: 7 de his intelligit..ſciãt. C. de pꝛo ha.ubi ꝑ ĩdi cia põt quis conuiĩci.de crie.palliditas.n.⁊ tre pidatio eſt unũ indiciũ.ar.ff.de queſtio.l.de mi noꝛc. F. pli. delatio gladij põt dici aliud indiciũ qðlex pſumit ad malũ. E. ut. aꝛ. uſus.I. una. liꝰ. .xi. æ in aut.de aꝛmis col.vj. ſa anguinoléetia gla dij eſt aliud indiciũ ex quo capitur cõiectura ſi cut ⁊ als.ff. de do.inter ui.⁊ uxo.l.uiruʒ:ſed qꝛ talia ĩdicia ſunt ueriſſima ponebat dictꝰ. Lho. aliud exẽplũ magis lene.occiſus eſt titiꝰ i uinea uel fundo nec ſunt teſtes: ꝙ ſeius occiderit aſſe runt bñ de inimicitia ? uibratione gladij 3 ulũ 2 ꝙ uiderũt eũ:effugientẽ de loco illo ubi male ficiũ fuit ↄmiſſũ. Itẽ ð̊ uoce ⁊ fama ꝙ occidit. hec quattuoꝛ ſᷣm cũ bn pꝛobabunt titiũ ꝑ ſeiuz occiſũ:⁊ ſic intelligit dictã.l. ſcis t. ⁊.l.iij.. ult. ff. de teſti. ponit ẽt aliud exẽpiũ ſub codem the mate non ſtat teſtes ꝙ titiũ occidi fecit ſeius: ſ pꝛobaĩ ꝙ ipſe ſeius erat inimicus titij: ? ꝙ tpe occiſionis erat in loco. Itẽ ꝙꝙ ꝛceptauit occidẽ tem: æ ꝙ occidẽs erat familiaris ? domeſticꝰeiꝰ pꝛobatuꝛ fſama. Itẽ ꝙ ſeius iactauit ſe ꝙ facerz eũ occidi:æ ꝙ erat homo ad id potẽs ⁊ ꝙ iter eos offenſa preceſſerat et de his ẽt dicit poſſe intelligi Sdicta.l.ſciant ſed ego addo unuʒ nota bile dictũ Mar. in.I. fur eſt. ff. de fur. ubi nõ. uẽ requirere tanta idicia ſen preſũptões ſicut dicit Tho.⁊ Jo.an.ĩmo dicit ꝙ ubi quis deprehẽ ditur in ipſo delicto ſeu in aliquo actu ꝓpiquo ad ipſũ delictũ:tunc tale maleficiũ efficit notoꝛi um per. d.l. fur ẽ. Ex quo infert ꝙ ſi aliquiſ ui ſus eſt fugere cũ gladio euaginato:? ibi reperit aliquis moꝛtuus ex hoc ẽ homicidiũ manifeſtũ ꝙ ipſe fecit. Idẽ dicit ſi quis deprehẽdit᷑ in do mo alicuius ubi pulchra mulier ẽ hoc eniʒ facit adulteriũ manifeſtũ: æ ira dicit debere ĩtelligi.l. capite qͥnto.ff. de adul.hoc ultimũ mihi non pla cet:qꝛ iſte non ẽ actus pꝛopinquus adulterio qꝛ foꝛte itrauerat inſcicte muliere ut ſepe repertuʒ eſt: ſed cederet hoc dictũ qn reperiret᷑ cuʒ mu liere in actibus nenerijs puta oſculando uel cõ fabulãdo in loco ſecreto: et ita uẽ uelle gl.? ideʒ Mar.i. q.l. capite qnto et ſic limito ẽt dcã Th. 7 Jo. an. De fis indicijs.ſ.dubitatis que ſolũ ſufticiunt ad roꝛturã remittit ibi Jo. an. ad nõ. per eũ poſt dictũ Tho.i ti.de notoꝛio crie. F. ut aũt. ⁊ ſe. ⁊ ibi ĩter cet̃a dicit ꝗꝙ aꝛgumiũ pſũp tio ⁊ ſuſpitio ſunt idicia:alł.nõ.in. l. ij. C. ð fal. = in.l. abſentẽ ff.de penis ⁊ in.l.i.i.fi.de qſti. cũ multis ſi. ¶ Ego de his ultis idicijs et an ⁊ an ſufficiãt ad roꝛturã ⁊ qn ſufficiat unũ idiciũ æ an requirãtur plura:⁊ que indicia ſint ſufficiẽ tia ⁊ an ſufficiat ꝙ ꝓbet᷑ ꝑ unũ teſtẽ remitto ad onk 4 iitfitliſtriſse eeiidtn nent Wäürpdrni hineiniet izt in a lis / M / lfjimgnwluugt o apin, köenn neto. uinſetr mporebardia Tho. clisck it'ininen dig ſeaus ocecdent eſſe ubrunope gadt 5i Midedlo wirrnee dNNina dct. wndn mü ſen, diti) itaii⸗ Kr. N apiibcNr mmiic Aur iiu Eininas tiſe tpe Neg ipmtoeece 3,9 nlanse dofneſic us inannitſe faeer o Adicd polesitel adebis a dlet hoſe lego addo mnz on et ſde fur ubi o n urſiiesſenti innign nn fficla e nictcü cfli ol aicſti diſten in oanunthi vri hnili in Anntif rd, ngſoet pouerea dier tr cisi, ſaen enfinond hoeblim 1oe SAWoͤſteroc⸗ hopincon gan Galcre nõ. per Mar. iu. d.l1.fi.ff. ö qo. n eiz eſt uex ꝙ pᷣſupponit dict Tho.qꝙ Iʒ indiciũ ſufficeret ad roꝛturã ut nõ. ꝑ Mar. in. d.1.fi. pondera m qðᷣ dictus. Tho. dicit pſumptionẽ eẽ indiciuʒ æ qd ꝑ iudicia qs põt ↄuinci de grauiſſimo crie ſi ſt urgentiſſima:⁊ ſic ſᷣm hũc intellectum poſſz itel ligi. d.l.indicia ⁊? iſta glo.in ꝓpis indicijs. ſed mihi plus plʒ qð pᷣdixi ꝙ illa n ſt ꝓpe indicia: ſz magis pſũptiones niolẽte ⁊ urgentiſſime que hut iudici aiuʒ inducẽ ad credulitatẽ: ⁊ ſic ĩpꝛo prie põit. v. indicia ĩ. d.l.indicia ⁊ in.d.l.ſciant ¶ Mõ. i dem Tho. æ Jo. an. ꝙ ſatis poſſct ſuſtineri nec eſt curandũ de nocabuł.ex q ideʒ reſultat effectus.nã ut dicit Inn.i.c.qꝛ ueriſile de pᷣſump.diſputatio ð uocabulis ẽ ꝑtinacibus ręlinquenda æ uide Mar. in. Il. admonendi: qui urit᷑ aliis uocabuł.dicit eiʒ ꝙ ꝑ tꝛcſ uel quattuõ gradus iudex adducitur ad credulitatẽ ⁊ fidem pꝰ eiʒ cũ cã introducit᷑ ꝑ actorẽ ⁊ negatio ſequi tur ꝑ reũ iudex adducit᷑ ĩ dubitatõʒ:qꝛ ñ pᷣſumit adhuc nec ꝓ actoꝛe nee ꝓ reo.ꝛꝰ ex aliqꝰ leui indicio uel argumto inducit᷑ ad ſuſpicionẽ.⁊ H appellat᷑ ſuſpicio. Te.tio ſi argumta inſurgunt fortiora ĩcipit opinari ⁊ appellat᷑ opio:n e tam ſuffiẽ ad fidẽ ⁊ credulitatẽ:ſʒ paꝝ ðᷣficit. qrto ſi aliqᷓ magis adhuc eꝛigũtur ĩ cã adducit᷑ ad cre dulitatẽ ⁊ fidẽ:ita ꝙ iudex pot᷑it ferꝛe ſniaʒ dic ergo ꝙ in iure hemꝰ multa uocabula:ut idiciuʒ argumtũ ſuſpicio ⁊ pᷣſũptio ⁊ alia appellatur lce uis: alia uehems:alia ꝓbabil alia niolenta ⁊zc̃. ð quibꝰin.c.lᷣas ⁊.c.qto.j.de pᷣſũp. Itẽ hẽmꝰ opi.credulitatẽ ſciam ⁊ fidẽ nec poſſimꝰ ð oĩbꝰ ill pdictis dare certã doctꝛinã ſʒ iudex hẽt ex ar bitrio ſuo exaĩare an ſint talia q inducẽ debeãt aĩiuʒ ſuũ ad torturã uel ſemiplenã uel plenã pꝛo bationẽ.⁊ iõ dẽ in.l.iij.ff.de teſti. eius ꝙ nul lo mõ diffiniri pnt q ſufficiãt ad ꝓbationeʒ:ſed iudex ex ſuo ingenio dʒ ̊ ex multiſ arbitrari.? nide ibi tex.puſcherrimũ.ad ið.c.ex lis.S.e.et c.in na et.c.ptea.j.ð teſti.cũ ſi.Et extẽdi me ĩ pdictis ultra q; forte mã ſubiecta patiat:ſj ñ ſt hec aliena titulo neo ⁊æ aperiũt intellectũ ad infi nita iuꝛa:⁊ h ſufficiãt hic e⸗ o. an. ſũmat hãc Branit. decre. duplłꝛ ſecun Qdui gl.pꝰ ſic.Etiã ĩ cã.mr̃imoniali publicatis atteſtatiõibꝰſuꝑ eoð aꝛti cło reſtes ꝓduci nõ pnt.⁊ reſpicit h ſũmatõ ſᷣm eũ.v.ptibpublicatã. “ ſummat ſic Cõtra dẽa reffiũ pluriũ unicꝰteſtiſ admitti n dʒ ⁊ h ſũmatio colligit̃ ibi qdã aliꝰzc.x ĩ ãtiqᷓ ðcꝛe.fᷣm mibi be ſũmatões n placẽt.pria eĩʒ ẽ S.c.cũ in tua.j.ðᷣ teſti. ? id qð ipſemet Jo.an.iʒ in. c.ſerielſ.e. ti.fa ẽ de indubio:iõ ſeqndo ueꝝ intellectum ſũ mo.ſic. Abi agit᷑ de mꝛimonio hendo ꝓbato ipedimto ⁊ publicatis atteſtõnibꝰ alij teſtes ſuꝑ defectu ipedimti admittendi n ſũt. h. d.nõ. cõis diuiſio. fa ibi qꝛ vo. ¶ Mõ quid ĩpoꝛtẽt h uer ba ꝗᷓ cõit᷑ ſolent poni ĩ iſto.Lal ꝓmiſit ſe duc tuxꝝ ſeu acceptuꝝ talẽ in nxoꝛeʒ. denotant enim urauit. ſponſalia dũtaxat de futuꝛo.̊ eiʒ denotãt vᷣba hic ſcquentia:ibi cũ uellet tꝛaducẽ ⁊c.quaſi p õ xreat ꝑ Vba ðᷣ futuro:nunc uolebar phẽ ꝑ vba de pnti. ¶ Aduerte qꝛ ſi illud: v. traducẽ deno tat factũ.i.ꝙ ð facto uolebat ad domũ traducẽ tanqꝙ; uxoꝛc:tunc notabile iſtud nõ colligeꝛet᷑ ex tex. ẽ tñ ueꝝ in ſe:qꝛ ex q vba ſonant i futurũ: ⁊7 ꝓmitto me ductuꝝ uel acceptuꝝ uel deſponſa turum uel ꝙ accipiã uel ꝑ vba ſilia ſemꝑ pↄbũt̃ duntaxat ſpõſalia de futuꝛo. ſecus ſi vba ſũt de pñti. ut accipio te ĩ meã uxoꝛẽ uel duco te uel ꝑ ſilia vba. hec ꝓbant᷑ clariſſime in. c.ſicut ex l̃is 2. c. pe..ðᷣ ſpõ.⁊ idẽ dic ubi ſonant vᷣba iĩ fumn rum:ſʒ ſunt executiua mr̃imonij:qꝛ tunc tacite pᷣſupponunt miimoniũ de pnti.exẽplum ſi dico ꝓmitto ꝙ tenebo te ꝓ liima cõiuge:uł ꝓmitto illũ in uiꝝ hituxꝝ uł ſilia vba executiua mẽimõij: tunc eiʒ tacite Zhit᷑ mẽimoniũ de pnti. tex.ẽ nõ bil in. c. ex ꝑte ð ſpon.⁊ ẽ rõ:qꝛ q̃ nult ↄſequẽs uult æ ans:ut nõ.in.c.cũ.¶.ð ↄſti.ðᷣ q plei us in.d.c.ex ꝑte.⁊ hec nõ ꝓ inſtis nuptialinꝰ 2 uide qð nõ. Jo.an.iĩ ſum.ſua.de ſpõ. 2˙ in cã m'imoniali allegãs ipedimiũ ad mĩi moniũ impediendũ põt æc teſtis.⁊ ſic ið põt eẽ ðᷣnũciatoꝛ ⁊ teſtis. dẽ puto dicẽdũ ĩ oĩ cãu ubi ñ cõꝑer ꝓ inteſſe ſuo ſʒ ad peccatuʒ impedi endũ.qꝛ tunc tollit᷑ oĩs ſuſpicio falſi:⁊ ſic eſt ca ſus nõ.in qꝰ nõ repellit᷑ teſtis tãq; ſuſpectꝰ:licet ultroneus ⁊ ſponte ſe obtulerit:ad hoc.c.in oĩ negocio ⁊ qð ibi nõ.ð teſti.ex q ſatis pꝛobat᷑ = defendit᷑ ̊ nõbłe. facit.c.pteꝛea.ij.ð ſpon. Mõ ibi ſm moꝛẽ ⁊c.ꝙ ẽt in cã mẽimouiali attendit ↄſuetudo:de h̊ dic ut ple nõ.in.c.i.ð ſpon.⁊ lo q? hic ð moꝛe ſeu ↄſuetudine ꝗᷓ hodie eſt redac ia ad ius cõe:ut ĩ.c.fi.ð clã.deſpõ.⁊ dic ut ibi. ¶ Mõ ꝙ oliz n potat mẽimõiũ phi ĩ qnto. ↄſã guitatiſ gꝛadu.hodie vo ꝓhibitõ ñ exccdit qꝛtũ ↄſaguĩtatiſ ł affinitatis gradũ:ut in.c.uõ dʒ de ↄſan. æ affi. ? dic ut ibi.Hõ ꝙ qlzʒ pplło ad mittit᷑ ad ipedidendũ mẽimoniũ ꝓbando ltimũ impedimtũ:de qin.c.fi.q ma. ac.poſ.⁊ ĩ.c.nõ uã. e. ti. ¶ Mitio nõ tu iuuenis qð dixi in ultio ſummãio:ex qꝰ limitat᷑ illð cõe dẽm:qꝙ ĩ cã mr̃i moniali n ob. pnblicatio atteſtõnũ:quo minus alij reſtes pꝛoduci pnit:⁊ ꝗ ſit ſpalitatiſ 20 ſtatim uidebis cũ glo. ¶ Op.⁊ uẽ ꝙ nõ ob. publicati . one atteſtationũ pnt alij teſtes ꝓduci:ut ĩ.c.cuʒ Joannes de fi.inſtru. glo.in pn. ſedit:ꝙ ſuper ciſò aꝛticuł uel directe rijs recipi ñ ᷣbent:ut h̊ ⁊ in.d.c.fraternitatiſ ð teſti.ſj ſsꝑ nouo articło depenꝗente ex poꝛi ꝛecipinnt᷑.⁊ h caſu loqᷣr otꝛa riuz. 55 b iteꝝ op. glo. uz ciʒ ꝙ ſuꝑ eiſdẽ articuł ſeu directe õrijs pnit teſtes recipi:ut ĩ.c. ſeries.j.ð teſti. ubi ꝓbata ↄſãguĩtate æ publica tis atteſtõnibus recipiunt᷑ teſtes ad eã impꝛobã dã. ¶ Blo. ponit qtuor ſo. pria ꝙ illa decre.ſe ries n tʒ ʒ UWicẽ.fʒ ut dicit Jo.an. æ bñ Uic. h dixit oliʒ qn illa decꝛe.n erat in iſta cõpilatio ne:ſy hodie ñ poſſ h̊ dicẽ ꝑ id qðᷣ hẽt᷑.S.ĩ ꝓhe mio ꝛ?ſecatiſ ſuꝑfluis ⁊c.qꝛe ipemet Min.poſiea b i ¶ In pñna mutauit in fo apꝑatu ? dedit alias ſo. ad illð. e. ſeries: qs ibi refeꝛã ꝗᷓ cõit᷑ nõ tenent᷑: iõ nõ cnno bic refeꝛe ¶ Scða ſo. gl. ẽ priũ loqt qn ipe dimẽtũ ẽ ꝓbatũ ad ſeꝑãduʒ mimõinʒ ia ↄoctũ. tũc eni in fauoꝛẽ mrimonij admittuni teſtes ad ꝓbãdũ õriũ:qꝛ ẽ maximũ piculũ ĩ ſepꝑando mẽi moniũ legitie Zctũ:de teſti.qʒ ex qdã ĩ fi. hic vo loquit᷑ ꝓbatio ipedimẽto ſponſalia ð futuꝛo: quo caſu nullũ ſubeſt ꝑiculũ ſi nõ ↄhãt: iõ debʒ obſeuari regla iur. ꝙ publicatis atteſtõnibꝰæc̃. Hoſti. hãc lec.ĩpugnat:qꝛ bec diuerſitatis ro ĩ ter ↄctũ ⁊ hendũ repꝛobat᷑ ſm cũ.j. de ſpon. .c.pꝛeterea.i. ⁊.ij. ?.J.ti.ꝓx.c.cũ ĩ tua. ult foꝛte allegaꝛe illa inra: qꝛ peccatũ iminet ĩ nõ ꝑficien do ſpõſalia ſm ꝓmiſſionẽ:maxie ubi iuramẽtuʒ iteꝛnenit ut hic ĩ pn. Cal.ſequit᷑ gl. dicẽs eã pro cedẽ ꝓbato ipedimeto.ſecus vo nõ ꝓbato ipe dimento: qꝛ tũc admittunt᷑ teſtes publicatis atte ſtationibꝰ ad ꝓbandũ ipedimẽtuʒ. Rõ dinerſi tatis: qꝛ ĩ prio cꝗn nõ ſubeſt ꝑicnlũ ſi nõ Shat: cũ ſpõſalia poſſint diſſolui pari ↄſẽſu: ð ſpõ. c. ij. ⁊ iõ obſemãda ẽ cõis regla iuris: ꝙ publica tisg atteſtõibꝰ ⁊c̃.qꝛ ceſſat rõ exceptõis:ſ̊ ĩ fo ca ſu ſubeſt piculũ ſi Zheꝛẽt ſtãte ipedimẽto:iõ dñt admitti teſtes ſicut ĩ mẽimonio ↄcto.⁊ h̊ͥ cůu ꝓ cedit dẽn Hoſti. ut nõ ſit dꝛia ĩteꝛ Sctũ = õhẽ⸗ qũ:⁊ ſatis optie loquit᷑ iudicio meo E⸗ exh nõ.ꝙ ubi. unũ ius uenit expectatiue ſen limitati ne ad cões reglłas iuris fit extẽſio illiꝰ iuris peꝛ idẽtitatẽ rõnis. iura enĩ qᷓ admittũt teſtes publi catis atteſtatiõibꝰ loquunt᷑ cũ agi᷑ ð mẽimonio iã pcto.j.ð teſti.ſeries ⁊.c.cũ ĩ tna cũ ſi. ⁊ nibil ominꝰ extẽdunt᷑ ad ſponſalia qũ ſubeſt rõ pecca ti. allego ad h tex.nõ.qꝗᷓ bñ h̊ ꝓbat ĩ. c. cuʒ dilec ta ð ↄfir. nti. ul iuti.idẽ qð Cal.ſeqt h do. An. lʒ eũ ñ noĩet.dic eꝛgo facicdo regulã:ꝙ ubicun qʒ ĩ cã mẽimoniali ſnia trãſit ĩ rem iudicatã:ibi ob publicatio atteſtationũ.⁊ qñ dẽ trãſire nł nõ rrãſiꝛe ĩ ꝛc indi. colligit᷑ ex hac rla.nbicũqʒ uiciũ ſñie ẽ ꝑ ꝑtẽ S quã feꝛĩ remiſſibile ſnia tꝛanſit in rẽ indicatã. ubi nõ eſt ꝑ ptes remiſſibile nõ trã ſit in rẽ iudicatã. rõ ẽ: q; trãſitꝰ ĩ rẽ iudicatã cʒ tur ex acquieſciõe ꝑtiũ:ð re indi:ꝙ ad aſt ultatõ nẽ. C. qũo æ qn iudex.:.ab eo Ald ꝓpoſituʒ eꝛgo taʒ in ſponſalibꝰ q; in mꝛiimonio ſi nicium ſnie ẽ remiſſibile ꝑ ꝑtes ſnia traſit ĩ rẽ iudicatã ⁊ obſtabit publicatio.exẽplũ in ſponſalibus qn ꝓbarũ eſt ipedimẽtuʒ. pñt emĩ ꝑtes oĩ ſnia ceſſaã te diſſoluẽ fine aliquo pacto ſpõſalia eriã iuꝛata d. c.ij. ita ? tatite poterũt ſibi piudicaꝛe patien do publicationẽ atteſtatiõnz ſuꝑ impedimẽto uł nõ appellãdo a ſnia lata ſpõſalia. exẽplũ ĩ ma trimonio: ſi publicatio atteſtationũ ẽ ſca ul ſnia lata ꝓ mꝛimonio:ut qꝛ ab actoꝛe dicebaĩt pctũ a reo vo negabat᷑ nullo alie ipedimento allega to.nullũ eni ſubeſt peccatũ ſi nõ admirtuntur te ſtes de nono ad ꝓbandũ ꝙ nõ fccẽit pctũ: cuʒ poſſit reus de nono Sohẽ: ⁊ ſic potuit ſibi tacite piudicare. Si vo niciũ ſñie nõ ẽ remiſſibile peꝛ ptes tũc nec ſmia traſit in rẽ iudicatam: nec ob. publicatio atteſtõnũ exemplũ in ſponſalibus ſi ꝓbatũ ẽ non ipedimtũ ut.S. dixi.pꝰ Cal.exem plum in mꝛimonio ið qð in ſponſalibꝰ. nel ſi ꝓ batũ fuit ipedimtũ ꝑ ꝙ mẽimõiũ uenit diſſoluẽ dum põt eiʒ ꝓbari ↄriũ n ob. publicationẽ:qꝛ nec ſñia obſtaret hoc cãau qð plus ẽ de re.indi. tenor.c.lator ⁊.c.oſanguinei. ¶ Koncludo er go breuiter hanc mãm ⁊ multas alias ↄſiles:q; ubicũqʒ imminet pcẽm ueꝛitate nongnanifeſtata nec ſnia tranſit in rẽ iudi.nec ob.publicatio at reſtationũ qꝰ minꝰ alij teſtes pnt ꝓduci ſuꝑ eiſ dẽ capitlis uł directe prijs. ð̊ ſñia ꝓbat in. d. c. lator: c ibi h expᷣſſe tennit Hoſii.ubi dicã lariꝰ 2 aliquid ĩ.c.ↄſanguinei.e.ti.ꝙ nõ ob. publica tio etiã ĩ eadẽ ĩſtantia expreſſe uoluit glo.i.d.c. ſeries Sire iſtum iĩtelleciũ:ad h.c.in gio. fi.i fi. ¶ Sʒ aduerte qꝛ Jo. an.i.d.c. ſericſ.uo luit limitare oĩa pᷣdicta dicit eizʒ ꝙ in h̊ ẽ fauor mr̃imonij.qꝛ cũ ĩ alijs cais ñ licẽt ꝓbare lfalſita tem dirrecte porũ teſtiũ qꝛ h eſſy pꝛoducẽ teſteſ ſuꝑ articulo directe õrio qð nõ łʒ ut in cle.ij. ð teſti. In mimoniali tñ h̊ licebit: ut ĩ.d.c.ſeries 2= expreſſius ĩ.c.cũ ĩ tua.e.ti. Itẽ ĩ cã matrimo niali ſuꝑ. caplło ſuꝑ quo diſpoſuer̃t teſtes ſi n ꝓ bauer̃t poter̃t ailj ꝓduci publicatõe nõ ob.qð in alijs cauſis non ʒ. ¶ Er nõ. ſing. hoc. ulti. qꝛ alibi nñ ꝓbat᷑ h̊ dẽm in eadẽ inſtantia niſi peꝛ argumta a ſili: ut pʒ ex pdictiſ ſʒ oĩa pdicta limi tat in eo qͥ ſtat ꝓ mr̃imonio/Et nõ.ſing.hanc limitationem quã non nemini alibi legiſſe ſentit per hoc ꝙ publicatio ñi ob.i.cã mĩrimoniali:et ꝑ ↄns nec ſnia tranſit inrem iudi.in piudiciuʒ illius. ſ. ſtar pmr̃imonio ſecus eum q ſtat õ mrimoniũ ꝙ ẽ ualde ſing. ſed nibil allegat Jo. cal.i. c. ſerieſ: quẽ ſeqẽ do. An.qꝗ tenʒ ið.ecẽ ĩ eo q ſtaret ð mr̃imoniũ: ut ſi allegaꝛet aliqð ĩpedi mtum ꝑpetuũ cũ tunc ſubſit eað rõ ut euitetur piclin aĩe:adducit nõ.in.c.latoꝛ de ꝛc iudi.⁊ qꝛ eque fauor ẽ diſſoluer̃ mr̃imoniũ ) legẽ dei ↄc tum ſicut ſltimũ conſolidare.⁊ h dem plus mihi pl q; opi. Jo. an. qꝛ h ſpãlis ꝓuiſio ñ ẽ funda ta ſuꝑ fauoꝛe mẽimonij:ſʒ potius ꝓpt᷑ ꝑiculum aĩe:ad h̊ nõ.ꝑ Jo.an.⁊ Hoſti.i.d.c.lator:ubi dnt iſtud.c. ꝓccdeꝛe ubi uertit ꝑichin aĩe:⁊ aꝑte ſenſit gl. in. d. c.ſeꝛies.dico ergo ꝙ ſiue ſtet pꝛo mt̃imonio ſiue ↄᷣ hnt pᷣdẽa locũ.ꝓ peuide tex.iĩ .c. cãm mrimonij.. e. ꝓ ſo uide tex.iuncta gl. i. c.i.ß Aã.⁊ affi. Addo tn unã limitatõʒ quam credo ueꝛiſſimã: ut publicatiſ atteſtõnibꝰ admit tat᷑ ſtans ꝓ matrimonio ucl ↄ ad ꝓbanduʒ qð non ꝓ bauerat als directe õriũ pmiſſa tñ aliqli cẽ cognitione. Mõ eiʒ ĩdiſticte ẽ audiẽdꝰ: ne h faciat ut corrumpat teſtes:uł cãõ uexandi adueꝛ ſariũ: uel cã differendi negociũ ſeu illudendi iu dicium:qꝛ ubi ꝑichin magis uertit᷑:ibi cautius ẽ agendũ de elc.ubi ꝑichʒ.li.vj.facit.c.i.de iur. ca. li. vj. Oebet exaiari ꝗre iſios teſtes pus nõ ꝓduxerat ⁊ qles ſũt:⁊ ſi uidet ltimã cãm admit tet als ſecus.nam in.c.cum ĩ tua dioceſi ⁊ in.c. ſeries de teſti. habuit lĩmam cãm prod ucendi. itrtmdbe⸗ iri inltnd 6cgven N n ſdin N Piznüßkchincn Golnmn Eicb i ral utfüimiuren /,. rprin Mii incrn. Milümn igisdin e 7. 4 Miööcicnst arNKdd. lnnungintttätai nilnſin Wiren CAuisſcdeanatti mupüri NWsbe di e 15ri ia nt ciſotne c enn itun e e,enignoob uble ſopteſeroti i 4 4 nicſeciid,ci go. d. niice. eiclno 1datciz gin hefnor cioſlir oe ſn ignbehhottlenſfe no dnd tin ge⸗f nbiccrirni dceies mci. Micinunnd qno iſwſden ſesi uui Aunlnde /0hn Euälg o, l, Mrentiintmti nipen diaſhon pcſen imi Nno/Ctrno ing ane. niniatbi legiſeeſenti obici miinonialtet reniudiin Pindienz io ſes9 zeumqſu gſednibil Aegn⸗ do. Anqtenio ie ſalegnn gicb eci ſtiren n aent ncNde Niucid ninatii) Ee i inetbdin Mom di ti iu nibliß nch ola uleni . ſuie lrt ruözqun bPi miinat dip int . au⸗ Ncſt wrzi e⸗ Neb 6o ir u giochen 6 ſeant zull ſacei cndtin dinecn . iti ami unt euu. nuc ndigt 6 ei icesß Ps 8 zlen Znadni ut ibi nõ. pꝓ ̊ facit nõbile dẽm Inn. in. c. tenor de re.iudi. ubi idẽ dicit in eo qꝗͥ uult admitti pꝰ ſententiã appellatione n ſuſpenſa:⁊ ſic limitat il la capla lator tenor æ ↄſanguinei:⁊ ꝑ b̊ hes de claꝛata multa iura ⁊ uerificatã hanc faʒ lect.gl. cdᷣo gl. ponit ttiã ſołone: ꝙ in. c. ſeries nõ potuit reus ex articuł ꝓductis ꝑ ꝑtẽ informari ſuꝑ ꝓbatione õria:qꝛ poſuit articuſũ nimis ge neralẽ æ ↄfuſũ ꝙ illi erant ↄſanguinei 6 teſtcs duenezt achſpalitatẽ ponẽdo.a.et.b.ĩ pꝰ gradu un niſis atteſtõibꝰfuit inſtructus ſuꝑ ꝓbatione Sria:iõ admiſſus fuit pꝰpublicationcẽ:qꝛ nõ ẽ ſi bi iputandũ qᷓre pᷣus n ꝓbauit. ſed gl.nõ ꝑſiſtit ĩ hac ſolone dicẽs ꝙ ex qꝰ ꝑs dicit illos et ↄſã guineos ſatis pc tuit ꝑs ꝓbare Sriũ ſʒ certe gl. male repꝛobat hãc ſolonẽ:qꝛ difficilimũ et pro pe ipoſſibile ẽ ꝓbare:ꝙ aliꝗ ñ ſint ↄſanguinei: niſi ꝓbatio ↄſanguĩtatis. ſtringat᷑ ad certas ꝑ ſonas.qꝛ tũc ĩidirecte põt ꝓbari Sriũ et licʒ hᷣ ſolo n ſit neceſſaria ad.c.ſeries:qꝛ ſpale Ei mi monio.iñ ĩ ſe ẽ uera ⁊ nalde nõ.⁊ ej tʒ Inno. in.c.ex tenore.j.de teſti.ubi latius attingam. qrto ſoluit glo q; hic ꝓducebatur unus teſtiſ õ ꝓbõnẽ pluriũ.ſʒ h ſolo ẽ indubitabilis ⁊ ð mo dico ſeruiret. Er. glo.ponũt᷑ que alie lec. que ni hil ualẽt iõ ñ curo rcitare:teue faʒ lcc.declaꝛatã et ſupꝑpletã ut ſuꝑ ec:dixi. itteras oꝛdiarij ꝓbat᷑ qͥs excõicatꝰ niſi Zꝛium doceat.ita ſummar Jo⸗ an. ueꝝ tñ h̊ ſũmatio nimis gnãlis eſt ut patebit ex. dicẽdis i iõ ſummo ſic. Si ꝑ lias ordinarij ꝓbatr qs excõ catus a ꝓcuratõe repellit. h. d. et h̊ ſum natio ↄuenit tex.⁊ ti. ⁊ nullã patit᷑ calũni am naʒ do an ſũ mat alit᷑.⁊ eius ſummatio nec ↄgruit titulo nec attingit pᷣncipalẽ mãm capitu li:dicit eiʒ ſic. Mꝛocuꝛatoꝛ excõicatus tpᷣe aſũp tionis mandari ab agendo iudicialit᷑ repellit᷑ H ſummatio potiuſ ↄgruẽt ti. de ſen. ex. uel ti. 8 in di.cũ nullã mionẽ faciat ð ꝓbatione maxie qꝗᷓ fit ꝑ lr̃as: ſup ꝗᷓ qᷓꝝ effectu pẽdet principłꝛ ꝓlixa ⁊ ſubtilis mã hꝰ.c.iõ tcne precccentẽ Diuidit compendioſe in duas ꝑtes:et pria ponit repulſi onis cãʒ.in fa repulſionem ibi ipſũ.¶ M. ibi iudiciſ ordinarij:ꝙ ñ ſolũ lr̃e epoꝝ faciũt fideʒ maxiĩe in ſnia excõis ut in.c.cure.xj.q.iij.er in c.i.de treu.⁊. pa. ſʒ et l̃e cuiuſlʒ õdinarij ut hic hᷣ eiʒ vbũ ordinarius n ſolũ cõphẽdit Pos qui ſunt generales ordinarij de of.or. cuʒ epᷣus li. Vj. 7. c.i.e.ti.ſj̊ ẽt iferioꝛes ⁊ ſpãales oꝛdiarios: ut ẽ tex. iuncta glo.nõ. in. c. oꝛdinaꝛij de of. oꝛ. li. Vj.facit.c.cũ ab eccliaꝝ e.ti.qð ſẽtiũt hic cõ muniter doc.qð ẽ nõ.ꝓ diſpon bꝰ facientibus mẽtionem de oꝛdinarijs. ender hoc ⁊ ex tex. ꝙ qlz his oꝛdinariam ptatẽ põt dici iudex. ex quo infeꝛo ꝙ poteꝛit ſuã iuriſditõʒ iudiciali ter ſeu in figura iudicij exeꝛcẽ:ad h̊ qðᷣ nõ.i.d. c.cũ ab eccliaꝝ:dixi ple ĩi. c. cũ ptigit fo. pe. M de. v. ſtandũ: ꝙ ſʒ eõit põat᷑ ut differat (oa ceſſionẽ. ab eo q ſedet:hic tamen ⁊ in mnſtis alijs locis ponit᷑ ꝓ fidc adhibenda:q̃ſi non ſit ultra qren dum ſeu ꝓcedendũ:ſʒ illis ſtandũ æ quieſcẽdũ. aliqn alit ponit:ut in.c.ĩtelleximus de iudi.cuʒ ſi. 5 ꝙ plena ꝓbatio põt ꝛepꝛobari:con coꝛ. c. ᷑tio loco. S. de ꝓba.æ. c. cum Joaãnes de fi inſtru.⁊ l.cũ pclbus.C. de ꝓba.uide qð nõ. glo in.c.ferx.l.di.⁊ qð nõ.i.c.is qni j.ð ſpõ. CWWMs ꝙ excõicatio ꝛepellit excõicatũ neduʒ a bnficioꝝ eccł aſticoꝝ adeptiõe.j.ð cle.ex.mi.pꝑo ſtulaſti nõ.⁊ le.in.c.cum bone ð eta.⁊ qua. tẽ ab hono:abili officio ⁊ publico in.c.deceꝛnimꝰ ð ſen.ex. li.vj.ſi ct ab officio uili ⁊ oneꝛoſo:ut ẽ officium ꝓcꝛis:ad qð cẽt infames ſaltem de iu ꝛce ciuili ꝓmonenĩt:inſti.ðᷣ excep.in fi.dixi plene i.c.imꝑatoꝝ de in.calũ.æ hoc in odiuʒ ſui:quia poſſet eſſe ſibi utile. Iẽ ut facilius reſipiſcat: et ut euitet᷑ alioꝝ ꝑichin ĩ coione:ut in.c.pia de cx cep.n.vj.⁊? bñ nõ.ex iſto tex.ꝙ excõicatio exns tpᷣe aſſumptionis mandati nedum ꝛepellit ab ex crcitio ꝓcurationis:ſed ẽt ꝛeddu euʒ incapacẽ ut nulla pfas ẽt hitu trãſeat in eundeʒ:ſicut in ſimi li ipedit acqſitionẽ bnficij ecclaſtici ⁊ alioꝝ officioꝝ publicoꝝ dictiſ iurib ſtati alj ¶ Er nõ ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ ꝓcuratoꝛ dʒ hr̃e officiuʒ:⁊ lã go mõ quodlʒ miſteriũ qdð neceſſario ẽ explican dum põt dici officium:ut ꝓbatur in.c.cũ ĩ cũc tis.F. inferioꝛa ðᷣ ełc. iuncto.c.i.ð ↄſue.li.vj.⁊= dicit Tullius off ciũ eẽ qð nã aut legibꝰnẽcc ẽ adimplẽ. æ d; ſim Jo. cal. ab efficiẽdo qſi effec tum:ſʒ ꝓpter fᷣmõis decoꝛc mutata ẽ l̃a eĩ o. nel dic ꝙ dr̃ officiũ ab officiẽdo ꝑ oriũ:qꝛ offi cium nemini dʒ officẽ ſeu eẽ danoſũ:de ełc.cuʒ non deceat li. vj. facit.xiiij.q.vV.deniqʒ:ſiẽ lucꝰ dẽ a uceo ꝑ orium. ⁊ h̊i nõ ꝓpter ſtatuta facien tia mẽtionem de htibus officium. Itimo nõ ibi aſſumpſit: cc. ꝙ ad h̊ quod alicui officiuʒ ualide acqrat᷑ ꝛceqritur capacitas pſone nedum tpe dilanonis: ſ Et tpe aſſumptiõis:qꝛ ĩ eo tpᷣe iuſ ſibi acqrit in ꝛe.de pᷣ Pbẽ. ſi nibi abñnti. li. vj. h bo.tex.in ſili in.F.in erneis inſti.de heꝛe.q̃. ⁊ dif.ſi eꝛgo tpᷣe collationis ſeu gilationis buifi cij ſeu officij quis ẽ babilis: ſʒ tpe acceptatõis ẽ inhabił nihil ſibi acqrit ut hic. Igez eõ:ut in c.ſi eo tpᷣe de p.li.vj.⁊.j.ſuꝑ glo.fi.aliqd dĩ cã.hec ſufficiant ꝓ nõbilib*. en nũc ad apꝑatum ⁊ ſcias ꝙ h.c.cõiter hẽt mãm ꝓlixam ⁊ difficilẽ:nirar abbꝛeuiaꝛe ⁊ declaraꝛe quantuʒ potero. 7 pncipal diuidit᷑ ĩ duas ꝑtes. In pri ma tractat᷑ de fide adbibenda If̃i is iudicũ ta oꝛ dinarioꝝ qꝙ; delegatoꝝ z aꝛbitꝛoʒ: 4 ſũt qſi iudi ces.l.i.ff.de aꝛbi.⁊ iſta ꝑs expediet᷑ cũ glii. coa ꝑs tractat de effectu excõis circa pꝓcu ratõnis officiũ: ? iſta expediet᷑ cuʒ gl.ij. e nio ad pᷣmã ptẽ æ queꝛo qꝛ hic adhibetur fides his oꝛdiarioꝝ ĩ ꝓbanda excõe.nun qd iſtud ſit regulare in alijs actibus ꝓbandis. gl i. alł. p- ſic fo. nitit rpꝛoba? ↄꝛiũ.t᷑tio pẽit tꝛeſ opt. Ego ultra glo. ponã ſex: æ ſic eft. ix. opi.adijcia P. x. qð mihi bꝛeuiſſime uidebit᷑.æ qm materia ſats b 2. 6 ¶ De pꝛobationib? difficillia ẽ 2 male ꝑ tex. ðclaꝛata ꝛecitabo.s.dic tas opi.ut qſqʒ ſiudioſus cui ĩgenij talẽtũ ðus ↄtulit poſſit meliꝰ vitatẽ diſceꝛnẽ: ⁊æ pꝰ expediã iĩ iudicibꝰordiarijs.motiua ad utrãqʒ ꝑtẽ patẽt ex gl. z opi.j.recitãdis:et icipiẽdo ab opi.glo. Dria fuit opi. Hug.dicẽtis ꝙ ſeꝑ ſtat᷑ ſcriptu ꝛc ſigillo epᷣi ſigillate: qꝛ uicẽ hʒ publici inſtri ꝑ iura ĩ prin.gl.hac opi.ſecutꝰ eſt Hoſti.⁊ multi alij dicẽtes: ꝙ liis epoꝝ ⁊ alioꝝ oꝛdinaꝛioꝝ cꝛe dit᷑ ſigillatis eoꝝ ſigillis: ꝓ h iſtud.c.⁊.j. de fi. iſtru. c. ij. ? alia iura h̊ alł.iĩ prin.gl.⁊ ĩ.c.pe.j.ð pur. ca.⁊ dicit Moſti.mirandũ de tenẽtibꝰpriũ nã ſi officiũ tabellionis ↄceſſũ foꝝe uili ⁊ abiec te ꝑſone facit ſcripturã auteticã:mlio fortiꝰoffi ciũ epalis dignitatis æ ordis:cũ ĩ ſua ↄſecratio ne ſolẽnit ꝓfiteat᷑ ⁊ iuret ſe canones ſeruaturũ. ſicut eꝛgo cꝛcdit᷑ inſto tabelliõis cũ teſtium ſub ſcriptõe:⁊ ſic foꝛtiꝰ cꝛedẽdũ ẽ liis epi cũ ſigilſo: cũ fides epi uideat᷑ pponderaꝛe fidei tabelliois: de fi. inſtru. c. pe. æ ul. facit ⁊ quaſdã alias ꝑſua ſiones ad.c.qm.j.e.qð vꝛ ſue ↄcłoni obſtae rñ det ꝙ loquit᷑ qn lõe nõ appent ſigillo epᷣi ſigilla te:ſed ipſe uiua uoce diẽ ꝙ ita ꝓceſſit. ul loquit Fm eũdẽ qñ iudex hoc extẽdit ĩ cartulario man publica ſeu ꝑ duos uuꝛos idoneos nõ ↄfecto:ſ hic loquit᷑ qn apꝑent ſe ſigillate.nõ ob. fᷣm euʒ alið motiuũ: ꝙ dignior ẽ uiua uox cui n cꝛedit ẽt ſi eſſz eps:ut ĩ.c.placuit ⁊.c.ſi cui.vj.q.ij.qꝛ illud ẽ ueꝝ qn priũ ꝓbat᷑ ꝑ plłres.j.ð teſt.cuʒ a nobis.łdic ndenð ꝑ nõ. S. e. teꝛtio loco.q.d. ꝙ ſemꝑ uiua uox eſt dignior: ut ibi nõ. nã nide mus ꝙ uiuc noci tabelliõis nõ cꝛedit᷑:? tñ iſtru mento ipſius ſic:ita nec uiue uoci epi: ſʒ ipſius lis ſigillatis ſic.ſʒ hec opi.q bẽt:ꝙ ĩdifferenter credatr᷑ liis epi ⁊ alioꝝ iudicũ ſigillatis cõiteꝛ re probat᷑ ꝑ doc.nõntes dineꝛſitatẽ ĩteꝛ ſcꝛiptuꝛaʒ publica manu ↄfectã ⁊ as ſigillo epᷣi ſigillatas nã ut dicit Jo. an.ſi inſtm falſo ſcribat᷑ ſub no mine notarij h̊ facile ꝑ ↄpationẽ Eaꝝ dephendi potit. ſed ſi ueꝝ ſigillũ furtiue ſubtractum falſis liis apponat᷑ deficiet ꝓbatio:vn cũ facile poſſit a cãcellario foꝛſã doꝛmiete ſubripi ſigillũ: a no tario vo iĩpoſſibile eſt ſubripi actũ ſcribendi ſal na pace Hoſti. vꝛ nõnda dꝛig ĩter nõriũ = epᷣm ſeu aliũ oꝛdinaꝛiũ. Itẽ ſᷣm Jo.cal. officiũ tabel lionis ẽ ſcribẽ:nõ eꝛgo miꝝ ſi ſue ſeripture cre dit᷑.nõ ſic indicis:qꝛ officiũ iudicis nõ eſt inuen rum ut ſcribat:łjͥ qnqʒ ſcripture auctem pᷣſtet.. de fi. inſtru. c. pe. ⁊ ulti.nec ſeqt pſtat anctem:er go ſue ſcripture fides eſt adhibenda.iſta eni ſũt diueꝛſa aliquid; facẽ uel facto auctem pᷣſtaꝛe.vn ĩ ꝓprio facto quis nõ põt auctem pꝛeſtare ĩ cłe. 2 ſi una de re.cc.nõ alie.l.i.ff.de auc.pſtã. ⁊ tn põt noĩe ꝓprio pᷣheꝛe:⁊ ſic actũ facẽ ad deere. płt. ð pur. cano.quã alł. Hoſt.rñdet Cal. ꝙ ibi nõ dr ꝙ illi relationi ſtet ſnꝑ illis qᷓ in ea conti nent᷑:ſed nõ approbat de Srio: vñ pꝛo illis pꝛe ſumebat᷑.J. e. qm. Itẽ ibi ſiat̃ relatiõi ꝓducẽ tem: z loquit᷑ de delegatis de quibꝰ ẽ dicenduʒ: ut. . ſubijciet: ex quibꝰ appebit ĩtellectꝰ bꝰ. c. z decꝛe.cũ a nobis.j.ti.ꝓx.quã HMoſt.⁊ miti alij adducũt ad illã opi. ꝓbandã facit potius õ ex ponendo ſeu intelligẽdo illũ v. nec de notarijs ut ibi intelligir Inno. ul exponendo dictionem niſi ꝓ ꝙtuʒ: ut quidã ibi exponũt:ut ibi ĩ glo.2z ſup l;bir itelligi in caſibus ſpalibus in quibus lẽe iudicum faciunt fidẽ de qbus.j.= iſta rnſio melior ẽ:æ ꝓcedit ſine ĩpꝛopriatõe ali qua ð qꝰ dicet᷑ pleniꝰ ĩ.d.c.cũ a nobis. Oecꝛe. .ij. ð fi. iſtru. ẽt faẽ potiꝰ ſi ꝛecte ĩtelligat.nam tex. ibi tacite loquit᷑ ð ſigillatiſ lris hĩtions ſub ſcriptõeʒ ſeu ĩſcriptionẽ teſtiũ:lʒ teſtes ſint mor tui. alia iura de quibꝰ hic ĩ prin.gl.loquuntur ĩ caſibꝰ ſpãlibus:ð qbꝰ dicet᷑.j.i.ix.⁊.x.opi.⁊ h quo ad primã opi.¶ Scda ſuit opi. quorũdaʒ Fm glo. tenentiũ fere oppoſitũ pᷣme opi.ſ.quia caꝛthe ſeu inſto q;tũcũqʒ ſigillato ñ credat niſi ſit redactũ ĩ publicã formam in aut᷑.ut nulli iu di.F.ſi qſ vo ⁊ in.l.in donationibꝰ.C.de dõa. niſi ſaltẽ duobꝰcõcurrẽtibꝰ.ſ.ꝙ hẽat ſuſcriptio nem teſtiũ ⁊ ꝙ ibi deſit uſus tabelliõis:ar.xvi. q.iij.põt.et hanc opi.tenuit Der.hiſpanus ad ducebat.l.iiij.O.ſinaũt.C.de arbi.fallit fm euʒ ſi Re eſſent redacte ĩ actiſ ꝑ tabellionẽ.d.l.i.do nationibꝰ. 7. de fi. inſtru. c. inter. Vel ſi habeat teſtiũ ſubſcriptionẽ.xvi.q.iij.põt.v.his ũt et.l. ut ꝑfectus. C. de ãna.cxcep. Minc.ẽt ſecutuſ fu it hanc opi.excipiebat tñ tres cãus.ſ.cũ le epi hit ſigilũ capli per.c.ſtatuimꝰ.xix.q.iij.de ele. cum iter uel quando appent ſigilla pluriũ epoꝝ de cle. pere.c.i.uel cũ ordinarius delegat cãʒ ꝑ ſuas las qꝛ iudiciũ redditur ĩ ĩuitũ.l.irer ſtipu lantem. F. i.ff. de.v.ob.h opi.mihi non plʒ nec uiðdo eã appꝛobari a doct.uidet᷑ eiʒ mihi qð ſit G iſtum tex.⁊ tex. c.i.de treu.⁊ pa.⁊.xi.q.iij.cu re:ubi creditur ſiis ſolius oꝛdinarij: nec aliqd dẽ de ſubſcriptione teſtiũ ſeu ſigillo caplłi uel de defectu tabellionis:ad idẽ.c.i: de ſen.ex.li.Vi.⁊ .c.ad pꝛobandũ de re.iudi.qᷓ omnia ꝓbat ð ſẽ tentia excõis multaqʒ alia iura reperiũt᷑ ſuꝑ ali js actibus:ut.xviij. di.c.i.et.c.ſi eps ⁊.xix.q. ij. c. i. ij. . iij. ? de tẽ.oꝛ.nec epi cum multis ſi. Itẽ exceptiones Vinc.ſũt nimis gnales:ut in dinter credat᷑ litteris ſigillatiſ epi ⁊ capli ſeu pli um platoꝝ cũ hoc nullibi caueat᷑ excepta aucte Pape:de ꝓba.cle.litteris.et iura allata p eux en loquunt᷑ in caſibꝰ ſpãlibꝰ:ut.j.dicet᷑. ¶ Zertia ẽ opi.gloſatoris noſtri diſtinguentis int᷑ indicia lia et erindicialia:ut pꝰ caſu ñ credat᷑ ſigillo epi ſeu alioꝝ iudicũ:niſi hẽat teſtiũ ſubſcriptõʒ per c.qm.j.e. Secũdo caſu credat᷑ pᷣſerti ĩ ſnia ex cõis:ut hic ẽt ĩ iuribꝰ preal.in glo.uſqʒ ad fi.et 5 fuit opi. Jo. et uide gl.i. d. c. cure. hãc opi. te nuit Inno. hic. uidet᷑ tñ p diſcrepaꝛe in iudicia libꝰ. ſentit eĩʒ ꝑ.c.qm.j.e.ꝙ in eis non credat litteꝛis iudicis ẽt cũ ſubſcriptiõe teſtiuʒ:ſj oʒ ꝙ acta ſint ðᷣſcripta ꝑ notariũ ul duos uiros ido neos ꝑ.d.c.qm:poſtea in alia glo.uidetur rece dẽ in totũ iudicio meo ab hac opi.glo.maxime i eriudicialibus.dicit.n. ſuꝑ.vV.ꝑ litteꝛas quos üidd u 1 Go nlſrrtmigr untercöNini 8ſai E u Ranihg. aui erui B Nit i in 8 t otari Lcidi ken egii chninti elig in Gn du nſhanmn i, is vet gellti d ele ſrnnmnii N v ißzefes ſiſtnn elgnn gſogmm iitrent topi. gnorüc rimtifrntes täg igllnof gechn n ifonmmin mi N uli i incdonnonb' Ccecn, mninſcgbin iſcihio tuſs Ugbcllöisegr ppi, Nitenit Verbiſgnns nin Kaem flinfnon, iml upekone dlico inſmn inm/Cidtyler mgii u huin, n ruau ni mscins i beihi ſmin nr q iſceee. ogen ſolaponüchor orcinanus dcegitcit Acimr iiviti. iner ſtipn bBopi mibi non phet le ili ) nini eoſt Enn An dn giſn us olinanienet ic tüſuſcllo gid⸗ atcreſnl A cndi donni Ken 8Aninn fii N .iciatſch⸗ Pa vrciann nn enin ir ſinn n ſolerſehith 8 6 Ubiacat aehnalei riuta Nanad nens eud n 9agri dicci. nd bim.). 4 ¶ Molt cſſionẽ, dã tenẽ:ꝙ; hodie nõ credẽt᷑ iſtis litteris de qᷣbꝰ in tex.in tim ut qs uitetur in iudicio tanq; excõ mũicatus ꝑ.d.c.qm:nec ẽ S.d.c.cure.xi.q.Diij. qꝛ ibi fʒ eũ ñ d ꝙ uitet᷑ ꝑ tales las in iudicio ſʒ in eccłia tin qꝛ n ẽ h̊ eis piudiciale:ſʒ ſalutife rum et medicinale:dũmõ nõ ↄtẽenat.ij.q.i.mul ti ꝑ qð ſentit ꝙ ſi ẽs mandat excõicatũ a ſe in iudicio nitari liis ſuis ñ parebit:ſʒ oʒ qð aliter doceat᷑ de catõe. ſecus ſi mandet eũ uitari ey iudiciũ.ex h̊ uꝛ ſentire ꝑ rõcʒ ſuã:ꝙ liis epᷣi ẽt de geſt.ꝑ ſe er iudi iũ ñ credit᷑ in graue pᷣiu diciũ alterius. Alij ut hic refert Jo.an.circa ã ticulũ excõis ponũt aliã limitationẽ uʒ:qð le epᷣi ꝓbant excõicatõʒ oppoſitã ĩ uĩ dillatorie ſʒ ñ ĩ ui ꝑeptorie hꝰdiuerſitatiſ rõ ẽ qꝛ minuſ affi cit ſen ledit pꝰ mõ oppoſita q;. fo un pꝰ mõ ãta tur excipiens ad ꝓbandũ.j. octo dies fo uero caſu dʒ dari tpᷣs longiꝰ ut nõ.iĩ.c.pia de excep. li. Vi. facit ꝙ lc.? nõ.iĩ cle. una de excep. Jo. an. n uĩ ̊ placẽ.ſʒ potius cẽ diſtinguendũ fᷣm eũ in forma l'e ut ſi ſit pure teſfioniał ei n ſter̃ ut eñ epᷣs ad peritionẽ ꝑtis ſcribit ei ꝙ excõicanit ta lem ſi vo ſii ꝓmulgatoria ſñie:tunc ei ſtet᷑ ad pᷣ mam facit qð nõ.iij.q.ix.teſtes h̊ opi.f᷑tia n uẽ nera:ut indiſtincte credat᷑ in er iudicialibꝰ.cor ruit eiz ex rõibꝰ.S.alł contra pᷣmã opini.graue eiʒ eſſet dicẽ:ꝙ epᷣs ꝑ ſuas lias ſuo ſigillo ſigil latas poſſet nocẽ:cuicũq; ſcribendo ut ult ⁊ fa cit aꝑte ĩ Sriũ illud.c.ij.de fi.inſtru intelligẽdo ut. . Itẽ aꝑte facit in Sriũ mẽs.c.qm.j.e.lʒ eĩ illud loqt in iudicialibꝰ:ið uẽ in eĩ iudicialibꝰ ĩ quib poſſet qnqʒ imminẽ maius ꝑicłʒ q; ĩ iudi cialibꝰ:ergo idem dicencũ ad hoc qð nõ. Jo. an. in. c. diſpendia ðᷣ ſep.li.vi. in nouella:æ qꝛ ĩ iudicio qᷓſi Shit᷑..iij.ff.de pecuł.ſi ergo in q̃ſi vↄctibus n credi liis epi ſen cuiuſi: iudicis:nt d.c.ſecundũ ueꝝ et coem intellectũ.ergo multo minus in neris ↄtractibus in qꝗbꝰ minus exube rat ptaſ iudiciſ.æ nõ. hanc rõ::qꝛ nẽo tangit meminerim: et ſatiſ urger õ pᷣma? iſtã iti opi. qd it dicendũ reſpcctu excõis: an ꝓbet᷑ ꝑ ſas qleſcũq; et qlitercũqʒ oppoar j.died. Qe duita opi.ponitur hic ꝑ Goff. æ Pe. dicẽtes ꝑ iura allegata i ſecunda ꝑte gl.ꝙ epo aliqòd ↄtẽtioſe dicenti et ↄſtiẽti ſe ꝑtẽ n credit ſi ãt aliqd ſcꝛi bit iure oꝛdinario:tunc credit᷑ ſibi ut iudici de eo qð fit coraʒ eo uel ꝑ eũ ut ĩ.d.c.cure.̊ opi. coꝛꝛuit ꝑ.c.qm.j.e.⁊ ꝑ.S.dẽa. Itẽ ipemdet gof. in.q xiiij.ut hic refert Jo.an.tenuit id qð hec gl. ꝙ ẽt uẽ tenẽ Spe in ti. de ꝓba.F. fi. V. x. ibi eiʒ ꝛefert curiã tenẽ n cꝛedi ſigillo epi niſi ſit au tenticũ:de fi.iſtru.c.ij.⁊ ð ſen.ex.cũ medicinał li.vj.⁊ de fi.inſtru.cũ dilectus ⁊ hic.uũ dicit ſi gilla epoꝝ ⁊ officialiũ ſuoꝝ ⁊ principũ abbatuʒ exẽptoꝝ ⁊ notarioꝝ iuriſditiõem hntiuʒ fidẽ fa ceꝛe ẽt in negocijs alienis. Inferioꝝ vo nõ niſi in eis qꝗ ſunt ſue inriſditionis:æ dicit b placere Inno. ð fi. inſtru. c.i.⁊.ij. ¶ M bñ bãc opi. iũcta opi. Moſti.in pratica.ſunt eiʒ niri magne acxtis:ſjʒ ꝓſecto ̊ a nidet᷑ idiſt cte uera ꝑ rões ſupius tactas ⁊. .tangẽdas:nec ẽ vũ ꝙ Inn. hic ſimplicitcr tẽuit ut ipſe allegat:immo ut pʒ ex dictis ſuis in.c.i.de fi.inſtꝛu.poſuit in h tꝛes opi. quas ẽt hic ꝛecirauir Jo i oꝛdieʒ; dicaʒ ſicut.S pollicitus fui. uinta opi. põi tur ꝑ Inno. in. d. c. i. ut colligimr cx pn. mag. glo. ꝙ ba dẽ autẽtica qn hẽt ſigillũ autẽticũ cũ ſubſcriptione teſtiũ:niſi in leuibꝰ ĩ qͥbꝰ creditur ſine ſubſcꝛiptione teſtiũ:cũ n ſint multũ preiudi cialia.xi.q.iij.cure.lxxiij.di.⁊.lxxii.ꝑ totuʒ.xcv iij. di.c.i.c.ij.ar.xcvij.di.nobiliſſimuſ.ſʒ hoſt. ibi dicit ꝙ aliqᷓ ex eis ſunt piudicialia multuʒ = in aliquibꝰex his requirunt᷑ plura ſigilla:ð cle. ꝑe.c.i.Sed h opi. Inno.iudicio meo multũ ẽ ꝓpinq̃ eq̃tati ⁊ ueritati: ut.j.latiꝰdicaʒ. Sex ta opi.ponitur ꝑ eunð Inn. in loco ſtati alle.ĩ medio illius glo.ubi dicit.ꝙ an cꝛedat᷑ lris ab batis uel aꝛchidiaconi uel a ioꝝ pᷣlatoꝝ ð his q̃ ex iudiciũ fiunt:⁊ qtũ eiſ cꝛcc at.i.uſqʒ ad quã ſummã:⁊ int᷑ q; gẽt s tetũ relinquit᷑ cẽſueiudi ni.nã ⁊? ↄſuetudo tales ſeripturas publicas fac de fi. iſtru.cũ dilectus.C. vᷣ emã.:l.i.⁊.ix. q.iij. ↄqſtus nec cb.ſecunduʒ eũ h.c.⁊=.c.cure.⁊.cC.i. ð̈ treu. æ pa. qꝛ Int dici ſpalia ĩ ſnia excõis ꝓp ter ꝑticipatõis ꝑichn: ðᷣ ꝛap.c.i.als ↄſtat ꝙ epo uel alteri dicenti tlłeʒ ſniam dedi uel citaui non creditur: niſi alit r ꝓbet᷑.j.e.qm. ¶ Mõ t n q- ſentit. c.qm hꝛe locũ ulꝛ ceſſante cõſuetudine.ᷣ opi qᷓtenus uẽ ſe fundaꝛe ſuꝑ cõſuetudie: ut alłꝛ le ñ ꝓbent poſſet ꝓcedẽ ĩ multũ pᷣiudicialibꝰ. ſecus nʒ in leuibꝰ.⁊ ſic concoꝛdabit cũ pᷣce.op. als non eſſet nera:cũ in multis leuibꝰ tur lʒis pᷣlatoꝝ ceſſante ẽt ↄſuetudine. ¶ Sepnma opi. colligit᷑ ex dictis Inn. in fi. illius gl. palle. ubi dicit ꝙ cꝛedit᷑ lis cuiuſiʒ pꝛe an de his que rõe ſui officij facẽ dʒ uel pẽt:ut archiepo uocã ti ſuffraganeos ad cõciſium uel ad anum ſuffra ganeum ↄſecrandũ.xviij.gi.ſi eps.lv.di.non dʒ:uel ĩ ſubſidiũ erneos:quos enã nocat ſimpla eps.vij.q.i.pontifices.uel cum capłlin uocat ca nonicos:de elec.cum int᷑ uniuerſas ⁊ in.c.ſlatui mus.xix.q.iij.⁊.c.cuꝛe. pꝛeal.⁊.lxxij di.ꝑ totũ. Item credit᷑ qnʒ ſecunduʒ cunð:lʒ ad officium ſcribẽtis ñ ſpecter:ut in lis teſtionialibus ð oꝛ dinibus uel moribus alicuius:de cle. pere:c.i. Item in ꝓcẽe ad impetrandũ ⁊ odicẽdũ ↄſtitu to ⁊ in omnibus alijs ubi nulluʒ uel modicuʒ pᷣ iudicium alij gñatuꝛ. nã ĩ pdictis caſibꝰ⁊ ſi non pſtet ſigillũ eox eẽ q ſcꝛibunt:uel ẽt ſi bomines modice auct᷑is ſcribant credit᷑ eis ſm Inno.in pall.c.i.in fi.de fi.inſtru. Aduerte qꝛ ꝑ fi.glo. ſue põt reſtringi id qð.S.dixi in pᷣn. hꝰopi.ut ĩ telligat hec opi.i his qᷓ ſũt modici preiudicij et non in alijs Iʒ ſpectent ad officium ſuũ:⁊ tẽ cõ coꝛdabit cũ pꝛia opi.⁊ limitabit eã ⁊ nõ notabi tur de tanta diuerſitate: atiñ ipſemet Inno.i.c: ij.ð fi.inſtru.in medio pᷣme colũ.uẽ multũ a pᷣ dictis diſcꝛepãe dicẽs:ꝙ ſingulł iferioꝝ pᷣlatoꝝ ab epo ũñ cꝛedit᷑:niſi h̊ hẽat ↄſuetudo.d.c.cum dilẽs ð fi. iſtru. niſi forte hẽant iuriſdinionẽ: q b5 . nic in his ꝗᷓ ſũt ſue iuriſditiõis inſtr̃a cuiuſlibet iudicis oꝛdinarij uel delegati reputaꝛent᷑ autẽti ca:ar.. de teſti. cũ a nobis.hec opi. poſſet ſalua ri ⁊ reduci ad pᷣcedẽtia intelligẽdo qñ inſtr̃a ha beãt teſtiũ ſubſcriptionẽ:uł ĩ caſibꝰ ſpãlibus in quibꝰ ꝓcedit.c.cũ a nobis:ſuꝑ quo ſe fundat. als Inno. redargueꝛet᷑ ð Srietate ð qᷓ eum nõ. Hoſti. reducẽs hic ad opi.ſuã:ð quo ſatis in pᷣ ma dãm fuit. ¶ Octauã opi. poſuit archi. i. c. ut circa de ełc. li. Vj. ⁊.Vj.q.ij.placuit:q lr̃a epᷣi ñ ꝓbat niſi hẽat ſubſcriptionẽ uel niſi boc hẽat ſuerudo ad bãc opi. vr hic accedẽ Jo. an.qͥ di cit: ꝙ reqrit᷑ ſubſcriptio teſtiũ:⁊ vr̃ uelle ꝙ ſub ſcriptio ðbear fieri manu ipoꝝ teſtiũ ſubſcriben tiũ:qꝛ als ꝑ ſubſcriptõeʒ nõ eſſʒ ple ꝓuiſũ frau dibꝰ:cũ poſſʒ apponẽs furtiuũ ſigillũ ſubſcꝛibẽ ſeu iſcribẽ teſtes nunc moꝛtuos tpe date ipſius qð nõ.in.c.ex tenoꝛe de teſti. ona opi. eſt Jo. cal.hic:qͥ diẽ ſe cꝛedeꝛe lr̃is epi uł cuiuſuis ordiarij et ſigillatis ſi nõ hñt teſtiũ ſubſcꝛiptõeʒ n credi.ſʒ ſi ſigillũ ẽ autẽticũ ⁊ hʒ teſtiũ ſubſcrip rõeʒ bñ cꝛedit᷑:⁊ h̊ ꝑ.c.ij.ð fi.ĩſtru.iĩductũ nt.s. ꝑ rões alle. ꝓ hac ꝑte.fallit qðᷣ dictũ cẽ nõ cꝛcd Fm eũ ĩ quibuſdã caſibꝰ:prio in leuibꝰ ⁊z nõ pꝛe iudicialibꝰ:ut cũ ſcribit᷑ ð moribꝰ⁊ ordibus cle ricoꝝ ⁊ huiuſmõi ð quibꝰ. 5. ¶ In dubio m an ſint leuia uł ne diſceꝛnat iudex diſcꝛetus ſᷣm enʒ ⁊ nõ is cuiꝰ ſũt lr̃e:qꝛ eſſet ſuſpectꝰ:fac.j.ti.i.c. pᷣterea ⁊ ĩ.c.ĩ nr̃a. ¶ Itẽ fallit fo in excõe:ut h̊ ⁊ ſilibus:⁊ hoc in lris ꝓmulgatorijs.quid autẽ in teſtimonialibꝰ:multũ inſtat Cal.tandeẽ in fine uidet᷑ tenere gñaliter ꝙ nõ ꝓbant ſalua cõſuetu dine ? ſaluis leuibꝰ æ nõ preiudicialibus. ¶ 3 fallit ꝓducentẽ uel ſigilla ↄcedẽtẽ.j.ð ſolu.ſi quorũdã.fdepoſi publia.i.q.vVij. quotiẽs ð ꝓ cu. cle.i. ¶ Quaꝛtꝰ caſus cũ h hʒ loci ↄſuetudo .d. c. cũ dilectꝰ ð fi. iſtru. als dicit tenenduʒ lr̃as quorũdã ordinarioꝝ nõ ꝓbare ſine teſtium ſub ſcriptiõe:⁊ hoc põderat tex.c.ij.ð fi.inſtru.ubi tex. uoluit ꝓuidẽ nõ ſolũ locis ubi ẽ uſus tabel lionũ nt ꝑ eos ↄficiant᷑ inſtr̃a:ſʒ cũ reſtiũ ſubſcꝛi ptione:ſed ẽt locis ubi nõ ẽ rabellionũ uſus ut appõat ſigillũ autẽticũ tñ cũ teſtiũ ſubſcriptõe: tẽ põderat.c.qm.j.e.ubi duo uiri idonei equipanĩ fidei tabelliõis cuiꝰ ſcriptura ſufficẽt quo ad acta ſine teſtiũ ſubſcriptõe:ut ibi nõ. qſi nelit dicẽ Cal. ꝙ indici noluit cꝛedẽ: ſed ĩ defec tum notarij uoluit duos uiros idoneos: ⁊ taci te vr uelle.ꝙ cũ ſubſcriptiõe duoꝝ teſtiũ cꝛedẽ tur ſcripture iudicis ſigillate: qdᷣ etiã nõ. in. d. .c.qm:⁊ ſatis plʒ mibi ꝑ dẽm.c.ij.⁊ ꝑ.c.qim in fi. Et aduerte ꝙ h̊opi.Cal.reſpectu regle uide tur incidẽ cũ opi.archi.nec loquit᷑ clare an reqͥ rat᷑ ſubſcꝛiptio manu teſtiũ:ſicut uoluit Jo.an. an vo ſufficiat inſcriptio facta peꝛ ſcribentẽ lr̃aſ ſeu inſtẽm. q;ꝙ; do. An. hic dicat Jo. cal. tenẽ ꝙ ſufficiat inſcriptio ꝑ.c.ij. de fi.iſtru. .c.i.de ꝓcu. ſed ego nõ uideo ꝙ Jo. cal. h aꝑte dicat. imo potius poſi inui oriũ ex vbis ſuis cũ miaf ¶ De pꝛobationibꝰ v. ſubſcriptiõe.ipſe tũ do.An. uidet᷑ rraſire cũ illa opi. ut ſufficiat iſcriptio:æ idem do. Cardi. Añnqᷓ ãnectã qͥd ſentiã ĩ bac mã pᷣmittã unã ðci ſionẽ rote ſatis utilẽ ĩ pratica:lʒ ex toto nõ pla ccat ut.j.dicã:⁊ qꝛ miłta dca pnit ex ea colligi: ĩ ſerã ꝓpria vba ipſiꝰ collectoris. Fnit eni dubi tatum iter eos:utꝝ cꝛedat᷑ lr̃is epi ſolo ſuo ſigil lo ſigillatis ſine tabellione ⁊ teſtibus ſuper reſi gnatiõe ex cã ꝑmutationis facta in nanibꝰ ſuis ⁊ per ipſũ admiſſa ⁊ collone ſubſecuta.Et lʒ in hoc dubio poſſent fieri multa argumẽta ⁊ alle gari pꝛo ⁊ ↄtra de quibꝰ in iſto.c. tñ atten ata gnali ↄſuetudine toriꝰ orbis:qᷓ reputat᷑ ſigilluʒ epᷣi autenticũ:quã ẽt ſeruat palatiũ apoſtolicum in his ꝗ ſpectãt ad ipſius officiũ:⁊ qᷓ inteꝛ ſuos ſubditos ex cãm eius ꝓpriã fidẽ fac. dũmõ nõ ꝓcedat ut iudex:qꝛ tũc ſecus ut in.c.qm S.j.e. 7.c.cum a nobis.j.de teſti.fuit peꝛ oẽs dnos ð terminatũ z ↄcluſum:ꝙ in caſu pꝛedicto littere epiſcopi faciant plenã fidẽ: dũmõ pᷣdicra oĩa in ſua lr̃a ↄtenta corã eo ⁊ ꝑ eũ uno et eoð tpᷣe fẽa 2z completa exiſtant.als ni facẽnt fidẽ niſi de ul timo actu ſuo uel ꝑrium: ꝓut nõ. ꝑ Inno. in. c. qm pal. Rõ pᷣdicte ↄclłonis pʒ ꝑ.S. dẽa qꝛ oĩa et ſingula pᷣmiſſa ſpectant ad officiũ ſuũ et inter ſubditos ſuos ex iudiciũ ꝑ eũ expediunt᷑ de re nun.c.admoet de ꝛe.ꝑmu.qſitũ ⁊.c.i.e.ti.li.vi. ꝓ qꝗ̃ concluſione faciũt expᷣſſe nõ.ꝑ Innocẽ. et Hoſti. in. c.i.et.ij.ð fi.inſtru.? ꝑ Hoſti.bic ñ ob. ſtiluſ palacij:qꝰ cauet᷑:ꝙ ñ cꝛedit liiſ epiſcopi ʒ aplicum imperrantẽ ĩ ꝗbꝰ epᷣs dicẽt ſe pꝰ otu liſſe bñficiũ q; Dapa ſeu executoꝛ. h eiʒ ↄtigit n ꝙ ſigillum eius ñ ſit autenticũ qꝛ imo ẽ ut pᷣ dictũ ẽ:ſʒ ꝓpt᷑ fraudẽ q̃ timet̃ qꝛ ſepe immo fre quẽter accidit ꝙ epᷣi ul eoꝝ cancelarij õ apoſto licos impetrantes anticipant datas.et qꝛ fraus et dolus nemini debẽt patrocinari: ut malicijſ obuietur:de ſp.ſedes et.c.ex tenore.ff.de rei uen.in fundo:et ẽ iſtud in palacio aplico ĩiuẽtũ: in quo ẽt ſeruatur ꝙ l̃is epi ĩ cã ꝓpᷣa fiðs nul latenus adhibeatur. C. ne qs ĩ ſua cã in ꝛubro et nigro et.iiij.q.iij.S.nulluſ ſʒ in h̊ caſu uʒ ulti me colłonis facte ꝑ epᷣm aplicum ipetrantem quodãmo eps ur̃ facẽ teſtioniũ ĩ cã ꝓpa ut ipſe collonem ſuam ꝓpaʒ factã forſan in perſonam fꝛatris nepotis ul ↄſanguinei aut familliariſ col lationi aplice facie alteri ꝑſone ſibi eĩ̃nee prefeꝛ ret:et ila ſolebat ſemꝑ dicẽ in ↄſilijs reuerendiſ ſimus pr̃ do.de foſonato ſancte ro.ec.cardinał dum erat in rota. Oꝛet᷑ea ẽt poſſet aſſignari a lia ꝛ2 diueꝛſitatiſ qꝛe ĩ p cãu cꝛcdit᷑ l̃is epi ⁊ nõ ĩ fo:qꝛ ĩ pcãu n põt fieꝛi collatõ alteri q; ꝑmu tãti per cle. unã ð ꝛe. ꝑmu.⁊ ſic quodãmõ illa collo ẽ neceſſaria:qꝛ de neceſſitate iuris nõ põt fieni alteꝛi. In po vo caſu ẽ locus gꝛatificationi ⁊ põt conferri cni uult:ut le.? nõ.ð pben.rela tum ⁊.c.tibi qͥ ð Ep.li.vj.ſʒ plati modeꝛnis tẽ poribus plus ſeqᷓntes cãnalitatiſ affectñ q; indi cium rõis ſepe ex ĩoꝛdinata affectione ꝓmouent ſuos de pbẽ.c.graue ei machiant oẽs fraudes bttisſtrfin mard rſetfmwitatfu⸗ i ſliknſe nnen nd Atiaſutfinietkn 4 Azanin Rlic⸗ oraesohrs mc „ . oraorplnpneran un mnills frur llrr i (ſcftifnacſavaackat ſccuranoſl rendn o/ ifmunrrtons anra Gnftitcjiſimn An Ipſttasckotnnin din ni b ini keigur in ii⸗ nglrtü Hnngh nigfm Fer lsi mmenſitiindi Mrihhn iinn utttiwgiinn Ne igſen, end. iſan d lidet rze, inn Nrifrc, fflilr inlaſſos nans pni ſce ge, gn no⸗ grſans inc.gnn.e, ſde nſi ſiit wr isdſosd img tcain pelico inere Paniftecinböctan onin iedtcidaardheſi⸗ um ds ifenſile iſcel ddgumn pnog Iino ne, er cins gni ci ſum mafdiſicinr Siutiaiancmnt &re XY nnn qſtit tci l , iteiͦſe ög mnoci öfinſm.e Doſtbei ti:icweliliſ eſcobi neſcp'cs icaſep on mſanciemnor dehhigi ſt ameantcä arino enrp Gejzuinei. ge imoffe iiep ln oſt mniapan dnn afins cver oronnartd nſcil ccsat anteſſeſi Kudin oc⸗ ani⸗ ngfoc i fn uj Oril⸗ nuho ꝗquas poſſunt otra apoſtolicos ĩpetrantes de re nun. c.ij. li. vi.de conceſ.prebcn.c. i.eo.li.hᷣ ſũt vba illius deciſionis que eſt in oꝛdine.xxij. in qᷓ nidentur uelle dni: ꝙ ẽt in piudicialibus credit lr̃is epi ſine ſubſcriptione in ſpectantibꝰ officiũ ſuũ et in h̊ uident accedẽ ad ſeptimã opi.S.reci tatã et deuiare ab opi.arch. Jo. an.et Cal.ðᷣ qᷓ bus nullã faciunt mtionẽ et multa alia pnt col ligi ex dictiſ ipſoꝝ q̃. j.ſtati ponderabo.ego vo Iʒ intr tantos ct tales doct.nõ deberẽ calamuʒ apponẽ tñ ut n captiuẽ intellectũ et ut maiorem niã poſteris ad ueritatem inneniẽdã prebeam. Monã ꝓ decia opi.unã ↄcłonẽ reſpectu Plixi tatis mẽ n longꝗ ſʒ compendioſã undeci cõpᷣhẽ dentem qꝗᷓ tal ẽ Lr̃is epi ſen alterius oꝛdinarij: autentico ſigillo ſigillatis et teſtiuʒ ſubſcriptoꝝ mann ꝓpa reporatis credit᷑ tã ĩ ſpectãtibꝰad of ficiũ ſigilantis ꝙᷓ i alicis negotijſ:et tã ĩ leuibꝰ ꝙ; in arduis ſiue fuit ꝓmulgatorie ſiue diſpoſi tine ſiue teſtimoniales.atteſtãtes tñ factũ ð pnti Fm datã lr̃aꝝ ſiue contineant er iudicialia ſiue iu dicialia ſiue ſubſcriptione uero nõ credit᷑ niſi in caſibꝰ. 5. excepriſ ꝑ Jo. cal.ĩ qbꝰcredit᷑ ẽt ſi ſint teſtioniales atteſtãtes factũ de pterito.ſin ſigil lo nero ⁊ ſubſcriptione ẽt ĩ pᷣdictiſ caſibꝰ excep. n credit᷑ ſi als n oſtat eas eſſe ordinarij Decla ro nunc ſingulas ꝑtes hꝰocluſionis pꝰ eni reqꝗ ro ut lr̃e ſint ſigillate ſigillo antentico ̊ dico c. ij. de fi.iſtru. et. c.ſi canonici de of.or.li.vi. ſi. ceſſante ergo ſigillo lr̃e cenſſent᷑ oĩio pᷣnate:ex quo n ſt manu tabellionis confecte et ſic nõ fa cẽnt fidẽ.d.c.ij.ð.fi.inſtr.l.ſcripturaſ.C.qͥ po. in pig.ha.l.cõꝑationes.C. de fi.inſtru.niſi in le nibꝰſi ↄſtat eas eſſe oꝛdinarij nt.j.dicã in fi.cõ cłonis. 2 requiro ꝙ lre ſigillate ſint ſubſcꝛipte manu ꝓpᷣa ipſoꝝ teſtiũ: Doneoꝛ pꝰ ꝑ motiua o. an. ſupiꝰrecitata. Itẽ ꝑ. c.i.in fi. de ꝓcu. ſʒ unñ ĩtellectũ ſʒ qdã adducar illud ꝓ oria opin. ſy certe potius facit ꝓ:cũ faciat mtõʒ ð ſubſcrip tione:et vbũ ſubſcriptõ cõphendit ppᷣe et ſʒ ſtiũ.uñ dr̃ ſubſcriptio q̃ſi ſubtꝰſcriptio. cũ ĩ lꝛiſ puatis reqrat᷑ ſubſcriptõ ipſoꝝ teſtiũ.d. l.ſcripturas nõ.plłe. in. c. ij. ö. fi. inſtru. ergo et ĩ iſtis cũ magis attrabant᷑ ad nim puataxꝝ ꝙ; pu blicaꝝ:cũ iudex n ſit ꝑſona publica in ſcribẽdo Item facit.c.qm.j.eo.ubi tex.i defectu notarij req̃rit inſcriptõʒ ſen ſi ubſcriptõʒ duoꝝ uirorum idõeoꝝ:ergo eað rõe ið dicenð ĩ ertudicialibꝰ: ut n credat᷑ lr̃is epi ſeu oꝛdinarij ĩ piudicium al terius:ſi ñ hẽant ad minꝰſubſcriptõʒ duoꝝ pꝛo Hᷣ qð.s.dixi inducẽdo ill.c.qm 2?.. tangã. mo ueoꝛ ñ minꝰ:imo pᷣncipalꝛ ꝑ hãc ꝛõeʒ noci epi n credit᷑ iĩ piudiciũ alteriꝰ.vj. q.ij.c.ſi tin 2. C. pla cuit.xi. q.iij.ſuũepᷣs foꝛte ⁊.d.c.qm:ergo nec ſiis ſuis:cũ is qͥ iducit᷑ ad falſũ dicendũ nõ minꝰ in duci põt ad ſcribeð ⁊ ſigillũ ſuũ apponẽdũ ⁊ in ſcribẽð teſtes q nũc mortui ſũt tpᷣe date lr̃aꝝ ui uos. oĩa eĩz iſta pendẽt a uolũtate ſua ⸗ paupeꝛi mnocẽti deficiet ꝓbatio negatiue:⁊ ſic erit ĩ fa munẽ uſũ loqndi ſubſcriptõʒ in fi. factã . teʒ Doſt ceſſtonẽ cultate iudicis deſolandi æ quodammodo necã di ⁊ ſpoliandi omnes ſubditos ſuos faciendo lr̃aſ mõ pᷣdẽo:qð ẽ oẽʒ eqtatẽ.⁊ ſi iura delice rent ñ ðficit rõ:⁊æ apta mens.d.c.qm ⁊.c.ſi tin 7. c.placnit pᷣal.nec ob.illa 25. Inno.ið ecẽ ĩ no taꝛio cuius uoci ñ cꝛedit᷑:? tñ eius ſcꝛiptuꝛe cꝛe dit.qꝛ 20 diueꝛſitatiſ ẽ ĩ ꝓmptu.nã notaꝛiꝰ appo ſuit teſtes ꝑ quos poteꝛit oriũ ꝓbaꝛi: ſʒ epᷣs ſo lũ appoſuit ſigillũ ſuũ:qð ẽ in facultate ſua:nec põt ꝛeprobari:⁊ ſi dicẽs ẽt epᷣs põt apponeꝛe te ſtes ſicut notarius.ndeo ꝙ notariꝰ ẽ ad h of ficiũ electus ⁊ appꝛobatus:nec ẽ ucriſiłe cõ mittat falſum cũ ſit ꝑſona media:oꝛdinariꝰ vo n ẽ ad h deputatꝰ: Itẽ n ẽ ꝑſona media:cũ ple rũq; ꝓpt᷑ multa iĩminẽtia capiat odiũ ſubditoꝝ actiue ⁊ paſſiue:ð accu.qualiter el.ij.⁊ ſic qnqʒ nellet ulciſci qð ñ ẽ ꝑmittenð: Itẽ officinʒ nota rioꝝ.ẽ exoꝛbitans ⁊ ſupranãl? ſcriptura ſua fa cit.fidẽ iux nõ.ꝑ Inno. in. c. cũ. D. tabellio ð fi. inſtru.ergo n dʒ h̊ extendi ad ordinarios:ſa tis ẽ ꝙ ipſi hnt officiũ indicandi:n.n.cuʒ h de bent hr̃e officiũ atteſtadi:ar.in.c.forus ð v.ſi. ⁊7.iiij.q.iiij.c.i.nõ ob.c.ij.ð fi.iſtru.ubi tex.fſaẽ imtionẽ de inſcriptõe ⁊ n de ſubſcꝛiptione.dico eĩim ꝙ ibi. Vv. inſcrip.largo mõ ſumit᷑.nã oms ĩ ſcripti pñt diei ſubſcripti:q̃ſi intꝰ ſcripti.¶ ʒꝰ. dico in concłone ꝙ; tales lir̃e faciunt fideʒ tã.in ſpectantib ad officiũ ſuũ ꝙᷓ ĩ alienis negocijs. hH ꝓbo ꝑ.d.c.ij. de fi.inſtru.ubi tex.indiſtinctc loquens eqpat eas inſtr̃o.confecto manu tabel lionis:ad ið.c.cũ a nobiſ.v.neqʒ ꝓ h̊ qdð ponũt dni de ꝛora decif. cccij. ubi qnñt ꝙ etiã in piudi ciũ aplici ſpectãtis faciũt fidẽ tlcs lr̃e a teſtibꝰ nel notario ſubſcripte.⁊ nõ ꝙ utũt᷑.v. ſubſcꝛip tione:facit pꝛo his ꝗ dixi in pꝛece.arti. qꝛto.ꝙ faciũt fidẽ tã ĩ leuibꝰꝙ; in aꝛduis.H̊ pro bant qᷓ ſtati dixi ĩ pcdẽtibꝰ gñalæ loqᷣt. ¶ Di xi qnto.ꝙ ꝓbãt ſiue ſint pꝛomulgatoꝛie ſen diſ poſitie. ꝓmulgatorie ſũt r̃e qᷓ aliqd pꝛomulgãt ſeu diſponũt.cxẽplũ ĩ lris promulgaãtibus excõi cationẽ. Itẽ in r̃is citaroꝛijs ſeu ſniam aliquaʒ 2tinẽtibꝰ ⁊ ſilibꝰ.̊ ꝓbat᷑ hic ⁊ ĩ.c.ij.de dila.⁊ ĩ c.qm ĩ fi.Fᷣm intellectum quẽ ſtati dabo ad illud c.? i.d.c.Cũ a nobiſ ⁊.c.ij.ð fi.inſtau.dũ gual? loquũt᷑. ¶ Dixi ſexto. id ſi ſint teſioniales atte ſtateſ tñ factũ ð pnti ſm datã lr̃aꝝ dnr teſtionia les: q; atteſtãt᷑ aliqd factũ uel nõ factuʒ:puta titius ꝑmuttauit bnficiũ cũ ſempꝛonio:uł ꝙ; mu tuauit illi. x. uel ſile.ᷣ ꝓbat᷑ ĩ pꝛcalł.iuribus gña lit᷑ loqntibꝰ:æz ſentiũt do.ð ꝛo?a deci.cccij. palł. ⁊ maxie ꝓbat i.d. c.ij. ubi tles Ir̃e inſir̃o publi co eqpant᷑.¶ Septio dr̃ in oↄlone ſiuc ↄtineãt iudicialia ſiue eriudicialia.iſtud ꝓbat᷑ pcr. d. c. qm in fi.dũ pᷣſupponit:ꝙ citra notariũ ?æ duos uiros idoneos pnt acta pꝛobari ꝑ lria documè ta:ſʒ tles lre ſic ſigillate ⁊ ſubſcripte obtinẽt uiz publici documti:ut.d.c.ij.ergo ⁊c.nõ tñ credo ſufficẽ lr̃as ſigillatas ſine ſubſcriptione teſttum: qð ẽt apꝑʒ ⁊ ſentiũt do.ðᷣ rota in.d.deci.cccij. ʒ qdã teneãt p:ſʒ pᷣmũ cẽ ueriꝰꝑ rões qᷓs.S.dixit b . in ſecunda pꝑte ↄcluſiõis ⁊ ex menic illius. c. qimn dũ notat falſã aſſeꝛtionẽ iniq iudicis:qꝗᷓ ſatis ad eſſe põt ĩ lr̃is rẽota ſubſcriptiõe teſtiũ. ¶ Octa no dr ꝙ ſine ſubſcriptõe reſtiũ nõ cꝛedat᷑.p bar᷑ ꝑ ea q. S. dixi ĩ ſecũda ꝑie ↄclonis. no dẽ ꝙ fallit ĩ caſibꝰ. S. exceptis ꝑ Jo. cal. naʒ nt pʒ ĩ eis ſubſcriptio teſtũ i illis nõ reqrit᷑: nũ qd ãt h ſit idiſtincte neꝝ iĩ ſnia excõis ſtati dicaʒ declarata prius tota ↄcluſiõe. ecio dicit ĩ pcłone:ꝙ in caſibꝰ exceptis credit᷑ ſine ſubſcrip tõe ẽt ſi ſint lie teſtioniales ð pterito. h ꝓbaĩ ĩ .c.cuꝛe.xi.q.iij.? ĩ .i.ð treu.⁊ pa.⁊ ð rap.c.i. 2. lxxiij. di. ꝑ totũ ĩ ſis ðᷣ ordibꝰ:q ſũt ð pteꝛiro uł de bona ↄueꝛſatoe ĩ pteritũ ⁊ ſilibꝰ q ſũt mo dici pindicij ndecio 2 ultio dẽ ꝙ ſine figil lo ⁊ ſubſcriptõe nõ cꝛedit᷑ ẽt ĩ caſibꝰ cxceptis:ni ſi aliter oſtet eas eſſe ordinarij. ꝓbat̃ ꝑ id qð dixi. S. in pria pte ↄclłonis. ſed ſi cõſtat eas eſſe ordinarij ꝓpt᷑ modicitatẽ pᷣiudicij cꝛcditur.naʒ ſigillũ apponit᷑ nt det᷑ fides ꝙ ſcriptura ſit ſigi lantis. ſi eꝛgo alit᷑ ↄſtat ñ ẽ uis quid ex equipol lentibꝰ fiat: ð teſti. ̊ ex qdã.l.certũ.ff.ſi ceꝛ. pe. 5 nũc qro: nũqᷣd idiſtincte credat᷑ lr̃is ſigil latis ſine ſubſcriptiõe teſtiũ:uidiſti.S.opi.ſuper glo. æ Jo. an. 7 Jo. cal. uident᷑ acqeſcẽ ulli opi. ur idiſtincte faciãr fidẽ ſi ſint ꝓmulgatorie: ſiue opponat᷑ ĩ niʒ ꝑẽptorie:utputa qꝛ anulat actum ea ꝓbata:ut qꝛ collo bñficij fuit facta ea pẽden te:ſiue opponat᷑ in nim dilaroꝝe: ut q; opponi ad effectũ repellẽdi actoꝛeʒ a iudicio. ſecꝰ ſi ſint teſtioniales. Oo. an. ẽt vẽ tandẽ tenẽ: ut ĩdiſtin cte ꝓbent:ſine tꝛactet᷑ de leui ſiue ð modico pꝛe iudicio. ſatis eni ẽ ꝙ id qð pᷣncipalr ↄtinet non ĩ ſe magni pᷣiudicij:qꝛ excõicatio eſt medicina lis:lʒ aliquo accidenti ↄſiderato poſlet eſſe ma gni pindicij. Debemus eni m eũ attẽdẽ id qðᷣ pᷣncipalr ſubmittit ĩ lr̃is:nõ qð ĩ ↄnam nuenit ac dentalr..i. f.ð anc. tu. ? h ĩ ꝓmlgatoꝛis. An teſtionialibꝰ ð pterito Inn. tz ꝙ, faciqr fidẽ iĩ e indicialibꝰ ut. S. dixi. do. an. dixit ꝙ ĩ bis ĩ qbꝰ exigit᷑ qualis q̃tis pſumptio credit᷑ iſtis liis te ſtimonialibꝰ:puta ut uitct᷑ excõicatꝰ ex indgiciũ: 2 ꝓcedit opi. Inn. in alijs vo ꝓcedit alia opi. Ego indiſtincte teneꝛc qð.s.dixiĩ. oↄclone: ut ſi rractet᷑ de modico pᷣiudicio cꝛedat᷑ ſiis ſigillatis ſine ſubſcriptiõe: als ſecus:Iʒ otineãt excõicatio nẽ. põdeꝛo enĩ rõeʒ qꝛe nõ cꝛcdit᷑ ſine ſubſcꝛipti one:ꝗ limitat ct ĩ excõicatõe ſi ꝓducit᷑ ĩ facto ar quo. ¶ Quid eni ſi oꝛdinazi uolẽs ceſſaꝛe elet tionẽ factã ðᷣ inſnico ſuo facit ꝓduci as ſuas ꝓmulgatorias excõis falſo cõfectas.dicemꝰ ne is fidẽ eſſe adbibendã ſineget᷑: maxie ſi cõclu at irregłaritas illiꝰ: ut qꝛ dẽ celebraſſe poſt da tam illax lax. ceꝛte nulla equitas h patit᷑ ⁊ mul tũ reſiſtit mens illiꝰ.c.qm.hoc aũt.c.⁊.c.cure ⁊ c.i.de tꝛeu. ⁊ pa.? Oſiłia loquunt ĩ actu modici piudicij:⁊ h ſufficiat quo ad lias ordinariorũ. VWenio nũc ad lr̃as delegatoꝝ: nunqnid cre dat᷑ ipſoꝝ ſigillis.uide Moſti.ic.pe. de pur.ca. 7 Compoſt. in. c. capl ð reſcrio.⁊.c.i.ð elec.li. ¶De pꝛobationib? . vj. et maxime uertitur dubium ſuꝑ remiſſione cẽ ſibi cõmiſſe quã faciunt. doc.nt̃i:ut Jo. an. Cal. do. an. cõiter ſequũt᷑ dem Guil. i ſpe. i n. ð remiſ.S. utile.v.ſʒy nunqd: ubi dicit. ꝙ ſuꝑ re miſſiõe facta credit: ut ſic ſupioꝛ poſſit ꝓcedetẽ ad nlterioꝛa. ſuꝑ pꝛoceſſu vo ibi facto: ut ꝙ ſic nel ſic fueꝛit factũ n credit: ſi illud fuerit iudicia le:ſʒ oʒ ꝙ illud ↄſtet ꝑ ltia documta. j. e.c.qm. nifi in Eiſ PODape. diceꝛet. qcqd ãt ſuꝑ h feceꝛis nobiſ ꝑ haſ tuo ſigillo ſigillatas ꝛefeꝛas vẽ.tunc eiz cꝛeditur ñ vtute haꝝ.ſʒ vtute omiſſõis fc. facit de teſti. c.cũ anr 4 1o fueꝛit eyiu diciale:puta qꝛ executus fuit miſteꝛium ſibi com miſſũ ⁊ ſibi cꝛedi:ex q ↄſtat de ſigillo ſuo.qꝛ agit᷑ ð modico pᷣiudicio qꝛ ꝑtes pñt corã ſuꝑio re iuſticiã pſeqᷣæ dicit ꝙ ſic ſeruat curia. Dꝛe niſſime dicẽm: ꝙ in oĩbcaſibꝰĩ qbꝰ. S. dixi non credi oꝛdiario: multo fortius nec delegato: ar. c. qm. . e. In caſibꝰin q;bꝰdixi credi ordiario: dico credendũ delegato ſi hẽt ſigillũ autẽticũ:? poc ĩ ſpecrantibꝰad officiũ ſuũ. In alijs ãt cen ſeri dʒ puata pſona ar. in.l.i.ff. qe of.eius cui man. iuriſ. ? 8 of. def.ſane. ¶ Venio ad lr̃as arbitroꝝ:qbꝰfm cõeʒ opi.fides ni adhibet. nec bẽt dubiũ ſᷣm Jo. an. q ad cãuʒ nim: cũ arbit᷑ uoluntate aditus ex cõpromiſſoria pfate excõi care ñ poſſit: ut nõ. in. c. i. ð of. oꝛ J diẽ quo ad alios cãus ꝑ.l.ne in arbitris. C. ð arbi.nec mix vᷣm eũ:cũ ẽt infamis poſſit eẽ arbit. ff. ð aꝛ bi.l.pediuſ..ꝑui.⁊.iij.q.vij.F.t ia.⁊ taliũ lꝛis credẽ abſurdũ eſſſj nec ob.j.de teſti pnitata: qa ibi factũ narrat᷑. qð ſatis plʒ:qꝛ arbit᷑ n ẽ publi ca ꝑſona nec gerit officin publicũ:iõ ið dicẽduʒ ð eo: ſicut de ir̃is puatorũ:de quoꝝ lĩ̃is pleniſſi me dicet᷑ in. c.ij. de fi inſtrn. G Quid ãt ſi iudi ces ſunt płes nunqd eis credat᷑: dic ut nõ. et di cam i. c. qm.j. e.⁊.c.cũ a nobiſ.j.ð.teſti.⁊ qd ð ſis Dape dicenð ut ĩ cle. una de bati. aliqd dico in, c.fi. de ſuc. ab inte. ¶ NMunc ueniamus ad tʒ paſſũ pᷣncipalẽ hꝰ.c.uʒ ad effectũ excõicõi cationis circa ꝓcuratõis actũ:et circa hᷣ glo. fi. colligit duo ex tex. ſatiſ leuia. pᷣmũ ꝙ tpᷣs ꝓcuꝛa rõis facte attẽdẽdũ ẽ. colligit ar. ꝙ excõicatꝰ ad ipetrãdũ n eſt admittẽdꝰ ⁊c. de h ulti. dic ut hodie habes in. c.i.de ſp.li.vi.Circa pᷣmũ n ur̃ glo. ponderaſſe tex.q ponderat tpᷣs aſumpti onis mãdati:n ãt tps ↄſtõis.ſʒ ut mã babeatuꝛ ſik atrendenda ſt᷑ quatuoꝛ tpᷣa⸗Orimũ qn erat excõicatꝰtpe ↄſtõis:ſʒ tpᷣe aſumptõis exercicij. rat abſolutus. Scoʒ eõ qn tpe ↄſtõis ñ erat ex cõicatus ipᷣe vo aſumptiõis ſic. Lertiũ quãdo erat excõicatꝰtpᷣe ↄſtõis et te alumptonis: ſed tpᷣe cxercitij erat abſolutus.quartũ qñ utroque tipᷣę erat abſolutꝰ:ſʒ tpᷣe exercitii erat excõicatus UMenio ad pᷣmũ Mer. 7 Jo. an. p? eũ diẽ n nalẽ cũ ↄſideꝛcmꝰ initiũ ut ĩ gl. ꝓ h facit qꝛ ca pacitas et habilitas reqᷣrunt᷑ reſpectu acquiſitõ nis fiende ẽt reſpectu iplius ðᷣlationis tp is ſeu cõceſſioniſ.ut i. S. eyncis inſti.de hẽ qi.⁊ dif.= i. c. duduʒ ðᷣ elc. et.i.c.ſi eo.tpᷣe ð ſep.li.vVi.⁊.c⸗ ti ige i Ped orgran 46do Koree 4 a n sitißgdg W zes NAsRen jciicts uyklntzdn in inn A;AN Ybe uumttsndn t ſercipmn, Knig⸗ ſomm rsſnclen dibnir⸗ eſenrtonn wme kbnlcour Cron un ſtfam uitmnan rim; Gimennnritndn mrete eis genieucdn won m Cophercechgnn n ihrrr ImCaie tsgan mren: Phorirhimns aiim Ofipinsneitien⸗ Göainunmm Naſde luionnu getn⸗, umen grtnrtn, ningmnummnmm e „. Mnunmg, E obaſbſche n on nnis ner cgnogr. ncb din ardi ordinio: ud ſtha ſgllü mincie oftei ſii Nn Aisiee 1 unli de ensn Aire (oo Al de chi iues i achie Wcin ſini antij raontnn pir ai tiSooοαοο nadins Lo arbi t isdoſteigbi fo en g di⸗ſ nenlſis Cb. de ili gimmd is Gegr arbiin elbl oi wnieitoid ciln nide nor ispniſi knt ” zanbl ſiirdl ice nn d ui glil dine.(Voncvaumd calchen hiu⸗ is mincnu⸗ n huu i , auditiſ de ecc. eum multis ſi. Sʒ circa hoc ꝓ de claratõc heart.et totius mẽ qrit᷑ an excõicauo ĩ ficiet ipſo iure actũ ↄſtõis ut ſic nil acqrat᷑ ↄſti tuto an vVo reqrat᷑ exccutio tpe exercicij: Inno. ſentit bic ꝙ reqrat᷑ exceptio alſ tenent oĩa geſta ſicut tenerent cũ actore excõicato an repulſionẽ ut ĩ. c. pia de excep.i.Vi. Spe.i ti.de ꝓcu.iĩ pn. rʒ ꝓceſſũ n ualere cũ excõicato tpᷣe 2ſtõnis.licʒ ſecꝰſi fuiſſet excõicatꝰpꝰ? h uẽ tenẽ Jo.an.do. an. Cal. æ cõiær do. æ iudicio meo de hoc ur̃ h caſus nã bic ñ dicebat᷑ ꝙ eſſz excõicatꝰ tũc:ſed ꝙ eſſſ excõicatuſ ipe aſũptionis officij qꝛ tũc n tẽuit ꝓcẽis ↄffõ et iõ nũc ñ dʒ admitti ʒ nunc ſit abſolutus:et ſic geſta cũ iſto n debẽt tenẽ:ſi cut nec geſta cũ falſo ꝓcẽ?e: ð̊ Ep.ex ꝑte decani de ꝓcu.ex inſinuatione ⁊ i.c.in nr̃a.l.licʒ.ff.de iudi.cum ſi.et h ſing.nõ.ꝙ multum limitat nõ. in. c.ueritatis:de do.⁊ ↄtu.ibi enim ↄcluſuʒ fu it:ꝙ excõicatus põt alijs obligari ⁊ alium ſibi obligare licʒ exercitiũ actionis ſit ſibi interdẽʒ tpᷣe excõis.et tñ uides bic ꝙ lʒ ꝓcuratoꝛ oblige tur alteri ⁊ alium ſibi obligat:nibilominus nõ tʒ actus ⁊ h̊ iõ:qꝛ bic defertur ſibi officiũ ſalteʒ publicum auct᷑e.ff. de ꝓcu.l.i.cuius non uidet capax ut plenius dixi. ſupra. in quodam nõbili. (Bae hoc et õ tex.opi.iĩ ĩtelligendo ꝙ tem pòͤre aſumptionis mandati eſſet abſolutus ðᷣ.c. licet de pꝛocu.li.vVi.ubi pʒ:ꝙ ſi pꝛocuratoꝛ con ſtitutus ſemel diſſenſerit nihilominus poteſt po ſtea ↄſentire dno in cadem uoluntate peꝛmanen te:ad idem.l.obſeꝛuare.ff.de offi.ꝓcon. ubi de legatio facta per ꝓconſulem. an ingreſſum ꝓui cie ꝗᷓ tunc non ualuit cõualidat tempore ingreſ ſus ipſius ꝓconſule in eadem uoluntate manẽ te:ergo idem dicẽduʒ in caſu nẽo:ꝙ łʒ impedi mtum eſſet tpe ↄſtõis ex quo nunc erat abſolu tus tempore aſumptionis conſtituente ĩ eadem uoluntate manente dʒ ↄſtõ conualidari æ idem erit dicendum qñ erat excõicatus tpᷣe ↄſtitutõiſ et aſumptionis:ex quo nunc ẽ abſolutus dno ĩ eað uoluntate manente. Ninc e. Ab. Jo. an. et Spe. de ꝓcu.pꝰprin. tenentes primam ꝑ tem Gndẽt ad contraria: ꝙ in.d.c.lʒ actꝰ cõſti tutionis tenuit a principio:nec deſit ualere peꝛ diſſenſum ꝓcuratorum:merito dno in eadẽ no luntate manente confirmatur ad.le.obſeruaꝛe: ſendet ꝙ delegatio non fuit ibi ex toto nulla: quia ꝓconſul. ibi an ingreſſum ꝓuincie hebat inriſditionem ſaltem in habitu:un potuit illam tranſferre ad h quod nõ.in.c.paſtorał.F.i.de Rp per ingreſſum ergo ꝓuincie aſſumit exerci tium iuriſditionis:⁊ illud delegato participat ſi illum n reuocat ex ui precedentis hitus ſed in caſu nẽo actus ↄſtõis fuit nullus:cum incapaci tas eſſet tempore delationis uel utroqʒ tẽpoꝛ.ſ. delationis et ſuſceptionis:ad hec iura ſuperius alleg ¶ em dic clarius et melius ad.d.c.q̊ qð ibi noluntas conſtituentis non fuit erronea.iõ data perſeuerantia potuit ille acceptare qncũqʒ ar. eorum que le.⁊? ? nõ.in.c.ſi tibi abſenti de pꝛeben. li. vj. ſed in caſu noſtꝛo fuit errõea:au reſpectu facti:qꝛ credebat illuʒ non excõicatuʒ: aut reſpectu iuris quia putabat excommunica mm poſſe conſtitui ꝓcuratoꝛem.unde ſuperuẽi ente abſolutione conſtituens uidemr peꝛdura?: in prioꝛe ↄſenſu erroneo:merito ex ſola noua ſuſceptione nil agitur in. c.i.⁊ in.c.propoſuit ð coniu.ſer.⁊ nõ.in.c.i.de eo qui dux.in ma.⁊ ꝑ nõ. in dictis iuribus niderur infeꝛendum:ꝙ ſi ↄſtiruens nunc certificatus de abſolutione ꝑ ſe uerat in ſua uoluntate:ꝙ tunc ex noua uolunta re iſte poteſt acceptaꝛe ð nouo:quod ſatis puto neruʒ etiaʒ ſine expꝛeſſo conſenſu:licet do. an. uideatur bic requiꝛcꝛc patientiam ⁊ expreſſum ↄſenſum poteſt abſolutionem:ſʒ tunc nullũ eſſet dubium: un puto ſufficẽ tacitum mõ pᷣdicto: fat qð dixit Inno. in. c. ex ꝑte decani de Ep. Idẽ dic ſi ꝑſeuerans in conſenſu erroneo ex poſt fac to ratum babuit geſtum per iſtum noie ſuo:qꝛ quis poreſt ex poſtfacto ratificare geſta ſuo no mine: ur in ꝛegula ꝛati ð ꝛcg.iur.li.vVj.⁊.l.qʒ.C. de ꝓcu. 7.l. S. ff. de indi. ꝙ hic uoluit Jo. cal. ¶ Er ex pꝛedictis nunc patet dcciſio ad omnia membra pꝛedicta. ſiue ergo ſit excommunicatꝰ tpe.ↄſtõnis ſiue tipᷣe ſuſceptionis ſiue utꝛoqʒ tẽ poꝛe impeditur ualiditas procurationis:qꝛ can ſatur ex conſenſu utriuſqʒ:data ergo incapaci tate in alteꝛo non nalet: facit.c.ci cui de pᷣbẽ.li. .vj. z. d. F. in eyneis: niſi ꝛatificeĩ ex no lũtate cõ tinnata modo pᷣdicto:⁊æ ita communit᷑ tenet᷑ h̊. (Alamo ſibno quando tempore cõſtõnis et gempoꝛe aſſumptionis eꝛat non ligatus:ſed tẽ poꝛe excꝛcitij reperitur ligatus:dicit Jo.an.et bene pꝛocuratorium naleꝛe:ſi quamdiu ſic liga tus manet non pꝛocedetuꝛ cum ipſo: ſed cum fuerit abſolutus utetur primo pꝛocuratorio.re pellitur ergo hoc caſu pꝛopter communionis periculum:ſed non pꝛopteꝛ defectum pꝛocura toꝛij: de excep. pia.li. vj. ¶ Sed dubium eſt: nunquid hoc pꝛocedet indiſtincte ſiue ſit pro ꝑ te rei ſiue pꝛo parte actoris.uidetur enim ꝙ ex communicatus poſſit eſſe pꝛocuratoꝛ pꝛo paꝛte rci:cum ipſe reus poſſit eſſe in iudicio:de iudi. intelleximus.ſʒ communiter tenetur oppoſitum ut indiſtincte repellatur:quia reus eſt neceſſari us non mirum ſi admittituꝛ: qnimmo pᷣm unaʒ opi. debet tunc reſpondeꝛe per pꝛocuratoꝛc.d. .c.intelleximus ſaltem de neceſſitate ut ibi. ꝓcu ratoꝛ ueꝛo eſt uoluntarius:quo caſu ceſſat ratõ .c.intelleximus. Sʒ annecto qõnem notabilem: nunquid geſta cũ iſto ꝓcuratore excõicato ſint indiſtincte nulla. uide ꝙ ſi excõicatio ſuꝑuenit actum perfectum conſtitutionis ⁊ aſſumptõis. tunc puto ualeꝛe geſta anteqꝙ; repellatur per. c. pia pꝛealle.quia in iſto non defuit poteſtas:ſed ſolum poterit repelli pꝛopteꝛ coĩonis ꝑicein. du bium uero eſt eo caſu quo conſtirutio non ua luit impedientc excõication .an. ſentit hic poſt ſpe.in loco pꝛealle.ꝙ non tenet ⁊.S.tetigi: ſed Joan, cal. bic aliter diſtiguit dicendo: ꝙ ſi — erat pnblice excõicatus nõ ualuit cõſtitutio:nec ea que poſtea fecit: de re indi.ad ꝓbandũ. Idẽ ſi erat occultũ:ſʒ ↄſtituens ſciebat eũ excõicatuʒ q́;tũ ad ea ꝗᷓ tenderẽt ĩ fauorẽ ipᷣius ſcientis.ſi autẽ ignorabat ⁊ ille erat occlie excõicatus tũc tenẽt geſta rõe publici officij:ar.ĩ.d.c.ad ꝓban dũ ⁊.l.barbarius.ff.de of.pꝛe.⁊ ſic diẽ ſe intelli gere nõ.i.c.fi.ð̊ ꝓcu.hoc nõ plʒ h do.an.qꝛ of ficiũ ꝓcuris nõ c publicũ ſʒ puatũ:iõ nõ dʒ eſſe dria inter publicũ ⁊æ occultũ:ðᷣ do.⁊ ↄtu.vitatiſ de elec. nibil allat pꝛo hoc ultio expꝛeſſã theori cam Inn. in. c. cũ dilectꝰ de ↄſue.? Jo. an.ĩ. c. .i.ð reſcrip.li.vj.⁊ iõ ĩdiſtincte putat do.an.ge ſta no ualẽ:qð ⁊ mihi ſatis plʒ: ꝓ b allego bo. tex. cũ mõ ſua ĩi.l.i.ff.qð cũ fal.tu.ubi pʒ ꝙ ge ſta cũ falſo miroꝛe qui putabat᷑ uerus nõ ñ ra ta:niſi iudex a pᷣncipio alit᷑ decꝛcuerit: qð an ꝓ cedat in ꝓcur̃e ibi nõ.p Mar. Ex his ſing.nõ id qð dr̃ ð geſtis rõe publici officij nalẽ ꝓcedit in officio publico aucte ⁊ utilitate:ſecus ſi ẽ pu blicũ aucte ⁊ utilitate priuatũ:ut c fficiuʒ tutele ꝓcu. ⁊ ſiliuʒ qð nõ.Diceres tu q̃re ualẽt geſta cũ actore excõicato anteqꝙᷓ repellat᷑. d.c. pia ⁊ n ſic cũ ꝓcuẽe excõicato.qndeo ꝙ ĩ ipſo dño nõ deeſt ptas agẽdi:ſʒ poterat repelli ꝓpt cõionis piculũ.Si eꝛgo n fuit repulſus tenẽt geſta ſicut ſi de facto Sxiſſet:ut nõ.i.c.vVvitatis.ſʒ ĩ excõica to qui fuit ↄſtitutꝰ ꝓcurator deficit ptas agẽdi cũ nõ ualuerit ↄſtõ ut.S.dictũ eſt. 3 qro 8 qõne nõ minus nõbili.nũquid excõicatus ð fac to ↄſtitutus ꝓcuꝛoꝛ cũ pfᷣate ſubſtituendi poſſu ualide aliũ ſubſtinẽ. Jo. an. inſtat hic ⁊ ĩ glo. ĩ cle.ſi religioſus de ꝓcu.⁊ vẽ c udẽ ꝙ eo caſn quo ↄſtõ ẽ nulla ꝓpt᷑ incapacitatẽ ipſiꝰ oſtituti nõ põt ẽt ſubſtituẽ:ut.d.cle.ſi religioſus.ſecus ſi eſſet ꝓcuꝛator:lʒ ꝓpt᷑ excõicaniõem poſſet re pelli ab agẽdo:ut qꝛ fuit excõicatꝰ poſt aſſi ptio nẽ mãdati. Jo. cal.fatet primum qn ſimplr fuit data pfᷣas ſubſtituedi: ſecus ſi fuit dep utatꝰ nu dus miſter ad eligẽdũ ſiue nominandũ aliquem quẽ ex tũc dñs ↄſtituebat:ar.i.q.i.ſi fuerit: q̃ſi ſentiat ꝙ hᷣ ultio caſu nideat᷑ ⁊ ſit Oſtitutꝰ nõ ab excõicato ſed ab ipſo dño:p:o quo optie fac.l. cũ pꝛ.F. hẽditatẽ.ff.de le.ij.ubi ꝑ deportanõeʒ non amittit quis ptᷣatẽ eligẽdi ſen nominãdi:ſic nec ꝑ excõicationẽ. Oo.an. vꝛ uelle ꝙ etiã ſim pliciter datꝰ ad ſub ſtituendũ poſſit ſubſtituere: qꝛ dare mandatũ ad ſubſtituẽdũ æ ſubſtituẽ ex pedit᷑ per uiã octus:ſed cxcõicatus ualide õlit lm cõem opi.nõ.i.c. neꝛitatis palk. (Sec cene hᷣ ſua opi.mihi nõ plʒ:qꝛ ĩ iudicio q̃ſi Ohimꝰ.l. .liij. ff. ð pccuł. æ tñ nõ ualent geſta cũ cxcẽ icato ꝓc uẽe ↄſtitnto. vn cꝛedo ꝙ excõicatꝰ nõ põt ⸗ ſtirui ꝓc?oꝛ ẽt ad negocia:qꝛ n vꝛ capax officij publici ſaltẽ aucte ut.S.dixi:lʒ ex rẽe do.an.nẽ inferendũ ꝙ poſſz ↄſtitui ꝓcẽoꝛ ad negocia:qðᷣ n plʒ ut.S.dixi.nã ↄſtitutus ad indicia ↄſtitnit ad qſi Söhenð:⁊ tñ n nalet:ut hic ⁊.S.Oixi:ita ⁊ fortius ſi ad ve pᷣhenð cũ iiꝛoqʒ caſu ſubſit ea dem rõ. Altio qro an excomunicatus poſſit cẽ ¶ De pꝛobationib⸗ ꝓcuratoꝛ ꝓ ſuo pſoꝛte Jo. an. uẽ dubitare qð poſſit allat cle.ſi religioſus pᷣalł.uꝛ tn poſtea ſẽ tire griũ.et h̊ aꝑtius tʒ do.an.mouet᷑ qꝛ ↄſorti um littis n ſupplet ibabilitatẽ ꝑſõe q ad excõi cationẽ:qꝛ h cãu nulla ſubeſt neceſſitas agendi uel defendẽdi ꝓ'cõſoꝛte: niſi eſſet cã indiuidua: qꝛ tũc ex ꝑſonsa ſua poſſet defẽdẽ ↄſoꝛtẽ abſqʒ aliquo mandato.l.i.. ex his.ff.ðᷣ. v.ob. ſecus iĩ religioſo qᷓ põt ẽt eẽ pᷣcãu ꝓcẽoꝛ ꝓ conſoꝛte qꝛ ex qꝑ ſe hẽt eẽ in iudicio n impedit᷑ ↄtẽpla tio ſi eſt ꝓ ↄſoꝛte.Ego allegarẽ aliã rõʒ ĩ excõ municato ut repellat duplici rõe.pᷣma qꝛ ut.S. dixi incapax eſt hꝰ officij ? n põt negari qͥn pro ꝑte conſoꝛtis aſſumat negotiũ ⁊ officiũ ꝓcurã di. Item in odiũ ſui ut cũ uideat repelli ab om ni actu citius inducat᷑ ad ſatiſfacienð ꝓ quo fu it excõicatꝰ:ar.c.pia pᷣ al.ſi fui ꝓlixꝰſũ excuſadꝰ xꝑ ꝓlixitatẽ mẽ q quotidie ẽ ĩ uſu. ab. ,tiq Kaſus. du N preſentia. peeba tio n ꝛeleuat ꝓbantẽ:ſic ſummatur . diteꝛ. Ego ſummo pinguius eua cuando ⁊ enucleãdo totũ tex. Si rogatus ꝛeſti tuẽ totam hẽditatẽ eo ſine libeꝛis ceccdẽete itret mõaſteriuʒ euancſcit fideicẽmiſtum ⁊? heꝛeditas applicat᷑ mõaſie:io:nec ad iualidandum ingreſ ſum ſufficit ꝓbare minoꝛc etatẽ ipe ingreſſus: ſi ex aduerſo geiatus pꝛobetur ingreſſus.h.d: intelligendo ꝙ fuit hic ſubſtitutio fideicõmiſſa ria.ſi vo fuit directa ſumma ſic. Subſtõ facta filio eo decedente ſine liberis cuaneſcit ꝑ igreſ ſuʒ mõaſterij:⁊ tũc adde id qð ẽ ĩ pᷣſummaꝛio: ibi nec ad inualidandum ingreſſum ⁊c̃. uſque ad fi.⁊ uterqʒ; intellectus ẽ vᷣus in ſe.dico tũ ꝙ; pmus intellectus eſt neꝛioꝛ ꝙ hᷣ̊ fuit ſubſtõ fidei commiſſaria:lʒ do.an.hic dicat ꝙ fuit compen dioſa:æ ꝙ ülud ſit vbũ directuʒ deuoluant ⁊c̃. ſʒ pro pdicto allego tex.apeꝛũ ĩ.l.hidibꝰ..i. ff.ad treb. ubi h̊ͥ dicit Ray. æ idẽ dicit tenere Hoſti.ĩ ſum.de teſta.cx qꝛaliqs eſt inſtitur:ſe cus ſi nilo ĩſtituto quis dicẽt uolo ꝙ boõa mea dᷣuoluant᷑ ad talẽ:⁊ ð h̊ ibi uide lanꝰ iuic i tur pᷣncipal? in tres ꝑtes in pᷣma ꝓceſſus narra rinnds ibi dilectus auduoꝛis diffinitõ ¶ In tertia ib i nos diffinitionis confirmatio Mrima ſubdiuidit᷑ in quatu ꝛ: nam pꝰ ponit actoris petitio.fa ibi neꝝ rei Rnſio et reconuẽ tio tertia ibi ad h̊ actoꝛig replicatio.quarta ibi uerun rei duplicatio. 6. pꝰ ꝙ ↄſoꝛtes eiꝰ dem lit.pnt ex eoð libello reũ ↄuenire et anter totus a1andlciarin⸗ ſimul ſuper utroque fundari. õ fᷣm unũ intellectũ ꝙ pꝛocedit iſte libellus peto omnia bona que tibi obuene runt ex hereditate talis aliter bona non ſpecifi cado.h̊ procedat in dubio ſi intelligatur tex. ꝙ iſti agebant petitione hereditatis quia cum hec ſit actio ulis non eſt neceſſe aliquid exprimere nec in prin.nec in progreſſu iudicij ſed tin exe cutionis tempore.l.iiij.ff.de peti. here.qixi ple in. c.ii.de libel.obla.ſi at intelligat ꝙ agebatur õ iInmuCttan n. Iuntiutmaſfri ti mii nifnila E Dtnrcttgörrtrrttiin Nicmritim ml Lubſ. ücktgiiimr eriinis in rgitnüttanu ad olegnerdeem nernhe nfnuiini trmininn en Mrlstinzueddenn, lynglican In pntia. in an agſiſtign Paroſu ncuſilſ i plrſi Aeuſic⸗ neienonle eiſicb, Rpreſentin dd big paobe biͤran Dbmmtirſeſunnnn Gnn. Cooſunno Dingnius ng cddi Linognsrf dmiſneſeis actirinn aumncſit ſcaciniſüne erti⸗ eagerz, inichnn leref r mmurmm grirolie⸗ uns nutanr ircſis g ithie ſobſimio fcacimmiſa en ſumma ſc. Oubſto fac eſne ſberis auneſcnpigre caddeid a eip ſumnaio: Amndun ingreſſun a uſave Ceens t ſus in ſe dieo i Ntdeiong b fut obſti ftei d n hi diat gfittonpen 1 ſtü reeuz Cevoſtant i, cgot etiil lidb H. dict Raade cn get chn c Aiisl iſtnt , no guis clitlol; a Airöß tiuc in mns w n ii ſio ini ichlans uctos Effio vs Afnnonis ffinnid uanmenſamd Non rei nendicatione.qð petebant bona illa reſtitui reſpectu dominij:tunc eſſ iſte tex. in hoc ualde nõ. et decidẽt nõ. n.i. c. certificari ð ſepul. ubi h̊ diſputat. õ.ʒe reũ poſſe dare ĩ cã ꝛe conuẽtionis libellũ directe priũ libelo actoriſ: nide ad mãm nõ. ꝑ Inn.i. c. ex naſtione de re ſti. ſpo. in. c. c ↄtingat ð of. dele. ¶ Hõ. qto quẽ poſſe donare ſe ⁊ oĩa bona ſua mõſterio ꝑ modũ ↄuerſionis ſʒ alit᷑ n fiat mõachus. et erit iſte ↄuerſus mõaſterij.fᷣm gl ſing. in. c. ut ex cõ tinentie. xxvij.q.i.iſte tal ẽ magis aſtrict mona ſterio q; mõachus:cenſetur ciʒ quaſi fu⸗ möſte rij adeo.qꝛ ẽt cã maioris religionis nõ põt ide diſcedẽ ſʒ illã glo.ſing.qdã tn ĩ h̊ uln. ut nõ. ibi arch. Mõ.quĩto ex hoc et ex tex. caſum ſin. ĩ qꝰ qs põt ĩ nita ſe pᷣuarc facultate teſtandi do nãdo ſe et oĩa bona ſua loco religioſo:ꝑ hꝰ ãgu it multũ ſing. Har. in.l. fi. C. de pac.ꝙ ualʒ do natio oĩuʒ bonoꝝ facta ecclie pntiũ ⁊ futuꝛoꝝ ⁊ ſic in fauorẽ ecclłie poſſet ſe puaꝛe facultare teſtã di:lʒ ñ intret religionẽ.qꝛ ſicut põt fauore eccłe dare ſe ⁊ oĩa bona ſua:ita ⁊ ſua ſine ſe. Et nõ. ſing. illud dẽm:qꝛ Mar. de illo dicto nullã men tionẽ facit in.l.ſtipulatio hoc modo cõcepta.ff. de vb. ob. ubi tractat ple hanc mãm. poſſz ti il lud dẽm moꝛdecri.qꝛ qn ↄfert ẽt ſe ur̃ tũc mori cũ ꝑ ingreſſum fingaĩ moꝛtuus.xvi.q i.placuit .l deo nobis. C. ð epi.æ cle.iõ non mixꝝ ſi põt donare ꝑntia et futura qꝛ et ſi expſſe n dõaret: tacite tñ tranſeũt ĩ mõſteriũ ſi ali᷑ pᷣus n diſpo ſuit. xix.q.ult.qꝛ ingꝛcdientibus ⁊ ĩ.c.ſi q̃ mlier et ĩ.c.nunc ãt ⁊ ĩ aut.ingreſſ.C. de ſacro ſã.ec. ſ bᷣ rõ ceſſat qn ñ intrat ipſe mõſteriũ.ſʒ pro h̊ dicto Har. qð ẽ ſatiſ piũ ⁊ fauorabile eccleſijſ: Ego allego glo. que hoc ſentit in.d.c.ut lex cõ tinentie:hãc mam latius attingã in.c.fi.e ſuc. ab ite. ¶ Mõ. quẽ licite oblationẽ ſuã poſſe iu ramto firmare:nec ex hᷣ orit᷑ pſumptio ↄ ꝛecipi entes tale iuramẽtũ:ꝙ h̊ fecerunt allicientes eũ ꝓpt᷑ ſua bõa tpᷣalia hda.h̊ dico ꝓpt᷑ tex.ualde ſing.xx.q.iij.c.conſtituit:ubi dr:qð ſi religioſi alliciunt aliquẽ ad religionis ingreſſũ ꝓpt᷑ ſua bona tpᷣalia hnda nullũ inde cõmodũ conſequi gnt. õ. ibi cũ oſtat: ꝙ actus ĩ dubio n pᷣſu mit᷑ gelatꝰ:⁊ iõ qꝛ fẽa ñ pſumũt᷑ niſi ꝓbẽt᷑:facit c.cũ ĩ iuꝛe ð of.deł.? ꝓbat᷑ ĩ.c.cũ Joan.ede fi. iſtru. æ h ueꝝ:niſi ſubſit cã urgẽs pᷣſumdi:ut eſt tex.nõ.i.c.cũ tu ð teſti ubi dicet᷑ plemůjꝰ. MNMõ. ſing. ex iſto tex. ꝙ fũdãti ſe ſuꝑ certo actu ſatis ẽ ꝓbaꝛe bñ illũ actũ fuiſſe geſtũ:licʒ ali᷑ n ꝓbet habilitatẽ ꝑſone ad illũ aciũ exercẽdũ.hic eim ſindicꝰmõaſteꝛij dũtaxat ꝓbauit illum obiuliſſe ſe z ſua.Et ex h̊ pᷣſumit᷑ illũ fuiſſe idoneũ ꝛſpec tu etatis ⁊ iudicij ꝛõiſ:adeo ꝙ aſſeꝛcti Sr iũ ĩcũ bit onus ꝓbãdi:⁊ qð plus ẽ nõ ſufficit ꝓbare aliquid pᷣſũptiue õ iſtaʒ pſũptiom:ſʒ oʒ ᷓ ꝓba tio ↄcludat neceſſario:ſicut apꝑʒ h̊ ꝙ aduerſus illã pᷣſũptõʒ ꝙ erat idõcus etate n ꝓfuit illa ꝓ batio gñał ꝙ erat mioꝛ ãnis:qð ſac̃ ad nõ.per nn. ĩ. c. inotuit ö eo ꝗͥ fur. oꝛ.rece. ?⁊ ꝑ Dar. in.l. ſciendũ. ff. ö. v. ob. ¶Ms ulteꝛiꝰ. ex h ? ex tex ꝙ ſicut ꝓbatio ex ꝑte actoris dʒ cõcludcꝛe neceſſario:ut ẽ tex.nõ.iĩ.l.mr̃eʒ.C.ð ꝓba ita ⁊ exceptõ ex ꝑte ꝛei:ut h̊ ⁊ ↄcõ.c.auditiſ ð pᷣſcꝛip. ⁊ põt dici ntrũqʒ dẽʒ ꝓbari hic:cũ ꝑꝑ reconuẽ tõis actũ iſti fratꝛes carnales ecnt actoreſ ⁊ ꝛei: nec ad aliquẽ affectũ ſuffiẽ illa ꝓbõ gñalł:ꝙ eꝛat minoꝛ annis: mo ꝓbata oblatione ex alia ꝑte ſuccubneꝛet tã ĩ cã cõuẽtõis q; ꝛecõuẽtionis:qð nõ. Itẽ ex pᷣdictiſ ⁊ ex tex. colligo unã nõbilem limitatõʒ ad illud dẽ; uulgare:dubia ꝓbatõ nõ rleuat ⁊c. ꝓcedit eiʒ qñ ꝓbõ ẽ dubia in ſe et ex facto ſuo.ſecꝰ ãt ſi offuſcat᷑ ex ꝓbatõe exceptio nis aduerſarij:declaꝛo h̊ ꝓbõ facta ꝑ iſtos fra tꝛes:qꝙ ille oblatus erat minoꝛ aniſ:cꝛat ĩ ſe ſine facto aduerſaꝛij dubia:qꝛ nõ concludebat neceſ ſario intentionẽ iſtoꝝ:iõ merito non ꝓfuit eis. ſed negari non põt qn aliquatenus obfuſcaue runt ⁊ ꝛeddider̃t dubiam ꝓbõnem mõaſſierij ſu per oblatione facta:cũ poſſibile potucꝛit eſe ꝙ; iſte eꝛat minoꝛ annis tpᷣe ſecunde oblatõis: ? ta mẽ b̊ non ſufficit ad tollendam ꝓbõneʒ pfectaʒ mõaſterij:qꝛ ut dixi illa ĩ ſe erat ꝑfecta:lʒ aliq̃te nus obfuſcuta ꝑ ꝓbõnem ꝛci. ſatis enim ẽ ꝙ bõnem penitus nõ elidit: ⁊ ſic ꝓbat iſte tex. deci ſionem glo. ſing. in cle.fi. de Gp. æ cõcoꝛdat. c. auditis de pᷣſcꝛip.tʒ Haꝛ. i.l.nõ ſolũ. . ſʒ tpꝛo bari. ff.ð no.oꝑ.nun.ubi.ſing ur̃ h̊ dẽm limita re:⁊ ꝓcedat ubi non pᷣſumit᷑ delictum.ſi aũt pri ſumeꝛetur delictum tʒ ꝙ exceptio reddens ꝓbõ nem actoꝛis ſeu accuſatoris dubiam eam peni tus excludit.ponit exemplum ſtatuto eſt impo ſita pena nobili intranti palatium niſi tpe conſi lij gñał:accuſatur nobił quod de menſe maij in trauit palatium ⁊? pꝛobat᷑:ꝛeus ꝓbat ꝙ die.xv. maij fuit factum ↄſilium generale:⁊ ſic cx cã peꝛ miſſa potnit de menſe maij intꝛaꝛe palatũ.Con cludit ibi ꝙ ꝓbõ accuſatoris tollitur per hanc exceptionem dubiam:cum non probauerit il la die qua intrauit fuit factuʒ ↄſilium gñale.po tuit enim eſſe ꝙ intrauit prius uel poſtea:ſʒ qꝛ ex contrario pᷣſumitur delictum ut euiter̃᷑ h̊ dʒ pꝛeſumi ꝙ itꝛauit tpe licito:quod ẽ nalde ſing. 7 ponit ad h̊ multa exempla æ iura multa alle gat.ifacit illud:quia in penis mitioꝛ inteꝛpꝛeta tio eſt facienda.l.pe.ff.de pe.regula in penis de reg.iur.li.vVj.⁊ in.c.cum tu de teſti.preſumptio enim bonitatis que eſt pꝛo ꝛeo de pꝛeſump. c. .fi. facit preſumi actum eſſe geſtum tempore li cito. Ego addo aliam limitationem ꝙ etiam in ciuilibus quieſcentc pꝛeſumptione delicti rolli tur perfecta probatio actoꝛis:ſi rei exceptõ ꝛed dit illam equiuocam. exemplum in terminis. c. mõaſteriũ pꝛobauit ticium ſempꝛonij obtuliſſe ſe ⁊ ſua mõaſteꝛio tali tempoꝛe:re pꝛobat quod illo tempore erãt duo qꝗͥ uocabant᷑ h̊ noĩe: certe ex hoc tolletur illa pꝛobatio actoris: miſi aliter declaretur: ar.l. duo ſunt ticii.ff. de teſta. tute. 2 c. inteꝛ dilectos de fide iſtꝛu. ⁊ pdicta ſunt bñ noranda. Q ulterius aliud bonum dicunt * ꝙ ꝓbatio in gñe facta nõ ꝓdeſt qñ quelʒ ſpẽs generis non ↄſequit᷑ illuʒ effectum ad quẽ ꝓpo nitur. declaꝛo h̊ fuit facta pꝛobatio: ꝙ oblatins erat minor annis tpᷣe oblatiõis:dicit tex.hᷣ hoc nõ ſufficẽ:cũ duplicit᷑ poſſet dici minoꝛ annis ⁊ an. xxv. annuʒ ⁊ an. xiiij In hoc ultio ĩrellectu ſeu in bac ultia ſpecie ꝓbatio ↄcludebat:ſed in alia nõ:qꝛ mĩor.xxv.maior.xiiij. põt religionẽ itrare: ð reg. c.i.ſi.Vj.æ idẽ dic ĩ articulãdo ſeu excipiẽdo ut cogat᷑ a pᷣncipio ſpecificare:⁊ ſic ñ in gñe ꝓponeꝛe: ut ẽ tex. nõ.in. c. pia de exeept᷑. li. vj. ⁊ ibi nõ.glo.Si aũt a prinꝰ fnit ĩ gñe ad miſſus ad excipiendũ ſeu ꝓbandũ dʒ inſpici po ſtea ꝓbatio. ſi eniʒ eſt gñalis nõ ꝓdeſt ut hic.ſi aũt ẽ ſpãlis admittit:ur nõ. Inn.i.c. ceteꝝ ð iu di. Et ex his ⁊ ex tex.nõ.qꝙ; ꝓbatio gñalis non declarat᷑ im mãm ſubiectã ſeu intentionẽ articu lantis. Idẽ dico qũ genus ſimplłr ꝓlamʒ intelli gitur a iure ĩ potiori ſpẽ: ? ſi illud genꝰ ꝓferat a teſtibꝰ nõ capit᷑ in illa ſpẽ:ſj ĩ nullo hẽar rele nare ꝓbantẽ: ex quo ĩ illa ſpẽ nõ ↄcludit itentũ articulantis.exẽpluʒ excipio ↄ actoꝛẽ ꝙ ẽ excõi catus:⁊= ita gñalr ꝓbo excõem ꝑ teſtes:ceꝛte nõ releuoꝛ:qꝛ poſſibile ẽ ꝙ ſit excõicatio minoꝛ:ut .d.c.pia:⁊ ĩ teſtibꝰ nõ facimꝰ inteꝛptationẽ illã ſicut ſi a iuꝛe illud vbũ ꝓfeꝛꝛeꝛet nel a iuriſperi to: hoc tex. iuncta gl. nõ. in.l.i. de uſuris. C. GEno nõ ſᷣm Jo. an. hbic expreſſe: ꝙ minor. xxv. ãnis bona ſua ſine curatoꝛe ⁊ ðᷣcꝛeto alicẽat itrãdo tin mõaſteriũ:ſecꝰ iñ eſſj ſi ñ irraꝛet mo naſteriũ.l.ſi quidẽ ⁊.l.ſi pdiũ.C. ð pdi.mi.ſine decꝛe. nõ alie. ? qſi ꝑ totũ:ẽt ſi nellet alicaꝛe ĩ ali as pias cãs:ar.in.l.ij.ff. ð pollici.qð bñ nõ. ꝓ H facit:qꝛ ĩgꝛediẽs mõaſteriũ fingit᷑ moꝛi tpe in gꝛeſſus. I. deo nobis. . de epi. ? cle. ?.xvj. q.i. placuit. ſᷓ tpᷣe moꝛtis põt pubes ſine alia ſolẽni tate diſponẽ ðᷣ rebꝰſuis.l.ꝗqᷓ etate.fl.ð teſ.⁊ pᷣſeꝛ tiʒ ĩgrediẽs religionẽ hẽt liberã facultatẽ diſpo nẽdi ðᷣ rebꝰ ſuis ĩ aut᷑.ðᷣ mõa.S.illud 2z. xix.q. ulti. ſi q̊ mlicr ⁊. c.qꝛ ĩgrediẽtibꝰ:q rões ceſſant ĩ eo q uli alienaꝛe boa ſua nõ itrãdo religioneʒ ſ ad pias ci6, Cſ prio expediã gl. noſtꝛaſ iuxta morẽ:demũ neniã ad gl. Inno.⁊ alioꝝ:⁊ gl.i.ĩ pnꝰ. allegat aliqs ↄcoꝛdantias. fo foꝛmat ꝑ oꝛdinẽ. v.qõnes ⁊ ſoluit. ¶ Mro eni qrit: an ſubſtõ facta ſi deceſſeꝛit ſine liberis euaneſcit ꝑ nãlem natinitatẽ tin. gl. rñdet ſimpłr ꝙ ſic ꝑ .I. ex facto. S. ſi quis rogatus. ff. ad treb. cuʒ ſi. pic alł. Yo. an. ẽittit ad ibi nõ.æ do. An. etiaʒ ſimpkłr trãſiuit: æ eeꝛte minꝰ bn expediunt hunc paſſũ pꝛo canoniſtis:iõ aduertas.nã glo.nõ.in cle. i. de bap. ſentit Sriũ:ꝙ appellatõe liberoruʒ nõ ucniũt nãles tmn nbi agit᷑ de ipoꝝ ↄmodo ⁊z honoꝛe ꝑ.l.cũ legitie.ff. de ſta. ho. ubi dẽ ꝙ filij ſpurij ſequunt᷑ matꝛc nõ patꝛc:ad idẽ.l.q; ſemꝑ ff. de in ius no. ſz hac opi. gl. noſtre ſequit gl. ĩ .c. raynaldus de teſta.ĩ V. v ẽt: ubi dẽ ꝙ ſi nõ adijcit᷑ vbũ leginimꝰ:tñc intelligit᷑ ð legitimis ⁊ nilibꝰ:ſecus ſi tii dixit ſine liberis.qͥd dicendũ aduꝛte qꝛ q iſia ẽ ſatis dubia: urꝝ appellatiõe ¶ De pꝛobationibꝰ⸗ filioꝝ ſeu liberoꝝ ueninnt naturales tin ſine bꝰ vbũ ꝓferat᷑ in ultia noluntate:ſiue int᷑ uiuos in pctibꝰſiue in ſtatutis.et ẽ materia quotidiana et neceſſaria maxie canoniſtis: iõ hic aliquãtuluʒ ĩ ſtabo ultra alioſ.Et pꝰ ꝙtũ ad qonẽ gl.an filiꝰ nil excludit ſubſtitutũ ueniẽtẽ ĩ defecrũ libẽorũ diſtingue pꝰ Mar. in.l. ex facto. F. ſiqs rogat p alt. ꝙ aut tal nal natus in fuitute aur ñ pꝰcau ſi ẽ natus ĩ figura mẽimoniali excludit ſubſtitu tũ als n all.inſti.de piug.ſer.i.pᷣn.⁊.ff.ð le.ij.l. lucius in fi. ⁊.l.fi.ff.de iu.deli.dẽ ãt natꝰ ĩ figuã miimonij qn mẽimoniũ fuit ↄctũ inter fuos ul int libeꝝ et fuũ int᷑ quoſ de iure ciuili mꝛimõiũ n phit᷑:ſʒ de iure cãonico ſecus ẽ: ut.j.ð Oin.ſ uo. ꝑ totũ. Aduerte m qꝛ illa iura all.p Mar. apte ñ ꝓbãt pᷣncipiũ hꝰdiſt.nã pᷣma allegatio lo q̃t de ſucceſſione ltima an et qn ſeruoꝝ filij ſuc cedãt pꝛi adepta libẽtate. Alia vo duo iura nõ diſtinguũt int᷑ nalẽ ↄceptũ ex mẽimonio łʒ nullo æ aliũ natũ ſine ullo mrimonio imo poti uiont loq ĩ natis ſine ullo mẽimonio.un plus plʒ ꝙ ſe quit᷑ ĩ ſe di.⁊ pꝰ cã dicã: Aut ñ ſuit natus ĩ fui tute:⁊ tunc aut illa vba ſi deceſſerit ſine liberis referunt᷑ ad ꝑſonã qᷓ ñ põt hẽe niſi nãles tin ut ad furioſũ ñ hntẽ uxorẽ.⁊ tẽ nãl excludit ſubſti tutũ:qꝛ de eo ur eognatũ:ut iĩ.l.hẽdibꝰ.F.i.ff. ad treb. Fʒ unũ itellectũ. aut referũt᷑ ad aliũ qn põt ſine peccato hẽe niſi ltimos:ut ad clericum ĩ ſacꝛiſ ⁊ ĩtelligat᷑ de cccłia:⁊ ſic ð filio ltimo tin ñ ãt rõe pᷣdẽa põt ĩtelligi de alijs.pᷣ ẽ nõ. dẽm Par.i.d.l.hr̃dibꝰ.⁊ ſi fuit dẽm ſine liberis ex ſuo cõpore deſcẽdẽtibꝰ hr̃ ̊ͥ cõditio ꝓ ñ adiec ta: qꝛ iuitat metu ꝑditõis bõꝝ ad illicitũ coitũ: ſiẽ ñ nalet illa qᷓ inducit uiduitatẽ.ut ſi ñ nupſe rit. ff. de cõdi. ⁊ de.l.cũ tale.ita nõ.dicit Haꝛ. ĩ d.l.bẽdibꝰ. Aut illa ↄferũt᷑ ĩ ꝑſona qᷓ põt habẽ ltimas ⁊ nãles ꝓles.⁊ tunc ſi põt tacite appere uoluntate defuncti: qꝛ in aliꝗᷓ ꝑte teſtamti feẽ mitionẽ de nãlibꝰar.l.ꝗᷓ filiabꝰ. fl.de le.i.? nalis excludit ſubſtitutum. ar.ĩ.d.l.fin. ð iur. deli.aut nõ põt ſic apꝑere ex vbo teſtamti. ⁊ ſic erat ipe q rogauit hõ poſitus in dignitate nʒ inhoneſte ↄuerſatõis ⁊ uenerabilis hõ:⁊ tunc nal'n exclu dit ſubſtitutum: qꝛ nõ eſt neꝛiſiłe ꝙ tał hõ uolue ꝛit ſubſtitutũ excludi ꝑ talẽ nãlẽ: aꝛ.i.l.gñalꝛ ĩ fi. C. de inſti. ⁊ ſubſti.æ.d.S.ſi quis rogatꝰ:alias ſi non eſt talis qui rogauit ſubſtiiutus exclude tur per naturalem ut ibi hoc.ueꝛũ in filio natu rali:ſecus in ſpuꝛio nato ex damnato coitu.qui non poteſt eſſe uxorius.talis enim nullo caſu excludit ſubſtitutum:argum. in auten. ex com plexu. . de inceſt. nup. Idem in filijs adopti uis tantum:ut.i.ſi ita.ff.de lega.ij.hec ueꝛa ꝙ; naturalis in dictis caſibus non excludit ſubſſi tutum:niſi ſubſtitutio fieꝛet femine.ꝛatio:quia matri talis filius ſuccedit:niſi ſit illuſtris.l.ſi qua. C. ad orphi. ? inſti. de ſucceſſo.cogna.. uulgo. ⁊ ideo in femina non eſt recurrendum ad ſupra dicta: ſed indiſticic naturalis exciudet ſabſuitutũ: ira dicit Mar.i.d..ſi quis ꝛo gatus mn WN Uriorplgn in wieſil iuigiin nüz, Nauainuruiid iißtimwj ntden imumtd ſtihiteſmn Cmmtinuntii Srz uinipb in “f W . S Pniüfit zai inner fhos i⸗ l lt..5 gl 5 rngrihimnal Vr. ilmnömalegno mmmagiſenop fiſie n B octo innn Ahnig üinoniohenſo Onminonio md votſ ion Onümnoſid myspoe d Bunfianmsiti n Ddaſ deeſent ineiben ipirbienni itstm mni en dG muir ilbilb ſif. i an nifrii dai q iſihinograd dencun clurr ſc fliolino n ig tealss he 1. dan fnir den ſine lberis er pr codino iee ziböpad iliati coii: tuicrimi ut ſin nupſe me in n dict Dui eriti om pirbine 1imnenhönnete a niniige ſum 1i ſim ceiand 4 linoindi ſt umntſ et ꝓ eo allego rex. ʒ unã lect.quã ponit ibi gl. in. d.l. bẽdibꝰ. S. i.ff. ad treb.ſy aꝛ. in. d. I. hẽ dibꝰhᷣ rep:obat qꝛ ĩ iſtiſ principaliter inſpicitur uoluntas teſtõris: ut. d. S. ſi qe rogatꝰ: ſi n uið tur ↄſonũ noluntati teſtõris:qꝙ ĩ feia indiſticte ſenſerit de filijs illegitis:cũ magiſ ſit Hoertſan feis q; maſcuł hr̃e filios illegitog: ax.l. ſi q illu ſtriſ pall. æ h mibi plus plʒ. ¶ Mõ. iñ ex dicto illius glo.ar. op.qꝙ ubi ĩ loco ẽ ſtatutũ ꝙ; naleſ ſuccedant ſicut legitimi:ꝙ; tunc indiſtincte nãł. excludet ſubſtitutum:qꝛ ꝓpt᷑ diſpõneʒ.l.munici pał ur̃ de tali filio cogitatuʒ an auteʒ ualeat tale ſtatutum uide ꝙ nõ.in.c.ꝑ nenerabileʒ q fi.ſint le. et per Fre.cõſi. cclxviij. ubi tʒ ꝙ n ualeat qꝛ dat mãm peccagi. Jö Mar. in.l.teſtamti factio ff. de teſta. ¶ Munc attende qꝛ ſi bu ponderas oĩa pᷣdẽa una cũ iuribꝰpal. oĩa fundant ſuꝑ taci ta uoluntate diſponentis. Et ex his infero unaʒ nõblem clłonẽ:qꝙ ubicũq; põt appere ð tacita uoluntate diſponẽtiſ ſine ex vbo poſitiſ ĩ diſpõ ne ſiue:qꝛ ẽ eað rõ ĩ filio lt᷑mo ⁊ nãli ſẽꝑ appel latione filij uenit filius nãl tmn ẽt ſi tractet᷑ ð pe na ſiue de cõmodo ſiue diſpõ ſit in ultia uolun tate:ſiue in legibꝰ:ſiue ĩ ſtatutis łĩ alijſ Sctibꝰ hᷣ ꝓbant᷑ ex pᷣdictiſ æ ꝑ nõ.plene ꝑ Cxy.in.l.q̃ſqs C. ad.l.iuł.ma.ubi tractat an ĩ diſpõe illa pena li ĩcludant᷑ filioꝝ appelłone ſpurij iunctis nõ.ꝑ eñ ĩ.l. qcũqʒ.C. ð ſer.fu.ubi tractat an et q;do ſtatutũ debeat extẽdi ex idẽtitate rõis. Adð ẽt aliũ modũ ↄiecturandi uoluntatẽ diſponẽtiſ ex nõ. ꝑ Mj. in l. ꝓnũciatõ.ff. de. v.ſig. z.l.fi.C. de fideicõ.ꝙ aut diſpõ loqt ꝑ vᷣba ſignificantia nãlitatẽ æ ueniũt nãles ſecꝰ ſi ꝑ vᷣba ſignificãtia agnitiõʒ. ⁊ ĩ utꝛoq; loco uidcas ꝑ Dar. an ba ſtardi dicant᷑ ð familia uel ð domo nobil ũ ⁊ ſic cõphẽdant᷑ ſub ſtatuto puniente certo cau illos de domo uel familia nobiliũ. Si vo ex pdictis n põt appere de tacita uolũtate diſponẽtis ⁊ tẽ ẽ magis dubiũ crederẽ tũ ꝙ ubi agit᷑ ð filiorũ cõmodo ueniũt nales ex qᷓdã hũanitate et beni gnitate:ar.op.ex.l.gñalꝛ. F.i.C. ð iſti.⁊ ſubſti. ubi tex. op. ad mãm:qð itelligo in nãli nato ex coitu n in ceſtuoſo ſeu ſimili.tles eiʒ n ucnient. qꝛ ñ debẽt dici filij maxie hoc caſu:ubi tractat ð ipſoꝝ onẽ ⁊? cõmõ:uide tex.bo.i.c.uno.xxxv. .q.vij. Si vVo tractaꝛet᷑ de odio æ maxie penali tẽ ñ intelligeꝛẽ nãles:qꝛ ñ appente ꝛõe diſpõig ſeu tacita uoluntate diſponẽtis iſti natuꝛales ne niunt potius ex qᷓdã benigna iteꝛpᷣtatione ꝙỹ; ex ꝓpᷣa ſignificatione.d.l.gñaliter ⁊ bo.tex.i.l. fi lium. ff. ð his qᷓ ſũt ſui uł alie.iu.qᷓ interpᷣtatio ceſſat in odioſis æ maxime in ſtatutis:ð iniur. in noſtra.l.iij.ff.de neg. geſt.? regula odia de reg.iur.li.vj.⁊ uide in mã bon.glo.in.il.filij.ff. de. v. ſig. que ꝛeſtringit vbuʒ filij in mã odioſa. 2 m omnia pꝛedicta diſtingue ⁊z intellige glo. hic et in.d.cle. una de bap.⁊ peꝛ hoc deciditur queſtio quam ponit hic Jo. an. de emphiteoſi data alicui z filijs ſuis: an includãtur filij na turales: de qua queſtione remittit ad Spe. in n pnᷣria. ti.de ſoca..nunc aliqua.v.lxvij.⁊.v.xxij. ubi omnino nideas omnia motiua Spe.pro ⁊ con tra:non ſolum in ultima uoluntate:ſed etiaʒ in contractibus inter uiuos.ut in termis queſtio nis: ⁊æ tandeʒ Spe.uidetur cõcludere in hac qõ ne ſicut. S. concluſum exiſtit in ultima noluntate ut coniecturemus tacitã uoluntatẽ contrahenti uʒ. et uidetur uelle ꝙ in femina indiſtincre ueni ent filij naturalcs:quia matꝛi ſuccedunt ſicut le gitimi:de quo tamen dicendum ut habes glo. nõ. in.l.ſi qua illuſtris pꝛealł. Et nõ.hoc qꝛ fac pꝛo concluſione mea.S. poſita:ut in qualibet diſpoſitione ponderemus mentem diſponentis: ſed Har. in. d. S. ſi quis rogatus ur̃ hoc ꝛepro baꝛe alio reſpectu:qꝛ pater ſtipulando non po tuit queꝛẽ filio naturali cum non ſit ĩ ſua ptᷣaic nec etiaʒ mater filio:uide ad hoc quod ple nõ. in.l.quodcũqʒ ⁊æ.l.quod dẽ.ff. de vb. ob.⁊.il.de bitõ in fi. ff. ad treb. ſed adueꝛte qꝛ repio aꝛ. aperte ſenſiſſe Zꝛium in. d.l.qð dẽ. ff. de v. ob. ⁊2.l.debitoꝛ in fi. ubi in pꝛoprijs termis dic.ꝙ ſi mater capit emphiteoſim pꝛo ſe et filijs ſuis ꝙ acquiritur filijs ex ſtipulatione matris:rõ:qꝛ ſtipulatur ſuper re ipſius uel futuꝛa ipſius ꝛ0e utilis dominij: quo caſu etiam quilibet erneus poſſet alteri ſtipulaꝛi.l.quotiens.C. de dona.qᷓ ſub mõ:⁊ ſic uidetur ꝙ ex predicta ratione qꝛ naturales non ſunt in pfᷣate patris uel matris non dcbuit repꝛobari dictum Spe. tmm unum dictum nõ.potuit Mar. in. d. F. ſi quis ꝛogatꝰ ꝙ ĩ emphiteoſi eccleſie nũq;ᷓ ueniunt natuꝛales appellatione filiorum:qꝛ non ẽ ueriſimilc ꝙ ec cleſia de talibus ſenſerit:qꝛ de iure diuino ⁊ ca nonico non poſſunt haberi ſine peccato:quod ſingularitet nõ. qꝛ facit ad multa ꝗᷓ diſponũtur cum eccleſia uel per cccleſiam. debes enim ſciꝛe ꝙ ſimplex.fornicatio ⁊æ etiam concubinatus eſt ꝓhibitus de iure diuiuo æ canonico.xxxxij.q. iiij.nemo ⁊.c.mere trices.uide per Jo. an. in re gula ſine culpa de ꝛeg.iur.li.vj.in mercu.⁊ hec omnia bene nõ.qꝛ plenius bic q; alibi habes hunc articulum declaratum.⁊ doc.nẽi tranſcũt hic multum lente. Wemo uunc ad fam pꝑteʒ glo. que querit: nunquid in termis littere eua neſcit ſubſtitutio ſi inſtitutus habuerit filium:ſʒ ante eum deceſſit. Hendet glo. æ bene ꝙ non:qꝛ ſatis eſt ꝙ tpᷣe moꝛtis deceſſit ſine libeꝛis:ut in iuribus allegatis in glo.æ hoc. clariſſimum eſt. In tertia parte gl.queritur:quid ſi fuit dic tum ſi deceſſeris ſine hẽde ſubſtituto ralem qui ueniat appellatione heredis ad h̊ ut euaneſcat ſubſtitutio.glo.reſpondet ꝙ ſoli filij intelligũt .l. ex facto, F. ultio. ff. ad treb. æ ẽ ille caſus nõ. in quo appellatione hẽdum ſoli filij intelligun tur. ? fit illa ſtricta inteꝛpꝛetatio ut euitetur ab ſurduʒ:quia cſt quaſi impoſſibile ꝙ quis poſſet decedeꝛe ſine beꝛede pꝛoprie intelligendo ex teſtamento uel ab inteſtato. fatetur tamen glo. quod ſi non habeat filinʒ ſed nepotem ex filio e uaneſcit ſubſtirutio: ut in iuribus allega. in ca. Agdueꝛe circa primũ dẽm.nã ex pᷣdicta rõne arguit gl. i. d. l. ex facto. S. fi. ꝙ ſi ↄcedo feuduʒ uł pꝛecaꝛiũ tibi æ hẽdibꝰ tuis ꝙ uideat᷑ de filijs intellectũ:als ſequeꝛet dẽa abſurditas ꝙ durarʒ ſine fine ẽt ĩ emphiteoſi. Idẽ ſpe.iĩ ti.ð loca.S. nunc aliqᷓ.v.cxiij.ſi ↄceſſio fit ab ecclia ut tũc ĩ telligat̃ de ſuis tin ⁊? nõ er̃neis ꝑ. .ẽphitcoſis ĩ aut. ð nõ alie.ſecus ſi ↄceſſio fit a priuato: facit glo. accuꝛ. i.l.ẽt. ff. ſo.ma.ſʒ attẽde qꝛ ꝛeꝑio ſpe. .e. ti. . F. all. V. Vij. tenẽ: ꝙ hodie eccłia põt cõ cedẽ i ꝑpetuũ rẽ in emphiteoſim:⁊ ꝙ. S. emphi teoſis ſit coꝛectus ꝑ.F.licentiã in aut.ð alie.⁊? ẽphi. ſed poſſet rnideri ut diẽ hic Jo.an.qui vr ſequi pᷣmũ dẽm:ut coꝛigat᷑ ille.O. quo ad tpᷣs ⁊ nũeꝝ ſucceſſoꝝ:nõ aũt quo ad qlitatẽ ipoꝝ. de claꝛo h̊ ꝓ puris canoniſtis.F. ẽphiteoſis cõtine bat duo.prio ꝙ res ecclie nõ poſſẽt dari ĩ ẽphi teoſiʒ. niſi ĩ uita accipiẽtis æ duoꝝ heꝛedũ ſuoꝝ 2 exigit ꝙ iſti hrdes ſint de ſuis: ut ſic extẽdat ad filios uel filias ⁊ ad nepotes ul neptes: ⁊ ſic ad deſcendẽtes.ſupeꝛuenit poſtea aut᷑.de alie.et emphi. F.licentiã:ubi vr dari licentia ↄcedẽdi ĩ peꝛpetuũ:nũc orit᷑ diffichias utrũ corꝛigit ĩ totũ an vo quo ad tẽpus ⁊? numeꝝ ſucceſſoꝝ tantũ. Jo. an uult ꝙ; nõ corrigat quo ad qualitatem ſucceſſoꝝ.q.d.ꝙ ↄceſſio põt fieri ĩ heꝛedẽ acci piẽtis ĩ ꝑpetuũ.dũmõ ſint ð ſuis deſcẽdẽtibus: ut ſic id qdð diſponebat᷑ hodie qlificando illos duos ſucceſſoꝛes ꝓcedat hodie ẽt ĩ ulterioribꝰ vVñ hic ſũt exaianda duo.prio qui ueniat appel larõe he:edũ:qdð glo.hic tangit ¶ Scðo infere mus ad deciſionẽ qõnis tacte:an ẽphiteoſis ec cleſie traãſeat ad hẽdes er̃neos.ad pᷣmũ diſtiguit HBar.i.l.gallus.F. ẽt. ff. ð li.?ẽ poſt. q; qnqʒ v. ſuis heꝛedibꝰ pꝛofeꝛt᷑ ĩ tpᷣs nite illius cuius heꝛ des appellant᷑:⁊ ĩtelligit᷑ de filijs.nõ eni põt ĩtel ligi de erneis:qꝛ hr̃ditas nõ ẽ uinẽtis.l.i..i.ff de uul. æ pu. ? ſic intelligi dʒ.d.F. ẽt qnqʒ illa vx ba ſuis heꝛedibꝰↄferunt᷑ ĩ ᷣs poſt moꝛtẽ:⁊ tũc ſi ꝓferunt᷑ ſuꝑ re ſui nã nõ trãſmiſſibili ad heꝛe des er̃neos et dicendũ ẽ idẽ:ut ꝓpt᷑ ſubiectam mãm reſtringant᷑ vba ad filios. exẽplũ ĩ feudo ↄceſſo alicui ⁊ ſuis hr̃dibꝰ:ad h̊ ð ſucceſ.feu.c. .i. colł.x. æ nõ.ĩ. d. l.ex facto. S. fi.? per Di. i. l. in ↄuentionibꝰ.ff. de vb. ob.lʒ aliqͥ ałr dicãt: ut nõ. Cy. i. l. libeꝛti. C. de oꝑ. lib. qnqʒ illa vba p ferunt᷑ ſuꝑ re ſui nã trãſmiſſibili ad exneos beꝛe des:⁊ tũc aut vba exprimunt᷑ a recipiente aut a ↄcedente.pꝛĩo caſu intelligunt᷑ ẽt de hr̃dibus ex traneis.l. ſtiplo iſta. F. ſi ꝗs. ff. ð V. ob. z.l.ſi pac tum. ff. de ꝓba. Scdo caſu qñ ꝓferunt᷑ a cõce dente: puta a teſtõre uel ab aliquo dno idem ut tranſcat ↄceſſio etiã ad eĩ neos br̃des.l.ĩ anali E. de lega.⁊.l.ſciendũ ðᷣ vb. obli.hoc ueꝝ:niſi aliqua iniquitas reſultaret ↄ mentẽ teſtantis:ut in caſu hꝰ gl. ? h nõ.et ꝑ ̊ ĩfert᷑ ad ðciſiõeʒ ſecũ de qᷓonis: Quid ſi h uerba ꝓferant᷑ ĩ Sem cphi eorico: et ſi ꝓferant᷑ ĩ re puati ł cinitatis capiũ tur ppᷣe et concernunt ẽt erneos hrdes:qꝛ ſui nij pnt taliũ res concedi in ẽphiteoſim ꝑpetuaʒ ¶De pꝛobationibꝰ .l.i. E. iu. ẽphi. l.i.⁊.ij.ff.ſi ager uec.uł ẽphi. pe. un plus ſing. dicit ſpe.iĩ.d.v.cxiij.ꝙ ẽt lega ri põt erneo dno irreqſito.qꝛ ex quo donatur i ultia uoluntate ñ ꝑtinet ad alienationẽ: æ ſic nõ hẽt locũ.c.fi.de loca.uide tñ Har. in.l.fi. C. ð iu. emphi.⁊ in.l.in ↄuẽtionibꝰ.ff.ð Vb. ob. ubi uẽ ſentire Spriũ cũ diſtinctione tin ſi ãt cõceſſio fit ab ecclia.tunc inſurgit dubietas ꝓpter dcos F. emphiteoſiʒ ⁊ licentiã uidiſtis.S.ſpe.uariũ ⁊ opi. Jo. an. et gl. in. d. F. emphiteoſis ⁊ ĩ aut.ſi quas. C. de ſacro ſanc.ec.tj ꝙ conceſſio hodie põt fieri in ꝑpetuũ ſʒ ille glo. poſſent reduci ad opi. Jo. an. aliter diſtiguit. Di. i.d. aui.ſiq̃s re ꝑio ĩ.h Mar. uariũ.nã.ĩ.l.qd dr.ff.ð.Vb.ob.2= .. ſi ex facto. S. ſi pactꝰ. ff. ð pac. uẽ uelle emphi teoſim ecclie ñ tranſmiſſibilẽ ad erneos hẽdes: ſʒ i.d.aut᷑.ſi qᷓs ur̃ tenẽ ſimpłꝛ:ꝙ ille. .ẽphiteo ſis ſit correetuſ per. F. licẽtiã dicit eiʒ ꝙ põt da ri in ꝑpetuum.i.qᷓ; diu ſoluet᷑ penſio do. an. di ſtinguit ꝙ ſi conceſſio fit cx cã neceſſitatiſ ut qꝛ ꝛes eſt ruinoſa uel urgent debita ecclie uel ex cã utilitatis qꝛ res ẽ modici redditus ꝙ tũc ꝑmit tunt᷑ conceſſiones ĩ ꝑpetuũ qꝛ:bis caſibꝰ ꝑmitti tur alienatio directi dñij:fortiꝰutił tin ad pᷣ de re.ec.nõ alie. ad aures ⁊.x.q.i.ꝑpetua ſi aũt fit ſine cã ut puta qñ eccłia ↄſueuit talẽè rem dare iĩ ẽphiteoſiʒ puta ꝙ ceſſãte ↄſuerudine poſſit cõ cedi ꝑpetuo quo ad deſcendentes: ſed quo ad erneos iᷣ et p̊ caſu ꝓcedat opi¶ No. an. limitat tiñ pdicta ꝙ ſi cõceſſio fiẽt ſimplłi ẽt ubi poſſij fi eri ĩ ꝑpetuũ nõ dʒ intelligi niſi ad tertiã gnãtio nẽ ꝑ.d.S. emphiteoſis.æ credo ꝙ h̊ uoluit ſpe. in. d.v.cxiij.ne ſit ſibi ↄᷣrius in his que dixit ĩ F. vij. pal. hec dicit uera do. an. niſi cõſuetudo eccleſie ſit ut locet in perpetuum etiam quo ad crneos:quo caſu uerba intelligentur ur ſonãt. ⁊ attende ad unũ dictuʒ ipſius in pratica.dicit enim ꝙ ſi ꝛes eſt precioſa non autem ꝛuinoſa ł modici redditus ꝙ non eſt ſufficiens cã conce dendi in perpetuũ:qꝛ põt haberi paꝝ plus dan do in emphiteoſim qᷓ; locando ꝑticulatim: quia maius cet pᷣiudicium alienationis utił dominij qꝙᷓ; eſſet illa modica utilitas que adijcit᷑ ultra ſo litum:iõ iura ponderant ſteriliratem ꝛei aut ma gnam utilitatem redditum. ¶ Ego in h dubio aliter ſentio æ miror de noſtris pdeceſſoꝛibꝰita inſtantibus ſuper intellectu iſtarum autẽticarũ: cum diſpoſitio maxime illius. . emphiteoſis nullo modo debeat obſeꝛuari: cum lexi cimilis ſpecifice diſponens ſuper rebus ecclcſie pᷣſertiʒ ꝓbibendo uel certam ſolẽnitatem dando etiam in fauorem eccleſie non teneat:cum non habeat poteſtatem:ut in.c.eccla ſancte marie de conſti. nõ. Jo. an. in. c. conſtitutus de reli. do. Joan. cal.in.c.i.ðᷣ no.oꝑ.nun.dico plene in ꝛepetitio ne. c. eccleſia preall.uide bonam glo.⁊ Inno. ĩ .c.i.ðᷣ re. ec. non alie.li.vj. licet.l.pꝛincipis gña liter diſponens debeat obſeruari quo ad eccle ſias ubi canonibns non contradicit: ut. d. c. .i. ſecus ramen quando ſpecifice diſponit ðᷣ ecchia Ai üm n⸗ dcN “ „ n G eis.n tökcefnn. — „1 1 4 4 idutcnrt N lul t fbe nn f.d r nllranpi miniſblen eirnshie, neſnhg e ſiniw ſliriiiteh ſatct 1 ſobek denſio do an i ſloftcrdä neteſitnnin r Uunton Gcinellenclerch nodd teidins dicgnt Giheniarhis ii gnni Gemn diifon un matbee damst ,9,in luit nac, c nde Par lumdle ol 1 Ancenrs vod vectriſoen inin ſo fi ſincharubi poſß fi liginti d tenii gino tcdo hoonſe. tiönosin bis grecinti n doan niſ cöſnanco peryaunn etan qno 0l ba indligenur n ſonit. emiſosn menail ccolapon Mun undll rone ſſfcſs M õ hönbnut immin l un⸗ ũ irain eili lun Licunna uur . S inbmno gun e ecſolb in Aurencan: Aeemn iſgen eſs ſen rebſuis ut fac.d.S. ẽphiteoſis ⁊.F.licẽtiaʒ. Vñ eĩʒ habuit imꝑatoꝛ pfatẽ ipediẽdi alienatio nẽ reꝝ eccłaſticaꝝ ł poſtmodũ dãdi licẽtiam ſim płꝛ alicnãdi ⁊ ſic ponẽdi falcẽ ĩ meſſem alienam .c.nonit.S.de iudi.xcvi.di.duo ſt h ẽt expᷣſſe ſentit Mar. in.l.cunctos ppłos.C. de ſum tri. i. V. H pmiſſo et maxic h caſu dce.l.n debẽt obſ uari. ubi hẽmuſ ſpalẽ ꝓuiſionẽ de iure cãonico 7 rcſpecta alienationis ⁊ reſpectu ſolẽnitatiſ ad hibẽde.nt elegant᷑ dixit Inn.⁊ glo. i. . c.i. ð ꝛe. ec. n alie li.vi. In iure eiʒ canonico ꝓhibet alie natio ur łᷣ duij ⁊z. directi ſicut ꝓbat᷑ in.c.nulli ð re.ec.n alie. Alienatio vo ꝑmittit᷑ ſpalit ex qᷓtu or cauſis ð qpns ꝑ glo.nõ.xij.q.ij.i ſumma ut cã neceſſitatis pieratis utilitatiſ æ icõmodc itatiſ ł minoriſ utilitatiſ ſeruata ſolẽnitate ðᷣ ꝗᷓ.xij.q.ðij. ſine exceptione ⁊.c.placuit ⁊.c.abbatibꝰ? ð re. ec.n alie.cle.i.⁊.c.i.eę.ti.li.vi.cũ ſi.Si gꝰ eccłia uult alienare directum uel uuile dnium reſpiciet an ſit aliqᷓ de cais pᷣmiſſis:⁊ reſpectu alienatõis uniis dnij.iformabit motũ animi ſui ex hiſ que hnt᷑.x.q.ij.ꝑpetua cuʒ ſe.S. ⁊ płe.p ſpe.i.d.. vij. ⁊ ſic ↄcedẽ.i ꝑpetuũ ł ad tpᷣſ ꝓur ſibi uiðbit ad h ꝙ nõ.archi.⁊ Jo.an.in.c.ij.ð re.ec.non alie. li. Vi.æ bo. tex. iunctis nõ.ꝑ. Inno.in.c.ad aureſ de re.ec.nõ alie. Si ãt cõceſſio fiẽt ſimplꝛ ut puta titio ⁊æ hr̃dib ſuiſ itelligo ð oibꝰher̃dibꝰ ẽt erneis:qꝛ h ipoꝛtat nã illoꝝ vboꝝ.il.ĩ jnalibꝰ C. de lega.⁊ h reſ tranſmiſſibil ẽ ĩ hĩdeſ erneoſ ẽt ĩ ꝑpetuũ ex quo ptendit̃ cã legitima.ex q etiã directũ dniũ alienari põt ñ eiʒ apꝑʒ cã reſtrigẽ di.̊ dico niſi aliud hẽet ↄſuetudo ꝗᷓ attẽdenda ẽ ⁊ ſubĩtelligẽda ẽt ĩ Sctibꝰ:ad ̊ bo.tex.in.l.qð ſi nolit. S. qꝛ aſſidua.ff.ð edi.edic.?⁊ ꝑ Har.iĩ.l nẽo ẽ qͥ neſciat.ff. de duo.re ⁊ ꝑ Inno.ſuꝑ h ð ↄſue.⁊ ꝑ h̊ hẽs hũc utilẽ arti.pleniſſime d cla ratũ In qrta ꝑte glo.qrit an. rogatꝰ alij reſti tuẽ hẽditatẽ poſſit aliqd ð dẽa hẽditate alicare. gl. ꝙ n. C. cõia de le.l.ulti. niſi in caſibꝰꝗqͥ nõ.in aut᷑. ibi poſita q ĩcipit res q.Et aduerte qꝛ me liꝰ dicẽt glo.q h᷑ qᷓ; q nõ.qꝛ illi caſus expmũt ibi ĩ tex.⁊ ſt duo uʒ cã dotis ? donatõis ꝓpteꝛ nup.⁊ loqt ibi tex. in libcris ⁊ ſic ſecꝰuẽ ĩ eĩ neiſ de quo dic ut ibi płe nõ.ꝑ doct.pot ti rogatus retinẽ ſibi qᷓrtã ꝑtẽ ꝑ trebelł.æc. ut in glo.ſi ate eſſet rogatus reſtiuẽ qcqᷣd ſuꝑecẽt ðᷣ hꝛditate tẽ ad minuſ qrtã ſeruabit iſtiiuto.ut ĩ aut. otra ꝛ0 gatꝰ ad trebel. dic iñ ꝙ in q̃ttuor caſibꝰibi poſi tiſ poſſz aliena? ẽt qrtã ꝑte ĩ cã dotis ł dõatõis ꝓpter nuptias uł ꝓpt᷑ alimoniã ul redẽptõʒ cap tiuoꝝ ſi ſua ſubſtantig n ſufficiat:ð quo dic ut plenins.j.dicã.¶ Vltio gl. qrit qͥd ſi pure ro gatꝰfuit qs reſtituẽ hẽditatẽ nulla mtione facta de filijs: nundd teneat᷑ ad reſtõnẽ pꝰmortẽ ſuaʒ ſi hat filios uł nepotes ex filio.gl. dicit ꝙ n:ſj euaneſcit ſubſtitutio:ut ĩ iuribꝰalł. in ea:q h̊ bn Pbãt:qð intellige m Jo.an.qn ſubſtimtio eſt facta filio uel nepoti.q.d.ſecus ſi eĩneo.⁊= bene loqr᷑ q; p caſu loquũt᷑ iura alł.i.gl.? ẽ ꝛ: qꝛ nõ Eneriſile teſtõꝛc uoluiſſe pᷣferꝛ alienã ſobolẽ ſne (¶ VDe ꝓpbationibꝰ. „. poſteritati:q ꝛ ceſſat cuʒ ſubſtõ ẽ facta erneo. Mueꝛo iſte contulit ſe 2 ſua:nunqd ualuiſſʒ unũ ſine alio.gl.i.V. ↄtulit dicit ꝙ n:qꝛ ſua nõ potat ſine ſe ↄferre:cũ ſubiacẽnt reſtõni dic me lius ? eꝛedo ꝙ fuit ð mte glo.ꝙ ſufficiebat ðdi caꝛe ſe.na tẽ ꝑ ↄnñam trãſiſſent bõa ĩ mõaſteꝛiũ aut᷑.ð ſanc.epis..ſʒ hͥ pnti æ. C. ad treb.auct᷑. niſi ꝛogati.ſua ãt ſine ſe non poteꝛat donare.ſ. qᷓ ſubiacebant reſtõni.alia uero que non ſubia cebant ꝛcſtõni ut debita pars iuꝛe natur᷑:? quaꝛ ta per trebellianum bene potuiſſ1ciü-ſine ſe dona ꝛe etate non impediente ut.S.dixi. C Ded qro quomõ monaſteriuʒ hoc obtinuit uigore obla tionis:cũ ñ pꝛobaueꝛat euʒ tunc fuiſſe maioris etatis. glo.i.vV. ſede Nendet ꝗ iſte pꝛeſumit᷑ ma ioꝛ mſi pꝛobetur contraꝛium:ex quo:colligit quem preſumi maioꝛem:niſi pꝛobetur orium: all.iuꝛa ſua.hoc dictum glo.communiter repro batur ꝑ cano.⁊ legiſtas.nã dicẽs aliquẽ maioꝛcẽ ⁊ principaliteꝛ fundans ſe ſuꝑ etate h̊ probare dʒ:qð non eſſet ſi pſumẽt᷑ maioꝛ.ff.de mi.l.de etate ⁊.l.minoꝛ.xx v.annis:iõ uide glo.melio rem in.c.pꝛeſ byteꝛ. xxviij.di.glo.? Maꝛ.i.l.ð etate.prealł.⁊ per. Spe.in ti.de acto.in prin.⁊ maxime in. v. ſi queris per Cy. in. l. cum te. C. de ꝓba.aliquid per aꝛchi.in.c.ſi eo tpᷣe ð Eꝑp. ,li.Vj.⁊ bꝛeuis cõcluſio eſt hec:fundans ſe ſuꝑ etate maiori uel minoꝛi hẽt ꝓbaꝛe qð eſt ſue in tentionis cãꝗ. hoc eſt uerum.niſi iudex ex aſpec tu tranſfundat onus pꝛobandi in aliuʒ. ut.l.mi noꝛ.xxv. annis ex aſpectu.ff. de mino.⁊ iſti pa trui ſuccubuerunt:qꝛ fundabant exceptõʒ ſuam ſuper minoꝛi etate quã neceſſaꝛio non pꝛobaue runt.dices tu quaꝛe monaſterium obtinuit:cum non pꝛobauit maioꝛem etatem ſuper quo ſe fun dabat. ndeo quia principaliter non fundabat ſe ſuper maioꝛe etate:ſʒ ſupeꝛ oblatõne quã pro baueꝛt.etas at allegabat᷑ iplicite ad actu; qᷓ pſu mitur probato aciu:ſicut alie ſolẽnicates cxtrĩ ſece pſumuntur. ut nõ. in.l.ſciendum. ff. de vb. ob. per. Haꝛ. ? in. c. innotuit de eo qui fuꝛ. oꝛ. rece. per/Anno. 7 peꝛ hoc habes nunum caſum nõ.in quo etas preſumitur quando.ſ.uemit ac eeſſorie ad actum probatum:qui ſolum maiori bus ↄuenit ⁊ adeo pᷣſumitur:ꝙ pꝛobatio mino ris etatis eã n excludit:niſi neceſſario cõcludat minoꝛc etatẽ:uñ non ſufficit qualis qualis pro batio:ut hic ſing.pꝛobatur:⁊ neſcio ꝙ alibi ita bñ pꝛobet᷑.æ multum limitat nõ.per Inno.i.c. innotuit de eo qui fur. oꝛ. rece. ubi dicit: ꝙ quã do ſolénitas pꝛeſumitur ad actum de facih tol litur illa preſumptio peꝛ oriaʒ pꝛeſumptõʒ:qꝛ.ĩ .c.quia ueriſimile de preſump hoc enim dictuʒ non pꝛocedit iu idoneitate perſone reſpecin tẽ poris ⁊ ſane mẽtis:q pſumuntur ad actum:ſed oʒ ꝙ defectus plene probetur ur hic. Rõ auteʒ; pdicte concluſionis ẽ:qꝛ cum etas uaꝛiet᷑ ſemꝑ curſu tpis:ius nõ preſumit nec pro maiori nec pꝛo minori etate:licet pꝛobetur ꝙ olim fuit mi noꝛ: facit quod nõ. Jo. an. in. c.cum inter. R. ¶ De pbationib. de elec. Sʒ Z illud qð ſtati.S.iĩ nõ.tctigi:ꝙ etas idonea preſumit᷑ ad actũ ꝓbamʒ multũ ob. unũ dẽm Jo. an.i. c. frateꝛnitatis in.iiij.q.j.ð teſti. ubi dicit ꝙ etas ineſt ꝓfeſſiõi:ſiẽ pubeꝛtas mfi monio: ð regu.c.i.ð deſpõ.impu.c.i.i.vVj.adeo q; ꝓbãs ꝓfeſſionẽ uel marrimoniũ nõ bʒ neceſ ſe ꝓbaꝛe etatẽ nł pubeꝛtatẽ niſi neget᷑:⁊ ſie ex h ultio ſẽtit ꝙ ꝓbãda ẽ etas ꝑ ꝓbantẽ ꝓfeſſionẽ ſi etas neget᷑:⁊ ſic ex quo patrui negabaãt etatẽ monaſte: iũ debebat ꝓbaꝛe ul debebat ſuccũbẽ. 7 l Jo. an.nõ alleget iura pꝛo dẽo ſuo: ego al lego.c.cũ nobis ð clec.ꝓpe fi.ubi iſtãti ꝓ elec tione fuit neceſſe ꝓbaꝛe etatẽ legitimã: æ qꝛ non potuit ꝓbaꝛe fuit repulſus:ad idẽ.c.atteſtatões æ. c.fi.ð deſpõ.impu. fac ĩ ſili.l.matꝛc̃.C. ð pꝛo ba. Sriuʒ ẽ difficile:ſʒ põt rñũderi duobꝰ mõis. prio ꝙ mõaſteriũ erat hic ĩ poſſeſſiõe iſtiꝰ ꝓfeſſi ſen oblati:iõ debẽt pᷣſumi legitie ĩteꝛceſſiſſe:⁊ ex Srio pᷣſumeꝛemꝰ deliciũ ĩ recipiẽtibꝰ nõ legitio tpᷣe: ſecꝰ ubi mõſteriũ diꝛecte agẽt õ oblatũ ł ꝓ feſſũ:⁊ ille negaꝛct ltimã etatẽ.tũc enĩ mõaſteꝛiũ hẽꝛet ꝓbaꝛe ut ĩ Srijs:æ tũc mliũ reſtrige:et hꝰ .c. ? ola. S. dicta. põt dici ꝙ dẽm Jo. an. ñ eſt ncꝝ nec iura ſuꝑius alł.aꝑte ꝓbãt ↄrinʒ. nã .c.cũ nobis nõ dicit:ꝙ alio negate hẽat electus ꝓbare idoneã etatẽ:ſj ꝙ iudex cx officio ſuo ꝓ ceſſit.qꝛ ĩ electõe multũ exuberat officiũ iudicis 2 pꝛo hoc optie facit.c.cũ dilecti.e.ti.ubi ĩ fi.in nuit ꝙ negãti etatẽ electi icũbit onꝰ ꝓhandi:⁊= facit. c.i.de elec.li.vj.? qð nõ. Jo.an:in rła ĩfa mibꝰ.ĩ mercu.alia iura ſuꝑiꝰ alł. hoc nõ ꝓbant ſi bñ pondeꝛent᷑. (Be v eni ꝙ:illð v. dubiũ ꝙ erat minor anis debebat iteꝛpᷣtaꝛi ĩ fauoꝛc ac toris ⁊ reũ.l.ſi ꝗ; intenõe ãbigua.ff.ð indi. cũ ſi.gl.iĩ v.vbuʒ.rndet ꝙ hoc ↄtingit religiõiſ fauoꝛe pꝛo qua młta ↄ iuris reglas ↄſtituta ſũt ut in. l. ſunt ꝑſone.ff. de reli.? ſump.fu. hec ſo. nõ eſt bona.tũ qꝛ ex ha pʒ:ꝙ ſnians fũdauit ſe ſuꝑ meꝛo iuꝛe. tuʒ qꝛ ꝓpteꝛ fauoꝛc religiõis nõ deberemꝰ alij iniuſtitiã faceꝛe.ar.in.c.ex tenoꝛe ð fo. ↄpe ideo gl. trãſit ad aliã ſo.ꝙ vVbuʒ acto ris ãbignũ bñ ẽ ꝓ eo iteꝛpᷣtãdũ:ſʒ vbũ obignũ eſtiũ ſuoꝝ õ ceũ ⁊ ĩ fauoꝛẽ rei ut hic.⁊ eſt rõ:qͥa qui ꝓbat clare dʒ ꝓbaꝛe als ſuccũbit:ut hic ⁊ ĩ .c.ĩteꝛ dilectos ð fi. iſtru.⁊ h cRn ti eã ut płe dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ ð reſti.ſpo¶ Sʒ op.⁊ alit᷑.qꝛ iudex ſaltẽ debuit iteꝝ teſtes ĩteꝛꝛ0 gare: ut vbũ dubiũ declarar ct. Glo. iſta ridet ꝙ index bn potuit h facẽ ex officio ſuo:ſʒ non ad inſiantiã pꝑtis. ¶ M. bn gl. ad duo. prio ꝙ; iudex põt ex officio ſuo qncũqʒ iterrogare etiã tcſtes:ut declarẽt obſcura ꝓlata. Idẽ nõ.gl. in .c. p tuas ⁊ i.c.cũ clamoꝛ.j.de teſt.qð limita fʒ nõ. ꝑ Inn.u in. c. ců Joonnes ð fi. iſtꝛu. ubi dicã 2 nõ. ad limitatoeʒ. c. pteꝛea de tcſti. cogẽdis. CW. 2 ex gl. ꝙ ad petitionẽ ꝑtis n dʒ iux itexꝝ exaĩarc teſtes q obſcure depoſuerũt:qꝛ tiet viſilr de ſubornatõc. ĩtellige ſi fuerint priꝰ de bite exaĩati alias ſecug:ut le. ⁊ nõ. in. d. c. ꝑ tuaſ ⁊2 dic. ut ibi. uero utrum indiſtincte per religionis ingreſſum ſpiret ſubſtitutio facta ĩ de fectũ ſiberoꝝ glo.fi.dicit q; aut ſubſtituit peꝛſo na pᷣuata et euaneſcit qꝛ h caſu ingreſſus mõſte rium fingitur br̃e hẽdẽ ut h̊ et in aut.de ſanctiſ. epiſ. F. ſʒ h pnñti. ſi at ſubſtituit᷑ eccleſia ſeu locꝰ religioſus uel iubet᷑ expendẽ in pias cãs:tũc nõ expirat ſubſtitutio ſcu fideicomiſſum ꝑ religio nis ingreſſum ut in. d. I. ſed hec pñti ubi h̊ di ſtinctio ſen dr̃a ꝓbat᷑ ⁊c.diuerſitatiſ rõ qꝛ ꝙ ex piret ſubſtitutio ꝑ religionis ingreſſũ ĩductũ eſt ꝓpriã ſignificatõeʒ vborũ ĩ fauoꝛẽ pie cẽ ubi ge ſubſtitutio ſeu fideicõmiſſuʒ dʒ expendi ĩ pij cqm ceſſat dicta rõ:cũ nõ ðbeamꝰ ipꝛopriare vᷣ ba ĩ fauorẽ pie cãe ſeu religiõis ĩ piudiciuʒ alte rius religiõis ſeu pie cãe:ad hoc.c.cũ cã ð pre ben. puilegiatꝰ enĩ ñ utit pᷣuilegio ſuo õ ꝑit᷑ pui legiatũ:ubi ꝑiter ↄcurrit pᷣuilegium utriuſqʒ ut .d. F. ſz hec pnti ? ple ꝑ Oar.ĩ aut.qᷓs actiões .C. ð ſacꝛoſan.ec.⁊ peꝛ hãc gl.z.d.F. ſ̊ h̊ pnti ↄſuluit qdã ſolẽnis doctor Fran.de albergatiſ ꝙ lʒ de legato eccle puatus hr̃s ñ detrahat falci diaʒ pꝛiuilegio eccłie ut in aut.ſingularit᷑.C. ad .l. fal. ple. nõ. in. c. ſi pꝛ ð teſta.li.vi. ſccꝰſi eccłia ẽ hiſ quo caſu concurrit priuilegiũ cũ puilegio 7 ſic cõquaſatis pᷣuilegijs utunt iurc cõi ad hec .l. aſſiduiſ. . qᷓ po. in pig. ha.⁊ h ſatiſ plʒ lʒ gl. h n bn firmauerit in.c. pontifices. xij.q.iij.ſed dices tu nonne eccłia petit reſtõem ↄ aliã cccliã de in inte.reſti.c.auditis cũ ſi.? minõ õ mioꝛeʒ .l. ueꝝ in fi. ff.ð mino.? ſic puilegiatus uiit᷑ pui legijs pᷣ ꝑit᷑ puilegiatũ.ſo.̊ caſu nõ ẽ pᷣuilegia tus quilʒ reſpectn cãc ð qua agit᷑:q in gñe ſint ꝑiter pᷣuilegiati.nã ſi minor uel eccleſia leditur in hoc caſu leſionis ſolum reꝑitur puilegiata ꝑ ſona leſa. Et qm iſte articulus ẽ quotidianꝰſub ijcio hic quedã bona dicta Har.ĩ aut.quas ac tiões pᷣal. ubi ſic diſtinguit: cuʒ qrit an puilegia tus urat᷑ puilegio ↄ ꝑit᷑ pᷣuilegiatũ:qꝙ aut queri ritur utꝝ priuilegiatus poſſit uri priuilegio ð p uilegiatũ eo.cãu quo ab ipo priuilegiato aduer ſario ſuo pᷣuilegiuʒ ↄſequit᷑ ⁊ iſta ꝓprie non eſt mã nza tractatur in.l.fi.C. de fru.⁊ li.expẽ.qnʒ q̃lʒ eſt priuilegiatus in genẽ ſed non in ca cauſa de qua agitur: ſ unus tm ẽ ibi puilegiatus.⁊? tẽ utetur pᷣnilegio ſuo ↄ aliũ ꝑuilegiatũ ut ẽ caſus in.l.ulti.ff.ex qꝗbꝰcãis ma.⁊.d.c.auditis lʒ eniʒ utraqʒ eccleſia ſit puilegiata in genẽ iñ ĩ can q* agitur ẽ priuilegiata ſolum eccleſia leſa ſeu 5 & preſcribitur: non altera que pᷣſcribit ſeu que eſt in lucꝛo.ſimile in duobꝰ abſentibus..l.fi. Si uero uterqʒ eſt priuilegiatus reſpeciu eiuſdem cauſe que agitatur: æ tunc ſi quidem unus hʒ pᷣ uilegium potentius altero ille pfeꝛtuꝛ. æ poteſt eſſe potentius:qꝛ ille certat de dãno alter de lu cro. uel quia cauſe concedendi pꝛiuilegium ſũt fauorabilioꝛes: ut.l.uerum..fi.cum.il.ſe.ff.de mi. Si neꝛo cauſe priuilegiorum ſunt pares uel prinilegia ſunt paris potentie:tunc non concur runt:ambo pariter admittuntur: ut.l.priuilegia Jff. ð priui.cre. ⁊ inter ſcipſos potioꝛ eſt cõditio eonitonsſ nin in . ſapuirux wiim itlumoh a imumnnitn SS pltmtin,n ndd ſiinuke jiftci am liftisniintn Elgolſcel ihtinii iem 6rhitrunoragtoadeni⸗ Urgönndſhingegr⸗ Ngäleſatrtus mift (miäfüfiſtenug ümer Adürinnii shra Ritümiira N pilandatſthdümti emnimihi w uttirmit firt n Giherr ghetin egr ircli sr Nin aitgo vi fiii unmlgimmg N urſſeg Vr meigagtie n gic ii natun m Niteni all ungöfnthn f,c haleun ni ſtgini ncHniönhl dlcſt acnmm ilxidci igi⸗ Cns fuljanmn inr r MAAl,,¹ iC, rMs, Ni,i liz ont eſoen oli ccll Aalis c̃l ino 5 niore nmotſe ieganswi pui giri oaluoe pulega cäedmnagi:in ge ſin iſimnor ncſ ceſa Etim isſolon fepimr polegina beanicuvs e qnotctan ſiib oadicn Dan iani nge difinguircnaliian fulegi⸗ o gi holegig malen cgamsoſnni iſehi ncpot io nuginn gip Nene tiunn ne. liufut MM poſſidẽtis.l.ſi ſeruus..illo.ff. de.v.ob.et in ꝛc gula in pari cã de reg.iur.li. vi.? h n. q pot allega? ꝓ ? 5 ad. q. S. deciſã. 5.2 Pncipa liter ex pnꝰ. gl. ꝙ mõſteriũ fingit loco heredis: alij dit q loco filij ut nõ.i. aut. niſi rogatiſ.C. ad treb. ? iu aut.ſi qua mulier. E. de ſacroſac. ec.ſj Mar. in utroqʒ loco tʒ oriũ qꝛ ſeqret qð möchꝰpẽret mõſteriũ ĩ ſua pfate qð ẽ falſũ de e lec. ſi. religioſus li.vi.uñ diẽ qð nulla lex ẽ ĩ mũ do ł decre.qᷓ h ꝓbet ad hoc. c. Eendet ĩi.d. aut. niſi dicẽs ꝙ ſolũ ꝓbat ꝙ hẽtur loco hedis ſed certe ſi illa allegatio qᷓ põĩ in tex. dũ facit mẽti onẽ de bzde ect uera ut ſentire u? HBar. tẽ bñ ꝓbaret tex. iſte ꝙ hx loco filij qꝛ vbũ hẽdis ca pit᷑ hic ſtricte ꝓ libẽis pʒ q; in ſubſtõne fuit fac ta mtio dũtaxat de liberis uʒ ſi ſine liberis ⁊c. nũc allegabat ꝓ ꝑte mõſterij ꝙ n dẽ decedẽ ſin hãde qͥ mõſteriũ ſibi hẽdẽ iſtituit ?æ dʒ exponi ſi ne bẽde.i.ſine liberiſ:als iſta allegatio n conclu gẽt ĩtẽtum allegãtis ꝓpt᷑ vba ſubſtõnis. Si er go uiſ ſaluare dẽʒ Har. oʒ dicẽ ꝙ iſta fuit alle gatio ptiſ qͥ nullo iure ꝓbat᷑.nã deciſio hꝰdcꝛe. ſumit᷑ ex aut᷑.de ſanc.epiſ..ſʒ h̊ pnti:ubi n dᷣ ꝙ mõſteriũ hẽat᷑ loco filij uel bꝛdis.ſʒ qð oms iſte conditiones ſi nupſerit ſi abuerit liberos et ſi appoſite in perſona inſtituti ad faciendum lo cũ ſubſtituto tollunt᷑ æ hn᷑ ꝓ ñ adiecte:ſi ĩſtitu tus intrauerit mõſteriũ.⁊ hiõ:ne tiore reſtõnis fiende retrabẽtur a uita ↄtẽplatiua et ðᷣ h̊ aliqd j. tãgã latius.hec eiz ſufficiaãt ad declarandum illud. V. hzdis poſitũ ĩ tex. ⁊ in gl. ¶ HNõ uſteri us ex glo. ſubſtõnẽ ł fideicõmiſſũ n euaneſceꝛe ſi reſtõ ẽ fienda loco religioſo uel eccłie ł ĩ aliaʒ piã cãm debeat expendi.naʒ loquit᷑ magis clare hec.gl. qᷓᷓ tex.in. d. S. ſj hec pnti.qð plʒ hbic do. an. ꝙ cũ ille. F. ſit exoꝛbitans a iure ſuffiẽ locũ ſubſtitutũ eẽ piũ:lʒ ñ ſit equalꝛ piꝰcũ mõaſterio ad qð inſtitutꝰ ingredit᷑:ꝙ ſatis plʒ ꝑ.s dca Ex pdictiſ deciſã puto qonẽ quã ponit bic Jo.an. nunquid euaneſcit ſubſtõ ſi inſtitutꝰñ ingredit mõſteriũ:ſj ipʒ hẽdẽ inſtitnit gl.in aut᷑.niſi ro gati ꝙ n ⁊ ið tenent cõit᷑ doc.ł̊ qdã õ quoruʒ opi.ẽ edoꝛ ſecundũ Hoſti.qʒ pꝛia ſit cõioꝛ.ſed tu tene pᷣmã ut ueriorẽ et eqorẽ.nulla enim eqͥ tas dʒ ſurgere ad ſpoliadũ aliũ fauore religio nis:ar. xvij.q.iiij.c.fi.h̊ᷣ eiʒ caſu ceſſat rõ illius F. ſʒ H pnñti:cũ n ipediat᷑ uita ↄtẽplatiua:nec dʒ ille. S. ſic exõbitans in preiudiciũ alioꝛũ extendi ar. l. ꝙ uero. ff. de legi. ſia eiʒ qo decidit ꝑ pmiſſa:qͥd ſi ſubſtõ ẽ facta de aliquo ſub con ditõe ſi n ĩgꝛedeꝛetuꝛ mõaſteꝛiũ:coit᷑ tenet ꝙ tał conditio h? ꝓ ñ adiecta:nã ſi conditio idirecte ipediens ſeu retrabens a uita ↄtẽplatiua habetr ꝓ n adiecta:ut hic ⁊ in.d. .ſʒ h pnti:foꝛtius ⁊ iſta ꝗᷓ directe ipedit religionis ingreſſũ. Itẽ cõ ditio ſimilis n ipedit mrimoniũ carnale.l.cũ ta le. ff. de condi. æ de.l.ij. C. de indict.ui.tol.mul to minus mr̃imoniũ ſpũale cũ ſit maius bonũ: facit.c.i.⁊ fi.ð cõdi.ap ueꝛo ulteꝛius ꝓ ſe quendo hanc gl.fi.qd ſi ꝛ0gatus ꝛeſtitueꝛe heꝛe ¶ Woſt ceſſionẽ: ditatẽ uel legarnm fiat clericus:nunquid euane ſcit ſubſtõ. gl. Rendet ꝙ ſic duobꝰin interueniẽ tibꝰ: Vʒ ꝙ ꝑpetuo remãaeret ĩ eccła:⁊ relictũ ex pẽdat᷑ ĩ pias cãs. Aduerte qꝛ gl.loqt nimis ge neraliter ⁊ aliquantulũ, obſcure:? pꝛiũ pria fꝛõ te u? determinaꝛe.j.in fi.ĩ ul.q.⁊ glo.ẽ ſic locu ta: qꝛ ſic gñalit ð clerico loqt tex.in.d. S.ſj hec pnti:nec doc.aliter hic declarant:iõ ꝓ declara tione ſcias:q tex.in.d..loqt᷑ de intrante reli gionẽ ⁊? ðᷣ eo qꝗᷣ fit clericus.un inſurgũt duo ĩtel lectus ad illũ tex.ut ibi nõ.in gl. ¶ Quidã eni intelligũt ut loq̃tur ĩ eo ꝗᷣ efficit᷑ cleric?ſecłlaris ut ſic duobꝰ iterneniẽtibꝰ euaneſcat ſubſtõ.? ꝓ Hh intellectu facit ut diffeꝛat ab eo qͥ ingredit᷑ ut fiat mõachꝰ ð q pmiſerat. Alius intellectus eſt ut loquat᷑ de ingꝛediẽte monaſteꝛiũ ut ibi ſit mo nachꝰ? clericus:⁊ ſic ſit ſenſus:q ſiue igrediat ut ſit cõöuerſus mõaſterij ſiue ut ſit moachꝰ⁊ cle ricus ſemꝑ euaneſcit ſubſtõ:ex q in ecclia ꝑpe tuo ẽ ꝑmanſurus æ bõa expediunt᷑ ĩ pias cas: ziſte intellectus magis ur̃ placeꝛe ibi gl.⁊ ſatis mihi plʒ tãq; magis ↄſentaneꝰ illi le:ad qͥd eiz ponderaꝛet ut ꝑpetuo mãaeꝛet ĩ ecclia:ſi efficere tur clericꝰ ſecularis:æ facit qð hic ſubijcit᷑ ĩ gl. fi. ¶ Inſuꝑ qro qd ſi inſtitutus ingꝛedit mõa ſteriũ ſʒ mõachatꝰñ tenuit. BEnder glo.ꝙ ꝑ hñ euaneſcit ſubſtõ. oʒ eiʒ ꝙ. fiat mõachꝰ.p hoc dic Vicẽ. ꝙ ſi moꝛiat᷑ anꝙ; teneat mõachatus ſub ſtõ ñ euaneſcit. Idẽ vʒ eũ ſi itrauit æ an tps ꝓ bationis exiuit.nõ eiʒ per hoc piudicat ſubſtitu to:ar..de regu.ſtatutũ.¶SDed circa predicta orit᷑ dubiũ:quid ſi inrauit ⁊ tenuit moachatus z hoc fecit in fraudẽ ſubſtituti. Abbas dicit ſe cũdũ magẽm ſuũ ſubſtõnẽ ñ euaneſcẽ: qꝛ fꝛaus 2æ dolus ⁊c̃.ð Ep.ſedes de ſepul.ĩ nẽa ⁊ bñ facit de teſta. officij ⁊z. c. ꝛcqſiſti =.c.fi.cũ ſi.⁊ dicit ꝙ ꝓbat᷑ fraus ꝓbando cõminationes factas per hẽdẽ ipſi ſubſtituto:ar. de ꝛenũ.c.ij.li.vj.quod placẽ uẽ doc. cõiter hic: Ego allego ad hoc tex. ſing. xx.q.iij.c.fi.ubi inductio facta cã bonorũ ipedit acquiſitõʒ ipoꝝ bõꝝ.idẽ ⁊ fortius qn fit in fraudẽ alterins. ¶ Ultio gl. hic querit utꝛũ euaneſcat ſubſtõ ſi inſſitutus ſe ⁊ ſua dcdicauit eccleſie ſeculaꝛi faciendo ſe oblatũ illius ecclie: glo. tanð cõcludit ꝙ ñ:qꝛ nõ dʒ extendi diſpoſi rio illius. S. ſy hec pniti ad aliũ caſũ.lqʒ qdã õ.= nõ. bñ fi. hꝰgl.ut diſpõ illiꝰ. S. ñ extendat᷑ ad a liũ caſũ.⁊ ꝛfert hic Jo.an.do.ſuũ do.martinuʒ 5 ſill. tenniſſe ꝙ nec ad alios termios dʒ exten di:ex quo inferebat:qꝙ cũ ille.F.ponat termios qñ aliꝰẽ cõditõʒ opponẽs ⁊ aliꝰ i cuius ꝑſonaʒ oppoit: utputa hẽs ł legatariꝰ:qꝙ ſi mutant timĩ ñ hẽat locũ ille.S. puta qꝛ unꝰð ſe loquẽs donã do uel legãdo appoeꝛet cõditõʒ ſi deceſſeꝛo ſiũ libeꝛiſ. tũc eiʒ intelligeꝛet᷑ ð viſ libeꝛiſ:nec ẽt locꝰ illi aut. ð q P Jo.an.i ſpe.ð ſta.mo.ſuꝑ.v.xv. ubi oppo. duo motiua Dar. ꝓ dẽo pꝛece. dice bat eĩiʒ p ꝙ loquẽs ð ſe ipſo ur intellexiſſe de li beris nalibꝰ:gꝰ oditõ ẽ tenacit᷑ obſeꝛuanda. ff. ð adi.le.l.i.F.conditio. Itẽ ꝙ mõaſteꝛiũ beat c i. loco filii ꝓcedit ex quadaʒ fauorabili ⁊ ſpeciali inteꝛpretatione ↄ ꝓpriã ſignificationẽ uocabli ergo nõ dʒ cxtẽdi:qꝛ ipꝛopꝛietates ſũt ꝛeſtringẽ de nõ trabende ad onam.l. qð vo. ff. de legi. z qð nõ.i regla qͥ a ime ð re.iu.li.vj.⁊ in.c.pter ea ubi nõ. ð vV.ſi.⁊ h̊ faciũt ad unã nõ. deciſio. Jo. palagarẽſis:quã ponit Frede.ð ſenis ↄſi. clxix. ubi dicit: ꝙ ſi ſtatuto loci pẽa offẽdẽtis ap plicet hẽdibꝰ offeſi:? ꝓfeſſus hns filiũ nãlem ĩ ſeculo fuit inteꝛfectus:ꝙ pena applicabitur filio naturali æ nõ monaſterio:qꝛ monaſteriũ ẽ ciuił hbr̃s ⁊æ nõ nalis:ſicut filius:⁊ Vba ſtatuti debent intelligi caſu uero æ naturali:⁊ pꝛoprie ⁊ ſtricte appellatione heꝛedis intelligit de filio.d.l. ex fa cto..fi.ff.ad treb. Sed adueꝛte qꝛ idẽ Fred. ↄſi.xxxiiij.ubi plemꝰ hũc articulũ diſputat tʒ ꝙ applicat᷑ monaſterio etiã ſi filiũ iſtituit herede. onuet᷑ pricipalꝛ qꝛ quicqd acquirit monachꝰ aeqrit monaſterio.xviij.q.i.c.uno.ſed h̊ lucrũ ſen pena ꝓuenit ex iniuria illata mõacho:g zc̃. 2 qꝛ monaſteriũ ẽ iſti hr̃s ab iteſtato:qꝛ tan ꝙ miles celeſtis militie põt pꝛo ꝑte decedẽ teſta tus ⁊ pro ꝑte inteſtatus:⁊ plenius ibi ciꝛca hoc ia Ego ĩ articulo ſic diceꝛc:ꝙ aut ĩiſtituit monaſteriũ ⁊ filiũ heꝛedes:⁊ tunc lucꝝ applica bitur eis pꝛo portionibus heꝛeditarijs:aut inſti tuit filiũ in totũ:⁊ tunc applicabit᷑ filio.ſi vo in ſtituit monaſteꝛiũ inſtituto filio ĩ re cera:⁊ tunc applicabit᷑ mõaſterio:qꝛ filius ſic ĩſtitutus in re cezta bẽ loco legatarij.l.quotiẽs. C. ð hẽ. inſti. 0 ſumma ergo dico ꝙ appplicabit᷑ ei qui eſt hẽs.i.qui ſuccedit ĩ ius defuncti:qꝛ ille ẽ pꝛo prie hr̃ſ. ff. ð V. ſig.l.hrdis appllone (! vb. motiuũ Fre.qꝛ qᷣcqͥd acqᷣrit mõachꝰ acqrit mo naſterio æc̃.qꝛ fateoꝛ qn ipe diꝛecte acqrẽt: ſʒ ĩ caſu nẽo ſtatutũ defeꝛt hr̃di:⁊ iſtitutꝰ ꝑ ðfũctuʒ eſt uerus hr̃s ipſius: Mec ob.rõ Jo.placẽ.qꝛ ſtricte capiẽdo filius ẽ hrs:qm hꝰ nõ cẽ ueꝝ:qꝛ lex ex facto in fi. loqt in cãn ſpaãli:iõ ibi reſtrigit nom hẽdis ut ſuper prima gl.pleniſſime dixi.⁊ ſic reduco ad ocordiã eoʒ dicta.faciunt etiam predicta ad aliã qõneʒ ſatis nõ. Quid ſi teſtõr dedit ſubſtitutũ ſub ↄditione ſi inſtitutꝰ decedẽt ſine liberis ex ſe lũme deſcẽdentibꝰ:uel ex coꝛpo re ſuo naſcentibꝰ:nũquid euaneſcat ſubſtõ ꝑ in greſſũ religionis. hec qõ ſatis pulchra ⁊ quoti diana c. ⁊ iðᷣ põt dici qn teſtõr ꝑ alia vba cõti nẽtia nalitatẽ fecit ſubſtõnẽ.dotc.ſũt uaꝛij in hac opi.nã Ja.ð bel.diſputauit hãc qõnẽ ⁊ poſuit ĩ .d. F. ſy bec pnti æ ↄcludit ſubſtõʒ dicto mõ con ceptã nõ expirare ꝑ ĩgreſſũ religionis. qꝛ teſtõr P illa vba eligit nãlitatẽ.nec reliqᷣt uolũtateʒ ſu am iterptationi iuris:ſecꝰqn locutꝰfuit gnãliter ut ſi ſine liberis ðᷣceſſerit ⁊c.tũc ſuccedit iuris ĩ terpᷣtatio.ꝗᷓ ceſſat in caſu certo.qꝛ ĩ ĩcẽtiſ ñ cẽtiſ opꝰ ẽ piecturis.ð re.iur.eſtote. In hac opi.ac cedẽ uident O(arti. ſilł. ? Hoſti.? Jo. an. ut nõ.p eos ĩ.c.raynaldꝰde teſta. ↄriũ tenuit Da garotꝰ dũ eſſet bononie cũ h̊ͥ qõ eſſet ð facto = Di. ſequit᷑ in.l.ſi ita qs.ff:de lega.ij.? Ricar. mal.? Har. in aut᷑.niſi rogati ⁊ in.l.ſi ita qͥs pᷣ alle:⁊ ſic poſtmodũ clegant᷑ oſuluit in.q.facti. p ꝑ ꝛceʒ quã faciebat Di.expᷣſſio eoꝝ q tacite ĩ ſunt nihil oꝑatur. ff. de le.i.l.iij.⁊.c.ſignificaſti 8̊ elec.ſj h̊ vba ex ſuo coꝛpoꝛe uel ex ſe ltime na tis iſunt ĩ ill vbis ſi ſine liberis deceſſerit:ergo nihil oꝑatur expꝛeſſio.ꝙ inſint pʒ etiã:qm ꝑ illa vVba ſi ſine liberis ⁊c̃.n ueniũt filij legitimi tmn: ut. d.l.ſi ita quis..fi.eꝛgo lſolũ: intelligunt.de nãlibus:⁊ ti fauoꝛe mõaſterij expirat talł ſubſtõ per religõis ingreſſũ. le moue per rõeʒ Ri car.malũ.iſtud fideicõmiſſũ ſeu inſtõ ſi deceſſe rit ſine liberis ⁊c. ꝛepꝛobat᷑ Z ꝓ ñ ſcripto bẽt:ñ iõ qꝛ mõſteriũ n hẽt loco filij:ſʒ qꝛ pᷣbet ĩpedim tũ uite contẽplatiue:ſeu retrahit a uita ↄtẽplati ua eligẽda.nã ſubſtitutus timẽs ne bona ſua co gatur reſtituẽ ſi decedeꝛet ſine liberis iĩducit᷑ ad phenð mr̃imoniũ ⁊ ꝛemoue? a ꝓpoſito religio nis ⁊ caſtitatis:⁊ iõ Impꝑator tale gꝛauamẽ uo luit hꝛe ꝓ n adiecto.⁊ hoc uoluit tex.i.d..ſʒ Hᷣ pnti:dũ dicit tales conditiones inualidas ⁊ pꝛo ñ ſcriptiſ:ſʒ hec cõditio ðᷣ qᷓ in qõne nꝛa ẽ młto plus õria uite contemplatiue caſtitati ⁊ religiõi q illa ð ꝗᷓ in. d.. ſed hec pnti z hic:ergo foꝛti us dʒ illa hꝛi ꝓ n adiecta:⁊ ita et rfert ⁊ tʒ Cy. in. d. aut. niſi rogati.¶ H. ꝓbat a ſimili illud qð ꝛelinqr᷑ cã dotis ðᷣ neceſſitate intelligit᷑ ꝓ ma trionio carnali ſine quo ñi põt dici doſ:ut.l.iij. ff. ð iu. do.z. c.? ſi neceſſe ðᷣ do.int᷑ ui.?æ ux.nã ꝓ itroitu mõſterij n dat᷑ dos:ð ſimo.c.ñ ſatiſ ⁊ .c.ueniens:⁊ iñ illa conditio ſeu cã remittit iſti tuto ſeu legatario intꝛante mõaſteriũ:lʒ n poſſij dici ꝙ ciuilit᷑ ipleat.ut.d. .ſj h pnti:ergo lʒ in cau qõnis nẽe ñ poſſet dici ipleta conduio ciui lit᷑: mõſteriũ dicat᷑ ex ſe natũ:nihilominꝰ rõe pᷣdicta debentt bõa apð mõſteriũ remanẽ. Idẽ dʒ ⁊ põt dici ð eo qð relinꝗt᷑ cã dõationis ꝓpt nuptias:ut hẽ ĩ.d. ¶ Quaꝛto ꝓbat ſi int moa ſteriũ æ mõchũ ni dꝛ mꝛimoniũ ſpũale:cuʒ ſolus abbas dicat ſponſus de ełc.qꝛ ꝓpt᷑ ſ ſi fideicõ miſſum relinqt ſub cõditõe ſi nuptias Sxerit et ille grauatus mõſteriũ igrediat᷑ n renet᷑ ad fidei commiſſum:ur.d..ſʒ h̊ pnti:ergo apꝑʒ ꝙ ñ eſt iõ ꝙ uideat᷑ defeciſſe ↄditio fideicõmiſſi.ſʒ iðo ꝙ tle gãuam hr ꝙ n adiectd et pꝛo ñ ſcripto cũ uite ↄtẽplatiue ↄriet᷑ ẽgo ið dicenð ĩ qᷓone nr̃a qnto.⁊ ultio ꝓbat iſto mõ ego uido ꝙ ſi aliqd reliquit mulieri cũ onẽ reſtituẽdi ſi nupfit ꝙ nõ tenet᷑ ꝛeſtituẽ ſi nupfit.l.quoris.ff.ðᷣ condi.⁊.ð. et. l.cũ ita legatũ cũ.l.ſe.ff.e.q; tn limita pꝛout nõ.ĩ aut᷑.cui relictũ.C.de indic.ui.tollẽ.ergo mlio magiſ ni ualet iſtud granam ð quo iĩi qone nr̃a:cũ ſit ĩpedimẽtũ religioni ↄtẽplatiue:q.lon ge meliõ ẽ ꝙ actiua.⁊ hopi.plʒ do.an.lʒ nõ al leget ↄſiliuʒ et motina Mar.q̃ multuʒ mihi pla cent ⁊ ipſam vitatẽ continere uidẽtuꝛ ꝓ hac cõ cłone uide bo.tex.in.l.titie ſi nupſerit.ff.ð con di.⁊ de.ubi dr:ꝙ ſi teſtõr relinquit titie ducẽta ſi non nupſcerit.⁊ ſi nupſerit relinquit centũ ſi ti cia elegerit nuptias dʒ hr̃e ducentum et m non ida brrmiime Ayſrnisidni milrr irleimnin lliwpentr ?nlen iigtltgintn niin ielſinmni nnn niü iin ciinmiini inin cin ikinitchim iin irtipiniprmiwinen iſingumnnn i niſicſſtintnd rei Gaͤte üüimetnicingune deneſrnunin räsni Unigiciengd Mrhhinnttinn 1Mlin iiſi, lio eine ⸗ Mg lii ens if ignin, n likmiiti er⸗ nietu e liri liſi niin lct⸗ nn ginmſi ſdn elnii ſtrcinffi i lohhi llnihre Elchucann ſge ſbens Mütgrnnes siclncitad 1 nen g ppoſto reigio e⸗ npnor negunmnet 1 nntdactait trid h Mecniumngrliutſn riͤntddunchrininin m unan aine ſtuntieigii ndeſ darpiit hennyfi piadum emu in ,l, Inpn , mir, nn is twdfunſin inilir on ſie wo ior g colnt. ij. eſinuefedo. ſt i A ur ni icai os ſino. cn ſanſ : concino ſen ; ronini iſtn Dinmune moaſteriächnͤpoſh⸗ 1i n..9 Dpätergo hin voſaciciſen conno ni cai erſe atninbtomn⸗ ſde aapd nöͤſeni enme Ne d ateinat ti connonis hr d5 Oomoponr iini nin iminimmnüſile hai oſtsdec n giinir telie ne / niſmnü geli n ſ;oiinAn GnN. eSöni rd le o i . oe/ (erdro . oſor AdHh hn.. endi doei ickiſond Aeſdi dae o nocgo ido lnſce ie iſirwpferchnd oeeſimne 5 ici; C.de Dl Neriſd Snn e 5 rdiciont NNNel, rcigon ngn n o andh 10 R—RH Uvz n ie ori aum ufen eſin 8 anu nntnn nic leftüſ 1. us impleuit conditionẽ: ſʒ illa h? pꝛo non adiecta: qꝛ retrabit a mr̃imonio carnai ↄhendo Idẽ z fortius ſi a ſpirituali:⁊? ꝑ h̊ claꝛiſſime pʒ itellectꝰ illius. S. ſed hec pnti et hꝰ. c.obtinet g' h mona ſteriũ n qꝛ hẽtuꝛ loeo filij ł hr̃dis qꝛ fuit illa alle gatio ꝑtis ut g dixi:ſj qꝛ hr ꝓ n adiecta ſi uolu it intꝛare mõſteriũ:⁊ infert᷑ ad deciſionẽ qonum S tactaꝝ ⁊ multaꝝ aliaꝝ ſi ¶ Expeditiſ ſupple tis glo.ex qbꝰpatuit clariſſime intellectꝰhꝰ. c. et mulroꝝ iuriũ ciuiliũ ⁊ canonicoꝝ deſcendaʒ ad aliã ñ minꝰ utilẽ mãm extrinſecã hꝰ.c.ꝗ uerſatuꝛ circa bona ingredientiũ:religionẽ condito ł nõ condito ꝑ eoſ pᷣuſ teſtõ.Et pꝰ ueniamꝰad cãʒ te ſtamti qꝛ ceſſat cã inteſtati ꝙ;ᷓ diu hereditas põt adiꝛi ex teſtõ.l.q; diu ff. ð acꝗ. heꝛ.⁊ xij.q.v.c. ſ.uero igĩ nunqd ingrediens religionẽ poſſet condẽ teſtm de bonis ſuis et diſponere pꝛont ſibi placuerit. dic ꝙ ſic.tex.nõ.ur xix.q. iij.qꝛ ingredientibꝰet.c.nunc ãt.ſʒ melioꝛ tex.ẽ et multum ſing.in aut᷑.de mõa.y.illud /ubi dr̃: ꝙ an ingreſſum põt de bonis ſuis diſponẽ ut noluerit ⁊ ꝑ iſtũ tex. iuncta.l.i.ff.de mili.teſta. nõ.dicit Mar.in aut᷑. ſi qᷓ mulier. C. ð ſacꝛoſã. ec. ꝙ ſicut miles cui datũ ẽ priuilegiũ ut poſſet teſiari qũo noluerit in.d.l.i:põt filios pᷣteriꝛe ⁊ exhẽdare et ſine legitio nũero teſtiũ teſtari:? po teſt decedẽ pꝛo ꝑte teſtatꝰ z pꝛo ꝑte inteſtatꝰ ſi milia ita æ uolens ingredi mõſteriũ lʒ ð̊ mõſte rio nullã mtionẽ fecerit in teſtõ mõſteriũ n põt conqri:qꝛ ꝑmiſſum ẽ ſibi teſtari qũo uoluerit. Itẽ ſi pᷣterierit uel experedauerit filiũ nõ pot᷑it rũꝑe teſtm:poterit tñ legitimã petẽ uigore illiuſ aut᷑.ſi qᷓ mulier canoniʒata.xix.q.iij.ſi q ⁊ idem dicenð ĩ ſilibꝰſolẽnitatibꝰſᷣm eũ.Si eĩ hoc ꝑmit tit᷑ militi armate militie:qᷓ pugnat pugna coꝛpo rali mliomagiſ dʒ ꝑmitti militi celeſtis militie qͥ pugnat pugna mtali ? ↄtemplatiua:et hec opi. multũñ plʒ attento maxie pᷣn. hꝰaut.de monaſte. et xxi.q.i.c.q uere.⁊ ꝑ h̊ deciſa rẽanet qᷓo in q̃ uarie ſenſerunt gloſatoreſ et doc.ſeqᷓntes:an ꝛũ pat᷑ teſtii p oditũ ꝑ religionis ĩgreſſũ.unde ſi teſtõr reliquiſſet aliqd mõſterio iure inſtitutõis tẽ cõit᷑ tenet᷑ ꝙ ñ rũpat᷑ teſtin ꝑ religiõiſ ĩgreſſũ ut nõ. hic et in aut.ſi qᷓ mulier. Si uero nihil eſt relictũ ⁊ iĩtrauit mõſteriũ fratꝝ mioꝝ ið dicenð q; nõ rumpit᷑ imo ſicut morte nãli ↄfirmat᷑ ð ce le.miſ.cuʒ marthe.ita et hic morte ciuili:qꝛ pꝰ ĩ greſſum ñ pnt fratres minores diſponẽ ðᷣ bõis ingreſſi ut ĩ cle.exiui de ꝑadiſo de.v.ſig.hoc tʒ HBar.in.d.aut᷑.ſi qᷓ mulier ⁊ in tracratu minõi caꝝ iuxta fi.ſeqt H̊ do.an. Hic dubiuʒ remanet qn nil ꝛliq̃t mõſterio:⁊ itrauit mõaſteriũ cui po terat bõa cõicaꝰ:q caſu multe ſũt opi.qᷓs ſeꝛiatĩ hic nñ ꝓſequoꝛ:qꝛ h.c.ẽ mã ſatiſ ꝓlixa oneꝛatũ: Vnñ expediã ſatis ſuccite remittẽdo ⁊æ cõcluden do. ⁊ id faciã in alijs qõnibꝰ qᷓs.j.tractabo.ui de gꝰð mã.xix.q.ult.ſi qᷓ mł:ubi ↄꝛie opi.reci tant᷑. ſic ẽt recitãt hic Inn.?æ Jo.an.⁊ n eligũt. HBar. pꝰalios pꝛolixe pꝛoſeqt ĩ.d.aut᷑.ſi q̃ mlꝛ. 2 tanð concludit h mõ:ꝙ aut ille qᷣ fecit teffin ¶ Bon ceſſtionẽ. cogitauit ð igreſſu ⁊ iune non rumpatuꝛ teſtm: ut uẽ caſus ĩ.d.aut᷑.de noua.F. illud.fruſtra.n. ꝑmitreret diſponre ne ualẽt diſpõ. Aut fecit te ſtm.ſimplł? non cogitãs ingredi mõaſteꝛiũ:⁊ tũc ꝑ ingreſſuʒ rũpit᷑ ranq; ꝑ nouã colłonẽ ſeu uo luntatẽ.cũ eĩʒ oĩa bõa ſua det expᷣſſe uel tacite mòaſterio uĩ ruocaꝛe pᷣmũ teſtin ſicut pᷣmn tolli tur ꝑ fm:ut i.l.ſancimꝰ.C. de teſta. Oo.an.di ſtinguit int expᷣſſe ↄferentẽ bõa ſua tpe igreſſuſ nulla tñ mẽtiõe facta de teſtõ ⁊ tacite ↄferente: ut pꝰcãu diſtinguat᷑ an incõtinẽti poſt teſtm con ditũ bõa ſua tradiderit:an ex intuallo.⁊ pꝰcaſu nõ ux ꝛeuocaſſe ſʒ potiꝰcõtuliſſe ad tpᷣs uite ſue. nõ eiʒ ẽ ueriſile ꝙ ita ĩcõtinẽti uoluerir mutare ainʒ ſuũ:ar.l.nã ad ea.ff.de cõdi.⁊ de.Secũdo cqn qn ex ĩteruallo:ũc pſumẽduʒ ẽ uoluiſſe mu tare.⁊? Iʒ ð h̊ͥ nideat̃ dubitare:tñ ĩ h̊ u magiſ ꝑ ſiſtẽ: ¶ Sö, cau pᷣncipali qñ tacire contulit tʒ indiſtincte ꝙ nõ uideat᷑ reuoeaſſe:qꝛ iex q alit expſſe nõ diſponit ur̃ nelle iftud teſtm ꝛemaneꝛe. ⁊ ſubiungit:ꝙ lʒ mõaſieriũ debeat hẽe portõʒ. potit tñ illã oſeqᷓ alit᷑ qᷓ; rüpendo teſtm:uñ pꝛig di. do.an.mihi plus plʒ q; di. Har.qꝛ regulari ter reſtin nõ tollit᷑ traciu tpᷣis:ſʒ opꝰẽ noua diſ põne. C. ð teſta.l.ſãcimꝰ:q hic nõ intuenit:nec debemꝰ pᷣſumẽ opi.mutatã:de bap.maiores et .l.eũ.ff. ð ꝓba.ſʒ inqtũ ſentit do.an.ꝙ mõſteri um dʒ hẽe ponionẽ ſuã illud nõ plʒ: qꝛ nullo iu ꝛe pꝛobat᷑:iĩmo potiꝰ ĩinuit᷑ Sriũ ĩ.d.F.illud.ubi dẽ ꝙ põt de bõis ſuis diſponere pꝛout uult:et qð alijs nõ ↄfert ꝛemanet penes monaſteꝛiũ:ad idẽ aut᷑.ſi qꝗᷓ młꝛ:ubi mõſteriũ tenet᷑ cõnumeraꝛi in nũeꝛo filioꝝ qn intrauit nõ diſponẽdo pꝛius de bonis inteꝛ filios:ſecus enĩ ſipᷣus ante igreſ ſum diſponit. Itẽ mõſteriũ ñ dʒ duci ſpe bõrũ tpᷣaliũ ad recipiendũ aliquẽ ĩ mõachũ.als enim eſſet ſimo niacũ ſi qs pciſe teneret᷑ aliqͥd ↄferre mõſterio ꝓ ingreſſu eriã ſi h fiẽt ex diſpõne le gis ſeu ſtatuti: ut nõ. dicit Inno. in. c. cũ. O. de ↄſti. facit. c. qm.c.ueniens ⁊.c.pe.de ſimo.et bᷣ ſentĩ ũ Har.i.d.aut᷑.ſiqᷓ mlłꝛ:lʒ alit᷑ ibi gl. ſentiat ⁊? in.d.aut᷑.canoniʒata:ſʒ pᷣmũ abſqʒ du bio vᷣius ẽ ꝑ rões pᷣdẽas. Itẽ ex dictis in pᷣma gqõne decidit᷑ an pr̃ in teſtõ poſſit puare deſcen dẽtes uel aſcẽdẽtes ltima ſua que daret᷑ iure nẽ in aut. de hr.q ab inteſta.defe.dic ꝙ ſi ñ reliq̃t eis aliqd ꝑ h teſtm n rũpit᷑ ꝑ ea q. S.dixi.ſʒ du biũ ẽ utrũ poſſunt petẽ lcgitimã.⁊ de deſcẽdẽti beclaꝑ ẽ ꝙ poſſunt ↄditione.d.aut᷑.ſi ꝗq̃ młꝛ.ſʒ deſcẽdẽtibꝰnon extantibꝰ ẽ magis dubium glo. dqubitant ĩ.d. aut.ſi q młꝛ:ſj Maꝛ. ?⁊ Cy. ibi de teꝛminãt Sriũ:⁊ nr̃i doct.cõit᷑ hic ut Inn. Jo. an. 7 alij ꝙ nõ ẽ ueꝑ ꝙ monaſteriuʒ beaĩ᷑ ꝑ oĩa loco filij:ut ſuꝑ glo.fi.fuit ple dẽm:⁊ iõ deſcen dẽtibꝰnon extantibꝰaſcendentes debent admitti ff. ð inof.teſſa.l.nã ⁊ ſi.allego tex.ſing.in mã iudicio meo ĩ aui.pſbitoſ.E. ð epi.⁊ cle.ubi ſpe cifice fit mntio de aſcendentibꝰ non exrantibus deſcẽdẽtibꝰ? Iʒ loq̃t ĩ cleꝛicis:iðᷣ eað rõe dicen dum in ꝛeligiõʒ igꝛcdiẽtibus: Sed nunquid Cc2². minor ꝓdigus uel furioſus poſſit teſtari ul alit ð bonis ſnis diſponẽ intrãdo religionẽ etiã ſiñ auct᷑e curatoris ſi quidẽ habẽt. cõit tenet ꝙ ſic dũmõ tpᷣe diſpõnis ⁊? ingꝛeſſus nõ fuerit furio ſus. ſzʒ apte ſẽtit Jo. an. bic ut dixi in ulti. nõ.⁊ płe ꝓſeqt Lapꝰ all.xxvij.ubi uideas fũdamẽtũ hꝰ dicti ẽ:qꝛ ĩgꝛedies religionẽ hẽt liberã facul tatẽ ðᷣ rebꝰ ſuis diſponẽdi:ut ĩ. d. S. illð in aut. ð monachis. Itẽ qꝛ ĩ iſtis ſpũalibꝰ nõ curamꝰ ð pria ul curatoris aucte.ut ĩ.c.ſi ãnũ de iudi. li. vj. .xx.q.ij.c.i.⁊.ij.? quod nõ. Inno.in.c. .ij. ð regnla. Sed dubitat ð filiofa.nõ dico ð ꝑ ſona:qꝛ ceꝛtũ ẽ ꝙ põt ĩgredi monaſteriũ inuito pꝛe:ex quo ẽ pubes ⁊ eripit᷑ ꝑ igꝛeſſũ a pꝛia pta te:ut nõ.ĩ glo.c.i.xx.q.ij.⁊ in.l.ſi ex cq..papi nianꝰ. ff. ð mino. ubi ẽt Mar. ? YFꝛc. ↄſil.xxxuij ſed dubitat᷑ ð bonis:⁊ ð hac qonc ꝑ Cy.ĩ aut.ĩ greſſi. C. ð ſacꝛoſẽc.ec. ubi dicit ꝙ ð̊ bonis ca ſtrenſibꝰ uel quaſi nõ eſt dubiũ:qꝛ filius de illis pst diſponẽ ſicut pꝛfamilł.l.pe.C. qui teſta. facẽ pnt.nec ẽt ð ꝓfectitijs eſt dubiũ:qꝛ illa ſũt priſ. Hubiũ ergo remanet in bonis aduenticijs: qꝛ reglłariter de illis diſponere nõ põt iĩ uita pris: nec etiã de ↄſẽſu pꝛis teſtari:iuxta ea ꝗq le.? nõ. in. l.pe. C. qui teſ.fa.poſ. De.⁊ Cy. in. d. aut. tenẽt h̊ bona tranſire:ar.l.deo nobis.C. ð epi. 7 cle. In õriũ allat do. An. c. de ſepul. li. vj. ubi filinſfa. nõ põt ẽt ð aduẽticijs aliquid relin qre pro aĩa ſine ↄſenſu pr̃is:iõ vr ꝙ cũ iſta glie natio de qᷓ qrit᷑ trabat originẽ a principio uolũ tario nõ naleat pꝛe nõ ↄſentiẽte. putat tñ ipe ꝙ; pꝛi remancat uſufructꝰ illoꝝ bonorũ i uita ſua⸗ ſz poſt mortẽ eiꝰ hec bona trãſibũt ad monaſie riũ:qꝛ cuilibet ↄcedit᷑ de ꝓprio teſtamẽti factio nolẽti intrare religionẽ. d. F. illud. Ego alii di cerẽ: ꝙ aut qrit᷑ ð bonis audientibꝰ iĩgꝛeſſo: aut de bonis qᷓ prius an ingꝛeſſũ obuencrũt.puimo caſu illa idiſtincte acqnirant᷑ mõaſterio: iũ quig ãplius nõ ẽ filius ĩ ptate pꝛis ut.S.dixi:⁊ ſic nõ acquirit᷑ uſufructus pꝛi:tum qꝛ clerici ⁊ pe ſone religioſe ſũt pᷣuilegiate ſuꝑ bonis aduẽtitijs: ut hẽant plenã ipſoꝝ admiſtrationẽ: ira ꝙ id qð ẽ laicis aduenticiũ clericis reputat᷑ caſtꝛeſe uł qſi: ut eſt tex.nõ.ĩ aui.pᷣſbiteꝛos.C. ð epi.⁊ cleri. ⁊ nõ. in. c. qꝛ. j. ð teſla.æ hac rõne fo:te idẽ poſſ dici ĩ bonis acquiſitis prius:ut ſtati ꝑ ĩgꝛeſſum gaudeat illo priuilegio aut᷑. pſ biteꝛos: ⁊ ſic pua bit᷑ pꝛ uſufruc.ilioꝝ bonoꝝ etiã in uita ſua:? eſt pulchra ↄſideratio æ noua: ⁊ itelligo an filius hoc expſſe diſpoſuit:als ãt ſtabo diſponi aut. ſi qua mulier. Mõ ob. c.licet allegatũ ꝑ do.an.qꝛ illð loquit ĩ laico:ſz nos ĩ clerico ſeu religioſo: 7 ꝑ h ẽt decidit᷑ qõ de libris collatis filiofa. per pꝛeʒ: qͥ poſlea ingredi religionẽ. Cy. in. d. auf. refert Ja. ð raue. tenuiſſe ꝙ cenſent᷑ qua ſi caſtꝛc ſia bona:⁊ ſic traãſirẽt ĩ mõaſieriũ ſᷣm diſp eʒ in grediẽtis ut.S. dixi. Me. boc admittit in libris collatis mmgis artiũ nel doctoribus legũ. ſecus ſi ſcholaribus:ar. in.l. fi. ff. de inoffi. teſia. h idẽ nidget᷑ ſentire Hã. in. l. filie. C. fami. per. 7 in.. ¶ e pꝛobationibꝰ i. F. ſed nec caſtrenſe. ff. ð colla. ubi plene repeꝛi es mouetur.n.principal:qꝛ q diu filiuſfa.eſt in ſtudio nõ dẽ exercere aliquã ꝓfeſſionem milira rem uel quaſi:iõ nõ põt dici hẽe caſtrenſe uel ꝗᷓ ſi caſtrenſe peculium ſecus ſi iã erat aduocatus uel doctor:et dic de hoc ut ibi plenius nõ.et h̊ ſatis placeut maxime inſpecto aio pꝛno qui uẽ donaſſe ñn ut libere diſponat ſj poti profici at et redeat ad pꝛoprios lares. ¶ Sed circa hᷣ cadit alia qo. Ecce. S. uidimus de iſtis bois ad uentitijs qñ filius intrauit religionẽ.ſed quid ſi pꝛ effectus ẽ mõchus:nunquid uſufructus in ui ta ipſius intrabit mõaſteriũ an redibunt libere bona ad filium remanentem in ſeculo: de hoc ui de glo.in aut᷑.idem ẽ. C. de bo.q li.que uide tur uelle:qꝙ uſufruc.non extinguit uiuente pꝛe: ſ nil boi allat. Oaꝛ.ibi dicit ꝙ pꝛ perdit dimi diam uſufruc.et ſic ſola dimidia applicabit᷑ mo naſterio in nita pꝛis:mouet᷑ hac rõe ꝑ igreſſum mõſterij finius remanẽs ĩ ſeculo liberat᷑ a patꝛia piate. nam cum ipſe pꝛ efficiatuꝛ alteꝛius ptatis n põt alium bĩe in pfᷣate:ut ff. de adul.l.ſic eue niet. nõ. etiam /Dar. in. I. p?. ff. de adul.ſed an pꝛia ptᷣas perimit᷑ abſqʒ facto pꝛis:tunc claꝛum ẽ ꝙ uſufruc.non extinguit᷑:ut ple nõ.in.l.ij. C. de boniſ ma. qnʒ vo pꝛia pias extinguitur pꝛis facto:tunc ipſe dʒ hẽe medietatem uſufructus: æ medietatem peꝛdit: ut.l.i.⁊.l.cũ oporteat.. cum gt. C. de bo.qꝗ li. ſed in caſu nꝛo qñ pꝛ mo nachat᷑ perdit᷑ pꝛia ptas ſuo facto:gꝰuidetur ꝙ perdat dimidiam uſufructus ꝙ nõ. Sʒ quia. S. uiſum eſt ꝙ ingrediẽs mõaſterium põt condere teſtm: ita ꝙ ſalua dʒ eſſe legitima deſceudentiuʒ ſeu aſcendenium ¶ Munc quero an beꝛes filij legatarius et ſimiles qui aliquid debent capere ex teſtõ uł ſine teſtõ ut deſcendẽtes ſeu aſcẽden tes debeant expectare moꝛtem nãlem iſtiuſ teſtã tis: an uero debeant habere immediate poſt in greſſum facit dubium: qꝛ ingreſſus mõaſterium habet᷑ ꝓ mortuo.xvi.q.i.placuit.ij.l.ðo nobis .C. de epi.⁊ cle.Cy.?æ Dar.tenent ↄrium ĩ.d. aut. ſi qua mulier. Mar. ti diſtinguit: ꝙ aut ꝙ; doqʒ iſta mors ciuilis ꝗᷓ inducit᷑ ꝑ ingreſſũ mo naſteꝛium hẽt omnino q ad bona eundem effec tum quẽ hẽt mors nãlis:utputa ſi quis igredit religionẽ fratꝝ minoꝝ qui ni pnñt alquid habe nec in particulari nec in cõi:⁊ tũc hẽs hẽbit oĩa bona incontinenti: ar. in pꝛe.l.deo nobis ĩ pꝛi. ſzʒ qñ tal mors ciuilis n hẽt oĩo eunð effectum. qꝛ ſaltem in cõi illa religio põt bona retinere: tũc hereſ inſtitutus debet expectare mortẽ natu ralem et ſic per ↄſequens alij legatarij:⁊ interiʒ diſpoſitio teſtõris erit in ſuſpenſo ſeu in pendẽ ti poterit enim antea moꝛi bẽs ꝙ; teſtõr ar. le. ſtatuſ. ff. dqe iu.fiſ.?.C. de dona.inter ui.⁊? nxo. .l. xes et idem in alia qone dicit bar. de filijs ut demum pꝰ moꝛtem nãlem poſſint petẽ ltimaʒ et non ante qꝛ interium ipſe hẽt ptatem diuidẽdi ꝓut uult: ꝓut colligitur ex.d.aut᷑.ſi cua muliẽ. Item poꝛtio luima filio non debetur:niſi poſt Pranltuytleril mm Md „ iritzdi iln miun iitlitnint nr rmtcdugfni lfi itlciegim olictid n ſegciriititnmni u in nsiiuiru Dipinmmen tinintirin Cli ercialaiin ncde Briininige Wigien EJnafnen Aniti gertg an⸗ Nulcainc itnd, hiliniſiinini Krannhi 7 nlſpeins „R, „.XAR. mnmsgi Mr ANſrent,ge ithe i A aege . andin lon uſtönö, ni Neſoren D tunin Crchirhre adce et alnen tm Nrnt RM ne ſpen a mncwnenmgl unne lie. Du bicitg bi wct ani aſeſaucmni pictii n n Nsmonc darfiepigteſumn enmsiſcgloiberng panin mieſichcam gtemns int Dinſinemfſ de ael ſcar n Wrr nlpi ſcrgelllt i m aſy ioia mr duun ranirut cA. ſb ainginninris bienattanenvfucns: lrvr),. e,Ad oportent.9. Ildinain nio ei dino ing ſio iucto:g wcent itmensgn Gea. gis nöaſterum pat ondete cEgrumcaceni, Ponc aero an heues fli ls Aanid ecbentcapere Ponn ceſcas in ſaiten nc nonnieniſiu ſi eMN eheteimntciat⸗ 1 dion gtſuni n w ni ,bennt / 5 Bruminnic. * A. indh mrſitſet i 7 moꝛtem nãlem.l.i. ff.de col.bo. Itẽ ẽ poſſibile qliſte filius moriat̃ anqꝙ; pᷣ ergo ⁊c.ff. de iure fil.l. ſtat?ʒ Mar. bebit g iſte filiuſ interi. alim ta a mõaſterio ſʒ Cy. ⁊ cũ hac opi. tꝛaſit h do. an. H ſpecifice ũ atiingat.ltimã filioꝝ mihi ſatis plʒ cõcluſio pdẽa reſpectu hꝛdũ ⁊ legatariorũ: ar. in.l.cũ pr᷑. S. hr̃ditatẽ.ff.de le.ij.ubi ꝑ depõ tationẽ ñ tenet qs reſtitucre qð debeat in caſu moꝛtis ita ꝙ expectat᷑ moꝛs nãl:cũ illa morſ ci uib ñ hẽat effectũ totalẽ mõtis nãl: maxie qꝛ poſ ſet ↄtingẽ ꝙ illud collegiũ deſtrueret:et ſic mndi caret in uita ſua: łqͥd ſile poſſet ſibi accidẽ. Jõ ſatiſ ↄgꝛuũ ẽ ut expectet᷑ moꝛs nãlis ſʒ reſpeciu ltime filiorũ n plʒ illa opi.ꝑ tex.ſing. ĩ.c.cuʒ ſci mus.j. de regu. ubi aꝑtiſſime ꝓbat᷑ ꝙ filiꝰ in ni ta pr̃is põt Icimã petere:niſi uelis diuinare ꝙ pᷣ fuerat ibi moꝛtuus.tex.tũ ibi inuit ↄriũ ut ibi ſentit Jo. an. æ clarius do. De. de ãcha.⁊ do. Car.et Har.⁊ Hal.in aut᷑.ingrelſſi et ſic ſaltẽ ↄditione illius.c.poterit filius petere legitimaʒ pꝰ ꝓfeſſionẽ pꝛis:lʒ mõaſteriũ ſit capax bõꝝ. hᷣ ẽt ſuadet equitas maxia ex q ei pr̃ eũ abijcit a cura ſua:eqſſimũ eſt ut i bẽat mdicare alimẽta a mõaſterio. ad idẽ adduco illã aut᷑.ſi qᷓ młx licʒ Bar. eã adducat ꝓ ſe ſi eniĩ filꝰn poſſit petere ltimã in uita pr̃is itrantiſ mõaſteriũ:ad qͥd dare tur ibi facultas pr̃i diuidẽdi ſubſtantiã pꝰ ingꝛeſ ſum int᷑ liberos:cũ ius eſſet acqſitũ mõaſtẽio re tinẽdi illã ltimã toto tpᷣe uite pꝛis ſʒ qꝛ filij pote rant petere et debeat pr̃ añ ĩgreſſũ bõa diuider iõ fit illa ſpãlis gr̃a ut poſſit diuidẽ inter libẽos pꝰingreſſũ: ⁊æ qcqd ſit maximã hẽt h̊ opi.equita tem. Ex his decidit᷑ alia qo: an pꝰingreſſũ mõa ſterij poſſet reuocari ꝑ iſtũ mõachũ teſtin antea conditũ. e. ⁊ Cy. in. d. aut.ſi qᷓ młꝛ ſimplicit tenent quod ſic: Mar. diſtinguit ut S ꝙ qn fuit ingreſſuſ mõaſtẽiũ fratꝝ mioꝝ nullo mõ põt ꝛe nocari: qꝛ ſicut pꝰ moꝛtẽ nãlẽ teſtm ↄfirmat᷑ irr uocabile ex ꝑte teſtõriſ:ita ꝑ ingreſſũ hꝰ religio nis. Item qꝛ fratres minões ñ pnt pꝰ ꝓfeſſiõʒ factam aliquid diſponere de rebus mundanis: ut in. d. cle. exiui de v.ſi. qᷓre credit in eis n hr̃e locũ illã aut᷑.ſi qᷓ mulier:q ꝑmittit pꝰingreſſũ diſ ponẽ int liberos. ¶ 2 cãu qn fuit ingreſſus ali am religionẽ puta qð poreſt ipſe reuocare teſtm donec uiuit.⁊ ur̃ tex.in ſili fʒ eũ in.l.res uxõis C. de do.int᷑ ui.⁊ ux.et cũ hac opi. Mar.tꝛãſit hic do.an.ꝗͥ ex h concludit:ꝙ lʒ pmũ teſtm fue rit conditũ cũ.vij.teſtibꝰ ualebit ſᷣm eũ duobꝰ ł tribꝰ:de teſta c.relatũ et.c.cum eſſes qꝛ nẽ actꝰ ſubijcit diſpõi iuris cãonici. Itẽ qð ualebit ſim plex reuocatio:lʒ ñ ſit elapſum decenniũ: ſic exi git in. l. ſancimus. C. de teſta. Ego inueſtigãde ueritatis gra tenerẽ priũ:ꝙ excepto caſu aut᷑.ſi qᷓ mulier nullo mõ poſſet ampliuſ de bõis diſpo nẽ ꝑ tex. nõ. in. d. F. illud in aut᷑. de mona, ꝗ iu dicio meo h̊ bñ ꝓbat.ibi eiʒ dr̃ ꝙ uolẽs itrare mõaſteriũ põt pᷣuſ qũo noluerit diſponẽ.poſtea vo nullã hẽt facultateʒ diſponẽdi :et groſe fuit conceſſus caſus aut.ſi qᷓ mtier. qn vo diſponit Gup liberis exñtibus:⁊æ tunc poſſit inter eos diſpo nẽ ꝓut ibi dẽ. n ãt dat᷑ ſibi facultas diſponẽdi int alios. uñ arguendo ex illo tex. ꝑ locuʒ a ſpã li u? optime h̊ ꝓbau.⁊ hic hẽmuſ caſũ ſpecifica tũ in.d...illud ⁊ aut.ᷣſi qua mlieꝛ.facit ẽt rõ:ne norer̃ ꝓpcras in eo ſic diſponẽdo de rebꝰ tpᷣali boad libitũ:cũ iã pꝰ ꝓfeſſionẽ ſit mortuus.mun do.d.c.placuit.xvj.q.i.? ampliꝰnõ habet uelle aut nolle:de elc. ſi religidſus li.vj.nec teſtn põt dependẽ a noluntate tertij.l.pe.cũ ibi nõ.C.q̃ te. fa.poſ.⁊.ff.ðᷣ hẽ. inſti.l.illa inſtõ ⁊.l.captato rias. ⁊ ꝑ h̊ tollit᷑ ſi diceret ꝙ cũ abbanſ oſẽſu hᷣ facẽ poſſet. Itẽ adhuc ob.iura ſuꝑiꝰ allł.Ex hiſ infeꝛo ad deciſionẽ alteriꝰ qõnis: an poſſet teſta ri peingreſſum. 7 certe int᷑ liberds ⁊ mõaſteriuʒ põt:iux aut:ſi qᷓ młꝛ.ĩtellige qn pᷣus n diſpoſuit ut ibi. alꝛ qt diſponendo int᷑ alios nõ põt in for ma teſti fᷣm Cy.i.d.aut᷑.ſi qᷓ młꝛ.ſj̊ ad h̊ ut uale at donatio potit ↄſentiente abbate z? caplo de mobilibꝰtñ. nã immobilia ñ pnt alienari ſiñ de bita ſolẽnitate: Ego n uideo ꝙ ipſe ãpliꝰtanqᷓ ipſe poſſit aliqd diſponẽ de ill ꝛcebꝰ:cũ iq rranſi nerit ĩ ius mõaſterij.⁊æ nullã aplius ĩ eis faculta tem hẽt:ut aꝑtiſſime dicit tex.i.d..illud.ſʒ no mine mõaſterij pot᷑it illas res concedẽ qᷓs poſſʒ mõaſteriũ nec tũc q facẽ ipſe ſʒ monaſteꝛiũ. Hunc nenio ad cãm inteſtati æ tractabo ẽt aliqᷓ cõia cãe teſtati. Queꝛo g ſi qs igꝛedit᷑ mõa ſteriũ pᷣus n condito teſtõ cui applicabunt᷑ bõa ingreſſi. ſo.r̃gula ẽ ꝙ applicant᷑ mõaſterio ſuo. ſi ñ het deſcendentes uel aſcendentes: ut in. d. aut. de mona.S.illud ⁊.xix.q.ulti.qꝛ ingredien ribꝰz. c. nunc ãt. Si ãt hẽt deſcendentes ł aſcen dentes ſeꝛua qð le.⁊ nõ.in aut.ſi qᷓ mulieꝛ cano niʒara ubi. S. ut dixi in pcedentib qõnibꝰ:ueꝝ tñ in aliqbꝰremanet dubietas.Et p dubitat᷑ de bonis ingrediẽtiũ mõaſteꝛiũ quibꝰ nõ lʒ hr̃e im mobilia: ſicut ſũt mioꝛes pᷣdicatoꝛes ⁊ ſiles mẽ dicantes:q caſu narie ſũt opi. Quidã eni dicũt ur refcrunt Inno. æ Jo. an. ꝙ imobilia but ꝓ dꝛelicto:⁊ ſic occupãti concedunt᷑.ff.ꝓ dẽlictis .l. i. ij. 2. iij. Alij dũt ꝙ debent ucire ad ſuccedẽ tes ab inteſtato. Tertij dit ꝙ cũ tałn ſit tantũ mõachꝰmõaſteꝛij qð igꝛedit:ſʒ ẽt ipſius dioceſa ni ꝙ bona ipſius debent uenire ad ipſum dioce ſanum:ex qꝰ mõaſteꝛiũ caꝑe ñ põt:aꝛ.xvj.q.i.q ue:e ⁊z.xviij.q.i.c.uno ⁊.xxvij.q.i.de.uiduis el .i. ubi ð h̊ de ðᷣci.c.qm. C. ð epiſ.⁊ cle.l.nlłi.F. ꝙ ſi teſtõꝛ. Alij alꝛ.æ uide Cy. in.l.dco nobis C. ð epi. ⁊ cle. ⁊ cũ hodie iſti mqicãteſ ſũt exẽp ti et Dapa ſic eis loco dioceſani hec bõa ueni rent ad Dapã ſm bãc opi.et ſm Gal. de cal. qui t dicit:ꝙ Jo.papa.xxij.in eĩuag.q icipit ad cõditorẽ renunciat oĩo ꝙ ſibi reſeruauerat Mico.iij.in bonis oblatis qualitercũqʒ obuẽi entibꝰfratribꝰminoribꝰet uide hanc reuocatõʒ p Jo. de lig. in tractatu moricaꝝ pꝰ Har. nið ẽt ad mãm Spe.in ti. de ſta.mo. S.i.vV. iij. gl. in. c. unico de reli.do.li.vi.¶ Concludo ᷣm cõ munẽ opi.qᷓ mihi ſatis plʒ in breuibuſ ꝙ bona (5. ingꝛediẽtis religionẽ minoꝝ ueniũt ad ſuccedẽ tes ab ĩteſtato. ipſi eni fratꝛes nõ pnt cape bõa niſi put hẽtur in cle. exiui ð paradiſo ð v.ſig. dicẽdũ ut ibi.̊ uoluit Har. i tractatu ſeu libꝛo moricaꝝ ⁊? YFre.ↄſi.xxvj.ad h.ff.qᷓ ꝓ n ſcꝛip. ba.l.metallũ.C. ð her̃.inſti.l.i.ff.ſi tab.teſ.nul. exta.l.i.ff.de teſta. mili.l.neqʒ fratꝛes vo pᷣdica rores ⁊ alij mẽdicãtes qui nõ ſunt aſtricti tante mẽdicitati poterũt caꝑe ñ ut bona imobilia ſeu ut iura ꝑpetua ſibi rerineãt: ſed ut uendant ⁊ ſe alãt: ita ſeꝛuat gl.i.d.c.unico ? Ey.ĩ.d.l.ðᷣo no bis ? Spe. ubi. S. ⁊ Fre. ð ſeniſ ↄſi.xij.⁊.xxvj. Agd unũ ni aduerte:ꝙ łʒ iſti fratꝛes pñt capere ut uendãt: dicit tũ Gaſ. de cal.ſe obtinuiſſe ĩ iu dicio:ꝙ ad hoc bona ↄſequẽda nõ hẽant actio nẽ.nõ eni pñt uẽdicaꝛe cũ nõ pnt hr̃e dninʒ reꝝ imobiliũ:ut.c.uno de reli.do.li.vj.ſj iplorabũt iĩ hoc officiũ iudicis. Idẽ dicit ĩ alijs bõis relie tis fratribꝰ iſtis alit q; ꝑ religiõis ĩgꝛeſſũ ⁊ etiã minoribꝰ nt pnñt cape nt uendãt ſeu pꝛecium rei ex quo nõ ſũt ĩcapaces ꝓpt delictũ ſʒ ꝓpt᷑ ʒelũ dei. . apud iulĩ fi. cũ.l.ſe.ff. de lega.i.hoc uerũ niſi modus ꝑ quẽ relinquit᷑ ſit õrius regłe eoꝝ exẽplũ ſi relinquo heidẽ meũ uł aliqð hoſpitale qð legatis onerani oneratũ ad dãduʒ ĩ ꝑpetuũ fratribꝰ minoribꝰ ul pᷣdicatoribꝰ.c.hoc eni nõ naler:qꝛ ñ pnt hẽe ãnuos ꝛedditꝰ ĩ ꝑpetuũ:ut in cle. exiui ð padiſo ðᷣ v.ſig.F. cũqʒ ãnui redditꝰ nec pñt petẽ eſtimationẽ ꝓpt᷑ modũ ⁊ nolũtateẽ teſtõris: ð quo uide latiꝰ ꝑ Jo. ð lig. p Bar. in li. minoricaꝝ in.c.interdũ.⁊ ꝑ Fre. oſił.xij. 2 ſe.ſecꝰ ſi teſtõr aliqdð annuũ redditũ dimiſiſſer iſtis fratribꝰ:tũc enĩ poterũt caꝑe eſtiationẽ: de qꝰ dic ut pleniſſime nõ.iĩ locis pPal. ¶ dubirat᷑ 8 qõne nõ.quid ð bonis ingꝛediẽtis aliquã reli gionẽ ꝑticłarẽ alicuiꝰ ordis hñtis preʒ abbatẽ q põt ⁊ ſolet trãſfene mõachos ð loco ad locũ ita ꝙ oĩa mõaſteria illiꝰoꝛdis ſũt qſi mẽbꝛa ſub uno capite: nec itrãtes ꝑticłlaꝛẽ locũ pmittũt ſta re ibi:ſʒ ꝑmittũt ſeꝛuaꝛe reglaz m ſtatuta oꝛdis ſicut ꝓpᷣe vr̃ ĩ mõachis mõtis oliueti: ita ẽt cꝛe do ꝙ ſeꝛuẽt iſti alij mẽdicãtes.⁊ ſcias hac unio nẽ ꝓcedẽ potius ex ſtatutis oꝛdis ofirmatis p Papã qꝙᷓ a iuꝛe cõi uł ex diſpõne regłe bndicii qꝛ fᷣm regulã ⁊ diſpõnem iuris cõis ꝙ Iʒ mona ſteriũ recognoſcat caput ð ꝑ ſe.ſ.abbatẽ ullł po rẽ eps ẽ ſupior tãqᷓ; dioceſanꝰ:ut habet᷑. xviij. .q.ij. qᷓſi ꝑ totũ.ĩ hac qõne ↄſuluit Galſ. ð cal. nt hic refeꝛt do. an.qui ĩ effectu dicit quoſdã ꝓ feſſos ĩ gñe gñaliſſimo:aliquos ĩ gñe ſubaltẽno quoſdã ĩ ſpecie. In gñe gñaliſſimo dic ꝓfeſſos iſtos qui ꝓfitent ĩ manibꝰ epi uł qui uouerunt ſe tria ſeruatuꝛos ſubãlia regłe.xxvij. di. qð in tenogaſti. xxi. q.i.quẽ pꝛogenitores.xxvij. q.i. nidua cũ ſi. Itẽ is qui ꝓfitet regulã pᷣdicatorũ uł minoꝝ añ ãnum ꝓbõis:ð regu.nõ ſolũ ⁊.c. ↄſtõnẽ li.vj.obligant᷑ eni iſii religioni in genẽ 7 nõ in ſpecie:⁊ de iſtis qualiteꝛ obligent dic ut nõ. Inno. in. c. vonectũ de regula. ð bonis aũt iſtornm non ponit expreſſe bic do. an. ſed ego ¶ Ge pꝛobanionib⸗ cacdo ꝙ fint in diſpõe epi ꝗ ẽ eis loco abbatis qð ſentit Fre. de ſenis ↄſi.xx. ¶ Nenio ad ſe cundos.ſ.ꝓfeſſos in genẽ ſubalt᷑no:et iſtos uo cat illos de quibꝰ ĩ termis qonis nẽe:et iſtoruʒ bona dicit ꝙ acquirunt᷑ no mõaſterio recipiẽti ſz toti oꝛdini qꝛ ex quo totꝰ õdo ſenſit onꝰiſttiꝰ ingreſſi nãle ẽ ut ſentiat commodũ:allat Spe. de ſta.mo.v. xix. et gl.quã dicit ſing.xxvij.q.i. de uiduis el pꝰ in gl.ij.que dicit bona eſſe ĩ pia te et diſpõne illius qui ẽ ſuperioꝛ in oꝛdie ut ſic diuidat et diſtribuat ꝓut ſibi u? puta tn do. an to.ꝙ ſi eſſent plura mõaſteria ſub uno capite ⁊ ꝓfeſſio deteꝛminaꝛet᷑ ad loca ꝑticularia:qꝛ mõa chi de ꝑticulari loco nunqᷓ; ꝛemouent᷑:qꝛ tũc bo na applicabunt᷑ ad ꝑticularẽ locũ ubi ingꝛedit: qð ſatis plʒ:qꝛ ceſſat cã pᷣdicta ⁊? adeſt cã quaꝛe bona ĩgꝛeſſi aggꝛegant᷑ mõaſterio.ſ.onꝰ moaſte rij iminens.xvj.q.vj.de lapſis.bona vo eoruʒ qui ꝓfitent᷑ in ſpecie ut ſunt iſti qui pꝛofitentur ceꝛtã ꝛegulã ⁊ ĩ ceꝛco mõaſterio alij ñ ſuppoſito mõ pᷣdẽo applicãt᷑ illi mõaſterio:⁊ ita ĩtelligunt iura cõia ut iſtud.c.⁊ aut᷑.ingꝛeſſi et aut.ſi qua immbłꝛ cũ ſi.ſed in iſtis oꝛi᷑ dubiumuid ſi mo nachus clauſtral unius mõaſterij cfficit᷑ poꝛ al teriꝰ poratꝰreuocabił tam ad nutum ſuperioris utꝝ hr̃ditas ſibi delata uel bona aliũde ſibi ob uenientia acqrant᷑ monaſterio principali aut pᷣ Satui.uið pleiſſime ꝑ Yre.oↄſi.xxxiiij.ubi det᷑mi nat ꝙ pᷣoratui ſi bona poratꝰſunt diuiſa a bõiſ mõaſterij. Ex h̊ hẽs ꝙ lʒ bona obuenientia per actũ ꝓfeſſionis acqrunt᷑ mõaſterio ubi igreſſuſ facit ꝓfeſſionem alia tũ bona acqrunt᷑ dignita ti cui pᷣſidet acqrens uel ubi tranſſatus.ᷣ ſit in de remouibił ad nutum. quod multũ limitar.c. unum. xviij. q.i.uide motiua pleniſſime ꝑ Fꝛe. nbi: S. ⁊ ad aliud dubiũ magis foꝛte. Atꝛũ br ditas acqratur loco ubi erat tpᷣe delationis:an loco ubi eꝛat tẽpoꝛe delationis ⁊ aditiõis:uide pleniſſime per Fre. ↄſi.xxvj. ubi vẽ concluder̃ ꝙ loco aditõis:⁊ ſaciũt nõ.ꝑ aꝛchi.i.c.i.xviij. q.i.ſʒ in õrium faciunt nõ.ꝑ Inno. h:ubi dic: q; oĩa iuꝛa ingꝛeſſi incontinẽti applicantuꝛ moõa ſterio adeo quod ᷣm quoſdam mortuo mona cho an aditionẽ põt mòaſteꝛiũ adire hereditarẽ de quo.j.ſubijciam. liud dubiũ nõ.circa idẽ ẽ qn tpᷣe dilationis hr̃ditatis mõachus uel frater eꝛat ĩ mõaſterio incapace: utputa int᷑ mi nores: ſed tempoꝛe aditionis erat tranſlatus ltime ad oꝛdineʒ ſancti bñdicti.uide Fꝛe.cõſi. .xx. Itez ẽ dubiũ: quid ſi ingrediens mõaſteriũ moriat.j. ꝓbõnis annũ. Ey. ⁊ multi alij ĩ aut᷑.ĩ greſſi. C. de ſacꝛoſan.ec. tenent qꝙ; ipſius bona ſpectãt ad mõaſterium:qꝛ moriendo ibi uidemuꝛ mori uoluiſſe ut monachꝰ. Idem do.an.dicẽs ſe putare ꝙ illa bona pertineant ad mõaſteriuʒ rõe ultime uoluntatis:qꝛ illa bona uidet᷑ contu liſſe mõaſterio ſi ibi remaneat Dar.in aut.ſi qᷓ młꝛ in fi.dicit ꝓ mõaſterio ur̃ caſus ĩ.c.fi.de ſucceſ. ab inteſ.dicit tũ h̊ reiquendũ canoniſtis certe ilud.c.fi.hoc n ꝓbat ego dicerẽ ſic quod liſei 5, än, liiſii ee ltal Genain AriAN 4 6 , N E ſoliin n 8 AST/ blümiine ſ i ii ſeriunn mmtininn he „„ D ndimmi nie un inigidntumn th Ucchiondiattpinn . riirtider lad ürhmuccitrunu inridriin unkeiam drl, üiſufniniuan tſiolhemnhk Aiqnuſiininnit iit rimir ir naͤniu S. etet . . ftatirarz, .11. ,, 8 ege;; ei endin ſnnr, tN nſinitalrin Nanai W ali iſtini it oroeni Möaſeroo.,. Onsno e ſo⸗ ,doſg ſo eoruz a ncſn anſipoſi⸗ Naä imiaſtnonin ilani ac iſngeſiagni.ignn Aniisdi Anund Oniſ m frknus nieſtn, cftal hrll wvdhliun O ummpnmn⸗ Gdtm ut nv Aüt ſi⸗ mimuſtn niintag p Fre al mmii obicenni bonn vorr inr niſnaboll sbongobueniennaper nms nöſenio bligeſif lun bomn aafunt digrin 6sve ubi ranſtatus Hrin Guun vod nuiti ininn .. ide nonm genſinep r. Aabin nugsione. Anu b otbienuthe rgnolisn Ge dcatoſist Atdsut eNN oen 4 ſacötr chi ici mh. nußthdi imn o; nfain zialanmnr (Jn pꝛeſentia. aut iſte intrãdo ꝓ bõis cã expᷣſſe bona ſua con tulir moaſterio ira ꝙ fecit rõe rraſitus ? tüc cuʒ ſumus clari de intetõe ꝙꝙ data pſeuerãtia uole bar ca eẽ mõaſterij nec amplius i ultima uolun tate reuocauit ⁊ põt ſuſtineri pdẽa opi. aut expſ ſe nõ contulit ſʒ ſimplꝛ intrauit cã ꝓbõis et tũc ñ uideo qy iure ſalnet illa opi. cũ ei iſte n fuerit religioſus cũ effectu de ſen.ex religioſo li.vi.⁊ ſic bona nec tacite nec expᷣſſe trãſiueũt ad mõa ſteriũ: et adhuc hẽbat facultatẽ condendi reſim gedeceſſit ab inteſtõ: et ons neniẽt ꝓximões nidemus ei in clerico ſeculari q magis ẽ aſtrictꝰ eeckie qᷓ exis.j. ꝓbõis annũ tranſmittere bong ſua in ↄſanguineos: ſed in defectũ in eccłiã ſuã in. c. fi. xij. q. V. foꝛtius ergo iſte q ñ ẽ clericꝰnec religioſuſ cũ effectu. d· cereligioſo facit.c.bntici um de regu.li.vi. ¶ Munc dubitat de qbuſdã rebꝰan trãſeat uel tranſire poſſint ĩ mõſteriũ ex teſtõ uel inteſtato. et pᷣmo de bonis feudalibus. Jo. an. h dicit: ꝙ ſi feudatalia ðbent ſeruitia ꝗ põt mõſteriũ ꝑ ſe nel ꝑ aliũ exhibẽ tranſibut in mõaſteriũ ar. C. de epiſ. et cle. qſqs ⁊.l.ad ſilitu dinẽ ſi vo thia ſt fuitia qͥ ꝑ mõaſteriũ exhiberi ñ pñt redibũt ad dñm ar. C. de cadu.tol.l.una .5F. ne ãt. ff. de ſolu.l.ĩter arrifices:? remittit ad ſpe. de ſta.mo.v.xlv. Cy.in aut. ingreſſi diſtin guit: ꝙ aut feudũ hẽt ãnexũ ſeruitiũ reale aut ꝑ ſonale pꝰ cqu trãſit qꝛ n ẽ ꝓpᷣe feudũñ ut in Vſi. feu. de forma fideliratis. ¶ cãu ſi tale i uinũ ꝙ clericus põt hõeſte pᷣſtae traſit ĩ mõaſteriũ et ſi ſupueniat iuſtũ impedimtũ ſerniet ꝑ ſubſtitu rum:Si ãt incertũ fuitiũ ẽ pſtãdũ:tũc ſentit qð ñ tranſit qꝛ ur̃ electa induſtria ꝑſone ⁊ m hãc di. credo limitãdũ et reſtrigẽdũ tex. in. c.qui cle ricus in li. feuſi de feu. fue.ↄtꝛo.ubi ſimpłr dr: ꝙ ſi feudatarius efficit᷑ cleric'uel mõachuſ amit tit fendũ:et mirxoꝛ ꝙ doc. de illo tex. nulla fecert mtionẽ. ¶ Quero qͥd de ẽphiteoſi nũquid trã ſeat in mõaſteriũ. Jo. an. tenet ꝙ ſic. ar.l.peto lutij titij. F. i. Iʒ Fm eũ ſit ar. Sriũ ĩ aut. de ale.⁊= ẽphi. F.i.colł.viij.remittit ad ſpe.de loca. J. nẽ aliqᷓ̊.v. cxx.ubi plłe repieſ et in. V. ſe. Hã. i aut. i greſſi dicit ꝙ de hac qone ẽ rex.ĩ.d.aut᷑.ð alie. et emphi. S.i.ubi dic:ꝙ trãſit ĩ eccliaʒ:niſi qns reuocet ſʒ ſi dĩs uult põt reuocãe ſm eũ et ideʒ tz ſpe. in loco pᷣal.⁊ dicit ibi Jo. an. ꝙ de hnñ ẽ qõ ſᷣm Di. qꝛ in. d. aut.ẽ cãus ⁊ h̊ dicit uerũ et equũ maxime ponderatis pactis qᷓ ponunt on alienãdo in eccłas milites l potentes:⁊ ið ſentit ſpe. e. F. v. cxvj.q; durioꝛ efficeꝛet condiuo qni ſi tranſiret in eccłlam: q n ſic de facili ꝑdit ius ſu um. ¶ Quid ãt ſi recipit feudũ ꝓ ſe ⁊ filijs ſu is:nũqd intrãdo mõaſteriũ tranſeat cũ eo. uide ple ĩ ſpe. ĩ. F. pal. v. cliiij. - ſe. ubi ur̃ uelle ꝙ trã ſeat ĩ ecclam: ? qᷓto tpe ibi uide. Do.an.putat Zriũ.qꝛ mõaſteriũ n ẽ uerus filius:⁊ vba phen tiũ ſtricte debent intelligi.l.qcqd aſtaꝛingedẽ. ff. de vb. ſig. qð ſatis plʒ.ne ↄhentes dectland fa noꝛe ꝛelgionis. de dona.peꝛ tuas. ¶ Queritur qͥd de uſufrucin exite apud ingrediente: nũqᷣd tranſeat in mõaſieꝛiũ. Jo. an.qꝙ ſic:⁊ dubitabit fm eũ in uita igꝛedientis tm:inſti.ð acꝗ.ꝑ qꝛo. .F. uſuſ z. n. uſufruc.⁊.ſe. ⁊ ð uſufꝛ. .finit.uide hoc ꝑ gl. xix. q. ult.ſi q mlꝛ:ubi idẽ tʒ gl.⁊ ſpe. 8 fta. mo. v. xlvij. Idẽ tʒ gl. in aut. idẽ e. C. de bo.q lib.idẽ Har.⁊ alij in aut.ingreſſi.hoc te neas. ¶ Queꝛo qͥd de bonis collatis ingredien ti ea lege ut alicaꝛ ñ poſſint. Jo. an. dicit ꝙ tꝛã ſeunt ĩ mõaſterium: aꝛ.ff.de fun. do.l.i.ff.de le. .iij. l. p? ⁊ in eo qð le.⁊ nõ.ð iu.pa.ex lr̃is:łʒ ſit aꝛ. S. ff. de leg.ij.l. peto lutij tinij.F. fi. cui Sꝛio q̃dã adheꝛent. Cy. rzʒ pᷣmũ ĩ aut᷑.ingreſſi:qð ſa tis plʒ. qꝛ ẽ alienatio egiſ ⁊ acceſſoꝛia ad pꝑſo nã ĩgredientis:facit qð le.⁊ nõ.in.l.ſi ua quis .F. ſi ea lege. ff. ð Hob. (S. qꝛo qꝛ S. uidimꝰ de bonis qᷓ̃ acqᷣri put mõaſteno rõe ingreſſus tã ex teſtõ ꝙᷓ; ab inteſtato. Nunc qꝛo q iur̃ hec bõa acquirant moaſterio. Et ſcire debes ꝙ qõ iſta põt eẽ duplex. pꝛõe bõꝝ qᷓ ꝓueniunt tpe in gꝛeſſus.ꝛ.ꝛe eoꝝ ꝗᷓ obueniũr pꝰingreſſum 20e th ipſius ingꝛeſſus:ut br̃ditates ltime uel teſia intãie ſeu donationes ł ſilia. de pᷣmis ſentit In no. ꝙ mõaſteriũ uenit iure hr̃ditaꝛio.dicit eniʒ ꝙ dqr̃ia int᷑ mõaſteriũ hr̃dẽ ⁊ aliũ:qꝛ mõaſterinʒ pet qniũ ⁊ poſſeſſionẽ omniũ bõꝝ ꝙ;cuo fact⸗ ẽ mõachꝰ:ar.l.ſi adoptauero.ff.ð pca.⁊ ẽ expſ ſum de dnio in.l.fi. C. de ſacroſanc.ec. facit qðᷣ le. ⁊ nõ. in. c. ij. ð ↄſue. alius ãt hrs ñ fit dñs q nſqʒ adierit br̃ditatem: q;tũcũqʒ ti adeat n itel ligit poſſidẽ ipſa bona:niſi ꝛeꝝ ipſaꝝ bĩditaria rum coꝛpoꝛalẽ poſſionẽ nactꝰfueꝛit.l.cũ brdes ff.de acqꝗͥ poſ.qð nõ.in eo ꝙ uult mõaſteꝛiũ in cõtinẽti acqꝛẽ nedũ dniũ:ſʒ et poſſeſſionẽ bõꝝ igꝛedientis ꝛeigionẽ.nec intelligas hoc geneꝛa le eẽ ĩ oibꝰbõis quoꝝ mõaſteriũ ẽ hr̃s:qꝛ ꝛeſi ſterent nõ. in. c.ij. de ↄſue.⁊ in.l.fi.ſʒ pꝛocedunt i bonis ingꝛeſſi:qꝛ ex q mõaſterin acquirit poſ ſeſſionẽ ꝑſone ingrediẽtis ꝑ ↄnñiaʒ acquirit poſ ſeſſionẽ omniũ qbꝰbẽt ĩgrediens:qꝛ nõ põt ille aliquid poſſidẽ ex q tranſit in ptatẽ alterius.ſi cut dicimus in eo ꝗ ꝑ aꝛogatõʒ tꝛanſit ĩ piateʒ alteriꝰ. d. I. ſi adaptaueꝛo. æ ide uult gl.nõ. xix. .q.uult.ſi qᷓ młꝛ. hoc ẽt uult Har.i.d.aut᷑.ſi qᷓ mulier. ſed diſcrepat a dẽo Inno.in h̊ ꝙ ſentit mõaſteriũ ſuccedẽ iure hẽditario:qð etiã uoluit glo. in aut. palle. dicir eni ipſe Har. ꝙ ex quo ipſe monachus uiuit ⁊ põt adhuc conueniri de geſtis pᷣus:itꝗ ꝙ dat᷑ libellus ↄ eũ in aut. cã que fit cũ mõa.C. de epi.⁊ cle.non põti dici ꝙ heat iure hr̃ditario:ſʒ ꝑtinent ad eccliam iure nãlis acquiſitionis.ſicut dicimus de bonis eius qui arꝛogat inſti.ð acqui.ꝑ ãꝛ0.ꝑ totũ:⁊ h̊ plʒ.nec ob. iſte tex.dũ dicit ñi dẽ ðcedẽ ſine hr̃de ⁊c.qꝛ hec fuit allegatio ꝑtis:nec ẽ ueꝛa:ut.S.gl.fi.ubi plene dixi. Itẽ ̊ ↄſivᷣrat᷑ bic ꝛcſpectu fideicom miſſi quod ueniebat reſtiruendũ pꝰ moꝛtẽ iſti ĩ ſtiruti. æ tunc ile inſtitutus deceſſerat cũ mõaſte rio qð faciebat euaneſcẽ ſubſtoʒ.pria tm ſoluo ſubuilioꝛ æ nerioꝛ ẽ. ¶ De fis bõis ꝗᷓ obnẽiũt pꝰ ingreſſũ occaſiẽe ĩgredientis dicit Inno. ꝙ c d. ipſa bona delata mõacho melius capit monaſte riũ q; monachꝰ.nõ.ſing.h̊ dẽm:qꝛ ex h ſetit ꝙ nedũ bõa exntia tpe ĩgꝛeſſus acqrunt᷑ ſtatĩ mõa ſterio:ſʒ ẽt oĩa iura ↄpetẽtia eidẽ mõacho ĩ ſpẽ uel opetitura acquirunt᷑ ipſi mõaſterio.⁊ ꝑ hoc ſoluit̃ qõ Jo.an.q̃ qrit q adeat hr̃ditatẽ mõa cho delatã ex teſtõ ul'ab iteſtato.nã fᷣm h adibit ipᷣm monaſteriũ ? nõ monachꝰ. ¶ Virca hoc in ſũt due alie opi.quidã em Oꝑant monachũ filio fa. qui adit hr̃ditatẽ ſibi delatã iuſſu pr̃is:⁊ ſi ñ uult adiꝛe põt adire ipe pr᷑.ff. ð acꝗr. hr᷑.l.ſi qs mihi bona.F.iuſſu iuncta..cũ nõ ſolũ.C. ð bo. ꝗ li. alij ↄꝑant eũ ſeꝛuo qui põt nolle adiꝛe = po tius pati ſe excoꝛiari:⁊ ſic nibil acqrit᷑ dño nec ipſe dns põt adiꝛe.l.cũ ꝓponas.C. ð her᷑.ĩfli.= ꝙ equipet filiofa. r Mar. i.l.i.ff. ö uul. æ pupi. FE dnt: ꝙ ſi mõach nult adiꝛe ſ monaſte riũ uult repndiare pᷣfert mõaſteꝛũ ſᷣm Jaco. ð are. ff. de ſucceſ. edi.l.i..ꝑ ſernũ.he oẽs itrica tiões ceſſãt ſʒ Jo.an.ſi dicamꝰ ſic nelle ⁊ nolłe mõacho deficẽ ꝙ h oĩa ꝑ mõaſteriũ ſũt agẽda: ꝑ ꝙ ẽt ſolueret᷑ h̊ qõ ſequẽs.morit᷑ mõachꝰ heĩi ditate ſibi delata nõ adita:quo caſu diẽ pdictus Ja.ꝙ ſi hr̃ditas erat aſcẽdẽtiũ trãſmiſſa ẽ ĩ mo naſteriũ qð hẽtur loco filij. C. ð his qni an aꝑ. tab.l.i.ĩ aut᷑.ð ſanc.epi..ſʒ hec pnti.ſi vo eꝛat hr̃ditas crneoꝝ dicit ipſo iuꝛe excluſũ mõaſteri um:ſi poteꝛit reſtimi ſicut minoꝛ. C. ð ſacꝛoſan. ec.l.fi.f.ð acquir.hr᷑.cũ quidã ð mino.l.ait pꝛe ror. Jo. an. diẽ ? bñ ꝙ oĩa iſta ceſſare uident᷑ ſi dicamꝰ nt.S potiꝰ mõaſteio q; moacho delatã hr̃ditatẽ:qð vr ẽt placẽ h̊ do.an.⁊ bñ.fac.c.pe. .xix.q.ulti.alł.ꝑ Inno ubi pʒ:ꝙ lʒ an igre uʒ potuiſſet q́s ð meritis exhr̃dari:poſt igreſſũ ti h nõ łʒ:qᷓſi monaſteriũ hoc caſu puniret᷑.ꝓ hoc ẽt allego hic.d.S.illð ĩ aut᷑.ð mo.ubi idiſtincte dr: ꝙ poſt ĩigreſſũ nõ dʒ aliquo mõ iſte hie rerũ adminiſtrationẽ: æ ꝑ hoc puto Fre. nõ bñ dicẽ oſił.xx.uel.xxvj.ubi dicit ꝙ ſi tẽpoꝛe delate he? ditatis quis erat monachꝰ æ poſtea factꝰ epus adit ꝙ acquirit epatui ⁊æ nõ mõaſterio.nam fᷣm pᷣdẽa hẽditas fuir delata nõ ſibi ſed monaſterio: ⁊ ſic adibit monaſteriũ ⁊ nõ ipſe ſjͥ fʒ aliã opi. quod habebatur loco filij uel ſerui:tuuc ſua de ciſio eſſet optima:ut iſti. de lc. .ex diuerſo.ubi pʒ quod ſeruus hẽs inſtitutus nõ acquiꝛit ei in cuiꝰptᷣate eꝛat tpᷣe vᷣlate hẽditatis:ſʒ ei cnius eſt ipᷣe aditionis. uide tũ motiua Fꝛc.⁊ qð ſcribit arch.ĩ.c.uno.xviij.q.i.ubi ponit:quid ſi mona chꝰfuit inſtitutꝰhẽs ſub conditione ⁊ tpᷣe condi tionis extantis eſt trãſlatꝰad aliũ ſlocũ. Conclu do geꝙ oia acqrunt᷑ mõaſterio:æ ſic mõaſte:iũ ager ꝓ ilł rebꝰis actionibꝰquibus egiſſet mõa chꝰan ingreſſum:æ ꝓ ana geſtiſ tenebit mõſteꝛi um inqtũ ad ipſũ ꝑpuenit de bonis ingreſſi fᷣm Inno. ?7 Jo. an. ff. de adop l. ſi aꝛꝛogatoꝛ. 7 id ẽ ubicũqʒ pꝛimoniũ alicuins ad aliquẽ ꝑuẽit.i. .ij. C. de impu. ? ał. ſubſti. ? ꝑ boc ſentiũr doc. hic:ꝙ libellus concipiet᷑ ̊ mõaſterium. Legiſte vo ſentiunt ꝙ mõachũ: ut in.d.aut᷑.cã que fit cũ mõacho hec opi. doe. nroꝝ plus placʒ qᷓ iſte amplius n inuoluat in iſtis: ar. xvi.q.i.placuit et. d. S. illud. ¶ Alto ut nil ad mam ſubiectaʒ deficiat põt queri quid ſi non teneat ingreſſuſ ł renocatur ltime ex poſt facto nunqͥd ruocentur bõa tacite uel expreſſe collata:uide ꝑ caoniſtas in. c. qð a te de cle.conin.ꝑ Mar.in aut. igreſſi C. de ſacroſanc.ec.¶ Nẽ qd de bõis clericoꝝ tã ecclie regularis q; ſecularis:uið gl.nõ.cũ it i nõ.xxvij.q.i.ut lex ↄtinentie ⁊ plene per Dã.i .d.qut᷑.ĩgreſſi:ubi ſentit ꝙ põt quis dare omia bona ſua ecclie ſe culari cui ſe dedicat ut nihil ſi bi remaneat et nihilominꝰ põt facere teſtm:non t in piudiciũ eccleſie ſj hr̃dis qͥ poterit ſi nolu erit hr̃ditatẽ dinoſam adire nã hereditas põt eſſe ſine aliquo coꝛpore cum ſit nom iuris.l.hr ditas. ff. de peti.hr.? nõ.qꝛ hoc facitꝓ his q̃ ip ſe no. in.l.fi. C. de pac.et õ̊ nõ.ꝑ eũ in.l.ſtipula io H mõ ↄcepta de vb. ob. ab. J cet. Caſuſ In iterdicto uti poſ ſidetis obtinet qui iuſtioreʒ itulũ ꝓbat ita cõit᷑ ſummatur ſʒ cerie hec ſũmatio ẽ nimis generalis et uidet᷑ reqrere titlum in ̊ iterdicto S id qð hẽtur inſti.de iter dic.F. retinẽde:iõ ſummo ſic:ſi actoꝛ et reus in iterdicto ꝛetinende poſſeſſionẽ pꝛobant:obtinet is qͥ antiqorem poſſeſſionẽ pꝛobat titulo maxie iuſtiftcatã:uel meliores ꝓbõnes reſpectu poſſeſ ſionis adduxit.h.d.nõ.et ꝓbat᷑ ſatis h̊ ſummãi um in uer. ex premiſſis ponderato. v. maxime. iniditur decꝛe iſta in. v. ꝑtes. In pria ꝓ ceſſus deciſa narratio. In fa ibi poꝛꝛo fauẽtio rũ exceptõ teſtes ecclie ipſius Genſio: Dape interlocutio æ interlocutionis rõ. In teꝛtia ibi pꝰhec coꝛruptionis ⁊ falſitatis noua exceptõ ipi us pꝓhõòonis ⁊ repꝛobõnis cõmiſſio ¶ In quarta ibi ;ꝙs teſtes fanẽtinoꝝ ipugnat p ꝓbatorios 2. reprobatorios. In qnta ibi ex pmiſſis allan do concludit ꝓ eccla. Eöbilis noĩe ⁊ facto pnt ex h̊ tex.młta colligi.⁊ pᷣꝙ ĩ loco tpᷣali pnt eccłe cõpetẽ tria iura ſeꝑata:vʒ iuriſditõ honõ 2z diſtrictus. Jurſiditõ põt capi laꝛgo mõ ut ſu mit. i.ij.⁊.iij.ff.ð iuriſ.om.iudi.⁊ ꝑ glo.i cle. una ð fo.compe. Honoꝛ:qꝛ illi ð loco uocabãt eccłlam dñam:⁊ ita ut dominã honoꝛabant eam occurendo nuntijs ſuis earũdẽqʒ mandatis pa ꝛcdo. Diſtꝛictus idẽ ẽ qð t᷑ritoriũ:ut ĩ cle ne ꝛ0 mani ð elec.⁊ tritoriũ dẽ a teꝛiendo.l.pupillus .F. tritorium. ff. ö.v. ſig. ita ꝙ hẽt ptatẽ exercẽ di iuriſditionẽ nedũ ĩ incolas loci:ſʒ ẽt in oms delinquentes ibidẽ.ſ.j.diſtꝛictum ſeu territoriũ qualiter autem ecclia exeꝛceat iuriſditionem tpᷣa lem gic ut habet᷑ in.c.fi.ne cle.n l mo.li.vi. 6.2 ibi de iure ad ſe ſpectare ⁊c.ꝙ certũ quid competens alicui de iure ſpali põt dici de iure ſpectare ad eũ:nec nitiatur libellus ſi illud non competat de iuꝛe cõi ꝙ ẽ ualde nõ.facit ſi dat᷑ poteſtas alicui a pᷣncipe uel a ꝑribus tminã di aliquã controuerſiã ðᷣ iure ut poſſit z debeat ut commiſſarius habere reſpectum ctiã ad inra ton uncnceumin utmne . stenhenlen Nden i EeE na tcen NAFtriakati lanti: in an r ArNdnn ren Wozene 8 Tinnnett Aunlinun Nar nd dudn / teii. Net A Rinctnttf mn ilia uſtong mi uindhüfmmnamb gn mhinmnsgmniizaiiiin imiw O hänn inlicier imwlf mnann m wſſinenunr n nwſſſn avir nb nne mions pbon ſren dpoſe⸗ ,n a ba: ins hſunmni mniſis pondenno Hnaune. rriſnin dges. Iura mo. Iufabi pono fnii 8seclle hfus honſo: Dee benions d Intrnu bi Stfaltans nonn echtdlii Poböniscaniſic Ynonun mennop ogan Dpnofſs Iniln bieriſs in ca. (Wolnwe tfun incͤlih .) inoii cpae inici n min i⸗ coMr u Znnttien i. Foumſo il /490, „Hyorgello o oc unminminnn n ſns Nödics aſcn en e ri mileſn iicbinnon 3 ſpecialia dʒ emm illud obum generaliter intelli gi maxime qn matenia ſubiecta n ſubijci ciſpõi iuris cõmunis ut hic erat concõ.bon.tex.in.c. .i.ne li.pen.⁊.c.iij.de eo.qui mit.in poſ.ubi ali quid dixi etiam tetigi ſuꝑ Nica.de conſue.⸗ nis p do.an.in.c.qͥntaualis de iureiur.in f Möõ. ʒꝰ ex hꝰ principio iuncta deciſa que ponitur in c.cũ cã.j.de teſti.ꝙ idem terminus poteſt a pn cipio prefigi ad ꝓducendum teſtes ꝓbatorios: et repꝛobatorios:et ſic eſt ĩ fachiate iudicis ad mittere teſtes ſuper principali ac reprobatorioſ ſimul de quo dicam plene poſt Jo. an. in. c. ex pte de tcſti.et nõ.bene hoc:qꝛ habes caſũ in qꝰ idem terminus põt prefigi ad duos actus qð ꝓcedit qn illi act pnt ſimul concurrere in eoð tẽpoꝛe ut hic: als ſi ordine ſucceſſiuo eſſent ex pediendi:ſecus eſſet uide glo.nõ.in cle.ſepe de vb. ſig. in v. poſt dationem. 5.3 ex. V. põ ro iuncto.d.c.cum cã de teſti.ꝙ omnis dilatio ꝓbatõia cenſetur peremptoria:ita ꝙ n apꝑẽte impedimto non debet dari fa dilatio: concoꝛ. l. fi.ff.de dila.cum ibi nõ.faciunt nõ.in.c.ij.ð di la. ubi bõa gl. ¶ Mõ. qto ꝙ except falſitaus teſtium cum coꝛꝛuptione poteſt opponi et direc te pꝛobari poſt publicatas atteſtatões:⁊ hoc iõ quia uidetur articulus nouus pꝛopter aditionẽ coꝛꝛuptionis de qua prius non fuerat capitulꝗ tum de quo.j.et per glo.in cle.ij.de teſti.et nõ bñ ꝙ huic exceptõi et pꝛobationi non ob. lap ſus triennij pᷣfixi ad pꝛobatorios et repꝛobato rios teſtes pꝛoducendos:et hoc in odium falſi tatis.que eriam poſt ſententiam poteſt opponi ut hic. Ho. wi nonnulli crederent ⁊cc. quem non debere excludi a fachtate falſitatem pꝛopo nendi et ꝓbandi exceptionem ꝑemptoriam uel quaſi pꝛopter leuem preſumptionem onam con tra opponentem ſecus dic ubi preſumptio de malitia eſſet uebemẽs:de quo uide nõ.ꝑ Inn. in capitulo poſt electionem de conceſ.pben.ubi h concludit et ẽ hic bo.tex.ꝓ eo.In excluden da uero dilatoꝛia non exigitur tã urgens pſũp rio ꝓpter modicitatem preiudicij ut ibi no.per eum facit. c. pia de excep.li vi lento ibi de ſingulis circũſtantijs ſubtiliter zc.quod etiã parte non dante inteꝛrogatoꝛia iudex poteſt ex officio ſuo teſtes de cauſis et de circũſtantijſ ſin gulis ſubtiliter interrogare. et hoc ideo:quiꝗ hec tendũt ad ueritatem inueſtigandam et habẽ dam et ad hoc index debet laborare.xxx. queſti one quinta iudicantem et.l.ubicunque.ff. de in terrog. actio.j.de fide inſtrumẽ. cũ Joannex 3 teſtibus cum cauſa. ¶ Et nota iu canoniſta ꝙ; ſubtilitas tendens ad ueritateʒ. eliciendam com mẽdatur de iure canonico concor. capitulo ca pellanns de ferijs:æ quod no.in.c.dilecti de iu gi ¶ Mota ſeptimo hic multa detrahentia fidi teſtium rimo ſi contradicant ſibi ipſis ideſt ꝙ quilibet teſtis contradicit ſibi ſecus ſi plures pluribus etiam ab eadem parte productis; de quo dic ut notatur in. c. in noſtra:infra ð te ſibus. Secundo ſi ſunt ſinglares i dictis ſnis ]. de teſti.tã lĩis ⁊ de elec.cũ dilecti. Lertoo ſi ſut malc fame.qᷓꝛto ſi ſũt leuis opionis:⁊ ð iſtis uide ĩ. c.teſtioniũ ðᷣ teſti.2.c.oĩbꝰ.ij.q.V.⁊ nõ, ſing. m unuʒ itellectũ: ꝙ ifamia facti n repellit in toto a teſtionio in cã ciuili:ſed pendt ex in dicis arbitrio conſideꝛata qualitate ? ꝙᷓtitate in famie:⁊ ita poteſt intelligi tex.ibi nulla uel mo dica ⁊c.põt etiam referri.v.nulla ad v. male fa me:⁊. v.modica ad.v. leuis opinionis:⁊ tune pꝛobaret ꝙ infamia facti ex toto repellit etiam in cinili:de quo dicam ꝓlene in.c.teſtimonium pꝛealle. Leuis opinionis dicuntur dupliciter uł ſecundũ abbateʒ hic.qꝛ quotidie mentiuntuꝛ:lʒ nulluʒ ledant.ucl dic qꝛ facile omnibus omniꝗ credunt: ut nõ.gl.in.d.c.omnibus.⁊ tene bene mti ꝙ talis dicatur leuis opionis. Quito ſi nõ ꝓTbant clare id ad qð ſunt inducti ſeu ad qð ſe aſtrinxir ꝓducẽs.Sexto ſi ſunt coꝛrupti. Sep rimo ſi ſunt falſi:uide ad hoc tex.in.c.teſnſioniũ de teſti. ¶ Mõ. vij. ibi ſe aſtꝛinxit ſm ueꝝ intel lectum:q; ꝓponẽs duo quoꝝ unum uenit qua lificatiue ad reliquum ita ꝙ eſt unum dictũ q̃li ficatuʒ ur̃ ſe in dub io aſiringere ad utrũqʒ pro bandum:nec ſufficit pꝛobare alterum:licʒ illud peꝛ ſe alias ſufficiat:quod tʒ Mar. in.l.dinus .cff. de re iudi.z. .latius dicã:licet ſecus ſit ĩ mã dato ꝗlificato. qꝛ diſtribuitur ĩ dno mandata in ⁊c.cum dilecti de do.⁊æ contn.æ.l.celſus.ff. de ar bi. ⁊ in. c.fi.de reſti.ſpo.q;ꝗ; poſſet dici ꝙ ibi tenetur mandatarius ad utrũqʒ ſi utꝛũqʒ põt ex plicari:ut.d.c.fi.⁊ ſic nulla uidetur diffeꝛentia: ſed pars preſumitur poſſe ex quo ſe aſtrinxit. 7 iputerur ſibi ſi non potuit:⁊= iõ dicit Jo.an. bonũ conſilium eſſe in fine articnloꝝ ſeu caplo ꝛũ ꝙ proteſteĩ ꝑs ꝙ nõ aſtꝛingit ſe ad pꝛobanðᷣ niſi id qð neceſſario ſibi incũbit:⁊ ſic faciũt bõi pratici:qð nõ. õ octauo ex. v. ex pmiſſiſ qᷓ tuoꝛ:quoꝝ quodlibet diſtributiue ſufficit:⁊ for tius ſi concurrunt omnia ſimul ad faciendã alt᷑ urram ꝑteʒ obtinere in interdicto uti poſſidetis probata poſſeſſione per ntrãqʒ parteʒ.pꝰplura litas teſtium: ut quia altera pars plures teſtes pꝛoduxit:facit.j.de teſti.in noſtra.2.dictoꝛum qualitas:ut qꝛiſſunt aptioꝛa ⁊ neꝛiſimilioꝛa nego cio:facit.c.preteꝛca.j.de teſti.?.c.auditis de pᷣ ſcrip.ubi per Inno. q inter cetera notanter di cit: ꝙ data paritate teſlium dicentium contrari um plus creditur illis quoꝛum dicta cõſonãt in ri cõi:facit.l.iij.ff.de teſti.⁊ uide glo.fi.in.c.i.ð preſcrip.li.vj.⁊ quando ſunt aptiora uel ueriſi miliora negocio arbitꝛabitur iudex ex uarijs conieciuris: arg. illius.l.iij. . c. preteꝛea pꝛealb. 6 Tertio poſſeſſionis prioꝛitas:⁊ hoc bñ nõ. quapꝛopteꝛ dicunt hic doctoꝛes ⁊ pᷣncipal: In no.ꝙ ſola probatio anterioꝛis poſſeſſionis ſuff ciebat huic eccleſie ad obtinendum in boc interdicto nti poſſidetis:facit quod nõ. Har.ĩ .l.celſus.ff. de uſuca.æ per Inno.in. c.ſepe de Feſti.ſpo.ubi reperies bona dicta ad boc.beæ ¶ De pꝛobationibꝰ oĩa vr̃ ſequi Mar. in.l.ſi duo.ff. uti poſ.⁊ ad hᷣ allegat iſtũ tex. æ põt eſſe rõ q aꝑte colligitur ex hac lr̃a.nõ. etiã Jo.an.hic ĩ v. temeꝛitate: Vj ex quo enĩ ↄſtat aliquẽ rẽ aliquaʒ poſſidẽ intꝛans poſſcſſionẽ illiꝰ dẽ aut uiolẽtiã oↄmittẽ aut iniu ſie poſſidẽ: niſi pꝛobʒ ꝙ iuſte:pꝛo hoc.l. cũ qre bat᷑. C. vn ui.æ qð nõ. Inno.h̊ ?Z Har.i locis pal. qð nõ.ſing.ĩ pratica.⁊ I dicat h Jo. an. H iteligendũ ðᷣ rebꝰ coꝛporalibꝰ qᷓ nõ pnñt eodem mõ a pluribꝰ poſſideri:ſecus ĩ icoꝛporalibꝰ ᷣm eũ:adducit nõ.i.c.i.ð iu.pa. Ego puto idẽ eſſe in incoꝛporalibꝰq;tũ ad effectũ:ut h apertiſſime bat (cemario pbatio melioꝛis titli: ex quo nõ.ꝙ hʒ ĩ iteꝛdicto uti poſſidetis nõ ſit neceſſe ꝓ bare titulũ: ut ĩſti.de ĩterdic.F. retinẽde:ẽ tñ mł tuʒ utił titulus:qꝛ data ꝑitate pꝛoboõnũ obtinet is ꝗͥ meliorẽ titulũ pꝛobat: qꝛ teſtes ſui pferunt ſupꝑ poſſeſſiõe tanq; ðponẽtes ueriſiliora: ex q bʒ titulũ Ocurrẽtẽ cũ dictis eoꝝ:ut hic nõ. pro bat̃. . ir tene menti: ꝙ copla appoſita tpi a q pꝛobaĩ poſſeſſio denõt otinuatioeʒ poſ ſeſſionis ab illo tpᷣe uſqʒ ad ſpᷣs pfinitũ.ſecus ſi ubi copła n appoõit᷑: qꝛ tũc pot vificari poſſeſſio ĩ nno momẽto Declaro tex. hic ſʒ doc. ⁊ bñ iõ in ꝓbõne ecclie apponit copulã:⁊ ꝙ poſſede rat a.xl. ẽnis ⁊ citꝛa:⁊ ĩ ꝓbõne cõis nullã copu lã appõit:ſʒ d ꝙ poſſederat a.l.an:citra: qꝛ ex pte ecchie fuit ꝓbata ↄtinuatio poſſeſſiõis qð ĩ poꝛtat illa copla ⁊:ſjͥ nõ ſic fuit pꝛobatũ ex ꝑte cõis:⁊ iõ clara ⁊ bona pratica ẽ: ut ĩ articul po nar illa dictio æ: ad denõndũ ↄtinuationẽ:⁊ me lior ⁊ clarior pratica erit ut articuleĩ ꝙ peꝛ. xl. an. ? ꝑ totũ ill ips poſſedit.qũo aũt ꝓbat cõti nuatio dixi ĩ. c. c ad ſedẽ reſti.ſpo.xꝑ Mar. i .I. celſus. ff. de uſucap. ¶ Mõ. x. illud gñale ad qð quotidie allegat᷑ hᷣ lr̃a:ꝙ duo iĩſolidũ candeʒ rẽ ſił ꝛc ¶ Ho.xi. ex v.ex pᷣnillijs ꝙ ꝓbõ q eli cix ex puilegijs ſeu iſtꝛis idubitatis dẽ euidetiſſi ma.ſacit ad ſtatuta exigentia ceꝛto caſu pꝛobõeʒ enidẽtiſſumã ſeu euidẽtiſſima documẽta:ſicut in ſili loquit rex.i.c.pia ð excep.i.vj.facit qdð nõ. Inn. i. c. ex inſinuatõe ĩ fi.ð ap.⁊ uide tex.nõ.i .illud. ff. ð leg.i. ubi poteſt dici euidẽs qð elici tur ex piecturis. Aora. ri, foꝛmã libellãdi = pꝛonuntiandi in hoc inteꝛdicto uti poſſidetis. querte tñ ꝙ potuiſſz petẽ inteꝛeſſe moleſta riõis ð pterito. vñ dicit hic Jo. an. pꝰ Hoſti. ꝙ iputet ſibi ecclia iqiũ nõ petijt ſibi cõe ↄdem nari ſuꝑ ĩteꝛdicto ꝙti ſua ĩtererat pacifice non poſſediſſe:q ↄdẽnatio facta ſuiſſet ſin cos ſi de hoc fuiſſet actũ ⁊ ð iteꝛeſſe oↄſtaꝛet.ff. uti poſ.l. ſi duo.F. fi. quod no. æ dic foꝛmaliꝰ ꝙ tria piit deduci ĩ libello ⁊ ĩ ↄdẽnatõe:vʒ in deſiſtit a mo leſtatõe ðᷣ pniti ⁊ nt nõ moleſtet ĩ fuiuꝝ:⁊ ui con dẽnet᷑ ad ĩteꝛeſſe ꝓ moleſtatõe ð pteꝛito: ut colli git ex. l.i.ff. uti poſ. æ ibi ꝑ Oar. ? pratica erit ut narret ſe poſſidẽ æ qualr:æ aduerſariuʒ mole ſtare ⁊ qualr: ⁊ itereſſe ex h illatũ ⁊ poſtea vclu ueꝛe: ut. S. dixi: æ an dẽat apponẽ locũ ips ⁊ ſi. ide bn nõ.i. d. l.i. .l.ſi duo maxie per Bar. ¶ Altio nõ. ſʒ Jo. an. dñʒ ꝓ hoib ſuis q;uis libeis agẽ poſſe. nã ex foꝛma ſnie põt colligi qð fuit petitum ut homines non moleſtarentur: ut pʒ in fi.tex. non enim dʒ iudex ꝓnũciare ſuꝑ ũ petito. imo fatuꝰ ẽ ille iudex.l.fi.C. ð fideicõ.li. 2. c. ̊ heli de ſino. aſſignat Jo. an. rõnẽ primi dicti:qꝛ ĩ moleſtõne hoĩuʒ intelligit dns mole ſtari:et inteſt di hr̃e ſubditos locupletes ĩ aut. ut iudi.ſine quo.ſuffra. .cogitatio colł.i. ⁊ ceꝛ te h̊ rõ enimis gnãł.nã fᷣm bãc rõʒ poſſet ager de furto eis cõmiſſo.qð n ẽ ueꝝ iu nõ.ple peꝛ Inn.i.c.dilecti de ap.⁊ ꝑ gl. i. c. aucte de pᷣui. li.Vi.⁊ de mã dic płe ut in ilk iuribꝰnõ. ⁊ h pote rat agi:qꝛ ꝑ moleſtatõʒ hoĩuʒ moleſtabat ecclłia in poſfione ſua cũ cõe uolebari hoĩb poſſider q; poſſidebat ecclia. ⁊ h pʒ ex eo. qꝛ h uenit in H iterdẽo uti poſſitiſ ĩ quo ecclia tin ꝓbauit ð in re ſuo:? h bñ nõ.qꝛ va n et peꝛ ea multũ bñ ðᷣclarat᷑ iſte tex. ũc uenio ad gl. 2 pma colligit ex tex. iudicẽ ex oflicio poſſe ĩmi num pᷣfigẽ ꝓductioni teſtiũ ⁊ põit multos alios caſus ĩ qb iudex ſupplet ex officio ſuo. ¶E nõ.ſing. pᷣmũ dictũ gl.iũcto tex.boc ple exami nat Mar. in. lI. i. C. de dila.ubi tandẽ concludit iudicẽ hoc poſſe ſi uivᷣrit expedire:puta quia ui det ꝑtem negligentem in ꝓducendo teſtes:nec curare in petenda dilatione: ꝓ hoc allegat. l. ꝓ perandum. F. i.C. de iudi.dũ dicit nemo erit tã audax ut poſſit iudice inuito litẽ ꝓtelar Ego puto ſatis iudicem hoc poſſe: ut ſatis ꝓbat hic iuncto.c.cum:cãm.j.de teſti.quod eſt ꝑs iſtius ſed credo iudicem ad hoc non artari nec ex b* poſſe ſindicari ſi mon fecit niſi ſit tal cã ĩ ꝗᷣ tene atur ſupplere ex officio tunc enim põt et debet: ad hoc allego tex. in. c. oblate de ap. v ſuperiõ: z ideo ſi ſtatutum apponit penam iudici n imi nanti cãm.j. terminum ſibi pᷣfixum:dico iudicẽ non incidere in penã ſi non fuit requiſitus a ꝑ tibus:qꝛ ñ tenetur impendere officiũ ſuum ad utilitatem puatam: niſi requirarur a ptibꝰ: ut. le .iiij. S. hoc auteʒ iudiciuʒ.ff.de dã.ifec.⁊ qð ibi nõ. Har. qͥnimmo nec ualet citatio iudicis:niſi fiat ad petitionẽ ꝑtis: ut nõ. Haꝛ.i.l.ad pẽpto rium.ff. de iudi.dixi in.c.i.e.ti.facit quod nõ. Inno. in.c.ad nr̃am.ij.de iuꝛeiur. uide gl.nõ. in. c. ſi. de REp. quod nõ. in.l.ſcimus.C. de iu di. ¶Sed circa hoc quero: quid ſi pars ꝓba nit dilatione nõ data. uide Haꝛ. in.l. in cꝛie.ff. de adul. ubi pꝑ illa.l. tenet ualeꝛe ꝓbatiõeʒ. Idẽ tener in.l. fi.ff. ð feꝛijs. dicit enim ꝙ totum tp̃s inſtantie cedit ꝓbationi fiende. niſi iudex aliter ſtatuat dilationem. Oo.an.dicit ꝙ pꝛobare po terit uſque ad concluſionem in cauſa non poſt ſupra de pꝛocura. auditis et infra de fide iſtru. cum dilecins Ego dico ꝙ quieſcente dilatione iudicis quidam ſunr termini iuris excluſiui pꝛo bationis nam renunciatio et publicatio ateſtati onum impediuit teſtes producendos ſuper eiuſdem articulis uel directe contrarijs non au tem ſuꝑ caplis.nouis.j.de teſti.cum cãʒ ⁊.c.cũ thaid usra INiN i e b n li, ee niic uhn b zſi clurdgen ghimnn enigwenltinpbantin nd alnng bllnapae miiſem. nn ag. t ndigofſtio doſetni Nuctoni Cnüt önnniwsgios nia ihag oficſ ni dciͦ gtünn er hoeſkeauni 11Cceda wimcicont vſeſmani uie pru ur umn i, auunnh Alin Mduuanp toalige , Ccr vdi idat owennni acrimid liue Prtei E nboe voſentſns Phii hic nſ enſt godc Pins adbocton armnineten on ſecr ſiſtul djianen⸗ ſeo meain atache⸗ nc hur deth inend: ori Dchmnintiäiß in rtunſtißiunrdllh iik ſtwnfn telnſinssn ueniſſent et.c.fraternitatis cum multis ſi.iſti tñ duo rermini n excludũt pꝛobationem fiendam inſtra:ſʒ illa ꝓbõ ĩſir̃alis excludit᷑ ſoluʒ ꝑ con clłonẽ ĩ cã:ut ĩi.c.cũ dilectꝰ pᷣal illa.n.excludit ꝓ boes et ẽt allegationes ↄſiſtẽtes tã ĩ iuꝛe quaʒ i facto ut ibi nõ.et ĩ.c.paſtorał de cã poſ.⁊ ꝓpe. Inn. ad pᷣdicta nide bonũ ſile li.ↄteſ.ẽ minꝰ excluſiuus oĩuʒ dilatoriaꝝ:ut i.c.int᷑ mõaſteriũ de re.iudi.C. de excep.l.fi.tam iudex cã abbre uiãde litis põt pᷣfigẽ fminũ ad oms dilatões ꝓ ponẽdas.ut ĩ.c.paſtoral.j.ð excep.ita ĩ ꝓpoĩto gſcripti ſt ĩmini excluſiui ꝓbõnũ:põt tam iuðx cauſa abbreuiande litis pᷣfigẽ ᷣminũ cẽtũ ꝓ teſti bᷣſeu ꝓbõnibꝰ ꝓducẽdis:ſic ẽt uidemꝰ in cã ap pellationis. dat᷑ eĩ a iure ãnuſ et ex cã biennium ad ꝓſequẽdã ⁊ finiẽdã.ap.de ap.ex rõe et cle.ſi cut de ap.ſʒ iudex põt pᷣfigere minũ ad ꝓſeq̃n dã appellatõʒ ſtatucẽdo breuiꝰ tpᷣs: de ꝗꝑ.cũ ſi rõana ⁊.c.ꝑſonas cũ ſi æ.d.c.oblate.(¶ Vlt᷑iuſ ꝗrit᷑ nũqd in iſto teꝛmio dato ad teſtes ꝓbatoꝛi os uel repꝛobatõios ſufficiat teſteſ fuiſſe iuꝛatoſ lIʒ non ſint examinati i tmio ſʒ pꝰ.uide terminuſ põt multifarie pᷣfigi q;doqʒ eĩʒ pfigit ad teſtes q;doq; ad ꝓducẽdũ ⁊ faciendũ eas exaĩiari qꝙᷓ doq; ad ꝓbãdum ⁊ ꝓbatũ habẽdũ ꝑ oẽ genus ꝓbõis p caſu ſatiſ ẽ ꝓduxiſſe teſtes et feciſſe eoſ iurare qꝛ ĩ effectu tũc dẽ teſtes ꝓduci et recipi: ad h.l.ſi quando.C. de teſti.⁊.c.ij.e.ti.ð qꝰ ui de ꝑ Spe.iĩ ti. ð. teſti. F. qtꝛ v.is quoqʒ ubi ð h = ið ibi Jo.an.ĩ addi.ꝛꝰ cãu tʒ Spe.ibi ꝙ non ſufficit ꝓduxiſſe niſi ẽt exaĩati fuiſſent ꝙ ur̃ ſeq̃ Jo. an. ar. bic refert Ja. bu. ſenſiſſe ꝙ ẽt h cãu lufficiat teſtes iuraſſe:cũ non ſit ĩ ꝑte exaĩatio ſʒ in iudice. ſatis ergo ẽ ꝙ ꝑs fecit ꝙ ĩ eo erat.de H uide ꝑ arh.in.c.pie de excep.li.vi.do.de ꝛ0 ta ponunt t᷑tiã opi.q põt eẽ ↄcoꝛdantia duaꝛuʒ pcedẽtiũ:qnt.n.ſufficẽ ꝙ teſtes iuꝛaueꝛĩt ĩ ĩmio ⁊2 ꝙ ꝑs adhibueꝛit aliquã diligẽtiã ut.j.t᷑minuʒ exaĩarent᷑:et hoc qꝛ exaĩatio ẽ qͥd facti q põr cõ mitti notario et ſic ẽ in iudice ⁊ ñ ĩ ꝑte.Credo idubitant hãc eẽ dr̃iaʒ ĩter pᷣmũ caſũ ⁊ ſʒ ut pꝰ cãu qñ ſimplꝛ fuit datꝰterminꝰ ad teſtes ꝓducẽ doſ ſufficiat ꝓductõ facta corã iudice cẽt ſi fiat ĩ ultia die tmini:qꝛ ſatiſfactũ ẽ tmio ad h̊ qð nõ. i ſpe.i ti. de dila..i.v.qͥd ſi.j.⁊.v.ſe.⁊ ſic nõ exigit᷑ petitio ut exaiet. 2 cãu oʒ ꝙ reſtes ꝓdu cant᷑ ita an lapſũ termini: ut viſilꝛ poſſint exaĩa ri.j.terminuʒ:⁊ qꝙ det᷑ aliqᷓ diligẽtia ꝑ ꝑtẽ ut ex aminent᷑ als nil oparet᷑ illa ſtatuitio termini ad exaĩanð ⁊cc. ᷣ ꝓbo apꝑtiſſimc ꝑ ſile: ꝓſeq appel latõʒ ẽ ĩ ꝑte.finiꝛe uero n ſolũ depẽdet ab ea:ſʒ a iudice:nihilomiꝰdat᷑ ꝑti annꝰ ad ꝓſeqnenduʒ ⁊ finendũ appllłoneʒ:ut in cle.ſiẽ de ap.⁊ intelli git ut finiat ꝙtũ ĩ ea ẽ: ut ĩ.c.ex ĩſinuatiõe ð ap. ⁊ nõ.ple i.c.ex rõe.e.iti.itadico in ꝓpoſito ſi ð tur min? ad ꝓducendũ ⁊ faciendũ eos exaĩari dz ps utrũqʒ facẽ q;tũ ĩ ea ẽ ⁊æ adhibẽ diligẽtiã cũ effectu ut fiat:? ꝓducẽdo ita an tminũ ut poſ ſint ꝑ iudicẽ recipi æ exaĩari ĩ ᷑mio pte inſtante ? poſtulãte ſiẽ obfuat᷑ ĩ ca appłnois:facit.l.ij: ff.ſi qs cau. æ qðᷣ nõ. Inn. i. c. ex traſmiſſa ð ſcrip.⁊ ꝛões ſpe.iĩ pal.vV.qͥd ſi.j. ¶ .cãu pᷣnci pali qn fuit datus minus ad ꝓbandum dicit butri.in aut᷑.ſi dicat᷑.C. ð reſti.ꝙ ſufficit ꝙ iuꝛa nerit.j.t᷑minũ:qꝛ dm teſtiſ tꝛahit᷑ ad diẽ iuꝛam ti: ut.d.l.ſi qn.fingit᷑.n.tũc exaĩatꝰ ſeqt᷑ hic do. an.? ita diẽ tenẽ aꝛchi.? Jo.an.pꝰeũ ĩ.d.c.pia. Ego cꝛedeꝛẽ ꝙ ẽt h̊ cãu ꝛequirat᷑ diligentia ex pte hntis ꝓbaꝛe:cũ.n.hẽat ĩminũ ad ꝓbanduʒ cẽte ex ſola ꝓductõe teſtiũ ñ ꝓbat cũ effectu qꝛ ſola ꝓductio nil ꝓbat:nã dixi.S.e.ſuꝑ Nica ꝓ bõ ið ẽ ꝙ ꝓpallatio ſeu manifeſtatio:q non fit ex ſola ꝓductione. Itẽ ſi ſufficẽt ſola ꝓductio poſſet fieꝛi ultia die termini:⁊ ſic nil eſſ ꝓbatũ in fmio.z mlta ipedinta poſſẽt accidẽ ꝓpt que nõ poſſent poſtea exaĩari:⁊ ſic ꝑ ̊ͥ dat᷑ mã ꝓtel landi iudicia:facit qð nõ ſpe.i.d..ſʒ qͥĩd ſi.J.⸗ maxie h̊ͥ ꝓcedit añ dat᷑ fminꝰ ad ꝓbandum aꝑ tiſſimis documtiſ:ð q ſpe.in.d.v.⁊ in.c.pia pal.⁊ ita repꝑi poſtmodũ aꝑte tenẽ baꝛ.ĩ.l.dan ni. F. ſabini. ff. de dã.ĩfec.ubi uide. ¶ Muaꝛto cau qñ fuit dat ᷑minꝰad ꝓbandũ ? ꝓbatuʒ ha bendũ eõit᷑ tenet᷑ ut nõ ſufficiat ſola ꝓductõ:ſʒ ẽt ꝛeqrit᷑ exaiatio in ᷑mino:qſi illa vba denõnt de cõplemtũ ꝓbõis.⁊ ſic ꝙ ſint exaĩati:de qꝰ . Jo. an.i.d.c.pia ⁊ butꝛi.in aut᷑.ſi dicat᷑.C. ð te ſti.puto.tam ꝙ ẽt h̊ cãu ſufficiat ꝑtẽ adhibuiſſe diligentiã: qꝛ actus exaĩatõis non pertinet ad ꝑ tem ſed ad iudicẽ ꝓ h̊ qð.s. dixi quando expᷣſſe dat᷑ teꝛminꝰ ad exaĩar̃ faciẽdũ. (Mui 2 ulti. caſu quãdo dat᷑ ad ꝓbandũ et ꝓbatum hẽnduʒ p dõe genus ꝓbõis:ſicut hodie in multis locis praticatur. dicit do.an. ꝙ lapſus hꝰ termini ha bet uim ↄclonis ĩ cã q ad ꝓbões facti ñ quo ad allegationes iuris. unde putat q non exclu dit ꝓbõem ꝑ ↄfeſſionem qꝛ illa non ẽ ꝓbõ:ſed ꝓbationis ꝛeuelatio:ut nõ.S.ſuꝑ Nica.puto ꝙ in precednti caſu reſtringitur terminus ad pro bationem fiendã ꝑ teſtes:non ãt dʒ extendi ad productionem inſtr̃oꝛum:cum enim illa hẽant a iure terminum limitatum vʒ conclonem in cã: de fi. inſtr. cuʒ dilectus:non dʒ illa pꝛobõ inclu di ubi aperte ad hoc terminus preſixus non fu it:qꝛ non ẽ auguſtanda pꝛobationũ copia:niſi exprimant᷑ talia vba ĩ ꝗbus ſatis tacite ĩcludat pꝛoductio inſtr̃oꝝ:pone exẽplũ ĩ cle.ſepe de vᷣ. ſig. vʒ ad pꝛoducẽdũ oĩa tacita æ munimta qᷣbꝰ ptes ſũt nſuꝛe:ut ibi in tex.⁊ glo.⁊ nõ.illã pꝛati cam ꝗᷓ ſatis põt obſeruari in cãis ſummarijs: ut ibi pꝛobatur. In alijs t uide qð dicaʒ iĩ. c. cum dilectus pᷣal.ſed in hac ultima foꝛma ſatis includit᷑ pꝛobatio per inſtrumenta peꝛ illa Yba per omne genus pꝛobationis ⁊zc.⁊? an per lap ſum termini indifferenter excludatur ꝑs a pꝛo ductõe inſtr̃oꝝ cũ reſtringat᷑ bnficium iuris.nõ gl. in. d. cle. ſepe in. v. non obſtante:æ dicã latiꝰ in.d.c.cum dilectus.hec ſufficiant quo ad iſtam glo.⁊ multi alij caſus poſſunt addi ad fi.huius glo.in quibus iudex.ſupplet ex officio ſtatuen do rerminum. hoc relinquendum ẽ ſummiſtis. Glo. ij. ĩ effectu ꝓſequit᷑ qtuor. prio an idiſtinc te qõ falſi poſſit ꝓponi p⸗ ſniaʒ.ꝛꝰ ibi ? nõ.pꝛso ſequit᷑ an ſufficiat ꝓbaꝛe teſies falt ũ dixiſſe abſ qʒ eo ꝙ aliqd ꝓbet ð corruptõe.ʒꝰ ibi ſʒ nũqᷣd an ſufficiat corruptioneʒ ꝓbaꝛe abſqʒ fallitate: ꝗrto ibi itẽ nõ.nũqd ſnia lata ꝑ falſos teſtes ulł inſtẽa falſa teneat: z ſi teneat qbꝰ remedijs 2.J. qtuʒ teꝛminũ poſſit retractari. enio ad pꝰ vꝛ eni ꝙ pꝰ ſniam n poſſit moue:i qõ falſi.C. ſi ex fal. iſtru.l.i. æ. ij. gl.rndet: ꝙ aut ĩ pria iſttia fuit mota qõ falſt aut ñ. pꝰ cau ni admittit᷑.2 ſic 7 dic atius ut ĩ pn. gl.Cõclude latius ſic ꝙ aut qð falſi nũꝗᷓᷓ fuit mota ant ſic.prio can põt poſt ſniam citra appellatiõeʒ ? ĩ cã applłonis ꝓponi dqũmõ ĩdirecie ꝓbet᷑:directe ãt publicatiſ atteſta tionibꝰ ꝓbari nõ põt:q;ꝛ eſſj ꝓducẽ teſtes ſupeꝛ articuł grijs directe: qdᷣ nõ Iʒ: nec ĩ cꝗ pncipali nec ĩ cã appellatiõis: ut ĩ.c. fratnitatis ⁊.c. cum neniſſet cũ ſi. ðᷣ teſti.? clariꝰ ĩ cle.ij.e.ti.in tex.? glo. ubi glo. pᷣncipalr rãgit bunc aꝛticulũ falſi ita ris. Idẽ Inn. H:y n ita ſpccifice loquat᷑. p ueꝝ niſi addat᷑ arriculus corruptõis: ul jm Inn. ꝙ als doloſe teſtis falſũ teſtioniũ dixit:puta odio uł amoꝛe. E ð fal.l.nec excplũ.nã tunc ẽt direc te admittit᷑ ꝓbõ:qm rõx illiꝰ additõis vẽ nouñ caplłʒ:ut hic ꝓbat᷑ ⁊ nõ.i.d.cle.ij.uł niſi ſit cã 5 nilegiata.puta cã mr̃imoniał uel ubi iminet pec catũ.ut ple dixi ĩ.c.iurauit.S.c.⁊ ſic iĩtellige oig iura ꝗᷓ dñt ð falſo poſſe agi ẽt poſt ſniam:ſʒ legi ſte ĩ H nullã driam faciãt:ſʒ ſimpłr dicãt ꝓbõeʒ admirti: ut nõ.ĩ.l.diuus.ff. de re iudi. ⁊ i. l.i. C. ſi ex fal. iſtru. ſy minꝰ bni dñt: ut pʒ ex pꝛedictis. Si vo qõ falſi fuit mota ĩ pria inſtãtia ⁊ ea nõ ob. fuit lata ſnia:æ tũc ãpliꝰ nõ admittit᷑.l.i.C. ſi ex fal. iſtru. põt tñ appellari ⁊ peti illã ſniaʒ cõ rigi tãqᷓ; iniuſtã:ſʒ oʒ ꝙ falſitas poſt publicatas atteſtõnes pber̃ mõ pᷣdẽo: z ex h hẽs pᷣmã qõeʒ declaratã. ¶ Menio ad faʒ an ſufficiat pꝛobaꝛc ſolũ falſitatẽ ad obtinendã retractatõeʒ ſnie.gl. iſta ponit opi. õrias ⁊ inbeꝛet fe opi.ꝙ ſufficiat ſicut ſufficit ꝓbaꝛe inſirjm fuiſſe falſũ.cuiꝰ uigo re lata fuit ſnia.l.i.alł.ĩ glo.h̊ m glo.limitat:ut ſufficiat ſi ꝓbet᷑ iudicẽ fuiſſe ſecutũ dẽa falſoꝰꝝ teſtiũ:ar. . ðᷣ re iudi.cũ. J.?.A. Cõclude latiꝰ ꝙ aut iudex nõ fuit ſecutus dicta falſoꝝ teſtiuʒ ut qꝛ iudex fuit morꝰ ad ſniaʒ aliũde qᷓ; ex dẽis teſtiũ:⁊ tũc claꝝ ꝙ nõ ſufficit teſtes dixiſſe falſũ .d. c. cñ. J. z. A. ? rõ:qꝛ nõ ꝓbat h eſſe qð ab h ↄtingit abeſſe. c. ij. de tranſla.pla.l.neqʒ nata les. C. ð̊ͤ ꝓba. aut iudex fuit motꝰ ex ds teſtiũ utputa qꝛ dixit ĩ fnia uiſis atteſtõnibꝰ: ut nõ. di it Spe. in ti. ð ꝓba. F. fi. V. ĩ ſnia. alias puto ſe cus ꝑ rõem. c. cam q ð re indi. ⁊ ð renũ.i pntia qꝛ nõ ſemꝑ ad unã ꝓbõnis ſpẽm ⁊c.l.iij.ff.ðᷣ te ſti. ⁊ H caſu qn fuit index motꝰ cx dictis ſalſorũ teſtiũ: dic ꝙ ſi ſniafuit lata õ abſentẽ dolo 2 fal ſis allegatõibꝰ ptis pntis: ? tũc ſnia ẽ nila.l.ſi pᷣ tor. F. marcellus. fl. de iudi.nõ. Mar.i.l.diuns fr ð re iudi. ? h caſu ĩ dubio ſufficigt ꝓbare ſo laʒ falſitatẽ:puto tn ꝙ poſt publicatas atteſtões ¶ De pꝛobationibꝰ nõ dʒ admitti ad eã ꝓbandã:miſi ꝓut. ð.õdixi in prio arti. als poſſʒ nieri tioꝛ ſuboꝛnatõis teſtiũ: nili ĩ caſibꝰ ĩ ꝗbꝰpõt ꝓbaꝛi ↄriũ diꝛecte publica tõe nõ ob. ð qb alidqd. S. ? aliqͥd dicã ĩ. c. ſeꝛies . teſti. Aut fuit lata ſnia puteʒ: ⁊ tẽ ſi ð mi noꝛc ſnia ẽ niła fauoꝛe mioris etatis nõ. Haꝛ. i.l. diuus. æ.l.i. C. ſi ex fal.iſtru. pal.æ idẽ dicã ĩ ſnia tali mõ lata õᷣ eccliaʒ:ar.c.i.ð ĩ inte.reſti.= nõ. ꝙ poĩit falſitas ꝓbaꝛi mõ pᷣdẽo. ſi vo ) ali uʒ:⁊ tũc ſnia tʒ:ſj uenit rctractãda:ut.j. dicã:ſʒ oʒ ꝙ pꝛobet᷑ falſitas:ut..dixi⸗z R hẽ declaꝛa ũ aliqptulũ ultimũ qubis. & Menio nũc ad teꝛ tiã qoey an ſufficiat ꝓbaꝛe ſolaʒ corruptionem abſqʒ falſitate. gl.ĩſtat finalr vr oↄcludẽ ꝙ ſic ſi iudex fuit ſecutꝰ dicta corruptoꝝ:als ſecꝰ ꝑ illð c. cñ. J. z. A. finalr hãc opi. vr ſequi HBar. in .d.l.diuus ſi ꝓbat᷑ teſtẽ fuiſſe coꝛruptũ pecũia: ut teſtioniũ dicẽt ĩ hac cã: lʒ expſſe nõ fuit actuʒ ut fenet iniuſtũ ⁊ falſũ teſtioniũ:qꝛ fᷣm eũ hᷣ ipo ꝓbar falſũ.l.i.ff. ad.l.cor. ð fal. Jo. an. vVr hic diſtinguẽ ꝙ ante ſententiã ſufficit ꝓbare ſolam corruptionẽ:qꝛ agit ſolũ ad teſtes ꝛepellendos qui ꝓfecto repellẽdi ſi ũt cũ ſint ꝑiuri: qꝛ õ iura mentn receperũt preciũ.ſʒ poſt ſentẽtiã nõ ſuffi cit pꝛoba:e nudam corruptionẽ: quia nunc agi tur ad ſententiam retꝛactandã: non ad teſtes re pel lendos.põt eſſe rõ:qꝛ nõ ſcquit᷑ fuit coꝛup tus: eꝛgo dixit falſũ.do.an.trãſit cum doctrina Par. do. Car. tenet opi. Jo. an. dicit eniʒ ꝙ hʒ ex corruptela ꝓbetur teſtis falſus quo ad H̊ ut puniatur ð falſo: ut. d.l.i.ff.de fal.non tamẽ peꝛ boc ſequitur ꝙ dixit falſuʒ:⁊ ex hoc ſolo poſſit retractari ſententia: fallit ſecundum eũ in cã ma trioniali: ut in.c.ſicut de teſti.Ego ibi latius di co ſuper ĩtellectu illiꝰ.c.? pono duas opi. Dꝛi ma ꝙ aut teſtis recipit pecuniã ut diceret falſũ teſtimoniũ:et ſic ꝓmiſit er indicium:et tunc cũ pſumptio ſit ꝙ ſic dixerit:ar.c.ꝑ tuas de ꝓba. et.l.generaliter de non nu.pecu .?. c.inꝗſitioniſ ĩ fi. j.de accu. debʒ hoc pꝛobato retractari ſen tentia qꝛ ſatis ꝓbatur pᷣſumptiue etiam falſitas et ſic pꝛocedit dictum Mar/Aut ꝓbatur ſim pliciter ꝙ teſtis recipit pecuniam ut teſtificaret᷑ et tunc pꝛocedat opi. Jo. an. hec opi. eſſet ſatis equa ſaltem pꝛo opi.concoꝛdandis:ar.c.cuʒ tu j. de teſti. Alia opi.que mihi uidetur uerioꝛ 6 ut indiſtincte ſufficiat pꝛobare coꝛuptionem ꝑ tex. ſing. in.d.c.ſicut:nec eſt uerum ꝙ ponat ca ſum ſpalem in mr̃imonio et minore ut qͥdaʒ ibi uolunt hoc pꝛobo per fi. huius.c.cuiuſ ratio ſu per qua fundatur dcciſio eſt generalis ad om nes cauſas et ibi ſolum fundat ſe tex. ſuper coꝛ ruptione dicẽs ꝙ teſtimõiũ iſtoꝝ coꝛꝛuptoꝝ cũ ſint ꝑiuri nõ ẽ aliquatenus admittẽdũ 2? dic ad mittendũ.i.cum effectu ut ſuſtineat᷑ ſnia:cũ ſñia eſſet ibi lata.⁊ ibi dico latius euacuando mãm illiꝰ. c. et quicquid ſaltem ſit equitas maxima ſu gerit ut non ſuſtineatur ſententia lata ad dictuʒ coꝛruptorũ æ ꝑiuriorum.cum uideaʒ retractari ſuiaʒ latã ad dicta oↄſpiratoꝝ qͥ tam ueriſimiliꝰ N H nen . wii lehſeha ilrnmnefin⸗ eigliden nüliſen eolderkkeſann irrrtgi eid 1 ſ Mon . aimm 4 nnſc⸗ ſalin ti 1 mnicit muni m Eſcſeni Ccitiö iiticst nwd ße Felittmiime,ni Pänfüntisniran IRetkcttkttci ui we dringomemen imiii nom ains dir Fayikrinz tliſitnimn m niclin prne Mnretdergtie nt . . e um onipp izl i —— icibrtig anhiſuit: aldacdzhefſe ofit aan ütiitſimi nfnabßß Uifallen atl Pomn Fhi Pmeſanmnüſfic Ppge ſolan ne i ſci eſts alondos orchelilſitiſnn in: gi peni genii 5pol ſanani oif dun umnpi; n ure munnmumiuras, A r uy o ſnui fit wu AMi oo n. niſt amn oocnini ma cp. Yoan datani h banr teſis itius avo d bur Aliiftef.non umihe iimfuineter hoc oſoſtt niuftlit ſeundunnei inin ſandentt Cgo bilnisci ä echitpeonnüniette i Pnitej Mioumatm Kämtmumr n glemm ſant thſun epdoeobad ianun ed) nl en iinhir niln . n Br ir phm e i n teſtfiartet vofußl hl opioſaſns Srat Cchl wechindi dewr weriie poterunt dicere ueritatem nec ſaltem ſunt peri ⸗ ri ð qbꝰtñ dicenð ut. d. c. ců. J.? A. uꝑi d iNiſ oↄſpiꝛatoribꝰ:⁊æ hoc quo ad ttiã qonẽ. ¶ In. qr ta. q. gl. Gndet ꝙ ſnia lata ꝑ falſos ſcu falſa in ſtra bn tʒ ſʒ retracranda ꝑ.l.diuꝰpalł.Contra riũ tñ tenuit glo.i.c.cũ uenerabił de excep.ſ.qꝙ; ſnia n teneat.et poĩit gl.h̊ aliquos mõſ retracta tõis ſʒ n loqt ꝑfecte iõ ↄclude ſic capicdo dẽa Jo. an. in. d.c.cũ nenerabil ð excep.ubi melius SS 6 e. tãgit qᷓ; hbic ? Har.iĩ pal.l.diuꝰ.æ pꝰ nũqd tene at:dic ut colligit᷑ ex Sdictiſ ĩ fa q.qualꝛ ãt tꝛac tetur dic ꝙ in caſibꝰ ĩ qoꝰ ſnia n tenuit põt peti retractatio de facto ſicut de facto ꝓceſſit ꝑ offi ciũ iudicis ⁊ ſic uſqʒ ad.xxxx.an.ſi tñ uictõ fuit oↄſciuſ falſitatiſ.tũc cũ ſit ĩ peccato puto ꝙ ð iuꝛ canonico põt agi ſemꝑ ꝑ uiã denunciatiois cuã gelice: qꝛ tʒ rẽ cuʒ peccato:ad h̊ ꝙ in ſili nota. Inn. in. c. ad aureſ de pᷣſcrip.⁊ ĩ.c.qꝛ pleriqʒ ð imu.ec.lʒ eĩ iſte actiones ꝑſonales ł officium in diciſ ꝙ dat᷑ loco actõiſ pſcribat᷑ reglarit ſpacio xxx. an. l.ſicut. C. de pſcrip.xxx. an. ſecns inñ eſt ubi directe agit᷑ de pecco ⁊ ius agẽdi fundatur ſuꝑ pecẽco: ut ẽ tex.iuncta gl.nõ i.c.admonere xxxiij.q.ij.?. .aliqd tangã. ubi uero ſnia teuit ⁊ petit᷑ dircte ꝛetractatio ex uitio fa ſitatiſ:oʒ ue nire ꝑ bñficiũ reſtõnis in itegꝝ:ut.d.l.diuus et ſic. .qᷓdrienniũ qꝛ tãto tpe claudunt iſte reſtim tõeſ ĩ.c.i.⁊.ij.ð reſti.ĩ ĩte.⁊ ĩ cłe.una.e.ti.ꝙ ha bet locũ ñ ſolũ ĩ ecchijs ⁊ minoribꝰſʒ ct ĩ maioꝛi bᷣ: ut. l. fi. C. de tẽp.i inte.reſti.iĩ caſibꝰ ĩ qoꝰma iõibꝰcõpetit bnficiũ reſtõis in ite.ex iuſta cauſa ut ibi et idẽ ẽubi deducit᷑ ꝑ uiã replicatiois ad eũdẽ effectũ:ut qꝛ actoꝛ uult intẽtare actõʒ pus itentatã ĩ ꝗᷓ ſuccubuit ex falſis ꝓbõibꝰ:re exci pit ðᷣ re iudi. actoꝛ replicat de nicio falſitatis cẽ te inepte agit. nec admittit᷑ tał replicatio qꝛ nult ifringẽ ſñiam ſine bnficio reſtõnis:ꝙ n ſʒ. d. le. diuꝰ ̊ tñ limitat nõ. Jo. an.i.d.c.cũ uenerabił qn excipit᷑ de re. iudi. õ acrorẽ ĩtẽtãtẽ pmã acti onẽ i ꝗᷓ ſuccubuit.ſecuſ ſi iſte ſit alius.puta peto electõʒ tuã caſſari.ꝓpt᷑ crim uel defeciũ cxcipis de ſnia abſolutoria ꝛplico ð ipſiꝰ nullitate et fal ſitate puta ipſe ꝙ ꝓcedet replicatio:⁊æ erit ꝑpe tua ut competat qncũq; excipit.⁊ ið dicit ð du plicatiõe:ut ſi petiſ ełctõʒ ↄfirmãi excipio ð cꝛie ꝛeplicas de abſolutoria:duplico de ipſius nulli tate et falſitate pꝛocedet duplicatio et ſine tpiſ pᷣ iudicio certũ ẽ cĩ fʒ eũ ꝙ ego õ quẽ ñ fuit ſnia pᷣncipłꝛ foꝛmata n teneoꝛ petẽ reſtitutõʒ õ illã hᷣ dq; ſeu limitatio ad.l.diuus ñ plʒ mibi qꝛ cum iſta fit actio pplaꝛis ↄſũit uno agente.ad h̊ qð nõ.iĩ.c.cũ dilecti de ełc.i.gl.pe.q ẽ nõ.iõ opꝰ ẽ petẽ ꝛeſtõʒ:niſi ĩ caſibus ibi nõ. Aut uult qͥs ðᷣ falſitate exciꝑe aduerſus petentem ececutiõʒ ſen tẽtie æ ꝑpetuo audict᷑ fm cõeʒ opi.d.l.qꝛelã.. de fal. ? ꝑ Mar. i. d. l. diuꝰ z ꝑ doc. hic ⁊.d.c. cũ ueneꝛabił ꝑp.l.pure.ff. de doli excep.⁊.l.qui agetis.ff. ð execp.⁊? ſic non ẽ opus ĩ mõ excep tiõis uenire ꝑ uiã reſtõnis ĩ ĩte.qꝛ ñi petit hic ꝛe tractatõ ſnie:ſʒ ſolũ ad repulſionẽ executõis ex ¶ Ir pꝛeſentia. cipit. Aut uult ſuccumbens ageꝛe p teſtẽ falſuʒ uel ̊ ꝓducentẽ:⁊ ſi uult agẽ ciuilit᷑ ad inteꝛeſſe aget. J. xxx. an.abſqʒ alia reſtõne:qꝛ hic itentat actõʒ ĩ factũ ad ĩteꝛeſſe:nec pent pᷣncipalłꝛ ꝛetꝛac tatõʒ ſnie.poſt vo agẽ non põt:qꝛ tanto tepoꝛe tollunt actiones ꝑſonales.d.l.ſicut ⁊ ſic intelli git glo. æ qdðᷣ nõ.in.d.l.queꝛelam ⁊.l.diuus.fa cit.l.qui noĩe.ff.de fal. Aut uult ageꝛe crĩaliter ⁊ audiet᷑.j.xx.an.ut.l.queꝛelã pal.⁊ cũ hac di.ĩ telligo. d. c. cum ueneꝛabilis. nam ibi ponit᷑ fal ſa allegatio facti ex male intellectis nõ. .in.d.l.q̃ relam.hoc ultimum pꝛocecit de iure ciuili.ð iu re autem canonico dubitatur. nunquid crimia pᷣſcribant᷑ tempoꝛe.⁊ dixit hic Nincen.ꝙ fʒ ca nones actio criminalis non clauditur tempore xxiiij.q.iij. ecce:ubi dᷣ:ꝙ ubicũqʒ crĩia clarue rint punienda ſunt. ⁊ hac rõe dixit Der. com. doc. antiquus iudicem etiaʒ poſt.c.annos poſſe reuocare ſuum erroreʒ:qꝛ ſecũdũ canones uſq; ad.c.an.⁊ ultra poſſet accuſari:gꝰ ⁊ erroneam ſententiam retractare.⁊ ſic uolũt iſti ꝙ ſine pre ſcriptione temporis poſſet de iuꝛe canonico ſẽ tentia erronea reuocãi æ accuſatio cris inſlitui q̃ ſing. nõ.in pratica:⁊ facit glo.in pᷣal.c.admo neꝛe iuncto tex. Inno. in bic refert quoſdaʒ te neꝛe: ꝙ per directam accuſationem de falſo nũ quam rectractabitur ſententia:ſed punietur fal ſarius.l.cornelia de fal.⁊ clarius hoc ſequitur do. An. hic dicens:qꝙ ex quo ſentẽtia tranſiuit in rem iudicatam ⁊ ſublata eſt facultas petendi reſtõnẽ amplius non audiet᷑:⁊ ſibi imputet qui ꝛeſtitutionem.j.legitimum tpᷣs ñ pctijt.⁊ ꝑ hoc limitat pᷣmum dẽm ſeu corrigit. Secundũ uero dictum limitat dicens ſe putare. ꝙ inqtuʒ agit ad penã nãaleʒ delicti ſoler obſeruari diſpoſitio .l.queꝛelã:quaſi ſentiat ſecus ubi agituꝛ ad peni tentiã:ad hoc qdð nd in.dc.admors ss d⸗ ad pᷣmum dẽm diceꝛem:ꝙ ex ꝗ ſententia eſt ta ex cuius obſeruantia nõ iminet peccatũ ſaltẽ ñ remiſſibile per ꝑtem: ꝙ non audietur quis poſt tpᷣa ltima de qꝗbus.S.ar.c.ꝙ ad ↄſulationeʒ.j. de ꝛe iudi.æ eorum que nõ.ꝑ Inno. in. c. quia pleriqʒ ð imu.ec.ſecus qt ubi imminẽt peccatũ: qꝛ tunc ſemper poſſʒ doctoꝛ ð erroꝛe reuocari: ut in. c. latoꝛ ⁊.c.Oſanguinei ? quod in eis nõ. j. ð ꝛe iudi. ¶ Quo ad ſecundum de preſcrip tione ꝛeſpectu facultatis accuſandi diſtinguo:an ſint crimina que impediunt oꝛdis executionem uel retentionem beneficij etiam poſt ꝑactaʒ pẽi tentiaʒ. ? in iſtis non obſtabit preſcriptio tpis. deuiamusi enim in iſtis accuſationibus a ꝛegu lis iuris:ut in.c.inquiſitionis de accu.⁊ ratio ĩ iſtis ſatis ẽ euidentiſſima.⁊ ĩ h̊ caſu intelligo p mam opi. ⁊æ poteſt ꝓcedẽ glo.in.d.c.admone?. iſta eniĩ peccata nedũ n alleuiantur tpe:imo effi ciuntur grauiora: de conſue. c. fi. In alijs ueꝛo nõ ſic impedientibus tolletur directa accuſatio temporis pfixi a iure ciuili:cũ non reperiamus cõtrarium de iure canonico:ar. c.i.ð no. opeꝛ. nun. ⁊.c.aucie de oceſ.pꝛeben.li.vj.ſʒ reſpectu 19 ¶ De pꝛobationib⸗ penitẽtie peragende ſemꝑ poteſt impeti: ſic po teſt intelligi glo. i. d.c. admoneꝛe ſm aliũ ĩtellec tum.⁊ qꝛ cria nõ debẽt remaneꝛe ĩpunita: ð col lu. dete.c.cria ð ſen.ex.ut fame ⁊.xxv.di.qualiſ 2æ qð nõ.i.c.ſuꝑ eo ð rap.⁊ ꝑ h̊ᷣ ſit expedita hec glo. cũ mã ſua. Glo.i vᷣbo repꝛobatõis nõ.tꝛeſ repꝛobatões poſſe fieri ĩ cå. Jo. an.dic ꝙ meli us dicẽt tꝛes ꝓbõnes:⁊ dic ut ple dicet in.c.di lectꝰ pꝛealł.i glo ¶ Blo. i v. leuius opini. qrit qũo cõſtitit ꝙ iſti teſtes eꝛãt leuis opi.rndet ꝙ potuit ↄſtare dupłr:ul ꝑ alios teſtes repꝛobato rios:ulł ꝑ relationẽ iudicis qui exaiauit teſtes. hert cni rcfene ꝙta fides ſit teſtibꝰ adbibenda. HMõ. bñ ex bac gl. exaiatori credendũ ſi in ac tis redegit teſtes eſſe leuis opi.ut qꝛ foꝛte h de prehẽdit ĩ actu depoſitiõis. Idẽ Inno.i.c.qin j. e. ubi aliqd dicet᷑ lo. ĩ V. ad qð op.ð.c. ſignificauit ĩ fi. ð ap.⁊ ð pbẽ.cũ iã dudũ cũ ſi.in quibꝰ ſufficit ꝓbare alteꝝ ex dnobꝰ etiã copula tiue narratis ſi quodlʒ illorũ ↄcludit intentũ ꝓ ponẽetis.ſed ĩ cãu nr̃o ſufficiebat ad reſtes repel lẽdos ꝓbare corruptelã uł falſitatẽ: ut.S.dẽm ẽ gꝰ cẽ. glo. rñdet fatendo quodlʒ iſtoꝝ ſufficẽ de ꝑ ſe:qð pʒ ex vᷣbis tex. dũ ponderat ꝙ iſte ſe a ſtrinxit ad utrũqʒ ꝓbandũ: quaſi ſuffeciſſet alte rũ ſi ſe nõ aſtrixiſſet:lʒ quidã dicãt priũ ⁊ minꝰ bñ.ad vↄriũ.S.foꝛmatũ.gl.rñdet ꝙ bᷣ ſe aſtrĩxit: iõ nõ ſufficẽt alteꝝ ꝓbare:ſecus ſi ſe non aſtrin xiſſet. ⁊ h ſentit gl. ꝙ expᷣſſe iſte ſe aſtꝛiĩxit:⁊ apeꝛ tius tʒ hic Moſti.⁊ iõ ſᷣm eũ nõ ꝓfuit ꝓbõ alte rius:alt. ſile i.l. fi. E. ð fideiuſ. Adneꝛte qꝛ Jo. an. ſup tex. aliter refert MHoſtie.dixiſſe.dicit eni fm eũ ꝙ ſe aſtrinxit eo ipſo:ꝙ h̊ duo de quibꝰ i ter. ſi ↄnexe ꝓpoſuit.⁊ idẽ fm Jo.an.ſi copla tiue.ſecus ſi diſiũctiue remittit ad nõ.i.c.ĩteꝛ ce teras ðᷣ reſcrip.iõ canti aduocati faciũt ꝓteſtõʒ iĩ fine articłoꝝ:quã. Sᷓ. recitaui ĩ nõ. Har. ĩ.l. di uus.ff. ðᷣ re indi.alit᷑ dixit ⁊ nõbiliꝰ iudicio meo 2 eũ vr̃ hic h ſeqͥ do.an.qꝙ qñqʒ ponuntur duo copłatiue uel diſiũctiue ĩ eadẽ orone:unũ tñ nõ nenit qualificatiue ad alteꝝ: æ tũc ni vr̃ ĩ dubio ſe aſtrinxiſſe ad utrũqʒ ꝓbandũ ut ĩ Srijs.Qn qʒ unũ uenit qlificatine ad alteꝝ:⁊ tũc cũ unicũ ſit factũ ʒ qualificatũ vꝛ ſe ad utrũqʒ ꝓbandũ aſtrinxiſſe: ſic ĩtelligit h.c.⁊.d.l.diuus ⁊ h̊ ſatis plʒ. eddo rõeʒ ntrinſqʒ dicti. nã cũ vba de beamꝰ ſemꝑ latiſſime interptari in fauorẽ ꝓpo nẽtis: ut.l:ſi qs irentione dubia. ff. de iudi.? qð ibi nõ. Mar. dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ ð reſti.ſpo.ñ ẽ ueriſimile ꝙ ſupfluis ꝓbõnibꝰ nellet qͥs in du bio onerari:ar.l.ᷣ ſtipło.F. diuus.ff. ut leg.no. ca. æ. c.ſicẽ.S.e.æ qdð ibi dixi ⁊ ð ꝛenũ.ſuꝑ hoc ⁊ .1. cũ de idebito.ff. ð̊ ꝓba. maxie cũ ſepe in iure copłatiua reſoluit᷑ ĩ diſiunctiuã:ex quo altla ꝑs ſufficit:æ eõ diſiũetiua in copulatinã:qn alta ꝑſ nõ ſufficit:ut ple nõ.i.c.ex ꝑte ⁊ in.c.ĩter cetas ð ꝛeſcriptis ⁊.l.ſepe ð vb.ſig.ita in dubio debe mus interpᷣtari iſtũ ꝓpoſuiſſe iſta duo coplatie ſed ĩ fo caſu alið ẽ᷑: qꝛ quãdo nnũ uenit: ut qua litas ad alteꝝ unũ eſt factum in effectu licet qua lificatũ un ſi pꝛobat factũ ſine qualitate non ꝓ bat id quod pꝛopoſuit ſed ẽ aliud factum iuxta nõ. peꝛ Cy.i.ſi. in.l.i.et.ij. C. de pꝛoba.merito nõ obtinct. Sʒ dices tu quare non obtinuit hic cõe cũ ꝑ teſtes ꝓbauerit coꝛuptõʒ ⁊ ſic ꝑ ↄns falſitatẽ Gndeo ꝙ teſtes ñ ple ꝓbauer̃t bic cõ ruptõʒ ut pʒ ibi nideant᷑ aliqd dicẽ ⁊c̃. lti ma gl. dicit h Uin. ꝙ; põt ꝓbaꝛi falſitas ꝑ dẽa alioꝝ reſtiũ iã ꝓductoꝝ ãte publicatõʒ łꝑ ꝓpᷣa dẽa ipſoꝝ teſtiũ ſi ſibi Sdicũt.hᷣ ĩtelligo fʒ glo.ĩ c. in nr̃a de teſti. uł.ʒꝰ fʒ eũ potat ꝓbari ꝑ iſta. ¶ Mõ. bñ h ultimũ:ꝙ ſicut inſtem põt ꝓbari ꝑ teſtes in.c. cũ Joaãnes de fi.inſtru. ita ⁊ teſtes pñt repꝛobari ꝑ inſtta ꝓbãdo ꝑ ea dirccte oriũ ſed hec intelligo ĩſpecta qualitate facti teſtiũ et notarioꝝ iux nõ.i.c.ttio loco.S.eo.et pᷣal.c.cũ Jodnes 6. ẽt ꝙ directa pria ꝓbõ ꝑ iſtia admittit᷑ p publicatõʒ atteſtõnũ:uide.j.ti.i.ſeri es ? ꝙ ibi dicã. ¶ Scðo iſta gloſ. ſentit tacite oppoſitõʒ ꝙ ñ ðbeat hic admitti ꝓbõ vↄᷣria pu blicatis atteſtatõnibꝰ ĩ cle.ij.de teſti.cũ młtis ſi. ſyndʒ ꝙ poterit falſitas ĩdirecte ꝓbãi.⁊ nõ.bñ hãc gl. ꝓ his q̃ gdixi ꝙ falſitas directe ꝓbãin põt publicatis atteſtõnibꝰ rõe pᷣdẽa. et qn dicat indirecta ꝓbõ:dic ut nõ.i.d.c.ſeries et.c.ex te nõe de teſti. uel ſo tʒ gl.poterit ꝓbari ꝙ cõrup ti fueꝛt ide pciũ recipiẽdo.⁊ nõ.bn gl.qꝛ ſetit il lã opi. Dar.ꝙ coꝛꝛuptꝰpecunia pᷣſumit᷑ falſus 7 ſatiſ ex hoc ꝓbat᷑ falſitaſ:⁊ nõ.bñ ꝓpt᷑ auct᷑eʒ b'gl. i⸗ gl. querit qͥd ſi ad plenũ fuiſſer ꝓbatũ alteꝝ iſtoꝝ.ſ.coꝛꝛuptela uel falſitas:unð qͥd iudex feret ſñiam oriam ſeqndo dictum coꝛ ruptoꝝ uel falſoꝝ.hnder ꝙ ſic in cã pᷣuata.ſibi enim imputandum eſt.qui ad utroqʒ ſe obliga nit ſecus dicit in cã ĩ qua nertit᷑ fauoꝛ publicus qꝛ tũc index ſupplet ex officio. ¶ Et nõ. fi. gl. ꝓ qua facit glo.in.c.ſi foꝛte de elec.li.vVj.⁊ ĩ.c. cupientes. F. ceterum in: v. excludendas ⁊. c.ut circa v. interdum. e. ti. z. li. ? de ap. conſtitutus 7. c. cum dilecti ĩ fi. de elec.? quod nõ. Jo. an. in regula infamibus de reg.iur.li.vj.ſed 3 pri mum dictum glo. adducit do. an. dictũ Inno.i .c.cũ olim de cenſi. ubi ĩter cetera dicit:ꝙ dato ꝙ qs non poſſet ſe fundaꝛe cx co ꝙ iprobauit ſi t iudex uidet illud faceꝛc ꝓ ꝑte admittet pꝛo bationem ⁊ ſniam pꝛomulgabit pro ꝑte:ex quo eſt probatum ⁊ huius dicti ocaſione tenet do. an. H̊ coutra pᷣmã pꝑtẽ hꝰ glo. ubi expꝛeſſe ſe nõ aſtrinxit ad pꝛobandum:⁊ ſic ſaltem ex cquitate iudex moueatur ad ferendam ſententiam pro ꝑ te. mouetur etiam:quia ex probatione facta re ſultat notorium ĩ quo ſupplct iudex ſine paꝛte: ut nõ.in.c.cum dilectus de conſue.⁊ de poſtu. pꝛela. bone el. i Niem qꝙ ubi euidens datur ini quitas ut ſententia feratur cum danno et iactu ra alterius poteſt pars:licet de rigore iuris re pellatuꝛ ex equitate incitare officium iudicis ut equitatem eligat.l.plane ⁊.l.finali.ff.de peritio. here.ubi autem ſe aſtrinxiſſet ad probandũ urꝝ que tunc conuentio ei obſtat ſjm eum qꝛ mos ei af en n eunz, A 1ſmrinn 1 Niruus is⸗ 9 Giu ictüide tin nirpimini päniſeyui⸗ ſtaomd nicno ad vriin ing is giar tinictnin iriſnunitadgir⸗ 4 Entitn ur vpla inai l ttufier ariai⸗ filelafitnainte Nligtguinnen Miwatteint⸗ ſteng zit⸗ zein 1., dg e X Ae publiegt,;, H5õ aaii ingei bideen Hipoinr pbrn g⸗ hübuni⸗ r banpitt ,„ . ht inſtin Pz. nie ncdimcti iſn n ü ndniitibpadnrne ecn uline in leſiüͦen Aiicihe zwaie cii aganm zin Pohiſi lcni⸗ ntſonüenice i ſ i. (edihgellmniner gi dendeunii dbozzin p homt ſlimsitinar griit oh Pbosi zanig ſiſ anunr Mii lans mſiinb ieflin rgida Muidentiigeſruacat nſoß genmn miin ai piit eu hnirliti , ormpr amnin binni ftſns Pbaiſalinier nö bi hi mie oganntieſ A oi ſe ſop conppteh vdͦ faſimennd ſiim ran ſcindo cienn n Zlagſeintüpnunſi Aunc aid mnoc, ſe odicn n diapn eni morhubſins ſwhle erofico. Ermdſig. Noincſiondete ci ccenmmimcd Andetit l 7ſch bnan umniatim an an:oiae e: u, 4 .Cum Aunen is lunii eig na ſonen u iten⸗ al a s e ls usuici⸗ Kefon vne. 1c cbi tlini! ſentnte mn a hachuſin s bum acef Cnd gerẽdꝰfuit.l.circa.ff. de pꝛoba.et ſũia iuſtificat ex ouentione ꝑtium:ad hoc.c.fi.de cri.fal.hec dꝛia quã facit do.an.iĩt᷑ expreſſe et tacite ſe obli gatẽ ñ ꝓcedit qꝛ id qð tacite ĩeſt hr̃ renhlarit. ꝓ expreſſo.ut.l.cũ qͥd.ff.ſi cer:pe.et ꝓbat᷑ exp ſe hic ſecundum intellectũ 2 lec ar. de quo S Itẽ ſi ſufficeꝛct pbare falſitat ꝓducto articu lo qᷓlificato ðᷣ cõꝛũptõe et falſitate.ut ſentit do. an.iã daꝛet᷑ apertiſſime uia illudendi iura quia excluſus a ꝓbõne diꝛecta falſitatis n hr̃et niſi ĩ miſceꝛe ſe ð coꝛruptione:ut ſic admittat᷑ ꝑꝑ no uitatẽ articuli er poſtea ſolũ ꝓbaret falſitatẽ cũ ei ſufficẽt ſecundũ opi. do. an. Itẽ daret᷑ uia et mã corrumpendi teſtes ille eiʒ timoꝛ qͥ pus im minebat põt tieri nunc ſi n fuit ꝓbata niſi ſolu tionũ falſitas et ſi ꝓbata fuit ſolũ coꝛꝛuptio ur ꝙ in fraudẽ capitulauerit de falſitate ut ſic ad mitteret᷑ ad ꝓbandũ coꝛruptionẽ:ad quam als admitti ñ debeat obſtante publicatiõe atteſtatio num ex quo prius ñ pceſſerat ꝓteſtõ iuxta ea ꝗᷓ hntur ĩi.c.pntiũ.j.de teſti.⁊ he oſideratões faci unt et õ faʒ ſeu ultimã ꝑtẽ glo.¶ Qua pꝛopter ego diſtinguerẽ ſic:ꝙ aut aliqd fuit deductũ in libello uel. articulo qlificato exemplũ i rextu. uł pone aliud ſi dico ꝙ titius ſempꝛonium ꝑcuſſi cũ effuſione ſanguis:uel ꝙ inſultauit eũ cum ar mis aut plura fuerũt deducrta n q̃lificatiue ſʒ co pulatiue pᷣſertim in eað orone:pꝰ caſu credo ꝙ; nec in cã pꝛiuata nec publica ſeu ubi uertit᷑ con modum publicũ ſufſicit ꝓbare factũ ſine qitate nel ipſam qlitatem ſine facto:qꝛ iſtud ꝓbatũ nẽ nẽ illud qð fuit deductũ in libello uel aꝛticulo: ſiz aliud:ut.l.ðnunciaſſe.ff.de adulte.⁊ in.c.fin. ð reſti.ſpo.et elegant᷑ ꝑ Cy.in.l.ij. C.de ꝓba.nu bi dicit ꝙ ſi ꝑ accuſationẽ uel ĩquiſitionẽ fuit ꝓ ceſſum ↄ aliquẽ ſuꝑ inſultu cũ armis uel ꝑcuſſi one cũ ſanguĩs effuſione ⁊ ſolũ fuit ꝓbatꝰ iſultꝰ nel ꝑcuſſio ſine armis ñ dʒ ſequi cõdẽatio: quia H ẽ aliud factũ:⁊ poſſet ut credo attentari ꝙ ẽt in alio ꝓceſſu n faciẽt fidẽ ille ꝓpõnes eriã ſuꝑ nudo facto qꝛ teſtes depoſuerũt er articuluʒ:et ſic nõ iurati de teſti.c.de teſtibꝰet iõ uoluit ſin plʒ hic ter. ꝙ ꝓbõ alterius ni ſufficiat. ¶ 2 cau ſubdiſtiguo:qð aut illa plura ĩ eað oratione de ducta erat tlia ad ꝗᷓ fuiſſet admiſſus qͥs a pnci pio ẽt diſtributine aut n ſi ñ tunc puto qð non ſufficiat alterutriꝰ pbõ:qꝛ pᷣſumit᷑ qð in fraudẽ utꝛũq; deduxit: uñ puto ꝙ ſi publicatis atteſta tionibꝰquis capitulauerit ꝙ teſtes fuerunt cor rupti et falſũ dixerũt ⁊ poſtea ꝓbauerit ſolũ fal ſitatẽ dirrectã h̊ ñ ſufficit qꝛ ur̃ in fraudẽ capitu laſſe de coꝛuptioue ut licẽt ꝓbare diꝛecte falſi tatem teſtiũ ut. ð. dixi.? qdðᷣ una uia æc. de ꝓcu. tue.⁊ fraudibꝰ obuiandũ ẽ de diuoꝛ. qto facit. optime ꝙ le. et nõ.in.c.ut circa de elec.lib.vi. Aut fuiſſet ad miſſus diſtributiue:et tũc aut ex pᷣſſe ſe: aſtrixit ad utrunque ꝓbandũ ⸗ ꝓcedat di.gl.quo ad hunc caſũ.nã ĩ cã pᷣuata ñ ſuffice ret:qꝛ potuit ſibi piudicare:ar.optimũ ĩ.l.ſi cõ nenerit de re.indi.et de regu. ad aplicã.ſʒ ĩ con cernente fauoꝛeʒ publicũ non potuit ſe aſtꝛingẽ in danum ipſius:ſʒ ad excluſionè iplius propo nentis ſic: ut in fi. glo.æ in iuribꝰꝗq.S.alł.ad cor roboratõʒ ipſius.ſi t ſe ñ aſtrinxit apte:ſuffiẽ alteꝝ ꝓbare. ex quo illud ſufficit ad uictoꝛiam ut dixi in pᷣn. glo.æ nõ has ↄſideratões nouas quas puto ueꝛiſſimas. ¶ Bl. in. v. ſ q̃ꝛe op.in eo ꝙ tex. ponderat cõe n ꝓhaſſe aliquẽ titulũ. duplici eiʒ ꝛõe ñ debebat urgeri ad pꝛopandum titulũ:tñ qꝛ poſſeſoꝛ ñ tenet regularit᷑ ondere ti tulum ſue poſſeſſionis:tũ ẽt qꝛ ĩ hoc intcrdicto uti poſſidetis obtinet ille qui nec ui nec clã nec pcario poſſidet tpᷣe li. ↄte.inſii.ð inteꝛdic.S.ho die: ⁊ ſic ad obtinendũ ſufficit probare nudam poſſeſſionem. Olo. inſtat finaliter mẽs eius é: ꝙ ubi alta ꝑs ꝓbaret poſſeſſionẽ alte:a nibil: paꝝ ꝓbante ꝓcedit prium. ſz ubi utraqʒ ꝑs ꝓ baret poſſeſſionẽ ⁊ ſic iura ſunt dubia ualet tũc ꝓbarc titulũ:qꝛ pᷣſumit᷑ ꝙ iura ſua ſint potiora ⁊ dic ut.s.dixi.Hoſii.claꝛius ſoluit:ꝙ ex eo ꝙ archieps pepoſſiderat ⁊ titulũ probauerat oꝛta erat pſumptõ õ fauentinos. ꝙ niolent illã poſ ſeſſionẽ occupaueꝛãt.æ ad hanc pſumptõʒ tollẽ dam utile erat ꝓbare titulũ ( Die rranieeba titulꝰ ʒ eũ ꝓpteꝛ ſeruitia q̃ ſibi deberi dicebat ad q̃ ñ ſufficit ts probaꝛe:ð cenſi.puenit:de hᷣ ultimo dic plłe ut ibi nõ. de pꝰ. S. tetigi in nobili bus. ppo. 5 tex.ĩ eo ꝙ innuit hic n fuiſſe locũ interdicto uti poſſidetiſ:cũ archiepiſcopus ſolus ueraciter poſſideret:æ ſic ob.il.ſi duo.ff. uti poſ.ubi pʒ ꝙ hoc intᷣdicto agẽ poteſt ille qͥ poſſidet S moleſtatem æ õ inquietantẽ. glo. ma gna ſentit hoc orium in pn.⁊ ſol.qꝙ bũ loc eſt intdicto cũ unus poſſidet ⁊ alter inquietat.nec hic dẽ Srium:ſed n ẽ locus ut iudex pronunciet uti poſ.ita poſſideatis:quia non cadit hoc caſu iſta ꝓnunciatio: cum alter non poſſideat. æ hoc uult iſte tex ¶ M h̊ dictũ gl. ꝙ boc interdic tum n ſemꝑ dat᷑ in duos q cõtendũt ſe poſſide re.ſʒ qnqʒ int poſſidentẽ æ moleſtantẽ.liect gl. ſenſerit otraꝛiũ in.c.cũ dilectus de cꝗᷣ poſ. ? ꝓ pe.ſed pᷣmũ dictũ ſequũt᷑ cõiter doc.ibi ⁊ hici?z dico hoc ꝓbaꝛi aptiſſime ꝑ iſtum tex. (Sed quero de pratica ꝓnunciandi in h̊ iterdicto uti poſſidetis.ſoł.dic aſſumendo mtem hꝰ glo.ma gne:ꝙ qnq; nnus ꝓbanit ſe poſſidere tm:qnʒ uterqʒ ſed diuerſo mõ æ diuerſo iure:qʒ codẽ mõ ⁊ codẽ iure.pꝰcaſu ꝓnunciatur ſolũ ꝓ eo qͥ pꝛobauit ⁊ pratica pꝛonunciandi eſt h. precipi tur ei.ut deſiſtat a moleſtatione ðᷣ pꝛeſenti.et ut non moleſtet in futurum. æ poterit condemnari ad intereſſe moleſtationis de pꝛeterito.ſi hoc fuit petitum ut.sS.plene dixi. ¶ Secundo caſu quando nterqʒ probat poſſeſſionem diuerſo iure iudex pronunciabit pro utroqʒ non tam ſic in confuſo uti poſſidetis ⁊c.ſed diſtinguet qualitates poſſeſſionum prout quiſqʒ proba bit : ut puta quia tu probaſti te habere poſ ſeſſionem propꝛietatis ciuilem ego pronun tio te ita poſſidere aut poſſidcs ⁊ cetera.nt in ¶ Me pꝛobationib gl. æ ſecundum Inn. debʒ addere in ſententia:2 circa iſtã poſſeſſionẽ viĩ tibi fieri ꝓbibeo. p ſem p index dʒ addẽ: cũ de h ĩterdicto ꝓuũciat. C. ut ĩ poſ.l.una ſᷣm cũ ⁊ bñ.⁊ dicit ibi Cy. ꝙ dʒ addẽ ad illa vba ꝓnũcio te poſſidẽ ur ꝓpriera riũ ⁊ liceat tibi facẽ oĩa ꝗᷓ ſpectãt ad ꝓpꝛietariũ 2 ð alio põt dicẽ ꝓnũcio te poſſidẽ ut uſufruc tuariũ ⁊ liceat tibi facẽ oĩa ꝗᷓ ſpectãt ad uſufꝛuc tuariũ ⁊ ſic de ſili ⁊ oĩa iſta debẽt ſil ↄiungi ad maioꝛc dilucidationẽ rei. n 3 caſu qn uter qʒ ꝓbat eodẽ iure ⁊ eodẽ mõ. gl. dicit ꝙ i alteꝛ melius ꝓbauit:puta ꝓbando anterioꝛitatẽ poſ ſeſſiõis ulł melioꝛẽ titulũ uł ꝑ melioꝛcs teſtes ipe ſolus obtinebit æ pꝛo eo ꝓnũciabit᷑: ut ĩ prima pratica dixi ſeu pᷣmo mõ: ? ꝓbat᷑ hic ut dixi in nõ¶ Si vo ꝓbões ꝑ oĩa ſũt eqles feret ſnia ᷓ eũ ĩ iudicio ꝗᷓ ꝓuocauit: æ abſoluet ꝓnocat? qᷣ tʒ locũ rei.Sð.e.c.ex lꝛis. Si ſil ad indiciuʒ ꝓuo cauerit: æ ſic oĩo ſunt paria. Glo.põit tꝛes opi. quidã enĩ dñt ꝙ iudex dʒ ꝓnũciare ĩ ↄfuſo uti poſſidetis ita poſſideatis. qð nõ plʒ gl. qꝛ Oriet ipoſſibilitatẽ:cũ ĩpoſſibile ſit utrũqʒ eandẽ rem codẽ mõ poſſiqẽ. Itẽ diẽ ꝙ ponẽt arma ĩ mani bus otẽdẽtiũ S.l.equiſſimũ.ff. ðᷣ uſufr. iõ alij ⁊ ſecũdi diit indicẽ debẽ h̊ caſu ſuꝑſedẽ:qꝛ ĩ re in ceꝛta nõ debeꝛet ceꝛtã ſniam feꝛꝛe.xi. q.iij.gꝛaue 2 facit pꝛo hac opi.ᷣm Jo. an. ut ptes tedio cõ ponant iter ſe uł ꝑ cões arbitros.ſʒͥ õ hãc opi. facit:qꝛ ex dilatõe ſnie ꝑtes ↄtẽdemes inſolidũ poſſidẽ ðᷣ facili ueniẽt ad arma:æ big⸗ ſcandalis iudex dʒ occurrẽ. d.l.equiſſimũ. eia opi. eſt ut ̊ dubietas ſoꝛte dirimat᷑.l.ſʒ cũ abo.ff.de iudi. ⁊ iuſtiꝰ ẽ ⁊ ð ↄſuetudie appꝛobat᷑ ſecũdũ Hoſti.ſed Accur.tʒ pꝛium.C. uti poſ.l.i.quia iudiciũ ſortis nõ hẽt locũ ĩ facto incerto.idem HBar. in.l.ſi duo pal.qꝛ licʒ qõ imis ſoꝛte qnqʒ dirimat᷑.d.l.ſʒ cũ ãbo:qõ aũt facti nõ:ut.l.duo ſũt ticij. fl. ð reſta. tute. Jo. an. vꝛ trãſire cũ hac tertia opi. gl. dicẽs cã debẽ intelligi: niſi ntraqʒ ptiũ reſiſtat iudicio ſoꝛtis.tũc eniʒ mutuo ſe ipe dqiunt ſᷣm eũ:adducit nõ.ĩ.c.fi.de ſorti.unde ſi uterqʒ ↄſentiat iudicio ſoꝛtis qõ nõ vẽ mihi du bia.cũ eni ĩ h ꝑtes ↄueniri poſſint:arg.l.ſi Oue nerit. ff. ð re iudi.ſi ãt uterqʒ uł alter diſſetit plʒ mihi oria opi. ut nõ recurrat᷑ ad ſoꝛtes:ne inin ria fiat alteri:ad h̊ qð nõ.ſuꝑ Nica ð ſpõ.quo. H ut ſaluet h caſu gl. intelligẽdo eã ut ſoꝛte diꝛi mat᷑ qs debeat ſubſtinẽ ꝑtes actoris: cũ abo ſil ad iudiciũ ꝓuocauerũt.h̊ eni ẽ qꝗõ iuris:ut pꝛo bar ĩ. d.l.q̊ cũ bo.nõ ãt dʒ dirimi ſoꝛte qs di catur poſſeſſor: qꝛ h ẽ qõ facti:⁊ ſic bẽs hac teꝛ riã lec.⁊ gl.ĩ pina ꝑte declaratã. Ex glo.ponit Winc.quartã praticqꝗ ſeu opi.poterit enĩ index ſm eũ ꝓnunciare utꝛuqʒ poſſidẽ mediectatẽ pꝛo idiuiſo donec ð pꝛoprietate ↄſtabit. ⁊ q;ꝙ; hec opi.nõ placẽt ĩ h: qꝛ nõ fuit peritũ:⁊ ſic ob. c. lʒ heli. ð̊ ſimo. Har. tm ĩ. l.ſi duo.ff. uti poſ. hanc opi. tz:lʒ nõ alleget h̊ dẽm Vinc. ꝓbat hac rõe ſi em duo ſũt fructuarij in ſundo qꝛ cuilibet eſt uſufructꝰrelictꝰ ĩſolidũ faciũt ſibi ꝑtes ꝑ ↄcuꝛſũ 2 uterqʒ erit ĩ poſſeſſione pro medietate.l.fi.in prin. ff. uri poſ ¶ Itẽ uidem ĩ duobꝰ legataijs qbꝰ eadẽ res inſolidũ ẽ legata: nã ſi quilibet ꝓ bat ſe poſſideꝛe ⁊ ꝙ poſſideat medietatẽ pꝛo in qiuiſo:tũc faciãt ſibi ꝑtes ꝑ ocurſũ.l. plane.ff. de le. i. ita i ꝓpoſiro vꝛ dicẽdũ:ꝙ ex q oñdũt titulũ equalẽ uel nullũ ondũt: cñ hẽant ſaltẽ titu lum a iuꝛe gentiũ:q̃ſi occupauerint rẽ nacantẽ: iudex ꝓnũciabit utrũqʒ iſtoꝝ poſſidẽ cõit ? ꝓ i. diuiſo.? h̊ ſatis mihi placet:ut ſic utqʒ obticat: arg. bo. bic a orio.⁊ ad dẽm ſeu impugnationẽ Anno.rñdeo qꝙ ſatis utraqʒ ꝑs hᷣ petijt:dũ qᷣßʒ peteret aliũ a moleſtatione opeſci. debet. n. alteꝛ utriqʒ preciꝑe ne alteꝝ moleſtet: quominus me dietatẽ pro indiuiſo poſſidere liceat. Dicit etiã ibi Har. ꝙ poterit iudex diuidere ſi nult hoc. ego puto uerum ſi utraque uel altera pars in ſiat. alias non debet iudex ſuper non petito taci te uel expreſſe ſe ĩpedire: ar.ĩ.l.fi. C. de fideicõ. liber. æ lege quarta. S. boc autem iudiciũ.ff. de dã.infec.¶ ¶ Munc quero qꝛ S uiſum eſt de pra tica pronuntiandi ſuper hoc interdico uti poſ ſidetis pꝛo quibus ꝛebus competit reſ. pondet h̊ᷣ glo. ꝙ locum habet ꝓ poſſeſſione ſola retinen da.ff. uti poſ.l.i.F.iij.datur etiam pꝛo iuribuſ ĩ coꝛpoꝛalibus et uſufruc.ff. uti poſ.l.ultima ⸗ di cit Gof. bene ꝙ datur pꝛo iuribus quaſi uti poſ.et dic ꝙ datur utile interdictum uti poſſið tis ſicut in ſimili de interdicto unde ui.dic In no. in. c. querelam de elec.et dixi utilc interdẽʒ: quia mens legis congruit ſed non uerba. de q plene nõ. ꝑ Cy. in. l. ex placito. C. de re. ꝑmu. et datur hoc interdictum etiam poſſeſſori:ut hᷣ in glo.et in tex.pꝛo rebus uero mobilibus ope tit interdictum utrobi.et expone ut hic in glo. quam nõ.et inde ſpe.in ti.de pet.et poſ. .i. V. non tñ ubi dat ↄſiliũ in apprebendenda poſſeſ ſione et priuando aduerſarium cum credit pꝛ bationes eſſe eq̃es ſuper poſſeſſione. lo. ulti. op. tex. ĩ eo ꝙ ſententia fuit hic lata 5 cõ mune cum in ſindicus communitatis fuiſſet in iudicio et cum eo fuiſſet liſ conteſtata: ut pʒ i.c. pe.de iur. calũ.ubi narratur. idem factum ⁊ ſic ob.l.i. C. de ſen. ⁊ intcr.om.iudi.æ nõ.i.cC.qre lam ge elcc.glo.remitit ad ibi n 3 dlicit qð eccleſia non multum curat de hac ſolennitate: ? ſic non ſit uis an feratur õ qnʒ an õ pꝛocuiato rem Idem nõ glo. in. c. ſuſcitata de in inte. re ſti. Jo.an.refeꝛt hic quoſdam diceꝛe:ꝙ cõmũe iniurioſe exegeꝛat iſia ſeruitia:? O iniuriantem debuit ſententia ferri.c.de iniur.l.ulti.æ cum h̊ tranſit hic do.an. Sed certe hec nõ procedtt: qꝛ hic non agebatuꝛ actione iniuriarum que in famat. ſcd interdicto uti poſſidetis quod non ĩ famat:ſicut nec alia inteꝛdicta.l.neqʒ ũde ui.ff. de ui ⁊ ui ar.⁊ ſic ceſſat rõ.l.fi.dic ergo melius non ponendo in hoc ſpãlitatẽ in eccleſia: ꝙ ubi cũq; adminiſtratoꝛ generalis eſt in iudicio po teſt ſeutentia ferri ? in perſonam ꝓcuratoris ⁊ in perſonam dni: ? ita fuit h ⁊.ĩ.d.c.ſuſcitaia: . — 8 , 1 W n lonims z6h Na * 4lconerin mdrt ſnher nin mrtir ld außn uini tiut, nſa nimmnilinizlun triGniiminn cn ti ir oNmerd da mürrnicif mt e Danmkuk temibim nniRunngemi miin elktpnicurt um Uicchi uc Pargu Wertſehe pigrcemiain CWdrrättbiathn; WMnn iün Ariluinnai impdi niginn. alntmiz i ntgenis darn⸗ giintin. U 1 „ e(2 5 u. oenneninctiͦftce aecgsuſanetce U mmfGrd Uäpo Gpoginsmnat ehmntr; bum ihn gpoſtſione gunnn Tmn wlliſilicaungninie uiuif,u, ,Afe AAduE uniz iu Gdur une unciaun on ſnicinnen meeni ge d Ginndradhtneinnt, gesehetiwntetncdee Giinlar geao. Lceſegn. iurdanncumzoleſonnrn oe ſetis an nndiſtn/e mmnoriachoen⸗ N irfrittemnehd ſi, uaſiün itoiguſck ndoanumtmnon lin N Kecdes Ran. 8 i Pummfunin, 26nlins Cnntrins vn ſanc nurgjil. nun. nt NN 41.5 3 ccu 1dl” ſo in deon ponen eu Gl mmi unin i in ſnit , * nn nii a ut nõ. bar. in.l..ſtipulatio iſta. J. ſi ſtipuleꝛ. ff. de H. ob. ſecus ẽ ubi ſimplex. ꝓcurator interuenit ĩ indicio. Rõ diuerſitatis ẽ qꝛ in indicio quaſi S himus.l.iij.fl.de pecuł.nõ. in. c. pia de except.li. vi.ſʒ ꝓcurator ñ hñs gnãlem admiſtratõʒ diꝛec te Zhendo vba concipit in perſonam ſuã ⁊ nõ ĩ pſonã dai:nt nõt.in.l.multũ inteꝛeſt. C. ſi qs al teri uel ſibi:iõ ſñia ferenda ẽ in ꝑſonã ꝓcr̃is q qſi Zhit:ſʒ general admiſtrator ut tutor ꝓcꝛor iconomus ſeu ſindicus łactor põt ẽt Shendo 2 ciꝑe vᷣba in ꝑſonam dni ⁊ illi acquiꝛit ntilẽ actõ nem: ut.l.eum.qͥ. .ſi actori.ff.de eo q; cer.lo. ſic ⁊ in quaſi ↄctu ut in iudicio pñt nerba conci pi in ꝑſonam qni ut hic:⁊ ſic in hoc nõ notamꝛ duerſitaſ inter ius canonicum ⁊ ins cinile.⁊ bñ nõ.hanc rõem:qꝛ doc.nẽi ſimpłꝛ tranſeunt cum glo.⁊ de mã dic ut plene nõ.in.d.c.querelã nið etiam Oꝛr. in. d. I. i. C. de ſen. æ inteꝛ om. iudi. ¶ Mino ſcias q Inno. hic poſuit glo. ma 7 intricatã. referã tñ id qð ẽ utilitatis. ¶ Op. g tex.ex qꝰ eiʒ archiepᷣs ꝓbanit ſe poſſidẽ dẽa loca cnʒ õi iuriſditione honore ⁊ diſtrictu æ cõ mune ꝓbanuit de ꝗonſdaʒ ſernicijs duntaxat de bebat ſũia ferri ꝓ utroqʒ:⁊ ſic dicta teſtiũ erãt ad concordiaʒ reducenda:ar.c.cũ tu j.de teſti. nã reſpectu iſtorũ ſeruitioꝝ qᷓ cõe ꝑceperat ceſſa bant rões le:qꝛ duo eandeʒ rem ⁊c̃.⁊ qꝛ archi epᷣs melins ꝓbauerat:qꝛ iſte ꝓbões reflectebã tur ad diuerſa ⁊ nõ ad ið:⁊ poſſibile eſt ꝙ aliqs hẽat generalem iuriſditionẽ in loco:? ꝙ alter ꝑ cipiat ibidem aliqua iura:ar.c.cum olim de pre ſcrip.nõ/ Inn. in. c. conqrẽte ðᷣ of.oꝛ. So. In no.multũ inſtat:ut.S.dixi ſy nera ⁊? clara ſoło ẽ ꝙ cõe pretendebat hic hẽe non illa ſeruitia ſpã lia duntaxat ꝗᷓ ꝓbaneꝛat:ſʒ omnẽ iuriſditionem hõreʒ ⁊ diſtrictnʒ ſicut aſſerebat:? prerendebat etiã eccła ad ̊ ꝓbanduʒ ꝓbauit ꝙ illa ſeruitia Pceperat:⁊ ſic iſte ꝓbões reflectebant᷑ ad idem: merito ſuccubuit ꝛicõe ⁊ obtĩnit eccła:qꝛ ꝓbanit melius de inꝛe ſnuo:⁊ duo eandẽ rẽ eodeʒ modo poſſidẽ nõ pnt:ut in ha:⁊ ſic militant ꝛõnes hit᷑ alłate:⁊ ſatis hic intellectus ↄgꝛuit lꝛe:nec debu it indicari ꝓ cõi.qꝰ ad iſta ſeruitia.qꝛ ea nõ pe tebat nt pꝛedixi nunqd ãt obtinuiſſet ſi ſpecifice egiſſet ꝓ iſtis ſeruitijs. Inno.naꝛiat ſʒ Hoſtiẽ. nr̃ ſentire ꝙ non:qꝛ ex quo eccla probanit ðᷣ an tiqori poſfione et generaliteꝛ pᷣſumit᷑ cõe illa oc cupaſſe niolenter ⁊ illicite nt in la. Ego pntarẽ B dẽm ꝓcedeꝛe ſi hec ſernitia includerentuꝛ ſub gnãli iuriſditione eccłie:ſecus ſi eſſent alia ſerui tia als non debita eccłe:munc enim potniſſet cõe illoꝝ poſfionem acquiꝛẽ ⁊ etiã pᷣſcribẽ eccla ẽt ĩ ſcia:qꝛ ñ ageret᷑ hoc caſu de pᷣiudicio eccłie ſed ſubditoꝝ:nt nõ. noluit Inn in. c.conquerẽte pᷣ al. ? ibi uideas ⁊ hec ſufficiant. Abb. . Si ꝗ noĩent aliquem tuas. filinm ⁊ ita cõit᷑ repu b ꝓ queadmodũ natus in domo cx uxore pᷣſa (ernns. tatur n creditur poſtea alteꝛi eoꝛum in ranti õrium. h.d. cõis d uiſio. fa ibi qꝛ. 16 mit᷑ fiius mariti.:.ſi nicinis ſcientibꝰ. C. ö nup. ff. de in ius no.l.qꝛ ſemꝑ:qð intellige ſi ip̃e con ceptionis maritus erat pns. ſecus ſi abns. l.fili um. ff. de his qui ſunt ſui nel ali.iu ita natus ex concubina in domo pſumit᷑ filius concubinãij: Vt hic ⁊ nide glo.nõ.magis claram in.c. micha el de filijs pſ.⁊ plus ꝓbaiur hic ꝙ ẽt pᷣſumitur filius:lʒ multo ipᷣe ꝑ prius ꝓlem ex ea hꝛe n po tuiſſet ⁊ ab eo qnqʒ diuetiiſſet: qd nõ. ⁊ ꝓ hoc allego tex. ualde nõ.i.l.miles.. defuncto. ff. de adul.ubi ꝓbat᷑ ꝙ lʒ ꝓbet᷑ uxoꝛẽ fuiſſe adulterã tẽpore cõceptionis filij:ex quo eriã illo tempore iacebat cum marito pꝛeſumit᷑ potius filius maꝛi ti ꝙ; adulteri fauore filiationis:ita diceꝛent etiaʒ in ↄcubina: ut illo tẽpore cognoſceret᷑ ab alio ex quo etiã iacebat cũ ↄcubinario potius pꝛeſu matur filius ↄcubinarij ꝙ; alterins: quia fauora bilius ⁊ honoꝛabilius h̊ ẽ filio ꝙ; ꝙ dicat᷑ nulgo conceptus:ar.in aut.licet.C. de nã.libe. ⁊ inſti. de here.qᷓ ab inteſta poſt pꝛin. ⁊ qdð nõ.i.c. tãia qui fi.ſint le.⁊ in.c.niſi de renun.ergo ita ẽ pre ſumendũ: ar. inſti. de iure ꝑſo. ꝓpe fi. ⁊ ſatis bñ facit hec lꝛa in arg. qð bñ nõ.¶Mõ. fo ꝙ baſ tardus oĩ eſſe ð ↄſanguinitate pr̃is: quo ad ĩpo tentiam hendi matrimonium cũ aliqua de con ſanguinitate parꝛis:⁊ ſic quo ad ꝓhibitionẽ cõ iugij no intereſt an ſint ꝓducii ex coimn nxorio an fornicario quod bn nõ.⁊ idẽ per hunc rexiũ nõ.gl.ſuper arbore conſanguinitatis ſic eriã af finitas Shit᷑ ꝑ illicitũ coitũ:ut ĩ.c.diſcretionẽ de eo qui cogno.ↄſan.uxo.ſue.⁊ facit ad qõneʒ an baſtardus ſit de domo nel familia patris:ð quo per Bar. in.l.finali. C. de nerbo.ſig.=.l.ꝓnun ciatio ff. de v.ſi.¶ M tertio ꝙ filiatio proba tur preſumptiue:uere autem ſaliem ex parte pa tris probari non poteſt. l. lutius.ff. de condi = demon.⁊ ſatis patet ad ſenſum mateꝛ antem ceꝛ ta eſt. l.quia ff. de in ius no ¶ Et nõ. quomodo probatur filiatio: qꝛ per communem reputatio nem ⁊? nominationem parentum et aliorum: de quo in.c.tranſmiſſe qui filij ſint legiti.⁊ hoc pn to uerum quando non poteſt probari de neceſ ſitate. alias autem ex quo quis natus eſt in do mo mariti ex nxore ſua adeo preſumitur filius mariti: ut non admittat᷑ uolens illum dicere ſu um non eſſe filium:mſi probet ſecum tempore conceptionis filij non concubuiſſe nel propter abſentiam uel infirmitatem nel quid aliud textus eſt notabilis in.l.filium. ff. de his qui ſunt ſui uel alie. iuris:facit.l.ſi uicinis ſcientibus. C. de nup. Idem puto in nato ex concubina retenta in domo ut eſt gloſ.notabilis in dicto.c.micha el. facit gloſa. iuncto textu in.il.fi.ff.de pꝛoba tionibus ſed quia hic diueꝛterat a concubinatu et ſic nõ fuit ſemper retenta in domo pondera tur communis reputatio et tꝛactatus qui in tali caſu debet attendi:ut dicit illa glo. notata in.d. .c.michael.et hec faciunt ad queſtionem quam ponunt legiſte in dicta.l. filium æ.l. ſi uicinis:ut ibi referunt fuiſſe quandam reginã que ſuſcepat d i filium ex quodam milire: ſed communiteꝛ repu tabatur filius regis: æ tanquam ꝛegis filius ſuc ceſſit in regno poſt mortem regis.demum regi na neniens ad morteʒ dixit filio ꝙ non eꝛat fili us regis. quare ad dictum ſolius matris ceſſit regno. An autem tenebatur ſibi cꝛcdeꝛe: dicunt doctoꝛes communiteꝛ ibi ꝙ non:⁊ de hoc dico caſuʒ hic 2z. . . filium ⁊.l.fi.inncta glo.ff. ð̊ pꝛo ba.⁊ dico hoc procedere etiam ſi ambo paꝛẽtes negarent:nt probatur in. c. trãſmiſſe in fi.iunc ta glo.in. v. indicijs qui fi. ſint legi. ¶ . ? te ne menti ꝙ potius ſtatur primo dicto extꝛaiudi ciali etiam ſine inramento ꝙ; ſecundo iudiciali etiam cum iuramento:quod ſatis puto indiſtinc te nerum:quando ſecundum dictum nenit in fa uorem confitentis ſen id preſumitur appetere: ſicut mulier hic:ut filius enitare morteʒ ſibi cõ minatam:niſi illam puellam quam prinus illicite cognonerat duceret in vxorem:ut colligitur hic ex antiqua:⁊ ſic loquitur.l.generaliter.C.ð̊ nõ nu. pe. unde ſumptum fuit illud qð quiſqʒ ſua di lucida noce. uid ſi ſecundum dictum iuratuʒ tendit in fauoꝛem uel damnum alterius:ut in te ſte:profecto eſt pulchra queſtio:ideo latius.j. rangam. ora ꝙ appellatione neptis nenit filia fratris: ſimile in. c. accedens de accu. æ hoc eſt ex communi uſu loquendi. nam proprie ap pellatione nepotis nenit filius filij uel filie:nt nõ. dicit tex.in.l.iuꝛiſconſultus.J. nepos.ff. de gradi.ſed communis uſus loquendi attenden dus eſt etiam in diſpoſitione odioſa:ut nõ.de nepote. dicit Jo. an. in. c. fundamenta de elec. li.vj.in nouella:licet in contrariuʒ ⁊ minꝰ bene iudicio meo dixerit YFꝛede.in conſihis ſuis.ſed pꝛo pꝛimo d cto facit:quod notat Maꝛ.i.l. oẽs populi.ff. de inſti.æ iur.? Inno.in.c.olim ð ner bo. ſig.⁊ glo.in.c.nonnulli de Ep.ut in quali bet diſpoſitiõe etiam ſtatutaꝛia communis uſus loquendi preferatur pꝛoprie ſignificationi noca buli:quod nõ. enio nunc ad glo. æ oppo. nideiuꝛ enim ꝙ ſola nominatio non faciat eum filium.l. non epiſtolis ?.l.non nudis. C. de pro ba/So.glo.i.fatendo contꝛarinm:ꝙ bic non fuit ſola nominatio ſed etiam tractatus:ut ĩi lr̃a HM. ſti. dicit ꝙ nec tractatus facit quem filium: licet inducat preſumptioneʒ pꝛo nel contra filia tionem.l.etiam noſtris.ff.de proba.qui fi.ſint le. per tuas ⁊.c.tranſmiſſe cum ſimilibus.credo ꝙ nec glo.ſenſerit contraruim.licet improprie fuerit locuta.dico etiaʒ ꝙ nominatio æ tractatꝰ requiritur: quando filius non fuiſſer nains ex concubina uel uxore domi retenta:alias antem ſufficit ſine nominatione ? mractatu ꝙ fuerit na tus in domo:ut nõ. dicit glo.in dicto.c.michael per.l.filium. ff. de his qui ſunt ſui nel alieni in. ⁊.d.l.ſi nicinis ſcientibus ⁊.S.latius dixi. Item ſcias ꝙ ctiam in nato extra domum ſola nomi natio etiam incidenter facta conſtituit quem in quaſi poſſeſſione filiatonis: donec contraꝛiuʒ probetur: quando fit in acin qui magis cõnenit ¶ He ꝓbationibꝰ. filio q; extraneo utputa ſi dixit bene neniat fili us quẽ nolo habeꝛe ⁊ tenere res meas ita nõt. dixit Oar. in. l.i. F. iulianus. ff. de lib.agno. ar. .l. quidam. ff. de proba. æ uidetur eum ſequi hic do. an. ſed ego non cꝛedo hoc dictum pꝛocede peꝛ textum nõ.in cle.ſi ſumus pontifex.ij. Enſo de ſent.ex.ubi dicitur quod ſi papa nominet ali quem ſeu quouis modo tracrtet titulo alicuius dignitatis etiam ſcienter non per hoc nidetur eum aporobare in illa dignitate: ad ideʒ. c.ſi pa pa de priuił.li.vi. ⁊.l.neqʒ profeſſio.C. de teſt. maxime quia neꝛba ſupꝛa ſcripta ſolent quando que dici ei qui diligitur ut filius.licet non ſit fili aus:⁊ ſic non probat hoc eſſe quod ab hoc con tingit abeſſe de tranſia.prelat.c.ij.⁊.l.neqʒ nata les.C. de pꝛobatõ.confeſſio tamen de filiatione directe facta in iudicio bene conſtituit nomina tum in poſſeſſione filiationis:ut nõt.in.d. J. in lianus:⁊ idem puto in confeſſione extraindicia li directe facta nominato preſenie:ar.l.certũ.. ſi quiſ abſentem. ff. de confeſ.cum materia ſua =z quod nõ.in.c.fi.S.de confeſ.⁊ facit a contrario .I.non nudis ⁊.l.non epiſtolis. C. de proban.ꝗᷓ loquuntuꝛ in confeſſione ſeu nominatuone pꝛop ter aliud facta:⁊ ſic in nerbis enuntiatiuis prop teꝛ aliud pꝛolaus.ſecus in ueꝛbis directe ⁊ pꝛop ter ſe prolatis:ar. in.d. c. ſi Dapa et.l.ex hac ſcriptura cum materia ſua.ff de dona.? ꝙ nõ.ĩ .c.fi. de ſuceſ.ab inteſ.? hec nota:qꝛ aperiunt multum intellectum huius. c. ¶Soponitur 2 nideiur ꝙ potins debrit hic indicari comtra fi liarionem q; pro:quia in contrarium concurre bat prima aſſertio paterna:dum nolebat iſtum recipere pro filio: nec preſumendum eſt ſine le gitima rõe fuiſſe morum / Iem concurrebat ſe cunda aſſertio materna inꝛata: æ plus debet cre di ſecundo dicto iurato q; primo ſine iuramen to:ar.c.ð teſtibus.j.de teſti. lo. ij. foꝛmat in effecu iſla contraria ⁊ ſol. ꝓpe fi.ꝙ hic con currebat fauor filiationis communis opinio ⁊2 nominatio utriuſqʒ parentis. pondera bene gl. quia ſentit ꝙ ubi ceſſaſſet nominatio ⁊ cõis opinio potius ſtareiur ſecundo dicio iurato ꝙᷓ primo. tem quia hic cõcurrebat fauor filia tionis. contꝛa hãc rationem ſurgit Moſti.dicẽs ꝙ huic proli cum eſſet illegitima fauoꝛ non de betur:vnde aſſignat ipſe duas rationes quare ſtatur porius primo dicio.¶ Drima qr quia pꝛe ſumebatur matrem nunc diceꝛe conirarium: ut euitaret mortem filij ut.S.dixi.ar.l.iſti quidem ff. quod mr r. CeeSernnn ratio: quia primũ dictum contrarium. ſecundo dubitationem in ducit: et in dubio uia tutior eſt eligenda: que non erat in non contrabendo. Jo. an. dicit ꝙ ſi hec litteꝛa intelligatur in matrimonio iam cõ tracto pꝛout magis colligitur ex antiqua:illa ꝛ2 tio Hoſti.non eſt bona:ſed potius contꝛadicit quaſi tutior nia eſſet:tunc ut non diſſolueretur matrimonium : ar. c. licet ex quadam in fi. j. teſti.? ideo ſimpliciter tenendum quod po ſuit ĩ e ſ mns Aomr anm dimd ruenn ſnrim inn aunmillinwi lee an nchnn mmmun n lan nxpvun, lan ua Jiman us⸗ ittnuntniheei el dnlpramihnnradant iacvli Dmnlosi lmmtie nte Wumcim Dunnts Kdenemglnnb uurtninninm eI . u inn rrn zuctei u . Ele e Nonhn n un ih enti riner ndenn e nu nimnt uſ nmnman An Nr gl ergyinog . anmn RSMÜf „i N Ne tuittin niſhs n numfctoorſdtn nantuſiue atsanttictnnnmni Brlumgcseetenz Bnccnichioneſenwrimtte oo mntſinvodis Onnnmnuopre⸗ wlus ſes irlenis Amerny im de Pur ala nmmummy lufdiu thui 1 Mrſt /M, zrnunt lun hullst, = Geboitbic ucſenn conra K oegpla in contfariomn concarre ſo peremndamn noedurſſom dehec preſonendum enſne e otum’Nen concortebuſe uurm ioutnt pus deben te olorno i Prino Me imanen 08.] de ueſi. diſſomm nnrarin 100,. ſeſtad 0n fladoris 1 COnfruns oid Nlſs Mrcnis odtn bar bi ccſuſte Monimiottus 6s aroor cunco ouo imo ,amnhur hor flis ſoni buc̃ 1 umm Netlgtinn nmn t ſenun ipſecuns aion V nmocu na ae md cichh unmun dl r. ictn ſummario: quaſiiuelit qdðᷣ hic cum primo dicto concurrebat nominatio æ communis reputatõ. 7 hoc eſt quod uoluit gloſ.hic in fi.et ſic etiam rꝛanſit hic do. An. (20 b bro pro indubita to ut ſecundo dicto non ſit ſtandum licet iura to:nbi cum primo concurrit communis reputa tio dnabus rationibus. Drima quia ex nomi natione ? communi repuratione et tractatu ple ne probatur filiatio eo mo do quo pꝛobari põt: a qua plena probatione durum eſſet recedere per aſſertionem unius Iſʒ iuratam alias enim ſe queretur abſurdum:ꝙ paꝛentes poſſent ad eo rum beneplacitum filios proprios ab eorum cu ra ⁊ ſucceſſione repelleꝛe negando filiationem proprio iuramento contra.c. tranſmiſſe in fi.q fi.ſint le. cum gloſ.ſua ⁊.l fi.iuncta gloſ ff.de ꝓ batiõi.nbi eſt caſus ⁊.l.filium.ff.de his qui.ſunt ſui uel ali. in. Decunda ratio que ponimmꝛ hic in tex quia nimis iniquum eſſet ꝙ qniſqʒ ſua dilu cida uoce ⁊c. Ex his habes clariſimas ratiões decidendi in. cap. noſtro:ſed dubium eſſer exten dendo et ampliando teꝛminos littere. quid ſi cũ primo dicto non concurreret communis repu tatio 2 tractatus: nunquid preualeret ſecundum dictum cum iuramento. er dicto gloſ. con munis lecture nideretur dicendum ꝙ ſic. Ego adhuc dicerem oppoſuum ſi prima confeſſio emanaſſet cum ſuis ſolẽnitatibus ⁊ principaliteꝛ propter ſe. quia tunc non deber admitti ad di cendum contrarium etiam cum iuramento: ut apertiſſime probarur hic iuncta.l.generalit᷑. C. de non nu. pecu. Iniquum enim nimis eſſer nt ꝙ quiſqʒ ſua dilucida noce confeſſus eſt ⁊c̃.ut h̊ 7 dicta.l. generaliter æ ſupra aliqnid dixi ⁊ opti me facit quod nõ. Hartol. in. l. eos. ff. de fal. ad idem.l.ubi repugnantia. ff. de reg iu.⁊.c. ſollici tudinem de ap.⁊. c. litteꝛas de pꝛeſumptio. ⁊æ hec faciunt ad queſtionem. Quidam extꝛa iudicium dixit ⁊ aſſeruit certum quid uno modo:demum productus in teſtem in iudicio dixit oppoſitum ſen alio modo: nunquid ſit credendum ſecun do dicto iurato in iudicio. an primo extraiudi ciali ſine iuramento hec gloſa.in fi.uidetur ſenti re ꝙ potius ſit ſtandum ſecundo cum inramen to. Har.in. d.l. eos.ᷣff. de fal. apertiſſime tʒ con trarium dicens:ꝙ nedum non creditur dicto ſe cundo quinimmo poteſt de falſo puniꝛi per. d. .l. eos.ij. reſponſo:que profecto.l.non ꝓbat:qꝛ loquitur de his qui naria ⁊ cõtraria teſtimonia protulerunt do. An. in. d. c. cum in tua de teſti. nbi refert hoc dictum Har. edicit ſe putare ſecũ dum dictum non ualeꝛe contra primum maxi me ſi primum tranſiuit in tractarum. allegat boc .c.quia ex primo dicto iuncto ſecundo ſaltem ↄ nincitur mendax:⁊ ſic ĩ peccato. dixi tamen qð per hoc non includitur falſitas ut noluit Mar. PDoſſibiſe enim eſt ꝙ prius dixit mendacium ut complaccret partibus:.iſed nunc dixi nerum: 2 non omnis mendax pnnitur pena falſi.l.i. ff. de fal.putat tamẽ ꝙ ſit ſuſpectus de falſo Ego er tnas. ſimpliciter dicerem ſtandum ſecundo dicto:licet aliqualiter ei detrahatur ex priori dicto contra rioꝛar.c.preterea de teſti.cogen.cum ibi.nõ. ꝑ Inno. ¶(oueor principaliter: quia ad hoc nit credatur teſti defertur iuramentum:ut timõe iu ramẽeti cogatur dicere neritateʒ. d. c. ö. teſtibꝰ.j. de teſti. . iiij. q. iij. F. item iuriſiurandi.qua ꝓpt᷑ preſumendum eſt ꝙ nunc dixit ueritatem ? non prius. vide ſimile in eo qui unum dixit ante tor turam:⁊ contrarium dixit poſt torturam. ſtarur enim ſecundo teſtimonio: quia tunc metu toꝛtu re preſumitur dicere veritatem:ut in.l.ſi poſtu lanerit.S.ſed ⁊ ſi neganerint.ff. de adulte idem nõ. Har. in dicta.l.eos:ita dicendum in propo ſito:cum inramentum ſii quedam tortura ſpiri tualis nec debet preſumi immemor ſue ſalutis: maxime in hoc ubi non tractatur de ſuo dõno nel commodo.i.q.vij. ſancimus.¶ Secundo de hoc uidetur bo.tex.in.c.inquiſitionis.v.aut etiam de accn.ubi ſiquis dixit ſe inimicum alicu ins extra iudicium cꝛedituꝛ nibilominus ſibi poſtea teſtificanti contra illum in indicio: ſi pre ſumatur primo dixiſſe in fraundem ut non reſſtifi carerur contra illum:æ ſic mendacium ſimplex non repellit indiſtincte a teſtimonio: ita in pꝛo poſuo pꝛeſumendum eſt ꝙ pꝛimo id dixit ut par tibus morem geꝛeꝛet ſed poſtea timore iuramen ti dixit nerum:⁊ hec experientia efficax rerũ ma giſtra comprobat. ¶ Tertio uide glo. optimaʒ que hoc ſentit in.c.cauſam que.j. de teſti. et eſt glo.fi. in fine que dicit plus: ꝙ primum dictum contrarium non ob ſecundo: etiam ſi primum fuit receptum in foꝛma teſtimonij: dummodo ex aliqna canſa non naluerit atteſtatio recepta: puta quia recepta a indice non ſuo:quod nõ. et pro iſta parte contra Barto. audini conſuluiſſe Bal. 2 incipit conſilium licet aſſeſſores: æ tenu iſſe in. d. I. eos: ac Angelum cum ſecutum: et ni de quod nõ. in ſpec.in ti de teſti.in. S. i.V. quid ſi idem pnto tamen ꝙ ſi primum dictum fuiſſet iuratum ꝙ non naleꝛet ſecundum: quia conuin citur neceſſario de periurio ponendo ſe inter dno contraria inramenta:de iureiur. c. tua ? qd ibi nõ.facit.d. c. literas de pꝛeſump. ⁊ ſic cũ in ramemo poſſet ſaluari theorica quam dat ibi Bar. cum timetur de uariatione teſtium: ut pri ns faciat extra indicium coram teſtibus confue ri cum iuramento.ſed pꝛedictis ob.iſte tex.⁊.d. .l.generaliter: ubi etiam cum iuramento non po teſt quis nenire contra confeſſionem ſuam: ſed reſpondeo nt ſupra dixi ꝙ ꝓcedit quãdd quis confitetur ſeu negat in facto proprio nel quaſi: ſen quando aſſerit ſecundo id quod preſumitur appetere:tunc enim ob.ſibi confeſſio ſua: ſecus autem quando aſſumitur in facto alieno. durum enim eſſet ꝙ ex ſimplici aſſertione poſſit preclu dere niam ueritatis indagande. ſimile in tortu ra ut.S.dixi ⁊ in.d.c.inquiſitionis. et hoc bene nõ. quia.habes intellectum ad multa. Iſtud. c. Boniã contꝛa. na cde . famoſum:⁊æ boc dicit in ſumm dex debet babere notaꝛium uel duos niros ido neos qui ſcribunt acia indicij: alias ſi quid dif ficultatis emerſerit per ſuperiorem puniet᷑:nec credetur ei ſuper proceſſu:niſi inquãtũ peꝛ acta uel alias per legitima documenta conſtabit. Diuidituꝛ in tres panes. In prima ponit᷑ con ſtitntionis cã. in ſecunda conſtitutio: ipi ſtauui mus.in tertia pena:ibi index autem. 6 ibi iniqui iudicis iudicem dici iniquum cum male ſe habet in officio ſuo:⁊ hoc ideo quia udex ðᷣ bet uti eqtate.iiij.q.iiij.c.i.unde ſecunduʒ Jo. an. falſitas proprie eſt in teſte qui debet nti neri tate:de cri.fal.c.i.xi.q.iij.quiſquis.iniquitas in iudice qui debet uti equitate d.c.i.quod nõ pro forma ⁊ pratica formandi proceſſum contra te ſtem uel indicem. 5 ſecundo ibi ueꝛam ne gationem æc.ꝙ negationum quedam eſt ueꝛa quedam non uera: æ appellat Hoſti. uerã illam que eſt pura ſimplex ⁊ indeteꝛminata. Jo. an. in telligit textum in determinata. nam ſi dicatur ꝙ citatus tali die ⁊z. ſic dettrminata:nihilominus poteſt deficere probatio de contrario: ?2 iõ tex. hic dixit quandoqʒ quaſi aliquando probari poteſt. Ego dico ꝙ uera negatiua eſt illa que ñ habet in ſe incluſam affirmatiuam ſine ſit deter minata ſiue non.S. de renun. ſuper hoc ĩ fi.nbi nõ. Si enim habet in ſe incluſam affirmatinam: illa non eſt proprie negatio:ut ſi dico ꝙ nõ cõ ſenſi ſoonte:includit enim quod peꝛ metum con ſenſi:⁊æ hoc eſt affſirmatinum:quod direcie pro bari poteſt. ſed negatiua neꝛa nunquam diꝛecte probari poreſt: ut patet ibi in tex nulla ſit direc ta probatio.licer aliud ſenſerit et minus bene. Jo an. in. c. bone de ełc. =dic ut ibi plene nõ. ſed quãdoqʒ impoſſibilis ẽ probatio:ut quãdo non eſt reſtricta ſen determinata ad cenum lo cum ſeu ad cerias peꝛſonas. quandoqʒ pꝛobaĩt̃ ſed difficultier ut quia indirecte.nt quãdo eſt ꝛe ſtricta modo pꝛedicto..ideo tex. hic dicit quan doqz. C hoͤterno acta ſcribenda tam in ordi nario iudicio ꝙ; extraoꝛdinario: ⁊ hoc iniellige niſi ſit cauſa modica:tunc enim nulla ſcriptura requiritur: nec ꝛeſpectu ſententie nec reſpecin ꝓ ceſſus:ſed cꝛeditur ſimplici iformationi iudicis: ut eſt tex. nõ. in aut.niſi breuioꝛes.C. de ſen.ex peꝛicu ꝛeci. et ibi per Haꝛ. qui hoc tenet expꝛeſ ſe: et clarins facit tex.i aut.ut iudi.ſine quo ſuf. .F. neritatem colł.ij. naʒ ⁊ ſi in iſtis modicis cꝛe dirur relationi nuntij. l. ea quidem. C. de accu. nõ in. c. cum parati de ap. fortius credetur ſim plici aſſertioni indicis:facit ad predicta tex.i.c. ſi quis cum clerico.xi.q.i.ubi optimus tex.iũc ta glo. ⁊ uide quod nõ. glo.in.c.i.de libel.ob.et quod ſuper ca dixi.⁊ idem dic in criminibus le nibus. nt.l. leuia. ff. de accu. et quod ibi nõ. et in .d. auté. niſi.? pro hoc nõ. dicit Maꝛt. in dicta ant. uſi bieniores:ꝙ nubi dat᷑ pateſias arburo ¶ De ꝓbationib. ſeu indici ut ꝓcedat ſine ſcriptis uidentur ꝑtes noluiſſe. ur ipſius ſimplici iformationi et relati oni credatur quod bene nõ pro limitatoone eo ꝛum que dixi in.c.poſt ceſſionem.S. eo. gue antem dicatur cauſa leuis:dic hoc arbitrarinm reſpeciu qualitatis perſonarum ⁊ cauſe:ut nõt.i dicta aut᷑.niſi nide glo.in.c.fi.de re iudic.li.vVi. 2 predicta limitant mulium hunc tex. ? nide peꝛ do. An. in. c. quintaualis.j.de iureiur.in.xxvi. colł. ubi limitat H̊ dictum Hirt. in actis oꝛdina torijs ſecus in deciſinis. quia hoc eſſet ualde ꝑ iculoſum quando ex eis dependet deciſio iuſti cie:pro hoc quod ipſe Hauo.nõ.in.l.ſi ſocicta tem. F. arbitrorum. ff. pro ſo. ubi nult qð per te ſtes poſſit pꝛobari factum arbitrorum: cũ coraʒ eis non requiraiur ſcripꝛura. ¶ NM. ibi publi ca perſona ⁊c.ꝙ notarius dicitur publica peꝛſo na:⁊z boc ideo qꝛ gerit officiũ publicum: ⁊ ideo quandoqʒ . app llatur ſeruus pnblicus: quia ſer nit publice exercendo officium ſuum. ff. 26 pu. lal. lo.1.ij. in fi. 7.c. ij. de nſu.li. vjMnandoqaʒ dicitur ſcriniarius.j.de preſcrip.ad audientiam et de hereti. ſi aduerſus. Quandoqʒ dicuur ta bellio. J. de fide. inſtru. c. pe. Item ⁊ notarius ðᷣ ſimo. c. i. Item tabellaꝛius. C. qui teſta. fa. poſſ. .l. hac conſultiſſuma. J. ſed quia tabellaꝛiorum = in.l.i. C. de tabel.li.x.Dicitur etiam ſcriba: ut ibi nõ.ĩ Reica de diuerſis nominibus ⁊ officijs eorum. Et ex pꝛedictis nõ. ꝙ quandoq; nnum 2 idem habet diuerſa nomina: ⁊ hoc pꝛopter di nerſos effectus. dicit enim notarius: quia redi git in nõ. ſeruus publicꝰ quia ſeruit publice ⁊c̃: ſic limita.l.ſi idem codicilł.C. de codicili.ubi ni detur innui contrarium. ¶ Mota ibi aut duos niros idoneos æc̃.ꝙ unus quantuncunqʒ idone us non equiparatur notario: quia ille eſt appro batus ⁊ gerit officium publicum ⁊ ſic collige aðᷣ in pertinentibns ad officium alicuius plus de bet ſibi credi qᷓ; alteri q;tũcunqʒ idoneo facit.c. ad audientiam de preſcrip. et nide quod nõt.in c. eum parati de app.ſed duo teſtes bene eqpa rantur notario ut hic ⁊ in. c. cum Joannes de fige inſtꝛu. æ. l.in exercendis. C. de fide inſtru. refann notaꝛij ĩ cauſa nerſatur cir ca nia dũtaxat. Drimo nt uniuerſa iudicij acta conſcribat ſecundum iudicis pꝛeceptum appo nendo locum er tempus ſcripture:et ꝙ ꝛquirat iudicis preceptum ſen auctoꝛitas:facit ibi tex. iudex ſemper adhbibeat æc. z.j. aliquid dicam de loco ⁊ tempore:uide tex.cum ibi nõ.in.c.ab bate ſane de re iudi.li.vj.ubi declaratur quare iſta inſeruntur Secundo nt actoꝛum exempla tradat pariibus. Tertio ut actorum originalia penes ſe reiineat: ut ſi quid difficultatis poſtea emerſerit ad ipſa adhibeatur recurſus.et ꝑ hec eſt expedita queſtio qua queritur quid ſi index dicat ꝙ nelit acta remaneꝛe penes eum et notaꝛi us uelit ꝙ penes ſe. certe pꝛcſerendus eſt ſcrip tor per iſtam litteram. ¶ Iem qma ſi de ſus ſcriptura dnbitaretur poſiet ſibi ꝑiculũ iminex/ denmne, emndan 9 mlmfi⸗ lunte nigani , c dugete⸗ Ggküimn „ igmtuneth unlurmin t Mm ijnjnh ban en nn⸗ rcknr n n . Atrer elg udlim nmcni⸗ munit bun rſumi muun ui rimmrutradWʒ, õ N inn tanm nens wi Kütensts Mnſasn fiomaſnieigu win VNGdeframmattud Uterkitdoingi m jufnitmierizi aintriiin ini Müſintnn Wltaidinn üniigiſi ier Uin unhktnir irttrt Mrmninninn iotiene, ogien, Nlenie e gnalrns t alusn nucnukin 1cgolnggi nnöhe⸗ un . Ciinn natlsotc g ni boceſſe ce nch er gg a 1 pente grſoi nale 1uo. n in ,eiſoeen nſtdo ſo.vb nur gooer 2 I n um ndinoln unumnorn i⸗ bi cub aabeno p lamrſanns Orblius:blg ſer recndoftcun ſon Kde. nanl g Brntn Aunks) Eeictadendennnn nleſns. Onntdadionnn n nde NNn c e Nntroimis Irmunelnns gl l hinel Glilim M ar atttuonme Anl Aranis, Adumis umninz taffſ⸗ rntnso, qlunco;nun enig nommneboc opeer d dor enunnoarus ais rei publc' paſewit doſen moodlell Cge codicle W numun. (Von biavt nns egumsgunmnunennchioe nur omnio:abin lectaphto cun volcun lctoliged 18 d cfhnn aicnins N M Himn izütmnldaid e Ntd iin “ ndend tcnd cegpari Ms unde ſua intereſi ut penes eum remaneant:nec ob.c.fi.j.eo.quia ibi de facto acta remanſerunt penes iudicem. æ hoc tenet Jo. an. hic ⁊ facit iu ramẽtum ꝙ ipſe notarius preſtat: de quo in.c. ſicut ne cle. nel mo.dicit iñ Jo.an.qꝙ de ſacto ſ uatur:ꝙ ſi notarij ſunt officiales epoꝝ comituʒ nel rectoruʒ qui ciuitatibus pᷣſunt cogunt᷑ finito ipſoꝝ officio dimttteꝛe acta in camera officij qðᷣ geſſerunt ?æ ꝓ hoc more bñ facit ſ̃m eum.c.ad audientiam de preſcrip.⁊ ꝙ. le.? nõ.j.e.cuʒ ca nuſam. dicit tam equum talia duplicari:ut penes ntroſqʒ remaneant:quod ſatis mihi plʒ ut ſic ſulatur:et officio quod geſſerunt et ipſi norario et iura naria reducent̃ ad concordiam. ¶ Nõ ex pᷣdictis et ex tex.ꝙ ſi ſuꝑ exemplari orit᷑ dubi tatio recurrendum ẽ ad originalia. ¶ Mõ. hic xiiij.que ſunt de actis iudicij et de exceptione nide qð nõ.ſpe.in ti.de dila..i.vᷣ.et nõ.et pon deꝛa ꝙ vᷣ int᷑ acta nõ fit mẽtio ðᷣ ſñia:⁊ ſic nẽ ꝙ; ſnia non ſit de actis ſeu ꝓceſſus iudicij:et ſic fa cit:ut appellatione actoꝝ aut ꝓceſſus nõ comp̃ hendatur ſnia. ↄrium tʒ hic Jo.an.ſuꝑ.v. ꝓccſ ſu remittens ad nõ.ꝑ ſe in.c.in pntia de ꝛenũ.et nide ꝑ eundem in addi. Spe.ſuꝑ Nica de ſent. ꝓla.ubi latius diſputat concludens:ꝙ eſt acins ad bunc tex. Rndet. qꝙ hic intendit im ꝓuidere ꝙ acta deſcribant᷑.un non erat opus exprimere de ſententia:cũ de illa iam ꝑ prius erat ꝓuiſum bec Nenſio mihi non placet:qꝛ licet foret ꝓuiſuʒ nt fereretur in ſcriptis.C. ð ſen.ex.ꝑi.reci.ꝑ to iũ.ij.q.i.in pᷣmis de re iudi.c.fi.li.Vi.non ramẽ erat ꝓuiſum ut redigeretur in actis publicis:ſi cut hic dẽ de actis ſeu ꝓceſſu un ſatis erat oliʒ ꝙ ſnia feꝛeꝛetur in ſcripcis:licʒ inde nõ fieret pu blicum inſtm:uel in actis publicis non ꝛedigeꝛe tur:ut eſt caſus ſᷣm communem ⁊ neꝝ intellectũ in.c.albericus de teſti.⁊ ideo dico ꝙ iſte texius potius ꝓbat ꝙ ſit de actis ⁊ ꝙ dʒ redigi ĩ ſcrip tis ſicut alia acta:ad h̊ induco lr̃aʒ:ibi cõcluſio nes ⁊c.uñ pondeꝛa.v.⁊c.cum ſequentibns:que aperte innuunt:quod etiam ſnia ſit redigenda ĩ ſcriptis cum illa ſequat᷑ poſt conclaſionẽ:⁊ ideʒ de appellatione a diffinitiua. nam. S. ti ſentit ðᷣ appellationibus ab interlocutoria:qꝛ illud vᷣbũ ſequitur nerbum interlocutiones.alias enim qͥd operarentur illa nerba æc̃.q occuꝛrerent compe tenti ordine conſcribenda:cum poſt concluſiõeʒ non ſperent᷑ alia acta pᷣter ſententiam æ appella rionem:ad hoc.c.cum dilectꝰ de fi.inſtrum.⁊ ꝙ; nõ. Inn.i.c. paſtorał ð cã poſ.⁊ ꝓprie.? q ſen tentia ſit de actis facit.c.cum eterni de re iudi. li.vVi.⁊.c.cum inter de re iudi.et optime in alio facit iſte tex.peꝛ aꝛ.a maiori.nã ſi ſñia interlocu toria que etiam fert᷑ ex actis debet redigi ĩ ſcrip tis publicis: ut hic: fortius diffinitiua que ẽ ma ioris preindicij:⁊ hoc nõt.⁊ hanc opi.qð ſit de actis ſequitur etiã Cal.in.c.cũ dilectus de cau. poſ.⁊ ꝓprie.ĩ v.ſñniam.⁊ ꝓ hac dicriõe ⁊c̃.facit qð nõ.i.l.gallus.S. ?æ qnid ſi tm.ff. de lib æ po. Vltio. hic nõ.ꝙ qñ ↄſtõ cõtinet aliquid nõ Zuoniam ôtra. ꝓpter ſe principaliter ſed ad finem alicuiꝰ mali enitãdi tranſgreſſores ñ illaqueat ad penam:ſi finis ad quem pꝛincipałꝛ tendit cõſtõ non uiola tur.⁊ idem puto reſpectu peccati moꝛtalis:dum mõ cõſtõ non contẽnat.uide quod pulchre nõ. archi poſt beatum Tho. in.c.ntinã.lxx vi.di. vVi des enim ꝙ acta mandant᷑ deſcribi:ne inocens ledatur.un ſi ↄſtõ iſta ñ ſernatur non ponitur iu dex ſi nulla difficultas ex omiſſione emergat: quia tunc ceſſat finis hniuſ ↄſtõnis:facit quod nõ. Inno. in. c. quia pleriqʒ de immu.ec.æ hoc bñ nõ.quia multa ſunt ſtatuta preſertim ĩi eccła que n ordinant᷑ principaliter ꝓpter ſe:ſed ſunt inſtructiua bonoꝝ:ut pᷣcepta indicentia ieinnia 2 ſimilia. eniamus nunc ad examĩatidnem glo.iux morem:æ pꝰ queritur in glo.i.quare di xit tex.ꝙ negatiue non eſt directa ꝓbatio.hn det: quia indirecte bñ põt ꝓbari: directe ãt nõ. hoc declara pront.in. d. c. ex tenore alł.in. glo. Jo. an. hic dicit ꝙ ẽt directe ꝓbari poteſt ꝑ cõ feſſioneʒ aduerſarij:ðᷣ temp.or.dilectus de eta. ? quali.c.ul.ð ↄfeſ.c.i.li.vVi.ſed dic melius ; ꝑ ↄfeſſiõem ñ ꝓbatur ꝓpe negatiua.quia ↄfeſſio non eſt probatio ſed ꝓbaniõis releuatio:ut ipᷣe met Jo. an. noluit.S.e.ſuꝑ ſica ubi dixi:⁊ ſic ſtat ꝓpᷣe ⁊ nłiteꝛ iſte tex.qꝙ nulla eſt directa pro batio. ¶ Quero ⁊.qð dẽ indiciũ erordinarinʒ de quo tex.hic facit mtionem.glo.ij.dat duos intellectus. MDrimus nt intelligatur de indicio iſtituro ſine accuſatore:ut q;do index ꝓcedit ꝑ niam inquiſitionis uel denuntiationis.?æ nora ntrũqʒ intellectum ꝓ intellectu ſtatutoꝝ. Iteʒ et tene menti glo.ꝙ ꝓceſſus geſtus ꝑ uiam inqui ſitionis dꝛ eordinarius.⁊æ idem uẽ ſentire In no.in.c.cum oporteat de accu.ſed oörium nõ.i .c.dilecto de ſen.ex.li.vVi.ꝙ ſit nia ordinaria:ui de tu quod dixi.S. ſuꝑ Neica de iudi.nel dic ⁊ 3 vᷣm Wincẽ.⁊ ↄmuniteꝛ doc.hic:qꝙ iudiciũ agita tum coram arbitro põt dici exordinariũ:cuʒ ar bitria ſint redacta ad inſtar indiciorum.ff. de ar bi.l.i.? in ſcriptis ꝓceditur.C.de aꝛbi.l.pe.nec uerbo arbitri credit᷑.l.ne in arbitris.C.e.⁊ h̊ li mitatur ut.sS.dixi.⁊ quilibet iſtorum intellectu um ſaluari poteſt:niſi alind apparerer quo ad G̊ ultimum de uoluntate ꝑtium ꝑ.S. dicta. uide iñ multos caſus in quibus acta nõ requiruntur ꝑ doc.in.c.i.ð libel.ob. nbi dixi. ¶ BGlo. iij .prio colligit ꝙ tabellio equinalet duobus reſtibꝰ qñn qʒ tribus:ut in iuribus allegatis in glo. ⁊ facit .l.i. iuncta.l.domitius. ff. de teſta.æ.l.hac conſnl tiſſima. C. qui teſta. fa.poſ.dic ut płe nõ.in.c.cũ Joannes de fi.inſtru. z.c.cum a nobis de teſti. Secundo colligit glo. ꝙ plus creditur ſcrip ture tabellionis ꝙ; ſcripture epi: dic ut płe dixi in. c. poſt ceſſionẽ.S. e. ¶ Tertio op. ꝙ ſcripru re tabellionis nõ dʒ credi ſine teſtiũ ſubſcriptõe in aut᷑. de beꝛe.⁊ fal.S. ſancimns: cuius ↄtrariũ innitur hic gl. Hendet ꝙ ↄrium ꝓcedit ĩ ↄctibꝰ ſed in iudicijs cꝛedirur circa acta ſolius tabelli onis ſcripture ut hic: ubi de teſtibus nulia fit d 5 mentio: katetur tamẽ mtius eſt teſtes adhibẽ ſi hꝛi poſſunt. (n banc gl. æ qcqd dicat ſatis facit iſte tex. .l.in donationibꝰ. C. ð dõa. fm cõem intellectũ quem uidetur ſequi ibi bar. adducit ad hoc illaʒ legem nalde nõ. ?2 i Gof. 2 Inno. bic ⁊ in. c. poſt ceſſionẽ. Hoſti.dicit h uerum nubi non nertitur in dubium de ſcꝛiptura notarij: als non credit᷑ per ant᷑.de fi. inſtru. F. ſi qs igitur 2. F. ſi Vo. æ ad.l. in donationibꝰ nini lyndere: ſI minus bn. Jo. an. dicit cõiter ſerugi ꝙ i li. comie. ? in iterlocutionib ſcribunĩ teſtes in alijs nõ. apnd aliquos vo obſeruaĩ: ꝙ ĩ dif finitina tin ſcribuntur: cum illa ſit finis ⁊ tmiuſ actoꝝ fl. de re iudi. l.i.? ubi maius periculũ Vii tur: ibi cautius eſt agendum: de elec. ubi ꝑiclin .li. vj. Joſe mi Jo. an. ur̃ uelle ꝙ de iuꝛ ni ꝛeqꝛũ tur teſtes: cum debeat credi ſcripture tabelliõis: qui teſtem ſine pñtia teſtium exaĩanit in ſecꝛeto: ſed Hoſti. dicebat illud ſpale: ꝙ exaĩatio dʒ ſic fieri in ſecreto.j.de teſti.neneꝛabił.ſed ego dico q; bec i eſt bona ſHynſio:qꝛ bñ pnt adhibeꝛi te ſtes:ſʒ ipſi teſtes ñ debent exaĩiari ſimul:ut pro batur i. c. ut offic um de bẽti li. vj. ubi ꝓpt gra nitatem facti inbetur duas religioſas perſonas adhibeꝛi in exaĩatione teſtium. æ hoc eſt bonum ↄſilium in qualʒ cã: ut teſtis poſſit conninci de falſo:ad h̊ qðᷣ nõ. Inno.in.c.albericus.j.ti.i. 2 qð dicaʒ in.c.ſicut.e.ti.⁊ ſie arguendo ex dic to.c.nt officium ꝑ locũ a ſpãli ſatis ꝓbatur ꝙ ᷣ actis indicialibus non ſit nece teſtes adhibeꝛi: tene ergo primũ. Et aduerte quia nõ oĩa ꝗ ſcri buntur in actis ꝓbantur per ſolam ſcripturam notarij: ſed oʒ ꝙ ſint de actis. unde tʒ Lapꝰſua alk. lxxx viij. ꝙ inſtrm procurationis uel delega tionis ñ ꝓbatur per ſolam ſcripturam tabellio nis abſq; inſcriptione teſtium: qꝛ iſtañ ſun actia indicij ſᷣm eum.quod bñ nõ.er nidetur eum ſeqᷣ; do. an. hic ego allego Inno. in. c. cum in iure 8 of.deł.ubi nõ. dicit:ꝙ ſola ꝓductio inſir̃oruʒ eſt de actis:et ſic de prodnctione ſcriptura tabel lionis facit fidẽ dumtaxar:⁊ ſic intelligit.tenoꝛc t inſtr̃i nõ probat:niſi aliter ſolẽniter fuerit exẽ platum. refert alios tenere Zrium:⁊ de hoc ulti mo aliquid.. in pꝛarica tñ cantuʒ eſt ſeꝛuar̃ con ſuetudinem regionis: ⁊ ubi de ea nõ apparet: te ſtes adbiberi in omnibus actibus pindicialibꝰ ꝓpter opi.õrias ⁊ ꝓpteꝛ nõ.in.d.l. in donatiõi bns. ¶ Blo. in. v. citationes ſcribuninꝛ ? põit aliquos effectus: ut pʒ in ea:ſed non ponit me liores effectus.ego dico ꝙ citatio eſt fundamen rum iudicij: inſti. de pe. teme. iti. in fi.? omnia q̃ fiunt in preiudicium abũtium ſine citatide nõ ualent: ut. c. omnia æ. c. caueant.iij.q.ix. qnimo. 2 ſniĩa lata in fauorem abſentis non citati nõ na let: ut eſt glo.nõ.in.l.ea que.C.qũo ⁊ qñ iu.fac .l.furioſo cum ibi nõ. ff. de ꝛe indi.iõ ut appeat nalidiras actus deſcribuntuꝛ citationes. ed hoc ⁊ S tex.op.glo.nam ſi creditur nuntio ci tanti:fortius dʒ credi iudici:⁊ ſic non debet eſſe opus ſcribẽ. ſo. glo.ꝙ bodie non cꝛeditur Et ¶ He pꝓbatonib. nuntio niſi ſit iuratus: æ hoc m ↄſuetndinem lombardorũ:ſed auct᷑e ⁊ diſpoſitione hꝰ. c. non qʒ credi ẽt tali nuntio: ſed oʒ ꝙ legitime cõſtet ut hic in fi.uult ergo glo.ꝙ hodie etiam nũtio ii credatur. ⁊ h̊ etiam tenebat Jo.nt hic refert Jo. an. dicebat hoc tñ ſub dubio forte: uel ſecũ dum enndẽ Jo. ſaltem quo ad boc cꝛeditur nũ tio:ut negans cogatur inꝛaꝛe ſemon citatum. S. de reſti. in inre. ex liteꝛis.ſed Inno. ? Hoſti. ſẽ tiunt prium dicentes ꝙ ius nõ uetat nũtio cꝛe di ſed iudici.æ rõ diuerſitatis eſt: quia officium indicis non eſt citare qnimmo dʒ hr̃e notaꝛium qui ſua geſta conſcribat:ſed officium nuntij eſt citare:non ergo miꝝ ſi ſibi creditur. Itẽ gꝛaue eſſet etiam ꝑtibus ſi nuntius hꝛet ducere ſecum notarium i citationis actu. Aliaʒ 20em inter nũ tium ? indicem addit Goff. dicit eniʒ ꝙ fꝛequẽ tius oritur alteꝛcatio inteꝛ iudicem ⁊ partẽ ꝙᷓ ĩ ter nuntium ⁊? ꝑtem: ⁊? ideo minns credi iudici q; nũcio: ? ſic trãſit Jo. an. bic ſupꝑ iſta glo. ſed ſuper tex. refert opi. Hoſti. qui dicit cꝛedi nun tio ſi eſt iuratus ſicut creditur tabellioni.ſ.pᷣma facie.nã ſi negatur citatio non ↄnincitur negãs per ſolam aſſertionem nuntij: æ ideo ntile ẽ ſecũ dum eum nt teſtes adhibeat in actu citationis: ar. in. c. ſacro de ſen.ex. ⁊ in. c.ex lr̃is ð in inte. reſti ſecundũ hᷣ dicit intelligendum ꝙ nõt.de ap.cũ parati.de dolo ⁊ contum. cũ dilecti Ego ꝛemitto te ad nõ. per Cy. ⁊ alios in.l.ſi quis de curio. C. de fal.et plene dicam in. c. cum parati de ap.nec placz mihi indiſtincte hec opi.unt non poſſit negans citationem ↄuinci ꝑ nuntium. ad quid enim nuntius hẽet officium publicum. ma gis enim dʒ ſibi credi qui deponit ſuꝑ ꝑtinenii bus ad officium ſuum ⁊ i facto non ꝓpo: ꝙᷓ ꝑrti neganti ad ↄmodũ ꝓpᷣum. ar. bic ? in. c. ad au dientiam de pᷣſcrip. æ licet dicatur nuntius nilis fortune: iñ ſaris eſt ꝙ fuit approbatus in illo of ficio: aꝛ. in. c. pterea de teſti.cogen. ubi bo.tex. dicam latius in. d. c. cum parati. æ concludendo aliqua dicta Inno. ſupeꝛ tex.qᷓ facinnt ad mãm hꝰglo.dico ꝙ lẽis ſigillatis ſigillo iudicis conii nẽtibꝰcitationem ẽt ſine ſcriptura tabelliõis dʒ ſtari ? citatus dʒ credẽ ſecundũ m ea ꝗᷓ plene di xi in. c. pꝛeteꝛea de dila. ⁊. c. poſt ceſſionem. S e. 2 ̊ Moſti.?æ Inno.idem ẽ ð is qᷣbꝰiudex dat pfateʒ nuntio citandi:qꝛ iſte ̃e nõ ſũt de actis quid ergo debet ſcribeꝛe notanus. dicir Inn. 2 Hoſti.ꝙ dʒ ſcribẽ citatiões.i.relatiões nũtioꝝ citantiũ ſen Eas citatoꝛias poꝛrigeniiũ ⁊ pntan tium. uel citationes.i. pꝛecepta impoſita nuntijs de citando:⁊ h̊ͥ nlrimum communiter nõ ſernat ſecundũ Jo. an. hic ⁊? male.unde dico ñ diſiunc tiue ut loquũtuꝛ doc.ſͥ copulatiue: ꝙ dʒ notqtꝰ in actis deſcꝛibẽ cõmifſionẽ nuntio factam de ci tando ⁊ relationẽ ipſius nuntij qualiter citauit. 7 hoc ſentit Hoſti. hic. ꝓbo rõe:nuntius ñ dʒ aliquẽ citare niſi receperit ſpale mãdatũ in dicis de cirando:nec ſufficir licentia generalis:in qua fuit officinm ſibi cõmiſſũ:ar. in...fi. C. de exbi. ſ SRN,, blec, 4 , in ci ſeubte Pl air i emmm iu ur auli ann ſer udaſ iinni ſymreltan Aulmtfigula g irommnreg t n iſcum mini mmndn mmimnnm mnieniin Ingikutondm m tee Mabitgnmn, Htinfrnüntcnmin an Npawererg in miue ſuonen mns ian tdm Goen olaa ta. liannmngenntimſ üctnnmtzin⸗ ihtienlnm Mrnirnkuct NAdſtiNt anteßa ein glmmmſmetin antnihinn Nutlrs Mi iſͦ iien 1bn li teree unhfdid⸗ Aizl anmnrtli dſdd lrnnn N 1 n egen tſin niyns gedli iodſi Emnn Jamn be ſnn ſn go. ed ſn o. oſi geicet gec Uun nuwsſat gedin belioniſn ugm Ctdio non orincir negs Ucrudnen nuni:Rded wle iſech nn Meshbeninnn Entont⸗ o elen a tin cc ios nin. mchsdin inlincm o ud⸗ cdhocannn ädlu , r Ati,ſ Narnr am an ui mubi incltnae keropi nr non Unmnonen ouindioruninn, ad nsbie oficlun podicom. a geci goidcoriſo MWeni nſoomtiſaoo von ppori i oi ppon a hit tintad 49 b. lcer cumn Nuntins ulis sgun ahoenn loo cogen ido . denen de i in dCn lt CohlntendO end erier ichinn Arin gs ſoloisſl dstcni nopen a ne Gepnon D si n. . ſol . nerngun in ron doc. oftaunnde gonn 8 corncion imonin decidet⸗⸗ vs funih ſc, rtaniontih or otienanit ,ſeentis 9 ſat e Gnſin ſicum ꝛeis. ⁊ boc ibi expreſſe tʒ Bart. alleger Inn. in Zrium hic ſed certe poteſt intelligi ita:ut non ſit Zrius:⁊ plus dico ꝙ non dʒ iudex citaꝛe niſi ad petitionem ꝑtis alias non ualz citatio: ut nõ. idem Mrtolus in. l. ad ꝑemtorium. fl. de iudi: dixi in. c.i. S. de iudi. Itẽ ꝑ bãc ↄmiſſionem nõ ꝓbatuꝛ ptem fuifle citatam:⁊ ſic non includeꝛet᷑ naliditas actus:ar.in cle.ij.ut li.pen.iõ utile et quaſi neceſſarium eſt nt notarius ſcribat quali ter index ad petitionem ꝑtis iniunxit nuntio ut ciraret titium:et ꝙ nuntius ꝛeuerſus ꝛetulit ſe ci taſſe:et in multis locis fit citatio cum cedula no taꝛij:et ꝑ hec ſit expedita bec glo. ¶ Blo. i. F. dilatiões q̃rit ad quid ſcribuntur dilatones. red dit tres rões.prima nt ſciat᷑ qtum cõtineat una queqʒ dilatio:ſi foꝛte poſtea negaret. fa an ſciat̃ an fuerit ꝑemptoria nel ñ.nã pᷣma ñ dʒ eẽ ꝑemp toria niſi ex cã de dilat.c.i.⁊ inhoc gloſ.duplici ter male loquit᷑ prio qꝛ.c.i.de dila.loqt de dila. citatoria:⁊ tex. hic loquit᷑ ð dilatione deliberato ria uel ꝓbatoria. Itẽ ⁊ citatoria põt eſſe ꝑemp toria etiã ſine cõ.dũmõ nõ ſit nimis bꝛeuiſ:⁊ ſic loquit᷑.c.i.de dila.ad hoc.xxiiij.q.iij. de illicita 2z. lI.ↄtumacia. ff. de re iudi. Deliberatoria uero nel ꝓbatoria ſemꝑ intelligit᷑ pemproria ſiñ qua libet alia cã ẽt ſi nõ exprimat᷑: ut pʒ.iij.q.iij. of feratur ⁊.l.fi. ff. de fer. dixi plene poſt gl.i.c.ij.ðᷣ dila. Tertia rõ ſm gl. ut ſciat qñ quis poſſit pu niri ut contumax:qꝛ nõ debet quis excõicaꝛi uł miſſionem pati:niſi poſt tertiam citationem uel unam ti ꝑemptoriam ĩ expenſis m factis per al teram ꝑtẽ porerit condẽnaꝛi ex ↄmmacia ĩ pᷣma citatione. ¶ Hõ. bñn hãc gl. ad plura.pᷣmo ꝙ ñ dʒ miſſio fieri niſi precedente tertia citatione uł nna ꝑemptoria:⁊ ꝙ poſtea non requiritur alia citatio in actu miſſionis: ſicut obſeruatur in ex cõicatione:ut in.c.ſacꝛo de ſen.ex.⁊ in.c.i.de in di.h̊ etiam uoluit gloſa.in.il.ſi finita.F. iulianns .ff. de dã. infec. ubi ꝓbatur nide ꝙ dixi in. c.i ð indi. z. c. qmn. S. in alijs ut li.non conte. ¶ 2 nõ quod ex pᷣma citatione licet non poſſit ꝓcedi ad penam contumacie põt im ꝓcedi ad condẽnatõ nem expenſaꝝ qᷓs fecit ꝑs pns idẽ nõt.in.c.que relam de ꝓcur.nbi plenius de hoc.hoc tñ limita vm ea que dirxi in.c.cum dilecti de do.⁊ cõ. ubi oĩo uide.¶ Tertio nõ.ex gl.iudicẽ nõ debẽ cõ mmacem condẽenare:niſi ſibi prius conſtet ð cõ iumacia:ad hoc.ij.q vj.ſi quis. Et aduerte ad unũ nõ.dictũ Har. qð repetit in duobus locis in.l.ſi finita.S.iuł.ff.de dam.infec.⁊ in.l.multũ intereſt.ff. ð cõdi.⁊æ de.ubi dicit: ꝙ ẽt preſuppo ſita ↄtumacia ſi tñ iudex eã ignoraret nõ nalʒ ꝓ ceſſus co ntumacie punitiuuſ ſen fundatus ſupe⸗ otumacia:qꝛ ignoꝛat id ꝙ ẽ cã ⁊æ fundamentum ſui ꝓceſſus dicit de h̊ caſum in.l.h̊ ãt.F. i.ff. ex qͥ cau. in poſ. ea. ⁊ allegat Inno in. c. cũ oↄrigat de of.deł un dicit ſe reprobaſſe ſemel quendam ꝓceſſum i quo pᷣus erat facta condẽnatio ↄtũa cie:⁊ poſtea erat facta relatio ꝑ nuntiũ de citatõ ne:iõ dicit cautelã eẽ ut iudex dicat niſis citatio Quoniam ôtra. nibus relationibus contumacie ⁊ toto proceſſu ⁊c.⁊ dic ꝙ licet ſit lutum:n tũ credo neceſſariũ. ſatis enim eſt ꝙ ex actis pateat ↄtumatia: ⁊ ſic oſtat indicem inſtructum:facit.c.i.de.ſen.ex.⁊.hᷣ bñn nõ:qꝛ doc.nr̃i non ponunt. Nunqd ãt ſuffi ciat ꝙ nuntius retulit nota.dicit. Har. ĩ pᷣalł. F.iulianus ꝙᷓ ſic:qꝛ per notariũ põt fieri fides indici:ſicut ⁊ inſtr̃a poſſunt ꝓduci ſoli notario :l. eos. J. ſupeꝛ his. E. ð ap.ex quo concludit n eſſe neceſſe ꝙ cõmiſſiones de citando uel relati ones nuntioꝝ fiant iudice ſedente ꝓ tribunali: ar.l.ſed interpelletur.ff.de arbi.⁊ nide qð dixi in. c.ij.ð dila.⁊ qð nõ.in.l.a ꝓcedente.C. de di la.quod bñ nõ.ꝓ intelleciu hꝰ.c. ¶ Blo. ſupeꝛ V. recuſationes colligit:ꝙ iudicis recuſatio dã da eſt in ſcriptis:alłat in ar.j.ð ap.ſecundo req̃ ꝛis. dicunt Moſti.? Jo.an.ꝙ in hoc nõ egemꝰ argumento: qð eſt expᷣſſuʒ.C. de iudi.l.apertiſſi mi:ꝙ recuſatio danda eſt in ſcripti duerte fateor enim ꝙ danda eſt recuſatio in ſcriptis ꝑ .l. aꝑtiſſimi ⁊z.l.cum ſpãli. C. ð iudi.⁊ ibi gl. for mat libellum recnſationis:⁊ tʒ Spe.in ti.de re cuſa. J.fi.V.ad h ndeo.ſed dico ꝙ boc ñ col ligitur ex iſto tex.hic eiʒ ſolum pᷣcipitur ut acta redigant᷑ in ſcriptis ꝑ notaꝛium cãe.nihil enim diſponitur de ꝑte an ⁊ qñ debeat aliquid facere in ſcriptis.⁊ regulariter pᷣter ſñiam ⁊ recuſ atiõʒ 2 libellum nil dandum eſt ꝑ ꝑtem in ſcriptis: = de libello adhuc ſunt opi.ut nõ.in.c.i.de libel. ob. tʒ ẽt Hn.in.d.aut᷑.niſi breuiores ⁊ fac qð ſtarim dicam in ſe. glo. ¶ Sed quero ad quid ſcꝛibitur ꝛecuſatio.glo.iſta ꝛñdet ꝙ quo ad effec tum iudicandi naliditatem uel inualiditatem pꝛo ceſſus:qꝛ ꝓpoſua ꝛecuſatione index non dʒ pꝛo cedere ſuper pꝛincipali:⁊ ſi ꝓceſſerit caſſabitur q̃cqd facit poſt appel. ¶ Mõ = pondera gl. qᷣa ſentit apeꝛtiſſime:ꝙ niſi appelletur ualet pꝛoceſ ſus geſtus poſt propoſitam recuſationem/dẽ tʒ Inno.i.c.cuʒ ſpãli de ap.⁊ ibi dicam an hoc ſit nerum indiſtincte.melius eniʒ ibi cadit qᷓ;ᷓ hic ¶ Blo. in v. exceptiones colligit in prin. ꝙ ex ceptio danda eſt in ſcriptis:æ redigẽda ẽ i acus. Hoſti.dicit ꝙ de neceſſitate nõ eſt exceptio poꝛ rigẽda ĩ ſcriptis: ſed redigenda tm in aciis per notariũ cauſe:⁊ bñ loquitur. declara nt dixi in glo. pꝛecedẽti. ¶ An aũt ſufficiat ſcribeꝛe excep tiões ⁊ offeꝛꝛe ſcripturã iudici abſqʒ alia ueꝛbo rum expreſſiõe.nide glo.in.c.appellatio de ap. li.vi.que concludit ꝙ ſic. ⁊ facit ibi tex.in arg. ¶Sed op. 5 tex. de ſuꝑfluitate. nã. S. pmiſit de recuſatiõe:⁊ nũc iterum ſubmittit de exceptiõe: cum recuſatio non ſii aliud q; excepiio. glo.iſta reſpõdet ꝙ exceptiões proprie ſũt ille que pro ponũtur ↄtra aduerſariũ uel õ reſcripiũ.recuſa tio nero cõtra iudicem: ⁊ ſic nulla ſuperfluitas. ¶Q Hõ bñ gl. ꝙ ꝓpꝛie ⁊ ſtricte recuſatio nõ cõ prehẽdit᷑ ſub v.exceptõis:⁊ ſic vr ꝙ ĩ mã odio ſa v. exceptio non comprehendit recuſationem: z i mã larga ⁊ fauorabili ſic:ꝙ nõ. ꝓpt᷑ ſtatura imponentia Pehant excipienti:ut nõ extendantur 4 1 ad recuſantem inditceʒ. alia dicta glo. ſunt claꝛa. In fi. adde quod plene nõ. in. c. ĩteꝛ ae de re indi. ⁊ in. c.paſtoꝛal.de excep. ¶ Gl. i. V. petuiones qrit quare petitiones debent daꝛi in ſcriptis:⁊ Iendet ut ĩ ea pʒ.Dʒ aduene tu:qꝛ ut dixi in alijs gl. pcedentibus hic non ꝓbatuꝛ ꝙ petitio ſiue libellus dʒ dari in ſcriptis:ſʒ ꝙ debʒ redigi in ſcriptis ꝑ notarium ce:⁊ h̊ uꝛ ſemper neceſſarium ĩ et canſis ꝗᷓ expediunt᷑ ſimpliciter z de plano ſine ſtrepitu ⁊z figura indicij:de quo dic ut dixi ⁊ nõ.in cle.ſepe de v.ſi.¶ Æê gnalit an naleat indicium ſine libelli oblatione dixi in .c.i.ð libel. ob. Mõ tñ ex ꝛõnibus glo.ꝙ n ſolũ interẽ ꝑtis libellũ offerre:ſʒ ẽt iudicis qͥ hẽt for mare ſniam ſᷣm formam libelli:ex q infeꝛ ꝑtem n poſſe remittere inuito indice ↄfectionem libel li:de hoc in dicendum ur nõ.in. d.c.i.⁊ in dicta cle. ſepe. ¶ Gl. i. v. Henſiones qrit qre Henſiõeſ rediguntur i ſcriptis. Nendet ut appareat li. con te. eſſe factam ⁊c. ut in gl. n qꝛ tex.mã dat hic interrogationes ſcribi de quibus iterꝛ0 gatiõibꝰ itelligit. Gendet dupliciter.pꝰ itelligẽdo de poſitionibus qᷓs fecit actoꝛ:ſuꝑ quibus nult aduerſarij cõfeſſionẽ hr̃e.unde exponit interro gationes.i.poſitiones:⁊ ad iſtas poſitiões ꝛeus ſyndet: aut per.v.credit ſi ſolum fnit iuratum ðᷣ calũnia: aut ꝑ. v. aſſertiuũ:puta concedo ſi fuit iuratũ de neritate.⁊ ex hoc ⁊ ex tex.glo. colligit dꝛam inter ſynſionẽ que fit ad libellum ⁊ illaʒ qᷓ fit ad poſitiones.nã pꝛima appellatur Genſio.fᷣa appellatur cõfeſſio: ut ĩ r̃a.¶ Scðo ĩtelligit gl. tex.i interrogationibꝰ ꝓpꝛie ſũptis:que.ſ.fiũt a iudice ex officio ſuo.xxx.q.v.indicãtẽ.dicit etiã ꝙꝙ ps põt ĩterrogare ꝑtẽ æ aduocatus cetio: æ na ler henſio ꝑ iura alł.ĩ ea. H5. ex gl. plura. pꝰ ꝙ largo ſumpto nocabulo interrogatio poteſt dici poſitio:ſʒ ꝓpꝛie ⁊ ſtꝛicte dꝛa ẽ iteꝛ iteꝛroga rionẽ ⁊ poſitiont.qð nõ ꝓpter ſtatuta.⁊ drnt in hoc:qꝛ poſitiones fiũt aſſertiue:ita ꝙ ponens ĩ ea cõfitetur ĩ ea cõtẽta:de iureiu.c.cũ ĩ poſitioni bus ⁊.c.ij.de teſti.li.Vi. ſed iterrogationes fiũt iterrogatiue.ita ꝙ iterrogans nõ cõfitet᷑ ut dixi in. c. fi. de cõfeſ. Itẽ poſitiones fiũt a parte: ut ĩ c.i.de cõtfeſ.li.vi.⁊ ĩ cle.ſepe de v.ſi. Interroga tiões uero fiũt a indice.l.i.ff.de ĩter.ac.⁊ qð ibi nõ. ⁊= de his dꝛijs nide bo.gl.i.d.c.i.de cõfeſ.⁊ ex h̊ dico limitãdã iſtã glo. in fi.dũ dicit:ꝙ etiã pars ⁊? aduocatus pnt iterrogare.dic eniʒ ꝙ Iʒ naleat Gnſio de facto emanata: ꝑs tñ nõ renetu ad talẽ iterrogationẽ Nendere:ut nõ.gl.i.d.l.i. 2.l.ſi ſine irerrogatõe.ff. ð iter.ac.nõ.gl.i.c.pe. de inr. calũ.nbi habes bo.glo.de his interroga tionibꝰ:⁊ ibi aliquid dixi nide enã gl.in.c. indi cãtẽ pᷣal.que nõ.dicit ꝙ ſi ꝑs nult ĩterrogaꝛe oʒ ꝙ pꝛiꝰ ponat.ſ.faciẽdo poſitionẽ ⁊ ſic cõfitẽdo: 2 ſic ne nideat᷑ calũnioſe ĩterrogare:ſed a iud eſt cũ iudex ĩterrogat:remediũ g ẽ nbi ꝑs nõ unlt ꝓfiteꝛi ꝙ iploꝛet officiũ indicis ut ipſe ĩteꝛroget ut nõ.i.d.l.i.⁊ de mã poſitionũ nide ĩi.c.i.⁊.ij.ð ↄfeſ.li.Vi.⁊ in.d.cle.ſepe.⁊ per Inno.i.c.qudũ ¶De ꝓbauonib. .ij. de elec. 2 ꝑ legiſtas in. I.ij. E. de iur. ca. aliqd tetigi ĩ. c. pe. pal. ¶ Scðdo nõ. ex hac gl. ꝙ Gen ſio ꝗᷓ fit ad libellum n eſt ꝓpᷣe ↄfeſſio.nã tex.po nit bic iſta nt diuerſa.qd ãt ꝛleuat cõfeſſio ex qꝰ reus conteſtando negauit ↄtenta in libello:nõ. in. d. cle. ſepe. v. ⁊ qꝛ in gl.ij. in fi.æ nide in ſpe.ĩ ti. de poſi. F. iij. V. Ij pꝛonus. ltio inqnãtũ gl. dicit ꝙ aduocatus itenogat: limita ut. S. Itẽ intellige qñ clientulus h het ratũ: uide qð le. et nõ. in. c. cũ cãm ð ap. uero qꝛ tex: mandat inſcribi pfeſſiones:quid ſi ꝑs nouit rndẽ ſed ta cuit. OQ Gl.i. V. ↄfeſſiones dicit ꝙ dz ſcribi ip ſa tacituꝛnitas.ſ.ꝙ ꝑs ĩteꝛꝛogata tacuit.nã ex hᷣ habetuꝛ ꝓ ↄfuẽte.ff. de int᷑.ac.l.de etate..q ta cnit ⁊z. J .nihil. Item dicit Jo. an. q; ſi negat dʒ ſcribi negatio:⁊æ bñ eadem rõe qua ſcribit᷑ cõfeſ ſio ⁊ taciturnitas:ſubmittit tn gl.ꝙ buiuſmodi ofeſſiones ꝗᷓ fiunt poſt li.ↄte.pnt ꝛeuocari ſi do cetur ð erꝛoꝛe. Et nõ.ꝙ gl.loquitur ð pefeſſio nibus factis poſt li.cõte.de ãtea factis nil dicit. dic tñ plene de hac mã ut dixi in.c.fi.de confeſ. ¶ Blo. in. v. ꝓductiones inſt: oꝝ queꝛit qua? ſcribuntur iſte ꝓductiones:ex quo inſtr̃a ꝛeꝑiũt in iudicio. ndet ut ſciatuꝛ an fueꝛt ꝓducta ipᷣe competenti:quia poſt concluſioneʒ in cã ꝓduci ñ pñt:de fi. inſtru. cum dilectus. ¶ Mõ bn glo. qꝛ uult:ꝙ ſi de facto amittat᷑ ꝓdnuctio iſtꝛi pꝰ cõ cluſionem in cã illa non releuat. Contrariũ ſen tiunt do. ð rota deci. v. ubi iudex ſciens cõcluſi onem admiſit aliqᷓ qᷓ non debebat admitteꝛe. uẽ eiʒ tunc reuocare concłonem:aꝛ.c.cum ꝛenũcia tur. xxxij. q.i.admifſio eim unius orioꝝ ẽ alteꝛi us excluſio:facit quod nõ.gl.in ſili i.c.i.de ełc. li. vj. ¶ Ego puto hoc ueꝝ indiſtincte nbi cã le gitima ſuberat:qꝛ tunc põt reuocaꝛe ſuã interlo cutoriam.ð ap.cum ceſſante ⁊ facit.c.paſtoꝛalis in fine de cã poſ.? ꝓpe.quã ſatis tacite ꝛenoca nit ꝑ actuʒ ↄrium:ar.c.ex ꝑte.el.iij.ð ap.⁊.c.cũ Ul. de conſti. Si ãt cã ltia non ſuberat adhuc puto idẽ:ſi aduerſa ꝑs fuit pñs et ñ õdixit aꝛ.l. quod iuſſit.ff.ð re iudi.et ſibi imputari põt:ar. .vl. acta. ff. de ꝛe indi.et qð le.et nõ.i.c.cuʒ cauſa de teſti. in fi.ſi ãt ꝑs ignoꝛauit nel ſcinit et cõtꝛa dixit ac appellauit n credo.ꝙ ꝓficiat admiſſio ſolius iudicis ꝑ nõ.i.d.c.cũ ceſſante er ꝑ Inn.ĩ .c.queꝛelã de elec.et ĩ.c.ſacꝛo de ſen.ex.? Dã.iĩ d. . quod iuſſit. ¶ Blo. i. v. interlocutões qꝛit an ꝑ h̊ iterlocutoria ſit i ſcriptis feꝛẽda.ſnder ꝙ n:qꝛ hic tin dr̃ ꝙ ꝛedigat᷑ iĩ actis:n ãt ꝙ feꝛa tur in ſcriptis. (Ms br hanc glo.qᷓ fac ꝓ his que dixi ᷓ ſuꝑ glo. recuſatiões:⁊ rectius loquit hic glo. qꝙᷓ; fecerit ibi ⁊ ĩ glo.ſe. Aliud dicit gl.ĩ diffinitiua.illa eniʒ feꝛẽda eſt in ſcriptis iñ non diſpõne huiꝰ.c.ut õ dixi:ſʒ alioꝝ iuriũ.ij.q.i.in pꝛimis adde.c.ſi.de re iudi.li.vi.⁊.l.i.C.de ſẽ. ex pꝑicu. reci. ¶ Blo. i. v. appellatiões ⁊ ſe.ſũt clare: æ nõ.ex glo.illa i.V. renũtiationes.ꝙ peꝛ concluſionẽ i cã pꝛecluditur nia non ſolum pro barionibus ſed etiã allegationibus que ↄſiſtũt ĩ iure et in facto:uide Inno.in.c.paſiorał de cã lſie / uti, a ſabin iiin 61oN mu⸗ im hihi ſoto olne “ ℳ Iwurankzahenè uinn dieane dbiſmrſinl ininied! gliu⸗ ſet tim. nyin/ Gicinunn A d, nebeuſr aii ⁰² ,itanhtſiitn d!, riinniſochmsianati fictamrNeiung ſt Tülmtkns Iamatr 6fnmenghenetnn lvarintiſan e 5 Entrteet Ain Nd Kimn Gärcidan n üüntekbarſorhe Aleckintnan; umptmtüstna N⸗ nigtſnam „. Abi / niilni e dut Wa nnn aiin – l 4 === . M 1 * nin, inin drriin in rn nt . g⸗ Anme ſaſn ſen⸗ *& N ke cgicg legſi iche⸗ nli lEtintna N ego⸗ darrſimnde iante⸗ . an nons iget 1.Aals i lrni 8 ceni Crinun; 1 ticin . ,ſ lninnegt Hõ ero 4 Kflones. Gigſis krfnn Nli ſ W ot ntitt nig c lerued Gſain Pfrarſein: Gitu nalt it A ue lceenr ſ tndet do „y ll. ſi eggrd. or din öe PAntgrg, Mmnins ſhninn l ſr iͤt unntlorg e 8 . Ernz do oſi 8 inud ſiſi dehrtün lifinisnldiet. 1 H amsnniſkemn dedamſcanm mircn naca miucn ganenihe Ndn Concoſong c plnd untn an lmg high I A.ααααρ Valdun,ntm Aonmmil mon our r ins d ijq; orortebr anfnner r CoNctononesn ,Aun müc Inſſocinvnins Nep e den 1grod ö gn ticndeit: no hoe dernndſnce didd imnc hotcnocan ſd ineri⸗ cum celme r cir paſionis 12 ppe ni is une mot Gnnar e id hn aa Ha N nadd etadit isi ünnu dniiaſtinnunſian xmdnnad ea i n i ſi gigemi ule luri ehh g Nin zni 4 iocNiuſdlb nd 65 a iclde nat i 4 ( enetcntdts e iſniis ſeida a cnonuſt iſenii iirge ſo.iein c l elibel de ge lein t e... 5 Nrpelnis; . . W i, winnnen a go numn i gnedd d ſi poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ glo.in.c.cũ dilectus de fi. iſtru. ¶ BGo. in. v. loca ⁊ tpᷣa querit de quibus locis 2 tpibus ĩtelligit tex. ridet ꝙ de his in quibꝰ H acta ↄfecta ſunt:æ de loco ⁊ tpᷣe ĩ iſerẽdis iſtꝛis: 2 quare inſerantur nide tex. cũ ibi nõ. in. c. abba te ſane de iudi.li.vi.ad fi.⁊ in fi.glo.uide circa boc quod plene dixi in c.iĩ S. e. ti. in glo. in ner. negligentiã in fi. bñ tu inuenis hanc gl. ꝙ etiã in foꝛo aĩe hanc penam que parti eſt iter eſſe meruere debet:qꝛ negligẽtia nel dolo ſuo hᷣ damnum prouenit parti: quod ſentiunt ̊ doc. ut. . dicã. ⁊ nide latius in.c.calũniam de penis er idem in aduocato:uide gl.i.c.i.de ofeſ.li.vi. nide tũ oĩo ſing. dem Inno. i. c. ſicui dignuʒ de homi.circa fi.ubi uult ꝙ in foꝛo aie quis teneĩ ad emẽdaʒ damni:qñ fuit in dolo ulł lata cu pa que eqparatur dolo.l.quod neꝛua.ff.depo. ſecꝰ ſi fuit in leni nel leniſſima culpa.lʒ eiʒ tũc poſſit agi ad emdam daãni in foro contentioſo.l. aqł. que tendit ad ↄſeruationem pꝛimonij: ut.i.i.l. aquit.ff. ad.l.aquił.ſecus in foro aĩe:ſed impo netur pnia iu modum culpe:ar.xv.q.i.inebri auerunt: quod perperuo nõ.⁊ adde glo.ſin.ĩ.c. frat᷑nitatis.xij.q.ij.que dicit:q mera pena nõ babʒ locũ ĩ foꝛo pniali. ¶ Sed quero ad decla rationẽ mãe hꝰ gl.quid ſi iudex nõ eſt ſoluendo dicit Hoſti. ſupeꝛ tex.ꝙ alia pena mulcrabitur ad arhitrium ſuperioꝝ alle.j.de male.c.ij. et de do.⁊ comu.finẽ.facit pro dicto hꝰ glo.c.ð mul ta. vᷣ his quoqʒ ð pᷣbẽ.⁊ pro dicto Hoſſti. facit hec ha cũ remiſſionibns.S. factis.Et credo per uerbũ caſtigetur hic poſitum:ꝙ non ſolum puni etur ad intereſſe partis: ſed enam arbitrio iudi cis ſᷣm modum culpe:ad hoc bo.tex.in ſiłi in.c· ſacro de ſen. ex. ⁊ idẽ uidet᷑ ſẽtire hic Inn. i v. animaduerſione ⁊ alle.inſti.de obli.que ex qnaſi delic. ĩ prin. Sʒ qro qñ iudex dẽ ↄmittere hanc negligẽtiã nt ſic ſit locus pene.ſo.dicit Moſtiè. an negligir hr̃e tabellionem nel duos uiros ido neos: uel negligit aduertere quid ſcribat᷑: ?z ꝓp teꝛ hoc aliquod falſum committitur qð foꝛte po ſtea reprobatur: æ ſic oʒ ð nono ꝓcedẽ ⁊ grana tur ps laboribus ⁊ retractatur ꝓcefſus ſᷣm eũ. HNõ bñ hec dicta Hoſt. ꝙ locum hẽéat pena etiam ſi non diligenteꝛ animadueꝛtit ad id quod ſcribit notarius:⁊ pꝛo indnco ſam:ibi qui fideliteꝛ uninerſa æc.¶Glo. nlti.in effectu facit duo nã pᷣmo oppõit ?æ duas ſołones tradit unã in pᷣn. aliam ꝓpe fi. ¶ Scðo principalit querit de nna ꝗqone ⁊ ſolnit fa ibi ſed pone.¶ Op.õ tex. in fi.in eo quod dicit ꝓ indicis ſnia ? ꝓceſ ſu nõ pᷣſumẽdũ niſi quatenuſ conſtat ꝑ ltima do cumenta:quare ob. multa iura. S. de electõ. bone de renunt᷑.in pnia cum allegatis in prin. glo.ſol nit glo. primo ſᷣm Jo. qᷓ dixit pſumendum pro inſticia ſnie ſi de ea conſtat.ſ.ꝙ ſit recte ⁊ iuſte lata:ſed nõ pᷣſumituꝛ de ꝛectitudine pꝛoceſſus.ſ. qð ordo iudiciarius fuerit obſeruatus niſi pro berur per ltima documenta ut hic ⁊ idem ſentit gloſa. in ſentẽtia excõis:ꝙ licet in ea ſit ſpãle qꝗð Euoniam ra. ꝓbatuꝛ ꝑ litteꝛas epiſcopi S.e.poſt ceſſionem:iñ non preſumitur ꝙ tecte lata fuit ſi negeiuꝛ: ſed oʒ ꝙ per iudicem uel aduerſarium probetur ꝙ ltimo mõ fuit lata ꝑ.c.ſacro de ſen.ex. Dꝛedic ta ꝓcedũt ſʒ Jo.an.niſi acta ſint depeꝛdita: qꝛ tunc ſufficit ꝓpare ꝑditionem:ut.c.cum olim ð prini.nt ꝓbertur proceſſus ꝑ teſtes. anm opi. Inno.iiij.? loquitur commentatorie qͥ fu it apa:⁊ fecit lectuꝛam q̃ quotidie ntimuꝛ di ſtinguens inter ſententiam latam pninbꝰ ꝑtibus nel eaꝝ ꝓcuratoribus a qᷓ non fuit appellatum: 7 illam que non fuit pᷣdicto modo lata ut pꝛimo caſu:ex quo ↄſtat de ſnia in im pᷣſumitur ꝓ ea: ꝙ ſi aliqua ꝑtium nellʒ ipſam impugnare ratiõe pꝛoceſſus non dʒ audiri: ex quo ipe ſententie nil dixit nec appellauit: alias ſecus.hec opi.n placʒ glo.qꝛ ſi ſententia eſt nulla ex ðfeciu proceſſus: non potuit conualidari ex taciturnitate paꝛtiũ. hoc dictum glo.placet Jo.an.dicit iñũ ſe putare hoc ẽt fuiſſe de mente Inno. ut ipſe exprimit in c.cum ĩ iure de of.dele.ſ.ꝙ pñtia ⁊ taciturnitas operetur ut tranſferat onus ꝓ bandi ĩ tacenteʒ: non ãt ꝙ habet ↄualidarc ſententiam uel indu cere pᷣſumptionem iuris ⁊ de iure ⁊ ſi dicas q̃it ꝓbatuꝛ dicit ꝙ ꝑ acta cãe:quibus producns ſi ex eis non appet lis conteſiata babetur pro nõ conteſtata:niſi uictor ꝓbet Sꝛiuʒ:ad hoc addu cit. c. cum ad ſedem de ꝛeſti.ſpo.de pᷣni. cuʒ oliʒ. uli ergo Jo. an. ꝙ poſt lapſuʒ decẽnij pᷣſumituꝛ ẽt pꝛo rectirudine proceſus:ſed nibilominus ad mittirur pꝛobõ in ↄriuʒ ꝑ aduerſam ꝑtem ſopeꝛ defeciu ꝓceſſus ſubſtantialis.⁊ intellige in hoc mlia que hic ⁊ alibi ſcꝛibuntiuꝛ ? maxime ꝑ do. an. qui more ſuo ſolito plurima iculcat Ego in effectu comprehendendo omnisa 2 clariſſime ex pediendo facio tria membra. Aut enim a ſnia fuit appellarum aut non fuit appellatum: ſed ſu mus.j. rerminum appellandi. nel ſi fuit appella tum appellatio eſt nulla ſeu deſerta. primo caſu quando fuit appellatum ? pendet appellato bre niter dico ꝙ non preſumitur ꝓ ꝓceſſu:ſed opõ tet ꝙ ꝓbetur per ſtantem ꝓ ſententia:ut hic ⁊ i c. cum inter in fi.a Sꝛio.j:de re iudi.nec etiã pᷣ ſumitur ꝓ iuſticia ſnie:qꝛ ipſa ſententia ⁊ ipᷣius uirius eſt extincta uel ſuſpenſa per appellatom: ut in. c. nenientes ð inrein. ⁊ in.c. paſtoralis.ꝗ. pᷣterea ð of.dele.il.i.ff.ad turpil.⁊.ff.nil no.ap. pen.l.una. S. integre.uvñ is qui habebat ꝓbare in pᷣma inſtantia hẽbit ꝓbare nunc:⁊ ꝓbabit ꝓ ducendo p̃ma acta nel alia de nouo:ut in.c.cuʒ ad ſedem ð reſli ſpo.z. c. cum Joannes de fi.iĩ ſtꝛu ⁊.l.per hãc.C.de temp.ap.bec eſt cõmunis doc. concło in.c.in pñtia de renun.? Innocen. 2 claꝛius Jo. cal. bic ⁊æ peꝛ Inno.i.d.c.cũ ĩ iuẽ 2 niſi ſententia iuſlificetur ex poribus actis uel alijs legitime fiẽdis retractabi tal ſñia ꝑ indicẽ appellationis:ut in.d.c.cum ad ſedem. ⁊ nide oĩo que dicam in.c.cãm de re iudi.⁊? hoc quo ad primum. ¶ In fo mbro ſi non fuit appella tum ſumus tn.j. terminum appellandi cõclude d v ſic ꝙ reſpectu rectitudinis ꝓceſſus non preſumi tur: ⁊ iõ ſi citra appellationem quis diceret nuł lam eſſe ſententiam ex defectu proceſſus ſubſtan tialis non pꝛeſumeretur ꝓ eo:ſʒ oportet ꝙ po beiur ꝑ ltima documia ut bic:æ ꝓbatur in.d.c. cum inter in fi.j.de re indi ubi bo.tex.ſʒ reſpec m. iuſticie ſentẽtie credo ꝙ preſumat᷑.hoc ꝓbo per.c.in preſentia de renun.ubi tex. aperuſſime ſe fundat ſuper anctoritate indiciali:ut.propter officium æ auctem iudicis pᷣſumatur ꝙ iuſte ꝓ ceſſerit donec probetur contrarium:ad idẽ. c.ĩ noſtra de procu. nubi preſumitur ꝓ iudicibꝰ ma xime lr̃atis ⁊ periiis:nec ob.dicta ſuperius ĩ pꝛi mo membꝛo: qꝛ ibi fuit apellatum:⁊æ ſi fuit ex tincta nel ſaltem ſuſpenſa mirtus ſentennie aucte iuris. ut in iuribus hic allegatis. ſed in caſu nr̃o licet poſſet appellari: ſatis in eſt ꝙ non ſu appel latum:⁊ ſic nõ eſt ſuſpenſa nirtus ſententie 2 au ct᷑is indicialis. rvs bonum intellectum ad illud. c. in pntia. ſed diceres tu. quar̃ aliud eſt re ſpectu pꝛoceſſus: ut pꝛo eo nõ pꝛeſumatur:lʒ nõ ſuerit appellatũ:reſpõdeo ꝙ iura reſpeciu ꝓceſ ſus nolũt ſcripturã adhiberi ut hic: ⁊ ſic oʒ ꝙ fi at pꝛobatio per ſcripturã: ⁊ de facili hoc poreſt fieri adhibendo notarium uel duos niros ido neos: ut hic. uide in ſimili nõ. dictuʒ Inno ·.iĩ. e: ſuper his de accu.an fi.nbi d ꝙ ſi excipitur S aliquẽ ꝙ non eſt clericus ipſe oꝛdinatus habet pꝛobare:quia iura mandant ſuper hoc has fieri ij. q.i. ſegum: Idem nõ glo. ij. q. v. in fũma. niðᷣ etiam Inno. in. c. inotuit de eo qui fur. oꝛ. rece. ubi dat h̊ pꝛo regula:ꝙ ubi ius exigit ſcriprurã debet ſolẽnitas pꝛobari per eũ qui ſtar ꝓ ſolẽni tate ⁊? nõ ꝑ excipiẽtẽ:qð ibi nõ.rõ:qꝛ eſt pꝛeſum ptio frandis ſi ſcriptura ñ exhibetur:ſʒ reſpectu iuſtirie iuꝛa n mãdãt ſic ſcripturas fieꝝ:cũ ⁊ ipoſ ſibile eſſer ſcriprurã ſemper fieri: qm qnqʒ ex ar gumentis qnqʒ ex pꝛeſumptionibus iudex fũdat motnum animi ſui ex ſimilibus:ut.l.iij.⁊.l.ob caxr men. ff. de teſti.⁊ nide tex.opti.in.c. cauſam.J.ð re indi.merito hoc caſu pꝛeſumitur pꝛo indice: 2 non ſic in alio: ⁊ nõ. bene hanc differentiam: qꝛ credo ꝙ nemo ſpecifice eam attingit ꝙ nide rim: æ credo eſſe neriſſimam: ⁊z habes rationem mulroꝛum iurium: æ ̊ quo ad fm aꝛticnulum. enio ad teriũ qn.ſ.ñ fuit appellatũ ⁊c̃.⁊ ĩ boc ſubdiſtinguo:q qnqʒ qͥs impugnat ſniam aſpeciu iuſticie:qnqʒ reſpectu proceſſus.primo caſu ant erroꝛ õ ius ſcriptuʒ eſt expreſſus ĩi ſen tentia ⁊? nõ preſumitur pro ea:nec obmiſſio ap pellarnionis purgat hoc nicium nullitatis:nt in .C.i.J.de ꝛe iudi.⁊.c.cũ iteꝛ.e.ti.l.ſi expreſſiʒ.ff. de ap. 7.l.ij. C. qñ ꝓno. nõ eſt ne hoc intellige qni ſolum erat expreſſa cã ↄ ius.ſecus ſi eſſet ex preſſa etiam alia non contra ius:licet ſu contra ius.litigatoris tunc ſententia non eſt nulla ex h̊ capite:ut nõ. uult Innoc in. c. in preſentia de ꝛc nun. ⁊ hoc caſu dicendum ſicut quando nulla ẽ cauſa eypreſſa de quo.j. dicam OQnqʒ talis eꝛꝛõ contꝛa ius non eſt expreſſus: ſed alias continet CHe pbatlonib. notoriam iniuſtitiam: æ tunc adhuc puto ſniam eſſe nullam:nec preſumitur ꝓ ſententia:lʒ infra decendium non fuerit appellatum:ut tʒ Inno. in. c.fraternitatis de fꝛigi.et nẽ bo.tex.ſᷣm unuʒ intellecinm in. c inter cetera.].de re indi.nbi la tins Rcam Criz hon continet notoꝛiam in iuſticiam:ſed allegatur erꝛor patens ex acuis:et in hoc ſunt opi.naʒ Cy. in.l.i.C.ð erro.cal.idi ſtincte nẽ cõcludeꝛe ſniam nullam:et iſtum impn gnantem admittendũ ad ꝓbandũ talẽ erroꝛeʒ: qꝛ ſnia iuſtificat᷑ ex actis:et cũ ad ea ſẽꝑ ſnia ꝛe feratur:facit.c.cũ ad ſedem de ꝛeſti.ſpo. Inno. 2 Hoſtiè. hic.poſt eũ ſentiunnt oppeſuum. dicit cum hic Inn. ꝙ ſi iudex dicit in ſententia ꝑ.a. 7. b. fuit ppatum:nihilominus pᷣſumi ꝓ ſnia: lIʒ ex actis nihil appareat peꝛ illos ꝓbatuʒ:ar c. in pnitia de renun. ⁊ de re iudi.cãm ꝛ⁊. ff. ð ꝛe in di.l.cum ꝓlatis.nec ob.fᷣm HMoſti.ſi dicatur er rorem fuiſſe expreſſum in ſnia:quia iſte eſt eꝛꝛoꝛ 3 ius litigatoris:et ideo imputandum eſt ei qͥ ĩ fra decendium non appellanit:nec ob.c.ij.de pur. nulga. quia ſecundum eum ibi notorium erat ſententiam non ieneꝛe:tum qꝛ reus fuerat condẽnatus per ꝓbationem a iuꝛe improbatã: tum quia fuit repertum publice ↄrium eius qðᷣ nidebaruꝛ fuiſſe ꝓbatum:ideo potuit ſententia retractari:de ap.ſolliciindinem. ſi uero.⁊ nõ bñ caſum illius.c.ij.ſed attende qꝛ ipſe Inno. ſentit Srium in.c.cum bertoldus.j.de re indi. ubi dicit ſniam retractandam ẽt citra appellatio nem:ſi iudex dicit per.a. z.b. fuiſſe ꝓbatum:ut patet ex actis ſi poſtmodum ex inſpectione acto rum nõ reperit per illos probatum. ſʒ cõcordo ꝙ ant iudex non retulit ſed acta:ſed ſimpliciter dicit per. a.⁊.b.fuiſſe ꝓbatũ:æ procedit dictum Inn. ⁊ Hoſti. hic aut ꝛetulit ſe ad acta:puta di cendo ſic: peꝛ. a. ?. b. fuit ꝓbatuʒ ut pʒ ex actis: 2 tunc procedit aliud dicruʒ Inno.a ſic in neri tare loquitur ibi.⁊ hoc ſentit do.an.hic ⁊ clariꝰ in. c. cum bertoldus de re iudi.⁊ ad hanc diſtic tionem eſſet reducendum dictum Cxy. in. d. l. i. ⁊ dictum do.de rota deci cccxxxiuij.ubi dicunt ſententiam nullaʒ quando erꝛoꝛ pʒ ex actis.all: dictum MDan de re iudi.paſtoralis in cle.⁊ ar chi. de ſen.ex.romana.li.vj.⁊æ hanc reddo ratõ nem ꝓ diuerſitate caſunʒ. quando enim expreſſe retulit ſe ad acta:tunc clariſſime paret de errore iudicis:quia nidetur expreſſum in ſententia qñ cõſtat ex actis ad que expꝛeſſe ſe retuliu:ut patet in ſimili in.l.penuł. C. de ſenten. que ſine cer. quanti.⁊ quod nõ. Inno.in.c.fi.de lib.ob.gꝰ talis ſententia nulla:ſicut quando iudex errauit in calculo in ipſa ſententia:ut.d.l.i.E. de erro. cal. 7.l.i.ff.que ſen.ſine ap.ꝛeſcin.ſed in alio ca ſu quando expreſſe non ꝛctu it ſe ad acta nõ pʒ neceſſario de erroꝛe iudicis. forte enim aliquid iſti teſtes dixerunt:poſtmodum interrogati peꝛ iudicem nina noce: ar. c. cnm Joannes de ſi. in ſtru:⁊æ licet preſumptio ſit in contrarium:tamen glia preſumptio que oritur ex aucte indicis et r ſon mnutumnn lcumadre nnind mnulalut rmnun ii i ſento elvns indd Iyslejmmumuatn Genttlorsgeut un õ rrinumeantt Nncſi nſanuntime ruoinla umin u Jyegü iecdN Wdoa amn rirrttn gan Mumiinm en hnnlpin Gormu: wtunninte c; 5 Matet un en 9 ,. . 5 lr. cin e Ni unn fas ferat nsr Putonenae Unprodrdi: . n dlc in in⸗ uſe pouum ceopont annier nicr llimim ſl umrn Au GHRG . 1Klun AMlig ei nuintandͦn rau r ra.to ,ſe gbaumt 1ponoduncrinſratone ao ther llos probnum dor onfenultſed acnſed Gundiorer )fuiſe ponunn proceditdieumn beant muit ſead aenn punn di 1,4,b fun Pondh u d) eralls: Araod dienz Jmnd aſcinven⸗ Titboeſaiit nbe rcan cCos dere indi ipwedſi Grcnendn daun Cjindll⸗ de Wa dad gbtiſ in dan 1 nwlnz gomnto enin ganli Pe Ne e dl onl kiutn a zu l ei⸗ ur bon uc,inen decnor ,annc carncnne alen deen. t nihſenanti 6 a eſele tetalatunhs tranſitu in rem indicatam ex taciturnitate paniſ in non appellando ranquam foꝛtior elidit illam preſumptionem minus foꝛtem:et ſatis eſt ꝙ no torie et indubitanter non conſtat de errore. Sẽ tentia enim facit ius inter partes.l.ingenuũ.ff ð ſia. ho mi. et.c.cum inter de re iudi.facit illõ dic tum Innocen. in. d. c. in pnia de renun. et h nõ. quandoqʒ non allegatur eꝛror patens ex actis: ſed ſimpliciter allegatur iniuſticia et penitur acta produci ad probationem nel aliter et tunc ĩ du bio ob. iſti exceptio rei iudi.dicto.c.cum inter ⁊ l. res indicata. ff. de re iudica. Sed dubium eſt quid ſi de facio fuit admiſſus ad diſpnrandum de iniuſtitia ? conſtitit de ea tunc Inno. in. c. cũ dilecta de reſcriptis.⁊ in.c.cum bertoldus de re in dica.tenet iudicem debere illam ſententiam re tractare: quia de qua ꝛe iudex cognonit ⁊c.l.de qua re.ff. de iudi.æ. c.cum ſuper de cã poſ.? ꝓ prie. impurandum eſt parti non opponenti peꝛ prius exceptionem rei iudicate et dicit ſing. In no.in c.quia pleriq; de immu.ec.ꝙ ſi paꝛs pro qua lata eſt ilia ſententia fatetur illam imuſtam debet illa retractari: ar. aui. ſed iam necefle. C. de dona. ante nup. Sed in comrar um facit q nõ glo.in. cle.ſi appellationem de app. non eim poſſunt partes renuntiare huic tranſitui in ꝛem indicatam et dare iuriſditionem iudici ad quem do.an. hic concoꝛdat: ꝙ aut de iniuſtitia fuit diſ putatum coram iudice qui non poreꝛat adiri ni ſi remedio appellationis.æ procedit hoc uliimũ niſi prius ille pronuntianerit ſe iudicem. aut iſti ſcienter æ uolentes prorogauerunt iunſdinonẽ illins: aut fuit actum coram iudice qui poteꝛat adiri per uiam querele et procedet primum dic tum. et ſatis mihi placet quia preſumptio pme ſententie confunditur per ſecundam nec credo Junoc.aliter ſenſiſſe:? hoc quo ad primum mẽ brum ſubdiſtincnonis. ¶ Secundo uero mem bro quando inpugnatur ſententia ex defeciu proceſſus aduerte enim quinqʒ opiniones prin cipales reperio: pᷣmam Jo. quam nideiur glo.̊ᷣ ſequi ut nunq; preſumatur pꝛo proceſſu: ſed oʒ probaꝛi peꝛ legitima documenta ut hic hanc uni detur tenere etiam ſpe. in ii de ſen. ꝓla. J. iuſta v. ſed pone publicatis. ¶ Secunda eſt opimo Innoc.hic ⁊ in addi.quam refert hic gl.ut ſi fu it lata contra preſentem ? non appellantem ifra öcendium preſumatur pro proceſſu:⁊ neganti incumbit onus probandi. æ cum hac opi. uidet tranſire Jo. an. hic. æ hanc opi. repetit Inn. in .c.cum in iure de offi. dele. licet non multum fir met pedes.ſentit enim aliam ut infra ſubijciam. Zeria opi. eſt Hoſt. in.c.cum inter de re iu di. quam recitat Jo. an. ibi 2 cum ea ſimplicirer tranſit diſtinguens an ſententia ſit lata de recẽti 2 non pꝛeſumitur pro pꝛoceſſu:an de antiquo ⁊ preſumitur. æ dicitur factum antiquum quo ad hoc ſᷣm Hoſtieſ.ſi lapſum eſt biennium:ar.c.ex ratione j. de ap. narta eſt opi. Cõpoſt. in c. bone de elec.quam ꝛecitat Jo.cal.ut non ap ¶Buonian oniam 5ræ. pell ans amplius non andiatuꝛ nolens ſũiam in firmare ex ordine.qa non appellãdo confirma uit iudicium.l.fi. C. de ſen. que ſine cer.quãti.ſʒ quia difficillimum eſt omnia acta recenſere:ideo hanc reprobauit Cal.per rõem hꝰ glo.in fi.qa taciturnitas ꝑtis non nalidat ſententiam nullam l.ſi expreſſij.ff. de ap.poſſet iũ ſaluari ſ᷑ᷣm eum in facto ãtiquo:licet ſuper h̊ non ſit ius expᷣſſuʒ. 7 dicitur factum antiquum anie tempus bienij: quod datur ad proſequendam z finiendam ap pellationem dicto.c.ex ratione.aut tempus.xx. annoꝝ.ar.c.cum uenerabilis de excep. alias re linquendum eſt arbitrio iudicis. obmiſſio ergo appellationis ſolum tranſfundit onus — defectum in opponentẽ ſecũdũ eum. uima eſt opinio ſupradicti Inno. quam poſuu in. c. bone de elec.⁊ ſentit in.d.c.cũ iĩ iure:⁊ h anteqᷓ; feciſſet additionem: ut ſimpliciteꝛ diſtinguamus an tranſiuerit in rem iudicaram peꝛ laplum de cendij an non:ut in primo caſu preſumatur pꝛo ꝓceſſu ſecundo non. hãc opi.expꝛeſſe tenʒ ſpe. ĩ ti de pꝛoba.F.i.vV. ſequitur ⁊ ĩ ti.de ſen.prola. .F. ut auũt. Y. et nõ ubi latius ⁊ clarius loquiiur quã in alio loco ſuperius alle.hanc opinionem: ut nõ diſtinguatur an ſit lata cõtra preſenteʒ uel abſentem:tenẽt do.de rota deci.cclxxxxvij.cum limitarione tamen ut pꝛocedat qñ eſt lata in pre ſentem uel abſentem nerum contumacem. ſecus dicunt quando eſt lata in pſumptũ nel fictum ↄ tumacem.⁊ tunc nõ pꝛeſum tur. Ratio dinerſi tatis eſt: quia ueꝛa coniumacia abſentis ſupplet̃ dei ⁊ iudicis preſentia:de do.⁊ contu. ueritatis de arbi. c.ij.li.vj.C.de iudi.l! ꝓperandũ. Do. an ſimpliciter ſequitur prececẽtem opi. Inn.ut etiam prolata in abſentem cõtumaciter preſuma tur.æ pro hac opi.dicit eſſe caſum in.c. bone el prio ð elec. Mec ob.ſi dicat᷑ ꝙ ibi erat notoriũ quia tex. ibi aſſignat duas rationes differentes 2 ideo ſufficit alterã adeſſe inſti.de nup.S. affini tatis. ⁊ quia hec preſũptio oritur ex auctoritate rei iudicate:que ita adeſt quando eſt lata in con tumacem: ſicut quando in preſentem:ut in.c. ſi cut de re iudi.⁊ hoc dicit tenendum de rigore. ſatis mihi placet illa opi. ſed de equitate ſaluan do ⁊? concoꝛdando opiniones diceꝛeʒ ſic:ꝙ aut ſententia fuit lata in pritem ⁊ nõ fnit appellatum infra decendium. æ preſumit pro ꝓceſſu q;tũcũ qʒ de recenti ſit lata.adduco textum aꝑtum iudi cio meo in.c. cum inter in fi.ĩ v.rite.j. de re in di. ubi dicit tex. ꝙ ex quo ſententia tranſiuit in rem iudicataʒ omnia preſumuntur rite geſta:nõ obſtante aſſertione contraria paꝛtis aduerſe.põ dera ergo primo illũ tex.qui ſimpliciter fũdat ſe ſuꝑ tranſitu in ꝛem indicataʒ ⁊ nõ ſuꝑ annqnita ie:ut ſuo capite noluit Hoſii.ibi. Item põdera nerbum rite.nã denotat ſolẽnitates indicij: ut nõ.in.l.ij.ff. de inoffi.teſta.ſi ramen pars nuliꝓ baꝛe contꝛarium admittetur: quia probando nullitatem tollit per conſequens tranſitum in rẽ iudicatam dicto.c.cũ inter ⁊.c.i noſtra ð ꝓcur. „ er credo eam admitrendam ad pꝛobandum: donec ſit huic actioni agendi de nullitate pᷣſcrip tum:qꝛ cõtrariũ nõ repꝑit in iure:lʒ aliter ſentiat Cal.poſt Cõpoſt. quod nõ placet: ar. c. ſuper eo 2 quod ibi nõ. de cri. fal.æ eoꝝ que nõ.ibi: ? di xi in. c. licet e. e.ñ Aut ſententia fuit lata in abſen tem: æ an de equitate ? pꝛeſumitur pꝛo ea. ar. d. c. cum inter ubi non diſtinguirur an in abſen tem an i pnᷣtẽ lata fnerit. Aut eſi laia ð recenti ⁊ equiſſimũ eſſet diſtinguere an fuerit lata in uerũ comumacẽ ? preſumitur pro ea. Aut in ficrum ſeu preſumptũ ⁊? non preſumitur: ex quo incon tinenti cum ſciuit ſententiã eſſe latam contra enʒ queꝛelauit: ar. op.adduco pꝛo hoc ultimo tex. cũ glo. in.l. ab eo. C. quomodo ⁊ qñ iu. ſic ſaluo alias opi. An autẽ pſumatur ſñia lata in abſen tem uel pnñtem uide Inno.i.c. cũ in iure de of. dele per Spe. in ii. de ſen. pꝛola.S. ut autẽ. vV. er nõ. per Jo. an. in addi. Spe. in ti. de emp.⁊ nen di. ſuper fa foꝛma colũ.viij. per Frede. conſił. clxv. Predicta oĩa pꝛocedunt etiã in ſententijſ cenſure.q;ꝗ;ᷓ enim nõ ſuſpẽdãtur per appellatio nem in. c. paſtoꝛalis de ap.⁊.c.is cui ĩ fi. de ſen tentia. ex.lib. vj.? ſuper earum prolaniõe cꝛeda tur litteris ordiarij ſigillatis:ut in.c. poſt ceſſio nem cũ ibi nõ. S. eo.non tñ pꝛeſumitur pꝛo inſti cia earum nec pꝛo oꝛdine:ſed opoꝝet ꝙ inſtificẽ tur per indicẽ uel aduerſariũ ad cnius inſtanuã late fuerũt: ar. in. c. ſacro ð ſen. ex.nõ.glo.? In no. hic ⁊ idem Inno. in. c. bone de eleci:ex quo ſin. n. ꝙ licer appellatio non ſuſpendat ſemẽnã cenſure:ſuſpendit tamen ipſius pꝛeſumptione; et reſpectu iuſtitie ⁊ reſpeciu pꝛoceſſus. uide alos effectus nõ. per glo.in. c. ad repꝛimendam de of fi.oꝛdi.? quod nõ.ſuper ca. une queꝛo an in caſibus in quibus non pꝛeſumitur pꝛo pꝛoceſ ſu iudicis:maxime tenendo alias opiniones de quibus g ſaltem pꝛoberur pꝛoceſſus ſi iudex iliũ̃ recitauit in ſentẽtia nt ſolet fieri uiputa qꝛ dixit niſis cirationibus ? reſponſionibus li. conteſt. deſpoſitionibus teſtium ⁊c pꝛonunciamus pꝛeſu matur pꝛo pꝛoceſſu. tenet Inno. ꝙ non: immo plus dicit:ꝙ ſi inſtrumentum ſententie eſt confe ctum per tabellionem narrantem ſingula acta in terneniſſe: ? in fine narrat ſe his interneniſſe nõ intelligitur loqui:niſi de his que in eodem loco et die coram ipſo fuerunt acta et ſic cla illa tan tum ad probationem ſententie illa die habitam eſt reſtringenda: et reliqua narrata non pꝛoban tur facit.c.ſi papa:de prini.li.vi.et quod nõt.de cẽ.cum olim:ſuper glo.ij.immo ⁊ fᷣm eum ſi no tarius diceret tali die et loco fuir oblatus livellꝰ et lis conte.adhuc non probarentur pꝛedicta ꝑ illud inſtrumentum: quia quantum ad illa uide tur tm teſtimoniale. et de materia in ſpe. de iſtr. edi.F.reſtat ad fi.vV.in ſumma.et ideo nõ.ſin.hᷣ dicium Inno. quia quotidie allegatur pꝛo iſtis inſtrumentis multa recitantibus:ut non faciant plenam fidem miſi reſpeciu eorum que potuerũt interuenire die confecti inſtꝛumenti: de quibus ¶e ꝓbationibꝰ. notarius tunc fuit rogatus:pꝛo hoc aut᷑.ſi quis in aliquo documento. C. de eden. et ibi ꝑ Dã. nide glo.in.c. abbate.j.de vVb.ſig.ſed quantuʒ ad materiam noſtram Hoſti. hic tenet Srium: ex quo notarius hic poſuit in inſtrumento ubi et quando et corã quibus:et ꝙ in preſentia ſua fueꝛũt acta omnia:et poſtea in fine ſe ſubſcꝛbẽs ſe ſingulis interfuiſſe dicat tale enim inſtrumen tum eſt teſtimoniale ſfᷣm eum:nec apparet quare fides ſibi non eſt adhibenda.ar. c. tranſſato de ↄſti.ſecus dicit ubi inſtrumentum eſſet ſimplex recitatorium actorum:qꝛ tunc poſſet procedere dictum Inno. et nõ bñ h̊ dictum Hoſti. in pꝛa tica quando uis ut inſtꝛumentum faciat fideʒ de alias geſtis nunc narꝛatis.et licet doc.tꝛanſeant hic ſimpliciter cum dicto/Inn. ſic limitato: ego tamen allego nõ. dictum ipſius Inno. in. c. cuʒ in iure prope fi. de offi. dele.ubi ſeipſum limita re uidetur ubi dicit: ꝙ ad maiorem cautelam ſa ciet iudex omnia acta deſcribi in ſententia. et ſi per alium notarium ſcribatur ſententia q; acta facta ſunt:tunc iundex precipiet illa acta ſcribi in ſentẽtia:?æ publicationi auctoritatem preſtabit. et ad hoc uide Mar. in. l. eos. ꝗ. ſuꝑ bis. C. de ap.ſi autem idem eſſet noraꝛius qui fecit acta ⁊ ſententiam tunc ſne aliqua ſolẽnirate publicatis actis ipſius ſententie ſcꝛibet ſecunduʒ eum. et ſic clariſſime ſentit: ꝙ ubi eſt idem notarius q ſcri bit acta ⁊ ſententiam ſatis eſt ꝙ actis recitatis dicat ſe ſingulis interfuiſſe:qð nõ:lʒ cautius ſit ſeruare theoricam Hoſti. Adde etiaʒ hic opi. Hiꝛir.in aut᷑.ſi quis in aliquo documento in fi. æ in.l.i. C. de ꝛela.ubi latius ponit dicens:q lIʒ acta ſumpliciteꝛ ꝛecitentuꝛ in ſententia:ex quo ta men ſententia fuit lata preſẽtibus partibus ⁊ ñ contradicentibus probantur lipſa acta per ſen tentiam per tex. illius.l.i.C. de rela. Ex quo in fert ibi generaliter: ꝙ quando index aliquid fa cit ſeu dicit preſente parte ſi ſibi diſplicet debet contradicere. als uidetur conſentire arg.ibi qð dicit peꝛpetuo.menti tenendum:facit quod nõ. Inno. in. c. ex parte decani de reſcrip.dicit tam Paꝛr. ꝙ i ſententijs d ffinitiuis ⁊ inteꝛlocutori is nbi appellationi locus eſt non uiderur pars conſentire niſi taceat per.x. dies nel per alium actum citius conſentiat: aꝛ.l.ad ſolutionem. C. de re iudi. z. l.ab eo.C. quomodo ⁊z qn iu.qð nõ. dic ergo ꝙ aut pnie ꝑte feꝛtur ſnia in ꝗᷓ reci tant᷑ acta:⁊ pꝛobant᷑ acta ipſa ꝑ ſniam:ex q non fuit appellatũ:ſiue ideʒ notariꝰſcripſit acta ⁊ ſen tentiã ſiue ñ:qꝛ ſemꝑ ſubẽ eað rõ:ſiue faciuʒ ſit antiquũ ſiue recẽs. Ant fnit.ſnia lata ĩ abnirem. et ceſſat tẽ 25 Mar. ſz fua tẽ qðᷣ. S. dixi pꝰ Inn. et Hoſti. ¶ irca pdẽa querit᷑:nũqͥd ſicut pᷣſa mitur ꝓ ſententijs iudicum ita pꝛeſumatur pꝛo dicto ſeu laudo arbitri uł arbitratoꝛis. Di.ↄſi. ſuo.xiij. quod incipir prholomeus conſuluit ꝙ ſic. ⁊ hoc dictum ꝛecitat Jo.an.i addi.ſpe.in ti. de arbi. F. ſequitur. v. quid ſi actum fuit in com promiſſo.alleg.l.ab. ea parte.ff. de probatio.et 8 ui = net C Reſhecknnnnnt ein ns) ittitcminu0 ictauml KMn rumonmuimn. 4 mnenaunn uuns Me Gmtunni uunin tnctrannicrwss Lpi rnalritiſckrünem. Grietctun iſcr rinn Ohiürmem kakllster yreiNdnn ercsdmem uris e ncvdceumn acian iRnaimzinie Mlohtpitinmst AMnic tiututn lunſuartnivpin⸗ htiminaima Nſcttanuitr,t „„ Mac⸗ W W H oniucess t HRũ 1 Mignin 8in En, gle dan miſ t sdfn C i icn l piee lieninee⸗ Nor e Dene ren p, boidiarmy nie mmotncutin u Nndeſnddiin ſananig erſi 1icwoni min ſtin iwenrctcon. n rhleds inndde umn ſincſanumind giſectan m me ſnein olinnr ablans p inmlain ſmnhyan a Em gaiſcſin amnivgli mnm Ansaf as nms Es unnmiiſeo oͦgunns t an Hyſi Atceenn be ohi. gnis in icro doaumeno infi. Al vbilanns porit dicher uctemminſentendaer non itlun Rreleibus parubrstn ns grobinor ioln aln per ſen linsi Kdentn. Orcnonn Uinni pnnd beratapid fa rgene gane lld Ninild a As denn ſſanne udd n neniennimmin ndſd⸗ amrendh nrmis dfillus dininn velnooni vasahn, rlie enii Meat r0s ot lac 41 ℳ ſonoden efe wad d nn zmeibir Pe iſhen vod incii g, iill i e 4 miu n inſtitu. de fideiuſ. S. ci. inſti.de inuti.ſtipulla..ſi ita ſcriptum et dicit hoc nerum niſi pendeat re clamatio. ex his putat do. an. ꝙ pendente recla matione ſeu petitione reductionis ad arbitrium boni niri non preſumitur ꝓ laundo:qꝛ uel hec pᷣ ſumptio ſurgit ab aucte rei iudicate:qᷓ hic ñ ad eſt: uel ex ꝑtis pntia que non niderur conſenſiſ ſe:ex quo nunc reclamat.⁊ ſatis mihi placet:ut hoc caſu ñ preſumatur nec pro iuſticia nec pro ꝓceſſu:qꝛ ceſſat auctas iundicialis.ſuꝑ qua ſe fũ dar. c. in pñtia de renũ.nam æ infamis põt eſſe aꝛbiteꝛ. I. pedinſ.ff. de aꝛbi. iij. q. Vij. F. tria. V. co gnitorcs: æ nide Mar. in. 1. ſi ſocietatem. J. arbi troꝝ. v. quero qñ exaiantur. ff. de aꝛb. ? facit ꝗꝙ; dixi ſuꝑ gloſ.ij. In alijs ãt geſtis eriudicialiter nũqnid pᷣſumat᷑ ſolẽnitas debita: vide Inno. in c. innotuit de eo qͥ fur. or. ꝛece.?¶ Daꝛ.i.l.ſcien dum. ff. de. V. ob. ſtima ꝑs gl. querit an 5 hanc ſcripturã tabellionis uel duoꝝ uiꝛoꝛum ad mittat pbõ in orium: æ ſender ꝙ ſic ⁊ c.clara. unc glo. expeditis expediã aliqua bic per doct. tacta que neniunt ad declarationem mate rie buius.c. ¶ Et op. pᷣmo tex.⁊ ur̃ ꝙ indici pus ſit cꝛedendũ:ut in.c.cum dilecti.j. de accu. 7 de exceſ.prela. ĩter dilectos..pterea ⁊ ar.i.c. ij. de arbi. z. c. cum dilecii de elec. Sol. Inn. qo uni iundici nõ creditur ut hic pluribus uero ſic: ut in contꝛario:et ſic ſeruat cnria romana fʒ eũ licet aliqui contradicant. Ex hoc infeæ Inno. ꝙ ex quo cꝛeditur duobus iudicibus uel duobꝰ ſcriptoribus:ergo uni iudici ⁊ uni ſcꝛiptoꝛi ⁊ ſic duobus credendum ẽ quod plʒ Moſtienſ.qꝛ in ore duoꝝ uel triũ ⁊c̃.j.de teſti.in omni de teſta. cum eſſes ⁊.c.xelatum.ff.de teſti.nbi numerus: et ita cõiter tranſeunt doct. ̊ ſed aduerte iu ne decipiaris. nã hec dicta intelligenda ſunt quãdo plures indices aſſumuntur in teſtes ſupeꝛ geſtis coram ſe in alieno tamen iudicio ñ coram ſe:qꝛ in eadem cauſa nõ poſſunt eſſe iudices et teſtes iiij. q. iiij. c. i. ð V. ſi.forus.j.ti.ꝓx.dilecto.⁊ ea dem ratione unus iudex ẽt poterit eſſe teſtis co ram alio Iʒ ſibi rõe ſingularitatis nõ crederetur in. c. licet. . de teſti.⁊ boc ſatis ſentit JYoa.an.in alia apoſtilla que eſt in vbo ipſius. Intelligo er go proprie hanc lam:ut ſi orituꝛ difſicultas ſu per proceſſu coram iudice uno nel pluribus cõ indicibus nõ ſit ſtandum eorum aſſertioni etiaʒ ſi uellent iurare ratione predicta:qꝛ non pnit eẽ iudices ⁊ teſtes:qꝛ ſequeretur ꝙ ubi eſſent plłes coniudices non eſſz neceſſario obſeruanda hec ↄſtõ: quod repugnat menti bnius ↄſtõis ⁊ ẽt. V bis:ut patet ĩ.V.quatenus ⁊c.ibi ſic diſcretis et honeſtis deferatur iudicibus:et ſic loquitur in plurali:æ ibi per iprouidos ⁊ iniquos ⁊c̃.et ſic rollitur conſideratio Inno.æ alioꝝ qui pondera bant principium dum loquituꝛ in ſingnlaꝛi.dico eriam quod non indifferenter indices admittũt̃ in alio iudicio ad teſtificandum de geſtis coꝛam ſe: uel ſi ex facto nel non facto coram eis laus nł uituperium eis aſcriberetur: ideo non ſunt ido ¶ Auoniam Stra. nei teſtes ſaltem ad plenam fideʒ faciendam:ar. c.fi.de teſti.li.Vj.ſoler notaꝛi in.c.a nobis.j.ð teſti. z.c.inter dilectos ⁊.c.ij.de axbi.⁊ patet ab ſurdum. facit oꝑtime quod le.æ nõ.ij.q.vj.ſtaiu endum. ¶ Munc quero an iſte notariꝰſeu duo niri idonei poſſunt indifferenter ſcribere omnia fienda per partes:ut ſic eis nel eoruʒ ſcripiuris credatur. Inno.dicit ꝙ non:ſed oportet ꝙ ſcꝛi bat ea que fiunt coram iudice nel corã alio per ipſũ ad hoc deputato:⁊ ſic tranſeunt cõiteꝛ doc to. bic. ſed ego dico ꝙ aliqua lenia ſunt que ipᷣi ſoli notario fieri poſſunt: ⁊? peꝛ ipſum intimabi tur iudici ut relatio nuntij ſuper citatione facta nel inſtrumentorum productio ⁊ ſimilia: ut nõ. HBar. in.d.l.ſi finita.S.iulianus.ff.de dã.infec. ad hoc.l.eos.ff. ð ap.⁊.S.dixi. ¶ Ad unum ta men notabile dictum poſitum hic per Inno. ad nerte ⁊ tene mẽti pro pratica quotidiana.dicit e nim ꝙ iudex poterit ſatis ipſum notarium uel dquos niros idoneos deputare ad utrunqʒ offi um. ſ. receptionis teſtium ⁊ ſcriptoris:⁊ hoc ha bet ſᷣm eum generalis ↄſuetudo:que optima eſt legum interpres.ff.de legi.l.minime ⁊.l.ſi de in terpretatione.S.de ↄſue.cum dilectus. dicit etiã ꝙ poſuiones ⁊ confeſſiones receptio teſtiuʒ ubi qʒ recipiuntur ⁊ ſcꝛibuntur ſiue in pꝛeſentia ſiue in abſentia iudicis: dummodo fiant de indicis mandato inteꝛ acta iudicij computantur ⁊ ualet quia reputantur facta coram iudice: ex quo ipſi us mandato facta ſunt ſecundum eum. ⁊ hoc pla cet Hoſtien. ſecundum quem ſanum conſilium eſt: ꝙ de auctoritate iudicis ſiue commiſſiõe per eum facta fides fieri poſſit non per illum ſolum cui committituꝛ: quia ſibi tanquam in facto pꝛo prio non crederetur:arg. C. de man. princi.l.i. C. de teſti.l.omnibus.C. de iur.fiſ.l.ꝓbibituʒ li. xi. ſed conficiatur ſupeꝛ hac commiſſiſſione in ſtrumentum mann alterius notarij uel ſigillo an tentico ſigillatum ſecundum eum. er plura ex predictis: æ non tradas unquam oblini oni. Primo ꝙ notarius canſe poteſt deputari ad officium receptionis teſtium: ⁊ ſic uti duplici officio in eadem cauſa: facit ad nota. per me in c.ex litteris.S.e.ubi nide. Ego tamen cõſideꝛo ꝙ hoc dictum poteſt intelligi dupliciter. primo ut deputetur nudus miniſter in receptione teſti um:ita ꝙ non efficiatur index: urpura quia exa minatis articulis ⁊ iteꝛogatoriis et approbatis perſonis teſtium per indicem fit commiſſio no tario ſuper receptione:quo caſu efficitur ꝓprie examinator non autem iudex nec proprie recep tor:ut dicit glo.nõ.in cle.una de offi. delega.⁊ hoc non dubito poſſe fieri: quia non habet offi cium contentioſum:ut dixi in dicto.c.ex litteris ¶ Moteſt ſecundo intelligi nt commiſſarius ef ficiatur iudex i receptione:ut quia hẽt exaiar̃ ca pitula interrogatoria artare æ compellere ſeu pu niꝛe teſtes ⁊c̃ ut in dicta clemen. una iuncta glo. et iſtud non credo poſſe committi notario: ut ſic ſit notarius et delegatus:quia tũc obſtaret mes ¶ Ge ꝓbationib. huius. c. ? multa alia que nõ. æ dixi in. d. c. ex lig: 2 ſic reſtringerẽ hoc dictuʒ Inno.⁊ alioꝝ. 2.nõ ꝙ ꝛeceptio teſtium poteſt fieri ubiqʒ: ? ſic e iudicium ⁊ ſic intellige de nuda exaĩatiõe. 2 idem intellige de poſitionibus ⁊ interꝛogatio nibus ? ↄfeſſionibus recipiendis ſuꝑ eis:quod nõ in pratica.⁊ uide bo.glo.in.d.cle.una ð of. del. nide in. c.i.de feꝛ. ¶ H.nõ bñ illud dictnʒ Hoſti nt notario non credatur ſeu ipſius ſcrip ture ſupeꝛ commiſſione ſibi facta:⁊ ſic nẽ ꝙ no tarius non poſſit ſcribere inſtim pꝛocurationis ſi ab aliquo cõſtituitur pꝛocuratoꝛ:facit.c.nobi liſſimus.xcvij.di:cum ibi nõ.et in.c.cum ĩ inꝛe ð of.deł. An ãt notarius conſtiintus ꝓcuratoꝛ poſſit uii inſto faciente ad cam confecto tin ꝑ ipſum notarium: nide Jo. an. in regnla cũ quid una nia de ꝛeg. iur. li. vj. in mercu. ¶ Euca ꝑſo nas iſtoꝛum duoꝛum uiroꝝ qui afſumunt᷑ loco norarii queri quales debent cſſe.ſoł.tex. hic di cit ꝙ debent eſſe idonei ⁊ nullã aliaʒ qualiratem requirit.ex hoc iñ vᷣbo ifeꝛũt Jo. an.? Hoſſi. ꝙ debent eſſe honeſti ? bone fame:de quibus non ſit neꝛiſimile ꝙ aliquam falſitatem commit tant.æ ideo ꝛequiruntur duo ſecundum Hoſti. quia nec iurati ſunt:nec eis hoc publicum offi cium cum ſolita ſolẽnitate iniunciuʒ ẽ. ¶ NHora bñ hoc dictum Hoſti.qꝛ nult ꝙ iſti erunt pᷣuate perſone:nec iurabunt in aſſumptione officij. bic dicebat abbas non eſſe iure cantum ꝙ iurẽt:iñ dicit cautius eſſe ꝙ iurent:⁊ mihi ſatis plʒ ꝙ inu rent.⁊ credo ꝙ licʒ expᷣſſe non caneatuꝛ in iure: iñ ſatis eſt de mente inꝛis:cum iſti ſint quaſi te ſtes:ar.l.domicius labeo.ff.de teſta.⁊ optie fa cit in ſili c.peꝛnenit.q.de teſti.cogẽ.⁊ quod dixi in. c. ꝓpoſuiſti.S.e. ¶ Sed quero nunquid iſti duo uiri debent ambo ſcribere. Gof. ꝙ ſic. non enim ſufficit fᷣm eũ alterũ ſcribere:ſicut in ſili dr de pluribus aꝛbitris: ꝙ aut omnes ꝓnũcisbũt aut nullus. ff. ð arbi. l.nõ cogendꝰ.F.itẽ ſi plłes de qno ĩ c. ij. de arbi.li. vj. Moſti. dicit ? meliꝰ lufficẽ ſi unns ſcribat ⁊ alt ſubſcꝛibat ⁊ teſtificet corã eo ſic fuiſſe actum. ꝓ hac ꝑte facit.c.cũ ab nno de arbi. li. Vj. qdð uẽ tollẽ ar/ Gof. ubi unꝰ ꝓnũciat noĩe ſuo ⁊ alioꝝ.et plus dicit h Inn. ꝙ ñ ſolum ꝑ unũ ex ſe ſubſcribe? pñnit:ſʒq ẽc ꝑ quèẽ libet exneum.ille ti qui ꝓpꝛia manu ſe non ſub ſcribit dʒ ꝑ ſigillum autenticuʒ nel ſuam ſubſcꝛip tionẽ uel alio ltimo mõ notũ facere h̊ ſua auct᷑e factum fuiſſe:ar.d.c.cum ab uno er ð of.dele.ſi gnificaſti et. c. paſtoꝛalis:et ſic fʒ Inno.qni ibʒ tabellio carris ꝑ alium factis auctem pᷣſtare po teſt in aut.ð tabel.collł.iiij. Hoſti.ãt h̊ uliimum reprobat per id quod le.et nõ.in.c.pe.et ulti.ð fi. inſtrn. Item ex quo index eligit induſtriam et fideliratẽ tabellionis uł duaꝝ ꝑſonaꝝ.ñ uẽ q; extraneo id cõmitteꝛe poſſit ſine iudicis aucte: ad hoc.c.fi.F. his ãt de of.deł ſed pro dẽo In no.quod eſt nõ.et menti commendandum facit ſing.c.inter.dilectos.j.de fi inſtru.ubi nẽ caſus a contrario iudicio meo.ibi enim ponderat᷑:ꝙ . tota ſcriptura inſirnnenti erat vnius manus:⁊? ſubſcriptio erat alterius manus:ſed notarius ĩ ſubſcriptione dicebat: ꝙ totum propꝛia manu ſcꝛipſerat:⁊ hoc erat indicium falſiratis.ſʒ ſecus ſi non dixiſſet ꝙ pꝛopꝛia mann ſcripſerat:⁊ ſic ĩ nuit ꝙ per alium ſcribere põt:dummodo ipſe ſe ſubſcribat anctem pᷣſtando: ⁊ de hoc ibi dicim latins. ¶ Irem facit ꝓ Inno. quia non q̃litas ſcripture ſed fides notarij ẽ electa:que ſatis ha betur ex ſubſcriptione:ex atur de pꝛe dictis fuiſſe ꝛ2 ogatum. 5 m ex primo dẽo Inno.ꝙ nbi plures notarij ex forma ſtatnti re quiꝛuntuꝛ ad ceꝛtum actum nõ eſt neceſſe quod omnes ſcribant geſta:ſed ſufficit ſcriptura vniꝰ cũ ſubſcriptione alterius ſeu aliorũ: quod tene memi. Quero hic ulterius:qꝛ dẽ hic ꝙ ðᷣbẽt ſcribi teſtium depoſitiones:quid de iuramẽtis ipſorum teſtium. dicit Jo. an. ꝙ ſcribi debent: cum pᷣcedunt ipſoꝝ teſtium depoſitiones.j.ð ie ſti. fraternitatis in fi. Ideʒ dic de iuramento ca lũnie:lʒ tacite poſſit obmitti in.c.i.de iur.ca.li. Vi.⁊ ið eadem ratione dic de toto ꝓceſſu indici ali ut probatur in rex. ibi unineꝛſa iudicij acta conſcribant:⁊ ibi nec ꝓ ipſius preſumatur pro ceſſu cc. ⁊ hec faciunt ad qᷓonem nõ. Quid ſi index reperit teſtes nacillaꝛe ſen trepidare ita ꝙ; fides integra non ſit eis adhibenda indicio indi cis:nunquid hoc debeat ꝛeddi in actis/ Inno. hic ualde nõ.dicit:qꝙ debet is qui teſtes ꝛeceꝑit 2z dicta acta redigit ſcꝛibere ſeu ſcribi facere ſᷣm ſuam ſanam eſtimationem quanta ſit eis fides adhibenda:ar.j.ti.i.cũ cauſam que ⁊.c.conſtiin tus de fideiuſ.in fi.⁊? niſi hoc apponatur tale pe riculum ſecũdum eum poterit accidere:ꝙ q;'uis iudex qui prius fuit in teſtium receptione et no nit ipos nacillare bonam ſuiam ferat contra ip ſorum dicta teſtium:tn iudex ſuperior qui ꝑ ap pellationem uel alio modo cognoſcet ferat ſentẽ tiam iniuſtam fm dicta teſtium reuocando iu ſtam ſententiam:⁊æ hoc quia uacillationem igno rabat:⁊ ſic ſibi non poterit imputari:ar.de fi.in ſtru. cum Joannes ad fi. z ille per cuius negli gentiam hoc accidit etiam in foro anime poteſt ſibi timere ſm Jo. an. cum leſus ſit ꝓximus ſaꝰ ꝓpter culpam ſuam:qnuia non adhibnit diligen tiam quam in officio ſuo adhibere debuit: facit .Jj. e. ad fi.? de of. archi. ea que et negligentia qᷓ in proprio facto culpanda eſt in alieno eſt uitu peranda. ff. ſo. ma.l.ſi cõſtante. S. ſi maritus et nõt.bene predicta:quia infertur ꝙ niſi ſententia in cauſa appellationis iuſtificetur ex actis eſt re tractanda. nec eſt preſumendum iudicem fuiſ ſe motum ex aliqua cauſa ad non ſequendum acta et depoſitiones teſtium contrarium tamen nidetur innuere.c.cauſam.j.de re iudi.et doct. ibi:ſed uide quod ibi dicam: nam placet mihi hoc dictum Innocen. hic per. c. cum ad ſedem de reſtitutione ſpoliato.et per nõ.in.c.in preſen tia de renun. et nõ. quod dicit Jo. an. de reſtitu tione in foro anime dic ut plenius.ſupra.remiſi Mun ulnhmud imniitnwur tl ⸗ lrmn dmmc un Primfsrein irmd Gvdnd u ium uin (Anit Gicimndnnuduorra⸗ Nihweontſfurcüntienr nmimdwrk tinuNer hi NConantafeir an Cümfmmumi uwhmumreni GmbAAi Murntinnn Alimnt damin d Necſunci rlinn nfneſincicj aen dimet piſvsrcimnnn pro 1de Kinnt 3 onen fö Oud⸗ Wi les wjlnr ſor nycrirg wyls i,n o aramms, m , Adin bnilt mmnt yr laine in nbi uar fn munonem qvannz it as fides icöanſim ave r ,Coſtn fe ni bocapponunt wede an dolert cidere : ihis foi inteſtium teceptioneet no ebonann iäiamferat tonna ih fommmi iwer ſwheror ani pen Alo nodo egiolaiernſeni n dicn Wium cnocdd n ns dot dbiadnckiniden d dinon Neftinhuimnemr deſin Ponnrz ift lehe ain nyl xodr aimn nſoſ⸗ nſne n Pom mn il in mmm m al di i fc i hbet ehnid in rotarchi tn bee hegigennin 2 dixi ſubiungit etiam ciꝛca boc Inno.qꝙ banc vacillationem ſen nariationem dʒ receptoꝛ teſtiſ facere deſcribi audiente ipo teſte: ⁊ ſic ſit illi cõ tradicendi facultas. ptem autem non oʒ eſſe pꝛe ſentem ſᷣm eũ:nec de eo aliquid ſcire:donec pro ceſſus ſit publicatus: ne ꝓpter ipſius odictõem impediatur cãaꝝ ꝓceſſus.nec mirandum fᷣm euʒ ſi teſtinm pnñtia requiꝛitur: ?2 ipſius pdictio audi atur: qꝛ ſua intereſt:cum per hoc ſit puniendus: nt. . de penis ſuper his z. lI. nullum. &. de teſti. nec ob. c. cum dilectus ad fin. ubi nulla pena in geritur teſti: qꝛ ibi teſtis ex ꝓpᷣo dicto nõ conni citur ſicut in zo: ſed abns ꝑ alios teſtes re probatur Srnn hoc dictũ ꝙ ĩ caſu.c.cũ di lectus i fi.nm la pena teſtis punitur cũ repꝛobat abſẽs per alios teſtes.? adduco.c.i.de exceptõ. nvi ꝓbatur ꝑ nerbum ſufficit:⁊ ibi dico latins et dixi in. d. c. cum dilectus. nam ex nariatione ſen nacillatione punitur ſolum pena eyordiaria nt ſentit glo. in. d. l.nullum et clarius HDaꝛ2. i. l. . fameʒ Ede publi. indi.uidetur in aliquibus et non male im Inno. ꝙp etiam teſte abnte et peni mus ignorante h̊ ſcribi poſſit: ꝙ ſatis plʒ Hoſt. uum ne p ipſum teſtem ſecreta iudicij reuelentux añ atteſtationum publicationem Z. . ubi. C. de fal tum ne ex boc rancões odia litigia nel bella oriantur: qne etiam uitanda ſunt. ff. de nſufr. l. equiſſimum:tum ne ex hoc qð occulium eſt infa metur teſtis:ar. Vi.q.i.ex merito ⁊.c.deterioꝛes tum quia ſolus index er non alius habet motnʒ ſui animi informare. ff. de teſti.l.iij.⁊.l.ob carm hec dicit uera Jo. an. dummodo nullam penaʒ iudex teſti infligat uel infligere intendat: alias ſᷣ uetur quod dictum eſt. Mota. bene pꝛedicta ad intellectum.l.nullum. E. de teſti. z.c. i.de ex cepti.qn autem dʒ facere uacillationem deſcribi dicit Innoc. ꝙ niſi faciat deſcribi dum teſtis te ſtimonium ſuum pꝛofeꝛt: poſtea ſcꝛibi non faciet nec cꝛederna in hoc ei. hoc placet Moſti. quãdo ex eo intenderet teſtes punire:uel quando illud ſcribeꝛetur poſt magnum interuallum: alias ſi h nult abſcondere ipſi teſti nil ſcribet eo pꝛeſente: ſed ex quo ille exiuit incontinenti ⁊ añquam ali? itromittatur uel ad alia diuertatur: ar. . ti. ij. c. preterea: Sed dices tu ſi predicia ſunt uera: ceꝛ te datur ex hoc tanta poteſtas indici:ꝙ quaſi ſẽ per poterit ad nelle ſuum inſtificare uel condem nare. dicit Hoſti.eſto ꝙ ſit ſic:m hoc facere nõ poterit ſine graui pena:de re iudi. c.i.li. Vi. dicit eriam ꝙ preſumptio eſt pro indice de ꝓcuꝛa. in noſtra de preben.niſi ð preſcrip.ad audientiam cum ſi. (Sen circa hoc queritur: nunquid ta bellio debet ſcribere banc nacillationem ſi ipam non depꝛebendit. Inno. primo dicit uideꝛi ꝙ ñ debet hoc in actis ſcribere:nmiſi primo ipſe bene nideat ? cognoſcat ꝙ uacillet. refeꝛt alios diceꝛe ꝙ ſi ſolus iudex dicat in receptione teſtis teſiem nacillaſſe ꝙ ſibi cꝛedendum eſt: æ tabellionem Hᷣ debere ſcribere ad mandatum iudicis etiam ſi ipſe tabellio nil de timnbatione uel uacillatione ꝑ ¶ Huoniam Stra. pendat prima ratio eſt: qꝛ iabellio nõ hahet auc toritatem in teſte recipiendo.ſed in ſcꝛibendo tã tum. Judex ueꝛo habet anctoꝛitatem examinadi etiam ? uninculandi ipſos teſtes ſeu aliter punien di ſi ſibi uidebitur ut in iuribus preal.in tormẽ tis ponere.ff. de queſii per totum.j.de reg. iur. cum in comtemplatione ⁊ in.c.i.de depo. Alia ratio:qꝛ iudex ſuperior eſt.unde magis tabellio iudici ꝙᷓ; econtra credere debet. Venia ratio melior:qꝛ tabellio circa ſcripturã intentus non põt ita percipere titubationem nel uariationem faciei ruborem pallorem nel mutationem ſicut iudex.licet enim ipſe index dicter ſemper: tamen poteſt oculos ad teſtẽ habeꝛe:ergo ei magis cꝛe dendum eſt qui ueritatẽ nouit qui ma. ac. poſ.c. nidetur. æ facit Im Hoſti. quod nõ. in ſumma ðᷣ teſti. F. quis poſſit eſſe teſtis ſub. S.? cum cauſa V. habet autem.poteſt iñ tabellio cum bona con ſcientia ſic ſcribere fᷣm Inno. Et iudex mihi ta bellioni dixit ut ſcribeꝛem ꝙ teſtis nacillabat: ſʒ efficatior eſſet ſcriptura ſi adderet: ⁊ ſic mibi ni detur ꝙ uacillaret: ⁊ hᷣ ſic ſe habet neritas. non autem debet hoc dicere ſi ſibi non nidetur:⁊ de bent quantum poſſunt cum ueritate amẽ expri mere uacillationem. æ hoc diligenter nõ. in pra tica. Habes enim ex predictis quattuor. primo an iudex debeat ſcribere nacillationem 2z quid ſi non ſcribit. ſecũdo an debet ſcribi ipſo teſie uel ꝑre audiẽte. ternio an debeat ſcribere imedia te uł ex interuallo. quarto quid ſi notarius uacil lationem non deprehendit uel ſic et multa alia bona dicta incidẽter. ¶ Quero ulteriꝰ de qſtio ne quotidiana æ notabili: dicitur hic ꝙ iſtromẽ ti editiones debent deſcribi: nunquid ſit opus amplius ipſa originalia parii edeꝛe nel in iudi cium ꝓducere. Adueꝛte ad quedaʒ uerba nota bilia Innocen. dicit enim hic: ꝙ ex quo pro ducta ſunt inſtꝛumenta iudici nel etiam coram alio de ipſius mandato ⁊ exemplata exiunc non agitur ad editionem inſtrumentorum proprioꝝ ad que niſi raro agi non poteſt: ſed agitur ad editionem actorum ad que ſempeꝛ agi poteſt: ut nö. S. e. c. i. prima enim inſtrumenta tranſlata ſunt in acta. æ idem eſt ſecundum eum ſi nõ ſunt exemplata:ſed tantum ſcriptum eſt in actis:talis produxit inſtrumentum: cuius principiũ eſt tale 2 finis talis.nam extunc illud inſtm uel eius te nor in actis computandus eſt. per boc dicunt quidam ſecundum eum:ꝙ etiã reſcriptuʒ procu rationis z delegationis inſerendum eſt in actis Igdem tamen Innoc.fatetur hoc utile eſſe et tu tum: ſed ſi non inſerantur poſt litis conteſtatio. non oportet procuratorem pꝛobaꝛe mandatum ex quo admiſſus fuit uſqʒ ad litis conteſtati.ff. de procurato.l.pomponius. .ratihabitio. nec iudex commiſſionem ſibi fſactam probare tene tur poſt litis conteſta. ſed ? poſimodum. Inno. a predictis recedit dicens: uel dic ⁊ melius ꝙ de bet probare bene reſcripium commiſſionis et procurationis exhbibitum in indicio 2 ſcriptum in actis:ſʒ nõ teneiur monſtrare ipſa originalia nec tenorem eoꝝ ꝓbare. ſed ſi nõ ſunt in actis ſcripta eum ꝓbare oʒ.ſicut enim h̊ innuit᷑ ſatis expᷣſſe:ſufficit enim in actis contineꝛi tal exhibu it Gptum aplicum et ꝓcurationem ſuam:nec ãt eſt neceſſe tenorem inſeri.et idem dicit ð delega tionibus et ſubdelegationibus.h ſũt vba Inn. que dinido in duas qõnes. Prima an inſtůa ſe mel producta et exemplata ſint denuo ꝓducen da: an vVo ſic ſcripta faciant fidem. Secunda an poſt li.conte.teneatur procuratoꝛ docere ð mã dato uel iudex de ſua iuꝛiſditione. ¶ Ad pꝛi mam nide quod uoluit Innoc. concludit enim ꝙ non tenerur doceꝛe etiam ſi ad plenum exem plata non ſunt ſed in effectu:ut ſi dicitur talis ꝓ duxit inſtrumentum procurationis æc. idem in effeciu uoluit Hoſti.hic:lʒ multa nerba inſerat: ſed adducit̃ in ↄrium ſingulaꝛe dictum Inno. i .c. cum in iure de of.dele.in fi.ubi dicit nõndũ: quando offeꝛtur in iudicio inſtrumentum ꝓ curationis uel aliud ſimile:lʒ oblatio ſit ð actis non ti tenor inſtrumenti. unde niſi als ſolẽnit publicetur ſemper oʒ oſtendi originale.? hanc opi. recitat ⁊ ſequi nidetuꝛ ſpe.de inſtru.edi.. nunc dicamus. v. illud æ de inſtru. pᷣſen.in prin. V. his igitur ⁊.v.ſed obijciitur. ¶ Cõcordsꝛẽ has opi.hoc modo:ꝙ aut inſtꝛumenta non fue runt lecta parte pnte:nec auct᷑e ⁊ mandato iundi cis exemplata:ſed ſolus notarius hoc fecit:⁊= tẽ ſola pꝛoductio de actis ẽ æ non tenoꝛ exempla tus:tum quia tex.hic ſolum dicit ſcribendas ꝓ ductiones inſtz orum:tum qꝛ notarius ſolus nõ põt antenticare ſcripturas de quibus ipſe prici paliter n fuit rogatus:ut ĩi.c.pe.⁊ ulti.de fide ĩ ſtru.nide bo.glo.⁊ doc.ĩ.c.abbate ð v.ſig.i.vV. fiat fides.facit aut᷑.ſi qᷓs ĩ aliquo documẽto.C.· de eden. Aut inſtza fuer̃t exhibita ꝑte pñte ⁊ iu dice ꝑlegẽteiz exaĩante:an ſint ſine nicio:? man dante poſtmodum ea in actis redigi:⁊æ hẽt locũ opi. Jnno. hic ad ̊ iura ſupius alt. ¶ Mõ imm ex dicto Inno. ⁊ inſuꝑ Hoſti.ꝙ licʒ inſtꝛa dele gatiõis uel ꝓcurationis ñ ſint exhibita in iudi cio:nihilominus probari pnit per originalia:qꝛ illa nõ ſunt de actis iudicij:qð nõ. ad pꝛedicta etiam facit.c.cum perſone de pᷣni.li.vVj.et.c. tĩ git de ſinſiru. ! Memo nunc ad fam qõnem an pꝰli.ↄte.teneatur ꝑs docẽ de ꝓcuratorio uel index de ſua iuriſditione. uidiſti Inno. bic po nentem duas opi. Sꝛias: ſʒ in nltia ut nõ teneat᷑ pꝰli.ↄt᷑. ꝓbare ꝑſeuerare nẽ.ſed ipſemet Inn. ĩ .c.innotuit.j.de eo qͥ fur.or.rece.approbaꝛe nẽ primam. dicit eiʒ ꝙ poſtꝙ; pars paꝛueꝛit iuriſdi rioni alicnius nſqʒ ad li.ↄt᷑.ſi poſtea oppõit de iuriſditionis defeciu ſibi incumbit onus ꝓban di: ar.l.fi.de proba.z. d.F. rati. uide in ð̊ h̊ bo. gl.modificantem dictum Inno.in. c.i.ð elec.li. vj. in. V. abntia in fi.æ remiito te etiam ad ca ꝗᷓ plene nõ.in.l.licet. C. de ꝓcu.ubi per gl.⁊ doc. 2 inter ceteros Mar. ibi ad plenã indagincʒ di ſtinguit ſic:ꝙ exceptio ꝓcuratoꝛia ẽ quincuplex ¶ De ꝓbanonibꝰ. quq; enim op.tu nõ potes eſſe ꝓcurator. qñq; op.iſte qui te ↄſtituit nõ potuit te ↄſtituẽ ꝓcura torẽ.qnq; op.q ex natuꝛa canſe nõ potuit ↄſti tui ꝓcurator. qũqʒ opponitur ↄ ꝓcnratorẽ ꝙ; non cauit. qñqʒ opponitur ꝓcuratoreʒ tu nõ es procurator:⁊ in hoc ultimo conſiſtit pꝛoprie materia noſtꝛa. Mria exceptio que opponit rõne perſone procuratoris: aut peꝛſona eſt talis ꝙ neqʒ pro ſe neqʒ ꝓ alio põt eſſe ĩ indicio: nt ſernus in cauſis ciuilibus:⁊ põt opponi qncũqʒ quia reddit indiciũ retro nullum.l.ij.F.i.ff.qui ſatiſda.cog. Credo tñ ꝙ opponẽti ſemꝑ incum bat onus ꝓbandi:qꝛ quilibet preſumitur legiti mus.c.i.de preſump.⁊.l.i.ff.de ꝓcu.⁊.c.i.de te ſti. cum ibi nõ.qnʒ poſſet eſſe i indicio ꝓ ſe ſʒ ñ ꝓ alio: ut mulieꝛ miles minor ⁊ ſimiles:⁊ tunc dʒ opponi ante li.ↄte.ut.l.ita demum.C. de ꝓ cu.⁊ nõ.in.c.in noſtra.eo.iit. Scdᷣo opponit᷑ ex ceptio de perſona conſtituente:⁊ de hoc nota.iĩ .l.nõ eo minus. C. e. ti. Teꝛtio op.rõe cauſe nt puta in cã criali in qua nõ interuenit ꝓcuratoꝛ: 2 dic nt plene nõ.in.c.ueniens de accu.⁊ in.c.i. de indi. li.vi.⁊ in.l.pe..ad cꝛimen.ff.de publi. iudi. Quarto opponitur de cautione non preſti ta ⁊ iſta dʒ opponi ante li.ↄt.l.pomponiꝰ..ra ti.palł.Quinta eſt exceptio:tu non es ꝓcurator 2 eſt mã noſtra:⁊ iſta quandoque opponitur ab eo contra quem ꝓcuratoꝛ litigauit.qñqʒ oppo nitur ab ipſo dño cuius nomĩe litigauit ꝓcura tor:pᷣmo caſu ſi quidẽ ab initio contẽdit᷑ de mã dato nec deciditur:ſed ꝓpter dubiũ ꝓcuratõis admittitur cum cautione de rato:⁊ tunc nõ põt hec exceptio ulterius opponi:niſi opponens in continenti hoc ꝓbaꝛet:ut.l.inter quos..aliẽa .ff. de dã. infec. Quandoqʒ diſputatur de man dato:⁊ iudex ꝓnuuciat eum ꝓcuratoꝛem legiti mum:⁊ de cetero nõ poteſt oppomi:ar.in.l.ij. .C. ſi ex fal. inſtru.? quod nõ.in.c.łʒ.S.e. Jdẽ ſi inſtrumentum procuratoris fuit in iudicio ꝓ ductum ⁊? appꝛobatum: ut nõ. ̊ Inno. ſed ego hoc intelligo ut.S.dixi. Si uero de hoc nũquaʒ fuir cognitum nec diſputatũ utꝛũ hꝛet mandatũ nel non:⁊ tunc põt opponi qncũqʒ ſecũdũ euʒ: qꝛ hec exceptio reddit iudicium retro nullum: de procn.in noſtra:⁊ ſic ñ ob.ꝛetaꝛdatio:cũ red dat cont᷑.li.inualidam.dicit tñ ꝙ ubicũqʒ ſupꝛa dictũ eſt ꝙ poſteꝙ; eſt determinatum ꝙ ẽ ꝓcura tor opponi non põt.hoc ueꝛum niſi opponens nelit in ſe aſſumere onus ꝓbandi iſtaʒ negatinã quam poſſet ꝓbare ꝓbando mãdatũ reuocatnʒ uol iſtrʒ falſũ.⁊ ſic ĩ hͥ nẽ ſentiꝛe cũ hac nlti.opi. Inn. 7 ꝓ hac opi.ego adduco:ꝙ cũ ſingli acrꝰ iudiciales ſint diſticti æ ſeꝑati:⁊æ defectꝰiuꝛiſditio nis ꝓcurationis cõcludat.ĩ quolʒ aciu:licʒ iſte n oppoſueꝛit ⁊ pindicauerit ſibi ĩ aliqbꝰ nõ tam ſequitur ꝙ in omnibus teneatuꝛ ⁊? dʒ ſibi pᷣiudi care:uide doc.in ſilłi in.c.nõnulli de p.⁊ nõt. gloſ. in cle. ſepe de vb. ſig. in. v. parubus:quam omnino nide fa eor in ꝙ opi.gloſ.in dicto.c.i. e elec.li.vVi.eſt multum equa:ſʒ inre nõ ꝓbaiu: iſunANnini * wunr aulin um⸗ 4 ulimanim i nn⸗ Petr im Sna ur muſ in ni n urthnenttermel ör der NArirutimn inia ite Ntutnenietmnd er furmmntin if Fiksiuwlein 4 morr u Gennglnr unmntR pe Mlnylm mi lt lneirnc dinci. NinlgeſAinmnf epb⸗ mnd Eale pobli, e animtetaniane onpri 1 ndmel ) oroe Mno n Qumeſcrhton esanm ee uſatihuninr mint ſun mn lmmu iy n ciain miitul mn luit ivnitfcen, iimtt rchhi annit nmcamorece tnort me nopor leriasopponenii opponensin Lpbmnenn. Linter aos. ) Aen Oumkogzdſſpotgtur denn Pnuncat eun pcuratorenlegti ad h Poteſt Oontiar in .,. ſrne lolbinc hoͦe N n roenruorsfi inincico 9 cbammm föb Indſche us d Ginend e dor ſuaih nerdidneiͦ muͤin nmmhni me ohoſicfſcih ine cpio crioctin nmmnin. eſeiob ummtoit noſnet ſo iiczlan. imalitmn cin i le zdermiuuum e ſß opponens onot bot veiun nlopponen⸗ angeows Panci iſaznegginn 60 mödan retoem lſenie ii hul ich. 10 ad ogciſihnn aget dint ni difici en a Prrönn . ¶ Elimo caſu quando opponitur exceptio fal li ꝓcr̃is ab ipſo eno cuius nomine agituꝛ: dic ꝙ ſempꝑ h̊ põt dicere: niſi doceat᷑ de mandato. et pro hoc tex.in.c. in noſtꝛa de procn. adde nota. per Inno.? alios in. c. ex parte decani de Gp. Altimo bic queritur quare in fine diciruꝛ: ꝙ non pꝛeſumituꝛ pro iudicis pꝛoceſſu:niſi qua tenus ↄſtiterit legitimis documentis. que ſunt ipſa legitima documenta ſoluit Inno. dicẽs qð licet ipſa acta non ſcribamur peꝛ tabellionem nk quos niros idoneos: ualet tamen ſi poſſunt pꝛo bari per confeſſionem partium nel per teſtes nel alio modo. Et nõ ꝙ dicit de confeſſione partis ad boc allego text.ſingularem in.c.fi..e.ti.ubi dicam Hoſtien. ſequitur Inno. qꝛ appellatione documentoꝛum continentur teſtes. ff. de fi. iſtꝛu. .l. i. T in. c. peruenit.j.ti. ij. Gof. iñ dicebat ꝙ Hh appellabantur legitima documẽta ea que ſunt 2 fecta per tabellionem uel duos niros idoneos. utrunqʒ dicium poteſt coniungi iudicio meo.= dicamus ꝙ aſſertioni iudicis non eſt ſtandum: 2 ad bunc finem emananit hec conſtiiutio:ut pa tet in prin. ſed oportet ꝙ pꝛobentur acta per le gitima documenta. que ſunt legitima documen ta dico ꝙ omnes probationes legitime: ⁊ ſic ſa tiſfactum eſt menti huius conſtitutionis. Et ex hoc dicitur queſtio: nunquid ſufficiant littere iudicis ſaltem cum teſtium ſubſeriptione:dic uit plene dixi in c. poſt ceſſionem de proba.fateor tamen ꝙ licet poſſit fieri probatio aliter quaʒ ꝑ ſcriptuꝛam tabellionis nel duoꝛum niroꝝ idone orum ramen index non euadit penam: ex quo ex ſua negligentia oritur difficultas probandi: 2 boc iudicio meo apertiſſime naluit bec littera in. V. index autem iuncto. V. nec pro ipſius pᷣſu matur ⁊c̃.que uenit cõtinuatiue ad pꝛecedentia: Mi. abb. 4 . Si ꝓbari põs D noſtram. renʒz deliquiſſe ius probatio quod non deliquerit nõ eſt admirtendarimo ponit prauam con ſuetudinem quam ſecundo ſeruari probiber: ibi nolentes. ¶ Mõ. primo do. An. arg pro er 3: ꝙ ſtatutum loci ligat eccleſiaſticas perſonas etiam inquantum cauſa tractat᷑ coram iudice ec cleſiaſtico: dummodo ſit alias iuſtum quaſi ſen tiat ꝙ irrationabilicas ipſius conſuerudinis ſeu ſtatuti fuit cã impediendi illius effectum:ſed ceꝛ te hoc dictum ſic collectum non placet: quia eſt ð directo contra.c.eccleſia ſancte marie ð ↄſti.i telligendo ut ibi dixi.⁊ plene dixi in.c.ꝙ cleꝛiciſ de fo.compe. unde ut ſaluetur intellectus a con tꝛario ſẽſu huius tex. Mõ aliter ⁊ ſic: ꝙ lege ſen ↄſuetudine laicorum mere prinilegianiua poſſũt cleꝛici uti in ſuum fauorem dummodo alias ſit rationabilis:æ ſat s colligitur hoc a contrario lenſu:⁊ eſt nerum intelligendo ſecundum ea que dixi in. d. c. ꝙ clericis. nam hec lex de qua ĩ text. Ea noſtraz. menti ſic intellectum. 5. ſecundo texiũ ibi: ꝙ hec peſtis contraria ꝙ lex contꝛa bonos mo res ſeu peccaii nutritiua amittit nomen legis et appellatur peſtis. non enim habet ſubſtantialia legis:cum lex debeat eſſe rationabilis ⁊c.ilij.di. erit autem lex: ⁊ ideo recte dixernnt Innocen. 2 Moſti.ꝙ etiam princeps non poſſet inducere hanc legem:uel talem conſuetudinem roborare xij. di. illa de cõſue. c. fi. Ydẽ Mar. in.l.omnes populi.ff. de iuſti.⁊ iu.ubi dicit nõ nalere legem continentem aliquod inhoneſtum: facit.l. leges ſacratiſſime. C. de legibus. Ex his infert᷑ ꝙ eti am reſpectu laicorum non ualebat hec lex ſeu conſuemdo: quod ſatis innuunt ueꝛba littere: æ ad uerbum a clero ſupple maxime. uel boc di cit: quia forte a laicis non poterat de facio illaʒ non ligabat ſed erat priuilegiatina: ? hoc tene enelleꝛe. de iuꝛe autem poterat ratione peccati ſe cundum Hoſti. æ bene: de iudi. nouit. ⁊ ſecundũ hoc nõ.ꝙ conſueiudinẽ peccati nutritiuaʒ etiaʒ inter laicos poteſt Dapa tollere: æ non miruʒ: cum ex cauſa emendet legẽ ſcriptam eriaʒ iplius principis:de preſcrip.c.fi.cũ ibi nõ.⁊ per glo.i regula poſſeſſor de re.in.li.vVi.ſacit de cõſue.c. ad noſtrã ⁊.c.penul. 6. ꝙ purgatio per iu ramentũ purgandi eſt ſubſidiaria. nunquam e nim admittitur quãdin probationes legitime adſunt:ad hoc.c.accedens de accu.⁊.c. de hoc de ſimo. cum ſi. æ nide ſpec. in ti.de inquiſitione .F. nunc tractemus.v. ſed quid ſi reus: et ibi in addi. Quero quid intendit littera dum dicir ꝙ iſte poterat ſe quoquo modo purgare ⁊c̃.Gndʒ glo.i.exponendo tex. quoquo modo.i.peꝛ uiles 2 ſui ſimiles:quod eſſe non debet ſecunenʒz gio. debent enim eſſe iſti compurgatores bone fame 26 x bc glo. colligitur una ratio deciden di ad tex. ꝙ nõ nalcbat iſta lex ſeu conſueiudo: quia admittebat compurgatores inhoneſios: ſecus ergo ſi fuiſſent honeſti. Sed contra hunc intellectum facit littera in v. mandamus: que a pertifſime innuit: ꝙ qdin poteſt probari affir matiua non debet quis admiin uolens probaæ negatiuã.⁊ hoc eiiã aperniſſime ſemiit bic gl. fi. LZu ſic ↄclude totã materiam: ꝙ aut apparenie probatione ſuper affirmatiua reus nult negari nam probareper ipſius iuramentum ⁊? aliorum compurgatorum iurantium ſolum de credulita te inxta formam. c. quotiens.S. porro de purg. ca. ⁊ non debet admuti: quia iſta non eſt ſufſici ens probatio: ubi poreſt cõſtaꝛe de neruate per legitimas probationes.⁊ iſte eſt caſus proprius huius.c. ad idem. c. accedens de accu. 2. c. de ᷣ de ſino.⁊ v.quoquo modo.ponituꝛ hic ad ma iorem deteſtationem huius conſuetudinis.unde idem eſſet ſi peꝛ teſtes idoneos iurantes modo predicto uellet ſe purgare aut uult probare ne gatinam indirecte per teſtes deponentes nõ de credulitate: ſed de neritate: æ debet admim:ar.iĩ .c. ex tenore de teſti.⁊ hic in glo.fi.⁊ in hoc cãn nõ loquimr iſte tex. ad hoc uið gl.nõ.i.c.cler ici * lxxxi. di.que dicit:q; ſi duo clerici probãt me cõ miſiſſe fornicationeʒ tali die ⁊ tali loco:poſſum etiam per laicos probare contrarium indirecte ꝙ illa die ſemper fui in alio loco æ debeo abſol ni quia ſum reus:ar.c.ex literis.S.e.qnod no ta bene:maxime inquantum dicit de teſtibus lai cis:qui non ſunt reſpectn ordinis equales cleri cis. Ex quo infero ad nnum ſing. quod teſtes ex ꝑte rei pferuntur:licet teſtes actoꝛis ſen accu ſatoris ſint aliquantulum idonioꝛes:aciunt nõ. in. c. eccleſia.ij.ðᷣ elec.⁊.c.in noſtꝛa ðᷣ teſti.Onʒ ? teꝛtio non appaꝛent legitime pꝛobationes ſuꝑ affirmarina:ſed contra reum eſt uehemens inſpi cio nel infamia ſeu graue ſcandalum:⁊æ tunc ad mittitur: ⁊æ etiam exigitur purgatio per iuramen tum compurgandi z alioꝛum compurgatoꝛum iunxta foꝛmam d.c.quotiẽs. poꝛꝛo de quo ibi 7. c inter.e.ti.nide tamen glo.ij.q.v.ſi preſby teꝛ ⁊ in.c.i.⁊.ij.de.puꝛ.ca.cum ſi.⁊ hoc no luit tex.hic a contꝛaꝛio:ibi dum tamen poſſii ⁊c̃. debent tamen compurgatoꝛes eſſe honcſti ⁊c. ut in. c. conſtitutus de pnꝛ. ca. ¶ Queꝛo in quo hec lex nel conſuetudo erat iuri contraria. glo. .vij. inſtat Z minus bene iudicio meo:quia taniũ exemplificat de iure poſitino:ergo dico ꝙ erat contraria inri dinino naturali æ poſitiuo.cõtra riebaiur illi regule diuine: In oꝛe duorum uel trium ⁊c̃. bic enim exclndebatur iuramentum dnorum nel trium per iſtam purgationem. Se cnndo erat aduerſa iuri naturali:quia erat iſte puꝛgandus legitimus teſtis in facto ſuo:⁊ pᷣna lebat legitimis teſtibus:cui profecto ratio nam ralis ꝛepugnar. nam ut ꝛecitat bic Hoſu. hec cõ ſuerudo erat in ſaxonia:ꝙ ſi fur tenens rem fur tinam in una manu ſnb tunica uolebat cum al tera manu iurare ꝙ rem illam non habebat nec ſciebat ubi efſer abſoluebatuꝛ: nec audiebatuꝛ agens petens ut inſpiceꝛetur quid haberet in al tera mann:⁊ dicebat hanc.l.ſibi datam a Caro lo:⁊ intellexi a pluribus ſcholaribus illius pa trie ꝙ etiam bodie niget ibi hec lex ſen conſne indo. ꝛat tertio contꝛaꝛia inꝛi poſitiuo:nt ĩ inribus hic allegatis in iſta glo.merito hec con ſuemudo erat ipreſcriptibilis:quia contra ꝛatio nem ⁊ contra ius diuinum:cnins trangreſſio in dqncit peccatum in.c.fi.de ↄſue. Ni.ab. Bm cauſa. Aaſus. Fines dio ceſis ꝓbant᷑ per libꝛos antiquos adminicula teſtes 2 famam. Communis diniſio:ſecunda ibi man damus. 5 ibi per libꝛos antiquos primo ⁊c̃.tex. nalde notabilem:quod libꝛis iſtis anti quis eccleſiarum creditur in pꝛobandis finibꝰ dioceſis nel paꝛochiarum. Et idem conſimili ratione uidetur dicendum in alijs que ſunt mo dici preindicij:⁊ dic ut plenius.ĩfra dicam cum glo.i. Et nimirum. nam hec pꝛobantur peꝛ neꝛ ba enũciatina contems in aliqua ſcriptura ant᷑. De pbationibꝰ. nt eſt glo. nõ. in. c. cum olim de cenſi. ¶ Võ ſe cundo ibi teſtes. ꝙ fines dioceſis pnt probari peꝛ teſtes. Bed aduerte cuʒ textus iſte loqtuꝛ in facto ualde antiquo:ut paret per illa uerba li bros antiquos ⁊c.⁊æ illa fama ⁊c.uidetur intelli gendꝰ iſte tex. de teſtibus deponentibus de au duu ⁊? communi opinione. Mã facta ſic antiq̃ta de quorum initio memoria non exiſtit ꝓbantur per tale teſtimonium de quo plene per Inno. 2 Moſti.in. c.neniens de uer.ſig.li.Vi.⁊ per gl. fi.de preſcrip.c.ulti.li.vi.dicent enim iſti ꝙ ſem per uiderunt fines huius dioccſis pꝛotendi nſqʒ ad talem locũ.æ nunquã audinerunt dici contꝛa rinʒ ⁊c̃.pꝛout nõ.in iuꝛibus preal.⁊ h̊ i teꝛminis noſtris tenet Archi. in. c. iter. xvj.q.iij. facit.l. hoc iure. S. ductus aque. ff. de iti. actuqʒ priua. ltio nõ. ꝙ diuerſe ſpecies probatiõis que per ſe nõ ſufficiunnt coniunguntur ⁊? imiſcentur ad faciendã plenã pꝛobationẽ: ⁊ ſic habet locuʒ illud nulgatuz: que nõ pꝛoſunt multa ſingula col lecta iunãt:æ quonidie ad hᷣ alle gat. c.iſtud.facit op.l.iij.ff.de teſti.⁊.iiij.q.iij.ſi reſles.ſed ĩtellige ⁊ limita ut dicam ſupeꝛ glo.fi. EB o. i. colligit unum nortabile ex tex. ⁊æ poſtmodũ annectit mul ta ſilia.prio colligit ꝙ ſcriptura antiquoꝝ libꝛo rum facit fidem:allegat.c.ad andientiam de pre ſcrip.ubi habetur de libro cenſuali.Secũdo ad innge alia ſimilia:de quibꝰin gl.¶Hoſt. ⸗ an. in fi gloſe.dñt ꝙ licet gloſ.ponat ſpẽs et mas ſcripturarum:nõ tñ omnes diſtributine fa ciunt plenam fidem: ſed illa ſolummõ ꝗ reſerua ta ſũt ſub cnſtodia publica ⁊ fiðᷣli. ne von faciunt plenam fidem:lʒ admiculentur iquid eim ſi reperitur ſcriptum in aliquo libro ecclłe ꝙ do mus talis nel ninea debet ſoluere certum cenſũ: an hoc probet arbitrabitur bonus iudex conſi deraris iuribus predictis nam forte iam ſũt cen tum anni ꝙ ſacerdos potniſſet ſer bere,ꝙ tota pronincia uel parochia erat eccleſie.non ergo debet tali ſcꝛiptuꝛe de facili credi ſine alijs admi niculis:arg c i. de fi.inſtru. ¶ M bene b dicta docto. 3 examinemus nunc plenius gl. pri mo enim dicit ꝙ ſcriorura antiquorum librorũ facit fidem Hoſti.? Jo.an.intelligunt hoc pꝛo cedere in libris reſeruatis in cuſtodia publica ⁊ fideli ? ꝓ hac ꝛeſtꝛictione optime facit tex. in dicto.c.ad audientiaʒ.Et dicũt ibi doctoꝛes ꝙᷓ; ſatis faciunt fidem:ſi ꝛeperiuntur in cameꝛa caꝛ dinalis nel epiſcopi. Ego hec dicra non admit terem indiſtincte. Quid eni ſi epiſcopus pꝛeten dens S caſtrum peꝛ alium detentum peꝛti nere ad ęccleſiã ſuã ſcripſit in libꝛo aliquo eccłe illud caſtrum pertinere ad eccleſiam: æ ſucceſſine multis temporibus ille liber fuit detentus in camera epiſcopi:dicemus ne quod pꝛobabit do minium caſtri cum gꝛauiſſimo preiudicio poſ ſeſſoris contra.c.cunm inter dilectos de fi. iſtru. nbi non creditur antiqſſimis priuilegijs eccle ſi ſigilla conſumpta ſunt uel enormẽ frartnꝛam pa tiũtur dico eꝛgo ꝙ aut agitur ð nulliꝰ pindicio⸗ Rms zul en ind 6 i. apin gern lnmnadr nmns n 7 ngun ama — wnbepcen fucte Brrult ſcamn ilewgo e ſs nohin õ 1 Alncu un d lNcetoungod immſinh gsand leftbonutrn Hn lt Ccs penustinin Nidonmmn emirz Gnrekelonnd wf unl Uunfcetni h Glluckusſbalatin crmindesrotsctin Nudahen 8 CrReſexrngatei an Tlemnen wun iuncn rm a Umtionim, 6nndm R r ic⸗ nin nin lee at i Ar Kn U 1Aeuenn, D Aat . Dtemmnn ulni Gethulnir ſin D geene 1 o e tn – Kum cauſam. bin N eſes maln gum. goeng n nn Dofſunt netn ſngola col once Ubaligei ſud Kret Adecha ina irces inelge nndemſingrf Grialcgt notidletriet. doltnoes Apett ntl 1grocoligrgſnpnn tigorlin an lyr umlimmncn Nunr Hvni, Cru nlac rge, Edirg urghl onrſrphri vun,o nionmes diributneſa ſcdanrſek ilzſobunnd dreſen odi miatiin Genri Pfdanhacnicdenmr gricd en ſpnmmin cvo lbro ecce c iner ene ſoere ceumn canſi: arbioniviar donus ineeroffi 1sredreis unſort lun ſör een cdos pommſſae deregg ton Anocbin oiehon chrne Eili Geh Nde int N benebn Gcruminends une tusin dereyronr: ntoromunl d Hyſie Nen inlimtbot ns ſeas i aſcin pwie fact lerin = tunc ſcripture ibrorum antemicorum ul ſcrip ture lapidum faciunt fidem: quia tunc ſufficiunt probationes non plene ita intellige quod nota. hic in glo.⁊ in.c.ſane.ij.xxiiij.q.ij.⁊ aperte nõ. Innocentius ſuper rubrica de conſecra. eccle. nel alraris. pone exemplum: ſi dubitatur an ec cleſia fuit conſecꝛata uel infans baptiʒatus uel quid ſumile idem puto nbi factum eſt antiquiſſi mum ⁊? agitur de modico pᷣindicio:ar. optimnʒ ex iſto text. ⁊æ poteſt dici h expꝛeſſũ.non eim mã datur hic de libris repertis ſub cuſtodia publi cꝗ ⁊ fideli: ſed indiſtincie per libros antiquos ⁊c.quia cum agitur de modico pꝛeiudicio nec uerſarur intereſſe burſale:non eſt ueriſimile qð quis ſcripſerit falſum uel ꝙ illa ſcriptura tanto tempore fuiſſet tollerata ſi non continuiſſet ueri tatem modicum autem eſt preindicium an ha beat iſte epiſcopus uel ille.argu.c. cum apoſtoli ca de bis que fi.a prelato. Quandoque agitur de magno preiudicio.et tunc aut eſt talis liber nel ſcriptura cui ab antiquis noſtris communi ter creditum eſt: uel reperitur in loco ubi ſolum reſeruãtur ſcripture auctentice et faciunt plena⸗ fidem ut eſt tex. notabilis in dicto.c.ad andien tiam de prelſcript.facit.l.celſus.ff. de probano. nõ. Har. in.l.i. ff. ſi ceum Petaur C ex bis infero qð iſtis libris biſtorialibus ſen cromicis quibus a maioribus noſtris fides communiter adhibita eſt credere debemus nõ. Hart. in dic ta.l.i.uide bonam glo.in. c. inter dilectos de fi. inſtrument. in nerbo magis et in. c. neneꝛabilem ð elec. in nerbo tranſtulit. Hinc etiam eſt ꝙ die ta Ariſtotelis Ipocratis ⁊ ſimilium fidem faci unt.quia communiter in omnibus ſiudijs recep ta ſunt: ad hec.l.ſeptimo menſe.ff.de ſtatu bo minum ⁊.l.ſi pater.ff.de ſoln.nõ. Maꝛtol.in di cta.l.i. Ant eſt talis libeꝛ ſeu ſcꝛiptura cui ↄmu niter a maioribus noſt:is creditum non eſt nec reperitur in loco ubi ſeruantur ſcꝛipture auten tice:⁊ talis ſcꝛipiura ſen liber facit adminicnlum ſen preſumptionem non autem plenam proba tionem:hec probantur a contrario in dicto. c. ad audientiam. ? fuit de mente Inno. in loco P allegato ſuper ica de conſecra.ec.uel altaris: quam ſic intelligo. et uide ad materiam quod nõ. gloſ.in.d.c.ad audientiam er in dicto.c.ha beo. xvi.di. ¶ Secundo dicit iſta gl. ꝙ creditur inſtrumento pꝛoducto ex aꝛchiuo publico:alle gat multa iura. r eſt archinus locus in quo reponuntur ſcripmure publice:et facit ꝓ boc dic I0O.c.i.ſupra eodem ⁊.c.ad audientiam pꝛealle. anb dii glo. ꝙ cꝛeditur ſcripture ſculpte ĩ aliqua colũna uel lapide intellige hoc nt dixi ĩ non tendentibus in alicuius pꝛeiudicium faci ant plenam fidem. (In alijs ueꝛo adminiculã tur ſecundum qualitatem loci ubi reperuur ⁊? ſe cundum quantitatem pꝛeiudicij dicio. c. ſane ple nam autem fidem non faciunt: ut. l. monnumen to rum. C. de reli. ubi dicitur ꝙ ſcripture monu mentorum ſen ſepulchꝛi non ꝓbant ꝓpetatem ipſius ? dic de intellectu huins.l. ut ibi plenius nõ. ¶ Minmo cdicit glo. ꝙ ſcripwure que olim fiebant i albo pretoris fides adhibebatur. Erat olim locus dealbatus ante boſtium pretoris quo preſcribebãtur pretoria edicta. et uide de hoc textum iuncta glo. in nerbo de albo in cle. .i. de iudi. ¶ Ex his babes plene declararam primam gloſam. ¶( Bloſa ſecunda colligit ꝙ per teſtes ntriuſque parochie poſſunt probari fines dioceſis et per famam: dicit tamen quod fama plene non probet: ſed adminiculaur. (Mer bene gloſam quia uult per famam ſo lam finem dioceſis non probari. Archidiaco nus in hoc non firmat pedes in. c. plures.xvi. .q.i.⁊ nide per eum de materia huius.c. in.c.in ter memoratos.xvj. q.iij. Lu dic plene an ⁊ ꝙᷓ do fama plene nel ſemiplene nel nihil pꝛobet: ut notat Harrto in.l. de minoꝛe. S. toꝛmenta. ff. de qneſtio.dicam in.c.neniens el.i. .ti. proximo. lo. ultima colligit ꝙ adminicnla et ſi non plene pꝛobent coadiunnant tamen plenas pꝛc ba tiones. ex quo colligit illud que non pꝛoſunt ſin gula e circa hoc quero utrum hoc ſit nerum indiſlincte nt probationes imperfecte cõ iunguntur ad faciendam plenam 2 perfectũ pꝛo bauionem.nidetur ꝙ non. uidemus enim ꝙ te ſtes ſingnlares nihil pꝛobant in. c. cum dilecti ðᷣ electionibus ⁊. c. licet S̊. eo. et multa imper fecia non faciunt nnum perfectum: ut in. c. quorun dam cum glo.i.xxiij.diſ. Solutio aut probatio nes diuerſe tendunt ad unum: aut ad diuerſa. Primo caſu ſunt commiſcibiles:⁊ ſi ſunt ſuffi cientes ad iudicis animum inducendum ad ple nam credulitatem inducunt etiam ad plenaʒ pꝛ0 bationem:iuxta ea que dixi i.c.tertio loco S. eæ. Et hoc procedit ſiue iſte pꝛobationes ſint eiuſ dem generis:ut in duobus teſtibus: ſiue ſint di nerſi generis:ut ninus teſtis cuʒ fama:iuxta no tata in.c i.de appellationibus ⁊.c.ueniens.j.ti. proxi.Et hoc in caſu quo fama facit ſemiplenã probationem: quod quando ſit dicam in preall. .c. neniens/ Idem in alijs pꝛeſumptionibus. c. 2 adminiculis concurrentibus:cum uno icſte de niſu nel pluribus de creduliſate: ut hic ?⁊ proba tur etiam in dicta.l.iij. ff. de teſtibus.⁊=.iiij.q.iij. ſi teſtes z. c.cauſam que de re.iudi.⁊ dixi in die to. c. tertio loco. ¶n ſecundo caſu cũ tendũt ad diuerſa: tunc non ſunt commiſcibiles.exem plum in pluribus teſtibus ſingularibus. Idem uidetur ſi aliqui teſtes deponunt de mutuo ſed non peꝛfecte:⁊ aliqui de confeſſione mutui enaʒ non perfecie ut non coniungantur ad feciedam plenam fidem: quia mumum et conſeſſio ſunt diuerſa:neque tendunt ad faciendum nnum to tum:cum ſepe ſit nunum ſine reniquo:ad h̊ quod legitur z notatur in.l.ij.F.i.fl.de excu.tuto.æ.l. .i. C. quando mulier. officio tutel. fun. ſacit die tum.c.licet ſupraeodem. ¶WMec ſunt de mente HBiꝛr. in. 1.i. F. ideʒ cornelio. ff. queſti. z. l. ad monendi. ff. ð inreinr.? Cal. in. c. neniẽs preal. ¶ De ꝓbationibꝰ. ¶ Hunc eꝛgo extꝛa gloſam opponitur ? nide tur ꝙ ad. iſta adminicula non ſit ꝛecurꝛendum i dinifione dioceſis:ſed defendendus eſt poſteſſoꝛ donec plene fuerit probatum de proprietate peꝛ contrariam partem.l. fina. C. de pꝛobano.nec poſſeſſor debet artari ad docendum de niulo ſue poſſeſſionis.ij.q.v.in principio.l.cogi.EC. de peti. heredi.⁊.c.ex litteris ſupra eodẽ. CEr dictis Innocemij er aliorum porelſt triplex ſo lutio colligi. Drimo quod pꝛocedat iſte texins quando non conſtat de fiꝛma poſſeſſione alteꝛiꝰ alias pꝛocedit contꝛarium:pꝛo bhoc allego bo num textum cum ibi notatis in. c.i.de religioſis domibus. ecunda ſolutio quod cotra poſ ſeſſorem erat hic nehemens preſumptio ininſti cie:cum ibi non probanerit eaʒ bhabuiſſe a Na pa uel ab alio habente in hoc poteſtatem:nec preſumprio poterat iuuare:cum de nono hec lo ca fuiſſent ad fidem conuerſa: z ſic talis poſſeſ ſio non ꝛeleuat.c.di. contra morem. ¶Æ nõ hanc ſolutionem ex qua infero:quod ſpiruiualia iuſte non poſſidentur eo quia poſſidentur. un nudus poſſeſſoꝛ poteſt peꝛ iudiceʒ moleſtaꝛi: uel ſi eſt preſumptio iniuſtitie contꝛa cum:niſi do ceat de proprietate: facit.c. ordinarij de of. oꝛd. li. vj. ? quod nõ.glo. in regula beneficium de regulis iuris lib.vj.¶ Secus eſt in alijs rebus prophanis:quia in illis inſte quis poſſidet:nec tenetur nꝛadere poſſeſſionem:niſi probanni pro prietatem dicta.l. finali. ¶ Rationem diueꝛſita tis puto bhãc tempoꝛalia nacantia licet ſine alicu ius iniuria ? peccato occupare:quia quod in nullius bonis eſt hoc naturali ratione occupan ti conceditur:inſti de rerum diui.. feꝛe igitur er. i.di.ius naturale.ſ reſumitur enim res il lius qui eam poſſidet: niſi ab alio doceatur con taꝛinm. Sed ſpiritualia non poſſunt occupaꝛi licet uacantia:ſed dicunt haberi a nicario Chri ſti nel alio deputato ab ceo ſen auctoritate cano nis. ut notanteꝛ dicit hic Innocentius in fi. facit qð notatur in.c.conqueꝛente de officio. oꝛdi.et quod dixi in. c.olim.el.iij.de reſtitu.ſpolia.meꝛi to hic incuritur ad libros antiquos ⁊c̃. er tia ſolurio.ꝙ quilibet epiſcopus hic occupaue rat inquantum poterat et conſtabat de occupa tione: et ideo apa mandat queſtioneʒ decidi: ut in terw. ¶ Alrimo opponituꝛ ꝙ nõ poteꝛat ex illo eſſe contentio hic de finibus quia dioce ſes fuerunt limitate ? etiam prouincie lõge ante aduentum chriſti:æ ſecundum traditionem gen tilium ? collationem ſuorum preſidentium apo ſtoli poſtmodum conſtituerunt primates archi epiſcopos et epiſcopos.xcix.di. c.i.?.lxxx.di.c. .i. 27. xiij. i. c. i. G Ex dictis doctorum colligo quattnoꝛ ſolntiones Mꝛima quod licet apoſto li ordinauerunt in quibus locis eſſent epiſcopi: nõ tamen diſtinxerunt eniſcopatuũ fines ſecun dum Innocentinm. ¶ Wnde ſecunduʒ. Hoſt. unus epiſcopus excommunicabat ⁊ ſepe alius abſoluebat: ? ſic exeꝛcebãt omnes inriſditionẽ ĩ ſolidum: facit quod notatnr in. c. cum ſit roma na de appellationibus. Licet hec ſolutio ſu uera in ſe:mihi tamen non placer quo ad textum no ſtrum:quia hic prefſupponebatur diuiſio antiqui tus facta:cum de ea mandetur inquiri. ¶ Secũ da ſolutio etiam Inno.quod licer apoſtoli ali qua diuiſerunt: non tamen omnia Quaſi dicat forte eꝛat de illis que nondum fuerunt dimie. Tertia ſolutio quod licet olim fuerit facta diui ſio:tamẽ ꝓceſſu tẽpoꝛis potuit mutaꝛi ⁊ offuſcaꝛi ſepe en traciu temporis mutatur æ ꝑduur ſeu ignoratur rei ⁊ loci origo.xij.q.ij.longinquita te. ff. fi. regũ.in finalibns ⁊ in.c.ex litteris.S.e. 2 hec bona ⁊ uera uarta ſolutio ad idẽ tẽ dit ⁊ ẽ etiam uera:ut propter multas uarietates que cotidie fiunt potuit inſurgere iſta dubua tio.nam propter delictum populi priuatur ciui tas dignitate epiſcopali.xxv.q.ij. ita nos. Item ſepe duo epiſcopatus peꝛ Napam nni untur:⁊æ nuna eccleſia ſepe erigitur in cathedra lem ⁊ datur ſibi nona dioceſis. ¶ Er. ex bis 7 multis ſimilibus poteſt oriri confuſio limitum que debet determinari per ea que habentur hic 27 ad.c.plures.xvj.q.i.quod uidetur alium mo dum pꝛefigeꝛe. In diffinitione huius queſtiois. multipliciter reſpondeẽt doctoꝛes. placer mhi il la. ut iſta diſpoſitio addatur ad illam:et ſic ſunt duo remedia ſucceſſiua non ſunt hic alia. Ab. probari matrone pex quas nirginitas probatur hoc: dicir. communis diuiſio fa ibi mandamus. ( N5. ex principio ibi z.g.puellam ⁊c̃.qð cum agitur contra monachum uel monacham ⁊? reuocaiur in dubium de ipſius ingreſſu concipiendus eſt libellns in perſonam ipſius monachi ? non mo naſteri. ut hic pꝛobatur aperte. Quid autem nbi non reuocatur in dubium ingreſſus:ſed agi tur ratione contracius nel delicti prius inini uel commiſſi dic ut legituꝛ æ nota.ut in aut.canſam que fit cum mõacho ⁊ aliquid teiigi in.c.in pre ſentia. S. e. ¶ HNõ.ſecundo ꝙ publicatõ atteſta tionum non impedit in cauſa matrimoniali pꝛo ductionem nouorum teſtium:etiam ſi tendat in preiudicium matrimonij ſpiritualis. hoc enim fit non tantum in fauorem matꝛimonij carnalis quantum nt euitetuꝛ peccatum imminens in diſ ſolutõne legittimi marrimonij:de quo dic ut ple niſſime dixi in.c.iurauit.S.eo. el nõ ſic fʒ alium intellectum quem do ad iſtum intelleciuʒ non ponendo aliquam ſpecialitatem i matꝛimo nio: quod ubicunq; cauſa eſt decidenda per iu dicium petitorum ita quod teſtes non poſſunt deponeꝛe de neritate ſed de cꝛedulitate ſecunduʒ ꝑiĩtiã artis pnit teſteſ ꝑitiores publicatione poꝝ nõ ob. recipi:quia pmi de facili potueiũt ðᷣcipi. ꝓ ðᷣ rõ tex.ibi ſepe manus fallit᷑ ⁊c.ꝙ poſſʒ pꝛo cedere quãdo recipiuntua: uel iudicis officio nt lonmknitindndpn . niriiit nind gitim ca ſe ſuum llctti u ugteh d Strcl oefmne,rse r nrin Seinthrra umi Aum pſtftincnig enn , UAiserci o Cert aw Kaͤtridciigisrarhebr Katenanda Oindiucniekins kuzs lsn iiſ itguatnernliinin erieyin, ſnſifni tiri n i ſehirie . lulſtrin Ma Unſenon . neninbeſſte nſe, ne gerſt 5 nfunn nct 4 mcn nn nntmtſfict N Ur rqe, 4 Nintr Sithna Ca bise mldas ecionin orfio Uniwn 1 Qnmm WWcne ddenln bie ts N gd antdden Monnfto⸗ nprßgre Indffniton Pulnsgotſis, mptui ehpnti dlora en r lMyoßvlt atur mn lung i⸗ r allmn iirta ,. uſn. Cſs Prſin 1 Pfobuni natrone per nsognins gobann doldil. Aoſo falbi mancamos, R. bbitghuelun te d un agin nacbomoc nomcbamt euocanu beusingrchi Concſpiendns eſt vetopan lns onchld nond di ndun enk. Qucd men aniogrelnsledagi õ 4 eCmSnd icn ii nil irne vonn Min N cnſezzunt no u iu cmnnr r ihi niiiſc Fot⸗ undg lunͤan irant mumontiid hr ad ꝑtis iſtãtiã cni nil poſſit iputari qr̃ illos P ns nõ ꝓduxit. ar. c. fi. ꝗ. ma. accu. poſ.? nide oĩ no qᷓ dixi le ndofnits el vance 1 teſtes ſuꝑ ꝑiria artis eoꝝ poſle tãqᷓ; cꝛioſos ⁊ in honeſtos reprobari ? nõ. ibi boneſiss ꝓuidas 2 pꝛudẽetes ⁊c.qᷓes debẽt eẽ ꝑiti ĩ aꝛte ni eoꝝ te ſtioniũ ſit in oĩ ꝑte nalidũ.ñ.n.ſufficit ſola ꝑiria ſed ẽt honeſtas reqrit᷑ ad hoc.I magiſtros ſtndi oꝝ. C. de ꝓfe.⁊ medi.lſi x. ( alio niꝛgi tas dẽ hꝛe puilegiũ i. progatinã æ dignitatẽ ſpa lem qᷓ; panciſſimi hnit cũ ut ait Grego.pauci ſi ne nitio incontinẽtie reꝑiũt.l di. qꝛ tua:muſtiqʒ hnt corporis iĩtegritatem: ſj nõ ipam Vrnte Vgi tatis ꝙ declara ut nõ.i. c. niſi cũ pdẽ.de rennn. iĩ glo.ĩ vbo Viutũ ⁊ facit ꝙ le. ⁊ nõ.i.c. net ſolo .xxxij. q. v. Inſuꝑ põt hic nõri vnũ bonũ dictũ qꝙ; ĩ cã ĩ ꝗᷓ exuberat iudicis officiũ põt eẽ inöx ꝑ te nõ excluſa teſtes ex officio ſuo ꝓducere:ut ꝓ bat tex. ibi cureris ⁊ẽ. Et ſentit Joa.an.hic ſuꝑ iſto vbo curetis ⁊ facit ꝙ hẽtur i. c. oſtitusꝰ7. c. oblate de appel. æ nõ ·i. l.iiij. F. boc ãt iudici um de dã. infec. ¶ Op. ? uẽ hie ãte oĩa muli eꝛ eꝛat maꝛito ꝛeſtimẽda: ut ĩ. c.ex rꝛaſmiſſa ⁊.c. ex conqſtione de reſti.ſpo. So. glo.i.q bic iſta fatebat᷑ ſe vgiem ? mõachã.un ſi erat uiꝛgo tẽn it monachatꝰ ⁊æ ꝑ ↄñs ñ dʒ reſtitui ð ↄuer.ↄiu. .c.ij. T. c. ex publico:æ pẽdente iſto dubio nõ dʒ reſtitni ne corrũꝑet᷑ ab eo. ¶ Mõ. z põdeia gl. qꝛ ſẽtit ꝙ ceſſãte cã mõachatſit mulieꝛ reſtituen da marito:lʒ nõdũ ab eo cognita fuerit. Joan. an. ur̃ ſẽtire Sriũ ꝑ illud.c.ex tꝛãſmiſſa:qꝛ ut ibi pʒ nõ hẽtur hoc caſu poſfio ſine copula ⁊ dicit addqẽdũ ꝙ dixit ĩ.c.dudũ qe ouer.ↄiu.⁊ ſic ſim płꝛ tꝛanſit hic do. An.¶ Sed iu dic ꝙ ſi hbabn it poſßionem ↄingis ſine copula fiet ꝛeſtirutõ q ad cet᷑a dẽpta copula ſi timeat᷑ de corruptione nec poſſit ſufficiẽter ꝑ cautõeʒ ꝓuideri:ut ꝓbar in. c. as de reſti ſpo. Sed in iſto caſu non fiet qꝛ allegãdo ĩgꝛeſſũ ꝛeligiõis negat ſpoliationem 7 ſic ãte reſtitutõem dʒ fieꝛi qõ ꝓut qr̃ h ⁊ ð mã nide quod plene dixi in. c. ex ꝑte de ꝛeſti. ſpolia. 4 MQuero ad qd uolebat iſte iducẽ teſtes cõtra młieꝛes pus ꝓductas ad ꝓbãdũ vginitatẽ glo. ij rũdet ꝙ noſebat eas repellẽ a teſtimonio tan ꝙ; crioſas ⁊c̃. Et nõ.bñ glo.q̃les dñt eſſe teſtes q aſſumũt᷑ rõne peꝛitie ⁊ dixi ſuꝑ tex. ł ̃m Inn. dic ꝙ forte nolebat eas ꝓbare fuiſſe coꝛruptas łnolebat õ eas iducẽ alias mꝛonas honeſtioꝛs et plures aſſerẽtes ↄrium qᷣbꝰſtãdum ẽ i.c.iĩ nꝛa j.ti. ꝓx.dic ẽt ꝙ ſi non ſint plures dummõ ſint ꝑitiores pᷣualent dcis alioꝝ licʒ pluniũ.ar.d.c.in nẽa er tetigi i. c. ꝓpoſuiſti. ö.e. ¶ Blo. nultia int ceta colligit ar.ex tex.ꝙ ĩ cã miimoniali apenis atteſtationibꝰ alij reſtes recipi pñt Sↄ qð op.ð.c. iurauit. S. e. dic plene ad Sꝛinʒ illiꝰ. c ut ibi dixi 2 dic hoc eẽ viſſimũ ĩ ſe nolẽdo põeꝛ ſpãlitatem i mẽimonio.ſed aliqͥ uolẽtes hic pone? aliquam ſpãlitatẽ. ut HGof. dicũt ꝗꝙ hic loqᷣt de q̃dã ſpali ex ordiem ꝓbatõe ĩ ꝗᷓ rõ legis de ꝑcõctatiõe at teſtarõis et ne aliqd addatr᷑ miuat uil corrigamux CEanſan. locũ non hʒ ſᷣm eũ.unde dicebat hic Vic. q rei terat᷑ ꝓbatio hic:ut euigilet bonũ ↄſideratiõis. AIdẽ ĩ aſpectiõe iſſoꝝ.C. de fi.iſtrum.l.ult.⁊ in aſpectiõe finiũ.ff.fi.regun.ſi irruptiõe..ad of ficium:q̃ſi nelit iſti dicẽ ꝙ hic ñ eſt timor ð ſub ornatiõe:qꝛ nõ hnt alia facẽ niſi diligẽter inſpi cere ⁊ referre. Sʒ certe hec rõ nõ mihi ſaniſfacit qꝛ nidẽs ſe ſuccũbẽ ĩ cã poſſʒ corrũꝑe teſtes ut referãt ſe diligent examiaſſe ⁊ repꝑiſſe illam coꝛ ruptã uł vginẽ ſᷣm appetuũ corrumpẽtis. dico ergo ꝙ ant ẽ ſpãle.ut ĩ gl. aut ꝓcedit qñ cã de cidit᷑ iudicio ꝑitoꝝ:qꝛ de facili pnt decipi. ut in tex.⁊ ſuꝑ eo dixi. Aut ꝓcedit ex officio iudicis nt. S. dixi ĩ quo ceſſat ſubornatõis timor: ut nõ. i.c. nenerabili ⁊.c.cũ clamor.j.ii.ꝓxi.Aut loqͥ iur nõ facta adhuc publicatõe alioꝝ reſtiũ. Naʒ pñt teſtes qñ reprobari nõ publicatis eoꝝ dic tis:ut.c.lʒ.S.e.⁊ nõ.plene ĩi.c.ex ꝑte ade d teſti. 2 ſic multipłr i hoc põt itelligi iſte tex. ¶Enio gl. qrit ꝗᷓ ſũt priuilia vᷣginitauis ⁊ colligit mlia ⁊= iter ceta d'ẽ ꝙ vᷣgitas ẽ ſola.q potẽs e deo ani mas pntare i aut᷑.ð leno. ⁊c. Mo itelligas gl. ꝙ alie Vtutes hoc nõ poſſint ⁊ ſic ꝙ ꝑ uerbũ ſola hẽar excludẽ als viutes:qꝛ male dicẽt ꝑ.c.firmi ter. F. fi.S. ð ſũ.tri.ubi dr̃ ꝙ nõ ſolũ vᷣgies et tinẽtes:ſʒ ẽt ↄingati pnit uirtuoſe niuẽdo nitaʒ e ternã acquirẽ. Sʒ itellige ꝙ illa ſola ꝑ ſe ẽ ſuffi ciens ſine oꝑibꝰ aliaꝝ u rtutũ:nõ tm itelligas ꝙ; ſit alias nicioſus: ſʒ ꝙ ẽt hꝛet alias uirtutes ac ceſſoꝛie tñ:lʒ nõ principali a ipoſſibile e hꝛe unã uirtutẽ ſine alijs ita iuicẽ ſũt colligate:ut in .d.c.niſi cũ pꝛidẽ cũ gl.pal.⁊ fac̃.xxxij.q.i.cũ re nunciat᷑ z. c. defleat peccator ð re. inun. Scðo dicit gl. ꝙ ſolũ vᷣgies bñt lanreolã.diẽ h Moſt. ꝙ et martyres pᷣdicatores hẽbũt laureolã.unde dicit ꝙ beatꝰ Jo. bap.habuit triplicẽ laureolã: fuit vgo pᷣdicator ⁊ martyr.iõ dẽ i bymno ipᷣinſ ſerta terdenis zc: æ dicit Jo. an.ꝙ laureola eſt quidã ſplẽdoꝛ pᷣcipuus qui pᷣdiciis confert᷑ quo ab alijs ſanctis diſtinguunt᷑:? vr lanꝛeola ab ar bore lauro q nunqꝙᷓ uiꝛiditatẽ deponit ⁊ oliʒ nic tores coꝛonabanĩ ea cuʒ laude. Eſt. n. ̊ laureo la corona laudis.dic etiã ꝙ põt nũcupari lanre ola ⁊? dẽ ab auro deriuatine ꝓpter ipſiꝰ ſplendo rẽ. ¶ Altimo e glo. quero qualiter defendʒ ſe hec młier:ex quo dicebat ſe moachã:dnt Gof. 2 Hoſti.ꝙ cũ iſta mulier ſu ĩ poſſeſſione mona chatus defendetur lite pẽdẽte per ſindicũ mona ſterij:æ hẽbit expenſas a monaſterio.cũ nõ nide atur hꝛe ꝓpriuʒ de accu.c.ex ꝑte et.c.olim:et ſi apparebit cognita educetuꝛ de monaſterio cum rebus eam ſequentibus nõ cum his qᷓs ſeꝑatim obtulit facit ſm Jo. an.ꝙ nõ.de elec.coniu.qð a te et in. c. de re.et ſic ẽt trãſir Hu. et Inn. nidẽt᷑ iſti eꝛgo uelle ꝙ niciaro ĩgꝛeſſu n ꝛenocãt bona collata monaſterio ſeꝑatim ab ingreſſu: ſed tin illa q tranſeũt ĩ monaſterium acceſſorie ad ꝑſonam Zu vo dic melius lIʒ glo. in anc.in greſſi.C. ð ſa.ſan.eccle.et ĩ coꝛpoꝛe un ſumit et in aut. de mo. F. illud ſẽtiat ꝙ hic Gobf.æ Ho. e i HBar. tñ alind ĩ dicta anẽ. ingꝛeſſi.uñ diſtingue poſt eũ ſic ꝙ qñqʒ quiſ o biulit ſe nec aliquã mẽ tionẽ fecit de bonis:ita ꝙ bõa trãſeũt acceſſoꝛie ad ꝑſonã iu nõ.i auc.igreſſi.C. ð ſa.ſã.eccł.c. in pꝛeſentia. S. e. ? tũc fʒʒ oẽs uiciato expꝛeſſo.: ingreſſu uiciatur tacite bonoꝝ trãſitus:qnqʒ qͥs obtulit ſe ⁊ expꝛeſſe ẽt contulit ſua:æ tunc ſubdi ſtingue:aut credebat igreſſum tenere aut ſciebat nõ renere.pꝛio caſu bona recuperat licet expᷣſſe collata qdð ꝓbat Bar. pꝛio ꝑ.l.ſi pater ⁊. l.nec apud. C. de here.iſii.ubi ſi aliqnis credit aliquẽ fratrẽ uel filiũ:æ hac ↄtemplatione relinqun ſibi bõa ſua reꝑto ↄrio illa bõa auferunt᷑ ab eo cui fuerãt per erroꝛẽ relicta neniunt ad ſuccedemes ab iteſtato: æ de hoc nliio ẽ tex.nõbilis ĩ.d.l.nec apud. Ad idẽ ꝓ pꝛio dicto adduco.l fi. ff. ð he re.iſti. fac.xvij.q.iiij.i.c.fi.adducit ẽt Har.l.ñ oẽs.ff.ſi cer.pe.ubi ſiquis donanit ⁊ tꝛadidit cã moꝛuis dona. reuocat cõnaleſcẽtia ſuꝑueniẽte ita in ꝓpoſito iſte qui irrauit religionẽ ur̃ donaſſe cã moꝛtis mũdane:cũ ſu moꝛtuꝰmũdo.l.deo no bis. C. de epiſ.⁊ cle.⁊.c.placuit.xvi.q.i.cũ eꝛgo nõ ſit moꝛtuꝰ dʒ poſſe reuocare ad idẽ. ff. ?. C. de ↄdi.ob cã.da.⁊ cã nõ ſecu.ꝑ totũ ⁊ hãc opi. expꝛeſſe ſentit gl.i.d.c.qð a te.hec opi.mihi pla cet qñ ex cõiecturis a pꝑet ꝙ rõne ingreſſus illa bõa ↄtulerit:utputa qꝛ ipꝛe ingreſſus dedir oĩa ſua:nõ.n.ẽ pſumptio ꝙ dediſſet oia ſua uel ma ioꝛẽ partẽ ſine ſe.aꝛ.illiꝰ.c.fi.xvij.q.iiij. ⁊ de re nũc.c.ſuꝑ hoc uel ſilłuer ſi nõ dedit oĩa nuł maio rẽ ꝑtẽ aliqua expᷣfſit:cx quibꝰ appꝑet de tacita itẽ tiõe ſua.ar.l.lʒ.ff. de le.i.uel dedit ĩ ipſo puncto igreſſus. Secꝰ qt nubi ex ĩiteꝛuallo aliqua donaſſʒ nel alijs coieciuris pᷣſumi põt ꝙ nõ cã ingꝛeſſus donauerit:qꝛ ꝑfecta donatio nõ reuocat᷑ ĩ.c. fi. de dona. z. C. de dona.ꝗᷓ ſub mõ fiũt. l. perfecta donatio. ¶ caſu qn ſciebat ingreſſuʒ nõ tenẽ nõ reuocat ᷣm bar. ⁊ bene ꝙ u libere donaſſe. ar.lI.cuius ꝑ erroꝛc.ff. de re.iur.⁊.l.cãpanus.ff. de ope.li.ceſſat.n.hoc caſu dicta pᷣſumptio ꝙ fe cerit cã ingꝛeſſus ⁊c̃. ls ab alſus. Acta et Bm bone. litis oꝛdinarie fa cſa coꝛam pꝛimis iudicibꝰ fidem faciũt coꝛã ſcdᷣs.h.d.¶ ¶ Et de eodẽ facto de arbi.cũ ipꝛe ꝓpꝛie nõ diuidit.ponit.n.cuiuſdã cõmiſſio nig foꝛmã bimẽbꝛẽ ? im membꝝ ibi aliquãdo. i ſinglarit᷑ iſtũ tex. ꝓ cõſuetudie quo rũdã iudicũ maxime rectoꝝ ⁊ ptatũ aliquoꝝ lo coꝝ qui finito officio rerinẽt apð ſe oꝛigialia ac toꝝ ſeu geſtoꝝ tpꝛe officij:ↄꝛiũ m innuit tex. in .c.qm S.e.debẽt.n. remanere apud ſcriprores: ut ibi nide oĩno ꝗᷓ ibi dixi. Jo. an. ibi ĩtelligit ꝙ de facto poriꝰ ꝙᷓ; de iure remãſerũt hic apud in dices. Et ſʒ hoc collige aliud nõbile ſic. ¶ Mõö ꝙ lʒ acta oꝛiginalia debeãt remaner̃ apud nõnũ cauſe tñ ſi reperiãt᷑ de facto apud indicem etiaʒ finita inriſditione noò ꝑ hoc eoꝝ fideſ nacillat:ut bic qð tene mẽri. ¶ Mõ. tertio ⁊ tene ſꝑ menti ꝙ actis ꝑditis nõ pᷣſũitur ↄteſtatiõe lins uel ali ¶ teſibus. is actis ordiatorijs uel deciſiuis niſi alꝛ ꝓbent iterueniſſe puta ꝑ teſtes uł paꝛiũ cõfeſſiões.Ex hoc ⁊ ex tex.nõ unũ ſingulaꝛe:ꝙ lʒ acta ſubſtan tialia iudicij nõ depẽdẽt a paꝛtiũ cõſenſu:ut illa poſſint obmitteꝛ uł nulla ratificare de lit᷑.conte. .c. uno de elec.dudum. el.ij.l.nemo põt cum ibi nõ. ff. de le. i. q; nõ.· Inno in. c cã.j.ti.ꝓxi. Si ni dubitat an iſta iteꝛueneꝛit uł ꝑditis actis oꝛiginalibus uel alio mõ ſtat᷑ ipſaꝝ ꝑtiũ ↄfeſſio ni: ut h̊ ſingularit᷑ ꝓbat᷑.Ct ſic habes caſum ſin gularẽ in q ſuꝑ ñ depẽdẽtibꝰa mera facultate ꝑ tiũ ſtat ipſaꝝ ꝑtiũ cõfeſſioni S.c.ſuꝑ eo.ð eo qͥ cogno.cõſag. ux. ſue:ſed dic hoc cõtigẽ qꝛ trac tabar̃ hic de modico uł nullo pᷣiudicio:nec imi nebat pactũ cũ alterutro caſu:acta vo n ſubſtã tialia prit ꝑtes cõi cõſenſu ratificare:ut ĩ.c.cnm cãm palle. æ ibi Inno. nide iñ unũ exqſuuʒ mo dũ ratificãdi oĩa acta ẽt nulla ꝑ glo. ? Haꝛ. in .l. mutari. ff. ð̊ ꝓcur. ut ſi dicat libelluʒ de nouo ꝓduco poſitões capitula teſtiũ depoſitiones ⁊c̃. ? reus eodem ordie rudeat qð an ſu neꝝ alias examinani. enio ad glo. æ primo colligit ꝙ acta origĩalia depẽt ſẽꝑ ꝛemane? apud iudicẽ ſiue ſcriptoꝛẽ ⁊c̃. ¶ Nõ bene glo.dũ loqt᷑ alter natiue.ſẽtit.n.q.c.qm.S.e.ſupppleat᷑ per iſtud: ut ſic non ſolũ apud ſcꝛiptoꝛes:ut ibi:ſed eriam apð iudicẽ:ut hic ꝛemane debẽt dic ut. S.dixi ⁊ nide in. d.c.qm ubi pleniꝰ¶ Scðo colligit ꝙ; atteſtatiões ĩi nno indicio recepte fidem faciunt coꝛam alijs. ¶ Adueue hoc idiſtincte uerum ſi iſtãtia nõ ẽ adhuc ꝑẽpta:qͥd ãt ꝑempta inſtãtia nið plene qð diceꝛet᷑ ĩ. c.cãʒ.j ti.i.? ꝑ Maꝛ. i.l. cũ lite mortua ⁊.l.cũ apud.ff.iudi.ſolu.dicit in hoſt. bic ꝓbari ꝙ iſtãtia litis nõ perit curſu tꝛiẽ nij cũ h lis fuerit ichosta ipe Celeſtini ? ꝑ In no.cõmiſſa:cui poſtea ſuceeſſii Honoriꝰq plus nſtra triẽniũ uixit ⁊ mõ erat coram Oꝛegoꝛio Tau plene de hoc uide qð dixi ĩ.c.pe.S.de iudi. an ãt faciant fidẽ acta adhuc nõ publicata uide qð plene dicet᷑ i.c.cãm:alie glo.ſunt faciles. Ey glo q̃ o pone alicui mãdat᷑ ut faciat ſibi ex biberi ꝓceſſum alicuiꝰcãe:nunqd ↄ tale reſcrip tum poſſit de ſurreptiõe obijci:acta ꝙ hoc fuit alteri cõmiſſũ de quo nõ eſt facta mẽtõ in ſcdðᷣo. Inno. et hoſti.ꝙ ſic de reſcrip.ceteꝛũ niſi ꝑ ap pellatõem?uł alio mõ ad ſupeꝛioꝛc fuiſſet cã ðᷣuo luta:qꝛ tunc vʒ de off..dele.paſtoꝛalis.S. pteꝛea nł ſi partes fuiſſent abſolute a primo iudice ab obfuatione iudicij.C. de iudi. ꝓperandum. Et nõ hoc ultimuʒ uel alit᷑ expiraſſet iuriſditio pmi ludicis:et hec ſufficiunt. Nico. ab. ¶ De teſnibus ? atteſiationibus hyica. ¶ MRubrice hꝰ otinuatio pʒ ꝙ ex ↄtinuatõe fa in pꝛecedẽti ti. uel magis ſpecifice cõtinnãco ad Nicã ꝓximã pcedẽtẽ cõtinuatur ſic. Supꝛa uiſũ ẽ de ꝓbatioibꝰ in gñe meꝛito ut mã magis claꝛe ſcerʒ ſubijcit de ſpebꝰ ꝓbationũ plureſ.n.ſt ipᷣiꝰ ſpẽs ¶ Hiã quqʒ ꝓbat peꝛ teſtics. añʒ per ifiza ut Mrimmmiiin J onclrcntr wi umntiium min pdendn Autkerr iiillnmns in Pyocichatau i Cai gctcs erc MK N NGAse uſtii dee Nin Rrmunaiwant prkiedunnn itennentiti aiinügumze iſbamnmnn ire Muninng re , i “ imfticl⸗ annt legi inſüin aee . r 0A hiicllni An . deng lcäiae lanng ane ei af mſti nd ſaporznn itialann ndin e mmmiͦntit et igfe 1cnn mn mw ali iw/ utnnmnetittei 6 Srutumg 1 uhur enn g, ir enns ine eriicchiit Bnil. A t. Cö apNd ii ſon dicrtß niggitäna nis ndert otand⸗ urntichorn he Cochind N i oſer acteſt Doror qpns iuicke no an toran Orcgond dedoc iecd ti he⸗ddeinci. mnir an unne dlemuie leiit anrie Ho in flled. . Nor Aliindi rädf cchon Mon Grmmi zu n ſrdelnnehnit doil ug gonſedo: oniſu de 0o nöcſ huu m dc Iete n arii nin in ꝑ pᷣſũptões ⁊ ꝑ iuſiurãdũ iõ de his omnibꝰtrac tat i ſeqntibꝰ:⁊ qꝛ ꝓbatio:ꝗ fit ꝑ teſtes ẽ effica tior alijs cum fiat niua noce.. de fi. inſtru. cuʒ Jo. cũ ibi nõ.iõ pᷣmittit tꝛactatũ de teſtibꝰ? po ſtea ſnbmittit ð alijs ſpebꝰ ¶ Sʒ ꝓ ðclaratiõe ſice qri de duobꝰpꝛimo qꝛit qꝛ diẽ ð teſtibꝰ ĩ pluꝛali cũ ĩ.C.⁊.ff.ſolũ fit mẽtio ĩ ſinglaꝛi.fo qᷓ re ſubijcit de atteſtatõibꝰcũ ſufficiebat dixiſſe de teſtibꝰ ſiẽ fit ĩ. C. =.ff. Ad primũ dictt Jo.an h̊ eẽ ð̊ arbitꝛarijs qᷓ ðpẽdẽt a pᷣncipũ noluntate:ð qbꝰ nõ tenemur rõem reddere.l.nõ omniũ.ff. ð legi. nõ.i.c.ſi qn de reſcrip.uel põt dici fᷣm eum ꝙ iõ dicit ĩ plurali.qꝛ ꝛlarit᷑ ĩ qibʒ cã duo teſteſ ꝛeqrunt᷑. ʒ.e.H.i.⁊.ij.⁊.c.ueniẽs cũ młiis ſilibus pᷣmũ tn plꝰſibi plʒ ꝙ ur̃ ꝓbari ꝑ hicas ſeqᷣntes ĩ qoꝰdꝛ ĩ plurali ⁊ tñ ñ reqrũt᷑ plura:ut pʒ ð fi. iſtꝛu. de pᷣſũp.⁊=.S.de ꝓcu.nbi dicit ĩ pluꝛali ⁊ tũ ſufficit unus ꝓcurator in indicio.Ego tñ puto ꝙ iõ dicit in plurali:qꝛ in nigꝛo tractat quot te ſtes reqᷣrat᷑ qᷓtit᷑ pualeãt alijs qᷓti᷑ ꝛepꝛobent᷑ ⁊c. un fere torꝰtꝛactatꝰẽ ĩ plurali. Ad fʒ qr̃ dixit ðᷣ atteſtarõibꝰ ꝛemittit Jo. an.ad nõ.pꝑ euʒ ſuꝑ ſyi ca de homi.i fa obiectõe fo ſoluit ꝙ tractatus atteſtatiõum ẽ ꝑ ſe de qbꝰtꝛactãt ſpecifice aliqua iura ut i.c.ĩ cãis.c.pñtiũ.c.cum cãm cum mitis ſilibꝰ. Et hoc plʒ.Lꝛactaturꝰ.n.auctõ ð teſtibꝰ 7 ꝑſonis eoꝝ ⁊ nũeri reqᷣſitio ⁊c.ac de ipoꝛum depoſitõi bꝰ ſeu dictis nõ hꝛent mãʒ geminandi icam ſubijcit hic de atteſtatiõibus. 1nõ. ꝙ dictum teſtis appellatur atteſtatio q;doque ðᷣ poſitio.d.c.cum cãm. acnit Pꝛene eſt ↄtinens tria dẽa et cõuter ñ ſũmat᷑:ſed pꝛo iunenibus ſũmo ſic. ODrecio ñ debẽt teſtes ad teſtificã dum iĩduci h̊p:qᷣſqʒ fidelis ad teſtificandum in duci põt niſi ꝓbet᷑ indignus hoc fo:nemo niſi ieiunꝰ teſtimoniũ dicẽ põt h̊ tertio et ꝑtes patẽt ao. prino ibi precio ⁊c̃.nihil.n.dicit ð pᷣce ex quo aꝛgue ſᷣm Hoſ.ꝙ pᷣces iteruẽire pnt dũ mõ ceſſet corꝛuptio quo caſu loqt.j.e.quotiẽs. ¶ Mõ.bñn boc dem qꝛ licite rogat᷑ qs ut reſtio niũ ꝑhibeat ueritati:ex q argue ꝙ teſtiſ ꝓdẽus a ꝑte ſin alia citatiõe nõ põt tanꝙ ſe igeꝛes ⁊ ſu ſpectꝰꝛecuſaꝛi qꝛ pcibꝰꝑtis ꝓducẽtis potuit idu ci ut hic ꝙ bñ nõ.⁊ ſic nõ dʒ dici ſe ingerere:et ſic repꝑi ↄcluſiſſe dños de ꝛota deci.xxxvj.⁊ ali qd ſubijciã ĩ.c.ſe.Quare ãt pᷣces ⁊ nõ pciũ iteꝛ neniꝛe pnt:dic ꝙ citi coꝛꝛũpit᷑ pcio qᷓ; pcibꝰcito .n.dicit canon uiolat᷑ iuſtitia auꝛo i.c.pauꝑ.xi. .q.iij.iĩ collatiõe tñ ſpũaliũ ẽt pᷣces ceſſare debẽt .i.q.i.ſũt non nulli ᷣ quo dic ut legit᷑ ⁊ nõ.in.c. tnã de eta. ⁊ qli. 5 fo ꝙ edictum ð teſtibꝰ ẽᷓ ꝓhibitoriũ.ſ.certaꝝ ꝑſõaꝝ ⁊ ꝑmiſſorium ꝛle: qtz.n. admittit niſi expſſe reprobet᷑. ¶ Mõ ulti mo unum actum q explicãdus eſt a' iciunis.ſ.ac tus teſtificãdi:an hoc ſit de necitate an ð hone ſtate dicam cũ glo.plłes alios actꝰa ieiuno expli cãdos nide ꝑ glo.i.c.ſacramta ð ↄſe.di.i.et ul ¶ Blacnit. tra illos addit Hoſti. hic unum.ſ. pᷣdicare vᷣbũ dei honeſtius.n.fit a ieinno. nide pulchruʒ tex. HMieronimi in. c.eccłe princeps.xxxv.di. iñ ſᷣm Jo. an. ſeruat᷑ qnqʒ Sriũ:qꝛ poſt pꝛãdiũ plexqʒ habet᷑ ppls meliꝰ:æ ꝑ pᷣdicationẽ tũc factã retra hant᷑ hoĩes a peccatis: uł ſaltẽ tũc deliſtũt ⁊ iter rũpũt᷑:al nullũ tpᷣs ipedit ↄſiliũ ſane mẽtis.C.ð trãſ.nõ minorẽ:ſaluo qð nõ.ð offi. dele.oↄſuluit .F. fi. dic ꝙ iſtud nõ fit ꝓpter defectum rõnis = ſane mẽtis ↄtingentẽ poſſprãdiũ:ſʒ nt duotius 2 ſobrius recitet᷑ uerbũ dei. Mã tpᷣe ieinnij faci lius quis ↄpungitur ⁊ elenatur ad ↄtemplatõeʒ dei. Juxta illud prefatij qð cãtatur in mifſa rpᷣe quadrageſimali qui corꝑali ieiunio nicia cõpri mis mentẽ eleuas ⁊c. Quis autẽ dicatur ieinnꝰ nide bonaʒ glo.in.d.c.ſacramenta:⁊ nõ.in.c. ſi oſtiterit..de accu.⁊ breniter põt dici ieiunus ꝑ fecta digeſtione etiã ſine dormitione de ↄſe. diſ. .ij.tribus licet quidaʒ S reſpeciu dormitionis. MQuero qͥd ſi pcio teſtes fuerũt inducti rñdʒ gl. .ij.teſtimoniũ nõ ualere qꝛ corrupti ſũt.⁊ dic ꝙ pnit accuſari ð falſo.l.i.ff de fal.nõ. Har. in.l. dinus.ff.de re iudi. nide qð dixi in.c.licet.S.ti. ꝓx. Et nõ.ꝙ alio nõ ꝓbato pꝛeſumit᷑ coꝛꝛuptꝰ: 2 itelligo iſtũ tex. de pecunia nõ recipienda ꝓ ac tu teſtificãdi.debet enĩ dictũ teſtis eſſe gratuituʒ xiiij.q.vV.nõ ſane.nã pro expẽſis fiendis in neni endo ſtãdo redeũdo licite datur pecunia de quo dic nt ĩ. c.ſtatutũ i fi. de reſcꝛip.li.vj.⁊.iiij.q.iij. nẽturus. ¶ Vlteriꝰ qꝛi qͥs dicat᷑ idoneus teſtiſ dicit gl.iij.ꝙ q̃ibet pᷣſumit idoneꝰ niſi expᷣſſe re pꝛobet ð pᷣſũp.c.fſi. Hõ.gl.iũcto tex.ꝙ ille dicit idoneꝰ teſtis qui niła exceptõe legitia repelli põt tal ẽt dẽ oĩ exceptõe maior ĩ.c.i.ðᷣ oſãg.⁊ affi u bi nõ ¶ Item qꝛo nunq teſtiſ dẽat eẽ neceſſa rio ieiunus.gl.ulti.dicit ꝙ nõ ad iſtũ tex. rñdet ꝙ loqt᷑ de hõeſtate allegat.xxij.q.v.honeſtum Joa.an.ſuper tex.dicit ꝙ. ſalua glo.poſſet dici hũc text.ꝓcedẽ i locis nbi ſt hoies ipotẽtes uel idiſcreti pꝰ potũ.Cõtꝛa hoc facit illa dictio ulłis negatia nullus ⁊c.⁊ ſic comphẽdit oẽs tã poten tes ꝙ; ipotẽtes ꝗᷓ ꝓpt᷑ nõ eet abſuꝛdũ dicẽ ut in differẽter teſtes examinẽt ieiũi:qꝛ ſũt magis ſo brij. Sʒ ꝓpt᷑ has opiones prias eẽt ſtãdũ ↄſue tudini q ẽ optima legũ inteꝛpres.de ↄſue.cum dilectus ⁊ l.ſi de interpᷣtatione.ff.de legi. Dõt et qri qͥd ðnotet ha ibi ↄuẽtui. Jo.an.expoit.i. ↄcilio: ⁊ hec expoſitio ſatis ꝓbat᷑ ex ſupꝛaſcꝛip tione. Mõ ex hoc ꝙ nõ ſolũ cõnẽius dr̃ ꝛeligio ſoꝝ congꝛegatio:ſed ẽt ↄciliũ gñale.dr̃.n.a cõ neniendo iĩ unũ nn cetꝰ ↄnetꝰ ſinodꝰ et conciliũ idẽ iportãt Et ðᷣ his et ꝗqbuſdam alijs nide bo nũ tex.i. c. i.xvx di. ¶ Altio nõ.i qtum tex. hic nꝛ repellẽ infideles excipe caſum.c. õ xpᷣianos ðᷣ her.li.vj.ubi bonꝰtex.cũ glo. Nico. N nomine domini. ulla ẽ receptio teſtiũ facta g̊ non ci tatũ. ODinidit i tres ꝑtes. nam pᷣmo põir dictuʒ Ee 2 bo ꝓbat legẽ. ktio coͤcludit. fa ibi ne pollea. kiia ibi ecce. Hõ ex pꝛicipio nomẽ dni ĩ actiõibꝰnẽiſ iuocãdũ.Cõcoꝛ.xxiij.di.iĩ noĩe dñi.nide pulchꝝ tex. in. c.nõ lIʒ.xxvj.q.vV.ubi dꝛ omia qcunqʒ ſa citis ĩ Vbo aut ĩ oꝑe ĩ. nomie ni ieſu xpᷣi facite gůas agẽtes deo: æ hũ ĩlla Yba oꝛiginalit actuũ xvij.⁊ facit.i.q.i.cũ paulus.nide aliqs ↄcoꝛ. in ſpe.de iſtrumẽ. edi.F.ij.ĩ pri. iſ css oͤci dendas ? iſtruẽédas z oꝛdinãdas ſm ius ciuile: ex quo canones nõ obniat nið plene iĩ. c.i.ð no. oꝑ.nũ.⁊ gnalit᷑ an ? qn ualeat lex ciuilis reſpẽu eccłaꝝ ⁊? ꝑſonaꝝ eccleſiaſticaꝝ dico plene ĩ repe titiõe.c.qᷓ ĩ eccłax ð ci⸗C H tno ꝙ teſtes debẽt eſſe cões ⁊ depõere ꝓ utꝛaqʒ ꝑre ? nõ ꝓ ꝓducẽete tãtis.xiiij.q.v.ñ ſane:⁊ ad hoc inram tũ aſtrigi debẽt: ut nõ glo.i.c.fraternitatis.j.e. Mõ.ibi a indice aut defeſoꝛ ⁊c.ꝙ iudex põt mo uere ⁊ cita? ꝑiẽ ꝑ ſe ⁊ ꝑ aliũ.ſ.defẽſoꝛc̃.i.nũciũ. quinimo plus dico: ꝙ ẽt ubi reqrit᷑ trina citatio ſufficit unica monitio indicis:qꝛ illa bʒ uiʒ trine cirationis:ut ĩi.l.ii.C.quõ ⁊ qñ indeęx uide gl:ĩ .c.cõſuluit ð offi.dele.ĩ.v.t᷑minũ. tẽ nõ ſuf ficẽ nnicã cirationẽ ad actũ ꝛeceptionis teſtiũ ⁊ cõit᷑ ĩ medijs cãe ſufſicit nniea citatio.nide plene ꝑ Inn. 7 a ios.i.d.c.oſuluit aliqd ꝑ eũdẽ in:c. ad petitionẽ ð̊ accu 6. ibi ſed ipſo pnite fa cta fuiſſẽt ⁊c̃. ꝙ abñs Otũacit᷑ hẽt᷑ pꝛo piite i ſui piudiciũ ⁊ actꝰ eo abñte explicatꝰ ꝑinde vʒ ac ſi eo pñᷣre faciꝰ fniſſet c duari do. 2 otu. 7.c.ii.de arbi.li.Vi. ¶ Nõ ꝙ tpalit᷑ ipeditꝰ nõ tenet᷑ neĩre nec ꝑ aliũ ↄpere ⁊ actꝰgeſtꝰeo abnte licet citato pĩde q ad effectũ ĩualidat᷑ ac ſi niła citatio fniſſz fea ð q aliqd.j. ⁊ ĩ.l.qſiuũ.ff.de re iudi tẽ nõ. ibi ⁊ ñ ex ieuitabili neceſſitate ⁊c̃. ꝙ nõ qlibet neceſſuas excvlat:id alibi dicit ꝛex. ꝙ leuis febꝛicula ? uerꝰ qᷓrrana ñ excuſat.d.l.qᷓ ſitũ et nõ.glo.in.c.placuit.xviij.di.uide genera lirer nõ.i.c.qᷓrelã de ꝓcur. bs ibi ad audiẽ dos teſtes ⁊c.iũcta glo.qꝙ teſtis uẽ recipi ⁊ ðᷣpo nere qñ iurat:actus.n.depoſitiõis refert᷑ ad tpᷣs iuramii ad hoc.l.ſi qn. C. de teſti.⁊ tetigi ĩ.c.Iʒ de ꝓba. luio nõ. ꝙ act? geſt? Z legẽ ẽ nul lus.cõcoꝛ.x.di.nides ⁊ regula q S ius de re.iu. li. Vi. ⁊.l.nõ dubiũ.C.ð legi. Et anteꝙᷓ ultra ꝓ grediar:qꝛ hoc eſt ſatis ntile canoniſtis:qro an hoc ſit neꝝ idiſticte maxie nbi pena eſt appoſita diſtigne: aut diſpoſitio ẽ nõ penalis:ut penał pꝰ caſu actꝰ rłariter ẽ nullus:ut hic ⁊ ĩ iuribꝰ ſuꝑiꝰ allegaris qð ĩtellige qñ lex bʒ ꝑpeiuã cãm ꝓhibi tiõis.i.rõ ꝓhibẽdi ẽ ꝑpeiua:ſecꝰ ſi tpᷣalł qð ðᷣcla ra:ut nõ.i.c.tua ð ſpõ.duo nbi gl.⁊.x.di.uides Et ẽ bõa gl.declaꝛãſ hoc pꝛiuʒ mẽbrũ qñ diſpo ſitio ñ ẽ penatł᷑ ĩ rła que õ ius fiunt prealle.quã omnino nide:ſed difficultas maxima eſt in ſcdᷣo mẽbro qñ diſpõ ẽ penał ĩ quo uarij naꝛia ſenſe rũt: ut nõ ꝑ legiſtas ĩ.l non dubium pᷣalle.ubi p'ene ꝑ Har.i.l pꝛetoꝛ ĩ pri.ff. de no.oꝑ.nũc. Quidã.n.ſimpłꝛ dixet ꝙ ꝑ appoſitionem pene ſuſtinet᷑ actus:qꝛ lex n nꝛ tũc ſimpłꝛ prohibeꝛe. ſed ultra proceſſit apponendo penã hboc neum ¶ He ieſtibus. . niſi lex inducat nltra penam ẽt act nu liratem ſi cut facit tex.i.l.iubemꝰ.C. ð ſa.ſan.ecc.et in.c. qꝛ propt de elec. hec opio nõ uẽ placere/Mar: i. d.l.pretor allegat dictã.l.inbemus ⁊ młta alia iuꝛa que ultia penã iĩducũt nullitatẽ actus. Sed certe poſſet rñderi ꝙ i ilł inribus lex nõ fuit cõ tẽta pena extꝛĩſeca:ſed ẽt uoluit induceꝛe nullita tẽ actus.ipſe tñ/Har.muliũ iſtat ĩ.d.l.ptor ⁊ ĩ effectu uult ꝙ aut nullitas actus tẽdit in pᷣiudici um facietis õ legem ⁊ hẽbit locum utrũqʒ.ſ.ac tus nullitas ⁊ pena appoſita ĩ.l.i.⁊ hoc in odiũ ipſius ꝗᷓ noluit actum geꝛeꝛe ↄ dictã.l.iubemus Si vo nullitas actus tendeꝛet ĩ pᷣindicinʒ alteꝛi us qͥ non fecit legem:⁊ tunc actus remanʒ ua lidus z pena committitur Ja. de ra. ⁊æ multi alij aliter 7 ꝓbabilius diſtinxerunt in. d. I. non du bium ꝙꝙ aut lex penał ẽ ſeparata a lege ſimplicit prohibente ⁊ munc iducitur actus nullitas ꝛeſpe tu legis pẽał:aut non reꝑit̃ lex ſimpłꝛ prohibẽs ſzʒ ſolum reſpectu pene ⁊ ualet actus:qꝛ ex eadeʒ diſpoſitiõe pena gñał non cõpatitur ſe cũ ſpali: nt i l.ſanctio leg. ff de penis:ſed ex diueꝛſa lege bene cõpatit᷑ ſʒ eũ.dns Hal dicit ꝙ qnqʒ nul liras actꝰnõ eſt pena:utputa qn lex detrahit ptᷣa ti dãtis ł admiſtꝛãtis nel delictũ pᷣſumit:⁊ tẽ ſpãł pena iſeꝛta ĩ.l nõ facit actum nalẽ:qꝛ ſua nã pꝛo hibet᷑ ⁊ hʒ nullitatẽ itꝛſecam. Si ãt nullitas pꝛo prie loquendo eſt pena tũc hʒ locum conſidera tio Ja. æ alioꝝ: æ hec idacit ad ſtatuium q caue tuꝛ ꝙ nullus ↄtꝛahat qui ſoluat gabellam ð con tractu:⁊ ſi non ſolueꝛit gabellam ſoluat centum noĩe pene.hoc.n.caſu ut pʒ ex pᷣdictis nalebit tractus ſᷣm eum:qꝛ lex ultra ꝓcedit imponendo penam diueꝛſaʒ a pena nullitatis: ut in palleg.l. ſãctio ⁊ hoc mihi ſatis olʒ. ¶ Et ad primũ mẽ brum diſtictiõis Mal. facit qð nõ.glo.i cle i.de iurepa.quã nide. Ad ſʒ z ad dictuʒ Ja.et alio rũ ſatiſfaciũt iura qᷓ ultꝛa penaʒ ãnullant actum nã ſi ĩiduceret᷑ actꝰnullitas:fruſtꝛa iura illud expᷣ merent. Ad unuʒ tñ aduene qð limitat utrunqʒ mẽbꝛum nõ.n. ſemꝑ ex nõ obfnantia legis idn citur nullitas ipſo iure:ſed qn preſtat cam irri tandi qnqʒ ipſo facto irritat. Sʒ ſcire.n.dẽs ꝙ; qñ lex iubet aliquã ſolẽnitatẽ adhibeꝛi tpᷣe con tractus.⁊ tũc ſi alit᷑ fiat ↄctꝰẽ nullus ipſo iure: nt in. c.ſine exceptione xij.q.ij.⁊.x.q.ij.hoc ins ponecium ⁊.d.l.non dubium ⁊.c.auditis cũ ibi nõtis ð elec.⁊.C. ð teſta.l.hac ↄſultiſſima ciꝛca pꝛin. qniqʒ lex iubet aliquam ſolẽnitatẽ adhiberi pꝰõpcium ulł alinʒ actum ꝑfectuʒ:⁊ tũc ſi illa ſolẽ nitas non ĩteꝛuenit n ĩducit᷑ actꝰnullitas ipᷣo iuẽ ſz nõ nʒ i effectu:qꝛ dʒ ãnullari niſi aliud expᷣſſe caueret᷑ ĩ diſpoe: 2 hoc nõbiłꝛ ur̃ ꝓbaii in.l.uni nerſa. C. de pci. impe. offe. ⁊ ibi ꝑ glo.? Haꝛ. pone exemplum:dicit ſtatutum de quolibet pctu ſoluat gabella.x.ſolidornm ꝓ libꝛa.cere ſi non ſoluit᷑ contractus remaneat ualidus:lʒ poſſit an nullari qð ꝓcedit etiam ſi lex dicat ał nõ nalear debet. n. intelligi non naleat.ſ.in effectu: ut.d.l. nniuerſa:ſecus ſi diceret nõ na eat ipſo iure nel h. nmmumt zifeſgriſin —– ilthueſirnis ickermitutzin ieinenn Awäſkumenn lnculan n 4 neuri i umnggiia inli obes nunert ig mnsger ae bug ncihnimnrlech ſyͤt: Nn Nhaisſler dien eege n i dis Di din cſd rel 4 runnn adanht ſin . mituͦs a deſiai lninetihi niröſur m mliz liu inn mulan iniinn Gi liwen wpq mnidi , um nln nrku iit a. ubar ſobxr grbelam con ſobeit gebelan ſobetcanum 1 Md orzerpalcis nienit0 nn er uin peecit irdorendo 1Penarullats,nt inbalehl. beſaisgb.Krad prinu ni 8Pi ſacn ed o Ho e lde Bigtuddan Riai rn uln denm inufannacun arenalinsfniſniunn iacd Gnmsti urene od inim deſch nſemad Afuma bi Nld ſen eſurcän ini asigſo eſel a “ ,,fir G 3lofnnoitin )⸗ inj olneni htel heen nge , , glus gſoine. a1.a i doci mnt candiis cuſammm ureſto chr ſolinm Geß poſinn Yind len ipſo facto.uiðᷣ ad h̊ glo.iĩ rla ĩ penis de re.in.li. Vi. ⁊ hec nõ. ¶ QQueꝛo qꝛ h̊ excipiebãt teſtes fu ifſe niliſſimos: q qnt conſiderari iĩ teſtibꝰ ad boc ur dicãt᷑ idonei. ¶ Blo. i. põit vſus quos ſic ð clara. Coditio.i. an ſint ſerui an liberi dũt enim eẽ liberi.iiij.q.iij. S.liberi ad finem ibi ſexus:ut .ſ. ſit maſculus nõ femia hoc itellige:ut nõ.in.c. forus de..ſig.ibi etas ut ſit maior.xiiij ãnoꝛũ ſi deponit ĩ ciuili. In cꝛiali vo maiõ uigiti.iiij. .q.iii.c.i..v.i teſtioniũ ⁊ nide ĩ Spe.e.ti. .. i. H item excipit ꝙ ẽ ipubes:ibi diſcretio quii ſit diſcretus 2 mẽtis compos.ad hoc.iii.q.vii.. nia ibi fama:ut nõ ſit ifamis.j.e.teſtionium:ibi fortuna: ut nõ ſit pauꝑ:de quo dic nt nõ.j.e.ſi qui teſtiũ:ibi fides ut nõ ſit ifidelis.S.e.c.i.cum ibi nõ. Alij ponũt alios nerſus:ſʒ nõ ẽ curãdũ 2 nide Spe.e. ti. F. iam ð iterrogatoꝛijs. ueꝛ. q̃d ſi nnꝰ. er n: ꝑtẽ nõ citandã: ut ueniat ad audiẽdum teſtes cum dẽnt deponere in ſecreto .cj. e. neneꝛabili glo. ĩ vbo audire dat duos intel lectus:pᷣmus ut audiat teſtes.ſ.iurãtes:⁊ iſie eſt bonꝰ itellectus: æ credo de mẽte Re. z pꝰpublica tõnem poteꝛit uidẽ aneſtatões. ¶ Scdus intel lectus nt iĩtelligat qñ teſtes recipiũ iĩ cã pnblica tiõis.i.ad eternam rei memoriam.unt.i.c.qm. G. ſũt ⁊ alij: ut lit.nõ cõte.⁊ ſic diẽ ĩtelligendã aut᷑. de teſt. uñ hec vᷣba qᷓ ſunt ĩ tex.ſumpta ſũt ⁊ tũe expone fm glo.ad andiendum teſtes.i.depoſui ones teſtium. Sed certe iſte intellectus in ſe nõ eſt nerus:qꝛ ⁊ tunc teſtes ſũt examinandi ĩ ſecꝛe to:lʒ poſtea publicẽt᷑ ad futuram mẽoriã:tene eꝛ go pᷣmum itellectũ diẽ m Jo. ut nõ.ij. q.i.ĩ pri mis:qꝙ qlibet ꝑtum põt ĩtereẽ depoſitiõi teſtinʒ tñ nõ poterit poſtmodũ ſẽ ill caplis teſtes ꝓdu cẽ. ſed Mar. brixo ibi S. ꝙ uã neri'fm Jo. an. nt liberiꝰ teſtes teſtimoniũ dicãt 2 3 rõneʒ q̃ mo nebat᷑ Jo.ſ.ꝙ ꝑs pũs meliꝰ ſciret ĩterrogaẽ ba bemꝰremediũ ſᷣm Jo.an. ut iteꝛrogatoꝛia det ĩ ſcriptis nt ĩ. c. ij. e. i li. Vvi ſᷣm q teſtes exaiabũt ut ibi ⁊? ſic ẽt ſnar gñalis cõſuerudo:ut nõ. Ac cur. C. e.ſi qñ ? Spe.e.ti. S. nũc tractãdũ ĩ pᷣn. qð ſatis mibi plʒ:⁊ vr̃ ð mẽte omniũ iuriũ. An ãt ſit hoc ĩdiſticte neꝝ:ut ꝑs debeat citari ad ui dẽedũ iurare teſtes cere rłarit᷑ ẽ hoc neꝝ: ut hic 2.l.ſi q;. C. eo. Excipit do. An.tꝛes caſus: pri mꝰabi factũ ẽ notoꝛiũ ⁊ index ad ſui iſtrucnonẽ recipit teſtes adducit nõ.ꝑ Inno.in.c.bone.pꝛi mo de elec. Tu intellige hoc fᷣm nõ. ꝑ eundem Inno. i.c. tua in fi.de coha.cle.⁊ muli.⁊ ꝑ glo: i.c.ad nẽam.iij. de inreiuran. Scus caſus ubi agit᷑ de informatiõe ꝑſõe an ſit habil ad dignita tẽ adducit nõ.ꝑ Inno.i.d.c.bone Ego allego Inn. i. c. fi. ð rꝛãſla.pla.ᷣin fi.ubi hꝰ põit ⁊ intel lige h̊ͥ qñ ꝓcedit eriudicialꝛ ꝑte abñte:quo cãu ceſſat diſpoſitio hꝰ.c. Tertiꝰcaſus qñ ꝓcedit᷑ ꝑ uiã inqᷣſitõis adducit nõ.in.c.qti᷑ ⁊ qñ..dʒ de accu.ſed ego nõ credo hoc fuiſſe de mẽte illius ſe:nec puro neꝝ in ſe:qꝛ inꝛa gñaliteꝛ exigũt ꝑtẽ aduerſã citãdã ad teſtium ꝛeceptiõem:nec diſtin guut iter ꝓceſſũ inqſitõis ⁊ alinʒ:ut hic ⁊.d.l.ſi In noie dñi. qñ. Itẽ ĩ ciuilibꝰ ĩ quibꝰ nõ agit᷑ de tanto pᷣiudi cio citat̃ ꝑs:ut nullo mõ ſupplatet᷑.foruus dʒ ci tari ubi agit᷑ de crĩe:lʒ ꝑ niã iquiſitõis:nã poſſʒ ĩ geri pena coꝛꝑalł ꝗᷓ cẽſet maioꝛ qᷓʒ pecuniaꝛia.ſ. ĩ ſeruoꝝ.ff. de penis:fateor in ꝙ tex.illius. J.ñ dʒ:młtũ facit pro õria ꝑte ĩ eo qð dicit ꝙ nõ ſo lũ dicta ſʒ ẽt noia ipſorũ teſtiũ tradeda ſũt iqui ſito: ſic vẽ ꝙ nõ ſit neceſſaria citatio. ad nidẽ dum eos iurare cum tunc ſit neceſſe ꝙ noĩa tra dãt᷑:⁊ ſic colligit ibi Jo.an.illud dictũ ꝙ in cã iquiſitõis ñ ẽ neceſſe iquiſitũ nocari ad nideẽdnʒ iurare teſtes fatet᷑ m ꝙ practica ẽ i Sriũ:ego nt dixi nõ poſſũ mibi ꝑſuadẽ hoc cũ nullã rõnem diuerſitatis nideã æ reꝑio Har.i.l. fi. ff. de q̃ſti. ĩ fi. apte tenẽ citationẽ fiendã ẽt ſi priꝰ illi teſtes fuerit recepti ĩ iquiſiõe gñali cũ ignorabat᷑ ꝑſo na qᷓ ↄmiſerat maleficiũ iuxta nõ ꝑ Inn. i. c. bo ne.i.de elec.⁊ ſic ĩtellige illud.d. Inn. ad tex.c. qualiter poſſʒ rñderi ꝙ ulira citatõeʒ ad uiden dũ iurare teſtes requirit᷑ ut noia tradant᷑ inquiſi ſito:ut ſi ꝑſone ſint ſibi ĩcognite poſſit iterrogã do de illoꝝ ꝗᷓ irate ſe ĩfoꝛmare. poſſet.n.alia ꝑs ꝓmonens inquiſitiõem uel ipſe iudex ex officio ſuo adducẽ teſtes ĩicognitos nec eẽt ſatisfacium iquiſito n dẽ eos iurare:niſi ⁊ noĩa ſibi tradat nt ſic ꝑ traditõeʒ noĩnʒ poſſit ꝑpuẽire ad cogniti onem ꝑſonaꝝ inſti. de lega. S. ſi qs in noie: exci pio ego a dicta regula cãum nõbilem de quo in .c.fi. de heꝛe. li. vj. vʒ ĩ cã hẽſis cũ timet᷑ porẽtia iq̃ſiti:tẽ.n. noĩa ſubticẽt.adde aliuʒ caſũ qui põt ſub ſe cõpᷣhẽdẽ młios uʒ quõ qͥst nõ andet ali cui ẽt in ciuilibꝰmonẽ qᷓõem ꝑꝑ illius potentiaʒ qꝛ timer ne ĩteri moꝛiãt teſtes.põt.n.petẽ a iudi ce. ut clãdeſtine recipiar teſtes ad futuraʒ rei me moriã:ur nõnter dicit Hoſti.in.c.qm ut lit.nõ ↄie.⁊ facit in ax.d.c.fi. ¶ Queꝛo q ſi ꝑs cita ta nõ curat ire ad nidẽdũ iuraꝛe teſtes dicit gl. in v. noluerit:ꝙ nibilominus teſtes ꝛecipeꝛent᷑ ⁊ nalebit depõitio ac ſi pñs fuiſſet:hoc m limitat ſi lis ẽ cõteſtata al nõ ꝑ.c.qm ur lit.nõ cont.põ dera duo ex gl.prio ꝙ ẽ in optõe citati an nelit ire nłᷣ nõ:qꝛ in hoc tractat᷑ ð ſuo pᷣiudicio tm: et de hoc uĩ tex. hic. Sed iu limira hũc tex.⁊ glo. ſm nõbilem terx.in.c.cõſtitutꝰ.de fideiuſ.⁊ ibi ꝑ gl.nã qnqʒ ↄſtringit᷑ ad eũdẽ nelit nolit: ut ibi. ¶ Scðdo limita hãc glo.ꝙ ad naliditatẽ depo ſitionis teſtium reqrit᷑ lit. cõte.ſ.niſi ſir caſus in quo põt ꝓcedi lit.nõ cõte.de qbꝰle.⁊ nõ.in cle. diſpẽdioſam: de iudi. Quero qͥd ſi ꝑs cirata ne nire nõ poſſit:añdet gl.in vbo ineuirabile ꝙ tẽ non dʒ ꝛeputaꝛi ↄtumax ⁊ depoſitio eo abſente facta non uʒ ſi ↄſtiteꝛit de ĩpedimẽto. Jo. an. h̊ᷣ dicit ꝙ tal receptio nõ ẽ ex toto nulla ex quo p ceſſit citatio:ſed nõ nʒ quo ad hoc qͥn poſſit ab ſens in ꝑſonas reſtium obijceꝛe:ſicut potuiſſet ſi fuiſſet pnñs ⁊ ſic audiet᷑ gm eum ultra caſus de cre.pñtium.j.e.ſuꝑ quo remittit ſe ad nõ.ꝑ enʒ ſupra rła pᷣſumit᷑ de re.iur.li.vj.in merc.i fi. qõ nis:ibi.n.cõcludit citatũ ꝑſonalit᷑:qͥ nenire non potuit ad opponendum cõtꝛa peꝛſonas teftium e 5 reſtituẽdũ ad facnltatem opponendi ĩ perſonas teſtiũ:ea que tũc potuiſſet opponere nõ obſtate ꝙ nõ ꝓceſſit ꝓteſtatio iux foꝛinã.c.pnitiuʒ.j.e. 2 idẽ cõcludit i citato ad domũ:qui nõ cõpaꝛnit nt iĩ caſibus iĩ quibꝰ citatio ad domũ ſufficit ĩ re ceptione teſtiũ naleat receptio eo abñte facta. ſʒ ipſe allegãs citationẽ ignoꝛaſſe audiet᷑ nũc õ peꝛ ſonas teſtiũ:licct nõ ſeruauerit foꝛmã.c. pniiuʒ: ſicut audit᷑ fictus cõtumax appellãs.l.ab eo. C. quõ ⁊ qn ⁊ nõ.in cle.una de do.⁊ cõi. ſed nbi non ſufficit citatio ad domũ receptio erit nulla: 2 an ⁊ qñ ſufficiat citatio ad domũ in reſtium re ceptiõe:uide ibi plene ꝑ Jo.an. ⁊æ qð dixi in.c. cãʒ:de do.⁊ cõtu.⁊ ĩ.c.fi.de eo qui mit.ĩ poſ. Agduerte ego fateoꝛ dẽm Jo. an. nerũ in recep tione facta ↄ fictũ cõtumacẽ eo caſu quo vʒ re ceptio in fictum cõtumacem:qꝛ hec receptio eſt legitime facta ⁊ nil ſuadet ꝛetꝛactatõeʒ.ar. ꝛegle factũ legitime de re.iu.li.vi. ſed in alio caſu an citatꝰ uenire nõ potuit ⁊ uult pꝛobare legitimũ ipedimẽtũ credo ꝙ dictũ Jo. an.nõ ſit idiſticte neꝝ.pꝑ iſtũ tex.a cõtrario ibi ⁊ nõ ex ĩeuitabili neceſlitate:que nerba aꝑniſſime inuũt teſtimonia tũc nõ ualere:qñ uenire nõ potuit ex ineuitabili neceſſitate. ¶ B 7 fo nos habemus ꝛegulã ꝙ; acta j abñtem qui nenire nõ potmit fũt nullła ſen debent retractari docto de ipedimẽto in. c. cum bertoldus de re iudic.⁊.l.iiij.O.ſi foꝛte.ff.ð dã. infec. ⁊. c.querelã de ꝓcur. ¶ ʒ ꝓbo ſi citatio fit ad teſtes recipiẽdos:nõ ſolum ut poſſit obij cere ĩ ꝑſonã:cũ ad hoc habeat facultatẽ uſqʒ ad ipᷣs publicatõis:ut ĩ.d.c.pñtiũ:ſʒ ut uideat eos iurare:⁊ ĩ debita foꝛma ⁊ ſi opus erit eos repel lere ex toto ut non examinentur:iuxta nõ.i.c.ex parte ade ⁊ i.c.cũ cãʒ.j.e.? maximũ preiudiciũ eſt ſi examinati fnerũt nbi pꝛius poruiſſent repel li a pꝛincipio:qꝛ tũc faciẽt quale pꝛeiudiciũ:licet exceptiões legitie ꝓbẽt᷑ Z ipſos:ut nõ. Dar. in .I.maritus.ff. de qᷓſti. qnuapꝛopter ni ur ſibi plene ſatiſfactum:ſi ſolum admittitur ad facultatem excipiẽdi:cũ forte n inrauerit uł nõ ĩdebita for ma nec tenet᷑ credẽ iudici nec nõrio:cum ipᷣe de buiſſet eẽ pñs łforte ex toto eos ꝛᷣppuliſſe a pri cipio: ut.S.dixi tal ergo receptio dãnoſa forte abniti qͥ nẽire nõ potuit nõ dʒ ualere ł ſaltẽ ẽ ꝛe tractãda.uñ dicerẽ ſic:ꝙ ãt iudex ſciuit ĩpedim tum ꝑtis ⁊ ipſo iure nõ nʒ receptio:ut.l.qſiium ff. de re iudi. de appel.c.ſi duobꝰ æ nõ.i.c.qᷓre lam ð ꝓcu.aut ignorabat:⁊ tal receptio ẽ ẽtrac tãda:ſi hoc poſtulanerit aduerſaꝛiꝰ:ut nõ.in.d. .c.queꝛelã ⁊.l.qſitũ:ſaltẽ ubi teſtes pit ð nouo examiari.ar.op.iĩ.c.preſẽtata ⁊.c.cũ cãm ĩ fi.j. .e. facit qð nõ. Inn. in.d. c.bone.i. Har. in. . fi.in fi.f de qſt. ⁊ ſic ſalua ⁊æ diſtigue hanc glo. Sed ꝗro qͥd ſi ꝑs nõ fuit citata ad nidendũ iurare teſtes:rndet glo.receptiõeʒ nõ uale?:⁊ h̊ ꝓbat᷑ p̊ ĩ pn. ⁊ ĩ fi.? excipe caſus.s.nõtos ĩ qbꝰ nõ reqᷣrit᷑ citatio ꝑtis ⁊ adde adhuc aliuʒ cãum: quẽ ponit Maꝛ.i.l.theopõpꝰ.ff.de do.plle.ubi dicit:ꝙ ſi teſtatoꝛ mandauit ſuꝑ aliquibus ſtari ¶ He teſtibns. dicto alicuiꝰ:quẽ dixit iformatũ de ĩtẽtione ſua ille potẽit ðponeꝛe ſuꝑ irẽtione defũcti abſqʒ eo ꝙ ꝑs citet᷑:qꝛ ꝑſona ſua iam ẽ approbata a de functo:⁊ ſic nil põt obijci nec cõtra dẽm cuʒ de functus approbauerit perſonam ⁊z uoluerit ſta re dicto eius ⁊ ſic pñtia ꝑtis nil oꝑaret᷑:cum nõ poſſet illum trabere ad oriam ſniam nec eius ꝑ ſonam reprobare:ſecꝰſᷣm eum in reſte qͥ bʒ depo nere ᷣm ſeſam ꝓpᷣum:ego hoc non admittereʒ qm citatio fit nt ueniat ad nidendũ iuꝛaꝛe teſtes ut hic ⁊.c.conſtitut de fideiuſ.cũ eꝛgo iſte hẽat iurare:ex quo deponit ſuꝑ nolũtate defuncti:ut ꝓbatur i. d.l.teopõpꝰ:ergo dʒ citari ꝑs de cniꝰ piudicio agit᷑. Itẽ lʒ nõ poſſet reprobare ꝑſõaʒ directe potuerit tñ ꝛeprobaꝛe indirecte dicendo hũc non eẽ illum:de quo teſtator ſentit. ar.in.l. duo ſt᷑ titij.ff. de. teſta. tu. Item ut dixi nõ tenet ſtaꝛe vbo indicis ł nõrij ꝙ iuraueꝛit cum ðᷣbeat eſſe pĩs. ¶ Sed circa predicta qᷓro nũq̃d ſal tem hec dicta teſtium ꝑre nõ citata receprorum faciãt aliquale indiciũ Gar.pꝰglo.i.l.res here ditarias.ſft. de cri.expila.heꝛedi.qꝙ ſic:ſed idem Hi1. latiꝰ? ſubtiliꝰexaminãs mãm in.l.maritꝰ .ff. ö queſti. ubi gñalꝛ tractat an teſtis examĩatꝰ qui examiĩari ñ debuit faciat indicium dicit quo ad caſum nrjUm ꝙ nõ:facit ẽt indicium ꝑ.l.ſi qn .EC. e.ego dico hoc h̊ ꝓbari aꝑtifſime: ut pʒ in pᷣn.c.ibi nulliꝰmomẽti ⁊c.pondera.n. vᷣbum nul lius qðᷣ ẽ ule negatiuum ? vbum momẽti qð ex cludit oẽ indicium q;tũcũqʒ modicum:⁊ nide ð boc vᷣbo momẽtum qð nõ.i.c.i.de cã poſ.? ꝓ prie. ¶ Ex᷑ glo.qᷓro nũqd debeãt citari teſtes: ſicut citat᷑ ꝑs:ut ałꝛ nõ ualeat dictum teſtis niſi pns fuerit citatus.uide per do.de ro.deciſione .ccchx. ubi cõcludũt nalere ex quo ĩ pntia paꝛtis ⁊ iudicis.ðpoſuit:nõ.n.pᷣſumit᷑ ſe ĩgereꝛe:ſʒ po tiꝰa ꝑte ꝓductꝰ.nã nt diẽ Spec.ſatis ẽ ꝙ iudex aſſignet certum terminum pani ad ꝓducenduʒ teſtes.tũc.n.ꝑs põt.j.teꝛminũ abſqʒ alia citatõe eos ꝓducẽ.ut ipᷣe nõ.i ti.de teſte.ꝗ.q̃ꝛ.v.iudex ⁊ uide latiꝰin deciſ.pal.ꝓ hoc dicto ego allego ⁊c.cõſtitutꝰel.i..e.ubi nẽ ꝓbari ad idẽ.c.licʒ de ꝓba.⁊ c.cum cãm in pri.j.e.facit qð dixi in.c. ꝓxi. Foꝛmat h qõnem do. An. quã diẽ eſſe do minoꝝ de rota utrum ad articulos dandos uel porrigẽdos ſit ꝑs citãda:ſʒ certe dñi de rota ñ ſic loquũt᷑:ſʒ dicũt ꝙ iudex admittẽdo articłos ꝑte nõ nocata non gꝛanat.ſi ãt.fuit citata ad di cẽduʒ ⁊ dixit ⸗:⁊ ſic aꝑte ſentiũt ꝙ a pricipio qn porrigũt᷑ ĩ indicio:pꝑs dʒ citari cuʒ poſſit op ponere aliquos eẽ ĩꝑtinẽtes ? nõ admittendos 2 beat facẽ ſua ĩterꝛogatoꝛia ad teſtes examinã dos ſuꝑ articulis datis ꝑ ꝑtem adueꝛſam:ut in .c.ij. de teſti. li. vj.? nide ibi glo.qͥd ſi articulus ſed dubium dnoꝝ de rota ẽ ſi bũ ponderet᷑:qñ iudex uidit arriculos ꝓdnctos ꝑ ꝑteʒ ⁊æ audiuit exceptiones adueꝛſe partis õ illosſed tunc nult admirtes illos nõ obſtãtibꝰexceptionibꝰadue:ſe ꝑtis:puta noluit illos articulos mitteꝛe ad ꝑtes ut ſuper illis non examinentuꝛ reſtes nel ipſemet pocrhe vch Eiumnni. vſn n rCir Mor utl i Emta ieh id spcd ſuſfin gntard⸗ Mmi mmiszanlit i⸗ Ntnancr den niclau Mpeleliimn nis n Wwifkutung mmin Cenatriautar Api itiiizonirt ien lihrker Cdnuani Naflidubiandiner TNrkikA ner WWNCandnem ü Gsdcidenne Apspeantenaie e geerdeicicy Crvceſihliſtan e. oe te bengiin atimn Alnſitgtmn nence n Mrepſieng i. tem ,⸗ 6 ndnsfin 1onfo nn Et⸗ . anvi iun obent ian eiun mn lo niicc ſal mie inlici Dr un eagnofun PWoilrssbere lenlrderlig ſeſedicen N:ſihisnniis nürgglnnrt digiiman meſts ami mi Ndin tuir tinit an niunmnucri iitnun g gf aorun nrg/n A muni ar wltn, ftun ,n ugruun t ſpnmn nit der unmmcicig; notumer nides num a5 öCldeti pol.2 9 . ro nicct debeit un cſes n nö valen dicuun Wnsſſ ns nice he do de to deeſſone olätunereet avo ippitia aus ſurnonn diuniſeigernenß ho P ri n de Ger uis eg ier miummmmn miti Aiuminh jrmmiibdndu nie toin derſr ih de ndeck dl o dh e tijem unm d lichie⸗ umdni iſe tut goclilne. leſ lelt dai de olnn In noſe dñi. index uult reciꝑe teſtes ſupeꝛ illis articulis:⁊ ſic eos uit admitic nõ obſtãtbꝰexceptiõibꝰ aduer ſe ꝑlis:nũqͥd i bac admiſſiõe debeat ꝑs citaꝛi et hec ẽ ꝓpᷣa ipoꝝ qſtio. ⁊ nident ipſi uelle ꝙ nõ. O(ouẽt qꝛ iſte ẽ actꝰ iudicis:nec iterẽ ãmodo ꝑtis aduerſe:ex quo ſemel exceptões ſuas dedit lʒ ab huiuſmodi admiſſiõe tãquam iniq ⁊ ſuarũ exceptõnũ repulſiõe poſſit ꝑs appellare ð8 ap. di lecto æ.c.ex ꝑte refert ibi collecior deciſionum Egi. tenniſſe Zriũ qꝛ huiuſmõi admiſſio ẽ qdaʒ iterlocutoꝛia ad quã ẽ ꝑs uocãda ð accu. ad pe ritõnem:æ ibi ꝑ Inno.⁊ de appel.ſi a indice li. vi. de offi. dele. cum ↄtigat. bec.n. admifſio fᷣm eum eſt quedam declaratio ꝑtinentium articulo rum:? ꝑ ↄns admittẽdoꝝ.¶ Ded collector rñ det ꝙ inteꝛlocutoria põt ferri ꝑte abnie et non ꝑ ↄtumaciam fᷣm Inno. in. c. auditis de ꝓcur. pterea ſm eum ſine ꝑ appellatiõem ſiue de ſpali mãdato cã ſit ĩ curia:in ſi ĩ cuꝛia ꝑtes citate ſũt ad torã cãm ⁊ ſingulos actuſ uſqʒ ad diffinitiuã ſniam incluſine ⁊ citatiões ꝗᷓ fiunt poſtea ĩ curia porins ſunt ⁊ fiunt ex quadam urbanitate ꝙᷓ ex neceſſitate. c.i. de elec.li.vi.ꝑ Inno.i.c.auditis de ꝓcu. de do. æ ↄtu. c. fi. do. An.putat opioneʒ Egi. ueram:niſi pceſſerit hec citatio gñalis ⁊ di cit dem Innoc. ſupꝛa alle. non eé nerum: ut nõ. de appel.ex.rõne ꝑ Moſti. ¶ Aidere młta ſunt tacta. S. ꝑ do. ð ꝛ0. qᷓ nõ ſũt iĩdiſticte neꝛa: ego di ceꝛẽ ꝙ citatio bene dʒ fieri cũ ꝓducũt᷑ aꝛiculi z exceptões pᷣ eos andiẽde ut.s.dixi:ſʒ in admiſſi one nõ uideo citatõem neceſſaꝛiã: qꝛ eo ipſo qðᷣ iudex ꝓcedit ad ulteriora nẽ eos admittere iõ opus ẽ appellaꝛe ałs tenet actus:licet citatio nõ pceſſerit de hoc ẽ tex.in.c.ex ꝑte.j.de appł.ubi hoc ꝓbaĩ᷑ gñalit᷑ ĩ q exceptiõe ⁊ idem Haꝛi.iĩ .l. a ꝓcedente. C de dila. nec cnro: ſi pceſſerit ci tatio gñał uł nõ:nã ibi citatio gñalis tollit᷑ ꝑ pꝛi mam comꝑitiõem: de quo dic ut plene dixi i. c. fi. de dila.nec etiam eſt ueꝛum indiſticte dẽm col lecroris:dũ dicit ĩiterlocutoriaʒ poſſe fieꝛi ĩ abſẽ tia ꝑtis ꝑ.c.oĩa ⁊.c.caueãt.iij.q.ix.⁊.c.i.de cã poſ.⁊ ꝓpe.dic.nt dico ĩ.c.i.de ꝓcu.ubi de hoc Queꝛo de nõbili qſtione ? quotidiana: dici tur hic ꝑtem citãdam ad nidẽdum inꝛare teſtes q̃d ſi citatꝰfuit dis æ non ꝓcurator qͥ ↄteſtatuſ fuerit liẽ. nec dũs citatꝰ ↄparuit hec q̃ſtio fuit diſputata ꝑ dnñm Lãabertinũ de rãponibꝰ? ꝛefeꝛt bic Jo. an.?æ Har. iin.l.a furioſo.ff. de ꝛe indi. 2 attende quia ꝗõ hʒ locum i quolibet aꝛiculo: maxie pꝰlitem conteſta. ⁊ ad partem ꝙ ualeat in ducit qꝛ cã ẽ ꝓprie dni:et ad eũ ſpectat danum et emolumentũ. C. de ere cle q. vi. biduum. v. palam. ¶ Item duis iurat de ca lumina pꝛoducit teſtes exceptiones opponit.ff. de inoffi teſta.l.ſi ſuſpecta facic de ꝓcu.c.ij.lib. Vi tem adeſſe põt cãe ſue.ff. de ꝓcu.l.panu lus rndit.uide tex.ð.inꝛe canonico.c.ij.de ꝓcu. li. vi. IOẽ dno ſoluit.ff.de ſolu.l.hoc iuꝛe. Iteʒ dns trãſigit æ paciſcit᷑ ⁊ iuramẽtũ defeꝛt ⁊ nõ ꝓ euꝛatoꝛ. fl. de ꝓcux.l.mandato gnali ⁊.c.qui ad agẽdum. e.ti.li.Vi. Iem ↄ dũm fit executio ſen tẽtie.ff. de ꝓcu.l.plaucius.ſatis ergo fuu dñm citari. In conirarium facit hec decre.⁊.l.ſi qñ C. e. ubi dr̃ partem citãdaʒ. procurator autem q cõteſtatus ẽ litem facit ꝑtem ⁊ ẽ dus inſtantie in. c. ij. de ꝓcura.li.vVi.ergo ipſe citãdus eꝛat Item ad q dns citaretuꝛ cuʒ cam ad ſe aſſumẽ non põt iniio ꝓcuratore. ff. de ꝓcu. l. pꝰ liteʒ ? d. c.ij. Soluendo dicebat actum non ualere pꝛo curatoꝛe nõ citato:qꝛ i his qᷓ ꝑtinẽt ad litiſ oꝛdi natiõem ꝛlłariter inſpicimus ꝑſonã pꝛocuratoꝛis ↄria vo ꝓcedunt in his q iſpiciunt peremptõeʒ litis nel effeciuʒ cãe:ĩ quibꝰ rłariter inſpicimus pſonam dni qð diligẽter nõbis:qꝛ facit ad mul ta:æ hanc deciſionem aperte appꝛobat. Har. ĩ .d.l.a farioſo allegat.ex quo dns elegit litigare ꝑ ꝓcuratorem ñ compellit comparere inniius: niſi ex ca: ut.l.fi. C. de ꝓcu. Wrem ſi poſſz cõ pelli ad coparedum ꝑ ſe fruſtratorium eẽt conſi liũ iuris ĩ.l.furti.ꝗ.qͥ alieno.ff. de his qui nõ.in fa.dicit iñ Har.ꝙ ſi ſponte dñũs cõparuit uale bit actus:lʒ ꝓcurator nõ fuerit citatus:quia licet ꝓcurator ſii dns inſtantie diꝛecto:tñ dũñs ẽ dis ntilitatis.unde põt uti iure inſtantie ſine aliqua geſſione.l. in canſe in fine ðᷣ ꝓcura.⁊ ſufficii pro curaiorem nõ ↄdicere ſᷣm euʒ.l.qᷓ oĩa.ff.e.Ego puto de hoc ultimo foꝛe caſum maxime iuncta glo. in. c. ſiquem pꝰrnſo de ꝓcn.li.vi.ubi dicit tex. ꝙ ſi dũs cõſtituit ꝓcuꝛatoꝛem ſimplꝛ:⁊ poſt ea cõparuit per ſe vr̃ eo ipſo reuocare ꝓcurato rem:niſi aliud fuerit ꝓteſtaius uł ꝑ cõiecturas aliud appareat.probat ergo tex.ille dim poſſe nalide ꝑ ſe cõparere ⁊ tacite reuocare ꝓcurato ꝛem:⁊ ſatis ẽ nt ꝓcurator nõ ↄdicat:ut dicit ibi glo. An ãt a pᷣncipio poſſet citari ꝓcurator et non dns.nide qð dixi in. c. cam de do. æ contu. Vltimo põit hic Jo. an. qõnem ſilem predicte: qnã dicit diſputaſſe dominũ ſuum in legibns.ſ. Ol(arſilum i qᷓdam cã dan fuerũt dno pꝛocnꝛa tores inſolidum cum clauſula ꝙ occupãtis meli or ↄditio non fieret:quorum alier ↄteſlatus eſt litem: æ alter ꝓduxii teſtes qᷓ depoſuerunt:queꝛe batur an nalẽt depoſitio ſeu atteſtanones pro pte negariua inducebat illnʒ conteſtantem fuiſſe dñm lit. C. de pꝛocu.l.ꝙ qͥs ⁊ in.c.ij.e.ii.li.vi. nec dʒ reus cogi cũ pluribꝰ litigare. ff. de excep. .l. i i fi. ?.l.ij nec ↄtinetia cãe dʒ diuidi ſeque ſtra. poſ.⁊ fruc. c.i.E. ð iudi.l.nulli¶ In driã inducebat illã clauſulã ꝙ nõ ſu melior conditio occupãns ꝗ clauſula dʒ aliquid oꝑari de ꝓcu.ſi duo li.vj. Itẽ aduerſarius racẽs ↄſentire vr̃ et ↄſe nſu ꝑtũ aliquid iuris relaxat᷑. Itẽ ſi iteꝝ ꝓ ducerent᷑ teſtes ſepe.anocarent᷑ a ſuis negocijs qð eſſe nõ dʒ.ff.quead.teſta.apꝑi.l.ſi qͥ ex conſi gnatoribꝰ. re pertator ꝓducens fingit̃ lo co pꝛimi.l.filie.F.i.ff. de cõdi. æ demonſtra.nec utendũ ẽ ſuꝑfluis ꝓductionibꝰ.l. hec ſtipulatio .F. diuus.ff ut le no. ca. facit. c. abbate in fi.ð xe iudi.lib.Vj. Soluebat diſtinguendo ꝙ aut dñs uult ualere ꝓductionẽ ⁊ rens non:⁊ iũc ſi reus e ¶ De ꝛeſlibus. merit pus uʒ: allegat.l. filiũ. J. ueterani. ff. ð pro cu. ſecus ſi erat abñs:ut ĩ palle.l.i.?.ij.ff.de ex eꝛci. Si ãt eõ ꝛeus nuit naleꝛe ⁊? dns non nult ex audi reus:qꝛ reus ẽ fauorabilior: æ qꝛ dus ap poſuit clauſulã ꝙ nõ eſſet melior ↄditio occupã tis: ubi vo ambo ↄcordãt ualẽ uł nõ nale:cõnus = idubitabił ſᷣm eũ ⁊ ſic ᷣm cũ tranſii Jo.an.̊ᷣ nihil addẽdo uide: unꝰ caſus pꝛio ẽ excludẽdus tanq; idubitabi vViʒ qn alter pꝛocurator ꝓduxit reſtes ſeu alium actum fecit eo ꝓcuratore qui pᷣ occupauit negocium ĩpedito uel ꝓſeq nolẽte:qꝛ tũc alter ꝓcuratoꝛ datꝰ cum illa clauſula potuit reaſſumeꝛe negociũ alio ſubſtituto ab illo nõ cõ parẽre ut clare ꝓbatur i.d.c.ſi duo ðᷣ procu.li. .Vj. Caſus ergo dubitabilis eſt qn ille qͥ poccu panit nõ erat ĩpeditꝰnec aliteꝛ appaꝛcbat ð uolũ tate ſua:quo caſu certũ ẽ ꝙ alter nõ poterat ſe ĩ pedirelde lite illa.ut.d.c.ſi duo. Sʒ dubiũ nunc ẽ an actus reddat᷑ ipſo iure nullus.an neꝛo erat opus pᷣns exceptiõe.ſẽtit.n.dictus diſputans ꝙ; opus erat exceptione:⁊ ſic ſi ꝛeus non excipit actus remanet ualidus.ideʒ ſentit do. An. iꝛes n. nident cãe qᷓre admitti nõ debeat alteꝛ: pria qꝛ nõ ẽ dis litis.ſed hãc dñs potuiu ſupplẽ qua ſi uideat᷑ ſuppleuiſſe ar ponendo illam clauſulam Scdðᷣa qr negonum ẽ poccupatũ adhuc iſtaʒ po tnit ſupplere dũs. Tertia qꝛ intereſt rei ne i plu res adnerſarios diſtiguat̃ æ huiuſmõi ſuppleno pedetr a ptᷣate rei ſi ergo fuit pns nõ põt aplius ↄdicẽ ſi abſens poterit ↄdicere ſumat ergo do. An. ſolntõem diſpntantis:mihi nideiuꝛ deciſio ſans dubia plꝰ m plʒ pᷣdẽa ſolutio q; Sria opie moueor ꝑ ulud.c.ſi duo.Si.n.alter ꝓcurator deſineꝛet eẽ ꝓcurator alto poccupãte negocinʒ non poſſet reaſſumere cãm ſine nouo mandato alto ĩpedito:qꝛ ſemel extinctũ nõ reuiuiſcẽt ð ⸗ↄ ſe. di.iiij.qꝛis:cum enim cãm poſſet aſſumẽ alte ro nolere uł ipedito ꝓſequi:ut.d.c.ſi duo.eꝛgo clare colligi ꝙ ẽ ꝓcurator Iʒ ꝑ excepriõem poſ ſet 2 pelli nõ dato cãu negligẽne ł nolũratis. Si ge nõ fuit exceptum nʒ actus.ſimile nidemus in milite aliena ꝓcurante S quẽ non fnit excepium dicto S. uererani 2. leita demum C. ð ꝓcu. nõ i .c.ĩ nr̃a pntia.e.ti. em iĩ dno qui pꝰli. ↄie. nõ põt ꝓcuratorẽ ꝛuocaꝛe:ut le.⁊ nõ.i.c.ij.e.ii. li. Vi ⁊ tn ſi aſſumit ĩ ſe cãʒ ⁊ nõ excipi᷑ ↄ cũ cẽ ſet ꝓcuratoꝛẽ reuocare ⁊ aciꝰcũ eo geſteʒ ĩ. c. ſi quẽ fo rñſo.e.ti.li.vVi. oniam. Caſus. ¶Oulier te ſtificatur ↄtꝛa cleri cum cum de crimie agit hoc dicit. Mã pꝰ ꝙ licʒ laicus nõ admitiatr᷑ ĩ teſtimonium ʒ clericu n agitur crialit᷑:ut.j.e.de cetero ſecus tamen ubi agit᷑ cinilit᷑ ẽt de crie ſiue agat̃ ꝑ niaʒ denũciatiõis ſiue exceptiõis ſ ue inqſiriõis.ut h̊ 7..c. tam lis. ¶ & nõ. ꝙ nõ ſolum maꝛes ſed ẽt fem e admittũt qñ ſic ciuilit᷑ agit᷑ ẽt ſi agit᷑ ad pᷣnatõneʒ beneficij:ut dco.c.tam zis ⁊.c.ex ꝑte ade.j.e.ubi laici ꝛpellũt: qꝛ erãt ifames ⁊ cꝛioſi alias ſecus ? idem rc. cõſilio. xxiij. nbi uide 3 fo ſᷣm do. An. iudicẽ ad ſimplicem de nũciationem criminis poſſe ex inquiſiione pꝛo cedere hoc dictũ idiſticie nõ plʒ nã ad inquuen dum nõ dʒ monueri platus niſi ſeruata foꝛma. c. qualłꝛ ⁊ qñ el.ij.J.ð acc.unð puto quod boc.c. ſimol: loquens ſit ꝛeducendum ad alia inꝛa uel itellige in denũciatione euangelica ſeu canonica ſed iunc oʒ intelligere ꝙ preceſſerit monitio pm nõ. in. c. nouit de iudi. ¶ Hõ tertio pᷣncipẽ poſ ſe aduocare teſtes ẽt de alia pꝛonicia:ut ueniant ad pntiam ſuam qͥ de iferioribꝰiudicibus dicã plene.]. e. cum cãm. papa iñ non ↄſueuit hoc fa cẽ:ut.d.c.cum cã. ¶ Sed boc ⁊ õ tex.facit. nam mulieres non debent cogi ꝑſonalꝛ uenire ad iudicium cã teſtimonij dicendi.j.de iudi.c. .ij. li. vj. ¶ So. duplex ſin doc. pꝛima ꝙ bocꝓ cedebat olim ſᷣm hec tpa:ſecus hodie de iuẽ no no: ut.d.c.ij. Secũda ſolutio ut expõatur mulie res.i.dicta mulieꝝ. p. ? uẽ ꝙ mulier nõ dʒ admitti ad teſtificãdum i crialibꝰ: ut i.c.mulieꝛc .xxxiij. q. V. æ. c. foꝛus de v. ſig. So. ꝓcedit cõ trarium 'm glo. i. cum agit de crimie crialiter: ſecꝰſi agit ciuilit᷑ lʒ de crimine: ut h̊ ⁊ ĩ alijs iuri ballegatis ĩ gl.uide de hoc glo.i.d.c.forus ⁊ ĩ c.ex eo. xv. q.iiij.⁊ in ſũma eiuſcẽ qõnis ⁊ per rchi. ĩ. d. c. ij. de iudi.li. Vj. Cõis concluſio eſt ut de iuꝛe ciuili admittat᷑ ĩdiſtincte: niſi ubi ꝛcꝑit᷑ ꝓbibita. de iure vo canonico ꝛlarit᷑ nõ admittit cũ agit᷑ crĩaliter ut ĩ Srijs ſecſi ciuilit ẽt ðᷣ cꝛie: ut H̊ᷣ ⁊ ſiłibꝰ:æ nide plenius iĩ locis pᷣalle.⁊ maxi me ĩ Sope. e. ti. F. i. iteʒ ꝙ ẽ mulieꝛ ⁊? ibi Jo. an. i addi. ſpe. recitat Ja. de ꝛ2. tenuiſſe ꝙ eẽt de iure cinili nõ dʒ admitti mulieꝛ ĩ crimiali.naʒ ſi repelliturii teſtamẽtis.ut.l.q teſtem. J. mulieꝛ. ff. de teſta. fortiꝰubi agit᷑ de nita hoĩs:ſed Jo. an. ibi diẽ ꝙꝙ cõit᷑ pꝛaticat̃ õrium in foro ciuili et ꝙ; bʒ vVitatem ubi ꝑ maſculos neritas hẽi nõ põt: 2 certe ſatis hoc ꝓbat.l.ex eo.ff.ð teſti.canoiʒa ta ubi S. qͥd ĩ herma froditis.nũqᷣd admittit᷑ her mafroditus his caſibꝰqͥbꝰrepellit mulier:dic nt le.? nõ.iiij. q.iij.O. hermafroditꝰ ⁊.l.qᷓꝛt᷑.ff. de ſta. ho. ¶ Oo. ꝙ ex alio iſte mulieres nõ debe ant admitti:qꝛ erant ꝑticipes cris:ut.c.neniens ].e.S ð ↄfeſ.c.i.Soluit glo·ij.ꝙ h̊ admitiũi ñ ad plenã ꝓbatiões: ſed ad pſũpuõem dat ſimile in ſeruis. 5 ⁊ tene mẽti hãc lec.ꝙ ſocij cri minis ⁊ fortius crimioſi qͥ fuerũt ſocij admitiũ tur ĩ teſtes ad faciédam pᷣſumptõem. hoc intelli go nerum qn agitur ciuiliter: ut h̊ agebat᷑ Si. ãt ageret᷑ crialit. dic ut dixi in. c.i. S. de ↄfe. In cri mibtn exceptis qnqʒ faciũt plenam ꝓbatiõem de quo dic ut plene nõ.i.c.ĩ fidei fanoreʒ ðᷣ hẽ. .li. Vj. 7 ĩ. c. i. ð teſti. e.li.?.J.ð ſimo.ꝑ tuas el.i. Mit᷑ ⁊ alie lec. ex gl.⁊ ſic fa ꝙ iſte erãt emẽda te:quia egerãt pniam f Inno.ſed hoc eſt dini nax. tertia ẽ ſm eum ꝙ ̊ fuerũt admiſſe cũ qſti onibꝰ ppter ifamiam qͥ õ pᷣſbẽm ⁊ 5 eas ꝓceſſe rat.iiij.q.iij. . iteʒ ĩ cꝛiali.V.ſi ea hec ẽt diuinat Enaꝛia lec.ut ej põaiĩ tex.ibi cũ qbꝰ ꝑegiſſe æc. WW—— Gn Piign zofcriellſ ine rbenmim it ſt Hijcrpiummi umd⸗ tathhwo /tbn piyprmmimtimi Prenzchenre, Mn niwtihen mii Midnen Iinfrandlhn ſtmanmn fatwastlims itleſn tirefenperinmgtort i Aprnurtan uf wnne Gnhactuntemban NGAnmntmt WKNRNNn mtbzlitie Nliheirtrln go ine tann ictnon inon dlcenct j ge i, en be ſvciic ncc gumuhe in inde hles hocede ini 1 echu im nlie nber. Dendqnulerno, uetiicni Cilo i cmuler? W Rfngoiam gi Aetnie icle r aulihdeenmne nbei isin is geuck de hye goid inmt, militinimauſ kiginsrar cNHαα°N 1uααοο ailannim iſiurnil,n un m NM7ααo 7naα iervrinis e iiitatdie bide genus aspeleani Klcig gennſertdi do. ctin Jude n nnuiſe gade Dadnin umini crinſal noͤſi lmniis ma eſen. 5 nalerff. biagi deunn boſgſed oan. innicii Fininfond Culi eich oieſchosvenins ünd M⸗ doc Ponnele . 5 ndN Denn ſtods it Uni er dapst ipeheli n nin 145 ermifodt lin⸗ ain un s iligt g,i Ttcte neu bic le lſ ſol ſoerbtſociſ until nusciniaſi, göenbei 1dſidan pin zagti Gi iigir cultel mf n man i⸗ denſ 6 . in dicudnn an aſin i 8s cig tutſt nan ſgtii ceyt erbictifu i cu ſei claj ſot cin ci d ielc., etn m ie Talrlefrg i dn nele . olt ii i. qbꝰ ſciẽtib egit ⁊c.⁊x ſic nõ eꝛãt ſocie eꝛĩs. het ẽ qdam extorſio:tene ergo primaʒ lec.quam ẽt pomt Juno. æ & alijs nõbilior zc. Mi. ab. Caſus. Is q denũci Nomni. ar pꝑ dictum ſunʒ ? al teꝛius ꝓbat ſe pᷣmõniſſe ita ſũmat Jo. an.⁊ cõiter doct. Sed ceue bec ſũmatio nimis reſtringit Eam cum id ꝙ h̊ d de denunciatione ſit poſitum cã exempli:æ exempla nõ reſtringũꝛ dicra: ut ĩ. c. i.ne cle. k mo.facit.l.cum pꝛ dulciſſi mis. ff de le.ij. æ maxie qꝛ ĩ fa aucte h poſita ni la fir de mõitõe mẽtio iõ ſummo ſic ¶ Abi agit ad cõꝛectionem de peccato impediendo pᷣncipa palis perſona admittituꝛ in teſtem hoc dicit. Diuidit᷑ nam põit primo dictum:fo illud ꝓbat duabꝰanctoꝛitanbꝰprima ibi ꝙ patenter: fa ibi item alibi. C N er pᷣncipio iũcta glo.qꝙ gñal locutio reſtrigit᷑:ubi ex ipſius gñalitate reſulra ret abſurditas ſeu legum contrarietas. 6. Fo ꝙ i deciſionibꝰcãrum pñt allegari anctorita tes iuris dinini:imo illud ins pferendum ẽ aliis cum nulla ler naleat S ius dininũ. xxv. q.i.ſunt q lam. ¶ Mõ fnio ꝙ ad naliditarem denuncia tiõis ſuff cir pceſſiſſe duas monitõnes.una qᷓ fit p ipſum monẽtem tm:ꝛet ſi hec negat᷑ nõ põt ꝓ bari niſ ꝑ iuꝛamentũ monẽtis tin cum nõ adhi beatr᷑ aliꝰ:ut nõ h̊ Jo. an.⁊ ĩ.c.nouit.S.de iudi. Fa fit adhibito uno ł duobꝰteſtibꝰ⁊ iſta ſi negat ꝓbatr᷑ ꝑ iᷣm monẽtem ⁊ alinm ſen alios tũc ad bibitos:ut h̊ ? hoc tene Iʒ Hoſ.nitat᷑ ꝓbaꝛe iꝛi nam monirõnem ꝛeqri ĩ denũciatione enãgelica pꝛima ſᷣm eum ꝑ ſeipᷣm: fa peꝛ nnum adiunctũ. ktia ꝑ duos adiũcros ꝓbatr᷑ ⁊ ſic prima ꝓbatur iperfecte fa ſemiplene.t᷑tia plene ⁊ ſic legit Ram adhibe unum tecum in fa monitione uel duos iĩ tertia. hoc enim dictum Moſt. nõ plʒ Jo. an. nec cõiter doc eſt. n. lectura exrorta ⁊? Sria alter natine ꝗ it: æ nide que dixi in c nonit de indi. ns caſum in quo eodem facto quis ẽ actor ⁊ teſtis S c.i.iiij.q.iiij.⁊.c.forꝰde.vᷣ·ſi ꝙ qñ pcedat ſtatim ſuꝑ glo. i. dicam. 6. aliud ſoale ꝙ pẽ ẽ idoneus teſtis ĩ cã filiſ.cõtra id ꝙ bẽtuꝛ iiij.q.iij. S. item reſtis idoneꝰſed pꝛe dicte ꝓcedũt qn agit̃ ad correctõem nel ad pꝛo hibitiõem peccati ul ad illumiatõem fidei ĩ qbnſ affectio caꝛnalis cõ teꝛ nibil operatur:quia non agit᷑ de commodo pncipał perſone nec de icom modo alteriꝰ immo de ipſins ſalute de hoc ifra cum glo. ltimo nõ.doc. optimum modum cõnincẽdi aliquem.ſ.ꝑ legem ꝓpriam: ſicut hic xpᷣs deuicit indeos.cõcordat.xlv.di.q ſincera. o er in pn. uẽ enim ꝙ pꝛincipalis peꝛ ſona non debet compurari in numero teſtinʒ qꝛ in ꝓpria ꝛe nemo ẽ teſtis idoneus.iiij.q.iij.nul lus cum ſi. glo.i.meru ↄrij dicit tex.reſtrigẽdnʒ ad cam denũciat nis ubi dʒ procedere fraterna monitio ad hoc ut admittat᷑ qꝗs ad denunctãdũ Et adnee quia gloſa.non aꝑit utrũ iſte denun ciator computetur in numero teſtium etiaz quo E omn?. ad ꝓbãdum delictum dnũciatum an ſolum quo ad ꝓbandum monitiõem pceſſiſſe.ur̃ iñ potius ſentire:ut computet᷑ ĩ numeꝛo teſtium ſolum ſuꝑ denũciatione facia:⁊æ hoc clariꝰſẽtir hic Tacꝛe. ſuꝑ tex. Ego ex dictis gl.⁊æ doc.ↄfuſe h̊ ꝛciiaus tꝛes SRnavales lec.eltcio.prima ut iſte de nũcia tor qui dicit᷑ principalł ꝑſona oputet̃᷑ in numero ſuꝑ denunciatiõe facia dũtaxat:⁊ hãc ſetit o. zæ clarius Lacre. ut dixi: ſ̊ hec lec. mihi nõ plʒ:qꝛ cũ nõ nueriſicer̃ niſi ĩ nno caſu tm.ſ.ĩ pro bãda monitõe male diceret tex.i prin.ĩ omni ne gocio ⁊c̃. ¶Deé id qð dicit᷑ ĩ tex.de monitõe di cit᷑ cã exẽpli qð pʒ qꝛ ĩ illa anctoritate que indu citur ad ꝓbãdũ gnaluatẽ. tex. nil diẽ de monuõe nec ẽt loquit᷑ de cã denunciatõis:ſʒ xpᷣs ꝑphibeat teſtimoniũ ð doctrina ſua:⁊ ſic nõ dʒ iia amare tex. iſte ꝛeſtꝛingi. Scðᷣa lec. ꝙ credit denuncianti ẽt ſuꝑ crimie denũciato:ut hẽatur in numeꝛo te ſtiũ:dũmõ nõ ſit tale crimẽ i quo ꝑ denũuatiõeʒ ſequat᷑ depoſitio.pone exẽplũ i.c.inquiſinõis in prin. j. de accu. hãc lec.ſẽtit Uinc. hic qſi uelit ꝙ ſi agat᷑ ad correctionẽ ſeu ad pniaʒ uł ad pec catũ impediẽdũ ↄputet᷑ i numero teſtiũ: ſecus ſi ad nãlem penã delicti direcie nel indirecte ifligẽ dã:hãc lec.vꝛ ſequi do. An. qui dicit idẽ ee:qñ agit᷑ ad illuminatiõeʒ fidei. pro hoc facu fa aue toritas poſita in fi. c. hec lec.ẽ ſatis va in ſe:ſed reſtringit lam ad exẽpla poſiia ad tex.qð nõ eſt fiendũ:qꝛ ut ſupꝛa dixi ea qᷓ dicunt᷑ ca exepli nõ reſtringũt gñalẽ diſpõnẽ legis:ut le.⁊ nõ.in.c.i. necle uel mo. nec reddit᷑ rõ quare nõ habeatur pro teſte cũ nenit idirecte iponẽda pena depoſi tionis:ut qꝛ eſt tale crimẽ qð ipedit ordinis exe cutionẽ.etiã poſt ꝑactã penitentia:nt.d.c. inqui ſirionis. Teni⸗ lec. ut intelligaĩ ẽt ubi aguur de crie ꝓbando ad effectũ puniẽdi: ſed ĩtelligat in teſte ſynodali.ad hoc.j. ti. ꝓxi pteꝛea.⁊ hanc lec. ponit Boff 2 ſunpkr cũ ea tranſit Jo. an. = do. AMn. uidet᷑ etiã eam approbare:ſed certe bec lec.nõ eſt nera ĩdiſticte qm iſtis officialibꝰſeu te ſtibus ſenodalibus indiſtincte non creditur: ut probatur in.l.diuus ff. de cuſto. ⁊ exbi. re. 2.l. ea quidem. C. de accu. nõ.iiij.q.iiij. ꝗ. aliquan do:dicam latius in dicto.c.preterea. unde licet forte credatur eis ut index poſſit procedere ad penã in iſtis minoribꝰ delicns.nt in.l.i.O.quies .ff. de offi. pfec. ur. 7.l.leuia. ff. de accu.nõ iñ cꝛe ditur in delictis grauibꝰ: ut nõ. Mar. i. d. l. dinꝰ 2Z etiã rõ nãlis facit:ut iſti non compnutentur in numero teſtium:quia neniunt puniendi niſi pꝛo bent denunciata dicta.l.dinus.unde ut euuarẽt penam de facili deniarent a uer tate. nam uideo ꝙ aduocatus uel procurator in cauſa principa li non admittitur in teſtem in cauſa appel atiõis proprer affectionem quam habet ad cauſam: ut in capitulo fi.eo.ti.li.vj.foꝛius iſti non debent Oputari in numero teſtinʒ.cũ ex nõ ꝓbatione ti meant penã. facit.c.ij.de calũ.⁊ ad.c. pᷣterea qð Vr aliq;tulũ obniare.dic ut ibi dicã.hᷣ ti lec.eſſʒ va i ſe i minoribꝰ delictis iux nõ.in.d.l.diuus . Pone ergo qrtã lec.ſalnãdo gnalit᷑ tex. q;tum fieri põt: cũ a viſ nõ ſit recedẽdũ: niſi quatenuſ de mete cõſtat ꝑ.l.nõ aliter. ff. de le.iij.⁊.c.fi.de ner. ſig. ſeu reſultaret abſonꝰ intellectꝰut ꝓcedet i omni negocio:nbi pꝛicipalis ꝑſona nõ c repor tarura aliquod cõmodũ nel dãnũ landẽ nel uiiu periũ:nec aliqᷓ̃ affectiõe nõt iũc.n.nõ ſubeſt aliq̃ rõ q̃re nõ debeat ↄputari ĩ nũero teſtiũ:ĩtelligo tn ut nõ agatur de pꝛeindicio alteriꝰſaltẽ grani: 2 ſic ſaluo dem Min. Mi abi agerei ð gꝛaui piudicio:ſecꝰ eſſer dicẽdũ. Rõ qꝛ ĩ iſtis gꝛauibꝰ nõ é recedẽdũ a cõi foꝛma indicioꝛũ ſm quam idẽ nõ debʒ eſſe accuſatoꝛ ſeu actoꝛ ⁊ teſtis.iiij. q uij.c.i.?.c.foꝛus..ĩ oĩ de v.ſig. Et rõ hinuſ nitimi ẽ qꝛ pſũptio ẽ ↄ illũ qui iſtat:ut grane dã num ſeu grauis pena alteri fligar.ij q. vij.ſ qͥs. ergo nõ nĩ idoneꝰ ieſtis. Ad pꝛedicta facit.c. pᷣ terea ij. z. c. cũ i ma de ſpõ. cum ſi.⁊ hoc n ſen tire Jo. an. i. c. ij. de uſu.li.vi.ſuꝑ gl. qꝛ ma gis i nouella. Et ꝑ hec cõcludo ꝙ ha hec non ſit re ſtringẽda qn agiĩ de ſtꝛicta denũciatiõe ĩ qua oʒ monitionẽ pcedere:ſicut cõit᷑ uident᷑ doc. intelli gere. tz diuerſificẽt in mõ ſeu ſubſtatia ꝓbãdi: ſj iteligo gñ aliter ut pᷣdixi qð ſatis ꝓbat uliia eu ct᷑as ĩ fi.c.poſita.⁊.d.c.pterea.⁊.c.cnʒ ĩ tna:ubi iñ ageꝛet᷑ puꝛe ꝑ niã denũciatiõis poſſtt quis eſſe nedum actor ⁊ teſtis ut hic:ſed etiaʒ iudex ut ꝓ baĩ i. c pcipue.xi. q.iij. ?⁊ nõ. Jo.an. ̊ porit n. index faceꝛe iſtas denũciationes ⁊? computari in numero reſtium: ſi erit neceſſe ⁊ finaliter ꝓcedeꝛ nut in lex:ut d.c pᷣcipuc.cum enim nõ agatur ad penam: ſed ad pniam ſufficiũt ꝓbatiões minus ſufficientes: ut nõ. glo ij.q.i.multi nide mñ ꝙ di xi in. c.at ſi clerici ð iudi.ſuꝑ glo.i. ¶qͥ Niem ad nerte qꝛ hec ha vVificat᷑ ñ ſo ũ i actoꝛe:ſʒ ẽt ĩ ꝛeo ñ ſ deficietib plẽis ꝓbatiõibꝰſe purgare dẽt. nã tũc ↄputat᷑ ipſe ĩ numero teſtiũ.ar.c.quo tiẽs de pur. ca un dicit hic Moſti.æ pꝰeũ Jo. an. ꝙ; pria auẽtas hꝰ. c.cõgrue adaptat᷑ denunciãti. fa vo purgãdo: qͥ ꝑhibet ieſtimoniũ ðᷣ ſe ipſo. EG xpᷣs purgauit ſe aduerſus falſas:aſſertiones iu deoꝝ:puro tñ ꝙ iz diciũ ſit in ſe nex:n i ↄgꝛn it huic ſe ubi pᷣncipalꝛ diſponũ ſuꝑ acin ꝓban di.nã rens ſe vurgando ꝓprie non ꝓbat ſed ſe Pargar E Eote? Gram lec magis gñalẽ ſᷣm quã ſaluo magis gñalitatẽ ſen gñaleʒ diſponem hꝰ. c. uʒ: ur ꝓcedat in oĩ negocio ſiue agatuꝛ ꝑ niã denũciatõis ſiue nõ: ſiue agat᷑ ð̊ preindicio: alteriꝰſine nõ:ſiue agat᷑ ð directa actõe ſine nõ: ſine indicis officiũ ĩploꝛat᷑ ut deficicntibus alijs⸗ ꝓbationibꝰdeferat᷑ iuramẽtũ pꝛicipali perſõe.i. actoꝛi hñti pꝛo ſe nnũ teſtem:niſi alind ſuadeat qualitas negociorũ ſeun ꝑſonaꝝ:ut ꝓbat ĩi. c. fi. ðᷣ iureiur.iũcta gl.fi.⁊.l.iĩ bonefidei.C.de re.cre. 2 iureiurã.nã tũc ipᷣe cõputat᷑ in numero teſtiũ: cũ nulla cã terminet᷑ dicto nniꝰteſtis rin:ubi agi tur alteriꝰ pᷣiudiciũ:ut in.c.lʒ nniuerſis ĩ fi.j.e. ti. æ iũc oĩa plana ſunt. In quibꝰãt cãis ſit locꝰ delationi iuramẽti ĩ ſupplemẽiũ ꝓbationis dicã plene i. d. c. fi.? ꝑ bec bẽs expeditã mãʒz huiꝰ.c. ¶ De ieſlibus. intrinſecam ? primam ꝑtem glo. nam in ſecun da parte glo.intrat materiam non ↄgruentem titulo nzo.qᷓ ſatis ad plenũ fuit expedita i. c.no nit. S. de iudi. uerit nãqʒ utꝛũ ifames ⁊ cri mioſi admittãt᷑ ad denũciãdũ aliorũ cria: æ cõ cludit ꝙ nõ:ſj dic hoc nõ ꝓcedere ĩdiſtincte et plene dicẽdũ: ut nõ.i.d.c.nouit:diẽ tiũ hic Ho ſti. ꝙ ĩ caſibꝰ iĩ qoꝰ ifamia repellit a denũtiando ſi tamẽ denũtiatꝰ ẽ ĩfamatꝰ alr ꝙᷓ ex dicto illiꝰ ðᷣ nũtiatoris eccła ĩqret allegat de pᷣſũptõ bꝰ cum i iunẽtute. ⁊ nõ qꝛ ſẽtit ꝙ ifamia orta ex ꝑſona ihabili non pſtat facu ta ẽ iqrẽdi. vide qð dixi ĩ .c. qᷓit᷑ ⁊ qn.ij j.ð ac. Gl.ij. qꝛit nũqͥd h ancias ſi peccauerit ĩ te ⁊c̃.extẽdat᷑ ad oẽs ut ſic oẽs te neãt᷑ denutiare: ut h̊ dẽ: gl. rñdet.ut pʒ i ea Ho. alꝛ. ſed iu dic ut pleniſſime dixi in.c.nonit de in di. (n op. h dẽ ꝙ i oꝛe duoꝝ ul triũ ⁊c:et ſic ſeẽrit ꝙ ꝑ plures nõ poſſit fieri ꝓbatio.unde ob.c Iʒ de ꝓba.ubi innit Sriũ. o. glo. ulti. metu Srij ut arbitroꝛ dicit illã anẽtem exponen dã negatie.ſ.iĩ oꝛe duoꝝ uł triũ ⁊ ñ pancioꝝ:q̃ſi dicat ꝙ plures pnt adhibeꝛi:ſed paucioꝛes nõ 2æ idẽ dicit ĩ.c.lʒ nninerſis.j.e.ego nõ credo ꝙ; hec fuerit mẽs illiꝰallegate auet̃is.ſʒ ſolũ noluit inuẽ ꝙ ois cã poſſet iſtrui pꝑ duos ujl tres teſies ita ꝙ neceſſario nõ exigant᷑ plures:nõ iñ negat qn plures poſſint adhibeꝛi æ hoc ꝓprie uolũt iſte auẽtates poſite ĩ la zæ maxie fa. Jam hic nõ dubitapatꝙ mioꝛes duorum nõ facerẽt fidem: ſz xpᷣs uoluit oſtẽcẽ ꝙ duo ſufficeꝛẽt nec neceſſa rio płres reqreꝛet᷑ æ ſi dicẽs qũo ĩ aliqvꝰcaſibꝰ reqrũt᷑ ultrra duos:ui plene nõ ꝑ gl.i.d.c.licet uniuerſis. Endeo ꝙ illa fuerũt iducta ex diſpõe pncipis qͥ potuit ex cã ius diuinũ limitaꝛe ei iteꝛ prerari iur nõ. plene ꝑ Inno.i. c. ꝗᷓ in eccliaruz ð cõſti.? ꝑ legiſtas maxie Maꝛ.ĩ.l.fi. C. ſi Otꝛa ius uł uti.publi. Sic qn ex cã minꝰſufficiẽs pꝛo batio admitti: iuxta ea q; plene dixi ĩ.c.ſicut de ꝓba.⁊ caſus i qbus.ſafficit unꝰteſtis.dicã ſa teʒ remittendo iĩ. c.nuper.j.e.aliquid teiigi in dicio capitulo ſicur. Caſuſ. Dicit q̃es eſſe et qualit᷑ iura Botiens. re debeant qui ſuꝑ ↄſanguinitate depo nũt ⁊ duo ſũt dicta:ſᷣim ibi ꝓbatio (t. Et ĩ actibꝰ grauiſſimi pᷣindicij duo teſ:es faciunt plenã fidẽ ſeu ꝓbatõeʒ:pʒ hic ubi agit᷑ ad ſeꝑati onẽ mimonij ꝓpt᷑ ↄſangninitatẽ. naʒ ſeꝑatio ẽ res grauiſſima:ut ĩ.c.lʒ ex quadam in fi.j.eo.et in. c. debitum S. de biga.ad hoc uide glo.ſingu larem in. c. preſul.ij.q.iiij.que dicit duos teſtes ſufficere ad ꝓbandum crimen contra papam:et 25. ꝙ ꝓcedit hoc etiam: ubi non poteſt haberi probatio neceſſario concludens ex natura rei: ut ſufficiãt duo teſtes ad ꝓbaiionẽ rei eo modo quo ꝓbari poteſt:ſicut pʒ hic in cõſanguinitate ꝗᷓ directe ꝑ teſtes percipi non poteſt:ſed admiiti tur in parte teſtimonium de credulitate: ut hic 2 dicto.c.licet ex quadam facit.c. preteres.j.e. deilit n i isoi ai ⸗ M. ſuſe ittnicn Gli ianuizl ſiii in /lin r Mio un ⸗ mninſfrinß umn rlu hicht / i a/⸗ itli uieß Minia lianccobin nſttann rid do leniler ue⸗ Gnetltcybelut ſnio ſcniciti se emin Ntilchuinerimdn 6 Uignttiteaatlarae: (logttunt eu D na NMeteuen Gagramdrizmr Werankatu Nircpandäsdteni ummmiimnmtti rckmi maſi⸗ uituniechtin . itntifnan Nomnacr inroc an. Poresit dbbenſ ndios n Nalich uiene tngeto an misilelizne weis hoi it osscipoſſriſn opvobfno acſſno i nem, Ananuiie gpſirachbui·? Ar mmn wii niriloemnef, Amn Pmorv NI,öͦteriͦ ſcn⸗ oſlite gvo iſfcnir ner eteſin euit ſdles io ilcbciſb vos: gene no Ga d er g la ſoerin igoen er dihde i ercdiusdtini hmiateer un⸗ peneg Imdit jin ellang hs mmpie PrilC dins Gegit anin ſfcis o iinmnen Dgeedniichncte iinsliftetuns aſu, anoher) 2. diagid eucin G . d(C. Dt es Vonens. ſee onli iurs Attenn aiii⸗ Aingunmut n M. fo caſum i quo ↄſanguinei pᷣferũt᷑ alijs re ſtibꝰ. ſ. qn agitur ð conſanguinitate ꝓbaãda:ipſi .n. pſumũt meliꝰqᷓ; eynei geneologiam ꝓpriam ſcire ad hoc.c.vij.det᷑ qͥ ma.accn. poſ.ſecꝰ ubi ageret᷑ de alio ꝓbando ut i.c.ſuꝑ eo.j.e.⁊ ĩ.c.iĩ lis. Mõ.ttio ꝙ cetis paribꝰplꝰcredit᷑ ſenioribꝰ facit.l.ſi chorꝰ.ff. de.le.iij.ꝙ puto neꝝ nbi agit de antiqᷣtate ꝓbãda:qꝛ antiqtatẽ meli pſumunt ãtiqui ſci ſecꝰ puto i actu recenti cũ iuuenes ha heãt ſẽſus acutiores ? uelociores ad eapienduʒ hec tñ reliquenda ſũt aꝛbitrio iudicãtis qͥ ex na ꝛijs circũſtqtijs alios prefert.ar.l.iij.ff.e.⁊.i.c.ĩ nza. j. e. ꝙ ĩi defectũ cõſãguineoꝝ ꝛequi ꝛũt᷑ ſeniores.quid ãt ſi n ſuꝑſit niſi unꝰ cõſaguie ns. dic ꝙ iſte ꝓducet᷑ cũ alio ſenioꝛi:ad h̊ text. in.l.ſtichꝰꝗqᷓ meꝰeꝛit.ff.de le.i.⁊ facit ad illã qõeʒ ſtatuto cauet᷑ ꝙ mulier nõ poſſit ↄhere niſi cuʒ oſeſu duoꝝ ↄſãgnineoꝝ ex ꝑte pr̃is ⁊ ſi tales ñ ſuꝑſũt capiãt᷑ ex ꝑte matris. ↄtigit ꝙ mulier nõ bʒ niſi nnũ ex ꝑte pꝛis nũqͥd capier duos ex ꝑte mẽis:an illũ unicũ paternũ cũ uno mat᷑no ⁊ cõ muniter cõcludũt legiſte ꝙ dʒ caꝑe pat᷑nos qie nus hẽi pñt ⁊ ĩ defectũ ꝛecurꝛeꝛe ad mat᷑nos ua nõ. Mar. in. d.l.ſtichꝰꝗͥ meus eꝛit ꝑ illũ textũ.= HBal.i.l.iĩ copulãdis.C. de nap⸗ 15 con ſaguiei dicũt᷑ ꝓpiqui ⁊ ſic uenieẽt appellatõe ꝓpi quoꝝ. ¶ Hõ ibi pᷣuato odio ⁊c̃.ꝙ nõ oẽ odiũ repellit a teſtimõio:ſʒ pᷣuatum tm ſecus eꝛgo in publico. Nã duplex ẽ odiũ.qdᷣdã ẽ pᷣuatũ alið ẽ pnblicũ. pᷣnatũ ẽ ſʒ Jo.an.familiaꝛe ⁊ caꝛnale pnblicũ cum odio hẽtur qͥs:qꝛ peccator:allegat lxxxvi. di.odio. Et ſic uẽ ꝙ licite habemus pec catores odio.⁊ ꝓ hoc illud pſalmiſte:odiſti oẽs q oꝑant᷑ iniqtatẽ:ꝑdes oẽs qͥ loquunt᷑ mẽdaciũ tex.tn i.d.c.odio nẽ inuere ↄꝛium dicit ei odio hẽant᷑ peccata ? nõ hoĩes:ſed coꝛꝛipiant᷑ ad idẽ .c.duo iſta noia.xxiij.q.iiij. Sed põt dici ꝙ nõ ſunt hndi odio:ut eis ob hoc noceamꝰ: ſed odi ẽdi ſunt ꝑꝑ peccata eoꝝ.hoc iñ ſpectat ad theo logos:⁊ ꝙ ſupra dixi de odio idẽ dic de amici tia.ẽ.n.duplex:ut dicũt h̊ docto.qᷓdam caꝛnalł qᷓ corruptionem inducit:⁊ de iſta ĩrelligit᷑ iſte text. ad hoc.c.de parentela.xxxv.q.vi.qdam chaꝛi tatiua ? hec non ipedit teſtem de quo in Spec. .e.iti.ĩ pn. hoc ꝓbo.nã ſᷣm legem diuinã demus dilige? ꝓximũ ſicẽ noſmeripos:⁊ xpᷣs dixit i enã gelio.nemo maioꝛem charitatẽ hʒ:ut animã ſuã ponat quis ꝓ amicis ſuis:nõ dʒ gꝰquis repelli a teſtimonio adiplẽdo legem dininã ? ꝓpe cha ritatia amicitia eſt qñ diligimꝰ ꝓximũ:nõ ꝑꝑ ali qs utilitates nꝛas:nõ ꝑꝑ ſperãda bñnficia uel ac cepta:nõ ꝑꝑ affinitatẽ ſeu ↄſãguinitatem ſʒ ꝓpt hoc tin ꝙ ẽ nẽ ne ꝑticeps ⁊ vinoſus.nide bo. tex.i.G. ꝓxios.de pe.di.ij. Itẽ dico ꝙ amicitia carnal nõ repellit ex toto:ſed minꝰcredit᷑ uł paꝝ Fm qlitatẽ ⁊ q;titatẽ amicitie de quo nide bonã gl. ĩ. . ĩ his.j.e.?⁊ ꝑ Cy.in.l.eos.C.e.⁊ ꝑ Jo. an.ĩ Spe.i loco palle.adde nõ.i.c.ꝛepellãtuꝛ de accu.⁊.iij.q.V.ĩ ſũma ⁊.c.i.⁊ hec nõ.⁊ tene mti Et qͥs dicat᷑ ꝓpᷣe amicꝰ. uide bonũ text.i.l. late ¶ AQnotiẽs. culpe. S. amicos.ff. ð v. ſig. ¶ Altio nõ. calum i quo ualʒ reſtimoniũ de cꝛedulitate ad idẽ.c.licʒ ex quadã.j.e.⁊.c.lis de pᷣſumpt.⁊ plus nident ꝓbaꝛe hec iuꝛa:ut nõ ſolũ tale teſtimoniũ de cꝛe dulitate admittat᷑:ſʒ et ſit neceſſe ut vᷣponat᷑ his caſibꝰ ð credulitate Al, qro gnaliter an ⁊? qn naleat tale teſtimoniũ ð credulitate.uide nõbile diciũ Cy.i.l.teſtiũ. C.e.poſt Jac.de are.cuius ſniaʒ recitat ⁊ ſequit᷑ Jo. an.ĩ addi.ſpe.I. oppo nit᷑:vV. itẽ ꝙ depoſuit ðᷣ credulitate: ⁊ ocluſio eſt bec ꝙ ubi credulitas ẽ ꝓxia ſeſui ꝑ quẽ ꝑcipit neritas ualebit teſtimoniuʒ tale:ſecus ſi remota a tali ſenſu:exẽpluʒ primi ſi dicit teſtis ſe uidiſſe nudũ cũ nuda iĩ eodẽ loco:ꝑ qð cꝛedit eos adul teriũ ↄmilſiſſe:talis.n.teſtis ꝓbat:ut ĩ.d.c.ĩ lꝛis 7. c. pterea.j.e.uide aliud exẽpluʒ dicit ꝙ talis puer fuit natus i domo talis.⁊ ex hoc credii ꝙ; ſit filiꝰ illiꝰ uiri qui ihabitat illa domũ:ad hoc.l. ſi niciniſ ſciẽtibꝰ.C.ð̊ nupp.⁊.l.filiũ.ff.ðᷣ his qui ſũt ſui uł alie. in ¶ Exẽplũ ſcdᷣi qũ cꝛeduliras ẽ remota a ſẽſu:ꝑ quẽ vᷣitas pcipit: dicit teſtis ꝙ nidit niꝝ ⁊ mulierẽ cõſabulãtes:⁊ ꝙ ex hoc cre dat ꝙ ſe cognoſcãt carnalit᷑ uł ꝙ uidit aliquẽ ðᷣ ſero cũ armis ⁊ ex hoc credit ꝙ iteꝛfecit illuʒ qͥ reꝑtꝰ fuit moꝛtuꝰ ð mane:ceꝛte talis teſtis nõ ꝓ bat ꝙꝙ talis credulitas ẽ nimis remota a ſẽſu uł ab actibꝰ ꝑ quos vᷣitas ꝑcipit᷑ ſuꝑ q̃ ðponit: oʒ g ꝙ illa credulitas eliciat᷑ ex actibꝰ ex quibꝰho mies cõiter aliqd pᷣſumũt ⁊ ueriſiłr credũt ſiẽ in ſili nõ. Dar.i ifamia ꝓbãda:ut ad h̊ͥ ꝙ ꝓbʒ re quirat᷑ ꝙ ex vᷣiſilibꝰ piecturis ꝓcedat ał pñt di ci uoces nane ppli æ? nana credulitas.ð q̃ nõ cu rat᷑:ut i:c.oſius ð elec.nõ. Har.i.l.ð miore.. tormẽta.ff. ð qſti.facit qdᷣ nõ. Inn.i.c.cũ opor teat ð accu.Et credo ꝙ ĩ bis caſibꝰ i qbꝰ vVʒ te ſtimoniũ de credulitate:ſit ẽt neceſſe nt deponat de credulitate: qꝛ ex quo nõ deponit directe ſuꝑ ipſo facto:ſʒ ſuꝑ ſtrictis piecturis dʒ adijcere ð credulitate.ar.optimũ h̊ ⁊ i.d.c.lʒ ex quadam ⁊ ⁊c.ſis de pᷣſump.⁊.c.pᷣterea. Et hec diligenter nõ.admittit᷑ et hoc teſtioniũ de crudelitate ubi cũq; admitnit᷑ teſtſieniũ de anditu:ut h et.d.c.lʒ ex qᷓdam nõ. Spe.i. d. v. item ꝙ depoſuit ð cꝛe Qulitate: æ hoc qꝛ hec credulitas adijcit ad teſti ficatiõem de auditu rłaꝛiter ãt nõ nalet tale teſti monium de anditu nel de cꝛedulitate.un ſicut eĩ deponens non dicitur nerus teſtis nt nõ. gloſ.i .l. in ſumma. SF. item labeo. ff. de aqua plu. arcẽ. 2 Specu.ubi ſupra ⁊ uidetuꝛ tex.in.c.teſtes.iij. .q.ix.⁊ in.dicta.l.teſtium facit.c.cum cãm.j.eę. 2 ꝙ dicatur propꝛie teſtimonium de andim ui de bonam gloſam in.capitulo hoc nidetur. xxij. q.vV.quatenus:tamen agituꝛ de pꝛeiudicio cõfi tentis eque preiudicat confeſſio de credulitate: ſicut de neritate:ut dicit glo.notabilis in capitu lo ex litteris ðᷣ iureiuran.⁊ Cy.in.l.ſecunda.S. quod obſeruari. C. de inꝛamen. calum.? Spe cu. in ti. de depoſi. F. Vj. vV. hoc tamen:⁊ ſecũdũ predicta limita Specu. in titulo. de teſte. I. iam de interrogatorijs in fine nbi dicit quod iuder nõ dʒ ẽt ad petitionẽ partis aduerſe interrogar̃ teſtẽ ĩ fine depoſitionis an cꝛedat ea qᷓ dixit ne ſi dixerit ſic uideatur adnihilare ieſtimoniũ ſunz 2 idẽ recitat Jo. an. i. c. iquiſitionis.j.de accu.dʒ .n. itelligi ĩ bis ĩ quib n ualet reſtimoniũ de cre dulitate. Itẽ ẽt ĩ his caſibꝰ ĩ quibꝰ nõ ualet tale teſtioniũ:putat do. An.dẽm Spe. ꝓcedere qñ teſtis pꝛiꝰnullã aſſignauit cãʒ ſcie: uł aſſignauerir ꝓmiſcuã ad ſcire nel cꝛedeꝛe:dicẽdo.n. poſtea ſe credẽ ifiẽ teſtioniũ ſuũ.ſecꝰ ãt dicit ſi pꝛiꝰ reddi diſſet ſufficiẽtẽ cãʒ ſcie ſeu depoſnit ꝑ uerba qᷓ ſa piũt certã ⁊ uerã ſciam:tũc.n.lʒ dicat ſe credere nõ ificit dictũ ſuũ.qꝛ nõ ẽ neriſile ꝙ ĩcõtinenti uoluerit coꝛrigere dictũ ſuũ ar.l.nõ ad ea.ff. de cõdi. ?æ demõ. C Nié qꝛ qui ſcit põt credere: nt i. c. eũ oli de re indi. Ego puto boc dẽʒ do. An 10. ꝓcedere largo mõ capiẽdo credẽ: ſed ſtricte capiẽdo fᷣm ſuã nerã naturã ſeu ꝓpꝛiũ ſignifica tũ:puto ꝙ ſuꝑ eodẽ n pnt ↄcuꝛrẽ ſcire ⁊ cꝛedẽ: ? ꝙ ſic dicẽte ſit qᷓlã prieras. Mã ſcia in his 4 ſunt facii hẽtur qn illa capimꝰ ꝑ ꝓpꝛium ſenſuʒ ut qꝛ nidimꝰ uel guſtanimꝰ z2c:⁊ iſta ſcis requirit in teſte: ut i.d c.teſies.iii.q ix. Crednliias nero cãtur ex ↄieciuris: ⁊ ſic ibi nõ ẽ uera ſcia:ut n5. Har.i.l.admonẽdi ff̃ de iureinr.dixi plene ĩi.c. ſas de inꝛa. calũ. ¶ Maã credulitas ſeu fides eſt mediũ iter ſciam ⁊ neſciam que ſunt extrema: ut nõ. in. d. l. admonẽdi. Scire ergo ſe habʒ ad ceꝛ tum. credẽ uero ad dubiũ: facit.c. firmiter credi mas de ſum.tri. ⁊ fi.ca.nõ pnñt ergo cõcurrere ĩ eodẽ facto:qꝛ ſi credo excludo neꝛã ſciam ⁊ cer titudinẽ: 2 ſic ſi teſtis ĩ fine dicit ſe credeꝛe uẽ nel le ꝙ nõ hʒ ĩidubitatã ſciẽtiã de his que dixit ⁊ H eſt foꝛe qð uoluerũt Spe. ?7 Jo. an. i locis pal. Sed qꝛ teſtes rudes nõ capiũt iſtas ſubtilitates 2 ſepe dicũt ſe credere illud qð ſciũt.⁊ q; largo mõ credere referri põt ad ſciam:ut.d.c.cũ oliʒ: ſaris poſſet ex quadã equitate tolerari dictũ do. An ꝙ ſi pꝛiꝰ reddideꝛit nerã cãm ſcie nõ ĩficiaĩ pꝛimũ diciũ ſi poſtea dixeꝛit ſe cꝛedere.ar.op.ex bis ꝗᷓ le.⁊ nõ.ĩ.l.ſtipulatio iſta. F. bec quoqʒ. ff. de uer. ob. ꝑ glo.? Har. ubi vᷣba ruſticoꝝ capi nnt᷑ gꝛoſſo mõ ⁊ diſpoſitio naleat ⁊ hoc diligẽt nõ.¶ Mãc oppo. tex.ĩ eo ꝙ diẽ ꝓpteꝛ cogna tionẽ ꝓpĩtatis ⁊c᷑. pᷣſupponit ꝙ ſit cognauo ſi ne ꝓpĩquitate qð ẽ ipoſſibile gli.mem õrij dic ꝙ ha exponit᷑ nãſitine: ut pʒ ĩ ea Moſti.t expo nit cognationẽ.i.ↄiũctionẽ:quaſi dicat oↄſangni nitas nota ẽ ꝙ de facili nõ põt eſſe niſi ſint ĩ pꝛi mo gradu uel fo.j. de diuoꝛ. poꝛro. fy Jo. an. HGio. nlcia ẽ facilis hodie dicẽdũ ſuꝑ ↄſanguini tate ꝓbanda:ut bẽtur.j. e.Iʒ ex quadã: p qð ſup plet᷑ iſte rex. ĩ aliquibꝰ. ¶Æ glo. op. Vvꝛ eniʒz ne dũ ſenes ſed ẽt iunnenes admittent᷑ ad teſtificãdũ ſi alias ſũt idonci.d.c.qʒ.? qð nõ.j.ti.ꝓxi.c.i. doc.fatẽtur oriũ ⁊ ſupplẽt ad tex.maxie ⁊ dixit de ſenibꝰ:qꝛ meliꝰ pſumũt ſcire antiquitates ut q̊ dixi:uel dic ꝙ ſi hꝛi pnt ſenes illi ſunt ꝓducẽ di rõe pᷣdicta.ſed ĩ defectũ adminẽt̃ innenes: ſiẽ admittũt᷑ eĩnei ĩ defeciũ ↄſangnieoꝝ ⁊ ſic plana ¶ De teſtibus. cé la. Nico. ab ſuper. Caſus. Mrelatus er clerici qui cãm eccłe nõ ꝓcurãt teſtificari pñt i ea hoc.d.prio ponit do: qdð poſiea deteꝛmiĩiat iberoüͤmo. Hõ prio ibi liceat nobis ⁊c᷑: iũcta ſupꝛaſcriptõe in ꝗᷓ loqᷣt priori ⁊ fratribꝰꝙ nõ ſolũ cleꝛici ecclłe: ſed enaʒ platꝰpõt teſtificari ĩ cã eccłe ſue dũmõ ꝑ ſe non ꝓmoneat cãm illam ⁊ nimix. Haʒ põt eẽ iudex ĩ cã eccłe.ij.q.vij.ſi q erga ⁊ qdð ibi nõ.i.c.cuʒ ꝑſone ð pᷣuil.li.vj.fortiꝰ ergo põt eẽ teſtis cũ fa ciliꝰꝛepellat᷑ qͥ a indicãdo qᷓ a teſtificãdo.nt le. 2 nõ.in c. cum. M. de offi. dele. ⁊ de hoc et. . di cet. s fo ꝙ et religioſi pñt ĩ pprijs pſois ꝓſeqͥ cꝗs eccłiaꝝ ac inſtiiui ꝓcuratoꝛes ſen ſindi ci eccłaꝝ:facit.c. cum deputati de iudi.de hone ſtate tñ deberẽt ĩſtiiuere alios ⁊ ſe ñ iuolueꝛ ſtre pitibꝰiudicioꝝ:ſic ĩtellige.c.unũ de ſindico:⁊ ni de qð ibi nõ. Nõ plures ꝓcuratoꝛes poſſe inſti tui ĩ eadẽ cã ⁊ qit᷑ tũc adminẽt: dic ni bẽt in.c. ſi duo de ꝓcu.li.vj. Nõ ꝙ ꝓcuꝛatoꝛ dẽ idone⸗ eũ cõſtitui᷑ ad agẽdũ æ rũdedum.ↄcoꝛ.de ꝓcu. accedẽs ⁊. c. ↄſtitutis. ¶ Gl. h. c. ſũt mliũ faci les:nec doc. hic attigũt mãm.c.ſed meliꝰairigũt i.c.cũ nũtiꝰ.j.e.Et mã ſic ſparſa ĩducit qlfficul tarem: ut.S. ĩ ꝓbemio quapropt bic iſeram totã =WBM— mãm młta in narijs locis ſparſa colligendo. OQuero igit̃ prio nũqd ĩdiſticte clerici prit teſtifi cari ĩ cã eccłe. inra hꝰuolumis cõit᷑ nident᷑ diſpo ner᷑ ꝙ ſic qd ꝓbat᷑ ̊ ⁊ in.c.cum nũtiꝰꝛ.i.c.nuꝑ .cj. e. 2.c.⁊ ſi xpᷣs.j.de iureiurã.cũ młiis ſilibus nerũth.c.ſnꝑ prudẽtia.xiiij.q.ij.nẽ hoc ꝛſtꝛige? ad cãs ciuiles: ſecꝰ ĩ crĩalibꝰaliam ꝛeſtrictõem uꝰ? tex. inuẽ ĩ d c.⁊ ſi xp̃s ĩ fi.ut admiitãt᷑ ĩ cinilibꝰ alijs teſtibꝰdeficientibꝰ? nõ alꝛ. Dre, adueꝛte qꝛ inra ĩ hoc nõ faciũt dꝛiam utrũ ſint clerici ſe culares uel ꝛeligioſi an oↄuerſi:ut ĩ iuribꝰſuꝑius allegatis pluries: ſʒ ĩdifferẽt oẽs adminũt᷑ 2 hꝰ qꝛ dãnũ uł lncrũ nõ ꝑtiner ad eos ꝓprio noie: 2 ſic. ñ põt dici cã ſingloꝝ ij.q.vj.biduũ.v.pa lam:ex qua rõne ĩfert᷑ idem foꝛe dicendũ i hoib⸗ nniuerſitatiſ ſeculariſ:ut ĩ cã uninerſiratis admit tãt᷑ ſinguli ð nniuerſitate:qꝛ cã nõ ẽ ſinguloꝝ ꝓ hoc.l.ĩ tm.S.i.ff.de ꝛe.di.⁊.xij.q.ii.q manumit tit᷑:⁊ ſẽtiũt doc.i.d.c.cñ nũtiꝰ. Sed plene pꝛoſe quẽdo tã de ſingulis collegijs eccłaſticis q; ſecu laribꝰdiſti gue ꝙ aut cã ẽ ciuilis aut crialł pꝛimo caſu diẽ Jo.an.i.d.c.cũ nũnꝰ ꝙ aut q̃rit᷑ ð his q̃ agũt ĩ. c.⁊ tũc ſingulares de.c.pũr teſtificari. .jJ. e. ueniẽs. C. de repu.l.oſenſu.S. penul. alias ſm eũñ poſſet deficere ꝓbatio ⁊ bñ facit.j.ii.i.c. ul. 'm Jo. an. hoc membrum intelligerem quã do dãnũ nel lucrum non uenit applicandũ ipſis ſingulis de uniuerſitate: pꝛont ſtatim dicam ĩ ſe quẽti mẽbꝛo: licet aliud ſenſerit Jo. an. QHROS .n. uẽ rõnabile: ut ꝓpt iopiã ꝓbationũ quis ad mittat᷑ ad teſtificãdum ad cõmodum conſequen dum uel damnum enitãdum cum iuris regula uideatur in contrariam. C. e. omnib canoniʒata inſhn wwrn Uuniman. M Fitenipni latimin nr unn hunrtcn itri ne ſullmnu nimi ſit rlnlip ntriadti , octtiieiinmd 7 1. i itz n otif midet elicimminin re⸗ rttnnntzn otenm ſti Ceſeuisg zuni im Luostliniz ntaini ittn i n rithaectükzang. Uiigem atarnperii uondhiektanitad MeRratirniini Glr inpri nim alkirin rtfinhetnidſim unſer Clim min efe⸗ . * . All..onin hoͤteenet aci gdi ⸗ Siuſit ſice rdettriſ 1 izo Dr ippyſo i⸗ lenn⸗ ulpnirz n i Kare han de icl cebone de tuat ost ſeßſ olni ſne n ſriulge m deſnlcoei uund.Hpnts pannors doſene Kdit ititunmtiide nbäiine. N NNN Vonamnicons iecrenen s1 Ng Gleſittlüͤfe dog hemngu nuin cic nl ntin nin ,Gniſe bitnnf, ns/munr ,inni n l, Nonid, urdnuinraff. Himb obnis caf entoſpo poi;tin an in ti nn s) deſnnmti d lis ſibns prplein nig ien dor igi⸗ Sſchicinlb alun iniöend Cii isiſin un niiicni⸗ Kacnbernin. Cdre Alnene töfrirm m in anuſ. Ago n ocſtmniimd us Noreshſini es Gnmriü Euciündinaadens Min SS tlor d ri N Käd aſnſor ſg ahitetr utr kti en ſpr ani n uinlu c d iglik iiij. q.iij. omibus:põt.n.hoc caſu dici defficit ti bi probatio ñ ius.l.quo ſũt titij.ff.de teſta.tu. Et iputetur eis q; a pᷣncipio ñ ꝓduxeĩt teſtes: nec obſtant inꝛa allegata ꝑ Jo. an. ꝙ lʒ in defec tũ ꝓbatõnũ admittãt᷑ teſtes nõ oĩno ĩtegꝛi ut in illis inꝛibus non tñ ꝓbat ꝙ debeãt admitti illi de quoꝝ commodo ł dãno tractat᷑. Si vo que rit᷑ de his qᷓ e capłm agũt᷑:diſtiguit Joa.an.in .d.c.cũ nũcius ꝙ ſi ntilitas illius negocij obue nit ſingulaꝛit᷑ ſingul de collegio ñ admittũt᷑ ſin gnli. qꝛ ĩ re ꝓpria ⁊c̃.d.c.oĩbꝰ.ſi vᷣo nõ ſingnla riter: ſed nniueꝛſo collegio. obuenit utilitas ad mittẽtur. d.l.ĩ tin ⁊.c.q manumittit᷑ pᷣalle.⁊ per hoc ſoluit᷑ ſm eum ꝙ ſepe q̃rit᷑ de nniueꝛſitate t rarum ⁊ uillaꝝ q̃ litigãt de paſcuis nł nemoribꝰ q̃bꝰſingłoꝝ beſtie paſcuntur ⁊ ſinguli ligna ſein dũt ut hoc caſu teſtimonium hoiĩuʒ de nilla ñ ſit admittẽdum ꝑ pᷣmiſſa ⁊ ad nõ. remitnt in.l.ꝑen tes. C. e. ti. pᷣmum membrum diſtinctionis non nã mihi uſq;q̃qʒ ueꝝ ⁊ ꝑ ↄñs nec ſolutõ hultie qonis lIʒ.n.ntilitas aliqᷓ obuẽiat ſinguł nihilomi nus cã ẽ uniuerſitatis ⁊ nniuerſitas põt cõmnta re nſum nemoris ł alit᷑ diſponere ð ꝛe illa ſuꝑ qᷓ ↄtẽdit᷑. Mõ ergo dũñt ſinguli ĩdiſticte ex toto ꝛe pelli a teſtimonio ꝓpteꝛ illã ntilitatẽ qᷓ cõſecunie obuenit ſinguł.do iſtatiã ĩ alijs rebꝰeccłe ðᷣ qᷣbꝰ ſinguli uinũt ⁊ tñ non repellũt᷑ a ferẽdo teſtimo nio ſuꝑ ill rebꝰ:ut h̊ ⁊ ĩ.c.cũ nũtiꝰ.j.e.cũ ſilibuſ nið̊ Arch.xiiij.q.ij.ĩ pᷣjn.ubi h nr̃ nelle nið aliaʒ iſtatiã magiſ clarã ſi ↄtẽdit᷑ ð̊ ualiditate teſtiſ ſeu iuris inſtituti admittũt᷑ legatarii ĩ teſtes:lʒ ex ua liditate teſtamenti legata conſecutuꝛi ſint:inſti. de teſta. S. legatariis: qꝛ pᷣncipalit᷑ nõ contendi de inre eoꝝ ſił ff. de anc.tu.l.i.ubi tutor non in teꝛponit auctem ĩ re pᷣncipaliter ſibi ꝓfutuꝛa:ſe cus ſi in ↄniaʒ:⁊ lʒ ſit dubiũ ð legatarijs:ut.j. dicã iñ ipſemet Jo.an.hoc tʒ:ut ꝓprer iſtã uti litatẽ qᷓ fario eis obuenit neciex toto repellãtuꝛ nec commoda eis fides adhibeat᷑ facit ꝙ nota. Arch pꝰ au.loco.S.allegato.idẽ eꝛgo ſaltẽ di cendum i cãu no nt ꝓpteꝛ hanc utilitatem que fario obnenit ſinguł de uniuerſitate non repel lãt᷑ ex toto a ferendo teſtimõio ĩ cã unineꝛſitatiſ ſed minꝰ ꝙᷓ alijs eis cꝛedat᷑ habito ꝛeſpeciu ad q̃ litatem ꝑſonaꝝ ⁊ q;titatem lucri.ar.c.et ſi qões de ſimo.facit ꝙ dicã de iudice qui ẽ hiturꝰ aliq; cõmoðdðᷣ.nũqͥd poſſit cognoſcẽ ĩ dubio an ſua ſit inriſdirio.j.ðᷣ appel.ad audiẽtiã:ubi uide circa ſᷣm mẽbrũ diſtictõis Jo.an. dicit nt indiſtincte admittãt᷑ ſinguli de collegio ſi ipſis de collegio obuenit uiilitas.dicit Archi.ĩ loco pᷣalle.ꝙ licʒ admittãt᷑ ſinguli:tñ minꝰeis cꝛedatuꝛ cum bona ſint uniuerſitatis ipᷣoꝝ ⁊ ſic aliqᷓᷓ utilitatẽ ↄſeqᷓ; 2⁊ ſic ſentit pꝰ Qau.qꝙ iſti nõ ſũt teſtes ĩtegri ⁊ ſic nidẽt᷑ ꝙ duo nõ faceꝛẽt plenã ꝓbatiõʒ:hoc dẽm putat ueꝝ do. An.i.c.cũ nũtiꝰ qꝰ ad uniuerſita tem laicoꝝ:ſed nõ quo ad eccłam:qꝛ res uniuer ſitatis plus ſpectant ad ſingulos q; res eccleſie ad ſingulares clericos. de eccła: ꝓ hoc dicto fa cit qſi ipi diſponãt ðᷣ rebꝰ aniner ſitatis ad libitũ ut nõ.i.c.dilecta ð exceſ.pla.? ꝑ. ar.in.l.fi.ðᷣ collegi.illi.nõ ſic pñt facẽ clerici ðᷣ bonis eccłie ut. xij. q.ij.ſine exceptõe cũ ſilibꝰ.Ego putaꝛem hoc dẽm ꝓcedẽ qn ꝑ aduerſã ꝑtẽ ꝓduceꝛentur alij teſtes in Oriũ:ſʒ ubi nõ adſunt niſi teſtes ꝓ uniuerſitate ſatis putarẽ eis plene credẽdũ ſaltẽ iĩ defeciũ alioꝝ teſtiũ: dũmõ als idonei ſint: hoc ꝓbare Vr tex.i.c.ſuꝑ prudẽtia.xiiij.q.ij qd.c.lʒ loquat᷑ ĩ cleꝛicis:rõ iñ ẽ gñał ⁊ nẽdicat ſibi locũ et ĩ laicis unineꝛſitatis ſeclaris:ad idẽ.l.ĩ tm.. i. prealla Vrẽ nõ ẽ neriſile ꝙ qͥs nelit deierare ꝑꝑ iura uniueſirans ↄſeꝛuada cũ ſoleat negligi ꝙ cõit᷑ poſſidet᷑.l.ij. C.qn ⁊ a qui.q̃rta ꝑs debe atur. An ãt admittant᷑ iſti ðᷣ nniuerſitate ĩ defec tũ dũtaxat alioꝝ an idifferent᷑ Spe.e. ti.F.i.V. ſʒ nũquid ĩ cã.v nelle ꝙ ĩ alioꝝ vᷣfectũ:qꝛ nidẽ tur affecti ad cãm pro hoc dictũ.c. ⁊ ſi xpᷣs ĩ fi. ſed Hoſtien. ⁊æ cõiter doc.ibi ſentiũt oppoſitum 7 ad.c.⁊ ſi xps ſupplẽt maxie. Nã iſti de uniuer ſitate ſũt meliꝰ informati qᷓ; forenſici ⁊ exꝑiẽna docet:ꝙ ſepe teſtes dicũt ſe ſcire ⁊ poſtmodũ ne ceſſario nõ ↄcludũt ⁊ hoc ſatis mihi plʒ cũ iura ꝛeliqᷓ hoc ꝑmittãt ĩdiſticte ⁊ maxie facit rõ dẽi.c. ſuꝑ prudẽtia: ⁊ ad.c.⁊ ſi x-pᷣs:do aliã ſolonẽ ma gis coloꝛatã ꝙ ibi illi religioſi hẽbãt ↄſciaʒ iuꝛã di.vñ nut ſaluarẽt ſuã ↄſciẽtiã q;tum poſſent pa pa ibi indulget eis ptatẽ iurãdi alijs deficiẽtibꝰ 2 ſatis hec ſolurio colligit᷑ ex fine illius ſẽe ⁊ per hoc hẽs primũ pricipale mẽbꝝ expeditũ:an ĩ ci uilibus admittant ſinguli de uniueꝛſitate ad teſti ſicandũ. ¶ Venio ad ſᷣm mẽbꝝ quid ĩ cꝛialibꝰ ĩ qᷣbꝰ dico ꝙ illi ð uniueꝛſitate ñ ſũt idõei teſteſ i fauorẽ uniuerſitatis.cãus ẽ aꝑtꝰ i.d.c.ſuꝑ pꝛu dẽtia.⁊ rõem ponit ibi tex.qꝛ ĩ cꝛialibꝰ tanq; ar duis nõ dñt domeſtici ad ꝓbarionẽ admitti ſecꝰ ĩ ciuilibꝰ ubi agit᷑ de ꝑuo piudicio:ſicut in ſimili uidemꝰ ꝙ ↄſanguineus nõ repellit᷑ ĩ ciuili ſed in criali ſic: nt ĩ.c.i.iũcta glo.iij.q.vV.⁊ maxie hoc ꝓcedit qn ẽ tale crimen ꝑꝑ qð ipſa uniuerſitas uenit deſtruẽda iux nõ.ꝑ Mar.i.l. aut facta.ff. de penis ꝑ Inn. ⁊ alios ĩi.c.granẽ de ſẽ.exco.et c. dilectꝰ de ſimo. hec ꝓcedũt qn qrit᷑ an pñt te ſtificaꝛi ĩ fanoꝛẽ nniue:ſitatis:nũq̃d ãt piit teſtifi cari in fauorem eoꝝ qui ſũt ꝑiter de uniueꝛſita te ipᷣa.diſtigne ꝑit᷑ iter crialia ⁊ ciuilia ur ĩ ciuili bus pñnt:uide bo.gl.ĩ.c.cũ.R.ð offi.dele.⁊.iij. .q.v.accuſatores ⁊ dicto.c.ſuꝑ prudentia.Cre do tñ ꝙ plus nel minus eis credendum ſit ſᷣm q;titatem affectionis ⁊ familiaritatis ꝗᷓ inter eoſ E iux? nõ.ꝑ glo.nõbilẽ i.c.Ris..eo.⁊ in.d.c.ac cuſatores:⁊= facit quod dicam in ſequenti mem bro. In crimĩalibꝰ nero nõ adminunt᷑ ſʒ doc.ĩ .d.c.cũ nũcius ⁊ ꝑ dictũ.c.ſuꝑ prudẽtia et.c.ac cuſatores:qꝛ ĩ eis repellunt᷑ domeſtici ⁊z familia res:quales ſũt iſti de nninerſitate inter ſe ⁊ facit .c.repellantur de accuſa.⁊ uide per Specu. eo. i. F.i.V.ſed nunquid in cã nbi tempꝑat boc ueꝝ niſi in defeciu ar. c.ſi.j.ti.ꝓxi.et ĩ.c.et ſi chꝛiſtꝰ in fine de iuꝛciuꝛando. Joan. an.in dicto caplo cum nuncins:dicit ꝙ nimis large locuti ſt doc. Sed reſtringẽda eſt eoꝝ opinio ad iura ca que a legãt qn vʒ eſt ita parua nniuerſitas ꝙ illi de ipſius coꝛpoꝛe cadũt in nom domeſticoꝛum nel cohabitãtiũ: ut.d.c.ſuꝑ pꝛudentia ⁊.d.c. repellã tur qð ſatis placet. hec ꝓcedũt qn uolunt teſtiſi cari S extraneũ:ſed ſi inter illos de nniuerſuate rũc.admittũt᷑:qꝛ par affectionis cã oẽm ſuſpitio nem excludit.l.nõ ſolũ.ff. de ritu nup.nõ.glo.in d.c.cũ. R. z. c. poſtremo de appel.z. d. c. accnſa toꝛes. hinc dicũt doc.in.d.c.cũ nũtiuſ ꝙ accuſa o pᷣlato ab aliquo de uniuer ſſitate alij de nnineꝛ ſitate recipiũt ĩ teſteſ. aꝛ.ij. q.vij.latoꝛ.⁊ ð accu. ex ꝑte de elec. ꝑ ĩquiſitionẽ. Non.n.ſint magis domeſtici accuſantes q; accuſati qð nõ. ¶ Sed circa pꝛedicta ⁊ ciaca tex. cõtingit dubitaꝛi de ali quibꝰ ¶ Et pꝰ quid de pꝛelato unius capelle q nõ hʒ collegiũ ſʒ ſolꝰ hʒ adminiſtrarionem eccłe nũquid admitti debeat ĩ cã eccłe. Jo. an. ĩ addi. ſpe. e. ti. F.i.v.ſed pone ꝙ adminiſtraroꝛ u ſẽti ꝙ; oĩno nõ admittat᷑ ꝑ. c. relatũ.ꝑel.ij. j. de teſta. alr ill . c. nõ ĩducit ſʒ credo ꝙ noluit ſic inducẽ ibi. n. dẽ ꝙ ubi ẽ ↄgꝛegatio ſeu collegiũ bõa ſpe ctãt ad cõgꝛegationẽ ſeu collegiũ: ubi tm ẽ una ꝑſona ille ſolus hʒ diſponere de bonis ccclie. et ſic uẽ iſte teſtificari ĩ facto quodãmõ ſuo cũ oĩa bõa ſpectãt ad mẽſã ſuã:ſecꝰ ĩ ↄgregatõe:qꝛ illð qð ſpectat ad nniuerſitatẽ n ſpectat ad ſingulos ut i inribꝰ pᷣallegatis ⁊ optĩe facit ad pᷣdicta cle. ij. de re. eccle. nõ alie. iñcto. c. expoſuiſti de pᷣbẽ. 2 qꝛ dictũ ſuũ placet. NReddo aliã rõnẽ nbi col legiũ cõſtituit ſindicũ nemo põt dici pꝛincipalis merito quilibet teſtificat exceptis ꝓcuratoꝛibus ad illã cãʒ:ut hic. Sed ubi pᷣlatus ſolus ↄſtituit ꝓcuratoꝛẽ ipſe dẽ pꝛĩcipal: licet ꝓcurato r agat nt i. c. i.ĩ fi. S. ut lire nõ cõte.merito nõ põt eſſe teſtis ne ſit pꝛĩcipalis ⁊ teſtis.ut hic. Idẽ ẽ affe crus ad cãm eũ cõſtituẽdo ad illã ꝓcuratoꝛc vꝛ declaraſſe motum animi ſui: facit.l.pꝛetoꝛ.ff. de iuriſdi.om.iudi. Et ꝑ hec ⁊ ea que ſtati ſubijciã i ſequẽti qõne cꝛedo dictũ Jo. an.limitãdũ quõ ipſe ſolus ↄſtituit ꝓcuratoꝛẽc.ſi ãt eccłia habeꝛet iconomũ gñ alẽ cõſtitutũ aucte epᷣi uel aget ipſe eps tanqᷓᷓ generalis adminiſtratoꝛ iux nõ.i.c.fi. de ſucceſ.ab ĩteſta.tũc arbitroꝛ iſtũ pᷣlatũ ſen re ctorẽ capelle admittẽdũ qꝛ ceſſat rõ ſtatiʒ allega ta:⁊ ſi diceres ñ ꝑ hoc ceſſat ar.ſumptũ ex.d.c. relatũ dico ꝙ illa ſola rõ nõ ſufficit: ut ex toto repellat᷑.nið ſile ĩ pꝛelato qui põt eſſe iudex ĩ ꝑri nẽtibꝰ ad eccłam ſeu iuriſditionẽ ſuã:ut i.c. cuʒ ꝑſone in fi.iũcta glo.de pꝛini.li.vi. tẽ bõa eccleſie nõ ex toto cedũt mẽſe pꝛelati:ſed ⁊ alijs neceſſarijs eccłie ⁊ uſui paupeꝝ:ut ĩ.c.paſtorał. de his ꝗᷓ fiũt a pla. ſine ↄſẽſu caplłi ⁊ iĩ.c.fi.xvi. q.i.qᷓre dico hũc admittẽdũ ⁊ ſibi fidẽ adhiben dã in quãtitatẽ affectionis quã bʒ ad cãm. Quid.n.ſi eccła hʒ młia alia bõa ⁊ ↄtẽtio ſolũ ẽ de ꝑua uinea. dicemꝰ. n. ꝙ iſte nelit deieraꝛ cũ ſine ea iſte ꝑticipat neceſſaria ab eccłia.ſʒ ſi uiuit ex illa ninea im tũc heẽbo eũ aliquãtulũ ſuſpeciũ bonꝰ ergo iudex arbitrabit.l.iij.ff.e.⁊ ĩ.c.ĩ nꝛa ¶ We teſlibus. .j. e. ti. Ex his ifeꝛt᷑ ad qoneʒ an platus eccleſie collegiate maxie eps debeat admitti iĩ teſtẽ in cã eccke ſue Inno. hic iſtat i epo. Hoſ.eũ ipugnat dicẽs eũ idiſticte admittẽdũ Jo.an.hic educit ad ↄcoꝛdiã hoc mõ ꝙ agẽte iconomo ł nice do mino epi cãm ſingularẽ mẽſe epal:ct ꝑ ↄns ſin gularẽ 2 ꝓpᷣam epi ueꝝ dicit Inno. ut ñ admit tat᷑ eps i teſtẽ. Si vVo agat cãm eccle ł cõeʒ neꝛũ ſit qð dicit Hoſt. et remitiit ad nõ.ꝑ eũ peeos ĩ .c. pñtiũ.e. ti.li. vj. Et nõ bñ illa vba Jo.an.ꝙ cã mẽſe pᷣlati uẽ ꝓpria ipſiꝰ:ut ſic repellat a teſti monio: facit.ij q. vj. biduuʒ. ¶ Ex q infeꝛo ꝙ; canonicꝰn põt eè teſtis ĩ cã pbẽde ſue cũ illa ſit dᷣputata ſolũ ꝓ mẽſa ſua: ⁊ h̊ ſatis placẽt qn cã ẽ mẽſe plati:ita ꝙ bõa ſua ſũt ſeꝑata a bõis eccle ſie. (Sed dubinʒ ẽ qd ſi cã ẽ totiꝰecclie:dic ꝙ; ſi platꝰz capim ↄſtitueẽt ſimł ſindicũ caſus ẽ cla ꝛus ꝙ plaiꝰ pt᷑ eẽ teſtiſ.tex.ẽ hic iũcta ſupꝛaſcꝛip tiõe ⁊ tenẽt cõit᷑ doc.i.d.c.pntiũ ⁊ Aꝛchi.xiuij. .q.ij. ſuꝑ pꝛudẽtia.ſi ãt ſolꝰplatꝰↄſtituit ⁊ tẽ ſũt opi. Inn. i. d. c. pntiũ tʒ ꝙ ñ põt eẽ teſtis:qꝛ ipe ẽ pꝛicipał defẽſoꝛ. Hoſt.ibi tʒ Zaũ:qꝛ ꝓcuꝛatoꝛ ↄteſtãdo litẽ efficit᷑ dñs lit.dictũ Inn.ſeqt Aꝛ. i. c. i. xiiij.q.ij.? do. An.h̊ ⁊ ſatis mihi plʒ ꝑ id qð.s.dixi ĩ plato capelle ¶ Sʒ circa pdicta ꝗᷓ rit᷑ qͥd ð eo qͥ fuit admiſtrator ĩ ea re de qᷓ nunc agit᷑ ⁊ deſijt nũc eẽ admiſtrator nũqd poſſit eſſe teſtis. Jo. an. tãgit ĩ.d.V. ſʒ põe ꝙ admiſtratoꝛ 2 tãdem ↄcludit ꝙ ꝓ ↄria ꝑte bñ põt adduci qꝛ nil ꝛpugnat:ſʒ i fanorẽ illiꝰ ꝓ q geſſit dic ſi laus uł uituꝑium ulł dãnũ põt ſibi aſcaibi ex aſſiſteiia ub ñ aſſiſtẽtia actꝰ ꝓ q teſtificat᷑ ñ admittit᷑:a ſe cus.aꝛ eoꝝ qꝗᷓ nõ.i.c.fi.e.ti.li.vj.qð plʒ hic do. An. purat iñ talem i ſubſidiũ admitti:allegat ð elec. dilcti cũ glo.ſua de do. ⁊ ↄtu.cũ oli ð ꝓba. teꝛtio loco cũ ſiłibꝰ.uide Maꝛ.i.l.defeꝛꝛe. .idẽ decreuerũt.ff. de iure fiſ.ubi gñaliteꝛ ꝓſeqᷣt an et qn ꝓcuratoꝛ ſit admitrẽdus ⁊ uẽeit ẽt ad declara tõem mẽ hꝰ. c. ⁊ ↄcludit ſic:ꝙ aut ẽ procurator ad iudicia ⁊ ñ põt ꝓduci ĩ teſtẽ ẽt ꝑ aliã ꝑtẽ:qꝛ ſiẽ ꝑſona pricipał n ꝓducit᷑ in teſtẽ ↄ ſe ita nec procuratoꝛ:põt tñ iterrogari ſupeꝛ negocio:ut i.c. ij. eo.ti.li.Vj.aut ẽ ꝓcurator ad negocia et ꝓducit᷑ in teſtem ſuꝑ his que geſſit:⁊ tũc ſi ex h̊ ſentirʒ ↄmodũ uł incõmodũ ⁊ nõ debʒ admiiti. exẽplũ uolo ꝓbare ꝙ tibi mutuani.x.⁊ induco ĩ teſtẽ ilũ ꝑ quẽ dico tibi traſmiſiſſel Mam ſi iſte diceret ↄriũ ipſe remaneret obligatꝰ iõ ñ ẽ ido neꝰ teſtis aut n ſẽtit ↄmodũ uł icõmodũ: ⁊ tẽ ð ↄſẽſu ꝑtiũ admittit᷑ ał ſecꝰ:ſic dicit ĩ ꝓſõeta:ut iĩ anẽ.ð teſt. F. qm vo alłat gl.q hoc noluit ĩi.c.fi. e. ti. li. vi.mihi ĩ hꝰ plꝰplʒ dẽʒ. Jo.an.ut iſpiciã tur fmini litis.ſi.n.nullam affectionem preſumi tur habere deberet admitti ẽt inita altera parte. ar. l. i. ff. e.ſi vo fuit ꝓcuratoꝛ ĩ alia cã tũc debʒ admitti i iſta qꝛ nil repugnar ⁊ ſatis ꝓbat᷑ ĩ iſto .c. Et nið do. de ro. ad mãm nꝛaʒ deci. cxxij. et clx. æ plꝰdiẽ Inn. p iſtũ tex. ꝙ ſi duo ↄſiſtũt pꝛo curatoꝛes unꝰ i aliquibꝰnegocijs aliꝰ ĩ alijs: unꝰ poterit eſſe teſtis ubi aliꝰ eſt ꝓcurator. Idẽ diẽ tinmiliu ,in niuhun/1 cottn g o inn in õ tice tuun iui gn Vſenedtai ml lum anti wertimimiin zeüſrtroin thins ICin mwiciittsun iticgtoprhn ond ſrir Permiciſandattiß GnCUheimgar iücaneru eNrütetzcirin naniehresitliin irgdrekenn nnimnhn fünii niniſts m unhr ſekmt /if . R ſit ldcirü ihobe: naichi isli dei nſei A miqis . Nbtnanitlhl Auſölm le S tn iclnn denſnt uniſmr i r,r irnira azifanr nil butiin iugat, urgodzaroiiratti, Hilwore l geſſtole ibus lkoini por ibieſeibi raſlitein cli ietftcii ninia ſe nöiflen Nedidedo. neni ſobicti Amimualegud go ſn dedo. 10n 90l dpn. ſbo wcte Dnideſene de ire fl wdiganenpſeſ an irauniniins ttinndelnn (4 90Ndnſſeg n imoancan d prirſtalii i Noh Penckin edſenn Idẽ dicit ꝙ ſi cõſtiiutꝰ ꝓcurator ꝓcurationẽ ñ recipir poterit eſſe teſtis.ar.j.e.dilecro. Idẽ ſʒ eũ ſi ceꝑit ⁊ poſtea renũtiauerit:⁊ dicit hoc ꝓce dere etiã iter laicos ſatis ẽ enim ꝙ hoc nõ reꝑt phibitũ. ar.l.i.ff. de teſti. Yo. an. dicit poſſe diſti gui an ꝓcurator ille reaſſumere poſſit cãm iux decretalẽ ſi duo de ꝓcu.li.vi.⁊ eo caſu repellat an nõ poſſit ⁊? tũc adm ttat᷑ poſtea dicit ſatis eẽ ꝙ põt nõ reaſſumere. Icem lʒ prelatus poſſit ꝛe aſſumere tñ admittit:ut h̊ pʒ ⁊ hoc plcʒ ⁊ credo ꝙ ſi ſemel teſt ficatus eſt nõ poſſit amplius reaſ ſumeꝛe cãm ne reꝑiat᷑ i eade cã teſtis z ꝓcuratõ nide iñ ꝙ nõ. Joa.an.pꝰ Moſti. c. ij. e. ti. li. vj. Ex pdictis ifer ad deciſionẽ miiaꝝ qonum 2 pmo nũqd legatarius poſſit eẽ teſtis ĩ cã teſta mẽri tex. uẽ aꝑtiſſimꝰ ꝙ ſic i. F. legatarijs:iſti.de teſta. æ reddit ibi tex.rõeʒ:qꝛ nõ iuriſ ſuccefſoꝛs ſũt ſed ꝛci. ſm glo.ibi ⁊ ſine honore q̃ſi dicat ꝙ nõ ↄtendit᷑ de iure eoꝝ ſed de ſubã teſti.⁊ ſic de ipſa hereditate qᷓ ẽ ꝙ dã ius uniuerſale dubium facit qꝛ ĩ ↄſeqntiã ſũt habituri ↄmodum legati qꝛ ſic teſtm nõ ſubſiſtit nõ dicũt᷑ ꝛegularit᷑ lega ta: ut nõ. ? le.i.l.eã quã. C. de fideicõ.⁊ ſic ꝛone huiꝰ ↄmoditatis ⁊? affectõnis nõ deberẽt admit ti. Sn õriũ faẽ̃ qꝛ illi de eccła admittũt ĩ cãis eccłe: ̊ niuãt de bõis eccłe: ut h fatis dictum eſt EVr non debemus attendẽ ad id ꝙ nenit in ↄſequentiã ſed ad id ꝙ pᷣncipalit᷑ fit.l.i.ff. ðᷣ au ctoꝛi. tu. Dubium ẽ pulchꝛũ ⁊z ſubiile æ maxime qꝛ uidemꝰ ꝙ ſola affectio ad cãm ſine alia com moditate repellit quẽ a reſtionio.ut ĩ.c. fi.e.lib. . Vi. 2. ij.q.vVi.ſtatuẽdũ facit.c.ꝑſonas.j.e.cum ſikibꝰ. forti deberẽt repelli legatarij q ſũt affecti ad cãm teſti. ꝓpter cõmoditatẽ quã inde hituri lũt 2 iõ ĩ hoc dubio ſunt opiones. ¶ Quidam .n. dicũt nt Inno.i. c.iij. S. e. eos admittendoſ ĩ cã teſti.qꝛ nõ pᷣncipalꝛ ↄmoð ſentiũt:nec eoruʒ noiĩe tractat᷑ cã põt.n. beri legatũ lʒ non naleat teſtm C. de libe.pᷣte.auc.ex cã:nec ĩdiſticte lega tũ ẽ pſtãdũ eſto ꝙ teſtm ſii ualiduʒ.C. ad.l.fal. .l. iij. 2.l. ꝛritũ. æ hec opio ẽ neriſſima ĩ q;tum i oẽm enẽiũ legatis.ẽ pᷣſtãdũ:ſʒ nbi ĩ alteꝛũ caſuʒ tin nõ ur̃ ꝓcedeꝛe qꝛ lʒ pᷣncipalꝛ nõ tractet᷑ ð eo rum cõmodo tamẽ afficiũt ad cam ꝓpter com moditatẽ qᷓ eis ꝓuenit acceſſorie.ſpe.iĩ ti.de in ſtꝛu. edi. ꝗ. poſtꝛ emo ał. S. iſtr̃m. v. qͥd de legata rio ⁊ ĩ ti.de.teſte.O.i.vᷣ.itẽ ꝙ eſt taliſ.? pꝰmłia ↄcludit ꝙ ſi ẽ qo ĩteꝛ heredẽ et legataꝛiũ ð lega to nõ teſtificat legatariꝰ:qꝛ ẽ ꝓpᷣa nł ↄoſilis cã a q̃ repellit᷑ dicto.c.pſonas. Si ãt ẽ qõ iter duos cuiꝰ ſit hereditas:tcẽ põt eẽ teſis hec opinio ĩ nil timo mẽbro corruit eadẽ rõe q̃ pᷣma ¶ Tertia fuit opio dni Simonis uincẽtini quã hic refeꝛt Joã an.dicebat.n.ſegatariũ admitti in teſtem: ita ramẽ ꝙ nõ oĩmoda ſibi fides adhibeat᷑:qͥa fario cõtigit eius lucrũ adducebat ꝙ hẽtur in aut. de teſte. S. ſi vo dicat᷑ odioſus.Cõtra banc opioneʒ aꝛguo ſic oĩbꝰteſtibꝰpõt aliquid ꝛeliqui et nibilomin eos oↄfirmat᷑ et appꝛobatr teſtim. ut.l. ſi qs ita ſcripkit ff. de re. du. ergo fides oĩ (Grmper. moda ẽ eis adhibẽda ał nõ poſſer ꝓbari teſtin ar. l.ſi unꝰ. C. de teſta ¶ Quartã opionẽ ponit B Jo. an. ꝙ ſi i oẽm enẽtũ teſtimonij ſui ðᷣbeat legatũ:iũc legatar us admittit ĩ teſtẽ al ſi ĩ altexꝝ euentũ im hẽat locũ dicta opi.dni ſimonis:⁊ fa cit ſᷣm eũ ad nõ.in.l.nullus.ff.e.ubi diſtingnit ĩ nẽditore an teneat᷑ de euictiõe nel nõ. Ite poit Jo. an.i addi.ſpe.i dẽo v.itẽ ꝙ ẽ tał. N rimũ mẽbꝝ ſue diſtinctõis nõ hʒ dubiũ. Cõtra ſʒ foc qð.s dixi õ pcedẽtẽ opionẽ.dc mã nide ꝑ gl.et HBar.ui.l.qui teſtamẽto.ff. ð teſta. nil tũ noui di cũt nõ reducibile ad pᷣdicta:? v? Mart. ſentire qðᷣ.S. dixi ſʒ erHin ẽ opi. Hal.i.l.dic tantibꝰ. C ð teſta. ubi dicit ꝙ ſi ẽ qõ inter hꝛdẽ 7 legatariũ tũc legatariꝰnõ dʒ ec teſtis ſi vo iteꝛ herede ⁊ aliuʒ tũc põt eẽ teſtis dũmõ ꝓreſteĩ nõ itẽdit nt ex hoc aliqd ↄmodũ ſibi appliceiur Sʒ p hoc arguo ſic:lʒ.n. ꝓteſteĩ ut ex hoc nõ ⸗ ſequat᷑ ↄmodũ nihilominꝰ affectus eſt ad cauſã nide bo.tex.in.c.ꝑſonas.j.e.cũ ibi noratis.Et ſuteſtm corrueret inſurgeret pᷣſumptio o euʒ in ſuo legato rõe cnius lex ꝑmittit appellari: ut.l.a ſnia.ff. ð appel. breuier puio ꝙ ſi teſtm apper ĩ ſcripiis ita ꝙ nõ capit totaliter eſſennã a cictis teſtiũ ũc admirtunt᷑ legatarij ad ꝓbauonẽ et 9 firmationẽ teſtamenti: iia loquunt᷑ ꝓprie iura 4 admittũt legatarios i teſtes pʒ iſti. ð. teſta. ordi.ĩ pn. uſqʒ ad illu.ꝗ. egatarij 2.d.l.qui teſiõ ⁊ dẽa .l. dictãtibꝰ. Et rõ admuſſiõis ẽ młiup ex. pꝰ qꝛ ñ agit᷑ pᷣncipałr de iure eoꝝ:ut.d. S. egatarijs.ſᷣo qꝛ nõ pᷣſumit ð facili corruptio in.vij. teſtibns. inſti.i loco palle.ʒꝰ qꝛ hinit ſecũ pᷣſũpnonẽ ſcrip ture maxie publice ⁊ ſingłoꝝ q̃ oliʒ iprimebãtur ſi ubi deeſt ſcriptura:ita ꝙ ſuã eſſetiã capit tora le teſtm ex dẽis ieſtũ:tũc puto iloꝝ oca nõ ſuffi cere qꝛ ſuſpecti ſũt:ſicut notarius eſt ſuſpectꝰ cũ aſcribit ſibi legatum in teſtamento. C. ð his qui ſibi in teſta. aſcrip.l.ij.z.l.ſi quis legatum.ff.de fal.⁊ hoc intellige quando in alterum enentum tantum ſunt habituri legatu am ſi in om nem euentum indiſtincte poſſunt eſſe teſtes cum queſtio eſt inter alios:quia nil tunc ibi repugnat Alia qõ eſt in uẽditoꝛe nũquid poſſit eſſe teſtis in cauſa emptoris. Inno ſupra c.iij.? glo. ĩ.l. nullus.ff. de teſtibꝰ.ſentit ꝙ non:ubi tenetur de euictione alł ſecus.do. An. putat ꝙ etiaʒ ubi nõ tenetur de euictione non admittitur ſen dicium ſuũ nõ eſt integrum ſi admittatur qꝛ ueriſimile ẽ ꝙ affectat tenẽ id qð egit:ſicut diciiur ĩ pꝛoſo neta:ut ĩ aut.ð reſte. . ſi vo ⁊ nõ.iĩ.c.fi.e.ii.lib. Vi. ð quo ĩ ſpe.eę.ii.ꝗ.i.vV.q̃d ð ueditore:ubi is ſetit Jo. an. ? Ja. de ra ſaus poſſet dici ꝙ ſibi adhibeatur fides 'ᷣm qualitatem perſone z cãe ar. eorum que nõ. in capitu. litteꝛis. .eo. iſti enĩ proſonete communiter ſunt infimi ſtatus er ali qua lucra ſectantur ex ualiditate contractus: que omnia ceſſant in perſona omnino integꝛa: maxime in defectum aliorum teſtium argumen tum bonum in capitulo cum dilecti cum gloſs. ſua ſupra de electio.et.j.tiiu.proximo.c.ft. 4 ( Ex bis infert᷑ ad cõſiłe; qõnem quid ĩi dona toꝛe quidã dicũt ur hic refert Jo. an. ꝙ idone⸗ reſtis qꝛ nõ tenet᷑ de nictiõe..de dona.l.ariſto. F. fi. E. ð euic. l..ij. ¶ Ziuidã ut Plac. Ja. de ar. qꝛ nõ ẽ idone ĩeſtis cꝰ iteꝛeſſe põt:ſʒ iſtiꝰ itereſt: qdᷣ pʒ qꝛ perſoale pactũ trãſmitiit i dono taꝛiũ.ff. de pac.ſi ibi.ꝗ.ſi pactũ. Itẽ donãs affe ctat nalere qð agit:⁊ hec rõ repellit ꝓſonetã for tius dʒ repellere donatoꝛc. Et hac rõne dicũt pᷣ fati doc.ꝙ cedẽs nõ teſtificat ꝓ ceſſionario:fac ff ne nis fi. ei.l.i.F. i.? ſʒ hoc dicit Jo. an.iuti le eſſe cõſiliũ qð dat Spe.iĩ ti.ð ꝓch ĩ fi.nbi diẽ ꝙ ille qui ñ hʒ ſuꝑ ðbuo ſuo niſi unũ teſtẽ cedat actionẽ ⁊ cũ illo teſtificet ꝓ ceſſonario Ego di ſtinguerẽ ĩ urroq; dubio ꝓut dixi ĩ pꝛecedẽti:nt ſi nullũ itereſſe pᷣtẽdit ſit arbitraria qta ſibi fiðᷣſ ſit adhibẽ da ᷣm qualitarẽ ꝑſonaxꝝ. ar. in. c. ⁊ ſi qõnes de ſimo. ⁊ eoꝝ q notãt doc.i.c.cũ parati de appel. ¶ Dubitat etiã ĩ ſocio an poſſit teſtili cari pꝛo ſocio. Inno. i. c. ij. eo. ? Jo. an. hic diſtiguũt ꝙ aut eſt ſocius omniũ bonoꝝ ⁊ ad mittit qꝛ eiꝰitereſt. Si ãt ẽ ſociꝰreſpeciu ꝑtis im tẽ põt teſtificaꝛi ſuꝑ ꝑte ſocij:qꝛ ex h̊ nulũ cõmo dũ ſetit.ff.ſi ꝑs here.pe.l.i.quinimo ego dicerẽ boc ꝓcedere ĩ qᷓtũ habet᷑ reſpectꝰ an ĩterſit ipiꝰ prꝛicipa? uel fario. Sʒ reſpectu dilectiõis ⁊ affe ctiõis diſtiguerẽ: utrũ ſu ſocietas tał qᷓ faciebat eos ſił hitare nel erat maxima familiaritas inter eos ⁊ tũc credat᷑ plus nel minꝰ ꝓ ſocio ſᷣm ꝗita tẽ amicitie nel actiõis ⁊ utrũ ſit cã criminalis uł ciuilis:ut g̊ diſtixi ĩ qõne uniuerlſitatis:? ut legit 2 nõ.i.c.ſup pꝛndẽtiã.xiiij.q.ii¶ ¶ Querit᷑ nlte rius p̊ habẽt᷑ de ꝓcuratore ad cam: ut nõ poſſit eſſe teſtis quid de ſolli itatoꝛe quid de adherẽte dic ꝙ repellũt᷑ qꝛ oẽs affciũt̃ ad cãʒ.j.e.c.fi.li.X vi. cũ ibi nõt:⁊ tenẽt dñi ðᷣ ro. deciſio.ceclxxiij. 2. clix. ES ltio qᷓrit᷑ quid de naſallo nũquid ad minaĩt᷑ ĩ cã dñi:q̃dã ꝙ nõ.ar.c.accedẽs ut lit.ñ ote. de qꝰĩ Spe.eo. ti. F. i. V. ſed nũquid uaſallꝰ Jo. an.ibi ĩ qddi.diẽ ↄſideꝛãdas qᷓitates dni et naſalli ? m boc qnqʒ ceſſabit ſuſpitio qnqʒ nõ foꝛte. n. dus ẽ potẽs ⁊ ſoler ſeuire ĩ eos: qui nõ dicũt rẽ ſibi gratã ⁊ ſic de ſi bns multas ↄſiłes qõnes ĩ quibus nerſat᷑ affecuio teſtiũ nið ĩ Spe. eo. ti. Fi.?⁊ ꝑ Cy.ĩ. ¶eos. C. e. l. etiã e. ri. v. qd de uxoꝛe ? marito. Itẽ quid de ſubditis alicuiꝰ dñi nel mercenarijs ⁊ ſic de ſilibus nide aliquid ꝑ glo.i.c.his.j.e.ti¶ ¶ Quid de amico nidð.iij. q.v. c.ij. ?⁊ ꝑ Ey. ubi S plene ꝑ Spe. i loco pal. ubi uið quid ãt de iudice aduocato ⁊ nõrio cãe dicam in c. cum a nobis.j. eo. Nico.ab. — Hec decreta.reputa X Parte. tuꝛ foꝛtis ⁊ ẽ fʒ Jo. an.⁊ diẽ ꝙ dã gl.eã trãſiuerũt q̃ſi eiꝰ dubia non niderẽt. Aliqui nil glo ſanerũt in ea ut hona gnida a etinus. do. An. dicit nec ip ſe Jo. an. itellectũ decre. penitꝰ illucidauit qcq̃d ſit decꝛetalis hec hʒ aliquos nõbiles aꝛiculos ur. . patebit ? ſtatim deo duce nidebimus quis meliꝰ attigit dubia decre/Et pᷣmo ſcias ꝙ ab. ¶ He teſti. ſũmabat ſic deere.exceptio õ teſtes ẽ pꝰ publica tiõem dictoꝝ teſtiũ ẽda. Jo. an dicit hãc ſũmatõem falſã. a h pbano poſſit differri iĩ illud tps ꝓbatio iñ exceptiõis ) ꝑſonas n:ſʒ dʒ fieꝛi ãte publicatõem:ut ĩ.c.pninũ.j.e.ipſe at Jo.an.ſũmat ſic. Mrobatio excepiiõis ꝓpoſi te p teſtes differri põt pꝰpublicatõeʒ arteſtatõuʒ Ego multũ miꝛoꝛ de bac ſũmatõe Jo. an. ꝗ lʒ ſit va ĩ ſe nullomõ ſũmat lrã cũ i ſumario ð ↄtẽ tiſ in tex. nulla fiat mẽtio æ admirari nõ ſufficio cũ ipſe Jo.an.lõge meliꝰ alijs ſolitꝰ ſit cõpedio ſe ⁊ elegãter ſũmare tex.ado ut cõiter doc.ſeqn tes ſoleant cũ ſuis ſũmarijs traſire. Sed nemo põt eſſe Job: ut nõ erret ĩ dictis ſuis:ut ipᷣemet Jo. an. dicit in phemio nonelle ſuꝑ ſexto.do. An. ſʒ ĩtellectũ qͥ ſibi nidet᷑ neꝛꝰ ſũmat ſic appel latio q ad finem exceptiõis ↄſeqẽde n iuſtificat᷑: ſolo exceptiõis obieciu uł ꝓbatiõis oblatione qꝰ ad finẽ ãt deuoluedi ſic.hec ſũmatio nera 6 ĩ ſe: Et meliꝰ ꝓbat ex his q̃ le.? nõ.i.c.ĩterpoſita .. de appel cui meliꝰ ↄgꝛuit qᷓ; H. Mã nil atũgit ð mã hꝰ ti. nec diſcutiĩ hic pncipalr uirtꝰappella tiõis: ſed exceptionis teſtes ꝓpoſite:iõ ſũmo ſic breuit᷑. Si exceptio legitia oppoſita S ꝑſõas reſtiũ nõ admittit᷑ licite appellat᷑ hoc dieit ſʒ lec. Jo. an.q hodie cõiter approbat᷑ ul alit᷑ ſm lec. quã pono ſi ꝓbatio exceptõis oppoſue õ teſtẽ ꝓductũ nõ admittit᷑ anteq; dictuʒ teſtis ꝛecipiat ĩ caſu q admitii debuit licite appellatuꝛ hoc di cit. Hiuidit decre. pncipałr ĩ duas ptes.iĩ p ma poit᷑ qrela.i fa mãdatum:ibi mãdamꝰ. pᷣma facit qnqʒ. pᷣma nãqʒ cãm iuſtificat. fa ibi miles põit foꝛmã ipetrati reſcripti nicia nõnteꝛ expmẽ do.teꝛtia ibi rãdẽ.põit ꝓceſſuʒ poſtea ex eo ſecu tũ.q̃rra ibi nibilominus narrat ſniam.quita ibi quã nũc põit enẽtũ pꝰſniam. Secũda pᷣncipalis ſubdinidit᷑ ĩ tres.pꝰ iſtruit indices:ſi narrata peꝛ pᷣſoyteꝝ ſũt va. Scðᷣa ibi ſi nõ ſũt va ibi ſi vo. Teꝛtõ põir clanſulã ↄſuetã S ꝑſõas teſtiũ:ibi te ſes⸗ Ms wi cãonice fuiſſe adeptꝰæc. ꝙ ſiẽ li bellus ĩ poſſeſſorio ñ alteꝛat᷑ ꝑꝑ narrationeʒ ꝓ prietatis:ut in.c.ex ꝑte.b.de fo.cõpe:⁊ qð ibi dixi ita libellus ſuꝑ ꝛenocatiõe attentati pꝰappel lationẽ. Mã iſte narrabat ſe eccłam fniſſe cãoni ce adeptũ ac eã.xxx.ãnis pacifice poſſediſſe nec ꝑ hboc grauatur onere ꝓbãdi. 15 fo ⁊ tene mẽti ꝙ lr̃e ĩpetrate ꝑ laicum ↄ cleꝛicũ nt pᷣnetuꝛ beneficio ꝛõne defectꝰuł delicti nõ ſũt ipᷣo iur̃ nł le ac ẽt ualebit inditiũ iteꝛ eos ſuꝑ hoc agiratũ. Mäd ãt a p n potuiſſent elidi exceptõis cõ flictu: dicã cũ glo.i. ¶ Mõ. ttio duas cãs ſuffi ciẽtes ẽt diſtꝛibutie ut clericꝰpᷣuet᷑ bficio ſuo.pᷣ ma ſi pꝛ cłici imediate admiſtꝛauit ĩ illo bñficio q;tũcũqʒ ſit legitimꝰne nideat᷑ nõꝛi ſucceſſio in eccła dei. Secꝰſi alia peꝛſona fuit itermedia et ſᷣ caſus ẽ clarꝰ:de q dicẽdũ ĩ.c.ex trãſmiſſa de fi. pſ. ¶ Secũdus caſus nõbil ẽ cũ publice detinet ↄcubinã facit optime.xxxij.di.nullus ⁊.c.pꝛeter æ. . de coha. cle. nꝛa. Quid ãt ſi occulie detinet nel cõmiſit ſimplicẽ foꝛnicaiionem.nide glo.i.c. eckh ie bign rprli N! . ipccüſttiitwa in dsnn zugtfu mb ifn Ainkunlowinicld, ſiil crifcotrt. nittnt Mande Fmmnti anbn wu Ininefothtandntan ISinidenmAdden Fikichnfatig tüctun Gidrimärſiciiicn NNaandrden DNfactmtrtgmmur numtitgtlnſ aſicnktiimeg tnigilekanin Glgititſ t⸗ Mhgnii: 4 ge nntſe⸗ kaneſie loſij jipyz Ml orini , 4. E „7 W leg lin ci Ui Geniin 1. “ Monllsnn, „i ſoohies; gtül Klenmians,eſe hoſcreid ſuno 1an Oauto kgnn odoſn n 1noaunmi iar peln boe Geigle mi onrt cö prnbii feli in l, vwſMd nyiz gynſrſ iummi mNin nlp nyir unm anur arapnliu or, Muti omm puf, uus mui ifanitimmti nichm; nn mm nigz din uſifcat ,a biints penmi ſeccion vica onaerpne ide ol peeſinpoſtener cn btominns artu ſian uind 1cititltian. Vecbca pnhheis es. Kron cesſinun an den a Sdaiiind ſi ſildo. dunſdn gſeh ) Nn güir⸗ aonit uiſ eeti ſün Ccſoro itni Mnannnncnih Nie ed deid cei 6 ſbelus o, mden Imentat oope Nie õ ſeee Me. fe NMllene irm l Poͦſotre⸗ . ic „, ſripotencet⸗ ilo ifo 5 trendi godia eſn tet eiti imltuin cſus idl e Lt maximianꝰ.lxxxi.di.q dicit cõiter teneri cleꝛicũ nõ deponẽdũ ꝓ ſimplici fornicatõe:ſed ĩ Sↄꝛium uide text. aptum ĩ. c. a młtis de eta.? qli.æ plene dixi in.c.at ſi clerici de iudi.dic uit r(5r. qᷓꝛto bonum tex a pꝛio.ꝙ Iʒ laici nõ teſtificẽt ⸗ clericũ cũ agit᷑ crialꝛ:ut ĩ.c.ðᷣ ceteꝛo.j.e.ſecꝰtũ ẽ cũ agit᷑ de crie ciuiliter ẽt ſi agat ad pᷣuationeʒ beneficij facit optie.c.tã ſiis.j.e.⁊ ꝙ le.⁊ nõtuꝛ i. c. qm.S.e.h.n.nõ repellunt᷑ iſti qꝛ laici:ſed q̃a infames ⁊2 nõbiles.i.hntes notam cꝛimis. Et ex pᷣ ⁊ ex tex.nõ ꝙ ifames ẽt ifamia facti repellunt a teſtimonio ꝙ an ꝓcedat idiſticte aliqᷣd tetigi ĩ c. licet de proba. dicam latiꝰ i.c. teſtioniũ.j.e.ti. Mõ ꝙ latꝛones ? raptores differũt a fuꝛibꝰ. et dic ꝙ fuꝛes ꝓpᷣe dicunt᷑ qͥ fuꝛant᷑ ĩ occulto ⁊ ſin uiolẽtia ĩ aut. ſed nouo inre. C. o ſer. fu. Latꝛo nes qui in pnblico ſtãtes in ſtratis publicis.l.ca pitaliũ.J. famoſos.ff.de penis. Raptoꝛes dicũ tuꝛ ꝗͥ rem rapiunt niolenter ſiue in publico ſine occulto.ff.ui bo. rap.ꝑ totũ uñ oĩs raptor ẽ fur ſed grauiꝰpeccat rõne uiolẽtie.nide bonum tex. cũñ glo.xiiij.q.vV. penale ⁊ iſti.ui.bo.rap.in pᷣn. Hãõ ibi ĩ cã alia fuiſſent ð ꝑiurio ⁊c̃.ꝙ ↄuic tus de ꝑiuꝛio ĩ una cã ꝓbat᷑ ꝑiuꝛꝰ ĩ qlʒ alia nec admiti dʒ ampliꝰ ad teſtimoniũ uide bonũ tex. i.c.paruuli.xxij.q.v.facit.c.teſtimonium.j.e. Et ꝓ p̃mo dẽo nide vreð.cõſi.xxiij.ubi tenet. hoc aꝑte ſẽtit Inno.i.c.q̃lit᷑ ⁊ qñ.ij.de accu.in ult. colũ. Ex hoc hẽs caſũ ĩ quo acta ĩ nno iudi cio faciũt fidẽ ĩ alio ẽt ĩter alias ꝑſonas ⁊ h̊ iðᷣo ↄtrigit qꝛ ſñia ẽ coꝛporis afflictia.un ſeq̃t ipʒ corpꝰſicut lepra leproſum.i.q.i.cito turpẽ uide i ſimili.l.igenuũ. ff. de ſta.bo.æ plene ꝑ Innoc. i. c. cam qᷣ fi. ſint le. Mõ de nerbo adiudico. Mam cum ſcꝛibit cum.b.idem ĩpoꝛtat qð pᷣno uł aufero.ſi vo ſcribit᷑ cum.d. ut adiudico repõ tat Srium itellectum de ꝛeli. do.cum nene:ꝛabil. Mõ ibi caſſata ſñia ⁊c̃.ꝙ vᷣbũ caſſata qnque ꝛe fert᷑ ad actũ nullũ = vſificat᷑ tũc ĩ caſſatione fci. uide bonũ tex.cũ glo.in c.accedẽs uit li.n ↄie. B. n. ſnia erit nulla dara legitimitate appeilatõis ut. c. non ſolũ de appel.li.vi. ¶ Mõ ultimo qð caſſata ſñia corruit ẽt cõfirmatio pape rõe illinſ ſñie emanãs ꝙ itellige de confirmatione facta ĩ forma cõi:de qᷓ i.c.qꝛ diuerſitatẽ ⁊ ibi gl.ð con ceſ.pben. Alia ↄceꝛnẽtia effectũ appellationiſ ñ colligo qꝛ ſt dubia ⁊.j.patebũt ĩ diſcuſſiõe mẽ. Munc uenio ad examinationem mẽ. Et pri mo qro nunquid iſte lr̃e ipetrate ꝑ militẽ õ cli cum naluerit: ita nt ẽt exceptione elidi nõ potuiſ ſent ꝙ ẽ qᷓrere an clericꝰpoſſit accuſari ꝑ laicuʒ de cꝛimiĩe ſaltem ciuilit᷑ ad pᷣuationem bñficij:ex quo ſuã uel ſuoꝝ iiuriã nõ ꝓſeqt᷑ ⁊ ſic ſumꝰ ex cãm.c.de ceto.j.e.glo.i.põit ĩ hoc tꝛes opinio. NQuidã.n.dicũt ꝙ erãt ſurreptitie. Jõ in la põ deꝛat᷑ ꝙ miles tacuit q eẽt laicus:et ſic nult hec opio ꝙ laicꝰ nõ poſſit accuſare clericũ ð cꝛĩe ẽt ciuilꝛ ut pᷣuet̃ bnficio.Alij cõcedunt hoc proce dẽ rłarit᷑:ſed in caſu nr̃o ubi agebat᷑ de publica fornicatõe dicũt laicũ debẽ admitti:ſic enim licʒ ¶ Er pane. laico hoc caſu uitare clericũ.j.ð coha.cle.? miu lie.ur̃a:ita ⁊ accuſaꝛe:⁊ rõ iſtoꝝ cõiteꝛ repꝛobat ꝑ doc.qꝛ nõ ſequit᷑ poſſũ nitare gꝰ accuſaꝛe.Ca pe inſtariã i excõicato qui dʒ nitare aliũ excõica tũ uł ↄcubinariũ notoriũ:⁊ iñ nõ põt illuʒ accu ſare ð excep.c.a nobis ð iudi.ĩtelleximꝰ.dicit tñ do. An. dictũ eſſe in ſe uerum:qꝛ ſi clericus ẽ in famatꝰeo ꝙ publicũ ẽ ðᷣlictũ a laico accuſaꝛi põt allegat gl. c. cũ.p.ð accu.credo do. An.tũc ð ꝓ ximo nõ uidiſſe gl.i.d.c.cũ.p. HNã illa gl.loquit ĩ criminibꝰ exceptis ut ſimonie leſe maieſtatis et ſiliũ ĩ quibꝰ admittit᷑ laicus ↄ clericũ ifamatũ ẽt ſi agit᷑ crialiter:ut nõ.ibi ⁊ i.c.ĩ pᷣmis.ij.q.i.de quo dic ut plene nõ.i.d.c.cũ.p.⁊ uide bonã gl. .ij.q.vij.ĩ ſũma.tertia opio qᷓ plʒ gloſatori ẽ ꝙ; regłariter laicus nõ admittit᷑ ad ipetrãduʒ uł ad accuſandũ:qꝛ ſua nõ intereſt. Yallit ĩ pꝛono nel paꝛochiano:qꝛ eoꝝ iteꝛeſt hꝛe bonũ rectoꝛc̃.vñn ſaltẽ admitrent᷑ ad denũciãdũ.xvj.q.vij.filijs:⁊ iõ h̊ ponderat᷑ iſtũ tacuiſſe ꝙ erat laicus: qꝛ ſua nõ ĩteꝛeꝛat. vn ſi a pᷣncipio fuiſſʒ exceptũ nõ fuiſ ſet admiſſus: ſʒ nũc nõ poterat ꝛepelli:qꝛ illa ex ceptio ẽ dilatoꝛia. ¶ Hõ.bn hoc ultimũ diciũ gl. ꝙ bec exceptio tua nõ iteꝛeſt ẽ dilatoꝛia:⁊ ſic dʒ opponi tpᷣe dilatoꝛiaꝝ.uide plene ꝑ Inn. . C. ſuꝑ his.j. ð accu.ubi idẽ finalit᷑ ↄcludit¶ Nõ fo ex hoc dicto laicũ nõ eſſe oino icapacẽ accu ſatiõis clericoꝝ.vñ ſi a principio nõ repellit᷑ nõ põt ãplius ei , ond lꝛe ſurreptiõe ipetrate ad lites ẽt reſpectu prinatõis fiẽde non ſüt nulle ipᷣo iutr:ſʒ elidibiles ꝑ exceptõeʒ ð quo i. c. ad andiẽtiã ðᷣ reſcrip.ſʒ attingẽdo pᷣncipaleʒ articulũ huiꝰ gl.ſciẽdũ ꝙ naꝛie reꝑiunt᷑ opioneſ Er prio Oamaſiꝰ phi. poſuerũt hic iſtã qõnem an laicꝰ poſſit clericũ ciuilit᷑ ipeteꝛe ſuꝑ crimẽ ⁊= i poſſet allegabãt hãc decre. ¶ Ntẽ. . e. t lꝛis nbi ad teſtimoniũ admittunt᷑ cu ð aliqᷓ irr łarita te agit᷑ ciuiłr õ clericũ:eꝛgo ad agẽdũ admittẽt᷑: Itẽ intereſt eccłie hꝛe plures defeſores: ſicut ð republica dr.ff.ðᷣ no.oꝑ.nũc.l.nã reipublice cui cõꝑat᷑ eccłia.l.fi.E.ð ſa.ſanc.eccle.poterit ergo quilibʒ S malũ pᷣlatũ agere:ut ab admiſtratione remoueatn ↄriũ allegabãt ut ad agendũ non admittatur niſi cuius intereſt:qꝛ actio eſt ius ꝓ ſequẽdi in indicio qdð nobis debet᷑: inſti, de acti. in prin. ergo cuius nil intereſt æ cui nil debeiur nõ admittetur. ff. de nar. æ extraor. cogni.l.ulti. tẽ qõ cinilis ðᷣ crie ĩ aliquo hʒ uiʒ accuſatõ nis:quia ꝑ ea ꝑdit᷑ bnficiũ.j.de ſimo.ꝑ tuas:gꝰ laicꝰ nõ admittet Et ſoluẽdo dixerũt ꝙ non dʒ admitti ⁊z ad iſtam decꝛe.rñdebant:ut.S.in glo. dictũ ẽ ꝙ hic nõ fuit obiectũ:et cũ dicto ipſoꝛũ ſimplꝛ trãſit hic Joa.an.gloſ.in.c.maximianus .xxxi.di.gñalꝛ excludit laicũ ab accuſatiõe cleri corũ et ſub dubio forte excipit pronum ꝛeſpẽu crimĩs dilapidatiõis:quia tũc ſua ireꝛeſt cnʒ ha beat defendẽtes eccłe.d.c.filijs.glo.ĩ.c.oſtitutũ xvi. q.i.dicit p̃onum laicum poſſe accuſatr᷑ cle ricũ crialiter de dilapidatione cũ ſuã iiuriã iunc dicat᷑ ꝓſeqᷓ ſecus Aien i alio nõ pr̃ono ꝑ nõ.ij. i q. vij. ĩ ſũma. ſed glo.ĩ.d.c.filijs dicit de pꝛono: 2 quolʒ parochiano ut poſſint accuſare ⁊ denũ tiare rectoꝛẽ ẽt ſi rectoꝛ ecclie collegiate: allegat poc.c.=. xiij. di.plebs.uide glo.i.ĩ fi.de accu. q liter æ qñ.ij.ꝗq dicit hoiem alteriꝰ dioc. nel paro chie ĩpetrãtẽ iquiſitionẽ uel denũciationẽ ↄ cleri cũñ nõ debere audiri:qꝛ nõ pᷣſumi᷑ bono ʒelo ne nire cũ ſua ni ĩtereſt. allegat hoc ĩ vbo tacito ⁊c. æ idẽ ibi Gof.⁊ Spe.ti. ð iquiſi. .i.vV.ſʒ nũqᷣd eyneus.glo.i.c.uenerabili de offi.dele. loquẽdo de crie dilapidarionis dieit ꝙ admittit̃ quilʒ de illa parochia ad denũciãdũ:qꝛ ĩtereſt eoꝝ ne ec cleſia ꝑueniat ad malũ ſtatũ.ar. xvi. q.i.c.nlnio. Et ſic nideo q;tum nariauerũt gloſatoꝛes i pre dictiſ æ alijs locis. Gof.i.c.qꝙ dei timoꝛẽ ð ſia. regu.gñ alꝛ loquẽs ð malo pᷣlato dixit parochia nos admitrẽdos ad peredũ deſtitutionẽ ptᷣati: qꝛ eoꝝ ĩteſt ne ſub malo pꝛelato patiant̃ famem 2 ſitim uerbi dei.viij.q.i.audacter:ſed Ho hꝰ reſtrĩxit ibi ad parochianos pꝛonos. Reliqui ot qui nõ ſũt parꝛoni ñ diit adminti ſʒ eũ.qꝛ ñ dñt ſe ipedire ð iſtis uł alijs ſpũalibꝰ:ut de elec.oſiꝰ ? i.c.cõtingit:de arbi.cũ ſi. Fre. de ſenis clare tenuit ponũ admittendũ ad accnſationẽ pᷣlati ci uiliter ut remoneat᷑ a bnficio:ut ponit ↄſilio.xc. Idẽ dicit de parochiano nt poſſit petere illũ re moueri ꝓpt᷑ crimẽ nel ut ↄpellat᷑ oſtẽdere titulũ ſue ꝓmotionis: ſi de ea nõ ↄſtat. ur plene ꝓſeqᷣt cõſilio. xcviij. Idẽ dicit ĩ cõſilio.xxiij.⁊ licet ibi foꝛmet qõnẽ ĩ parochiano nẽ iñ cõcludere idem ĩ quolʒ laico:qꝛ iſta nõ ẽ ꝓpꝛie accuſatio:exquno nõ agit᷑ ad depoſitionẽ: ſed ut remoueat᷑ a bifi cio:ut habet᷑ ĩ.d.c.ꝑ tuas:de ſimo.ar.c.iã ſiis. Jj. e. z. e. qm. S. e. æ hic uide Lap.allegati.xi. ubi tʒ patronũ ſen parochianũ poſſe peteꝛ ut rector claret᷑ pᷣnatꝰ uigor̃ iuriſ cõis ſeu alicuiꝰdiſpõis ꝑticularis.do. An.dicit ꝙ ſi agit᷑ de crie pcedẽ te ꝓmotionẽ qð inducit pꝛiuationẽ ipſo inꝛe ad mittet᷑ quilʒ de ppło qꝛ eiꝰ iteꝛeſt ne aia feis miſe rabilꝛ dᷣcipiat᷑. Si Vo agit᷑ ð crie cõmiſſo poſtea uel nõ iducẽte pꝛinationẽ ipſo iure tũc admitũt tim parochiani:mibil ti allegat. Sʒ pꝛimũ mẽ brũ ſue diſtictiois nide gl.⁊ doc.i.c.dudũ.el.ij. de elec.ĩ vbo decepte. Ego dicerẽ ſic ꝙ aut q̃ri tur nũquid laicꝰpoſſit accnſare clericũ ð crie cꝛi miĩalit᷑:? dicẽdũ ẽ ꝙ nõ fallit ſi proſeqnit᷑ ſuã uł ſuoꝛũ iniuriã: ut ĩ.c.de cetero.j.e. lẽ fallit ĩ criminibꝰ exceptis:ðᷣ quibꝰ dic nit le.⁊ nõ.i.d.c. cñ.p.de accu.⁊.ij.q.vij.iĩ ſũma.Aut q̃rit᷑ nũqᷣd poſſit exciꝑe ↄ ꝓmonẽdũ:⁊ dico ꝙ ſic ſi ẽ paꝛo chianꝰ uł patronꝰ. nide bonã gl.i. c. ut circa de elec. li.vi.ĩ vꝓᷣpo aliqui.pleniꝰ ꝑ Inno. in.c.ſnꝑ his.. de accu. ubi diſcutit nunquid hoc caſu ad mitti debeat quilʒ laicꝰ. æ iteꝛ cetera põit unũ nõ bile dictũ dicẽs ꝙ reges ⁊ pꝛincipes admiuunt᷑ ad excipiẽdũ ̊ ꝓmouendũ ſi hñt eũ vᷣiſimiliter ſuſpeciũ de ꝓdirione terre nel cõſilioꝝ ſuoꝝ:qꝛ itereſt eoꝝ ⁊ idẽ dicẽdũ ẽ de quolʒ qͥ põt pᷣtẽdẽ ſpãle itereẽ. Aut qᷓrit᷑ nũqͥd poſſit laicꝰdenũcia uł accuſa= ciuiłi clericũ ⁊ reſpeciu denũciãdi ꝑp EEer parte. crimen dilapidationis admitteꝛẽ quẽlz laicũ.ð inux nõ.i. c.ſi qs pᷣſbyteꝛoꝝ ð ꝛe.eccle.nñ alie.vVſat᷑.n. ĩ hoc ius publicũ qð ↄſiſtit i ſacris ſaceꝛdotibꝰ et magiſtꝛatibꝰ.i.di ius publicũ.de hoc iñ dicẽ dũ ut plene nõ.i.d.c.ſi qͥs pᷣſbyteꝛoꝝ. ¶ AKut ꝗᷓ rit᷑ rſpẽu altenꝰcꝛis ł ðfectꝰ⁊ admitteꝛẽ pronũ ⸗ paꝛochianos:qꝛ eoꝝ itereſt hr̃e bonũ pᷣlatũ.aꝛ. in.c.audacier ⁊.c.q̃is.viij.q i.⁊.lxi.di.nullus: bñn facit tex.cũ glo.lxii.di.c.ii. Si.n.admittituꝛ laicꝰ ꝓſequẽs ſuã uł ſuoꝝ iiuriã foꝛriꝰdʒ admitti qn iſtat ꝓ ſalute aie ſue:⁊ ne eccłla vᷣgat i peioꝛc ſtatũ.maxie cũ paꝛochiani tenẽtuꝛ alẽ ꝛectoꝛẽ in defeciũ.uide bonã glo.i.c oĩs xpᷣianꝰde ↄlſe.di. .i. ? qðᷣ nõ.i.c.i.⁊.c de his.j.de eccle.edi.alios gt laicos quoꝝ ſpãł n iteꝛeſt n admittereʒ:tũ qiꝛ cũ hic agi ciuiłꝛ nõ dñt admitti:niſi quoꝛũ ſpã liter ĩreꝛeſt. ij. q.vj.nõ ſolent:tũ qꝛ pᷣſumũt᷑ n bo no ʒelo ꝓcedẽ. Cũ laici clericis.oppido ſint ĩfe ſti.ij.q.Vij.laicos ⁊.c.laici maxie ꝑp rões.d.c. laicos nec ob.tex. a ↄꝛio.j.e.ð ceteꝛo:qꝛ dico ꝙ; q̃enus ꝓcedit᷑ ad puatiõem beneficij hʒ quãdã ſpẽm accuſatiõis:cum ex hoc nullum cõmodum applicet᷑ accuſãti:nec obſtant.iura ꝗᷓ admittunt laicos hoc caſu ad teſtimoninʒ:qꝛ ĩ teſtib ceſſãt ꝛõnes pᷣdicte cũ neniãt aſiricti nec ꝓ ĩtereſſe ꝓpo 2 foꝛte eẽt magis honeſtuʒ diceẽ:ut ẽt pꝛoni ⁊ eẽt laici ñ admitiãt᷑ ad accunſãdũ ſʒ ad denũciãdũ ꝑ ca qᷓ hit ĩ.d.c.laicos:⁊ uit ſẽtit iſta glo.hec ꝓce dũt ĩ denũciatõe canõica:ſed i enãgelica qᷓ ſolũ tẽdit ad pniam admitteꝛet᷑ qͥʒ laicꝰnõ crimino ſus: de quo dicẽdũ ut plene nõ.in.c.nonit de iu di. ⁊.c.ſi peccauerit.ij.q.i.? ꝑ hoc hes hũc arti culũ pleniꝰexpeditum h̊ qᷓ; alibi.¶ Op.⁊ ur̃ q; ꝑ ꝓcuraroꝛem nõ potuerit iſte miles cãm crimi nalẽ agẽ: ut.c. ueniẽs de accu.l.płt..ad crimẽ eff. de pub. indi. ¶ So glo. qta. ꝙ hic agebat̃ cinił: ſolũ nt remoueret᷑ ab eccła. ciui lit dẽ agi lʒ neniat iponẽda pena prinatiõis bñ ficij ꝓ hoc nẽ tex.i.c.ꝑ tuas de ſimo.Et dẽ pꝛo tanto agi cinilif:qꝛ nõ agit ad penã natnralẽ de licti. ſ.ad depoſitiõem ab ordine ad quã eſt inſti tuta vᷣa accuſatio:ut ĩ.c.qᷓii᷑ ⁊ qñ ð accu.nõ in cã ẽ oĩno ciuił cũ pena pᷣuatiõis bñſicij ñ appli cet᷑ priuato hʒ enĩ quãdam ſpẽm accuſationis: iõ appellat᷑ accuſatio ⁊ nõ actio:iõ laici non dñt admitti:nt.S. dixi. faciũt nõ. ꝑ Inno.in.d.c.q̃lit 2 qũ in fi. Inno.dat aliam ſo. ꝙ hic datꝰerat ꝓ curatoꝛ ad certũ aꝛticulũ n ad torõ litẽ:piia ad ꝓductõem teſtiũ ład nidẽdũ illos iura? ul uidẽ dũ pnblicatõemrilloꝝ uł aliqͥd ſile qð de iur̃ põt fieri:ẽt ſi cria 2 agat.allegat pᷣall.decre.neniens 7. V.q.iij.reos:plus mihi plʒ opio glo. tñ qꝛ h̊ nõ agebat᷑ crialꝛ:iũ qꝛ neniebat h̊ iponẽda pẽa minoꝛ relegatiõe ⁊ exequibilis in abnitẽ.dictum tñ Inno. ẽ neꝝ in ſe:⁊ de mã dicẽdũ ẽ:nt plere nõ.in.d.c.ueniẽs:⁊.F. ad cꝛimè pᷣallł. enio ad glo.in v.ĩfames.cũ ꝗᷓ expediã ſm principalẽ articulũ huiꝰ.c. Pro cuiꝰ expedinõe opi.nẽ.n. ꝙ bãc appellationẽ papa nõ debuit adminẽ: cnʒ nõ eet iterpoſita ex iuſta cauſa. exccepiio.n.ↄtꝛs , rr a ni . c ghrin zit, lti ſnmgeitinan rllmi ni un ilpiigin⸗ unimd rvimintn Gindi B Srm inin, lm Clois ſiis iadg liungt irennd ußerienmtuntl tran ſpcictepm nelnbe Inliiniktttilndinn Grd ihfenmztimirs hinfſt immin min iustifr Rngen BNndrüntgisitindi Pdrimiikr in tnistriintwin uinüninſinit iſinmni tmi ſſrinlin elliitn rrla intt * mdnmiämue int, g ſrrge ic Pren ancitiggn Mtro nds:un Docnulun Cönodomn ercümi . euhnſe i nae hveni ni epinſet⸗ mgns bonſilai gri ninnitir nrä ammiif/ mlini i cKrſi, Migl tu r aniinlimitn i raſninmi G̈ Arhho mino ci m oor nö in cNonr dein t i.q iepboc his hic ni Ambih ib. (ONauiq, 5 owent iienſesimtm eniis de een gtt.. ad gini (Sgon⸗ bi agebei monerd twedr. (Vi nin doneca denn Minmids diͤ õ i:andd MGi adend nniin Gonnden 4 rtine 1 ckin Griormit itid ron cukci en vomos tiſgſichl aricm ſun aan nonis: perſonas teſtium non debet exaĩiari ate exceptio nem teſtiũ ſed dʒ refuari ĩ ts publicatõis ⁊ diſ putatiõis Satis.n.ẽ pᷣus pᷣmittẽ ꝓteſtatõem:ut in.c.pntiũ.j.eo nidemꝰ.n.q ſpãle ẽ ut admitta tur priꝰnõ hʒ teſtis cãm crialem cũ pre in aut᷑ ſi ieſtis odioſus. C.e. ti. ¶ Item qñ malicioſe op ponit᷑ exceptio:iũc iudex ad obuiãdũ ꝓrogatio ni litiũ põt recipẽ ꝓbatões a pᷣncipio:ut in.c.lʒ S. de ꝓba.rłarit᷑ ergo nõ ẽ pᷣus ſp exceptio exai anda.hec glo.iſtat ⁊z iuolute loqt dãdo ĩ effectu tres ſolutiones Dria fatendo hanc excepiõ m nõ fuiſſe appoſitã ᷣbito tpᷣe ⁊ iõ naluit h̊ ceptõ teſtiũ z ſñia lata quouſqʒ teſtes fuerũt reproba ti appellatiõe ñi obſtãte. ed 2 hãc ſo. fac̃ qꝛ ſi appellatio a pᷣncipio ñ fuit legitia nõ dʒ inſtifi cari ex ſubſequenti grauamĩe ſ.ꝑ receptionẽ po ſte factam de indignis teſtibꝰ ut ĩ. c.dilecto.j.ð appel.⁊ cle.appellãti eo.ti.? cum appellario ſua eẽt manifeſte fꝛiuola ñ debebat ampliꝰ audiri ẽt appellans ut in cle.nna ð do. ⁊æ ↄtu. Et tñ h̊ an dit᷑ pᷣ biteꝛ ſuꝑ appellatiõe ſna:iõ hec ſolutio nõ ẽ bona Scda ſo.glo.ẽ ꝙ grium ẽ rłre ⁊ ordia rium:ſed h̊ talꝛ de facto ↄtĩgerit ſed nõ appaꝛet quid gl.nelit ĩ hac fa ſolutiõe.põt.n.intelligi q; de facto ſic contigit:ſed ð iure nõ:⁊ foꝛte noluit itelligẽ ꝗꝙꝙ gratioſe iſte fuit anditꝰ:ut ſẽtit ĩ gloſ. pe.ſed nõ ꝓcedit qꝛ nõ apponit᷑ hic aliqnod vᷣ bũ ſapiẽſ gẽam hꝰ itellectꝰ? intellectꝰiuꝛiũ ñ dit tꝛahi ad gr̃am intelleciꝰ nr̃i:ut dicã ſuꝑ gloſ.pe. ¶ Scdo põt gl.intelligi ꝙ in facto ſic ↄtingit: qr er s ſpalis:ſed hoc nõ colligit̃ ex text. ar da roſe glo. ẽ ꝙ hec exceptio fuit op poſita pꝰreceptiõem teſtium.⁊ ſic tpᷣe debito me rito ex ꝛiectione potuit appellari. hec ſoſurio eſt ʒ tex.ibi nõ ẽ ꝛecipiẽdꝰ⁊c̃.⁊ ibi nihilominꝰ indi ces teſtibꝰ talibꝰreceptis ⁊c.q̃ᷓ uerba ſatis inuũt exceptõem fuiſſe ꝓpoſitam ãte ꝛeceptiõem teſtiũ niſi ſaluãdo nelis dicẽ fᷣm Jo. an. ꝙ dẽa uerba tex. ↄcernunt effectũ receptõis tũc eĩ nivᷣnt᷑ rcipi qñ ad tcta illorũ iudex ꝓnũciat ad hoc ſupra ti. ꝓx.ex lr̃is ⁊ de renũc. ſup hoc:iñ hoc non cõ gruit le:qꝛ cũ imediate pꝰqᷓ; miles ꝓduxit teſteſ fuit ꝑ pᷣſoꝛm exceptũ. Ex gl recipiũt᷑ pᷣncidalłr nqʒ opinioneſ. pᷣma Jo. æz Uin ĩ decre. cũ cãʒ .j. e. ubi tenent ꝑ hãc decꝛe. exceptionis ꝓbatio nem ſꝑ a pᷣncipio admittendam niſi ĩ caſibꝰ nbi ius exprimit illã ꝛcnſãdam.inducũt ẽt ultꝛa hãc decꝛe.l.ad ꝓbatiõem. C. de ꝓba. Sʒ dicit Jo. an. ꝙ illa lex poſſet induci ĩ Sriũ nide illã:lex in effeciu dicit quem nõ debẽ admitti ad ꝓbãdux: q; ꝓbatũ nõ relenat.facit.n. ꝓ opinione:ut pᷣnſ admittat᷑ ꝓbatio repꝛobatõis:qꝛ facta repꝛoba tione depoſitio nõ ꝛeleuat.ſʒ ĩ Sriũ facẽ:qꝛ pot᷑it cẽ ꝙ iſte teſtis nil dicẽt uel ꝑ alios qͥ ñ repꝛobã tur:illud idẽ ꝓbabit᷑:ergo nõ dʒ admitti pus h̊ reprobatio:qꝛ poterat eẽ ꝙ nõ releuabit ⁊? pꝛo boc c.j dietk.¶ Seda opio colligit᷑ ex nerbis Inno ꝙ ſi id ꝙ opponit᷑ ẽ publicũ ⁊ ꝓbatiões offerũ? recipi dũt alias.ſi reqrit ſpis tractũ ſine fieri debeat reprobatio ꝑ teſtes ſine ꝑ inſtm re (Ere pame. cipit᷑ teſtis æ reſeruabit ꝓbatio reprobationis poſt publicatiõeʒ:⁊ hoc ꝑ aut᷑.ſi dicatur.C. eo. Tertia ẽ opi. Hoſti.qui vꝛ ſẽniꝛe ꝙ ſtati ſit reci piẽda ꝓbatio: æ qð dẽ ð reſe:uatõe fiẽda tpᷣe diſ putatõis poſt publicatõeʒ vr intelligẽ ð pnblica tõe ipᷣiꝰ ꝓbatiõis reprobatorie. p̃us.n.dʒ publi cari ꝙᷓ; diſpuret᷑. ]. eo. iĩ cis. (Wens eſt opi. Gul. e. i. F. i. V. ſ qd dzẽ ubi vꝛ uelle ꝙ pbano exceptõis ſit differẽda:niſi mora periculum affe rat: ut qꝛ teſtes ꝑ quos nult reprobare ſũt intir mi uł receſſuri ulł bellũ ul maꝛe irraturi: tũc eniʒ recipiet᷑ dictuʒ illoꝝ. ¶ Jo. an poit quintã dicẽs ꝙ exceptio legitia ↄ teſtes ſꝑ a pricipio ẽ recipi enda j.e.pntinʒ:alias ad qͥd ipᷣe ꝓducuõis cita ret᷑ is õ quẽ ꝓducit᷑ qdð tñ omiſſũ niciai ꝓducti onẽ. S. e.ti.c.ij.? putat ꝙ iudex nõ ꝛecipiẽdo ex ceptionem grauat in tm ꝙ locus ẽ appellatior: 2 forte ſic otingit hic ſm eũ. Sʒ ꝛeciꝑe ꝓbauo nẽ exc ptõis ſtati uł diffeꝛꝛe ĩ tpᷣs publicatois di cit eſſe arbitrariũ:ad hoc.j.e.cũ cãm et.S.tl.i. łʒ excepis duobꝰ caſibꝰ quos excipit gl.⁊ teꝛiio ð excõicatõe cũ opponit᷑ õ teſtẽ ꝙ ẽ excoicatus. tũc.n.ꝑꝑ ꝑiculũ cõionis iʒ Jo. an. ꝓbationẽ in Otinenri recipiendã. ar.c. decernimꝰ ð ſen. exco. li. vj. ⁊ remittit ad Spe. in loco al Aade⸗ quariũ caſũ.ſ.cũ opponit᷑ teſti ꝙ eſt ſernꝰ ⁊ ille dicit ſe libertũ: non admituit᷑ niſi prius oſtendat chartã manumiſſiõis:ut ĩ aut᷑.ſi teſtis ſeruił C. e. Et tres caſus ex pdictis ponit gl.i.i.c. cũ cãʒ pᷣalle.Caſũ ãt Soe.ſ.qn iminet ꝑiculũ moꝛtis: de quo.S. in quarta opinione putat Jo. an.nõ eſſe ſpalem: ⁊ ſc nõ recte excipi a rłka. Mã faten dum eſt ꝙ ꝑ talẽ timorẽ ſtatim reciget᷑:ſʒ ꝑ hoc differt᷑ receptio teſtis ↄ cuius ꝑſonaʒ excipi vñ poterũt eodẽ tpᷣe recipi:⁊ iudex i arbitrãdo ⁊ in formãdo motũ animi ſui ↄſiderabit ̊ pła.prio an id qð excipit᷑ hẽat parẽ equitatẽ cuʒ caſibns .õ. cxceptis.Et ſic nõ.ex boc cco Jo. an. ꝙ ca ſus ex eptus extendit᷑ ad aliũ caſuʒ habentẽ pa ritatẽ rõnis pro quo allego tex.nõ.in.c. cum ql lecta ð ↄfir. uti.nel inuti.nt eſt glo.in.l.i.C. ð ↄ di. inde. Itẽ ↄſiderabit ſm euʒ an ſit publicum dʒ excipit: et an offeꝛant̃ ꝓbatões et an pᷣſũpnio ſit õ excipientẽ ꝙ hoc faciat cã differẽdi:⁊ an ie ſtibꝰꝗͥ ꝓducunt᷑ ſuꝑ pᷣncipale iminet ꝑiculũ moꝛ tis ul cã abniie cũ ueneꝛit de longinquo ⁊ fᷣm ſ̊ 7 alias circũſtãtias pluꝛias arbitrabit an expedi at priꝰreciꝑe ꝓbatoꝛios ł reprobarorios ⁊ ſi eli gat priꝰ recipe ꝓbatorios non pot᷑it excipiens conqueri. Mam parcit᷑ ĩ hoc laboribꝰ ſuis ⁊z ex penſis forte.n. teſtis nil deponit dicendo nil ſci ꝛe:łᷣ ſi deponeꝛet młii alij nõ reprobabiles idem deponẽt:⁊ ſic nõ expediret łᷣ nõ ꝓdeſſet illum ꝛe probaſſe:imo expedirer ? ꝓdeſſet nõ reprobaſ ſe cũ fruſtra h̊ caſu feciſſet expẽſas. Si vo pᷣus recipit reprobatorios non põt excipiẽs ↄqueꝛi Iʒ forte noluiſſet differre i tᷣs publicatõis:quia ex quo excipit illum teſtem nõ ꝛecipiẽdum ſani facit index deſiderio ſuo ſtatim recipiendo pro bationem contra illum:⁊ ſi nolebat quod ſtauis f ? reciꝑet᷑ pbatio ñ vᷣbebat exciꝑe teſteʒ. Et idẽ dicit ſaꝑ dictis reuolutis i ꝓducete teſtẽ quẽ excipit᷑ ut nõ hẽat cãʒ qrele. Si iudex eligit ipſũ teſtẽ pꝛiꝰreciꝑe uel repꝛobationẽ aduerſarij pꝛiꝰ admitte?. Mã ſi pꝛiꝰ recipit iſtũ teſtẽ bʒ ꝓduces qð cõpetit.ſi ãt nult pꝛiꝰreciꝑe repꝛobatione po terit hoc eſſe utile ipſi ꝓducẽti: qꝛ exceptione ꝓ bata nõ expediebat illũ ꝓduxiſſe imo expediebat no ꝓduxiſſe. ĩ dubio nero ubi facti circũſtantie nõ mouét ur̃ eligeédũ ym eũ ꝙ differat᷑ repꝛoba tio: iũ per ſupꝛadicta:iũ qꝛ adhuc poſſet repro bano repꝛobari:⁊ ſic eſt ſuſpicio de lõgioꝛi trat in. . e. ʒ. ? hoc dicit ſecure tenẽdũ:qꝛ roõne bʒ ⁊z equitatẽ: æ ↄrias opiniões. Cõcordat reductas ad caſus diuerſos.hec opio Jo. an. ẽ ſatis eqᷓ z coit᷑ tenet. Ego iñ adderẽ ꝙ ubi iudex recte no arbitrat᷑ ĩ admittẽdo prius teſte ĩ pꝛincipali uel exceptionẽ ꝓbatiois ꝙ poterit appellari qꝛ boc nõ reliquit᷑ coſcie ſue ſed arbitrio.iõ ſi non arbi traĩ᷑ taq; bonꝰ nir põt appellari:ut ĩi.c.i.de dila. eñ ibi nõ.⁊ nõ.ꝑ glo.in.c.ſuꝑ his de accu. ⁊ ꝑ gl. ? Har. ĩ. l. ſiqᷓ pena. ff. ð v. ſig. finge. n. ꝙ ex cipit᷑ ĩ caſu ſili excepto.dicemꝰ ne iudicẽ ad libi tũ poſſe arbitrari oriũ certe minime.ar.c. cum dilecta pal. uł finge ꝙ bʒy ꝓbatioes ĩ cõtinẽti pa ratas teſtẽ ⁊ factũ eſt q̃ſi publicum nec iminet aliqᷓ circũſtãtia ĩ Sriũ. Et ſi diccres ꝙ ẽt his ca ſibꝰ nõ hʒ ꝓbabilẽ cãm appellãdi:qꝛ foue nil ꝓ bauit: ut. S. diciũ ẽ: dico hoc nõ ſatiſfacẽ. Ma ſi relenarer ꝙꝙ ꝓbatio exceptiõis pꝛi admitteretur ad quid iura i ceꝛis caſibꝰ ꝓbationẽ pꝛiꝰ admit terẽt. Itẽ dico ꝙ itereſſe põt pᷣtẽdẽ excipiẽs: ut teſtes pꝛiꝰ nõ admittãt qm ſi poſt depoſitionẽ repꝛobẽt᷑ tĩ eoꝝ dicta faciũt aliqᷓle indiciũ.l.qui ultio ĩ fi. ff. de penis.nõ. Har.in.l.maritꝰ.ff.de qõ. dixi ĩ. c. ij. S. e. quare cocludo cũ Jo. an. ꝙ ey qᷓtuoꝛ caſus s exceptos ẽ in iudicis arbitrio an pꝛiꝰ admittat teſtẽ an ꝓbationẽ excepnonis. ſed ſi nõ arbitrat᷑ ſicut bonus nir poterit ab eo appellari. ¶ Et ex his infero ad alium irelleciũ hꝰ decre. ultra itellectũ Jo. an. æ doc. ut bic fue rit appellaiũ:qꝛ nõ reeipiebat ꝓbatio excepiio nis:⁊ ꝙ ĩ hoc fuerat iudex male arbitraius cum pᷣſbi. diceret ꝙ quidaã ex teſtibꝰ eẽnt latrones ⁊ raptões manifeſti. Quidã iĩ alia cã fuerãt ↄuicti de pinrio qð erat qᷓſi notoꝛiũ.ar. c. ur̃a.⁊.c.fi.ðᷣ coba.cle. ⁊ ſe hoc dicẽt ꝓbaturũ.debebat enim iudex priꝰ reciꝑe ꝓbationẽ exceptionis cũ exci peret de facio publieo ⁊ offerret ꝓbationes ⁊ H lec. eſt magiſ ſ̃e amica qᷓ lec. Jo.an. qͥ nult ꝙ h̊ fuit appellatũ:qꝛ exceptio nõ fuit admiſſa. NHaʒ pᷣſor̃ nõ ſimplꝛ excipiebat ↄ perſoas teſtium iur foꝛmã.c.pnitiũ.j.e.ſed eriã dicebat illos nõ reci piẽdos: ut ĩ a ⁊ boc nõ¶ Sed boc ⁊ cõtꝛa rex.op.ur̃᷑ enim ꝙ exquo exceptio leginia fuii op poſita ⁊ eiꝰ oblata ꝓbatio ex ſola reiectiõe fuit iuſtificata appellatio: ut ſic nõ ſit neceſſe pꝛobaꝛe neritatẽ excęptionis:ut pꝛobat᷑ ĩ c.ĩterpoſita j. de orr Et iertiũ nũc atugo difficilẽ articu lũ huiꝰ.c.gl.i vbo ꝑ teſtes:qꝛ alie gl.ſunt facileſ ¶ Kaufamq;⸗ attigit hoc dubiũ ĩ. F. ſi preꝛea. ⁊æ ſoluit duplꝛ.p mo ꝙ zriũ ꝓcedit᷑ ĩ exceptõibꝰdilatorijs:ꝑ q̃s nõ elidit᷑ pᷣncipale negociũ:ſecꝰĩ ꝑemptorijs uel quaſi.nã bec exceptio õ ꝑſonas teſtiũ ẽ ꝑempto ria ſaltẽ ꝑ obliquũ:⁊ ſequẽtes hãc ſo.inducebãt ꝓ diuerſitate hac rõem. Si. n. ꝑemptoria bret pꝛo ꝓbata hoc ipſo ꝙ index ꝓbatõeʒ oblatã ñ admiſit de facili poſſet index ĩ fauoꝛeʒ excipietis ꝑimẽ ius appellati:æ fac qð nõ. Sope. de appel. F. qualit. V. ſũt quoqʒ. Sy Jo. an. dicit h nihil eẽ.qꝛ lʒ ꝑemptoria heat ꝓ probata ad iuſtifican dũ appellatõem: nõ tñ quo ad cõſequẽdũ ipſius effectũ: imo quo ad hoc erit neceſſc eaʒ ꝓbare. Et ide ĩ oilatõia:⁊ idẽ dicit tenẽdũ lʒ Me.ab. 2 Guil. dixerũt illã cxceptõem ex ꝓbaiiõe rpnl ſam hbr̃i ꝓ ꝓbata ꝑ quã nõ fit piudicinʒ ĩtentõi acroꝛis:ſecꝰſi ꝑ eã fiat pindiciũ ꝑpetuũ uel ipᷣale Sed tene pᷣmũ dcʒ Jo. an. quẽ cõiteꝛ in hoc ſe quũt᷑ doc.⁊ ꝓ hoc adduco hãc ꝛõem in appella tiõe ab iterlocutoria ſoinʒ agit de ĩiquitate iudi cis:ut.d.c.iterpoſita:ergo ñ dʒ hoc nocẽ ꝑti:qᷓ nõ fuit i culpa:facit rła delictũ ꝑſone li.vj.⁊ ini qua ↄditio nõ dʒ alieri ꝑ aliuʒ deferri. Qua re ãt dicit glo.hãc exceptõem cõtra teſtes eſſe ꝑ emptoriam ꝑ obliquũ.dic ꝙ iõ qꝛ exceptio peꝛ emptoria ꝓpe ẽ illa q̃ directe uenit ad perimen dã actõem ſeu itetõeʒ aduerſarij:inſti.de excep. ĩ pn.qᷓis nõ e iſta qᷓ põn õ ꝑſonas teſtiũ:ſed qꝛ teſtibꝰmeis rpꝛobatis.deficiẽte ꝓbatiõe ſuccum bo.i.c.ſepe ð reſti.ſpo.⁊.l.duo ſũt ticij.ff.ð teſ. tu.O' ꝑemptoria ꝑ obliquũ.i.idiꝛecie:qꝛ in et feciu ꝑimit᷑ iretio mea:et heẽs huic duas glo.ↄſi miles.una & i. c.i.de excep.alia i.c.ð teſtibus.j. .e. Sed illa dicit ꝙ ẽ ꝑẽptoꝛia:ſt ĩitellige idiꝛec te. ꝓpe in ñ ẽ dilatoꝛia nec ꝑẽptoꝛia.Dilaioꝛia n qꝛ nõ differt iudiciũ. Itẽ neceſſario nõ pro ponit᷑ et ꝓbat᷑ ante lit.ↄt᷑.ut i.c.pntiũ.j.e. Deꝛ emptoria ꝓprie nõ ẽ rõe pdicta:qꝛ ñ idiſtincie admittit pꝰlit.ↄte.ut ĩ.c.pntiuʒ pᷣalle.⁊ in rłarit qqʒ ꝑẽpioria pot. ꝓponi et ꝓbaꝛi pꝰlit.cõte.nt ĩ c.fi. S. de do. et ↄiu. ubi dixi :m omeinaldt, Ex quo ifero ꝙ i diſpoe ꝛeſtrigibili non neniat hec exceptio appellanõe ꝑeptoriarũ ꝑ ea qᷓ nõ.ĩ c.iĩ nꝛa de iureiuran. rłarit in magis tꝛabiĩ ad nãʒ pemptoriaꝛũ ⁊ dilatoriaruʒ.un ex hoc dicit glo. nõ. i. c.i.de excep.qꝙ hec exceptio põt ꝓpo ni in cã appel.ſi pꝛi fueꝛit omiſſa:ſicut obfuatua ĩ alijs ꝑemptoꝛijs:⁊ ſic limita pꝛicipiũ hꝰglo.qð puto ueꝛũ idiſticte:ſi ãte publicatõem atteſtatio nũ ðᷣ ea fuit pꝛoteſtatũ:ał nõ nẽ admittẽdus i cã appel.niſi ꝓut dr̃ i.d.c.pñtiũ:qꝛ ẽ pſũptio otra nõ ꝓteſtãtẽ.d.c.pñtiũ q nõ tollit ꝑ appellatõeʒ 7 ꝑ hoc hẽs pᷣmã ſolutõem bꝰ glo.nõ eẽ neram 7 hes glo.expeditã uſqʒ ad. v.pterea. Inde ici pit ſa ſolutio ꝙ. c. iĩteꝛpoſitia ꝓcedii qñ index pꝰ ꝛeiectã pꝛobatoeʒ oblatã ni pꝛoceſſit ad ſniam ſi ãt pꝛoceſſit ad ſniaʒ nõ dʒ ꝛetractari niſi probet neritas exceptõis. Ratio qꝛ ſi fieret retractatio 2æ poſtea nõ ꝓbaret᷑ vitas iteruʒ fereꝛet eadẽ ſẽ ẽtia ui gꝰ euitet circuii probari dʒ pᷣus neꝛiias orſb oe⸗ 6, 0 tuithiſi ſn⸗ ieltebor pr umnil) i rgfd gni ufuil Fuete ſſepekaats nitemhſiAum Lofraclowriunͤr 1iteerre rnnitdi e inbni Ntäirauiidnrai Wwicerort rass dus Poncarieichrirtin ringnine MiofguooAtoroen eanmtün iegoiin fin giiiagri d⸗ Drarunntee r . unt ſäirhe i uni5 in „ W Mi hrſu . ſnr mtin ie Mrckhidtt ee unginin D Mtlian rſtii ö ntiprid 5 ihſer o M Mſteerag 5 Cirpoſnggoe dbot ocei nafri deſcin lrt. r ii dir iicdinn. O u odi aunden ein ſtseſe, nm bobſni No nnn n peeln oſur unt M minn n ini un liiill r n weuurignlifin, ſmubms afnit dunnir umm l. o t/Cuo ſirijfoel nn poblqvi idrter in no maa bes boic dans g.. oli clde eeeh Ainicd dese. ne Nebiona ueliceidt dlaona het gentora. Oandi n waicü. Nie hereſnio no e inur ndi nic ini e Par Dnerdel darar ſncte Niiczblk ulmi aa Pia uin alit do.,00. Mdn in Menml ico gi dchd⸗ uhgbil vonbcnin õ de urcuran ſnim nigs mubiit ad exceptiõis. Mec ſolutio non plʒ Jo. an. qꝛ iura loquẽtia de ꝛenũciatiõe attẽtatoꝝ gñalit loquũt qᷣcqa pꝰappellatiõem ⁊c̃.de ꝛeſcrip.ſignificãte et .c.rodulphꝰde iudi. exhibita ð libel. obla. c.ij. et iij. cũ ſilibꝰ. Scdᷣa rõ ipugnatõis ẽ qꝛ rõ q re uocãt᷑ attẽtata ẽ ſuſpẽſio iuriſditõiſ iudicis a q fuit appellatum. Si eꝛgo ðᷣfect iſte niciat pꝛoceſ ſũ ñ apparet rõ qr̃ n debeat niciare Et diffiniti uã. Tertia rõ Iʒy de diffinitiua deſit caſuſ expᷣſſiõ iſto tñ de ſnia excep.exiſtũt młii cůus de officio dele. cũ olim. z.c. cũ ↄtingat de ſen. exco.ꝑ tnas cũ młiiſ ſilibꝰ:? tñ maioꝛ ẽ cffectꝰſñie excõicati. ꝙᷓ diffinitiue ꝙ pʒ qꝛ pᷣmam nõ ſuſpendit ſeqᷓnſ appellario ſj. fam. ſ. aliaʒ ſñiam ſic. eꝛgo ↄcludẽ dum eſt ſm eum ꝙ qᷣcqd fẽm eſt poſt appellatiõʒ iuſtificatam reuocandum ẽ ꝑ niam nullitatis ẽt ſi lata ſit diffinitiua. nihil.n. excipit qͥ oĩa dic de ma.⁊ obe.ſolite.xix.di.ſi romanoꝛutn:⁊ h̊ ſatis plʒ ⁊ bñ ꝓbat᷑ ĩ.c.nõ ſolũ ⁊.c.ſi a iudice de ap. li vi. MNec ob. motiuũ gl.qꝙ erit modici cffectuſ renocatio niſi ꝓbet᷑ Vitas exceptõis:qꝛ dico lʒ hoc poſſit ↄtĩgẽ ſatis ẽ ꝙ ſatiſfaciat iuꝛi:ut le.= nõ. in ſimili in cle.qꝛ rłaꝛes de ſta. regu. Naʒ et idẽ ẽ reperiꝛe qũ ſũia deficit ĩ ſolẽnitatibretꝛac tat.n Iʒ poſtea eað ſñia ſuatis ſolẽnitatibferen da ſit nt.c.: uno de li.ↄteſ.c.dudũ de elec.cum ſi. tẽ eadẽ rõ ẽ ĩ ꝓceſſu ⁊ n hilominꝰ fit ꝛtꝛac tatio ergo ⁊c. Ex pᷣdictis bẽs duas ſolutiones ad.c. iterpoſita ãbas ꝛeprobatas. ¶ Lertia ſo lutio eỹ glo.ẽ Goff. qͥ ĩ bo ↄſtiterit diẽ ꝙ nõ & neceſſe hoc ꝓbaꝛe grauamẽ:ſed ꝓpt᷑ oblarã ꝓ batõʒ ↄſtat coipo qꝛ nõ ↄſtat ↄꝛiũ ſen eoipo ꝙ ꝓbat ſe obtuliſſe probatões ad repellẽdũ teſtes 2 nõ fuiſſe admiſſũ ¶ Quarta ſo. ponit ꝑ enn dẽ ꝙ iſte ſaceꝛdos noluit huiuſmõi pꝛobati.facẽ ad h̊ ſe onerare.de iure.n.nõ tẽbat᷑ ꝑ.d.c.int poſita. ¶ Quĩta ſo. põit᷑ ꝑ Gnil. Mam ꝙ iſte pꝛeſbr̃ ĩ uno grauaĩ ĩ alio ꝛelenaf. granat᷑ ĩ eo q non ſufficit ꝓbare ꝓbatões obtuliſſe releuatr᷑ qꝛ ꝓbata viitate ulteriꝰ aduerſariꝰ ni audit᷑ õ eũ:ut pʒ in rñũſione pape exta ſolutio ponitur ꝑ phi. qꝙ ſʒ papa ſub ↄditione Omittat ut pᷣſbr̃ pꝛo bet exceptiõem ſuã oppoſitã teſtes.in iſii ſcdᷣi iudices ĩ öõem euẽtũ cognoſcũt de pᷣncipali ⁊ hꝰ noluit tex. ſi nero aliter ⁊c̃.⁊ ſic nullum ↄtraꝛiũ Septima ſo. dat᷑ ꝑ Moſt. Egi. ? Gui. ꝙ pᷣſ byt ſe bene dixit ꝓbaturum ſʒ non obtulit ꝓba. ctana lec. põi᷑ ꝑ Hoſti.ſuꝑ tex. ꝙ h̊ pᷣſbẽ iterũ appellauit a diffiniria q; nũc proſequebat Monã ſo. ponit Jo. an. ꝙ pꝛium ꝓcedit qñ oflert ꝓbatio quã index renebat᷑ reciꝑe ⁊ ſic tẽ pore debito ⁊ neceſſitatiuo:ſʒ h̊ iudex non tene batur ꝓbatiõem ꝛecipere:ſed potat differẽ ĩ ipᷣs publicati. teſtiũ ut ſupꝛa dẽm fuit ĩ pcedenti gl. ʒ eꝛgo inſtificari appellatio pᷣtextu exceptionis nõ admiſſe ⁊ nõ pᷣtexiu oblate ꝓbatiõis e cima ſo.per eũdẽ ↄfirmãdo opi.ſuã de q in pce dẽti glo. ⁊ ẽt ſaluãdo lec.⁊ opi.illoꝝ qͥ dicũt qö debuerũt iudices ꝓbatiões admittere. dicit eniʒ ꝙ q;uis qͥs offerat ꝓbatões ⁊ exceptões oppo (Er parte. nat:ſi m appellat ꝓpt᷑ exceptões nõ admiſſas:ſʒ nõ ꝑꝑ pꝛobatões oblatas nõ receptas nõ iuſtifi cabit᷑ ipiꝰ appellatio q;uis probʒ ſe obtiuliſſe.vñ põt dici ſᷣm eũ:qꝛ h̊ nõ fuit appellatũ ꝑꝑ pꝛoba tiões oblaras nõ admiſſas.ſʒ ꝑꝑ nõ admilſaʒ ex ceptionẽ. ? iõ hʒ iuſtificare appellationẽ ꝓbãdo exceptionis ueritatẽ.Et hoc bñ nõbis:qꝛ młinʒ limitat ⁊ reſtrigit diſpõneʒ.c.ĩterpoſita. Et bẽs practicã appellãdi cũ oblata ꝓbatio nõ admitti rSnde 5 p̃miſſos ĩtellectus et eorũ quelʒ oppono.et irro nũc quariũ difficilẽ articulũ hꝰ .c. Aut. n. tenet᷑ ĩtellectꝰ ꝙ ex reieciõe oblate ꝓ bat. fuit iuſtificata appellatio: ⁊ tũc fruſtra ad ef fectũ reuocãdi attẽtata mãdat papa inquiri ð ne ritate excep.cũ ex illa appellatõe fuerit ſuſpenſa iuriſditio iudicis.d.c.ĩterpoſita. Aut nõ fuit in ſtificata appellatio ? tũc dẽbat cã remiui ad pᷣo res iundices exceptõe nõ ꝓbata:ut ĩ.c.ut debituſ de appel. uł melius dẽbat papa mãdare ſniaʒ cõ firmari cũ eſſet diffinitina iã lata ⁊? licuir ꝓcedẽ appe latõe exnie nõ legitia:ut i.c.ij.ð do.⁊ m. li.vj.cuiꝰ riũ ĩnuit᷑ ĩ v.ſi vo nbi papa mandat cãm ð nono andiri. ſo. ſuꝑ ĩtellectu illiꝰ v. dãrur mkte lec. due ĩ glo.pe.⁊ plurie ey gl. Et dimitto nũc gl.pcedẽtẽ q cõgruẽtiꝰ expediet᷑ poſtmodnʒ pꝰ ꝙ illa vᷣba ſi vo res ali᷑ ſe hr̃et ⁊c̃. adneꝛſent oĩbꝰ pᷣcedẽtibꝰ ſic.ſ.ꝙ nõ fuẽit lata ſñia:nec iſte fuerit ↄuictꝰ ꝑ teſtes nõ idoneos.Et tũc ad pꝛi um rñdet᷑ ꝙ de gůa noluir papa cãm iteꝝ ꝑ iſtoſ ſecũdos iudices exa ari. Sʒ iſte itellectꝰnõ placʒ Jo. an. ⁊ cõiter doc.qꝛ fugiẽde ſunt lecmre q̃ õ nãm ſuã iura deducũt ad gẽ'as. Scðs intellecinus ẽ ꝙ illa vba ſi vo ⁊c̃.ſolũ referant᷑ ad teſtes: nt quia teſtes fuerunt idonei:ſententia tamen lata fuit: ſed hic intellectus non placet glo.quia ſe cundum hũc papa debuiſſet mandare ſentẽtiam confirmari. ¶ Tertius intellecius colligirur ex ictiſ. Inn. ut dicat᷑ ſi vo ałr.ſ. cũ ñ apꝑʒ ſñiatũ nel li non eſſent teſtes male recepti:⁊æ ſi diceres ſi teſtes ñ fuerũt mali ſñia erat ↄfirmãda uel cã nõ erat ulteriuns exaianda. rñdet ipſe ꝙ prio pa pa mãdat ĩquiri ð mał teſtibꝰ:qꝛ ex illa cã fneꝛat appellatũ: æ illud ſufficir ꝓbare uit caſſet᷑ ſnia. ſʒ illa cã ceſſite appellãs ad aliaʒ poterat hẽe recur ſũ: cũ ẽt a diffinitiua appellaſſet ðᷣ appel.ↄſtitutꝰ .F. fi. uł ex quo ſnia erat ſecuta:appellatio trabi tur ad illã. vñ põt tũc alias cãs proſeqni ac ſi a ln a appellaſſet im Ab. ¶ Agdueꝛte q ex dẽis Jnn. ? Ab. pñt colligi tꝛes diuerſe ⁊ uarie lec. pria ut v. ſi vo ⁊c̃. ĩtelligat᷑ qn ſnia nõ fuit lata: tn reſtes fuerãt male recepti:æ tũc mãdat audiri cãm.ſ.pricipalẽ. ¶ Scðdo põt intelligi qñ teſtes fuerunt idonei.ſed iſte appellans nult aliã iniqui tatẽ ꝓſequi:⁊ tũc oʒ diceꝛe cãm audiar.ſ. appel lati. ⁊ oʒ pᷣlupponere ꝙ fuerit appellatuʒ a diffi nitiua:ſʒ qꝛ iſte intellecius nõ vʒ qꝛ tũc papa an te oia mandaſſet ꝛeuocari ſpoliationẽ factã poſt ſententiã ⁊ oĩa attentata reuocari:ut in.c.nõ ſo luʒ ð appel.li.vVj.⁊.c.ueniẽtes de iureinrã.qð ẽt nideĩ̃ ſentire Jo. an. æ facit glo. in v. cõſtirerit: f 5 Tertiꝰ itellẽs ꝛetẽtis eiſdẽ fns nõ in fuit appł larum a diffinitia: quo caſu põt aliam cãm pro ſeq qꝛ appellatio trahit᷑ ad diffinitinã ex quo ſe cuta eſt. ⁊ hũc ĩtellectũ ſẽtit Ab.pꝰ Innoc.ſʒ nõ ꝓcedit qꝛ appellatio ab iteꝛlocntoꝛia n põt iuſti ficari niſi ex cais deductis expſſe i appellatione uti cle. appellãti de appel. Er iputãdũ eſt ſibi q nõ appellauit a diffinitina. ad hoc nide ꝙ leg. 5 nõ. ĩ cle.una de do. æz ↄtu. Quartã lec.ſẽtit In no. ĩ alia glo.i.v.ſi vo audiat iſte ꝑ bnficium ꝛcſtitutiois ĩ itegrũ:ut qꝛ ex aliqᷓ cã ꝓbabili fuit abñns ⁊ ſic iudex ꝛecipit teſtes crioſos ↄ ab nitem n piumacẽ. Sed hec le.non ẽ nueꝛa qꝛ ex ſola cã appellationis iſte erat abns ⁊ ſic ea n iuſtificata debuit proceſſus ualẽ. Et ex pᷣdẽis hẽs ſex. lect. Muita lec.ẽ Hoſ.q młia iuolnit ⁊ ĩ effectu uult ut expõat᷑ tex.ibi cãʒ audiatis.i.ſniam ↄfirmetis ex quo appellatio nõ iuſtificat᷑:ſed hec lec.eſt ni mis extorta:ut ẽt fatet Jo.an.nõ.n.tẽ audit᷑ cã ſed ↄfirmat᷑ ſnia. Sae⸗ lec. ponit᷑ ꝑ eũdeʒ Hoſ.ut v.ſi nero ĩtelłat qñ iudiceſ i nllo pꝛoceſ ſerũt pꝰ appellatõem:ſed qꝛ detuleꝛũt appellatio ni cognitio fuit ab eis abdicata ð ap.cum appel larionibꝰ. li.Vi Et Iʒ Jo.an.dicat hãc lec.poſſe admitti ego dico ꝙ diuinat. Itẽ oʒ itelligere ꝙ ſolũ ĩtelligat facta dilatio ĩ caſu.v.ſi vo. Si.n. itellat᷑ facta dilatio ẽt ĩ. v.pcedẽti tunc debuiſſt papa.madare ut oia a pꝛĩcipio reuocarẽt᷑:qꝛ illi co fuit ab eis abdicata iuriſditio.d.c.cũ appella nionibꝰ.¶ Nonã lec. ponit Obi. nt ĩte kar iſte .v.ſi Vo. ⁊c.qñ nõ ꝓbat ueritatẽ exceptiõis tñ iuſtificat appellationẽ ꝓbãdo ꝙ obtulit: ſed nõ fuit admiſſus:ut.d.c.iterpoſita:hãc in cffeciu tʒ do. Au. ut.. dicã ſʒ eã ãpliet. Sed Jo. an. hãc ipꝛobat:qꝛ ex quo inſtificai appellatio ex re iectiõe ꝓbationis oblate nõ debuit papa iſtũ ar tare ad ꝓbãdũ ueritatẽ exceptiõis:ſiẽ fac i. uer. mãdamꝰ. o. an. põit decimã lec.ut ille uer. ſi uero ñ aduerſet᷑ ad ſingulas diſiũctas oꝛonis ꝓbatiões pᷣcedẽetis.ſʒ ſolũ reſpẽn ſũie: ut ĩtelłlat qn teſtes nõ i donei fuerũt recepti. ſñia tñ n fuit lata:quo cãu cũ iuſtificata eſſet appellatio dit ſe cũdi ꝓcedẽ i cã pꝛicipali cũ ſubrogãt᷑ loco poꝝ iudicũ .j.de appel.ut debitꝰ:⁊ ſʒ hũc telłcʒ ſilʒ dõe riũ ⁊ adducit:ar.l.is qͥ ducẽta..nirũ.ff.de re.du.Et hũc ĩtellcʒ ſẽtit Inn.i pꝛia lec. ꝓut eã declaꝛaui:ſed do. An. hũc intelleciũ ĩpugnat:qꝛ ner. ſi nero nõ aduerſabit tũc oĩbꝰ pᷣcedẽtibꝰ:ſic deberet facer̃ oĩis diſpoſuio aduerſatina.vñ itel ligẽdo ut aduerſet᷑ ad pcedẽtia tã reſpẽu ſñie qᷓ reſpectu teſtiũ:ĩtellit hũc.vᷣ.ſi vo qñ ſñia ñ fuit lata nec cõſtituit teſtes nõ fuiſſe idoneos.Et ad ↄriũ õ foꝛmatũ ꝙ cã debuit tũc remitti ad prio res iudices.Nndet ipſe ꝙ appellãs a grauamiĩe põt pꝛoſequi appellationẽ reſpectu granaminis tm. Itẽ reſpẽu iuſtitie tm. Itẽ põt ꝓſequi ntrã qʒ uiã ⁊ reſpectu grauamis ⁊ reſpecin inſtitie. Si proſequit᷑ reſpeu granamiĩs ſatis ẽ probare grauamẽ abſq; eo ꝙ ꝓbat alꝛ iuſtiiiã:exẽplũ in eo: qͥ appellauit ꝓpter pꝛobationẽ oblatam non ¶ De teſlibns. admiſſã.ſatis.n.ẽ hoc ꝓbare ad iuſtificãdnʒ ap pellatõem reſpẽu finis deuoluendi negocinʒ ad ſuꝑiorẽ abſq; eo ꝙ ꝓbet vᷣitatem exceptõis:ut .d. c. ĩterpoſita.ſi ꝓſequat᷑ appellationẽ ꝛeſpeciu iiuſticie dʒ ꝓbare vitatẽ exceptõis:ſi ꝓſequituꝛ ntrũqʒ admittit᷑ ad ꝓbaãdũ neritatẽ exceptõis:ut ſic iuſtificet ex iiuſtitia:⁊ ſi ĩ hoc deficit põt illaʒ iuſtificaꝛe ꝛeſpeciu grauamis ꝓbando.ſ.ꝓbatio nẽ oblatã fuiſſe ꝛeiectã ⁊ ſic accidit h̊ fᷣm cũ.iſte .n. pᷣſoyt᷑ narrauit ꝙ teſtes fuerũt crioſi:? ꝙ õ eos excepit ? ꝓbatõeʒ obtulit ⁊ ñ fnit admiſſus ⁊ hec oia probaꝛ nolebat n ſolũ ad finẽ iuſtificã di appellationẽ rſpẽn ðuolutionis ſ̊ et ad fineʒ ↄſequedi finẽ excepnonis:ut ĩ futuꝝ dimitteꝛeĩ ĩ pace. Jõ papa geꝛẽdo ſibi moꝛẽ pꝛio mãdat ĩ qri ð iniuſtitia ntrũ teſtes fuerint cꝛioſi q conſti to mãdat ut dimittatur i pace:ex quo deſũt alie pꝛobationes:ut ꝓbat᷑ i.V.mãdamꝰ.ꝙ ñ fuiſſet iſte ↄſecu:ꝰiuſtificãdo appellationeʒ ex ſolo gra namie ſpꝛete ꝓbationis:ſʒ iterũ de cã cognoſceꝛ tur. Si ãt iſte ðficeꝛet ĩ hac uia iiuſtinie papa ꝛe dit ad niã gꝛauamis: ut cũ iuſtificata eſſet appel lario exẽpta/pꝛobatõe oblata qð ſolũ ſufficit ad ðuolutioneʒ cãe debeant iſti ſcdᷣi iudices cauſaʒ audiꝛe:⁊ ſic pꝛocedit.v.ſi vo:⁊ hãc dicit eſſe ne ꝛ lec.huiꝰ.c. Sed ceꝛte iudicio meo quãqᷓ; hec lec. uideat̃᷑ pᷣma fronte ↄtineꝛe ueritatem:¶ñ ex multis puto eã nõ pꝛocedẽ. Et pꝰqꝛ oʒ pſuppo nẽ ꝙ h̊ fuerit iuſtificata appellatõ ex oblata pro batione qð nõ puto uerũ:qꝛ ad iuſtificandũ ap pellationẽ ex oblata pꝛobatione oʒ ꝙ ant iteꝛſit realis probatio:uiputa qꝛ hebat ſecuʒ teſtes uel inſtza ſʒ opi. Jo. an.i.d.c.ĩteꝛpoſita aut ꝙ dixit ſe nelle pꝛobaẽ ĩcõtinẽti.J.modicũ tpᷣs ſᷣm opi. ipſius do. An.quã ſẽtit h̊ ⁊ in.d.c.iterpoſita:et uẽ probaꝛi i. c.lr̃as ð ꝛeſti.ſpo.⁊ facit.c.freques ð reſii.ſpo.li.vj.quoꝝ neuteꝛ iteꝛceſſit h:ſed iſte iactanit ſe tin ꝙ uolebat pꝛoba? ⁊ idẽ tacite fac qʒ excipiens.il.i.ff.de excep.uñ non obtulit pro bationẽ realꝛ nec obtulit ſe ꝓbatuꝝ icõtinẽti: et ſic nõ põt dici ꝙ ex hoc index eum granauit:cũ forte ex iuſta cã uoluit ſuã exceptionẽ admitter̃. 7 ꝙ ex tali iactatiõe nõ relenet᷑ quis ab onere ꝓ bãdi vᷣitatẽ exceptõiſ: ꝓbat᷑ ĩ. c. exhibita ðᷣ indi. 7 ẽt h ſi a iſta bnñ põderet᷑ cũ nullibi papa fun det ſe ſuꝑ oblatione ꝓbatiõis:ut j.dicã. ¶ Se cũdo nõ plʒ hec lec. qꝛ B.v.ſi nero nõ aduerſat oibꝰ pᷣcedẽtibꝰquod facit õ ↄpurgationẽ ſuam. Ad lec. Jo.an.cũ.n.ĩ ueꝛ.mũdamꝰ nullã faciat mẽtionẽ de obligatiõe ꝓbatiõis nec affiꝛmatiue nec negatie nõ debemꝰ hoc ĩtelligẽ ĩ uer.ſi uero q̃ uenit aduerſarine ad pcederia. Mã fſᷣm lec. ſuã h mutaret caſũ:qꝛ loqret᷑ qũ fũdat ſe ſuꝑ ꝓbati one oblata:⁊ iñ ð hoc nulla fit in tex.mẽtio. Drerterea ⁊ foꝛtiꝰ ſi ꝓcedẽt iſte.v.ĩ ꝓbatione oblata papa mãdaſſz ð hoc iquiri utꝛũ ꝓbatõeʒ obtulerit:nõ.n.ẽ ſtãdũ ſimplici aſſeꝛtioni ꝑris? tñ papa ſimplłꝛ mãdat cãʒ andiedam ſi res alłꝛ ſe „ habẽr¶ MAlteꝛiꝰ Z hãc lec. facit ꝙ ipſe põit poſt lec. Goff. in pcedẽti aꝛticulo: ubi dicit ꝙ ꝛciectõ eatchcre — ii mer en n eti Itr a tss , getRα ſnrpin c, gian u. 17 N nſtiigitii chgumtieiin Kenſkuftngeeeld lN Tbiüinjmat Wririninch. mn Gfenmumn iNsvaſted unelätn rſſe Gntndihai Grn tiinkpili nrtit nlai nuurtkeimi litrutrinitr am GMnirei atpnise Nenmmroheni donnusaiw⸗ lnticrſartci en anu ltſcrtnimi meirbi⸗ Cnniniſ ftiicegnrni ftnntttitoi icz uiit i ifiitittenntäf ir lfrinfünten Fnc fintinnibn iin⸗ WN *M Siine s rde S Ge . mnigti tewuniei ſe . , .* i A en ſiſaͤ lc al, * ſe Noeell. ſ tirain Al e Gucr up iß te nr Airuni,Die. Vuſſan ltu r lnen bͦmo ninu iſifani n, bens aobanoneoz ont ent ormponn g bebat ſerc lesd⸗ nidirpoſin aic t cönnen .ocicuths fmo. goi ſennd din.d citerpoſune Eis d n o Afuci freaves W vor Neaunirutſithiſh ſte ncuoſedn wd Ninaleini 3AA Ned o nnitpi⸗ Arnet drninſe Pdamp⸗ ohhn 4 Aaiqherbot wler tun d ucn a voſoit ſi erehone⸗ niner. deno relve; ns boſtee 0 i, ⸗ oſ pbaj cbibitd iudi. Ne cpt, fon 1 u bii odeſt; ulbei e obanone Obaniisin h E be ce crb. Avero dnn 6 Afrit5 r aiofe in⸗ zatän⸗ en müdand Goliͤfudn nicie, . tdis nec Affumande ,Xidclige n Hvoc inclige verſin eno cben 000. Pifnlrn edetia. verſarbede 4 gi fühi cſüan bl lafun nn dond ſeii ſen gui Nen tn 3 cinſin/ zt i ſenont 1 1dhl ꝓba. oblate iuſtificat appellatiõem:niſi offerẽs uolũtarie afſumit i ſe onꝰ ꝓbãdi neritarẽ exccp. 7 cficiat ĩ ea ꝓbãda:qꝛ tũc apparet iudicẽ enz nõ granaſſe ĩ nõ admittẽdo ꝓbatõem non ↄclu detẽ: ? ſic dicit ſe obtinniſſe ĩ facto qð ẽ nalð no tãdũ ? nalo nõbile: qꝛ iſta iuſtificario ꝓcedit ex pᷣſũptõe q̃ ceſſat apparete ueritatc i Sriũ.nt.i.c. vitate manifeſta. viij. di. 2 lIʒ hᷣ ĩ iuſtif catõe lec. ſue dicat do. M. ꝙ forie potat ꝓbare tpᷣe ob late ꝓbatiõis ⁊ nõ nũc:⁊ ſic nõ cõſtat claꝛe iudi cẽ eũ nõ grauaſſe.dico ꝙ ex quo ð hoc nõ fuit Preſtatꝰ:ſʒ noluit nüc pꝛobare ſicut = tũc ⁊ ðfiẽ ſatis pſumit᷑ ꝙ ẽt tũc defeciſſet arg. c.pntiũ.j.e. ? qꝛ ex pnti pᷣſumit᷑ circa pᷣterita. xxxiiij.q.ij.cũ p bellicã ꝓpe fi. nõ. glo.in. c. ſcribã ð pᷣſũp. Iiẽ ſic poſſet dici ĩ qʒ exceptiõe ẽt ſine ꝓbatõis ob latõe:ut ꝙ forte tũc ipe exce.propoſite poterat pꝛobari vitas:ſj ñ tẽ ꝙ ẽ falſũ.d c.iĩterpoſita:ĩ pnutet geſibi ꝙ uoluerit i ſe aſſumẽ onꝰ pꝛobãdi nbi non tebaĩ: facit ꝙ le. æ nõ.i.c.i.de reſtituri. ſpo¶ Aaid g'dicẽdũ dico pᷣmo ꝙ ſatis pꝛoba bilit por tẽri pᷣmiſſa opi. Jo. an. ut tora. lia ĩtel ligat iuſtificata appellarione ꝓbãdo ueritatẽ ex ceptõiſ ⁊z ueꝛ.ſi neꝛo adueꝛſet᷑ tãtis pᷣcedẽtibꝰreſ pẽn ſũie. Satiſ.n. dici põt ꝛc alꝛ ſe hr̃e ſi ñ ẽ peꝛ ia ut nrabit᷑ ꝑ iſtũ appellãtẽ. Ego pono aliũ ĩ tellectũ magis claꝝ ⁊ lr̃e oↄſeraneũ. nt v. maãda m itellat᷑ ut iacet q iuſtificat appellatio ꝓban do ueritatẽ exceptiõis:qꝛ ſic erat neceſſe:ex quo nõ ireruenerat oblatio ꝓbatiõis aliquo möꝛum dcoꝝ.d.c.int᷑poſita ⁊ tẽ dñt oĩa attẽtata ruocãi ac iſte pᷣſbr̃ dimitti ĩ pace ĩtelłe eſpẽu illoꝝ teſtiũ cꝛioſoꝝ:poſtea ſeq v.ſi nẽo ĩ qꝰ papa mãdanit ꝙ ſi res alꝛ ſe hꝛet vᷣberẽt iſti cãʒ audiz ⁊ fine de bito fmiare:quẽ. uer.ĩtelligo qt᷑cũqʒ res ſe hẽ at alf:ſʒ cãqʒ audiẽt æ detminabũt ſine debito.i. Fm diſpõem alioꝝ iuriũ.nerba.n. gnalia reſcrip ti diit ꝛednci ad fmios iuris:in. c. cãʒ ðᷣ reſcrip. ⁊ ꝙ ibi nõ. Inn. facit. c.cũ dilectꝰ vᷣ Dſue.⁊ ſic ſi res aliter ſe hẽat q; fuerit narrata iuſtificata iñ appellatõe cãm pncipalẽ audiẽt ⁊æ cidẽr. Si ue ro alẽ ſe hoet ꝙ ẽt appellatio nõ inſtificat̃ cãʒ an dient.ſ. appellatiõis ⁊ ſi eſt ſata ſdia eam ↄfirma bũt: ſi feꝛẽda ꝛemittẽt ꝑtes ad pores iudices fʒ diſpõeʒ iuris ut.j. ðᷣ ap. ut öᷣbitꝰ:2 ſic nullũ ꝛſul tat Zriũ cũ.n. papa loqt ad qrelã appellãtis ñ ueriſimile ꝙ uoluerit ius nouũ ↄdere:ſed qðᷣ fuerit locutꝰſʒ iura iã ↄdita ſen poſita ⁊ ſic gña lit᷑ locutus:qꝛ nolnit diſcurrẽ ꝑ ſingulos cãus ĩ quibꝰhec cã poteꝛat eẽ ſita ſed ðdit mãdatũ gña le ꝙ poterat adaptaꝛi oi caſui occurenti ne hꝛet mãm iterum ſcribendi:⁊ uide ĩ ſimili bonuʒ tex. in. c.ex inſinnatione ĩ fi.iuncta glo. in nerbo caʒ audiatis.j. ð̊ ap.æ hũc pnto nex itellẽm hẽ. c. er ſilet omne pꝛium pᷣm quem hoc.c.redditur facil limuʒ quod ſolet difficile reputaꝛi:⁊ in neritate eſt potius propter uarietatem lecturaꝛum quam propter ſeipſum. Et ſic habes quos uluios arti culos hiiꝰ. c. claꝛe expeditos. Müc nenio ad gloſ.iĩ nerbo moleſtari quã ſerioſe omiſi:ut con cis uenire nõ pnt: index mittit ad eos ut h̊ z.d. F texeret᷑ meliꝰtota m pa mãdat iſtũ mitti ã pcedẽs:qᷓ glq̃rit quia pa i poſſeſſiõem 2 miſſuʒ deten di: nũqd qᷣʒ delegatꝰ poſſit non ſolũ i poſſeſſio nẽ mitte. ſed ẽt miſſũ tueri ſoluit ponẽdo duas opi. Qan. dixit ꝙ non poſſit defẽdẽ miſſum mii ei ſpecifice mãdetur:ut h̊ T. nu. rõnes ſũt ĩ gl. æ nide gl. i. c. ij. ut .lit. n. ↄteſ. iĩ gl. i. ar. i. c. i. de do. 3 Otu.i.gl.ij. pleniꝰ. p doc. 7 glo. i. c. qrẽti de offi. dele. quorum nõnulla po nit do. An. H. ſz ego remitto te ad ibi nõ. quia mã melius ouenit dẽo c. qrẽti: tũ qꝛ hoc. c.ſalis oneratũ mã ſua:⁊ hec ſit finis. qui teſtiũ. Taſus. Judex mittẽ dʒ exaia torẽ diſcreiũ ad teſtes recipiẽdos qui ad eũ ↄmode uenire nõ pnit 2 nõ diuidit. H. prio ar.ꝑ locũ a ſpãli ꝙ teſtes regłaruer pnt cõ pelli:nt accedãt ad pñtiaʒ iudicis.uide cðᷣ qicaz plene. j. e. cũ cauſaʒz. ¶Ho. fo qᷓttuor qᷓitares pſonaꝝ a cõi rła xceptas vʒ nalitudina:ios.ſ. ĩ firmos ſenes debiles ⁊2 pauꝑes. Et nõ bñ ꝙ iſti non ſumpkłr excipiuntur: ſed ita demum ſi tales ſint ꝙ; ad pñ iam iudiciſ omode accedere n peſ ſunt. 6. uſtimo ꝙ articulus receptiomis ie ſtium eſf delegabilis. nide tex. cũ glo. in cle. una de offi. dele. qro nũquid hoc ꝓcedat i cã crſali:doc.h cõiter tenẽt ꝙ nõ ſz ti in cimili. kac qð nõ.ð indi.at ſi clerici in glo. ij. æ i. d. cle. una dic hoc pꝛocedeꝛe regulariter:ut in aut᷑ apðᷣ eo quentiſſimũ. C. de fi.inſtru. Si autẽ tał E iudex quẽ nõ decet ire ad domũ teſtiũ ⸗ teſtes iia gra uãtur: ut nõ poſſint accedere ad pñtiam iudicis poterit tũc iudex mittere ad eos: lʒ cã ſit criais nide tex.cũ glo.iĩ.c.mulieꝛes d iudi.li.vj.¶ Sʒ qro nũquid bis caſibꝰ quibꝰ mittit᷑ ad deſ te ſtiuʒ dʒ ꝑs adueꝛſa citari:ut uadat ad domũ illo rũ ad uidendũ eos iuraꝛe. Mar. in. ſ. ad egregi as ꝑſonas.ff de iureiurã. ꝙ ſic ꝑ.l.gñalr. C. e. qð ſatis plʒ qꝛ iura ĩ hoc loquunt᷑ gñołr. S. e.c. ij ⁊ qð ibi nõ.dicit tñ ibi nnũ nõbile dictũ poſt HBGull. ꝙ hoc fallit ĩ młiere qᷓ poterit ĩ domo po nere ꝑte nõ citata:q̃ſi ſit inboneſlũ Ptem iꝛe ad domũ mulieris.hoc ẽ ſatis equũ. Sʒ de rigore iuris nõ admitterẽ:ſicut enim ad eã mittit̃ nota rius ſeu alius delegatꝰlegatus ut in. c.mulieꝛes Palle. ita 7 ti: qꝛ tractat᷑ de pᷣiudicio ſuo:iõ lici tũ eẽ dʒ. ¶ Oppo. ? uẽ ꝙ n ſolũ ad iſtos de 4 bus i tex. ſʒ ad alios mitti dʒ: ut ad als egꝛegias 27 honoꝛatas ꝑſõas. d.l. ad egꝛegias. Sol. gl. i. fatet᷑ Zriũ ⁊ ideo ſupple ad lr̃ain ꝙ et ad has ꝑ ſonas mitti dʒ. Itẽ ſi pſõe ſũt abntes bʒ index aliud ꝛemediũ:ut ſcribat iudici ſoci qᷓtenus illos recipiat ⁊ atteſtatiões ꝛemittat 8. fideiuſ. ↄſtitutꝰ cũ alijs iuribꝰalle.in.gl.& duerte duo enim bic tãgũt᷑.pꝰqũñ teſtes ſũt t ſoco indicis:ſed excu ſãt᷑:ut nõ neniãt ad iudicis pnitiã. ¶ Scdo qn ſũt abñtes.circa primũ ſi omode ad pñtiã iudi an. diẽ ꝙ ante ſñiaʒ ſꝑ põt:ſed pꝰ ſniam ourat ſua pfas uſqʒ ad an ¶ Sicnt nobis. “ nen iell ian ge c. mulieres. Si at pũt nenire: ſed eos no decet ſic ꝓpᷣe loqt palle. v. teſtiũ ad idẽ. . iij. ff. e. Nic. aue ie, pꝛopt honoꝛc ꝑſone ut qꝛ ſunt bonoꝛte ⁊? egre dat aliũ intellectũ ad lr̃aʒ. dicit. n. laʒ poſſe itelli 4 kier ach⸗ gie ꝑſone tũc glo. nẽ uelle: ut idẽ: ſed Jo. an. H de ꝓducẽte cum ẽ pauꝑ:ita ꝙ non põt teſtibus 1 nmanic Gbe . poſt BGoff. 7 i. c. ſignificauit de offi. oꝛ. gl. ij. diẽ nẽturis expẽſas miſtrare: ut tenet. iiij.q.iij.uẽtu ſin idnn tdn 4 ꝙ de gůa mittit index ad egregias ꝑſonas. non ris ⁊ ĩ.c.ſtatutũ ĩ fi. ð reſcrip.li.vVj.nec ipi tenet anne⸗ iuun it renet ſi nõ uult ꝑ.l.ij.ff. quis oꝛ.i bo. poſ. .ſeꝛ. neniꝛe expenſis ſuis.meꝛiio mirtiĩ ad eos.hec ti . S F. ſi pſes. Sed cere ille tex. boc nõ ꝓbat. æt lec. ẽ ipropa. Er ipe VWinc. diẽ ꝙ iudex oꝛdian? ĩ Sꝛiũ lacit tex.i.d.l.ad egregias ubi ponit᷑ vbũ dabit expẽſas. qꝛ teneĩ pauꝑibꝰ ꝓuidẽ: ut ĩ aut. D oʒ:puto ſic dicẽdũ ꝙ ſi ẽ talis cã ĩ qua teſtis de 8 mã. pᷣn. F. ſic tibi ⁊. . de exceſ. pla.c.ſiẽ uniꝛe. beat deponẽ ĩ pñtia indicis puta crialis uł ciuil Aliud foꝛte ĩ delegato in q ſatis ẽ ꝙ nil exigat ardua ? tũc potiꝰ dʒ ire egregia ꝑſona ad pñtiã 3 uita ⁊ ho.cle.cũ ab oĩ.⁊ vide 8 b“ qò nõ. i. d. iudicis q; eõ.ar.ĩ.d. .ſi pſes niſi nen ſibi facẽ c.ſtatutũ ⁊ qð dixi in. c. oliʒ. ij. ð nſo⸗ geazʒ nel ſit mulier: ut. d. c.mulieres. Aut ẽ cã in DCLaus. Conup qᷓ nõ ẽ neceſſe ieſtẽ ire ad pñtiã iudicis ⁊ tũc iu Icut nobis * ti et ꝑiuri ad te dex dʒ mittere ad egregias ꝑſonas. d. I. ad egꝛe ſtioniũ ñ dñt admitti ita cõit ſummãr doc. Sed hec ſũmatio nil noni affert cum totuz gias: ⁊? dicit gl. i. d. l. doctõeſ dici pnt egregie pſone: vñ eis ſcribit egregio 2¶ Idẽ de pᷣſbꝛo coꝛpus iuris ð h plenũ ſit et maxie in.c.ieſtimo i ur diẽ Sope.i ti. ð teſte. F. ſeq? V. qd ð pᷣſbꝛo ubi . niũ. . e. ⁊.xxij.q.v. ꝑunli:ut ꝓbat ꝙ ſeml piuꝛ Gi a ẽt diẽ clicꝰ qᷓ ꝓducit᷑ ĩ teſtẽ coꝛã ſeculari ñ inurrat ñ dʒ apliꝰad inꝛamẽũ admitti: niſi ueniat in ſuũ Eeir coꝛã eo ſ coꝛã epo. Et dic ꝙ eẽt coꝛã eo uel illo piudiciuʒ: ut in. c. cũ in eccka de ma. ⁊ obe? Ego elic; V d vo lũmo tex. ut põat cãum ſingularẽ fm lec. q; Gr ukr cui ipſe ↄmiſit depõere dʒ 7 nõ coꝛa ſeculari.ui de bonũ tex.cũ gl. ĩ. c. ;. xiiij. q. ii. De fo ſcʒ .teneo: ⁊ ſic retractãda ẽ ſmia ſi ↄſtat es fuiſſe ad ũ cãʒ. Ded qri latã ad dẽm coꝛiuptoruʒ teſtiũ. p põitur oſulta Pi cũ teſtes ſunt abntes dicã.j.eo.cũ tur nunqnid ſenes ſint ↄpellẽdi ad ferẽdũ teſtio tio. po diſtinguẽs rnſio ⁊ fʒ mẽébrũ diſtictionis 6ninin niũ gl. ↄcludit ꝙ de iure ciuili nõ ↄpellũt. ſecꝰ ð ibi ſi vo. pꝛimũ ibi ſuꝑ qꝰ. CWMS pꝙ ſi teſtis Futrunlen iure canonico rõne pcci. Et nõ. b hãc gl. æ uiᷣ dixit unũ ĩ indicio ⁊ ↄrium eiꝰeỹ iudiciũ ſtat᷑ pꝰ . r 1,A in qð nõ.ꝑ Ho.i.c.i.de teſti.co. JSed ro 4 di Dicto nec ĩficit᷑ pᷣmũ ꝑ ſᷣm Zꝛiũ maxie ſi ꝑ pᷣmuʒ itmul minn cunt᷑ ſenes. ſo. dic ꝙ gñałꝛ dicũt ſenes a quiqge ſnia lata ẽ: ut hic aꝑte ꝓbat⸗ fac.l.gñalit. C. ð i ſinitli⸗ ſimo ãano uſqʒ ad ſeptuageſimũ abið ĩcipit ſeniũ nõ nu. pe.⁊?.c.ꝑ tuas ð ꝓb. nõ. Dar il eos. ff. n mian z decꝛepita etas: ut nõ.gl. in ꝓhemio ſexni li. D 8 fal. ubi ad hoc allegat iſtũ tex. ¶ Mõ fo ꝙ te D ug liprtwnt quo ad caſũ nrʒ dicunt ſenes maioꝛes ſepiuagi ſtis coꝛuptſeu falſũ deponẽs non ſoluʒ punien ͤ rnst ta annis qꝛ ante nõ excuſant᷑ a muneribꝰ æ tuteł dus ẽ de ꝑiurio ſeu falſitate: ſed etiã de oĩ eo ꝙ nundh w 16 2 ſiłibꝰ:nec ſufficit ꝙ ſint in. lxx. ſed ꝙ ſint maio ex depoſitiõe ſua ĩique pꝛo ceſſit:qꝛ qͥ occaſionẽ ecnnl ert . dãni dat ⁊c. ut in gl.æ nide bonum tex.huic con UucemcN itmuͤͦrii lm res: ut.l.maioꝛes.ff. de iuꝛ.imu.ꝰ uide bonã gl. iiij. a iij. inuiti. ceſſane erso neceſſuate maioꝛeſ cordãtem in. c. uno ð cuſto. eucha.et glo. in rla raccgdlint: ſi ,Ainoolben, .lxx. ãnis n ↄpellũt᷑.teſtificari 2 ceſſat tũc pcẽm. iputaꝛi ð ꝛc. iu. li. vj. Et diſtigue ut ihi 2 boc ꝓ aht 2æ porerũt uti pꝛinilegio: Si ãt nolũt ſpõte teſtifi poeat ibi adulterio. uno pluꝛibꝰue. ð ʒoibi di giniogufin mn cari nel ſubeſt neceſſitas fua ĩ eis. b.c ¶ Oopp. ligẽter inqꝛẽdi ſũt ⁊c᷑. ꝙ nõ credit᷑ teſti qui pꝰde ſintüniufalr 2 uĩ ꝙ lʒ ꝓducẽqꝗꝰ ĩ teſtẽ ſit pauꝑ: nibilominꝰ n poſitionem dicit ſe corꝛuptũ fuiſſe. allegat. n. in. Grcmigmnft dʒ ad eũ mitti: c poſſit ſe ↄfert᷑ ad iudicẽ. So. umnilentüm ſin ie 2 pitudinẽ ſuã: ⁊ iõ merito nõ ẽ ſibi credenduʒ: ut gl. ultia ꝙ foꝛe ueꝛecũdat᷑ accedẽ: qꝛ als nobiliſ in. c. i. ð confe. cum ſi. ¶ Mõ ibi adulterio uno ſeu pſona honeſta =. Et nõ bn gl. ut panꝑeſ: als pluribuſue ⁊c̃. ꝗ; onlahebwnton Et no totiẽs ↄmitti᷑ adulteꝛiũ quo ꝑſoe nobiles excuſent a müerib publicis: ꝗͥ ba tiẽs copła iterat᷑.lqʒ iteꝛ eaſdẽ pſonas. ð qbuide ingommtiml l̃ explicãda ſũt: ſi ꝓpt᷑ pauptatẽ ſiqr in domibꝰ. bonã glo.i. c. immitaꝛe. vj. q. l. diſputat: nũqᷣd porii doinidimn Sed 5 hoc ?9 tex. oppo. uẽ.n. ꝙ pauꝑtas N e 2 ex. oppo. d? pauꝑta totiẽs pniam ageꝛ debeo de fornicati.quotiens hune repellat a teſtimonio.ij.q/i.l pꝛimis.⁊.iiij.q.iij. 110. vꝛ 1 ↄmitto foꝛnicationẽ cũ eadẽ mulieꝛe ? cõcludo ſi teſtes. ſol. gl. ꝙ OPriũ ꝓcedit in ſuſpectis. Mõ. 1 din e. 0. ꝙ ſic: ⁊ bñ facit ibi tex.ad idẽ nide bonũ tex.in bñ glo. ꝙ pauꝑ als honeſi/nõ repellii a teſtificã c.ad apłce de re iudi.li.vj.v. deieranit ubi ꝓ do imo hʒ pꝛinilegiũ nt ad eũ mittat᷑ ſi uerecun Sn 1 nitat bat᷑ ꝙ totiẽs cõmittit ꝑiuꝛiũ quotiẽs nenit ↄtꝛa dat᷑ exire ꝓpter nimiz haubiate idẽ ꝙ bec gl. inꝛamẽtũ: ? idẽ. ibi nõ. Aꝛc.⁊ idẽ nõ. Jo. an. et qʒ et gl. i. d. F. ſi teſtes. V. teſtiũ: ⁊ uide ĩ ſpe.e.ti. 4 eE Rraltuiimice . nide ĩ ſpe. ð ſen. ꝓla. S. ſpẽs ãt ſeqt. v. ſzʒ pone. Agduerte iñ qꝛ Tan. vꝛ hiĩ HBGlo. i. qrit q;tam pñiam dʒ qs agẽ de piurio. immr 5 1 miii F. i. V. ilẽ ꝙ ẽ pauꝑ. relligere iura repellũt pauꝑem a teſtificãdo in ſndet ꝙ. vij. annis ꝑ. c. quodcũqʒ.vj. qi ſz di ſirins criali. Et idẽ dicit ĩ accuſatõe qui repelliĩ pꝛetex ces m hec eadẽ pnia iponit ꝓ quolʒ pcco mor echnndli Pprlamn Nrde. u pauꝑtatis. ij. q.i.ĩ pꝛimisEgo nõ nideo cãz i neeeiPifn he⸗ z ddit teſtem ſu dos durioꝛẽ pñiam arbitrabiĩ infra iſtud ſepiẽ uuNdhöͦiſtin ig⸗⸗ reſtringẽdi illa iura. pauꝑtas.n.re ſpectũ: qꝛ tiet ne fuẽit corꝛupt ex pꝑie ꝓducẽtiſ niũ qð iiũgiĩ ꝓ ꝑiurio ꝙᷓ ĩ alio delicto nam pꝛo q cã militat et iĩ cã ciuili. puto at pauꝑẽ admirtẽ piurio poreꝛit iiũgẽ ei ui ieiũet bis in ſeptimana bonmnlei⸗ dũ i reſtẽ: ſed index ſm qitarẽ ꝑſone ⁊ qnãtitarẽ = tot paupes tcipiat.nõ õt ſic aſpe arbitꝛabit in Gbnnagiſnn N cqe aꝛbitrabit eta fides ſit ſibi adhibenda Et alijs mioꝛibꝰ delictis: ? an neceſſe ſit ut ꝓ quo nttnncnn ettrin ern⸗ ön hiebi Pe dacz dAudr n nule i⸗ 8tic Aamiif öec irea i plcg rc p do mnnininid .—. . . in Paupib Puſcigir aiſriogroin ſuise ſeni idirad nin inn cf ſnni Bi Nenninn Noni afem un on unsöbeenü ſta nmne in aſine t⸗mi g N ponlint pbf ſaf 1 Melnmiüninmninmen . en niuint Ueniar in ſui Gnzm na Gin talnde m dobe, in un Nnim ſenmni fn lc dn Ke tenmnidi finſ Rnei ſuſe Mdin orNorcti Pölnn gn 6 Aimeni iſo 1 mebri ifivns ſo gini biſig oni i⸗ miiidootiima uſii io ra mi onuiu n rr r urtelgile. tevoo rl Abl. or lur ifier Mvt ſakli pones ſon olpnien inoſafiineſcl idt deſorigre Poclircradeelini min lrtidebononter aicn ncunO d aſd euchne goin 1il Erdſigu ut D noio od . W), ihſirdig SCl htekid Anderſemmiiiſe ahnn iehenin ſiodolenorn (Möidonen ee zz omini Gutenucn lones Aoi mad. . manligonadd⸗ 1 copla eſa. i lgdiſpotgtiig anns ee . . Aing on, 1 ſtsniſt⸗ numid lg iter libet peccato moꝛtali agat pñia ſeptẽnal.dic qðᷣ ſic niſi pſoꝛ aliter artet tps ꝙ põt cũ pnñie ſint ĩ arbitrio ſacerdotis. uñ glo.nõ.i.c. ſũt plures 6 pe.di.iij. facite. deꝰq: ð pe.= remiſ.⁊ de pe.di.i. mẽſuram:et młtũ põt ſaceꝛdos ĩdulgẽ ẽt 5 iuſta pnia:ut ĩ.c.quem penitet de pe. di:i.Et.q̃d ſi in in itreĩ nide glo. bonã in. d. c. menſuram. Glol. ij. colligit ꝙ ſi aliqd ĩputat᷑ alicui: oia ſibi ĩputãt q̃ ex illo ſequũt. Op.de.c.inebriaue rüt xvi. q.i.nubi dr ꝙ filie Loth iebriauerũt euʒ 2 ſe poſtea imiſcuerũt ei ignorãti qͥd agẽt qᷓ ꝑꝑ culpãdus fuit Loth nõ ꝙtum ille inceſtus ſit ſed qtum illa ebrietas mereret᷑ Et ſic ẽ probaꝛe il le tex. ꝙ malũ iceſtꝰñ iputat᷑ ei Iʒ ꝑuenerit ex ma lo ebrietatis Glo. hoc ſoluit ꝙ pᷣmum malum non aggrauatuꝛ per ſequens ſed de utroqʒ pũit MHöõ.ex hac glo.unũ intell eciũ ad illð.c.nt com mittẽs delictũ in cbrietate: Iʒ nõ credẽt deliciuʒ punit de ebrietate ⁊ de alio delicto ↄmiſſo.hũc intellectũ poit ẽt gl. in. d. c. incbrianerũt: - addit duos alios. (Seruins ut puniatur ibi ð in ceſtu:ſed nõ Im qtũ meꝛetur ſi ex deliberatione peeſſiſſet: ¶ Tertius intellectus ẽ ꝙ nullo mõ puniat de inceſtu: ſed tin de ebꝛietate q; ẽ uẽiale pecẽ: ut ur̃ tex.nõ.in. F. alias ea demũ. xxv. di. S de hoc ultimo dic meliꝰ: ut nõ. in. c. cleꝛici ð ni. æ ho. cle.?⁊ ꝑ Aꝛchi. xxxv. di. c. ſexto die pꝛo Fo itellectu uide bonũ tex. in. l. oẽ vᷣlictũ. .6 ſe iebriauit. ff. ð re mili. ⁊.l.reſpiciẽdũ ĩ fi.ff.ð pe. ubi pʒ ꝙ punit᷑ ð ðᷣlicto commiſſo ĩ ebꝛietate: ſ pena minuituꝛ un pꝛo homicidio nõ punituꝛ pe na mortis: ꝙ bene notabis ? ſatis hoc põt pꝛo cedẽ ĩ oĩ delicto:ĩ quo uere reqrit᷑ dolus q excł dit᷑ ꝑ ebrietatẽ. fac.l.i.ff.de ſica. Et diſtigue ad mom ꝓut nõ. Har. i ſili in. l.q nerna ff. gepoli ti ⁊ ꝑ do. An. in. c. cognoſcẽtes ð ↄſti.¶ Mlt̃iꝰ op. tex.ĩ eo ꝙ; uĩ facẽ d;iam. utrum iſti diuiſi pꝑ ſũiam trãſiuerũt ad fᷣa nota ł ne: nã idiſtincte dʒ ſnia retractaꝛi ex quo ↄſtare põt eccleſiã fuiſ ſe deceptam. . de re iudi. tenor ⁊.c.cõſanguinei Blo. penlc. fatet᷑ Orium ⁊ ſupplet ad tex. maxie Jo. an.dicit hoc dictum glo. ꝓcedẽ ſi ꝓbaꝛeinꝛ falſitas priorum teſtium. ſed iſte tex. loqt de coꝛ ruptione tĩ ideo facit d;iam utrum tranſiuerũt ad ſcdᷣa uora łnõ: Et ſequẽdo ⁊ limittãdo opio nem ſuã i. c. lʒ. ð. ð ꝓba. dicit ꝙ rlariter nõ ſuffi cit probare coꝛruptõem pꝰſniam ad effectum ꝛe tractãdi ſñiam q̃ſi ꝑ hoc nõ ꝓbet falſitas. de q Iñ dic ut plene dixi in.d. c.lʒ.ſed i cã mꝛimõiali qꝛ ſñia nõ tranſit in rem iudicatam ẽ diſtinguẽ dum ut colligit ex text. ut ſi non tranſiuerit ad alia uota reuocet᷑ ſũia al ſecꝰ ⁊ ira putat ĩ qualʒ ſnia qᷓ nõ hʒ uigorẽ rei iudicate:utputa ſi ab ea fuit appellatum cum hac opiniõe tꝛanſit hic do. An. ſed glo iſtam ſequitur do. Car. qꝛ bec ſen tentia nõ trãſit ĩ rem iudicata ſic nubẽdo alijs commiſerũt adulteꝛium. bec non eſt ſuffici ens ratio ad impugnanð dictum Joann. and. Sed procederet ubi clare ↄſtarer de eꝛrore ſen tentie ſed per ſolam corruptõem nõ ꝓbai faſi (Se teſtibus. tas m opi. Jo. an. i. d. c. / ¶ Ego pono tꝛes i tellectꝰ ad hoc.c. pᷣmus ut ſufficiat ꝓpare ſolaʒ corruptionẽ ẽt ad effectũ retractãdi ſñiam: qꝛ p ſumptio eſt ꝙ corruptus falſum dixit iuxta opi. Hꝛr.i.l.diuus.ff. ð re iudi. dixi ĩ. c.ʒ pall Et hoc vr̃ ꝓbare hec ſia ubi papa ſolũ mãdat iqui ri ð coꝛuptõe ut pʒ ĩ ver.ſi ueꝛo. Si aũt ex coꝛ ruptõe nõ pᷣſumeret᷑ falſitas nõ retractaret̃ ſñia t ſi ad fa nota nõ tranſiniſſet. eade eꝛgo ratio militat in illis tranſeuntibus ad fᷣa nota: ? ꝙ pP ſumatur falſitas ẽt qni trãſiuerũt ad fa nota pʒ: qꝛ teſtibus imponitur pnia de ꝑiurio ⁊ ð adulte rio uno uł pluribꝰ quibꝰ cãʒ dederũt.⁊ ſic pꝛeſu mitur ꝙ dixerũt falſuʒ alias nõ dicerentur adul terium ↄmiſiſſe tranſeundo ad fa uota: æ q' ad pñiam iſtam imponendaʒ de adulterio pondera tur: aut tranſiuerunt ad fᷣa nota. (ess intel lectus ẽ ut diſtinguatuꝛ utꝝ pecunia fuit data:ut diceretur falſũ: uel ut ſimpłr diceretur teſtimoni um. prio caſu ſufficit ꝓbare ſolã corruptionẽ pᷣ dicto mõ interueniẽte ſo nõ ⁊ pꝛo hoc ſatis fa cir iſte tex. abi ponderat᷑ ꝙ iſti teſtes dicebant ſe corruptos falſum teſtimonium peꝛhibniſſe ⁊ ſic poſſʒ moderari pᷣcedens lec.⁊ diciũ Har. plus tñ mihi placet dictum precedens. ertius ĩ tellectus ur reuocet ſnia ꝓbando ſolam corrup tionem qualitercunqʒ ſit illa ſñia peꝛ rõnem po ſitam in fine lirtere dum dicit ſententiam reuocã dam quia teſtimonium illo cuʒ ſint peꝛiuri nõ eſt aliquatenus admittendum. pondera eꝛgo ꝙ tex.in fi.dum ponit rõnẽ decidendi non fundat ſe ſuꝑ falſitate ueꝛa uel preſumpta: ſed tin ſuper periurio: quod ex corruptela pꝛoceſſit cum inꝛa nerunt ꝙ non precio ⁊c̃. ſupra eo.quotiens te. nõ. j. e.frateꝛnitatis:⁊ nõ. ueꝛbum in fine poſuũ (aliquatenus per qðᷣ nidetur inferre ꝙ diciuʒ periuriorum non deber habeꝛe effectum ſuum ſi conſtat eos eſſe ꝑiuros ante ſniam ſiue poſtea hic enim retractatur ſententia: quia conſtat illos ad quorum dicta lata fuit ſententia fuiſſe periu ros quaſi ſententia lata fuerit per probationes reprobatas:facit quod legi.⸗ nõ. in. c. ij. ð pur. uul. Et cum hec ratio in fine poſita ſit geneꝛal dicã diſpõnem huius.c. procedere ſiue ſententia ſit talis que tranſeat in rem iudicam ſiue non. at tendenda eniʒ eſt ratio que extendit ⁊ reſtringit dictum ad limites ipſius rõnis.l.cum pater H. dulciſſimis.ff. ðle. ij. . c. itelligẽtia ð v. ſig. nõ. Pyp. iĩ re fi. ð re.iu.li.vj.?⁊ Cy. i.l.nõ dubiũ.C. ð leg. ⁊ h lec.młiũ mihi plʒ ex qᷓ gñalr poſſſ ifeꝛ ri ꝙ ſñia lata ad dq; eoꝝ q̃ ſt ꝑiuri nẽit ꝛtꝛactã da lʒ ex pꝰfco ↄſtat eoſ ꝑiuꝛoſ eè ſaltẽ qñ piuꝛiũ fuir omiſſũ.i eadẽ cã ut hic fuit.Ex dictis Inn. colligit aliꝰ itellẽs ꝙ, ex ſola cõꝛuptõe poſſit agi Ʒ ſeꝑatos ut reintegꝛẽt mr̃imoniũ ꝑ bůficiũ tm reſti. ĩ ite. ul ꝑ ↄditõeʒ ex canone:qð dicit ꝓcedẽ &t ſi trãſinerit ad fa nota.Et ad tex. ſupplet ma xime:dicit tũ ꝙ eo cãu aget᷑ cũ maiori maturita te ſeu cũ maiõi diſcuſſiõe ꝓcedet᷑ qᷓ qñ ꝛes ẽ ite gra. Mõ hẽ ĩtellqʒ qͥ indicõ meo ñ ↄgꝛuit ꝛ0i be .c.ſicut pꝛecedens. Mico. ab. g ,Z ſuſ Eniens ad nos. caſuj ( crimis ? mũeꝛis n teſtificat᷑ ẽt ĩ cꝛie ſi monie:⁊ uniꝰ teſtimoniũ nõ ſufficit ad cõdẽnati onẽ.pꝰ põit pentionẽ pᷣſbri. ſo illã exandir.ibi 27 nos. ¶ M. pio bonũ. ar. ex lia ꝙ parochiani admitiũt᷑ ad accuſandũ ⁊ teſtificãdũ 3 rectorem cũ agẽ crie ciuilit᷑ æ facit ad nõ. S. e.c.ex parte ade. 5. o ſimoniã cõm ti non ſolũ cũ pro tpali obtinet᷑ ius mere ſpũale: ut eſt iſtitutio nel electio. ſed ẽt cũ obtinet᷑ ius oↄnexũ ſpũalibꝰ: nt ẽ pñtatio quã fac pochianꝰpꝛonꝰ.iſti.n.pochiãi habebãt ins pntandi ⁊ receperunt illã pꝛomiſſio nẽ pro pntatione fiẽda.aliud.n. ins laici nõ poſ ſent hůe gᷓ de elec. mafſana. z. c. ſacroſancta ⸗ in iurepꝛonatꝰ cõmittat᷑ ſinonia.uide bonũ tex. in. c. pterea. S. ð trãſac. ¶ Hõ.tertio ꝙ ſimõia mirtit᷑ nõ ſolũ dãdo tpᷣale 20 ſpuali: ſed ẽt in remittẽdo debitũ tpᷣale C q ifert̃ ad id de quo ĩ gl.ꝙ remittẽ idẽ ꝗð dare.l.quin eiiã. ff. de calũ. as wi ↄſueuerãt pꝛo bnficio dare ⁊c.ꝙ parochiani pnit ↄpelli ad ſolnedũ qð dare cõſueuerũt pꝛcſbitero eoꝝ. Ex quo nõbilꝛ ifert᷑ ꝙ donatio alicuiꝰ rei multo tpᷣe ↄtinuata ĩducit i ecclia obligationẽ ĩ futurũ:ut ſingulis anis ſic donet᷑ moꝛe ſolito.facit optie.c.ad apoſtolicã ð ſimo. ⁊ nide oĩo qdðᷣ nõ.i.c. ꝑuenit de cenſi. ubi plene dico maxie exaiando dicta Har. i.1. cũ de in rẽ uerſo.ff. ð nmie ret n ſbl pꝛo bñficio ⁊c.ꝙ nbi eccła nõ hʒ ſufficiẽtẽ dotẽ ad ſuſtẽtati onẽ᷑ pᷣſbꝛi:licite dãt pa:ochiani loco bificij aliqᷓ tpᷣalia ꝓ adminiſtratiõe dininoꝝ q̃nimo ad hoc pnt ↄpelli iny nõ.i.c.oĩs xpᷣianꝰ de ↄſe.di.i. q8 itelligo qn ſacerdos neſcit alr̃ nitã ducert̃ ał ſecꝰ ar c.clericꝰ nictum. xci.di. æ. c.i.de cele. miſ. Hõ.·uliio ꝙ ĩ crie ſimonie ẽt cũ agit cin i reqᷓ rit plena pꝛobatio. vñ nõ ſufficit unꝰ teſtis ẽt ũ pᷣ ũptiõe ꝗᷓ oꝛit᷑ ex dicto alteriꝰ qui fuir licti pti ceps:nec dat᷑ iura mtũ i ſupplementũ ꝓbationis cũ cq ſii nõ lenis.ad hoc qdð nõ.gl.i.c.tam ſis. J. eo.nbi aliquid tãgã i. c. fi..de iureiur.? ꝙ ex gicto de ſe ↄfeſſi oꝛiat᷑ aliq̃ pſũptio tʒz expſſe hic Inno. qd nõ. p his q̃ plene dixi ĩ.c.i.S. ð ↄfeſ⸗ S; n qd ſi pᷣſbꝛ remiſſionẽ feciſſet poſt pñ rationẽ ſeu electionẽ. So. dicit Jo. an. ꝙ tẽ no fuiſſet ſimonia: nõ in naluiſſer niſi ad uitã remit tẽtis allegat de rrãſac. de cetero 2 de dona. c.ij. hꝰdico uex niſi pꝛiꝰↄueniſſet ut reciꝑet᷑ ⁊ eligẽt pꝛomittẽs qð poſtea faceret remiſſionẽ ðᷣ qꝰ við rex.i. c. oꝛtaloꝰ. viij.q.iij.æ nõ.dictũ Jo. an. ꝙ ſacerdos põt aliqdᷣ debiiũ ecclie remittere ĩ uita ſua:⁊ hoc itello qn ↄcernit illud utilitatẽ ipſius remittẽtiſ:ut qꝛ ide ninẽ dʒ:ſecꝰſi ał utilirate ipiꝰ eccle cõcerneret.ar. ĩ c.i.de ĩ inte.reſti.æ.c. cum neniſlẽt ð inſti. o. i.colligit ꝙ remittere ẽ dare.in oriũ facit.l.fi.ff.q in frau. cꝛedi.2= l. i. F. cũ uẽditoꝛ. q mo.pig. nel ipo. ſol. So. qnqʒ ex eo ꝙ remitni᷑ nnllũ ↄmodũ ꝑti applicar᷑ ⁊ tẽ nõ qr᷑ dare:utputa ſi remitni exceptio declinatoria ¶ Maniens. fori ułſimil facit.l.ſi fideiufſoꝛ. S .qdaʒ. ff. man. nã dar̃ ẽ rẽ accipiẽtis facẽ iſti.ðᷣ acii. F. ſic itaqʒ et hoc caſu nil fit accipiẽtis.qnqʒ ex q ex remiſ ſiõe aliqd ↄmodũ applicat᷑ ꝑti:⁊ tẽ ſi iliᷣ ẽ liqui dũ ið ẽ qð dõar᷑:ut hic ⁊ ĩ iuribꝰhᷣ allegaris ĩ gl. et. viij. q·iij. talia. Si vo illo ñi ẽ ſiqqũ:ſʒ dubiũ potiꝰdr facẽ q;ᷓ daꝛẽ nł donaꝛe ut ſi ꝛemitti dubi us euẽtꝰlit. ſi or ĩ tꝛſactiõe:ut nõ.in.l.ſiue apð acta. C. ð tꝛãſac. ¶ Bopo. 5 tex. æ nẽ ꝙ cũ cꝛi men ſimõie ſit excepiũ deẽbãt admiiti i reſtes ẽt niles ⁊? ꝑticipes cris: ut ĩi. c.ſi q papa.lxxix. di. n. gl. ij. ꝙ lʒ Z laicũ admittãt᷑ crioſi i cribꝰex ceptis ↄ clericũ.in nõ admitiũt niſi cłicꝰ ſit uil. utputa ifamat ꝰ ut.ij.q.i.ĩ pᷣmis.ð hoc dic ut ple ne nõ. in. cum p de accu.illud tn. c. ſi qs papa nõ ex toto ſoluit᷑ cũ ibi admittãt᷑ ſocij et ð ſe cõ feſſi idiſticte: nec pondeꝛat᷑ an illi ſint ifamari nel non Goff dicit ꝙ ibi ↄcurebant duo cria ſi monie ⁊ leſe maieſlatis.loqt.n. de illo qͥ papa ui uẽte ↄuẽticulas fecit de papatu. als licʒ tales ad mittãt ĩ crie leſe maieſtatis n in i.crie ſunõle vE ſecũduʒ eum admittitur ſociuns. accuſãs.ſed non teſtis teſtificans.uł ſm Obi. iſte nõ erat ̊ cꝛie emẽdatꝰ:et iõ ẽt ĩ exceptig ꝛcpcllẽdꝰeꝛat a teſtio nio: ut i cꝛĩe nae⸗(Bre n pticeps admit tat᷑ iĩ teſtẽ dic ut hẽt ho ſie i. c. l. e.ti. li. vj. ⁊ ĩ cꝛie hẽf.dic ut hẽt᷑ ĩ.c.ĩ fidei fauoꝛc ð hẽ. li. Vj.æ niðᷣ gñalit᷑ ðᷣ teſtibꝰcrioſis ĩ.d.c. ꝑ ruas.iſte.n. ö q* i lia erat ſociꝰcris ⁊ muneris n fuit re ulſus: etiã dũ ciuilit ageꝛet᷑: ut het᷑ i. d. c. i. Oueꝛo nun q́d ꝑ unũ teſtẽ z famã potuiſſet iudex iſtũ condẽ nare ð hꝰcrie gl. pꝛedicta allegat ꝓ ? S:tãdẽ cõ cludit:ꝙ lʒ ĩ cimilibꝰſufficiat un? teſtis euʒ fama: ſecꝰiñ in crialibꝰ ĩ qbus dnt eẽ ꝓbationes luce claꝛioꝛes. Idem urñ uelle Spe. in ti. de noto. cꝛi. F. fama. V. qͥd ſi agẽti. æ uide glo. in. c i de ap. ⁊.iiij. q.iij..itẽ ſepe:qᷓ uolunt famã ? unũ teſtez probare in ciuilibus.do. An. hic inſtat inter te tera ponit duo que mihi indiſtincte non placent primo qꝛ in his que ſunt modici piudicij fama plene probat.ſecundo ꝙ in faciis antiquis exce dẽtibus memoriã hominuʒ: quod ẽ qñ excedit ſoariuʒ centuʒ ãnorum fama plene probar &t in pᷣiudicialibꝰalle.ff. ðᷣ ꝓba.l.ſi arbit᷑ =.l. in ſaã. F. idẽ labeo.ff. ð aqua plu. ar. ? Inno. ð v. ſig. ue nies ⁊.c.q̃d ꝑ nouale pᷣmũ dẽm mihi nõ plʒ qñ fama non habuit oꝛtũ ex ꝓbabilibꝰconiecturis: tũc.n.poriꝰdicunt᷑ nane uoces populi qᷓ nõ ſunt andiẽde ĩ. c. ij. ð elec.⁊=.l.ᷣcurionũ.C. de penis. noluit Mar. in. de mioꝛe. F. tormenta. ff. de à ſti. Secundum dictum non plſßʒ indiſtincre. Maʒ ipurandum eſt ꝑti q̃re a pncipio ſibi nõ ꝓnidit. dicemꝰne bonã ⁊ ſufficiẽtẽ ꝓbationẽ ſi ꝑ famaʒ probo ꝙ iã ſunt mille ãni ꝙ domꝰ iua fuit eccla ↄſecrata.certe nõ puto hãc probationẽ ſufficeꝛe ad domũ tibi auferẽdã: qꝛ cõiter inra nolunc ut fama non inducat plenam pꝛobationem:cvm ſe pe fallax ſu de pᷣſump.cũ in iuuentute 27 pꝛoba tiones debent concludere neceſſario dᷣ pꝛo b. in pñ̃tia:⁊ facit qdð dixi in.c.cum ad ſedeʒ. de reſti. miſun N hini in gferuahh n rätgrnuſnn 1 eCriirkundnn. Ffie nut uidiitzen üsd õ l ſiftim t, iliAumi. muwxkii inub uirhMirin nd Prtiicſonninp iniſi nieleionur ſit i ii⸗ fmen ldhr denrzons⸗ tueliſmmi Cinahi Grſeenido nint inini ffiſriſtigineitn äieſrieſihnmtacsghor tünſrinricſfi puiſen ſeſtrgläitnieſii fricld Rnſchtvi, otinnnirctig ſbitmmiifſihien⸗ buftninig mti tingigirguin ſiſlitihinmi 1 nnniusdn K . Atei Aetd Mueſints locf Smmg ſſſat lip ij nrallocl Arv n mi uſſtiudr ſi cnci tartlgtptitici ſiftcarnieſis mfung.⸗ busditei bunones e ele Gye ni de noto cn. in A ide goin i deo. Cd volom fmi 1 nu eſte; 8do. Bnbic nſinimner te emnbiindſnae non Naten deſom mocha Pirchen ſunn mdo g nſncis nnandere a dominm gvocd e aſ ertedit vorum funa pene robet etin f dpbalſ abit /in ſi.. pb nt Mo. ſigne ur mi dinntihophef onier poeblib Coniecuſts: une nodts opll ſot e tl öcnnoni⸗C.de ens, de nior. vornenn fdd emn mn haſmnar hi ierhrchioſbind cr ſoſtcene Poaniont ſnfumg ſoo.nec ob. iura allegata ꝑ do. An. qꝛ loquunt᷑ qñũ ẽ ꝓbãda pᷣſcriptio rãti tpᷣis:cuiꝰinicij memo ꝛia nõ exiſtit un dicit nõbilit Inno.i.d.c.quid ꝑ nouale ꝙ illa ꝓbatio q̃ fit ꝙ memoria non ex iſtat ⁊c̃.ſolũ hʒ locũ qn ĩ iur̃ expᷣmit᷑ nt ꝓbetur: pᷣſcriptio tãti tpᷣis cuiꝰinicij ñ eſt memõia proce dit gꝰ dẽm dni An.i iſtis caſibꝰñ ãt gñalꝛ in oĩ facto ãtiquo ⁊ ↄcudo hãc mãʒ hꝰ gl.pꝰ Har.i .d. ꝗ. tormẽra. Aduerte. n. narie rperiunt᷑ opĩio nes quidã. n. nolebãt famã faceꝛe plenam fidem nt nõ. gl. i. l. trqᷓ nã Y.fi.ff. de neg. geſ.?.C. ð̊ ꝓ ba. l.iiij. ⁊.l.ubi.C. de iuꝛe doti.⁊ in.c.cũ cãʒ õ. ð pꝛoba.alibi gl.uꝰ uelle ꝙ fac ſemiplenã pꝛoba tionẽ:ut nõ.i.l.iij.ff.de teſti.⁊ h̊ ⁊.d..itẽ ſepe. 2.c.i.de appella.æ.l.admonẽdi.ff. de iureiuran. æ.l.ĩ bonef idei.C. e. Alij nidet᷑ dicere ꝙ fama nullo mõ pro bat ſed pꝛobationes iã factas ↄfir mat:uñ ſi utraqʒ ꝑs płe probaꝛet optinẽt illa qᷓ hʒ ultꝛa aliã ꝑtẽ famã. d.l.iiij.æ.d. S. itẽ ſepe dũ dnt ↄfiꝛmat ⁊c.iõ dñt ꝙ fama ni pꝛobat cũ nno teſte cũ ſolũ ↄfirmat probatõeʒ iã féam:ſʒ dẽum nniꝰteſtis ñ ẽ probatio:iðo ñ poteſt ↄfirmari:⁊= hãc opionẽ tenẽt Ja. ð are.?æ An. ð piſ.? Ja. de bel.ið tẽuit pᷣterꝙᷓ ĩ cãis breuioribꝰarg.aut᷑. niſi breuio?s. C. de ſen.ex.ꝑi.reci. Di.ãt i.l.ex cuſant᷑. S. i.ff. ð̊ excu.tu.⁊? Cy.i.l.fi. C. de teſti. 2⁊ i.l.iiij. C. de ꝓba.tenẽt ꝙ gl.h.ut ĩ ciuilibꝰ ꝓ bet cũ uno teſte ni qt ĩ crialibꝰ.cũ ãt reqrãt̃ pro batões luce clarioꝛes:ut ĩ iuribꝰpᷣ alle.in.gloſa. B it. diẽ i.d.O. tormẽta:ꝙ q̃dã ſũt ĩ qbꝰſuffic famã eẽ ʒ ſic ĩ neritate n ſit ⁊ rũc ſufficit pꝛoba tio fame ut..l.bãbariꝰ.ᷣff.ð offi.ptoris ⁊.l.i.C. ð teſta. ⁊.l.i.. aꝛbit᷑.C. ð ſen.adð.iii.q.vii.g. tria. V. uexiñ ĩ his.n. iuribꝰ n reqrit᷑ vitas ſed ſuffiẽ famã ſubec.qnʒ reqᷣrit ueritas ꝙ ita ſit ⁊z qdã tũc ſũt ĩ qbꝰipᷣa fama ſeu coĩs opio ueꝛitatẽ faciũt ⁊? ĩiducũt:⁊ tũc ſuffiẽ ꝓbatõ fãe ut.l.labeo ff. ð ſuppł. lega. æ. I. cũ ölaniõis. F. aſinã. ff. ð fũ. iſtr. cñ ſitbꝰ. MNã ibi ſuffẽ proba? ꝑ famã ꝙ ali q̃ vᷣba hẽant cenũ ĩtelleciũ ad inferẽdũ ꝙ diſpo nẽs ĩtellexeꝛit.qᷓdã ſt ĩ qvꝰ cõis opio ſen fama ñ iĩducit ſʒ iducit᷑ ad ali probãdũ ⁊ iũc ſi qͥdẽ ꝓ bat᷑ fama ſimplłꝛ ex noce populi ñ ꝓbata aliqᷓ pᷣ ſũptiõe ex ꝗᷓ.d. opio ſeu fama originẽ traxerit 2z n pꝛobat:qꝛ tũc magis dꝛ uana nox populi q ñ eſt exaudienda.d.l.decurionũ Hʒ.n.ñ prober ſᷣm eũ tamẽ adiunat probationẽ iã factã. d.l.iij.G. eiuſdẽ quoqʒ:ſi neꝛo ꝓbat᷑ fama ⁊ cũ h̊ ꝙ tꝛaxe rit originẽ ex probabilibꝰpiecturiſ tẽ diẽ Bã. ꝙ i ꝗpnſdã caſibꝰfac plenã probatõcm utputa ĩ bis qᷓ ſũt modici pᷣiudicij ⁊ ſic ĩtelligat᷑ gl.i.d.l. ubi ĩ qua ſufficit probare ꝑ famã ꝙ maꝛitꝰmale ntitur ſubſtantia ſua ad effectũ ut ꝛeſtituat dotẽ Me quandoque habet effectũ ſᷣm eũ ur tꝛãſ ferat onꝰ probandi in aduerſariũ:ut qñ qs cõi opinione habetur pro libero ut.l.ſi mater.C. ð ſta. defũ. æ nide quod nõ.in.c.uno ut ecc.bene. alꝛ iſta fama nõ facit plenam ꝓbationem ſᷣm eũ An ãt faciat ſemiplenam ita ꝙ plene ꝓbet cum uno teſte dic ꝙ debemꝰ cõſiderare idicia ? pᷣſũ ptiões ex quibꝰ ipa fama traxerit originẽ an imł tum urgeãt an nõ:⁊ ſᷣm bec arbitrabit᷑ an fama faciat ſemiplenã ꝓbationẽ uł nõ ⁊ ſic dicit debẽ itelligi gl.i. d. l. xcuſat.ff. execu. tu. ⁊ i. d.liij. F. eiuſdẽ. ¶ Et ex his ifert ad qõeʒ:ſtatuiũ diſ ponit ꝙ ĩ aliquibꝰ caſibꝰ ſufficiat ꝓbare malefi ciũ ꝑ publicã famã. diẽ. n. debẽ ĩtelſigi ðᷣ fama 4 traxit originẽ ex plibꝰ cãis q iducũt popnulũ ad ſic dicẽdũ uł credẽdũ als nõ eſſ fama:ſʒ magis uana uox ppli ð qua nõ ẽ curandũ ut. S.dixi.dʒ n. itelligi ſtatutũ ðᷣ fama legitia ſm euʒ q nerba ſũt młiũ nõnda. Et faciũt ꝓ hᷣ ultio nõ. ꝑ Inn. i.c.cũ opoꝛeat ð accu.ubi dicit ꝙ teſtes ðponẽ tes ſuꝑ ifamia dnt reddẽ cãm ſufliciẽtẽ ſui teſtio nij.no. n. ſufficit dicẽ ꝙ pplłs hʒ illũ ſuſpeciũ ad mãʒ uide qð ponit Jo. an ĩ addi.ſpe.ſuꝑ. G. fa ma ð noto.cri.ubi ponit duas opio. orias anti quoꝝ. ¶ S ne captinẽ itellectũ ꝓpriũ ſumpłr referẽdo alioꝝ igenia ſubijciaʒ ĩ effeciu qð mihi Vs i hac mã ſatis difficili.aut eni fama ꝓceſſit ex inimicis.⁊ ð ea nõ ẽ curãdũ:ut i.c.cũ i iunẽtute ð pᷣſump.⁊.c.łʒ ex q̃dã ð teſti ⁊.c.qliteꝛ ⁊ qñ.ij. ð accu. Aut nõ ↄſiat ꝙ ꝓceſſerit ex inimicis et aut nerſat in his ꝗᷓ ſũt in aſſiduo æ publico uſu ⁊ ꝓficit ĩ duobꝰ:prio ad declarãdũ uocabulum dubiũ: ut.d l. labeo ⁊=.l.cũ delaniõis.. aſinaʒ pᷣ allega.cũ ſilibꝰ.ſᷣo ꝓficit nt utiliiate publica ſua dẽte: ex quo nõ agit ſpecifice ð pᷣiudicio alteriuſ teneamꝰ cõeʒ opionẽ pro ueritate: ur. d l. barba rius ⁊ i.d. .tria. Aut uerſat᷑ i alijs ⁊æ aut n ꝛed dit᷑ cã rõnabił vn ꝓceſſit ĩfamia æ nõ fac aliquẽ gradũ ꝓbatõis:ut.S. dixi poſt Har. ſʒ coadiu nant probationẽ ꝑfectã. Aut reddit᷑ ca ꝓbabił ⁊ ꝓbat᷑ ⁊ iũc poſſẽt eſſe ita ſtricta indicia ⁊ con ſecture ut ẽt plene ꝓbarẽt ĩ ciuilibꝰ: ſʒ tũc ꝓba tio ſolũ fingit ex ĩdicijs ⁊ nõ ex fama: iuxta ea q̃ plene dixi in.c.tertio loco ð ꝓba. ant nõ pꝛobã tur ita idicia ſtricta:æ tunc puto ꝙ ſi agit ex Zc tu uł rei nẽdicatione ul quaſi ſen alia actione fa ma nõ facit gradũ pꝛobatõis:ſed tin coadiuuat ita loquit᷑ tex.i.d.l.iij.?.d. S. ſepe. Et ẽ rõ qꝛ ꝓ batioes dũt ↄcludẽ neceſſario:ut.i.c.ĩ pnñtia de ꝓba.l.nõ epiſtoł.C. e..l.actor ⁊.l.cũ res.e.ti. fama. n. ſepe fallax ẽ ut expꝑietia docet ⁊ ð iuẽ ẽt diuino requirunt᷑ adminꝰ duo teſtes: ut ſit plẽa 7 ↄcludes pꝛobatio ubi agit̃ ð pᷣiudicio alieriꝰ: ut le.⁊ nõ.i.c..ʒ uniueꝛſis ð teſti.⁊ hoc noluer̃t quidã ãtiqui:ut recitat Jo.an.in loco Palle. Idẽ puio ubi nõ agit̃ ex pciu ſi eſt piudicij nõ modici: ut ꝓbat i. c. tã Iris.. e. ubi fama ⁊ aliq teſtes ſingulares nõ ſuffecerunt ad effectũ caſſã di electiõeʒ electi. Si ueꝛo agr ad aliũ effectũ:tẽ pꝛobat ĩ his qᷓ ſi modici piudicij ⁊ qᷓ ð facili płe pꝛobari ñ pnt:ut i probãdo mortẽ alterius lon ge abſentis nel ꝙ maritus male ntituꝛ ſubſtãtia ſua uł ĩ pꝛobãdis finibꝰdioceſũ:ut i.c.cnm cãm ſupra eo.et in ſimilibus hoc uerum:niſi in caſi bus in quibus iura exigunt pꝛeſcripiionem tan ti temporis de cuius inicio non eſt memoꝛia. tũc enim neceſſe ẽ ꝓbare ꝑ famaʒ ſeu cõeʒ opi. ¶ De ieſllbus. qꝛ alit᷑ ipoſſibił eẽt probatio: ut. S. dixi: ⁊ an ſit dfia inteꝛ famã ? cõeʒ opi. videlʒ ꝑ Jo. an. i. d. F. fama ¶ In cꝛimialib vo qñqʒ pᷣſtat mãʒ idi cendi purgationẽ. ij. q.V. pᷣſbytĩ ſi a plebe 7.. accu. accedẽs cũ ſi. Quandoqʒ dat mãm iqrẽdi ut de accu.qᷓl: æ quando.ij. Qnq; ſuſpendendi ab offõ ⁊ benekficio.diſtiguẽdo tũ prout legitur = n. in. c. inter de purg. cano.⁊? ꝑ Jo. an.i.c. i. de accu.li.Vj. OQñqʒ coadinuat ꝓbatiões iã fac tas ſen alia admicula: ut ĩ. c. pterea. . e. Sʒ gra dũ pꝛobatiõis nõ facit: qꝛ pꝛobationes in criali bns dñt eſſe luce meꝛidiana claꝛioꝛes.C. de pꝛo ba.l.ſciãt cũcti canõiʒata.ij .q.viij. ⁊ ĩ.c.epipha niñ. vV. q. Vj. æ ꝓbat ĩ. d. c. tã l̃is nbi nõ facit ſe miplenã probationẽ ẽt ſi agit de crie ciuilr. for tius eꝛgo ſi agit᷑ crialr:? ͥ nõ.Et h cadit qõ an probationes diuerſe ſpẽi debeãt miſceri ad faci endã plenã pꝛobationẽ ðᷣ qua plene dixi in. c. cũ cauſam de pꝛoba. Mi. abb. Falus. J aſus. Atte Auſam que. ſtatiões ĩ uno iudicio recepte fidẽ faciũt in eadẽ cã ⁊? inter eaſdẽ ꝑſonas coꝛã alio iudice. h.d.? nõ di nidit 5. ꝙ acta cõcernẽtia merita cãe non reſiringunt᷑ reſpeciu effectus quo ad ꝑſonam in dicis corã qno acta ſũt ſʒ operant᷑ effectũ ſnuũ ẽt corã alio iudice. Et idẽ vẽ dicendũ ð acti. ↄcer nẽtibꝰ oꝛdinationẽ: ut lit.nõ ↄtel. ſilibꝰ ꝓbari v i. c. fi.ẽ ð̊ ꝓba.¶ Sʒ qro nũquid bot ſit ue rũ idiſtincte Inn. b iſtat æ nide glo.iĩ cle.ſepe de vb. ſig. latius ꝑ Bar. in.1. cũ lite.ff. indi. ſol. ? ali quid i.l.cũ apud eo.ti.et ut claꝛe ↄclndã mãʒ ad nerte prius ꝙ acta q̃ fiũt ĩ indicio ſunt triplicis qualitatis. Quedã eni cõcernũt ordinationẽ in dicij.ur citatio libelli oblatio lit. Oteſ.ſatiſdatõ ⁊ ſilia qᷓ alio uocabulo appellãt᷑ acta iudicij ſen in dicij ordinatoria qdã ↄcernũt indagatiõeʒ neri tatis:ut ſũt atteſtati.ſen depoſitões teſliũ confeſ ſiones ⁊ ſiłia que alio nocabulo dicuntur acia litis ſeu cauſe:quedã ↄcernũt deciſionẽ negocij nr ſñie que ferunt᷑ in cã: ⁊ de hoc ultimo nõ trac tatur h:ſed eſt mã ti. ðᷣ re indi.⁊ maxime i. c. pe. . c. cñ ſuper ⁊. c. cũ inter.e.ti. Hoc pᷣmiſſo cũ 4 rit an acta ĩ nno iudicio faciũt fidẽ in alio:diſti gue aut iſtãtia iudicij nõ ẽ ꝑempta aui ſic puta ꝑ lapſũ triẽnij ð iure cinili nel ꝑ abſolutõeʒ fcaʒ ab obſeruatiõe iudicij ꝑꝑ ieptitudinẽ libelli nel ꝓpteꝛ ↄtumaciaʒ actoꝛis fʒ ntrũqʒ ius:inx nõ. i.c. ↄſuluit de offi. dele.⁊.c.exaĩata de indi. et in .l. ? pedẽm. ff. de iudi. p cãn h oĩa acta ſiue ſint oꝛdiatoria ſiue ĩſiructoria cãe fidẽ faciũt eoram indice ſubrogato:ut ſuꝑ eis poſſit procedeꝛe ſiẽ pᷣdeceſſoꝛ. pꝛobant᷑ hᷣ iũcto.c.fi.ð pꝛoba. i.l. moꝛtuo.ff. ð iudi. Idẽ.n. ũ iudex. ar.l.pꝛopõe bat᷑.ff. iudi.⁊.c.ĩnotuit ðᷣ elec.⁊.c.eccła ſancte marie. 5. ut li. pẽ. Idẽ dicẽdũ corã indice appel latiõis: ut ĩ.l.is apud quẽ.C. ð edẽ.⁊.c.cum ad ſedẽ de ꝛeſti. ſpo.et. c.ꝑ tuas.j.ð appel.cum ibi nõns ð ſariſdatiõe Vo ð indicato ſoluẽdo ł iudi cio ſiſti dic ut plene le.? nõ.i.l.cũ apud et.:.iij. ff. iudi. ſol. ¶ Sed dubito quid in iudice alte rius tribunalis: utrũ acta ſaltim iudicij ordiato ria faciãt fideʒ corã eo: ut ſuꝑ ilł poſſit ferre dit finitiuã ? credo ꝙ; Iʒ acta ↄceꝛnẽtia iueſtigatõeʒ Hitatis faciãt fidẽ coraʒ alio tribunali. ar.l.cum antea. E. de aꝛb. 7. c. ĩteꝛ dilectos ð fi. inſtꝛu. ſecꝰ puio ĩ ↄcernẽtibꝰordiatõem ipſiꝰiudicij.ar.op. i.l.ij. in pn. ff. indi. ſol. Nẽ hec acta ordiatoꝛia reſtrigũt᷑ ad ipᷣm iudicẽ uł ſubꝛoagtũ.uñ in his obſeruat᷑ conſuetudo cuiuſqʒ foꝛi:ut.l.iij.ff.e.⁊ nõ. ſuꝑ ſica de ↄſue.? hꝰq ad pᷣmũ mẽbrũ qñ iſtatia ñ ẽ ꝑẽpta. ¶ Ciꝛca hoc tñ dubitat. p qͥd ſi ðpoſitões teſtiũ ni fuert publicate coꝛã indice ꝛecipiẽte:nũqͥd faceꝛẽt fidẽ corã alio iudice:⁊ hᷣ qõ ẽt cadit ĩ alio mẽbꝛo qñ inſtãtia ẽ ꝑẽpta:ut pʒ ex. . dicẽdis. Ja. ð are.i.l. geſta. C. ð reſti. in ite. tʒ ꝙ nõ faciẽt fidẽ ⁊ ꝓ hfacit ille tex. dũ ꝛe q̃rit ꝙ ſint ꝛedacta ĩ publica monumẽta ⁊? idem lẽtit glo.i.l. ꝓperãdũ.C. ð iudi.? ĩ.c.fi.ð ꝓba. ſuꝑ vbo alioqͥn. Mar.i. d.l. c lite tz faciüt fi dẽ ⁊ petet᷑ pnblicatio ab illo iudice alteninſtan tie coꝛã q ꝓducũt.ad hoc allat Inno.ĩ.c. albe ricꝰ. . e. ? nide ꝑ eũ oĩno ĩ. c. cũ ĩ ina dioceſi. . te. do. An. tzʒ ꝙ ẽ ĩ optiõe ꝑtiũ an nelint ill fidẽ adbiberi an de nono eoſdeʒ teſtes ꝓducex ꝑ.c. cũ cãm. j.e. in fi. niſi teſtes illi eẽnt mortui.aꝛ.c. pntata. J.e. Ego puto ꝙ; corã iudice ſubrogato ſine ſit einſdẽ tribunał ſiue appellatõis in dubio faciẽt fidẽ: qꝛ cenſet᷑ ideʒ iudex.d.l.moꝛtuo.=.l. ꝓpõebat. ff. de indi. ⁊. d.l. is apud quem: als ſe queꝛet᷑ ꝙ ſnia lata ſine publicatiõe teſtiũ ñ poſſz ꝓfirmaꝛi ꝑ indicẽ ad quẽ niſi de nono ꝓduceꝛẽ tur teſtes: qdðᷣ nõ ẽ dicẽdũ cũ ad naliditateʒ ſnĩe nõ reqrat᷑ pnblicatio atteſtatõum: ut nõ. Haꝛ. i .l. ꝓlaram. C. ð ſen. ? ĩterlo. ſed corã alio indice non ſubꝛogato poſſet dubitari:ſed nihilominus credo ꝙ faciẽt fidẽ ⁊ ſequoꝛ ĩ hꝰ HBar. ? Inn. 2 ꝓ bꝰbonꝰtex.i.c.cõſtitutꝰel.i..e. tẽ fac .c.qm ↄ de ꝓba.nbi nõriſcribit dcpoſitiones teſtiũ ad ppetuã rei memoriã. nõ eꝛgo ꝛeqᷣrit pu blicatio ad fidẽ faciẽdam cum anctas nõrij pꝛe ſtat eis fidẽ ? nõ publicatio: ut pʒ in.d.c.qi 3 Item publicatio nõ fit ad pᷣſtandã fidẽ ipſiꝰ depoſitionis:ſʒ nt diſputet᷑ ſuꝑ eorũ dictis:ut in .c.quali ⁊ qñ. S. dʒ.j.ð ccu. ⸗ i. c. pñriũ.ʒ.e.nõ ob. illa l. geſta qꝛ nõ rerit publicanõe; fiẽdã.ſ. ꝑ iudicẽ:ſʒ ut publica mann oↄſcꝛbat᷑ ñ ob.c.cũ cãʒ.j.e.qꝛ nõ ãnullãt ibi teſtes ex vᷣfectu pnblica io.ſʒ potiꝰex alio defectu: ut ibi nõ. Inn. ⁊ Ci doc. ita ꝙ nullibi apte ꝓbat᷑ opio ↄꝛia 2 vu bitat᷑ circa boc mbrũ ⁊ ẽt ſequẽs ĩteꝛ qs pſõas faciãt fidẽ h acta. So. dicit h Inno. quẽ ſcqᷣn⸗ Har.i.d.l.cũ lite ꝙ naleret non ſolũ ĩieꝛ eaſdẽ ꝑſõas int᷑ quas facta ſũt:ſj ẽt inter eoꝝ bẽdes: dũ tũ ad ið ⁊ eodẽ mõ agar᷑:ut d c albericꝰ. . 8 li.ca.l.iubemꝰ: imo plꝰnẽ fʒ eũ ꝙ oĩa acta fca zſpiciẽtia cãʒ eſto ꝙ ſnĩa nõ ſit lata ꝓſũt n ſoluʒ ꝓducẽtibꝰ? eoꝝ hẽdibꝰ:ſʒ ẽt oĩbꝰqdꝰꝛes iudica ta ꝓdeſſet. Exẽpluʒ aliqs a quo petebat᷑ fũdus pbanit ꝑ teſtes ꝙ ſuerat: poſtmoduʒ pendidit NN, ibrufe Gs g ier ſia gbin⸗ . auni „ bum gm⸗ moͤr le cnn Nann eGin 1 ſonithſmliſihn nti in ſiß uin irinelunn, lir Apur inAatergld/ teitthiſiiistnbn iitcrrgſt uhnn m ilnepzöganninſenr age Aeſochdleg Kunaidm rr ctot rnr un on aun Perii ricinind lier Norn iltisnti Ald kine ninlud Rriiglntdi⸗ aiCedaäzenheg Oiſrättitnau MAgipinrichü ii Uelipnimnpiiiun Eriniiniſcihmi utecntliw n e jniegliern Br ⸗ Mriininn,,, ubfliieni gmüriaiiee hlriiſtn gin rim ibſa — . Kil geii Cdil ticſögbe, ionn Dridltilrngiif eimi Ehſenin 1 lo ocic dneneſtſhn ai iuii Adaeiln Nmici eaidenüowit ci mdci, do. Annz geioptiegtün iriiei bem m e wNo ig ſa ocnie in ſcuni Aeu . Gνuwddrng uan, ior dr / Egranci h ido/No fe udl 10 /6 P0 en n ſe ſin uſne oblenietetiü poſd Oudciadgri niſ deſtod lnei töi Reili i N iälmeftie rhicno neſndnmn md Ond Cöleni l cori dio weſee arien viblomrinos u dole biattſe wono W auaiditſeanmid B m. ictim ii (eid 5 N rerda oſnini⸗ 3 õ i ſacſedan Cun van niii u . ſöobictonn notan enli ſe z n imuſti tio no⸗ ,„ i,Kae Im vish iibcoi acn inns tan tic fid el nintgj. è..,. cablcatgfii⸗ ſcwiiſſchl⸗ ⸗ lech illum petro certe ꝓderunt atteſtationes petro: ſicut ꝓdeſſẽt ei ſñie late ꝑ uẽditorẽ.ff.de excep. rei iudi.l.ſi a ie.ꝗ.i.et.O.iulianꝰet bn fac̃.c.iter dilectos. J. nec atteſtatões de fi.iſtru.arguendo ꝑ locũ a ſpali.hoc iñ nõnter limirat Mã. qn te ſtes ſeu alia acta geſta ſũt ↄ pnite. Si ãt ↄ abntẽ otumacem:tũc lſʒ noceat ↄtumacia: non in alijs pſois qͥdꝰał pᷣiudicaſſet ſi fuiſſet actũ õ pñtem: ſiẽ dicimꝰ i ſñia:ut nõ noceat illł qbꝰał nocuiſſet ſi fuiſſet lata. õ̊ pntẽ.q̃ſi tũc nideat᷑ ꝑ ĩiuriã ſuaʒ oↄdẽnatꝰad hoc.l.põponiꝰ.F. meminiſſe ⁊.l.qui repudiãtis ðᷣ ioffi. teſta.⁊.l.ſi pſes. C. de pig fac .c.fi. de em. ⁊ ue.iter ꝑſonas ãt oĩo exneas non faciũt fidẽ ſʒ aliqualẽ pſũptiõem:ut nõ. Haꝛ.in .vl. a ſnia. ff. de appella. æ nõ.i.d.l.ſi duo patroni .ff. de iureiurã.? ꝑ Cy. in.l.is apud què palle. Alliã limitatõem põit do. An.dicẽs ꝙ ni faciũt fidẽ iter alias ꝑſonas:qn agit᷑ ad utilitatẽ priua tã:ſecꝰſi ꝛõᷣne publice uulitatis uult iudex mouẽi ex officio ſuo rõne ↄfeſſionis habite inteꝛ pꝛiua tas in alio iudicio:exẽplũ actore agẽte ↄ bnñnici atum ⁊ nil ꝓbãte reꝰſpõte fuit ↄfeſſus defectum iuꝛis ſui lʒ nõ ꝓſit ↄfeſſio ur ſñia ferat ꝓ actoꝛe ex quo nihil ꝓbanit de iure ſuo:nec ut re us p uet᷑ cũ ad hoc nõ fuerit actũ:iñ index ex officio ſuo potit pᷣ modũ ichoãdo nonã iſtãnã õ ilum ꝓcedẽ vᷣtute ↄfeſſiõis i alio iudicio int alias ꝑ ſonas allegat Soe.de act᷑.⁊ peti.ꝗO. ſuꝑ actione v. qd ſi reꝰ. Ego allego ↄpoſ.?æ Jo. an. i.c.mã datũ de reſcrip. Et aduerte qꝛ idẽ uoluit JInn. ĩ. d.c.q̃it᷑ ? q ĩ fi.ĩ alijs factis actiſ dũ ageret ciuilit᷑ de crie:ut poſſit iundex pꝰmodũ ſuper illis ſe fũdare ꝙ nõ p ʒ:qꝛ młia forte oppoſuiſſer g teſtes ſi credidiſſet ꝙ aduertẽnt᷑ ad im piudiciũ ſecus ĩ ↄfeſſione ꝓpa.in illa.n. non cadit excuſa tio:ut nõ.idẽ Inno.i.c.ꝑ ĩqſitiõem de elec.⁊ õ illã opi. Inn. repꝑi glo ·i.l.ſi qs a ſe füdum. C. ad..iutł de ui publi. ? D nol. in. . iij. ff. ui. bo. rap. ¶ tẽ dubitat᷑ nũquid iter eaſdẽ ꝑſoas ac ta faciat fidẽ ĩ alia cã Inno. hic ꝙ non:dicit.n. ꝙ ſolũ faciũt ſidẽ ĩ alia cã qñ ad idẽ agit ł et ad aliud ꝙ mi pendet ex pᷣncipali qe ẽ ſi atteſtatio nes ſint ſuꝑ m'imonio ñ ualebut ad ꝓbadum le gitimtõem filiorũ.j.e.albericꝰrefert alios dicẽ ꝙ nalẽt hoc caſu ultimo quo ad pſumptionem tm et nõ quo ad ꝓbatõeʒ Har.i.d.l.cũ lite ſim płr trãſit cũ pᷣmo dicto:ut ualeãt cũ ad ide agit im ſʒ alꝛ loqᷣt i.l.ij ni bo.rap.ibi dicit ꝙ ſi pro batiões ſint facte ĩ ciuili pᷣncipałr circa delicium nõ faciẽt fideʒ ĩ criali:ut nõ.glo.i.d.l.ſi qs a ſe fũdũ et ꝓbat᷑ ſᷣm eũ i.l.iij.ff. de teſti. . idẽ diuꝰ ibi teſtibꝰnon teſtimonijs ⁊c̃. Et rõ qr i crialibꝰ reqrũt᷑ ꝓbatões luce clariores. Et adde rõnem quã S.dixi ⁊ itelligit ꝙ nõ faciũt fide.ſ.plenã in admiculãt᷑ ſjm eũ arg.l.qꝛo ĩ fi.fl.de edi.edic.et .l. capite qᷓnto. ff. de adł. Aut ꝓbatões ſũt facie iĩ cã ciuili ſuꝑ aliquo admiculo ad crimẽ et faci unt fidẽ ĩ crminali ut.l.i.⁊.l.pſes.ff.de plagia. Aut ꝓbatiões ſt fce ĩ criali ⁊ ꝓſũt ĩ ciniii.itelli git tñ int eaſdẽ ꝑſõas.alłat.c.ueniẽs ⁊.l.is apð De teſtibus, quẽ ⁊ qð ibi nõ.pᷣalł.=.l.cũ antea ĩi fi. C. ð̊ arb. Iẽ dicit iter alias ꝑſonas qͥbꝰ p̃iudicaꝛet ſñia ar. eorũ ꝗᷓ S.dixi:allegat ĩ Sriũ.c.neniẽs.ij.].eę. ubi diſtinguit᷑ an agat᷑ ad eũdẽ finẽ an ad aliuʒ. p caſu faciũt fidẽ. ſo nõ.ad idẽ qðᷣ nõ. Inno.i c.ij.ð or.cog.ubi dicit q ꝓbatões facte ſupeꝛ exceptõe nõ faciũt fidem ſuꝑ actiõe:ipᷣe rndet q; illa d'ia an agat᷑ ad eũde finẽ an ad aliũ ſibi nõ placet ĩ qõne ꝓpoſita:ſʒ putat ſic dicẽdũ q; aut ꝓbatiões fuerũt pꝛĩo facte i cã ubi ſufficit ſũma ria pꝛobatio: uł fuit facta nõ ſeruato iuris oꝛdi ne nt añ lit.ote.ſuꝑ aliq̃ dilatoꝛia.⁊ tũc ñ foc ũt fi ſẽ ĩ alia cã:ẽt iter eaſdẽ ꝑſonas:⁊ hũc dicit eẽ caſũ ĩ.d.c.ueniẽs:⁊ ſic dicit itelligẽdus pᷣmiſſum dẽm Jan. ibi. n. ꝓbatões fuerũt recepte ſuꝑ di latoria:ſecus ubi fuerũt recepte ſernuato orchne inꝛis.⁊ plene ad hoc qð nõ. Inn. i.c.fi.de ordi. cog.⁊ h̊ ſũt bñ nõnda ⁊ pʒ multũ rñſio ad illud .c.uenies. Naã tex ibi põderat ꝙ li. nõ ↄteſ.fue rãt ille ꝓbatões recepte i alio indicio. Sʒ atten de qꝛ Dar. loquit᷑ qn ſuꝑ eodẽ agit᷑ ſʒ ad aliuʒ finẽ:ut qꝛ ð eo prio fuit aciũ criałr nũc ciniliter NMãi rõe ↄnexitatis ſeu unitatis ſubiecti ſatis ad mitti põt ut ꝓbatões ĩ una inſtãtia faciãt fidẽ in alia: ar.i.c.i.ð cã poſ.? ꝓprie. Sʒ maius dubiũ ẽ nũquid faciãt fidẽ iter eaſdẽ ꝑſonas ĩ alia cã ꝓrſus ſeꝑata.Et prio vꝛ ꝙ nõ.ar.i.c.ĩter dilec tos. F. nec aiteſtatões ð fi. iſtrnu.ubi pugnabant᷑ ille atreſtatões duabꝰ rõnibꝰ. pria qꝛ iier ale ꝑ ſonas Fa ibi qꝛ ĩ alio iudicio recepte fueꝛãt:non g ſufficit ut ĩter eaſdẽ ꝑſõas agaĩ ſi in alio iudi cio:ſʒ ad aliũ finẽ recepte fuerãt:ĩſii ð nup. af finitatis ubi pʒ ꝙ nõ ſuffſicit unã cãʒ cefſare:ſʒ ĩ Sriũ facit.c.eũ el. ð vᷣ ſig.ubi le.⁊ nõ.ꝙ acta ĩ ducũt notoriũ. Ite inſir̃n qn; facit fidẽ ſuꝑ eo ſuꝑ quo pricipa r nõ fuu ↄfeciũ.l.optimã.C.ð Shen.⁊ ↄmit.ſtip.⁊ ð pᷣſump.c.illð:facit qdð nõ. gl.ij. i. c. cũ oli ð cen.⁊ hec ꝑs tãq; equior plus mihi plʒ. Mon.n. debemꝰ opprimẽ ⸗ anguſtare Hitatẽ cũ his nanis ſubuilitatibꝰ. ar. c. ecce. xxiu j .q.iij.⁊ i.c.abbate ſane in fi.ð ꝛc warl. v⸗ UWenio nũc ad fᷣm mẽbꝝ pricipale qn eſt ꝑcẽpta iſtãtia:i quo dic ꝙ ꝑ iſtatie ꝑeptiõeʒ ſolũ ꝑimũt acta litis ordiatoria q̃ ał appellant᷑ acta iud cij: ut citatio libelli oblatio lit.Ote.ſanſdatio ⁊ ſilia: nõ at ꝑimũt᷑ acta cãe iẽdẽtia ad vᷣitatis ĩidagatõ nẽ ut depoſitio teſtiũ:ↄfeſſio ꝑuũ ⁊c̃.nt ꝓbar̃᷑ ex .l. cũ lite moꝛtua pᷣal.iũcta.l.cũ õtea.C. ð̊ arbi. 2.l.iubemꝰ. C. li. ca. 2.l.fi.ð reſti.nõ.i.l.pꝛo pe rãdũ. C. ð indi.⁊ hec ẽ ↄcluſio Inn. h̊ ? Har. i. d.l.cũ lite ⁊ nide gl.i cle.ſepe ð v.ſig.ĩ vbo ðᷣ fenſiões. Rõ diuerſitatis ẽ qꝛ acta reſpicietia ðᷣ ciſionẽ cãe nõ ſũt acta iudicij:ſʒ cãe que non pe rijt: ut i. c. exaiata ðᷣ indi. Ideo nec ipſius acta: acta iudicij ordinatoria in tin ꝑuenit ꝙ nõ na let poſtmnodum ſententia ſuper illis lata: quia re peritur lata ſine tela indicij ? ſubſtantialibus de bitis ut nõ.glo.i.d.l.ꝓperandũ..i.in vᷣ.ixien nij nec ꝓdeſt ↄſéſus ꝑnũ æ iudicis.peꝛ.l. neme poteſt. ff. de le.i.⁊.c.unicum de lit. conteſtatio. Acta vo cãe pẽpra inſiantia faciũt fidẽ ĩ eodeʒ nel alio iudicio fʒ ꝙ plene dixi i mẽbꝛo pᷣcedeii Sʒ circa hoc fᷣm mẽbrũ dubitat᷑ nũquid ꝑepꝑta iſtantia peat oĩo effectꝰ actoꝝ ꝑẽptorũ. Inno. H 7 Har. i. d.l. cũ lite cõcludũt ꝙ boꝝ actoruʒ iudicij duplex eſt effectꝰ. Quidã ẽ ð fumuro it ꝑ ea = ſuꝑ eis ferat᷑ ſñia ⁊ iſte peꝛijt ut S dixi.Ali ns eſt effectꝰ iã ꝑfectꝰ de pᷣteriro ante ꝑẽptioneʒ iſtantie ? iſte remanet exẽplũ ꝑ lit. cõte. q cfficit malefidei poſſeſſoꝛ.l.nẽo.C. de acquir.poſ.⁊.l. ceriũ de rei uẽdi.ꝑpetuat᷑ actio:nt.l.fi. C. de pᷣ ſcrip.xxx.uel.xl.an.res efficit litigioſa.C. ð liti. aut. litigioſa ⁊ ſic ðᷣ alijs.talis ãt effectꝰ ñ ꝑimit pẽpta iſtantia:qꝛ effectꝰiã ẽ ꝑfectꝰ:ꝑ hoc.d.l.ꝓꝰ perãdũ:æ qð ibi nõ.S.i.qʒ aliud ſentiat gl.i.l.ii. C. d fru. ? lit. expẽ. Sed pꝛimũ dictũ cõit tenet ſed nide gl. fi. j.e. ſignificauerũt q̃ ur̃ ſentire op poſiũ. Sed põt illa gl.ut ſaluet᷑ itelligi qnĩ quis fnũciat iſtãtie: ſic loquit᷑:tũc.n.qꝛ uꝛ diffidẽ ð inẽ ſuo tollit᷑ eff ctꝰ ẽt iã ꝓductꝰ:ſecꝰ iñ ſi ꝑijt ex ure ni iudicis diſpoſitiõe: ut ſic potiꝰ ſubueniat ei qui ẽ ĩ neceſſitate oſtimtꝰ. ar. c.de aꝛbitris ðᷣ offi. dele. li. Vi. rede oĩa ꝓcedũt ſine acta ſint geſta corã oꝛdiario ſiue coꝛã delegato: ut ĩ .c.fi. S. ð ꝓba.ſine coꝛã aꝛbitro:ut.d.l.cũ antea i arbitris tiñ limita:ut bẽt᷑ i.c.pñtata.j.e.⁊.l. fi. M. e. ti. Et nõ bñ unũ diciũ Moſt. hic ſentit.n. ꝙ acta factũ recipiẽtia nalẽt:lʒ ꝑimat᷑ iſtãtia ꝑꝑ ieptitudinẽ libelli:⁊ ſic nalẽt ꝓbatiões facte ſuꝑ libello iepto qðᷣ itelligo dũmõ nõ ſubſit aliud ni ciũ:⁊ facit hoc dictũ ut naleãt acta ad aliũ fineʒ inter eaſdẽ ꝑſonas ð quo g dixi ccẽ. Eer, . aſuſ. Cle Bm nuncius. i no ſüt feꝛẽdo teſtionio ĩ cauſa eccleſie ſue ſi ne rõnabili cã repellẽdi hoc dicit. ¶ Anero ꝗ poſſit eſſe cã rõnabilis repellẽdi: dic ꝙ młiplex E:ut excõicatõ:crimẽ grane:ꝑiuriũ:ĩfamia ⁊c.j. e teſtimoniũ ⁊ S. e. ex parte ade cũ młiis ſilibꝰ. Et nõ.ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ habilitarꝰad ceꝛtũ aciũ reſoectu uniꝰ cãe nẽ habiliratꝰ ſolũ reſpẽu illiꝰ z nõ reſpẽu alioꝝ ꝑiter ipediẽtiũ ꝓ hoc.c ex inuaꝝ de anc. et uſu pal et.l.ſi domꝰ. ff. ð̊ fui. ur. pᷣdi.= qð nõ.gl.i.c.ſtatuiũ ĩ pꝛin.de reſcrip.li.vi.ſicut ceſſante nna cã ex pluribꝰ ꝑiter ipediẽtibꝰnõ ceſ ſar diſpõ:ut ĩ.F. affinitatis iſti. de nup.ſecꝰ pnto nbi plures cãe diſiꝛibutiue nõ ſufficiũt:ſed ſimul cõſiderate:tũc.n ceſſat diſpõ nna ceſſante: ut ꝓ batr᷑ iudicio meo ĩ.c.qm frequẽt᷑ᷣ.S.porro iũcio F. ſi ãt lit. nõ cõte. qdð nõ. ¶ Blo. i. focit duo. p tractat an clerici poſſint libẽ ferre teſtimoniũ ĩ cãꝗ eccłie uł uniuerſitatis:quã qõnẽ pleniſſime tractaui ĩ.c.ĩſuꝑ S.e.nbi expedini ẽt tacta ꝑ do. p:iõ dic ntiibi.¶ Scðᷣo qrit᷑ nũqd clerici pñt pelli ad peritionẽ adneꝛſarij ad ferẽdũ teſtimõiũ 3 eccleſiã ⁊ allegat ꝓ ⁊ S. finalꝛ ponit duas opi niones. prĩa ut nõ cõpellãt᷑:ſed ſi nelint teſtifica ri pro eccła debẽt ferꝛe teſtimoniũ ẽt õ eccliaʒ: qꝛ teſtis d; ꝓ ntraqʒ ꝑte ferre teſtioniũ:ut nõ.i c. fraternitatiſ.j.e. ¶ Scda opi. quã ſequit gl. ¶ De teſtibus. ut ĩdiſticte cõpellãt᷑ qꝛ cã eccle nõ ẽ ꝓprie ipo rum clericoruʒ ⁊ taceꝛ ueꝛitatẽ ẽ peccatũ Inn. appꝛobat banc nltimam opi.non exñiribus alijs teſtibꝰ:qꝛ tunc militat rõ glo.⁊ plʒ Hoſt.dũmõ non ſint iſti clerici liberti ecclłe:qꝛ iſti plus alijs aſtꝛingũt eccłe: ut.S. ð ſeꝛ.nõ oꝛdi eo libẽriꝰ?. . ð̊ ſuc.ab ite.c.ij.⁊ ð teſta.rᷣqſiſti ĩ fi. Satis mihi placet ꝙ ſi eccła ꝓducit ꝓ ſe teneat᷑ ẽt teſtificari eccleſiam:quia teſtis oſiſtit ꝓ utraqʒ ꝑte.nt ĩ .c.nõ ſane.xiiii.q.V.nõ gl.iĩ.c.fraternitatis.j.e. Si vo nõ addacit ꝓ ſe aut reꝑiũt᷑ alii teſtes et nõ cõpellẽt᷑ clerici:tum qꝛ rõnes h̊ glo.tum eriã ꝑ tex.op.i.c.qᷓ;ᷓ.xiiii.q.ii.aut non ſubſunt alii teſtes ſuꝑ hoc ueriſilꝛ informati ? ↄppellẽt᷑:qꝛ ĩ defectum ꝓbationum ceſſat omne priuilegium: nr in. d. c. ;qᷓ; nõ.ð.e.c.ſi qͥ ⁊. .ð teſti.eo.c.i. 7 ꝑ hoc tollit᷑ Sriũ.S. formatum de filio in glo. Item nt dicit Jo. an. illa phibitio ẽ ð filio car nali: ⁊ editcũ de teſtibꝰẽ pꝛobibitorium.l.i.ff.e. hoc puto nerum:niſi ſint clerici promouentes il lam cauſam eccleſie. NHaʒ ſicnt nõ admittuntur in fanorẽ eccleſie:ut in.c.inſuper.S.eo.ita ⁊ foꝛ tius cõtra eam. nõ. n. dʒ ꝓcurator cogi ad reſti ficãdum dñm ĩ eadem cã lʒ poſſit inteꝛogaꝛi. Irem placet limitatio Hoſti.ĩ libeꝛtis ecclie ne de domo ecchie exqrat aduerſaꝛiꝰ ꝓbatiões ſuas ʒ.c.i.ðᷣ ꝓba.⁊. C. ð edẽ.l.qͥ accuſare.pᷣdicta ad duco ad qõnem nunqd in cãis priuatorum clici poſſint cogi ad teſtificadum.nide ĩ hac mateꝛia tex. notabileʒ in.c. qᷓ ꝙᷓ.xiiij.q.ij.ubi dẽ ꝙ i ſecu laribꝰnegocijs nõ dnt clerici adhiberi in teſtes ĩ inſo:nec ẽt in iudicio ſi tꝛãſcũdo aliqᷓ niderit nł andierir: niſi ubi teſtes laici ñ rꝑiũt᷑:iũc.n.in ðfectũ admittũt᷑ ne malꝰut bonꝰeſtimet᷑ ⁊ vitas occultet᷑.qꝰcãu ẽ ĩ ꝓuidẽtia ꝓprij ep̃i: ut ãt coꝛã ſe ⁊ ↄpetẽtibꝰiudicibꝰqut alꝛ bonorifice teſtificẽ tur: ut diẽ ibi rex ʒ oꝛit̃ dubiũ circa illũ tex. ntrũ poſſit reſtificaꝛi ĩ pũtia iudicis ſecularis co ꝛ quo neꝛtit᷑ qõ an corã epo tin. Lan. ibi ſentit ꝙ pot᷑it coꝛã iudice ſeculaꝛi ꝑ vᷣba illiꝰtex.ibi ãt alꝛ ⁊c̃. (Sy ʒ eũ facit.xi.q.i.teſtimonium ibi niſi in eccła ⁊c.xxij.q.ult.c.nullus ex eccłaſtico: et nide oĩno qᷓ dixi ĩ.c.i de iuꝛa.calũ nbi exami nani ĩtellectũ illiꝰ.c.nulliꝰ. Aꝛchi.et Mu.i.d.c. qᷓꝙᷓ; dicũt per illuʒ tex.ꝙ ẽ ĩ opniõe epᷣi ntꝛũ ipᷣe examiet teſtẽ per ſe uł aliũ æ ðpoſitõeʒ ꝛmittat ꝑ tabelliõeʒ ł ſub ſuo ſigillo ad iudicẽ cãe łᷣ ut faci at exaĩari ꝑ illũ indicẽ cãe ⁊ ita ĩtelligãt᷑ vᷣba illiꝰ .c. alꝛ honorifice teſtificer̃ ⁊c.iurat.n.cłicꝰiĩ ma nibꝰaltiꝰcũ licẽtia ſui epi:ut ĩ.c.i.de iura.calũ.et hoc plʒ ⁊ ſic obfuat᷑ qñ teſtes ſũt ĩ aliẽo t᷑ꝛitõio nt ĩ. c.ↄſtitutꝰde fideinſ.nullã.n.ptatẽ põt hẽe index laicꝰ ĩ ꝑſõaʒ cłici ð fo.ↄpe.c.ij.⁊.c.unico ð cle. ↄin.li.Vj. Et qͥd ſi nacillat dũ depõit coꝛã iudice ſecłaꝛi. nide qðᷣ dixi ĩ. c. ueꝝ ð fo.ↄpe.Sʒ nunquid naleat depoſitio ſi ſponte deponit ſine licentia ſui prelari coram iudice ſeculari nel alio indice non ſno.credo quod ſic: quia hoc nullibi reperitur expꝛeſſe pꝛohibitum ex quo ſponte de ponit: æ ad.c.i.de inra.calum.dic it ibi dixi. — iiu wüſuicn 8 üuerktifedi, is hn rinsi khinutn iiiͦcil dnſ tüie rihi uu paſcer utuin nmpimeintn ,nil/ cüic ik ſaͤß⸗ ittwcintiimn im nlici ninifhirninil liui tint n iieli Eſranini glt donn ian Ginn ictttindinmt Mem Nrta s Nl u inim itliſtznigbci umned ſtitfencniemawa Röniclihnufanti Cunmmmnſäiztüan Nögmithnenmn w ſuznemeſai ſ er. mmaceſe Nyſctönninmmn nöN Pemrgnor cogigd nſ n dnitalandißaſſt nenpg mphum imimio Dyſiiibensgtſene wanlt r mntn tntin i⸗ it Asatilatiltmu õ Mcitm nit iu ueu HAG6i, ,hidiiu s ooit dhend achben inuſes ainindio iniſcico dd icerir nli vbitcſes Hiciii iiüttut nin nit ne nnſ n bo' eſind 1 Dns ciipuicinphri chi mi n bindicd Mah donorite ſffti tin (on dwücterliͦrr. cſern ihiin lc ninſend zmGahoin Ln ſen aid on erſdn Tltrrtdin gen dd Wirokon —– eultſioo. chce rij an mſozer ſin. nodin de vta caii ebi un raro e Achiet Doid. 6cNNA rlani i. joptide chivruhht Etr ꝓ hoc facit iſte tex.⁊.c.iſuꝑ.S.eo.cũ multis ſilibꝰ. ubi dr̃ ꝙ cleꝛici pñt ferre teſtimoniũ in cã eccleſie ſne:et nil qr̃ de licẽtia epᷣi ⁊ facit ꝙ dicã iĩ ſequẽti qõne. ¶ Irem pꝛeſuppoſito ꝙ male fe cerit ĩ nõ hñdo lñiam ab epo ñ m ꝑ hoc ſeqᷣtur qᷓn teſtimonium debeat ualẽ: qꝛ licẽtia ẽ qdᷣdam accñtale ñ ãt de ſubſtãria teſtionii fac.c.i.s.e.et .ff. e. l.i. Z młta ꝓbibẽtur qᷓ ti facta tenẽt. c ꝛur ſus qͥ cle. uel. uo.æ ꝑ hoc ſoluo qõnem nũqd rli gioſi poſſint eſſe teſteſ Spe. e. ti. O. itẽ excipitur ꝙ ẽ mõachꝰ? i.v.q̃d ð mõacho tʒ ꝙ ſic:⁊ idem de fẽe minore æ ↄuerſ ⁊ ſilibꝰ religioſ.qꝛ nõ ꝛe piũar ꝓhibiti imo potiꝰ ꝑmiſſi:ut ĩ.c.nuꝑ.j.e. 2 H ⁊ in.c.⁊ ſi x-pᷣs de iureiurã.cũ ſi.idẽ nõ.glo. ĩ ant.de mona.S. cogitãdũ z Mal.iĩ aut᷑.igꝛeſſi C. de ſac.ſan.eccl.⁊ ſẽtit Spe.ꝙ nalebat teſtio niũ ẽt ſine Iñtia epᷣi. Ego cꝛedo ꝙ a pᷣncipio de bẽt hie ñiam pᷣlati:cũ ẽt lr̃as ñ debeãt legẽ ſine licẽtia pᷣlati:ut xij.q.i.nõ dicatis:ſed ſi teſtificati ſũt uʒ teſtioniũ ꝑ ſupradicta facit.l.cũ pꝛ..hẽ ditatẽ ff.ð le.ij. Et ſatis ẽ ꝙ nõ ꝛeꝑit᷑ tale teſtio niñ a inẽ ꝓhibitũ ſen reprobatũ.æ ponꝰ iterpᷣtã dũ ut res naleat qᷓ; pereat ĩ.c. abbate de v.ſigif. æ.l. quotiẽs de v. ob. allego ad pᷣdicta nõ.text.ĩ c. aeꝛitatis. S. de do. ⁊ ↄtu. ubi er cãm mõaſteij Et ĩ cã cꝛĩali admiſſi fuerũt ĩ teſtes abbates poꝛs ppoſiti ⁊ alij religioſi nec aliqd ibi dꝛ de ſuꝑio ꝛis pſenſu ſeu lñia:⁊ hẽs ibi bonũ tex.de pᷣlatis iferioribꝰcitra epᷣm:⁊ nide ꝙ nõ.i c.cũ paſtoriſ in glo. iii ij. q. vij. de epᷣis vo dic ꝙ quãdo opꝰ ẽ ad eos mitti dʒ ꝓ teſtimonio ferendo:m̃ non ↄpellũt᷑ dicẽ reſſioniũ:ſʒ ſpõte pnt:ut ĩ.l.nec hõ re cũ aut᷑.ſe.q̃ ĩicipit.ſjͥ iudex.C. ð ſac.ſã.ec.cuʒ glo. ſua cãoniʒata.xi.q.i.nec honore facit.c.fi. de inra.calũ.credo mñ ꝙ in defectum aliaꝝ pꝛo batõnum. poterit ẽt epᷣs ↄpelli ad ferẽdum teſti moniũ ꝑ ſuũ ſuꝑiorẽ qꝛ h̊ caſu ut dixi ceſſat oẽ pᷣnilegiũ:⁊ facit.c.dilecto.j.e.ubi ob.hac cãʒ de põit᷑ inx a iudicãdo ut ferat teſtimõiũ ⁊ in foro ſeculari teſtimonium ſoliꝰepi ſufficit m ſingnla re pᷣnilegium epis ab imperatore tributũ.xi.q. .i. im lec. Inno.in. c. nuper plene dixi in. c.ſicut ſupra de proba. 2 p er aHπo. Cꝛimen nunc ꝓbatũ ꝛepellit teſtem alias de illo crie nõ dãnatuʒ:cõis dini ſio. fa ibi ꝛeſpodemꝰ.¶ MNMõ ꝙ reſtis qũcũqʒ toleꝛatus ipᷣe ꝓductiõis põt pᷣtextu cris obiecti repelli nõ ſolũ in crĩali:ſʒ ẽt in ciuili:ſecus ſi fuit deſcriptꝰi inſt?o tpᷣe toleꝛationis.nõ.n.re ꝓbat iſtm ſi poſtea appareat inhabił.l.i.C. de teſta. Et idẽ põt dici qñ ad dẽm teſtinʒ ihabiliuʒ ſnia fuit lata ut nõ reprobet᷑:lʒ poſtea offeꝛãt᷑ ꝓbario nes ſuꝑ ihabilitate: ut ĩ.c.pñtinm.j.e.ii.niſi ſne rit appellatuʒ. Mã tũc i cã appellatõis pũt cria obijci:ut ẽ glo.nõ.in.c.i.de excep.ſuꝑ vᷣbo per ſniam: uł niſi ꝓbet᷑ conuptid ſeu ꝑ inꝛiũ fʒ ca ꝗᷓ dixi ĩ. c. ſicnt: S. e. Quid ãt ĩ iudice nũq̃d poſſit repelli ptextiu cris ſiue ſit delegatl ordiariꝰnis ¶Me ieſtibue; plene nõ.i. c. ſciſcitatꝰ. S. vðᷣ reſcꝛip.æ aliquid per Inn.i. e. cũ nenerabil ð excep.ſzʒ pleniꝰ ꝑ eundẽ i. c. ſciſcitatꝰ pall. ¶ Mõ. ꝙ cõnictio ni cõfeſſio facta ĩ nno iudicio quo ad certũ finẽ facit fidẽ ĩ alio iudicio: quatenꝰ agit᷑ ðĩ habilitate ꝑſone. Et ẽ rõ qꝛ q̃tenꝰ ſñia uł ↄfeſſio ĩficit ꝑſonaʒ ſeqr eã quocũqʒ ſe uertit.ſicut ifamia ⁊ lepra lepꝛoſũ.i. .q.i.cito turpẽ ⁊.l.ingenuũ.ff.dqe ſta. ho.⁊ nide Fre.ↄſi.xxiij.⁊ plene ꝑ Inn.i.c.cãm qui fi. ſint le. facit.c.teſtimoniũ.j.e.ſecꝰ qñ alia acta ſeu cõ feſſio nõ reſpicit ꝑſonã ſʒ prinatã ↄmo ditatẽ al terius:tũc nõ faciũt fidẽ quo ad aliũ.l.płt.ff.ð ĩ teꝛꝛo.ac.⁊ ĩ.c.ĩter dilectos.ꝗ.nec atteſtatões de fi.iſtru z. Lↄqrit᷑ cũ duabꝰ ſe.ff.de except᷑.rei in di. p. S tex. æ Vvꝛ nõ ſufficeꝛe ꝙ alł fuerit cõ nicti uł ofeſſi de crĩie ſaliẽ ĩ ciuili:ut i.c.teſtioniũ j. eo. So. ᷣm glo.i.ĩtellige hoc qñ ꝑſeuerãt in crie 2 diſtingue in mã: ꝓut ibi plene nõ. ¶ Oop. fo ⁊ alr vVẽ.n.ꝙ ſi ꝑſeuerẽt ĩ crie nõ ſint repellẽ di:ex quo hactenꝰ nõ fuerũt de crie nũc obiecio odẽnati.ff.e.l.iij.O.itẽ.l.iulia canoniʒata.iiij.q. .iij. S. itẽ.l.inlia:⁊ facit.l.athletas. . calũniatoꝛ ff. ̊ his qui nõ.ĩfa.ubi dẽ ꝙ calũniatoꝛ notat᷑ ĩ fa mia ita demũ ſi calũnie cã dãnatꝰ fuit:nec ſuffi cit calũniatũ fuiſſe. So. glo. ꝙ fſm leges repellit crioſus:ita demũ ſi fuit daqnatus:ut ĩ Srijs fʒ ca nones ſatis ẽ ꝙ nũc poſſit ↄuici: ut h̊ ⁊ i.c.ieſti moniũ.j. e. ¶ Ex quo nõ.ꝙ. l. canoniʒata Soria canonibꝰ nõ ẽ ĩ foro canonico obſeruãda: ⁊ hꝰ iõ qꝛ gratianꝰ icorporãdo illã canonibꝰ nõ po tuit pᷣindicare canoni:cũ ad hoc nõ habuiſſʒ po teſtatẽ a papa iu nõ.i.c.ij.ðᷣ reſcrip. Et dicũt bic Ala. z Ninc.ꝙ ðᷣ iuꝛ canonico nõ ſuffiẽ oẽ crimẽ: ſʒ oʒ ad minꝰ ꝙ ſit tale ꝙ a ꝓmotione ꝛe pellat:et rũc cũ eo nõ fuerit diſpeſatũ. Ego bãc mãʒ ꝛeſpectu utꝛiuſqʒ iur.plene ꝓſequar i.c.teſti moniũ.j.eo.dic ut ibi. F gl.op.ð. c. ex ꝑte ade.s.e.cũ ibi nõtis.ubi pʒ ꝙ nõ ꝛepellũt᷑ teſtes pᷣtexin cris obiecti qu ſaltiʒ pnt recipi eorũ dẽa. So. Jo. an. dupłr pꝰ ꝙ nõ dñt admitti ẽt a pn cipio: ⁊ ſic Vbũ admitti ſtat ꝓprie. ſo ſol.ꝙ nõ qnir admitti.ſ.iſpecto effectu.ſʒ adnerte ꝙ pᷣma expoſitio nõ ſoluit ↄriũ.Sʒ tu dic ꝙ h vᷣbnʒ ad mitti põt ĩtelligi ꝓprie ⁊ iproprie reducẽdo mãʒ ad ea qᷓ plene dixi in.d. c ex ꝑie ade.ar.in.l.non eſt nouum æ. I. nã z Dolleiones td legi. 2 Caſus.Laicꝰ in cꝛia cetero. li n teſtificat õ cleri cum accuſat tñ ꝓ ſua uel ſuorum iniu ria.pᷣmo ponit rlam a qua ſo excipit ibi niſi ex exceptionem deteiminat:ibi nec nunc. r pᷣmo unam regulam quod nbi agitur de crimie criminaliter nõ teſtificãtur laici ↄ clericum:⁊ ui de tex.nõ.iuncta glo.in.c.teſtimonium.xi.q.i.q̃ ponũt rłaʒ ↄuerſã ꝙ nec admitiũt᷑ cłici ↄ laicuʒ cũ criminalit᷑ agit᷑ ⁊ alle. ibi gl.iſtũ tex.q tin fac P cãuʒ ↄuerſuʒ ⁊ ſiẽ laici ñ teſtificat᷑ õ clicos ita idẽtitatẽ ꝛis nec clerici contra laicos ꝙ nõ. ⁊ ſatis bñ facit ille tex.dicit iñ ibi Hu.qꝙ de cri mine eccl ſiaſtico poterit clericus etiam coꝛam EGee teſtibus. iudice ſeculari accuſari ⁊? teſtificaꝛi õ laicum alle gat. vj. q.ij. c:i. Credo ẽt ꝙ ĩ crimie. ſeclari nbi nõ agẽt᷑ ad penã ſanguĩs poſſit clericꝰferre teſti moniũ p laicũ ĩ defectum teſtiũ:ne malus ut bo noreputet᷑.ar. op.in.c.qq;.xiiij.q.ij.⁊ illud.c.ie ſtimoniũ itelligit glo. in. c.i.li.di.qñ agit᷑ ad nin dictã ſanguis: Mec obſtant pᷣdicta qꝛ laici exclu dũt᷑ qm pſumũt᷑ ifeſti clericis.ij.q.vVij.laicos ⁊ c. cleꝛici quõ ceſſat ĩ cleꝛicis cũ pᷣſumãt᷑ ſãctiões 2 pꝛes ſpũales ipſoꝛuʒ laicoꝝ.xi.q.iij.abſit.xij. .q.i.c.duo ſũt gña. 5 fo pricipalit ꝙ etiã laico ꝓſequente iiuriã ꝓpriam contra clericum ñ admittũt᷑ laici ad teſtificãduʒ nec aꝑit iſte tex. ſi ſint alij teſtes uł nõ:ſed potiꝰ idiſtincte uẽ exclu dere ꝑ ilind nerbũ aliquatenꝰ æc. Et ꝙ'ꝙ; doc. alicubi ñ tãgãt ꝙ memineri:ego iñ ſoleo limita re boc.c.qu delictũ de quo clericus accuſat᷑ fnit cõmiſſũ ĩ loco ĩ quo ẽ clericoꝝ copia. uid .n. ſi ĩ uilla ubi eſſet unꝰ clericus.certe ĩpoſſibile eſſz hoc caſu pꝛobare delictum:⁊ ſit itelligendo hũc tex.ĩdiſticre remanebit delictũ ipnnitũ ⁊ da bit᷑ clico mã deliquẽdi qre ĩtello ꝙ tũc admittãt laici ĩ defectũ ad teſtimoniũ.nã ex hac cã admit tũt᷑ al ihabiles:ut ꝓbat᷑ ĩ.c.fi.j.ti.ꝓx.facit.c.ue niẽs.ĩ fi.j.e.uide bonũ tex.iũcta glo.ĩ vbo ⁊ ſi tres.. de elec. cũ dilecti:ſaltẽ qñ ex numero ⁊ q̃ litate teſtiũ nõ ſit pᷣſũptio ꝙ uelint dieere falſuʒ: ut ĩ ſimili dic tex.i.c.ĩ fidei fauoꝛẽ de heꝛe.li.vi. Et ubi ñ põt hr̃i Va ꝓbatio admittit pᷣſũptiua: nt ĩ. c. pterea. . e. ⁊ i. . tertio loco. ⁊.c.lis.j.de pᷣſum.cũ ſi.młiũ tñ facit ĩ Sriũ.l.ꝓſpexit.ff. qui ⁊ a quibꝰ.ſufficit.n.ita ſcriptũ eſſe.vi.q.iij.ſcito te. Sed rndeo cũ hec mã teſtiũ reꝑiatur a iuẽ li mitara mõ pᷣdicto debemus ⁊ nos ĩ caſu nꝛẽo ſic limitare.ar.l.nõ poſſũ.ff. de legi.⁊.c. cũ dilecta de cõfir. uti. uel iuti.Et ieptũ ẽ rlaʒ nõ fallẽ ubi rõ nãł ſuadet:ut ẽ tex.iũcta gl.nõ.ĩ aut᷑.ut ma: debi.⁊ facit.l.ſcire oʒ..ſufficit. ff. de excn.tu. ubi tex. arguit ex nali iuſtitia. cõo limito h .c.ut nõ. ꝓcedat qñ delictũ clerici dẽ notoꝛium: iũc ẽt hʒ laicos admittẽ ad teſtimoniũ.tex.addu co nõ.iĩ.c.cũ dilecti de pur ca. ¶ Tertio limito ut laici rłariter nõ admittant᷑.ſ.ad plenã ꝓbatio nẽ faciẽdã:ſed ad iudiciũ faciẽdũ ſic ſaltẽ ut ſu bijciãt᷑ toꝛture.ar.i.l.capite quĩto cũ ibi nõ.per HBar. ff. ð adul.⁊ ibi glo.⁊ ĩ.l.qꝛo.ff.ð edi.edic. 2 qð nõ·i.c.i.S.de ꝓba.⁊ ſentit Inno.i.c.qm. ʒ.e. ¶ Quartã limitationẽ ſentit hic Ho. ut ꝓ cedar qñ agit᷑ de crie crialit᷑:ut pdixi:ſecꝰ ſi ciui liter ꝑ. c. iij. . eo:⁊ dic ꝓcedere etiam ſi agat ad pᷣuationẽ bñficij. Mã ⁊ tẽ dʒ agi ciuilit᷑ ꝑ.c. iij. S. e. T i.c.ꝑ tuas.j.ð ſimo.qꝛ ꝓpꝛie accuſatio tẽdit ad diſpoſitionẽ ab oꝛdine:ut ĩ.c.q̃li᷑ et qñ ij. de accn. Et ꝓ hac limitatione ẽ bonꝰ tex.j.e. tã lr̃s. Idẽ ſi agat᷑ ꝑ niã iquiſitiõis nł denũtiati onis. ar.ĩ.c.tã lris.⁊.c.qm.ð.e.ſẽtit h̊ Fre.oↄſi. xxiij. Et facit qꝛ his caſibꝰ nõ agit᷑ ad penã nalẽ delicri:ut.d.c.qlꝛ ⁊ qn (Mad at his caſibꝰ admittãt᷑ laici ad accuſãdũ ſicut ad teſtificãdũ.ni de qð dixi ĩ. c. ex ꝑte: ade s. e.¶ uĩtã Iſimitati onem ſẽtit glo.ij. bic ut admittãt̃ laici ĩ exceptiſ crimibꝰ: ſʒ tu ꝛeſpeciu accuſationis clericoꝝ dic ut plene nõ.iĩ.c.cũ.p.de accu.⁊.ij.q/i.ĩ pꝛimis ⁊ .vij.q.vij. in ſũma: ꝛeſpectu vo teſtimonij an ad mittant᷑ laici ↄ clericos in exceptis criminibus. dic ut plene le.? nõ.ĩ.c.ꝑ tuas el.i.j.de ſimo.ni de in. c.in fidei fanoꝛem ð hẽ.li.vj. ¶ Altimo h queꝛit᷑ qꝛ tex. admittit hlaicos ad accuſatõem clericoꝝ cum ꝓſequũt᷑ ſuã nel ſuoꝝ iniuriaʒ qui ↄprehẽdant᷑ h appellatione ſuorum. So.nanio mõ exponit᷑ ꝑ doc.qꝛ ĩ caſu nꝛo nõ ꝛeperit᷑ hoc a inẽ. determinatũ æ ad alios effectus multifarie exponit᷑. Nam ſᷣm Accuꝛ.illi dicunt᷑ ſui qui ꝓ eo teſtificari nõ poſſunt:ut nõ.C.ad tuꝛ.l.pełr. in fi.⁊ nide ꝑ Spe.i ti.de accu..iij.in princi. Ho. dixit illos ſuos ðᷣ quibus hẽt᷑.ff.de accu.l. .i. 7. ij. Bof. ĩtelligit ſnos oẽs illos ꝓ ꝗbꝰ ager̃ põr qͥs actiõe ĩiuriaꝝ:q̃ſi iiuꝛia nideat᷑ ſibi illata ut bui filij nxor:inſti.de iiur. S. patit᷑.fl.ð iiurijs .l. iẽ apud labeonẽ. S. itẽ ſponſũ¶ Itẽ ſi qs ofẽ dit mortẽ ꝓpiquoꝝ.l.hi.tn.ff. ðᷣ accu.⁊ ſic ĩtelli git. iij. q.xi. negãda. Ab.vo dicit hoc poſſe ĩtel ligi ð oĩbꝰↄſtitutis ĩ pkate ł ñ dũ ſint ĩ p gradu allegat de ſẽ. ex. ſi vo. Me. diẽ ꝙ i illis caſibus porerit accuſa? qbꝰſine pena poterit Yberare qͥ hñt᷑ ĩ.d.c.ſii vo. Jo.an.i adi.ſpe.iĩ.d..iij.dicit ꝙ oẽs ſũt ſui:ꝓ qͥbus põt poſtulari:qͥ ẽ ð tertõ ordie n poſtulãtium æ enumerãt᷑.ff.de poſtu.l.i. in fi.cũ.l.ſe.qð putat ueꝝ excepiis ultis duobus ibi enumeratis æ enumerãt᷑ ibi he ꝑſõe parẽtes pꝛoni nł prone ⁊ eoꝝ liberi ꝓprij liberi fẽ ſoꝛoꝛ ſoceꝛ nxoꝛ ſocrus geneꝛ nuꝛus uitꝛicus noueꝛca prinignus pupillus furioſus et fatuus mihi pla cent oĩa pᷣter iſtas tres ꝑſonas ultimas:ꝙ iſti ñ pñt dici ſui ex q ſibi non attinẽt:lʒ ał ill ſit mi ſerẽdũ et fauẽdũ.¶Et nõ ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ li cite ẽt de iure cãonico qs ꝓſeqᷓt ẽt crĩialꝛ iinriaʒ ꝓpᷣã ⁊ ſuoꝝ:fac.c.⁊ q emẽdat.xlv.di.⁊ uide qð nõ.i.c.ſi is qᷓ platꝰ.xxiij.q.iiij.?⁊ ꝑ doc.i.c.oliʒ ðᷣ ĩiurijs ⁊ ĩ.c.granis ð ꝛeſti ſo⸗ Mico. ab. egit᷑ pᷣncipalꝛ du cauſis * obꝰ?modis ⁊ fᷣʒʒ lec. dem ⁊? vᷣbis cõgꝛuentem boc dicit. n cãis eccłaſticis ⁊ ciuilibꝰ pñt fieꝛi tres ꝓ ductões teſtiũ. Ouaꝛta ãr ñ admittit᷑ abſqʒ ſolẽ nitate legali hꝰpꝰ.ſuꝑ dictis teſtiũ. põt pꝰ iſpoꝝ publicatõeʒ publice diſputaꝛi boc ſo.⁊ duo ſüt dicta: m ibi et ſuꝑ.¶ Mõ p ꝙ cãꝝ q̃dã ſũt ec cleſiaſtice quedaʒ ciuiles. Eccliaſtice pñt dici du płꝛ uł qꝛ ſpectãt ad eccłiaſticum forum. Ciniles dicũtur ille que agũtur ĩ foro ſeculari.nel fo di cuntur eccleſiaſtice ſpirituales et criminales. Ci uiles que aguntur de rebus tempoꝛalibus:et ui de in hoc bonam gloſam ⁊ plenam.xi.q.i.in ſumma. ¶ WMõ. ij .quod ꝛegulariter cauſe eccle ſiaſtice ꝛegulantur in indicio ad inſtar ciuilium: facit per locum a ſpeciali cle. diſpendioſam de indi.et.c.i.de iura.calũ.li.vj. ¶ N tertio ibi in legibus ⁊c̃. ꝙ cauſe ẽt ecclaſtice regulantur ĩ iudicio ſᷣm leges ciuiles ex quo nõ cõtradicunt ftſetcemmnchetien⸗ ennrcn ſ cun gifanl in i inotiiin i jferiftr iih mnſudtlmn an/ larmriani/ommn rpitinnmnns ung ſitäiurkgu din mi /⸗ Gritee henmmiäilrint ecsitsnns nins fütin erſcefiginnni tiin d ichuntzccimitnnt Ngioringiniinem. acrſätrnaezukwae Smutkträtmtini mmöfntlmn dan Entitiltin igiint t⸗ MN . R mnilkeme ſtiſiſheſ cede n Maurlinfuntfeil aanr niin Veſpditde zrſril Boa msihim ki di mipegrnc Nndeſtaſſe Pedegiſisſti vrnt unlu b irſen oen ſton rlocſi n Pn irl hrin ſ inii ob ſü i p iuni nſmnhin Ei ſtlinntaumni, fartulh /, i GnNannu, mmnst aummiii r gſer wrirs rore tox ibenpyri tben ſiſor nſocns gene mus uinicns notens sPopllusfunioſts Afarunsſtida Srer ſt nes gonns ünnsng ii iſeiardſtiron aninirls Allfum ifmici.Gndadocterer g ime cond ds eit a ciih iinic⸗ Gorintc1 dnitn N derdiecd sözar nigi nec ticrisd ſd. Vidch. 1i Pecct Hnopdn d Pogt pnohe (üs. Cbirodlst h nt Tbis coguanten zen ? wbis ognannen tics tcliix iifkl nch Zi adnui obſcſil müfainni eſi⸗ vorß i cis acl hoc dict. ranonibus ⁊ ſic tã i oꝛdinando qᷓ; i decidẽdo at tenditur ius cinile iuri canonico nõ pörium ? ꝓ hoc dicto ẽ tex.i.c.i.?.ij.ð no.oꝑ.nũc.adeo ꝙ; ubi ius ciuile expᷣſſe nõ diſpoſuit põt ti adduci ꝑ ſile ut nõnt᷑ ꝓbat᷑ in.c. auctoritate maꝛtini de oↄceſ.pben.li.vi.⁊ loquit᷑ ð illa ſolẽnitate legali q hẽtur i. c.ultra teꝛtiã.j.e.et originalꝛ ĩ aut.e. ri. F. qꝛ nero. VUltio nõ. ꝙ lʒ teſtes recipiãĩ ĩ ſe creto ĩ.c.nenerabili.j.e.ð dictis iñ eoꝝ põt po ſtea publice diſputari nt hic ſile ĩ electõis ſcruti nio ꝙ fu in ſecreto:poſtmodũ tñ publicat᷑ ?æ ſuꝑ eo publice diſputatur i.c.qꝛ ꝑꝑ cũ ibi nõ.S.de elec.⁊ h̊ͥ potuit eẽ rõ dubitãdi.nã nidebatur qð debẽt ſecrete diſputari de dictis ſicut ꝛcipiuntur Sʒ alia rõ iminet i exceptõe qꝙᷓ; in diſputatõe.qꝛ pꝰ cãu dubitatuꝛ de falſitate.S. eo.c.ij.ſcdᷣo vo ñ. Op.⁊ uẽ ꝙ plures ꝓductões poſſint fieꝛi in cã cũ dilatio data ad ꝓductõeʒ teſtiũ cedat ↄmõ ðᷣbẽtis ꝓducẽ nã dilatõe pẽdẽte iudicis officinʒ qeſcit.j.ð ap.ſignificãte ⁊.l.ſiue ꝑs.E. ð dila. Blo metu. õrij nt arbitror exponit tex.ibi pro ductõe.i.dilatõem:⁊ ſic itelligẽda de quarta di latione un infra pᷣmam fam ⁊ t᷑tiam dilationem põt quis totiens teſtes ꝓduceꝛe quotiens nolue rit:ſed quartam dilationem non hẽbit niſi cum oĩ ſolennitate de qua.j.c.ultra t᷑tiã ⁊ h̊ neꝝ ſᷣm glo.niſi obſtet renũtiatõ ꝓductiõis teſtiũ uel ſi młtitudo teſtiũ ẽ ꝓducta tũc.n.nedũ q̃riã ñ hẽ bit ſʒ nec ttiã nec ſcdᷣaʒ.j.e.ſignificauer̃t:⁊.c.cũ neniſſet cũ ſi. deinde ponit glo.ſm intellectuʒ ut itelligat tex.ĩ ꝓductõe ſz ꝙ ueꝛbum ſonat uʒ nt ĩ cã nõ poſſint fieꝛi ultra tres ꝓductões teſtium niſi cũ ſolẽnitate legali:dicit iñ pᷣmũ fᷣuari ðᷣ fa cto: ? illud diẽ Jo.an.tenẽdũ Hoſti plus placʒ iſte ſcs ĩtellẽs ur tres ꝓductões fiãt i una dila tõe ar.ff.de.v.ſig.ter enixa.un ibi a diẽ ꝙ nõ dixit dilatõem ſʒ ꝓductõem q ſunt diuerſa. nꝛes ergo fient ꝓductiones.j.unnã dilationem: quar ta fiet cum ſolẽnitate:qnta vo nullo modo fier. 2 dr̃᷑ pᷣma cũ qs colligit teſtes quos põt habẽ æ pᷣſentat indici eos:cũ nero colligit alios ⁊ eos pᷣ ſẽtat dr̃ fa ⁊ ſic de tertia. Solẽt ẽt a pᷣncipio re ſtes producẽdi nomiari ſᷣm eũ qꝛ foꝛſan.ei nõ ẽ poſſibile ſic ſimł pñtare:ſʒ ꝓductões poſtmodũ ðᷣbẽt fieri ð nomiatis.⁊ nẽ ſentire.Hoſ.qꝙ infꝛa qlibʒ dilatõnẽ poteẽt fieꝛi tres ꝓductões teſtiũ do. An. apte nõ eligit:ſʒ nẽ trãſie cũ pᷣmo intel lectu glo.ille tñ ĩtellectꝰ ſi bene iura põderent᷑ ñ nr̃ ꝓcedere pᷣmo qꝛ nõ oi caſu pꝛocederet:finge .n.ꝙ ꝑs fuit ĩpedita.j.pᷣmam ſcdᷣam et tertiam dilatõeʒ:ita ꝙ; nullos teſtes ꝓduxit dicemꝰquod nõ hẽat quartã dilationẽ:niſi cũ ſolẽnitate lega li.certe falſũ ẽ qꝛ fruſtra tũc iuraret᷑ ꝙ nõ didi cerit teſtificata ⁊c. pʒ ex forma.c ultra teniã pᷣal le.⁊ tñ iſta ultia lr̃a ſimplici᷑ ðᷣnegat quariã ſine ſolẽnitate legali:ergo n debet itelligi ĩ dilatõne. Ireʒ itelligẽdo tex. in dilatione ſeqret᷑ tres di latiões.ſimplicit᷑ z ſine difficultate poſſẽt dari tã in cãis eccleſiaſticis qᷓ; in ciu l bus:qð etiam eſt falſũ: ut patet ex.l.oratione ⁊.l.fi.ff.ð feꝛijs ⁊ ex nõtis ĩ. c.ij. ð dila.nbi nide ꝑ gl.⁊= iõ credo tex. intelligẽdũ ꝓut iacet ⁊æ nedũ intra unã dilationẽ ſicut ſẽrit Hoſti. ſʒ ẽt ĩ tota cã nõ pnt fieri nltra tres ꝓductiões teſtiũ:niſi cũ illa ſolẽnitate legali ⁊ ua ꝓprie loquit᷑ iſte tex.nullã faciẽs mennonẽ 8 dilatõe. bñs ergo unã dilationẽ nel plures ex c nunꝙ; admittet ad quartã ꝓductionẽ niſi cũ illa ſolenitate legali: æ eſt rõ qꝛ ex iterata totiens ꝓductione eſt preſumptio ꝙ fuerit percuntatus dicta teſtiũ: æ qꝛ forre illi nõ ꝓbabant inducius eſt ad ꝓductionẽ alioꝝ illos prius ſubornando ideo exigit᷑ iuramẽtũ hnius pᷣſũptõis purgatiuũ ¶ Et ex hac rõne infert ꝙ ſi fecit plures ꝓduc tiones teſtiũ:ſi adhuc nõ fuerũt exaiati nõ habe bit locũ diſpoſitio huius.c.qꝛ ceſſat rõ ſuborna tionis ⁊ dictoꝝ ꝑcũctationis. Idem ſi fuerũt ex aĩati: ſʒ fecit iſtas ꝓductiões in aciu ↄtinuo: ita wv nõ potuit ſcire dicta illoꝝ ante producrioneʒ quãa nunc nult facere ar.in.l.ↄtinuus actꝰ.ff. de V. ob. intelligat ergo tex. de tribꝰ ꝓductionibus cũ effectu factis:⁊æ ita proprie loquit᷑ tex. in aut. eo.F.qꝛ ueꝛo.vñ ſũpta fuit hec decꝛe.⁊ qñ inteꝛ nallo facto poſt tres pꝛoductiones ⁊ receptiõem ꝓductoꝝ uult facere quartã. Onid autẽ ſi noĩa uit multos teſtes nõ iñ ꝓduxit oẽs ſimul:ſʒ facit tres ꝓductiones:nunc nult facere quartã. dic ꝙ; nõ admittetĩ ſine illa ſolẽnitate qꝛ eadẽ ẽ rõ:lʒ in neritate nõ oĩno: ⁊ h̊iõ qꝛ pomuit malicioſe p łꝛeſ nomiĩare ⁊ figmẽnis dãdus nõò ẽ.locus ð diuor. qᷓto. ¶ Et pro pdicro ĩtellectu facit aut. qui ſe mel. C. ð ꝓba.qꝗᷓ niit᷑ h̊ nerbo pꝛoductiõe ſicut facit iſte tex.et ſũt pᷣdicta de mẽte Har.in dicta aut᷑.qui ſemel:lʒ nõ moueatur pᷣdictis rõmbus. ex his habes claꝛe intellectuʒ huius.c.⁊ eins rõ nem:⁊ infero ꝙ ſi quis habnit tres dilatiões et impeditus nõ potnit facere niſi unã uel duas ꝓ ductiones teſtium:æ nunc pꝛobãdo impedimen tum perit quartã dilationẽ:ꝙ illa dabitur abſqʒ illa ſolẽnitate iegali ex quo nõ fecit tres produc tiones teſtiũ.nã uti dixi iure canemr ð iſſia ſolen nitate adhibẽda ſolũ in quaꝛta pꝛoductione ⁊ n dilatõe: ⁊æ rõeʒ pᷣdixi. Sed quero nũqd dabiiur iſta qᷓrta ꝓductio ſᷣnata dũtaxat ſolẽnitate illinſ c.ultra tertiã. Inno. diẽ ꝙꝙ nõ:ſʒ oʒ pꝛobet ſe ĩpeditũ fuiſſe:⁊ iðᷣ dicit ĩ ↄceſſione ſcdᷣe ⁊ ttie quia licet pᷣma det᷑ ſine grãdi cognitiõe cẽ:m ſe cus in fa ⁊ ttia. Adueꝛte:hoc dẽm Inno.pꝛoce dit. capiendo productionem pro dilatione: ſed capiẽdo pꝛout vᷣbum ſonat ceſſat hec ſupplerio Inno. ex quo.n.ẽ adhuc.j.dilationẽ ſibi cõceſ ſã põt facere quaꝛtã iurãdo ſolummõ prout ibi dr̃ ⁊ ex hoc apꝑet ꝙ iſte ſcdᷣs ĩtellectꝰ probabili or eſt cũ iura canonica ⁊ cinilia nõ requiꝛant in hac quarta productõe niſi illã ſolẽniratem: ut pʒ hic ⁊ i.c. ſignificauer̃t ⁊z.c.ultra t᷑tiã.j.e.⁊ aut᷑. q ſemel pᷣalle. ⁊ iñ in ↄceſſiõe ſcðᷣe dilatõis iqui rant aliã cẽ cognitõnẽ:ut.dicta.l.oratõe ⁊.l.fi. 27 nõ i. d. c.ij. de dila. ergo debẽt intelligi h̊ inra de qrta ꝓductõe ⁊ ñ dilatiõe cũ ſuꝑ dilatõibꝰſit ſpecifice ꝓniſũ aꝛ.i.l.ſãctio legũ.ff.de penis. dic i tũ tñ Inn. eſt uex in ſe:ſi capiĩ ꝓductio pꝛo di ltonallefrero cſi ſi det᷑ qᷓrta ꝓduciio ſine ſolẽnitate: nũquid ualeãt atteſtatiões: Inno. re fert opi.quidã dicũt ꝙ nõ ar.c.ij. S.e.i fi. ſecun di dicut ↄ niſi fuerit appellatũ.j.eo. ſigmificaue rũt.tertij dicũt ꝙ lʒ Sdicat᷑ ⁊ appellet᷑ . iudex in ſine ſolenitate iſta nel cũ cã põt cõcedere q̃rtã et quitã niſi ſu ↄcluſũ ⁊ renũciatũ teſtibus:⁊ dicta ipſoꝝ alti ꝑti ſint edita:nec alłꝛ fuari dʒ bᷣ ſo eni tas ꝑ dẽm. F. qꝛ nero:vñ fuit ſũpta hec decte. dicit iñ Inno. ꝙ ſʒ h nideaĩ neꝝ:in ſecuriꝰ ẽ in dici nũq; dare quariã ſine ſolẽmiate: ⁊ dicũt iſti ultimi ꝙ currẽiibꝰ pᷣdictis.ſ.cõcluſione renutia none ⁊ editoe ateſtanonũ nõ dabit᷑ et ſcdᷣa ſine hac ſolẽnitate. nã eadẽ ẽ ro ergo ⁊c. ð coſti.iroſ lato.dic iñ Inno.ꝙ pᷣdictꝰ.G.qꝛ uero nõ uꝰ fa cere uim i cõcluſione uel renũtiatione: ſed ſolũ ĩ editioe fẽa alt᷑i ꝑti:ui tũc ſit fuãda illa ſo ẽnuaſ. Agdueꝛte qꝛ Inno. ? alij quos refen ſolũ ↄhide rauert illũ. ꝗ. qꝛ Vvo ad coꝛticẽ ⁊ nõ aduerierũt ad iura canonica ꝗᷓ magis ſpecifſice ꝓuidet ſuꝑ pac mã:⁊ ðclarãt itriſecã m illiꝰ.ꝗqꝛ vo. Un oſiderãdũ ꝙ i inẽ maxie nꝛo hem aliquoſ termi nos i dubio excluſiuos ꝓductiois teſtiũ: ui ẽ cõ cluſio i cã:nã pꝰↄcluſionẽ ĩ cã ct iſtru mta ꝓduci nõ pñt:foꝛuꝰ nec teſtes ur ꝓbat i. c.cũ dileciꝰ ðᷣ hi. iſtru. nihil.n. apliꝰ põt ꝓduci ꝙ ↄſiſtat i iure nel facto: ut ibi nõ.⁊ i.c.paſtoꝛaliſ ð cã.poſ.? ꝓ pꝛie. Ex quo. ifero ꝙ et ſi ꝑs unã ul nulla teſtiũ ꝓductione feciſſʒ ex quo iñ ꝑmiſitĩ ea ocludi n E ãpliꝰ locꝰ ꝓductiomi teſtiũ et cũ ſolẽniiate lega li: ſic male dixcẽt pdieti doc. quos referi Inn. ut S dixi. Idẽ dico ðᷣ publicatõe atteſtationũ fa cta de coſeſu ꝑriũ nel renũtiatiõe: ut apliꝰ no ſit locꝰ ꝓducuõt teſtiũ ſuꝑ eiſdẽ capituł ut nõ. plłe ne i. . fraternitaus. . e. z.c. cũ ueniſſent. Qnqʒ nero iſti termini nõ iterueneĩt ĩ cã: ſed data fuit dilatio ꝓ teſtibꝰ ꝓducẽdis: ⁊ tũc ſi tenes pumã lec.dic ꝙ nõ dʒ dari quarta dilatio ſine ula ſolẽ nitate legali:qꝛ ẽ pſũpiio ex quo habueuit tot qi latiões:æ ilꝛa eas aliquos ꝓduxit teſtes:ꝙ fueꝛt eoꝝ dicia ꝑcũtata:ut colligit᷑ ex.c.ultra teruia.j. Ee. ⁊ idẽ dic ſi tenes ſcdᷣaʒ lec. ut h pᷣſũptio oꝛiat ex ſepe iteraia ꝓducnõe teſtiũ iteꝛuallo poſtmo dũ iteꝛueniẽte añ petitione qᷓrte ꝓduciionis: ut ſic nõ adminat᷑ qrta ꝓductio ſine illa ſolẽnitate legali:nec curãduũ ẽ an editio actoꝝ fuerit factia alteri ꝑri nel nõ.de .n.nõ curat iſte tex.nec ſuꝑ hoc ſe fũdat.c.ſignificauerũt.⁊.c.ultta tertiã.]. .e. ſʒ ſolũ ex ſepe iterata ꝓductiõe. Et ad. F. qꝛ Ho: dic ꝙ ibi faciũ narrat ſic.n. acciderat ibi ul tꝛa tres ꝓductiões factas ꝑ alterã ꝑtẽ:alteꝛa ꝑs hũeꝛat copiã dicioꝝ teſnũ:ſʒ idẽ ẽ ſi copiã alteꝛa ꝑs nõ habuiſſj dũmõ perẽs tres ꝓductiões pꝛ feeiſſet: ut pʒ ex rõe illiꝰ. . q hoc põderat ĩ pꝛi. 2 ex iſto.C. ⁊z.c.ſignificanerũt.⁊.c.ulira tertia.]. .e. ti. ſc ueniẽdo ad q̃ſtiõeʒ pricipale õ po ſitã an naleãt atteſtatões recepie ĩ qrta pꝛoducti one data ſin ſolenitate legali:bꝛenit ↄcludo ſi n fuit Odictũ ⁊ appellatũ ualet.ur.n.xeceſſuʒ ab il um tn. lo t᷑mio excluſiuo ſiẽ i ſili ⁊ foꝛtioꝛi caſu dicimꝰ: ꝙ ualʒ teſtiũ ꝛeceptio facta pꝰcõcluſionẽ ſi non fuerit Sdẽ; it nõ.dni de ꝛota ðᷣciß.vV. dicã in. d. c. cũ dilectꝰ. Itẽ ðᷣ cõi ↄſẽſu ꝑtiũ pñt acta ĩcidi 2æ ð̊ nono oia ꝓduci ut i.l. acta ff. ð. re iudi. fac c.cũ cãm ifra.e.⁊ qð nõ.ifra.e.c.pntata.⁊ hec ſũt ẽt ð mie dni An. H. ſi ãt fuit Sdictũ ⁊ appel latũ.nõ tenebũt aiteſtatões qꝛ ſiẽ ẽ legitia ca ap pellandi ſi denegat᷑ quaꝛta ꝓductio cũ ſolenitate .d. c. ſignificaueꝛũt: ita ⁊ foꝛti ur̃ legitia cã appel landi:ſi cõcedat᷑ ſine ſolennitate cuʒ ius hᷣ dicat c. Micolaus abbas. Es uo: Si liezi p aſus: Si fieꝛi põt cõ Bm tu. c:danda ſunt dẽa teſti um qᷓ uident᷑ ↄꝛia. nel ſũma ſpali ſic: Si qͥs ꝓbar actũ geſtũ pꝰappellationẽ ⁊ aduer ſariꝰ ꝓbat ꝙ an.pfert pꝛia ꝓbatõ.⁊ actꝰindicat n ienẽ niſi ſcðᷣus pꝛobet ꝙ añ oẽʒ appellationẽ. prĩo deciſe narrat fẽm: fo diffinit ibi: cuʒ ↄſtet: 5ꝙ& h nniuerſitas nõ debeat excõicari in c.romana. S. i uniueꝛſitatẽ de ſen. exco.li.Vj.in ſingłos iñ de uniuerſitate ferri põt:licʒ nemo ex cipiat᷑ urput a excõicamꝰoẽs cãonicos tał eccle. MNõ diuerſitatis colligit᷑ ex.c.ſi ſnia ð ſen.exco. li. vj. intellige iñ ꝙ oẽs ſingli ſint capaces.hᷣ di co ꝑꝑ nõ.i.d..iĩ uniueꝛſitatẽ. ¶ Mõ fo unaʒ bonã ⁊ nõbilẽ regłam ꝙ ubi teſtes actoꝛis ⁊ rei nidet᷑ depõc? pria circa aciũ iteꝛabiẽ:⁊ ꝑ pᷣſũp tionẽ młiipliciratis actꝰpnt ꝛduci ad ↄcordiã:re duci dñt:⁊ tẽ pᷣſũt᷑ aci mitiplicatꝰ⁊ ſic itellgedi ſüt teſtes depõer̃ ſuꝑ diueꝛſis actib ut h:qð itel lige niſi ↄſtaꝛet de actꝰ unitate ulł ꝑ ↄfeſſione ꝑti um ntł ex dicis ipſoꝝ teſtiũ. pᷣmũ pꝛobat᷑ i. c. euʒ Jo.de fi. iſtru. ubi eſt bon tex.ſcðᷣʒ pꝛobatur ex dictis illoꝝ ieſtiũ q depoſueꝛũt õ ſuſanã.naʒ ex eo ꝙ vᷣponebãt ð eadẽ hora:colligeb. r uniias actꝰ:iõ oiuerſuas ĩ loco ↄmiſſi adulterij induxit eos pᷣſũptuõeʒ falſuatis:nec facta fuit pᷣſũpiio młtiplicitans actꝰ:ð h̊ͥ uide glo.nõbilẽ.iij.q.ix. nibilominꝰ2 ex illa glo.colligit̃ ꝙ ſilis cõcordia ſit fienda alia nõ obſtãte ĩ ieſſibꝰeiuſdẽ ꝑtis qðᷣ aꝑte ſentit Jo.an.i addi. Spe.eo.ii S.iã de in terrogatorijs. v. qͥd ſi unꝰteſtis qdð nõ. Jẽ nõ ꝙ ſi teſtes niꝛiuſq; ꝑtis ꝛeducũt᷑ ad ↄcoꝛdiã itel ligendo ꝙ ðponãt ſuꝑ diuer ſis actibꝰñ ſolũ eui iãt ꝑiuriũ:ſj ẽt pꝛobãt illos diuerſos aciꝰſuꝑ q bus pſumptine deponũt ex quo ſnꝑ quolʒ acin dat᷑ plena probatio:ut hic aꝑte probat:dum nũ ciat᷑ excõicationẽ nõ tenuiſſe pꝛopt᷑ appellanonẽ pᷣcedẽtẽ:ex quo ifert ꝙ ſi ꝑ duos teſtes probeʒ ꝙ comiſiſti adulteaiũ ĩ iali loco:ꝑ alios duos ꝓ bẽ ꝙ i alio loco probatuʒ ẽ adulteriũ bis fuiſſe oↄmiſſũ qð aꝑte ſetit Jo.ã.i loco pᷣalle.i Spe. 5 ꝙ i dubijs ſẽꝑ fiẽda ẽ benigna inteꝛpᷣta tio ⁊ illa dẽ benignioꝛ ꝑ quã q̃s euitat pen ſen delictũ.hoc itellige niſi imineat ꝑicnũ anime:qꝛ tũc illa ẽ benignioꝛ qᷓ ẽ tutioꝛ anie.uide bonam glo. æ nõ. in. c uno de ſcru. facit. c iuucis ð ſpõ. 7 de h̊ aliqd.¶¶ Menio ad gl. ꝗᷓ pꝛimo colligit ar. pꝛo teſubus cõcoꝛdãdis ſaliẽ quo ad ſenſum i iſptnnm in mumni l, ia itumurni gcila prtm ttii atra ͤwtfuifishn a Kprtuiinpen ilrkirrtgi kh InbNfnerdniidmir Icitſrjtiatretai n nie Ogirgetkucritemen Npuriligtdlutstderla⸗ Dermnimmamaſt GriliniDrimir Nakuiaginti Aceiüigtiri wyt ggniͤfſti Abyiliſift, l 8 6 Um un ori en nni e e nnn ivſi ei A . niſcianſ⸗ nne Neri prii hen in gbnr nit rgaß o; opreiiei ooK . entaanaa minnrn oe ponla Ung Rödinginns utec ialintml Scoligi er ſiſinoſnen, Minriiz m goes ſigi ſin aunz io mimſmi My m ue ile nzingun lz une . aniiqan u irutllirpuly aiplaas s, Mäüa in Pruitan Mipanr irlpinf purr ſ ae is ib mn higb iel ur de ag unitte t,ofeſione pi lais hloptefii Pni nodai i Arn. vbictdon ter c odenn e rieſtiü deoſnein) lananiztl gcbirdeade dorucoliged i vniins Geriasi otd Miſt dlteniſncurt nrde füſnistn un fnifſihtd õ uet g Wigigid GAd Aa diad ſhritld enſci is ed cn d0 Ni dl Gein ſiͤden d tl n nſic iů tiñ ac is ulneüka oniul dag lsenb'n ſoſüeun dfffinit bi . li non poſſũt ↄcoꝛdaꝛi q ad lam ur hic optime ꝓbat᷑ non ei reducũt᷑ ad ↄcordiã reſpecin eiuſð actus:ſʒ reſpectu dinerſorum ⁊ nide i H bonam glo.ĩ.c. dudũ de ↄuer. ↄiuga.ſuꝑ v.ſubã ⁊.ff.ð neꝛ. ob.l.ſtipnlatio iſta.O. hi quoqʒ. Sed 5 hoc op.nẽ. n. ꝙ data ↄrietate teſtium non dʒ pPſumi actus geminat?cum facta non pᷣſumãt de officõ dele. cum ĩ iure:cũ ſit ponꝰ ſtãdũ melioꝛibus ſeu pluꝛibus teſtibꝰ ut ĩ.c.i noſtra.j.e.¶ ¶ So. gl. i. i. c. cũ ↄnigat.S.de offic.dele.mirabilſit limitat et reſtrigit iſtũ tex.qñ ꝓbationes ſũt oĩno pares. Si autẽ alia ꝑs haberet plures ł meliores teſteſ iũc ꝓcederent ↄria et idem ibi ſẽtit Inno.lʒ ñ multũ firmet:ſj Bar. ſeqt ĩ.l.ij. F. credituʒ. ff. ſi cer.pe.et do. Car. hic. Sʒ glo.i.d.c.i nẽa ſentit rium nt indiſtincre fiat ↄcordia ſi fieri põt:ſed iĩ defectũ recurrẽdũ ẽ ad qlitatẽ teſtiũ idẽ tʒ gl. nõ. iiij. q.iij. ſi teſtes et ſeqᷣ do. An. h̊ et hᷣ plus mihi plʒ:tũ qꝛ lr̃a iſta loqr indiſticre tũ qꝛ ꝛatio lr̃e ne teſtes ꝑiurij reatu notẽt ſemꝑ milirat ſiue teſtes alt᷑iꝰ ptis ſint płꝛes ſine meliores nõ ob.ſi dicat᷑ ꝙ actuũ płralitas n pᷣſumit᷑ ut ĩ Srio:fate or.n:qꝙ ni pᷣſumit᷑ ſimplłꝛ alio non appaꝛente:ſed pic orit᷑ pſũptio ex ꝓbatõibꝰ factis et ꝓ h text. ibi quia. utrũque eſſe potuit ⁊c.ad h̊ ego allego tex. nõ.ĩ.c.cũ Jo.de fi. inſtru.ibi.n. ꝓbationes erãt ĩeq̃es ⁊ nihilominꝰ facta fuiſſet ↄcoꝛdia ꝑ geminationem actꝰ:niſi ꝑ ↄfeſſionẽ ꝑtis ↄſtitiſ ſet de ipiꝰ unitate ut ibi pʒ expᷣſſe.Ex his habes nnum modum ꝛeducẽdi teſtes ad ↄcordiã. ſunt et alij modi n ita difficiles puta intelligẽdo nnũ teſtẽ ꝓprie ⁊ aliũ iproprie. ut qꝛ unꝰdeponit de poſſeſſiõe aliꝰde detẽtõe:ĩtelligit᷑.n.ꝙ ille ðpõat ſuꝑ poſſeſſioue ĩprope dicta.i.ſuꝑ detentõne ut ut nõ.i. d. S. hi quoqʒ ⁊ facit optie.c.cũ dilectꝰ de ↄſue. QNũqʒ fit ↄcordia eximẽdo pꝑteʒ a toto exemplum iĩ. l.i. S. ſʒ ⁊ hi.ff. de his qͥ deie.łeffu. Quãqʒ ꝑ ꝛepetitionem exemplum Litiꝰdepoſuit Sẽpꝛoniũ eẽ debitorẽ ODanini ĩ centũ inteꝛo gatꝰquõ ſcit rñdit ꝙ tali die ꝓmiſit qᷣnqginta ⁊= tali die cẽtũ.itelligit enĩ ne ſit ſibi Sriꝰ ꝙ pꝛomi ſit ſibi cẽtũ repetitiſ illis qnq̃gita ⁊ ſic ð ſimilibꝰ 2 uide Haꝛ.i.l.ij. F. creditũ.ff.ſi ceꝛ. pe.⁊ aliqd in. l.labeo.ff.de ſup.lega. ¶ Ded nunc qro utꝝe hec cõcoꝛdia maxime per geminationẽ actus ſit fiẽda circa teſtes uniꝰ partis tin ſi adinuicem di ſcoꝛdãt:dic ꝙ ſic nt aꝑte ſẽtit gl.i.d.c.iĩ noſtra. 2.iiij.q.iij.ſi teſtes.⁊ aꝑtiꝰ in.d.c. nihilominus. .iij. q.ix.qᷓ nõbilit᷑ diẽ ꝙ illi duo teſtes qui depo ſuerũt ↄ Suſannã ⁊ diſcreparũt ĩ loco fuiſſẽt re ducti ad cõcordiã pᷣſumẽdo geminationeʒ actꝰ: niſi poſuiſſẽt ð eadẽ hora ita ꝙ non potniſſet fieꝛi ĩ diuerſis locis. idẽ nult apte Jo. an. in ad di.palle.ubi dicit ꝙ ſi nolo ꝓbar̃ matrimoninʒ ciũ induxi duos teſtes:⁊ nunꝰ dixit ꝙ fuit ↄtrac tũ ĩ nno loco aliꝰdic ꝙ i alio:ẽ pᷣſũptio ꝙ depo nãt ð diueꝛſo ↄctu ne ꝑiurij reatu notẽt.fac qd .S. dixi ut itelligat᷑ dictũ uniꝰ ꝓpᷣe et dictũ alteꝛi us iprope et nõ.i.d. F. hi quoqʒ. Iẽ ſẽꝑ ſubeſt rõ bꝰlr̃e. et idẽ credo ĩ puilegijs et iſtrumtis ab eadẽ ꝑte ꝓductis Iʒ Jo. an. aliud hic dicat p.I. ſcripiure.C. ð fi.ĩſtru. Sʒ certe primũ ẽ ueriꝰex quo pnt ad ↄcoꝛdiã reduci ut ẽ tex.aꝑtꝰ i.c.iteꝛ dilectos de fi.iſtru. ⁊ iʒ do. An. hic ⁊ ad.l.ſcꝛip ture ⁊ ad.c.ĩputari.j.de fi.iſtru.dicit loquũt ĩ aꝑta repugnãna.facit.c.nihil ob.j. ð̊ v. ſigni. idẽ dic ð dicto nniꝰ teſtis nt reducatur ad ↄcor giã ſi fieri põt ꝑ rõeʒ bꝰ ſre ut fiat benigna inteꝛ Ptatio ⁊ ut ꝑiurij reatu nõ notẽiur. Et ſẽtit gl. palle. et Har.i.d.l.labeo facit gl.i.d..hi quo qʒ.Adnuerte tñ ad unũ nõbile:ꝙ ſʒ fiat ↄcordia inter teſtes unius ꝑtis et alteꝛius nõ in fit inter dictũ teſtiũ ⁊ ↄfeſſionẽ ꝓducẽtis.vñ ſi dicia te ſtiũ ſũt nimis gñalia neceſſario nõ ↄcludẽtia ĩitẽ tũ ꝑtis ꝓducẽtis iñ ñ fit reductõ ad ↄfeſſionẽ ꝑ tis qꝛ ꝑs no potuit ĩ ſuũ fauorẽ ↄfiteri.xiiij.q.ij iĩ pᷣn. Iia diẽ Inn.i.c.cũ ↄtĩgat ð offi. ðᷣle.⁊ ſeq tur Har. i. d. l.ij. S. cꝛxeduũ. ad h̊ ego allego tex tũ nõ.i.c.iĩ pntia ð ꝓba.dico iñ ꝙ cũ ↄfeſſione ꝑtis aduerſe ĩ bis in quibꝰ poinit ſibi pᷣiudicaꝛe bñ fit ↄcordia nt aꝑte ꝓbat᷑ ĩi.c.cũ io.pᷣalle. Sʒ ẽ nõbile dubiũ nũquid teſtes ꝑ geminatõeʒ aciꝰ reducant᷑ ad ↄcordiã ẽt ui ꝓbẽt an ut euitẽt tin ꝑiuriũ.gl.hic ĩ v.itẽ ẽ hic ar.uidet᷑ ſẽtire ꝙ nõ. colligit eni argumentũ ex tex.ſ.ꝙ dubia ꝓ batio nõ ꝓdeſt ei qui eã iduxit: ⁊ certe hoc dictũ ꝓce dit reſpectu archiepi:ſed reſpeciu canonicoꝝ ; gl. ẽ 3 tex cũ ꝑ ſuã ꝓbanonẽ ⁊ interpiauonẽ qᷓ fir ꝓnũtient᷑ nõ excõicati ⁊ ſic obtinẽt itentionẽ ſuã. Sʒ forte glo.habuit reſpeciũ ad cũ qui ſſat pro actu cui icũbit neceſſitas pbzi. gl. intelligit iſtũ tex.nt pʒ ex ſequẽtibꝰ ꝙ archiepᷣs erat actor.vñ ſua ꝓbatio tanq; dubia nõ ſibiꝓ fuit Sʒ aduerte quicqᷣd ſeſerit gl.iĩ h ſũt dubita nões maxie ꝑꝑ dicia legiſtaꝝ i. d. . cꝛeditum z do. An.muliũ hic iſtat.ſʒ breuiter puio ſic dicẽ dũ ꝙ aut ꝑ reductionẽ teſtiũ ad dinerſiiatem ac tnum nõ remanet integra ꝓbatio ſuꝑ quolibet actu:⁊ iũc fit reductio nõ nt ꝓbẽt: ſʒ ut euitent ꝑiuriũ ut nõ. Jo. an.ĩ addi. Spe.pᷣalle. æ Fre. ↄſilio.clxij.exẽplũ qñ teſtes remanent ſingłaꝛes ad h.c.lʒ ð ꝓba.⁊.c.cũ dilecti ðᷣ elec. nt.S.dixi. aut remanet itegra ꝓbatio ſuꝑ quolibet actu = tũc ſi ẽ certa ⁊ clara ꝓbatio ſuꝑ quolibʒ actu fit reductio etiã nt ꝓbẽt. tex.ẽ hic ⁊ ſẽtit Jo. an.ĩ p dicta addi. Si neꝛo ꝓbatio ẽ equinoca ſen ne ceſſario nõ ↄcludẽs ĩtẽinʒ ꝓducẽtis ⁊ ũc nõ ꝓ bat ad h.c.i pntia.S.ðᷣ ꝓba.⁊ opiie ꝓbat ĩi.c.in ter dilectos pᷣalle.. cereꝝ ubi pꝛinilegiuʒ qð ui debat᷑ Sriũ fuit reductũ ad cõcoꝛdiam iñ in ali quo ꝓfuit ꝓducẽti rõe pᷣdicta ideʒ dic ĩ teſtibns eadẽ rõe ⁊ ꝑ ̊ hẽs hãc materiã claꝛe expeditã. ¶Alteri? gl. iſta colligit aꝛgumẽũ q ĩi dubijs ꝓ reo iudicãi ↄſueuit ⁊ ex h̊ ſẽtit nt pdixi archi epᷣm hic fuiſſe actoꝛẽ q̃tſi ꝓuocauerit ad indiciũ petẽdo ſuã ſniaʒ ↄfirmari uł aliqð ſile ⁊ h placʒ Goff. bic ſed Hoſti. ↄdicit dicẽs ſe hr̃e noticiã facti.ſ.ꝙ canonici ꝓuocauerũt ſuꝑ iniuſta excõi catõe:ſʒ ego quo ad itellectũ bꝰ.c.nullã nim ĩ facerẽ.nã ut pʒ per pᷣdicta in quolibet intelleciu g 2 pꝛocederet diſpõ hꝰ. c.nec paps fundat ſe ſuꝑ fa uoꝛe rei: ſed ne teſtes reatu piurij notent᷑.Cano nic obtinuerũt hoc nõ qꝛ eſſẽt rei uł actoꝛes:ſʒ qꝛ patmit excõicatonẽ latã poſt appellatõeʒ. Sʒ oppõit᷑ nũc õ pᷣdicia ⁊? ↄ tex.⁊ nidet᷑ ꝙ i dubio papa potiꝰdebuit ĩterpꝛetari hos excõicatos qꝛ illa ꝑs erat tutior ꝑꝑ pericnlũ anime euitandũ. gl. hic ĩ ultia ſui parie iſtar muliũ ⁊? cõcludit hoe fuiſſe factũ ne teſtes reatu ꝑiurij notaꝛent᷑. excõi catis enĩ põt ꝓuideri ĩpẽdẽdo eis poſtmodũ ab ſolutionẽ ad cautelã. hec ſolutio glo. ĩpugnainr ꝑ doc.qꝛ eodẽ mõ enaſiſſẽt ꝑinriũ ſi pꝛonũtiatũ fuiſſet bis ſniaiũ ⁊ ſemel appellatũ.q̃re ergo pꝛe ſampſit potiꝰbis appellaiũ ⁊ ſemel ſñiatũ qᷓ; ecõ tra. Jo. an ſoluit duobꝰ modis ꝙ foꝝe cõſtitit bis appellaiũ ⁊ ſic papa arbitratꝰ eſt unã pꝛeceſ ſiſſe ſniã alia fuiſſe ſecutã:uel fo cõmuniꝰſolent ꝑtes iierare appellationẽ q; iudiceſ ſniam:iõ ⁊c̃. ut in regula iſpicimꝰ in obſcuris qð eſt neriſiliꝰ nel plerũqʒ fieri cõſueuit de ie.iur.li.vi.uel ſᷣm Hoſti.⁊ Tan.fuit hoc in odiũ irregularitatis: qꝛ canonici poſtea celebrauerãt ⁊ h foꝛte excõi catio ſit fanorabilis irregularitas odioſa:uł fᷣm Inno.⁊ Ab. H̊ benigna iterpᷣiatio ut excõicatõ poriꝰ nõ teneat ẽ ficda in foꝛo indiciali: Sriũ ꝓ cedit ĩ foꝛo aĩe. CEr pᷣdictis habes narios mo dos ĩterpꝛetãdi in facto dubio. pꝛio nit q;nis fa ctũ ſit odioſuʒ ⁊ penale recurramus ad id qð ẽ neriſimile facit.c.as.de pᷣſump.fo ut euiteĩ dᷣli ciũ:facit.c.abſit.xi.q.iij. Itẽ nõ ꝙ ĩ nbio ðᷣbe mus iterppᷣtari ut qͥs ñ iciderit ĩ irregularitatẽ. ẽ eni pena inris poſuiui facit c.is qui ðᷣ ſen. excõ. li. vi plene ꝑ Jnno.⁊ Moſſi.in.c.ad audiẽrtiam de homici ſed reſpecin excõicationis ẽ dubium. nã ex uerbis Ho. ⁊ Tan. ifert᷑ ut ĩ dabio ponꝰ interpᷣtemur eã tenẽ. Inno. nẽ p̊ nelle ĩ foꝛo aĩe H nõ iĩ iudicio.Ego crederẽ q; qᷓtenꝰ agit de pe na excõica.nipnta:an naleat collatio bñficij me dio tpe facta:nel an ſit dignꝰpena:qꝛ nõ eã fᷣna nerit: uel quid ſiłe ſit nera opi. Inno.qꝛ ĩ penis mitioꝛ iterpᷣtatio ⁊c̃.regła i penis ⁊ ꝛe gna odia de re.iur.li.vVi.facit.c.dilectis.in fi.ð appel. Sʒ q̃renns agi ſolũ de ipſiꝰ niculo:an tennerit u ł nõ:dico ꝙ iterpᷣtamur eã tenere qꝛ h̊ cãu nullnʒ piculũ ẽ in hac ꝑte cũ poſſit petere abſolutioneʒ ſine difficultate:⁊ ĩ alio poſſet ꝑiculũ iminere:qꝛ foꝛie hac ĩterpᷣratiõe tutꝰ nũqᷓ; peteret abſolutio ne: ergo accipiẽda ẽ h̊ ꝑs tutior ut uẽ ð h caſuſ ĩ c.illud. de cle. excõi. miniſ.facit cle.exiui.de.v. ſig.⁊.c.illud de ſpõ.⁊.xi.q.iij.ſñia paſtoꝛis.⁊.c. unicũ. de ſern. ⁊ h̊ ſẽtit hic gl.dũ dixit:qꝛ eſt me dicinalis. Secꝰergo ubi eſſet penalis vt ĩ pcedẽ ti mẽbro:nel nbi aliter ĩimineret delicrũ ſeu pẽa nt hic m itellectũ glo. do. An. ponit aliã ſoluti onẽ ad pꝛicipale priũ.dicit enĩ ꝙ ex q canonici ꝓbanerũt excõicationẽ latã poſt appellarionẽ fũ data fuit eoꝝ ĩtẽtio ⁊ ʒ ꝑ ꝓbationẽ archiepi qͥ erat rens ꝓbatio utrinſqʒ ꝑtis redderer̃ dubia nibilominꝰ ꝓnũtiãdũ ſnit ꝓ actoꝛe: cũ ꝓbatio ſua nõ ſit eliſa iuxra nõ.ꝑ glo.iĩ clc.fi.ð reſcrip. ¶ Fraternit 2 Haꝛ. in. l.nõ ſolũ. ff. de no. oꝑ.nũ. uide ciꝛca hoc qð plene dixi i. c.i pſentia de ꝓba. eg,. Laſus: In Raternitatis. erpela lõis ſuꝑ nonis capitulis im teſtes no ni 7 nereres ꝓducũt᷑ iuamẽto fᷣm morẽ pus ꝛe cepto. In pria ꝑte ponit᷑ cõſultatio. a rnſio ibi duximꝰ. cõſultatio ẽ bimẽbris z 'm mẽbruʒ ibi et an. ¶ M. prio ꝙ ubi duplici qſtioni põt ſa tiſfieri ꝑ unicaʒ reſpõſionẽ nõ ẽ ſepati ꝛnñdencũ ſimile ĩ. c. prudẽtiã de offi. dele. (s fo⸗ ꝙ re nũtiatio ꝓductiõis teſttũ facta ĩ pria iſtantia n ſe extẽdit ad caſuʒ appellatiõis qñ ſuꝑ nouis ca pitulis pñt teſtes ꝓduci.idẽ tñ nidetur reſpeciu eiuſdẽ iſtantie nt ĩ. C cũ neniſſent.F.i.j.eo.⁊ dic pleniꝰ ut ibi nö. ¶ Mõ. ꝙ ſᷣm latam ſignificatio nẽ oĩa que i iudicio ꝓponunt dicunt emergere ĩ cã ⁊ ſic cõprehẽdit hic tã icidẽs qꝙ; emergẽs ũ aũt h differũt ſicut i.c.i.ð ordie cogni. 6. eũdẽ teſtẽ poſſe etiã i eadẽ cã õ me pluries pꝛo duci:nec ꝑꝑ h̊ pᷣſam᷑ inimic maxie cum in nit necefſitarꝰex indicis officio ſen pcepio et ð hoc ifra cũ glo. ¶ Hõ. ꝙ ſi idẽ teſtis irerũ in eadẽ cã õ me ꝓducit᷑ dʒ iterũ iuraꝛe qð itellige quan do ꝓdncit᷑ ſuꝑ articlis nouis. ad que ſe non ex tẽdebat inramẽtuʒ. un ſi priꝰ iuraſſer ſoꝑ cã iota dicer̃ Vitatẽ ⁊ im fuit iterrogatꝰð aliqbus ſi ite rũ ꝓducit᷑ ut ſuꝑ alijs ſpectãtbꝰad cãm interro ger᷑ nõ nidet̃᷑ ꝙ debeat de nono iuraꝛ ar.i.c.cuʒ dilecti. I. de accuſa.et.j.e.c.ð teſtibꝰinꝛamẽrum enĩ dʒ eſſe neceſſariũ ut ĩ.c.⁊æ ſi chriſiꝰ.q.de iure ee i cã appellatõis poſſum ñ oppo ſiruʒ opponẽ̃ ? ꝓbaꝛe dũmõ faciat ad cam l. de· fi. iſtꝛu. cũ Jo. z.l.ꝑ hãc.C. ð tẽpo.ap. ¶ Mõ. ibi ſuꝑ nonis dũtaxat ⁊c.ꝙ ſupeꝛ antiqͥs capuu lis ĩ qbus fuit facta ꝓductio ⁊ publicatio teſtinʒ nõ pni teſtes nec antiqᷓ nec noni ꝓduci neqʒ in cã appellationis. timet᷑ eni ne nidẽes ſe ſuccũbeꝛe fuerit ĩiductꝰ ad teſtes ſubornãdos ut in cle.ij.e. ti. ubi tex. nõ.⁊ magis clarꝰꝙᷓ iſte. ̊ uidet᷑ falleꝛ cũ ſit aꝛticulus ſuꝑ notoꝛio lʒ cõnineat antiquũ capiin ut nõbilit᷑ ꝓbaꝛi uẽ ĩ.c. dudũ el.i.de elec. ceſſat eni tũc pᷣſũpii rnatiõis ar. c. cum di lectꝰde puꝛ. ca. ben priꝰcc̃. ꝙ teſtis debʒ priꝰiurare q; deponat.qͥd autem ſii ſimo dũ dic ui dicã ĩ. c. ð reſtibꝰ.j.e. ch attin gã intriſecã mãm hꝰ. c.cũ glo.qᷓro ꝓ itellectu lit te:cũ hic fuerit formate due q̃ſtiões in quo dif ferat pria a fa:et quar̃ papa diſiũctiʒ non ꝛndit ad utꝛanqʒ qõneʒ. (Bormulns modis uaꝛiat̃ ĩ ĩtellectꝰ.c. Sʒ tene hũc ĩtellectum qͥ cõiteꝛ ap probar᷑ ⁊ ẽ nerꝰi ſe ſatis lie ↄſentaneꝰ:ꝙ pꝛio q̃ rebat᷑ an teſtes noui q alias ꝓducii ni fuerant in cã poſſint ꝓduci in cã appellatiõis nec diſtingue bat qᷓrens an capimla eſſẽt nona uel antiqᷓ. uide bat᷑ eniʒ ꝙ cũ inſtãtia appellatõis eſſj alia ab in ſtantia iudicij ꝙ icifferẽter teſtes noni poſſẽt ꝓ duci. Secũda qſtio fuit ſuꝑ teſtibꝰ iã pꝛoducus iĩ pori iſtãtia nunqͥd poſſet repꝛoduci ĩ cã appel latiõis nt aliquid noui adderet ⁊ uidcbaĩ̃ ꝙ ſic: Gckisdlari inn ghiand nſtin imtrisii nilman Mc uhare Miiitinn utimn ite tl uipelfiti /nuir emn iifin iylecun õ grlxigluitengertr ⸗ ſtnnniclcziininii u, incinanr ttim numn lſrjitſagoiian ir⸗ Criirtm daesn i ricrunuteſin uumnen rrluiaf atatämie Ctei ininfrutind ieitunrnni im Miitigunimii egliſgirin tin llenttin ineto er ölank inin nn Ob honk inimic nane an g nerſteni n goff . ncio ſer erho goere mn go. G⸗ inſtietniats 15 nr ganf imi imar birlegn hn iyam o us ar ſwrg tn unnin iſmn nnſrlpeinn mar mi i umr Biis i mulpils mu Wainin c aulN ⁵8⁵i ncräi th deimre gicd mpehtöspaſuni N et Pone döndfnan ad R PotlobieKdnio. . ous dnnnt 10 oher anncs cpin fon funn Pedcid erdicntd ckin rsnet nud Ner ton Nercilich in RawcnS NMN ee udeeiniher dackead õ e. r ons hird nuiti drs ſo, nolon önnen tuncmnsn e Aibe. m nöbli ori il,. nen sCund ui = nſ̃ hi tunſi . P 11 4 umna dicn 4 e tyi phe io bua G⸗ ſnd qa i cà appellatiõis hʒ ſocũ illud unlgatũ nõ op poſitũ opponã nõ ꝓbatũ ꝓbabo ⁊c.ut in iuribꝰ prealle. nec diſtinguitur inter teſtes nonos ⁊ ãti quos.? qꝛ ntraqʒ qſtio unica ſolutõne ſoluebat iõ papa nõ diſiũctiʒ rñdit:ſʒ unicã regulã poſuit ex q̃ utraqʒ qſtio remanet ſoluta: uʒ ꝙ ſi ĩ cq ag pellatiõis aliqᷓ capitula fiãt de nono depẽdentia iñ ex ãtiqs ut.j.dicet̃ ꝓduci poſſũt ſup eis dun taxat teſtes noni ⁊ ãtiqͥ ⁊ ꝑ illã dicrionẽ reſtꝛicti nã dũtaxat innit ꝙ ſuꝑ ãtiqs non poſſũt ꝓduci nec ãtiqui nec noui ꝙ claꝛius bodie ꝓbat in. d. cle.ij.⁊ ſic clare pʒ rũſio ad bimẽbꝛẽ ↄſultatõeʒ factam ⁊ iſte intellectus ſufficiat. Menio nũc ad glo. ꝑ ordinẽ recitãdas ãnectẽdo eis mãm itꝛin ſecã. c. Et pᷣmo op.⁊ uẽ ꝙ nõ ſolũ ſit ↄſiderãda ꝛenũciatio ꝓductiõis teſtium.ſʒ ẽt publicatio at teſtationũ. illa.n.ꝑ ſe ſufficere nẽ abſqʒ ꝛenũtiari one ad excludẽdã facultatẽ itreꝝ ꝓducẽdi teſtes ut i. c. ꝓxi.⁊ ſe.cũ multis ſi. Gl.pᷣma ſoluit ſup plẽdo ad tex. maxie qᷓſi dicat ꝙ etiã ſi nũqᷓ; inteꝛ ceſſiſſet ꝛenũciatio ſola publicatio anteſtanonum ſuffeciſſer: uel dic meliꝰeuitãdo hãc ipropriatiõʒ q fac̃.gl. ad tex. ſupplẽdo maxie nam bñ ſciniſ ſet querẽs h dicere ſi noluiſſet. uidebat᷑.n. queꝛẽ ti ꝙ publicatio atteſtationũ nõ br̃et impedire ĩ cã appellatiõis cũ ſit alia iſtãtia: nec obſlãt iura allega.in glo.qꝛ loquunt᷑ ĩ iſtãtia pᷣncipali ? pꝛo h faciebãt opi.de qᷣbus in gloſ.iij.ſed de renun tiatiõe magis dubitabat᷑:ſʒ tu advᷣie ad reſpon ſionẽ pape ĩ ꝗᷓ nõ fũdat ſe ſuꝑ renũciatiõe:ſʒ ge neralit᷑ ſloquit zæ quid iuris ſit ĩ hac publicatõne quo ad ntrãqʒ iſtãtiã dicam plene ſuꝑ gloſa.iij. lo. ij op. tex.ĩ eo ꝙ ꝑmittat eũdẽ teſtem itẽ in criali nẽ enim ſuſpectꝰ ⁊æ inimicꝰ ex iterata depõe eũdẽ: ſoln gl.ꝙ ↄriũ ꝓcedit in criali:ſʒ certe h̊ ſoltio non eſt bona:qꝛ ex quo teſtis ſe ſponte n obtulit non põt pᷣſumi in eo inimicitie cã aꝛ. in.l.que oĩa.ff de ꝓcu.⁊ in.c.cũ non ðce at de electi.li.Vi.Mã ⁊ iudex plnꝛies indicando nõ pᷣſumit᷑ inimicus ita ur repelli poſſit tanq; ſu ſpectꝰ niſi ali᷑ ꝓbet᷑ granamẽ inxta nõ.i.c.ad h̊ 2z.c. ꝓpoſuit.j.de appel.foꝛtiꝰnec teſtis qͥ iin de ponit ſuꝑ facto facit.c.iteꝛ dilectos ⁊ ꝙ ibi nõ. de fi.ĩiſtru. uñ itellige Sriũ in eo qͥ malũ teſtimo niũ dixit ut nõ. glo.i.d.S.itẽ in criali ? uide de hĩ Sop.e.ti. F.i.V.itẽ ꝙ ĩ alia:ulł ĩtellige illũ tex tũ qn unli ðponeꝛe ſuꝑ eodẽ ãnculo ſuꝑ quo ð poſnit non enim põt niſi in ↄtinenti faciat inxta nõ.i.c.pterea.j.ii.ꝓx.ut ſẽtiũt Hoſti.h ⁊ Jo. an. nide iñ bonũ tex.ad coꝛoborationem pdic torũ.j.ii.pxi.c.pterea.¶ Op.ulteriꝰcapiendo glo.iij.nẽ.n. ꝙ ſuꝑ nonis caplis nõ pnt teſtes ꝓ duci ĩ cã appellatõnis:qr index ad quẽ nõ bʒ ſe ipediꝛe de nouis q̃ſtiõibꝰcũ officiũ ſuũ ſit ꝓnun tiare ꝓuocationẽ dũtaxat eẽ inſtã nł iiuſtã.ij.q. Vi.iĩ fi.glo.ut arbitror metu ↄrij intelligit iex.ð nouis capłlis nõ oĩno ſʒ depẽdẽribꝰ ex antiquis ? que ex bis oriunt᷑ exeplũ ĩ.c.cũ Jo. ð fi. iſtꝛu mẽ.diẽ tñ glo.̊ͥ nõ eẽ ſpeciale in cã appellatõis⸗ e iellbns. nã idẽ ẽ i iſtãtia pᷣncipalł cãe: ut nõ obſtãte publi catõe poſſint teſtes ꝓduci ſuꝑ capitłis nouis.j. c. cãʒ 2. c. cũ neniſſet: ſ immediate glo. opponit 32 5 7 3 tex. vẽ eni ꝙ ſuꝑ antiqͥs capiilis nõ poſ ſint teſtes ꝓduci ĩ cã appellatiois:qꝛ in ea licituʒ cẽ ꝓbaꝛe ñ ꝓbatũ ut.l.eos.F.i. ?.ij. .d.l.ꝑ hãc. rñdet glo. ꝙ qͥdã dñi legũ ſtant õrio ⁊ ſic obſeꝛ uãt in iudicio ſeculari.æ ad anc.e.ꝗ. qa vo que nult ꝙ poſtqꝙ; ꝑtes didicerit teſtificata neqũt te ſtes ſuꝑ eiſdẽ articuł pꝓducere: ꝛndet ꝙ loqrt ĩ cã pricipali ꝗte diffinitinã ſñiam æ leges Sꝛias ĩtelli gũt ĩ cã appellatiõis. Sʒ h̊ ñ plʒ gl.noſtre: quia auẽ. illa loqiur idiſticte æ eadẽ rõ.ſ.timor ſubor natiõis ꝗᷣ ẽ i cã pricipali militat in cã appellatio nis ⁊? ꝓ h̊ tex. ille æ aduerte extra gl.lʒ Jo. an. 2 do. An.q cõmẽtaueꝛunt h.c. uaꝛias opi. anti quoꝝ referãt. Circa h̊ ego m nõ curani refeꝛꝛe qꝛ eſſet inoluẽ z occupaꝛ itellectꝰ maxie inuenũ. nã hodie maxie habemꝰ tex.apuſſimũ corrigen tẽ illas opi.ãtiquoꝝ ni in cle.ij.e.ii.nbi nið tex. ⁊ glo.ibi eniʒ clare diſponit᷑ ꝙ reſtibꝰ publicatis ſiẽ nõ lʒ in cã pricipali ſuꝑ eiſdẽ capłis uel diꝛec te jrijs eoſdẽ łalios teſtes inducer᷑:ita nec ĩ cã appellatiõis reddẽs rõnẽ: qꝛ ñ minꝰ ĩ cã appella tiõis qꝙᷓ; i pricipali ſubornatõ ſit nimẽda:⁊ ita re iectis alijs opiniõibꝰ ↄclndit. Haꝛ. in.l ꝑ hanc C. ð tẽp.app.dicẽs illũ rex. ꝓcedere ĩ ariiculis nonis ꝓut h̊ dẽ. Sʒ ꝓ declaꝛatiõe tex.⁊æ glo. q̃ ro nũqᷣd ĩdiſtincte aneſtarionũ pnblicatio ipedi at teſtiũ ꝓductionẽ ſuꝑ eiſſdẽ capłis:uel directe ↄrijs tã ĩ cã pricipali qꝙᷓ; i cã appellatõis cũ in h̊ iſte inſtantie a pari indicent᷑ ut.d. cle.ij o. Jo. an. h̊ ĩ.ix.q. dicit ꝙ nõ exponit młos cãuſ ab hac regula prohibitina exceptos. Et prio ĩ cã mẽimoniali ðᷣ quo tn nõ.i.c.ſeries.j.e.dic ut plene dixi ĩ c. iurauit ð ꝓbatio.ſecũdo fʒ quoſ dã ubicũq; nõ ob.exceptio rei iudi.ff.ð excepii. rei iudi.l.cũ q̃rit ðᷣ fi.ĩſtꝛu.inter dilectos.tertio ſm legiſtas ĩ cã appellatiõis: ſed ðᷣ ̊ dic melius nt. S. dixi. quarto ubi perijt inſtãtia: qꝛ qs abſol nit ꝑpꝑ peritionẽ ieptã: uel fᷣm leges ꝑ lapſũ trien nij. S. ð indi. exaĩata.C. ð iudi.l.ꝓpeꝛãdũ..i.2= .J.cũ aũt.quinto qn ſũt ꝑdita teſtiũ dicta.s.ti. proxi.c.fi.et ð iſto caſu uide plene in Spe.e.ti. .F. ſatis niilit ad fi.vj.col.cuʒ iter alias ꝑſonas agit. J.e. ↄſtitutꝰ.ſeptimo cũ nariat modꝰ agẽdi .j.e.ueniẽs.octano cũ reſtituitur minoꝛ ul eccla ut poſt publicationẽ ſuꝑ eiſdẽ ꝓbare poſſit:?⸗ ö8 hoc plene ꝑ doc.i.c.auditis.S.ð in ĩte.reſti.⁊ ið iterdũ in reſtimntõe maioris ex clanſula generali ter ſiqᷓ iuſta cã ⁊c.ut nõ.i.c.ꝓxi.j.facit.c.ex litte ris de in ite.reſti.non in inqᷣſitiõe q̃ procedit ex officio..e.cũ clamor ubi de b.q̃d ſi aliꝰ iquiſiti onẽ ꝓmonit:dic nit ibi nõ.decimo cũ qͥs unl: p bare directe falſitatẽ ieſtiũ cũ corrnpnõe ð quo dictũ fuit ĩ.c.lʒ de ꝓba.⁊ nide.glo.i cle.ij.e.ti. xi.ſi inſcia nel iuita pre ⁊ ĩdiſcreie facta fnit pn blicatio idẽ ſʒ quoſdã ſi facta fuit diſcꝛete ꝓba tio ſen publicatio:ſed ꝑs adhuc teſtificata nõ di dicit ð quo nõ.j.eo cõſtituiꝰ in ultia glo.xij. in 3 3 caſu. c. pntata.. eo. xiij. in eaſu. c. enz cam. ĩ fi. 7. eo. ĩ ulti. gl. xiiij. cũ aliqui teſtes fuerũt iteꝛ oga ti nõ plene ꝓut hẽt in.c.ꝑ tuas.j.e.xv.fm Jo. an. i. c. de teſtibꝰ. j. e. in cã criminali i ̊ ſᷣmn eum idẽ teſtis iterrogari poterit ſuꝑ eo. aꝛticulo.ff. ð cuſto. reo.l.diuꝰ? ðᷣ qſti.l.i.F.ul.⁊.l repeti.xvi. ſi de ꝑriũ nolũtate ꝓceſſerit fʒ Jo.an.cũ fauor ꝑtiũ h̊ ꝓbatio ſit iducta ⁊ ex ipſaꝝ facto h ꝓbi bitio ꝓceſſerit qᷓre publicationi ↄſenſerũt: ⁊ ſ c ur̃ ꝙ huic fauoꝛi renũtiare poterũt.ar.c.ad apo ſtolicã de regu. maxie cũ h̊ ñ habeat ĩfallibilẽ ꝓ hibitionẽ ut pʒ ex pdictis ⁊ tzʒ Moſti.j.e. pntata p ⁊ faciũt nõ.i.c. tuis.j.e.xvij.ẽt nltra/ o. an. fallir cũ teſtes fnerũt pꝛiꝰ recepti ad eternam rei memoꝛiã ut ĩ caſu.c.ſignificauit.⁊.c.albericꝰ j. e.nã nũc recipiũt᷑ ad aſiũ finẽ ⁊ uið Spe.i.d. G. ſatis ntilit.V.xvij.⁊.xviij.qũ teſtes ñ ſuer̃tꝓ dacti. ʒ articłi erãt dati. j. e. cãʒ ⁊ ant᷑.e..illud nbi põderat᷑ teſtiũ ꝓductio./Sʒ circa pdicta du bitat᷑ nũqͥd ſola publicatio ipediat ꝓducnõeʒ:an ãt reqnirat᷑ cũ h̊ ꝙ ꝑs niderit ſen didicerit teſti ficata. gl.ĩ.d.c.cõſtitutꝰ.j.e.tʒ ſolã publicationẽ nõ ſufficẽ allegat tex ĩ aut᷑. e.. qꝛ vo.idẽ Spe. æ. ti. F. ſaris. ntilit᷑.V. qͥd ſi publicate: dicit iñ ꝙ Clems defẽdebat priũ ad h.c. cãʒ. .c. ð teſtibꝰ. 2. c. cũ ueniſſẽt. e. ti.?⁊ S hãc gl renuit Ho. in ſũ ma. e. ti. J. ? utrũ v. dictis igi q plʒ Jo. an. in d.c.ↄſtitutꝰ:⁊ diẽ dẽm gl. ꝓcedere poſſe qñ in dex pte iſcia uł inita publicatiõeʒ factt: idẽ bar. ĩ aut.qͥ ſemel.C. ð̊ ꝓba.diẽ idẽ ſi publicato nõ ualuit puta:qꝛ facta die feriata ut tunc admittaĩ cũ publicatio atteſtatõnʒ nõ nalueꝛit: æ diẽ ibi ꝙ; publicatio aneſtationũ põt ſũmi dupliciter. pꝛio qn pnblicat᷑ ſcꝛiptuꝛa ð dictiſ teſtiũ ut faciat fidẽ .l. geſta. E. de re iudi. fo qũñ fit publicanio ꝑtibꝰ 2 tũc publicatio idẽ ẽ ꝙ ꝑtibꝰ manifeſtatio ⁊ ſic ſumit᷑ ĩ. d. aut᷑.e.iſti tũ duo actꝰfiũt ſimł ⁊ ſemel: qꝛ iudex ꝓnũtianit atteſtatões eſſe publicatas ? aptas: ut ꝓ publicatis ⁊ aptis hẽant æ vbum publicario refert ad p' z vᷣbũ aꝑmra refert᷑ ad Fm qð bñ nõ do. An. młũ iſtat dilatãdo mam 2 trahẽdo mãs alibi diſcutiẽdas moꝛe repetẽriũ ego uero ponã ĩ locis ſuis:ſed quãiũ ad hũc ar ticulũ aniner:cõcludit ipſe ꝙ ſi certũ ſii ꝑtẽ non didiciſſe teſtificata ⁊ ꝓbari poſſit ñ ipediet̃᷑ ꝑs ex ſola publicatiõe atteſtationũ ꝑ tex.d. aut᷑.e.ii. fater̃᷑ tũ ꝙ pſũptio ẽ õ ꝑtẽ ꝙ teſtificata didic ex qꝰ facta fuit pnblicatio:⁊ ita rñdʒ ad iura q põ derãt publicationẽ.ſ.ꝙ h̊ͥ põderãt ꝑꝑ pᷣſũpnõeʒ q iſurgit ex ipſa publicatiõe ꝙ teſtificata ꝑteſ di dicerit. mihi plʒ dẽʒ Jo. an. ar. Mo. æ alioꝝ ex quo eni ꝑs acqeuit publicatiõi teſtiñ nr̃ tacite renũtiare ꝓductioi ſuꝑ illis articuł:æ ſic Iʒ nõ ſit ſuboꝛna.timoꝛ cũ ceriũ ſit ꝑtẽ teſtificata non di diciſſe ſubẽ tñ tacita renũtiatio.ar.eoꝝ qᷓ nõ.in .c. i. ð elec.li. Vi. ð̊ eo qͥ geſſit actũ qͥ ſolʒ fieri pꝰ ↄteſtatã litẽ ut habeat ꝓ ↄteſtatiõe litis qꝰad ex cludẽdas dilatorias facit glo.i.c.cũ cãʒ ð appł la. Midemꝰ eni ꝙ ſola renũtiatõ expᷣſſa ſiue ſciẽtia teſtificatorũ iducit bõc ꝓhibitionẽ vt i. . 8 teſtibꝰi fi. j.e.ergo æ tacita ꝛenũtiatio que ĩdu cit᷑ cx publicatiõe.fac ꝓ h qꝛ iura canonica cõii ponũt publicationẽ ſolã ꝓ termino excluſiuo ꝓ ductõis reſtiũ ut ĩ młiis.c.hꝰ ti. It᷑ ut h diẽ Jo an. an. publicatio ni pcludit uiã ꝓductòi teſuum ex ſolo timoꝛe ſubornatiois: ſed ut aliqs ſit pro ductionũ finis ⁊ qꝙꝙ́ młii alij ſint imi i excluſi ni iſte in unꝰ ẽ ex ulis. Et multũ moneoꝛ ego ex tacito cõſeſu.ad qͥd eni pnbi catõi ↄſẽtit ſi inten debat teſtes ꝓduce. fateoꝛ in ꝙ ubi ſuꝑuemiſſet cã vᷣlilit᷑ ñ cognita tpᷣe ↄſẽſus pᷣſtiti ꝙ petendo nonã dilationeʒ poterit admuti ſicut admineret᷑ ex cã pꝰdilationẽé.l.oꝛone ⁊.l.fi.ff.de dila.⁊ ar. i.c. licet ð ꝓba.nec erit rimẽdũ de ſubornatione ex qꝰcertũ ẽ teſtificata nõ didiciſſe. Sed ciꝛca h̊ dubitaĩ qre timet magis de ſuboꝛnatione pꝰpu blicationẽ ꝙ; pᷣmo cũ ſemꝑ a pricipio pomerũt pies teſtes ſubornar ar. i. c. ſiẽ. S. e. ⁊.c.lʒ ð pro ba. ¶ So. dic pꝰ Jo. an. ꝙ ãte publicationẽ nõ E tãtꝰtimoꝛ cũ ꝑs vᷣiſilꝛ ſperat poſſe ꝓbar̃ itẽtio nẽ ſuã ulł aduerſariũ defecinꝛũ i ꝓbãdo ↄ eum: ſz pꝰpublicationẽ ðpoſitionũ cum uidet ſe ſuccu biturũ:qꝛ nõ ꝓbanit: uł qꝛ adnerſari plene ꝓba nit itẽtionẽ ſuã faciliꝰiducit̃ ad teſtiũ corrupiio nẽ cũ uideat ſe deſtitniũ oĩ ſpe. Iẽ ãte vðᷣpoſuio nẽ nõ poterat ali ꝓuideri cuʒ neceſſario ieſtes eſſẽt ꝓducẽdi ad iſtrncnionẽ cẽ ⁊ praticaʒ publi cãdi depoſiões uide ꝑ Spe. æ Jo. an. in addi. .e. ti. SF. ſatis niiłꝛ ĩ pn. v.ẽ p̃tica:ſatis iñ ẽ fuaꝛi qð.ẽ dixi ſᷣm Har. Sed nũc qro ꝗᷓ dicãt nona capiiła ſuꝑ qbꝰ teſtes ꝓduci poſſunt publicatõne nõ obſtãte. Eienea ex iſto tex. z ex pꝛin. hogl. pe. colligunĩ tres ſpecies capituloꝛũ ſeu aꝛ ticulorũ:qdã ſũt aꝛticuli oino noni:qͥdam noui depẽdẽtes iñ ex neteribꝰ:q̃dã ãtiqͥ: adde ⁊ alias duas ſpecies que colligunt᷑ ex tex.⁊ glo.cle.ij.e. ti. Mã qͥdã ſũt aꝛticli directe poribꝰↄrij qdã in diꝛecte ↄrij ⁊ ut in iuuenis itelligas ſcias ꝙ. c.= articulꝰcapiũt᷑ ĩ mã noſtꝛa ur ſinonia ·i.ide ſigni ficãtia ⁊ dẽ aꝛticulus ꝑs ĩtẽtõis ↄtinẽs aliqͥd qðᷣ ꝑs ꝓbaĩ itẽd t ̊ ꝓbat ĩi.c.ij.e.ti.ſi.vVj.iũcta gl. in vᷣbo articlis ⁊ ſuꝑ huinſmõi aꝛticlis ꝓdncunt teſtes. exẽplũ:uolo ꝓbaꝛ ꝙ bñnficiũ ſãcii MDe ꝑ tinet ad me:faciã ſic aꝛticlos ut teſtes ſcist expli cite 2 diꝛecte riidẽ ac excludẽ intentionẽ meam. Dꝛo pono ꝙ poteſtas ↄferẽdi bnficiũ ſac ti De. ſpectat ðᷣ iur̃ ad talẽ platũ. Iteʒ ꝙ talis pᷣlarꝰ erat ĩ poſſeſſiõe ofeꝛẽdi tali pe. Iteʒ ꝙ eo dẽ tpᷣe uacabat il bnificiũ ꝑ mõtẽ tał. JItẽ ꝙ il le platꝰ mihi tũc ↄtulit. bis aꝛticlis ſen capitulis ꝓbatis fũdata ẽ icctõ mea.Et idẽ dic ĩ ꝛeco quo ad fũdãdã ſen ꝓbãdaʒ itẽtionẽ ſuã niputa reus unlt ꝓbaꝛ ĩ can pᷣſcꝛiptõis tibi nõ ↄpeteꝛ ius in il lo bntficio.aꝛticulabit eni ſic:pᷣmo ꝙ collatio bi neficij ſacti Me. ptinet ad epm itẽ ꝙ ille platꝰ q̃ adueꝛſaꝛio meo otulit nõ erat tũc ĩ poſſeſſiõe oferẽdi.itẽ ꝙ erar excõicatꝰæc.iſti ſũt aicłi len· capitla ð qbꝰfit mẽtio in tex. noſtro. ¶ Menio ergo ad pmũ. ſ. ꝗᷓ dicãt᷑ aꝛticuli oino noni: ? bre nit dic illi qͥ ſut oino igtinentes ĩ c ita ꝙ nõ — — — gyn Amon bifinmtlenin ,rd/ ñttß uſan nfi hisminmnmmun ccſnrſicfti gogmn ſieſi cnuſtur dmons Frimi nijſel i Leih ſiri leritchini döthlin Nirt m Puigſtninn en NNN aAfnwüirtniturde Marhenciſau, Lrrtiirriie, PAndüc ietizin ſtitihcntg ine tann mniinzt un i riſccftuſain Mnliifile En r ſinttäni aiu irfai / Mntg iif . rn De auakteninaene hilio r ide Gin m apſri ſnn eu ei da h. cc d ſllhan aſt ii an lacaeſmü defnmi phitze, 5 whiero⸗ dpoſtioni un uint ier miͤn 1 bmil gacnafn hnn nm enan i ful chei og ſi onpn ci ncer e dſimij ix Nur iin Ne no porra: j uitn alto as ſa niif ifnminiitmiabi ifomigioGre utut, 1Msul; im, tieiu ehuf an /fa Br Mi o atinou l& ſts ot voſnz wtl ane Gir. QAererer lo ter er pin. v oligni nes hects hinicͤſun ic ſi niahioind Vontädanmndo rs tiͦer erttd i ini ndte das prnes r clgmnicitr goce n, Ricüſin mmid dnen hot ini dcain rzrunm mais ihucnecl icmiüitatmuſhaia d ſc Ninid lic „ mcdns Ned int Rmohs Real Nücng cõcludũt nec coadiuuãt itẽtũ articulãtis.⁊ ſupeꝛ bis nõ admittũtuꝛ teſtes ſiue aliorũ ſint publica te depõnes ſiue nõ:qꝛ no dʒ qͥs admini ad pro bãdũ qð ꝓbatũ nõ ꝛeleuat de offi. dele.cũ cõtin gat ⁊æ.l.ad ꝓbationcẽ.C. ð ꝓba.iõ iudex a pꝛin cipio dʒ corꝛigẽ ⁊ eniã ölere poſitiões ⁊ aꝛicłos iꝑtinentes nt nõ.glo.i.c.i.de ↄfeſ. li. Vj. Scða E ſpecies articulorũ nouoꝝ dᷣpẽdẽtiũ tũ ex anq̃s: 2 qᷓ ſũt iſti Jo. an. ꝓſeqt ꝑ exẽpla. do. An.h la te ⁊ glo.? Har.i.l.ꝑ hãc palle. Sʒ breuit ↄclu do ꝙ ſunt illi qͥ füdãt ſeu coadinuãt itẽtionẽ ar ticulãtis ĩ eadẽ cã ð nouo foꝛmati:exeplũ i.c.cũ Jo. de fi iſtru. oʒ tñ ꝙ ſaltẽ tacite nõ ↄpbẽdeꝛẽ tur i articlis ãtiqs q ad neceſſitatẽ facti Z ꝓba tionis. debes eni ſciẽ ut fuit ð mẽte Inn. ?æ Jo. an. ⁊? maxie explicire ꝑ Bar.i. d. aut. qᷓ ſemel .C. ð ꝓba. ꝙ qdã tacite icludunĩ ſub poꝛbꝰ ca pitulis ſeu artichs q ad neceſſitatẽ facti ? ꝓba nõis:exẽplũ qn articulat ſuꝑ tali pᷣſcriptõe ꝗ de neceſſitate reqᷣrit tiulũ utputa ſi dico ꝙ pᷣſcrip ſi rẽ õ ius cõe ut ĩ.c.i.ð pᷣſcri.li.vi.uel dixi õ p natũ me pſeripſiſſe.x.ãnis.lʒ enĩ explicite n fue rit ĩ arricho mẽtio facta ð nitulo:ĩtelligebat᷑ iñ ra cite quo ad factũ ? quo ad onꝰ ꝓbãdi:qr alit᷑ ñ erat pᷣſcriptio:nec obtinuiſſet articlos:⁊ h̊ cãn ñ põt ſuꝑ titulo de nouo articulari.quia ĩ effeciu põt dici antiquũ capimulũ et h̊ ĩ effeciu noluerũt ̊ Inno. Jo. an. ꝑ młia Yba ? ꝑ h auc. e. . qa Ho i vbo Bddnameto 4 Quedã ↄpᷣhẽdũt᷑ ſub pori ãticło ðᷣ neceſſitate facti ſʒ ñ ð neceſſitate ꝓ batiõis :exẽplũ articulaui ꝙ mutuani nibi ceinʒ de neceſſitate fẽi:ĩeſt tẽpꝰ:qr oʒ mutnũ ſit fac ũ tpᷣe:ſʒ ñ ieſt de neceſſirate ꝓbationis.põt eniʒ ꝓbari mntuũ abſqʒ tpe.l.ieſtiũ.C. e.iſto cãn ad mittet᷑ publicatiõe depõnũ nõ obſtãte articulus ſuꝑ tpᷣe æ nona ꝓbatio ſuꝑ eo.facit optie.c.ex tenore.j.eo.ſᷣm pnũ itelleciũ ⁊ tacite h̊ ſenſerũt Inno. ⁊? Jo.an. hic.qᷓdã ſũt que nõ ↄpᷣbẽdunt de neceſſitate ſub poribꝰpoteꝛãt tm ↄpᷣhẽdi er ñ opᷣhẽdi nt alique qᷓlitateſ qᷓ pnᷣt adeẽ uł abeẽ ciꝛ ca ↄctũ. ? iſto caſu põt fieri ſuꝑ illis ↄphẽſibili bus nona articulatio æ nona ꝓductio ar. in c. neniẽs. e. Ex h decidit᷑ qſtio quã ponit ̊ Jo an. an.⁊ dicit eã fuiſſe Hoati. de mãtua. Cõtꝛa ſniaʒ nł collationẽ opponebat᷑ excõicatio iudiciſ nel executoris qui pbẽdã otulerat uel ſniam m lerat.ſauccubnit excipiẽs qꝛ nõ ꝓbanit illã excõi cationẽ publicã inxta ea que le.⁊ nõ. in.c.ad ꝓ bãdũ ð re iudi.appellanit ⁊ i cã appellatiõis foꝛ mat caplin ſuꝑ publicitate excõis:qᷓrit᷑ nũqͥd de beat admitti:diẽ Hoa.i qſõe facti fuiſſe obrẽ iũ ꝙ nõ qꝛ nõ ẽ nouũ capitulũ ſʒ idẽ cam pᷣori pᷣmo iſufficiẽt᷑ et ĩdiſcꝛete ꝓpoſito.h̊ nõ placuit Jo. an.ex quo ꝗlitas publicatiõis ñ fnit dedue ta ĩ poꝛi aꝛiicło ſiẽ nidemꝰ i ſił ꝙ admittiit ad ꝓ bãdũ qs ſe fuiſſe canonice electũ qᷓ pus ꝓbabat ſe electũ.j.e.ueniẽs poſſet m ad aliud.c.ꝛnderi ꝙ pᷣma ꝓbatio fuit ibi facta i ſũmario ⁊ ad illð agebaĩ poſtmodũ ut ibi dẽ ĩ tex. dat tũ Jo. an. 5Halind exéplũ. nã ꝗᷓ ꝓbauit rẽ ualere ultra. xx. admittit᷑ poſtea ad ꝓbãdũ quãtũ naluit nitra in fra.e.cũ cãʒ .ij.? q ꝓbanit iiuriã ꝓbat eã noto riã.j.ð offi. dele. c.i.li.vj.fatet in Jo.an.ꝙ ma le fecit index recipiẽdo ꝓbationẽ exceptiõis que nõ rleuabat ꝑ illã decre.ad ꝓbãdũ.allegare me lius potuiſſʒ.c.pia ð excep.li.vj.iũcta gl.ubi pʒ ꝙ iudex nõ dʒ admitiẽ exceptionẽ ĩ gñe qn qii bet geneꝛis ſpes ñ ↄcludit itẽtũ excipiẽtis ne na get᷑ cũ iactura alteriꝰ ut.c.q dnas ðᷣ elec.li.vj.= .il.ait ptor.ff.de iiur. hãc detmiationẽ ſect᷑ do. An. dicẽs ꝙ ſʒ aruiculꝰ ʒ ſubiectã mãʒ ur obſtʒ ðᷣbuerit itelligi ðᷣ excõicatõe publica:iñ articulꝰ non ðclarat̃᷑ a nã ſubiecte mat᷑ie:ſed intelligit᷑ ru dit᷑ ut iudici ꝓponit:iõ ſi pono de excõicanõe ñ itelligit᷑ ð qiticata lʒ h nelit ſubiecta mã ad h.c. ĩ pſẽtia ð ꝓba.nbi articulꝰ ꝙ erat minor ãnii ñ itel igit᷑ ð miori.xiiij.lʒ hͥ expeteret ſubiecia mã. idẽ dic ut elici ex iheorica. Hart.ẽ dicia: qlita tes que nõ ĩcludũt ex neceſſitate facti Iʒ poſſint icludi non nident vᷣducte.unn appellatiõe excõica tionis neceſſario nõ icludit᷑ qᷓitas publicanionis lſʒ poſſit ĩcludi.Et ꝑ h̊ aꝑit᷑ itellectus ad multa ĩ hac mã ⁊ ſatis ꝑ pᷣdicta ðclarat. Teriia ſpes ar ticuloꝝ.ſ.q dicat articli ãtiqui:cũ enĩ nom ⁊ ãti qui ſint ↄrij declarato uno ex ↄrijs remanet ðᷣ claratũ reliquũ.l.i.ff.ð his qͥ ſunt ſui ul ali.iur. dic g breuit̃ ãtiquos articłos eſſe qui explicite ↄphedebant᷑ ĩ poribꝰ:ſuꝑ quibꝰ teſtes fuerũt ꝓ ducti ⁊ publicati.idẽ ſi ↄphẽdebãt᷑ iplicite quo ad neceſſuatẽ ſacti ⁊ ꝓbatiõis ut pʒ ex pᷣdictis. Quarta ſpecies articłorũ qn ſũt direcie Sↄrij nt ſi pꝛio fuit capitulatũ ð legiritate nũc publicatis atteſtatiõibus nolo capitulare ð illegitimitare:uł prio ð miori etate nũc ð maiori.primo ð ſana mẽte ⁊ nũc ð iſana ⁊ ſi ⁊ ĩ iſtis dic ꝙ nõ admit tunt᷑ regularit᷑ tales articli publicatis atteſtatioi bꝰ ut.S.dixi etiã in cã appellatiõis:qͥa ſẽper ſub ẽ timoꝛ ſubõnatiõis ut i.d.cle.ij.⁊ h̊ͥ ⁊ nõ. Mã. i. d.l.ꝑ bãc.Sᷣ limita niſi aliqd de nono addatux ꝑ qð tollat᷑ timor ſubornatiõis ſaltẽ pᷣſũptiue: ut puta qa corupii falſa dixetũt:ul quod doloſe puta odio ł amore ut i.c.lʒ ð ꝓba nõ.glo.i.cle. .ij. . e. ti. facit.l.nec exẽplo.C. de fal. Hã ni poſ ſuʒ ꝓbare ꝙ falſa dixerit niſi ꝓbẽ directe Zrium eoꝝ qᷓ dixerũt. Sʒ qꝛ addo q̃litatẽ corruptõis.ł odij tollit᷑ illa pſũptõ ſubornatõiſ cũ h̊ ſit nonũ capitulũ ⁊ idẽ dic ĩ ſilibꝰ.Et ꝑ H̊ põt ſaluãi unꝰ itellectꝰ ꝗ dat᷑ ad.c ſeries.j.e.ut publicatis atte ſtatiõibꝰ admittãt᷑ reſtes ſuꝑ diꝛecto ↄꝛijs qn cũ teſtibꝰ ꝓducit᷑ iſtrumẽtũ publicũ.ex qꝰ eni cõcoꝛ dat iſtrum tollit᷑ pſũptio ſubornatiõis teſtiũ ſic etiã.ſalua diciũ nõbile Inno.i.c.cũ clamor. j. .e.⁊ ſẽtit gl.i.c.ex tenoꝛe eo.iti.ut publicatis atte ſtationibꝰ admittant᷑ teſtes ſuꝑ eiſdẽ qñ ueninnt ad coadiunandũ priores teſtes meos ut ſi ꝓba ui ꝑ duos teſtes itentionẽ meã:iu ꝓbaſti ↄõᷣrium potero poſtea pluꝛes teſtes ꝓducẽ:qꝛ nõ ẽ quid mihi iputet᷑ ſi plures nõ ꝓduxi cũ eſſẽ ↄfiſus de duobꝰ.vñ n ẽ pᷣſũptio ꝙ alios ucli ſo boꝛnaf̃ cã ↄcordẽt cũ prioribꝰ ꝓductis an publicsiionem g nꝛimaait. qs nõ ltima ſpes articnloꝝ ẽ qñ ſũt ĩdirec te õrij pꝛioꝛibꝰ:⁊ tẽ i dubio adminit᷑ ꝓbatio idi recte pria:ut ĩ.c.ex tenoꝛe.j e.⁊ nõ.i.d.cle.ij.ſʒ oʒ itelligere fſmn ꝙ plene nõ.i.d.c.ex tenor.ſ.qñ ãre publicationẽ ꝑs aduerſa ni potuit iſtrui ſuꝑ ꝓbatiõe directe ↄria:qꝛ articulus fuit gnalit ꝓ ductꝰ:ſz teſtes ſpeciſice depoſuerũt:qð ðᷣclara ut pleniꝰ ibi dicet᷑. oĩa pᷣdicta limita nt ſuꝑ nouiſ aꝛ rnicuł liceat teſtes ꝓducere qñ teſtes fuerũt p ꝓ ducri ſuꝑ ceriis capituł:ſi ãt nõ fuerũt editi cer ti articuli ſed ſimplicit᷑ ſuꝑ rota cã fuerũt ꝓducti 7 ita iuranerũt: nõ pnt poſtea iteꝝ ꝓduci qꝛ nõ pnt dici nona capla ex q ↄpᷣbedũt ĩ petitiõe ſu p qᷓ reſtes gnał. fuerũt examiĩati: u pʒ ex rõnibꝰ pdictis: æ ia uoluerũt cõit᷑ doc.?⁊ Har. in. d. aut᷑ qui ſemel. C. de pꝛoba.? ꝑ h ſatis ẽ ðclara ta hec mã huiꝰ.c.alia ꝗᷓ tãgũt hic ꝑ aliquos dicẽ tur i locis ſuis. an nũc ad gl.ſi.qᷓ ponit v. capitula iurãda pꝑ teſtes. diẽ Jo. an. ꝙ addit ſextũ capitulũ de facto.ſ. ꝙ ſecrete teneãt dictuʒ ſuũ uſs ad pnblicationẽ ? ꝓ ̊ uið bonũ tex.iiij. q iij. qͥ familia ubi dr̃ iudicẽ debẽ punire eos q̃ xnbꝰ ꝓdiderũt ſua teſtimõia. ſ. ãte publicatio nẽ. ⁊ uide p̊ i Spe.e.ti. F. ſequit. Et aduerte qtꝛ debẽt iuraẽ teſtes debẽt.n. iura? teſtes taciiſ euã gelijs:ut ẽ tex.i.c.hoꝛamur.iij.q.ix.⁊ ide fere dicẽdũ ĩ iuramtis oibꝰ qᷓ deferũt a iure de q ui de gl. nõbilẽ ĩ cle.i. de here.qᷓ ẽt nõbilit dicit ꝙ hodie apud italicos de ↄſuetudine recepiũ ẽ nt ſufficiar tãgere q;lʒ ſcripturã qð bene nõbis:cel ſãre ãt ↄſuerudie nõ nideret᷑ nalere actꝰ ubi iꝰ ꝓ ſolẽnitaie exigit racturã euãgelioꝝ. ſi pterminit nide de h̊ gl. nõ.ĩ. c. ut circa de elec.li.vi.iuram tũ tñ ð ſe ẽ nalidũ ſine tactura:ut ĩ.c.⁊ ſi xps de inreinr. nide glo.xxij.q.i.ĩ ſũma:ſed tactura ma xime enãgelioꝝ exigi ad maioꝛem terꝛoꝛc: ⁊ qꝛ magis peccat rrãſgrediẽs qm tãto magiſ peccat qͥs qᷓo ſuꝑ ſacnioꝛi re fit inramtũ.xxij.q.i.mo ner nõ. Inno. i c. ? ſi xpᷣs de iureiur. an ãt ĩ du bio pᷣſumaẽ teſtẽ terigiſſe ſcripturã cũ in aciis di cat᷑ ſolũ ꝙ iurauit: Jo. an. reminit ad nõta ꝑ ſe iĩ ſpe.e.ti. F. ſequit᷑ ſuꝑ.v.⁊ nõ.⁊ ibi ĩ effeciu cõ cludit ꝙ ſic ꝑꝑ aucteꝛit uẽ notaꝛij ⁊ iudicis ⁊ ta citurnitatẽ ꝑtis n opponẽtiſ qð ſatis plʒ ar. eoꝝ q̃ nõ. Inno. in. c.i. de cleꝛi. ꝑegri. z.c. inomit de eo ꝗͥ fur. or. rece.⁊ ꝑ Mar. in.l.theopõpuſ.ff. ð do.ple.⁊.l.ſciẽdũ.ff. de Ypo.obliga. . Caſus: Qui inꝛa Ntimauit. nit teſtimoniũ nõ dicere teſtificari opellit: ſi atteſtatiões publicate nõ ſũt.h. In pꝛia ꝑtis ↄqſtio:in fa ꝓuiſio ibi iõqʒ. ¶ Hõ.pꝛio ꝙ iuramiũ pᷣſtituʒ ð ñ pᷣbẽdo teſtimoniũ ↄſiliũ uł anxiliũ ↄ aliquẽ . nõ ligat iurãtẽ q minꝰ ductꝰ ĩ teſtẽ teneat᷑ S ilũ ferre reſtioniũ. rõ ẽ qꝛ ferre teſtioniũ ẽ munꝰpu blicũ ad qð ↄpellit̃ qͥs ẽt iuitꝰ.l.ſi qñ. C. e.⁊.ʒ. ti. px.ꝑ totũ.xi.q iij.qſqs ðᷣ cri.fal.c.i.n potuit g iſte ſuo capitaneo iuramto ab h̊ onere ſe ab ſoluẽ. ar. c.ſi diligẽti. S. de fo.ↄpe.⁊ ðᷣ h.j.lanꝰ: æ idẽ dic reſpẽu auxilij n pᷣſtãdi:debet.n.iĩtelligi in dubio de auxilio iniuſto 'm Jo. an. alle. c. pe titio ð inꝛeiurã. ð his qᷓ fi.a ma. ꝑte.ca.c.i.⁊.]. ð exceſ.pꝛela.gꝛane. Decꝰ dicit de auxilio iuſto puta fauore prie.nõ.n. potuit iſte ſe obligaꝛe ᷓ diſpoſitionẽ iuris:cũ iurametũ non liget ad illi cita 2 5 ius i. c. qᷓto ð iureiurã ( Mõ fo ꝙ et teſtes quos aduerſariꝰnixus ẽ ſubtrahẽ ꝛecipi ñ debẽr pꝰpublicationẽ alioꝝ teſtiũ uł ꝛenũtiatõeʒ Et nõ.ꝙ ſola publicatõ ponderat᷑ et no diſceꝛe teſtificata fac ad ea ꝗᷓ dixi. S. c. ꝓx. ¶ Op. ↄnꝛa lam ð ↄrietate i ẽo ꝙ prio diẽ ꝙ iſti teſtes eꝛãt iuramẽto ↄſtricti ⁊c.⁊ poſtea ñ ſuppõit ꝙ iã de poſuerãt: ut pʒ ibi ſi teſtioniũ illoꝝ. Gl.i.metu Sꝛij expõit ⁊ bene itelligẽdo.v.iõqʒ ⁊c.ð dictis alioꝝ teſtiũ ñ iſtoꝝ qͥ iurauerãt nõ teſtificãi.Ex quo ifert ꝙ ſi dẽm alioꝝ teſtiũ fuiſſet publicatũ nõ recipẽt᷑ nec iſti ꝗͥ iuraueꝛant nec alij ut ſatis colligit̃ ex tex. Sʒ adueꝛte ad mirabilẽ limitatio nẽ quã ponũt hic Inn. Moſt. ⁊æ Jo. an. dnt.n. iſtos qͥ iuranerãt nõ recipiẽdos pꝰpublicationeʒ ſen renũciationẽ ð inꝛe cõi:ſen ꝑ niã iuris cõis: ſʒ beneficio reſtirutõis ex clauſula gñali.ſi qᷓ mi hi iuſta cã ⁊c̃. ff.ex qui.cã.ma l.i.bene recipient publicatõe uł ꝛenũciatõe nõ obſtãte maxie pᷣſtito a perẽte iuramto ꝙ h̊ malicioſe ñ petit.ar.o pti. in aut᷑e ti. S. qꝛ vo multi:ubi dẽ ſm eos quod Et pꝰcõcluſionẽ admittũt᷑:?æ ↄcluſio plus ðbeꝛet ipedire qᷓ ſola rnũciatio ar.ad idẽ.ff. de eden.l. ſi qs ex aꝛgẽtaꝛijs. F. fi. ?.l.ſe. Alij iñ dñt h̊ poſ ſe fieri ſoſũ ꝑ beneficiũ rſtitutõis in inte.ſpale de quo.S. de ĩ ĩte.reſti.ꝑ totũ.pᷣmũ iñ dqʒ plus eis placʒ.uł ʒ ꝙ hic dr̃ de publicati.uł ꝛenũtiati.ꝛfeꝛ tnꝛ ad alios teſtes de qᷣbꝰhic fit mẽtio:nõ ãt ad iſtos iuramẽto doloſe aſtrictos. Sʒ hoc ultimũ mihi nõ plʒ qꝛ ẽ deſtrue? hanc lam. Scðᷣa nero ſolurio ſen limitatio ẽ vVa ĩ ſe:ſʒ ꝓcedit inẽ ſpãli ĩ eccleſijs mioribꝰ⁊ ſilibꝰpᷣnilegiatis nec ꝛſtꝛigo h̊ beneficiũ i iſtis teſtibꝰꝛdolo ſubtꝛactis:ſʒ idem dico ĩ alijs ar.c.auditis ⁊ ĩ.c.ij.ð ĩ ĩte.rſti.ꝑ qð dico hãc limitatiõeʒ ñcadex hic. MDria limitatõ ꝙ andiat᷑ aduerſariꝰbeneficio gñali ex clanſula ſi q̃ mihi inſta cã ⁊c̃.nõ plʒ mihi ĩdiſtincte ſz dil tingnerẽ ſic:ꝙ ant ex ſubtractõe aduerſaꝛij fuit ipeditus hos teſtes ꝓducez añ ꝛnũciationem ſeu publicationẽ alioꝛuʒ:pura qꝛ interrogauit illos treſtes an ſciſſent aliqd ĩ illa cã ⁊ illi malicioſe nit ñ pduceꝛẽt᷑ dixer̃t ꝙ n::qᷣbꝰ iſte credẽs ↄſẽſit pu blicatiõi alioꝝ nel ꝓductiõi renũcianit:⁊ tũc au diet᷑ ꝑ bnficiũ reſtitutõis ex clauſula gñali ex qꝰ fnit certioꝛatꝰ ð iuramẽto ꝑ eos pᷣſtiro poſt ↄſẽ ſuʒ renũciatiõi nel publicatiõi pᷣſtitũ hec.n. ẽ in ſtiſſima cã admittẽdi eũ maxie ĩ odiũ adueꝛſaꝛij ſui als repoꝛtarʒ ex dolo ſuo maliciã S.c.⁊ ſi ne ceſſe ðᷣ do.pꝰ diuoꝛ reſti aut ãte ↄſẽſũ publicati oni ſeu renũ iatõi pᷣſtitũ ſciuit ðᷣ h̊ iuran to ⁊ ni hil dixit:uel ũ cnrauit eos ꝓducere:⁊ tũc nõ au diet᷑ qꝛ nõ ſubeſt aliqua iuſta cauſa andiendi eũ ⁊ ſic ꝓcedit iſte tex.ſimpliciteꝛ pꝛoductionẽ poſt pnblicationẽ nel renũtiatõnẽ ꝓhibens:⁊ ſic limi to hunc textum: ?2 dicta doc. HS Op. 2.7 nideĩ “ſ R tmgon ahonill int⸗ 4 Nn N Ne ie 69 E S fnon eue , unN , ienſi ſidttali Aafttitcat dam ſednifimd u ipi niil we Na, ictcidicn nd intit nianimmim halikein tinin m Narcinriüciinant dan ummi ini fii nni ain nctrat ücitinuine⸗ ni cü n woiiain 1 wearihimaietz Wrdininnti⸗ tlilbn itn ee Nhyipimimmii mtfßimir he MGakftglniitis aen Miillnit af ingniilinn Aligicrlii nn k fnz 1 ien 4 ureſtint lin n Wr3 tra ge Cl nen. 1 neni otchito htſtn ſng nibcce ſaminni ime co: cntnmds aluſifilt . aiti ſen ici m libar ien Goleande l munir ohlir n iin mer vmnw g ulclimi rn⸗ nte 1ſon irauhinlſoifr mz utlon unmni: l,gloer ⁵ραααaραα⁰ααα 1piiriſs ſAt oiriibe/ ibenfi iimons /,n ne hil de iie reſti , wui ori iñ dã hs eis Pbedidenblenn n mͤtin fen 1s etes de cd de ft meio ndini mien dolole anigos O) dot hnni gni dlrninn im Orhnband n iminid Ni ſeßß ercl i ſpͤl niordet i hnlehens ſni cüi isrn de ruchs i)en õ (Ndrniided õ einiot cco Gin ernuſtl Aii ein dade d h zte nponbi ſinge, nd uſnc ni unti in ,r at er ſobtelxe NN Ein ep – u lomzhmn 1 interrogauit ſic tione lomj: ladit i naltoſen zn U cedes clß direinnid . ene id – d paaciin nne hief S cummts er anſn ꝙ iſti q̊ iuꝛauerunt nõ deponẽ nõ debeant ↄpel li:nec admittẽdi ſũt ad deponẽdũ:qꝛ õ iuramẽ tũ propᷣ nʒ nemo dʒ ↄpelli:ut.c. vbitores ⁊ ĩ.c. ⁊ ſi xpᷣs ⁊.c.qᷓto de inꝛeiurã. Itẽ ſi diceres in ramẽtũ nõ naluiſſe ergo iſti iurãdo peccauerũt 2 ſic peccatũ dʒ eos ꝛpellere a teſtionio.j.e.c.te ſtimoniũ.So. glo.ij.ponendo dnas lec. ad tex. pᷣmo ꝙ iſti teſtes ↄpellũt deponeꝛe ſuꝑ pᷣncipali Ad ðↄria rndet ꝙ erat bic iuramentum illicitnʒ et nõ pot᷑it obſᷣnaꝛi ſine peccato:qꝛ clare vVitatẽ zc̃.⁊ pᷣſumptio eꝛat ↄ iſtum ꝙ iniq caãm foneret ex quo noluit ſubtrahere aduerſario copiã pꝛo batõis:nec obſtat temeritas iurantis qꝛ ſicut te merariũ iuramẽtũ nõ ꝛepellit a ꝓmotiõe.j.de in reiurã.ſiẽ:ſic nec a teſtionio. Scðᷣa lec.eſt ꝙ iſti teſtes nõ deponeꝛent ſuꝑ pᷣncipali ſed ſolum ad detegẽdũ illã fꝛaudẽ aduerſarij ⁊ h̊ innuit tex.in c.ꝑuenit.j.ti ꝓxi.hãc nltimã lec.tenuerunt hic Lau. Tan. ⁊ Vin. q̃ dicebãt inramẽtũ ſᷣuãdum ex quo ſine interitu ſalutis eterne poteſt ſernari qꝛ.ſ.pot᷑at alꝛ ſubueniri illi cuins teſtes fuerunt corꝛupti allegãt.xxij.q.iiij. F. ult.lj Inno. Jo. an. ⁊ cõit᷑ ſeqᷓntes tenẽt primã lec. nã fm ninmaʒ lec.fruſtra ponderaſſet papa pnblicationem alio rum teſtiũ:qꝛ cũ hec frauꝰeẽt.nonũ capitulũ po tuiſſẽt iduci iſti ⁊ alij teſtes:ut i.c.ſuꝑ ꝓx.⁊.j.e. cũ ueniſſẽt. Itẽ dico ꝙ ð h ẽ cãnſ i.c.qꝛ pleꝛiqʒ de offi. or.li.vVi.⁊.c.oli.j.de accu.⁊ i.c. ↄſtitniꝰ .j. eo. ubi denũciãt᷑ tales iuꝛamẽto non teneꝛi:æ facit ꝙ. S. dixi ĩ nõbili pᷣmo ⁊? ꝓ h̊ facit ꝙ nõnt᷑ diẽ. Inno.i.c.q̃tꝛ æ qu el.i.de accu.ubi dic ꝙ ſi qͥs iuramẽto ꝓmiſit alicui nõ renelare ſecretum ſibi dẽm ſi ii ꝓducit᷑ in teſtẽ rẽtur illud renelare qꝛ aut cogitanit iſtũ caſuʒ qn iurauit ⁊ illicirum fuit iuramentũ iõ nõ fuãdũ de iureiurã. quãto. ant non cogitauit iſtũ caſũ æ nõ extẽdit᷑ ad iſinʒ caſũ.xxij.q iiij humane aures ſi in dixiſſer ſibi i penitẽtia nõ tenet᷑ illud reuelare ð exceſ.pla.di lect¶ Kaduerte iñ qꝛ tũc dẽ ĩ penitẽtia diciũ qn ꝗrebat ſalutem anie:ſecꝰſi cã laſcinie:ſic nõnteꝛ diẽ Inno.i.c.oĩs de peni.⁊ ꝛemiſſi.tũc.n.nõ te net locũ dei.Et ex hoc ĩtellectu ſic defenſato col lige duo.pꝛio ꝙ iuramẽtũ temerariũ nõ ꝛepellit a ꝓmotõe fo ꝙ Iʒ qs ſubtrahat teſtes aduerſa rio:nõ iñ ꝑ hoc dʒ ꝑdere cãm alias fꝛuſtra fuiſ ſẽi hic recepti teſtes ſuꝑ pꝛĩcipali. Sed ciꝛca pri mũ dic latiꝰ ꝙ aut iſti temeꝛe iurãtes nõ peniine rũt ut qꝛ ↄpulſi nenerũt ad teſtioniũ ⁊ admitit᷑ ʒ talẽ qui eos ad inrãdũ iduxit:qm ipſe nõ põt contra hos excipere de hoc delictio cum fuerit actor.⁊ ſic facille repellitur ꝛeplicatione doli de adulter.c.penultimo ⁊ nltimo.⁊.c.diſcretionem de eo qui cogno.conſang.nxo.ſue nec iudex de bet hunc repelleꝛe ex officio in odium illins qui bũc induxit ad iurandum ⁊ ut dolꝰ illiꝰ nõ noce at alteri ꝑti Iʒ als iudex ex offo repellat teſtes in dignos.ff.de poſtu.l.quos ꝓbibet et.ij.q.vij. ſi quilſũt ⁊.c.qrẽdũ:⁊ ꝙ ibi nõ.fõti admittetur iſte ſi penituit ⁊ ſic ĩtellige doc.hic. Aut ꝓducũ uxr iſti reſtes ↄ aliũ æ iũc repelli poterũt ſi ipſos e teſtibns. nõ penitnit ar.c.teſtimoniũ.j.eo. aut egerũt pe nitẽtiã ⁊ admittent᷑ iũc:inʒ qꝛ modicũ fuit delic tũ:tũ ẽt qꝛ egerũt pen:tẽtiã.? eãdẽ diſtinctionẽ adbibeas cũ qrit᷑ an icmeꝛe iurãs repellat᷑ a pꝛo motõne.ad hoc adduco bonam glo.lxxxvj. di. .c.i.? tex.i.c.teſtioniũ.j.e.⁊ ibi ꝑ Hoſti.æ Jo. an. Circa iſta qri᷑ an debeant ꝑdẽ cãm illi qͥ ad nerſarijs ſubtrahũt copiã ꝓbãdi.̊ ni tex.i ar. ꝙ n.iĩ Sꝛiũ fac.c.ꝑuẽit.j.ti.ꝓx.⁊ ſẽtit h Inno. iĩ pᷣma ſolutõc. Sʒ circa hoc nide qð nõ.j. e. cnʒ cãm i gl.i vbo ↄpellas ⁊ tex.i.c. ↄſtiiuiꝰ el.i.j. eo. ? quod in eis nõ. Micolaus. Caſus. Mublicatio l ſa m. renũtiato ieſtiũ ĩ ceruſ capituł nõ pᷣiudicat nolenti teſtes pro ducere in alijs hoc dicit quo ad iimnlũ. bʒ emm alia dicta qᷓ non faciũt ad ritulũ: iõ illa nõ ſũmã tur ſʒ.j.ᷣclarabũt᷑.cõiſ diniſio:fa ibi indieibus. Mõ.ꝙ nõ ſolũ in canſa appellationis poſſunt teſtes ꝓduci ſuꝑ nonis articuł ſeu capitnł publi tatõe ł renũtiatõe nõ obſtante:ſed ẽt i cauſa pᷣn cipali.ðᷣ p pʒ ĩ.c.frnitatis.s.e.de ſo pʒ hic ⁊ in c.cũ ueniſſeẽr.j.e.⁊ itellige ꝓut dicet᷑ i dicto c. cũ ueniſſẽt. Scðo nõ.ibi ĩ hac cã ⁊c̃.ꝙ pᷣnilegiũ ipeiratũ lite pẽdẽte nõ vꝛ oĩno nullũ lʒ ðᷣ lite pẽ dẽte mẽtionẽ nõ faciat:ſʒ illi liri nõ piudicat.na lebit ergo reſpectu alteriꝰ iſtãrie:iñ iſte tex.põt ĩ duci ad Sriũ qꝛ nõ dixit ðᷣ iſtãtia ſʒ ĩ hac cã vñ lʒ inſtãtia ꝑeat ꝑ ſniaʒ:cã ti ẽ eadẽ iux nõ.i.c.i. ð ꝓcu.li.vj. Sʒ nide qð latiꝰ circa h dixi i.c.fi. ut li. pẽ.⁊. aliqd tangã. CEino rene ſẽꝑ mẽni hũc tex.ꝙ pꝛinilegiũ obninʒ ſeu Sꝛiũ rõi ⁊ ſo liiũ curſũ puilegioꝝ ẽ ð falſitate ſuſpectũ ꝓpteꝛ qð debet ꝛemitti nuna cũ pntãte ad papã. idẽ dic i reſcripto:ut i.c.ij.S. ð reſcꝛip.nõ dʒ eꝛgo ordi nariꝰ eſſe facilł ĩ executõe boꝝ priuilegioꝝ: ſʒ cõ ſulere pricipẽ ⁊ expectare fam iuſſionem. Mide tex. optimũ ĩ. c.ad noſtꝛã ⁊ ĩ.c.poꝛꝛecta de cõfir. uti. nel inuti. facit.c.cũ adeo cum ibi nõ. S. de re ſcrip.⁊ ĩ.c.memoriã.xix.di. Queꝛo de quibꝰ ca pitulis itelligit iſte tex. gl. i. ponit duos itellectꝰ. primꝰ nt ĩtelligat᷑ ð capimlis nonis vᷣpẽdẽtib iñ ex ãtiquis iux ea qᷓ diximꝰ.S.e.c. frnitatis:⁊ ſᷣm hũc intellectũ colligit ꝙ ẽt ĩ cã ↄſuliatõis poſſũt teſtes ꝓduci ſuꝑ nouis capituł ⁊ dicit in cã ↄſul tatõis qꝛ indices hic oſuluerũt papã ſuper iſtis dubijs de quibꝰ hic ĩ tex.dic.dic iñ ꝙ h ñ ẽ mł tũ ponderãdũ qꝛ de h̊ fuit fa ↄſultatio ⁊ ſic ꝑin de ẽ ac ſi cã nõ fuiſſʒ remiſſa ↄſulẽda.Si aũt ni ſis iuribꝰ ꝑtiũ indices remiſiſſẽt deciſionẽ cãe ⸗9 ſulendam per papã: tunc nõ poſſent amplius ꝓ duci ante ſentẽtiã:qꝛ talis relatio hẽret nim con cluſionis in cã:iuxta nõ.in.c.intimaſti.j.ð app. T in.l.i.?.ij. C. de rela.ſcdᷣns intellectus ſᷣm gl. eſt ut intelligatur de capitulis antiquis ſupeꝛ qui bus teſtes nõ fuerunt pꝛoducii æ publicati:⁊ hic intellectus plus placet glo.⁊ eundem intellectuʒ ſequitur hic Moſtien. ſed Lauren. ?æ Lancre. ſe quuntur primum. dic ntrunqʒ intellectum ne rum in ſe. neutro enim caſu obſtat renunciano nel publicatio ad ceria capla reſtricta nt. e. dixi 2 dicet᷑ latiꝰ.I.eo.cum neniſſẽt.fo qrit᷑ qᷓre papa mãdat bãc cãʒ decidi pꝛinilegio alteriꝰ ꝑtis ñ ad miſſo cũ iſtiumta poſſint ꝓduci uſqʒ ad ↄcluſio nẽ ĩ cã.j.de fide iſtru.cũ dilectꝰ. Glo.ij.tacite rñdet:qꝛ fuit impetratũ nõ facta mẽne de lite: ex quo colligit nõ ualere pᷣnilegiũ lite pẽdẽte ĩpe traiũ. Idẽ tʒ Ho.ſi ꝓpꝛio motu pricipis puile giũ eſſet cõceſſũ nt nõ piudicaret ꝑti aduerſe. ſi aũt pꝛiuilegiũ nil noni ↄcederet ĩ piudiciũ adneꝛ ſarij:tũc bn ualeret ſᷣm Tan. ⁊? Goff. ⁊ nõ. bñ ex hꝰ dẽo Hoſti.ꝙ pꝛiceps ↄcedẽdo motn pꝛo pꝛio pnilegiũ iſti : iuri alteriꝰnõ nẽ nelle pᷣindica re:facit.c.ſuꝑ eo.de offi.dele.⁊ ĩi.l.ij.F.ſiquis a pꝛĩcipe ff.ne qͥd ĩ lo. pub. ad idẽ nide bonã gl.in cle. ſi vomanꝰ. de pᷣbẽ.qᷓ dicit ꝙ motꝰ ꝓpꝛiꝰexclu dit dũtaxat ſurreptionẽ nec aliud oꝑat᷑ ultra itẽ tionẽ ſcribẽtis:⁊ ſic nõ nalidat gr̃am ↄ itẽtionẽ ſeꝛibẽtis:⁊ niðᷣ ꝑ Jo.an.i.c.ſi morn ꝓpo ð pᷣb. li. vi.æ ꝑ dnos ðᷣ rota decif.xlv.⁊ aliqͥd dico in .c.cũ dilectꝰð iuẽpa.ð itẽriõe ãt pꝛicipiſ ĩ dubio nõ eſt uelle alteri pindicare ñ certificatꝰð iure il liꝰ nide tñ qð dicã ĩ.ij. gl. ¶ Glo. ĩ vbo ↄmiſe rimꝰ colligit ar. qꝙ poſtq; cã ẽ cõmiſſa iudicibꝰ: res uidet᷑ eſſe litigioſa ira ut ñ naleat pᷣuilegium poſtea ipetratũ. ⁊ h̊ tenuit Lau. Moſti. vo dicit H poſſe ꝓcedẽ pnitatis lr̃is ↄmiſſiõis.j.ð appel. ſuꝑ eo.ij.⁊ citatõe ſecuta.ar.de offi.dele. gratũ nel ſaltẽ poſt noticiã aduerſarij de appel. meimꝰ 7 de alie.indi.muta.cã.fac.c.i. Jo.cal.nidet᷑ ſim plicit᷑ ſeqᷓ gl.ut ſufficiat ſola ↄmiſſio ſine noticis laꝝ ⁊ ſine citatiõe ꝑ.c.cũ oli de re iudi.d. An. diſtignit ꝙ ſi agit ꝓꝛſus de nullitate reſcripti ex nicio ſurreptiõis ſufficiat ſola ↄmiſſio cum no ticia abſqʒ citatiõe. Si agit᷑ ð̊ nullitate reſcripti ex nicio pẽdẽtis lit᷑.tẽ exigit᷑ citatio:ut ĩ cle.ij.nt li. pẽ.ðᷣ qꝰ ꝑ Jo.an.i.c.i.ð pᷣui.li. vj. Ego diſſi guo rẽ ſic ꝙ ãt pᷣniłinʒ pᷣiudicat ei cui papa ſcie bat viſimilit᷑ piudicatuꝝ:⁊ tũc ñ cõruit aliq ca ſu ex nicio ſurreptõis nõ obſtãte ꝙ pᷣceſſerit cõ miſſio ĩ foꝛma iuris:qꝛ ſi papa tollit iꝰ foꝛtiꝰ ur nelle tollere reſcripiũ ↄceſſuʒ dũtaxat ad illiꝰ in ris executionẽ.exẽplũ ↄtẽtio crat iter recrorem parochie ⁊ monaſteꝛiũ ſuꝑ qnibuſdã decis pᷣdia libꝰ.facta cõmiſſione ad pentionẽ rectõis ui fiẽt ius:monaſteriũ ĩpetꝛanit exceptõeʒ illaꝝ deciaꝝ certe nõ apꝑet hꝰ caſu qᷓ̃re eſſj fiẽda mẽtio ð cõ miſſiõe nel de iur̃ rectoꝛis cũ exrimdo mõaſteriũ ſatis facit mẽtionẽ ð iure rectoꝛis nec pᷣiudicat h liti cũ nulla adhnc ſubeẽt.d.cle.ij.ut.li.pẽ.nec 8̊ iure cõi erat fiẽda mẽtio cũ alit᷑ nõ eſſet pᷣnile giũ:⁊ papa bñ ſciuit decias pᷣdiales ꝑtinere ad rectoꝛẽ parochie:⁊ ſic ur̃ ꝙ ð h̊ iur̃ n erat fiẽda mtio ad h̊ ꝙ nõ.i.c.i.ð ↄſt.li.vi.ſi ãt piudicarʒ ei ð̊ qꝰ papa Viſilꝛ ignoꝛabat: æ Nẽ fateoꝛ: qꝛ cor ruit ex ſurruptiõe niſi faciat mtionẽ ð inꝛ alteriꝰ ad h̊ ꝙ nõ.i.c.dudũ ð pᷣni.⁊ ĩ.c.ij.ðᷣ deci.li.vi. ubi ꝑ gl. ? ſic ĩtellige illud.c.cũ oli ðᷣ re indi.alł. ꝑ Cal.ibi.n.papa pᷣſumebat᷑ circũuẽtꝰ: cũ neniſ ſet õ ſniã ſuã iflocutoꝛiã ⁊ dic nt ibi.Sʒ ſi qrit ¶Berlomao. nüuqᷣd corrnit pᷣuilegiũ ꝛſpectu litis pen dic ꝙ ſi añ citationẽ facta ꝓut dẽ i. d. cle.ij. fuit iĩpetꝛatũ ni ob.pẽdęẽtia litis ut ibi.ſi vo pꝰcitationẽ tẽ ipe diunt᷑ uiꝛes pᷣuilegij ſolũ ad tẽpꝰ.ſ.ꝛeſpectu illiꝰ iſtãtie: qꝛ n fuit ðᷣ intẽtiõe pricipis pᷣiudicax liti: quã ignorabat ĩ auc.i me.litis ſa. iuſſi.nõ fia.2= .d. c.fi. ut lite pen. ſʒ ĩ alia lite nalebit:qꝛ ur dixi nõ peccat ĩ ſurꝛeptione rſpectu inꝛis idulti ex qꝰ papa ſciebat ꝙꝙ iuri alteꝛi piudicaꝛet:ſʒ ſoluʒ ꝛeſ pectu iſtiꝰ iſtãtie litis: æ uide qð dixi ĩ. d.c.fi. Al tio nõ.bñ gl.fi.⁊ adde qð dixi in ultio nõbili = nide ultra pdicta tex.i.c.qð ſuꝑ bhis ifra ð fi.in ſtru. ubi plem de hoc uidere Hotere Zrf Caſus: A teſtimo Erſonas *nio repelluiur ſimili morbo laboꝛãs h. d. (r n ner ũ nolumꝰꝛndet᷑ ð inꝛe.uide glo.i cle una de of fi. iudi. ¶ H. fo ꝙ nõ oẽ ꝓbabile eſt certũ H enĩ ponũt iſia ni gjuerſa ⁊ expõit Jo.an.ceꝛtuʒ ideſt nororiũ qð ñ egeat ꝓbatione ð fili.pᷣſby. .c. qm. ꝓbabile vo ẽ qð ꝓbari põt difficult qðᷣ nõ. ꝓ ſtatutis:oẽ iñ ꝓbabile ẽ ceriũ nãe licʒ no bis icertũ ſit l.ſi pꝛ.ff de ſol. Sed qꝛo dẽ h̊ ꝙ ſi mili moꝛbo laboꝛãs ⁊c.q̃it᷑ ſumi᷑ hic moꝛbꝰgl. nꝛ H̊ ĩtelligẽ ðᷣ peccato:ut ſic ſit ſẽſuſ:q laboꝛãs eodẽ ðᷣlicto ꝛepellit᷑ a teſtimonio:⁊ iſte itellectꝰeſt uerꝰin ſe:nec oʒ tũc neceſſaꝛio põdeꝛat᷑ ↄſiłindi nẽ ſen ↄformitatẽ ðᷣlicti:qꝛ ẽt diſſile ꝛpellit nt in .c. teſtimoniũ.j. e ſʒ nec ẽt oʒ idagare ð delicto c.ſ. ĩpugnãtis nł ꝓducẽtis dʒ eẽ ↄſile ꝓut qdaʒ nolnerũt h̊ ex ãtiqs.ſatis enĩ ẽ eũ eẽ criminoſũ. nã et crimioſus põt exciꝑe j crimioſuʒ:qꝛ crimi noſo ni ẽ önegãda ðfeſio ut le.⁊ nõ.i.c.a nobis ð excep.⁊.c. cũ int᷑.e.ti.⁊ ꝓ h fac̃.tex.ibi ab ntra qʒ ꝑte ⁊ ad tex.h̊ qᷓ põderat ↄformitatẽ delicti: dic ꝙ ira accidit h̊ ĩ facio:qꝛ ꝓducebãt᷑ ↄplices ⁊ ſocij ñ iñ ſeqr qͥn ⁊ alꝛ crimioſi ðᷣbeãt ꝛepelli: nt dicto. c. teſtimoniũ. ¶ Ad pdicta faciũt.c.i. 8 ↄfeſ.æ xv.q.iij.nemini. Sʒ qrit᷑ nũq̃d poſſit Hificari ðᷣciſio huiꝰcaſus ĩ idẽtitate cẽ ut ſic aſſu mat᷑ ſiſtudo morbi p ſiłiind e cẽ:glo.iſta aꝑte ñ apꝑit:ſʒ uẽ tacite p̊ ſẽti ĩ eo ꝙ deduxit ſiłundi nẽ ĩ indice ꝗ ꝛpellit᷑ nur ſuſpectꝰ:ſi bʒ nt pᷣnatꝰ cãʒ ↄſimilẽ ſibi ut indici ↄmiſſã ut ĩ.c.cãʒ qͥ ð indi. Sʒ apriꝰbh t Spe.e.ti. F. i.V itẽ ꝙ bʒ. Hoſti. õ diẽ.n. abſurdũ ꝙ nnꝰẽptoꝛ ñ poſſij eẽ teſtis ĩ cã alteriꝰẽptoris:⁊ diẽ ðᷣcre.ĩtelligẽdã ðᷣ ſocio ⁊ ꝑ ticipe fʒ qð loqᷣt.l. qm lberi.C. e¶ Yo. an. dicit idẽ dicẽdũ ĩ teſte ꝓnt dixit ĩ iudice ĩ dicto.c.cãʒ que ð iudi. et ſic nẽ nelle ꝙ ſi ex ðciſiõe cẽ ĩ q̃ te ſtificat᷑ ↄcludit᷑ ad ðciſionẽ cẽ ſue ꝛpellẽdꝰẽ:⁊ ſic pot᷑it ſo mõ iſte tex.iĩtelligi nõ auteʒ q̃libʒ ſilitu do cẽ ſaltẽ ĩ gñe ꝛpellet:⁊ ſic põt ſaluaꝛi dictum HMoſtienſis. hoc dicrum Joan. an. non placet do. An. Sed plus ſibi pacer dictuʒ Hoſti. indi ſticte:quia teſtis non habet atteſtari ſuꝑ inꝛe.ſ. ſoꝑ fe cto ⁊ nũq́; ſm enʒ ex dicto teſtiũ ſolo põt ↄcludi ad ðciſionẽ cẽ pᷣnate:ſecꝰi indice qͥ hʒ ðᷣ cidẽ fʒ iꝰ.nõ credo eũ bñ diceꝛe:qꝛ ex dicto ſen ſnia iudicis n infert᷑ ad deciſioneʒ cẽ neceſſario girardi) en orerrntun D iitſinz lninm a Gonn iup iMln nn ipuumi d ua uſg ninſs lrorertniit l⸗ inf Mrch ain e seli ri;rtan Mcutcg'lef oin ieettarg ntanminc⸗ 1 ni ncn. Onhott tisccicine. N d micu Rkänne Wrnpidkän den Nimcniuiniii finlusſrinzugun ernmui boſnthzmnlli ai⸗ linninnscns , 4 tinl ue hititr, . Nhe Güng „: d Pfuns rcc gn dnfniß nnmddk i phrbſe ani lgn ni lifirll ivnſei mto deidtiinft mo, ni mnmm ſiſj lilpliui⸗ tam mnlta mlimmr ikirli nlmr gtiunlin itmlnt Ann m laialſliſteri õ rigil Mni hcil me q ins as ai iti ei ginidoſi. vſus or erie ginioſoyan ermi Negidr deeſo ule ta ca nods tü ni en 1 bfid rer i nn An di dodenn gornint deſl: mitkitanni nan ii int ngnidd dein weſe uſmi. enfaint 1 Gaiü naimi Giſit iii f toditaſe Aum innt wzo noni mie cigoſnht a eſe ne ſa aaldeſon briti i ich⸗ eer lig to nn ßne nechr i hiigſe nlr ngi q; bʒ nt puatus qꝛ aliꝰ index non hʒ ſequi ſuam iiuſtã ſni am cũ legibꝰnõ exeplis ſit iudicandũ.l. nemo. E. ð ſen. æ nõ.i. c. de qous. xx. diſt. ſed re pelit᷑ ne ductꝰ affectõe cẽ ſne quã iuſtam putat ſic indicʒ ĩ cã alteꝛiꝰ. Idẽ ꝓpᷣe ſepe põt ↄtigeꝛe ᷣ teſte pone.n. ꝙ ſit qᷓro utrũ certa ↄſueiudo ſit ĩ loco ꝓducit᷑ i teſtẽ ille qͥ hʒ cãm i q̃ allegat illam oↄſuetudinẽ:cerie de facili depõet de ↄſuetudine cũ eq aſſerat ĩ alio indicio in cã ꝓpᷣa. Aliud exẽ plũ: ꝓduciĩ qs ad teſtificãdũ ꝙ Liti fui publi cus uſurariꝰ æ ille idẽ qꝗͥ ꝓducit᷑ ĩ cã alteriꝰ pten dit i cã ſua illũ fuiſſe puplicuʒ uſurarium Certe iſte ñ dʒ admitti:qꝛ n ẽ libeꝛ teſtis ꝑꝑ affecuõnẽ ꝙᷓ; bʒ ad cam. ar. c. repellãt.. de accuſat.? quod nõ. i. l. qin liberi. C. e. t. H idẽ nĩ ſẽtiꝛe Fꝛed. ſi. lxij. i fi. itelligo eꝛgo ſimilitudinẽ mõ pꝛedicto 2 ñni ꝗᷓ ibet ſilitudie i qua nõ ↄcludit affectio.et ſic põt ſaluaꝛi dictũ Jo. an. Ad idẽ fac ꝙ nõ. glo. i. d. l. qm liberi que qrit nũqᷣd in ciuillidꝰ re pellat᷑ ſociꝰꝑtis ⁊ rũdet ꝙ ñ ſi ius ſuũ nullo mõ ledit.al ſecꝰ ut.ſi eſſet ſoci oium bonoꝝ. In cãu auteʒ noſtꝛo infereret pᷣiudiciũ ſaltẽ ꝛeſpeciu pre ſũptiõis que ori 2 eũ ꝑꝑ ꝙ euitandũ licuñ eſt. t᷑tio appellare a ſnia lata ↄ eũ ut i.la ſnia.ff.de appel. ¶ Ooſiare nẽ pdictis ꝙ habet᷑ ð legata rijs teſtificãtibꝰ iĩ cã teſtamẽti iſti. ð teſta. . lega taꝛijs. Sʒ dic ut plene dixi i. c. iſuꝑ S. e.Et ꝑ hᷣ bẽs duos intellectꝰad tex. poſſet in nõ abſurde dici ꝙ admitti pñt ſed quanta fides ſit eis adhi bẽda ex narijs circũſtaneijs rbitrabit bon in dex ar. eoꝝ que le. ⁊ nõ.i.d.c.ĩſuꝑ ⁊ ĩ glo.ſili in c.iĩ liis. j eo. Mec ob.c.cam que de iudi.qꝛ fa cilius repellit᷑ iux q; teſtis ut nõ. gl.i.c.cũ.R. ð offi. dele. erũt ergo teſtes ſʒ nõ oino integri:= tũc dic ad tex.ꝙ non admittũt᷑ in effectu.ſ.quo ad plenã ꝓbanonẽ. Et pro hoc facit ꝙ nõ. per HMoſti. ? alios doc.i.c ſuꝑ eo. B d ei Caſus Chꝛiſtianus 5 ind um i reſtẽ admitut ri o põit diciũ fo addit pena ibi z ana themate. tertio addit cãm ibi cum chriſtianus. Mõ. pmo chriſtianũ admittẽdũ i teſte S ifideleſ 2 3 iudeos ipetrãtes pᷣuilegia ut nõ poſſint ↄuĩ ci ꝑ chriſtiios ⁊ ẽ hodie ꝓuiſũ i ce.i.eo.ti.⁊ ibi nide. ¶ Mõ. fo ꝙ i ↄcernẽtbꝰdecorẽ chꝛiſtiãe religionis papa hʒ iuriſditõʒ etiã ſuꝑ laicos.uñ excõicat preferentes chriſtianis ifideles ꝓ h̊ ui de bonũ tex iĩ. c.i. de homic.li.vi. Hõ.teriio ꝙ; iudei debẽt eẽ ſubiecii chriſtianis. un alibi dicit tex. ꝙ indei dñt ſalteʒ ꝑ efſeciũ oꝑis ſe illoꝝ ſer nos ꝛecognoſcẽ quos chriſti mors liberos ⁊ il los fᷣuoſ effecit ut i.c.⁊ ſi iudeos de inde.un di cũt hic doc.ꝙ dit chriſtianis ſubiacere tãqᷓ; ſeꝛ ui ⁊ ſic iducit᷑ ſuitꝰð iur̃ canonico ſiẽ al inducit 2x I.cu młie. 2 de iudei. ita quorandam. N5. ulti. ꝙ ꝛõne bumanitatis ſũt iudei a no bis fonedi ſũt eĩi ꝓximi noſtri cũ ſint nature no ſtre ꝑricipes ? idẽ dic de alijs ifidelibꝰ uide tex. cũ glo de pe. di.ij. ꝓximos. Op.uẽ innnere iſte rex. ꝙ iudei poſſint teſtificari o chriſtiãos ſicut De teſtibus. eõ qð vꝛ.c.nõ põt ⁊.c.ſi heꝛeticꝰ.ij.q.vij.glo. .i. rñdet ꝙ oöria ꝓcedũt ð iur̃ qð hic dẽ ꝓcedit ðᷣ facto ⁊ bñ loqt.vñ põdeꝛa vbũ tex.dũ diẽ pᷣ ſumũt:ſonat eæni in malã ꝑtẽ ut nõ.in. c.i.de n? ho. cle. ¶ Mltis hic qᷓri an iudeꝰ poſſit exciꝑe õ chriſtianũ ðᷣ crimie ut.ſ. repellat eũ a teſtionio nel accuſatioe. Hoſti. pꝛio arguit ꝙ ſic. c. cũ iteꝛ 38 excep. z de uſu.qꝛ fruſtꝛa. dicit demũ poſſe di ſtingui an id ð quo excipit᷑ ſit peccatũ utraqʒ le ge ueteꝛis ⁊? noui teſtamẽti æ tũc admitut᷑ aut le ge neteꝛis teſtamẽti tm ⁊z tũc nõ admittit᷑ ant no ni tm: æ tũc repellit᷑ ẽt i penã ſui eꝛꝛoris:uł ſʒ eũ põt dici h̊ caſu eũ admittedũ cũ fſʒ legẽ romanã illos iudicare debeamꝰ: æ ſic m illaʒ exciꝑe pnt .C. ð inde.l iudei. Itẽ nidemꝰꝙ ẽt excõicatus excipit ðᷣ excep.c.cũ inter:nec dʒ claudicare iudi ciũ ut ibi.⁊ ex oibꝰ pdictis nõ.ꝙ iudei non pnt nti munere teſtificãdi iter chriſtianos.idẽ dic de alijs muneribꝰ publicis ut i.c. cũ ſit. j. ð̊ iude.ſʒ iter ſe pnt hꝛe ut.l.gñ alłr..fi.ff.ð decuꝛio.⁊ ibi nõ.ꝑ qð arguit ibi Har. ? i.l.fi. E. ð iudeis q; iudeus nõ põt eſſe doctor cũ ſit peminentia ma gna.:j. ð̊ magiſ. q;to æ qð ibi dico. n. Caſus. Teſtimoni B Per Co. um mẽiis ẽ ſuſpeciũ ubi filia petit ĩ niꝝ aliquẽ ſe maiore h̊ pmo. A i diciũ ſoliꝰ mr̃is ð ipedimẽto deponẽ tis ipedit miimoniuʒ: ſʒ Sciũ non diſſoluit᷑ q ſũt dicta æ qᷣlipʒ ſubdiuidit᷑ ut ꝑ ſe pʒ. (5. p̃ᷣmo ð vᷣo affidare idẽ eni iportat qð dare ali cui fidẽ ſuꝑ aliquo facto:ut h̊ ſenſus eſt ꝙ nega bat ſibi ðᷣdiſſe fidẽ ſeu ſecuʒ Sxiſſe mrimonium. ¶ Mõ. fo nnũ caſũ in quo mater teſiificat̃ pꝛo fiiia ſeu filio.ſ.cũ agit ð matrimonio ↄhedo uel Icto.⁊ ceſſat ſuſpicio ↄ matrẽ ex qualuate ↄhẽ tiũ. Et aduerte:qꝛ admittit i teſtimoniũ nõ ſolũ⸗ ſi agat᷑ ð ↄſanguinitate ꝓbãda uł iprobãda: ut i. c.uidet᷑..qui ma.accu.poſ.ſʒ ẽt ubi agitnꝛ ſeu reuocat᷑ i dubium ð ipo ↄctu mẽimonij qð alibi ita bñ nõ ꝓbat᷑ qð v admiflũ fanoꝛe mrimonij cũ al regłariter ĩ cr alibꝰ cqis ⁊ Sciibꝰ ꝑentes ⁊ ſiberi nõ admittant᷑ adinuicem ut i.d c. vr ⁊ ibi bonꝰ tex. in fi.⁊.iiij.q iij. teſtis idoneus. (Mõ. tertio argumẽtũ opumũ quaſi expᷣſſũ ĩ rex.ꝙ eẽt ad mimoniũ ↄiungẽdũ łſeꝑandũ ſufficiũt duo teſtes nõ ſolũ maſculi:ſʒ femine enã. h̊ enim fuit queſitum ð duabus mulieribus ⁊? papa remonit matrẽ dũtaxat certo caſu ꝓ primo ꝙ ſufficiant duo facit tex. ĩ pᷣma ꝑte ⁊ i fa ĩ fine iũcta ꝛegu la plural locutio de reg. iu.li. vVi. Item regulãit᷑ duo teſtes ſaufficiũt etiã ↄ papã nt dicit gl.nõbił .ij. q.iiij. pſul.æ nullibi cauet Srium in cã matri moniali imo expᷣſſe ꝓbat᷑ ꝙ dixi ĩ.c. ʒ ex quadã .j.e ſufficiunt duo et qñ deponunt de auditu ꝙ plꝰẽ fm ꝙ ſufficiant mulieres ꝓbat᷑ h̊ ꝑ ar. naʒ remouẽdo matrẽ cenuo caſu nẽ ꝑmiſiſſe aliã mu lierẽ de qua etiã qrebatur cnʒ uno ex duobus il latis negato: alteꝝ cõceſſam nideatuꝛ de pꝛeſũp. none. xv. di. ꝗᷓtis. Itẽ mulier regularii achnitiit in teſtẽ. xv. q.iij. ex eo. æ hoc tʒ exprelle ohtl. 4 . 7 niſi ex nimia familiaritate uel ntilitate: uel alit ſir ſuſpecta ĩ. e.ĩ Ris qð nõ. ¶ HNõ. teꝛtio bonum gr. æ limitationẽ ad miia iura ꝙ ubi ex ptraciu cũ filia ſeu filio honoꝛ nel icremẽtũ nõ accreſcit filio mi teſtificat᷑ iĩ cã filij. ceſſat.n.ſuſpiciõis rõ. HMõ.ꝙ honoꝛ ⁊ icremẽtum ẽ mulieri ſi nubit ſe potentioꝛi uel nobilioꝛi ſeu ditioꝛi. nobilitantur enim mulieres ex ꝑſonis maritoꝝ.l.fi.E. de ĩco liſ. li.x.⁊.l.femine.ff.de ſena. ⁊ hũc honoꝛẽ rei net młieꝛ enã ſoluto matrimoio dũ remanet i ui dnuitate ut.i. c. ʒ. S. mulier. de ſepul.li. vi. ?. fac ad qſtionẽ quã ponit Har. in plurib? locis ꝙ naler donatio. facta ſpõſe uł ſpõſo ſpe futuri ma trimonij ſeu collata ad tẽpꝰ matrimonij: qn ille qui donat eſt iferioꝛ cũ nõ uideat᷑ donaſſe affec tione libidinis ſen ↄiugał affectꝰ: ſʒ ut acqᷣreret illũ honoꝛẽ ⁊ parẽtelã alteriꝰ. vñ nõ eſt donatio ſimolex q pꝛohibeĩr᷑ irer cõinges:ſed remunerati na:ur ipſe pleniꝰ nõ.i.l.ſi ita ſtipulatus..ſi ribi nnpſero. z.l.ſi diuoꝛio ff̃ de uer. ob. z. l.i C. dona. ãre nnpras ſcno⸗ qlitates ſuꝑio ritatis:ut reſpectu diuiriaꝝ nobiluatis potẽtie ⁊ honoꝛis:Ex his vbis nõ.plura. pꝛio ꝙ diuitie exaltãt hominẽ ⁊ ſic nõ ſũt repꝛobate:iĩtellige cũ ſint cũ bonis oꝑibꝰ. nide pulchrũ tex.in.c.hᷣ ſcꝛi pſumꝰ.xxx.di.⁊ ĩ.c.hẽbat.xij.q.i.⁊ glo.i.c. cleri ens eadẽ cã ? qſtiõe.vn eccleſia nãrat dinitias. Job. 7 pſalmiſta diẽ diuitie ſi affluãt nolite cor apponẽ. Secũdo collige ex vᷣbo nobilitatis ꝙ quidã ẽ ẽt ᷣm canones ſũt nobiles ⁊ qͥdã igno biles:æ qͥdã nobiles pᷣhonoꝛãt B.c. de młia ĩ fi. ⁊.c.pe.de pᷣbẽ.uide bonũ tex.cũ gl.iĩ.c. qui õ pacẽ.xxiiij.q.i.? pleniſſime ꝑ Har. in. l.i. C. de dig.li.xii.uide iñ õ nobilitatẽ generis:⁊ pꝛo no bilitate reſpectu vVtutũ pulchꝝ tex.i.c.nũq;. i. di. 2. i. d. c. pe.=- gl. i. c. qm netxꝰ. xxiiij.di er tio nõ.de potẽtia:⁊ dic potẽtia.ſ.aicoꝝ niõ tex. cũ gl. i. c. cõſtitutꝰ.ij. de appel. æ qð ibi nõ. Ho. facit. c.officij. de elec. ¶ Quaꝛto nõ. de peminẽ tia honoꝛis:⁊ exponũt doc. qu E index ballinus doctoꝛ cõſiliarius pꝛincipis nel magni niri. Ex quo nõ. ꝙ doctoꝛaius eſt honoꝛ ⁊ põt dici digniras ui ſẽtit Mar. i.l. fi. C. de iudeis. ⁊ me lins i. l.i. E. de no codi cõpo. uide pulchrũ tex. in. c. quãto de mag.⁊ qð ibi dico ⁊ in. l. i. F. i.f. de nari ⁊? extꝛaoꝛ. cogni.uide qᷓtuoꝛ qlitates qui bꝰqͥs qr̃᷑ maior natu.ij.di.c. Ate i ner. ſu ꝙ dictũ uniꝰ facit pᷣſuptiõeʒ nõ modicã iõ ſuſ ficit ad tontzra ut eſt glo. nõ. i. l.ij. C. ad.l.iul. ma. ?7 itellige qñ deponit ſuꝑ facto:ſecꝰ ſi ſuꝑ iu dicio tũc.n. nõ ꝓbat indiciũ nt elegat᷑ noluerũt glo. æ⁊ Bar. in.:.lſi. C. ꝗe iudi.facit qd habet̃ ꝑ cũdẽ i.l.fi. C. de qſti. ¶ Altio nõ. caſum in quo diciũ uniꝰ facit plenã ꝓbationẽ.ſ.cũ agiũ ad ma trimoniũ ipediẽdũ fac̃.c.pᷣteꝛea.de ſpon. ⁊ ꝑ rõ nẽ hꝰ ſie pono unã regulã ꝙ nbicũqʒ agitur ad peccatũ ipediẽdũ nec diminuit᷑ ius alteriꝰ ſuffiẽ dictũ uniꝰfacit qð nõ.glo.i.c.nuꝑ.j.e.⁊ ð cõſe. di. i. ſolẽnitates et.ii.q.i.młi et qð dixi ĩ.c.at ſi clici. S.ð iudi.¶ ¶ Ol.i. facil æ ſatis.s.ĩ nõbili Gaper eo. b? declarata. 8 MHõ. iñ c ĩ qutũ diẽ qð ubi el ſet eq̃litas int᷑ nirũ ⁊ filiã ꝗͥ ipedit᷑ nł modica ex cellẽtia ꝙ tũc admittereĩ parẽtes ad teſtificãduʒ ſuꝑ ↄciu ⁊ ſaiis ꝓbaĩiĩ i tex.a orio iĩi.dc.ur̃.⁊ lʒ illud.c. loqt cũ agi ð matꝛimonio rſpeciu ipedi mẽti ↄſãguinitatis tñ ĩ fine loqt gn. l.et gl. iſta ſeqt Hoſti. pl dicũt Tan.et Lau.ꝙ etiã ĩ caſu hꝰ. c admitterẽt᷑ parẽteſ ſi eſſẽt nalð honeſti.hic dixit Hoſt. ꝙ qᷣcq; ſcribat᷑ ̊ ẽ arbitrariũ.ff.e. .l. iij. J. e. Pterea et. c.ĩ noſtra. poſſẽt eni eẽ circũ ſtatie ꝑꝑ ꝗs indicarẽt ñ ſuſpci puta qn nobilis diligebat mulrũ plebeiã nalð formoſã quã br̃e nõ poterat niſi cũ ea Sheret ⁊ ꝑentes al ſũt ho neſli:ceſſatibꝰ vo circũſtãtijs ĩeqiras fac teſtimo niũ parentũ ſuſpectũ als ðᷣ facili ꝓbaret plebeia ſe deſpõſatã ꝑ regẽ F ãcie uł plebeiꝰ ſe deſpon ſaſſe reginã. ſ.adducẽdo ꝑẽtes ꝓprios.et nide Spe.e.n.F.i.v.iiij.ad fi.pᷣme colũne:ubi dic ꝙ; etiã data ĩ õibꝰ parirate adhuc erit arbitrarinʒ an admittãt᷑ ꝑẽtes. Sʒ ego itelligo ꝙ niſi index moneat᷑ ad repellẽdũ ex aliqᷓ ꝓbabili cã als ab eo poterit appellari cũ iura ̊ caſn admittãt pa rẽtes uit hic ⁊.iĩ.d.c.teſtimoniũ.an antẽ idẽ ſit ĩ alijs cõſãgu ineis ꝓnt h dẽ de matre Hoſti.i ſũ ma. e.ti.F.ij.V. nbi aũt ꝙ ſic puto ꝙ ñ ſũt tãm̃ ſuſpecti:ſj credit᷑ plus ul minꝰſᷣm quãtitatẽ offec tiõis ⁊ fʒ ꝙ ſibi attinẽt iuxta nõ.ꝑ gl.i.c.iĩ lꝛis ifra. e (Banad⸗ qd ſi mlieꝛ excedat ĩ uno pu ta in nobilitate:uir iĩ alio puta qꝛ ẽ plebei ditiſſi mus. diẽ Jo. an. ꝙ bonꝰ index arbitrabit an te ſtimoniũ matris ſit ſuſpectũ ⁊ inſpiciet 2ſuerudi nẽ ꝛegiõis ðᷣ quo i Soe. eo.ti. F. i. ĩ fi Pme colũ ne qð ſatis plʒ. ¶ Vlteriꝰqꝛi᷑ qͥd ſi agat᷑ ð ſpõ ſalibꝰ ꝓbãdis an teſtimoniũ matris ſit ſuſpeciũ ↄcurrẽtibꝰiſtis qᷓ iratibꝰ. Hoſii.ꝙ ſic. Jo.ã.di cit ſe creder̃ ꝙ ñ ſit ita ſuſpeciũ ſicẽ qñ dẽ matri mõniũ ↄctũ qð plus plʒ:qꝛ młia ſunt rmedia ʒ ſpõſalia de iureiuꝛ.queadmodũ ⁊.c.ſic de ſpon. Quero nũqͥd parentes admittãt i matrimonio ſpiritnali: uide tex. cũ glo. i. c. pñs.xx. q. iij. ubi ĩ nuit̃ ꝙ ſic eriã ubi agit᷑ ad erind ni ſpiriina le diſſoluẽdũ.⁊ ideʒ ſeqt hic do. Aneege ego credo h aꝛbitrariũ nt.S.diciũ rDdtei uid. n. ſi paꝛẽ tes ſũt auidi ut igrediat᷑ monaſteꝛiũ uł ipᷣe igꝛeſ ſus habebant alios filios ꝗᷓ oẽs deceſſerunt uel qnodadã ſile nide ð mã iij.q.v.ĩ ſũma ⁊ i.c.cõ ſãagninei ⁊.ij. q.vVij.qᷓꝛi᷑ ⁊ i Spe.ð fi.iſtꝛu. . in ſtrumẽtũ.v.itẽ ꝙ ẽ domeſticꝰubi tꝛactat᷑ an filiꝰ poſſit conficere iſtrumentuʒ in cauſa p'na. J cet. aſos: :Judeꝰnil põt ꝓba min? qᷓ; peꝛduos teſtes fide les ⁊ honeſtos.uł ſũma ſic:Ad ðᷣciſio nẽ cẽ maxie ꝓ ꝑte iudei n ſufficit ꝛegularit minꝰ teſtioniũ qᷓ; dnoꝝ ꝓbate nite ⁊ landabil conuer ſationis.h.d. Et fac̃ qttnoꝛ.pᷣmitit cãʒ dicti.po nit dictuʒ ibi:mandamꝰqð pPbat ancto ritate ibi iuxta.ſoluit obſtaculũ ibi qꝛ. Mo. ꝙ iudecus nõ dʒ gande? maioꝛi pꝛogariua ꝙ; xpᷣianꝰcõcoꝛ. .e.iudi. Et nõ.qꝙ ꝓbibitũ ſupꝑioꝛi cẽſeĩ ꝓhibi m mioxri: æ ſic uʒ aꝛ.a maiõi.sS. ð elec.cũ ĩ ↄciis Pin in, ni Gim 6 , ilti u, lluu, . / — 6 ikan Neter aet numnnutt⸗ idd ACAclst. Mirli, luat/ chzbi iiti id stet iſinnul liſhnichtt⸗ r Giſtiechditätertt ſGaͤbeiteſr wniimki AEenngei ite lul ipilligruiſt (nanlit ſuchre Feii ügtcnistl Grtktriiaergnd nu⸗ rtdrnuitc ir G rznßin i r i⸗ Külmffünne ln rltiruf, rad – 5 nee azognitu in idc ſinoni n re biſti Wnes po b di de nune H, en ſh ldi nit gſenn gnſrü mh ai gonnn in niſ aſr Grmii im ig licit⸗ arv ninmaulrinn Mrurialoun, gr itn i. an o, Aratinthit ni ſt ſrmie itr oMrwd vo Or co l. .Alifi pnecoli . (lrr t iagi d An eſimonu mante d ſeoin siunh Deſtgi. Boad Göſrin ſaheci ſeci Rnanti q Pnspeycnnin ſon imedu; Cretn avinandei 1elideſpcn. Apmenws nüNitii iunkinanid. ðõ W catiagi AAwarmwonid Fieimd ⁊= i au.młomagis.C.de epiſ.⸗ ce Hõ. 3 xpᷣianũ maxie clericũ non admittunt᷑ teſtes niſi ſint xpᷣiani æ ꝓbate nite.Et nõ.ex dictõne maxi me poſita ĩ tex.ꝙ lucidiores debẽi eẽ ꝓbatiões p dericũ ꝙᷓ; õ laicum.duo iñ ꝓbate nite ⁊ oi ex ceptiõe maiores ſufficiũt ẽt ↄð papam ut ẽ glo. nõbilis.ij. q.iiij.pᷣſul.Et nõ. ꝙ teſtimoniũ duo ꝛaũ ñ ſuffiẽ idiſticte:ſʒ oʒ ꝙ ſint oĩ exeeptõe maio res.ſ. ꝓbate uite ⁊ fidel ↄuerſatiõis:ut ſic nulla exceptiõe poſſint repelli nide gl.i.c.i.de ↄſang. 2 affi. ? 1a 5.e. b ad deciſionẽ cãrnum e teſtibns. pñt allegari auctoritates inris dinini. 5 :de accu. c.qꝗ̃ti᷑ et qñ ⁊.xxv.q.i.ſũt Ras.5 ex pſſũ ꝙ ius diuinũ ẽt morale põt diſtigui ⁊? lini tari ꝑ ins poſitiuũ ut pʒ h̊ i numero reſtiũ.uide . Inno. i. c que ĩ eccleſiarũ de ↄſti.et ĩ.c.fi.ð con ſue. ⁊ H Bar. i. l. fi. C. ſi. ius kuti. pubi/ Mõ. oprimũ tex. ꝙ iura ciuilia reqrẽtia ĩ ceꝛtis cauſiſ płes teſtes duobꝰñ ſunt irrõabilia:ſʒ ponius ap pꝛobata ꝑ ius canonicũ nide oĩo ꝙ dixi ĩ ꝛepeti tiõe. c. cũ eſſes ðᷣ teſta.nũqd ꝓcedat ius cinile ꝛe qrẽs pᷣciſe ſeptẽ teſtes ĩ teſtõ:dic ut ibi que autẽ ſint eẽ que ꝛeq̃rũt ultꝛa duos teſtes.glo.magna ꝓſeqᷣt᷑ hic ⁊ diẽ gl.ꝓcedeꝛe de imꝛe cinili nõ ð in re canonico er maxie ad pias cãs:dic ut i dicto .c.cũ eſſes ⁊.c.relaiũ eo.ti.? ꝑ Har.i.l.i.C.ð ſa ſan. eccle.⁊? ĩ eo ꝙ glo.iter exceptos caſus po nit caſũ.c.pᷣſul.ij.q iiij.qð nidet᷑ reqᷣrere.łxxij. teſtes ad ↄuicẽdũ epᷣm cardinalẽ:dic ꝙ loqt᷑ in teſtibꝰn integꝛis al ſufficerẽt duo teſtes :ur dicit gratianꝰ i. S. fi.ĩ eadẽ cã ⁊ qſtione ⁊ idẽ Hoſ.h̊ uł ſʒ eũ loqt᷑ de rigoꝛe iuris qͥ fuandꝰnõ c.⁊= ui de de mãꝗ glo.ĩ ſũma illiꝰqſtiõis ⁊..de reg.iuxr. plurał locntio li.Vi.⁊ ĩ Spe.e.ti.ꝭꝗ.reſtat de nui mero. opo. et nidet̃ ꝙ ſufficiat teſtimoniuʒ uniꝰ de ↄſe.di.iiij.cũ itaqʒ ⁊.c.punlos ⁊.l.theo põpꝰ.ff. de do.pᷣle. Glo.fi.rndet ↄrium ꝓcedẽ nbi non agit᷑ de alteriꝰ pᷣiudicio:puta qꝛ dubitat an aliqs fuerit baptiʒatus ł eccleſia ↄſecꝛata uel an ſint ↄſanguiei ad effectũ ipediendi matꝛimo niuʒ phẽdũ i.l.theopõpꝰteſtatoꝛ uoluit ut ſtaꝛet dicto uniꝰ ad declarãdã nolũtatẽ ipᷣiꝰteſtõꝛis:ita ꝙ non tractabat᷑ de piudicio alteriꝰ uide glo in .c.nnꝑ..eo.⁊ ꝙ dixi ĩ.c.ſiẽ de ꝓba.ꝑ Spe.in dicto. S. reſtat eo.ti.i.V.h iñ fallit nbi ponit.xl. caſus in quibus credit᷑ uni æc̃. . &△½ Caſuſ: HMõ ſt ido litteris. nei teſtes quos ac tor ge familia ſua produxit. fa ibi re ſpõdemꝰ. 5. ꝙ affinitas Sbit ẽt ꝑ illicitum coitũ int᷑ nirũ æ ↄſanguineos mulieris ⁊ ipſam mulierẽ ? ↄſãguineos niri potẽs ad iĩpediẽdũ ⁊= dirimẽdũ matrimoniũ pꝰ õctũ:ſecꝰubi affinitas ſuꝑuenit ↄcto matrimonio nt i diſcretiõeʒ de eo narnelne. A n ʒ for nicatio occhie ↄmittat᷑ ñ põt m ꝓbari ꝑ famuloſ uiri ſen mulieris ad effectũ dirimedi matrimõiũ legitime Sctum ꝙ nidet᷑ pᷣma frome S.l.ↄſenſu .C. de repudi.ubi dẽi ꝙ adulteriũ z ſimilia que domi agunt᷑ pnñt ꝓbari ꝑ uos ⁊ ãcillas:qꝛ pet alios facile ꝓbari nõ pnt. põt dici illud ſpale: cũ agit᷑ int᷑ maritũ æ uxorẽ ð his que domi acta HH nõbilis ? ſpalis qð nõ ↄtingit bic. ¶Mõ.ꝛegulã ꝙ hi qui ſunt ðᷣ familia ꝓdu cẽtis nõ admittunt᷑ iĩ teſtes:æ credo ꝙ capit᷑ ̊ ſa milia ꝓ fuitoꝛibꝰ ſiue ſint liberi ſiue fui ex quo ſtãt ĩ domo ad ſeruiedũ.l.ij. G. familie.ff. ui bo. rap.æ.l.ꝓnũtiatio..i.ff.ð vᷣb.ſig. ubi plene ha beĩ̃᷑ quid uenit appellatione familie:⁊ nide bonũ tex.iiij.q.iij..teſtes.ubi dẽ teſtes quos accuſa tor ðᷣ domo ſua ꝓduxit interrogaꝛi nõ placuit. Et nõ.qꝛ diẽ iterrogari ⁊ ſic nõ debet recipi ẽt ad faciẽdã qẽcũqʒ pſũptionẽ.¶ Mõ. ulno unã gñalẽ doctrinã q̃es debẽt eſſe teſtes ðbẽt eni eẽ ꝓbate nite ⁊ opiniõis:⁊ ꝙ nulla ſit neriſiłimao ꝙ debeãt deierare. æ nõ. H ultimũ. (MAuero P ſuppoſito ꝙ iſte cognoniſſʒ ↄſobrinã pr̃is quale erat iſtðᷣ ipedimẽtũ.rñdet gl.i.ꝙ erat iter eos ĩ pedimẽiũ affinitatis ĩ prio gñe ⁊ ĩ tertio gradu ⁊ bñ loquit᷑.nã nxor iſtiꝰ aniebat ↄſobrine pꝛis ĩ tertio gradu ↄſangninitatis.gꝰ iſti uiro attine bat ĩ tertio gradu affinitatis:qꝛ ꝑſona addita ꝑ ſone ꝑ carnis copulã mutat genꝰ ſʒ nõ gradũ.⸗ declara ̊ ut plene nõ.i.c.nõ dʒ ̊ ↄſang. ⁊ affi. ſuꝑ arbore affinitatis. Bn dolln uli quos accnuſator ſen actor ð domo ſua ꝓducit: nõ ſũt ĩ teſtes admittẽdi ut h̊ ⁊ ĩ.l. idez dicit ð domel.ut ĩ.l.ij. C. eo. qꝛit glo. qui dicant᷑ familiares et qui domeſtici.⁊ an idiſticte oẽs iſti repellunt᷑ a teſtionio ⁊æ rndʒ in vᷣ dicunt 2 ĩ fi.ↄcludẽdo diẽ ꝙ domeſtici dicunt᷑ oẽs qui bꝰ ĩpari põt rõe pꝛie uł dominice ptᷣatis ⁊ iſti in diſtincte repellunt᷑: æ tales putat iſtos de quibus in tex. fuiſſe:familiares nero appellat ↄſanguine os colonos ⁊ aſcripticios mercenarios ⁊c̃.non tamen omnes ꝛepelluntur a teſtimonio indiſtinc te:ſed illi quibus imperari poteſt omnino non admittuntur:alij nero admittuntur. ſed iudex ſe cundum qualitatem familiaritatis arbitrabuur quanta fides erit eis adhibenda. ⁊ ita dicit hu go iij.q.vV.in ſumma ⁊ ĩ c.i.qð ſemper notabis Habes enim qui dicantur domeſhici ? qui fami liares ⁊ v. familiares eſt magis latum qᷓ; ner. do meſticus. ⁊æ nide qð nõ. Cy. ⁊ alij in.l.ij. C. eo. ubi hoc examinat.⁊ ꝙ concluſio gl.ſit nera pꝛo batur.iiij.q.iij.idonei ⁊.S. teſtes quos: ubi pꝛo barur ꝙ illi quibus poteſt impaꝛi nõ debẽt exa minari:quia nõ ſunt libeꝛi teſtes ⁊ tales ſũt ſeꝛui ſen ſeruientes pro pᷣcio. Cõſangninei vo qui lʒ largo mõ ſint nobis familiares tũ qꝛ tũc habẽt nobiſcũ familiaꝛitatẽ tuz qꝛ ſumus de eadẽ fami lia inxta.l.ꝓnuntiatio..i.ff.de vᷣ.ſig.tamen qꝛ eis impare non poreſt debẽt in teſtimonium ad mitii: ſed ꝓpter affectionem nõ ſunt oino itegri nt in.c.conſangninei iuncta glo.iij.q.vV. facit.c. lias de preſumptio.ubi frater fuit admiſſus ad purgandum fratrẽ et optime facit inſti.de teſia. .F. teſtes ubi ↄſanguinci heredis admirtunt᷑ in teſtimoniũ ĩ cã teſtamẽti niſi ſint fratres heredis et ſub eadẽ poteſtate:qꝛ tunc nideret᷑ ca ↄmũis ſSed 5 pdicta 2 Stra tex. opponit glo. de. c. ſuꝑ pꝛudẽtia.xiiij.q.ij.æ de.c.iſuꝑ.⁊.c.cũ nũtiꝰ 5.e.ubi illi de nniuerſitate qͥ ſunt familiares nni nerſitaris admittũt ĩ c̊ uniueꝛſitatis.rũder glo. duplicit. pꝛio ꝙ fauoꝛe eccłe illi admittũt᷑.⁊ nõ. hãc ſolutionẽ: qꝛ facit ad ea que dixi ĩ.d.c.iſuꝑ. fo rñder ꝙ illi nõ ferunt teſtimoniũ pꝛo aliquo ſingulari:ſed pꝛo ipſo coꝛpoꝛe uniuerſitatis.⁊? h̊ ſolutio infert ut etiã illi de uniuerſitate ſingulari poſſint teſtificari ĩ cã nninerſiratis:ſed h̊ ſolutio mihi nõ ſanſfacit: qꝛ I nõ teſtificct᷑ pꝛo aliquo. ſingal ari: reſtificãt̃ tĩ ꝓ ipſa uniuer ſitate cni ſũt domeſtici ⁊æ familiares.ar.i.c.ij.de pe.⁊ oꝑie ꝓ bar i. d. c.ſnꝑ pꝛudẽtia.ideo dico ꝙ iſti pñt dici domeſtici æ familiares nniuerſitatis: ñ iñ ſubſũt rõe pꝛie uel dñice poteſtatis ideo admitti debẽt 7 ĩ eccleſia faciẽt plenã fidẽ fauoꝛe eccleſie:ĩ alijs credeꝛet᷑ eis ſʒ circũſtãtias ut dixi ĩ.d.c. ĩſuꝑ.er dic ut ibi cũ querit᷑ an ſingularis ð unineꝛſuate Zeſtificet᷑ pꝛo ipſa nninerſitate. ¶ S; extra glo. pꝛo declaratiõe materie qre quid ſi ſuꝑ ↄtraciu nõ habeo teſtes niſi familiares meos qui mecnʒ ſunt ĩ ſeruitio:dic ꝙ ↄſiliũ ẽ ut eos expellã a ſer nitio meo:⁊ poſtea potero eos ꝓducere ĩ teſtes. ſatis eni eſt ꝙ tẽpoꝛe teſtimonij nõ ſint mibi do meſiici l.iij. F. i.ff. eo.ita firmat Ci. in.d.l ij.et Se.e.ri. S.i v.qd ſi oli.nide Mar.i.lq teſtõ. ff. de teſta.⁊ meliꝰ ꝑ eũdẽ ĩ.l.i. ff.de q̃ſiõi.nubi etiã qrit: quid ecõuerſo ſi ipᷣe ↄctꝰ aliquis ñ eꝛat mihi domeſticꝰ: ſed ipᷣe teſtimonij ẽ domeſticꝰ. 2 ↄclndit ꝙ admittit᷑ dũmõ h otingat ſine facto meo.dic pleniꝰ nt ibi ꝑ eñ.¶ Querit᷑ qdð ðᷣ nxo re an admittat᷑ ĩ teſtẽ in cã mariti ⁊ quid ecõtra nide ꝑ Ci. in. d. l.ij. p Soe. i. d. F. i. ubi ꝓſequit̃ multas ſimiles q̃ſtiões.gl.iiij.q.iij. O.idonei.diẽ nxoꝛẽ ñ admitti.qꝛ ſibi iꝑa? põt cũ ſit ſibi ſubie cta. ar. xxxiij.q.ul.mulierẽ. Sed Spe. ⁊ clarins etiã Ci. ubi g nident᷑ ↄcludere q; inſpiciamꝰ qi tates uiri uł uxoꝛis.ſi autẽ talis eſt nxoꝛ.ut neri ſimiliter timeat maritũ nõ dʒ admitti. ⁊ idẽ dicẽ dũ ĩ marito reſpectu uxoꝛis:als ſecꝰ.cuʒ nullibi H ꝓhibeat᷑.nec ẽ ſimplłꝛ neꝝ ꝙ uxoꝛ ſit ſub pote ſtate mariti:ut pʒ i.l.ſi uxoꝛc.C.de ↄdi inſer.ni ſi oꝛdine nature ⁊? quo ad qdã fuitia: nt din in .c. las de reſti.ſpo. ſed credereĩ plꝰ nel minꝰ ſʒ circũſtãtias ut h ĩ gl. An autẽ cõpellat᷑ nxoꝛ teſti ficari g̊ maritũ nel maritꝰ uxoꝛc Ci.in.d.:.ij. in fi. nidet᷑ nelle ꝙ nõ:qꝛ nõ dʒ ↄpelli ad teſtificã dũ õ domeſticũ ⁊ eũ cũ quo ẽ una caro ð biga. debitũ q pʒ.ar.iiij.q.iij.l.inlia.ubi pʒ ꝙ eniã ⸗ ſoceꝝ nõ cõpellit᷑ quis teſtificari.h̊ fateor niſi in defectũ teſtiũ:qꝛ tũc ceſſat pꝛiuilegiũ nt dixi i.c. ſi qui.S.eo.⁊ nõ in.c.i.infra de reſlcogen. aſus. Bm ueniſſent. Ponec atreſtatiões fuerit publicate ? eis renũ tiatũ ꝓduci poſſũt teſtes poſtea nero nõ ſuꝑ eo capitulo.ſʒ ſuꝑ alio ſic.h.d.quo ad titulũ. habʒ eni aliud dictũ ĩ pꝛicipio qð nõ facit ad mam et potuiſſet h̊ omitti:⁊ ſunt due ꝑteſ.in pꝛia partis ¶ Kum neniſlene. ↄqſtio:l fa dat indices ibi mãdamꝰ:qͥbus tꝛia mãdat.ſecũda ibi qſtiones:tertia ibi ſi que vo. 5. prio ꝙ ↄpaꝛẽs ⁊z rũdens ſeu actũ poſi tiunʒ faciẽs ſuꝑ eo ſuꝑ quo appellauerat coram iudice a quo.nidet᷑ ſue appellatiõi renũtiare ad hoc. S. de offi. deleg. gꝛatũ ⁊ dic nt le.⁊ nõ.i.c.ſi a iudice ðᷣ appel.li.vj.⁊.c.iij.de eo qͥ mit.i poſ. ¶ Mi eo ar. ꝙ mõte ðᷣlegãtis ꝛe ĩtegꝛa non ex pirat ipo facto iuriſditio: ſed opꝰeſt excepnione. un ſi nõ excipĩ uʒ ꝓceſſus.ita tenuerũt qͥdã peꝛ hũc tex.et quaſdã ał ꝛõnes qð ni puto neꝝ ut.j. dicã et dic ꝙ ibi põderat᷑ racitꝰↄſenſus partium ad effectũ ↄcludẽdi appellationeʒ ſuꝑ qua paꝛs aduerſa ſe fũdabat ad ipediendas nires ſũie. Nõ.i..q̃ſtiones ꝙ publicatio atteſtationũ ĩpe dit ntrãq; partẽ ꝓduceꝛ teſtes ſuper eiſdeʒ capi tuł ulł diꝛecte Sↄꝛijs qð ẽ expᷣſſuʒ ĩ cle.ij.eo.ii. Mõ.ar.qꝙ ↄmiſſa cã pnit indices ſuper aliquibꝰ capituł pᷣus teſtes ꝓducẽ ⁊ publicaꝛe et poſtmo dũ faceꝛ trãſitũ ſuper alijs:nec publicatio in cer tis ipedit ꝓductioneʒ ſuper alijs. teʒ nõ. ꝙꝙ publicatõ ulł ꝛenũtiatio ſacta ſupeꝛ ceꝛtis capłis ñ ĩpedit teſtes ꝓducex ſuꝑ nouis dependentibꝰ a neteribꝰ:et h̊ fm aliũ ĩtellectũ.põt enĩ indicio meo iſte. F. ielligi duplicit᷑. primo ꝙ iſta erãt ca pirula antiqtus ꝓducta ſz ſuꝑ eis nõ erat facta ꝓductio nec ꝛenũnatio ſʒ ſuꝑ alijs.fᷣo põt intel ligi ꝙ de nono fuerũt ꝓducta tãgentia tñ cãʒ ꝓ nt dixi i c. fꝛaternitatis.S.e.⁊ uteꝛqʒ ĩtellec ne rus ĩ ſe ⁊ põt ad hãc litteꝛã applicaꝛi. ¶ Aenio nũc ad materiã ⁊? ſiẽ ſũt duo pricipalia dicra ita duo ſüũt diſcuriẽda ⁊? ntrũqʒ applicabo ad glo. 2 prio nideĩ iex.iſte innere ꝙ moꝛtuo mãdato re re ĩtegra iudices pñt ꝓcedeꝛ de ↄſeuſu ꝑtiũ. Sʒ Z h facit qꝛ per morte mãdatoris re ĩtegꝛa iuriſdirio extĩguit᷑ ipo facto ut i.c.gꝛatuʒ ⁊.c.lʒ de offi. deleg. ergo ꝑtes nõ poteꝛũt dare iuriſdi tionẽ nõ habẽti:qꝛ ↄſenſus priuatorũ ⁊c̃.de fo ro cõpe.ſiguificaſti facit.c.ſignificãubꝰð offi. de le. cũ ſ:Blo ij bie aſſumit diſputarionẽ ſuꝑ h articko ponẽdo duas opi.qdã eni dixeꝛunt in ꝛiſditionẽ ñ expirar̃ ipo iur:ſj opꝰeſſe exccptõe 2 hãc opi.tennerũt hic Gof.? Obi. et expᷣſſe Inno.i.c.l de offi. dele.⁊ addncit iſtũ tex.iĩ ar. et Bar. brix.ĩ qõe neneriali que ĩcipit qᷓrit᷑ uiꝝ moꝛte. Inno. vo hic ñi loꝗt ita aſſertiue ſiẽ fecit i. d. c. licʒ. Sʒ refert quoſdã dicẽ ꝙ iudices dele gati ẽt pᷣmoꝝẽ delegãtis iuriſditioneʒ habẽt:lʒ poſſint ꝑ exceptionẽ elidi:et ſi non excipiatur õ ipᷣos iudices iʒ ꝙ faciũt et ẽ ad h̊ ar. ſᷣm enʒ:qꝛ tẽpꝰdate ĩſpiciẽdũ ẽ. S de ꝛcſcrip.eam ie. Itẽ qꝛ ſola pᷣſentatiõe reſcripii inriſditio perpetuat᷑ nt poſtea ñ naleat reſcripiũ ĩpetꝛatũ õ illud nt nõ. .5. de reſcrip.pleꝛũqʒ. Iteʒ qꝛ ſuꝑ ipſis ꝑſonis ? rebus ĩ libello expᷣſſis ſtati habet iuꝛiſditionẽ delegatꝰ ̊ de reſcꝛip.paſtoꝛał.S.i.refert tñ alioſ tenere Sriũ:illud in cõſtat ſᷣm Inn. ꝙ ꝑtes pñt iuriſditionẽ ꝓrogare per ſuos conſenſus ut hic 2? de offi. dele. ſane.¶ Ei ſic Innocentius non hene firmat hic pedes niſi in boc ultimo ſcuicet nic̃ ules rnitui cisni ſlibrimnlncnn pra itinian itylpntnic nn / iulnwiſ och mu gi⸗ arent ins pd 4 Kleittngdterhnn thntiigügtnun ſatitoxani cgui ni n⸗ i tienni meinongt⸗ ottdcinzwen stre ſeſteeien wataräi umdalurann USAundaondrni nſſegsletiglarrbensſi Nltniſcheetneräl t Anſctmlthtuͦg ligttnic ununoi enitnienen he⸗ 1 Flurten W inauni ſeni raſe nen ſenpbnötiiee ltrriſili ne⸗ inmnyrienn ⸗ r nmtie mts = pug teſts pace h ee Höce tplbſcrc aniſti iner enr i er —— yni ſyeangegte hech ries pirei i , Monsepnthnt 9 „„ 1menba b fmn ii luleni poron ii⸗ E irl anlij mn g iai egeten⸗ . SMal focin, oνρi, stini,ni d, Tclaumimmsdà,t eg ileg ine tporod bie iurii pplant, (ino mumit ſe ſir duo pricoala dian inn dſonnicdh t niriq; dhicddo ad Ho. Gei ter ſte innere monno Mdn õ ſrt aper none ndAnoris re iegnn ocigni ſofndn ic guihteh daed ego es d donrindte unſci direrr oſie rnngid ddeid Neh Ecſdfaen Ncibtid dcche bieſmnn 8 1 voned0 dons 0) Ganen n ui e olſe aunie ibe Galt Pria giſt “ nenal ee ichir aſili ce in aſerieſiſt reſpectu ꝓrogatiõis fiẽde:uẽ iũ magis declinaẽ in pmã ꝑtem ut ipo iure ñ expiret iuriſdirõ. Se cũdam opi.ꝛiam ↄfiꝛmat hic glo.et ex toto S dicit opinioni Inno.dũ dicit ꝙ ẽt ꝑtes nõ poſ ſent in h̊ ↄſentire qꝛ ↄſenſus pᷣuatoruʒ ⁊c.⁊ hãc fam opi.tenuit Min. in. c. licet. de officio deleg. 2 Hoſti. hic ? Guil.ĩ Spe. de dele. F. reſtat v. itẽ moꝛtuo. alias incipit qͥ ſi delegatus ⁊ ꝛefeꝛt Hoa.i.c. gratũ ꝙ hec q̃ſtio de faco ↄlingens fuit miſſa bononie ↄſuleda:⁊ conſultores inter quos fuir Egi. ↄſu ueꝛũt ꝓ hac ꝑte ⁊ h opi. pla et Jo. An hic ? Hiar. in. I. ? qꝛ. ff. ö iuꝛiſditi. om iudi. ? H uri. i. l. eiꝰ? ꝗͥ ĩ ꝓuicia. ff. ſi cer. pe. æ ĩ.l.i.ff. de inriſdi.om.iudi.⁊ cõiter modernio res hic Iʒ alit᷑ ſenfit aꝛchidi.i.c.ſi a ſubdelegato de offi. dele. li.vi. ubi rz opi. Inno. ꝙ op ſit ex ceptõe ꝑ illũ tex.ſʒ pcedẽtẽ opi.puto lõge nerio oꝛẽ. nam młia ſũt inꝛa que diſpoſitine loquentia apte inuũt iuriſditionẽ expirare ipo facto. nul lũ ins apte dicit oppoſitũ.ad hᷣ tex.i.c gratũ et .c.Iʒ palle. udi nulla fit mẽtio de exceptiõe er ma gis expſſũ ur᷑ i.c.fi. S. officiũ.e.ii.li.Vi.ubi ipſo iure expirat officiũ ↄſeꝛuatoꝛis qͥ bʒ delegarum ut nõ. ibi ⁊ i.c.i.eo.ti.⁊ li.? dixi de ↄſeruatoꝛc qꝛ ĩ eo uidebatur maiꝰ dub um cum daꝛet n ad certã cãm certo tẽpore expediedã ſj opꝰeſſet cõ ſeruare ius iĩpetrãtis. Itẽ unidemus regularit᷑ ꝙ, libet mãdatũ reitegra euaneſcer̃ ipo iure iſtiiu. man. F. itẽ adhuc itegro habemeim regulã pꝛo iſta ꝑte cui ſtidũ ẽ niſi aꝑte ꝓbet᷑ oppoſitum:ut nõ.glo.ſuꝑ rubri.de inreiu.i.vi.? ꝓbat᷑ ĩ. c.ij. de piug.lepro.iĩ fi.nõ ob.iura allegata pꝛo con traria parte nec rõnes Et pᷣmo ad h.c.reſponð tur duplicit᷑ itelligẽdo ꝙ h̊ preceſſerat citatõ. ut dicit glo.ſʒ h So. nõ plʒ: tũ qꝛ diuinat:tuʒ quia eſſet de idubio ꝑ dictũ.c. gratũ meliꝰergo dicen dũ ꝙ ſolũ hic tollit᷑ appellatio:ut pʒ ibi ne appł latio ⁊c.nõ enim poterat ꝑs impedire ↄfirmaiõ nẽ ſnie fũdãdo ſe ſaꝑ appellatione cũ illi ꝛ nun tianerat agẽdo coꝛã iudice a quo pꝰappe latoeʒ ut. S. dixi nõ enim ꝑ boc infert᷑ qͥn nullitatis uia potuiſſet ꝑs ſe defedere aduerſus ſniam ad boc ꝙ le. ⁊ nõ.i.c.lIʒ de ſen.excõi.li.vVi.⁊ ĩ.c.ſepe ⁊ ĩ .c. dilecto j. de appel.⁊æ ꝑ h̊ nõ.ꝙ nõ ſolũ renũ tiat appellationi qꝗͥ ↄpaꝛet coꝛã eo qͥ ñ hʒ iuꝛiſdi rionem:ſz etiam ſi ↄparet coram illo cꝰ iuꝛiſditõ in Vitate eſt extincta ex quo ð h̊ dubitat Ad.c. ſi a ſubdelegato dic:ꝙ ibi fuit excepiũ ⁊ appella tũ ut euitaret grauamen facti.ibi eni non dẽ ꝙ fuerit neceſſe appellaꝛe ſimile in.d.c.dilecto ⁊ in c.exhibita ðᷣ iudi.cũ multis ſi.ñ ob. rões Inn. ꝙ debeat inſpici tẽpus date ⁊ ꝙ iuꝛiſditio ipri mit᷑ a tempore pᷣſentationis ⁊c̃.quoniã lʒ inꝛiſdi tio impmat᷑ tunc exercitiũ tñ nõ ẽ ꝑpetuatum et eradicatũ ĩ eo niſi nti ceꝑit iõ ſi moriẽ mandãs ſiẽ iuriſditio euaneſcit ĩ ꝑſona illiꝰita ⁊ i ꝑſona mãdatarij nide ſiłe ĩ quolibet mãdatario nam a tẽpore mãdati impmit᷑ poreſtas exeqᷓndi ⁊? mibil ominꝰmorte mãdatoꝛis ipo facto extiguit᷑ man datũ re itegra exiſtẽte ad idẽ. c.i.de offi. uica. li. CSe teſt.· .vVj. ubi extinguit᷑ ſeu ſuſpẽdit᷑ iuriſditio nicarij exticta ulł ſuſpẽſa iuriſditõe epᷣi:qꝛ tota iuriſditõ ẽ ĩ epᷣo ⁊ ab eo ðꝛiuat᷑ i nicariũ:ita ẽ ĩ vᷣlegãte et delegato re exiſtẽte iregꝛa ar.i.l.i.ff.ðᷣ offi. eius cui mãda.ẽ iuriſdi.⁊. c.ſane de offi. dele.atł ſi di ceremꝰ griũ ad quid tũc iura põderarẽét mouẽ mãdatoris re lregr⸗ A Aenio nũc ad fʒ paſ ſũ ⁊æ ꝗqᷓro qͥd ſi fuiſſẽt ꝓducta aliqua capiilła ⁊ ali quibꝰ teſtibꝰ ꝛecepiis uł nõ ꝛeceptis fuiſſet facta renũtiatio:nũquid licerʒ ãpliꝰ teſtes ꝓducẽ: gl. fi. ↄcludit ꝙ nõ:qꝛ cuilibet iuri ſuo renũtiare lʒ ⁊c.ut ĩ glo. Aduerte latiꝰ poſt Inn.qniqʒ renũ tiatio ꝓductiõis teſtiuʒ fuit reſtricta ad certa ca pitula qnqʒ fuit gñ alis.prio caſu nult Inno.qꝙ nec in principali nec in cã appellanois Iʒ aplius ſuꝑ illis teſtes ꝓducere ar.a Srio.j.e.ↄſtiintus el.ij.ſʒ ſuꝑ nouis bñ lʒ ⁊ ĩ pꝛincipali ⁊ ĩ cã appel latõis ut hic ⁊.S.e.c.fraternitatis.ego fateor ꝙ; ĩ cꝗ principali nõ lʒ niſuꝑ bnficiũ reſtuiutiõis in inte.ſpeciale ſi ẽ eccleſia nuł minor uł gñale ex iu ſta cã ſi ẽ maioꝛ iuxta ea qᷓ dixi ĩ.c.intimauit.S. .e. S; dubito an hoc diciũ ꝓcedat i cã appella tionis cũ renũtiatio ſimpłr facta in cã priucipali reſcindat᷑ ꝑ ſniam ſicut ⁊ alia acta nſqʒ ad litis ↄie.nt i.l.ita demũ ⁊ qð ibi nõ.C. ð ꝓcur.hoc pʒ i ↄcluſione facta ĩ cã pricipali:q hʒ uim renũ tiationis ut ĩi. c.cũ dilectus de fi.inſtru. ⁊ in nõ extẽdit᷑ ad cãm appellanõis ut i. c. cũ Jo de fi. iſtru. æ facit qð dicã i ſequẽti mebꝛo.⁊ h itellige nbi ob. timor ſuborna.ut qꝛ ſuꝑ illo capiilło ali qui fuerũt teſtes ꝓducti/Si vo renũnatio fuit gñalis: æ tũc vꝛ uelle Inno. ut nõ extendat᷑ ad cãm appellatõis ꝗ ẽ alia a pria:nec credendũ ꝙ de hoc itellexerit niſi expᷣſſe dixiſſẽt ꝙ renuntia bãt etiã ꝛeſpectu cãe appellatõis:fatet iñ Inno. ꝙ ſicut renũtians põt exciꝑe:ita ⁊ teſies ſuꝑ ex ceptione ꝓducere ar. .c cam i Crurn, mẽbrũ mihi plʒ ⁊ facit ad ea q̃ dixi in pcedenti mẽbro:ſj ſᷣm dictũ ẽ gñ ale.qre puto ꝙ ſupeꝛ ex ceptione poterit teſtes ꝓducere:ſj capitula ð no uo ad fundandã itentionẽ ſuã facere nõ poteꝛit in cã principali obſtate renuntiatiõe gñali ut pʒ h oĩa pdicta limita qn ĩ cã fuerũt facta capitula. ſi autẽ nõ fuerũt tradita capitula:ſʒ ſuꝑ libello ⁊ ſic ſuꝑ tota cã fuerũt ꝓducti teſtes: no lʒ ãplius poſt pnblicationẽ ſen renuntiarionẽ ꝓducere te ſtes: quia nõ eſt dare capitula nona iuxta ea que dixi poſt docto.in cictoee.katernitaris 7c̃. / Legitur uarijs modis: Er leS. ſed duobus modis ſum mari ſolet per docto.ſecundũ duos in tellectꝰ cõiores ⁊ prio ſic: MDublicatis atteſtatõ nibꝰ põt falſuas primoꝝ teſtiũ ↄpꝛc bari bec in lec.ſimpłr non ẽ vᷣa ut patebit ex infra dicẽdis. ſm ſummariũ eſt: In cauſa matrimoniali publi catis atteſtationibus ſuper eodẽ capitalo poſſũt alij teſtes iduci. Ego ſũmo ⁊ iertio non ponen do aliquã ſpecialitatẽ in cã matrimoniali ⁊ tepe rando primũ ſummariũ ſic. ublicatis atteſta tionibꝰ põt falſitas pꝛimoꝝ teſtium etiã direcie pꝛobari ſi ſuꝑ directa nel ĩdirecta ꝓbatiõe non potnit ꝑs ante publicationẽ inſtrui. Ael q̃rio ſũ mo ſic ⁊ notabiliꝰ. Moteſt reꝰ pꝛoduceꝛe teſtes ad pꝛobãdũ cõtrariũ eiꝰ quod actoꝛ pꝛobauit ſi publicatio atteſtationũ nõ eſt facta cõſuetudine cõrraria nõ obſtãte.h.d.cõis diniſio.ſecũda ibi pꝛeſeti. ¶ Hõ.ibi accuſabat ⁊c. nõ uitiari libel lum licet nerba impꝛopꝛie ponant᷑.hic.n.cũ age ret᷑ ad diſſolutionẽ cõiugij pꝛopt ↄſangninitatẽ nõ cadit pꝛopꝛie acculatio que fit cũ agi crimi naliter ad penã cõdignã iponẽdã:nt ĩ.c.qualiteꝛ 2 qn.el.ij.de accnſa.⁊.c.tuas.de ſimo.nide ꝑ cõ coꝛ.bonũ tex.cũ glo.in.c.cõſtitutꝰ.de reli.do.fa cit.l.ſiquis itentiõe dubia.ff. de iudi.ſed pꝛo tan 1o hic fuit appoſuũ neꝛbũ accuſo:quia nerſatuꝛ crimẽ ĩceſtꝰ data cõſangninitate.Ex his ifeꝛo ꝙ accuſatio crialis nel ciuilis nõ diſcernitur ex ueꝛ bis.ſed potiꝰ ex concluſione libelli.ſimile in.c.ex parte.b.de fo.cõpe. ¶ Mõ.ſecũdo iñũcta glo.i. ꝙ ad ꝓbãdã ↄſangniniratẽ nõ eſt neceſſe iciper a ſtipite pꝛio.i.a cõi parẽte a quo iſti deſcẽderũt ſed ſatis ẽ incipeꝛe a pꝛio gradu. ſ.a fratꝛibꝰſen ſoꝛoꝛibꝰ:⁊ clariꝰ eſt expꝛeſſum.in.c.tna infra de conſangni.æ affi. ¶ Mõ.nõ ualere cõſ etudinẽ neritatis ineſtigãde ad peccaiũ euitãdum ipediti nãᷓ. alia nõ colligunt᷑ qꝛ neniũt examinãda cũ gł. Aenio ad glo. ij. qꝛ pꝛia fuit ſupꝛa expedita: æ oppo.nideĩ eniʒ ꝙ inſtrumẽrtũ erat inntile ciꝛ ca ↄſanguinitatẽ pꝛobãdã cũ ſuper ea nõ poſſit confici iſtrumẽtũ ad hoc.c.ꝑ minas ſupra de pꝛo bati.⁊.l.luciꝰ.ff.de cõdi.⁊ demon. ubi habet᷑ ꝓ ipoſſibili ꝙ quis poſſit ſe pꝛobare foꝛe filiũ ceꝛ te perſone¶ Bio. fatetur ↄriũ æ ad tex. reſpõdet ꝙ inſtꝛumẽtũ iducebat᷑ hic ad pꝛobãdũ ↄſangui niratẽ ĩdirrecie:ut qꝛ ibi nomĩabant᷑ aliter qꝙᷓᷓ fꝛa ter ⁊ ſoꝛoꝛ.nec obſtabat publicatio productioni inſtrumẽti per.c.cũ dilectꝰ de fide inſtru.tria ha bes colligere ex hac glo. Drio ꝙ ſaꝑ ↄſangui nitate nõ põt dirrecte cõfici iſttrumẽtum HMoſti. ſentit Sriũ.dicit enim ꝙ foꝝe de natalibus fnit ↄfectũ inſtrumẽtũ:in quo continebat̃ quis ⁊ ex qua talem ſuſceperat æ? quo anno ⁊ die nara ſeu natus fuerat.allegat.ff. de inge.? ma.l.penul. = .l. iſti quidẽ qð me. cau. que iura hoc nõ ꝓbant. vVñ dicit do. An.ſe nõ uidere quõ ſcriberet no tariꝰ qui nõ fuit pꝛeſens actui ꝑtꝰ niſi foꝛte fuiſ ſet pᷣſens qð ſatis nideĩ uerecũdũ uł niſi ſcꝛipſiſ ſer circũſtanrias actus nel ſi hoc audiniſſet a te ſtibꝰ:ſed tũc eſſet inſtrumentũ de auditu.ego cꝛe do ꝙ reſpeciu patris non poſſet nec inſtrumẽtũ ſcribi nec ꝑ teſtes ꝓbari ut pʒ ad ſenſum ⁊ pꝛo batr᷑ in. d.l.luciuns.⁊=.d.c.ꝑ tuas.poſſet t ſcribi pᷣſumprio que iurifſ diſpõe ꝓbat filiationẽ:ut qꝛ narꝰ fuit ex tali muliere cõinge talis ⁊c̃.l.ſi nicis ſcientibus.C. de nupti. z.l.filium.ff. de bis qui ſunt ſni uel ali. iur. Sed reſpectu matꝛis bene poſſet pꝛobari qꝛ mater ſemper certa cẽ.l.qꝛ ma ter ff. de in ius no. Sed oʒ ꝙ notarius eſſi pre ſens uel ſcriberet actus circũferentes ꝑtui qð ðᷣ facili nõ cõtingit. fo habes ex bac glo. mulium Series. nõbiliter ꝙꝙ uerba enũtiatiua iſtrumẽti confecta n priĩcipaliteꝛ ꝑꝑ ſe ſʒ ꝑꝑ alind faciũt fidem qðᷣ nidet᷑ cõtra.c.ſi papa de priuile.li.vj.⁊ nõ.in.l. ex hac ſcriptura.ff. de dona.ſed iĩtelligẽdo ꝙ fa ciunt fidẽ nõ tñ plenã:ſed coadiuuãt alias ꝓba tiones ꝓ hoc qð le.⁊ nõ.in.c.fi.de ſucceſ.ab in teſ.ubi plene nõ.de iſtis nerbis enũtiatiuis. Et ubi ageret᷑ ð modico piundicio faciũt plenã fidẽ nt ẽ tex.iũcta glo.nõ.i.c.cuʒ olim de cenſi.facit qð le.⁊ nõ.in.c.cũ cãm ſupra de ꝓba.⁊ bonum tex.cũ glo.in.c.illud de pᷣſumpti.hec notabis. ertio nota ex gl. in fi. ſui intellectum ad. c. cuʒ dilectꝰde fi. iſtꝛu. ut iſtrumẽta poſſint ꝓduci uſqʒ ad còcluſionẽ ĩ cã poſt publicationem ane ſtationũ eriã ſi ſint ↄtraria atteſtatiõibꝰ alierius Ptis ⁊ ſẽtit glo.iiij.q.iij.i fi.qꝛ nõ ẽ ira timendũ de ſuborna. in notorio ⁊ teſtibꝰſicut ĩ ſolis teſti bus ¶ Oopo. contra tex. 7 nidet᷑ ꝙ hec conſue tndo qua in tex. nõ ſit inꝛi ↄtꝛaꝛia ut inuit iſte tex.ĩ fi.imo potiꝰſit iuri cõſona cũ iuꝛe ſatis can tũ ſit nt publicatis atteſtationibꝰ alij tex.ſuꝑ di recte cõtrario non ꝛecipiant᷑.S. c. ꝓxi.⁊ clariꝰin cle.ij e. ti. ¶ So gl. fi. ſenſit qᷓtor ĩtellectꝰad tex. Primꝰfuit Win.acqeſcẽris Sꝛio ⁊ ad iſtuʒ tex. reſpõdentis ꝙ nõ ẽ decꝛetalis:ſʒ hoc repro bat glo.⁊ bñ.nã oli forte anteqᷓ; hec decre.eſſet hic icorporata potuiſſet hoc dici:ſj hodie non ut pʒ. S̊ ĩ ꝓhemio ⁊ ꝓfecto hoc dixit Vin. tunc nut hic ꝛefeꝛt Jo. an. hodie autẽ ĩ fo apꝑatu alit᷑ dixit ut ifꝛa ſubijciã pꝰglo. ¶¶ Secũdus intellec tus glo.ẽ ꝙ; ſpeciale ẽ cũ aduerſari nult ꝓbare falſitatẽ teſtiũ.nã illa probaꝛi põt etiã poſt ſentẽ tiã nt ĩ iuribꝰallegatis ĩ gl.iſte ĩtellectꝰnõ ẽ uerꝰ ſimplicit᷑ qꝛ ʒ poſſit agi de falſitate etiã poſt ſen tentiã nõ iñ dʒ ꝓbari directe ad effectuʒ obtinẽ di ſeu reprobãdi ſentẽtiã:qꝛ eſſet ꝓduceꝛ teſies ſup articulis dir cte primis cõtrariis qðᷣ nõ licʒ pꝓpꝑ timoreʒ ſuboꝛnatõis ur ĩ cle.ij.e.ri.ſed debʒ ꝓbari ĩdirecte uel cuʒ adiectiõe corrupiiõis iux ta plene nõ.i.c.lʒ.de ꝓba. ernꝰ intellectus ꝙ iſte erat arriculus nouꝰ nt ſẽtit gl ibi qn ſuꝑ eo articko zc. Et clari ꝰhoc ponit Inno. hic di cẽs hũc eſſe nonũ articulũ pendẽtẽ ex uereribꝰ: ſed certe hoc non pꝛocedit.qꝛ Iʒ ſit nonꝰ ẽ m di recte cõtrariꝰ antiquo.nã cũ fuiſſet ꝓbam.a. ⁊= .b.eſſe fratrẽ ⁊ ſoꝛorẽ:⁊ iſte nũc nolebat ꝓbaꝛe ꝙ nõ erãt frater ⁊ ſoꝛoꝛ: ergo nolebat probare directe Sriũ qðᷣ nõ Iʒ ut ĩ. d.cle.ij. ¶ Quarmus itellectꝰ ẽ ꝙ ponit caſũ ſpecialẽ in cã matrimõia li. ſicut eniʒ in illa lʒ ꝓbare prium ẽt poſt ſñiam cũ nõ trãſeat in rẽ iudicatã: ita ⁊ fortiꝰ poſt pn blicationẽ:nec ob.c.iurauit.s.de ꝓba.qꝛ ſʒ gl. hic ñ poterat omini hec ꝓbatio ſine ꝑiculo aĩe cũ ageretur ðᷣ matrionio iã ↄcto: ibi neꝛo nullũ ſuberat periculum in non phendo. 6 bene hãc rõnem glo.que fundat ſe ſuper peccato ⁊ ñ ſuper fauoẽ matꝛimonij. ex quo infert᷑ nnũ nerũ et notandũ:ꝙ tunc in cã matrimoniali publica ris atteſtatiõibꝰrecipiũtur teſtes cũ uerſat̃ pecca tũ nõ remiſſibile ꝑ ꝑteſ. Infeit et fo ꝙ ubicũqʒ; ututnmnu,ii⸗ alius em lenſtimttul iu⸗ ietin im in nnent⸗ tiſennifatntidti n oilcurtn imre onmn dnigttiltendrm mr igrcditinni urdlnm irzuitt dinail ſ d Ningaüiftitiamtniünee NlAecrinſuin Rialstcm ümdi W Creidheiadg Wonmdtirſtnnnigun n ahr dpineiznnien⸗ iutuntoigig onene ipkunninm u⸗ Ntjunti, Auntorr laltiininniin ize Nec tattlber ,, 1, 7„ A ries hiinſentii nuntiltn aitene⸗ ftushiinllig mpütnininiz iin ſeſ⸗ hen z. t etiii et inbultmi Akope⸗ . N K⸗: 9e ie. 8 .E aglf laſt Gimorirlea im un Cln rſis zo c in n hulmi hni imnihfn n ß, Ante , õ Atr Nimn utnniifrimnaf ria nſcjog, ſaur ilee cοσi dͤdMt”ẗbͦ pbere nſti ni iu proban potaii poſtſenti nb legens ig. ſe nclerndeed anb poſſtag deſtlinne eid dMien iñ d pbrn dnee d kecen dine⸗ crobid ſenetingn eſe Paocn es cwis dir ge hrinis öraris ed d oreCdonaids ige en ſed den fannri ien nhm nendith e n mn mdhan Nern micdns dn ſiin di rido 1t Crcnn ot oſſt Drrhe dirmimuſ ani in dit,g me boe non piolect zran aniqvo,i ſnſſa Poati a11 cnn e , ſſe niͦ olebin gin Oeanponl 4. wNA õ uinnihu ſbi lis an z no ſom nerſaĩ᷑ ile peccatũ nõ obſtat publicatio ꝓductio ni teſtiũ: æ uide in hoc ꝙ plene dixi in.d. c.iura nit: ? ꝙ nõ.in.d.c.lator ⁊.c.ↄſanguinei de ꝛe iu di. pãc ultimã lec.ſeq hoſ. æ diẽ eã tenẽdã qᷣcqᷣd alij ſcribãt: æ hanc opi.ſequitur Jo. an. hic ⁊ di cit eã ꝓbaꝛi in. c.cũ i tua.j.eo.⁊ i hoc ẽ duplex fauor miimonij fʒ eũ.pᷣmo qꝛ ĩ alijs cauſis non lʒ ꝓbaꝛe lſalſitatẽ diꝛecte pꝛioꝝ teſtiũ:qꝛ eẽt pꝛo ducere teſtes ſuꝑ articło direcie ↄtraꝛio: ꝙ nõ lʒ: ut ĩ.d. cle.ij.ſj i ca mꝛimoniali qʒ ut hic: fo qꝛ in cã mr̃imoniali ſuꝑ capto ſuꝑ quo depoſueꝛt teſtes ſi nõ ꝓbauerũt poterũt alij ꝓduci ꝙ i ali js cauſis non licet: ut in dẽa cle.ij. Et uult diceꝛ in effectu qꝛ in cã mr̃imoniali vnt ꝓduci teſtes publicatiõe nõ obſtate ſuꝑ eodẽ caplo nel ſuper diꝛecte prio. Sed aduerte qꝛ reſtringit᷑ hoc ĩ co qui ſtat ꝓ m'imonio: ſec in ilio qui ſtat ↄ matri moniũ. Sy Jo.cal.hoc ultimũ reprobat dicẽs idẽ eẽ in eo qͥ ſtat ↄ mẽimoniũ allegãdo iĩpedim tũ ꝑpemuũ cũ ſit eadẽ rõ.ſ.pcẽm euitãdi. Iteʒ fa uor ẽ diſſoluere mꝛimoniũ õ legeʒ dei ↄtractiuʒ ſicut conſolidaꝛe legitime contractum:æ hoc ſeqͥ tur do. an. hic ⁊ eſt dictum ueriſſimuʒ: æ facit be ne. c.i. cnm gl. ſua. j. de ↄſan. 2 affi. Et dic plẽiſ ſime nt dixi in. d. c. inranit. hanc lec. dico ueꝛiſſi mã in ſe:lʒ gof.in.c.ſiẽ..de ſpõ.⁊ in ſumma hꝰ ti. in penł.colũ.tenuerit ↄriũ dicens ꝙ admuter̃ teſtes ſuꝑ eodem capitulo ñ ẽ augere fauorẽ ſʒ niã falſitatib aꝑiꝛe nt in aut᷑.e.F.qꝛ:⁊ nitit᷑ ꝛſpõ dere ad iſtũ tex. ⁊ ad.c.ex tenore ⁊.c.cum iĩ tua J. eo.⁊ nẽ nõ recte rñdere adducẽs ꝓ ſe.c.oↄſtiiu roel.ij.j.e.qꝙ nõ facit ut ibi dicet. Sʒ muliũ facit 3:rõ illa quam ſentit: timor eiʒ ſubornatõis im pedit pꝓductõeʒ teſtiũ ſuꝑ eo directe Srio: ut dẽa cle.ij.ſj in hac cã mẽimoniali non eſt minus hic nor pcanẽdus ar. c.i.ð iura.calũ.ꝑli.Vi. Itẽ ubi mains ꝑiculũ vVut᷑ ibi cautiꝰẽ agẽdũ in.c.ubi ꝑi culũ de ele.li. Vi. Sy in caſu nꝛo vᷣit᷑ ꝑiculũ ma ins q; in alijs ergo cautiꝰ uitãdum eſt falſitaus picuiũ. Ego rnderẽ dupłꝛ. ⁊æ pᷣmo ſic ꝙ ĩ cã im peditina nõ ẽ ſior ſuboꝛnatiõis dũtaxat ſʒ ẽt oc currit culpa nõ ꝓducẽtis an publicationẽ et ta cita renunciatio qᷓ oriĩ ex publicatõe. Itẽ uit liti um ſit finis ne liceret in infinitum teſtes ꝓducẽ nt colligi põt ex nõ.ꝑ Joa. an.⁊ ꝑ me in. d. c.f⸗ nitatis ac etiã ĩ cã mꝛimoniali licet ſubſit ꝑiculũ ſuboꝛnatõis:alie tũñ rões nõ ↄcurꝛũt ꝑ ea qꝗͥ le.⁊ nõ.i.c.oſanguinei ⁊.c.lator ð re indi.fo põt re ſpõderi ſic ꝙ ſʒ ſubſit tioꝛ tñ ꝑꝑ pᷣſumptõnẽ cui porerit iudex caute ꝓnidere nõ dʒ impediri nia vitatis habende ad euitandũ ꝑiculũ aiaꝛũ. nam plus põderat᷑ rõ peci q; ior ſubornatiõis ꝙ pʒ expᷣſſe in.d.c.lator.et.c.ↄſanguinei ubi pars ad mittit᷑ ẽt pꝰſñiaʒ ⁊ h nõ. Sʒ qꝙᷓ hec lect.ſit va in ſe nõ tñ congꝛuit muliũ huic ſe:tũ qꝛ non fũ dat ſe ſuꝑ mẽimonij fauoꝛe:tũ qꝛ nullã facit mẽ tionẽ de publicatõe. Uñ legit̃ qͥntofʒ ninc.ꝙ Hh̊ ñ erat fẽa publicatio ſʒ iudex ſimplꝛ dixerat reo ꝓbatũ eẽ ipedimentum.⁊æ ꝑꝑ hoc iudex nolebat eũ admittere ad ꝓbãadũ Sriũ ꝙ ñ erat fiendum ¶ De ieſtibus. cũ ñ didiciſſet plene teſtificata:nec ſciuiſſʒ ſoꝛmã ⁊ circũſtãtias ðpoſitionũ. Vel ſexto ſᷣm eundeʒ erat ð ↄſuetudie ꝓuincie illius ut ꝑs intereſſ1i2ð poſitioni teſtiũ:æ ꝑꝑ boc index uolebat exclude ꝛe ꝑrẽ qð nõ ẽ fiẽdũ qð nõ. Itẽ ſeptio ſʒ eundẽ UWin. index indiſtincte publicanit teſtes:æ iõ non fit pᷣiudiciũ ꝑti:quo minus alios: ꝓducat pro hᷣ qð nõ.ſpe.eo.ri..ſatis ntilit.V.xvj.⁊ dixi i.c. fraternitatis. Iſte tñ tꝛes nltie lec.lʒ ſint uere in ſe ⁊ notãde:diuinãt tñ ad iſtũ tex. Octauã lect. ſentit hic.d. Ai. ꝙ ꝓductio inſtri illidebat pre ſumptionẽ ſubornatõis teſtiũ.hec lec.mihi placʒ i ſe:uide ad hoc qð i ſili nõ. Inn.i.c. cũ clamor .j.eo.⁊ qð dixi in.c.fraternitatis.S.eo.ſed non puto ↄuenire huic l̃e maxie in fi.dũ dixit ꝙ hec ↄſueiu do erat iuri Sria:ſi nullibi boc caneĩ expi ſe ut ꝓductio iſtoꝝ maxie quo ad vVba enuncia tina aꝑiat niaʒ ꝓducuoni teſtũ. Mona lec. ẽ nt ꝓcedat iſte tex qn ꝑs nõ poruit añ publicatõeʒ atteſtationũ inſtrui ſuꝑ diꝛecta uel indirecta pꝛo batiõe Sria:ideo nõ eſt ſibi iputandũ iuxta ea qᷓ le. æ nõ. in.c.ex tenore.j.e.⁊ fᷣm hũc intellecium tertio ſũmaui ⁊æ ſentit Jo.an.bic i quadã appo ſtilla ſaꝑ tex. æ declara: Inſtãs ↄ mrimoniũ ſum pliciter ꝓpoſuit ↄſanguinitatem ĩ caſu ꝓbibito nec i ſuis articulis diſtinxit gradus: ſʒ teſtes ſui poſtmodũ ꝓducti diſtinxerũt gradus ponentes illos i. ?. a.i prio gradu publicatis aueſtatioibꝰ ꝑs aduerſa uoluit ꝓbare illos non eſſe fraire ⁊ ſoꝛorẽ cerie öbuit admini qꝛ nõ ẽ quid ſibi ipu tet̃᷑ qꝛ prio nõ ꝓbauit cũ hoc ignoraꝛet ad hoc qð nõ. gl.iſij.q.iij.ſi quis teſtibꝰ.? Inn.in cco .c.ex tenore ponit decimã lec.qꝗᷓ ĩ neritate magiſ ↄuenit lie qᷓ; aliq̃ pcederiũ.vʒ.ꝙ h̊ᷣ nõ erat pub licatio atteſtationuʒ facta ſʒ erat ↄſuetudo ꝙ ex quo actor ꝓbauerat ↄſanguinuatẽ non deberet aduerſa ꝑs admitti ad ꝓbãdũ Sriũ:⁊ ſaus eꝛat in dici boc eſſe notũ ⁊z foꝝe fuit iducta ↄſueiudo ad euitãdũ ꝑiculũ falſitatis.⁊ ſic ſola ↄſuetudo erat cauſa. ꝓbibitiua:nõ autem ius cõe:ut clare colligit̃ i V. tu nõ eẽ. ð ↄſue.⁊c̃. Sed papa dicit eã eẽ iuri Sriã.iõ ñ obſiãte ea ⁊c̃.ei ꝓfecto eꝛat iuri ↄtraria.qꝛ ex quo n erat fca publicatõ atte ſtationũ debebant teſtes ↄꝛij ꝛecipi ut Vitas ma gis elnceſcat.j.eo.in nr̃a.⁊.l.circa.ff.ð proba. Erxr his habes nõbilẽ ⁊ nonuʒ itelleciũ ut ñ nale at ↄſuemudo ipediẽs productionẽ teſtũ fiendaʒ ꝑ reũ lʒ actoꝛ priꝰ ꝓbanerit ĩtẽtionẽ ſuã:ex quo rens adbuc ñ didicit teſtificata alceriꝰꝑus.⁊ ſic quaꝛto loco ſũmaui.naler tñ ↄſuctudo ꝑ qᷓ licʒ producere teſtes ẽt publicatiſ arteſtatiõibꝰ:ſic re citat hic dis an. tenere Jo. an. i addi. ſpe. iĩ ti. ð excep.F. dẽo.v.ſʒ nũqͥd publicatis ſed ceꝛte h̊ñ dic ibi Jo.ã.ſʒ loqt ĩ alia qõe:nunqͥd reo liceat publicatis atteſtationibꝰ nonã exceptionẽ ꝓpo ner᷑ ? ꝓba?:⁊ ſic nõ loq̃t᷑ ð eiſdẽ capituł uł dire cte Srijs.dictũ tñ puto uerũ ĩ ſe:qꝛ ſi ꝑtes pnt boc cõi ↄſẽſu iu, ea qᷓ dixi ĩ.c.fr̃nitatis.S.e.mł to foꝛuꝰ hoc poterit iduci ex ↄſuemidie ꝗᷓ ẽ foꝛii or qð nõ. ¶ Etiio ex glo.qro per quot reſtes 1 repꝛobari pñt teſtes ĩducti pro aduerſa ꝑie. dic breuiteꝛ ↄcludẽdo ꝙ aut nolo repꝛobare ꝑſoas ipſoꝝ teſtiũ aut dẽa.pꝛio caſu ſufficiãt duo etiã ad repꝛobãdũ cẽiũ.fo cau reqrũt numero ples rõ diuerſitatis ẽ qꝛ ĩ prio caſu teſtes ñ deponũt ſr eodẽ.ſʒ iſti teſtes ſt᷑ ſoli ad reprobationẽ illo rũ teſtiũ:nec ẽ credendũ cnilibet illoꝝ dicenti ſe idoneũ qꝛ eẽt ſolus ⁊ i fcõ propo.ſ iſti duo ſt oteſtes ⁊ ðponũt ĩ fcõ alieno.ſʒ in fo caſu depo nũt ſẽ eoð io ſi ſt ↄtrarij ſtãdũ ẽ płlibꝰ nũeꝛo.ni ſ alij pualerẽt meꝛitis ðᷣ quo ti dicẽduʒ uit pleñ bẽ ĩ. c.i nꝛa.j.e. ⁊ i.l.iij.ff.e.⁊ ſic hẽs nnã dꝛiaʒ an teſtes deponãt 9 perſonas alioꝝ teſtiũ an ⸗ dicta. Alia differentia qꝛ dẽa non admittunt teſtes publicatis atteſtationibꝰniſi ſm quod nõ. in.d.c.licʒ de probatio.ſed contra perſonas ſic itelligẽdo ꝓnt le.⁊æ nõ.in.c.pnñnũ.j.eo.ti. . Caſus.Carnalis co Reterea. pula probatur ꝑ cõ neniẽs teſtiomũ de niſu. Idẽ ĩ teſtimo nio auditus ꝙ adminicnla æ fama cogdiunant. rõmunis diniſio. fa ibi ridemꝰ. ¶ Mõ. ꝙ ꝑ ſo lã famã nõ ꝓbat᷑ carnalis copula:nec ẽt ꝑ teſtio niũ de anditu.nec ꝑ ſola adminicula. ſed b̊ ſil iũ cta ꝓbãt. Ex quo collige ꝙ dineꝛſe ſpẽs ꝓbati onũ ſił iungũt᷑ ad faciẽdã pꝛobationẽ ꝑfectã.ad idẽ.l.iij.ff.e.⁊ qð dixi ĩ.c.cũ cãʒ.S.de ꝓba.nbi de hoc. ¶ M. fo ꝙ ubi dat᷑ teſtimoniũ ð niſu nõ requirũt᷑ alia adminicula ẽt ad ꝓbaãdã carna lẽ copulã.⁊æ põdera tex.dũ dicit cõueniẽs.nñ enĩ requiꝛi᷑ ꝙ oĩo ꝑceꝑint ↄcubitũ.ſʒ ſauiſ.ẽ ꝙ ꝑce perit ills ꝙ oueniẽt ĩ talibꝰꝑcipi põt.de quo.j. dicã QHMiõ. ibi circũſoectꝰ iudex arqʒ diſcretus qualis dʒ eſſe iudex. Iẽ ꝙ cõmiſſa arbitrio in dicis nidẽtur cõmiſſa tanqꝙᷓ arbitrio circũſpecti 7 diſcreti niri.⁊ ideo ſi nõ fac̃ tanqᷓ circũſpeciꝰ 2 diſcretꝰ põt ab eo appellari.ut ĩi.c.i.ð dila. et qð ibi dixi.facit qð nõ Mar.i.l.ſi qua pena.ff. de ner.ſig ¶ Hõ.ibi monũ animi ſui ⁊c ꝙ nõ põr dari certa doctꝛia circa ꝓbationẽ ↄplẽdã:ſʒ oʒ ꝙ ita urgeãt ꝙ animũ indicis iducãt ad cre dalitatẽ. ̊ quo nide ꝑ Dar. in.l. admonẽdi. ff. de iureiur. facit.l.iij.ff.eo.ti.Et nõ ibi rei apꝛio ra ⁊c.ꝙ ille ꝓbationes magis ſtrigũt q ſunt ap tioꝛa ⁊ neriſimilioꝛa negocio ð quo agit. ad qð iiij. q. iij. ſi teſtes ꝑ Inno.i c. auditis.ð pᷣſcrip. 7 gl.i. c. i. e.ti.li. Vi. ie u clariꝰhẽas itel lectũ huiꝰ.c.⁊ gl.qꝛo quot qõnes fuerũt hic foꝛ mate ⁊ q;t᷑ ad illas rndeat᷑:dic ꝙ qões fnerunt tres:pꝛia an i ꝓbãda carnis copula ſint teſieſ in terrogãdi de uiſu.⁊ ad iſtã qõnẽ rndet̃ ꝙ ſic.et magis late rñdetr᷑ q; fueꝛit qſuũ.dr̃ eni ꝙ conne niẽs teſtimoniũ de uiſu ſufficit.⁊ ſic nõ ſolũ ſũt iterꝛo gãdi:ſʒ ẽt ſufficit te teſtioniũ.qꝛ ſatis ẽ ꝙ ſit oneniẽs:ut ĩ tex.⁊ ꝓ tãto dixit papa ↄnenièſ. qꝛ ut diẽ Jo. an. ſufficiẽs teſtioniũ i h̊ reddi nõ põt.lʒ eni teſtes niderit uiꝝ.S.mulierẽ.nñ ꝑ hoc nccio ĩfeꝛt ꝙ illã cognonerit:foꝛie.n.uir erat ſꝛi gid ael maleficiatꝰ uł ñ potuit tẽ coire:lʒ ałs ect porẽs.qꝛ foꝛte eraæ miꝛ arta: ̊ m vᷣpoſitio ſuffi ¶ Wrererea. cit. qꝛ nõ põt iſte actꝰcaꝛnalis magis ſtricte ? ne ceſſario ꝑcipi.imo plꝰdico ꝙ lʒ teſtes n niderit nirũ æ mulieꝛẽ ↄmiſcetes pciſe eodẽ ipᷣe ſʒ inter pollati:otiuo tũ unꝰpꝰ alinʒ hoc ſufficit:puta qꝛ ꝑ foramẽ nidet ſucceſſiue illos coeuntes.qꝛ cũ iſte act? ſit ſucceſſiuus nõ nident ðponeꝛe ſuꝑ di nerſis foꝛnicatõibꝰſʒ ſuꝑ una tm.ita nõbiłꝛ dixit glo. in. c. nihilominꝰ.iij.q.ix. 2 Cy. in.l.teſtium C. eo. Adhuc plus dico ꝙ pꝛobata eꝛit forni catio ſi nider̃t nix ⁊ muliereʒ ĩi latebris ſe oſculã tes et ãplexãtes.qꝛ iſti ſũt actꝰ ꝓpiqͥ ad aciũ.un alibi dixit Mar. ꝙ depheſis niro et muliere in buiuſmõi actibꝰ ꝓpiq ꝛeddit᷑ adulteꝛiuʒ ſeu foꝛ nicatio notoria.ita nõ.i.l.ij.ff.ð ſur.et.l.capiie qnto. ff. de adul.facit.l.ſi qs nõ dicã ꝛaꝑe.C. de epiſ.⁊ cle.cãoniʒata. de pe.di.i.ſi qs:et hoc quo ad primam qoeʒ. Scdᷣa qo htex. fuit an ſola ui cinie fama ſufficiat ad copulã caꝛnalẽé ꝓbandaʒ. 2 ad hãc tacite in tex.rñdet᷑ ꝙ nõ.ex quo ei ꝛeq rit cuʒ fama teſtioninʒ ð auditu. ac alia admicla ſatis inuit famãa ſolã nõ ſufficere.⁊ ꝑ hoc fac qꝛ fama taqꝙ ſepe fallax nõ ꝓbat.j. eo. tam litteꝛns .iiij.q.iij.itẽ ſepe:de hoc iñ uide ⁊ qð plene dixi i. c.ueniẽs.S.eo.? ꝑ Haꝛ. in.l.de minoꝛe..toꝛ mẽta.fl.ð qõi.⁊ q;tuʒ ad ꝓpoſuum dic hoc ꝓce dere cũ agit ad plenũ pᷣindiciũ iferẽdũ.als.n.ſo la ſama qniʒ ſufficiti:puta quo ad ipediẽdũ matri moniũ oheduʒ.ut i.c.ſuꝑ.eo.j.ð ↄſã.⁊ affi.itẽ quo ad ſuſpẽdedũ ifamatũ dõec ſe purgnauerit nt. ij. q. V. pſoyt ſi.⁊.j.de pur.ca.c.int. Ideʒ q de accu.⁊ dic plẽiꝰut nõ.ubi.S.rmiſi. ertia qõ hꝰtex.fuit utꝝ ſii cꝛededũ teſiibꝰiuratis qui dñt ſe carnał copule ↄſcios.ſʒ de uiſu nihil affir mãr et ad iſtã qõeʒ papa ñ rñũdʒ h̊ fʒ nno. ſed hoſti. diẽ ꝙ rndet.j.i.v.uł ẽt ð auditu ⁊c.Et ſa tis puto eũ ueꝝ dicẽ.z mẽs ẽ le iundicio meo ꝙ ſi teſtes dñt ſe ↄſcios.ſ.qꝛ andiueẽt eos ↄmiſen tes ſʒ nihil uideꝛ?t.? cuʒ hoc ↄcuꝛꝛat fama ⁊ alia admicła ſatis eꝛat ꝓbata copła alꝛ n:et Iʒ papa dᷣdeꝛit hãc iſtructionẽ: in poſtea in. v.et.n.ciꝛcũ ſoectꝰc.papa rñdet magis generalꝛ fſʒ hoſti et bñ ꝙ i hꝰ n põt daꝛi ceꝛta ⁊ inaꝛiabil doctꝛina. Sʒ circũſpectꝰ index et diſcꝛeiꝰhebit exaĩaꝛe qn pdẽa uel ſilia ſufficiãt uel n.et hec ẽ rñſio teuie qõis.capit᷑ eꝛgo teſt oniũ ð anditu ꝓ audiin ꝓ pꝛio.nt qꝛ audiueꝛt eos ↄmiſcẽtes:nõ ãt pꝛo au ditu aliẽo qꝛ id nõ ẽ ꝓpe teſtioniũ.ut dicit glo. .iij.l.ĩ ſũma. S. ideʒ labeo. ff. de aqᷓ plunia. ar. et ſic fac ad ꝓpoſuũ qõis formate:iſtud at teſtimo niũ de auditn ꝓprio lIʒ ał.ſit ꝑ ſe ſufficiẽs.xiiij. .q.ij. q; nõ. glo i. d. F. idẽ labeo:tñ h̊ ꝑ ſe nõ ſufficiebat. qꝛ actꝰcople n ꝑcipit᷑ ſeſu auditꝰ tan tũ ſʒ niſus.iõ req̃runt᷑ h alia agmicla.⁊ per hoc hẽs declaꝛatã pᷣmã glo. ¶ Sʒ qꝛo nunc cxpedi ẽdo cũ tex.totã mãʒ ⁊ gl.fi nũqᷣd ſufficiũt tals depoſitiões.ſ.ꝑ teſtioniũ de andiin fama ⁊ alia admicla quo ad ocs effeciꝰẽt ſi agat᷑ ad mrimo niũ ↄtꝛactũ diſſoluẽdũ ꝑꝑ aſfinitatẽ priꝰ? tꝛactã gl. allzt ꝓ: 5: ? tãdẽ dar ties iĩtelleci ſen effeci ad faculiatẽ iqredi de vitate.ut i.c.q̃lꝛ.⸗ uall. tlatmni ih rhignni l ltir oicfhi ninilip i a mncniii m erhu afi hone hhln in ſi u iſlicirtie⸗ ſi brt iulti Curl iilice rhu tun i⸗ liCcrustninn Puüinitnac annnen 0 NWNagcopkudätuztmai nYeilnents wn Nöönenmuir üf Aükenben dutike ha Pintſfrüi puenn ſ Puttlgrintlt ntinkuin n /gi tu lubyainndini fisigilhüir i dinin Pai⸗ ; W oi l.Moe leilen , ffere dptorii, P uußſe filax n Pbar ſ en an lns mqii iſe de doe titrrgs un lcnis 5e0 MMhl nn ot, Buin erninn ſe nen köͦgt n n wſuntm r di agt , genu tzr icrzz , N ni/töſknifi / lmnqn ifin mwiiutiimm iid OAS tihi titii imiour mguunt nrAt r,ααα al tin de finr i ſßrill. 1o nn no ubi 5. nil.. Deria ſun vrp it arieti teſiveintans ari. nkcopde olcos) de din n ln edmidchb Dindſh nidea idadenatn 1. Aſ der danis heiniſco d wie Austcnutuincdente wl wden 2cdot anun “ 8 kuscupund aſann dac Grocuonee Niun doni t oM ila nug geein ) e n cen ? DMiͤbl voltinn b'n por dnn cend IIN b ſen hebitentigte ſec der en da eN. ci aen elniabee 1oſo en⸗ amv ſloniͦd wiin nucn . 5 N niſcats:nd lnni lim ich enar: ead ppoluiͤ c na, ſſccsn. denmwain ſoi.. lpeoni, o gen leir i Hiſe ctnan ar r n uͤnilennn gvlos i dci (n eemü hli es iftin i e wnͦ i D d 4 s(En foi ei lii 0es⸗l. 5 , dcholil ciscfl⸗ en⸗ enrm nic ſfiuiſ a u 0 itelelt ad quos cauſãdos ſufficit tale teſtioniũ. Mrio ſi agit ad mr̃imoniũ ipediẽdũ ꝑ niã denũciatõiſ 7 ſic dicit poſſe inteliigi hunc tex. Sed certe hic intellectꝰnõ ꝓcedit qꝛ ad hũc effectum ſufficerer ſola fama ut. S. dixi: ? tñ tex. iſte ꝛeqꝛit hᷣ ultꝛa fa mã teſtioniũ de auditu æ alia admicula fus itel lecius glo.ẽ ut ſufficiat quo ad ꝓbãdũ excepuo nẽ adul.et ad repellendã actionẽ inſtitutã ad to ri ſepꝑationẽ. tertiintellecius eſt ſi agit de ꝓban da copula ad effectũ ſeꝑandi mr̃imoniũ quo ad torũ:nã in iſtis caſibꝰ agit᷑ de modico pᷣiudicio iõ ſufficiũt tales ꝓbatões.ſecꝰſi ageꝛet᷑ ad ſeꝑan dũ m'imoniũ uel ad aliud graue piudiciũ:et ſic multũ ꝛeſtꝛingit intelleciũ hꝰ. c. Jo. an.nõ placu it huiꝰglo. reſtrictio:ſʒ intelligit tex. generalit᷑ ut ſufficiat ꝓbare copulam mõ pᷣdco ad quencũqʒ effectum agat᷑ etiaʒ ſi ueit diſſoluẽdũ mẽimomũ iã ↄctũ:intelligẽdo tiñ de auditu ꝓprio ⁊ non de anditu auditꝰ ut. S. dixi:mouet᷑ qꝛ oʒ illã. ꝓbaiõ nẽ recipi ex qᷓ niolẽter id pᷣſumat᷑ ſic obfᷣnaiur ĩ ſili in ꝓbãda pinitate et filiatõe i.c.ꝑ tuas.S.ti. ꝓx.et.c.tꝛanſmiſſe qͥ fi ſint legi.cũ ↄcor.ibi po ſitis: alꝛ Fʒ eũ poſſent dici iura ſuꝑflua qᷓ ð ipedi mẽto affinitatis tꝛactãt qᷓſi uelit dicẽ: ꝙ ð facili ñ põt ꝓbari carnał copula niſi mõis pᷣdẽis cũ mł tũ caute expleaĩ: et ſenſus uiſus modicũ plꝰ oꝑe tur eũ necio nõ poſſit ꝓbari ↄcubitus ut.S.dixi et h̊ ſatis mihi plʒ.tũ ꝑ rões pᷣdicias:iũ qa iſte tex. loqt generalꝛ:⁊ ſic debẽus eũ intelligẽ quo ad oẽʒ effectũ: nã nidẽus in ſilłi ꝙ cecꝰæ ille qͥ fu it ꝛetꝛo coꝛtinã nł tenuẽ ꝑietẽ hns noces pheuũ notas põt vᷣponẽ ſẽ pciu ſeu vbis ꝓlatis a tiio nt ẽ gl. nõbil.iij. q. ix. teſtes ⁊ i.d. . idẽ labeo ct idẽ ibi HBar.⁊ ꝑ Cxy. in.l.teſtiũ. C. eo.⁊ ꝑ doc. nr̃os in. c.ij. de. ↄſue.qᷓ aliqͥ dicãt ut ang.in.l.ſi nõ ſpãli. E. de teſta. ꝙ tales nõ faciũt talẽ plenã ꝓbationẽ qꝛ decipi pomeꝛt in noce:ita dico in ꝓpoſito:ex quo pri uider̃t niꝝ ⁊ mulierẽ in eað camera ? poſtmõʒ audinet eos ↄmiſcentes faci unt pſũptionem maxiam Iʒ nõ plenã ꝓbanoem: qꝛ potuiſſent decipi in audiẽdo ſʒ cũ fama ⁊ ali js admĩcuł faciũt plenã ꝓbationẽ max e iuncus nõ. ꝑ Mn2. in. d, l. capite qnto =.l.ij. ð quibꝰ. S. dixi: ⁊ iſte ẽ uerꝰ intellectꝰ toniꝰ.c. Si ãt qris que dicant᷑ admicula in caſu nẽo: dic hoſti.ꝙ ſũt tac rꝰuiſus riſus iocꝰ miſſio nũtioꝝ ⁊ iocaliũ conpa bitatio ãplexꝰoſculũ ⁊ ſimilia ? nide ꝙ babet in .c.tertio loco et.c.lr̃is de pſump.⁊ dẽa l.capue qᷓno de adul¶ Eldde pdictis nõbile dẽm Ja. bal. ꝙ recitat ⁊ ſeq bic Hoſ.qͥ dixit ꝙ ſi ẽ nnꝰ teſtis de niſu cũ fama ⁊ alijs admiculis certis et ꝓbabilibꝰ ſufſiciẽs ẽ ꝓbatõ in factis atiquiſ ð qͥ bꝰnõ ẽ mẽoria ⁊ in delictis ꝗᷓ occulte fiũt.ad h̊ faciũt in aꝛg. multa iura.xxxij.q.i.dixit dns.C. de adul. aut᷑.ſi qͥs ei.⁊.ff.de aqᷓ plu ar.i.l.i ſum ma. S. idẽ labeo ⁊. ff. eo. l. iij. F. i. . ij. 2.c. cũ ĩ di oceſi de uſu.⁊æ cle. una eo.ti.uide ad ↄfirmatõeʒ illiꝰdicti Jo. bal. ꝙ ponit Lap.alleg. lvV. et facit .l. indicia. E. rei uen. et nide oĩo ꝗᷓ dixi ĩ. c. tes tio loco de pꝛoba. ¶BDe teſtibus. Bm a nobis. Cawo . nius iundi cis nerbo nõ credit᷑:ſcripiure vVvo eiꝰ ꝑ teſtes reprobari pni:fallit hoc in papa.ita cõit̃ ſũmat᷑ ⁊? ſatis plʒ.].tñ latiꝰ declarabit.æ fa ꝑs ibi nec ſcriptũ.tertia ibi ſalua. ¶ Mõ. ibi canõi ca ⁊ cinilia inꝛa ⁊c̃. ꝓ cõi uſu allegãdi.nã legeſ ſe culariũ appellant ius ciuile:põtificũ vᷣo ius cão nicũ.⁊ ſic nõ.ꝙ vᷣbũ canõ late intelleciũ ↄpᷣhen dit in ſe oẽʒ ↄſtõeʒ papalẽ ſeu ulłis eccłie.qnque tni ſumit᷑ ut ſpes ↄſtõis.de quo dic ut le.⁊ nõ.ĩ ſũma.iij. di. qñʒ ius cinile appellat᷑ ius hũanum canonicũ vo ius diuinũ.ut i.c.i.de inꝛa. calum. 2 dic ut ibi dixi.¶ Mõ.fo ex eodẽ vᷣbo ꝙ lici te alłant᷑ inra ciuilia in foro ecclłiaſtico ẽt nbi in eadẽ diſpõne ↄcurrunt canões:ſic ipᷣa glo.in.c. ſi in adiutorium.x.di. ¶ Hõ. płbꝝ tex. iuncio principio cũ fi.ꝙ excepto papa non credit᷑ ĩ pre iudiciũ alteriꝰ Ybo cuiuſcũqʒ q;tecũqʒ fuẽi auc toritatis ex quo eiʒ tex. in fi.excipit papa ſolum ur᷑ includẽ oẽs citra eũ.nã exceptio firmat regu lã i alijs xxxij.q.vVij.dñs ⁊.c.ij. de cõiug.lepꝛo. Ex quo infert ꝙ ẽt legato cardinali nõ ẽ credẽ dũ in piudiciũ alterius.nide bonaʒ glo qᷓ hoc ſentit in. c.ſic. ð ſen.ex.¶ Mõ.ex hoc ⁊ ex tex. q ĩ fi. generałꝛ excipit papã ab oibꝰ.S. dictiſ ꝙ' n ſolũ lr̃is pape ẽ credendũ ſʒ ẽt vbo ſuo:⁊ ſic lr̃e pape ⁊ ipſiꝰ vbũ nũdũ nident᷑ eqꝑari:qð ſentit H Moſti.i fi.? nõ.ꝙ nẽ hoc ꝓcedẽ ſiue qᷓo aga tuꝛ de ſpualibꝰ ſiue de rebꝰ ꝓphanis:ẽt ſi ð Scti bus ſen teſtamẽtis qð ẽ ualde notãdũ:maxie ꝑꝑ nõ.ꝑ Inno.i.c.inquiſitõis ð ſen.ex.facit.c.qui cunqʒ.xi.q.i.ſine itelligamꝰ id ĩ ſũmo ponufice: nt itellexit h Moſti. ſiue itelligamꝰ i quolibʒ epo inferiori.⁊? tunc facit arguẽdo ꝑ locũ a maiori. ¶ NMõ.i v.nec ſcriptũ ꝙ ſcriptura iudicis fac fidẽ nõ t tãrã quin poſſit reprobari ꝑ teſtes.et põdera ex eo eni ꝙ dicit poſſe ꝑ teſtes reproba ri:ĩfert ꝙ ex ſe ſine alio admiculo facit plenaʒ fi dẽ:qð ꝓfecto nõ ꝓcedit ĩ iudicialibꝰ ꝑ.c.qm ðᷣ ꝓba.nbi ſm ibi nõ. in er udicialibꝰ dʒ limiuari pm nõ.i.c poſt ceſſionẽ ð ꝓba.⁊ dic plene ni ibi dixi.¶ Quero qꝛ tex. loquiĩ ð nno iudice quid ſi ſũt plures nũquid eis credẽdũ ſit:gl.iij.vꝛ cõ cludere ꝙ ſi aliqd aſſerũt i ipſa inſtãtia ubi ſunt iudices nõ ẽ credẽdũ niſi qᷓ̃tenus ↄſtaret ltis do cumẽtis ꝑ dictũ.c.qm.ſʒ ĩ cã appe latõis eis cꝛe det᷑ duabꝰ circũſtãtijs ↄcuꝛꝛctibꝰ.ſ.ꝙ n ſint alij teſtes ⁊ ſic ĩ defeciũ:itẽ ſi deponunt ſuꝑ ꝓceſſu nã ſuꝑ pricipali cã nõ pñt eſſe teſtes ꝑ.c.ſtainẽ dũ.ij.q.vVj.ita ↄcludit hec glo.ð hac mã nide ꝑ Inno. in. c.ij. de arbi.⁊ ꝑ do.An.h̊ qui late ꝓ ſequit᷑ ſʒ itricate ⁊ ꝑ Jo.cal. Sʒ clare ꝓſeq̃ndo dic ꝙ aut ꝗqrit᷑ ð kis pape:⁊ dic ut plene legit̃ et nõ.iĩ cle.lꝛis ð ꝓba.aut de vᷣbo ipᷣius ⁊ ſi ꝑſeue rat ĩ eo ſibi cꝛedẽdũ ẽ ut h̊.nemo eni illi ↄdiceꝛe poſſz ſʒ Hoſt.allat.xix.di.iĩ mẽoriã.ix.q.iij.cũc ta ꝑ mũdũ ⁊.c.pricipalẽ ⁊.S.ð offi.delega. ex ꝑ te el.ij.põt tñ ei dici fʒ eũ ſalua maieſtatis reue rẽtia aliqd ẽ de quo nõ recoꝛdamini:qꝛ plerũqʒ 2 nos kfallit oblinio.xxiij.di.pᷣterea ⁊ ipſum decet patieèter audire. æ qdᷣ cũ bumilitate ꝓponit᷑ exau dire. S. ð Rp.ſi qn:de ꝛeſti.iĩ ite g.tũ ex lris.ego cẽdo hoc neriſſimũ iĩ his ĩ quibꝰ hʒ papa liberã ptᷣatẽ nut ĩ bnficialibꝰ ſpũalibꝰ? ſilibꝰ. Sed dubi 10 qd ĩ alijs puta ĩ cauſis laico ꝝ ꝓphanis ⁊ in alijs ĩ qbꝰ nõ põt nti poĩate abſoluta iux.nõ. ꝑ Inn.i. d. c.iquiſitõis. Sed nũqͥd ſit cꝛedendum nudo vᷣbo ſuo iĩ piudiciũ alioꝝ:⁊ ꝙ nõ credat᷑: faẽ̃ qð hẽr᷑ Jo. viij. c.⁊ rãſũptĩe ĩ.F.i.ij.q.iiij. ubi xps noluit ꝙ ſibi cꝛedeꝛeĩ: ſed noluit ſe ↄfoꝛ mare legi diuine dicẽti in oꝛe dnoꝝ ⁊c̃. Et inqᷣt ſi duoꝝ hominũ teſtioniũ neꝛũ ẽ: quare reſtimo mũ meũ ⁊ patris mei nõ accipitis: ad idẽ facit in ſimili.ij.q.i.dens omnipotẽs:ubi dẽ ꝙ dens noluit punire pcca ſodomoꝝ lʒ ſciret tanqꝙᷓ deꝰ niſi pꝛꝰ eos ↄninceret tãq; iudex. Itẽ in lege di nina nullus caſus exceptꝰ nec alibi reperit᷑ priũ 7 ad iſtũ tex.poſſet dici ꝙ loqᷣt in his in quibus hʒ plenã poreſtatẽ:poſſet iñ argui de.c.quicũqʒ xi. q.i. Sed illud ẽ puilegiũ ĩꝑatoꝛis: ut nõ. In no..i. c. nuꝑ.j.e.⁊ loqnit᷑ q deponit ĩ foꝛma te ſtimonij.cogita:aut loqnur ĩ cardinali: ⁊ tẽ ſi ẽ legatꝰ cred t᷑ vᷣbo ſuo ĩ bis q̃ ſt nõ młii pᷣiudicij iu, ea q̃ le.? nõ.i.c.nobiliſſimus. xcvij.di.⁊ ꝑ glo.iij. c.ſiẽ de ſen exco.in alijs ſeccꝰut h̊:⁊ uide p Jo. an. in. c.i. de offi le. li. vj. qðᷣ nõ.i.c.cõ ſtitutus i pᷣn. ð appel. ubi de hoc:ſi ãt eſſet non legatus regłarit᷑ nõ dʒ credi ĩ alterius pᷣiudicinʒ nt h̊ niſi aliud hẽat ſtilus curie ðᷣ quo i.d.c.con ſtitutus: ð lꝛis vo caꝛdinalinʒ dic nt plene dicam i. c. ꝙ ſuꝑ his de fi.inſtru. Aut qrit᷑ de epᷣis ſeu platis uel indicibꝰinfeꝛioꝛibus:⁊ ꝛeſpeciu lẽaꝝ ſi ne habeãt ſigillũ ſine ſubſcriptionẽ:dic ut plene dixi in.c.poſt ceſſionẽ ð ꝓba/Ouo ad nudũ v bũ eoꝝ aduerte ꝙ aut nolũt depõere in foꝛma teſtionij:æ eis nõ cꝛedit᷑ in piudiciũ alioꝝ ẽt ſub ditoꝝ:ut i.c ſi tm ⁊z.c.placuit.vj.q.ij.fac.c.ſi ſa ceꝛdos de off.oꝛd. z.ij.q.vVij. pleꝛiqʒ:? maxime hoc ꝓcedit in iudicialibns:ut in.c.qm.õ.de ꝓ ba.poſſent tam hr̃i dẽ̃a eoꝝ nt inſtructões:ð cõ fiꝛ.uti.uel inuti.cũ dilecta in pᷣn.nbi ꝑ doc.facit c.inoruit ð ele nõ. Inno.i.c.ij.de aꝛbi.aut no lũt depõere ĩ forma teſtionij:⁊ tunc aduete aut nolũt depõez in eadẽ inſtãtia ĩ qᷓ ſũt iudices ant in alia. MDꝛio caſu nõ pnt:qꝛ n ðᷣbẽt eẽ iudices 7 teſtes ſił:cũ alius debeat eẽ iudex aliꝰieſtis ali us exaĩator alius exaiatus.iiij.q.iiij. c.i.de. V. ſig. forus de inſti.c.fi.ꝓbat᷑ aꝑte in.c.dilecto.j. .e. ubi ꝛepelli index ab officio iudicãdi ut ſit te ſtis. ⁊ ſic ĩtellige gl.iſtã in pᷣn.dũ fac dr̃iaʒ int᷑ pꝛi mã inſtãtiã ⁊ inſtãtiã cãꝗe appellatõis:ĩ alia nero inſtãtia ĩ qua nõ ẽ iudex:dic ꝙ aut nõ iudicauit in illa cã:ut qꝛ cã vrit̃ coꝛã alio iudice:ulł fuit re motus ab officio ut feret teſtioniũ:⁊ pt᷑ teſtifica ri ſiẽ q̃ʒ aliꝰteſtis:niſi alið obſtet:ut in.d.c.dilec to:⁊ ſic intellige.l.ob carmẽ.ff.de teſti.nõ tamẽ crderet᷑ uni ſoli:ut in.c.lʒ ex qdã.j.e.⁊ nõ. In no in. c.qm pal. aut indicauit:æ ſubdiſtingue zu tult teſtificari ſẽ ipſo negotio pᷣncipali:ant ſr ¶ Kum a nobis. actis indicialibꝰ:puta qꝛ nũc ↄtẽdit᷑ corã iudice appel.nel agit᷑ de nullitate corã alio iudice:ułẽ cã reſtois in integꝝ uel ↄſililis.pꝰcaſu ſunt opi. glo. ̊ tʒ ꝙ nõ põt ꝑ.c.ſtatuẽdũ.ij.q.vj.Moſti. :? ad tex.dẽi.c.ſtatuẽdũ ubi dr̃ ĩ cã in qua fuit iudex ⁊c.ſupplet ipſe:⁊æ adhuc eſt:uel ſʒ eũ oʒ di cẽ ꝙ illud.c.in hoc ẽ correctũ ſic ⁊ ĩ alio ĩ quo diẽ ñ cogedũ clericuʒ ad teſtioniũ.xiiij.q.ij.ſuꝑ prudetia. Jo. cal. ſeqᷣt iſtã glo. pſumit᷑ eni fʒ eũ ꝙ heat affectionẽ ad cãʒ: ex quo ĩ illa iudicauit ut ſnia ſua effeciũ hẽat ſic dr̃ de aduocato.C.ð aſſeſ..l.ult.in fi ff.e.l.fi.? in.c.rõana.e.ii.li.vj. nec plʒ ſibi dẽ; Hoſti. de corꝛectõe:qꝛ priũ tex. nõ hẽmus:⁊ qꝛ dictũ.c.ſtatuẽdũ iunat ꝛõe pᷣdic ta:⁊ hoc dictnʒ huius gl.cõit᷑ approbat᷑ ⁊ ſatis plʒ: æ nõ. glo.i.d. c. ſtatuedũ:⁊ idẽ vꝛ ſẽtiꝛe In no. in. d. c. ij. de arbi. ubi diẽ ꝙ iudex aduocaiꝰ aſſeſſoꝛ æ executoꝛ nõ pnt eẽ teſtes ꝑ dictũ.c ſta tuedũ.⁊ alia iura ſuꝑius alłata:ſʒ ſũt ↄſolẽdi de fẽo ſuo allłar.c.cũ dilecti.j.de accu.⁊ ꝑ hur̃ ſen tire ꝙ loqt i iſtatia ẽt vtẽte coꝛã alio. Aut qꝛit nũqᷣd poſſit eẽ teſtis ſuꝑ actis:⁊ i h ↄſidera aut i acris geſtis corã ſe aut ꝑ ſe.p can gl. uꝛ hᷣ uelle ꝙ ſic:ſʒ ĩ defeciũ Jo. cal.ſimplłr diẽ ſibi creden dũ tãqꝙ; teſti¶ Sʒ ↄcoꝛda ꝙ ant ex illo aciu de quo agit ſit ödecus nel laus uł niinꝑiũ i alteruʒ caſũ poſſet aſcꝛibi indici:æ non dʒ ſibi cꝛedi niſi ſaltẽ i defectũ:⁊ ſic poſſet ſaluaꝛi hec gl.? ꝓ hꝰ. bõus tex.cũ glo.i.c.cũ dilecii de elec.aut nulluʒ itereẽ põt iudex pᷣtẽdẽ:⁊ ſic ẽ oio iteger teſtis:⁊ ſic itellige Cal.hoc.n.caſu nõ teſtificat᷑ ſuꝑ eo ĩ quo iudicanit nec hʒ affecrionẽ ad cãm:ſic alias ſẽtit Jo.an.in addi. Spe..oppõit᷑.V.itẽ admi ſtratoꝛ. fac̃ qdð dixi ĩ.c.iſuꝑ.S.e.ant ð geſtis ꝑ ſe 2 tũc putat Cal.ipſius teſtioniũ ni eẽ idoneuʒ ni ſi õ ſe ðpoeꝛet uł q;tũ ad pᷣſũptionẽ:⁊ ſic dic fo re ĩitelligẽdũ dẽʒ.c.ii de arbi. Sʒ aduerte qꝛ In no. ibi ſẽtit Sriũ.dic.n.ſe cꝛedẽ ꝙ ſi aꝛbii pꝰlau dũ ↄfiteꝛet᷑ coꝛã iudice tuꝛpitudinẽ ſuã n deber̃t ꝑ hoc ꝛuocari arbitꝛiũ ꝑ.c.ſic.S.e.et.c.uẽlẽs:et .xv. q.V. nemi. Satis cꝛedeꝛẽ diſtignendũ vt. S. dixi ꝙ ſi nec laꝰnec nituꝑium poſſz aſcꝛibi iudici poſſ1‚Rf eẽ teſtis ał.n niſi foꝛte ĩ ðᷣfeciũ alio⁊ teſtiũ ad hoc.c.int᷑ dilectos ð exceſ.pᷣla.⁊ dẽʒ.c.cũ di lecti ⁊.c.ij.pal.⁊ ĩ caſu quo depõeꝛet ↄ ſe diceꝛẽ ꝙ aut ill eſt tle qͥd qð reddit eũ cꝛioſũ:æ nõ dʒ credi i pᷣiudiciũ alteꝛiꝰniſi iux nõ.i.c.i.ð ofel.et i. d.c.ſiẽ. Aut ñ ꝛeddit eũ crioſũ tlłi cꝛie qð ꝛpel lit a teſtionio:ſʒ forte oñdit eũ fuiſſe crioſũ aut negligẽtẽ: ⁊ tẽ ſecꝰ:ſic ↄcoꝛdo Inn.⁊ Cal.⁊ ̊ nõ. Onñ vo iudex nõ teſtificat᷑ ſʒ ult ĩteꝛpᷣtaꝛi ſẽ tẽtiã ſnã ⁊ nũqͥd poſſi:aliqd tãgit Inn.in.d.c. ij. ſz tu dic ut plene le.⁊ nõ.ꝑ gl.? Har.i.l.ab executoꝛe.ff. de ap.⁊ ꝑ hec hẽs ðᷣclaratam hanc gl. æ pmã ꝑtẽ.c.an ⁊ qũ ſit cꝛedẽdũ vᷣbo iudicis cuiuſcũq; auctis ſit. ¶ WMauc neio ad faʒ ꝑtẽ.ſ. ad.vV. nec ſcꝛipiũ: õ quẽ expediẽdo oẽs gl.ſaciã tꝛes oppoſitões. pᷣmã ſẽtit glo.i vbo ſcriptũ ad ducẽdo tria iuꝛa. uʒ.c.pꝰceſſionẽ ⁊.c.cuꝛe.xi.q. lij. 2. c. ij. n tñ ea iducit qũo faciat i oriu. ſ vnt nufimrinm,ſe in ngnfi . muttmilw//0 enicitp mmun. n 4 cuxtfe runtn i , s iup nerii//1 imt ulsrſi anan bin grhni gng norſe cieſtntioi dtsſir rii n Gbfeigniſcihoſt wehne ſaltegnicit ni dr zut Ercdorni ne dre WGlabfedri dimteiimden Eadenaitirragwunz acetmäkemnuse Wrmnnhenitü mrde ynaüiinnetiiriai ſontrin mmic nntlganttnine elſliſalnin ihe, hoſlunggeiten lenn lr. clihe ee ſchten — n O Pnt ee teſtes oigi/ i leſtes ooieh * imn ſopins Allna: tobete r ſrel dleen ſde m epbiri dfiſün er ir on gſo, Auft Apoſfrei eſis ACng:t ib gicna Acns geſtis .:. legimui gii, ngiliͤ icch — uig ⸗ och ganer ſonnte 5 wlraan uſirnn g ſctan, atmir ſiplililuiugltps: ig οuHB‿ο8v0.arul rrnitir ſccoininger ſlur Abve ni uſttai eoi l nec h afitoned cin:ſſcais n n264 Ghe 0Mdt.N Wadnn gödegiciin an d isdie 1 Ciſs foniün eeionenii Nenil i uiſihtener iedid idi d8ide di Gidune 1 Grzri de e gleii n ti caͦſduNiNiMi di maiadräKddna Jponi Oins udti Dſöͤgpenci ui merir euingen poſzaſabi , Asa nnii ion bfei Aor efti Pce ſts a n n ſon e t ed Pag Cee h.: 0, we c ni dlehod i e iduci q ad corticẽ dupłi.pĩ eo ꝙ diẽ iſte tex. ſcripturã indicis poſſe reprobari.fo in eo ꝙ re qrit. admiculum teſtiũ. gloſ. nõ ſoluit. ſʒ dic ꝙ ſi bã põdeꝛent᷑ ponꝰↄcoꝛdãt.nã.c.pꝰceſſionẽ dicit ꝙ ſtãdũ ẽ lr̃is epi dõec Zrirgoel her Zrũ dici tur h̊ imo idẽ pᷣſupponit᷑. ¶ Itẽ bic non ꝛcqꝛit admiculũ teſtiũ ad ſubſtãtiã ꝓbatiõis.ſʒ ad h̊ nt ꝑ duos tveſtes ꝛepꝛobaꝛi nõ poſſit.? hoc uliium intellige ut ſtati dicet in ſequẽti Srio. ri gl. ̊ eũ dẽ. . nec ſcriptis ſequẽdo opi. ſuã dam natã de quo in. c. tertio loco. S. de ꝓba.nbi tẽu it ꝙ inſtim nõ poſſit reprobari niſi ad minus ꝑ qtuor teſtes: cꝰ õriũ innuit iſta Ira in fi.? in hꝰ ↄrio multum inuoluit ſe gloſ.in.vV.ſcꝛiptũ cum ſequẽti. ⁊ in eff cin ſentiũt ãbe duas ſołones pꝛi ma ꝙ dictio niſi nõ ſtat h̊ exceptine ſʒ ponꝰ cor roboratiue ⁊ affirmatine.ſ.qᷓuis:æ tũc ẽ ſenſus ꝙ q;nis ſcꝛiptũ indicis fulciat᷑ admiculo teſtium nihilominꝰpõt reprobari ꝑ duos ulł tres teſtes: 2 tũc ad ↄriũ rñ det glo.ꝙ loqt᷑ in inſtr̃o publi co:iſtud vo in ſcriptura iudicis qᷓ nõ ẽ tãte anc toꝛitatis:fo ſol intelligẽdo dictionẽ niſi ꝓpꝛie z= rũc diẽ ꝙ iex.nõ negat qn poſſit tał ſcriptura ꝛe probari ſʒ nõ ꝑ duos teſtes nel ꝑ tres ſʒ ad mi nus reqꝛunt᷑ qrtuor ſiẽ in inſto ↄfecio ꝑ manũ publicã. Sʒ ut dixi fundamẽtum glo.cõit᷑ dãna tur in. d. c. tertio loco ? in. c. cũ Jo . de fi. iſtꝛu. 7 tenet᷑ cõit᷑ ꝙ regulaꝛt᷑ qpᷣlibet inſtim poſſit ꝑ duos teſtes ꝛepꝛobari. uñ iũc fortit᷑ ob. hᷣ lirteꝛa duobꝰmõis p in eo ꝙ pᷣſuppõit a orio ſenſu ꝙ; ſcriptura iudicis teſtiũ admiculo fulcita nõ poſ ſit repꝛobari ꝑ duos uel tres teſtes. o in eo ꝙ tacite infert ſcripturã indicis ſine teſtũ admicu culo facẽ plenã fidẽ Iʒ poſſii ꝛeprobari ꝑ duos ł tres teſtes ꝙ uẽ eẽ Sj. c.qm.S.de ꝓba.⁊.c.ij.de fi. inſtru. æ plene nõ. in. d. c.pꝰ ceſſionẽ. Et circa hoc multa p̊ ſcꝛibnnt᷑ ꝑ qᷓ inuoluit᷑ intellectus hꝰ H. Sʒ tu dic bꝛenit᷑ ⁊ claꝛe:⁊ p quo ad pᷣmũ nt nõ intelligat᷑ tex. cũ ſcriptura indicis eſt reſſibus ſubſcripta tm:ſʒ cum ẽ teſtiũ admĩculo fulcita.ſ. deponẽtiũ niua noce ⁊ adinnãtiũ illã ſcripturaʒ tũc enĩ nõ reprobat᷑ ꝑ duos uel tres teſtes:ſʒ oʒ ꝙ ſint płes coadiunãtes ſcripturã cũ ibi ſii anc toritas indicis et teſtinʒ depoſitio in nõ.in.d. .c.cũ Jo. et hũc intellectũ ſentit Hoſt. in q̃dam apoſtilla ꝑua.oʒ eni ſic intelligere:cũ eni Srium colligat᷑ ꝑ ſẽſum Sorium elicitũ ex tex.oʒ ꝙ redu cat᷑ ad termios alioꝝ inriũ nã ſpale ẽ in ſcripin ra pape nr non poſſit reprobari: ut in.d.cle.lris de ꝓba. INẽ ſi ꝑ duos nel tres teſtes repre bat᷑ ſcriptura tabelliõis ſubſcripta teſtibꝰ qͥ hʒ offici um ſcribẽdi fortiꝰſcriptura iudicis cꝰ officiũ nõ vſat᷑ in ſcꝛibẽdo iur nõ.in.d.c.pꝰceſſionẽ.intelli gatuꝛ eꝛgo tex.mõ pᷣdicto.ſ.de teſtibꝰdeponenti bonina noce pro ſcriptura.et h̊ intellectꝰnullum bʒ ſcꝛupulũ. Circa ſʒ Inno.̊ multũ inſtat et ↄ fuſe tãdem diẽ̃ ꝙ nullo iuꝛe cauet᷑ nt ſcꝛiptuꝛe in dicis ẽt cũ ſubſcriptõe teſtiũ credat᷑.et ad hbunc tex. rũdet ꝙ nõ loqr᷑ de ſcriptura iudicis ſed ra beiliois. un dʒ expõi ſm eũ nec ſcriptũ eoꝝ.ſ.ta Ce teſtibus. bellionnʒ. nam ſi intelexiſſet de iudice poſuiſſet in ſingulari.ſ.eiꝰ ꝓpt᷑ ſingulare iudicis qðᷣ pᷣmi ſerat: Itẽ Vitas ẽ fʒ eũ ꝙ apð bnuẽtũ ubi vcꝛe tał dirigit᷑ noia indicũ ⁊ tabellionũ ſt ꝓmiſcua. ſz hoc ẽ deſtruẽ lr̃am.nec ẽ ueꝝ ꝙ dicii Inno. iur̃ non caueri ut credat᷑ ſcriptur̃᷑ iudicis cũ ſub ſcriptõe:qꝛ imo cauet ut in.c.ij. de fi.inſtru. qͥn imo ẽt ſine ſubſcꝛiptõe ĩ multis calibꝰcꝛedit ĩ.c. pꝰ ceſſionẽ et.c.cure pᷣal.iõ ſine ſcrupulo dic ꝙ creditur ſcriptuꝛe indicis ſine ſubſcriptõe ĩ mul tis caſibꝰ:et ĩ illis Vificaĩ hec ſia ut Iʒ ꝓbei: põt tn reprobari ut le.et nõ.i.d.c.pꝰ ceſſionẽ et ibi ẽt plene dixi an ⁊ qn ꝓbet ẽt cũ ſubſcriptõe:dic ut ibi. nã h̊ nõ dat᷑ reglła ut ſeꝑ ꝓbet:ſi im dicit ꝙ nõ ẽ tãte anctis quin poſſii reprobari.ſ.i ca ſibꝰ i qꝗoꝰ ꝓbat:⁊ qui ſint illi nõ.locis ſuis:⁊ ma xie ĩ.d.c poſt ceſſionẽ:⁊ ꝑ boc ðclaraĩ aꝑtiſſim boc c Mu⸗ uenid ad ultiaʒ oppoſiioeʒ facilẽ q colligit᷑ ex glo.fi.innuit eni iſte tex.ꝙ lie pape em anãt ſine ſubſcriptõe.cuius ↄriũ ꝓbat᷑ i.c.cũ redẽpror.xij.q ij. G.fi.ſoluit ꝙ i puilegijs pa pe bñn ſubſcribũt ſe cardinales:⁊ ſic loqui᷑ Sriũ ſʒ ĩ alijs lꝛis nõ:⁊ ſic põt ꝓcedẽ qð innui hic.⁊= uide ꝙ nõ.gloſ.in.d.c.cũ redẽptor:⁊ dic ꝙ ho die ẽt in puilegijs nõ ſubſcꝛibũt ſe caꝛdinales.⁊= uide ꝙ in ſit nõ. in. I. ſacri affatus. C. de dinerꝶ reſcrip. ¶Altra gloſ poſſet qꝛi qꝛ. S.nidimus de iudice an ⁊ qñn poſſit eſſe teſtis:qͥd in aduoca to ⁊ ĩ ꝓcuratore nide i aduocaio ꝙ legi.⁊æ nẽ. in. c.fi.j.e.li.Vi.⁊.c.dilecto.j.e.⁊ in Spec.e.ti. .F. oppon t᷑ v. q̃ͥd ſi aduerſariꝰ æ in. v. itẽ ꝙ fu it ? in.v.qͥd ſi aduocatꝰ? ꝑ Cy. in.l. qm. C. eo. ti. ꝑ glo i. l.fi. ff.e. de ꝓcuꝛatore tã ad indicia ꝙᷓ ad negocia nide ꝙ dixi in. c. inſuꝑ. S eo. ilatoꝛia iducio - nõ credit᷑ ſuꝑ pricipali nec cogit depo nere:ſecus ſi ſuꝑ ꝑemptoria. tũc eni cogi pot ut iuret deponeꝛe ſuꝑ toto.h. d. In pria deciſa cõ ſultatio: in fa rnſio ibi ↄſultatoi.⁊æ rũſio ẽ bimẽ bris ſm mẽbꝝ ꝓſeqᷣt ibi ſi vo. HMõ.pꝰ ꝙ non nalet dẽm deponẽtis ſine iuramẽto no ſoluʒ qñ nullo mõ iuranuit:ſʒ ẽt qn iuranit ſr̃ aꝛticulo ceꝛ to ⁊ depoſuit extra illum. ¶ NHõ. fo ꝙ reſtes ĩ dn ti ꝑ aduerſariũ meũ ad ceriũ aruculũ ꝓban dũ pñt peti a me exaiari ſe alio. articulo ſen ſuꝑ tota cã dũmõ nõ reſultet orietas uel iuris oꝛdo ꝑtuꝛbet᷑:⁊ utrũqʒ reſultaret ſi induciꝰſr dilatõia ꝓbãda ↄpelleret deponẽ ſi pᷣncipali nã dilatõia indicat nõ ꝓcedẽdũ ĩ pncipali.ſi ergo ſił depo nerẽt ſr̃ pᷣncipali reſultaret Srietas.S.de iudi.ex hibita turbaret᷑ eni ordo iuris qꝛ liie nõ ↄte.te ſtes nõ ſt recipiẽdi ſẽ pᷣncipali.S.ut lite nõ ↄt.ꝑ totũ:ſʒ ſi inducunt ſr̃ ꝑẽptoria.oĩa pᷣdicta ſilent cũ dilatoria coberet negocio pᷣncipali:⁊ lis iam E ↄte.⁊ teſtis dʒ eẽ cõis utriqʒ ꝑu:lʒ ꝑ aliũ tatũ ꝓduacat᷑ ut in.c.nõ ſane.xiiij.q.vV.nõ.gloſ.in.c. fr̃nitatis S. e.? ex h hẽs rões decidẽdi ad utrun qʒ mẽbꝝ hꝰ. c. Mõ tertio teſtẽ cogẽdũ ad depo nẽdũ ꝓ utꝛaqʒ pte. M. ires imios excluſinos 5 3 . iſ , & teſtibus. uo: Teliſ⸗ MKum a nobis. pꝛoductionis teſtiũ pꝛimus ſi ſufficiẽs ꝓductio facta ẽ i cã. ſcdᷣs ſi renũciatũ fuit ꝓduciiõi reſtiũ tertiꝰ ſi atteſtationes publicate ſũt. Et nõ. ꝙ in his caſibꝰ ipedit᷑ nõ ſolũ directa ꝓductio ſʒ etiã idiꝛecta:ut nõ exaiet ſuꝑ pꝛicipali et ꝓductꝰ peꝛ adnerſarium ſ? ꝑẽptoꝛia. lenio nũc ad gio. 2 pꝰ qro ꝗre tex.iſte dicit ꝙ teſtis ꝓductꝰ ſr dila toria ñi dʒ audiri ſr̃ principali:qꝛ deponẽt ñ iuꝛa 1:hꝰ eni uĩ falſũ cũ qᷣlibʒ teſtis inret.S.e.fr̃nita tis z. I.eo.tuis. So. gl.ij.ꝙ Iʒ iuret ſr dilatoꝛia: nõ th ſẽ tota cã: ⁊æ iõ ex illũ articulũ deponeret ñ lurat ¶ ; qrit glo.i fa ꝑte:qͥd ſi ꝑs aduerſa petat ut ĩuret: ꝛñdet ꝙ ſi pꝛoducit᷑ ieſtis ſe dilato ria qᷓ ꝓponit añ iit.ot᷑.nõ dʒ ↄpelli iurare ſr̃ priĩ cipali qꝛ obſtat defectꝰ ↄt᷑. ht᷑. Adnerte:ſetit eiʒ glo. ſecꝰ eſſe ĩ dilatdꝛia q ꝓponeret᷑ poſt liiẽ ↄte. qð tenet aꝑuꝰ Mo.lʒ ſiu declinatoꝛia:exẽplũ eſt in. c. iſinnãte de offi. dele. Jo.an. tenet cõtrariũ 2æ adducit.c. exhibita de iudi.Et hoc neriꝰ ꝑ rõ nẽ quã dixi.ſ.ut euitet̃ Sdictio qᷓ ita iminet ſi di laroꝛia ꝓponit poſt litẽ ↄte.ſiẽ ſi añ/Etr ex hoc diẽ idẽ eſſe ĩ ꝑẽptoꝛia qᷓ ꝓponit᷑ i ui dilatoꝛie ut i exceptiõibꝰ litis finite:qnñ ꝓponũt᷑ ad ipediedũ ꝓceſſum iur id qð habet᷑ in. c.i.de lit.ote.li.Vi.· eadẽ eni ẽ rõ ĩ ilis ſiẽ ĩ pur̃ dilatoꝛijs.¶ Quid ãt ĩ dilatoꝛia ſolutiõis:dnt De.⁊ Alb. ⁊ ſequũ tur cõit᷑ doc. ꝙ idẽ qð ĩ ꝑẽptoꝛia.qꝛ illa bʒ nãm ꝑẽproꝛij cũ ꝓbet᷑ poſt lit.ↄte.C. ð ꝓba.exceptio nẽ.ſͦ tu dic meliꝰ ꝙ aut dilatoꝛia ſolonis oppo nit᷑ ad effciũ d fferẽédi ꝓceſſum:⁊ tũc cũ ſit puẽ dilatoꝛia æ opponaiĩ qte lit. ↄte. idẽ ẽ i iſta quod i alijs ꝑ rões. S. dictas:ant opponit᷑ ad effectuʒ differẽdi executionẽ ſnie: ⁊ ſic poſt lit.ote.⁊ tũc cũ hẽat nãm pꝑẽptoꝛie ſaliẽ quo ad mãm idẽ di cẽdũ ꝙ ĩ ꝑẽptoꝛia:⁊ ꝓcedit diciũ doc.pᷣ.hoc.n. caſu ceſſat ↄrietas cũ tacite nelit ꝓcedẽ ſuꝑ pri cipali: Iʒ uelit differre executionẽ:itẽ nõ tuꝛbatuꝛ inris oꝛdo cũ ſit lit. cõte.ſacta.Et nõ.ex hac gl. iũcto tex. ꝙ nõ ſolũ directa ꝓduciio teſtiũ fieri nõ põt ſuꝑ pꝛicipali lite nõ ↄte:ſʒ t idirecra ut ß. ¶ Bo. i. V. cogẽdi qi an ꝑs ꝓduces poſſit illos teſtes repꝛobare qᷓtenꝰ adnerſariꝰpeiit eos examinaꝛi ſuꝑ pꝛicipali:? diẽ ꝙ nõ ex quo ſemel illos appꝛo bauit.iiij.q.iij.ſiquis teſtibꝰ:⁊ hꝰcla riſſimũ puto. Sʒ dubiũ ẽ qͥd ĩ iſto qᷣ petit illos exaiari ſuꝑ toto negocio: nũquid poterit illos poſtmodũ repꝛobare cũ ñ fuẽit pꝛicipałꝓducẽs Hoſt.tʒ h̊ ꝙ non cũ reprobatio ſit odioſa.hoc limirat neꝝ niſi ſit ex ni ꝓteſtationis.j.e.pnitiũ. ¶ Mõ. boc dictũ Mo. muliũ eni extẽdit illud c.pniiũ:ſed nõ puto hoc ueꝝ.nã hec ꝓteſtatio eſt Sria facto cũ illos appꝛo bet petẽdo eos exa minaꝛi ſuꝑ toto negocio:⁊ ſic tał pꝛoteſtatio nõ adinuat poſt factũ ↄtrariũ:ut i.c.cũ.m. de ↄſti. nec ob.c.pñtiũ qꝛ nõ loꝗᷓt in eo qͥ petit eos exa minari:ſʒ in eo queʒ perũr exaĩari:er ſatis hꝰcol ligit̃ ex fi. illiꝰ e. Bo niiia in pn. colligit ex iex. exceptõeʒ ꝑẽptoriã poſſe probari pꝰpublica ras atteſtatiões in pᷣncipali et añ: adducit multa iura:z ſatis b ꝓbat᷑ h. nã tex. iſte diſtinguit ut: teſtis ꝓductꝰſuꝑ pẽptoꝛia dcbeat cxaiari ſoper pᷣncipali: an ſint atteſtatiões publicate uł non:z utroq;cãn admittet teſtes ad ꝑẽptoriã ꝓbadã. adducit ſile i ꝛepꝛobatiõe teſnũ q lʒ ſit ꝑetoꝛia: põt iñ fieri pꝰ publicationẽ æ ꝛeputat illũ ſtuliuʒ q̃ ult illã ꝑẽptoriã ꝓbare añ publicationeʒ. Ad neꝛte ciꝛca duo.⁊ p circa pᷣmũ dictũ an ? qñ ꝑ emptoꝛia poſſit ꝓbari pꝰatieſtationũ pubſicatio nẽ: dic nt plene dixi de or. cogni.c.i. Circa fᷣm in qᷓtuʒ gl. diẽ ꝙ exceptio ↄtra ꝑſonas teſiiũ eſt ꝑẽproria dic ut latꝰdixi in. c.ex ꝑte ade.S.e.ti. in reliqs glo.ẽ clara. ¶CEr gl. op. ? nẽ ꝙ et ꝑ te aduerſa n petente teſtes ſũt iterro gãdi ſuꝑ to ta cã.xiiij.q.V.nõ ſane ⁊ iurare debẽt ꝓ ntꝛaqʒ ꝑte dicẽ vVitatẽ nt nõ.glo.i.c.fꝛnitatis.s.e.So. dic pꝰ Moſt. aut ꝓdncit᷑ teſtis ſuꝑ toto negocio uel ſimplꝛ in cã:et tẽ ctiã ꝑte.ñ petente cogit᷑ iu ꝛar̃ ſupꝑ toto negocio ut ĩ Sꝛijs:et fac. .de pᷣui. qꝛ circa cũ ſuis ↄcoꝛ.aut ꝓducit᷑ ſuꝑ ceuo arti culo: ⁊ tũc ñ inꝛat niſi ſuꝑ illo:æ qᷓtenꝰrangit᷑ ille articulꝰdʒ deponẽ vVitatem pꝛo utraq; ꝑte nt.d. .c.non ſane.ſʒ ſi adueꝛſa ꝑs perit ulũ exaiaꝛi ſuꝑ toto negocio fua qð h̊ dꝛ. ueꝛo pꝛo decla ratiõe lſie in fi.qũ ꝛenũtiatio ĩipedit pꝛoductioeʒ teſtiuʒ:dñt doc.qn eſt fẽa ab uiꝛaqʒ ꝑte.nã ꝑs q̃ ni renunciauit poſſet teſtes producẽ.iõ cauti ad nocati nõ patiunĩ ꝑteʒ alteꝛã ꝛenuntia? niſi advᷣ ſariꝰenã ꝛenũtiet qð nõ.⁊ uide qͥd oꝑaꝛet᷑ hec ꝛe nuntiatõ qð plene dixi in. c. cuʒ ueniſſet. S. eodeʒ Mleriꝰinducit hec lr̃a ad qõnem: nũqᷣd nale at diciũ teſtis ſi priꝰ depeſuit ⁊? poſtea iuꝛauit. HGof. in ſũma hꝰti. an fi.ꝙ nõ:qꝛ pri debuit iu rare qᷓ; deponẽ.iiij.q.ij. S. itẽ ĩ criali.v.iteʒ inꝛe iur. 2=. ð. c fznitatis in fi. Dar. brix. in qõe nene riali. xlvj. tenuit Sriũ:qꝛ iſte nõ ẽ ordo ſubſtãti ficꝰ. ſ. ut priꝰiuret:dicit iñ ꝙ Lan.tenuit pᷣmaʒ. tutiꝰiñ ẽ ſʒ eũ ꝙ; pꝰiuramẽiũ ðᷣpõat.ſʒ Moſti. ĩ ſũma hꝰti.. ſuꝑ qᷣbꝰ.v.ſʒ qͥd ſi teſtis ↄcoꝛdat cũ HBar. Spec. tractat 2 nil approbat.e.ii.F.ſe qt ad fi. Archi.in. d.v.itẽ iuriſ urãdi 2.xxij.q. .ij. oẽ tꝭ pᷣmũ:⁊ allat hoc.c.ubi põdeꝛat᷑ ꝙ dẽm iſtoꝝ nõ naleret qꝛ deponeꝛẽt nõ iurati.⁊ hoc ſe q̃t dñs An.h:qꝛ iuꝛamẽtũ uẽ ð ſubſlãtia teſtio nij. Gal. H põit duas opi qᷓs diẽ poſuiſſe Joã. cal pꝛeʒ ſuũ. pᷣma ꝙ aut ꝑs petijt ꝙ priꝰiuraꝛet 2 nõ nalz teſtioniũ als ſecꝰ. fa ꝙ ſi in ↄtinẽti pꝰ depoſitionẽ inrauit nalet:qꝛ q in ↄtinẽti fiũt ni dent᷑ ineſſe de electio.officij et.l.lecta ſi ceꝛ.pe. Ego puto ꝙ aut ꝛcmittit iuramẽiũ ſaltẽ ut i pᷣn cipio n iuret᷑ ab ntraqʒ ꝑte:et ualet ut in.c.tuis .J. e. aut nõ iteruẽit remiſſio et nõ ualet qꝛ iura cõit᷑ exigũt ut teſtes prius iuꝛẽt ut in.c.fnitatis in fi. et h et i. d. V. iiẽ iuſiurãdi et.iij.q.ix.horta mur:et hic oꝛdo ur̃ ſubſtatificꝰut noꝛe iuramẽti dicat Vitatẽ. Si at pri depoſuiſſẽt poſtea nonꝓ deſſer tm inramẽtum qꝛ timeret ꝛeuocare ne pu niꝛet᷑ per iudicẽ ar.l.nlłuʒ.C. ð teſt.⁊.c.ſuꝑ his ð penis:⁊ dixit falſũ forte credẽs ñ inꝛaꝛe. ꝓ h nide bonã glo.in ſili in.c.ut circa de elec.ii.vj. in voo corpoꝛali:q bicit ꝙ nbi diſpoſuio exigit ſenütichore hwn iipranun t icruid lAu lk imti / erinid uumn nn. ſetMu Olfinnts g Gmſtalmmmtinte rlole ntusmmfüim hhirinſtftlimni d ſiiilrtcri nni wicin der Pinucnſtstnnens dard dlei kitine tet nihſnrttütttemd VVdrwukrntkit irkfid wrtani eſe intmn⸗ Dirota ufcitoſiſutrinn ne gitui in tnurr i Elenittwt nge, mntiinim en Ernitinngtiſngi⸗ e g tlrnin fsngtin e⸗ ibtgſet i raninli;nin de S intn e mimnnlgj iren 1 ndce eng hei XN inngſto li no ſgede g ueil o pelfl niniſn wlo neoe 4 8 8; Maſ õ ſn oni o gia, lans nug ij mmmmu, ulraſsgtounn, c nimii, i tait rux co ronitcnenſiti ag n nuni bhr Fa inn nid vi⸗ ſsſ pn depeſoit poltentunnit. m bii dn i non t dedran Pone ii gi i iin Nenenr. ſnnnsinft Vrnriitincdedene rnct ötügniir ide ordo ſibſiin bmadti mini, H Fnmneiten.daſt Pa.N N s ä Brcnd Ni nd idcie i, IR. . lnboc cndipoceni n tni: uln do d heren 1 nöouleren qr deponent Ho rat⸗ oeſi 4 An Feqr uuneni nid ud Gilb pon tvool isRepoſol bͤͦß 6 Peiſt pt unn . o abſüra thi ſi pna iclon 1 Ain hiſtei iur amẽtũ cũ tactura non ſuſſicit ſi iurat᷑ ſiñ rac tura: qꝛ non ita aſtringit᷑ ad Vitatẽ dicendũ ſine tactura:ſicut cũ ractura argu.xxij.q.i.monet:et ꝙ nõ. Jnno. in. c. et ſi x-pe de iureiurã. 20 ueꝛete tñ ꝙ iz iuꝛamentũ ſit ð ualiditate reſtionij ex diſpõe iuris ñ in ẽ de ſubã falſi teſtionij.nñ ſi ꝗs ex obliuione nõ iurauerit depoſuit iñ falſũ punit᷑ de falſo ac ſi teſtionium naleꝛet ex quo de poſuit in foꝛma teſtionij nit plene diſputat et ↄcł dit Jo. an. in regula nõ ẽ ſine culpa de rcg. iur. li. vi. in mercu. et Max.pꝰ Ricar.malũ.i.l.ſi qͥs legarum. fl. de fal. ¶ Vuio hic queꝛitur qͥd ſi re ſtis ſcripſit teſtioniũ ſuũ et tradidit ſcripiurã iu dici an naleat: Gof. b. ꝙ nõ qꝛ iudex dʒ ↄſivᷣra re nocẽ ↄſtantiã ⁊ tꝛepidationẽ.ff.de qoni.l.de minore. F. ij. et. V. q.ij. relatũ et.iij.q.ix. teſteſ ⁊ hec vᷣa in illo qͥ vpa loqͥ põt:ſecꝰin muto ð quo in Spe.e.ti. S. nũc tractandũ.uer.qͥd de muto. Sʒ aduerte qꝛ Har. in.l.theopõpꝰ ff. de do. pᷣ le. dicit ꝙ teſtis põt dictũ ſuum ſcribẽ æ tradere iudici:⁊æ nalebit ꝑ illũ rex.lʒ index poſſit ↄpelleꝛe teſtẽ ad referendũ uiua noce nt facili ↄphendat Hicatẽ. Ego puto hoc dictũ Haꝛ. eẽ de diꝛecto ʒ dictũ c.teſtes:ubi expᷣſſe dr̃ ꝙ teſtis nõ dʒ te ſhoniũ ſuũ deponẽ ꝑ ſcꝛiptuꝛã qr̃ puto ꝙ alteꝛa ꝑnũ poſſet ↄtradicẽ ⁊ pdicendo ãnulare teſtio mũ:nec ob.d.l.theopõpꝰ:iũ qꝛ ibi nõ loqt᷑ ĩ vo teſte ſicut hic loqmuꝛ:iũ qꝛ ꝑs ibi nõ ↄdicebat nec ꝑtes poſſet ẽt iuꝛameniũ remittẽ ut in. c.tuiſ .j. e.li. Mi. ab. Cati: Z, r aſuſ: Atreſta io non fit ad petitionẽ t᷑rij: æ ꝑs apud quã depoſite ſt atteſtatões non põt ulieriteſtes ꝓducẽ. uel ſũma ſic ſim aliũ intellectũ: Dicta te ſtiũ nõ ſi ad petitionẽ teꝛtij publicãda boc pᷣmo Is qͥ produxit t ſtes coram certis indicibꝰnon põt ad eundẽ effeciũ coꝛã indicibꝰalijs illoſ pꝛo ducẽ. ſʒ illoꝝ atteſtatõibꝰdʒ eẽ ↄtentuſ.h.d.pᷣma ꝑs proceſ.narrat: fa interloqt æ interloquendo ↄmittit: fa ibi nos ãt: ⁊ qꝛ ha eſt młiũ innoluta pone ſic caſũ in termis: Oecano ⁊ capitlo ebo racen. fuit ↄceſſũ pᷣuilegium nt archiepᷣs eorũ pſonã inſtitvtã ꝑ eũ in dignitate uel pᷣbẽda nacã te deberet pntare decano ⁊ capitulo:⁊ ꝑ decanũ deberer inſtallari:æ ſi boc mõ non ↄferret infra ſex mẽſes a tpᷣe nacatõis:licẽt capitulo aliũ inſti tuere:ↄtigit ꝙ aꝛchidiaconatũ nacantẽ ↄtulit aꝛ biepᷣs magiſtro honorio ⁊ ſcripſit duntaxat ca pitulo elapſis ſex meſib a ipᷣe nacatõis decanus 2 capitulũ pᷣtendẽtes collationẽ eẽ denolutã ad eos tũ auct᷑e lateranẽſis ↄcilij.ſ.c.ij.de ↄceſ.pre ben. tũ priuilegij rõne qꝛ nulla in his fuerat fca mentio de decano: dictũ archidiaconatnz ↄtule rũt magiſtro rogerio: æ eum iroduxerũt in poſ ſeſſionẽ. rõne hꝰ iſtintõis quã archiepᷣs dicebat non canonicã orta fuit ↄtentio ⁊ lis inter archi epiſcopũ ⁊ illũ magiſiꝝ rogeriũ ꝓuiſũ ꝑ capitu lũ. Legatus corã quo fuit mota qo ↄmiſit cãm epo ⁊ decano linconien.⁊ archidiacono de nor Conſtimtus. cano corã qvꝰ teſtes fuerũt ꝓducti ꝑ ntranqʒ ꝑ tẽ hac lite pendẽte corã eis ille honoriꝰ ꝓuiſus per aꝛchiepᷣm uidens cãm agita ri ſuꝑ inſtimniõe ſui aduerſarij timens ſibi pᷣindiciũ irrogari ĩmi ſcuit ſe liti:⁊ fʒ unũ intellectũ ꝓduxit ibi teſtes ꝓ ſuo intereẽ ad ꝓbandã ſuã inſtitutionẽ cano nicã ⁊ alteriꝰ minus iuſtaʒ: ꝓcedente lite iſte ma giſter honoriꝰſpoliauit dictũ rogerium pꝰappel lationẽ ꝑ eũ inrerpoſitã ad papã:ille ſic ſpoliatꝰ iperranit las ad delegatos ſz ꝛeſtintiõe ſua a q̃ bus iudicibꝰ dictꝰ honoriꝰ appellauit ⁊ lras re nocatorias ĩpetrauit:forte ex aliqᷓ cã uolebat ꝓ baꝛe ꝛeſtitutione fieri nõ debẽ:ac ẽt exiſtẽs in eu ria poſiłauit a papa ut faciat aꝑiri ? publicari il las atteſtatiões receptas iter archiepᷣm ⁊ illũ ro geriũ nt ſaltẽ licẽt ſibi illos teſtes reproducere ĩ hac cã:pꝛocurator illiꝰ rogerij Sdicebat:qꝛ cnʒ illi teſtesinõ fuiſſẽt ĩducti ĩ hac cã ſʒ iter alias ꝑ ſonas nõ debebãt publicaꝛi ad petirionẽ bꝰ: nec ẽt debebat admitti ad ꝓducẽdũ alios teſtes cnʒ ipſe ꝓduxiſſet teſtes ſuꝑ eodẽ capło coram illis indicibꝰ =z atteſtatões fuerat ꝑcũctatꝰ cũ fuiſſẽt depoſue apud eũ: ⁊ hoc ſᷣm unuʒ iniellectuʒ:fin aliũ nolebat ꝛepꝛoducẽ illos ieſtes quos ipemet produxerat corã alijs indicibꝰ ⁊ papa fuit inteꝛ locutꝰ ut pʒ ĩ lr̃a ĩ V.nos.⁊ rũſio ſen iterlocutio pape hʒ duos ĩtellectus. primꝰ ꝙ ſi iſte bonoriꝰ ꝓdaxit teſies corã illis indicibꝰ:⁊æ atteſlanones fuerũt apud euʒ depoſite:nõ admittat̃᷑ ampliꝰ ſu ꝑ illo articło.ſecũdus ĩtellecius ꝙ ſi ipſe pꝛodu xit ibi teſtes ⁊ atteſtatões ſũt ſalue qꝛ fuerunt de poſite apud eũ.ſ.legatuʒ delegãtẽ q;iũcunqʒ nõ fuerint publicate nõ dʒ admiti ad pꝛoducendũ eoſdẽ teſtes. ſʒ dʒ eſſe illis attreſtationibꝰ oteniuſ cũ poſſit illas producẽ corã iſtis ultis indicibꝰ: nõ tñ negat᷑ quin poſſit alios teſtes ꝓducẽ alio ipedimeto nõ obſtãte: æ uterqʒ itellectꝰ ẽ nerꝰ in ſe: ⁊ ꝑ boc hẽs clare intellectꝰ huiꝰ.c ſine quibꝰ male uł difficulter poſſer intelligi Hõ. primo unũ nõbile dictũ qð hic colligitur fᷣm unũ intel leciũ ꝙ ſ ternꝰ ↄpens pro iĩtereſſe ſuo admittat ad indiciũ ur ĩ.c.ueniẽs.j.e.⁊.c.cũ ſuꝑ de re in di. z.l.ſi ſuſpecta. ff. ð inoffi. teſt. nõ iñ põt peiẽ nt atteſtatões recepte inteꝛ ꝑtes pᷣncipalr ↄtẽdẽ tes apianĩ æ publicent ni ſatis probat h. Et ꝑ hoc ãplius dictũ coe hic ut ad petitionẽ teuij at geſtatiocs nõ ſint publicãde:ẽt ſi ille ternꝰ nõ ſit oĩo eĩneus ſʒ hẽat aliq; cõitatẽ ĩ illa cã et teſtes producedo qð eſt nõndũ ¶ Nõ.fo ſᷣn nnũ in tellectũ ꝙ ijdè teſtes nõ ſũt in eadẽ cã iteꝝ ꝓcu cendi ſuꝑ eodẽ articulo ⁊ inter eaſdẽ ꝑſonas ſʒ ↄnngat iudicuʒ mutatio.ex quo eni aneſtaniões illoꝝ non ſũt deꝑdite debẽt coram iſtis ſecũdis indicibus pꝛodnci ſecus antẽ ubi eſſẽt deꝑdite. 2æ utrunqʒ probaui nidetur iĩ.c.fi.de pꝛoba.ſatis enim eſt ꝙ ſemel fuerint producti ar.c.ſignifica nerunt in fi.j eodem ⁊ peꝛ hoc euitatur ſuſpitio 7 periculum falſitatis æ corrnptionis: facit qðᷣ nõ. Marto. in.l. eos. ff. de falſis ſecundum alinz intellectum nõ. ꝙ ex quo atteſtationes fuerint 5 ⁸ depoſite penes ptẽ ẽt non facta publicatione ſo lẽni.nõ põt ꝑs depoſitaria ſuꝑ illis articulis uel direcie orijs teſtes pꝛoducere:⁊ hꝰ ẽ qꝛ pᷣſumit teſtificata didiciſſe.pꝛo h.c.ultra tertiã.j.e.qð ẽ neꝝ ſᷣm HMo.niſi atteſtationes clauſe ⁊æ ſigillare apud eũ depoſite fniſſet:⁊ ſic eas reſtitueret: fac̃ ec.cũ oli.de offi.dele. ¶ Nõ.ex hoc ⁊ er tex. ꝙ atteſtatões pnt ex cã deponi apud ꝑtẽ:nã æ? qnʒ quelʒ ꝑs ꝛemittit᷑ ad ſuꝑioꝛẽ cũ ſuis atteſiatõibꝰ 2 actis ut i.c.dudũ el.i.ð elec ¶ Hõ. ꝙ atteſta tionũ publicatio nõ nocet.ʒꝰ qn poſſii ſuꝑ illis articulis uel directe orijs teſtes pꝛo ſuo iure ꝓ ducere:ẽt ſi nõ ſit oĩo certꝰ: ſj hẽat aliquã cõita tẽ i illa cã. ltio nõ.quidã.ar.h̊ ꝙ agitata cũ ofeꝛente uel eligẽte nõ ꝓſunt nel nõ nocẽr ei cui facta ẽ collatio:lʒ ſit diſputatũ ſuꝑ iure eligendi nel cõferẽdi.iu nide gl.nõbilẽ que hoc diſputat i.c.deniqʒ.iij.q.vi.⁊ ðᷣ mã dic ut pleniſſime nõ. in.c.pe.⁊.c.cũ ſuꝑ ð re iudi.li.vVi.⁊ ad iſiũ tex. dic ꝙ ſolũ facit q pꝛouiſus nel electꝰnõ tacet ſʒ inſtat pꝛo ſuo iure defendẽdo:tũc.n.nõ debẽt il la agitata ſibi nocere:ex quo nõ patit᷑ aliquẽ ex periri de iure ſuo:ſʒ ipſemet nult agere: ut.d.c⸗ pe. ⁊.l.ſepe.ff.de re. iudi¶ Qnid at ſi tacẽt ⁊ pa teret᷑ ilũ agere:dic nt nõ.iĩ locis palle. Glo.per pdicta ſunt clare pᷣier glo.i vᷣbo apnd cũ q̃ qrit nũquid ſola ðᷣpoſuio atteſtationũ apnd ꝑtẽ ſine alia publicatiõe excludit ꝑtẽ depoſitariã a pꝛodi tione teſtiũ. Glo. ponit opi. ⁊ uẽ tãdẽ cõcludere ꝙ nõ:ſʒ requirit᷑ ẽt publicatio:⁊ ſic legit lr̃aʒ cũ ſuppletiõe. Sed tu tene qð dixi:ꝙ aut fueꝛũt de poſite ⁊ reddite ſigillate:? ꝓcedit hec gl.aut aꝑ te ⁊ pꝛocedit Sꝛiũ: ⁊ ꝑ hoc iſte tex.qͥ ſimpłꝛ pon derat depoſitionẽ apnd Pre (lo mn vVbo alio quin qᷓrit de ĩtellecin illiꝰvᷣbi alioqui.ſ.iĩ quo ad nerſat pcedẽtibꝰ:⁊æ rudet ut pʒ ĩ ea. Zu dic cla riꝰ ⁊ meliꝰ nt colligit᷑ ĩ poſitione caſus: põt eniʒ duplicit᷑ aduerſari pcedẽtibꝰ ſᷣm itellect? applicãt᷑ ad pᷣcedẽtia: ðᷣ quibꝰ. S. ltio qrii q̃d ſi utraqʒ ꝑs ↄſẽtiret nt ille atteſtanões inteꝛ archiepᷣʒ ⁊ illũ rogeriũ recepte faciãt fidẽ ĩ hac cã iter eũdẽ rogeriũ ⁊ iſiũ honoriũ:diẽ Ho.q; tũc fieret publicatio illaꝝ.ar.C. ð fideiuſ.l.i.¶ de aꝛbitꝛis.l.penultima. z. C. eo.l.fi. j.e.pnitata Aduerte:illud clax ẽ ꝙ atteſtatones minꝰ uali das pñt ꝑtes ratificaꝛe:nt ĩ.c.cũ cãʒ ⁊ ibi nõ j. e. Sʒ nũqͥd ðᷣbeat fieri aꝑtura atteſtatiõnʒ aliaꝝ ꝑſonaꝝ ad peiitionẽ texij ↄdicẽte illa ꝑſona ad cuiꝰ petitionẽ atteſtatiões rcepte ſũt: ⁊ credo q; nõ:aꝛ.c.i.de ꝓba.ſʒ ea ↄſentiẽte ſic. Mi. ab. »'1sStLaſus pnublicatis Reſentiũ * atteſtationibꝰ non opponitur i ꝑpſonas teſtiũ. LTres caſus excipit:⁊ ad ſʒ determinationẽ ſubdit.ſᷣus cãus ibi niſi foꝛſan.ʒꝰibi nel oñdẽ:deteriatio ibi cete rũ. 6. pꝛio ꝙ exceptio 5 ꝑſonas teſtiũ nõ ẽ ꝓpꝛie dilatoꝛia nec ꝑẽptoꝛia nec meẽ ſapit na turã alreriꝰ. nã dilaroria nõ ẽ qꝛ nõ differr ꝓceſ ſũ ſuꝑ pꝛicipali ſic fac dilatoꝛia:ſile de iudi.exhi bita.nec ſapit nãʒ eiꝰ qꝛ nõ ẽ neceſſe eã pꝛc pe ne ¶ We ieſtibus. re añ lit᷑ ↄt᷑.ſiẽ dʒ proponi dilatoria.j.de re in di.int᷑ mõaſteꝛiũ ⁊.l.fi.C. de excep.pẽptoꝛia nõ ẽ directe qꝛ excepiio ꝑẽptoꝛia ẽ actois excluſio ↄceꝛnit eni diꝛecie acuonẽ in iundicio deductã.l. .i. 2. ij. ff. de excep.⁊ inſti.e.poſt pn.nõ.in.c.ex ceptio.j.de excep.hoc ãt ñ fac̃ exceptio ꝑſõas teſtiũ:nec ẽt ſapit ex toto nãʒ ꝑẽtoriaꝝ cũ ñ poſ ſit oppõi publicatis atteſtatõibꝰſiẽ alia ꝑẽptoria ur in. c. de reſcibꝰ. S. eo. Sʒ in duobꝰ accedit ad nãm ꝑẽptoriax.prio qꝛ põt opponi pꝰlit.ot᷑.fo qꝛ ⁊ ſi nõ directe ſaltẽ mi indirecte ꝑimit ĩtentio nẽ actoris:qꝛ reprobatis teſtibꝰius ſuũ ꝑdit in effeciu. S. de ꝛeſti.ſpo. ſepe:æ aꝛ.i.l.duo ſũt iitij .ff. de teſta. tu. uide glo.nõ. in.c.ex ꝑte ade.S.e. ꝗᷓ dixit ꝙ ẽ ꝑcẽptoria ꝑ obliquũ:⁊ uide qð ibi di xi. 145. regulã ⁊ eiꝰꝛõnẽ Regula enizʒ eſt ꝙ pꝰpublicationẽ atteſtationũ nõ põt obijci i ꝑ ſonas teſtiũ.ſ.eoꝝ q depoſuerũt: Rõ hcolligi tuꝛ tacite ex tex.qꝛ ẽ pᷣſumptio ꝙ malicioſe uelit eos nũc repꝛobaꝛe:poſtqᷓ; uidit ꝙ depoſuerunt eũ:qᷓ nẽiat nũc ad falſũ obijcieũ pronecatꝰ ſiẽ dicimꝰin ſili ꝙ timet᷑ ſubornatio in produc tiõe teſtiũ ſuꝑ eodẽe articulo ł directe Srio pub licatis atteſtatoibꝰ:ut plene dictuʒ fuit i. c.fenita tis. S.e.hᷣ colligi᷑ ex eo qꝛ h̊ pᷣſuptio tollit ꝑ iu ramentũ de malicia:ut h in tex. Et nõ.ꝙ faciliꝰ tollit iſta pſũptio ꝙᷓ illa ð ſubornatioe.ad illam eni tollendã nõ ſufficit iuramentũ ſic ad iſtaʒ:et forte hoc iõ qꝛ nõ ẽ tm ꝑicły h̊ cũ potueꝛunt iſii pꝛobari boni ieſtionij ⁊ fame: iux ea q̃ dixi i.c. qm. S de proba.æ in. c.ij.S.de oꝛ.cog n ſic poſ ſer de facili ſuſtineri Otꝛactꝰſi probaꝛet ꝑ falſos teſtes Oꝛiũ. 6.3 tꝛes caſus exceptos a r̃gu la ſupᷣſcripta.pᷣmſi pꝰpublicatõeʒ iurat ꝙ; mali cioſe ad hoc nõ procedit. fus ſi an publicatõeʒ fuit proteſtat ꝙ uolebat teſtes pꝰ publicationeʒ repꝛoba⁊.ʒꝰſi pꝛoteſtatõe nõ fca nult nũc pꝛobaz? qð de nouo didicit qᷓ nüc obijcẽ uult.¶Ex pꝛi mo caſu nõ.ꝙ in dependentibꝰa ↄſcia alicꝰſtan dũ ẽ ſuo iuramẽto:fac̃.c.ſi vVo..ð iureiur.⁊.c. nulli de elec.li.vj.hoc iñ nõ procedit indiſſicie: ſz limita ut hẽs bonã glo.in cle.ſi qs ſuadete ð penis in glo.in vbo cõmode.⁊ de ceéſi.cle.pnii in vᷣbo nõ negociãdi:⁊ uide tex.in.c.tua.j. de ſpo. ¶ Circa fʒ caſũ q̃rit᷑ qᷓẽ dʒ eẽ ꝓteſtatio iſta ad hoc nt admittat᷑ p publicationeʒ:diẽ Inno. ꝙ hec proteſtatio:ꝙ liceat dicẽ in ꝑſonas teſuũ nõ ẽ admitiẽda niſi iudex in hoc cũ aduerſario ꝓſentiat ꝙ fiat pꝛobatio pꝰpublicationẽ teſtiũ: qꝛ cũ hec pꝛoteſtatio ſit õ ins cõe non nalet niſi ex iuſta cã fiat nel iterneniat ↄſenſus iudicis nel aduerſarij:iux nõ.in.c.cũ.¶lO. de ↄſti.=.c.cũa na de elec. Aduerte qꝛ hoc ur̃ pᷣma fꝛõte cõtra tex.ꝗqᷓ ꝑmittit proteſtationẽ nõ facta metione ðᷣ ↄſenſu indicis nel aduerſarij: nec ẽ hec proteſta tio ↄtꝛa ins imo pʒ ius cũ emittat hic. Sed dic colligedo mentẽ Inno. ? h. c. ꝙ ant qͥs pꝛote ſtat ut licitũ ſit dicere i ꝑſonas teſiiũ poſt publi cationẽ ſpecificatõe aliteꝛ nõ facta:⁊ ꝓcedit dẽʒ Inno. nõ eni per hoc dʒ admitti poſt publicati ſcechi pnlli hai e n l eereE ibine 7 bon A, snen, oli int⸗ 3680 — lecl nmhnit ii imizärtit ißnm iſktertaidanuile mmintunta ir ulimnirufunl ilm⸗ lurunr pwtapnwl. inm cantinatinmii maind, tecilingznnn/ Lun ichennijncin gehtin Ainirr nni et tienie uljrvmmmidiik i PhuntheMdetanedd dn MemGnrNinstMLit. anintiunentt — iettun enn 6 ninnnigma n rentthte ts ⸗ ueginu i ltrilithni⸗ er nſglethmge 6 lſonnhnn “äür mtaram 8 paſneut: R U = Wunnen Punpto nnnclen zi in ic nſg er amtinn damn u 4 lll doſcti huet — Ln he 0 loreneo ens nſudn rainiiet, aehclgi na ghnn lipy⸗ rhötumnirati, Miwiftn ummmilitſz ” bon Mnjelme: taonit. Poba tinc MANenog n epol adingt onagrl probenei gfales Mi;nnscinsechdstig n Peg rdicndemtn ai e No Procedin ust n Dadicude tddoledn ſes Nrdicnone, Aprorckadendiin n daictriccdilti an AdG NNNöoth a dan ddn n od menn a. deech Rdorti 00 Moc alſce nin u bis doli Hoin leſtesſogetd g in go. n po cönoe tde llcehui 5 . ſbo no golicdl⸗ lice HWZMl afadi qnt ee gi Craf i e ha unmiip nblenoezdit eporniog ſen deein gonns⸗ Aninide nii iu aindol h iat fian obalid tien ki 1(5 ins 1 gurtale aſvsklctl . l õ . larijeio, oine cu zmtirin X ec Menie anboc ſae iicſen onẽ qꝛ ẽ nuda pꝛoteſtatio ⁊ ius cõe:cũ ſimpł: uelit admiiti pꝰ publicationẽ: ꝑ hoc eni nõ ſatiſ facit pſumptõi iuris. aut pꝛoteſtat᷑ ꝙ nult teſtes repellẽ tanqꝙ; nõ idoneos: ⁊z pꝛocedit iſte tex.ut hec proteſtatio ſufficiat:nec reqri ↄſenſus indi cis uł ꝑtis. Et ẽ 20 qꝛ hoc cãu aꝑte dicit ſe uelle reprobare teſtes:⁊ ſic tollit pſumptio malicie:et boc caſu loqͥr proprie tex.iſte:ut colligit᷑ hic in V. certũ:⁊ nõbis hoc bñ qꝛ ẽ õ̊ cõem praticam: cũ ſolũ fiat proteſtatio generalis ſalua facultate opponẽdi in ꝑſonas teſtiũ.non eim hoc ſufficit ut pᷣdixi:qꝛ ꝑ hoc nõ dicit teſtes malos ſʒ ſolum nult ſibi refuare facultatẽ opponendi õ ius cõe Et aduerte qꝛ a principio n eſt neceſſe aliteꝛ ſpe cificare delicta uel defectꝰ:ſʒ poſtmõm nõ dʒ ad mitti ad pꝛoducẽdũ reſtes ꝛepꝛobatoꝛios niſi pᷣ ns ſpecificet ea qᷓ probare ĩtẽdit:⁊ de hoc ẽ tex. in.c.ij.e.ti.li.Vi.⁊ ſic ↄcoꝛda iſtũ tex.⁊ illuʒ.Et attẽde qꝛ in hoc fo caſu tex. iſte non ꝛeqᷣrit inꝛa mẽtũ ſicut ĩ pᷣmo:cꝰ Sriũ nur̃ inuẽ c.pñtiũ ĩ fi.e. ti. li. Vi.ubi indiſtincte exigit᷑ iunramẽtũ malicie a nolente ꝛepꝛobaꝛe teſtes. So. Inno ꝙ iſtud eſt generale illud Vo pꝛocedit in eo q uult ꝛepꝛoba re teſtes ſr alioꝝ reprobatõne inductos:q plꝰ p ſumit᷑ ) eũ:⁊ idẽ dicit fuãdũ nbicunqʒ inox hʒ ſuſpectũ ꝓducentem ex aliqᷓ cã:quo caſu ẽt cum proreſtatõe exigit inramentũ fʒ cũ ⁊ nið ibi bo nã glo.⁊ tex.in.c.ij.de iura.calũ.li.vi.ubi hr̃ q; inramentũ malicie põt exigi ĩ q̃cunqʒ pte litis:ſi hoc iudici expedire niſũ fueꝛit:⁊ ſic ñ ſolum a ꝛe probare nolente reprobarorios ſed ẽt ꝓbatori os:poteſt alibi exigi.inramẽtũ malicie pᷣmiſſa ꝓ teſtatõe uł n ſi index H̊ appꝛobauerit: Circa teꝛ tiũ caſũ exceptũ qro qũo probabitur ꝙ de no no didicit ea qᷓ nunc proponit poſt publicatõnẽ dic quod per iuramentum alias difficile poſſet probari ⁊ hoc noluit hic glo.in nerbo didiceꝛit nide bonum textum in ſumili in. c. nulli de electi. li. Vi.⁊.c.ut circa eo.ti.⁊ li.facit.c.innornit ⁊ ꝙ ibi nõ. eodem tit. o orunt duas oppo ſitiones ⁊? duas queſtiones. primo opponit ſic tex.iſte uidetur preſupponere quod liceat indif ferenter parti reprobare teſtes contra quod fac qꝛ producẽedo teſtes adeo approbat ꝑſõas eoꝝ nt po ſtea illos ꝛepꝛobare nõ poſſit.iiij.q.iij.ſiqᷣ teſtibns. Glo. metu ↄtrarij reſtringit tex. ad eũ 3 quem teſies producunt.producẽs ãt Iʒ poſſit reprobare nener eed diuerſitatis nide in gl. ¶ Aduerte qꝛ aut q̃rit᷑ de pducẽte: aut de eo õ quẽ producit.pᷣmo caſu dic ꝙ ꝓdu cens non põt ampliꝰꝛeprobare ꝓductos ex can ſa nel defeciu mũc exñti:hec eiʒ eſt approbatio * ſonalis ꝗᷓ extendit᷑ ẽt reſpeciu alioꝝ ⁊ in alia cã nt ꝓbat᷑ in.l.ſi qs. C.e.canoniʒata nbi. S. ⁊ ẽ h̊ nõbile ut ſicut qualitas ificiens ? imitãs pſonaʒ ſeqt ꝑſonã quocũqʒ ſe Vtat:ut in.c.teſtioniũ. .· eo.i.q.i.cito turpẽ:⁊ nõ Inno.in.c.q̃it᷑ ⁊ qnã do.ij. de accu. ita ⁊ hec approbatio pſonalł qnĩ mo plꝰdiẽ Inno.in.c.uenerabił de excep.qꝙ ap pꝛobãdo nnũ ad cenũ officiũ nõ poſſũ eũ ꝛepꝛo ¶ Wrelenum bare ad alind officiũ: ubi ſufficit eadẽ idoneſtas pꝑſonaꝝ:Et hoc qð.S.dixi pꝛocedit ẽt ſi ꝓducẽs ñ ſit uſus teſtibꝰ qꝛ nõ potuit:ut nõ. Gnil.e.ti. F. ſepe.teſtes. V. qd ſi ⁊ v.ſe.Et ið tenẽt Me. 7 Cy. in. d.l.ſi qs ſic nii nolnit:ſẽꝑ eni ſubeſt ea dẽ rõ.ſ approbatiõis ꝑſone q̃ cãt᷑ ex ſola ꝓduc tõe ad iudiciũ. Qimita tñ pᷣdicia duobꝰ modis. prio niſi nelit repꝛobare ꝑſonas ex delicto tunc ueriſilr ſibi icognito.pro hoc bonꝰ tex.i.c.nulli de elec.li.vj.ubi elcctores opponũt cria uł vᷣfec tus ↄ electũ ſi viſilłr illa ignorabãt ipᷣe electiõis 2 ſtat᷑ ĩ hoc iuramẽto illoꝝ.ſo limita ſi uult eos reprobare ex cã ꝓcedẽte a ꝓducẽte illos in alia cã: utputa iduxi pꝛem tuũ i teſtẽ ĩ cã qᷓ erat inter me ⁊ ſẽproniũ:nũc ĩ cã q ẽ iter me ⁊ te: ſi nis ꝓ dacere eũ pro te potero eũ tanqᷓ; ſuſpectũ repel lere:ita nõ. Inn.i.d.c.uenerabi is:dicta tn teſti um põt producẽs repꝛobaꝛe qꝛ reſpeciu dictoꝝ nõ potuit diuinare:ſicut nidemꝰꝙ quis appellat a ſñia illiꝰ quẽ ĩ iudicẽ ipetranit ĩ.c.cãm de re iu di. ? in.l.ex ↄſenſu.ff. de ap. In eo uero contra quẽ teſtes fuerunt producti: dic ꝙ poterit eos 2 eoꝝ dicta ꝛepꝛobaꝛe:niſi aliquo modo eos ap probauerit:qꝛ tũc idẽ in eo qð in poducẽete it dixi in.c.de teſtibus.S.e. Sʒ ẽ dubiũ quid ſi in una cã illos nõ approbauit nec reprobauit: nũ quid poterit illos in alia cã repꝛobare.dic ꝙ ſic nõ eni ex boc illos approbauit licʒ ergo ex tunc renũtiauerit facultati reprobandi in una cauſa: nõ tñ ꝑ hoc vr̃ renuntiaſſe in alia: pro hoc bo nus tex.in ſimili in.l.uoluntarie.C. de excu.iu. 2 quod nõ.doc.in.c.dilectus filius.i.ð reſcrip. 7 glo. in cle ſepe de v.ſig. ⁊ hoc tenet Jo. and. poſt Ja. Ol. in Spe. eo. ti. F. ſepe. v. ſed quid ſi eũ. ¶ QOo.glo.ij.oↄtra predicta de hoc tex.in fi.⁊ in hoc glo.loquit᷑ nimis ſuccinte nec iducit ↄõriũ nec ſoluit. Sed põt adduci finis.c.hoc mõ ſi reprobaꝛe me nelle ꝑſonas teſtinʒ dixi nideor repꝛobaſſe dicta:unde illis pro me teſtificantibꝰ de facili poſtea nõ creditur: ergo eodẽ modo di cenduʒ eſt ſi approbaui perſonas nideor appro baſſe dicta:⁊ ſic non debeo poſſe etiam dicta re probare:cuins contrarium innuit hic gl.⁊ tex. in.d.l ſi quis:⁊ ꝙ ita noluerit inducere glo.col ligitur aꝑte ex gl.fi.poſt prin. Solue duobꝰ mo dis. primo ꝙ aliud in reprobatione q; i appro batione.nã ſi daqno ꝑſonam nideor danare eius dicta ⁊z facta:de heꝛe.fraternitatis: imo plus eſt in factio noſtro quia hic damnat expreſſe perſo nas ut inficiat dicta.ſed quando approbo pro ducendo non approbo dicta ſed prodnco eum ut dicat ueriiatem pro utraqʒ parte. xiiij. q. V. non ſane.ſi reperio ꝙ ueritatẽ non dixerit: poſ ſum illud dictum repꝛobare cum illud non ap probauerim. plus enim tollit negatio quã põat afſirmatio ut in ſimili nõ. in. c. cum dilectus de conſuetudine. ¶ Secundo dic ꝙ textus non di cit ꝙ nullo modo credatur:ſed quod de facili ᷣ quo in glo.fi.unde non debet credi de facili:ſic in caſu contꝛaꝛio ſi appꝛobani peꝛſonam cꝛedi libi nec credit᷑ mibi poſtea repꝛobanti:ſed oʒ ꝙ plene pꝛobẽ repꝛobationẽ dictoꝝ ¶ Tertio gl. qrit nũquid idẽ ſit ĩ pꝛoducẽte inſt?a ↄria ut ſic poſſit dicere ↄͤ illa ſicur õ dicta teſtiũ pꝛo ducto rum:⁊ cõcludit ꝙ nõ.rõnẽ uide in glo.⁊ nide ꝑ Inno.c.cũ oli. .de cẽſi. Nã pꝛoducẽdo inſtꝛa vVr fateri ↄtẽta ĩ inſto:nõ mirum ergo ſi illa po ſtea repꝛobare nõ põt: ſed pꝛoducẽédo teſtes nõ ur̃ fateri ea qᷓ dicturi ſunt. uarto 7 ultimo glo. querit nũquid ſi inſim pꝛoduciũ redargui tuꝛ de falſo poſſit pꝛoducẽs dicere ſe nole nti in ſtro: ⁊ dicit ꝙ ſic ꝑ.l. iij. C. de fide ĩſtru. In hꝰ iñ adueꝛte ꝙ aur oppont᷑ ꝙ poducẽs fa ſicanit iſtẽm ⁊ nõ ſufficit deſiſtere ab uſu: qꝛ ex delicto falſ tatis puniendus ẽ ut ĩ. l.ſi fallos. C. de fal. Aur opponii ſolũ reſpectu uſus:ut qꝛ iſttm eſt falſũ:iõ nõ nʒ:⁊ tũc ꝓcedit glo.⁊ d.l.iij. ui ſuffi ciat deſiſteꝛe ab nſu:nõ poterit apliꝰ illo iſiro uti cũ ex hoc reddaĩr᷑ ſaſpectũ ẽt quo ad aliã cãʒ: ut .d.l.iij. ſi iñ nõ deſiſtit ab uſu iſtt̃m ꝓbat falſuʒ puniet᷑ de falſo:qꝛ cõmiſit falſum ĩ ntẽdo: nt. d. .1. ſi falſos Ex boc tradit ibi Dar. caurela cuz teſies depoſuerit falſũ ut ꝓducẽs dicat ſe nolle nri illis arteſtarioibꝰ:qð ĩtelligit qũ ipſe nõ ꝓba nit articnlũ falſum: qꝛ tũc ur̃ induxiſſe teſtes ad pꝛobãdũ falſum:⁊ ſic nõ ẽ locus penitẽtie cuʒ ſe mel cũ teſtibꝰ cõmiſeꝛit falſum: ar.l.qui ea mẽte ff. de furtis. z.l.nõ ꝓdeſt. ff. ni bo. rap. Si ãt in pꝛio caſu atit᷑ arteſtatiõibꝰ põt accuſari de fallo cũ teſtibꝰ: ar. in.l.d.l.ſi falſos qð nõ. ¶ Op. 7 nidet᷑ ꝙ iſtud iuramẽtũ de quo ĩ tex. dẽ nõ ſit pᷣ ſtãdũ cũ ſemel fuerit iuratũ de calũnia: ? h iuꝛa mẽerũ nõ ẽ ĩ cã iterãdũ in ant᷑.in hoc ſacramẽto C. de inꝛa. calũ. Glo.iij.muliũ inſtat:ſed dic bo die nõ inſtãdũ cũ iuramẽtũ malicie de quo lo qͥr iſte tex totiens põt exigi quotiẽs iudici fueꝛit ni ſum expedire: nt in. c.ij. e. ti. li. vj. Cõtrariũ eni loqnitur ĩ iuꝛamto calũnie: quod plura capitula ſub ſe ↄtinet: inxta nõ.in.c.i.de inꝛa.calũ.ſʒ hoc iuramẽtũ malicie ſolũ continet id quod nerbuʒ ſonat. S querit de rõne decidendi fi. capituli:rñdʒ ꝙ pꝛoteſtãdo ur̃ noluiſſe adhi bere fidẽ dictis illoꝝ.ð ſe:ergo nec dʒ recipere ꝓ ſe. ¶ Scdo opp. glo. hoc ⁊ 3 tex. ꝙ tz re pꝛobẽ ꝑſonã nõ per hoc uideoꝛ reprobar̃ diciũ ſicut eõ:ſi appꝛobo ꝑſonã nõ nideo: appꝛobare dicta:ur.ẽ dictũ fnit. Itẽ licitũ ẽ deſiſtere a pꝛo poſiro qnʒ ante ſñiam.l.papᷣ.O.meminiſſe.ff.de inoffi. teſta. 2 ſic ſola pꝛoteſtatio non dʒ obeſſe. So. glo. ponit ĩ effeciu duos ĩtellectus.pꝛimus nt itelligaĩ rex qñ pꝛoteſtãs pſcueranerit in ſua pꝛoteſtatione qᷓtũ in eo fuit: ſed repꝛobatio nõ habnir effectũ: æ tũc dʒ exponi tex. de facili non credi. i.nullo mõ credit᷑: æ ꝓ hoc facit regła ex eo.de re. iur.li.vi. ⁊.c.cũ oli.de cenſi. Secũdus intellectꝰ ut ĩtelligat qn ſolũ fuit pꝛoteſtatus:ſed in pꝛoteſtatõe ꝑſeneꝛaueꝛit donec teſtes depoſue rũt: ⁊æ hoc caſu de facili nõ cꝛedit ſi aliqd dixerit ꝓ ꝓteſtãte:qꝛ ẽ pᷣſumptio ꝙ timoꝛe ꝓteſtatiõis depoſuerũt pꝛo eo.expoſuit hoc caſu illud vbũ Ee teſtibus. de facili dupłꝛ ut nõ credat᷑ ð facili.i.indiſtincte ſz dʒ hri ꝛeſpectꝰ ad qlitatẽ teſtiũ ſo ut ñ cꝛedat᷑ de fatili.ſ.ſine alijs admiculis:qͥdã mn ut ꝛeferũt doc.tẽuerũt primã opi.gl.ut pꝛocedar tex.qñn pꝛoteſtãs ꝑliſtit in ↄdictõe:ſecꝰſi vᷣſiſtit et nũtia nit. nã ſic appellãs põt ſue appellationi renũtiaꝛe .ij. q. Vj.ſi qͥs libellos: ita et iſte proteſtãs dʒ ſue ꝓteſtatõi poſſe renũtia?. qdã alij ut h̊ refert In no.limitauerũr hãc opi. ut liceat renũtiare dum mõ non interſit aduerſarij ꝑꝑ expenſas ? labo res.ff. de re.inr.l.nemo niſi illud intereſſe uellet remoneꝛe ſatiſfaciendo de expenſis ⁊ alijs ut de ber:⁊ ſic uult hec opi.nt licitũ ſit renũtiaꝛe hnic pꝛoteſtarõi ? rediẽ ad ius pſtinũ Inno. dixit h fixũ tenendũ eſſe ꝙ poſtquã induxerit teſtes ad reprobationẽ teſtiũ ulteriꝰnõ poterit peniter.nã cũ teſtes pꝛo ntraqʒ pie iurẽt.xiiij.q.vV. nõ ſane põt eẽ ꝙ ea diceꝛẽt qᷓ votiꝰfaceꝛẽt ad ↄfiꝛmatõeʒ ſuoꝝ teſtiũ q; ad ꝛepꝛobanonẽ ¶ Si ãt p inſtꝛa neller reprobare ẽr pꝰpꝛoducrionẽ põt ðᷣſiſtẽ fᷣm enʒ: qdð intelligit / Jo. an. mſi forſan ſcriptura fa ceret õ p̃ʒʒ.j. de cenſi.cũ oli:qð dʒ ꝓducẽs ſibi iputaꝛe: ar. . de fi. iſtru ipntari refeꝛt iñ Inno. quoſdã dicẽ ꝙ ex quo coꝛã indice obiulit ſe ꝓ batuꝝ exceptionẽ ↄ teſtes ulteriꝰreuocaꝛe ñ põt qᷓn ſupeꝛ hac exceptõe indicet᷑ cũ de ꝗᷓ ꝛe cogno nit iudex ⁊c. ff. de iudi.de ꝗᷓ ꝛe.⁊ qꝛ iaʒ ex ma ex ceprõe ꝗqſiiũ ẽ ius ꝑti ut teſtibꝰ ꝓ te ñ credatur: diẽ mi Inno. ꝙ tacite huic ꝓteſtatõi ꝛenũtiat ſi ꝓteſtãs mãdar illos teſtes iterꝛogaꝛi ſuꝑ capitu lis ſuis:ar iiij.q.iij.ſi qs teſtibꝰ Quidã tñ diit ut ipſe refert ꝙ inuito eo q ꝓducit capimula ꝓte ſtãdo andiẽdi ſen irerrogandi ni ſũt cũ ⁊ ſiꝓ eo deponerẽt eis nõ crederet᷑.ſed plus plʒ Inno. nt interrogent᷑ qꝛ ⁊ ſi nõ ſaciũt ad plenã proba tõeʒ faciũt tñ ad pᷣſũptiõeʒ¶ HMẽs ex pᷣdictis pri mã opi multipłꝛ limitatã æ naꝛiatã: ſʒ.j.ſubijciã d tenendũ. aliã opi. ad ad intellectum tex. ꝛefeꝛt Inno. H nt nõ cꝛedat᷑ his teſtibꝰin fauoꝛc pꝛote ſtãtis ſi aduneꝛſaꝛiꝰuult hẽe ꝛatã ipſiꝰ ꝓteſtationẽ: alioqn ſi nult uti teſtionio eiꝰ ꝓ ſe tenet᷑ adminẽ 7 3 ſe.iij.q.viij. cniꝰin agẽdo:nec dʒ eadeʒ ꝛes duplici iuẽ cẽſeꝛi.xij.q.ij cognonim Hoſt. põit h aliã opi.que ur̃ h̊ placẽ Jo. an.ut ſit a:bitꝛaꝛi num an ⁊ in q;mũ his reſtibꝰ ↄ quos proceſſit ꝓte ſtatio ſit credendũ iu fanorẽ ꝓteſtãtis:⁊ de mate ria uide in Soe.eo.ti.F.itẽ ꝙ is ꝓ quo ⁊ ſeqn tibꝰtꝛibus v. Abbas tñ dabat hic ↄſiliũ nt hec ꝓreſtatio fiat poſt depoſitionẽ teſnũ ⁊ añ publi cationẽ:qꝛ rũc ceſſabit ſuſpicio ꝙ timoꝛe obiec tionis dixerint pꝛo S fcneſie ahin ſibi nõ placẽ ſʒ expᷣmit cẽm. ¶ Aduerte diſtinguo ſic: aut qͥs fuit pꝛoteſtatus pꝰdepoſitionẽ ⁊ ante publicarionẽ: ant añ depoſuionẽ. p caſu Ab. di xit ꝙ proteſtatio nõ ipedit ex qno non pꝛoceſſit ad ulteriora: ? nẽ hãc opi.ſeqͥ h do. An. ꝛ dicit ſe nõ nidẽ cãʒ quaẽ boc n placuii Jo. an. Ego credo ꝙ Jo. an. nõ intendit ꝙ hoc cãu minnek fides iſtoꝛum teſtium:ſed quod talis proteſtatio poſt depoſuionem facta non relenat: quia ſemtit üü uahrſmi in huinti . etnitiinmn 11 A. icrkaüni nni tete⸗ Coiniicmeln Cice)nstei en de ſüilenter dnim Rlana ertin knitnnenen ntmni ilti ul ſſſißn we N Riffinz dit an ſrenit g ginii . ncbirin Hodnetone iriſiif 8 unſigt Jo n ni ſorſenrpmmg eg 5.ſdecanſich Nigd d cheeſ pwurmn deſ iſnn pum ier i , 4 ⸗ oce er gon nut ohnlitß ann mnon Ms tmmei, anm uin r ragv nrak. ia eé, . mi sirmis pErimm,, Im tir al nluj muͤn / nitr lonſas irrvgni hin 1r ii g i1saſb, Ouſcinn den ten oinmio o paven apinn pee tich ſo ienogendin ſcnd tas öcleti ſel os d nnd. gei atſioſrin d genn mn ai ſihtie Diset algisnii mdemhinimnit Gnmidihi ſidſci nd da NaAindtcunmkafen odurd tüsdn nn e 8 Ahvelal onntiena i e nori Rni Pſeen anini eſono eg daR dormetzel . m ſei nagi ing dij n gdee n go iai ws ceſe Ni nofn Hdnd aru 0en rfuabi lic en fbh nsoeſi⸗ mri hii iprefüige dene c;. depoſoſt⸗ 0 enaniene pelna igen eſn ibde ſora bic pꝰ Gof. eã fiendã tipᷣe ꝓductõis teſtiũ.? hoc mibi plʒ. nã ex quo ꝑs citat᷑ ad uidẽdum iuꝛare teſtes æ pns n excipit ↄtra ꝑſonas eoꝝ u illos approbare ar.c.ex ꝑte ade.S.e.aut fuit ꝓteſtatꝰ tpᷣe ꝓductõis: æ tũc aut ꝓceſſit ad aciũ rproba tõis ⁊? obtinuit ⁊ nõ credit in fauorẽ alic ut ĩ. d .c. ex ꝑte ade:aut deficit in ꝓpando: æ tũc dns A i.renet indiſticte nt cꝛedat᷑ in fanorẽ ꝓducen tis:ſʒ nõ i fauorẽ ꝓteſtãtiſ:Ego dicerem ꝙ aur dicta teſtiũ ↄtinẽt unum fẽm iſeꝑabile:⁊ tũc ſi ꝓ dacẽs ułi ꝓ ſe oʒ ꝙ recipiat ↄtꝛa ſe ut ᷣ ſili nõ. Inno. in. c.cũ oli de cẽſi. facit ꝙ nõ.in.l.aureli us. F. idẽ qſijt. ff. de libe.le. ⁊ i. c.i. de cõfeſſ.ſib. .vi. neqʒ ob. ꝙ iſte q;tũ ĩ ſe fuerit illos ꝛepꝛoba nit qꝛ reprobatio ñ habnit effectum aꝛ. c. mulie ri:j. de iureiuran Item h̊ ↄtingit rõne idiuidui tatis ar.in.l.ſi cõeʒ. ff.ſi f. uen. aut fẽm ꝓteſtãus eſt ſeꝑabile a fẽo ꝓducẽtis ⁊ põt ꝓcedẽ alia opi nio ut i nibilũ credat᷑ ꝓ ꝓteſtãte ar.i. d. l.papia. nus. F. mnemiſſe: aut ꝓteſtãs nõ ꝓceſſit ad acrũ reprobatõis:uel ſaltẽ anqꝙᷓ teſtes deponeꝛent re nũriat buic exceptõi: ? iũc ſẽtio cũ Meſt.? Jo. an. ut ſit arbitrariũ: an ⁊ ĩ qiũ cẽdat᷑ ꝓ ꝓteſtãte hẽbit eĩ ↄſiderare qᷓ itatẽ teſtium itẽ morã in qꝗᷓ ſtetit preſtãdo ⁊ ſilia:fateoꝛ tñ nt enã hic uoluit do. An ꝙ ſꝑ poterit buic ꝓteſtatõi renuntiare anteqᷓ; teſtes deponant: qꝛ ſemꝑ agit᷑ de fauo e ſuo:ſz per hoc nõ tollit iudicio meo quin relinqᷓ tuꝛ iudicis aꝛbitꝛio q;tum ſit cꝛedẽdũ pro eo cũ a pᷣncipio illos qtum in ſe fuit repꝛobanit: ſic ĩ ſili dicimus in approbatõe dicta. l. ſi qs teſtibuſ 2 maxie qꝛ h̊ mã teſtiũ ẽ arbitraria .l. iij.ff. e. 7. c. ꝓrxi. uñ iſte tex. nõ dicit ꝙ nõ credat᷑ ſʒ ꝙ nõ de facili eſt credendũ: unñ oↄmittit hoc indicis ar bitrio. ¶ EÆ glo.qro qͥd ſi qs iurauit ſe malici oſe nõ opponẽ ꝑſonas teſtiũ:tñ poſtea ðᷣfecit in ꝓpbãdo: nũqͥd excuſet᷑ a ↄdẽnatõe expẽſarnum Jo. an. dicit ꝙ ſic ꝓpter onus iurandi ꝙ ſubi it: 2 Fmittit ad Spe.e. ti. F. i. V. ſʒ qd ſi admiſſuſ do. AM. putat eũ ↄdẽnãdum qꝛ talia inramenta nõ excuſant a ↄdenatiõe expenſaꝝ ego dico hic poſſe diſceptari: an ſit fiẽda iſta ↄdẽna io ſtan: cũ deficit in ꝓbãdo an ĩ fi. li᷑.? an habnerit ꝓ babilẽ cãm opponẽdi nel nõ qᷓ oia declara fʒ ea qᷓ plene dixi in.c.finem de do.æ ↄtu. Mi. ab. n oſtr a. Caſus: Si teſtes 4 onentes Zꝛia ſint eq; is honeſtans ſta tur maiori ꝑti nũero: alias pualẽ poterit pauco rũ anct᷑as uel ſũma ſic: Si actoris ⁊ rei reſtes õ ria deponũt fidẽ ſibi ũ derogãt ſʒ pualẽt digni ores ⁊ vViſiliora ðponentes ⁊ ſi in ceteris eſt dii ꝑitas pfert nũerꝰ.h.d.pᷣmittit factũ ⁊ diffinitio nis cãm fa Ween, dat mãdatũ bimembre. fſʒ ibi ſi vo. ¶ Nõ.pᷣmo ꝙ data orietate ĩteꝛ ac toris ⁊ rei teſtes nõ indicat᷑ indiſtincte ꝓ ꝛeo:lʒ ſit fanorabilior actore ſ recurrit prio ad ꝗlita tes teſtiũ et dictoꝝ:et ad maiorẽ nũeꝝ.ſʒ nbi ce ka ſi paꝛia tũc fert ſſia ꝓ reo ni in.c.ex lĩis ð ꝓ ba. et bic in glo. 6. ex boc et ex tex. tꝛia n noſtra. ex quibꝰ reſtes teſlibꝰ pferunt᷑. p ex eoꝝ ancte: qꝛ.ſ.ſũt hõeſtiores ditiores ⁊ melioris fame:fo ex depoſitoꝝ ꝗᷓ itate ut qꝛ ſũt inꝛi cõi ↄſona ł ap tioꝛa negocio ð quo agit᷑iiij.q.iij.ſi teſtes ⁊ in .c. ʒ ð̊ ꝓba. ꝑ Inn. i. c. auditis de pᷣſcrip. tertio ex eoꝝ miliundie nt qꝛ ſũt płres nũero. ⁊ dic pꝰ recurrẽdũ ad ancteʒ.nã nt dicit h̊ͥ Moſti.poſſẽt eſſe cẽtũ ꝛibaldi ex una ꝑie ⁊ niles.⁊ ex alia ꝑte duo tales ? tate honeſtatis ꝙ eis poriꝰ ſtaꝛeiur qᷓ;ᷓ młutudini:qð ẽ nõnduʒ:fo ad viſiłiora arg. cc.qꝛ Viſle ð pſũp.⁊ ð renũ.c.ſuꝑ hoc de reſii. ſpolia.ſollicite:tertio ad młiitudiẽ nt hic adde qᷓ tã ↄſideratõeʒ ut iſpiciat ꝑſona ꝓducens ſᷣm Hoſti.nã ex qitate ꝓducẽtis pᷣſumet᷑ teſtiũ coꝛ ruptela. In bis in nõ puto poſſe daꝝ cenã doc trinã: ſʒ ex narietate ⁊? qᷓlitate fẽoꝝ ifoꝛmabu in dex motũ anim ſui. d. c. teſtes ⁊.l.iij.ff. eo.n. Mõ ꝙ ꝓbatõcs ðᷣbẽt eé tales nt moneãt iudiciſ aiuʒ ad credulitatẽ ¶ Glo. i. E nõdil 2 bes fere oliłeʒ i. d. c.teſtes.iiij.q iij. Et diuidi hec glo. pncipałr iĩ tres ꝑtes:nã ĩ pncipio ⁊ i fine ꝓſeq̃t Srietatẽ teſtiuʒ directe ſeu idirecte ꝓducioꝝ. fo ꝓſequit᷑ Srietatem teſtiũ ad inſim. tertio po nit qoneʒ dubitabile ? ſol pria ꝑs ſubdinidit. prio dicit qͥd iuris qn unꝰ teſtis eſt ſibi Sõrius uł pro ꝑte dicu falſũ.ſo qͥd qn nnus ↄdicit plunbꝰ. teꝛ tio qñ pluꝛes ↄdicũt dlorb⸗. G lemiom nune ad ſingła mẽbꝛa clarãdo ? ſapplendo ꝓut fue rit oppo rtunuʒ. Et pro igreſſu glo.op.⁊ vr̃ ꝙ ex grietate dictoꝝ teſtiuʒ dicia corrvãt ex toio nt in. c. pura.iij. q.ix.æ c.lʒ ð ꝓba. So.fʒ glo. qnqʒ; nnus teſtis ↄdicit ſibiipſi:⁊ tunc ꝓcedit ⸗ riuʒ Et eſt huiꝰ dicti rõ:qꝛ ex Srietate ꝛedditur teſtis ſuſpectꝰ æ ꝑiurus cũ iurauerit dicẽ vnateʒ 2 oria nõ pñi ſił eſſe va.xxxij.q.i.cũ renũtiatur xxxij. di. hoſpitiolũ: æ eadẽ rõne vᷣiſficatur dẽm ſequẽs ĩ glo. qn teſtis pro ꝑte dicit falſũ. nã an nuſlat᷑ dictũ in tomũ: æ de hoc nltimo nide Inn. i. c. fraternitatis ð here. ubi ẽt ꝓſequit᷑ qͥd ĩ iſtio ĩ quo aliqͥd reꝑui falſo ſcripiũ. æ pro prio dictio nide Inn. i. c. pierea ð teſti. cogẽ. ubi ꝓſequuur qn ieſtis dẽ ſibi Srius:⁊ qn uariꝰ ul uacillãs: et ꝑ iullũ tex. limira hoc diciũ gl.niſi teſtis corrigat i ↄrinẽri ſuã Sꝛietatẽ:na tũc excuſat᷑:facit qð nõ gl i c cũ ipoſitiõibꝰ ð iureiurã.iĩ nerbo iuſta cã. Irẽ dic diciũ glo. ꝓcedere miſi poſſir reduci ad ↄcordiã ar.c.inter dilecros..ccteꝝ de fi. iſtꝛu. dixi in c.cũ mn S.e.ubi nide:⁊ habes primã pꝑtẽ glo. Sed omittit glo. aliud mẽbꝝ qñ unꝰ teſtis Sdicit uni:ĩ quo caſu dicit h Minc. ꝙ utrinſqʒ diciũ ãnulatur niſi alter im eſſer melior ⁊ digni or ꝙ ꝓnocet indicẽ ad inſiuranduʒ deferenduʒ .C. de cre.in bonefidei:⁊ hoc diciũ ſingłare no tabis pro intelleciu. c.fi.de inreinran.⁊ defendo dictum hac ratione:ſicut plena probattio nõ cõ fundit pleniorem contrariaʒ ut hic: iia nec ſemi plenam firmiorem: quidam tamen tenuerunt cõ trarium exemplo duaꝛum pꝛeſumptionum oppo ſitaꝝ:ſed nõ ꝓcedit quia una elidit aliã cum eſt foxtior: ut nõ. probatur in.c.litteras de pᷣſump. Oñq; ⁊ fo unꝰ teſtis ↄdicit plibꝰ ? tal trari etas nõ obſtat Fy glo. ⁊ adduci põt rõ ad hoc pᷣ cedẽs: ſʒ intellige hoc qñ unꝰ tieſtis ex toto ↄtra riat᷑ płibꝰ.ſi ãt utrũqʒ dictũ eẽt poſſibile nt quia duo teſtes ex ꝑte actoris deponunt ſuꝑ mutuo unꝰ teſtis ex ꝑte rei deponit ſẽ reſtiiube murui: tũc poſſet deferri iuramẽtũ ad diciũ nniꝰ inxta nõ. in. c fi. de iureint᷑.⸗ Har. in. I. admonedi .ff. e. ⁊ dic ut pleniꝰ ibi nõ. ¶ Qñ; 2 7 tertio pleſ oↄtradicũt płibꝰ:glo.reiecta opi.quorundã tenʒ ꝙ oꝰ ſi fiea põt index ꝛeducet ad ↄcoꝛdiã:ſi aũt nõ ẽ poſſibile dicit prio reurrendũ ad anctori ratẽ: fo ad viſiliora dictoꝝ:tertio ad multitudi nẽ.et nõ. bñ i hoc glo.et idẽ ꝑ oĩa tʒ glo.in.d. c.ſi teſtes:nã pꝰ hẽs ex glo.ꝙ lʒ teſtes ꝑ oia nõ ſint pes: inj prius ſi reducẽdi ad ↄcordiã ſi fiẽi põt:nã ↄtrariũ ſentit glo.in.c.cũ ↄtigat ð offi. oᷣlzga. æ ibi idẽ Inno. 7. Dar. in. l. ij. F. cꝛeditũ .ff. ſi cer. pe. dñt enĩ ꝙ tũc fiẽda ſit reductio ad ↄcordiã qũn teſtes ſt oĩo eq̃ es:ſʒ tn tene primuʒ P rõonẽ c.cũ tn S e.ubi nið.et fac̃.c nihil obſtat ð.v. ſig ⁊ de pe di.i.ꝑiculoſe:nbi bonꝰtex. cum glo. ¶ Scdo nõ prius recurrẽdũ ad viſ hioꝛa qᷓᷓ ad multitudint. ⁊ ſatis hoc inuit in tex.i pꝛi. 2 ultra ea que dixi ĩ tex pone exẽplũ:teſtes uniꝰ ꝑtis deponũt ilũ poſſediſſe.xl.annis: ⁊ ẽt depo nũt de n. teſtes ples numero alterius ꝑtis depo nũt ſolũ de poſſeſſione.nã illi pferũtur.ar.c.lʒ ð ꝓba.⁊ noluit gl.in.d.c.ſi teſtes.limita hoc dẽm glo.qñ teſtes cõtrarij deponũt in eadẽ inſtãtia: ſen cã. ſecus in diuerſa ſen ad aliũ cffectũ: ut eſt bonuſ tex.in.c.cũ in tna.j.e.⁊ per hoc ẽt dic ꝙ duo teſtes pnt repꝛobare cẽtũ qꝛ ñ ↄcurrũt ſuꝑ eodẽ:ſed iſti duo ſoli deponũt ſuꝑ indignitate il loꝝ cẽiũ:ad hoc.c.lʒ.⁊ qð ibi nõ. de pba. (Si vo teſles ꝑ oĩa ſũt eq̃les uel ſimpłꝛ uł facta ↄpẽ ſatiõe excedẽtiũ ⁊ exceſſoꝝ:dicit gl.tũc ferẽdã ſẽ rẽtiã ꝓ reo:niſi ĩ caſibꝰexceptiſ ⁊ ſi nenteꝛ eẽt re us diuideda eſt res nel grauficet iudex cui uult ſi res eſt indiuiſibił uel forte diuidat̃ ¶Lu dic ut dixi in. c. ʒ de ꝓba.pꝰglo.ubi nide. Mec proce dũt qñ teſtes ↄtrarij diꝛecti ſuꝑ eodẽ aꝛticulo iĩ ducti fner̃t. Sʒ ẽ dubiũ qͥd ſi fo inducant᷑ teſtes ad ꝓbanduʒ indirecte ↄtrariũ ut in caſu.c.ex te nore j. eo glo.in fi.qᷓ hic cõgruennꝰ extedi cõ cludit idẽ dicendũ qðᷣ.S nt hẽat᷑ reſpecrus ad di gnitatẽ ⁊ multitudinẽ: ⁊ ubi oĩa ſũt ꝑia ſtat᷑ poti ns pᷣmis:qꝛ pſumi᷑ potiꝰſubornatio in ſecũdis qð ẽ nalde notandũ. Sʒ glo.multnʒ nõbil in.c. cleꝛici.lxxxi.di.ur̃ ſenti? oppoſuũ:dicit ꝙ ſi duo clerici deponũt me cõmiſiſſe fornicationeʒ certa die:⁊ tot laici dũt me ſuiſſe cũ eis tota illa die pᷣ ponẽdi ſũt laici qꝛ ſtãt ꝓ eo.⁊ ſic ult ꝙ ꝓbãtes ĩ direcie pᷣfeꝛant᷑ ſi ſtãt ꝓ eo:lʒ alij ſint idoneioꝛes ut ſint cleꝛici ꝛeſpectu laicoꝝ.ſʒ cꝛedo illã glo.ꝓ cedẽ cũ duplici limitatõe.pꝰqñ modicꝰẽ exceſſus in teſtibꝰacioꝛis.fo qn fuer̃t ꝓducti an publica tionẽ alioꝝ teſtiũ:iũc eni ceſſat pᷣſumptio ſuboꝛ nationis ſaꝑ qᷓ ſe füdat hex glo ntile ẽ ergo pro Qncere plimos teſtes. ¶Menio nuc ad faʒ pté Kum a nobis. principalẽ glo.qͥd ſi reſtes ↄtꝛadicũt inſto:glo. diſtinguit: iu in ucroqʒ mẽbro gl. uide e 9a- ꝑ Inno. i. c. cñ YJo. de fi. inſtꝛu. ? ibi dicã E 2 ultia ꝑre gl.qᷓrit.qͥd ſi duo eandẽ peiũt i uxoꝛẽ ⁊ quałꝛ ꝓbãt.⁊ rũde ut ĩ ea hẽs.hec que ſtio ꝛariſſime ↄtingit qꝛ fere ſẽꝑ dãda ẽ dra int᷑ ꝓbatoes:nec plʒ deciſio glo.qꝛ poſſent ↄtinge? ci qͥ nõ ẽ maritꝰ:ut qꝛ poſtea ↄtraxit Iʒ ꝓbari ñ poſſit aꝛ.l.duo ſũt.ff.de teſta.tu.⁊ nide ð hac ꝗᷓ ſtiõe ꝑ Inno. ſuꝑ Nica ðᷣ ſpõ.duo ubi int᷑ ccta dicit ſniaʒ differendaʒ donec de anriori tpᷣe pro bet.⁊ hec opi.ſecurioꝛ ẽ:⁊ fac̃.c.gꝛaue.xi.q.iij. 2 ↄpellet᷑ hoc cãu mulier ↄtinere nõ ſine cã:nec caret culpa i hẽdo cũ duobꝰ.ar.i.c.qm ut lite ñ ↄte.F ſi aũt. Glo.ultia qᷓrit an auctoriias te ſtiũ indifferent pᷣfeꝛenda ſit nũero:⁊ dicit ꝙ nõ ſz tũc im qn in modico excedit. Hoſi.dicit gl. in boc eẽ ↄtꝛa tex.qͥ diẽ ad młiundinẽ nõ ꝛeſpi ciẽdũ:ſʒ auct᷑eʒ multitudini pᷣfeꝛẽdaʒ nã põt eſſe fſm eũ ꝙ centũ uiles et ribaldi eẽnt ꝓ una ꝑte = duo hoeſti uiri ꝓ alia qbꝰſtaret᷑:et boc plus plʒ. iudex ergo totũ aꝛbitrabi. Mec ob iura a lata in glo. dico eni ꝙ loquunt᷑ i habẽtbꝰius eligen di q non pᷣſumunt᷑ niles:lʒ a ij poſſent eẽ dignio res etate dignitate ſcia ułordibꝰ. Adde ad pre dicta qð nõ. Inn.i. c. ſupeꝛ eo de ꝛenũ.nbi dĩ plus cꝛedit᷑ duobꝰ teſtib affirmãtibꝰq; centuʒ ne gãnbꝰ. ſʒ intellige q negatiua non ẽ ꝛcſtricia et coartata ꝓnt nõ.in.c.bone de ee. vbi de hoc. Wω Laſus: Ad ꝓp Am litteris.da vedime ta electi laici ẽt feie adminunt᷑.adde et teſtes de auditu z fama ſufficicẽter nõ ꝓbãt.pri mo põit ꝙ ꝓbaneit teſtes õ clectũ.fſo ꝓſequit᷑ aꝛticulũ bigãie ibi qꝛ vo.t᷑tio põit penã aꝛchipᷣſ biteꝛi ⁊ ſacriſte ibi aꝛchipᷣſbiteroꝝ. ¶ Mõ. peq; eleciꝰ? ↄfirmatꝰ appellat ſimpłꝛ electus.ꝙ. n. iſte fuiſſʒ ↄfirmatꝰcolligit᷑ ex eo ꝙ. j. ſtatuit reꝛminꝰ ad ↄſecrationẽ ꝛecipiẽdã:⁊ ſi ſuccũbit ammonet C . a pᷣlatõe:ad idẽ.c.tuã de his qᷓ fi. a plla. fo ꝙ mulieres admittunr̃ ad teſtioniũ cuz agit ð̊ irregularitate clerici. Idẽ ſi agit ð crie ciuilꝛ ut in c. quoniẽs. 5. e. ſecꝰſi ageꝛet᷑ crialꝛ ut in. c. foꝛꝰ.j.ð.vV. ſig et dic ut ibi. 6. ftio indicẽ eccłaſticũ poſſe excõicaꝛe oẽs cuiuſcũqʒ ↄditio nis ipediẽtes teſtes ꝓduci coraʒ ſe.põt ẽt cõpel ler̃ ipſos laicos ſubtrabentes ſe a teſtionio.j. ti. ꝓx.ꝑ totũ.et ſic ẽ caſus in quo iudex eccliaſticꝰ exercet inriſditioneʒ in laicos:ſʒ laicꝰ iudex non exercet iuriſditionem in clericos caſu pᷣmiſſo: in. c. qqᷓ;.xiiij.q.ij.et.xi. q. i. teſtioniuʒ. 15. purgationẽ poſſe iudici nõ ſolũ in cã delicii ſed ẽt ſuꝑ irreglłaritate ꝓuẽiẽte ex ðᷣfecin ſine aliq* delicto. fac̃.c.accedens de pur.cano. Möõ. ꝙ; electꝰ ĩ epʒ et ↄfirmatꝰneceſſaꝛio nõ ſe purgat ꝑ epos 'oſiles electos. faẽ̃ c.cũ i innẽrute ð puꝛ. ca. ¶ Mõ. ibi a platõe zc. ꝙ electꝰ pfumei non dũ pſecꝛat⸗ põt dici platꝰlicʒ aabel ñ nocet᷑ epᷣs de ancfe et uſu pal.niſi. Mõ. ꝙ ẽt pᷣncipaliores 8 eccła ñ pnt ipũe ſcribẽ lr̃aſ ſub.noie.c.iſcio.c. – higrti iwk Nein nlins les 39 ſirtot bbiniung 9 zu ſbrſ leb /, i⸗ memnvalaniain wu mtigiuuut Med H tidrnd ſe ihatlitn hiit nani trßͤtitfp in niuid anm minulſi ſilo Arz avwe ite ertiibeti tſen Penocqftan Aiidten 3 wetjn Fegn Wpikhlntinitünnnted i Nucitl ati ſrln⸗ dfriren iltniss irkrnsetſlie itanfidrithin minzee⸗ 1 taſtänmmini fhwrgimig, tiſat nintin in ſe an e t⸗ ni n. hurth gin adi eau wane ltuen Nchns Leeltt 1ozcimin aute benmnſin guntna luci oen wer — i K i Mian ol *R rbufri a e ginite⸗ 1. ſgiin e ſel l n⸗ 1 ütn . aain 9 I n ga do n g bam ibhitipe rwn ſammialußt ipſir ri en ſes en onimn ly inbi Iitmn oà Sie Imwemitſ9 õä b/Fim g, ginnnir tre ,emrni 7ret otfoene. Im ſiytopjia Qilo:d, Anlitens ue 1n Cci lici a fce dntinvni adde Landin 1 fumnn ſofticeter dd 5d Pdmnin 1ies) (rri o nit ngir hicn iid ngnu unßt ride dinehihſneror. .N Nrmmd Mei incheens gniſt uwae licrt Aumi Wn nnia hiinnänen deadi mdebe in 4 1 mietts Aninoni md ieſfonin en Aera Teſgl aiee golanitane ic Niſi e zelel er giͤunt 4 3 1 ncronis er gc f 5 5 g d Nen b nn litei wſe rolcar ois oſcuc ⸗ g cora de dr d ſediates leſtes e os lich i bennsſea iſiſſt 1 ad idẽ. c. quanto de bis qᷓ fi. a pla.? nõ. tales ſu ſpendeẽdos. ¶Mõ. uluio ibi donec ꝙ ſuſpẽſus aucte pape nõ reſtituit᷑ ꝑ inferiorẽ:⁊ ſic vr̃ alið in excoicarõe:ut in. c. nuper de ſen.ex.ſʒ in in ſu ſpeſiõe nide glo.ſingularẽ in cle.i.de bere.in vᷣ bo excõicatis:ꝗᷓ nult ꝙ aut ſuſpẽſio lata aucte in ris bʒ tminũ ãnexũ:æ nõ relaxat ꝑ inferiorẽ ne fruſtꝛet᷑ ipſiꝰ effectꝰ:æ in hoc cãu itelligo glo.nõ bilẽ in. c. cupiẽtes. S. cetreꝝ in.V. ſuſpẽſos ð ele. li. Vi. Aut nõ hʒ tpᷣs ðterminatũ ⁊ ſi ſuꝑioꝛ ſibi refuanit abſolutionẽ idẽ dicenduʒ: ut h ⁊ in. d. .c.nuꝑ:ant ñ repuauit ⁊ põt ar.illiꝰ.c.nnꝑ:ſic di ſtinguitꝛglo. illa:q̃ q cõit᷑ approbet᷑ mihi ñ plʒ: ſz diſtiguo ſic:ꝙ aut ſuſpẽſio fit in penã:aut ꝓp ter ↄtũaciã.pꝰcaſu inferior nõ põt ſuſpẽſionẽ re laxaꝛe:qꝛ nõ dʒ remitteꝛe penã iflictã anct᷑e iuꝛ. ar. ij. q. ij. F. nõndũ:niſi forte nellʒ diſpẽſare ĩ ca ſibꝰſibi ↄcefſis iux mãʒ.c.at ſi clerici..de adul terijs ðᷣ indi. Mec ob.c.nuꝑ qꝛ loqᷣt᷑ in excõica tõe qꝗᷓ nõ ẽ pena ſʒ medicia nec ẽ ꝑpetua:ſʒ fert quẽadmõʒ ſub ↄditõe tacita dõec ſatiſfeceꝛit.vñ eps relaxãdo cũ ſatiſfactõe nil noni fac ſʒ potiꝰ ius cõe exeqᷣt:ſʒ in caſu nr̃o remitteret penam:et ꝑia ſt quẽ ſuſpendẽ ꝓpt᷑ delictũ ꝑpetuo nel ſim plicit᷑:ut.l.f̃uus.C. de pẽis nõ. Inno.i.c.ex lſꝛiſ ð ↄſti.⁊ hoc caſu bñ militat rõ glo.in.d.c.cupi tes.ſi vo fnit fẽa ſuſpẽſio ꝓpt᷑ ↄtũaciã:tẽ ꝓce deret eqpatio ad excõicationeʒ: ut in.d.c.ex lꝛis facit ꝓ hac dꝛia qdᷣ nõ. Inno.in.c.i.ð exceſ.pla ꝑ boc dico Iuno.nõ bñ dicẽ in. c.ij.ð ſoluti.q ſimplꝛ ſentit idẽ eẽ in ſuſpẽſiõe qð in excõicatõe 2z hoc nõ.⁊ itelligo inferiorẽ ĩ caſibꝰ pᷣdictis poſ ſe qñ excõicatio nel ſuſpẽſio eſt lara a canone:ſe cꝰ ſi ab hoie ar.c.cũ ab ecclłiaꝝ de offi.or.nõ. Jo. an. in c.ex frequẽtibꝰ de inſti.⁊ archi.xvij. di. in ſũma ¶¶ Oo. ð hoc ⁊ Z tex.vr eiʒ ; alr ⁊ acriꝰdebuiſſẽt iſti falſarij pũiri:ut in.c.ad falſaꝛi oꝝ de cri. fal. ? i. c.ad audtẽtiã. ¶ So. doct.aꝑ te nõ tãgũt ſʒ dñt iſtos nõ fuiſſe ſuſpenſos ipſo fẽo rõe hꝰfalſitatis ſʒ ſuſpẽdẽdos pᷣus æ poſtea ðnũtiãdos:et fit hec ſuſpẽſio aucte pape alꝛ fiẽi nõ debniſſet cũ ad hoc non fuit actũ de hoc de or.cognit.c.ij.ſjʒ papa punit cria uncũq; clarue rint.xiiij.q.iij.ecce.uel dicendũ nt nõ.in.c.ij.de ꝓfeſ.⁊.c.ꝑ inqſitionẽ ð ele.ita dñt Hoſ.æ Jo. an. Sʒ tu dic latiꝰ? foꝛmaliꝰ:ant eim falſanit qͥs las pape ⁊ bʒ locũ pena.c.ad falſarioꝝ:aut litte 2as alterius principis inferioris et ꝓcedit.c. ad audiẽtiã:aut capituli aut alteꝛi plati:et ſic pꝛoce dit ꝙ b̊ dr:pnto tñ ꝙ hoc caſu pena ſit arbitta ria cũ hec pena ſuſpẽſiõis nõ fuerit oꝛdinarie in poſua cũ nõ agẽt᷑ ad hoc:uñ puto ꝙ ſʒ q̃litatẽ plati aut capituli cſigillũ nel lie falſant ⁊ Fʒ q̃li tatẽ negocij in quo falſitas cõmitti index aꝛbi trabit᷑ penã: ar.c.oli de Eep.⁊ de offi. deleg. cum oli tertio nbi ipõit᷑ alia pena ꝙᷓ; ↄtineat᷑ h.⁊ niðᷣ bonũ tex.in.c.ſi eps.l.qi.nbi falſanti cartã ipo nit᷑ depoſitõis pena. ¶ Menio ad gloſ.æ pꝰ col ligit teſtioniũ de auditn cũ fama plene nõ ꝓba re allt in Oꝛiũ.c. pterea. S. e. z. c. dixit. xxxij. q. i. Lam litteris. 2 ſoli rnidet ad.c.dixit.dic clariꝰ colligẽdo dẽa doc. ꝙ qnʒ actꝰ ſubijcit ſeſui auditꝰ: ⁊ tẽ̃ ualʒ ie ſtioninʒ ð audiin ꝓpo in.c.ij.de ↄſue.ſʒ ð andi tu alieno ſecꝰ:ita loqt᷑ H. nã talis nõ eẽt ꝓprie te ſtis: ut nõ glo.in.l.in ſũma. ff. de aqua plu. aꝛ. ẽ rõ qꝛ teſtis dʒ deponẽ ðᷣ eo qð geſtũ ẽ ł dicinʒ in pntia ſua:nt in.c.teſtes.iij.q.ix.ad. c. pteꝛea dic ꝙ ibi loqr᷑ nõ de auditu alieno ſʒ ꝓprio : ut qꝛ audierũt illos ↄmiſcẽtes ten ui ꝑiere diſtãtes de intellectu illiꝰ. c. dic ur ibi plene nõ. An ãt fama cũ teſte idoneo faciat plenã ꝓbationẽ: pu tat h Go. quod ſic alla. iiij.q.iij. c.ſepe tu dic ut larꝰ dixi i.c ueniẽs S. e.æ geneꝛalr ꝑ quẽ ſenſum dʒ teſtis deponẽ:dic ut nõ.in.d.c.ij.de conſue.⁊ in. c. cũ cãʒ.j.e.(¶ Op. uẽ ꝙ cũ ꝓ actor̃ fuiſet H teſtes ſingulares. debuit ſibi deferri iuꝛamen tũ in ſupplemẽtũ ꝓbatõnis:cũ ad bhoc unꝰteſtis nel alia pᷣſũptio ſufficiat.j.de iureiuꝛã.c.ſi.So. glo.ij.ꝙ Sriũ ꝓcedit in cã cimili nõ ãt ĩ criali ẽt ciuili᷑ mota ut ſ̊ ꝙ bn nõbis. HMoſt.dic glo.ne rã ſi ageret᷑ cim łꝛ ad pecunie ↄdenatione:⁊ rẽit tit ad dẽj.c.fi. Jo. an.pꝰ Abbatẽ diẽ idẽ indici um eẽ in utroqʒ caſu.ſ.ſine cã ſit mere ciuił ſine crial:nã in ciuili defert iuramẽtũ ei qͥ meliꝰcꝛdt Vitatẽ ſcire:ita hic cũ nẽo aliꝰpſũat᷑ meliꝰ ſciꝛ ꝙᷓ; iſte electꝰ an Sxit cũ uidna io ſibi fuit delatũ: iu ramẽtũ vo purgatiõis adiũgũt ꝑꝑ infamiã. ZLu uide de.hac.q.lanꝰ Har.in.l.maritꝰ.ff. de q̃o ni. ⁊ in.l.iij.ff.de iureiur.⁊ in.l.eũ.qͥ. S.i popłaʒ ribꝰ.e.ti.dicã plene in.d.c.fi.an ⁊ qñ in cã cria li cꝛiałꝛ uel ciuilꝛ mota ſit deferẽdũ iuramẽtũ in ſupplemẽtũ ꝓbationis.¶ Blo. in vYbo ſoli qᷓꝛit qr iſti teſtes dnir ſoli cũ nõ ſu de ſubã ꝙ ſint ſo ciati.⁊ ſatiſ ẽ ꝙ ſint plłes nũeꝛo.iiij.q.iij.ubi nu merꝰz. c.uẽrabił.j. e. Gl. meru Srij ur arbitroꝛ expõit ſoli.i.ſingulares ⁊ dic ſingulares quia ñ erat cõteſtes:ut in.c.cũ dilecti de elec.depõebãt eni ſimpł: ſẽ diueꝛſis factis. Alij intelligũt ꝙ di cunt᷑ ſoli qñ ſine adiectõe cãe teſtioniũ fert:et ꝓ hoc nið tex.bõuʒ cũ glo.iiij.q.iij.ſola.⁊ ntraqʒ expolitio ẽ bõa.¶ Muero text. diẽ ꝙ iſti teſtes erãt ſoli uel tales ꝙ n debur̃t admitti:q;do dniꝛ tales gloſ.in vᷣbo tales expõit tales.i.crio ſi uel male fame. ꝓ boc ᷣm Inno.ꝙ lʒ tales ñ replłã tur ab excipiẽdo.repellunt᷑ tñ a teſtionio ẽt ſuꝑ exceptiõe:qꝙ nõ.Alij m odicẽtes ꝙ ſiẽ admiuũ tur ad excipiẽdũ ita ad exceptionẽ ꝓbãdãa crioſi admitti debent.ᷣ ãt dñt iſtos fuiſſe repulſos:qꝛ ↄſpiratores uel inimici nel aduerſarij in hac cã fuert.pᷣmũ diciũ tñ plʒ Inno.⁊ ẽ viꝰ Dic ergo ꝙ aut qrit᷑ nũq̃d crioſus adminat ad ꝓbãdum excepiionẽ cris ⁊ dicẽdũ ẽ ꝙ ſic:qꝛ nõ ꝓdeſſet exciꝑe niſi admiueret᷑ ad ꝓbãdũ exceptionẽ: ut in.c.cũ int᷑ de excep.ſed dʒ ꝓbare ꝑ teſtes idone os nõ niles:qꝛ regnlarit᷑ teſtes dñit eẽ idonei.S. .c.i.¶ Rarõ diuerſitatis ẽ qꝛ crioſus admittit ad excipiẽdũ ⁊ ñ ad deponẽdũ ſuꝑ exceproe:qꝛ pꝛio caſu ſe defendit:ſed teſtificando ſecus:non enim debet credi uilibus. ij. q. vij non potelt. ¶ Moia gloſam in nerbo ſiue laicos. et dit de m. ut dixi in. c. g cetero ⁊ in. c.qm.S. e. ?.ꝗ. de accn.c cũ.p. M pꝛacticã gl ultie 2 eã te ne ſʒ aliter ſenſerit hic hoſti. Jo. an.ſeqt glo.ut nõ credat᷑ teſtioꝰ ſingularibꝰ:ſʒ oʒ deponãt ðᷣ oↄſcia capituli ꝑ mõʒ h traditũ.⁊ nide nõ.i.c.ver tio loco de ꝓba. Et nõ. finẽ glo. ĩ q;tũ dicit q; iſti pnniũt̃᷑ taq;ᷓ falſarij: ergo ſola pena ſuſpẽſio nis ñ ur̃ pena oꝛdiaria ⁊ ↄdigna: ar.l.i.i fi.ff. ð fal. ? facit ad ea qͥ dixi ĩ tex. ¶ Ex glo op. z nẽ ꝙ ex quo teſtionia h̊ fuerũt publicata: ut colli git᷑ ex pꝛicipio:nõ debnerũt teſtes iteꝝ recipi ut i. c. frnitatiſ.S.eo. So. ᷣm Inn. b fueẽt teſtes re cepti ſuꝑ alijs articuł.nã ſr̃ irreglłaꝛitate ñ fueꝛt teſtes recepti. ad h. c. cãʒ. S. e. ?⁊ ð mã dic ut dixi gñalit ĩ.d. c. frnitatis:dic ut ibi. Mic Caſus: In cauſa Bm olim. liberali ↄtuma cẽ ẽt lite nõ ↄte.teſtes recipi pnñt.h.d. Em cõeʒ ⁊ nõbilẽ lee¶ Dꝛia ps ðᷣciſe narrat fẽʒ fa ibi mãdamꝰ:dat indices qbꝰ cõmittit recepti onẽ teſtiũ ⁊ ꝓnidet qͥd ꝑ eoſ agẽdũ reo ↄtũace. Nõ pꝰ ꝙ ĩ cã liberali.ſ.cum agit᷑ de ſtain eccłe põt iternenire ꝓcurator ex ꝑte actoꝛis ⁊ rei. Mõ fo ꝙ lis ẽ ↄteſtanda cũ agit᷑ de ſiatu eccłe data phtia utriuſqʒ ꝑtis. ¶ Mõ. tertio ꝙ teſies de necitate ii ſũt deducẽdi de lõgiquo ad pntiã indicis ſʒ pñt recipi ĩ eoꝝ loco. ðᷣ quo nið qð di cã i.c.cũ cãʒ.j.e¶¶ Mõ.archiepʒ poſſe litigar ꝑſonalit᷑:⁊ ſic ñ aꝛtat cõſtituẽ ꝓcuratoꝛc.ad idẽ .C.· fi⸗de iura cal.nide qð le.⁊ nõ. ĩ.c.fi.vV.q.iij. 5. ꝙ ad ſñiã. ſ. audiẽdã citant᷑ ꝑres pẽpio rie:nõ ergo ſufficit una citatio. ſecꝰ i cãis ſũma rijs. uide tex. cũ glo.in cle.ſepe de ner.ſig.iĩ ner bo pemptoꝛie:⁊ qð nõ. ĩ c.ↄſuluit de offi. dele. Mõ. ꝙ delegarꝰ datꝰ ad cãʒ iſtruẽdã põr cita re ad ſniã audiẽdã ĩ remiſſiõe cãe: ſʒ hᷣ fuit expſ ſe dem. quid ãt ſi papa nil dixiſſʒ: uide Inn. ĩ. c. fi. de accu. ubi uẽ ↄcindere ꝙ idẽ Glo.i. ponit caſum ſialẽ ut ĩ ea pʒ. Hoſt. ponit alio mõ ⁊ ſic. Macãte ecchia nionẽſi archiepᷣs cartuariẽſis no lebat cõcedere bnficia nacãtia ſpectãtia ad colla tionẽ epi nionẽf: ⁊æ pntatoſ iſtitnẽ ⁊ cuſtodiã na cãtiũ eccłaꝝ bẽe ſiẽ i illis ꝑtibꝰmoꝛis c.ſone ulłt dicẽ ꝙ archiepᷣs bʒ oĩa. S. dẽa iura i dioceſibus ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ ſede nacãte. archidiaconus nioneñ:ſe oppoſuit dicens q; nec illa ecclia ſibi ſubeẽ debebat. ĩmo erat ſcdᷣs archiepal ⁊ perat oĩbꝰecchijs uallie iu? merropolitico. Itẽ ꝙ pᷣdic ta ecckia ſẽꝑ fuit libera a pdicta fuitute:? ꝙ ipe archidiaconꝰ hoc iure fuerat nſus ab antiquo ipſa uacãte ſede: q̃ᷓre nõ ad archiepʒʒ ſʒ ad ipſum ſpectabãt pᷣdicta.⁊ ꝑ hũc mõʒ legẽdi dic iſtã de cꝛe. planã. Itẽ ſʒ eũ põt eẽ ꝙ archidiaconꝰaſſeẽ bat ꝙ nacãte eccła nionẽf. ſpectabat ad ipſũ cu ſtodia epᷣatꝰ æ eccłaꝝ ſuaꝝ:⁊ ꝙ hẽbat iuriſditio nẽ epᷣalẽ in oĩbꝰexercẽ ĩ quoꝝ poſſeſſione ſe foꝛ te dicebat.ſʒ archiepᷣs aſſerebat ↄriũ dicẽs hec oĩa ad ſe nõ ad archidiaconux ꝑrinẽ ⁊ poſſeſſio nẽ illoꝝ hꝛe:⁊ ſic erãt uteꝛqʒ qᷓſi reꝰ? actor ⁊ q̃ſi ¶ De teſtibus. — pa in foꝛma ĩqſitõis ꝓcedi. æ diẽ ſʒ hoc planaʒ ocretalẽ ⁊c᷑.qua⁊ ſic diẽ Moſti.uidebii ſian ĩ pꝰ Srio ¶ p.⁊ nẽ ꝙ iſte aꝛchidiaeonꝰ ñ debue rit admitti ad agẽdũ ꝓ iuribeccłie ſine manda to epi ⁊ capituli: ut in.c.i.de ꝓcu. Hl. ij. ſoluit fatẽdo ↄriũ:qꝙ foꝛte hãc excepnionẽ ꝛe fuat h pa pa õ archidiaconuʒ.ſjy hoc nõ pʒ glo. dicens ꝙ iſtud ẽ ſpãle cũ ꝑticulaꝛis ð eccła ꝓſequit᷑ ininiã eccłe ne trahat᷑ ad peiorẽ ſtatũ ⁊c.ut in glo.allł. in Zriñ.l. ſi s hac lege.O. quotiens.ff.qͥ.⁊ a qᷣ ma. libe.n fi.ubi vVvo agit unꝰex patꝛis ut libei tus ĩgꝛat reuocet᷑ in fuitntẽ ſine mãdato alioꝝ: glo. nõ ſoluit: ſʒ ſolo ẽ qꝛ h agit de libeꝛtaie ibi de puitute. Itẽ cã ibi ẽ cõis ui ſingulł hic nt col legio:⁊ iõ includit h̊ glo ꝙ defect mandati non poterit ̊ oppõi ↄ archidiaconũ:iʒ ð alia excep tõne dʒ tex intelligi. Aduerte lanꝰet clari colli gẽdo dẽa Inno. et alioꝝ: dico ꝙ iſte tex. põt in telligi dupłꝛ. ſ ꝙ iſta eccła nioneſis. nacabat fᷣo ꝙ iſte eps ninebat. fʒ pmũ intelleciũ oʒ itelligeꝛ ſʒ lec.Ho.ð qᷓ gᷓ ꝙ aꝛchidiaconꝰagebat h̊ pᷣnci pał: ꝓ ſuo intereſſe ꝓpᷣo:q; dicebat bec inꝛa ꝑ tinẽ ad eũ ſede nacãte:et ius eccłe deducebat in quãdã ↄſeqᷓntiã. et ſic nõ obſtat ðfectꝰ mãdati ec cleſie cũ nõ agẽt pncipalit᷑ pꝛo ei inribꝰ:nec ob ſtabat nacatio eccłie rõe pᷣdẽa:qꝛ nõ deducebat inra eccłe in iudiciũ ſjy ꝓpa ipᷣi archidiaconatꝰ. Si ãt noluiſſet aꝛchidiaconꝰ agẽ pꝛo eccłia:non fuiſſʒ admiſſus ſz oẽs ſaltẽ illa rõe qᷓre nacabat eccła ut ĩ.c i.ne ſe.ua. Item qꝛ illo rᷣe non põ dici platꝰnegligẽs ar.c.qꝛ diuerſitatẽ de ↄceſſi. pᷣben. neqʒ ex dilatiõe ĩmineꝛet ecclie ꝑiculuʒ cũ ſede uacãte nõ currat pᷣſcriptio ut in.c.i.⁊ in.c. ð quaꝛta ð pᷣſcrip.niſi forte uelles dicer̃ ꝙ papa ex officio nolẽs occurꝛẽ pᷣiudicio ſaltẽ fẽo ipſi ecclie uionen. ne inteꝛi ſede nacante archieps ex erceret illa iura noluit ↄmintẽ negociũ ꝑ niã iqᷓ ſitõis ↄfidens de ſolertia archidiaconi ꝗᷓ fuerat actoꝛ ĩ ðferẽdo negociũ ad papã: ſicẽ eiʒ pᷣlato ñ naléte ex aliq̃ cã agẽ papa pronidet ecclie ex of ficio:ut in.c cuʒ neniſſẽt in fi.de inſti.ira potuit eccłia nacãte:cũ ꝑia ſint inutilẽ pᷣlatũ ⁊ nullũ ha bere:ut ĩ.c.ij. ð̊ tranſſa.pla.⁊ ſic limita dca doc. H. faẽ ad hũc itellecinʒ qð.j.dicam. Si qt nis in telligẽ ꝙ hic epᷣs niuebat ſʒ aliũ intellecrũ:⁊ tũc põt tex hr̃e triplicẽ intelleciũ.pᷣmꝰẽ ille Hoſtiẽ. ꝙ archidiaconus agebat hᷣ pro iurib pꝛoprijs iʒ ĩ ↄnñnã alłaret iura eccleſie:dicebat eã ee libe 2 ? ſilet Zriũ põt.n.agẽ ꝓ iuribꝰinꝛ dignitatis ſine mandato epi ⁊ capituli ar.i.d.c.cũ uẽiſſent ⁊ in.c.ſe de dila.cũ ſi.iſte intellectꝰ lIʒ planus ſit nõ tñ multũ ↄgꝛnit he:q diẽ ꝙ eꝛat ↄtẽtõ ſupeꝛ ſtatu eccłe vionenf.et ſic ſtat eccłe pᷣncpalꝛ duce bat᷑ in iudiciũ ſo põt itelligi ꝙ pᷣncipał qõ erat de ſtain eccłe ut lr̃a ſonat ⁊ intelligit glo.pꝛia ꝗᷓ põit ſatis aꝑiũ caſũ ad tex.⁊ tũc dic ꝙ papa ex officio ↄmiſit ĩqſitionẽ. vñ archidiaconꝰ ni age bat hic tanqᷓ; actoꝛ:ſj ꝓſeqbat᷑ iqſitionẽ ↄmiſſã ꝑ papã.et hãc lec.ſentit Inno.erꝓ hoc facit ſʒ eũ ꝙ fert h ſnia liie nõ ↄi.ut colligit h ex iex. brttei enis wnrin n A huinl ſaun iͦngliu 4 ſiuulli ſn w / ſun mluli il , “D . nullt , Nucinina pN pnici r grind han nztiunuin wtnk⸗ Pii iunin liu etn ſustt u iigitnen iefllcl luratiniahe Pwobinnntridmnürtirs idteſeg , wnd ur Umnausegedisatidun Tdddäiwdantnitiamn WenGhatl hi NAthsir rtidnia eliguiguntmneniglie utouprninici rtsſben ugtfiiiir in ftüittittinnt 4 Anctſiinit e 4 1bintndbo neno eociz Wimg Ie 4 la te en ſege acileg ing nte deſnin S Nie ſencplu in hii⸗ egir Miit owa nb irn bar oudadlr i-, ii tunn ak nutai Spi,unm, ibcn, Gwan Fanmiſiu /ts ſili niſtnuthir riciurſeu Nnibe npor hr eglgisan 0eniineoe eeſt. gandlunde ininen eallepioltoz i cir nö ra pfcnpto in dain. ni baid Niſont velesdict Gn ovolesoceurd Pocieid eſid NN õ Aa urn votOine Ngodd ens N Gctn nidiiuan iüftenn dicilo etden d Aiſtihſn N endatde Mã5 ob. ſi dicat᷑ hoc nõ ↄuẽire le q̃ diẽ aꝛchidi aconũ poſſe ex cã ltima repelli abiagendo et ſic pſuppoit ꝙ erat actor cẽ hic reqꝛit li. ote. ſaltẽ data ꝑtiũ pntia: ergo nõ ꝓcedebat᷑ ꝑ uiã ĩ q̃ſuiõis cuʒ tẽ nõ ſit cũ quo lis ↄteſtet᷑ ut li.non ↄte.qm. S. ſt ⁊? alij: Nr archidiaconꝰ ↄſtituit ꝓ cuꝛatorẽ ꝙ nõ eẽt ſi ꝓcederet᷑ ex iudicis officio nã ut elegant᷑ dicit Inn. nõ repugnat᷑ iuri ut ꝓ motor iquiſitõis poſſit ꝛepelli ab inqſitõe ĩ.c.cũ dil crꝰde accu.nʒ ꝙ ↄſtituit ꝓcuꝛatorẽ et ꝙ cuʒ eo li.ↄteſ. fiat maxie ſi agit de iure alicui dando nel creſcẽdo ſecꝰubi ageret᷑ de crie. Iè ſecꝰ nbi papa ex offo ſuo ꝓcedit.intellige ſꝑ ſine ꝓmotoꝛ iquiſuõis:qꝙ bñ nõbis:iſte in itellectꝰlʒ ſit neruſ in ſe non in iudicio meo ↄgruit huic he q dicit archidiacõuʒ ꝓpoſuiſſe qõeʒ ſe ſtatu illiꝰ eccleſie Irẽ bᷣ ꝛepelli᷑ ab agedo no tiñ ab iqſuone ꝓmo nẽda er nulluʒ Vbuʒ ẽ ĩ ex. ſapiẽs inqſitione æc. Jõ daĩ tui intellectꝰ? nõbilior ꝙꝙ archidiaconꝰ directa uia agebat.h̊ S aꝛchiepʒ ſr̃ ſtatu eccle:et admucti dʒ et ſine mãdato ſm Inn. qꝛ eps erat negliges ⁊ hac piatẽ agẽdi hʒ qiber ꝑticularis de eccła et õdiceẽtibꝰepo ⁊ alijs.xii.q.ij.non lice at de re.eccle.n alie.ſi qͥs pſoitoꝝ nec eꝛit iſte ꝓ cuꝛator ſm Inn. ſed ꝓcurãs:ſic ſi pꝛ ageret ꝓ filio. ↄuicii ãc negligẽtia epᷣi hoc ipſo ꝙ nõ pro ſeqt ius eccłe ſue ſm Inno. nel pmittet de hoc ſũmaria ↄgnitio ym eũ ł fᷣm hoſt. qꝛ teꝛ moitus ab archidiacono ipm ius eccle ꝓſequi no cuꝛat cdicit tñ in alia gl.ꝙ qᷣcqd dicat᷑ in hoc caſu et ſi milibꝰ euntũ eẽ ut hoc ſignificet. capło anqꝙ; archi diacõus uel aliꝰ admittat᷑ ne poſtea nẽies et alle gãs ignorãtiã ul puaricatione luè ſuſcitare poſ ſu: ⁊æ qꝛ magis idone i talibꝰeligẽdus e.et quia nec eps ir̃ tlibꝰſine cã liuigat:qͥda inñ ur bic itert Inno.hũc intelleciũ nõ admiitut negãtes ꝑiicu larẽ de eccła poſſe agere ꝓ ipſiꝰiuribꝰ ſine man dato ẽt alijs negligernibus. et dnit ꝙ iu:ia ſuꝑins alłata loquũt i ꝛeuocauoe male alienatoꝝ tatum nbi ẽ ſpale:et ex ſpali cã illud ↄceſſũ ẽ ſinguł cle riciſ õ ius cõe. Capła vo qᷓ habẽt.ij.q.vij.qr ꝓ pt ⁊ ſeqntia:lʒ nõ reſtringant᷑ ad reuocationem male alienatoꝝ no iñ dãt clericis ſinglaribꝰ facł tatẽ agedi ſʒ rnũciãdi exceſſus pᷣlatoꝝ.⁊ ad iſtðᷣ .c.dnt intelligendnm ꝙ papa ↄmiſit inqſiuoem ad inſtãcia archidiacõi cum mnlia audiuiſſet de ſtatu eccłe. ⁊ ſic nõ firmado pedeſ traſu h̊ Inn. Sed allo ipᷣin in alio loco ubi aꝑte fiꝛmat peðs tenendo hanc lecta et uꝛ qſi tex.ſ.in.c. dilecii de ma. ⁊ obe.loqt᷑ iñ ibi de capto ⁊ diẽ nõndum ex illo tex. capł, proſeq iura epatus qn eps in pre iu diciũ aliqͥd fac:ct ide intelligedũ tʒ eũ ſi ſit ne gligẽs:ar.xij.q.ij.no liceat.et dic ibi nõ.dignũ ꝙ caplin nõ ſolum appellat pro inribus epaius ſʒ ẽt ſuꝑ eis cãm pꝛoſeqt: et hoc eað rõe qꝛ ſpũa lia et dignitates eccłie ſt cõia et cõit᷑ tenẽtur ab epo er cp tulo:lʒ eps ſit caput.j.ð.v.ſig.cũ cle rici:et q;ꝙ loquat in capiiulo eadẽ roe puto ið in ꝑticularibus: negligẽte ẽt capitulo ſicut enim gapuulũ agit negligeie ét epo ut ibi: ita z? caplło Cam olim. negligente agir ꝑticularis cũ iura capituli öuol nantur ad unũ alijs negligetibꝰ:ar.nõ.in.c. cuʒ nobis. ⁊.c.qꝛ ꝓpter ð elec.⁊ ð his qᷓ fi.a ma.ꝑ. ca c.i. Itẽ ius publicũ ↄſiſtit in ſacris.i.di.ins publicũ:tene eꝛgo hãc ultimã lec.q ẽ ualde nõ.2= eaʒ ſequit᷑ do. an. ̊ zæ do. Card. ⁊ uide Lap.allł. .lij. ubi firmat ꝙ qn ab eccla fuit res ablaia põt ð ea agi ſiẽ ðᷣ re male alieata:qꝛ ſanſ pot dici ma le alienata:ad hoc qð nõ. Inn.i.c.epi de re.ec. nò alie.⁊ ĩ ſpe.i ti.ð reſcrip.pᷣſen..rõne foꝛme v. itẽ qð ĩ reſcripto Itẽ ex pꝛediciis collige ꝙ; ubi pᷣlatꝰ æ caplʒ nõ ſunt negligetes nõ admittit ꝑticłaris ðᷣ ecclia ad ageduʒ ſine madato.ſecus ad defendeduʒ de quo iñ dic ut nõ. ꝑ gl.æ doc. in. c.i.ðᷣ ꝓcura.qð intelligo niſi agat de re male alienata:tunc eni nõ exigeꝛẽ negligeriã pꝛelati et capituli cuʒ indiſtincte det᷑ i iſtis ptas agendi ut :d.c.ſi quis pᷣſbiteꝛoꝝ:⁊.c.nõ liceat.fateoꝛ in ꝙ ſi ↄcurrerẽt ad agẽdũ pᷣfeꝛt̃ platꝰ tanq; idoneoꝛ 2 cuius magis ſpãlr itereſt:ar.ff. ð accu.l. ſi plu res.⁊ i.c.edoceri ðᷣ reſcrip. Ex predictis pores colligẽ an z qn ꝑticłaris ð eccłia admiriamur ad agedũ pro ecclia: æ hẽs claros itellectꝰ bꝰ.c.qui ꝑ alios iuoluunt. ſʒ nũc qᷓrit an in caſibꝰ i quibꝰ admittit᷑ ꝑticłaris ð ecclia ſine mãdato debeat li bellũ ↄficeꝛe noie ꝓprio an ecclie/ Inno. vꝛ Hh nariare i uno loco dicit ꝙ aget noie ꝓprio ⁊ ñ eccłie ſiẽ ĩ popłari actõe ſʒ loquitur ſpecifice qn agit᷑ ꝓ re male alicẽata: ſʒ poſt pn loquiĩ gñalr alijs negligẽtibꝰ diẽ ꝙ libellꝰ ↄcipieĩ noĩe cccle 2 ↄſeqt ꝛeſtoeʒ noie ecclie: ul alr iudicabit ꝓ ec cleſia ſʒ petitõeʒ. ⁊ hec opi.vꝛ tutior ut qlrcũqʒ agat pro iuribꝰ ecclie agat ipſius noie:qð ienet Lap.·i dẽa alt. ex quo eni ancie iuris agit pro ec cleſia dʒ agẽ noie illiꝰ: ſuccedit enim loco totius eccleſie:eꝛgo eodẽ iure ceſebit:ar.c. le ⁊ qð ibi nõ.ð dila. ⁊ pro hoc uide ſpe.in ni. ð̊ ꝓcuratore .F. ij. V. quid ſi:æ qdᷣ ibi nõ.i addi.æ nõ. Inno. in. c. ex Iris de ꝓba. Sʒ nũquid ſnia lata 9 ꝑti cnlarẽ de eccleſia piudtcet eccleſie ut ſic deceteꝛ0 alins non admittatur obſtate exceptõe rei indi. diẽ Innoc. ꝙ ſic ſiẽ ↄtingit in accuſatõibꝰpopu laribus.l.eũ qͥ. J. in popularibus. ff. de inreiur. nide bonã glo.in.c.cũ dilecti de elec.niſi prius fuiſſei puaricatus de quo nide qð plene nõ.in .c. de bis.j.de accuſa.nec ſᷣm doc.ienet᷑ iſte par ticularis ſatiſdare nel defendere eccleſiam ſi re conueniat᷑ cũ hocei ↄcedatur a iure alłs huiꝰ ti more ſepe retrahberet᷑ ab agedo:ar ff. de iudi.l. ij. S. ſed ſi et tenet guil i ſpe. de reconne. F. ij. V. q̃d ſi canonicus ꝙ hoc caſu põt iſte ꝑticularis de eccleſia ↄſtiiuẽ ꝓcuratorẽ.ẽt an li.ↄteſt. Ad pᷣdẽa nide ꝙ ponũt dni de rota deciſi.cccxxxv. ubi dñt mõachũ poſſe agẽ pro abbate capto et incarcerato ut liberet᷑ a carceribꝰet reſtuuat᷑ r̃gi mi abbanie.cũ ei agat pro electide abbatis deo ſue.cum dilecius de reſcrip.cum dilecta. ¶ Jor tius poteꝛit ageꝛe pꝛo iam ↄfirmato et inſtitnto Itẽ aget pro re male alienata nt.s dictũ ẽ fori us aget pro alienaoe pꝑſone ar. xij. q. i. ꝑcipimꝰ facit. c. ex ꝑte de accu.⁊ hẽbit expẽſaſ a moneſte rio.de quo dicẽdũ:ut nõ.i.d.c. ex ꝑte.⁊.c.oliʒ. eo.ti. Nũquid aũt decanꝰ=.c.pnt agere pꝛo ſin gul bnficians ĩ ece la:qni de rota deciſ.ccccxvi. ꝙ nõ qꝛ hoc pᷣlato ſoli ẽ ꝑmiſſũ ð reſcrip.cle.i. 2 de indi.cũ depntati Oo. an. putar boc uexꝝ in q;tũ rãgeret᷑ dũraxat pᷣindiciũ bñficiati: nit pnta qꝛ diſputat᷑ ð titulo uel obnẽtiõibꝰſpũalibꝰ.ſecꝰ ſi tãgeret᷑ pindiciũ ecclłie:ut qꝛ ageret᷑ de poſſeſ ſionibꝰ pᷣdẽaꝝ:iũc eni negligẽtibꝰ canonico ⁊ p lato deberet audiri q̃ibʒ ẽt nicinꝰ de eccla:quia qð deꝑit pbẽde deꝑit eccłe. Anð ſi loquimur ð pbeda ⁊ vnſicijs eccłe cathedrał procedat hoc dẽm do. an.nec.pnto do.ð ro.ſenſiſſe oppoſuũ 2 pro hoc dẽm Inno.i pᷣalle. c. dilecri de ma. z obe.qð.S.recitani. Si vo loqnimuꝛ ð pᷣbẽda ulł bnficijs eccłe iferioris tũc ẽ dubiũ ꝑ nõ.in.c.fi. de ſucceſ.ab ĩteſ.nec de iſtis uẽ ſentire.d.an. ex rõe ſui.ſʒ nihilominꝰ puto ꝙ pᷣlato ⁊ rectoꝛe ne gligenb poterit capitniũ agere. ar. optimũ.d.c. cũ clerici. de v. ſig. æ ꝑ rationẽ Inno.in.d c.di lecti:⁊ poſſet dici ꝙ capitnlo ẽt negligẽte vorẽit agere ẽt particularis de ecela.puta canonicꝰ qꝛ ſuccedit negligente pᷣlato ⁊ capitulo:ut.S dixi.⁊= hoc nõ. ¶ Oo. æ alc S Eaʒ cũ eni lite nõ ↄieſ. teſtes recipi nõ poſſint nec diffinitina mmia ferri. 5 ut li e ñ oteſ.ꝑ totũ male fecir papa mãcãdo Sriũ ⁊ citãdo ad ſñiã audiẽdã So.glo fi.ponẽ do pꝛincipalit᷑ duos intellectꝰ. pꝛio ui dictio ma xĩe poſ ita in tex.ſter pꝛo tin:⁊ tũc eſt ſẽſus ꝙ ſe nes ⁊ ualitudinarij teſtes dũtaxat recipiũ nꝛ ma xie iuẽ̃ formã c.qm frequẽt᷑ in pꝛin. e.ti.nõ ob. qð dicit ð ſñia qꝛ debet itelligi de ſñia interlocu toria.ſ miſſiõis ĩ poſſeſſionẽ. Iẽ põt intelligi r̃a de alijs teſtibꝰ ſed ñ ſuꝑ pꝛicipali ſed ad eſſe ctũ ꝑueniẽdi ad miſſiõeʒ.iſte ĩtellectꝰnõ plʒ Lã nec finalłꝛ nẽ placere gl.lʒ muliũ titubet. tũ qꝛ de nã huiꝰ dictiõis maxie ẽ ni ponat idẽ i alio caſu ut. i. d. c.qm ĩ uer. maxime. Itẽ ĩ ãnᷓ ↄpillaniõe nõ erat nerbũ maxie ſʒ ſimpłꝛ mãdabat᷑ teſtes re cipi nec ad faciẽdã miſſionẽ ſolẽt teſtes recipi. nec ẽ ueriſilłe ꝙ papa f ſernauerit ſibi ſñiã ite o cutoꝛiã. Itẽ hic ſimpłꝛ citat̃ ꝑs ad ſniã andiẽdã ſed appellatõe ſñie iĩtelligit᷑ de diffinitina. Ex bis colligit᷑ ꝙ o ms teſies ĩdifferẽter hic recipiuniuꝛ 2 ſñia diffinirina fert᷑. ad ↄtrariũ vo dicit ponẽ do pm itellecrũ ꝙ hic ponit᷑ caſus ſpalis fanore liberratis:⁊ ̊ lec.nõbiis ẽ ⁊ cõit᷑ tener̃ quã põit bic Tan. plʒ gl. gof.⁊ hoſti.æ ſentit Inn. ⁊ boc iducit peꝛiculũ aiaꝝ ſᷣm hoſti.facit.c.qm.. poꝛ ro ⁊ ſeqnẽ.nut lite nõ ↄte.⁊ cle.diſpendioſam de indi LTertiã lec. ponit Inno. ſm quoſdã ꝙ bic archiepᷣs diffamabat ecchaʒ ſen ipſius ſtatum di cẽdo illã ſibi ſubiectã:igit pᷣfigi hic terminꝰ.j. quẽ ꝓber ins ſuũ.alioqui diffinitine ei pcipierur ne ulteriꝰ iquietz eccłas. C. de ĩge.ma.l. diffama ri. C . bũc ĩtellectũ ⁊ dr ferri diffinitina ĩ qᷓ; i pcipit᷑ ne ulteriꝰ iquietʒ:⁊ ð hac ſñia ⁊ eiꝰeffe cm nið ꝑ Mar. i. l. titia. ff. ð ac. nõ tñ plz Inn. quo ad tex. qꝛ archieps h̊ poſſidebat qr̃᷑ nõ ẽ vi ſile ꝙ diſftamauerit eccłiaʒ. uñ põit qᷓꝛtã lec. ; ̊ fuit pceſſum ꝑ uiã inqſuõis.ut.S. dixi.⁊ ex hac lec.nõbis ſẽꝑ ꝙ cũ iudex ꝓcedit ꝑ uiã inqſitõis interueniẽte actoꝛe ? ꝓmotore inqſuõis fui cuʒ eo lit. ↄt᷑.ſi ẽ pñs:ſic intellige.c.cũ.i.⁊.a.ð ꝛe iu di.⁊=.c.cũ dilectꝰð pur.ca.ſi anteʒ ꝑs eſt ↄtumax ꝓcedit᷑ nõ obſtate defectu pteſtatõis ad ꝛecepiio né teſtiũ ⁊? ad diffinitinã ſniaz. Et uide qðᷣ dicaʒ in. c.cũ clamoꝛ.] Ieo. hec tñ lec. mibi nõ mulitum plz ꝑ 5. dca. ẽ iñ neꝛa ĩ ſe ⁊ nõbił. Et põit Inn. hic aliũ caſũ nõbilẽ in quo procedi põt lite non ↄt᷑.diẽ ei ꝙ ſi aliqs ðᷣ capitulo Sdic̃ alicui ↄira ctui celebrando ꝑ ecchiam audiet poſtmõʒ ageés ad illiꝰrerracratõem corã ſuꝑiore ſine ↄt᷑.⁊ ſine appellatõe: aꝛ. hic. ⁊ in.c.i.de his qᷓ fi.a ma.par. ca.quod bene notabis ⁊c̃. Caſus. Publi X tenore. catis atteſtanõibꝰ falſitas pꝛioꝝ teſtiũ põt indirecte ꝓba ri.ſic cõit᷑ ſũmat Sʒ h ſummatõ ni ↄtinet uſque quaqʒ neꝛitatẽ. ut ex.J. dicendis apꝑebit.iõ ſum mo ſic. Dublicatis atteſtatõibꝰadmitti adueꝛ ſaꝛiꝰad ꝓbandũ oriũ ſi an public ionẽ ſuꝑ hac ꝓbarõe ↄria inſtrui nõ potuit.⁊ ẽ caſus ſinglła ris ſᷣ quẽ paꝝ refert an nelit ꝓbaꝛe oriũ diꝛec te uel indiꝛecte ut.j.patebit:cõis diniſio.fa ibi nos. ¶Hõ ꝙ ſpõſalia ð futuro cũ carnis copu la ſubſequẽni iducũt mẽimoniũ ẽt ad ipediẽdum mr̃imoniũ ⁊ diꝛimẽdũ cũ alia poſtea cõtractum 7 caſus in. c..is qͥ fidẽ de ſoõ.¶ Nõ fo ꝙ ali nd ẽ phẽ mr̃imoniũ aliud traducere in domuʒ. nã ſʒ ẽ facti:pᷣmũ iuris. q nõ p ſtarutis faciẽti bemẽtionẽ ðᷣ tꝛaductõe.: IWo teꝛtio ꝙ tꝑe pa ſcali nalẽt ſpõſalia otracta Iʒ tẽpꝰill ſit ad můi moniũ Shendũ feriatum ðᷣ quo dic it ꝑlene nõ. in c.capellanus de ferijs ubi dixi. es vnum mõʒ bonũ pbãdi falſitatẽ teſtiũ uit ſi reſtringynt ſe ad ceꝛtũ locũ ⁊ tẽpꝰↄtꝛactꝰ pꝛobet᷑ eo ipᷣe abñ tia a loco. diẽ tñ Jo. an. ꝙ teſtes deponẽtes ſu per abñntia dent dicer̃ ꝙ niderũt illũ otinue ĩ iłi loco cõmorantẽ.ita ꝙ intra iteruallũ tpᷣis quo eũ nidẽ deſierũt nõ potniſſet ire ad locũ ubi dr fuiſſe pᷣus et redijſſe. ałꝛ nõ pꝛobarẽt ſᷣm euʒ qð nõ. et ẽ rõ qꝛ teſtes dẽnt ↄclude? neceſſario.ut ĩ .c.in pñ ia ð ꝓba. uide in ſilłi gl.nõ.in.c.clerici .lxxrxj. di. ꝗᷓ diẽ ꝙ ſi duo teſtes dñt me cõmiſiſſe aliqð maleficinʒ tali die:⁊ alij dñt me fuiſſe cnum eis illa die pferent iſti. Et intellige iſti ꝛeſtrin gůt ſe nt. ð. dixi ita ꝙꝙ Ocludat neceſſario ꝙ nõ potuiſſeʒ cõmiſiſſe maleficiũ qn ipſi uidiſſent. ni de circa hoc qð diri in c. in nr̃a. e. Mö ul tio ibi ipᷣs et locũ teſtes dẽnt vᷣponeꝛe ð tpe er loco.ſʒ intellige qn h ſũt necia ad ↄcludẽdũ iĩ trẽtũ arriculãtis ut hic erat. qꝛ miles fundabat ſe ſup anteꝛiorate tpis. als ſecꝰ: ut pʒ i c cũ Jo. ð fi inſtrn. ubi teſtes dixerũt ſe nõ recordari de an no mẽſe ⁊ die ↄctꝰ ⁊ nihilominꝰ ſeccrũt fidẽ.diẽ i hoſti. hie vViſilꝛ pᷣſumẽdũ õ teſtes qñ omnes reſpõdent eodem modo ¶ Sed coñntra hoc fa ciat dictum. c. enm Jo. nec ipſe Hoſni. nidetur ind arii utir en s Piun tüti Ghria, – en aahuinn N. itrirbiüni = jinlreen ond⸗ ſici an föki ſCndat Unnii i labin i mriki oARn: l agttml ylidin nn una hath, miani 1 oza ni ig diifcni iclnꝑ liß uttsti⸗ mi Clluſſot tluuminina zet iuklat rie⸗ “ rn nroctrnisimatie e ijnht mhy äm mi Pipe nrtpiuirendi inchmn Aciistbisitnſuntiiiin Weidnüigrataper, ſebheadie Niahen⸗ W ſiugaiht Bttenri 3 ihenei igidck iti * Oliafſntiglen neceuki tͤ ſitire⸗ hiint zine Obir ptriniͦortckrzi btf ii, aleen huioni gblet angs, ns, *“ ii Moſßninid 1 te wi tin n egin fuch nengin en lnial hrj heit⸗ „* een 6e bie 7 la ends Put . Pbicans anſſtnöb zanifi ””äläs unpm i ii le mniihe hg ſnll Rai Mma nſrn nopoint ti⸗ . Knne ui rqji en .**. Woo, A G almmitnininm mtitn nmi unii ni mſa inmn Eoi rii M ſ al inmnoni AMd nicndre itbon. ſuntni ins qo non kumis in ed nnchce, ( Peno e öſtin ortuen ti d i i Pencüfctiumm dano die g genend. — üpdädi fiſtme rchiü uſrehningond aiͦait e m hah edie dn No dh Bd ng mnini dita dendti g drinii diri cdnori Nn imn iemiſi ihs ice anir o oniſtin in us rdiſe atroebni fnen n cſe dent eni ſulſſci l neneei 4 bint deil dit me dönſil ſe ot. . zn ſont vie . chtiͦn Kil iĩ hoc perſiſtere:ſʒ dicit hoc arbitrariũ:⁊ h̊ neriꝰ nide quod nõ. Inno. in. c. qit᷑ æ qn.ij. de accn. Borru⸗ ꝙꝙ miles iſte no debnerit audiri al legãdo turpitudinẽ ſuã ꝙ tpe ↄctꝰ cũ hac młieꝛ aliã hzet nxorẽ:ut ĩ.c.cũ ſuꝑ qoe ð loceſ.pᷣben. So.glo.i.ꝙ ſpale ẽ nbi vni ꝑiculũ aie ꝙ nõ.et ð mã an ⁊? qñ audiri ðbeat allegãs turpitudiem ſuã dixi plene i.d.c.cũ ſuꝑ.nide ꝑ Har.i.l.iuſ inrãdũ qð ex ↄuẽtiõe.J. ꝓcurator.ff. ð iureiuꝛ. ¶ Go. ſo ꝙ publicatis atteſtatiõibꝰnõ dẽbant teſtes ꝛecipi: ut i.c. ffnitatis. s. e. So. glo. fi. ; h recipiũt᷑ ſuꝑ nouo articło:ↄꝛiũ loquit᷑ ſuꝑ ueti. Sz; ᷣ ſo.ñ ẽ bona:qꝛ unolebat mlłieꝛ ꝓbaꝛe õriũ erꝰ qdᷣ miles ꝓbauerat. qð nõ lʒ: ut ĩ cle.ij. de te ſti. Moſti. dat ſʒ itellectũ:q; h̊ oppõebaĩ falſuaſ teſtiũ qᷓ põt obijci ⁊ ꝓbari ẽt poſt ſñiaʒ:ut ĩ.c.lʒ .S. de ꝓba. ̊ lec.nõ ꝓcedit qũñ ꝑs ulłt ꝓbare di recte õriũ niſi adiceꝛeĩ qiras corruptõis:ut.d. .c. G le. æ nõ.i.d.cle.ij. Leꝛiia lec.ꝙ bᷣ ĩdiꝛecte nolebat młier ꝓbaꝛe priũ ꝓbãdo abnitiã a loco tpᷣe allegati Sctus:ſecus ſi directe uoluiſſet ꝓba re griũ ⁊ ſic de directa ꝓbatõe õria loquit᷑ tex. i. d cle.ij.⁊ ſic gl.legit ibi iſtũ tex.ſʒ in õriũ facit idetiras rõis. nã ita timeri põt ſuboꝛnario teſtiũ i indirecta ꝓbatõe ſicut iĩ directa. pnit eni teſtes ita ð facili iduci ad ponẽdũ ſuꝑ abniia a loco ſiẽ ad ꝓbãdũ direcie oriũ.gꝰ eadẽ dʒ eẽ ꝓhibi tio ĩ.c.cũ dilecia ð ↄfir.nti.uł iuti.⁊.l.ñ pnit.ff. de legi.⁊ iõ dicebat h̊ Mi. ꝙ ſiẽ directa ita indiẽ cra probatio Sria excludr᷑ publicatis atteſtatõni bᷣ:⁊ ꝓ H̊ gl.nõ.iiij.q iij.ſi qͥſ reſtibꝰ Qnãtã lec. młiũ nõbilẽ ſẽtit h̊ Inn.dicẽs hãc mulierẽ fuiſ ſe admiſſã publicatis atteſtatõibꝰqꝛ pꝰ publicatõ nẽ apꝑuit de loco ⁊ tpᷣe Scius q pᷣas n fuerũt ðᷣ clarata. H. n. nõ dixit miles ĩ aꝛticuliſ qꝰ tpᷣe pxit cũ pᷣori.ſʒ ſimpł: ꝙ priꝰpxit:cũ alia nn ñ potat młꝛ priꝰ ꝓbaꝛe abñtiã a loco cũ ñ reſtrinxiſſi ſe ad cenũ tpᷣs ⁊ locũ:⁊ ſic nõ fuit ei ĩputãdũ ſi añ publicatõʒ hãc abnitiã ni ꝓbauit.ſi at priꝰi aꝛicu lis Hᷣ fuiſſent expſſa:nõ fuiſſent pꝰ publicationeʒ iſti teſtes admiſſi: ?2 lʒ iſte itellẽs appꝛopet᷑. Inn. tñ ĩ vitate ẽ gl. i. d. c. ſi qͥs teſtibꝰ:dicit iñ illa gl. ꝙ ſi fuiſſʒ capłatũ ðᷣ loco et die audiret᷑ pꝰpubli catõeʒ ſi fuiſſet tẽ ꝓteſtata ð abntia qᷓſi ſentiat q; ꝑ hãc ꝓteſtationẽ excludit᷑ pſũptio ſubornatõis h m ultimũ ñ plʒ h̊ Jo.an.niſi fuiſſ pteſtatio ⸗ uẽtionalł.i.ꝙ ꝑs adueꝛſa ↄſenſiſſʒ ꝑ nõ.i.c.fani tatis.S.e.qꝙ ſatis plʒ:qꝛ h̊ nõ vᷣpẽdet a nolũtate ptis:ſʒ a iuris diſpõe:g ꝓteſtatio ſoli ptis non ꝓdeſt als de facili eludẽt ĩ h iuris diſpõ aꝛ. in.i. alimta.C. de neg.geſ.niſi nelis dicẽ ꝓut . tãgã ſ pᷣmũ dẽʒ Inn. ? glo.expᷣſſe appꝛobat ⁊ ãpliat Jo. an.i addi.ſpe.i ti.e..ſepe ĩpᷣn.z.. poꝛro ubi dicẽ̃ ꝙ ẽt directa ꝓbatio ↄria admiitit᷑ publi catis atteſtatõibꝰqñ aꝛticnlꝰnõ fnit debite ſpecifi catꝰ.exẽplũ ſi ↄtra iſtm obijcio ĩ genẽ ꝙ eſt fal ſũ:teſtes iducti deponũt ꝙ tpe ↄfecti iſtr̃i nõriꝰ erat mortuꝰ:certe pot᷑it adneꝛſariꝰ atteſtatõibus publicatis pꝛobaꝛe ꝙ erat ninꝰ:licʒ ᷣ ſit directe rium.nã ñ ẽ ſibi ĩputãdũ qꝗr᷑ pus n ꝓbauit cuʒ Signtkicanerũt. non poſſet diuinare qd teſtes erãt dicturi. ĩdebi ta gꝰ ſpecificatio admittit ꝓbationẽ ẽt direcie õ riã ſic idebitaʒ repellit ꝓbatiõeʒ ẽt directe cõtra riaʒ ⁊ hᷣ ur̃ ſubtiliſſimũ ⁊ tenẽdũ ⁊ ſatis ꝓbat ꝑ iſtũ tex. ʒ hãc lec.æ ꝑ rõem nãlẽ q ſatis allegari põt i.c. fo req̃ris ðᷣ appel.⁊ i.lſcire oʒ..ſuffi cit. ff. de excu.tu.⁊ ſʒ hũc ĩtellectũ fümaui:æ tᷣm pᷣ ẽ limitãdꝰ ⁊ reſtrigẽdꝰ Ai.qͥ nimis generalii noluit excludẽ ꝓbatiõeʒ priã publicatis atteſtati onibus q;ꝙᷓ poſſʒ attẽtari ꝙ ubi allegat᷑ abntia a loco ñ debebat ita de facili timeri ⁊ pſumi ſub ornatio cũ i fco qᷓſi notorio n ſit tãta pᷣſũptio uł ſuſpitio.ar.c.euidentia de accu. Sʒ tene primũ: qꝛ al. poſſẽt ↄfigi młie fraudes q̃ ſatis pater ſpe culãti. Alij iñ nolueꝛũt ponere qͥntã lec.ꝙ ꝓce dat tex.ĩ cã mꝛionali:⁊ iſte itellectus ẽ nerꝰ in ſe iux nõ ·i.c. iuranit ðᷣ ꝓba.⁊ i.c.ſeꝛies.S.e.ſʒ nil noni affeꝛꝛet nobis iſte tex.nec ẽ pꝛopouõnabił lie q̃ minie füdat ſe ſuꝑ fanõe mẽionij. ¶ Altio qri:pone ꝙ młr ꝓbanerat abntiã militis nũqᷣd poſſit ꝓnare miles ðᷣ nouo pntiã. Gl iſta fi.ꝙ ſic qꝛ ẽ aliꝰ modꝰ iducẽdi ⁊ ad aliud inducimur nũc qᷓ; pꝰ:qᷓſi dicat ꝙ pꝰ iduxit teſtes miles ſuꝑ pntia ad ꝓbãdũ pncipalit᷑ mrimoniũ.nunc vo uult iducẽ ad ꝓbãdã pntiã S ꝓbationem mulie ris. Sʒ aduerte qꝛ h̊ ſoluit Sriũ ĩ qᷓtũ obijcit ðᷣ publica tiõe ſuoiũ teſtiũ. ſʒ ñ ſoluit i q;iũ ꝓbat directe Sriũ ꝓbariõi mulieriſ:qꝛ illa ꝓbanit abn tiã. ⁊ iſte nũciuult ꝓbãe pñtiã õ cle.ij.e.ti. Jdo potes dicere ꝙ admittet̃᷑ miles ãte publicatiõem atteſtationnm mulieris:põt ẽt toleari ſi nult pro bare ẽt pꝰ publicationẽ ꝑ nõbile dẽʒ Inn. in. c. cũ clamor.j.e.qꝛ iſta ultia ꝓbatio nenit ad con fermatõeʒ pᷣoris:ſic ñ pᷣſũit᷑ ſubornaiio maxie qꝛ latis potuit ↄfidẽ ĩ pori ꝓbatiõe:ſʒ qꝛ nũc ðᷣpꝛe hẽdit oriũ dʒ admitii ad ↄfirmationẽ prie ꝓba tõis:ꝑ hoc hẽs aliã limitat onẽ nõbilem ad iura ꝓbibẽtia ꝓduciiõeʒ teſtiũ pꝰ publicationẽ. dicit tni Hoſti ꝙ młieri ñ licebit ꝓduce teſtes t᷑tioſ 3 hos fos ar. c.lʒ.ij.j.eo.qð nõ.⁊ nide qᷓre pꝰã ſirʒ ʒ ꝓducer᷑ teſtes ĩ Sriũ ⁊ n ſic pꝰ atteſtatões pnblicatas ꝑ gl.nõ.i.d.c.ſiqs teſtibus.iiij.q.ðiij. Ignificauerunt. ſul ne cã neget᷑ q̃rta dilatio petita cnʒ ſolẽ nitate legali põt appellari uel ſũma ſic. Indulgẽ da ẽ ĩ cã qᷓria ꝓdnuctio teſtiũ petita cũ ſolẽnitate legali cã ltima non refragante als ltime appella tuꝛ. In p̃ᷣma appellãtis öciſa naꝛatio.iĩ fa appel latõis cõmiſſio ibi mãdamꝰ. ¶ Nõ p ꝙ cõmiſ ſa cã ad iſtãtiã actoris tã ſuꝑ poſſeſſiõe q; ſuꝑ ꝓ prierate põt acror ſuꝑ alt᷑utra ichoare indiciũ: ꝓut ſibi nidebit᷑ qnimo põt ſuſpẽdere indicium ꝓperatis pᷣꝰ ichoatũ.⁊ itrare iudiciũ poſſeſſori nʒ ꝓcedit g.c. paſtoralis ðᷣ cã poſ.æ ꝓpꝛie.tã coꝛã ordiario q; delegato ? rõ oinʒ pᷣdictoruʒ fauor ſpoliati ⁊ odiũ ſpoliãtis ĩ cle.una.e.ii.q ñ alt̃ant᷑ ex iudicis q̃titate. ¶ Hõ ſo ꝙ iudicinʒ ĩ cã mionij fũdat᷑ ĩ ꝑſõaʒ abbatis ⁊ ↄueẽtꝰz abba tiſſe ⁊ mõialiũ.an ãt ſolus abbas ſen abbatiſſa i i— teſtious. poſſir agere ⁊ cõuenire dic ui plene nõalc. edo ceꝛi ð Geo. æ.c. cõtingit. de trſac. ¶ Hõ.ʒ qꝙ ſucceſſoꝛ ulis põt agere poſſeſſoꝛio ꝓ uiolẽtia il lata dfücto: ⁊ ſic ĩterdiciũ nũ ni dat᷑ bꝛdi:ↄcoꝛ. l. i. F. H ar. nide.qð dixi in c.qꝛ. S. de iudi. õ.iiij.ibi ſuſpẽſo petitoꝛio ꝙ põt fieri trãſiꝰ ad petitoꝛiũ:lʒ ex toto ñ renũ tier̃ indicio pꝛopꝛietatis pꝛiꝰ ichoato.põt gꝰ dũ taxat ſuſpẽdi qð clariꝰ ꝓbatĩ ĩ fine lr̃e:ubi mãdar ntrũqʒ iudiciũ ſił teꝛminari ſi ↄſtat plene ð ꝓpri erate qð n faceret ſi tela illi indicij fuiſſet exticia .l. poſtq liti. C. de pac: ¶ Mõ. ꝙ petitio qᷓne ꝓp ducriõis tcſtiũ ñ ẽ iuſta niſi petat᷑ cũ inris ſolẽni tate ðᷣ ꝗᷓ i. c.ultra tertiã.j.e.⁊ qͥd appellet hic q̃ ta ꝓductio nide qð plene dixi ĩ.c.in cais.S.e.⁊ dic nt ibi. Mõ.ꝙ lʒ appellãs ab iterlocutoꝛia te neat᷑ ꝓbare cãʒ appellatiõis eſſe nerã: ut ĩ.c.iter poſita.ðᷣ appel.hᷣ iñ ñ ẽ necc:ubi cã appellatiõis iuſtificata ẽ a inre.ſʒ ſuffiẽ ꝓbare appell=tioneʒ iterpoſitã ob illã cãʒ:nt hic ẽ caſus.hʒ.n.h caſu itẽtionẽ a iur̃ füdatã. Mõ.qꝙ appellãs ẽt ab iter locutoꝛia hʒ nece ꝓbare ſe appellaſſe.j.decediũ a tpe ſñie ĩterlocutoꝛie:nide qð nð.archi.i.c.ro mana de ap. ¶ Mõ. ꝙ ubi pꝛiꝰ liqt ð poſſeſſo ꝛio qᷓ; petitoꝛio ferẽda ẽ ſñia ſuꝑ poſſeſſorio:q finito ꝓcedit᷑ ſuꝑ petitoꝛio.ſi ãt de ntroqʒ liqᷓat nna ſũñia terminabũt᷑: ſic limita. c: cũ dilectꝰ.⁊.c. paſtoꝛalis. de cã poſ.? ꝓpꝛie. ¶ NMõ. uliio ꝙ iĩ iudicio poſſeſſoꝛio põt appellari ex ltima cã: et qð plꝰ ẽ n ſolũ ab ipa ſñia diffinitiua ſuꝑ poſſeſ ſoꝛio inx ea qᷓ dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ.de ſii.ſpo. ſʒ Et a granaie ſeu ab iĩteꝛlocutoꝛia. l. ſũt faci les uſqʒ ad illã q̃ ẽ ĩ. v.ↄdẽnãtes.illa. n.oppo. ut.n. ꝙ iſti mõachi ðᷣficiẽtes ĩ iuſtificſada appella tiõe ñ ſolũ vᷣbuiſſẽt ↄdẽnari ĩ expẽſiſ:ſʒ ẽt remit ti ad pꝛioꝛes iudices:ut ĩ.c.accepta.⁊ ĩ.c.iterpo ſita ð appel. So. gl. ꝙ iſti pꝛioꝛes indices abdi cauerant a ſe iuꝛiſditionẽ remiitẽdo negociũ ad papã. ſʒ certe hoc ẽ dimiare:cũ ĩ tex.ñ fiat metio niſi de ſola appellatõe:pari mõ diniat Jo. an. diẽ ꝙ foꝛte illi demuleꝛũt appellatõi: ſic ceſſat ⸗ riũ ꝑ.c.cũ appellatõibꝰ.e.ii.li.Vi. Mo.legit tex. cũ ſuppleriõe.nã ad tex.ibi cõdẽnãtes ſupplet ⁊z ptes ad pꝛioꝛes iudices remittatis. æ niſi adeo ⁊c.⁊ h̊ ẽt diuiat.dic gꝰ ꝙ appellario fuit hic in ſlificata eo ipſo ꝙ ↄſtitit dilanionẽ foꝛe peruã cũ iuris ſolẽnitate ⁊ ſine cã ðnegata.uñ ſi bita qua dilariõe coꝛã iudice a qꝰ n ꝓbãt qð ꝓbare uole bãt ñ ꝑ h̊ ẽ minꝰ iuſtificata appellatio.dʒ g itel ligi tex.dũ diẽ̃ ſi ĩ ꝓbatiõe defecerũt.ſ.ſnꝑ prin cipali negocio:æ nõ ſuꝑ iuſtiſicatõe appellatõis 2 ſic ha ẽ clã:⁊ ſic tacite hãc lolutiõeʒ ſẽtit Jo. an. ſuꝑ gl. pcedẽti. ¶ Quero tex. mãdat ntꝛũqʒ indiciũ ſil teriari ſi de ꝓpꝛietate liqt:qñ dꝛ ð cã liqre gl.pe.nõ.dic̃ ꝙ niſi ſu renũtiaiũ ⁊ ↄcluſaʒ ĩ cã n dẽ de cã liqre qͥn poſſint adhuc fieri pro bariões qð bñ nõbis.Ex h̊ ifero ꝙ ex poꝛibus actiſ ñ cãt᷑ notoriũ cũ ſint ĩ pẽdẽti uſqʒ ad ↄclu ſionẽ:⁊ ſic nõ.nolũt dni ð ꝛota decif.ccclxxxv. ⁊ ſic ĩtellige.c.cũ oliʒ de.v.ſig.ubi dr ꝙ acta in ducũt notoriũ. Sʒ tũc opp.na intelligendo tex. ſʒ hãc gl.iferẽ ꝙ peritoꝛũ fuit ſuſpẽſũ pꝰↄcluſi onẽ:qð ẽ õ.c.paſtoralis.ð cã poſ.? ꝓprietatis Inn. H nõ ſoluit:ſʒ dicit h poſſe fieri:⁊ tũc dʒ ſi mul utrũqʒ negociũ miaꝛi: ſed ſaluando poreſt itelligi ꝙ ſubeꝛat iuſta cã admittẽdi poſſeſſionẽ qcaſu fieri põt ut ibi:⁊ iũc nõ.ꝙ uiꝛũqʒ iudici uʒ ſik kmiat ʒ Inn. fo põt itelligi ꝙ potuit ĩ cã ↄcludi pẽdẽte iudicio poſſeſſoꝛio.ł foꝛte nũc di cũt actoꝛes ſe nil apliꝰ uelle probare ĩ iudicio ꝓ petatis ⁊ idẽ ꝛei: ⁊ ſic ñ ob. ↄꝛiũ. Queꝛo ſi ſnia nẽiret ꝓ actoꝛe ĩ poſſeſſorio ⁊ ꝙ ꝛeo ĩ petitorio q̃d indicabit᷑ de frucuibꝰa tpᷣe deiectiõis uſqʒ ad ſuiaʒ ꝑceptõis Gl.fi. antigit: ?æ dic ni ĩ ea. Cx qᷓ nõ.pła:p ꝙ fʒ leges ñ ſuſpendit᷑ petitoriũ accn mulato poſſeſſoꝛio:ſʒ ex toto dʒ ꝛnũtiaꝛi:ſecꝰfᷣm cãones:ſʒ tu dic meliꝰ:ut dixi in.d.c.paſtoꝛalis. to ꝙ lit. ↄt. ↄſtituit ĩ mala fide reſpecin zſtõis fructuũ n ſolũ ipʒ ꝛecũ ſʒ ẽt acioꝛẽ ĩ caſu in qfructꝰex aliqᷓ cã ꝑnener̃t ad eũ.pone exẽplũ in cãu hgl. qdᷣ nõ ꝓ itellectu.l. ceꝛtuʒ. C. de rei uẽG· di. æz eoꝝ qᷓ nõ.i.c.grauis ð rſti.ſpo. ¶ Terno nõ ꝙ renũtiato iudicio petitorio rollit̃ effes lit. ote.reſpẽn fructuũ reſtituẽdorũ:qð uẽ duruʒ nit effectꝰcãtus aufeꝛat᷑ ꝑ ꝑẽptõeʒ inſtãtie nõ iĩ.c. cãm ꝗ. S. e. ⁊ in.l.cũ lite moriua.ff.ind.ſol.niſi a liud dicat᷑ iĩ renũtigtõis actu. nide qð nõ.in iuri bus pᷣal. ¶ Mõ qꝛto ꝙ z ſnia feꝛat ꝓ reo ĩ pe titorio: ſnia iñ lata ꝓ actoꝛe ĩ poſſeſſorio debet bꝛe execuiiõeʒ reſpẽn fructuũ:lʒ reſpeciu rei pᷣn cipalis petitoꝛiũ abſorbeat poſſeſſoꝛiũ:⁊ ſic limi ra.c.cũ dilectꝰde cã poſ.⁊ ꝓprie.Sʒ ĩ cõtꝛariũ facit:qꝛ ex q fructꝰextãt ðᷣbent᷑ ꝓprietario ꝑ cõ ditionẽ ſine cã:iux ea qᷓ plene dixi in.c.gꝛauis. palł.niſi dicas h̊ ſpãle ĩ odiũ uiolẽti circa qð ui de qð dixi ĩ.c.cũ ſuꝑ ⁊.c.paſtioralis ð cã poſ.et proprie.ubi ẽt terigi an actor qͥ obtinnit in poſ ſeſſorio cogat᷑ redi ad petitoꝛiũ ſuſpẽſuʒ.dic ut ibi ꝑ qᷓ declarat᷑ mã huius gl. Et nide nõ.dictnʒ do. de ro.decif. cccxiiij.nbi dicũt ꝙ is ↄtꝛa quẽ actũ fuit poſſeſſoꝛio ſuſpẽſo petitoꝛio nõ andit lata ſnia õ eũ ĩ poſſeſſoꝛio nolẽs ꝓcedeꝛ in peti toꝛio niſi prins ꝛeſtitueꝛet ꝛc cũ fruciibꝰpceptis a tpe deiectõis ⁊ oẽs expẽſas:ſecus dñt in caſu ↄuerſo.nã ſnia lata ĩ poſſeſſoꝛio õ actoꝛeʒ audi et᷑ actor nolẽs redire ad iudiciũ petitoꝛiũ.lʒ pri us ſi ſatiſſaciat de expẽſis:æ ẽ 2:qꝛ b̊ ultio caſu ñ reꝑit᷑ iur̃ cautnʒ:aget g ipᷣe ꝛeus ꝓ expẽſis.ñ ãt de eis põt exciꝑe.ſʒ ĩ illo caſu illud fuit indu ciũ ĩ fauoreʒ ſpoliati ⁊ odiũ ſpoliãtis.n.n tenet rñdẽ ſpoliatus ſuꝑ ꝓpꝛietate niſi itegẽ fueꝛit re ſtirurus: ut in. c.ij.⁊ fi.de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.qð nõ ꝓ itellecm illoꝝ inriuʒ:⁊ tetigi ĩ.d.c.fi. ¶ Sed ↄtra h̊ oppo.qre fnerunt hic auditi mõachi pro ducẽtes teſles ĩ poſſeſſorio ãte reſtõem mõialiũ contra pᷣalt.iura. So. dic ꝙ nõ produxerunt te ſtes ſuꝑ proprietate:ſʒ defẽdẽdo ſe ſuꝑ poſſeſſio ne:qdð ñ ẽ prohibitũ:ut ĩ.d.c.fi.? aꝛ.in.d.c.cuʒ iter ð excep.foꝛte eni nt diẽ hic Goff. monachi uolebãt ꝓba ꝙ iã poſſedeꝛãt ↄtine ꝑ.xl.annos watti ,Guinf ee⸗ i ia 9 ce a e ⸗ ſt ec ſa gi , ad mmaͤh i l/ iao e a ein 4 4 ie ne goin miaß aii, lunße id 4 . ufli /, igonti i vui hiz ini i en utl lni in ne d Ha earen idetn. 8 Mi Ge Mioen zititgacr,l GeE MN. ragul mnmmda igiini⸗ 4 s 30 e Ruiſnuin D ſü n mnmin ſ liſtun de , ſucheegien SS cmim innud . mih un lul . 5 iutihiauie⸗ imnn Ai en iſtir ,h iin iun til ans e,niniu mni Scha Itindingr e gtmntfeni giin onm tei ninrhſiosolaszuh mmnminattplno dalun icgtinjitgunt unliia Aeffctm mdlnoneh tid Kerürigenirid NkNtemdti u GNRANNngarwer rigAnrizabeni Wmreſprazſtt vit ili ge an iricon ftiuigimmmmg igĩ mlankiiltatini ſonmnithun utech Alcnniltiitg ien mianintin e inn Fdie n J die Klikeri ec ie neege 3,, Alri in uin ri humi (be Sn; dnenef a ci oyn⸗ nigulun auz ali imüimn lno Nniono nlicſel. Ach mmmmi rſtnithiͦcoinnn ci im mfui hinigiit i/⸗ mndet, tulilrwmufin iicgtr aui miutis m ati cjihin i Mwoul/ mir mnuiA aurilv vamiis ii fmuif nhnm ir uis mmoni lorten poiſori⸗e ie ini ci olan dr ci olt prte Giconani nero Kua enin öben Poricntie dd mirciniand Neredinin Gens. al dansb heiodin icfücfcdin nnicntcMiiis ddiſoie Nne wiäig n h iatumkinpd ra gt in ngii iſg dan iüi müdiNs Crwdend den ndec⸗ Gnd 10 d C WNN S n 1 if doſſoio iiſiid ümaſdn . izaͤiheſiſrioſi; linn 6 inenttiliffnb Cren ſ prins . H woꝛo nſihiin zapiſs ſlsdſtin i yſpoſſcſon ) alldni, Hni ſis eittgt nols rcite cleiͦ peiinoni hf r si bullacin drepiſtt f Ns 159%, Aanh:Se d e ini mi lehi lo eiſn lut n de ci hot oi todiͦolin e ſun ppitun nitius ns r z9olt un⸗ anaiie rſ⸗ n m Piinic⸗ 4 wamn n re b ugi poſchſ⸗ ien r mn giſni cOIa Da oeidi nn (Rumm cauſam. ⁊ ſic ãte ſpoliatõem pᷣtẽſaʒ ⁊ ſic uolebãt excludẽ uiolẽtã poſſeſſionẽ.ñ.n.pomiſſẽt duo eãdẽ ꝛeʒ eodẽ mõ iſo iduʒ poſſidẽ:ut i.c.licet de proba. 2 ſi utraqʒ ꝑs probaſſet poſſeſſioneʒ dic ꝙ ceie riſ ꝑibus fuiſſẽt abſoluti rei de proba.ex lris:⁊ dic plene:prout nõ.in.d.c.lʒ. 5 attingendo nũc mã; poſt doc.q̃ro qd ſi ꝑs ſimplłr petit qᷓrtã productionem ſeu dilatõem ñ adiecta cũ ſolẽni tate legali. So. dicit Inn. ꝙ iniuſta eſt petitio = iuſta ẽ denegatio:⁊ ſi ꝑꝑ hoc appellaret non ua ler appellatio. ꝓber rõe.q̃rta ꝓductõ teſtiuz ſim płr non fnata ſolẽnitate ðᷣ q.j.e.i.c.ultꝛa t᷑tiaʒ ẽ a iure ꝓhibita: ut ibi g iiuſta ẽ petitio:ſecꝰ dic ſi petit᷑ cũ ſolẽnitate legali.nã tũc petitio ẽ iuſta 2 denegatio ĩiiuſta niſi allegarer cã rõabił i Zriũ nt hic imo plus dicit Inn. ꝙ ñ ſufficit ad enuã dum iuſtã appellationẽ allegare cam rõabileʒ ni ſi ẽt pᷣmiſerit ſuꝑ ea cãe ↄgnitõnem. Rõ qꝛ iura indulgent qꝛtã dilationẽ cũ ſolẽnitate legali.j.e. nltra rertiam g iudex grauar niſi expmat cauſaʒ 2 ð ea ↄgnoneꝛit:diẽ tũ ꝙ qᷣdã 3 Moſt.dicii ꝙ Iʒ pᷣmũ dẽm ẽ ſubulius:iſti tñ qͥ renet ↄtrarium durt ueꝛiꝰ:et ĩ boc multum iſtat. ↄcludit iĩ effectu ꝙ ſi inſta cã denegãdi ĩ vitate ſubẽ: pot iux de negare ñ pᷣmiſſa cãe cognitõe: nec ẽt lenet tunc exprimẽ:qꝛ ſi ĩ ueritate cã ſubeſt nõ grauat ꝑteʒ ĩ denegãdo maxie qꝛ ꝑiculoſũ ẽ h̊ caſu expᷣmeꝛe cãm ne pãdat aliqꝰ mõ motũ animi ſui i ſñia fe ꝛ2c̃da ↄtra.l.ubi.E. ð fal.nã ſi diceꝛet nolo daꝛe qꝛ ſufficiẽter ꝓbaſti:iõ ꝑtes iſtruerent᷑ ſuꝑ ſnia ferẽda. Satis.n.ẽ ꝙ corã iudice applłois appꝛo ber᷑ iuſta cã uel expᷣmat cũ denegat appellatoem reciꝑe ⁊ maxie pᷣmiuẽ cognitionẽ nõ tenet̃ qꝛ H relinquit᷑ arbitrio ipſius indicis arg. Iʒ ſi male arbitraret᷑ naleret appellatio ꝓ b̊ adducit ſimile cũ appellat a ptẽſo grauamie nõ.n. ſufficit ꝓba re ad iuſtificãdum appellatiõem ob iuſtã cãm fu iſſe appellatũ niſi doceat illã eẽ nerã.d.c.ĩteꝛpoi ta: qꝛ index poterit moueri ex aliqᷓ iuſta pſũptõ ne: ut ibi nõ ita ĩ ꝓpoſito ex ſola negatõne n iu ſtficat᷑ appellatio:ſi põt doceri de ĩinſtitia nega tõis maxie ſi fuit expſſa:lʒ nõ fuerit de ea cogni tũ. Et hãc ꝑtẽ puto viorẽ:æ iudicio meo & tex. bic ubi ĩ denegatõe qꝛte ꝓductõis petite cum ſo lẽnirate legali non apꝑet ꝙ fuerit expᷣſſa cã:⁊ iñ papa dicit ex denegatõe fuiſſe iuſtificatã appella tionem niſi index noluerit mititudine effꝛenatã ↄpeſcere:nõ dicit niſi iudex expᷣſſerit. ſatis eſt g cãm i neritate ſubſiſtere. pſumẽdũ.n.ẽ pᷣma frõ te ꝓ fẽo iudicis: ut nõ.i.d. c. infpõita.? ꝑ Inn. i. c. pelectionẽ de ↄceſ.pᷣbẽ.ĩ fi.ↄſiliũ iñ ẽ ut iu dex expᷣmat cãm ita came: ut nõ pãdat aiuz ſuuʒ nt ſic retrahat partẽ ab appellãdo. ¶ Sed qro q̃d ſi iſti appellaſſẽt ãte denegationẽ ſub hac cõ ditõe petimꝰ qᷓrtã dilationẽ cũ ſolennitate legali. 7 ſi eã denegaueꝛitis ex nũc appellamus. Inno. quẽ cõit᷑ ſequũt᷑ hic doc.dicit hãc appellarõnem Et ſecuta poſtea denegatiõne nõ nalẽ niſi poſiea gemiet ſecuta denegatõe. Rõ fᷣm eũ qꝛ a fuinꝛ0 granamie nõ appellat᷑ ſʒ a preꝛito ſeu ſalxẽ pnti: ut. J. ð appel.conſulnit.ij.?.c.ex ꝑte.ij.⁊.c.ut ðᷣ bitꝰ: z.c.cũ ceſſte ⁊.c.dilecto:ſecꝰ diẽ ſi iudex pᷣ us vnegaſſʒ ſimplꝛ ⁊ mõachi ſic appellaſſẽt peti mꝰ renocari grauamẽ: 2 ſi ipᷣm nõ reno caretis appellamꝰ: qꝛ nõ eſt hec appellatio a futn ro gra namie ſʒ pñti. Mec ob.ſi dicat q imo a fumuro ꝑ nerbũ niſi reuocaueritis qð extenſiuũ ẽ.ff. ad tertul. filij mater i fi.? futurũ ſubiũctiui moi:qꝛ reuocatio qᷓ petit᷑ ⁊ qᷓ̃ ẽ de fuuro nõ ẽ grauam: ſed illa denegatio pcedẽs fuit granamen: a quo potuit appellari:ẽt ſine ullo uerbo extenſiuo ſᷣm Inno. fuit enĩ m Moſtie.illud poſiium ad cau telam ⁊ reuerentiã iudicis qui reuocationeʒ gra naminis poterat de iure ꝑ ſeipᷣm faceꝛe. d. c. cnʒ ceſſante: æ q dubitatiõis tollẽde cã inſerta ſũt ini cõe non imutat.l.qui mutuã.ff.man.⁊ h̊ dictum Jun. ſolet allegari pro nõbili ab oibꝰ: mihi plʒ multũ diciũ ut poſſit appellari a grauamine ſine petitione reuocationis ⁊ ꝙ petitio reuocationis non immutat ius ad boc alł.tex. cum glo.in.c.ſi a iudice de appella.li.vj.⁊ in.c.i.de dilati.⁊ qð ibi dixi. Tʒ primũ diciũ forte nõ ẽ neꝝ ſi recie 2 diligenter ponderet̃᷑ qin nõ appellat ſimplicit᷑ a fururo grauamie: ſed potins a prerorio:qꝛ ap pellatio eſt ↄditionalis ſi denegaueritis ⁊c.⁊ ſꝛa hituꝛ ad diẽ extãtis ↄditõis arg.optimũ i.c.ſiꝙ ce. iũcta gl. ð reſcrip.⁊ ſic ad idẽ denegate dilati onis. vn ꝑinde ẽ ac ſi appellatio fuiſſet iterpoſi ta poſt grauam:ſicut ĩ ſimili dicimꝰ ĩ excõicatõe ſub ↄditõe lata:puta ſi tale faciũ feceris te excõi co.nã excõicatõ nõ hʒ uires iĩ ptinẽni ſʒ adueniẽ te ↄditõe:⁊= ad illð ips trahi ſiue dixeut iudex excõico te ex nũc ſiue ex tũc:ut in.c.preierea de appella. ? ibi latius ꝑ Inn. 2 qꝙ f eri nõ dẽat excõicatio pro fuinris culpis ẽt ſub ↄditiõe: ut i. c. vomana. J. caueant de ſen. exco.li.Vj.lata tn tenet ut ibi nõ.⁊ i c. pterea:ſicut dicimꝰ i ſnia ꝙ nõ ðdᷣbeꝛet ferri ſub ↄditõe:lata tñ tenet.ij.q.vj. biduũ ita dico in ꝓpoſuo honeſtũ eſſet: ut talis appellatio nõ iteꝛponat᷑ anñ graunamẽ ifliciũ:ſi iñ ſic iterponit᷑ dʒ nalere:qꝛ trahit ad diẽ ↄditiõis Nec ob.ſi opponeret᷑ de.l. ſi pẽdente.ff.de ꝑi. 2 ↄmo. rei nen ubi dies ↄditõis aſtãtis tꝛabuur ad diẽ celebrati Sctus:qꝛ loquiĩ ĩ Sctibꝰ qui nõ depẽdẽt a nolũtate nnius tm ſʒ duorũ. Sʒ h̊ de pẽdet appellatio a nolũtate unius qui ſolũ inten dit ⁊ appellare nult ĩ effeciu poſt granamẽ ad h̊ qð nõ.glo.i.d.c.ſi xro te.⁊ qy.i regula qui poꝛ de re.iur. lſi. vj. ¶ Alno põit ö Ho. qonem qͥd ſi pẽdẽte gꝛauamie añ lapſũ.x.dieꝝ index dat dĩ lationẽ grauato ad aliqd faciẽédũ an acceptãdo dilarionẽ uideat᷑ renũtiare facultati appeilandi. Et ↄcludit ꝙ nõ.qꝛ iudiciũ redditur i iuuũ.l.ĩ ter ſtipnlantẽ. S.ſi ſticũ.ff.ð vVer.obli. iu nide la tius ꝑ Jo. an. in. c. fi. de appel.li. vj. æ ꝑ do. de ro.decif.cclxxxviij. ⁊æ ꝑ Inn. in.c. ſolcitudinẽ Jj. de appella. ubi dicam. Mi. abbas. Caſus. Dili Bm cauſam. Emer exami nãdi ſunt teſtes æ puniẽdi qui eos im i 2 pediũt ? ipſoꝝ teſtiũ multitudo ẽ ꝑ iudicẽ reire nada. b. d. 7 hʒ tꝛia dicta: ut pz ex ſümatione Fʒ ibi qͥd ſi. tertiũ ibi nolẽtes. Hõ.pꝰꝙ ubi teſtes ſũt loge diſtãtes põt index ipſoꝝ receptione ĩ ꝑ tibꝰↄmutere:⁊ hec ẽ una cã ltia ? honeſta omiu tẽdi teſtiũ receptiões ad idẽ.c ↄſtitntꝰ de fide. 2 qd.j. ſnbijciã lanꝰ.¶ Mõ.i ſo iudicẽ poſſe a pꝛicipio reciꝑe oẽs teſtes tã ꝓbatoꝛioſ q; repro batoꝛioſ ⁊ ipoꝝ ualiditatẽ ꝛeᷣnare ĩ tpᷣs diſputa tiõis de quo diſpntat glo.i.ſʒ iu dic nit late dixi in. c.ex ꝑte ade. S. eo. ꝑ qᷓ declarat᷑ tota iſta glo. quã alit᷑ nõ attingã. Sed dico iudicẽ triplicit᷑ ſe poſſe hr̃e i recepuõe teſtiũ.põt eni a pꝛicipio re cipere oẽs teſtes tã pꝛobatoꝛios q; repꝛobato rios ⁊ reſerua? naliditatẽ illoꝝ ĩ tpᷣs diſputatio nis:ut hic ⁊ i.c.lʒ ð pꝛoba.fo põt a pꝛicipio ad mittere excepuonẽ repꝛobatiõis ⁊ fᷣn eoꝝ dicta admittere pꝛobatorios:tertio põt admittere ex ceptionẽ repꝛobanõis:ſʒ differri examinationeʒ teſtiũ poſt publicationẽ pꝛobatoꝛioꝝ:que oĩa ðᷣ clara:pꝛout dixi i.d. c. ex ꝑte ade. Hõ. iudicem ex officio ſuo debere iquirere ⁊ exaiaꝛe teſtes ne dũ ſuꝑ petitis in libello:ſed ẽt de cãis ſcie:et de oibꝰ circũſtatus de quo uide qð le. ⁊ nõ.in.c.ꝑ tuas. j. e. H iundicẽ debẽ iquirere de fama 2 ſic u? ꝙ fama aliquid addat ad ̊ qð le.æ nõ. iiij.q.iij. S. .itẽ.ſepe:⁊ facit ꝓ cõi obſeꝛuãtia.nã hodlie in fine articuloꝝ ſeper ponitur articulus de fama ⁊ qᷓtũ pꝛobet uide qð dixi i.c neniens HBꝛr. i. l. de minor. J. toꝛmẽta. ff. de qõi. 5. ꝙ ieſtes iquirũt᷑ de credulitate an.ſ. cre dãt ea qᷓ deponũt: ⁊ dicit hic Gof.qꝙ de auditu credulitate æ fama iquirit᷑ ad pſũptionẽ non ad plenã pꝛobationẽ: qð bene nõbis: ſed nide ea qᷓ dixi i.c. quotiẽs.S. e.⁊.c.tã lꝛis. ¶ Moõ. iudicez eccleſiaſticũ hr̃e iuriſditiõem in oẽs ipedieẽtes te ſtes pꝛoducẽdos coꝛã.eo. ¶ Mõ. ꝙ ad officiũ iudicis ꝑtinet ptaxare certũ nũerũ teſtiũ: ⁊ q; ꝙᷓ; ĩ iſta cã papa pfixerit nũerũ qᷓdragenariũ:iudex ti i alijs cais põt ſᷣm ꝗlitatẽ cãe ? ꝑſonaꝝ qnʒ płes admittere qnq; paucioꝛes:ar. c.i.xxix. di.?= .c. de teſtibꝰ ĩ fi. z.c.ſignificanerũt.S.e ⁊ ſic iĩtel lige Jo.an hic ẽ n. hoc arbirrariũ quod nõ. ad cautelã ſeruãdã ꝑ indicẽ ĩ refrenatione teſtiũ ne pandat ainʒ ſuũ ciꝛca meꝛita cãe:uide ꝑ ſpe.iĩ ti. eo F. reſtat de numero. v. hoc ẽt ⁊ in ſũma peꝛ Mo. de dila. G. ex quibꝰ:z qd.S. dixi ꝙ qdrage nariꝰnumer?ꝰ teſtiũ nõ ſit oꝛdinariꝰ. firmat Jo. an.ĩ addi.ſpe.e.ti.ſuꝑ ica.vᷣ qrebat᷑. ſo. Sed circa pdicta ⁊ ciꝛca tex. dubitat᷑ quid ſi teſtis'de ponẽs ſuꝑ articulis dixit ſe nihil ſci? exceptis pa ncis:deĩde iterrogatꝰ ſuꝑ articulo generali᷑ de fama qᷓ ſolet põi ĩ fine articuloꝝ.rũdit nerũ eſſe ꝙ; ẽ fama:an hec rñſio ſii referẽda ad oia ↄten ta ĩ articulis aut ſolũ ad ea ſuꝑ quibꝰdixit ſe ali quid ſcire de h̊ ĩ ſpe.ĩ ꝑte de cri.no.S. ut aũt in fi.? quidã dixerũt:ut ibi refert dictũ illud gene rale reſtaigedũ.Alij y generalit᷑ dʒ irelligi ſicut generalit ponit᷑. nã rnſio dʒ eſſe ↄfoꝛmis iterro gationi iſti. de inti.ſtip. S. pterea.nec ꝑ illud n ¶ De teſtibus. ſibi Zrius:qꝛ põt eſſe ꝙ aliqͥd neſcit in Hitate: t ẽ de illo publica nox ? fama:equũ in ẽ ut te ſies ĩteꝛꝛogẽt᷑ iteꝛũ ut ðclarẽt dictũ ſuũ:⁊ ſic diẽ fuiſſe obtetũ iter aꝛchiepᷣm rauẽnaten.⁊ cõe for liuij i quadã cã: æ ad mã;z uide qð nõ. Jo. an. in additi.ſpe.e.ti.O. nũc nidẽdum ad fi. ¶ Aemo ad gl. ? qꝛo qit᷑ ſint teſtes exaiandi. rñdet gl.ij. ꝙ ſigillati ꝑ ſe alit᷑ n nalẽt ꝛeceprio: qð nõ. idẽ tenet ſpe.e.ti.S. nũc rractãdũ i pn.i.vV.ſʒ põe ꝓ duxi. Et itellige gl. q duo teſtes ſimł exaiarent᷑ nã tũc ẽ periculum ne unꝰiſtruat aliũ nec poſſet falſitas dephendi exemplo danielis: ſecus ſi aliꝗ extriſeci adhiberẽt ĩ exaiatõe: maxie ſi uocaꝛent᷑ ut teſtes ad h.c.ut offm de heti. li.vj. ubi in exa miatõe teſtiũ i cã hereſis adhibent duo religioſi 2 ẽ cautũ h obſeruare i oĩ cã gꝛani pro hoc ꝙ dixi i.c.ſicut.S.e.⁊ qdð ibi nõ ⁊ Hoſt.i.c.alberi cus ita dicit dicta teſtium poſſe probari ꝑ alios teſtes tũc adhibitos. Nuero dr̃ hic teſte inteꝛꝛ0 gaãdũ de ca ſcie qͥd ſi non ꝛeddit cãm ſui teſtimo nij:utputa quia dixit neꝝ ce ſimplłꝛ ꝙ titius mu tuanuit ſẽpꝛonio mille gl.i vᷣbo de cãis diſtignit ꝙ aut fuit iterrogatꝰ ðᷣ cã ⁊ eã no reddidii:⁊ tẽ nõ ualet ieſtioniũ: aut non fuit iteꝛꝛo gatꝰ nalet 2 idẽ accur.i.l.iij.ff.e.nõ.n.ſᷣm eũ dʒ eſſe ueꝛbo ſus:iõ excuſat᷑ ſi non fuit ireꝛꝛogatus:ar.in.l.fi. Cde preci. imperato. offeren.z.l. amplioꝛem Cde appel. ? idẽ glo. Jo. in. F. ſolet. iiij. q iij. Juno ⁊ hoſti.hic:⁊ ſpe.e.ti..i.v.itẽ ꝙ iterro gatus q plus ibi nidet᷑ nelle fʒ aliquos ꝙ ſi nõ reddit cãʒ iterrogatus nõ ualet:nec quo ad pro barionẽ nec qP ad pꝛeſũptõeʒ:⁊ idẽ dicit ſi reddi dit ſe iutilẽ:qꝛ paria ſũt nõ reddere ⁊ intilẽ red dere.8 trãſl 1 pᷣla c.ij. qdᷣ nõ. hoc in ultimuʒ ur̃ riũ dẽo Goff de quo in nõbilibus. Sʒ dic ꝙ ſm quãtiratẽ cãe index aſſumet quãtitateʒ pᷣſũp tioniſ ar. in. l iij. ff. e. tin magis ſcire potes ⁊c̃.nt ibi Inn iñ bic tradit nnã theoricã que ſolet ab oibus appꝛobari dicẽ ꝙ iĩ ꝑceptibilibꝰ aliquo ſen ſu corporeo põt ꝓcedere illa diſtictio an fuit te ſtis iterrogatus uel nõ ut g dr:ſi ĩ ꝑceptibilibꝰ iudicio ĩtellectus tm ẽ nece ꝙ reddat cãʒ. al.nõ nalet teſtioniũ ẽt ſi nõ fuit iterrogatus:qꝛ ð his deponẽ nõ ꝓprie ſpectat ad offm teſtis.exẽplũ ſi dicit talẽ ẽe dñm talis rei.nã dninʒ nõ percipi tur ſenſu corporeo.iõ oʒ ꝙ ꝛeddat cãʒ ꝑ quam iferat᷑ ad uerba iuris ꝑ eũ ꝓlara: ut qꝛ uerba in risg adiũgit: qꝛ emit lanã ⁊ fecit illud neſtimentũ nl qd ſite: ̊ dẽ; Inn. approbat Oã. i actaru de teſte:dicit ꝓcedẽ ĩ his q ꝑcipiũtuꝛ magno di ſcurſu rõis:ſecꝰ i his ᷓ ꝑcipiunt᷑ mag diſcurſu: ita ꝙ neniãt ꝑ ſẽſũ corpoꝛis ad itelligẽnã facili ter ⁊ nalde ſupinꝰcet qui ñ iĩtelligẽt. exẽpluʒ ĩ nu meratõe pecunie.nã teſtis nõ nidit niſi colorem Sʒ me ⁊ coꝛde uł ꝛce pcipit an fueit aꝛgẽtea uł aurea.i his.n.nalet teſtioniũ cã nõ reddita ſi de ea nõ fuit ĩteꝛogatꝰ:h ẽt diẽ foꝛe de mẽte Inn. qð ſatis plʒ pꝑ h̊ dicebat hic do.caꝛ.ꝙ teſtis vðᷣpo nẽs ſimplłꝛ ſuꝑ fama uel notorio cã nõ reddita ſi ð ea nõ fuit iterrogatꝰ h̊ ẽt dicit nalere:qꝛ iſta nedeſnalg in ton mi nini it autil ſ atin pgrun a uiC ſrſed vnerin vſitmn SGc ivſlo mein. Giope hr dvin liirtuſit ti ag Niſce cb bbis ma riziiſbnimm luft gitinnnii ingriirinndire hwir⸗ miurnhatliinms a, Uhteketdgimnbean dui Kctintininän iünphhrüngmnu leinig Eanmit Ocelrg' ulipimn lealur ienuercin ſhnnſminai „ Nitiifirict mric 1Lll, ſſteli ſor / ſgitrai⸗ uin 6 Greinintin R epimnn ei iy plit is iu naſer tihieweee di Genr ints 8.n Rpreſe, 4 éd⸗ edeilo d dor⸗ it nogn deren nogn c tei o ulit mn.i Mitenin fnn vam, wrr,imnumr Nn immn Gfinu,, mlam le igh iſict,o⸗ Gklrſre ſifilipimm sGuitiache v o gims höLlnet ood ro Aprſigigt dedietſiretdi ani ſüt ötesere dithere aChatodot u Rincd fſ de avo n öbſipns Dödeg c indct Kurer amnune Pin Kemimgs one ores den DcGadt mi edridrceſdein Grde ieinti addſn dt Nrrlet hudſicid 10 int ormsd td n Rhiahtdi⸗ clecus te neit g hn i foniaſinoͤfii enogmad! 1 ag, yltn Moffi is g jõ ye m Ppoßgfi &inals Niinn e , en in MCuam canſam. pcipiunt᷑ modico diſcurſu: ſʒ h ñ plʒ neqʒ ſimilia per eũ hic poſita ꝑ.c.ↄſuluit.j.de appel.ubi dr malca dici no toria qᷓ ñ ſunt ur dicit Jo.ij. q.i. mãifeſta ð notorio loq nur: ? q ſit notoriũ ig ꝛamꝰ. I dẽ diſpnrat᷑ multũ iter ſciẽtificos qñ dẽ ifamia: ux nõ ·ĩi. c.iqᷣſitõis de accu.qũo g cꝛeden dũ ẽ ꝙ ꝛudis teſtis hec ↄphẽdat modico diſcu: ſu qꝛ forte ẽt cũ magno diſcurſu neſcit diſcerne re oʒ g ꝙ ſint talia q ex cõi hoĩnum iĩtelligentia capiãt᷑ ſine magna ſolertia:ut noluit Bart. ꝑ hᷣ &t puro do. A i.ñ bñ dicẽ ĩ eo ꝙ rphẽdit quoſ dã qͥ ex d'is Inno.i.c.cũ opoꝛteat de accu. col li gebant cãz eẽ reddẽdã ĩ probatõe ifamie.dicit n. ꝙ itent Inno. fuit ibi declaraꝛe cãs quibus ↄcludit᷑ ifamia. nõ ãt aꝛtare teſtẽ ad expᷣmẽdum cãm ſi ñ interrogat᷑:ego dico q Innoc. habuit Sriaʒ mẽtẽ ſi bñ põderet᷑:⁊ ſi ñ eẽt illud dicium Inn. idẽ nihilominus eſſet dicendũ ꝑ pᷣmiſſam rõem:æ uide Hir. i. l.ð miore. J. tormẽéta. ff. ð qoi.i.V.q̃it᷑ probet᷑:x.v.qro ſtatutũ:⁊.vV.uliio pone:ubi tenet ꝙ depoſitões ſuꝑ fama cã non reddita n inducũt plenã nec ſemiplenã ꝓbatõeʒ ſed alias ꝓbatõnes coadiunãt ſic dʒ intelligi.. .iij. ff ð teſti.æ. iiij. q.iij. irẽ ſepe. Et ex dẽis In nocẽ. hic põt colligi alia theorica.dicit.n.ꝙ nbi teſtes deponũt ſuꝑ his qᷓ pñt tꝛahbi ad indicium rõis ⁊ ad teſtiũ ſeſũ coꝛꝑis:debemꝰ itelligẽ dẽm teſtis quatenꝰcadit i ſẽſũ coꝛporis.exẽplũ ponit i reſte deponẽte ꝙ titiꝰ poſſidebat.dʒ.n. exponi idẽ de cẽo tẽbat:nã poſſeſſio ꝓnt ẽ iuris non ca dit ĩ ſẽſũ corꝑis ſʒ ꝑcipit᷑ indicio ĩtellectꝰ:ſecꝰ ꝓ ut eſt q́a facti: æ idẽ ſẽtiũt glo. ? Haꝛ. i.l ſtipula tõ iſta F. hi qꝗ.ff. de.v. ob. ꝑ h̊ hẽs limitatũ nno mo moꝝ diſtictõis gl. alio mõ limitat ö Jo. an. diẽ.n.ꝙ ſi ꝑs petijt teſtẽ intro gaꝛi de cã ſcie:ei int᷑rog atꝰn fuit.ñ nalet dẽm eiꝰ:ſʒ pot᷑it iterũ in terrogari de cã ad h̊ dẽm.c.ꝑ tuas.j.eo.cũ ibi notatis. ſepe. n. expiẽtia docuit teſies aliqd aſſeẽ re cuiꝰſufficiẽtẽ ſcie cãm nõ reddũt.ꝑ bᷣ dicit bo nũ ↄſiliũ:ut ꝑs ſꝑ det introgatoria ſua ſalteʒ ð cã ſcie ⁊ petat ſuꝑ illis examinaꝛi æ in acuis ꝛedi gi. ꝓcedit gꝰ dẽm gl.qn ꝑs ñ petijt ⁊ iudex ni ĩ terrogauit: ut tũc naleat dẽm ĩ ꝑceptibilibꝰſenſu corporeo nel modico diſcurſu ꝛõis. ¶ Ciꝛca ꝙ, nõbilit᷑ qri an index omittens h̊ caſu teneatur pri ad itereſſe. hãc qᷓoẽ põit Jo.an.i addi.ſpec. .e. ti. F. i. V.ſʒ qd ſi cãʒ. ubi ꝛfert quoſdã dicẽiq; ſi ar.l.ſi qn ĩ fi. C. de teſti.recitat alios h reſtain gere qñ int᷑uẽeit dolꝰ nõbilis indicis negligẽna ar. . e.ꝑ mnas:ubi ipe Jo.an.putat ꝙ i hiſ duo bꝰ caſibns ſaltẽ i foro pniali teneat᷑ iudex parti 3 ꝙᷓ depoſuit teſtis non expᷣſſa cã qᷓ expſſa non nocniſſet ſibi ſʒ ĩ foro iudiciali ñ heret locũ peti tio inteſſe ſʒʒ eũ niſi reꝰↄfiteret᷑:ſʒ in aduerre.nã ego n uideo qũo in foro iudiciali ſen cõtẽtioſo iſte iudex poſſit obligari ad ĩteꝛeſſe cũ non ↄſtet ſniaʒ oriã repoꝛtaſſe ex eo ꝙ index nõ introga nit nã forte ſi iterrogaſſet ille reddidiſſet canſaʒ ſufficiẽtẽ ſui teſtionij:? non ꝓbat h̊ eſſe ꝙ ab hᷣ otigit abeſſe. E. de Oba.l. neqʒ natalis ? de tꝛaſ la. pla. c.ij. intereſſe ãt dʒ clare ꝓbaꝛi: ut nõ.i.e: bilecti. de fo.ↄpe.ꝓ b inſti.de v.ob.i fi. Sed ſi index malitioſe ñ int᷑rogaſſet qꝛ ſciebat teſtẽ nõ reddituꝝ ſufficẽtẽ cãʒ uel teſtis h̊ ↄfitct ⁊ iudex omiſit ex dolo uel lata culpa tũc credo indicem poſſe condẽnari tã ĩ foro indiciali q; pniali pꝛo p facit.lſi q.C. teſti.⁊.l.ſi filiuſtal.ff.ð iudi. 2.xxiij.q ij.dñs.ꝓ fo nt teneat᷑ ĩ foro aie fac̃.c. fi. ð iniur.æ dã. da æ notabile dẽm Inn. in. c. ſiẽ dignũ ð homic.nbi ſingłarit᷑ dicit ꝙ ĩ foro aie tenet qs ad emẽedã dani ſi fnit i lata cłpa dunta rat ſecꝰſi fuit ĩ leui ł leuiſſima.iũc.n.ſufficit ſi ꝓ negligentia pniaʒ agat ar.xv.q.i.iebriauerunt: qð tenebis ꝑpetuo menti:ſecꝰ in foro iudiciali: qꝛ ibi nõ ꝛeq it᷑ culoya ita lata:ut i lege.l.acquilł. .ff. ad.lI. acqt. rõo qꝛ lex ciuilis tendit ad ↄſeꝛuati oneʒ pr̃imonij:⁊ idem dic de iure canonico q̃te nus agit᷑ i iudicio iuxta ea ꝗᷓ le.⁊ nõ.i.c.i.de cõ mo. ⁊. c.ij.ð depoſi.facit qð nõ.gl.ſinglis in.c. frat᷑nitatis xij.q ij.qᷓ dicit ꝙ i foro aĩe nõ ipõit pena dupli uei q̃ ſrupli:q impõit ĩ indiciali pro furto nel ſilłi ðᷣlicto. ¶ Sʒ ad declaꝛatõeʒ oium pᷣdictoꝝ q̃ro q ẽ cã ſufficiẽs ſcie ĩ teſte:⁊ q̃ ſt ciꝛ cũſtãtie ̊ qous iudex it᷑rogat ultra cãm ſciẽtie. So dic ut ẽ de mẽte Inn. hic ⁊ clarius Bar. i dẽo tractatu ðᷣ teſte:ꝙ teſtis ad hoc ut ↄcludat dʒ reddere cam ſcie ꝑ illũ ſenſũ corporis quo a ctus ſuꝑ quo ðᷣpõit ꝑcipit. unde ſi depõit de re cep:ibili niſu tm dicit qꝛ uidi:ſi ð ꝑceptibili au ditu im dicit:qꝛ audiui:ſi vᷣpoſuit qð res erat a mars uel doulcis dicet qꝛ guſtaui:ſi ſuꝑ odoriſe ra uel fetida qꝛ odorani:ſi ſuꝑ re aſpera uel leni qꝛ tetigi.un ⁊ qͥnqʒ ſut ſeſus corporis niſus au ditus tactꝰguſt.æ odoratꝰ. ita het deponẽ ꝑ ali que iſtoꝝ ſeſuũ: ꝓ hoc allego bonuʒ tex.in.c.ie ſtes. iij. q ix.⁊ i.l.teſtiũ.C.e.ti.⁊ ubi res ẽ ꝑcep tibilis duplici ſeſu dʒ deponẽ ꝑ utrũqʒ ſeſum:ut i. c.ex liis ðᷣ ↄſue.⁊ qð ibi nõ.⁊ fruſtra iterroga tur ð cã ſcie qñ depoſitio bʒ annexã cãm ſciedi nt qꝛ dixi ego uidi ꝙ titius ꝑcuſſit ſẽpꝛoniũ: ut dixit H̊ Inn. z bn. Ite ſcias ꝙ ſenſus uiſus eſt generalis ad oẽm ſenſum. vn ſi vðᷣponit ꝑ bũc ſẽ ſũ uiſus ſuꝑ re ꝑceptibili alio ſeſu non uitiat᷑ te ſtioniũ:ad H̊ uið gl.nõ.iij.q.ix.teſtes:⁊ idẽ ſẽtit HBir. i.l. ij. O. ide labeo. ff. ð aqua plu. ar. Ad pᷣdicta uide ſpe.e.ti.F.nũc tractãduʒ.v.ſic ãt et ſe. ⁊ faciũt hec ad qõnẽ an cecꝰ poſſit eſſe ieſtis ſuꝑ re ꝑceptibili auditu ſi bʒ notas noces pᷣhen tiñ gl. tenet ꝙ ſic i. d. c. teſtes. Idẽ ſpe.e.ti..i. H ſz nũquid cecꝰ:qꝛ ſᷣm eũ nõ reꝑit᷑ ꝓhibiius. Ad idẽ allego gl.? Dar.i.d. S. idẽ labeo: qui nł dictũ teſtis nalẽ:ſi nõ nidit loqᷓntes ſed erat retro cortinã uł tenuẽ ꝑietẽ. Idèe ſẽtit Jo. an.i c.ad nr̃aʒ ð ↄſue.⁊ fac.c.pterea:⁊ qð ibi nõ.ð teſti. cogẽ. S Ang. ð ꝑuſio ĩi.l.ſi nõ ſpãli. C. ðᷣ teſta.dicit ꝙ iʒ teſtis poſſii deponẽ:lʒ nõ niderit hẽtes ſi hebat notas noces ↄhẽtinʒ facit fidẽ nõ tñ quo ad plenã ꝓbationem: qꝛ ð facili potu it öcipi i noce.nõ ãt ſic ĩ niſu. Sed fran.accnꝛ. ut ibi ſenire pᷣmũ.dicit.n.ꝙ ſpãle ẽ ĩ teſtamẽtis 1 3 C He ieſtibns. cp teſles debẽt uidere teſiatoꝛc:⁊ idẽ Har.i.d. FG. idẽ labeo: qꝛ ꝓpt ifirmitate ð facili mutat no ce. Ego dicerẽ ꝙ ubi quis i eodẽ loco nidiſſet pꝛiꝰ ↄhetes:lʒ ipe ↄcdico facto iternallo n uidiſſet poterit ferre teſtimõiũ ſi habebat notas uoces ↄheiiũ: z ſic ꝓcedat gl.i.d. I. idẽ labeo. 2 Jo. an. in. d. c. ad nr̃am. Sy ſi din non nidiſſ‚i ut cecus nel alius:tũc n pnto dictũ ſuũ ſufficere ad ꝓoatioeʒ: qꝛ poſſet facili errare in noce. po tuit. u. mutaſle uocèe: ⁊z hoc reſpeciu in teſtamẽ o ius uoluit ut teſtes niderẽt teſtatoꝛc: nt.d.l. ſi no ſpali:extedenda.n.eſt lex ex ꝑitate rõnis in c.cũ di ecta de ↄfir.uii.nel inti.⁊.l.nõ pñr.ff.ð legi. ¶ Quo ad pm de circũſtatijs pone excplũ ſi teſtis dicu ſe uidiſſe ntuũ ꝑcutere ſempꝛoniuʒ: iierrogabii qui erãt pſentes ⁊ i quo loco an de die uel de nocie:ue i quo loco ciuitatis ⁊ ſilibꝰ: ut ſic ex iſtis poſſui ꝑpendi falſitas tcſtiũ ſi non cocoꝛdant in iſtis:ut nõ.in.c.nenerabilis.j.e.et iij.q.ix.nipilominꝰ nbi uideas bonã glo. in mã iſta. Oabiũ eſt de notario per quos ſenſus dʒ gatieſtari de oibꝰ ſicut teſtis cũ ſit quidã teſtis.l. domiciꝰ. ff. de teſta. uide in ſpe.de inſtru. edi. JF. reſtat. v.ſʒ qn: ubi dr̃ ꝙ aiteſtat ſolũ de duobus .ſ. uiſu æ auditu: æ ide ibi Jo. an. reliqui.n ſen ſus ↄuenmiũt teſti nõ notario fʒ eũ ꝑ qð dicit ꝙ nõriꝰ qui guſtat re amarã uel odoꝛat fetidã nõ põt de h̊ ↄficẽ iſtʒʒ lʒ poſſit ↄficẽ iſtʒ ð dẽo eiꝰ q guſtauit: fatet in ꝙ ſua aſſertio iunaret dẽm aſſeretis ut ſi diceret tale ninũ fuit dulce ut talis i pntia mei ⁊ teſtiũ dixit ⁊ ego guſtaui: ⁊ ſic erat 2 h̊ idẽ ſeiit ĩ ſili qõe. Inno.i.c.qm.S. de ꝓba. qð bñ nõbis:⁊ nið nõbile dẽm fre.ↄſilio.cxcuj. qᷓ dixit noꝛio credi ð geſtis coꝛã.eo.ñ ab eo.ar. .l.oibꝰ. C. e.ti.per quẽ dicit ꝙ ſi nõriꝰ in inſir̃o dicat ſe cert oꝛaſſe mulie rẽ:ut mioꝛẽ de bnilicio ſibi ↄpeteti ei nõ credi:qð ſatis mihi plʒ.Et ꝓ ntroqʒ dicto adduco hãc rõnẽ:nõriꝰ ↄficii iſteʒ nõ de facto ꝓpꝛio ſʒ de geſtis iter alios i ant.ð tabe.⁊ ð iſtꝛn.cau. Sʒ ꝛeliqui iꝛes ſẽſus ↄceꝛnũt factũ ꝓpꝛũ:puta ꝙ guſtauit odoꝛauit uel tetigit Ded dices iu qre teſtes de illis atteſtãt:⁊ no no tariꝰ q ↄputat᷑ i numero teſtũ.d.l.domiciꝰ.ꝰ uni teſii no credu: æ eodẽmõ nec notario. Iteʒ oftm nõrij Vſatuꝛ in atteſtado dicta uel facia ab alijs nõ at a ſe. An ãt poſſu notariꝰ ſcribere in ſtꝛumeiũ eoꝝ qᷓ geſta ſũt iter hoĩes dineꝛſe ligue ad iterpiis dẽ miðᷣ Jo. an.i addi.loco palł. Hũc capio faʒ ꝑtẽ hꝰ gl.i.v. ſʒ nũqd teſtis ⁊ qᷓ ro cũ hic dicat iterrogãdo teſtẽ de oibꝰ circũſtã tijs an teneat᷑ rñoẽ utrũ ſii crioſus uł talis ꝙ ñ poſſit eẽ teſtis:? i hac qõe ponã ſex opi.ſuccite. DMeia ẽ opi.hꝰ gl.qᷓ cõcludit ieſtẽ artari ad rũ dedũ ſolũ de his ꝗ bnt.iiij.q.iij.ſi teſtes cũ ſe. ¶ Scõda opi. Mo. q dicit ꝙ de ibi expẽf. dʒ iu dex exqrere apð ſemetipſũ:⁊ ab alijs ñ ãt a teſti bᷣ. z ſic itellłit illa iura ⁊ diẽ ꝙ de noto.pᷣſũii bo nũ i. c.fi.ðᷣ pᷣſũ.de ignoto exqniret ⁊ niſi appꝛo bet᷑᷑ n credat ei maxie ĩ crialibꝰ ¶ Tertia ẽ opi. Jo.ij.q.vVij.qꝛẽdũ qͥ dicii ꝙ a teſte ñ dʒ iudx q̃ rere ð crie ĩ ſpẽ:qꝛ nẽo illð fateret᷑:ſʒ i genẽ põt ꝗrere dicẽdo es tu talis: ut poſſis eẽ teſtis ar.i .l i. F. ꝗ̊ qoeʒ. ff. ð qõi. ¶ Qnaꝛta eſt ſpe. in ti. eo.F. iã ðᷣ itenogatoꝛijs.ad fi.vſi.poꝛꝛo:ubi nẽ ↄcludẽ ꝙ ad oia tenet rndez q̃ ꝛeddũt euʒ inha bilẽ ad teſtificãdũ ſi n qꝛi᷑ ð cꝛie:⁊ ibi poõit mul tas iteꝛrogatioes ꝗ hodie ſũt i uſu:⁊ ibi nide ꝓ pratica. ¶ Quaiĩta e Inn. ꝗᷓ haãc mãʒ tetigit i. c. duduũ ð elec.ij. et in. c.ij. ð ↄfeſ.et ĩ.c.iqſitõis.j. ð accu.et in iſtis locis ſimplꝛ ↄcludit teſtes n te neri ad pãdedũ crimè l ↄditõeʒ ſuã:qꝛ exceptio teſte ponꝰↄcernit ꝓducenteʒ q;ᷓ eũ:ſi m rũdʒ cꝛedit᷑ ſibi:qꝛ ſũt ðᷣ ciꝛcũſtãtijs teſtionii. Alið di cit in ꝑte.ſ.unt teneat᷑ ꝛndẽ poſitõi criminoſe ſi ðᷣ illo crie ifamat Et ð h nliio dic pleniꝰ: ut nõ.ꝑ eũ i.d.c.ij.ſj in.c.dudũ dixit ꝙ ꝑacta pnia n te net᷑ teſtis rndẽ:qꝛ ſine pcco põt teſtificaꝛi ĩ.c.te ſtimoiũ.j.e.⁊ dic alið in ordinado in.d.c.iqiti onis ꝛ0 ꝑicł aiaꝝ. ¶ t oꝛdinãdus neit nolũ taꝛie teſtis iuuꝰnec oꝛdinadꝰtenet oia ꝓdẽ Sed ea qᷓ impediũt oꝛdis executõcʒ:? ð eo nið bonʒ tex.cñ gl.in.c.ex pẽitẽtibꝰ.l.di.¶ Sexta ⁊ nullii ma opi. Jo. a. p Gull. ð ſuʒa in addi. ſpe. in loco ꝓxio allegaio ↄcludes ꝙ de oibꝰpõt inteꝛ rogaꝛi ⁊? rnidere ienet᷑ qᷓ ſuã turpitudinẽ nõ dete gũt: ad ea vo ꝗᷓ ſuã turpiindinèe deregũt ꝛndẽ ñ tenet᷑:ut infamia excõicatione uel crie alio:ſecus dicu de pauꝑtate:h̊ opi.mihi plʒ:facit ꝓ eo qð dixi de pauꝑtate:qꝛ panꝑias ñ ẽ ð gñe maloꝛu: nt i.c.il a xv. q.i. Quis at dicat pauꝑ nide peꝛ HMaꝛ. in.l.ſi ↄſtante.ff.ſo .ma.⁊ dicaʒ ubi meliꝰ cadet:ſʒ ad ꝛepulſionem teſtis ꝗ dẽ pauꝑ dic qui minꝰ hʒ in bõis qᷓ; qnqᷓginta aureos:⁊ ideʒ i ac cuſator.uide tex.cũ gl.i.c.ꝓhibẽt.ij.q.i.itellige niſi als ſit boe fame:ut ibi nõ.⁊ ꝓbat i. c.ſi qͥ te ſtiũ. S. eo. ubi de b. ¶ Tertio bec glo.qrit an ie ſtes debeãt cognoſceꝛe eos a qbus ⁊ 5 quos in ducũt᷑:⁊ dic ꝙ ſic:pleniꝰph ꝓſequit gl.i.l.iij..i. .ff eodeʒ: æ adhuc plenius Jo. an. i addi. ſpe. e. ti. F. i.V. teſtioniũ at ubi diſtiguit ini eos q ðᷣſcꝛi bũt in iſt?o ⁊ int eos qͥ deponũi uoce nina inteꝛ liugãtes:pꝰcaſu dicit ꝙ ad ualiditatẽ inſiri non reqru neceſſauo ꝙ teſtes ſint noti:ad h̊ aut᷑.e. .F. ſi Vo ignoti: fallit i innẽrario ĩ q ꝛcqrituꝛ ꝙ; ſint noti.C. de iuꝛ. deli.l.fi.O.ſi ãt z ĩ aut.ð he ꝛc. ? fal. O. ſi Vo. Itẽè i iſtzo in ſcꝛiptis ↄfecto ab iĩꝑito laꝝ i aut. ð̊ inſtiu. can.. ex bis et.I. opʒ hũc in caſũ itelligo:ut le.⁊ nõ.i.d. .oʒ.loqt.n. qn fit ſcupiuꝛa noie imꝑiti ſine tabelliõe.na tũc dñt teſtes ee noti:ut ſubſcꝛibãt᷑ noie ↄhẽtis.Si at tabellio iterueiꝛet iũc n eſt necce ꝙ ſint noti. nt ibi colligit ꝑ dictionẽ maxie iux glo. fallit ẽt nbi ẽ ſtaimũ qᷓie ẽ bononie ſᷣm eũ ubi i oi iſto oʒ ſaltẽ nnũ ex teſtibꝰ i ſcriptis cognoſcer̃ cõtꝛa hentes. In fo caſu dicit ꝙ aut id ſuꝑ quo po ſuit recipit effectum ex facto ntriuſq; ꝑus aut al teꝛiꝰti aut neutrius:pꝰcaſu necefle eſt ur urꝛãqʒ partẽ ↄgnoueꝛit:⁊ hoc claꝛũ eſt. fo caſu ſufficit illũ ↄgnoſcere dato ꝙ aduerſariũ ↄtꝛa qnem ꝓ ducitur non cognoſcat:ut ſi nolo probare me ] lrunt ſinin tuitn. Min n puimmiclr gintlp achnmi 4 zahenn toſüianfen tin emi ind an⸗ ſchslueti ii hun⸗ jlpgnci ſolrn s0o. nrisctailcniſe Eaiergoiara ratin enreuntgaſpran DCendtSaen iſingwigdin 1Nſeperhrescrnd ſhicgrgocegrtar⸗ Uncgichvſithrgba⸗ ſeinimileencki Nitigckinmr onſeſiiſennn nn. Qnnnnig ſichgienits, tnw:niſig in nnegb i iii nroignir Dõ hniͤ Aulpatrini rfeever ſirgen, or.. . ilchenl 6 ulamlcu n finee Neie v E. 1 ii o 4 1. Siuu nec olnic igtei e adnprtüons zu eud boo 5 d Gus nlnulifn . 4 lego op gob zuin vgaut ine r, luin punce vane garma ſwiinnuiani nitj Aüͦ GHat, dar apuné ninita war Hnustod̈,ib: ANAOM1 Qusiar ngaicee un Ane ,o u adineß⸗ ſs poltonen tetis digenn de n dos ginn nedn deee Gi nie r 1c PDb d ieice lir doe funeat ditd Po iRe aachidebTatnda 0 Tun ssü ida cdotd anigninh tc tu Fams nirihſe 50 noni n Mdſigiuſtudde 3sv'aſn cl M Mltlli in nuzitgz aſd dicr n roteb ill/ 1 emiſie nel qͥ˖d ſimile: æ bec duo uoluit gl. in Pall. .l. iij. F. i. dicẽs ꝙꝙ in pſonali teſtis dʒ cognoſceꝛ ntrãqʒ ꝑſonã: ſecus at in ꝛeali ⁊? ꝙ dictum eſt in lonali dic intelligédum quo ad teſtes qᷣ de pn cipali deponũt. nã ſi in ꝑſonali incidẽt qo etatis ut qꝛ dr̃ ꝙ fuit minor ipe obligationis. ſatis eſt teſte ꝗᷓ ſuper illa deponit hẽe ilũ motũ: ſʒ aduer ſaꝛiũ non cognoſcat: ⁊ idẽ i ſil.ĩ ttio vo cau nõ neceſſe ꝙ alteꝝ cognoſcat. In termis caus pe tit actor a reo moroſo. x. corbes frumenti: - q; 1o plꝰ ualuerunt a ipᷣe more ſuꝑ tali eſtimatione deponeꝛe teſies pnt ꝑribꝰ ignoti: æ idem in ſikibꝰ bec ſunt uerba formalia Jo. an in loco palle. qᷓ ſatis mihi placẽt: ⁊ ueriſſima ſunt ĩ fo membro pncipali. Sz quo ad pᷣmum membꝝ de deſcrip iis in inſt?o:ego dico ꝙ teſtes debent cognoſcẽ pies int q́s ↄficit᷑ inſĩn dico cognoſcẽ non pri us ſi ſaltem tẽ q;do ↄctꝰcelebrat᷑.als autem non nideo qũo poſſet eẽ ieſtes maxime cum rogatuꝛ ut audiat. l. heredes palã. F. in teſtis. ff. de teſta. 2. iij. q.ix. ſi debituʒ ſed ñ reqrit᷑ ꝙ ꝑ prius ſint noti phẽetibus niſi in caſibus iuꝛe expſſig: ? ſic iI telligo Joa. an. z iura p eũ allegata. ¶ Menio ad gl. que ſupra vbũ ipe: ? qro qͥd itendit ſea dũ dicit de tpe æ loco ⁊c. rũdit gloſ.duplłꝛ p ur queratĩ᷑ de loco ⁊ ipe in qbus actus de quo qꝛit fuit geſtus. nam ſi ĩ his teſtes eſſent diuerſi non naleret eoꝝ teſtioniũ:ut in. c.nihilominus.iij.q. ix. ⁊ uide ibi gloſ.nõ.ad huiꝰ dicti limirationem JItẽ dic ꝙ aut actus ñ eſt iteꝛabilis:ut hoicidiũ aur iterabilis ut adulteriũ:ſi diſcordant pᷣmo ca ſu in tpᷣe aut loco nõ ualet teſtioniũ ſi non rema net itegꝛa ꝓbatio ĩ aliquibꝰ eoꝝ: ut qꝛ oẽs ſunt ſingulares:ſecus ur ſi aliq ↄcoꝛdant ĩi omnibus iux nõ.ꝑ gl.in. c.ĩ noſtra.S.eo. fo caſu cũ actꝰ iterabilis debẽt idifferent reduci ad coꝛdiaʒ ut euitent ꝑinꝛium: æ ut ꝓbẽt dumõ i aliquibus eoꝝ remaneat integra ꝓbatio iuỹ ea ꝗ plene di xi i. c. cum tu. S. e. Et nide ꝙ nõ ſpe.i ti. eoð. F. iã de intꝛ0 gatorijs V. qd ſi nnꝰ: 2. V. idẽ de ipe 7. V. ſequentibus: ? dic ut ibi de mã buius glo. Fo itelligit glo. de tpe.i.ex mã tpᷣis: utputa qꝛ eſt tardus iĩ deponẽdo: ? iʒ hec expoſitio nõ ↄuẽeiat lie ẽ tamẽ nera i ſe. æ nide bonã glo.v.q.v. J. nlt. ꝗᷓ diẽ ꝙ teſtis repentine loques vr̃ mendax. moroſus vo dubiꝰ. eliget ergo mediũ.l.di:pon derer. Quero qꝛ tex. mãdat ipedientes teſtes cõpeſci qͥd ſi ð féo ipedimeiũ ceſſare non poteſt rñdet gl.i nerbo cõpellas ꝙ dʒ teſtis hꝛi pꝛo ꝓ ducto:qꝛ pſũit᷑ ꝑs faciat nel ↄſentiat ⁊c.nõ. bene glo. in ↄriũ oppõit ð.c.qꝛ pᷣſulat n ſoluit ibi. n. ↄſãguinei cuinſdã pᷣſbiteri ↄtẽplariõe ipiꝰ eꝛueꝛũt occulos adueꝛſarij ſui nec fẽm illoꝝ ipu tat̃ pſbyteꝛo: ex qſine ipſi. ſilio fecert. Hoſtiẽ. diẽ ꝙ ſi pncipał l ali eo madãte bᷣ faciat hr teſtiſ ꝓ ꝓducto ar.ff.ſi qs cau.l.ij. .ſirĩ mõ. Ideʒ ſi faciat ꝑ aliũ amicũ pncipale ipo pꝛicipali tacẽte 2 diſſimłante:aꝛg..de ſimo.ſic nobis ⁊.c.a no bis:ſecꝰſi h fiat ab inimico uł ab amico ipᷣo ſine Eam cauſam. poſſediſſe rem ſuꝑ ꝗᷓ inqetor ł me poſſediſſe ſen frande pdicẽte:ut ibi:⁊? ĩ.d.c.qꝛ pᷣſulatꝰ.ff.ex ͥᷣ. cau.i poſſ.e.l.i.O. pel.æ qð nõ.j.eo.ↄſtitutus el i. idẽ i effectu tener Cy. pꝰ Ricar. ma. in. l. ꝓni dẽdũ. C. de poſtn. alle. C. de proba.l.ſi ð poſſeſ ſiõe.un dicit ꝙ ſi alis mibi ſubirahit probati ones teſtes corrũpendo nel cũ eis hac de cã ini micitias phẽdo caʒ ꝑdit. ff. de iure fil. l. iij. F. i. 2.. E. ↄſtitutꝰ z.c.itimauit qð ẽ notãdũ:qꝛ uult ur non ſolũ teſtis hẽat ꝓ ꝓducto:ſi ẽt dʒ ꝑdere cam. Sʒ hoc facit. c. perueéit.j. de teſti. cogen. Vbi nõ puũit i amiſſione cae ⁊.c.ↄſtitutꝰ.j.e.ubi erordinarie pũit᷑ donec ceſſaueꝛit ĩpedimentuʒ. Ego dicere ſic ꝙ aut ipedimetũ ſen frans inter nenit ĩ cã ciuili aui criminali:pꝰ caſu ſiue qͥs ipe diat ꝑ ſe ſiue preſũptiue ꝑ aliũ dʒ teſtis hr̃i pro ꝓducto: ut nõ. h gl. i.c.ꝑuẽit.facit qðᷣ nõ.i.c. ſiquis de clericis.xii.q.ij.⁊.c. fi.ð iureiur.⁊ põt exordiarie pũiri i qiũ eludit ⁊ ↄtẽnit iudiciſ au ctoritaté:ar.i.c.accedẽs.el.i.ut lit.nõ ↄteſ.⁊ ſic põt intelligi.d. c. ꝑuenit.=.l.ꝓuidẽdũ pᷣall.unde dicit phi.i. d. c. pueit ꝙ ſubtrabedo alteri copiã ꝓbatois nõ pdit eoipſo cãʒz ſi hʒ bonã caʒ: ⁊ cũ illo dẽo rraſit ibi Jo. an. z plus ſeiit ibi vi. ſ. ꝙ no ex toto tał teſtis dʒ hꝛi ꝓ ꝓducto. vñ dic ꝙ ſi unus òᷣ ſuis teſtibus impedi ur ⁊ alius ꝓducit non ſufficit ille teſtis ſolus ad obtinẽduʒ: ſʒ for te tũc deffereꝛeĩ ſibi iuramẽtũ ar.c.ex ĩſinuatioõe de ꝓcu. qð ſatis plʒʒ nec ex pᷣſũptõe facili iudiceĩt 5 aliquẽ. fFo caſu.ſ.in cã criali crialr mota ul ci nilit dico ꝙ aut quis ipedit ꝑ ſe uel ꝑ aliũ: ⁊ H ceriũ eſt æ doᷣm ut i ꝓxio mebꝛo ꝑ tex.⁊ glo.in .d. c. ꝑuenit. Aut ipedimẽtũ pᷣſiat᷑ ꝑ aliũ 2 Hililꝛ pſumit̃᷑ ꝑtẽ dare oꝑã nel ↄſentiꝛe ⁊ puũiet ꝑs ex oꝛdiarie. n. n. d; b?i ꝓ ꝓducto ne iĩ crie ꝓcedat᷑ ex pᷣſũptiõe cũ debẽt eẽ ꝓbatiões luce clarioꝛes ij. q. viij. ſciãt cũcii:⁊ ſic itelligo.d. c. ↄſtituius. SDed an ex facto amici nel cõſanguinei pſumat ↄſẽſus ꝑtis dictũ.c.ↄſlitutꝰ facit qð ſic:ſʒ ĩ Sꝛiũ c. c. qꝛ pſulatꝰ palł.ad qð nõ uẽ bn rnſũ ꝑ Ho. nã nõ apparet ꝙ ibi pᷣſbꝛ Zdixerit uel ↄſenſerit dicerẽ ſic ꝙ aut deliciũ cõmiſſũ ꝑ cõſanguineos uel amicoſ ↄtẽplatõe ꝑtis ẽ momtaneũ ut homi cidiũ uel nulneratio 2 nõ pſumit᷑ contra pꝑreʒ ſal tẽ ut ex hac ſola pᷣſũptiõe puniat᷑ ꝑs: ſʒ oportet ꝙ alia indicia urgẽtia cõcurrt: ? ſic ĩtelligo.d. c.quia pꝛeſulatus: ⁊? facit qð legi.⁊ nõ.in.c.pe trus. de homici/Aut delictum eſt ſucceſſiuum: ſeu habet cauſam permanentem:⁊ tunc preſumi tur contra partẽ ꝙ fiat de eius uolũtate exquo non ꝓhibetur: quoniam cum fiat eius contepla tione preſumendum eſt ꝙ eo probibente ceſſa ret impedimentum nel delictum:⁊ in eo caſu in telligo. d.c.conſtitutus.non enim caꝛet ſcrupn lo ſocietatis occulte:qui cum poteſt manifeſto facinori deſinit obuiare de ſen. ex. dilecto.li.vVj. poterit tamen per aliquas coniectuꝛas hanc pꝛe ſumptionem elideꝛe:ar.c. ſicur z.c.nobis de ſi mo.cum glo.i.d.c.conſtitutus. Et hec nõ quia ſũt quotidiana z per alios nõ bñ diſcuſſa. Gl. pe. nõbiliter ſentit teſtiũ quãtitatem moderandã i ſecnndum qualitatem æ magnitudinem canſe et idem Inno. æ communiter doc. unde Uincen. reprebendit dicentes hunc numerum quadra genarimn teſtium ordinarium a iure ſtatutum cuiliber producendi teſteſ.dicit eniʒ ꝙ niſi iudðx moderetur poteſt producer̃ quot nult poſt mo derationem uero quos melius ſcire cꝛedit:uið ĩ ſpe.e.ti..reſtat in fine:?æ quod ſupra dixi de hoc. pp.contra fi.c.uidetur enim ꝙ teſteſ al. producti debeant compurari in numero ali orum cum atteſtationes faciant fidem in eadem cauſa:ut in.c.fi.de proba. Sol.gl.fi.dupliciter ſed perſeuerat in pꝛima ſolutione ſcilicet ꝙ tex. iſte debet intelligi ſecundum diſtinctionem. c. pꝛeſentata.j. eo. foꝛte enim m Jo. an.?æ Uicẽ. iſte epiſcopus ⁊ abbas fuerunt arbitri.uel ſi fne rũt delegati duo pꝛoceſſerũt ſine tertio uel alt᷑ eoꝝ fuerat recuſatus:⁊ ſic atteſtationes de iure non ualebãt merito requirebatur hic cõſenſus partium ⁊ tenendo ꝙ; atteſtariões erant hic mil le ex aliquo defectu quod ſatis innuit litteꝛa.col ligit Inno.dictum notabile æ multũ allega bile ꝙ atteſtationes que non nalent ratificant ꝑ cõ ſenſum partiũ:⁊ facit.c.inis.j.eo.ſecus dicit in indicata.lit.cont. ⁊ alijs que ſunt de ſubſtanria iudicioꝛum:qꝛ illa non poſſunt ratificari:ut nõ. in.c.pꝛudẽtiã de offi.dele.lʒ.n.ſm eũ talis rece ptio teſtiũ nõ naleat:ti neutra pars põt ↄodiceꝛe obſtante ſibi exceptiõe pacti:dico in ꝙ Iʒ parteſ non poſſint ratificare acta nulla que ſunt ðᷣ ſub ſtantia iudicij ſi tamen dubitabitur an talia acta interuenerit ſtat᷑ cõfeſſioni partiũ:ut eſt tex. nõ. in.c.fi.de pꝛoba.⁊ ibi dixi:⁊ pꝛo pꝛio dicto fac .c.ſequẽſ do. An.dat aliã lec. ad fi. c. ut ĩtelliga tur de atteſtationibus a ſuo iudice receptis ſed nondum publicatis que nõ facinnt fide coram alijs iudicibus niſi partes cõſẽſerit:ut bic: ſʒ in atteſtationibus publicatis procedit Zrium: licet alind ſenſerit Har. in.l. ij. ff. indi. ſol. in ðᷣ h ni de qð plene dixi in.c.cauſam.S. eo.⁊ plus placʒ mihi pꝛecedẽs ĩtellectus ⁊ ſentit Jo. an. ſuꝑ tex. in uer.clanſe qui ſupplet maxie per.c. pnitata.j. eo. Glo. in ſequẽti parte in ner.ſʒ quid: querit quid ſi teſtis o iductus ↄriũ eiꝰ qð pꝛiꝰdixit:⁊ rnidet ut patet in ea quam glo.nõ.⁊ de hac ma teria nide glo.in.c.ſequẽti.⁊ in.c.cũ canſam.j. eo.⁊ in.c.cũ tua.⁊ per ſpe.eo.ti.ꝭ..i.ner.quid ſi idem teſtis z ſequẽti.facit glo.ij.in cle.teſtibus. eo.ti.tu nide quod plene dixi in.c. per tuas. de pꝛoba.⁊ dic ut ibi. ltimo extra gl.quia pa pa cõmiſit dic extꝛa curiã recepttonẽ teſtium uo lens in hoc pꝛoſpicere ⁊ patere laboꝛibꝰ partiũ in ꝓducẽdo teſtes ad curiã. nero an iudex inferioꝛ poſſit teſtes ad ſuã pntiã aduocare: aut debeat cõmitter̃ ſicut facit hic papa. Ego ultꝛa alios ſic diſtinguo: ꝙ aut canſa eſt criminoſa et non debet fieꝛi cõmiſſio:quia in tali cauſa teſtes ſunt in preſentia indicis expibẽdi æ examinandi ut cum res exegerit toꝛmẽtis ſubijciãt᷑ ut ĩ ant᷑. apud eloquentiſſimum. E. de fi.inſtru. æ in aut᷑. Ge teſtibns. eo. S. æ quoniam.nõ glo.in cle. una de offi. öle. 2 in.c.at ſi cleꝛici de iudi.æ puto ꝙ in hac canſa eiiam de extꝛa prouinciam ſũt enocãdi per iuꝛa ſupeꝛius allegata:licet Jo. an. pꝰ Jo. monachi nideatur ſentiꝛe ꝙ etiã in criminali n ſint enocõ di de extra prouinciam peꝛ.l.iij.ff.eo.? hͥ ponit in.c.ꝛomana.S.contꝛabentes ð fo.compe.li.vj. Sed ego illam.l.reſtringo ad cãs ciuiles æ pꝛo hoc glo.nõ.in.c.teſtes.iij.q.ix.que dicit ꝙ in cã criminali ſemper teſtes debẽt eẽ pnñtes:ſed in canſa cinili debet ſeruari conſueindo regionis: 2 allegat palł.l.iij.⁊ ſic ſentit ꝙ tantũ loquit᷑ in cinili æ glo. nideiur aperta relata ad tex.i.c.con ſtiturꝰ de fideinſ.in.v.tꝛanſmittes æ cõꝑeri ideʒ ſentire Cy. in dicta aut. apud eloquentiſſimum ubi dicit ꝙ nullo modo debet iudex committeꝛe receptionem teſtiũ in cã cꝛiali.etiam ſi index loci ubi ſunt teſtes nolit mitteꝛe ad locum ubi ſunt teſtes.refert tamen quo ad hoc ultimum alios tenere contrarium:tamẽ poſſet limitari hoc mẽ bꝛum ſecundum ea que habent᷑ in. c.ij. de iudi. li. V. Aur cauſa eſt ciuilis:⁊ tũc ſtadũ ẽ ↄſuetu dini ð quo loco ſint uocandi:ut eſt tex.i.d.l.iij. unde reuocari poſſũt ubicunqʒ ſint ſi h̊ foneat conſueiundo quod etiã nõ.glo.i.l.ſed ſi quis ex ſignatoribus.ff. quemadmo.teſta.aꝑi.⁊ in.d.c. teſtes. Si neꝛo in hoc nulla eſt conſuetudo tunc ſi ſunt alteriusg pronincie non ſunt inuiti enuocaã di:quia nõ ſine magna captiõe a rebꝰnoſſris ꝛe nocamur:ut in pal.l.ſed ſi quis:iuncta dca.l.iij. ſed tũc iudex cõmittet examiationẽ:ut i iuribus pallegatis.⁊ facit.c.conſtitutus de fideiuſ.⁊=.c.ꝑ nenit eo.ti.? h̊. Si uero ſunt eiuſdẽ prouincie eſt ĩ facultate iudicis an inuitus faciat coram ſe teſtes exhiberi per.l.ſi quãdo.C. eo.An cõmit tit in loco ipſorũ examiationẽ.nam ꝑꝑ ſuſpicio nẽ ipſorũ teſtium uel magnitudineʒ cae dʒ ipſos coram ſe nocare:ut preſentia ſua illos terreat ⁊= ſic intellige. F. illud in aut᷑.de fu.ſeu ipſoruʒ fu. als põt committere:ut in aut᷑.eo..⁊ quoniam æ.l.iudices. C. de fi.inſtru.? ꝙ hoc caſu ſit in facultate iudicis tenet accur.iĩ pal..⁊ quoniam 2 archi.in.c.ij.eo.ti.li.vj.ad egꝛegias tamen ꝑ ſonas debet mitteꝛe:nt ipſoꝛum dicta ꝛecipiant nt in ant᷑.e.ꝗO.quoniã ⁊ i.l.ad ꝑſonas.ff.de iut iur. dic de his:ut dixi in.c.ſi qui teſtium. S. e. et hoc in cinilibus. In crialibus vo debẽt neniꝛe ad pꝛeſentiam iudicis ꝑ iura ſupeꝛius allegata qð tenet o.an.in pᷣallegato.c.ij.eo.ti.li.vVj.al legat prealł.c.teſtes:⁊ hoc nõ.de mulieribus et monialibus etiaʒ in cauſis crialibus tene quod hẽ in. c.mulieꝛes de iudi.li.vj. ¶ Adnerte iñ limitatione predictornʒ. nam quod.S.dixi diſtin guẽdũ an ſint eiuſdẽ pꝛouincie.bodie non nẽ ꝓ cedẽ cum ſingule ciuitates habent ſua regimina ſicut olim ſingnle ꝓuincie.uñ hodie ſatis eſt ꝙ; ſint diuerſe cinitates:ut non poſſint rrabi ad agliam cinitatem: ut in ſimili nõ. glo. ſingulaꝛis in.l.fi. E. de preſcrip.x.nel.xx.ãnoꝝ ſoper Hbo ꝓnicia =? fac pal.l.ex ſignatoribꝰ:iudex iñ ni dʒ at a nadi Miſcnip Aandiun NA Uls: c 6 w ttnand Smon Antzſin inz Antain ta tiſhnmoftinon cin uid i tlrſtnri dſir u in⸗ Nihrimenmietm int sſ onpinoninn eſis thnn piunuitfi hiimnr Nöneäenenmadis u —— icehim rni Narncatotnindetre egu nitliimin h unmipinki 7 ttainpcie aie ſlnrin hgigen iatutituti aend umtiriir i us elinifelſi ſhltſetr icai⸗ e⸗ h Mi; Ebelg⸗ . firn nimſhb ieirn⸗ eſ Kirnne iſoß a erbi, Wdt in 1ronig ,, Athtiſe⸗ .co ſ 4 „ N lesdn,. dcn Ur wenntimrc,n anamba 4 ſünanluſzſn ſgnworin mcan ghilitſee Hõ ets awijarmbh nimmn lr Mi mumimur, Ariniau Ami ſirnpuepiii iſiſtvt amm ul, iil us inon /, ur cinint rmideiiinbus Aumns:tſacte Cofiiunsdefel tn Wa ntb. Gucro ſn endi rorince⸗ iſamlute dics n imims uta Rranſe Vsabbenider .aiclidd C e Vn n ooihſotienniatone vam Mliſhcin oi iumda mgintnez r diſ⸗ gmm ſevoeneRadnin taiſs erreuns rhck Hind ni inſc oluſt IsFacnmingent in 4 Ku 11 mhies Cde Kifima datl nl ſmimmplisna u l ſ tan t achiin ci coti Aanhn ſonus debe illtren ppouum den rupu 1ti Ad gons fdel moni ei A ns den jincKco ſftum bus d0 dedilin eẽ facilis ĩ ↄmietẽdo hꝰi examinationẽ: cũ tota nis qõis oↄſiſtat ĩ ꝓbationibꝰ:⁊ ſic eligit ↄminẽ nõ dʒ h̊ iniũgere ſoli notario maxie ſimplici ſed ꝑſonis diſcreiis maxie eccłaſticis.S.e.ſiqui ⁊ de conſangui.⁊ affi.c.i.ſʒ Inno.⁊ Moſti.j.e.ti.i. .c.ij.li.vVi.hodie tñ ut abijciat a ſe hoc onꝰde fa cili:ut plurimũ ↄmittũt quos redarguit Hoſti: ubi ſupra:⁊ ad idẽ dixit h Moſti. ut ſoli tabelli oni nõ cõmittat:lʒ ʒ eũ nideat᷑ õdicẽ.j.ti.i.c.i. ubi de h:ſyp ego dico ꝙ h̊ ſoli notario ↄmitteꝛe põt:ad boc allego bonũ tex.i.c.mulieres de iu di.li.vVi..n.ponat caſũ ſpalẽ ĩ ↄmiſſiõe non m̃ i ↄmittẽdo notario ſoli:qꝛ eadẽ ẽ rõ ĩ alijs caiſ 2z maior ⁊ nide ꝙ ſcripſi i.c.qm S.S.de ꝓbat. ſi ãt ſolꝰnotariꝰ fuit ĩ exeamiariõe teſtis ꝙ poſtea teſtis dicat alið dixi ꝙ; ꝑ nõriũ fuerit ſcriptum: nũqd ſit potiꝰ cꝛedendum ĩiſtzo tabelliõis ſiue te ſtibꝰ? pñtia iudicis q; teſti negãti. Spe.hanc q̃ ſtionẽ ponit eo.ti.F.i.v.ſj pone:⁊ tãdẽ ðtmiat ꝙ de facto credit᷑ tabellioni:lʒ de iure ſecꝰ nide atur:ſʒ ſi iudex fuit pns:tũc crederet᷑ ẽt de iure inſt:o ſᷣm eũ:dicit tñ ꝙ ſi teſtis accuſaꝛet᷑ de fal ſo: ⁊ ipſe negaret ſe ſic dixiſſe.nt nõriꝰ ſcripſit ñ credẽtur tabelliõis iſtrumto:qꝛ i crimiali reqᷣꝛũ tur ꝓbationes luce clariores.C. de proba.il.ſci ant cũcii ꝙ ẽ nõndũ:⁊ uide ꝙ ſcripſi in.c.ſicut .S. eo. ? ad pᷣmũ dẽm ut cꝛedat᷑ nõꝛio nide ꝙ. le. 2z nõ.j.de reſcrip.ad audiẽtiam. Mi. ab. Eniens Caſus : Abi nariatur modꝰagendi publicatis tteſtationibꝰſuꝑ eode capitulo teſtes ꝓducere lʒ:uel ſũma latius ſic. (Aireſtarönes ꝛecepte ĩ ſũmario fidẽ non faciũt i plenaꝛio indi cio ⁊ illaꝝ publicatiõe ñ obſtãte. Idẽ nel alij te ſtes ſuper eiſdem capitulis recipi pñt:⁊æ tres ſũt ptes.pᷣma ponit ordinem ꝓceſſus ⁊ diſputatio nem ptiũ ſuper receptiõe teſtiũ. In ba papa int᷑ Mi pᷣmo executiõem ſnie ꝑ ꝑtes fcaʒ n nitia ri:non eſt ergo de bis q uno ↄtextu expediꝛi de bẽt:ut electio ⁊ teſtin de elec.qꝛ ꝓpt᷑ ⁊.c.cuʒ pꝰ petitã 2. C. de teſta.cũ antichas. M. fo kti us ↄparens pꝛo ſuo itereſſe põt ꝓſeq appellatõ nem a reo int᷑poſitã:⁊ hoc colligit itelligẽdo ꝙ iſte perrꝰ uellet ꝓſeqꝗͥ appellationẽ iterpoſitam a capitnlo ꝙ latis colligit᷑ ex eo qꝛ fuit lis poſtmo dũ ↄteſtata ſuꝑ ſnia lata int᷑ capitulũ æ archidia conũ actorẽ dẽm m ẽ ueꝝ ĩ ſe ⁊ ꝓbari uidet᷑ in .l. a ſñia ĩ fi.?.l.ſi ꝓ luſorio.ff. de appel.nõ. In no. i. c. cũ ſuꝑ de re iud. ?æ Mar.i dictis iuribꝰ⸗ de h̊ aliqd. ᷓ. 6. ttio ꝙ tti? compaꝛens pꝛo ſuo itereſſe põt ipedire ne ſnia lata ↄ reũ manðᷣ tur exeentioni eũ ſuo piudicio:ↄcordat dictum .c. cũ ſuper ⁊.l.litia.ff.ſo.ma. dʒ tñ icõtineti de ſuo itereſſe doccꝛe:et ð hoc latiꝰ.j. ¶ Hõ.qꝙ eẽt ĩ bnficialibꝰ nõ aamittit qͥs ad impediedũ execu lionẽ ſũie:niſi ſua intſit ſpalit᷑:⁊ de tali iteẽ pᷣus fidẽ faciat ĩ cõtinẽti:qͥd ãt reſpecin faculiatis ex cipiẽdi ↄ petẽcẽ ↄfirmatõeʒ electiõis ł ↄſecratio ¶Neniens: nis an debeat ptẽdẽ ſpãle itereſſe:an vbo admit tat᷑ quilibʒ ð ꝑpło:uide Inn.æ alios ĩ.c.ſuꝑbis J. de accu. õ. ꝙ ꝑtes pñt cõi ↄſẽſu appꝛe bare atteſtatões ꝓductas ĩ alia cã.æ ad aliũ effo ciũ ↄcor.S.c.ꝓxi.in fi.nec miꝝ cũ poſſint cõue nire de ceria ſñia ferẽda ut.l.ſi ↄuenerit.ff.ð re iudi.⁊ remitteꝛe inꝛamẽtũ teſtibꝰ.j.eo.inis:iſta eni q̃ nõ ſũt ſubãlia iudicij æ q meꝛe ↄceꝛnunt ꝑ tiũ ↄmodũ pnt a ꝑtibus remitti. 16 ubi atteſtatiões publicate fidẽ nõ faciũt ĩ cã:quia re cepte ĩ cã ſũmaria uł ex alia cã legitia pni teſtes de nono recipi ſuꝑ eiſdẽ capitul publicatõe non aaerte limita.c.fr̃nitatis ⁊ ſilia iura.S.eo. õ ex eo ꝙ ꝓcuratoꝛes capitli ꝓpõebant il lã ſñtã nõ ðbẽ exeq̃ tãq; latã pꝰ appellationẽ ab intlocutoria:ꝙ ſnia diffinitia lata pꝰappellarõeʒ ab iterlocutoria et ea pendete ñ ẽ exequẽda:qꝛ pẽdet eiꝰ naliditas ab euetu iterlocutorie:ſi.n. tenuit appellatio ab interlocutoria ni ualuit diffi nitia:qꝛ lata a iudice cuius iuriſditio erat ſuſpe ſa ð appel.ſi a ind.⁊.c.ñ ſolũ li.Vi.?⁊ ꝓbat᷑ aꝑte ꝑ locũ a ſpãli ĩ cle.i.de re.iudi.nã ibi põit᷑ ſpale cũ txes ſñie diffinitiue late ſint õ aliquẽ:cautuʒ tñ ẽ ꝙ appellãs ab iterlocutoria appellet iteruʒ a diffinitia:⁊ poterit ꝓſeqꝗᷓ quã nolet iuſta ea que hnt᷑ ? nõii cle.i.de do.⁊ cõtu.et ꝑ h̊ ẽ expedita gl. ij. CM ibi ñ facile ꝙ ea qᷓ agũt ĩ capło pnt ꝑ alios foꝛiſecos ꝓbari:lʒ ꝓbatio ñ cõtigit de facili qa: ꝛaꝛo admitiũt extranei:ſi tñ admitteꝛet poſſz ꝑ illos ꝓbari:qð qʒ Jo.an.b:⁊ facit.c.ut inſta ð offi.or.æ qð nõ.i.c.qꝛ ꝑꝑ ð elec.⁊ de cã pofſ. æ ꝓprie.cũ eccłia ſutrina. ¶ M. ulio qꝙ; excõicati nõ admittunt᷑ ad teſtioniũ q;tũcũqʒ di cant excõicatõeʒ nullã niſi pus abſolnãt ad can telã uł ꝓbet illã excõicatõeʒ nullã ð offi.dele.cũ ↄtingat 2.c.unenerabilibꝰ ꝓpe fi.de ſen.ex.li.Vj. Auero pᷣmo qre ꝓcur̃es capituli nõ fuerũt admiſſi:gl.iij.rndet qꝛ dicebat᷑ eos fuiſſe ↄſtitu tos a canonicis excõicatis ut colligit᷑ ex fine le hãc rõeʒ ipugnat Inn. ? cõiteꝛ doc.qꝛ excõicati pñt ſe ðfẽdẽ maxie ꝑ alios ut i.c.cũ int᷑ ð excep. 2z. c.ĩtelleximꝰðᷣ iudi.foꝝe ẽt opponebat᷑ ſʒ doc. ꝙ iſti ꝓcuratores erãt excõicati ut in.c.poſt ceſ ſionẽ de proba.uel illegitime conſtuuti nel non faciebãt fidẽ de mandato nec canebant uel quid ſimile:nel non eſt ius cuʒ de hoc nõ diſputet bic principaliter: Glo.iiij.colligit ꝙ ſnia lata inter te et me non eſt executioni mandãda:ubi ius al teriꝰ ledit. Aduerte qꝛ nunc expediaʒ aliqua pulchra dicta Inn. aliquibus addictis et decla rabitur pro maiori ꝑte intellectus huius.c. Ooppo.õ bhanc glo. et tex.de.c.cũ ſupeꝛ.jʒ.ð re indi.ubi tertins comparẽes pro ſuo intereſſe nõ impedit executioneʒ ſnie:niſi pꝛobet ſe legitimo tpᷣe a ſñia lata ↄ renʒ appellaſſe æ appellationeʒ debito ipᷣe pꝛoſecuium. So.diſtingue ſic quan doqʒ tertius appellat pro ſuo intereſſe a ſñia la ta cõtra reũ:⁊ ſic põt appellationeʒ ꝓſequendo impediꝛe executionem ſententie:et eſt de boc ca ſus in.d.c.cuʒ ſuper.naʒ ꝓ inteſſe ſuo poõr quis appellare a ſñia lata Sᷣ aliũ ut ibi ⁊2 i.l.a ſnia ⁊ ĩ .l.ſi ꝑluſo io.ff. de appel. æ uꝛobiqʒ ꝑ. Har. et ꝑ Inno. i. d.c. cũ ſuꝑ.Nñzʒ terii nõ appellat ſʒ uult pꝛoſequi appellationẽ per reũ iterpoſuã:et põt ut ẽ caſus hic ſm unũ ĩtellectũ:? ꝓbat᷑ ĩ di ctis legibꝰ.æ nõ. Inno.⁊ bar.iĩ iuribꝰ ꝓxime al legatis. Qnʒ reꝰ pꝛicipał nõ appellat nec põt ap pellare ex aliqua cã: nec tũc põt ille tertiꝰq pᷣten dit ius ĩ cã illa: æ tũc ſi ſciebat cãm illã agi z ñ appellauit ñ audit nolẽs ĩipedire executõeʒ ſnie: 2 iſte ẽ caſus i.d.c.cũ ſup ¶ An ãt fecerit ſibi p iudiciũ in totũ ex ſua racituꝛnitate: ita ut et ſuꝑ ꝓpꝛietate de ceiero ñ audiat:dic plene ut ibi di cet᷑. Si ergo iſte petrꝰ ſciuiſſet æ nõ appellaſſet: nec appellatione a capitulo iterpoſuã ꝓſecutus fuiſſʒ n ipediniſſet executionẽ ſnie ꝑ.d.c.cũ ſuꝑ qð nõ. Mar. in.d.l.ſi ꝑluſoꝛio.vnde intelligunt doc. hic ꝙ iſte ignorabar ⁊ ẽ neceſſe ſic ĩtelligẽ: iſte nõ pꝛoſequeret᷑ appellationẽ hic iterpoſitã a capitulo:⁊ hñt illa appellationẽ pꝛoſequi: nõ eſt neceſſe pᷣſupponere ignoꝛãtiã:qꝛ ꝑ appellationẽ ꝛei ſuſpeſa ẽ executio ſnie:⁊æ hãc appellationẽ te⸗ tiꝰ põt ꝓſequi:ut.S.dixi. Qnʒ tertiꝰnõ appellat neqʒ reꝰ. ſʒ iſte ignoꝛauit cãʒ illã agi:nũc ãt alle gando itereſſe ſuũ nitit ipedire executionẽ ſnie: 2 dic ꝙ ant fit executio i rebꝰ nõ adindicatis:et admitrit ad docedũ ð inteꝛeſſe ſuo nt i.l.a diuo pio. S.ſi ſuꝑ rebꝰ. ff. de re ind. nõ. Inn. in. d. c. cũ ſuꝑ pꝛope finẽ:qð pꝛocedit ẽt ſi ſciuiſſet cãm agi irer alios: æ eſt rõ qꝛ nõ agebat de illis rebꝰ vVnñ nõ ẽ ſibi iputãdũ ſi nõ ↄdixit:ſʒ nũc capiũt ĩ cãm indicati:ideo ſatis ẽ õdiceꝛ nũc. Qnqʒ re tetis eiſdẽ terminis petit᷑ executio in rebꝰadiudi catis ꝑ ſniam: æ tũc capiẽdo dẽa aurea Inno. h quẽ Mar. ſequit᷑ ĩ.d. F.ſi ſuꝑ rebꝰ. Aut bona illa ſunt uacãtia: 2 admittit tertiꝰ Zdicẽs ꝓ ſuo itereſſe:ſi nero bona illa poſſidebãt᷑ ab alio non vʒ tertiꝰ odiceꝛe ad ipediẽdã executionẽ:ar.i.l. is a quo.⁊.l.ſe.ff. de rei uendic. ubi hẽiur ꝙ ſi duo petũt eãdẽ rẽ a tertio:ſnia mãdat᷑ executiõi pꝛo eo qui pꝛiꝰ obtinnit pᷣſtita cantione reo de idẽnitate pᷣ aliũ. Er ẽ rõ diuerſitatis im Inno. iter pꝛimũ caſũ ⁊ fᷣm.nã in pꝛio fieret magnum piudiciũ. tertio ſi ſñia mãdaret᷑ executiõi: qꝛ fa ciliꝰ obtinebit bona nacãtia ꝙᷓ; a teꝛtio poſſeſſa: ſʒ ĩ alio caſu nõ fit ſibi pᷣiudiciũ:qꝛ ita poſſideꝛe potuerũt ab iſto qui obtinuit ſñiã ſicut ab alio: qð eſt nalde nõndũ. Sed ego ꝑ hãc rõnẽ puto ꝙ nbi petẽs executionẽ eſſʒ longe durioꝛis ↄdi: tõis qᷓ; poſſidens:qꝙ iũc poſſit tertiꝰ ipediꝛe exe cutionẽ cũ poſſit pᷣtendere pᷣiudiciũ in habendo durioꝛẽ aduerſariũ:ar.bonũ in.c.piſanis de re ſti. ſpo.niſi forte poſſit ſubneniri remedio cauti onis:ar.i.d.l.is a quo.Et nõ.ꝙ remediũ illinſ .l.bʒ locũ ẽt iĩ biificialibꝰ: ut nõ. Inno. ⁊æ Jo. an. i. c. i. de cõceſ. pben. li. vi.? Inn.in.c.cũ ſuꝑ de cã poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ h̊ nõ.dic ergo ꝙ de cana tus hic nacabat. An ãt iſte terti poſſit producẽ teſtes ſuꝑ eiſdẽ capimulis publicatis atteſtatõibꝰ. Inao.in.c.cum ſuꝑ pᷣal.dicit ꝙ non ſi nult pro ſequi cãm ab alio inchoatã: qꝛ dʒ ꝓſequi in teꝛ minis ſuis:ſecus ubi de nono nellet oĩa incipeꝛ 2 priora acta ſibi non pᷣiudicarent: utputa quia ignorabat cãʒ agi:ſj Haꝛ. in. d.l.ſi ꝑpluſorio tʒ ſimpł: oppoſitũ:qꝛ ſicut non pᷣiudicant ſibi acta ignoꝛanti ita nec publicatio:æ hoc dẽm mihi plʒ nt poſſit produceꝛe teſtes de nono ad ſui fauoꝛc dũtaxat:ar. optimum hic et facit qð nõ.glo.in .v. ſi ſuſpecta. ff. de inoffi. teſta. Er nide in ſpe.in ti. de teſta. F. latis utiliter. v. qd ſi a ſnia 2 Inn. in. c. ueniens de ſpon. Sed aduerte nã predicta ꝓcedunt i dubio:qñ petitur executio ſnie late ĩ petitorio. Quid at ſi ſnia fuit lata i poſſeſſorio recuperande: nũquid tertius compares ꝓ itereſ ſe ſuo poſſit ipediꝛe reſtitutionẽ in caſibus ĩ qui bus.. dixi eum debeꝛe andiri. Inno. in. c. ueni ens.j. de ſpon.ſentit ꝙ nõ:dicit.n.ꝙ ſi uxoꝛ pe tit reſtiutionem mariti non poteꝛit alia mulieꝛ prerendens ſe ueram ↄingem comparens ꝓ ſuo intereſſe impedire reſtitutionem in caſib in qui bus ſupra dixi: æ ſollet illud dictum Inno. ꝛeſtꝛĩ gi qn ius teꝛtij. eſt ita connexũ cũ iure ſpoliãtis qð non põt ſubneniri tentio:quo minus ſubue niatuꝛ ſpolianti:unde ſicut ſpoliatus non põt al legare ꝓprietatem ad effectũ impediendi ꝛeſtitu tionẽ ita nec tertiꝰ. Si.n. nõ eſſet ira connexum poſſet bene allegar̃ ꝓpꝛietatẽ ad effecinʒ impedi endi reſtitutionẽ:ita dicũt do.ð ꝛota decif.cliiij. 2 ſequit᷑ do. An.in.c.in liis ðᷣ ꝛeſti.ſpo.⁊ ibi ple ne dixi. Sʒ hoc dictum mihi n plʒ:qꝛ odiuʒ ſpo liantis non debet obeſſe teꝛtio qui nõ fuit in cul pa:⁊ inra cõmunit᷑ excludunt ipſum ſpolianteʒ: ut non poſſit allegare ꝓpᷣetatẽ ut ĩ. c. frequẽs ð ꝛeſti.ſpo.li.vi.⁊.i cle.una de cã poſſe.⁊ pꝛope.⁊ i.c.fi.de or.cogni.nbi dixi:⁊ maxie hic efſet ad mittẽdũ:cũ petit ꝛeſtitutio nxoris q̃ nõ põt ꝛeſti tui ſine maxio dedecore ⁊ pᷣiudicio ueri mariti: 2 facit ꝓ his aliꝗlit᷑ iſte tex.naʒ iſta dilatio execu tionis ꝓderat aliq mõ capitło:qð ↄdicebat iſti archidiacono: æ nihilominꝰfanoꝛe teꝛtij differt executio. Ad idẽ dʒ.c.cũ ſuꝑ:dic g idẽ in pot ſeſſoꝛio qðᷣ ĩ petitoꝛio. Sʒ nũqd iſte iius poſſit ius ſuũ ꝓponẽ coꝛaʒ delegato. Inno.in pᷣal.c. nenies ꝙ ſic. ſʒ alit ñ ſit eiꝰiudex ⁊ h̊ ꝛõe ↄnexi tatis inꝛis ſibi Omiſſi.aꝛ.ff. de qbꝰꝛe.ad eũ.ind. ea.pꝑ totũ:⁊ h̊ nõ ꝓ extẽeſiõe.c.p.⁊.g.de offi.de le. An. at iſte tti cõparẽs ſit pferẽdꝰei qͥ pᷣncipa lit̃ agebat. ide Inno.i. d.c. neniẽs pleniꝰper Har.i.d.l.ſi pluſorio:⁊ collige ex nõ.i.c.cũ ſu peꝛ ⁊.c.pe.ð ꝛe iudi. Nũc reſtat qre q̃it᷑ proba bit iſte ttiꝰſuũ itereſſe ad effectũ ut admittat᷑ ad odicẽdũ. So:diẽ̃ Inno. ſufficẽ ꝗꝙ ꝓbet ſe elec tũ:ñ.n.reqrit᷑ nt ꝓbet ſe canonice electũ:qð bñ nõbis:et ẽ rõ:qꝛ hec cã ẽ ſũmaꝛia:n.n.agituꝛ ðᷣ torali pᷣiudiꝰ:ſʒ ſolũ nt admittat᷑ ad õdicẽdũ ad effectũ ipediẽdi executionẽ:n tũ bᷣ caſu ſufficeꝛet iuramitũ ꝑtis ut patet h:dic g ꝙ qnʒ cã ſũmaꝛia eſt nullius nł modici pindicij utpura ut res exhi beatur:⁊ ſufficit inrameninʒ partis.l.theſanrus ff. ad exhibẽ. Qnqʒ infert mains pindicinʒ: ut enanoctioteie terkanntcltiet renminge i ond Prncgino ⸗ Arbrud n nuli er ui futiin nn pln ußſu Almnaltiddii⸗ 4 icmtuglvi n aim kaiitittunmmna und tiy geli i ni u i ſiſſici ſe⸗ folttimimm 5 gitwumi pfü ingt n ſpiratkcgciad Ndi di Keiuantlaget dnulen dan Dinuuedtn anthemnd Ppudinatcrmnn Ar)n aril Arn kuni GRfennfuminid n dien Firniiniri giilun lerammnir gntir faumne itolknitte . 4 iapolii euieirf 92 ℳnni ee: NNe. Gatmitli⸗ ne dbaß e e air,ien dii⸗ tußſinni z tä rdehycj. N llan lnctkneni leinien in muli t tie i PAar icir iſaze⸗ ſditt i A Airutg lſai⸗ 8 ailn ,ein ng dcatn rcünnin noſte . Ais . Aans n olamn nceſn ſolinsſonit Cgint pnanmn m fni inulinc ntr ome i m. ölrinmnnn ſberalyn miniulfim ien/ Mmmitu n ndli, Emiw hclshhutiat xan auumm ninif o/ lms wy oeba obiſe teno n ni it ui ort iorn corunt aclocun ioſon ſolanre: Enon olt aleze Phenti uicftennisd Kol. Nticenmndetilede Aor ogitdidinmnied Han nuthinci eni uſitnnd orsd Mrfi iſre nmid dedete ndcn er nin 1tr ,do tiaf eſrai Gnis denn Nad lrad dcs ii VdAaCN onin nor . anmn Nd nade ono adiellond Gniße ſenig ſas ſi Moecm te . gſeheli ii penics s ils ibl Inſſan ⸗ ii öperesltßi Ga . 1 numnhe aitgn e Hoffiteſt ni lie tſiſi Necnr pi 1 ⸗ Aneeti re feſtimtonaniteaſpi, ne ſoh des ndiner ſoleriludofann ut uuſeſtirn onneni ilur lit⸗ GPdon dor ſuonenin lano. vo nino itu lgrd Yo nfl ſteſdetb ven ecbe ad ch puta ꝙ differat᷑ executio æ nõ ſufſicit iuramẽtũ: ſed reqrit̃᷑ alia ꝓbatio pnta teſtiũ ł iſoꝝ nt bic ſed ñ reqᷣrit ꝙ ſit multũ ſtricta ⁊ necario conclu dẽs ſʒ tin apparẽs:ꝓ boc ꝙ nõ.in ſpecu.i ti. de offi. dele. i. F. poſtremo v. ſepnio:et Mar. i. d. F. ſẽ nẽditõne binc nõbłꝛ dicũt h̊ pe.et abb.et ſeqĩt Jo. an.ꝙ in iſta ſummaria non admittit᷑ repro batio teſtium nec reſpeciu ꝑſonaꝝ nec dẽorum ad ꝙ fac.l.fi. C. de edic.diui.adri.et de ꝛe indi. cum bertoldꝰer c. ex lis de in inte. reſtit. ¶ Ex pᷣdẽis nõ.qꝙ ĩ cã ſũmaria ñ fit li.ↄte.x leuioꝛ cxi git ꝓbatio chanr⸗ nide pleniꝰ de h̊ per ſpe ĩ loco pᷣl. ltius qrit᷑ dꝛ hic ꝙ in conti nenti dʒ iſte inteſſe ſuũ ꝓbare.j. tũ ipᷣs debet boc facẽ diẽ Innoc. relinqndũ arbitrio boni iudicis:forie ſm cũ nſq; ad octo dies ł plures. nõ ãt expectabitur ut ꝓducat teſtes de ultra mõ tes ar. c. Eas ad fi. de reſli.ſpo. Hart.i.l.ſi is a ꝗ.·ff. nt ĩ poſſ.le.queʒ ſequit᷑ do. An.hic ur̃ uei le ꝙ generalit᷑ oĩs ſũmaria cognitio qᷓ opponit executioni debet expediri.j.illud tpᷣs.j.ꝙ expe diret᷑ ipa executio:ſed mihi hoc non placet: ⁊ ui detur reprobari bic nã executio hic erat fienda in re indicata quo caſu ĩ executõe nulla reqrituꝛ ſũmaꝛia cogninio ut nõ. Inno.in.d.c.cũ ſuꝑ de re iudi.?æ Har.in.d. F. ſi ſuꝑ rebꝰ:æ iñ opponẽ ti datũ fuit h ipᷣs ad ꝓucẽdũ ieſtes ⁊ iſtra:dico ergo ſequendo Inno. q; tpᷣs erit arbitranũ cõ ſioᷣrata qlirate ? q;nitate cẽ ⁊ itereẽ ꝓbãdi:arg. i.l.i.ff.de iur.de i.⁊.c.de cãis de offſic.dele.et ꝑ hec ſit expedita gl. ſequẽſ. ¶ Opp. uidetur ꝙ ñ debuit ĩqᷣri ab archidiacono an uti nellet illis atteſtatõibꝰ:qꝛ indiciũ reddit᷑ ĩ iuitũ.l.int᷑ ſtipnu lãatẽ. S. ſi ſiichũ.ff de v. obl.⁊.c.intelleximꝰ ð in di. So. gl.ĩ Vpo admiitẽ ꝙ iõ fuit introgatꝰ:qꝛ n pot᷑at ad h̊ cogi cũ ad ꝓbãdũ alið fuiſſent illi teſtes iducti: ſed ex ↄſenſu cõi naluiſſent: ideʒ tʒ Hoſti. m quem patet ꝙ ꝑtes minꝰſufficientibꝰ ꝓbdanonibus ſe ſubmiuẽ pnt ad h.j.eo.c.ꝓxi. 2 ꝙ ibi nõ. ſed h fac̃.qꝛ ex ꝗꝰ iſte.p.ſubdiaco nꝰ uſus fuerat iſtis atteſtatõibꝰ in B indicio nõ pot᷑at ampliꝰpenitẽ:ar.iiij.q.iij.ſi quis teſtibns .xix. di.ſi romanoꝝ:iñ exquo archidiaconꝰ eꝛat nunc cõtentus:n poterat iſte.p.reſilire Sol.tri plex ẽ fim/ Inn. pmo ad hoc. n. ut naleãt in iſto nei i alio iudicio nõ ſuſficit ↄſenſus nniꝰ ꝑtis ſʒ abaꝝ ↄſenſum intueniꝛe neceſſe ẽ. ¶ Ntẽ et fo pot allegari aliqd ex illis atteſtatõnibns:non ut plene ꝓbẽt ſʒ ad pſũptionẽ faciẽdã. Et nõ. hãc ſolutionẽ ꝙ atteſtaciones recepte ad unũ finem faciũt pᷣſũptionẽ: cũ agit̃ ad aliũ finẽ. ¶ Leꝛtio põt dici ſʒ eũ ꝙ flin dicebat archidiaconꝰqꝛ nũ ꝙ de illis aliqd allegaueꝛat aꝛchidiaconꝰin hoc iudicio: Et ex pᷣdẽis põt ſolui ↄrium ꝙ formari põt de decre.pᷣſentata.j.eo.nbi opiio appꝛobã di atteſt tiones dat᷑ nõ ꝓducẽti ſʒ ei ð quem fu eꝛũt ꝓducte.nã dicit Moſt.ꝙ illud loqt qn ſuꝑ pncipali ⁊ lit.ↄte.fuerũt teſtes ꝓducti hoc ſuꝑ incideti ⁊? ãte li.ↄte.Et ẽ rõ diuerſitatis ſᷣm euʒ 27 YJo. an. qꝛ pmo caſu mero iure tʒ receptio q ¶ Meniens. ad ferẽdã difſinitiuã ĩ fo nö. ¶ Irẽ cuʒ pꝛio ꝓ cederet᷑ ſũmarie lenior ſufficiebat ꝓbatio ꝙᷓ; in BGncipali. Et ex bis hẽs duas rões:qre aneſtati ones recepte iĩ ſũmario fidẽ nõ faciunt i pleario tũ ſi ꝓpt᷑ defectũ lit.t᷑.qᷓ nõ pᷣceſſit has atteſtati ones:iũ qꝛ nõ fuerũt plene examinate:cũ ageꝛẽt de modico pindicio:qð nõ. Quaꝛe reuoco ĩ du biũ quid ſi iſte atteſtatões fuiſſet recepte plẽarie quo ad modũ ꝓcedẽdi z ſubãm ꝓbatõis:nũqͥd facerẽt fidẽ i plenario ſeu ĩ alio indicio ubi age ret᷑ de eadẽ re. Inn.⁊ doc.hoc łʒ apꝑte nõ tãgãt tm tacite ſẽtiũt ꝙ nõ ꝓpt tertiã rõeʒ:qꝛ ad aliuʒ finẽ teſtes ibi fuerũt ꝓducii:vñ ſicut ſnia nõ ob ſtet ſi ad aliũ finẽ agit.l.cũ qᷓrit᷑ cũ.l.ſe.ff. de ex cep.rei iudi.ita dᷣm ĩ atteſtatiõibꝰ: ꝓ quo facit .c. iter dilecios v. nec atteſtariones de fi. inſiru. Sjy Zↄꝛiũ ſẽtit Har.i.l.ij. ff.ui bo. rap.⁊ nið oĩo qð circa hoc dixi i.c. cãaʒx qͥ.S.eo.⁊ ſacit qð.j.di cã ſuꝑ locenn. E Spgo⸗ Vr ꝙ nõ oporte bat iſtuũ.p.litigare ſuꝑ ſnia lata coplin:qꝛ ꝛes ĩ teꝛ alios acta ⁊c̃. So. glo.in v.quos ꝙ ſuꝑ hoc erat qõ:an ſnia ſibi pᷣiudicaꝛet.na ſi actio pꝛimo loco ſibi ↄpeteret et ꝑmiſit aliuʒ agere:fecit ſibi piudiciũ ſi ſciuit ⁊ nõ ↄdixit ut in.c pe.j.de re iudi. ¶ Et ex boc dicto glo. nõ. ꝙ ſñia lata cum electoribꝰ preindicat electo ſi ſcinit ⁊ nõ Spdixit quaſi electꝰ in h hẽat cãm ab electoꝛibꝰ:⁊æ ius eo rũ ſit ↄiũciũ ⁊ ↄnexũ:nide tex.cũ gl.nõ.i.c.hoc quippe.iij.q.vj.et dic nt nõ.in.d.c.pe.⁊.c.cum ſuꝑ eo.ti.uel dic ⁊ alit᷑:ꝙ cũ iſte.p. ꝓſequeretur appellationẽ inteꝛpoſitã ꝑ.c.potuit ꝓducẽ ꝓba tiones ad ꝓbãdã nullitatẽ ſnie uel iniuſtitiaʒ uit lic ẽt reſpeciu pᷣſũptõis illa ſnia ſibi officiat ar. .vl. a ſnia. ff. de appel. Iteꝝ eadẽ gl. in v. pterea opponit:cũ.n.teſtes fuiſſent ̊ recepii ⁊ ðpoſuiſ ſent tã ſuꝑ ſnia q; ſuꝑ electõe:nõ vᷣbuiſſet alij te ſies recipi ſuꝑ eiſdẽ articlis iſtoꝝ atteſtatiõibꝰ publicatis nt.c.ſrnitatis cũ ſi.S.eo. So.glo. ꝙ ad aliũ finẽ nõ recipiunt᷑:qᷓi dicat tunc ob. publi catio qñ ad idẽ agit᷑: ⁊ dic ꝙ p agebat̃ ad ꝓbã dũ ꝙ ſua iteꝛerar ad effẽm nolẽdi ↄdicẽ:nũc vo agebat᷑ ut res petita adiudicaret᷑: vñ quẽadmo dũ nõ ob.ſñia cũ ad aliũ finẽ agit᷑ ut.S.dixi for tiꝰn ob. publicatio. Jẽ diẽ ꝙ cũ h̊ atteſtatiões recepie ſuꝑ incidẽii fidẽ nõ faceꝛẽt ſuꝑ pᷣncipali: duꝝ eẽt dicẽ ꝙ teſtes idem nel alij non poſſent ĩ duci cũ non ſit cã ſine ꝓbationibus ꝛelinqueda Sed ultimo gloſ.iſta querit qͥd ſi illi idem te ſtes quni depoſuerunt in ſummario dicunt nunc rium in plenario rñdet ꝙ non nalebit illoꝛum dẽm:Iʒ aliud ſit iſtud iudicium ꝙ ẽ nalde nõndũ 2 nide in hoc quod dixi plene in. c. per tuas de proba. Et ex bac particula gloſe.⁊ ex ſuperins dictis habes quod atteſtationes recepte ad nnũ finem faciunt fideʒ quo ad qͥd non quo ad totũ in alio iudicio. nam quo ad ſententiam ferendã fidem non faciunt:ſecus quo ad reprobandum gʒ dẽ; pᷣmo ↄrium:ſʒ õ h̊ facit qꝛ qᷓ ꝛõᷣne non fa ciunt fidem in principali eadẽ rõe non debẽt fa cere in reprobatione: quia nuna eadem res nõ àʒ duplici iure cenſeri de deci. cũ in tua. Iteʒ æ Fo ſi ñ pñt dicẽ Sriũ eiꝰ:qð pꝛio dixerũt ad qͥd iducũt᷑ ĩ hoc iudicio:ſuꝑ fluis.n.ñ ẽ ntẽdũ.l.hec ſtipulatio.O. diuꝰ. ff.nt.le.no.ca.⁊ circuitꝰ nitan dus ẽ de reſcrip.ele.anditoꝛ. So. ut colligit᷑ ex dictis Inn. alia rõ ẽ i pꝛicipali æ alia ĩ repꝛoba tione:nã i pꝛĩcipali n faciũt fidẽ:qꝛ teſtes ñ fue rũt ad hoc ĩducti ſed ad aliũ finẽ. oʒ gꝰ ut pꝛio cã icipiat ? poſtmõʒ iſtrnat᷑:ñ.n. pꝛiꝰ dʒ eſſeꝓ ba tio q; cãe ichoatio. ſed ad repꝛobationẽ eoꝛũdẽ teſtiũ ſufficiũt atteſtationes poſt recepte: q per eas notoꝛũ inris ẽ ipſos teſtes ꝑinꝛos ⁊ falſos quaſi nelit ꝙ i piudiciũ eorũ teſtiũ atieſtaniões iducũt notoriũ:⁊ nide ĩ hoc Har.i.l.eos.ff.de fal. ?æ qð dixi i.d.c ꝑ mas ·⁊ ſic diuerſitas rõnis iducit dinerſitqtẽ iuris. Sed aduerte qꝛ ꝑ banc rõne Inno. poſſz argmi i Zriũ ꝙ nbi teſtes fuiſ ſent recepti ſolẽnit᷑ ⁊ plene deberẽt fidẽ facẽ ĩteꝛ eaſdẽ ꝑſonas: lʒ ad aliud nũc ageret: qꝛ pꝛia ſo lenitas ſufficir nt iducerẽt notoꝛiũ: adduceniur ergo nũc ur notoriũ faciẽtes: ꝓ hoc nõbile dẽ; Inno.i.c.q̃liteꝛ ⁊ q.ij.j.de accu.ꝓpe finẽ ubi nult ꝙ ſnia lata ad unũ finẽ põt adduci nt noto riũ iducẽs ad aliũ finẽ:⁊ facit qð ponit fre.ↄſi. xxiij.⁊ nide i hoc quod dixi in.d.c.peꝛ inas. Agd faʒ obiectionẽ ſuꝑiꝰformatã rider Inno. ꝙ teſtes iſti nõ iducũt᷑ nit dicãt idẽ nec Sriũ ſed ut dicãt neritatẽ quã ſciũt:ſiẽ ↄtigit qn inter di nerias ꝑſonas de eadẽ re agereĩ:ita qn agitur iter eaſdẽ ad diuerſũ finẽ. Itẽ dic poſſibile eſſe ꝙ nũc recognoſcerẽt ↄſcaʒ:⁊ alit teſtificarent: 2 lſʒ nõ ualeret hoc ſᷣm diciũ:ti ntile erit ꝑti: quã teſtificãt᷑:qꝛ nec pꝛimũ ualet ĩ hoc iudicio. Itẽ foꝝe declarabũt ⁊ exeuſabũt pꝛimũ dq;: ac Et ꝑ hoc inri ſanſſfit ꝙ diſpõit teſtes recipiẽdos lit. ↄte. ⁊ plenarie qꝰ ad ſubſtãtiã ꝓbatiõis:⁊ ex bis hẽs declararũ itellectũ hniꝰ.c.q ad mãʒ pꝛĩ cipalẽ. ¶ Menio nũc ad glo. fi. qᷓ attinges qnã dã mãz extꝛiſecã tria foꝛmat ↄꝛia. Mꝛio.n. op. de.c.i.lis.S eo. ubi teſtes familiares æ domeſti ci repellũt᷑ a teſtimonio:⁊ hic admittũt iſti de ca pitulo. glo.ñ ſoluit. Jo. an.dicit ꝙ ↄriũ ſolnit᷑ i. d. c.i Eis ubi bẽs gl. el dic ꝙ ̊ nõ teſtificã tur ꝓ capitnlo:ſp pricipalit᷑ ferunt teſtioniũ ĩter iſtos duos cõtẽdẽtes:nec ſunt magis domeſticd uni qᷓ; alteri:ar.iĩ.l.nõ ſolũ.ff.ð rirn nup. cũdo op.de.c fi.de poſtu. ubi cłericꝰ pꝛinat᷑ bñ ficio:ſi ꝓcuratiois uel adnocatiõis officiũ exer cei S eccłaʒ.rndet gł.ꝙ illud nõ ꝓcedit ĩ officio teſtificãdi:qꝛ iſtud eſt neceſſariũ:cũ teſteſ nõ poſ ſent in his ꝗᷓ agũt᷑ ĩ. c.de facili hẽri: quaſi dicat ꝙ pꝛedicta duo officia non ſunt noluntaria: ? dicit Ho.hoc nerũ:ut aſſumẽdo alcerũ illoꝛum officioꝛũ uolũtarioꝝ clericus debeat pꝛinari.ni ſi ex cã ad hoc cogereiuꝛ. ð qñ ſit remittit ad ſũmã de poſtu. nide qð nõ.in. d. c. fi. ? an ⁊ qn cõpellãtur clerici teſtificari õ eccłlam ſuã: dic nit plene nõ.i.c.cũ nũciꝰ.õ.eo. Et põt dici ad iſtuʒ tex.ꝙ ñ facitꝓ nec ↄ:cũ nt.S.dixi ñ teſtilicareĩ Weieſtibns. Ʒ ecclam ſʒ iter iſios duos cõtẽdentes. ¶ Iui mo oppo. ex quo iſti canonici erãt excõicati nõ debebãt abſolui.ad cautelã:ſʒ pure ⁊ ſimpłꝛ cuʒ abſolutõ ſit necaria excõicatiſ ẽt pꝰmortẽ ut ĩ.c. a nobis.ij.de ſen.exco. So.gl.ꝙ iſti allegabãt excõicationẽ cẽe nullaʒ tãqᷓ; larã pꝰappellanonẽ: iõ abſolutio fit ad cautelam:als fieꝛet abſolutio ſimpłꝛ:⁊ dicit glo.nalde nõnter ꝙ ex iſlo tex.nõ dʒ ſumi ꝛegula ur excõicatus qibet abſolnatur ꝑp munꝰ teſtificãdi:qꝛ hic abſolnuntur ad cau telã ꝑꝑ neceſſitatẽ: qꝛ ꝑ alios ñ poteꝛat fieꝛi pꝛo batio. ¶ Mõ primo ex glo. ꝙ nũꝙᷓ excõicatus abſoluitur ad cautelaʒ niſi qñ excõicatio allega tur ꝓbabiliteꝛ nulla: pura qꝛ lata poſt appellatio nẽ: tũc. n. eſt neceſſe ꝙ ↄſtet appellanionẽ pᷣceſſiſ ſe:lʒ adhnc nõ conſtet de legitimitate appellatio nis:nã ſi de ea conſtaret nõ fieret abſolutio ſed ꝓnuntiaret᷑ nulla:⁊ de hoc nide tex cuʒ glo.nõ. i. c.uenerabilibꝰi fi.de ſẽ. excõ.li.vj.⁊ ad plenuʒ nide mã; ꝑ Jo. an i. c. ſolet eo. ti. z. li. Sʒ ciꝛca pricipale dẽ; glo. Inno. ponit hic tꝛia. nã pᷣmo dicit ꝙ glo. hic nult ꝙ excõicatus nocatꝰ ad te ſtimoniũ n dʒ ꝑꝑ boc abſolui:ſed iſti fueꝛũt ab ſoluti:qꝛ eꝛãt excõicati pꝰappellationem ut dicit pater̃ ĩ ꝛegiſtꝛo:⁊ eccła conſuenit tales abſolue? ad cautelã: uocatis tũ bis ꝓ quibꝰfueꝛunt excõi cari ⁊ andient᷑ ſi dicãt qꝙ;ꝙ ꝓ mãiſfeſta offeſa fueꝛt excõicati:de q dic nit plene le.⁊ nõ.in.d.c.ſolet. fo dic ꝙ foꝛte fut iſta nna ſpãlis ꝓniſio.ſ.pre ſupponẽdo ꝙ iſti eẽnt neẽ excõicati:⁊ ſic gꝛa tio ſe ꝓceſſit papa.uñ ñ ẽ trahẽdũ ad ↄntiam ar.c. ĩ cais:ðᷣ re.iud. Vel ftio ꝛfert alios tenẽ ꝙ bᷣ̊ ꝙꝓ cedit qn alie ꝓbariones deficiũt. Hoſt diẽ ꝙ ð ↄſuerudie curie ẽ tales idifferẽt̃ abſoluẽ ad ipᷣs ira ꝙ illaro teſtionio ſtatim ꝛeicidãt ipſo fco ĩ eã dẽ ſniaʒ:⁊ dicit tales abſoluniões potiꝰ ueꝛbales qꝰad hoĩes ꝙᷓ; rcales q ad deũ:cum eos non pe niteat: nec ex corde petãt neniã nec oↄterant᷑ qua ꝑp dicit tales abſolutiones de rigoꝛe iuris non faciẽdas.xi.q.iij.cũ aliquis do. An. dicit ſe pu tare.ꝙ ſicut excõicatio põt feꝛꝛi ad ips:ita ⁊ ab ſolurio ad ipCᷣs fieri põt: ⁊ ꝙ de iure tollat᷑ nicu lũ excõicatiõis lʒ ñ nicnlũ pcc̃i:ex q n dat pñia nã excõicatus põt abſolui initꝰz ipenitẽs:ʒ ſecꝰ in ninculo peci iux nõ.in.c.ab excõicato de re ſcrip. 3 pdẽa aꝛguo ſic:lʒ pſuppo naĩ ni culũ excõicatõis tolli ĩ ñ penitẽte:iñ ꝛemãet pec carũ ñ modicũ:iũ ꝑꝑ ↄiũaciã ⁊ ĩ obediẽriã in ñ ſatiſfaciẽdo.viij.q.i.ſciẽdũ:iũ ꝑꝑ ꝑſeꝛueꝛãtiã in excõicatiõe a q̃ ñ curat libeꝛaꝛi:q̃ iducit pꝛeſũp tionẽ hereſis ĩ.c.fi.cuʒ ibi nõ.de pe.g ꝑſeueꝛan tia ĩ tali delicto dʒ hũc reddere ihabilẽ ad teſtifi cãdum:nt in.c.teſtimoniũ.j.eo.⁊.ij.q.vij.ſiqui ſunt. z. c. querenduʒ. z. c. non põt: ad qð non ni dentur aduertiſſe doc. æ ideo quicquid beat cõ ſuetudo dico ð iũ aduertẽdos treſ cãns. Dri mus qñ allegatur nullitas excõicationis: ut q⸗ poſt appellationem lata: ?⁊ hoc pꝛobat licet non conſtet ðᷣ legitimirate canſe nec aduerſariꝰoffert ſe ad ꝓbandnʒ ꝙ ꝓ manſfeſta offenſa fueri ex communicatus: ? tunc ĩ dubio pꝰabſolniionem 7 6. cimi uumin / 10, riiti/ w anfi iil⸗ L rgiſmuni/ mun rttmenunk mtmi it ttitingnisn i danm che atan ctn crn tc nend lirbgicratlinn el cd nre rbreiſniieündirn a igcrimmmaſndrlctn andi⸗ fläi Craenrcetannrd der GeraAdAtriri ESRGNCennenſtai RKpictärocteiritannirz Nesſtccoent ämglar lclie i⸗ 6 Msotin Seſnindtmearee NMeadotttownin otr niunnnitians iseſobiſeate GGatinn infin nercherltteni ; g einemin lolilnghe it⸗ dienz 110 Ckont Natg gobi . nuidd phor ſtiſt hi ſin em exoſdai Dhronnuni Pum xſtot ah almſ ito piia ſamimmb nihs inb enn ni ait uum ſig nmiſhfhiii miaoHαα0ααααα a olun hlan ſis mula me ſmih g lair wimndinir ſegui Enxſcopioi it mhuſi cfunme. lddao r ud Ci i ifn dos negb d cnt ginle pomones deſcin Ded dthd enar nt i nes iſfinit cn As nic Aud eſtorio uun cir oſiorn elin:t dcn mees ſndes po uchdes El dwes tits düam ne Neln utu aet e rde indena er lgtin N AScnes idnted Gouiunbn iln n dii ĩ i . 8 go. mmo oni henni, eunt erons mnie ad cautelã licite ſert teſtioniũ:qꝛ negat᷑ h̊ deliciũ et ſic ñ ↄſtat de uinculo peci nec excõis poſt ab ſolutionẽ ad cautelã q iuſte ipẽditur ꝑ. Sdicta:et de h ẽ caſus hic ſm iſtũ itelleciũ. Scoõs caus qn allegatur iniuſtitia excõis de q̃ põr ꝓbabilt᷑ du bitari:⁊ tũc ſaris põt practicari opi. Hoſ.ut ab ſoluat᷑ donec tulerit teſtioniũ:ob.ti qr n peten do abſolutionem ur᷑ ↄtẽnẽ i.c.ꝑ tnas.j.de ſẽtẽ: excõi uñ poſſet teneri nlcia opi. Inno. nt h cau nõ abſoluat᷑ niſi ĩ defeciũ aliaꝝ ꝓbationũ ar. eo rũ ꝗq nõ. glo.iĩ ſiti i.c. cũ dilecti de elec. Leꝛnꝰ ca ſus qn ñ negat᷑ inſtitia excõis ł de ea ↄſtat:⁊ tẽ puto ꝙ ni dʒ fieꝛi abſolutio:qꝛ non poſſet etiaʒ abſo lutꝰteſtificaꝛi ꝓpt᷑ ꝑſeuerãtiã ĩ peco:de quo n ↄterit᷑:ſj ꝑſeuerat in eo:æ maxe excdicatio qᷓ nõ fert᷑ niſi ꝓ graui exceſſu.xi.q iij.nullꝰ=.c.ne mo. Et nõ. ex pdictis ⁊ ex tex. ꝙ ad cautelã fit abſolutio ⁊ nõ ꝛelaxatio:ꝛelaxatio.n.fit ſeu ꝛeuo catio qn conſtar ſñiã eſſe iniuſtã: ⁊ ſic ĩtelligit.c. odoardꝰ de ſolutõne ⁊. c.ſacꝛo.de ſen.exco.a ſu ſpenſiõe iñ fit relaxatio: ⁊ ſic loqt᷑. c.oli de accu. g; Hſt. ?æ Jo. an. ꝙ nõ. ? idẽ nõ Jo. an. in. c. odoaꝛdꝰpᷣal un et ſi ad ips zmittit excõicatõ dʒ fieꝛi abſolutio ⁊ n ꝛlaxatio ut ſetit h H. ſt. ⁊æ bn 2æ nõ. de abſolu fieda ex cã ad tempus. is queſtionibus. Caſus. Religioſi ẽt ad reſtiſicandum ſñ admittunt᷑ abſqʒ inꝛamẽto:niſi a ꝑcibꝰ remitta rur poit dẽn a quo caſũ excipit ibi niſi. ¶ NMõ pᷣ no ꝙ alij ſi ↄueꝛſi monaſteꝛij alij monachi. et ſic apoellatõe monachoꝝ non neniũt ↄnerſi: fac c ñ dubiũ de ſen. excõis:alij ẽt dicuntur oblati ſeu donati nt ĩi clem i. de deci.æ dic ꝙ monachi dicũtur illi qͥ ſt clerici ⁊ liitati:ↄuerſi q deuoue rũt ſe ⁊ ſua ⁊ ñ ſt clcrici aſſũpſeꝛũt in hirum diſ parẽ ꝓfeſſis ⁊ litteratis ſen cliciſ:oblani ſeu dõa ti dicũt᷑ qᷓ donauerunt ſe ? ſua monaſterio hitu ti non mutato ad hoc ꝙ nõ.i. d. cle. i. ? uide de iſtis ꝙ nõ gl. i. c. ut lex. ↄtinentie.xxvij.q i.oẽs ,n. iſti prit ĩ cã mõaſterij reſtificari: qꝛ largo mõ oẽs pñt dici ↄueꝛſi ⁊ nide ad mam ꝙ plene dixi i. c.ĩſuꝑ.S.e. CUS fo ibi ꝓprijs ꝙ cãe mona ſterij pnt ꝓprie dici monachoꝝ: 5. tertio ꝙ iurammẽtũ nõ eſt de ſolẽnitate formali teſtio nij:cũ poſſʒ a ꝑtibꝰ remitti: poſſet in dici Sriuʒ P c.de teſtibus.S eo.ubi le.⁊ nõ. ꝙ ualet teſtio ninz ſine iuramẽto:unde dic ꝙ eſt ſolẽnitas for malis æ ſubãlis:ſʒ ↄcernit fauoꝛẽ ꝑtium pᷣncipa lit᷑:iõ poteſt a ꝑtibꝰpᷣncipaliter remitti ſecꝰ ſi cõ cernẽt pᷣncipalit᷑ fanoꝛcẽ publicũ ar.lnemo põt ff. deleg.i. ? in. c. uno de li. ↄteſ. ¶ Bloſa. ij. q rit unde inſuꝛgit hec ptas ꝑtibꝰnt poſſit ꝛemitte tere hãc ſolennitatẽ indiciale rnder ꝙ ex eo qa qlibet põt renuntiare iuri fauore ſuo ĩtroducto de reg. ad apłicã. nã pncipalit ẽ inductũ hoc in fauorẽ ptiũ ut pᷣdixi nã ꝑtes poſſent ↄueniꝛe ut ſtaret vbo altenꝰ dũtaxat de fideicõmiſſ.l.fi.nõ. glo. ſʒ an naleat pactũ a pncipio: ut de oib dãp nis ⁊? expẽſis ſtet nudo vbo ꝑtis uið ꝙ dixi in c.finẽ de do. ? Stu. ⁊ peꝛ Mar.i.l.fi.de p̃toꝛ. ſtipn. Quid ſi teſtator dixit ni ſuper aliqꝰ ſtetur dicto ttij:an ille heat iuꝛare:uide Mar.i. l.theo põpus.ff.de dote plega.plene dixi in.c.ij.S.eo. ubi nide. ¶ Sʒ pꝛedicta et tex. glo opp.cum .n. hoc iurametũ cõcernat ẽt fauore iudicis:ut neritas detegat: æ ſua auctas ñi circũneniatur ñ nꝛ ꝙ poſſit ꝛemitti a ſolis ꝑtibꝰ:rndʒ ꝙ h̊ remiſ ſio fiet anct᷑e indicis:⁊ ſic ſẽtit ꝙ indice reſiſten te nõ pot̃it remitti:⁊ ſic ſimpł: tꝛanſeũt hic doc. S; aduerte ꝓ glo.facit.l.acta.ff. de re iudi.ubi pʒ ꝙ acta indicij nõ deſtruuntuꝛ:niſi ꝓcedat ex ERtiũ et iudicis ↄſenſu:gꝰ idẽ dᷣʒ.i caſu nr̃o.Sʒ ĩ Sriũ adduco.l.ſi ↄuenerit.ff.de re iudi.ubi dꝛ ꝙ ſi ꝑtes cõueniunt ut iudex ferat certã ſnia:dʒ iudex tale ferre:nã iudex ad nil aliud intendẽ dʒ niſi ut ꝑtes ad ↄcordiã adducat.l.i. F. ideʒ qrit ff. de no. ope. nuũ. Itẽ iuramẽiuʒ dzʒ eſſe neceſſa rium de iuꝛeiu. ⁊ ſi xps:ſz neceſſitas ceſſat:exiq Pres ð q ũ fa ore pncipali agit᷑ remiitũt: facit c.ſignificaſti de elec.Et per hoc puto conſeſuzʒ iudicis non neceſſariũ ubi cã ẽ mere pᷣuata:hic ẽ ꝙ iſte tex.nuilã facii metionẽ ð indice nõ ob. .l.acta. qꝛ ꝓcedit ꝓpt᷑ inteꝛeſſe:ꝙ põt iudex pre tẽdere ex deſtructioe actorum ut ibi nõ. Har. An ãt ſufficiat conſenſus aduerſarij tm: tex. iſte nidet᷑ nelle ꝙ ſic:cũ de eo ſoluʒ faciat metioneʒ. Sʒ Jo. an. intelligit ꝙ ẽt cõſenſus ꝓducetis in geruenire debeat: cũ teſtis iurat ꝓ niraqʒ partie geſtificari:⁊ ex falſo eiꝰteſtionio poſlet utꝛiqʒ ꝑti pindiciũ generari:gꝰ utriuſqʒ pariis dʒ cõſeſus infuenire ad hoc de reg. iuris li. Vi.qð oes tan git ⁊c̃.⁊ hoc plʒ ⁊ ad tex.dico ꝙ iõ nõ facit mẽ tio nẽ de parte ꝓducente:qꝛ ꝓducens hic uole bat ꝙ cõueꝛſi ⁊ fratres iurarent:et ſic hẽatuꝛ ip ſius conſenſus. ¶ Querit primo glo. an in cã mr̃imoniali poſſint ꝑtes iuꝛametũ teſbꝰꝛemiitẽ 2z ↄcludit ꝙ n::ſi agi de Sctu diſſoluedo:ſecꝰ ſi de ↄiũgendo:⁊ bñn loqt q̃i pᷣmo cãu negociũ ñn oſiſtat i libera nolũtate ꝑiiũ:ſʒ ĩ ſo ſic:⁊ ið cciĩ ſetiũt doc.⁊ ꝓ h.c.ſic ð ſpõ.⁊.c.atteſtatiões de deſpõ.ipu.i qbꝰ iudex ex officio exigit in hac cã iuramẽetũ:⁊æ ꝑ hãc roeʒ dico generalit᷑ ꝙ in cã qᷓ ñ dependet a libera partnũ no ũtate n hʒ locum H.c.qꝛ n renũtiat qͥs niſi iuri ĩ ſui fanorẽ intro ducto ꝓ b.c.ſi diigenti de fo. cõpe. ¶ Querit Fo gl.an inramentũ calũnie poſſit remitti a par cibꝰ ſiẽ iſtud iuramentuʒ teſtium:⁊ ponit narias opi. dic ut hodie hẽt i.c.i.ð iura calũ.li.vVi:ubi decidit᷑ ꝙ tacite põt omitti ſʒ nõ expᷣſſe.unde in dex põt exigẽ ex officio ſuo.⁊ ſic approbat᷑ opi nio Ja. bal. ⁊ ſẽciũ poſua h ĩ gl.Et rddit Ho ſti. rõeʒ di vſitatiſ it iuramtũ calũnie ⁊ teſtiũ:nã ſine piculo aĩe n põt cõmitii calũnia ĩ q deꝰ of fẽdit᷑:reſpublica ledit:⁊ ecelia ſcandaliʒat᷑:ſʒ ſine teſte poſſũ tibi ð meo daꝛ ceſſãnbꝰ pᷣdẽis. Ad vte qꝛ dẽʒ Moſt. ꝓcedẽt qn ſine depoſiuõe nel let ꝑs acqelcẽ:ſʒ qn reſtis ẽt ðpõit ſine inramto pnñit ↄcnꝛꝛẽ młia ſiẽ cũ omittit᷑ inꝛamtũ calũnie. nã reſtis falſidicꝰ ẽ obnoxius deo iudici et ꝑti ur in. c.i. de eri fal. tenet᷑.n. teſtis pena falſi:ac ſi iuraſſet:ut nõ. Jo. an. in regula: nõ ẽ ſine cuſpa in mercn.dixi ĩ. c.ij. S.e.ergo illa nõ ẽ bona ro q̃re ego redderẽ hãc dinerſuatis rõnẽ pactũ ex pſſũ de n iurãdo:de calũnia aꝑte ur̃ initare ꝑteſ ad delinquẽdũ ⁊? ꝓtelãdũ lites ĩ pꝛeindicium in dicis ⁊ boni publici:ergo nõ nalʒ paciũ ut in.l. ↄuenire.ff.de pac.do.⁊ i.c.quẽadmõʒ de inꝛiu. ſʒ pactũ nt teſtis nõ iunret:ẽ ↄfoꝛme iuri diuino: ut cꝛedat᷑ ꝓxio ð ele.ſignificaſti:nec initat ad de liquẽdũ:cũ nt pᷣdixi teſtis hʒ timere penã faiſi:ſi alirer qᷓ; res ſe hẽat dixerit. tẽ hoc iuramẽ tum teſtiũ ↄcernit mere fanoꝛem priũ 1 multos offendat dicẽdo falſuʒ ¶ Sed iuramẽiũ de calũ nia cõcernit fanoꝛẽ ⁊ pnblicũ bonũ ⁊ iudicẽ ne nexet᷑ ex calũnioſa lite:? nt nõ prielet plus ðᷣbito oↄtinet.n.ĩ ſe multa capitula:ur nõ.in.c.i.ð inuꝛa. calũ. ¶ Quero ey gl an teſtes poſſint alit aſtri gi ad neritatẽ dicẽdã q; ꝑ iuramẽtũ. do. An.q; ſic nt ꝑ baptiſmũ ꝑ fidẽ xpᷣi: ꝑ eiꝰ indiciũ ĩ nera obediẽtia te adinro:ur dicas neritateʒ. xxxv.q. Vi. ſi duo. rẽ ĩ ꝑiculo anime tue de fꝛigi.fꝛa ternitatis ⁊ ſimilibꝰ modis. Sed tãti niri reneꝛc tia ſalua hoc diciũ ñ eſt uerũ:lʒ.n.fateoꝛ ꝙ mul ta ex pᷣdictis aſtrigãt ut iuramẽtũ pro quo nide tex.i.c.cõſtitutis.ij.de appel.iũcta gl.ĩ ner.adin rauit:tn i teſtibꝰnõ ſuffic̃ ſimplex fidei pᷣſtatio uł iuramiũ Sed dzꝗʒ eſſe pᷣſtitũ tactis ſacroſcis enã gelijs:ut ẽ tex. expꝛeſſus.i.c.hoꝛtamur.iij.q.ix. unde ceſſante ↄoria cõſuetudine nõ naleꝛet dictiũ teſtis enãgelijs nõ tactis:qtũcũqʒ iurauerit: qꝛ nõ eſt iuri ſatſfactũ. ¶ MDro boc nide glo. ſin gnlarẽ.i cle.i de here.ĩ ner.tacta:⁊ facit gl.nõ. i. c.nt circa de elec.li. vi.uiderent᷑ enim hec iura mẽta coꝛpoꝛalia magis obligare:⁊ tãto plꝰqto ſuꝑ re ſãctioꝛi pᷣſtant᷑ nt i.c.monet.xxij.q.i.nõ. Inno. in.c.⁊ ſi xpᷣs ð iureiu pᷣal.dicit tñ illa gl. in cle.i.de bere.ꝙ apnd italicos ĩterpᷣtat̃ cõſue tudo:ut ſufficiat quelibʒ librũ ſeu ſcripturã quã libet tãgere.Sed dic ꝙ ubi hʒ conſuetudo hoc põt ſuſtineri:cũ in totũ iuramẽtũ poſſet remitti cõſenſu ꝑtiũ:ergo foꝛtiꝰ ex cõſuemudine geneꝛali poſſet remitti tactura enãgelioꝝ:ſed ubi ↄſueru do nil diſponeꝛet ĩ Sriũ circa itaciurã enangelio rum nõ naleret diſpoſitio preſtito inꝛamẽto ſine tactura:⁊ idẽ eſt ubicũqʒ a iuzẽ ſen ſtatuto reqͥre ret᷑ iuramẽtũ coꝛpoꝛale:ut nõ.in.d.glo.qð beñ nõ. ? h ut pꝛedixi talia iuramẽta magis aſtri gunt. Et nide ad pᷣdicta gl.in. c. fꝛateꝛnitatis.S 5. eo.⁊ qð ibi nõ. ltimo querit᷑ quid ſi nõ ap paret iuꝛamẽiũ remiſſũ nec pᷣſtitũ:nunquid dʒ pᷣ ſumi ꝙ fuerit pᷣſtitũ:dic ꝙ nõ:qꝛ hec ẽ ſolẽnitaſ extriſeca que nõ pᷣſumit᷑.l.quecũqʒ.ff. de publ.⸗= .c.dudũ.ij. de elec.V. non iuenim' eſſe factũ ⁊c̃. nõ. Har. in. l. ſciẽdũ. ff. de ner. obl.æ in.l. theo põpus:de dore pꝛele.imo ſi iĩ actis diceꝛet ꝙ ta lis teſtis iuratꝰ ſic depoſuit: 115 iũc ꝓbet᷑ iura mtũ pſtitũ:qꝛ potuit iteꝛuenire ipᷣe depoſitionis.⁊ ſic nerba enũtiatiua faciũt fidẽ circa theoꝛicam In no. in. c.qm. de ꝓba.⁊ glo.in.l.i.C. de fi.in e teſtibns. iſtru. li.x.nõ tñ ꝓbat᷑ ꝙ pars fuerit pns in acta iurãdi ut nõ. in. d.l.theopõpꝰ:⁊æ uide qð dixi in c.ij S. eo. z. c. pceſſionẽ de ꝓba. er ꝑ fre. cõſi. cxciii.cõſiliũ bonũ ẽ.ut ĩ actis deſcribat᷑ qualit teſtis iurauit i pntia penis. Hi. ab. aſus: Delegarꝰ neceſ Zlecto. ſarius ĩi teſtẽ ꝛemouetur a iudicãdo ? aliꝰſubꝛogat᷑. In pꝛia po nitur iperratis qrela.i fa ꝓuidet:ibi ne igit᷑. Mõ. pᷣmo mulier ẽ capax iuris cõferendi pre bendas etiã ſacerdotales:⁊ ſi uis itelligere ꝙ vᷣy bũ donatio poſitũ iĩ tex.ſtet ꝓ collatiõe: ꝓ quo facit.c.fi.de of.nica.li.vVj.iũc ſtat qð dixi:ſʒ itel lige ꝙꝙ hẽat ex puiegio pape ꝓ hoc tex.cũ glo. i.c.menaʒ. ij.q.V. ⁊. xiij.di.adꝛianns:al nõ poſ ſet inxta nõ.in. c.ij.de iudi.nec ex ↄſuerudie po teſt h̊ licer̃ laico ẽt ꝑ im tpᷣs de cuiꝰinitio memo ria ñ ẽ ar. in c.cãʒ ð preſcrip.nõ. Jo.an.i.c.ij. de pben. li. Vj. Si uis itelligeꝛe tex. in pñ̃tanõe: tũc põt ꝓcedere ſine diſpẽſatione ſen pᷣuilegio: 7 ꝙ poſſit ſic ĩitelligi ꝓbat᷑ ĩi.c.fi.de cõceſ.pᷣben. nbi pñratio appellat donatio: æ loquit᷑ iſte tex. de iſta cõitiſſa fl mdꝛẽſi:⁊ ſic põt ĩtelligi ð eodẽ facto cũ iſto unde neꝛi puto ꝙ hic erat cõtẽtio ſuꝑ iure pñtandi.Et ex h̊ ⁊ ex tex.collige:ꝙ iuſ patronatꝰ cadit i feminã: 2 q;ꝙᷓᷓ iſte tex. loquat i femia hñte dignitatẽ idẽ m dic ĩ puata:ꝓ hoc facit tex. iuncta glo.nõ.i.c.qm iueſtituras.xvj. .q vij uide doc.i cle.ij.de iurepatro.q notabili ter ſẽtiunt ꝙ heredes maſculi æ fem ine pariter ſuccedunt in hoc iurepatronatꝰ: ⁊æ ſatis ẽ hoc ñ iure ꝓhiberi ipſis mulieribꝰ:⁊æ nide qð nõ.i.c. fi. de cõceſ. prebẽ. Nõ fo ꝙ prebẽdaꝝ quedaʒ ſt ſacerdotales qᷓ ſã n:⁊ pñt dici ſacerdotales il le qᷓ hit onꝰ celebrãdi ãnexũ:ar c.ſignificatũ ðᷣ pᷣbẽ.⁊ uide tex.iũcta gl.ij.ĩ c.cui ð n ſacerdota li de pbẽ. li. Vvj. æ irellige b̊ de ſpali diſpõe.nã de iure cõi ñ ẽ diueꝛſitas ĩ pbẽdis: nec reqrũt Oſti tutũ ĩ ſaceꝛdotio:nide tex.cũ glo.iĩ cle nt hi qͥ de eta. æ ꝗᷓi. æ qð nõ.·i.c.ij. de inſti. ¶ Hõ t᷑no qðᷣ iĩ eadẽ cã ñ pot eẽ qs iudex ⁊ teſtis.iiij.q.iiij.c. i. ¶ Irẽ nõ ꝙ officiü teſtikicãdi ẽ magis neca riũ q; officiũ iudicandi. nã repelli᷑ qs a munere iudicãdi ꝓpt᷑ actũ teſtificãdi nr hic:⁊ ̊ qꝛ facili ns reꝑiunt᷑ cẽtũ iudices q; nnꝰteſtis:hĩic ẽ ꝙ fa ciliꝰꝛecnſat iudex qᷓ; teſtis.ut le.⁊ nõ.iĩ.c.cũ. R. 8 off. dele. alia nõbilia claꝛa ſũt. ¶ Queꝛo qᷣd i tẽdat lea duʒ diẽ:ꝙ pᷣpoſuꝰ ꝓpoſuit citra lit.ↄt᷑. rñdet gl.i.qꝙ fuit ꝓteſtatꝰ:ꝙ ꝑ illa vba ñ inten debat liẽ ↄteſtari.ſʒ dic meliꝰpʒ Hoſt ? Jo.ã. ꝙ v̊ ñ erat neceſſaria aliqᷓ ꝓteſtatio:qꝛ ꝑ vᷣba hᷣ expᷣſſa nõ ꝛn debat᷑ petitõi.unde dic ꝙ nulla fuit hᷣ fẽa ꝓteſtatõ ſʒ illa Vba citra litẽ ↄteſtatã ðᷣno tãt tpᷣs exceptio. ꝓpoſite:⁊æ põdeꝛaĩ h qꝛ pꝰ lit. ↄt᷑.ñ poruiſſz perẽ aliũ ſubꝛo gaꝛi iij.q.iij.o ffeꝛa tur de off. dele iſinuante: niſi ex nona cã nt ibi: nã cõteſtãdo litẽ coꝛã illo tanq; coꝛã indice uið ret᷑ renũtiare ſuo teſtimonio:niſi nonit᷑ ꝑcepiſſz illũ fuiſſe z eſſe de cã infoꝛmatũ: quia iunc eſſet ſibi ſubneniendum etiam poſt conte. ar.c. pniuñ eiel , 1 3 a ig⸗ gimn e s ie, is biim gtiin en r ucini SS igrtipligui iſimi uian Eirſmn vortdrins htd 4 iinmut Khgrirolrungauid⸗ cut agenſdn in Pnn immtniidtuniduuse Drdd Eudmöeniiſu ggtagi wurn⸗ i Gra nudtgur iir een aa unh necleincin in lci nini i tmr inid en run rinng zii Ath Monate nckn SZ Niponiae Semkii . ſehnutimuliiir — lgis iite c Pcluſibimni lii ſuilgie niti een lnuerilernt e u ren iwbnnfarkin i Num noe ſ uen peetereſine ciſpeſn ipnoſt ſcielig Pbiiief e if N imnd Pyelzi gonnnne, D nd Pyeli donuno:r deichcöulgi ſlnchs . Mliir dnuſſtfndtiſeeſe i tigt ſa ci iſto vnce 4 6 ineginen ej nog hrn un im Gaßtann alepi mann au lmn /tn ,al mi hirynm iinifun, A ſmemrum al illugi inimu n, Mataric ſimimm nnn/ ſimg nuts mionlr eire nirr uchn in we mmunonn tr ſuis dor i ne poben ioſs nlenben niecd idint. rcöt. Nrede Mo fo edeirn anein Eüamtoresdli d n da enddes d tidiros cedil indiun lcſiend Ntucerr u Ahit di adt ldeidi d iage dde ſd Ncdei t di ideneeisedſil 4 Niierinnirtd Riruden anin cdidihnelſt, den et t eſis ic,dni iaß ail eeen „Ee gemnd, ni eli ggon z̈ offei cemnd e n ſtcidin blet hhi eu hadn e ihfie⸗ . 4l.i. fuit pie ,V 1eN utin i 5di nerſhi an eteſrig d ) nne 9 eaai enitdl.D n udednn Peſlcie ſit c c 6 n n 66 bfa oftens Cenn G e. 900 n ſh iin un ai iſt in ihh i l ne e ie eofſ dce i on ol deo. z Zicſice ſicon idnontg AAN 3. e. ? q nõ.iij.q. vi.ſi qs epoꝝ ubi bona glo. i ſchi. lo. ij. in effecin foꝛmat tꝛes qõnes: P ma nũqd diſpõ hꝰ. c. hẽat locũ:ſi ꝑs ultra indi cẽ babeat duos teſtes: æ ↄcludit ꝙ ſic ſec ſi ba beret plures ꝛ0es uide ĩ glo. ſed hoc ultimum li mittat glo. i fi. nili fraudulent aduerſarius impe traſſet illũ i indicem. quem nolebat ꝓduceꝛe ĩ te ſtem. nã rũc remonebit etiã ſi haberer plures te ſtes: ꝙ plʒ. nã forte alij ñ ſunt idonei nel repelli pnt ⁊ frans ñ dʒ frauduloſo ꝓdeſſe de reſcript. des. ¶ Scðdo qrit an idẽ ſit ĩ cã cꝛimiali:et 2 clad t ꝙ ſic: qꝛ licet teſtes in hac cã non ↄpellã tur poſſet tũ index remorꝰ pcibꝰinduci dic tamẽ ꝙ ſi oio nollet teſtificari ñ remoueret᷑:mihi hoc ultimũ n p acet nã iudex nõ remouet᷑ niſi ob de fectũ teſtiũ ut hic:q caſu ẽt.ĩ cã cꝛimiĩali teſtes ⸗ pellũt: ⁊ ſic ñ ſufficit: ſi iſte iudex dicat ſe nolle te ſtificari ad h̊ ꝙ nõ in.c.dileciorũ.j.ti.ꝓxi.ubi dicct᷑:dixit tñ h̊ Moſtiẽ.ꝑ illã decre.dilectoꝝ ꝙ; ad ꝓbãdũ crim ↄ teſtẽ iudex rmonebu: ego ꝛc mitto ad dicẽda ĩ. d. c. diectoꝝ. ¶ Meꝛuo ? ulii mo hec gl. querir: qd ſi iudex nellet iurare ꝙ ni bil ſcit iĩ ca ila:rñdet ꝙ u remouebit: ꝙ plʒ In no. nã ſi fidei ſue ſe ↄmituit ꝑs ut dicat teſtimoĩ um ſuꝑ pᷣncipali foruꝰ dʒ ei credẽ: cũ iuꝛat ſe ne ſcire. E. de teſti.l. pe. æ.iiij.q.iij.ſi qͥs teſtibꝰ 2 8 dona. int᷑ nirũ ? nxo.ꝑ ur̃as ꝙ plʒ cõit᷑ doctor. imo plꝰ dicit Inno.ꝙ is q petit indicẽ remoue ri ⁊ aliũ ſubro gari:n eſt ſtati audiẽdus:ſed dʒ pᷣ mitti aliqᷓ cognitio neriſiłis ↄieciure ſuꝑ duobꝰ ꝙ ille ſu neceſſariꝰ ⁊ ꝙ de illa re vitaté ſciat nã ſi ad recipiẽdũ teſtes ñ dat᷑ dilatio ſine cãe cogĩ tione. ij. q. iij. ſpacium. l. a pcedete. C. de dila. fortiꝰ i hoc caſu ubi q̃e qte pᷣiudiciũ generat᷑ al fi pꝑri bnti iudicẽ gratũ. Itẽ grauat ſaltẽ i expẽ ſis fs ĩ ipetratione ⁊ hoc ſatis plʒ:⁊ dico ꝙ H̊ᷣ nidet᷑ tex. nam iſie ꝓpoſuit ꝙ iſte index erat ſibi neceſſariꝰ: z papa fũdado ſe ſuꝑ defecm ꝓbauo nũ ſubrogat aliũ cũ clauſula ſi eſt ita ⁊ ſic oʒ q; oſtet pꝛiꝰ de neceffitate allegata ſaltẽ Viſilituda rie ꝙ nõ. æ facit ꝙ i lii nõ. Inno. i. c. tenor de ae iudi. ¶ SGl. in uer. excluſo dicit ꝙ illa peritõ pooſſti nt ꝓcederei illo indice excluſo: hʒ locuʒ qn clanſula ꝙ ſi non oẽs ⁊c̃. ponit in reſcripto uult dicẽ ꝙ. ubi ſunplłꝛ eẽt facra cõmiſſio pluꝛibꝰ 2 unus eét neceſſarius in teſtem nõ pnt alij illo excluſo ꝓcedeꝛe ꝑ.c.uno delegatoꝝ ⁊.c.cãʒ ma trimonij de offi. dele. Sʒ hʒ tunc locũ allegatio fe ꝑtis alt᷑natiue.ſ.ut ſuꝑſedẽtur negocio:donec delegãs aliũ loco illius ſuproget: ſecus qñ poit᷑ illa clauſula impotẽtie qᷓt ſit purificata oditio ex q alit legitie nõ põit inteẽ. ꝙ nõ.qꝛ exendit mł tum nirtintem illiꝰ clauſule ?= ſic. c. ſciſcitatꝰ de re ſcrip. (Boin nerbo admittere facit quinqʒ. nã pᷣmo fortificat ham dicẽdo ꝙ male feceꝛt iſti iudices in ñ admittẽdo iſtã petitionẽ ipi ppoſiti nam ? ipſe ptor qͥ ẽ ordinari ſuum teſtimoninʒ dicere dʒ.iiij. q.iij. ſi res ⁊.fj.de teſt.l.ob carmẽ 5F. i.ĩtelligo boc qũ ꝓdncit in teſtẽ in ea cã in qᷓ non é iudex. nã in eadẽ cã in qᷓ eſt uel fuit iudex teſtis eſſe nõ põt ut hic ⁊.ij.q.Vii. ſiatuẽdũ dix plene i.d.c. cũ a nobis.S.eo.¶ Scðdo q̃rit quid ſi ipetraſti ĩ iudicẽ ilũ qui nolebat eſſe aduocatꝰ mens ridet ꝙ nõ remouebii: niſi hoc feceꝛis in in fraudẽ:⁊ hoc tʒ Jo. an. qð maxie ꝓcedit fᷣm eũ:ſi ille erat gñalis aduocatꝰ eccłie bnfico ſii collocato ab ecclłia de iureiur. breui. ¶ ertio hoc dubiũ foꝛificãdo qrit: ecce ↄcluſũ e.S. ꝙ ñ debʒ remoueri ceſſante fraude:ex eo qꝛ uolebat eſſe aduocatꝰ alteriꝰ:ſʒ qͥd ſi ob hãc cãʒ qꝛ uole bat eẽ aduocatꝰmeus:reuelani ei ſecꝛeta cãe: cõ cludit ꝙ etiã nõ ſufficit:qꝛ iudex hʒ iudicare fʒ allegata: ut i. c. indicet.iij.q.vij.⁊ plenius in.c. paſtoralis de offi. dele. ꝗ. qꝛ vo. narto ꝗ rit quid ſi iſte index delegatus: anteq; peteꝛet᷑ re remoueri ob munus teſlificãdi ↄmiſit ĩ totũ cãʒ ſuã alteꝛ:nũquid rʒ ↄmiſſio ⁊ ſi tʒ an poteꝛit co rã ſubdelegato teſtificari:gl.ponit opi. Jo. ꝙ n ſz poſtea ocludit ↄriũ ar. hꝰ. c.nã iſte fuit ſemel iudex: æ iñ ſubmotꝰ a cã ꝑhibet teſtiomũ: primã opi. hic tenet Inn. ẽt ſi ↄmiſit ĩ totũ ea rõne:qꝛ delegatus fungit᷑ uice delegantis.l. i. .ulti. ff. de offi. eius cui man. ẽ iuriſ. Hoſti.iʒ ſam opi.⁊ fa cit ad boc ſᷣm Jo. an. c. index ðᷣ offi. dele.li. vVj. Sentit ẽt abb.qui dicit:ꝙ ſi ipetꝛaui mibi oↄſan guineũ meũ ĩ iudicẽ qui recuſatꝰ ẽ bene potero ipᷣm teſte inducẽ: qꝛ remoneaĩ᷑ a iudicãdo ñ tñ a teſtificãdo de pᷣſump.lẽas.Ego dicerem ꝙ; aut ãte ſubdelegationẽ iudex ꝓceſſit ad aliq; ſẽ tentiã: ira ut ex hoc pᷣſumat᷑ affeceꝰ ad cãm: ⁊ nõ porerit eſſe teſtis rõne ſuſpitiõis:qꝛ nõ dʒ in ea dẽ cã eſſe iudex ⁊ teſtis ut.d.c.ſtatuẽdũ.iij.q.vj facit qð nõ. glo.i.l.ob carmẽ. S. i. fl. eo. ti. Aut ↄmiſu in pᷣncipio cãe:⁊ tũc ſi erat delegatꝰ:⁊ cõ miſit ĩ totũ nõ nideo aliqd rõnabile reſiſtẽs offi cio teſtificandi:hoc. n. caſu ceſſauit rõ opi.orie: cũ nõ fungat᷑ ſubdelegatꝰ iure ſubdelegãtis: cũ ille deſierit eſſe iudex:nec põt ampliꝰ reaſſumere cãm nec ad eũ appellaꝛi de offi. dele.ſuꝑ qõnum .F. porro ⁊ i.c.ſi delegatꝰ.e.ti.li.Vj. nec põt di ci ꝙ hẽat affectionẽ ad cãm cũ i ipſius pꝛicipio ſubdeleganeꝛu: 2 ſic ceſſat rõ.c.ſtatuẽdũ ad hoc dicium. c. iudex:ubi ceſſat hoc caſu oĩs ſuſpitio: aut ſubdelegauit nõ in rotũ: uel erat ordinarius qui põt ſubdelegatũ remonẽ qncũqʒ P.l.iudiciũ ſoluit᷑.ff. de iudi.⁊æ tũc eſt maius dubiũ:⁊ tũc pu to ꝙ de rigore nõ teſtificabit: cum remãſerit in dex: æ põt cãm reaſſumẽ ad libitũ: ⁊ ad eũ ſit ap pellandũ.d.c.ſuꝑ qõnuʒ.unde ſemꝑ claudicaret ĩ ꝑtẽ pro qua tulit teſtimoniũ:ſʒ ðᷣ equitate q̃ ſa tis iudicio meo poterit ſernari admittet q; expᷣi ſe nõ repit iſte repniſus ⁊ ediciũ ð teſtibꝰ ẽ ꝓhi bitoriũ ĩi.l.i ff.e.naʒ inra repellũt iudicẽ actuali ter uł eũ qui fuit:ne ntat᷑ ĩ cã duplici officio icõ paſſibili: ſz iſte nõ fuit actualr nec eſt index. nam ſeꝑatũ ẽ iſtius tribunal a tribunali ſubdelegati: ꝙ pʒ ex eo qꝛ ad eum appellat᷑ a ſubdelegato ꝙ fieri non poſſet:ſi idem eſſet tribunal ð conſue. C.ij. li. Vi. nec in eadem cauſa eꝛit index ⁊? teſtis qꝛ non ipᷣe ſʒ ſubdelegatuſ indicabit nec poterit ¶ De teſtibus. amplius reaſſumere eãz ad effecũ indicãdi:quia officiũ teſtificãdi reddidit eũ incapacẽ:⁊ appella bit᷑ ad eũ non nt ipſe cognoſcat ⁊ qiffiniat:ſʒ ut caʒ alteri deleget:ſicut obſuaret᷑ ĩ illo qui exñs ſuſpectꝰcãʒ delegauit:nã appellat᷑ ad eũ ut alteri deleget: nec ꝑ hoclſuſpectꝰ iudicat᷑: ut pleue dixi i. c.ſiquis ↄ clericũ ð fo.cõpe. Iẽ ſi iudex a qꝰ efficit iudex ad quẽ pẽdẽte appellatione cõmittit alteri cãʒ: ut nõ.glo.i.c.qrelã ð elec.⁊.l eos.C. de uſuris:nec ꝑ h̊ dẽ eſſe iudex et ĩ cã appellatio nis. Itẽ papa ad euitandã ſuſpitionem cõmittit pꝛopꝛiã cãm:ur nõ.in.c.cũ dilecito de cõfir.nii. nel iuti. ⁊ ĩ.c.ex ꝑre.de uer.ſig.nec ꝑ h̊ qr̃ index 7 ꝑs:ita dico ĩ pꝛopoſito ꝙ comittedo cãʒ ⁊ te ſtificãdo ĩ ea nõ qr̃ eſſe index ⁊ teſtis: nã ĩ ſuſpi tione enitãda cõſideramꝰ nõ hitũ iuriſditiõis ſʒ actũ: un ſatis ẽ ꝙ actnalit᷑ reſpecin exercitij iſie n fnit nec erit index:⁊ hoc ẽ fauoꝛabile ne ꝑeat Pꝓbãdi facultas: ? hec nõ. qꝛ ꝑ alios nõ digeſta: 7 ꝑ hec hẽs nõbilẽ pꝛacticã:q ſi o Mnariꝰ cãe E tibi neceſſariꝰ ĩ teſtẽ obrineas:prio ut cãʒ alti comittat ⁊? coꝛã illo pꝛoduces eũ in teſtẽ. ¶ ¶l timo gl.qᷓꝛit:an oꝛdinariꝰ poſſit pꝛoduci in teſtẽ coꝛã ſuo officiali ſen nicaꝛo: ⁊ oclndit ꝙ ſic:idẽ ſentit Min. æ plꝰ dicit ꝙ coꝛã indice cni ẽ cõmiſ ſa cãꝝ uninerſitas is qui cõmiſit põt eſſe teſtis. ar. ff ð iur.om iu.l.ẽ recepiũ: ⁊ ſic ĩfero ꝙ epᷣs põt eſſe teſtis nõ ſolũ coꝛã ſuo nicario generali cũ quo facit idẽ ↄſiſtoꝛiũ:ut.d.c.ij.ð ↄſue.i.vi. ſʒ ẽt coꝛã officiali foꝛãeo qͥ ẽ delegatꝰ ad nniuer ſitatẽ cãaꝝ:ut nõ i cle ij. de reſcrip ⁊ iĩ iſtis nõ ẽ tin dubiũ ſic ĩ pꝛecedẽti qõe.nã officialis geneꝛa lis hʒ oꝛdinariã: ⁊ ſic iudicar iuꝛe ſuo:ut nõ.i.c. Iʒ ð officio indicis.li.Vi. Foꝛancꝰ nero len dele gatꝰ ad uniuerſitatẽ carũ cẽſet̃ quaſi oꝛdinariꝰ: ut nõ.gl.in.c.cũ cãʒ de appel.ii poſſẽt fieri ob iecriões pᷣdicte ĩ pcedẽti qõe.nã ab iſto cui ẽ de legata uniuerſitas cãꝝ appellat᷑ ad ipſũ delegan té: ur nõ. gl.ĩ. d. cle. ij. Ite põt oꝛdinariꝰ uicario ſuo iterdicere ne cognoſcat de certa cã:⁊ illa in ſe aſſumere: ut nõ. Inno.ĩ. c.romana de appel. li. Vi. ⁊ nihilominꝰ põt eſſe teſtis ĩ eadẽ cã coꝛã illo ur nult hic glo.nec doc.ĩ h Sdicũt:ergo idẽ dðm.i precedẽti qõe:ſʒ dico ꝙ in qõe gl.et dẽo vin.obſeruabit᷑ qdð dixi ĩ precedẽti qõe circa ap pellationem et ptatẽ reaſſumẽdi cãʒ et ſic limiro predicta. An at maior index corã minori reſti ficãs ⁊ falſũ ðponẽſ uł alꝛ nacillãs poſſit ab iſto minoꝛi puniri:uide narias'opi.ꝗqs recitat ſpe.e. ti. F. i.uer. qͥd ſi is qͥ ĩ viij.colũ.⁊ cꝛedo ꝙiſi iſe maioꝛ hʒ iuriſditionẽ i minoꝛẽc.iſte ñ poterit ab eo pnniri d ma.⁊ obe.cũ iſerioꝛ ⁊ ꝑ nõ.i.c.ij.ð ↄſti.li.vVj.ĩ nonella.⁊ ĩ.c.i.de rap.⁊ i regula cui lIʒ ð re.iuꝛ.li.vj.iĩ mercu.ſʒ hẽbit᷑ recurſus ad ſu perioꝛẽ ant ẽ maioꝛ ꝛeſpectu ptatis ſʒ nõ ꝛcſpec mu iſtiꝰiudicis:⁊ tũc poteꝛit ab eo puniri:qꝛ hoc caſn reputatr̃ puata pſona ar. in.l.iij.ff. ᷣ c ffic. preſi.? eorũ q̃ᷓ nõ.ĩ iur. preal. ¶ Glo. ãtepe. ꝗ rit: pone ꝙ iſte remoueat᷑ ut in cã deponar:nun q̃d aduerſariꝰ q eũ ipetrauerat in indicẽ poteri “W obiſcẽ ĩ ꝑſonã cꝛimĩa ł defectꝰut ſic eũ fpellat a teſtionio: æ rñdet ꝙ nõ:qꝛ cũ ſemel approbauit idẽ· Inno. hic ⁊ młii alij. Sʒ tu diſtigue ur nõ. Inno.i.c.cũ nenerabił de excep.⁊ ibi ſe mitiit Jo. an. nã hcedeꝛet. ſi nellet obijcẽ tale qᷣd qð ẽt reppuliſſet ab officio iudicandi ał ſecus et dic ut ibi dicer̃ plenins:æ nide de mã hꝰ. c.iĩ ſpe eo. ti. F. i. V. qd ſi ipetres:æ qᷓuoꝛ ſeq. ¶ Op. z nur̃ ꝙ nõ erat opus ꝛelaxaꝛe hãc ſuſpitiõis ſniã: cũ eſſet lata pꝰappellationeʒ leginimã ĩ. c. ꝑ tnas ð ſen. exco. So. glo.fi ꝙ ad faciũ refeꝛt hec re laxatio:qð nõ.ꝑ uerbũ ꝛelaxatio nõ ſemꝑ ꝛcfeꝛt᷑ ad ius nel fʒ Moſt. dic ꝙ ſtat ꝓprie:qꝛ appella tio ni potuit ipediꝛe ipſins nires: cũ cã fuiſſet cõ mifſa appellatione remota: et anteq; remaneret hec decꝛe. caſus iſte ñ eꝛat vᷣciſus:⁊ ſic ñ poteꝛat appellari ꝑ.c.paſtoralis ðᷣ appel.ſed ſuꝑioꝛis of ficio debuit relaxari grauamen: ut ibi qð nõ.tʒ ergo excõicatio lata poſt appellationẽ i ſe iuſtaʒ ex qnõ ẽ iure expreſſa:⁊ cã fuit cõmifſa appel. re. qðᷣ nõ ꝓ ĩtellectu c. paſtoꝛalis pᷣal. Et faciũt hec ad ſilłeʒ qſtionẽ: qᷓre cã iſta remittit ad prio res indices a qbus rõne granaminis fuit appel latuʒ S. c. accepta de appel. Inno diẽ ꝙ h̊ pcel ſit de nolũtae ꝑnuʒ Jo. an ſẽnit qð pᷣcixi ꝙ hᷣ fuir ꝓpt᷑ ꝓbabile dubiũ huius caſus qͥ non eꝛat b ctenꝰterminatꝰ: qdᷣ plʒ:7 ẽ nõbile uerbuʒ. nã câ ñ remitut᷑ ppt᷑ timorẽ ſuſpitionis ex precedẽ ti grauamie tm:q̃ rõ ceſſat ubi caſus ẽ dubi lis ar.i.l.regula ff. de iuris ⁊? fac.igno. E mo qꝛi᷑ nũqͥd eẽt locꝰdiſpoſitioni hꝰ. c. ſi nnicꝰ ti ect datꝰ iudex. Moſt. ꝙ ſic:qð ſatis plʒ eadẽ rõe:⁊ diẽ ꝙ hãc ſubꝛogatõeʒ poſſi petẽ illemet qͥ lũ ĩpetranit i indiceʒ:ſi ꝓbabili errore ductꝰ i indicẽ petijt:uł ſi coꝛruptꝰfuiſſʒ eius ꝓcurator ui illũ impetꝛanit:qð placer. — Coſuſ:ne ꝓba Igmificauit.ſul⸗ paae reat citato aduerſario recipiunt̃ 2æ pu blicãmr teſtes quos reꝰinduxit.h d in pᷣmg te petitio.ĩ fᷣa indicis datio:ibi q ciꝛca. 135 p̃ᷣmo ꝙ ex ſola fundatione eccłe acqri iuſpatro narꝰ: Iʒ füdatoꝛ h̊ ius expreſſe nõ retinnerit: ſuffi cir n. ꝙ fũdatõis ipe illud ius nõ ꝛemiſerit ut h bñ ꝓbat᷑:fac̃ c. nobis de iurepr̃o.⁊.xvj.q.vij. ðcernimꝰ: qdð qͥdẽ ius trãſit ẽt ad heredes:lʒ ex pᷣſſe fũdator ñ dixerit ar. hic ubi citant beredes i examĩatione teſtiũ:ſin eoꝝ nõ ĩterẽet:ñ citaꝛẽ tur: facit. c.filijs.xvj.q vij.¶ Nõ fo ꝙ ꝑs cõ tra quã pducũt teſtes citari ðʒ:ñ ſoſnʒ qn ꝓdu cũtur teſtes directe ĩ cã iã ĩ indiciũ deducta nit ĩ .c.ij.S eo.ſʒ ẽt qñ ꝓducũt᷑ idiꝛecte q̃dã nia ej oꝛ dinaria ad fatnꝛã rei memoꝛiaʒ ni hic ⁊ ĩ anut᷑.ſi qᷓs C. e. ᷣm unũ ĩtellectũ:eadẽ.n eſt rõ ĩ nmaiſqʒ ſẽꝑ.n.debʒ pᷣmittii citatio nbi agit̃᷑ ð pindicio ab ſeris.iij.q ix.caueant c oia & 1 krio ibi cõ fici facias ꝙ ꝑs adueꝛſa ñ pᷣſũi citata in excõica tione teſtium:opoꝛtet enim ad aneſtationum na liditatem ꝙ conſtet de citatione pro hoc:quia ſolennitas extꝛinſeca non pꝛeſumitur.l.qnocũq; wghii , 7 i aſ, id ilmiuni zie m riNcenne d. fiſmnn irvand 1. 4 Kbrantune il ul ineen aummn hii: l uieinin . iieigiri n dun ian etir inail Auit ann idcgannennunsfut Pintkinermg iumm evirkutunctgidtit bokoräinttincaduri Euernnatandern m Grmwhamen e acöchadaaf unen Wiistanikrändette üägen tieiatätn Niimtig ilinn dir itumi phi ſiir ON ſithrc⸗ olnne n Jon ſiſ gine urniniimtinmcitn⸗ bam immn renihtmin / imm mmmn ſitinnmmg, Asuny ſſtunſczndn, Bril mny fr iz elr ſn, uc miui niſmn br biynſtn b ſn ia da oder Ag ſid inoge ſer Megg bieſibognie doſſ pe lenet ü pemmtiincicgn pdidllendre docd odi deiſruk icondpefuſczens Neneidt illä memwinad daate. e Laſcteneo Igufcait. deenen enGrnd adoi nehipi n Nr es ndsr Nürendd n e ennd i fl mdies Mdiſb r gaſheſninarac iſtnin nu hülmmb inenſt o innmnin n. is ieluh nni mſenn biͦ pbꝛiſnit. nobiode r zemin rtlnuniſtiln de⸗ ,nbi 4 e dnool i Oireritar. ie Pbi atani n fmnrue tii ,n r ginn 1fact flis.rnſ, nc z eſes nglien e 6 Goci a viweii Necn ff. de publi.dixi in. c. tuis. . eo. ¶ Mõ qrto ibi receptõi ꝙ teſtis nĩ recipi qñ ꝛecipit᷑ ad actũ iu ramẽti. hẽt᷑.n. tũc teſtis ꝓ recepto.l.ſi qn.C.e. facit ad ea qᷓ dixi ĩ.c.lʒ de ꝓba. loquit᷑ enim bic utt iteꝛſint ñ exaiatõi cũ fiat ſecrete: ut i.c.uẽꝛabi li. j. eo. ſʒ ut uideãt illos iurare. S. e.c. ij. ⁊ faciãt iterrogatoria ſi nelit ĩ.c.ij. . e.ti. li. Vi.? hoc nl rimũ nõ. q; expᷣſſe uoluit hic Joa. an. Cpp. ↄtra tex. de.c.qm in pᷣn. s.ut lit.nõ ↄteſt.ubi añ lt. oreſt. recipiunt᷑ ſolũ teſtes de quoꝝ morte nel abntia timet hic ãt recipiunt᷑ oẽs idiſticte/ Gl. .ij. tacite ſoluendo dicit ꝙᷓ multiplex eſt dzia int caſum hꝰ. c.et illius:? põit qnqʒ dr̃ias qrtaʒ im pngnat Examiemꝰp has dias ꝗᷓ faciũt ad intel lectum utriuſqʒ.c.et demũ ĩfeꝛã ad uex ĩtelleciũ utꝛiuſqʒ:pᷣma dẽia ſᷣm glo. eſt illa q; pᷣmiſi ꝙ B recipiũtur indrñter oẽs teſtes ibi ſolum ſenes et ualitudiaꝛij Tc. ¶ Secũda qꝛ hic ſtatĩ dẽa reſtiũ publicant᷑ ad eternã rei mẽoriã ibi non publicã rur ſʒ differt publicatio fienda cũ alijs recipien dis pꝰ ↄteſtatõʒ li. debito tpe fiendã ſpe.eoð.ti: F. nũc tractemꝰ vᷣſi. als ãt tenet publicationeʒ ñ fiendã ẽt ĩ calu bꝰ:c.⁊.c.albericꝰ.j.e.monct᷑ qꝛ cũ bec receptio teſtiũ fiat ĩ fanorẽ rei ñ dʒ ꝛedũ dare ĩ eius piudicium ꝙ fieret ſi dẽa publicaren rur cũ ñ liceret poſtea alios teſtes ꝓducer̃ z ad h.c.2.c.albericꝰ.rñdet ꝙ dẽa teſtiũ pnblicãt᷑.i.iĩ publicã ſcripturã redigunt᷑ ſʒ pᷣmũ dẽʒ cõit h̊ tẽ tur ⁊ ſeq Har.iĩ.d.aut᷑.ſiqͥs ⁊ expſſiꝰ Joa.an. ĩ loco pᷣalł.i addi.i v.item quos nec ualet ratio ſpe.m eũ:cũ ꝛe poſſit oẽs teſtes ab initio ꝓdu cẽ ⁊ ſi oẽs pnites ñ ſi põt difſerre:⁊ idẽ ĩ actoꝛe in caſu q ageꝛe põt:qꝙ qñ ſit.j.dicet᷑:⁊ H̊ teneas poſſet tñ dici ꝙ aut pars producens petit dicta pnblicari ⁊ dʒ fieri publicatio:qꝛ ſuccedunt hec loco publici iſtri:ut ſatis colligit᷑ h̊ 2z.j.e.c.albe ricꝰiõ eodẽ iure cẽſeri debẽt ar.c.eccła.ut lite.n ↄteſ.aut iſtat nt nõ fiat publicatio 2 nõ publica bũt᷑.ẽ.n.qͥd ĩputandũ actori q; agit.¶ Lenia qr᷑ia ẽ qꝛ ĩ caſu.c.qm nõ ualẽt pꝰ ãnũ niſi infra annũ ꝓducẽs agat uel denũciet illi ↄ quẽ iducti fuerũt iſti ppetuo ualebũt tanq; publicũ inſir̃m. pec dr̃a mihi nõ plʒ.nã denũciatio ibi requirit qñ fuit facta receptio ĩ ꝑtis abntia: ſʒ hͥ loqmur qñ denũciatio pceſſit.vñ ſi ibi pᷣceſſiſſer nõ eſſet necefſe ĩfra ãnũ agere:nuſatis ibi colligit in tex: 2 glo.⁊ dic ð hͥ ut ibi pleniꝰ nõ.¶ Quarta dẽa S illos põt obijci ĩ ꝑſonas ↄ iſtos nõ ſi ↄſtat ðᷣ denũciatiõe ſibi fca itellige:? tũc nõ oppoſuit.et H tenuit Minc.ſʒ h nõ plʒ glo.nec uẽ placẽ doc. h nã lſʒ ꝑs requiſita nõ uenerit uł uenerit:⁊ tunc nõ oppoſuerit:nõ iñ ꝑ h̊ ĩfert ꝙ ãpliꝰ opponer ñ poſſit ſolũ.n.ẽ ſtatutũ ñ ueniẽtẽ:unt teſteſ rci pi poſſint ac ſi fuiſſʒ pns ĩi.c.ij.S.e.ñ g dʒ ĩfligi alia pena inꝛe nõ expꝛeſſa.ſ.ut nõ poſſit deiceps excipere S ꝑſonas teſtiũ:ad hoc qð ĩ ſili nõ.gl.i .c. fi. ð iarepa. Et uide gl.nõ.i:c.ij.ð do.⁊ ↄiu. li. vi. qᷓ diẽ ꝙ lʒ qs ſit ↄtũax ĩ nno actu non ꝑ h cẽſendꝰ ẽ cõtumax i alio:ut uẽ ĩ teris nr̃is eẽ q̃ſi caſus ĩi.c.accedẽs.i.S.ut lit.nõ ↄte.nec ob. ſi fu ¶ Significauir. it pñs ⁊? nõ oppoſuit.ꝑ G.n.ſibi nõ parat preiu diciũ cũ ſciat ſaculiatẽ opponẽdi cõpeteꝛe etiam pꝰ receptionẽ teſtiũ ut ĩ.c.pñtiũ. s. eo. ¶ Sʒ ad neꝛte qꝛ uin. potuit dicẽ nerũ certo caſu.ſ.pꝰ pu blicationẽ.nã hic recipiũt᷑ et publicãt᷑: gꝰ poſtea ñ lʒ opponẽ cũ pᷣſumaĩt malicioſe facere ſi a pᷣnꝰ nõ fuit ꝓteſtatꝰ:ut ĩ.d.c.pnitiũ. Ideo ↄcordarẽ has opi.h̊ mõ:ꝙ añ publicatõnẽ licitũ eſt oppo nere ſiue fnerit pñs ĩ actu receptionis ſiue abns 2z ꝓcedat dẽm glo.pꝰ publicationeʒ ãt non lʒ ni ſiĩ caſibꝰ.c.pntiũ:⁊ ꝓcedat dictũ nin.⁊ h̊ credo Viſſimũ lʒ doc.cõit᷑ uideãt᷑ reprobare dictũ nin. 2 non bene iudicio meo. ¶Quita dr̃ia bic pro ducũt᷑ teſtes:nbinon monet᷑ nec timet᷑ lis ĩ pᷣſẽti ibi ſecus q̃ſi ceſſaret hoc remediũ exordiariuʒ: exq de ꝓxio ſperat᷑ lis ĩ qua ordinarie poterũt te ſteſ ꝓduci. Expedita ẽ h̊ gl. uſqʒ ad v.æ nõ.⸗z ibi exaĩat nſqʒ ad finẽ an remediũ hꝰ.c. cõpetat actõi an reo tin.? Inn.dicit ꝙ reo tin nec ob. tex.ĩ.l.in lege acquilia.nbi ex parte actoris reci piũt᷑ teſtes ãte lit.cõte.ne tractu tꝑis facultas ꝓ bãdi peꝛeat qꝛ teſtes ibi ↄſignãt᷑:⁊ ſic ĩtelligebat do.aʒo.illã.l.ſᷣm glo.⁊ dic ↄſignãt᷑.i.ſigilo clan dũt᷑ æ publicãt᷑ demũ pꝰ lit.ↄte.q̃ſi loquat᷑ in ca ſu. c. qm in pᷣn. ut ſolũ recipiãt᷑ teſtes de quoruʒ moꝛe nel abñtia timeĩ:ut ibi nõ.in gl.ſʒ unũ in tellectũ:ſʒ glo.hic ↄcludit Sriũ dicẽs h̊ habẽ lo cũ ĩ actore qnqʒ ꝑ.d.l.i lege.nam ibi dẽa publi cãt᷑ ſicnt hic ⁊ ſẽtẽtia fert᷑ ſʒ ſolũ diferiur ↄdẽna rõis exactio ĩ euentũ ↄditionis:h̊ iõ dicit qꝛ de bitũ erat ibi ↄditõale:ſatet᷑ mñ gl.ꝙ teſtes i caſu .c.qim nõ publicãt᷑:⁊ idẽ ĩ aut᷑.e.ti.ᷣm unũ intel lectũ:⁊ ſi uis ĩtelligẽ ꝙ aut loq̃t in caſu hꝰ.c.ſ. ꝙ teſtes ibi recipiãtur ad et᷑nã ꝛei memoꝛiã:tũc dicta publicãt᷑:hᷣ nult ĩ effectu glo.iſta uſque ad finẽ:⁊ lſʒ babuerit bonuʒ ĩtellectũ uit aꝛbitor:iñ nõ recte ſoluit ↄꝛiũ ĩ pᷣncipio formatũ ſʒ aſſignã do alias drias iter caſũ hꝰ.c.⁊.d.c.qm muluipli cat icõueniẽtia.nã de hoc qᷓrimꝰqᷓre ĩ caſu bꝰ.c. aliðᷣ oblernat᷑ q; ibi nec appaꝛet an.æ qñ diſpo ſitio hꝰ.c.locũ habeat ĩ actore:ſed ſimpłr dicit ꝙ; qnqʒ hẽt locũ ĩ actore ⁊ nõ dicit qn. Inn.n. hic claꝛius loqtur.dicit.n.qꝙ; foꝛma huiꝰ.c.com petiuqñ qͥs ẽ in poſſeſſione alicnius inꝛis quod dicit ſuũ. Sʒ dubitat ꝙ moriẽtibus aliqbus te ſtibus qͥ ſũt huins iuris ↄſcij aliquis poſſit ſibi monere qonẽ ⁊ obtinere deficiẽtibꝰ ſibi ꝓbatio nibꝰ. ẽ. n.iuſtũ ſᷣm eũ qð hic ſtatuit᷑:qꝛ niſi inẽtꝰ eſſet iſte modus ꝓuiſionis deꝑire poſſet ius ta liũ ꝑſonarũ poſſidẽtiũ cũ ipi agere non poſſint cũ non poſſideat nec alios poſſit cogere ad agẽ dũ.C. ut nemo iĩuitus ꝑ totum.merito.n.ſtatuit ſm euʒ ꝙ oẽs teſtes recipiãtur ⁊ publicẽt eoꝛuʒ dẽa ꝑpetuo nalituꝛa:ſi tam eet aliqs ĩ poſſeſſio ne ⁊ hẽret actionẽ ↄ aliũ ut intdiciũ uti poſſide tis uł ofeſſoriã tũc nõ hẽret locũ ſᷣm euʒ forma huius.c.ſed illiꝰ.c.qm.nec obſtat illa.l.i lege ac qlia. qꝛ illa.:.dicit ꝓcedi ʒ tenoꝛẽ illins dᷣcꝛetał qm in pᷣn. ¶ Ex quibus vᷣbis clare nĩ uelle ĩ ſũ ma ꝙ. c.qi ꝓcedit in eo cui competit ſaculias K. 1 agendi:unde nõ dʒ ſibi ſuccnꝛꝛi ꝑ hoc remedinʒ exoꝛdinariũ ſʒ tm recipiũt᷑ teſtes ð quoꝝ moꝛte uel abntia timet᷑:hoc nero.c. ſeun einus foꝛma ꝓ cedit ꝙ nullũ ius agẽdi cõpetit poſſeſſoꝛi. nam niſi ſic pꝛonident᷑ poſſet ius ſuum decipere mor inis teſtibus ſui iuris ↄſcijs hoc nult in effecin Inno. Sʒ p dictũ ſuũ aꝑte facit iſte tex.iuncta gl. pe. Mã h cõpetebat iſti pᷣſbꝛoↄfeſſoꝛia qᷓ dat i iſtis iuribꝰ ĩcoꝛpoꝛalibꝰ poſſeſſoꝛi:ut in.l. et ſi foꝛte.ff.ſi ſerui.uen.nõ.glo.i.c.examinata de iu di.⁊ i.c.cũ eccła ſutria de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.⁊ idẽ Inno.i utroqʒ loco ⁊ nihilominꝰcõpetit ſibi re mediũ huiꝰ.c.Ho.qni aperte ſeiit iſtũ potuiſſe agere:ut dr̃ ĩ gl.ſe. Deet aliã lec.ponẽdo.dic.n. ſub dubio hoc ꝓcedere cũ uterqʒ põt agere q̃ſi dicat ꝙ ſi iſte qui petit examinationẽ teſtiũ ſolꝰ põt agẽ nõ audit᷑ petẽs ꝓut h̊ d:qꝛ hʒ remediũ oꝛdinariũ:aut ut᷑q;ʒ põt agẽ:⁊ tũc ſecus: ⁊ bune itelleciũ pciſe ad iſtũ tex.põit Mar.i.d.aut᷑.ſiqᷣſ C. e.nullã tũ mmtionẽ fac de hoc dicto Ho. Sʒ ut hẽas clare totã mãm diſtingue ſic poſt Mã. ĩ loco pᷣall.faciẽdo tria mẽbꝛa ꝙ aut teſtes petũ tur exaiari ex ꝑte actoꝛis:aut ex ꝑte rei aut ex ꝑ te illiꝰ qᷓ põt eſſe actoꝛ ⁊ reꝰ:pꝛĩo caſu aut actor põt ſtani agẽ æ? nõ audẽ itẽtãdo h̊ remediũ eror dinariũ:ſʒ hʒ locũ regula qᷓ; lit.nõ cõte.teſtes ñ recipiũt᷑ niſi ꝓut hẽtur ĩ.d.c.qm.Et ẽ rõ qꝛ nõ dʒ pꝛiꝰ cã iſtrui q; ichoet. Si nero actor n põr de pñti agere:⁊ tũc aut faculias agendi nõ põt cõpetere niſi pꝰ exaĩationẽ teſtiũ:⁊ dñt tũc oẽs exaĩari ꝓut h̊ d;:qꝛ nõ ẽ qͥd ſibi ĩputet᷑ qᷓre non agat:pone exẽplũ:uult qͥs peter̃ bonoꝝ poſſeſſi onẽ oʒ ꝙ faciet pꝛiꝰ fidẽ de teſtamẽto de quo fi dẽ facer̃ nõ põt niſi ꝑ teſtiũ exaĩationẽ: qꝛ ñ fuit fẽm ĩ ſcriptis ad h.l.publicari.C. de teſta.⁊ de bo.poſ.ſʒ ta.l.i.⁊.ij.? quẽadmodũ teſt.aꝑi.l.ij. Aut poſſibile ẽ ius agẽdi ſuꝑuenire teſtibꝰ non exaĩatis:⁊ ñ andit᷑ idiſticte ſʒ im reſpecin teſtinʒ ð quoꝝ mõte nł abntia timet᷑ ſʒ deʒ Mar.i dẽa aut᷑.ſiqs:⁊ ſic ur̃ itelligẽ.d.l.i.l.acquił᷑.¶ Ex H̊ nẽ ſẽtire ꝙ ſi debitũ ẽ ↄditiõale uel ĩ diẽ ex qua ↄditio nel dies põt extãe ante moꝛtẽ teſtiũ nõ dʒ fieri exaĩatio de qᷓ hic. Sʒ gl.ſẽtit hoc cõtrariũ allegãdo illã.l.æ iõ dixit qñqʒ. Idẽ ᷣ opinionẽ HBar. apte ſẽtit Inn.i.c.qm:iĩ pꝛi.iĩ vᷣpo abñs. ⁊ Jo.an.iĩ addi.ſpe.i loco ſuꝑiꝰ allegato.ſequiĩ do. An. hic ⁊ hãc ꝑtẽ puto viorẽ ⁊ magis cõſẽ taneã lie illiꝰ.l.i.l.acquilia ⁊ eqᷣtas maxie iliam ſuadet.cũ.n.nõ poſſit agere de pnti ⁊ nihil iĩcer tiꝰ hoꝛa moꝛtis equũ ẽ ſubueniri.ꝓut hic dꝛ cũ nullũ ĩ H̊ ſed i Srio ꝑiculũ eſſe põt. Itẽ faẽ gl. nõ.i.d.c.qm ĩ pᷣn.ſuꝑ vᷣbo ſubiꝛahãt᷑ ꝗᷓ diẽ ꝙ ſi dubitat᷑ an teſtes nariẽt dicia ſua ꝓpt᷑ moꝛã ſũt recipiẽdi:cũ gꝰ ĩ tpᷣe ↄditõis nel diei exñtis poſ ſẽt teſtes dẽa ſua uariare uel fortuitis caſibꝰ nõ ſuꝑeſſe ẽ merito ꝓuidẽdũ: ꝓut h̊ d;. ¶ Menio ad ſᷣm mbrũ qn teſtes petũt᷑ examiari ex ꝑte rei quo caſu fᷣm oẽs ĩdrnt teſtes ſũt recipiẽdi æ pu blicãdi cũ nõ ſit ſibi ꝓuiſũ de alio remedio: ad hᷣ dẽa aut᷑.ſiqs:⁊ hic ſᷣm unũ itellectũ. In tertio De teſtibus. mẽbꝛo qñ is qͥ petit põt ẽe actoꝛ ⁊ reꝰ.dicẽdũ ẽ idẽ:ut hic ſ᷑ʒʒ unũ itellectũ quẽ ſupꝛa latiꝰdᷣclaꝛa ni lIʒ.n. iſte poſſʒ agẽ nibilominꝰz adueꝛſaꝛiꝰpõt agẽ. iputet᷑ geilli qᷓ reqſitus: n exhibet ſe ꝓptum ad agendũ.nã iſti faclliꝰẽ itẽtare h remedium qᷓ; ager᷑ agat.igẽ ille ſi ĩ h pᷣtẽdat pᷣiudiciũ.⁊ ꝑ hec bẽs clariſſime ĩtelleciũ iſtorũ inriũ ⁊ diuerſitatis rõeʒ. ¶ Quero expediẽdo gl.peł.an alið reme diũ potat ↄpetẽ huic pᷣſbyteꝛo ↄ hũc patronuʒ. rñdet ꝙ ſic ñ poteꝛat agẽ ut faceꝛet eccłe chaꝛiã libertatis ſicut ꝓ apocha agit is q ſoluit:ut.l. plures. C. de fi. inſtꝛu. æ libertꝰagit õ patꝛonum ꝙ faciat eiꝰ chartã mãumiſſionis:qð nõ.bᷣ mñ ẽ remediũ eyoꝛdiariũ. CEx quo nõ ꝙ nunum ꝛe mediũ ex?oꝛdiaꝛiũ nõ tollẽ ꝑ aliud.naʒ Iʒ cõpetat remediũ de qꝰĩ gl.nihilominꝰẽt cõpetit iſtud de quo hic ĩ tex.⁊ nide gl.i.l.de peccoribus.Cad .l.acqł. æ qdᷣ nõ.in.c.fi.de colluſi.⁊ inſti.ſi qua dru.pa.fe.di. in fi.æ ĩ ſpe.de ĩſtꝛu.edi..poſtqᷓ; v. qͥd ſi debitoꝛ:? ꝑ Mar.i.l.ſi finita. elegãt .ff. ð dã. ifec.nbi generalit᷑ tꝛactat an ⁊ qñ ꝛeus ageꝛ põt:⁊ qũo et qñ faciẽdũ ſit inſtʒʒ:dic ẽt ex glo. ꝙ potuiſſʒ pᷣſbyt᷑ ẽt ageꝛ nia ordiaria inten tãdo ↄlſeſſoriaʒ.ut.S.dixi dicendo h̊ ius liberta tis ecclie cõpeteꝛe:et ſic petere pronuntiari. Cui ãt cõpetet data libertate ius pᷣſentãdi dicit Vi. ꝙ ſi ecclia ẽ collegiata collegium libeꝛe eliget ali as ceſſante collegio epiſcopus libeꝛe ꝓuidebit ſiẽ ĩ alijs.s.de elec.c.i.et.xvj.q.vij.oẽs baſilice dic ergo ꝙꝙ eccleſia iſta rẽaneat libera ĩ diſpõne inꝛis cõis:ſicut ſi iuſpatꝛonatus non compereꝛet ¶ Bl. ultia ẽ claꝛa ſʒ eã er ↄtꝛa tex.oppo.ur n.ꝙ denũciatio fiẽda patrono ꝓbari poſſit ne dũ ꝑ inſtẽʒ:ſʒ etiã ꝑ teſtes. Item per ſigillum an tẽticũ inxta ea qᷓ habẽt et nõ.i.c.ij.de fi.inſtru. et. c. licet uniueꝛſis ð teſti.docto.fatẽt᷑ ↄꝛiũ:ſʒ qꝛ teſtes iſti eque poſſẽt vᷣficeꝛe ſiẽ i pricipali quos recipi mãdat merito ↄſulit:ut de h̊ fiat ĩſtʒʒ. Et ſi diceres nõne etiaʒ probatio inſtti põt antiqua ri. Itẽ poſt centũ ãnos negari poterit ſcriptorẽ iſtꝛi fuiſſe tabellionẽ. heet Hoſt.qꝙ.ĩ prio cãn ꝓ nidebit᷑ ꝑ faʒ publicationẽ et ꝛenonatõem ð cõ fir. uti.nel innti.cum dliecta. In ſecundo forſan extabũt plura inſtꝭa einſdeʒ manꝰꝑ quoꝝ cõꝑa tionẽ pot᷑at roborari. C. de fi.iſtꝛu. ↄꝑationes. Mõ ſingularit᷑ hoc dictũ ex quo potes ſumere praticã ꝓbãdi et ĩpugnãdi hec ĩſtr̃a antiq̃:et ni de Inn. i c. neniens de. v.ſig. nbi tꝛactat qlit᷑ ꝓ betur ꝙ ſcriptor iſtii fuit nõriꝰ. Sʒ qꝛo ubi ſiet hec denũciatio ðᷣ q̃ ĩ tex. Hoſti.diẽ ꝙ ad domũ ſi abñs ẽ ar.de cle.nõ reſi.ex tne et.S.de eo qui mit. in poſſeſ.cau.rei ſeꝛuande.c.fi. JInno.putat ꝙ data illius abntia dʒ expectari ſi ſine ꝑiculo h fieri potit donec ꝑſonalit᷑ citet᷑ ar.ff.q ſen.ſine appel.reſcin.l.i.O.itẽ cũ ex eo.dicẽs nõbile ner bũ ꝙ iura qᷓ dñt ſufficere citationẽ ad domum ponunt caſus ſpales ⁊ remittit ad nõ.in.c.fi.de eo qui mit.iĩ poſſeſ.nide de hoc ꝙ ibi plene dixi in.c.ij.S.e.⁊ ẽ ueritas q requirit᷑ citatio ꝑſonał ex quo nũqꝙᷓ fuit ĩ indicio nec iminet periculum dret nmſstoliſen ii iin lle en.4 9 Munnimin 4 iennar N uludi uu / um⸗ ciuttadatmmm ucintradlatunmm. a is iteppantiultniE ilnuhe⸗ miiſ⸗ nitnnßi rn, n . on,Bril ſumiſanmnpi colteoduie cnan d Gcethegaſan. Dni ube Gaüdd ou mane Ucrnsencimnni ddeni erwwaderfnmst ſſerrwmislida an deſ⸗ Dlusſe Grnitcgäei Golſtſeinſtun pnd ir iinitnunltin inne hüikiennit mihii Urifinalhingiune ſtmumn itit iii muolietifniſt Noan inc Nitziee lce itin tin linin litni e leni nuntnin R mnincti lkzei g,⸗ lentile loren . 5 . .l.6,0, , 1akechn idiochzisſtn icnn geelunnnun mr an mmn iinifoif / glamt alynalin lrr if valin alh glinm lrr iite⸗ iasirnciamig inß ilir xra gali/ ly inemr imn joipur ms ca ſen / upmonums or conpe Glultiicußtigu terodo ⸗ 1gdenidno foli anono orni oſiane GPintiz eii ſts Jon a iclonen fncäimm en abe adieiſ. clen unneſs d n ed nii ien ls füeepe olin dileeſTihkiclicte⸗ on Müdu meind ü n denfunſih dccres done cinNdtaſin min 1NNN cni indseimni ottlat aiuctevwclne Na Daſ ci 6 cidchi d in Mdinione e Lnonetdend ftr,n. nelinnl n Rſenn Inloncoint mndir hnn iſtt eulce; nnt⸗ uri toni doln Guum Cafſin n miuni e iierlb hor . pbica ognücbet ſfin I . ce nge di nunn liorb. Gant ſecus ſi pᷣceſſiſſet pmmatia ſʒ do. An.bic poſſʒ dici ut arbitrõ ꝙ cũ hoc caſu ñ agit᷑ ð graui p indicio poterunt teſtes recipi citatione fca ad domũ ſi pᷣncipalis ſe abnrauit ꝓcuratore non dimiſſo.nã h̊ caſn ꝓceder᷑ ad miſſionẽ in poſſeſ ſionẽ ex pꝰ ðᷣcreto ex citatõe domi fca iux nõ.i .qd.c.fi.ſ̊ ſi eẽt pñſ deberet citari ꝑſõaliter ? nõ ad domũ cũ hec ſit pᷣma citario:ut ĩ.c.cãm ꝗᷓ et qð ibi nõ.de do.⁊ ↄm.uið iñ qð ſcripſi ĩ palle gatiſ inribꝰ. ¶ Altius qᷓro an atteſtatões rece pie fʒ formã bꝰ decre. uale ant ſi is q ꝓduxit a gat 3 alios. Inn. æ bñ ꝙ ñ: ſecꝰ dicit ſi aliꝰ agat ð eũ:⁊ hoc iõ qꝛ res ĩt᷑ alioſ acta ⁊c.ð fi. iſtr. c. ĩ ter dilectos:hoc limita nerũ niſi aliꝰ ſucceſſiſſet ĩ ius illiꝰ Z quẽ teſtes fuerũt recepti de qꝰ nide plane ꝑ Jo. an. i addi. loco pᷣallegato. ſi aũt te ſtes fuerũt recepti ĩ tmis.c.qm prio rñſo. dicit Inn. o ſi atteſtatões aꝑiũt᷑ ð ↄſẽſu ꝑtiũ ẽt ante lit. ↄte. nalebũt ad et᷑nã rei memoria ſiue ille a gat qͥ eos ꝓduxit: ſiue ille ↄtra quẽ ꝓdaucũt: qꝛ iſto caſu forma illius decre. ↄuertit᷑ ad iſtum qð nõ. Sʒ ſi aꝑiant᷑ ꝑte a tᷣa neſciẽte tũc nõ ualeret niſi tũc poſtea accedẽt ↄſenſus Iednn debebãt aꝑiri niſi pꝰ li. ↄteſ.tpᷣe ſuo. timo qrit᷑ corã q indice dʒ fieri hec exaiatio teſtiũ ad et᷑nam rei mẽoriã:dic ꝙ corã iudice pᷣncipalis cãe ſi.n. hec cã mouet᷑ ꝑ fundatoꝛem ageꝛet ↄtꝛa eccleſiã corã indice eccleſiaſtico:merito teſtes ð bet recipi ꝑ eundẽ iudicẽ:cũ h̊ ſit ꝑs cãe pᷣncipa lis:⁊ idẽ dic ubicũqʒ teſtes reperirẽt ſuꝑ aliqua exceptõe anteq; cã moneat᷑:ut nõ. per fre.conſil: ccxxx.ꝑ Har.i. l.ſi ſocietatẽ.O. arbitroꝝ. ff. pꝛo ſocio nide ꝙ. dixi ĩ. c.ſi quis ↄ clericum de for. compe.⁊ bec ſufficiant. . anſ: WMDoſt pn Bm cauſa. blicatas atteſtati ones nonũ capꝰ ꝓbaꝛi põt ẽt ꝑ teſtes antiquos ita cõit᷑ ſummat᷑:ſed ſᷣm hoc nil ĩducẽt de nouo h.c.cũ hoc hẽaĩ᷑ in.c.fr̃nitatis:⁊ ĩ.c.cũ neniſſent cum multis ſilibus. S. eo. Jõ ſũmo nõ bilius ſic. Si mã ãtiqͥ capitlłi repenit aliq addito quod ſubijcit neceſſitati ꝓpandi pnt teſteſ ẽt an tiqᷓ publicatis atteſtatõnibꝰ ꝓduci. p. d. In pᷣma ꝑte põit̃᷑ deciſa peiitio.in fa ↄmiſſio ibi cũ igit᷑. Er põe caſũ lalẽ ur colligit᷑ ex gl.ij.monaſteriũ ſãcti maꝛtini de mõte uedidit qdã caſamẽta ciui bus niteꝛbieñ.poſtmodũ ſetieſ ſe leſũ nltra dimi diam iuſti precij egit ↄ dictos cines emptores ↄditõe.c.cũ dilecti de emp.⁊ uẽ.ſeu.l.ij. C. ð re ſci. uẽ.ut r̃ſcideret᷑ nẽditio ł ſuppleret iuſtũ pᷣciũ ꝓbauit mõaſteriũ in h iudicio ſe fuiſſe deceptuʒ ultra dimidiã iuſti pcij. Sʒ nĩ detminauerunt te ſtes qta fuerit illa leſio:⁊ hee ꝓbatio ſufficiebat ſi emptores uoluiſſent nẽditiõem reſcindere ſed qꝛ dicebant ſe uelle iuſiũ pᷣcium ſupplẽ fuit dubi tatũ nũqd mõaſteriũ poſſet de nono ꝓbareiq̃n titatẽ exceſſus cũ dẽa teſtiũ fuiſſẽt pubiicata ſuꝑ deceptione. E&t rũdet᷑ ꝙ ſic: qꝛ iſta ẽ nona mã:lʒ babeat partem incluſã de ãtiqᷓ ñ oportebit iteꝝ ꝓbaꝛe monaſterium fuiſſe deceptũ: ſed de nono (Kum canſa. nũc determũabit᷑ ꝙ;'titas deceptõis:⁊ ſic ceſſat ti mor ſubornatõis cũ rõne adiuncti nidet᷑ nonuʒ capitulũ: ſicut ĩ ſili nides cuʒ addit᷑ ꝙ teſtes ſub ornati falſũ dixerũt iuxta nõ.i.c.lʒ ð ꝓba.⁊ peꝛ gl. i cle. ij. ð teſ. Eec colligunt᷑ ex hoc.c. ⁊.c.cuʒ cã. . ̊ ẽp. æ uẽ.q̃ i eodẽ féo loquũt. ¶ Mõ. pꝛio ex hac caſus poſitõe ꝙ agẽs alternatiue ut reſci dat᷑ uẽditio nł ſuppleat᷑ inſtũ pciũ non aſtringit ad ꝓbãdũ neꝝ nalorẽ rei:ſʒ ſatis ẽ in gĩñe ꝓba re deceptionẽ ultra dimidiã iuſti pᷣcij.hec enĩ ꝓ batio facilior ẽ qᷓ; ötermiare ceriũ uł inſtũ pᷣciũ ſufficit.n. ꝙ res naleat ultra dimidiã ꝑ unuʒ bo noninũ:ut dicit glo.in.d.c.cũ cã.hec enĩ pꝛoba tio ſufficit ad reſcindẽdũ Sciũ.ſʒ ſi ẽ ẽptor dicit ſe uelle ſupplere iuſtũ pᷣciũ poterit ð nouo ꝓbãi determiatꝰ nalor rei ut HSH ꝙ unerus ualor rei põt ꝑ teſtes ꝓbari hoc ꝓ tãto dico ꝙ uerus nalor nõ dephedit᷑ ſẽſu corꝑeo ſʒ iudicio intellectus. qualiter aũt ꝓbabit᷑ dicaʒ.j.cum gl. 5 ibi eaſdẽ æc. ꝙ i eadẽ cã põt idẽ ples ꝓ duci unũ nec ex hboc pᷣſumit᷑ inimicꝰ. Itẽ põt ꝓduci ſuꝑ mã antiqui capitłi addito aliq nouo qð ſubijcit neceſſitati ꝓbãdi ⁊ utrũqʒ facit ad mãʒ.c.fr̃nitatis.S.e. lo. ij. facit qᷓtinoꝛ. naʒ ĩ pma ꝑte põit q̃ſi caſũ ⁊ ðᷣclarat:⁊æ dic latius ut õ. dixi ĩ pri.i ſa ꝑte ibi ſʒ ili.¶ Oo. uidet᷑ eni ꝙ pᷣmi teſtes nõ debuerũt nũc admitti. aut eniʒ lũc vᷣpoſuerũt ⁊ hẽmꝰ itẽtũ aut iteꝛꝛogati ðᷣ vo nalore rniderũt ꝙ neſciebãt:⁊ nõ ðᷣbent ulteriuſ admitti ne ſibi Srient.gl.ſoluit dupłr ⁊ bñ.pꝛio ꝙ nõ fuerũt iterrogati niſi ĩ genẽ de deceptiõe ultra dimidiã. po ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ tũc dixifſẽt ſe neſcire nõ pñt eſſe ð nono ifoꝛmati: ⁊ ſic ceſſat Srietas. Mõ.hãc ſolutionẽ ꝙ ubi factũ bhʒ cãʒ manentẽ ⁊ nõ momentaneã quis põt ex diuerſi tate tpᷣis ſcire qdð aliqñ neſciuit.nec ꝓ h̊ dẽ ſibi Irius facit.c.ponderet.l.di. Eeito opp. ꝙ publicatis atteſtariõibꝰ nõ debnerũt teſtes ðᷣ no uo ꝓduci. rũdet gl.ꝙ ſuꝑ alio articulo nũc pro ducunt᷑.⁊ dic ꝙ ſʒ mã ãtiqui capli nũc ꝛepetat᷑ ĩ gne:nihilominꝰ ex eo qð addit ð pcio ðᷣtermiĩa to ut nouũ capłj:⁊ ſic ceſſat timor ſubornatõis qð declara: ut.S. dixi ? ponit Jo.an.ad maioꝛc claritatẽ ſiłe. Dromiſi tibi dare equuʒ ualoris px.florenoꝝ ut ſi ſit maioris pᷣcij ꝓmiſi nendeꝛ agis ut donẽ:ſatis ẽ mihi ad intetionẽ tuam ex cludẽdã probare ꝙ nalet ultra decẽ lʒ qtitateʒ nõ exprimã. Si aũt agis ex ꝑte fa qꝛ nis ut uẽ dã tũc ꝑ illos ⁊? alios teſtes patero ꝓbare uerũ pciũ:ita ĩ ꝓpoſito ẽ dᷣm. (Eren qꝛit glo.ꝗqᷓ liter ꝓbabit᷑ pciũ rei põit qᷓ tuor theoricas pri ma ꝙ ex ꝙ;titate reddituũ ⁊c̃. ut ĩ ea pʒ:⁊ nõ.ul timam ꝙ non dzʒ eſtiari ex affectu ſingulari ſed cõi eſtiatõe:ut.l.precia ad.l.fal.Ex h̊ determiat qõ.Teſtes iducti ad ꝓbãdũ naloꝛem rei dicunt ꝙ res ualebat.certũ:qꝛ im ipᷣi dediſſet nũqͥd ip ſi ꝓbẽt:certe ſi apparet ꝙ ꝑꝑ uicinitatẽ loci uel aliq aliam affectionẽ ſpãlẽ illud pciũ dediſſent nõ ꝓbant: qꝛ ꝛes ẽ eſtimãda ſᷣm ꝙ ualet cõi eſti matione. unde MHicolaus matha. facicbat tria K 2 mẽbra in bac mã ur retert hic Jo. cal. aut.n. ap pet teſtes ex aliq̃ affecriõe ſpali im uelle daꝛe ant ↄſtat ꝙ nõ ex affectõe deponũt ant dubitat᷑:pri mi duo caſus ſũt claꝛi:qꝛ i pꝛio nõ ꝓbãt ĩ ſo ſic iĩ tertio dicit ualoꝛẽ ꝓbatũ:qꝛ ex quo ð affectiõe dubitat᷑: ſtſãdũ ẽ regule ꝙ ꝛes tmn ualet qtũ nẽdi põt.ff.de ↄdi.fur.l.ſi ſeꝛuus.ij. Sria loquuntur qñ de affectiõe cõſtaret ſaltẽ ex ↄiecturis.vn di xit pᷣdictꝰ Mi. ꝙ eſtiatio rei põt ꝓbari ꝑ teſtes et inſir̃a.et ꝑ ↄfeſſionẽ ⁊ delationẽ iuramẽti peꝛ inſpectionẽ oculoꝝ ꝑ cõiecturas ⁊ ꝑ accna:ſicut ẽ rei qᷓitas fructns quãtitas cõis uẽditio rei z ſiliũ qᷓ faciũt ad eſtiatiõeʒ cõis pᷣcij opporiũitas loci ⁊ tpᷣis:⁊ dicit ꝙ iudex ex talibns debet cum uidet reũ cõdẽnãdũ eſtimare per ſe ſi nouit ulł ſi neſcit ꝑ ſe eſtiare dʒ adhibere pſonas hntes rei notitiã: æ ꝑ eas facẽ eſtiari pꝛiꝰ pᷣſtito ſacramto ad hoc.S.qð me.cã.c.fi.vVñ male facit iudex ſᷣm eũ ⁊ cal.qui abſoluit reũ pꝛoptera qꝛ nõ ẽ eſtia ta quãtitas eſtimationis uel itereſſe ex quo ↄſtat eũ ↄdẽnãdũ.Sed dubitat᷑ in quãtũ.faciet gqð ẽ dictũ ad h̊ ð iureiur.ex lẽis:hec ſunt eoꝝ vᷣba qᷓ Iʒ ſint norãda ⁊ inſtrnãt indicẽ qualit᷑ debeat ſe hꝛe:tiñ nõ declaꝛãt qᷓ it᷑ teſtes debeãt aꝑte ðpo nere. vñ aduerte tu clariꝰ poſt gl.? Bar. i.l. ij. C. de reſcin. nen.⁊.l.pꝛecia reꝛũ.ff. ad.:.fal.⁊ ali quid ꝑ eũdẽ ĩ tractatu de teſte ꝙ cũ eſtimatio re rũ nõ cõpꝛehẽdat᷑ ſenſu coꝛpoꝛeo ſʒ iudicio itel lectꝰ:oʒ ꝙ teſtis reddar cãʒ ſui teſtimonij ẽt ſi ñ iterꝛoget᷑.ał nõ nalebit diciũ ſnũ ꝑ ea que dixi ĩ .c.cũ cãʒ.S.eo.⁊ iõ puto ꝙ ſi teſtis dixit tał res Vʒ im qꝛ tm ðᷣdiſſẽ nõ vʒ teſtimoniũ:qꝛ nõ ſeq im dediſſet ipſe ⁊ alij teſtes:gꝰ tãtũ nalet cõi eſti matõe.nã poſſunt decipi ĩ pcio nec ſequit᷑ potᷣat iſtis pꝛo tãto nẽdi:ergo tin nalʒ. nã ſepe aliqui decipiũt᷑ ĩ pᷣcio nt ĩ.c.cũ dilecti de ẽp.⁊ nen.pꝛo h glo.nõ.x.q.ij.hoc ius ĩ nerbo nt plꝰq dicit q; ſi aliquis offert eccleſie ꝓ re ſua plꝰ qᷓ; nalet nõ dʒ reciꝑe id qð eſt ultra inſtũ pꝛeciũ:⁊æ idẽ no.iĩ c.i.de emp.⁊ nẽ.oʒ gꝰ ꝙ teſtes reddãt cãʒ con cludẽtẽ cõem eſtimationem q̃ cũ uariat̃ ex ipᷣe = ex loco:ut.d.l.pꝛecia dʒ ſe reſtringere ad locum nbi res ẽ ⁊ ad tpᷣs nẽdiniõis.vñ ſi res ꝓduẽ fru ctꝰ uel redditꝰ:debẽt teſtes dicere ꝙ talis res ſi ta ĩ tali loco rãti redditus ſolebat nendi tali ipᷣe cõit᷑ pꝛo tãto:nec nocet imo pꝛodeſt ſi adderet: ⁊ nos eriã tin dediſſemꝰ ſi fuiſſemꝰ empturi:⁊ ſi index eſtimaroꝛes deputat dir ſe ĩfoꝛmare fᷣm pᷣ dicta. Si aurẽ ẽ res mobilis tũc dicẽt teſtes ſᷣm Har. ꝙ nalʒ tm:qꝛ ꝓ tãro potniſſet uẽdi:ut.d. .l.ſi ſeruꝰ.ff. de cõdi.fur. Sed ego credo ꝙ idẽ ſeruãdũ ſit ĩ re mobili ſicut ĩ imobili omittẽdo qð dixi de redditu.nã lIʒ res potuiſſet uendi pꝛo tãto nõ ſequit᷑ ergo tmn nalebat cõi eſtimatione. nos eniʒ debemꝰ cõſiderare cõem eſtiationem: dnit ergo dicẽ ꝙ tał res tpᷣe tali æ loco ſolebat cõit᷑ nẽdi ꝓ tãto nł cõit᷑ repnutabat̃᷑ ualebat tã rũ:⁊ ꝓ tãta fuiſſet uẽdita:æ hoc nõbis. ¶ Op. ultio ꝙ ꝓ deceptione nõ ↄpetit remediũ:qꝛ lici tũ eſt Zheiibꝰ ⁊c.ut ĩ gl.fi.q rĩdet ꝙ illud licet ¶ Be teſtibus. uſqʒ ad dimidia inſti pcij æ non nitra. Adnuerte nõ itellige ꝙ ſit licitũ.i.ꝙ ſine peccẽo fieri poſlʒ nõ.n. ẽ vViſilłe ꝙ. I. maxie cãonica ꝑmitteꝛet öcep tionẽ:ar.optimũ.xiiij.q.iiij.c.qᷓ tpᷣe meſſis ⁊ in .I. bonã fidẽ. C. de actio.⁊ obl. Itẽ ex alio non dʒ itelligi ð exceptione doloſa:qꝛ nbi dolus dat cãm ↄctui nel ĩcidit ĩ cõtractu cõpetit remedium otra dolorf.ꝓut nõ.in.c.cũ dilecti ð emp.⁊ uè. 2.l.elegãter.ff.ðᷣ dolo. nñ Inn.i qᷓdã addi. quaʒ fecit in.c.ĩ cinitate ðᷣ uſuris dixit ꝙ illð hʒ locuʒ iuris foꝛi:ſed nõ iuꝛe poli.i.iure celi ſen dei.i.in foro pniali.Sed dic clarius ꝙ aut iteruẽeit ðce ptio reipa ſine dolo ⁊ facto ꝑtis ⁊ nõ dat᷑ aliqð remediũ citꝛa dimidiã iuſti pcij.nec etiam cꝛedo ꝙ aliqð pcẽm ſubſit.nã ſi nutꝛiet᷑ pcẽm tunc ius canonicũ daret remediũ ẽt ĩ foꝛo ↄtẽtioſo ar.in .c.fi.ð preſcrip. aut iternẽit ðᷣceptio reipſa dolo Ptis qꝛ iduxit doloſe ad nendendũ ꝓ minꝰ iuſto pcio er competet ꝛemediũ etiã citra dimidiaʒ in ſti pcij fᷣm nõ.i.d.c.cũ dilecti ant iteruẽit ðcepti o reipſa et ex ꝓpoſito n iñ inteꝛuẽit dolus ꝑtis et ꝓcedat dẽʒ Inn.ut ĩ foro ↄtentioſo tolleꝛet᷑: ſy n ĩ pñiali:qꝛ ñ dẽbat pati ꝓximuʒ decipi quẽ dʒ diligere ſicut ſeipᷣm de pe di ij. ꝓximos.ſi ãt uterqʒ ſciebat nerũ nalorẽ rei:tũc nullum ſubeſt pcẽm:lʒ res ſit uẽdita ꝓ miori pᷣcio ar.i.l.cuius ꝑ errorẽ.ff. ð re.iur.Et mð ad hãc mãʒ qð nõ. Jo. cal.i.c.nanigãti ðᷣ nſuris.⁊ ̊ plene nõbis. Caſus: Recipinn Lbeꝛicus. tur ⁊ public antur teſtes qͥ interfueꝛunt ſẽtẽtie ubi ꝑ ſcꝛip turã de ſnia non appaꝛet. In pᷣma ponituꝛ ꝑiis peritio.iĩ fa pꝛoniſio ⁊ iudicis datio ibi ideoqʒ. Mõ. ꝙ lIʒ cã mr̃imõialis ſit dignitatis epalis ut i.c.accedẽtibus de exceſ.prela.⁊.c.i.de ↄſang.⁊ affinirate nihilominus põt tractaꝛi coꝛaʒ capitu lo:ut hic:qdð ĩtellige de iure ſpali puta ex pꝛinile gio uł preſcriptiõe de qꝰuide bonã gl.in.c.ſas de ꝛeſti.ſpo.⁊ qð ibi dixi nel ſede nacãte ſecũdũ doc. ar.j. de heꝛe.ad abolendaʒ. Ex his nõ duo prio ꝙ ea ꝗᷓ ſpectãt ad dignitatẽ epᷣalẽ nõ dico ordinẽ pñnt pᷣſcribi ꝑ infeꝛioꝛẽ epᷣo.ᷣo ꝙ; neduʒ i iuriſditiõalibus ſimpłꝛ:ſʒ eiiã ĩ ſpecrãtibus ad dignitatẽ epᷣalẽ ex quo iuriſditõis ſũt trãſeunt ĩ capitulum ſede uacãte. ¶Mõ ꝙ acia indicij in ſcriptis publicis ñ r̃dacta pnt ꝑ teſtes pbaꝛi ad hoc.c.qm ↄtra in fine.s.de ꝓba. ¶ Mõ rertio ꝙ ad ꝑperuãdam memoriã alicuius actus ſatis ẽ ꝙ teſtes qͥ actui iteꝛfuerũt ꝑ indicem exaient: 2 eoꝛũ dẽa ĩ ſcripturã publicaʒ redigãt᷑ p.⸗ ↄtra pᷣdicta ⁊ cõtꝛa tex. nẽ. n. ꝙ hec ſnĩa non te nuit ex quo ĩ ſcriptis lata n fuit.ij.q.i.ĩ pᷣmis:et i.c.fi.ðᷣ ꝛe iudi.li.vj.E. ð ſen.ex ꝑi.reci.ꝑ totũ: 27 ↄns nõ dʒ i ſcipturã publicã redigi: ut in. c. iteꝛ dilectos ð fi. inſtꝛu. Soluit glo. i. ꝙ bᷣ ẽ ſpã le ĩ cãis mẽimõialibus ſicut ſernãtur in cãis bꝛe niſſimis ⁊ inteꝛ cleꝛicos:ut in ant᷑.niſi bꝛeuioꝛes C. ð ſẽ.ex ꝑi.reci.æ.xi.q.i.ſi qs cũ chco dic h ñ ꝓcedeꝛe ut claꝛe colligit excle. diſpẽdioſamðᷣ iudi.iuncta cle.ſepe ð.v.ſig.ex qᷣbꝰ claꝛ colligit puny hiu en ſmntmi, in n luir inn cii 49 ummmnmnit n ilnitigiin imani ni uſts gtunbe n cicten rr i. G Amtibg npi tan 1, vrtoririponictdugtnain Pcüſeiſn tetiennin den rmirdte r Erorrtdrn Ocin Memerstiuin in Wecöcminkeeneiauk Uöeinrbfaglun Gtgtinfrinen lliwin lictieantüggndee iunmiitſimin imini itin Ritbrto ni Muitgldmunaſtye tifinn rizitine ilee ulte trtiittidel cinmlitetl ã lohmincinn ii⸗ tnpctünfi e kepoickiti ee mmamhtnin iee ti ltrzſinir lii ,0 uenutdoleg cgn im ng Ylht gnne ſn in x e i gninzf⸗ mnglitey mi e N nmu ſi ? mmiuhniniir ulin e NoniN, i⸗ bali. kutele iha, Iheiiio Uls Rapin 71 elns ian inafeunt tirettig ſeid wideſinnon npan In na dotiundis id ift oriſd tindics duidesd. Ggkänindalsltdihinis ien cAttliidus de ct Nrdnd ti de Nange Knmmne nbtoninns draari cordh m doad deig deime l ne Puu Po itir euc Wwaginch de Wdadd dMdſedenan ſii daen Nder d ntnin Erdeſin Piog aiſhaiuldiui dih ordine dr ped Pinſeiozi ho fo gt ionſdinoꝛibos ſmfißii fwuiſn⸗ wyicale płꝛ cc. dʒ ferri ĩ ſcriptis ⁊ ad iſtũ tex.dic ſᷣʒ Jo: an. ꝙ potuit ĩ ſcriptis recitari æ de ea publicum inſtrẽm ni fieri uñ pondera tex. ꝗᷓ ſolũ dic ꝙ non fuit i ſcriptis redacta nõ diẽ ꝛecitata ⁊ i fine mã dat redigi ĩ publicã ſcripturã qᷓſi pus nõ intneiſ ſet publica ſʒ pnata. Et nõ bñ ex h ꝙ lz de ſolẽ nitate ſubãli ſnie ſit ꝙ ꝓnũtiet᷑ ĩ ſcꝛiptis: ut i.d. c fi.a m ẽ neceſſe ꝙ illa ſcriptura ſit publica:ſʒ ſuffiẽ prinata manu iudicis fortaſſis ſcripta ſed poſtea nt faciat fidẽ:oʒ ꝙ nõrius ꝛedigat ĩ ſcꝛip iis publicis.d. c. qm ↄ: ? de alijs caſibus hᷣ enũe ratis in glo. dic nt plenius dixi i. c.i.de libel.ob la. ¶ S qꝛo nũqͥd ĩ hac teſtiũ ꝛeceptõe ſint citãᷣ di bi quos negociũ tãgit gl.ij. dicit ꝙ ſic ꝑ.c.ſi gnificauit. ö. eo. ꝙ nõ idẽ tenet h Inno. allegat aut᷑. de inſtꝛu. ca.J. de quibꝰ.ff. de adop.l.nã et Ede accu.l. ult. cũ.d. c. ſignificauit. Idẽ do.ð ro.decif.xiij.?⁊ hoc teneas.Sicut.n nõ nalet ꝛc ceptio teſtiũ ꝑre nõ nocata qn lis ẽ ð pnti.ni in c.ij. S. e. ⁊ in aut.e.ꝗ.⁊ h multoforuꝰqn recipi unt᷑ ad ꝑpetuã rei mẽoriã: cũ ĩ pꝰ caſu nõ ſit tmn ꝑicnlũ cũ poſſit excipꝑe ipᷣe pnblicatiõis tã in per ſonas ꝙᷓ; ĩ dicta ⁊ ꝓbatões de facili exiſtãt.i cãn nero nio pꝰ lõgũ traciũ ippᷣis poſſit ꝑire copia te ſles reprobandi nel dicta:ad hoc c.qm pꝰ rnſo ut lit. nõ ↄte. limita mñ hãc gl. qn ſine ꝑiculo ꝑs abns nocari ⁊? expectari põt. als poterunt teſtes recipi ? ꝓcedr̃ ſʒ diſpoſitõneʒ dẽi.c.qm. ſ.nt.j. ãnũ denũciet᷑ ꝑti:ita nõnter dixit Inn.i.c.ſigni ficauit. ĩ fi.. eo. ꝙ norabis facit bonꝰ tex. in ſili i. c.cũ dilecta de ↄfir.nti.uel ĩnti. ¶ Mãc extꝛa gl. expediẽdo gl. magnã Inn. æ dicta alioꝝ ſuc cinte 2 ↄcluſine qᷓro nũqͥd oĩa geſta et ſcripiure poterũt ſic exẽplari ⁊ publicari:młta bic inoluũ tur marxie ꝑ do. An. Ego clare ⁊ breuiteꝛ dico ꝙ poſſumꝰ ↄſideꝛare ires caſus:pᷣmꝰqñ in acin geſto nlła iteruẽit ſcriptura: exẽplũ i. c. ſigniſica nit. S. e ᷣus qñ iternẽit ſʒ fuit ꝑdita nec ſuꝑſunt teſtes qͥ iterfnerũt actui: ſʒ illi q uiderũt ſcripiu rã:⁊ hũc caſũ nõ tãgunt hic doc.teriiꝰ caſus qñ ĩ actu intuẽit ſcriptura q̃ ex cã petit̃ nũc exẽpla ꝛi ⁊ publicari. In p caſu teſtes pñt recipi qui ðᷣ ponẽt ſolũ ſuꝑ ilo actu citato ad vᷣſaꝛio ſen quo cũqʒ alio cniꝰ ĩterẽ nt.S. dixi:ut hic ĩ.d.c.ſigmii cauit: ⁊ clara latiꝰ ut dixi ĩ.d. c. ſignificanit In fo cãn non ſuffſicit ꝙ teſtes deponant ſe nidiſſe ſcꝛipturã ad effectũ ut eoꝝ dicta faciãt fidẽ ſicut iſtrm ꝑditũ:qꝛ poſſ1z ð facili fianus ↄmitti cum te ſtes nõ pñt de facili ↄpbendẽ an iſtẽm ſen pᷣuile giũ eſſet falſũ hĩc ẽ ꝙ ſolꝰnõriꝰ n ſuffiẽ ad ſcrip turam exemplandã: ut ĩ.c.fi.de fi.inſtru. ſʒ oʒ ꝙ ꝓbet᷑ ſaltẽ pᷣſũpiiue ꝑditõ ĩſtꝛi ⁊ ꝙ teſtes ſint pe riti ita ꝙ ð facili nõ potnerĩt decipi:ut pꝛobari vꝛ i. c. cũ oli. .de pꝛiui.⁊.l.teſtiũ ĩ fi. E. de teſ. tenet Mar. in ant᷑.ſiqs ĩ aliq documẽto.C. de edẽ. uide pleniꝰ ꝑ doc.i.d.c.cũ oli.⁊ dic ut ibi ⁊ iĩ H caſn requiret᷑ ut ꝑs aduerſa citet ⁊ ſic foꝛiꝰ qᷓ; i caſu pcedẽti cũ agat᷑ de maioꝛi piudicio. In calu tertio dic ꝙ oẽs ſcriptur̃ pñt ex cã exẽ ¶ Albericus.· ꝙ ſuia ĩ hac cã ⁊ ĩ alijs qᷓ tractãt᷑ ò plano ⁊ ſim plãi ? aurẽticari puta qꝛ ĩcipiũt deleri ł imet qᷣſ ne perdat oꝛigiale cũ heat trãſire ꝑ loca pericu loſa ł ẽ ꝓcuratoriũ ⁊ hʒ agẽ ↄ diuerſas ꝑſonaſ nel ſile qͥd ut ĩ.c.ſi.de.fi.iſtru.⁊ ð ofir.nti.cũ di lecta ð puił.ex ꝑte abbatiſſe cũ ſili.⁊ ĩ h̊ cãu dic ꝙ ſi idẽ notariꝰ qͥ fuit rogatꝰ ðᷣ iſſio ułt exẽplar̃ nõ req̃rit alia ſolẽnitas:qꝛ nnũ n iſtẽʒz lʒ multa ſint exepla.l.unũ teſtm. ff ð teſt. nõ. Mar. in. d. aut᷑. ſiqs: æ doc.i.d.c.fi.ð fi iſtru.ſi vo nõ ẽ idẽ notariꝰ ꝗqᷣ fecit iſtrm:tũc oʒ ꝙ ꝛecurat̃ad indicẽ nt i. d. c.fi.⁊ ꝙ citeĩ ꝑs cꝰinteẽ põt.nã ĩ hac exẽ plaiõe ſubẽ magnũ pꝑiculũ:et non minꝰ qᷓᷓ qñ te ſtes exaĩant᷑ imo magis cũ iſirʒ ſen puilegiũ poſ ſet eẽ flin latent᷑ æ index ⁊ nõriꝰ ð facili nõ ꝑpen derẽt cũ nõ ſint ð mã iformati. Ideo dʒ nocari is cuiꝰ iĩtereſſe põt ut ſe oppõat ſi nelit ał exẽplũ nõ nalebit.h̊ tenẽt doc.cõit᷑ hic ⁊ ĩ.d.c.fi.⁊ legi ſte maxie Bar.i.d.ant᷑.ſi qͥ ⁊ ſpec.i ti.ð ĩſtru. edi. ꝗ. oñſo ⁊ dni ð ꝛota decif.xiij.bñ facit.c.cũ dilecta pᷣal. æ hec bñ nõbis:qꝛ młii ĩ ̊ errant fa ciẽtes ſolũmõ exẽplari ꝑ nõriũ auct᷑e indicis:et plus dicit hic Inn. ꝙ ſi ſit iſirʒ qð aliũ ſpãlit᷑ ñ tãgit ut pᷣuilegiũ uł idulgẽtia: ⁊ ſic nõ ẽ ſpẽalis aduerſariꝰ dñt ſaltẽ ꝑ edictũ ſolẽne nocari quo rũ itereſt ſen itereſſe poſſi ał.ãt ñ nalebit cxẽpla tio ſʒ eũ niſi fiẽt ꝑ illũ qͥ ipʒ ↄceſſit.ſic.n.ſin alte riꝰ nocatõe a pᷣnꝰ ↄceſſit iia põt ð nouo exẽpla? nł triplicare. ¶ Cõtra h̊ iñ op.ð.c.cũ dilecta de ↄfir.uti.uł innti.ubi corã papa fuit aduerſariꝰ ꝛepugnãs ꝛenocatõeʒ pᷣuilegij. Hndʒ Inn. ibi ꝙ ibi nõ fuit emiſſũ aliqðᷣ edictũ:ſʒ aduerſarius ⸗ↄ parnit ? fuit anditꝰ.uł ᷣm Jo. an.iʒ is qui pᷣni legiũ ↄceſſit expoſtfacto ipᷣm põt publicare ſient a pricipio ↄcedẽ cũ publicando niſi aliud dicat nibil ð nono dat᷑. Itẽ dicit id qð. S. diciũ ẽ ĩtel ligẽdo qñ pꝛinilegiũ ſuſpectũ nõ ẽ nec ð ipſo re fert᷑ qõ.alioquin nũqᷓ; ſine cãe co gnitõe ẽt ꝑ illũ q ↄceſſit pᷣuilegiũ dʒ poſtea publicari imo ? uo cãdi ſũt illi quos res tãgit:⁊ ſic loquit᷑.d.c.cnm dilecta: z. J. ð̊ pꝛini.cũ oliʒ.⁊.c.ex ꝑte abbanſſe: 2 ar.ĩ eo qð le.⁊ nõ.ĩ.c.cãʒ.S.e..i.ad finẽ:⁊ ſi i iſtis Zriũ diceret᷑ pñt exide magne frandes et grauia piudicia ꝑnenire cũ ex q pnblicatio fca eſt de falſitate ſine ſuſpiciõe pᷣoꝛuʒ nihil nlteꝛius dici poſſet:æ bec nõ.⁊ uide qdᷣ nõ. Inno.i.c.ex ꝑte abbatiſſe pᷣalle. Satis.n.mihi placẽt pᷣdẽa ꝑ iura ſuꝑiꝰallegata.nã æ idẽ nõriꝰqͥ feẽ originale põt de nouo illud exẽplaꝛe ſine ꝑtis nocatiõe: ut .S. dixi fortiꝰpõt ille qͥ cõceſſit ⁊ q ð nouo poſſ ocedẽ:utile tñ ẽ ⁊ nalde honeſiũ nt ꝑs nocetur cũ ⁊ pricipẽ qnqʒ fallat obliuio xxiij.di.pᷣterea. (Se nũqd fea publicatiõe pᷣſũat᷑ ꝙ ꝑs fu erit uocata uel qð edictuʒ emananerit cũ traciu tpᷣis obijciat᷑ ꝙ nõ fuerũt nocati quoꝝ iteꝛerat. Inn. refert bic dnas opioes:pᷣma ꝙ pᷣſumi dʒ oia ſolẽnit᷑ fca.l.i.⁊.l.optimã.C. ð̊ contra.ſtip. fa ſm alios ꝙ ſi ĩ publicatõe ↄtineat᷑ eos noca tos pᷣſumit᷑ als ſecus ar.i.d.l.optimã. Moſtiẽ. põit ttiã opi.diſtiguẽtẽ ĩter tpᷣs et tpᷣa.naʒ ſi pn blicatõ fuit fẽa ita ð rcẽti ꝙ utẽs ea põt ð facili K 5 ſolẽnitatem probaꝛe ſi icũbit onus ꝓbandi niſi expᷣmat᷑ ĩ publicaniõe ꝙ; ſolẽnitas fuit fuata. Si ãt factuʒ ẽ ia amiquũ ut ipoſſibilis reddaĩ ꝓba tio iuc oia pſumãtĩ ſolenit᷑ acta.l.ſi arbit᷑ ff. ð ꝓ ba. Ego arbitror indubie ꝙ iſti oẽs non bene dicãr. pꝰ n. dico ꝗꝙ qntũcũqʒ i publicatione dica tur ꝙ ꝑs fuit citata nõ ſtat his vbis enũciatiuil qꝛ qn aliqd enũciat i iſtĩo qð n põt iteꝛẽiꝛe tp̃e ofecti iſtti vba enũtiatina n faciũt fidẽ:nt i ant᷑ᷣ. ſiqs i aliquo documeto palegata:⁊æ ibi Mã.nõ. Inn. i. c. qm ↄtra de ꝓba. Itẽ ſolẽnitas extriſe ca ñ pſũit et ſi tps lõgiſſimũ ſit pteꝛitũ niſi alia pᷣſũptio adſit.l.qcũqʒ.ff.de publi.⁊ qð.nõ.in.c. pnenit ð emp. æ uen.potuit.n. qͥs clã facẽ publi cari iſtm falſũ æ ſeꝑ illud tenuit ĩ aꝛcha.non eſt .n qͥd ꝑti ipuiet᷑ ſi non Sdixit: ꝓ h qð ĩ ſili nõ. HBꝛr.i.l.theopõpus. ff. de dote ple. æ dixi i. c. .ij. z. c tuis S eo. Ad idem glo. nõ. iuncto tex. in. l.ana. C. de fi. iſtru. æ. inris aſte.li.x.nec ob. .lI.optiazʒ pal. qꝛ loqt qñ aliqͥs enũciat᷑ iteꝛ ꝑtes. tũc.n.ĩ piudiciũ ꝑtiũ iliud enũciatũ ꝓbat᷑ exqꝰ ẽ ð ſubſtatia actꝰ q agi. Sʒ ĩ caſu nr̃o altᷣaʒ ꝑtẽ ñn apparet fuiſſe pntẽ:ſecꝰſi ĩ publicatiõe diceꝛet ꝙ ꝑs fuit pns:qꝛ tũc tractu ipis pᷣſũeꝛet citatio ex qfuit pns publicationi æ nõ ↄdixit iur ea q plene diri i. c. qm pal.? ꝑ Inn.in. c. innotnit de eo ꝗ furti. or. recep nec ob. pᷣdictis ꝛ25 iĩpoſſibi liraris q facit Moſt q́ꝛe debuit ðᷣ ꝛeqſitiõe facẽ rei inſtrm: ꝓut dẽ i. c. ſignificanit. S. e.⁊ tener illud ſient exẽplatũ inxta gl. no tabilẽ in. c. enʒ in int̃ de offi. dele.uel ſeruare i publicatiõe ea 3 di xi ĩ. d.c.qm contꝛa. Aduerte tñ ꝙ ſi notari⸗ exẽ plaret de ↄſenſu ꝑtiũ ↄfitẽtiũ neꝛa eſſe qᷓ ↄtinet i illo inſtro. tũc ẽt ſine aucte iudicis fidẽ ſaceꝛet iteꝛ ꝑtes ſaltẽ tãq; ↄfeſſio ⁊ pactũ:⁊ ſi ñ ut ſcꝛip inꝛa publica cũ nõriꝰn fuerit rogat ð ↄtẽtis in dicto iſtr̃o iux nõta ꝑ Maꝛ. in. d. aut᷑.ſi qs ⁊ ꝑ doc.i.c.fi.ð fi.iſtru.⁊ ꝑ ſpe.ð iſtru.edi. .reſtat vV. pe. ⁊ i.O. fi.V.ij.qð nõ.⁊ ſic limita.d.c.fi. 1 NQuero qjlit fiet hec publicatio aneſtatõnũ ð qꝰ i tex Inn. pꝰ dicit ꝙ poſtq; teſtes recepti ſuni = dicta eorũ ſcripta:dʒ fieri dictorũ publicatio a iudice ordiario ſedẽte ꝓ tribunali:æ nocatis q ꝛũ iĩtereſt ſi adeſſe nolũt i aut.de inſtꝛn.cau..ðᷣ ꝗqbus.fl.de adopti.l.nã de accuſa.l.fi.C.? dẽo c.ſignificauit ⁊ uocanit notariũ qͥ ſcripſit dicta teſtiuʒ quos ſolꝰ tabellio receꝑat ⁊ nõ adhibeaĩt ſibi fides ſine ſubſcriptione teſtiũ corã alio iudi ce niſi corã illo q eos receꝑat in ant. de here. et fal.l.ſancimꝰ. Eſt.n. adhuc priuata ſcriptuꝛa ſʒ quoſdã:ſʒ ex qſic ſubſequit᷑ pnblicatio per iudi cẽ fides ſibi adhibebit᷑:ſʒ ipe Inn. Sriũ cꝛedit. nã ᷣm eũ ex quo acta ſcꝛipta ſũt ꝑ tabellionẽ cꝛe dit᷑ eis inter eaſdẽ ꝑſonas ſine alia publicatione .C. de dona. l.iĩ donatiõibus.S. de pꝛoba.qm ʒ .ff. ð iureiur.l.ſed ⁊ ſi poſſeſſor. S. ultio.cũ.l.ſe. Si ãt arteſtatões iueniat᷑ apud indicẽ ſʒ non an tẽticate ꝑ tabellionẽ neceſſaria ẽ hec publicatio ſm eũ. Mõ bñ hãc opi. Inn. nã peſetit ꝙ ĩ exa miatiõe iſtorũ teſtiũ qͥ ꝛecipiũt ad ꝑpeinã rei me ¶ BHe teſſibus. moriã nõ eſt opꝰ ut teſtes adhibeantur: ſicut nec qñ lis pẽdet ðᷣ pnii:⁊ ſic in actu q̃ſi iudiciali pa ro de quo aliqᷣd nidiſtis in.d.c.qm ↄtra ⁊.c.pꝰ ceſſione ̊ ꝓba.fo ſẽtit ꝙ teſtes pñt adhibeꝛi ⸗= maior fides adhibet᷑ tunc ſcripture notarij: ꝓ hᷣ qð dixi ĩ.c.cũ cãm.S.e.tertio ꝙ ð neceſſitaie di cta iſtorũ teſtiũ nõ ſũt publice maifeſtanda:ſʒ ſa tis ẽ ꝙ per nõriũ ꝛedigãt᷑ ĩ publicã formam:æ h̊ ultimũ ſingularit nõbis.nã uult ꝙ faciãt fidem etiã coraʒ alijs indicibꝰ inter eaſdẽ ꝑtes ſine q̃i bet alia pnblicatione:ſa uide circa hᷣ qð plene di xi ĩi.c. cãm qꝗᷓ. S.e. nnd põt hic queri corã quo iudice fiat iſta publicatio reſpeciu teſtium ꝛcipiẽdorũ dic ut dixi ĩ.c.ſignificauit pᷣal.ꝛeſpẽu ſcripture exemplande dic ut plene dicetur in.d. .c.fl. de fi. inſim. . aſus: Doteſt Bm in tua. dupir ſummari ꝙ cõtineat id qdᷣ.c. ueniẽs. S. e.⁊ pʒ hũc ĩtellectũ hoc dicit. Mariatio fine agendi pu blicatis atteſtatiõibꝰlʒ ꝓducere teſtes. Adueꝛte hec lec. ꝓcedit ſi hẽtur ꝛeſpectꝰad faʒ ꝓductio nẽ uel ad tertiã reſpẽa prie:qꝛ pria ꝓductio fuit facta exrra iudiciũ duʒ ꝓcedeꝛet᷑ ſʒ foꝛmã c.fina lis ðᷣ clãdeſti.deſpõ.ut mẽimoniũ poſſet phi nõ obſtãte forte ifamia ĩ Sriũ:ſʒ fa ⁊ tertia fiũt ĩ iu dicio dũ directe agit᷑ ad mꝛimoniũ ſeꝑandnʒ ꝑꝑ ↄſãgninitatẽ.ſʒ quo ad tertiã ꝓductionẽ noniſſi me fiendã reſpẽu fe iã ĩ iudicio facte non proce dir h itellecius:qꝛ i eodẽ iudicio agit᷑ æ teꝛtia ꝓ batio ẽ directe Sria fe:⁊ ſic ñ debẽt admitti pu blicatis atteſtatõibꝰcle.ij. J. eo ti. Jõ legt᷑ aliteꝛ 2 cõ us ſic.Mublicatis atteſtatõibꝰ ĩ cã matri mõiali ſuꝑ eo.c.uel directe rio teſtes produci poſſũt:⁊ hãc ſpãlitatẽ in cã matꝛimõiali ꝓbat h̊ lr̃a melins quolibet alio iure. Ego ſũmo ſic ſᷣm aliũ itellectũ nõbilioꝛẽ nõ ponẽdo aliquam ſpali tatẽ ĩ cã mẽimoniali. Dublicatis atteſtatiõibus pnt ꝓduci teſtes ſuꝑ eodem aꝛticulo nel directe Srio qͥ pꝛins fneꝛũt ꝓducti ſn iudicio ſũmaꝛio ſen extꝛa indiciuʒ:⁊ tũc expone tex.in fine ibi in hoc caſu ſ.cũ teſtes ał ꝓducti ꝛeprodncãt᷑.cõis diuiſio. fa ibi qᷓꝙ; ¶ Mõ tertiũ poſle ĩpetẽ mr̃i moniũ int᷑ alios ↄctũ r̃ſpẽu ↄſãgniĩtatis nł altiꝰ ipedimẽti:lʒ nullũ pᷣtẽdat ĩtereſſe pᷣnatũ:ſʒ ꝛſpẽᷣn pcẽi nel boni publici ad hoc.c.liis ⁊.c.tertio de ꝓba. Er nõ ꝙ talis ipeditor põt dici accuſator Iʒ ſolũ agat ciuilit᷑ ad ſepaꝛatõeʒ mẽimonij:ſʒ di cit Jo. an. ꝙ iproprie dẽ accuſator cũ nõ ſit qõ crialis ſed mixta:ſicut ĩ.c.tue de ꝓcu.⁊ dicit ꝙ agẽ de cꝛie ĩceſtꝰ ꝗͥ ↄmittit᷑ int ↄſagnieos.xxxvj. 1q.i.ꝗ.cũ ergo:⁊ hoc reſpeciu dicit᷑ accuſator: ſed nõ ꝓprie ut dixi qꝛ nõ agit᷑ ad nindictam ſʒ ad ſeꝑationeʒ dũtaxat.Ex qnõ ꝙ appellatione accuſatorũ ſolũ nenit ꝓprie is qͥ agincrialit᷑ qð nõ ꝓpteꝛ ſtatuta:? qñ dr agi crialit᷑ dixi.S.ð iu di.ſuꝑ Rica. 6. fo. ꝙ ꝓbatio facta extra indiciũ ſũmarie ad cenũ effectũ non ipedit ꝓba tionẽ faciendã in iudicio plenarie quo ad illũ ef feciũ nel eiiã ad effeciũ oriũ:æ hoc ꝓcedit conſi 14 Pn i uck ui 46 un 1 inie, i t ucg a in n uon chapnndrAniz, 9Cal ihulu 4 Gjfiuni n ul⸗ eaten ſwier ordl aun inntur tud⸗ Brile⸗ n unimtiiſa ui eutm uti lmfiniß n tvontanienen Uniantutn iurntrieti; nl nor us centtic utin ien MNdraümtudenuwn eCdedeciawe aöadtkeud Aenis 1ſelductencne auht ni Ne Gnlalri dnnnczundh nfelinimui, ug ſa aitim 4r,; tegtnanie dn Ait ttunenittnnnuz HZ ihoner. giigin etiblunenterer G di mß 4 eedl ſbain ſn⸗ / Naͤl iban vhmn iif o Neut rnii hin Diegrni dii ln am nini mputn /ſini , iaig finamun n rin in jiſitn i i 4 wanm ginninmutnt,, Munmn ja tmiintmmre v i pi feiii inde r n ge⸗ indtms ieole leo gl letn moedrrear n fer ien deba dnirn d rs meſnob'de i d Rolecn dan mſe Dedlcns miridd daeni i ln e,N dnect en Wes Nodrn Kirt dirſdumi ndd wimadt donh nains and e tio e. Cdo n eft i cleci ddlion ſdnidd Giannſtll . iitinmdndi Pidiuis utſuin ir Panaieſts n Eden Rnuanel rid ins ſvenn Rdi 1 H õ ne boe n li eſtsi, — ulo fib Mhimi n i ni1os gi ihin = . nl ptecn leleſe mnf⸗ hoc cHis 10iil 8 zo M 4 . or dünm er uͤſen zſouͦvon r⸗ ignin vlaroſi ſo . A n in R 4. i ſvo Ni vaci inni⸗ lunt e ,trden ſainitna 14d Rdle/ — derara fa ꝓbatione reſpectu prie. ¶ N tertio q nꝛes qttuoꝛ teſtes deponẽtes ſꝛ ↄagninitate 2 ſic ſuper affirmatia non pferũtur plribuſ ĩ eo. iudicio deponentibus ſuper non ↄſangninitate: 2? ſic ſuꝑ negatina.Cuiꝰↄriũ ſẽtit Inno.i.c.ſuꝑ hoc.de renũt. ubi dicit ꝙ magis credit᷑ duobus alfirmãtibꝰ qᷓ cẽtũ negannibꝰ: ſz dic illud pꝛoce dẽ ĩ negatia nõ coartata: qᷓ ve ꝓbari nõ põt: ſe cus ĩ coarrata ut hic tũc enĩ idẽ dᷣm ut in affir matina ut ẽ caſus h ꝙ nõ. ? tenet Joã. an. id. .c.ſuper hoc de renũ.⁊.c.bone de elec. 6. ꝙ; ꝓpiq ⁊ ↄſãgninei nõ ſolũ admittũt᷑ cũ agituꝛ 8 ↄſãguinitate ĩ fauorẽ mꝛimonij ſʒ et pꝛeferunt alijs extraneis ſi ſũt numero plłes ut hic:facit.c. nidetur. . qui marti. accuſa. poſſ. æ dicit Inno. ꝙ in cauſa ho. c. pferuni iſti ↄſãguinei et ſi eent nũero pares cũ alijs:qꝛ ſtaãt ꝓ matꝛionio de ꝓ ba.ex lr̃is:ſʒ Moſt.intelligit ? bñ ꝙ pluꝛes pᷣua lẽt niſi ex qitate teſtiũ alliud indicet de quo ſa tis dictũ fuit S.e.ĩ noſira. bonuz mom rũdendi cuʒ qꝛiĩ ð qoe min dubilabili: ut rñ deaĩ ad qoem dubitabileʒ que põt oriri ex ma qois: ? ſic idirecte rũdeat᷑ ad qonẽ ꝓ oſirã ſiẽ fecit hic papa:qð declra ut in glo.i. s et in ſpirirualibus hbʒ locum illa iuris ſubuilitas: ur ꝓpbationes facte ad unũ effecium ł extꝛa iudi cium nò faciãt fidẽ ad aliuʒ effectum ſeu in undi cio:qðᷣ nõbis:ↄcordat.c.ueniens s co. ¶ Nõ ibi illa eadẽ ⁊ c. ꝙ teſtis fo iductus ſuꝑ.c.ad a liuʒ effectum põt dicere. ego dico illa eadẽ que dix in prima depoſuione: æ hoc eſt cantum ne notet᷑ de cõtrarierate æ nide Mar. i. l. eos. ff. ð fal nbi dicit ꝙ nõ reꝑit iſtã qoem tactã ? ꝙ iu dice aqᷣeſcente nalebit tale teſtioniũ: ſʒ iudex po teſt non admittere ut andiat teſtẽ æ uideat qᷓ cõ ſtatia ſeu trepidatiõe loqᷓt ar.l.de miore. F. tor mẽta. ff. de qoi.æ tũc ↄſulit teſti ut faciat ſibi ex hiberi pmã depoſitionè ut hẽat uel non ꝓteſter ĩ fine depoſiuõis ꝙ nũc ñ ita recordaĩ:ſʒ nult peꝛ oĩa dixiſſe ut pꝰ qꝛ tunc melius recordabatr᷑: ⁊ ſic ꝑ hãc relationẽ euitabit nitiũ Sꝛ etatis:fac qð in ſimili nõ. Inn in. c.cuʒ uenerabilis de ex cep. ¶ Blo. i. facit quoꝛ. nã ĩ pꝛima ꝑte ponit quaſi caſũ declarãdo liam: ⁊ dic nt & dixi i pn. ecũdo. opp. nam. cum hic eſſent publicate atteſtationes nõ debuerant alij teſtes induci uit iĩ iuribus uulgaribus. Soluit ꝙ diuerſus modus agẽdi h̊ inducti tu dic: ut latius dicet cũ gloſ.ſfi. Opp. tertio ꝙ nõ rũdet papa ad qᷓonem ꝓ poſitã: qꝛ hic querebat᷑ an tres uel quattuor fᷣo loco iducti deberẽt pᷣnalere.xi.qͥ pꝰᷣ ðᷣpoſuerunt Et rũdet papa ꝙ ſi illi.xi.ðᷣ nouo depoſuerunt æẽ. dicit gl.⁊ bũ ꝙ idirecte rndet:⁊ dic ꝙ bᷣ feẽ papa:qꝛ qo ꝓpoſita erat paꝝ dubitabilis: quia pmi teſtes fueꝛũt ꝓducti ex iudicio ad effecium ut matrimõiũ pheret᷑ cũ eſſet forte ſuſpeciũ ð ſãguinitate. nunc ãt directe agebat ſuꝑ ↄſanguĩ tate ad effectũ ſepandi matrimoniũ de facto ↄc tũ: ⁊ ſic teſtes recepii in ſũmario nel exira iud ci uz nõ pᷣ̈bebãt facere fidẽ i iudicio maxime plena (Kum in tua. rio.d.c. ueniẽs ⁊ ĩtelligo ꝙ iſti admittanĩ de no no õ matrimonmiũ nõ indiſtincte ſʒ inxta diſpoſi nionẽ.c.fi.j.qui ma.accu.poſ. Sʒ ẽ qubiũ quid ſi pmi reſtes ſumarie recepti eſſent nunc mortui an eoꝝ dẽm nunc debeat nalere:⁊ ur̃ ꝙ ſic ꝑ.c. pntata. j.eo. E. de teſt.l.ult.ſj Inn. Hoſt. Jo. an. ⁊ cõuer ſcribẽtes tenẽt priũ ꝙ nulla ẽ i hoc iudicio uox illoꝝ:⁊ illa iura in Srium allegata ñ tangũt huc caſũ.nã ibi ad idẽ agi:qꝛ iudex or diarius ſeu delegatꝰſuccedit loco arbitri.unde ſi ille arbiter fuifſei iudex:ñ reciperent᷑ iteꝝ teſtes: ſʒ qꝛ arbuer no ẽ tãte auctoritatis dat᷑ optio ĩ te ſtibus uiueiibꝰ:ſʒ ĩ caſu nꝛo iſte non ſuccedit lo co pmi indicis nec ad idẽ agẽ nt i l̃a:q bñ nõ bis. ¶ Aaarto glo. oppon. nz. n. iſti tres uel qituor᷑ no debebat pᷣferri. xi qui prius depeſue rat. So. ꝙ h̊ inducit dinerſitas cãe q̃ſi dicat ꝙ in iſta cã q nunc agitur illi n hñt ꝓ ꝓductis.ꝓ hoc ꝙ. S. diciũ eſt. Sed pone ex gl.ꝙ de nouo multi forte centũ producãt᷑ i fauorẽ matꝛimonij an ꝑ ꝛes ne ꝑ qnuor poterunt reprobari. Ho ſti. ꝙ ſic allegat.S.eo.ex tenore: hoc tñ arbitra bit bonꝰ index ſᷣm eũ.S. e. in noſtra. Sʒ tn advꝰ te qꝛ pᷣma fꝛonte hoc ur̃ ↄ hanc lr̃am nam ſi illi xi. ite dponãt ñ ꝛeprobãt̃ ꝑ illos tꝛes ł qᷓtuoꝛ Jo dic ⁊ cẽdo ꝙ fuu ð mẽte Hoſ.qꝙ eut qꝛt̃ ðᷣ repre batõe ꝑſonaꝝ ⁊ duo ꝑñ̃t reprobare ceniũ qꝛ duo iſti deponũt ſuꝑ diueꝛſo aniculo a pᷣmis Aat de reprobatione dictorũ indirecte fienda: 2 dic ut dixi i.c.in noſtꝛa.S. eo.ubi gl.tãgit aut ð reprobatiõe directe fiẽda: ut qꝛ iu ꝓbaſti ma iorẽ etatẽ ⁊ ego uolo ꝓbaꝛe mioꝛẽ ctate:æ non ꝓcedit dẽ; Moſt.qꝛ ceteꝛis paribus ſiat̃ pluꝛibꝰ ð quo dic ut plene le.? nõ.i d.c.i noſira:⁊ hoc ſatis ſentir JYo. an. in.c. ſeries.S. eo ubi dixi. Oop.ulteriꝰcũ eni ꝑ atieſtatiões ſecũdorum te ſtiũ ẽet ꝓbata ↄſangninitas ⁊ publicano eſſ fa cia:ut pʒ in pᷣncipio qua? papa ꝑmiuiuit ꝙ illi. xi. teſtes de nouo pnt ꝓduci ad ꝓbãdũ ↄiꝛarium ↄtꝛa cle.ij. ð teſti. lo: nlia ſolneud Sꝛium põit quanuoꝛ itellectꝰ ad iex. Drimus ꝙ boc ẽ ſpale i cã matrimoniali:⁊ iõ expõit tex.in hoc caſu.i.in hac cã.ſecundo ſol.fſᷣm Joã.ꝙ am ꝑs fuit pꝛoteſtata ante publicationẽ ꝙ nolebat pꝛo bare ↄtrariũ æ admitiit ał ſecus ⁊ hoc intellige bat Jo. geneꝛalit᷑ in oĩ cã:ſed hoc non pꝛocedit cũ hoc faciũ depẽdeat ex iuris diſpõe ⁊ nõ a no lũtate partiũ:⁊ ſic ꝓteſtatio ſua non habet alte 2aze iuris diſpõem.l.alimẽta ? qð ibi nõ. C. de neg. gel. ? ĩ. c. cũ. U.de ↄſii.⁊ plene hᷣ tetigi in .c.fraternitatis. S. eo. Terius intellectus qui nẽ magis placere glo.ẽ ꝙ bᷣ procedit qñ agitur de ꝓbãda falſuate pᷣmoꝝ teſtium. nam falſuas põt probari etiam poſt ſententiam in.c.qʒ de ꝓbati. æ. c. cũ nenerabilis de exceptione ſed hic itellectꝰ niderur aꝑie ) clemẽ.ij.nam hic di ecte nolebat pars probare orium:z ad id ꝙ dicitur de falſi tate rũde prout plene fuit dictum in.d.c.licʒ de ꝓba. Quartus itellectus ꝙ alit᷑ agebainr nunc in iſto iudicio ? alit᷑ in pꝛimo:ſed hoc non uale k (He teſtions. qno ad tertiam productionem reſpectu ſecunde nt ſupra in principio dixi. Ideo Jo. an. Moſti. 2 commnniter doc.tenẽt primum intellectum:ut ſpale ſit ĩ canſa mꝛimõiali. Sed tu hũc intellectũ itellige ? reſtringe:ut plene dixi in c.iuranit.S.ð proba.⁊ aliquid dixi in. c.ſeries.sS.eo. Moteſt 7 quinro legi fʒ do. An.qꝙ publicatis atteſtatio nibꝰ:lʒ ſuꝑ eodẽ nuł directe ↄtrario articło teſteſ producere qn probatio uenit non ſolũ ad repro bãdã fam probationem ꝑris ↄtrarie:ſʒ ad ↄfir mãdã primã ẽt in indicio ſũmario factã.non.n. pot imputari ꝑti qre nõ preduxit qte cũ eſſet ↄfe ſa de probatione pᷣus facta per plures teſtes ad boc qð nõ. Inn. in. c.cũ clamor.j. eo.⁊ qdᷣ nõ. in.c ex tenore.s eo.hec lec. ſatis mihi placet: nam ſatis excludit᷑ nimor ſubornatõis ꝓducẽdo illos eoſdem teſtes quos prius ꝓduxerat cũ illa eadẽ dicãt que prius dixerũt:⁊ ſic non põt cade re ſubornanio:⁊ ſic intelligẽdo h̊ lectura ẽ neriſſi ma. Sʒ dubiũ eſſer quid ſi nellet ꝓducere alios ſen nonos teſtes nã ſi bñ põderabis tex. iſte ſo lũ facit mtionem de prioribus teſtibꝰ de quibus ut dixi ñ ẽ ſubornationis rimor:ſed nibilominꝰ idẽ crederẽ ĩ cã matrimõiali ꝑ nõ.i.d.c.iuranit. iz in alia cã forte eẽt aliud dᷣm cũ ſcire debebat qð ille prime ꝓbatões nõ fecerũt fidem in hoc iudicio ⁊ ſic nõ debebat ĩ illis ſpẽ ponere ſʒ pꝛo bationes ſuas facere:⁊ ſic puto reſtrigẽdũ dẽm do. An.nec.ob. dictũ Inn.i.d.c.cũ clamor: qꝛ loquit pᷣma probatio erat facta prius in eodem indicio de qᷓ pote idere: ſecus ge ſi erat fẽa in alio indicio. Niereel qro põe qð teſtes iſti qͥ fueꝛũt pᷣmo ꝓducti dicũt ↄꝛiũ eius ꝙ pᷣmo dixerũt. lo. iſta nltia. in fine dicit ꝙ nõ uʒ dẽʒ eornʒ ar. hic.⁊ in.c.per tuas ſupra de ꝓba.nõ bñ hoc dẽm ꝙ ſi teſtis in iudicio plenarioſ dicat otrarium eius quod dixit in ſũmario non nalet dẽm ſuum. Sed colligendo omnes caſus iĩ qui bns teſtis ſibiipſi põt eontꝛaꝛiari.diſtingue poſt HBꝛrr.in.·l. eos.ff. de fal.ubi proſequitur hanc mãm aliquibus additis ꝙ ant teſtis contrariat ſibi in eadem inſtantia inter eaſdem perſonas: 2 tẽ aut pᷣmũ dẽʒ fuit cũ toꝛmẽtis pſʒ ſine toꝛmen tis ⁊ uʒ fʒ aꝛ.i.l.ſi poſtłlaneꝛit.ff.ðᷣ adul. Itẽ cꝛe do ſi primũ dẽm ꝓceſſeꝛit caloꝛe iracũdie:aꝛ.in .c.ex lꝛis ðᷣ dinoꝛ. ⁊ i.l.qð caloꝛ iracundie.ff. de re iudicata. Aut utrunqʒ fuit ſine tormentis:et ſi ſecnndum dictuʒ fuit aio corrigendi redendo rõem ⁊ in cõtinẽti nalʒ ſᷣm ut ĩi.c.pᷣterea.j.ti.ꝓ xi. als neutrũ dicinʒ ualet:⁊ onicit᷑ teſtis de falſo ut. l. eos in pᷣn. pᷣal.ſentir Bar.ibi ⁊ expreſſius do. An. hic Ego aliter dicerẽ ꝙ aut teſtis ĩ ea dẽ depoſitione dixit ↄöria non aio ſe corrigendi ⁊ ꝓcedit primũ dictũ:⁊ ſic ĩtellige.c.lʒ ð proba. Aut ex int᷑nallo dixit ↄriũ:⁊ tũc ualet pᷣmũ dẽʒ lʒ debilitet᷑ ꝑ ſʒ Sꝛiũ:ut nõnteꝛ dicit Inn.i.d.c. pterea: ⁊ facit ille tex. qñʒ teſtis diẽ Zriũ ĩ dineꝛ ſis iſtantijs ceſſante oĩ timore:⁊ iunc ieſtis con uincitur de falſo ut.d.l.eos.iij.rñſo:⁊ neutꝛnm dm uʒ ſᷣm do. An. hic ſed boc non puio neiuʒ ſed teneo qð.S. dixi ꝙ ualet primuʒ lIʒ oᷣbilitet . fʒ Sriũ ar.in. c.peꝛ tuas de ꝓba.⁊ nide qð nõ. ſpe. e. ti. F.i. V. qͥd ſi idẽ teſtis ⁊ ſe.qũqʒ ⁊ teſuis diẽ unũ i iudicio nullo ⁊ aliud in iudicio nalido gl. in. c. cãʒ que. S. e dicit ꝙ nalet fʒ i iudicio na lido qᷓſi pᷣmũ ſit ꝓ nõ dicro.Tu dic meliꝰꝙ ſi fi des ſit de pꝰfco ĩ iudicio nullo ið dõʒ ac ſi pᷣmũ fuiſſʒ fẽm ey indiciũ ⁊ ſm in iudicio nam non ðᷣ ber minus oꝑari ↄfeſſio in indicio nullo fca qᷓ feẽa ex iudiciũ iux ea qᷓ dixi i.c.at ſi clici ð indi.2= ĩ h̊ cãn qͥd dð.dic plene:ut dixi i.d.c.ꝑ tuas qnʒ pᷣmũ dẽʒ fuit ĩ indicio:⁊ ſm ex iudiciũ.⁊ ſi ſñia fuit lata ꝑ pᷣmũ n ꝛudcat᷑:ut i.c.ſicut.S.e. Si ãt ſñia ñ eet adhuc lata ðötrabeꝛet̃᷑ p ꝑ fʒ ar. eꝰ qðᷣ nõ. i. d. c.ptᷣea ⁊ ſatis teſiſ poſſz ex h̊ ſubijci toꝛ mẽtis: aꝛ i.l.capite qnto:cũ ibi nõ.ff.de adul. ti & Caſus: Excõica Onſtitutis.⸗ poſſut qui par tem impediũt in teſtibus pꝛoducẽdis: 2æ denunciandi ſunt teſtes non teneri iuꝛamento de neritate non dicenda: z ſi conſanguinei im pediunt teſtes actoris:punitur reus de cuius noluntare hoc fieri preſumirur:æ tua ſunt dicia ſecundum ibi illos. tertiuʒ ibi ſi quis ¶ Miõ p* canonicũ poſſe accuſare propꝛiũ epᷣm ð crimie ſimonie idẽ dic in alijs criminibus.j.de accuſa. .c.H ⁊.c.ueniẽs ⁊.c.ex parte et.c.cũ oliʒ cuʒ ſi. ¶WMoõ fo ibi in nẽa pnitia ⁊c.ꝙ in cauſa criali teſtes ſunt producendi coꝛam iudice euaʒ ſi ſint extra ꝓuinciam. nide in hoc ꝙ plene dixi in. c. cum caãm que. S. e. ¶ Mõ ibi ſecũ heꝛet ꝙ teſtis ꝓduacins peꝛ panẽ ſine aliqua citatiõe iudicis ñ iudicar᷑ ſuſpectus ẽt in cã criali.non.n.nidetur ſponte ſe offerre ſed potius apeꝛte ſtimulatus:et ſic ceſſat.l qᷓ oĩa.ff. de ꝓcu ⁊ de hoc nide quod nõ do d rota decif. cclx. z quod dixi i. c.ij. S. e. Mõ ibi ex off cio ꝙ iudex ex officio ſuo ꝓ nidẽ dʒ nt ſalua ſit reꝝ ꝓbatio:⁊ iudex eccleſia ſticus põt excõicaꝛe etiã laicos nel quoſcũqʒ im pedientes partes in exemplificãdis his que ſant ſudicio neceſſaria. Et nota praticam ut feratur excõicatio geneꝛalis ex quo ignoꝛantur ipedien tes. ¶ Mõ ibi nõ teneri ꝙ nõ ualet iuraméiuʒ ð nõ teſt ficando ↄtra aliũ etiam in cã crimiali unde licet quis cõpellat᷑ i cauſa criali:nõ tamen põt ſe inramẽto aſtringere ad nõ teſtificandum qꝛ eſt ↄna bonos moꝛes:⁊ qꝛ potuiſſet pᷣcibus iduci:facit l.ſi ita ſtipulatus.ff.de uer.oblii.facit .c.quia pleriox de offi.ordi.li.vj.⁊.c.intimauit ſupra eo. ¶ Nõ ⁊ tene menti caſum in quo qͥs punituur ex neriſimili preſumptione de delicio. nide quod nõ. Innocen. in. c. quia neꝛiſimile de preſump.⁊ qð dixiiin.c.iertio loco de pꝛoba. Mora ultimo æ tene menti quod delictum ſeu impedimentum habens cauſam continnam ſen ſucceſſiuam commiſſum ſeu adhibitum a conſã guineo ſeu amico in fauorem alterius tpreſumi tur fieri de uolũtate illins de cuiꝰfanoꝛe agꝰ et ipſe ↄſtꝛingi et aꝛtaꝛi põt ẽt ꝑ pene appoſitioneʒ atuiimi lenlan cinmnnmnk umiritinmn in/ „,,7. enwnipr rib getits tbriiklteglenktdtb lriſtin enini is riptisſteu Ainbi nnin Fopenetunſabztes bi rüſhtiterd ewin Mftuinemäaidannn rtratwd ddteni n ütkkerpräit nerg cilevefniigiuns Enichenntn goteck hire⸗ tmurlu ins ilistl ienliehhifr Puſt tilints i ien 119 maklnguenrmni S oſcntittni r⸗ Nennchneſgtn ſtrontiei ug Ninſ enr t/ie⸗ ungſell in lnüm 9,⸗ ilint. 4 ¶ Eonſt tutis. Onſtitſtis 1et⸗ .n . eiecan mn inpeciͤrn iſtbos ote . hümd ſont tefts ſon nn una entur non dieencnet ſnn . ine Deciont ieſtes Atorg ppnim oce gis volmnur hoeſenſrtumime nlyroe Caunhin b ie mi tiine Mr Cnmui lumr mnuin Gonnni ſmnt lalniſoinnuj mmn, ANe K αααα£ Aajt Nͦ intiaG ria im ovcam um uder aiß d tr m ommam me n t ore on nc. ndin i,onitngus coanse Omni ſnetinn ntdeindcs Hci leens d Cdt NONNMMeN ontle ofeneſed olns Aeſitihas ſcdu ad antedortickaitl Nndn 10 Adini dot dicchen gderg hroſenn KNNatet Pwinn wikricht ans dn cäricdsd aueſith Gemes des n GenpihtidsPe 1 ſanorſenn Ira. &non rtuntl i mnhe 1o ignountu t zicano goenlser ro d 6 —– ua inmm h. aen aͤlt ͤnoͤrſt ſcnch nn Dikendt ut faciat delictũ ſeu ipedimẽtũ ceſſare ⁊ ſic ĩtelli go hunc tex. pꝛocedẽ duobꝰconcurrẽtibꝰ. ſ. ꝙ fi at a ↄſanguineo ſen amico:æ ꝙ impedimentũ = delictum ſit ſucceſſiuũ ſecꝰ puto ĩ actu momenta neo: ? ſic intelligo.c.qꝛ pᷣſultatꝰall.i glo.lʒ glo.Rᷣ alit intelligat ? nide in hoc ꝙ pleniꝰdixi i.c. cu cãm. S. eo. ſuꝑ gl. in. v. ↄpellas. ¶ Blo. i. ĩ n. ẽ clara in fine colligit ꝙ temerariũ iuramẽtũ n repellit aliquem a teſtionio. Inn. dicit h̊ ꝓcedex in odiũ archiepᷣi qͥ h cꝛedit᷑ pꝛocuraſſe ł ad minꝰ in eius fanorẽ ꝓcuratum ẽ: als ãt ſecuns eẽt.xi. .q.iij. quiſquis:⁊ ſic apertiſſime ſentit Inno. ꝙ temerarie inrans non admittitur 5 alium. Ego pnto diſtinguendum: ꝙ aut iſte peꝛſenerar ĩ illo temerario iuramento: æ tunc non dʒ õ alium ad mirti qꝛ ꝑſeuerat in delicto.j.e.teſtioniũ:⁊ ſicnt facilit᷑ fuit ĩiducrus ad pᷣſtandũ h̊ temerariũ iura mtũ:ita poſſer iduci ad deierãdũ:ſʒ S illũ ĩ cniꝰ fauorẽ iuranit ↄpellit᷑ indiſticte ĩ illi?odium ut hᷣ 2 i.d.c.itimauit:⁊ hoc caſa ĩtelligo dẽm Inno. n.n.põt ad vſariꝰexcipẽ de criĩe:cũ ipſe fueꝛit cã æ ĩ dolo illũ ĩdncẽdo ad temẽ iurãdũ:ſi eiꝰ cã fu it ꝓcuratũ. Aunt ẽ emẽdatꝰde delicto ⁊ tũc pnto ꝙ et admittat᷑ õ aliũ ad h.c.teſtioniũ.j.e.⁊ qꝛ ũñ oẽ delictũ nidet᷑ repellẽ nt ĩ.c.ĩqſitionis.j.de ac cu ⁊ uẽ h̊ renẽ Hoſt.i.d.c.teſtioniũ geneꝛalit᷑ in quolibet temerario iuramento:ꝙ nõ.⁊ uide q; i bac mã dixi ĩ.c.iĩtimauit ſupra.e.ii. Ni.ab. Onſtituti 6. Caſuſ.Qui teſti ficata nõ didicit nec renunciauit teſtibꝰ ꝓducẽdis ſuper antiqs articulis ſeu capitłis:teſtes ẽt als ꝓdẽos ꝓducẽ põt pᷣma ꝑs ponit formã ꝓceſſus ⁊ gra namẽ appellãtis fa dat indicem ibi mandamus Hõ ibi pᷣncipis:alia.n. la bʒ regis. Et bãc uið rur hũiſſe Hoſt q̃ diẽ: ꝙ oliz Hoemia n habe bat ꝛgẽ ſʒ ducẽ meꝛito cũ ñ hẽat iſte rex niſi unũ epᷣm in ꝛegno.ſ.pꝛagen.de q ſequit.unde poſſet dici ꝛex ſine ꝛegno:cũ careat ꝓuincia ↄpetẽrti de qua.vi.q.iij. ſcitote: faref mñ ꝙ dininijs ⁊ ſtrenu is miliribꝰ abundat: et ꝙ hodie ipſius qnium ẽ ad multas alias ciuitares ? dioceſes dilatatum: ⁊ dic tu hodie i tpᷣe Moſt.ſʒ nunc ipᷣe nꝛo inna luit ibi deteſtãda hereſis.Eꝛꝛãt.n boemi in mul tis articulis fidei:? ꝓ maiori ꝑte regnũ ẽ rebel le rõe eccłe:z mala multa ↄmiitunt aduerſus ca tholicos ⁊ fideles:⁊ niſi de ꝰ apponat manũ ſuã: neꝛendum eſt de peioꝛi exitn cũ multa mala quo tidie minst M15 ni md dẽm ꝙ n ẽ ꝑfẽm ꝛe gnũ niſi hẽat.x.ł.xi cinitates ⁊ ſaltẽ unũ metro politanũ.¶ Scðo nõ. ibi nũcio quẽ poſſe litiga re ꝑ nũcium: ꝙ ur̃ tex.i.c.bone de electõ.⁊.c. cũ dilecri de do. æ ↄtum. qᷓpropier Jo. an. expo nit nũcio.i.ꝓcuratoꝛe.ñ e.n.curãdũ de noĩe de ꝓcu.c.petitio:ſed põt dici ꝙ ſtat ꝓprie cũ ñ ap paꝛeat: ꝙ iſte nũcius nẽiret ad litigãdũ:foꝝe.n. fuit ſatoꝛie deſtinatus ꝓpt᷑ dubiũ:ꝙ decidit᷑ in fine lie: unde ex ꝑte mulieris appellaf ꝓcuratorꝛ ſi.n.dixiſſet de iſto ſi fuiſſer ꝓcnꝛator. 5. ꝙ appellãs ab ĩterlocutoꝛia põt appellare a dif finitina:⁊ ẽ h utile:cũ poſſu ſequi alteraʒ ad libi tũ ĩtelligẽdo tñ iux ea q̃ le.⁊æ nõ.i cle.una ð do. 27 gii duos terminos excluſinos ꝓductiõis teſtiũ.ſ.renũciatio ⁊ ateſtationuʒ pu blicatio. ¶ Op. vr.n. et ſi ꝑtes didiciſſent ci ficata:nihilominꝰ cuʒ cã ſit matrionialis:debuiſ ſẽt admiiti ad nouã ꝓductionè teſtiũ ut.S.e. cũ ĩ tua ⁊.c.ſeries. So.glo.ij.hᷣ ꝓcedẽ ſi ageret᷑ ðᷣ ↄſanguinitate ꝓbãda uel alio ipedimen o:ſed hᷣ agebatr᷑ ſuꝑ ꝓceſſu cãe mr̃imonialis:qð bñn ⁊ ſin gularit᷑ nõbis:⁊ idẽ tiʒ Hoſti.⁊ cõiter doc.Et ẽ Fm eos diuerſitatis rõ duplex:prima qꝛ ſi iudex nõ ſeruat ordinẽ iudiciariũ dũmõ neritatẽ ſecu tus fuerit nõ obeſt aĩe de do. ⁊ ↄtu.c.i.de iudi. dilecti.ij.qꝛ obijcẽ S ꝓceſſũ ẽ ð apicibus iuris. Itẽ nõ poſſe poſt publicatõeʒ teſtes ꝓducẽ e ẽt ð apicibꝰ iuris:his gꝰ utens i pᷣmo meruo illas recipiet ĩ fo:ut ſic ei riĩdeat᷑ fʒ qð agit ar.iij.q. Viij. cuiꝰ ĩ agẽdo. Itẽ ut dixi ĩ.c.inrani ð ꝓba. cã mimonialis ẽ puilegiata i hoc ſolũ nbi agit ð peccato nõ remiſſibili ꝑ ꝑres:ſʒ ubi diſcunt ðᷣ nalidirate ꝓceſſus ⁊ nõ ðᷣ vitate cae:nullũ iminʒ peccaiũ:merito nõ debemꝰ recedẽ a cõibꝰ iuris regulis. Et ꝓ itelleciu ſcias ꝙ h agebat᷑ cã mr̃i monialis iteꝛ iſtos duos nobiles:eps pragen. ꝓ ceſſit ad diffinitinã S reginã tanqᷓ; S ↄtumacẽ a q pᷣus illa appellauerat:cũ nõ poſſʒ hꝛe acceſſũ ad locũ ubi eps ſedebat ꝓ tribũali: æ denno ap pellauit a diffinitua:rex ipetrauit ðᷣlegatos ſuꝑ ↄfirmatiõe hꝰ ſnie ⁊ ntrũqʒ ꝓceſſũ: iſta nobił iperrauit indices corã quibꝰ ſaꝑĩillᷣ ꝓceſſibꝰtue rũt teſtes ꝓducti z an aꝑturã atteſtatõuʒ fuerũt obtete iſte lr̃e ð qbꝰ ĩ tex.ad eoſdẽ iudices ulł ali os:⁊ ĩ h nõ ẽ nis.vñ ut uides n ↄtẽdebat᷑ nunc ð ſubã niculi mr̃imonial ſʒ ð naliditate illorũ ꝓ ceſſuũ rõe ordis iudiciarij nõ fuati: ꝓut allega bat iſta nobił:⁊ ſic diſputabãt ð apicibus iuris: merito ſubtilitas iuris ĩ ilio eꝛat fuãda:⁊ ꝑ hocſ bẽs itellectuʒ. c. ¶ llreriꝰ qro: an idẽ teſtis po: ſit ſcpiꝰ ĩduci ĩ eadẽ cã an aꝑturaã aiteſtationuʒ gl. ult. ĩ Pnci. diẽ ꝙ ſic:ſʒ reſtrigit ſe ad caſũ.l.fi. .Ee.⁊? illũ caſũ nidebis.j.e.pnitata:ſʒ dic ꝙ in diuerſis aruicuł põt ſepiꝰ idnci et ex illũ caſũ ut h ⁊ i.c.fr̃nitatis.s e liio glo. qrit qͥd ſi atte ſtatões ſũt publicate ſʒ ꝑs ñ didicit teſtificata.rñ det ꝙ admitti᷑: ʒ alia ꝓs teſtiticata didicẽii:niſi renũcianerit ꝓductõi.Et hãc opi.iʒ ſpe.e.ii.ꝗ. ſatis utilit̃ vᷣ.qͥd ſi publica e:dicẽ̃ iñ ibi ꝙ clemeſ ðᷣfẽdebar priũ ad h S̊. e.cãʒ.ij.⁊.c.cũ ueniſſet et .c. ðᷣ teſtibꝰ:æ hãc ꝑtẽ ↄriã ſeqt Hoſt.i ſũma.e. ii. F. et utꝝ v. dicas igi.? Jo.an.ᷣ dicẽs:dẽm gl. poſſe ꝓccdẽ qñ iudex iſcia ł iuita ꝑte facẽt pu blicationẽ ꝙ plʒ:⁊ uide de h̊ ꝙ latiꝰdixi in.d.c: fraternitatis:ubi hoc examinaui.Et nõ.glo.iſtã in alio in q;tum dicit ꝙ renuncians ni admittit amplius ẽt ſi nondum teſtificata didicit:ſed aʒo tennit contꝛarium:ut nota in ſumma eo.titu.in uluia colũ æ de ̊ ꝛemittit Jo. an. ad ſpe.e.ti. . ult. V. ãtepe. æ ad nõ.i.c.itimanit ⁊.c.cũ ueniſſẽt S. e. ſy ſpe. i loco palle. ſẽtit cũ dẽo hꝰgl.æ hoc plus moi plʒ per ultia inra q;ᷓ ſimplłꝛ pon ut ier minũ f᷑nunciatõis ꝓ ſepaꝛaio ab alijs imis ex cluſiuis ut i iuꝛibꝰpal. æ in eis dixi:⁊ ſpe.ibi ex pſſe repꝛobat dẽʒ aʒo.⁊ diẽ h̊ ꝓcedẽ ẽt ſi renun cias nulluʒ teſtẽ ꝓduxerat:br.n. ᷑nunciatio pro ↄcluſione quo ad impediendam productionem eſtiuz: ut in. d. c. cum ueniſſent. Sꝛopi * - 4 20 pt Icet ecx quadã. N dic ñ recipit ↄgruã ſũmationẽ:ſʒ gene ralit᷑ ſũmat ſic. Donit ↄciliũ.xij.ſine quibꝰ ad ꝓbada coſaguinitatè i cã matrioniali n nalet te ſtioniuʒ de audiiu: diuidit᷑: na pᷣmo ponit ſex ꝗᷓ ꝛeſpiciũt ꝑſoaſ fo alia ſex ꝗᷓ ꝛeſpiciũt dca: fa ibi te ſies at. er q ꝓpt᷑ necciatẽ re cedit a cõi foꝛma ⁊? iuais la ut i ꝛla: q nõ ẽ lici tũ. j. ð ꝛe iudi. fo ꝙ teſtimomiũ de audi tu e 2 ſeu pꝛet rgala iuꝛis æ foꝛmã:nec dẽ ꝓpꝛie teſtioniũ ut nõ. gl.i.l.i ſũma ff. de aqᷓ plu.ar.dʒ .n. teſtis ceſtificaꝛi de eo qð nouit: æ qointeꝛtłuit .iij. q.ix. teſtes 2. J. de his.xi.q.i.ſʒ iudex ⁊.l.te ſtiu. E. e. ? ĩtellige de auditu anitꝰ.i de auditu alieno: ubi qt res cet ꝑcepubilis andien: æ teſtis audiniſſet ꝓpᷣo ſeſu:vn ualeret teſtioniũ de eudi iu oe ↄlue. c.ij.⁊.S.e.cãm q õ ibi gꝛadibꝰ coputãdis ꝙ teſtioniũ de anditn admiitu ſolum cũ agit᷑ de ↄſaguinitate uel affinitate ꝓbanda:ſe cus g ſi agu ð alijs ipedimẽétis: lʒ cã ſit cã matri moni kł:qð tʒ h̊ Jo. an. ⁊ ſatis ꝓbat᷑ i tex. nã h̊ ſpalitas fuit iducta ꝑꝑ impoſſibilitateʒ ꝓbãdi ꝑ teſtiomũ de uiſu ꝗᷓ ceſſat ĩ alijs ipedimetis:puta ſi ꝓpoeꝛet᷑ ꝙ ſũt copf̃es uł qͥd ſie¶ Nõ ibi ꝑꝑ breuẽ hoinũ uitã ⁊c̃.ꝙ ubi agit ð ꝓbãdo aliqᷣd qð hois uita capeꝛe nõ potuit:uiputa qꝛ excedit Ipᷣs ceẽtũ ãnox: aꝛ.l.fi. C. de ſa.ſan.eccł.admituit teſtioniũ de audirn auditꝰ:qð tʒ hic Joã.an.et HMoſt. nã lʒ iſte tex. loquat᷑ de cõſanguinitate uel affimtate ꝓbada:eadẽ tñ 20 c ĩ alijs faciis ãtiqs de quibꝰieſtes hꝛi n pnt ad hoc.l.ſi arbit᷑.ff.de ꝓba. z. ff ð̊ aqᷓ plu. aꝛ.l.i. J. fi. .l.iĩ ſũma S.idẽ labeo.ff de aqua quoti.⁊ eſti.l.bᷣ iure.F. duciꝰ aque.nã lex nõ fũdatuꝛ ſuꝑ ipoſſibili.l.fi.ff.que ſnie ſine appel.reſci.⁊ in rła nullꝰpõt de ꝛe iudi. .li. Vj. uider tñ Jo. an. ? Hoſt. ꝛequiꝛer̃ ultꝛa te ſtimomiũ de audiin famã cũ alijs adminiculis:et 3 allegat dnos bonos tex.S.eo. pᷣterea ⁊.c.cũ cãʒ S. de ꝓba.qð ſatis mibi plʒ:nec ob.iſte tex. ſed potiꝰfac̃ ꝓ.nã h n ſufficit teſtimoniũ de anditu dutaxat: ſʒ ꝛeqrũtur dnodeci de quibꝰi lia. Iteʒ limitaꝛcẽ ego dẽm h̊ qñ fq; ſui natuꝛa ẽ ipꝛobabi le per teſtioniũ de uiſu ſen anditun ꝓpᷣo ut in ca ſu mio ſecꝰ ubi faciuʒ ſui nata erat ꝓbabile ꝑ te ſtimoninʒ ð uiſu:ſʒ ꝓpt᷑ negligẽtiã ſen dilatiõeʒ i agẽdo orta ſit difficultas ꝓbandi:ut i ꝓbãdo dñiuʒ alicuꝰ rei uel quid ſile:pꝛo hoc nide qð di xi i.c.ueniẽs.i.Sõ.e.⁊ ĩ.c.cũ ad ſedẽ de ꝛeſti.ſpo. nec ẽ ſubueniẽdũ ei qͥ ſe ãguſtanit.l.ij.ff.ſiqs ca utio.facit c.ſepe de ꝛeſt.ſpo. Reqꝛũt᷑ ẽt alia q̃ ſa tis ex tex. ⁊ ex.j.dicẽdis colligũtur:⁊ hec nõ ¶ Be teſtibns. Irẽ nõ.ꝙ ubi admitiit᷑ te ſiie niũ ec andim rõ ſufficit ꝙ quis audinerit pꝰmortã litẽ:qꝛ pPlumit locutio pſupuione litis fẽa. Idẽ diceꝛẽ ubi agit de fama ꝓbada nec ꝙ teſtes andiueꝛũt ab nno nec a pluribꝰſuſpectꝰ? male fame. Itẽ oʒ ꝙ ipi teſtes ſint bõe fame:⁊ ꝙ aſſeꝛant ſe illud cꝛedẽ: qð audineꝛat: æ h ultimũ nõ.⁊æ nide ĩ hoc oſilezʒ ds tex.i.c.quotiẽs ĩ fi.S.e.⁊ qð ibi dixi. 6 dẽm uniꝰn ſufficit:lʒ ſit in magna dignitate ↄſti tutꝰ.uið bouʒ tex.et qð ibi dixi.S.e.cũ a nobis. et. Vj. q.ij.ſi tanium ⁊.c.placuit:limita ſecundũ nota.j.eo.nuper:⁊ dixi in dicto.c.cuʒ a nobis. Hõ ibi l ex demonſtratione ⁊c̃.ꝙ paria ſt ali qua expmi noie ꝓpo uel demonſtꝛatione uel ciꝛ cũlocutioe facit.l.cexiũ.ff.ſi cer.pe.⁊.c.tua ð cõ ſa. 2 . e wt 5 ſtatuta hoĩum zc. ꝙ ſia tuta pape ⁊ cõcilij dicũ ecẽ hoĩum ⁊ n dei:et nõ bis hoc ꝑpeiuo:ꝙ Iʒ deꝰ uideat᷑ ꝓmulga? iuꝛa ꝑ ora pricipu. viij. di. q iure ⁊ ſps ſãctꝰ pᷣſumi tur loꝗ per os eoꝝ:qͥ ſũt ĩ cõcilio generali.l.di. ſi ile:? ps dixit i euãgelio luce quarto: qͥ nos ꝛecipu me recipit:qui uos cõtẽnit me ↄtẽnit:ad b.ij q.vij.accuſatio:iñ ius diuinnʒ magis ſtrin git ꝙ ius hũanũ ut hic ⁊ ĩ.c.has de ꝛeſti.ſpo. Ice ius editũ a pſidẽtibꝰ i eccła militãti ñ or ꝓ prie diuinũ ſʒ hũanũ:ꝓ h̊ bonꝰtex.in pᷣn i di.et nide oio ꝗᷓ dixi i. c.i.de inra.calũ. Iteʒ ius diui nu e ð neceſſit te ſalutis ñ ſic ius hũanũ:hic ſin gularit dixu aꝛchi.in.c.utinã. lxxvj.di.ꝙ lʒ neni ens O ius diuinũ ſẽper peccet mortalit᷑:n iñ ſic ligat uenies õ ius hũanũ:nã põt enitare moꝛta le:ſi hʒ aliquã cãm ꝛõnabilẽ pueniendi:⁊ dic ut ibi lauꝰ ꝑ eũ ⁊ dico i.c.nã cõcupiſcẽtiã de ↄſti. Mõ ꝙ teꝛe oẽs gradul ſt pꝛohibiti lege hũa na ? n diuia: pauci.n. ſt ꝓibui lege dina ð qbꝰ per gl.in. c. Eas de reſti.ſpo.⁊ ibi dixi.¶ Hõ. nltio ꝙ ubi agiĩ de ipedimento a canonibꝰ iduc to iudicãduʒ ẽ in dnbio ſemꝑ pꝛo mr̃imonio:ad ideʒ.c.fi.de re indi. ¶ Sed hic formo dubinm non tactum hic peꝛ doctoꝛes:pone ꝙ allegatur impedimentum inris diuini probationes utri uſqʒ partis ſunt dubie qualiteꝛ ſit ferenda ſñia. nã in coniungendo et ſeperando uerſat ius di ninũ:⁊ ſic ceſſat rõ quã allegat fi.c.credereʒ ꝙ; hB caſu ferẽda cet ſnia abſolutoria ꝓ reo:qꝛ cnʒ ceſſat fauor matrimonij ſeruãda ẽ ꝛa cõis:nt ĩ dubijs abſoluaĩ re de ꝓba.ex l̃is ⁊ in rła cum iura partium ſunt obſcura de ꝛe indi li.vVj.⁊ ſic limitarem. c. fi.de ꝛe iudi.qð nõ. ¶ Niem que ro nunquid teſtis poſſit iurare per procuratoꝛc De.⁊ cõiter doc.per iſtã lr̃am ibi proprio ⁊c̃. dicunt ꝙ nõ:ſed credo ꝙ licʒ aliquis poſſet in rare per procuratorẽ hñtem ſpalẽ mãdatũ qa ĩ effeciu ipſe nr̃ iuꝛa? pront nõ.i.c.fi.per Jo.an. ð iura.calũ.li.vVi.ibi bonꝰ tex.in qꝛ iſte tex.ad terrorẽ requirit propriũ iuramẽtũ.ſto cuʒ doc. Et ex hoc infero q ubi a iuꝛe ſen ſpali ſtatuto requiritur pro forma proprium iuramentum ñ ſufficit iurare per pꝛocurato rem ẽt hñtem ſpoale mãdatũ ar. H ⁊ eiꝰ qpð nõ.gl.i.c.ut ciꝛca ð elec. H⸗ llannili, cid ,Aga 4 el uii⸗ mck ii in oſ 6adod en Knanſt Nicia . (eia dus 17 üceſe gtite G ats ae eniſeint ecnien Atets orte manin. zi nhn en⸗ min ſlirttloci jruiſrin⸗ gailetni Gd inte igltlzdi juſi⸗ Nlm ſt1und v bftaluubls inil mulmi nl / rornßs inad ) tun. nu ntintu rſ ſimtii hnterſtm hi ziituli ſonr uginaſu ſiedoſirisr Prt'doeire at ſgmriitiu Oang gGnsfrrndocatsn Gcdätazi Kunnin i, Dcäterecdus mnmnnin Ade eikilt⸗ 4 aniiinthin fuiire – Iitfonommn nitz, imgaglent epborp ſtteg ſuunt ſtoſen iitio ge⸗ Cgtci i Niog ſionmn Müſrintpehin gen usſhi⸗ Nactrn ͤs dind ean lid,lufi⸗ um ini pbfmn iy imi/ nck oocicli li gi Xνυℳααsααsααραα NRmm qni md, iAuiindn sus umi r un orutin ne nSꝙ s bini,ni pot entare nona õ Alm pcätdoidrd ddta e R. ürtrssgiiſnihdiruin At duxNdNlinne nad 9 ncusdeenda . agtnai uieinmdrinſit Güdtde n Ponfindſce ded. GSd eſond n dNun Nreg degr maumdfan Rien wechmenun s doint D ſocnhrii s in Ndie epleft ii GlcPunis un tumdo uſis li. vi/ſAenio ad gl. et pᷣmo nõ. glo.ĩ vbo gra nes ꝗ declarat tibi ꝗqͥ teſtes ſen ꝑſone dicãt gra ues: ? fac ad ſtatuia qͥ ĩ intiis caſibꝰ reqrũt gra nes pſonas. ( vVbo n ntiqʒ facit qᷓtuoꝛ: iĩ pncipio reddit rõeʒ q̃re ñ ſufficit ꝙ plures au diuerũt ab uno. fo qrit:qͥd ſi plures audiueꝛũt a duobꝰ:ſʒ illi duo audinerũt ab uno:glo.ↄclu dit h̊ ſufficẽ:ñ.n. hñt deponẽ a qꝰ audiuerunt il li duo:ſʒ ſufficit ꝙ audiuerũt a pluribꝰ. Moſti. idẽ nidet᷑ ↄcludẽ: maxie cũ n de facili ſci? pñt te ſtes:a qꝰ ła qbꝰ hũerũt illi qͥ ſibi ꝛettuleẽt nec hᷣ ptextu ẽ ꝓbatio ãguſtanda:dũmõ honeſti teſtes ſint:hoc mihi plʒ ꝑ ſiam iſtã:q ſolũ reqᷣꝛit.ꝙ au diuerũt a duobꝰ ad minꝰ: ſufficit.n. ꝙ plures ſt᷑ pᷣncipiũ hꝰlocutõis. In rertia pꝑte glo.qrir q̃ᷣd ſi plures eſſet teſtes: æ qlibet illoꝛum andiniſſet ab alio ꝙᷓ alt gl. diẽ .n.ſufficẽ:niſi qlibet illoꝝ au diuiſſet a duobꝰad minꝰ: uel niſi oẽs audiuiſſent ↄiũcti a duobꝰ. Inn. dic.n. eẽ neceſſe:ꝙ qlibʒ a dquobꝰaudinerit: ſed neceſſe ẽ ꝙ plures ſint prin cipiũ hꝰ auditiõis:⁊ m h̊ ẽ ar.ᷣm eũ ꝙ ſi nolo ꝓbare me fuiſſe nſum iuriſditõe uel fuitute aliqᷓ 2 nunꝰteſtis dicit de uno actn alter de alio ꝙ pro bãt. Credit in Inno.tutiꝰodᷣ.ꝙ qlibet teſtis ab eiſdẽ teſtibꝰeodẽ tpᷣe audire debet:als i ſuiſ dic tis erũt ſingulares. S. de elec. cũ dilecti. Hoſti. ſimolꝛ ſeqt gl.æ plus dic.ſ.ñ ſufficẽ unꝰ teſtis andiuerit a pluribꝰ? alius ab alijs pluribꝰ:ſʒ re qri᷑ ꝙ idẽ plures audiuerũt ab eiſdẽ pluribus: banc opi. uẽ h ſequi do. An. debẽt.n. eẽ ↄteſtes fm eũ:cũ hẽant depõere ð alioꝝ ſẽſu.Ego ſim plicit tenerẽ:cũñ Inn. ꝙ hoc ſit tutiꝰ ſʒ ñ nccari nʒ:cũ n ſit neceſſe ꝓbare ꝙ titins et ſeius h̊ dixe rũt: ſed ꝙ iſti teſtes a pluribꝰ audiuerũt:et ſic ſo lus auditꝰð ↄſaguinitate ẽ ð ſubſtãtia ꝓbatõis. Suffcir ge ꝙ teſtes ſint in boc ↄteſtes:uide qð nõ. i.c. ꝗlit᷑ æ qn.ij.de accu.nã maior ẽ pᷣſũptio ꝓ ↄſanguinitate: qn nnꝰ audiuit a duobus alteꝛ ab alijs duobꝰ ⁊ ſic de alijs q; ſi duo andiuiſſẽt a duobus tin:cũ ĩ pᷣmo caſu fẽm nideat᷑ magis ſparſũ. ¶ lldo glo.᷑ colligit ar. ꝙ nõ dʒ is ad mitti cuius anctor repelleꝛet᷑. = q̃ ma.accu.poſ. Soluit ꝙ locũ bʒ i accnſatione 2 ꝑ hoc nõ.pᷣm doc.ꝙ ni ꝑ accnſatores:ſed per reſtes fem ꝓbat᷑. Itẽ dic ꝙ teſtis cãt fidẽ ĩ caſu nẽo a ſuo auctore merito repellit᷑ ex ꝑſona anc toꝛis ſed ĩ accuſatore ſecꝰcũ ſibi ñ credat ſed te ſaneldanis quos ꝓducturꝰ é: merito nõ repel lit᷑ ipſe:lʒ repellat᷑ is a q andinit ꝑ negligẽtiam ſuã:uige ꝙ nõ.i.d. c.fi. ¶ Blo. pe. i pn. ẽ facil. ecundo querit pncipalit: an ſufficiat ĩ com putatõe graduũ:ꝙ aliqͥ teſtes ꝓbẽt de nno latẽ alij de alio:æ pone exẽplũ uit in glo.qᷓ pᷣmo põit opi. Jo. ꝙ ſic: o opi.ſuam priam ꝑ bunc text. q ꝛeq̃rit ꝙ ab ntꝛoqʒ latẽ ⁊cc̃.pᷣmam opio.tenuit Jo.n ſolũ hic ſʒ ẽt ĩ.c.de parẽtela.xxxv.q.vi.ĩ glo. ſna ſequũt Gof. ? Obi. hic. ?æ Inn. S. eo. ſeꝛies. uin.ꝑ illã decre.⁊ iſlam diſtiguebat ſic.q; ad ꝓbationẽ directã ↄſãguitatiſ int᷑ piugatoſ ⸗ putari oʒ ex utroqʒ latẽ: ſed ubi indirecte qrituꝛ de ipugnatiõe uel approbatione certi gradus il lud põt fieri ꝑ illos qͥ ſciũt illũ gradũ ur in.d.c. ſerics. Oar. brix.i. d.c. de paꝛentela et Moſtiẽ. bic ſequũt᷑ gl.æ optie fac ſᷣm HMoſt. tex. iſte ĩ V. ſed nec rales. Jo. an. reducẽdo qᷓi ad ↄcoꝛdiam has opi.ꝑ rões iſtorũ diſtingnebat:ꝙ aut teſtes dᷣponũt teſtioniũ ð ſcia:⁊ ꝓcedit dẽʒ Jo.⁊ ſeqᷓ cium:aut ꝓbibent de auditu:æ ꝓcedit opi.õria Er nõ. hãc opi.ex qᷓ iferiur ꝙ ubi ad nnũ totũ ↄcludẽdũ ꝑtes exigũt᷑:nõ ẽ neceſſe teſtes eſſe cõ teſies ĩ ipſo toto:ſʒ ſufficit eos eẽ ↄteſies in plu ꝛibꝰ:ex qbus ↄcludit᷑ totũ:ad boc qð nõ. Inn. in. c.qᷓtiter æ qn.ij.de accu.ubi dicit:qa ſi nolo ꝓbare:qꝛ titius dicit miſſã:æ unus teſiis dic de epiſtola alius de enãgelio ⁊ ſic de alijs actibus ſeu ꝑtibꝰmiſſe tales teſtes ꝓbãt miſſã:ꝑ h̊ putat hB do. An. Cy. mal dixiſſe i. l.ij. E. qᷓ ſit lõ. ↄſu. nbi dicit ꝙ i ꝓbãda ↄſuetudine qꝗᷓ ↄcludit᷑ ex fre ntia aciũ n ſufficit actꝰ ꝓbare ꝑ ꝑtes:ut duo ð ponãt ð uno actu: alij duo ðᷣ alio actu alij ð ali o ⁊c̃.qꝛ iſti n ꝓbãt freqᷓntia actuũ:ex qᷓ reſultat ↄſuetudo:lʒ ꝓbãt ꝑteſ ꝛeqſitas:ſubmittit in do. An. ſub dubio forte ꝓ ↄcordia aduertedũ qit teſtes deponãt: naʒ ſi ꝓducant ad ꝑtes ꝓbadas eiſ ꝓbatiſ bñ ↄcludit᷑ rotũ:ſjã ſi ꝓducãt ad ꝓbã dũ totũ: ĩ cã rndeãt ꝑ partes nñ ꝓbãt:qꝛ nuliꝰ ↄcludit ſufficiẽtẽ cãm:ut ſi ĩtro gant᷑ teſtes de cõ ſuetudine nel de ↄſãguinitate ł miſſa:⁊æ ipᷣi ꝛñdẽt deponendo ſuper actu ſingulaꝛi ⁊? alius ſuꝑ alio actu ſingulari. Ego ſimpłr inbereo dictis Jo. an. qualitcũqʒ.n. teſtes ꝓducãtuꝛ:nñ.n.hiit depo nẽ ꝑ vba iuris ſʒ fei:ut nõ.i.c.cũ cãm.S.eo. Sʒ iudex ex uarijs cãis fẽi hʒ iudicare peꝛ iudicium rõis ⁊ ex eis elicẽ ius:ut nõ.i.d.c.cũ cãm.unde exqꝰ per teſtes ꝓbãt᷑ ſinguli gradus:lʒ nõ dicãt illos ð quibꝰ ẽ qõ eẽ ↄſãguineos:dʒ tñ index ex illis elicẽ ins ſicut ĩ ſilbi ꝓbat᷑ aliqd meũ ee:⁊ peꝛ oñs ꝓbat᷑ tuũ ñ eẽ.l.cũ qᷓrebat᷑.C.unde ui ⁊.il. ſine poſſidetiſ. C. ðᷣ ꝓba.xiiij.q.v. ⁊.c.ſi qͥd ine niſti 2. c. multi 2.l.põp. . j ⁊ is.ff. de ꝓcu. Itẽ nidemꝰ i ſiłi: ꝙ ꝓbatio n reſultat ex dicto nniuſ teſtis tin ſʒ ex dictis oium:⁊ ſic bitis dictis oiuʒ iudex elicit qͥd iuris. Et ꝓ pᷣdictis iduco bonũ tex.ĩ. c. ͥ ð ꝓba.iĩ v.ex pᷣmiſſis:ubi papa ex pꝛo batiõe diueꝛſoꝝ elicit unũ expᷣſſe ñ depoſuũ ꝑ te ſtes allgo tex.ualð optimũ i.c.cũ Joãnes.j. de fi. iſtru.iĩ V. neꝝ:ubi pꝰ fuerat copulatum ſimplr illã uẽditõeʒ fuiſſe ↄditõnalẽ n tñ teſtes expᷣſſe ð poſuerũt ð illa uẽditiõe:qᷓ ↄtiebat᷑ iĩ inſt:o:qꝛ nõ recordabãt᷑ de tpᷣe. Sʒ qꝛ utraqʒ ꝑs iiꝛogata 2 feſſa fuit unã nẽditioneʒ fuiſſe celebꝛatam:papa elicuit ex dictis teſtiũ ⁊ ↄfeſſionẽ ꝑtiũ illã nẽditi onẽ fuiſſe ↄditõalẽ.uñ nec teſtes ꝑ ſe nec ofeſſio ſufficiebat ad ꝓbãdũ aꝛticłʒ iã ðductũ:ſʒ ſił iũ cta ſuffecert:ita dico ĩ ꝓpõito:fateoꝛ in ꝙ teſtel ðᷣponẽtes ſr̃ ꝑtibꝰn pñt dicẽ totũ:ſjͥ ꝑs põt alla re ⁊ iuðᷣx eliciẽdo indicãe:⁊ ſic uidemꝰ ĩ alio ſili ſi duo öponũt ð titło ⁊ alij duo ðᷣ tꝛaditõe ſatis ẽ ꝓbatũ dniũ aꝛ.i.l.ij. C. de acꝗ.poſ.⁊ hec ꝓce dũt nbir teſtes ſupe ꝑtbꝰ deponũt per ꝓprium ¶ DSe teſtibns. ſenſũ:ſʒ ubi deponũt de auditu: cũ h̊ teſtioniũ ñ ſit iregrũ ut.S.dixi:merito eſt reſtrigẽdũ:iĩtelliga tur g iſte tex.ut iacet:ut ab utroqʒ later̃ ↄputẽt ꝑſonas ne minꝰ ſit nagũ eoꝝ teſtimoniũ. Er tuas. CTaſus. Poſt publi cationẽ ad petitionẽ pvgdncẽtis ĩterrogari nõ dnt teſtes:niſi qn dolo uel negligetia examinatoꝛũ ſuꝑ oibus capituł irerrogani nõ fuerũt: cõis diuiſio: fa ibi nos igr. ¶M. pꝰ unã rłaʒ i mã teſtiũ ꝙ teſtis ſemel ꝓductꝰ ⁊z exaiatꝰno dʒ iteꝝ ſuꝑ capłis exa minatis ⁊? publicatis iterrogari: qͥd ãt ſi dẽm te ſtis nõ fuerit adhuc publicatũ:dicã.j.ſuꝑ gl. Möõ.ibi ſuꝑ ceꝛtis capitulis ꝙ ꝑs pot ſuꝑ nego cio iĩ indiciũ deducto certa capla ſeu cerios arti culos faceꝛ: æ ſuꝑ illos petere teſtes exaiari: ⁊ ſi ſũt ad caʒ ꝑtinetia nõ dʒ iudex illa uel illoꝝ aliqᷓ omiiter: als repetet᷑ facta publicatõe:⁊ ðᷣ hoc.j. lariꝰ. ¶ Wõ. tertio ꝙ malitia ſen negligentia in dicis ĩ cã nõ dʒ obeſſe ꝑti. Et nõ. calũ i qꝰ mali tia =? negligẽtia equiparãt: als differũt: nbi a git de pnniẽdo doloſũ nel negligẽtẽ: ut i.c.ſuꝑ lꝛis de reſcrip.æ.c. ad falſarioꝝ de crie fal. ¶ Que ro.n. prio de rõe decidedi i hac Fa: quare poſt publicatas atteſtationes teſtes nõ pnt iterato re peti: æ pꝛi adnerte ne eqͥuoces: hic.n.nõ nꝛactat de nonis teſtibꝰ examinadis ſuꝑ antiqs caplis: hec.n. mã ſatis plene expedita fuit ĩi. c.fraternita tis. S eo. ſed traciaĩ bic de antiqs teſtibꝰ iteꝝ re petẽdis an ⁊ qn liceat:⁊ tradit᷑ hᷣ rla ꝙ pꝰ publi cationẽ nõ debẽt repeti rõeʒ decidẽdi ponit gl. .i. ĩ pꝛin. dicẽs: ꝙ quẽadmõʒ ꝓpter timorè ſub oꝛnatõis. noni teſtes ꝓhibent ꝓduci publicatis arteſtationibꝰ ita ⁊? ãtiqui repeti. An ãt bᷣ ſit ne rũ idiſticre gl.in effeciu nidet᷑ ponere tres caſus iĩ quibꝰ teſtes pñt repeti. Mrimꝰ qn an aꝑtuꝛã arteſtationũ teſtis nult iteꝝ dicere uel ẽt ſe corri gere dũmõ hoc faciat ĩ cõtinẽti ni ĩ.c. pterea.j: ti. ꝓx. Scᷣs qn pꝰpublicationẽ iudex ex officio ſno reſtẽ nult iteꝛũ iterrogare: foꝛte qꝛ obſcure depoſuit: ut ĩ.c.cũ iohãnes de fi.iſtr. Lertius ſi teſtis petit repeti ſuꝑ capłis nonis. Quart caſꝰ colligit ex textu. qñ ꝑs petijt ĩterrogari teſtes a pꝛĩcipio ſuꝑ certis caplis ⁊ dolo ſen negligẽtia fuir omiſſũ:æ põdera ꝙ mã hꝰ.c. ꝓcedit qñ de poſitio faẽ fidẽ ĩ iudicio:ſ petiĩ reperi ut addat nel coꝛrigat:⁊ ꝑ h decido młos caſus quos po ſuit hic do. An.tãqᷓ;ᷓ nõ faciẽtes ad propoſuũ. Itẽ rertiꝰcaſus.ſ.exceptꝰ pꝑ gl.nõ fac ad mãʒ:qꝛ 8 caplis nonis nihil hic decidit᷑:ſj ſatis fuit dẽʒ i. d. c. fraternitatis. S. e. Inſtemꝰ gꝰ pꝛĩcipalit᷑ ſo lũ circa duo ¶ rio an ãte apturã atteſiationũ pnᷣt teſtes repeti ſuꝑ eiſdẽ caplłis: ur addãt ull ſe coꝛrigãt. fo an liceat poſt publicationẽ. ¶ Eir ca pꝛimũ glo.ur uelle ꝙ ſic:dũmõ nõ fit i mora faciat gꝰ icõtinẽti: ⁊ qũ d ĩcõtinẽti nõ.i.d.c.pᷣ terea. Sed gl.fi.in.c.cũ cãʒ.S.e.diẽ ꝙ q;diu at reſtariões ſũt clauſe:pñt idẽ teſtes iterato ĩduci nt addãt:qꝛ foꝛte nõ hẽbãt oĩa ĩ memoꝛia ĩ aut. e. G. qꝛ uero multi:⁊ ar.ff. de qõi.l.repeii.ſʒ ſe corrigẽ ñ pnt:niſi h faciãt ĩ cõtinẽti.d.c.ptᷣea. Do. an. uidet᷑ uelle ꝙ teſtis ſuo motu põt ſe re pertẽ ẽt conꝛigẽdo:dũmõ faciat ĩ cõtinẽti:⁊ ſic ſẽ tit ꝙ addẽ n põt ex ituallo ẽt ſi ſpõte nelit addẽ iudex vo ex officio qñcũʒ põt teſtes itrogaẽ ẽt pꝰ publicationẽ:ad inſtãtiã ãt partiſ ñ pnit nec ĩ cõtinẽti nec ex ituallo:ſine ut addãt ſine ut cor rigãt ſiue ut declarãt reperi: qa ſẽper ſubeſt rioꝛ ſubornationis: 2 ſic tranſit h do.An. Sed ipſe mer circa pᷣmũ mẽbrũ tʒ Sriũ pꝰ/ Inno. in. d. c. preterea. nam ibi dicir Innocen. ꝙ ſi teſtis nult addẽ ⁊ ñ coꝛrigẽ:admirtẽdus eſt ẽt poſtq; potnit loq ꝑtibꝰ:ſj minoꝛ fides ei adhibet᷑ ꝙᷓ ſi ĩ cõtinẽti addidiſſet aꝛ.ibi ĩ aut.e. .qꝛ qm.Et hoc plʒ:ñ n. reꝑit᷑ h̊ ꝓhibitũ niſi ĩ mã correctio nis:et memoria hois labilis eſt. xxiij. di.prerea: 2 hoc quo ad primũ membrũ. Aond ad fʒ .ſ. qñ petitur poſt publicationem:⁊ die ꝙ aut ni hil põt imputari examinatoꝛi:⁊ non debent iteꝝ repeti nt hic per ꝛõem quaʒ.S.dixi. Aut põt ali quid impntari: puta quia omiſſit interꝛogaꝛe ſu per caplis datis per partem cõcernentibꝰſubſtã tialia negocij nel ſuper incluſis ⁊ connexis ĩ ipᷣs capitulis:ut quia fuit capitulatũ de pᷣſcriptiõe ĩ mã:in qua requirit᷑ titulus:⁊æ iudex omilſit inter rogare de titulo:⁊ debẽt iterũ interrogaꝛi ut ̊. Et qð dixi de connexis ⁊ incluſis expreſte tʒ h̊ Inno. ⁊ ponit exemplũ pᷣdiciũ ĩ articulo forma to ſuꝑ pᷣſcriptione:dicit.n.ꝙ lʒ articulus ſit ſim pliciter formatus:debet iñ index interrogare ðᷣ titulo bona fide ? continuatione tpᷣis:ex quo h̊ ſunt neceſſaria ad ſubſtãtiã pᷣſcriptionis capitula te:nec ẽ imputandũ teſtibus:ſi nihil dixeꝛuni de titulo et alijs neceſſarijs:quia forte neſciũt om nia que de iure ſunt neceſſaria ad ꝓbandam pᷣ ſcriptionem. nam et ꝛuſticis ⁊ miliibus ⁊ mliis alijs Iʒ ius ignorare.l.cum de indebito.ff de ꝓ bar. nec in hoc dẽ iudex ſuppleꝛe de facto ſed po tius de inre:cum iſta icludantiur ſub pᷣſcriptiõe ad quam ꝓbandam pars fuit admiſſa: qd bene nõbis:⁊ nide qð circa hoc dixi pꝰ Inn. in. d.c. fꝛniratis.S. eo. Idem dic ubi capitula ſen articu li non fuerunt dati:ſed teſtes fueꝛunt examinati ſuꝑ petitione:ſi.n.non examinauit iudex teſtes diligenter nt dʒ:iterũ pñt peti examinari ꝑ rõeʒ lꝛe:ne dolus uel negligentia iudicis noceat par ti/ Exr nt pᷣdicta claꝛe intelligas ſcias q; de inre non eſt neceſſe aꝛticulos ſeu capitula tradi:ſed ſatis ẽ teſtes induci ſuꝑ petitione ad hoc.c.in 5 ſentia de ꝓba.dixi in. c.fꝛnitatis.S.e.⁊.c.cum ne niſſent. Sed nt dicũt hic doc.⁊? bñ de conſuemn dine cãrum inualuit:ꝙ is qui ꝓducit teſtes dat artickos quos ꝓbare ĩtẽdit:⁊æ alio uocabulo ap pellãt̃ capła nt ĩ. d.c. finitatis:ps vo ad vᷣſa facit iĩteꝛꝛogatoꝛia ad vVᷣitatẽ eruendã:ſuꝑ qbꝰ perit te ſtes ad vſarij ĩiterꝛogari: ⁊ ð ntriſqʒ nið bo.tex. cũ gl. i. c. ij. J. e.ti.li. Vi.⁊ index dʒ exaĩare tã ca pitła qᷓ; itenogatõia ⁊ ſuꝑflna ⁊ ĩꝑtinẽtia ꝛeſeca re ar.in.c.cum ↄtingat de offi. delega.⁊ in.l.ad probationem. C. de probationi.ꝛatio quia non 4 4 N iNud hirtmnnn 4 tiſe o. . oüri inniiſin n tiegiinid Gguhe itenſn igrinnſttatn aurikent ustn 4 en ritui mii i l na liutou Slion Aurmn cuupmir ii nn gunntrcienat Nb r n ubiciin poſnin ſuin 1Avnglyr mialorſtsl ithniiGdöfunbionn ma⸗ Notig tindi dis rohr Umankpnitmnagmnirr icun Elthtſegnlrſonſonnüi nedrwegidrtide NNeNRrurſnerertctsten Wionptwieſcenicginen enc ltsiwlt id un Uurſilnimmütz une ſetioti idri dng Upchiſungnroi gi⸗ lbatinniiriint mne⸗ lilekhnuerter el iti neti ockniarſih r n ure te⸗ D 4 1 ſaatiigniine⸗ litiMiren fe ⸗ er⸗ aghsduoe nmn dimnmnl ntnpne ul ihn in iök nneſß cmnimlsmuu i pilaun rifini mini muñ iutyr iutr anii nbrmi mni ummuiß Swan wunmpr iltlo qpnſtc⸗ Am twmienpiiitciimubtmm plpinontu⁵Mbsſrn orr mmmactbar i chr renogued nl, bon ide tkontinntorethiorer nd d r Ncſann ad wtüni ſctihions eda erctiirponmi ufidrsinndl Decnnde inba iis wuſſnisnin ine ecindn nnce de lt im ecchraad Ppmnenß gamn tmſiss imlubndtii Pswsie ndüͤdheigfteruiunii ns demtn Gaionkemm wen AAmam ſomimn eſul gat hodis:t iͤe 0b rabotdinß 6 e ,, Jen de ti hin ln finn daliſcd eſrum õ cmmmnnuſ n nin r neinnhin Geicaniin ren e a egigena lilchiin ”õs Eu 4 e Ne edd e deber quis admitti ad ꝓbãdũ ꝙ ꝓbatum non ꝛeleuat ut ĩ iuribꝰpal.nec captioſe ꝑtẽ intꝛo gaꝛe qꝛ n ẽ alicui laqueꝰ iniciendꝰde ꝛcſti.ſpol.ſas:iõ dʒ illa pus examiare:⁊ ſi poſtea ĩ examinatione teſtiũ omiſit debitũ articulũ uel debuũ int᷑roga torium:dut iteꝝ ſuꝑ omiſſis exaĩari ut hic dicit UWin.⁊ Gof. ⁊ ide ſpe.e.ti. Sne uidedũ in fi. Et nõ.i qᷓũ extedunt hũc tex.ad introgatoria idebite omiſſa ꝙ plʒ eadẽ rõe ne dolꝰl negligen tia iudicis poſſit obeſſe parti:æ fac dictũ.c.i . ti. li. Vi. ubi expᷣſſe dr̃ de int:ꝛogatoꝛijs.¶ica iñ pdicta ego diſtigueꝛem ſic:ꝙ aut iudex a pn cipio correxit capitula ⁊ int᷑ro garoria:⁊ patefec partibꝰ:⁊æ nemo appellauit: ⁊ ñ põt peti poſtea ut iteꝝ exaĩent᷑ ſuꝑ reſecatis peꝛ iudicem:qꝛ illa ꝛeſecatio hũit nim cuiuſdã inilocutioꝛie:un impu tandum eſt poſtea ꝑti qᷓ n appellauit: ꝙ puio et ſi iiuſte illa ꝛeſecanit ar.c.cũ dilecti de elecii.⁊.c. ſignificauerũt. S.eo.ti.aut inox n patefecii aimũ ſuum pꝑribꝰet tunc aut iuſte omiſit aliqᷓ caplła uel iterrogaroꝛia tãꝙ; ipertinentia uel captioſa et n debent iteꝝ repeti: qꝛ nt pꝛedixi hʒ iudex faclia tem illã coꝛꝛigendi ⁊ hoc caſu ceſſat qołꝰ⁊ negli gentia ſuper qbꝰ ſe fũdat iſte tex. ¶ ANut index iiuſte illa prermiſit ⁊ debent repeti:⁊ hoc caſuꝓ cedit iſte tex. æ ſatis h̊ nĩ de mente Inn łʒ aper te n detexit animũ ſuũ ⁊ ſic ſᷣn hãc limitatonem itellige pᷣdicta. ¶ Sed qᷓro ad declarationẽ pre dictoꝝ:an copia capituloꝝ ſeu articuloꝝ et int ꝛo gatorioꝝ debeat edi ꝑtibꝰdicit Inn. copiam capituloꝛũ dãdã ut poſtea ita de facili nõ andiã tur:ſi diceꝛẽt ꝙ ſuper ill articulis teſtes depone? ñ debuerũt. Sʒ ſi nõ fiat nihilominꝰ ualeat rece ptio teſtiũ:ſʒ libẽ andit᷑ ↄdicẽs allegas ipertinen tiam capłoꝝ:et iterrogatorioꝝ ãt copia ni e edẽ da ꝑti aduerſe: qꝛ illa fiunt ſuper circũſtantijs z datur ad iſtructionẽ exaiatoꝝ: z idẽ bic Mincẽ. 2 h ne ꝑs iſiꝛuat ⁊ ſuboꝛnet teſtes eos auiſando de ĩteꝛꝛogatorijs fiẽdis:ut ſic pnñt capi in ſeimo ne:nã als teſtes de facili ↄuĩci nõ poſſent de fal ſitate ſi falſitatẽ nut:iũt iux nõ.in.c.cuʒ clamor J. e. ?. S. eo. cũ cãz. dicit tñ Inno. ꝙ ni peccaret dãs copiã interꝛogatoꝝ ꝑti ꝓducẽti teſtes. Ho ſti. hoc fatet nerũ ĩ ꝑte q fecit iterꝛogatoria:po mit.n.ĩ hoc ſibi preindicare ſicut poſſet in tora cã. C. de pac.l.poſtq; ⁊.S.e.iuis:fatue tñ faẽ ꝑg hoc faciẽs:et ſi iudex hoc faceꝛet:gꝛaniteꝛ pecca ret ſᷣm eũ:cũ hoc nil aliud ſit q; partẽ ꝓducetẽ mũire ⁊ inſtruẽ ad teſtes ſuvoꝛnandos:ut cõcoꝛ diteꝛ ad intꝛo gata ꝛndeãt: nec poſſet flitas depꝛe hẽdi ad qð iuẽta ſt interrogatoria. Et nide ad pᷣdicta bonũ tex.in glo.in.c.ij.ĩ nerbo iterroga toria.e.ti.li.Vi.⁊ ob hoc cꝛedo o ſi iudex nellet dare copiaʒ parti licite: alia pars appellat. Que ro ã expediat dare articulos ⁊ iterrogatoria an meliꝰ ſit teſtes introgari ſimpłr ſuper petitione: doc.dicũt utile na formẽtur capła:ut ſic fiat dili gens exaigtio: æ bonũ.ẽ dare interrogatoria:cũ ptes magis cante ꝓcedãẽt ĩ fẽo ꝓprio q́; iudex: ? ſic bʒ hodie cõis cõlſuetudo indicioꝛuʒ: iudex tij in omnibns ſuppler in. d. c: cum cãm de hoc. ltid qritur ꝗtiter inrabũt teſtes:ſi capitula ſũt ꝓducta ꝑ ꝑtes.dicii Hoſt.ꝙ iudex faciet te ſies iurare:ne dũ ſuper arniculis datis ſʒ ẽt ſuꝑ tota cã:ne ſi aliq̃d dicãt e? articulos:nidest de poſuiſſe n iuꝛati:⁊ ſic nõ ualeret dictũ ut in.c.de teſti. S. e.⁊ idẽ guil.in ſpe.eo.ti.O.ſequit v. alið qð nõ. ⁊æ nide lauꝰ ꝑ Ja.ð are. ? Cy. i. l. fi. C. qͥ legi.ꝑ quoꝝ dicia refert hic Jo.an.dicũt.n. ꝙ; aut teſtis depoſuit ſuꝑ alia re nel cã:æ non nualet ad hoc allegãt multa iura allegata. S. e. ð teſtibꝰ iĩ gl.i.aut ſuꝑ re de qua agit:ſʒ ałr qꝙᷓ;ᷓ dicãt capi tula:⁊ tũc ſi iuraueꝛu ſuꝑ caplis im: noõ ualet ut 5S. dictũ e:ſi Vo iuranit ſuꝑ tota cã ualet: et iõ ſis cautus in pratica. Mi. ab. . ouum ẽ Icet dilectus. moncit h decre.prius nullo iure aꝑte ꝓuiſũ:= hoc dicit i ſũma. Teſtes ſuꝑ pᷣncipali ꝓductos reprobare lʒ ⁊? repꝛobatorios iteꝝ repꝛobare:æ ulteriꝰ nõ ẽ reprobatõi locꝰ:uł ſũma clariꝰ ſic ↄ pbededo utrũqʒ; itelleciũ. Teſtes ꝓbato rios et reprobatorios ꝓbatoriorũ repꝛobare łʒ:ſed re probatorios reprobaiorioꝝ nõ:ĩ pᷣma ꝓceſſus naratio.i fa cãe cõmiſſo:fa ibi madam qᷓ̃tenꝰ. h̊ ſᷣm do. An. ꝙ cuilibet parii Iʒ facere unã reprobatoriã teſtiũ ſiue ꝓbatorioꝝ ſiue re probatorioꝝ n ultra Ex q pʒ ſᷣm eũ: ꝙ iter ꝓ batorios ⁊ reprobatorios lʒ paꝛtibꝰ facer̃ dnas ꝓducuiões 2 ni ulłtius. Sed certe h̊ indicio meo e pciſe õ iſtũ tex.ubi pʒ quanlibet parniũ hre du as reprobatorias æ unã ꝓbatoriã in pᷣncipali. nã poſſũ reprobaꝛe teſies ſuos ſupeꝛ principali ꝓductos. Itẽ teſtes reprobatorios meoꝝ teſti nʒ quos iduxi ſuꝑ pᷣncipali:æ idẽ potes facẽ iu de teſtibꝰ meis Sed dẽm do. An. ꝓcedẽt qn te ſies n eſſent inducti ſuper principali niſi ex una paꝛe ut qꝛ iu actoꝛ induxiſti teſtes ſupeꝛ pᷣncipa li quos ego rens reprobani:tu denuo ul proba ſti reprobatoꝛios meos non licet ampli mihi ꝛc probationẽ facẽ qꝛ eẽt reprobare reprobatori os reprobatorioꝝ:æ ſic eẽt ꝓceſſus ĩ infiniium ꝙ ñ lʒ Sʒ tex. nr̃ ñ loqt ĩ hᷣ caſu ſʒ ĩ priori licʒ z T caſu cũ ſiłi rõe ner ficet᷑:⁊ ntrũqʒ ĩtelleciũ po nir glaij. b: ẽ uider̃ ꝓbari iĩ. c.ij.e ti.ſi.vi.ubi cla riꝰ Sʒ hũc ĩtellectũ opp.in iudicijs dʒ eẽ eqli tas ut i regula. n łʒy li. vi. ? i. c.i.?.ij.ð mu. peti. Sʒ m hũc ĩtellectuʒ actor hẽbit duas ꝓductio nes teſtiũ.ſ. ꝓbatorioꝝ ⁊? reꝓbatorioꝝ:reꝰ vo bʒ ſolũ nnã.ſ.ꝛprobatorioꝝ. Rũñdet gl.ꝙ iputa re dʒ ſii reꝰ qͥ n ꝓduxit teſtes in pꝛĩcipali:nã ſi ꝓduxiſſet: fuiſſet eqis cũ actore nit hꝛl dic clari us ꝙ ſẽꝑ fuat᷑ eq̃litas:nã ant ꝛeꝰ ꝓbat ĩ pꝛicipa li:æ ĩ dubio fᷣuat᷑ elitas ut h aut ſolꝰ actor ꝓdu xit teſtes ĩ pricipali:æ ẽt fuat᷑ eqitas reſpectu fa cultatis re pꝛobãdi:qꝛ qlibet pars habet nnã dũ taxat re ꝓbatoriã ⁊ i pfate rei fuit ꝓducẽ teſies ĩ principali:potuit.n.i hoc ſibi pᷣiudicare.naʒ et idẽ uidemus ĩ reo: qñ ipſe ſolus producit ieſtes ſuper exceptõne.ſua actor.n.hẽbit ſolum unam ꝓductionẽ reprobatoriorũ:⁊ reus hẽbit duas ꝓductiones.ſ.ꝓbatoriorũ ⁊ reprobatoriorũ:⁊ ſic quocũqʒ te uertis iuenies equalitateʒ:hoc te ne fiꝛmuer:qꝙ nõ lʒ reprobaꝛe reprobatorioſ ꝛe probatoriorũ ne ꝓceſſus ſit ĩfinitꝰ:æ qͥa hec re pꝛobatio tanqꝙ; odioſa fuit meꝛito ꝛeſtrigẽda aꝛ. i.c. cum multiſ de ſp.li.vi.et in regula odia re ſtringi de ꝛc iudi.lib.vi.⁊ ꝑ hoc hes glo.ðᷣcla ratã. Sʒ ꝓ declaratione materie ſubijciaʒ duas nõbiles qoes: MDria an qð hic dr̃ ꝙ ñ lʒ rpro bare reprobatorios reprobatoriorũ hẽat locũ ĩ reprobatione dẽorũ. Jo. and.dicit ꝙ non:qͥa tex. loquit ĩ repꝛobatione eſonaruz. unde bis in tex.hoc repetit᷑ ⁊ remittit ad nõ.ꝑ ſe in. c.ij.eo. ti. li. Vvi. In glo.nõ. m Inno. in nouella. ? ibi primo nidet᷑ aꝑte fouere hãc partẽ:monet᷑ pᷣnci palit᷑:quia teſtis crioſus poſſʒ dicẽ nerũ.unde a iur̃ i multiſ caſibꝰadmittit᷑ ut ĩ.c.ꝑ tuas ⁊.c licet hely. de ſimo. de here.in fidei fauorẽ li. vi. cũ ſt. ſz falſitas nũq; approbatr:cũ ſit ð xpʒʒ dicẽtem: ego ſũ neritas:merito difficilior reprobat᷑ ꝑſõa ꝙᷓ; dẽʒ. Iẽ ⁊ fo teſtes pnñt ꝛeprobari ante aꝑtu rã dẽorũ:ſi iudex prefigit priꝰ fᷣminũ ut pʒ in.c. lz de ꝓba.⁊.c.cũ cãʒ.S.eo.⁊ ĩ.d.c.ij.dẽa ueꝛo ñ pñt reprobari niſi poſt publicationẽ quã pars ignoret qͥd dixeꝛit. Nõ g dʒ ꝑs rpelli ab hac ꝛc probatõe:qꝛ reprobanerit pᷣus ꝑſonas cũ igno rauerit dẽa illoꝝ p̃ pᷣus. Itẽ ⁊ tertio flitas põt ꝓ bari poſt ſniã:gꝰ młio fornꝰ poſt duas reproba toes ꝑſonaꝝ ſj poſtea. Idẽ Jo. an. vr̃ dubitaſ le:dic.n.qꝙ lʒ ̊ młiũ hẽat e quitatis rõ:iñ diſpõ hꝰcapli nolẽs his iponeꝛe l mitẽ multuʒ obſtat: eadẽ.n.u 2 ĩ dictis:gidẽ ius ð cõſti.trãſlato. ⁊ ſic tꝛãſit ibi Jo.an. Jo.cal.hic tʒ ultimã opi. ut idẽ ſit ĩ dẽorũ reprobatione:tum per ꝛõeʒ pᷣ dictã:tũ qꝛ ꝛeprobario dicii ẽt nõt ꝑſonã de mẽ dacio nel ꝑiurio:⁊ ſic ẽ qᷓdam tacita ꝛeprobatio gꝰtõq; odioſa ꝛeſtrigẽda.j.ti.ꝓxi.dilecioꝝ. Itẽ dẽo cꝛioſe peꝛſone n ſtatur:qꝛ non pꝛeſumi vm dicẽ.j.e.teſtioniũ:ſicui igẽ ñ admittit᷑ ttia repꝛo batio perſone ita nec reprobatio dicti:⁊ idẽ ſen tit Hoſti. S.e.ex tenore. Hec ob. ꝙ iſte tex.loq̃ tur de reprobatione peꝛſonaꝝ qꝛ ĩ h fẽm nõnter ſic.n. ↄtingit hic:un n dicit ꝙ n fit idem i ꝛepro batiõe dicioꝝ:iĩmo potiꝰõ ar.l.ñ pñt.ff. de legi. Ad aliã rõem dic ꝙ ꝑ hoc ñ approbat᷑ falſitas ſz nõ preſumit᷑ ꝙ teſtes reprobatorij flin dicant ar. c. fi. de pſũp. Itẽ fʒ illã rõeʒ ſeqrer̃ ꝙ inſ ap probaret ꝑſonas crioſas:ꝙ ẽ flm:ut pʒ hic ubi n admittit᷑ tiia reprobatio perſonaꝝ. Mec ob. ꝙ flitas ꝓbet᷑ pꝰ ſñiã quia illud ẽ neꝝ qñ pluꝛeſ ꝓbationes nõ pceſſerũt:nec obſtat ꝙ n eſt ſibi ipntãdum:cũ adhuc nõ uideꝛit dicta:quia nec h̊ tet impntãdũ ĩ tertia uł ulteriori reprobatõe:et tn ut infinitas euitet᷑ et odiũ reſtrigatur: ↄriũ h̊ ſtatuit᷑:æ hãc opioeʒ teneo:lʒ paulus alit᷑ ſeſerit 2 do. An J. e. reſtioniũ ⁊ idẽ. d. an. hic nã ſʒ pꝛi az opi. nuũqᷓ eſſer reprobationũ finis:æ hoc quo ad pᷣmã qoeʒ. ¶ Secũda qõ eſt:qͥd ſi agitat̃ de reprobatione iſtrumẽti an ſolũ admitamur due ¶ De teſtibus. reprobatiões an pluries. Jo. an. pntar ꝙ repꝛo batio inſti per teſtes hẽatur ꝓ prima ꝓbatione porerit g illã fieri prima æ fa ꝛeprobatio:pla ne geuult hec lia. ꝙ teſtes ꝓbatorios qᷣcquid ꝓbãt fiat pᷣma ꝛepꝛobatio: 2 illã fiat pa æ non ultra. Caſus ergo ñ ꝓuiſus ꝛelinquat cõibus ꝛc gulis:ſuper q remitit ad nõ.i.c.ſuſceptuʒ de re lcrip.li.vj.⁊ eadẽ rõe dicit ꝙ forũ ꝛeprobatori orũ ꝛepꝛobatio ſʒ non poſſet fieri peꝛ teſies poſ ſet iñ fieri ꝑ inſtr̃a:cũ lr̃a iſta ſatis apeꝛte ondat: ꝙ ueꝛba geneꝛalia pcedẽtia itelligant ð teꝛtia 2 pꝛobatione fienda peꝛ teſtes:et eſt ſile qꝛ pꝰpu blicationeʒ atteſtationũ lʒ nõ ꝓducantĩ teſtes:in ſtrumeta tñ pnit ꝓduci de fi.inſtru.cũ dilectꝰ:⁊ qd nõ. ibi glo. i. hec ſũt uerba Jo. an. qᷓ nõbis. Et pone exẽplũ ĩ pᷣmo dicto: ꝓbaſti ꝑ inſtm ꝙ talis domꝰfuit tibi uendita tali die. Ego ꝓbo ꝑ inſta ꝙ tali die nẽditoꝛ erat ĩ alio loco:ſi iu re probas teſtes meos:ego potero reprobaꝛ tnos qꝛ prima ꝓbatio mea hẽtur pro pꝛobatione in pᷣncipali:⁊ ſic quelibʒ hʒ unã ꝛpꝛobatoꝛiã teſtiũ. Ex fo dicto nõ ꝙ ſʒ largo mõ appellatione in ſtrumẽtorũ neniãt teſtes nt in.c.peruenit.j.ð ie ſti.cogẽ.iñ i mã odioſa ꝓhibita ꝓbatione per teſtes nõ ueniũt inſtza ut hic ⁊ facit.l.teſtinʒ.C. .e.⁊=.iiij.q.ix.ſi ðbiiũ. Altio ſcias ꝙ ꝑ hũc tex. qͥ ur inuẽ reprobatiões teſtiũ eſſe odioſas:dicũt Inn. ? Hoſt. ꝙ cũ gꝛãdi cãe cognitiõe debent daꝛi he dilatiões æ breucs:ꝙ hoc.S.de ꝓba.c. Iʒ in pncipio.nã ſi fa ⁊ ulterioꝛ dilatio nõ daĩ in alijs ſine cãe cognitiõe.iij.q.iij.ſpaciuʒ:fortior cognitio ẽ adhibẽda in iſta:qð placet aꝛ.regule odia reſtringi de re.iur.in.vj.⁊.c.finẽ de do.⁊= contu. Mico. ab. . 2 aſus: iteſta Reſentata. tiões ꝛecepte peꝛ axꝛbitꝛiũ fideʒ faciũt in indicio:ſi teſtes moꝛtni ſũt:ſi niuunt:ẽ in optione illiꝰ:õᷣ queʒ te ſtes ꝓducti ſũt:an uelit atteſtationes ꝛecipe? an teſtes de nono deponeꝛe:adde ẽt ſi oneſtationes publicate ſunt:⁊ hoc nltimũ nõ ẽ ĩ.l.fi. C.e.ubi ponituꝛ caſus hꝰ.c. Oluidit᷑.nam in pꝛia poni ptis petiio.in fᷣa cãe cõmiſſio:ibi diſcretõi. Mõ pmo ibi pᷣdeceſſorẽ ⁊c̃.ꝙ ↄpromiſſũ factũ ꝑ pᷣlatũ ſuꝑ iuribꝰplatur᷑:traſit ĩ ſucceſſorẽ:lʒ de ſucceſſor̃ expᷣſſe ñ caueat᷑ i cõpꝛomiſſo:qð tenẽt h doc.ſi de aut᷑e fuꝑioris ↄpromiſſũ fuit:als ſe cus ut i.c.ð cetero ⁊.c.ueniẽs de tranſac.⁊ h̊ iõ qꝛ noĩe ccele nẽ fẽm qͥ nõ morũ de ſep.ſi gꝛoſe li.Vi. ⁊.xij.q.ij.liberti:⁊ ſic ñ ob.c.fi.S.ðᷣ aꝛbi. qð nõ.⁊ fac qð i ſili nõ. Inn.iĩ.c.ſignificauit de rſcrip.⁊ qð nõ.in.c.dilecti ðᷣ fo. ope. ¶ V fo ꝙ ſuꝑ iure ſpũali põt cõpromitti i cleꝛicos. S. ð arbi.oↄtigit ⁊.c.ꝑ inas.¶ Mõ ibi ꝑ duodeci di etas ⁊c̃.ꝙ ſiẽ ꝑ mortẽ uniꝰarbitroꝝ ita ꝑ abſen tiã lõgenã ⁊ diuinã expirat cõpꝛomiſſũ uł ſalteʒ põt alia ꝑs ipune ꝛecurrẽ ad iundicẽ oꝛdinarium cõpromiſſo nõ obſtãte.nã ſic pars h̊ ipetranit ðᷣ legatũ:ita oſilłi ꝛõe pouiſſet ꝛecurrẽ ad oꝛdiaꝛiũ inferioꝛem qð etiam h̊ ienet Moſtic.aꝛ.l.penul. l uin D r elsn üh iſfcn cit 6 ſ te ealrinb ſe rande W 3 r (od n ciwcch aeile auirtnib Mlun ⸗ , crm uncln in n/ iunnrn mnin i h l⸗ Irber aſihiuor. Art ecgnienmz nagt tiim ru hii oletelnmn ſnmind in⸗ urilinizsl iſcningf lceth ſad eCr tickiſnicztkfien Ginenrinnlunti irtniraderd nn nmiin 1 mſtn Aati in r⸗ Gekudntntstihitsdar utkreſannia cetlnmre ſtin Minimanin ntiinern aiir afi eitebcei itintgt iinta idi⸗ R ſphrnitaznie eintz ine urin mnnianr inul ii en ntndler n aice⸗ iiniin⸗ c⸗ w it lellrorß naſeſiciceyn nmn inef ni n i eng om banr ro WKl 1 R 5. mihmi i in Ohbygo nuppeinan lcin anſtunnnenmit oheln iocil ohlir zhntr lale wmni iſynti tlin iiſ Crlijll chi Mligin, Our mnimiis mil anlia i, ut htgaigifc agiiummn, dinit iaarir ut Iinppo, ii r imnoroutonoin iis ſve cie gnitcr ij i renz ſorior ogtio i Abbbits in incacanegdhe NAr ſetnng dele i in a ie N d um. Mood. W As: Bwa Peſentas. ddes rchreſe AWin ufrinirdcouſe umKrRoni hicneſß⸗ angt e ciſirmn uin ncdridis nit es N W pheradi aſincn dicue ſomd bor öüfini weiliiin num is c Duicf aninpinſe ito nft dr öniſoiki Nerü II. i nſ oe ne G ir 4 ſelk⸗ E. de arbi. ꝙ nõ. ¶ Mõ ibi iuxta hui acta q acta facta corã arbitris faciũt fidẽ coꝛã indice:ĩ atteſtationibtũ diſtiguituꝛ ut hic ⁊ in. d.l..i. C. e. ⁊ h clariſſimũ i acubꝰ ↄceꝛnẽtibus fẽm ut atte ſtatiões ⁊ ↄfeſſiones per.l.penul.C. de arbit.in fi.ĩ actis vo ordinarijs dubitari poteſt cum tex. loqtur idiſtincte: ſy dic ut.j. dicet. ota ibi relpuẽtes ⁊c̃.ꝙ ꝑs qᷓ teſtes fuerunt coraʒ arbitro ꝓducti: ſi ñ uult ſtare atteſtarõib uiuo rũ teſtiũ ñ tenet᷑ illos repꝛoducẽ:ſʒ ſatis ẽ diceꝛe ꝙ illis ſtare nõ nult. Ex q infero duo p ꝙ ſi is q̃ eos ꝓduxit corã arbitꝛo nult iteꝝ coꝛã indice illos reproducẽ: H faciet expeſis ſuis:Iʒ do. cal. H̊ uolueꝛit Sꝛiũ all.iiij.q.ii. J. nẽtuꝛis ĩ. v. poſiu laſti: et uẽ ñ ponderaſſe hunc tex.nã ſentit ꝙ te ſtes hᷣ reproducãtur ad petitionẽ ꝑtis 3 quã fu erunt ꝓducti. ¶ Drio ꝙ ni dicit bec lr̃a imo potiꝰ Sriũ:ſufficit.n.reſpuere illas atteſtationes er ↄſẽtire:ut iteꝝ admittat᷑ alia ergo pars poſiu lat ur iteꝝ admittãt᷑:et ſic ipa dʒ ſolueꝛe expeſas per. d. c. uẽturꝰ. Scðo infero ꝙ actio ð q i tex. ſolũ dat᷑ ei ↄ quẽ agit᷑ ⁊ ſic ñ uiriqʒ paru: ꝙ ui dẽt᷑ tenẽ cõit᷑ doc. ̊ et Har.i.d.l.fi.et ur ꝓbaĩr na illiꝰ. l. et hꝰ. c.lʒ ſecꝰſit:cum aneſtatiões ex ali q̃ cãᷓ fidẽ n faciũt:qꝛ tũc reqrit᷑ ↄſenſus utriuſqʒ ptis ut ĩ.c.uenies.ij.et.c.cũ cãm..e.i fi.et ẽ 10 qꝛ iundex hic ſuccedit loco arbitrij. unde ĩ fauo rẽ illiꝰ õ quẽ fit ut iteꝝ n ꝓducanĩ maxie publi catis atteſtatõibꝰpõt g huic fauori ſolꝰrenuncia re:ſʒ formo quotidianã qoeʒ:an ꝙ h̊ d: ut atte ſtatiões recepte per arbitrũ faciat fidẽ coraʒ in dice bẽat locũ ĩ ãbitꝛatoꝛe do. An.ꝙ ſic ſi fueꝛt teſtes recepti ĩ forma iuris:qꝛ nidetur tũc ꝛecep ti corã qᷓi iudice: ſecꝰſi non i forma iuris et hec fuit opi. Du.? Haꝛ.i.l.fi.C. eo.allegãs.:.ſi ſo cietatẽ. SF. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio ⁊ ꝑ. S. illũ diẽ hic do.meꝰ Car.idẽ eſſe q̃titercũqʒ teſtes fueꝛint re cepti ꝑ arbitrũ:qꝛ tex.ille appellat arbitrũ eẽ ar bitratoꝛc: æ tex.iſte ⁊ illiꝰ.l.fi.ioquunt᷑ ĩ arbitro ſimpkꝛ. ego vVo puto totũ Sriũ:ꝙ qlitercũqʒ ꝓ ceſſerit arbitratoꝛes nũꝙᷓ ĩ eis hʒ locũ:ꝙ bic qr ſine teſtes ſuꝑſint ſiue deceſſerint:moneor. quia arbitror ꝓpꝛie ẽ quidã bonus uir aſſumptꝰ ad cõponẽdũ iter ꝑtes in aut᷑.nt differẽtes iudices nec coꝛã eo ẽ iudiciũ nec aliquid quaſi iudiciale ſed ꝓcedit extra iudiciũ ad ſui inſtructionẽ. vñ ſingularit᷑ dicir Inn.i.c.quitauallis de iureinꝛ. ꝙ non ẽ nis ntrũ arbitrator feceritt litem conte ſtari iter ꝑtes:ulł ſi ſnia ĩ ſcriptis ꝓnũciauerit uł ſimpłi nudo vbo:qð ſibi uiſũ ẽ dixit:qꝛ coꝛã eo n ẽ iudiciũ nec q̃ſi iudiciũ:ſed tomũ iĩ ſua poſitũ nolũtate:⁊ pᷣdictaꝝ ſolẽnitatũ obſeruatio ni ẽ niſi coꝛã iudice uel arbitro: ⁊ ita n põt dici coꝛã arbitratoꝛ ſnia uel lite ↄte.fʒ eũ ꝑ qᷓ clar̃ pʒ In no. noluiſſe ñ eẽ dzaʒ:an arbitratoꝛ ꝓceſſit iudi cialit᷑ uł e qꝛ coꝛã eo nũꝙ; ẽ iudiciũ uel qi: ad idẽ facit iſti.de emp.⁊ nẽ..pciũ: arpit᷑ vo ꝓce dit indicialit᷑ æ coꝛã eo ẽ qſi indiciũ uelit nolit: Vñ tenet᷑ ſeruare oꝛdinẽ iudiciariũ:ut.l.i.ff.ðᷣ ax bi. 7.l. pen. C. eo.æ. l. oẽs⁸. C. de ferijs hic ẽ cĩ ¶Seelentata fea ꝓpᷣo põt qs eẽ arbitrator ⁊ ñ ãbiter ut in.l. pennl.ff. de arbi.ↄiũcto.c.quintaualis ⁊.c.ne ni ens de iureiu.qa arbit᷑ tʒ locũ iudicis: arbitꝛatõ vo n qualit᷑cũʒ ꝓcedat:multeqʒ ſt᷑ dr̃e it arbiꝝ 7 arbitratorẽ quas ponit Inno.i.d.c.qͥntanal lis: ꝑ qð nõbilit᷑ dicẽ:ꝙ ſi cõpromitiit᷑ ſimpłr tan qᷓ i arbitrũ ille ñ ẽ arbit:ator:⁊ ſi tãq; ĩ aꝛbitra torẽ ille ũ ẽ arbit᷑:unde ad ꝓpoſuũ ſʒ naleãt at teſtationes ſcẽe corã arbitro ni tũ corã arbitrato ribꝰ:cũ corã eis nõ ſit iudiciũ nec quaſi:ut.S.di xi:⁊ ſic ꝑ ↄns n põt dici ꝙ iudex ſuccedat loco ãbitratoris:maxie cũ ille ſit amicabilis cõpoſitõ ? iſte nerꝰ iudex:ĩ hñtibꝰ.n.ſimboluʒ facilior eſt tꝛãſitꝰ qᷓ ĩ penitꝰdiueꝛſis iux nõta ĩ.c.ꝙ ĩ dubijſ de ↄſe. eccl.ł alta.⁊ i.c.cuʒ martbe.de cele.miſ. Irẽ ꝓbat alia ꝛ0e:teſtes recepti ĩ ſũmaꝛio noõ fa ciũt fideʒ in plenario: qꝛ ad aliud ſi ꝛccepti:ẽt ſi moꝛtui ſint nt ĩ. c. cũ in tua:⁊ qð ibi nõ.ꝑ Inn. 2 i.c.ueniens el.ij.s.e.ſjteſtes recepti ꝑ aꝛbiira tores fueꝛũt recepti ad finẽ componèedi int ꝑtes maxie qñ fuerũt ꝛecepti extraiudicialiter.g æc̃. MHõ ob.pdictis qᷓ dicũt᷑ i.d..arbitroꝝ:qꝛ ibi ſumit᷑ vbũ arbitri generalit᷑:ñ.n. põt ſumi eocẽ mõ h̊ ꝓpt᷑ roes pᷣallegatas ꝗᷓ Scludũt ĩ arbitꝛo 2 ñ ĩ arbitratore:nec dʒ ĩtelligi ille.O.ita geneꝛa lit᷑:als diceremꝰ ꝙ oĩa diſpoſua ĩ arbiiro herẽt locũ ĩ arbitratore:q nibil abſurdiꝰ ⁊ Z.l.i.ff.ð arbi. et plene nõ.iĩ.d.c.quintaualis. Aliud dubi um nõbile ẽ an oia acta æ litis ordinatoria fca corã aꝛbitro faciat fidẽ corã iudice. Inn. ur̃ nel le ꝙ n:dic.n.ꝙ cõfeſſiones ⁊ alia acta fẽʒ ꝛſpici ẽtia corã arbitꝛo ualeãt ĩ iudicio oꝛdiario.C. ð arbi. l. pe. SF. ult. ubi bonꝰtex.i teſtibꝰiñ cõſtunit alidqd ſpale: ut hic dr: ſʒ lit. cõte.fẽa corã aꝛbitꝛ0 n nualet corã iudice:qꝛ ſnia n bʒ uigoꝛem: mulro min?ꝰlix.cõte.niſi qꝰad iterrumpẽda pᷣſcripiionẽ ut diẽ tex. in. d. l. pen. Me.? Ab. latiꝰhic hunc articulũ ꝓſequũt᷑ dicẽtes ꝙ cuʒ ſnĩe arbitri ñ ſte tur niſt meiu pene. C. ð ar.l.i.ſi ꝑs ñ ↄſẽtiat ne ceſſe eꝛit de nouo libellum formare ⁊ delibeꝛato rias dari ⁊ de calũnia iurari ⁊ dilationes repeti ? his ſiłia:ſaluo ꝙ cõteſtatio nalet ad iterrũpen dã pᷣſcriptõeʒ:ut.S.dẽʒ ẽ: ꝓ h̊ adducũt iſtuʒ tex. nbi datuꝛ optio ꝑti i teſtibus qͥ niuũt:g ideʒ in alijs ſolẽnitatibus non ob. hec la in qua papa mandat cãm decidi ſᷣm illa acta:qꝛ proceſſit h̊ ex plẽiiudine ptᷣatis:fatẽtur tñ atteſtationes ſẽꝑ ualeꝛe cuim diſtinctiõe que hic ponituꝛ:iſla.n.fac tum reſpiciunt æ ideʒ in confeſſionibus.d.l.pe. in fi.⁊ cum his dẽis rꝛãſit h Jo.an.⁊ ſi bñ pon deꝛo uident᷑ uelle in effectu ꝙ acta litis deciſõia ſeu inſtructoria fidem faciunt coram iudice:iĩ at teſtatonibus tamen diſtiguitur ut hic:an teſies ſint mortni æc. acta uero ordinatoria faciunt idem quo ad effecius preteꝛitos: ut quo ad in terruptionem preſcriptionis ſed non quo ad fu turos puta ut ſententia poſſet feni ſuper illis ꝑ iudicem:ſecus ubi pars conſentiat arg.hic ⁊ ſic ſentiunt ptis conſenſum ſufficere ſicut in aneſta lionibꝰ. ꝙ an ſit indiſticte ueꝝ.j.lubijcis ſpe.in ti. de lit.cõteſ.S. nũc atiingamꝰ in fi.tʒ ſimplicit᷑ nulla facta diſtictiõe:ꝙ lit.cõte. facta coꝛã arbi tro facit fidẽ æ nalet coꝛã iudice:ſʒ infert huber tũ tenuiſſe Sriũ ut ſuꝑ tali ↄteſtatione nõ poſſit iudex ferꝛe ſñiã. Examinemꝰduo.pꝛio qͥd ĩ actis factũ ↄceꝛnẽtibꝰ.po qͥd de oꝛdinatoꝛijs ut libel lo lit. cõte.⁊ ſimilibꝰ.¶ Kirca primũ dico ꝙ re gularit᷑ oĩa facta factũ reſpiciẽtia fidẽ faciũt co rã iudice:tex.eſt i.d.l.penul.fallit in atteſtatõibꝰ eoꝝ qui ſuꝑſũt:ĩ quibꝰadhibet᷑ diſtictio de q̃ hᷣ: qre ãt fit hic iſta diſtictio cũ iĩ actibꝰ coꝛã indice nõ fiat ut ĩ.c.fi.de pꝛoba.nõ. Inno.i.c.ſigniſi cauit.S.eo.? Har.i.l.fi. E. e.doc.nõ aperiũt ſʒ ꝓ his ⁊.j.dicẽdis:⁊ ut hẽas rõem decidẽdi hic dico ꝙ ð mero ⁊ ſtricto inre acta coꝛã arbitro nõ deberẽt nalere ut acta iudicialia:qꝛ aꝛbiter ñ bʒ iuriſditionẽ ſʒ quãdã notionc.l.i.C.de ar.⁊ .l. a diuo pio. ff. de re indi. z eſt rõ: quia partes Opꝛomittẽtes cũ ſint pꝛinate ꝑſone nõ potnerũt dare iuriſditionẽ nõ hnti ut ĩ. c.ſignificaſti ðᷣ fo. cõpe.⁊ i.l.pacto pꝛiuatoꝝ.C.de iur.om.iu.Sʒ .l.hñs reſpectũ ꝙ partes elegerũt arbitrum nut quẽdã bonũ iudicẽ:⁊ ꝙ graue eſſet ꝙ iſta fẽm reſpiciẽtia perirẽt:cũ non poſſent de facili hꝛi: 2 ꝙ coꝛã arbitro lʒ nõ ſit ſtricte iudiciũ:ẽ q̃ſi in diciũ cũ arbitria ſint redacta ad iſtar iudicioꝝ: binc eſt ꝙ arbiter tenetur obſernare oꝛdineʒ in diciariũ ut le.⁊æ nõ.in.d.l.i.fl.de arbi.⁊ ꝑ ſpe.ĩ d..nunc attigamꝰ in fi. ſtatuit ꝙ actis faciũ re ſpiciẽtibꝰpñt partes uti in indicio oꝛdinario. nit .d.l.pe.in fi.ſicut in ſimili ꝙ ſtatuit: ꝙ ꝑẽpta in ſtantia nõ perirẽt acta iſta cãe ſen litis ut plene dixi.i.c.cãm q̃.S.eo.⁊ nõ. Mar.in.l.iij.ff.iudi. ſolui. In atteſtaionibꝰ qt eoꝝ qui uinũt ceſſat rõ ꝑalł.cũ de facili poſſint hr̃i:ideo nolnit lex re tedere a ſtricto iure:ſʒ dedit facultatẽ ꝑti ↄ qnã ꝓducti fuerũt nt ĩ tex.dzẽ: ⁊ iõ dico ꝙ hoc ꝓce dit ex noua pꝛouiſiõe.l.qð ſatis innit tex.ĩ.d.l. pe.ĩ fi.dũ dicit ſancimꝰ ⁊c̃.⁊ nõ dicit declaꝛamꝰ: facit qð nõ.i.c.decernimꝰ: de indi.⁊ per hec de cido aliã qõem:an ↄfeſſio facta coꝛã arbitro na leat coꝛã indice.doc.pᷣdicti ſimplicit᷑ tennerũt ꝙ ſic ⁊ nidet᷑ tex.i.d.l.pe.Sʒ Cy.i.l.i.C. de ↄfeſ. plene hoc tractans concludit poſt pe. ꝙ nalent facta tanqᷓ; e? ius ſed nõ tanꝙᷓ iudicialis:ẽt ſi aꝛ bitriũ ſit emologatũ:qꝛ corã arbitꝛo nõ eſt pro prie indiciũ:⁊ ſic cũ hac opi.trãſit Jo. an.i ad di.ſpe.in ti.de confeſ..nũc nidẽdũ vᷣ. quid de ↄfeſſiõe. Relert t Cy.ibi quoſdã diſtinguere: an arbitriũ ſit emologatũ aut nõ:prio caſu nale at ut iudicialis.ſo nõ.Alij diſtixerũt inter arbi trũ ⁊ arbitratorẽ:ſDp ipſe poſt pe.ↄcluſit nt.S.di xi. Har.i.d.l.i.i fi.dicit cũ hodie arbitriũ emo loget᷑ aucte iuris nt ĩ.d.l.pe.nẽ idẽ eẽ i oibus q fiũt corã arbitro eadẽ rõe ut ĩ confeſſiõe et ſimi libus. Sed Har. aꝑte nõ declarat animũ ſuum ntrũ requirat᷑ ꝙ arbitriũ ſit emologatũ:ad hoc nt ↄfeſſio dicat᷑ indicialis. Ego pntarẽ ꝑ rõeʒ pᷣ diciã ⁊ ꝑ tex.in.d.l.penul.ꝙ Iʒ talis cõfeſſio nõ ſit ꝓpꝛie iudicialis:imñ iuris auct᷑e põt ꝑs eaʒ al CWBe teſtibns. legare ſicut iudicialeʒ:et ſic poterit ea hita feꝛꝛe ſniaʒ: nec reqro ꝙ hẽat requiſita ad cõfeſſioneʒ exiudicialẽ:ſʒ ſufficit ꝙ hẽat ꝛequiſita ad ofeſſi onẽ iudiciale inxta nõ.in.c.fi.s.de ↄfeſ.nã nulli dnbiuʒ erat ꝙ naleꝛet tãqᷓ; exiudicial iuxta nõ.i ſili i.c.at ſi clerici de iundi.unde ſuperuacuum fu iſſet qů'ad hoc nt.l.pe.uteꝛet᷑ vbo ſãcimꝰ. Item nidemꝰꝙ anteſtationes mortuorũ ualẽt tãqᷓ re cepte ĩ iudicio ⁊ lite neꝛe ↄteſtata:ita dicẽduʒ in ofeſſiõe qᷓ de facili forte nõ poſſet iteꝝ hr̃i apxre nn dictũ Cy ꝓcedit ex meꝛo ⁊ ſtricto iu?. Sed dictũ meũ ꝓcedit ex equa et nona ꝓniſiõe legis: un credo ꝙ ſʒ nũqꝙᷓ; ſequat᷑ arbitriũ:iſta tñ acta factũ reſpiciẽtia faciẽt fidẽ mõ pᷣdicto corã iudi ce:ſiẽ in ſili uidemꝰꝙ ualet confeſſio:licet indici um ex aliq ſit fruſtꝛatoriuʒ iuxta nõ.p Inno. in .c.fi.de reſti.ſpo.et h̊ qad pᷣmũ. ¶ UWenio ad fm qͥd de actis ordinatorijs uidiſtis quid doc. ſẽtiãt. Ego diſtiguo ſic:ꝙ ant ntraqʒ ꝑs eõſẽtit ut naleant corã indice aut neutra ant alt᷑a tm:pᷣ mo caſu aut loquimur ð actis ſubſtãtialibꝰꝗ nõ dᷣpẽdẽt a uolũtate ꝑtiũ nt ẽ lit.ↄte.⁊ nil oꝑabit iudicio meo ↄſẽſus ꝑtiũ qͥcqͥd dixerit abb.ar.i. .c.uno de lit. cõte.et ꝑ Inno. in. c. cãʒ. S. e. facit l.nemo põt.ff. de le.i.nã hꝰi acta ſũt nulla ꝑ ꝛe ceſſũ ad aliũ indiceʒ alteriꝰtribũalis ad h qð le. ⁊ nõ.i.l.cũ apud. ff.iudi.ſolui:⁊.l.iij.e.ti.Sunt .n.iſta acta iudicij ⁊ ñ cãe meꝛito deficiũt ex mu tatiõe tribunalis oĩo ſepaꝛati ⁊ maxie ĩ caſn no ſtro:qn fuerũt acta corã aꝛbitro qᷣ nõ eſt ꝓprie index nec occurrit hic illa neceſſitas ðᷣ q̃.̊.dixi per quã oporteat ꝛcedẽ a reg.iur.⁊ nr̃ h̊ expreſ ſũ in.d.l.penul.i fi.nbi ſolũ ſtatuit ĩ actis fᷓ re ſpiciẽtibns. Ad iſtũ tex.ꝛideo duplłꝛ. prio ꝙ h̊ ꝓceſſit ex ſpali mãdato pape.po ut intelligat᷑ de actis cãe ⁊ nõ indicij:⁊ ſic concordabit cnʒ.d.l. pennl.⁊ cũ.l.fi. C. eo. Aut loqmur ð alijs actis n ſubſtãtialibꝰ:⁊ ſufficit ꝑtium ↄſenſus:illa.n.na ligãt᷑ ex ꝑtium ↄſenſu nt in.c.cũ cãʒ.s.e.⁊ ibi tʒ Inn. fo caſu dico ſimplicit ꝙ ñ nalẽt ĩ indicio rõne pᷣdicta:qꝛ pereũt mutatione tribũalis:⁊= qꝛ n fuer̃t féa ĩ neꝛo indicio:dẽ.n.iudicinʒ q̃ſi iuꝛiſ ditio ut i.c.forꝰde uer.ſig.ſj arbiter ñ hʒ ptatẽ iuſdicendi:cũ ñ hẽat iuriſditionẽ:ut.S.dixi ⁊ ꝑ h̊ decido tertiũ caſũ.ut ñ ſufficiat ↄſẽſus alteriꝰ ptis:ſumꝰ.n.ex caſũ hꝰ.c.⁊ ſic data nullitate ꝛe qrit᷑ ↄſeſus utꝛiuſqʒ ꝑtis nt ĩ.d.c.cũ cãm ⁊.c.ne niens:hic.n.daiuꝛ optio alteri ꝑti tin:qꝛ ð qua dã eqᷣtate debuiſſent naleꝛe ĩdiſticte:cũ atteſtatio nes reſpiciũt factũ:⁊ põt ſatis timeri ð uariatio ne:ſʒ qꝛ poterãt iterũ hr̃i ins:ſtatuit medinm:nt detur optio ei quẽ fuerũt recepti:ſp acta ordi natoria ex toto ſũt nulla mutatione tꝛibunalis: iõ ꝛequiritur ntrinſqʒ ꝑtis ↄſenſus:ſʒ cadit hic alia qõ non minus nõbilis/ Quid ſi iſti teſtes iterũ iĩducti alit᷑ dicãt q; coraʒ arbitꝛo dixerunt. Jo. cal. ur nelle ĩ effectu ꝙ aut dẽm fʒ põt ꝛedu ci ad cõcordiam cum primo:⁊ fiat reductio:pu ta quia melius eſt nunc inſtructus:æ ideo plura dixit:uel declarat ſcipſum:facit qð nõ.in.c.cum N ji N,CN acin ina ode⸗ , Anpn imngyn etetin iicen i iden en ien wrrndlnetn Cen an uui Wicfiinnn unironn⸗ muiſn n nr MMi ni emin 1tirg4 nin almitain 6 4 „ Limmiingi 59 7 hmmimn li nc⸗ Ceinitmugr u a niftsumu mm biin ittmiui tiit ini lan Gaegliinmipne tnn uſetem ,ſintrnn kan etbrpateini Uirciid enisin rier omwippe daliininnii n ſuüſaſscſriniahi serhnriü Wudiddrütmändi tlen KKaadktnunn den ungſuttuinei Nihincintittidmmnit acrihi ſnldiu iimnn znſi ſkniinſtns Ntffiin eſſt Algarteei e Sõ y a noßſnti hr pe, 1 ni i 4Y e’g li, tſurehſgn 4K A Griinte Ennni, . eſtin inidende de öͤzeinn mari rchiſet⸗ nne n beniiun e An oll in hiſon t g,, lic mul ſui hütt ii u miugticiminaliinm 4 nrauia ſun rmiaß Hum um m wni mio on⸗ airut um , uſpd o N ni pontr iccin es un eui hente Gndl gamliſcbiſclſand iaisre wietdgs. Adiſi n ideo Nadid erſt a hin nidnd he minicicid ü nadl CBnäanmr d ſſed inſhnitd aiſer imn Jaſts lann a umn einin dhit Imicchtdanſimnti gi dla iutn rzhnnrumumtite ſoehſaniben ico in idtin 8 to ui mn dear io iſtin ji bin wſdtoninzdl dndii ggifin in endo mnii M n iit iu 5 ngr A eſt dand in i ig gisrlicnnt . I R ndh 4 wuiſtucnin 6 ( auͤͦ⸗ s tti. 1z do ĩ NH ſgon NH drrire AN cã. S. eo. Aut non põt ꝛeduci ad ↄcoꝛdiã ? non nalet ſᷣm dẽm:ut nõ.i.c.cũ cã ⁊ ĩ.c.cũ ĩ tua.S.e. pᷣmũ ãt nalet ᷣm eũ ĩ fauorem illius ꝗᷣ prio illos teſtes iduxit:ſed ñ ĩ fauorem iſtius qͥ uoluit ſtare illis depoſitõibꝰ:qꝛ ſꝑnẽdo illoꝝ atteſtatones ui dẽt᷑ uoluiſſe illas approbare ẽt ꝓ ſe.⁊ cũ h̊ rꝛan ſit. ̊ ↄcluſio uẽ mihi dubia et nõ uſqʒquaqʒ Va un fareor pᷣmum mẽbrũ ꝑ ea qᷓ plene dixi ĩ dẽo c.cũ ĩ tua ⁊ ꝑ Haꝛ.i.l.eos.ff.de fal. Sʒ nliimũ mẽbrũ ut data Srierate ualeat pꝛimũ dẽm in fa uorẽ pᷣmi ꝓducẽtis nõ puto neꝑ. nã cũ a iure ð tur ptas et optio parii ↄ quam ꝓducant᷑ teſtes ut poſſit illas atteſtatões reſpneꝛe et ſolũ ↄſẽtire ut iteꝝ admittant᷑ g pme atteſtarões eo nolente fidẽ nõ faciũt: al. nana eẽt hec optio. Iteʒ nt. . diri de ſtricto iure non dũt nalere in indicio uñ exqꝰ iteꝝ fuerũt admiſſi ad teſtionium expiraue rũt pᷣme atteſtatões quo ad faciẽdũ fidẽ: ut que dã ↄfeſſio ↄ ipᷣm teſtẽ:ut ꝑ eas ꝓbet᷑ ꝑiurꝰ ſi us ꝛianerit: ut ĩ. d. l. eos et. ö. eo. cũ ĩ tua:et meliꝰ ꝑ Inn.i.c. ueniẽs.ij.S.eo.⁊ ſi uis tenere opi.cal. q̃ m mihi nullo mõ placet.dic ꝙ primũ dẽm de biliiat᷑ ex fo.uñ n ualebit rm primũ ſicut iſi ſecũ dum grium nõ ſucceſſiſſet: ut ĩ ſili nõ.j.ti.ꝓx.pᷣ terea An.ãt iſti teſtes debeant iteꝑ inraꝛe. Jo. an. zfert Gof. tenẽ i. d. c. pterea ꝙ ñ ꝑ.c. Vitauſ de iureiurã. z idem egi.ö Sed tu dic orium pꝰ P gl ꝗᷓ h̊ renet aperie in caſu nẽo ⁊.l.fi. C. e.ſ᷑ᷣo qꝛ pẽpta iſtantia que ſatis peꝛijt nt.s.dixi ex mu tarõe alt᷑ius tꝛibunal peꝛeunt oia iſta ordiatoꝛia q reſirigunt᷑ ad illã iſtãtiã. d. l. cũ apud. fl. indic. ſolui: æ ꝓ hoc ĩ inramẽto nide bonũ tex.i.l.qui bona. F. qͥ ſtipularurꝰ. ff. de dã. infec. ubi hoc uẽ tenere Par. pꝰ Oy. Et allego bonũ tex i. c. ij. de iur. calũ. ubi ĩ cã appellatiõis iteꝝ inꝛat᷑ de ca lũ.ꝙ non ẽ ꝓpter alind niſi qꝛ iuramẽiũ ↄceꝛnit iſtãtiã.ĩ ᷓ fuit pᷣſtitũ.un tollit᷑ ſublata illa inſtãtia ſicut qñ ẽ acceſſoꝛiũ ad ſtatutũ:ut nõ.i.c.qilecto 8 pbẽ.⁊ ĩ. c. i.de his qᷓ fit a ma. pte ca. Menio nũc ad gl.q ſatis ſt faciles:pᷣma qrit q ꝑtes nõ ꝓſeqbãtur corã archiepo ⁊ alio arbitro qͥ ſſaꝑ erat. Expediẽdo pᷣmã ⁊ fam gl.dic ꝙ ex qꝰ fue rat fẽs archiepᷣs pꝰ acceptõem ↄpꝛomiſſi nõ po tat aplins ↄpelli ad ꝓnũciãdũ ꝑ.i.nõ diſtingne mꝰ. F. ſaceꝛdotio. ff. de arbi. Itẽ alia ↄſideratõe qꝛ ubi fuit ↄpꝛomiſſũ in tꝛes moriuo uno alij ꝓ cedẽ n pnir:imo expiꝛat ↄpromiſſũ:nut in.c.uno delegatoꝝ de offi. dele. 2 i.l. irẽ ſi unꝰ. ff. de aꝛb. Ad ve fa 20 ẽ va niſi fuiſſet dẽm in ↄpꝛomiſſo nt duo poſſent ꝓcedẽ quo caſn ẽ examiandũ an ĩ caſu nꝛo ↄpromiſſũ reſiderit in iſtis duobꝰ ex qꝰ alt᷑ fuit ꝓmotꝰ ĩ archiepᷣm gl i.ſẽtit ꝙ nõ qꝛ n potat ↄpelli ad ꝓnũciãdũ:⁊ ſic licitũ eſt parti recedere ipune ab illo ↄpromiſſo. De.⁊ cõiteꝛ doc.ſeqᷓntes ſẽtiũt oppoſiiũ nam.. ſacerdotio. loqt ĩ laico pꝰ ea fẽo ſacerdote:⁊ ſic cũ mntauit foꝝ ꝑ iudicẽ laicũ ↄpelli nõ potẽat ꝗᷓ rõ h̊ ceſſat Ala ẽ g rõ ſᷣm Jo. an.ꝙᷓ; ſentit Inn. ſupꝑ tex. nʒ ꝙ ꝓpreꝛ nimiã iſtius archiepi. a loco diſtãtiã expirat ↄpromiſſũ.nã niſi aliud ſit expſſũ ĩ com Super nobis. promiſſo nõ põt arbit᷑ citare extra locnʒ.ubi fʒ fuit cõpꝛomiſſũ ſeu iuxia illũ locũ:nt ĩ ſeceſſibuſ ſi talis erat arbiiri ↄſuetudo:ut ĩi.l.ſi cũ dies.ꝗ. ſi arbit.ff. ð arb. Alij iñ dixerũt ꝙ ꝑ duas die tas põt arbiter citare ꝑtes ar.c.qꝛ nonnulli de Npt.qð nõ plʒ Inn. nec cõiter ſcribẽtibꝰ. Ex pᷣ dictis hẽs duas bõas ↄcluſiões:pᷣma ꝙ ſi cleri cus receꝑit uł acceꝑit cõpromiſſum põt cogi ad cõpromiſſũ ꝓnũciãdũ nec liberat᷑ ꝑ ſuꝑneiẽtiã maioris dignitatis. Examiemꝰ prio iſiã ſi digni tas ñ ſuꝑuẽit certũ ẽ ꝙ cogi põt ex quo erat cle ricus tpᷣe acceptatõis:ut ẽ tex.i.d.. ſaceꝛdotio ad idẽ bonꝰ tex. iunctia gl.iĩ vV.diſcreto.j. de ap pel.c.cuʒ ſpãli prio rñſo.ſi ãt dignitas ſuꝑuenit glo. tʒ hic ꝙ nõ ẽ ↄpellẽdꝰ:ſʒ doc.ſentiũt ↄriũ: ut.S. uidiſtis:ſʒ ego cꝛedo nõ ↄdẽnanduʒ ita de facili indiciũ hꝰ gl.nã nõ ẽ neꝝ qð dicit ꝑ rõneʒ illius. S. ſacerdotio eſſe:qꝛ laicus muinanit foꝝ 2 ſic ꝑ indicẽ laicũ ↄpelli non põt:iĩimo miꝛor de eo ꝙ H̊ dixit nõ põderato prius illo tex. ſũdauit eniʒ ille tex. ſe aꝑtiſſime ſuꝑ alia rõne.ſ.ꝙ ſacer dos bʒ nunc uacare ſacris.ideo i fanore diuine maieſtatis nõ dʒ ↄpelli:ſecus dicit ſi poſt clerica iũ acceptanit.vñ ſi bñ ↄſideramꝰ in ꝓmoto ad archiepatũ illa rõ ↄcurrit.hẽt.n.nũc uagare cix ca maiora lõge qᷓ; priꝰ ar. viij. q.i.qui epatuʒ ⁊ c.i ſcripturis: ⁊ meliꝰ ĩ.c.añ oia.xl.di.un fauo ꝛe oneꝝ culiꝰ diuini ſuꝑueniẽtis ↄpelli nõ dʒ:cũ magis debeat ueꝛſari ĩ ſacris pꝛomotꝰ ð clerica tu ad epᷣatũ qᷓ; ð laicatu ad clericaiũ: ⁊ ideo ma gis excuſandus ar ĩ aut᷑.mulromagis.C. ð epi. 2 cle.⁊ i.c.cũ ĩ cũctis ð elec.⁊ i.c.cũ marihe de cele.miſ.in vV.cetexꝝ:⁊ hãc opi.ſequor: ⁊ collige ↄZriã ↄcluſionẽ:ut ꝑ ſuꝑneniẽtiaʒ epᷣatus nõ poſ ſit clericus ↄpelli ad ꝓnuntiandũ. fᷣa ↄcluſio ꝙ; ſi arbit᷑ ſe abntauit ad remotas ꝑtes nec ſeꝑat᷑ rediturus ĩ breni expirat ↄpꝛomiſſũ.vn ꝑs ipu ne põt ad iudicẽ bẽe recurſũ:æ ꝓpter hoc ĩ tex: põderat᷑ magna diſtãtia iſtiꝰ archicpᷣi:⁊ intellige qn ↄmode ↄpelli nõ põt ad redeundũ ⁊ officiũ ſuũ explendũ.nã illud dicimur poſſe ꝗqdð ↄmode poſſumꝰ.l.nepos ꝓculo.ff.ð vᷣ ſig ¶ Alno gl. fi.qᷓrit an ĩ ꝑſonas illoꝝ qui mortui ſunt poſſit obijci. rñdit ꝙ ſic qdðᷣ mihi ſatis plʒ:qꝙ non agit ð eis puniẽdiſ:⁊ ſic ceſſat oppõ ꝙ crimia morte extinguunt᷑.xxiij.di.quorũdã:ſʒ nit altera pꝑſ illo rũ teſtionio nõ utat᷑:⁊ ſic ponꝰ vꝛ oppõi ↄ pꝑteʒ aduerſã iu nõ.ꝑ Inn.i.c.ueꝝ ð fo.ↄpe.⁊ ſic ⁊ ad alios effeciꝰ q̃ſi ð crie poſt mortẽ:ut ĩ.c.ij.ð pᷣſcrip.li.vj.cũ ibi nõtis:⁊ dicit hic Hoſt.ꝙ ſo luta erat hec qõ ꝑ tex.i lia utroqʒ caſu:q̃ſi uelit exponere illð vᷣbũ ꝙ ſine teſtes ſint moriui ſine uini æ reproducant᷑:als nõ põt obijci i pſonas eoꝝ.dictũ ẽ ĩ ſe neꝝ ſʒ nõ multũ ↄgruit lr̃e ⁊ de hac reprobatione teſtiũ an z qñ poſſet fieri dic nt i.c.pꝛeſentiũ.S.eo.⁊ hoc notabis. Bpeꝛ nobis. alus. Nõ creditur teſti diẽ.cõis diniſio.ſᷣa ibi rĩdemꝰ 1i minor põt eẽ teſtis ĩ cã ſui ordis:⁊ idẽ dic extia cãʒ ſui ordis:qð ꝓcedit ẽt ĩ alijs religioſis.nide ſpe. eo.ti.F.i.V.itẽ excipit᷑ q ẽ monachꝰ? aꝑuiꝰ i v. qd ð mõacho.iʒ gl.i au.ð mõa.S. cogitan dũ:æ idẽ Hal.i aut᷑.igreſſi.C. ð ſacroſan eccle. uide in hoc qð plene dixi in.c. inſupeꝛ eo. titu. NMõ fo ꝙ cuſtos eccleſie:⁊ ſic pᷣlatꝰ fratꝝ mioꝝ põt eẽ i iudicio repetẽdo fꝛeʒ ſui ordis:⁊ ið dic i alijs platis reſpectu ſuoꝝ ſubditoꝝ:ut i.c.i.ꝙ me. cã xx.q.iij.pns.uide meliorem tex.xviij.q. .ij. i. c. abbates et in.c.fi.de regnla. Sicut eꝛgo pater uendicat filinm uel ſeruum.L.i.ff. de rei nẽ di ſic ſuperior monachum ſuum. liiij. di.mulios ¶ Mona per conf fſionem profeſſus obliga tur monaſterio:⁊ profeſſio põt ꝓbari ꝑ illos ðᷣ ↄuẽtu:ſʒ mõaſteriũ repetat ꝓfeſſũ:qꝛ cã ñ ẽ ſin gulorũ ſʒ mõaſterij:⁊ ſic nõ dẽ teſtificari ĩ féo ꝓ prio. Et ex h̊ ⁊ ex tex nõ ꝙ ſcriptuꝛa ꝓfeſſi ũ ẽ de ſubã ꝓfeſſiõis ſʒ ad bñ eẽ: ꝓ h̊ nide bo.text. cũ glo.i.c.nidua.xx.q.i.⁊ ĩ.c.porreciũ de reg. C M ꝙ ſolus cuſtos põt agẽ noie ↄnẽtꝰ:uið ꝙ le.⁊ nõ.i.c.edoceri de p.⁊ ꝑ Inn.i.c.fi.de ma.⁊ obed.Et diẽ h̊ nin.ꝙ cuſtos eũ repetebai de mãdato maioris als nõ poſſit ſᷣm eũ alleg.c. ex parte..de accu. Jo. an. ꝛemittit ad nõ.i.c.cũ deputati de iud. forte h̊ dixit ni.qꝛ cuſtos n dẽ hie officiũ ad hᷣ ſecꝰ ĩ alio plato: ut ĩ iunibꝰ pal. ¶ Alio nõ reglã. ꝙ teſtibꝰ ſin inuꝛamẽto ñ cre dit᷑ q;tũcũqʒ ſint religioſi ⁊ Iqʒ cã ſit ſpnalis ⁊ ec cleſie nt hic nñ ifero ꝙ etiam epiſcopo ñi credũ ut teſti ſine iuramẽto:eximit᷑ iñ ut non tãgat.ſed iurat ꝓpoſitis euãgelijs:ut ĩ.c.fi.de iura.calun. 2 nide ꝙ ibi dixi:Gl.i.ẽ facilis:⁊ nõ eã fa q̃rit qͥd ſi iſte pſor̃ noluiſſet ⁊ Mſiſſet. Net ꝙ tũc be ne ualẽt teſtioniũ. S.e.tnis:⁊ dicit ; Moſi.n ſuf ficẽ ꝙ ꝑs aduerſa ñ ↄdicat ar.i.c.ð teſtibꝰ.S.e. dũmodo ñ ↄſẽtiat expᷣſſe:ex qnõ ꝙ ꝛeqrit ↄſen ſus ꝑriũ expᷣſſus:facit.l.filiuſfa.. inuicus.ff.de ꝓcu.=.l.q uas.F. netax. ff. ð furtis:? qðᷣ nõ. In no.i.c. in geneſi de elec. neꝛo tex. dicit ꝙ nullins teſtio creder̃ ſine iuramẽto nũq̃d cꝛedat᷑ nni cũ iuꝛamãto.ſet gl.ꝙ ñ q ad ꝓbationem: ſʒ bñ quo ad pᷣſũptionẽ uel ubi cã ſu nõ pꝛeindi cialis:qꝛ tũc ex qꝰnõ agẽ ð pᷣiudicio alteriꝰcꝛedi tur nni ſoli:⁊ ĩ h̊ͥ nõ.gl.æ idem Inno.ſuꝑ Hica de ↄlecraſõe eccłe uł altaꝛis:⁊ gl.i.c.lʒ uniueꝛſis .S e.⁊ nide.xxij.cãus ĩ qoꝰcredit᷑ uni teſti.quos põit ſpe.eo.ti.ꝗ.ꝛeſtat V.hᷣ t fallir.nide ꝗð nõ. Bar.i.l.theopõpus.ff. ð do. pᷣla. Sʒ ex glo.cõ tra h̊ dictũ oppono ð.c.qcũqʒ.xi.q.i.ubi cꝛedit ſoli epᷣo i q̃cũqʒ cã. Soluit Inn. ꝙ illud ñ tenʒ qꝛ ↄtiet priuilegiũ ĩꝑatoris æ deꝛogat᷑ ei ꝑ cão nẽ nel m eũ illud c ſpãle priuilegiũ qð ↄeeſſit ĩ ꝑator epis ĩ cãis qᷓ mouẽt ĩ iudicio ſeculaꝛi qꝛ i cãis qᷓ monẽt᷑ ĩ foꝛo eccleſiaſtico coꝛã iudice ec cleſiaſtico nõ põt concedere pᷣuilegiũ:ad qð alle gat Moſt. ð re. eccle.ñ alie.c.fi.ð deci.ina ⁊ qð nõ. ]. ne cle. nel mon. ſicut:? nõbis bene h̊ dẽm. nã prio bẽs ꝙ pᷣnceps põt ſtamere ex cã ẽt pri nilegiũ ↄferẽdo.ut nni teſti cꝛedat᷑ i cenis cãis I certa qlitate ꝑſonaꝝ iſpecta: ⁊ ſic ꝛecedẽ ab illa regula inris dinini ĩ oꝛe dnoꝝ uł trinʒ ⁊c.S.e.łʒ nninerſis:et nide oĩno qᷣ dixi.i.c:ſicut ð ꝓba. 2 ĩ.c.cũ a nobis.S.eo¶¶ Scðo nõbis ꝙ iꝑatoꝛ nõ põt aliquẽ priuilegiare i foro eccleſiaſtico in pᷣiudiciũ canonũ.(¶ Lertio ꝙ ſoli epo ñ credi in foꝛo eccłiaſtico:ſecus ĩ ſecłari f̃ʒ nnũ itellectũ illiꝰ. c.qcũqʒ:qð ał.icipit ocs:Iʒ cꝛedã h̊ ñ obſeꝛ naꝛi ↄſuetudie ĩ foꝛo cinili¶ Altio ð ꝓfeſſise iſtoꝝ mẽdicãtiũ an poſſint ꝓfiteri.j.ãnũ ꝓbatõiſ dic ut het ĩi. c.ñ ſolũ:et in.c.ↄſtitutionẽ ð regla. li.vj.Et nõbis unũ ex tex.⁊ ex dẽis doc.ꝙ ĩ du bio ñ ceſet᷑ qͥs ꝓfeſſus.qj ꝓbet᷑ ꝙ ĩgreſſuꝛus fue rit oꝛdinẽ:ſʒ oʒ ꝓbet᷑ ꝑ mõaſteriũ ex quo alt negat:facit.e.ſtatuimꝰ.j.ð ꝛegla. Itẽ ꝙ egꝛediẽ do de mõaſteꝛio nõ tenet᷑ petẽ licentiã de neceſſi tate:ſʒ põt exiꝛe ad libitũ ex q ꝓfeſſionẽ ñ fecit nec tenet᷑ redire niſi ꝓbet᷑ ↄtra eũ ꝓfeſſio:ut h qð bñ nõbis.uñ credo ꝙ mòaſterinʒ ñ poſſert a geꝛ poſſeſſorio niſi ꝓbaret ꝓfeſſionem:qꝛ liber hõ poſſideri nõ põt ſine cã:ut i.l.cũ heres in fi. ff de acqui poſſ. Jõ oʒ ꝙ ꝓbet illa cã poſſiden di ſiẽ ĩ ſiii obſᷣnat qñ marit petit ꝛeſtõeʒ ↄingis de q dð.nt le.⁊? nõ.i.c. ex parte ⁊ i.c.ex trãſmii ſa de reſti. ſpo. ⁊ puto ꝙ illa mã poſſj obſerunaꝛi in caſu noſtro:quod nota. 4 ſ – I Caſus: Diligent Ener abili. 2 ſigillatim eyami nandi ſũt teſtes ſupple ẽt ſi agit᷑ de nita 2 miraculis alicnius canoniʒãdi. h. d. In prima parte ponit᷑ petitio:ĩ fa teſtinʒ recipiendoꝰꝝ com miſſio ibi diſcrenõi.Mõ p qꝙ et religioſi lici te inſtãt ꝓ canoniʒatõe alicꝰſãcti ẽt ſi fnuerit ð or dine ipoꝝ.nã oẽs iſti ð̊ qbus ĩ pᷣnꝰ.c.inſtabant 7 pces porꝛigebant ꝓ iſtꝰ abb. canoniʒatõe.ad quorũ petitionẽ papa cõmiſit teſtiũ receptioneʒ ſuper nita ⁊ miraculis illins.Ex h̊ ⁊ ex tex.nota neminẽ canoniʒãduʒ niſi priꝰdiligẽt᷑ ꝑ depoſitio nẽ teſtiũ fide dignoꝝ ↄſtet de illiꝰnira optima er miraculis.nõ.n.ſufficit uita ſine miracnlis:intel lige ad finẽ canõiʒatõis obtinẽde.ñ.n.ad finem beatitudis. nã ad ce ſãctitatis reqᷣrũt᷑ neceſſaꝛia miꝛacula:ut nõ.i.c.i.de ꝛeli.? nene.ſanc.⁊ in.c. uno.e. ti.li.Vj.ſʒ ñ dʒ canoniʒari:qꝛ ignoramus ſine miraculis an ficte niiaʒ duxerit an fuerit di gnus ira nł miſericoꝛdia:ad h.ᷣc.fi.⁊ qð ibi nõ. ð pur.ca.nec ſufficiũt miracula ſine nira:qꝛ ſepe fiũt ex ſcia:⁊ nñ ex dono dei:nt ĩ gl.i.ſepe ex do no dei ſine merito nite ⁊ tales puniẽt magis qꝛ ſãciis uſi ſũt ñ ſãcte nide tex.nõbilẽ ĩ.c.ꝓpheta nit.i.q.i.⁊ i.c.dẽz eadẽ cã ⁊ qõe:⁊ ĩ.c.ſolet ð cõ ſe. diſ.iiij.ubi auguſtinꝰ ifert ꝙ tãta põt ẽe mira culoſe fides ſine caritate:ut qͥs tꝛanſfeꝛt montes ð loco ad locuʒ:⁊æ h̊ bñ nõbis ꝓ aliqbꝰ uerulis qͥ ſine merito nite nidẽt᷑ faceꝛe miracula ⁊ pdiceꝛe futura.pñt.n.hr̃e ſpᷣm ꝓphetie ex dono dei ſine merito nite:ut in dictis iunribꝰ:lʒ nõnulle faciant ex deceptiõe diaboli ar.xxvj.q.v.epᷣi ⁊.q.iiij.c. ſciẽdũ. Er q̃ reqᷣrãt᷑ nt dicat᷑ miꝛaculuʒ.nide bo nã gl. i. d. c. unico:?æ ꝑ Inn. in. d. c.i.nbi diceinr 94 . e n 4 hi S „ ee G iin N 6ℳ, ,8 137. Po e . iig i a 96. d S in wiiin⸗ j giſche ictkorwlnr b ulthe hng finan errntindmnininen rugnitis finenntn nilnt ursti (Ninee tsneinizgbu cüeniclningen arsi. Cnrchnehering Gchritnerrtistnane GlceciNreiſiueretize⸗ logunniciind ti, = „ ee un ul Poygif nie ſiſu dfmiginm ini ſigoni⸗ gn alenteann ticernin He l or we u hinr⸗ nauſmnmim, genn Aiu Aln! Can Mginam ns ſrls Mpei igfxuin tmmumistians wlhit t4 Nnim r oni oentoi fitfin igton en nſo bi Nlmniͤſ N Pareig ip nartizne e ſii ainenrd r hen udis ii didniihn cnſthm 1ets origein d Giun naſiit CNri enddne N (Griſta Wd Wetde⸗ mmtmimialis Gbtann nmt cnaſtzil iii e igiid i i adr Node öunchinil aana aſreinalst incins ,Oniüfil i nenne ier ufricnugis nih i⸗ ns frcfüifecſe 62 bene Mtt bennmdin Aeeſicin arr h01 ¶ Hõ ibi quos abb.⁊c. ꝙ ĩ acqᷣſitõeʒ põt q̃ſ aſ ſumẽ miſteriũ ꝑriſ auẽte indiciſ ? illã ꝓmonẽ ẽet ſi fiat ad inẽiédũ mira faaidẽ ſi agat ad cꝛĩa iueiẽ da de q. j. c. ꝓxi. 5 ꝙ teſtes dent exaiari ſigillati. ⁊ y Jo. an. dic ſigillati.i. quelʒ ð ꝑ ſe ñ duoſ ſił alit᷑ n nʒ teſtioniũ ſʒ eũ ð quide Ee- cũ cãʒ. ð. e. ? ibi dixi qᷓlꝛ h eeẽt itelligẽdũ. 6 ꝙ cũ agẽ ð canõiʒado aliqꝰ ni ẽ nece ut teſtes ꝓ ducãt ò lõgiq ad curiã roanã: ſed licite fit ↄmiſ lio ĩ pribꝰ. Et an iſti ↄmiſſarij ont ſubdelegare boa. ido putat ꝙ ñ ꝓpter arduiiatẽ negocij z? iduſtriã electã ar.i.c.fi.de offic. deleg. Jo. an. diẽ ienẽdũ: ut hẽt᷑ i cle. indices ð offi. ðle.⁊ diſti gue ar ibi nõ.i gl. ¶ M uldo ꝙ; teſtes debent exaiari diligẽt dʒ.n. mndex iqrẽ de ſinguł circun ſtãtijs:ut ĩ.c.cũ cãʒ. S.e.⁊ oĩi⸗ diliget ꝑcunctaꝛi: gl. ſt faciles. in gl. ij. qr reſies exaiãtur ſi gillani Jo. an. addit alia roem ne forte ipis adi nicẽ diſcordãnibꝰ uox pdictona ð foris audiat: qr. 5. de elec.i cais: æ ſic ꝑtes diſcãt teſtificata q“* caſu n eẽt ãpliꝰlocꝰ ꝓductõi teſtiu.j.e.c.ulii.pti ma rõ gl.plꝰ mibi plʒ: nec ẽ neꝝ dẽm gl. YJo. an. qꝛ ñ poſſi ꝑs iia diliget ꝑcũciãi ex ſola Zdicioe ut ꝑ ̊ cxcludat᷑ a ꝓductoe aglioꝝ teſtiuũ ut dicet̃ i. d c. ultꝛa tiã. Eit in cauſ i q oeſ coadiuuat.ſ. iĩ publicatiõe ſeſti ſolẽnis. C. ð teſta.l.publicati. uis ãt poſſit canoniʒare dic ꝙ nemo pret᷑ pa pam:ut in.c.i.de ꝛcli.et uene. ſanc. Calus: Ite Bm clamor. Kaltucun teſtis qui obſcure depoſuit ſupple tu ex iudicis officio. In pma qᷓrela.ĩ fa madatum ibi mãdamꝰ ¶ M ibi aptis atteſtaroib? teſtis põt repeii ut dẽm ſuũ ðclaret er pꝰpublicariõem ꝙ itellige ut dicet cũ gl. ¶ Mõ ꝙ obſcuꝝ dẽm pr̃ ꝓ ñ dẽo q ad inris effeciũ: ¶ Mõ. ultio ca ſu ĩ q idẽ teſtis repetit᷑ ſuꝑ aiiqs capłis ẽt poſt publicatoem nide ad mam ꝙꝙ dixi i. c. ꝑ iuas. S. .e. ¶ E.otra ? 5 tex. oppono. uꝛ. n. quplici ex capite ñ debnerunt teſtes iteꝝ examiari.pᷣmo qꝛ ſi obſ ure ðpoſuerũt fiẽda e iterptatõ õ eñ illos ꝓduxit: ut i.c.ĩ pfitia de ꝓba.æ ĩ regula 3 eũ li.Vi. ſo qꝛ ẽ tioꝛ ſubornatois pꝰpublicatõeʒ nt i. c. fntatis. S. e. So. gl.ij. ateq; attigat ſolo nẽ i Zriũ oppõit de.l.ſi qs itẽtõe.ff. de iudi.ubi fuit ĩreꝛpᷣtatio i fauoꝛe ꝓponẽtis ⁊ n ſoluit ſʒ illð ꝓcedit ĩ actõe ĩ eo ꝙ dixit iĩ pᷣn. cãe. Et declaꝛa lariꝰitellẽʒ illiꝰ egis cũ:ut dixi ĩ.c.ad ſede ð ꝛeſt. ſpo. S; aitigo ſolutiõem pᷣncipalis qois.dic gl. ꝙ iſtud ꝙ bᷣ dr̃ ꝓcedit qn iudex mouei ex offõ ſuo nõ ad iſtãtiã ꝑtis ⁊ pcipue cũ ꝓcedit ꝑ iqſiii onẽ:ut h̊ ꝓcedebat᷑ ⁊? maxie ĩ crie ſimõie.naʒ in dex põt interrogare qñcũqʒ ſibi niſũ fuerit.xxx. .q.v.indicãtẽ ⁊.l.ubicũqʒ.ff.de iteno.acn. Nõ bñ hãc gl. unlt. n. iudicẽ poſſe ex offo ſuo teſtes obſcure deponẽtes itrerroga? ẽt ubi ꝓceſſii ter ptes ⁊ idẽ nõ.gl.i.c.iĩ pntia de ꝓba.⁊ i.c.ꝑ tuaſ S.e. uide gl.xxx.q.v.iudicãtẽ:⁊ i h̊ ꝓdeſt mſiuʒ hr̃e iudicẽ fanorabilẽ nã iudex põr ſin iiuria a licꝰ ꝛeſtes obſcuꝛe deponetel iteꝝ ñ itenogt᷑ ⁊ ab ſoluẽ reũ ꝑ r̃glaʒ:cũ iura ꝑtiũ ſũt obſcura li.vi. 2 ꝑ dẽm.c.i pnñtia. Itẽ põt iterrogare ad animi ſui claritatẽ qꝛ grane ẽ ſuꝑ re iceꝛa certaʒ ferre ſniaʒ. xi. q iiij. graue ⁊æ.d.c.iudicãtẽ ⁊.l.ubicũqʒ .ff. ð iterro. ac. S, ad petitõeʒ ꝑtiſ nõ teneĩ h̊ fa cere qꝛ timet᷑ ð ſubornatoe:niſi in caſibꝰ i qb di xi i. c.ꝑ tuas.S.eo.⁊ uide qð nõ. Inn.i.c.cũ ioã nes ð fi. iſtr. diẽ tũñ hic ſingir Inn. ꝙ. ẽt ad peti tõeʒ ꝑtis poſt publicatiõeʒ pñt teſtes ð nono re cipi nõ ad declarãdũ dicta aliorũ obſcura ſʒ ad ↄfirmãdũ poꝛẽ ꝓbatõis ipᷣiꝰ ꝓducẽtis.põit ex ꝑ duos teſtes ꝓbaui me emiſſe iali die adueꝛſaꝛi us ꝓbat me alibi fuifſe illa die ꝙ i loeo celebra ti Zctꝰ:poſſũ et poſt publicatõeʒ alios ꝓducẽ ad ↄfirmadũ poꝝ dẽa. ſ ꝙ eadẽ die fui pñs æ emi: qꝛ nõ ẽ timor ſubornatiõis ꝑꝑ ꝓbauõeʒ nec dʒ mihi ipntari qᷓe pus nõ ꝓbaui: qꝛ poterã ↄlidð re ð mnea pᷣori ꝓbatõe.vñ ſatis cũ iurameto de malicia deo admitti: qdᷣ nõ.æ hoc latius atugi ĩ .cc.cũ iĩ tua =. c. ex tenore. S. e.⁊ ĩ.c.ſeries.nẽ qro ex gl. an idiſticte cũ ꝓcedit ꝑ iquiſuõeʒ liceai pꝰ puolicatõeʒ atteſtationũ teſtes de nono ꝓduiẽ ł ãtiquos repeiẽ ut öclarẽt dicta ſua. Inn. h põit duas opi. pᷣma ꝙ ſic ⁊? ꝓ b iſte tex.nbi vꝛ utrã qʒ ꝓbari ibi ta eoꝝ qᷓᷓ alioꝝ ⁊c. Et rõ fᷣm In no.qꝛ iudici ſẽꝑ ſũt publica dicta teſtiũ ſiue ꝑ ſe receꝑit ſine ꝑ tabellionẽ: ⁊ ſic nõ cãtur in iudice timor ſubornatois ꝑꝑ publicatiõeʒ atteſtatiois. na ꝑꝑ hũc timorẽ ſtaiuiũ fuit nt poſt publicatas aiteſtatoes no liceret teſtes ð nouo ꝓducẽ: ut ĩ cle.ij. e. ti.qᷓ ro ceſſat i ꝓceſſu iquiſitois cũ nullꝰ alius ſit ioi pars niſi fama uł iudex cui ſemꝑ fue runt nõ. dẽa teſtiũ: idẽ credit. In. ſi aliqs fuiſſet ſpalit öputatꝰ ad miſteriũ iquiſitois: ? illi fuifſeẽt puolicate atteſtatões: nã Iʒ ſu miſter iquiſuiõis: ñ tn hʒ ius i iquiſuõe:ſicut ꝓcurator qui non pot remoueri poſt lite ↄte.miſi ca cognita.ff. ð ꝓca. .l.poſt lit.⁊ ĩ.c.ij.e.ti.li.Vj.⁊ iſte ꝓmotor iquiſi tõis ſẽꝑ mutari pot.j.ð accu.oli:nec Vvꝛ ꝙ talis poſſit appellare ĩ ꝓceſſu iquiſitois:qꝛ ſua nõ in tereſt:niſi forte appellaret noie ſuꝑioris qui ĩqui ri mãdauit. Refert alios tenẽ ꝙ iquiſitor ſen ꝓ motor bʒ ius i iquiſitõe: ita ꝙ mutari nõ põt ex qꝰ cepit:⁊ pot᷑it appellare:ſicẽ q agit appellari ac tiõe:⁊ poſtꝙᷓ ſibi fuerit publicate atteſtariões: n. poterũt teſtes ꝓduci:niſi ꝓbaꝛet᷑ colluſio.j.ð col lu.c.fi.⁊.l.eũ q SO.i ppłaribꝰ.ff.ð inꝛiuꝛan.⁊.l.ſi cui ff. ð accu. Ad hãc decre.rndẽt ꝙ bᷣ̊ nõ erat ſpãt executor iquiſitõis uł ᷣn JInn. n dr h̊ ꝙ ðᷣ nouo iteꝛꝛogẽt᷑ aliq ł noui iducat᷑ ꝑꝑ ſpalitatẽ in quiſitiõis:ſʒ ꝓpt᷑ obſcuritatẽ ipſoꝝ ꝑtinet ad of ficiũ iudicis ni ipſi ſe exponãt ⁊ forie fʒ eũ h̊ di lucidatio nõ ẽ fienda ad petitionẽ: ſed ex officio iudicis ut nõ.j.de accu.cuʒ dilecti:nec repetunt nt addant:uel ut mutent: nel ſi prius nibil dixe runt nunc dicant: quia ſubeſt timoꝛ ſuboꝛnatio nis: ſed ut obſcure dicta declarent. Sed 5 eum eſt rex. hic.nam non ſoluʒ teſtes h̊ repetuntur ut ſe declarent ſed etiam alij de nouo recipiumur niſi forte nelis dicere ꝙ recipiuntur ſupeꝛ nouis 1 2 caplis qð ẽ diare:ł ꝙ h ñ erat execuiõ ĩqſitiõis Ho.ↄcoꝛdãdo ſatiſ nõbilꝛ diſtiguit æ nõ h vba qꝛ alibi nõ hut᷑ ira late.qnʒ.n. iundex ꝓcedit ex offõ ſuo mero ſine ꝓmotore iqᷣſitõis:qnqʒ cũ ꝓ moꝛore:⁊ h̊ dupłꝛ:qñʒ ipe ex offõ ſuo deputauit illũ executorẽ ad eũ iuuãdũ:qñʒ fuit ille deputa t a ſocijſ ł ſolꝰ ipᷣe ſua ſpõte nolũrate illã ꝓmo uet: ut qꝛ forte illa ipetranit a papa pꝰ cãn ni ob ſtate publicatõe põt teſtes ẽt ð nouo reciꝑe.nt S. dẽ; ẽ fʒy Inn. æ tʒ ſpe ĩ ti. ẽ̊ inqꝗͥ. F. nuũc tracte m. ſʒ nũqͥd publicatis: ꝓ h̊ tex. iſte ⁊. ij.q.i.i pᷣmiſ æ ea cã.q.v. hʒ ⁊.c.mẽnã:⁊ h̊ ueꝝ niſi iqᷣſi tor ſe ſuſpectũ reddat malicioſe differédo nego ciũ recipiẽdo nũc unũ teſtẽ æ publicãdo:⁊ nune aliuʒ. ⁊c. H.n.caſu pot᷑it reꝰ recurrẽ ad ſuꝑioreʒ iudicẽ ⁊ facẽ tminũ ſibi ſtatui.j.quẽ iqͥſuõʒ cep tã expediat qꝰ lapſo iqſiiũ abſoluat ſi pꝰn fueꝛit expeditꝰ.ad h̊ allegat ꝙ le. æ nõ.in. c.oblate de a. F. pe. ð ꝛeſti. ſpo. freqns.. ſolʒ li. vj. ? . nõ J.d app. dilecto. meliꝰ fac̃ indieio meo.c. latoꝛ J.q fi.ſint le. fo cãn cũ adẽ ꝓmotor inq̃ſuõiſ ðᷣ puiatꝰ p iudicẽ ið diẽ Ho.ꝙ. S.in pcedeii inbꝰ qꝛ ve loq̃ndo iſte ñ ẽ ve ꝑſ:ſʒ q̃i ꝑs ſiliiudiarie qꝛ ialł nullũ libellũ offert nee litẽ ↄteſ.⁊ in h̊ cãu põt ſaluari ⁊ itelligi pꝰ opi. In.in ʒ cãn qñ exe cutoꝛ dutꝰ ẽ a ſocijs łipᷣe ſe obilłit iia ꝙ ſe ꝓmo net ⁊ ꝓſeqᷣt᷑ inqſitõʒ qꝛ ve tũc ꝑs ꝓcedat Scdᷣa opi. ꝙᷓ refeꝛt In. ð q̃ S uñ tãq; ꝑs hẽbit libellũ offerre litẽ ↄteſtari ⁊ alia facẽ in indicio expedi ẽda:ð puꝛ.ca.cũ.dilecti ð ind. exhibita:⁊ ſic põt intelligi. de accu. uẽiẽs:⁊.c.cũ dilectꝰ? ſic ñ po kit iſte publicatis atteſtatõibꝰalios teſtes ꝓducẽ diẽ tũ HMo. ꝙ ſi iudex uidet ex ꝓbabilibꝰpieciu ris ꝙ ñ expedit eccłe talẽ pᷣlatũ hẽe pe fit nõ ad iſtantiaʒ exquo atteſtatões ſunt publicate. Sed ex puꝛo ⁊? meꝛo offõ meliꝰ Vitatẽ iqꝛẽ:ad h.s.e. ꝑ tuas nl ſʒ eũ iuſtiꝰẽ ⁊ meliꝰꝙ illo abſoluto ab iſtãtia pᷣme inqſirõis aliã icipiat ð nouo ł puꝛga tõeʒ illi indicat qᷓ vba młtũ nõbis.naʒ bẽs an = en in ꝓceſſu inqſirõis dẽart libellꝰoffeꝛꝛi:⁊ aliꝰin diciaꝛꝰoꝛdo obᷣuaꝛi ?⁊ qn ñ:⁊ uið qð dixi in.c. cũ oliʒ.S.e. Et q;ꝙ; ſolũ ꝓſeqᷓẽ Mo.an.⁊ qun ſit fachas teſtes ð nono ꝓducẽdi ĩ cã iqſitõis. Idẽ ꝑ oĩia ego puto pead ꝛepetẽdos teſtes antiquos ut ðclaꝛẽt obſcuẽ dẽa.nã ud petitõeʒ illius quem dixi ve ꝑtẽ cẽſeꝛi:n dʒ fieri h iteꝛꝛogaiõ:qꝛ nime ri põt ſuboꝛnatõ ſiẽ ĩi noua ꝓductõe teſtiuʒ:ſʒ ex offõ iudicis pot᷑it h fiei Had iſtãtiã illi? qᷓ ve ꝑs n ẽ:ut qꝛ vᷣpntatꝰpiudicẽ ad eũ adinuãduʒ:⁊ qᷓ; ꝙᷓ; aliqᷓ quos ꝛefeꝛt H̊ Inn.dixerit tẽ ſolnʒ teſtes obſcur̃ deponẽtes iteꝝ interrogãdos qñ ita ob lenẽ dixerũt ꝙ nallũ hñnt ĩtellectũ:ſecꝰdiuẽſimõe pñt intelłi:qꝛ tũc ſi id bẽt aliquã iniptatõem illã hẽbit. ff. ð le. minie ðᷣ ↄſue.cũ dilectꝰ als.qð be nigniꝰẽ iptrabimur. j. d.v.ſig. abbate.Alij ali ler plꝰm plʒ Ho.qꝙ dẽʒ ſuũ ðᷣbeãt idiſticte ðcla ratr᷑ ⁊ h mihi piꝰ plʒ.Et ſẽtit Mã.i.l.ſiq itẽtõe .ff. ö iudi. ubi diẽ ꝙ ſi dẽʒ teſtis ẽ äbiguum.põt inðᷣx ſi ſibi nidebit᷑ facẽ ꝑ teſtẽ ðᷣclaꝛãi.allegat q; le. ⁊ nõ.i.aut.de teſti..qꝛ vo ⁊ hᷣi iſio.c. Sʒ ¶ De teſti. adueꝛte ad illã opi. quã. S. rettuli fʒ Inn. nã po teſt adduci ꝙ ſi index delibeꝛat ñ iteꝛogax teſtẽ oʒ itelligeꝛe dẽʒ fʒ ↄſuetudinẽ itelligẽdi:Si ãt ñ appet de certo itellectũ tũc capiet qð ẽ benigniꝰ qð mihi ñ plʒ qꝛ dico ꝙ ĩtẽtio ꝓponẽtis dʒ clar ac dilucide ⁊ explicite ꝓbaꝛi:iõ ſi ꝓbatio nł dẽm teſtis ẽ dubiũ iterpᷣtatio fit ꝓbaꝛ debẽtẽ: qꝛ n ꝓbat claꝛe ut dʒ.ad h allego tex.aꝑtũ ĩi.c.in pũ tia ð ꝓba.=.d. Har.i.d.l.ſi qs intẽtõe nbi h us tenẽ:⁊ uide qð dixi i.c.cũ ad ſedẽ ð rſti.ſpo.ubi declarani itelleciũ illiꝰ.l.ſi qs itẽtiõe. Ad oẽʒ ãt dnbitatõeʒ tollẽdã fᷣuet iqſuõ cautellã h̊ ꝑ Ho. traditã:ut pꝛiꝰexaiet dca teſtiũ ꝙᷓ illa publicet:et ſi nideat n ꝓbatũ uł ꝑ tales ꝓbatũ quos ſuſpica tuꝛ poſſe ꝛpelli ñ publicet ſi ſꝑat alioſ hꝛe poſſe. SI Caſus: Beꝛſeue „ ſtioniuʒ. ꝛas i crie et ĩ ciuili ꝛepellẽ a teſtio. emẽdatꝰ vo ñ infais ad mittit᷑ ĩ cinili ⁊ ẽt ĩ crimiali mota ciuiłꝛ. fallit ĩ ꝑ iuro qͥ ĩ criali repellᷣ. Et ſũt due ꝑies pꝛĩa tꝛoc tat ð cꝛioſo ꝑſeueꝛãte.ſᷣa vVo ð emdato qͥ pducit iĩ ciuili łi cꝛiali mota ciuiłꝛ.teꝛtio ðᷣ illo ꝗͥ ꝑduci iĩ criali mota crialit᷑ ibi ĩ criali. s peer iſto tex. ſeptẽ caſus ĩ qboꝰqs repellr̃ ĩ cã criali æ tꝛes in qoꝰrepellr̃ in cinili¶ Veio p ad illos ſeptẽ quoꝝ pᷣmꝰe:ſi ꝑſeuerat ĩ crie ⁊ an oẽ crimen ſuf ficiat dicã cũ gl.pria.Ex q ifero ꝙ cleꝛicꝰↄcubi nariꝰn pt᷑ ce teſtis ẽt ĩ ciuili cũ i eo ↄcubinatꝰſit graue crim xxxij. di.nulliꝰz. c. pteꝛea.=.c.accepi muſ:ð eta.⁊ qᷓ ⁊ ĩ.c.ur̃a ⁊ ĩ.c.fi.vᷣ coha.cle.⁊ fõ mat idẽ i laico ꝑ tex.nõ.iĩ.c.nẽo ſibi blandiatur xxxij.q.iiij.fac qð.j.dicã ſuꝑ gl.i. Scðs cãus ſi ifais ifaia iuriſ.q̃d ðᷣ ifamato ifaia fci.j.dicã ertiꝰſi ẽ ꝑiurꝰqð an ꝓcedat in rꝛãꝛgreſſoꝛe cuiuſiʒ inꝛamẽti maxĩe temeꝛaꝛij.j.dicã.uaꝛtꝰ ſi al. iſtiiuta accuſatiõe ) eũ fſuit ð cꝛie ↄuictꝰ.lʒ nũc ſit emẽdatꝰ.n.n.ꝓdẽ ad ̊ ut admittat᷑ ĩ cã criali crialꝛ mota h̊/ꝓbat᷑ ĩ v.lʒ qͥ ueit aduerſati ue ad.S. pcedẽteʒ in qemẽdatꝰ admittit᷑ ĩ ciuili. Quitus ſi fuit ał. ðᷣ cꝛie i indicio, oↄfeſſus ñ ſuffi emẽdatio ut.Sↄ. Sextſi põt mõ ꝑ exceprõeʒ cõ nici itellige ꝙ al.ↄmiſit crimẽ.nã ſi poſſi ↄnici ꝙ hodie ꝑſenerat ideʒ cet ĩ cinili:ut.S.in pᷣn. dʒ geſic ĩtelli ut põat ſpale cũ cꝛialꝛ agẽ:æ idẽ In. 2 Jo. an. ſiẽ ſʒ eos ꝛᷣpelleꝛeĩ oↄfirmatꝰ ↄſecꝛatõeʒ perẽs ðᷣ qi.c.dudũ.ij. ᷣ ele.⁊.c.ſuꝑ bis de accu la ¶ Septimus ſi gꝛanata ſit eius opio ꝓ eo ꝙ tali mõ.ſ.ꝑ uiã exceptõiſ fuit qnʒ rpulſus.Caus vo ĩ quibꝰi ciuili fpelir ł cũ ð crie ciuilit᷑ agꝛ ſũt hi. pᷣmus ſi pſe crie fus ſi ẽ infais teruſi ẽ peꝛiuꝛus. 5 fo er bis duob? ꝓximis cãi bus ⁊ ex l̃a ꝙ ñ omnis ꝑiurꝰ ẽ infais ẽt ð iuꝛe canõico:qð ꝓbat᷑ ̊ in ̃a.nã ut dic Jo.ã.⁊ bñ ſi omnis ꝑiurꝰẽet infãis fruſtra tex.exciperet ꝑ iurũ cũ S.excepiſſet infameʒ:ſj an h ſit neꝝ gña i diei. (M5 pulbr tex.⁊ mti tenendũ q; emẽdatꝰð cꝛmine ñ ꝛmãet omnino integeꝛ.uñ ñ rſtitnit pᷣſtine pſũptõi nãe q̃ qᷣʒ pſũi bonꝰ:ut in .c.fi. pᷣſũp. Sʒ in factis aꝛduioꝛibꝰꝛmãet pᷣſũp tio S. nides.n.h̊ ꝙ emẽdatus Iʒ pᷣſũat᷑ idõens in migleni n 1 2 nnti inan 4 3 iitaum ti N uG irictnddt inum igtngt nmm na cribnicte int dcunen Gidrgrwi tni tnen chtmmtlenntntnzli an itticahacaii fs niin Fareatudini andin Sdrederr Anath Werdiniucinnan Nartni czctaniie Molons o Etlſcarhatnif en i Atitzig Npliitics⸗ Nariinin enpitri nine Puni Niſhnmnlftilea ktonr inn e üi⸗ lij unlir⸗ 11 S N rdiß lchai mfa ilniige gnnugii 1 Dor hr Anrſiu 1 L Nirik gin Alioid Mlr , li igg iuitifn ifſienn i emedan efüigſ in⸗ 2 Kni lo ulesgtn in tlanſſr iic lohinz. Cn mh rn nilnfen Auiicnlaiann n nii . dictininl non ng⸗ dgiani peß e n J cl Gfin i daitſ leeuf pei mii e li aip ih / Ea pb mmi nal lin iui riniſgum Mirmnimif A ii mu ſenocr nt, m mänpiſcikdi wantim , Gm mi midAN nat at/ en tq tic ticſdhn cerſ̃ ihicoter i Nidſbibandanr nniq iſtegd diſn gi. Jaddns i is figiuntd dimmo tiaia di (ErNtnuded ngeetnintingaͤ cuinſiwemei mürterenii dia Ond Auun uninie ddurdie Nich icnid dn. Re Ab Anmniid ä Auft u ielin na erihk uniiil Qinsi tni dat inlin ſieſil tmenon. Wl SS gia irlg⸗ Camſi mi iſ iiſn 4 cvorr Mcnialinton⸗ alad Aunaſt alsohn . imnideſticiie . auliklaͤdinn wics Licit ioͤſiin nims il Mio ade i n nnsta lid Koitian , c cinili ñ tñ ĩ cã criali.ñ g pſũit᷑ inocẽſ ⁊ iregeꝛ actu. ał ſibi fides adhibẽt ẽt ĩ cã criali.ad h̊ bo. tex.i.c.forꝰ ĩ fi.ð v.ſig. Ex his hẽs limitare.c. ferrũ.l.di. ubi dẽ ꝙ pꝰpniã n dʒ inſpici ꝙ fuit:? regulam ſeł malꝰli.vi. nã nõ pᷣſũit bonꝰtex.ł ma lus uſqueq̃qʒ ſaltẽ nt admitiat᷑ ad aci legitimos 2 publicos:⁊ nõ bñ ꝙ ñ pᷣfigit h aliqð ipᷣs :ſed ſufficit ꝓbare ꝙ als fnit crioſus ! oteſſus ſen · nictꝰde crie. Exq ifert᷑ ꝙ ꝑactio pnie et cũ iter nallo ſen lapſu magni tpᷣis nõ ſufficit ut purgeĩ ex toto pᷣſũptio ↄ eũ ex delicto orta alibi tamen uf iex. nõbilis innneꝛe ꝙ triẽnalis tpᷣis teſtioniũ ſufficit ad augmtum vutis: ⁊ ut pᷣſũat᷑ bõe nite iĩ ant.de mõa..bũana ãt nã. ¶ Mõ ꝙ appella tõe cẽ ciuił nõ nẽit cã ĩ qᷓ agr̃ de crie łʒ ciuiliter. ponũt ãt iſta h̊ ut diuerſa:⁊ dic ꝙ bec cã eſt q̃ſi mixta iteꝛ cꝛialẽ ⁊ ciuilẽ ut ẽ pulcher tex.i.c.ine. de ꝓcnra. fac. c. ſuꝑ bis ðᷣ accn.ĩ fi. An at aliq cãn appellatõe ſimpliciũ neniunt mixta. uide per Har.i.l.ſi ira.fl. de libe.? po.? ꝑ Jo.cal.i.c. nenerabilẽ qᷣ agei dr ſi clerici. F. de adul.ð iudi. 5 nitio ꝙ dẽ qͥs emẽdatus de cꝛie cũ de illo egit pniã:h̊ ꝓbat finis.c.exponen do tacite pᷣncipiũ ubi fnit fẽa mẽtio ð emedatõe nenit. n. aduerſatiue ad pᷣncipiũ ꝗᷓſi dicat lʒ is qͥ egit pniã cũ ſit emẽdatꝰ admittat ĩ ciuili non iñ in criali vñ diẽ bic Jo.an.ſuꝑ vᷣbo ꝑſeucrat ꝙ ꝑſeuerare dx qͥs ĩ delicto ex qꝰ n egit pniã łegit ſimłatã. æ ad nõitum redijt de pe.di.ij ĩ pn. ⁊ in c.ſi ãt ⁊ aliqͥd diceĩ cũ gl.fi. ¶ Anũ nolo omit iẽ ꝙ colligi põt ex ha ibi ↄmitiitur ⁊c̃.ꝙ infãia cõcõitat᷑ ifamatũ et ſic ↄcõitãdo aſſociat inheꝛet .n. ſibi adeo ꝙ ipᷣm nunqꝙ relinqt. ſequit᷑.n.eum quocũqʒ ſe nertit ſic lepra leproſũ:ar.i.q.i. cito turpẽ ⁊ ſic ĩ quolʒ loco põt tãqᷓ iſais repelli:q̃a afficir perſonã nide ad h̊ ꝙ nõ. Inn. in. c. qit̃ et qñ.ij.ad finẽ de accu.⁊ freder.de ſenis conſilio xxiij. ¶ Quoniã cãus ſuꝑins collecti euacnant torã fere mãʒ hniꝰ.c.q; gloſator nr nãſiuit ſicut muſipula. ſuꝑ prunas. J0 exaiabo pꝰquẽlʒ caſũ de ꝑ ſe ⁊ ſic hẽbiiur longe clariꝰ qᷓ; ꝑ alios hniꝰ .c.mã. ꝛimig caus ẽ ſi ꝓductꝰi teſtẽ ꝑſe nerat i crie. Mire aus qro an oẽ peccatum repellit a teſtio. Abbas h̊ cũ q ſimplłi tꝛanſit h̊ Jo. an.referẽdo ſẽtit ꝙ oẽ peẽm mortale ſuffiẽ ſic.n. expõit neꝛbũ crimẽ ꝙ hic in pn põi:⁊ re mittit Jo. an. ꝓ dꝛia ĩt crim delictũ æ pecẽm: ad gl. ĩ rka peẽm li.vi.⁊ ad.l.i.C.ſi aduerſus ðlẽm nide bo.tex.lxxxi.di.c.i.nbi dꝛ ꝙ crimen ẽ gra ne peẽ; accuſatõe ⁊ dãnatõe digniſſimũ alanꝰ er nin. i. c. ſuꝑ eo: cum qbus trãſit ibi Joa. an. dñt referẽdo ꝙ crimẽ dʒ eẽ tale ꝙ a ꝓmotiõe repel lat:⁊ cũ eo nõ fueꝛit diſpẽſatũ:⁊ hãc opi.ut non ſufficiat qoᷣlʒ crimẽ tʒ paulꝰ ur refert do. An. iᷓ ſeqᷓ ipſemet nr̃. Inherent at iſti opi.ala.uinc. facit ſm eos:qꝛ tex.iſte fac mtionẽ de crie eln ð peco. Iẽ mẽdax qᷣ ẽ ĩ peccato teſtificat᷑. allegat GS.e. c. iij. ſy meliꝰ allegarẽt. c. iqſitõis in. V.⁊ an fides..de accuſa.g“ nõ oe peccatũ repellit do. Car. inſtat tandem ↄcludit ꝙ cũ de iur̃ cinili ¶ Tenimonium. repellat᷑ teſtis ꝑꝑ cꝛimẽ niſi ſit ð eo dãnatꝰ. S.e. .c.ſuꝑ eo. nec danatꝰ de quolibʒ crie ꝛcpellit:ſʒ tmi qn dãnatꝰ ẽ ĩ indicio publico.ff.e.l.iij. ⁊.iiij .q.iij.itẽ.l.iulia.iĩ quo danatꝰ ſit ifamis.ff.ð pu bli. iudi.i ĩifamẽ:⁊ ð bis qui nõnt᷑ ifa.l. athletas .F. calũniator. De iur̃ ãt canõico nõ expedit ꝙ ſit dãnatꝰ:ſʒ ſufficit ꝙ tũc ꝓbet᷑ crimen.S.eo.c. ſuꝑ eo.⁊ h.nec ĩ alio fm eũ reꝑimꝰ receſſũ a iur ciuili. remanet g ius cinile ſaluũ ĩ alio ut nõ ſn ficiat exciꝑe de quolibʒ crimie niſi ſit tale ð quo poſſit accuſari iĩ iudicio publicoGed aduerte ꝙ hoc dictũ ſetit hic Inno.⁊ latius ꝓſequitur. uult. n. in effeciu ꝙ ð crie qdð nõ irrogat ifamiã ↄdẽnato nõ põt cxcipi ↄ noletẽ accuſare nł teſti ficari õ laicũ:ſʒ õ clericũ ſic:qꝛ ex quo crimen ẽ tale qð ipedit eũ ꝓmoueri ad ſacerdoiiũ nõ põt teſtificari uł accuſaꝛe ſaceꝛdotẽ:facit.ij.q.vij.ipi apki: ⁊ ſi hec forent uera eſſz maxia reſtrictio ad iſtũ tex. Sʒ ego credo ꝙ de mete iuris canonici fuit repellere quẽlʒ ꝑſeuerãtẽ ĩ quocũqʒ peccato mortali:ut ſeẽtit abbas.nã peccatũ mortale põt dici peccatũ grane cũ pro eo ſi nõ dat᷑ pniia dᷣnſi pnunit eternalit᷑ ꝑpemo igne nt in.S.ał.ea demũ xxv.di. ꝓbat et i.F. cris ea.di.i fi.nbi peccatnʒ mortale.lʒ nõ ſit ð grauioribꝰ appellat᷑ criale.di cit.n.qꝙ peccaiũ ueniale efficit᷑ criale ex ↄſueindi ne ⁊ ↄtinnatõe. Itẽ credo ꝙ ꝑſeuerãtia ĩ quolʒ peccato mortali exciudit quẽ a ꝓmotõe.ar.xxvV di. c. fi.Eſt.n.ſpẽg ſeu pᷣſũptio cuiuſdã he eſis ꝑ ſeuerare ĩ peccato mortali. hʒ.n. enʒ eccłiaſqſi ꝓ ifideli cũ nõ nelit acquieſcẽ pᷣceptis eccłie:argn: Viij.q.i.ſciẽdũ ⁊.lxxxi.di.ſiqui pᷣſbiteri.naʒ ſi ne niale efficit᷑ mortale ſi dat᷑ ĩ eo ꝑſeunerãtia: ut.Sõ. dixi fortiꝰ mortale muliũ aggranat᷑ ex ꝑſeneꝛan tia. Irẽ vr̃ h̊ ꝓbari ĩ. c.forꝰ ĩ fi.ð v.ſigni.nã ut ibi clare colligit᷑ i idoneitate teſtificãdi ſolũ iſpici tur inocẽtia ⁊ itegritas uite.ñ ãt pudlicitas cris dicit.n.ibi tex.pulcherimꝰ ⁊æ penitꝰ öſtruès theo ricã ↄriã:ꝙ ſi bona nua ðᷣſuerit ĩ teſte fide care bit.nõ.n.pot iuſtitia cũ ſcelerato hoĩe bꝛe ↄmer ciũ. Ad idem.ij.q.vVij.nõ põt:ubi dr̃ ꝙ nõ põt hominibꝰ eſſe fideł qui deo extitit ifidelł:qð ↄtin git ex ꝑſeuerãtia ĩ peccato mortali. Itẽ ð iuẽ ca nonico oẽ peccatũ põt dici publicũʒ:ut nõ.gl.in c.i.⁊.ij.ðᷣ collu.ðᷣte.⁊.ij.q.iij.O.pᷣnaricatoꝛ. Si ãt peccatũ fuit momẽtaneũ:lʒ mortale ex quo nñ ꝑſeuerauit diu ĩ illo: ſatis põt dici: ꝙ ad h̊ ut ba beat locũ. .in criali no ſufficit qdᷣcũqʒ peccatuʒ moꝛaale:ſʒ dʒ eẽ ðᷣ granioribꝰ:qꝛ tex.i illo..re ferẽdo eũ ad pnꝰ loquit᷑ qñ fuit ał ↄniciꝰↄfeſſuſ nł repulſus:qꝛ ꝑſeuerabat in crie:ubi ãt ñ ꝓba iur ꝑſenerãtia nõ aggꝛanaĩ tin peccatũ qnimo ñ amittit nomè iuſti is ꝗ ſtanʒ ſurrexit:ut in.c. ſep ties ðᷣ pe.di.iij.⁊ ſuꝑ illo v.in criminali ẽ poſita illa gl. Inn. gl. tñ nõ. in. c. ipi apli. ij. q. Vij. dicit ꝙ ex qꝰ qs ſeł incidit in peccatũ mortale nõ ad mittit᷑ ãpliꝰ ad teſtio niũ in cã criali.qtũcũqʒ ſit emẽdarꝰ: ⁊ facit iſte tex.in penłtimo caſu ⁊ forte h vᷣius:ſjp p imũ equiꝰ.hac opi.pdẽsʒ ſatis ſẽrit H Molſ.dũ dicit ꝙ remerariũ iurameniuũ repellit 1 3 a teſtionio ſi iuꝛãtè non penitnit.⁊ tñ nõ ẽ cꝛimẽ publicũ nec de grauioribus peccatis:ut colligit ex tex.⁊ glo.xxij.q.iiij.q ſacramto hoc idẽ ſetit Inn. i.c.intiquit.S.e. Ad idẽ bonus tex. maxie iũcta glo.q ẽ in nerbo cõpellẽdi.vj.q.i.illi q cũ c.pᷣcedẽt. Nã ꝑſenerãs i peccato mõtali nõtuꝛ ifaia canonica ⁊ repelli dʒ ẽt ab accnſanõe:ut ĩ iuribꝰ pal.n ob.c.iqſitõis pᷣall.qꝛ nõ eſt ſibi moꝛ tale. dicebat.n.illud ut teſtificado euitaret inumi cinaſ. Itẽ æ meliusillud ẽ ĩ odiũ ipius teſtis qui nolebat ſe ſubtrabẽ a teſtimõio dicẽdo falſo ſe eſſe immicũ alteriꝰ ꝑtis:⁊ ſi diceꝛemꝰ ↄriũ qᷣʒ ſe H mõ poſſiz ſe ſubirahẽ a teſtionio:facit qð dicit Inn.i.c.ĩtimanit.S.e.ꝓ h.c.lʒ.s.ð ꝓba.cũ ibi nõ. ubi pʒ ꝙ is qͥ ẽ leuis opionis puta ſᷣm doc. ille qͥ e ſolitꝰ dicẽ quondiana mẽdacia: lʒ nu luʒ ledat:nõ iñ admittit i teſtẽ uł ſaltẽ modica fides fibi adhibet.foꝛiꝰgꝰdʒ repelli is q̃⸗ dicit mdaciũ cũ iactura alteriꝰ? ꝑſeuerat ĩ ilo. Et nið ad maʒ qð nõ. gl. ij. q.xvij. ipſi apli ⁊ lex.i. C. ilamel. Vi. .q.i.⁊ i.c.ↄſtiiuimꝰ.iij.q. v. (öschnd g gi foꝛo canonico fuabit᷑ ꝙ ſtatiʒ dixi tã õᷣ clericos qꝙᷓ; õ laicos:ſʒ ĩ foꝛo cinili fuabit᷑ ius cinile cum papa nõ itẽdat illud i ſuo foꝛo coꝛrigeꝛ: nut ſatis colligr ĩ.d.c.ſuꝑ eo.⁊= ex theoꝛica gl.i rła poſſeſ ſoꝛ. li. Vi. nã pꝛiceps bʒ bi itare crio ſuʒ ad facul tatẽ teſtificãdi:ut ſatis colligr ĩ.c.ꝑ tuaſ.ð ſimo. 2 i.c i fid i fanoꝛc ð here.li.vi.ſic legitimat quo 9 ſucceſſtõeʒ: qð tʒ h ni. 2 ſi .1. i. ij. ch ta ĩ V. ſj qrit᷑ ntrũ papa. ic iñ ꝙ ſʒ cri minoſus repellat᷑ a teſt ficãdo:nõ tñ repellĩ ſic in diſticte ab offõ iudicãdi:ſed ðᷣ h̊ uide plene per Inn. ⁊ alios ĩ.c.ſuſciiatꝰ ð Nep.ubi dicaʒ ⁊ per Jo. an.i.c.fi.ðᷣ cle.ex.mi.hic diẽ hic vi.qꝙ.ʒ ca nõicus crioſus repellat a teſtio æ ab ordinibus nõ iñ ab eligẽdo:qꝛ ſuũ offm exeqt᷑. Sʒ ſi capi mulũ faceret illũ electorẽ ł ſcrutatorẽ poſſet rpelli qꝛ nõ ẽ fide dignus.s. de elec.q; ꝓpĩ. Etr nõ. h: qꝛ facit ad multa pᷣdicta oia ſic ſtricte nõ accipi ũtur ĩ his q nẽiũt ad aliquẽ purgãdũ.Sʒ dic in illis nt hẽs tex.ĩ.c.ↄſtitutꝰð pur.ca iũcta gl.pe. cni ãt icũbat onꝰ ꝓbandi ꝑſeuerãnã lemdatõeʒ collige ex his q dicã ſupꝑ gl. ſi. ¶ Eirea bũc calũ qrũĩ r qᷣd ſi crioſus erat ipᷣe depònis:ſc nõ tpᷣe in ramiti ł eõ nide archi.iij.q.v.ↄſtitnimꝰ ⁊ ſpe.e. ti. F. oppõit᷑ v. qͥd ſi teſtis:? ibi ꝑ Jo.ã.i adÄi. 7 ꝑ eũdẽ ĩ ꝛla fqʒ legitie li.vj.i meꝛc.⁊ dic n ſuf ficeꝛe ꝙ pe iuramẽti fueꝛit nõ cꝛioſus:qꝛ fides reqritur et tpᷣe depõis:ut ꝓPbat iĩ i. d. c.foꝛꝰ ĩ fine alind diẽ ĩ caſu ↄueꝛſo:nã ſi erat cꝛioſus ipe in ramẽti:⁊ nõ fuit oppoſitũ nõ põt repelli nũc tẽ poꝛe depõis:ex qꝰnõ ẽ emendatus niſi fᷣin qð ̊ dẽ: nã iuramẽtũ aſtrigit eũ Iʒ efſzʒ cꝛioſus ł excõi catus:et h tene. Alte a0 fʒ caſũ qͥ ẽ ꝙ qtũ cũqʒ qͥs emẽdatꝰð cꝛie:e eñ comital infamig repeller̃ a teſtio. Mra auc do q̃ ifamia in tellr̃. Moſtie.pe.et ab.dñt ꝙ ifãia iuris nec ob. qð dẽ ĩ v.q;uis q̃ſi dicat ꝓ infaia fci rpellit ĩ cꝛi miali dũtaxat ut i.d.c.q;uis:⁊ nide nd boc qð nõ. i ſpe.e.ti. S. i. V. qͥd de portãtibꝰ? vV. itẽ ꝙ ẽ infãis. Jo. an. dicit ꝙ infaia facti tin repellit in criali. In ciuili vo ſi ẽ ifamat de crie ẽr ꝛepellit ad h.ð. c.i.lʒ v. qdaʒ vVo ⁊. 5. e. H pꝰ? fo ⁊.c.in lr̃is ⁊.j.ii.ꝓxi.pterea ⁊ de excep.c.i qð iĩtelligit qn infaia fe ſen infamatõ cat᷑ a cꝛie:ita ꝙ crimẽ ſit ꝓxia cã infãie. nbi vo infamatõ ł opionis gꝛa uatõ ñi cãtuꝛ a crie:ſʒ ab alio medio.pura qꝛ in carceꝛatꝰfuit ła teſtionio ałs pulſus putat locũ habẽ qð hic dẽ: ut taliſ aggꝛauatõ opiois n ꝛpel lat in ciuiłi ſʒ in criali ſic:ł alit᷑ ſʒ eũ ifamatio fa cit cãta a crie ð q ↄſtat quẽ emẽdatũ ñ repelli ĩ cinili: ut ᷣ ĩ fi.c.x ſi ð cmdatõe ñ ↄſtar repellit ur in pdictis iuribꝰ:i criali Vo ꝛepellit ſeꝑ:ut hᷣ bec ſũt vba foꝛmalia Jo.an.q nõ. Mã.i.l.enn ctos ppłos.C. ð ſũ.trini.ſic giſtiguit ꝙ ifala in ris idiſticre ꝛepellit ĩ ĩ ſubſidiũ tñ admiuũt᷑ cũ toꝛ mẽétis.l.ob caꝛmẽ.ꝗ.pe.ff. ðᷣ teſti.fac.l.q ultimo .ff ð pẽis.ifãia facti in cꝛiali repellu:ut h̊ niſi in ſubſidiũ:ut.S. dictuʒ ẽ in cinili admitiũt᷑:ſʒ minꝰ eis cꝛedr̃:⁊ ſic ꝓcedit gl.ĩ.d.l.i.? qðᷣ nõ.in.l.iij. F. cae. fl. ð car. edic. Mñt i reſtes ee ita igno biles zæ infames ꝙ nõ admitteꝛẽtuꝛ ſine tormen tis nt. S. Maꝝ diffeꝛt bec opi.a dẽéo Jo. an. ſz illud plemꝰæ ſubuliꝰ. Sʒ Mal in. d.l.i late in h̊ inſtat ↄcludẽs in effeciu ꝙ ifaia ſci ꝛepellit in cꝛi minali ⁊ i alijs cãis gꝛauioꝛibꝰin qbus ꝛeqꝛũt te ſtes oĩ exceptõe maioꝛes.¶ Mõ bñ H ultimũ qꝛ limitat iſtũ tex. ⁊ allego ꝓ h.c.lʒ ex q̃dſaʒ. S.e.⁊ c.i.ðᷣ ↄſa.⁊ affi.? utꝛobiqʒ ꝑ gl.ubi lʒ cãe eſſẽt ciniles ꝛeqrũtur teſtes oĩ exceptõe maioꝛes ⁊ ſic no infames infãia facti:qꝛ taes nõ admutũt in alijs vo cãis admictũtur nõ ut ꝑ eos peruẽèiat᷑ ad ſniã diffinitinã: ſʒ nalẽt ad inſtrucnionẽe ? fun dandã inqſitõeʒ: ? ut is õ quc deponũt ſubijcia tur rortuꝛe.nõ h. Sʒ in oriũ adduco tex.in.c q̃ᷓ lit᷑ ⁊ qn.ij.ð accuſa.⁊ i.c.cũ in inuẽtute ð pſup. nbi pʒ ꝙ dicta nõ integꝛoꝝ n ſufficiũt ad fundã dã inqſitiõeʒ. do. Caꝛ. tʒ ꝙ infãia iuris nel facti idiſticte ꝛpellit tã ĩ criali 7 iĩ ciuili:moneĩ qꝛ iſſa lr̃a loqtuꝛ geneꝛalit i i pnꝰz appe llatõe infaie iiel ligit᷑ ta infaia facti ꝙᷓ iuris.nec reꝑit᷑ ius ↄꝛinm ꝓbãs ad h qð nõ. Oy. iĩ ꝛla infãibꝰli. vj. NHon ob ſʒ eum iſte tex. ĩ v. in criali: n ñ loqtur i in fãia facti ſʒ in gꝛauatõe opiois ꝗᷓ in minꝰ ſe hʒ qᷓ q̃; fama: allegat ad h̊ gl.nõ.in. c. ſuꝑ.e.de ↄſã. et affi. Ego in hac mã dico ꝙ tꝛiplex ẽ infaia:que dã iuris ꝗᷓ dr̃ cinilis:qdã cãonica:⁊ q̃daʒ infaia facii qᷓ poti dr̃ ifamatio: pᷣma.ſ.inꝛis indiſtincte repellit ſʒ oẽs:? ꝓbat᷑ hac ꝛõe:qꝛ fundamẽtum teſtionij ẽ fides:ut in.d.c.foꝛꝰin fine:ſʒ iſie caꝛet fide cũ eiꝰſtatus ſit diminutꝰ? maculatus iuꝛis. diſpoſitõe ⁊ dicitur infãia iuris illa qᷓ iteꝛꝛo gat ꝑ ſñiã ł ipᷣo fẽo i cãibꝰi qbꝰinẽ canet᷑ dũtaxat de qbꝰuide ꝑ tex.⁊ glo.bo.iij.q.vij.F.poꝛ20 ⁊.l. atheleras. S. calũniatoꝛ cũ. S. ſe. z.l.i.ff. de bis q nõ. infa.⁊ tene banc regnulã ꝙ ꝛegnlalit᷑ oẽs inſa mes ſʒ leges ſũt infames fᷣm canões hbat tex. nõ.i.c. oẽs vVo. vVj.q.i.nõ. Inn.i.c.q̃tꝛ ⁊ qũ.ij. palł. Oluis ãt poſſit iſtã infamiã toller̃ = ꝛeſtituẽ Paine fame:dic ut plene nõ.i.c.cũ te.de re iud. iici – il liuni i Nios dar ugin gr” u/ . t utaa ti idi⸗ Pali tli n Gu ushißptir ni iud . H eglurh gi uitimahumm. Rmns Ueyetrutnbmag n 1tlunlpng nci tam N Oleprbi npregondſna dnin o clrio zlrch ii1 ni⸗ zifanmarſatcihttur GNNKani te wiencntühaNan Nantäninnmr ieiſii CMnnfiütbtoginmuen nit tiryilfuitiut onn inoitie⸗ Gii⸗ ſſachinti⸗ t auf 14 gtünter uſemtin ibef⸗ cho ſtntti nit i⸗ biis liſniſu ncain nn malninlnlimtit⸗ * e. ſrlic ſſimte e lunniltefatn ſfcitiace iͤi N Ne li Biin Unal li⸗ ilteni ai . 11s. ai Nerge s . d 455 l ſeſ er in. l. i. F. de qua. ff. de poſin. et nide Hã. in. . rauerit ðᷣ̊ pũti ſiue ð̊ futuro ſiue ð pᷣterito:⁊ pꝛo a i i ſſizfe n infamẽ in fi.ff. de publi. indi. ubi qᷓrit an ciuitas p facit qꝛ iſte tex.ꝛepellit quelʒ ꝑiurũ. Siue eꝛgo & gi⸗ Märn . NaN poſſit reſtitnuẽ fame:admittunĩ tũ tales infamari iurauerit flim ſiue nõ ſi nõ ſeruauerit iuramẽtuʒ . M ilnnnn d ad teſtificädum in ſnbſidiũ: ut index ex eis colli Piur . Si vo iuꝛamétũ fuit illicitũ ocludũt ꝙ S“ inie nji rat gat aliq; pſũptionem: ut. d.l.ob carmẽ:et. l.ꝗͥ nl nõ repellit a teſtio nec ifamat: æ dicit Hoſt.coiĩ ncin gre⸗ bihſnie rimo ſupplicio Palk. Secunda infamia.ſ.canoni teneri ꝑ doc. ꝙ temerariũ iuramẽtũ nõ repellit eri kacind⸗ Aont ca ẽ illa qᷓ cauſat᷑ exquolʒ peccato moꝛtali:ut in a teſt onio ſicẽ̃ nec a dignitate de iureiurã.ſiẽ no e Ni noahf .c. ifames vi. q.i. et ibi ꝑ gl. etilla ſi dat̃ ꝑſeueꝛã ſtris:⁊ nide ð hoc gl.i.c.florẽtinuʒ.lxxxv di.qð . knani . nlſctzmi tia repellit ab accuſatõe ⁊ a teſtio ð iure canoni ipſe Hoſti. putat ueꝝ in eo quẽ penituit ⁊ remit aaͤar lſetaigi⸗ co:⁊ h̊ indubitatũ ſi dat᷑ ꝑſeuerãtia in crimine: tit ad ſum nã. e. ii. F. ij. V. fama. ? V. excipii: 2 5 iain; aſir D nt. S. dixi. Mã ſolũ crimẽ ↄtinnatũ ſufficit: ut 5 plʒ 7 nõ. at. ð. dixi. Di ãt E dubiũ an iurameinʒ nriinn 1 ſöentniri dixi.ſʒ an ſublato peccato remãeat feems illi illi? 6 licitũ ul illicitũ: diẽ idẽ ac ſi fuiſſz licitũ qꝛ non ß „ nbe igul ion ifamie cõit tenet᷑ ꝙ ñ ut nõ.in iuꝛibꝰpall.æ glo. debuit ueire Z ꝓpria aucte 8 elec. c. uenerabilẽ: Aſomnl Pnin , i. c. illi qͥ. vi.q.i.? In. ⁊..dicet᷑. rtia. ſ. ? nõ.bñ ꝙ tał habet᷑ ꝓ ꝑiuro: ⁊ ſic diceres.vñn es Köͤſß Ginin ch infamia facti in criminalibꝰ in dubio repellit: et E iſta ſpãlitas iĩ ꝑiuro: cũ ſecꝰ ſit i alijs crib? gra Y icſie Arltiſithtti ffonto idẽ in cauſis grauioribut pdixi ſm Oald. niſi nioribꝰ.ſufficit.n.ꝙ qͥs ſit emẽdatꝰ ut in pn- di . vun amniſefz iuni qꝰad pſũptionẽ ĩ alijs Vo puto x ad mirtãt ſed cit Jo. an. ꝙ in teſte pura æ ſimplex requirii vi 4 ai inait ſtierlet plus uel minus -! nibil credet᷑ ſm qᷓ itatem ⁊? quã tas.iij.q.vVuj.pura.iiij.q.iiij.c.i. iuramẽiũ eſt idia iin nrnfi titatẽ ifãie de h̊ ur̃ tex ñ'cauilando leam in. d. c. Ofirmatio vitatis ð iur̃iurã.⁊ ſi x-ps. Sʒ nil ua i nll ochtiitftl iʒ de ꝓba.ubi dr̃ ꝙ qᷣdam ex illis teſtivns erant vVitati Zriũ ſiẽ falſitas q ẽ eins imutatio in autk. ſa “ iglieg it ita male fae ⁊ leuis opionis ꝙ modica ł nila eis 3 iſtru. cau. in Bn. Ie ꝑiurꝰ quodã ꝛeſpeciu uin riiin Pinnsunt erat fides adhibẽda. un itelligedo illã alt᷑ naunã cit homicidã.xxij.q.v. ilie qui. Ireʒ diẽ hᷣ maxie Een mginnnin k ppᷣe ur̃ ibi deipᷣ caſus: facit ẽt ad hᷣ tex in.c.fi. ꝓcedẽ qñ qͥs ↄmiſit ꝑiuriũ i teſtificãdo nã exq niai Malirhp g ah a aen vm/ Ni lirtf õ 1 /, rardi us ienii⸗ Ha anmi num htri iniy m ⸗ lopdch aitz ite AA Mtafttuvbig) Aan girſa uts Mijin uſssoi epieſnnces uöpiames fin ſangrnesnd umanidn AsNoüsainitüm dn 9 senidd AädchnuriMartd ſncnoefen mi niſide⸗ ansane ndninſl NNe db n indd ſic iaduiänundi mden derpordiſſtcin dful Gvindedo⸗ Cnöinsft iaſfer raüiciügiinl noreſg fn loqmn 9 meuliipi eapplieltit uſen 5inns eeſegi e in u intſihlif eiſin giollar üſo wunde ord nuin Nö inc ſihen/ wsludmnn i —– nnn i gie ſ tich⸗ vid 4 gſilioſe⸗ Pief n cr9 tlift⸗ pik * ianuſi vn an unii nin⸗ 1e j.e. inducẽdo:ut ibi dico. Itẽ poo ꝑ iſt ter. in V. ĩ criali põit ſpale ĩ cã criali.g * indiſtinte in ciuili ñ repellit᷑. Hõ ob.ſi dicat ꝙ loq̃tur i gꝛa natoe opionis:qꝛ dico ꝙ graunaꝰ opionis n diſ feꝛt ab ifaia facti nt nõ. Op.i.d.rła ifãibꝰ Mo. 2 Jo. an hic ⁊ ſetit gl.in v. grauata:i fine alło tex. ſatis bñ h̊ꝓbãtẽ ĩ.c.tãtis. Oiel. Axxxi. di. nec od. c. ſaꝑ.e. ꝙ allegat do Car. qꝛ ñ loqĩ in grauatõe opionis ſz in rumore. Rumõ vVo bn i minꝰ ſe bʒ ꝙᷓ infãia ſeu fama ut nõ. gl. in. d. c. ſ e. ? aliã allgo gl. in c.ſi duo.xxxv. q. vVi. nec ob. ꝙ iſte text. loqt in pᷣncipio indiſtincte de infaia: qꝛ dico ꝙ neceſſario oʒ intelligẽ de infaia iuris 2 n fẽi. na infãia facti tollẽ ſaltẽ qad iuuis effec tum ꝑ emẽdationẽ cũ toll̃ ꝑ purgatõʒ P minꝰẽ nt ẽ tex. in. c. decretũ.xv. q.v. ⁊ in.c.menã.ij.q. V. ⁊ in.c.cũ in iuuẽtute de pᷣſũp.cũ ergo hᷣ exci cipiat infaiã ab eo ꝙ dixerat de emẽdatõe neceſ ſario ſeqᷣtur ꝙ ñ lotuꝛ ð infãia facti cũ n debe at plꝰ opari pſũptio infaie qᷓ S. vHuas ſʒ ſi Ve ↄmi ſiſſet delẽm ⁊ fuiſſet emẽdatꝰñ ꝛepellẽtur in ciuili ge fortius qñ fuit inlatuaram loquit᷑ gde emen dato reſpectiu delicti qͥ remãſit infãis ex ſentetia lipo fco qñ tale erat crimẽ puta qꝛ palã exeꝛce bat uſura:ut in.l.improbũ fenꝰ.C. de his qͥ nõ ifa.⁊. iij.q. Vij porꝛo ⁊ h q ad ᷣm caſũ:An ãt infãia repellat ab offõ tabellionatꝰ: ſiẽ a munere teſtificãdi.uide nõbili᷑ ꝑ HBar. in eadẽ.ff. ad.l. int. ꝛepe. aliqd ꝑ Hal. in. d. l. i. C. de ſũma tꝛin. UWeio ad teꝛnũ caſũ.dẽ.n. hic ꝑiurꝰ q;tuncũque ſit emẽdatꝰnõ admitiit in teſtem. Et aduerte qꝛ loqt iſte tex. et eo caſu q ꝑiuꝛꝰnõ ẽ infamis ał n recie exciꝑet᷑ a caſu pᷣcedenti. ¶ Eirca hunc ca ſũ qro an ꝓcedat hoc in cuiuſlʒ tꝛanſgꝛeſſoꝛe in ꝛamenti. Hoſt. inſtat tadẽ ipe ? Jo. an. ↄcludũt diſtiguẽdo iĩt᷑ licitũ ⁊ illicitũ inramẽtũ:ut niolãs licitũ iuramẽiũ idiſtincte repellat᷑ a reſtio ſine in ſeł deliquit i ilio offo ſuſpeciꝰ ẽ ſꝑ ĩ illo:ut ĩ.l. ſi aliq d. C ð ſuſcep.⁊ ar.ln.x. ⁊ ẽ tex. in termis no ſtris i.c.quicũqʒ ſciẽs.vVi.q i¶ Dʒ hũc caſuʒ op.ð ſauꝑflaitate.ſufſiciebat.n.exciꝑe infamẽ cuʒ quuʒ ꝑiurus ſit infãis:ut ĩ.c ifames.vi.qi.⁊ in .c. ↄſtituimꝰ iij q. v. ubi expᷣſſe h̊ dr̃ vi.? Gof. dnc ꝙ ſm canões qᷣʒ ꝑiurus ẽ ifamis: ui in 3 rijs. Secꝰ ßn leges et ſi ꝑiurus fuẽit dãnatꝰ.ff. ðᷣ cri. ſtel.l.ul.niſi i caſa.l.ſi q maioꝛ.C. ð traſ. noi tex. loquit ð ueniẽte ↄ traſactione iurata: ſʒ ꝑ 5 nõ ſoluit᷑ Sriũ cũ hic loqᷓ nur ð iuẽ canõico 7 nibilominꝰ infeꝛt Sriũ. Jo. an. apte nõ tangit ʒciũ nec ſoluit:ſj ex tex.aꝑte colligi qð.S. qixi vis ꝑiurũ nõ eẽ infame:⁊ cuʒ illa opi.trãſit do. A i. putat ꝑiurũ eſſe infamẽ infamia canõtca qᷓ repellit a dignitanbꝰ.d. c.infamev:⁊ ſic diẽ ſe in telligẽ fre ↄſilio.xxiij.=.lx.⁊.xix quo ad iſamiã iuris:ſecꝰ ubi uẽiat ↄ inramtũ firmãs pactũ:⁊ ĩ h caſu loquit᷑.d.l.ſi qs maior:q̃ cuʒ ſu penalł dʒ reſtringi:nec è neꝝ ſᷣm eũ ꝙ qᷣſã dixerũt ſ.iura mẽtũ i ſe br̃e paciũ.ad h̊ q nõ.in.c.vᷣbitoꝛes ðᷣ iureiur. do. Car.tẽuit idiſtincie ꝙ qᷣʒ ꝑiurꝰ ẽ in famis iſamia ciuili ſin canões ꝑ iura ſuꝑiꝰ alle. Mec ob. iſte tex. aꝛ nõ facit niſi ꝑ Söriũ:arg. qð ceſſat cũ bẽamꝰ iura ſuꝑiꝰ allegata i ↄriuʒ.Ego dico ꝙ illa iura ↄria dent intelligi ð infamia ca nonica qð pʒ ex eo:qꝛ oẽs mortalibꝰ criminibꝰ ir retitos appellãt ẽt infames:qð ſonaret i abſur dũ ſi intelligeret de infamia ciuili na ſeqret᷑ ex pᷣ ꝙ ſeł nõtus aliquo peccato mortali nũqꝙ; ãplinſ poſſz celebraꝛe neqʒ offm ſuũ exercere: niſi reſti tueret᷑ fame ꝑ papa:qð ẽ ffm: ut i. c.fi.ð tep.or. 2 ꝙ intelligantur illa iura de infamia canonica nõ. gl. in. c. q cũqʒ.vVi.q.i.facit gl.i.d.c.ille q ea. ca. z. q/q̃ ꝗde infãia toll ꝑ pnia: ut.S. diri non oo. gl.i.c. qꝛelã de iureiu.⁊ i.c.puenit ð fideiuſ. ar velate ad tex.ſolũ ꝓbant ð eo qui nenu Siꝛa A4 pationem iuratam. dic gꝰ ſecundũ leges qð ant quis iurauit de preterito uel pñti:æ nõ efficitur infamis: licet falſum inrauerit. Exemplum in eo qui falſum teſtimonium tulit.ſi tũ in hoc nltimo caſu ↄdenaretur efficeretur infamis non tã rõe iurameti ꝙᷓ rõe falſitatis. Si vo iurauit de futo ⁊ nõ ſeruauit:⁊ tũc ſi iurat ſibi ł ðo nõ efficit᷑ in fais:ſecꝰ ſi iurauit ei cũ qꝰ Sxit:⁊ ſic loq̃t.d.l. ſi q̃s maior.nã h̊ caſu plꝰ deliqt: qꝛ fefellit deuʒ z ꝓc.ᷣ uoluit i effectu gl. ⁊. Oã. pꝰeã ĩ.l.lutiꝰ ·ff. de his q nõ. infaia. ita Jo. de ligna. ſentit hbic æz nide archi.i.c.auẽctẽ.xv.q.vj:⁊ in.c.ꝑnuli.xxij. q/v. ide ꝑ oĩa dic ð iure canõicõ:qꝛ ni ꝛeꝑimus Sriuʒ ⁊ mã ẽ pẽalis.iĩmo potiꝰ ꝓbaĩ ↄriũ hic ſi Vix lr̃e n infeꝛi. fruſtra.n.excepiſſet de ꝑiurio ſi qlʒ eẽt ifãis ſʒy canões. uart? caſus cũ abł. iſt tuta accuſatioe fuit de crie ↄuictus ĩtellige lʒ nũc ſit emedatꝰ ut ponat aliquid ſple in cã cria li:ut.S.dixi podera hũc caſũ non eim requiritur ꝙ fuerit ↄden: t:ſi ſatis ẽ ꝙ fuerit ↄuictꝰ.foꝛli ns gꝰ ꝓcederet iſte caſuſ ſi fuit ↄdẽnatꝰ:ut diẽ hᷣ Jo. an ⁊æ bñ. ¶ Et h̊ nora ꝙ atteſtatões fce ĩ indicio criali faciũt fidẽ ĩ alio iudicio:ẽt it̃ alias ꝑſonas. Sʒ h̊ ꝓcedit ubi nõ agẽ de magno pre iudicio:ut hic als ſecꝰ.ad hoc ꝙ nõ.i.c.ꝑ.inqni ſitionẽ ðᷣ electi. ⁊ ĩ.c.ĩter dilectos ð fi.inſtru. jj Ex quo etiam collige ꝙ acta in uno indicio fa cinnt qualemqualem fidẽ in alio ẽt interueniete alia perſona:⁊ facit iſte caſus ad qᷓoneʒ.nũquid ſufficiat ꝓbaꝛe aliquẽ fuifſe excõicatum ad hoc ut etiam abſolutus a teſtionio repellat᷑ ar. quod n. iiij. q i.c.i.⁊.ij.⁊ ibi ſatis ð hoc in ſũma.In. hoc inſtat multuʒ:⁊ in effectu ponit duas opini ones:prima uidetur ſua ⁊ non obſtet excommu nicatio ex qno ſecuta eſt abſolutio miſi propter crimen proptᷣ að fuit excõicatus. Rõ qꝛ potuit iniuſte 2 ſine cãe ↄgnitiõe excõicari. Item pora it eſſe iuſta excõicatio ⁊ excõicatus extra culpaʒ puta qꝛ iudex excõicauit non cõpareteʒ in fmio aſſignato:ſed ille fuit legitimo impedimento de tẽtus qð nõ conſtabat indici:nec ipa excõicatõ debet obeſſe:qꝛ eſt medicina:ut ĩ.c.i.de ſen. ex. li.vj.ideo eq ceſſante non debet aliqua infamia remanere. ecunda eſt opinio quorundam: ut ipe refer:ꝙ niſi excõicatio fuiſſet lata expreſ ſa cauſa legitima ꝙ tũc ꝓbatur culpa:nec ẽ nece aliter illam probãe.puta ꝙ fuit excõicatꝛ eꝛa ↄtumax in parendo ſuper crimine de q fuerar oↄdẽnatus:ał ſecus. Inn. uidet᷑ hanc opinionem limitare:ut procedat quãdo tale crimen fuiſſer expreſum in ſententia ꝙ ipᷣo facto infamarʒ. In alijs autẽ criminibꝰſecꝰ:qꝛ acta pẽitentia ceſſat infamia canonica:⁊ in hoc obſcure loqᷣt:ſʒ uult dicẽ ꝙ cũ ſecuta abſolutione dicatur emẽdatus de illo crimine non debet amplius obſtare: ut h̊ in principio. Sed nimis loquitur generaliter cũ in criminali non ſufficit eum foiſſe emẽdatũ: ut hic in v. in criminali.dom. Anto.? Moſti. nident᷑ ſequi hãc ij ti.opi.nt licet excõmunicatio de ſe non repellat ex quo fuit ſecuta abſolutio: e leſtibus. camẽ ob crimen expſſuʒ in ipa excõicatione qð ꝓbatur per ſñiaʒ. Sʒ adueꝛte tñ tu:qꝛ ſecundũ hoc hodie ſemper obſtaret excõicatio pꝛeterita in criminali cũ excõicatio nõ ferat᷑ ſine expᷣſſiõe cauſe.ꝗłs ꝛelaxatur tanqꝙᷓ; iniuſta: ut in. d. c.i.de ſen. exco.li. Vj. quod eſt nalde graue cuʒ iura re pellant ſolũ excõmunicatũ de pnti:ut in.c. decex nimus.eo. ti.li. vj. ubi de hoc ꝑ aꝛchidi.⸗ nüuc aliqd dñt ðᷣ excõicato in pteritũ. Itẽ cũ excõica tio poſſz ferri eyindicialit᷑ ⁊ ſine cẽ cognitõe gꝛa ue ẽ dicẽ ꝙ ꝓbat cuimẽ in ea expꝛeſſam b ſtãt æ multa alia qᷓ colligi pñt cx ſequẽtibus.nn ego diſtigno ſic ꝙ aut excõicatio fuit lata ꝓ tali cã q̃ ñ ſufficẽt ẽt ſi expſſe ꝓbareĩ ad repulſiõeʒ teſtis puta ꝓ ſimplici ↄtũacia in ꝗᷓ diu ñi pſeneꝛa nit ⁊ ñ ſufficit ꝓpba? excõicatõeʒ pꝰabſolutioneʒ nã pᷣterita excõicatio ñ obſtat ꝛõe pᷣdicta nec cã Et ſi ueꝛa eſſet gꝰ æc.⁊ h caſu nullo mõ ꝓcedunt dicta dictorũ. Aut cã eſt ſufficiẽs:⁊ tunc aut nõ fuit expᷣſſa i ſñia:⁊ nõ obſtat:qꝛ pᷣſũituꝛ ꝙ fueꝛit iuſta maxie hodie: utĩ. es aſſi gnatq i ſñia:⁊ ſi ifꝛa ðcẽdiũ pᷣfixũ ad appelladũ obtinnit abſolutione non ꝓdeſt de ea obijcẽ pꝰ abſolutionẽ niſi alit᷑ ve ꝓbet᷑ crimẽ:ar.in ant᷑.ſi qͥs in aliqꝰ. C. de eden. Itẽ qꝛ an decendiũ etiã excõicatõis ſũia n pᷣſumit᷑ iuſta niſi alit᷑ ꝓbet᷑ ut notant᷑ dicit JInn i. c. qm in fi.de ꝓba et ĩ. c. bone. de elec. Mec obſtat. ꝙ petijt abſolutio nẽ:qꝛ h̊ potut feciſſe ex bõa ↄſcia:qꝛ bonaꝛum mẽtiũ ẽ timẽ peẽʒ ⁊c̃.v.di.ad eꝰ vᷣo ⁊ ð hõici.c. exhibita.nec abſolutio pᷣſupõit nceſſaꝛio uĩculũ: qꝛ põt iterptari ad cautelã:ut nõ. Inn.ĩ.c. nene ꝛabilẽ ðᷣ ele. Aut n appellauit:ẽt pꝰlapſũ ðcẽdij fecit ſe abſolui.nel ſi appellauit appellationeʒ de ſeruit:⁊ tũc ẽ magis dubinʒ. ur̃ tũ ꝙ ſufficiat ꝓ baꝛe excõicatõe; ad ꝓbatõeʒ cꝛis ad ceffectuʒ ut ꝛepellat᷑ a teſtio ẽt pꝰabſolutõem qꝛ nõ appellan do u acqeſſe ſnie:æ Iʒ nõ trãſeat in rẽ indicataʒ qꝰminꝰpoſſit peti abſolutõ:tꝛãſi tñ q ad ceꝛtos effectus ⁊? int᷑ alios ẽ ut pᷣſũaĩ inſta:ut notanteꝛ dicit Inn. in dcis.c. bõe ⁊ qm S 2? Jo.ã.i.c. ne nerabilibꝰde ſen. exco.li. Vj.? optime facit.c.ſIʒ de ſnia excõicatõis.li.vj.ubi talis ꝛepelli in in dicio ⁊ ex niſi ꝓbet ꝙ iniuſte fuerit excõicatus niſi dicas ꝙ ibi ꝑſeuerabat ĩ excõicatiõe:ſʒ ideʒ nr poabſolutõeʒ qad effect pteꝛtos. b̊ intelligo va uñ excõicatio fuit lata ĩ pntẽ:ſecꝰſi ĩ abntẽ ⁊ ignoꝛãtẽ:qꝛ tũc nõ n acqeſcẽ ad h.c.ab apoſto lice de cle.excõ.mi 2 ꝑ Jnn.i.c.ĩnotuit de eo qͥ fur. oꝛ. Hꝓcedũt idiſticte ſi in ſñia fuit expᷣflũ tłe crimẽ qð dãnato inogat iĩfamiã. nã tũc repellit ĩ diſticte. In aſijs ãt cribꝰobſtat ꝓbatio excõica tõis nbi nõ ſufficit emẽdatõ:ut i ꝑiurio ⁊ ĩ cꝛia li:ſʒ ubi ſufficit emẽdatio ñ obſtat excõicatõ pre teꝛita:qꝛ ꝓbat᷑ emendatõ ꝑ abſolutionẽ:⁊ h tene Iʒ al.ñ ↄſiderata qᷣcqd ſetiãt h̊ doc.⁊ gl.iiij.q.i. in ſũma. Et ex pᷣdictis potes ẽt inſtrui an qñ ex cõicatꝰdʒ abſoui nt feꝛat teſtionium:de q etiam dic ut dixi in. c. neniens.ij. ſupꝛia eodem:et ma xime ad pꝛedicta facit iſte tex. ſeu caſus pꝛedictꝰ uch c m tzinj 19 gmulfali naczwun iiii rin Unon iognbnidotni n – choifunt n ſheultnot. ſku clsts ontethmun unfmd giu⸗ Nraitiget ſtcnitrcecieidag apdnde iücniecinangborg ndeeegeetderime Ceſigr nidt⸗ 8 arfrt ſa Dhigftune Deüittſchentelianonein OCiNtO Poftit wnei hiſlinaß gilegengt eiſn rs nſtiſtin id nird umnnnh aucte in ur ioentiriz i⸗⸗ nage dsi N llg nſcenn ngietisi, irut, iinn aim it irmin fin füiglienhn eit nr iiir ni Uſtan uen eegent i — V 4 S lſ. E 6 22 – E = — E S. E ES = E S Agns Gickſfſcist en E neſſ üümgen — / n Aditi Pftücgati⸗ i n 4 uor j nlſogafi/ b n l ſe hinir a⸗ Gnadhy Qratn Jinminmginj N ſi⸗ lgöͦt ig Lorit rutſtto nlia inn vmbpumr nſen tir Minmy tmmnn niiimi q te ſ c aMe iv roͤot, nhn rabſoonoſnpont necſnno ienſr. hir Mtni A antdm d Jini wene mld de. Ai dlanr dn ed ſckledioi eſt Ntaon elandnede utd itags n cenn eMddd dordehtis Geao ni ioa Monden and ein Rai de GaNN riſen e neltpen weriniltic 1i cens tm ansilſſtil inn ſe dian Im ndis thortqn dl 6dl 1 v.e cptine iutl mwild deſen eo. N ehn l ris Nobinls nepeli t „,iil pbar iluſe eritereder dacde ercin e müu mi corinmo , ſrnu⸗ — ? ſequẽs ĩ.qpꝰſuflicit ꝓbaꝛe ꝙ als fueꝛit oↄuict⸗ nel ofeſſas:ł ꝙ als fuit repulſus ⁊ ſic ſufficit pꝛe ſüpti⸗ tio fornꝰ qñ fit mõ pᷣdicto: ? bec nõ. Muitꝰ caſus qñ i alio iundicio iſtituta accuſa tide õ ipm fuit crimẽ ↄfeſſus Ex h nõ ꝙ ↄfeſſo facta iĩ uno iudicio ẽt criali faẽ fidẽ ĩ alio S ↄli tenté: qů ad boc ut repellat᷑ a reſtionio qſi ſigillet opioneʒ ipᷣius ſecꝰ nideĩ ĩ alijs: nã ↄfefſio fca cũ nno ñ nocʒ q ad aliũ.ff. ö intro. acti.l.pe. uide ꝙ nõ. Innoc. in. c. ij. de or. cogni. Et poteſt ad duci ad qõem: nũqͥd ꝑ ſolã ↄfeſſionẽ qͥs infame tur: ſi delictũ erat famoſum:de quo uide ꝑ gl.z Hirt.in.l.ictꝰfuſtiũ.ᷣff.de his qͥ nõ ifa. ¶ Dex tꝰ caſus qñ nũꝙᷓ de crie fuit accuſatꝰ:ſʒ nunc ꝑ exceptionẽ põt ↄuinci ⁊ ſufficit ad repelledum ⁊ itellige ut. g et ſi nũc eẽt ð crie emẽdatꝰ:⁊ ſic po nit aliqͥd ſpale cũ agit᷑ cꝛialit: na ſi ꝑſeneꝛaret ꝛe pelleret et i ciuili:⁊ ſic eſſemꝰin p caſu ⁊ nõ.hoc qꝛ ẽ ualde durũ: ut ſemel deliquẽs q;tũcũque ſit emendatꝰꝛemaneat ſuſpicioſus:ut n admittat᷑ in teſte. In cã criali puto ꝙ ſi itraſſʒ poſtmõʒ reli gionẽ ſublata eẽt oiſ cã ſuſpicõis ꝑ tex nõ.in.c. fi.⁊ pe.xix.q ult.ubi dẽ ꝙ ii lʒ paretibꝰ filios fa ctos monachos exheredare q;uis dum eſſent in ſeculo inciderint in cãm igratitudinis:facit dẽ̃a aut᷑. de monachis.v. hũana. Sepums cãns qñ n ꝓbat᷑ crimẽ de pñti:neqʒ fuit ↄuictꝰ ł ↄfeſ ſus:ſi ꝙ aggꝛauata ſit ipius opio ꝓ eo ꝙ als fu it repulſus ab actu reſtificãdi:æ declara bac gra uationẽ opiois ut. S. dixi ⁊ uẽ uelle tex.ꝙ ſun ẽ granata ex h̊ ſua opio: lʒ als fuerit repnlſus nõ ſufficit ad repulſionẽ. enio ad gl. qᷓ oẽs ſt faciles z. S. declarate ⁊æ limitate pᷣteꝛ finale ꝗᷓ ẽ in p̃ncipio facilis. In fa pte qrit qᷓit᷑ ppabit̃ ꝙ qᷣſ ſit emẽdatꝰde crie rñdet ꝙ põt ꝓbari ꝑ ſaceꝛdo te ſuũ cui fuit ↄfeſſus:⁊ nõ.gl.Ho.⁊ Jo.an.di cunt boc ꝓcedẽ in ↄfeſſione ⁊ pnie iiunctõe.i.qꝙ; p ſacerdotẽ põt ꝓbari cõfeſſio ⁊ pnie iiñctio:ex tioꝛ Vo ſatiſfactio ꝓbabiĩ ꝑ failiares ⁊ alios qͥ uideꝛũt ⁊ ſufficit ſatiſtactio occulta:ſi cꝛimẽ fnit oceultum. Si vo fuit maniſeſiũ dʒ eẽ pñia mãife ſta lʒ ñ ſolenis.ij q.i.ſi peccauerit.xlv.di.ſʒ illðᷣ .l. di. i capite fʒy Inn. S bñ hbᷣ dẽm:ſetiunt .n. iſti: ꝙ ñ ſufficit quẽ eẽ cõtritũ ⁊ cõfeſſũ et ac tn deſtitiſſe a peco:ad h nt dicat᷑ emẽdatꝰ:ſʒ ꝛe q̃rit᷑ ſatiſfactio extior:q tũ pſũi᷑ fʒ Inn.ſi cꝛim fuit occultũ ↄfeſſionẽ ꝓbãdo de delicto ꝑ ſacer dotẽ:ſʒ ſi beẽm fuit mãiſeſtũ nõ pᷣſũit᷑ ex ſola cõ feſſõe:ſʒ oʒ ꝙ; ꝓbet᷑ alit. Oiſtiguit gl. i. d. c. ipi apbi.ij.q. vij.dicit.n.qꝙ ĩ cinili pſũit qͥſ emẽdatꝰ ſi crimẽ fuit occultũ:qꝛ nõ pſũi imemoꝛ ſue ſał tis. Sy ſi crimen fuit manifeſtũ: ꝓbabit ſe egiſſe pniã ꝑ ſacerdotẽ. In criali vo ſiue crimẽ ſit oc cultũ ſiue mãifeſtũ:ſiue egerit pniã ſine nõ ꝛepel lit̃ ut hic ⁊ hãc opi.tʒ ſpe e.ti.S.i.v.itẽ oppoit᷑ ego ſequor pmã opi qꝛ ex q nõ fnit ita occltũ qᷓn nũc ꝓbet᷑ ꝑ teſes: d; ꝓbari emẽdatio ſalteʒ ꝑ ſacerdotẽ mõ pdicto.nã ſemel malꝰ amitut pᷣ ſũptionẽ bonitatiſ:et pſũt ſẽper malꝰ niſi probe rur bonus in ꝛcta ſemel mal? li. Vi. Ex bis col ligit g onus pbãdi ſe emẽdatũ incũbit ei õtra quẽ? ꝓdat᷑ crimẽ. An ãt ſuꝑ ↄteſſiõe ſit cꝛedẽdũ ſimplici nerbo ſacerdotis ſine inramento. dicit Inn. quibuſdã nideri ꝙ ſic ſᷣm Hoſtiẽ.ſacit ꝙ ſic:qꝛ gerit nicẽ dei.õ̊.de offi.or.ſi ſaceꝛdos.un de ſicut a deo nõ exigeꝛet iuramentũ ita nec ab eius uicario.facit.xciij.di.c.fi.dicit tñ hoſti.ali quos diceꝛe oriuʒ:qꝛ lʒ ĩ foꝛo ↄfeſſiõis tʒ niceʒ dei:in ↄtentioſo ueꝛo in quo ꝓducii:ſecus ad h̊ .S. e. nuꝑ dicit Jo. an. ꝙ primuʒ equius:pᷣm ne rius:qð plʒ.Ex hoc nõ.caſũ in quo cꝛeditur uni teſti ⁊ h̊ ꝓpter facti qualitatẽ:qꝛ ↄfeſſio ſit in ſe creto.j.de pe.oĩs ⁊ de pe.di.i.quẽ penitʒ nerte ad unũ nõ. dictũ qð poit hbic Jo. an. poſt Inn. ſuꝑ gl.iij.dicit eniʒ ꝙ ſi qs fuerit emẽdatꝰ ꝑ diſpeſationẽ:bᷣ ei ꝓderit qõ ad oẽs qõnes.ſ. ta ciuiles ꝙᷓ criales alłs. 6. de fi. preſ.ex tua enim .j. ſciſma. fraternitatis. Et nõ. Inno. ĩ v. in criali qui uult iſtũ emẽdatũ i criali repelli miſi ſe cũ ſit qiſpeſ tũ uł niſi ſit i itegꝝ reſtitutꝰ als.j. d re iudi.cũ te. Ego pᷣ̊ dictũ admitto i reſtõne in itegꝝ:qꝛ illa reſtituit ĩ priſtinũ ſtatũ.ij.q.iij.i fi. Sj in diſpenſatiõe dico ↄſiderãda vba diſpẽſa tiõis: nã poſſet fieri ſolũ ad effectũ:nt non depo nat nł puniat᷑ pena delicto ↄdigna ad h. F. idul gẽetia.ea. cã ⁊.q.uide ð hoc i. c. gt ſi cleri ci. F. ð adulterijs ð egfeär Ho iun te ſtis cni crimẽ obijcit᷑ poſſit repellẽ obijcientẽ ex ceptoe ſeu replicatõe cris ⁊ tadẽ ↄcludi ⁊ bene ꝙ no: qꝛ obijcies ſe defedit:iõ non pot repelli P textu crimis:nec ob.c. ꝑſoas.S.e.ð qno gl. op. 2æ nõ ſoluit.nã ibi ſilitudo morbi.i.cris repellit teſte nõ ãt ꝑtẽ obijcietẽ ↄ teſte. Sʒ nõ. aliã roeʒ hꝰ gl dũ dicit ꝙ ↄ teſte directe nõ agu ſʒ potiꝰ Ʒʒ pté: ne ntat illiꝰ teſtionio: æ idẽ Inn. i.c. uerũ ð fo. ↄpe. YFacit. n. hoc ad młia. pᷣmo ꝙ ſi crim obijcitur cẽtra clericũ teſte in foro ciuili poſſit de boc cognoſcere iudex ſecularis.fᷣo ad unum dictũ Jo. an. ſuꝑ tex. dicit eniʒ ꝙ hucc teſu con tra que obiſciunt᷑ crimia nõ ſũt capla tradeda: ut nõ.j. de pur. ca. iter. tertio facit pro opi. Jo. 2 hi. qni dicunt ꝙ ꝓbaꝛe poſſu teſtes meos honeſtos quos aduerſariꝰ dixit ? ꝓbauit male fame allegat. iij.q.iij. ðð iunducijs qð nõ.S.e.ex te nore: qð pilʒ:qꝛ ut predixi ponus iſte ſe detendit ʒ exceprionem aduerſarij ꝙ; aliumdefedat. Nũ quid at ipſe teſtis poſſit aſſumere defenſionem 2 probare ſe innocentẽ. dicũt Jo. Ai.? bi. q ſic: ne fama ipᷣius gꝛaueĩ.ſicut poteſt oſtende re ſe liberum ꝑ chartã manumiſſionis in aui.e. ti. F. ſi Vo dicat᷑ 2 plʒ nã lʒ directe ni excipiat ò teſtẽ nt.S.dixi:tñ idirecte ledit᷑ ipſius opi.ut probat hᷣ in tex.qr ſi ſemel fuit repulſus ſemper pot repelli ĩ crimiali:iõ põt pro ſuo inteſſe aſſu mere defenſionem: facit optime in ſimili.l.a ſnia .ff. de appell. Ltra tertiaʒ. oMuer on eſt danda ſine ſolennitate legali: de qua hic:primo põit᷑ rła.fo exceptio:ibi niſi. Hiõ.ibi ꝓductiõeʒ ꝙ ſuꝑ eodẽ ñ debẽt fieri ui tra tres ꝓductiões teſtiũ niſi cũ ſolẽnitate de qᷓ h. Et ad vᷣtc qꝛ lʒ gl hic capiat ꝓductionẽ ꝓ di latioe:ut ſit ſẽſus ꝙ q ta dilatio ⁊ ñ ꝓductio G̊ ꝓbibeat᷑:qdð ẽt ſẽtit glo.iij.q.iij.ſpac iñ q dic.. unã dilationẽ poſſe fieri mille ꝓductiões:tñ iſte tex.=.c.ſignificauerũt ⁊ ĩ.c.cãis.sõ e.⁊ aut᷑.q ſeł C. de ꝓba.loqnũt᷑ æ niũt᷑ bo ꝓductiõis ⁊ nõ dilauois: uide ad itellectũ hꝰ. c. ꝙ plene dixi.i.d. .c.i.cãis. Nõ ibi neqʒ ꝑ ſe neqʒ ꝑ aliũ ꝙ ñ r̃fert a faciat qs ꝑ ſe ł ꝑ aliũ:ubi idẽ r̃ſultat effectꝰ:q; ꝓcedit et i penalibꝰ ut i.c.ſiqs ſuadẽte.xvij.q. .liij. iũ cr. c. malieres de ſen. excõ. æ nide ꝙ ibi diri ¶ M ibi ſubtraxerit: ꝙ eoipſo ꝙ ſubtꝛaxit teſtificata pſũit᷑ ꝙ fuerit ꝑcũciatꝰ:pᷣſũit᷑.n. ⸗ eũ ex delicto ar.i.l.ſi de poſſeſſiõe.C.de ꝓba. ?ᷣm Jun B Bmiratc ꝙ ni diſtin guit t᷑ reſtificata ſua æ altius ꝑtis. Ex q colligi tur ꝙ ſine ſubtrraxit teſtificaia ꝑ ſe ſine alt᷑i pui: łfuerii ꝑcũctatꝰ:ñ admittit᷑ ãpliꝰ ad ꝓductionẽ teſtiũ Iʒ qdã S. Sʒ pᷣmũ plus plʒ Inno. ⁊ cõuer doc.⁊ intellige ꝙ ipediat᷑:ac ſi publicano fniſſet ſolenit fẽa ⁊ ñ ultra:h̊ dico qͥa ſiẽ publicatioe n obſtate admitter̃ ſr̃ nouis caplis ut ĩ. c.cũ neniſ ſet. S. e. ita ⁊ fortiꝰſi fuiſſʒ pᷣuati teſtificata ꝑcũcta mus:facit.c.ↄſtitutus.S.e.i.fine. NHõ.ibi artẽ:q hͥ vᷣbũ artẽ qnqʒ ſũit᷑ in malã ꝑtẽ ad idẽ.xxij.q. .V. qᷓcũqʒ arte ⁊.xlxvij.di.ſicut.qũ ſũi᷑ i bonã ꝑ tẽ.xci di.clericꝰ.¶ Altio nõ ⁊ põdera vᷣbũ per cũciarus ꝙ n ſufficit qlibet iſpectio momẽtanea actorũ ad ̊ ut excludat᷑ qs a ꝓductione teſtiuʒ ſz reqri᷑ ꝙ fuerit ꝑcũctatꝰ:qð ideʒ ẽ ſin doc ꝙ diliget cũctatꝰ ſeu nalde ſcrutatꝰ:nã dictio ꝑ an ger ut ĩ.l.urbana.S. ꝑnoctaẽ. ff. de vb.ſig. æ nõ. i.c.ſi ↄſtiterit ð accu.⁊ ꝑ h̊ ðcidũt doc.hic duai qoes p an is qͥ niderit teſtificata iñ illa n plene exaiauit ꝓhibeat᷑ a qᷓna ꝓductõe:⁊ dicũt cõiteꝛ doc.ꝙ ni ꝑ pᷣdicta:⁊ qꝛ ceſſat finał cã ꝓhibitois exqꝰ n midit illa ralit᷑ ꝙ poſſit alios ꝑ id ſubõna re de renũ.pꝰtraſlarionẽ ⁊.c.cũ ceſſanie de appł la. Conſuluit in Moſtie. ꝙ quatenus perpendit atteſtationes ee ſuas deſiſtat ab obiectione illaꝝx P qõ quid ſi non uidi anteſtationes ſʒ a teſſibꝰ ꝓductis diligent᷑ exq̃ſiuit ⁊ ipſi reciiauer̃t depoſitiones q̃s fecerãt:an ꝓhibeaĩt deiceps ꝓ ducẽ teſtes doc. cõit᷑ dicũt ꝙ n mũ qr ñ ẽ iuẽ cau tũ ff.e.l.i.⁊.S.c.i.tũ qꝛ nec rõ nec eqᷣtas h̊ ſua det ꝑ ninã nocẽ n potnerit plene iſtꝛui:fac ð pꝛi nile. c.cũ ꝑſone.li.vj. Addit Moſt.aliã ꝛõeʒ:qꝛ põt cẽe ꝙ teſtis flin ꝛefeꝛt de accu.iĩqᷣſiiõis..fi: qꝛ uult cõplacere uł qꝛ ñ ꝛcordat᷑ Et nõ hãc rõ nẽ facit ad ea qᷓ dixi in.c.ꝑ tuas de ꝓba.qꝛ ſi te ſtis erindiciũ dixit nnũ ⁊ ĩ indicio alit᷑:ſtet̃ fo di cto iurato. Er nõ ꝙ ubi qͥs ſubtraxerit teſtifica ta uel fuit ꝑcũctatꝰn ſolũ excludit a q̃rta ꝓduc tiõe nt h̊ ſʒ ẽt a fa eadẽ ꝛõe qᷓ excludit a qᷓꝛta.ſ. ꝑꝑ tioꝛẽ ſubornatõis:ad h̊ dẽʒ.c.ↄſtitutꝰ ĩ fi.S. e. ubi ꝓbaĩ:hic diẽ gl.nõ.ij.q.i.ĩ pmis in.v.ſi eo pnte:ꝙ ſi ꝑſ itfuit exãiatõi teſtiũ n dʒ admitti ¶ Be teſtibus, ꝗmoliꝰuoles alios pꝛoducẽ: z ſic limita qð.S. di xi. Itẽ ſcias:q hᷣ qꝛta ꝓductio ñ dat᷑ idiſticie ẽt ſeruata ſoleénitatc de ꝗᷓ hic:ſj oʒ ſm Inn. ꝙ pe tat᷑. j. ipᷣa ſtatuta ðᷣ qbꝰ.iij.q iij.ſpaciũ ⁊.l.i.E. 8 dila.nã ut ibi bet᷑ ꝓ ꝓducẽdis teſtibꝰꝗ ſũt ĩ ea dẽ ꝓuicia ñ dãt᷑ ultꝛa tꝛes mẽſes:ſi ĩcõtinẽti ꝓnin cia ñ dãt᷑ ultra ſex ꝓ ultramõtanis ni ultꝛa nonẽ: ? illud eps ẽ pfixũ:ñ ut ñ poſſit abbꝛeuiaꝛi:ſʒ ut ñ poſſit elongari ſine maxia cã ut ibi. Si gꝰ ꝑs bũit breuiorẽ dilatõeʒ ibi ↄtẽtã admitut ad q̃r tã ꝓductioneʒ ſeruata ſolẽnitate:de q̃ᷓ bic dũmõ ñi excedat tpᷣa ibi ſtatuta:als ãt ñ admitieꝛet ni ſi ꝑ bñfeciũ ꝛeſtitutois. Ego n cꝛedo neceſſanũ bñficiũ reſti.ex q nõ ẽ facta publicatio nec lata ſnia:ſʒ ſatis ẽ adhibere ſũmariã cognitionẽ:et ſi reꝑit cãm urgẽeriſſimã dãdi dilationem ultra illa tpᷣa põt iudex ↄceder᷑ ⁊ ꝛõe triuʒ ꝓductionũ fac taꝝ ſernare ſolenitatẽ de qᷓ hic:.n. nidetuꝛ tex. in. d. l.i.?. d. ꝗ ſpaciũ:⁊ facit qðᷣ.j.dicam pꝰgl. i.i.q.⁊ ſi uis iſtrui q ordie dãt᷑ dilanões ⁊ quo ties ſiue ꝓductiões:uide qð dixi i c.ij.ð dila.et in.d. c.ĩ cais. Et tractãt H̊ Inn.æ Jo.an.⁊ alij qdã qᷓ̃ n ſũt ð mã huiꝰ.c. unde pᷣmo expediã gl. fo aliqd dicã. ¶ Op.æ nẽ ꝙ ex qſeł ĩ cã ẽ iuꝛa tũ ðᷣ calũnia n dʒ iteꝛũ inrari ut ĩ aut᷑. Gͥ ſacꝛamẽ tũ. C. de iura calũ. Gl.ij. ꝛndet ꝙ iſtud iuramẽ tũ differt a inramẽto calũnie:qꝛ pᷣmũ ẽ ð vitate ut H̊ pʒ.ſ.ꝙ n didicit teſtificata:ſʒ iuꝛamẽtũ calũ nie ẽ de cꝛedulitate ⁊c̃.ut ĩ gl. Hoſt.n nꝛ b̊ placẽ dicit.n.ꝙ iuramentũ calũ.extẽdit̃ ad illũ qͥ dila tionẽ petit ſuꝑfluã.unde dicit Jo.an.qꝙ hoc in ꝛamẽtũ calũnie exigit᷑ ad tollẽdã pꝛeſũptionẽ qᷓ ẽ q;nis ſu iuꝛatũ de calũnia:petat malicioſe hec dilatio:dic clariꝰ ꝙ h̊ nõ ẽ iuramẽtũ de calũnia Hz malicie:qð n ẽ ita geneꝛale ſic̃ calũnie:⁊ iſtud põt peti ⁊? gemiĩari in qᷓcũqʒ ꝑte litis iudex piũit maliciã nt in.c.ij. de iura.calũ.li. vj. Jeʒ poſſet dici ꝙ iuramẽtũ calũnie ni excẽdit᷑ ad hũc caſuʒ: qꝛ ñ petit hãc dilarionẽ ſuꝑfluo:uł nt lis tardet᷑ ſz ur vVe ꝓducat teſtes:ſʒ ꝓbabili᷑ uimet᷑ ne coni pat teſteſ ſi teſtificataididicii:gl.fi.ẽ claꝛa¶ EHiuc extꝛa gl. ut aliqͥd expediã ð tactis ꝑ Inn. ? Jo. an.qᷓꝛo.dixi.S.ꝙ tpᷣa ſũt limitata ꝓ teſtibus ꝓ ducẽdis:q̃ q pnt abbreniari n in elogaꝛi.iij.q. iij.ſpaciũ:q̃d ſi ꝑs perat ſuſpendi a recepuoe ie ſtiũ uł cãe diffinitõe donec poſſit hẽe teſtes uliꝛa maꝛios captos nł infiꝛmos. Inn. Moſti.? Jo. an. dicũt ꝙ ñ dʒ audiri ultꝛa tpa ſtaiuta:poteꝛit tñ ei pꝰaꝑtuꝛã atteſtationũ ull ẽt pꝰſniam pᷣmiſſa cognitiõe ſũmaria ſubneniri ꝑ bñficium reſtõis in itegrũ de in inte.reſti.c.ij.⁊.c.ex is.Et ſi di diceꝛes nõne meliꝰeſſet differre q; p publicario nẽ et ſnie ꝓlatõeʒ ſubneniẽ.rñder Jo.an.ꝙ n: ne det mã malignãdi:ſi.n. ꝓpt᷑ hoc ⁊ ſilia h̊ pu blicatio differet᷑:poſſet quilibet inenire tot uias diffugij: quot lites fieꝛent imoꝛtales:⁊ ſi ꝓcedit᷑ ad uiterioꝛa nullũ 'modicum eſt pꝛeiudicinʒ:ex quo per reſtitutionis beneficium ſubneniũ:ſaten tiꝛ iñ pᷣdicti doc.ꝙ index ex magna cauſa poſ ſet ultra tpᷣa ſtatuta aliquam dilatonem dare „ 7 NCd ed iue iurnii, Mmitii- Ngl nen M „ ℳ 0 „ . n Ifynanii hr. niminte n vchift lchfui iut ⸗ ifrrt Cr nn imi nitn in na n Ctüulixgamratsgin ni nitnts nmn iet pniiſftl i ffiiil Ctortlrin hinniſimie Nigentei vniitdimti niicckerrgalden duw Krrartarhntamdenig Gſcänagtinmm; TnDindünnmrit wünkällglpanfnritigten nlbincinielliai melini miittzzvri itunfui⸗ oi nni imtißͦni ludsiglin ſicet, Peetatecine fninctltfnſian ſiturtii ⸗ huhhtoi dinmli ntanrf⸗ K 55 = S . = 5„ = = . D 3bigtiizn . an ſernnr ai n auhifuzmi⸗ Ei 6 ni, run ,liiiin rceu iy niimmn aißln Aραααzρααι Galnaummiaiiepnmiii inr aöo ordimi iianf umiiaij vixiurtir i9. Miuit us dammi ai niti d iddl twin lpfni mtedet Pongbr ummi dine engt al wliiididre õ na de ne didiimemntinde liſi Reucectiin gnleſitinſetſ Stteiminiddr us ia i zAänatiNmhAat da Grmii ciniti ndin A den idenudbndeifin iu ku GuR hadwriie d cdnianddergnieel Midmusd Inn offni en cgi ne n , Dabenen mi i ſctni 4olen haſeſn dul — ut⸗ vo hel! g 000 nn cn 4 4 7 ꝓrogare ar. ff. de re iudi.l.ij..ff. de iudi.l.nõ nũqᷓ in fi.ſͥ ñ immodeꝛatã aꝛ.ff. ð iud.i.ſi lõgiꝰ 2 fac.c.ↄſuluit ðᷣ offi. deł æ hͥ nõbis ꝓ his q̃ di xi.ſ. iudicẽ poſſe ex magna cã ↄcedẽ qᷓ̃rtã dilatõ nẽ nltra tpᷣa ſtatuta ſñ bñficõ ꝛeſtõnis.fac ꝙ nõ Hi.in.d.l.i.ubi nõbilit᷑ diẽ ꝙ ſi iux ſn cãe co gnirõe ðᷣdit dilatõʒ ultra illa tpᷣa n nʒ dilatio ꝓ bar᷑:qꝛ lex dicẽ indicẽ ad h̊ ñ hẽe pratẽ ſecꝰ ubi hᷣ fecit cũ cẽ cognitõne ut ibi ⁊.d.F.ſpaciũ:ubi ẽ il la.l.i.canoniʒata. Secꝰ ẽt dicir ubi iudex dedit faʒ dilationẽ intra illa tᷣa qꝛ p ⁊ fa ñ excedũt illã dilationẽ ordinariã: tũc.n. nʒ dilatio.lʒ in ea danda n adhibuerit cẽ cognitionẽ:qꝛ ur̃ ſupple niſſe in fa id ꝙ defuit in pma ad ̊ allegat In. q bᷣ ſẽtit ui.j. dicã: æ nõ h ꝓ pluribꝰqͥ dicunt ꝙ; fa dilatio ñ ẽ danda ſine cẽ cognitõe:ut nõ i.c. ij. de dila. ⁊ in.l.oꝛõne ⁊ in.l. fi:ff. eo. ti. Sic etiã intelligas alind nõ. dem Haꝛ. in aut. ꝗͥ ſemł. C. de ꝓba. ubi dicit ꝙ ſi iudex admiſit q tã ꝓduc tionẽ ſine ſolẽénitate legali uʒ ꝓductio. Intellige tñ niſi appelletur ꝑ ꝑtem aduerſam:qᷓ in h ſatis granat᷑ de q uide ꝙ dixi in. c. ſignificauerunt et c.in cãis. S. e ubi ſatis tractat᷑ mã hꝰ.c. ¶ Eſt ẽt aduertẽdũ ꝓ intelleciu pᷣdictaꝝ legũ fᷣm In. 2= Jo.an. ꝙ illa lex cãoniʒata ubi. ð.dicit n am pliꝰqᷓ; rres mẽſes dari ꝑ ꝙ dat᷑ intelligi ꝙ ſi in ꝓuicia uł ex ꝓuiciã teſtes ſt ꝓpinqͥ:dilatões ille minorabũt᷑:? ita obfuat᷑ ĩ fẽo.⁊ ſatis h̊ tex.dẽo rũ iuriũ innit ⁊ facit.c.cũ ſit romana de appel. 2. C. de dila. I. ſiue ꝑs: nec cꝛedas ꝙ imediate ſit credẽdũ ꝑti aſſeꝛẽti ſe hre teſtes ultramarioſ:qꝛ ſepe h̊ ꝓponeret᷑ ĩ fraudẽ ad litẽ differẽdũ/ Sʒ credo ꝙ index ſuꝑ h̊ dʒ pᷣmittẽ ſũmariã cognini onẽ: ꝙ uẽ ſentiꝛe h Inn. dũ diẽ pꝛudet ꝑiẽ advꝰ ſam facẽ ſi ↄſentit ꝙ ad vᷣſariꝰhẽat nonẽ mẽſes qñ ſũmaria cognitõe pᷣmiſſa ordiatũ ẽ ꝙ inſtꝛu ctionẽ ſuã bẽat de ꝑtibꝰ ultramarinis. Iiẽ dicũt Inn. ⁊ Hoſt. ꝙ ꝑri qᷓ hũit minorẽ dilationẽ qᷓ; triũ mẽſiũ ł ſex ł nouẽ m diſtictionẽ illiꝰ.l.i.de leui dabit᷑ alia diũmõ ãbe ſił iũcte ñ excedant di lationẽ illã triũ menſiũ ⁊c̃.? h̊ noluit Bart. ubi 3. ? ailegat Inn. hic ꝙ nõ diẽ ẽt Inn. ꝙ in his tribꝰ mẽſibꝰ ñ ↄputabit᷑ ipᷣs mediũ a fine prime dilatõis uſque ad pᷣncipiũ. ſo itellige ̊ dẽm ſᷣm pᷣcedens qñ iudex decurtauit illã dilationẽ:⁊ ea finita dedit fam. Mã ad ↄſiderandũ an pma et Fa ſił iũcte excedãt illã dilationẽ ordinariã non ↄputabit᷑ intuallũ ꝙ fuit pꝰfinem pᷣme uſque ad pᷣncipiũ fe:ꝙ dicit Inn. ꝓcedẽ: ſiue ꝓcedẽs fu erit ipeditꝰ ſine neglexerit.nã iputet ſibi ad vᷣſaꝛi ns ſi ex ̊ ptẽdit danũ:q̃ꝛe ſibi ñ pᷣuiderit facien do citari ad vᷣſariũ:qꝛ uigilãtibꝰ? ñ dormiẽudꝰ iura ſubuẽiũt.ff. ex qbꝰcau.ma.l.ñ.n.⁊ Iʒ fateãt᷑ Inn. æ Hoſt. qnqʒ has dilationes utile abbre niare:dicunt iñ q ex breniatõe dubitationeſ oe currunt ⁊ diffugia ſepe ꝓcurant:⁊ dic ꝙ hodie iſte dilationes cõit᷑ ſi aꝛbitrarie nt dixi plene in .¶q. c. ij. ¶ Sʒ qro qn incipiũt currẽ iſte dilatio nes:dicũt pᷣdicti doc.qꝙ ſtati poſtqᷓ ſt aſſignate unde caute facit ꝓducẽs:ſi ſlani impetrat as 2 ltra teꝛtiam. nadit uł mittat ꝓ teſtibꝰ ꝓducẽdis nl mitti faciat ut ibi ꝛeꝑiant᷑: æ dicit Inn.ꝙ iſtð ipᷣs ẽ ↄtinnuʒ nõ urile adeo ꝙ nec dies ſolẽnes nec recꝛeatõeſ teſtiũ recipiedoꝝ uł iudiciũ ðᷣ ipo ipᷣe ðducũt᷑ dũ mõ recreatões nõ ſint malicioſe: uł tales ꝑ qᷓs ꝓ ducẽs ipediat᷑ ꝓducẽ teſtes ſuos.qð plʒ:⁊ fec.l. ſſʒ ⁊ ſi ꝑ ẽptorẽ.ff.ex qui.cau.ma.⁊ qð nõ.gl.ff. ð tep.i ite.reſti.ſuꝑ Neica:qᷓ diẽ rlarit ꝙ oẽ ipᷣs ẽ ↄtinuũ niſi alið ſpecifice caneat᷑. Ex pdẽis nõ ꝙ ſubueit᷑ ꝑti ſi fuit ipedita ꝑ negligẽtiã exaĩiato rũ ſeu teſti: fẽũo ꝙ expſſiꝰ h iʒ Inn ¶ Ntẽ qrit: nũqᷣd is qͥ bũit tres mẽſes ꝓ teſtibꝰ ĩ cade ꝓuin cia exñtib hẽbit poſtea ſex:ſi dicit ſe uelle ꝓdu cere teſtes ð ↄunen ꝓuincia ⁊ deniqʒ none ſi di cit ſe nelle ꝓducẽ teſtes ultramarinos. Inn. ſen rit h ꝙ ſic:? vꝛ h uelle.l.i.cãoniʒata ubi.s.⁊ qꝛ ꝑ hᷣ cã plus ðbito ꝓrogat ſepe dat ip e ↄſiliũ ꝙ is õ que fit ꝓductio faciat diſquiri ab initio a ꝓ ducẽete ⁊ rnſiõeʒ i actis ſcribi faciat an intendat cãʒ ſuã inſiruẽ ð ꝑtibꝰ ultramarinis an de ↄiinẽ tibꝰ ꝓuincijs an ð eadẽ:ẽ.n.ualde niile:ſi ceriuʒ locũ elegeru:na hebit ſolũ nnã dilatõeʒ: qᷓi nelit Inn. ꝙ ſi hʒ teſtes i eadẽ ꝓnincia ? ↄtinẽnbuſ ſolũ hebit ſex meſes:ſi dicit ꝙ i ↄtinẽubꝰ⁊ ultꝛa marinis hebu ſolũ nonẽ. Sʒ adueꝛte qꝛ ſʒ hũe intellectũ Inn. ſepe ↄtigeꝛet ꝙ uni darent.xviij meſes pꝛo teſtib ꝓducedis:qð ẽ incònenies ſᷣm Jo. an cũ ꝑ bᷣ apliet᷑ dilanonũ mã 9 meiẽ illoꝝ iuriũ. vn recitat ipſe Me. ð vel. ⁊ ponit Cy. in .d.li.qui tennit ꝙ ips dbeat in ipe ↄputari.nt ſi prius hũit tres meſes pro eadem promncia: ? poſtea peiat teſtes ð ꝓuincia ↄuneri nõ dabunt ſex ſʒ tin trcs:ſi vo poſt prima ð tribꝰ meſib pe tat tertiã.ſ.ultramarinã hebu ſolũ ſex menſes et ſic nõ hebit i effeciu niſi none pro oibꝰ diſtanjs locoꝝ:æ idẽ ſi dixerit ꝙ nli ꝓducẽ reſies ð oibꝰ tribꝰ locis. Auile iñ ẽ fuare ↄſiliũ Inn. qꝛ ſi eli git ſibi certũ locũ:tũc n hebit niſi una dilanonẽ ſtatutã ꝓ illo loco:ſʒ daro ꝙ itogano a pncipio fẽa ñ fuit:putat Jo. and.ꝙ ſi ꝑs uult ꝓducẽ te ſies ſuꝑ pᷣncipali ł eiſdẽ articlis ł alijs ꝗ a princi pio pronideri potuerũt:procedu opi. De. ſi ue ro ſuꝑ exceptioe ł replicanõe ĩprouiſa peteretur nona dilatio procedere põt tã opi. Inn.qꝙ; NHo ſti. æ adducit nõ.i.c.cupientes de elec.li.vi.i.gl penul.pᷣme ꝑtis:hec vẽ bona oↄſideratio:ſʒ nihil ominꝰ puto ꝙ totũ hᷣ̊ ↄſiſiat i bono indicis ar bitrio Done.n.qꝙ produxi quoſdã aruclłos in cã:hẽo teſtes ĩ ꝓuicijs ↄtinẽtibꝰ habui ſex men ſes:ſʒ poſtmodu in alijs articuł ʒ ꝓuiſis oʒ pro ducẽ teſtes ultramarinos:ad quoſ iiur prorſus ꝑ divſa uiã qᷓ ad ↄtinẽiẽ pꝛouicia:dicem ne ꝙ; ſolũ hebit ires menſes:certe dubiuʒ eſt dicere: Hico g ꝙ bon?ꝰ index h̊ aꝛbitrabit᷑ ni inuit tex. i. d.l.i.ſj informãdo arbitriũ hebit ꝛeſpectũ ad pᷣdicta: Ouero qͥd ĩ mãꝗ iſta teſtiũ appellabimus ↄtinẽtẽ ꝓuiciã. putat Inn. ꝙ ni archiepale:ſj ꝓ ut expõit i.l.notonẽ.F.i.ff. de V. ſig. ꝙ declarat Hoſt. ſicut itala gallia hyſpania ꝓuinci ſicilia et ſimilibns. Oro prediciis adueit Jo. and. ip male ĩducie ille eſſẽt a iure limitate ſi ĩ ꝓnicijs urchiepᷣalibus ⁊? continentibus tot menſes.dari deberet:ut cum qnqʒ parum diſtent abinnicem. ad h̊ de elec.coram ⁊ quod ibi nõ. Et uidemus hodie ꝙ ĩ multis locis nnꝰãchiepᷣs ñ diſtat ab ꝗ lio per tres dietas nt i florẽtino ⁊ piſano. ¶ Al nio H̊ Jo. an. remittit ad ſpe. an ĩ exceptionibꝰ ꝓ bãdis ſit locꝰ q̃rte dilanõi ſeu ꝓductiõi:et ꝑ cõ ſequẽs ẽt põt qri an debeãt dari tres dilatiões an ſolũ nna.⁊ uide ſpe.eo.ti..q̃i᷑.V.ſʒ cũ ſuꝑ ⁊ ibi ſpe.ur tenẽ ſeqnẽdo opi.guil.ꝙ ñ dent᷑ tot dilatões ĩ exceptiõibꝰ ꝑ ðᷣcre.prudẽtiã. . ſexta de offi. dele.nã ibi dr̃ ꝙ.j. tminũ cõpetẽtẽ etẽ. ad idẽ.c.pia de excep.li.vi. c.frequẽs de rſti. ſpo.e.li.nã.tales exceptiões ſt᷑ odioſe:et ñ tanii piudicij ſiẽ pricipale negoriũ. Jo.an.ibi ĩ addi. dic h̊ ꝓcedẽ i exceptiõibꝰ odioſis que differũt ⁊ n ꝑimũt:qꝰ caſu ñ dabit᷑ niſi una dilatio nt ĩ iu ꝛibꝰ pᷣal. In ꝑẽptoꝛijs ãt ĩ qꝗbꝰẽ maius ꝑiculũ diẽ ſecꝰ. nã ut pʒ.S.e.de teſtibꝰ:qnʒ teſtes deponunt ſuꝑ pꝛicipali ⁊ perẽptoꝛia ſilł:⁊ ſic uidẽt᷑ iſta eq̃ta Igddẽ tʒ Lap.alł.lxxx viij.ut numeꝛus qꝛte dilatio nis det᷑ i exceptiõibꝰ ẽt qᷓi ꝑẽptorijs ut eſt excep tio teſtiũ reprobatoria: ꝓut dixi in.c.ex ꝑte ade 5. e.Et idẽ diẽ in cã mr̃imoniali ⁊ alis ſũmarijſ. nã lʒ in ilł dilatiões ſt reſtrigẽde.necarie tñ ſt re ſecãde:ut diẽ tex.i cle.ſepe ðᷣ v.ſig.æ ſeqtur do. an. H. Sʒ ꝓfecto mihi ñ plʒ hec diſtictio int᷑ prĩ cipalẽ ⁊ exceptiões dilatorias:cũ nullibi p̊ ꝓbe tur nec:iura ſuꝑius allegata H̊ ꝓbãt:ſimplłr.n.di cũt exceptionẽ ꝓbãdã.j.conpetẽiẽ t᷑minũ:ſʒ idẽ ẽ in pricipali z in exceptiõe ꝑẽptoria:dicũt.n.iu ra ꝙ ĩ cãis cinilibꝰ ñ dʒ dari niſi nna dilatio ꝓ iſtruciione cãe ut ĩ.l.orõne ⁊.l.fi.ff.ð dilat.tn ſi qd ĩopinatũ emerſerit dat᷑ alia dilatio cũ cãe co gnitione:ita dᷣ.ĩ ꝓpoſito.nã durũ eẽt: ꝙ ſi. . terminũ mihi aſſignatũ nequi ſn cłpa mea excep tionẽ meã ꝓbare.ꝙ debeã excludi ꝓpt᷑ defectũ altiꝰ fᷣmini: maxie cũ in h̊ iura loquãt᷑ idiſticte:2 iura ſuꝑins allegata loquũt᷑:qñ ex culpa ſua ñ ꝓ bauit qͥs exceptionẽ ſnã:plʒ qꝛ pnnit᷑ ibi n ꝓbãſ ſaltẽ in expẽſis ⁊ ꝙ debeat br̃e aliã dilatiõeʒ op time fac tex.in.d.c.i.fateõ tñ ꝙ ſt magis reſtꝛin gende in exceptõibꝰqꝙᷓᷓ in pᷣncipali ſen ꝑemptõijſ ꝑꝑ pancitatem pᷣiudicij æ negocij. . Cãnus accuſatꝰ cri On debet. n n admittii in teſtẽ ↄ aliũ ĩ cã criali ſua accuſatõe pẽdẽte niſi in exceptis cꝛibꝰpꝰ põit᷑ rła:fo excep tio ibi niſi. ¶ HNõ pꝰꝙ ex pẽdẽtia accnſationis cꝛĩał gꝛanat᷑ opinio accnſati:ut intiʒ ñ dicat᷑ inte gri ſtatꝰhĩc ẽ ꝙ ꝛepellit᷑ ab õdie ⁊ ieſtio.⁊ ꝑ hãc 20nẽ puto ꝙ in oĩ actu ubi reqrit̃᷑ integꝛitas ſta ius tał accuſatꝰ ꝛpelleꝛet᷑. Jd puto ubi ex foꝛma ſtatnti ł inꝛis cõis rqꝗeꝛet᷑ teſtis omni exceprione maiõ ad h̊ qð dixi.S.:e.teſtimõinʒ.¶ Nõ fo ex pdẽis ⁊ ex tex.aꝛ.optimũ:qꝙ in cã ciuili admittit teſtis nõtꝰ infãia facti.nã iſte ð q pẽdet accuſatõ fipſa ex iuris diſpoſitõe ðᷣ facto n.æ nihilominꝰ qꝛ adhbuc ni ↄflat ðᷣ vᷣitate:ñ ꝛepeliit̃ niſi in cꝛiali ¶ Mon gebet. foꝛtiꝰn dʒ ꝛepelli ille q ſolũ ẽ nõtus ex unlgi opi nione:nã de facili ppłs decipit᷑ ð̊ elec.oſiꝰmaioꝛ .n. pᷣſũptio aliquẽ cũ denẽiũ ẽ ad accuſario nẽ:⁊ maxie cũ accuſator aſtrigit ſe ad penaʒ tali onis qᷓ; cũ nicina loqᷓt᷑ de aliqꝰ:cũ hoc ſepe pce dat ab emulis:⁊ fac qð nõ.hic in pᷣn. gl. 65 tertio cãnʒ ĩ q ꝑ exceptõeʒ ꝓpoſitã teſtẽ ex to to teſtis ñ admiti᷑.¶ Yo. an. zmittit ad nõ.i.c. ex ꝑte ade.S.e.⁊ ibi plene dixi. Sʒ ad ꝓpoſiinʒ nim puto tex.iſtũ poſſe intelligi duobꝰmõis:pri mo ut admittat᷑ a pᷣncipio ꝓbatio pendẽtie accn ſatõis:⁊ de ea ↄↄſtituto ñ recipiat dẽm teſtiũ:2= tũc dic H̊ ꝓcedẽ:qꝛ h̊ exceptio nõ põt eſſe noto ria:ex qꝰ i iudicio ↄtẽdit᷑:meꝛito dʒ ipſiꝰ ꝓbatio diflerri iux nõ.in.d.c.ex ꝑte ade. Scðo põt i telligi æ ſubtilius ꝙ ñi dʒ admitti ad teſtificãduʒ aſ. in effectu:qꝛ n faciet fidẽ dẽʒ ſuũ ſi ipᷣe ferẽde ſnie pẽdeat adhuc accuſatio:ſʒ nibilominus po terit dẽʒ ſuũ recipi ⁊ exceptio ꝛeſeruari in tpᷣs fe rẽde ſñie:nã ſi an ſũiã rpit᷑ abſolutꝰ:ſatis pʒ ꝙ; poꝛe teſtionij eꝛat ĩtegꝛi ſtatꝰ: ꝓ h̊ facẽ qꝛ teſtis ſo lũ ꝛepellit:qꝛ pᷣſũit᷑ nocẽs nt ĩ.c.foꝛꝰĩ fi.ð vVᷣ.ſig. Sʒ nũc ↄſtat ꝙ erat inocẽs:facit qð in ſili nõ. Jo. an.i.c.oiĩpotens de accu. MDꝛimꝰitellectꝰuꝛ magis ↄuenire lr̃e:ſj ſcðs ẽ magis rõnabilis. Mõ qrto bonũ ar.qð õᷓ teſiẽ põt excipi de cꝛĩe ẽt ñ publico.ꝓbat᷑ ex eo qꝛ teſtis ? pmonẽdus ſeu oꝛdinãdꝰpᷣ eqpãt᷑:ſʒ cenũ ẽ ꝙ nõtus crie pꝛi nato zpellit᷑ ab ordie:geẽt a teſtionio ad h.xyxv. di. c. fi.?. xxxi. di.c.i.facit ad ea qᷓ dixi ĩ.c.teſtio niũ.S.e. ¶ Hõ ultio ꝙ accuſatꝰ aliũ accuſare ñ põt:h̊ ĩitellige iux? ea qᷓ hnt᷑ æ nõ.in.c.neganda .iij.q.xi.⁊ plene ꝑ Haꝛ. in.l is qͥᷣ ꝛeꝰ. ff. de pu. iudi.¶ Menio ad gl.q facit qᷓttnoꝛ.naʒ in pria pte ponit ꝛõeʒ decidẽdi ad tex.⁊ ẽ claꝛa.in fᷣa ꝑ te qꝛit an iſte accuſatꝰadmittat᷑ ĩ cinili:?⁊ ↄcludit ꝙ ſic:dũmõ ſit emẽdatꝰde cꝛĩe:⁊ ĩ h̊ gl.ĩepte lo qt:ex qꝰ.n.adhuc ni ↄſtat ð crie:ñ reqrit᷑ emẽda tio:ʒ.ln.pẽdẽte accuſatiõe gꝛanet᷑ ipſius opi.ut iĩ pᷣn. gl.tñ h̊ aggꝛegatio ſufficẽ ñ nẽ ĩ ciuili:ł cuʒ agit᷑ cinilit:ut ſatis ꝓbat᷑ h.⁊ ĩ.c.teſtioniũ ĩ.v.in criali.S.e.⁊ fat ũt ſilia ð qbꝰi gl.⁊ nide de h̊ qð nõ. gl. i. c. ipi apli.ij. q. vij. ¶ LZertio gl.oppo. ẽt in exceptis cribꝰnõ debeat iſte admitn aꝛ. ij.q.i.ĩ pmis ⁊ i.c.ꝑ tuas ð ſimo.nbi tã ĩ accu ſatoꝛe qᷓ; in teſte diſtiguit᷑:an accuſatꝰſit bone fa me an male. So. gl. diẽ tex. illũ itelligẽdũ ſᷣm di ſtinetionẽ illoꝛũ caploꝝ:⁊ hãc ſolutionẽ nidẽtn h ſequi Jo. an. Inn. ? ab. ꝗᷓ dicũt ꝙ ꝑꝑ tex. iſte dicẽ foꝛſaʒ:quaſi dicut ꝙ idiſtincte n admitti iur. S; põt daꝛi alia ſolutio ꝙ illa iuꝛa ꝓcedũt qn ↄoſtat de cꝛĩe õ teſtes:h vo qn im ẽ accnſarꝰ 2 h̊ foꝛte noluit iſta gl.dũ poſtea diẽ ꝙ Iʒ iſte ac cuſet᷑:nihilominꝰꝛemãet ĩ ſtatu ſuo:quaſi adhinc n ↄſtet ꝙ ſit cioſus:ſicẽ.n.admittit᷑ ĩ ciuili iia ẽt in criminali ſilꝛ excepto in odinʒ cꝛimis:⁊ h plꝰ plʒ:cũ tex.iſie loqᷓẽ indiſticte.qᷓ ãt ſint cꝛimina cx cepia:uið in ſpe.in ti.ð accuſationibꝰ in fi.ubi enumerat crimẽ leſe maieſtatis.vj.q.i.quiſquis de hereticis uergenis?) IJtem cꝛimen lecacſis ſod .. e, n gis, wgiic aii⸗ 1 We rtan, nettnnind has Ml Mltarcſe- ſiun 1 uulinſei 7 c ſceptintn n 5SAPOu—R ün i iumid ufittnirfii⸗ Eniſtcidianitnmoet lawtt hn Lton⸗ ffto ddirinantmnt (cadrwd Gutiti Vüfmißgſhinemiin Niztütnicatti lininiir ſicifſinzrn fintcniſti rcgeiin tllſta eei helie,9, Nn ſaeiitui Algteee Niekonf 6 unte Mi i . TNN LS natn *£ — = M lrcn rtriotlnti i mn ir i nu Nrmninti tii nſiin ul nwcag Punirtnt, obnnn eßvin, ha, mami linimni, k, Simin ur b, Mlyt ntuitr Hauini/apifcniig imeni tp ili botegi ſiono d b. dctlun dciktaltnidiit e M5⁄¼. (Wöuio acatnd ä cken K ulige i ad dii 1 en Nn tnseen Dundsn S 11. (Veionigiwrinmrnoni min iegdecttiid rti tunmn ine uind nmdi idniis N giczind cnihnde ſien n ſin Inc nahmi Andaitinet 1 noz hhitir Aalande gene n ipag ibgrpno ſſftißn uid gaii anli n ns hi zticſonti czet iſta itee, gic Plie . genc zneuixts bnödebenn ie üßs tic usdſnnd ihli ia oligutan gut iin teri O ern lüitlgii 2 i⸗ ai⸗ 4 bicſoptol⸗ ne don 1tiͤdiigt ifmm i⸗ * Me .d.c.ueꝛgentis ⁊ in.c.in fidei fauorẽ eo.ti.li.Vi. crimẽ ſimonie. d. c. ꝑ tuas ⁊ ſilia dic ui ibi. Ultio glo.qꝛit qͥd ſi accuſatꝰↄdẽnat appella nir: an admittat i teſtem dic ut ĩi ea quam nõbis ad ſiles qões: z ni in ſili. nõ. gl. i. c. ſepe ge appel. (Errtꝛa gl. oppono õ tex. nã ex h. c. dat᷑ mã malignandi: facile.n. erit accuſato ul timenti accuſari ſubtrahbẽ aduẽſario teſteſ:qdꝰtimet ↄui ci faciendo.ſ.eoſ accuſari nł pᷣns accuſãdo ⁊ ſic apit᷑ uia malicijs õ. c. qto.j.ð diuor. Sol. Jo. an. ꝙ hec malicia ñ ẽ pſumẽda:æ ubi de ea eſſet pſũptio poſſet ꝓuideri ſin decretalẽ freques de reſti.ſpo.li.vi.ſ.pfigẽdo tminũ.j.quẽ ꝓbet᷑ ac cnſatio: ? dqʒ teſtis recipi fuata fide ipſiꝰ ĩ enẽtũ finite accuſatõis ad h.S.e.ex ꝑte.Et nõ. hũt in tellectũ: nã ut. S. dixi nõ eſſet malũ idiſticte hᷣ ob fuare:nec tex. iſte Sdicit ĩtelligẽdo nt S.i nõbili bᷣdixi:⁊ fac ꝙ ipe Jo.an.nõ i.d.c.oĩpotẽs ubi dicit ꝙ pendente accuſatõne qs põt eligi: ſʒ ↄfir maria dʒ differri: ne i fraudẽ ꝓcuret᷑ accuſatio. ltio qrit᷑ an diſpõ hꝰ. c. heat locũ in iqͥſito æ denũciato. Jnn. ?2 Hoſt. ꝙ ſic Jo. an. fateĩ ſf iq itiõe: cũ illa i fiat ſnꝑ vitate cꝛimis:niſi pce dat iſamia ðᷣ accu q̃nt᷑:merito tãqᷓ ifamat ꝛepel leret᷑ ĩ criali:ſʒ i denũciatõe nidẽt diſtiguẽdũ ſᷣm eũ:an denũciatio ſit enãgelica an indicial an ca nonica an rłaris. Et ſi iudicialis an denũciatꝰ ſit ifamarꝰ an ne ⁊ ſic cũ his vᷣbis tꝛãſit Jo.an. q̃ uelit dicẽ: ꝙ nũqᷓ; ꝛepelleꝛeĩ denũciatꝰ niſi iĩ iu diciali dũmõ ſit nõrꝰ infamia ⁊ cũ h̊ dẽo tranſit do. an. ſ̊ ñ uideo q̃tit fũdet᷑ h̊ͥ dẽm:nã idẽ ꝑ oĩa eẽt ĩ alijs denũciatõibꝰ:ſi denũciat cẽt ifamis in ſa mia iuꝛis k fei: p rõem qᷓ. S. dixi ĩ iqſuo. Item negari ñ põt qͥn õ̊ vᷣnũciatũ ichoato ꝓceſſu ori arur ſuſpicio:⁊ granet᷑ opinio ipᷣiꝰ.d.c.ompᷣs ⁊= lxxxi.di.tãtis daniel.ſiẽ gꝰ iteꝛ n ꝓmouet᷑ nr i iu ribꝰ pᷣal.ita nec ad teſtioniũ in cꝛali admuti dʒ: cũ iſti ꝑificẽt ut bic nec debemꝰ hꝛe reſpeetũ ꝙ; agat᷑ ad pntiã ĩ denũciatõe:qꝛ ꝛepulſio nõ fu ꝑꝑ penã faturã ſʒ ꝑꝑ pᷣſũptionẽ male uite:qᷓ ñ minꝰ orit᷑ ↄ ðnũciatũ q; õ accuſatũ:qͥnimo ſi recre ne limꝰↄſiᷣraꝰ maiõ pᷣſũptio orit᷑ ↄ önũciatũ qr ðᷣ nũciãs pᷣſumit᷑ moneꝛi ex ſola caruate cum non agat ad penã ſʒ accuſãs monet᷑ qnqʒ malo zelo. unde accuſatio appellat᷑ genus illandabilis intẽ tionis.ij.q.vij.ſi quis epᷣus. ¶ Seanit de teſtibus cogẽ. Kica. ¶ Quia officiũ teſtiũ qᷓſi publicũ ẽ æ ad illo ĩte⸗ dũ iuiti cogũt:iõ .ꝰtractatũ de teſtibꝰc.ſic con tinuat Yo. an. ⸗ ex bac ↄtinuatione ꝙ officiũ teſtiñ ẽ qᷓi pnblicũ:ſʒ nide lanꝰꝑ Innoc. i.c.nihil de elec.ubi diẽ ꝙ officiũ teſtis ĩ ſe ẽ pu blicũ ad H.l.i.ff.de teſtibꝰ:ſʒ teſtis nõ fert teſtio niũ tãq; hũs officiũ publicũ:hic.ẽ ꝙiꝑ exceptõʒ criminis ꝛepellit᷑ nec ꝓdeſt toleratio ſicut ĩ alijs officijs publicis.S.ti.ꝓxi.teſtioniũ z quod nõ. Inn.i. c. ſciſcitat? de Hep.Ego ↄtinuo ſic. Niſũ c. S.de teſtibꝰ:ſʒ qꝛ poſſet dubitari:utrũ ad teſti e teſti. cogen. ficadũ poſſint ↄpelli merito ſubdit na ergo ⁊c̃. Caſus. In cã mꝛi Auſam. moniali cogẽdi ſũt teſtes fene teſtioniũ: ita cõit ſũmat ſʒ nõ plʒ ĩ q;tũ põit ſpãlitatẽ in mr̃i monio qꝛ ſic loqni vnt᷑ iura in alia mã cinili:iõ gñaliꝰ ſũmo ſic. In cã ciuili monẽ di ⁊ iducẽdi ſũt teſtes ad teſtificãdũ: ⁊ ſic ſe ſub trahãt odio gr̃a ⁊c̃.cõpellunt᷑.i pria ꝑte põit cůe miſſionẽ.i fa ꝓuidʒ ꝑtibꝰ:ibi az⸗t. wt moneas ⁊ iducas ꝙ ꝑ h̊ vba nõ deſignat᷑ pciſa oↄpulſio:pʒ qꝛ in fi.mãdat ↄpelli ſi ĩiduci nõ pñt: uide ð h̊ qð nõ.i.c.ij.ð ſpon. ¶ Mõ. fo ꝙ et ĩ cã mr̃imoniali nõ dʒ iudex teſtes a pᷣncipio ↄpel lere ſeu õ eos ſniaʒ fulmiare ſʒ pᷣus monẽ ⁊ idu cere:qð puto neꝝ:niſi neceſſariũ ſit illorũ teſtio niũ:qꝛ ali ꝓbaꝛi nõ põt:uel niſi iudex ſit remo tus a ꝑiibꝰ:iũc.n.qꝛ ð facili nõ põt iudiciũ iudi cis gemiari:pot᷑it iudex a pᷣncipio pᷣciꝑe ⁊ ſub diriõe cẽſurã eccłaſticam fulminare:⁊ ſic iudicio meo itelligi põt.c.j.ꝓxi. 5. iudicẽ poſſe cõ mittẽ teſtiũ receptionẽ ẽt ĩ ca mẽimoniali: ⁊ nõ. ꝙ tał ↄmifſariꝰ põt nũciꝰ appellari.Et diẽ Jo: an. ꝙ iſte qñʒ uocat᷑ executor qñʒ auditoꝛ nł co gnitor:quẽ põt iudex quilibʒ ad ceriũ articuluʒ deputare de offi. dele.ſuꝑ qõnum.S. i.?.J. ueꝝ. Ego cꝛedo ꝙ qñn iudex priꝰ examiat capła ⁊ in tenꝛogatoria: æ poſtmodũ mittit nõriũ ł aliũ ad examinãdũ teſtes:iſte ſic miſſus põt dici nũciuſ: ſic appellat᷑:qꝛ miuitit᷑ ad ipos teſtes:⁊ qñʒ nullã hʒ inriſduionẽ ſʒ nullũ miſteriũ in nõ ·i cle.una ð offi. dele. ? vẽ tex.iĩ.c ij ð̊ indi.li.vj.⁊ ſic le qt b ut pʒ ibi quẽ ad h̊/miſerint ⁊c.qnqʒ ↄmiiiit iu dex ſimpłr receptionẽ ieſtiuʒ:⁊ tũc ille nõ ꝓprie gppellat᷑ nũcius ſʒ iudex ſeu cognitor ni ĩ cle. iu dices ð offi. dele. cuʒ ibi nö. Opp.vr.n.ꝙ nõ erat opꝰ ſcribẽ oꝛdiario:ut ↄpelleꝛet teſtes ꝓdu cẽdos corã delegato pape:qꝛ ipᷣemet h̊ facẽ po terat:cũ ſibi oĩa nideant᷑ eſſe ↄmiſſa ſine quibus cã ↄmode exꝑiri nõ põt ð offi ðᷣle. c. pterea ⁊æ.c: prudẽtia. So. Uin. fatet ꝙ ðᷣlegatus vᷣ poſſet ⁊ cõit᷑ doc.poſt eũ:ſʒ ſcripiũ fuiti ordiario:qꝛ fõte plus timebat᷑ ĩ loco:qð plʒ:ſłr cũ mãdat᷑ ordia rio:ut exeq̃t ſniaʒ ðᷣlegati apłici:cũ ⁊ ipᷣe ꝑ ſe exe ni poſſz ð offi. öle.ĩ lꝛis.c.ſignificaſti ⁊.c.qrẽti lo. i.qꝛit qᷓre teſtes ↄpellunt᷑:cũ rłarit᷑ qͥs ñ opellat᷑ ð ſuo facẽ bñfi.x.q.ij.pᷣcarie.Rñdʒ ꝙ duplici ex capite:pᷣmo ꝑꝑ bonũ ꝓublicũ ne neri tas occulteĩ zæ malus nt bonꝰ extimet᷑.ſaẽ Iʒ gl.ñ alleget. I. eñ q nocẽtẽ. ff. de iniur. ⁊. c.ut fame de ſe. exco.ſo qꝛ tacẽ Vitatẽ ẽ peccatũ moꝛtale. xi. q. iij. qſds. ¶ Cotra H op.duplłr:vꝛ.n.pꝰpᷣ fore fkn. ſ. ꝙ tacẽ Vitatẽ ſit peccatũ mortale.naʒ xpᷣs interrogatus a pilato: quid eſt neritas: non re ſpõdit ut habetur in euangelio.gloſ.in dicto.c. q̃ſqᷣ dicit ꝙ pᷣmũ dẽm ꝓcedit cũ ꝓducit᷑ in reſtẽ al bñn põt ⁊ dʒ qs qñʒ tacẽ vᷣitatẽ ut in.c.pᷣmũ ⁊ .c.ne qs. xxij.q.ij.?⁊ nt hẽtur in ↄrio. Si.n.qᷣs qᷓrit᷑ ad mortẽ:n teneor rñũdẽ ut i iuribꝰpal.⁊ Iʒ do. An. hic inſtet: ego breuiter dico pꝰarchi. et bĩrm tho. nt nõ.i...itẽ qð dr.xxij.q.ij.qꝙ in caſi bns i qons index põt de iuꝛe introgaꝛe n rudé do ſʒ negãdo łᷣ ʒelãdo vuatẽ qͥs moꝛalit peccar qꝛ dʒ q obedire ſuo ſuꝑioꝛi i ſpectãubꝰ ad of ficiũ ſuũ ð ma.et obe.c.ij.et.c.ꝗᷓ tſiſtit.xi.q.iij. ſecus ubi itrogat i nõ ſpectãtibꝰ ad officiũ ſuũ. et ꝑ boc ſoluit qõ nõbilis an peccet accuſatꝰ: ſi timẽs cõdenari negat vitatẽ: et cõcluſio ẽ ꝙ ſic ꝑ pdictã ꝛ20e;: iia i ſili cõcludit Mꝛz. i.l.ꝛelegati .ff. de iterdic. z rele. dicit.n. ꝙ codenatꝰ iuridice ad mõte peccat fugiẽdo caꝛceꝛẽ: ſecuſ diẽ ubi cã cer eet uiolẽtuſ ⁊ iiuꝛioſus:ad h̊ qð legit᷑ ⁊æ nõ.i cle.paſtoralis i glo. i voo ꝑ niolera. Idẽ pnto .ſ. ꝙ pccat mõtalit qñ qs pot ꝓxio ꝓdeſſe et ñ uult neg ado ueritatẽ ar. c.i. de fal. Maʒ qſqʒ te net duigere ꝓximũ ſicut ſeipſũ de pe.di.ij. ꝓxi mos:ide dic ſiqs falſo deponit ↄ leipſũ:ut ẽ no tabilis tex.i.c.ſi non lʒ.xxiij. g. V. P argue 5 iſtos qͥ nore tormetox ↄfuẽt ſe. ¶ Scðo op po.ad ide:nã multi ſt iure ciuili pullegiati a fe redo teſtio ut hr iiij.q.iij.O.it lege iulia indici orũ et nõ.i.c.ſiqui teſtiũ.S.ti.ꝓxi.qð ni eſſ(i ſi eſt ſet pcẽz nõ teſtificari:cũ nulla lex ł pᷣuilegiũ ſeu priceps excuſare põt a pcco ut in.c.fi.de pᷣſcrip. et i.c.iulianꝰ et.c.ſi dñs.xi.q.iij.imo nec ptexiu pieratis excuſat᷑ q a pcco ut i.c.ſuꝑ.e de uſur. Doluit nõbilit Hoſ.ꝙ pᷣuilegiũ pᷣdictũ non ex cuſat ex toto:ſʒ tũc ſolũ cũ alij teſtes hri pnt:un de dicit ꝙ it᷑ priuilegiatos ⁊ n priuilegiatos h da notari põt: ut nõ priuilegiati cogãt et ſi per alios fides fiẽi poſſit:exq moniii teſtificari ꝛecu ſat: priuilegiati vo n cogat᷑:niſi ubi ꝑ alios neri tas hẽeri no poõt:quo caſu ꝓcedit:qð dr̃ de pec cato. ¶ Mõ bene hãc ſolutionẽ: qꝛ ꝑ eã hes li mitata iura qᷓ dicũt ſolũ parẽtes ⁊ ſiles nõ com pelli:dnt.n.itelligi quando per alios vuas hri põt. Secundo nota quod non priuilegiati pnt copelli:lʒ ueritas alit᷑ heꝛi poſſii:æ de hoc uide i glo. ſe. als.n. nullũ eet prinilegiũ iſtoꝝ pᷣnuegia torũ cõtra.c.ſtatuẽdũ i fi.ij.q.vj.⁊.c.qꝙ;.xiuj. .q.ij. ubi dẽ ꝙ clerici nõ dnt ad teſtioniuʒ uoca ri niſi i aliorũ defectũ. [Blo. iſ. qrit hic dr ie ſtes cõpellendos qn gia Ptimore ſe ſubtrabũt ⸗z idẽ i.c.ſuꝑ eo.s.e.Nũo/ꝓbabit ꝙ alit᷑ ſe ſubtꝛa hãt:vndet nõbilit᷑ ꝙ eoipſo ꝙ reqſui nolũt fer re teſtioniũ pſumit cõtra eos:niſi cõſiaꝛet ꝙ ꝑ alios ueritas hii z cõprobari poſſz:põdera be ne hac glo.dicit.n.duo.prio ꝙ pſũit cõtra teſtẽ eoipſo ꝙ teſtificari recuſat. Idẽ nõ.glo.i.c.ſuꝑ eo ⁊. c.ceterũ ⁊.c.dileciorũ.j.eo.Jo.an.pꝰ In no. ⁊z. Mo.dicit hoc ꝓcedere ĩ ciuilibꝰ ĩ qvꝰpcẽʒ ẽ tacere ueritatẽ:⁊ h̊ uerũ fʒ eũ niſi bãc pᷣſump tionẽ elidat alia:utputa qꝛ ꝛeligioſus ẽ qui n in danũ ꝓximi ſʒ obtẽein religiõis iurare ꝛenit ar. S.li.i.nuper ⁊.j.de inꝛeiu.⁊ ſi xpᷣs ĩ fi.ł ſubeſt alia ſibis ca. In crialibꝰ uero ⁊ ĩ glijs i quibꝰnõ ẽ peccatũ:ueritatẽ ʒelare nõ ẽ preſumẽdũ gʒ eũ ꝙ is qꝗ teſtificari rnuit malicioſe ſe ſubtrabat : er nõ ẽ cogendꝰ?niſi maniſeſte appaꝛeat.de malicia .J. e. ꝑnemt fo. 5 er ni indicio meo hoc ¶ De ieſti. ultimũ ꝓbari.j. e. ſuꝑ eo.ĩ vV. ↄſtiterit dicã lan us i. c. dilectorũ..eo.nbi expediã hanc mam:et hoc ꝓcedit nbi neritas alit hꝛi põt. Si ãt aliter bri nõ põt: iũc dicit Jo. an. pꝰ Inno p dictã de cre.ꝑuenit.ij.ꝙ ĩ crialibꝰet ĩ cãis ĩ qdꝰals teſtes n cogũt᷑ nec cogẽt:ẽt ſi ſe ñ ſubtrahãt gꝛa odio nl tioꝛe:idem Hoſt. nam f; eũ nidemus ꝙ hoc caſu cõpellit clericꝰ.d.c.qᷓqᷓ;.qꝛ als ẽ pꝛiuilegia tus:nt ñ cõpellat.d. c.ſtatuedũ iĩ fi. Hõ ob. p hibitũ ſit iuramẽtũ:ſine quo teſtis ñ deponit:qꝛ H̊ uerũ niſi ĩ caſibꝰquoꝛuʒ iſte ẽ unꝰ:⁊ de his ca ſibꝰ uide gl.i.c.nullus.j.de iureiu.=⸗ pᷣdicia nõ. ⁊? expediam latiꝰ i. d. c.dilectorũ.ij.uẽ hec glo.pᷣ mũ dictũ limttar̃ :ut pſũat ꝙ gra ⁊c̃.qn vᷣitas ꝗ liteꝛ hꝛi ni põt:qð n nẽ ꝓcedẽ mſi i priuilegiatis ul in crialibꝰ p pdicta:⁊ ex pᷣdictis decidit᷑ tacite alia qõ: cui icũbat onꝰ ꝓbãdi P vias alit᷑ bri ñ põt quã latiꝰæ explicite attigã.j.e.ſuꝑ.e.⁊ nide ad cofirmationẽ pdicioꝛũ nõbile diciũ Har. in .l. i. F. i. ff. de fal ubi dicit: ꝙ ſi qs ſubtꝛabu ſe a teſt onio reddit ſe ſuſpectũ ð falſitate ſeu coꝛꝛup tiõe nʒ ꝙ gůa ſeu cõmodo ſe ſubtꝛabat:cx qᷓ pꝛe ſũptõe iudex pot᷑it iqꝛeꝛe õ eũ f, Baꝛ.qð e mẽ ni tenẽdũ:ſʒ dʒ limuari ſʒ predca:qñ.ſ.n ſubeſt alia pᷣſũpto hãc elidẽs.Ex oĩb pdictis pñt elici tres cõcluſiões.pꝛia ꝙ pᷣuilegiuʒ ſuꝑ teſiio n fe rẽdo cõceſſũ ceſſat deficiẽtibꝰalijs ꝓbationibꝰſi ne ſint laici ſiue clerici. Scðᷣa cõcluſio ꝙ in cãis ciuilibꝰpſumit᷑ qͥs coꝛuptus:ſi ꝛcqſiiꝰie ſlificãi ꝛe cuſat ⁊ ad h̊ copelli põt:et õ eũ inqri de coꝛrnp tiõe:niſi alia i ↄriũ pᷣſũptio ſubſit. Tertia cõclu ſio in crialibꝰcais ieſtes ñ ↄpellunt᷑ niſi alijs ꝓ batoibꝰdeficientibꝰ:nec pſũit᷑ corruptio:ſi qs te ſtificari r̃cuſat niſi alt᷑ ꝓbet᷑ quo caſu fiet cõpul ſio: ʒ alit᷑ Vitas ꝓbari poſſu:hec concluſio ꝓbat i. c.ſuꝑ.e.iũcto.c.ꝑuenit.ij.eo.ti.DOe iure vo ci uili aliad ur̃:de q uide tex.cũ ibi nõ.j.eo. ſuper eo.i fi.¶ Gl. fi. ẽ clara et nõbis eã ꝙ i cais et crumalideſi mittit᷑ ad egregias ꝑſonas:ſed oẽs copellũt᷑ uenire ad pntiã indicis:h̊ limita fʒ tex. nõbile.i. c. ij. de iudi.li.vj.uide circa h qð plene dixi i.c.cũ cãʒ.i.ſupra.ti.i. Bm ſu per. Caſus. Deꝛ ex cõicatiõis ſuſpe ſiõis ⁊ vᷣpoſitõis ſñiã cogẽdi ſũt ieſtes nł ſũma geneꝛaliꝰſic. Abi teſtioniũ ẽ necaꝛũ cõ pelledi ſũt teſtes ad illð feꝛẽdũ ẽt ꝑ ſuſpeſiõiſ ex cõicatõis ⁊ ðᷣpoſitois ſniã.h.d. Tria fac̃.primo pcipit. 2 punit ↄtineté: tertio aggranat. fa ibi ſi vo. teriia ibi = ſi. ¶ Mõ pꝛio ꝙ ubi teſtioniuzʒ ẽ neẽcaꝛiũ n pᷣmittit᷑ monitio:ſʒ a pricipio põt teſti bus mãdari ut neiãt et ſi ſint pᷣſbyteri ut h iũcia pᷣſcꝛiptiõe. Et nõ ꝙ teſtes pnt ↄpelli iꝛe ad cuꝛi aʒ romanã ðᷣ lõgiquis ꝑtibꝰexpeſis iñ ꝓducẽtis nt ĩ. c. ſtatutũ ꝓpe.fi.ð Np.li.vj.et.iiij.q.iij.uen turis.nõ bonã pꝛaticã ꝓcedẽdi ↄ teſtẽ nil alium abſentẽ ut i eadeʒ citationis lr̃a ſi ñ nenerit ĩ ter mino pᷣfixo:fulminetuꝛ ſuſpenſio:⁊ ſi ifra alium terminum non nenerit in eadem lra prefixum ſe rat᷑ excõicatio:ſi nõ uenerit in tertio:connmineĩ urliur n uritrluuen . iniadiit n lan, 4 uniailri ii itipſibar irinulin i⸗ ilande Enu er uid iztitrntingann u 4 nn rinmti nie N i Augſiminigit me⸗ itxliniinigl uin im hdälkeniclnn iüin ſpritcgräne hiletc mühnan gänichtürh WWeulgedteafutdrdn 1calpeimne Aunß gi — Rdeiichininifan R 1non Kmmi oigie ine ti ulcr — Merrmto⸗ KʒZ H u Einughriicigi⸗ küighgein ieidin⸗ ilani muimen ne 4 iengnii⸗ iin ni⸗ i vi li. Nobisce iy rcemg eiir errc⸗ rckr kninten — nitien iee lenad lotfliurtren eaſar önoc, lbrhnn ecer wirigyyz e n N cer of rr i⸗ Va z en.; Glmmniß tigi/ u ihienit Mtluhi let ade uciig i n i culis n iizn iynhi ſcall anuß e uninif la ulcu i itloii bnim ws,f,idir At i n z iſiſi ung eai du ni ihno irſt Tanin cden ncutpds tiesf iini iidis duod dencentd Nee ei niaiere anialanidi ä d ſten ſez Rsponn üſtdec onetſioßri ntüdd Amnditn ein l Aiuiii Ndueb d enſ alNDRtRAdsd giichl cmiiſ tni Aehecnb inaſl UN noleihde Giliſn dud 4 cCciN⸗ ita is . Vn ſſp . cöcathe! ast5 osfiücohiin 9 elhi ufoniti⸗ sn löfili diiß ſsſubn depoſitionẽ: ⁊ ſic nẽ Moſt.itelligẽ lr̃am:⁊ hᷣ intel leccꝰ ẽ uerus in ſe:lʒ ex la aꝑte ñ colligat᷑ bic fuiſſet lata excõicatõ:ſed potiꝰinnui ꝙ ſolum⸗ miata credo tñ ꝙ qibet fminꝰ debear eẽ perẽp coriꝰ als ñ debẽt fieri ſuſpẽſio ł excõicatio:ad hᷣ .c. ſacro de ſẽ. excõ.⁊ ꝙ nõ. Inn.i.c.i.de exceſ. pla. uide praticã ꝑ tex.iũcta gl.i.c.ↄſtitutionẽ 6 ſen. excõ. li. V. Et ex hoc ⁊ ex tex. innuit iudiceʒ debẽ ulnio loco reuare excõicationẽ: ⁊ priꝰ inci pẽ a ſuſpenſiõe:ꝙ ẽ fin do. An. ð praticas nꝛi ipᷣis qꝛ in ↄtinẽti icipiũt ab excõicauiõe Ego di co:ꝙ h cetis paribꝰhoc ſit honeſtũ ñ tñ neceſſa riũ:iudex.n. põt incipẽ ab illa qͥ magis timet᷑ nt in. c. qm ĩ fi. ut li.nõ ↄte.⁊ ĩ.c.i.de iudi.nubi P ma ↄtumacia fuit lata excõicaiio unde alibi diẽ gl. ꝙ qlibet mima ↄtumacia ẽ excommunicauõe digna ⁊ ꝙ tãto maioꝛ ẽ qro ex mioꝝ ꝛſuꝛgit ita dicit gl.nõbił i. c.dno ſt᷑ lxxxxvi.di.uide bonũ rex.ĩ. c. tue nt lit. nõ ↄt. Mõ ⁊ tene mẽti ꝙ iuðx põt ĩ pᷣmo pcepto apponẽ mulctã n parenti ⁊ fa cit ꝙ index poſſit pcipere aliqd ſub certa pena de q uide ꝑ ſpe.i. ti. ſen. pla. S.ij. v. ſed nũqd index:⁊ ibi nidet᷑ ↄcludẽ ꝙ ſic:ſi euidenter pᷣſu mit ↄtũaciã:æ idẽ debẽr obſᷣuari in excõicatõis ꝓlatione nt ꝓbat᷑ ĩ.c.romana.F. caneant de ſẽ ẽ. excõ li.vi.ſʒ ꝓpteꝛ niaꝝ diſtãtiã cũ ſit difficile gemiari pᷣcepta: ſatis potit obfuari pᷣma nice ꝙ H dẽ:nã ex cã ꝛõabili põt ꝓ futuꝛis culpis ſub ꝰↄ ditione excõicatio ferri ut ibi. fo facit ꝙ poſt mũaciã poſſit iudex ſine noua citatiõe ifligẽ mule tã: de quo dic ur plene dixi.i.c. i.de iudi ¶ ¶ Op po.n. õ ̊ ⁊ S tex. nidet᷑.n.ꝙ ex pᷣma ↄtũacia nõ poſſit index mulcrare iuxta nõ.in.c.ij.de ꝓcur. Vin dicit ꝙ iſti puniunt᷑ qꝛ fuit ĩ citatõe expᷣſ ſũ. Nõ hãc ſolntionẽ ex qᷓ inui: ꝙ ſi iudex pᷣci pit ſimplłꝛ aliqd fieri:ñ.dʒ illico infligẽ mulctam ñ parẽti ſj gemiare ꝑcepiũ:ſed credo poſſe dici tres citationes reqri ad cãm pcipiẽdã: ? ſic loqͥ tur lex ad pemptoriũ. ff. de iudi. æ nõ. ꝑ Inno. i. c. ad petitionẽ. de accu.ſʒ udi fu pᷣceptũ aliud nt bic: n ẽ opꝰ gemiĩare citationẽ: ar. i.l.i. fl. ſiqs ius dicẽ.ñ obtẽꝑa.pᷣmũ iñ equiꝰ. HNõ m ex dẽo nin. ꝙ index licite expᷣmit FeAzumNE cia:facit ꝓ allegato dẽo ſoe. op. ur̃.n. ꝙ H citatio nõ aꝛtabat cũ eſſet ſine tmio:gloſ.i meru Zrij ſupplet ꝙ bᷣ fuit tminꝰvſtitur?er ꝙ iſti gebe bãtr iſti ↄparere ea bona qua poſſet expedir̃ offi ciũ:ad ꝙ erãt uocati:dic ꝙ ẽt ſine cerio termio naleꝛer citatio: ⁊ ĩtelligit ut citatus neniat qciti us põt ut plene dicã i.c.cũ ꝑati de appel.ſo col lige eũ glo.ꝙ citatꝰ ad certũ ĩminũ hoꝛa diei nñ expᷣſſa tenet᷑ ↄparere tali hora ꝙ poſſit explere officiũ ſen negociũ ad ꝙ citat᷑:⁊ facit ꝙ in ſimli nõ. Inno.i. c. eũ nobis de elec.ubi dicit ꝙ cita 1 ut ↄpareat certa die ad electõem faciendaʒ dz compaꝛeꝛe de mane: qꝛ tali tpe fit electio ꝑꝑ miſ ſã ſpas ſacti:hic nin.in ſa ſolutiõe dicit hᷣ ꝙ de bet neniꝛe taliſtpe citarꝰ ꝓ teſtionio feꝛẽdo ꝙ de ponat ieinnꝰ. xxij. q.V. hõeſiũ ⁊.S.li.ꝓxi.c.i.ulł Em eũ ĩ pma ſolntõe ſatis ẽ ꝙ ea die iuret nã ꝓ C um ſuper aciu depoſitõis põt teſtis teneri ꝑ.xv.dies ut.l. penł.E. de teſti. Cõcludo gꝰ ꝙ citatꝰ ad ceꝛtuʒ diẽ ſine hora dʒ ↄpere tali hora q̃ expediꝛe poſ ſit id ꝓpt᷑ qð nocat᷑:⁊ i dubio ſatis ẽ ꝙ nẽiat ã te noctis tenebras:qꝛ totꝰ dies ſibi cedit:ðᷣ q ĩ dẽo.c.ↄſuluit ⁊.c.cũ nobis. p. tertio ðᷣ. c· cũ nõ ab hoie.S.ð iudi.ubi fit pmo depoſitio ⁊ poſtea excõicatio:⁊æ hoc ecõtra. So.gl.ij.ꝙ iſtð ꝓcedit ubi ꝓceſſus fundat᷑ ſuꝑ ↄtũacia:nã tunc incipit᷑ a mitiori pena:ↄrinʒ ꝓcedit nbi fundat᷑ ſuꝑ crie:⁊ dic ut plenins nõ lo. iij. colligit ꝙ i una citatõe pñt fieri pluꝛes ciratiões:ð hoc dic ut le.⁊ nõ.in.d.c.ↄſtitutionẽ: ad quod s.ꝛe miſi. Glo. fi.ĩ pᷣncipio ẽ facił:poſtea foꝛmanuit q̃ᷓ ſtionẽ quotidianaʒ. Judex excõicauit reſtes niſi ↄpꝑerent ĩ termio pᷣfixo:iĩ termio teſtes fuerũt im pediti:qrit:nũquid ſint excõicati. Concludit ꝙ quo ad deũ nõ ſũt excõicati i quo ad eccłliã ſic iñ doc.de ĩpedimẽto abſolnent᷑ ſine difficultate: idẽ tʒ glo.i.c.uno.iiij.q.v.ſuꝑ vꝓᷣbo occurrerit: ſpe.ãt ĩ ti. ð ciratio. .pe.ud fi.refert quoſdã te nere. Sriũ.ſ.ꝙ excòicatio nõ tʒ. Vñ ꝓnũciandũ E excõicationẽ nõ tenere nec tenebit᷑ ad expeſas 2z gũ illa opi.tꝛãſit ibi ſpe. Hoſti.dicit ꝙ ſi papa tulit talẽ ſñiaʒ oĩo ligat de offi. dele. ex ꝑte:nec ẽ noſtꝝ repᷣhẽdere.xj.q.iij.alioꝝ.Si ĩferior eã tu lit ant talit᷑ ciratꝰ detiner̃᷑ ipedimẽto incõmodita tis aut facti:pᷣmo caſu ligatꝰ ẽ: iñ niſi ĩ citatione expᷣſſa eſſet talis cã ꝓpter quaʒ dimittẽ ðᷣbuerit ꝓpria negocia:ſine difficultate dʒ abſolui:alias ſatis fieri oportebit. ĩ ſo caſu nõ idiget abſolu tiõe:cũ pᷣceptũ nõ obligʒ ad ipoſſibile:⁊ ſic ſũia ẽ nulla:ſufficit ergo relaxatio ut ĩ.c.odoaꝛdꝰ de ſolu. poſſʒ ẽt fieri abſolntio ad cautelã fᷣm eum. Jo an. hic remittit ad nõ.ꝑ Inn.i.c.p.⁊.g. de offi. dele. æ dicit ꝙ bec qõ vꝛ expedita de ſen.ex co. uenerabilibꝰ. S. idẽ li.vj.⁊ ibi rex.innuit ꝙ; iſte ſit ligatꝰ: ? ſufficit.n. pſũpta ↄtumacia. Sed aduerte qꝛ ille tex. loquit᷑ qn qͥs fuit excõicatus pro ↄtũacia de pterito:ut qꝛ iudex reputans ali quẽ ↄiumacẽ illũ excõicauit:ſʒ h loquit᷑ de excõi catõe lata pro ↄtumacia ð futuro. vnde iudicis animꝰ vr̃ deſſe: tñ ut dicit do. an. ille tex.loquit idiſtincte:⁊ iõ ſequit᷑ ipe h̊ opi. Jo.an.⁊ dicit eã eſſe cõeʒ. Mec ob.ſi dicat bãc ſniam ↄtinẽ itole rabilẽ errorẽ: qꝛ ut dicit Inn.i.d.c.p.⁊.g. b er ror nõ ẽ patẽs ex vᷣbis ſnie: Iʒ ex mẽte ſit redu cibił ad errorẽ:tał ãt error ñ iducit niłlitatẽ ſñie ut ibi nõ. Ego ĩ hac qõe ſoleo ſic diſtiguere: ꝙ aut ex tenore ſñie apparet ꝙ index noluit oĩo li gare nõ ↄparentẽ ĩ termio: ſine eſſet ĩpeditus ſi ue nõ:⁊ talis ſñia nõ tenet tanqᷓ; ↄtinens enorẽ intolerabilẽ de ſen. exco.per iuas:aut non ↄſtat ex tenore ſnie:qꝛ index ſimpłr excõicanit nõ cõ parentẽ in termino:⁊ aut ex aliquibꝰ uerbis põt iudicis mens deprehẽdi:ui qꝛ dixit:ſi ↄtepſeris uel ſi diſtuleris in termino ↄparere: ⁊ nõ erit ex cõmunicatus:qꝛ qui nõ põt non contemnit nec differt ut nõ. glo.in. ciquaʒ ſit de electio.lib.vj. in nerbo diſtulerit. Aut non poteſt depꝛehendi er tũe ñ ẽ excòicatus qꝗ ad deũ:ex q ñ delinqᷣt de re iudi.c.i.li. V. Sʒ qꝛ pꝰ ad eccłam excõica tio ĩiuſta ligat maxie qñ ẽ apparẽteꝛ iinſta pote ait fieri abſolutio ſaltẽ ad cautelã:plus tñ ĩ ſubtii lirate plʒ opi. Moſti.⁊? ſpe.nt dato ⁊ ꝓbato ipe dimẽto fci nulla indigeat abſolutione:qꝛ non ni det᷑ neriſile: ꝙ iudex noluerit enʒ ligare ar.c nt nrm ꝓdeat ut eccle. bene.et ꝑ h̊ͥ puro idẽ dð.in ſnia pape ⁊ foniꝰ:qꝛ ſñia hoc caſu ñ ifrigit ex ðᷣ fectu ptanis ſed potiꝰ nolũtatiſ:q uolũtas.potiꝰ dʒ preſumi in papa tãꝙᷓ inſtioꝛi ꝙᷓ in alio ar.xl. di.c i.facit.c.in cãis de re iudi.ad..idẽ allega tñ per Jo.an.põt rñderi ꝙ loqᷣtuꝛ:qn excoĩca tus allegabat ipedimẽtũ ſʒ nõ ꝓbart:tunc a pᷣnci pio abſoluit᷑ pſtira cautione:uel ille uolebat con tẽdeꝛe de nullitate:facit.c.cũ olim de ꝛe indi.ubi ſnia pape interlocutoria decernit᷑ nulla:ſi ex cix cũſtatijs appaꝛet eũ fuiſſe ciꝛcũnentum uel umme moarem. Hi. abb. - 4 eſtis ꝗ; timor̃ a . B Per co. nerſe ꝑtis ſe ſubtis bit:teſtificari cõpellii:adde ẽt in criali Fm cõem intelleciũ:⁊ ſic aliqd adit ad.c.i.Sv.e.et .c.dilectorũ j. eo. In pria deciſa ↄſultatio:i fs rñſio:idi oſultatõi in qua diſtiguit:æ ʒ mebꝛuʒ ꝓſeq̃t:ibi nerũ:cuius rñſũ modera:ibi niſi ⁊ ð mũ queremẽ inſtruit:ibi ʒ.¶ Mõ. puino ꝙ no toriũ nõ idiget teſtibꝰ:bᷣ itellige ꝓut plene nõ.iĩ .c. ueſtra de coha. cle. æ mu..ij.q.i. maniſeſta. WMõ. fo ꝙ i facto notoꝛio nõ diſtiguit᷑.an neget s nuł ↄfiteat᷑ Ex qꝰ ifero ꝙ negatio ꝑtis nõ in ficit notoriũ nec reddit rẽ dubiã: ut hic clare ꝓ bat᷑:lʒ ſoleat ad hoc allegari dem Inno.i. c. tua de coha. cleri. õ. tertio ꝙ in facto non no torio ꝑ negationẽ ꝑtis res efficituꝛ dubia.unde deuẽiri oʒ ad inſtructionẽ canſe. ¶ Nõ bonaʒ limitatõeʒ ad iuꝛa que dicũt ꝙ ĩ crialibꝰteſtes ñ cõpellũ non.n. ꝓcedũt:qñ niore aduerſe partis ſe ſubtrahũt:nã tunc in odiuʒ ꝑtis comppellunt nt hic:⁊ idẽ dicit Inno.ſi alireꝛ malicioſe ꝑ paꝛ tẽ aduerſã a teſtionio retrabant᷑.j.c.ꝓxi.⁊ idermn cõiteꝛ doc.qð plʒ eadẽ rõe:ſecus dicit abbas ſi amore ꝑtis ſe ſubtrahãt: naʒ iſta la nullam men tioneʒ facit de amore:qð nõ.ſed munc cõpellunt deficiẽtibus alijs ꝓbationibꝰ:ur dixi.S.c.i.et ꝙ lr̃a iſta pꝛocedat in crialibꝰ:tenẽt cõiter doc. qꝛ loquit᷑ de nororio:⁊ cõiter delicta ⁊ non cõtiac tus ſũt notoria ad h̊ qðᷣ nõ. Inno.i.c. ina pᷣal- 2 ꝓbat᷑ hoc ꝓcedeꝛ in crialibꝰ ẽt.j.c.ꝓxi 5 ibi ↄſtiterit:ꝙ malicia ꝑtis ũ pᷣſumit᷑ ex eo ꝙ te ſtis ĩ criali teſtificari ñ uult:ſʒ oʒ ali᷑ ꝓbari:⁊ ni di ꝙ dixi.S.c.i.¶ Mõ ibi paſſim ꝙ de iure ci nili n fit diſtictio ĩ compulſiõe teſtiũ iter cãs ciui les ⁊ criales:⁊ an res alit᷑ ꝓbari poſſit uel ne:⁊= an impediat᷑ ꝑ aduerſariũ ł ñ ſʒ indiſticte pñt ↄ pelli:⁊ nõbis h̊ qꝛ clare ĩ cinili iure h n ꝓbatur nã.l.ſi qn. C.e.ti.⁊ aut᷑.ibi poſita loqᷣ nidemur i ciuili:ſʒ idẽ ur̃ ĩ criali ur hic ur̃ iñ ꝙ pᷣmo mo nẽdi ſt nt ſeiit h̊ Moſti.ff.de rabn exhi.l.locum .F. exhiberi ¶ lo. ij. jrit. nunqd ſaltẽ ſñia ſit ¶ De ieſii. cogen. neceſſaria ĩ notorio:⁊ ꝛndet ꝙ ſic:alij addũt èt citationẽ: ego ꝛemitto ad nõ.in.d c. uꝛa:⁊ aliqͥd dicã i. c. cũ olim de re iudi. ¶ Blo. finalis qrit qũo cõſtabit ꝙ timoꝛ aduerſe ꝑtis ſe ſubtꝛabũt rndet h̊ pᷣſumi eoipſo:ꝙ reqᷣſiti teſtificari nolũt nõ. gl.et eã allegaui. S.c.i.et declaꝛa et reſtringe ꝓut ibi dixi. S Jo.an.pꝰãtiquos foꝛmat h uti le qõeʒ:cui incũbat onꝰ ꝓbãdi ꝙ vVitas alit᷑ pꝛo bari n poſſit:et ut claꝛius iĩtelligas ntilitatẽ bniꝰ qdis:ſcir̃᷑ debes ꝙ ut ↄcluſi.s.c.i.pᷣuilegiati nõ opellũt:niſi qñ neꝛitas ali᷑ pbari ñn põt et idẽ ĩ crialibꝰ regulaꝛit᷑:pone nũc i termis ꝑtẽ dicẽ rẽ alit pbaꝛi ñ poſſe niſi ꝑ illos teſtes quos addu cit:teſtes dicunt oppoſitum:qͥs hẽbit h ꝓbare. Allegat᷑ actoꝛẽ:prĩo ꝙ ipſe ꝓbet:qꝛ ipe dicit gcc.de renũ.ſuper hoc nã ſi diceremus ꝙ teſti incũberet onꝰ ꝓbãdi:ẽet res ĩi magno ciꝛcnitu:ſi qibet reſtis br̃er hoc ꝓbaꝛe. In ↄtꝛariũ allega tur:qꝛ qui dicit ꝑ aliũ rẽ poſſe liqre excipit:pro ber geipſe. ff. de ꝓba.l.iĩ exceptiõibus ⁊.l.i.ff.de excep.facit.c.cũ eccłia de cã poſ.⁊ ꝓpᷣe.⁊ ſic tꝛã ſit Jo. an. Dutar do.an.ꝙ i ciuili onꝰ ꝓbãdi icũbat teſti:qꝛ fũdata ẽ pᷣſũtine intẽtio ꝓducẽtis niſi teſtis ſit pᷣuilegiatꝰ:ĩ cꝛĩalib ueꝛo ꝓbet actoꝛ qꝛ oporteꝛet actoꝛẽ oñdẽ cãʒ còpellẽdi:qð ſatis plʒ:⁊ eredo poſſe dici:ꝙ ntroqʒ caſu ſtaret᷑ iura mẽtro ipſius teſtis:an ꝛes ꝑ alios poſſit pꝛobaꝛi: qꝛ ſicut pꝛoducẽs ſubmittit ſe ſuꝑ pᷣncipali iura mẽto ipſiꝰteſtis:ita dʒ ſe ſubmitiẽ ſuꝑ iſto pᷣam bulo:facit ꝙ ĩ ſili nõ.i.c.dilecto S.ti.ꝓxio. Itẽ poſſet capi media uia:ut iudex ſũmarie ifoꝛmer ſe ſuper hoc. Mi. ab. 2 Cãus. Cõpellit reſtis „ Eruenit. illiꝰfraudẽ detegeꝛe qͥ ad vᷣſario ꝓbatõis copia ſubtrahit:ſic cõit᷑ ſũmat᷑. Sʒ ego ſũmo nõbiliꝰfʒ unũ ⁊?⁊ cõem itellectũ.Cõpellũt᷑ teſtes ẽt in cꝛiali:quos accuſa tus malicioſe accuſatoꝛi ſubiꝛaxit.h.d.cõis diui lio: fa ibi HH ꝙꝙ ẽt in criali n pnt teſtes ↄſtringi inramẽto: ut ñ deponãt ad idem .c.cõſtitutꝰ.S.ti.ꝓxi.Eſt.n.ↄ bonos moꝛes in ducer᷑ aliquos ad tacẽdã vitatẽ:cũ expediat rei publice pcc̃a nocẽtũ ẽe nõ.ut ĩ.l.eũ qͥ nocerẽ.ff. 8 iniurijs ⁊.c.ut fame ð ſẽ.ex.unde lʒ alit᷑ teſtes ſi cõpellãt:in malũ ẽ eos inꝛamẽto ad ñ teſtificã dũ ↄſtrigẽ:⁊ H̊ ꝓbat hic tex in vᷣbo nemo dʒ:et clariꝰ ĩ pal.c. cõſtitutis. ¶ Mõ co ꝙ appellatõe inſtꝭoꝝ neniũt teſtes:nã inſtruũt cãm:merito ap pellari pnñt inſtr̃a ad idẽ.l.i.ff.ðᷣ fide iſtꝛu.⁊.c.fo ras.j.de.v.ſig.qð ꝓcedit ĩ lata ſignificatione: ſecꝰ ubi mã ẽet ſtricta cũ aliud inſir̃a alið teſtes: nnde nidemꝰꝙ pꝰpublicationẽ atteſſationũ piit inſtt̃a ꝓduci:teſtes vo nõ nut ĩ.c.cñ dileciꝰ de fi de inſtru. Et hoc infeꝛt᷑ ꝙ ſi da minꝰad ꝓduc tionẽ inſtroꝝ ñ pñ̃t ꝓducl teſtes:facit.l.teſtium C. e. ti. ? nide ĩ ſpe.in ti. ð dila.S. nidẽdũ.v.it nõ:ubi p̊ tʒ ? Me.hic:ſũt.n.h̊ dinerſa nt in.c. cũ Joãnes ðᷣ fide inſtrn.⁊ i.c. forte ĩ fine.xxiij. .qq.iiij. ¶ Mõ eũ puniẽdũ qͥ pꝛobationes et ed nocatos aduẽertario ſubirabii: cõcordat dictum en . icit aude anilauſ nn a n ſ 4 endde⸗ hetſuitf ip , ſiritn tii AAn . nutnuimui in eiil ueAvntlsnin 1 lunrechbi lmnmmin ekwu to elpanicii / clcditr hak s ltnetu Aostatcuntni wiudorgrc nitituicidientbabinonds. 11 Kneit ſünn eene r WV Cpoadlſttcks Cntnna ge fwddmmniRiite Diati de GNENNNacck cſrcse NCNfrsnet Dan drs Stülmtd rtis nniinn Geindſßtetg dereftenamn ntiiſtgijimiin ſtininlnt thtin /an 5 ſeltiſn ſit ne alnit anc⸗ Lonöͤthi eigieune . . poͤ feſe “H ibin enn itnmnicr lſioů iſ er netboe iie ul 4 ? di dnen e Naltcieidt ſtitutis ¶ ueꝛo nũqd teſtis iſte qͥ iurauit ñ gid ielnden aid .c. 9 nule uen nũd teſtis iſte qͥ iurau i n brnen titl teſtificaꝛi ↄpellat ad deponendũ ſuꝑ pᷣncipali an : ziene ateeg ſuꝑ malicioſa ſubtractõe ſen inductiõe facta per ga ornt aduerſarium. Glo. fi. ponit tres opi.pᷣma ꝙ dʒ iu S 4 Dbjof 9 Liclart fuare iuramẽtũ de deponendo dũtaxat ſuꝑ fꝛau ias 4 ſg n n Pan e de: ſed fraude manifeſtata babetur pꝛo ꝓducto. r inidr o itn Nõ ꝙ iſti ſolũ ſentũt nt habeat᷑ ꝓꝓdncto:? voſſte , Ntſt ch Ai lout enr Ir di- 4 7 1 RZ te Urclnigirſen ſic ſi hꝛet aliũ teſtẽ in cã optinẽt.ſʒ hñ plʒ AVi. in Mlij vgretſi ſz forte fʒ eũ deferet᷑ iuramtũ i ſupplemtũ ꝓba. 4 an übeinggaſi de ꝓcur. ex inſinuatione. qᷓſi ſentiat ꝙ non debʒ 4 — pr̃i ex toto ꝓ ꝓducto.⁊ dicit hic Dbi. ꝙ k ex diſenſ iin N bac ſubtractõe oriat᷑ ſuſpicio ↄ ſubtrabẽtem ꝙ; Erts aroppoli ot iniquã cãm foneat ñ tn ex p̊ dʒ ꝑdeꝛe cam ſi iuſti rizwepe umczir ciam fonet ꝙ nõ. LZu in hoc uide ꝙ plene dixi ĩ ar ſeieniſn hn hehen .d.c. conſtitutus: ⁊ dic nt ibi. ¶ Scda opint. „ ilne din ẽt ſuꝑ pᷣncipali dʒ ↄpelli ad deponẽdũ. er S ſiatſtgingnt tiam opi.ponit gloſ.ut ñ cõpellat᷑ deponeꝛe ſuꝑ 3 nnicei depher. Nyani pncipali ꝑ · c. dilectoꝝ:ſʒ ſuꝑ fꝛande ſic qᷓ manife ſhef tüti oſriiten ſiata denunciabit᷑ iuramtũ nõ teneꝛi:et poſtea ſi tn de alienctittl noluerit poterit deponere ſuꝑ pᷣncipali. Ego di . 63 ncl ulutetiph tſiei co tenendo fam opi.ꝙ ↄpellet᷑ ſuꝑ ntroqʒ priꝰ 4 k en Paunngſini , tñ dʒ ↄſtare de malicia ſubtractionis ⁊ h̊ ĩ odiũ iurit fitueßfir niigin fraudulenti ꝙ multũ bñ ꝓbat hec la:⁊ ſic intel N iilg iaiiltunnt lexit H. e. Inno.Sẽ c.ꝓx.nã detegit ↄuentum de N – ——— — —— 4 ntm mtcitcjlii t ⸗ renh mſ aymab nin glis itmn tmilumnſinuiat⸗ lan mmiui linin pimkin in oi ii, iimin ir ibn tablr li iicalmmil go Ni Nr n: mcir iun iode innne ivnen elen o Ren Lrnerit ANragvtds Ca Wniit õ dtei Qein tsinticeſtal Ndde — ſos. ogaincflli sornd mmtigi Npttt K , n. En. n.boncson cſm – cat ſe uidiſſe ꝙ tñ ñ ẽ ueꝝ:qr n dẽ qs actui pns dut cpos dend uilaͤin niſi etiam intellexerit q̃d ibi agẽt:ut.l.coram.ff. bher tun olihzern 4 mießi 8. v. ſig. ?.l. diẽ ꝓferre. J. corã de arbit. legitur Zmmst t in d la aotit 2 nõ.in.c.eoꝝ xi.q iij.uide Jo.an.in.c. pñ̃tiuʒ cliimi nitwam ſtom 3 teſti. li. vi. Ad iſtũ tex. dic vᷣbũ aſtãtib? lar 5 tigerb den e t ſeens go mõ capit ꝓ his q exibet corpꝰ? non ſenſum iſctöſims. 6 n corpõeũ:ꝙ n ẽ ſic capiendũ qn a pᷣncipio teſtis ckor Geniir eſtsn ſmnin t dixit ſe ſcire. 6 fo clericũ poſſe ↄuenire lai 1 it inſtin iiliſ, 4 cũ qͥ iniuriã cõporalẽ ſibi intulit et corã indice S 66 65 Oerüilun n ecclłaſtico ꝓ h.c.cũ.ſit gnãle ⁊ q; ibi nõ.de foro 1s deᷓ iend goltins cõpe.⁊ ꝙ plus ẽ laici ad teſtionium deducti xnt inie phim, ꝑ cẽſurã eccłaſticã ad teſtificad cõpelli. (r. eoten n i önican⸗ 7 uẽ ꝙ cũ h̊ cã eẽt crialis iĩ debebãt teſtes com ir duu e e ſuiin pelli. . e. dilectoꝝ. ¶ Bl. bic põit duas lecn. ad mn de en tex. p faciẽdo ↄriũ.⁊ ad hũc tex.rũdet ꝙ potiuſ imiiffrkiſtin ſzolſ ꝓbat ↄꝛiũ.nã cũ Dapa fuit ↄſultus de ininꝛia en 4 2 ipe rũdeat ꝙ in rebꝰeccłaſticis ↄpellunĩ teſtes ꝙ ipſos teſtes ñ aſtringit tãq; õ bonos mores pſtitũ nt pᷣdixi ⁊ ꝓbat᷑ i.d.c. ↄſtitut.⁊ ꝙ ibi dixi tetigi ẽt in.c. intimanit.S.ti. ꝓxi. Sed h̊.c.etiam inducit de nono ut teſtes compellãtur iĩ criali ꝑꝑ maliciam ꝑtis nbi als ñ ↄpellerentur:⁊ tetigi in c.i.S. . hoc ẽt ꝓbo ꝑ.c.ſuꝑ eo.S.e.nbi ↄpelũt in criali nbi ioꝛe aduerſe ꝑtis ſe ſubtꝛahut fõtiꝰ H dicenð ſi ex aduerſarij malicia h̊ ↄtigit de con fir: uti.uel inuti.cũ dilecta:æ hec bn notabis. 2 Caſus: Suꝑ ꝓbãda Eruenit. ininria clerico illata cogendi ſt᷑ teſtes. Ego ſummo gnãliuſ gm aliã lecturã nõbiliorẽ ſic. Si res alit᷑ ꝓbari non põt ẽt in cã criali cõpellẽdi ſt teſtes cõis di niſio fa ibi ↄſulationi. Mõ pꝰ ibi multis laſtan tibus ⁊ nidentibꝰ ꝙ teſtis in reddendo cãm ſui dicti nõ ſufficit ꝙꝙ dicat ſe fuiſſe vntem niſi et di Gins Chdſrs irndereei dat indirecte ad intelligẽdũ ꝙ ſuꝑ iinꝛia n com ponedo ſoꝑ ſpᷣo crie: ODe iuramẽto ñ ẽ dubium pelluntur ¶ Scðs intellectus eſt ꝙ hic MDapa ſatis rũdeat ad q̃ſitũ:qꝛ ꝓſecutio iniurie clerici ſatis pẽ t rõe ꝑſone dici res ecclaſtica:ſʒ dʒ itelli gi ꝙ agebat ciuilit᷑ ð iniuria ꝓ ſuo inteꝛeſſe:pu ta ad ipẽſas factas ⁊? oꝑas admiſſas.⁊ hãc lec. nident tenẽ pe.⁊ ab.¶ Lertiã lec.ſentit ala.qui Vr itelligẽ tex.qu teſtes gẽa łodio ſe ſubtrahũt 7 tũc ad tex.iĩ v.cleꝛici ſupplet maxie naꝛta lec. ponit hic Inn. ꝙ hoc ſit ĩitroductũ i fauoꝛc clericoꝝ:ne laicoꝝ iniuria remaneat impunita. Ego pono quitã lec.quã ad iſtũ tex. ſẽſit Inn. .S. e. c.i.pꝰ pᷣn qð loq̃t qñ agit᷑ crialit ⁊ alie ꝓ batões deſũt:tũc.n.ne cria rẽaneãt ipunita ↄpel lunt᷑ reſtes.⁊ ꝓ bh̊ tex.ibi ſi alit᷑ Vitas ⁊c̃. ſupple maxie:qꝛ idẽ ĩ alijs:ſʒ maxie iĩ iſtis de quibꝰ qre bat᷑:⁊æ ſᷣm hanc lec.bhabes h̊ caſum notabilem. 2 Caſus. Suꝑ ↄſãgui Eter um. nitate ꝓbãda cogedi ſũt teſtes. ſʒ mihi nõ plʒ h ſũmarinʒ:qꝛ ſi bñ ponderet᷑ finis.c.nullũ ſpãle ponit ĩ coſan guinitate ꝓbãda:cũ exigat ꝙ odio gẽa ⁊c.ideo põt ſũmari ꝓut fämautes b. oſue tudo põt ↄcurrẽ cũ iure cõi. Scõo nõ. ſᷣm In no.i ſpũalibꝰ cãis teſtes eẽ cogẽdos.⁊ notabis bñn h̊ dẽm:qꝛ nult extẽdẽ iſtũ tex. ex idẽtitate rõ nis ad oẽs cas ſpũales. dicit Jo.an.ꝙ hoc dẽʒ ꝓcederet ſi h̊ agebat᷑ ð ↄſãguinitate ꝓbãda ad mr̃imoniũ ↄinngẽdñ uł diſiungẽdũ Si aũt qre bat᷑ ð ↄſanguinitate ad ſucceſſionẽ ſen intelã de ferẽdã uł indicẽ recuſãdũ nel his ſiłe: tũc ceſſat hoc dictũ.q.d.qꝛ tũc nõ eſſi cã ſpũał:et ꝑ conſe quẽs nõ recte extederet᷑ ad cãs ſpũales. Ego di co ꝙ ẽt ſi ad pᷣmũ effectũ fuiſſʒ hic actũ:ñ tamẽ colligit᷑ p dem Inn. qꝛ ſi bñ tex. põderet᷑ nõ dẽ ſimpkr bᷣ teſtes i hac cã eſſe cogẽdos:ſi loquit ditionalr ſicut fecit i.c.i.S.e.⁊ ĩ nlijs inribꝰ.ſ. ſi gra uł odio ⁊c̃.⁊ ſic nulluʒ ſpãle ĩ effectu inducit bic:ſʒ ð ↄſãguinitate mẽtionẽ fecit:qꝛ ſic fuit in facto qſitũ. 5. m gl. iij. ꝗqᷓ dicit ꝙ eo ipo ꝙ; ſe ſubtrahit pſumi ꝙ odio:ſʒ itellige ꝓut lanuſ dixi. s.i. c i. ¶ Vltio nõ.gl. fi. intum ꝙ dꝛ de odio extẽdit ẽt ad odiũ iuramẽti:ut ſũt miti qni hnit ſolũ iuramentũ odio: ſecus dic ubi faceꝛent ob renerẽtiam:ſicut multi boni u ri religioſi:ut dixi in. c.i.S.e.⁊ nart⸗Lenuner . aſus. Teſtis ſyno Reter c. dalis qui coraʒ ordi nario ſuꝑ matrimonio depoſuit nõ cõ pellit inrare ſuꝑ eo corã delegato.̊ pꝰ. MDrop ter ſuꝑueniẽtẽ infamiã a teſtionio ꝛepellit. fᷣo põt tn ſi errauit ĩ ↄtinẽti nõ ex iteꝛuallo dẽʒ ſuũ corrigẽ hoc tertio:ita cõit᷑ ſũmat᷑. Et qꝛ narijs mõis itelligit᷑ poſſʒ alit᷑ ſũmari.ſʒ qꝛ bec ſũmatõ gnãl põr ↄnẽire cuilibʒ ĩtellectui trãſeo pro nũc cuũ cõi ſũmario.nã ex.j.dicẽdis patebit claꝛe in tellectꝰ. tres ſũt ꝑtes q ꝑ ſe par:t¶ Mõ. p ꝙ dã ſt teſteſ publici qͥ alio nocablło dñt ſynodaleſ Et ꝓ hoꝝ itellectu ſcire öbes ꝙ qlʒ epᷣs dʒ con ſtituẽ in ſynodo ſua aliquos niros idoneos peꝛ totã dioceſim quos dʒ iuramento aſtringere ad m i denũciãdum ſibi uel ꝑ eũ miſſo qᷣcqd ꝑpenderit fieri S uo luntatẽ dei ⁊ tota xpianitatẽ ꝙ ꝑtieat ad iuriſditõm eccłiaſticã:ut hẽtur ĩ.c.eps i ſyno do.xxxv. q.vVi. hinc appellant̃ ſynodales: qꝛ 2 ſtituebãt᷑ in ſinodo.publici nero qꝛ reip. fFuiunt cuius inteꝛeſt:cria remaneãt impumta: ð ſen. ex. ut fame. ¶ Mõ. fo ibi ul tno caplo ꝛc. ꝙ caplʒ põt indicaꝛe ſuꝑ cã mr̃imoniali õ qð vꝛ rex.i.c. accedẽetibꝰ ð exceſ.pla.⁊ in.c.i.ð oſan.⁊ affi.ubi dr̃ ꝙ ̊ ꝑtinet ad dignitatẽ epalẽ. propter quod doc.itelligũt iſtũ tex.ſede uacãte.j.de hereti.ad abolendã:uł qñ h̊ hẽbat ↄſnetudo pᷣſcripta:⁊ cordat. ð. ti. px. albericꝰ. ¶ Mõ. bñ h dictum qꝙ capłʒ ſuccedit ſede uacãte ẽt in cognitõe cãe mr̃i monialis. Itẽ ꝙ ex ↄſuetudie pᷣſcripta põt hoc ſpectare ad inferiorẽ epo lʒ Hoſt. in hᷣ ultio ſen fit riũ ĩi.c.l̃as de reſti.ſpoli.ſʒj gl.ibi.tʒ pᷣmum ſz nide ꝙ ibi dixi tenendo pᷣmũ dem bhic.⁊æ idem doc.S.ti. ꝓx.albericus. Re ex tex. ʒʒ unũ in tellectũ ar. op. qꝙ ex qꝰꝗs ſelł tulit teſtioniũ ĩi nna cã ñ dʒ iteꝝ compelli ad teſiificãdũ coꝛã alio iu dice:niſi ĩ defectũ ꝓbõnum:⁊ h̊ ne icurrat ples inimicitias:⁊ forte ne incidat iĩ Srietatẽ:iux illłd ſalomo:iĩ maltiloqo n effugies peccatũ.Ex quo hẽs unũ caſũ:ꝙ recnſando teſtificaꝛi nõ pᷣſuma tur hoc facẽ odio tore ⁊æc.⁊ ſic limita qð dixi ĩ .c. i S. e. ¶ Mõ ulteriꝰar. bo. ? qᷓſi expſſũ:ꝙ ad denunciatõʒ iſtoꝝ teſtiũ ſynodaliũ n fertur ſnia cõdẽnatoria. naʒ ſi ſic eſſi ñ opoꝛtẽt ꝙ ireꝝ tãqᷓ; teſtis vᷣpõerẽet:ſʒ prie atteſtatiões faceꝛẽt fide:cu iuſ Zꝛiũ bic innit᷑.⁊ h̊ iðᷣ nõ.i.S.aliqn.uij.q.uij. 2 i.l.ea qð. C. ð aten. .. an oicemeC 1.5 ex Fa pte in.O.huiuſmõi:qꝙ ꝑꝑ infamiã qs repelliẽ ab officio pnblico:uide tex.in.c.inter dilectos de exceſ. pꝛela.⁊ ĩ regła infamibꝰde re.iu. li Vj. jd i notorio: uide Mar. i. l. ea. ff. ad. l. iuł. ꝛepe: 5 ꝙ teſtis ñ pot ex iteꝛuallo conigẽ dictũ ſuũ:⁊ ẽ tex.ĩ h̊ͥ nalde nõbił:⁊æ quotidie allegatur p legiſtas 7 cãoniſias. rend ba 7 tene mti ꝙ ſi teſtis corrigit dictũ ſuũ incõtinẽti ñ hẽt do cẽ de enoꝛe. Jð puto i pte ꝛenocãte ĩ cõtinẽti ꝰ feſſiõʒ ſuã nide gl.nõ.i.c.apð.xxxij.q.i.⁊ i.c.cũ i poſitionibus de iurein.li.vi.⁊ ſic limita.c.fi.ðᷣ Pfeſ.⁊.l.erroꝛ.C.de iur.⁊ ſac.igno.ꝓbo h̊ rõe difficiliꝰteſtis coꝛꝛigit eꝛꝛoꝛc ſuũ q; ꝑs ↄfeſſionẽ ſuã:⁊ h propt᷑ timorẽ ſuboꝛnatõis:ar.h̊ iuncto dicto.c.fi.ſʒ teſtiſ põt incontinẽti ñ docto de eꝛ rore:gꝰ fõtiꝰps:ſacit.c.ex lꝛis ⁊ qð ibi nõ.ð di nor. z. c. diuortiũ ð pe.di.i.dicit tũ młtuʒ.nõ.hᷣ Inn. circa dictũ teſtis:ꝙ iudex dʒ diligent᷑ anẽ dez mõʒ ⁊ cãʒ coꝛꝛectõis.j.de accu.cum dilecti. 2 niſi cognoſcat eũ ꝓbabiłꝛ ſe poſſe conigẽ ici dat i ſuſpicionẽ ł uacillatõʒ. ff. de teſti.i teſtibus. 2 eadẽ rõe ⁊ ꝑ.d.c.cũ dilecti ið puto dicendum ĩ pte Ateſſiõʒ ſuã icõtinẽti coꝛꝛigente:⁊ hec bene nõ. ltio.hic nõ quẽ poſſe in eadẽ cã nedũ i diuerſa deponẽ pluries g enndẽ nec ex boc pᷣ ſumit᷑ inimicus.⁊ ſic hoc pᷣtextu poſſit repelli.et qᷓ;ꝙᷓ iſte tex.loqᷓt in cinili tñ idẽ puto ĩ criali:cnʒ iſti teſtes ſeu officiales ↄſtituãt᷑ pncipalꝛ ꝛatione ¶ De teſtib⸗ cogs. delicti euitandi.? pro hoc uide bo.gl.iiij.q.iij. F. itẽ ĩ criali ? quod dixi ĩ. c. f̃nitatis.s.ti.x. hoc dico ꝑꝑ nõ.i.c. meminim de accu. — añqᷓ; deſcendã ad gl. ut declaꝛem nãm iſtoꝝ teſti um ſynodaliũ: qͥ hodie ut pluumũ ↄſtitnũt ĩ pꝑti bus tuſcie ꝑ pkᷣates ſecłaꝛes ĩ qualʒ nicinia:nr.n. q iſti ñ debeẽt dici teſtes cũ iurẽt ĩ abñtia ꝑtiũ ʒ.c.ij. . ti. pxi.ſol. Inno. ut aꝛbitoꝛ metu Dꝛij: dicit ꝙ iſti n ꝛepntant ꝓpe officiũ teſtiũ ſʒ offici alium denunciatorũ: alł.ad hoc.C. de accu. l. eg q̃ dẽ.ff. de re. eo.ꝗᷓ ſub tu.l. magis puto. F. cuiul officio: ⁊? ſic trãſeunt cõit᷑ hic doc. Ego latiꝰatti gens hanc mam pꝰ HBar. in. l.diuus.ff. de cuſt. reo. dico ꝙ ꝓpꝛie iſte talis önũciatoꝛ ñ ẽ accuſa toꝛ. hinc ẽ ꝙ in denunciatiõe ſen denũciationis ꝓſecutõe ñ inſcribit ſe ad penã talionis:ut in.l. ea qͥdẽ. C. de accu.⁊ in. c. ſuꝑ his de accu nec ẽ proprie teſtis.pʒ ex eo:qꝛ iurat pus abnte pte. Arẽ ſi eſſz teſtis n ꝓducẽt iteꝝ ut teſtis coꝛã ðle gato ſʒ ſufficeꝛet atteſtatõ hita coꝛã oꝛdiaꝛio:ad hoc.c.fi de ꝓba.⁊.c.cãm.S.ti.ꝓx.ſed ẽ potiꝰð nunciatoꝛ hns offm de publico ad denunciãdũ. 2 põt t ł ↄpꝛehẽedi ſub inꝛibus diſponẽtibus de denũciatoꝛe ſen denũciatiõe:qꝛ tꝛahit ad illoꝛuʒ nãm: niſi qtenns het offm de publico: quod ex multis ſẽtit Mar. in. d.l.dinns. Et de iſto denũ ciatoꝛe quero de pluribus.pquis poſſit tales ðᷣ nunciatoꝛes cõſtituere. QOicit Maꝛ. in. d. l. diuꝰ ꝙ quilʒ iudex nel uniuerſitas ꝗᷓ het merum uel mixtũ impeꝛiũ:ad hoc.l.i.O. quies.ff.ð of.pᷣfec. nr. z. d.l. ea quidem. Ex q infero ꝙ lIʒ. c. eps in ſynodo dicat epʒ ↄſtituer̃ in ſynodo tales denũ ciatores:nihilominꝰↄſtituẽ põt e? ſynodũ ꝑ ſe. 2 idem in legato Dape:ar.i.c.ij. ð of.le.li.vVj. æ idẽ in quolʒ ecclłiaſtico iudice hnite ex iure cõi nel ſpali meꝝ aut mixiũ imperinʒ. nã iſti ↄſtituũt quaſi ad coadinnandũ officinʒ iudicis: nt.d. y. quies:quod nõ. ¶ Secundo qnero an iſtis de nũciatoribus płe credat᷑. gl.i.d.F.aliqn dicit ꝙ ſic ſi denunciant notoria.ſi uero aliud crimẽ nõ credit᷑ eis niſi probent:alł.l.curioſi.C. de curi. li xij.ſed glo.aꝑtiſſime tʒ Sriũ in.d.l.ea quideʒ .Cde accu. dʒ eniʒ ſaltẽ probari notoriũ.⁊ idẽ gl. ſentit in. d.l.i.de cuꝛio. Cy. in. d.l.ea quidem multas recitat opi. ſʒ tandẽ breuit᷑ ipſe cõcludit ꝙ buic officiali ſen nuncio cꝛedituꝛ de facto ſuo ſibi cõmiſſo:puta ſi dicit ſe aliqueʒ citaſſe nel fe ciſſe aliquid ex mãdato indicis:⁊ ſic itelligit oĩa inra qᷓ uident᷑ Sria.ſʒ ſi refert maleficium alteriꝰ ſibi ñ credit᷑ niſi probet:ut.d.l.diuus ⁊.l.curio ſi Har.in.l.i.F. quies.ff. de of. pꝛefec.ur. hanc opi tenuit:ſed in.d.l.dinus nbi latius attingit mõm aliteꝛ diſtinguit. dicit enim qᷓdam eſſe male ficia grauia:⁊ in iſtis non creditur denũciatoꝛi bus:⁊ ſic loquuntnꝛ.l.dinus ⁊.l.ea quidem ⁊.l. curioſi pꝛeal. Quedam ſunt maleficia non gꝛa nia:⁊ tunc adueꝛtendũ qñqʒ ↄſtituitur denuntia toꝛ ad denunciandum illum ꝙ ꝛe ipſa inuenit. exẽplum mittit᷑ aliquis peꝛ ciuitatẽ ad ſcꝛutãdũ ludentes nel portantes arma uel quid ſile: 2 tali V l . lu iͤ e 4 Kans, 14 rm ſe Foliinn 4 , 65 gul ial ofuln ttic umt icſeihi i runmnn itumn ieh /, Ne i i Irtighlndi⸗ en tu Aic/ 4 iu pcmnnin Nüͤg nniicſri t Nh ui n mumunmt nrſis id /ta Vemvuetirco egb ntin tntni miiitcntns un ſtes ckickertiſteci ſcoean cklctellimrein Cdgne aNin Gltd inmrin i ſfconeprocivenitmtäini temamctn lianie Rlechwern n nali Eiütfedarapranngisn winiiſenänmnnn Oibgorticsiizntn i lgCnneinpidrſire N Cineſlimi Aodig⸗ Nieliunlmnnme oncinctiſtiif ili ſſptirtſthlt teirii i upcrttagj mlit n 4 n igore Hmen AXKN Eiefea Ciſiteieet mam dis fideſdbio mni 1harkoyrhid in nnbtsninitg R ſn inir iuhin 6 innſ qmig // firmmintn miu ſij Brſti b Eirſpon uur mnm a inim ai n le⸗ mmimwajtun i, Muin / gafucr m mimnivifir min a/ Kni mrni r /la fh r ntdla & Mhchnn nodo diar hh oimei n irode uies doſn camtsmblonind Nne Rr dendie 1Umn negnd en hdenN õ mneih Aäüme miri matid ſancftii un d nnanti d Nachcsn ts ldſ! Deemd ndn inn fondndd Nacki gad haig i ſchde mnidl Cthiasni herl dn n Go agtlſinehoi UAlas — —W .cä Co Aindtnn 1cion Cde ao d mzli nobnion Cfindla ofliciali retferenti ſe ſic inneniſſe cꝛedit᷑: ita loqui tur ſn eum. I. i. F. quies palle. facit.l. leuia. ff. de accu. S vo officiak ñ mittit ad ꝛeferendum id quod nider: ſ aliad ꝙ reperit ex andiin z fama alio e: tunc iſtis officialibꝰ ñ cꝛedit᷑:ſʒ ꝓdeſt ni ꝑ neniatar ad inſitiõeʒ: ut ꝓbat tex.i.d.:.diuus. ¶ibi plʒ pᷣmũ ⁊ ultunũ mbꝝ:ſʒ fm nõ uſqueqᷓ qʒ. nullibi ei ꝓbat̃ ꝙ officiali credat᷑ de facto al tertiꝰ. maxie ſi ẽ unus cũ nox uni uox nulli quo ad condẽnatõeʒ:ut ĩ.c.q̊ͥ ex quadã.S. ti. ꝓxi.ubi dr᷑ ꝙ uni teſti nõ credit ẽt ſi pſidiali pfulgeat di gnitate: nec iura alł.ꝑ Har. ꝓbant quo ad h̊ ut iudex poſſit ad penam ꝑnenire ex ſola denun ciatõe. poſſet tũ dici ꝙ nbi cõcurrerẽt duo.ſ.ꝙ cria eſſent leuia ⁊ iſti officiales eẽnt plłlꝛes ꝙ cre datur eis: 2 ſic uẽ iudicio meo uelle glo.nõ. iũc to tex.in.l.ictus fuſtiuʒ.f̃ de his qͥ nõ.infa.q ꝑ alios ad hoc n allegat ᷣm pᷣdicta puto temperã dũ dictũ archi.i.d.c.eps:qͥ ſimpłꝛ tenuit ꝙ iſtis officialibꝰ ñ credit᷑ niſi ꝓbet. S; formo h aliud dubium nõ. nunqd iſti officiales ſen denunciato res poſſint eſſe teſtes in crie denunciato. archi. i. d.c.eps uĩ nelle ꝙ ille qͥ denunciat ñ poõt teſtiſi cari: ſed alios ofſiciales poteꝛit ut teſtes adducẽ Sed in orium aꝑte facit hec ſa ubi iſti ꝓducũt corã delegato lʒ pus denunciaſſent ordinario. Har.lʒ hãc.q.pᷣncipalꝛ ñ tractauerit ĩ.d.l i tũ icident᷑ ſetit ꝙ ſic. Dicit eiʒ ꝙ ſi index ꝓceſſit ꝑ inqſitõʒ ſuꝑ crie denunciato potit denunciãtem admittẽ i teſtẽ: ⁊ ĩ H̊ differt ab accuſatore:qꝛ ipe non admittereĩ in teſtẽ: ð ſimo. Iʒ heli h idem ni dentur tacite ſentire doc hic: ſ̊ h indiſtincte ſen tire mihi uẽ maxia iniquitas. nam teſtes maxime in cꝛiali debent eẽ ſine oi ſuſpicione:ut in.c.fin. de teſti. li. Vi. .l.ſciant cũcti.C. ð ꝓba.canoniʒa ta. ij. q. Viij. ſciant. Sʒ iſti qͥ denunciãt ñ carent ſuſpicione magna:cũ ueniãt puniedi ſi ñ ꝓbant q̃ denuncianert ut d.i.i. C. de cuꝛio.facit tex.in c.fi. de calũ tenebat Mar. in. d. l. dinus. nam Iʒ ſe ñ inſcribãt ad penã talionis ut dictis inribus pnniunt᷑ iñ pena eyordinaria. ut in iuribꝰ palle. Müo g eredet᷑ eis cũ pᷣtendant inteſſe maximuʒ facit ꝙ dixi in. c. inſuꝑ.S. ð teſti.? ꝙ nõ. Har. in.l. deferre.ſf. ð iure fi. Jdeo dicẽʒ ſic:ꝙ in cã in ꝗᷓ ꝓcedit᷑ nigore denunciationis eoꝝ illi q de nuncianeẽt ñ pnt eẽ teſtes ſʒ alij ſic qͥ caꝛẽt dicta ſuſpiciõe: ⁊ ſic ꝓcedit dictũ arcbi.ſʒ i alia iſtatia puta qꝛ tunc agit᷑ corã delegato nel alio indice non uigore hꝰdenunciatõis: æ tunc admittuntur in teſtes. Ceſſat eĩ tunc ſuſpicionis cã:⁊ ita iudi cio meo loqr hic multũ nõnter iſte tex.⁊ licet ni deatur aliqualis ſuſpicio contra eos nigore de nunciationis pᷣcedentis tñ illa ↄfundit rõne pu blici off cij. cuins pᷣtextu fecer̃t.nec nũc expectãt penã ſi delictũ ñ ꝓbat᷑. nã ut.S.dixi in leuibꝰcre dit᷑ ſi ſt płes:ita nunc dʒ eis credi in magnis ſi fer̃t teſnoniũ corã alio iudice.põt enĩ quis ferre teſtioniũ in dinerſis inſtãtijs:ut in.c.cũ i tua.so. ti. ꝓx.⁊ bec bñ nõ.qꝛ hactenus ꝑ alium non ita ſt᷑ diſcuſſa.æ cũ hoc teéꝑamto puto intelligenda Mre eren nõ. in. c. in omni.S.ti.ꝓx.ubi denũcia tor admit tit in teſte. nõ.n. nidenẽ ꝓcedẽ ubi denunciator nenirer puniẽdus ſi non ꝓbaret. ltio ſcias bic anteqꝙ; deſcẽdã ad gl ꝙ Har. i. d.l.dinꝰ po ſnit ĩ hac mã magnã reſtrictionẽ. Dicit enim ꝙ; iſti denũciatores nõ pñt denũciare illas ꝑſonas 3 quas teſtioniũ nõ ferũt ſen qs accuſare ñ piit qꝛ hec denũciatio hʒ ni accuſatõis ⁊ teſtificatõis ni. d.c.ĩ oi.Ego ñ puto h̊ neꝝ: qꝛ ut pᷣdixi h̊ ꝓ prie nõ ẽ accuſatio lł teſtificatio:nec faciũt h ſpõ te ſed neceſſitate ex debito officij. fateor tñ ꝙ ex circũſtantijs minor fides eis adhbibebiĩ: puta ſi eſſent inimici.dictũ tñ Har.ẽ equũ:ut ſicut nõ tenent᷑ õ pꝛem uł ſiłes ꝑſonas:ita nec denũciare nõ tm dictũ Dar.i pratica maxie pro limitatio ne dicnt cebs. & Ma nenio ad gl.⁊ prio qrot qᷓre iſti teſtes nõ iurãt corã ðᷣlegato:cũ nulli ſit cꝛedẽdũ ſine iuramẽto. Glo.ij. vndʒ ꝙ ex eo:qꝛ iuramtũ prio pſtitũ extẽdit᷑ ad totã illã cãꝗʒ corã quocũqʒ tractet᷑.⁊ ex hᷣ ſetit gl.ꝙ iſti bñ debent beponẽ corã öᷣlegato: ſʒ nõ ↄpellunt᷑ iurare. In Sriũ facit tex ſequẽs dum dicit dũmõ alłr fides ⁊zc. Ex quo infert᷑:ꝙ ubi alit᷑ fides hr̃i nõ põt ⸗ pellunt iurare: qðᷣ nõ eſſz ſi inamẽtũ extenderet ad totam cãm. Glo.ſequens ſupplet maxime.di cit enim ꝙ ſicut reſtis qui ſemel iurauit nõ com pellirur amplius iurare licet iteꝝ deponat:ita et iſti teſtes publici. ¶ Hõ:prio ex ſilitudine gi. ꝙ teſtis ſeł iurãs nõ dʒ iterũ ĩ eadẽ cã iurare:lʒ de ponat corã alio iudice. Abb.nõ. dicit Sõrium: ar.l.cũ apud ff iudi.ſol.ubi dr:ꝙ cautio ð ſtan do iuri pſita corã uno indice nõ extenditur ad alium ſi mutet᷑ indicium. ꝓcedit eꝛgo glo.ſᷣm eũ qñ corã eodẽ iudice deponit:ſecꝰ ſi coram alio: qð ſatis mihi placet: ⁊ ad h allego gl. ordinariã que hoc ſentit in.l.fi. C. de teſti. dixi plenius in c.pñtata.S. ti. ꝓxi. Sʒ credo ad intellectn.c.in telligit ergo gloſatoꝛ ↄiungedo ſᷣm glo.iij.⁊.iiij ꝙ iſti debent iterum deponere coram delegato: ſed non iurare:niſi oriatur nonus articplus ad quẽ iaramẽtũ pꝛius pᷣſitum nõ extendit᷑. Inno. ponit hic duos intellectus: unũ qui ↄcordat cũ glo. aliũ ꝙ iſti teſtes publici ex quo ſemel denun ciauerũt nõ ↄpellant᷑ amplius ſuꝑ eodẽ:nec iura re nec teſtimoniũ dicere in publico:niſi qꝙdo alij teſtes nequeunt inueniri.⁊ hͥ ideo m eum: ne ꝑ redditionem teſtimonij ſibi inimicos plures acqᷓ rant.hoc ur̃᷑ placere do.an.⁊ addit aliã ꝛationeʒ qꝛ piculũ poſſet eẽ teſti totiẽs ſuꝑ eoð deponen do:ne incidat ĩ Sꝛietatẽ:ſʒ tu ad hoc nitãdũ nið ꝙ dixi in. c. cum in ma..ii.ꝓxi.¶ Xertiaʒ lec. pᷣncipalem ponit Moſt.qui dicit hac eẽ mentem lre:teſtis ſynodalis qui ſeł teſtionium ſuum tulit ãmodo nõ agit᷑ ſuꝑ eo inꝛaꝛe nec teſtificaꝛi dum modo alit᷑ fides hꝛi poſſit als compelleret᷑ teſtifi cari ſʒ nõ iurare niſi foꝛte nouus ſit aꝛticłs non comphenſus in pꝰ iuramento:quo caſu compel lit non ſolum teſtificari ſed etiam iurare.et hoc ni placere Jo. an. zæ do. an. mihi nõ placet ſeq̃n do dictũ ab. de qno..naʒ cũ teſtificent᷑ nunc in m 2 ¶ De teſtibꝰ cogé. aſia iſtãtia corã alio indice. pᷣmũ inramtũ ſe ad bunc cãum ñ extedit:ut plemiꝰ dixi in.d.c.pñta ta. Itẽ ꝓvo alia efficaciſſima rõe. iſti teſtes pu lici non ſt ꝓpᷣe teſtes:ut.S.dixi.ſʒ denuntiãt tã ꝙᷓ officiales.cũ ergo nunc corã delegato depo nat ut teſtes debẽt iteꝝ iurare:qꝛ ſe ad hũc caſũ pᷣmuʒ iuramtauʒ ni extendit: maxie qꝛ teſtes debẽt iurare cora ꝑrte.ut in. c.ij. S. ti. ꝓx. Et ꝓ h̊ nide nõ. dictũ Inn. i. c. bõe de elec. ⁊æ bar.in..fi.ff. ð q̃ſtio.ubi dicunt:teſtes qͥ depoſueꝛt ĩ inquiſitõne gnãli in qua fuit aliquis noĩatꝰ nõ faciũt fidem poſtea in inqſitone ſpãli S illum:ſʒ oʒ ꝙ iterum iurent ⁊ öponãt ꝑte citate. Ad ið bo.tex.i.aut᷑. de ſi.inſtr. S. i his ubi dẽ:ꝙ ſi vᷣtit᷑ in dubiũ an inſtr᷑ʒ in iudicio ꝓductũ fuerit ↄfectũ ꝑ tabellio nem aſſertũ dʒ ille notarius ſub inreiurando re cognoſcere ſuũ inſtr̃jm:⁊ ſic nõ ſufficit pᷣmũ iura mẽtũ. Inhereo g pᷣdicte opi.æ lec. Inn. latius declarado: ꝙ ſi officiał ſeł denunciauit nõ opel lir᷑ corã alio iudice nec deponẽ nec teſtificari rõ nibꝰ pdictis: ſʒ i defectũ aliaꝝ probationũ ↄpel lit᷑ iurare æ deponẽ.⁊ hoc ultra predicta probat aptiſſime iſte tex.i.V. dũmõ qꝗͥ nenit exceptie ab alio ꝙ dixerat de inramto:⁊æ capituꝛ ibi inramẽ tum p depoſitiõe iurata ar.in.l.ſi qnãdo. C. de teſti. ?2 C. ij. e. ti. ⁊ hẽs nunc declaratã pᷣmã ꝑtem .C. E tenio ad faʒs ꝑtẽ æ queꝛo quar iſti teſtes publici repellunĩ ꝓpteꝛ infamiã ſequẽtẽ ⁊ non pᷣ cedentẽ. Glo. nittit᷑ ꝛndeꝛ in. V. ꝓpt infamiã di cens ꝙ inſamia ſuꝑuenies nõ põt inficeꝛe teſtio niũ als legitie pᷣſtitũ:qꝛ qð legirime fqʒ c ⁊c. Ad nerte lIʒ h dẽʒ ſit ueꝝ in ſe:non tamẽ ſatiſſac lr̃e: qꝛ ha lati loquit dicit eiz q; ꝓpieꝛ infamiã pᷣce dentẽ ñ pnit ꝛepelli a teſtionio ꝑhibendo:⁊ ſic ñ ĩpedit teſtioniũ ꝑhibendũ:ſi fuit an aſſumptum offm pcta: qd ẽ S. c.teſtimonij. . ti. ꝓx. Inn. in hoc multũ inſtat ⁊ iteꝛ ceteꝛa diẽ: ꝙ dꝛia int infa miã pcedentẽ ⁊ ſequenteʒ cãtur ex eo:qꝛ ex quo fnit ad officium infamis aſſumptus ur̃ diſpenſa tum ſuꝑ infamia pcedente:iõ ñ dʒ ãplius repro — * bari:ar.in.l.pomponiꝰft de ꝓcura:⁊.c.horꝛen dus. xxxij. qꝗq v q̃ rõ ceſſat in infamia pcta poſt offm aſſumptũ:imo grauiꝰ deliquit rõne officij: ar. xi. q.iij. pcipue æ de noto magne. Mõ.bñ h dẽm Innoc.uult.n.qꝙ ſuꝑior aſſumdo aliquem inhabilẽ ad aliqðᷣ offin uĩ ſecũ diſpenſaſſe.⁊ idẽ ſentit in. c. diuerſis falacijs de cle.ↄiu. ſʒ Srium tennit in. c. ueniens de fi.pſ. Jo. in gl. ſuis fuit ẽt ſibi Srius nã unũ tenuit ĩ.c.ſi qui ſine.lxxxi. di. ⁊ aliud in.e.qui iĩ aliquo.li.di.NHoſtiẽ. hic nẽ approbare dẽm Inno. hic ĩ notorio nel ſaltem famoſo:ſecus in occulto:qꝛ tunc uẽ imputãdum teſti qͥ hoc tacuit:ar.in eo qð le.⁊ nõ.in.c.expo ſuiſti de cor. uicia.⁊ de pbẽ.cũ nõ ignoreſ. Nõ hoc ultimũ ꝙ iputandũ ẽ ei qͥ afſumitur ad of ficium publicum ſi non detegit inhabilitateʒ ſu am occultã. ⁊ claxius ꝛperio h̊ tenẽ bar.in.l.ij. C. ſi ſeꝛ.uel li ad decu. aſp.li.x.⁊ dicit ꝙ ex hᷣ põt puniri per illũ tex.qð nõ.⁊ nide qð dico in cr. ſciſcitat? ſyp. Sʒ quo ad primũ an uideqĩ diſpenſatum nõ ſing. opi. Moſti.qꝛ poſſimꝰlimi tare dictũ Jo. an. æ alioꝝ i. c.ij. de ſciſma qͥ dnt ꝙ li fuit pmiſſa cãe cognitio ur̃ diſpenſatuʒ:als ſecus. nã ̊ poſſet ꝓcedere ubi inhabilitas eſſet notoꝛia nl famoſa:? ꝓ hoc allego gl.ſing. q hoc tenuit in.d.c.q in aliquo:lʒ glo.tenuerit oriũ in .d.c.ꝗᷓ ſine ſʒ ꝓ p dẽo multuʒ bene facit iſie tex. 2.l.baꝛbariꝰcum ibi nõ.ff. de of.pᷣto. qð bẽo ꝓ idubitato q ad pᷣncipẽ ꝓmonetẽ:ſj quo ad infe ioꝛẽ diſtingnerẽ an ſubeſſet cã diſpenſandi.? nẽ diſpẽſaſſe:ne pᷣſumamus delictũ.aut nõ ſuberat 2 ſecꝰ: ꝓ h̊ qðᷣ nõ. Inn ·i.c.cũ ad mõaſteriuʒ de ſia. regu. ppe.fi. ¶ Bl.anpe. colligit ifames repellunt a denunciãdo. Tu diſtigue plenius ꝓ ut dixi in. c.nonit. S. de indi.⁊ nõ.ij.q.i.ſi pecca uerit. ⁊ ad hunc tex.dic ꝙ nñ ꝓbat dẽʒ gl. ſed ſo lum ꝓbat ꝙꝙ infames repellunt᷑ a teſtionio:uel ꝙ eccła non dʒ hĩẽe officiales infames.nã iſti qͥ ↄſti tunnt᷑ debent ẽe vaciores iuſtioꝛes ⁊ hõeſtores totiꝰpochie nbi 2ſtituunt:ut in.c.epᷣs i ſynodo xxxvV. q. vj. ult ari qn teſtis dr̃ dẽʒ ſuũ coꝛꝛigere incontinenti dat tres ſolones. MDꝛia ꝙ b̊ faciat añꝙᷓ; oqᷓᷓ ꝑtibus. Scdðᷣa ꝙ bẽ con ſiderandũ ex qualitate perſoue. Teꝛtio ꝛemittit ad.l.continuus ⁊ ad.l.qð ait.⁊ ur̃ hoc ſenti ꝙ; nullum actum ↄtrarium terpoſuit. Alij cx glo. poſuerunt quaꝛtum intellectuʒ dicentes quod h̊ poteſt uſqʒ ad ſniam ſicut pꝛincipalis:quod non plʒ Gof. ⁊ bñ:qꝛ principalis hoc nõ pot:niſi ꝓ bet erroreʒs:ut in. d.c.fi. de confeſ.⁊.l.erꝛoꝛ pᷣal. Quainto Inno. nõbilit diſtinguit: an teſtis uelit corrigeꝛe dictum ſuuʒ an addeꝛe. p caſu hoc fa ceꝛe põt anteqᷓ;ᷓ exeat ↄſpectum iudicis ſeu paꝛti bus loquat᷑ ſi autem feceꝛit poſtea ſtabita⸗ pdic to: qꝛ. in. c. ſicut de teſti. debilitatĩ tamẽ pmum ꝑ Srium ſᷣm:qð bene nõbis. Si vo unlt aadeꝛe hboc faciat antequã exeat cõſpectum indicis:⁊ li cituʒ eſt huic.ſi ãt hoc faciat poſtq; potuit paꝛti bus loqui audiendus eſt:ſed minoꝛ fides ſibi ad hibeatur:ar. hic ⁊ ĩ aut᷑. de teſti. F. qꝛ vo. æ nota bis bñ hãc dr̃iam.⁊ nide ciꝛca hoc qð dixi in.c. per tuas g ti. ꝓxi. Hoſt. ur̃ inherere fe opi gl. dicit eiʒ quicquid circa hoc dicat᷑ putat ipſe hoc eſſe arbitrarium ↄſiderata qualitate ꝑſone 7 quantitate interualli colloquio ꝑtium ⁊ fliqs ciꝛcunſtãtijs:⁊ iudex ſᷣm hoc quãdoqʒ coꝛꝛectio nem admittet:quandoqʒ nõ.hec opi.ſatis mihi placet. Quid enim ſi cã eſt inter uiles æ epᷣs nel alia nõbilis perſona ꝓducit᷑ in teſtem:qͥ ex inteꝛ nallo coꝛꝛigit dictuʒ ſuum:qꝛ melius recordat᷑: debemus ne dicer̃ ꝙ pᷣſumatur corꝛuptus a uili ruſtico.mime:ar.c.⁊ ſi queſtiões de ſimo.⁊ ma xime ꝑ illã rfam. Ta magis ſciẽ potes quũta fi des ſit teſtibns adhibenda de teſti.l.iij.⁊.iiii.q. iij. ſi teſtes Go. in fi.op. tex. de.c.qð quis cõ miſit. xxxv.q.ix.Nndet ꝙ non tangit hoc.⁊ de hoc nide quod ibi nõ. in glo.i.illud enim loqui tur ſᷣm Jo. an. in alienatione rei eccłaſtice inde bite facta que renocatur etiaʒ ex interuallo peꝛ ſucceſſorem ¶ Iſtud in teſte qui ꝓpter timorem genkan cern mnnein irptiniiſt min ſe rſceio acti o Can ee n ii,crettclunßnnn ſodumi 4 rconu i orrtaſ,nr )a. pdit o imiaunanmutr zirſetcdot tſe öent n Meglecnſtb, naisonſsiutd gentn fib idi ſ PecAcerittinmn glhrn ſtiitonre keir eui dori Pciealetrndcenntn WüCN amhat IGhnnniin Inogwirdenän Oitn i Eiiherenhen tsknfitit inteu itini ſtniſidn ſrmnitglintrgiiiſr nifrnmufilinnyn 1 Litiliurſthuin Aum ks pennml ſe ünkttuanir iuletinnri gſii Halktcpelt ſigi inſni lallti⸗ ſcri incr n d s . e ognge.⸗ . iet Rerz uee An ring bdai nu deeir Fnalhme 4 . tbars “s le hte. el ſhee n Nutön in ingn nſdeſ den en ſer zen bbſſtite in n Nef e in A ehi amnie Taalgu ir, ſico Tocnn⸗ nn Zei,i * ideſc eni y- ncegf n Xr dor ſc Ruſmneznelni nſin . Pdroftilgſfnenit i ti einuc .* Nrſthittf⸗ trlumimnr giln r ruffiu gu rti . nmig ein min un onm l itt ir in mmmam mm it ie⸗ . amm mum inimn tnw ai 4 rticj ſin ſuninut u in SASlthingntztſtr inini 9 NaumCCNMℳ0n§l, Am Jmo nohli innt n ſtouit nur damm imn Encſtd õü womii um iurn iſnſtdnd de n Cin ti hri vmhneng Smfntidar ns Nkun wicn mmmädrn Grun ritt AKindechin ichwaf õäsrs M W H tcema Mti Nl ſaſn dsdi Dm tOdechaiedt⸗ ns 1 Din int ac;9 ninlch dei . Arbunm MMürnguinr Bmmu nnll ſndno hi . e srbce in bo lite Pmimnannſdch ii ackinnu 1 n Ond cin cti a Cockinte 4 unl Nenſona us „ 4 augrdeam ſuunn . . dcngide m r e i ghn 16 neſis 1 Hanmen , geiß⸗ mne ein nmeh . des ute 1 16 ) Nl 1. chs er⸗ nn ⸗ l ⸗ 5 miu ltin 9 61 roͤheiſ⸗ 8 nniſte rin an niſt zan rſun Gcrp 0 K ſubornatõis ex interuallo ſe non coꝛigit: tu dic nt. 5. dixi pꝰ Hoſti.poſtremo ſcias ꝙ Inno. po nit h̊ qͥs dicat᷑ ſibi ↄdicẽ nariare nel nacillare.ui de hic ꝑ eũ ⁊ ꝙ n. Prr n coe E ⸗ kaſin⸗ aſus cum de fa Per his. ma nel nitio falſi tatis inqrit̃ cogẽdi ſt teſteſ ita ſummat Jo. an. ſʒ nimis reſtringit iudicio meo non eniz aopet qᷓꝛe his caſibꝰ? ñ aliſjs cogant᷑ teſtes geo lege tu ⁊ ſũma ut ex.ſ.dicendis apꝑebit 6. ꝙ; õ eos ꝓcedi põt qͥ noĩe capituli pnrat lias ꝗᷓ rũ capitulũ uel maior ꝑs ẽ inſcia:⁊ inrellige boc ꝑ ea ꝗᷓ habent in. c.tã lrig. S. ti. ꝓxi.⁊ in.c.quan to de his ꝗᷓ fiunt a pla. Fier de c. dilec toꝝ.j.e.ubi teſtes in cꝛiali non ↄpellunt᷑ glo. re mittit ad ibi nõ. ¶ Ey glo. dant qttuor itellect⸗ pᷣmꝰ ſᷣm Win.qꝙ boc ꝓcedit cũ de cã alꝛ nõ põt liquẽ.S e pu nit:⁊ fit hoc fᷣm eum qꝛ ciuilꝛ age bat̃. SVe imtelleer⸗ ſm Jnno. qꝛ in mom in qſtõis hic ꝓcedebaĩ ⁊ nõ.hũc caſũ q; ẽ multũ generalis Lertins ſm eundẽ qꝛ delictũ cõmiſ ſũ lire pendente fuit:uñ fir boc fanore indicum ne ipſoꝝ inriſdictio elidat᷑ nõ.ẽt hũc caſũ gene ralẽ. aart? æ & ſpale nec indignꝰ i epʒ pᷣfi ciat æ qlʒ põt ſabſtentari:ſʒ generaliter dic ut in Srio dicetuz. aſus: ſuper Bm contꝛa. ian cage di ſunt teſtes:ſic ſũmat Jo.an.ſed cer te nõ elicit᷑ hoc ſimplłꝛ ex text. qꝛ mandat ſub cõ ditõe ſi ſe ga odio ⁊c̃.⁊ ſic nõ ponit ſpale iĩ cri mine falſi:qꝛ ſic loqt᷑ in alijs cauſis criglibꝰs.e. ſuꝑ eo. cõis dinlſio. fa ibi nos igi. ¶ Bio. op po.de.c.dilectoꝝ.j e.⁊ ꝛmittit ꝓ ſołone ad ibi nõ. æ ur̃ ſentiꝛe ꝙ de iuꝛe ciuili nõ ↄpellant᷑ teſteſ in crĩali:cꝰ ↄriũ ſentit in.d.c.dilectoꝝ ⁊ aꝑtiꝰbꝰ probaĩ in.c.ſuꝑ eo.S. eo.nbi dixi:ſʒ gl.hic loqtt aꝛgumentatiue Inno. ponit hic nnũ intel ectum ꝙ loqᷣt᷑ cum agit᷑ de falſitate cimiłe:ne.ſ.qͥs per falſas lias fatiget᷑ æ ꝑderet ins ſuũ:⁊ ꝓ tanto ni det᷑ peccatũ tacẽ vitatẽ iſtã. Ego dico ꝙ nulluʒ ſpale ponit hec la:qꝛ ſiue crial: ſiue ciuilꝛ agẽt loq determinate fᷣm alia inra:ut pʒ in. c.i.⁊.c. ſuꝑ eo. S. e.iõ dʒ intelligi fm ꝙ air . 6 ſumat nec .3 lectorum. diuidit et meri to pp narietatem lecturaꝝ. ¶ Hõ. hic tex. apte ꝙ; cẽ criales ⁊ ciuiles nõ ꝑ oĩa regulant᷑ eiſdem regulis z maxie in ↄplſione teſtiũ. co nõ. ꝙ eccła ↄpeilit teſtes qͥ ſe a teſtionio ſubtrabũt ꝑ cenſurã eccłaſticã: ex qno infert᷑ ꝙ peccãt moꝛ talꝛ ar.xi.qiij.nemo ⁊. c. nullus iudex ãt ſecula ris ſim Min. hoc caſu inducit mulctã ff.ſi quis ins di.nõ obtep.l.i.nel capit pignoꝛa ſicut in tu toribꝰ? curato ribꝰnolentibꝰſatiſdare:quoꝝ offi cium ẽ pnblicũ ſicnt teſtiũ inſti.de ſauſda.tu.S. fi.de excuſa.tn.pꝰ rũſo ſicut ẽt parẽs nolẽs filiũ alẽ ff. de li.agno.i.ſi qs a libeꝛis.O.ſi qs. Op. ? ur̃ ꝙ iſte tex. generał diſponẽs ut in crialibuſ teſtes nõ opellant᷑ ſit ↄtꝛa. c.ſuꝑ eo ꝑnuenit ſupeꝛ ¶ Sup bis Cu 3. his ⁊.c.cũ Z. So. glo.nr̃a ad quã quotidie ſit remiſſio multũ laborat i declarando an ? qn te ſtes ſint ↄpellẽdi:⁊ pncipalr ꝓſequii duo mbꝛa prio qᷣꝗ iuris ĩ cã cinili.fo qͥꝗ ĩ ca criali.ĩ prio glo. ponit regulã æ duos caſus exceptos:regula ẽ ꝙ ſi requiſiti nolunt teſuficari opellunt. fallit prio ĩ mediatoribꝰ qui als appellat᷑ ꝓſonete qui nõ ↄpellunt᷑ niſi ð ↄſeſu ꝑtiun ſᷣm glo.fallit i ꝑio nis priuilegiatis ut nõ teſtificent᷑ Lu de h̊ uitio dic meliꝰ ut dixi i.c.i S co.⁊ ð mediatoribꝰ dic nt nõ. gl. i aut. ð teſti. F. qm qᷓ ex mente illius ire colli git tres caſlus.primꝰ ſi ꝑtes cõſetiũt ut teſti ficent: æ tũc ↄpellunf fus qn ꝑtes abe non ↄſen tiũt ut no teſtificent᷑ nec ↄpellunt᷑:⁊ iſn duo cauſ ſũt clari.tertiꝰ qn altera ꝑs tin ↄſeſit:⁊ tunc pnt teſtificari:ſʒ non ↄpellunt᷑ indiſtincte ut dicit ibi glo qꝛ pſũptio ẽ ꝙ ſint affecte ad cãm tũ pꝛopt lncꝝ qo babuerũt nel qð ſũt habituri:tu qꝛ pꝓiu mit ut res ꝑ eos ichoata heat effectũ. dicit Jo. an. hic ꝙ hec rõ ↄcludit eos ẽt nõ admitedos ſi uolũt altera ꝑte nõ ↄſetiẽte alr h. Jo. an.nõ dicit qᷓſi tacite ſentiãt ꝙ nõ debeant admitii niſi ntraqʒ ꝑte ↄſetiete q̃ſi tüc admittaĩ æ opellat et nõ ałr. Idẽ vẽ nelle gl. i. c. i. de teſti. ib. vj. in V bo ciuikr. S; certe hoc vr metẽè illus.F. qm: 2 aꝑpte glo.ibi poſ xi:io dicerẽ ꝙ altera parte no ↄſentiete admittunt ſi uolunt: qʒ quata fides eis ſit adpibeda iudex ↄſiderabit ex circũſtatijs 2 qᷓitatc ꝑſonaꝝ ? cae. ( Eirca pᷣma regula pᷣ dictã dic ut j. dicã i fo mẽbro.ſ.ꝙ i cã crumiali glo latius inſtat. pꝛio allegado pro ⁊ 2. po võit nnã opionẽ in v. ſuꝑ hoc.tertio illaʒ reprobatõ nẽ reprobat ibi ſʒ huic diſtinctioi.quarto ponit opi.ibi ioqʒ.quinto rũdet ad õ ria ibi quahter ruũdebitis. ſexto red t ad opione prima quaʒ re probanerat dãdo aliũ itellectũ ad iſtuʒ tex.ibi ſʒ pᷣdictus.ſeptio i fine ponit opinione Junn. com mentatoris:⁊ ꝑ hãc diuiſionẽ habes glo. decla ratã ꝗᷓ in effeciu ponit tꝛes opiniones.prio ꝙ ſi agatur directe in modũ accuſatiõiꝰ nõ ſũt teſteſ ↄpellẽdi. ſi vo agit᷑ de crie ciuiir in modũ excep tionis denũciatpis uł inquiſitiois:tũc ↄpellunt. fa opio ꝙ ſuꝑ cribꝰ teſtes ↄpellẽdi no ſũt diꝛec te ſine idiꝛecte agat᷑ ð crie ut hic:⁊ õria iura po nũt caſas ſpales ut in hac glo teꝛtia opinio ꝙ ſi nõ ẽ peccatũ tacẽ id ſuꝑ quo teſtes iducunt᷑ non ↄpellunt᷑:als ſecꝰ ⁊æ ẽ hec opi. Inn. quã ipſe po ſait nõ hic ſʒ in. c. i. S. e. ubi latiꝰeã ꝓſeqt et dat ibi pᷣmo exeplũ qn nõ ẽ peccatũ tacẽ.ſ.qñ agit criałꝛ uel ciuił: excipiedo:uel alio mo ad penam tim:qꝛ tũc peccatũ nõ ẽ ſʒ meꝛitoꝛiũ celare cꝛmẽ ſꝛis ar.ij.qꝛi.ſi peccaueꝛit ꝙ dicit ueꝝ niſi ꝑſene raret in crie qꝛ tũc eẽnt teſtes cogendi ut pea ꝛc nocet a malo quem dei tior a malo non ꝛeuocat ar c. ut clericoꝝ de ui.⁊ ho.cle.xxij.q.v.hoc uẽ 2 hoc in manifeſtis.in occultis uero nõ ↄpellen tur niſi crimen occultum eet ꝑiculoſũ:ſicut hẽſiſ dilapidatio ⁊ ſilia ꝗ ſine ꝑicuio diſſimulari non pñt Idẽ dicit ibi Inno.ſi dicat qͥs ↄdenatꝰ de crimine:tunc enim ſunt teſtes cogendi: qꝛ cuʒ ꝑ II 3 ſũiaʒ fit notoriũ peccatũ ẽ hoc claꝛe:idẽ ðᷣ fama uel infamia ꝓbãda. Quid ðᷣ ſnia excõicationiſ. dicit ꝙ cogendi ſi teſtes ad eᷓ ꝓbandã cuʒ illa nõ ſit crimẽ cuʒ poſſit qs ſine peccato excõicari de ſen. exco. inqſitõi: ⁊ latiꝰ ibi hoc ꝓſeqᷣt. Aliã theoricã ſeu opi.ponit Inno. S c. ꝓri.lʒ uidea tur incidẽ cũ pᷣcedenti.dicit enĩ ꝙ ubicũqʒ ex ꝓ batõe crĩis qͥs ↄſecuturꝰ ſñiaʒ lucroſã uel uitatu rꝰẽ danoſã ſemꝑ cogendi ſi teſtes:qꝛ tũc pecca m eẽt ĩ alten pᷣiudiciũ tacẽ vitatẽ:⁊ ſie hẽſ q̃rtã opionẽ Quinta opionẽ iudicio meo poſſumus colligẽ ex dictis eiuſdẽ Inno. in. d. c.i. ẽ e. ubi dicit ꝙ deficentibus alijs ꝓbatõibꝰ ſemꝑ cogẽ di ſt teſtes ẽt i cã criali ꝑ.c ꝑuẽit: ð e.ij. Sextã opimonẽ ponit Hoſti. ꝗᷓ tenuit pciſe i criali te ſtes ee cogẽdos ubicũqʒ crimẽ uenit puniẽduʒ p depoſitiõeʒ prinanonẽ ul alr. æ ad iſt decẽta ẽ rũdet ꝙ loqt de ↄpulſiõe nõ fienda qñ ꝓba to crie:crioſus ex eo ñ puniret᷑:ſʒ ſolũ de facto infamaret᷑:ut in crie ꝓbato teſtẽ uel accuſato rẽ:tũc eni nõ cogerent᷑ teſies ſᷣm eũ:niſi magnũ piudiciũ fieꝛet pti ut.j.c.ꝓxi. hoc dicit ipſe 8 mẽte iuris qcqͥd hẽat ↄſuetudo ecclie rõne:æ traria opi. młtis rõib ipugnaĩ ſm eũ:nã ꝑ eã ðᷣ us offendit᷑ reſpublica lediẽ ꝓximꝰ corrũpi mãẽ delinqndi ? corrũpendi reſtes miſtrat: mẽs utri nſqʒ iuris puerti:obediẽs qͥ remunerandꝰ eẽt opprimit᷑ ?æ punit᷑:inobediẽtes qͥ pena debẽt af fici de ſua malicia gloriãt. Ad has ergo abſur ditates euitandas ⁊? ut crioſi ⁊ cria puniani: cõ eludit ipſe teſtes in cribꝰ ↄpellendos. Nec ob. fn eñ ꝙ qdã iura dut teſtes in cinilibꝰ ↄpellen doſ:qꝛ ſupplẽt᷑ ꝑ alia qᷓ idẽ qñt ĩ crialibꝰ.æ huic opĩoni ſue dicit illã fam opi. Inno.fauẽ qꝛ per ꝓbationẽ cris accuſator ẽ nitatur?danoſã ⁊z cõ ſecuturꝰ lucro ſã ſñiaʒ.ſ.euitando penã talionis ſi nõ pbaret:nec ẽ fauedũ reo in occultauõe vi tatis ſeptiaʒ opi poſuit Jo. ð amelia i oꝑe ſuo de teſti. ut hic recitat Jo. an. ur teſtes ↄpellatur ĩ crialibꝰ ẽt ſi agat᷑ de pecuniaria pena: ut fit ꝑ ſtatuta:ſi vo agat᷑ ad penã coꝛpoꝛalẽ non. unde dicebat ẽt h Moſti. ꝙ ubi agit ad penã ſaguis Et corã tpali nicaꝛio epᷣi qͥ utrũqʒ bʒ gladiũ nõ gent teſtes ↄpellendi qꝛ nõ ſpectat hoc ad offmn indicis eccłaſtici.. ne cle. nel mona. ſñiam.dicit Jo. an ꝙ hoc ẽ claꝝ de cleꝛco. Sʒ qͥd de laico qui foꝛte aſpirat ap clericatũ:⁊ iõ ñ uult depoõeꝛ in cã Ge kareli bet kʒ eũ ñ cogi ẽt ĩ foro ciuili.¶ Nõ.qꝛ nõ dicit necefſaꝛiũ:⁊ ſic ſentit ꝙ; in foro ciuili aicus poſſit ↄpelli ẽt in cauſa ſan guis. Et diẽ Jo. an. ꝙ ex pᷣdictis poſſz foꝛmaꝛi ut lis diſtinctio quã poſtea Jo. cal.ſecuta mete pdictoꝝ formauit quam omiſſis alijs opionibꝰ ãtiquoꝝ qᷓ ſatis colligi pñt ex his qꝗᷓ dixi in.c.ſu p his ⁊ c. cñ ⁊.c.pꝑuenit.S.e.ſubmitto qᷓ tal eſt uʒz aut teſtes noiant᷑ ſuꝑ cãõ meꝛe ciuili:aut ſupeꝛ ecrie prio caſu aut nõ ſt ꝑſone priuilegiate.⁊ ñc indiſtincte ↄpeli debẽt. ni in hoc ti. q̃ſi ꝑ totũ et C. de teſti ſi qũ:aut ſi pſone prinilegiate:de qͥ b iiij. q iij. G. irẽ in caali. vV. it.l.inha indicioꝝ Ce teſtibꝰ cogẽ. æ duobꝰ. S. ſe. ⁊ tales ſʒ leges nõ cõpellunt᷑:ut ĩ dictiſ iuribꝰ:uolẽtes tn admittũt.iij.q.v.c.i.de mediatoribꝰ dic ut ð. Sʒ ᷣm canones eq diſtin guit᷑ ſm Moſti. aut ꝑ alios Vitas põt hri: ⁊ tũc nõ ↄpellunf:aut ꝑ alios br̃i nõ põt:æ tũc cõpel li enr vo noĩant ſuꝑ cꝛie aut diꝛecte p poſito:aut ꝑ exceptionẽ oppoſito.pcaſu: aut de illo agit᷑ ciuiłꝛ aut criała.ptio caſu ſũt ↄpellendi S.e.ſuꝑ liis ⁊.c.ꝑuenit.ij. Si crialꝛ:qut agit᷑ in foro eccliaſtico aut ſeculari. pꝛio caſu indiſtincte ꝓpelli debẽt.S c.ꝓxi.⁊.ð.c.ꝑuenit.i. Si agit ĩ foꝛo ſeculari:aut quo ad penã pecuniaꝛiã forte ꝑ ſtatuta uel ałꝛ:aut corpoꝛalẽ.pꝛio caſu debent ꝓpelli laici ut in decꝛe. ꝑuenit.ij.ſʒ cleuici nõ ſũt compellẽdi ſi per alios ueritas haberi poteſt: ſi antem per alios neritas haberi non poteſt:com pellent᷑ ẽt clerici teſtificari: iñ iurabũt in manib⸗ glicuiꝰcleꝛici ⁊ fiet ↄpulſio ꝑ eccłaſticũ iudicẽ ip ſoꝝ clericoꝝ ⁊ nõ ꝑ ſeculaꝛẽ ut ĩ.c.ᷓꝙ.xiiij.q. .ij. Si ãt coraʒ ecchiaſtico iudice agit ad penam coꝛpoꝛale:tũc laici ↄpelluni. S.eo.ſuꝑ eo.i fine: lʒ cleꝛici nõ ↄpellunt᷑ ẽt coꝛã ſudice loci qͥ ẽ ð tẽ porale iuriſdictiõe pᷣlati eccliaſtici ꝓpi iꝛegula ritatis tiore. d.c.ſñiã ðᷣ ꝛap. in archiepatu:⁊ me liꝰ. xi. q.i.teſtioniũ. Itẽ ſʒ Jo. an. boneſtũ eſſet hoc caſu nõ cogi ẽt laicũ qͥ intẽderet clericaꝛi ⁊ in foꝛo ciuili. Si ãt de crie excipiĩ:tũc aut ꝓba to crie punit᷑ is quẽ excipit᷑:puta qꝛ ꝛepellitur a ꝓmotõe:ut.j.de accn.ſuꝑ his:⁊ tũc ſũt ↄpellẽ di.S. eo.ſuꝑ his:aut non puniet᷑:utputa qꝛ exci pit᷑ õ accuſatoꝛẽ uel teſtẽ uel ꝓcuꝛatoꝛc: ut.s.de oꝛ. cog.c.ij.⁊ hoc caſu ñ debẽr ↄpelli teſtes ꝓp ter odiũ talis ꝛeprobatõis ex ꝗᷓ ſola ifamatio ſe qr:⁊ ſic intelligi dʒ hec decretalis.hoc ueꝝ ſᷣm Hoſti niſi magnũ fieret ꝑni pᷣiudicinʒ:quo caſu cent ↄpellendi.j.c. ꝓxi. Sᷣ ſũt vba Cal.q ĩ cffec tu iʒ ꝑ alia vba ſeqͥ u. do. An. h:⁊ ſi bñ coſide rabis ut plimũ ſũt extracta ex dictis Moſti.hᷣ et .5S. . i. Et oĩa pᷣdica pñt ad hãc breuẽ diſtinctio nẽ reduci ꝙ in cã ciuili indiſtincte ↄpeliũt teſtes tã de iure canonico qᷓ; ciuili:niſi ꝑſone ſint in h̊ priuilegiate:ꝗᷓ tñ ↄpellunt᷑ aliſjs ꝓbatiõlb defici entibꝰ. In criali Vo ubi agit duecte ð cꝛie ſiue criałꝛ ſiue ciuiłꝛ ↄpellunt᷑ in utꝛoqʒ foro:clerici tñ nõ ↄpellunt᷑ in cã ſanguĩs:⁊ hõeſtũ ẽ idẽ ſer nare in laicis qͥ uoſunt ce clerici:ſi ãt de crĩe ex cipit᷑ aut ſeqr aliqs effectꝰpunitiõis:puta ꝛpellit a ꝓmotiõe ⁊ cõpellunt᷑ teſtes:ſecꝰſi nulla punitõ inde ſeq?: utputa qꝛ repellit tin a teſtionio uł ab accuſatiõe:qð intellige niſi magnũ pꝑri fieꝛet pᷣin diciũ:hoc uoluit in effectu rota diſtinctio Cal. Sʒ certe hoc idiſtincte tener ẽ ꝑueꝛtẽ totũ iſtũ ti. ⁊ maxie ea qᷓ dixi ĩ. c.i.?.c.ſuꝑ.eo.s.eo.nidẽ tur eni iſti cõcludere ꝙ tũc ſolũ in crie ñ opellã tur cũ excipit᷑ ad nudũ fineʒ repellendi:qð apie ẽ Sj.c.ſuꝑ eo.s.e.ubi agebat᷑ directe de crĩe ſᷣin cõeʒ intellectũ ibi tꝛaditũ:⁊ tñ dicit ibi tex.ꝙ te ſtes monẽdi ſũt nõ cogẽdi niſi ↄſtiterit ꝙ odio ⁊c.ut ibi:⁊ ſic faciẽdo ibi exceptionẽ format re gulã in cõtrariũ in. c.dns.xxxij.q. Vj. Iteʒ ſcvʒ n /, ſ Nel grjnl HMZ nrin , AN na gubi un ſu mc Fuen 0 8 13 4 NNNN,,.enn⸗ sdun un ud utriln l id 4 ni aſſet Cr el eß guiſntinke umtuc ſuune niſt win ,Gi in n⸗ in⸗ gunimn eedN lankacn Mnrlnis ⸗ leinen ſunt iinmi n olrntti ian rnn imiinpni unimi ifcpatnange hame nn aiß kemnicinttnt lan 1S er glin itneſegl sfninscitascmnn iuſe no4 Gonlmn de dnitsnnr iüteg rqntecetasthnmartuits onrsrid Iucend n nokrWelet wrtrn eecnererneieskehn Unncſtnricendno etmetlo Oinettat Adorchiritn hhnt ſis rnesdten u nlunntlcetjſtstn ſeeumginililef⸗ ſcii mnigtimnind ntr⸗ icmeiſnmuin zi ipoſtcejn inmn fiz, More teinuendg 0inbocoppofnn, n⸗ è ¶ Eenerabilis. „ NMA. . a ne d ei hanc opi. Moſli.? Eal. nulla eẽt dꝛia in hoc in de hoc in. c. ↄinrationũ . –W ien ige anc opi. Hoſti.?æ Cal. nulla eet dei⸗ ? de bot in. c.ↄiurutionũ ⁊.c.olſpirationum.xi. . diß tenig ni teꝛ ius canonicũ 2 ciuile 2 tñ tex.in.d.c.ſuꝑ eo. .q.i ꝑ Inno. z doc. in. c. cuʒ. i. 7.9. de re iudi.? . 5 mar A 4 uoluit in hꝰapte dẽiam denotare ut ibi dixi Iiẽ .c. exhibita de iudi. Scias iñ ꝙ aliqñ fit in ꝑtẽ . lan gin Aen u in cinili eſt tex.in. c. i.ð. o. ponderat ſi ſe ſubtra bonã: ut cũ fit otra pᷣlatuʒ dilapidatorẽ ad ſibi . . . * fni, hunt timore odio ⁊c.⁊ tunc gicit teſtes opellen reſiſtedũ uł quid ſiłe ad boc.c. ſane.xvj.q.Vij. r acnan . hiſar dos ⁊ facit ꝙ dixi in. d. c. i. Nẽ tex. .c.ꝓxi.põ nõ. l. d. c. cuʒ.i ⁊. a. pris ti fronte pᷣſumit illicita P SZ n iahtinf⸗ gerat defectũ ꝓbationũ: ? tex.in. c. puenit. ij. . Em Ain. ubi. ð. qð nõ. ¶ HMõ. fo ⁊æ tene menti elpist htoent, eo. ponderat ꝙ teſtioniũ erat ibi neceſſariũ. ꝛidi ꝙ i defectũ ꝓbanonũ cũ. l. ex negocij ſeu cꝛimil bnariint enti⸗Sigii⸗ culoſuʒ eꝛgo e dicẽ ꝙ rã in ciuili ꝙ; in cꝛiali idif nã nõ põt hr̃i ꝓbatio legitima admittit᷑ ꝓbatio ide⸗ Gantſeal – feꝛent᷑ teſtes ſint cõpellendi. uñ puto de iuꝛe cão minus legitia. ? alias inſufficiés. Et uide bonũ ſ unddltzegmn nico ſic dicendũ ꝙ in cã ciuili teſtes pᷣmo ſt mo tex. cũ glo.in.c.cũ dilecti de electio.⁊ ĩ.c.pterea hi Mlann gnog gi 5 nendi2 ſi ꝛeqᷣſiſti teſtificaꝛi nolunt ſt cogendi qꝛ S.de teſti.?æ nõ.eriaʒ in hac glo.ij.in fi.nam ad d ra corpone nund pᷣſumit᷑ ꝙ timore ul gea ⁊c. niſi ſint priuilegiati mittunt h̊ in teſtes cꝛioſi = pticipes delicti 2 ð ſe Mhaunder Nat hoc uel niſi alia pſumptio hãc elidat: bꝰ ueꝝ niſi alie ofeſſi S. c.i.ᷣ ↄfeſ. æ uide qꝗð legit᷑ ⁊ nõtur in.c. rpeliiſ her ſos in ꝓbatões deficiãt:qꝛ tunc indiſtincte oẽs ſunt ⸗ .i. de teſti. li. Vj. ertio nõ. ꝙ in cꝛibꝰ opellũ nen o⸗ winiin kunt pellendi: hoc declaꝛa ut dixi in . d. c.i.. eo. In tur teſtes nõ ſimptr ſʒ in defectũ alia ꝓbatõuʒ Sl ien eimnt criali vo ſi Vitas aliunde hfi n põt:dico idem 2z nõ.ꝙ ſi ſe ſubtrahũt gratia ⁊c. Mõ. ꝙ ubi cui ie mimtinn ut in. c. fi. Keo. ?. S. eo. ꝑuenit.ij. Expedit eni rei iuramentũ eſt illicitũ ex parte recipientis põt cõ . iemm l ſbakſtiit publice peccata nocentiũ eẽ nota ⁊ ut cria puni pelli recipiens ad illud relaxandum: ? ſi ille non Siam Olatllenric ant᷑ ſaltẽ ad alioꝝ terroꝛc.fl. de iniurijs.l.euʒ uult relaxare iudex hoc faciat: ſic intelligas hũc and. geulaſtvictrig, nocentẽ ⁊. . de ſen. exco. ut fame ⁊ ne młtis cꝛaſ tex. in v. nibilominus. m Inno.⁊ idẽ nõ.in.c. wuliͦ kui gahni nihei ſantibꝰlocus ſit exemplo.l. qaut facta. ff. de penis debitores de iureiurã.⁊ ibi dicaʒ ⁊ in.c.i.eo.ti. ichu iͦ im miͦnir uei uii ſaltẽ reſpublica ẽ conſecutoria lucroſã ſ niã. hic tñ nõ erat neceſſaria ꝛelaxatio:ſed fit potius wre mliii zen aiti ging q eſt magis fauorabilis ꝙᷓ pſona priuata. ff. ſo ad cautelã ᷣm glo.ij.æ bñ:qð ꝓbo duplici rõe. ms in leffin huntinn lu ma.l. i. ? ibi nõ. ge poſtu. pla.bone. Et pu prio qꝛ illud iuramentũ nõ poterat ſeruari ſine * iulani i, Pantſich D ꝓcedeꝛe Et ſi de cꝛie excipit 3 teſies nam ſalutis interitu:iõ nõ obligabat de iureiur. quã rchuͤt iliiſinimt 1 e crioſi admittant cũ bſumptio ſit 5 eoſ 5 to. xxij. q. ij. ꝑ totũ. fa qꝛ iuramentum ſimplici évai imni nitti n n nl nere ut g,s.. Pre velonicr ꝛepoꝛlabit ter pſtitü de nõ reuelando certũ quid non obli vcimiaintinn “ . in fedrueheteree ic dir innocẽs qð gat ſi iuꝛans ꝓducitur in teſtẽ: qꝛ nõ extenditur 1ymmien run i, utiͦſi rle pumar n Pnnat e ve ni ur Arind an ad illũ caſũ ſi fuit ſimpl pſtitũ:⁊ ſi fuit cogitatũ 1ialyben mmniimnmn ge g r onioar nocene⸗p e l9 de hoc caſu fuit illicitũ: qꝛ ad hoc nõ põt qs ſe juutmmind ſenn ananied e HS venis, auoae e nere ur nunntnn obligare cũ nõ ſit in ſua facultate.nã officiuʒ te 1) Mnone vc ile den Nennen ⸗ relinquẽ ꝙ; innocentẽ dãnare facit.c. acꝛis de ſe ſtificandi eſt publicũ in ſe ut dixi.s ica: , cit. c. . . xi. S. ſuꝑ Nica:? nsaſtduchhidtnſchan pul. Si. ergo ↄpellũtur teſtes qn agit ut puniat ſic ocludit nõbilit Inn. c. qtr ⁊ qñ.j 8 Rin dünis rcdndsrd da fanmot reus fortius qñ reus certat ut iiuſte nõ dannei HGlo. i. qrit qᷓ pena ſt puniẽdi coniurantes con Fſemnclicg dder Nemelie Si vo aſſunt alie ꝓbatões tunc nõ cogunt᷑ niſi tꝛa epᷣm ꝓpꝛiũ: rñdet ꝙ ſi ſt clerici deponuntuꝛ Ccz do 6 ici 4 rUut i 4 5 PNR ümgifea ndn i cõſtet ꝙ malicioſe reus ſubtraxerit teſtes: ut i.c. 2 traduntur curie ſeculari ꝑ iura alłata i ea. In n lNN t bſ o puenit. s eo. i.n. Innoc. in. d.c. lup eo. uel niſi tellige tu hanc glo.qũ ſt incoꝛigibiles:⁊ ſic de Nnli Badiſiit timore adueiſe ptiſ ſe ſubtrahar ut. d. c. ſuꝑ.e et pent intelligi iura in ea allata: ad hoc qð nõ. in Ds Kniſin merdets ibi dixi iimore aduerſe ꝑis ſe ſubtrabãt Ad c.nonimꝰ de vb.ſig. ⁊ dic ut plemꝰ dixi ĩ. c. cñ zu ain itlditncinn anc diſtinctionem puto reducẽdo oĩa iuꝛa que nõ ab hoie ⁊. c. at ſi clerici de iudi. laici vo excõ Niledn ndcul dſinie obuiare uident. ad hoc c.põt rnderi ꝙ, non cõ municantuꝛ æc. Addit Jo. an. pꝰ Moſti. ꝙ etiã jde nne cmmith,ll,niſdit ator ine Ae dr deficẽ: uel ut ſentit Moſti. ſi ſinguli in una libra auri cõdẽnãdi: ut in cõſti 1 griͦ bi ⸗ zmnit rſob anur ie⸗ e crie gle z leue piudiciũ tutõe Fre. de pace tenẽda hac edictali..cõuẽti 2 Tycin ſorbi gldretrdt Zairi vin e aſ s ec 4 magnuz ur culas: ⁊ ſi qstumultuʒ õ aliquẽ feeerit uel ſedi ed rcuu mi nnn cũ̃ reche le wi borolli cordare de elec. cioſas uoces emiſerit capitalis pena. E. ð his n einſmnist hocſil ee e Iigi 6 lim onu q foꝛma q ad eccle. ↄfu.l. denũciamꝰ. E. ö ſedici. l.i. . ij. elmin mmiete ſir ri poſſet de ↄrio intellectu h lre: dũ inuit teſtes ff. de penis aut fẽa prio rñſo z. C. ð epi. ⁊ cle. me n ics iloſi ſrepmtiuf in criali nõ vpetenos et ſi ſe ſubtrahant odio ↄuenticulã =.ff.de vi.pu.q cetu. Et in his reꝑi cpi m ti uin⸗ rsſitdl ot in oro woltm ic ar. a Srio:qꝛ iura dqñt es ꝙ nec cetũ nec turbã dʒ qs ↄgregare: qꝛ oia 1pmmi ce in c⸗ pp sſue: Aa hec ⁊ ſca ſt ꝓhibita niſi ꝛcpiant ocelſa. f. col vecifnhnn Antipt Enerabili S. Taſus: A de le. illi.qi ꝑ totũ. ¶ Blo. ij. oclaꝛata ꝑ pdicta: aird ntliein s .—= riegend Vitatẽ 2 qꝛ oppo.de.c. uenerabilẽ de ele.⁊ ñ ſoluit dic acrnt heſ n ng ↄiuratõis coguni ſocij ⁊ iurati diuidi ꝙ ꝓcedit qñ iuramentũ ẽ dubiũ: tũc ei illud ef· n detiͤſin⸗ rega⸗ n de dbt⸗ õ ꝛin fa ip fuandũ:ſed nos hic loqmur ubi ẽ cenũ illud eẽ SZ exauditio ibi ioqʒ. ¶WMio pmno e is 9 quez illicitũ 7 de iure nõ puandũ: ſed tunc ad cautelã tnmitend r uhin 6 fuit ↄiuratũ põt agẽ ↄiurãtes ad penã eiſ ipo ꝓpter opi.uulgi fit abſolutio ci ſice wüihn che Hedi uel ad ſatifactionẽ ĩiurie z dr̃ qᷓ ↄſpiratio . e. e ſet, acta cũ iuramẽto ↄ aliquè in dãun illiꝰ:æ dẽ cõ De fide i Pii man s mitu 4 Krn en e naee i dãun illiꝰ: dů cõ ¶ De ſide inſtrumentorum. Hiica. zele nin,, pirario q́ ſił ſpiratio qꝛ ſil ſpirãt ? rẽdũt õ illũ 4 m 4 ¶ ontinnata é bec Gica m Yo. an. S. in Ri ca de teſti nel dic tu ſic. Supra uiſum ẽ de una ſpᷣe ꝓbariõis ꝗ.ſ.fit ꝑ teſtes:nũc ſubijcit ðᷣ alia q fit ꝑ inſira:? dicit Jo.an.hic ꝙ inſiaoꝝ appel latio ↄphendit oia ꝑ q inſtruit᷑ cã.S.ti. ꝓxi.c.ꝑ uemit el. i. Sʒ iu dic hoc ueꝝ lato ſumpto noca bulo ut ibi dixi nõ ãt ſemꝑ:æ dictũ Jo.an.ſim płr h̊ recitatũ apparent᷑ ↄfundit᷑ hic ex diuerſita te hꝰ ti.⁊.S.de teſti.nã ſi hic appellatõe inſt?oꝛũ uenirent etiã teſtes nõ debuiſſet hic poni Nica ſpalis:ſʒ ſub iſto ti.de ntroqʒ tractaꝛi:un dic ꝙ in iſto titulo inſiim capiĩ ꝓ ſcriptura redacta in aliꝗᷓ mã: que differt ab iſtructiõe qᷓ fit ꝑ teſtes: ut pʒ ꝑ totũ iſtũ titulũ:æ uide tex. qui ponit iſta duo ut diſtincta in.c.forꝰ de vᷣbo.ſig.i.v.cã q̃t: 7 uide qð dixi in.d.c.peruẽit. Et ſcias ꝙ iſtẽm põt capi latiſſime late ⁊ ſtricte.prio mõ appella tõe inſtꝛi uenit oẽ uas domꝰ ſeu inſſim quo ſfũ dus exercet᷑:de quo.ff.ð fun inſtru:qᷓi ꝑ totum: uñ ⁊ mulieri q̃ ia ſtricta ut mi fieri nõ poſſit: d deẽ nãle inſtim ut in.c.fznitatiſ z.c.ex liis.j. de frigi.po mõ capit᷑ ꝓ oĩ eo qð bʒ cãm in iudi cio deductã inſtruẽ:⁊æ hoc caſu neniũt teſtes ut .l. i. ff. de fide inſtru. zæ. d. c. pernẽit tertio mõ ca pit̃᷑ ꝓ ſcriptura q fit ad ꝓbationẽ alicꝰ rei ĩ futu rũ faciendã: ⁊æ hoc mõ capit᷑ hic.⁊? ð his ꝑ Ho. i ſumma eo.ti.⁊ per hoc dico ꝙ ſcriptura pᷣua ta q;̃ tñ fide facit dr̃ inſtrjm qꝛ inſtruir cãm ꝙꝙ ꝓ bat᷑ in ꝛubro ⁊ nigꝛo in quo tractat᷑ ẽt ð ſcꝛiptu ra pᷣuata ut j. c.ij. idẽ dico de q̃ʒ ſcriptura ſiue cõtineat priuilegiũ ſiue cõtractũ ſiue diſpoſitio nẽ ſiue qᷣcqꝙ aliud.ex quo fit ad fideʒ faciendaʒ in futurũ ad inſtructionẽ cãe:ut ꝓbat᷑ in nigro iũcto rubro:et vide Oar.i.l.ſi qs legatũ.ᷣff. g fal.q appellat inſtem ipſã cartã ſcꝛiptã:cõtractũ vHo qui agit᷑ int ꝑtes:vñ ꝑtes dnꝛ oↄtractũ facẽ. princeps dat priuilegiũ uel qͥd ſile:nõriꝰ vo hʒ facẽ inſtr̃m:⁊ idẽ in qʒ ſcriptura q̃ fidẽ facit ut pdixi:⁊ hec nõbis ꝓ ſtatutiſ. Mico — ꝛeue eſt Zſceiptuꝛaʒ. Oeneen vm ipſius mentẽ ¶ Inſifi exẽplũ ñ ſolẽniter ſumptũ fideʒ ñ facit abſqʒ originali. 5 ꝙ ſcriptura faciens fidem dr auctentica:ſecꝰſi fidem nõ facit ut.j.c.ꝓxi.⁊ h. H. fo ꝙ ẽt prinpes non põt dare fideʒ ex poſt facto ſcꝛiptuꝛe ñ auctẽtice ĩ pᷣiudiciũ alteꝛiꝰ ptiſ:nã ubi negatĩa pᷣcedit vbũ põt denõt᷑ neceſ ſitas ut dicit glo.nõbilis in ꝛegula pꝛia ð re iu. .li. Vj. ⁊ hoc puto abſolute ueꝝ ĩ his ĩ quibꝰpᷣn ceps nõ hʒ liberã facultateʒ aꝛ in cle. paſtoꝛalis ð re iudi. In alijs vo ꝓcedit dictũ ðᷣ ordinata prate:nõ ãt de abſoluta aꝛ in.c. ꝓpoſuit ð ↄceſ. pben.facit qdðᷣ nõ.glo.in.c.ↄſtitutꝰde Bp.⁊ per Inno. in. c.ij. ð ↄfia.uti.uel inuti.¶ Venio nũc ad ðᷣclarationẽ mat᷑ie in qꝗᷓ eſt adueꝛtendũ ꝙ hec lr̃a hʒ duas partes q ad itellectũ in prima trac tat᷑ de ſcriptuꝛa qucrentica in fa ðᷣ exemplata ab nuctentica pria gloſ.intrat primã partẽ fa fam ¶ Quero igit᷑ capiendo primq paatẽ qᷓ ſcriptu De fide inſtru. rꝗ dicatur auctẽtica.glo.ponit exẽpla:⁊æ alit᷑ nõ declarat nec ex ea potes bñ inſtrui. Sed ponit Inno. aliqd h: ⁊ ĩ.c.ſe.nitituꝛ oñdẽ dẽiaʒ inter publicã et autẽticã:ſp iudicio meo non bñ decla rat ſʒ multũ intricat mãʒ:iõ dẽa ſua in hoc omit to:⁊ breuit᷑ dico ꝙ ſcriptura publica ẽ illa q cõ fecta extitit a publica ꝑſona.ſ.a notaꝛio cũ ſolẽ nitatibꝰr̃qſitis:hoc ꝓbat᷑.j.c.ſe.iũcta gl.ĩ vᷣbo publica manu: autentica Vo dr̃ que ꝑ ſe fidẽ ſac ſiue ex appoſitiõe ſigilli autẽtici:ſiue alio mõ ita ꝙ ad ſui ualiditatẽ nõ reqrit aliud admiculum: un põt dici aut᷑.qᷓ ex ſe aucteʒ hñs hᷣ ſatis:põt ꝓbari peꝛ.c.ſequẽs.Ex hoc ĩfeꝛtuꝛ ꝙ ois ſcꝛip tura publica ẽ autẽtica:ſʒ non ois autentica eſt publica:habẽt eni ſe ut ſuperiꝰ? inferiꝰ. Ex hoc ẽt infero ꝙ ſcriptuꝛa pꝛiuata anqꝙᷓ ſu ↄfeſſata uł per teſtes iuuata nõ põt dici qauctẽtica:ſʒ poſtea ſicOtẽ infertur ꝙ ſcriptura ↄfecta peꝛ aliquem officialẽ ſuꝑ peꝛtinẽtibꝰad officiuʒ ſuũ:lʒ ſit auc tẽtica nõ tñ publica:qꝛ nõ ẽ ↄfecta a nõrio cuʒ ſolẽnitatibꝰ:q̃ſitis:hoc ultimũ ſenſit Bar.in.l. qᷓdã in. S. nümularios cũ.l.ſe.ff.de edẽ. Idẽ di co de ſcriptuꝛa q ꝛeponit᷑ in aꝛchiuo publico:ut ſi nõ hẽat ſigna publicata tibi mõ pᷣdicto:dicat auctẽtica:ſʒ no publica ut ſentit idẽ Haꝛ.i aut᷑. 2 ſi ↄtꝛactꝰ.C. ð fi.inſtꝛu.⁊ glo.oꝛdinaꝛia iĩ aut᷑. ad hec eo ti.qᷓibet ergo ſcriptura ꝗᷓ ex ſe fidẽ n facit anq; fides ſibi ĩponat᷑ põt dici priuata qꝛ nõ publica nec auctẽtica qᷓi a pꝛiuato.i.nõ hnite officiũ publicũ ↄſcripta. Ex his hẽs breuiter et clar̃ qᷓ dicat̃ ſcriptura publica ⁊ q prinata ⁊? que auctẽtica.Et fʒ pᷣdicta debes limitaꝛe ⁊ ꝛeſtꝛigẽ exempla poſita in hac glo.pria:lʒ/ Inno. hic et .jJ.c. ꝓxi.⁊ Spe. e.ti.F. nũc uidendũ in princi. alꝛ ſentiant. Et maxie ponens ſex modos quibꝰ ſcꝛiptuꝛa dẽ publica:ſʒ nõ placʒ:⁊ uꝛ ibi Spe.qᷓi ↄcoꝛdare cũ iſta glo.⁊æ uide bonũ tex.in.l.cõꝑa tiões.vV. ſʒ tãtũmõ.C. eo.ubi aꝑte ꝓbat᷑ ꝙ ſcꝛip tuꝛa pᷣuata ⁊ teſtibꝰſubſcꝛipta æ appꝛobata ñ dẽ publica:lʒ poſſit dici publice ↄſcꝛipta:ut i pꝛin. illiꝰ.l.? ibi ẽt ꝓbat᷑ iũcta aut᷑.ſeq̃nti ꝙ ſcꝛiptuꝛa als nõ ↄfecta ꝑ tabellionẽ nõ dr̃ publicũ inſir̃ʒ: ſiz ꝓducat᷑ ex aꝛchiuo publico:licet ſit autentica. nã ſi cet publica fruſtꝛa illa aut᷑.hoc adieciſſet ðᷣ nouo cũ in.l.ãtiqua pcedenti fuiſſet facta mẽtio de publico inſt?o:⁊ hoc aꝑte tʒ gl.in.d.aut᷑.ad hec:lʒ alꝛ ⁊ minꝰbn.do. An.pꝰ Inno. ⁊ in.d. .c.ſequẽti dicat. Et ſcias ꝙ ſcriptuꝛa qñʒ ↄficit a indice ſeu pᷣlato uł ipſiꝰaucte cũ ſigilli appoſiii one ⁊ teſtiũ ſubſcriptõe nel ſine his:2 an ⁊ quã do faciat fidẽ.ita ut dicat᷑ aut.nõ tracto hic:qꝛ pleniſſime fuit dictũ in.c.pꝰceſſioneʒ de ꝓba.⁊ aliqd i.c.cũ a nobis.S.de teſti.qũqʒ fit a pᷣuato 7 inteꝛ pꝛiuatos:⁊ an ⁊ qñ talis ſcriptuꝛa faciat fidẽ dicã.j.c.ſequẽti:qñʒ ⁊ teꝛtio ſcꝛiptuꝛa ẽ fac ta uel exemplata a tabellione:⁊ de hoc aliqͥd ꝓ inſtructione ſaltẽ geneꝛali dicemus bic:nam lon giſſimus eſſet in hoc tꝛactatus:unde pꝛoſeque mur quedam generalia que ꝛequiruntur ad hꝰ at talis ſcriptura fidem faciat. Et primo de ori id güͤhn Ppoltonn etſtehdt vyonenn Men⸗ 1 hatßm w iue⸗ ſ 4 en prinrſ⸗ lun mni muy il ni iſbit nkin un 1 cturenmis ni h i⸗ lientinſninnd Muf ſrömmniglin tnafngoin iiheg dode ufui ni ene ſnfiſngoint agtisid ⸗ Gihnccwuſmee Ariatdeanichen nen GcNtmdendntst dtsuin aan Atrincigeneni 1Ahin itdaorriünas Nncnfden Pnnihr HPeiciornoſnstcinwn rin rinl rit in pinittlr ni ti ann ſoniſllim ii⸗ liſſcſbillik nn un ſblercititi⸗ 2— 5„ . rg disheumiii n )niincsiillefrel kingmui neni utihfiin öberſgn blanthn inn tmanbntlanimn t Mi, lnr Cilihan unmui r ma r lnn tftj lum sſi jmni r muma, vamiu nnim,inn / r Kai wpli Anpa. bhiztnira Nri dainmmnablat iant de MWinn Of5den deeslnimne r Ctiͤce Amphlnnt goginh Bnane⸗ cm Gtn ie ddddn. aum EmitNeſnlnid sä rimäſn dd wͤnnliß s dhüind Lnin memiati mmntdihiſenaimtinn EeNrdäd in 4i her 4 00 Nm mkin ninin Pweignmmſll iborit tin ablafſu llan. 1 la nlinqn eelen nſaben ginali fo de exemplato:debet ei in ſe continere multa que enumerat glo.in.l. generali. C. de ta bul. li.x.? Spe.eo.ti.ſ.de inſtru.edic.in princi. 2 primo ᷣm Spe. gebet continere inuocationeʒ nõis dñi dicend noĩe dni uel ſilia uerba: uiderur hoc tñ limitare in arduis et ꝑpetuis.in ſtrumentis:in minoribꝰ uero nõ eſt neeeſſarium licet decens. Ego ueꝛo dico ꝙ de iure hoc nõꝓ batur:etiam in magnis ut ſit de neceſſitate ſic ꝙ alias nõ ualẽt inſtrm. ſed honeſtũ ẽ ſemꝑ poner̃ 2 pro hoc uide bonũ tex. actuũ.xvij.⁊? in. c. non licet. xvi.q.v. ubi ponitur dictũ apłi.Oia q̃cun qʒ facitis in uerbo aut in oꝑe in noie dñt noſtri ieſu xpᷣi facite:⁊ per illũ tex iuncta conſuetudine que uiget hodie ur apponaĩ iĩ oĩ iſtt̃o poſſet dici inſtrm publicum alꝛ ni ualere ad hoc ꝙ. j. dicam de annis dñi.fo exigit᷑ ut apponantuꝛ ãni domi ſm Soec.ubi.S. dicunt tũ quidã ꝙ potius ð 2 ſuetudine q; de iure apponunt. fatent᷑ tñ ꝙ ſi ñ apponant nõ ualet inſtrm ꝓpter ↄſuetudinem: hoc tenet glo.in aut.ut ppo.no.imꝑa.in p-inc. Et quidã alij ut ꝛefert Spec.ubi.S d ipſe Soecul.dicit hoc de iure induci ꝑ.c.in noĩe qni .xxiij.di.ꝙ nõ.ibi enim inuocat᷑ nomen domini 2 apponit᷑ annꝰeiuſde:ibi tñ nõ dẽ ut ſic fiat ſed põt dici ꝙ conſuetudo ẽ ibi iure approbata. ter tio nomen imꝑatoris uel pape uel regis illiꝰloci ut in aut. ut ppo.no.ĩꝑa.⁊ qᷓtenꝰdicit de noĩe re gis uel pape intelligo in loco ubi papa. uel ꝛex bʒ iura ĩpij pro hoc ꝙ in ſili nõ. 2. in. l. infa mẽ.ff. de pub.iu.⁊ utile ẽ ut appõat᷑ nomẽ utriꝰ qʒ ⁊ dies corronatõis ſeu ãnꝰipij ſen papat?qðᷣ idẽ ẽ ⁊ hoc ẽ neceſſariũ ut in.d.aut᷑.ut ppo.no. ipa.qᷓrto nomẽ ↄſuł ani illius ſm glo.in. d l. ge nerali ſʒ dic ꝙ hodie nõ fuat᷑ uñ ñ ẽ neceſſe po nẽ ut nõ. in glo. in. c. quotiẽs.i.q.vij.q̃nto ðᷣbʒ apponi locꝰ ↄctꝰut in.c. abbate ſane de re iudic. li. Vi. ⁊ ibi nõ.q̃re ⁊ an debeat appom locꝰ loci: dic ut ibi nõ.ſexto mẽſis ⁊ dies inſtꝛi.ſeptimo ĩ dictio:⁊ qͥd ſu indictio nõ.in. c.int dilectos.j.e. 2 qͥ˖d ſi ani dñi ñ ↄcordãt cũ indictõe nõ.ꝑ JYo an. in data li. Vi.? ꝑ Mart. in.l.librarius.ff. de re iudi.octauo ſeries ſacti.nono teſteſ Et aduex te qꝛ Sope. ſimpłi reqrit ꝙ teſtes inſcribani per nõriũ:nõ ãt reqᷣrit ipſoꝝ teſtiũ ſubſcriptioneʒ uit clariꝰponit ĩ.d.F.i.qł.ij.uer.pꝰlocũ ubi põit pᷣc ticã inſcribẽdi teſtes:ſʒ glo.in.d.l. generali uide tur ſubſcriptionẽ teſtiũ reqͥ ẽ:⁊ idẽ diẽ ibi gl.de ſubſcꝛiptõe ꝑtiũ ↄhẽtiũ ⁊ nõrij:fateoꝛ h̊ ð nõrio ut in aut᷑.de inſtꝛu.cau.ſʒ de ꝑtibꝰ? teſtiblʒ poſ ſint ſe ſubſcribẽ ar.c.cũ int᷑ ð re iudi.nõ tñ uẽ H̊ neceſſaꝛiũ in ſcriptura publica:qꝛ nullibi ꝓbatuꝛ ſz ponꝰ inuit᷑ Sriũ in..ſʒ ⁊ ſi inſtr̃a ⁊ ĩ aut᷑.pal. ⁊? ibi gl.hoc tʒ aꝑte in neꝛbo adijciat᷑ ĩ pn.diẽ iũ i boc fuãdã ↄſuetudinẽ ⁊ aꝑte ſẽtit Innoc.i.c. i. his ꝗᷓ fi. a pla. ubi dicit ꝙ ſubſcꝛiptio ꝓpis manibꝰnũqᷓ; eſt neceſſaria niſi in caſibꝰ iure expᷣi lis: ⁊ hñ facit.c.j.ꝓxi.ibi ſi reſtes ſt inſcꝛipti ⁊c̃. 7. c. ꝗ nobis.S. de teſti.an at teſtes debeãt eſſe ꝛ0 gati. Spe.in. d. neꝛ. pꝰlocũ dicẽ ꝙ n ẽ neceſſariũ CGS i ſcripturam. lIʒ ſoleat dici ꝙ fuerunt rogati ↄcludens ꝙ ð ne neceſſitate nõ requirit᷑ ꝙ teſtes ſint ꝛo gati niſi ĩ quibuſda calibꝰ ð̊ quibꝰ remittit ad titulũ de te ſte. ..i. ꝓpe finẽ.v.itẽ ꝙ nõ fuir rogatus:idẽ tʒ glo.palłin. d. aut. ð inſtru. ca.ĩ Vbo adijciatur. Idẽ glo.i..de his iij.q.ix.ꝓpe finẽ que nõbi lirer dicit ꝙ ſi Sctus fit in ſcriptis teſtes debent eſſe rogari:⁊ ſic dʒ intelligi aut᷑.niſi ꝛogati.C. ð teſti.ꝗł.ſecus:niſi ĩ quibuſdã caſibus de quibus in glo.in.c.debitũ eadẽ cã ⁊ qõne:⁊ intellige õc tum kieri in ſcriptis ut.j ſubijciam: decio ꝛequi ri ꝙ notariꝰ appõat ſignũ ſuũ ſolitũ ſᷣm Spe. ubi. S. ⁊æ idẽ glo.in.d. ſʒ ⁊ ſi inſtꝛa in vᷣbo oʒ: dicit tũ ꝙ ullud ſignũ nihil ſignificat ſʒ ponit᷑ ad ↄꝑatione faciendã ſ.in caſu dubij qð nõ.⁊ uide tur Bar. nelle in prima conſtitutoe digeſtoruʒ ꝙ nõ ualeat inſtrm niſi habeat ſignũ notarij: et nide ꝑ Gauil. de cu. in. I. ↄpatões. C. de fi. iſtru. ſʒ Jo. an. in addi. Spe.in ti.de inſtru. edi. .i. in v. in fi ãt.tenet ꝙ ſignũ nõrij nõ ẽ de ſubã iĩ ſtrumẽti:qꝛ nõ reꝑit᷑ cautũ iure.⁊ ſic ponit ð 9 ſuetudine potius qᷓ; inꝛis diſpoſitione. Itẽ quia omiſſio modice ſoleénitatis nõ uiciat.ff.de uen.iĩ ſpi. l.i. ꝗ. fi. Itẽ qꝛ accur.iliud omilſit in dicta.l. generali pail.⁊ ſic tranſit hic do. An. ſed nõ ui derunt iſti indicio meo Accur. qui hoc aꝑte tʒ ꝑ illũ tex. ubi.S.alłaui.ſ.in SO. ſʒ ⁊ ſi inſir̃a.unde ſequor Har. ꝙ uiciet᷑ iſſim: tũ qꝛ tex. vẽ hoc re quirere in.d..ſʒ ⁊ ſi inſtꝛa.tũ qꝛ ſubeſt ↄſuetu do:ad boc qð.S.dixi de ãnis domini:tũ qꝛ hoc ponitur ad facilius ueritatẽ inuenienda: maxie qn inſtẽm eſt de facto antiquo¶M. mñ iĩ practi ca opionẽ Jo. an. qꝛ nõ ẽ modice auctoꝛitatis. Aduerte tñ ꝙ id qð pᷣdixi de ſubſcriõe teſtium ꝓcedit regularirer: ſed fallit ĩ actibꝰ iudicialibꝰ de quo th dic ut dixi in. c.qm S ð̊ ꝓba. 15. Spe. de inſtru.cau.· F. reſtat. v.ſʒ cũ lꝛis. Itẽ ßʒ Inn . hic ubi ſubeſſet ↄſuetudo ar.c.cũ dilectui J. eo. tertio qñ inſir̃ſm fit corã populo in publi co parlamento: æ notabis hoc ſingulariter qð ponit Spe.i loco ꝓxime allegato: æ dicit ꝙ fu it dictũ Abeꝛ. ar. C. ð his qui in eccle.ma.l.i. :C. de teſta oium ꝓpe principium ⁊. C. ð lati. liber.tol.i.una:ubi autẽ teſtes dñt ſcribi quot requirant᷑:dic ꝙ ad minus duo:ita notãt᷑ dixit glo. in. d. S. ſʒ ſi inſta ĩ uerbo adijciatur. Sʒ ui de pleniorẽ diſtinctionẽ quã ponit in aut.eadeʒ ꝓpe fi.i v. ſcriptũ ⁊ oĩo uide Bar.⁊ glo.i aut᷑. ſed nouo iure. C. ſi cer. pe.? Joã. an. in regula płalis locutio de re.iur.li.vj.ubi reꝑies pleniſſi mã ⁊? notabilẽ glo.in mã. ¶ Mndecimo requi rit᷑ ex ꝑte ſolẽnitatis extꝛinſece ꝙ ſcriptura ↄfec ta ꝑ notariũ ſit corã ꝑtibꝰ lecta al.nõ ualẽt iſtʒʒ ſm Jo. an. i addi Spe. e. ti. SF. onſo v. illð quo qʒ.C. ð fi.inſtru.l.ↄctus:⁊ ſic recitädo hoc dẽʒ trãſit ſimptr h̊ Jo.an.ſʒ tu dic meliꝰ h̊ dẽm ꝓce dere dũtaxat i Sctibꝰ qui fiũt ĩ ſcriptis.i.illis in quibꝰ ſcriptura ẽ ðᷣ ſubã ex ↄhẽtiũ ↄuẽtõe:⁊ ſic loquit᷑ dicta.l Scius:⁊ hoc ponit Har. in.d.ſ. ctus ⁊.l. gallus. S. quidã. ff. de lib.? poſtu.? ꝑ illã.. cõtractꝰ nõbilit᷑ dicit ibi Oar. ꝙ ubicũqʒ ſcriptura ẽ de ſuba:ut in ſñia appellatõibꝰ ? ſili bꝰᷣ poſtqꝙ ſcriptura ẽ lecta nihil põt addi nel mi nui: nec aliqd nalet niſi tota ſcriptura legat qðᷣ bñ nõbis.ſecꝰ dic in alijs qͥ redigunt᷑ in ſcriptis non ut ſcriptura ſit ðᷣ ſubã:ſi potius ad ꝓbatio ne ↄfuandã. tũc eni nõ ẽ neceſſe ut negat᷑ coraʒ ꝑtibꝰ:qꝛ cõtractus põt ſeribi abbreuiate:ut i. c. cũ.p. tabellio..eo.ſufficit ergo in illis nõriũ eſ ſe rogatũ. Baodeio ꝛqrit᷑ extriſece ex ꝑte ſcꝛi bentis ꝙ fuerit ↄſtitutꝰ tabellio ab habẽte ptᷣatẽ 2 qͥ in hoc dicat hr̃e pĩateʒ nõbit᷑ plene.j.e. c. cũ p.tabellio. Et circa boc dubitat᷑ qͥd ſi nõ cõ ſtat illũ qͥ ſcripſit hanc ptatẽ habuiſſe a ſuꝑiore 2 ſic negat᷑ nõriꝰ. Jo.an.recitat dicta Inn.i.c. ueniẽs.j.de vᷣbo.ſig.li.vj.qᷓ ẽr ĩ effeciu rplicat bic qᷓ et uideas in Spe. de ꝓba.F.i.ad.ſi.V.ue rũ H ꝓbatio cũ v.ſequẽtibꝰ:ibi tmi Inno. ꝓſeqt duo mẽbra.primũ qn qo ẽ cũ ipſo nõrio:⁊ tũc bʒ ipſe plene ꝓbare cũ ðᷣbeat eẽ ð facto ſuo cer tꝰ m ꝙ fecit ad ꝓpoſitũ qñ de hoc ẽ inter ꝑteſ ↄtentio:⁊ in hoc ponit tres practicas ꝓbãdi.pꝰ ut ꝓber ꝑ inſtim uel ꝑ teſtes officiũ fuiſſe illi cõ miſſũ ꝑ ſuꝑioꝛẽ.ſo ſipbat ꝑ teſteſ ꝙ tpe illo qꝰ fuit factũ inſttm de quo ↄtẽdit᷑ publice fingebat nõrius offõ ar.ff. de offi.pto.lbarbaꝛiꝰ? in.l. .ij. ff. ad mace. tertio ꝙ qi in idẽ in effectu reici dit:lʒ uarieĩ in facto ſi apꝑeãt inſtr̃a multa et di uerſa int᷑ multos et diueꝛſos ꝑ manꝰ eiuſdẽ con ſcripta q firma manẽt et ſine Sdictiõe ab oĩbꝰtã qᷓ;ᷓ publica recipiunt᷑:⁊ quot inſtia ſufficiãt relin quendũ ẽ iudicis arbitrio ſm Hoſti unde etiaʒ in Spe. de iſtꝛu. edic. S. ꝛeſtat. ueꝛ. æ ſcias ⁊. vV.il lud ãt. Aduerte qꝛ Spe. in pallato. S. uer. qͥdſi is uĩ ſentire priũ quo ad fam ⁊ tertiã praticam dicit enĩ ꝙ cõis error nõ potuit illũ facẽ nõriuʒ nec inſtza nalere:ex quo ñ habuit ptᷣatem a ſuꝑi oꝛe:ſecus ſi habuiſſet poteſtatem a ſuperioꝛe: ſed ex aliqua cã nõ ualuiſſet: puta qꝛ erat fᷣuus occulte:⁊ ſic loꝗᷓt.l.baꝛbaꝛiꝰ pᷣallata:hanc mãm latiꝰattigit Jo. an. ĩ addi.pᷣdicta.V.⁊ ſcias ubi narrat ODartin. de ſily. diſputaſſe ⁊ tenuiſſe ꝙ oʒ ve ꝓbare officiũ fuiſſe illi ↄmiſſũ:nec poſſeſ ſio releuat ab oneꝛe ꝓbandi niſi foꝛte inſtm ꝓ duceret᷑ de longinquo. Et uide ibi plenius ⁊? ma xie inteo ꝙ ꝓſeqt an ꝑ deſcriptõeʒ in mꝛicula ꝓ bet᷑ qs notariꝰ:æ ↄcludit ꝙ nõ ubi uideas.do. An. H putat ꝙ ſi ſciẽte ⁊ patiẽte ſuꝑioꝛe ſit poſ ſionẽ ingreſſus iſtud ſufficit aꝛ.in.c.conſultatio nibus de iurepa.⁊ cũ hoc temꝑamento diẽ ſe in relligeꝛe Spe in ti. de ꝓba.F. i.ueꝛ.itẽ ẽt ? Jo. an. in addi. Spe.ſuꝑ dicto.. ꝛeſtat.ueꝛ.qͥd ſi ꝓ ducat᷑ Ego cꝛedo ꝙ ſola ſciẽtia et patiẽtia ſuꝑi oris nõ hẽat ꝓdeſſe ſi ↄſtaret poſtmõm de nſur patõe officij cũ ex ꝑte ſuꝑioris non interuenerit aliqs actꝰpoſitiuꝰcũ ꝛequiꝛat᷑ officij collatio ſeu creatio ar.c.cũ iã dudnʒ in fi. de pbẽ.⁊ ꝙ nõ.ꝑ glo.⁊ doc.in.c.qꝛ circa ð oſan.⁊ affi.⁊ in cle.ſi romanꝰde ſen:exco.⁊ bñ ſqcit.c. d decias de re ſti. li. vVi.iũctiſ his q dixi in. c cũ eccła ſurtiua de ¶BDe lide inſtru. can. poſſ. ⁊ ꝓprie. boc idem uẽ uelle Inn. in. c. nihil de elec. nec ob. c.ↄſultationibde iu.pa.qꝛ loqt᷑ de poſſeſſione bona fide qſita. als nil uale rer pñtatio ut ibi nõ.⁊ pleni ꝰp ¶ Inno. in. c. ij. ö in inte. ꝛeſti. ſʒ ſi ñ ↄſtat de uſurpatiõe officij:ſʒ ſolũ reuocat᷑ in dubiũ de ptate: put ꝓprie loqᷣt Inno. puto Inno. ueꝝ ⁊ elegãt dixiſſe cuʒ hoc tẽꝑamẽto iudicio meo uit ꝓbet᷑ ꝙ longo tp̃e ſn it palã ⁊ publice ĩ poſſeſſione tabellionarꝰ: nã ex hoc pᷣſumiĩ habuiſſe titulũ:qꝛ nõ ẽ vViſile ꝙ tan to tpᷣe fuiſſz line ti. tolerat?: hoc ꝓbo aꝑtiſſime nõ. in. c. ilud de pᷣſũ.? ꝑ Inno. in. d. c. ij. de in inte. reſti. facit. c. cũ ecclia ſutrina pall.fʒ itel lectũ quẽ ibi dedi:⁊ ſi dicerem ↄriũ ifinita ĩiſtꝛa pirent tꝛactu tpᷣis cuʒ moꝛiant᷑ nõrij 2 ꝑdant᷑ in ſirumẽta collatõis officij:⁊ duꝝ eẽt hec oĩa ꝛecẽ ſere: ut in ſili nõ. in.c.qin de ꝓba. Anũ tñ nota bis ꝙꝙ ſi ꝓducit᷑ inſiʒ ĩ forma publica maxie de lõgiquo ⁊ nemo ↄdicit:nec apꝑʒ ĩ aliqua pꝑte ſu ſpectũ ei ſtãdũ ẽ ar.in.l.fſi.C. de edi.di.adri.po nit Jo. an. in addi palł. ⁊ Ouil. de cu. in. l. Ppa tões. C. de fi. inſtru. ¶ Tertiodecio ꝛeqrituꝛ et ex ꝑte nõꝛij ꝙ fueꝛit ꝛogat de ↄfectõe inſtri:als nihil ualet inſtt̃m in aut᷑.de tabellio.F. nos aũt nõ. Inno. ꝛefert tũ quoſdam dicẽ ꝙ in dubio pᷣſumit᷑ rogatꝰ.C. de Shen.ſti.l.i.⁊æ inſii.de fide iuſ.ĩ fi. ?⁊ hãc opi.tʒ Accur.in aut᷑ de tabelli.. nos ãt in vᷣbo iniũgaĩ in fi. qͥ diẽ ꝙ ſẽꝑ pᷣſumit ꝙ nõrio fueꝛit mandatũ ſeu iniũctũ ut ↄficeꝛet ĩ ſtrm: ipſe tũ Inno. uĩ uelle ꝙ ipſe nõriꝰſcribat in inſtro ſe fuiſſe rogatũ:⁊ hoc ſufficiat ad faciẽ dã fidẽ ð rogatõe. Haꝛ.i.l.ſciẽdũ.ff. ðᷣ v.obli. tʒ ꝙ ĩ dubio nõ pᷣſumat᷑ ꝛo gatꝰ:ſʒ ſi ipᷣe hoc at teſtat᷑ in inſtro uł appoat ſibia vba:puta ego nõ riꝰſcripſi uel publicaui:⁊ tũc ſufficiet qð plʒ:et nide in Spe.e ti. F. breuit. v. æ nõ. ꝙ tabellio. Sʒ circa hoc ẽ forte dubiũ a qᷣbꝰdebeat eſſe 20 gatꝰcirca qðᷣ multũ inſtat Inn. H ponendo ſpaꝛ ſim tres opi pᷣma ꝙ debeat ẽe rogatꝰab ambo bus pbẽtibꝰ uł altero tin uł ſaltẽ ab illo cuiꝰ:eiteꝛ eſt. æ caueat nõriꝰꝙ nihil ſcribat ð his q̃ uidit uł audiuit niſi ſibi fueꝛit iũctũ a ꝑſonis pᷣdictis Et nõ hoc ultimũ:qꝛ ſepe rudes tabelliones ex cedunt inſtra capite eoꝝ apponẽtes ea qᷓ nunqᷓ; fueꝛñt a ꝑtibꝰdẽa. Scdᷣa opio diſtiguit int ea qᷓ fiunt a płibꝰ? ea qᷓ fiunt ab uno dũtaxat ut pri mo caſu necefleiſit ꝙ oẽs ↄtrahentes ↄſentiant nec ſufficit ꝙ unus ſolus mandet inſtrm fieꝛi:ſi cut nec in ꝑſona uniꝰpõt ↄtractus ↄſiſtere:⁊ foꝛ tius ſᷣm eũ non poterit eẽ̃neus mandaꝛe inſtm cõfici: qꝛ ſua nõ intereſt. In alijs autẽ in quib⸗ nõ requirit᷑ conſenſus pluriũ ut teſtamentuʒ ſen tentia ꝓteſtatio exceptio ⁊ ſilia:ſufficit ſm eum mandatũ ipſius qui hoc dicit uel fieꝛi facit:⁊ ꝙ ſic debeat obtinere ſatis ꝓbat᷑ ex tenor̃ iuramẽ ti qðᷣ preſtant notaꝛij ĩ ſuſceptiõe officij ſui.ſ. ꝙ de his que uident uel audiunt fideliter confici ent inſtrumenta ſecundu eis a paꝛtibus uel a iudiee iniungetur. UE eꝛtia opinio quò dicit 5 fco obſeruari ẽ ut qʒ et extrãeꝰpoſſit mãdar irauhnnt uli/ 1 iritorliyirt 44 7 un wefu omdni Prtrtnien iunins toi Oelninist ieſnpnnnd 1Geſurttluitenn iüif⸗ iticlcſl'niriichlein Kogtäinboe eſteinlenfn (cas Naseſeckthnr Ceſchcgtnämnttd dngn rör Coe Kinhi Drlnnthskuhn Gehorendwetisnende Aidnid ſgreſaruin tſutnr önlii ſbee Giſrritt Brozinfn Nnriiiti enmt nui miuiil mii ee ültnitſtinen 1 hlyntihu inne weſtniin ii lli Prinafnntnn, inpmnn in rega . einctütingiſs viſeſtige⸗ ſheſnumiſ ii . rtlrinligt i iiru Uirieſfitäiniine ihutnn⸗⸗ zmai ieriſitnlf⸗ nſern — J ſen d i ſcripturam. 5 ti e enfcezh, . Nbi, ddu ne rn d lidg e . 6, z, gi S e e e bi ahliat N inſtrumentum pfici:v⁊ pro hac opiniõe aflignat pluriũ illoꝝ mãdatũ dʒ iteruenire.nõ aũt ꝑficit Z in abin⸗ nni Inno. hãt rõnem:qꝛ no ſemꝑ fiũt inſtia habita uolũtate uniꝰ ſufficit iliꝰ mãdatũ:moueor prin . * Nit n ſideratõe pñiis itereẽ.ſʒ qꝛ põt in poſteꝝ inter cipalr qꝛ ſi iudex nõ recipit ꝓbationẽ ↄ me niſi 4 iucco nnn en eẽ: æ uix ẽ aliqd de quo nõ poſſit alicuiꝰ ĩteꝛeſſe priꝰme citato ⁊ admonito ut i.c.ij. ð teſti.foꝛtiꝰ ui, tnbirin l ihn de eo ꝙ agit inſtim br̃e: ⁊ dicit ꝙ oĩbꝰ inſpeciis nõrius nõ dʒ de facto meo ↄficẽ inſim ad mei „ ſine litol nei cllrdde iir d N kitkiftt NMol plꝰur̃ rõni inniti hec opio.ſ.ꝙ qʒ cꝰ itereſt poſ ſit pcipe fieri inſtrm:? et ille cẽnõ intereſt: x iſtiʒ ſic manu publica ↄfectũ ualet. ¶Oouet᷑ eriam qꝛ nullo iure hoc ꝓhibet. fl. de ꝓba.l.ab ea ꝑre ſe piudiciũ me nõ mãdãte.Eadẽ rõe idẽ dico ð ex neo ut nõ poſſit rogare ut ð facto meo me non mãdante ↄficiat᷑ inſtm. Si eni alia ꝑs uult ↄſeꝛ uare ſibi ꝓbatione agat alijs iuris remedijs de kigitid dei ua ſinnit cũdo q: inſtta inteꝛ eos oↄlecta Snn Nie a. in quibꝰ dixi i.c.ſignificauit ⁊. c. alberic⸗ de reſti. Ne twen eg⸗ Oleeren i l.in fraudẽ. . ex his bonis i rle. ff. 4 e fi. eAe E ↄdi.ex.l.? hc opi.repꝑi ſetiꝛe nenn rine aun ah eſt ergo cuiuſlibet ut pᷣcipiat fieri inſtrʒ ⁊ ſic poſ malus de reg.ĩur.li. vj.i mercu. Is in ſolus de l penci chn adi ſit edictionẽ illiꝰpetẽ qᷓ ałꝛ ſibi denegarei ut dẽʒ cuius pᷣiudicio agit᷑ mãdare põt iĩ utroqʒ ut ibi cwtnen ditner ntian eſt de hac mmᷓ uide in Bpe. e. ti. F. ij v. ſed pone nõ. de crie ⁊ de alio actu ꝓbo ꝑ. c. quotiens cõ . wia ſüci⸗ nin eiien 2 in. § poſtq. V. itẽ nũquid 7 lbi. l. in ꝓx. V. vo modũ.i.q. vij. no ad Fᷣm.ſ.ubi nõ ſũt ꝑtes Aainni lrnlin nit Jo. an. nõbilẽ addictionẽ dixit ei ꝙ qda ſũt teneo et cñ Jo. an. nec ẽ uex ꝙᷓ Bar. loquitur Bloranl q̃ dependent a uolũtate uniꝰuel pluꝛiũ q̃da a uo ſimpłr ꝓnt alłat.do. An.prio potius ſetit ibi ʒ KLxf . nn noctinrzini ĩ ien ngrie fri nfif ua inc n be helo ſ rii m huin i mlinci hnin imi yr Crin ſit iſ t n 4 Mi mq ar arrti 1. wi n Mmnininfcir iini miii niii r nini ncſfcan⸗ mphen gm nileg he in intn niniole iuſeſogruͦr boe ifctrol hi Aörognir Pnil citiſſ d0 N. idpo nöhini vere iſ deden ſinutio d nddnſla rcnaed õäüõ zun Geti Mred Na rheſe⸗ õ aadd õ . 2 6 nö doe Auni giſche untate nulliꝰpᷣmo caſu ponit regulam ꝙ illius rogatio reqrit᷑ ad ſubãm ꝓbatõis cꝰ ↄſenſus re q̃rituꝛ ad ſubãm actꝰ? io ſi dependet a uolũtate duoꝝ ut ↄctus illoꝝ reqͥrit᷑ rogatio: ſi unius ut appellatio:illiꝰſoliꝰ ſufficit rogatio ar.in.l.iĩ hac C. de dona. 2 in.l.ij. C. de ꝛela.ſo caſu ſubdiſti guit ꝙ aut ex illo facto ꝓducit᷑ ꝑti aliqs iuꝛiſ ef fect ut actio exceptio accuſatio ⁊ ſiles.exẽplũ in ruina incẽdio ⁊ ſilibꝰ.⁊ idẽ dicat̃᷑ ꝙ. S.in pᷣcedẽ ti mẽbro. Si vo effectꝰnõ põt tolli uel iduci uo luntate alicꝰpriuati ut ẽ natiuitas hoĩs quo ad ſucceſſionẽ pꝛis:⁊ tũc ſcriptura nõ fiet ex mãda to alicꝰ priuati ⁊ facta ñ faceret fidẽ:ſʒ dʒ fieri ſi uidebit᷑ iudici ipſiꝰ aucte qͥ bʒ reſpicẽ ad vᷣitateʒ ſibi cognitã:qꝛ hoc poſſet eẽ utile in futuꝝ ar.ĩ .l. illicitas. F. Vitas. ff. de offi. pſi. æ de bis ꝗᷓ req̃ runt iudicis anctem nõriꝰ non ↄficit inſtm ſine ipſiꝰmãdato. E. de iure fi.l.iij.li.x. do. An. diẽ ſi ↄſtituit aliquẽ ſuũ ꝓcuratorẽ: ⁊ ꝓbat ad icõ modũ ↄſtituẽtis nõ ad ↄmodũ. Itẽ ꝙ pot ſibi riũ:ſolũ eni dicit ꝙ nõrius ꝓcurator põt ð ſua ꝓcuratõe quã fecit in ꝑſona alterius ↄticẽ iſtim 2 idẽ dicit in teſlamẽto:⁊ hoc iõ qꝛ nulli fit pᷣiu diciũ niſi ſibi ſcubẽti:⁊ ſic nõ uiniat ſi nõ fuit ꝛ0 gatꝰ:nã ⁊æ ꝑſona priuata hoc poſſet ĩ facio ꝓpo in cle.i.ð ꝓcura.? i.l.quoties.ff. de bere inſti. Sʒ nos loquimur ubi ſcriptura fit nõ de facto ꝓprio ſʒ alieno ⁊ poſſi tertio pᷣiudicare.quo ca ſu dic andacteꝛ ꝙ hoc nõ ꝑtinet ad officiũ tabel liõis:qꝛ nõrij fides fuit electa ſolũ ad ꝓuidedũ his quoꝝ intereſſʒ ⁊ a quibꝰ eſſet rogatꝰ:ur ĩ di cto. F. nos õt:hoc ẽt ſetit Har.i aut᷑.ſi qs i ali quo documẽto. C. de eden. ubi dicit ꝙ ð eo qð ipſe nõrius ꝑcipit ꝓprio ſẽſu nõ dʒ ↄſicẽ inſitʒ niſi ſibi mandet᷑ Ite uideo ꝙ etiã de conſenſu ꝑtiũ nõ põt exẽplari inſum ad fidẽ pſeruandaʒ uel teſtes recipe ut in.c.penul.⁊ ulti.j.e.dixi in .Jd.c.ſignificauit et.c.albericus:fortius nõ potit ſnS reni naihn⸗ ꝙ Mir. in. l. fuus cõis. ff. de ſti. fuo. tʒ ꝙ n ro ipſe ſoſus de alieno facto ↄficẽ inſtem:ſʒ tũc nul uwti dndink lühlnein gat poſſit in hoc ultio mẽbro ↄficẽ inſſm qꝛ in lius ſoẽalłr interſit:?æ hec nõbis qꝛ puto vᷣiſſima A. t n i Onblſcin ddei acnibꝰ in qoꝰ nõ ſt ꝑres põt iudex officinñ ꝓpria Et ex boc infero ad altenus qõnis deciſionem l mdnt i ſbiftentiüci,n hſeßtl aucte ꝑtiri: ut nõ in...iij. S. boc ãt iudiciu.ſi ð quã tractat ẽt hic ↄfuſe Inn. an inſiim faciat fi A inſcr t les htnnt dã.·ifec. ꝑ qᷓ dicit Bar.qꝙ nõriꝰpõt ↄficẽ inſtim dẽ in fauorẽ alterius a mandatoribꝰ: ⁊ põit na rias opi.ut.5S.ſed uidet᷑ in ſũma inherere ꝙ ſic: ex quo eft ſcriptura publica:lʒ tertius nõ poſſit petere iure ſuo editionẽ:de quo tii dic nt plene ↄficẽ ꝓpriũ teſtametũ:⁊ ſic ſinplr traſit . do. vna lb Anebonuß⸗ Anto. nihil approbãdo uel reprobando. Ego dirxi in. c.i.de ꝓba.⁊ credo ꝙ; ꝓbat cõtenta in v ecſel mla in dico eſſe duo diſcutiẽda.prio cũ ꝑres ſũt.ſo cũ eo ex quo a principio habuit ſua ſubſtantialia ſfon g unn icn mme ir nulliꝰ principalr intereſt. in prio caſu ut nides ẽ etiã ĩ pindiciũ ternij:exeplũ ꝓbo g ntium nouũ rngonn M Ne⸗ ngr diſcrepantia iter Inno. æ Jo. an. Ego hactenꝰ poſſeſſorẽ fundi qꝛ illum fundũ emi a uero qno ſolebã inducẽ ⁊ ſequi glo.in.F. nos aũt i aut᷑.ð tabellio.qꝗᷓ ſic diſtinguit:ꝙ aut inſtim fu gr̃a utꝛi uſqʒ ⁊ in utriuſqʒ piudiciũ:⁊ tũc oʒ utrũqʒ man dare ⁊ ſic intelligit illũ..nos ãt:aut fit gꝛa uni us tin ⁊ tũc ſufficit eũ mãdare cui fit.forte enim qni mihi tunc illum tradidit: non enim induco illud pꝛincipaliteꝛ in pꝛeiudiciũ tertij:ſed ad pꝛo bandũ dominiũ æ? ius mibi copetens: ad hoc.i. ij. C. de acqui poſ. . queritur qualiter notarius debeat eſſe rogatus: 5 n in 4 4 alt nucq mãdaret in cꝰ fit piudiciũ ut. ff. de vb. Inno. pulchre ? prolixe tractat concludens p c deden re ni⸗ 4 obli. int ſtipulantẽ. F. i. ? ita diẽ ſuari maxie i ð non in ſecreto:ſed in publico cum officium ſuuʒ 4 rchontte nũtiatõibꝰqᷓ fiut ab uno alteri ex uarijs cauſis. ſit publicum:ſi tamen hoc non ſeruatur ſʒ in ſe ſͤſz noniſſime captata oppoꝛtũitate latiꝰ ueſtigan di arbitꝛõ pᷣdictã opionẽ JYo. an. forte viorẽ ut in axtu ꝗᷣ pficir ex uoluntate 2 ↄſenſu duorũ nił creto rogatur.concludit ꝙ ualet inſtr umentum licet ſit ſuſpicio contra actum geſtum: no in talł ꝙ faciat nacilare inſtim ex quo nõ oapparet ex ſni forma nitiatũ uł ſuſpectũ:ipſe tũ nõriꝰex hꝰ. puniẽdus e ſʒ eũ:qð nõ.allat.c.ut nẽʒ ut eccle. bn.diẽ tm Moſti.ꝙ hec ſuſpicio põt tolli ex cã: puta qn ꝓpt᷑ iuſiũ timorẽ ptis łiudicis nec ꝑs nec tabellio audet hoc publicare ad hoc.c.ſi in ſins metꝰde appel.æ.c.paſtorał de offo or.F. fi. ¶ Et ex his ifero ad qonẽ an nõri debeat ſciꝛe inra. ur eniʒ qꝙ ſic cũ ĩ multis debeat eſſe cantꝰ: nt pʒ ꝑ pdicta. Itẽ punit᷑ ſi ↄfecit inſiꝛm ð actu ꝗ iure reprobato.l.iubẽus.C.de ſa.ſanc.ec.gl. i.l.generali.C. de tabu.li.x.dicẽ ꝙ ſic.idẽ. Spe. de inſtru. edic. S. reſtat. v.ſʒ nũqͥd tabellio in ul tia colũ. Bar. in.l.ctꝰ.C. e.ti.dicẽ boc neꝝ q ad ptinẽtia ad artẽ nõrie.dʒ eni ſcire ſũmaʒ ⁊ ſi milia. alł ꝑitia ſibi ĩputabit᷑:ñ ãt teneĩ eẽ doctoꝛ nel alr accurate ſcire iura.⁊ hoc plʒ qꝛ qʒ debʒ hr̃e ſciam ſufficentẽ:⁊ ſufficiẽs dẽ ſᷣ. q̃ iatẽ offi cij ſui nt nõ. Inno.in.c.cũ in cũctis ð ele.⁊ nõ. qð dixi ꝙ de iꝑitia tenebit᷑ ſi ꝑti aliq pᷣiudiciũ & illatũ.ad hꝰ.l. illiciras.S. ſicuti.ff.O ofſi.pli.⁊ ĩ .c.nõ ẽ ſine culpa de re.inꝰ.li.Vj. Muartode cio ⁊ ultio reqᷣrit᷑ ꝙ nõriꝰſit habilis:qͥd ãt ſi eẽt excõicatꝰ notarie:uide plene ꝑ glo.in.c. decerni mꝰ de ſen. exco.li.vj.qͥd ſi infamis uel cõdẽnatꝰ in offo. nide pulchre per Mã. in. I eadẽé. ff. ad. l. luł. repe. irca fam ꝑtẽ.c.nʒ de ſcriptura ex emplata nibil hic tracto:qꝛ ſatis plene diri in.c. alpericus de teſti.⁊ aliqͥd diceĩ in.c.fi.I.e.ubi ẽ ꝓpᷣe mã Tene hbic ſñiam gl.ſᷣe quaʒ cõit᷑ hic ſe q ũt᷑ dqoc.⁊ nide in Spe.de inſtru.edi.F. uiden dũ.vᷣ.ſʒ qͥd.ecce ubi põit 2 ſeqt᷑ dictũ glo.⁊ oĩo eũdẽ eodẽ ti. S. reſtat.v.fi.ſeu penul.⁊ gl. ma na in. c. abbate de vb. ſig. Mi. abb. Cripta uero. oan · non brene.do. An.ſũmat ſic: Driuato in ſtro nõ cr̃dit᷑:publico ſic:? publicum qr̃ ſi manu publica ẽ cõfectnʒ nel ſigillo autẽtico ſigillatum cũ ſubſcriptiõe teſtiũ:hec ſũmatõ mibi nõ plʒ tũ qꝛ ex ha nõ colligit᷑:tũ qꝛ nõ puto vitatẽ in ſe ↄ tinẽ ꝑ ea qᷓ dixi in. c pcedenti ⁊.j.ſtati aliqd ſub mittã iõ ſũmo ſic Corruit iſirʒ ſi teſtes inſcripti deceſſerint niſi ſigillum hẽat antenticuʒ uel a nõ rio ſit cõfectũ ⁊ nõ diuidit᷑ qno ad Eam:ſʒ quo ad intellectũ dinido ſic p ponit dictũ ? duos ca ſus excipit. CWM pꝰ ꝙ ois ſcriptura publica ẽ autẽtica nt ꝓbat᷑ ex principio iuncto vbo pnoli ca ſʒ nõ oĩs antẽtica:ẽ publica ut latiꝰ dixi.S.c. ꝓxi.Ex quo ifero ꝙ ſcriptura pᷣuata hns ſigil lũ antẽticuʒ nõ ẽ ſcriptura publica: ʒ ſit autenti ca. cuiꝰriũ ſẽtit do. An.in ſũmario ⁊ i quodã nõbili:monet᷑ ꝑ iſtuʒ tex.qͥ iudicio meo potiꝰ ꝓp at Sriũ.nã ponit iſta nt diuerſa. Itẽ ſigilluʒ et nõ hʒ publicare ſcripturã priuataʒ cum hoc nul hbi rpiat᷑:lʒ hẽat autẽticare:qꝛ pſtat᷑ fideſ ꝛ0e ſi gilli: ſʒ nõ efficit᷑ publica:qꝛ ſigillum non bʒ hoc officiũ a publico ſicut hʒ nõriꝰ. 5. fo ꝙꝙ in ſtm publicũ facit fidẽ:licʒ teſtes inſcripti deceſſe rint: æ idẽ dic ẽt ſi nõriꝰobijt:⁊ qit᷑ ãt ꝓcedet ſi p ptẽ aduerſa negat illũ fuiſſe norariũ nel inſtrʒ We ſide inſiru. ce publicũ:uide bonũ tex.in. S. ſʒ ſi inſiꝛʒ ĩ ant. de inſtru. cau. æ qð plene dixi. S.c. px. ¶ õ. teꝛtio ꝙ ſigillũ autẽticuʒ ꝓbat ↄtenta in ſcꝛipiu ꝛa cui ſnit appoſitũ:lʒ teſtes deceſſerint:an antẽ ſigillũ ꝓbat ſine inſcriptiõe ull ſubſcriptide teſti um: ⁊æ qͥd ſi teſtes ſũt inſcꝛipti ꝑ eũ qͥ fecit ſcꝛptu rã ⁊ non ſubſcripta ꝓpria manu:dic ut plene di xi in. c.pꝰceſſionẽ de ꝓba. ¶ Mõ. ultio q; ſ rip tura priunata non hns ſigillũ nec teſtes ſubſcrip tos uł no ſuꝑſtites robur firmitatis ni hʒ:an t faciat aliqua pſumptionẽ.j.ſubijciã. ¶ Go. cõ tra lam de ↄorietate. nã prio appellat illaʒ ſcrip tuꝛã antẽticam q i fine dicit nulliꝰee fiꝛmitatis So. Inno. multũ inſtat in deſcribendo qᷓ di catur ſcriptuꝛa auntentica: de quo dic tu omiſſis ſuis inuolutõibꝰ: ut plene ⁊ cla? dixi.S.c.pꝛoxi. 2 iſtã ham expone pꝛout diẽ Hoſt nʒ ꝙ allega bat᷑ ant.ſʒ nũc n cõſtabat cẽe auteticam:na ſi ueꝛ anterica fuiſſi ſeu ↄſtaꝛet eaʒ eſſe: mors teſiiu ſj noceret ut pꝛoſeq i tex. ᷣm Moſt.⁊ bñ. ¶ Cle nio nũc ad itꝛinſecã hꝰ.c.mã:⁊ ſciendum eſt ꝙ boc.c.principalꝛ tractat de ſcriptuꝛa puata ⁊ in cidenter de publica ? autẽnca de publica plene dir ius.S.c. ꝓxi.⁊ ibi ẽt aliqd de anterita. Muc vo principalꝛ ⁊ plene tꝛactabim de priuata qͥ ẽ mã quotidiana ? ↄñter in fo principali mebꝛo aliqd dicemus ð qut᷑:ſeu de ſcriptura hnte in ſe ſigiliũ:de pꝛio.ſ.ſcꝛiptuꝛa pᷣnata ſiue ſigilio hes ꝑ Bir. in. l. admonẽdi. ff. de iureiurã. 2 in l. nu da ⁊ in aut᷑.⁊ ſi ↄtract.C. ð fi.inſiru.⁊ i.l.ſcꝛp tuꝛas. C. ꝗᷓ po. in pi. ba. pꝰ Mico. ma.poſuit mia gnã intricatam addi.in Spec.de inſtru. edi. F. nũc dicẽdũ ẽ pꝰprincipiuʒ.do. An noluit bic ꝓ cedẽ ꝑ caſũ enumeꝛatõeʒ:⁊ i iudicio meo nalde legeti uʒ intellectũ ↄfundit Ego clariori ſtiio ꝓ ſequẽdo pᷣmitto prio ꝙ tres ſut ſpes ſcriptur̃ pᷣ nate: una qᷓ uocat᷑ apocha nel cedula ſen apodi xa qᷓ ſcribi inteꝛ pntes reliqᷓ nocã epła q̃ muti tur ad abſenteʒ. ⁊ nulgarit᷑ appellat᷑ miſſiua ha. tertia ⁊ ultia apꝑellat liber rõnu que cõit᷑ ſolent facẽ exercẽtes aliquã ꝓfeſſione ſeu boni ⁊ curio ſi preſfamilias. en pms ſpẽm formo quat tnoꝛ cãus.primꝰqn nõ e ſubſcripta nec a ꝑnibꝰ nec a teſtibꝰ.ſᷣus qn ẽ ſubſcripta tm a ꝑtibꝰ.ter tius qn ẽ ſubſcripra a teſtibꝰtm qᷓꝰ qn a ꝑubꝰ ⁊ a teſtibꝰ pꝰcãau ant ꝑs ↄfitet ⁊ facit plenã fidẽ ſcꝛibẽtẽ ↄfeſſuʒ ut in.d.l.ſcꝛipturas:ſʒ alteꝝn n faẽ pᷣ u diciũ: ? io ſi alꝛ hẽret obligata bona illi? debitoris pᷣferẽdus ẽ iſti qͥ bʒ hac ſcripturã pᷣna ta: l i data ſit anꝛioꝛ in obligatione bonoꝝ:niſi hec ſcriptura priuata iuuaꝛet̃ ꝑ teſtes nt ꝓbat ĩ .d.l.ſcripturas:ſʒ aliter nõ facit pᷣiudicin:⁊ ẽ rõ qꝛ ſi diceꝛemꝰalꝛ poſſʒ debitoꝛ ad libitũ frauda? primũ creditoreʒ cõſtituendo ꝑ Fas ſuas prina tas aliũ qnriorẽ:⁊ hoc uolnit glo.i.duʒ dixit ꝙ in rõne ⁊ actoꝛc pᷣferẽdum ẽ inſim publicũ alte rius credito ris:licet prinatum inſtrumentum ſit anterins in data niſi habeꝛet ſubſcriptiouem tri um teſtium qni.ſ.adiunarent inſtrumentum pri natum:ut.j.ſubijciam. Aut negat ꝑs illaʒ ham Weu, i, i len tco of es vue vriſi e 10 ironnd⸗ ,etie aſr in i „, 1 ſs Mℳ. . Oluſel icne in fürſe . muumi g , tbtin tn i l⸗ i gid 6 NMNWX,„,Ae , WRen i, gutiul ctin 15 . ſe 1 5 ziſtiit cnchn Noͦg jNN itn⸗ n ari vpi Mcan iijlnumi nifninn ye plerten4ipl mi/ i mus lmninms nich ijbmr itlin n ins lumujlcuigiutin uni, ſedetlehrt ladronenu ſtiefti Cenendendan min undinſde . MApcrikdnſegtnnash Prcaniiegisiihiahm rdhcoreedwäͤtkrſonrd dNedidaſddderen Sdinlaetdur niha rid nineng eii heiftmcigiberron a nbinſt tiinec tie iri Nbijn atttininticſpe ficteiigt be 6 i aiſngin itt ümkn o isalfedlnn ſer ſullirplni oh Ntitſrtic Ninc/al lunmniin e G trmi p, u/ gim ij nilinl n vaum ar aelnnnrn⸗ . ir nin innn in ſr clhh⸗ Brn atwwntt ornemni e utnaitl Cöfiſmitu nCiNA Hd na deſe gümmunmn Mddiin her decnn .. itdeiciirnene dd. Bn ourdn Ki emnendA dhn ed . getazmntiheti mdt KNwonſio) mihnpnnd go esſuſſerſaini Wran dNCi dn A lnght necdin its widnadi Ghi mr l wiemc Wgnni Meni nſui mnut ti hpli ot icti ili ä mntots ili mr iudain ſem bu Cmußfniſinſim cun gin i d ith lif rintb f gi ſnſc hi mnaß ſzidan kain Nn, . cwwonahruminn us betſen HWM tic ſüfllfenn Alnemmn Sahnn a dten Ger iuite V Grgnich⸗ iſſinnet ꝓpriã fuiſſe k illi oſenſiſſe ſi fuit ab alis ſcꝛipta: 2 tũc ſi ꝑ ↄpatõʒ lr̃aꝝ ⁊ ꝑ teſtes ſił ſi qͥ fueꝛt on tes qn iſta apocha fuit ſcripta plena inducitur ꝓ bõ.ñ enim ẽ neceſſe ꝙ teſteſ ſint ſubſcripti ĩ apo cha ad quam fit cõꝑatio: Iʒ ſecꝰ ſit in apocha ex q̃ fit ↄꝑatio ut.j. ſubijciã.h̊ ꝓbat᷑ in aut.ſed no no inꝛe. C. ꝗᷓ po. in pi. ha.? i corpore ð inſtru. can. F. ſi qs igit᷑ uult. ? itellige ꝙ teſtes deponãt ꝙ illã ſcripturã uider̃t ofici a ↄuẽto.nihil ãt de ponũt ſuꝑ ↄtẽtis nã ſi deponẽnt de ↄtetis puta qꝛ uidert mutuũ ↄhi ł depoſitũ ł qͥd ſile nõ eſſet neceſſaria cõꝑatio lraruʒ ? ſufficẽnt duo teſtes. ar. in. lin. exercẽdis. C. e. ⁊ in. c. cũ Jo. 7. e. ſ ĩ pori req̃runt᷑ tres teſtes ut nõ.gl.i.d. J. ſi qſ igi tur ?z Mr. i.l. ſcriptas 2. d. ant.æ ſi Sctꝰ ꝙ nõ. Et qᷓꝙᷓ ſoe.i ti. de iſtꝛ.edi.S. nũc dicẽð ĩ pn. v. qnto cat ꝙ ſm cãones ſufficiũt duo teſtes : al le. iſtũ tex. z.c.qm ↄ de ꝓba. cũ ſi.mihi tñ h̊ dic tum n plʒ qꝛ ñ reꝑimꝰ ↄriũ de iuꝛe canonico cũ iſti teſtes ñ deponãt de pctn:quo cãn ẽt de iuꝛe ciuili ſufficẽnt dno teſtes ut.j.dicã.ſed ꝙ illa eſt ſcriptura connenti qꝛ erãt pntes qn illã ſcripſit. poſſent ei de facili errare ꝓpt᷑ ſiłitudinẽ lr̃aꝝ:iõ ius ciuile requiſiuit tres teſtes: ut i.d.l. ſcꝛiptas ? in aut᷑.de inſtr. cau.. ſiquis igitur facit quod nõ. gl. in regła płalis locutio de re.iu.li. Vi.⁊ in c.cũ eẽs ð teſta. Si vo ñ ꝓducant᷑ teſtes ad ꝓ bãdã ſcripturã mõ pᷣdẽo ur̃ ꝙ nũc nulliꝰfirmita tis ſit ar. hic. nam ſi h̊ ↄtingit qn teſtes fueꝛunt inſcripti ? deceſſeꝛunt:fortius ꝓcedit qn nullo mõ fuerunt ſubſcripti nec pñtes Hart. tn in. l. ſcripturas pᷣal.dixit ꝙ facit ſemiplenã ꝓbõnem z ſic dicit ſe intelligẽ gl.i.l.admo nendi paił.⁊ in .l. i bõe fidei. E. e.ti.ꝗqᷓ hic nelle uideni.⁊ cũ hac opi.trãſiuit H̊ do.an. Sed reꝑio eund Har. in .l. admonẽdi dixiſſe ꝙ facit minus q; ſem pleaʒ ꝓbõeʒ. qꝛ ñ ẽ vViſile ꝙ qs falſã ſcꝛipturã fabꝛica nerit:cũ debnit timẽ penã falſi æ ſcire debuit qð illi ſoli fides ñ adhibet᷑ iõ ñ debemꝰ illius fidem oĩo onullare ⁊ ̊ ult. opi.ut ni faciat ſemiplenam ſʒ minꝰ plus mibi plʒ:ad ꝙ ꝓbãdũ iduco iſtum tex.hic ĩ fi.ubi dr̃ ꝙ ni hẽt robur alicuius firmi tatis n.n. ſic abſolute dixiſſet ſi facẽt ſemiplenaʒ ꝓbõʒ ar.in.c.fi.de inreiu.⁊ i.c.ſuꝑ eo..i.S.ð teſti. dicerẽ tũ ꝙ ſi ꝓbpabi ꝑ cõꝑatõʒ laꝝ indu cet᷑ ſemiplena ꝓbõ ut ſic cũ uno teſte ulł cũ iura mto pꝑtis ad vſe ↄſiderata qlitate pſonaꝝ ⁊ cãe ſaciat plenã ꝓbõeʒ:⁊ ſic młiũ nõbilit᷑ ſaluabimꝰ gl. in. d. l. admonendi æ.l. in bõe fidei æ dictum HBar.i. d.l.ſcripturas:⁊ hẽbit᷑ ſolẽnis limitatio ad iſtũ tex. nec ob.tex.i.d..ſi qs nbi dr̃ ꝙ cõꝑ atio ſine teſtiũ augumto n ſufficit qꝛ dʒ intelligi quo ad plenã ꝓbõʒ. ſʒ q'ad ſemiplenã ſic ?æ pꝛo hᷣ qꝛ añ inſ auteticoꝝ ſufficiebat ſola ↄꝑatõ ut ĩ .l.ↄpatões. C. de fi. inſtr. ? ur̃ ꝙ ẽt hodie ſuffici at ſola cõꝑatio qn ↄctꝰn excedit librã auri: ut ĩ aut᷑: 2 ſi õctus.C.e.qꝙ.nõ.gl.i.d.S.ſi qͥs igitur 4 Scðs cãns qñ ẽ ſubſcripta a ꝑtibꝰ tin ⁊æ tũc ere idẽ dico. dixi fere qꝛ arbitror ꝙ faciat ma lorẽ pſũptõx qᷓ; i p cqu als fruſt a.l.ſcripiurgs põderaꝛet ſubſcriptõeʒ ꝑtiũ:nõ tij bat line augmẽto teſtiũ:ut ĩ pal.iuribꝰ. rtius caſus qn eſt ſubſcripta a teſtibꝰ tm. Mart cõiter tʒ ut teſtes deponetcs mõ pᷣdicto ꝑ ſe nõ ſufficiũt ad ꝓbõem ↄplendã:qꝛ poſſẽt de facili erraꝛe ꝓpi ſiłitudine lr̃aꝝ:nec ↄꝑatio ꝑ ſe ſola ſufficit eadẽ rõe:ſʒ requirunt᷑ ãbo ſił.ut vr nelle tex. cũ glo.i .d. S. ſi qꝗs igit. Aduerte tñ.ꝙ ſi ↄꝑatio diſcor dat a dicto teſtiũ oↄmittitur arbitrio indicis cui plus nelit inherere:ut ſing.inuit tex.i.d.S. ſi qᷣs 2 Ar. i.l.iij.ff.de teſti.Ex quo infeꝛt᷑ ad id qð.Sẽ. dixi:ꝙ ↄꝑatio ſola ſine teſtibꝰ facit ſemiplenam ꝓbatione:cũ qũqʒ faceret plenaʒ.ſ.cũ teſtes fue runt ſubſcꝛipti ⁊ diſcrepãt a ↄpatiõe:ſed nide tã ta eſt ↄparatio ut ad eam animũ fiꝛmet. ⁊æ adde hic ⁊ in pᷣce.caſu limitationes traditas in pꝛiori ADaanns caſus qñ hʒ ſubſcꝛiptionẽ ꝑtium ? teſtiuũ: æ hͥ caſu Mar. tʒ ſola depoſitionẽ teſtium mõ pᷣdicto iĩ priori caſu ſufficẽ ad plenã ꝓbõneʒ mouet᷑ ꝑ l.ſcripturas.C.qui po.i pig.habe.nubi nulla fit mẽtio de ↄꝑatione lraꝝ.⁊ h̊ iõ ſᷣm eum qꝛ cũ ſint tot ſubſcuptões nõ pn teſtes ſic de fa cili decidi. ꝓbat᷑ ẽt eað rõe ſola ↄꝑatõe lr̃aꝝ.et h ultimũ poit Mã i. d. ant᷑.⁊ ſi Sctꝰ ꝑ.d.l.ſcꝛip turas q tñ h̊ nõ ꝓbat nt pᷣdixi: ſj fc i ar.mõ pᷣ dicto.⁊ lʒ do.an.ſequat᷑ hic:mihi tn nõ placʒ:qꝛ tex.ĩ.d. S. ſi qͥ igit᷑ ſimpłr reſiſtit ſoli ↄꝑationi. Itẽ nõ uideo ꝙ plus afferat reſpectu ↄꝑatiõis ſubſcriptio ꝑtiũ.nã ſiẽ potuit falſificaꝛe ſeu õfa cẽ ſcꝛiptã adueꝛſaꝛij ita potuit addẽ ſubſcriptõʒ ſuã ꝓpriã S, in priori caſu qñ teſtes recogno ſcunt ſcripturã põt ſubſcriptio ptiũ aliqd effeꝛꝛe qꝛ nõ ſic ðᷣ facili teſtes errãt. Bore addeꝛe quintũ caſũ qñ ſcriptuꝛa priuata reꝑit ſoleniter recõdita ĩ archiuo publico.i.iĩ loco ubi ponunt ſcripture autẽtice a cõi deputato.talis eniʒ ſcrip tura ſiue alia ↄꝑatõe ⁊ approbatõe fidẽ rõe loci facit:ad h̊ qð le.æ nõ.i aut᷑.ad h̊.C. ð fi.iſtr.⁊ ĩ .c. ad audieétiã ð pᷣſcrip.? ꝑ Jo. an.i addi.pdẽa Omia pdicta itellige qñ ſcriptura hʒ ĩ ſe caʒ ſuf ficiẽtẽ:ar.c.fi.cautio.j.e.⁊.l.cũ ð idebito.ff. de ꝓba. Itẽ nerſat᷑ ĩ dubiũ an ſcriptura priuara ðᷣ beat ad ſui ualiditatẽ diẽ locũ ãnos dni ⁊ alia ðᷣ q̃oꝰ dixi.S.c.ꝓx.ↄtinẽ bar.i.l.cũ rabernã..is qſijt. ff. ð pig.⁊ in pria ↄſtõe.ffoꝝ.tʒ ꝙ nõ ꝑ.d. F. idẽ qſijt. idẽ gl.xxv.q.ij. ꝗ. Hpta. v. ſi qua. batri. contra in.l.i. S. quibns.C. de nono. C. ⸗ ponendo ⁊ ſpe.in ti. de ꝓcura. F.iij. v. ſed quid ſi in mandato.ſentit Hoſti.j.e.c.inter commu niter tenetur primum dictum. ¶ Ego cõcordã do opi.diſtinguerem ſic.ꝙ aut agitur de ſolo pᷣ indicio ſcribentis:⁊æ nõ exigitur dies nec conſul nec ſilia ꝗᷓ ſũt ð ſolẽnitate:ad h.d.c.ſi cautio et .d.l.cũ ðᷣ idebito ⁊.l.ſcripturas pᷣalle. Aut agit de preiudicio alterins ſaltem ſecundario:? tunc ant dies uenit neceſſario ꝓbanda ⁊ requiritur. exemplum dico me creditorem priorem ĩ bypo theca:tu dicis te priorẽ nel equalem:⁊ pꝛoduciſ ſcripturam priuatam ubi non apparet de die o bligatoi. certe ego ſuʒ perferendus:qꝛ probatio tua tãqᷓ; incerta mihi non pᷣiudicat:ar. c.i.pñtia de ꝓba. qð ẽt uoluit Mar.i. d. F. ið qſijr. Ideʒ pnro ubi ex nõ appoſitoe dici anferret᷑ alteri ꝑti ðfenſionis copia.exeplũ ꝓducis inſtʒ ꝓcuratõi um mãu pᷣnata ↄfectũ ſine die. certe ñ dʒ ualere ĩ pᷣiudiciũ aduerſarij:cũ ni poſſit ꝓbare an tpᷣꝛe oↄſtois ꝓcꝛoꝛ eſſet excõicatꝰ:uel an ſit renocatus ꝑ ↄſtõʒ alteriꝰ ꝓcis.⁊ his caſibꝰ ⁊ ſilibꝰ ꝓcedẽ põt opi. Sria. har end ad fam ſpẽem. ſ. epłam in qua: Oaꝛ in.l.nuda. ff. de. ꝓba. ſic di ſtinguit: ꝙ aut q̃rit᷑ ð effectu eins qð i ea cõtie tur ? dicẽð:ut nõ.Ey.i.l.n nuð.⁊.l.ñ eplis.C. de ꝓba. nõ eiʒ ẽ mã nr̃a.qñqʒ qrit᷑ an ꝓbet ⁊ ẽ mã nr̃a ꝓpe in qua dicenð.qꝙ aut epła ↄfeſſat᷑ z ꝓbat:ut.i.l.puplia ĩ fi.ff.depoſi.cũ ſi.aut n cõ feſſat᷑:⁊ tẽ ſi het ſigillũ anxẽticũ ꝓbet ut.l.ſi qua calãniã: æ ibi ꝑ doc. C. ð epi.⁊ cle.?⁊ ꝑ Bar.iĩ l.ſi publicanꝰ.ff ð publica.⁊ ið dico ĩ apocha. Vʒ ꝙꝙ lʒ ñ hẽat teſtes inſcriptos: nihilominus ſi bhẽt ſigillũ antẽticũ ꝓbat ẽt ſine alia cõꝑatõne nt hic:⁊ nide aliũ bo.tex.i.c.t᷑tio loco de ꝓba. 7 qð ibi dixi.Et puto ẽt ſufficẽ ſigilũ pᷣuatũ ip ſius Sbentis:dũmodo ſit ceꝛtũ:ut qꝛ hẽt certos caracteres ł lF̃as.appello eĩʒ illud autẽticũ i pre iudiciũ ipſiꝰ Shẽtis.⁊ idẽ ſi ſit anulꝰ his carac teres ł Fas:ut ſẽtit hic Inno.⁊ facit.l.ij. C. de ⁊eb. alie.n alie. Aut ſi hẽt ſigilũ antẽticũ:⁊= tũc Fᷣm Har. nbi. S. dʒ approbari ꝑ cõpꝑatõʒ lr̃aꝝ 2z ið dicit ð libꝛis ꝛõnuʒ:ita ꝙ faciãt fidẽ ac ſi eẽnt .feſſata ꝑ.l.ↄꝑatões.C. ð fi. iſtr. illa eiʒ lex non exigebat angmiũ teſtiũ reſpectu ſcripfe ꝓbãde: Iſʒ ſolã ↄpatõʒ.qꝗᷓ qᷓ lex fſʒ eũ ſolũ fuit.mutata ĩ adochis ñ i alijs ſcriptuꝛiſ.2õ qꝛ epła mitut᷑ ab ſenti. vñ ũ ẽ quid iputet᷑ ſi ñ adhibnit teſtes. Si vo daret᷑ pnti ſʒ ĩ moduʒ eple idẽ eſſet dicenduʒ qð ĩ apocha ut dixi.S. Itẽ ꝙ i libro rõnnʒ n ſit ið qð in apocha facit ſʒ enʒ:qꝛ facilius poſſet q̃s õfacẽ unã apochã qᷓ; unuʒ libꝝ rõnuʒ. Inſu per apocha fit pñti:ſʒ libꝝ rõnuʒ qᷣs facit in ab ſentia ꝑtis ꝓpa nolũrate.nult g i effectu ꝙ epla 2 liber rõnũ ꝓbent᷑ ꝑ ſolã ↄꝑatõʒ lr̃aꝝ ſi negãt 2 hãc opi. Maꝛ. ſeqt ſimpłꝛ do.an. hic. Sed ceꝛ te ſi bñ põderet᷑ tex. dicte aut᷑.de inſtr.cau.ñ pa titur hãc reſtrictõeʒ. Maꝛ. ĩdiſtincte loqt᷑ æ maxi me in pᷣn. ubi facit mtõʒ ĩ gñe de legibꝰ pminẽti bus ↄꝑatõʒ:⁊ poſtmõʒ ſubijcit ꝛõeʒ gñalẽ ciuilẽ ſcriptuꝛe pᷣnate ↄfoꝛmẽ dicẽs:ꝙ occõne legis ꝑ mittẽtis ↄꝑatõʒ ſiue angmẽto teſtiũ hoies młtũ adulterabãt᷑ documta adeo ꝙ ſemetipſos ab im mutatõe lr̃aꝝ ſe exercerẽt:iõ unolẽs ꝓuidẽ ſubiec tis ⁊ obuiare falſitatibꝰſtatuit ut ſola cõpatio ñ ſufficiat:maxie qꝛ ẽ ꝓbõ fallax ꝓpt᷑ ſihitudinem haꝝ.uñ nullã ꝛ2õeʒ ſpãlẽ iduxit magis in apocha qᷓ in alijs:cũ faciliꝰ poſſit qͥs falſificaꝛe epłaʒ qᷓ ſcꝛibit᷑ ad abñtẽ qᷓ; apochã ꝗᷓ̃ fit int᷑ pñtes.unde ex q tex.correctinꝰloqt᷑ indiſticte ⁊ rõ ſua ẽ uni formis dʒ uniformiter intelłi.xxxi.q.i.ꝙ ſi dor mierit ⁊ ĩ.c.maiores ð bap. Nec ob ſi dicat ꝙ tex. i. F. ſi qs igit et i.v.ſi m qſpiã nĩ loꝗᷓ ð apo cha ſeu Zhete ↄſultine:qꝛ dico ꝙ fac mẽtõʒ ð q W. fide inſtru. pente ↄſultiue.ñ eiʒ potuit ſic ↄſuleꝛ ei cui epła diꝛigit᷑: cũ ñ ſit in ſua ptate ꝑꝑ abntiã. Itẽ iquã tũ loqt de Zhẽtibꝰ põt itelligi ẽt de libꝛo rõnũ: qᷓꝛe qnʒ ↄctꝰredigit ĩ libꝛo ꝛõnuʒ.ff. ðᷣ edẽ.l.que dã. F. nũmulaꝛios. Inſuꝑ ẽ aduertẽdũ ꝓ opi.p̃ dicta: ꝙ tex.i.d.aut᷑.iĩ coꝛectõe ñ fundat ſe ſuꝑ negligẽtia ꝑtis i ñ adhibẽdo teſtes:ſʒ potiꝰ ſuꝑ malicia hoĩuʒ ꝗͥ ſũt ꝓni ad falſitatẽ: æ qꝛ illa pꝛo batio eſt. fallax. Et poſtq; hanc opi.tenui ꝛepꝑi Pi.i. d. aut.⁊ ſi Zctꝰꝗͥ uꝛ ið nelle ĩ eplła.diẽ .n. ꝙ ſi negat᷑ dʒ ꝓbaꝛi ſicut apocha:⁊ ſolũ mi ꝑ ſiſteꝛ iĩ libꝛo ꝛnũ:ut ibi ſufficiat ſola cõꝑatõ.eq tatẽ hẽt h̊ dictũ:lʒ iure nõ ꝓbatuꝛ.debuit.n.eſſe cautꝰa pᷣncipio qn ↄxit cũ illo ⁊ ſibi ꝓuidẽ iur oſiliũ illiꝰ aut᷑.⁊ nõ ſe expõeꝛ fortune:⁊ ſic ceſſat rõ Har. ꝙ nõ ẽ qͥd ſibi ĩputet᷑:qꝛ imo ẽ non di co tpᷣe ſcriptur̃ lbri:ſʒ the qꝰↄxit:⁊ h̊ bñ nõtis qꝛ nõ diſcuſſa ꝑ alios. ¶ Mẽio ad teꝛtiã ſpẽʒ.ſ. libꝝ ꝛatõuʒ ĩ q facio tꝛia mẽbꝛa. aut qru: nũqᷣd ꝓbat p ſcribente ant õ ſcribetẽ aut ↄ terniũ.pꝰ cãn dic ꝙ i pẽdẽtibꝰ a uolũtate ſua ꝓbat ſʒ oẽs ut in.l.nẽſeniꝰ.ff de nego.ge.facit.c.ſi.ð ſuc.ab inteſ. Ant ſumꝰ ĩ alijs ? reꝑio tres opi.una ꝙ nihil pbat. idem nõ. gl.ij. hic in ſi.⁊ in cle.i de nſa. p.l.exemplam. E. de ꝓba. hoc noluit Dã. in.l.nuda ff. ̊ ꝓba. ideʒ clarius dixi in.l.admo nendi:ubi clare dicit ꝙ nihil ꝓbat: ſʒ nõnter li mitat.niſi ſit ſcriptuꝛa alicuius defuncti qui fuit bonus hõ:tunc facit aliqualem pꝛeſumptionem: ita ut cũ alijs adminiculis probet:adducit.l.ra tiones. C. de ꝓba. in eo ꝙ dicit ſolas rationes non ꝓbaꝛe.q d.qꝙ; per ſe non płle ꝓbent:ſecus cum alijs:facit.l.qui cum maioꝛ. S. pe.ff de bo. lib. Secũda fuit opi. quorundã ut recitat Jo. an. poſt Mico.mat.in addi. pᷣdicta: ꝙ ſcripiuꝛe ẽt meꝛcatoꝝ etiamꝓ ſe ſemiplene cꝛeditur:ut ſit locus iuramento in ſupplemẽtũ ꝓbõis.qᷓ quideʒ opi.communiter non plʒ docto.nec Cy. in.l. in ſtrumenta. C. de proba. Mon enim poteſt plus oꝑari ſcriptura unius boĩs ꝙᷓ; ipſius niua nox: ſz nina nox ã poteſt induceẽ ſemiplenã ꝓbatõeʒ: cum ni admittatur in teſtimonium ꝓ ſe:ut.xiiij. q ij. in pᷣn. 2.iiij.q.iij nullus idoneus æc̃. Iteʒ abſurdum uẽ ut detur ſibi inramentum:cum tũc tota ꝓbõ dependeꝛet ab auct᷑e ſua:⁊ ſic idẽ bis computaretur ⁊ faceret mai fidẽ in facto ꝓ prio qᷓ;ᷓ in facto alieno Terna eſt opi. predicti HMico.qui dixit:ꝙ cum alijs admicnlis pꝛobet ꝓ ſcribente ꝑ.l.inſir̃a pᷣalle.illa tn.l.poſſʒ intelli gi alio modo:ut ibi nõ. Cy.ſ.quando inducituꝛ inſiiĩm domeſticum ſcribentẽ.tene opi. Haꝛ. quam nidetur hic ſequi do. an. nec efſet malum dicere ꝙ eriam pꝛo niuente faciat qualeʒ qualẽ fidem ſecundum qualitatem ſcꝛibentis ⁊ cãe:qꝛ non eſt ueriſimile ꝙ bonus mercatoꝛ debeat ſu um librum falſificare maxime pro modica quan titate. ar.c. ad andientiã ðᷣ preſcrip.⁊ i.d.l.rões que lʒ loquat᷑ in libro defuncxi:m eadẽ rõ eſt in niuente rõe predicta.2*. caſu nunquid facit fides 3 ſcribentẽ. Ma2. in. d. l.qadmonendi ſimpliciter Zl tecbzgreE ui lincn N.. (en iiitu di ninn Grtmin WWened nſtomimif tri imninigt e arfinimnini nii a nuniu a hle niinNmar illd utito tnlu nit iun ihitib ummiab⸗ ijnifitin i ſ ſ Etirl Mtetur lor e⸗ rieiſfiſt glian tli⸗ dieliineid rgfent dli Gtribond or ztiſ inidi un geei tle s dsnitt Wan nincic mäſſi Ggdaſäies rgen d w dauſrt ena GlCimäcdt Eeneſenddgafurgi Cleeſtcaklop Saim Inroliſchi irg be it eſten littlehni in ri nnii ir i Nonayn ueßinſtinii⸗ Dieyiſmngmunt Petsswiigmetiünt tilonefintſgiliͤte,, meplerwlein: icteni e lrlne N . N nii ſtnt rlachcenſ g . We, hrien *“ ſin lpirint ön — 2 ”M . Au inn iet ne mgin lmne biat nluß ,,a iirnin i oudAnp rna manrdt, il unf in rnſſj ſjmnr invafinn nit tum zimk in huin nimmnn. Eirdd ajgaſnmtats gobn altnt, tors CNr hn icvg cn lstmons Nr q 4eſeſont Nonſens Gn sftl ati nnt N Nd⸗ b Sähfut i gtenmhi urend d. n NN Meonm nadh ddang ir Emerma cund lenene rdmnt õü G.CNINNn jNN dt Gul uen CNNA. PNtinl⸗ miumn nsdisilitsdint ſammiſuinuuineiin oniadmimmm 1 uimmnm ir hu ti ai lnsſnan nten itimmmmmt ,erdm we rdenn ibiſonnnanmn Eetk Loncb Mieſuntſt, jouem feiti are nai ti⸗ n ti, Teninckot uhad di⸗ e Nen ian ais unn Peoan aiinig n, e unlu zludenehlin fn 5Glmnt zwrde pwin ntn n 4 dicit q; ſic ꝑ.l.quedã.S. nũmulaꝛios.ff.de edẽ. 2 ſimpliciter ipſũ ſecutꝰẽ do.an.bic:ſʒj ið Bar. lariꝰ H̊ aſſumpſit exaiandũ in.d.l.nuda. nam ur huic dicto obſtare.i.ceꝛtũ S.ſi qͥs abñnte.ff.de feſ. æ. c.fi. de ↄfeſ.cũ ibi nõ. Mo.n.ualet ↄfeſſio ẽt nina noce abnte ꝑte facta lIʒ ꝑ nõriũ ſit redac ta in actis cẽ ge fortiꝰ n dʒ nalẽ qn in ſtatiõe ſua in abntia ꝑtiſ qͥs ſcribit libꝝ rõis. Soluit Mã. ꝙ ĩ ZSrio fuit ſimplex ↄfeſſio:ł eẽt redacta ĩ ſcri ptis ꝑ aliũ ut ꝑ nõꝛiũ cẽ. Sʒ ĩ cãn nr̃o fuit ſcꝛip tura qᷓ ſemꝑ loqrt:iõ nũc cũ ꝑuenit ad te tibi loqͥ tur ſicut epła quaʒ tibi mitto.⁊æ de eplła ꝙ faciat fideʒ ꝓbat᷑ in. d.l.publia iĩ fi. Et ex h̊ dat unam reſtrictionẽ dicit.n.ſe putare:q ſi in libꝛo ꝛõnũ qᷓs fecerit ſcꝛibi ꝑ aliũ h̊ͥ nõ ꝓbat õ ſe ſi fnit hoc actũ abũñte ꝑte ſicut in ↄfeſſiõe ĩ iudicio facta ꝑ te abñte ⁊ in ſcriptis redacta.d..ſi quis abñte ꝙ dicit nõnð. S, Hl. quẽ ſequit᷑ domi. an. de peꝛuſio ĩpvngnat h̊ͥ dẽm.ſ.pᷣmũ dicẽs:ꝙ aliud in epkła qᷓ mitti᷑ ad abntem:qꝛ ſic mittendo noluit in ꝑtiſ pñtia ↄfiteꝛi: ut.d.l.publia. Sʒ libẽ ↄficit in abñtia ad iſtructõʒ ſcribẽtis:nec habuit aium Ofitendi ĩ ꝑtis pntia.iõ illa ↄfeſſio ñ debẽt ualẽ Jo. an.pꝰ Mico.mat.ſequit᷑ pᷣmũ dẽm:ut faciat fidem ſcꝛibentẽ:allegat.l.de etate..i.ff.ð int᷑. act. que tñ ñ multum facit:qꝛ loquit᷑ in ↄfeſſione facta i ꝑtis pñtia ſʒ ego cui plʒ illud dẽm allego tex.nõ. in cle. una de uſur.iuncta gl. nõbili in v. rõnũ.nã libeꝛ ibi ꝓducit᷑ ut fidẽ faciat ↄ ſcabẽtẽ nec ẽ ſoãle ĩ ̊ S uſurariũ:qꝛ eius ↄfeſſio uiua ſi bi ñ pᷣiundicat:ſi ĩ abñtia ꝑtis ↄfeſſuſ fuẽit ut nõ i.c.ij.de nſur.li.vi.nec fecit ibi libꝝ rõe officij: qꝛ tũc de iure ẽt fuiſſet ↄpulſus. ut.d.l.qᷓdam ff. 8 edẽ.⁊ dixi in.c.i.ð̊ ꝓba.ſʒ fecit ad ſuã inſtruc tõeʒ ⁊? nihilominꝰ ꝓbat ↄ eũ ſi eim iducit᷑ ibi ſpã litas ut ↄpellat᷑ edẽ ꝓpas rõnes ubi als non cõ pellẽtur. ut in.c.i.de ꝓba.cũ ibi nõ. nec debemꝰ dicẽ ꝙ ſit alia ſpãlicas.ſ.reſpectu ꝓbonis ↄ uſu rariũ :tũ qꝛ due ſpãlitates ñ debẽt ↄcurrẽ circa igẽ.l.i.E. de do. ꝓmi.tũ qꝛ h̊ nõ colligit᷑ ex illo tex. ⁊ apte ſẽtit h ibi gl.⁊ facit gl.iĩ.l.int᷑ caꝛtulas C. de ↄue.fi.debi.lib.x. Sed nunc ultra alios moneo ubi dubiũ:põe ꝙ libeꝛ rõis aliqd ↄtieat ꝓ ſcribente aliqͥd õ ⁊ ſic factũ cõcernens eandẽ pſonã:nunqd poſſit illa ꝑſona approbare libꝝ quatenꝰ facit ꝓ ſe.⁊? nolle ſtare qᷣrenꝰ facit õ ſe. PMůe.n.i facto ꝙ mercator ſcripſit ĩ hbro ſuo: q ritius ðᷣpoſuit penes ſe cẽtũ poſtea ſcripſit qð ex illis reſtituit ſibi.l.ł qͥd ſiłe dico ꝙ põt appꝛo bare ꝓ ſe:⁊ nolle ſtare qᷓtenus facit õ ſe de quo nr tex. m cõem lect.quã ẽt ſequit᷑ Har.in.l.pu blia.F.fi.ff. depoſi.⁊ loqᷓt in epła tiñ eadem rõ ĩ libro. Ié Mar. in alia ſcriptnꝛa in.l. auꝛeliꝰ F. idẽ q̃ſijt. ff. ð li. leg.?æ ꝑ Cy. in.l.i. C. ð ↄfeſ.ñ m ꝓ ſe:ſicut dicimꝰ in ofeſſione niua noce emãn te in diuerſis oronibꝰ.ꝓ hoc facit qꝛ lIʒ qs poſ lit reſtificari p ſe:ñ tũ ꝓ ſe.xiiij.q.ij.iĩ pᷣn.⁊ hoc tene:lʒ do. Caꝛ. aliud ſenfit in.c.bõe.ij.de poſt. pla.p.c.cũ oliʒ ð cen.ſʒ iſtud põt intelligi i iſir̃o publico:æ dic ut ibi nõ per Inn. Scripota. 3 caſn pᷣnci aut᷑.⁊ ſi contractus tenet ꝙ non tex.ĩ dicto.l. pali:nũquid faciat fidẽ liberatõis õ tertiũ: dicit HBar. i. d. l.nuda: ꝙ aut libeꝛ fuit ↄfecius auct᷑e publici officij.ſiẽ oli faciebãt nũmulaꝛij ⁊ facit fi dẽ:ut.d.l.qdã.ꝗ.nũmulaꝛios ff. ð̊ edẽ.facit.ff.ð adimi. m.l.lutius. S. tutela. Si Vo nõ ẽ ↄfectum rõe publici officij.æ tũc nõ faẽ plenã fide:ut nõ. i.d. S.nũ mularios:ſupple niſi h̊ hẽat cõſuetudo ꝓ S.c.cũ dilectꝰ.j.e.dicit tũ ꝙ cũ hodie cãpſo res ⁊ mercatores qui iurãt i arte ſua ſuccedãt ĩ locũ illoꝝ qui erãt officiales publici: Iʒ ñ hẽant hodie officiũ publicũ:dicẽdũ ẽ ut eorũ libꝛis ſit credẽdũ quo ad ſemiplenã ꝓbõnem ſi ſũt hoĩes ꝓbati ⁊ bõe fidei ꝑ nõ.i.d. .nũmularios: ⁊ ſic põt itelligi 'ᷣm al ũ itellectũ gl.i.d.l.admonẽdi ⁊ i. d.l.in done fidei:q dnt ꝙ pᷣnata ſcriptura fac̃ ſemiplenã ꝓbõnc. Exr nõbis ſing. hũc itellectum ad illas glo.nam S. dedi alios intellectus.⁊ hãc opi. approbat idẽ .. in. d. l. admonendi: ma xime cũ ̊ hẽat ↄſuetudo:que ĩ talibus multuʒ ẽ attendenda:ut nõ. Inn. S. c. ꝓxi. ꝓbat᷑ i. d. c. cũ dilectus. Et aduerte qꝛ Har. loqmit᷑ ðᷣ his mer catoribꝰ qui ſũt approbati in eoꝝ arte.ſecus vẽ ubi quis ꝓpria auct᷑e aſſumi ſibi artem: tũc enĩ dʒ facere ſemiplenã in preindiciũ alterius: cũ ſit oĩo priuata ꝑſona. ¶ Sed qro an iſte liber de beat hr̃e diem ? conſulem. uide Jo.an.in addi. predicta:ubi poſt Mico. dicit ꝙ quatenns pro ducitur contra ſcribentem non eſt neceſſe ꝙ ha beat dictas ſolẽnitates nel ſimiles:ſed quatenus preiudicat alteri debet babeꝛe ſuas ſolenitates: qꝛ equiꝑantur ſcripturis argentarioruʒ:ut.S.di xi. Itẽ deber contineꝛe ex qna cã recepit uel ex pendidit ⁊ ſilia:non tñ requiritur ꝙ hẽat teſtes inſcriptos:ſicut nec illiargẽtarij ad hoc artabã tur: Iteʒ dicit ꝙ iſti poſſunt ꝑ libros alios ſcri beꝛe:ſicut hodie commnnis uſus habet:⁊ ipſi ni dentur ſcrivere quoꝝ nomine ſcribitur.ff. ð re. iur.qui per aliũ.ff. de admi.tu...geſſiſſe: ⁊ ideʒ in tutoribus ⁊ curatoribꝰ.quod nõ. oſtre mo ĩ hac mã qro qualis dʒ eſſe ſcꝛiptura ex qua fit ↄꝑatio.ſo.habemus quo ad propoſitum du plicem ſcupturam. unam ad quam ꝓbandaʒ fit comparatio: æ de hoc qualis debeat eſſe ⁊ quali ter probetur ſatis plene ſupra dictuʒ fuit. Alia eſt ex qua fit comparatio.i.que ꝓducitur ad cõ parationem faciendam cum illa que negatur: ?z iſta dʒ hẽe unam ex quinqʒ qualitatibꝰ qᷓ enume rantur in.l.ↄꝑationes iuncta aut.ad boc.C. e. ut ſit ſcriptura publica nel facta i indicio ul chi rographũ priuatũ cũ ſubſcriptione triũ teſtium ita nt pꝛius ſibi fides ĩponatur:uł ꝓducto ex ar chiuo publico.nel aduerſaꝛius met tanquam ꝓ pria ea utatur in indicio.Ex alia neꝛo ſcriptuꝛa non poteſt fieri comparatio ſecundum gloſaʒ ⁊ HBrr. in. d. aut᷑.ad hoc ⁊æ in aut.⁊ ſi contractus ⁊ hoc facit ad notabilẽ queſtionem:nunquid de ficiẽte ſcriptura qualificata modo predicto poſ ſit index negantem compellere ad ſcribenduʒ de nono ut ſic poſſit fieri comparatio. Mar. in. d. ↄpatiões iũcta gl.i.v.lʒ ĩ ſemetipʒ ⁊ gl.i.d.aut᷑. ad bh:ubi ur̃ inui qð ex cãns pdcos n ſit ↄꝑatio ẽt ſi ꝑs ↄfiteat᷑ ſuã eẽ ſcriptuꝛaʒ.Do. Car. dic᷑ ꝙ utꝛũqʒ dẽʒ ẽ S.tex.illiꝰ aut᷑.ð inſtꝛ. cau.. ſiqᷣſ igit᷑.nã qñ ꝑs ↄfitet᷑ ſuã eẽ ſcripturã illa hẽt niʒ publice qᷓtũ ad ↄꝑationẽ fiẽdã ⁊ ĩ piudiciũ ſcri betis. ⁊ ꝙ poſſit ↄpelli ad ſcribẽdũ ẽ tenẽdũ fʒʒ eũ ad faciliorẽ expeditõeʒ iudicioꝝ ſiẽ iteꝛꝛogut ꝑtes i qᷓũqʒ ꝑte iudicij: ut ĩ.c. cuʒ Joã. j. e. .l. nbicũq;. ff. ð iteꝛꝛo.ac.Ego ið puto latiꝰ tnñ mãʒ explicãdo qꝙᷓ; ipſe faciat nam fateoꝛ ꝙ ex. l. C. ſ. ↄꝑatões C. de fi inſtr.ñ fiebat cõꝑatio ex ſcꝛip tura puata: niſi hꝛet ſubſcriptõʒ tꝛiũ teſtium. ſed poſiea ſuꝑuẽit aut.de his qͥ igꝛe.ad ap..illnd colł.v.qᷓ diſpoit ꝙ ſi ꝑs utit ſua ſcriptura nt ꝓ pria pot ex illa fieri cõꝑatio.⁊ ſic tacite innit:q; nbicũqʒ certũ ẽ ſcriptuꝛã ẽe ꝓpᷣã põt ex illa fieri cõꝑatio. huic poſtea ſuꝑuenit ant᷑.ð iſtꝛ can.ubi naꝛꝛat᷑:ꝙ qͥdam exoꝛta dubitatõe fuit cõpulſus ad ſicribẽdũ ut ſic poſſʒ ᷣneniri ad ↄꝑatõʒ:qua ſi innat idubitatũ ẽe quẽ poſſe cõpelli ad ſeribẽ dũ. Ite adduco duas alias ꝛ0es extꝛinſecas.pꝛi ma ꝙ lex n dʒ ce ipoſita vᷣbil ſʒ ꝛebꝰi. c. comiſſa ð ełc.li.vj. Ad qͥd geexigi dʒ ſubſcꝛiptõ teſtiũ ł ꝙ ꝑs utat᷑ ĩ iudicio:ex q certũ ẽ ꝙ tpᷣe illã ſcꝛip tura fec. iſte.n. ſolẽnitates ſeu q̃litates req̃rũt᷑ ut liqneat illa ſcuptuꝛã ẽe ꝓpã q ceſſaꝛe dʒ:ex quo claꝛius liquet eã ẽe ꝓpᷣa:ut qꝛ ↄfitet᷑ ul ſcꝛibit in pñntia iudicis:ð ap.cũ ceſſãte:⁊ fruſtꝛa fit ꝑ plła qð expediri pot ꝑ pancioꝛa.nõ.n.dʒ ius uti ſuꝑ finis remedijs.l.ᷣ ſtipło. S. dinus.ff ut leg. no. ca. ⁊ in.c.ſiẽ de ꝓba.⁊ qð ibi dixi. Scðᷣa rõ ma gis urgẽs. nideo eim ꝙ iudex ↄpellit ꝑtẽ ad rñ dẽð poſuõibꝰalteriꝰꝑtis ad re lenãdũ illã ab onẽ ꝓbãdi i.c ij. ð teſt.ſi.vi.⁊ ĩ cle.ſepe ð vV.ſi.cũ ſi. ergo fortiꝰ dʒ poſſe cogẽ ad ſcribenð ut fiat cõ ꝑatio.⁊ dicit h̊ do.Caꝛ.ꝙ ipe Haꝛ. mutanit in h opi.ſuã ut reꝑit in quibuſdã ſcꝛiptis ſuis ⁊ ceꝛ te ſi n mutauit ðbuit mutaſſe ꝑ pᷣdẽa ꝙ notabis Er ex pᷣdẽig olligẽ mitas ſpẽs ſcripture autẽtice. Mue ueio ad Fʒ pᷣncipale dictum hꝰ c.uʒ ad mam ſigilli ex ꝗᷓ reſultabũt ſpẽs alique ſcript᷑e autẽtice:⁊ obmittã h̊ qᷓ nõuit Inno.s.c. ꝓxi.⁊ hic an ⁊ qñ credat᷑ ſigilł platoꝝ qꝛ ple di xi ĩ.c.pꝰ ceſſiõʒ.s.de ꝓba.Sʒ reliq; mãm ſigilli h tactam ꝑ eũ bꝛeuiſſime concludã ꝑ.v. qones OMria ſit qe ðbeat ce ſigillũ ut fidẽ faciat. De cũda an ſufficiat ſigillũ ẽe caꝛthe ipᷣſſũ an vo ꝛe qnirat᷑ ꝙ ſigiulãs expmat ſnũ ſigillũ appoſuiſſe. Tertia an poſſit qͥs ſignare alieno ſigillo ſeu a nullo. Quarta an eps poſſit alicui ꝑſõe ſigilluʒ ſuũ cõmittẽ ut nice ſua ſigillet. Quita ⁊ ultia an ſigilũ appoſitũ cedule ſeu carthe nacue data cõ miſſario piate poſtea ſcribẽdi faciat fidẽ reſpec tu ſcriptᷣe poſtmodũ facte. uo ad pmã cõ cludo pꝰ Inn. ꝙ ſigillũ dʒ hꝛe certos carateres ut ſic poſſit cognoſci ł certas las legibles.cum glit n ꝓbet. ut i.c.int᷑ dilectoſ.j.e.cũ alia re pu ta coꝛꝛigia q ñ ſit diſpoſita ad ſignãð ł ſigillãð ſigillari nõ pot: ad H.l. qad teſtiũ de teſta. ff. z. c. ¶ Ge ſde inſtru 7 ſignificauit. j. ð ap. Itẽ dʒ eẽ autẽticũ puta epᷣi n alteriꝰmagni niꝛi.⁊ h̊ qñ pſtat anct᷑eʒ ſcꝛiptuẽ pncipalit᷑: puta qꝛ ſigillat in facto alioꝝ:ita loq tuꝛ hic. Si Vo n pᷣſiat aucteʒ pᷣncipalit᷑ ſʒ faꝛio: qꝛ ſigillat nt teſtis:tunc ſufficit ſigillum ſuũ pᷣna tũ apponẽ:dũmõ ſit ceuũ modo pᷣdicto.d.l.ad teſtiũ. S. penulti ff. quẽéadmodum teſta. ape.l.ij. cum ibi nõ¶ Idem eſt ſi contrahens obligat ſe ſigillo ꝓprio licet priuato.ff. depoſiti.l.publia .l.ij. C. de ꝛeb. alie. nõ alie. z. S. dixi.?⁊ quod dẽʒ eſt ð ſigillo idem eſt in anulo:dummodo ſit ſcnl ptus ad modum ſigilli modo pꝛedicto. nam nõ eſt finda nis in nominibus: ar. de pꝛocur.pe titio.nam ſm Inno. quod nos uocamus ſigil lum ius ciuile appellat anullum. Et hodie multi tales anuli reperiuntur. æ uide bon. tex. in. c. in nomie. xxiij. di. Ad faʒ queſtionẽ an ſufficiat ſi gillum eſſe carthe imprefſum Inno. ponit dnas opiniones. Drima nut non ſofficiat miſi is qui apooſuit dicat ſe appoſuiſſe: aꝛ.ff. de teſta.l.pe nulti. 2. C. de teſta. l.ſi unus et.l hac conſultiſſi ma. Secunda opi. cui nidetuꝛ ipſe Inno. inbe rere eſt nt ſufficiat ſi in carthba ↄöᷣhentium nel lo quẽtium contentorum ſigilla apponantur:etiaʒ ſi n expꝛimant ꝙ ſigilla ſna appoſueꝛũt. C. aꝛbi. tu. l. fi. ?. j. e inter dilectos.hoc tamen limitat ne rum ſi talia ſunt ſigilla quibus credendum eſt: ut ſigilla ep̃orum ⁊ infeꝛiorum pᷣlatoꝛum ſaltem in his que ſpectant ad iuriſditionem ſuaʒ ꝛeſpec tu iſtorum inferiorum: Cꝛedo ꝙ in boc Inno. n loquatur ꝑfecte. unde diſtiguo ſic: ꝙ aut ſigil la inſerta ſunt ipſoꝛum quoꝝ noie fiũt inſtrumẽ ta:⁊ ꝓcedit hec fa opi:nam pᷣſumunt᷑ appoſita ad prebendam fidem ſcripture ⁊ de ↄſenſu ipſo rum:niſi aliud ꝓbetur: ut in.l.ij. E. de reb. alie. non alie. ⁊ in. c. tertio loco de proba.⁊ boc caſu non requiro ſigilum autenticum: ſed ſufficit pri natum ipſorum ↄhentium ut. S. dixi ut lunt ſigilla alio z ꝓcedat pᷣma opi.ut n ſufficiat ap poſitio ſola:ſed opʒ ꝙ ipſi ↄhentes uel is cnius eſt ſigillam atteſtentuꝛ ad quid illud ſigilluʒ fuit appoſitum: alias preſumitur adulterinum in du bio ⁊ falſo appoſitum. cuʒ in dubio ſigillum dʒz congrueꝛe dignitati ſigillantis ⁊ mateꝛie deſcꝛip te in cartha ſigillata: ut. aperte ꝓbatur in. c. int dilectos.ꝗ.·eo. ⁊ facit quod dicam in ſequenti.q. d reꝛtiam queſtionem dicit Inno. ꝙ ſi qs haber ſigillam proprium:tunc ipſo ⁊? nõ alieno ſigillare debet: alioquin non prodeſt niſi ex cã fiat:ut ſequitur.nec mirum quia nec proprium ꝓdeſt ſi ad aliud officiuʒ eſt deputatum: ut.d.c. ſignificauit de ap. Si ãt nullum ſigillum propri um habet uel non habet pꝛe manibus uel non poteſt aliud habere de facili:tunc poteſt vti alie no ſigillo. debet tamen exprimere ſecundnʒ enum cuius ſigi lo ſignat et quaꝛe alieno. et ponſſin 4 rõ eſt:ut nʒ diſcerni poſſit quo ⁊ a quo:⁊ ex ꝗ cauſa ſignatum eſt inſtrumentum. naʒ ex moltis 2z diuerſis canſis apponuntuꝛ in liis ſubſcꝛiptio nes et ſigilla quandoqʒ enim in ſignuʒ cõſenſus M , MoN 4 ent,, nuln 1 (6 S S gieerti S S tiliu,/b e Suun. fd 4 tein Acntnd ec ſun jboch A erſchreſcchudn, tecretusiit s . jinptini Nnni ciwe nnilaprrnl the in mivigitwnunanm lu⸗ lc tfa ut en ca Nunen caliu r vii ſbim unſf in eru vuin M nim nr ri unail weſan we niis⸗ mtzhohonreinccd In Mriſnemtr fisſ nmnst Hödretekektcvnchetinsut decrlerdnindcnettcckore Nrblincſelct m gumnan ACENawedcriedenn ddur GawcRndikeduttin MertdErurumamin Pöilſcbotgticnlgoaet⸗ Nan Pugihmgtite Nsibtinchgegnt nlni nipoeloanne /,⸗ tlan ſunn = ſirurinan tſapeetn e * iune ſiee ð guaitlr R in tgt irn ie Elelra dd Aß i negi aſfate ii, wilöſt ai üſzrntlf N iſhingtann 5 ien lcer nni Kkinannioenn⸗ . 1 ndtn ſotli 4 Uis in Tofminibus,, 1 j n fn Fno nog o, Nun gvoc ro en rrnte n nimn,ebite inn 3 mäfzen ne 3 rinnſm Zng en Diumlim ſiſfen nit dintſe . illufti . Cde Anihliwaln ndn nna uin 4 Kboſſcerſtinante gämem ſnmmo ſlulugntiru lt 1 Ktie inralnmg inetinn in iau ſr ial, iix mntnmne hbgimtiſnm ilmun in Ham imm uinllumn li ht tom mmnim uhntu ⸗ i anmm glar onge Aligro ie e / mnem ſon ipommn gtop wt füriſnni Ut ult de fnohenmn ſormii inn umangfuinnn Kn unddind pene miRNNdd⸗ mAANN NNNNNNAt Guanim uunmnid ill W GGNDNIINNà i ahum NincmCN Newſrinzgiiunui Anslan ndenm Acni i conedus Brinn a bioſs boo t hilo nnlhentn⸗ ſotſi awlden nn ſ⸗ rund nanaden 7 m. 2 —— unl 1 ſoun der cd N õ “ 31 l A i ot⸗ , iene leiem ed Jun n ⸗ mndhans n “ nignne n⸗ i (vins ſien⸗ in oſtc 1 ard mmmn, . en e⸗ un⸗ aGH .xij. q. ij. ſine exceptione æ. S. de ꝓcu. c.i.qnqʒ in ſi gnum teſtimonij. ff. de pigno.act.in.l.gaius:qnʒ in ſignum auctem ppſtantis.xij.q.ij.ſacꝛoꝛũ ⁊.c.cuʒ re dẽptoꝛ qnq; in ſignũ ↄfirmatõis:ut :codem inter dilectos: ? multis alijs ex cauſiſ¶ Er quo infertur fm eum ꝓꝙ ſẽꝑ dʒ expꝛimi cuius eſt ſigillũ:æ a quo apponit᷑:? ꝓpter quid apponit᷑.⁊ nõbis hec neꝛba qꝛ quotidiana:⁊ faciunt ad ea que dixi in pᷣcedente qõe.dicit tamen Inn.ꝙ ſi in lr̃a hec non ſpecifica rentur nõ habet uiciare:dũmodo ex alijs circunſtã tijs poſſint hec dephendi. Eps tamẽ ſigillando cuʒ ſigillo eccleſie non intelligitur uti alieno ſigillo fᷣm Juno.qð nõ allegat.c.in noĩe pꝛis.lxxiij.di.⁊. vij. q.i.ſciꝛe.qð ego itelligo qn eſt ſolitus cum illo ſigil laꝛe ſecus:ſi tin caplłin cum illo ſigillat ar.in.c. ſigni ficauit de appel. eaur wegaana qõem ĩ qua dicit Inno. epiſcopum poſſe alicui honeſte peꝛſone ſigillum ſuum cõmitteꝛe:⁊ ſᷣm poteſtatem ſibi daraʒ poterit is cui fit ↄmiſſio ſigillaꝛe de his que ꝑtinẽt ad epᷣm. puta cãs ↄmitteꝛe:citare:confirmare: ⁊ ge neraliter oĩa alia que ſibi ↄmiſſa ſunt poteꝛit expe dire ⁊ ſigillaꝛe ẽt ſi platus cuius ſigillum eſt eas nõ uiderit ſigillare.ſic eni uidemus papã ut.j.ð crimi. fal.c.dura æ multos alios platos.dicit tamen ꝙ in ↄctibus aliarũ ꝑſonarũ nõ dʒ noĩe epi ſigillum teſti moniale apponeꝛe:niſi ⁊ ipſe eᷣus interfuerit ipſi ctui:cũ teſtimonium ſit tantũ de uiſu ⁊? auditu:⁊= de his que teſtis nouit.iij.q.ix.teſtis:⁊ ſic oqui auc. de tabel. . nos auten cꝛedimus. Si vo hꝛet cõſue t udo:ut is qui hʒ ſigillum talia inſtr̃a ſigillaꝛet etiã abſqʒ ↄſcia epi nõ dãnat Inno.conſuetudineʒ nec etiam hoſti.nam uidi hoc fieꝛi noĩe ipſius cnius eſt ſigillum: æ H nõbis maxie in eo q Inn. ſentit ſigil lum epi dare auẽtem inſtꝛis ſuꝑ gctibus ⁊ ſilibus: Iʒ nõ ꝑtineat ad officium epᷣi:⁊ ſatis h̊ facit iſte tex. 2 uide quod plene dixi in.d.c.poſt ceſſionem de ꝓ bat. in ultia qõe dicit Inno.ꝙ aut tradita eſt ptãs ad certum articuluʒ inſcribendum in huiuſmodi ce dulis: æ tunc ſi aliud inſcribat ibi.⁊ de h̊ conuincat poterit tanqᷓ; falſarius puniri:aut data fuit gnãliteꝛ ptᷣas ad ſcꝛibenduʒ quicquid placueꝛit: ⁊ in h̊ ponit tres opi. Dꝛia qꝙ ualʒ quicqͥd ibi ſcꝛibit etiam aliũ obligãdo dũmodo tale quid inſcꝛibat᷑ ad qð conſti tui poteꝛit pꝛocuratoꝛ. Scda opinio ꝙ nihil po teꝛit ibi ſcꝛibeꝛe ad obligãdum alium:niſi ſolum illũ cuius eſt ſigillum. ¶ Zeꝛtia opinio in qua uidet᷑ re ſideꝛe Inno. ꝙ nec illum cuius eſt ſigilluʒ obligare põt nec aliquid ſcꝛibeꝛe quod de iure ualeat:qm ille cuius ẽ ſigillũ dat auctem ſigillo:⁊ ſigillum dʒ dare fideʒ ſcꝛipture:⁊ ſcꝛiptura gᷣctui. Sed in caſn noſtro hoc non poteſt cõtingeꝛe: quia ex quo ſcꝛiptura nõ eſt facta tempoꝛe quo apponitur ſigillum non eſt ali quid cni ipſum ſigillum pꝛeſtat auctoꝛitatem: ⁊ pꝛo hoc optime facit.c.ad audientiam de eccle. edifica. Itrem multa inconnenientia inde poſſent ſequi que uide hic peꝛ Innocen. uide etiam Innocen. in. c. .ij. de ſolu. æ notabis iſta: quia ſepe pꝛincipes ⁊ pꝛe lati dant huiuſmodi cedulas uacuas ſigiliatas eo rum pꝛocuratoꝛibus ⁊ nuncijs:ut ſcꝛibant in eis ſʒ tempoꝝ ⁊? locoꝝ idigentiaʒ ſeu exigentiam:quando (Erlinens dant ſigillum ſimpliciter.ſi eniĩ de h̊ ↄſtaꝛet nõ facẽt talis ſcriptura fidem nec ſcribens eſſet imunis a fal ſuate cũ ſcubat las in uno loco ⁊ in cartha ſcribit aliun locum ⁊ tpᷣs ut he apꝑeant date in ꝑnbus +£ litteri g. Caſus. Reſcꝛiptum apoſtolicum ꝓpteꝛ ra ſuram in loco non ſuſpecto non cenſetur lonen nmentaune-Eͦs diuiſio fa ibi di cimus. ð ibi copiã iuncta gl.prima ꝙ ꝛeſcꝛip tum ipetratum ꝑ alteꝛã ꝑtẽ efficuur cõe ſaltem poſt citationẽ. uide in h̊ qð dixi in.c.ex ↄqueſtione de ꝛe ſti. ſpo. ie rel io facta in narratione rᷣpti uel pꝛiuilegij nõ cenſet᷑ facta in loco ſuſpecto:quod tn intellige ut.j.dicã. Ex quo a ↄꝛio colligitur ſecꝰ eſſe ſi foꝛet facta iu vᷣbis diſpoſitis:qð ꝓcedit ẽt in aliis inſteis: ut in.c.cum uenerabilis de reli.domi. ſed fallit in diſpõe fauoꝛabili: ut in legato libeꝛatõis ut in.l. ꝓxime in fine.ff. de his que in teſta.dele.un de qu antuncunqʒ fiat ibi cancellatio non per hoc uiciatur legatum libeꝛatõis:⁊ hoc intellige quando dubitatur an teſtatoꝛ noluerit illud delegare an icõ ſulte hoc pꝛoceſſerit:ut ibi nõ.Si aũt appareret de uoluntate:tunc in dubio tolleꝛet legatum:ad hoc.l. cancellaneꝛat.ff.eo.⁊.l.ſi unus.C. de teſta.ubi nõbi liter dicit Marto.legatum ad pias cauſas indican dũ ut legatum liberationis quo ad priuilegium ſu pradictum. o ꝙ reſcriptum ad lites non dicir priuilegium.eſt enim reſcriptum ᷣm ius: quia man dat ius ipetranti fieri. priuilegium vo eſi pꝛoprie ⸗ ius.iij.di. priuilegia:de quibus uide qð nõ.in. c. olim ie. V. ſigni. ? in.l.beneficium. ff. de ↄſti. pꝛinci. Mõ penultimo ꝙ ſtꝛictius iudicatur priuilegiuʒ ꝙ; ꝛptum ad lites. unde facilius preſumit falſuas in priuilegio ꝙ; in reſcripto:ad hoc.c.penul.de crimi. fal.æ quod nõ. Inn. in. c. epi. j. de rebus eccle. non alie. Altimo collige ꝙ licite abraduntur inſtrumen ta in loco non ſuſpecto ſi deprehenditur erroꝛ. An autem poſſit quis coꝛrigere ⁊æ abradere ſi deprehbẽ dit ecroꝛem doc.hic uidẽtur cõir ꝙ non:quinimo ſi hoc pꝛeſumeretur caꝛeꝛet omni commodo reſcrip ti:unde dicit Hoſtie. ꝙ in curia eſt canon late ſnie excommunicationis in quemcunqʒ alium ab offici alibus ſuper hoc in curia deputatis qui in reſcrip to bullato nel notato aliquid ſaltem unam figuram uel lr̃am uel etiam dimidiã abꝛaſeꝛit:deleueꝛit: dimi nueꝛit:compleueꝛit:uel mutaneꝛit: ſine illius ad quẽ ſpectat data licentia: ⁊ dicit ꝙ ſepe h̊ publicatur in curia: ut non poſſit quis pꝛetendeꝛe ignoꝛantiam .ff. de inſti.l.ſed z ſi. F. de quo palam ⁊ infra de iu deis ita quoꝛũdam ⁊.xvi.diſtin.quod dicitis: ⁊ ita ſtricte hoc ſeꝛuat curia:ut cum magna difficuliate abſoluat ligatos. poſſet tamen impetrans ſine ali qua pena dilaniare:ac ẽt ſi illa uult nõ uti:⁊ nõ hoc ut mũ.nã licitũ ẽ cuilibet iuri ſuo renunciare:⁊ nide de hoc quod plenius dixi in dicto.c. ex ↄqueſtione. Hẽs etiã ex pdictis ꝙ ſimplex nõꝛius qui litteꝛas apbłicas ſcꝛipſit nõ poteſt illas coꝛigeꝛe ſine licentia officialis ad H̊ deputati:unde facit h̊ ad queſtioneʒ: an in alijs inſtris poſſit notarius coꝛꝛigeꝛe uel ad deꝛe ſi compeꝛit ſe eꝛaſſe:quod tractanit do. Ant. n Sed tu uide plene ꝑ Jo. an. ſuꝑ data. vj. li.in no nella:æ ꝑ Mi. in.l.barbariꝰ. f. ð offi. pto. ꝑ archi⸗ xxxv. q.ix. F. i. in ſpc. de inſtru edi. S. inſtm. v. nun quid cõfecto ⁊ ibi in addi.ꝑ Jo. an. æ eumdeʒ eo. ri. F. oſtenſo. v. qͥd de Zctibus:⁊ ꝑ ſpe.in.d.c.inſiĩʒ vſ. quid gꝗ ſi in nõ.unũ tñ tene menti ꝙ ubi nota rius facit unã inteꝛlineaturã ⁊? abraſioneʒ ſi uult ut oiĩs ceſſet ſuſpitio atteſtet in fi. inſtrumenti ꝙ ipſe il lam interlineaturã uel abraſionẽ fecit ad hᷣ Har. et tex.in.l.i.ff. de his ꝗᷓ in teſta. delen.⁊ ꝑ dictuʒ archi dia in. d. F. i.? ſi ꝑs corrigit uel abradit inſtrumẽ iũ dʒ pumri de quo uið glo.in. d.l.i. in vbo ſubſti tutus:? tex. cũ ibi nõ.in. c.oliʒ de ꝛecſcrip.⁊ in.c.cũ oliʒ de offi. dele. intellige añ doloſe facit circa ſub ſtantialia uel circunſtantias negocij. nã ſine dolo nõ cõ ni titur falſitas: ad h.l.i. . ij. ff. de fal.ñ. ecus pu tarem ſi ꝑ ſimplicitatem conigeꝛet aliquid qð ẽ ey ſubſtitialia uel circũſtantias negocij:ut cognomen uel quid ſimile: ad ̊ qð nõ Inno. in ſimili in. cefa ternitatis de heꝛeticis ? p Har. in. d. l.i. C Op. ʒ teſt v ꝙ ꝓpter abraſionẽ ꝛeddat᷑ inſtem ſuſpe ctum: ut in. .fi. C. de edic. dini adri. ¶ Soluit gl. .ij. ꝙ hec fuit 20 dubitãdi in tex. ſed 20 decidendi i Srium ꝛedditur in littera.non enim pꝛocedit Zrinʒ ſi abraſio fuit facta in ueꝛbis narratiuis ⁊ in nõibꝰ poſſeſſionum. Sed ̊ ⁊ z tex.oppono.nam ⁊ in vbis narratiuis ⁊ in nõibus poſſeſſionum tã in pri nilegijs qᷓ in ꝛeſcriptis poſſet poni fraus. None enim ꝙ in priuilegio cõceditur mihi una ꝛes parua et illa cancellata ꝛeſcribitur ꝛes magna. Item pone ꝙ in ꝛeſcripto repoſui ꝛem magni nalo ris adiecta clauſula generali:ut ſic poſſem trãſire ad pares 08 als non licebar: ut in. c. ſedes de ꝛeſcꝛip. So. ꝓpter H Srium Jano.⁊ abb.dicũt hũc tex.nõ ꝓcedeꝛe in priuilegijs ſeu ꝛeſcriptis originalibus:ſed in confix matorijs dũtaxat: quaſi dicat ſuſpitionem tolli ĩ cõ firmatorijs peꝛ originalia: æ ideʒ dicit tenẽdũ ead ẽ 25e in inſĩis donationũ uel alioꝝ ↄctuuʒ: æ uidet᷑ tenere ẽt Jo. an. ſuꝑ gl. ultia:ſed certe hec ẽ nimia ꝛeſtrictio æ nulo modo iudicio meo litteꝛe huic cõ ſentanea: qnimo dico potius ex lĩa colligi Sriũ: oꝛ cuʒ tex. hic arguit a foꝛiori de priuilegijs ad ꝛeſeri pta: ſi tex. intelligeꝛctur de confirmatorijs ? uerital appareret in originalibus nullum fuiſſet dubium. Item eſt maxima diuinatio ad iſtum tex. maxime cũ non ſoleant in reſcriptis emanare duo paria lit teraꝝ. ſ.originalia 2 confirmatoria. Itẽ ſi ueritas patuiſſet hic in originalibus h.c.fuiſſj de indubio: nee papa ridiſſet ꝑ ſimile prinilegij: ar.c. cum ĩ iu re de offi.deleg.⁊ fugiendi ſunt intellecius inrium qui reducunt iura ad caſum nõ dubitabi em: ut i. l. .i. ſt. ad municip. z in.l.qð labeo.ff. ad carbonia.⁊ foꝛte ob h̊ Goffꝛe. poſuit hic alium intellectum in telligendo.ſ.tex. de modica mutatione litteꝛe uel ſyl labe. Secus dicit ſi in toto nomen raderet᷑.ar.S.c. ij. de do. contu. niſi m eum cõſtaret raſum ꝑ ma num eiuſdem ſcriptoris qð ẽt peꝛ cõpationẽ eiuſdẽ littcre conſtare poterit ad h. C. e.ti.l.cõꝑationes. do. An. in effectu vr ſic ſeqni menteʒ Innocen. et MHoff. ut itelligatur lia qn ex pcedẽubus ⁊ ſeauen ¶ He ſ.. ſtrumẽtoꝝ inſtẽm eſt cancellatũ in certa ꝑte. Sed magis qubiũ tibus conſtat de ueꝛitate reſcꝛipti in abꝛaſo loco: uſj quãdo peꝛ aliam ſcꝛipturam apparet de ueꝛitate uel quãdo conꝛectio fuit facta de eadem manu.pᷣ ulimũ quo a etiam fuit goff. mihbi non placet.nã duo requi rũtur ut abꝛaſio nõ uiciet. pꝛio ꝙ in loco nõ ſuſpec to. ſcðo ꝙ repo ſita ſit ſcꝛiptura de eadem manu: ut nõ. in dicto.c. cum ueneꝛabilis de reli. domi. Non eꝛgo ſufficit ꝙ eadem uideatur manus ſi in loco ſu ſpecto eſt facta: qꝛ de facili ſimilatur litteꝛa alteꝛius: unde hec ꝓbatio que fit ꝑ ſolam ↄꝑationẽ ẽ fallax: ut dicit tex. in auẽ. de inſtru. cau. in pꝛincipio peꝛ pꝛi mã colnmnã. do. cardi. ex alio capite impugat diciũ goff. qui intelligit Zam de mutatione litteꝛe uel ſylla be. dicit enim hoc non pꝛocedeꝛe cum abꝛaſio liueꝛe ue ſyllabe fit ĩ loeo ſuſpecto de quo nos loquimur intelligendo pꝛout 5 dixi. ¶ Ande dat ipe tenium inte lectum: ut litteꝛa intelligatur tam in pꝛiuilegijs oꝛiginalibus ꝙ; cõfirmatoꝛijs ꝙᷓ in alijs reſcꝛiptis: 2 hoc quando abꝛaſio eſt facta in narratione facti: quia illa ſubiacet pꝛobationi: ſed ceꝛe iudicio meo boc non tollit ↄtrariuʒ eius quod s foꝛmaui maxie dum dicit la de poſſeſſionibus. Itẽ potuiſſet quis narrare falſitatẽ impꝛobabilẽ æ timens careꝛe pmo do reſcꝛipti iuxta. c. ſuꝑ litteꝛis de reſcꝛiptis abꝛaſit illam narrationem: æ aliteꝛ narrauit negocium.quis enim negabit reſcꝛiptum eſſe falſum: quare dico po nendo quartum intellectum lr̃am intelligenda an in loco non ſuſpecto facta eſt raſura ⁊ non ſit ita ma gna ꝙ inducat pᷣſumptionem fraudis:hoc apeꝛtiſſi me uoluit hec litteꝛa dum pondeꝛauit narrationé fa cii cum nõ ſit nenſile ꝙ quis falſet lr̃as de iuſticia que faciliteꝛ obtinentur:ut in. c.penult.de cꝛimi.fal. 2 ita intellige de nominibus poſſeſſionum. Done enim pꝛiuilegium ↄceſſum peꝛ h̊ ueꝛba:concedimus tibi omẽs eccleſias que ſunt in tali caſtro quas hbis uocabulis duximus expꝛimendas eccliaʒ ſancti Hi colai ⁊c cene abꝛaſio in nomĩe nõ habet uiciare cũ ad cautelam fuit facra ſpãlis mentio cum cõpꝛeben derent ſub gñalibus vbis:ul pone ꝙ eſt tali modo ↄceſſuʒ ꝙ ſubiacẽt ꝓbatiõi: puta cõcedimus uobis oes ecclias peꝛ nos cõſtructas quas pntibus duxi mus nomibus expꝛimendas eccleſiam ſancii Anto nij ⁊ẽ. cene abꝛaſio in nomine uiciabit:qꝛ oʒ pꝛoba re que eccleſie fueꝛũt peꝛ eos conſtructe iuxta nõ.in c. inteꝛ. . e. ⁊ idem dic in ſitibus. nõ enim poteſt in his dari ccꝛta regula:ſed bonus index ex narijs cir cunſtantijs hoc arbitrabitur EVitimo queꝛitur pone ꝙ raſura ſit facta in loco ſuſpecto nũquid ui ciabit totum inſtrumentuʒ an ſolum illam ꝑtem cui inbeꝛet. Oldra. tenet ꝙ non uiciat in totũ ut recitat Hal. in.l.fi.in quarto Srio.C. de edi. diui.adria. Secus in dicto teſtis. nam illud uiciat᷑ in totuʒ ꝛõe ptis falſe.qꝛ teſtis ex h̊ͥ ꝛeddit᷑ ꝑiurus:ut pꝛobal in .c. pura.iij.q.ix.qdᷣ nõ.⁊ intellige qn inſtim habet plura capitula ſeꝑata:ad hoc qð nõ. Innoc. in. c. f nitas de hereticis. allego ẽt bonum tex. in. c.ſi eo tẽpore de reſcrip.li.vj.ubi pʒ ꝙ ſurreptio cõmiſſa in una gꝛatia non uiciat ꝛeſcꝛiptum reſpectu alteri? gẽe:et hoc ſatis mihi placet qn reſcriptũ uel alind tirttigihnit lmmslennnl imnd (ſorttce :alemn inn giurn icir min uuluiGrin, a ercnnidman i Iuennmmii tdAinα gr,lrttz iuk imi nd N rliniceinaianier onu aicecſntincn dnceffts Ceremgkfmunmtout Prſartoo toroiſtmi ansmmn Cttsgigondmitlarnunmn ctinccclenannenme etiaitdadagt rir Uin bnuntd Iuant NGrrolrias euanad Drdittünimi tnsrdl (Nörtre inn ithinin ntttiunn Afiopkannitegi,ms plinit tte hag Nrißlini ent ieng,, Rber iongini nen 11c,mn zut id Ee ſaue Anin lgtiin ſun lhßifenird oz. idainnne. Mnniarfß ſ̃ͦſtſint rchiinih Muran loco. tfact ean e * fembin Anden unn 5 iun nicier Duani noe ud ſrder Prio Pinſocdr d er abutzce Anm neꝛabils e lel. 0 l n nidenur nnn nnn hon B nus ſiin o facili ſimilatur linen dar lit , ſolam yin,; . . 8 alio captte npugari mutatione littere eiſfl deceher cmn abꝛnſio liner Krco quo nos gbimn n. Ence chr ihe eninn inieligatur tamn in Pꝛiullegijs mmtonſs in aliſs reſcuptis: deſt kaen in arranonefacn, bamont ſed ceue indicio ne⸗ inz eins qod 6 fommani meyie cſionvs Re potulſeris Nobablle nimens carere oo ſuplinens ge reſciptis buſt 1 aliter narranit negociumn. qis Muneſſe klium: ouare dieo po lecmun ſan ineligengi qn in 1i ſt uſum ? non ſt iin ma monam fruudls: hoc apeinſſ in pondenuit narranone fa P quis falſet lias de iuſtlcia ꝛut in.c.penult. de aimi ſel. bus polleſſionunmn Pode umn per b eda:concedinus ſon in n cadro oasis umendas ccclan inen i in nonſe no vaber vicialech 1 Gois menni cunn (hud Wis done Jcſtuin nae Pwandupurn cocecinmno ol⸗ cNrvcns nas hilttoch bimendas ecceſon ſancul õ ir per eos conſtucr um 1dic in ſtibus. no enin e ll:ſed bonug indel. un birrebinnr. Vluno ſac in loco ſuf o nici inabn eſt qn continet falſitatem ꝓ ꝑte nõ quid uicietur in totum de quo uide bo.gl.hᷣ diſputanteʒ.ix. di.ſi ad ſcripturas ⁊ peꝛ Inno.⁊ alios in.d.c.fꝛaĩnitatis ⁊ per ſpe. in. ti. de inſtru.edi. S. inſtrumentum v. quid ſi aliquod inſtrumentum: ⁊ hec ſufficiant. Caſus. Redar „N Ccepimus. uemipriiegiig ꝰge falſo iudex faciet illud exiberi coraʒ pa ucis ⁊ in loco congruo ? ſecuro: ⁊ interim ſtabitur ſnie late ꝑ illud. In prima ponitur paꝛtis deciſa pe tirio. In fa pape ꝓuiſio ibi cũ pꝛiuiegia. ¶ Hõ. ꝙ et ſnia lata fin tenoꝛẽ pꝛiuilegioꝛũ pñt iſta priui legia de falſo ꝛedargui.ↄcoꝛdat in ſimili ſupꝛa deꝓ bat. qʒ. ¶ NMõ fo caſuʒ in quo quis cõpellitur ipſa oꝛiginalia ꝑti ondeꝛe palpanda ⁊ exaĩanda.ſ.cũ ea uult de falſo nõꝛe 6. ibi difficile ſit ꝑiculoſũ ꝙ non debet quis compelli ad ꝓducẽdum oꝛigina lia in loco ꝛemoto ꝓpter ꝑiculum ĩteritꝰ.⁊= iõ oſiliũ eſt ut prius ſolẽniter exẽplent᷑ iut᷑ mãm tradendam j. e.c.fi. Et ex hoc ⁊ ex tex. arguit Moſt.nibil dit᷑ ficile uel ꝑiculoſũ debeꝛe pcipi ꝑti ꝑ iudicem: aliter Fm eum poſſet appellare hac cã expᷣſſa:qð eſt bene nõndum. ¶ Mꝛo quo allego bonum tex. in. c. ex pte.i. de appella.⁊æ cemẽ. paſtoꝛalis de re.indi.⁊ de pceptis eriudicialibus nide pulchꝛe per Inn. in. c. ad aures de tempo. oꝛ. dicit tamẽ hic hoſt. ꝙ inter difficile æ facile ⁊ ꝑiculum ⁊ ꝑiculum arbitꝛabi bo nus iudex:ar.j.de ſpon.de muliere ⁊.j.ut lite.non cont. accedens.ij. Ego in papa dico obedienduʒ ẽt ſi mandatum ſit durum dum ex certa ſcia pꝛecipiat ut in.c.in memoꝛiã.xix.di.dũmõ non contineat pec catum nel ſcandalnʒ inde rimeat: ut nõ Inno. in. c. inquiſitioni de ſen. excõ.et uide Jo. an.in.c.ſigniſi cauit de offi.oꝛ.⁊ in.c.cum adeo de rptis 6. 2 tene menti ꝙ ſemel impugnantti priuilegia de falſi tate poteſt per ſupeꝛioꝛẽ ſtatui certus teꝛminus per emptoꝛius ad ꝓbandam falſitatem ſi in termino nõ fecerit iponet᷑ ei ſientium in ꝑpetuuʒ:⁊ ſic fert ſnĩa diffinitiua lit. nõ ↄt. cũ agit᷑ ↄdictõe.l.diffamaꝛi.C. de in inge. manu. æ uide ꝑ Inno. in. c. cõquerente de offi.oꝛ. ⁊ in.l.titia.ff.de accuſa.⁊ ibi de pᷣ plene per Har. 7 ꝓcedit etiã ubi ifamaret᷑ ꝑſona:ut in iuribus pꝛeall. ¶ Mõ ultimo ꝑptem nõ ↄpellandaʒ ad oſtendendum oꝛiginalia in iudicio nec etiam ad ea ibi exhibenda:niſi locus ał ſit tutus a ꝑſonaruʒ multitudine. Sufficit ergo ꝙ ipſa oꝛiginalia diligẽ ter iſpiciant᷑ æ copia ꝑtibus tradat᷑ uel in iudicio ex hibeat᷑ ubi opus eſt:ut.j.c.ꝓxio.Et uide quod nõ in. c. qm õ de ꝓba.⁊ in.c.cum in iure de effi. dele. CRXa queꝛo quare aꝛchieps nõ põt hr̃e ſecũ ip̃e iſpectõis pꝛinilegioꝛũ niſi.xij.hoies rndet tan.ne ui olentia mõchis inferat᷑.⁊ dicit hoſti.ꝙ ẽt qualitatẽ iſtoꝛum.xij.debet iudex arbitrari. debent enim eſſe tales de quibus nõ ſit viſimile ꝙ aliquã uiolentiam ↄmittãt:ar.ff.de offi.oꝛ.c.ut iux. Item conſulit ho ſtiẽ.ut iudex prius diligenter ipſa priuilegia exaiet uoluat ⁊ ꝛeuoluat nt cognoſcat ſi nouum quid acci dat. Ego do ↄſilium pdictum: ut pars faciat ſoleni ter exẽplari.? credo ꝙ h̊ caſu poterit fieꝛi exẽplatio ſine ptis citatione ex quo timet᷑ de ipſius uel ſuoꝛũ Mccepimus uiolẽtia: aꝛ.c.qm:ut lit.nõ ↄt.ſed ꝑiculo ſublato po terit fieꝛi cum ſolẽnitatibꝰ debitis.Sed pone ꝙ iſte archiepᷣs patẽter ⁊ uiolent᷑ in pntia iudicis liiteꝛam ipſã lacerauit dicit hoſti.ꝙ iudex deber acriter lace rantem exoꝛdinarie puniꝛc:ar.ff.de publica.l.licira tio. F. qð in licite:⁊ experiri debet talis niolentus iu dicis auẽtem eluſã.ſ.pena docẽte:ar.S.ti.ꝓx.ꝑuẽit i.cum ↄcoꝛdantijs ſuis. Ego dico h̊ pꝛocedeꝛe qꝰ ad iudicis cõtentũ puniẽdum.ſed quo ad intereſſe ꝑtis aliter ꝓcedet᷑.nam cꝛedo perinde ꝓcedendum ac ſi plene priuilegia ꝓbaret õ lacerantem:ad boc bonus tex.in.l.de poſſeſſione.C. de ꝓba.⁊=.c.ſi q̃s pe clericis.xij.q.ij.facit.c.olim de ꝛptis.⁊.c.cuʒ oli de offi. deleg. nam de eodem delicto poteſt quis pu niri ciuiliter ad inteꝛeſſe ꝑtis: æ criminaliter ꝓpter iudis ⁊ rei publ.contentum æ offenſam ui.d. F. c v in licite:uide ad hoc quod notanter dicit bar.in.l. inteꝛ omnes.S. ꝛecte ff.de furtis:⁊ hoc iudicio meo in dubio ꝓcedeꝛet quãdo ageꝛet᷑ de pꝛeiudicio iuris priuati ipſius laceꝛantis. Sed an pꝛeiudicet eccleſie ſi canſa eſt eccleſie tex.in.d.c.ſiquis facit quod nõ. ad idem regła delictũ de ꝛc.iur.li.vi. In õrium fa cit quod nõ glo.in ꝛegula delictum pꝛeallegata que dicit ꝙ in iudicijs delictum prelati nocet ecclie per c.cum olim de cenſi. Dꝛo ⁊ õ facit queſtio qᷓ; po nunt hic doc.querunt.n.an iu caſu quo archiepns iſte cõtumaciter nõ comꝑeꝛet ꝓut hic dicit:an ſnia ꝑ quã ĩponitur ſibi ſilentium in ꝑpemum ſuper fa cultate arguendi priuilegia de falſo preiudicat ſuis ſucceſſoꝛibus:⁊æ uidẽtur prio hoſt.⁊ goff.ſentiꝛe ſic:dicũt enim ꝙ h̊ in antiqua erant illa vpa ⁊z ſuis ſucceſſoꝛibus ⁊c̃.ſed fuerũt detracta ᷣm eos:qꝛ ĩtel liguntur tacite aꝛ.in.c.i.de ſolu.uel iðo qꝛ ſi doloſe obmitteꝛet non obeſſet ſucceſſoꝛibus:ar.xvi.q. Vi. ſi epᷣm de reſti.in inte.c.i.li.vi.quod uerius eſt ſᷣm boſt. Et ex his uerbis ſentit ꝙ cum dolus non de beat obeſſe eccleſie nõ ĩputabitur ſucceſſoribus. et ſic fortius nõ deberet obeſſe quãdo pꝛiuilegia lace rauit In Sꝛuũ facit ꝙ nõ debẽt iſti priuilegiati iur ſuo ſic priuari ſine aliqua culpa. Ego de queſtione illa gnali an æ quãdo deliciũ pᷣlati ſolus uł et capłi noceat eccleſie dixi plene in. capi.i.de do.? conim. Ded in hac qõe ſpali diceꝛẽ ꝙ aut laceꝛatis oꝛigina libus poteſt fides aliteꝛ fieꝛi ⁊ illud delictum pꝛelati uel alteꝛius ſingularis peꝛſone non nocebit eccleſie: ad hoc allego bonum tex.in.c.cuʒ ueneꝛabilis de ex ceptio.hoc eĩʒ delictũ ſicut delictum falſitatis omnio eſt alienuʒ a negocijs iudicialibus:argn.in.l.ſi ꝓcu ratoꝛ. ff.de condi. inde. ſed ipe laceꝛans punietur de pꝛopꝛijs facultatibus ad inteꝛeſſe partis:ut in dicto .c.ſi quis de cleꝛicis ubi bonus tex. pꝛo iſto mem bꝛo. Aut non põt aliteꝛ de ↄtinentia pꝛuilegioꝛum ↄſtare ⁊ cꝛedo ꝙ ꝓcedet᷑ ꝑ ifõmatiõeʒ ſi plene conti neꝛent ꝓut ꝑs allegabat nõ ex alio capite ut eccleſia puniarur ex delicto iſtius ſingularis:ſed quia pᷣſum ptio eſt ꝙ ſic dicrarent pꝛiuilegia =z pꝛobatio eſt red dita iſtis impoſlibilis ex fẽo pᷣlati:facit quod legitur 2z nõtur in.c.fi.qð me.cau.⁊ in.l ſi quãdo. C. unde ui. ? hoc hʒ equitateʒ que oĩa nobis: qꝛ nõ diſcuſſa hic peꝛ aliquẽ. Item nõbis bene cx dicto hoſtien.⸗ v 2 Goff. ꝙ ſnia ᷣ pꝛelatu lata nocet eccleſie nõ ſoluʒ qn ꝓbationibꝰ factis fuit lata:⁊ ſic diſcuſſo iure ec cleſie: ſed ẽt qñ platus noluit cõpareꝛe ad docendũ de ine ſuo iux.l.diffamari.C. de inge.ma.qð non memini alibi egiſſe niſi pꝛelatus malicioſe diſtulit ſecundum eos. Glo. ſunt faciles. prima tamen aſſu mit tacite diſputationem an uolens diceꝛe priuilegi um uel inſtrumẽtũ falſuʒ teneatur iurare ꝙ calũnio ſe ̊ non dicat.⁊ pꝰ dicit ꝙ ſi ꝑ.l.fi. C.eo.ii.ꝛefert alios diceꝛe ꝙ illa.l.loquit᷑ qñ de falſo agi crialit. ſecus ſiiciuiliteꝛ:ut hic agebaĩ.glo.tñ vꝛ placeꝛe pri mus intelledtus quẽ tñ limitat on de cãlũnia in cã iuratum nõ eſſet:æ idem Goff.. c. ꝓxio:⁊ ſic trãſe unt hic ſimplicit᷑ doctoꝛes. Lu adueꝛte. nam glo.in .d. l. fi. vᷣ tencꝛe m itellectũ.ſed certe pricipiũ illius .Il. facit ad utrũqʒ modũ ĩtelligẽdi: ſed qnatenus pꝰ modũ ſubijcit de ſubſcriptiõe: facit ꝙ intelligi debe at qñ agitur crĩaliteꝛ. Sed poſſet rñderi tenendo aliũ intellcctũ ꝙ ſi agitur ciuiliteꝛ ſubſcribet ſe ad penã eroꝛdinariam:ar c.ſuꝑ his.j.de accnſationi bus:⁊= ſic urroqʒ mõ põt illa.l.intelligi: ſed ĩquãmnzʒ iſta glo. dicit ꝙ ſi fuit prius iuratum de calũnia nõ debet amplius iurari.Cy. ſentit Srium in.d.l.fina. ꝙ hoc iuramentũ tendit ad deciſionẽ alteriꝰ litigij .ſfalſi. Sed puto poſſe diſtingui ꝙ aut deducitur queſtio falſi criminaliteꝛ:et ſic inſtituto nono indi cio ⁊ debet iuuari:quia eſt nonum iudicinm:⁊ ſic ꝓcedit opi. Cy. Aut deducitur ciuiliter ꝑ uiam ex ceptionis in iudicio iam inchoato:æ pꝛocedat iſta glo. nam primũ iuramentũ extẽdit᷑ ad totã litem: ut in hac glo.uel dic ꝙ ille tex.non loquitur de iura mento calũnie:ſed malicie:qð põt ad iudicis nolun tatem exigi in quacũqʒ parte iudicij etiam ſi prius fuit iuratum de calũnia:ut in.c.ij.ð̊ iuramẽ calũ.li. vj. Ex qno infeiĩ ẽt pᷣſuppoſito ꝙ illa.l.loquat cum de falſo agirur crimialiteꝛ: nibilc minus cũ agi tur etiam ciuiliteꝛ poterit ꝛõne pᷣſump nionis eyigi illad iuramentum malicie. illa tñ lex ur̃ magis loqui cu n agitur crimĩaliteꝛ ſi bene ꝑ oia põdeꝛetux:ſed ℳ quo ad iuramentũ nõ eſt uis per pꝛedicra. ¶ Uln mo nõbiſ glo tertiã quã intellige qn pꝛeceſſit ĩifama tio als ꝛegnlarit᷑ nõ dʒ quis compelli ad agendum ſeu accuſandũ:ut.l.una.C. ut nemo inui.⁊? nõ.ĩ.l. diffamari ⁊.l.titia et.c. conquerente pꝛealł. Iteʒ in quãtum glo.ſequẽs opponit de.c.fi.S.de teſtibus 2 non ſoluit:ſed remittit ad ibi nõ.dic ꝙ etiam ibi nõ ſoluit:ſed ſolutio ẽ: qꝛ tex. hic loquitur quo ad effectũ cõſumatũ. naʒ ſñia hic erat lata q n debebat uacillare ex inſtitutiõe accuſationis de falſo . Sed in zrio agit᷑ de acmn futuro.ſ.ut reddat teſtimoniũ Irẽ in teſte requirit᷑ idoneitas reſpectu tpris teſtifi candi:ut ſic teſtis opio in nullo nacillet:hinc eſt ꝙ pꝰ factũ ñ nocet detectio ĩhabilitatis.l.i. C. ð teſta. ita in caſu nr̃o.nã ipᷣꝛe ſnie teſtes ſiue inſir̃a in nul lo uacil abant. iõ ⁊c. ⁊ ſic ceſſat vↄrium¶ Mico. ab. 1 gis Laſus: Inſtrumentũ Onting it. uel pᷣuilegiũ quo quis utitur aduerſario corã iudice integraliter legi oʒ: ſed ſolũ illud capitulũ de quo agit debʒ edi. ¶ We ti. iſirnmẽtoꝝ Czʒis diuiſio. ba ibi conſnltationi.¶ ¶ſõ p maxie iuncta glo. pꝛima ꝙ utens pꝛinilegio uel alio inſtru mento in iudicio nõ tenet᷑ oꝛiginale dimitteꝛe apud acta:ſed ſatis eſt pntare in iudicio pnte parte ad fi dem ei iponẽdaʒ ⁊ copiã illius.c.de quo eſt queſtio edeꝛe:qð bñ nõbis:⁊ facit ad idem.c.cum pꝑſone de pꝛiuile.li.vi.i.vñſo in fi.⁊ uidet᷑ tex. iuncta glo.ſi.et ibi Har. C. eo.l.fi. ¶ Mõ fo argumentũ ꝙ ex ſim plici lectura inſtzi nõ pꝛeſumitur audiens uel legens plene inſtim ſcire de contentis in eo ſalteʒ eo modo quo inſtructus fuiſſet ſi apud eum longa moꝛa fuiſ ler:facit ad ea que dixi in.c.ultra teꝛtiam ſupꝛa ti. ꝓxio ¶ M ꝙ ſicut teſtes ꝓducũtur parte adueꝛ ſa pnte:ita ⁊ inſtr̃a edi ⁊ legi. Ex quo ſumo efficax ar. ꝙ in exemplatiõe inſtzi ſolẽniteꝛ fienda pars ad ueꝛſa dʒ requiri de quo dixi plene in. c. albeꝛicus de teſti. æ aliquid dicet.j.eo c.fi. ¶ Mota ꝙ in uno in ſtrumẽto pñt młta ⁊ diueꝛſa pꝛiuilegia otineꝛi:⁊ po ne exemplũ in pꝛiuilegio bomfacij qð ↄceſſit pᷣdica toꝛibus æ minoꝛibus in quo incluſit effecrum quaſi oĩum pꝛiuilegiorũ oꝛdinis quod uocatur mare ma gnum. Eiõ bic ar. æ quaſi expᷣſſum ꝙ allegans ſtatutũ nõ tenetur edeꝛe totũ uolumẽ ſtatutoꝛuʒ:ſed ſatis eſt edeꝛe illud qð facit ad mãʒ de qua agitur ſi cut nidemus hic obſeꝛuari in inſtr̃o cõtinente plura 7 diueꝛſa capitula qð tenet Har. de no. ope. nunti. ſuꝑ Nica. in hoc tñ eſt diueꝛſitas:qꝛ cum allegat᷑ ſta tutum uł libeꝛ rõis nõ eſt neceſſe ꝓduceꝛe totum li bꝛum ſtatutoꝝ uł rõis etiã ad inſpicienduʒ: ſed ſatis eſt ꝓduceꝛe totã illã rõem ul ſtatutũ de quo agitur: ut tenet Dart. ubi S:⁊? allego tex. in.l.argentarius F edi.ff. de eden. Sʒ inſtrumentũ quãtuncũqʒ ma gnum dʒ totũ ꝓduci ad inſpiciendum ⁊ legendum: ſzʒ ſolũ illud capitulũ quo queui ꝑti editur: ut hic ⁊ hodie hẽ clarius in.d.c.cum ꝑſone:⁊ uide quod ibi nõ. in glo.in vbo ĩtegraliteꝛ. Et relationeʒ diueꝛſita tis cꝛedo foꝛe qꝛ in pꝛiuilegio ſeun inſtto nõnunquaʒ apponitur una clauſula in fine que limitat omnia pᷣ cedentia ue ſaltem declarat: ut in.l.ſi ſeꝛuus pluriũ: =z. l. qui filiabus.ff. de leg. i.æ in.c. cum dilecti de co nati. non ſic facilireꝛ contingit in libꝛo ſiatutoꝛuʒ uł ꝛõnum cũ qdlibʒ capimulũ ſit ꝑ ſe diſtinctum.et ſub Nica ſua.vn quodlibet capitulũ peꝛfectũ habetur loco unius inſtrumenti. Ex quo infeꝛo aliud ꝙ ſi capitulum ſeu integrum ſtatntum haber plures paꝛ tes ſatis eſt integrum ſtatutum in iudicio ꝓducere ad legendum ⁊ parti ſolum eſt fienda editio illius partis que tangit mãm ſubiectã:⁊ idem dic de ꝛõe qð tota ꝛ0 iudici exhibeatur: ſed ſolũ edatur parti cula iminens ſic intelligo Har.in loco palł.? Jo. an.ſuꝑ glo.fi.? uide ad mãʒ que dixi in.c.i.ðpba. Glo. ſſunt faciles z per ſupradicta declarate. . Caſus. Re Nter dilectos. abſolui tur cum iura actoris ſunt obſcura: ut qꝛ ipſius inſtrumenta ſunt obfuſcata uel le uel ſculp ture ſigilli delere. Ego ſummo ſic ut faciat magis ad titulũ. Inſłm publica manu nõ cõfectum bns ligillũ cuius littere non ſum legibiles uel ſcripture ſucre N cangia roim iha inp ae led Ndnee (eng on nrti hn ana nirucſſeunmn ,n ⸗ mrii,finsn in ni lr rian inn nni lſone õ a⸗ Iuncmdarſiue Vrl 6Fſivan eliſ eclnt 1Ciccsſin urit nn cchhbiterdint t dandndn Cndeciſoknd gitten en WopCrd Anwdeder ie ConCnckrmata Aunrnetd CNr Meichelcdis 1Keokke minienſ Räistametctzgin⸗ Arinte rgamnli 1Noialin irckan n öͤ ut,enig , lushatitinn * ncerugte re Antunteſtinnen imuntlaimt niſori el onſlket . ſinchcin 8 . 4 aun i a net duigime as tur n dic aurt 5tcoi lliuse M . „ . 6 Mür IInt dineſa di “ . ümpuulegio donki ed oecſinß Gie Fe Oimnis nod vocam mnren dent annicifin dlegns deimgr een tri noame unnn cäer ilud adfart d ni e nari fact ad ni de mnagin nus hohſeum in iſfo nmmenn 1cgylml go enn Brn ge o ore nni in hoe ni t deſngr unelegi lbe us meacſe pcheer fomni wrul s ani d iſpicendg:l ſus wti llii on ol ſtuuui de vo ggiur. n.. bi5:t alego ex. n. Largenanus cden. Gj inſtrunenti auitunciig; ina i pduc ad iſſpicdendum a egendom: capimii quo aneni pn edot: A? rius in...Gn ege,d ice endai do degraue Ciregudre; Neſtn du cain pumiegio ſen nſcio horunri wnn Caodda de Cue rcinrontndn de ren EedarreNAſennofi us N ei1nd. am dlatt ſc fuinerconnnglim ho ſumm c adid) aniwi ſapee Aan Ga. Vi gnoclidar aptui peſeen . .. Er avo ihfeo il nius inſtrument baſ⸗ m bw imeg un ſaunum baba ſin n arun ſtatutum in incico⸗ gatuh ſolom etlienc que tangil in ibearo⸗ 1o ivdic er inens ii unclig⸗ Pern bo go.Ki nide ad ma „ unt facles? Inter dilectos delete uel enoꝛmẽ patitur fracturã nõ pꝛobat: eſt caſus quotidianus æ nõbilis pꝛo iſtis ſigillis antiqs C luiditur in tres partes. In prima parte peti tio æ iura ⁊ allegationes actoꝛis.in fa reſponſis S rei ibi. ſed ↄ in teꝛtia ſnia ibi cum auteʒ. ¶ Mõ p ꝙ pᷣlatus eccleſie collegiate ſiue ſit ſecaluris ul ꝛegu laris põt ageꝛe noĩe dignitatis ſue ⁊ ↄueniri et ſine mãdato caplłi:⁊ h̊ tene quicquid dixerit hic gl.pma diuinãdo ꝙ abbas iſte habuerit mãdatũ.nam uide mus ꝙ bic archieps ſolus ꝓcuratoꝛem conſtituit: ut dicit Hoſti. ſuꝑ glo.prima ⁊ bene ⁊ de hoc dic: ut plene nõ. in.c.edoceꝛi de ꝛeſcrip.Et ex hoc ⁊ ex tex. nõ. ꝙ platus nedum ſolus per ſe agit nomine eccleſie ſue:ſed etiam ſolus ꝓcuratoꝛem conſtitueꝛe poteſt: ⁊ pꝛo h̊ facit dictũ Inno.in.c.cũ i ⁊ a de re iudi.ubi dicit ꝙ reglꝛ qui in iudicio per ſe eſſe põt: 2 ꝓcuratoꝛẽ conſtitueꝛe põt. Itẽ nõ ꝙ platus quã tũcunqʒ magnus agit ⁊ cõuenitur ſupeꝛ iuribus ec cleſie nõ noie ꝓpꝛio:ſed eccłie:æ uide circa hoc qð plene dixi in. c.iij. de dilat. ¶ Mota ꝙ ad monaſte rium pnit ptineꝛe aliqna loca cum honoꝛe ⁊ iuriſdi tione ⁊ diſtrictu:æ ſic monaſteꝛium monachoꝛum ẽ capax iuriſditionis tpalis. Quid autem ĩ monachis ciſtercieñ. uide quod legitur æ nõtuꝛ in.c.ꝛecolentes de ſtaru reg. ⁊ de honoꝛe iuriſditione ⁊ diſtrictu. nii de quod legitur in. c.lʒ de pꝛoba.ubi dixi. 5. ibi cum honoꝛe ⁊c̃.⁊ ibi cum omnibus frucibꝰ ⁊c̃. ꝙ ſatis eſt libellum eſſe certum in re petita.princi paliter. in acceſſoꝛijs autem poteſt eſſe incertus:et maxime nõ ꝙ fructus poſſunt peti in geneꝛe:c ðᷣ in tellige ut pdixi quãdo ueniũt acceſſoꝛie:ſed poſimo dum poterunt in pꝛobatione declarari de quo uide Jnn. in.c. ranta de exceſſ.pla.2⸗ HBar. in.l.ex diuer ſo. ff. de rei.nendi. ? in.l.i.ff.de eden.? Cy. in.l.cnʒ te. C. ſi quis ſibi nel alteꝛi æ Inn.in. c.ij. de li.obla. 2 credo ibi plene dixiſſe æ aliquid in.c.cum ad ſe dem de reſti.ſpo. Et nõ. ꝙ ſufficit petere fructus perceptos nec eſt neceſſe peteꝛe percipiendes poſt litem conteſtatam:quia illi ueniunt officio iudicis ſe cundum Hoſti. ff. de edi. edic.l.ediles. S. ſciendum 2 de offi. dele cum olim el primo. ¶ Nõ ꝙ quis põt eẽ eps ⁊? comes:qð eſt ↄ glo.in.c.pñs.xx.q.iij que dicit ꝙ per clericatum deſinit quis eſſe comes ⁊z pro pꝛo adduco.c.fi.ne cle.uel mona.li.vVi.2=⁊ qð ibi nõ.peꝛ Jo. an. z.j.dicam latius. ¶ Nõ. ꝙ pꝛe latus põt eẽ delegatꝰ iperatoꝛis:ↄcoꝛ.c.ĩ archiepᷣa tu de rapto.nide qð nõ.in.c.te quidem. xi.q.i..dixi plene in. c.ij. de indic. ¶ NMõ ibi ꝙ ⁊ publica ⁊c̃.q; cautum eſt in fine articuloꝛũ gnãliter capitulaꝛe de fama publica reſpectu oĩum petitoꝛum ſen articulo ruʒ:⁊ ſic ho die habet cõis obſeꝛuantia:⁊ circa h ui de quod dixi in. c. ueniens.i.S de teſti. ? Barto.in .l. de minoꝛe. F. toꝛmenta. ff. de queſti. ¶ Fx fa pte in v. Z. Mõ ibi ↄſumptũ ⁊c.iuncto textu.j. in vᷣ. inſt̃m quoqʒ tria detrahentia fidei inſtꝛi. pꝛio ſi eſt ↄſumptũ ul abꝛaſuʒ ſeu ſubtiliatũ in loco ex quo fa cilius potuiſſet falſitas dephendi:ut in annotatione in ditionis uel huiuſmodi. ſo ſi charta exiſtente uel apparente uetuſtiſſima litteꝛa ſeu ſcꝛiptura uideatur recentioꝛ:⁊ ideo cautũ eſt:ut ſemꝑ capiat᷑ charta re cens.dicit tamen nõbiliteꝛ Inn. ꝙ hoc ſuſpitioneʒ inducit nõ ꝓbationẽ cũ æ nouus ↄctus ſᷣm eum in charta uetuſtiſima ſcribi poſſet. Sed hec ⁊ alia que hic pᷣſumptiue tãgũtur oneꝛant aduerſarium ad ꝓ bandum id ueꝝ eſſe qð nõ.t᷑tio cum ſubſcriptio nõ rij eſt alteꝛius ir̃e quã torus tenoꝛ inſtri cũ m nõꝛꝰ fateat᷑.ſe inſtim ꝓpꝛia manu ſcꝛipſiſſe. Ex quo nide tur infeꝛendũ nõꝛiũ poſſe inſtim per alium ſcribere dũmodo in ſubſcriptõe ſua hoc ipſum fateat᷑ quod an ſit uex.. ſubijciam Adde quartum on ſuit nõ publica manu confectũ nec hʒ ſigillũ autenticum ct dicit᷑ nõ autẽticum ſᷣm Inn. ſi lre nõ ſunt legibiles uel nõ eſt integrũ qð bene ꝓbatur hoc ⁊ dixi.S.e. c.ij. Et ex hoc ⁊ ex textu nõ ſingulariꝛeꝛ ꝙ fractu ra ſigilli nõ uiciat inſtm ſi fuit a principio publica manu ↄfectum cum debitis ſolẽnitatibus:⁊ clarius hoc tenet Inn. hic dicens ꝙ ſi tpᷣe donationis fuii ſet ipſa donatio ſcripta per manum tabellionis et tali inſtr̃o fuiſſet ui moꝛis eſt ad cautellam ſigillum appoſitum ualeret inſlm habens ſubſcriptio nem teſtium licet ſigillum eſſet ꝑditum quod placet heſt. niſi ubi ſigillum eſſet de ſubã:qꝛ hoc fuiſſet a pꝛin cipio conuentum:ar.in.l.õctus.C.e.hoc tam raꝛo accidit:qꝛ ſẽꝑ ponit᷑ ad cautelã qñ inſſim eſt publi cum. Mrauaruo⸗ detrahentia fidei ſigili ? fa cientia illud uacillare.pꝰ cũ nõ ↄgruit in ſcripturis dignitati ſigillantis nõ eni pᷣſumitur ſigillum fuiſſe illius cui aſcꝛibitur ſi ſibi non conuenit. Ex quo di co hic eſſe caſum de eo qð dixi ſupra.c.ij.ꝙ ſigil lum alienũ appoſitum inſt?o fidem nõ facit fi non dicit̃ quare ⁊ a quo fuit appoſitũ.in dubio enim pᷣ ſumitur nicioſe ⁊ falſe appoſitum. Scdm eſt cuʒ ke ſigilli ſunt non legibiles nel leguntur ita pance ꝙ neceſſario non concludunt ſigillum eſſe illius cui aſcribitur:ſed oꝛitur equiuocatio.facit.l.duo ſunt titij. ff. de admi.tu.æ idem ſi ſepulture ſũt ↄſumpte nec aliteꝛ põt ceꝛtificari cuiꝰ ſit illud ſigilũ. t᷑tio qon patit᷑ enoꝛmen fracturã ita ꝙ ex reſiduo non poteſt clare colligi cuius ſit.qᷓrto qñ ceꝛa ſigilli inteꝛioꝛ eſt uetuſtiſſima: ſʒ ꝑ glutinum noue ceꝛe fuit charte cõ nexum. Et adueꝛte qꝛ ceꝛtũ eſt oĩa iſta ſimul iuncta oneꝛare adueꝛſariũ ad ꝓbandum ſigillũ ſeu pꝛimle gium eſſe ueꝛuʒ: ut colligit ex tex.æ expꝛeſſius h̊ In no. ſʒ an ſingulariteꝛ ↄſideꝛata ſufficiant. Innocen. inſtat ⁊ ſentit ꝙ enoꝛmis fractura ſufficiat Idem qn deficũt tot lr̃e ꝙ ſenſus uariatur. alia uero ꝑ ſe non ſufficiunt:ſed ſił iuncta ſic:ego cꝛedo totum hꝰ refeꝛendum ad arbitrium boni iudicis: ſicut dicimꝰ in pꝛobatione teſtium. l. iij.ff. de teſtibus.iiij.q.iij. ſi teſtes. ¶ Mora ibi nõ eꝛat ſpacium ⁊c̃.ꝙ ex qua litate ⁊ quãtitate extremoꝝ pꝛeſumitur de medijs: nide in ſili bonam glo.in.c.accedens de conuerſa. ↄiuga.in v.poꝛꝛo.¶. M ꝙ ſicut teꝛtio nõ pꝛeiudi cat ſnia:ita nec atteſtationes. iudicãtur eꝛgo a pari ſic ecoueꝛſo cui pꝛeiudicat ſnia ⁊ atteſtationes eriã pᷣ indicant:ut nõ. Innocẽ.in.c.cãmqʒ ẽ de teſt bus:⸗ HBar. in.l.iij. ff.iudi.ſol. Dixeꝛũt tũñ quidam ꝙ ane ſtationes:ideo h̊ nõ nocueꝛũt archiepo:qꝛ nõ fueꝛũt publieate qð eſt falſum ſᷣm Inno. qꝛ ideʒ ſi fuiſſent puolicate. publicatio enim nil facit ſecũduʒ eum:niſi n 3 ꝙ pꝛius nõ eꝛat anctenticum poſt pubiicationeʒ cffi citur auctenticum ⁊ ualet inteꝛ peꝛſonas inteꝛ quas actum eſt ? qn ad ideʒ agitur:qð nõ.Et ex hoc ſen tit ꝙ atteſtationes nõ publicate fidem non faciunt: etiã inteꝛ peꝛſonas inteꝛ quas fueꝛũt recepte:ex ono aliud nũc eſt iudicium. Cuius ↄtraꝛium ipemet In no. tenuit in.c.albeꝛicus & de teſtibus: ſed tiu dic ur plene dixi in dicto.c. cauſamqʒ in v. ccteꝛuʒ. ES bonam limitat onem ad id qð quetidic dẽ. vʒ ꝙ; ex foꝛma petitionis intcꝛpptanda eſt reſpẽſio uel conceſ ſio:ut inſti.de inuti.ſtipu.S. pꝛeteꝛea illud enim pꝛo cedit niſi ex reſpoiſone ſeu cõceſſione aliud claꝛe col ligarur. MDꝛocedit eꝛgo in dubijs illa regula. nam hic ex foꝛma petitiõis priuilegiũ heretici erat pure cõfirmatoriũ: iñ quia in eo dicebatur confirmamus 27 donamus fit int᷑petratio ꝙ alia confimaueru et alia donauerit. Alia utdlia pꝛo ꝓuecus colligi non põt:ſed iu inuenis collige ꝙ priuilegiũ eſt in dubio ita interpᷣrandũ: ut potius ualeat.j. ð.vVbo.ſigni.ab bare ⁊.ff. de vbo.obli.quotiens. ! tem ꝙ inteꝛ do nantẽ ⁊ cõfirmantẽ dʒ eſſe diſtinctio ꝑic nari miſi mile de inſtitu.c fi. Item qð meũ eſt ex una ca: ex alia meũ fieri non põt mſi deſinat prius eſſe meuʒ. hoc limita fm nõ.ꝑ Jo. an. in. c. cum peꝛſone de priui li. vi. ſupeꝛ glo.uln. Item ꝙ ubi confirmans innit᷑ priori cõceſſioni.ſi pria conceſſic ex aliquo uicio reꝑitur nulla etiam ipſa cõfirmatio coruit:de quo.j. 6. ibi ex eo uel ob id ꝙ annullato pri cipali coꝛꝛuunt omnia ſecuta mediate uel imediate. nam dictio ex denotat cauſaʒ pꝛopinquã dictio vo ob denotat cãm remotam:uide Har.in.l.liberorũ ff. de vbo. ſigni. Iteʒ ꝙ inſtrumenta locanonis ñ ꝓbant ꝓprietatẽ rei locate:nec poſſeſſionem:20 qꝛ nõ ꝓbat hoc eſſe qð ab hoc contingit abeſſe in.c. ij. de tranſla. pꝛelato.ſed locari põt ꝛes aliena ? ab alio poſſeſſa.l.nemo.C. loca.g“ ⁊c.⁊ ð hoc aliqnid cum glo. antepenul. EE ltimo nõ. finem. c. et ꝛegu lam que ex illo colligitur que quotidie allegatuꝛ. Anteq;; deſcendam ad glo. que n ſũt magne ipoꝛtã tie annectã quedam dicta doctoꝝ que ueniũt ad de claratioem pꝛedictoꝝ ⁊ tex. Et prio oppono in eo qð hic ĩnuitur iſtum luitardũ fuiſſe eᷣm ⁊ comitem nõ eiʒ vr̃ iſtas dignitates poſſe ↄcurreꝛe in eadem ꝑſona:ar.in.c.pns.xx..q.iij So.abbas ſpeciſuc ñ tetigit H Sriũ:ſed tacite ſenſit.dixit enim ꝙ iſte hic appellatur comes iuxta conſuetudinem lombardie que eſt ꝙ ſi in aliquo geneꝛe fuit cc mes. mnes ð geneꝛe iſto comites appellanĩ. ſed ſigillum ſculpinñ debet cum imagine comitis: niſi comitis principalł qualis iſte non erat fᷣm eũ:ex hoc ſentu ꝙ iſte nen fuit uerus comes:⁊ ſic ceſſat õriũ:⁊ tũc dic ꝙ iſð ſigillum cũ imagine comitis erat uicioſum:quia nõ ogruebat illi.ſed comiti principali.fo dicu q p ſup ponendo ꝙ iſte erat nerus comes:tamen donatio nem fecit eo tempoꝛe quo facius erat epus. ⁊ iõ ſi gillum ſuum ꝛepꝛeſentare debcat imaginè cpi n pri cipis ſecularis: vñ cũ principis ſecularis imaginem repꝛeſentaret nõ uidebat bonũ priuilegium:⁊ hũc ĩ tellectuʒ ſatis innuit ſia iſta que ſił appellat hũc epʒ ? comitem fᷣm eũ.⁊ facit menonẽ ð comitatu:quia ¶ Ve ſ.· iſtrumẽtoꝝ de rebus ꝓpꝛijs donationem feceꝛat:non de rebus eccleſie:hinc eſt ꝙ imꝑatoꝛ cam iſtam deleganit. bec ſunt in effectu ueꝛba abbatis ſatis bona¶Ex quib? ſunt nõnda duo.p ꝙ comes põt ꝓmoueꝛi in epm 2 ſibi comitatũ retineꝛe. fo ꝙ ſi diſponit ĩ factis co mitatus nõ dʒ ſigillare ſigillo repſentante imaginem puncipis ſecularis:ſʒipotius epi:qꝛ iam delijt eſſe ſe cularis.dic eꝛgo ꝙ la põt intelligi multipłꝛ. pꝛio ꝙ iſte eꝛat de geneꝛe comitũ ⁊ nõ comes eo ꝙ habeꝛet co nitatũ:ad qð uide bonam glo.xxuiij.q.i.c fi.ſcdᷣo ꝙ erat comes rõne epatus: ut quia habebat digni rateʒ comitatus ut eſt eps ꝑmenſis.ieꝛtio ꝙ eꝛat co mes ꝑ pꝛius nec icurreꝛat irregularitatem: ? iſte in tellectus eſt magis lr̃e conſentaneus cum appelletur pꝛius comes ꝙᷓ eps:⁊ ita uidi in peꝛſonam quõdaʒ neapolitani archiepi qui fuit de pꝛogenie illoꝛuʒ co mirum de rubeis in dioc. ꝑmenſi. Erat enim comes rõne patrimonij ⁊ poſſidebat comitatuʒ:⁊ nihilomi nus eꝛat archieps:⁊ uidetur pꝛobari hoc fieꝛi poſſe in. c.fi.ne cle. ut mona.li.vi. iuncto eo quod ibi nõ. peꝛ Jo. an. æ ad.c.pꝛeſens allega.in contrarium dic ꝙ foꝛte ille ſponte renunciaueꝛat. Hon eniʒ dicuur ibi ꝙ aliteꝛ non poſſet eſſe clencus Si enim epiſco pus uel abbas ſeu alius pꝛelatꝰ iſta poſſideꝛe poreſt rõne ecclie foꝛtius rõe ꝓpꝛij pr̃imonij ut in.d.c.fi. ¶ fo oppo. qꝛ hic fuit pꝛobatum ꝙ publica fama habebat hec oĩa ꝑtineꝛe ad monaſteꝛiũ:eꝛgo del nit ſufficeꝛe cũ factũ eſſet antiquũ ⁊ ↄcurreꝛent alia ad minicula: ut in.c.cum cãm s de ꝓba.⁊.c.pᷣteꝛea de teſtibus. So. Jo. an. nõ foꝛmat directe hoc contra rium ſed ipᷣm ſentiẽdo dicit pꝰ ꝙ ideo hic ↄtẽnitur hec ꝓbatio fame:ita ut de ea nulla fiat mentio: qꝛ etiam in antiquis ſola fame nõ ꝓbat.fo dicit poſſe dici fin Moſti.ꝙ ideo hic non curatur de ſama:qꝛ alia inducta ſic cuidẽteꝛ repꝛobant᷑ que pꝛeſtant ad miniculuʒ famã que potuit oꝛiri ex falſis inſtrumẽ tis de quibus ſequitur alias ſuffeciſſet fama cũ alijs ad niniculis: de quo remuttit ad dictum.c.pꝛeteꝛea. ¶WMora bene ex pꝛio dicto hoſti.ꝙ fama non rele unat qn alie ꝓbationes repꝛobant. ¶f Ppetuo no ta ꝙ fama cum alijs adminiculis ꝓbat dominium in antiquis factis:qð tin ego ſimplicueꝛ non admit to: niſi ſaltem illa adminicula faceꝛct ſemipſenam ꝓ batcionem:de quo uide quod dixi lanus in.c. uemes el.pꝛimo s de teſtibus:ubi tractaui effectum fame:? E bar. in.l.de minoꝛe. .toꝛmenta.ff.de queſti.? ui de Inno. in. c..illud de pſump in fi. æ quod dii in c.cum ad ſedẽ.de reſti.ſpo.tno ad iſtum tex.reſpõ det Jo. an. ꝙ hic ꝑs nitebat᷑ ꝓbare famã:ſed nõ ꝓ bauit:ut colligitur ex tex.ibi nitebat᷑.X? peꝛ hoc cuita tur aliud oriũ.quare teſtes non releuauerunt ał ba tem cũ depoſuerũt ꝙ a. lx. annis ⁊.j. ⁊c.nã teſtes non ſic depoſuerũt ſed abbas nitebat᷑ ſic ꝓ bare. UVel dic ⁊æ quarto ut dixi in. c. liʒ ex cquacã o de te ſtibus:ꝙ in factis antiquis que ſui nã nõ pnt ꝓba ri niſi ꝑ famã:tũc fama multũ oꝑatur. Secꝰ ĩ alijs q̃ ſui nã potuiſſent uere ꝓbari:licet ꝑ negligentiam Ptis pꝛobatio ꝓpteꝛ antiquitatẽ ſii facta difficilis. ut in dnio pꝛobando. Oppo. 3 contra unnm notabile zæ comtra rex. Jnnuit enim iſte tex. in Vl. N, , CNn, A, nd gtg imn N, oco 6.44 anslt lyumai nn ſin gnuttns linlin 4 Nr. in unturto iunim „* õ ſteſdrwn dr ir ginin isfcsnnichitgeßutafuen taagettnaietznin Cthtmus ienienkunn udürnmaden emired incauwnrihenun GWNRäuNß Cnageſcſerſelnichan ins hnspsst eſe lben gin NNietnfekiiatcrn Ueninteſairlitn nen eönhinmtzimitrgrg n ttnfnin n Qum iin inf, Rugoniſanaieee⸗ nkt ebllnin de Ninnnsctn ten n uctr n h 1 A aür er ſdſ lgklare ſig e oſtife cclarig. ſ⸗ en a isthponins i ſa poti genen ellggt n i a comiti ? no – duce bonam glo Gt les foͤne eß x1 6 nrnl Lobari boc ſeit Eeid nomn iunnden Gil 1 1 c preſens alegg ineen in einr e.incennarunee Nnne tennncinnem. Ponangciu anon voſſer eſe lencis Gignmae Obasſen gins han⸗ ne n Aus gacgt lu poſſcer o eſomus ſor pyii Pfinonij orinef, o. grhir fut obunn c aubliaſn oe unrah mſtui ggoclil i ſer mnqui eurnhr alo a ρρααανα N.n ſummr un ber win⸗ annalo chat y tclo bic Nenir e ua vt de en nula fat mentio: an nis ſola fime no Pban fo ict dole cP Ged bic non rarur de ngegn cuideter fennodanſ ove Pſanta mni pe porut oiti er ulis wſhrun ſegorur das ecfeccer farna d a de no eniuit ad Gcdnn cre ec did ddd dofn g imnau PdamoNes ehddaſt. io ppenon cumn aus Admincons Hot Conmen Sfacnsd mn eo innpnan 4 tenn ua admimcu faeeuet ngan eanoncr otn uuns nee⸗ ge eſibus ubi actaun cfieum de mnoxe H.onmend. decneſ . Plomo m fie apodc ncAod de pfun ſonmnn c bic o nltai Fdane ſan ibi nitcbal. galat enunt inſt?m:ꝙ nõꝛius poſſit per alium inſtm ſcribeꝛe ʒ tex.ĩ auc.de tabel..nos aũt.ubi tex.uẽ uelle ꝙ nõ rius dʒ peꝛ ſe totũ ↄpleꝛe.Soluit hic hoſt.ꝙ łz tex. hoc innueꝛe tacite uideatur:nõ tamè eſt uerum ſi h̊ faciat ſcribi peꝛ manũ priuatam:ſi nec ẽt per publi cam niſi iudicis auctoꝛitas iĩterueniat ut in.d. auẽ. 2.. e c. penul. æ ultimo Jo. an. remittit ad ſpec. de inſtru. S. edi. ꝛeſtat.v.quid de h̊:v ibi ſpe.nil appꝛo bat:ſed Jo.an.latius ꝓſequitur poſt nico.mate.ĩ F inſtris. V. itẽ opponitur. ubi in effectu ur̃ uelle ꝙ ſi tabelliones ſunt per ſe ſine ſtatõe:tunc ipſi qui fuerũt ꝛogati debẽt ꝑ ſe inſtt̃m totũ ſcribeꝛe ⁊ com pleꝛe:ut in.d. F. nos qt: niſi ſubſit conſuetudo ut unus nõꝛius poſſit ſcribeꝛe inſtꝛm ex ꝓthocollo al eꝛius que fuanda erit. ar. c. cũ dilectus.j. e. 7.l. i. C. que ſit lõ.ↄſue.Si aũt in ſtatione eſt magiſteꝛ 2 diſcipulus ? ãbo audiũt:tũc poteſt diſcipulꝰ ſcri beꝛe ⁊ magiſter ſe ſubſcꝛibeꝛe:nec hoc impugnat di cto. S. nos aũt. A duerte tñ qꝛ glo.ubi intelligit an ẽt diſcipulus fuit rogatus:⁊ credo ꝙ ẽt fuit de mẽ te. Jo. an. in loco pᷣalle. ubi uide latius per euʒ do. An lente hic tranſi.dicit enim ſe putare ꝙ de iuꝛ toleraret᷑ inſm ſi ambo eſſent rogati:⁊ quilibet ſe ſubſcriberet ⁊ unus ſcriberet.⁊ ſic dicit ſeruari bo nonie. Sed de h̊ nõ dubito. nam ipoſſibile ẽ ꝙ ſcri bant ambo. nidet᷑ mĩ do. An ſentire ꝙ regulariter nõius qui nõ eſt magiſter nõ poſſit ꝑ alium ſcribẽ Alem ſentit glo.in.l.generali.C. de tabul.li.x.⁊ in .c. cũ.p.j.e.do.cardi.j.e.dicit ſe conſuluiſſe nõriũ poſſe ꝑ alium etiaʒ pꝛiuatũ ſcꝛibeꝛe inſſm dũmodo ipe qui fuit rogatus ſe ſubſcꝛibat: ad hoc.xij.qõne .ij. cum redemptoꝛ: ? h. c. inducendo ut 8 2 in auc. de tabellio. S. añpenul. æ penulti. ? in auc. de inſtru. cau. S. in his vo. mouet᷑ hac rõne: qꝛ iduſtria tabel lionis nõ eligitur in ſcꝛbẽdo: ſz ut det fidem geſtis quã ſatis pᷣ lat in ſe ſubſcꝛibendo:⁊ h̊ mihi ſatis pla cet ⁊ in muitis locis ↄſuetudie obſeꝛuatur Mec ob ſtat. S. nos aũt:quia dico ↄſideꝛata ipius mẽte poti us facit ↄ. Nã emanauit ibi illa ꝓuiſio: qnia ille qui rogabat᷑ nõ audiebat ue:ꝛba ↄhennum: ſʒ alij cõmit tebat ⁊ ipe poſtea ſe ſubſcꝛibebat ſecus eꝛgo ſi ipſe ro gatus pns ⁊ poſtea ſcꝛibebat peꝛ alium maxime eo dictãte:⁊ in fine ſe ſubſcꝛibebat: ut in regula qui peꝛ alium de regu.iur.h.vi.⁊ in.c.mulieꝛes de ſen. excõ.ubi mandans dẽ ueꝛe faceꝛe quo ad iuris effec tum. Iteʒ de hoc vr tex. bic a Sꝛio non cauillando lam. Ouarto oppono ꝑ rõnem lre õ tex.nam dicit lza qð meũ eſt ex una cauſa ⁊c̃. ſed iſta non eꝛãt mo naſteꝛij: qꝛ pꝛiuilegium luitardi eꝛat falſum. ꝗꝰ dona tio imꝑatoꝛis debuit naleꝛe:ar.de reſti.in ite. ↄſtim tus. Solu. dicit Inno.? Hoſtiẽ. poſt eum ꝙ ideo nõ ualuit factum imꝑatoꝛis: qꝛ non intendebat illa bona de nouo donare monaſteꝛio cum cꝛedeꝛet ꝓ pteꝛ donationem pꝛecedentem luitardi quam cꝛede bat teneꝛe illa bona eſſe monaſterij. repeꝛta enim fal ſitate pꝛmi pꝛiuilegij conuit ipᷣo facto confirmatio. nam in donatiõe itentio ẽ neceſſaria inſti. de dona. F. 2 in ſũma 2z. E. de dona.l.nec ignorans. Item ſi cut non tenet ſnĩa lata ex falſo inſt?o:ita ⁊ pꝛinilegiũ ex falſa cauſa uł falſo inſtrumento oceſſuʒ nõ tʒ. E. Ere: dilectos ſi ex fal. inſtru.l.i.⁊.ij.quod bene nõbis.Si autẽ in primo oꝛiginali priuilegio nõ apꝑuiſſet falſiras uel illi nõ innitẽtur princeps:ſed diceret talia ⁊z talia ti bi ↄcedimns ⁊ ↄfirmamus:tũc nõ qꝛeꝛet᷑ ſm Inn. que ſũt ↄceſſa:⁊æ que ↄfirmata:qꝛ in quibus nõ uʒ ↄfirmatio ꝑ ↄñs nõ uʒ ↄceſſio:hoc eni tũc uidetur priucipis inientio quaſi dicat in oẽm euetũ uolumꝰ ut monaſteꝛiũ h̊ hẽat ſiue ut donata ſiue ut ↄfirma ta:⁊ h̊ ueꝝ ſᷣm eum niſi ꝑ ſurreptõem priuilegium ſit obtentum ut bic:⁊.j.c.t.? hec vᷣ a bene nõbis qꝛ faciunt ad multa. dic ctiã ꝙ in prioꝛi caſu ceſſa ꝛet ĩte ptatio pape ſi ſub ↄditione donaſſet.puta ſi dixiſſet donationẽ talẽ ꝓfirmamus ſi tenuit ⁊z ſi nõ tenuit de nouo damus:ut noluit hic Jo. an. ⁊ bene Item dico diſpoſitionẽ huius.c. ꝓcedeꝛe circa pre dicta etiam ſi princeps ↄfirmaſſet appoſita illa clau ſula ſuppyentens de poteſtatis plenitudine ſiquis de fectus interuenit ⁊æc. Rõ qꝛ per illam clauſulã ſolu ʒ ſuppletur defectus ↄmiſſus circa iuris ſolẽnitatẽ.ſe cus ſi alius ſuberat defectus. puta qꝛ illegitimꝰ uel falſarius r̃arum uel quid ſi e.ita nõnter dicit ſpe.in ti. de legatis.ꝗ.nunc oſtendendum.v.xvuj. Sentit Hoſti.in.c.i.de tranſac.⁊ idem ubi eſſet defecius poteſtatis ut in cle.paſtoꝛalis..ceterũ de ꝛe indi. foꝛtius ergo ubi eſſet defectus ↄſenſus:ut qꝛ priui legium fuit falſo fabricatum ut hic.priceps eni nõ itẽdit talia ↄfirmare qꝛ nec ꝓpꝛie in talibꝰ cadit cõ firmatio cũ multũ ſubſit fũdamẽtũ:facit qðᷣ nõ. In no. in. c.ꝙ ſicut de elect.idẽ dico eadẽ ꝛõe ubi con firmaſſet ex certa ſcia.nõ enim uidet᷑ nelle ſupplere hos defecus nales:ar.in.l.nec ignoꝛans pallegata Et hec pnñt adduci ad qõnem quotidianã an pᷣſup poſita ↄfirmatõis ualiditate ſufficiat ad ꝓbarionẽ prius cõceſſoꝝ ꝓducere ipſam contirmatonem an ſit opus ꝓbaꝛe alꝛ ipſa prius donata æ conceſſa z poſtea ↄfirmata. Sol.ex dictis Inn. que ponit hic obſcure Jo.an.ut iacẽt colli põt æ credo ꝙ Inn. poſuerit hic in addi.quia cõir in oꝛiginali Inno. hic nõ reꝑiuntur dicit enim ꝙ priuilegia confirma toria ſunt his meliora que cõceduntur ad inſtar: qꝛ in cõfirmatoꝛijs dicit de re aliqua ꝙ ſit donata nł uẽdita:⁊ pꝛo tali hẽtuꝛ nec ĩtelligitur ꝑ pᷣdicta vᷣ ba donatio ↄfirmata:lʒ in priuilegio dicatur mn pri cipio ↄfirmamus oia habita ⁊ hnda niſi ea que dã tur uel ſtatuũtur pꝛiucipalit innitãtur ofirmatõi ita ꝙ cõfirmatio eſt pꝛincipalis cã quare ſit donatũ uł ſtatutũ æ non ponitur ↄfirmatio narrantis tm:⁊ di cit repetenda que nõ. in ſumma. C. de fal. cau. adi ec.l.i.Secus dicit qn in pꝛiuilegio cõtinetur conce dimus hoc pꝛiuilegium ad inſtar: qꝛ tũc oĩa que cõ tinẽtur ⁊z ſequũtur conceſſa intelllguntur ad inſtar. unde ſi ſequat᷑ in oodem pꝛiuilegio æ donamus uo bis talẽ eccłiaʒ ĩtelligendũ eſt ad inſtar. ⁊ idem ſi di cat dece:nimus uel ſtatuimus: ⁊ ideʒ ſi dicat addici mus ꝙ babeatis ius in tali ecclia: nel ſi dicat cã exi mimus:qꝛ ſemꝑ ite ligiẽ ad inſtar:æ intendit peꝛ hec ueꝛba Inno. ſecũduʒ Jo. an. ꝙ neceſle ſit boc nlit mo cãau pꝛobari iſtud ad quod fit relatio:facit.j.de pꝛeſump. auditis. pʒ ẽt ex eo qð ipe Inno.ſubdit dicens ꝙ qñ in pꝛiuilegio dẽ eximimus oẽs eccłias n 4 — . Geſtꝛas que peꝛ nos ſumpſerunt ꝛegulam auguſiini in quis bas duximus exprimendas.hec ueꝛba po nuntur narratiue: ar. iij. q. vj. hec quippe: et ideo nulla eceleſia expꝛeſſe ꝓbatur exempta niſi peꝛ ees pꝛobetur ꝙ ſumpſerit ꝛegulam auguſtini. hec ſunt ue:iba Innocen. que ad fam ꝛefeꝝ bic Jo. an. ut uides ſatis ſunt obſcura in primo membꝛo. E credo ꝙ mens Inno. fuerit diſtiugucꝛe int᷑ winte . gia cõfiꝛmatoria æ illa que ↄcedunt᷑ ad inſtaꝛ. ut po caſu ſi cõfirmatio fit ex certa ſcia:puto quia narra: ſerioſe pꝛiorẽ cõceſſionẽ ⁊ eã poſtea cõfirmat.tunc non ſit neceſſie exhibeꝛe primã conceſſionẽ: ſed ſu ffi cit ſola confirmatio: ſecus ubi ita non narraretur p ma conceſſio:ut ſi ſinplicit᷑ ? gñalites diceꝛei cõfir mamus oĩa habita 7 habeda: æ poſtea narranie ali qua de donatione exprimeꝛet. ⁊ h apenius noluit ſpe. in ti. de inſtru. edi. F. nunc autem in prima colũ na:ſed in ſecũdo mẽbꝛo ubi dicit ad inſtar talis pꝛe beceſſoꝛes noſtri concedimus ⁊c̃. tune enim ſempeꝛ oʒ ꝙ doceat᷑ de prima cõceſſiõe. Et idem ubicũqʒ concedens refert ſe ad alind: qꝛ tunc dʒ ꝓbari ilo ad qð fir ꝛelatio: æ hec notabis in pratica.nam quo ti die ĩ ipetrantur talia Ppuilegia confixmatorig uel ad inſtar 7 originalia ſunt pdita. ¶ Menio nnnc ad glo. z prime qᷓtuor ſunt faciles ⁊ expedite peꝛ ſupra dicta. ¶ Blo. quinta querit an hec clauſula ſaluo iure addendi æ minuendi ſit neceſſario apponenda in libello Rndet ſᷣm quoſdam quod ſic:arg. huius lr̃e. Se glo. concludir cõtrarium dicens:quod ad cautelã poni poteſt:ſʒ nõ de neceſſitate:qꝛ apponat uel nõ:libellus mutari n6 uſqʒ gqd lius Ouſi.2 nen poſtea: ut.l.edita.C. de eden.¶ Mo. bñ glo.et icẽ tenent hic cõiteꝛ doc.⁊ ſpec.in ti.de libe.concep.ꝗ. nunc nidendum circa finem ſequitur Darto. in. . edita pᷣallegata in penul.colũna:ubi dici.ꝙ hec cla uſula nihil oꝑatur ? pꝛobatur ꝛatione mutare lil el lun non depender a uoluntate libellantis: ſed a le gis diſpoſitiõe: ut. d. l. edita ? in auc. qui ſemel.C. qũo ⁊ qn iu lex:eꝛgo pꝛoteſtatio ꝑtis nibil oꝑatur ut nõ. in ſimili in. I. alimenta. C. de neg. geſt. ⁊ in. c. cum. O. de couſti. An æ qñ libellus poſſit muia ri addendo uel minnendo: uide plene peꝛ Bar. in .d.l. edita:⁊ dixi aliquid in. c.ij.e libel.cblauc ne. Quero quid ius deduxit abbas ĩi hꝰ iudicio. Ol. Vi. dicit ꝙ omne ius ↄpetẽs mõaſterio dicit pa teꝛe ꝑ vbũ ꝑtineꝛe poſitü in texiu:⁊ nõ in h glo. et idem Inno. in. c. cũ eccleſia ſutrina de cauſa poſ.et pꝛoprie. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.qꝙ in ꝛei uẽdicande põt actoꝛ cõcludeꝛe rem ꝛeſtitni Fut petebat iſte ab bas: ut pʒ in pricipio. nõ m intelligi de nuda poſ ſeſſione ſicut qñ agitur poſſeſſorio:nec mireris ꝙ rei uendicatio poſſeſſionẽ aduocat.C. de ali.iudi. mu. cau. fac.l.una:⁊ tenẽt hic Goff. æ Jo. an. ⁊ ni de qð nõ.in.c.ij.de do.? conm.⁊ peꝛ glo.inſtuu. de actio.in principio. ¶ Quero dicimur hic in tex tu ꝙ priui egiũ henrici cõfirmabat uł eniã ↄfeꝛebat vr̃ eim hoc impoſſibile:ar.in.c.fi.de inſti. Soluit glo.in vbo uel cõferebat:ꝙ benricus ↄferebat ian quã dũs pꝛedicti comitis:qꝛ ille comes non pomit glienare feudũ ẽt in eccleſiã ſine licentis domini.nõ HBoc dictũ. Sed dic de boc plenius ? melius: ut no. in. c. fi. de rebus ec.nõ alie.⁊ in.c.que in eccliax de cõſti. fo ſoluit ut dicit᷑ in tex. ꝙ ad alia refeꝛebatur confirmatio ⁊ ad alia cõceſſio. Alij aliteꝛ que refeꝛ re non curo:qꝛ tex.met hoc declarat ⁊ ſupꝛa aliqua terigi circa uirtutẽ buius cõfirmationis. na dicebãt quidam q; confirmatio reſpicit hoc cãu utile qniuʒ qð habebat uaſallus in quo tranſſeꝛẽdo licentia do mini eꝛat neceſſaria. collatio ueꝛo reſpicicbat maius 2æ directũ dnium qð habebat dns. qð tñ non placet Inn.qꝛ nõ eſt cꝛedenduʒ ꝙ dis ꝑ hec neꝛba uolue rit a ſe directum dnium abdicare:nec ẽt pomuiſſet ſi uoluiſſet ſm Hoſti. ar. in.l.legatus. ff. de offi. pꝛeſi. hoc nitimũ eſt falſum: qꝛ ᷣm hoc non fuiſſet ualida conſtantini donatio facta in ecchiaʒ. Cinꝰ Sꝛinʒ cõit᷑ tenet᷑ ⁊ pꝛobat᷑ in.c.fuudameuta de elec.lib.vi.cum ſimilibus. Itẽ dic ꝙ pꝛimũ eſt S hũc tex.qui inteꝛpᷣ tatur donationẽ refe:endam ad alia bona que cum fueꝛũt expꝛeſſa peꝛ nos expꝛimi nõ poſſunt. in vbo cõſumptũ queꝛit in quibus locis cõſumnpᷣno uł abꝛaſio inducat ſuſpitionc:reſpõdet ut in ea quã nota. Idẽ dicũt Joã.? Minc.in teſtium coactic ne uel in iuris narratione. Item ᷣm Inno.? Jo. an. in noibus indicum uł ꝑtiuʒ uł reꝝ ſupeꝛ quibus eſt litigium uel in data uel in narratione ſeu concluſio ne iuris ul coꝛectione atteſtationũ ⁊ in multis alijs que iudex diſcꝛetus poteꝛit ĩtueꝛi: æ uide de h̊ quod notatũ fuit ᷓ eo.ex lr̃is.dicit in Inn. iudicẽ debere attendeꝛe ſi contra iſtas ſuſpitiones appareant alie in ↄtrarium:ut in.c.penultimo ⁊ ultio.de cꝛimi.fal. dicit etiã ꝙ plus reddit reſcꝛiptum ſuſpectuʒ raſura ꝙᷓ; ↄſumptio ꝑ.c.fi.J.eo.⁊ de cõfir.nn.uel inuti. in .c.cum dilecta:quod nõ. Glo.in ue:bo indictionis facii quattuoꝛ. pꝛimo queꝛit an ĩidictio ſempeꝛ cebe at inſeꝛi in inſtꝛo:z dicit ꝙ ſic: æ addit quedam alia inſeꝛenda. Tu de hoc dic:ut plene dixi in.c.i.S. eo. ti. ¶ Sedðo queꝛit an inſtim debeat edi cz dic 2 2 i h ut plene dixi in. c.i.de pꝛoba.¶ Meꝛtio que rit quid ſu indictio:⁊ reſpc ndet ꝙ eſt quidaʒ nume rus annoꝝ conſtans ex tribus Inſtris ⁊c̃. ut in glo. 2 dic ꝙ quinqʒ anni faciũt unũ luſtrũ.ff.loca.l.item queꝛitur..qui impleto:⁊ dicitur indictio ab indicẽ do:quia in ſingulis.xv.annis indicebantur tribuia a romanis. nam in pꝛimis quinqʒ õnis indictice nis dabatur romanis tributum in feꝛꝛo ꝓ armis: in ſe cundis in argento pꝛo ſipenncllatiſs: i teꝛtijs in au ro ſeꝛuando pꝛo republica:æ de h̊.C. de iuſti.co. fir. l.una in fi.⁊? peꝛ glo.in auẽ.ut pꝛepo.nõ.imꝑ.in voo indictiões:ſimile nõ.de triplici coꝛona imꝑato ris: quaruʒ una eſt fenea alia argentea alia aurea in cle.romani de iureiuran. Aano 7 ultimo que rit glo.qũo põt perpendi falſitas inſtzi ex talſa indi etione:⁊æ conſequẽteꝛ queritur qũo dinoſcit quc ta indictio currebat anno confecti inſtri. reſpondet in effectu ꝙ debʒ prius uideri quorꝰ annus dii curre bat tunc:⁊ diuidant᷑ anni dñi per quidecim: quic quid ſupeꝛeſt quideciʒ ita ꝙ nõ cõplcat quindeciʒ additis tribus annis:talis debet eſſe indicnoi iſro. 7 ſi nõ eſt talis falſum eſt inſtm Em glo. ( Mora plura ex hac particula glo.pꝰ regulã ad indicuonè᷑ , 2 ol, 6N. au, ntin umt ganch, ni mailen Se ni g 4ta elu N ſhrte . n Sir o neiet G u e vmnd Amdun 1 1 inimmulmnenn mm udintnt tuetnin , mm Nunnnenii⸗ ke ent imt lthn ſt nun Gleiiaar tua karie⸗ Cbutlntar unr dus iantcoottinnsbnn tenk 9 umuaim mün Ucnosreige n Adaelen Gfongrrckan denn CAouradtama Cinqwcſkmcſenamnast WMorvendcmuedgenden cheyangononckeio:tſene Ppialleenfalerpta gin lerol ſcetholidun Ninoſaukirgeen, nche 1 nniuff,n m fiümaumgetminne „ Chnmoſintelenn na n uen rnee⸗ Danſtclium mnn g e oincſevegti din⸗ ſie irnlolringnt⸗ linlee ſcliſon Aad ümtolnmin S ite — hea io den nid n. Urgen nr donatof oba A i W 4 ſeſfr Edletr ſuſpitoneintſien n tai ns Nin doit nen eſtumcortt unmum Junfr uuth valumi Miytl eyſe gltu⸗ ve: in ana weſin umntone ſanconcli ismmmnunel Mums vornl iwen, euice eh nn ts er ſis durni AMn indiciciten conira iſtns ſiſomnons Opporeunt ale r in cxpennlino e alto. e ini dr, Ms rddt feſcnpmun ſvſpeunz wolnn .cf. . eo.L decöffr.nn pdl imun. in hignod . Blo in veo encvons n. Pumno ggent an dicnd ſender e ho:r dicn ſc: 1906d ovecemn ai Tn de boc dicat pene dinin.ca, enn n iſhmn Sdenn en zdlet Nene anin caern. (Wneg wchcnd⸗d dehener , enic N coNihns er idls aſlts 1, iis Gamgz mnfin ni ſtüffean g nimgen:tdam udoint 1 in ſngulis. xV. annis ndiccvnm U is. nam in onms guinah ins bi umss nblun in feno Hanii ſtpendlariſsnieni ho bo ſeyobice:t EebE²α nnir per go in Mann H zin h. . o o 3 ſunle n de nptice⸗ nndes. u; vN eſt fenen Alng enn w arto? le, rtom nargeno bio inneniendam ut diniſis änis dni per quindecim ad dantur tres anni reſiduo ⁊? die ꝙ illi tres anni ad dũtur qꝛ anno natiuitatis dñi tertia erat indictio. TZanrio nõ ꝙ ſi indictio eſt falſa:puta qꝛ nõ cõ coꝛdat mõ pᷣdieto cum annis dni redditur inſtem falſũ:hoc nõ eſt indiſtincte uex:ſed dic ut nõ. Jo. an. ſuper data vi.li.in nouella ⁊ per Har. in. l. ſi li brarius.ᷣff. de reg.iur.? per ſpe.in ti.de inſtru.edi. G.i.iuxta principium ⁊. J.inſtr̃m.v.item quod nõ eſt æ archidi.xxiij.q.v.de liguribus. ¶ Irem nõ. tertio ex glo.ꝙ anni dni cõputantur a natiuitate. quidam tamẽ cõputant ab incaꝛnatõè:ut in.c.ĩ noĩe dni.xxiij.di.prima tamẽ cõputatio uidetur ꝛcctioꝛ: de quo uide ꝑ dnos de ꝛota ſua deciſione.xliij. An aũt dies ? conſul.⁊ ſilia debẽt poni in inſt:o prina to:plene dixi in.c.ij.ſupra eo.ꝑ que decido que H̊ nõuit hoſt. de ꝓcuratoꝛe ↄſtituto peꝛ has confectas ſine die ibi dixi. glo. in vvo magis: que in nuit chornicam in iudicio ꝓbare:⁊æ uide glo.in.c. uenerabilem de elec. in. v. tranſtulit ? Dar. in. l. i. ff. ſi. ceꝛ. pe. Glo. in Ybo mentio colligit ꝙ in priuilegijs fienda eſt mentio ſententie:ſicut ? cõpo ſitis c. Ego boc credo ueꝝ qñ pꝛiuilegium eſſet ; ſniam uel cõpoſuionẽ:qꝛ princeps in dubio non in telligitur ſeu pſumitur uelle uenire ↄ ſnĩiaʒ uel cõpo ſitiouem de eis mentionẽ non habita ut in.c. ex inl tiplici de decimis ⁊ in.c.cum olim de preſcrip. Si autem priuilegium eſſet ſcdᷣm ſniam non nideo ad quid ſit neceſſe facere mentionem de ſnia:cuʒ quis poſſit multiplicare titulos:ut in.c. poſt elecnonem de concelſ.pᷣben.⁊.j.in glo.in vbo quod meũ ĩ fine ppo. S tex. in. v. nee atteſtatões ⁊ uideĩ ꝙ iſte atteſtationes debuiſſent nalere inter alias ꝑſonas: ut in. c.cũ cãm ⁊.c.conſtitutus ſupra de teſti.rndet glo. in vbo nocumẽtum ꝙ ptes nõ ↄpellũtur tales atteſtationes reciꝑe: ut hic.ſed bene poſſent cõi cõ ſenſu appꝛobaꝛe de quo uide quod dixi in. d. c.cuʒ cãm ¶ Sed contra boc ⁊ contra tex.oppo:uidetur enim ꝙ neceſſirate iſte attcſtationes æ ſententia de buiſſent preiudicare archiepiſcopo cum ipſe tuleꝛit ſententiam pꝛo monaſteꝛio: ⁊ ſic in fauoꝛem mona ſteꝛij:ad hoc infra de re indica. quãuis ⁊.l.ſepe.ff. de re iudi.ff. de pigno.l.fideiuſſoꝛ. Sol.multiplex. pꝛimo ſecundum Innocen. iſte archiepiſcopus iu dicauit ex neceſſitate officij non antem noluntarie. MOfficium autem neceſſarium non debet eſſe alicui damuoſum de electio. cum non deceat libꝛo ſexto. Jura autem contraria loquuntur quando quis poteſt alium remoueꝛe a iudicio æ non remonu de quo in dicto capitulo quanuis:uel quando ſubſcꝛip ſit ſe ut teſtis in re ſua que alteꝛi obligabatur: ut in dicta lege fideiuſſoꝛ. Idem quando exeꝛceꝛet aliud officium uoluntarium: ut quia eſſet aduocatus uel teſtis lege antepenultimã. ff. de in officioſo teſtamen to in capitulo ex litteꝛnis cum ibi notatis de trani acti d officium iudicandi eſt neceſſarium. ff. de muneabus ? honoꝛibus lege muneꝛum. F. iudi candi. Mota bene banc ſolutionem que com muniteꝛ appꝛobatur a doctoꝛibus z relata ad cxtum.pꝛobat hoc dictum pꝛocedeꝛe etiam in indi Inteꝛ dilectos ce delegato qualis erat iſte archiepiſcopus. Sed ego dubito an ſit uera maxime relata ad textum. quia cauſa fuit hic commiſſa per imperatoꝛem qui non habebat iuriſditionem in archiepiſcopum:et per conſequens non neceſſitabat eum:⁊ ſic non po terat dici officium neceſſarium:ſed poterat ſe excu ſare ⁊ fuiſſet iuſta cauſa non acceptandi: uel alteri non ſubdelegandi: ut nõ. in capitulo paſtoralis de offici. delega ( Irem notarius habet officium publicum:⁊ dicitur ſeruus publicus:et tamen ſi ſcri bit aliquid contra ſe facit ſibi preiudicium. ut eſt textus nõ.in.l.uxoꝛi in fine.ff.de falſisIn contra rium tamen pꝛo dicto Innocentius facit capituſo ſuboꝛta infra de re iudica.ſed certe potius facit pro ſi bene pon deretur.nam loquitur in ordinario Iem papa ibi pꝛoteſtatus eſt de ſuo iure. ſecundo ſoluit Innocentius quod archiepiſcopus tulcrat hic ſentenuam ſuper poſſeſſione tantum. nunc au tem agebatur petitorio meruo ſibi non debebat preiudicare.ff. de acquirenda poſſeſſione.l.natura liter. F. nihil commune¶Mec ſolutio licet ſit uera in le:⁊æ probatur in capitulo finali de cau.peſleſſ.⁊= proprie.tamen non congruit littere que fundat ſe quod res fuerat inter alios acta non quia ad ali ud nunc agebatur.tertio ſoluit quod ex nouo iure potuerunt iſta poſt ſententiam ad mediolanum ec cleſiam peruenire. hec ſolutio mihi non placet: quia monaſterium ſecundum hoc debuiſſet obiine re niſi archiepiſcopus oſtenderet de iure ſuo:quia ſemel dominus ſemper preſumitur dominus: niſi probetur contrarium: ut in.l.ſiue poſſidetis.C.de probatio.dixi in capitulo cum ad ſedem de reſtitu. ſpo.quarto ſoluit hoſti.dicens in effeciu ꝙ ſetentia lata per archiepᷣm non potuit preiudicare eccleſie: qꝛ aut archiepᷣus ſcieba: factum ⁊ delictum non de buit preiudicare eccleſie: ut in regula delicium de reg.iur.lib.vVi.⁊ de in integ.reſti.capitulo.i.lib.vi. Aut ignoꝛabat ⁊ debet eſſe probabilis ignorantia excuſata in.capitu.ad apoſtolice de cle.ex. ¶ Æon tra hanc ſolutionem facit.quia textus. non fundat ſe ſupeꝛ bac ratione: ſed quia res inteꝛ alios acta:unde litteꝛa iſta magis facit pꝛo pꝛima ſoluno ne Innocen. niſi obſtarent contraria ſupꝛa foꝛma ta. Sed euitando omnia cꝛedo poſſe dici ꝙ reſpec tu eccleſiee cuius nomine agebatur ſatis dicitur ſen tentia inteꝛ alios acta.nam archiepiſcopus tulit ſen tentiam non nomine eccdeſie uel tanquam eius mini ſteꝛ:ſed potius ut delegatus impeꝛatoꝛis qui foue tanquam dominus feudi delegauit. Mora tamẽ ex pꝛedictis cautum eſſe quod pꝛoceſſus ſubſtantia lis cum ſententia publicetur ſicut hic factum fuit: ut hic uides. in inſtrumento ſententie contincban tur omnes atteſtationes: ut ſic ſi contra pꝛoceſſum aliquid obijcietur poſſit fides fieꝛi peꝛ inſtrumen tum ſententie: ſed ut dicit Joannes andreas olim de facili hoc fieni poteꝛat: quia bꝛeues eꝛant depoſi tiones teſtium: ſed hodie tanta eſt inteno gatoꝛia ruʒ pꝛolixitas ꝙ hoc facile fieꝛi non poſſet. ¶ Glo ſa in ue:bo quo magis in fine opponit non loluitx. Joannes andreas remittit ad notata in regula nrile et in regula contra eum de regu. iuris.lib. vVi. Glo. in vbo confumari opponit de tribus iurib? 2 non ſoluit:ſed Jo.an.diẽ ꝙ ĩ.c.ĩ ſynodo ĩpꝛopᷣe ponitur ↄfirmatio ad.c.iĩ noĩe dñi. dicit quod ſpale eſt cuius rõ pʒ g̊ de elec.lʒ:⁊ dic ꝙ illud.c.nõ facit in oppoſitũ. Solũ.n.pꝛobat qꝙ electius in papã ad miniſtrat añ cõfirmationem ſeu inſtallationẽ ad.c. cum inter dic quod ille alio iuꝛe elegit ⁊ alio cõfir manit.ſ.tãq; alter:ut ibi nota.⁊ ĩ.c.ut circa de elee. li. Vi. Bł.iĩ vbo ꝙ meũ allegat primo ↄcoꝛdãtias. fo.opponit de.il.poſſideri. S.ex pluribus.ff.de ac qui.poſ.ſoluit ꝙ licet poſſeſſio poſſit ex pluribus cauf habeꝛi non ti dniũ:ut bic ad hoc.c.ut qͥs qu as de elec.li.vi. Har.in dicto..ex pluribus dic ꝙ ex diuerſis cãis eodẽ tempore cõcurentibus poteſt una res effici mea.l. marcellus.ff. de lega.i. Secus ſi concurrant diuerſo tpre:⁊ uide hoc ibi plene per eum ⁊ aliquid ꝑ Jo.an.in.d. c cum ꝑſone de priui le.li. vVi.ctio.gl.qᷓrit an debeat ſuccũbẽ allegans di neꝛſos titulos ſui dnij:æ vꝛ uelle quod ſic ſi uult reʒ nanciſci ex diuerſis nimł non concurrẽtibus. Secꝰ ſi rõe unius agit ⁊ rõe alſius nuult exciꝑe. Et nota in hoc gl.⁊ pᷣmũ membrũ vꝛ ꝓbari in.d.c.ut quis duas:ut pʒ ex nõtis in.c.poſt elecno.de conceſſio. pben.nbi dixi:æ uide quod nõ.in regła nullus plu ribꝰ ð regu.iuris.li.Vi. ¶ Blo.i vYbo nec acceſſo riũ.primo allegat cõcoꝛdãtias.o.allłat ĩ Sriũ de in reiurã.debitores: ubi iuramentum acceſſoꝛium ad ↄctum nõ ſortitur nãʒ pctus imo tenet:lʒ Sctꝰ uſu raꝝ ſit nullus. Rñndet ꝙ eſt ſpale.tu dic melius ut ibi plenius dicet. MDoſtea opponit iterũ ⁊ ſolnit:ni de ad mãm qð nõ ĩ dicta ꝛeg la acceſſorũ. ¶ Bl. in Vbo non ſufficiat.oppo.ꝙ iĩmo locatio ꝓbʒ qñi um.nam uidemus ꝙ locatoꝛeʒ agerẽ nõ põt inqͥ linus ꝛefeꝛꝛe qſtionẽ dnij:ut in.l.ſi quis conductio nis. C. loca. ſiẽ nec õ agentẽ cõmo. uel pignorati cia. Soluit glo.ꝙ Oriu pꝛocedit ſi ageꝛet᷑ actione locati:ſed hic agebat᷑ ꝛei uendicatiõe ꝗᷓ pponitur tã quã õ quẽlibet erneũ:iõ locatio nõ probat dnium cũ cõductõ poſſit ꝛem cõductã alteri locare l.nemo .C. loca. ? non ꝓbat hoc eſſe ⁊c:ut õ dixi in nota bilibus:⁊ dic clarius quo ad caſum noſtrum ꝙ hic nõ agebat᷑ õ cõductoꝛem quo caſu poſſet diſcdpta ri an locatoꝛẽ poſſit cõductoꝛ excipeꝛe de dñio. Ded agebatur rei uendicatiõe õ eyneũ:⁊ ſic opoꝛ tebat ꝓbare dñium qð non ꝓbaĩ ꝑ locationem ꝑ ſupradicta. An aũt et qñ poſſit cõductor excipere de dnio ᷣ locatoꝛeʒ:uide ꝑ Bar.in.l.ſi colonus. C. loca.ubi poſt diſcuſſioneʒ marerie ſic diſtiuguit. Aut.n.locatoꝛ agit condtione.l.ſi colonus:et non excipitur nec de dnio ꝓprio nec alieno:ſed oʒ pᷣ us ꝛes ꝛeſtituatur locatori:⁊ fuit illud inductum in odium illoꝝ qui ꝑ uarias exceptiões uolebãt elude re locatoꝛes. Aut agit actione locati.⁊? aut dubita tur de locatiõe:⁊ põt excipi de dominio.ut.l.litibꝰ .C. de agri.⁊ cenſi.li.xi. Aut conſtat de locatõe:⁊ ſi excipit de dñio ꝓprio audit:qꝛ hec exceptio ꝛeſol uit pctuʒ locatiõis.l.qui ꝛem ꝓpriã.C.locan. Aut xcipit de alieno:æ tunc aut ille do minus aſſiſtit 2z adimittitur.l.bona fides.ff. depoſui. Aut non aſſi R ¶ De fi. iſtrumẽto? P ſtit ⁊ ñ admittit᷑:qꝛ ñ reſoluit ius agendi:cum non dns poſſit locare. d.l.nemo. Aut agit locator rei nendicatiõe ? põt ↄductor excipere de dominio:qͥa agit᷑ ð eũ tanquã ↄ quemlibet erneũ:ut dicit glo.2= bene. ¶ Altio ſcias qð finis huiꝰ gl. adducitur ad qſtionẽ: an ſcholaꝛis ꝛecedens poſſit alium ponere loco ſui in domo uel camera:⁊ dicendum quod ſic: quia locatoꝛ pot locare ⁊c̃. Sed dubium eſt an hoc poſſit facere innitis ſotijs.gl.inſti.loca.in fine diẽ ꝙ licet poſſit alti locaꝛe iuꝛe locatõis:ut g dixi:25 in ſocietatis ꝓhibet que preualet cum nideat elecia induſtria peꝛſone inſtitis de ſocieta. ꝗ. ſoluit᷑: idem ſpe. in ti. de iudi.S.ij.V. circa h̊ querit᷑.ubi latius ꝑ eum. Ex hbis nora ꝙ iura loquentia de ſocijs pnt adaptãi ad ſcholaꝛes æ alios in eodem cenaculo ba bitatens:qð clarius tenuit aʒo.p.l.perceptione.ff. de his qui deie.ul effu. ut recitat ſpe.in loco prealle gato: unde dixit ꝙ ſi ſcholaris nõ ueꝛſatur ĩi domo ur debeꝛet:põt ↄ eum agi actiõe ꝓ ſocio. agitur tñ uuli actiõe ꝓ ſocio:ut ibi nõ.⁊ eſt ratio:quia directa actio dat᷑ qñ ſocietas ↄtrabi ad ↄmodioꝛem uſum 2 ubeꝛioꝛem queſtuʒ:⁊ illa dẽ ꝓpꝛie ſocietas de qua leges loquũtur:ut nõ.ſpe.in pꝛealle..vV.hᷣ eriã nõ. ꝑ h̊ dixi in qõe facti ꝙ in mateꝛia odioſa appellano ne ſocij nõ ueniet ſocius in domo:⁊æ ideo ſi ſtatutuʒ dictat ꝙ ſocius teneat᷑ ꝓ ſocio nõ tenebit᷑ ſcholaris pꝛo ſocio in domo dũtaxat: quia illa ꝓpꝛie non eſt ſocietas:⁊ in odioſis debemus capeꝛe nerba ſtricte: ut in.l.iij. F. hec aũt vba.ff. de neg. ge.⁊ in.c.in no ſtra de iniurijs. inſuꝑ etiã puto ꝙ ſi ſcholaris male ueꝛſatur in domo nec compeſci põt a ſua inſolentia poreꝛit expelli ꝑ.l.ſi ↄueneꝛit in fi.ff.pꝛo ſocio ⁊z.vV. q.iiij. in loco:⁊ hec ſufficiant. 0 d ſup er. Caſus. Mon na lent litteꝛe ſuꝑ ab ſolutione uoti peꝛ cꝛuceſignamm impetra te tacita ueꝛitate nt expꝛeſſa falſitate.Communis di uiſio. ſecunda ibi ad quod æc. & Mota pꝛimo arg. ꝙ cardinales diſpenſant circa uotum ultramarinuʒ pro tene ſancte ſuccurſu emiſſum In contrarium tamen nidetur tex.in. c. ex multa iuncta glo.iij.ifra de uoto: ubi patet ꝙ circa hoc uotum nullus citra papam ſine ipſius ſpeciali licentia diſpenſet:ideo in tellige iſtum textum ꝙ ex ſpeciali commiſſione pape que ſepe fit cardinalibus uiue nocis oꝛaculo cardi nales diſpenſabant. ¶ Mota ſecundo ꝙ ſigilla cor dinalium ſunt autentica dum tamen ſint nota. ſſ Mora teꝛtio ꝙ litteꝛe impetrate pꝛeteꝛ ſtillum curie ſunt de falſitate nel ſurreptione ſuſpecte:ad hoc qð legitur et notatur in.c.cauſamdqʒ el primo ſupra de teſti.⁊? in.c.qᷓ; graui de crimi.fal.⁊ in.c.ex litteris de conſtitutio.? nõ.foꝛmam litterarum cum ſcribi tur pꝛo abſolutione cruce ſignatorum: et dicun tur cruceſignati illi qui emiſſo uoro pꝛo ſuccur ſu tcꝝe ſancte aſſumebant crucem in ſignum pere grinationis eorum rectoribus annctenubus. J06 tamẽ eſſet ſi emiſſio uoto crucem nõ aſſumpſiſſent aꝛ ñ minꝰ ſũt obligati ¶ M tbi careẽ nolumm zc. nbl 1 . ! C,⸗ nzltin ſrftcohni nn iitrn dmn ing uriw iin m ali k R e ,ℳ egnpsgennnndg we Artin onis,gnin ftücrmnſacungtl Nnaogeete Puunttid Hummm Cdricduuttd ardr eechedentemen oerde er Orpun khelcdunmin wair cnhenpindepadm Mecgitentdehternnrnn Ponſoroornl . mid ſtinſtirzurennmolin loſeſtniſtgeiclsſnens ſcMöenin gt Noininen baitgnnſtizei iſnolalihetln drtaning, bbicſgo An n fuſcomeliin gi iribinrien Manitgnni Cnitiͦ Areten, ſt ere dtin n e e.4l en npot ) eum agi geröe ſocoos gein dep ſocio:un ibi eiiungn ian ſocens onnabii a ociomi don qpſti: llad Dpieſocinsden gninundr ſpenprelle ſenhnii in göe ſani in nmnnn odioſtappelrn no uenie ſogns in ono id iſinn ſons mnei o ono mehl ſton indono dinnr qnin a Ppue on mrocdols tanus aper nto ſi .ler air ſba. g ger inco Is. inſup ani oo , ſſchobns ule lono ner comnpeſei potg ſa inſolenna lol üoveveninfiffpo ſoco. det bec ſuffenn. Hod ſiher aen Oomonedo ven nteſicnamm inha Geunmdte R ed lalet Conmmt cNdai Aarod t Wonnun, Unaes dienſent Granvonn inun neſanr ſacunin anſtun gan an nian olet ¶ Quod perlau Er hoc enim ego arguo qꝙ lee ſurrepticie ſuꝑ uoni abſolutõe ſũt ipſo iure nulle.quod ꝓbo ꝑ.c.nouit iuncta glo.fi..de his que fiũt a pla.facit qꝛ negari nõ põt quin in aliquo ſunt gratioſe ergo irrite iter cedente ſurreptõe:de filijs pᷣſoy. c.i. z. il.li.Vi.? qð nõ. in. c. ad au dientiã de rptis. ¶ timo nõ. ex fi ne lit ere ꝙ uouẽs ſumpliciter põt cõpelli ad executi onem uoti. ad idem. c.ex ꝑte de cenſi.ſimplex enim notum ob igat et de iure ciuili in.l.ij. ff. de polli. B dicit Inn. ꝙ ſi aliquis ſimpliciter uouit intrare ali quod monaſteriũ:põt monaſteriuʒ iſtaꝛe ut opellat intrare ita nõ in dicto.c.ex ꝑte z uide ꝑ eum in.c. ſcripture de uo.⁊ bonus tex. in. c. G.eo.ti.Opp. tex. de.c.poſt ceſſionem de ꝓbat.ubi ſtatur uni ſigil lo etur Srium ad idem ſupra. eo. c. ij. Blo. iij. hoc inſtat ⁊ in effeciu ↄcludit ꝙ aut ſi gillum eſt notũ ? loqtur ↄꝛium: aut ignotũ ⁊ nõ cꝛe dituꝛ ei ſoli:ſj oʒ ꝙ ad minus ſint quinqʒ ut in.c.i. xcviij. diſ.⁊ in.c.i.de cleri.ꝑegri.utrũqʒ meẽbꝛum li mitatur hic per docto. Mã circa primũ quãdo eſt notum dicit hoſti. ꝙ ſi is quẽ ꝓducit᷑ negat illud eſſe vm ſigillum eius cuius eſſe diciũ:ex quo repu tatur notum ei icumbit onus ꝓbandi ut in. c ttio loco de ꝓba.poſſet tn fieri collatio cum alijs ſigill illius ſi heant᷑ ſicut fit collatio litteraꝝ.l.ↄpanones. Ce ti. itellige tu hoc dictum in caſibus in ꝗbus ſi gillum facit fidem quod quãdo ſit dixi in. c. poſt ceſ ſionem paileg. aliquid ſupra.c.ij. Scdᷣm mẽbꝛuʒ ut ſtetur qnqʒ ſigilis qñ ſũt ignota limiarur hic per Jo. q naulli fir piudiciu n. Lu dic melius ꝙ aut ſi gilla 2 illi quoꝛum noiĩe ſigillat ſũt penitus ignota 2= nõ creditur ẽt ſi eſſent mille:qꝛ eadem 2 ẽ ĩ mille ignotis penitus que in uno:ut dicit gl.nõbilis in.c. .i. xcviij. diſ. Aut bẽtur aliqualis ↄgmitio ſigilloꝛũ uel ſigillãtiũ:æ tũc ſi nõ agitur de alterius pᷣiudicio ſpeciali cꝛeditur ſi ſũt quinqʒ ⁊ ſic ĩtellige iura ſuꝑiꝰ allegata: quod ſenſit Inno. in. d. c.i. de cle. ꝑegri. Aut tractatur de piudicio alterius ? nõ creduur: ⁊2 ſic intellige limiianonem Jo.hic ⁊ pꝛo hoc quia ubi agitur de piudicio alterius dẽnt ꝓbatões eſſe clare ut in.c.in pñtia de ꝓbat. ⁊? ꝓbatur ad ꝓpoſi tum.S. c. ꝓx.iĩ fine in rone ſui:⁊ in regula cum iura ptium ſunt obſcura li. vi. ¶ Sed ↄtra pᷣdicta facit iſte tex. ſaltẽ a ↄꝛio in quo inuitur ꝙ ceſſante ſubre tione ſtaret ſingulis ſigillis ignotis cardinalium = ſic nõ requirũtur quinqʒ ſalté. Solu. Inn. duplicit᷑ prio ꝙ in ↄrijs ubi requirũtur quiqʒ nõ ſollũ ſigil la erat ignota:ſed ẽt eps ⁊ epatus. Uel fo ibi erat mius piculũ ꝙ hic æ idem ab. facit. c. quieſcamus xlij.di.uoi creditur alteri:ex quo nõ agitur de alte rius piudicio. Sed ↄtra hoc facit:nam hic agit᷑ de preiudicio terre ſancte. Eredo poſſe dici ꝙ hoc.c. ꝓcedit quãdo litere ipetrant᷑ in forma iuſticie licet aliquã otineãt gratiã ut ꝓbatur in. V. ad quod. uñ ex quo ð cardinalibꝰ hẽtur certa ⁊ ĩ dubitata noti cia non obſtat ignoꝛantia ſigilloꝛum cum in bis ꝗᷓ ſũt quaſi iuris nõ pſumatur de facili falſitas:ut ĩ.c. penul. de cri. fal.ẽ em iuris ut dato impedimento ꝓ cedatur ꝓut dicitur hic: in.V. ad quod.æ de impedi memo eſt fienda fideſ coꝛam ↄmiſſario. Secus ubi ſimpliciter abſolueꝛetur a uoto:tunc enim militaꝛet quod ſupꝛa dixi. Et ſic limita pdicta ⁊ bñ ꝓbat᷑ ̊. Sẽd nũc attingendo ſpeeifice ipſoꝛuʒ cardinaliũ re latibus ⁊ ſigillis certis fidẽ adhibendaʒ. Queꝛo an ſit eis credendũ uel eoꝛuʒ ſigillis de quibꝰ minime dubitat̃᷑ ꝙ ſint ipſoꝝ cardinalium. Uide aut cardi nalis dicit ſe eſſe legatũ ⁊ cꝛedit᷑ maxie qꝛ ñi ↄſueue rũt exiꝛe curiã ſine legatõe:ſed ſi diceꝛet aliquid ſibi ↄceſſu ſoã iter ultra debita legatõis officio gnũli nõ crederet᷑:niſi fidem per litteras faceret: de quo plenc peꝛ Jo. an. in. c.i de offi leg. lib. vi.æ in.c. ad emin tiã de ſentẽ.excõ.facit quod legitur ⁊ nõ.in.c nobiliſſimus. xcvij.di.⁊? per ſpecu.in ti.de lega.. ſupereſt. v.quid ſi de legati iuriſditione: ibi tamẽ di cit ꝙ raro de eius ptãte in dubium reuocatur ⁊ ra ro litteꝛas oſtendit. æ uide Mal.in. l. xemplo. C. ð ꝓbat. A it aſſeꝛit ſe eſſe delegatum pape ? maxime cum dicit papam ſibi uiue nocis oꝛaculo comiſiſſe certum negocium. Do. an. dicit ꝙ ſi litteꝛis ſuis h atteſtatur credendum eſt ſibi ut alteri plato ſcribeti E ʒo cꝛedo ꝙ ſit in hoc dria inteꝛ platum infenoꝛc 7 cardinalem:ut cardinali hoc atteſtanti crecat᷑ cuʒ ſibi cꝛedatur circa maioꝛa:ſcilicet cum aſſeꝛiu ſe lega tum:foꝛtius eꝛgo circa partem ar. in. c. paſtoꝛal. v. item cum totum de offi. delega.? vẽ pꝛobari in iſto textu.na n ut dixi cardinalis non poteſt abſolueꝛe a uoto ultramarino ſine ſpeciali licentia ſedis apoſto lice de qua hic fides non fiebat: ſed ſtabatur ſolum litteꝛis cardinalibus aſſeꝛentibus de commiſſione:et maxime quia he commiſſiones quotidie fiunt cardi nalibus in curia: ſi tamen aliquid atteſtaretur ultra geneꝛale n commiſſionem in pꝛeiudicium pa tis: nõ puto ei cꝛedendum:ut ſentit glo.nõ.in.c.ſic.ce ſen. excõ.⁊ facit.c.cũ a nobis g de teſti Ir feꝛioꝛi ueꝛo pꝛelato hoc aſſeꝛenti non puto cꝛedenduʒ miſi plene doceat de mandato:ut in.c.cum in iure. de offi.qe lega.⁊æ qð notatur in.d.c.poſt ceſſionem ad idem.l. unica. C. de manda. pꝛin. æ quod nõ. dni de rota de pꝛobare non pnt extra curiam romanã de cõmiſſio ne facta peꝛ papam: ſj opoꝛtet pꝛobari peꝛ ipius lit teꝛas ad hoc dicta.l.unica. MDoſſet tantum dici ꝙ ſi eſſer ualde üluſtris ꝑſona ſibi cꝛedeꝛetur: argu.c. nobiliſſimus. pallega. de ſtillo tamen curie ſeruaĩ cõ trarium ut nõ cꝛedat᷑ ſine litteꝛis. Quãdoqʒ cardia lis legatus uel non aliquid aſſeꝛit litteꝛis uel ueꝛbo ultra ↄmiſſioneʒ geneꝛalem uel ſpecialeʒ ſibi factam 2 de rigoꝛe iuris non eſt ſibi credendum in alteriꝰ pꝛeiu dicium ut no.in dicto.c.ſicut.⁊ ſic dicebat cle mens papa ut refert Jo. an.in.c.conſtituius de ap pl.ſed de conſuetudine ſecus:ideo dixit de rigoꝛe 2Z facit tex.in.d.c.conſtitutus.⁊ uide Spe.in titu. de teſti. F. i. V. quid ſi aduocatus. Ego tamen non credeꝛem in graue alteꝛius pꝛeiudicium.ꝑ d.c.cum a nobis maxime iuncto fine.⁊æ uide circa hoc que dixi in.c.poſt ceſſionem de pꝛobat.æ quod dicam ĩ c.fi.de confir.uti.uel inuti. Et predicta faciunt ꝓ dicto hoſti.in.c.eccleſia.ij.de elec.ubi dicit ꝙ cardi nalis eſt maioꝛ epiſcopo in officio: æ facit quod nõ. Jo. mo. in capitulo ſuper eo. de here. lib. Vi. Ego allcgo tex. nõbilem in.c.ꝑ uenerabilem qui fi. ſint legi.in.v.ꝛõnibus:uide ad mam bonum texiuʒ cum glo. in. c. quãq;. ij. q. Vij. alia bic ſunt clara. Aſtorali g. Eaſus. Si de extra naganti dubitat an decretalis ſit autẽtica aut eſt iuri conſona et tunc iundicat᷑ fm illã. Aut diſona:et tunc papa 9 ſulitur. æ ſecunda ibi uerum. 6. ar. ꝙ ubi alle gatur ſtatutũ uel cõſuetudo iuri cõi conſona non e neceſſe de illa fidem faceꝛe:qꝛ iudex non tam ſcᷣʒ il lam q; fm ius ꝓcedeꝛe nidetur:ſicut iudex hic ĩ ex uaganti de qua dubitatur an ſit decꝛetalis. ¶W5. ibi iuri cõi ſit cõſana ⁊c̃.ꝙ appellatiõe iuris cõis ñ uenit ſtricte extrauagãs:ſed id qð in coꝛpoꝛe iuris redactum rs ze , qnʒ non imerito dubita tur de euaganti an ſit decretalis: ⁊ facit in hoc iſte tex. muſtuʒ bene ꝙ; ignoratia eyuagantis ſit proba bilis. nam ſi index uel eps merito quandoqʒ dubi tat ut in tex.iuncta ſupraſcriptiõe foꝛtius inferieꝛ 4 in talibus non nerſatur Sed prĩo quero an de meriro dubitari. Rnder Inno.qñ non eſt in com pillatione appꝛobata uel nõ eſt ſub bulla. Item nõ ſemp ſufficit bullã pendere in lineꝛa:ar in...ij. C. ð legi. quia poſſet dubitari an ſit ius añale uel ſpale ꝛeſcriptũ ꝛeſpectu certaꝝ pſonaꝝ vel locorum:is 2 ſimilibus caſibus poſſet iudex merito dubitare. de decreta ibus tamen que fuerunt ante iſtam com pillationem edite gꝛegorianam:dic ut in pꝛobemio gꝛegoꝛiano. de alijs nero que fueꝛũt edite poſt hãc compillationem ante rompilatonem ſexti libꝛi: te ne qð habes in pꝛobemio ſexti lbri. Item ſecũduʒ Hoa.dubium porerat eſſe in litteꝛa. dinerſa 2 con traria qᷓ; diueꝛſimode habent libri:pone exemplum de electi. nemo li.vj.⁊ qð ibi nõ.in glo. Et hec faci unt ad queſtionem notabilem et quotidianam: an ſententia lata cõrra decꝛeralem extrauagantẽ ſit ipo inre nulla:ſicut qn fert᷑ cõtra ius ĩcoꝛpoꝛatum:⁊ in tellige quãdo eꝛꝛoꝛ exprimitur in ſentẽtia:als qſtio non eſſz dubitabilis:ut nõ.in.c.i.de ꝛe iudi.⁊.ij.q. vj. F. iteʒ ſi ſententia S ius:⁊ in.l.ij. C. qn pꝛouo. non eſt neceſſe Bar in. l. cum pꝛolat᷑.ff. ð re iudi. tenet ꝙ non: quia in ea eſt ꝓbabilis ignoꝛantia ⁊? ẽ ibi tex.ſecundum nnum intellectum. hanc opinionẽ ſequitur hic dñs. An.et cõiteꝛ moderni.dicit ton ẽ dñs An. hoc uerum quãdo ferrur ſententia anqᷓ; papa ſit conſultus ſecus ſi poſtea:quia tunc eſſʒ ceꝛ tus de extrauaganti:ſed ego non puto ꝙ idem ſen ſerit bar. Mam ipſe ſuſtinet ſñniam ꝓpteꝛ ꝓbabileʒ ignorantiã. ⁊ innuit tex. in. d.l.cũ pꝛolat᷑.que ceſſat ſecuta ꝛeſponſione pape inſti.de iure natutali ge.et ciui. S. ſed qað principi. Sed dico ꝙ aliteꝛ eſt limuã dum dictũ bar. ſ. an in loco ꝓPbabiliteꝛ dubitatur de eyuaganti. Si aũt eſt publice nõ.æ ꝓ tali habet licet nõ ſit ĩicoꝛpoꝛata nel ſub bulla erit:nihilominuſ ſententia cõtra eã lata nulla. Done exemplũ in ex naganti execrabilis. Jo. xxij. ad h. c.i.de poſtu. pꝛe la.⁊.c.qð dicitis.xvi.di.ceſſat enim tunc ꝓbabilis ignorantia. Et 20 huius ſr̃e ibi de qua merito dubi tetur ⁊c. ⁊ hanc limitationem ſentit Mal.i.l.leges ſacratiſſime.C. de legi. Sed õ h dicium inſiſto ſic. ¶ De ſi. iſtiumẽtoꝝ oſtitutio pape ligat poſt duos mẽſes a tẽpcꝛe pu blicationis in curia ꝛomana licʒ nõ ꝓmulgeĩ i ꝓuĩ cia:ut eſt glo.nõbilis in data.vi.li.⁊ idem tenet bi Jo. mo ·⁊ quilibet pſumit᷑ ſcire ↄſtitutionẽ: ut in.d. c. ↄſtitutioneʒ: ? in. c. ꝓpoſuiſti. xxxij.di. in gl.ĩ ꝓ hemio cle.etiã ſi ↄſtitutio nõ ſit redacta in nolumie iuris:ut eſt tex.in.c.ſi romanoꝛum.xix.di.quinimo nõ eſt de ſubſtãtia iuris ut redigat᷑ in ſcꝛiptis: ut ple ne nõtur ꝑ Jo. an. in regula nemo põt de reg. iur. li. Vi. in meꝛcurialibus:⁊ peꝛ dnos de rota. ccxxxvij. deciſione uidetur tex.in.c.i.de renunci.li.vi cum eꝛ go hec ſententia lata ſit S ius ſcꝛiptuʒ nõ debeꝛet na leꝛe ꝑ iura h dicẽtia S allegata: 7 maxime pꝛeſumit hec ſciẽtia in epo qui tenet᷑ indagare an in curia ro mana ſit edita aliqua ↄſtitutio:ut in.c.ego eĩʒ de iu reiurã. Item ⁊ foꝛtius uideo ꝙ ubi papa uult con ſtiturionem ſuam ligare a tempoꝛe publicationis li cet ignoꝛantes non inuoluantur culpa:tamen acius contra conſtitutionem geſtus eſt nullus:licet pꝛoba biliteꝛ ignoꝛetur: ut eſt glo.notabilis in clemen.ij.de heꝛeticis in neꝛbo ex nunc:foꝛtius in cãu noſtro ſen tentia debet eſſe nulla quando pꝛeſumitur ſententia ut quia longo tempoꝛe pꝛeceſſit conſtitutio extraua gans: ? hec opinio foꝛte eſt ueꝛioꝛ de rigoꝛe iuris licet cõmunis opinio ſit in contrarium:ſed non pꝛo batur aliquo iure.nam l.cum ꝓlatis.pꝛeallegata ſu peꝛ qua illa opinio fundatur hoc non pꝛobat: quia non loquitur quando fuit enoꝛ iuris expreſſus in ſententia: ſed quando allegata conſtitutione iudex putans non faceꝛe ad cauſam tulit ſententiam in cõ trarium:uel loqnitur quando de intellecu conſtitu tionis eꝛat pꝛobabile dubium: ouo caſu non puto ſententiam eſſe nullam etiam ſi ſit ius incoꝛpoꝛatuʒ de boc.l.regula.ff. de iu.æ fac.ignoꝛã. ⁊? quod nõ. Innocen.in c.cum ſpeciali. de appella.⁊ in.c.p.2⸗ .g. de offi. delega. Sed ſi uis opinionem communẽ teneꝛe potes diceꝛe ꝙ licet pꝛeſumatur ſcientia con ſtirutionis quo ad effectum rei:tamen quo ad penã nullitatis ſententie: uel ut quis puniatur de conten tu legis non pꝛeſumitur ſcientia ex quo meꝛito po teſt dubitari:ut hic:⁊ facit.c.ij.de conſti Sed in cõ trarium uidetur: quia retractio actus nidetur hoc caſu pꝛenenire ex natura ipſius actus: quia contra legem. C. de le.non dubium. hec tamen opinio (cõ munis eſt equioꝛ. Et facit ut ideʒ dicamus in ſtatu tis:ut ſententia lata contra ſtatutum incoꝛpoꝛatum in nolumine ſtatutoꝛum ſit ipſo iure nulla. Secus ſi repeꝛitur lata contra aliquum refoꝛmationem ex trauagantem de qua pꝛobabiliteꝛ dubitatur: facit quod nõ. Oar. in. d.l.cũ ꝓlatis. ?æ Hal.in dicta.l. leges ſacꝛatiſſime:facit tex.iũcta glo.in.c.ſi in laicis xxxviij. di. Item faciunt pꝛedicta ⁊ iſte tex. ad que ſtionem: an allegans ſtatutum in iudicio teneatur illud pꝛoduceꝛe ⁊ de eo fidem faceꝛe. nam poſſum diceꝛe ſicut in allegatione iuris cõis ut ſi ſtatu tum ſit eiuſdem loci ⁊ incoꝛpoꝛatum non ſit neceſſe aliteꝛ pꝛoduceꝛe:ſicut nec conſtitutionem iuris icoꝛ poꝛati.nam ſtatuta loci habentur pꝛo iure cõi: ut .l. omnes populi. ff. de iuſtitia z iur binc eſt ꝙ appellantur ius ciuile. pꝛima diſtinctio ius ciuile. 66 ℳ, md nss 2 * ine . ra nn 4 nar, 6 kiuni S itervgn unluntn ue e drniugn = ſuc tr kgnur d irmnimiftlifcnte n erlonntallebeghi i be Ctanllpon corſcingrm oan D Cteron Rarltinnn non G Rüdag nimnmueape Uummch rCsnane. GiCcca kockunmmnunn Rum n erwe Ke Kociknngtinte srönn ncndrrn leine e Nechendtttinnnin ie zan Nel Non Gennmm Mug 1iw rttigi⸗ nivegen afenin intün rmns Perborhehtimn an aiin, Mobenmn chie olndentn i rurgamtn . Nollninvsbin A G Bndlenen tninslg ⸗ 64 n, inhochei wen inn Feuamti let Denmmnier ui mni llonn ntin — dignorem :wt eſtgo nonblis nnn nasin necbo er nunc:fonno fr Cinſoen 1 ae ſemnln um orſimmin Aui onzo enponr prreſtcoſſtntoen 8: tber opinofecſ ein e igrr comuns opinoſrin conmmumct en⸗ aloo ine mn /.mn plnia ouizni ni yopino ſindumr or y avbin g ummr van to fuir enor ins apreſlsi 1: ſatuunto alepam oſtiunione indd on fumr ad auſam mit nmnuam in elloqnirur qnando de inelecun conſim 1 puobablſe dobivm: cvo caſd non pond⸗ neſſe wolam eian ſiſt ins edon regna dein 1cighon. 2da nin Con vecai. de aela dnth ſ ega Ded ſt uis oinionem Onmm doles dcer in Pwſonaid, ltetu Wis anO ad fenm trunn cndif ansontNte: vd Cris önann 4 . is Non Drinmn ſenna dan⸗ Zubitani⸗ot dit:d fncil ije H iun midemr: avin tenacto Acnns ir 1prweniſe cr ütn lus aelih n. Qdelenon dubim. bectma ee Aft nr idez cient nis eſt vio:. mminn It enenna unl conttd M olumne ſtammowun ſit pſo ivſe ſi gmmunn de n d⸗ s ſcunſſine fuin ten⸗ nele Jeen faciunt pr⸗ i⸗ jean alegns ſhmmumn enmi dnen n geen iann fct à podcer⸗ e m in 6sl in Megen ſe e u⸗ n batnunu⸗ it cie. AAoRt prꝛochlen nnn vornin hun ee ſtn 1 omnes hop Oul.k. o . ine An Il mwr ius ppel. 4 . Cll. Si ueꝛo ſi euagans puta ꝛefonnatio quedaʒ extra uolumen ſtatutoꝛũ: aut eſt publice nõ.⁊ nõ eſt neceſ ſe ꝓ duceꝛe:ar.in.c.i.de poſtu.pla.aut pꝛobabiliter ignoꝛat᷑ æ dʒ ꝓduci auctentice ſicut hic d de exua ganti:idẽ dicẽdum in cõſtitutõe alteꝛius loci q ꝓba biliter ignoꝛat᷑ hic: ut ĩ.c.fi.qui ma. accu.poſſ. Nõ. JInn. ſuper ſica de cõſuetudine ſic uidemus ꝙ cõ ſuetudo dʒ ꝓbari tanꝙᷓ eruagans de conſuetudine quaſi ꝑ totum:⁊ hec uidẽtur ge mete bar. in.l. oẽs ppli pall. ꝓpe finẽ que no. ¶ Sed queꝛo qũ erua gans dẽ iuri cõi diſſona: dicit hoſti. qñ eſt oria iuꝛi diuino uel canonico.j.de accu.qualiter.ij.⁊ ðᷣ elec. ſignificaſti de iura.cal.c.i.uel iure ciuili iuri noſtꝛo nõ qio de no.oꝑ.nũti.c.i.uel naturali rõi deficien te iu re.i.di. conſuetudo inſti.de iure naturali..ꝙ vo naturalis ꝛatio uel cõſuetudinẽ inſti. de iuꝛe nãli .F. ex nõ ſcripto de conſuetudine cum dilectus:ſʒ h ultimo caſu nõ puto neceſſarium ↄſuleꝛe pꝛincipẽ: qꝛ ↄſuetudo nincit legem:niſi dubitaꝛet᷑ de ꝓbabili tate conſuetudinis. An aũt iudex teneatur conſulẽ principẽ ꝓut bic dicit᷑ Me.⁊ Jo.an. ꝙ nõ:unð lʒ poſſit nõ tamen artatur cx quo ſibi nõ conſtat ꝙ ſit dccꝛe. In Zaum iudicio meo facit iſte rextus ĩ fine qui lodtur peꝛ Vba imꝑatiui modi ibi ſuꝑioꝛẽ con ſulat ⁊c.unde puto ꝙ aut nulla notitia hetur extra uagantis allegate:⁊ ꝓcedat prima opinio doctoꝛnʒ qꝛ uidet᷑ allegata in fraudẽ dilatõnis cãa. Aut babeĩ᷑ aliqualis notitia:ſed iudex dubitat de ualiditate. et tunc iudex tenet̃ conſuler̃:æ hoc uoluit indicio meo iſte tex. dum dicit:ſi meꝛito dubitetur zc fateoꝛ ta men ꝙ ſi papa nõ ↄſulto ferret ſniam nõ anullarer ſnia ex hoc ſolo:qꝛ pꝛincipem non conſuluit:ſʒ ipſe neniꝛet puniendus: facit in ar. c.uenerabilem ð elec. ⁊ hoc uidetur ſenſiſſe hic glo. finalis.¶ Blo. pria querit quid ſi pꝛoducitur reſcriptum contra ius inũ quid debeat obſeruari quod hic dicitur in extraua ganti. Rndet ꝙ non. imo ſtatim tale ꝛeſcriptum eſt abijciendum:qꝛ ꝛeſcꝛiptum contra ius nõ nalet.xxv .q.ij.reſcripta. Hoſti.dicit hoc uerum niſi in rpto dicatur non obſtante tali iure de quo nide bonam glo. in. c.i.de conſti.li.vVi.que ĩcipit eſt contꝛa ⁊ iple nius notur in. c.nõnulli de ꝛeſcrip.ubi dicam maxi me concludendo aliqua nõta peꝛ Jo.an.in. c.i.de excep. li.Vi. Alia que tractantur hic in glo.ſunt cla ꝛa. ¶ Altimo dicit hic hoſti. ꝙ licet in aliquo uolu mine decretalium ſit aliqua decꝛetalis ſcripta non per hoc habebitur pꝛo decretali: niſi cõir in libris alijs hẽatur: qð nõ.qꝛ idem dicendum qñ lr̃a repe ritur naria: ut ꝛecurrendum ſit ⁊æ tenẽedum quod in uoluminibus beétur. Mi. abb. ( Bm dilectus.aſal Doſt publicatas at leſtationes uſqʒ ad concluſionem poſſunt inſta pꝛoduci hoc pꝛimo. Conſuetudo loci facit in ſirm auctenticum hoc fo fa pars ubi ſuper tertio. 5 terminũ excluſiuum ꝓductõis inſtr̃oꝛuʒ. ſ. concluſionẽ in cã uſqʒ:eꝛgo uſqʒ ad concluſionem pñit inſta a qualibet ꝑte pꝛoduci:æ poſtea ꝛegularit nõ:lʒ quando dicatun in cã concluſum dicetur.j.cũ glo. ¶HMö. ibi ſententie calculum æc. ꝙ calculns (Kom dilectus appellatur qñʒ ſnia:eodẽmodo capitur in.c.ſi inter Vi.q.iiij.Onʒ capitur pꝛo carbone.viij.q.i.i ſcrip turis in fi. Qnʒ pꝛo ꝛõe ſeu nũero.C.de eꝛꝛoꝛe cal cu.per totum datur. vV. Calculus eſt ratio numer?ꝰ ſnia carbo. ¶ N ꝙ in cã fi aneſtationum publi catio ⁊ concluſio.an autem iſta ſunt de ſubſtantia: ut aliter ſmia nõ ualeat:circa primum Mar. in. l. ꝓ latam. E. de ſentẽ.⁊ inteꝛlo.tenet ꝙ łʒ ſu de iuſticia nõ tamen de ſubã id enim eſt de ſubã actus quo ꝛe moto remouetur actus:ſed ſnia bene poteſt ferri ſi ne publicatione atteſtationum:utputa ſi teſtes non fuerunt in cauſa pꝛoducti.q.de pᷣſump.afferte:eꝛgo non eſt de ſubã ſmie Idem ſentit Inno.in. c. cum :i.. a. de re. iudi. Jo. an. in additione ſpe. de ꝛcnũ. ⁊ conclu.in principio:⁊ hoc teneas ⁊ uide ꝑ Daꝛ. in. dicta.l.pꝛolatam ubi proſequitur actus multos qui ſunt de ſubã oꝛdinis iudiciarij ⁊ per glo.ij.q.i. in ſũma ⁊ in.c.uxoꝛ.xvij.q.iiij.de concluſione ueꝛo uide glo.bonam in cle.ſepe de uerbo.ſigni. iuncto tex.?æ Jo. an.in addi.ſpe.in loco preallegato ubi ſentit ꝙ non ſit de ſubã.dic tamen ꝙ eſt de iuſncia qꝛ ſpale eſt in cauſis ſummarijs:ut poſſit iudex ad ſniam pꝛocedere concluſione non facta: ut in dicta cle.ſepe:æ uide in hoc quod nõ.in.c.paſtoꝛalis de cau. poſ.z por A .ex fa parte ꝙ non credit inſtro alicuius pſidentis etiam ſi ſii rex. NHam crea re tabellionem ſpectat ad imꝑatoꝛem de quo dicaʒ plenius.j.e.cum.p.⁊ nide quod legitur z nõtur in cle. litteris de pꝛoba. ¶Hõ. zæ tene menti ꝙ ualet conſuetudo diſponens circa ſolemnitates alicuius actus:⁊ circa pꝛincipi reſeꝛuata.concoꝛ.c.ſupeꝛ qui buſdã de vbo.ſigni. Maʒ ut hic uides conſueiudo põt dare alicui poteſtatẽ tabellionatus: ⁊ licʒ loqua tur in rege eadem ratio eſt in alia ꝑſona infeꝛioꝛi: qð tenet ꝑ iſtum tex. Jo.an.in.c.ſeculares de fo.cõ pe.li.vVi.in nonella:qð nõ. idem Marrto. in.l.ſeꝛuus cõis.ff.de ſtipu.ſeꝛuo.ubi peꝛ iſtum tex.plus dic ꝙ iudex põt ſcabeꝛe acta ⁊ ei fides adhibebitur:ſi hoc babet oſuetudo quod ſingulaꝛiteꝛ nõ pꝛo limitatiõe c.quoniã ↄtra de pꝛoba.facit quod nõ. Innccen. S. c.ij.ceſſante aũt conſuetudine ſolum hoc poteꝛit ſi ẽt eſt nõꝛius:⁊ hoc feceꝛit in his que ſunt uolũta rie iuriſditionis uel in paruis cauſis in quibus põt pꝛocedi ſine ſcꝛiptuꝛa:ad hoc gl.⁊æ plenius ꝑ Bar. in.l.iubemus.C.de ſacꝛoſan.eccle.facit in auẽ. niſi breuioꝛes.C. de ſenten.ex ꝑi.reci.Et quia glo. hic multum lente tranſiueꝛunt expediam pꝛius quecdam pulchꝛa pꝛo intellectu ⁊ limitatione utriuſqʒ partis C. Et pꝛimo circa pꝛimam partem queꝛo an iĩdiſtin cte poſt concluſionem non liceat inſtrumenta pꝛodu ceꝛe:dic ꝙ nõ ĩmo fallit in multis caſibus quoꝝ ali quos nõbiles hic collegi ego ultra alios doc.⁊ pꝛi in cãu.c.paſtoꝛalis de cã poſ.?æ ꝓpꝛie.fo ĩ his ĩ qui bꝰ iudex ꝓcedit ex officio ſi ̊ nideꝛit expedire.nam ſibi nihil eſt pꝛecluſum:ar.d.c.paſto.h̊ tenent do. de rota decif.vij.⁊? uide ꝓ limitatiõe que dixi S de teſti.cũ clamoꝛ.t᷑tio ĩ caialibꝰ cais cũ reus uuli ſuaʒ inocentiã ꝓbare:ar.i.l.diui.ff.de penis:⁊ ibi h̊ expᷣſ ſe tenet Harto. ⁊ in.l:.i. ff.de queſti. in fi. plus dicit ſcilicet ꝙ etiam poſt publicationem potueꝛunt in predicto caſu teſtes de nouo recipi. poſt ſetetia⸗ aũt aliquo remedio non ſuſpenſam ſoli pꝛincipi licʒ beneficio ſpali admittere pꝛobatões etiam de nouo reptas ad pꝛobandam innocẽtiã cõdenati:ut in.d. l.diui nõabłr et ſinglaliter pꝛobatur:hide tñ in hoc quod nõ.in.c.ij.de pur.vulga.quarto in cau cõi bus.i.ẽt ubi ꝓceditur ad inſtantiã ſi inſtr̃a ſunt de nouo reꝑta: ut.l.admonendi ff.de inreiu.ſᷣm unam lecturã quam ſeqrur ibi bar. v. ſi de faeto reꝑiũtur tenet receptio et vꝛ a concluſiõe receſſum ex ꝗꝰ par tes non gdixerũt:ut nõ. dni de ꝛota deciſione quin ta:ꝛegulariteꝛ aũt non pñt ꝛecipi ⁊ ſi ꝛecipiunt᷑ poſ let alteꝛd ꝑs appellare:ar. hic ⁊ in.d.c.paſtoralis. ¶MNãc quero an liceat indiſtincte ꝓduceꝛe inſir̃a uſqʒ ad cõcluſionẽ iſte tex apte vꝛ ꝓbare ꝙ ſic:qð in dubio ꝓcedit ubi index prius non pfixit tminnʒ ad illa ꝓducenda. Si aũt pficit ceꝛtũ terminum eo elapſo liceat circa cõcluſionẽ: Mueſtio eſt notabilis malte ſunt opi. Jo. an. hic ſentit ꝙ non liceat poſt terminum ⁊ eſt opi.ſpec.in.ti.de dila.S. uidendum. Vſ.quid ſi datus:ſed ipſemet Jo. an.plenius hoc tractanit in glo.oꝛdinaria quã fecit in cle.ſepe pꝛe all. in vbo non obſtante:⁊ ibi tenuit opi.quorũdã diſtinguẽriũ ꝙ; aut ius adueꝛſarij eſt illeſum:et tunc lʒ etiã poſt terminũ:aut leſuʒ ut qꝛ pierunt teſtes qͥ bus potuiſſet ꝛepꝛobare inſtꝛa ſi fuiſſent in feꝛmino ꝓducta ⁊ non ſʒ:⁊ ꝓ utroqʒ mẽebꝛo facit.l.manci piox.ff.de optiõe lega.Tertij dicunt ꝙ indiſtinete hoc licʒ ante ↄcluſionẽ:quia non potuit pars cogi inſtꝛa exhibeie anteq; eis eſſj uſurꝰ:ad hoc iſſe tex. 2.l.i. F. edẽda.ff. de eden. pau. ibi dicit ꝙ iudex nõ põt prius ꝑtem ↄpelleꝛe q; ſit cõcluſuʒ in cauſa:ut hic. Ded ſi ſponte ꝛecepit terminũ ſibi pꝛeindicauit HBar.in.d.l.mancipioꝝ.dicit ꝙ ſi iurauerit inſitᷣm ad euʒ de nouo pueniſſe admittet᷑ als nõ:ar. opti. in ſimili in.c.paſtoꝛalis.j.qe excep.Sed in adneꝛte nam dicta.l.mancipioꝝ muſtũ facit ꝓ opione Jo. an. in glo.palle.nam ibi fuit terminus peꝛ iudicem ſtaiutus ad fᷣuuʒ eligẽdum cũ ↄminatione ꝙ pꝰ teꝛ minũ n audiet:⁊ nibilominꝰ audit᷑ poſt fminũ re ĩ legꝛa ẽt ſine iuramto ſi pitio diei dãnũ adueꝛſario ni intulit:ad idẽ põt adduci.c.ſi tibi abñti:⁊ qð ibi nõ. de pꝛebẽ.li.vj.q qſi idem i alijs tmis diſponit. Sed his nõ obſtãtibus dico ꝙ lex mancipioꝝ hẽt aliã ꝛ20ez decidẽdi. loqui. n. qũo ꝛe exiſtente itegra poſt teꝛminum ceſſat oĩo cã pꝛopteꝛ quã ſtaturꝰ fuit ille teminus:ut clare inuit ille tex.⁊ ſic ceſſante cã ceſſat effectus:ut in.c.cum ceſſante de appel.et ſic Et loquit᷑.c.ſi ibi abnti.facit.c.fi.qui ma.accnu.poſ. Sed in caſu noſtio pꝰ lapſum tminuʒ et iure adueꝛ ſarij illeſo exnte nõ ceſſat oio cã ꝓpteꝛ quã fuit teꝛ minus ſtatutus.qꝛ teꝛminꝰ ſtatuit᷑ n ſolũ ut ꝑti alt᷑i ſit facltas ꝛepꝛobãdi:ſed pricipalit᷑ ſtatuit adò facilio ꝛem ⁊ bꝛeuioꝛem exitum litis:ut patet ĩ.c.paſtoraliſ de excep.⁊ in.c.finẽ de do.⁊ cõtu.⁊ hec cauſa non ceſſat:lj ius aduerſarij circa ꝛepꝛobationem non ſit leſum:et peꝛ hoc dico ꝙ poſt tminum nõ dʒ audiri niſi in caſibus de quibꝰ in. d.c.paſtoꝛalis de excep. credo p illũ tex.iudicẽ poſſe ante cõcluſionẽ ſtatue⸗ hunc terminum: quia boni indicis eſt lites pꝛecideẽ 7 bꝛeuioꝛes faceꝛe q; põt in.l.quidam eſtimaueꝛunt .cff. ſi ceꝛ. pe. ⁊ in iurlbus allegatis. nam teꝛminus ote.lit.ſtatuitur a iure ꝓ excluſione dilatoꝛax:ut le gitur ? nõtur in.c.inteꝛ monaſteꝛiũ de re indi.⁊ tñ põt iudex pꝛius teꝛminũ ſtatueꝛe ceꝛtum ad omnes dilatoꝛias pꝛoponendas. d. c. paſtoꝛalis/ Item uſqʒ ad publicationem atteſtationũ pnt de iure teſtes re pꝛobari in dicto.c.pñtium s de teſti.⁊æ tamen index põt peꝛ pꝛius pꝛefigeꝛe teꝛminũ.j.quem ꝓducant ſi mul teſtes appꝛobatoꝛij ⁊ repꝛobarij: ut in. c.qʒ de ꝓ ba.⁊ in. c. cum cauſam ð de teſtibus/ Item ad ꝓſe quẽduʒ appellationẽ ⁊ finiẽduʒ iura pᷣſigunt annũ. 2æ tamen in dex abbꝛeuiare põt reſpectu pꝛoſecut᷑. ut in. c. cum ſit romana ⁊.c. peꝛſonas de appella.? ſic in multis ſimilibus:⁊ ſic põt iudex ex cauſa abbꝛeui andi lites hunc reꝛminũ ante cõcluſionem pfigere:? ſic tollo illam opi pau.⁊ talis teꝛminus hominis cẽ ſetur loco teꝛmini iuris:ut nõ. Inno. in ſili in. c. ex ratiõe de ap/ Ideo ſicut nõ admittitur poſt ↄcluſio ne n ita nec poſt hunc temmnũ.poſſet mm ex quadam equitate dici q cum in moꝛa modici tempoꝛis non ſit magnũ ꝑiculuʒ:ut.l.ſi debitoꝛi.ff.de iudi ꝙ duo bus ↄcurrentibus poteꝛit admitti poſt teꝛmmnũ.ſ.ſi ius adueꝛſarij nõ ſit eſuʒ ⁊ paꝝ poſt lapſuʒ teꝛminũ h petijt:ar.in.d.l.mancipioꝝ:⁊ ſic poſſet ſingularũ limitari dictum.c.paſtoꝛalis.qð m loquit᷑ indiſtincte hoc ueꝛum miſi in penaʒ negligẽtis alind ſtatuatur: ⁊: ſic intellige.c.ſi pluribus de pꝛebẽ.li.vVi.⁊ hec quo ad pꝛimã ꝑtem enio ad ſecũdaʒ ꝑtem in quna queꝛo an iſtis inſtrumentis quibus adhibetur fides ex conſuetudine cꝛedendum ſit in foꝛo ecchiaſtico z in eccłiaſticis negocijs. ⁊ ꝙ in foꝛo eccleſiaſtico ſit cꝛedendum caſus nuidetur hic iuncta ſupꝛaſcꝛiptiõe: apeꝛtins tenet Joan. an. in dicto. c. ſeculares de fo ro compe.li.vi.reſpectu ueꝛo negoeioꝛum dicit hic hoſtien. ꝙ cꝛeditur ſupeꝛ ciuilibus ? tempoꝛalibus rebus confectis:ſecus ſi ſupeꝛ ſpiritualibus: qui re mittit ad nõ.in.c.ſicut te.ne cleꝛi nel mona. fatetur tamen ꝙ ubi talia inſtrumenta inducuntur: ut pꝛiui legia ab ipſo rege conceſſa nel quo ad feudalia bene faceꝛent fidem de foꝛo competen. ex tranſmiſſa. Pe. autem ⁊ abba. uidentur hic ſentire ꝙ iudiſtin cte cꝛedatur talibus inſtrumentis. dicunt eniʒ quod dubitario hic fuit quod laici ſupeꝛ ecclłeſiaſticis ne gocijs poteſtarem non habent:ut in.c. eccleſia ſanc te marie de conſti. Sed contrarium hᷣ ſtamitur: ut uides:mihi placet indiſtincte nt credatur:qꝛ nõrius eſt quidam teſtis.l.domicius labeo.ff. de teſtamen. Vnde ſicut laicus peꝛhibeꝛe poteſt teſtimonium ĩi cã ſpiꝛituali:ita et inſtrumenta conficere:nec eſt hoc iu riſſitionis contentioſe:⁊ ſi ceſſat.c.eccleſia ſancte marie Sed uoluntate additur ſuper confecnone in ſtrument:facit.c.i.de pꝛocu.li.vj. Itẽ ſicut dicimꝰ in ſimili ꝙ inſtrumentũ notarij confectũ intra terri torium conſtituentis facit fidem extra territorium: ita nõ. OHar. in.l.cũctos populos.C. ð ſumma tri nitare. æ quia circa ſolemnitates actus inſpicit ſola conſuetudo loci ubi actus geſtus eſt: ut.l.i. C. de emanci.li.? nõ.in.c.peꝛ uenerabilem qui fil.ſint le gitimi. ita ſatis eſt iſtum haberi pꝛo notario in u nunlini unli . Gnimnumy mnit⸗ 4 nu nm tii i hldi m imnrz rlmna u n⸗ reotoend i d in sfcebsn innin frn⸗ iA ichi cfiſwuih Ninlervzentönmsiſamnsobſen untiitmäni igrstdnn Plererts itdtddiren ircit⸗ mn en tdCnt cWngnüis⸗ Pndon Enmeridrrnchd⸗ dithokerdechenactrera n WWthooepna derickntün Uagtopnentcniene obgiſinſd Knr zige fimn icinnimiiifron Punnöcſamttitagzn⸗ voßlin ehninimins muitnügi uinn WNTTNEN nttg. loni en nil taſntirihi ſscleſtneinn mniel 1 lhumclct gfrli⸗ l ibagbg efn ſon Algiſph gcſigdende ineagfheli ſ. ulmnorn utet aliiſßn e.uß do 1. Inponſin 4 dedſtent naaninim ti bunc temni poſſ, finn i 4 an nnnon hcdinmnun uln:t.licebton f eito⸗ ſenndus atet ni ſoſtrmil dvelſmi no ſt eint ap of lgrn ltarindl nuneior ſepeſigſngit michaum . Paſomls d n oul ſe Cum nſ n om, n hus alic ſnm ge AAntus,oxte , i hagi õ ls inſmummmns qbus ocbirur ſcs malne vencm ſr in foro e faſtuo? as negocſs. ? gin foo eceſeſto ſt calus nidemr bic iuncn ſvouſcidnde⸗ net Jomn An in cic . ſechaared deſ N reean ved vegdedren idth Gedhimr ceCwidns erhotiſft tecus decns dſnder Girtwaions:eu 1 . RNN NRGen vmonn ſen riin uſmoncnandnainmuſ dho ege ngſd er fti enn Kem Ee ſon (olſhelen , Nn amen t thbn idenm bi ſmnegt Ordamr ſts ſrunennss.den tmo bi fut god hi inatiti ſatem non habent:wr in c d ſs pote P unrcrton Sd cormanun ſe ( G g.mibi placen indichincte vr arin nichn eſts..domicius lpeo ſet leſfir i ns deibere holcſtteſin⸗ e ſicot hicns orfieelene patria ſua nbi ↄfecit iſtim nec curandum an fecerit ſuꝑ tpᷣalibus an ſpũalibus:⁊ hoc teneo quicqͥd alij ſcribant in dicto.c.ſicut te:⁊ uide qðᷣ nõ Gaſpar ð cal. in. d. c. per uenerabilem ⁊ ſpe.in ti. v inſtru.edi. .F. reſtat. vV. ⁊ nõ. et ſeqᷓntibus. lterius qᷓriiur an credat᷑ huic inſtzo ſine ſubſcriptõe teſtium ſi boc bʒ ↄſuetudo Inn. æ Moſt. ꝙ ſic allegat nõ. in. c. ij. S. e. quod noõ. Ex hoc ifero ualere conſuetudine ut inſtr̃o nõrij. credatur ſine teſtium ſubſcriptione. ¶ QMaero quid ſi iſte rex fuiſſer male fame ⁊ uilis opinionis nũ quid cꝛedeꝛet. Moſtiẽ.dicit ꝙ nõ.uñ vᷣbũ pᷣſerti exponit᷑ ꝓ max e:⁊ ſic cũ eo trãſeũt cõir doc. Ex h̊ uidẽtur ſẽtire ꝙ inſtm ↄfectũ ꝑ nõꝛium infamé ſit nullũ: qð nõ ẽ ueꝝ indiſtincte.unde dice rem ꝙ aut in prin. antequam elſet inducta conſue tudo eꝛat male fame ⁊ nõ ualuit conſuetudo tanꝙᷓ irratõabilis de oſue.c.fi.? ꝓcedit h̊ caſu dictũ ho ſti. aut ſuꝑuenir mala fama poſſq; fuit conſuetudſe pꝛo noꝛio appꝛobatus: ⁊ tũc idem dicendum quod in alio nõꝛio qui poſt officium aſſumptũ effectus ẽ infamis quo caſu dicendũ ẽ: ut eleganteꝛ nõ Maꝛ. in.l.eadẽ. ff. ad.l.iuł.repe.qui in effectu ↄcludit ꝙ; aut ↄmiſit fraudẽ in officio: æ nõ cꝛedit᷑ ãplius er ſi nõ ſit effectus infamis:ut in.l.ſi aliquid. C. ð ſuſce. 2 ar.li.x.aut omiſit fraudeʒ ex officium ita ꝗꝙ ſu et fectus infamis:⁊æ tũc ad officium qð hʒ in ſe digni tatẽ ꝓ noueri nõ põt puta ut ſit nõꝛius pꝛincipis.l. .i. E. de mã. prin. qꝛ infamibus dignitas nõ defert .l.ij. E. de digni. li xij. zæ in rla infamib de ꝛc.iur.li. vi. nec ẽt ad aliud officiũ publicũ:puta ut ſit noꝛiꝰ in bãcho:⁊ h qꝛ ifamis nõ põt aliqð officium publi cum exercere:ut dicit glo.nõ.iuncto tex.in.l.ij. F. miles. ff. de his qui notã. ifa.facit.c.pteꝛea.de ieſſi. cogẽ. Aut nõ eligit ad officiũ publicũ:ſj ↄſẽſu ꝑti um ẽ aditꝰ? uʒ qꝛ nõꝛius ẽ ſeruus publicꝰ nec minꝰ deſinit eẽ ꝑꝑ infamiã: uñ pñt ꝑtes cõi ↄſenſu ſibi pᷣ indicaꝛe. teſtis aũt eẽ nõ põt:qꝛ ꝓducit᷑ ab una ꝑte altera ĩuita: ⁊? ſic loquit᷑.c. teſtimoniũ S.e.qð eſt ſin gei noõndum. Ego lumitarẽ h ueꝝ oñ ꝑs nõ ciffuet talẽ tabellionẽ rogaſſe uel ſi negat ↄumcu ꝑ teſtes. ubi aũt oio negat ⁊ dicit inſtrm falſum nec põt con uinci ꝙ rogaueꝛit noꝛũ:puta qꝛ teſtes ſunt moꝛiui cꝛedo ꝙ inſir̃m nõ ꝓbabit eũ ex quo ↄfeciũ e ab infami.tũc enim militat rõ.c.teſtimoniuʒ:⁊ cꝛedo ꝙ bar.nõ dixiſſet Zↄꝛium ſi hũc cãuʒ puidiſſet. Iteʒ di co pᷣdicta ꝓcedeꝛe in ĩfami ifamia iuris ſecus ſi iſa mia fci:qꝛ tũc cꝛedii: ʒ minꝰ ꝑ ea que dixi in.c.teſti moniũ:⁊æ queę nõ.in.c.ſciſcitatus de Hp. ⁊ bec bene notabis. lanio nũc ad glo.⁊ pꝛia queꝛit de rõe qnbitãdi ⁊ aſſignat in fine duplicẽ rõeʒ decidendi ⁊= rõis diueꝛſitatẽ inteꝛ attcſtatiões inſir̃a: ⁊ nõbis eaʒ inqptum dicit ꝙ facilius dephendit᷑ falſitas inſtroꝝ q teſtiuʒ. Et ꝓ hoc ſᷣm Jo. an.in iſtto.n.poni de bẽt locus:tps:teſtes:dies:de quibus.j.de re iudi. abbate ad finẽ li.vi. Sed de bis teſtis intꝛogatꝰ di cit ſe non ꝛecoꝛdari.j.c.ꝓxio:ſʒ alio reſpectu facili us falſat inſtrʒ:qꝛ faciliꝰ ẽ conũꝑe unum nõriũ ꝙ; duos teſtes:facit qðᷣ nõ.de cleꝛicis ꝑegri.c.i.ſʒ dic ꝙ exaiatio æ appꝛobatio notarij tollit hac pᷣſump toneʒ: facit. c. ad audientiã de.preſcrip.¶ Ol. ij. [Enm Joannes rit qñ d in cã ↄcluſum:? ꝛndet ut in ea pʒ:⁊ no.ex gl. ꝙ ꝑ cõcluſionẽ renũciat nedũ ꝓbatõibus: ſʒ er alłatõibus:⁊ ſic nõ reſtat niſi ferre ſniam de quo ꝑ Inn.in.d.c.paſtoꝛalis de can.poſ.⁊ ꝓprie:⁊ ibi di xi. Et ĩtellige tex. ꝙ poſt concluſionẽ nõ Iʒ inſtra ꝓ ducere.ſ.in cã in qua facta eſt ↄcluſio.ſecꝰ in appel latõis cã:ut.j.c.ꝓx.⁊ nõ.in.c.i.de excep ⁊ eſt ratõ diuerſitatis:qꝛ ↄcluſio facta in principali nõ exten ditur ad cãm appellatõis:niſi fuiſſet dictuʒ: ut nõ.ĩ ſpe.de renũcia.⁊ ↄclu.F.i.v.h̊ ãt ſcias.⁊ ẽ 20 20is qꝛ appellatio ſuſpendit oĩa uſqʒ ad lit.ↄt.unde per ẽptoꝛie poſſint opponi:ut.j.c.ꝓximo.ſed dilatoꝛie nõ ut.i.ita demũ.C.de ꝓcu.⁊ intellige ꝙ ſuſpendit oĩa:niſi alia rõ ipediat ut timoꝛ ſuboꝛnatois ꝓpter quẽ nõ pnt ꝓduci teſtes ſuper eiſdem capłis uel di recte ↄrijs ut in cle.ij.de teſti. J Caſus. Falſi . Bm Joãnes. tas inſiri: uel qð deeſt inſt?o probari poteſt per teſies. In prima ꝑte ponitur ꝓceſſus cãe pꝛincipalis.i ſᷣa ꝓceſſus cãe appellatõis.ibi cum igit in tertia ciſfti nitio ipſius cãe appellatõis ibi de ↄſilio. ¶Mora primo ꝙ in eodẽ libello põt quis pluꝛa diuerſa pe teꝛe. nam petebat iſte ioaãncs habere ceniũ triginta libꝛas occaſione mutni ? domũ uacuam ſibi tradi occaſione nenditionis:⁊ q;ꝙᷓ; B ultimũ nõ expꝛuna tur in la iſta expꝛimebatur tamen in ła antiqua:z colligirur ſatis hic dum dicitur ꝙ iſte ioanes ĩ hoc fundauerat iĩtentionẽ ſuã. Itẽ iudex non potuiſſet aliter ſuper domo ꝓnunciare:ut in. c. licʒ hely.e ſi mo. fatuus eſt enim iudex qui ꝓnunciauit ſuꝑ nen petito.l.fi. E. de fide.li.Erx bis ⁊ ex tex nõ.cuo primo foꝛmã libellãdi in cà mutui.o ꝙ ↄctu emp tionis pᷣcedente põt pciſe peti ꝛem nenditam tꝛadi nec eſt neceſſe peteꝛe inteꝛeſſe: æ multum bnj in hoc facit iſte tex q mulce in hoc ſint opiniones ut.j. ui debis ¶ Mõ teꝛtio bo. argu pꝛo dicto Cy. in. .fi. C. de cõpenſa. ꝙ ubi ex parte actoꝛis debuum eſt liquidum peꝛ ſolam confeſſionẽ rei admittitur com penſatio oppoſita peꝛ ipſum reum:licet debiium ſu um non ſit liquidum de pꝛeſenti: ſed liquidandum. hic enim conſtabat peꝛ confeſſioneʒ de mutuo ⁊ de bitum rei pꝛotrahebatur in litigium:ut patet in litte ra:⁊ nihilominꝰ fuit admiſſa compenſatio:qꝙᷓ poſ ſer dici ꝙ licet ſupeꝛ traditione diſputaretur ſupeꝛ pꝛecio nõ fiebat heſitatio:niſi diceꝛes ꝙ dilataia tra ditione ꝛei diffeꝛebatur ⁊æ pꝛeciuʒ.l.iulianus.F. offeꝛ ri. ff de actio. emp.⁊ quod nõ.in.l.ſi traditio.C. de actio.emp. ⁊ de mateꝛia uide quod dicam in. c. ij. de depoſi. ubi de hoc. ¶ Mota ibi ſcᷣm cõditio nalem ꝙ modus largo modo poteſt appellari cõdi tio.naʒ hic non inteꝛuenit neꝛa conditio que de ſui natura habet ſuſpendeꝛe effectum actus geſti in euẽ tu cõditionis:ut nõ.in.c.ueꝛum de condi. appo. 2 in. l.i. C. de condi. inſeꝛ. ſed modus qui non ſuſpen dit: ſed qualificat conditionalem reddit actum ge ſtum. uenditio enim fuit peꝛfecta de pꝛeſenti: ſed fuu ꝗppoſius modus: ut in uita ſua libeꝛe habuaret. Moꝛa ꝙ ratione oneꝛis ãanexi res nalet minns luſto pꝛecio.?z ſic onus appoſitũ vx ꝑs pcij qð nõ. Ad ideʒ bonꝰ tex.in.l.fundi.ff.de ↄhen.emp.et fa cit ad materiã.c.cum dilecti.ĩ.de emptio.⁊ uendi.l. .ij. C. de ꝛeſcin. uendi. ¶ Mota ar. ꝙ pꝛc batur ua loꝛ ꝛei ſi teſtes dicant ꝙ tm a tali potuu babe? qua ſi tin ualeat ꝛes qꝙ;tum uendi põt.de quo tamẽ dic: ut nõ. plene in.O.l.ij.⁊ dixi in.c.cum cãm.ij.sS.de te ſti. ad iſtum tex. poſſet dici ꝙ peꝛ h non pꝛobatur uerus ualoꝛ ꝛei:ſj iducit᷑ ad pſumendũ uenditioneʒ ꝓ illo pcio nõ fuiſſe purã cũ potuiſſer ab alio habu iſſe maius pᷣciuʒ: vn nõ eſt viſimile ꝙ iſte uẽdidiſſw pure ꝓ miori:⁊ ſic nõ ꝓbaret᷑ hic primũ dictũ cuʒ ex ſpali affectiõe qͥs potuiſſet offene pꝛecium ultra cõeʒ ualoꝛẽ rei. es pulchrũ tex. ꝙ teſtimoninʒ nõ uitiat᷑:licet teſtes cõiteꝛ nõ ꝛecoꝛdent de anno in ſe ⁊ die:quibꝰ actus fuit geſtꝰ:qð itelligo niſi dies eſſz ð ſubſtãtia actꝰ: ur nõ. Inno.i.c.qiteꝛ ⁊ qñ de accu. in. v.ſi dictꝰ. ¶ Mota ꝙ tabellio qni inſtim ſcripſit ? teſtes in eo inſcripti ꝓduci pnit teſtes ad coadiuuandũ inſtrumentũ:æ eſt ntilłe ꝓpteꝛ nõ.i.c. cũ a nobis g de teſti. bic tũ nõ pferunt᷑:tũ qꝛ ut pʒ in antiqua teſtis ꝓductus dixit ſe ñ ꝛecoꝛdari an fu erit cõdit onalis uenditio an pura:tũ qꝛ ipi erant ⁊ alij õ inſtim erant qᷓtuoꝛ. Et ſubſcriptiões ꝙ in iſtzo publico teſtes debẽt ſe ſubſcribeꝛe. h eniʒ vVꝛ inueꝛe vᷣpũ ſubſcripti quaſi ſubtus ſcripti.ſʒ In no. intelligit ꝙ ſubſcribunt ꝑ nõriũ:vn exponu ſub ſcriptis.i.ĩſcriptis.nõ eiʒ eſt moris ſm cũ ꝙ i iſſo tabellionis ſe ſubſcribat teſtis.ſed in puato tm:⁊ ꝛe mittit ad nõ.S eo.c.ij.ego dixi in.c.i.e.ti.⁊ he c nõ Si aũt ↄctus fiat in ſcriptis:ita ꝙ ſcriptura ſit de ſubſtãtia:tunc dic ð ſubſcriptõibꝰ.ut habet ĩ.l.ðciꝰ .C. eo ti. ¶ Mora regulã ⁊ limitationem ad eam. Regula eim eſt ꝙ parẽ uiʒ hñt iſtra ⁊ teſtes ut bic 7...in exeꝛcẽdis. C. eo. Lumitatio eſt: ut hoc ꝓcedat quã lo ꝓducunt᷑ ab eadẽ ꝑte uel ſi a diuerſis teſtes m inſto non cõtradicũt.ſi aũt teſtes cõtradicũt.iũc non obtinẽt eãdeʒ uim:ſed pꝛenalent ceteris paribꝰ ipſi reſtes de quo.j.latius. ¶ Mora ꝙ ubi teſtes nidentur ↄdicex? inſtꝛo ſi fieri põt dʒ pꝛeſumi actus multiplicatus:ut ſic teſtes ⁊ inſt:a reducantur ad coꝛdiam:ſicut dicimus in teſtibus utriuſqʒ partis: ut in. c. cum tu S de teſti.h̊ᷣ eim fuiſſet facta hec ĩiteꝛ pꝛetatio:ut inuit litteꝛa niſi ꝑtes fuiſſent cõfeſſe uni ratem actus.Et ex hoc nõ bonã praticã ad excludẽ dam pſumptiouẽ pluralitatis actꝰ: ut fiat int᷑rogatõ actus ſupeꝛ unitate.dicit iñ Innocẽ.poſſe dici ꝙ ẽt ſi inteꝛꝛogatio facta non fuiſſet:m hoc modo de buerunt inſtem ⁊ dicta teſtium cõcoꝛdari:qꝛ licet in ſtrumẽtũ diceꝛer ꝙ Metrus uẽdidit domũ Joan ni:nõ negat ꝑ hoc. ctũ fuiſſe ↄditionalẽ:vn admit ten da erat ꝓbario ꝗᷓ inſtro oria non erat. mibi in plus plʒ pᷣmũ dictũ idiſtincte:qꝛ ex quo teſtes non ꝛecoꝛdantur de die non nidentur deponeꝛe ſuꝑ illo ctu qui ex foꝛma inſtꝛi appaꝛet purus ⁊ ñn ↄdiiiõa lis:æ hoc ſentire v? Har. in.l.ij. fl. de bo.poſ.ſᷣm lab. poſſet tamen dici ꝙ aut ex foꝛma inſtri apꝑet pcinʒ puꝝ:⁊ tũc cuʒ teſtes deponentes illum fuiſſe cõditionalẽ odicant inſtr̃o dʒ pꝛeſumi actꝰ multipli catus ex quo nõ ꝛecoꝛdant᷑ de tppꝛe ne aut iſtrunuũ ¶ De fi. iſtrumẽto aut teſtes repꝛobent:ar.in.d.c.cũ tu:aut inſtm ſim pliciteꝛ loquit̃ ⁊ teſtes dicũt illũ ↄctum fuiſſe condi tionalem.ʒ nõ recoꝛdent᷑ de tpᷣe ⁊ dʒ preſumi ꝙ de eodem deponãt:⁊ ſic intelligatuꝛ dictum Innocen. Ratio qꝛ potuit eſſe ↄctus ↄditionalis:⁊ iñ nõꝛus nõ fuit rogatus de ↄditiõe ul ꝑ obliuionem nõꝛius obmiſit: ⁊ cũ inſt:a ⁊ teſtes hẽant eãdem uim debet fieꝛi ſuppletio adinuicem ſicut fit inteꝛ euangeliſtas in. c. nibil de v.ſig. ⁊ in. c. ꝑiculoſe de pe.di.i.fac op time qð nõ. Inno. in. c. qualꝛ ⁊? qñ de accu. ubi di cit ꝙ ſi aliqui teſtes deponunt de die uel ceꝛis peꝛ ſonis ⁊ alij dicant ſe non recoꝛdari de ceꝛto die uj peꝛſonis debet pꝛeſumi ꝙ de eiſdem iſti deponant: facit dictum.c.in pꝛeſentia de pꝛoba. rem nota ꝙ pꝛobatio unius partis dubia clarificatur ex ↄfei ſione alteꝛius parus. Ex hoc ſume limitatoeʒ ad dic tum Inno. in. c. cũ ↄtin gat de offi.delega. ubi dicit ꝙ dicta teſtiu n obſcura nõ releuant ꝑ confeſſioneʒ ſeu articulũ ꝑ ꝑtem foꝛmatũ. dʒ eiʒ intelligi in cofel ſione ꝓoꝛia que nõ ꝓ ĩeſt confercti.xiiij.q.ij.in pꝛin cipio:⁊ pꝛobat᷑ clare dictum Inno. in. c.in pnina de ꝓba. Secus in ↄfeſſioe alteꝛius partis que ualet ⸗ cam:ut hic. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ quod ubi ad pꝛo bandum unũ totũ uł quid ceꝛum inducũtur teſtes non eſt neceſſe ꝙ teſtes deponãt ſupeꝛ t to:ſj ſans eſt ꝙ ex dictis oium teſtũ ⁊ ꝑrium ↄteſſione eliciat᷑ id qð eꝛat neceſſario ꝓbandum: ut hic notãteꝛ pꝛo bat᷑:facit ad ea que dixi in.c.ʒ ex quadaʒ g de teſti. Mo ⁊ tene menti:qꝛ ad h̊ allegartur quotidie iſte tex.ꝙ iudex põt uſqʒ ad ſniaʒ:⁊ ſic poſt concluſionẽ partes inteꝛꝛogare ad clarificanda cubia cirea meꝛi ta cauſe:etiam ſi ꝓcedat ad utilitatem pꝛiuataʒ. In no.tn in addi. limitat hoc ſingularueꝛ en iĩteꝛꝛogat circa dubia eoꝝ que acta ſunt ante cõcluſionem: de al js vo queꝛeꝛe nõ poſſet. refeꝛt iñ ꝙ alij S. põt ti dici ꝙ ubicũq; equitas mouet eum poteſt intenoga re:ut in.l.ubicũqʒ.ff.de inteꝛoga. acti.⁊.c.iuqican tem. xxx. q.vV. ⁊ intellige pꝛedicta in iudicijs oꝛdina rijs.nam in ſumarijs inteꝛꝛogabii teſtes partes enã ad inſtantiã ſm glo.nõ. in cle.ſepe de ner.ſig. in ueꝛ bo inteꝛꝛogabit:æ facit ibi textus ꝑ locum a ſpali. Item in uſtima ꝑte nõ ꝙ ſma põt pꝛo ꝑte cõfirma ri ⁊ pꝛo ꝑte ifirmari.Et nota ꝙ in cã appellanonis ſnia eſt confirmatoꝛia ubi bñn fuit iudicatum ⁊ infir matoꝛia ſen retractatoꝛia ubi male:⁊ poteſt expꝛime re ſi nult cam retractionis ⁊ cõfirmatõis in ſnia.Et ex hoc ⁊ ex tex. nõ ꝙ iudex appellationis non tene tur ſimplicit̃ ꝓnunciare male uel bn fuiſſe indicatũ: ſicut inueꝛe vꝛ tex. in. F. ulii.ij.q.ult.ſed poteſt diſtin gueꝛe ⁊ vᷣba depoſitiua ꝓfeꝛꝛe:facit.c.cum cãʒ de re iudi.⁊ qdðᷣ nõ. Har.in.l.cũ apud.ff. iu.ſol. . ſuſ ficiant ad ſuꝑficialẽ declarationem tex. ¶ enio ad glo.æ quero cum glo.ij. qͥd ſi nenditio pura fuiſ ſet nunquid iuſte cõdẽnaſſet iudex ad ꝛem uacuam tradendaʒ:rndet ꝙ ſic. 3e in hoc gl. ꝗᷓ ſatil bñ iudicio meo ꝓbat maxie iũcto tex.in fi.ubi po nuntur vVba pape emptoꝛẽ poſſe ꝛem emptã pꝛeciſe peteꝛe: ⁊ ita uenditoꝛem eſſe ↄdemnãduʒ nec ẽ op⸗ peteꝛe inteꝛeſſe. hoc ꝓ tanto dico:qꝛ iura in boc ci uilia. uarie loqui Videntur ac ẽt ſcribentes: ut in.l.i. SS m iſeed ſ⸗ tbis u⸗ ess e⸗ Gnge ettrflin nrine d e n 19 d * e , ge n ech a , ind aumt wwlnd ai i Nocbſun n , Cichl. A. o kni, ucinn ℳ che cni mn ai rtrtmu itiie M iu⸗ cettta ni nie nal ſter l AMoten amtte⸗ Eeir cigonr voſaat etlsro enneltonsthtbfcetbcitber⸗ n cltn ſedsstuims iclene Geniree ui nnclitgendtsri⸗ retigeicſrrticsidunarn TKacſrsdRico telengnn. d: Wavarcdengcedditizämi QArhmminiptanſagmiängu Iu Oeharſtfaiſennenſeliie⸗ Eeſugti Kabbninsunz ſluchgtttinigir kce Enltrinnl ni cniin i nbinnemir tütttnin rogtni lri nnein⸗ Eand ſetgi er minch lnligalitz tmiſtlentr gi igen uſnrcenene r R thinoneſöctiirtr ſonog ,aiie rnlie minnefnninrei grentefn ntr Rſſare⸗ utmniͦ⸗ ice ſ ſura no relelafi nen n n dn eelmni ni ncnüp pen founng, che; igt 6 1 en) 4 HDM ) u Aue n pieſ conftan diſgin 1 pobai dne diemn nbin ci NI. Vens in ofeſ. 4 öegtrtns nizdle uu de Gerboc t rtr o iht, Ptcſtesckponi, pan l Perdims oun mſtie nim tſſorat eut muſlno vtunim rhe wiinn Errataedujinc Her ucii eneH Yraüdlegaur vonde ucex por uſqy ac ſnanee ie polt conchnſeni imenogoſe ad canſanco oobi ano neii ttainnſ pcedn ad uninen nnnanz. In n 1ddt. bmim boc inguiaruer n end ubaeop aue an ſuntande dalſignentt o venn o Neſſaiien dn g i dicäügz egonns wdeed Nod ene n wcie K.dewend. Nnat õ wcjeſs ¹ NunN GNarisrudi Wes mn. Auduwa in go d nek e un⸗ o mendidi. iucl lenns Nun Irnin um gen ſinſaſun nc poo pie finnan Qnon a ſiin t confimmoꝛn ubi bil . nnona ſen raractuonu vbi mgeii . Ofirmance . neronis li le ſiuunt cin fali RK” .i. ff. de act. emp. z.l.ex empto eo. ti. ⁊ i.l.ſi traditio .C. eo. æ utrobiqʒ ꝑ bar. ⁊ pleniſſime peꝛ eundẽ in .l.ſtipulationes non diuidũtur. ff. de ueꝛ. obli. Qui dam enim. uolueꝛũt ꝙ ſufficiat pꝛeſtare ĩteꝛeſſe ſicut in obligationibus facti ſuccedit obligatio ad inteꝛ eſſe: ut in.l.ſi quis ab alio.ff.de re iudi.⁊ pꝛo hoc intellectu nidetur faceꝛe dicta.l.i.⁊.l.ſi traditio:⁊ ui detur nelle glo.in.d.l.i.Sʒ martinus amiquus glo ſatoꝛ iuris ciuilis tenuit pꝛimũ.ſ.uenditoꝛem pꝛeciſe teneꝛi rem uenditam tradeꝛe emptoꝛi ſi illaʒ habʒ: z pro eo multum bene facit.d.l.ex empto. Sʒ fᷣm ho ſti. ins canonicum uẽ adheꝛere opioni mar.ut patet H ⁊ in.c.per tuas de arbi.⁊.c.i.de pac.⁊.c.iij.eo.t. ⁊z.i.q.i.qui ſtudet. Inno.in.c.olim de cenſibus in prin. tenet quod ad rem uenditaʒ benc agitur: quia res eſt in obligatione:ut in.d.l.ex empto. Sed libe retur uenditor ſatiſfaciendo de intereſſe:⁊ ſic cõcoꝛ dat.l.i.cum.d.l.ex ẽpto. Sed pꝛima opinio uidetuꝛ cõior ut preciſe conpellatur ꝛeʒ tradere ſi facultateʒ hʒ:alias tenetur ad inteꝛeſſe quam cõit᷑ docto.hic = Bar. in. d.l. i. ?. I. ſtipulariones non diuiduntur: 2 archi. in. d. c. qui ſtudet z Jo.an.in.addi. ſpe.in ti. de empti.et uen. . in anteꝛioribus:ubi dicit: quod ſi bʒ facultatem rei tradende ↄpellitur ad rẽ traden dam:ſi ueꝛo dolo uel culpa agitur ad intereſſe ſi ãt nõ hʒ ſine dolo ⁊æ culpa tunc ad neutrũ tenet᷑. Ego allego ad hoc gl. ſingulaꝛeʒ que preciſe facit omnia hec membꝛa inſti.de emp.⁊ uendi. .pꝛecium in ueꝛ bo tradatur:⁊ optime ibi facit tex. pꝛo hac opinio ne ⁊ intellige iura ↄtraria ſecundũ diſtinctioneʒ pᷣce dẽtem:⁊ ut habeas ſubtilins hanc mãʒ ſcias ꝙ aut quis obligat᷑ ad dandũ ⁊ pᷣciſe cõpellit ſi põt.l.ubi ff. de ueꝛ. obli. Aut obligatur ad faciendũ æ regu lariteꝛ in obligatione hoĩs ſuccedit obligatio ad in teꝛeſſe: ut in.l.ſi quis ab alio.ff.de re iudi.⁊ h̊ quia nideꝛetur quedam ſpecies ſeꝛuiiutis ſi pciſe compel leꝛetur faceꝛe: ut nõ. Har.in.d.l.ſtipulatiões nõ di nidunt᷑:ubi pleniſſime uideas de hac mateꝛia.Eſt 2z teꝛtia ſpecies obligationis.ſ.rem tradi. ⁊ in hac aut obligatur ex pᷣtu emptiõis ⁊ pᷣciſe cõpellitur ſi hʒ fa cultatem: ut in iuribus ſuꝑius allegatis. Aut ĩ alijs Sctibus ⁊ ſufficit pᷣſtare inteꝛeſſe peꝛ.l.ſi funduʒ.ff. de vᷣbo. obli. Ratio diueꝛſitatis eſt:qꝛ in ↄctu emp tiõis illa obligatio rẽ tradi ꝑticipat de obligatiõe rẽ dandi ⁊ rẽ faciendi:qꝛ ſi eſt uenditoꝛ dñs dʒ reʒ tꝛa dendo faceꝛe emptoꝛẽ dnñm: ⁊ in hoc accedit ad ob ligationeʒy dandi:qꝛ dare eſt accipientis facere inſti. de actio..ſic itaqʒ. Si aũt nõ eſt dominus pꝛeſiat tradendo cauſam uſucapiendi.ideo ſi hʒ facultatem tenet᷑ pciſe tradeꝛe: qꝛ qᷓi uidet᷑ obligatꝰ ad dandũ. hec ſunt de mente Har. in. d.l.i.de acti. emp.⁊ in .vl.ſtipulationes nõ diuidũtur.ff. de neꝛbo. obli.que bene notabis. An aũt ſufficiat uẽditoꝛi pꝛeſtare pa tientiã an teneat᷑ rem tradeꝛe: dic ꝙ in coꝛpoꝛalibꝰ ſufficit pᷣſtare patientiã:ſed in coꝛpoꝛalibus tenetur tradeꝛe rẽ de quo dic:ut nõ.in.d.l.i.Et q̃tenus dic tex.ꝙ dʒ uẽditor tradeꝛe poſſeſſionẽ uacuã:intellige nacuã.i.nõ poſſeſſaʒ legatoꝛuʒ ſeu fideicõmiſſoꝛum cã ul noie uentris. ad hoc eim ꝑtinet uacui appella tio de quo uide quod legitur ⁊ nõ. in.l.ij.S.nacua Eum Joannes. .ff. de act. emp. ¶ Gopono ꝙ a iudice laico non debuerit appellari ad papam:ut in.c.ſi duobus de appel. Soluit glo.iij.ut patet in ea.hoſti.dicit glo. ꝓcedeꝛe ꝙ regulaꝛiteꝛ a laico non appelletur ad pa pam niſi iudex a quo appellatur ſuꝑioꝛem in tẽpoꝛa libus nõ recognoſcat.j.qui filij ſint le.per uenera bilem. F. rõnibus de fo. ↄpe.ʒ in auẽ. ut diffe.iudi. .F.ſi tamen contingit:æ nõbis hoc dictũ ſingularit cui uidet᷑ concoꝛdare aliud dictũ ſingulare Inn. in .c. ex ſuſcepto de fo.ↄpe.ubi dixit ꝙ deticiente poteſtate ſeculari de iure:qꝛ non eſt dare ſuꝑiorem uel de facto:qꝛ ſuꝑioꝛ nõ poteſt de facto iuriſditio nem ſuã exerceꝛe ſupplet papa:aꝛ.hic ⁊ ĩ.d.c.per ue nerabiiem:⁊ facit quod plene dixi in.c.nouit de iu di.ſic limita gl.que ur̃ Sꝛiũ diceꝛe in.c.quoniam.x. di. ¶ Blo. in vbo pendebat querit:quid ſi capim fuiſſet oĩo nounm: ꝛndet ⁊ bene.ſ.ꝙ non fuiſſer ad miſſum:⁊ eſt 20 qꝛ iudex ad quem non debʒ admit teꝛe aliqua iꝑtinẽtia ad cam cum hẽat ſolum decer neꝛe an ſit bene uel male iudicatum.ij.q.vi.ad finẽ 2.l.per hanc. C. de tẽp.app.⁊ quod dicat᷑ nouũ ca pitulũ oĩo nel dependẽs ab antiquo:dic nt dixi i.c. fꝛnitatis ſupra de teſtibus. ¶ ? querit an in cã ap pellatõis poſſum ꝓſequi aliã cãm quã expᷣſſam i ipᷣa appellatõe:⁊ rñdet ꝙ ſic:ut in.l.ſcio.ff.de appel.⁊ ĩ telligo huius cum appellatur a diffinitiua ð quo di cendum:ut nõ.in.c.cum cãm.j.de appel.in nluima glo.ſecus cum appellatur ad ĩterlocutoꝛia ut in cle. appellanti. e. ri. ubi de H. ¶ Blo. in vbo quodlibet prio colligit ꝙ inſtꝛm q;tũcũqʒ autenticũ põt per teſtes ut falſum ꝛepꝛobari nut hic. ¶ ꝛ querit quot teſtes ꝛequirunt.rndet ꝙ quatuoꝛ melioꝛes deſcꝛip tis in inſt?o ſeu quinque:20 qꝛ fides tabellionis eqᷓ ualet duobus:ut in.c qm de ꝓba.ipſũ vo inſttm uʒ tin q;tum duo teſtes:hinc eſt ꝙ bʒ duos teſtes inſcriptos ad minus:ad h.l.in exercẽdis.C. eo.ſed repꝛobatio debet fieri ꝑ plures ſeu ſaltem melioꝛes nt in. c. in nẽa ſupra ð teſtibꝰ.ergo requirunt᷑ qnqʒ. NMec ob.iſte rex.ubi fuerũt ꝓducti quatuoꝛ tantuʒ nec dr̃ ꝙ eꝛant melioꝛes:qꝛ fᷣm gl.iſti tcſtes non ꝛc pꝛobabãt inſtr̃m:ſed addebãt qð nõꝛius obmiſerat ⁊ hes nũc glo.declaratã.Ex qua nõ prio ꝙ inſſim qᷓ;tũcũqʒ aurenticum repꝛobari pᷣtextu falſitatis.in tellige qn dẽ inſtr̃m ex toto falſum:ſecus ſi dico ali qua in eo ↄtenta falſa:qꝛ tunc aliqñn non admittit repꝛobatio.ut qñ inducit᷑ pꝛobatio iuris.⁊ de iure: ut in caſu.l.fi. E. arbi.tu.ſ.ſi uult ꝛepꝛobare confeſ ſionem ſuam:⁊ in caſu.l.antique.C.ad uellei.⁊ dic de his ut ibi nõ. z per h ꝛepꝛobatur fᷣm Joan. an. opinio lau.cꝛemẽ.qui dicebat peꝛ teſtes nõ ꝛepꝛoba ri inſtrm niſi eſſet ſuſpectũ uł ex ꝑte ↄficiẽtis uel ex ꝑte ꝓducètis reddebat rõnem:qꝛ mẽoꝛia hoĩs labi lis eſt nec cõir teſtes ita ſunt intenti ſicut tabellio: quaꝛe plus credit᷑ inſtto ᷣm eũ:ſed minuſ bñ locutꝰ eſt:ut pʒ hic ⁊.j.latius. ¶ Scðo nõ ꝙ qñ teſtes ad dũt ad inſirjm ſufficiũt duo . ¶ Zeꝛuo nõ ꝙ añ re pꝛobãt requirunt᷑ qnqʒ uł qᷓttuoꝛ ad minus:⁊ hec ẽ una opi. ſunt ⁊ alie opiniões quas.j.uidebis. Sed ut habeas clare mãm difficilẽ hic pꝛolixe tractatam p doctoꝛes cũ queꝛit᷑ de repꝛobatione inſir̃i fienda 0 peꝛ teſtes lcias ꝙ; anz oᷣ inſiĩm ꝓducuntur teſtes i inſto nõ deſcripti:qñʒ hi qui ſunt de reſcripiis.pꝰ cãn multe repiuntur opiniones:ſed ꝛecitabo princi palioꝛes ii magis eluceat mã.prima eſt opinio nt ĩ cipiamus a gloſatoꝛe nr̃o ꝙ requirunt̃ quinqʒ nel ſaltẽ quatuoꝛ:⁊ idẽ tenuit in.c.tertio de pꝛoba.ſupᷣ uidiſtis ꝛõem ſuã.ſᷣa fuit opinio acurſij in.l.in exer cendis pꝛeall.qui dixit ꝙ licet duo repꝛobẽt inſtim pᷣuatum.C. de ↄtrahen.et cõmit.ſti.l.optimã ad re ꝓbandum ti inſtm publicum reqruntur adminus tꝛes:quia inſtꝛm nalet tin q;tum ꝓbatio duoruʒ ad minus ut.d.il.in exeꝛcẽdis:eꝛgo oʒ ꝙ repꝛobatio ꝑ teſtes ſit plenioꝛ.? ꝓ opione aceur.facit iſte tex.dũ dicit trium uel plurium.tertia fuit opinio que reci tatur in ſpe.e.ti. S. reſtat.V.ſed pone que attribuit̃ aʒo.ad directã ꝛepꝛobationẽ inſtrumẽti requirũtur tres ad indirectã ꝑ modũ de quo S de teſti. ex teno ꝛe z. C. de ↄᷣben.ſtip.optimã ſufficiuut duo:⁊ facit qð nõ.inſti.de inuti.ſti.O.itẽ vᷣboꝝ obligatio ĩ gl. nõ. ꝙ dies.quarta fuit opinio Odoff.qui dixit ꝙ nbi cãꝗ talis eſt in qua ꝛequirũtur pluꝛes teſtes:ut in teſtamẽtis codicillłæ ſilibꝰ ꝑ plures teſtes q; cã reqͥ rat dʒ fieri ꝛepꝛobatio:vñ teſtamẽtũ ꝛepꝛobabitur ꝑ octo codicillus ꝑ ſex reliqᷓ Vo ubi ſufficiunt duo ꝛe pꝛobãtur ꝑ tres. Nuinta fuit opi.nico.mate.ĩ ſuis diſputationibus qui dixit h̊ eſſe arbitrariũ:ut uide at iudex cui magis ſit adhibẽda fides. tanta.n. poſ ſet eſſe pſumptio pꝛo inſtrumento ex nimia legalita te notarij uł alia de cã ꝙ pfenet᷑ inſtem teſtibus:ad H facit la hic dũ dicit.nõ tñ qðᷣlʒ inſttʒ. Sexta fuit opinio quorũdam quos recitat Innoc. bic qni di xerunt ꝙ in facto ꝓpinquo magis creditur teſtibꝰ in antiquo vo z ꝛemoto magis credit inſtrumento .ff. de ꝓba. ſi arbiter. ff. de carbo. edic.l. iij. F. quo. Septima eſt opinio Inno. hic qͥ tennit ꝙ inſtr̃ʒ ꝙᷓ tũcũqʒ publice cõfectũ ⁊ quãtũcũqʒ teſtes habeat in ſcriptos derogatr̃ ꝑ duos teſtes nel ad plus ꝑ tres qui ꝓbant ↄpctum de quo loquit᷑ inſtt̃m non fuiſſe celebꝛatum illo tempoꝛe ⁊ illo loco ⁊ inter illos de quibus loquitur cum ꝓbent ipſos uel eoꝝ alteꝝ aq eo ꝛemotos fuiſſe ab illo loco illo die ꝙ ipoſſibile eſt eos:tunc ibidem fuiſſe ⁊ Sxiſſe:ut in.l.optimam E. de phen. ⁊ ↄmit.ſtip.⁊ Sᷓ de teſti.ex tenoꝛe hãc opi. vꝛ ſequi ſpe.in ti.eo. S. ꝛeſtat.vV.ſed quero.ubi ꝛemittit ad hoc dictũ Inno.⁊ Jo.an.hic.mouent oẽs iſti qꝛ inſtm nõ bẽt fidem niſi ab officio ⁊æ auc toritate nõrij cui iuſtũ ẽ dẽʒ duoꝝ ꝓferri.hoc neꝝ niſi inſtrm ꝑ teſtes inſcriptos uel alios uina noce iu uetur in auc.eo.ti..ſi tñ quiſqᷓ; z. S.ſi uero mori antur ſequẽti:tunc enim requirunt᷑ plures q; uiua noce deponẽtes ꝓpteꝛ auctatẽ inſtꝛi z teſtium niua noce deponẽtium ⁊? ꝓ hac opione uĩ caſus ſʒ Jo. an. in.c.cũ a nobis g de teſti. Si intelligat᷑ ꝙ ibi di cit reſtium adminiculo.ſ.uiue uocis:nec obſtat ꝙ ibi loquitur de ſcriptura iudicis:qnia ibi noõrij uo cantur iudices:ut ibi nõtur ſᷣm unũ ĩtellectum. Itẽ negari non põt m Jo. an. qͥ;n duo teſtes uacillare ſaltẽ faciunt inſtrumentũ ⁊ fidẽ eiꝰ. nã h̊ faẽ ↄpꝑatio lr̃aꝝ que minoꝛ ẽ ꝙᷓ aſſertio duorum teſtium:patet ntrũqʒ in auẽ.eo.ti.ĩ pn.⁊. .i.illi gꝰ nõ ſtabitur ni ¶ He ſde inſirt fi alirer adiuuet᷑. E. e. ti.l. i. E. ð ꝓba inbemꝰ. Ite facit ꝛ5 quã ponit Inno.j. e.cũ.p.ubi dicit qð pꝛo batio peꝛ inſtrm eſt ſuꝑnãł ⁊ S ius ut credatur pelli animale mortui. Sed probatio ꝗ fuit ꝑ duos teſtes eſt naturalis ⁊ fm ius diuinum æ humananũ:gꝰ h eſt preferẽda. Mon. ob. rõ huius gl. qꝛ fm Jo. an. hic ⁊ bar.ĩ.l.ij. O. ſi dubitetur.ff quẽad.teſta.aꝑ.bis reaſſumitur ideʒ per modũ nõtuzʒ. ff. de. V. ob. quo tiens. F. in ſtipulationibus. naʒ dicendo inſm equi ualer duobus incluſis auẽtem nõrij. poſtea dicẽdo notarius. ualet duo uel plus ꝙ; unus reaſſumis idẽ. non eſt g' uerum ꝙ ſcriptura ꝑ ſe equaleat duobꝰ: ſed ſcriptnra cum inſcriptõe teſtiuʒ ? aucte officij ta bellionis ẽ que equiualet duobꝰ. nec nalet alia opio Fm quam requiruntur duo ꝓpter teſtes inſcꝛiptoſ: 2 duo propter tabellionem nã procederet qñ teſtes ſubſcribſiſſent ⁊ hoc ↄſtaret:ſed qñ ſolum ſunt ſub lcripti ſeu inſcripti ꝑ notarium: pʒ ꝙ ſiẽ fides inſſii ita ⁊ fides ſubſcriptionis ſeu inſcriptionis teſtũ de pendet a notario. Item ſʒ opi. õriã ſeqret᷑ abſuꝛdũ ſi. xx. teſtes eẽnt inſcripti ad reprobationem talis inſtʒi requireꝛẽtur.xxij. ⁊ ſic facile falſus notaꝛiꝰto le ret facultatem inſti reprobandi.ſicẽ.n.falſũ ſcribit in Ictum ſic facile multos teſtes falſo ſcribere potuit ĩ inſt?o. Quare Jo. an. ex multis concludit tenẽdam opi. Inn. ut oẽ inſtẽ̃m reprobaꝛi poſſit per duos te ſtes cum oĩs eius fides a tabellionis fide dependeat Agd tex.iſtum adductum pro opi.accur.rncet ꝙ tex. non diẽ tres teſtes requiri õᷣ inſitm:ſʒ ꝙ inſſm nõ pᷣfeꝛ tribus:ad rõeʒ õ incuctam rñdet ſm enm ꝙ plena fides inſtr̃i pꝛocedit ex pſumptic ne ꝑublici officij:ſʒ ſicut niolẽtaʒ pᷣſumptionẽ ꝑ quã alias iudi caret᷑ repꝛobãt duo teſtes:pone exempluʒ in.c.ꝓpo ſuiſti de ꝓba.ſic ⁊ hãc pſumptionẽ ꝑ quã a ias iudi caret᷑ repꝛobãt duo teſtes. Itẽ iuramentũ ꝑ iudicẽ delatũ in ſupplementũ ꝓbatõis plena eſt ꝓbatio ex qua iudicari põt: ⁊ mñ̃ repꝛobat᷑ ꝑ inſir̃m uel duos teſtes:ut in.l.admonẽdi.ff.de iureiurã Gtem non ne ſigillum autẽticum ꝓbat inx nõ.S.e.ii.c.i.⁊.ij.et de ꝓba.poſt ceſſionẽ:⁊ tñ plena ꝓbatio fidei illius deꝛogat:ut.d.c.poſt ceſſionẽ:ita in ꝓpoſito łʒ inſtiʒ faciat plenã ꝓbationem m repꝛobari põt peꝛ duos teſtes uiua uoce in Sꝛium deponẽtes.hãc opi.ſequi tur do. An. 7 expſſius Jo. cal. in ſua diſtinctione. diẽ eiʒ ꝙ ſʒ ſit illoꝝ opinio equa qui totũ h ↄmiuũt arbitrio iudicis qui iudicabit hĩta cõſideꝛatione ad qualitatem tabellionis ⁊ teſtiuʒ ⁊ negocij an ſit anti quum uł recens: tñ ueꝛioꝛ vꝛ ſibi pcedes opinio ut duo idonei teſtes faciãt uacillare inſtrm ut non pro bat niſi aliteꝛ iuuct᷑. bar.in.d.il.ij.? do.car.h ſequũ tur opinionẽ nic. mathe.quã s tetigi:ut nõ ſufficit indiſtincte duo teſtes. ſed iudex cõſiderbit ex quali tate nõrij teſtiuʒ æ negocij cui magis ſit fides adhi benda:ad h.l.optimã in fi.C.de cõtraben.⁊ ↄmit. ſtip.ꝑ quã mouetur bar.ille tamen tex. indicio meo non pꝛobat.ſolum cim reqmirit ꝙ teſtes ſint ide nei et oĩ exceptione maioꝛcs. Ego corcoꝛdando bas duas opiniones in quas doctoꝛes cõiteꝛ incicũt Gi cerẽ quod iudex hẽbit ãbitrari an illi duo teſtes ſuſ ficiant:qꝛ oʒ quod ꝓbatio ſit liquida ⁊ maifeſtiſſis N 3 nst ndne lnt⸗ raiohn / . ſor n /ull WPYT L„ ſonm. 7 c riülh, RN eivn i iinn edlatc , 1 uitain n nki chienieſhane⸗ * ſptrrthmn in i tbninelit l ine lc gire birfilr n s d iuliimi e olit a uelt un lnlim n inncpi . ifui ſiegſte igtielur. iſine 0ibmng ii i,n As lesrſetn O ſo i dai thinn iigiott Geerligtuckt⸗ elrktot gniſinmalbaben Ntſni npcspeſt anrſeitdg ſcinl Aaanrccenaclnis üronanfncioricacin arn ANen unn nagtid nd SAReAmetn BnorCne o datinolen dliſgſangnesiist M hrittpitn ogttrnni 4 iitſſienaßlitid leutſtſiti igi hi uulkoiifenſtistatn lln adnttiiini nfulſectai nn⸗ Ka⸗ iimn Uriſffnrnnan b ngoöſmni giſßiz chobus inelnſis jcnbti nus naer dno eſ ins W ſtg'nenmn hnsin mprn, cum inſcnipröe bcn dne gre ninle dvob⸗ Ieiir Wumn raninunmr dn drn e n Pprer eſtz ig⸗ Nenn Gbclionen ni oen ibliſſent e ES .* . be Atgrerſch gſtint nſen inſctihn g notarium:ſ kies ſubſciptonis ſen ſetdronet mi nomno. Nen hchizzi *M i teſtes tent inſcnſptial chtbnem Kntqninaanr n,,r ſcſeleiienn thadtwmn mſfi reprobmnci ien fſit un ſc fule mitos aſtfi Grbergn ko Qne Jo ner nits onitni Ju mor iuiñmn nprobui polſt erche cun ois eus icls, mheliolisſcce ene r imsadtunmm ororiunn iit õ mb&a c⁵ÜHcα 1cer 1ſis inſfi proerdir r Plinnpnene tvbl ſcut niolanz pſunptione va atos iuc pmobat dvo teſtes⸗pone erenplcz in.,d⸗ Pbaſct hicßſungtcneetddusndi Rodir do eſes. Re mamenin indli nſohgionenu pdndsen ed Pouinn deni it: ditchrri Poſtin ttt N õ Gen Vlum mntncndnin 1 0 dd aſetchianru hen Aunſui NerANſontn en u geni Pontoenn Baiilb ſes niun voce in rn cain 1 Anrt qſſius J0 4 iſut 2 fiat nel peꝛ aliam ſcripturam uel ꝑ teſtes undiqʒ idoneos ⁊? omni exceptõe maioꝛes:ut.d.l.optimaʒ. B ãt nõ dephendit᷑ niſi iudicis arbiirio: ut.l.iij.ff. ð teſti. .iiij.q.iij.ſi teſtes. Sed ſi in vVitate teſtes ſunt tales quales ſupra dixi æ manifeſtiſſime deponunt contra inſtem dʒ iudex arbitrari teſtes pᷣualere:et ſi alꝛ faceꝛet licite appellaꝛet᷑:qꝛ faceꝛet õ illã.l.optiam dʒ eni arbitriũ ſuũ iformare fᷣm leges ut dixi ĩ.c.i. de dila.æ qð le.æ nõ.in.l.ſi qua pᷣena.ff.de ueꝛ.ſig. 2 pᷣdicta tu iteilige in cãibꝰ iniqbꝰiura nõ diſponũt ut inſtr̃m faciat pᷣſũptõeʒ iuris ? de iure de quo dic ut ſupra in nel ien ad ᷣm mẽbrũ prin cipale qñ.ſ. aliqd de inſcriptis in iſtro ↄdicũt ĩiſtio: quo caſu multe ſũt opiones:ut plen tꝛactat h Inn. 2 bar. in.d.l.ij. Sʒ clare ↄcludẽdo vitatẽ diẽ aut teſtes directe repꝛobãt iſtꝛm. puta qꝛ dicũt nõ ſic fu iſſe actũ ſiẽ ſcꝛiptũ:⁊ dic ꝑ oĩa ut ð ĩ pcedẽti mẽbꝛo dixi = ẽ de mẽte Inn.h nã h̊ cãn foꝛtiꝰinſtẽm ꝛepꝛo bat qᷓ; ĩ cqu pcedẽti. Aut nõ ↄdñt ita expᷣſſe:ſʒ per qdᷣdã mediũ:⁊ tũc aut dicũt ſe nõ recoꝛdari an iter fuerit.aut ſimpłꝛ ⁊ abſolute dicũt ſe nõ ĩterfuiſſe.pꝰ caſu ſuſtinet᷑ inſtr̃m:qꝛ cũ eius ꝓbatio ſit plẽa nõ dʒ nacillaꝛe ꝑ depõeʒ iĩcertã æ dubiã teſtiũ qꝛ in dubio dʒ fieri iterpᷣtatio benigna de teſti.cũ iu z.j.de. vᷣ. ſig. abbate:⁊ h̊ uoluit Inn. hic ⁊ cõiꝛ doctoꝛes ſeq̃n tes ⁊ bar.in.d.l.ij.Fᷣo caſu ſubdiſtigue aut unꝰſoluſ dicit ſe nõ ĩterfuiſſe aut ples pꝛio caſu aut ꝓbet peꝛ alios ſe nõ ĩterfuiſſe ꝑ modũ de quo ĩ.c.ex tenoꝛe ſupꝛa de teſti.?æ ꝓbat᷑ inſtem falſũ:ut in.c.quãto.. abntium de his ꝗᷓ fiunt a pᷣla. nã in eo ꝙ falſe ſcrip ſit hũc teſtẽ ĩiterfuiſſe falſificat᷑ inſtm.d.c.q;to ⁊ ar. .ix. di. ad ſacras.iij.q.ix.pura:q;q; Scius poſſet ꝑ alios teſtes ꝓbari. Si vo nõ ꝓbat᷑ abñtia ꝑ alios tũc ſũt opioneſ. Sʒ cõir diſtiguit᷑ ꝙ aut eſt de neceſ ſarijs in inſtzo æ ꝓbat᷑ ſim:qꝛ ad h̊ exhibẽtur teſtes neceſſarij nt ꝑ eos poſſit ꝓbari ⁊ ſic ĩtelligit. d.l.ij⸗ .ff. quẽad. teſt. ap. aut nõ eſt de neceſſarijs:qꝛ ultra illũ remanʒ in iſtr̃o nũerꝰneceſſariꝰ: ⁊æ nõ uiciat᷑ iſtʒʒ qꝛ plena ꝓbatio ꝗᷓ ꝛeſultat ex iſt?o ↄfundit dẽm uni us teſt. ar. c. ʒʒ ex quadam ſupra de teſti.h ſentit hic Inno. ? clarius Jo. cal. æ alij modeꝛnioꝛes:⁊ bar. in. d. l.ij. Si vo ſunt plures dicẽtes ſe nõ iteꝛfuiſſe: aut ꝓbãt abntiaʒ ꝑ alios:⁊ dic ut S. Aut ſimplłꝛ ipᷣi aſſeꝛũt ⁊ ſi ſi de necꝛijs idẽ dðõʒ qð s. ſi vo nõ ſunt de neceſſarijs ẽ dubiũ nõ ꝑuũ. Qnidã dicũt ꝙ non uacillat ꝑ hᷣ̊ inſm:qꝛ ſt teſtes ſingulares:ad h.c.cũ dilecti g de elec.⁊ S̊ de teſti.tã ꝛis:quidã S: quia ui dent᷑ oteſtes reſpectu falſitatis. Itẽ dndo quilʒ ſe in teꝛfuiſſe dicit ẽt de alijs Inn. uariat. vr̃ m magis ĩ clinare ut inſtrm uacillet. tradit tñ nnã regulã ꝙ ĩ du bio magis pᷣſumat᷑ ꝓ inſtr̃o q; ↄ: nt res ponꝰ nale at ꝙᷓ peat.bar.i.d.l.ij.tʒ inſtr̃m repꝛobari. nã dicit iſtos eſſe oteſtes. oẽs.n.teſtes reſpẽu ſenſus quo ꝑ cipit̃ pnt dici ſingulares:qꝛ ſenſus tuus nõ ẽ meus. ſʒ reſocẽu obiecti ad ipʒ ſenſũ teſtes dnir ↄteſtes: vñ quẽadmodũ ꝑ appꝛoxiatiõem ſenſati ſeu obiecti ad ſenſũ teſtes ſt ↄteſtes:ut accit ĩ actu affirmatiuo on ſit audieꝛũt uł uideꝛũt:ita ꝑ remiſſionẽ ſẽſati ſeu ob iecti a ſenſu dici dnt ↄteſtes:ut qñ deponũt ſuꝑ abñ ua:qꝛ płes nõ uideꝛũt.do.an.iĩ h membꝛo dic adueꝛ Cum Jobannes tẽdũ qualit᷑ deponãt teſtes.ſi enĩ dicũt ſe nõ ĩteꝛſuiſ ſe qꝛ ſil illa die fueꝛt in unũ collecti z ꝓbẽt:qꝛ ſeſa tũ abſtꝛabit᷑ a ſẽſibꝰin unũ ↄgꝛegatis ⁊ ſic põt itelli gi. c. loco de ꝓba. Si aũt qᷣlʒ dicat ſe ſimplł: nõ iterfuiſſe ſũt ſingulaꝛes æ nõ ꝓbãt nec ob.motiuuʒ bar.ꝙ ſicẽ appꝛopinquatio ſẽſati ⁊c.qꝛ ↄnña nõ ẽ bo na:qꝛ appꝛopiquatio ſẽſati ad ples attrabit ſenſus pluriũ in unũ:ſʒ abſtꝛactõ nõ põt abſtꝛabeꝛe:niſi ſin gułꝛ:qꝛ illud de quo agit᷑ nõ fuit appꝛopinquatum ſẽſui meo nec tuo nõ ãt oĩbꝰ ſił. Cꝛedo h̊ dictũ vᷣiꝰ ubi teſtes ſũt nõ de neceſſarijs.ſi ãt de necarijs ꝓce ꝛe iſtm ut Sᷓ dixi ⁊ ꝑ ̊ͥ hẽs clariſſime hãc mãʒ decla ratã ¶ Oopo.⁊ ur̃ ꝙ łʒ ſit ꝓbata exceptio in non ſniat᷑ ꝓ ꝛeo:ut .c.ij.de oꝛ.cog. Soł.gl.ivbo imoð foꝛmat oppõem ⁊ nõ ſoluit. De.dicit illud vᷣm in exceptõe dilatoꝛia ſecꝰ ĩ ꝑẽptoꝛia qua ꝓbata bn in dicat᷑ ꝓ ꝛeo Jo.an.dicit ꝙ ſnĩa qua ꝛeus abſoluit põt ꝓcedeꝛe dupł:. Aut ex defectu ꝓbatõis actoꝛii aut ꝑ ꝑeptoꝛias rei:h̊ ãt ⁊ i Zrio ꝛeus abſolui ꝛ20e ꝓbartõis ſue:⁊ ſic ↄcoꝛdãt dic foꝛmalius ad ↄꝛiũ ꝙ; h̊ ibi ꝓbata ſpoliatõe ꝑ modũ exceptois nõ ꝛeſtun at᷑ ꝛeus ſpoliatus abſoluit᷑ tñ ꝛõe cuius de ex ſpolia tõe excepit.hic ẽt ſolũ excepit ad excludẽda itetõem actoꝛis:ut nõ teneꝛet᷑ domũ tꝛadeꝛe ⁊ ſic abſolutõeʒ ↄſecutus fuit ex quo pʒ h̊ iura ſibi nõ a po.uẽ.n.ex quo teſtes nõ deponebãt de die ſeu ipe õctus nõ dẽbat eoꝛũ dictũ ualeꝛe.aꝛ.in.c.in pntia de ꝓba.⁊ ſupꝛa.e.inteꝛ dilectos.Glo.in vᷣbo ð ceꝛ to tangit hic qõem ſeu oppõem ⁊ nõ ſoluit:ſʒ ſoło ꝛeddit᷑ in ſa ut ex pᷣdictis patuit.ex quo enĩ ꝑteſ cõ feſſe fueꝛãt unicã iteꝛueniſſe uenditionẽ ſatis.colligit teſtes de illa deponeꝛe:⁊ ſic pteꝛito tpis non ꝛcddit depõem dubiã. Et dicũt hic gof.hoſti.? Jo.an.qꝙ ꝛegulariteꝛ q;uis teſtes non deponãt de die uel ipe qꝛ nõ ꝛecoꝛdãtur nõ minus uʒ ipoꝛũ teſtimonium ut hic:ſed ſi iteꝛogati rñũdeant uarie nõ uʒ ipſoꝛum teſtimoniu n.iij.q.ix.nihilominus ⁊? qð ſupꝛa dẽm ẽ ꝓcedit niſi agat᷑ de tpᷣe ꝓbando ut s de teſti.ex te noꝛe tãc.n.nõ uʒ teſtimoniũ cũ no dicãt id ad qð pricipalit᷑ iducũtur in.c.de teſtibꝰ s de teſli.⁊.ff.de peti. hẽ.l.ſi quis libeꝛtatẽ..fi.cauẽ tñ dʒ index ſᷣm hoſt. ne teſtes malicioſe dicãt hũc pᷣmeditatũ ſermo nem. ſ.ſe non recoꝛdari de tpre ut poſtea ꝛepꝛoba ri nõ poſſint.⁊ hec nõbis ⁊ uide qð nõ.S.c.ex teno re. ¶ BGl.ĩ Vbo poſtꝙᷓ colligit duo:ſʒ eam limita = declara:ut gᷓ dixi in.c.eũ clamoꝛ õ de teſtibꝰ. Glo. penł.opponit de.c.i.S de oꝛ.cog. ubi dẽꝛ ꝙ ſuꝑ inci dẽti nõ ꝓnũciat᷑.glo.ſoluit ?⁊ male. nã bn potuiſſet hic ꝓnũciari ſuꝑ pꝛincipali:⁊ ſic ĩdirecte fuiſſet pꝛo nũciatũ ſuꝑ incidẽti: ſicut fit in inſtãtia cãe pꝛincipa lis.dic g ꝙ h̊ fuit factũ ad honoꝛẽ indicis a quo ſeꝛuandũ cũ fueꝛit ꝓceſſuʒ ex nouis actis. Itẽ Iʒy nõ ſit neceſſariũ ut ꝓnũcietur ſi tmi ꝓnũciat᷑ nõ ꝑ ret:a ctat᷑ ſnia:ut nõ.in.d.c.i.⁊ de mateꝛa dic ut ibi ple ne dixi. Glo.fina. eſt facilis. ¶ Ded ex glo.queꝛo de qõe nõbili.pone ꝙ in inſtzo ſunt deſcꝛpti.a.⁊.b. expᷣſſo eoꝝ cognoĩe ꝓ teſtibꝰ demũ dr inſtm falſuʒ 2 ꝓducunt᷑ duo qui dicũt ſe uocari illis noĩibus:ſed negãt ſe iteꝛfuiſſe. nũquid ̊ ſufficiat ad reꝑꝛobatõeʒ 2 . inſtrumẽti. do. meus do. car. cõſuluit ꝙ nõ: qꝛ ꝑ bꝰ nõ eſt ꝓbatũ iſtos eſſe illos qui ſũt deſcripti ĩ iſtꝛo. potuiſſent.n.ſibi mature nõia.ar.in.l.i.C.de mu. no. Itẽ dic ⁊ melius ꝙ poſſibile eſt ꝙ ipꝛe cõfecti inſir̃i erãt alij qui uocabant᷑ h̊ nõie qui inteꝛfuerunt ↄctui:iñ hec ꝓbatio nõ cõcludit neceſſario:ar.c.in pntia de ꝓba.⁊ in dubio ut S dixi fauendum eſt in ſtrumẽro:ar.c.cũ tu de teſti.⁊.j.de pᷣſcrip.ad audi entiã. Ad h̊ eꝛgo ut cõcludãt:oʒ ꝓbari ꝙ tpᷣꝛe con fecti inſtrumẽti iſti qui ꝓducũt᷑ nũc uocabãt illo no mine et qð tũc nõ erãt alij ꝗ nocahãt᷑ his nõibꝰ:et hec nõ pꝛo limitatõe predictoꝝ.¶ Vltio qrit̃ de ntili z quotidiana qõe. uidemꝰ eĩ hic ꝙ ad petitõeʒ appellãtis iudex ad quẽ refoꝛmat ſmam an h poſſit faceꝛe ad petitionẽ appe lati:ut ſi uideat detrahẽdũ uel addendũ ſnie ̊ licite iudex faciat ipſo appellato poſtulante.hac queſtionẽ foꝛmat dñi ð ꝛota decif. ccclij. ? 20 dubitãdi eſt qꝛ appellatus nõ appellandũ Vꝛ acquieuiſſe ſnie in.c.ꝙ ad cõſultationẽ de ꝛe in di. z.l. fi. C. de ſen.que ſine certa qti.gꝰ nõ dʒ audi ri petẽs cã ꝛefoꝛmari. Sʒ h̊ nõ ooſtãte ꝑ oẽs dqnos fuir Sriũ ↄcluſum:qꝛ ex quo ꝑ unã ꝑtẽ fuit appella tum a tota ſnia ipſius effectꝰ in totum fuit ſuſpẽſus l.i.ff ad turpill.et.c.uenientes de iureiurã.ergo ſiẽ ꝑ appellantẽ peti põt reformatio:ita et per appella tu n: Sepe. n. qs cõſeqᷓt ex ꝑſona altius quod ex ſe cõſequi non poſſet l.petẽde.C.de tẽpo.ĩ inte.reſti. 7.c.auctate martini de cõceſ pbẽ.li.vj. Itcʒ index ſupplet de facto ubi cõſtat ei ex dictis teſtiũ uł iſtꝛ?o rũ ad h̊ ꝙ nõbiliteꝛ nõ. Inn. in. c.i.de poſtu. pꝛela. et nõ. bñ h̊ dictũ.hĩc alibi dicit glo.nõbił in.l.i.C. qui ⁊ aduerſus quos iudicẽ ſupplere poſſe de ſibi noto ut notorio ꝑ illũ tex: Adduco ẽt ad pꝛedictã cõcluſionẽ.licʒ oẽ; honoꝛc̃.C.qñ ꝓuocare non eſt neceſſe:ubi ad appellationẽ uicti cõſequi põt uictoꝛ cõdenationẽ expẽſaꝝ obmiſſaʒ a iudice a quo.non ob. primum motiuũ qꝛ ꝓcedit ubi aliteꝛ etiam non appellatur:ſed ꝑ appellationẽ unius ſuſpẽditur ſen tẽtia ĩ totũ. Ego limitarẽ pᷣdictã cõcluſionẽ niſi ap pellans reſtrinxiſſet ſe in appellãdo ad capla facien tia 3 eũ dũtaxat.tũc eiʒ arbitroꝛ cãm non deuolui ad iudiceʒ ad quẽ niſi reſpectu illoꝝ capimloꝝ qᷓ fa ciunt õ appellantẽ ſi ſũt ab alijs ſepata ꝑ tex.in.l.ẽt .cff. de mino.tot. n. uidenĩ ſnie quot capitula ſnie:ut ibi = nõ.glo.in c.ij.de oꝛ.cog.in.vſ.eadẽ in fi.⁊ aꝛ bitroꝛ idẽ ſenſiſſe do. de ꝛota in pᷣdicta deciſiõe dũ ponderant ꝙ a tota ſñnia fuit appellatuʒ.ſecus eꝛgo ſia Pie Cer bi⸗ nõ. bonã praticã appellãdi ut appellemur a ꝑribus ⁊ capitulis faciẽtlbꝰ cõtra appel lanteʒ:ſed bona cautella erit ex ꝑte appellati nit etiã ipſe appeller qᷓrenus facit õ̊ ſe. Similis theorica nõ in inſt?o ꝓducto de qua dic:ut nõ.in.c.cum oli de cenſi. Itẽ nõbis ꝑpetuo aliã cõcluſionẽ ex pᷣdictis: ꝙ nedum iudex a quo:ſed ẽt ad quẽ põt ex officio ſuppleꝛe etiã in ꝓlatiõe ſñie ea que ſibi ſũt nõ.uł no toria nel ex actis cãe. JIudex eim ad quem ſuccedit loco iudicis a quo.vñn dʒ ⁊ põt faceꝛe totum id qð debuiſſet ? potuiſſet faceꝛe primus iudex:ut dicunt dni de ꝛota ubi õ̊. Ad pꝛedicia nide Hart. in.l. ſi expreſſum.ff.de appella.ubi dicit ꝙ cauſa nullitatis ¶ De tide inſirume deuoluit totam cauſam ad indicem: unde poteꝛit ius dex in cã nullitatis refoꝛmare ſniaʒ ſicut in cã appel lationis ⁊ allegat Inno. in. c. cum cõningar de offi. delega.æ hec ſufficiant. X*£ p aꝛte. Caſus. Mefectus litteꝛe non uiciat reſcꝛiptuʒ.h. MWd. cõis diuiſio. ſcᷣa ibi quia. ¶Mora ꝙ modicus defectus ſcꝛiptoꝛis non uiciat reſcꝛiptum pape. Glo. ponit rõem dubitandi ? decidendi: æ in fine ampliat diſpoſitionem huius capli ut pꝛocedat etiam in defectu ſyllabe. Innocen. magis adhuc am pliat. dicit enim idem foꝛte dicendum in defectu dic tionis uel oꝛationis dũmõ depꝛehbendatur itellecius pape. Refeꝛt iñ alios diceꝛe ꝙ ⁊ ſi aliqn ſit tolera bilis eꝛꝛoꝛ in lr̃a uel dictione: iudex tñ niſi uicinʒ ſit occultum ſuſpecias hẽbit las cuʒ multi ſunt officia les in curia qui exaĩant uicia laruʒ. pꝛius tamen di ctum magis placet Inno.cũ peꝛ bullã ſatis tollatur ſuſpitio:⁊ oculi officialium ſepe falluntur:ſicut in ſiſi legitur in.c. cauſam mẽimonij õ de ꝓba. Vel poſſet diſtingui ym Moſti. inteꝛ reſcꝛipta gr̃e ⁊ iuſticie:ar. de cꝛi.fal.c. penł. remittit m ad nõ.S eo. ex litteꝛis: 7 de NGptis ad audientiã. Oo. car. tenet idem in re ſcꝛip.gratioſis diũmodo ſenſus non mutetur:quod mihi plus placet peꝛ id quod legitur ⁊ no.in.c.cum ueneꝛabilis.j.de reli.domi. ⁊ in.c. inteꝛ dilectos ſu pꝛa eo. facit.l.i.⁊.ij.ff.de his que in teſta. delentur. ſecus dic ubi ſenſus mutaretur ſeu induceꝛetur cqui uocatio.nam tunc defectus etiam litteꝛe uiciaret: ut dicto.ceinteꝛ dilectos:⁊ tenet Nincen. hic quod nõ. ¶ Ex pꝛedictis pñt decidi multe queſtiões. uidã impetrauit eccleſiam ſancti pancꝛacij.in lẽ̃a vᷣo dice batur paneꝛatij:ita ꝙ. c.eꝛat mutata in.e.nũquid ex hoc nicietur reſcꝛiptum. Do. car. refeꝛt ſe optinuiſſe ꝙ non. ſicut enim defectus litteꝛe non uiciat ubi cõ ſtat de ſenſu ut hic:ita ⁊ ſi litteꝛa ponatur loco alteꝛi us:ut in queſtione noſtra: dũmodo ex alijs apꝑeat papam ſenſiſſe de illa eccleſia ſancti pancꝛacij. ſecus autem ſi induceꝛetur equiuocatio. Alia qſtio: a pa mandabar in reſcꝛipto ipetranteʒ debeꝛe mitti in coꝛporalem et fuit obmiſſum uerbum poſſeſſioneʒ. dicit dñs car.ſe obtinuiſſe ꝙ per hoc non uiciaba tur reſcriptũ:quia ꝑ alia uerba apparebat de inten tione pape:qꝛ ſubmittebat et defendas inductum. Et hec queſtio ſatis deciditur peꝛ dictũ Inno.hic: idẽ dicit ſi ꝑ appoſitionẽ uniꝰ litteꝛe loco alterius i duceret᷑ falſa latinitas ſicut accidit ĩ facto. dicebatur eiz in quadã ĩdulgẽtia pape pñtibus ꝑpetuis tpori bus duraturas.debebat eim dicẽ duraturis. ſic i. fuit mutata in a. Refert eĩʒ ſe cõſuluiſſe ꝑ h̊ ſas ñ uiciari:tũ quia hodie curia nõ admittit exceptioneʒ falſe latinitatis:tiũ ꝑ predicta qꝛ ſicut defectus littier non uiciat:ita ⁊ ſi una littera ponat᷑ loco alterius: qð mihi ſatis placet.nã de facile h̊ͥ põt ↄtingeꝛ ſicut defectꝰ littere. Intelligat᷑ aũt.c.ad audientiaʒ de re ſcriptis qñ cõtingit falſa latinitas apparenteꝛ.non aũt ex tranſcurſu pẽne ſeu mutatione uniꝰ lie loco aAalterius: qdᷣ facilius contingit¶ Micolaus abbas. o pun lmmedimult, inci oi reltugn Mujym 4 nigintiun dii i ini Cem gir n ieintant o⸗ Pomtir müntlin hei ACtucerirondtotst Mans Konaigucransnmistein wtiso thinignuand Gaſckonmees d tnenn iarnr eſtnendicnn Wicorm didimnamnon WWnoris ndiranncn 6nsCogaicrtopeeni ai⸗ napelaon Erbohehe⸗ Goancttar in mn Nöritii nnr At rlimninttiguneate⸗ unſnidadriee ftati tonn e il ihngin ſuſiſnnnigutein nntſonenintiii 1cuolber lorrfani s⸗ Kricrofiillinen nubis G ijji in r iin iſprti⸗ ſev. olit gſſ nnsmngi Acht ng Non ſ n irie D Puiig bante Cisde d cöts e „n dicn insc⸗ uioſcnſenn d Pusm Dnno.eü per buli rate rcanafuniun geilhmi F . nuimoniſ te dhr lifi z Line reſaipn gfer iſtetr Nohl. raninit ti c o lo clni rs miienni. Do en. mann ganoſs dünodo ſeſſis on unnrd pus an ve g ma lgin tii nae bils . ce ni dani rinc inm Gleccst bhair it iſfcris rin n m Acuhinis umnmr luinclcemura anm mn Gteainre idore rn lenvs:t m Cſinan hit o,⸗ ulias oft delid nule qucftms Oici iteceſum ſneni paneucf in ia vo diee nemti:in ,.cent nutnng ine Nbcrid ur teſcigtan. Do ar cenſe ninoſſe cun enin dciegus iner non vicir ddi nia ur bicnn 1Alnen dondrr Ccdde duefione nola dündde disnn erde & Aa ercen ſned⸗ Omneneſl WNceendt eddinotade Ma io zandadan n teciid ertanic, Echeen rien afuit odmiſum avun or t dis a Eohiihniſ hel boc ſon eſcnprü:qvia p al verda adt e pape:⸗ ſobmminchat en ii u bec qucſio ans bnclur e den ſi aoſtone in inen an grei fla ainius ſicut äctifan „: 4 Ppͤrions pn namai un ann * Gurnn . NKaſus Licite a N erpetuus * pellatur a ce qui ꝑti h̊ petenti nõ facit edi cõia inſtra. h .d. In pꝛia appellantis narratio. in fa cãe ↄmiſſio ibi ideoqʒ. ¶ S ꝙ uicarioꝛũ quidã ſunt ꝑpetui. q̃dam tpᷣales ppetni ſunt qui ↄſtituũtur ꝓut nõ. in c.fi. de offi. uica.? uide melioꝛem glo.in. c. ad h.e. ti. Idem tex. æ doctoꝛes in. c. extirpande in. F. qui vHo de pᷣben. ⁊ clemen. una cum ibi nõ.de offi.uica. Tpᷣales vo ſunt qui oſtituuntur ad tpᷣs:ut hẽ in.c. puenit de appel.⁊ in.c.cum ex eo. de elec.li. vi.dicit tamen bic. Ainc. ꝙ uicarius ad ips nõ eſt cẽſend⸗ nicarius qðᷣ nõ Ex quo infeꝛo ꝙ appellatõe uicarij nõ ↄphenditur nicarius tpᷣalis qui pꝛo neceſſuate tpᷣis ↄſtituĩ ad ſeruiẽdum eccleſie:qꝛ talis ꝓprie ñ eſt aicarius qꝛ titulus uicariatꝰ ẽ ꝑpetuus ⁊ ſuꝑio ris auct᷑te ↄſtituit᷑:ut in.d. S.qui ueꝛo ⁊.d.cle.una. An aũt rectoꝛ eccleſie poſſit ſolus conſtitueꝛe ex cã nicarium in eccleſia ſua ad tps uide tex. ⁊ ibi pleniꝰ ꝑ Jo. an. in. c. cñ ex eo prealle. de uicaꝛio ueꝛ0 epi. dic: ut le.⁊ nõ.in.cle.⁊ ſi principalis de reſcrip.vbi bona glo.⁊ in cle.finali de ꝓcur. Möõ fo er tene menti ꝙ uicarius eccleſie ꝑpetuus põt eſſe ĩ iudicio pꝛo ſpectãtibꝰ ad uicaꝛiã ſuã de quo. . lan? ¶ MS tertio ꝙ inſtza cõia pñt peti ut edãtur nõ ſolum ad inſtructõem cãe principalis: ſed etiam reconuẽtõis. Oop. ? ur̃ ꝙ iſte uicarius nõ poterat eſſe in iun dicio ꝓ iuribus ecclie cũ eã nõ poſſideat noĩe pꝛo prio:ſed rcctoꝛis.uñ debebat dñm in iudicio noĩa? nt lit. nõ ot. qm. J penbł.¶ Blo. pꝛima circa becĩ ſtat ⁊ facit tria.prio allat O fo pꝛo tertio ſoluendo ponit opionem ſuam dicèſ iſtũ uicariũ habuiſſe mã datum gnãle nel ſpale a rectoꝛe als nõ fuiſſet admiſ ſus cum nõ hẽat titulũ in eccleſia. hoſti. dicit ꝙ iſta eccleſia erat iſtoꝛum pꝛioꝛis ⁊ ↄuentus ⁊ ꝑcipicbãt ibi omnia tpalia exceptis minutis decimis ⁊ qu ibuſ dam alijs pꝛo ſuſtẽtatione nicario reſeruatis: ? nũc erat queſtio inteꝛ eos quid cõtineꝛeiur noĩie minuia rum.pꝛioꝛ at ⁊ ↄuentus ↄueniebant nicariũ ⁊ ꝛecõ neniebantur ab illo æ m eum monachi ꝓduxerunt inſtim ↄtinẽs quid fuerat nicario aſſignatum: æ qꝛ eius copia uicario petenti fuit denegata extitit per eum appellatum. ¶ Ex bis habes duas leciu. unaʒ glo. ꝙ queſtio eꝛat hic ĩter eỹẽneum ⁊ nicariuʒ hñtẽ ad h mãdatũ a ꝛectoꝛe. Alia hoſti. ꝙ queſtio erat ĩ ter uicarium ⁊ iſtos ꝛectoꝛes ecclie. Tertium iĩtellec tum ſentit hoſti.hic ſuper vbo decimis dicens que ſtionem hic fuiſſe ſuꝑ minutis decimis uicario pꝛo ſua ſuſtentatione aſſignatis ? ꝙ rõe ꝑceptionis con neniri poteꝛat nicarius nõ ſolũ a pꝛioꝛe ⁊ ↄueniu:ſj a quolibet alio:ar.ſf.de rei nẽ. officium.ff.de ſeꝛui. .l. fi. ? de offi.iudi.ad hec ⁊.j.de pꝛeben.c.de mo nachis. Sed in ↄꝛium opponit de.c. queꝛelã de elec. 2 de re iudica.cũ ſuꝑ ⁊ de cõfir.uti. cum dilecia. . qꝛ ueꝛo. Soluit ꝙ poſſeſſoꝛ conueniri põt reali ut in pꝛimis ↄcoꝛ.ſʒ nõ piudicat᷑ ſuꝑioꝛi ut in ↄꝛijs ni ſi ſciat cam ſuam agi.j.de re iudi.c.penł. ſᷣm eum. A dueꝛte qꝛ iſte intellectus facit magis ad intellectũ glo. ſentit eniʒ ꝙ nicarius ſupeꝛ iuribus ſibi aſſigna tis poſſit conueniri ranꝙ; poſſeſſoꝛ: ſed ſententia ᷓ ¶ Bpreperuus eũ lata non piudicat rectori niſi preſciuerit cãʒ ſuaʒ agi. Ego diſtinguerẽ latius ſic cum qrit: nũqᷣd uica rius poſſit agere.uel cõueniri:ita quod faciñ ſuũ ꝑ iudicet eccleſie: quod aut loquit᷑ de nicaꝛio tpᷣrali uł perpetuo.pꝰ caſu nõ puio eũ poſſe agẽ niſi habeat mandatum a rectoꝛe: caſu põt procedẽ diciñ huiꝰ glo. Rõ quia non hʒ titulũ in eccleſia uel admiſtra tionem lʒ aliquid det᷑ ſibi ꝓ ſua ſuſtentatõe:fac̃ per locũ a ſpali clem.una ð offi. uica.? quod ſupra di xi.ſᷣo caſu ſubdiſtinguo quod aut unlt agẽ ł ↄueiri pro iuribus nicarie ⁊ põt eʒ nullum habeat manda tum ab eccleſia ſeu rectore hʒ.n. titulum in eccleſia ut dicta clem. una ⁊. c. extirpande. S. qui vo de pre ben. ſicut enim agit:canonicus noĩe ſue pᷣbende licʒ prebenda ſit eccleſie:ut in.c.iij.? quod ibi no.de ꝓ ba.ita ⁊ fortius agit uicarius noĩe ſeu uicarie pro iuribus ipſius:⁊ factum ſuũ preiudicabiui eccleſie ſi cut factum alterius admiſtratoris:æ pro h̊ optime facit iſte tex.non diuinando ⁊? cauillando luteram. fateor tñ quod rector poſſet ſibi aſſiſttere ĩ lite.ſ.rõ ne preiudicij quod ſibi ex orio euentu litis poſſet irrogari cum perditis bonis uicarie oportet pre ui deri de alijs bonis eccleſie:aꝛ.de pꝛebẽ.de monach: 7 pro hoc.l.ſi ſuſpecta de inof.teſta.⁊ l.a ſententia ff. de appel. Aut uult agere uel conueniri pꝛo alijs iuribus eccleſie que remanſerunt apud rectorem ⁊= non põt niſi babebat mandatum a rectore: quia in illis nullũ bʒ titʒ ⁊ B ẽt caſu poſſet ꝓcedere dicium glo. Ad predicta faciunt nõ. in.c. expoſuiſti de płe ben. æ. d. SF. qui vo. Et per hoc habes clarę expedi tam materiam huius prime glo ¶ Bo. kinalis in trat mãm editionis:⁊æ pondera eam quatenus dicit ꝙ ſicut reus non tenet᷑ actoꝛi ꝓpria inſt?a quibus non utitur edeꝛe:ita nec actoꝛ ꝛeo. ¶ Au vo de h̊ 7 de tota mã glo.⁊ eoꝛum que tractant hic docto. dic:ut pleniſſime dixi in.c.i.de ꝓba.ubi reꝑies eñ inſtr̃a dicantur cõia ⁊ an in editione fienda ſu dria inter actoꝛem ⁊? reum. Exẽpla glo.queꝛo de qõe qꝙᷓ; ponit hic Inn. quidã petit ſniam latã õ ſe ꝓ petro ſuꝑ tali fundo caſſaꝛi: uel qꝛ nulla eſt uel qꝛ iniuſta 2 ab ea eſt appellatũ:petrus reſpondet exhibe ſniaʒ actoꝛ rñdet. ego nõ babeo ſcriptam:qꝛ index nolu it mibi copiam ex ea faceꝛe: uel quia amiſi: queriiur an ꝛeus cogendus ſu eam exhibeꝛe. Innoc. dicit ſit per iſtum tex. quaſi ſnie inſſm ſu cõe.ideo ↄpel lendus eſt illud edere ſicut alia cõia inſtr̃a ut h. Ad idem adducit.l.is apud quẽ. C. de edẽ. ubi iudex appellatõis pᷣcipit exhiberi oĩa acta cãe.dicit etiam. Inn. ꝙ ſi reus nõ diceꝛet ſniam latã iĩterrogabitur an talis ſnia pꝛo eo lata ſit. ff. de inter. act.l. penuł. 2 ſi negauerit cogetur edere:uel iudex ꝓnunciabit ſi qua ſnia apparuerit ꝓ petꝛo in tali cauſa lata nul las uires habuit:ar.eo.ti.l.nõ alienum. nam cor fel ſioni ſue facte in iudicio ſtandum eſt.ff. ad. l.aquil. .l. ꝓinde: ſi rũdeꝛe nolet habetur ꝓ ↄfeſſo.ff.de in teꝛoga. acti.l.de etate.ꝗ. qui tacuit de confeſſ.c.ij. Itẽ g iſtum qui dicit nullã ſniam ꝓ ſe latã ꝓuiden dum eſt actoꝛi ut negatio ſua ſicut ⁊ confeſſio facta ʒ ſe auctẽticet᷑ ⁊ publicetur que ſic aucteticata ⁊ pu blicata obſtabit ipi reo in ꝑpetuũ etiã ĩ alio indicio 9 3 ¶ Get.dlr. Imyl. Mge libe.cq. iubemus.ij.q.i.mulrti:⁊ facit að legi tur ⁊ nõ.in.c.ſignificauit de teſti.⁊.c.albericus.ſuc curritur tn ꝛco ſi ꝓbabiliter deceptus falſuʒ rndet: ſatiſfactio tñ dʒ fieri aduerſario de ſuo iteꝛeſſe. ff. ð inteꝛꝛoga.ac.de etate..ex cã:⁊ h̊ ſi poterit ꝓbare Sriũ ꝑ oſtenſionẽ ſnie uel alio mõ.nã hoc caſu pꝛo batio pꝛeualebit ↄfeſſioni eꝛꝛonee C. de iur.⁊ fac. igno. eꝛꝛoꝛ ſᷣm Inno. Sed hãc ſniaʒ Inno.facit ſim Jo. an. c. ꝛomana. . ſi vo de appel.lib. vj. ubi appellans hẽt pꝛobare ſe.j.x. dies appellaſſe. Sed põr ꝛeſponderi fm eũ ꝙ pᷣdicta ꝓcedunt in illo qui non põt id oſtendeꝛe ſine culpa ſua. Fꝛedericus de ſenis ſuo conſilio.cxcvj.licʒ nõ multũ firmat vr̃ m ab hac ſnia Inno.deuiare fundat ſe qꝛ vꝛ h̊ ſnia implicare ↄdictionẽ.nam ſi actoꝛ nõ ꝓbat appella tionẽ iut᷑poſitã debito tpꝛe.qũo põt iudex appella tionis ſe iteꝛponeꝛe cũ iuriſditio ſua nõ ſit fundata vVr t nele ꝙ õ reũ contumacẽ poſſet ꝓcedẽ ilud dictũ ꝑ id qð nõ cõpoſt. ð ꝛeſcrip ſuꝑ lr̃is:b ulnmũ vꝛ appꝛobare archi.in.d.S.ſi vo: ubi cien ꝙ ſi ali quis dicit ſe appellaſſe ubi nõ appellauit:i ł ubi lep ſuʒ erat tpᷣs appe lãdi uel nõ potat appe laꝛe:qꝛ bis appellauerat:tenet ſñia lata in ꝓtumacem appella mũ ſuper pricipali licet aliteꝛ non doceat actoꝛ ſe appel laſſe nel..tempꝰ debitũ appellaſſe. Do.an.licet nõ loquatur aperte vr tñ inclinare in ſũiam Innoc.et dicit ꝙ eam ſequitur lapſus.allega.x.in fi.? vr caſus ĩ.l. fi. C. de fi. inſtru. æ nõ ſtando in vbis illaʒ ſinaʒ Inno. puto viſſimã in minis in cuibus le qt .ſ.cũ ſine culpa ſua appellãs ſñiam habeꝛe non põt licet enim cartha cõtinẽs ſniam ſit appellati:qꝛ foꝛie eq habuit a nõrio expenſis ſuis:cõtẽtũ iñ in cartha ẽ cõe:iõ poteſt iudicis officiũ iploraꝛ ut reũ ↄpe lat ad ꝓducendum ex quo alit᷑ eã hẽe non põt:iux nõ. i d. c.i.de pꝛoba.nec obſtat rõ frederici: quia dico ꝙ ex quo iudex appellationis hʒ iuriſditõeʒ in pnci pali:hʒ per ↄnñs inepreꝑatorijs ut cõpellat reum ad exhibendũ inſtem ſnie:ar.in.l.ad ꝛem mobilem ⁊.l. a ĩ le zatũ.ff. de ꝓcur. in.c.prudentiã ðᷣ off. dele. ubi bonus tex.in ſimili ĩ.c.ſuꝑ ir̃is de ꝛeſcrip.puto et pallegatũ dictũ archi.nõ ꝓcedeꝛe ſimpli ꝓrt ipe ponit quaſi in Vitate nõ erat appellatũ. uel talis fuit appe latio que non habuit iuriſditioncʒ ceuc veꝛe aꝗiudicẽ ad quẽ licʒ ſſia ↄ cõtumacẽ lata reꝑitur a nõ hñte iuriſditioneʒ: iõ nõ ualet ad h̊ cle.ſi appel lationẽ æ qð ibi nõ.de appel. debuit eim iundex p̃us ꝓnãciare ſe iu dicẽ uel appellatũ fuiſſe:æ tunc demũ pcedeꝛe ſuꝑ prineipali iuỹ nõbilem theoricam In no. in. c.ij. de dila.? ꝑ Jo.an. in ꝛegula ſcienti ð ꝛe gu. iur. li. vj.ĩ meꝛ. ? ꝑ dor. es de ꝛeſcrip. S Caſus Imputatur ꝓ Op utar *ducenti ſcripruras ias in hoc:quia innicẽ ſibi derogãt. At clarius ſic. Scripture grie ab eodeʒ ꝓducte fidẽ n faciũt ponit pꝰ dictũ.ſo ipſiꝰ ꝛeʒ.ibi cũ in ipſius. ¶ HMõ pꝰ a zjrio ſenſu ꝙ bñs ſcripturas orias põt uti illaꝝ altera.nã ex ſolo uſu illarum fides tol lit. ur pʒ hic in pᷣnꝰ ⁊ clariꝰ in fine.¶ Nõ fo ibi ĩ iudicio ꝓtulit:ꝙ,. nõ dẽ quis uti inſirt̃o añquã in in dicio ſit ꝓductũ.Ex quo ĩ faeto ex ſola onlioõe ſilius iudici facta abiqʒ ꝓductione iudiciali nõ dicis inſlm factũ cõe:ita ut alia pars poſſit illius editõeʒ inuito dno peteꝛe:⁊ ſic intellige nõ. ꝑ glo. in.l.i.ff. de eden. ¶ HMõ ibi cũ in ipius ⁊c. ꝙ quis nõ cogi tur ede:e ſuũ ꝓpꝛiũũ inſtem ẽt aun ilti quo in iu dicio uri:qð tene menii. lo.ij. facit tria. pꝰ qrit in qua ↄꝛietate Vificat iſte tex. Eendet ꝙ t ĩ di recta qᷓᷓ in idcrecta:⁊= utriuſqʒ ponit exepluʒ.pꝛimuʒ tn exẽpluʒ de directa Sꝛietate nõ plʒ doc. qꝛ nõ ẽ ta lis Sꝛietas ꝑ quã fidei alteꝛius inſtꝛi deroget᷑.ſũt eiʒ hec ↄpaſſibilia: ꝙ tu ꝓmiſeꝛis mihi ſolueꝛe:? ego ꝑ alin I inſtem feceꝛim t bi pactũ de nõ petẽdo:ſed cõ trarictas h̊ cau reſpicit iĩtentiõeʒ agentis:qꝛ ſi feci ti bi pactum de nõ petẽdo nequeo effectualiteꝛ peteꝛe A ij ponũt alia exẽpla de quibꝰ nõ curo.ſatis.n.eſt ꝙ ubi inſiza ſunt ↄꝛia direcie uł idirecie fidẽ ſibi de rogẽt. ¶ fo glo.q̃ it an diſpoſitio huius.c.hẽar lo cum ſiue ab eadeʒ ſiue a diueꝛſis ꝑtibus inſiẽa ↄꝛia pꝛo ducant᷑.Et ↄcludit ꝙ ſolũ hʒ locũ qn ab eadem parte de quo.j. latius dicã ¶ no ꝗrit an ideʒ ſit in teſtibus pꝛia deponẽtibus ab eadẽ ꝑte ꝓductis. Et rñdet ꝙ nõ:⁊ rõem diueꝛſitatis expꝛimu. hꝰ uc luit tota iſta glo. S tu colligẽdo dicta alioꝛũ diſtingue larius ↄcludẽdo mentẽ.c.⁊ glo.ꝙ aut inſta ↄtraria ꝓdu u it in iudicio aut teſtes.pꝛimo cau aut ẽ unũ inſtem ↄꝛium aut pła. ſi unũ deꝛogat ſibi fidem niſi aſiqua ſubdiuiſione ſa uari poſſit:ad h̊.c. inteꝛ dilec tos.S. ceteꝝ s eo.⁊.l.ubi repugnantia.ff.de re iur. tenet bar.in.l.ſcꝛipturis.C. eo.Si plura:aut pꝛodu c intur ab eadenm ꝑte ⁊ tol ũt ſibi fidem:ut hic ⁊ dẽa .l.ſcꝛipturis.niſi ꝑ diuiſionẽ ſiue inteꝛpᷣtatic nem ſal uari poſſit dicta pꝛietas:ar.c.cum tu de teſti.⁊.c.ni bil obſtat de v ſig. aut a diueꝛſis ꝑtibus ⁊ ſtatur di gnioꝛi in.l.optimã. C. de ↄtraben.⁊ ↄmit.ſti.⁊ in.l. ſcꝛipturas C. qui po.in pig.hab.de quo in ſpec.de inſtru. edi. . poſtremo alias inſtm. v.ſed pone pꝛo duco ¶ Si vo ꝑ oia ſunt equales tũc iudicabitur q illũ qui ꝓbare debebat quaſi nil ꝓbaucꝛit: quia cuʒ tan a f des adhibeatur uni ſcꝛipture ſicut alteꝛi: nil eꝛgo eſt ꝓbatũ:⁊ ſic ſi reus habebat pꝛobare iudica bitur contra eũ. Idẽ in actoꝛe miſi cã eſſet faroꝛabi lis iux ea que leguntur ⁊ nõ.in.c.ex ſꝛis ð proba.⸗ uide circa ̊ quod dixi in.c.in pntia de pꝛoba ubi dicitur an =z qꝗñ inficit᷑ ꝓbatio unius ꝑ ꝓbationem a teꝛiꝰ Ses mẽbꝛo pꝛincipali qñ teſtes ſunt rij: diẽ indiſtincie ſtat᷑ dignioꝛibus ꝑ rõeʒ gl.= ex pedias latiꝰ hũc.arti.ꝑ nõ.in.c.in nꝛa ð de teſti. ubi dixi. ¶ Sʒ circa pᷣdicta queꝛitur de duobus.p an diſpoſitio huius.c. ꝓcedat taʒ in ſcꝛipturis publcis ᷓ pꝛiuatis. glo. in.l. ſcꝛipturas pallegata videtur in telligeꝛe de publicis.ſi eim una eſſʒ publica ⁊ alia p uata:tũc ſtaret᷑ digniori ꝑ.d.l.ſcripturas. Jo. an. dicit ſe audiuiſſe aliquos legũ doc.ibi tenentes h lo cũ habeꝛe ſiue utraqʒ ſcriptura ſit publica ſiue pri uata: ſiue altera publica et altera priuata. Equales eim ſunt quo ad h̊ qñ ab eadẽ parte ꝓducunt̃: licet differunt quo ad aduerſarium cõuincẽdum:⁊æ dẽm glo. ↄrie ꝓcedit qñ a diuerſis partibꝰpducũt:⁊ ſic loquit᷑.d.l.ſcripturas:⁊ h mihi plʒ.qꝛ reſpẽu eiuſ dem ꝓ ducentis nulla apparet diuerſitatis ꝛatio ĩte chn vixvmne iſ in ne olſin 7 M K⸗ es ſe egtor ſad corhi „„/ s Pndnn iggikn ei enk. en uon aia⸗ cetanin S 7 lupwril dergh 6 a arſKame n in Clerömhe? ahrtoc. nei Ctimrni ta iunim iinſin in mtn in õ itctl(Molmrbint rmmmmmſiimmn t bcis irqrunm wrünniblutol .(Ori gipiocl hdid⸗ nos oker ericngernn pril ie eratnſeigradeesrctan fin eker iimaiͤis rerataſpdcnacare⸗ GrdTorherisrärdagtod igzteacriſrc Nunoſehimi mdn nlponenderoſraini nsclrfnennd 4 hngtkhmn liifi ln gn ir lia ini f Hacigfinintnitde ſi, . MW ittiigntg ien iiß cico niſtſmmien N inſtin u ligſii pliclniine⸗ nnſmgoinint meechſtinge⸗ din vſſti co n e a Elindebz,er. öoheä incbie leſſo ie n oihfiisert tannt , ,, llenn ſg, enl hu o e Nehe iſi d cobben henan mſten e pen eeen ſhenllte b. 7 Gro/ 6 Baſun 5i regenkicite ol fo go⸗⸗ Ceftliſger Go it en llpoſttio hung uül d endezſnes dineſis Nural ni C oddi Rrñrñ lſinzn dud Rlügfbe A1). .uins dli ino ne 5 . Inanicgte da ehonänbus dden Ce encet Pndrren Ginenſintisepuint 4 oGmcoli 64 4 . t * lgedo ite Aloꝛüicſcgn Mud⸗ nict ngunſthm r mnimdtio n nſeg nv in mini nun u liſimͦc ugn iolfni vaulone m vſtuß c ina rrs ⁵ρ6̈nGnsstcetei, Mm Co m n pral en gr e mlir ſbilcen ber ij nſ ,dinſone ſue irep̃ſoncnn iij n dntns:ar.c,Cun tu deteſt. 2.c Pſg. ar 1 divenſis ptions ? ſarat di Daimi.C.de omaben 1mid amn.. qui po in dig d de nd in et poſrend dins inſhn Nſed doſe o õ e Ededn d d Porucitobacn 3 de niſcigeme ſenlrii Pmiͦ ſſtens dnenn hadti Mraci. H ave leuntur 11 in e bndin ca 5 qnod din in.n Ninad 8 n t qã lidi pano nnins p in Sedo nin pinapal aſ iſei li mnur i dignobdus gnicn 9ie arn ö in.cin ia tel Circ4 – ſciptunoß⸗ ., boius.,Pe nis. 910 in.1. ſcnpw⸗ publicam ? priuatam cũ illas ꝓducẽdo nideat᷑ oiĩa in eis ↄtenta confiteri iuxẽᷣ nõ ꝑ Inn. in. c. cũ olim de cenſi.⁊ ſic reꝑitur ſibi ↄctus.fo qri᷑ an ꝓcedat iſte tex. tam in actoꝛe quã in ꝛeo Hoſt.æ gof.uidẽt reſtrigeꝛe iſtũ tex.ad actoꝛẽ Reo ãt ʒ ꝓducẽ Zria inſtr̃a cũ liceat ſibi uti Srijs defẽſiõibꝰ:ut in rla nul lus de re.iur.li.Vi. Rei.n.ſũt fauoꝛabilioꝛes:ut in .l.fauoꝛabilioꝛes.ff. ð̊ re. iudi.nec ad illud ẽt admit tit reus ſine ꝓteſtatõe. C. de excep.ſi quidẽ ſm eos Jo. an. putat ẽt reo pindicare ſi ad exceptõeʒ ꝓbã dam ꝓducit duo inſtza Sꝛia qᷓ ſe nõ ↄpatiunt᷑ nec ob. ꝙ Sꝛijs defenſionibꝰ põt uti qꝛ facilius ſuſtineĩ ꝛeus allegans pria q; ꝓbãs. Jo. de lig. dicit ꝓp nec exceptões pꝛie ſil ꝓponi pnt:nec ꝓbatio Sꝛia ẽ ad mittẽda:ſed ſucceſſiue põt qnis exciꝑe ↄꝛia ? ꝓbaꝛ ed ceꝛte h̊ fuit de mente Jo. an. in rła nullus plu ribus ꝓpe finẽ pᷣal.dic melius ꝙ aut ſcripture pꝛie ꝓducũtuꝛ ad ꝓbandum ceꝛtũ quid ⁊ bʒ locum iſte tex. ⁊ S dicta loquit᷑ eni iſte tex.idiſtincte ⁊ facit 20 ſuꝑius allata. Aut ꝓducũtur ad ꝓbãduʒ diuerſa q̃ in ſe ſũt Sꝛia:⁊ tũc h̊ depẽdet ab alia qõe.nunqͥd licet ꝓponeꝛe ſił orias exceptiones.nam ſi lʒ ꝓpo nere licitum eſt eas ꝓbare de qua qõe dic. ut plene nõ. ꝑ gl. æ dy. in. d. rla nullus pluribus ꝑ Mar. in. l. nemo. ff. de excep.? ꝑ Ja. bu. in auẽ. qui ꝓpꝛiã .C. de nõ nu.pe.⁊ nõ.in.c.cũ uenerabilis ðᷣ excep. in gl.fi.? ſupeꝛ ea. Caſns S en aſus. Si in inſtzo de J cautio. biti expꝛimit̃᷑ cã ↄdẽnat debitoꝛ niſi ꝓbet indebitum:ſi non expꝛi mit᷑ neceſſe eſt ut cꝛeditor probet id foꝛe debitum. Ponit dictũ qð giuidit in duo mẽbꝛa:⁊ ſᷣm men bꝛũ ibi ſed ſi 5 colligo moꝛe ſolito nõbilia ꝓ pter narietatem itellectuum:ſed ꝑ qões declarabo ham que declarata poteꝛũt nõbilia ⁊ 2cluſioneſ col ligi. ¶ Queꝛit᷑ igit᷑ pꝛio qͥd ↄphendat᷑ h̊ appellatõe cautionis Hoſt. ur̃ tex.itelligeꝛe in ꝓmiſſiõe ſeu cõ feſſiõe debiti in ſcꝛiptis publicis redacta.dic eiʒ tex. iſtũ nõ ꝓcedeꝛe ĩ ↄfeſſiõe ſimplici cũ qͥs.ſ.cõfitet ſe debeꝛe.x. titio lʒ nõ dicat ex qua cã hqt de illa. Red dit rõeʒ diue:ſitatis.nã tabellio ſcunbit inſirʒ ut uli = ſibi plʒ de ↄueꝛ.ↄiu.dnudũ ideo effeciualꝛ non ꝓbat ſi cã in eo nõ expꝛimit: que quidẽ rõ ceſſat in ↄfuẽ te cũ potueꝛit diceꝛe ꝙ ſine cã ꝓmiſeꝛat ⁊ legem aꝑ tius diceꝛe.ff. de pactis ueteꝛibꝰ ⁊æ de. v.ob. quicq̃d aſtringẽde.ĩputet g ſibi ſi h̊ nõ fac:ar.S.c.pꝛoxi.in fi.nã ex quo ↄfitet ſe debeꝛe pᷣſumit᷑ efficaciteꝛ ⁊ ueꝛ ba cũ effeciu ſunt ſumẽda de cle.nõ reſi.relatnʒ.Et B dicit tenẽduʒ reminẽs ẽt ad ſũmaʒ ð cõfeſ..fi.? cũ h̊ dicto trãſit ſimpliciteꝛ Jo.an. :? põdeꝛa. naʒ ꝑ rõeʒ ſuã vꝛ idẽ dicendũ in ſcꝛiptura pꝛiuata ꝑ ↄfi tentẽ facta qð in ſimptꝛ ↄfitẽte.nã latius potuit deli beꝛare ⁊ diſtincte loqui ſcꝛibẽdo qᷓ; ſimpłꝛ æ ex arru pto ↄfitẽdo.do.an.nõ plʒ hec dꝛia hoſti.quia maio 2c uim dʒ hꝛe ↄſeſſio inſtꝛalis que fit a ꝑito qᷓ; illa qᷓ ſimplꝛ emanat:ad h̊ qð le.⁊ nõ.in.l.i.C. de uſuris. 2 in.l.ſciendum.ff.de v.ob.⁊ inſti.de fideiuſ. in fi. Ego allego glo. oꝛdinariam que apeꝛte tenet cõtra dictum hoſtien. in.l.cum de indebito.S. fi. ff. de pꝛo ba. que aꝑte uult tex. iſtum pꝛocedeꝛe ſiue confeſſio ¶ Si cautio emanat in inſteo publico ſiue priuato ſiue qualibet ſcriptura:⁊ pro hoc facit tex.illꝰ.l.⁊ hꝰ.c.ubi fit mẽ tio de confeſſone. Item ↄfeſſio nocet qn ẽ dilucið facta ut in.l.gnãliter. C. de nõ nu.pe.⁊ in.c.p tuas de ꝓba. Mõ.n. põt dici dilucida ↄfeſſio ſi eſt facta ſine cã.põt tñ ſignari dria an fiat in ſcriptis an ſin Fim gl.pᷣal.qꝛ qn iteruenit ſcriptura expᷣſſa cã:tẽ oʒ ꝙ Zriũ ſeu idebitũ ꝓbet᷑ ꝑ aliã ſcripturã:2= h̊ caſu ꝓcedat ille caſus in fine requi ẽs ſcripturã ad pro bationẽ iĩdebiti.Si ãt nõ iterrenit ſcriptura ſufficit ꝓbare idebitum ꝑ teſtes:aꝛ.in.l.nihil tam nãle.ff. de re. iuꝛ. Attende tu canoniſta circa hoc ultimum nam lłʒ iſte tex.ſit extractus ex.d.l.cum de indebito F.fi.nullam ramè facit mẽtionẽ de ſcriptuꝛa ꝛeſpẽu ꝓbandi idebitũ ſed ſimpłꝛ dicit niſi ꝓbaueris te id indebite promiſiſſe cc. ſed tex.in.d.S. in fi.requirit ſcripturam Bar. ibi remittit ad nõ.in gl. in. l. gene raliteꝛ. C. de nõ nu.pe. peꝛ ibi nõ. uidet᷑ intelligeꝛe hoc ꝓcedeꝛe qñ ſcꝛiptura cautõis eſt de ſubã ut qr fuit actũ ut iterueniꝛet ſcriptura.ſecus ſi interuenit ſolũ reſpeciu ꝓbatõis fiende.qꝛ tũc admittiĩ ꝓbatõ ↄꝛia ꝑ teſtcs.C. plus uale.quod agi.l.i.⁊.ij.⁊ latiꝰ de h̊ ꝑ Har. in. d.l.gnãliter:æ uidetur p̊ ſequi do. an. allat Oar. in. d.l.quicunqʒ. C. de abo. pu.li. x. 2 pꝛo hac opione Har. ſatis facit iſte tex.in fi.tex. tamẽ in.d..fi.exigit ſimpłꝛ ſcripturã in ꝓbãdo in debitũ: ſ̊ põt diſtingui peꝛ illud dictũ bar. ? ꝑ iſtuʒ tex. ¶ Ex his ↄdludo ꝙ h appellatõe cautõis uenit oĩs ꝓmiſſio uel ſimplex cõfeſſio ex accidẽti cã:ſiue ſit ꝛedacta in ſcriptis publicis ſiue pꝛiuatis ſiue nul la ſcriptura interuenerit.? ꝓ hoc.l.ſancimus. C. de .ſig. ubi dr̃ ꝙ appellatione cautionis uenit nuda ꝓmiſſio ⁊ ĩtelligitur de ꝓmiſſione ſine fideiuſſione uel pignoꝛibus ſiue ſit in ſcriptis redacta ſiue non ⁊ de priuata ſcriptura uide qð nõ. Jo.an.in addi. ſpe. ſuper Nica.de depoſi. ubi dicit ꝙ ſi in libꝛo nũ mularij ꝛeꝑitur ſcriptum debeo titio centum:nec ex primitur ca.nõ intelligitur depoſuuum uel alia cauſa ⁊ ſic dicit quẽdam doctoꝛẽ diſputaſſe ꝑ.d.l.cũ de ĩ debito..fi.ubi hẽ quod h̊ dicit᷑ facit.l. nuda.ff. de don.quod dicit ueꝛum niſi ex pccdẽtibꝰ pᷣſumatur cauſa.ff. ð edẽ.ſi quis ex argentarijs. . ſi iniciũ ⁊2 ð V. ob.l.xitio..idem rñdit:æ idẽ ꝙ õ uult gl.i.hic ũc itꝛo aliã qõem difficilioꝛẽ an omnis cautõ ſit Mefſicax cã nõ expᷣſſa. In qua aduerte quãdoqʒ enim cautio eſt oĩo nuda qꝛ nõ inteꝛuenit ſtipulatio 2 ꝛeglꝛ nõ hʒ effectũ:ut h z.d.l.cum de indebito in fine. Et ex h̊ ⁊ ex tex. nota limitationem ad. c.i.de pac.⁊.xxij.q.v.iuramẽti ut pactum nudum obliget cum limitatione.ſ.huius.c.qn expꝛimitur cꝗ eł pᷣſu mitur ꝑ errorem ꝓmiſſiſſe:æ ſic non poreſt allegari ↄſenſus nãlis cum nil ſit tã Zrium ↄſenſui ſicut er roꝛ. xxix.q.i.O.i.⁊ in l.ſi quis peꝛ eꝛꝛoꝛc.ff.de iuriſ dic.om.iudi. Secus ſi dixiſſet:pꝛomitto tibi dona re.x.nam tuuc libeꝛalitas donandi eſt cauſa pꝛomiſ ſionis: ut in.c.i.de dona. Idem uidet᷑ ſi ꝓmiſit da re alicui loco pio.nã uidetur ſe obligaſſe fauoꝛe pie cãe.nõ eiʒ pſumit᷑ ibi enoꝛ:ar.in.c.fi.de ſucceſ.ab ĩ te. Sʒ do.an. vꝛ h reſtringeꝛe qn ↄfeſſio emanaret in ultima uoluntate ſeu in extremis: ſed tunc nulla 0% q eſſet ſpalitas in eccleſia:ut.j.ſubijciã:pᷣdicta intelli go va ut regularit᷑ cautio oĩo nuda non habeat ef fectum niſi in caſibus in quibꝰ ſtipulatio ſine cã ba beret effectum. nã in illis obligabit de iure canoĩco ſicut ſtipulatio de iure ciuili.arg.in.c.i.de pac.⁊ qð ibi nõ. Et qui ſunt ili caſus dicet᷑ in ſeqñũti mẽbro fallit pꝛedicta ꝛegula ſeu iſte tex. in oↄfeſſione liberta tis. illa eim vʒ ſine cãe adiectiõe:ut.l.in tale paciuzʒ .ff. de pac.nõ in.l. gnaliter. C. de nõ nu. pe.fallit fo in ꝛeali:qꝛ ſi rem meã cõfiteoꝛ tnã pindicat mihi cõ feſſio:qꝛ ex h̊ ſurgit habitus ꝓ derelicto.ff.pꝛo de relictis ꝑ totũ.⁊.l.ſi quis S. qr̃ia.ᷣff. de acquir.poſ. 2 de h̊ ꝑ Cy. in. d.l.galiteꝛ: æ in ſpe.de eonkfef.. nũc nidendũ.v.i ſũma.⁊.v.qͥd ſi ↄfiteoꝛ ꝛem meaʒ fallit ʒꝰ in ultig uolũtate.nã tunc cõfeſſio ſine cã uʒ: quia ſaltẽ inducit legatũ l.cũ quis decedẽs codi cillis. ff. de le.iij.l.i.⁊.ij. E. de fal.ca.adiec.le. et de hoc plenius in. c.fi. de ſucceſ. ab inteſt. Adem putat hic do. an ꝗliteꝛcũqʒ ꝓferat᷑ ab exiſtente ĩ extremis. ſufficit enim in talibus nolũtas qualitercſqʒ parcfa cta:ar. in. c. cũ tibi de teſta.æ gñaliteꝛ:an ⁊ oñ cõfeſ ſio inducat obligationẽ uł dumtaxat pꝛober ſeu ha beat effectum inductiuum ſeu declaratiuum:uide ꝑ Cy. in. d l.gñ aliteꝛ.ꝑ Maꝛ. in. d. S. codicillis: p y. in ꝛegula qð ſemel de ꝛeg.iur li.vVj.⁊ qð nõ.in.d.c. fi.de ſucceſ.ab inteſta. YFallit qᷓrto in confeſſione fa cta in iudicio.illa eiʒ pſumit᷑ deliberate facta:et ĩ iu dicio quaſi Shitur.l.iij. ff. de pecu iõ non exigit᷑ cã ad ſui ualiditatẽ:ut ſentit glo in.c.fi.de confeſ.ubi dixi:nõ.in.l.certum.ff.e.ti.ꝑ. Jo.an.in addi.ſpe.in ti. eo.F. nidendum.in prin.tenet Cy. in. d. l.genera liteꝛ peꝛ. l. de etate. S. qui introgatus.ff. de ĩtꝛ0. act. nide Dy. in. d. regula qðᷣ ſemł. Onʒ cautio n ẽ oĩo nuda:qꝛ int᷑nenit ſtipulatio cã nõ expᷣſſa:⁊ ur̃ idem qð s dixi in ꝓmiſſiõe ſeu cõfeſſione ſimplici ꝑ iſtuʒ tex.⁊ in.d.l.cũ de indebito in fi.nã hec iura loquun tur de cantiõe:⁊æ appellatione cautionis nenit ꝓmiſ ſio cũ ſolẽnitate vpoꝝ:ut.d.l.ſancimus C. de.v.ſi gni. cũ ibi nõ. ⁊ ſm h̊ vr hic tex. ꝙ ſtipulatio ſine cã in dubio vꝛ inefficax:⁊ ꝓ hoc bonus tex.in.l.ij. F. circa.ff. de do. excep. ubi plene de hoc nõ Bar er alij 2 ꝑ Cy. in. l. gñaliteꝛ pał. ? DOy. in cca rlła cðᷣ ſe mel ꝑ Jo.an. in addi.ſpe.in ti. de confeſ..nũc ui dendũ. V.ſed que eſt ꝛ0: æ dic ut ĩ dictis iuribꝰ nõ. Aduerte tñ ad aliquos caſus in quos nidentur conuenire doctoꝛes. primus qn ꝓmittens credebat cãm ſubeſſe qð poterat apꝑeꝛe ex cõieciuris:⁊ non vʒ confeſſio cũ ꝓmiſſiõe.ſ.cũ effeciu:quia obſtat ex ceptio doli. d.l. ij. ruca. (Sroeraps cũ certuʒ erat cãʒ nõ ſubeſſe:⁊ in dubio ñ pᷣſumit uelle dona re.l.cãpanꝰ.ff.de oꝑ.li.⁊.l.eius qui ꝑ eꝛꝛoꝛeʒ.ff.de ꝛeg.iur. vide tñ in hoc Dy. in. d. rla að ſemel. ʒ caſus qn dubitat᷑ an cã ſubſit uel an ꝓmittens pu tauerit cãʒ ſubeſſe:æ nõ ualet ĩ effectu ꝓmiſſio obſtã te exceptiõe doli:qꝛ in dubio nõ pᷣſumit᷑ qs uelle do nare ſuũ.d.l.cũ d de.⁊.c.ſuꝑ h̊ ð ꝛenũ.⁊ h caſu xẽ ꝓprie loqui iſte tex. ¶ ʒ qrit an ꝓcedat iſte tex.in diſtincte nt talis cautio ſine cꝗ nõ ualeat oĩo ita ut nulluʒ ꝓducat effectũ. So.ſpe.ualde notabiliteꝛ di cit in ti.de confeſ.S.nũc nidendũ.v.ſʒ que ẽ ꝛõ:q; MDe fi. iſtrumẽto: cq allata p agẽtez talis cẽ ꝓbat ſemiplene: 2 ſic diẽ mar. de fa. tenuiſſe ꝑ.l. inſta. C. de pꝛoba. qð ſatis plʒ: ⁊ facit qð in ſiſi nõ. Mar.in.l.admonẽdi.ff. de iureiurã.qð.ʒ.ſubijciam GC Miunc nenio ad glo: æ pꝛio queꝛo:qꝛ tex. exigit cam in cautiõe expꝛimi oñ or̃ cã expſia.ſyndet glo.iiij.qn pecunie pꝛomiſſe cã expꝛimit᷑:utputa pꝛomitto tibi dare.x. quia mibi mu tuaſti:ułqꝛ apð me depoſuiſti uł quid ſimile. Si aũt cã nõ expꝛimit᷑ nil vʒ ralis ofeſſio etiã cum ꝓmiſſio ne:⁊ nõ in h̊ glo.qꝛ ſentit tex. ẽt ꝓcedeꝛe ubi ĩteꝛue nir ꝓmiſſio ſine cã ⁊ idẽ nõ.glo.in.d.l.cũ de indebi to in fi. ¶ vKo glo. qrit quid ſi nõ iteꝛuenit ꝓmiſſio: ſʒ nuda confeſſio ex cã ancedenti: utputa confiteoꝛ me tibi debex. x. ex cã depoſiti ul ex alia cã. reſpõdet ꝙ; idẽ eſt ac ſi inteꝛneniſſet ꝓmiſſio ⁊ tenet᷑ ex illa feſſione nõ glo.⁊æ idẽ glo.in.d.l.cum de iudebito in fi. Sʒ aduene nũc e glo.ad qõnem quotidianũ: po ne ꝙ munitus tali ↄfeſſione foꝛmat libellũ fundans ſe ſolũ ſuꝑ illa ↄfeſſione ⁊æ eã ꝓbans:ut qꝛ dicit titiũ fuiſſe ↄfeſſuʒ eſſe debitoꝛẽ ſuũ in.x.ex cã depoſiti:iõ petit eum aↄdẽnari ad reſtituẽduʒ:⁊ ad h ꝓbandum iducit inſtrm ↄfeſſionis depoſiti: nũquid ex h debe at optineꝛe. Nico.mat.ut refeꝛt Jo.an.in addi. in ti. de teſte.S. i.V. ſy pone egi õ te ad.x.pꝛolixe diſpu tã do ↄcludit ꝙ nõ:⁊ fundamentũ ſuuʒ eſt: qꝛ actoꝛ dʒ ſe fũdare ſuꝑ cã inducẽte obligationeʒ:ar.in.l.lʒ .F. ea ff de ꝓcura. æ in.l.fi. C. de fideicõmiſ.li. Sʒ hec ↄfeſſio nõ iducit obligationẽ:ſʒ ꝓbat ideo non dʒ optineꝛe.h̊ dictũ iudicio meo ꝓcedit de ſubtiliia te iuris:ſʒ de equitate quadã dicendũ eſſet oppoſitũ qꝛ allegãs ↄfeſſionẽ allegat ꝓbationẽ obligatiõis: 7 ꝑ ↄns tacite allat ipaʒ obligatiõeʒ ⁊ libellus dʒ la te ĩtelligi in fauoꝛc libellãtis:ut.l ſi quis ĩtentiõe du bia.ff. de iudi.⁊ in.c.ↄſtitutus cũ ibi nõ.de ꝛelig.qo mi. Itẽ intellige dẽʒ Mic.qñ ↄfeſſio eſt declaratina ſeu ꝓbatoꝛia tm:uut in excẽplo pᷣmiſſo. Secus ſi ẽ in ductiua:qꝛ tũc ſatis ẽ ſe ſuꝑ illa füdare cum ĩducat tũc obligationẽ:pone exeplum ſi dico ꝙ nitius in te ſtõ fuit ofeſſus ſe mihi debeꝛe x.⁊ ꝓbo hãc ↄfeſſio nẽ.nã ex ̊ iducit᷑ legarnʒ:ut.l.i. C. de fal.cau.adiec. le. ⁊ ſic allego ? ꝓbo obligationem: ⁊ dic idem ubi cũqʒ cõfeſſio inducit obligationem: facit quod nõ. Jo. an. in addi.ſpe.in ti.de ↄfeſ..fi.V.que aũt ac o circa idẽ qꝛo qͥd ſi me fundo ſuꝑ mumo 2z poſtea ſoluʒ ꝓbo ↄfeſſionẽ mutui.ſpec.eo.ti. i. v. ſed pone egi finalit᷑ cõcludit ꝙ nõ debeo optiner quia non ꝓbo id ſuꝑ quo me fundã:ſũt eiʒ mutuuʒ ⁊ cõfeſſio diuerſa qð ẽt ſentit Har in.l. ij. F. appel lata ⁊..fi.ff.ſi cer.pet.nã libellus fũdat᷑ ſuꝑ mutuo nãli Z ꝓpatio ẽ facta de mutuo ciuili.Concludo gꝗ ꝙ hñs cõfeſſionẽ ꝓbatoriã dʒ in libello ſe fundare ſuꝑ cã obligatiõis:utputa quia depoſui ⁊ utile ẽ fa ceꝛe mentionẽ de confeſſione ⁊? poſtea ad ꝓbatiõeʒ obligatiõis ꝓbare cõfeſſionem: facit.l.publia.ff. de poſiti ⁊.l.qui de etate.O.qͥ ĩteꝛogatꝰ.ff.de itenog. ac.⁊ h̊ nõbis tãqᷓ; quotidiana ⁊ nide latius i locis pal. ꝑ ̊ͥ diẽ Jo.an. in addi in.d. F. fi.quod ſi cõſti tui ꝓcuratorem ad exigẽdũ ⁊ ad finẽ faciẽduʒ non obſtat mibi ↄfeſſio pꝛocuratoris de recepio niſi ſo lutio alr pꝛobet᷑:qꝛ fuit ↄſtitutus n ad cõficdũ:ſed imurni iln ndinß bolint hn i bieni⸗ anl i di t nin uni ,ntmal nt,ii dein wenimmin it irt idonsiliife ht in citchnut lul tit c⸗ ncliu tiii ticritan inaeicnthetſinbniret ti Ourraronce o eſt tis len rlͦtirgendndeiſana an Miocunnmtotantigen ctde e unci dcragsſeecrand nar⸗ Ginacintca ſndent deinetitdetainrin Ceriaucerdeunciüdenete tengincitjd oniinftni icgüſtarceantnntt Unclcetiic inctiti, itgeiifnithen, 1gincfcilln ie noce ngwirln nin gusſitin nſg i n t Ii D niönnrblaf aio gbie rn leepoteo “ ſſe aaſt iänitid Vrnek Eco aran nr fſen Po ninali ck. ſß Ponegiöte pwir, Nndt ,n:r fundnnenti ſuyzeſtnnn fütme ſoci inir ooigrong nil 1fce dumn titli Cchlchinſi iſto np in oblmnoniß gbritvn mrxr dni udao nro pandt e ſubuit Ie eyvimie oudi dcmndii Miroppoſi is oſeſſone aleget pbation oblgenoͤs: nneite aln in ob igatioej t lbelus j i in fanore ibelaisut. opis itnude d⸗ iudid in.,oſitons id de wicdd⸗ mmclige d Vic e dehid Gedarainn õä ntir ais dſeſan la födare onn tun äs ias de d. Poohil 4 zabindirgnnl Cail u ſ detot Pro wicnneten: tie eiſeeged Digzmovem frtqn 5cöfeſſo mauct o . gnie h.n in 29. he nn e en⸗ ad ꝛecipidũ. Iqẽ ſentit Mar. in. d. l. ij. S. fi. ſi cer. pe.ubi dicit ꝙ ſi ↄſtitui ꝓcuratoꝛẽ ad mutunum re cipiẽdum nõ obſtat ↄfeſſio ꝓcuratoꝛis de recepto qꝛ ↄſtitutus fuit ꝓcuratoꝛ ad ꝛecipiẽdum mutuum nãle:æ nüc ꝓbat᷑ mutuũ ciuile:que nõ.⁊æ nide quod in ſimili nõ idẽ Mar. in.l.a diuo pio..ſʒ ſi ẽptoꝛ ff. de ꝛe iudi.? Fꝛed.ↄſilio.iij.¶¶ 3 Principalꝛ iſta gl.iiij. queꝛit quid ſi quis ↄfiteat᷑ lẽ mihi obligatũ ĩ certa quãtitate ĩtellige cã expſſa:ſj abnte ꝑte.rndet ꝙ talis cõfeſſio nõ nocet ad iſtar.ſtipulatõis:⁊ ideʒ nõ gl. in. d.l.cũ de idebito in fi. Et nõ ſingłr h̊ dic tum glo.qꝙ et de iuꝛe canonico non nocet confeſſio aonte ꝑte facta Jo. an. dicit unidẽddm qð nõ gl.i. q.vij.quoties ibi gl.iiij.in fine dicit ſe cꝛedeꝛe iure canonico me teneꝛi ſi ꝓmitto tibi me daturũ.x. titio ar. xxij.q.vV.iuramẽti:maxime ubi iteꝛuenit iuramẽ tũ ar. de oſti.pe.l.i.nec aliteꝛ Jo.an.declaꝛat aimũ ſuum:ſed do.an.apte dicit ſe putaꝛe ꝙ foꝝe ð equi tate canonica ualeꝛet cõfeſſio abnte ꝑre facta:quia ſola mẽs dʒ ſufficeꝛe qũocũqʒ de ca ↄſtet:allat nõ. in.d.c.quotens:qð maxie ꝓcedit ſᷣm eũ en tꝛanſit in diſpõem que fit ex aliqua cã ſtimulante ce nſciam .ff. de ↄſti. pe.l.ſi ntius. Sed tu adueꝛte latius. nam pſuppoſito ꝙ gl.d.c.quotiẽs cſſet Va:nõ tamẽ facẽ hanc gl.qꝛ illa gl.loquit qñ vᷣba diſpoſitina ꝓfe rũtur in teꝛtiũ pntem:ut qꝛ dicit ꝓmitto tibi ꝙ da bo titio.x.quo caſu oꝛit obligatio nãlis ẽt de iure ciuili.ſecus qñ vᷣba ꝓferũtur in abntem:ut qꝛ dico ꝓmitto tali abnti.x.tũc enĩ ẽt nãlis obligatio n oꝛit qꝛ nõ ẽ cui acquirat᷑:ita nõ gl.⁊ doc.in.l.ſtipu atio iſta.F. ſi quis ĩſulã.ff. de.V. ob. ⁊ in.l.i.ff.de pac.ſa cit. l. abnti.ff. de dona. z.l.qui abũti. ff. de acꝗ. poſ. ⁊ in. c.ſi tibi abnti cũ ibi nõ.de pᷣben.li.vVi.uñ in ꝓ poſito cũ confeſſio ſit ſimplłꝛ in fauoꝛẽ abntis puto ꝙ de iurc et canonico nõ poſſit abñs ſe ex illa fun daꝛe cũ abnte ꝑte nõ nideat᷑ facta ex ceua ſcia: ſed potius ex arrupto ⁊ ex aliqua occaſiõe.lepe cni ad ſe ex uſandũ dicit quis ſe debitoꝛẽ alicuius abniis cui in vitate ĩ nullo tenet᷑. Et ꝓ h facit ille tex.ſicut eni de iure ciuili nõ uʒ cõfeſſio ſine cã:qꝛ pᷣſi muur eꝛonea: ita nideo h̊ ſancitũ de iuꝛe canonico. JIteʒ uideo ꝙ in criali nõ ꝓbat cõfeſſio eỹ iudiciũ fẽa ut i. c. quã ſit gꝛaue de excel.plat.⁊ qð ibi nõ ꝑ Inn. ⁊ in.c.ac ſi clerici ðᷣ indi.ita dicẽdũ ĩ cõfeſſiõe facia abnte ꝑte.nõ eni pſumi deliberate ꝓlata.⁊ h̊ͥ uolu it gl. in. c.fi.de cõfeſ.? uide ꝙ nõ gl.in.c.i.conſtitu tus de ꝓcu. puto ẽt ꝙ de iure canonico nõ poterit quis ſtipulari alteri per.c.q;q; de uſuris li.vVi. ubi ẽt in cã fauoꝛabili puta in cã reſtõis uſurarũ requi rit ꝑſona publica ad ualiditatẽ ſtipnlat. ꝓ abntibꝰ puto tn ꝙ ſi vba ꝓfeꝛunt᷑ in pñteʒ:ut qꝛ ꝓmitto ti bi ꝙ dabo titio abñti.x.ꝙ ꝑ uiã denũciationis euã gelice poteꝛo cõpelli ad ſoluendum: ⁊ ſic ſaluo ⁊ in telligo illam glo. nũc nouiſſime ſcꝛibẽdo.Sed ↄtra eum directe agi nõ poteꝛit.nõ eĩʒ ꝑ iſiũ cui facta eſt ꝓmiſſio: qꝛ ſua nõ iĩteꝛeſt ⁊ ſine actione nemo exꝑit .l.ſi pupilii. ff. de neg. ge. ⁊.l.ſlipulatio iſta.O.alti de v. obli. nec ꝑ ilũ abnteʒ cũ illi ꝑ aliũ queꝛi ñ potuit d.F. alteꝛi æ.c.ſi tibi abnti Mec obſtat.c.i.de pac. qꝛ loquit᷑ de pacto fẽo cũ illo cuius iteꝛcſt pactũ ſeꝛ uari: meꝛito directe poteſt ageꝛe de inꝛe canonico Ded in caſu nr̃o pactũ fuit initũ cũ illo cuiꝰ nõ ĩter eſt. Et hec bene nõbis: qꝛ al non diſcuſſa:? ad hoc puto reducẽda ea que ſcripſi ſupꝛa in ꝓhemio gre goꝛiano. Cõcludo ergo ꝙ regłꝛ nõ uʒ confeſſio fac ta in abntia ꝑtis:⁊ h tenet᷑ ẽt de iure ciuili ſᷣm cõeʒ opi.nã pe.tenuit ↄꝛiũ ut recitat Cy. in.d.l.gnãliteꝛ de quo uide peꝛ baꝛ. in.d.l.cenum.S. ſi quis abnte ff.de cõfeſ.æ idẽ dixit bar.in.l.admonẽdi.ff.de in ꝛeiur.ꝙ talis ↄfeſſio facit ſemiplenã ꝓbationẽ:unð cum uno teſte plene ꝓbat: allat. c.fi. de ſucceſ. ab in teſ.qð tñ nõ pꝛobat hoc.no tamẽ dictũ ſuum.uide tamẽ aliquos caus in quibus plene ꝓbat abnte te ĩ. d.c.fi. de cõfeſ. ubi dixi ⁊ ĩ.c.ij. ẽ e. ti. r. 3 tex. ꝙ h̊ ſit cã in cõfcſſione expᷣſſa:non ramen peꝛ hoc plene ꝓbat:ut pater in.l.in ctibus.C.de non nu.pec.⁊ in.l.fi.C. de do.cau.nõ nu.⁊ in auc.ſiue a me. C ad uelley. So. dicit glo. v. ꝙ fallit in iſtis tribus caſibus.primo.ſ.in eo qui fuii confeſſus re cepiſſe mutuum. nam obſtat exceptio non nu. pe.j. biennium. poſt biennium autem poteſt opponi dic ta.l.in contractibus. Hoſt. autem limitat.dicit eniʒ ꝙ poteſt opponi hec exceptio niſi ei fueꝛit ꝛenuntia tum:⁊ ſic nõ.ꝙ ualet tał renũtiatio. IJdẽ nõ.in.l.ſi ex cautione.C.de non nu.pe peꝛ glo.ſed bar.tenet ibi contrarium niſi ex interuallo fiat renunciatio:qꝛ qua fragilitate inducitur ad confitendum eadem in ducitur ad renunciandum: quod placet. Simile nõ in. c.ſi diligenti de fo.compe.ſᷣo limitat ut hec ex ceptio tollatur biennio inteꝛ laicos.⁊ foꝛte inter cle ricos ꝓpꝛio nomine pᷣhentes.ſecus dicit ubi platꝰ Sheꝛet noĩe ecclie ſue ⁊æ pꝛo ipſius eccleſie negocijs expediendis confitetur ſe mumum ꝛecepiſſe. hic em poſt biennium ⁊ in perperuum competit contꝛa cre ditoꝛem exceptio niſi ipſe pꝛobet in utilitatem cccle ſie pecuniam fuiſſe conuerſam. x.q.ij.hoc ius de quo remittit ad.c.fi. de ſolu.ubi idem firmat. LZu in hoc dic melius ꝙ aut ſumus in caſu in quo ne ceſſe eſt ꝓbaꝛe uerſum:⁊ tunc pꝛocedat pꝛecedens dictum Hoſti. æ hoc nõ ea ratione:qꝛ.l.in öctibus nõ hʒ locum in eccłia:ſed qꝛ eccleſia ẽ priuilegiata ut nõ teneat᷑ niſi ꝓbet᷑ vſum. Sed in caſu in quo nõ eſt neceſſe ꝓbari vſum:qð q ſit plene nõ.in.c. qð quibuſdã de fideiuſ.⁊ in.c.i.de depoſit.Lũc di co ꝙ eccłia nõ auditur ultra bieniũ.rõ qꝛ pꝛedicta .l. in ↄctibus nõ inducit pᷣſcꝛiptionem in odium ðᷣbi toꝛis:ĩmo ĩducit pꝛiuilegiũ in fauoꝛc ipius.cum cim al nõ audiat᷑ õ ↄfeſſioneʒ ꝓpꝛiam:ut h̊ ⁊ in.c.ꝑ tu as de pꝛoba.illa.l.induxit: ut.j.biẽnium poſſit debi toꝛ opponeꝛe exceptionem non nu. pe.ita ꝙ onus pꝛobandi pecuniam numeꝛatam incumbat ipi cꝛedi toꝛi. Si eꝛgo eccleſia uultuti pꝛiuilegio illius.l.opoꝛ tet ꝙ recipiat cum pꝛcfinitione tempoꝛis ibi pꝛefixi: ⁊ hoc teneas:qð latius dico poſt modeꝛnos in.d.c. fi'de ſolu¶Aduetendum tamen ꝓ limitatione illi l. ad multa. pꝛimo cãu ut dicit h̊ Moſtien 7 bene li cet poſt biennium non admittatur exceptio non nu. pe.poteꝛit tñ de dolo æ fraude cꝛeditoꝛis excipi.ſ. repetit pecuniam non numeꝛatam ⁊ poteꝛit h ꝓ bari peꝛ cõfeſſionem cꝛeditoꝝ uel ſaltem pꝛopoſia excepiione doli cum aliquibus probabilibus ↄiectiſ oônus probandi trãſfertur in creditorẽ fᷣm eũ: h̊ ẽ dictuʒ ualde nõbile æ mẽti ↄmẽdãdũ:æ nide ad mãʒ quod nõ. in. d.l.ſi ex cautõe: ⁊ in.d. c.fi.de ſoln. 2 limita ultra alios H̊ quod tpᷣs bienij eſt pfinirum qñ conteſſio eſt ĩ ſcriptis. Si aũt ſine ſcriptura poõt tũc in perpetuũ obijci excepiio pecunie nõ numerate. H noluit gl. ſinglis in. . li non ſinguli. C. ſi cer. pe. ſed bar. in.l.ſi ex cautõe pal.tʒ non eſſe in h̊ dꝛiam alle gat glo. in auc. rogati C. de teſti. Ey. et pe.in.l.ña liter. ſequũtur glo. in.d.l.ſi non ſinguli:⁊ idem Ja. bu. in. d.l.ſi non ſinguli:? An.de peruſio in.l.ſi ita ſtipulatus. S. griſogonus. ff. de. v. ob. nec ob. glo. in auẽ.rogati:qꝛ loquitur in crcditore confitente. non at in debitoꝛe:̊ dictum puto equs: facit tex. inſti. de karum obli. in pnc. ? in.l.i Otractibꝰ.palle. nbi ponderatur ſcriptura: ſj dictũ Oaꝛ. puro vius de ſubtilitate iuris.moueoꝛ bac ꝛ20e. ex quo conſeſ ſio emanauit cũ debitis ſolẽnitatibus ei ſtanduʒ eſt bonec pꝑ ipᷣm cõfitetẽ ꝓbet᷑ Sriũ:ut hic in.d.l.cũ ce indebito in fi. Exceptio vo nõ nu.pe. indulgetur. biẽnium ex quadam equitate:qꝛ debitoꝛes anxieta te cõſequẽdi debitũ de facili cõfitentt an pecuniã nui meratã: vnde cõfitens niua noce dʒ ant ſta? ↄfeſſio ni ſue aut ꝓbare ↄgriũ aut capere indulgẽtiam legis cum ſua limitatiõe ſicut ᷓ dixi in ecchia. ʒ ſim ita ex ceptionẽ J. biẽnium cõpeteꝛe quãdo debitoꝛ fuit cõ feſſus dũtaxat.ſecus eim ſi notarius ſcripſiſſet de bitoꝛem pecuniam ꝛecepiſſe in ſui pnitia ⁊ teſtiuʒ:qꝛ tũc ceſſat exceptio non nu. pec. qdᷣ uoluu h̊ Inno. et latiꝰ ꝑ legiſtas in.d.l.ſi ex cautiõe.ſᷣo principałr fallit in ↄfeſſione dotis.qꝛ maritus celeritate conſe quẽdi uxoꝛem de facili cõfitet dotẽ ꝛecepiſſe quã in Hitate non ꝛecepit. Sed de bac exceptiõe dic meliꝰ 2 pleniꝰ:ut le. ⁊ nõ.in.d.l.fi.C. de do.cau.ʒ fallit in auẽ ſiue a me. C. ad nelle.qn.ſ.mulieꝛ conſentit alienationi rei ſibi aſſignate pꝛopter nuptias.nõ.n. nalet primus conſenſus.ſed oʒ ut fo conſentiat in teruenieẽtibus alijs de quibus ibi:⁊ plene nõ.in.c. puenit de emp.⁊æ uen. ¶ Mltimo iudicio meo poſ ſer attentari ꝙ ſi quis bis ex interuallo confiteretur pecuniam uel dotem recepiſſe nõ poſſet ampliꝰ op poneꝛe exceptionẽ nõ nu.pe.ulł dotis niſi nellet ĩ ſe aſſumeꝛe onꝰ ꝓbandi moueoꝛ ꝑ.l.ſi cum ſcimus 2= qð ibi no. Oar. C. de agri.⁊ eẽſi.li.xi.ubi colligit ſingulis theorica ꝙ ubi non pꝛeiudicat ↄfeſſio ex dekectu pᷣſumpte nolũtatis ſi fuerit geminata vʒ qðᷣ bene notabis:⁊ idem dicit ibi Mart.in vᷣbis enun ciatiuis:⁊ hec faciunt ad multa. Bm p Caſus.Auctoritate oꝛdi He qinarij põt nõriꝰ tabellio nis moꝛtui notas i publicã foꝛmã ꝛedige? prio factũ ex qno qõ.fo deciſio ibi ad petitionem. ota primo ꝙ notariꝰ appellat tabellio al dẽ tabularius. C. de tabulis.l.gnali in rubꝛo ⁊æ nigꝛo li. x. Et de multiplici nõie notarij nõ. in. c. qm ↄtra de pꝛoba. ¶ Secundo nota quinqʒ que reqruntur ut unus notarius publicet inſtrumentũ de quo fuit 20 gatus alius notarius que hic colligit Jo. an. peꝛ oꝛdinc.p at hoc faciat ad petitionẽ quoruʒ quoqʒ intereſt. ad quos aut dr pertineꝛe ſeu intcſſe dic: ui in..ſi quis ex argentarijs. S. ꝑtineꝛe.ff. de eden. fo ut h̊ faciat auẽte oꝛdinarij. Moſt. hic intelligit de oꝛ dinario adminiſtrationẽ hite. Idẽ dic de delegaro a ſede apłica ad h ſpalꝛ deputato:allegat s de teſti. albeꝛicus: ſz ipe hoſti.ali ſentit in ſũma. e.ti. F. fi. in pn. ⁊ refeꝝ ſpe.c.ti. .onſo. H. fiebat: ibi eiʒ tractãs de publicatiõe inſtʒi dicit eã poſſe fieꝛi coꝛã defenſo re ciuitatis:ut in auẽ.de defen.ciui.. ſʒ neqʒ colla. iij. ⁊ eoꝛã oꝛdinario ẽt adminiſtratiõeʒ nò hte ? co rã delegato ab oꝛdinario habete adminiſtrarionem allegat. c. peł.de in inte. reſti.? ſic dicit intelligencuʒ illud. c. cũ. p. z. c. fi. j. e. Sed Jo. an. in addi. in dẽo v. fiebat dicit ꝙ ubi h fieꝛet de ↄcoꝛdia partiuʒ pꝛo cedeꝛet illum dictum Hoſti. ut ſufficeꝛet auctoꝛitas oꝛdinarij adminiſtratiõeʒ nõ hnitis. al aũt ſecus cuʒ ſit neceſſaria citatio:ut.d.c.ſignificauit:que fieri nõ põt ꝑ oꝛdinariũ adminiſtrarionẽ nõ hntem ⁊ an in cãu nr̃o ſit necaria citatio.j.dicet᷑. t᷑tio reqri ui iſe cui fu ↄmiſſio publicãdi ſit nõꝛius ut pʒ ex ſubſcꝛip tiõe. qᷓrto requiriĩ ꝙ fiat fidelit᷑ bi fidelit ⁊c.ſ.mibil ad ſubſtantiã ꝑtinẽs addẽdo ſubtrahẽdo uł mutan do:ar.iij.q.ix.pura ⁊.c.hoꝛtamur. nõ tñ refen fᷣm Jo. an. an loqt ĩ pꝛia ꝑꝰ uł ttia j. de ↄueꝛ. cõiu. du biũ.quito ꝙ redigat ĩ publicã foꝛmã: ut pʒ ibi ĩ pn blicã foꝛnã ⁊c.reqᷣrit᷑ fm hoſt.ẽt ſextũ ꝙ uoceut᷑ hi quos res tãgit ⁊ ſuꝑ nocanõe fiat publicũ inſtim ⁊ re mittit de h̊ S ð teſti.ſignificauit ⁊.c.albeꝛicꝰ:⁊ idẽ egi ? bona. Sʒ ceꝛte h̊ d; iure nõ ꝓbat᷑. nam iura pal. loquunt in alio cãn.ſ.cũ inſtt̃m exẽplat᷑ nõ a ꝓ thocolo.ibi eiʒ ſubeſt magnũ ꝑiculũ: qꝛ ſtat exepla to ſiẽ oꝛiginali nec põt ampliꝰ detegi falſiias: ſeo in cãu nr̃o ſecus cũ ſemꝑ poſſit recurri ad oꝛigiale:ut in. c. qm ↄ de ꝓba.⁊ ꝙ nõ ſit opus citare ꝑiẽ bene fac.l.ſi quis ex argẽtarijs.S.i.⁊.l.quedã. .mhil in teꝛeſt. ff. edẽ. poſſet tñ dici ꝙ aut cõmiſſio fu ꝑ iudi cẽ:⁊ tũc ĩ gñali ↄmiſſiõe pot᷑ t fieꝛi una citatio gña lis ut ↄpeant ad pdicendũ ſi qui ſus putãt teꝛeſſe: ſz ĩ qʒ auctẽticatiõe nõ ẽ nece ꝑteʒ citare: vñ ſpe. re quirẽs citatiõeʒ loquit᷑ qn iſinuat᷑ ſeu exẽplat inſſẽʒ. nõ aũt ĩ cau nzo: ut nõ.ꝑ eũ.e.ti.F.onſo.v.qualii Itẽ dic ꝙ reqͥrũ ſeptimũ ꝙ is qui fuit rogatus ſit moꝛe pᷣuẽtꝰ: ut i lra. Ildẽ ſi lõgo ĩipedimeto deter at aũt ñ põt unꝰ nõriꝰ pub icar̃ ꝛogatõeʒ altiꝰ: ut ĩ auẽ. ð tabel. ꝑ totũ.nõ Hã.i.d.l.q̃dã..nihil inteꝛ eſt. Octauo ꝛeqᷣrit᷑ ꝙ nõri qui fuit ꝛo gat ꝛeduxerit ꝛogationẽ ĩ notã.i.ꝓthocollũ ſeu abbreuiaturã ſu aʒ: ut pↄʒ ibi in nõ. ꝛedacta:al aũt ñ ur̃ ſcriptura alic⸗ aucx?᷑ atis:niſi de ea ↄſtaret ꝑ teſtes. Sed ꝛeuoco in dubiu; nũqͥd auctoritas oꝛdinarij ſit ſemꝑ neceſſa ria. Jo. an. ⁊ do.an.uident᷑ uelle ꝙ ſic.dicũt eim ꝙ; ſi ꝛo gariões eſſent legate alicui nõrio:ut foꝛte cõti git hic ſm eos necaria ẽ iudicis auctoritas de q̃ in tex.alł. Jo. an. C. de eden.i. ꝓcuratoꝛ. z.l. cirogꝛa phis.ff. ð admi. tu. Que iura ꝓfecto h̊ ñ ꝓbãt. qn imo adduco iura qꝗᷓ uident ꝓbare Sriũ i heꝛede le gatario æ donatario.d.l.ſi quis ex argẽtarijs.S.i. 2. d.l.quedã. F. nibil æ expſſiꝰ hᷣ tʒ ibi bar.illa eiʒ iu ra ſimplicit᷑ dicũt heꝛedẽ nõ riũ poſſe cõpelli ad edẽ dũ ſiẽ defũctꝰ oli potat:qꝛ ſuccedit in locum illius ſ 4r Goriot Agvincn, Pulh aniliil oprcdie umnn i un c eni i eo lomnrſ⸗ crudu⸗ Ehin na ur: n nline mgln Glniun eennih / ieln n . azüitnitin donn A ö ensgtoohncſe ninctun Nunni gen wlntie⸗ etaiftitrſtinſnnmtd , clalmn ngnmf⸗ ſurliaalAMillt, uCfit irienn d fetlz orcpuiceiu n rsn inprtronelcn anmn llr in an mkurpögmntaunclans elifran Nelimn anred Yon tit Winet Michconn cactinindicree E Gnſfüterporfrtoin ohru⸗ unirtfunganatünnseſhtſceni laſdln Mem rzame Uürſevnmuſtaidiifelers tgrllaeizenisce Vaudsdrchiinaemnangenen Nmgfadrfitn nänͤte iningefnmii en tin mne ſſamniſn o n itmi Puttüdrinſii i eneb baimeir en . mnttin iin tie e lH.ge terinou dei eani⸗ r 8 ſicchitn 1 Je Sed donnd e r nbih fieut ge Oeozcinn El un kent ſufflenmn hmnſtrande; no hnns, Aanten aanto: dcſgntfrninn Lodtimni dhninſranone nöbinn dicei, iionchin mnſſo Publczct ſi nnns Bale Nd reaniniͦ far ſceli biſcſi ili pſhumii guines adcedo Pbmtbetolim enigir. dun 1.c.honumnn. önnten b. n an f pin ebkinn ſde e di gni fratga ublioni gti fomni ee ejni n bol a ſeni g oeii s notigie o nocmoe fa pyblſi ſin mi ceb 5«lœſöncant , .dbeictti bom Oaurb Gi;ur pbo un uuni in o cin, i nin anpbt no hlbici ſubeſ nugnu pienti: r ſui p'⸗ igunliner pot anpl cencg ſal toe: ſgi ſens c ſeng poſſt erunt d aigdem 56e a toſt lnsamme aden uscugamis in encd eilt ſehe olſertß an n Orſioildin cii Ommcde⸗ Mt ſCnN deu Enn 2 9alceniß⸗ oni ſan Mad . Huammende deiun cmide anichiiind e . oſocs iri n üd: Nd genia⸗ e e i witi ſcund Es rnl SS oue er d, bickt wglii itiaemn h ia ioͤſ ͦapl or n enlfan vni Jdem in legatario ⁊ denotario:⁊= faciunt nõbiliter illa iura ꝙ nedũ legari: ſed ẽt in nita donari poſſũt ꝛogatões ꝑ nõꝛiũ ꝛogatum. qð intelligit Mar.in. d .F. nihil quãdo donator ipedit longo ipedimento? al/nõ põt ꝑ alium ꝛogatões ↄpleꝛe: ut h in gl.qð in tellige ut dixi in.c.inter dilectos ſupra.eo. Et nulla ſit in dictis iuribus mẽtio auctoꝛitatis iudicis.iſtuʒ tex. ego ĩtelligeꝛem qn iſte nõꝛius cui ſcribitur non erat heres nec legatarius nec donatarius nec h̊ ap paret in lr̃a:ſed tamen aliquo mõ ad manus ſuas ille rogatões ꝑpuenerãt: æ h caſu poſſʒ ſeruari quod ſupra dixi de citatõe gnãli fienda:lʒ in vitate iuꝛe ñ ꝓbet ſʒ cautũ eẽt eam facere in cõmiſſione huic nõ rio gnãliter fienda ¶ Vſterius qᷓrit᷑ an ꝓthocoliũ ſeu nõ ſiue abbꝛeuiatura que idem ſunt faciat per ſe fidem. Accur.in.l.aꝛgentarius.ff. de eden.= ſpe. de inſtru.edi.. nidendum. v. = nõ. ꝙ tabellio nidẽ tur uelle ꝙ ſic:pꝛo quo facit qꝛ oĩo ꝓthocolluʒ hʒ illa que hẽe dʒ iſtẽ̃m ⁊? plus:qꝛ ipſa ꝛogatio ẽ oꝛigo 2 fons:unde ſumit inſtꝛm:⁊ ſic plus illi cxedendum eſt. ix.di.c.ut uetrerũ æ quod ibi nõ.⁊.lxxvi.Gi.iein ninm. ij. E. de eden.l.penł ⁊ auẽ.ſi quis ſed Nico. ma dicit ut recitat Jo. an. in addi ſpe. in. d. v. 2 nõ dicens ꝓthocollum eſſe principium iſtꝛi nõð cõ pleti. uñ miſi ↄpleatur pꝛo nihilo hẽ. ar. C. ad ſiſf.l. penl.ad finẽ dat ſile ð teſtamento ⁊ de ſnia qᷓ nõdũ cõpleta lʒ ſcripta nil ꝓbant pʒ primuʒ. ff. de teſta.. ſi is ⁊.l.ſi.ex ea.ij. E. de ſen.ex.ꝑi.re.li.⁊ ur̃ ſʒ cũ cãus. C. de fi. iſtru.l.õctus in prin. ibi nõ alit uires bre ⁊c.? licʒ ibi loquat᷑ de ↄciu in ſcriptis quo ad ſubãm probationis:idem tamen uidetur in alio ex idemptitate rõis:ar.c.cum dilecia de cõfir. uti.⁊æ uẽ boc ultimum placeꝛe do. Jo. an. ibi æ adducit ad pꝛincipale dicum.c.eccleſia uẽa el.i.de elec. Ego di co tex.iſtũ faceꝛe pꝛo ⁊ S.facit enim pꝛo pria opi. ĩ q;tum facit fidem ut alius nõꝛius poſſit rogatõnes illas publicaꝛe. Ad idem. c. qm õ de ꝓba. ubi oꝛigi nalia ↄſeruantur ut ſi quid difficultaris emerſerit ĩ exẽplatis ad illa poſſit hꝛi ꝛecuꝛſus. Sũt eꝛgo maio ris auctis oꝛiginalia quam cxemplata ? publicata. In vꝛium ꝓ fa opi. facit tex. in duplici loco. pꝰ q̃te nus dicit ꝙ defunctus nõ pfecit: ⁊ ſic ante publica tionẽ vꝛ ſcꝛiptura ĩpfecia quo ad faciendũ fideʒ in piudiciũ alteꝛius. ſo facit in fi.ibi ꝑpetuã fidem ⁊c̃. que neꝛba ſatis innnnt ꝙ ante hanc publicationem non faciunt fidem in iudicio ¶ Sed concoꝛdando opi.diceꝛem ſic: ꝙ aut actus geſius ẽ peꝛ extenſum deſcꝛiptus in ꝓthocollo aut bʒ omnes ſolemnitates publici inſtꝛi ⁊ pꝛocedat pꝛima opi.cum rationibus ſuis:maxime qñ ꝓrhocollum pꝛoducitur a notaꝛio rogato. Aut eſt abbꝛeuiate ſcꝛiptus fm ↄſuetudicʒ notoꝛioꝝ:æ ꝓcedat fa opi.cum enim multa poſſint intelligi ſub illis abbꝛeuiaturis:non eſt congruuz fi dem adhibeꝛi anteq; ſit rogatio in publicam ⸗ extẽ ſam foꝛmam redacta: ? ita loquitur iſte tex. ut ſonãt illa nerba nt nota ꝛedacta zc Mec eſt credendum ueibo norarij: ut nõ.in.c.poſt ceſſioneʒ de pꝛoba. ⁊ bec faciũt ad qõeʒ quã pluries agitari nidi:pars ad faciendam fidem de ꝓcuratione pꝛoducit ꝓtho collum nõrij: negatẽ ꝙ ſides ſit illi adbibenda. ba ,um p. bes ꝑ pᷣ dicta quid iuris ⁊ idẽ in ſiſbus. In ſacto ẽt ad aliã qõem quottidianã an ꝓthocollum faciat fidem quo ad publicatõem ſiendam ſi nõ fuit lectũ ? recitatũ pꝛius coꝛã ꝑtibus:⁊ gnãliter põt queri ð quolibet inſtro nõrij an faciat fidem ſi ꝓthocollum unde fuit iſtim ſumptũ lectum non extitit tempore ꝛo gationis coꝛam ꝑtibus ⁊ teſtibꝰ. Oo. an. tʒ h ꝙ; nõ altat dictum. Jo. an. in addi. ſpe. in. SF. oñſo. V. illud in addi.magna:ubi h̊ tʒ pꝛo indubitato æ allat l. fideicõmiſſã. F. i.ff de leg.iij. æ ibi eſt bonus tex. in aꝛ.tñ ſed gl.ibi nõbiliteꝛ qᷓ apte uẽ h̊ teneꝛe loqui tur in teſtõ. Eʒo credo hoc dictũ ꝓcedeꝛe ubi ſeꝛip tura eſt de ſoã ꝓbatõis:ut qꝛ actus eſt talis de ſui nã uel actũ fuit iter ꝑtes ut actus fieꝛet in ſcriptis. tũc eni clariſſimũ ẽ ꝙ nõ nalet quicquid ſcribit᷑ niſi prius ↄplete ſcribat᷑ ⁊ poſtea legatur coꝛã ꝑnbꝰ te ſtibꝰ⁊ de h̊ ẽ tex.nõbilis in.l.ctꝰ.C. e.⁊ ibi ꝑ bar. ⁊ in h̊ caſu põt intelligi gl.in.d.l.q;q;:qn.ſ.teſtatoꝛ uolebat ſolẽniter teſtari in ſcript.ſed ꝓthocollum nõ fuit lectũ uel qu ĩdo ipſemet teſtatoꝛ ſcripſit aĩo poſtea publicandi coꝛã nõꝛio ⁊ moꝛe pᷣuctus nõ fc talis eni ſcriptura fidẽ nõ facit ſaltẽ iter erneos ut nõ ibi Har. ? in.l.ſi is.ff. de teſta. Sed in alijs ac tibus in qbus ſcriptura fit ſolum ad facultatem ꝓ bandi non puto neceſſariũ ꝙ nõrius legat pꝛotho collum coꝛã ꝑtibus ⁊ teſtibus:qꝛ h̊ nullibi ꝓbatur: imo potius ꝓbat᷑ Sriũ ꝑ locũ a ſpãli in.d.l. cius ⁊ hic in ar.cuʒ eni alij actus deſcribantuꝛ in ꝓtho collo ut plurimũ abbreuiate ĩpoſſibile eſſet illa legẽ qꝛ ꝙ non eſt ſcriptum legi nõ poteſt h̊ etiã uidetur tacite ſentire Har. in:l. gallus.F. idẽ credendũ. ff. de li.? poſt ⁊ in.d.l.Sↄctus Itẽ iura ſolum uidẽt᷑ ꝛe quirere ꝙ tabellio fuerit rogatꝰ in auẽ. de tabel. . nos ãt facit.c.qm õ de ꝓba.ubi ſolum requiri ꝙ acta ſcribãtur ad h̊ ut faciant ꝑpetuã fidẽ ⁊ qn erit opus exẽplent fateoꝛ m ꝙ ſi ſcriptura eſſet ipfecta ita ꝙ apperet nõrium noluiſſe plus ſcripſiſſe ꝙ tał ſcꝛiptura nõ facẽt fidẽ.ꝑ.d.l.ſi is ff. de teſta.? ibi ꝑ bar. Exẽpluʒ:dẽ in ꝓthocollo talis nẽdidit titio do mũ ꝓ cemũ his ↄditionibus: ⁊ nihil amplius dicit nec eſt dictio ⁊c̃.uel ſilis ⁊ hec notabis:quia quoti diana: ? facit ad id qð ſtatim dicaʒ . ¶ Queꝛ0 qũo noꝛius publicabit rogationes moꝛtui ſi ſunt abbꝛe uiate. ſcꝛipte moꝛe tabellionum qui pluries geminãt in uno contꝛactu dictionem ⁊c̃.dicendo renũciat ⁊c̃. ꝓmiſit defendeꝛe ⁊c̃.obligando ſe ad damna ⁊c. et ſic de ſimilibus:de hoc uide ſpec.e.ti.. oſtenſo.v. quid ſi abbꝛeuiatura ⁊.v.ſe. Hoſti. hic dicit ꝙ ſi õ ctus eſt in ſcꝛiptis nullum eſt remediũ.C. e.l.õctus. Aiem ⁊ clarius Oar. in.l.gallus..idẽ cꝛedenduʒ .ff. de li.? poſt. Ratio eſt qꝛ ut ᷓ dixi talis actꝰ nõ ualet niſi pꝛius plene ſcꝛibatur æz coꝛam ptibus ⁊ te ſtibus legatur.d.l.ctus:peꝛ qð dicit Marto.male faceꝛe nõꝛios qui ſcꝛibentes appellationem dicũt ap pellauit in his ſcꝛiptis ⁊c. Mam nibil poteſt addere poſtq lecta eſt. Idem in ſententijs æ ſimilibus que debent in ſcꝛiptis fieꝛi. Si ueꝛo ſcꝛiptura non exigi tur de ſubſtantia: ſed fit ad pꝛobationẽ:? tũc dʒ attẽ di ↄſuetu qo nõꝛij æ abbꝛeuiature pcedetes ⁊ ſequẽ tes. Et ſi ex his põt itentio notarij moꝛtui elici fiat publicatio fm qð hᷣ dẽ: ad.l.ſi fuus pluriũ.fl.ð leg. i. æ de fun. inſtru.l. cũ delanionis. F. alinam. Item põt intẽtio nõrij moꝛtui peꝛpendi ex comperatione alioꝝ inſoꝝ ꝗᷓ fecit int eaſdẽ uel als ꝑſonas ſupeꝛ ſimili Sctu in auẽ.e.ii.in..ſed ⁊ ſi colla.vj.⁊ idem uult in effectu Oar. in. d. S. ideʒ credendũ. Addit tñ hic Hoſti. ꝙ certa q deficiũt ex quo de bis pꝛo babilit᷑ appet auẽ.ᷣiudicis ſupplebunt᷑:ar.ff.qð cum fal. tu.l.ij. in auẽ. ut fra.fi.F. ilud quoqʒ colla. viij. ita tñ ꝙ deciſio Zᷣhentium uix aut nũꝙ; ſuppleatur: ſupeꝛ quo remittit ad nota. in. c.ij. de libel. obla. et H dicit ueꝛũ ſine noua ꝓbatiõe. Idẽ ꝑ oĩa uult ſpe. in palle. V Ded Jo. an. in addi. S. d. v. ſed quid ſi abbreuiatura recitat nico. mathe. tenniſſe ꝙ idẽ nõ rius qui ꝛo gationes ſcripſit poterit abbꝛeuiata ſcri ptura in pthocollo extẽdere ſm inteꝛpetratione; iu ris uel cõſuetudis ſen cõis intellectꝰ. ſed alius nota rius h̊ nõ poterit:qꝛ ignorat mentẽ alterius nec bz poteſtatẽ inteꝛpᷣtandi:⁊ iõ dicebat ꝙ dʒ in publica tione ponere ꝓut reꝑit in ꝓthocollo.hᷣ non placet ibi. Jo. an. qꝛ nimis rigoꝛoſuʒ:iõ tenet ꝙ õ dictnʒ eſt. cõſulit tũ ꝓ tuitiõe ut in dubijs fiat declaratio ꝑ nõriũ iudicis auctate ſʒ pᷣdicta. ubi aũt non põt dari certus ⁊ tutus inte lectꝰ nõriꝰ poner ꝓut ſiat in ꝓthocollo. qꝛ nec ipſe nec iudex ſcit itẽtionẽ mõ tui ſm ſpe. ibi. Nũquid aũt heꝛedes poterũt cõue niri ſi notarius ita confuſe ⁊ defectuoſe ꝛogationeʒ ſcripſit ꝙ publicari nõ põt: R ecitar ibi Jo. an. quẽ dam docroꝛem diſputando determiĩaſſe ꝙ poteꝛit 2 ueniri ad ĩteꝛeſſe fac. l.illicitas. . ſicuti. ff. ð ofti.pꝛe ſi. ⁊ uide ibi plenius. Tractauit etiaʒ ille doctoꝛ an poſſit iſte nõrius ſuppleꝛe ea que ille obmiſit in pꝛo thocollo ⁊ deteꝛminauit ꝙ ſi obmiſit aliqua de ſub ſtãtialibus de quibus in auẽ.ut ppo.no.iĩꝑa.q; cuʒ tunc ſcriptura ſit nulla non poterit ſupple:e ſecus ſi circa defectũ cõmiſit de quo nide qdð noõ. Har. i.1. libꝛalius.ff. de ꝛe iudi ? Jo.an. ſup data li.vj.? h nõ. ¶ Queritur qualit᷑ ſubſcribet ſe iſte notarius qui publicat ꝛo gatões alterius. Hoſtien.ponit hãc foꝛmam. Ego talis tabellio & dictuʒ inſtrumentũ ð vbo ad vbuʒ ſuſcepi de nora talis tabellionis moꝛ tui qui ipſã manu ppria quã bene noui ſcripſerat et de mandato talis iudicis quo ad ſubſtãtiã nullo detracto addito uel mutato uł trãſpoꝛtato z ĩ publi cã foꝛmã ꝛedigi æ meuʒ ſignũ appoſui. ¶ Vltimo hic queritur quis poſſit tabelliones creare. Inno. hic inſtat ponẽdo uarias opioes. ipſe aũt in h fina lireꝛ ꝛeſidet ut ſolus princeps boc poſſit.ſ.papa uel imꝑpatoꝛ niſi aliquis hẽat priuilegiũ a principe oceſ ſum uel cõſuerudo. ar.l.i. C. de emãci. li. et in. e. cũ dilectus de cõſue. qð ſic ꝓbat: certum eſt ꝙ officiũ tabellionis eſt õ ius:qꝛ carthe aĩialis moꝛtui credit ſine alio adminiculo. Sed ins nãle uel nouum et nerus teſtamentũ nulli uenire ꝓpria auctate łʒ: ſicut dicimꝰ in diſpenſatiõe qᷓ ẽ ius de tẽp.oꝛ.dilectus ſicut nec Iʒ ꝛeſtitueꝛe ifamẽ nec legitiaꝛe illegitimos uel arrogare niſi principi.? pancis alijs quibus eſt ſpaliter cõceſſum: ut nõ.j. qui fi.ſint legi.peꝛ uene rabi leʒ. 2.fl. de poſtu.l.i..de q̃.ff. de adop.l.i.⁊.ij nõ.. de ꝛe iudi.cum te. Sũt enim hec quaſi nãm 2 miraculoſa de ĩfami faceꝛe bone fame de illegitio ltĩmuʒ: ? boĩeʒ ſui iuris ſubiaceꝛe alteꝛi. fatet᷑ iñ In no. ꝙ ſi aliquis bʒ de oↄſuetudine ꝙ poſſit faceꝛe ta belliones ꝙꝙ bec ↄſuetudo ſeꝛuanda eſt. Cꝛedit etiaʒ ꝙ reges habẽtes ſupꝛemũ imꝑiũ poſſent tabelliões cꝛeare. alijs aũt qui ſunt ſubditi ecclie uł imꝑio hoc nõ ſʒ fm eũ nec etiaʒ pacto nudo põt quis ſe ligare ꝙ cꝛedat᷑ inſtio alicuiꝰ pꝛiuate ꝑſone.nec ẽt ſtatuiuʒ ab alijs q; a pdictis ↄditum ualet:qꝛ nõ łʒ õ ius na turale æ leges publicas ſtatueꝛe. quaĩr aut ualet oſue tudo ⁊ nõ ſtarutũ: Gndet Inno. quia ad hoc ut ua leat ↄſuetudo:oʒ ut inteꝛueniat conſenſus pꝛincipis tacitus uel expſſus: qd aũt pꝛinceps appꝛo bat ipe fa ceꝛe uider᷑.l.i. C. de uete.iure enucle. ſecus aũt ẽ in ſtatuto: oc uoluit in effectu Inno. Sed cene hec ultima rõ nõ ẽ bona:qꝛ vʒ ↄſuerudo qꝙᷓ ignoꝛate pꝛincipe inducta:ut nõ. glo.iiij. di. leges. Moſiiẽ au tem reddit aliam rõem. dicit enim ꝙ in cõſuetudine concurrit conſenſus plurium ſcilicet uniueꝛſuatis ? populi qui pnñt oꝛdinariam iuriſditioneʒ dare:quod eſt maius: eꝛgo multo foꝛtius pñt concedeꝛe h effi cium qð eſt minus: ar.j.de deci.ex parte. iij. Siaiu tum aũt ifeꝛioꝛis a pꝛincipe cũ ſolus ſiu tantã aucto ꝛitatẽ nõ hʒ:⁊? ex hoc arguit ꝙ ſicut uniueꝛſitas põt faceꝛe oꝛdinarium iudicẽ: ſic ⁊ is qui uniueꝛſitatem regit de ipᷣius cõſenſu tabellionẽ faceꝛe:qð oĩno cꝛe dui ueꝝ eſſe: nec eſt j ius tabellionẽ faceꝛe fm eum: imo eſt m iura que nolũr ꝙ inſtro tabelliõis cꝛeda tur. ? in ̊ inſtat Moſti.⁊ cuʒ eo Jo. an.tranſire ui det᷑ hic ⁊ ſpe.de inſtru.edi..reſtat.v.ſʒ quis poteſt tabelliones faceꝛe:ubi plene inuenies de mã ⁊ in ſe quẽtibus.v. Cõclude tu clarius ⁊ latius mãʒ qð de imꝑatoꝛe ⁊ papa ⁊ alijs pꝛincipibus nõ recognoſcẽ ribus ſuꝑioꝛẽ ſaltẽ de facto ⁊ ciuitatibus exeꝛcẽtibꝰ iura pꝛincipis nõ eſt dubiũ quin poſſint tabelliones coõſtitueꝛe ⁊ alia iuꝛa principis exeꝛceꝛe:ut legitimare 7 reſtiueꝛe fame ⁊ ſimilia: ut uolnit hic Innocen.? H irto. in.l.infamen. ff. de publi.iudi: uidetur tex. in. c luꝑ quibuſdaʒ. F.i.I. de.v.ſig. facit.c. peꝛ uene rabilen qui fi. ſint legi. Ideʒ dic in ciuitaubꝰ ⁊ alijs magiſtratibus ſeu dnijs iuriſditionẽ bnuib us reſpec tu iuriſditionis eoꝛũ: ar.c. cum dilectus g. e. i auc. de defen. ciui. ex pꝛouinciali: æ H uult Har. in.l. oes populi. ff. de iuſti. ⁊ iure ⁊.l.i.de offi. ꝓcõſl.⁊.l.non enim. ff. de adop. æ Dal. in. l. cunctos populos. C. de ſum.tri.⁊ ſpe.ubi ſupꝛa qui plus ſentit ſcilicet ꝙ plati in eoꝛum iuriſditione ſeu in ſpãlibus ptinẽtib⸗ ad eos pñt tabelliones cꝛeare:facit.c.qin ↄtra de ꝓ pa. ⁊ in. c abbate ſane:⁊ qð ibi nõ.de re iudi.lib.vi. Sj dubiũ eſt an ubiqʒ locoꝝ pnt pdicii inſtra publi ca cõficeꝛe:⁊ eſt hec ſubtilioꝛ qõ.Cõclude ꝙ creat a papa põt exeꝛceꝛe officium ĩ tris ſubiectis pape: 2 i ſpectãtibus ad ſuaʒ iuriſditioneʒ: ? idẽ in creaio ab imꝑatoꝛe ꝛeſpectu ſeu iuriſditiõis ⁊ tritorij ſiẽ dixi ĩ papa:ar.i.c.ſi duobꝰ de appel. Creatꝰ aũt 3 papa nõ põt ĩ t᷑ris impꝑij nec creatꝰ ab imꝑaroꝛe in tris eccleſie niſi ꝑ uiaʒ appꝛobatõis ſen de cõſenſu ꝑtiũ. Mã ptᷣas a pᷣncipe ↄceſſa põt exerceri ey tcito riũ ĩ his qᷓ ſũt uolũtarie iuriſditiõis ⁊ pfatis: ut.l.ij ff. d offi. ꝓp ↄſa.?.c. nouit ⁊ qð ibi nõ.ð offi. del. al ſtpenn 1 i iun Conmrcu uin ainn D ſacinn ech vetenmmumt Pshe alt Eendimn G 3 (Aic . egeihdd ſd W dnd n uuſtmdt iin ii⸗ Pugplarofkib, lcumdſenk an imn hisge isfle il Etinzl MNmnur i Gimtimg nini un⸗ Crle tti onatmsuf G Ni 11iratinti Kirirch e rarni innsin htts eſtt iirn hitbs i rutim woh rrlaet oitennd etn dande Gfoun onlerbelonts menunns rCbfanſckirsfrüſenäntnnn Twwumodrmnainaſctintn kürdiid Wadager ourndhmnſDſraiudemn GtenſdinMeda engned Wamintchid iütin gna unncfſilza tinnanute⸗ M Pri engtit 93 memn, thitean Mecle ungdinutemiite J biigeſn anicter, lincſcne ien ſbo.M; dru Nubicisſtune 74 . 1 Ktmnn Ancnung usglalh li coffenton e deili eirhuinchothi , denere inte ance ing mm c volnit in eſſecnn * ⸗ ntdidamgn oſtantt t Anche nancnrn n glodii dilegabe Enfedht anamtöen, dici cnim gini oncunnit conſenſus ptoniun ſelta niet Mal qui pit ordimarian loriſcinongen Mums: ego muto fonbs oft lonetn Gdum ddeſt mnnsnr. decteiat amri unmi⸗ leions a pꝛinche ci ſos itunin 1immi no hyr er boc aglit ſan mirit facex oiunium idci: ice Gpi niete õ vereſence dö us mbelio cer fnn wnum queuolir inſfo tbelläisl euz intu Mii?t eo oan mmint heet e ceintmn eii eſu s von Aones uernbi pere inwenis emni ijl as ) Ciclen nnst nneniihan äsõs Raci õ 13 Punciis noch dudin Ad NGn dts wrrinmanike e nCNNeeie utn anen Keſ rlen Kned. õ iuniſinonis eomaal. doimnn iis hie no an dͤ loi, ſn , insta i zphy ri ni i auimn n h nüibe Noote 1u 4. ad offe qꝛ ex territoꝛiũ ↄcedetis cẽſet̃ pꝛinata pſona. l. ii ff de offi. pᷣſi. facit dẽm.c.ſi dnobꝰ.inſtm iñ ↄfectũ in tra territoꝛiũ ↄſtituẽtis facit fidẽ ẽt ex territoꝛiũ:qꝛ fides iã oꝛta ẽ in loco ↄſtituetis:⁊ idẽ eſt in creato ab inferioꝛi a picipe:ar. in.l.i.C.de emane.li.⁊ in. c.cũ dilectus.S. e. tenet Oar.? Hal.⁊ ſpe. ubi.S. Si vo tabellio fuit cõſtitus ab alio quã a pꝛicipe: tunc aut inſtem fuit ſcriptũ intra territoꝛiũ ↄſtituen tis ⁊ facit fidẽ ibi? ex:ẽt ſi ab eæneis fuit ꝛogatus qꝛ inſpicimus locũ ubi inſtim ſcriptum fuit.d.l.i. 2z qð nõ in.d.l.oẽs ppli Aut ex territoꝛiũ:⁊ iunc aut iter ẽneos ⁊ ſũt opiones.Sed cõir eſt opinio ꝙ nõ facit fidem ut ſentiũt pdicii doc.in locis pᷣall. 2Z ut᷑ tex in.c.ꝛomana..ſed nec de fo.compe.li.vVi. 2 ibi h̊ apte tenet Jo.an.poſt pe.de ſan. Aut inter ſubditos ↄſtituentes ⁊ idẽ uidẽtur cõir pᷣdicti doc toꝛes ſentire excepto Dal. ¶ Douentur qꝛ iuriſdi tio ẽt uoluntaria ab alio cõceſſa quã a principe nõ põt ex teꝛꝛitoꝛium concedentis exerceꝛi. d.l.ij. ff. de offi. ꝓconſul.cũ ibi nõ.⁊ in.d. . ſed nec. Hal.in. .d.l.cunctos populos tenet örium ¶ouetmꝛ qꝛ tabellio nõ exeꝛcet iuriſditionẽ: ſed hʒ officiũ qdᷣdaʒ ſine iuriſditione ſed tale officium nõ ſtringitur terri toꝛio: ar.in.l.queꝛo. ff. de ſolu. Sed in ↄꝛium facit iudicio meo:qꝛ officium tale nõ extẽditur ey teꝛrito rium oↄſtituẽtis dr̃.n.nõꝛius fᷣuus publicus in.c.ij. de uſuris li.vi.ſʒ ↄſtitutus ab alio q; a pricipe non põt dici publicus ex teꝛꝛitoꝛiũ ↄſtituẽtis: ar.in.d.l. iij.ff. de offi.pꝛeſi.⁊ ſatis in h̊ poſſiͦ ſtari ↄſuetudini ut dicit ſpe. in. d. S. v.⁊ ſcias ꝙ tabellionatus:ar. c. cum dilectus S eo.ti. Et circa hanc mãz nide nõ. in.d.c.ꝑ ueneꝛabilem ⁊ in.c.ſicẽ te.j.ne cle.uel mo. ubi tractat᷑ utrũ ↄſtitutus in tpalibus poſſit ↄficeꝛe inſtẽ m in ſpũalibus. Anũ quotidianuʒ nolo hic ob mitteꝛe quod ponit ſpe.in.d.S. reſtat.V. quid de hꝰ qð faciunt quotidie tabelliones. naʒ euitantes labo res ⁊ qnʒ foꝛte neſciẽtes faciũt fonnã inſti ꝑ aliquẽ Shentium oꝛdinari ⁊ ipi poſtea ſcꝛibũt ⁊ in publicã ſoꝛnã redigũt:nũquid poſſit:dicit ꝙ ſic: ut.xij.q. ij. cum redemptoꝛ:ibi ſcꝛibendaʒ dictauimus ⁊c̃.ipᷣe tamen nõꝛius poſtea per ſe diligenter ↄſideꝛabit ſin Sula ueꝛba ? quod ei uidebitur emendabit. melius tamen eſt ſi id peꝛ ſe faciat cum ad hoc tencatur fſʒ euin:æ hec nõ. Hicolaus abbas. Minſtꝛumenta. Inſtumẽd exemplatum peꝛ tabellionẽ auctoꝛitate oꝛdinarij eandeʒ aim bhʒ cũ oꝛiginali. pꝛio ponit qõ. fo ſolutio.ibi co ram. (ãʒ huius.c.plene expediui in.c.albericꝰ et aliquid tetigi in. c. ſignificauit de teſti.iõ hic lẽte trã ſibo.¶ Hõ prio ꝙ ois ſcriptura faciẽs ad inſtrn ctionem alicuius cauſe põt peti exemplari. hoc col ligitur bic in vVi. inſtra: qð eſt nerbum generale cõpᷣ bendens oẽm ſcripturã facienteʒ ad inſirnctionem cqe:ut in.l.i.ff.de fi.inſtru.facit.c.ꝑuenit el.i.s de teſti. cog. ?⁊ gñalit ſm Inno.æ Hoſti.oĩa de quibꝰ nõ hẽtur ſufficiens documentũ æ timeĩ ꝓbandi fa cultas poſſunt peti exemplari ⁊æ publicari ne pereai probaãdi cõmoditas ẽt ſint dicta teſtium: ut in.d.c. ſignificauit ⁊.c. alvericus dixi plene et plenius in Si inſtrumenta ꝛd.c.albericus facit.l.curent.ff.de teſti.⁊.l.in. lege acquilia. ff.ad legem aqui. ¶ Hõ fo ibi uel aliam iuſtã cam ꝙ oĩs cã iuſta ſufficit ad petendam hanc exẽplatõem ⁊ publicationem.⁊ põt dici iuſta cã oĩs cã ꝑ quã timet᷑ viſili ne ꝑeat ꝓbandi facultas h ꝓ bat vVbũ ans ibi ꝓpter ueiuſtatẽ iũcta illa dictione uel alia.nam dictio alius facit poſitionem eiuſdem qualitatis cũ pᷣcedentibus ut nõ.in.c.ſedes de rp. 2 ponit Hoſti.aliqua quotidiana exẽpla ultra glo. Pone enim ꝙ oꝛiginalia ſuni tranſfeꝛenda ex cã ad locuʒ ꝛemotum ⁊ timetur de ꝑditione in uia uel Pſũptõe ex hac.n.cã poteꝛit peti nt exẽplentur.uel foꝛte oꝛiginalia ſunt ſcripta in papiꝛo.ðᷣ ccnfir.uti. uel inuti. cũ dilecta uel ſũt cõia iter heredes uel ſo cios quoꝛum quilibet eget uno.l.ſi que ſunt. ff. fa. her. æ de fi.inſtru.l.fi.nec dʒ iudex h̊ negare ſcvᷣm Hoſti.ẽt ſi õ ipſũ ſit: ut in auc.de defen.ciui.ꝗ.ſʒ neqʒ colł.iij.Et h̊ ⁊ ex tex. infeꝛo ꝙ ceſſante iuſta cauſa iuſte denegetur exẽplatio.nam poſſet ec alijs ꝑnicioſa cum foꝛte oꝛiginalia ſint corrupta ⁊ ſic ui cium non poterit aplius detegi cũ nõ ſu oplius ne ceſſe oꝛiginalia ꝓduceꝛe: ut in fi tex.colligi ¶ Eõ tertio ibi exẽplari ꝙ inſtr̃a als publica ꝓprie petun tur exẽplari nõ qt publicari cum ex ſe ſint publica. Exẽplum tñ ẽt qʒ eſſe publicũ als non faceꝛet fideʒ ut in. c.i.S.e.uñ dicit hic Inno.qꝙ ꝓprie loquẽdo autẽtica ⁊ publica exẽplant:priuata vo ⁊ nõ autẽti ca publicãtur qð nõ.ut habeas rectum modum lo quẽdi:⁊ dic ꝙ inſinuatio ꝓprie differat a pdictis. fit enim qn iure diſponente actus geritur æ deſcri bitur ĩ actis publicis coꝛam iudice pone exẽplum ĩ donatõe excedente trecentos uel qningẽtos aureoſ iux.l.ſãcimus ⁊.l.ſiquis ꝓ redẽptione.C.de dona. 2 de hac iſinuatõe uide plene ꝑ bar.in.l. modeſtlinꝰ .ff. de ſo. ¶ Mõ. ꝙ hec exẽplatio debet fieri coꝛaʒ oꝛdinaꝛio iudice ſeu ipſo aucioꝛiʒanie nel coꝛam de legato ab eo ſpãliter. Et ex vᷣbo ſpaliter ĩfertur ſm Jo. an. ꝙ delegatus deputatus ad cãm non pſtat auẽtem huic exẽplationi ẽt ſi inſtim faciat ad cãm illa: ſed oʒ ut ſpaliter ad hoc deputeiur quod nõ. Ex hoc ẽt uolueꝛũt infeꝛꝛe goff. Nincẽ.? Hoſtien. ꝙ peꝛ geneꝛalem uicarium epiſcopi hoc non pote rat expediri:quod eſt fallum ſecundum Jo.an.⁊ be ne.quia uicarius epiſcopi habet oꝛdinariam ut nõ. in.c.ſuam de offi.iudi.⁊ in.c.peꝛlectis.xxv. diſtinc. ⁊ in.c.licet de offici.vi.lib.vi.ſed poſſet dubitari de officio foꝛaneo qui habet delegatam:ut nota. in cle men.ij.de reſcꝛip.habet tamen eam ad uniueꝛſitateʒ cauſarum ex quo in aliquibus equipeꝛatur oꝛdina rio:ut notat glo. in capitulo cum cauſaʒ de appella. ſed puto peꝛ iſtum textum quod ſua poteſtas ad iſtum caſum non extenditur facit quod dicam in di cto.c.cum cauſam. An autem opoꝛteat oꝛdinariuʒ habeꝛe adminiſtrationem:hoſtien. hic ꝙ ſic:⁊ idem gixit S.c. xi.in cãu illius.c.ſed tu in hec dic ut ibi dixi. ¶ R⸗ officium iudicis adiri ſupeꝛ hac exem platione debet enim priuilegia uel inſtrumenia coꝛã eo pꝛeſentata diligenteꝛ inſpiceꝛe ⁊ ſi in ninlla parte uicioſa repeꝛit mandare peꝛ publicam peꝛſonam exẽ plari non eꝛgo ſufficit eius ſimplex auctoritas et ex hͥ infeꝛo ↄtra praticã hodiernã.nã tabellio qͥ tranſcribit atteſtatur quod ipſe diligẽter inſpexit et nullum uiciũ reꝑit ⁊c.qð ẽ officium iudiciſ ⁊ ñ tabel liõis:ut colligitur hic in tex ⁊ iõ debẽt dicere qð iu dex dilligẽter inſpexit ⁊ nullo uicio repto mãdauit ſibi ut exemplaret nec eſt daãnoſũ ĩmo eſt unile ſi nõ riꝰ uult ẽt atteſtari de ſuo ſẽſu ꝙ ſibi etiaʒ uidebat oĩ uicio carẽ ſiẽ in ſili dixi pꝰ Inn.i.c.qm ↄtꝛa de ꝓba.cum iudex depꝛehẽdit teſtẽ nariare ⁊ h nõ.qꝛ coiter in h errat᷑ ex defectu nõ ponderãdi diligenteꝛ vVba tex. An aũt iudex debeat ꝑtẽ cꝰ intteꝛſſe poſſz facere citari. Inno. ꝙ ſic iu nide oð latius circa h dixi in. d.c albericꝰ. ¶ Mõ.ibi in nulla ſui ꝑre ⁊c̃. ꝙ uicia inſtr̃i ſi qᷓ iſũt ĩpediũt hc publicatiõcʒ ſen ĩ ſinuationẽ nõ.n. debẽt iſinnari niſi priꝰ decernarur cã cognita ſuꝑ ilł:ar.in.c.cũ dilecta de ↄfir.nti.die mn fᷣm Moſti. ?æ Jo. an. ꝙ aut uicia ſunt niſibilia ut cãce lature raſure ⁊ ſilia. ⁊ ipediũt hãc exemplanõeʒ qð intellige ut S dixi.ſ.niſi prius tollat̃ ilia ſnſpirio teſtes uel alio modo ltio. Aut nicia ſunt inuiſibi lia ut ꝙ iſtrumentũ fuit ↄfectum ab excõicaro vuł fᷣ no ⁊ ſilia:æ non ipediũt audiret᷑ m õdicẽs ⁊ ſcribẽ tur odictio ⁊ ꝛeſeruaret᷑ diſputano ad illud tẽpus ĩ auẽ. de teſti..ſi Vo de teſti.ſignificauit ⁊ de pᷣuil. ex pte:q̃ iura clare hͥ nõ ꝓbãt dictũ ti pacʒ:et põt eſſe diuerſitatis 20 inteꝛ primũ caſum ⁊ fᷣm.nã ſi in pꝰ caſu fieꝛet ſtatiʒ exẽplatio nõ ſubeſſiz pe ſiea ꝛcme diũ ĩpngnãdi cũ nõ ſit opꝰ ꝓducẽ apliꝰ originalia ĩ quibꝰ dũtaxat uicia iſunt. Sʒ i fo caſu nullũ ſudeſt piculũ cuʒ niciũ fit extriſecũ qðᷣ ꝓbari põt ſineꝗ en ctione origialiũ:⁊ iõ põt diſtingni ꝑ alia uerba iter nicia extrinſeca ⁊ intriſeca. Hiõ. ibi ꝑ publicam ꝑſonã.ꝙ ad hunc actũ exẽpſatiõis ſufficit unus ta belio cũ aucte iudicis:⁊ ꝑ hũc tex.ſing.in h̊ loquẽ tem ꝛepꝛobat. Jo. an. in adi. ſpe. e. ti. F. oſtenſo. v. ſed nũ quid opionẽ quorũda n qui tenuerunt reqri q̃ruoꝛ ſeu tres tabelliones:qðᷣ eſt falſuʒ ut hic nideſ iʒ h̊ ſit medandũ ad maioꝛc cautelã maxie qũ fit ĩ pꝑtis abnitia inr ea qᷓ dixi in.d.c.albericus. nam ut dicit hic nõ. Inno.qn aliqua inſtᷣa ſũt in cãu ꝑdi riõis ꝓpt᷑ uetuſtatẽ uel aliquã aliã oſiłeʒ cãʒ ⁊ gcc ẽ ꝑiculũ iminẽs ꝙ hi quoꝝ inteꝛeſt ⁊ qͥ al nies ſi nt cõmode uocari ⁊ expectari nequeãt ſtati pñt tranſ cribi ⁊ publice exẽplari ſaluo iñ ſᷣm Hoſti.iure ab ſentiũ ut ita poſſint obijceꝛe in hãc fam ſcripturaʒ ſicut ⁊ in primã porerãt:ar.ut lit.non cõteſt.qm pꝰ Nnſo ⁊ in.d.c.cũ dilecta de cõfir.uti:.Ego tamẽ h cãu dicerẽ ꝙ adueniente illo cuius inteꝛeſt debet ſi bi intimatio de hoc fieri:ar.ĩ.d.c.qm:⁊ eo poſtulã te debet exhiberioriginale pꝛopteꝛ uicia intrinſeca 2 inuiſibilia alias non eſſet ſibi conſultum ꝑ õ dẽa Mota ultimo ex fine littere effectum huins exẽ plationis.nam talia exempla ſolẽniter ſumpta hnt eandẽ auctoritatẽ cũ origialibꝰ:ex quo ifero ꝙ nõ c.opꝰ pꝰ exẽplatiõeʒ ſolẽnit᷑ faciã ꝓducer ipſa ori ginalia. intelligit in Juno. æ bñ ꝙ totꝰ tenoꝛ debet tranſcribi alłs aſſertio norij ditẽtis ſe uidiſſe inſtim eſſe potius teſtimoniũ ꝛedde? ꝙ; uetuſta exeplar̃ de quo remnittit ad nõ. in. c. abbate de. v. ſig.? nide ibi qð nõ.in glo.ex h æiſuꝑ ea æ qð dixi poſt Innoc. ¶ De pꝛeſumptõib⸗ in. c qm 5 de ꝓba.⁊? peꝛ hoc nõ. cũ pinguedine co lecra hẽs quaſi expeditam mãm hꝰ. c. ⁊ gl.declãtas. Sed ultra eas queꝛo bꝛeuiſſime de aliquibns. pꝛio quid ſi tã ꝑs qꝙ; oẽs quoꝝ inteſt ↄſentiãt ꝙ tabellio aliquã pꝛiuatã ſcꝛipturã publicʒ ita ꝙ tali ſcꝛipture a dhibeat᷑ fides ac ſi a pꝛin.ꝑ manũ publicam fuiſſet ↄfecta nũquid talis ſcꝛiptura faciat fidem ꝑpetuam inteꝛ illas ꝑſonas iteꝛ quas ſaltẽ fuit ↄuentũ hoſtiẽ. 2 Jo. an. dicunt ꝙ ex ui pacti is qui ↄſenſit poteꝛit ꝑ talẽ ſcꝛipturam ↄuinci ſi tñ pactum ſic foꝛmatum fueꝛit ꝙ ad h̊ extendat᷑.l. iuregẽtium..ait ptoꝛ. ff. de pac.⁊ in.l.ſi ↄueneꝛit.ff.de pac.C. ce tempo. ap pel.l fi. facit qð le.⁊ nõ.in.c.i.⁊.ij.de pac.nõ tamen pnt partes faceꝛe ꝙ talis ſcꝛiptura cenſeat᷑ publica: niſi auctas iudicis ĩteꝛueniat ut h.nã pꝛiuatoꝝ ↄſen ſus pꝛiuatã ſcꝛipturã nõ põt faceꝛe publicã ſicut nec pꝛinatã ꝑſonã facit publicã nec iuriſditiõeʒ alicui cõ feꝛꝛe ut ĩ.c.ſigmiſicaſti.⁊ cð ibi nõ.de fo.compe.cð nõ. idẽ ſentit Inno.dicens ꝙ ſi ꝑtes exemphificatio ni ↄſentiãt ſine iudice non nalet ut hic licet partium ↄſenſus ſufficeꝛet ſine iudice ad facienduʒ inſtim de Scu ł ſupeꝛ ↄfeſſione de ↄctu iam fco:⁊ nõ h ulii mũ de confeſſione.ualet eiʒ ⁊ piudicat talis exempla tio ſine iudice ĩteꝛ ↄſentiẽtes ratione pacti ⁊ ↄfeſſio nis ⁊ uide ad mateꝛiã ſpe.in.d..oſtenſo: ⁊ bar.in auẽ.ſi quis in aliquo documento.C. de eden. ⁊ qð dixi in. c. albeꝛicus de ren A ae queꝛitur qui bus pꝛeiudicat hec exemplatio iudicis auctoꝛitate faicta. dicit hic Innocen. ꝙ quãtuncũqʒ autenticum ſit inſtru nentũ non pꝛeiudicat alijs niſi pꝛeſentibus uel contu naciteꝛ abſentibus ⁊ contra illud poreſt di ci ſecundum renoꝛeʒ.l.fina.C. de fide inſtrumẽ. ubi dicitur ꝙ non ſufficit inſtrumentuʒ exhiberi in iudi cio niſi ⁊ ei fides imponatur quin etiam denuo illð exhibeꝛe teneatur: ⁊ hec nõ. ¶ Ex hoc dicto nõ. ego infeꝛo ꝙ licet inſtrumentũ ſit exemplatum iudi cis au toꝛitate nihilominus ille qui exemplatic ni nõ ↄſenſit nec fuit pᷣſens uolens poſtea diceꝛe ↄtra oꝛi ginale põt pereꝛe ut illud exbibeat᷑ ⁊ tenet pars exhi beꝛe niſi iuret ſe nõ habeꝛe facultateʒ exhibendi ſine ſua malicia iux.l.fi.C.eo.ti.⁊ idem puto dicendum in eo qui fuit pꝛeſens exemplationi dummodo eypᷣſ ſe oꝛiginale nõ appꝛobaui:ex quo iurat ꝙ malicio ſe non perijt oꝛiginale non exhibeꝛi:argumen.dicta .l. fi. ? ſentit in ſimili Parto . in. l.ij. pꝛimo reſpon ſo in ſi. ff. quemadmo.teſta. ape.¶ Leꝛtio queꝛiur coꝛam quo iudice peri debet hec exemplatio. dicii bic Joannes andreas ꝙ coꝛaʒ eccleſiaſtico in eccle ſiaſticis.in ciuilibus ueꝛo coꝛaʒ ciuili iudice:⁊ ſic po ceſt intelligi ſecundum eum. C. de epiſco. ⁊ cleii. re petita.C. de teſtamen. conſulta:⁊æ hoc eſt ſatis ratiõi conſonum nut ille index adeatur coꝛam quo queſtio principaliteꝛ moueri poſſet: aꝛgumen.eorum que dixi in.c.ſiquis contra clericum in principio de fo. competen. In contrarium tamen facit ꝙ nõ apud eceleſiaſticum: ſed apud ſecularem ſcilicet magi ſtrum cenſus hec publicatio fieri debet. C. de tre ſtamen.l.ij.⁊=.l.conſulta dinalia: ubi dicit texius ꝙ oppꝛobrium eſt clericis ſi ad diſceptationem foꝛenſium uolunt eſſe periti. Johannes andxe brnmut is⸗ na inmnliß or in iniene gremötann D pini cataten Nu ſwenc nſoin⸗ onir / a,d evoole ,,dene ue l ſißte 1 nn N10 crwnn n⸗ atenimm umt te Atmanpecn cetots enenn e und Mndhiinknid Cenduntſnn ch Gn wäui ſuurtlutͤͦ ein ſniftibnetſtmemm Aaiai lhruun⸗ utatiero f t /0eli cetmimnafit Ma nlunes uui ,A² lt tammmecefiin 4 Motole uritnmn r mmm ckoenvorck cclnnn du wbiian inttzmnstetnennn fden Yuen nliſſicven ctrapetſann dig GOnraicanrumsenmni oselig Acenſen ehland n MeRce Aninrincwinigif, Gaxe. Grtrrurgidotien dmnſregihekanerdecgein ni rsüntzmg dwhrylßͦefacn Köctie unnurfafninnzanontee Kiſtnſrintinin i Nlngonzenulittnnlia nfrtnmtitimnn ſpunmnt in n ihen talone ipiidi nt nn belonetrig giglnne:lant⸗ 4 T Iummanin V i 1 no, Mcbirſignoce e nahr ltninnni Aibſriro Ncshſ ns ſuffi ceꝛet ſine indi e ceꝛr 1 kiuhergfeſſt franze⸗ er Reſtone ge Zem un for i⸗ n Onicſone ie eizt pipcſenr o ſne mace ien olennirs mtone pacitge st nide i nari r ind ſ oſchſor in e ſiuis in igto doinnnd C. de len , nin, abens de MiNdo Nein prindia kt amnpeno indds ngonen darhi Mvum ninmi aumnin õ u nnaie: ablenmbus e comna iud vomtj dum tenorg.. fnn C.cefſce inſtrune ubi co non loffi inſttumentuz eidden miin 1tafides unporarur arin cdamn dendd õõü fan oleen unrunenih Acrandaumni 1tontne Wblomimds e ann garhgtin õ eattnucbenn enamae ddider ulmeblel annchtA Cedd. 1idenpantn n eo gui fon riens crempanont mnt e ouginate no pprobavite no unl ſe non peniſt oꝛiginale non .Ybibenenge⸗ 1i Barto. in .,) liir an n ſin Nun * dicit hec iura ⁊ ſilia ĩtelligeda ſᷣm pdictaʒ diſtictõeʒ Vel fo fm eum poſſet dici leges illas loqui de ꝛcli gioſis ſimplicibus.ar.de ſindi.c.uno de poſtu.c.ij. Vel ſm hoſti.coꝛiguntur leges peꝛ id quod h̊ d 2.. de teſta.cum eſſes. Item fᷣm eum nec ille leges nec alie aſtringunt clericos niſi neniant in fauoꝛem iuxta nõ.in.c.fi.de ſolu. Ego non cꝛedo ꝙ aliquo mõ leges ille ſint coꝛꝛecte cuʒ diſponãt ſuꝑ ſubã lai coꝛũ ⁊ ut quietẽ pᷣbeant clericis.quare dico ꝙ aut queꝛit᷑ de publicatõne ſolẽnis teſtamenti:ut qꝛ teſta mentum eſt clauſum ⁊ ſigillatum ⁊ petit᷑ nũc aꝑiri ⁊ publicari iuxta ea q̃ hntur quead.teſta. appe.⁊. C. 2 dico ꝙ talis publicatio eſt fienda coꝛam iudice ſe culari ex quo teſtatoꝛ fuit ſecularis ⁊ ignoratur mã ibidem ↄtenta:⁊ ſic loquũtur iura ciuilia.aut publi cum inſtim petitur exemplari fʒ mãʒ huius decreta lis ⁊ ſerua pᷣdictam diſtinctõem:⁊.ſcias q Inno. bic multum inſtat circa materiam publicationis te ſtamenti quc non ſunt trabenda ad materiam exẽ plationis de qua hic:⁊ inteꝛ cetera ſcias in ſumma ꝙ mã publicationis teſtamenti ꝓcedit quando teſta mentum eſt ↄditum cum ſolẽnitate ſeu in ſcꝛiptis:ſʒ ſcriptuꝛa eſt priuata iuxta mam.l.hac cõſultiſſima. .C. de teſta. Si aũt tabellio ſcripſit ⁊z ſeptem teſtes ſignauerũt ⁊ dixit teſtatõ ꝙ ſine ſcript.nuncupatiue teſtari nolebat tale teſtamẽtum facit oimodam fidẽ CL.ʒ qui teſta.fa.po.l.hac conſultiſſima:nec eſt neceſ ſaria publicatio fᷣm hoſti.lʒ utilis ſit ad cautellam: qꝛ teſtamẽtum admitti poſſet.C. de teſta.publicati: 2z maxime h̊ ꝓcedit ſᷣm cano.ar.c.cum eſſes de te ſta.facit.l.in exercendis de fi.inſtru. Ex quo dic ꝙ; ex quo hodie cõir teſtamenta fiunt nuncupatiue ꝑ tabellionem non eſt ncceſſaria alia publicatio:ſed ĩ ſtrm tabellionis facit plenam fidem. Idem uoluit bar. in.l.ij.ff. quẽad.teſta.ape.⁊ ſentit ibi glo.⁊ ſci as ꝙ duo articuli eſſẽt in materia examinãdi. Dꝛi mus qualiter debeat fieri publicatio teſtamenti de hoc bic peꝛ Inn. in pꝛin. æ baꝛ. i.l.i. F. fi. ff. quẽad. teſta. ape. (Secũdus an ? quãdo teſtamẽtum faci at fidem ſine publicatione ⁊ iſte expeditur plenius in. d.l.ij. peꝛ Mar. z aliquid ponitur ꝑ eũ ĩ. l.i.C. ð teſta.⁊ in.l.fi.E. de fideiv. Cõcluſio eſt ꝙ et ſi te ſtamentum fiat in ſcript.exquo tabellio illud ſcꝛipſit facit fidem ſine alia publicatione łʒ aliqui contra:ſʒ primuʒ tenet glo.in.d.l.ij.? bar.in.l.i.C. de teſta. Igem ſi teſtametum fuit ſcriptum manu priuata = ſignatum ⁊ ſubſcriptum a teſtibus:ſʒ teſtatoꝛ coꝛaʒ tabellione ꝓfeſſus fuit illud eſſe reſtm ſuuʒ.qꝛ ſerip tura tabellionis ſine alio adminiculo facit fidem in .c.cũ.p.ſupra e.⁊ in.l.in exercẽdis.C. eo.⁊ h tenet HBar. in. d.l.ij. qd nõ.¶ ¶ Onzʒ ⁊ tertio teſtin eſt cõ fectum manu pꝛiuata ⁊ ↄlignatũ ⁊ ſubſcꝛiptũ a teſti buſ ⁊ nõ facit fidem niſi ſolẽniter apiatur ⁊ publice tur coram iudice. nam iudex mittet ad teſtes uel te ſtes ad ſe uocabit ſi ↄmode uocari pñt ut recogno ſcant ſua ſigilla ⁊z ſubſcriptões h facto iudex faciet redigi in ſcriptis uocatis prius quoꝛum inteꝛeſt in publicam foꝛmam. Itẽ puto dicendũ qñ teſtaroꝛ ſi ne qualibet ſcriptura teſtm fecit in/pñtia teſtium nã Poterit peti ut dicta teſtium recipiantur.⁊ ſic teſtmn Sicut noxius publicetur ? reducatur in publicam foꝛmam iuxia .c.ſignificauit =.c.albericus ſupra de teſti.ideʒ dico ſi nõꝛius ſuꝑ h̊ᷣ ſcripſit manu ꝓpria ⁊ in pniia teſti um legit ⁊ dixit illam eſſe ſuam ultimam uoluntateʒ ⁊ ſic de ſilibus.Et aduerte qꝛ his caſibus in quibꝰ teſtm ⁊ ſic ſine publicatione non facit fidem ſi unus de teſtibus neceſſarijs moꝛitur ante publicationem coꝛꝛuit totum teſtm:ar.in.l.ſi unus.E. de teſta.noõ. in. d.l.ij. Mic.abb. ¶ De preſumptionibus. Gica. ¶ Muia pſumptões qnʒ plene ꝓbant ut niolente: qnqʒ ſemiplenã ꝓbationem faciunt:qñʒ alias pᷣſũp tiones adiuuãt ni pʒ.j.in ꝓceſſu ti. Ideo poſt trac tatum de ꝓbationibus de teſtibus ? de fide inſtru. merito auctoꝛ annectit hanc Neicã:in qua tractatur de quadã ſpẽ ꝓbationis:æ uide ad mãm:qð dixi in .c.ʒ ſoco ſupra de ꝓba.⁊ nõ.glo.in.c.ferrum.l.di. Lud⸗ Icut noxius. ud, inducit preſumptionem fraudis . Ael ſic: In dubio in delictis pᷣ ſumitur dolus. Vel tertio æ me lius. Sicut manifeſte nocens eſt pene obnoxius ita ⁊ occultuſ lʒ poſtea dicat ſe ioco ſe feciſſe h. d. Et aduerte quia uerba tex.non ſunt pape:ſed ſalomonis in parabolis ut patet in ſupꝛa ſcriptione æ habentur oꝛiginaliter in parabolis in c.xxvi.ſed quia tex.eſt hic canoniʒatus facit fidem ⁊7 inducit neceſſitatem ſicut ſi editus fuiſſet a papa: quia omnia noſtꝛa facimus quibus auẽtem noſtꝛaʒ imꝑtimur.l.i.C. de ue.iure.enu.⁊ in.c.ſi apoſtoli ce de pꝛeben.li.vVi.⁊ patet ſupra in pꝛobemio huiꝰ compilationis z uide gloſam nõ.ij.q.i.in primis in. v. ex. ¶ An autem citra canoniʒationem dicta ſalamonis ſint appꝛobata ab eccleſia cum ſint in coꝛpoꝛata in biblia dic ut dicit glo.nõ.in capitulo .i.xvi. diſtinctio.⁊ idem tenet Mie romi.in prefati one ſuper libꝛo pꝛouerbioꝛum ⁊ nidentur conclu dere quod ſint apocꝛypha:quod eſt nõ. Et tum ob hoc tum quia ſalomon non habuit? poteſtatem condendi canone¶ one caſum litteralem refe rendo conſultationem ad papam auctoꝛem huius compilationis ? idem debes obſeruare in omnibꝰ capitulis quoꝛum auctoꝛes non habebant pote ſtatem legis condẽde ⁊ dicas ſi¶ Quidam acceſſit ad Gregoꝛium.ix. queꝛens ab eo pateꝛ ſancte qui dam intrauit domum cuiuſdam qui reputabatur amicus ſuus ⁊? clandeſtine quedam iocalia ſubtra xit ⁊ recluſit ſub mantello ſuo: cum auteʒ dominus domus hoc detexiſſet ille ad excuſationem ſuam di xit ꝙ iocoſe feciſſet: uellem ſcire an ex confeſſione ſua ille ſit abſoluendus.Oominus papa reſpondet ꝙ huius ſolutio queſtionisiex dictis ſalamonis in parabolis colligitur enidenteꝛ qui inteꝛ ceteꝛa di cit quod ſicut noxius ideſt nocens eſt is qui ma nifeſte nititur nocere licet foꝛte non fueꝛit ſecu tus effectus ita is quie nocet oculte licet in deprehenſionis actu dicat quod iocoſe fecit: qnaſi dicat quod ſibi non eſt credendum ex quo actus in ſe eſt nocinus. ¶ Nũc primo nõ ꝙ hns animũ no cendi ſi pernenit ad actum exteriorẽ tenet: lʒ eflectꝰ non fueit ſubſecutus nec ꝑ eum defecerit. hoc patet hic in eo qui mittit lanceam nel ſagittam in moueʒ alicuius qui ex hoc ſolo iudicatur nocens lʒ moꝛs non fuerit ſubſecuta ? hoc clarius pꝛobatur in.l.is qui cum telo.C. ðᷣ ſicarijs.⁊ in.l.ſi quis non dicam rapẽ. C. de ſa.ſãc.ecc.⁊.an ex inchoatõe debeat pu niri ac ſi delictum ꝑfeciſſet nõ.in legibꝰ palł dixi in .c.i.de eo qͥ mit.ĩ poſ. õ ex h̊ ⁊ ex tex.ar.opti mũ ⁊ qſi expſſuʒ pꝛo deciſiõe qõis quã ponit. Jo. an. in rła in obſcuris de reg.iu.li.vVi.in merc.quod ſi exñs in uno t᷑ritoꝛio percutit ſagitta ſeu lãcea uel lapide exñtẽ in alio tritorio poteſt rõe huiꝰ delicti ↄueiri in utꝛoqʒ loco.ſ.ubi delictum inchoanit mit tẽdo ſagittam uel lapidẽ:qꝛ ex h̊ d; nocẽs: ut hic et etiam ubi delictum ↄſumauit:⁊ de h ultio non ẽ du bium ð fo. ↄpe.c.fi.eſt ergo locꝰ pᷣuẽtõi int iudices ntriuſqʒ; loci de quo uide latius in loco pall.⁊ fac h ad qõnem de mãdãte delictum fiẽi ĩ certo loco:nũ quid ſubſecuto vᷣlicto peꝛ mãdatariũ poſſit mãdatoꝛ ↄueiri tã in loco ubi mãdauit ꝙᷓ in loco nbi delictũ fuit ſubſecutum:uide tex. bo. in cle. paſtoꝛał.v. nec non ge re iudi. qui optie faẽ in ar. iſcta glo.qðᷣ nõ in loco mãdãti:ſed ubi delictum fuit ↄmiſſuʒ ↄueiri poteſt rõe delicti æ uide latiꝰ ꝑ bar.i.l.ſi ut ꝓponit .ff. de fideiuſſ. æ in.l.non ſolum. J. ſi mãdato. ff. de iiuris. Idẽ vẽ ↄcludẽ:qꝛ ꝛi turpis nullũ fuit mãda tum ⁊ dic pleniꝰ ut ibi peꝛ eũ nõ.⁊ credo aliqd dixiſ ſe ĩ. c. fi.de fo. ↄp.¶ Mõ ꝙ ĩ malefactis pſũit pᷣma frote malꝰaimꝰ =æ dolꝰ:fac.l.i.C.ð ſica.Hic dic hic Inno. ꝙ malum ⁊ danũ illaꝝ ſeꝑ pᷣſũi factum ma lo aio niſi pꝛobetur oriũ uł pualeat alia pᷣſũptio.ff. ad legẽ aq itẽ ſi obſtetrix. S. ſi..l.ſeq.⁊.l.iteʒ mela .i. rñſo ⁊.. de reg.iu.c.i.Et nota h ulimnʒ v t ↄria preſumptio.tollat pꝛeſumptionẽ fraudis qð itellige in pᷣſumptiõe uebemtioꝛi.j.e.as. Idẽ qð Inn. tʒ hic hoſt. dicẽs ꝙ hec pᷣſũptio qñʒ ⁊ ĩ aliqbꝰ ex uari is circunſtãtijs tollitur:ut pʒ.xxij.q.ij.qð ait ⁊.c.ne q̃ᷓs de ↄſe.di.iiij:ſolet.bonꝰ g iudex abitrabitur. pima tamen facie ẽ pſũptio delinqñntẽ ſeu rẽ illicitã faciẽtẽ: ut ſatis inuit hic tex.⁊ uoluit hic gl.fi.ſʒ ex alijs pſumptõibus quas ꝓbabit reꝰ poterit bec pꝛe ſũptio purgari. Idẽ ſẽtit gl.fi. inſti.de obli.que ex delict.na. F. placuit ⁊æ plenius bar.in.l.ĩ oẽs..rec te.ff. de fur. ubi diẽ quod ſi Sctãs rẽ alienã allat ꝙ credebat dñm ↄſẽtir̃ ſibi non credi:imo pᷣſũptõ ẽ Ʒ furẽ niſi ex alijs piectis ſua allegatio cõꝛoboẽt: qꝛ ĩ dubio dñs nõ pᷣſũitur ↄſẽrire: ut ĩ.l.qͥ uas.. netãe.ff. de fur. ⁊æ in.l.cum de indebito de ꝓba.fac .c. ſuper ̊ renũ.æ uide quod dixi ĩ.c.cũ dilccti ð accu.⁊ ſic ĩtellige quod nõ.i.c.dudum de elec.iĩ gl. i. v. furtũ. ¶ Altio ſcias ꝙ tex. iſte adduci ꝑ hoſt. 2 alios ↄtra illos ꝗᷣ ĩ aliq feſto faciunt ↄtra aliqneʒ caꝛmen famoſum ſeu ignominioſuʒ ut ꝑꝑ occaſiõeʒ ludi non excuſentur a pena.C. ð famo.li.l.una ⁊.xv .q.i.c.i.ij..iij.⁊.iiij.facit.vi.q.i.ex merito:⁊.c.de kioꝛes:⁊ ponit hbic abbas vſum pꝛo intellectu litiẽ. ¶ BGe pꝛeluptionib ¶ Si uideor ludo alias ſacco cũcta recludo. EFferte. Ex uiolenta pꝛeſumptione feꝛtur diffinitiua: ⁊ eſt cãus nõ. Diuidit᷑. nã pꝛima pars ponit factũ ex quo. fa diffinit. ibi Gndit. Et adueꝛte ꝙ bec diſpo ſitio uł deciſio nõ fuit oꝛiginaliteꝛ pape:ſʒ ſalomõis: 2 hñtur hec vVba ttio regũ in.c.t᷑tio:vñ hic in ſupꝛa ſcꝛiptiõe dẽ idẽ ⁊ hʒ reſpectũ ad.c.s ꝓxi.⁊ pone ca ſuʒ lraleʒ ut ibi dixi. Ał ſpãlius ſic. Quida ꝓpoſuit coꝛaʒ ꝛomano pontifice an iudex ualeat ſniaʒ diffini tinam ꝓfeꝛꝛe ex ſola pᷣſumptione urgẽtiſſima rñdit papa ꝙ ſic:ad qð ꝓbandũ inducit auctoritatẽ ⁊ exẽ plum ſalamonis qui ex ſola pſũptiõe iudicauit inteꝛ illas mulieres meretrices cõtendetes de filio æ nide latiꝰ hãe hiſtoriã in biblia ĩ loco palł.¶ HNõ.ꝙ exẽ plis prĩcipũ appꝛobatis ꝛccte iudicare poſſumus:et ſic limita.l.nemo.C. de ſentẽ.que dicit legibus non exẽplis iudicandũ uide ad h̊ glo.nõ.in.c.fi.xx.di. t ex h̊ ? ex tex.nõ. ꝙ exẽplis ueteris teſlamen ti licite indicamus maxie ſi ſint diuina.ut in.c. qua liteꝛ z q.ij.de aceu.ij.q.i.deus oĩpotẽs. ¶ Hõ. ꝙ licitũ eſt iudici cã vitatis exploꝛãde aliqd ſilare ? fingeꝛe ſe aliquid facturũ qð in vVitate faceꝛe ñ intẽ dit ſicut fecit hic ſalamõ ĩ pᷣnꝰ ad h bo.tex.cuʒ glo. xxij.q.ij.dñs:⁊ facit iſte tex. ꝓ iudicibꝰ qui ad tro rẽ incutiendũ duci faciũt reũ ad locñ toꝛmenti K ñ babeant animũ toꝛquẽdi:ſed cã vᷣitatis inueſtigãde ¶ Mõ. ar. ꝙ in dubio põt iudex ꝛem deductã ĩ cõ trouerſiaʒ dinideꝛe inteꝛ litigãtes:⁊æ facit ad ea que dixi in.c. licet de ꝓba.ſed h̊ ꝓcedẽt nbi ꝛes ↄmode poſſet diuidi æ ꝓbatiões hĩcinð ſunt oĩo pares:qð põt de facili ↄtingeꝛ ĩ intdicto uti poſſidetis cũ am bo parit᷑ ꝓbãt poſſeſſionẽ:ſed ĩ cãu nẽo n potuiſſet de iure h fieri:tũ qꝛ res.ſ.pueꝛ erat ĩdiuiſibilis:tnʒ qꝛ ꝓbatiões nõ erãt ꝑ oĩa pares:ĩmo altera mulieꝛ que ſubtraxerat filiũ alterius erat ĩ poſſcſſiõe ⁊ alia nil ꝓbabat:ſed ſolomõ illa vᷣba dixit tentatie: vnde iudex non dzʒ eſſe facilis ad diuiſionẽ ſicut faciũt ru ſtici ⁊ ð illa ſniam ruſticoꝝ uide qð legi.⁊ nõ in.:. nẽſenius.ff.de neg.geſti¶ Nõ.ꝙ ex diletic ne ⁊ pie tate pꝛeſumirur pꝛo pateꝛnitate uel filiatic ne ? non ex pietate in filios pꝛeſumitur contra paternitatem. nam ut dicit lex nullus affectus uincit paternum.i. fi. C. de cu.fn.⁊ alibi dicitur ꝙ parentes quãdoqʒ magis terrentur in n⸗ ipſis.l.iſti quidem .ff. quod me. cauſa. ¶ Mora ꝙ licet nera mater di xerit date illi ⁊c. tamẽ hec confeſſio ſeu litis ꝛenũtia tio ſibi non pꝛeiudicauit/ Ex quo ſentit Aincen tius ꝙ ſicut confeſſio cauſa toꝛmentorum facta nõ preiudicat niſi detur poſtea peꝛſeuerantia.l.i.ff. de queſti. ita confeſſio ſeu renunciatio facta cauſa pietatis:ſed dic ꝙ ſatis hec mulier cruciebatur ex timore filij dicta.l.iſti quidem:et melius facit quod nõt.in.c.ex litteris de diuoꝛ.nbi haberur ꝙ con feſſio facta calore iracundie non pꝛeiudicat. Horta ultimo et tene ſempeꝛ menti iudicem poſ ſe pꝛocedeꝛe ad diffinitiuam ex pꝛeſumptione niole ta etiam ſi pꝛeſumptio non pꝛobetur nec allegetur unlninrig ino uun: ma uutiui i ſini itr Gaimol itl undh , i urßinmi u nig in nalo ile ² iͦcinitinci it gli /ui inintcccrpoenn ocernonenan ntütsetsſeſonsaiairiudi Vtre oibiemleinnmnci inoe, Eeiclcete Dr nl om C (Mnirunpa Jrwnnce⸗ Rrcndericiaadti⸗ Nindermniüitatärcern NReri en de WMarneniſinſelergſcion s enininsttiein ſont nniſi nmi tanr i contunſenepo Cprin onn giziinn . n nimclining ecnPicndthne . nurriſit iniſei slin n gindicandi nide a 5 Gbni ant ex rr.no aihlstent⸗ “ N wacmnns nanie ſ ſn iin nig et niz dem igi de oipotis ( ſtivdteici ping pbuce Acsſie ger ſe niqnid famiͦ gdin ſigeſgerii ſint ſun hic libnojfn aab bo n agg 4..cns:r hun iſe x pindi b i an nmclĩ duniluit id f wmanſi anini wmil ui iunis innigin Bar gindiboopetucdy rmdj ic ſq; diidex iner ingirs:e acf αα c.iee de pba. d b paca dbi rs gnoce Auidit pbanies biend ian do nesdd ſani ornga iiniiigo ni ldeisden ni deirpoſchtoneſeli in idd nſt rebfenemi eres den uſtſen demdes eidn n esin Aunn CrNarifiid Acrins auineſihiii Poldrſel nd Kema Gervon vcſetals Ainſnnn re at5 ſüian uſicor e eſennns f de neg Mögalinn eprrſumimt pio Palemiate vdffinmr „ urin fes ulnin connie ſecus vinct e eliti 1 ccorcſio 6 un on 1o l ic 4 binon preiu de ſeun colfeſſo dan iſt deur cucicn niſl k in confeſo vn E ca ic ſun⸗ ne⸗ N Nreſfti dicn. in Gtn 6 cr inens ne n Nndie 1 ꝑ pies ſufficit enim ꝙ iudex ex uarijs circunſtanri is iudicio imellectus illam pᷣſumptionẽ ꝑcipiat ſen eliciat: qᷓ;ꝙ; ꝑs cꝛedat ob ꝓbationis defectum in cã ſuccũbeꝛe.¶ Ex pꝛedictis ⁊ ex tex.pñt multa elici. primo moucꝛi poſſe iudicẽ ad ſniaʒ ex cã nõ allata uel cogitata ꝑ ꝑtes.itellige pdicra qñ pᷣſumptio eli citur aliunde qꝙᷓ; ex facio ipſius de cuius fauoꝛe agi tur. Si aũt pᷣſumptio eliceꝛet᷑ ex facto ꝑtis nõ debʒ iudex ex ſe moueꝛi:niſi allegarerur peꝛ ꝑtem.ſic ĩtel ligo ſin . tex: æ quod ibi nõ Mar. in.l.ſi adulteriũ cũ inceſtu. . idẽ impatoꝛes.v.inceſtũ.ff. de adul.et põt eẽ ꝛõ:qꝛ cum pſumptio oꝛiat᷑ ex facto ꝑtis ſi eã nõ allat pſumit᷑ nõ va.nam pᷣſumptio iuris tollitur ꝑ aliã pſu nptõnem:ut nõ in. c.requiſt iſti de teſta. in glo. in. v. pſumii: que rõ ceſſat quando pᷣſũptio oꝛi tur aliunde: ꝓ h uide in ſiłi tex. nõ. Fm itellec. In no.in.c. Rainutius..fi.de teſta.ubi iudex fuit mo tus ex iure nõ alegato ꝑ ꝑtem. unde ſi index nidit in iudicio ius ↄpetere alteꝛi ꝑti.ł̊ʒ ꝑ ꝑtem nõ allege tur põt ſupplere dimodo decernat deducta in iudi cio:qꝛ illa ſunt ſibi nõ.ut notoꝛia:quo caſu index ſupplet.l.i.? quod ibi nõ.C.qui ⁊ aduer.quolſ.ſac .c. cũ dilectus de ↄſue.que nö.(Sennd uz ſnia lata ſine ꝓbatõibus.ſufficit enĩ ꝙ ſubſint pſũp tiones uiolete et in actis nõ ꝓbate:æ ꝑ h̊ dico mul tum limitari gl.in.c.eccłia ſancte marie ðᷣ conſti.ij. q.i.in ſũma ⁊ Inno.in.c.tua ꝓpe fi.de coha.cle. 2 ma.ubi cõir nõ.ſniam uõ ualeꝛe ſine ꝓbationibꝰ debẽt oĩa eni reſtringi quando nihil agitatum ẽ in cã:qꝛ tunc pᷣſumit᷑ lata a minus inſtructo:ad hB.c. cum ex lis de in inte.reſti ij.q.i.nos in quẽquã.ſe cus at ſi aliquid in cã fuit agitatũ.lʒ nulle ꝓbatões fuerint facte:qꝛ poterat iudex moueri ex aliquibip ſumptõibus quas ipſe ſolus elicuit iudicio iĩtellectꝰ ut bene ꝓbat᷑ hic:unde iputandũ ẽ nõ appellanti:⁊ ſic itellige nõ per Mar. in. I. ꝓlatam. E. de ſenten. Al pdicta faciunt peꝛ Inno. in. c. quoniã p de Pba. æ.c.cãm de ꝛe iudi.⁊æ quod ibi nõ.in.c.ĩ pñtia in pꝛin. de renun. z.iiij.q.iij.ſi teſtes in quibus iuri bus dr᷑: ꝙ ſi iudex ad unã ſpem pꝛobationis non applicat mentẽ ſua: ſed ex ↄfeſſionibus depoſitioni bus allegationibus æ alijs q̃ in eiꝰ pntia ꝓponũt in foꝛmat animi ſui motũ: ⁊? tunc tãta eſt iudicialis au ctoꝛitas:ut ſempeꝛ pꝛo ipſo pꝛeſumi debeat: donec contra ipſuʒ aliquid legitime compꝛobetur: ut dicit tex.in dicto.c.in pntia ⁊.c.cĩm. Sʒ ad nnũ adueꝛte ne circa pdicta decipiaris.ſi enim pᷣſumptio uiolẽta mouet te ad ſniaʒ ꝓfeꝛendã facias illã ſcꝛibi ĩ actis: alias ſi appellaret ⁊ ex actis ſnĩa n iuſtificaret᷑: licet tu iuſte fueꝛis motus: iudex m ad queʒ cui de h̊ non conſtat iuſte retractaret ſniam: iuxra nõ. peꝛ Inno. in. c.qm ᷓ de pꝛoba. ⁊ ꝑ doc.in.d.c.in pnria.indu citur pteꝛea iſte tex.p Inno. ?z Hoſti.j. e. qꝛ ueꝛiſi mile.⁊? abb.hic: ꝙ qñ diffinitiua fenur ex pꝛeſump tione uiolenta dʒ iudex multũ temꝑare ſniam: æ ma xime ne ↄdemnet:niſi raro æ modice ad penam nec pecuniariam nec coꝛpoꝛalem:ut colligitur hic ex ſen tentia ſalamonis. licet enim ex pꝛeſumptione adindi caret uni mulieꝛi filiũ: nõ t uoluit aliã ↄdẽnare ad moꝝem ad quam iyftiſſime eꝛat condemnanda: ſi le Alfferte gitime fuiſſer pbatum Z eam ꝙ kilium alterius ſub ripuiſſet ſm Inno.ibi ꝙ bene nõ. Do. an.dicit h poſſe dici ꝙ nõ agebat᷑ ad penam: ſed pꝛo reſtitutõ ne filij ciuiliter. dic tu ꝙ aut agitur ciuiliter æ regu lariter æ non infligitur pena:ſiue ꝓcedatur ad ſniã ex pᷣſumptõibus:ſiue ex alijs legitis ꝓbationibus: ut in. c.ij. de oꝛ.cog. ⁊ in.c.i.de excep.⁊.l.lutius.ff. ð his qui n.mna A emraginn cꝛiminaliter ? cõ ſtat de delicto ex pꝛeſumptionibus duntaxat:⁊æ tũc aduerte ad ualiditatem preſumptionis:ſi enim ſũt urgentiſſime: tunc enim poteſt infligi pena oꝛdina ria q;tũcunqʒ maxima:ut ꝓbatur in.l.ſciant cuncti C. de pꝛoba.canoniʒata.ij. q. viij. ſciant. ⁊ in.l. iu dicia.C. de rei.uen. MDone exemplum ex his que dixi in.c. ttio loco de ꝓba.ubi plenius dixi¶ Aut plumptiones non ſunt urgentiſſime tamen ſunt in tin uiolente ꝙ põt ferri ſnia ciuiliter:æ tunc het lo cum iſte tex.⁊ in ſumma ſᷣm earum ualiditatem põt iudex exaſpare ſniam mulctando uel aliam penam infligendo:ad h̊ bo.tex.in.c.litteras.j.e.⁊æ in. c.cõ ſtitut.el.i.ſupra de teſti.æ quod ibi dixi æ de his pᷣ ſumptionibns nide quod nõ. gl.j.e.quãto z quod ibi dicam. ¶ Blo. oes ſunt clare: ? ideo nõ ĩdiget recitatione excepta glo.ſi.q in fine ſui querixo ne ꝙ iſte mulieres contendentes de filio decefliſſet lite pendente:an utriqʒ uel neutri uel cui debebat ſuccedere iſte filius:ex quo utraqʒ dicebat eum eſſe filium glo.primo arguit ꝙ utriqʒ ar.ff. de re. du. qui duos:ubi dicitur ꝙ ſi his duos impubẽs ſub ſtituit titium illi qui ſupmus moꝛitur:æ ambo ſimł in naue moꝛiunt᷑:titius utriuſqʒ eſt heres. In Sriuʒ adducit.ꝙ neutri ſuccedat.ff. de re.du.ſi fuerit ubi dicitur ꝙ ſi legatur illi ex cognatis qui primo ali quid feceꝛit ⁊? ſimul duo faciunt nel ei qui eſt maioꝛ etate ⁊æ duo ſunt paꝛes etate:uel ſempꝛonio amico 2z duo ſunt eque amici:uel ex pluribus ſeruis eiuſð noĩs uni libertas relinquitur nentri debet᷑. Itẽ ſiẽ ↄfeſſio non nocet qñ ponit aliquid impoſſibile fᷣm nãm ut in.l.cõfeſſionibus.ff.de interro.act.ita ĩ ca ſu noſtꝛo nõ eſt iſte audiendus nolens ſuccedẽ utri qʒ:cum ſit ipoſſibile fm nãm ꝙ habucerit duas ma tres. Lertio ꝓpe finem obſcure ſoluit:ſʒ mẽs eius vr ꝙ ſuccedeꝛet illi que eꝛat in poſſeſſiõe filiatiõis:2 fuit opi. Ainc.ſʒ Lau.h̊ expᷣſſe enuit ꝑ rõnem poſi tam in fi. glo. Goff. dicebat ꝙ ſi pueꝛ ntranqʒ heꝛe ditatem poſſidet bẽt exceptionem ↄ petentẽ: q;uis ꝓ ponat ↄꝛia.ff. ð excep.l.nemo:niſi ꝓbetur ꝙ alteꝛiꝰ filius fueꝛit.ſi aũt alius poſſideat utrãqʒ ſi pueꝛ ntꝛã qʒ perat repellit ſeipſum tanqꝙ; pꝛoponẽs contraria. in diueꝛſis aũt inſtantijs ) diueꝛſos auditur:licet ꝓ ponat ↄꝛia. C. de inof.xe.l.õ maioꝛes.⁊ poſſibile eſt eũ ninceꝛe:qꝙ;uis iniuſte ageret:dũmodo nõ ẽ qui õ id qð ĩtendit aliqd ꝓponẽ ualeat.E. ðᷣ mſac. ubi pa ctũ. Moſti. dicit ꝙ magis plʒ ſibi dicta opi.Lau.cũñ pꝛius aĩas demũ linguas fieꝛi eꝛuditas opoꝛtet: ut in ꝓhe. ff. F. anpe.in fi. Har. bꝛix. in qõe que icipit cũ due ⁊c.dixit eũ ſuccedeꝛe ei que in poſſeſſiõe filia tiõis eꝛat. Si aũt neutra poſſidebat ⁊ uult alteꝛi ſuc cedeꝛe:oʒ ꝙ pꝛobet ſe illius filium. Jo. an. nibil hic eligit ĩteꝛ has uarietates: ſed dicit ꝙ uolẽs dilatare P I De pꝛeſũprꝛionib mn vi leat qp̃nem Jo. de bel. quã poſuit ſuꝑ.l.i. C.quoꝝ bo. in qua querit de ꝓle. de ꝗᷓ ꝗ ꝓbabiliter dubouatur an fuerit primi uel ſecundi marii ⁊ ibi in fine iueniẽs qð nõ. dy. ff. de adi. lega.l.iij. F. ſi duo bus. Do. an. dicit ſe putare ꝙ ſi una ſola eſt in poſ ſione iulius heieditatem obtinebit quo ad alteram dicendum ut in ſequẽti membꝛo:ſi autem neutra ẽ in poſſeſſiõe tũc dicit diſtinguẽdũ ut diſtixit Gof. qui optime diſtinguit ſm eum. Ego in hac qſnone ran ꝙ contingeti raro nõ multũ iſiſtã m multa opi. q ur᷑ placeꝛe do. an. mihi nõ placʒ qꝛ iccuneii ꝗq im miſcuit ſe heꝛeditati uniꝰ uidcet ſe cõſtituiſſe uerbo = fco agnouiſſe illã in matꝛem: ⁊ ſic nõ nideo ꝙ in ex cipiendo uel agẽ do poſſit detinẽdo uel poſſidendo he:editatẽ alterius dicẽ oↄriũ quod eſſet allegando ſe filium a fius:ar. c. ꝑ tuas.de ꝓba.iuncta.l.ꝓ be? ge.ff. de acquir. beꝛe. vnde placʒ miti opio Lan. et HBar. brix. quã ſentire uidet᷑ glo. ? Hoſti.æ credo ꝙ in caſu quo neutra eſſet in poſſeſſiõe daret facul tas puero a deũ ſi atutrius heꝛeditatẽ qꝛ ↄfeſſio in ibello facta facit fidem coõtra cõfuentẽ.i.cũ pꝛecum .E. de ibe cã. æ qꝛ nõiaun eum filiũ in acm ꝓpoꝛ tionabili tin fuio: facit aucẽ itẽ quis ibeꝛos. C. ð nã li. lib.ſed electa una pcludit ſibi uiam quo ad aliam ſicur dicimus cũ due actões prie compeiumt.ſ.qꝙ; in beredem. S. eligeꝛe. ff. de tributo. æ quod nõ. Inn. in. c. audiuimus de collu: X ſtu dii g. Conuerſatio ĩ adole ſcentia facu pᷣſumpti oneʒz in ſenectute. pꝰ ponũtur Vba ſalamo nis ĩ pabolis.c.xx. fo ponũtur vba Nicꝛ0. illa ex ponẽtia:ibi quẽcũqʒ.⁊ pone caſuʒ iit in capitulis pᷣ ccdeneibps referendo cõſultanenem ad Papem. Mõ o' ꝙ pᷣſumit bitus vtutuʒz ꝑ eax cxeꝛcuiũ. ni qð exterius agiĩ iterioꝛeʒ mentis giſpo ſition en 2 hitun repſentat: ut in cle. exiui ð̊ v. ſig. ¶ Fõ ibi auditõis ſapientum ⁊æcẽ.qð magnum bonitatis ſi gnunm eſt audire ? cõſulẽ ſapientes. vñ au Hiero. ſuper Iſay.li. ij. primo beatus e qᷣ ꝑ ſe ſapu to cui ſasientẽ au iit S it qui utroqʒ ca et iutilis eſt tã ſi bi qᷓ; alijs. ? Zullius Ii ij. Ge cffieijs. pꝛin « en cda tio a loleſ ẽns ꝓf ſciur a modeſtia cum pictate in pentes in ſuos benuolentia: deinde e iaʒ in opnumã ptem ꝑuenire cognoſcuur: ſi ad ſapientes ? claros ui os ⁊? bene conſu! entes reipublice ſe contu lii: ?æ eũ cis aſſicnus ſir. ¶ Mo ibi maxime ſin plicuan c ꝙ ſunplicitas 7 bumilitas maxime inteꝛ alias uu t tes cõmendantur. 2 intellige de ſimplicuaie ue eſt dolo Sꝛia:nõ illa que eſt ↄꝛia diſcꝛenoni.cc uiraqʒ nide bonaʒ glo.in. c.ſi cupis.xvi.q.i.de humuluere ueꝛo uide gl. opni. in cle. i. de reli. do. ¶ Oppe nit̃ ⁊ nidet᷑ ꝙ ex oꝑibus niriutũ ni po ſſit quis qui uir tuoſus: qꝛ pnt fieꝛi aio nõ bono. nõ aũt ſaris ẽ bñ facẽ:niſi ex bono fõte ꝓcedat.lxxxvi.di.n ſatis.hic dicit glo. in. c.i. de colu. ꝙ deus nõ ẽ remuneꝛatoꝛ nominũ ſʒ adue:ꝛbioꝛũ. ¶ Blo.i. ut arbitroꝛ meiu Seij exponit tex. ibi itelligitur.i.pſumiiur: euia per exteꝛioꝛa pꝛeſumitur ð intenoꝛbus:? bene loc ui. Ma. aur æ abb ponunt vſus. Intima peꝛ moꝛes cognoſces exenoꝛes: Kuſtice qualis eꝛu bos ex uitulo modereris. Annus qualis erit cognoſceſ tpꝛe ueris .Ec nõ. de ſignificato illius uerbi intelli gitur. alia ſunt clara: ? in eo ꝙ glo.ij. allegat diciuʒ Salo.dic ut hẽtur ꝓuęꝛ. xxx. ⁊æ uide aliud exempluʒ ſen ſilitudinem de ſagitta emiſſa ad locum deſtinatũ qus ponit ide Salo.ſapi.vij.nõ ſunt alia. Pꝛeſumit B llus dubitat. Neen illuz qui dilationibus ſubteꝛſugit iudiciuʒ.= ab bas dicit cãun n peꝛ decꝛe. ueritatis ö do. 2æ contu na. ¶ M pꝛeſumenduʒ pꝛo illo qui offeꝛt ſe iuſticie ſen iudicio:⁊ õ illũ qui ſubifugit iudiciuʒ pꝛimus.n. uidet᷑ ↄfideꝛe de iuſtieia ? fus diffidẽ: p H bo. tex. in. c. deceꝛnimꝰ.iij.q.ix. ¶ Oopp.pꝛmo ⁊= uidet᷑ ꝙ młi pnt dubitare de facto an foueat qus iuſticiam ut imuſticiã ex oblatione uel dilatione indi cij. ſo. metu Sꝛij ut arbitroꝛ exponit Jo. an. tex. nul lus duouat.i.dubitare debet. ¶ 1 Op. ? uideĩ ꝙ ſub teꝛfagiendo quis non ↄfiteatur:imo ponius eppoſi tu n eſt dicendũ:cũ ipoſſibile ſii confueꝛi ſi pemi qla tiones. hec enim nõ ſunt compaſſibilia. ſoluu glo. fi. tex. inte ligendum de confeſſione inte:pꝛetatiua Tri plex enim eſt cõfeſſio ſm glo. quam in hᷣ nõ. qnt iñ doc.⁊ bn:ꝙ ðᷣ confeſſio pſumpta nõ ſufficit ut reus ſtatim ↄdemnet᷑ ſuꝑ pꝛincipali:ſed punitur qnqʒ ꝑꝑ otumaciã in expenſis:æ qnʒ penam pati granioꝛeʒ .C. de iudi.ſancimus. xi. q.iij. rurſus ⁊.c.quicunceʒ de iudi.c.fi.dic tamen ꝙ qnʒ ſufficit ſola contuma cia in non aſſumẽda purgatione. bẽ enim tunc ꝓ cõ nicto:ut eſt caus nõ.in.c.deceꝛnim us pᷣal.ſ ðʒ unnʒ intellectum:de quo iñ ut plene dixi in. c. ueꝛitatis ce do. æ ↄtu. ⁊ ibi etiã tetigi an ſola fuga a loco iudicij ſufficiat ad ↄdemnationé: de quo peꝛ ar. in. l. ad monẽzdi. ff. de iureiurã. ? in.l.lege coꝛnelia. fl. ad ſil. uide Jo. an. in addi. ſpe. in ti. de pꝛeſump. F. ij. ueꝛ. nio enta. uide etiam ad pdicta bo. tex. in. c. cuʒ gtu macia de peꝛe.li.vVi.⁊.c.rurſus ⁊.c. quicunqʒ.xi.q. d 7 785 circa iloꝝ capłoꝝ intellectũ dixi i. c.i.de iu Altimo queꝛit an 9 iſtos impꝛobe dilanones e e⸗ ſit ꝓditum aliqð remediũ. oſnien.oiẽ ꝙ; ſic. cũ enm iudex debeat dilatic nis an putare nm .E. ð tẽ́. ap.l.ij.põt qncũqʒ ſibi uidebũ ab excipien te ⁊z dilationem petente uel aliud pꝛoponente ſi het eum ſuſpectum exigeꝛe ſacꝛamentũ ꝙ h̊ nõ ꝓponat malicioſe: de eleen dicẽdum:ur in.c.ij.de iu ra. ca. li. Vi. go dico ꝙ ſi uehemẽteꝛ pᷣſumit ᷓ ꝓponẽte; poit eũ nõ admitteꝛe: nec curet de appel lanõe:iux nõ.ꝑ Inno. in. c. poſt elecrioneʒ de oceſ. pᷣben.⁊? ꝑ Jo.an.in.c.ſuꝑ eo de ap.ubi nide. 2 dicimꝰ. Caus. Qui ,. nne bene tacet conſentire pꝛe ſumitur:ita ſummat Joã. an.ſed hec ſũma tio eſt nimis geneꝛalis ? cõtra regulam is qui tacet de regu.iu.li.vi. ideo ſummo ſic. Qui ex duobus illatis alteꝝ negat reliquũ affirmare pſumit. ? pꝛio ponũtur ueꝛba euãgelij.ſo ueꝛba grego. cxponens 1 infeꝛentis ad deciſionẽ qõms.ſcdᷣa ibi cuo quip quod dixi in ſummario. ꝙ̈ enim diſpu kaat an tacens debeat habeꝛ pꝛ0 confiutente an ne gante: ut infra plene dicetur: tamẽ puto ꝙ ubi ans 4. nrnrn im uſic S genut aui Gelont ulen e, utul crtn Huas reſ in ue ainh tii⸗ ſe ieglen⸗ ( in Pe t il Gnmr u ei guua icicn kusn cjn un in hni ignnmin iſun bu iu⸗ Wumn, Fnmg ullits ccns lecn rpo⸗ ne rtum. rk g⸗ lurinuil ,Mimatmnſ hi⸗ mngru i unii ͤ, ivſiſfiun u ir Mnd au enzl ſͦninnn õ A itmiuſin ipni i titiicie lmnot gonitr A nattini e lnt eibmneno dis 1uaöfritſtißtcdtcnn de drnte wwetimmkalt Mgie Durmintelkendiag Ed NcKeirnticiatdtanie uidiotcunig eKAn WNddaetdeniſonietnrin Uendeeßtſiſbe Yi nirde iulähtſftiütgnn nci zdensſe ſaraing dhummminuni lilin pighoiohigi Mnileor ſ ſin elbiciggonin ihhonnin zi hrfil o o. mein Zu lun ardinor eont d agt . P.Tlcit Geno quts non Afucatwreno aib cn ipe leſttofſiriine ns det enimn no ſunt ſtbita ſeeg remeh Onppaſtblaſclt * n alig ce co feſſoveinepean „ nch cſ fn go gunndii t bnicd coſfeſioſunhn öifn . . . aum Muan ſip Pumapol:ſat puniwrcie nad enſur poun ni gui eud, ſinis n l, ligt Canin ud , de ammji ſfſn ſh aim wr ſmiti mgmmne immn mypi mn tcius ncennnus ic icn aumnde vo ni nr penedin n cventens An.? bbi ali tngi an ſoln ſga a loco indief 1n 1d 9Gdennanone:e do der r Nad de wrciut.2 M.led Cwc Kadſ Jo nin ddcnſden d dr rcſod õäü ca den . N.1 1Niſnd 1 . clluſchl Baln lor nior ulleiü dnien .ara oeni M) ſs inn 1 Nermes K Pwom Mod owedu Kole Scuun twect ECdenn Ciancinſin ſic. Cucum —„ Schitt Cr lpa gich tſen e t dumonen ermn ic iul geng letum engertummnigti aun ce vo lol ditunn naoſe: g.(s.ntiiochen a.a.l. N W i nitter: Nl ponen; iit ci no 0 ſtenn Nae 1 , Zno. ine oſtel impingnũtur uel ut inferuntur alicui ſen pꝛoponun tur uno negato alteꝛum nidetur affirmatuʒ ut h op time ꝓbatur. MHoc idẽ ſentit Hieꝛo. Jo. epᷣm di cens qui arguitur de pluribus ⁊ in delatione crimi num aliquid pᷣreꝛmitit:quicquid tacueꝛit ↄfitet facit c.i.de poſtu.pla. 5 fo ꝙ xpᷣs fuit ſamaritanꝰ .i. de ꝓuincia ſamarie ¶ NMuidãaã ueꝛo ut hic ꝛclert Jo. an. negant xpᷣm fuiſſe de ſamaria ? tunc expo ne fm De. ſamaritanus.i.cuſtos.nam ſic inteꝛpꝛe tatur illa dictio ſamaritanus. p. intrando gl. ur̃᷑ enĩ ꝙ tacens nõ dʒ hr̃i ꝓ ↄſentiente:ut in regla qui tacet.ff.de re.iur.⁊ in regula is qui tacet.eo.ti. li. vi.ubi dicitur qui tacet non fatetur nec utiqʒ ne gaꝛe uẽ cc. ¶ Blo. ulti. multum inſtat in hac mã. 2 in effectu tradit duas theoꝛicas/ſMrima ꝙ ubi agitur de dñio ꝛeruʒ amittendo tacens regulariteꝛ non ↄſentit. Fallit ꝛõne uicinitatis ⁊ melius diceret ꝓximitatis ut in.l.ſi ſeruus cõis.ff.de dona . ĩteꝛ ui. ⁊ ux. ubi dicit ꝙ tꝛes erant fratꝛes qui habebãt ſeruũ cõem:quoꝝ unus eundẽ ſeruũ alijs pnñtibus ⁊ tacentibus donauit ſue uxoꝛi.æ ↄcluditur nalere donationẽ reſpeci tacentium. uidetur enim ↄſenſiſ ſe in eoꝝ pᷣiudicium ꝛe ꝓximitatis:ut ibi eſt caſus ualde nõ. Sʒ hanc regulã ſuꝑius traditã facit.c. ſi ſeruꝰ ſciẽte.liiij.di.ubi tacẽs ceſſãte ꝓximitate ba betur pꝛo ↄſentiente ⁊ agitur de dnio ſerui amittẽ do.ad idẽ.l.fideiuſſoꝛ.S.pꝛ.ff.de pig.⁊ foꝛſan me tu hoꝝ Srioꝛũ ⁊ ſilium gl.tꝛanſit hic ad fam tłeo ꝛicam:que nr̃ ſibi plus placere:uʒ ubi ꝑ ꝓbibitõem meã poſſũ ꝓhibere quod fit:⁊ taceo taciturnitatis hẽtur pꝛo ↄſenſu. Si vo nõ poſſum ꝓbibeꝛe:tunc taciturnitas mihi nõ obẽ.exẽplum rem alienã quis põt uendeꝛe ĩuito dño nõ iñ fit piudiciũ qño ſʒ ipᷣe uenditoꝛ obligat᷑ ꝑſonaliter ad traddẽdũ uel ad in teꝛeſſe. l.rem aliena.ff. de ↄhen.emp.ſi pñs eſt dñs ⁊ tacet nõ facit ſibi piudicium ꝛõe pᷣdicta:ſed rẽ ali enam quis obligare non põt:qꝛ in obligatione ius oſtituitur in re.l.rem alienã.ff.de pig.ac.unde qns rei Sdicendo ipedit obligationẽ:iõ ſi pns ẽ ⁊ tacet facit ſibi pᷣ iudicium.l.ſi ſine. C. ad nelł.hanc theo ricam ꝑ hanc rõem ur ſentite expreſſius glo.in.d.l. rem alienã ⁊.l.ſi ſine Joã.an.hic dicit q moderni doc.ll.dnt in pindiciũ dnoꝝ neutrum fieri poſſe ſi in piudiciũ phentis ſic.ſicut enim uʒ uenditio in pᷣ iudicium uenditoꝛis ? nõ dni.d.l.rem alienam:ita 2 pignoꝛũ obligatio:ut in.l.tutoꝛ. S.ꝛiã.ff.ð pig. ac. ubi d; ꝙ õ pignoꝛantẽ rẽ alienã ignoꝛanti dat pignoꝛaticia oria:nec ſecñdũ illos doc.mihi preiu dicat᷑ ſi me pñte rẽ meã obligas ꝑ.l.ſicut.S.nõ uidð tur.ff.qui mo.pig.uel hipo.ſol.ubi dicit ꝙ ſi qns rei uendidit rẽ alteri obligatam pnte creditoꝛe ⁊ ta cẽte nullũ pᷣiudicium fit ipſi cꝛeditoꝛi:cũ ſciat ius ſu um ubiqʒ durar᷑:nec ob.pᷣdicta.l.ſi ſine.C.ad uelł. loquitur enim iter ↄiunctos.ſ.cum maritus ſciente uxoꝛe dat pignoꝛi rem ipſiuſ tunc enim taciturnitas ipſius hetur pꝛo ↄſenſu.d.l.ſi ſeruus:ſecus ĩter ex traneos: ut in preal. J.nõ uꝰ niſi taceret dominus ĩ fraudem.il.ij. C.ſi res ali.pig.da.ſit.? dic ꝙ banc opi.tʒ expſſe Ci.in.d.l.ſi ſine: licet de eo. Jo.an. mẽtionẽ nõ faciat:ſed loquiĩ mõ pdicto.⁊ ſic ſentu AEx ſtudijs. Ci. ꝙ regulariter tacens non hẽtur ꝓ conſentiente hanc tũ mm latius ipſe attingit in.l.inuitus.C. de ꝓcu. ln theoꝛicam ponit Inn. in. c. in ge neli. de elec.æ gl.ſequitur in.c.is qui tacet de regu. iu.li.vVi.ubi dicit᷑ ꝙ ſi agitur de re meritoꝛia ⁊ con cupiſcibili tacens hẽtur ꝓ conſentiente.l.qui patit ff. manda. Si ueꝛo agitur de ꝛe oneꝛoſa hẽtur pꝛo odicente.l.filiuſfa..inuitus.ff.de ꝓcu. hec theoꝛi ca licet ſit nõ.⁊ in multis vificetur tamen eſt mmis generalis ut.j.apꝑebit.Do.an.uidetur hic poneꝛe quartã:ꝙ tacens regłꝛ hr̃᷑ pꝛo ↄdicente ⁊ ponit ali quos caſus fallentie:ſed ut dixi ſupra h̊ ſic aſſeꝛer̃ ẽ diceꝛe regulã iuris.ð.reg.is qui tacet:que dic ꝙ; tacens nõ cõſentit nec negat:⁊ regula pꝛecedens di cit qui tacet conſentiꝛe uidet Maꝛ.aliquid ponit ĩ l.que dotis.cã.ff.ſolu.ma.ſʒ nõ ꝑfecte explicat iudi cio meo fateoꝛ tamen ꝙ hoc bꝛocardicum babʒ le? infinitos ſenſus:ita ꝙ oẽs caſus ſubdiſtinctione cõ pbendi nõ pnit:ſed ſᷣm factoꝛũ diuerſuiatem ? quali tatem terminandi ſunt. Sed ut hẽatur ſaltem in ge neꝛe aliqualis noticia dico ſic: tacens ꝓpꝛie non ↄſentit nec ↄdicit:⁊ h̊ qꝛ tacere tʒ medium iter cõſẽ tire ⁊ Zdiceꝛe.hoc aꝑte ꝓbat dicta ꝛegula is qui ta cet unde qncũqʒ hoc medium poteſt cõſequi aliquẽ effectũ ab extꝛemis ſeꝑatum illũ ↄſequit᷑ nec accedit ad aliquod extꝛemoꝝ.poreſt poni exemplum in.l.i. .F. ſciam. ff. de tribu. ubi aliud diſponitur cũ expᷣſſe ↄſentit dñs ↄctibus ſeꝛui ſui ⁊ aliud cum contꝛadiẽ aliud ueꝛo cum taceticuius diuerſitatem uide ꝑ gl. in. d. regula is qui tacet.ubi nero non eſt inuenire effectum huius medij.tunc qnʒ ſumit effectum uni us extꝛemoꝝ qnqʒ alteꝛius ſᷣm uarias coniecturas nam ſicut dicimus in hermafrodito ꝙ debet tribui ſexui ubi magis incaleſcit.l. queritur.ff.de ſta. ho .iiij.q.iij. hermafꝛoditus:ita dicendum in caſu nr̃o ꝙ tacere ſit ꝛefeꝛendum ad conſenſum uel diſſenſũ in quo magis incaleſcit m narias coniecturas:⁊ ſa cit ad hoc quod nõ. Di. in regula.is qui tacet et HBꝛrr.. in. d.l.que dotis.⁊ in h̊ caſu ſic diſtingue:qꝛ aut agitur de obligatione perſonali:et tacens babe tur pꝛo ↄtradicente.l.filiuſfa..inuitus.ff.de ꝓcu. ubi dicitur ꝙ ſiis qui cõſtituitur ꝓcuratoꝛ eſt ꝑns ? tacet nõ uꝛ conſentiꝛe: Yallit hoc fauoꝛe pupilloꝝ in fideiuſſoꝛe tutoꝛis:qui patit nomèẽ ſuum ſcribi.l. iiij... ult.ff.de fideiuſ.tu. Itẽ fallit in.c.uno de dei põ.impu.li.vVi.ubi filius tacẽs ⁊ pns obligat᷑ ex ma trimonio gcto ꝑ ꝑentes.⁊ h inducit ibi fauoꝛ matri monij et fauoꝛ ꝑentum.̊ eiʒ nõ ꝓcedeꝛet in alijs ẽt ↄſanguineis:ut nõ. Jo.an.in nouella. ¶ Item fal lit ſi eſt contumax in endendo. hetur eĩʒ talis ꝓ cõ ſentiente uel negante:quatenus magis vᷣtitur in ſuũ piudiciũ:de iu.ca.c.fi.⁊ in.c. ſi poſt pſtitũ de ↄfeſ. li. Vi. l. de etate..qui tacuit.ff.de ĩteꝛ.act.nõ. Hã. in loco pᷣal.¶ AItẽ fallit ⁊æ qrto qñ ultra taceꝛe inteꝛ uenit aliquis actus poſitiuus: utputa recepit ſcien teꝛ litteꝛas in quibus conſtituebatur pꝛocuratoꝛ: ut in clꝑe.una de ꝓcu.uel exhibuit reuerentiam ad uerſario tanquã plato:ur in.c.ex ore de his que fi. a ma. paꝛ ca. Aut agitur nõ de obligatione pſonali delſ de alio piudicio:⁊ tunc ſi eſt cõtumax i rñdẽdo p 2 dic ut ᷣ aut non eſt cõtumax qꝛ nõ artat᷑ aliq iure ad loquẽdum ⁊ tunc ſi tacẽs non põt ↄdicendo im pedire quod agit᷑ hᷣ pꝛo ↄdicente ſic põt intelligi.l. qui uas. F. netare.ff. de fur. ? q leg. ⁊æ nõ. in.l. gayꝰ ff. de pig. acrio.⁊ in h omnes ↄueniũt. Aut contra dicẽdo põt ipedire ⁊ tũc aut ſimulat ſeu tacet ĩ frau dem alteꝛius: ⁊ facit ſibi pꝛeiudicium ac ſi expᷣſſe cõ ſentiret in. l.ij. C. ſi res alie. pig. da.fu. ubi diciẽ ꝙ; ſi te fraudulẽteꝛ racẽte alius reʒ tuã tanq; ſuã pigno rauit fit tibi piudicium:aut nõ ↄſtat de fraude ⁊ ſũt opiniones. Quidã eiʒ uolũt ꝙ regulariteꝛ nõ fin ia centi pindicium ꝑ.d.l.ſicut.G.nõvꝛ.ff. qui.mo.pig. ul bypo. ſol.qð noluit Cy. ubi S. Alij tenent contꝛa riuʒ:ut glo.hic.⁊ in.d.i ſi ſine alind ſentiat i..l. .ij. puto ꝙ ſi conſtaret ꝙ nõ frauduſenteꝛ tacuit hẽi debeat ꝓ ↄtradicente qꝛ in dubio nõ pſumit̃ quis nelle piudicare iuri ſuo ⁊ iactare ſunm.l.cum de ice bito.ff. de pꝛoba.⁊ in.c.ſupeꝛ hoc.de renũ. facit qð nõ. glo.in.l.cum quid.ff.ſi ceꝛ.pe.⁊ põt conſtare de nõ frande ꝑ piecturas ⁊ ſic põt iĩtelligi ſecuncũ aliũ intellecum. d. F. uetare. æ pꝛ0 h. d. I. ſi ſine. C. ad uel ley. ubi tex.in fine pondeꝛat caliditatem ⁊ ↄmentum mulieꝛũ ⁊ hec eſt melioꝛ Genſio ad illam.l.q dictum Cy. de quo ; ad idem. d.l.ij. que facit mentionem de taciturnitate doloſa:ſed in dubio cꝛedeꝛem pꝛeſu mendã fraudẽ ex quo eſt pñs ⁊ põt impedire ⁊ tacʒ ⁊ ſic de fraude pꝛeſumpta intelligo.l..ſi ſine.⁊ illaʒ.l. .ij. ſic in ueꝛitate loquũtur ſi bñ põdeꝛet᷑ pꝛincipiũ in quo nulla fit mentio de fraude ⁊ ſie limitarẽ glo. in. d. l.ij æ ad hoc facit rõ.c. penult.j. de re iudi. ⁊.. ſepe.ff eo ti. Hõ obſtat dictus..nõ vr.ſupeꝛ quo ſe fundat Cy. qꝛ cꝛeditoꝛ ibi Sdicendo non poreꝛat impedire nẽdinionem rei aliene. nam dñs uendit ius ſuum lʒ ſit alteꝛi obligatum ſed res tranſibit cuʒ one re ſuo ut ibi. Dꝛedicta fallũt ratione ↄiunctõis.nã tũc tacẽs bꝰ ꝓ ↄſenticte:ut in.d.l.ſi fuus cõis.hᷣ ul cimum limitat Mar. in pꝛeal.loco miſi ſit coni netio habẽs in ſe reueꝛentiaʒ: ut in.l.i.ꝗ. que honoꝛande ff. quaꝝ rex actio nõ datur: æ ſequiĩ do. ant. hic q̃ tũc uideat᷑ taceꝛe nõ rõe ↄiunctiõis quia uelit cõſen tire ſed potius ꝛõne reueꝛẽtie ut in ſeꝛuo ſeu libeꝛto reſpectu dni uł in nxoꝛe reſpectu uiri: ſed hoc mihi nõ placʒ indiſtincte peꝛ tex. nõ.in dicto.c.uno de de ſpon. impu.li. vi. ubi ẽ ↄiunctio hns in ſe reneꝛemi am: ⁊ magis eſt filius ſubiectus patri q; uxoꝛ mari to:põt eĩʒ ipᷣm uẽdeꝛe tpᷣe neceſſitatis ⁊ tamen ex ta citurnitate hẽtur ꝓ ↄſentiẽte etiã ĩ actu ĩ quo requi ritur ↄſenſus oĩo libeꝛ ap omni coactiõe ut in actu matrimonij: ut in. c. cũ locnʒ. de ſpon. ¶ Mon ob. tex.in dicto.S. que honeꝛãde.quia tex. ſoquitur cuʒ limitatione.ſ.ꝙ reueꝛẽtia excuſabit ſi canſa cognita pꝛetoꝛi liquido cõſtiteꝛit ꝙ ob reneꝛentiam libenus pꝛomiſeꝛit pꝛono ⁊c̃.ut ibi. Debent eꝛgo eſle alique circunſtãtie ad h ut reueꝛemtia excuſet ⁊ excludat ta citum conſenſum ut qꝛ pꝛonus eꝛat teꝛibiis homo uł uir eꝛat teꝛꝛibilis nxoꝛi unde ſolebat ſeuire ⁊? acii teꝛ tractare uxoꝛem diſſentiẽtem ⁊ nõ ſe confoꝛman tem ſue noluntati:ar.eoꝝ que Inno. nõ. in. c. cauſã mẽimonij. de offi. dele. æ apte uidet᷑ uelle ideʒ Hã in. I. ad innidiam. 2. l. metu. C. qð me. can. ? ſcvm h ¶ Ne pꝛelũptionibꝰ poſſet ſoléniter limitari dictũ.c. unicum:ut filij non hẽantur pꝛo ↄſenuentibus ſi cã cognua conſtiterit ob reuerẽtiaʒ paternã tacuiſſe tꝑe ↄctractus matri monij:dico etiam ꝙ vbi ex otradictione expreſſa Veriſitr timetur de aliquo dãno ſaltem de facto con tradicẽti infligẽdo ꝙ tũc tacẽs non hir pro conſen tite ſed pro pᷣdicente etiam ſi darʒ Vba gnõlia: hoc allego bo.tex.in.c.cum Veniſſent. de inſti Irem fallit fauore cultꝰ diuini ſeu religionis ⁊ ſub hoc põt optie compᷣhendi caſus.c.ſi ſeruus ſcieme liiij. di.ubi dẽ ꝙ ſi ſernus ordinatur ſciẽte qno ⁊ ñ Idicente vr̃ conſentire nam i hoc ſubeſt illa rõ oiũ ctionis ð ꝗᷓ. S. cum eccla ſit mĩ noſtra. xij. q ij. aui abſtulerit. Aut non agitur ð piudicio taceniis ſed de re ↄcupiſcibiliæ meritoria:? br̃i dʒ pro conſenẽ te. 1. l. qui patitur. ff. mãda.æ.l.ſi renumerandi..q paſſus eo. ti. iia Inno. et glo. ubi. S. et pñt hic applicari qõnes auas poſuit Jo. an. in rla. is qut tacet ð re iuris.li.vi. in mercu.?æ una quoam polſuit in regła. qui tacʒ: ubi concludit ꝙ ſi conſtitutio ep̃i pꝛohibet alienationẽ fieri ſine ſua licentia ꝙ ſi fiat al enatio in eum ur cõſentire ⁊ licentiã dare ⁊ ppè ditur magis ſub eo qð dixi qn ulłira nudam tacuuꝛ nitatẽ interuenit aliquis actuſ poſi itinꝰ: predicta cĩa ꝓcedũt añ aliqua ↄiectura facit pᷣſumi conſenſum uł diſſenſum: ad hoc qð legitur æ nõ. in.l.ij. C. de acqui.poſſeſ.facit.l.quam tuberionis. ff. de pecubł. 2 uide ſpãliter circa pꝛeiudicium poſſeſſionis quod nõ. bar in dicta.l.que doctis cã que m pnt ad pre dicta reduci. Querit enim quid iuris ſi me pnre aliquis intrat poſſeſſionem ſeu aliquid capit de re bus meis et dicit quod aut pᷣceſſit titulꝰ rõne cuiꝰ te nebar poſſeſſioneʒ tradere et preſumõ conſemure: ut. d.l. ij. E. de acoui poſſ. Aut non preceſſu titulꝰ talis ? ſi agitur de magno piudicio non preſumor conſetire ut nõ. in. d.l.ij. facit. d. S. uetare. Si ueꝛo agitur de modico preiudicio preſumitur conſẽſus: ut in. .predicta q; tuberonis..ſunt quida ubi aici tur ꝙ dns preſumit cõſentire peculio ſerui eo ipſo quod ſcit eum habere peculiũ ⁊ expreſſe nõ adimit: 2æ hoc ultimum põr adduci ad młia: tamẽ ut dixi in dex ex multis piecturis pꝛeſumit in alijs ↄſenſuʒ ul diſſenſum. Et adueꝛte ut hẽas ꝑfecte mãm:nam pꝛe dicta ꝓcedũt qn datur patiẽtia rempoꝛe actꝰ geſti. qn eiʒ actus geꝛit̃᷑ me abſente ⁊ ſcientia ex poſſfacio ſuꝑuenit nũquid uideoꝛ ꝑ hoc actum habeꝛe ratum maxime geſtum noĩe meo:glo.in.l.quo enim.ff.re ra.ha.dicit ꝙ nõ impꝛobare ſupeꝛueniente ſcientia ratihabitationi par ẽ quaſi uelit diceꝛe ꝙ ſtatim cuʒ ſciuit debuit pdiceꝛe alias uidet̃ cõſentire. Har. ibi meliꝰ diſtinguit ꝙ aut geꝛitur aliquis actꝰ pertinẽs ad acquiſitionẽ æ mei ↄmodum ⁊? tunc non impꝛo bare eſt appꝛobare ut in.l.ſi abſente. C. ſi ceꝛtuʒ pe. 2 ibi peꝛ glo.⁊ docto. ⁊ hoc caſu poteſt pꝛoceceꝛe illa glo. qnqʒ geritur actus concernens meum pre iudicium ⁊ tunc aut ſuꝑuenit ſumplex ſciẽtia ⁊ tunc non appꝛobare eſt impꝛobare vt.l. pꝛocuratoꝛ. in fi. eo.ii ff.rẽ ra.hẽi Aut iteruenit ſcientia cum aliquo actu vt cum receptione l̃arum uel inſtrumenti vt quia dominus recipit las ſeu inſſim de aciu geſio n. teita ie win cnn l igi hpich, iuschia. crusſni ſin – uruin i rcij. 0 9: rn, onnsabin . ſicimkiens ra Rciauin 17 9 an digllend⸗ anmqnddara emätdiaiwt nſecn aehihbalmrn — lis ſo⸗ pocnetiſſtiünnſi ian berditsfimennn aiſttümlror u n vnſttmwunnins: Iuan inn. Mil,line Altarus Prn u⸗ liiſgKonin menn id,(Moramsn ti amncilag onitn and boſ crachntieſͤitonen udgin Grlensnnanincitthe kt Caritoczconcdtar eſoneube⸗ GrtCrigni andetatnunntegr CegrirktA gadens nd' Parnd Edafunm and RNeg Atedanercdnd Wonddsdonettaniddemn icronad Grtg nagnnte Nanmnteti nofntisft fimne Grg gliniriann gnl ſebas nogochnn rgnolclgilttcivet m le ninlnitnl ſr Poſſcſniſcliiieen, leninirg Or in Pepr⸗ didann ſm Erin lin n tung Alntbar gi sA bz iönonan Noli geſtnio ire, hbeſtin Unncſei *WV 44 4 ſonnen 1 mumen mno. e go udi; 4 6 B V 1 icmiqönes ams poſil Jocnin i trdfe iunis 1.n in nercnee i Gn hneän ui naczeubi concdt gſ laſin Pddt alenanone fer ſneſtg lanuct o md n eum , öſenmer canicant, m mgs d eo c Ein qi nm nemmn nime imenucnit aiqnis aant poſtngrein Perdin q aiona oiumnn eui pſini et Ndiſenſiun a hot qs kgiunrt no ni CIui ouſit ſaat an ntenonis ſch ail ui piirr anu prindinnm volieſſonst bar in dan. Ae dns i ue i gir N 1 vchi. Ouentann ous insi ir is inmu poſſeſtonen ian alqnnd cdot de e nessat diatqvod an Pdcſt iuß tore n te poſleſionez nadeſe teſund⸗ cſenne, 1 C de nari o Ann ton Necſgta tKaginn demagho Dinchdd NnhNn arenö N AAicn d vemne On ur Ae modied Nreidd Ncſomint i 8 ſwnr ewca Nrech dcnni Kn enldn W Nechic io wn 8 RGrni Nenide n s NGondd N n ucon dedene eclid n NAdNad Ni: Prſuntinali gnoll 2z tunc nõ impꝛobare eſt appꝛobare:ut.l.ſi filius:ad mace. facit cle.i.de pꝛocura ff.fur. adueꝛſus na.l.i. .F. fi.pꝛedicta fallunt ſecundum eum rE 2 a quibꝰ ⁊ in.l.in ſpõſalibus in fi.ff.de ſpõ. 1 aũt quis poſſit hr̃e ratũ ꝑte abñte Har.i loco pᷣal. tʒ ꝙ ſic allegat nõ.in.l.pomp.ſcꝛibit.ff.de neg.ge.⁊ E hbẽs declaratã æ ampliatã mãʒ huius.c. NAndata celeſtia. aſbs. Areiitis pꝛeſumimꝰ circa futura. Quantuoꝛ facit. pꝛino pᷣmittit exoꝛdium. ſecundo ſubdit narra tionẽ:ibi ꝓinde quã.ttio deteꝛmĩat: ibi quas nõ lo co.q̃rto rõneʒ ſubiũgit:ibi quia.¶ õ pꝛio ꝙ effi cacius geꝛit qdðᷣ a pluribus explicat. Itẽ ꝙ pᷣlatꝰ dʒ ꝓcurare ut ſecum hẽat coadiutoꝛes in officio. uide ad ideʒ bo. tex.in. c. fi. de offi. archipᷣſ. ¶ Mora ibi oneꝛa ꝙ officiũ eriã papale ẽ onus:alibi tamẽ appel lat᷑ ſum na dignitas.xl.di.c.i.quinimo etiaʒ epatus appe latur culmen dignitatis:ut in.c.pe.de pᷣben.ſʒ dic ꝙ pꝛincipalł: eſt oneꝛis oĩs dignitas cccleſiaſtica ut in. c. qui epatuʒ.viij.q.i.unde chꝛiſtus dixi Me tro faciendo ipᷣm nicarium ſuum:paſce oues meas: de elec.ſignificaſti:⁊ ſic uſus eſt ueꝛbis denotannbꝰ laboꝛem ⁊ miniſteꝛiũ:⁊ nõ ſapientibus fauſtum ſuꝑ bie ⁊ dignitatis:fatendum in eſt ꝙ reſpectu huiꝰ ex eꝛcitij ⁊ cõtemplatione illius cuius uices geꝛit debe tur ſibi honoꝛ maximns: de quo uide peꝛ archi. in .d. c. qui epatum. ¶ h ibi nices ꝙ legatus Na pe dr̃ geꝛeꝛe nices MPape:hinc dicit glo.nõ.in c.q de cã.ij.q.Vꝙ dʒ honoꝛari nt papa:ar.bo.in.c.ſi. xciij.di. ¶ Mõ ibi quas non loco ⁊c̃. ꝙ legationis officium quãdoqʒ ↄceditur certo loco ſeu dignitati exeꝛcendum tñ peꝛ pᷣſidentẽ in illa dignitate:talis di citur legatus natus:ut in.c.i.⁊.c.pe.de offi.leg.ubi de h.quãdoqʒ conceditur peꝛſone nt hic:⁊ ſic ſequi tur ⁊ extingui cum perſona:ut in regula priuilegiũ de regu iuris li. vi. ¶ Hõ ꝙ ex bonis actibus pᷣce dentibꝰ pꝛeſumit de uita futura: ⁊ in boc ultimo fa cit iſte tex. ad titulum: æ ideo ut reducas decꝛc. ad ti tulum potes poneꝛe caum in teꝛminis refeꝛendo cõ ſultationem ad Greg. auctoꝛem huius compilatio nis. nam queꝛebat᷑ an ex pteꝛitis ſit pſumendũ circa futura.? Greg. ꝓ ſolutiõe iuducit auctem Gꝛeg. qui ſcꝛibens O(axio epo dixit ut babetur in tex. ex quo colligit᷑ ſolo qõnis ad ꝑteʒ affirmarinaʒ. Sʒ queꝛo ꝓ intelleciu lr̃e: quid ſi Dapa in ↄmiſſione bꝰofficij nõ feciſſet illã ꝓteſtarionẽ ꝙ ↄmittebat nõ loco ſed peꝛſone:an cõmiſſio fuiſſʒ realis.dicit Jo. an.ꝙ nõ:⁊ h̊ qꝛ ſcꝛibebat expꝛeſſo nomine ꝑſone.⁊⸗ remittit ad Spe.de inſtru. edic.ꝗ. nunc aũt v. quid ſi Dapa:⁊ ad id quod hẽtur in regula pꝛiuileginʒ de re.iu.li.vVi.in meꝛcu. Do. Car. tʒ otrariuz: qꝛ expꝛimebat᷑ etiã h̊ͥ nomen appellatiuum. Itẽ qꝛ dicẽ do ↄꝛiuʒ ꝓteſtatio fuiſſet hic ſuꝑflua: quod nõ è di cendũ in pꝛincipe:ar.xix.di.ſi romanoꝝ. Ego dico pꝛimũ dictũ ueꝛius alia rõe q; moueat Jo. an. 2 pꝛi mo qꝛ ad cõſideꝛanduʒ an ſu contemplata dignitas an ꝑſona debemus pꝛius recurrere ad coniecturas q ad expreſſionem nominis ꝓpꝛij uel appellanui. H pꝛobatur in.c.requiſiſti de teſta.nõ.idem Jo.an.in (andata. regula pᷣnilegium in mercu. unde ſi ex conieciuris nidetur contẽplata perſona pᷣſumitur diſpoſitõ per ſonalis.ẽt ſi ſoluz nom appellatiuũ fuiſſet expᷣſſum: ut le.æ nõ.i.d.c.?quiſiſti.ſʒ ex uerbis bꝰ cõmiſſioniſ apparet ſatis perſonam ⁊ n dignitatẽ fuiſſe contem platam: ut pʒ ex illis nerbis:qꝛ ex tꝛanſacta in te nita ⁊c.q uerba conueniunt ñ dignitati ſed perſone.Ex q infero ꝙ ẽt ſi ſolũ no m appellatiuuʒ fuiſſet hic expreſſum: nihilominus cõmiſſio fuiſſet perſonaliſ. 2 moueor:qꝛ ut patet in ſupraſcꝛiptione fuit expꝛeſ ſum utrũqʒ nomẽ:ſed ꝓpꝛiũ peꝛ pꝛius.unde poſuo ꝙ oẽs coniecutꝛe ceſſaꝛent:et ſic res eſſet dubia mñ ex quo nomẽ ꝓpriũ fuit prio expᷣſſum ⁊ ꝑſona eꝛat nota ſcribẽti:uidetur peꝛſona z non dignitas con templata:ut optime probatur in.l.ſi ↄmunis ſeꝛuus .ff. de ſtip.ſer. iuncta.l.qui habebat. ff. de tutel. uult gl. in. l. cũ ita datur libeꝛtas.S. fi. ff. de ↄdi. demo. 2 de mã uide in.c.qm abbas de of.dele. ¶ enio ad glo.⁊æ quero de quibus mandatis celeſtibus lo quitur hic Dapa. ſyndit gl.i.ꝙ de illo alter alieri us. Sed ego non credo gl. ueruʒ diceꝛe ꝙ illud nõ refeitur ad iniungentẽ onus:ſed ad eũ qui dʒ onuſ alterius ſubire. Dapa ãt hic loquitur de ſe:quare arbitror quod Oapa loquatur hic de mãdatis ce le tibſibi tanꝙ uicario facus circa paſcendum po pulum dei.nam efficatius adimplet aſſumendo mul tos ad h̊ miſterium:iuxta illud euangelicum. meſſis quideʒ multa oꝑarij ãt pauci ꝛo gate dominũ meſſii ut mittat oꝑarios in meſſem ſuam.xxj. di.F. i. Se cunda glo.colligit ar.de officijs ꝑtinẽdis:ut officia cõ nittãtur ſingulis peꝛſonis. p. in contrariuʒ de multtis iuribus:ſed expedias hunc articulum ut dixi in.c.ex litteꝛis de pꝛoba.¶ Blo. iij. queꝛit ex quo legatus geꝛit uices pape: nunquid poteſt exien deꝛe manũ ad oĩa que põt Dapa. Nndet gl. ꝙ n: qꝛ nõ põt attentare ea que papa in ſignuʒ ulis onij ſibi reſeꝛuauit:ut in.c. ꝙ trãſlationem de offi.lega. ⁊ ſic ſentit gl. ꝙ reliqua nõ reſeꝛuata poſſit legaius attentare: qð clarius tʒ glo.in.d.c.ꝙ tꝛanſlationem: qð dictũ ego nõ puto neꝛum:qꝛ nullo iure ꝓbatur: imo potius ꝓbat᷑ Sꝛium in.c.dilectus el.i.qe pᷣben. ubi pʒ ꝙ no põt dare ius ad uacatura beneficia: z colligi ibi glo.ꝙ ↄ cõciliuʒ gnale legatus nõ diſpẽ ſat. ad idẽ nide glo.in.c.fi.de heꝛe.li.Vi.que dicit le gatuʒ nõ poſſe ↄmitteꝛe cãm tracrandã ſunplłꝛ æ de plano ſine ſtrepitu ⁊c. quia eſſet tolleꝛe ius ſuperio ris.⁊? idem ſpe.qꝙ n põt in ti.de lega..ſuꝑeſt.v. ſʒ luũquid põt cognoſere.⁊ alibi dicit ið ſpe.ꝙ n põt leg atus ſupplẽ defectũ cõmiſſum in ↄctibꝰ uel in iu dicijs ut ipſe nõ.in ti. de lega.S.nunc ondẽdũ.uer. xliij. æ in.e.V legatus ponit unuʒ dẽm gnalius ⁊ nõ bilius dicẽs legatum non poſſe oĩa que ſibi ſedes aplica ſpalr non reſeruauit ſi illa ſunt ardua:ſʒ ſunt ad papã referenda:facit glo.nõ.i.c.ſicut de ſen.ex. 2z uidead hoc quod latius dicam in.c.fi.de confir. uti. nel mnuti. Abbas. Caſuſ. Ex uicinitate oſdam. cſnnur noticia fa cii loci uicini hoc dicit. ¶Et ponit ca ſum abb. ꝙ forte iſti quibus ſcribitur petebam 9 5 pbendas ibi ⁊ eꝛant ibi uicini quos papa uoluit ex audire cum tena ipᷣa ſatis oppꝛeſſa eſſet a tartharis qð ipi uicini melius ſcire debebant ratione uicinita tis. ¶ Mõ pꝛmo duo qnibus patria naſtatur moꝛ talitate ſ.? languoꝛe fo ꝙ tãto quis ſubti lius pſumit᷑ ſcire factũ altcꝛius quanto uicinioꝛ eſt. ¶ Hõ ꝓꝙ quis pᷣſumit᷑ ſcire faciũ uicini ſui: ex quo infeꝛt᷑ ꝙ ſi teſtis deponẽs de facto uicini intenogatꝰ de cã ſcientie Rndet ꝙ ſuʒ uicinus ꝓbat qꝛ ↄcludit pꝛeſumptiue pſumptiõe iuris de quo bar. in.l.i.ff. ſi ceꝛ. peta Hõ ꝙ dicuntur nicini hi qui ſunt de diue:ſa patria nõ multũ adinuicẽ diſtantes: ex quo puto limitandũ dictum bar.⁊ alioꝛum in.l.ſi teꝛtius nicinus. ff. de aqua plu. ar. ubi dicit ꝙ ille qr̃ uicinꝰ qui alta uoce clamãdo põt audiri: naʒ debʒ intelligi qñ tractat᷑ de nicinis eiuſdẽ loci: ⁊ põt dici uicinus a nico qꝛ ſunt eiuſdẽ uici ſeu ſtrate ſecus ubi tracta tur de nicinitate reſpectu locoꝛum: nam tũc pñt dici nicini ſi nõ multũ eoꝝ loca diſtant adinuicem ut hic æ in.c.ſed ⁊ continuo.de pe.di.i.Glo.i.queꝛit an tra hanc pꝛeſumptionẽ admiitatur dicens ⁊ allegas ignoꝛãtiam: Gndet ꝙ de facili non admittitur alle gat iura. ego diceꝛem ꝙ aut factũ eſt notum in loco 2 pſumitur illius bʒe no iciam nec dc facili andiret᷑ ꝓbando ↄꝛium ⁊ h̊ cãu loquuntur iura allegata in glo. puto tamen ꝙ nbi non agitur de grani pꝛeiudi cio admitteꝛetur uolẽs ꝓbare ignoꝛantiam peꝛ pꝛo pꝛium iuramentuʒ nide ad hoc glo.in.c.pꝛope ſuiſti .lxxxij. di. ? quod nõ.in.c.ij.de cõſti. aut factum ni cini nõ eſt notum in loco ⁊ aut iſte tenebatur ex offi cio ineſtigare ⁊ pꝛeſumitur ſciẽtia ad hoc.c.ĩnotuit. 2æ quod ibi nõ.de elec. aut non tenebatur indagare ex officio ⁊ cꝛeditur ſibi ignoꝛantiam al'eganti: ar. in regula pꝛeſumitur ignoꝛantia de reg.iur.li.vVi.in glo. fi. de hac mateꝛia die ut plene dictum fuit in. c. penul de iura calum. æ uide glo.in. c.ij. de teſti. lib. vi. ⁊Z in.l.ij. C. de iura. calum. Caſus. Pꝛe . Banto et ifza. urr factuʒ notum in uicino loco quod eſt notum in remoto. h. d. Et pone cãum lineꝛalem ſecundũ Jo. Foꝛe enim papa rephendit epm de negligẽtia cir ca coꝛectionem delicti ſubditi ſui cuius clamoꝛ ad ipᷣm papaʒ ꝑueneꝛat ⁊ qꝛ eps allegabat in hoc igno rantiã papa ſibi ſcꝛipſit ut hic habetur. ¶ Mõ pꝛi mo ar.a maioꝛi de ꝗꝰ de elec.cũ in cunctis p po.oↄtra tex.in eo ꝙ dicit non potuit nõ peꝛueniſſe ad iſtos qui eꝛãt in loco uicinio ex quo pemeuit ad papam qui eꝛat in oco remotioꝛi naʒ ſepe nidemus oppoſitum ꝙ multi de loco remotioꝛi ſciũt qð pleꝛi qʒ nicinioꝛes ignoꝛant.metu ↄꝛij gl pꝛima exponit nõ potuit.i. pſumit᷑ non potuiſſe. admittitur tamen pꝛobatio icontrarium ſicut ↄtra aliam iuris pᷣſump tionem:ita dicit hic nõ.glo.in ſui pꝛin.ex qua iũcto tex.nõ ꝙ ueꝛbum põt nõ ſempeꝛ impoꝛtat neceſiita tem:lʒ pcedat negatiua. cuius ↄtrarium dicit glo.in regula.i.de regu.iur.li.vi.ſʒ dicit illud ꝓcedeꝛe niſi reſultaret abſonus intellectus:tunc enim impoꝛtat pᷣ ſumptionem ut hic:quod diligenteꝛ nõ. quod ſacit ad cõem uſum loquẽdi ⁊ ad dictuʒ teſtis.¶ Cotra He pꝛeſũptionib? pꝛedicta glo. oppo.de.c.ſiqui cleꝛicoꝝ.xi.q.i.ubi ui det᷑ pꝛobari ꝙ ↄ pᷣſumptionẽ iuris nõ admittit᷑ pꝛo batio in Sꝛiuʒ ⁊ nõ ſoluit. Jo.an.dicit ꝙ ibi ſolui foꝛte hᷣ dixit:qꝛ glo.ibi dicit quoſdaʒ dixiſſe ꝙ ibi ẽ pᷣſumptio iuris ↄ quã nõ admitt᷑ ꝓbatio: q̃ illa p ſumotio ſit iuris ⁊? de iure.Ego dico ꝙ ille tex.non repellit ꝓbationẽ Sꝛiam ſʒ excuſationẽ ꝑtis ueꝛaʒ ꝓbationem: ſicut in ſili fit in. c.ad noſtram de teſti. ¶Mtimo glo. queꝛit an pſumptio ſufficiat ad ↄdẽ natiõeʒ. ? Gen det diſtinguẽduʒ tres ſpẽs pꝛeſumptio nis: nã quedã eſt temeꝛaria ⁊ h repellitur: quedaʒ ꝓ babilis:⁊æ hec inducit qñʒ expurgationem. quedam uiolenta:⁊ h̊ inducit qnʒ ſufficientcʒ ꝓbationem ad ſniam. ¶ Et aduene q; glo.nõ declarat tibi qn ſuf ficiat ad purgationẽ indicendã uel ad ſentenui: nec declarat qn ꝓbabilis dicatur ⁊ qn temeꝛaria uł uio lenta. Jo. an. etiam tranſit ponendo ſolum quedam dicta Inn. in. c. qꝛ ueꝛiſimile infra.e.ti. ubi ultra ea que dicũtur hic dicit ꝙ eſt pᷣſumptio iuris ⁊ de iure que nõ admittit ꝓbationẽ in ↄꝛiuʒ // Item iuris tin cui ſtat᷑ donec ↄꝛium ſit ꝓbatum. Oꝛobabilis vo qñʒ inducit ſe niplenã ꝓbationem:de ſen.ex.inquiſi tioni de reſti.ſpo.ſolicite. nʒ ſufficit ad purgauo nem indicen dam.ij.q.v. pꝛeſbyteꝛ ſi.⁊.j.de purga. ca. ſiquis de gradu. Onʒ requirit ꝓbationem ſe .cff. q me. cã nõ eſt ueuſite. Qnʒ nullã ꝓbanone 5 ſe admittit: niſi fama ucl alia circũſtantia ſu õ ipaʒ: ut in pal. c. qꝛ. Qnʒ refundit ꝓbationem in reũ C. de ꝓba.ſiue:⁊ de h.j.ut ecce.bñ.c uno.uãcoq; ſecum adducit ſniam.j. e.illud ⁊.c.las ſupꝛa.e.affeꝛ te. Idẽ in effectu do. an. hic ideʒ quod glo. hic nõ. glo. in. c.i.ſemꝑ.ij.q.i.⁊.c.oues.vj.q.i.⁊ in.c.qixit xxxij.q.i.ibi tñ glo.utitur ueꝛbo ſuſpitione:⁊ ſic ui detur uelle ꝙ idẽ ſit pſumptio ⁊ ſuſpitio.Spe.lanꝰ attingit. e. ti. F. ij. a pꝛin. uſqʒ ad fi. dicens inteꝛ cetᷣa ꝙ tz coiteꝛ aſſignentur tres pᷣſumptionũ ſpes:ut hic ꝑ glo.ipᷣe tñ addit qᷓrtam vʒ neceſſariam.⁊ appellat illam neceſſariaʒ que nõ admittit ꝓbat onem in con trariuʒ: que magr̃aliteꝛ appellat pꝛeſumptio iuris = de iure: ⁊ ſic ponit quattuoꝛ ſpẽs pꝛceſumptionis.ſ. temerariam probabtem uiolentam ? neceſſariam. ¶ Eso ante ne laboremus in incerto latins ? dla rius artingendo mãm dico ꝙ multa reꝑiuntur no cabula in hac mã: ut indicium.l.indicia. C. de rei uendi:⁊ dixi in.c tertio loco de proba.ar.ut in.c. forus de v.ſig. Suſpitio:ut in.c.p ſemper.ij.q.i.⸗ in. c. dixit. xxxij.q.i.⁊.l.abſentem. ff.de penis.pi: ut colligitur in. l. iij. F. eiuſdem. ff. de teſti. per. Oar .in lege admonendi. ff. de iureiur. Dreſumptio temeraria:de ſen.ex.inquiſitioni MOreſumptio nõ modica:ut in.c.ſupereo de teſti· reſumptio pro babilis: ut in.d. c. inquiſitioni.Dreſumptio uehe mens:ut in.c.literas.j.e. Mreſumptio uioleta: ut hic in glo. que idem eſt quod uebemens:ut in. c. cũ contumaria ð here.libro.vj.⁊.d.c.literas:ſed igno ramus qñ dr probabilis uel uiolenta æc. Æoo prius attingam preſumptionem iuris.fo hominis. eeneennmn aduertendum ꝙ qn ius diſpõit aliquid ſtatuendo ſupcr certo:quod in in ſe nõ eſt uerum: æ illa appellatur fictio exemplum in.l. una n AN imin i , n dind il ali mmotiſchi aten . oan cisi eNN rngi sn unni n dliierin CCertiocN j N cmm Nannd ntinnini ſe ⸗ nl iin gn⸗ bimnuͦin , lind atitim tnniici ndminteui uunin er itlpient n1 ae⸗ 4 mnctnl aoatfn Fumt rtozenmien vei inan nstigis one din⸗ ſant ittristehtc nend dan⸗ PuritcKores er i aiiictss ſGech dcrn g olatchfüen Comennuedrensttndnis Wneet anen WKaderwnen Cumgimerln ONonnſämniniderdire ſtirnmcämwinn nme Minnmrerilinmaöimn Conßinmicnscnn nnte raisttin m idei it⸗ domtnmniinzi 1 gnmgfintitiire uninlrifmtggni ntnengtclihetir emn e eſirin N 8 N . 1 Nſtlre 5 himringe uc nincrneiſmieifrti ie Keun cccit pſanproinzttt mia imt pomnone in in Inin nti tn zumn ſt nmn /Ptue Gznnchaſengeni Pbuomn kinai non de it o lane Oijfier n nen inddcenn i. orſoniaſr ceenn 2 ianss 4e guil Qij egnnt dbnmnn f.o ne ci o aſie Oiy mli phmmn aImmt uſ amm ain mniſtmmu ſrz in i alct O findt ptanamirnil. poa iuet deb r acl iνaÜασ. IMuat ſnian .. ud e c. has ce Ge in cfean co. an. hic idq qned go. ti ö⸗ 1clenp iſicces Ngitnc lt glibini go uimn wdo ſhliger icn clegide ſt iungio ſiſgni D. nl ren iahm ſchntidand öte aighenn es Pmmword Re iethdinihen Bnucſmnamt n õs Tr. easkdiierd Nlt wompror⸗ wusKunnilteen esinhi or ure: 1 ſ Pont Aandnd C Awrt: 1 n icktumt n n Node anen Nrode nmen (n ſe hboremus in henu Ue ns nandig nuin , 74 5 tio:wr in. l⸗ ſms de v Olſßnil ntanfiü ucdmld g. 4. an cer C. de.rei vxo.ac.ubi ius fingit mulierem dorem ſi bi fuiſſe ſtipulatã:cui in ueritate non fuit ſtipulata: 2 ̊ fac ius.Qnʒ in fauoꝛẽ alicuius:⁊ de hᷣ ibi ĩ gl. 7 peꝛ doc.in.c.is qͥ de ſpo.Onʒ ius pᷣſumit ſuꝑ in ceꝛto ex aliquibꝰ piecturis:æ h duph. Qnqʒ. enim ius pꝛeſu nit ĩ tãtũ:ꝙ ſuꝑ illa pſũptõe ſtatuit aliqᷣd ac ſi ueriſſimũ eſſet qdðᷣ pᷣſumit.exemplũ:in.c.is qui de ſpon.ubi dr:qð ſiquis cognouit carnaliteꝛ ſpon ſam de futuro pᷣſumitur qð ſecum tũc noluerit con traheꝛe mr̃imonium peꝛ vᷣba de pnti: nec admitti tur ꝓbatio in Zrium:æ iſta appellatur magẽalit pꝛe ſumptio iuris et de iure. AUnde ſcias ꝙ iſta nõ ſũt uocabula iuris:ſʒ magfralia ut ſupra ſẽtit ſpe.ubi S ⁊ gl.in.c.ferrũ.l.di.⁊ ut plurimũ qñ ius ĩducit hãc pᷣſumptõem expꝛimit̃ ꝙ nõ admittat᷑ ꝓbatio ĩ Zꝛiũ ſz idem dic tu qñ h̊ nõ exprimit. dũmõ ſupeꝛ ſua pᷣ ſu nptione ſtatuit:ut ꝓbatur in aui.ſed iam neceſſe .C. de do. an nup iunctis doct. dictis ibi ? glo.oꝛ dinaria in coꝛpoꝛe. unde illa aut. ſumitur. Enʒ ius pſumit aliquid:ſed ſuꝑ ſua pᷣſumptione non firmat in tantum pe les:ut ſuper illa certum quid ſtatuat: ? illa appellatur ſimpł: pſumptio iuris:⁊ cam ſẽꝑ admittit᷑ pbatio in Sꝛium:ut dicit glo.⁊ bene in.d. .c.ferrũ nõ.in.d.c.is qui. Qnqʒ tñ ius exigit ſtꝛic tioꝛcm pbationẽ uno caſu quã alio:ut in.c.qꝛ Viſile .j. e. z.c.ſuꝑ hoc de renũ.⁊ in.l.non eſt ueriſile. ff. quod me.cã. Qnqʒ vo nõ pᷣſumit in tm ut reqrat ꝓbõem in õoörium:ſed ſolũ exigit ut ĩdicat purgatio .ij. q. V. pᷣſbiter ⁊ in.c.ij.de purga.ca.⁊ in h̊ nõ põt dari ceꝛta doctꝛina:ſed ſeꝛua legem fᷣm quod diſpo nit: ar. in. l. ꝓſpexit.ff. qui æ' a qui.⁊.vVi.q.ðiij. ſcrip tum eſt in. l. enio ad fm.ſ. pſumptõem hoĩs: 7 appello pſumptõem hoĩs qñ iudex ex aliquibꝰ cõ iecturis aliquid pꝛo uel ↄ aliquẽ ſen in aliqua cã pᷣ ſu nit ubi ius ſopecificc aliquid nõ pᷣſumit. pone exẽ plum in. c. afferte S. e. .iiij.q.iij.ſi teſtes et in.l.iij. .ff. de teſti. ubi dicitur: ꝙ iudex dʒ ſui animi motuʒ infoꝛmaꝛe ex argumentis ⁊? teſtimonijs:que ꝛei apti oꝛa eſſe ↄpit ⁊c̃.fac̃.c.cãm de ꝛe iudi.⁊ melius.c.in pñtia de renun. Cum enim iudex non poſſit peꝛdu ci ad ueram ſciam facti per aliquẽ ſenſum coꝛpoꝛeũ niſi factum eẽt notoꝛium ꝑmanẽs:oʒ ꝙ adducatur ad firmam cꝛedulitatem ex pſumptionibus:que qui dem pſumptiones cãnur ex multis coniecturis et ex dictis teſtium. nam indici nõ ↄſtat ut teſtes ueꝛũ dicant:⁊æ maxime qn ſunt ↄꝛij:ſed ex multis argum tis ⁊ piecturis.̊ͥ pᷣſumit iõ diẽ lex:ꝙ animi ſui mo tum iudex infoꝛmaꝛe dʒ ex aꝛgumẽns ? teſtimonijs que rei aptioꝛa eẽ comperit ⁊ vo ꝓximioꝛa.nec.n. ad multitudinẽ reſpici oʒ:ſed ad ſincerã teſtimonio rum fidem ⁊ teſtimonia quibus potius lux vitatis aſſiſtit: ⁊ h hnitur in.d.c.ſi teſtes.iiij.q.iij.⁊.d.l.iij. .ff. de teſti. æ a ibi dicit glo. iuncto tex. ꝙ ſi teſtis ci 1o rũdet ẽ pᷣſumptio ꝙ ſit mẽdax.ſi vo ẽ moꝛoſus pſumitur dubitaꝛe ut hẽtur. v.q.vV. J.ſed aliud. Et Inno. in. c. quoniã õᷣ de ꝓba.dicit.qꝙ ſi index per pendit teſtem uacillaꝛe nõ dʒ ſequi dictum ſuum ⸗z iuriſcõſultus in.d.l.iij.dicit iudici:tu magis ſci po tes quãta fides ſit teſtibus adhibenda.q.d. ꝙ ſuꝑ B nõ põt dari ceꝛta doctrina:ſʒ ex narijs cõieciuris ¶ Quanto iudex pᷣſumit pꝛo uel õ teſtes.nam pſumptio non ẽ aliud quã quedã ſuſpicio que cãtur ĩ animo iudicis uel cuiuſcunqʒ ex uarijs ↄiecturis uel argumentis ſeu indicijs: æ fm ꝙ ↄiecture uel argumenta uel in dicia urgent cãtur firmat᷑ uel augmẽtatur illa ſuſpi cio.ſi enim indicia ſeu argumenta eſſent temeraria: utputa ꝙ fuit uiſus clericus loqui cũ muliere nulla alia piectura exnte nis pᷣſumeꝛe adulteriũ:certe ma le pſumis nõ eni ex hoc dʒ cãri aliqua ſiniſtꝛa ſuſpi cio ad hoc quod nõ.xi.q.iij.abſit ⁊ ſi de facto cau ſaretur illa eſt ſuſpicio ſeu pᷣſumptio temeraria:de quo in.d c.iquiſitioni. Si ueꝛ0 piecture aliquatenꝰ urgent.puta ꝙ fuit uiſus ſepe ſecũ in ſecꝛeto confa bulari ? utxerqʒ eſt iuuenis:tũc cãbitur ſuſpicio ſcu pᷣſumptio ꝓbabilis: ar.xxxi.di.clericus ſolus non tamen adducit iudicem ad cꝛedulitatem ut cũ ꝓpter B ſolum de crie adulterij condẽnet ſʒ ꝓcedet ut ha betur in. c.ij. de coha.cle. Item poſſent eſſe alie cõ iecture magis urgentes:ita ꝙ cãrent ſuſpicionem ſeu pᷣſumptionem magis uehementẽ:æ tũc ꝓcccẽt ad magis grauia:puta ad purgationem indicenda Qñqʒ etiam ad ſuſpeſionem a beneficio ⁊ officio donec ſe purgauerit: ut in. c. inteꝛ de pur. ca.?æ qðᷣ nõ Jo. an. in c.i.de accu.li.Vi. Quandoqʒ coniec ture ſunt ſtrictiſſime æ urgentiſſime:ita ut uix ipſe reus audeat diffiteri delictũ:⁊æ tunc cãtur tanta pre ſunptio ꝙ adducit iudicem ad cꝛedulitatem 2? fere tur ſententia contra eum de ipſo delicto:ad h.c.p terea de teſti. c. afferte S;. e.? bo.tex.in.l.ſciant cun cti. C. de ꝓba.canoniʒata.ij.q.viij.ſciant uide bo na exẽpla ꝑ Jo. an. in Spe. in addi. ti. de ꝓba. G. uidendum. v. xiij. dixi pleniuſ in. d. c. qui teꝛtio loco ubi ui de Ex quibꝰconclude ꝙ non põt dari ceria doctrina quando pſumptio ſufficit ad ſniam quan do ad ſemiplenam ꝓbationem:quando ad indiciũ ſeu toꝛturam:qn ad pugatõem indicendam:qn ad ſuſpenſionem beneficij ⁊ officij uel ad ſiles effectus ſed iudex ex ſuo bono ⁊ equo iudicio ex uarijs cõ iecturis arbitrabiiur h̊ ut in iuribus ſuꝑius alle.= ſi male arbitꝛabituꝛ coꝛꝛigetur factum ꝑ iudicẽ op pella ionis:iux nõ.in.c.pretcrea preall.?⸗ ꝑ Inno. in.d.c.qm contra. Ex his etiam concludo nõ curã dum qua iter appelletur ſuſpitio uel preſumptio: an .ſ. uebe nes an ꝓbabilis an uiolenta an neceſſaria ⁊c̃.qꝛ hec ſunt potius uocabula magiſtralia quam iuris.aſſumunt enim ſibi nomen ſecundum ipſaruʒ potentiam.nam appellatur niolenta illa que ſufficit ad ſententiam: quia quaſi uiolenter trabit iudicem ad credulitatem. Vehemens dicitur: qꝛ in tm urget quod uehbemter facit iudicem ſuſpicari õ ꝛeum.j.e. littera. Drobabilis quaſi proba ſeu recta.i. iuſte cãta ⁊ non temere:ł quia reddit factum.uerſimile n tamen ita uiolenteꝛ ut ſufſiciat ad ſentẽtiam. uid ad hoc bo.glo.in.c.inſinuatum in fi.de ſimo.Sed ut dixi ſupra non cures tu de his nominibus ſiue uo cabnlis.imponas enim quod nomen nuis: ſed conſi dera qualitates ? potentias æ circunſtantias con iecturarum ⁊ ſecundum illas inducetur effectus: iõ dixit Inno. iu.d. c. quia.j.eo. in fi.q quidam ap pellant uiolentas preſumptiones quas alij debent g. pꝛobabiles:ſed in h̊ non eſt uis niſi in Fbo fm enʒ: 7 diſputatio de uocabulł ẽ peꝛtinacibus reliquenda: ut ibi nota. Inno.⁊ glo.ſuper ica infoꝛciati.q.d. quod non eſt fienda uis qliter nuncupet non enim hẽmus iura que dnit que ↄiectuẽ inducunt pᷣſũptõʒ uiolentam ⁊ que ꝓbabiẽ ⁊ que uebemtem: nec 44 oꝑetur nehemens qͥd ꝓbabil.nã uarij effectus cant fʒ ꝙ ↄiecture urgent: ut colligit ex iuribus ſuperiꝰ alt. qnimo glo.æ doc. non ponunt uehemteʒ pᷣſũpti onem pro ſpe diſtincta ut in hac glo.⁊ in alijs ſuꝑi us allegatis:quia forte cõprehendere eã uoluit ſub niolenta:ut ſentiunt doc.j.e.litteras. Sʒ nos nice mus quod uehems non ſẽper ſufficit ad cõdẽnatõʒ ut pʒ in.c.inter de pur.ca.⁊ in.c cũ contumatia de hẽ. li. Vj. ⁊..c.litteras:gꝰ theõica illa ñ eſt bõa:⁊ ſic eſſent quinqʒ ſpẽs:nec propterea potes ex iure col ligeꝛe quid oꝑetur nehemẽs ſuſpicio:gꝰ dic ꝙ feꝛe infinite ſunt ſpẽs pᷣſumptionis ſicut ſunt coniecture ex quibns ipᷣe pſũptiones inſurgunt.¶ Ex ſupius dictis ⁊æ his que dixi ĩ. c. affeꝛte S.e.et.c.tertio loco de pꝛoba. põt capi ſatis ſufficiẽs doctrina circa ma teriam iſtã. Et ſcias ꝙ pꝛeſumptio quãdoqʒ ſumit ex facto de pnti:qnqʒ ex facto de pᷣterito ⁊ niriuſqʒ tpis tripliciteꝛ.nã ex pnti circa pñs ita circa pꝛeteri tum ⁊ circa futurnum. Itẽ ex facto de pᷣterito pꝛeſũi mur qñʒ circa pᷣterita qnʒ circa pꝛeſentia qñqʒ circa futura:de quo uide glo.cum iuribus in ea alle.i.c. ſe. ⁊ in.c.cuʒ ꝑ belicam.xxxiiij.q.ij.⁊.c.ꝑuenit.xvViij di.⁊.c.multis.xliiij.di. Brene eſt ⁊ in effectu Cribam. intendit ꝙ ex pꝛeteꝛitis pꝛeſumitur circa futura.⁊ pone caſum lit teralem nt dixi in pꝛecedentibus capitulis. eo ta primo quod diu negligens in preterito preſumũ quod erit negligens in ene bor diẽ Gof. quod qui negligentur ſtuduit in iure canonico pꝛe ſu mitur ꝙ ſtu debit negligenteꝛ in iure ciuili ⁊ econ nerſo. ¶2.no 2 prelarus non teneĩ ẗ aſſidue mo nẽ peruerſi um ⁊ negligetẽ.ex qꝰ uehemter pᷣſumit ſe non ꝓfectuꝝ.dʒ enim tũc tacẽ: ne mittat margari tas int᷑ porcos:uide ad h bo.tex.in.c.qn.xi.q.iij.⁊= in. c. epheſis.xlij. di.¶ ʒ.nota ibi apparet iuncta glo.fi.quod id qð pſumit᷑ poteſt dici apꝑere:ad idẽ bo.tex.S.c.ꝓx.⁊ uide ad mãm quod ibi dixi Gl. i.ponit duos intellectus ad tex.primus eſt melior ⁊ pꝛo eo facit.c.qñ ⁊.c.epheſis õ alle.Glo.ij.pc nit triplicem preſumptõʒ ex pnti ⁊ tripliceʒ ex preterito: 2 pꝛo expeditõe qro h̊ dicit᷑ pᷣſumptõ ex pret᷑ito cir ca futura:nũquid alijs modis eliciat pſumptio.glo. ſndet ꝙ ſic.nã pᷣſumptio qñnʒ elicit ex fẽo de pñti. qnʒ ex fẽo de pᷣteꝛito pꝰ cau triplicit᷑. naʒ qñʒ ex pñ ti circa pꝛeſens.pone exempluʒ.ſiquis de pnti eſt cꝛi minoſus pᷣſumit᷑ ꝙ accuſat non bono ʒelo: ideo re pellitur.vi.q.i.qui cꝛimẽ ⁊ in.c.i.de atcu.quãdoqʒ pſumit᷑ ex pnti circa pᷣteꝛita. exemplũ ſi mulieꝛ nupta allegans maritum captum ⁊? moꝛtuũ alteꝛi nupſeꝛit: ſi poſtmodum audito de uita primi mariti non rece dit incontinenti:de ſecũdo pꝛeſumitur ꝙ cauſa incõ tinentie tranſiuit ad ſecundas nuptias:ut in.c.cnʒ ꝑ bellicam. xxxiiij.q.ij.Onʒ ⁊ irio pꝛeſumitur ex pnti ¶ De pꝛeſũptionib circa futura. exemplum ſiquis de pñti eſt negligens ſeu cõtinens pᷣſumitur ꝙ talis eꝛit in futurum: ut in .c.ſiquis diaconus.l.di. ¶ Fo cãu pꝛincipali induci tur pᷣſumptio ⁊ triplꝛ. qnʒ enim ex pꝛeteꝛito circa p teꝛitum. exempluʒ ſi incontinẽteꝛ aliqua mulieꝛ uixit nõ pſumitur ꝙ fueꝛit maritata. xxviij. di. quia ſunt culpe.quãdoqʒ ⁊ fo ex pꝛeteꝛito pꝛeſumitur circa p ſens: ut ſi queꝛitur de fama alicuius.naʒ pꝛeſumitur quis bonus uel malus ſm uitam de pꝛeteꝛito: ut in .c.m ↄnachus nouitius. lxxvij. di. facit quod nõ.i.l. fi. ff. de queſtio. Qnqʒ ⁊ tenio ex pꝛeteꝛito pꝛeſumi tur circa futurum nut hic ⁊z nota hanc glo.⁊ idem in effectu nõ. in. d. c. cum ꝑ bellicam pᷣalł =. c. peꝛuenit .xviij. di. æ.c.multis.xliiij.di.⁊ faciũt hec ad queſtio nem: quidam fuit minatus cuidã de ꝑcutiendo euʒ: demũ fuit ꝑcuſſus ⁊æ neſcitur a quo: queꝛitur an ſir pꝛeſumendũ ꝙ fueꝛit ille qui minas itulit.⁊ nidetur ꝙ ſic: qꝛ ex pꝛeteꝛito pᷣſumitur circa pñs: ut pʒ ex pᷣ dictis.dic ꝙ bene inducitur pꝛeſumptio contra euʒ: nõ ta nen ſufficit ad condẽnationem: quia in crimia li debent eſſe pꝛobatões luce clarioꝛes.l.ſciant cũcu C. de pꝛoba.canoniʒata.ij.q.viij.dicit tamen ſpe. in ti. de pꝛeſump.S.ij.circa fi. ꝙ talis pꝛeſumptio ſufficiet ut ſupponatur toꝛture:quod nõ. ⁊ uide ibi latius æ quod nõ. in.c.auditis de in inte.reſti.⁊ i.c. auditis de pꝛeſcꝛip. Cius. E . zus. Effi Bia neꝛiſimile. o⸗ die tio requiritur ab illo qui pꝛobare uult qð Ron eſt ueꝛiſimile., diuiditur. nam pꝛimo ponit cãam finalem.ſecundo pꝛouiſioneʒ.teꝛtio pꝛouiſionis cau ſam unpu ſiuã ſecunda ibi pꝛouideas.teꝛtia ibi quo niam. ¶Non pꝛimo iſtum tex. contra peꝛmutan tes beneficium tenue cum pigui. pꝛeſumenda eiʒ eſt talia peꝛmutatio fraudulenta æ ſimoniaca cum non ſit ueꝛiſimile ꝙ ſine cauſa reſignet quis bencficium pingue pꝛo tenui: ar. hic ⁊ in.c.ſupeꝛ hoc de renũ. facit quod le. ⁊ nõ.in.c.ij.de renun.lib.vi.puto ta men ꝙ bec ſola pꝛeſumptio non ſufficiat ad ſenteri am pꝛ feꝛendam: ſed pꝛeſtat legitimam cauſam inci cendi purgationem ſeu aliteꝛ pꝛocedendi: arg.in. c. inteꝛ de pur.ca.ſed ſi adeſſent alia adminicula pote rit ſententia feni.exemplum peꝛmutauit quis bencfi cium pingue cum nepotc iuuene habente tenue.hic enim concurrit ſuſpicio ſanguinis ultra tenuitatem beneficij:ar.x.q.ij. hec uſus pꝛeſtatio maxime ſi al teꝛ eꝛat ſenex. ⁊ hoc uidetur uelle Jo. an. in dicto.c. .ij. de renun.li. Vi. licet contrarium uelit Jo. de lig. in. c.i.de cle.non reſi.ſed pꝛimum puto ueꝛius.⁊ qꝛ ualet ar.a communiteꝛ accidentibus: ut dicto.c.i.et com nuniteꝛ uidemus ꝙ iſta fiunt in fraudem. bec puto ueꝛa: niſi ſit alia pꝛeſumptio iſtaʒ excludens: utputa quia non poreꝛat ſecure moꝛari in beneficio pingui uel alia ſimilis: argu. de renun. ad ſupplics tionem ⁊. vij. queſtione.i. paſtoꝛalis.¶ Secundo nota ⁊ tene menti:ꝙ licet õ pᷣſu⸗ noriõe; iuris admit tatur ꝓbatio:ut hic ⁊ dictum fuit Sᷓ in.c.qto: tamé aggrauatur ꝓbans durioꝛibus pꝛobationibus quã do ueiſimilitudo eſt ð eum. Unde ſcias ꝙ quãdo neꝛiſimilitudo eſt tanta ꝙ non admittit pꝛobatione; 11 onf imenln c cnie 9 de te, a inen 1, codc e nun au nuintie rqvare ur Nl adnhn de caten cnd Rntien c ananant n Gan. mwfrieqtaieikle oAegonnot M hiencentun minrſapmmiſttmn in r omnue immi idd /n mlxorf r un n ni enonnocecohhbinnone menonmmn nenacomlerun aun er dinon Ninn Yoengtdigiſtunand 4 Ghcherdapoſninterrodann n Nlilid ragsubcenddnnt unmd thnionenconranfmnan & Cacisrmwinctddind wi GNGdrn eercionder Rn CüdokKonkuenm. rüſamnoſcnchthmmen Cimmnäntanith Nwnn i⸗ muliagnin n IInnlben, ſannn iuftnr ni n: unmnonditan jlelinir Pubitneſend Nroſen ne lei⸗ D e D ii o ons Bõ ſah lien poni onwen . . olanen emobatoes luce Chnors litnin ramnnni lini Nrinmd ſiſcnaff gnis in 4 a n ſopponnn vmme glod ee⸗ mug ? o in c Ans gein lle r algs de rſan, venſimile As Moꝛ ſlt Io nyuſiur cbilo u ovtare ut ct toenſimik, dindmr. um uno pvonr cin n. aundo oronſone, eno ovoliſonis au non ui ſerunds bt prouidens lennn idlene .(Monn pruno ſun ex. Cond emn nmm inwe cum pigni. Peunenen d pemumno faNddena1 Nnoniada nnn cbmmie g ſe nſa ſcne isdenflnn 3 NA NoAK. 1 0 Aerenun d dn en , der a Paſanndnd Nn uſfcan, õ n ſorncan Kü cendi porganonen ſeh iuapwdclacii⸗ interde hl. 1ſei Adeſen ain lma, mſammufn amnim en ten otc invene orel,. n pngve un npor vene tamt ſuſpicio ſngunbin⸗ tencſcje. r . bet uſus pucſicti el cmer ?boc videtur vele Nn 4 4 enun. i. V. iet contlariumn de.non eſteſed pununpi 11 41. comn (. in Zrium:ut in.c.filij de hcreti.li.vj.? hoc puto ꝓ cedeꝛe ubi ius exprimit. ſicut facit in dicto.c.filij. uel ſuper illa preſumptione ſtatuit:ut dixi ſupra.e. quanto:alias ſemper admittitur probatio in con trarium licet exigatur ſtrictioꝛ ut hic. Qnandoqʒ neriſimilitudo eſt maxima:æ tunc non admittitur pꝛobatio in contrarium niſi precedat prius aliqua cauſe cognitio:ut in.c.ſuper hoc de ꝛenun. Nuan doqʒ ẽ ueriſimilitudo magna non tamen maxima.? tunc ꝓcedat iſte tex. ut admittatur pꝛobatio:ſed de bet eſſe clariſſima:ſicut in cauſa criminali:ut hic ⁊ ĩ .l. non eſt ueriſi mile.ff. quod me. cã.? hec nõ. facit etiam qð le ⁊ nõ.in. c. ſollicite de reſti ſpo. ¶Mö5 ꝙ contra teſtes deponentes contra ueriſimile eſt pꝛeſu mptio falſitatis: æ ſic non faciunt fidem. niſi ſint tales de quibus non eſt ueriſimile ꝙ debeant deierare:uel niſi habeant aliquam preſumptionem ſecum: puta famam nel quid ſimile. ¶ Oppo. ⁊æ ui detur ꝙ alio reſpectu non ualuerit hec permutatio quia non interuenit auctoꝛitas epiſcopi.. de re. permu.queſitum cum ſi.ſoł.intelligendum eſt ſecun dum doc.ꝙ hec auctoꝛitas etiam. allegabatur: ſed non eſt ueriſimile ꝙ hec inteꝛceſſiſſent:ſed falſo ma do allegabantur Llud quoqʒ. Galus .PWer noĩationem co abitationem 7 famam ꝓbatur coniugiũ maxime ſi appareant inſtrumenta dotalia. ita ſum mat Jo an. que ſummatio iudicio meo omnino non colligitur ex iſto tex.tum quia in iſto tex. nulla fit mentio de cohabitatione nec nominatione ultra inſtrumenta dotalia:tum quia per dictionem maxi me ſentit JYo. an. q; abſqʒ inſtrumento dotali fuiſ ſet hic per alia poſita in tex.probatum matrimoni um:ideo magis inherendo littere ſummo ſic. er cohabitationem diutinam famam de matrimonio 2 contractibus matrimonialibus ac alia adminicu la probatur matrimonium. hoc dicit. Communis dinuiſio. ſecunda ibi uerum. C H. pꝛimo expreſ ſum in lutera:ꝙ ſola cohabitatio maris ⁊ ſemine etiam diuitina non inducit pꝛeſumptioneʒ matrimo nij:æ quod plus eſt etiam ſi maſculus ſit ſeꝛuus ⁊ ſe mina libera. nam pꝛima fronte uideꝛetur contrari umn: cum non uideatur ueꝛiſimile ꝙ libeꝛa uelit co habitare ſeruo preteꝛ affectum coniugalem:cum nix reperiatur aliqua que cum ſeruo uelit etiam matri monialiter cohabitare. infra. de coniu. ſer. quaſi peꝛ totum. ſſed ratio decidendi in contrarium: eſt quia cum matrimonium ſit magnum ſacramentum æ ma ximi preiudicij non debet iudicari ex leui preſump tione:ar.in.cap.litteras.j.e.⁊ in.c.licet ex qnadem ſupꝛa de teſti.? de hoc aliquid.j.ſnꝑ glo.in.v.nxo rem ſuam. ¶ Secundo nota caſum in quo ſeruns poteſt eſſe in iudicio nomine pꝛoprio ⁊ pro iure pꝛopꝛio ſcilicet cauſa petendi uxoꝛem ſuam. In iſtis enim ſpiritualibus non curatur dominica po teſtas:ſicut nec patria:de iudi.ſi annum lib. vi.⁊ in capitu.i.?æ quod ibi nõ.de coniu.ſer.⁊ de materia in.l.uix certis.ff.de iudi.⁊ in.c.non eſt.j.de ſpon. ¶ S. ribã. O viſile Parto nota ibi uendicans:quod maritus po teſt uendicare uxoꝛem:⁊ ſic uidetur quod maritus habeat dominium in uxoꝛem:cum rei uendicatio non competat niſi ratione dominij.l.i.⁊.l.noſtrum ff.de rei uendi. æ nõ.in.c examinata de iudi.in cõ tꝛarium facit.l.ſi nxoꝛem.C. de condi.inſer.ubi di citur quod mulier eſt in poteſtate patris æ matri: ideo dic ut infra latius dicam. (Wotbi⸗ apertiſſi mum quod inſtrumentum donationis propter nup tias licet in eo enuncietur matrimonium non ta men per hoc pꝛobat matꝛimonium ſine alijs i niculis:de quo infra latius dicam. M. ibi de ſponſaſſe. nec deſponſaturis ⁊c̃.quod licer uolun tas ſemel fuerit poſita.⁊æ pluries ꝛepetita tamen per uarias pꝛobationes ſeu coniecturas poteſt pꝛoba ri mutata. ¶ M. ibi more illarum quni panes æc. quod preſumptio ſurgens ex ſigno tollitur ſi pꝛo batur illud ſignum equiuocum ad plura ¶ Ex quo colligitur quod ſignum equiuocum ad plura nec pꝛobat nec preciſe preſumptionem facit pꝛo altero tantum:facit capitu.in preſentia de pꝛoba/⸗äEcon trario nero ſignum ad certum quid reſtrictum pꝛo bat uel ſaltem pꝛeſumptionem magn in de ſi gnato:fac̃ capitulo dilecto ð pꝛebe tẽ ex hoc ⁊ ex tex.nota quod delatio anuli in muliere alio non pꝛobato eſt ſignum matrimonij. pꝛo hoc.xxx.q.v. femine ubi ponitur textus quare uxoꝛi datur anu lus a maꝛito:æ quare ponitur in quarto digito. ota in nerbo uerum quod in pꝛobatione ma trimonij ubi uere pꝛobationes non ſunt pꝛeceteris attendenda eſt fama nicinie: ⁊æ ſic babes caſum in quo fama pluꝛimum ualet. ¶ Mota ibi in lecro et in menſa ⁊c̃.duo ſigna ad pꝛeſumendum matrimo nium inter uirum ⁊ mulieꝛem:ut quia uir tenet eaʒ in lecro ⁊? in menſa ut nuxoꝛem. Ex quo infert do. an. quod ſi maritus tenet uxoꝛem extra lectum ſu um et menſam non tractat eam ut uxoꝛem:et poſſet uxoꝛ uirum conſtringeꝛe ut eam in predictis et ali is tractet ut uxoꝛem:quod nota.et adduco capitu. ex parte de ſponſa.et quod nõ. in capitulo.ij. de coniu.le. et uide glo. in capltulo mamifeſtum. xxxiij. .q.vV. que uult uxoꝛem non poſſe inuito marito uo ueꝛe ut iaceat de nocte cum camiſia:quod non eſſet ſi uxoꝛ non teneretur ſecum iaceꝛe: et ſi tenetur uxoꝛ: ergo et maritus cum quo ad carnale debi tum non iudicentur ad imparia in capitulo gaude mus de diuoꝛ.et facit deſcriptio matrimonij que ſequitur in littera:ibi indiniduam uite conſuetudi nem retinens 7c. ¶ Mota ibi ſeruiat affectu con iugali:quod uxoꝛ tenetur ſeruire mariio. ⁊ alibi dicit textus quod eſt pene famula niri. ut in capiimn. hec imago.xxxiij.q.vV.ſed iu pondera litteram que qualificat hoc ſeruitium.ut ſcilicet debeat ſeruire affectu coniugali.et ſic non ſumitur ſimpliciter. Agd que autem teneatur uxoꝛ uide quod ſatis dixi in capitulo litteꝛas de ꝛeſtituti.ſpolia. Antequam glo. iuxta oꝛdinem attingam expediam intellecium 2C uerio igitur primo per que pꝛobatur hic matrimoniũ cum fiat mentio de inſi?o donat. pro pieꝛ nuptias in quo nominabant ſe oiuges Itẽ de delatione anuli:æ Dapa ſender è in talibꝰ fama nicinie magis dʒ atrendi.æ pondera uerbũ magis: quaſi ſola fama nõ ſufficiat. ſo.gl.noſtra tangit itel lectum hui. c. in. v. locis.pꝰ in. V.nõiationẽ ⁊ ĩ.v. donationem ⁊ in. v. ſi fama. ? in. vV. uxoꝛem ⁊ in. vV. pſert:ſ nullibi iudicio meo declarat ꝑfecte ĩtelleciũ hꝰ. c.nã in. v. nõiationẽ ſolũ dicit ꝙ nõiatio pꝛeſũp tionem inducit: ſed nõ ꝓbationem. In. v. donatio nẽ dicit:ꝙ inſtim donationis ꝓpteꝛ nuptias induce bat pꝛeſumptionẽ:ſed non plene ꝓbat:oꝛ nõ fuit fa ciñ ſuꝑ mẽimonio ꝑ.l.nʒ ſine nuptijs.C. de nup. In. v.ſi famã dicit:ꝙ ſi fama ꝑ ſe ꝑlłe ñ ꝓbat: ſed cũ alijs admĩculis ſeu pſumptionibꝰ nalct:qꝛ q̃ n ꝓ ſũt ſingula ⁊c.ſʒ ñ exprimit qlia debẽt eẽ alia admĩ cula ſeu pſũptiones.in vᷣbo uxoꝛem cicit. ꝙ ſola co hitatio ñ ꝓbat mr monium In. v. pſertim dicit ꝙ; fama cũ alijs ſufficit hic ẽt ſine illo inſir̃o:ſʒ nõ dicit cũ quibꝰ alijs forte habuit reſpectũ ad cohĩtationẽ 2 deletationeʒ anuli. Alia eim hic nõ allcgabanĩ pᷣt inſtrẽm. Mominatio vo h̊ nõ ꝓbatuꝛ exẽpla inſtim. 2 ur̃ gloſator magis in iſta glo.qᷓ; in qualʒ alia ani mũ ſuũ expᷣmeꝛe.ſʒ certe ſi bũc intellectum habuit ñ ꝛecte ſẽſit.pꝰ qꝛ ̊ lectura ñ ↄgruit le:que lʒ ponat in fi. Ybum pᷣſerrim n tñ ꝑ h intendit excludeꝛe tota liter ꝓpationem inſtꝛi:ſʒ innuit q tunc mayie e attẽ dendum:ſi fuit confectum ab co ꝗᷓ ſuum cfficiuʒ cõ ſueuit diligẽter exerceꝛe. Item n ur nera in ſe ut ſo la cohitatio cũ fama ſi fficiat:qꝛ ex h̊ ſccueren ꝙ ſola fama ꝑ ſe ſufficẽt:cũ cohitatio nichil ꝓbet. Itẽ eſſent ꝓbationes nimis fꝛagiles ad tim negm ꝓbã dum.⁊ nullibi ̊ ꝓbatur:immo nt dii h ſia in fi.in nuit Srium. cum ponderat inſſm:⁊ h̊ ad pᷣmum in tellectum quem ſentit glo.ſʒ eam ſaluando poſſet di ci ꝙ ponderauit ultra famam cohitationcʒ diutinã noĩnationẽ cõiugaleʒ:delationẽ anuli.⁊ h ſans uidẽ tur ſufficeꝛe ſine alio inſiꝛo: ut ex·.dicencis paiebit ¶ Secundus intellectus colligitur ex dictis Inn. qui dicit ꝙ licet fama plurimuʒ adiuuct: in per eo n iu dicaꝛetur matrimonium:ſed ꝓpter inſtrumentum quo ↄtineruꝛ donatio ꝓpter nuptias in quo ſe ſe cõ inges nominabant. Donatio eim ꝓpter nuptias lo cum nõ hʒ niſi ubi eſt matrimonium.j. de do. pꝰ di uõ. reſti. ? ſi neceſſe. Hec ob. ꝙ obijciebatur inſtm in fraudem conceptum:qꝛ h̊ nõ ꝓbatur nec pſume bat᷑ ex quo notarius ↄſueuit ſuum officium fideliteꝛ excercẽ.hᷣ tñ limitai fᷣm alios ⁊ bene fᷣm eum:ut in ſtrumentũ dotis ⁊? donationis ꝓpter nupt as ꝓbʒ miimoniũ:ſi ñ agit᷑ de piudicio alterius mẽimonij: als ſecꝰcũ vᷣba ſt᷑ neceſſaria ad ↄctum mr̃imonij ex pᷣmẽtia ↄſẽſum ð pnti.j.de ſpõ.tue. Kramnenas pꝰ hũc intellectũ anq; deſcẽdamus ad alios Hoſti. dicit ꝙ ꝑ ſolũ inſtim dotis h donationis ꝓpt᷑ nupti as n ꝓbat᷑ mꝛimoniũ ẽt ſi nõiarẽt ſe ibi coniuges:al legat.l.nʒ ſine nuptijs quã allegat h glo.q qdẽ in h̊ tenuit idem quod do. an. ̊ nõ ob.l.optimam.C. de contra. ⁊ cõ.ſtip.ubi dicitur:ꝙ ſi in ſtipulatione dẽ ꝙ fuus ticij fuit ſtipulatus ⁊c.ꝙ per h uerba enũti atina ex quo ſunt neceſſaria ad ſtipulationis actum probatur illum eſſe ſeruum ticij.nam ſecundum cuʒ illa nerba enũciatiua ꝓbant enũtiatum ſolum quo ¶ De pꝛelũptionib ad ꝓbandũ actuʒ de qꝰ pncipaliter agitur cũ actus non poſſit ſubſiſtere ſine enunciato.ſecus ſimplicit de enuntiato ageretur. uñ ibi probaĩ᷑ ꝙ ſu fuus ꝑ illa nerba enuntiatiua quo.ad ualiditatem ſtu łe niſ: cum ſine h̊ non ualeret ſtipło. ſecus ſi agẽt᷑ de fuitu te ad alium effectum: ut h. æ dicit ꝙ hᷣ ẽ ſolenis limi tatio ad illam.l.optimã. ſʒ certe ego allego glo. i. V. 2 ſeruũ que aperte hoc uult.⁊ ſic inteligit ⁊ reſtrigit illaʒ l. peꝛ. l. cũ aliquis. C. de iuꝛc deli. ubi ur̃ h̊ ꝓba ꝛi. ¶ Sʒ aduete qꝛ Mal. in aut. ſiquis ĩ aliquo do cumto. E. de eden. referens dem Inn. hic dicit: ꝙ tex.ſing. uẽ in oppoſituʒ in aut᷑.ut fra.fi. .illd quo qʒ iux prin. ubi dicit aperte probari:quod ꝑ inſiẽm donationis propter nuptias inſinuatum probatur matrimonium: ſed ipſe reducit ad concordiam: ꝙ iĩ preiuditium ꝑtium inter q́s conficitur inſiim ꝓbar tale inſtẽm mattimonium: ut in preale. auten: ſed in pꝛeindicium alioꝛum non: ⁊ ſic pꝛocedat dicinʒ In nocen. ſed ceꝛte hoc uoluit in limitatic ne quam po ſtea fecit. ⁊ hanc opi. Hal. uidetur ſequi do Car. hic.ſed hec opi.nunqᷓ;ᷓ mibi placnit: imo de queco contra eam uidetur tex. hic quem iſti reu erentia co ꝛum ſalua non uidentur pondeꝛaſſe. naʒ hic nõ age patur de pꝛeiudicio alteꝛius matrimonij:⁊ concuxie bat non ſoum tale inſtrumentum: ſed etiam diutina cohabitatio ⁊ anuli delatio: æ tamẽ Dapa nõ fuit contentus his pꝛobationibus: ſʒ dixit attendendã ẽt fa nã uicinie.ſi eiʒ ſimpliciteꝛ peꝛ tale inſtrumentũ ꝓ baretur matrimoniũ Dapa mãdaſſet abſqʒ alia ꝓ batione illam cogi. Item in fi. tex. apeꝛte innuit: ꝙ tale inſtrumentum ſolum adminiculetur: pꝛeſeꝛtim ſi eſt confectum ab eo qui officium ſuum diligenter ex ercebat. nec ualet ſi dicatur ꝙ inſtrumentum h̊ erat nicioſum: quia hoc fuii falſum fuit enim allegatio partis ut.s. dixi.ſi enim fuiſſet nerum non preſtiuſ ſet adm niculum nec fama aliquid probarct: cuʒ pᷣſu meretur orta ex falſo inſtrumẽto ⁊ reprobato ut.le. 2= nõ. in ſumili in c. inter dilectos de fi.inſtru. uñ rati one fraudis adhibite fuiſſet preſumptuʒ contra ma trimoniũ:quod tñ nõ fuit:ut ̊ pʒ.⁊ ꝙ de iure nen probet cum principaliter agitur de matrimonio eſt tex. iuncta glo.ij.in.d.l.neque ſine nuꝑnjs ⁊ in ci cta lege cum aliquis iuncta glo.in.d.lge cpumem ad aut᷑. ut fra.fi. Gndeo ꝙ non probet id ad qrod inducitur ſi vene pondeꝛetur. ibi enim ſolum p:ꝛo batur matrimonium quo ad donationem pꝛopteꝛ nuptias:⁊ ſic reſpectu eius quod pꝛincipaliteꝛ cen tinerur in inſtrumento. ⁊ hoc negat nemo cum tex. ſit in dicta.l.optimam et dicta.l.cum aliquis. non autem pꝛobatur ibi matrimonium principa iteꝛ: vʒ non ageretuꝛ ibi de matrimonio.et quod hoc ſu oe mẽte illius tex.pꝛĩo pʒ ex rubꝛo illius aut.nũ ibi tra ctaĩ ſolũmodo de modo inſinuandi donationes? ipas conſequedi ſoluto matrimonio. unde in rubꝛo non ponit᷑ de mõ ꝓbandi matrimoniuʒ:ſed potius ponitur in aut᷑.qũo na.eff.le.O. quoniam: ⁊ nigruʒ debet ↄuenire rubꝛo:ut nõ.in.c.tibi qui de reſcꝛip. lib. vi.= in. c.ſi ſupeꝛ gratia de offi.delega.eodẽ lib. tem h patet ex pꝛincipio..ũillud quoqʒ: de cu ius mẽte uidet ꝙ mẽs impetratoꝛis fuit ibi ↄſuleꝛe anpeimion bangatman leän tieti tinimageen birrsptnbe dei n 5 iaskictmn eli iuin õ nlpxu f,fiſin lub 1 rſine iai tnhti ſutii⸗ ttſeripbttni iin ame mnootonſtroo lin hefn inclkliri ni otar ng eüun. Eeri ent Celſtcrnetenerdt icdonve rclet toſofct zdene e Athnnrndonaridbnauaneni beorditschineſ Wenn DNKcrabmäzuſ rerde iüradei Ben gceeraai WMüchnidedns Idntſcn ne elkadini i ödratnn⸗ fnunnmmih Pns pte Gannautnanltintin nno eſcz pnfciſnicon uin ledluscſnnſtislitti ofſcoinnneeng Aangrinentnci ummim Ennttin nangrertliiu ſ au bunin Cclitt Ae.hunc mihi pbeng: inocten uncmden lex. Pic pan ſitaaen un aunnudanm nkeſt miin bawr de orndico Aetus nunioniſt n ba non un taeinftunmnmn lt innin obadioO ,anlicino: znni Prni onenuz 9i, obinobv,s ntr anencend ni uane ſcimpiam nk iſtmmmni m mamnoni Onn niniſſr oblyy ale⸗ one Mun cog. Yun ijfr ere inut:9 mnunenmun ſolumadin ninur: olnin / mianum 10 co qui offcium ſuun dligenerer dn NecNraſt dicmur indromomoend ern olum via dot fiid Aomfun cian Achie ü Nchl Anniatummecfunn diaid Nedandr uſ mam omnckfiduſundd renicdlt Snderinn Wer Adde det iinn ä ss ober aun gii aing Cim a nun Le ſre üntßt rt unn g0 gin dl r aaa ege com Zicnisiunln 90.n d 4d at Nfuuf., udogongini nimum ſ bar pol (Kkäde certur. iann ean ensebee inl tione ꝓpter nuptias ꝑdit᷑. mulieꝛ nõ tualeat cõſequi donatõcm ꝓpter nuptias.pʒ ibi enim ex. F. ſe. unde . ibi ꝓbatur mꝛimonium quo ad h ut poſſet conſeqͥ daonationẽ ſoluto mrimonio ſeu ad alium effectum dum agit᷑ ð ipſa donatione. ſi enim ibi ageꝛct prin cipaliter ð mẽimonio ĩꝑatoꝛ nõ ↄſuluiſſet mulienbꝰ ut faceꝛent inſinuaꝛi inſta donat.ſed potius ut face rent recipi teſtes qui inteꝛfueꝛũt ad ꝑpetuam ꝛei me moꝛiam ut in.c.ſignificauit ⁊ in.Cc.albericus ð teſti. Tertium iĩtellectum ſenſit idem Inn. qui dicit h eẽ nõndum diligenter: ꝙ ſi aliquis petit aliq; i nxoꝛeʒ 2 ꝓbat ꝙ per.x.ãnos ſil cohitaueꝛunt et fama uici nie hẽt ꝙ eam tenuit ut uxoꝛem obi nebit.nulla.n. eque ꝓbatio ẽ ita bona in his ſicut fama nicinie.⁊ H dicit foꝛtius ꝓcedere ſi agatur poſſeſſoꝛio ad re ſtõneʒ poſſeſſions uxoꝛis.uult in effectu ꝙ tam ꝛe ſpectu poſſeſſoꝛij quã petitoꝛij ſufficiat ꝓbare èno .ſ. cohitationem ꝑ decẽnium ⁊ famõ uicinie ꝙ cam tenebat ut nxoꝛẽ ⁊ per idemptitatem rõiſ.idẽ putat dicendũ in mẽimonio ſpũali.ꝙ ſi din quis ſtetit in aliqua eccłia ut clericꝰ uel ut rectoꝛ æ ꝓbat ꝑ famã nicinie ꝙ ua ſit ꝙ nõ ſolũ iudicabi ꝓ eo ĩ poſſeſſo rio ſʒ ẽt in petitoꝛio ar.ſupra.e.qꝛ viſile. Et ſi Sriũ dicẽtur ſeqᷓret᷑ abſurditas:qꝙ opoꝛteꝛet ſẽꝑ queſcũ qʒ hẽꝛe ꝑatas ꝓbatões de ſua canonica inſtitutic ne ſed ab h̊ itelleciu recedit finaliter Inno.dicens hãc abſurditatẽ admittẽdã:ne ſequat᷑ maioꝛ abſurditas nam ſequeꝛet fᷣm pᷣdicta ꝙ ſiquis ꝓbaꝛet ſe domũ uel poſſeſſionẽ aliquã tanquã ſuã aliquãto temp c ꝛe poſſediſſe z ſuꝑ h̊ hr̃e famã uicinie optineret ẽt ĩ pe titoꝛio:quod conſtat oĩo falſum eſſe fm cum cum hẽt neceſſe lũmũ titulũ ꝓbaꝛe atqʒ qnium.l.in rem .ff. de rei nen. z. C. e. l. fi. quare concludit ꝙ peien ti ecchiam uel mulieꝛẽ nõ ſufficit ꝓbare poſſeſſionẽ nel adminiſtratõem ẽt cũ fama uicinie:niſi ? aliðꝰ ꝓ bet:blioqui is qui ipeti abſoluei. . de ꝗꝓ ba.actoꝛ Hoſti.circa h multũ inſilat:⁊ ccneluſio ſua eſt:ꝙ hᷣ ultimũ dictũ Inn. ꝓcedeꝛe põt in domo poſſeſſiõe 2 bhuiuſmõi ꝛebus ꝓphanis:ſed in eccleſia ⁊ nxoꝛt᷑ ꝓcedat primũ dictũ. Rõ diuerſitatis poſſet reddi fm eum:qꝛ in rebus priuatis iudices ⁊ ſuꝑioꝛes ñ ſolent inquirere quale ius hẽant in illis poſſeſſoꝛes ĩimo qñqʒ ꝓprij dni negligunt ſed in eccleſia ⁊ uxo re aliud eſt. nam iudices ecclaſtici ſolent de his ex officio inquirere:nec ↄſanguimmei ſolent pati ut coꝝ opſanguinea teneat᷑ ut concubina ſaltem a pari uel iferioꝛi:ar.de re iudi.cõſanguinei.nec ſubditi ſolẽt ei qui nõ hẽt titulũ libenteꝛ obedire:iõqʒ dicit ꝙ ex ſola poſſeſſione tpalium poſſeſſionum ẽt cum fama nicinie nõ põt ita pᷣſumit ꝓ poſſeſſoꝛe ſicut in ecclia 2 uxoꝛe.in illis nẽpe ueriſiłe ẽ:ꝙ ſiquis eccliam ut rectoꝛ uel mulieꝛẽ ut maritus longo tpe tenuerit in ea ius habeat.dicit tandẽ in talibus diſtingnendnʒz utrum factum ſit. oĩo ꝛccẽs ſatis ⁊ ĩ h̊ caſu hñt locũ dicta Inn. æ quod ſtatim dicã fm eũ.uel ſi ãtiqnũ nimis ⁊ ꝓcedit dictũ Hoſti.ſupra recitatũ:qð ãt ĩ B caſu dicat᷑ ſatis recens nel antiquũ arbitrio boni iudicis fm narias circunſtantias dicit ꝛelinquẽdum 2. in. c. de cauſis de of. deł. z remittit ad id quod ¶Wud auoq; 2? ꝓuideꝛe mulieꝛibus ne inſtris ofectis ſuper dona de tribus ⁊.x. annis nõ.in.l.ſi filius in.i.glo. C. de peti. hꝛ.dici tamen ꝙ ꝙuis pᷣſumitur pꝛo illo ꝗͥ din eccliam poſſedit ſi tñ cõſtaret de intruſione uel alio uicioſo ingꝛeſſu poterit remoueri ad h̊ quod le.ct nõ in.c.dilecto de pᷣben. nalte ponte tex. icit Hoſti.ꝙ fama cũ bis duobus ꝙ in codem paſice uel inciſoꝛio ſecuʒ comedit: ſicut uxoꝛem induxit ad eccliam mittit in lecto ſuo recipit mrimoniũ pᷣſũpiũ iducũt qn vo tʒ illam ut ãcillã ueſtit uilibus ueſtbꝰ mittit ad aquaʒ:lectum hʒ ſeꝑatum ad quẽ declinat qn plʒ nõ ipᷣa ueꝛo ad ſuũ uenit tunc pſumit᷑ ſiuprũ xxx.q.v.aliter ⁊ fm h dicit ꝙ mogis euod poni in tex. ſtat ↄpatiue.cũ enim in his multũ cꝑci fen a S.c.prox.uult hoc tex.cã magis.i.pre ceteris ce nſi derandam. q.d. ᷣm eum euidentior ẽ h batio: cuã ꝓbatio inſti: quãuis ⁊ illud coadiuuet: ui in fi.⁊ ur Hoſti. uelle pdicta ꝓcedeꝛe ẽt in facto ꝛecentu: ſed maxime dicit ꝓcedeꝛe in facto antiquo Ex bis diciis ego colligo quartum itellectum: ꝙ fama nici nie ſuper matrunonio cum pꝛedicnis adminiculis ꝓbat m imonium.qð aũt hic diciiur de inſtrumen to nõ eſt neceſſarium:qꝛ ponderat ranquã admini culans:unde ſufficiunt adminicula alia pdicta loco huius:⁊ ſic declarat hunc quartum intellectum do. an.di it ꝙ ſi pꝛobantur hec cc pulatiue.ſ.ꝙ cã tra ctauit in actih us ꝑticularibus ut uxoꝛcm:⁊æ ꝙ boc habeat commums opinio ? fama uicinie indubuã ter pꝛocedit dictum Hoſti. ſed litcra iſta ꝓbat plus ſecundum eum uidelicet: ꝙ ſi ſola fama uicinie hẽt hoc ꝙ eam tractaueꝛat ut uxoꝛem in particularibꝰ ꝓbpoꝛtionabilibus uxoꝛi ꝙ cencluditur matrimoni um pꝛeſumptum:quod dicit nõ.⁊ h dicit ſans pꝛo cedeꝛe:quando tractatus fuit longi tẽporis:ut ceccẽ nij ut pꝛobat littera:⁊ ſic dicit hic caſum in quo ſa ma obtinet locum plene pꝛobationis:qꝛ pꝛol at tra ctatum in ꝑticularibus ad mr̃imonium:⁊ tractatus bat matrinonium.hec ſunt uerba ſua foꝛmalia. Ter ausns poteſt elici quintus intellectus:ſed pꝛofecto hic intellcctus nulio modo eſt uerus ſi intelligit ꝙ ſola fama etiam de particularibus ac tibus pꝛopoꝛtionalibus matrimonio pꝛc bat ipſum matrimonium.ut uerba ſua ſonare uidentuꝛ. nam ut ſupꝛa dixi tex. requirit famampꝛe ceteris:nõ au tem ꝙ ſola fama pꝛobet.ut ipſemet dominus An. nidet᷑ uelle hic in alio membꝛo. bene autem pꝛc bat hec lr̃a ꝙ fama pꝛeceteꝛis ualet:nõ ſolũ en ẽ de ma trimonio: ſed etiam ſi eſt de actibus particularibus pꝛopoꝛtionabilibus matrimonio:requiruntur tamè alia admimicula ut hic eꝛant de quibus ſupꝛa: ⁊ ſic habes dicta alioꝛum oꝛdinata: que hic confuſe peꝛ alios recitantur ¶ Ego dico ſic quod aut queꝛitur: nunquid ſola nominatio ideſt quod nominabant ſe coniuges pꝛobet matrimonium. ⁊æ dico quod nõ: ſiue nominatio ſit facra in inſtrumento ut hic inou cendo ut ſupꝛa:ſiue ſit facta oꝛe pꝛopꝛio: qnia ſepe foꝛnicatoꝛes ſine adulteꝛi ad palleandum delictum appellant ſe coniuges: ut notat Innocennus in. c. ex paue de reſtitutione ſpoliatoꝛum æ uidetur pꝛo bari in. l. non nudis ⁊ in.l.non epiſtolis.C. de pꝛo bationious. Aut queꝛitur nũquid ſola cobabitatio fufficiat.? dicendum etiã quod non: ut hic ⁊ in. d. c. aliter. xxx. q. V. Aut queritur de ĩſt?o ↄfecto ſuꝑ dote uel dõatõe pꝛopt᷑ nuptias ⁊ dicendũ ꝙ płe nõ pꝛobat: ut hic et S płe dixi. Jð dicendũ de ſola fa ma:qꝛ illa regularit᷑ non ꝓbat ea que ſunt grauis piudicij: ut g dixi ⁊ płe in.c.vVeniẽs.i.õ de teſti.qð pꝛobatur h iducendo ut S. Aut ꝓbat᷑ fama uicinie 2 tractatus mẽimõiales.ſ.quod eã tenebat ⁊ tracta bat i oibus ut uxoꝛc. Hoſti.⁊ do. An.nt hᷣ ſuffi ce: qnimo do. an. vẽ H pꝛo indubitato hr̃c: ut patet ex predictis Ego puto iſta ſola non ſufncẽ in facio recenti. qꝛ fama pł non ꝓbat. Illa vo admicula cõ cernũt potius poſſeſſioneʒ q; ꝓprietateʒ:æ n fimõi um 4ʒ ve ꝓbari: cũ ñ ſit veriſile ꝙ fuerit clamdeſti num:facit c.ex trãſmiſſa ⁊.c.ex ꝑte de reſt.ſpo.nec iſte pꝛobõnes fame ⁊ tractatus adminunt in fẽo ꝙ prio qꝛ ꝓbanones debent eſſe claꝛe:ex quo facium ſui nã ẽ ꝓbabi e:ut nõ Inn. in. c.c uemens ð. v. ſig. li. Vi. facit.c.in pntia de ꝓba.nã ⁊ dniũ ꝛei ꝓphãe nbi nõ agitur de tãto piudicio nõ ꝓbaĩ ꝑ famã z buiuſmodi actus ut dixi poſt do. de reta i. c.cuʒ ad ſedẽ de reſti.ſpo.⁊ ſeqtur ibi do. an. fe nus nõ dʒ ſufficere in cau nẽo: ubi agi de maxio piucicio:ar. c.ubi ꝑiculũ de cł.li.vi.non ob. iſte tex.qꝛ ulłtꝛa fa mã hic erat diutina cohitatio.ſ.x.qane ⁊ iiſĩm do nationis ꝓpteꝛ nuptias ⁊ anuli celatio Et q ꝙᷓ; milbꝛ miteret᷑ has pſũptões ifringe:e:nõ in ꝓbauit.⁊ idẽ puto ⁊ foꝛius in mẽmonio ſpũali ut illa duo ſola nõ ſufficiant pᷣſertim cũ fama facile oꝛuur ex peſel ſione:⁊ plati hodie ſũt multũ negligemes ad inqui rendum: æ ſic ſto.cum Inn. niſi alia admicula cqn currant. Vn dico ponẽdo uex ĩtellectum buius.c. ꝙ ſolũ ꝓbat ꝙ diutina cohitatio puta. x. ãnoꝛũ cũ fama nõ ſolũ de mẽimonio ſed ẽt de tractanbꝰ mr̃i monialibꝰuna cũ alijs adminiculis płe ꝓbat mrimo nium:nec curo an concurrat inſitt̃m dotale uel non qꝛ hic pondeꝛat᷑ tanqꝙ; adminiculans nec multũ con ſiderat᷑:ut pʒ in tex.in.v.pᷣſeruʒ.⁊ ſic idẽ cico ſi cel ſet inſtrm ⁊ ſuccedat aliud adminiculũ:ar.in.c.cuʒ cãm de ꝓba.⁊ ꝓ h̊ puto ꝙ ſi ꝓbant᷑ diutia cohita tio ⁊ famã de meunonio: ac ꝑ teſtes ꝓbent᷑ actꝰ ꝑti culares mr̃imonij: puta qꝛ eã in lecto tabula ſeu mẽ ſa ⁊ alijs cõibus tꝛactabat ut uxoꝛem ꝙ ſatis ꝓbet᷑ mẽumoniũ abſqʒ alijs adminiculis: ⁊ ſic ꝓbauio ac tuu n ꝑticulaꝛium ſuccedat loco inſir̃i de quo h.naʒ hic nõ ꝓbabant uere illi attus ꝑucula:cs:ſed ſoluʒ ꝑ famã: merito ponderat᷑ ẽt admiculũ inſtri.æ idem dicẽdũ in ſlibus admiculis ⁊ ꝑ h hẽs clax ĩtelleciũ buus.c¶ SDed circa pᷣdicta queꝛo:quid ſi quis pe tit aliquã in uxoꝛẽ ⁊ nibil ꝓbat̃ de fama:ſed ſolum ꝑ duos uel tres teſtes ꝓbatur ꝙ uir cum mulier̃ ia cuit ⁊ ſtetit uolens uel intendẽs qꝛeꝛe poſſeſſionem iuris uel uinculi mr̃imonialis ⁊ mulier hoc idẽ ſcie bar ⁊? intendebat qð uir Inn. dicit ꝙ inter tales iu dicabat᷑ mè monium ⁊ ſi ſpoliatio inteꝛuenerit eſt ꝛe ſtõ fienda.æ q;q; Inno. hic dixeꝛit ſub dubio foꝛte Hoſti. tamen oĩo putat h̊ ſufficeꝛe quo ad ꝓbatio nem ueritatis mr̃imonij:dũmodo heant intentõem ipſa⁊ expſſerint coꝛã teſiibus:als nõ ꝓdeſſet uclũ tas iinte ꝛctenta. I. ſi repetendi. C. de condi. ob ¶ De pꝛefũptionid? cau.nec teſtes poſſent ſuꝑ ea deponeꝛe:qꝛ nen pf̃r diuinare in. c. ut nẽm ut ec. bene.nec pnt deponere niſi de bis que in eoꝝ pnta geſta ſũt.iij.q.ix.teſtes ¶ Erx bis infert ꝙ mẽimonium põt ↄphi ſine vᷣbis t inter eos qui fari pnt ⁊ ex illa.q.dependet iſla:iõ de hac remito te ad ea que nõ. in. c. tne de ſpon. ¶Oo. ueniendo ad glo. æ uideĩ̃ ꝙ buic mulicꝛi cõ petebat alia exceptio ultra enumeratas i tex. uidelʒ ꝙ nir erat ſeruus:ut in.c.ꝓpoſuit de coniugio ſeꝛ. ſo. ↄrium ꝓcederet ſi ignoꝛanter habitaſſet cum eo ſed hic ſciebat ilum eſſe ſeruum:⁊ ſic non ebſiat õ rium ut in.c.pꝛopoſuit ⁊ in.c.ſi.e.ti.et ̊ uoluit ĩ eft fectu. glo.i. ¶Q Opponi. ſo ↄ tex.et uẽ ꝙ iſte ſeruus non poterat iſtam mulierem uendicare: quia ꝛei uen dicatio competit domino rei ratione dominij.l. in rem. ff. de rei uen. ſed maritus non habet domi nium in uxoꝛem: tum quia eſt libeꝛa:ium quia dicĩ ſocia humane ⁊ diuine domus.ff. de ritu. nup..ii. nõ glo. xxvij.q.ij.i pn. facit.xxxiij.q.v.c.ti¶ So. glo.ij.metu contrarij ut arbitꝛoꝛ expe nit uer. uen dicans.i.eam petijt in ſuam uxoꝛem ſentiat quod non pꝛopꝛie nendicabat. nnocẽ.capit illud uer bum pꝛopꝛie dicens.quod maruius vendicat uxo aem non pꝛoprie ſimpliciter: ſed adiccta cauſa de in re canonico:ſicut filius petitur per rei nendicatio nem adiecta cauſa de iure quiritum i. romanorum Aduerte reſpectu filij nide glo.ſaus plenam in.c. ij. de conuer. in fi. reſpeciu uxoꝛis uide Jo. an. in addi. Spe.ſuper ti.qui fuij ſint le.ubi peſt Roff. dicit ꝙ mulier non eſt in poteſtate niri iure roma no:ſed in officio. ut lege aſſiduis.C. qui po.in pig. ha.⁊ ſic non uendicat eam proprie:ſed agit interdi cto de uxoꝛe exhibenda : ſi ab alio detinetuꝛ : uel ꝑ uti e interdictum de libeꝛo homine exibenco: ſi ab aſio non detinetur.ſi autem ſui contꝛoueꝛſiam uxoꝛ facit petitur officio iudicis.C. de inſtim. ⁊ ſubſti.l. rephendẽda. Oicit etiam ibi Jo. an. ꝙ officium iu dicis ſuper reintegratione poſſeſſionis matꝛimonij poteſt implorari etiam in foꝛo ſeculari: dummodo non diſputetur de titulo matrimoniali ſeu de ſubſtantia uincuſi: quod idem eſt: omni tamen caſu poteſt agi coꝛam iudice cccleſiaſtico:ut in ca pitu o non eſt infra de deſponſati. Si autem uxo: eſſet in poteſtate uiri ut eſt iure lombaꝛdorum: be ne poſſet uendicari ſecundum cum: et ſic cum eo tꝛanſit ſinpliciter do.an. uide ut clarius habeas hanc materiam rei uendicatio proprie non compe tit niſi ei qui acquiſmit dominium de iuregen tium aut iure ciuili ut dicit tex. in dicta lege in ꝛem in prin. ff. de rei uendi. unde liberas perſonas per hanc actionem uendicare non poſſumus:licet ſin i poteſtate noſtra niſi adiecta cauſa illius iuris quo ſunt in poteſtate noſtꝛa. nam per adiectionem illius cauſe reſtringitur uendicatio ut non denotet ſimpli citer dnium ſed poteſtatem competenteʒ iure eypſſo unde poteſt pater nendicare filium adiccio iure ro manoꝛum: quia illo iure fuit intꝛoducta patria pote ſtas inſti. de pa.po.S. ius. Eodem modo poreſt ab bas uendicare monachum ſuum ⁊ prelatus clea cum ſuum adiectia cauſa de iure canonico: ſuus ctim ni d Nal ch0 inin aur i m ⸗ ieuuffnin nnun l imcitintduuozanoin ,ltofioctar dun an tche unttatptunmar o in f⸗ Pitn ſtintnmmotorn gicuectnnt tonpondditun Gunmmnnaheſttliüuadtar ee inoigſſgenantd t nn dunen Cleniex Videndsudenn en Odrracaoat e CNN eNaNedur WoNaNWCNNKNN. üfhummmnalantoämen ichcetigecnſenianren urncfcelonulge/ ſtinüacainnignngi leſtemunlnndenci Nonſot bengnin nſnicopoleßenn ce lſebici gi n⸗ irrinſ nſscti ber. NMenſcnnn⸗ inoricnins i ccrognnfi ☚ tone ge ſnen “ ſen inchuscigmn nil 0 S Aa ſalmi⸗ 1 une. D adanmne rdiuine dontaf tt p o.Npiſgiin fr ii dit Riiwan connari anai . Nmardinorperi .“ Kn Penßt in iun nunn hnt de nntini quod munius dctun vn non ppne inpleinn ſcl gian ate ſe cmonco: enr ,lus oniur Ner ia nen nen aiutz an, ceinrnimn i ſonunn äl ν./ e Ans ide Nonl g prn ui,in bauti Naf muler non qſtin potaſeun re mnm elin offcio. n ge alcns C. bo n. ſcnon vcndient can gopreſe agt netdi Xuror epobenda dd Nio einee N einercicum d ien tenintepei Gon ennemg Amrn in ormddehumin 1Feim ofad ndos Nelſth lii Pendth Oarcnnd oin ccfin Ros od ondeggaude Nednoris nantt ch r ciaminſond Ehen.⸗ dn non cwrniut d 6emo marcmmorin ſubſhunna inchi⸗ cvod iden Gro! calu poteſt agi orann Peſee ctctſtit orven, cinitas uendicat ciuem ſuum adiecta cã de iure ciui li.l.de iure ff. ad muni.⁊ ſic de ſimili hoc le.⁊ nõ.ĩ .l.i. F. per hanc.ff. de rei.unen. Ad ꝓpolſituʒ ergo ĩ ferendo ſi uxoꝛ eſſet in prãte mariti aliquo iuxe:ũc poſſet uendicari adiecta cã illius iuris. e iure ãt ciuili nõ ẽ in ptãte mariti ſed ſui pꝛis:ſi uxoꝛ nõ c emancipata mii quo ad debitum ca:nis æ quo ad oꝑandũ qꝛ oꝑatur ad lucrũ mariti:ut eſt tex.cũ gl. in.l.ſi uxoꝛc. C. de condi. inſer.⁊.l.ſicut pr̃onus.ff. de oꝑ.li.? uide de h̊ quod latius dixi in.c. lras de reſti.ſpo. DOe iuꝛe ẽt canonico non reꝑitur in ptate mariti:imo quo ad debitũ carnis nõ iudicãtur ad iparia: ut in. c. gaudemus de diuoꝛ. Item uxoꝛ põt peteꝛe marituʒ ſibi adiudicari:ut le.? nõ.in.c.i.de oꝛ.co.⁊ uterqʒ poſſidetur ab alio:ita ꝙ eſt ꝛecipꝛo ca poſſeſſio inteꝛ eos:ut in.c.ex tranſiniſſa ⁊.c.lr̃as de ꝛeſti.ſpo.ſed ↄſideꝛo ꝙ Iʒ ntꝛoqʒ iure nõ reꝑiat uxoꝛ in ptãte mariti ſicut filius in ptãte patris tam ex quadã larga ptãte ⁊ rõe ſeꝛuitij uxoꝛ ẽ ſub ptãte marin iure diuino æ canonico.nam ut habet᷑ prio li. gen. ðs dixit ad mulieꝛẽ poſt peccatum. In dolo re ꝑies filios:⁊ ſub uiri prãte eꝛis.Et in canone qr mł: nõ hẽt ptãtem ſui coꝛpoꝛis ſed maꝛitus:nec ma ꝛitus hẽt ptãtem ſui coꝛpoꝛis ſed uxoꝛ ⁊ oꝛiginali ſũt vba apli:ut in.c.nõ dʒ de ↄſan.⁊ affi.⁊ tex.in.c. diuerſis de coha.cle.⁊ mu.⁊ alibi.dicit ꝙ uxoꝛ eſt ſub dnio niri ⁊ pene eius famula:ut in.c.h̊ rmago 2. c.imlꝛem.xxxiij.q.v.ad ideʒ.c.litteras ⁊ quod ibi nõ.de reſti.ſpo.quare rõe huius ſubiectõis ⁊ ſerui tij puto firmiter maritum poſſe uendicaꝛe uxoꝛẽ ad iecta cã de iure diuino ⁊ canonico:ſicut ciuitas rõe ſeruitioꝛũ uendicat ſuum ciuem z dñs uendicat co lonum ⁊ aſcꝛipticium:ut nõ glo.in.l.i.palł.nam ma gis uidetur aſtricta uxoꝛ marito ? foꝛtoꝛi uinculo quã ciuis ciuitati ⁊ idem puto dicẽdum in uxoꝛe ꝛe ſpectu marini ut poſſit illũ uendicaꝛe eodẽ mõ.nã te net᷑ uxoꝛ aſſiſtere marito æ eum alimẽtaꝛe æ mutuo ſibi ſeꝛuiꝛe. An dicit ðs ut bẽtur gen.pꝛio li.ꝓpteꝛ H hõ relinquet pꝛem ⁊ mꝛeʒ ⁊? adhẽbit uxoꝛi ⁊ eꝛũt duo in carne una. ⁊ tranſumptiue habetur in. c. i.x xxvV. q.x.⁊ in.c.uno de uoto li. vi.⁊ in euangelio di xit ſaluatoꝛ:nõ licet uiꝛo dimineꝛe uxoꝛem ſuã qua ũqʒ de cã excepta foꝛnicatõe.⁊ tranſumptiue habe tur in.c.fi.de coniu.lepꝛo/Si ergo eam dimittit = ſibi nõ adhẽt iuxta pceptum dnicum ⁊ coonicũ po terit eam uendicare adiecta cã de inꝛe diuino ⁊ ca nonico ⁊ ꝓ h̊ dẽm.c.nõ dʒ ubi dꝛ ꝙ nir nõ bʒ ptã tem ſui coꝛpoꝛis ſʒ uxoꝛ.⁊ facit.c.oẽs cãtões.xxij. q.vij. ubi dicit᷑ ꝙ aplłi.coniugij ſarcinã ↄſiderantes dixerũt:ſi talis eſt cꝗ uiri ad uxoꝛẽ iam non expedit nubeꝛe. Itẽ uidemꝰ ꝙ uterqʒ agit poſſeſſoꝛio 2 pe titoꝛio ꝛeliquũ ut h ⁊ ĩ. d.c.i.de oꝛ co.⁊ in.c.lĩas 2.c. ex ↄqueſtione de ꝛcſt. ſpo.⁊ ꝑ h ſaluo hũc tex.= ſi in ꝗbus dẽ ꝙ maritus nẽdicat nxoꝛcẽ ⁊z eõ:qð di ligent᷑ nõ:qꝛ nẽo iſta aꝑit.Et aduertẽdũ ꝙ ſʒ poſſit eã uẽdicare nõ iñ ꝑ ceſſant alia remedia ut iterdi ctuʒ de uxoꝛe exhibẽda uł iudicis officiũ:ſicẽ dicimꝰ i pre reſpectu filij:ut.d.l.i.pnt enim multa ꝛcmedia ſimul concurrere.l.quotĩ.ff.de ac.? ob.⁊ quod nõ. Inno. in. c.audiuimus de collu.æ h iudicis officiuʒ ẽ ᷣm ius exoꝛdiaꝛiũ ñ ãt ↄ ius ſicut illud ꝑ qð ꝑeti reſtõ in ĩte.qð nõ põt cõcurrere regulariter cum ꝛe medio ðdiario:ut in.l.in cãe.ff de mio.⁊ ſic ſoluit ↄtrarium i lius.l.ut nota.gl.? Mar.i.d.l.i.qð nõ. IJemi ſili vult Jo. an. in.c.non ſolum ð ap.li.vj. 2 int᷑dẽm ꝓpᷣe non cõpẽtit niſi qn ab alio detinet᷑. qꝛ intdẽm dat᷑ ini duos: uʒ int agetẽ ⁊ eũ qͥ deet: ut eã exhibeat offi iudicis qn a neie detinet᷑.nã nõ poteſt h̊ cau ꝓprie agi interdicto ðᷣ uxõe exhibẽda: qꝛ non eſt ad quẽ dirigat᷑.poterit ẽt agi rei uẽdi.nt dixi:ut hic ⁊.d.c.i.ðᷣ oꝛ..cog.Et peꝛ hec hẽs ſatis bn mãnm declaratam maxime tu canoniſta.?æ nõ. ex pal.dẽo. Jo.an.quod de re ſpũali ut eſt mrimoniũ poteſt agi poſſorio coram iudice ſeculari aduerſus laicum:ex qꝰ non negat᷑ mrimonium:uide qð dixi ĩ .c.cui ſit gnã e ð fo.cõp.⁊.c.lr̃as de iura.ca.?lie gl. ſunt s expedite uſqʒ ad glo. que eſt in. V. dñs. Illa colligit aliquos caſus ĩ quibus dominus frau datur fuo:ſʒ peꝛ h̊ non declarat tex.in eo quod di cit mulierem allegaſſe inſtm uicioſum:ut ᷣuo qns fraudaretur. uero igitur in quo qns frauda tur ex mẽimomoõ cõtracto ꝑ ſernum:cum tex.in. c. .i. de coniu.ſer.dicat ꝙ nibilominus ſcrui tenentur dnis ad debita ſeruuia. dicit Gof.? Alia.ꝙ foꝛte in inſtrumento dicebatur ꝙ dominus conſenſerat. dic clarius ꝙ dũs fraudatur ſeruo in multis caſibꝰ = inter ceteros eſt iſte:q ſi dominus conſtituit do tem uel donationem ꝓpteꝛ nuptias ancile uel ſeruo uidetur ei conferre libertatem.ut.l.i.C. de ſex.fu.= in. l.i. F. ſed æ ſiquis homi.C. de lati.lib.tol.quia hᷣ non fiunt niſi inter libeꝛos:⁊ forte idem dicendum quando domini ſunt pꝛeſentes ⁊ tacent:ar.c.ſi ſer uus ſciente.liiij.di.ad idem quod habeętur in aui. de nup..ſi ueꝛo ab inuito ubi dicitur quod ſi do minus tradit ancillam uel ſeruum matrimonio u li beram ſeu libeꝛum:quia nullam mentionem fecit de ſeruitute eripitur ſeruus ſeu ſerua de ſeruitute. Oi cebat ergo mulier iſtud inſtrumentum ad h̊ fꝛaudu dulentum:quia forte fraudulenter fiebat in co men tio de conſenſu domini:ut ſic conſequeꝛetur libeꝛta tem:ſed hoc non pꝛobauit. Ex his habes declara tos duos caſus poſitos in hac glo.alius eſt in.c.li cet de coniu.ſer. dic ut ibi.Quarius eſt in aut.que conſti.li.a pa.po.circa principium:ubi dicitur:qð ſi pꝛeſente domino ſeruus conſequitur militiam uel aliam dignitatem ab imperio conſequitur liber tatem. ¶ Sunt 2 alij caſus exꝛa glo. quos non expedit pꝛoſequi. Aere quia h̊ ponderatur de latio anuli: quid ſignificat ipſius datio glo.in. v. anulos reſpondet ut patet in ea. Lu aduerte quod quandoqʒ pꝛobatur quod uir dedit anulum mulie ri.quandoqʒ quod mulier poꝛtabat anulum. pri mo caſu dicendum nt plene le.⁊? nõ.in capitu.fina. de deſpon. impube.⁊æ uide bonam glo. in. c. tenoꝛ de re iudi.⁊ in.c.noſtrates.xxx.q.vV.⁊ in hoc uarie ſunt opiniones:⁊ in hoc credo quod ſtandum ſit conſuetudini. nam in aliquibus partibns datur tempoꝛe ſponſalioꝛum: ⁊ tunc in dubio ſignifica bit ſponſalia.in a ijs datur tempoꝛe matrimonij: 7 tunc ſignificabii matrimonium. bec enim ſigna dubia declarantur a loci conſuetudine.ar.i.l. quod ſi nolit.S.qꝛ aſſidua.ff.de edi.edic.⁊ in.l.ſi ſ nus pluritim de le.i.⁊ in.c.ex lr̃is de ſponſa.⁊ in.l. nẽo ẽ qui neſciat æ? qð ibi nõ.ff. de duo.re.⁊ ſic in tellige gl. in. c. feie.xxx.q.v. Aut non appʒ ð ↄſue tudine ⁊ h duplꝛ:qnqʒ eiʒ non appꝑʒ de cõſuemdine q.d.uario mõ obſeruatum ẽ in loco:⁊ tunc pꝛeciſe non ꝓbat mr̃imonium uel ſpõſalia:qꝛ ꝓbõ ẽ dubia ut hic ⁊ in.c.in pñtia de pꝛoba.nq; nil pꝛobatur de conſuetudine: æ tunc aut anulus fuit ſimplꝛ datꝰ mulieri et preſumitur donatio:ar.ĩ.l.ꝙ ſponſe. ff. de do. an.nup. Aut vir poſuit mulieri in digito: 2 pᷣſumit᷑ matrimonium bec eiʒ vr̃ pᷣſũptio iuris:ut i. d.c.feie ubi dicitur: anulus ponit᷑ ĩ digito muli eris ad deſignãdum ꝙ eoꝝ corda iunguntuꝛ et c. qð nõ fit peꝛ ſponſalia.nã ↄiunctio coꝛdiũ deſignat ↄſenſum de pnti:⁊ in hoc caſu intelligo glo.in.c.te noꝛ de re iudi.hec neꝛa: niſi alie ↄiecture ſint in op poſitum.nam iuris pſumptio faciliteꝛ tollit ꝓ pieciu ras:ut le.æ nõ.in.c.requiſiſti de teſta. maxime iũcta glo.in neꝛ. pᷣſumitur.⁊ iſte nõ eſt cãus noſteꝛ:qꝛ hic nõ ꝓbabat᷑ ꝙ uir iſte ĩpoſuiſſet anuluʒ mulieꝛi: ſed ꝙ dũtaxat mulieꝛ defeꝛebat anulũ: ⁊ ſic fruſtra in hᷣ glo. poſuit illã ↄſideꝛationẽ. ¶ Menio ad fᷣm pꝛinci pale membꝝ.ſ.qñ ſoluʒ ꝓbat᷑ ꝙ mulieꝛ defeꝛebat a nulũ:⁊ iſte ẽ ꝓpꝛie cãus noſteꝛ ĩ quo puto dicendũ: ꝙ aut ſole mulieꝛes ↄiugate defeꝛũt anulos: ita ꝙ alijs nõ ꝑmittit:⁊æ tũc ſi mulieꝛ cohĩtans niro põtat anuluʒ:tũc ſatis in dubio pᷣſumit᷑ mꝛimoniũ:qꝛ aut nir ĩpoſuit ſibi:⁊ hẽo ꝓpoſitũ ꝑ ẽ̊ dẽa. Aut mulieꝛ aſſumpſit ex ſe uiro nidẽte æ nõ ↄtradicente: ⁊ pᷣſu mit᷑ ꝙ uolueꝛũt ↄᷣheꝛe mr̃imoniũ: ſicẽ dicimꝰ in noui tia que ingeꝛit ſe actibus ꝓfeſſaꝝ. ex h̊ eiʒ vr̃ ꝓfite ri ⁊ inducit᷑ ꝓfeſſio tacita: ut in.c.uidna de regula. 2 nõ.in.c.ij.ð teſta.ad idẽ.c.dilecto ⁊ quod ibi nõ de pꝛeben.⁊ in.c.cum. UI.de conſti. pᷣdicta ꝓccdũt niſi alie coniecture reſiſtant ut s dixi: arg.c.litteꝛas j. e. Ant non ꝓbat᷑ ꝙ ſole ↄiugate defeꝛũt:⁊ facit tale quale indicium:ſʒ nõ ꝓbabit mẽimoniũ: qꝛ cõit delatio anuli equiuocatur ad plura.nã qñʒ deſignat matrimoniũ:ut in.d.c.femine.qnʒ eſt ſignum nendi tionis panis ut hic.qñʒ eſt ſignum dignitatis aut ẽt leuitatis:ut ĩ.c.cleꝛici de ui.? ho.quãdoqʒ deſignat inueſturã:ut in.c.ex oꝛe de his que fi.ama.ꝑ.ca.qũ qʒ eſt ſignum libeꝛtatis:ut in.l.ij. C. de iu.anu.an.⸗= ſic nõ ꝓbat pᷣciſe alteꝛũ:qꝛ nõ ꝓbat h eſſe quod ab hoc ↄtingit abeſſe c ſe⸗ tranſla. pꝛela. æ in.l.ne qʒ natales. C. de ꝓba. ¶ Alti. op.nidet᷑ eiʒ ꝙ ſola cohabitatio ſufficiat ad ꝓbatiõeʒ mr̃imonij: ut in.l. in libẽ. ff. de ritu nup.ſoluit glo.in vVv.uxoꝛc: qꝛ illð ꝓcedit de iure ciuili.ſecus de iure canonico: ut h̊ͥ ⁊ dicto. c. aliteꝛ. Ain. dicit ꝙ ẽt de iure ciuili nõ ꝓbat hodie mẽimoniũ ꝑ ſolã cohitatiõem: ut in aut᷑.qui. mo. nã effi. le. S. qm colł.vi.ubi dẽ ꝙ pꝛobari dʒ ꝙ; cobĩtaueꝛũt ut uir ⁊ uxoꝛ:⁊ ꝑ illã aut᷑.dicit coꝛꝛigi.l. in libe.pꝛeal.⁊ quicqͥd ſit in ̊ ſtandũ eſt iuri canoni co in.c.pe.⁊ ult.⁊ quod ibi nõ.j.de ſecũ.nup.Alie glo.ſunt ſupꝛa declarate. Itteꝛis. Caſus. ODeꝛ uiolẽtaʒ pᷣ ſũptionẽ ꝓbat᷑ carnis co ¶ De pꝛeſũpionib pula. cõmunis diuiſio. ſecũda ibi pſultatiõi. ¶MGH pꝛimo ꝙ matrimoniũ poteſt ſepari quo ad thoꝛum ratione foꝛnicationis: licet foꝛnicatio non pꝛobetur apeꝛte peꝛ teſtes nec peꝛ confeſſionem mulieꝛis iĩcul p liciunt enim niolente pꝛeſumptiones ut hic. Mota ſecundo iuncta glo.ij. ꝙ nbi actus nõ po teſt directe pꝛobari peꝛ ſenſuʒ ſufficit teſtes depone re ſupeꝛ actibns pꝛopinquis: dum tamen adijciunt ſe cꝛedeꝛe ita eſſe.æ ſic nota caſum in quo ualet teſti monium de cꝛedulitate quando ſcilicet eſt coniunctũ actibus pꝛopinquis rei pꝛobande. ⁊ uide circa boc quod dixi in. c. quotiens ſupꝛa de teſti. ¶ Et nota ꝙ ad pꝛobandam foꝛnicationem non eſt neceſſe de poneꝛe ꝙ nideꝛunt teſtes nirum ⁊ mulieꝛem ſimul commiſcentes: ſed ſatis eſt deponeꝛe ſupeꝛ aniditate 2 ſolitudine loci. ¶ Hota ꝙ ſuſpicio ſeu pꝛeſump tio uiolenta ſufficit ad feꝛendam ſententiam etiam ſi agitur de cꝛimine ciuiliteꝛ. æ nide in hoc quod pleni us dixi in.c. teꝛtio loco de pꝛoba.⁊ nota ꝙ ſuſpicio ſumirur quandoqʒ; pꝛo pꝛeſumpꝑtione. nide quod di xi in. c. quanto S. eo.¶ ¶ Mota ꝙ ſufficit dictum ie ſtis concludeꝛe pꝛeſumptiue quando pꝛeſumptio eſt uiolenta ⁊ iuridica ad hoc quod nõ. Mar. in...i.ff. ſi ceꝛ. pe. Nem nota ꝙ ubi ex eodem facto inſur gunt duo delicta que habent ſe ut ſpecies ſepate po teſt quis de utroqʒ puniri. nam pꝛopteꝛ adulteꝛium ſepeꝛatur hic matrimoniũ quo ad thoꝛum: ⁊? pꝛop teꝛ cꝛimen inceſtus pꝛiuatur mulieꝛ facultate contra hendi matrimonium: ad hoc.l.ſi adulteꝛium cum in ceſtu. ff. de adulte. uide plene peꝛ Harto. in.l.ſens tus.ff. de accuſa. æ peꝛ Jo. an. in addi. ſpe.ðᷣ homi. poſt pꝛin.⁊ ſic limita glo.in.c. uirginibus.xxvij.q. .i. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ inceſtuoſa pꝛiuatur ſpe contrabendi matrimonium etiam ſi actum fue rit ciuiliteꝛ.? nota hoc ultimuʒ. uide enim ꝙ iſia ſit ipſo iure pena delicti qualiteꝛcunqʒ de eo conſtet: argu. hic ⁊ in.c.ſiquis ſponſam.xxvij.queſtione.i. Boponi. 7 uidetur ꝙ pꝛopteꝛ inceſtuʒ uel aliud quodcunqʒ delictum non ſepeꝛetur matrimonium iam contractum maxime carnali copula conſumatũ ut in. c.hi qui uxoꝛes ⁊ in.c.hi qui matrimonium xxxij. queſtione.vij. ¶ Glo. i. metu contrarij diẽ ꝙ hic petebatur ſepeꝛari quo ad thoꝛum: ſic nide tur ꝙ hic agebatur ciuiliteꝛ: quod pꝛobat litteꝛa dũ dicit ꝙ petebat ſepeꝛari ⁊i¶ Ex quo dicendum ꝙ ueꝛbum accuſatoꝛes in litteꝛa poſitum ſtat impꝛo pꝛie. unde expone ſecundum Jo. an. i pꝛocuratoꝛes mariti ⁊æ pꝛoſecutoꝛes accuſationis iam facte ab ipo ciuiliteꝛ: alias pꝛocuratoꝛes non potuiſſent inteꝛue nire in.c.tue de pꝛocurato.æ.c.ueniens de accuſa. nec etiam potuiſſent nomine pꝛopꝛio accuſare mulie rem ciuiliteꝛ ad ſeparationem thoꝛi.ſolus enim ma ritus admittitnr:cum ipſius ſolius inteꝛſit. hinc eſt ỹ poteſt ſibi parceꝛe ⁊ eam ſibi reconciliare: ut in capitulo quemadmodum de iureiuran. ⁊. xxxij. que ſtione pꝛima ſiquis nxoꝛem ⁊ queſtione quinta pꝛe cepit ¶ Lenet Innocentius in. c.i.de adulteꝛijs ct Joannes andreas hic. alie gloſe ſunt clare. ¶ VUl tra alios queꝛo an pꝛobatio adulteꝛij de qua bic ſufficiat ſi ageꝛetur de adultenio æ inceſtu ,Ond en i⸗ o)d enanet dar o 1 4 ableß eint N N ctub ne⸗ elit/ 1. olen na 81 D ANse n ſeſ ⸗ An . 0⁵⁵̈.an il geein aro⸗ ,4 zuͤn , lone⸗ Rorm ai hmi ſ ee ſunfi njmir in nie mi mn i i cin is un entcelNn N lſa alew n e . Cci. . Aama Woridon unmenimn uf nahönloc zurie s hretſch, agud RoN Ngma RNNDnd GEAn d l hnmampin chenc ſoncec n ſhetn Bn JP ötinvandculrg Miumn ddl, r ul ieverAE& N. rAunlar vchnin imm lo ſunronacial etlrtcichius (M tinin e dn is onunt Uſmnon ſogturbie ekinorinn o Man Pkcxncveicrunivetenttncn e iercrochlgongpednsr Uufmawrnszmenien ſenon tan CprScttecedeſcargma WSCNiages Ahdde CNANRcds Rindtadi 2Adandenſekaninn ſierkigceindcinane Eende ſnngnfteg ſitli ttwmn inthi⸗ Uur iſcro itfügie/ Pchos eſtonnii⸗ Pnc ſi aginrcriſlinin Nin, banones Huntus i Nuguun. (Möndſer Möniſurnge 2glntus alciirſn i Pobar tniane⸗ e ſeſgfſftinten P nigent deſts gi S uiruin nan⸗ mmiſcentegſec ſgig eſt eie Kirde li (Mhn ihrutn olenn ſüfteitadſernhn Gnmint Ge inine amlint nigeinboran nincmN e . fſammmmalg Asndn 0.1 otag ſufercien ncnakpreſcnnpfile aunkotint onn timicicn ad hoc ros ö⸗ Brrn cen e. (Den notn c pbi ertodanftnmt mr cho deiin gehtber len aieſn Neuis dennoq; mnii un npha gtlirn pemmr hi mumnonĩ voan houm: r um iniſns oinaur nulia nlort onn /umnin: wc./,ſiAdiOiu ce acvir nice lar vo Eumo. in l õ uin 1 ſc inin go. in c. uiſginbas n, Ca boct er ter . cP inceſnoſa unarn untbendi naninonfun eiam dacon iter dNonnoc iiind, deofnſa e pena Aicni audincaenndh ee oſ die dnt danisſoſamn d ch Md.1dad de eſtp ni md unmn ſarum ne ne cnii Nla n CONNNKNNNNNENNNGNN naini S man: Pe n nt mi lim. .H.l Bi iqo bic chaur ſchenfiß . Negemm culten e undo i imn criminaliter. puto ꝙ ſic:qꝛ iſte pꝛeſumptiones ex ſo litudine nuditate loco ⁊ ſexuum diuerſitate ſunt ita ſtricte ⁊ uiolente:ut uix ipſa rea denegare facimus audeat:⁊ de his poteſt intelligi.l.ſciant cuncti. C. de pꝛoba.canoniʒata.ij.q.viij.ſciant.æ uide quod dixi in c.preterea de teſti.⁊? in.d.c.tertio loco de ꝓ ba. æ maxime cum iſte actus foꝛnicationis non ſub iaceat ſenſui. Aobas. . Pyp; „— aſum ſummarinʒ Eꝛtio loco. pone ut in prece. c. prio conſultatio.ꝛ rnſio.ibi nos.¶Nõ pꝛimo ⁊ tene menti ꝙ appellatione ſponſe qanʒ nẽit illa cum qua octum é mẽimoniũ ꝑ vba de pnti car nali copula adhuè nõ inteꝛcedente. æ nõ ibi uxoꝛem ⁊c. ꝙ an traductionẽ ad domum ſponſe ⁊ carnaleʒ copulam ſubſecutã. licet ↄſenſus de pnii interuene rit nõ dẽ uxaꝛ ſed ſponſa. quod an ſit vm indiſticte dicã.j. ¶ Mõ. ꝙ ex ullicito coitu phitur affiniras habilis ad impediẽdum ⁊ dirimẽdum mrimomũ ⸗ hẽdũ cũ oibus cũ qbꝰ ↄcta exiſtit ut ſũt ↄſanguinei ipſi mn ieris cognite uſqʒ ad qᷓrtũ gradũ in.c.non dʒ de oſan.æ affi.ut i.c.diſcꝛetionẽ de eo qͥ cogno. ansa r ſ A N ꝙ ubi vVntur piculum aime auditur quis.Iʒ denuntiet turpitudinèe ſuã. ad idem .c.pteꝛea de ſpon.uide qð plene dico i.c.ſuꝑ ce cõ ceſ. pben.⁊ ꝑ Hir. in. l. poſt moꝛtem ff. de adop. ¶ Mã ibi pꝛo certo cꝛedeꝛe ꝙ quis põt hr̃e certã cꝛedulitatem de aliqua ꝛe ex ceꝛtis ſig nis exteꝛioꝛibꝰ ad idem tex.ſupra.c. ꝓx.¶ Nõ ꝙ ex loci ſoluudi ne ⁊ diuerſitate ſeu diſparitate ſexuum iducitur pꝛe ſumotio foꝛnicationis.cõcoꝛ.c.ij.de coha.cle.? mu lie. ⁊. lxxxi.di.clericus. ¶ HNõ ibi teſtimonium uici nie ꝙ duo teſtes deponunt teſtimonium uicime 2z ſumitur bic teſtimonium pꝛo aſſcueꝛanone extꝛa iudiciali ſine iuramẽto:ſieut in.c. tua de coha.cle.⁊= malie. Ex quo colligunt: ꝙ peꝛ duos teſtes poteſt ꝓ bari fama totius uicinie:⁊ ſic non ꝛequiriiur ꝙ ma ioꝛ pars uicinie deponat:ſicut exiſtimãt quidam mi nus intelligentes: ? eſt in h̊ iſte tex.nõ.⁊ ſic intellige .c.inquiſitiois in fi.j.e.⁊ h tʒ gl.nõ.in. .fi.ij.q.i. 2. iiij. q iij. F. item ſepe. æ in.l.iij. F. que argumenta .ff. de teſti: æ doc.in. d. c. inquiſitionis:æ Mar. in.l. de minoꝛe.. toꝛmenta.ff.de qneſti. facit.c.tã liis ðᷣ teſti. .l.ij. C. de bo. poſ. m tab. ubi peꝛ duos ꝓba tur inſcriptio ſeptẽ teſtiũ:qnimo æ notorinm ꝓbat̃ duos teſtes: ut nõ. glo. in. d. .fi. ¶ Hõ. ꝙ ubi agitur de diſſolutione mrimonij tutum eſt uſtra p bationes p umptiuas recipe:e iuramenta ipſoꝛum ↄingum. ¶ Mõ in fi. ůe ꝙ manifeſtum dicir quod a pluribus pdicat᷑:æ ſumitur hic manifeſtũ ꝓ ſpẽ di ſtincta a notoꝛio:⁊ de h nide qð nõ in.c.ur̃a de co ha. cle. ⁊ mulie. æ nõ in h iſtũ tex.¶ Ded quero hic in tex. ſunt diuerſe pſumptiones:nunquid quelibet ꝑ ſe ſufficiat. So.aduertẽdũ ꝙ h̊ primo ↄcurrebat cꝛedulitas iſtoꝝ teſtium aſſeꝛẽtiũ firmiter ſe cꝛedeꝛe. ꝙ illa fuerit iſtius iuuenis ↄcubina ⁊ h̊ ſola fm oẽs nõ ſufficit qꝛ teſtes debẽt deponeꝛe de his que per cipiuntur aliquo ſenſu coꝛpoꝛeo:ut in.c.teſtes.iij.q .ix. ⁊. in.l.teſtiũ. C. de teſti.nõ aũt de credulitate:ut in.c.cum cãm.e.t.ſʒ h̊ faciebat admiculũ ſᷣm Goff. — fo concurrebat ꝙ teſtes iſtos niderant inſimul per plana ? nemoꝛa nias ⁊ inuia pluꝛies connagantes Inn. credendo dicit hanc eſſe niolentam pꝛeſumpti onem que ſufficit ad ſniam:ſic ſupra.c.ꝓx.=.xxxv. q.vi.ab iſto fatet tñ ꝙ aliqui ↄdnt dñtes nulluʒ ex his pᷣ miſſis ꝑ ſe ſufſiceꝛe:quibus ego magis aſſetio nã nõ uideo ꝙ iſtud ſolũ hẽat ꝓbare foꝛnicationẽ maxime ad ſeꝑationẽ mrimonij ut hic intẽdebatur cum loqui in uia uel ire per nemoꝛa non ſit actus oĩo ꝓpinquus foꝛnicationi:nec ius pꝛeſumit:niſi pᷣ ceſſiſſet monitio ut nõ ↄfabulentur:ut in.d.c.cleꝛicꝰ ⁊.c.ij.facit.C. de adul.aut᷑.ſiquis ei.æ licet Maꝛ.in l. furem. ff. de fur. dicat ꝓbari adulterium ſi aliquis fuit depꝛehenſus in domo alicuius pulchꝛe mulieꝛii qꝛ eſt actus ꝓpinquus. Tamen contrarium ſenſit poſt glo.in.l.capite quinto.ff.de adulte.ubi dicir ꝛe quiri ab ꝓbationem delicti ꝙ fuerit deprehenſus ĩ actis uenereis.unde puto ꝙ ſi fuiffet repertns ĩ ca mera cum mulieꝛe ſola hoꝛs ad hoc commodis h̊ ſatis ſufficeꝛet ad ꝓbationem delicti uel ipſam oſcu lantem ue ipſam tangentem uel in ſimilibus acubꝰ ꝓpinquis:als.ſecus ⁊ hoc uidet᷑ ꝓbate iſte tex.nã iudex iſte coꝛã quo vtebatur qõ per ſupradictas ꝓ bationes ⁊ ẽt per credulitatem teſtium noluit moue ri:nec Dapa in hoc eum rephendit:ſed uoluit iſu per reciꝑe iurameia ilormam⸗ Jun habuit famãa ui cinie:imo Dapa ur̃ approbare ⁊ oĩia ſil ponderar ut pʒ in rñſione ipſius in. v.nos ibi que dicta ſunt ⁊c̃.Concurrebat hic tertio fama nicinie que per ſe nõ ꝓbat in.c.ſi duo.xxxv.q.vi.⁊ in.c.ſuper eo de eo qui cogno.cõſan.uxo.ſue. Concurrebat quarto aſſeꝛtio uiri æ mulieꝛis iuramẽto firmata que ꝑ ſe fi dẽ nõ faciebat in piudicium mumonij dictis iuribꝰ ſi duo ⁊.c.ſuꝑ eo. ¶ Ex quibus pʒ ꝙ nullum pꝛe dictoꝝ ꝑ ſe faciebat fidem. nũquid auucofefſio iſto ꝛũ cũ fa ma ſuffeciſſet ſunt opi. Ego antem remitto ad ple nõ in.c.ſuꝑ eo.⁊.c.ſi duo pal.ubi de h̊ ⁊ ea que le.⁊ nõ.in.c.pterea de teſti.nbi habetur de mõ pꝛobandi coꝑpulam. Glo. omnes ſunt faciles. UVltra alios hic queꝛo:an appellatione uxoꝛis ueniat illa cum qua contractum eſt marrimoni um per uerba de preſenti: non tamen adhuc eſt ad domum traducta nec carnaliteꝛ cognita. ⁊ iſte tex.in pꝛinci.facit ꝙ non dum appellat iſtam talem ſponſam.⁊ queꝛebatur: nunquid poſſet iſte iuuenis illam habeꝛe in nxoꝛem non ob. affinitate pꝛeſump tiue pꝛobata.⁊ facit hoc ad queſtioncm arduam in qua conſului hic ſenis: que pꝛeſtitit mihi cauſam la tius pꝛoſequendi hanc mateꝛiam. queſtio fuit talis. Nuidam. A. contraxit ſponſalia peꝛ ueꝛba de pꝛe ſenti cum. Q. æ ab ea recepit dotis nomine mille. cõ tingit ꝙ antequam ſic deſponſata duceꝛetur ad do mum uel aliteꝛ conſumaretur matrimonium nita fi nita extitit: queꝛebatur an dictus ſponſus lucꝛare tur dimidiam doris uiſo ſtatuto infra ſcꝛipto:cuius tenoꝛ talis eſt uidelicet.ſiqua deceſſeꝛit ſine filijs ex uiro cui nupta eſt tempoꝛe ſui obitus remaneat di midia pars ſuarum dotium apud maritum non computato in dicta dimidia lucꝛo donationis pꝛopter nuptias qua paꝛte maritus priuari poſſit: poſt nodũ facie fuerũt ad dictum ſtatuiũ alique adi tiones ĩ quibꝰ ſemꝑ fuit facta mẽtio de filijs exiſten tibus uel nõ ? hãc qõncʒ plene ꝓſecut ſũ ĩ oſi. qᷣ incipit facti contingẽtia ⁊c᷑.⁊ principali ↄſiſtir eins deciſio ſuꝑ illa qõne. an talis mulieꝛ dicat nupta et nir dicat᷑ maritus.ex quo nõ fuerat facta tradnctio ad do nũ uiri:nec alit᷑ carnaliter cognita: Erpſe quẽ do hic aliqua utilia ſuccincte m ur̃ p ꝙ dicaĩr̃ nupta ⁊ ſic uxoꝛ:⁊ ur̃ ꝓbari peꝛ tex.nõ.in.l.cum fuerit.ff. de cõdi.⁊ dᷣ.ubi apertiſſime pꝛcbatur nup tam dixi: ex q interuenit ad mrimonium cõſenſus ð pniti:licet ñdum fuerit cognita nec traducta:qꝛ ſo lus cõſenſus facit mꝛimonium ⁊ ñ ↄmixtio carnis: nt pꝛobarur ibi i fi. illius. l.? t gl. ? Mar. ibi. ad idẽ.c.ſufficiat. xxvij.q.ij. cdo principalꝛ pꝛo bari vr̃ per.l.iij.ff. ð dona inter. Vi.? Vx. iuncta gl. H. cõcubie:ibi nõ quod poſiꝙᷓ iteꝛuenit cõſenſus ad mr̃imoniũ inteꝛ nix ⁊ mujieꝛc appellat motrimoniũ 2 ipſi Sbentes dr maritus æ uxoꝛ ? ꝙ glo ibi dicat h̊ ꝓcedeꝛe de iure canonico:tamen cico ideʒ dicen dũ de iure ciuili:ut ꝓbatur in auẽc. de nup. K. nuptias ⁊ ibi bo. glo.¶ Zertio ̊ pꝛobo per mul ta iura canonica:qᷓ cõiter dnt matrimoniũ ueꝝ eſſe ex ſolo conſenſu de pnñn:licʒ aliud nõ ĩteruenerit:ut pʒ in. c.fi. de ſpõ.duo.⁊ in.d.c.ſufficiat ⁊ in.c.cum iniciatur cũ multis ibi ſe. xxvij.q.ij.ad idẽ.c.unum de uoto i. vj. æ nõ. ꝑ Hoſti.in. c. ex publico de cõ neꝛ. cõiug. facit ẽt diffinitio matrimonij: que ponitẽ 7 declarat᷑xxvj. q.ij. in prin.æ ſuꝑ Gica de ſpõſa. uarto n ð 5 caſus Fʒ ĩtellectũ Mal. i. d.l. deo nobis. C. de epis ⁊? cleri intelligẽéo ꝙ; vbi nõ inteꝛ uenerat carnalis copnla: qð eſt pᷣſumendũ cũ aliter potuerit ingredi religionẽ altero in ſeculo remanen le: ut ĩ. d. c. ex publico de ↄuer.cõiu. in Srium facit iſti d. c. ⁊. c. ſicur ex l̃is et.c.pe.de ſpon. ¶ Mꝛo ſolone aduertendũ ꝙ. v. nuptie multipliciter in iuꝰ capitnr. OQnñʒ eim capitur ꝓ ipſa mera eſſentia con iugij:qᷓ ſolo conſenſu de pnti interueniente cãtur. vVr ꝓbatur in. d.l.cũ fuerit ⁊. d. S. nuptias ⁊.c om ne nuptiaꝝ bonum. xxvij. q. ij. cum ſi. Qñqʒ ſumi tur pꝛo ipſa cõmixuõe carnali ove interuenit cõtꝛa cto prius matꝛimonio: ut ꝓbat᷑ in c. ꝙ aũt ⁊.c.qui dã ⁊ luce clarius in.c. genuit: maxiĩe iuxta glo. iij. ꝗᷓ B tʒ aptiſſime. ea. cã z. q.⁊ ibi aſiquid per archidia. Oiʒ ſumit̃ ꝓ apparatu ⁊? feſtiuitanbꝰ que fiũt ipꝛe quo uxoꝛ ducitur ad domũ uiri: ut ꝓbatur in. c. vo ſtrates ⁊. c.feie.xxx.q.vV.⁊ ſic capitur in euangelio vbi dr nuptie facte ſunt in cana galilee ⁊c.æ ꝙ ps ſbi in ↄuiuio fecit de aqua ninum.? ita ſentit Gaſ par de cal. ſuꝑ rubrica ðᷣ ſpon. vũ in qbuſdã locis appellant᷑ in nulgari le noʒe. Itẽ ſciencdum ꝙ vbũ mr̃imoniũ ſen coniugiũ qnqʒ vVificatur i mrime nio SZcto ꝑ uerbum de pnii:lʒ nondũ ſit carnali copula oↄſamatũ. æ nulgariteꝛ appellant ſponſalia ꝑ uerba de puti: ut in iuribus ſnpꝑius alł. Qñʒ vVificaĩ vvũ mẽimonij ſeu uxoris æ mariti ſolum in pingio car nali copula cõſumato:ut nõ. ꝓbatur in.c.debuũ ĩ prin. ? in fi. de biga.⁊= hic ⁊ in.d.c.ex publico ? ele gantius i. c.ſiq; deſponſata.xxvij.q.ij. ubi dicitur: ¶ Ge pꝛeſpnionid ꝙ ſiquis deſponſata ? maducta ntitur rite Zingiũ appellat. ad idẽ.c.quapꝛopt 7. c. in omni. e. c . q. 2z vñ ſurgat hec diueꝛſitas ſatis pot colligi ex his qᷓ le. ⁊ nõ. in. c.debitũ ⁊ ꝑ glo.in.d.c.quapꝛopt᷑ ⁊ peꝛ doc.in.d.c. ex publico. His pᷣmiſſis dico ꝙ de pꝛo pꝛio = ſtricto ſignificato ueꝛboꝛuʒ maritus ? uxoꝛ e mr̃imon ũ appellari pnt poſtqꝙ inteꝛuenit cõſenſus de pnti: ſponſus ⁊ ſpõſa ⁊ ſponſalia ante taleʒ oſen ſum de pnti 2 poſt ↄſenſuʒ de futuro. nã qr ſpoſa lia a ſoon dleo ſpondes: qð idẽ eſt qð ꝓmitto pmit tis inde ſponſa.i.pꝛomiſſa. ſed poſt conſenſum de pᷣ ſenti nõ põt dici ſtricte ſeu pꝛopꝛie ſponſa: quia nõ ſoluʒ eſt ꝓmiſſa ſʒ obligata ⁊ nupta:ſed ꝓpteꝛ ſigni ficatũ mẽimonij æ de quodam largo ſignificato ueꝛ boꝝ nõ põt adhuc dici maritata ſeu Oiugata: ex q adhuc non eſt traducta ad domũ uiri: quaſi adhuc in eff etu ſit ſine iugo ⁊ ſine uiro ? quodãmodo ꝓ miſſa reſpectu effectus matrimonij: ? ſic poſſunt lo qui iura in Zꝛium all.¶ Quare ↄcludeꝛem: ꝙ ubl agit᷑ de mã odioſa appellatione uxoꝛis ul marin ſeu mẽimonij no ueniũt ſponſalia Zcta ꝑ ueꝛba de pᷣſen ti nec ipᷣa ſpon aia otrabentes. Si autez agitur de mã fauoꝛabili ueniũt eriã ſponſi qui oxeꝛunt ꝑ vVba de futuro: ut in.l.non ſine. C. de bo. que li. ubi pul cheꝛ cãus. Si vo mã eſt in diffeꝛens ueniunt illi qui em Sxeꝛunt ꝑ vba de pniti: ʒ carnalis copula nõduʒ inteꝛueneꝛit:æ foꝛtius ſi inteuenit. nam in mateꝛiꝗ odioſa ueꝛba non capiũtur ita ſtricte:ſicut ĩpoꝛare pnt ex ꝓpꝛio ſignificato ueꝛboꝝ: maxie qn reꝑiunt᷑ ze aliã ſignificationẽ uicinioꝛem: ur ꝓbatur in. c. cũ dilectus de ↄſue.⁊ in.c.cum in cũctis ce elec. ſũcro c.ſi ↄpꝛomiſſarius.e.ti.li.vVi. ſacit quod le.⁊ nõ.ĩ c.ſtaiutum. e. ti. ? li.?⁊ P Joã. an. in regula oclia de re ʒu. iuꝛis lib.vi. in meꝛcu.⁊ ꝑ p̊ poſſunt red uci ad concoꝛdiam iura ſupeꝛius allega. ⁊? longe plenius hanc mateꝛiam pꝛoſequoꝛ in dicto conſilio: ſed iſta ſafficiũt in pꝛeſenti paſſu. Att eꝛas. Caſus. ODꝛopte: pſum = ptionem etiam uehemen tem non deber quis de graui cꝛinine con demnari. b. d. In pꝛima iudicus conſultatio In fa reſponſio:ibi nos ueꝛo:que ſubdiuiditur. In pꝛia ponit motiuum mandati. In ſecunda mandaũ ibi quo circa:æ pone caſum litteꝛalez: ut patet ex litteꝛa iuncta glo in ueꝛ purgando; que ponit partem ca ſus. ¶ Hta epiſcopuʒ poſſe aliquos de heꝛeſi im peteꝛe iudices delegatos impetrando. Secundo nora ꝙ ſupeꝛ cauſa heꝛeſis poteſt compꝛomitti ctiaʒ in iudices delegatos: ⁊ ſic poreſt quis eſſe gelegar 2 arbiteꝛ etiam in cauſa cꝛiminali: quod qualiter pce dat.j. dicetur. M. ꝙ cquis poteſt teſtificari 2 fratrẽ:hic tñ apte nõ ꝓbatur: qꝛ in primo indi cio fuir ſponte confeſſus ↄ fratrem. in ſecundo fuu unus de compurgatoribus qui in multis equipers tur teſtibus: ad boc quod le. æ nõ. in. c. conſtuutus de purgatione cano. in glo. in. v. tolleꝛctur. dicium in eſt uerum ſaltem in ciuilibus: de quo tamen die ut nõ. glo. iij. q. Vv. cei. ? in. S: iteʒ.l. iulia. æ in. S. pa rentes.iiij.q.iij.¶ Nõ ꝙ ubi due pᷣſumptiones rie oriuntur contra aliquem ſiandum eſt ualidiori. lee tlo idrſa tenid, (hi himiſan/ oscimniutemefin roſce iſ n i inten Yurmeupern n ipr arfug naiain untonsctare: Mnnhridt⸗ xilim ti eunii elin nc di Eit) itkattahuner in Joen Möſerpronen rinpo ninidrumm Annicesebonicco detponelant WtrfentitdGetdn ſidi ians ldce eg dilſcan eackelins wicn Atlode oodens nreneds Atdandwd iüdeemerimni Erznader Nhddefſddifſerd dde deMfrwicti t iapum uſei nd fie Uiruſtidiinn degfh i eler g ol. e SS W nwüͤgikret hot dig idenmngi bnngpeſtitinn eM ii cignnm ſicemen D usblmn Wmmmni M0 neniit ſponſen Anplett une inſoni mdencg G mngin Mifmondl enit eni ſponi gul zrmt ſumont in non ſne C ebo grel in cder ins O jn icſiniſſeenovonuni m e, he depin, annis opthͦnir Memerau:r ſomus / nr want, Mmin nunn vwi uvrer ieſt ponr. ar puo ſqufaw utwr, ureipunt Ai ſgufcanone aiomnar pbouar in C ms de oſue ? incCun in ins e der. ꝓromniſanins. e t l. l. aet gnoc l. i Murmnen Kt Noi anin egia dade ris Ninnem 19 M a wöod mdan inn ſeins den. Dange he murianm duſennerinähad ntilimhalt ain en Mn. n Cins Pohei Een d Nis degan ain Graweierz eoren nid.d. Jupinaid ope ſcdorricemn) .Inſcuncntr mos s nm ia pusaldo n iin ne no. ltneſg, ⁊ ſic nna pᷣſumptio nebementioꝛ elidit aliam minus nebemẽtẽ ⁊ ad h̊ quotidie allegatur iſte tex.⁊ colligi tur h: qꝛ iſte. A. prio dũ rediꝛet ad fidẽ ↄfeſſus fu it fratꝛẽ laboꝛaꝛe eodẽ moꝛbo poſtea vo in alio iu dicio dum fieꝛet inquiſitio ↄ fratrem purganit illuʒ cum iuramẽto dicendo ꝙ cꝛcdebat illũ fuiſſe ? eſſe catholicũ.⁊ ſic aut primo dixit mẽdaciũ.aut poſtea pinriũ ſed Qapa aꝛbitrat᷑ ꝙ ponus incidit in ꝑiu riũ.qꝛ nõ ẽ viſimile ꝙ iſte ipᷣe ↄuerſionis ſue dixiſ ſet mẽdaciũ in fratrẽ. erat mi pſumptio ꝓ fo dicto qꝛ fuerat iuratũ:ſed prima pᷣſumptio erat ualidioꝛ. tex h̊ ⁊? ex tex.ſing.nõ. ꝙ ſi concurrunt duo dicta göria ab eodẽ unum cum iuramento aliud ſin ſtãdum ẽ dicto nõ iurato:ſi iecture ſũt pꝛo eo ma gis quã ꝓ dicto iurato. Ceteris ergo ꝑibus potiꝰ pſumendum ẽ pꝛo dicto iurato lʒ poſtea emanato: ꝙᷓ ſunplici aſſertioni prius facte.⁊ faciunt h̊ nõ. ad ea que tetigi in.c.ꝑ tuas de ꝓba.⁊ õ Haꝛ.i.l.eos ff. de fal.ꝙ ſi teſtis priꝰdixiſſet unũ ex iudiciũ ſine iuramento:⁊ in indicio dixit ↄrium cum iuramẽto ſtandum ẽ fo dicto ꝓpter pᷣſumptionem iuramenti niſi ſubſint alie pſumptiones pꝛo pꝛimo dicto ſicut hic erant:qꝛ tpᷣe quo dixit primũ dictum erat accen ſus ʒelo fidei oꝛtodoxe.i.catholice:cum noniter re nerteretur ad fidem. Item amoꝛ fraternus: qꝛ nõ ẽ Viſi mile ꝙ falſo illũ dixiſſet heꝛericũ:æ h bene nõ. ¶ Mõ. ꝙ ſuſpicio nõ ſufficit ad ↄdemnationẽ ali cuius etiam ſi ſit nebemens: ir̃a tamẽ a õrio nẽ pꝛo bare ꝙ in crie nõ graui ſufficit nehemens ſuſpicio de hoc m dic ut plene dixi in. c. qᷓto ſupꝛa.e. unum tñ aꝑte ꝓbat h̊ lra:ꝙ q;to crimẽ eſt grauius tanto pſumptiones debent eẽ uehementioꝛes qꝛ ubi maiꝰ periculum ibi cautius ẽ agẽdũ:ut in.c.ubi periculũ dge elec.li.vi ⁊ facit hec ha in ar. ᷣm Jo. an. ꝙ pꝛo pter pᷣſumptionem minaꝝ uel inimiciriarum non ſit ↄdemnãdus de homicidio de quo neſcitur a q ſac tum ſit ⁊2 remittit ad Soe.eo.ti. F. ij. V. ſed pone ; minatus :ubi dẽ uelle ſpe.ꝙ hᷣ ſufficiat ad toꝛturã unde nide ibi latius ? tetigi in. d. c. ccribaz. ¶ Po ꝙ ↄuerſus ſeu reuerſus ad fidem incidens in ma nifeſtũ peccatum pſumi relapſus uel non ple ↄueꝛ ſus. non hoc ti ſolũ ſufficit ad cõdemnationem ut bic. ¶ M feꝛe nouũ dictũ ꝙ a ſuſpecto de penitẽ tia ꝑagenda poreſt exigi cautio ſufficiens.ſ. de ceꝛta pena ſoluenda ſi eam non egeꝛit:quod intellige quã do pꝛo peccato manifeſto imponit᷑ publica pnia ab hnte iuriſditionẽ etiã foꝛi ↄtentioſi.hoc dico: qꝛ in foꝛo oĩo pnĩali hec cautio non exigeꝛetur ſaltem ab inuito:arg.in.c.ſi ſaceꝛdos de offi.oꝛdi. ⁊.c.fi.de tempo. oꝛdi. ¶ Mimo nõ ex fi. lre de cꝛĩe q;tun cũqʒ graui põt quis cõdemnari ex pᷣſumptione nio lenta:que ſatis oꝛitur ex deficientia in purgatione: facit.c.excõicamus..i.de heꝛet.⁊.c.cum ↄtumacia .c.ti.li. Vi. Et ex fi.tr̃e ⁊ ex medio nõ. ꝙ uebemens pꝛeſumptio non ſufficit ad cõdemnationẽ: ſed niolẽ ta ſic:quod uoluit hic glo.pe. facit quod nõ.glo.in Cc.inſinuatum de ſimo. ſed dic ut dixi in dicto.c.qᷓ to. ¶Anteqꝙ; ueniã ad glo. declarabo pꝛius aliqua textualia. pꝛio eim queꝛo quare ep̃s impetrauit dele gatos iſtos de heꝛeſi ſuſpectos: cum potuiſſet ex (NLitens officio ꝓcedeꝛe ò iſtos:ut in.c.ad abolendam ð ⁊ ubi pʒ in fi. pꝛo h bene facit.c.i.de of.oꝛ. ꝙ ẽt exep ti tenetur h̊ obſequi epᷣo loci.facit cle.i.⁊.ij.eo.ti. So. hic nõ apparet quis impetrauit iſtos ðlegatos foꝛte.n. dum ipererent᷑ ab epiſcopo ſeu moleſtar ent ex iudiciũ ipetrauerũt ipſi iſtos delegatos quibus fuit ↄmiſſum ut audirẽt cãm inter eos ziepum auc toritate apłica:nec appaꝛet hic qualiter ageret epᷣs ↄtra eos Inno. dicit ꝙ foꝛte epus iſte denunciauit crimen iſtoꝝ pape uel perebat bona iſtoꝛum ꝓpter bẽſiʒ Hoſti. dicit ꝙ agebat ciuiliter uel ex officio ĩ petebat ipſos:ar.in.d.c.ad abolendam.nam ſi crĩa liteꝛ nõ potuiſſet in arbitꝛos compꝛomitti quod h̊ᷣ factum fuitijODores tamen dicere ꝙ foꝛte agebaĩr̃ crialiter. nec ob. ꝙ fuit ↄpꝛomiſſũ:qꝛ papa non ap pꝛobat ſed recitat hic compꝛomiſſum:ut dicit hic. Jo. an. ſuꝑ glo. unde dicit ꝙ in h non eſt uis.in hᷣ .n. n ↄſiſtit intellecrus.c.cui enim applicent᷑ bouna cle ici ue laici de hẽſi. dãnati:dic ut dixi in.d.c.ex cõicamnus. S. danati æ in c. cum fᷣm leges. eo. ti. lſi. fo pꝛo declaratione finis ſe qũo ap pareb t ex iniunctione pnie an ſit neꝛus penitens uł ficte conuerſus ſo.fᷣm HMoſtiẽ.? Jo.an.ſi pararus ẽ pᷣbere dictam ſecuritatem ⁊? pniam benigne ſuſci ꝑe:quã poſtea deuote ⁊ efficaciter implet pᷣſumptio eſt de uera ↄuerſiõe:alioquin.i.ſi non uuit cauere uel pniam reciꝑe:uel lʒ caueat ⁊ pniam recipiat:illã tamen negligit adimplere ẽ pᷣſumptio de grio.⁊ hꝰ ſatis placet ⁊ elicit᷑ ex ipſa r̃a. facit de pe.di.ij.c. i.⁊ ex hac expoſitione nõ:q non ſolum deficiens in purgatione punitur ut conuictus:ſed etiam con tumax in eam recipiendo:de quo tamen dic ut nõ. in.c.excõicamus palł.æ uide quod dixi in.c.uerita tis de do.æ contu.¶ GBlo. i. facit duo. primo iſtat an in iudicẽ poſſit ↄpꝛomitti.⁊ dic ut in ea ⁊ latius ut nõ.in.c.cum tpᷣe de arbi. C Secundo principa liter an de cauſa criali poſſit compꝛomitti:⁊æ nil bõi ↄcludit:ſed porius ꝛemittit ad.c.pe.de.in inte.ꝛeſi. ubi de h̊ Gof. hic dicit ꝙ agebatur ciuiliter:⁊ ſic uult ꝙ ubi de crie ciuiliter agitur poteſt ↄpꝛomitti ⁊28 Doſt. ? idᷣ gl.? Har. in. l. non diſtingnemus .F.iulianus.ff. de arbi. æ poreſt dici quod ubi agi tur de ſolo pꝛeiudicio ꝑtium põt compꝛomitti: ſecꝰ in pꝛeiu diciũ fiſci ſeu reipu. facit quod nõ.in.l.inteꝛ F. recte.ff. ð fur. z.l.licitatio.S. ꝙ illicite. ff. de pub. de quo tamen dic ut plenius nõ. in dicto.c.pe. æ. d. .F. iulianus. hic tamen nihil ꝓbatur ut z dixi:qꝛ ſo lum recitat factum. ¶ Opp. z vẽ ꝙ frateꝛ nõ dʒ ad mitti fratrẽ in magnis cꝛibus: ut in.l.ſi magnum .. qui accu.non poſ. glo.in v.de fratre dicit illud regulare:ſ fallit in cꝛie heꝛeſis in quo admittit᷑ etiaʒ ↄtra ꝑentes.xxiij.q.v.ſi audieꝛis.¶ Adueꝛte licet doc.hic lente tranſeant.l.ſi magnũ alł.in glo.loquit in accuſatione ⁊ nõ in teſtimonio.⁊ ꝓcedit h:niſi ni te fratris fueꝛit inſidiatus.nã tũc æ mateꝛ õ filium ⁊= ẽt pateꝛ ad mittũtur ad accuſationeʒ: ut nõ.in.d.ł.ſi magnũ. Reſpectu neꝛo teſtimonij dicendum ꝙ aut loquimar in ciuili aut in cꝛiali.pꝛio cãu tʒ ſpe. in ti. de teſte. F. i. V. ſed nũquid frateꝛ adminit ꝓ 273 fratrem: ſed cꝛeditur plus uł minus ſcðᷣʒ affectioneʒ q qꝛ nulla lex ꝓhibet. hoc fallit Im eum niſi habeant oĩa pꝛo indiuiſo uł ſint ãbo ſub poteſtate unius pa tris:an aũt cõpelaĩ teſtificari ↄ fratrem ꝛemittit ad .F. de teſtium. V. nũquid eo.ti.⁊ ibi uidetur ſentire ꝙ ſic dãdo regulã ꝙ; 4 ibet nõ pᷣuilegiatus in teſti monio ferẽdo adm tiit ⁊ cõpellit ſi non uult qꝛ in ra uolũt gnaliteꝛ teſtes cõpelli.l.ſi eñ.C. de teſt.ẽ. de teſti. cogen. per tot. In criminali uero dicit ꝙ n admittuntuxr.iiij.q.ðiij.l.inlia. facit.iij.queſtiõe.v.c. Aduerte mn ſubuiliꝰ nã põt dici ꝙ inter cauſã crimialẽ ? cinilem certo reſpectu nulla ceſt dꝛia. aut eim querit nũqnid frater cõpellatur dicẽ teſtimoni um fratrẽ uel aliquẽ cõſanguincũ zæ cicendum ꝙ non ſiue cã ſit ciuilis ſiue crialis.⁊æ qð dixi de alio conſanguineo intellige uſqʒ ad teꝛtium gradum. et idem in quibuſdã alijs ꝑſonis enumeratis in.d.l.in lia.⁊ licʒ ſpe.uideat᷑ illã legẽ itelligeꝛe in criali pront ſentit ẽt glo. in.l.pentes.C.de teſli.glo.m in.l.lege iulia.ff.e.tʒ eam ꝓcedẽ indiſſicte ꝓut gñal teꝛ loqui tur:⁊ cũ illa glo.tranſit ibi Mart.quod mihi plus placet ratione honeſtatis:⁊ ut caritas ↄſerueiur in teꝛ cõiunctos: niſi neccſſitas imincꝛct:pꝛout dixi in .c.i.de teſti.cog. Aut qrit᷑:nũquid uolens admitta tuꝛ õ fratrem:⁊ puto ꝙ ſic tã in crimĩali cã ꝙ in ci nili:qꝛ dicta.l.lege iulia ſoluʒ priuilegiat nolẽtes te ſtificari: uolentes aũt nõ ꝛepellit:oð ctiam ibi ſentit Har. nam ſolũ inteꝛ parentes ⁊ filios reꝑitur iure cautuʒ: ut ẽt uolẽtes nõ admittant᷑: ut.d.l.paꝛentes. ? intellige nolẽtes qn ſunt a parte inducti.nam ſi ſe offerꝛẽt eſſent ſuſpecti:ut le.⁊ nõ.in.l.que oĩa.ff.de ꝓcu.⁊ in.l.uxori..i.ff.de fal.vide qð dixi in.c.ij. de teſti. Aut queri: nũquid frateꝛ admittatur pꝛo fratre in ipſius fauorẽ ⁊æ diſtinguo inteꝛ cauſam ci uilem ⁊ crialem: ut prio cãu admittat᷑:ſʒ credet plus uel minus ſᷣm qᷓtitatẽ affectiõis.ſic intellige glo.iij .q.V. c.i.⁊ in.c.in litteris de teſti.nam nullo iure in totũ ꝛepellit. in fo caſu non admittit᷑: quia agitur ð maiori piudicio in quo teſtes debet eſſe oĩo integri 2 idem uideĩ in alijs cõſanguineis ⁊ domeſticis:ſic loquit᷑.d.c.i.⁊ facit.xiiij.q.ij.ſupeꝛ pꝛudentia.puto tñ ꝙ in defecium alioꝝ admittani ſalſieʒ ad facicꝝ dũ indiciũ ut ꝑueniat᷑ ad toꝛturã:ar in.c.Ffi.ð teſti. cog.⁊ in.c.cũ dilecti ? quod ibi nõ.de elec.⁊ ĩ his caſibus puto fratrem cogendũ diceꝛe teſtimonium ꝓ fratre:qꝛ priui egiũ eſt ut nõ cõpellat̃ aduerſus fratrem:ut.d.l.lege iulia:quod ceſſat cum agitiur ð ipſius fauoꝛe:ar.in.l.ꝙ fauoꝛe.C. de legibus ⁊ in .c.⁊ ſi neceſſe.j.de dona.inter nirum et nxoꝛc. Ex his pʒ ꝙ h.c.nõ ↄdicit dictis iuribus:licʒ ſpec.ubi 5 uoluerit ſaluare ꝑ uiã ſpãlitatis.ſ.ꝙ ſpeciale ſit ĩ cã heꝛeſis: ⁊ ita ſentit hic etiaʒ glo.nam nulla ẽ ſpe cialitas:cũ hic nõ fuerit cõpulſus diceꝛe teſtimoniũ cõtra fratrem:ĩmo in ipſius fauoꝛem ipſũ purganit ? in prio dicto nõ ꝑ uiam teſtimonij:nec iuitus di xit fratrẽ eodẽ moꝛbo laboꝛaꝛe:puto in ꝙ ubi eẽt neceſſe cõpelleꝛet frateꝛ õ fratꝛem in cauſa hereſis nõ ꝑ iſtud.c.ſed ꝑ.c.in fidei fauorem qc heꝛe. li. vj. ee v. vuʒ colligit prio ſicũ ei qð qs pᷣus ixit ſiue in iudicio ſiue ex:ſed h̊ ſimpliciter no col ligitur cx txcx: quia ut dixi muite pꝛeſumptiones ¶ Be pſumptionib concurrebant hic:qð pꝛius ueꝝ dixeꝛat: ſed de mꝗᷣ dic ut latius dixi in.c.ꝑ tuas de pꝛoba. ⁊ in.c.cum in tua 5 de teſti. Scdo glo.ᷣ colligit ꝙ una Pſump tio ppondeꝛat alteꝛi. ¶ Oop. in Zꝛium de.c.cũ inteꝛ R.de elec. ubi inuicem ſe elidũt. cõiteꝛ ſolui. ꝙ aut ſunt paris potentie æ una nõ pꝛepondeꝛat alteꝛi: ut in Zuo: ? ſic inuiceʒ ſe tollũt: ſi alteꝛa pꝛepondeꝛat illa Pualer. An auũt æ qn: ſint paris potentie uel alte ꝛa pꝛepon deꝛet diſceꝛnit diſcꝛetus iudex ex uarietate factoꝛum:ex quibus pſumptiones oꝛiuntur: ut hic. 2 facit qð nõ.in.c.tranſmiſſe qui fi.ſint le.⁊ ꝑ Jo. an. in. c. pe.infra de cꝛi. fal. lo. penul. op. de.1. .ij. C. de heꝛeti. ubi ex leui argumẽeto quis ꝓbat hꝛ ticus.ſoluit ꝙ ibi ſufficit leue argumentũ quo ad fa cultarem inquirẽdi õ eũ:non ut hẽatur pꝛo ↄuicto. UVel dic ſᷣm doc.ꝙ ibi appellatur leue argumentuʒ quod de facili poteſt ꝓbari:utputa quia apeꝛe enet in articulis fidei ul non uult iurare dicẽs hᷣ eſſe pec catum:ut in. c. excõicamus.j.de heꝛeti. ¶ Secũdo gl opponit de.c.dixit qns. xxxij.q.i.⁊ ſolue ut ĩ ea: 2æ dic de mateꝛia ut dixi in dicto.c.quãto S.e.⁊ nõ. glo. ꝙ ↄ uiolentam pſumptionẽ admittitur ꝓbatnio in Sꝛium:ut ꝓbatur in iuribus alle. in ea ⁊ in.c.fi. de pꝛeſby.nõ bap. ¶ Vltio glo. queꝛit qᷓ̃re ab iſto nõ exigit᷑ iuramentũ ſicut exigit regularit᷑ in purga tione pſtanda.j. de pur.ca.quoc. nde ut in ea.ſed adueꝛte qꝛ dictũ glo.ꝓcedit ſi dictio pꝛopteꝛ ſiat ex cluſiue.ſed cõiteꝛ doc.tenẽt ꝙ ſtat incluſiue:ut ſic ul tra cautionem teneatur iurare: ? hoc plus placet. HMec ob. motiua glo.quia h iuramentũ eſt oneꝛis ? non honoꝛis:⁊ ſic nõ inſpicitur ꝙ alias deieꝛaueꝛit ut in c.cum in ecchjs de ma.⁊ obe.⁊ de hac dictioe pieꝛ ui le quod nõ. in.c.dudum. ij. de elec.⁊.c.decet ad fi. de imu. ec.li.vi.? ꝑ Jo. de lig.in cle.ij. de pe nis ⁊ plenius ꝑ Dau. in cle.i. de ſum. tri. ⁊ fi.ca.?= peꝛ archi. in. c. ebꝛõ.xiij.q.ij. Iteʒ fruſtra fuiſſer hic facta mentio de iuramento ſi dictio pꝛeteꝛ non iclu deꝛet:cum non opoꝛtuiſſet excludeꝛe id qð nõ inclu debatur. naʒ exceptio dʒ eſſe de ↄtentis ſub regula: ut nõ. ſub ica de reg.iur. ⁊æ ut dicit Oar. in.l. ſeio F. uxoꝛi. fl. de annu. lega. ubicũqʒ dictio pꝛeteꝛ po nitur iteꝛ res quaꝝ una nõ ↄtineĩ ſub reliqua ſiat iĩ cluſiue:ne fruſtra nideat᷑ appoita. ⁊æ nidetur pꝛobari EP illum tex.ſecus ſi una compbenditur ſub alteꝛa:ut ſi ponitur inteꝛ genus ⁊ ſpem:mniſi aliud dicamus in odioſis:ut uelle vr Inno. in.d.c.dudum:quaſi tũc regulari iteꝛ excludat. dic m pleniꝰ de ippius natura: ut nõ.in iuribꝰ palle. ¶ Vltra glo.queꝛo hic fuit pꝛomiſſum in delegatos retenta poteſtate delegata: quid ſi non fuiſſet hec poteſtas reſeruata: nunquid expiraſſet peꝛ ↄpꝛomiſſum. Inno. hic ꝙ nõ:nibil al legat ¶ Motã h̊ dictum ꝙ peꝛ compꝛomiſſuʒ ſim płꝛ factuʒ nõ expirat iuriſditio delegata ſuꝑ illa re. Ezgo allego cle. ꝙᷓdiu de ap. ⁊ aut᷑.ſi t.C. de tem. ap.⁊? quod nõ.ꝑ glo.æ Jo.an.in.c.ſignificantibns de offi. dele. pe: Mau. in dicta clemẽ. ꝙdiu. Quid econtra an expiret compꝛomiſſuʒ ſi itur ad iudicem oꝛdinarium uel delegatum.dic ꝙ ſic: ſed pena com m ttitur: ut in.l.ſiquis rem.ff.de arbi . ¶ Ydem ſi itur ad alios arbitros.l.ſed ⁊. ſi in ſeꝛuum in fi. et nle coele nche ngleubenn 6 i 1o n 1 tcn. ein⸗ si l ſunct ning , ſer gaſis lin s or poſezer er rnmetrudr od i⸗ Ammn ſtpulirni tierit octeesdlr/ 14 Apninnutlal arci rale. mninimuenruue, niurifeonnnes inſenwne a onrctrinitmennen al inenns d inrirens Yupinapenintarct daccnonanih. Irinſtiſendonte re Yranadienidotir deniens mimiecah Au wine nunnſ rbin Gsi Wncnen. enian gi ſicns aſfügni ſnſendorou⸗ Porhtoe⸗ Piafonecgenüftuͤ Dooi nan ſt goboe ie ebon Uurchefſbir hhalgti, aum ini tticdi Ubicf noii boitlent olnnm enmiefen Hoſken Aannmnun Pſonptionigenttin 4 Numn pounn n unbigale natt lekin nm ſſe gr. enitt Non munmni ſltgig, aintin nonep tmna ſ ce r ane n nut 4 cver ecai go geegtſo propeeter chlue acur Glxtcni ſur lvenne a mo ONr.ine, ehocpbs N Mrob noruy gh. OubAEn oneio vn bomns:r ſe Minſiur los duenuun tin n in achsce ma.obe.? ce bac diani⸗ aniit nod nö n cdnunn icece2 cli di deimn i. Nia Jo. eſginee Ne stPengsg n ne Keinn dn 4 cinid Ki Rretchrfuſtan Aen menmo de uranend Ndnd eſhte Eananm on poniſackenden Aadiit Eum. Wethid ole Nonsſin 6 W ei d tet Pr l 6 on W NNR. moi uvn nimmr den es aiaß a gücluef Guſverne uſtn vieit hpai l 1 lum ter ſns ſnn Conſppehdimi — enrniſtonda genns? ſpennnlli in duabus ſequẽtibus.ff.e.Et eſt ratio diuerſitatis qꝛ ptãs arbitꝛoꝝ eſt uolũtaria æ bẽtur ab homine ptãs ueꝛo iudicũ ẽ neceſſaria.l.inter ſtipulantem.F. ſtichum. ff. de. V. ob. ⁊ in.c. intelleximus de iudi. 2 hẽtur a lege nela principe:merito facilius tollitur pꝛima ꝙ; fa. ⁊ uide in h̊ quod latius dicam in.c.ad petitõem de accu. æ uide ꝑ ſpe.in ti. de arbi. S. finit in fi. ltimo qᷓro pone ꝙ iſti delegati ꝓnũciaſ ſent. ut arbitri ſʒ pars reliqua uoluiſſet ſiare dicto eoꝝ ⁊ petijſſer ꝓcedi ꝓ eos tanq; delegatos:quod fieri põt ut g dictũ ẽ nũquid potuiſſent ꝓnunciare Srium eius ꝙ ſniauerũt ut arbitri uidet᷑ ꝙ nõ:ar. c.p tuas de ꝓba. Itẽ nõ põt quis ſuã /ſniam reſci dere.E. ſen.reſci.nõ poſ.pꝑ to.dic Sriũ:qꝛ nũc pꝛo nũciãt ut iudices:⁊æ iũc ꝓnũciauerũt ut arbitri Itẽ nidemus ꝙ ex noua caã appellatõis retractaĩ ſnia ĩ c. cuʒ Joannes de fi. inſtru. z.l.ꝑ banc. E. de tẽp. ap.⁊ idẽ iudex a quo appellatuʒ ẽ qñʒ audit cãʒ ap pellationis cum alio ut ſi appellat᷑ ab archiepo ad conciliũ ꝓuinciale cui peſt ipſe archiepus ut in.c. multis.xvi.di.nõ.gl.in.c.accola.de ap.li.vi.⁊ ſacit in ſi. ille tex. ⁊.l.i..ſed ſi pᷣſes.ff.qñ ap.ſit ⁊ h tẽnt cõir.doc.⁊ pꝛo h̊ uide quod nõ.in.c.cũ ĩteꝛ canoni cos de elec.in gl.in.V.⁊ etiam confirmauit:ubi cõ cludit ꝙ pᷣlatus eligens ut arbiter ſeu compꝛomiſſa rius põt poſtea ex noniter geſtis illam electionẽ in firmare ut iudex quod nõ. An autem potuiſſẽt iſti ſil ꝓcedere ut arbitri.⁊ iudices dic ut nõ.in.c.cum ex officij de preſcrip.⁊.c.niſi eſſent de pᷣben.hic nõ ſunt alia. Bm in iuuentute. Ei ſumitur incontinẽs in ſenectute qui in iu uentute continuit: maxime ſi eſt litteratus.h.d. Di niditur iu. v. ptes In pꝛima pꝛemittit exoꝛdium cir ca excuſationem epi. In fa ibi licet ponit delatõem ipſius In tertia ibi qꝛ m ponit delationis repulſio nem ⁊? cãm. In quarta ibi ſed ut ponit inquiſitõis ↄmiſſionem. In quinta ibi qui nobis inquiſitoꝛnʒ relationem. ¶ Mõ pᷣſumẽdum ꝓ illis qui indicio pꝛicipis ſeu ppli dignitatẽ ſen honoꝛc adepti ſũt.nã pᷣſumptio ẽ pria fꝛonte ꝙ eoꝛũ vtutibus exigentibꝰ honoꝛẽ adepti ſũt.pꝛo hoc uide bo.tex.lxi.di.mira mur ꝓpe.ſi.hinc glo.colligit ibi ar.qꝙ; electus pre ſumitur melioꝛ alijs. uide ad idẽ. c. di. contra moꝛẽ ubi dr̃ moꝛibus indecoꝛi pallio decoꝛari non debẽt Aguene tamẽ qꝛ pᷣſumptio iſta oꝛitur ex eo ꝙ pꝛo motoꝛ ſeu hõꝛis delatoꝛ faceꝛe debet. nam ſepe pꝛiũ ptingit:iõ alibi qr̃:multi ſacerdotes ⁊ pauci multi nomine pauci ꝛe:nec facit cathedra ſacerdotem:ſed ſaceꝛdos facit cathedram.xl diſtin. multi. æ in fi. illi c.dicit᷑:q; non qui maioꝛ fueꝛit in honoꝛe eſt iuſti oꝛ:ſz qui eſt iuſtioꝛ ille maioꝛ eſt: quod nõ. ¶ NMG5 ꝙ ſepe ex pꝛiuilegio concedũtur inſignia dignitatis ei qui illam dignitatẽ nõ hẽt. nã palliũ eſt oꝛnamen tuʒ epale: ut S de uſupal.ꝑ to.⁊ tñ hic fuit oceſſum epo:ad ideʒ.c.ut apłice de pꝛiuił.li.vi.¶ Mota ꝙ; ſectatoꝛ luxurie dr̃ abijceꝛe iugum dni:quia ut dicit HMieꝛo.nõ põt coꝛde toto hitare cũ deo qui mulieꝝ acceſſibus copulat᷑.xxxij.di. hoſpitiolum. ¶ Mota (Eum Tiu. Mndũ xit Socrates. Quis enim aliquid bumani pudoꝛis hñs his duabus uoluptatibus coeundi atq;ʒ come dendi: que hõi z aſino cões ſũt delectat᷑.q.d.delec tari nõ dʒ. ¶ Mõ ꝙ libido pᷣſumit᷑ diminui in ſene ctute. un Seneca: Cũ ceta uicia cũ hoĩe ſeneſcant ſola auaricia iuueneſcit.? Terentius Ad oiĩa alia etate ſapimus rectius h̊ unum pſtat malum ſenectꝰ hoibus acutioꝛes ſumus ad rem quam expediat. Mõ ꝙ magis deteſtabilis eſt luxuria in ſenectu te quam in inuentute: hinc Lullius li.i.officioꝛum: uxuria cum omni etate ſit turpis:ſenibus maxime fetidiſſima eſt. ¶ M. pᷣſumẽdũ pꝛo uiꝛo lr̃ato ut n ita inclinetur ad paſſiones ut ignarus nec peccaꝛe põt per ignoꝛãtiam ſicut ille. unde alibi d;: Ignoꝛã tia mater cunctoꝛũ erroꝛũ ⁊c̃.xxxviij.di.ignoꝛantia ⁊7 alibi dicit NHieꝛo. Ama ſcripturarum ſcientiaʒ = carnis uicia nõ amabis. e inteꝛ ↄiunctos ẽ quoddã nãle fedus quod ꝓhiber carnis debitum inter eos pᷣſumi. Alibi dicit lex: ꝙ nã inter hoines quãdã cognatõʒ oſtituit ꝓpteꝛ quam hoiem boi in ſidiari nefas eſt.l.ueluti.ff. de iuſti.? iu. ¶ Mõ aꝛ. ꝙ; ꝓpter infamiã oꝛtam a malinolis nõ dʒ ſupeꝛioꝛ moueri ad inquirẽdum de quo per glo.in.c.qualit᷑ 2z qn.ij.de accu.⁊ ibi plene dico. ppo. ? nᷣ ꝙ lia ſit ↄria ſibi.nã prio diẽ ꝙ nõ uult moneꝛi ex ma ligna delatõe:tñ mouet᷑ in eo ꝙ cõmittit inquiſitõʒ epo Laurẽ. ſoluẽdo dicit ꝙ Mapa noluit moueꝛi ad inquirẽdum de ueritate cris:ſed cõmiſit inquiſi tõem ſuꝑ infamia:que eſt pᷣꝑatoꝛia inquiſitionis fi ende ſuꝑ ueꝛitate ⁊ h ẽt nõ:ꝙ ex denũtiatione facta per nõ idoneũ poteſt iudex moueri ad inquiſitionẽ faciẽdam ſuper tali ifamia:quod ſatis ſẽtit hic Jo. an. ? ꝓbatur clare ꝑ iſtuʒ tex.⁊ fᷣm pᷣdicta limita h glo. pe.que colligit ꝙ ꝓpteꝛ infamia a maliuolis oꝛ tã nõ ẽ inquiſitio faciẽda uel purgatio indicenda.ð bet eni iĩtelligi de ſolẽni inquiſitõe que fit ſuꝑ vᷣitate cris:ſecꝰ in occulta indagatione cꝛedulitatis zæ fame ut pꝛobat᷑ fn Jo. an. hic quod bene nõ. Item dic ꝙ et ſolemnis inquiſitio fieri dʒ ſuꝑ ueritate qn in famia a maliuolis oꝛta eſt apud bonos ? graues et tanta ꝙ gnãt ſcandalum:ut nõ glo.in.c.cum dilecti de pur. ca. in. V. apud bonos: quam ſic intelligo.⸗ ſic concoꝛdat cum glo.c.qualiter ⁊ quando.ij. pᷣal le. ubi plene dixi. Kaſus. J ſus. Js qui pꝛo bene 4 Baum. ficiando ſcribitur cum clła ſi idoneus fueꝛit nõ tenetur ꝓbare ſe idoneum cum idoneus pſumatur.b. d. Mꝛia pars ponit queꝛelã.fa dat indicẽ:ibi cauſaʒ. ¶ Mõ pꝛio ꝙ anʒ in pto fit mẽtio ꝙ impetrãs ſit ſcholaris. an aũt uitiet Neptum ſi ipetrans nõ eſt ſcholaris.cꝛe do ꝙ ſic: qꝛ facilius optinet᷑ gr̃a hac qualitate expᷣſ ſa:facit quod nõ. Inno.in.c.cũ in cnnctis de elec.⁊= omne expꝛeſſum quo tacito gratia non fuiſſet obtẽ ta ſaltem ita faciliteꝛ reddit las uicioſas:ut in.c.po ſtulaſti ? qð ibi nõ. Hoſt.ð ſp.facit quod nõ.ſpe. de Gp.pꝛeſen. S. rõe aũt iperrantis. vV. ſed ubi ſcꝛibi tur pꝛo ſcholare. ¶ Secudo nõ ꝙ etiam in eccleſia tñ collegiata põt conſtitui bñficium pꝛo cleꝛico ſuꝑ q ¶ He pᷣſumptionid edditibus ipſius ecctie: ad hoc.c.conquerente de ele. non ꝛeſi. qʒᷣ ſic põt intelligi.uel dic ſic nõ.ꝙ ꝛec toꝛ eccleſie poſſit cõpelli ad recipienduʒ aliquem in clericũ = in fratrẽ:licʒ ꝓ eo non ſit ſpecificatũ bñnfi cium in ecclia:ſj oʒ ſibi ꝓuideꝛe de ꝛedditibꝰ ecclie. nam in hac eccłia n erat bñficiuʒ ꝓ clerico nec erat collegiata :ut colligit᷑ ibi facultas eccleſie ꝛc. ¶ Ex hoc ſing. nõ. ꝙ ꝛectoꝛ eccleſie nõ ſolũ debet habeꝛe clericũ iux c.ut quiſqʒ cle.de ui.⁊ hone.cle. ſʒ etiaʒ põt cõpelli ut illum ſuſcipiat in titulũ eccleſie ſue:ut ſic cenſeat᷑ ibi beneficiatus.? q;qꝙᷓ; B.c.loquatur in Papa:idẽ mñ puto dicendum in epo:ar.in.c.extir pande in fi.⁊ quod ibi dico de pꝛebẽ ⁊ facit qð nõ in. c. expoſuiſti de pꝛeben.⁊ in.c.poſtulaſti de iure patro.⁊ hoc nõ. Si autem nis intelligeꝛe ꝙ b eccle ſia fuerat inſtituta ut eſſet collegiata:qð inuit illud vbuʒ poſitum in tex. ibi in clericum ⁊ in fratrẽ ⁊c̃⸗ tunc nõ.collige ꝙ pꝛelatus eccleſie non tenetur ali quem ꝛecipeꝛe in canonicum ⁊ in fratrem ſen in cle ricum ſi facultates eccłie nõ ſufficiũt:qꝛ clerici non ſunt ẽt ĩ eccleſijs collegiatis inſtituẽdi utra faculia tes ecclie:ut in.c.i.de inſti.⁊ in.c.uno de ſta.ꝛeg.li. vVj. æ ſic ipſe ſolus capiet totũ:⁊ h̊ puto pꝛocedere ſi bona ſunt cõia:ſi aũt pꝛebẽde eſſent diſtincte non uideo qũo poſſet iſte excipeꝛe õ impetrantem:cum illi ſit impurandũ ſi minus ſufficiẽs beneficium ipe trat:ur in.c.clericus nictum ⁊ qð ibi nõ.xci.di.hic aũt bona erant cõia:ut patet ibi facultates eccleſie ⁊ẽ.⁊ ſic agebat᷑ de pꝛeiudicio ipſius ꝛectoris: cũ mi nus ſufficiat ꝙ in plures eſt diſtribuẽdũ:ut in.c.cũ M. de conſh. C. 145 ʒ ꝙ exceptio peꝛemptoria 5 Gptũ groſum põt opponi in uiʒ dilatorie.hᷣ pꝛo batur ibi declinãs examẽ ⁊c̃.qð tʒ h̊ Moſti.licet ali ud ſentiat Inno. ſed primũ uerius. ? eſt 20: qꝛ ſub reptio uitiat eptuʒ:ex quo datur iuriſditio.põt 9 opponi ꝑemptorie qᷓtenus opponit᷑ ad gꝛaʒ: poreſt excipi dilatorie quatenus opponitur cõtra defectnʒ iu riſditionis: æ de boc. ꝑ Innoc.z alios de ſptis cõſtitutus. ¶ Miõ. ? tene menti hoc dictuʒ meũ qᷓ nouũ:qꝙ imperatoꝛ nõ enet᷑ ꝓbare ⁊ uerificare oĩa contẽta in Goto cẽt ſi uideant̃ expᷣſſa in foꝛma con ditionis: ſi pꝛo illis hẽt iĩtentionẽ fundatam iuris pᷣ ſumotione. ſed onus pꝛobandi ↄriũ icũbit neganti: ut hic ſingu. pꝛobatur. ſic limita nõ.ꝑ Jo. an. in .c.i. de lit. cõteſt. li.vj. ltimo nõ ꝙ quiliber pᷣ ſumit᷑ idoneus ẽt ad bnficiũ:facit.i.q.i.ſicut xpᷣs.⁊ ꝛeſpectu bnficij obtinendi intellige dũmõ ſi clericꝰ alias nõ eſt idoneus:ut in. c.ij.de inſti.⁊ in.c.ex lit teris de inſti. ſed reſpeciu bõiratis itriſece quilʒ pſu mit᷑ bonus ẽet ſi ſit laicꝰ fm Moſtiẽ.ut in.d.c.ſicut facit qdᷣ nõ QOpy. in rła ſemel malus li.vj. Sed ad uerte:qꝛ foꝛtiteꝛ nũc opp. iſſũ tex.idoneitas ẽ du plex. quedam intriſeca cũ qua hõ naſcit᷑: puta ꝙ ſit caſtus ſobrius ⁊c.⁊? hec pꝛeſumit maxime poſt bap tiſmum.d.c.ſicut. Quedam eſt idoneitas extrinſeca ut ꝙ quis ſciat cantare legeꝛe ⁊ ſimilia que ſpectãt ad clericũ:⁊ iſla nõ pſumunt᷑:immo ſi opponituꝛ ⸗ aliquẽ deſectus ſcie ſubijcit̃ ille examini. ut eſt tex. cũ glo. i. .ſi foꝛte de elec. li. vj. Itẽ vbũ idoneitas Hilicatur in etate: ut in.c.ſuꝑ ioꝛdinata ðᷣ pᷣbẽ. Itẽ ut no béat quis plura bificia: ut in. c. is cui. e.ti. i. vi. male eꝛgo diẽ tex. ꝙ iſte pꝛia facie eſt pſumẽdus idoneus: niſi Sꝛiuʒ ꝓbet᷑. So. do. an. tacite uidetur reſpondeꝛe huic ꝛio dicens:ꝙ ex quo adueꝛſarius opponit dʒ ꝓbare:qꝛ cum actum impetrationis iſte exeꝛcueꝛit pꝛeſumendus eſt idoneuns. Item hic fuit facta collatio ꝑ apam uel aliuz: ? ſic ſtatus colla tionis eum releuat ab oneꝛe ꝓbandi. Item fuit hic oppoſitũ ʒ l̃as de nõ idoneitate.vñ pſumptio ido neitatis in hoc leui ne i npediatur ꝓceſſus ſufficiẽs eſt ad agsrauandũ partem oneꝛe pꝛobandi.⁊ ſic po nit tres ſołones:quaꝝ ultia eſt multũ diueꝛſa a dua bus pcedẽtibus: tñ nulla mihi plʒ. Mꝛaa nõ ualet: qꝛ p actum impetratiõis nõ debet pſumi idoneꝰ: cũ Pia expſſe mãdat inquiri ſi eſt idoneus.ad ideʒ qð ponit Jo. an. in regula nõ Iʒ actoꝛi de reg. iu. i. vi. ubi dicit: ꝙ ſi eẽt Dapa noict quẽ cleꝛicũ in col latione bñficij:nõ ti eſt ſufficiẽs ꝓbatio pꝛo cleꝛica tu:ſi uendicando bnficium allegat ſe cleꝛicum uel ali teꝛ agendo. pꝛo h̊ extrauag. Honifa. que icipit In iuncte. nec fa ſolutio ſua pꝛocedit: quia ſi Papa o9 tuliſſet nõ mandaſſet inquiri ſi eſt idoneus: cuʒ amte collationẽ eũ exaiaſſet: ar. c.qñ eps.xxiiij. di. JItem pꝛeſuppoĩto ꝙ non examiaſſet ſatis eſt ꝙ nũc man det eum exaĩari ꝑ illam cłam ſi eſt idoneus:eꝛgo nõ pꝛeſu noſit eum idoneum. ¶ Menia et ſolutio non ꝓcedit:qꝛ Pwa ↄmittit cauſam in totum:⁊? ſic et quo ad meiita: æ deceꝛnit ut vVtute illius clauſule nõ artetur iſte ad ꝓbanduʒ ſe idoneum. Iẽ h tenia ſo utio ni mis reſtrin ʒit tex.? ẽ quaſi S duas pꝛeceden tes. Quare eʒo diceꝛem ꝙ tex. iſte in fi. debeat in telligi de idoneitate intrinſeca: ⁊ ſic uidet᷑ intelligeꝛe glo. in. d. c.ſi foꝛte. nam idoneitas extrinſeca nõ pꝛe ſumitur. In hac autẽ extrinſeca cui incumbit onus pꝛobandi dico:ꝙ aut teꝛtius ſe opponit ⁊ ile habz pꝛobare:ut in.c.i.⁊ in.c.ut circa de elec.lib.vVi.⁊.c. cum dilecti. e.ti. z.c.tam łis de teſti. cum multis ſi. rõ:qꝛ excipiens in excipiendo fit actoꝛ. l.i.ff. de exce pti. Aut nemo ſe opponit: ⁊? tunc is qui habet pꝛo nideꝛe ſeu electionem ↄfirmare dʒ de oibus iquicᷣ eriam de bis qne pſumũtur rõe bonitatis itrinſece: ut in. c. cum dilecti z.c. cum nobis de ełec.⁊.c.niłil e. ti. . lxxviij. di. c. quid eſt. ⁊ fit hec inquiſitio èt ſi infamia non pꝛecedat: cum nõ agatur ad penaʒ ipo nendam: ut nõ. in iuribus pꝛeal. æ nõ. Inno. in. c.l. de poſtu. pꝛela. .ꝛedicta uident᷑ de mẽe Jo. an. in regula infamibus de regu.iur.lib. vi. in me:cu. t hH ꝓcedunt reſpectu eoꝛũ que opponuntur in peꝛſo naʒ. qnʒ aliqua opponũtur 9 Nptuʒ ſeu graz:? ci incumbat onus pꝛobandi recuꝛꝛe ad nota.peꝛ Jo. an. in. d. c.i. de lit. ↄteſt. li. vj. ubi vẽ poſt alios uel le ꝙ in expꝛeſſis incumbat onus ꝓbandi impet:an ti qui hẽt ꝓbare ea que narranuit in ſyoto. In ta citis vo ꝓbat opponẽs: quia in excipiendo efficitur actoꝛ : ut g dixi:⁊ faciunt bec ad queſtionem quoti dianam: Quidam impetrauit beneficium ſancti O(ꝛrrini: æ narrauit quod ipſius reddit? ſummaʒ c.floꝛ.non excederent. opponi. quod ualet plus. qri tur de duobus. primo pᷣſuppoſito ualoris exceſſu: nunquid ex hoc capite gra ſit nulla.2 .cui icumbat d 1 crrach tnt S otiiaen, uu gho d bn ſei ſrver lntt ſn m, ſ, S cco ſth⸗ 8 S le vn a e giſi Sneus luuc . Mlu tditihii rimmmni mng lu⸗ ſmcn nmngrirlg ſwlunen Crmnr rn, und ceun Miiſtifibetim unimim tu⸗ io mimmmifüitſun ran. Gnih ies im imintiſtrin⸗ ſpenniciſi oner ee utni dcooſulſttduuts Fweeargin ge Iman⸗ irandonden Alnsdn Ndn ANinde en de Kobtchcona nonnamceninon Dunhentetongſnalunspeni Panmicſffcan hentng Deimim iſftes iiumde, le pithi deig ncetnunel pbureſſligin ini naan nni nfimni ſirlt un lrckalhn iwttrimi adimn cſeltell bengenr ilc rint Mudidangſe 9 Kenck — mimndtnhtifemn len bnalr Müciom alegar ſelcin 6 pobemmg Vontgni imar mr ſa ſolnno ſun dwaetrliuiſ atanͤnmiifinulliälinun noneci etiaſna co ehs mid Perſappoid g non enniaſ insc gi dear wuneriim oilan Alun ickitonnerg parſanoit ann ihonaun, era dr ſolmon pe itq: Prrionimn: mnomirtommt qoa matve duaut ur ftur ilus chulte anr iai ponuli litnuan Neß tfl uio nins eſmn,tar c1nruat . Qurczo duun er Einſidbur igide onarat iniſane ſe lce; nnliger omn.dcAfone anidoneinsriſea d rmim’, Inbu mme erniſeta cn mannda dns õ dmaee ä niknentmiseth n, enerihe Gcheno t daſ -RnNe dd. 1N uden uen Gcrudnen Nöna Bkt enam deds Gneiarina edolimk Cmnodsteta Nr inc Ndletnd. onus ꝓbandi pſuppoſito ꝙ bẽat noceri.= ur̃ prĩo ꝙ nõ debeat noceꝛe:ex quo conſtat de coꝛꝑe bene ficij:ar. eoꝝ que nõ in.c.ſignificante de ⁊ꝛp.⁊= ſic nõ ob. c. cui de nõ de pᷣbẽ.i.vi.loquit n. de ĩpetratiõe gnãliter facta:ſʒ H̊ͥ nõ ob. jrium teneas.dic eniʒ ꝙ; ſi nõ expᷣſſit ueꝝ naloꝛc gra eſt ipſo inẽ nulla:æ on⸗ ꝓbandi ꝙ nõ ualear ultra expᷣſſionẽ incumbit impe tranti:cum ſit ꝑs gre ſue.⁊ ſic ↄſuluerunt Bal. 7 Jo. de fan.ut hic reſert do.Car.ſʒ ego allego do. de ꝛota deci.cclxxxij. ubi h̊ expreſſe tenent:æ plus dnt:q urbanus Dapa. vi. oꝛdinauit ut quiſqʒ te neatur faceꝛe mẽtionẽ de naloꝛe beneficij ꝙ ipetrat 2 ẽt obtentoꝝ:⁊ aliter gra facta nõ naleat.⁊ eſt rõ pꝛimi qꝛ citius mouer Dapa ad concedendum be neficium modici naloris quã magni. ⁊æ exprimens minoꝛẽ ualoꝛem ur̃ fꝛaudulenter feciſſe ut cit a pam induceret ad cõcedẽdum nõ imerito gra iĩficit nt. d. c. poſtnlaſti de rp. Quid ãt ſi in lr̃is fi mẽtio de ualoꝛe ĩꝑſonaliter: ut qꝛ dz tantã ſummã ut aſie rit᷑ nõ excedit ⁊ẽ. Oicit hic do.an.ꝙ quedam deci ſio ꝛote bʒ falſitatẽ nõ uiciare:quaſi h̊ͥ nõ referatur ad iĩpetrantem ↄriũ tʒ ipſe: qꝛ debet intelligi ꝙ per iĩpetrantẽ illud fuit aſſertũ. Ego diceꝛem ꝙ aut pꝛo pria vᷣba erant ↄcepta in ꝑſonam impetrantiſ ur qꝛ dicebat᷑ pꝛo ꝑte talis nobis fuit iſinnarũ ꝙ tale be neficium uacauit tanto tpc æc. cuius redditꝰ ut aſſe ritur ualoꝛc᷑.c.flor.nõ excedunt:⁊ tunc nõ dʒ imel ligi ꝙ per ĩpetrantẽ illud fuerit ſimpłꝛ aſſertũ:ſʒ ꝙ impetratus dixit illud ab alijs aſſeri: æ⁊ eo caſu ſuffi ciat impetranti ꝓbare ꝙ ita aſſereret. nam ĩ gnali ſermone non itelligit perſona loquens:ut in aut.ſi qñ.C. de non nu.pe. in.c.petitio de iureiu. Aur omnia vba rpti loquũtur nniformiter ? tũc debet ĩ teligi ꝙ per impetrantẽ fuit facta relatio. itelligit enim cła ſi pces vᷣitate nitant᷑ in. c.ij. de .⁊ ſic oʒ impetrantẽ expſſa ꝓbare:⁊ bec nõ. ⁊ uide que dico in. d. c. poſtulaſti. z. c. ad aures eo.ti Epecann primo glo. Beꝛ. æ ↄñter glo. Innocen. ſatis nõ. et quotidianam glo.i. in prin. eſt ſatis clara z ſupꝛa la tius expedita. In fa parte querit hic fuit exceptũ de inſufficientia facultatum cni incumbit onus pꝛo bandi:an rectoꝛi ꝙ facultates non ſufficiaut:an im petranti ꝙ ſufficiant.reſpondet ꝙ rectoꝛi: qꝛ ecclia pꝛeſumitur ſufficiens. In ↄꝛium alle.l.ex ꝑſona.C. de ꝓba. ubi dicit᷑:ꝙ qui dicit alium eſſe ſoluedo dʒ ꝓbare ſaltẽ ꝙ aliqn fueꝛit ſoluẽdo:quo ꝓbato pᷣſu mit᷑ in futurũ eſſe ſoluendo. Jo. an. dicit ꝙ aut con ſtat de pcedenti ſtatu ecclie:⁊ iuxia illũ ſtatũ pᷣſumiĩ eccliam eſſe ſoluendo:⁊ aſſeꝛẽti Oꝛinʒ icumbit onus ꝓbandi:ar.in.c.ex ꝑte de conceſſ.pꝛeben.in fi.⁊ ce p. c.i.li.Vi.⁊ qð nõ.in.c.uno ut eccle.bñ.in fi. Si ueꝛo nõ ↄſtat de pᷣcedẽti ſtatu debʒ pſumi ꝙ ſaltem ſufficiat pꝛo duobus:ar.in.c.ut quiſqʒ de ui.⁊ ho. cle. z. c. nemo de ↄſe.di.i. z dicens minus nel ultra babet ꝓbare fᷣm eũ:qð plʒ do.an. niſi eccłia ſit col legiata. tũc eiʒ cum ad minus requiranĩ tꝛes.l.neꝛa cius.ff. de ueꝛbo.ſig. pᷣſumendũ ẽ ſufficeꝛe ꝓ tribꝰ. h dictum eſt ſatis equũ: nec cꝛedo ꝙ aliteꝛ intellexe rit Jo. an. an illud ſit ueꝛumde iure canonico ut tres ad minus requirantur ad eſſe collegij: remitto Hudum te ad glo.c.i.x.q.i.⁊ plene dico in.c.i.de elec. Ad pdicta uide etiam glo.in cle.ne in agro de ſta.ẽgu. .F. ad hec in.v.ſeruitutis:que dicit ſufficẽ ſi rectoꝛ ecclłe tʒ clericum fuitoꝛem:⁊ tale quid ſufficit recto ri ⁊ uni ſeruitori quod non ſufficeret duobus ſoci is.⁊ nẽ.d.c.ut quiſqʒ intelligere in ſeruitoꝛe æ nõ ĩ ſocio:⁊ ſic doctrina ſua hic non eſſet bona:cũ iſte debeat recipi in clericum ⁊ in fratrem. Secd illa gl. Pcederet ubi als redditus nõ ſufficerent. ſed a pᷣn cipio ecclia debet eſſe ſufficiens pro clerico idonco ut ſatis colligitur ex.d.c.ut quiſqʒ ⁊.c.nemo:⁊ ſic tene dictũ Jo.an.hic nide qð dixi in.d.c.ut quiſqʒ Blo. ult. in prin. ẽ facilis:poſtea oppo.ur̃ enĩ ꝙ neganti impetꝛantem idoneum non incumbit onus ꝓbandi:cum negatiua ſit impꝛobabilis glo.ꝛemittit de hoc ad nõ.in. c. bone de elec. Aduerte nam gl. ſentit illam oppoſitionem ꝓpter opi.quoꝛũdam di centium:ꝙ negatiua tranſfert onus ꝓbandi in ad nerſarium in cuius ꝑſonam reſoluitur in affirmati uam:quod t ẽ falſum:qꝛ fſundãs ſe ſuꝑ negatina hʒ illã ꝓbare ur ꝓbatur in. c. de ↄfel.li:Vi.nõ. Jo. an. in. regula ſine poſſeſſione de re.iur.li.vVi.in mer cu.⁊ nõ. in.d.c.bone.⁊ ſi eſt negatiua mera poterit facere poſitiones ut.d.c.i.de quo dicendum nt ibi: fo glo.querit qũo probabitur iſte non idoncus:⁊= reſpondet ſatis bene:⁊ uide.d.c.ſi foꝛte quod ſu pra dixi.¶¶ Munc uenio ad difficilem glo. Inno. quã uoluit ad bꝛeuioꝛa vba reducere Jo.an.in cle mẽ. unica de of.deł.in glo.ſua do.an.eam ualð am pliauit. Ego clarius reliquis ꝓſequoꝛ tria.prio qꝛ hic ſumus in mã executoꝝ queꝛo:nũquid executoꝛ ad bnficia poſſit aſſumeꝛe ꝑtes iudicis:an debeat ꝓ cedere exiudicialiter. o an ſaltem aliquo caſu tene atur ꝓcedeꝛe iudicialiter. nunquid ualcat ꝓuiſio per euin facta non uerificatis requiſitis in rpto. Menio ad primũ in quo Inn. in effectu conclu dit:ꝙ ſiue executoꝛ ſit datus cum cła impoꝛtante monitionem ſiue conditionem :exemplum prime ſi ẽ idoneus:exemplũ ſecunde ſi eſt doctoꝛ uel ſimilis ſemꝑ poteſt aſſumere ꝑtes indicis ſi uult:⁊ ſic citaẽ illos quoꝝ ĩtereſſe põt uel iudicialiter inquirere de neritate ? idoneitate iſtius recipiendo teſtes ⁊ alias ꝓbationes:ratio quia commiſſa pꝛouiſione uident oĩa ꝑ que ꝑuenit᷑ ad illam:de of.deł.pteꝛea ⁊.c.pru dentiã æ. ff. de ꝓcu. I. ad rem mobilẽ æ.l.ad legatuʒ Item cum ipſe delegans pomuiſſet ſic procedere: ergo ⁊ ipſe delegatus qui fungitur uice ipſius de offi. dele.ſuꝑ eo ⁊.l.i.ff.de offi.eius cui mã.ẽ iuriſ. quinimo plus Inno. ꝙ et ſi ſine cla executoꝛ depu tetur:nibilominus poteꝛit aſſumeꝛe partes iudicis: quia ſempeꝛ ſubintelligitur illa cła ſi eſt idoneus:lut nõ. in. c. cum adeo de p. z. c. cauſam de elec. ⁊ ſic tranſit cum eo do. an. hic. Sed tu autende:quia In no. in hoc ultimo ſenſit ↄtrarium in.c.ad diſſoluen dum de deſpon.impu.ibi enim dicit: ꝙ ſi execaoꝛ datus eſt ſimpliciteꝛ ad confeꝛendum non habet cognitionem.unde ſi uellet admitteꝛe exceptões poſ ſet diceꝛe is cui ꝓuiſio eſt faciẽda nõ ſpectat ad te: qꝛ tin es executoꝛ. Idem uideĩi ſentire Inno. in. c. de cereꝛo de re iudi. ubi dicit ꝙ executoꝛ datus ad q 3 coferendã pbendam ſi uacat bẽet tamũ cognitionẽ in cognoſcendo an uacet: ſed cõſtiio ꝙ uacat ꝛema ner purus executoꝛ. ? ſic ſentit ꝙ ſi datur ſimplici nullam hbẽt cognitionc.ſed glo.nõ.in. c. paſtoralis. G. neꝛo de offi. dele. dicit nõ. executoꝛẽ datum ad ↄ feꝛendum eſſe mxtum.nec reqnirit appoſitionẽ cłe: 2 ſic cõcoꝛdat cum dicto Inno.hic:⁊æ plus:h mibi placet:qð pꝛobo ꝛõne.executor meꝛus eſt ille qui de putatur poſt negocium plene diſcuſſum ita ꝙ non ꝛeſtat:niſi actualis executio:ut in.l.executione.C.ð execu.rei iudi.⁊ iſte merito nullã habʒ poteſtatem. exemplũ in nuntio cui cõmittitur executio ſententie ut in.l. ſi ur ꝓponas. C. e.?⁊ ꝑ Mar. in.l.a diuo pio .cff. de re indi. dico plene in. c. de ceteꝛo.j.e.ti.ſʒ iſte executoꝛ qui dat᷑ ad ꝓuidendũ uel ad compellenoũ eſt deputatus negocio prius nõ diſcuſſo:iĩmo intelli gitur cka ſi eſt idoneus ut S dixi:eꝛgo non poreſt di ci iudex merns executoꝛ:ig tacite iudex ſeu ſuꝑioꝛ ꝓuiſioneʒ cõmittẽdo nidet᷑ cõmitteꝛe etiam iuriſdi tionem circa ilã. æ ꝓ tanto dẽ executoꝛ æ nõ iudex: qꝛ non deputat᷑ inteꝛ comẽdentes.nec principalite ad actũ iudicialé: ſed ad actũ qui er indicialit᷑ exeꝛce ri ↄſueuit.nec eſt viſimile ꝙ uoluerit enm eſſe meꝝ cum poſſet alteri fieri piudicium:⁊ collatio poſſſp fie ri indigno negocio prius plene nõ diſcuſſo ſen exa minato:ut.j.dicam. ¶ Menio nũc ad fᷣm arncnlũ an executõ teneat᷑ aſſumeꝛe ꝑtes indicis ſaltẽ aliqui bus caſibus. Inno.̊ multuʒ narianit:et in effectu ponit hic tres opi. Drima ꝙ non teneatur ſiue ſit datus ſine clauſula ſine cũ clauſula ſapiente montõ nẽ ſen inſtructioneʒ. ut eſt illa ſi eſt idoneus ſine ſa piente condinionem.fundamentũ hꝰ opi.eſt:qꝛ actꝰ conferendi c.eriudicialis:eꝛgo ſatis eſt oð ad ĩiſiru ctionẽ ſuã ſe ifoꝛmet ex iudiciũ de cõtentis in lłis. Irẽ qꝛ de egans eriudicialiteꝛ potuiſſet ꝓcedeꝛe:es plus vr̃ uelle Inno.ꝙ nõ teneat iſte executoꝛ ante ꝓuiſionẽ admitteꝛe exceptiões alteriꝰ pꝑtis ꝓ ĩteꝛeſſe ſuo cõparẽteꝛ:niſi opponat᷑ ð defectu poteſtatis:pu ta ꝙ Nprũ ſit nullũ.oʒ eim ꝙ pꝰ ↄſtet de ptate.ar. in.l.cedeꝛe diem.ff.de vob.ſig.ſecus ubi nõ cõten deꝛetur de fundamento iuriſditiõis: ar. c. cenſtuutꝰ j. de ap. Secũda opi.ẽ ut diſtinguat᷑ inteꝛ clam ſo nantẽ in monitionẽ ⁊ cłam ſapientẽ conditioneʒ:ut pꝰ can nõ teneat᷑ adhibeꝛe cãe cognitionẽ.Secũdo caſu ſubdiſtinguit:qꝛ ſi alteri fit pꝛeiudicium:puta epo uel capitulo ad quos ꝑtinebat collo.⁊ tunc dʒ ꝓcedeꝛe pnibus nocatis ⁊ cũ cãc cognitione:alias nõ teneꝛet ꝓuiſio. Aut non fit alteri pᷣiudiciũ ⁊ põt ꝓcedeꝛe ſine cauſe cognitõe:qꝛ vꝛ hoc cãu ſibi mã datum tanq; bono uiro. ꝓuiſio m erit nulla cõditi one non puꝛificata. In tertia opi.nẽ Inno. ꝛediꝛe in priaʒ opi.cũ q̃dã m limitatiõe: nt ſemꝑ poſſit exe cutoꝛ ꝓcedeꝛe exiudicialiteꝛ ꝑtibꝰ ẽt non uocatis: niſi tria concurrãt. prima ꝙ cla appoſita ſapiat con ditionem.ſecundo ꝙ inſerta ſit peꝛ uerba ſapientia cognitionẽ iudicialem:utputa ſi nbi ↄſtiterit ꝙ ſit magiſteꝛ in theologia. Lertio ꝙ alteri irrogetur pᷣ iudicium.nã ſi nulli fit pindiciũ uiderur cõmiſſũ ut ſibi ↄſtet tãq; bono uiro.⁊ cũ hac opiõe.vꝛ trãſiꝛe glo. in. d. cle.i. de offi. dele. ſed idẽ Innocẽ. clarius ¶ De pſumptoibus locutus eſt in c. ꝓpoſuit de concel.pben. in v. execu toꝛem. ibi enim ponit in hac mateua duas opi. 2 ex pᷣſſe eigit alteꝛam.pꝛimo eiʒ dicit ꝙ executoꝛ datus ad ꝓuidendũ eſt purus ? meꝛus executoꝛ ita ꝙ nul lam bẽt iuriſditionem:nec dʒ citare ꝑtes:niſi in l̃is caueat᷑.tũc eiʒ eſt ſeꝛuanda foꝛma mãdari:de ſvp. cum dilecra. vñ plus uidet ſᷣm eum: ꝙ ſi ↄpet quis qui uelit aliqͥd diceꝛe ĩ ꝑſonã eiꝰ cui ẽ faciẽda ꝓuiſio nõ dʒ eum audire: qꝛ purus ? meꝛus executoꝛ eſt et nullã hẽt iuriſditionẽ:alle.nõ.in.c.de ceteꝛo de re in di.⁊ idẽ dicit ſi uelit hunc executoꝛẽ recuſare ꝙ nõ eſt audiendus: de offi. dele. nouit. põt tñ ſᷣm euʒ op poni de hepti.ſubꝛeprione: qꝛ ob hanc cãm reuoca ret᷑ quicquid feciſſet et pꝰ executionẽ. Refeꝛ iñ ibi alios teneꝛe ⁊? foꝛte bñ ᷣm eum:ꝙ licet iſte executoꝛ nullum uocare teneat᷑: ſi m aliquis comꝑeat qui ue lit aliquid diceꝛe in ꝑſonã dʒ audiri:ar.j.de accu.ac cedens:qꝛ iſte executoꝛ hẽt iuriſditionem:ſʒ Inno. appꝛobat ibi pꝛimũ dictum dicẽs: ꝙ de ſtricto iure magis põt ſuſtineꝛi:⁊ clarius loquit᷑ ibi poſi a iquas lineas dicens ſe fateꝛi:ꝙ ſi obmiſſa cognitiõe ſũma ria ⁊ repulſis ↄdictoꝛijs exequat᷑ mãdatũ:quod ui let:qꝛ eſt meꝛus executoꝛ ad implendum madatum. Item qnia ſũmaria cognitio nõ eſt ſempeꝛ de neceſ ſitate neqʒ de ſubſtãtialibus executionis mandan:fa tetur tñ ꝙ in compulſiõe eſt neceſſaria cauſe cogni tio:⁊ ſic ↄdicit Inn.his que dixi õ in pꝛio articulo ſᷣm eũ.ſed in.d.c.ad diſſoluendũ ꝓpe fi. ſentit aliaʒ opi.dicens:ꝙ executoꝛ ad ꝓuidenduʒ ſin pliciteꝛ de putatus nõ dʒ ad mitteꝛe exceptiones Sↄ ꝑſonam cui fienda eſt ꝓuiſio:qꝛ nõ eſt iudex: nec in foꝛma iudi cij ꝓcedeꝛe dʒ. ſecus dicit ſi eſt datus cum clauſula illa ſi eſt idoneus:uel ut aliteꝛ compellat:tunc oppo ſuam exceptionem uel denunciationem debet acmit teꝛe:⁊ appellari põt ab eo:⁊ caſſaret quicquid facẽt poſt talem appellationem ſi ꝓbario fueꝛit oblata.j. de ap.inteꝛpoĩta. aliteꝛ locutus eſt Inno.in. c. de ce teꝛo de re iudi.ubi dicit:ꝙ quedã eſt executio ꝓ ꝑte meꝛa ⁊ ꝓ ꝑte mixta:ut ſi mandat᷑ alicni ut ticio pꝛo uideat de tali pꝛebenda ſi nacat. nam cognitionem het in h̊ ſi uacat.ſed poſtq; ↄſtiterit ꝙ uacat n hẽt ãplius cognitio nẽ:iõ ſi aliquis uellet obijceꝛe ĩ ꝑſo nam aut iudicis aut illius cui fienda eſt pꝛouiſio nõ ẽ audiendus fſᷣm eũ:adducit nõ.in.d c.propoſuit. xxv.q.ij.æ ſunon cognitio:⁊ de ꝛeſcriptis. cum dile cta.⁊ ſic uidet᷑ ſentire ibi Inno.peꝛ hec ueꝛba ſi bñ ponderentur:ꝙ ſi datur ſimplicit᷑ nullã hẽt cognin onem. Si aũt datur cum aliqua cla hẽt cognitoem quatenus ue nit purificanda illa cła æ nõ aliteꝛ:⁊? h multuʒ differunt a precedentibus. Aliquid de ma teria tetigit idem Innocen. in. c.fi. de tranſla.pla. ubi dicit ꝙ is cui mandatur iuriſditio ut alicui pꝛo nideat ſi eſt idoneus extra iudicium ſe infoꝛmat de idoneitate:nec credit neceſſarium ꝙ huiuſmodi exe cutoꝛ debeat aliquem uocare ad ſciendum ſi nelit diceꝛe illum pꝛo quo ſcribitur non eſſe idoncum: licʒ anteq; ꝓui deat debeat examinare an ſit idone ns uel ne:ut nõ.sS.de poſtula.pꝛelato.in.c.i.ſed in c.·i.de cõceſ.pꝛebẽ.li.vj.⁊.c.cum olim el.i.ð puil. Vr limitare omnia pꝛedicta. dicit enim ꝙ ſʒ exceutõ 4 Ninn zcle n An cel ſelll ghecuin 4 ſout illcn Kita rn alantit Demincdeceroßa Actiiladennnt wmul Grconcnscanm tem potefeunit munm . irtunſfunin jf⸗ mt Inmrii myb t i in uutcaali c ſnaſ cel/ ,aPouronisurtns ſpu t ofl Pfiueo Poſrunn un ih Pyofranitrintonrannto P Oolatnoten ontrcen an 1creanſcstecbiroprinis uffcern n Gront)otniädnunfeunicnun Arum Acruneturodet dian Gn ſrncte N mec Cnbemrctcieneandnä eoEteceriiri n N Pon ins heiſdi de 10 6Sjſerginmmnitn nnien npſtſorer ii bninn hunfkanhinunmtg Gutſb cneitrckann ean oniiig in, reuste gnnenn a⸗ Or Nhinelgin inr niint Ninon nrim, llemntoꝛ H nglm ecnton iſt ognie carin ſauit Uft obmnſſao “ B5iannsnfnine Rchensertnndn ptndmnrits . Ola unmnn gnno cf nutr ur n n onpulſöeſ nccſhni Z toꝛr ſc ztn bor nanpinan fnai indca ſoboi r ⸗ Mnris l rpnoal inr znimp mnaai 14 t pſſor n inr r in np i ecgerch, s detſickcans un ceudt ccht idonansne dt alin conpelanunc de cgnonen wd dennncancnem cdet en t Helar r eded Maret aecid ſuit Auen pdlanonen Ddo eid Ddanj nednn Aieent Innd nt d AeRNRNW id oetnckerend äü nden eledennſinnn. n Gglii ban n aſ Ninn giun zplus cogyine Netͦ anauss dile rſn namn wiis M ilnol focacknen Audiendus fn ci nddlit öndch V.q.ſnon cognino: de n u.l uidei anni bi Imno pe . dranur ücnu ſunpiici nn I it daur con cion n i ns nenit Puriftancn ſlache mimz ffeſunn – cui ſcꝛiptum eſt ut pᷣbendã ↄferat ⁊ in poſſeſnonem inducat ⁊? Zdictoꝛẽ ↄpeſcat poſſet pᷣbẽdam cõſerre nõ uocatis his quoꝛũ ĩteꝛeſt:tamen nullo mõ dʒ au ferre poſſeſſionẽ alicui prius nõ ↄuocato æ ↄuicto poſſeſſoꝛe: nec ẽt als ſtatum poſſeſſionis mutar᷑.C. ſi ꝑ ui uel alio mõ.i.fi.niſi pꝛio collationẽ feciſſz uo catis ꝑtibus ⁊ cũ cãe cognitione in danda poſſeſſio ne:qꝛ tunc datio poſſeſſionis eſt executio collonis pꝛimo facte cũ cae cognitiõe:nec ẽ uis ſᷣm eũ in cõ miſſione MDape ſiue im dicat ↄferas:ſiue adi ciat ⁊ in poſſeſſionẽ inducas:qꝛ ſemꝑ poſſieſſionem dar põt in.c.ſignificaſti de of.dele.⁊ idem quo ad pᷣmiſ ſa uẽ uelle Jo. an. in addi. ſpe.in ti. de pe.æ poſ.. fi. ad fi. facit quod le.⁊ nõ. in.c.lʒ eps de pbẽ.li.vi. 7. c. oꝛdinarij. de of. oꝛ.ſi.vi.hec ſunt dicta Inno. in hac mã in uarijs locis ſparſa:ex quibus potes colligeꝛe difficultatem huius paſſus Hoſt.in. c.pꝛo poſuit pᷣa l.tʒ executoꝛẽ datum ẽt ſimpliciter ad ꝓ nidẽdum artari ad admittedas ltias exceptões cuz ſit executoꝛ mixtus:⁊ in talibus lr̃is ſemꝑ intelligit cła ſi idoneuſ fueꝛit:de ꝛp.cum adeo ⁊ nõ. hic.⁊ ltie exceptões ſunt ſemꝑ admittẽde:licet pciſe ſcribatur de of.dele.ex ꝑte.ij.⁊ ſic tʒ fam opi.quaʒ ibi ꝛecitat Inno. quã ſupra retuli. Clarius adhuc loquitur ið Hoſti.in. c. de ceteꝛo palie. ubi ꝛcfeꝛens dicta Inn. dicit ibi illa dicta mrra æ noua: aut ꝙ ipſa non intel ligit concludens cerium eſſe: ꝙ cum E apa ſcribit ꝓ aliquo beneficiando admittuntur exceptiones ꝓ poſite ⁊ Z bñficiandum ⁊ õ ptum ⁊ p executoꝛem ut pateꝛe dicit in eo quod le.⁊ nõ. ſupra de rp. ad auꝛes ⁊.c.cum adeo ⁊.c.poſtulaſti =.c.ſi ꝓponente 2 in multis alijs iuribus ⁊ ſupꝛa de offi.cele.paſto ꝛalis.ꝗ.ſi neꝛo. Poſſet tamen ſaluari illud dictum Inno. m eum ſi ſic intellexit:quando MDapa cer to iudici ⁊ pꝛo certa ꝑſona ⁊ de cena pᷣbenda pciſe ? ex certa ſcia ſcribit exprimẽs ſufficicter in ſua lẽa ꝓ nõ uult hoc mãdatum ſuum aliquam exceptõʒ admitti. dicit tamen ꝙ uix in hoc caſu ſalnabitur cum Mapa dicit ꝙ nec ſe nec anteceſſoꝛes ſuos credat h expreſſiſſe: ut le.? nõ.in. d. capi.ex parte. ij. de offi. dele. dicit ẽt ꝙ dictũ Inno.poſſet ſaluari qnñ Dapa nel alius alicui ſibi noto bencficinʒ na cãs ↄfeꝛt:quẽ etiam mãdat peꝛ aliquem executoꝛem in poſſeſſionem induci. talis enim executoꝛ non bet pꝛima facie exceptioneʒ admitteꝛe:de quo dicit dicẽ duʒ ut nõ.in.c. cum eccliaſtice de excep.æ. c.accedẽs de accu. Jo. an. etiã fuit narius.nã in. c. caplin ſanc te cꝛucis de ſꝑp.ᷣin pe.colum. traſiuit enz Compo. qui dixit Inno. mãdaſſe ſeꝛuari: ꝙ ſi ante puiſiõeʒ executoꝛ nult admitteꝛe exceptiones oppoſuas ↄtra reſcriptum uel ꝑſonam aſſumendo ꝑtes cognitoꝝ poſſit quaſi uideat᷑ ſibi mãdatũ:ꝙ ſi audiat aliqua que ipſum moneant cognoſcat ſi uelit de bis uel negocium remittat ad ſuperioꝛem:de re iudica. de ceteꝛo ⁊? de Gep.ſi quãdo de fal. ſupeꝛ eo. ſʒ li ꝛe pulſis lẽimis exceptionibus appeller æ nibilominus ꝓuideat executoꝛ dicit: ꝙ pꝛobata exceptionum ue ritate caſſabitur collatio:alias non caſſabitur: eniazʒ ſi appellans ſe obtulerit ꝓbatuꝝ:cum oblatio ſit ex traiudicialis: ex quo executoꝛ cognitionem non DBudum aſſumoſit ⁊ in exiudicialibus non pꝛoficir oblatio: ut nõ.in.c.cũ inter ð elec.⁊.c.interpoſita de ap. nec ob. fm eum de ap.dilecio.qꝛ ibi per confeſſionẽ P tis Oſtabat de ueritate exceptionis:uel ibi de execu toꝛis compulſoꝛe:qui ſine cãe cognitione nõ copel lit. hic loquimur de ꝓuiſione que vᷣba nõ.que faci unt ad multa ſed idð Jo. an. in. c. dudum. ij. de elec. in. v. colũ.poſt Inno. dicit: ꝙ ſiquis aucte rpti pe tit ſibi ꝓuideri de bnficio non eſt neceſſaria li.ↄt. qꝛ is cui ſcribitur potius ẽ executoꝛ quã cogmitoꝛ S de of.dele.ſuꝑ qõnũ.G.poꝛꝛo:ſed exceptiones le gitimas debet admitter: ut ſupꝛa de ꝛp. cum adeo et c.Oſtitutus ⁊.c.capłn.nihil enim põt petẽ ipetꝛãs ꝙ id qð in ꝛpto ↄtinet᷑ nec ex alia canſa:2 iõ ĩptuʒ ſufficit pꝛo libello ar. g. de dila.pteꝛea ⁊ Odictio ẽ ꝓ rnſione tutius tm ẽ fin eum ur aliqua petitio offeꝛa tur ⁊ lis oteſtetur: ar.in.d. c.duduʒ ⁊.c.uno de lit. ↄte.⁊ hoc ẽt uoluit Inno.in.d.c.dudum que vba nõ. Alia vba poſuit poſt Compoſt. in. c. mandatũ de reſcrip.in.v.colũ. ibi dicit ꝙ ſi eſt ſcriptum ut compellat uel ut ꝓuideat inſtandũ eſt apud executo ꝛm:ut exequatur mãdatum uel conferendo ſi ad ᷣ bʒ mãdatum uel mãdãdo capło ut illum recipiat.? ſi capłin opponit ltimã exceptionẽ quare nõ teneat reciꝑe audiet᷑:de ap.dilecto ⁊ de cłc. cum inter cão nicos.ũ aũt nullam ltimã ꝓponit uel ꝓponit ſ nõ ꝓbat:tunc executoꝛ ſine lit.cont.compellit uꝛ in im eum ꝙ ubi ꝑtes iudicis aſſumpſit executoꝛ ſit feꝛen da diffinitiua. que ſine lit. comie. peti non debet.po teſt etiam peri ab executoꝛe ꝙ; ꝓnunciet ſe ad exe cutionẽ madati uel ↄpulſionẽ capli oppoſuis non obſtantibꝰ debeꝛe ꝓcedeꝛe: que vᷣba et nõ.ꝗ iſtruũt in mõ ꝓcedendi coꝛam executoꝛe.clarius loquitur idem Jo. an. in.c. accepimus de eta.⁊ quali.in. v. E exceptiones.nam peꝛ illum tex. dicit.qð qn ſcribi tur ꝓ aliquo bnficiando nõ eſt neceſſe ꝙ lis conte ſtetur:nec ꝙ libellus detur in ſcꝛiptis: ſed ſufficit impetrans dicat executoꝛi ſupplico ꝙ exequamini man datũ uobis iniunctũ:⁊ ſi mi opponat᷑ pꝛocedat fFm foꝛmam mandati. de p. cum dilecta æ. c. ſiqñ. 2 idẽ ſi friuola exceptio opponatur:de pᷣben. dilectus ij. de cõceſ. pben.c.cum nꝛis. Si vo aliqð ratiõale opponatur illud exainabit᷑ æ executio ſuſpendetur gꝗ de Go. ↄſtitutus ⁊? de ap.dilecto:ſed ſupeꝛ exceptio ne ꝓpoſita pꝛius ꝙᷓ; teſtes recipiant᷑ eꝛit lis comeſtã da fᷣm eum: alleg.c ueniens de renun. ⁊æ remittit ad plene nõ in ſumma. F. qñ ſub. F. ð dilaroꝛijs v. pe. ⁊ ulti.⁊ ſie uult in hoc loco ſimpliciteꝛ ꝙ exceptoes ſint admittende ⁊ lis conteſtanda ſupeꝛ eis:nide eũ dẽ Jo. an. in ti. de pe.⁊ poſ..fi.in addi. mag. ubi foꝛmat queſtiõe, Dapa mandauit executoꝛi: ꝙ ſi conſtaret. A. tenniſſe duo curata contra decꝛe. exe cꝛabilis Jo. xxij. ꝙ alteꝛum confeꝛat. B. impetꝛãti: executoꝛ pꝛoceſſit illo. A. poſſeſſore non uocato:et poſtq; conſtitit ſibi de facto contulit impetratoꝛi be neficium de quo in reſcꝛipto:ac illum induxit in poſ ſeſſionem: poſſeſſoꝛ appellauit ⁊æ petijt ante omnia ſe reſtitui ad poſſeſſionem: cum fueꝛit de facto ſpo liatus iuxta nõ.in.c.conqueꝛẽte de of. oꝛ. queꝛi qͥd iur. nam opponebatur ꝙ executoꝛ poteꝛat ꝓcedeꝛe q & parte non uocata p ea que ponit hic Inn. Fz Jo. an. determinat illũ pꝰ ꝛeſtiuendũ: qꝛ executoꝛ non poterat reciꝑe ꝓbatiões ꝑte nõ uocata ¶ Mec ob. nõ.hic:qꝛ ꝓcedũt cũ gra ẽ facta:ſed in qone noſtra gꝛa erat fienda prius cõſtito ꝙ ille tenẽt bnficia 3 eyuag.execrabilis.ſʒ ñ poteꝛat conſtare ilio non uo cato:cum ageꝛet᷑ de facto ſuo. Itẽ fᷣm enʒ pᷣſuppo ſito ꝙ fuiſſet merus executoꝛ facte gee:non tñ de bebat imperrantem induceꝛe in poſſeſſionẽ poſſeſſo re non uocato: cũ poſſet ſibi ius cõpeteꝛe.ðᷣ eim nõ licʒ oꝛdinario collatori:ut in.c.licʒ epᷣs de pᷣben.li. vj. foꝛtius nec delegato:cũ oꝛdinaria poteſtas ſit fa uoꝛabilioꝛ: ut in.c.i.⁊ ibi ꝑ glo.de ꝛeſcriptis li.vj. ar. in. c.fi. de re iudi.æ uide ibi latius peꝛ eum:et h̊ bñn nõ. qꝛ multum limitãt bic nõ.ꝑ Inno.bes nunc dicra antiquoꝝ in unũ collecta:qᷓ ſparſa ingeꝛũt dif ficultatẽ. Do. an. in effectu clare eum ricitando di ſtinguit inteꝛ executoꝛẽ ad ꝓuidendũ ⁊ executoꝛem ad cõpeliendũ.pꝰ cãu ſi in ir̃is eſt cla uocatis uocã dis nel ꝙ debeat citare ptes:⁊ tunc eſt claruz ꝙ te netur citare ut noluit Inno. in. d. c. ꝓpoſuit:qͥnim mo plus dnt do.de rota ſeu collectoꝛ deciſionum: ꝙ taliteꝛ deputatus vꝛz iudex potius qᷓ; executoꝛ:ðᷣ quo uide peꝛ eos decif.cccxxxvij. ſic habebit ꝓ cedeꝛe in loco ubi deputatus fuit per. c. ſtatutuʒ. F. in nullo de reſcꝛiptis. ibro. vj. de quo per Guil. de möte lau. de reſcrip. cle. i. ? uide ꝑ do. de ꝛ0ta. ccclxiij. deci. Aut ĩ litteris hn cauet᷑:⁊ tũc ſi ſimptr ſine aliqua cła purificanda mandatur ꝓuiſio ⁊ dic ſe credere ꝙ debeat admincꝛe exceptiones ꝑ quas arguitur ſue ptᷣatis defecius.⁊ h noluit Innocẽ. in pluribus locis ſuꝑius alł.als aũt exceptiones de iu re debẽt admitteꝛe:ſed h̊ͥ non admittit ſtilus curie ut dicir Compoſt. nbi S. vocare autẽ ꝑtes nõ arta tur ſm eũ: nec aſſumeꝛe ptes iudicis anteq; oppõa tur nt uoluit Inno. in locis pᷣall. Aut fuit deputa tus cum cla: ? tũc aut cũ cła ſonante in monitioneʒ 2æ non artat᷑ aſſumeꝛe ꝑtes iudicis:putat tñ ꝙ licet de iure nõ teneat᷑ citare:tñ exceptiones legitimas te nerur admitteꝛe ſaltem ut ſuperiori referat: ſed dicit ꝙ pratica h nõ admintit: ut dicit Compoſt. in. d. c. capitulũ. Aut ſonat in cõditionem: ⁊ tunc ſi nõ tan gitur pꝛeiudiciũ teꝛtij putat idem qð in pꝛecedenti membꝛo. Si aũt tangitur pindiciũ tertij uocãdus ẽ ille cuius inteꝛeſt: æ dʒ ꝑtes iudicis aſſumeꝛe ðᷣ iure: 2? ſic tʒ fam opi. Inno.hic:nec plʒ ſibi dria illa. In no:an dicat᷑ ſi tibi conſtiterit ⁊c. uel ſimpliciter ſi ẽ de tali nita c. nam illud vbum conſtiterit põt refer ri ad ſui cognitionem. idẽ dicit.ſ.ꝙ dʒ citare partẽ qñ apponitur cla que dʒ purificari quo ad aliuʒ an i cõferat nt. nõ. Jo. an. in addi. ſpe. loco palle.ut pma ſi cõſtiterit ꝙ talis poſſidet duo bnficia cura ta ⁊ẽ. ⁊ dic ꝙ h̊ͥ membrũ includebat ſub pꝛecedenti cum hec cła ſonet in conditionem ⁊ nenit in pᷣiudi cium alterius. Secundo caſu principali.ſ.in exe cutore ad compellendum dicit: ꝙ aut deputatur ad compellendum habẽs ptᷣatem cõferendi:et tunc ex quo pᷣceſſit ꝓuiſio nulla admittitur exceptio:de ap. cõſtitutus de accu. accedens: licet poſſit ſi nelit ſaltẽ ut rcferat:⁊ ſic põt intelligi fᷣm eum qð nõ. Hoſti. ¶ De pꝛeſũptionib in. d. ce. de ceteꝛo:ſed ceꝛte ninis gnaliteꝛ in h loqui cũ pñt opponi exceptiones de quibus in.c. accedẽs . de accu. Item ↄtra reſcꝛiprum omittit etiam ine bꝛum.ſ.qn fuit deputatus ad compellenduʒ oꝛdina rium ad confeꝛendũ:quo caſu dic ꝙ debẽt admitti exceptiones legitime ut uolueꝛũt Inno. ?= Joã. an. in pluribus locis palle. Aut eſt deputatus ad com pellẽdum poſſeſſoꝛem beneficij:⁊ tunc dicit ꝙ teneĩ citare æ iudicis partes aſſumeꝛe ar. in.d.c.qʒ eps et nõ. Inno. æ Jo. an. ubi S. ꝓcedunt quãdo depu tatur executoꝛ ad ↄpellẽduʒ reſpectu iuris de nouo caꝛeati in Eis.ſi aũt datur ad ius cꝛeatuʒ ante lr̃as ut in foꝛma. c. cũ ᷣm apłin de pben. refeꝛt duas opi. Pꝛima ꝙ eſt iudex ⁊ nõ executoꝛ ita ꝙ oʒ ꝙ pro cedat ut iudex ⁊? exceptões admittat ut dicit eſſe tex. in.c.accepimus de eta.⁊ qua.⁊ all. Inn. 7 Jo. an. ibi. ſed ceꝛte illa decꝛe.hᷣ nõ ꝓbat imo potius ꝓbat oppoſitum dum dicit ꝙ mandat illos exaĩari ſi ſunt idonei. Item non dicit ꝙ debeat citare epm ſed ad mitteꝛe exceptiões ipius ſi quas foꝛte uolueꝛit oppo neꝛe. nec Inn. nec Jo. an. h ſentiũt imo oppouuʒ. nam loquitur Jo. an. ut Sᷓ dixi ſumẽdo geneꝛaliter ar. ex tex. illo ad alios executoꝛes. Secunda ẽ opi. pꝛecedenti contraria quam ſentiunt do. de rota. c xcij. deci.= alł. Dau.in cle.i.de conceſ.pꝛeben.dnt enim ꝙ ex quo pꝛeceſſit examinatio in oꝛdinatione nõ uidet᷑ datus ut iudex ſed ut executoꝛ:⁊ purificati oneʒ gẽe habebit faceꝛe ſe infoꝛmando extraiudicia liteꝛ ut bonus uir etiam in abſentia impetrantis:qꝛ cum alias fueꝛit examinatus non exigitur pꝛeſentia: ſed fiet extraiudicialis inquiſitio de moꝛibus ⁊ uita ubi fuit conueꝛſatus:de elec.ſi poſtq;. ⁊ hͥ opi.mibi placet ⁊ uidet᷑ tex.in.d.c.accepimus maxie in eo qð dicit: ꝙ ex ſupeꝛabundãti mandat ĩquiri iteꝛũ: Nic poſſeʒ taceꝛe:cum tanta ſint ſparſa ⁊ ſatis fatigatus in colligendo ⁊ fideliteꝛ recitãdo alioꝰꝝ dicta: Lamẽ ne cupientibus ⁊ affectãtibus iudiciuʒ meũ deſit cla re ⁊ bꝛeuiteꝛ dico: ꝙ quidam ſunt caus in quibus clarũ eſt ꝙ nõ põt iudicis partes ſumeꝛe: ⁊ quidam ſunt in quibus renetur. Remanẽt aliqui dubij ĩ qui bus dicam qð mihi uidetur. ¶ Dꝛimns caus qnñ delegans nõ babebat iuriſditionem. nõ eniʒ potui ↄmitteꝛe quod nõ hẽbat: quia nemo dat qð ñ habʒ .i. q. vij. daibeꝛtum ⁊.c.ꝙ aũt de iurepa. quod ſen tit hic Inno. poſt pꝛin. Ex quo infeꝛo ꝙ iſti infeꝛio res habentes de iure ſpali collationeʒ ſine iuriſdinio ne non poſſunt nec peꝛ ſe nec peꝛ ſuos cõmiſſarios partes iudicis aſſumeꝛe: ſed extraiudicialiteꝛ ad eo rum inſtructionem poteꝛunt informarionem ſumeꝛe ſicut faciunt arbitri et arbitratoꝛes:eriam ſi in com miſſione dicatur ſi tibi conſtiteꝛit 2c. nom poſſunt illa uerba refeꝛꝛi æ neꝛificari in extraiudiciali inſen ctione.tex.eſt nõ.in.c.cum contingart de reſcꝛip. Secundus cãus quãdo ſupeꝛioꝛ delegans pꝛius co gnouit plene de iuribus partium: etiaʒ reſpectu exe cutionis fiende ⁊ ſimpliciteꝛ mãdat ut confeꝛat ⁊ in ducat in poſſeſſionem.talis enim eſt meꝛus executo. 2 nullam exceptionẽ dʒ admitteꝛe.l.executoꝛeʒ z.l. ſi ut ꝓponas. C. de execu. rei iudi. nõ in.l.a diuo pio ff. de re iu. z. d. c. de ceio. ¶eni caus qñ ſupio: 1l. Oums aingunc a onulritonimun lm õ 4 uputannima fims mim ais untitiͦſt alpzinsin cl tnccginunt Cnſinms rchr nbes geie on anin t lgentcinto gi toma o Itbiscintimnirnsaitrs⸗ Gamm nipnscta evaconeennonen Iionaunm unſäiranisagacg eno ohen MNCNoreie ecienistenet Coneſckwesciansknſchidrenirde G e NNNACWGd a. ahitd nanezcm id Nennn wcſdie n ninfnen aotaſimmnclannttie fegnkscnnnlans iru nſttinenenngenten nn gen edt ti iingeofſ ienun RM cenomniinig irttig ut ynoſ ibigoeſnc n b lshubes iinmn tnn lo cins fennnerctbinen nondicn echent in t xzn Psſiapns ſor⸗ Uohong r En Aöcininniihgn A adidserenors Santie Prtciani omnnu unnſnintncrin⸗ aſ cen r. Pa nckickanint cnin noueſſt uni mo nonime m hms miutr rnmouronie om gr aiſuer liommch anmucdit mu uusui, mun ir iilni inrurunal nn aiss rit auniuus or nigiurorlnu. Iin amindeinis nnuitnoce mubno uin ſut connenamsce ele tpoſt eboin õäü rgaſmrndukii ninigintiri E Snwer and ai n dusfungen cclacndo tickim tiin io icn dn õäl õ 4 3 aid nfmuids msinei NsWNN⸗Rerand Uclidh GNN ANNsWa. em. (amma tusdem cd aan uͦn õl 4 ꝓuidii ſeu ꝓuideri mandat alicui ex certa ſcientia ꝛemouendo apeꝛte omneſ exceptiones ⁊ ꝛeſeꝛuando ſibi cognitionem.ar.eoꝛum que nõ.in.d.c.ex paꝛte de offi. det.? per Moſt. in. d. c. de ceteꝛo.⁊ in hoc ẽ diligenter aduertenda foꝛma mandati: ar. de pꝛiuił. poꝛo In his enim caſibus ⁊ ſimilibus ſiqui poſſet occurrere cxecutoꝛ eſt omnino merus ⁊ dicitur me rus:quia non habet mixturam iuriſditionis: ⁊ in iſtis non habet locum glo.in.d.capitulo paſtoralis Caſus uero in quibus debet aſſumere partes indi cis ſunt iſti. MOrimus ſi in litteris mandatur ut ci tet aduerſarium uel apponitur clauſula uocatis uo candis ⁊c.ut ſupra dixi.⁊ bene facit.cap.exhibita ⁊ quod ibi nõ.de iudi. Secundus caſus quando ult dare poſſeſſionem quam alius obtinet. debet enim illun uocaꝛe quãtũcunqʒ ſunpliciter ſcribatur.quia non eſt de intentione pꝛincipis ut quis remoueatur a poſſeſſione ſine cauſe cognitione.l.q fi. C.ſi peꝛ niʒ nel alio modo.iij.q.ix.caueant.⁊ capitulo omnia ⁊ tenent doc.in locis prealł.æ pꝛobatur in. d.c.licet eps de preben.li. vi. Tertius caſus ſi executoꝛ fuit datus cum clauſula que uenit purificanda ex facto tertij de cuius preiudicio agitur: tunc enim tacite nidetur mandata cognitio:qꝛ carum merita partiũ aſſertione panduntur in. c. tum ex litteꝛis de in inte. ꝛeſti. z.d.l.fi.? hoc eſt quod uolnit Jo.an. in dicta addi. Quartus caſus quando executoꝛ datur ad compellendum oꝛdinarium collatoꝛem ut conferat debet enim eum monere ⁊ citare ut conferat: ⁊ ſi ile opponit exeeptiones limas audiendus cſt: ut eſt caſus cum ibi nõ.in.c.accepimus in fi.de eta.= quali.⁊ in.c.capitulum ⁊.c.conſtituius de reſcrip:. uolunt doc.in locis prealle.non enim debet quis impugnari ⁊? defenſio negligi contra. c. cum inter de excep. In his enim ⁊ ſimilibus caſibus executoꝛ dicitur mixtus quia habet cum executione iniunctaʒ mixturam iuriſditionis:quia ex quo ſuperioꝛ prius non cognouit de iure executionis fiende uideĩt̃ ſuo commiſſario etiam iuriſditionem dediſie:ar.c. ex lit teris de of.del.=.d.c.accepimꝰ.⁊.xxv.q.ij.⁊æ ſi nõ cognitio.non auteʒ appellatur index:quia inriſditio hic datur acceſſoꝛie ad miniſtenum exeꝛceneum: quod ex ſui natura eſt extraiudiciale:nec deputaiur inteꝛ partes contendentes:ſed quia acceſſoꝛie habet iuriſditionem ⁊æ ratione pꝛedicta tractatur ipius ma treꝛia:de offi.delega.ut in.c.ſupeꝛ ceo de offi. dele.ad denotandum ꝙ habet iuriſditionem delegatam: er innuit ibi glo.⁊ in.c.tibi qui de reſcꝛip.li.vi. CErx his habes fundamentum huius mateꝛie. extra pꝛedi ctos cãaus remanet dubietas:an executoꝛ poſſit aſſu meꝛe uel non partes iudicis:⁊æ an teneatur exceptio nes admitteꝛe ubi eligit niam meꝛi executoꝛis. ⁊ in hoc concludeꝛem: quod ſi uult poteſt iudicis partes aſſumeꝛe ctiam ſi fuit datus ſimpliciteꝛ peꝛ ea que dixi ſnpꝛa in pꝛimo articu. ¶ Si autem uuſt pꝛoce deꝛe extraiudicialiteꝛ dico quod etiam poteſt: quia cum actus de ſui natura ſit extraiudicialis poteſt a pꝛincipio pꝛocedeꝛe ut nult: ſicut ille qui habet qu as uias poteſt eligeꝛe a pꝛincipio quam uult:ut nõ. in ſiimili in. c. quintauallis de iureiuran. =. c.ii: quis Budum duas de elec.li.vi.quod dico pꝛocedere etiam ſi ſit appoſita clauſula ſonans in conditionem per uer. ſi conſtiterit: quia cum bec uerba poſſint referri ad extraiuditialem inſtructionem:ut in.d.c.cum coniĩ gat:non debet per hec uerba alterari natura nego cij. nam ſi teneretur a principio citare eſſet potius iudex quam executoꝛ : nec curo de preiudicio alteri us extrinſeco:utputa quia ad epin pertinebat colla tio:ut ſi ſuperioꝛ potuiſſet extra iudicium ſe inſor mare utrum is pꝛo quo mandat ſit de tali loco uelł magiſter ⁊c̃.ſic poterit ⁊ iſte. ſed ubi ageretur de iu re alterius:tunc bene fateoꝛ ut ſupra dixi ꝙ ille ſit nocandus:pua ſi diceret᷑ in literis ſi conſſiterit epʒ fuiſſe negligentem in conferendo ⁊c. uel ſi conſtite rit quod talis teneat duas eccleſias curatas ⁊c. naʒ hoc caſu tacite uidetur mandata cognitio:quia cau ſarum merita ex partium ⁊c̃.ut ſupra dixi.ſed ſi cõ paret is qui pretendit aliquod preiudicium fateoꝛ quod debeat audiri:æ tunc debet aſſumere partes iudicis:ut in.d.c.aceepimus in fi.⁊.c.cum adeo 2= c.ſi quando de reſcrip.cum multis ſimi.pꝛc batur ratione:ex quo ſuperioꝛ non cognouit de iure exe cutionis uidetur hoc mandaſſe ſuo commiſſario ar. in. d.l.a diuo.pio ? pꝛobatur hic in fi.ubi po teſt preſbiter iſte in ſe aſſumere onus ꝓbandi iſtuʒ impetrantem non eſſe idoneum ⁊ debet audiri ⁊ ſic illud dictum Compoſt. in. c. capitulum non uidetur generaliter pꝛocedere. nam ad hoc habet iuriſditio nem mixtam: ut ibi expediat aſſumat cognitionem quod ſatis uidetur expedire ubi quis pro ſuo pre iudicio ſe opponit ar.op.in.d.c.ex parte.ij.de of. deł.⁊. c.ſuper eo.ti.⁊.l.ij. . ſiquis a principe.ff. ne quid in loco pub.ſed dubium eſt.ſed quid ſiquis ſe opponat non ex preiudicio priuato ſed publico:ut quia comparet tertius ⁊ dicit illum non eſſe idone un:nunquid debeat audiri:æ ̊ caſu foꝝe poſſet procedere dictum Compoſt. ut executoꝛ non tenea tur eum audire:cum ſu executoꝛ extraiudicialis: ſed agat poſtmodum ille per niam denuntiationis: uel accuſationis:ſicut nec committens oꝛdinario tenebatur admittere ut nota. Innocenti. in. capitu. ad diſſoluendum de deſpon. impub.ſed de meꝛo iu re contraꝛium puto uerum. licet enim fateat᷑ ordi narium poſſe: non tamen eius delegatum: quia in dubio debemus credere ordinarium nolu iſſe quod indigno fieret pꝛouiſio:argumentum. in l.ſi pꝛocuratoꝛ. ff. de condi.inde.æ maxime quando expꝛeſſit illam clanſulam ſi eſt idoneus. Item ſicut in confirmatione admittitur excipiens contra elec tum pꝛo inteꝛeſſe publico iuxta tamen nota. in.c. ſu peꝛ his de accuſa.ita in pꝛouiſionis actu cum pꝛcui ſio habet uim electionis ⁊æ confirmationis:iuxta no ta.in.c.cum olim de cauſa poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ pꝛeſumẽ dum eſt ꝙ ſupeꝛioꝛ uolueꝛit potius a principio oc curreꝛe quam pꝰ cauſam nulneꝛatam remediuʒ que reꝛe iuxta conſilium.l.fi.C. in qui.cau. in integrum reſtitu.non eſt ne. Ex his infeꝛo incidenteꝛ ad duas queſtiones. Dꝛima eſt an coꝛam executoꝛe ſit ſi enda litis conteſtatio. nidiſti ſupꝛa uarias opi niones. ſatis cꝛedo: quod ubi executoꝛ pꝛocelſſit cũ dictoribus ſit fienda litis cõteſiatio qꝛ tal con tradictio hʒ viʒ cuiuſdam petitõis. ut nota. in. c. ſuꝑ eo.de elect. S̊ dico ſaluo eo quod hodie hẽtur ĩ cle. diſpẽdioſam. de iudi. ſecus ubi pꝛoceſſit ſine contra dictore æ hoc ſatis ſenſit Jo. an. in. d. c. accepimus. Scda qõ an ⁊ qñ ſit appellanduʒ ⁊ an neceſſe ſit appellare a pꝛoceſſu excutorum ad beneficia: ct in hboc cõcludo cum Inno. æ doct. hbic quod aut pꝛo ceſſit ſine cãe cognitione ⁊ tunc ſi non fuit appellaiũ infra decendium poterit nihilominus obijci pꝰ quia actus eviudiciales non trãſeũt ĩ rem iudicatã poſſet tñ quis.j.decẽdium appellare ſi ſentiret ſe gꝛauainʒ ur in. c. concertationi de app.li. vi.ad idem.c.ↄſtitu tus. ij. infra. e. ti. Si at pꝛoceſſit cuʒ cãe cognitione puta inquirendo de meritis peꝛſone ⁊ alijs ĩ ꝛp.cõ tentis:tũc neceſſe eſt ut hi quibꝰ infertur piudicium appellent.. decendium. ulteꝛꝰ qt non ſi audiẽdi:de etc.cum dilecti =: c.fi.de ełc.li.vVi.quod põt inrelligi ſʒ Joan. an. ſiue fuerit abntes ſiue pntes ẽt nõ no cati:ex q tũ pꝰ ſciueẽt factam ꝓuiſionẽ.j.decẽdiuʒ nõ appellanerũt.ff. que ſñie ſine ap.ꝛeſcin.:.i. F. itez cũ ex eo edicto. qð intelligo niſi a principio fuiſſent ſpãliteꝛ uocandi.nã tũc ꝓceſſus eſſet nullus.iij.q ix. cau eant ⁊ dixi gð poſt Jo. an.in addi.ſpec. Si ne:o uocati fuiſſent ut contumaces:tunc non audi rentur appellantes.ij:q.Vj. S.ſunt quatuoꝛ ⁊.xxiiij. q.iij. de illicita. in em per uiam denuntiati onis nel accuſationis audiri poſſit quis tunc non comparens uide peꝛ Yꝛe.conſi.xxiij.⁊.xcvij.? qð dico in.c.cum oliʒ de cã poſ.? ꝓprie.unum tñ quo ad pꝛedicta nõ:ꝙ ubi conditio eſt notoria oꝛdo ñ eſt fuandus ſᷣm Innoc. ꝓ quo allego.c.qm de fił. pſ.z.c. ad nr̃am de iureiurã: 7.l.i. C. qui ? aduer. quos iuncta gl. dicit tñ Inno. ꝙ h ipᷣm debʒ expri mere uel in ꝛelatione uel inte:locutoria:ut ſi ueruʒ ẽ nõ ſit ei ulterius ↄdicendi facultas:niſi appelletur. ij. q. vj. biduuʒ. H̊ nltimũ puto cautum ſed nõ neceſ ſarium ꝑ ea que nõ idẽ Inno. in. c. iue in fi. de co ha. cle. ⁊ muli. ꝓ hoc.c.ij. xxiij. di. ¶ Venio nunc ad ulti arti.ſ.an teneat colło:ſi cła appoſita ĩ Gpto non uerificatur. Inno. hic cõcludit: ꝙ aut erat clau ſula ſapiens monitionẽ ⁊ inſtructionem ut illa ſi eſt idoneus ⁊ tʒ collo:licet in neritate nõ ſit idoneus: quia cũ illa cla intelligat᷑ ipſo iure ſi expꝛimat᷑ ñ dat nouam foꝛmã mãdando:ad hoc.c.ſignificaſti ⁊ qð ibi nõ. de elec. z.l.iij.ff. de le.i.uide in ſili nõ.dictũ Inno. in.c.prudentiã de of.dele.ubi dicit:q ſi ex primatr cła cõcernens inſtructionẽ circa merita cõe q̃ als ĩtelligebat᷑ nõ dat nouã foꝛmã mãdati.hic diẽ ꝙ ſi executoꝛ pꝛo executione mandati excõmunica ret dictoꝛes tʒ excõicatio:qꝛ iuriſdirionem habet. Si ueꝛo cla ſapiebat cõditionem : tũc niſi pus ueri ficetur colło nõ tʒ:qꝛ cũ daret nouã foꝛmã mãdari nõ lʒ cõmiſſario egꝛedi foꝛmã ſpti.ꝙ ſi fecerit:ac tus eſt ipſo iure nullus:neqʒ tʒ excõicatio ab eo la ta. d.c.cũ dilecta de Gp. ⁊. c. uenerabili de offi. de le. nõ.n. bʒ poteſtatẽ anqᷓ; purificerur cõditio.ut.l. cedeꝛe diẽ.ff.de v.ſig. primũ tñ dicrũ vr Inno.̊ᷣ limitare:niſi colło fiat ſcienteꝛ indigno:⁊æ nõ dictuʒ ſingu. B ſentit eniʒ ꝙ collo facia ſcienteꝛ indigno ꝑ ¶Be iureiurando: execurorẽ eſt ipſo iure nulla: qð clarius tener idem JInno. loquens expᷣſſe in ↄmiſſario Mape in. c. in teꝛ dilectos de exceſ.pꝛela. ibi iñ loquit᷑ de collatiõe facra ſciẽteꝛ notoꝛie idigno. hic aũt nulla mentionẽ facit de qualitate notoꝛietatis ¶ In Pꝛium facit dẽm Coõpoſt. recitatũ ? nõ ipugnatũ ꝑ Jo. an. i. c. caplʒ de reſcꝛip.in pe.colũ.ꝓpe fi.ubi dicit: ꝙ collatio fa cia cꝛioſo nõ eſt ipo iure nulla ſʒ qnullanda: alle. bo. tex. in. d. c. iteꝛ dilectos. Ego in hᷣ eſſeʒ in opi.ſingu lari. diſtingueꝛc eiʒ ſic:ꝙ aut collatio fit incapaci pu ta laico femine infanti uł ſimili iuxra no. ꝑ Inno. in c.cũ nẽis de ↄceſ.pben.⁊ nõ tʒ collatio:qꝛ apa p ueꝛba gnalia nõ intendebat ſecum diſpenſare:cuʒ ignoꝛaret defectum.l.barbarius.ff. de of.pto.⁊ qð nõ. in. c. ij. de ſciſma ¶ Aut fit capaci licet alias indi gno:qꝛ minoꝛi iuxta etatẽ requiſitam canonibus:uł alias indigno ea indignitate que reddit ipam colla tiõeʒ ipo iure nullã iuxta ea que hntur ⁊ nõ.in. c. cũ in cunctis ð elec.in fi.iũcto.c.qᷓꝙᷓ in fi.e.ii.li.Vi.⁊ tunc licet collatio oꝛdinarij uł ipſius commiſſarij ſit ipſo iure nulla: ut dictis iuribus iũcto.c.ſi compꝛo miſſarius eodem titu.lib. vi.ſecus puto peꝛ collatio nem factam peꝛ commiſſarium PDape : quia iura inducentia nullitatem ſunt penalia ? loquuntur in oꝛdinarijs:⁊ ideo non debent extendi ad papam ut ad ſuum commiſſarium.l.pꝛinceps.ff.de leg.⁊ in.c. innotuit de electi. hoc enim nullo iure cauetur ⁊ pe ne non debent extendi ad caſus non expꝛeſſos: de pe.di.i.pene.nõ.glo.in.c.fi.de iurepa.pꝛo hoc glo. nõ.in clemen.ſi de beneficio de pꝛeben.in ueꝛbo epi ſcopi:que dicit:ꝙ licet executoꝛ differat confeꝛꝛe be neficium uacans infra ſex menſes non peꝛ hoc peꝛ dir poteſtatem confeꝛendi. nam.c.ij.de conceſſ.pꝛe ben.loquitur in oꝛdinario ¶ Idem eꝛgo dicendum in pꝛopoſito quando contulit indigno.fateoꝛ tamẽ quod pꝛopteꝛ indignitatem ille poteꝛit pꝛiuari ſeu collatio ceſſari. uide ad hoc dictum. c.inteꝛ dilectos que nõ.nec obſtat ſi dicatur ꝙ papa mandauit con feꝛꝛi ſi eſt idoneus:quia ut ſupꝛa dixi illa clauſula ſa pit monitionem ⁊ non conditioneʒ. We iureiurando. rubꝛica. Quia in defectum pꝛobationum recurritur ad inramentum infra eo.c.fi. ? ſupꝛa de pꝛocura.ex in ſinuatione: Ideo poſt tractatum de pꝛobationibus tam in ſpecie quam in geneꝛc meꝛito ſubdituꝛ hec rubꝛica. Eſt enim iuramentum maximum linium ex pediendarum remedium. l.i.ff. eo. ⁊ alibi dicitur ꝙ omnis controueꝛſie finis eſt iuramentum infra eo. 2 ſi chꝛiſtus.uide ad mateꝛiam glo. nõ.xxij. queſtio ne.i. in ſumma: que ponit quid ſit iuramentux: quid iurare:que fuit cauſa inſtitutionis iuramenti. Item foꝛmam iurandi ⁊ penam peꝛinrij pꝛoſequamur hic pꝛimum:ne edificemus ſine fundamento.nam igno ratis pꝛincipijs opoꝛtet ignoꝛare ea que ſequuntur .i. queſtione.i.cum paulus.glo.pꝛeallega.dicit ꝙ in rare eſt aliquid deo teſte diceꝛe. iuramentum uox ip ſius iurantis uel actus ipᷣe uel ipum quod iuratur. Hoſtien. in ſumma eo.ii.F.i.dicit ꝙ eſt aſſeꝛiio nel irur t lun et eſel pfituminm vut in in ii ueinmnmn iſgir onn encl e deiaun mnz ii. e Asröitennn miii lragsſncück: uno nagsctpen nicts Yuoindcaſhstdndi Oripeeinriſcore occhcgei⸗ wEeunoneodenencprnen iwen hummtNCNsd Ree GcGecanedun diaignnt ſaiceſisgin etiope lerattnmentoponeln ang nifnifrigſto ftltnnnan⸗ onencnail Nitͦ gie ieiſummnitetilinc,nnn⸗ iptinmimnii d calentgntit ſpuel. n. Wnhi in ais iſdus icotl nns cdenn in l F tlsnoſet pon am N (omemiſtarion Pre Cr indocennn mlimtan ſon Penalsn eoamm oxlmist iin ndten aniune vum omnſnimn .min u ſcelgen imomi deceni rnin uloinermamn ne m dtmr amm w aſs or peſosn NAρ goir E une vo n ncem ic beufocorb in i ve dang ian enmorcfnn afhe Gcim uamns infin ſer nenies on pa boc e⸗ icſtnen Conferndl. an ci Concſr obid mounti (Wancddccnamn ooltd donni nrchinügafuun d ohre Mgimen lenntldeilr hnd n e — ͦ Nnidam ani, aiAAesiniGaün õ Nitine rwmurmmde niu. a 1 negatio de aliquo honeſto licito ⁊ poſſibili ſacꝛe ꝛei atteſt tione firmata Cy. in aut.ſacramenta puberũ C. ſi a duer. uen. dicit: ꝙ eſt affirmatio uel negatio vVbis expreſſa cum nera religione tamen poſtea nõ ꝑſiſtit in eo quod dixi ð expꝛeſſione vboꝝ ↄcludẽs ꝙ expᷣſſio voalis nõ ẽ de ſubã iuramẽti.nã reꝑitur Fʒ eũ gctus aliquis ad cuius eſſe vba requiruntur. ut qctus ſtipłonis.l.i.fl.de.vV.ob.⁊ queliber diffini tio pᷣdictaꝝ põt tolerari. Item ſcias ꝙ iuramentũ ſacra nẽtũ ⁊ iuſiuꝛãdũ ſũt ſynonyma i.idẽ ſignificã tia quo ad mm nr̃am.de prio ⁊ 3 pʒ hic in rubꝛo 2 nigro.nã in rubꝛo ponitur de iureiurando:⁊ ĩ ni gꝛo tractatur de iuramento.pʒ et in.l.iuſiurandum .ff. e. de fo pʒ in. d. aut.ſacꝛa. Nnʒ ramẽ aliter acci pit᷑ ſacꝛm ut ſupra de ſacra.nõ ite.ꝑ gl.in.c.ueniẽs de tranſac.⁊.i.q.i.multi.quare autem appellat᷑ ini iurandum.dñt quidã ut nõ.in. d. aut.ſacr̃a:ꝙ ius ponit᷑ ꝓ expſſione vboꝝ.qð nõ plʒ ibi De. ? Cy. 7 dñt ꝙ ponit᷑ qꝛ multa ſũt neceſſaꝛia ut iuridice iu ret᷑:quaſi ſit ſenſus de iureiurando.i. de iurando iure.i.iuramæeto iure facto.⁊ dicit Hoſii.in.d.F.i. ꝙ melius diceꝛet᷑ de facto iurato uel de iuꝛe iurato. Si autẽ queꝛis de etimologia noĩs.dic ꝙ dẽ ſacꝛm quaſi per ſacra aſtringimẽtum. Jurametum vo dẽ quaſi iuris aſtringimetũ. Suꝑ quo aũt ſu iurãduʒ .i. ſug qua mꝗ:an ſuꝑ euangelijs:an ſuper ꝛeliquijs an ſuper coꝛpoꝛe xpᷣi.uide gl.nõ.ſemper menti tenẽ dam in cle.i.de bẽti.in.v.tacta.⁊æ dic ꝙ ad ſubſtan tiam iuramenti non requiritur tactura:ut patet ex diffinitione æ ꝓbatur in.c.⁊ ſi xps.j.e.ſed qꝛ forti us ſtringit iuramẽtum coꝛpoꝛale igitur iura cõiter exigũt coꝛpoꝛale iuramentum.iij.q.ix.hoꝛtamur ð elec. ut circa li.vi.? .d.cle.i.cum multis ſili. Hinc dicit Aug.nõ.in.c.mouet.xxij.q.i.qᷓto id ꝑ quod iurat magis ſanctũ eſt: tanto magis eſt penale per iuriũ.⁊ nõ Inno.in.d.c.⁊ ſi xps.⁊ h̊ qꝛ u magis contẽpneꝛe in trãſgꝛeſſione. Hinc eſt ꝙ qnqʒ iurat peꝛ deum omnipotentem z quatuoꝛ ſancta euange lia: ut in.c.quot.coꝛdis.i.q.vij.qnqʒ ſuper altari qñqʒ ſupeꝛ ſanctoꝛum ꝛeliquijs.ut in.c.habemꝰ.xx ij. q. i. Iẽ ſcias ꝙ ubi diſpoſitio ꝓ ſolẽnitate actꝰ requirit iuramẽtũ coꝛpoꝛale ſeu cum tactura nõ eſt iuri ſatiſfactũ ex ſolo vpali iuramento: ut dicit glo. nõ in. c. ut circa pal. Oe fide aũt qualiter multipli citeꝛ ſumatuꝛ:uide bo.gl.in.d.c.mouet.⁊ an magis aſtringat iuramẽtum ꝙ; fidei interpoſitio dico pleñ in.d. c.ad aures quod me. cã. uide archi. in. c. i. de ſepul. li. Vi. Xadminiſtratione. Caſus: Creditores compelluntur rela xare iuramentum de uſuris ſibi ſoluen dis. h. d. quo ad litteram: ſed quo ad intellectum ge neralius ſic. Agi poteſt ad relaxationem iuramenti cuius implementum turpitudinem continet ex ꝑre ſuſcipientis:⁊ eſt caſus nõ. 6. primo ꝙ ex iun ramento preſtito ſuper uſuris ſoluendis obligatio ſaltem ſecundaria acquiritur parti ſuſcipienti: cuius Orium tenuit do.an.in.c.debitoꝛes.j.e.ſed õ cum iudicio meo eſt caſus hic. nam ſi nulla obligatio Ex adminiſtratõis acquireret᷑ ꝑti non compelleretur ad relaxationem iuramenti nam ꝛelaxatio pꝛeſupponit uinculum.j.ð deſpon.impu.ad diſſoluendũ ⁊z.l.deceʒ.ff. ð. V. ob. nec eſſet iſte iurans tutus ex relaxatione ſolius par tis cũ nemo dare poſſit qð nõ Pʒ.i.q.vVij.daibertũ 2.c.quod aũt de iurepa. ¶ Mõ. fo ex h̊ ⁊ ex tex. ꝓꝙ ex puro iuramento oꝛit᷑ ꝑti ſuſcipienti obligatio ſaltẽ nalis non enim hic ponderat᷑ pactũ precedens 2 pᷣſuppoſito ꝙ pᷣceſſiſſet nullam obligarionem in du ciſſet.j.e.debitoꝛes.ſolum ergo iuramentuʒ fuit hic obligatoꝛium:qð nr̃ ꝗ Mar.i.l.ſiquis ꝓ eo.ff. de fideiuſ. ubi dicit ꝙ ex iuramento extraiudiciali nulla obligatio ẽt nalis ꝑti acquiritur ꝑ illum tex.ſʒ lIʒ foꝛte ꝓcedere poſſit de iure ciuili:ſecus de iuẽ ca nonico: aꝛ.op.hic.⁊ qꝛ iurans ꝑti intendit illi ꝓmit tere: q ad ↄfirmationẽ adducat religionem iuramẽ ti: æ de hoc aliquid dicet.j.e.cum contingat.hʒ eniʒ iuramentum pactum irercnſun. . 7), inra mẽtu n ↄtinẽs turpitudine ⁊z peccatum ex ꝑte ſuſci pientis eſt obligatoꝛiũ.ſatis enĩ ẽ ꝙ ex ꝑte pſtantis turpitudinem nõ ↄtinet als nõ ualeꝛet:ut in.c.ſi vo j.e.⁊.xxij.q.iiij.per to. ¶ Ex quo ifero ꝙ ꝓmit tens ſolue? uſuras nõ peccat:concoꝛ.j.e.debitoꝛes ſed iu hoc limita ⁊ reſtringe ꝓut nõ. Inno.in.c.ſu peꝛ eo.j.de ner L quaꝛto iudicem eccliaſticũ hꝛe inriſditionẽ in Iaicos rõe iuramenti non ſolum qn agitur ad obſeruantiã ipſius in.c.fi.de fo.cõ.li. Vi.⁊ in.c.nouit de iudi.ſed etiam ut cõpellat ſuſcipi entes ad relaxationẽ qn turpiter receperũt. ¶ NMõ ultimo ꝙ iz iuramétum principaliter obliget deo. . e.debitores tñ ſi ille in cuius fauorẽ iuratur obliga tionẽ remittit nõ indiget iurans alia abſolutione: qꝛ ðs uẽ ẽt remitteꝛe cum ad utilitatem alterius iu ramẽtum receꝑit:ad idem de ſpon.c.ij.ſecus ſi prĩ cipaliter iuraꝛetur contemplatione dei nam tunc eti am Mapa non remittit ſine cã.ut dicetur.j.e.quã to. Et ur mirabile ꝙ ðs recipiat iuramentum in fa uoꝛem facinoꝛoſi hoĩs:cum pſalmiſta dicit:Odiſii omnes qui opeꝛantur iniquitatem:⁊æ lex ciuilis dicat ꝙ nemo ex impꝛobitate ſua debet actionem conſe qui.l:itaqʒ fullo.ff.de fur. So. põt dici ꝙ deus nõ conſideꝛat utilitatem ſuſcipientis ſed religionem et pꝛomiſſionem iurantis.ex quo enim aſſumpſit religi onem iuramenti ad implementaʒ pꝛomiſſiouis quã poteſt ſine ſuo peccato exequi:debet ob dei reueꝛen tiam exequi:ſed ſi ſuſcipiens remittit iurameutuʒ eti am deus remittit: quia peꝛ iuramentum non imede bat placeꝛe deo ſed ſatiffaceꝛe pꝛoxio. ¶ Venio ad glo. oppo. tex. uidet᷑ eniʒ ꝙ cꝛeditoꝛes nõ debeãt compelli ad relaxationem iuramenti:cum obligatio queſita eis ſit de iure naturali:que peꝛ pꝛincipeʒ tol li non debet in cle.paſtoꝛalis de re iudi. peꝛ Inno. in.c.que in eccleſiarũ de conſti. ¶ Glo. pꝛima me tu contrarij ut arbitroꝛ dicit quod hoc facit eccle ſia ratione peccati: quia ſine eoꝛum peccato non po teſt iuramentum adimpleꝛi. Ex hac ſolutione nota: quod iudex ex officio ſuo poteſt occurreꝛe peccato futuro ⁊z impedire ne fiat:facit quod legitur z nota tur in capitulo ex litteꝛis ⁊ in capło ſcdᷣo de deſpõ. Itẽ põt ↄpelleꝛe laicum ad reſtituendam rem quaʒ ſine fus peccato ꝛetineꝛe nõ põt, ¶ Blo. ſubleque teꝛ querit:quid ſi debito: ſoluiſſet uſuras ⁊ iuraſſet nõ ꝛepeteꝛe. Gndet dando duo ꝛemedia. Orimum ut debitoꝛ denũciet h ecclie: qꝛ ille ſtar in peccato.⸗ ſic indirecte cõpellit᷑ reſtitucꝛe uſuras officio iudicis Secundum ut petat abſolutioneʒ ſeu relaxationem puiuſmodi iuramenti:⁊ poſtea poterit ꝛepereꝛe:nec niolat iuramentum petendo relaxationem iuramen ti: licet ꝑ ꝛelaxatiõeʒ pueniatur poſtmodum ad ꝛepe tionẽ. ⁊ h iõ:qꝛ cũ h̊ iuramentũ ſit odioſuʒ non dʒ extendi. ſed in ꝓprijs termis obſernari: ar. bo.i.c. ad audientiã qð me. cã. facit qð nõ. Inno. in. c. ſuꝑ hoc de ꝛenũc. Monit teꝛtium remediũ in caſu quo uſure non eſſent ſolute: ur cõpellatur deſiſtere cꝛedi toꝛ officio iudicis ab exactione illaꝝ peꝛ. c. tuas.. de uſuris. Sed ut plenius ꝙ; alibi habeas banc mareriam hic utilem æ quotidianam ſimul collectaʒ diſtinguo pricipalit᷑ in duo mẽbꝛa: et in quolibʒ po naʒ duos caſus contingentes. Aut enim nſure nõ du m ſunt ſolute aut ſic.p cãu aut iurauit quis ſim pliciter ſoluere uſuras:aut iurauit ſolueꝛe 2 nullam qonẽ Z qrimoniaz mouere nec iudici denuntiare. n ſo caſu qn uſure ſũt ſolute aut iurauit debi toꝛ ſimplłꝛ non repetere:aut iuꝛauit non repeteꝛe ⁊ nullã qõnem ſeu querimoniam facẽ nec indici denũ ciare: ¶ Menio ad pᷣmum caſum primi mbri.ſ. qñ ſimpłr iurauit ſoluere: in quo dico multa remedia com oetere iuranti. Drimum facile eſt. ſ. ut ſoluat ⁊ ſic adimplear iuramentum ⁊ poſtea repetat: ut.j.e. debitores. Secundum remedium ut petat credito rem compelii ad relaxationẽ iuramenn ut hic. ſed H ꝛemediũ dico cõpeteꝛe ſi non inſiat terminꝰ ſolutio nis fien de. naʒ ſi i poſſet fieri hec cõpulſio quo mi nns interim incideꝛer in ꝑiurium non debet iſte au diri. ſed dʒ priꝰ ſolueꝛe: ad h̊ 26. . debitoꝛes. . eo. z H ibi aperte ſentiunt Jo. an.æ Vincen.⁊ idem con firmar Jo. an. in addi. ſpec. e. ti ſupeꝛ rubrica in ul tima. q. Idem dico ubi lapſus eſſet terminus ſolu tionis fiende:⁊ ſic incidiſſet in periurium.non eim debet audiri uolens attentare ꝛemedium bnius. c. quia ſic ſtaret interi in peccato peꝛiurij:⁊ peccata tanto ſunt gꝛauioꝛa qto diutius infelicem animaʒ derinent alligatam in. c.fi. de conſue.⁊ bᷣ aperie ſen it Fꝛe. conſi:ccxxxxix. ¶ Tertiuʒ remedium eſt ut nt debitoꝛ petat abſolutionẽ ab epiſcopo.nam epᷣs t abſolueꝛe a inramento turpiteꝛ ſuſcepto: ut nõ. Funo. degihe in. c. debitoꝛes ꝑalł.⁊ in.c.ad aureſ qð me. cauſa.facit.c.i.? qð ibi nõ.de noto ubi diſ penſat ex cauſa ſupeꝛ uoto:qð eſt de iure dinino⸗ ſic iuramentũ: ut.c.licʒ.?.c.magne de uoto:qð trene menti. ¶ Sed dubiuʒ ẽ: nunquid pꝛeteꝛmiſſo ꝛeme dio hꝰ. c.poſſet attentari h ꝛemedium abſolutionis petende:an neꝛo ſit iſtad ſubſidiarium remedium. Inn. in. c.debitoꝛes vꝛ uelle ꝙ priꝰ ſint cꝛeditoẽs cõpellẽdi iur foꝛmã bꝰ.c.? ſi ſic nõ pñt induci: tũc epᷣs ipſe abſoluet.nã eps ex cã abſoluit a iuramtis etiã licitis:ut in.c.nos ſanctoꝝ ⁊.c.iuratos.xv.q. Vj. 2 ꝛefert hic do.an. ſic uidiſſe alias conſultum: ſed ipe dicit q̊ hᷣ ſit urbanius: ar.in.l.quidã ibeꝛꝰ.ff de ſer. urba. pꝛedi.nõ m neceſſariũ ẽ: quia iſta ſunt ¶ Be lureiurand duo remedia eque principalia. . eo. ſi uero 2 8 aò me. cã abbas ⁊.c. ad aures. ſed repeꝛio Joq.en. in dicta addi. ſenſiſſe oppoſituʒ ſequẽdo dictũ Inno. pall. ſed mibi plus plʒ dictũ do. an. nam ſi epus ab ſolait pꝛincipat: an iuramentũ eſt metu pſtitum nec eſt neceſſe recurreꝛe pꝛiꝰ ad iuramẽta ſuſcipictis: ut .ꝗq. c. ſi vo æ nõ. Inno.in. d. c. ad aures eꝛgo foꝛti in can nro.nam ex his que fiũt metu obligano etiã pꝛimaria acquirit᷑ ꝑti: ut n. płe in. c. abbas pal.? ni bilominus eps pꝛincipalit abſoluit conſtito de iuſto metu:eꝛgo foꝝiꝰ poteꝛit in cau nro in quo ex ꝓmiſ ſione nibil acquirit᷑ ꝑti: ut. d. c. debitoꝛes. ? iuramen tuʒ pꝛincipałꝛ dirigit in deum ut ibi. pot eꝛgo ? con gruentius adhuc nidet᷑: ꝙ eps qui eſt dei uicari in ſua dioceſi abſoluat:ut in. c. mulieꝛ. xxxiij. q. Vi. Itẽ nbicũqʒ reꝑiuntur a iure duo remedia ꝓdita nidẽ tur eque pꝛincipalit᷑ ↄpeteꝛe:nec unũ eſt ſubſidiariũ ad reliquũ: ur.l. quotiens.ff. de ac. ?æ ob. nec ob.ſi di catur ꝙ. c. ſi vo loquit᷑ in apa: quia in hoc reci tat factũ nã cũ eps poſſit abſolueꝛe ut S dixi: eꝛgo ꝓ cedit eni in epo. An aũt in abſolutiõis actu debeat epᷣs uocare ꝑtem adueꝛſaʒ dicã. . tẽ ite ligo ꝙ h remediũ competat ĩtelligẽdo ut ſupꝛa dixi in pcedẽ ti remedio qn. ſ. anteꝙᷓ teꝛminus ſolutiõis fiede imi neat actus abſolutionis poſſei expediri peꝛ ſupꝛadi ctam rönem: ? pdictum remediũ abſolutionis apte ſe iſit glo.in. c. debitoꝛes in.v.cogendi.¶¶ Eluartũ remediũ ſatis notabile ſi ueꝛitaie fulcitur eſt ut debi toꝛ ↄuentus rõe iuramẽti excipiat ꝙ nõ dʒ cogi ad obſeꝛuantiã iuramẽti:cum ipᷣe cꝛeditoꝛ teneat ꝓpteꝛ ſuam turpitudinẽè illud relaxare: ? ſic illud ſibi relaxa ri petit. ? hᷣ fieꝛi poſſit nidetur uelle Fre. conſi. cclxiiij. alle. nõ. peꝛ gl. in. c. paſtoꝛalis de cauſa poſſ. 2z ꝓpꝛie.in glo.pe.⁊ facit:qꝛ ꝑ uiaʒ exceptionis põt peti reſtitutio in ĩte.l. naʒ ⁊? poſtea. F. ſi minoꝛ. fl. ce iureiurã: 7 bãc ſmiaʒ ſequit᷑ bic do. an. ſ̊ õ hãc opi. adduco ea que in pcedentibꝰ membꝛis dixi. ⁊ cixit Fre. ↄſi.cclxxxix.ubi ĩ fi.diẽ: ꝙ petens abſolui a in ramento debet puenire teꝛminũ ſolutionis facicde. nõ eĩʒ dʒ audiri poſt reꝛminũ cũ ĩciderit in piuriuʒ: qr fruſtra auxiliuʒ legis inuocat: de nſur. qꝛ fiuſira. facit quod nõ. Jo. an.. e. debitoꝛes: ubi uult ꝙ in ſtãte teꝛmino ſolutionis fiende nõ põt peti relaxatio iuramenti: ne iteꝛim icidat in peꝛiurinʒ. ¶ Ideo in pᷣmiſſo articulo ſic diceꝛem: ꝙ aut lapſus ẽ teꝛmin⸗ anteqᷓ; ↄueniat᷑ debitoꝛ ? nõ põt pᷣdicto mõ eriꝑe ne pſeueꝛet ĩ ꝑinrio: ſʒ dʒ ſolueꝛe ⁊ poſtea repeteꝛe: ar. .e. c. debitoꝛes. aut teꝛminꝰ nõ eſt lapſus: ſ mno ra omitiiĩ ex ſola ĩteꝛpellatione iuxta.l.ſcienduj ⁊.l. mora. ff. de uſur. ? poſt iteꝛpellationem non poteꝛit ſupꝛadicto modo excipeꝛe: ne incidat in periurium ratione pꝛedicta. Reſtat eꝛgo diceꝛe quod ſoluʒ po teꝛit ſic excipeꝛe antequam conſtituatur in moꝛa ſol nendi æ quod poſſit liqueꝛe de turpitudine recipien tis iuramentum antequam inſtet teꝛminus adimplẽ di iuramentum peꝛ pꝛedicta: æ hec puto ueꝛiſſima. luintum remediuʒ ut iudex ex officio ſuo com peſiat cꝛeditoꝛem deſiſteꝛe ab exactione uſurarum: nt in. c. tuas infra de uſuris. ⁊æ hoc remedium pꝛo deꝛit:quãdo iurans non conſtitneꝛetur in moꝛa ſine actsloe irtcſepro⸗ e . Venon nali ent Ki⸗ nmehlytn in iin mim mnifte i nanmi nti nimniniun pev u ai onmna iditn imn/nizn nnf kiiguh Haa nli gie Piog hnone unceuligſnio gwonilogg irn mnio fero irnegnicns uncn miifhßpoccunclinnar in nd elKogoro feienſcntd en Iucanndd ain Auetarrs vod n euii nnn ionclonudgerc Waaccicvesrearuedimaneni Ninagtliilertd ninent in rionnonenenn leſtn. Grenimrizitgi heretdagemum itpent lcktengrizinne Jerdalnuitinuin enr uitini i Reatiomnur doni icenwiart Pam qntt m m̃ eps voſſt ohſoarn z u neo. An ait in dboͤhruͤgn Os ocnt rn adeinzcli). Ninß rdi Conpem inligico nr innncinn iencdio qi anup; rmins inisfi Near aems obſobnons oſin peli l nn ſorn?: idmun rnrd oponninet lenta — m Mi ſuns omdilſentn liwr ud v nus ſr inmi anir öͦHραN²ρ Evmni umin un ir dtormnmit, unmpiwinz iidhmur e n ſtinlin wit 19 bfei polſt uidem uete Fe. i. s õ wewin daeſſih egii en 83 ceindehaſc words⸗ i N Crrir di anen . o drenge Cminc⸗ ent õ interpellatione cꝛeditoꝛũ nã alias non eẽt tutum:qꝛ dies ĩterpellaꝛet pꝛo hoĩe in. c. potuit de loca ¶ Ce nio ad fm.c.qn.ſ.iurauit ſolueꝛe ⁊ nullam qõnem mouere ⁊c.dico ꝙ habet iſte primum ꝛemedium.ſ. ſoluendi ⁊ poſtea ꝛepetendi.nam nõ iuꝛauit nõ ꝛepe te. ⁊ H iuꝛa nẽtũ ẽ ſtricte itelligẽdũ.aꝛ.ĩ.c.ad auꝛes quod me.cã Secũdũ ꝛemedium ut denunciet ecclie nã nullũ iuramẽtũ obligare poreſt quin poſſit quis denũciare cuoſum eccłe:ut in.c.quemadmodum in fi.j.e.æ nõ glo.in.c.ad nẽam.ij..e.⁊.c.neniens de regu.æ in.c.auctem.xv.q.vi.dʒ tamẽ denuncians ſe fundare ſuꝑ ſalute ꝓximi ⁊ nõ principaliter ſuꝑ itereſſe ſuo:qꝛ tũc obſtaret illi inramẽtũ ut nõ Mo ſti. in. d.c. quẽadmodũ. Dicit tam bic do.an.q; du plꝛ põt uenire iſte denũcians.ſ.peꝛ uiam denũtiatio nis enãgelice uel iudicialis:⁊ tũc habet ſeruaꝛe for mã monitionis de qua in. c.nouit de indi.⁊.ij.q.i. ſi peccauerit. Itẽ per uiã cuiuſdã itiationis:ut iudx aniſatus iſtet circa coꝛectõnem peccati:æ in bac nõ credit monitionẽ neceſſariã. nihil allegat:ſc ego al lego bo.tex.in.c.pterea.ij.de deſpon.ubi caſus de bac itiatione que fit iudici ad peccatum obuiandnʒ ſine aliqua monitione:facit.c.tertio loco de pᷣſũp. ſed primũ dictũ do. an. ut hẽat hoc caſu locũ denũ ciatio indicialis mihi non placet:qꝛ illa fundatur magis ſuper iĩtereſſe ꝓprio quã ſuper ſalute ꝓximi ¶ Zertium remediũ ui petat debitoꝛ abſolunonẽ ꝗ iuramento abſqʒ eo ꝙ faciat citari creditorẽ.⁊ h remedium ſẽtit Jo.an.in pᷣdic. addi.in fi.dicẽs ꝙ; ꝓ eam nõ detrabit multum iuri aduerſarij.ſimile in liberto qui petit ueniam a indice ut poſſit agere õ pꝛonum.l.quiſqʒ in prin.ff.de i ius uo.ſʒj mihi non placet ex duplici capite. Dꝛio qꝛ ſatis exponit que relam de aduerſario ꝓponẽdo ꝙ illicite eũ aſtrixit iuramẽto.fo qꝛ nõ põt negari quis ex relaxatiõe iu ramẽti fiat pᷣiudicium crediroꝛi:ar.in.c.fi.de fo.cõ pe.li. Vi. ergo nõ dʒ fieri abſolutio eo non uocato 2 uocari nõ põt quin aduerſarius incidat in ꝑinriũ exponcdo ꝗꝛelã õ illum: æ facit quod.j. in.fi.dicam uartum remedium ut iudex ex officio ſuo cõ pellat cꝛediioꝛes relaxare h̊ iuramentũ ut h:uel com pellat eos deſiſteꝛe ab exactione in. c. tuas infra de uſur. ( Wenio ad ſᷣm pꝛincipale membꝝ en. ſ. uſu re ſunt ſolute.⁊ pꝛimus cãus fuit quãdo iurauit nõ repeteꝛe:⁊ dico ꝙ competũt tria remedia. Dꝛimũ ut petat abſolutioneʒ huius iuramẽti:ar.in.c.ſi vo J. e. z declara ut dixi in pꝛecedenti membꝛo. Scdᷣm ut petat cꝛeditoꝛẽ compelli ad ipius relaxationeʒ ut B. Teꝛtium ut denũciet boc indici. poteſt addi quar tum ut iudex ex officio compellat ad reſtituendum: ut eſtecqus in.d.c.tuas: ⁊æ declara hec omnia fſᷣm pᷣ dicta. ecũdus caus qn ſoluit æ iurauit non re peteꝛe nec ullã queꝛimoniã faceꝛe nec denũciare.dic ꝙ bʒ remedium denuntiandi intelligendo ut o dixi in alio membꝛo. Itẽ iudex ex officio poteꝛit cꝛedito rem ↄpelleꝛe ad reſtituendũ: ⁊z declara ut dixi in fo cãu pꝛimi membꝛi.¶ Miũc ex glo.qro:qꝛ õ dixi iu rantem ſolueꝛe uſuras ul ſolutas non repeteꝛe poſſe peteꝛe relaxationẽ ſeu abſoluntionẽ iuramẽti:nũquid in hac abſolutiõe debeat creditoꝛ uocari. Joã. an. Ex ad miniſiratiõe late ꝓſeqᷣtur in addi.pdic.in ult.q.? tandẽ ↄcludit ꝙ qnñʒ iuꝛamentum eſt temeꝛarium ẽt ex ꝑte iurãtis ? tunc nõ requiritur ꝑtis nocatio ut in.c.ↄſtitutus de teſti. pꝛo h̊ qꝛ tunc potins requiritur denunciatõ ꝙ nõ ſit ligatus quã relaxatio.⁊ itelligo h̊ qñ mani feſte ↄſtat iuramẽtum non ligare.nã in notoꝛijs nõ eſt opus uenire ad iudiciũ: ut in. c. qm de fi. pᷣſ. ſi ãt poſſet dubitari tũc puto aduerſariũ cni iuramemtũ fuit pᷣſtitum uocandũ:qꝛ cum ſua interſit ne relaxet᷑ ergo dʒ uocari.iij.q.ix.oĩa ⁊.c.caueant ⁊ de cauſa poſ.? ꝓprie.c.i.⁊.l.de unoquoqʒ.fl.de re.iudi Si Vo iuramentum nõ fuit temerarium ex ꝑte pᷣſiantis ut in caſibuſ pᷣmiſſis:iunc dicit ꝙ ſiue agatur ut ab ſoluatur ab obligatione pctus quem dicit uſurariũ ſiue petat abſolurionẽ a inramẽto de uſur.j. certuʒ diem ſoluendis pᷣſtito. ſiue de ſolutione nõ repeten da ſeper eſt ꝑs aduerſa uocãda:niſi taliter inraſſet ꝙ uocari nõ poſſet quin incideꝛet in piuꝛiũ puta fʒ eum ſi iurauit illum in iudicio nõ uocare uł denũti re tunc.n.poterit abſolui creditor̃ nõ uocato.h̊.n. nõ detrabitur iuri ꝑris.ſicut cũ liberius petit uemiã ut poſſit uocaꝛe dñm in ius.l.quiſqʒ.ff.de ĩ ius no. H ſunt vYba ſua.⁊ ſubijcit ꝙ ꝓcedeĩ in h articulo fʒ foꝛmã cle.diſpẽdioſam de iudi:idẽ.ſ.ꝙ ꝑs ſit uocã da. ſentit idẽ Jo. an. poſt inc. in. c. ðbitoꝛes pᷣal. ⁊ Fre.conſi.cclxxxix.ubi dicit ꝙ petens abſolutio nem a iuramento ptendens ↄtractum uſurarium de bet ꝑte nocata ꝓbare ſalteʒ ſemiplene Sctum fore feneratitiũ:⁊ nalebit h̊ ſemiplena ꝓbatio ad optinẽ dum dũtaxat abſolurionẽ a iuramento:ſed poſtmo dum ur ꝓnũciet᷑ ctus uſurarius oʒ ꝙ plene fiar ꝓ batio:nec illa ſemiplena faciat fidẽ ĩ hoc iudicio:cuʒ ad aliud agatur nunc:ut in. c. ueniens.ij.de te ſti.⸗ plus dicit ꝙ iudex ecchaſticus nõ dʒ faceꝛe ĩhibitoꝛi am iudici ſeculari ne ꝓcedat ad executõem ↄcius ꝗᷣ prima fronte nõ appet uſurarius niſi parte uocata ſicut iudex ad quẽ non inhibet iudici a quo niſi uo catis partibus:ut in.c.romana..ſi uero de ap.li. Vi. dicit ẽt ibi ꝙ pendente qõne an debeat abſolui a iuramento nõ qʒ fieri inhibitio iudici ſeculari:qꝛ coꝛam iudice ſeculari agitur de executione inſiri:⸗= coram eccleſiaſtico agitur de facto abſolutionis:et ſic ceſſat.c.tuã de oꝛ.cog. Et ſubijcit etiam ibi nõ bile vbum:qꝙ poſtquã quis ĩcidit in ꝑiuriũ qꝛ non ſatiſfecit in teꝛmino ꝓut iurauit non anditur petes abſolutionem:ſed compellitur ſatiſfaceꝛe: quia fru ſtra legis auxiliuʒ inuocat ⁊ ceteꝛa de nſur.quia fru ſtra. ſed reſpectu pꝛincipalis queſtionis refeꝛt do. anto. infra.e. debitoꝛes ſe audiuiſſe Dau. ⁊? Cal. conſuluiſſe: quod aut petitur abſolutio a iurameto firmante contractatum ⁊ debet pars citari: cum ex hoc contingat reſciſio contractus:⁊ ſic agitur de p iudicio partis. Aut illð iuramontũ non firmat con tractum ſed petitur abſolutio: ut apeꝛiatur uia ad reſcindendum contractum: ? non ẽ neceſſe partem nocari: quia non pꝛeiudicatur parti æ quia bec abſolutio eſt potius penitentialis quam indicialis. Dominus antonius dicit ſe putare: quod aut iu ramentum non eſt obligatoꝛiuʒ ex parte iurantis cet nõ requiritur uocatio partis:ut g dixi ſecũdu; Jo. ¶ He iureiuran. an. Aut eſt obligatoriũ ex parte iurantis ſʒ ↄtinet turpitudinẽ ex ꝑte recipiẽtis: tunc aut non eſt tan ia turpitudo qͥn ſaltẽ ſibi acquirat᷑ ſecundaria obli gatio:⁊ dʒ ꝑs uocari ꝛõe ſui inteꝛeſſe.maxime h ꝓ cedit ſm euʒ ſi iuramentũ firmabat ↄctuʒ:cũ ex ab ſolutiõe ſequat ꝛeſciſio ↄctus.ſecus dicit ubi tanta turpitudo vᷣſarur ex ꝑte recipiẽtis:qꝛ nulla obliga ex iuramẽto ſibi acquirit᷑:nec ↄctus firmabatur iu ramento. nam h̊ cãn cum nullũ inteꝛeſſe poſſit pᷣten deꝛe:cũ obligatio acquirat᷑ ſoli deo non eſt neceſſe ilũ uocari. ſatis eim eſt ꝙ abſolutio fiat ꝑ iluʒ qͥ tʒ in H̊ caſu locũ dei.poĩt exemplũ in iuramẽto de uſu ris ſoluẽdis uł nõ repetẽdis pᷣſtito:nullũ.n. ius agẽ di naſcit̃ ex h̊ ꝑti fʒ eũ:lʒ ut quilibʒ aliꝰ poſſit indici intimare ꝙ iurãs peccat nõ obſeruãdo iuramentuʒ Et ſubijcit᷑ nõbile vbũ:ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ ꝑs ſit uo canda:iñ tʒ abſolutio ea nõ uocata:ſicut dẽ in abſo lutiõe ab excõicatõe:ut nõ.i.c.qᷓ frõte ð ap. Itẽ diẽ ſibi nõ placẽ pmiſſuʒ dẽʒ Fre.qᷓtenus dixit illũ qͥ in cidit in ꝑiuriũ non poſſe peteꝛe abſolonẽ:qꝛ iurans erat obligatꝰ ad duo.ſ.ad ſoluẽdũ ĩ ĩmio ⁊æ ad ſol uendũ ſimpłi:de do.⁊ ↄtu.cũ dilecti ⁊.l.celſus.ff.ð arbi. qꝛ ſi nõ ſoluit ĩ ĩmino incidit ĩ ꝑiurinʒ:ſed q̃te nus ꝛemanet obligatus pꝰ teꝛminũ põt perteꝛe abſo lutionem.do.Car.in.d.c. debitoꝛes ſimpłr tenuit cũ Jo. an. ?z Sꝛc.ut in abſołone ſit paꝛs nocanda: cũ agatur de ipſius piudicio: ⁊ ſic dicit ſe ipſi cõſu luiſſe. ¶ Ouid dicenduʒ in tãta uarierate:certe mł ta ex pᷣdictis mihi nõ placẽt.⁊ p illud dẽʒ. Jo.an. in addi.pᷣdicta qᷓtenꝰ dixit ꝙ ſiquis iurauit ñ uoca re aduerſariũ nec denũtiare ꝙ poterit abſolui abſẽ te ꝑte:cũ nõ poſſit nocari ul denũtiari ſine ꝑiurio. nã ſ eſt falſuʒ ꝛeſpectu denũtiarionis:cum ur g dixi nullũ iuramentũ poſſit ligare ad nõ denũtiandum: cũ ſit Z pceptũ euãgelicuʒ:ſi peccauerit in te frateꝛ tuus æc. ¶ Itẽ negari nõ põt qͥn ꝑti inferatur pꝛe indiciũ ex hac abſołone:cũ ſine ea nõ pot᷑ᷣat in indi cio moleſtari ꝑ aduerſariũ:gꝰ dʒ uocari ante abſo jutionẽ ut ſuũ ius defendat:ut in.c.i.de cau.poſ.et pꝛoprie.cũ alijs ſuꝑius alł. Scðo nõ placʒ dicium POau. 7. Cal. quos ſequit᷑ do. An.i.d.c.debitoꝛes in eo ꝙ ſentiũt ↄctũ ꝛeſciĩdi ſi tollit iuramentnʒ qð firmauerat gctũ.nã cũ ↄctus ex inteꝛpoſitione iura menti habuerit ſuã firmitatẽ nõ dʒ conue?: li; nũc ceſſet cã ↄfirmãs:ex quo nõ ſuꝑuenit cã anullas:ut ꝓbat in rla factũ tie de ꝛeg.iur.li.vj.facit qð nõ. Har.u in.l. ex facto.ff. de vul.æ pupil.ubi pꝰ Ray. de foꝛli cõcludit:ꝙ ſi hñs filios naes tãtũ feẽ eos legitiari ut ſibi ſuccedeꝛẽt:lʒ poſtea duxerit uxoꝛem 2 ex ea habuerit filios los:nibilominus legitimati ſuccedẽt una cũ ltis æ nalibus:qꝛ ex quo actꝰ legiti matiõis ẽ cõpletus ⁊ ↄſumatn dʒ irritari:lʒ ꝑuene rit ad euʒ caſuʒ a quo nõ potuit hr̃e pricipiũ:ut.d. rła factũ lie:⁊ ſic nõ ſuffic ãmõ ꝙ ceſſet cã ↄceſſio nis puilegij:qð ẽ nõ.h̊ idem ĩ ꝓprijs ᷑ᷣmis vr uo luiſſe do. Ang.de ꝑuſio ĩ qdaʒ diſputatiõe que ĩci pit dna katerina:ubi inteꝛ cetera dicit magnaʒ eſſe dr̃iaʒ an Zctus cõualidet inramẽto: an vo iurãs ſit tm aſtrictus ad obſeruantiã inrameti. vbi. n. actꝰ iu ra mto firmat᷑.qͥ qs abſoluat᷑ a iuramento n ꝓpica põt uenire S ↄtractuʒ: qꝛ ↄtractus de ſe ẽ ualidus pp iteꝛpoſitionẽ iuꝛamenti: ? abſolutio h ſolũ oꝑat ut Zueniẽs nõ ĩcidat in ꝑiuriũ.nõ aũt anullat Zciu: Vn nullus dicat ſʒ eũ: ꝙ minoꝛ qui iurauit ſup õc tu: aut maioꝛ qui iurauit ⁊ eſt deceptꝰ ultra dimidiã iuſti pcij ſi abſoluit᷑ a iuramẽto ꝑ ſuꝑioꝛc poſſit ꝓp teꝛea uenire ) actũ:qꝛ Scius eſt ualidus ⁊ irreuoca bilis. Si aũt iurameniũ nõ ualidat ↄctũ ſz ſolũ obli gat ꝑſonal: ad nõ oueniédum imediate cũ ẽ abſolu tus põt uenire S Sctũ: nõ eĩʒ ob.iuramentũ:qꝛ ẽ ab illo abſolutꝰ ꝑ ſuꝑioꝛc.non actus qꝛ nullus. vñ qui iurauit ſe ſolutuꝝ uſuras aut nõ uenire 3 actum pi gnoꝛaticiũ ↄceptũ in foꝛma uẽditiõis imediate cũ ẽ abſolutus ꝓſequi põt ius ſuũ:qꝛ tale iuramentũ nõ firmauit ꝓmiſſionẽ: ſj ſolũ obligauit eũ ad nõ ueni endũ : qð ẽ bn nõ. ⁊ de hac mã an ⁊ qn iuramen tũ ualidet ↄctũ dicã płe.j.e.cũ otingat. (Monclu do g õ pᷣdictaʒ opi. ꝙ ubi iuramentũ nalidt cõtia ctum ſublato iuramento non pꝛopteꝛea reſcinditur contractus. eꝛtio non placet mibi opi. do. ant. inquantum uult ꝙ ex iuramento pꝛeſtito ſupeꝛ uſu ris ſoluendis uel ſolutis non repetendis obligano non oꝛitur parti etiam ſecũdaria. nam ptra h uideĩ tex. ̊ ut latius S in pᷣn. dixi. Item uideo ꝙ iuramẽ mm ui extoꝛtũ obligat pti:ut j.e.ſi vo ⁊ S qð me. cauſa in. c abbas ⁊ in. c. ad audiẽtiaʒ cũ ſi.ꝗ foꝛn in cãu noſtro ubi iuramentum fuit ſponte pꝛeſtituʒ. deus enim tenet iſtud uinculum pꝛopteꝛ cbligatio nem queſitam parti:quod patet ex eo:quia parte re mittente deus remittit ſine alia abſolutione: ut hic. ¶Quarto non placet indiſtincte dictum do. anto. inẽptum dixit: ꝙ pꝛeſuppoĩto ꝙ pars debeꝛet uoca ri tamen ſi non uocaretur ualet abſolutio.dico eim ꝙ aut clariſſime conſtat iuramentũ contineꝛe turpi dinem ex parte ſuſcipientis:⁊ non eꝛit opus partem uocare in abſolutionis actu. unde tenebit abſolutio parte non nocata:ar.in.c.cum olim de re iudi. ⁊? in fra latius dicã.⁊ hoc caſu poteꝛit ſaluari opinio do. anto ¶ Aut actus ſupeꝛ quo iuramentum fuit pꝛeſti tum non apparet pꝛima fronte uicioſus ⁊? non tene bit abſolutio parte non uocata ¶ Ratio apeꝛuſſima eſt:quia a iuramento parti pꝛeſtito non abſoluit epi ſcopus:ĩmo nec papa ſine cauſa:cuʒ deus recepeꝛit obligationem in fauoꝛem partis:ut nõ. glo in. c.ꝙ to.j.e.? Inno.in.c.cum inteꝛ. . de renũ. Anie eꝛgo qᷓ ſibi conſtet cauſam ſubeſſe non habet pote ſtateʒ abſoluẽdi pꝛeſuppoſito ꝙ ſubſit:quia ignoꝛat id quod eſt fundamentũ ſue poteſtatis:ut nõ. Har to. in.l.ij. ff. de iudi..l.multum. ff. de condi. de.ſa cit quod le. æ nõ.in.c.ex parte aſtef.j.de concel.pre ben.nec poteſt ſibi de cauſa conſtare parte non uo cata:quia cauſarum meꝛita partium aſſeꝛtione pan duntur.i.fi.E.ſi peꝛ nim uel alio modo ⁊ in.c.ium ex litteꝛis de in inte.reſtituAliud eſt in abſolutioe ab excõicatione:quia illa ſempeꝛ pendet a uolunta te excõicatoꝛum. ualet enim ſempeꝛ ſiue iuſta ſiue in iuſta ſit excõicatio: ut patet in. c. uenerabilibus. . ubi autem de ſenten. ex.li. vi.? hec nota: quia ſepe accidunt ? puto ueꝛiſſima. Quinto non placet ꝛepꝛo patio domini Antonij ad dictum YFre. dum dicit iplihei n e ,,SAGneAACXú² ſtiign iſllelſg e cng n in s on ie Geinotrdondee ⸗ ee nmiid Vicin SN 6 eautnonk a Vſſemara⸗ l anorOriiun rücdid otimsanfum S hicitnſts Ndedn 4 e gumnem tcii gii u⸗ lete i,enoe , o gui npinli i n eitf inlninnnni/ iltimumtiiiilvn lc⸗ itco ii eti i fnusnh⸗ bbi Neiniino mnejfeni Ginti Ynincdmsgördit iEl icoſceli gniſ eleni ni ſicsctolecci o lſterchcietrgnin Uteiſoitgerooeml ncit ſi ICäkitnofdenino dcten dsii 1olkKKpnidianed tann in rnacstbannter, echa mmneh mennine Snnitun WMonnd ſwen ete m i in tiime Meſcwan ſiſbeit nen in iiigfemiiutinfinn ſuntnmr tihiglli ſitace Geimunſaore ec i br oleenigli ed eo ggieen rbbͤlev gi analte cn⸗ g. Mond non popterg 14 RZZM IS. (Teno nonphaanticgien manmmn II crinfanen Ulſtoſgr Bſnds Nd ſolnis non getniect⸗ Nonnmr nni nn ſaödarin ian Ann rShusznöncin Yanniwen wum u nomi obiger git ſe ſorschn aſiic hi til c aliigciſg it in cin wſm ur mmun fir inr Prſt deuaun mn nunninmn arrrchien ſan pam u r ANne wrr, Eumur as mnmn ral, dlu.ur Mumv won okucrinditinurdum on, Fun art rſpoi mboctent ⸗ anmt non vocnen udr iönno dcden ꝓ ſi ꝑs incidit in ꝑiuriuʒ:qꝛ non ſoluit in termino nõ audit᷑ perẽs abſolutõem.nam puto ̊ dictũ ſatis equũ. Nec ob.rõ do.an.ĩmo potius facit pꝛo. naʒ ſi poſt teꝛminũ remanet obligatus ⁊ ſic ꝑſeuerat in Piurio:eꝛgo dʒ ↄpelli ꝙᷓ; citius põt ut ab illo pecca to ſe abſoluat ⁊z iuꝛamẽtũ adimpleat ut h::ſi enĩ com pellitur inſtante termino ut ſoluatut h: foꝛtius vᷣbʒ ↄpelli poſt terminũ tũ in odiuʒ ſui ut a peccato libe ret᷑:tũ ut nõ ꝑſeueret in peccato ut ſupra dixi.puto t ꝙ ſi petẽdo abſolutõem nõ ꝑſeueraret in pecco ꝙ poſſet petẽ abſolutõnem ẽt poſt tminũ:lʒ ĩciderit in ꝑiuriũ ſeł Zueniedo.exẽplum in eo qui ꝑ metum rẽ uẽdidit ⁊æ iurauit nõ Zuenire.łʒ.n.ð facto Zᷣuene rit ⁊ ſic iciderit in ꝑiuriũ:nihilominus potcrit petẽ abſolutõem poſtea:ut ſic licitũ ſit ſibi nenire ↄ uẽdi tionẽ.̊ eni caſu ceſſat ꝑſeuerantia in peccato:ĩponi ſibi tñ dʒ pnia de ꝑiurio:⁊ in h̊ cãu poſſet ſaluari dictũ do.an. ¶ HMis aũt ſic diſcuſſis uenio ad prĩ cipalẽ qõnẽ:in qua bꝛeuiter pono hãc ↄcluſionẽ ꝙ; ubicũqʒ iuramẽtũ eſt obligatoꝛiũ ex ꝑte iuꝛantis ⁊= aliquã utilitatẽ otinet ex ꝑte recipiẽtis nunqᷓ; dʒ re uocari niſi uocata ꝑte. Rõ huius ↄcluſionis eſt:qꝛ ex quo ꝑ abſolutõis actũ pᷣiudiciũ irrogat᷑ ꝑti ĩ eo ꝙ ſibi utilitas amittitur dʒ ꝑs uocari:qꝛ nildʒ fieri in piu diciũ abũñtis in.c.i.de cã poſ. ꝓprie.⁊ ĩ.c.ĩ teꝛ quatuoꝛ de ma.⁊ obe.iij.q.ix.caueant ⁊.c.oĩa ⁊ .ff. de re.iudi.l.de uno quoqʒ ⁊.l.fi.C. ſi per nĩ uel alio mõ ꝑtis ãt recipiẽtis uẽ quaſi ſemꝑ itereſſe:qꝛ ntile ẽ hre ꝑtẽ uĩculatã iura mto:cũ mlłia iuramẽtuʒ opꝑet᷑ ⁊ ſalti accumulet foꝛũ foꝛo in.c.fi.de fo. ↄpe. li.vi.⁊ qð ibi nõ.facit.l.cũ pꝛ..filius mẽeʒ.ff.ð le. ij. æ qdð ibi nõ. Itẽ abſolutio non dʒ fieri niſi cã co gnita:ut nõ Inn. in. c. ad aures qð me.cã.⁊ ſpe.in ti. de le. .nũc oñdẽdũ.v.xxiiij.⁊ ſe.nã ut.S.dixi ñ e:uennt . N dit qñ ꝑs nõ curabat petere abſolutõem:ut ibi lẽtit gl. ? qdð ̊ dixi iurãtẽ poſſe petere abſolurõnem ? re laxatõem iuraméèti ꝓcedit nõ ſolum ĩ termis hꝰ. c. qñ iurauit ſoluẽ uſuras:ſed iðᷣ ubicũq; ꝑs turpirer ꝛecepit iuramẽtũ ut in. c. ꝓx.⁊.c.ſi vo nõ Inn.i.c. ad aures qð me. cã. latius ꝑ F ꝛe. ↄſi. cclxiiij. pal. ꝙ ẽ nõ:hẽs nũc expeditũ hũc utile= quotidianum ar ti. ¶ Menio nũc ad glo.in. v. diſtrictõe que querit qd ↄpᷣpendatur h applloe diſtrictõis eccliaſtice rn det ꝙ ſuſpẽſio uel excõicatio ꝑ.c. quereti de. V. ſig. ſed gl. debuiſſet addeꝛe ẽt ĩterdictũ:cũ de his tribꝰ fit m itio in illo.c. uel dic aliter: ꝙ illud.c. loquit᷑ de cẽſura eccliaſtica:ſed tex. iſte loquit de diſtrictõe 3 magis ↄgrue refertur ad penã tpᷣalé: cẽſura vo ad ſpũalẽ:lʒ qnʒ capiãtur pꝛo eodẽ.¶ Vlxia gl. qrit qᷓ ptãte iſti ↄpellẽt creditoꝛes ad ꝛela vanda h̊ iuramè ta. rnidet duplicit᷑.prio ꝙ ur delegati. o ꝙ ut oꝛdi narij.⁊ teñ h ultimũ:ad ̊ dẽm.c.tuas ? qð nõ In no.i. d. c. debitoꝛes. Oꝛdinarij g ̊ facient iuꝛe ꝓ prio ſʒ pria expoſitio glo.fuit facta:qꝛ oli in ſupra ſcꝛiptõe dicebat᷑ oibꝰ xpianis:⁊ ſic uidebat ꝙ dẽꝛẽt facere ut delegati.ſʒ hodie illa ſupraſcriptio fuit re mota ad denõnð ꝙ oꝛdinarij h̊ faciãt iure ꝓprio: facit qð le. æ no.ðin.c.i.de noto ⁊.c.oꝛdinarij ð of. oꝛ. li. Vi. Abbas. 3 ſp Legitur duobus modis Eꝛuenit. egi⸗ ꝙ inramentũ fuit preſtitum ſuꝑ rebus ecclie:⁊ ſecundũ hũc ite lectum. h. d. ¶ HMon ualet iuramentum pᷣſtitum a prelato de non repetendis rebus eccleſie. Secun do modo ĩtelligitur ꝙ fuit preſtitum ſuper rebus proprijs:⁊ tunc ſumma ſi iuramento meticu loſo fit abſolutio peꝛ iudicem eccleſiaſticum.cõis di R. m dutſtnecorſhn uanenid orneer Ven ANr ichiensd onen onspult ene n idnnnis dc Wde WNeda niſio. ſecunda ibi cognita. ¶ Mõ. prio ꝙ ʒ iuram tũ poſſit ſeruari ſine ĩteritu ſalutis ei᷑ne ex ꝑte iurã tis ex quo tñ ↄtinet turpitudinẽ ex ꝑte exigẽtis põt põt epᷣs abſolueꝛe cã nõ aſſiſtẽte:ſʒ cãe cognitio ad biberi nõ põt ꝑte nõ uocata.l.in cãe..cã cognita Dnr N OCNN cCGNRdird deted fanumaidacknenſundai õ untmNüinf rnd vt Dlolond rne o n dagnsummmd un un Z . nunmnini, . mno. in ,Aunn inn Pan ſan ſubeſe tenin ſcbitcu ſecallch n⸗ 2 qð ibi nõ.ff.de mino.d.c.tũ ex ſis de ĩ ĩte.reſti. ⁊ in.l.fi.C.ſi ꝑ uĩ uel alio mõ.⁊ ſi aliter fit abſolu tio nõ nʒ per ea que s dixi. hec puto ueꝛa:niſi noto rie ↄſtet iuramẽtũ ↄtinẽ turpitudinẽ ex ꝑte recipiẽ tis: ita ꝙ ceꝛtum ſit parti abſenti in h̊ nullam defen ſionem ↄpeteꝛe. nam tũc puto abſolutionem ualeꝛe pte nõ uocata. nã ſi h̊ cãu ualeꝛet ſnia ſupeꝛ pꝛicipꝗ li ubi agit᷑ de maioꝛi pꝛeiudicio: foꝛtius nalebit ab ſolutio ubi nõ agitur de tato piudicio.ad h.c.bone F. lega. de elec.z.c.qᷓto ⁊ quod ibi nõ. Inno. de tranſla. pꝛela.c. neneꝛabilẽ de elec.c. cũ oliʒ de re iu. ? qð le. ⁊ nõ.in.l.ij.ff.de admi.ꝛe.ad ci.perti. et ꝓ h̊ optie facit pᷣal.c.ꝑ tuas de uſur.ubi mandat᷑ iu dici nt uſurarios recipientes iuramẽta ſupeꝛ uſuris ſibi ſoluendis uel ſolutis nõ repetẽdis debeat ↄpel leꝛe an ſolutionẽ ab eaꝝ exactiõe deſiſteꝛe ⁊ pꝰ ſoło nẽ illas reſtitueꝛe. Si gꝰ queſtio iuramẽti ẽ coꝛã eo ⁊ notoꝛie ↄſtat de illiꝰ turpitudie põt abſolueꝛe ab illo iuramento abſqʒ eo ꝙ uocet ꝑtẽ:æ ꝓ h̊ bo.tex. in.c.ꝓxi.Et ꝑ h̊ ifeꝛo ad ĩtellectũ.c. debitoꝛes.j.e. ubi ↄpellit᷑ iurãs ſolueꝛe.DOʒ eim itelligi qñ non cõ ſtat ꝙ iurauit ſolueꝛe uſuras: ut qꝛ pctus eꝛat ſub founa licita ↄceptꝰ nõ poteꝛat ↄſtare añ finẽ tmini ul ꝑꝑ abntiaʒ pꝑtis: ul qꝛ teꝛminus inſtabat: ul pꝛoce directa uia peti abſolutio a ſuperioꝛe nec exigitur ut prius cogatur recipiens iuramentum illud rela xare:facit ad ea que dixi ſupra.c.pꝛox. Mö. Fo ꝙ ubi ſuperiori conſtat de turpitudine recipientis inramentum non eſt neceſſe ut in abſolutionis ac tu uocetur aduerſarius:quod latius dixi ſupra.c. pꝛox. alia ueniunt examinanda cum glo. ( DOo. nidetur enim iſte tex. ſibi contrarius. nam pꝛimo dicit iſtum epiſcopum non potuiſſe iuramento con ſtringi. ſecundo dicit quod papa abſoluit eum. nam abſolutio preſupponit uinculum:de deſpon. impu. ad diſſoluendum ⁊.l. decem de uerbo oblig. Sol. tres intellectus colliguntur ex glo. prima er ſecunda. Drimus quod nullum iuramentum me tu extoꝛtum obligat: æ tunc opoꝛtet nos diceꝛe neꝛbuʒ hoc abſoluimus ſtat hie impꝛo pꝛie. Et hũc intellectum ponit glo. ſecunda in pꝛincipio: qui ta men communiteꝛ non tenetur. Secũdus intellectus quod metus non impedit uires iuramenti: ut in. c. ſi ueꝛo infra eodem ⁊ in.c.ad aures ⁊.c.ad audien tiam quod me.cauſa:ideo neceſſaria hic fuit abſolu tio.æ dum textus dicit quod non poteꝛat aſtringi iuramto:dic ĩ effen quo minꝰpoſſit obtineri abſolo Mernns intellectus quod iuraſitum fnit hic iter poſium ſupeꝛ ꝛebꝰ eccłe: iõ ipſo iuꝛe nullũ:⁊ tẽ vbũ abſoluimus ſtat impꝛoße nt ĩ gl. Aduerte qꝛ bic ſi duo exaianda. Dꝛimũ nũquid iurantum meru ex õtũ ſit obligatoꝛiũ ſupeꝛ rebꝰ pᷣuatis ipſiꝰ iurantis pᷣſtitum. Scðʒ avid ſi fuit pſtitũ ſuꝑ rebꝰ eccle ĩ dã num iplius eccłe. Ad pmũ cõit᷑ tenetur ꝙ iuramũ ſit obligatoriũ:qꝛ metus nõ cxcludit cõſenſuʒ: ut in c.merito.xv. q.i.⁊.l.ſi mulieꝛ. ff. ꝙ me. cã. nõ. plene ꝑ glo.in. c. abbas qð me.cã.?- in. c. aucte.xv.q.vVj. 7 idẽ ibi archi. põt tũ peti abſoluno a iuramento? nt hic ⁊ in. c.ſi Vo.j.e.⁊ ad.c.auctate.⁊ dic h In no. nõ. vbũ ꝙ cõtra ꝓpriũ iuramentũ nõ dat᷑ ꝛeſti tutio ĩ itegrũ ſʒ abſolutio ti. Cõtra iuramẽtũ vo ab alio pſtitũ bñ dat᷑ ꝛeſtõ ĩ itegꝝ ubi cꝗ exigit:ut ĩ .l. nã ? poſtea. F. ſi miõꝛ. ff. ð iureiu. ? idẽ doc. cõiẽ Hhᷣ gl. ̃.i.d. e. aucte vꝛ uelle ꝙ iura miũ metn extoꝛ⸗ mñ poſſit ꝛeſcidi ꝑ exceptionẽ uł actiouẽ qðᷣ me. cã ꝑ to.ti. qd me cã.mihi plus plʒ primũ dictũ ꝑ iſta iu ra ſuꝑius alle. cum eim obligatio ſit deo queſita oʒ p ꝛemittat᷑ ꝑ eũ qui tʒ uices dei ⁊ nõ ꝑ actionẽ qð me.cã. Et adueꝛte.aut eim agit̃ nt qs abſoluatur a iuramẽto:æ tũc oʒ ut adeat index eccleſiaſticꝰ:ad H̃ᷣ qð nõ. Inno.j. eo. debitoꝛes. ⁊ ſpec.iĩ ti. ð lega. F. nũc oñdẽdũ . v. xxiiij.. ⁊ ſe.facit.c.uenerabilẽ ð ele. Aur agit᷑ ut turpit᷑ recipiẽs cogat᷑ ꝛelaxare iuram mũ:⁊= pot᷑it hãc cõpulſionẽ faceꝛe iudex ẽt ſecularis: nt nõ. Fre.cõſi. ccxiiij. in fi. ᷣ puto nerũ qn nõ du bitatur de turpitudie ꝛecipiẽtis.ſicut eim cõpellitur ad obſeruãtiã in. c. . j. e.ti.li. vj. meli⸗ facit. c fi.de fo. cope.li.vj. æ pe: Jo.an. in nouel. facit ẽt qð nõ Frꝛe. cõſi. cclv.in fi. ita põt cõpelleꝛe ad ꝛclaxationeʒ ſz ſi dubitat᷑ ðᷣ uiribꝰ iuramẽti:tunc dʒ adiri iundex eccleſiaſticꝰ: ut in. d. c. nenerabilẽ. Quis aũt ſit ĩ bꝰ cõpetẽs iudex:an.ſ.iudex rei uł actoris:uide qð di xi in.c.ſiquis ↄ clericũ in prin. de fo. cõpe. VMeio adi᷑ʒʒ pricipale mẽbrũ qñ iuramentũ fuit pſtuũ ꝑ pᷣ latũ ſuꝑ ꝛebꝰ ecckie. Inno. uelle vꝛ ꝙ ſit et obliga toriũ.diſtiguit tñ ꝙ aut ꝑ niolẽtiam qͥs iurauit in dãnum ⁊ abſoluit᷑ ut illas ꝛepeteꝛe poſſit: ut hic ⁊.. e.ſi vo ⁊.c.ueꝝ:q iura ĩtelligũtur gñaliteꝛ ſine ꝛebꝰ ꝓprijs ſiue ꝛebꝰ eccłie quis ſpoliet. ſi vo iuranit ſi ne uiolẽtia ⁊ dolo:tunc dicit ꝙ ſuꝑioꝛ ul facict ab ſolui platũ qͥ iurauit: uel dabit curatoꝛc bonis nlp nidebit alꝛ ꝓut meliꝰ potit ut eccłia ꝛcs ſuas recu peꝛet: ut iurãs nõ ueniat directe iuramẽtũ: ar. ff. de neg. geſt. l. at qui nã. F. cũ me abñte 2z. J.eo.debi toꝛes. Si aũt p aliũ ꝛ es ecclie ꝛecuꝑari ñ pñt ꝙᷓ ꝑ iurãtẽ: t ẽt eidẽ dabit licẽtia ꝛepetẽdi:qꝛ iuramẽtũ H cãu uõ põr obſeruari ſin ĩteritu ſalutis illiꝰ qui in rauit.j. c. ſi neꝛo z.c.mna. Moſt.vr uelle ꝙ talia in ramenta nõ ligãt ꝗᷓ fũt in danũ ecclie:ſed potiꝰ ſũt iuria. . e. ſicent nr̃is: ur̃ m ſe reſtrigeꝛe ĩ ultio caſu Snno. qñ.ſ. ꝑ aliũ nõ pñt res eccłie recuꝑari. Jo. an.ex ſuo ſũmario ur̃ nelle ꝙ iurameniũ tale nõ ſit obligatoriũ: ſed alit᷑ ipe diſtinxit ĩ.c.cũ ueniſſent de inſti. ibi eim dicit ꝙ ant alienãs bona ecclie inranit nõ Zuenire. Aut nullũ iuramentũ pꝛeſtitit.pꝰ caſu ſubdiſtingnit:aut in cõfirmatiõe iuranit ñ alienare & ſiaĩ priori iurameto: ut i.c.itellecto.j. e. aut p ñ Ge iureiuran: iurauir: æ tũc dʒ iuramentũ obſeꝛuare: ut.d. c. cũ ne niſſent. Si ueꝛo in alienatõe nõ iuranit nõ Zuenire: 2 tũc h illã licite põt uenire.⁊. ſic itelligit. c. ſiqs pꝛeſ byteꝛoꝝ de re. ec.nõ alie.⁊.xxxv. q.ix. ꝙ quis. Ho ſti. ibi uidet̃ uelle iuamentũ ſeꝛuandũ ſit an alit põt ecctie ↄſuli: ut.d.c.cum neniſſent: alias ſecus:nt in c.ſicut..e. QDo.an.dicit ſe putare:ꝙ ſi in alienatio ne tangitur piudicium ſolius pꝛelati: quia ſepaꝛabile eſt pꝛeiudicium pꝛelati a pꝛeiudicio eccleſie iuramen tum obliger: ut in dicto.c.cum ueniſſent. ſed ſi nõ eſt ſeparabile a pꝛeiudicio eccleſie non uidetur ꝙ fuai poſſit abſqʒ anime peꝛiculo: ideo illum non repellit: nil aliud inducit. Ego dico ꝙ de hac ſua diſtincnõe eſt glo. oꝛdinaria in dicto.c. cum neniſſent in. Y. ob ijciebatur/ Irem adduco glo. nõ. in. c. i. de in integ. reſti. li. vi. que dicit ꝙ eccleſia in petenda reſtitutio ne adueꝛſus ↄtractum ecclie damnoſuʒ eſt magis p nilegiata q; minoꝛ: quia ſi minoꝛ iurauit non cõtta uenire non poteſt peteꝛe reſtitutionem in integrum: ut in autentica ſacꝛamenta pubeꝛum. C. ſi adueꝛ. ue di. Si autem pꝛelatus iuranit non repeteꝛe uel con trauenire ſic iurando dcieꝛauit: æ eccleſia eodem pe tente uel alio ex indicis officio reſtituitur.xxxv. que ſtione.ix. ꝙ quis ⁊.c.ſicui infra eo.cum ſi.⁊ ſic ill glo. non diſtinguit an poſſit peꝛ aliuʒ conſuli nł nõ: nec requirit abſolutionem ut idem poſſit contraue nire. ? peꝛ hec dico ⁊ peꝛ rationem quam infra ſub ijciam nullum inramentum ligare pꝛelatum in dam num ipſius eceleſie.pꝛobo ratione. iuramentum no debet eſſe uinculum iniquitatis infra eo.quanto:ſed ſi iſtud ligaret bene eſſet uinculum iniquitatis: quia illaquearet ad rem illiciram obſeꝛuandam contra. c. cum quidam ⁊. c.ſicut infra. e Item peꝛ iuramentũ non poteſt ſe quis ſubtrabeꝛe ab oneꝛc publico in c.ſi diligenti de foꝛo competenti. ſed boc eſt onus publicum quod incumbit pꝛelaro circa defenſionem lurinm eccleſie.xliij.di.ſit rectoꝛ ⁊ melius in dicto.c. ſiquis pꝛeſbyteꝛoꝛum:eꝛgo ⁊c. ⁊ multum bene facit dictũ.c.ſiquis pꝛeſbyteꝛoꝛum . nam ibi punitur alie natoꝛ:niſi ſibi peꝛ celeꝛem repetitionem pꝛoſpexeꝛit. quomodo eꝛgo peꝛ iuramentum ſuum poteſt ſe libe rare a pꝛecepto iuris:facit.l.legatus ⁊ quod ibi nõ. .ff. de offi. preſi. ruenit. Caſus: Non deient . qui inramenti imple entum in melius commutat. b. d. pii —, mo. ¶Mon aſiringitur quis iurame to ad implendũ quod iurauit ſi ab alia parte nõ im plet᷑:cuiꝰ reſpectu pᷣbuit inramtũ.duo ſũt dicta. ſecũ dum ibi nec tu. ¶ Antequam alia attingam que ro de intellectu littere in utroqʒ dicto. Soluto In nocen. uidetur itelligeꝛe primum dictum in nouen te ut nõ dicatur infꝛingere notum ſi in melius iliux commutat. intelligit tamen ꝙ fiat commutatio auc toritate ſuperioris:alle.c.ex multa de uoto. ideʒ ni detur uelle Jo. an. ?æ Goff. qui dñt: ꝙ ſi primũ uo tum eſſet noxium ⁊ illud in qdð commutatur eſſet utile:tunc licet pꝛopria auctoritate commutar: ut in c.mulieꝛ.xxij.queſtione.iiij.⁊ ſic dicunt intelligeda iepins nagimn uni igginnigrihtini i⸗ ctaalciorſeleho detn b/ ſrienreſoetiinſintei Mrntirckol nusni umn ef locnsſpnſinin icnn cumactu ii e uli npmiilenilngiht ,mn onivef nfur o aivunt tc itontcgin ni ati g au loctſoenni epntonn ix mion i rnunbal un uſ poln ig nolotſnuſtepnn borni höſfngtcispoſtunan unnensin uIttmeNummennnensin güſteielihcigiiafuntannen s de Anond WeAciſen diuunm nenttrndnenat an Ncnpaldanmn tde D de n Bn Raann Mume ſeſrſisg rͤf Inſigelinenan Urinsion lipennmgent n 40 Mmumnignin Aan iamtniegin neer ucſco aceſte nonnr „ 6 edeiclo ſcchiinn 4 occgeini G — lcancann — o glo oitit che uerckeſnin einn eimmnalelmt rnmmn nſmnimitmn amann derriſtuimtt . ennen ndenmn Ct Ammen prelins iuranitrontrn ntpmtſcinmmio ddenit a tlig ene dider dlcsofio tininn one Ngist ſeniifigto ani, ewninnn n olt tih nti ner nyuin ppotmonen miln olten Mrtwubedepu min unf⸗ ſcun ulin imimumm mrarlimmil n lus aulſc ovbo /im inmmmm a dnitnim iniimoifan gunt i igim banr oſer inmium inininma li eprmn a on ſianmmobeeuancen nm⸗ nnidn t ictifn Innaniunmneni wipprſ ſe gus ion er Noſer Nkon Aiügmpdanenn u pmnwlonnnfendere ,ã u odd d. 1 Mtondan Gnsdtdnneh Pipenn Ni cNens edſonnmn un in umrti ſ acteen waninndi egſeinmumn un in n m nb irt egnetin mea prent inſigfll, a off.prei. . Cske fhe nit. Ci mim mmninmeinsconmn⸗ Morcdu an nolinmti 1 8, Cectn Pbbitiannd⸗ ⸗ — 15 ecan oĩa.c.illius qõis.ſed certe illud nõ eſt cõmutare in melius.ſicut loquitur iſte tex.qꝛ cõparatiuum pſup ponit poſitiuum.l.ubi aũt.ff. de. v.ſig.ſj qñ primũ uorum fuit illicitum nõ dz ↄmutari in melius:ſʒ po tins dr̃ deſeꝛi.? hoc nõ ſolum eſt licitũ imo neceſſa rium. bic dicit canon. In ꝓmiſſis malis ꝛeſcinde fi dem in turpi noto muta decretum. Impia ẽ ꝓmiſ ſio que ſceleꝛe adiplet᷑ .xxij. q.iiij. ꝓmiſſis do. An. dicit ꝙ nbi cadit dubiũ an id in quo fit ↄmutatio ſit maius bonum ꝓcedit dictum Inno. ut in ↄmu tatione hẽat᷑ ſuꝑioꝝ auctas.idem dicit ſi euidenter ẽ maius bonu n.poteſt tamen utrũqʒ adimplere.tẽ enim cũ ↄmutatio ſit uolũtaria nõ deber fieꝛi ſiñ ſu ꝑioꝛis auctc ad hoc.c.i.de vo. Si ueꝛo nõ poteſt adimplere primũ uotũ ſine deſertione ſeu turbatio ne maioꝛis boni.lʒ tutum ſii habeꝛe ſuꝑioꝛis licenti am:tamen ẽt ſine ea poterit ipſe ꝓmiſſoꝛ ↄmutatio nem facere. ad hoc qð nõ.in. c. ↄnuſſum de ſpon. 2 de ꝛegu.lʒ fin eum. Aduerre ramen dictũ do. An. ẽ pulchꝝ:ſed nõ ꝓbat᷑ iuribus alle. ꝑ eum. nam in c.omiſſum fuit aditus ſupꝑioꝛ. Itẽ ↄſulit illi ur pri us Zhat ſicut iuꝛauerat:⁊æ poſtea religionem igredi at᷑.c.lʒ potius ꝓbat oppoſitum.nam ibi di ꝙ non dʒ quis itrare religionẽ ſtrictioꝛc niſi pꝛius petita li centia a ſuꝑioꝛe.ſed ego allego tex.ᷣ ꝓbantem i. c. ſcripture de vo.⁊ ibi aꝑtiſſime hoc ſenſit Inno. in prin. hinc eſt ꝙ ſi prius cmiſit uotum non cogitur poſt religionis ingꝛeſſum illud ꝑficere:ut nõ glo. in Cc.monachis.xx.q.iiij.ad hoc.c.uoluit.xxxuj.q.v. dico tamẽ aduertẽdum ꝙ iſtud.c.in prin.loc uitur in ꝓpoſito ⁊ in ꝓmiſſo:⁊ pꝛo pꝛio uide bonũ tex. ĩ c.qui bona agũt.xvij.q.i.ubi pʒ ꝙ poſtꝙᷓ quis ĩ alo ſuo deliberauit aliqua bona ſen melioꝛa facere: ſi delibeꝛata nõ facit peccat:quaſi ex ꝓpoſito firmo obliget quis deo 2z foꝛtaſſis ꝓpteꝛ hoc dixit iſte tex. ꝙ nõ itringit quis ꝓpoſitum:qui in melius illud cõ mutat ⁊ banc ↄmutationẽ in melius puto ꝙ poſſit quis ſine alia ſuꝑioꝛis lñia facere cum non ſit obli gatus ecclie exquo nõ ꝑuenit ad expᷣſſionẽ inx nõ. in.c. l̃aturam de noto. uide tamen circa boc oino qð ibi nõ Jo. an. poſt beatum tho. ?æ Avꝛchi. in. d. c.qui bona quo ad fᷣm ſi pꝛomiſſum puto ut tex.fa ciat ad titulum qð dʒ itelligi de pꝛomiſſo iurato ut ſic ſit ſẽſus ꝙ nõ dr tranſgredi iuramentum:qui in melius illud ↄmutat quo caſu dico ꝙ aut iuramen ti iplementum ↄcernit honoꝛem dei aut utilitatem priuatã: prio caſu plʒ ut requirat ſuꝑioꝛis qucias ĩ ↄmuratõe.Si utrũqʒ põt adimpleꝛi z qd iuramẽ tum poſſit eps ↄmutaꝛe in melius ſicut notum alle go Inn. in. c. debitoꝛes in fi. j. e. ubi dicit quod ſi quis iuraſſet ire ad ſanctum Jacobum: ? nüc nellet faceꝛe maius bonuʒ poteꝛit eps ↄmutare illud iura mentũ:ſicut dicimus in noto:æ ad hoc allego iſlum tex. ar. quod eſt nõ. Si aũt non poſſet ſeꝛuare iura mentũ ſine turbariõe maioꝛis boni tʒ ſimplicit᷑. do. An. ui ſupꝛa dixi ꝙ nõ peccat ↄmutationem facien do ꝓpꝛia auctoꝛitate quod ego idiſtincte ñ admitte rem. pone enim ꝙ quis iurauit ſeruire uni hoſpita li nunc uult ſeꝛuire alteꝛi hoſpitali magis religio ſo ⁊ populoſo dicemus ne quod hoc poteꝛit ſine Wernuenit 4 ſuꝑioꝛis auctoꝛitate certe credo ꝙ nõ.qꝛ ſic ibera ret ſe ꝓpria auctoꝛitate ab obligatione ⁊? Orium re ſtringerer nimis. c.i. de uoto:ſed ſi ueller ſpale ob ſequiũ omutare in Ppetuam ꝛeligionis obſeruantiã tüc puto ꝙ porerit ⁊ ſic loquitur.d.c.ſcriptuꝛe ⁊ hꝰ dicti duplex ẽ ratio.prio fauore religionis. ſᷣo qꝛ i pendit ꝓ tpᷣali obſequio ꝑpetuũ deo ſeruitiũ qð n Otingit qn ſimpl: ↄmutat in maius bonũ ? minus ex h offendũ iuris rla.fo caſu quãdo iuꝛamentum ſeu ꝓmiſſum cõcernit utilitatem priuatam. dico ꝙ; ſine illius cui fuit pſtitum ↄſenſu cõmutaꝛi enam in melius nõ põt nec ꝓdelt in hoc ſuꝑioris auctoꝛitaſ ad h̊ qd nõ.j. c. qᷓto æ Inno. in. c. cũ inter. p. de ꝛc nunc. ſentit Jo. an. in rla in malis de re.iur. in mer cur.pꝛo quo facit qꝛ debitoꝛ non põt una rem ctiã meliorem pro alia ſolueꝛe ĩuito creditoꝛe.ut in.x.ij. ff. ſi cer. pe.? inſti. qui mo.tol.ob.in prin. ⁊ per hec ẽ expedita pria ꝑs.c. enio ad f̃am ꝑtem. c. et queꝛo de ĩtelleciu ipſius ſolurio dic ut ſentiũt doc. ꝙ poõt itelligi quando quis ſe obligauit ſub certa cõditiõe uel reſpectu alicꝰrei ↄſeqnde tacite uł expᷣſ ſe. exemplum obligaui me tibi ſeruire in bello ratõe feudi quod mihi ↄceſſiſti. certe ſi aufeꝛi mihi fenudũ nõ teneoꝛ tibi ad ſeuitium arg. in. c.i.de feu.æ de loca.potuit nel pꝛomiſi te non expeilere de domo tibi conceſſa per me in emphucoſum certe tacite ſub intelligitur ſi ſolueris mibi canonem glias ſi non ſoluis poſſum te expellere quia iu non ſcruas id ra tione cuius facta fuit pꝛomiſſio.l.queꝛo.. itcꝛ loca torem.ff.locati z pro predictis. ẽ illa luris ila fran genti fidem fides frangat eidem. ut in rla fruſtra ſi dem de re.iu.li.vi.hec etiam ꝓcedunt in ꝓmiſſiõe iurata.ut hc eadem rõe HMoſu. poncbat caſum in eo qui iurauit alicui ſeruiꝛe uſqʒ ad tempus pꝛo ceꝛ to ſalario ſibi quolibet menſe ſoluendo:ceſſatum fu it in ſolone: querebat an ſine metu Eiurij poſſet iſte a ſeruitio deſiſtere æ religionem intrare.rndetur ꝙ ſic duplici ratione fᷣm eum.æ= per h̊ ſentit ꝙ prin.= finis.c.ponãt unum ⁊æ idem factum. ⁊ Iʒ hoc poſſet ad mitti tamen de modico deſeruiẽt pꝛima ratio.c. qꝛ poteſt iſte uenire ↄ ꝓmiſſionẽ fᷣm hanc caſus po ſitionẽ ẽt nõ facta commutatione in melius z nõ ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ doctoꝛ qui ꝓmiſit legeꝛe pꝛo ceꝛto ſalario ſibi ſoluẽdo ceꝛtis ipꝛibus licite deſiſtit a lec tura ſi ſibi nõ ſanſſit in tpᷣe ſᷣm ꝓmiſſionem tpᷣe ob ligationis factã ⁊ hoc hẽo ꝓ idubitato cũ no poſſit Oducroꝛ ageꝛe ↄ eũ:niſi adipleat ptractum ex parte ſua. ar. in. l.iulianus. F. offerꝛꝛi. ff. loca. z.l. ediles in fi.ff. de edi. edic.=.d.regula fruſtra fideʒ:ſed dubitã dum eſt an ꝓ tpꝛe quo non legit ex defectu ſolutio nis nõ ſacte poſſit peteꝛe ſalarium 2 vẽ ꝙ nõ: quia ipe nõ adiplenit Zctum ꝓ parte ſua: ꝓ hoc iura ꝓ xime alle. æ maxime facit. d.l.ediles in fi. peꝛ quem tex. audiui ita deteꝛminaſſc albeꝛ. de roſa. Ego hoc admitteꝛeʒ qñ potuit adimpleꝛe otractum ? non ad impleuit.nõ tũc vz noluiſſe recedeꝛe a Sctu. nam po teꝛat ageꝛe cõductoꝛem actione locati: 2 ſic conſe qui ſalarium.ſi aũt nõ legit quia ꝓpteꝛ pecunie defe ctuʒ non potuit ſtare in loco:tunc ſatis puto ꝙ po reꝛit ageꝛe ad inteꝛeſſe ex quo ꝑ eum non ſtenit. pꝛo F hoe bo. tex.i.l.iſi in . gqui opas eo eim ꝙ non noli exſtimaꝛe. xxiii.q.i.u da ad ide.c.qð deo pari. xxxiii. maritus ? uxoꝛ ꝓmiſerũt ↄtinẽtiaʒ: lʒ alteꝛ nõ ſeꝛuet tenet᷑:ſacit ẽt.c.inocẽs.xxxii.q. Eteꝛ illã ac glo. opponit et us qnz eim due ut quia ꝓmiſi liquid aliud: z teneoꝛ ego ad loquit᷑ iſte tex.ad idẽ.c.cõ l. cũ ꝓponas.ii. C. de pact. z. d. ego ſolus me cbli itionata ꝛeſpectu ali ſi ꝓ ie ire ꝛomaʒ ſi nõ des mibi nõ teneoꝛ: ficat᷑ niſi a tꝑe exiſtentis H. ſig. et inſti. de. V. e loquit᷑ iſte tex. nã ꝛcliquus iñ ſeꝛuaꝛe iii. ubi fides fuit ſeꝛuata illi qui fraudul cepit. So. de his tribus canonibus ſoluit: ut in ea pʒ. Sed tu dic clari obligatiões ꝛeſpectiuãtur adinuicez: tibi ceꝛtuʒ quid:qꝛ tu ꝓmiſiſti mihi tũc ſi in nõ adimples ex pꝑte tua nõ impleꝛe ex ꝑte me⸗ ſt tutus de penis ⁊. rła fruſtra fidẽ. Idem dico qn gaui ſed obligatio mea fuit cõd cuius adiplendi ꝓ te: puta dederis mihi.x. ſed cere ſi qꝛ obligatio mea non puri cõditiõis:ut.l.cedeꝛe diẽ.ff.de. ob. i. F. ex cõditiõali et ita ꝓpri vbuz cõditioni. qnʒ eim obliganões 65 ꝛcflectunt ad ideʒ fa ſi tibi dare ſimpł⸗ u et poſtea iuraſti aliquid fa dipleam ꝓ me ꝓpmiſ ium ſi difſeꝛs adim ꝓmilſiſti ꝛõne ꝓmiſ ſimpł:.et de ſpe ad ſpẽm nõ admitii epo. et hanc cõclu alle. l fi. F. pe. lli. c. qð deo bis hic ꝛepetit v nõ ꝛeſpectiuãtur adinuicẽ.i.nj ſed ad diueꝛſum: utputa ꝓmi cenuʒ libꝛuʒ et iuraui.t ceꝛe ꝓ me:cene licet ego nõ a ſionẽ meã:tu mi nõ enitas ꝑiur pleꝛe ꝓmiſſiõeʒ ſionis meæ. ſed tur cõpenſatio:ut nõ.in. c.ij de d ſiõeʒ noluit Ey.i.l. ců ꝓponas.ij. pal. ff. de eo ꝑ quẽ factum erit: ſic põt inte in glo. ꝓ ↄtrario.loquii eim de marito et pmiſerũt cõtinẽtiã deo: et ſic quelibet ꝓ miſſio fuit ſimplex ꝛeſpeciu dei:lʒ igr̃ un nõ mñ ꝑ hoc alteꝛ liberat: exano pure et ſine condi tiõe ꝓmiſit. nã que ſine cõditione ꝓmittunt᷑: ſine cõ ditione cxoluenda ſunt : ut in. c. unico. xxxij. q. Viij. NAa.c. noli eſtimaꝛe. dic ꝙ loquitur en hoſti ad certum actuʒ fuit fides ꝓmiſſa que ſeꝛnonda eſt: ex ſtis imterim ſeꝛuat fideʒ. Ad. c. inocens. dic ꝙ multuʒ facit. oquitur eim qn mentuʒ ſumpt:i ꝑ fraudem: ita ꝙ ipe nil ꝓmiſit et lo quit᷑ de gabaonitis et de itelleciu illius. c. dic ut ple ne ii nõ. maxie in. F. ſe. et ibi peꝛ archi. — So NM. tuam: qꝛ tu nõ ¶ Werueni ege. F. colon. ff. lo. ad idem. l. 5 pdicta et tex. op. uidetur ſeꝛuanti fidẽ ſit fides ſeꝛuanda: ut in. c bi d. ꝙ boſti eſt fides fuã q. vV. ubi dicit ꝙ ſi us nõ fuet: quis extoꝛſu iura Piꝛo ſũmario dic ꝙ ponitur foꝛma iu ramenti. vij. c. cõtinẽs fᷣm quã iurãt pape chi qᷓ ſũt exẽpti. nã alij ñ exẽpii iur ut ĩ. c. dilecti ð ð ma. ⁊ obe. hodie tes dignitatẽ a papa ſibi iur hoc iuramentũ inbene t ſuis archiepiſ⸗ vo oẽs ꝛecipiẽ zt. Vvñ ẽt abbates pᷣſtot dictione: ſicut epi in ↄſecran onc. de iuramento vo qð pꝛeſtat ĩperatoꝛ. dic uit in cle. ꝛomani. . e. ti. de iuramẽto qð pſtant inferioꝛes lerici hẽs in.c.qꝙᷓ. xxiij.di.latius peꝛ Hoſtien.et Jo. an.j.e.tua de iuramẽero q feudi. eſt tex.ĩ.c. de foꝛma. xxij. q. V. ? de aranento. Vid in ſpe. e. li. F. i. . lud aut. ¶ Aeio 8 pſtat naſallus dño multiplicc e nüc ad declarationẽ. c. attingẽdo quèlibet articula de ꝑ ſe:bᷣ eniʒ ut dixi ſunt.vij.articuli ſeu ſt ibi non eꝛo. teꝛtiũ ibi cõſi quintũ ibi nocatus.ſextum Et nõ. p ꝙ eps ncto petro ⁊æ romane ecclie ⁊ pape ueꝛo pꝛio qualł ta pꝛia fruẽs no idi Inno. ꝙ ſeꝛuat quis petro ſeꝛuãdo fidẽ: quam beaius docuit:⁊ ſic N ꝑ hoc iuramentuʒ uandã fidẽ catholicaʒ: ſeꝛuat aũt tie tenẽdo eã matrẽ ? magr̃am ꝑ ueꝛbũ romane ꝙ er ad eos exẽ a ↄſtiuuãt eccliaʒ ro n. l. quiſqs. C. ad fi. a p.c.nouit ⁊.c. ᷓto: ſz teꝛa ſequẽs eis pdicit: quia ſm id lt diceꝛe ꝙ cuʒ ſtatim fiat mentio nõ vꝛ ꝙ icludant in boc uocabu ſi la uoluiſſet ꝑ hb capitula iuramenti. 'm e lium:q̃rtaʒ ibi papatuʒ. ibi legaiu n. ſepti iurat fi delitatẽ ſa tũc exũti ſuiſqʒ ſucceſſoꝛibus. ¶ iſta itelligant cuʒ beatus pe. beq delitate nr̃a. So. dic ſʒ fidelitatem ſancto petrus ſeꝛuauit ⁊ ſe aſtein geꝛe ad ſeꝛ fidelitatẽ romane ecc 2 polbus alijs pcellemẽ z dqnam:? ecctie dicũt cardinales ſm Jo dit᷑ h iura nentũ cũ ipi cũ pap monã ⁊ ſint ꝑs coꝛꝑ .l. iut. ma. 7. J. de dicit Jo. an. ꝙ lin fueꝛat poon ſpecifica de pa lo romane ⁊c.nã geꝛe papã ⁊ cardinale de papa ſicut facit po adduco iĩ ſili. c. cũ noluit ↄphendeꝛe to us cũ papa includ tus ul traſire ſub pa. ?7 pꝛ0 h xxvV. q.i.? ꝑ hoc dico libet cardinali in ſpe: ſe ſicut in ſili dicimus de o cius cuilibet canonico: ut in. c.qui q.ij.⁊.d.c.cũ cleꝛici liteꝛ H expꝛimat qð pmiſſas: quinimo p iteꝛ et expꝛimi mũ ibi aploꝝ. s pape. arg. i oc ueꝛbuz intelli S feciſſet pꝛius ſaltẽ mentionè ſtea: ſed trenẽdo pꝛimũ ꝓ quo v. ſig. põt diceꝛe ꝙ pꝛi tũ collegiũ romanũ tanq cigni 7 poſtea ne uideat᷑ papa neglec gñalitate ft ſpecifica métio de pa archi. in. c.ſunt quidaʒ ꝙ ſi iurãs nõ aſtringitur cui d ipſi collegio cardinalium: bligato cap lo ui no ſit aſtꝛi manumittu. xij. 27 ꝙ ibi nõ. ſecus in papa cum cꝛedo ſeꝛioſe fuiſſe f ꝑꝑ cẽs peꝛ iſtum tex. nomẽ ꝓpꝛiũ pape ꝙ ua eĩ iurare epo ẽt in facus ꝓpꝛijs. vij. r iurare.d.c.qui it ſecũdus articu oc facit quod nõ. lus dicunt docto. qrenus ſpãlt ſallus ecclie en ſed canonicus nõ tenetu mannmimit:7 ꝓ boc fac Mõ eri ex boc/pꝛmo articulo ꝙ no plato canonice nõ intrãti eſſoꝛi. facit. c. alienationes ſcdᷣo articulo ꝙ ad peꝛdi ſequir ꝑditio uite: quid aut opꝛe ſubditus obedire t ſi iuraſſet obedire ſucce Mota ex hoc tionem membꝛi nõ hendat᷑ appellatõe mẽbꝛi. uide ple ff. de publi. iudi. ubi cõcl poꝛis memoꝝ qð hʒ offici pes manus oculus ⁊ ſi. ꝑ nõ eſt membꝝ ſ̊ ꝑs membꝛi.ſ. bꝛũ ꝓbat in auc.ſj nouo iure nõ.⁊ magis clarus ĩ.c.ſicut uꝛgeri.i. Et ſi ſit arida nerũ qͥdẽ mẽbrũ ẽ qꝛ facit ad multa. adduco ẽt ꝓ ↄclu in.c.ſingula.lxxxix.di.ubi c membrũ qð hẽt certum officiu ectũ cle. ſi furioſus de homici. ? ad ſtaruta . mẽtionem de membꝛo. ꝙ qs declarat al noce nũtio ⁊ lĩis. ſtricte illud dr coꝛ ũ diſtinciũ ? ſeꝑatum: ut qð ifeꝛ ꝙꝙ digius ſtricte man?: ꝙ man⸗ ſit mẽ .C. de f. fu.? eſt tex. q.i. ubi dẽ ꝙ efficax qð nõ ſiõe bar. tex. nõ tur illud dici m. faciunt h ad intel Mota ex teꝛno teri uolũtatem ſuam trib ¶ BGopo. tex. de incõgruuan Ct mumlſihn leinfſtnlea nd a itſc la n iiſde⸗ U 13 Aandanm cp CMni9. inm on c aine eccpen i ocio nud gnt⸗ mnind mutc hnmt de⸗ il fin ci i inuni * gulfm n ib Gcnn o. nat, ſsaſhtenf sotig cüſets 114 cln ie etitu roſce Cuni töͤften crentenanze 6Ckereteinet⸗ en teurte un un eacirihtsha ſiid ſaſace⸗ colesNle GSendachd ſnclcrer lenun ſuts cdont biezornpnn bſo⸗ crana Mfnst ietennaltuntg̈α½ Nidc icmrin tr iß⸗ prunmrollanmni iniononlni rdi ul as jins ſiſc euti bn a ncgilcetl inittan Pnigiitinsalumeßenn in nizeteti cöirigen n n cisboesihuns wr andchtdn Megwia incheſüanschen Auicnonſtidrnddscdnsden cntentmg urnt )ilastene nded n deſemmtte OCdMensfdmu Ueadis logchporn ninn pe un Rel 81 Nusiſcl CMetirocin Lonprectman, ſftcrfin Niene Nnrmiivdlagen ſſanen nlſchgiceig⸗ di i. ſlihirittinii un nſ fufr nineſelum aii nea leoci i remn vecho inei 4 Spocio ih rto, eacn in ie dnpmrrer pjnen un aagrt iir egen ni irgrüfen loer ate einomrg 4 0 1 0 * nſcein cbsczor i Rdi wüͤtla dansgr age MA mar ſkeds eſaz nnt an glurn ſenbes is ietin iren wnitn ult dter ge mni echen de n. no vi Piclacantinbeer bimmtt iſiin wdibſindoern ger htCMinies feſſ uſtir e pa ſcn in ſrn ia ni ni mo iſaci dnd ig dira; õ scipu uliti cwſti enitai min msu miit s gialiur i ufa uot tuv Nuij icA qie ꝑrdiog iunis liiu. randmni in ſe: lu ſ olpoſculin a u damscob gio ath n o/ i ms ibe endnic:: uuin ag nunnntn . e . CSNNN itci ctidt gbind as 3 4 mi ed hh eiceflſeeſ⸗ fünic Gad. Krſnt Au olind Pus n „Wſn en mut ed ain fuits R csNO wendr uinte le Nlann cndls nſali cmän )otulſectnen n Sanadoeſindnnloq a* gead ne ſovams Cdenn e 6 aſmnirn annſr edle da anch a aerbot ſch NMy olani ng n en ed igegaen 1 nebꝛi ide hen /e „ ai. wdi elid ,,0 locutionis.nam ſupra locutus eſt in ſingulari:ut pʒ ibi manifeſtabit:æ poſtea loquit᷑ in plurali:ibi ad eo ꝛum damnũ.⁊ ſic relatiuum diſcoꝛdat cum ſuo ante cedenti S.c.ad audientiam de ꝛp. So.dic ꝙ iſtud relatiuum eoꝛum refertur ad principium.c.un dic dad eoꝛum damnum.i. diminutionẽ fidei beati petri nel in deꝛogatõem honoꝛis ecclie uel in leſionem ꝑ ſone pape ſᷣm Inn. uel cardinalium ᷣm Moſti:ar. prealle.l.quiſquis canoniʒata ſub. . ueꝛum.vi.q.i. ſed de eis dico ut ſupra dixi. x qrto arti. nõ. ꝙ ep̃s tenet᷑ ex iuramẽto defendere z adiv uare pa patum ⁊ rlas ſanctoꝛũ pꝛum:⁊ dic papatũ.i.princi patũ tã in ſpũalibꝰ qᷓ; in tpᷣalibus ſᷣm Inn. dic rlas .i.canones ſummoꝝ põtificũ ⁊ alioꝛũ ſanctoꝝ pꝛm eccłam romanã appꝛobatos.iij. di.canon.xvij. di. per to. m Inno. MHinc alibi dicit canon ꝙ epi ſunt debitoꝛes ſacras rłas cuſtodiꝛe:⁊ ſic poteſt ex tex. colligi dictũ ſatis acert ũ:ꝙ epᷣs nõ ſeruans vel ſeꝛuaꝛi nõ faciens canones iĩcidit ĩ ꝑiuriũ.cum iuꝛet defendeꝛe ⁊ retineꝛe canones.non eniʒ defendit nec ꝛetinet qui nõ ſeꝛuat nec ſeruari facit.pꝛo h̊ a le.gl. ſing.in.c.ſacerdotes.ij.q.vij.que dicit ꝙ a prelato nõ ſeruante canones põt recedi ſicut recedit ab ex cõicato ⁊ ab alio pᷣciſo ab eccłia æ qm utrũqʒ dictũ ſimoliciter intellectum ſatis acerbum eſt. dicerem ꝙ; ꝓcedunt ubi ex ↄtemptu quis nõ ſeruat nec ſerua ri facit canones.tunc.n.pᷣlatus ẽ ꝑiurus ut hic ⁊ li cite ab eo recedit᷑ ut in.d.gl.ẽ.n. hereticus.ut in.c. alieni.ij.q.vij.⁊ per illum tex. reſtringo illam glo.i telligo tamen ꝙ eſt hereticus ſi cꝛedit papam non hre ptãtem condendi.xix.di.nulli faſ.als depe nuur ↄ'ẽnens.iiij.di..hec ⁊ ſi legibus.de quo nide bo. glo. in. c. gnãli de elec.li.vi.in.v.inhibentes¶ Mõ ꝙ nõ tenet᷑ ſubditus adiuuare pᷣlatum ſuum etiam papã ò oꝛdinẽ ſuũ qð ĩtellige ut in glo. ¶ Mõ. ibi oẽs hoĩes ꝙ platus tenet᷑ ex debito inꝛamenti iu nare papã ẽt ↄ pꝛincipẽ ſuũ:piurus eſt eꝛgo pꝛelatꝰ qui timoꝛe ſui principis ſecularis non adiunat pa pam:an teneatur iurare filios ſen parentes ꝓpri os.uide bo.glo.in.c.de foꝛma prealle. ¶ Ex quin to.c.nõ ꝙ pꝛelatus nõ tenet᷑ ire ad ſynodum ſeu cõ ciliuʒ niſi uocetur: æ peꝛ h̊ dicit h̊ Jo.an.poſt Cin. ꝙ ſi epᷣs nidet oẽs alios epos ire ad ſynodum non tenetur ipe ire niſi fueꝛit uocatus ut hᷣ ⁊æ.c.ſi epiſco pus.xviij. di. ior ſcðᷣo ꝙ dicit uocatus:⁊ nõ pemptoꝛie citatus.ex h̊ eniʒ infeꝛtur ꝙ una uocatio ſufficit ſm Joã. an. qdð nõ. æ dic ꝙ regli ad actum extraiudicialem ſufficit unica requiſitio:ut eſt gl. nõ. in. d. c.ſi eps ⁊ ĩ cle.i.de hẽ.in.v.redqſieꝛit. ¶ Ep. 2 uidet᷑ ꝙ tex. debuiſſet dixiſſe ad ↄcilium ⁊? non ad ſynodum:qꝛ epᷣi faciũt ſynodum.papa ⁊ archiepᷣi ⸗ cilium. Moſtiẽ. fatetur Zꝛium tñ dicit ꝙ quandoqʒ; unũ ſumit᷑ pꝛo reliquo.xvij.di.nec licuit. xviij.di.ꝑ to. ⁊ cum hoc dicto cõiteꝛ tranſeunt h̊ doc. Ego di co ꝙ iz pꝛo dicto Hoſti. uideat᷑ tex. in. c. ſicut olim de accu. ubi appellatur ſynodus epoꝝ ⁊ ↄciliũ archi epoꝝ.m dico ꝙ ↄciliũ etiã gñale recte poteſt appel lari ſynodus:ut patet ex ethimologia uocabuli.dicit eiz ſynodus grece: latine vo idem eſt qd comitatus ſeu ceius: ut dicit tex.in.c.i.vv.di.ubi hr̃ unde dica? Ego enim Pcilium:⁊ nide.c.i.de ſpon. ¶ Sed qꝛo nũquid pᷣ latus teneat᷑ ire ꝑſonaliter ad ſynodum ſeu ociliuʒ dic ꝙ ſic niſi ifiꝛmitate detentus:⁊ tunc tenet᷑ mitte⸗ legatum ut ẽ tex. nõ.in. c. eps ad ſinodum.xviij. di. Et ex H x ex tex. nõ. ꝙ prelatus qui iurauit inxẽ foꝛmã buius.c.ĩcidit in ꝑiurium ſi nocatus nõ con fert ſe ad ↄcilium:niſi fueꝛit impedimẽto ltimo detẽ tus ut H. ¶ Erx ſexto. c. nõ. ar. ꝙ is cui data eſi ſe curitas ueniendi uz data ſecuritas redeundi nõ.n. ſecure uenit qui tute redire nõ põt:quod tʒ Bar. in.l. utantur. ff. de ſepul. nio. facit quod ipſe nõ in.. ſi cui. ff. ex qui. cau. ma.æ. in.l.i.ff. ad legem iuł. ma. ⁊? ibi foꝛmat qõem.nũquid nideat᷑ data ſecuritas ſe mel duntaxat neniendi an pluries dic ut ibi WMiõ. ꝙ epi tenẽtur ſubuenire legatis aplice ſedis in ſuis neceſſuatibus: quero de quo legato intelliguur iſte tex. So. dicit Hoſti. ꝙ tam de gnãli ꝙᷓ de ſpali:ẽt ſi ſinplex nücius ſit de pſcrip.ad audientiam 2 de cenſi.cum inſtantia. E ultimo. c.nõ. ꝙ epi tenẽ tur ſingulis inis miſitare apłoꝛum limina: aut pſõa liter aut ꝑ nũrium tex. tñ in. c.iuxta.xciij.di.ur limi tare iſtum. dicit.n. ꝙ epi qui ĩmediate ſub ſunt pepe debent oĩ occaſione remota. ſi ꝓpinqui ſunt ꝑſona liter uiſitare limina aptorum.ſi remoti ſunt tunc ni ſitabunt ꝑ cyrographũ poſſet tamen dici ꝙ iuramé tum nõ aſtringit niſi ꝓut h̊ dr̃ qꝛ nõ debet extendi iuramẽtum in. c. pe..e.ſed. c. illud ꝓcedit ſine iura mento. ¶ Queꝛo quid itelligit ͥ appłone liminum Jo. an. dicit curia romana.nam ubi eſt papa ibi itelliguntur eſſe limina apłorum.ipſe enim fũgit᷑ au ctoritate ipſoꝝ apoſtoloꝝ nõ.n. põt iſte tex. intelligi de aplis moꝛtuis ꝑ id ꝙ ſequit in tex. ibi niſi eoruʒ abſoluar lñia. Q Ex h nõ ꝙ it i cenſeĩ roma ubi ẽ papa nõ tamẽ dʒ papa ſine cã tꝛanſferre ſedem de ciuitate romana ut in. c. fundamenta de clec.li.Vi.2= qð ibi nõ Jo.an.⁊ facit tex.in. c.quamuis.xxi.di. fo qro qualit niſitabit qs ꝑ nũciũ dicũt doc.ꝙ mittet nũciũ cũ r̃is patẽnbus ſtatum ſue eccleſie cõ tinẽtibꝰ. An ãt teneat᷑ pecuniã mittere ad papã ſeu euriã dicũt doc. ꝙ nõ miſi ſit alias debita uel niſi ec cleſia ꝛomana egeat:tunc.n. ẽ illi ſubueniendum. qꝛ fidelitatis debitum h̊ impoꝛtat ut pʒ de feudis.c.i. 7. d. c. de foꝛma. Iẽ papa ẽ dñs oĩium ⁊ uicariꝰ xpi in.c.cũcta per mũduũ.ix.q.iij.æ de tranſla.pᷣla.c.ij. Irẽ cum in tali caſu neceſſitatis ſit ſubueniendum nũcijs aplicis:ut in pᷣcedenti arti.⁊ ĩfeꝛioꝛibus oꝛdi narijs:ut in.c.cuʒ aplłs de cenſi. foꝛtius pape ſubue niẽdum eſt de elec.licʒ in fi. ᷣm Moſtien. facit quod ipſe Moſtien. nõ. in capitulo ſecundo de deci. 2= qðᷣ legi.? nota.in cle.ij.eo.ti. Er fine lĩe nota unuʒ modũ iurandi:ex quo nota iuramentũ pꝛeſtari:licet nõ expꝛimatur ueꝛbum iuro:ſicut quidam uoluerũt qð nõ eſt neceſſarium : ut hic uides ⁊.. e.⁊ ſi xpᷣus. ¶ An aũt eps pſtet hoc iuꝛamentũ coꝛpoꝛal: Jo. an. bic ꝙ ſic ꝑ ilud ueꝛbũ:bhec gñalit̃ autẽ. an ⁊ qn eps in iurãdo teneat᷑ tangeꝛc. dixi plene ĩ.c. fi.de iu ra. calum. An autem epus iuret alia capitula nltra iſta. Jo. an. addit duo . pꝛimũ betur in. c ij. de fen. ſim in. c.ut ſupeꝛ de re.eccle. non alie. ¶ Venio ad glor. ? nõ pꝛimo teꝛiam in eo ꝙ uult hoc. c. debeꝛe X 2 coniũgi cũ.c. de foꝛma:ita ut unum ſuppleatur peꝛ alu d: cũ ambo tractẽt de foꝛma iuramenti fidelita tis: æ arguebat Mincé. ꝑ ea qᷓ dicunĩ in hac glo.ua ſallum non poſſe teſtificari ꝓ dno. de quo uide in ſpec. de teſt. F.i. V. ſed nũquid uaſallus ? ea qᷓ nõ.iĩ c. accedẽs.ij. ut lit. non cõte. ¶ Blo. iiij. ꝛeſtringit tex. ad cõſiliũ honeſtũ. ihoneſtuʒ aũt põt ꝛeuelare ei q põr ꝓ deſſe ⁊ nõ obeſſe. ar. in. c. boc uidet᷑ all.in glo. dicit DHoſti.ſe neſcire q̃d glo.tẽdat cũ pape ⸗ ſuiũ pſumẽdũ ſit honeſtũ:ſed ego ſn roꝛ de Doſt. ꝙ babnerit dictũ gto. ꝓ ĩcõuenieti cũ papa nedum poſſit peccare ex fragilitate humana.ij.q. Vij. nos ſi cõpetẽteꝛ.ſed ẽt poſſet eſſe heꝛeticus:ut in. c. ſi pa pa. rl. di. Et ego iõ noto glo.ſingu. ꝙ malum con ſiliũ non tenerur pꝛelatus ſeu uaſalus celare ita ꝗꝙ iuramentum ad hũc caſum nõ extẽdi: facit. c.i. eo. ti. li. Vj. ? dʒ ꝛeuelare ei qui poteſt ꝓdeſſe et non ob eſſe: z facit hec glo.ꝙ ſi iuraui non ꝛeuelare ſecꝛetũ mihi peꝛ te dicendũ ꝙ debet intelligi de honeſto ?z nõ de alteri nociuo: æ ꝙ tunc poſſum ꝛeuelare ſed nõ in oibus ſed uli qͥ põt ꝓdeſſe æ non obeſſe: ut puta ſaceꝛdoti qui admoneat illum ut oꝛet pꝛo illo. ar. in. . c. hoc vr̃ qõ bñ nõ. ⁊ ꝓ hoc uide tex.iunnec ta gla. ſing. in c. uerũ. uij. di. in. v. cõtagiõe. U timo nõ. glo. in. v. ſaluo ꝗᷓ uult ꝙ platus non dʒ in nare eẽt papã cũ armis. Jo. an. diẽ boc eſſe uerum in ꝑſona ꝓoria. xxiij.q Viij. F. i. 7. c. ſe. patẽ di it J. de uoto ex multa. F. de clericis:tenet᷑ tn. ᷣm euʒ mirteꝛe uel ducẽ milinã de dila. c. fi. Itẽ põt boꝛta ri ad pagnã m liteſ:ut in. c.hoꝛtamir 2.c.igit᷑.xxiij .q. viij. fin euʒ qᷓ vba nõ.æ uide ad pᷣdicta bonam glo. in. c. ſciſcitaris. vij. q.i.q dicit ꝙ in nullo caſu iʒ clericis pugnare ſi pñt euadeꝛc.i.di. de his cłcis. pnt tñ alios hoꝛari ad pugnã inſiam: etiã iteꝛeſſe .d.c. igitur =. c.ut pridem ea. canſa ⁊ queſtione Alduerte fateoꝛ ꝙ pᷣdicta ſunt nõ iterueniẽte pape licẽtia: qꝛ clericatus ꝛeddit clericos ibabiles ad pu gnandun èt cũ ifidel bus:ut in. d.c.ex multa:niſi efenſiõe porie ꝑſone: ut in cle. ſi furioſus ð homi. ſed ego moueo dubiũ nũquid cũ pape licentia poſ ſiut clerici uti armis er offenſibilibꝰ: æ dico ꝙ ſu ſi eſt bellũ iuſtũ:hoc eiʒ ẽ clicis ꝓbibitũ ex ſola oꝛdi natiõe eccleſie: papa mñ non debẽt faceꝛe ꝓpt enoꝛc ſine magna cauſa hec eſt apta ſũia Jo. cal. in. c. pe titio de homi. ubi late plſe quit: facit ꝙ nõ. Moſtiẽ. in. c. ſicut dignũ de hbomi. ubi iʒ papã poſſe diſpen ſare cum bomicida uolũtario: qꝛ irregularitas e de lure poſitiuo qð ẽt ſenſit Inno. in.c.ad audictiam e. ti. ſacit. c. is qͥ de ſen. ex. li. vj.latius banc mã; exa mino in. c. clerici arma de uita ⁊ ho.cleri. ubi uide as ⁊ ibi tracto generaliteꝛ: an æ quando liceat cleri cis aꝛma monueꝛe tã pꝛo ſe ꝙ; pꝛo alio Bllus. Calſus. Non tenetur cleri cus epo ſuo obedientie iu . ramentuʒ pꝛeſtare niſi ratione adminiſt:a tionis tibi conceſſe. b dicit ¶ Mora ibi clericos ſu os:⁊ hoc pꝛonomen ſuus:non ſempeꝛ denotat do miniũ: hic eim denotat iuriſdinoneʒ et quadam po teſtatẽ. ad idé. c. ſi tibi abnti ð pꝛeben. libꝛo. vj. ð ¶MDebito ꝛes. ho in. . quintus muti.ff. de au. ? ar. le.xꝑ War. in pe. ff. noui ꝑ glo. in. c.i.de po. pla. nota unum caſum in quo licite iurat᷑.ſ. ꝓ obedientia pꝛeſtanda: alios caſus uide in glo. quã nõ. ⁊ nide glo.ij.q.v. c.i. ¶ Glo. ij. opponit de. c. ꝙ. xxiij. q.i. ubi cle rici pꝛeſtant epiſcopo iuramentũ obedientie. reſpon der ꝓ lo qutt de illis quibus mittit᷑ reꝛuʒ eccleſiaſti carum ad niniſtratio. iſtu d ueꝛo de clericis ſimplici bus ad .c. legebatur de ma. ? obe. Ego do ſo lẽne n limitationẽ ad iſtum tex. ꝙ. c.iſtud ꝓcedit qñ ſunplex cleꝛicus nõ eſt ſuſpectus de inobedietia. tũc eiʒ data ſuſpiuone põt compelli ad iuranduʒ. pro hᷣ bo.iex.in.c.cũ in eccleſijs de ma.⁊ obe.⁊.d.c.lege batur in fine pondeꝛata ipſius rauone uoluit glo. nõ. in dicto.c. qq;. „cCaſus. Qui ſe cbli Ebitores * gauit ad uſuras ſol uendas ſolueꝛe non cogitur: miſi iurauent quo caſu cogitur: ſed repetit. tria ſunt dicta. ſecũduʒ ibi ſi Vo.teꝛtiũ ibi ⁊ cũ ⁊c̃. 5 pꝛio ar. ex tex. in pꝛin. ꝙ ex ꝓ niſſione de ſoluẽdis uſuris non naſcit obligatio etiaʒ nalis hoc colligo ex eo quia ꝓmitẽs nõ cogit᷑ ſolueꝛe. nã ſi nãlis eſſet oꝛta cogeꝛeĩ rõne pacti:ut in.c.i.de pac.ſicut cogit᷑ in cãau iuramenti. ꝓbo alia rõne: qꝛ ubicũqʒ lex reſiſtit Zhentibus nõ naſcitur obligatio etiã nalis: ut in.l. cũ lex.ff. de fide iuſ. ⁊ ibi plene ꝑ Oar.qð ꝓcedit et ſi a teni contra henti tm reſiſtat ut ibi nõ. Oar.⁊ h ꝓbatur apeꝛie nam lex nõ reſiſtit recipiẽti ad uſuram:ex quo necel ſiratus facit:ut nõ. Innocẽ.in.c.ſupeꝛ eo de uſuris ſed ipi mutu ĩti in. c. ↄſuluit.e ti.⁊ iñ nulla obliga tio naſcitur: ut h̊ patet.Mõ fo aꝛ. optimũ ꝙ ubi turpitudo ueꝛſatur ex parte recipiẽtis obligationeʒ 2æ non ex parte ſe obligantis ꝓmiſſio ſeu pactum non obligat ſine iuramento. ſed ſecus cum iuramen to:⁊ ſic hẽs cãaum in quo eccłia facit dr̃iami 0 miſſionẽ ⁊ iuramentuʒ:de quo.j.latius. 6 ibi cogendi ſunt dno ꝙ iurameniũ pꝛincipałꝛ dirigitur in deũ.⁊ ei acquirũ pꝛincipalis obligatio lʒ effectus cõceꝛnar unilitatẽ pꝛiuatã. (Mõ ulumo ꝙ ſoluens uſuras nõ vr̃ bre animũ donãdi alias nõ poſſet r⸗ peteꝛe.l. capanus.ff. de ope.ii.de quo aliquid.. ſſ Menio ad glo.oppo.obligatio h̊ non comrabiiur: ſed iuramentũ tʒ:⁊ ſic ualet acceſſoꝛium ſine pꝛicipa li S.c.ſi diligẽti de fo.compe.⁊ regła acceſſoꝛiũ de regu.iu.li.vi.⁊.l.nõ dubium.C. de legi. cum mliis ſilkibus. ſo. glo.i.ſenſit h pꝛium:ſed non ſoluit. Jo. an. dicit ꝙ in pactis peꝛ legem vʒ regularit acceſſo riuʒ ſine puncipali.unde ↄmittitur pena appoſua: li cet nõ ualcat actus pricipalis:ut nõ glo. in.l. pacta q̊ õ. C. de pac. x in.d. rla acceſſorium:p ramen nõ ſoluit õrium.quia ſtipulatio uſurarum eſt õ legem diuinam ⁊ canonicã.j.ðᷣ uſuris ꝑ to.⁊ ſic etiam ac ceſſoriuʒ. debẽt coꝛꝛueꝛe iur iheoricam glo.e qui bus S HMoſt. ꝛeddit banc diueꝛſitatis ranonem per iuramentum porius iurans obligatur deo ꝙᷓ bõi: 2 iõ als nanum ⁊ irritum ſolidat adiectio iuramen ti. xxij.q.i.c.i.⁊.c.habemus quaſi dicat ꝑ ꝓmiſſio nem ooligatio acquirit᷑ homini que hic unpedu exE mit um h liiin ſpſſi mniĩ imii nſmme archhcne gitincn⸗ oigin mit gndlun uemitrMNlen 0 unfmsnul dfenumn utn nilimaieln ln iunnfiicitodiin tn ne hrcicca bocelnanaran denn Poimnbnl ſe nigoni uaimnmntännhnt, oniſeren Pi onſtonn cunemin iteſe r ehetnsA petaun aterus ns ſepean ſrgohaſti pntſtorenad Rawahigadendendoiwnmtamen ciim t ndgeni orhueseddeinseſcenirden aNeutddNNei inaner Gaisanineden mnmag ainmngnrdin uit niravinetn le aſiſntcinteette enimmnlekli iin ſtoſnlr niſtcnnnn, cpeang inmii neei⸗ erinmns enentn in en lisſo ſffilto m e Lin iolieinſntom W n en eCennse ſgs nen 1 6 — mern bir cürt. Miohron dar uſor beſcliit ingin oigotth enn 1 Shrloon n cogi ſoper t wagum uſmscſn aru Pan uin 1 it gincitinan n u ir anhiil lt mnn niam wigrw ai la n i cily ſ cit nlemerg Ar o nuſifitinn bam nilr A Ur t; tuurn ur h ci itr pii wimmr o uf n imim ſo moe inc p lin⸗ pmmin inc At. t. 1in uln oble mum u an (Mſonojnigm õ 1n ſe Rlguns Puſſo n uinn mddignir Grmned NNds ninann õ õää uins. e opuſmn in umnmi ch di.1 umni e aacmumimiui. D uni. 6 ie nni ddidl lugſcn Ne ie wpiit phibitione legis ꝓpter turpitudinẽ pbentis.ſed iu ramentum dirigit᷑ in deum apud quem nulla reꝑi turpitudo uel pꝛohibitio:⁊æ hec ſolutio ſic declarata eſt ſatis bona. ¶ Ex qua ſolutione ĩfertur ꝙ ibi cã ãanullans principale non concurrit in acceſſoꝛio an nullato principali non annullatur acceſſoꝛium ad hoc inſti.de inuti.ſti.O.ſiquis alium que uerba nõ. Ded contra pꝛedicta oppo.deus non facit driam ĩ ter ſimplicẽ loquelã ⁊æ iuramẽtũ.xxij.q.v.iuramẽti ſicut ergo quis ↄpelli᷑ ad obſeruantiam iuramenti ut hᷣ ita dʒ cõpelli ad obſeruantiam ꝓmiſſionis ſeu pacti.d.c.iuramẽti ⁊.c.i.de pac.⁊.xxiij.di.c.pſalmi ſta. ¶ So. dicunt Goff. ? Hoſti. ꝙ licet deus nõ facit driam ecclia tamen facit.unde plus peccat tꝛãſ gꝛeſſoꝛ iuramenti quod patet ex maioꝛi penitentia. xxiiij.q.i.non affeꝛamus.ſimile in uoto ſolẽni ⁊ ſim plici. . qui cle. uel uo.rurſus ⁊.c.conſuluit.? Joã. an.dicit in utꝛoqʒ caſu predicto dicendum ꝙ cõꝑa tio fit in geneꝛe nõ ideterminata qtitate ꝛcatꝰ uult diceꝛe ꝙ loquela ſimplex z iuramentum equiꝑant in geneꝛe:qꝛ.ſ.uterqʒ peccat ⁊ ex tꝛangꝛeſſione qui libet eſt dignus pena eteꝛna iuxta illud ſapientie.xv os qui mẽtit᷑ occidit aiam ⁊ tꝛanſumptiue in.d.c.in ramenti:tamen in quãtitate plus peccat tꝛanſgꝛediẽi iuꝛamẽtũ qᷓ; ſimplicẽ ꝓmiſſionem ut ꝓbat in.c.mo net ⁊.c.habemus.xxij.q.i.⁊= in.c.i.ea.cꝗ ⁊.q.⁊ hoc oꝛiginaliteꝛ uoluit glo.in.d.c.iuꝛamẽti ⁊.c.pe.j.e. ſed certe iſte ſo.non placent quo ad caſum huius.c nam ſi deus non facit diffeꝛentiam nec eccleſia face ꝛe debet qꝛ iudicium eccleſie debet ſe confirmaꝛe in qtum poteſt in iudicio dei:ut in.c.ut noſtꝛum ut ec cle. benefi. z. c.a nobis.ij.de ſen.ex.nec etiam pꝛoce dit dictum Joã. an. h: qꝛ ſi iſte qui pꝛomiſit uſuras peccaꝛet in non adimplendo pꝛomiſſionem compel leꝛet ꝓmiſſionem ſeꝛuare:nt in.c.i.de pac.nec babe ꝛetur reſpecius ad peccatum alterius.ſatis.n.eſt ꝙ ſine peccato iſte poſſet ſuã ꝓmiſſionem adipleꝛe ſic obſeruat᷑ ̊ in adimplendo iuramẽtum. in quo non oſiderat᷑ ꝙ alter magis peccat ⁊ gꝛauat᷑ in recipien do uſuras:ſed potius ↄſiderat᷑ æ hẽtur ꝛeſpectꝰ ad iurantẽ ut nõ peccet:qꝛ minus malũ ẽ nt unus pec cet ꝙᷓ; duo.nec dʒ quis ↄmitteꝛe peccatum etiaʒ mi nimũ: ut alter euitet maius:ut dicit glo.nõ.in.c.q; aũt ait.xiiij.di.dic ergo clariꝰ z meliꝰ ꝙ illa auctas palle. deus nõ facit dꝛiam ⁊c̃. ꝓcedit quando iuꝛam ti ?æ ſimplicis ꝓmiſſionis dat̃ ualiditas.ſed in caſu noſtꝛo ſimplex ꝓmiſſio eſt nulla ꝓpter turpitudinẽ ꝛecipientis.iuramẽtũ vo uʒ qꝛ deꝰ turpit᷑ nõ ꝛecepit nec iurans peccauit:ut ſupra latius dixi.per h bꝛe uis ſo. ſufficit nõ eam. ¶ Blo. ij. pꝛocedit multuʒ iuolute imiſcendo qᷓttuoꝛ ↄꝛia que ueniũt ad diueꝛ ſos effectus ⁊ ſcias ꝙ pꝛima duo ueniũt õ cꝛeditoꝛcẽ in fauoꝛem debitoꝛis:econtra capio pꝛima duo. vꝛ eiz ꝙ iurãs nõ dʒ cogi ad ſoluendum:quia cum ha beat actiõeʒ ad uſuras reperendas ut h̊ eꝛgo foꝛiꝰ hʒ exceptionẽ ne compellat᷑ ſolueꝛe ꝑ regulam iuris cui damus actionẽ foꝛtius exceptionẽ: ut.l.inuitus F.cui damꝰ. ff.qe re.iu.⁊ in regula qui ad agẽduʒ de re. iu. li. vi¶ Ité ⁊ fo ubicũqʒ petit qui reſtimẽ venet᷑ põt repelli ꝑ exceptioneʒ de dolo: quia doloſe Debitoꝛes. agit qui petit ꝙ ſtatim ꝛeſtituturus ẽ:ut ĩ.l.dolo.ff. de do.excep.⁊ in rła dolo facit de re.iu.li.vVi.ſʒ iſte uſurarius tenet᷑ poſtca reſtitueꝛe:ergo poteſt nunc repelli mõ pꝛedicto:⁊ h ſunt in fauoꝛem debitoꝛis eũdem ꝙ nõ audiat᷑ poſtmodũ repetendo glo.ar guit primo ſic. Aut iſte debitoꝛ ſoluit debitum ⁊ ñ audit᷑ repetens:ut l.iulianus.ff. de odi..inde =. c.fi. de ſolu. Aut ſoluit ĩidebitum:⁊= ẽt nõ debet audiri: qꝛ cum ſciat idebitum ⁊ ſoluit nẽ donare.l.cuius ꝑ erroꝛem. ff. d. ꝛegu. iu.æ nõ in. d. c. fi. Itẽ ⁊ fo qui ſic ſoluit ut ſtatim repetat nõ ur̃ ſolucꝛc.ut in.l.qui ſic ſoluit.ff. de ſolu.ergo iſte repetendo non ur̃ a iu ramẽto abſolutus:⁊ ſic iuꝛamẽtum debet obſtaꝛe ꝛe petitioni:⁊ ſic ꝛepeteꝛe nõ põt ⁊ ſic ſilent pꝛima duo ↄria que fũdãatur ſuꝑ iure repetẽdi:⁊ ꝑ h̊ hẽs claꝛe mẽtẽ gl.uſqʒ ad.v.ad h̊ͥ dicas ibi glo.rnect qꝛ nõ ad oĩa Söria:ſʒ duntaxat ad illud de ſolutiõe iccbiti ſciẽter facta:dicit.n.fatẽdum:ꝙ ſi uſure ſũt idebue ⁊ taꝙ idebite pnt ꝛepeti.nec ob.ꝙ ſcienter ſoluerit qꝛ nõ aĩo donãaãdi:ſed timoꝛe iuramen fecit:iõ excu ſat: ſicut ile qui metu duci:æ uoluit glo. uſqʒ ad v.æ ſicut. ¶ Anteq expediamus illã Eticulã exa minemus riã ſupra foꝛmata ad primũ de rla cui damus ⁊c.n. Goff. H. c. pcedere qn cꝛcditoꝛ nõ agit ſʒ cõpellit᷑ officio iudicis:⁊ ſic nõ bʒ locũ excep tio quaſi ↄrium ꝓcedeꝛet ubi cꝛeditoꝛ ageꝛet.⁊ ſic nult Gof. tacite ꝙ ↄtꝛa agetem põt ille qui iurauit excipeꝛe ⁊ ſic itellexeꝛũt aliqui finem huius gl.qũ di cit ꝙ debitoꝛ ↄpellit ſolueꝛe niſi petat iuramentum relaxari do. An. uidetur diſtinguere inter modes excipiendi: aut eni excipit de Setu uſuꝛario petendo abſolutionẽ uel relaxationẽ iuramenti ? auditur ꝑ id qð nõ.fꝛe.cõſi.cclxiiij. ¶ Aut ſumpliciter excipit ↄctum eſſe uſuraꝛium uel ꝙᷓ habet actnonẽ ad ꝛcꝑe tẽdum ⁊ non dʒ audiri.nec ob.xrla pa le.cui damus actõem ⁊c. ꝓcedit enim. quando nihil ſubeſt magis ꝛepellens exceptõem ꝙ; actionem. h autem ſubeſt iu ramentum dqð obſtat exceptioni.ſed non repetitioni hec eſt bona ſolu.æ nõ. eam pꝛo limitatione ad il lam regulam. z uide aliam nota. quam ponitIn nocen. in.c.inter dilcctos de excel.prela.ſed primũ membꝛum diſtinctionis non placet indiſtincte:ſʒ oʒ ꝙ excipiat petendo relaxationẽ uł abſolutionẽ ante ꝙᷓ cõſtituat᷑ in moꝛa. nam excipiendo inſiante teꝛmi no incideꝛet in ꝑiurium qð eſt ↄ mentẽ huiꝰ decꝛe. Item ſi dictum ſuum pꝛocedeꝛet idiſtincte: iſtud.c. eſſet quaſi ſine effectu cũ quilibet exciꝑet petẽdo ab ſolutionẽ.ideo dic ut plenius dixi Se.c.i.ubi cxpedi ui magnã ꝑreʒ mateꝛie huiꝰ.c. alij ut refeꝛt Gof. di xeꝛũt dẽʒ Sꝛiuʒ ꝓcedcꝛe:qn cꝛeditoꝛ directe ageꝛet: ſed. c.iſtud ꝓcedit cꝛeditoꝛe denunciante peꝛiurium debitoꝛis.hoc tamen ſibi non placet: quia cꝛeditoꝛ debet repelli a denũciando ratione ſui cꝛiminis:cnʒ ſit infamis ſaltem infamia canonica:æ quia bono ʒe lo nõ denũciat nec caritatiue mouetur.j.de ſimo.li cet hely.uideamꝰ latins in quibꝰ cqibus poſſet pꝛac ticari diſpoſitio huiꝰ. c. Aut eiʒ iudex uidens hunc debitoꝛem in pꝛincipio deieꝛandi nult ex officio ſuo eum compelleꝛe ad ſoluendum ⁊ poteſt nec ille põt excipeꝛe nec abſolutionem peteꝛe niſi infra teꝛminuz X3 ſolutiõis facide poſſit cſtare Zctũ eſſe feneraticiũ ut ſentit ; Inno.⁊ latiꝰ dixi S.c.i.? h̊ caſu claꝛe ꝓ cedit diſpõ hꝰ. c. Aut creditoꝛ denunciat peccatuʒ debitoris:ita ꝙ agit denuntiatione euangelica fun dans ſe principalit᷑ ſuꝑ ſalute ꝓxi:⁊æ dicit Goff. ꝙ nõ dʒ creditoꝛ audiri:qꝛ nõ bono ʒelo uenit. Ego dico dictum Goff. pꝛocedeꝛe qn notorie conſtaret vctũ eſſe uſurariũ.tunc eim ille ꝛepelleꝛet᷑ a denũciã do ꝛ0e cris: æ maxie qꝛ ifamis eſſet nõ ſoluʒ ifamia canonica ſed et ciuili:ut in.l.impꝛobuʒ fenus: ⁊ qð ibi nõ. Mal. C. ex qui. cau.irro.infa.=.iij. q. Vij. poꝛo. Itez iudex ex officio ſuo cõpelleret hũc cre ditorẽ ad ꝛelaxandum iuramentum:ut in. c.i.S. eo. ? ſi non uult relaxare poterit ipſe abſoluere:ut hic nõ. Inno. uel ipſe abſoluet pricipalit᷑ ſm ea que di xi in. c.i. S. eo. Itẽ poſſet cõpelleꝛe cꝛeditoꝛeʒ ut ce ſiſtat ab exactione:ut in.c.tuas.j.de uſuris. Si ãt Sctus nõ appareꝛet uſurariꝰ:tũc pc ſſet (ꝛeditoꝛ ue niꝛe ad denũtiãdũ peccatũ illius in nõ obſcruanco iuramentuʒ: 7 ſic fo mõ poſſet intelligi iſte tex. SBꝰ mõ poſſet ĩtelligi iſte tex. æ praticari cꝛedite ꝛe directe agendo:ſed pꝰ uideamꝰ utrũ poſſit directe ageꝛe.dico ſic ꝙ aut ctus non apparet uſurarius qꝛ foꝝe malicioſe fuit cõceptꝰ ſub foꝛma depoſini uel mutui gꝛatuiti:ſed plus fuit ſcriptuʒ ꝙ; ꝛecepiũ fuit æ tunc dico ꝙ optime praticari poteſt hec ha: non eim debet debitoꝛ admitti ad expediendum ne icidat ĩ ꝑiuriũ:debuiſſj.n.eſſe uigilãs ꝑ prius anqꝙᷓ; inſtaret teꝛminus ⁊ ipetrare ꝛelaxationem iuramẽti iux ea qᷓ dixi in.d.c.i.nec hẽt h̊ locũ officium indi cis:tum qꝛ nõ còſtat de turpitudine cõtractus:ium qꝛ interi debitoꝛ ĩcideꝛet in ꝑiuriũ:⁊ ſic ꝓpt᷑ nimoꝛc piurij nõ hẽt locũ rła.cui dam actioneʒ ⁊c.nec rla dolo facit. Aut ↄctus aꝑte apparet nſurarins:⁊ ui det᷑ ꝙ tũc nõ poſſit creditoꝛ ageꝛe.nõ.n.agit nigo ꝛe ꝓmiſſionis qꝛ nulla eſt ut in prin.c.non uigoꝛe iuramẽti:qꝛ fᷣm opi.do.An.actio ſeu obligatio nñ acquirit᷑ ꝑti ꝓpteꝛ ſuã turpitudinẽ ⁊ ſine actiõe ne mo expꝑitur.l.ſi pupilli.ff. de neg. geſt. aũt dcficit obligatio que ẽ mr̃ actõiſ.:.qʒ.ff. de ꝓcur.ſed nit ci xi in. d. c. i. credo ꝙ h̊ opi. do. An. in h non ſit vVa 2z Sriũ ſentit h glo.dum inuit cꝛeditoꝛem poſſe age ꝛe pꝛo uſuris ſoluẽdis:ubi internenit iuramentum: quaꝛe dico ꝙ ſalteʒ fa obligatio acquiri ꝑti. ut di xi in.d.c.i.ꝛõe cuius iſte poterit ageꝛe. nam exquo ius pꝛecipit aliqͥd fieri:datur actio ſaltem ex illa.l. ff. de condi. ex lege.l.una.? ꝓ hoc adduco.c. tuas ſepe alł.c.de uſuris ubi dicit ꝙ iudex nõ dʒ ↄpelle ꝛc creditoꝛes qui receperũt iuramenta:ut deſiſtant ab exactiõe:eꝛgo pꝛeſupponit ꝙ actio cõpetit:alias kruſtra fieꝛet compulſio:æ h caſu ẽt poſſet praticari hoc.c.qn.ſ.cꝛeditoꝛ cõparuit inſtante termino ita ꝙ ex dilatiõe ille incuꝛꝛeꝛet ꝑiuriũ.dʒ enim iudex eli geꝛe it potiꝰ admittat iſtuʒ cũ peccato qᷓ; euʒ ꝛepel lendo patiat᷑ aliũ incideꝛe ĩ ꝑiuriũ. Ideʒ ſi ille cꝛcdi toꝛ cõparuit poſtq; debitoꝛ incidit in piuriũ:nõ.n. dʒ iudex pati illũ ſtare in ꝑiurio nec debet ilum ab ſolueꝛe:tũ qꝛ non petit.tũ qꝛ nunc non ẽ dignꝰh ꝛe medio:exquo legẽ otempſit incidẽdo in periurium iuxta ea que dixi in. d.c.i. ¶ Ex pdictis bẽs ulira Hebitoꝛes. alios uarios mõs pꝛaticandi h. c. ? remanẽt ſoluta pꝛino duo cõtraria que uenicbat 3 faʒ ꝑtem. c. Weniamꝰ nũc ad alia duo ↄꝛia que militãt teꝛtiã pteʒ.c. in qua ꝑmittit repetitio pꝰ ſolutiõem glo. iſta ut 5 uidiſtis rndet ad pꝛimũ ꝙ timoꝛ inramemti ex cludit pᷣſu nptionẽ donationis. Moſti. ? Jo. an. ui dent᷑ h̊ dictũ ipugnare. nã ex h ſequeꝛet᷑ ꝙ ſi is qui nõ iurauit ſoluit uſuras non poſſit repeteꝛe cum in ſolutione ceſſar timoꝛ iuramẽti qð tñ eſt falſum ᷣm eos nihil allegant ad h: ſed ꝓ h̊ facit tex.in. c. ad no ſtram de emp.æ uendi. ⁊.c.illo uos de pigno.⁊ clari us. . de uſuris qꝛ fruſtra ⁊. c.michael. Dicũt eꝛgo Inno. ⁊ Hoſtien.ꝙ h̊ admittitur repetitio ſcientia indebiti no obſtate in fauoꝛc ſeꝛuãtis iuramentũ uel ꝓmiſſuʒ æ in odium cꝛeditoꝛis. Iteʒ fm Moſtien. leges gaie loquunt᷑ de ſolutiõe que nõ ipꝛobaĩ a le ge de quo ꝑ eũ in ſũma de uſuris.F.fi. V. ſed qũo. Item ⁊ teꝛtio m eũdem h̊ eſt ſpale in uſura: ut repetat᷑ nõ obſtante ꝙ ſciẽteꝛ ſoluit indebitum: ⁊ Poteꝛ peiculum anime ipius recipiẽtis. ¶ Auart ſolutiõc ponit do. An.dicẽs ꝙ aut inteꝛuenit iura mentũ:⁊ tũc in dubio excluditur pᷣſumptio donatio nis ꝓpieꝛ timoꝛẽ ꝑiurij:ut h̊: ¶ Auat inteꝛuenit ſun plex ꝓmmiſſio: ⁊ tũc ſi conſtat ꝙ uoluit donare ⁊ ca ſus eĩ clarus ꝙ ceſſat repetitio. Aut conſtat de ʒ rio:⁊ tunc datur repetitio:ſed ſi ſumus in dubio di cit adouc dandaʒ repetitionẽ: quia ex quo pꝛeceſſit cã pſumit᷑ ꝙ uolueꝛit ſatiſfaceꝛe ꝓ niſſioni ſaltẽ nã li æ nõ donare.? ꝑ h̊ v nelle do. An.qꝙ in ſumplici ꝓ niſone uſuraꝝ oꝛitur obligatio naturalis:qð pu to falſum cum lex reſiſtat:ut s an Crcee ꝓ pꝛeſumptio donatiõis ̊ excludit qꝛ aut a pꝛincipio ſoluit æ neceſſitatus fecit cupiditate conſequendi pe cuniam mutuo aut ex poſtfco: æ uidet᷑ ſoluiſſe ut ꝑ ceꝛet pudoꝛi ſuo ne notaret᷑ de fraciiõe pꝛomiſſiõis apud uulgum. ar. op.in.l.quintꝰ mutiꝰ.ff.m.⁊ i.c. tua.j.eo. cum ibi nõ. nemo eim eſt ita ſupinus ꝙ li enter ſoluat uſuras. lI. cum de indebito. ff. de ꝓba. Mõ iiñ ex glo. ⁊? ex pdictis ꝙ uſure repetuntur ex quaſi Sctu ꝑ ↄditionem indebiti.de h̊ remittit ad glo.⁊ doc.in.d.c. michael ⁊ ꝑ glo.xvi.q.vij.ſi epʒ ꝑ Soe.in ti de acti.⁊ peti..ij.V.qð autẽ dixi:ubi coſulit ꝙ petẽs ſe nõ artet ad cõditionem indebiti. dic ut in.d.c.tua vo.¶ Ad ultimum ↄtrarium de .l. qui ſic ſoluit. glo. B.nõ rñdet:ſed hoſt.dicit ꝙ an ꝓpteꝛ iuramentũ ſoluit᷑ uſura:ius non intendit ne:e ſolui:ſed potius numeꝛari ita ꝙ ex ſola numeꝛatiõe iuris ĩteꝛptatione ſatiſfacit iuramẽto.ad h̊ inſti.qui. mo. xol.obli. in pꝛin. Uł dic clariꝰ qꝛ.l.qui ſic ſoluit loquit᷑ in obligatiõe a iure nõ iĩpꝛobata h̊ aũt a iure ipꝛobat᷑:nec põt cꝛeditoꝛ ꝛetineꝛe ſine pcco.vñ ſauij E ut iteꝛueiat numeratio ad ſatiſſacrionẽ iuramenti ut ſic cõſulat̃᷑ debitori æ creditori. Ael dic vut fone uoluit glo. iſta ſolueꝛe i. v. ul ſic: ꝙ iſte pure ſoluit ꝛõne iuramenti.nec appoſuit pactũ de ꝛepetẽdo ſeu ꝛeſtituendo: licet alio iure repetit ſcilicet quia ſoluit indebitum: æ quia ille peccat ꝛetinendo ſine iuſia cauſa 2 5 legem diuinam æ bumanam. ¶ Mũc ue nio ad ultimam particulam glo.in. vV. æ ſic hẽt:que ſentit oppoſitum de.c.i.S e. ubi iurans nõ ↄpellunt ſnet⸗ et Ceridid , A .. ini cahn iͤſn hee nnn n . ononr e ain ,01 ionſ Pyuimaui ulihi en ig inn⸗ oſin lufsil 1 utlinile Hõ õ Püifncnickeuttan anpennen annenleuncüinfonn ſeofta laklnactincſenn vdenwrns cetaautſre Necſictct rnetne CroſafenſCrtdi ani Gzlatkſ Wanendecen Giermeden urinonune Alepchonngrigni ensp Cſektcnitiſeäitrifuſnns luum at ilmoaf Kct euncheunſhiimitutrenn icſes lontehctppetr na 6nülnngmniuneng emnoiintleni . pe ſlttilcitun, 7. (Mnoalgneet, begllumen L Meo lols cehergec edte ligontich ſn iiehen . n aen 9 nuln anto a befiniſhchen rincie ſnerl 1 . — mmn Pno nchiis enl ndihunn . n hni⸗ Ocbcmiſlnntote oengeinſtb, ſArinn 1 Pnſſo: t üeſ Coſſtr goconne scts gaeſi nmnd An gſet ort m duur mninttſ hhnoin be anu uut mim. nicrpori um iri lſuery loniiti rucu re; ulch Spi,ni ſoluere ſed cꝛeditoꝛ cõpellit᷑ relaxare iuramẽtũ glo. rndet ꝙ debitoꝛ hʒ utrũqʒ remcdiũ:nam ſi uuli pe teꝛe abſolutionẽ audict᷑ ut ibi ſed ſi nõ petit ⁊ cogi ſoluere bʒ remediũ reperendi:ut hic in fi. ſed certe Fm hoc uana ect hꝰ.c.diſpõ:cum quilʒ poreſt ſe pe tere abſolui:iõ dic ut late dixi in.c.i.ſupra eo.pꝑ pꝛe᷑ dicta hẽs clare tria dicta hꝰ. c.qꝛ.ſ.nulla naſci ob ligatio ex ꝓmiſſione uſuraꝝ. Item quare cõpell iſte adimplere iuramẽtum. Item ⁊ tertio de iure ꝛc perendi. Sn oſtram. Caſus. Si debi toꝛ cꝛeditoꝛi iura uit rem pignoꝛatam nõ reperere niſi priꝰ debitum ſoluat iuramẽtum ſernare compellitur. ſic ſummat Jo. an. ſed hec ſũmatio nullam dubitatõeʒ ptinet.ſed foꝛte ꝓpter uarietatem lectu ſummauit Jo. an. ita gnaliter.iõ ſũmo ſic.¶ Hebnoꝛ qui iu rauit creditoꝛi nulũ granemẽ ſupꝑ re pignoꝛata in ferre donec ſoluerit debitũ nõ auditur ꝛepetens pi gnus uolẽdo ↄpenſare fructus in ſoꝛtem. ſed debet prius debitum integraliter ſolueꝛe:æ demũ rẽ cum fructibus ide ꝑceptis expoſceꝛe.⁊ ẽ nõ caſus. Cõis diuiſio. fa ibi iõqʒ ¶ 85 ꝙ licite capit quis in pi gnoꝛe poſſeſſiones ? redditus ⁊? nõ. ꝙ. vV.poſſeſſio qnʒ capit᷑ ꝓ ꝓprietate rei ? nõ pꝛo nuda poſſeſſiõe concoꝛdat.c.qm frequẽter.. ꝙ ſi ſuꝑ rebus ut lit. nõ cont. ¶ Nõ ꝙ creditoꝛ deducit qte oĩa expeſaſ quas fecit in re pignoꝛata ⁊? ꝙ fructus dicit ſolũ id Ad noſtram ſnia uel exprimitur manifeſte falſa uel iiuſta uel oñ non fuit ſeruat oꝛdo ut in.d.c.ſacro:ſʒ in caſu nꝛo oꝛdo fuit ſeruatus ⁊ cã expꝛeſſa que nõ fuit iniuſia uel falſa: ſed dubia qꝛ debitoꝛcs dicebant de fructi bus ſatiſfactum:crediores autem negabant.unde quia non conſtabat adhuc de ueritate fit abſolutio 2 ratione dubietatis debet preſtari ſufficiens cautõ Et ſic nõ fᷣm Jo.an. ꝙ łʒ ꝓ dubia cauſa ñ ſit quis excõicãdus:lata tñ ſnia tenʒ ſimile.ij.q.vi.biduum. Ael põt dici fo fᷣm Moſſi. ꝙ ſufficiens cauno nocatur hic iuratoꝛia ? non pignoꝛaticia uł fidciuſ ſoria pꝛout dixit glo:quia obſtante iuramento ante ſolutionem pecunie non poterat de frucubus qõ ꝛc ferri:⁊ pꝛo hoc inducit finem. c. ubi non mandat creditoꝛem iſtum diſtringi per cautionem pigno: a ticiam uel fideiuſſoꝛiam:ſed ſolum cum reducenceũñ in primam ſententiam certe utraqʒ ſo. Hoſti.uicct mihi falſa. Drima enim eſt apeꝛtiſſime contra tex. in.d.c.ſacꝛo..caueant:ubi dicitur ꝙ abſqʒ mamſe ſta ⁊ ratõabili cꝗ non eſt excõicatio pꝛofercna q; ſi ↄ factũ fuerit ẽ talis ſnia ſine aliquo grauamie ⁊c uocanda ad idem.c. nemo eps.ij.q.i.⁊.c.grane.yxi. q.iij ſed hic cauſa erit dubia ſecundum opi. Moſt. ergo ſine aliqua cautione cerit relaxanda. Scèᷣa ſo. non pꝛocedit ex eo qꝛ ſi non poterat ꝛcferri cõ fructuum ante ſolutionem:eꝛgo excõicatio fun imin ſta.⁊ ꝑ ↄns ſine grauamine ꝛelaxanda:ita ut iuram tum preſtari non debeat. Inno. gicit ꝙ iſte fuit ex cõicatus:pro contumacia:⁊ h̊ fuit inſtum:æ iccireo quod ſuꝑeſt deductis expeſis l.i.C.de fruc.⁊ li cx pẽ. ⁊.l.fruc.ff.de imne 41 ꝙ ubi eſt Ztentio ð obſeruantia iuramẽti uel de fructibus in ſoꝛtẽ ↄpu tandis poteſt adiri iudex eccleſiaſticus inter laicos. Mõ fm cõem itellecrũ = tene ſempeꝛ menti ꝗ; iuꝛa mẽtum ẽ obſeruandũ in foꝛma ſpecifica nec ſufficit non abſoluitur niſi preſtita cautione in iuramento. ſatetur tamẽ ꝙ ſnia reſtiutionis reruan fuit imuſia 2 iõ j ipſam mandat᷑ ꝙ res creditoꝛibus ꝛeſtuuani hoc dictũ nõ placet Hoſti.qꝛ aut iſte fuit excẽicarꝰ ꝓ ↄtumacia ↄmiſſa in nõ parendo ſnie reſutunõis a bruumvoimroblnn munag vſfaiman h eilrn⸗ 9 pcummno conmos bol wor araro inn⸗ Oun t acſinms feet apictnne cofſesnendie mnm Im cr olfid: T1dai doden npolon ſdo ſe honi deftneidedonſſi wdmgnn 1 Minldim d Kndti õl . ekduntinsid tedtdn . Woer g. 1aas in ſar dagi en d ludten wünnn 9. Nort tdd 1 o bic . Nczet Syenti & i i i e Innn MA Nben cdlan p aloſen randeu t⸗ Timm, aui ſe ſoluit gb.o ſnll n r immmni ſbi innn e nn unernd illud adimpler in effectu pʒ ̊ qꝛ iurans prius ſoluẽ tenet᷑ actualiter: nec ſufficit compenſare q;ꝗ; com pẽſatio ſit ficta ſolutio.l.ſi peculiũ..i.ff.ð ſta.lib.ð quo.·.latius.¶ Nõ quem poſſe compelli peꝛ eccle ſiaſticum iudicem ad reſtitnendum quicquid ꝑcepit ex re pignoꝛata qnãquã ↄctus pignoꝛaticius nẽ pᷣ ceſſerit quaſi uideat᷑ re ipſa uſuras ↄmittere rennẽ do ſibi fiuctus uel redditus occaſione mutui pꝛece dentis ¶ Mõ ultimo ex fi. ſe ꝙ abſolutuſ ab excõi catione cum ſolẽnitate debita de parendo mandato iudicis non reincidit ipſo facto in excõicationẽ qᷓ q;ᷓ mãdato ut pꝛemiſeꝛit non pareat ſed opus eſt ui de nouo in illam ꝛeducatur ad idem. c.queſtioni de appel.fallit in caſibus ↄtentis in.c.eos de ſen.ex.li. vi. ¶ Menio ad glo.?z primo qꝛ hic papa mandat recipi in abſolutionis actu ſufficientem cautionem: Mueꝛo qualis deber eſſe hec cautio.glo.ij. dicit ꝙ pignoꝛaticia ſeu fideiuſſoꝛia ex quo hic adduci tur qualitas ſuff cientie( Sed ↄtra boc ⁊ cõtra tex. op.uidetur eniʒ ꝙ nulla cautio eꝛat hic pſtanda:qꝛ ubi excõicatio eſt iniuſta dʒ relaxari ſine aliquo gra uamine: ut in.c.i.de ſen.ex.li.vVi.⁊.c.ſacꝛo de ſentẽ. ex.ſed hic fuit iniuſta:cum nõ teneꝛent᷑ cꝛeditoꝛes re ſtirueꝛe res pignoꝛatas ante ſolntioneʒ ſoꝛis.ſoluit hoſti.ꝙ Sↄꝛia pꝛocedũt qn nulla cauſa expꝛimitur in rerum ⁊ excõoicatio fuit iniuſta cum non tenẽtur pa rere illi ſnie ut iniuſte.⁊ ſi peꝛ ↄns non fuit coentũax ergo ſine cantõne nenit abſoluẽdus.Aut fuit excõi catus ꝓ ↄtumacia ↄmiſſa in non comparendo = ad huc iniuſte h agit᷑ õ eum cum deberct ſufficere iura toꝛia cautio.j.de.v.ſig. ex parte ⁊z.cap.cum olim. ? ſic nõ põt dictum Inno.ſaluari miſi dicatur ſcᷣm hoſti. ꝙ cꝛeditoꝛ niolenteꝛ reſiſtit debitoꝛi in occun patione reꝝ que fiebat iudicis auctoꝛitate modũ ex cedendo et monitꝰ noluit ſatiſfaceꝛe ꝓꝑ ꝙ iuſte fuit excõicatus ⁊ rõe huiꝰ offenſe ſaltẽ dubie caueꝛe de buit ul ſᷣm eũ fuit iſte excõicatus ꝑꝑ ↄtumaciã ⁊ ꝑꝑ expenſas de quibus ante omnia cauendũ fuit de iu di.c.i.he due ultime ſolu.ſatis ſunt ve in ſe licet nõ multũ ↄueniãt ſe.dico etiã ꝙ ſolo Inno.põt ſatis ſuſtineꝛi:qꝛ excõicatus ꝓ ↄtumacia in non comparẽ do coꝛam iudice non debet abſolui ſine ſufficienti cautione:nec ſufficit iuratoꝛia:ut eſt tex.iuncta glo. nõ.in.c.qua fronte de appel.facit tex.in.c.i.de do. 2 ↄtu.li.Vi.No.an.dic ſe putare ꝙ iſte ideo abſol uitur cum cautiõe: qꝛ ſnia fuit lata ex cã ꝓbabiliteꝛ dubia in iure:ex quo petebat᷑ ut fructus compenſa rentur in ſoꝛtem: ni patebit ex his que dicam in ſe. glo. æ maxime quia retractato grauamine ſententie reſtabat aliquid implendum ex parte cꝛeditoꝛis: nt patet in fi. capi.hec ſolu. licet nideatur applandere 7 g fe. non tamen puto eam neram: qꝛ ꝓbabilis eꝛ202 licet hẽat excuſare iudicẽ: ut non ↄdenet᷑ excõicato ad inteꝛeſſe: nõ tñ aggrauat cxcõicatuʒ qui iſons ẽ nt pꝛeſtet cautionẽ de parẽdo cum illa exigatur ꝑꝑ pſumptionẽ inobediẽtie cã tam ex culpa contracta in excõicatione: z ſatis colligunt᷑ in.d.c.ſacro. Il la eꝛgo Inno. ſolutio iunata. ut S magis nidet᷑ iuri cõſona: ut dicamꝰ iſtũ fniſſe excõicatũ ꝓpt ptuma ciã cõmiſſã in nõ cõparedo in iudicio moto ob ca; in tex. cõtentam: ⁊ h ſola ſolutio ſuffeciſſet ſud ut an tiquorũ dicta nõ tꝛãſiſſent indiſcuſſa inſteti plus q; oportuit. ¶ Op. 2.2 uidetur ꝙ nõ teneat᷑ debitoꝛ ſolueꝛe prius integrã ſortem:ſed ꝙ poſſit computa re fructus in ſortem:ut in.c.i.⁊=. ij. infra de uſuris cuius ↄrium inuit h̊ ̃a.ſo.ex glo.iij.eliciunt̃ duo ĩ tellecus. primus ut ra itelligaĩ cũ ſuppleriõe.ſ. ut ſors pᷣus ſoluatur ve nel ꝑ imputationem fructuũ ut in contrario ĩ h̊ tñ glo.nõ pſiſtit: ſzy tranſit ad fʒ itellectũ ſpale:ſit H ꝓpter iuramẽtũ pᷣſtitũ de nõ mo leſtãdo donec fuerit ſatiſfẽm. uñ oʒ ꝙ pᷣus ſoluatur va ſors ⁊ poſtea qᷣ q̃ ĩ ĩde potuit creditor pciꝑe re petat᷑ gl.hũit ĩ ̊ bonũ ĩtellẽm:ſʒ ñ põit bonũ exẽp plũ. nã ut dicit h̊ Jo.an.⁊ bñ ſi iuraſſet debitor ñ moleſtare niſi prius ſatiſface:et non procederet diſ poſitio nel deciſio littere:qꝛ exquo ſatiſfactum eſſet de fructibus nõ diceꝛetur nenire S iuramentum. uñ potuiſſz inſte repeteꝛe pignora dicit eꝛgo Jo an. ꝙ; ex forma iuramenti requirebatur numeratio pecu nie ⁊ ſolutio quaſi dicat non ſufficere ꝙ ex fructibꝰ ſatiſfiat ⁊ diẽ pᷣboa ꝙ cum bhoc n fuerit iuratum ðᷣ uſuris ſoluendis non eſt locus petitioni relaxatio nis iuramenti de ono.S eodem.c.i.Et hunc intele ctum aperte ſentit Innocen. hic in fi.dicens ꝙ eii am ſi creditor agerer repetendo pecuniam non poſ ſet debitor fructus compenſare cum iurauerit non mleſtare niſi prius ſortem ſolueret non conputatiſ fnctibus hic enim actum erat inter cos.⁊ bic intel lectus comuniter tenetur ſecundum quem elicitur: ut dixi in nno nõ. ꝙ iuramẽtũ dʒ impleri in forma ſpecifica nec ſufficit ꝙ ĩ effectu ipleatur. ¶ Aduer te aur frnuctꝰ ſupſunt ⁊ in dubio nõ poteſt opponi opẽſatio per debitoꝛem ſi cred tor params eſt eos reddere ſoluto ſibi debiro duplici rõe . MDrima qꝛ de ſpe ad quantiratem nõ fit compenſatio.ut nõ.in c.fi de depo.æ ̊ͥ alio modo nolueꝛ?t Inno.? qui dam alij. intellige tex.iſtum:ſed nõ eſt bonus intelle ctus iudicio meo qꝛ fʒ ̊ fruſta põdeꝛaꝛeĩ h̊ iuramẽ tũ:dẽm tñ ẽ ueꝝ in ſe. Secunda rõ qᷓre nõ poſſet opponi compẽſatio ẽ:qꝛ fꝛuctus rei pignorate ñ cõ ſũpti ſt ĩ cã pignoꝝ:ſiẽ ipſa res pᷣncipalis.l. q;uis in fi.?æ qð ibi nõ.glo.C.in qͥ. cau.pi.ta.ð. ¶ Aut fꝛn ctus nõ ſuꝑſunt qꝛ cõſumpti ⁊ ſic creditoꝛ obligat in q;titate uel ꝛecipit q;titatẽ ex re pignoꝛata.⁊ tũc nõ interueniente inramento:de quo hic in dubio ẽ fiẽda cõpenſatio: æ ſic dʒ ĩtelligi. c.i.?.ij.de uſuris ⁊= .c. cum de pig. Aut ĩteruenit iuramẽtũ de nõ in quietãdo niſi priꝰ ſoluat debitũ ⁊ hic caſus ẽ dubi doc.nr̃i cõiteꝛ ſequũtur qð pᷣdixi nt non hẽat locnʒ cõpꝛeſatio:ut ſic iuramentũ ipleaĩ in foꝛma ſpecifica ſed contrarium reperio ſenſiſſe Mar. in. l. amplius ¶ Riueꝛo. .ff. rem ra. ha. ubi ponit ralem queſtione; uidam ꝓmiſit tibi ſolum cenam qutitatem: æ hec iurauit poſtea Lompear recũ: nüquid 5ᷣ ſut ꝑiurus. vẽ tex. innueꝛe ꝙ ſic.Cõtrarium ipe determinat mouetur: qꝛ edicta ſeu cõditiones debẽt impleꝛi in foꝛma ſpe cifica ſicut iuramentum:ut in l.qui heꝛcdi in pꝛin. ⸗ .l. meuiꝰ.ff. de ↄdi. æ demõ. ſed iuſſus dare ſeu ſo ue re implet ↄditionẽ ↄpenſando: ut.l.ſi peculiuʒ.S.i. ff. de ſta. lib. eꝛgo ⁊c.pꝛeteꝛea ſi ego impedioꝛ iuſta de cauſa faceꝛe qð ꝓmiſi non ſum ꝑiurus:ut.l.fi. ff. qui ſatiſ.co.⁊.c.ſignificante de pigno.ſed ſi eo nõ ſoluo:qn ru debes mihi ꝛeddeꝛe ego impedioꝛ a re: qꝛ ideo tibi nõ ſoluo.qꝛ tu mibi nõ ſoluis.unð qua ſi facto tuo impeditus non debeo eſſe peꝛiurus:hac rõnen facit tex.in.l.iij. circa pꝛin. vV. iteʒ queꝛitur. ff. de ſta lib. quid dicenduʒ põt dici ꝙ ante factũ eſſet ſequẽda opi. Jo. an. æ Inno.ſed poſt factũ:ut quis excuſet᷑ a ꝑiurio ſequẽda eſt opinio Bar. que ꝓPce dit gñaliteꝛ qn quis tenet᷑ ſolueꝛe: ſed opinio nẽoruʒ doc . ꝓcedit in cau bui.c. qn.ſ.tp traditi pigne us inteꝛuenit h iuramentũ de nõ moleſtãdo ante ſoluti onem ſoꝛtis.nam tacite nidet᷑ actum ut fructus non compẽſent᷑ ante ſoluniõeʒ alias nibil oꝑaret᷑ iuramẽ tuʒ:qꝛ de iure eſt ut S dixi:ut ante ↄpenſatic nẽ fruc tum non fiat ↄpenſatio: ⁊ hoc cãu puto ꝙ poſſet peti abſolutio a iuramto lʒ aliteꝛ ſenſeꝛit Io. an. p Hoa. nam lʒ H nõ ſit uſurariũ tamen turpiteꝛ tenet iſtum ninculatum inramẽto cum ſine aliqua iuſta ca recuſet compẽſare ꝙ;titatem debitam ratione frucin um ↄſumptoꝝ:⁊ poſſet attentari hoc eſſe uſurariuʒ cũ uelit inteꝛis ꝑcipeꝛe utilitatẽ huius pecunie S il ðᷣ enangelicũ. Ouruũ dãtes ⁊ niłil inde ſpeꝛantcs ce uſuris conſuluit:⁊ ꝑ hoc hẽs itelleciũ huius.c.omiſ ſis quibuſdam aliis lecturis que magis inne luũt ꝙᷓ; declarãt. ¶ Op. teꝛtio ? Vẽ ꝙ debitoꝛes iſti debuiſ ſent ex uioſentia illata cadeꝛe a iure eox: vt.l.ſiquis in rantã. C. uñ ui. 7.xvj. q. vj. placuit. Wi. fi. po nit qᷓtuoꝛ ſo.pria ꝙ ĩ cqis eccliſticis rigo ille nõ ſeꝛ uatur: ſed ceꝛre hec ſo.ẽ falſa:tuʒ qꝛ cã nõ erat hic eccliaſtica nec ꝛõe ꝛeꝝ nec ꝑſonaꝝ tum quia et int ꝑſonas eccliaſticas:dũ agit᷑ de eaꝝ iure priuato pe na illoꝝ iurium het locum: ut pʒ in. c. enʒ qni ð pꝛe ben. li. vj. ¶ Secũda ſol. ꝙ bᷣ nõ fuit actuʒ ad hoc 2 hec eſt ſatis bona.nã peng illoꝝ iuriũ nõ omittit ipſo facto:ut in eis nõ. Terria ſol. ꝙ iſti debio zes excuſant.qꝛ aucte iudicis iſtum creditoꝛem ex pulerunt.h̊̊ ſolutio mihi non plʒ qꝛ auctoritas iniu ſte ipenſa nõ excuſat de quo nide ꝑ Har. in. 1. iuſte poſſidet.ff.de acquir.poſ.⁊ uide qð dixi in.c. pjre le de reſti.ſpo.quarta ſol.ꝙ de hoc cognoſceꝛc int̃ licos non ſpectat ad papam:et hoc placet. J Ue ro. Taſus. Si iuramentum p metum extoꝛuũ ſeruari pot ſine iteritu ſalutis eterne ſeruandum eſt. Ecclia tñ ꝛomana cõſueuit a tali iuramento abſol neꝛe. Cõis diuſſo.fa ibi tibi. ¶ W p' regulã ad quã all.quotidie iſte tex. ꝙ iuramẽtũ qð ſeruari nõ põt ſine interitu ſalutis eterne nõ eſt obligatorium: iła ꝙ pꝛopria auctorite põt iurans ↄtrauenire: et — ⸗ urpic g, ⸗ —– Am imii da ann wolned. eg e nnun tdin Gano . “ henmm. D – n umn widn ales⸗ ntumile ui n ti Magiknm Nacnan Pendn ccndowienden, Oontifrnſumſen on Mm cmn nan ͤ ſ dtreimnei⸗ Umna lm mmumr in j n / muumninn mniliu miuaimrtds uſn mmolin iins in nmnun imtonnigmon, Qmnm rſſein pennſt g ſtuncarun ſnen . Gof uertnor nan cun Pigenſticiniſigne Cuncun an Porimrenſontetgrior iane dlhen Pamuggahintnb 1nene unr er dcdt d Podtonrſrrtlgoecuntn Weſecnimr er araneiruncnne RdmdNN odiercrechu WANOscnn Dndr dpinſo nmninidſfta un tmmmuihmmatln 1chupcautchonag tin pon uum chncdnntmmn bas Cooctoninir tn perarins zümu inmnamn deiion — nenſien ugen n (aitr CnnſamsNNctetidinunn conpelai ur ſlni Uitgntr tnegr ce iureeſtdnuane Iinti⸗ * 4 iremim. elcingnngt den mg innnw halinſnten hoe, Bumés ſtulmimmnninn mmuimmimminan ir iſan ſt ncrnrir anndtinn mr /tn n umort vſttamnm .r llmni i na rr ulun igumt l0 angtci Nni tirs: ii er enmsce rs coniulune g boc hes inclegu buirs nd Simbuldmn ansaunsetengundi rri Drndt Rectorstcc Qanderhtah tnte in⸗ mCNA Wn. Gu dandd gin seſicsedie K RWo 4 . l An de r Borenun chun ui i deag meyrun omnselchliig idi een ner mbr cunbabennuin n ure ofüraane Srcda obn nn fuoe lopertin dic ꝙ nõ ſolum poteſt ſed imo etiam debet. xxij.q. iii.quaſi per totum. contrario collige ꝙ ubi ſeruari poteſt ſine inteꝛitu ſalutis eterne ẽ ſeruãduʒ quod tamen eſt falſum ⁊ in regula non eſt obligaio rium de re.iu.li.vi.⁊ ibi bo.glo.⁊ clarius patebit ex.j.dicendis.nõ.n.nʒ arg.a contrario ſenſu.ubi ⸗ rium ꝛeꝑitur expᷣſſũ.j.de ſen.ex.a nobis.ij. ¶Nõ fᷣo ꝙ uʒ ꝛenunciatio beneficij metu facta.ad hoc ui de quod le.⁊ nõ.in.c.ſuꝑ hoc de renunc.⁊ peꝛ do. de rota deci. ccclxij.⁊ in.c.ſollicite de reſti.ſpo.⁊ qð ibi dixi ESenio ꝙ a iuramento turpiter recep to poteſt eccleſia abſoluere nec eſt neceſſe ꝙ is qui turpiter recepit moneatur prio ad illud relaxanduʒ ad hoc quod plene dixi in.c.i.ſupꝛa.eo.⁊.lʒ h dicat de eccleſia ꝛomana t idem itelligas de epo:ut nõ. Inn. in. c. ad aures quod me. ca. z. c. debitoꝛes ſu pra.e.? de ꝛomana ecclia qr̃ cã exempli.ſeu qꝛ ſic factum eẽ reꝑiebatur. (NMõ. ulrimo ar. oprimum ꝙ renuncians beneficio per metum non indigʒ no ua collatione:ſed peꝛ actõem quod me.cauſa reſt tiu itur in pꝛiſtinum ſtatum facta abſolutione a iuramẽ to. ⁊ credo ꝙ dupliciter poteſt metum paſſus ageꝛe primo intentando utilem actõem in ꝛem:qꝛ per reſi gnationẽ metu factam ſolum ꝑditur directa actio: ut eſt rex. no.in.l.metum.. uolenti ⁊.l.ſi mulier in fi.ff. quod me cã. Item ⁊ fo per actionem perſona lem quod me.cã.per quã oĩa dẽent reduci ad ſtaruʒ priſtinum ut in iuribus pᷣalle.ad hoc adduco iſium tex.⁊.c.audientiam ⁊.c.abbas quod me.cã:ubi ſine noua collatione ꝛeſtitutus fuit renuncians ad beneſi cium metu reſignatum. Sed contra predicta facit tex. iſte in. v. permiſſi quod vbum denorat diſpoſi tionem: Sol. Goff. ut arbitꝛoꝛ metu contrarij ex ponit permiſſi.i. dimiſſi:quia ſecundum eum poſt abſolutionem non requiritur aliqua diſpenſatio:ſʒ ius commune eſt quod hic dicitur ⁊ hoc ſatis placʒ 2 aperte ꝓbatur per.d.c.abbas ⁊.c.ad audientiaʒ nno.uidetur intelligere iſtum tex. de permiſſic ne que ſequitur ex abſolutione iuramenti:quaſi peꝛmiſ ſio fuerit in eo quod ſuperioꝛ pꝛeſtitit auctoꝛitatem in abſolutionis actu o. an. dicit ꝙ ſi teneatur opinio ꝙ renuntiatio meticuloſa quaſi habens in ſe annexam noluntatem excludat ins beneficij quod renunciauit opoꝛtet ꝙ ultra abſolurionem permit tatur ibidem celebrare ⁊ ꝛemittit ad nõ.in.d. c. ab bas.Ego dico ut ſupra dixi quod licet ꝛenuncians perdat ius ⁊ directam actionem remanet tamen ſi bi utilis per quam poteſt ſine noua collatione repe tere beneficium mem reſignatum:ut aperte pꝛobat in. d. c. ad audientiam. ¶ Item dico quod per acti onem quod me. cauſa omnia reducuntur in ſtatum priſtinum ut in. d. S. uoleuti ? quod ibi nõ. Mar. Dopo. ſecundo tex. de. c. ad audientiam pal. ubi ſine abſolutione iuramenti fuit ille andituſ quia licet iurauerit reſignare:non tamen.iurauit non re petere.ſol.intellige ꝙ h̊ non ſolum iurauit reſigna ꝛc ſed etiam non repetere alias procederet contrari um:cum tunc non neniret contra iuramentũ repetẽ do:⁊ hoc credo uoluiſſe hic glo.fina.que per hec remanet declarata. ( Mopo. tertio. uꝛ enim eꝙ licz (De iureinran: nõ ueꝛgat in inteꝛitum ſalutis eteꝛne ſpiritualis:nihil ominus iuramentuʒ non eſt ſeꝛuandum:cum poſſit ueꝛgeꝛe in peꝛditionem uite coꝛpoꝛalis: ut in. .. fi. x xij.q.iiij.ſo.glo.ij.fatet᷑ ↄꝛium ⁊lſic ad tex. debʒ ſub audiri ꝑ.d. S. æ pꝛo hoc ego facio hãc ratiõem quẽ admodum enim non ualer iuramentum tendens in moꝛtem alteꝛius.xxij.q.iiij.c.i.cum quattuoꝛ ſe. ita ⁊ foꝛtius non debet ualeꝛe ſi tendit in moꝛtem ꝓpꝛi am:ut in.c.ſi non licet.xxiij queſtione.v.intelligit ia men iſta glo.quando directe ueꝛgit in moꝛiem: ſecꝰ ſi occaſionaliteꝛ. ponit exemplum in ultramontano qui iurauit traheꝛe moꝛam de menſe auguſti rome. nam ſic iurans debet ſeꝛuare iuramentum ſecunduʒ glo. quaſi uelit glo. diceꝛe ꝙ licet aliqn ex tali moꝛa ꝓpteꝛ intempeꝛiem aeꝛis contingat ultramontanis moꝛs.tamen hoc nõ ſempeꝛ accidit ⁊ ſic directe nõ tendit ad moꝛtem ſed occaſionaliteꝛ. ſed Joã. an. di cit dictum glo. ueꝛum niſi ex imminente infirmitate uel complexione iudicaretur ſic iurans moꝛiturus ex tali moꝛa quod eſt ualde norã. ⁊ pꝛobo ratione. nam ex his circunſtantijs iuramentum apparet te meꝛarium:nec eſt ueꝛiſimile ꝙ deus uelit recipeꝛe ta le iuramentum peꝛ quod cꝛeatura ſua incurrat moꝛ tem:quam ipſe tanta attentione foꝛmauit.? peꝛ hoc diceꝛem ꝙ ſi a peꝛitis medicis diceꝛetur fratrem caꝛ tuſienſis oꝛdinis non poſſe aliteꝛ mortem euadeꝛe niſi peꝛ eſum carnium ꝙ non obſtante regula ſeu uoto debeꝛet carnes commedeꝛe:ſicut enim iuramẽ tu n non ligat pꝛopteꝛ peꝛiculum moꝛtis iia nec uo tum cum paribus paſſibus ambulent: ut nõ.in.c.i. 2z.c.debitoꝛes ſupꝛa.e.⁊ in.c.licet 2. C. magne de uo to. feꝛtur tamen ꝙ magiſteꝛ Ray. de milla noua ſũ mus ⁊ quaſi diuinus medicus fecit tractatũ in quo concludit uitam poſſe reſtaurari ſine eſu carnium. di xit enim ꝙ uinum mediocꝛe maxie aromaticuʒ ⁊ ni tella onoꝛũ mediocriter mollia que acunſtima gige ſtione conuertãtur in landabilẽ æ muliũ ſangninem ſunt ad h̊ magis ↄpetentia ꝙ; carnes:⁊ ceꝛte ſi ̊ ue rũ ẽ ceſſat pꝛimũ dictũ:ſed ubi ex circunſlãtijſ medi ci diceꝛẽt ↄrium certe ꝓcedeꝛet dictũ meũ. Itẽ poſ ſet ↄtingeꝛe ꝙ infirmo oua ſũt faſtidioſa iia ꝙ nõ põt illa caꝑe ut plures exiſtũt quo caſu idubio illud eẽt renẽdũ.nã neceſſitas excuſat ab oĩ pcepto:ut in c.ij.de obſer ieiu.ↄcluſio ergo ſit iurametũ nõ cẽ fuandũ qñ ſine ĩteritu ſalutis coꝛꝑeł uel ſpũalis ſeꝛ nari nõ põt. ¶ Op. quarto ⁊= alꝛ ur.n. ̊ nõ ſufſicẽ P.c.ſi aliquid.xxij.q.iiij.ubi iunramẽtum nõ fuat᷑ ſi vgit in detioꝛẽ exitũ ſeu in diſpẽdiũ ſalutis.lʒ nõ tẽ dat in ĩteritũ ſol.h.gl.ij iĩ fi.fatet Sriũ:⁊ fac hãc faʒ ſuppletõem ad tex. ¶ Et aduerte ut itelligas qnqʒ iuramẽtũ vgit in ĩteritũ ſaluris ſpũalis nel coꝛpoꝛa lis:qnqʒ in diſpẽdium qñqʒ in peioꝛem exituʒ tunc Vgit in ĩteritũ qn obligat ad peccatum moꝛtale:qð ẽ moꝛs aĩe.nam decedẽs in peccato moꝛtali punit pena eĩna.xv.di.unum oꝛariũ ⁊ h̊ reſpectu ſalutis ſpũal vVgit ãt ĩ ititũ ſalutis coꝛꝑal qn obligat ad id qð ẽ moꝛs coꝛpis.dẽ aũt vᷣgeꝛe in diſpẽdiũ qñ obli gat ad neniale. nã pecẽʒ ueniale tẽdit nõ in ĩteꝛitũ ſa lutis:qꝛ ꝑ id nõ pꝛiuat᷑ qs uita et᷑na ſʒ ĩ diſpẽdiũ.i. in diminutionẽ:quia impedit ut non cito perueniaĩ ad uitam eteꝛnam nam opoꝛtʒ ut prius purgetur in puꝛgatorio ſi in illo decedit: ut in.c. qualis xxv. di. ad h. c.ij. ? qd ibi nõ.de pac.li.vVj.ʒ.caſu quando tendit in peioꝛẽ exitũ.attẽde c.n.h̊ multuʒ generale ⁊2 põt in ſe ↄpꝛehẽdẽ peccatũ moꝛtale ⁊ ueniale.vn tex. in. c.ſi a iqͥd palle. dicit tale iuramentum nõ ob ſeruandũ.dicit tñ ibi nõ. archi. iuramentũ ueꝛgit in peioꝛẽ exitũ ſex modis.pꝰ qn iuratur aliqd qð ẽ moꝛtale.2.qn iurat qð E ueniale in ſe. 3 cuʒ iuraĩt aliqd qð ĩ ſe ẽ idẽns tã ex circũſtãtijs cfficit ueniale nel moꝛtale. pone exemplũ ut ipſemet archi. nõ.ĩ.c. aĩaduertendum.xxij.q.ij.ſiquis iurauerit ꝙ nunqᷓ; erit negociatoꝛ uel miles nel ꝙ nõ recipiet feudum a tali dno nel ꝙ non recipiet mutuuʒ uel quidſilłe. certe ſi ꝛes uenit ad caſuʒ in quo non põt alit uiue ꝛe:niſi ueniat cõtra iuramentum nõ tenet᷑ illud obſ uare 20: quia ſi a principio fuiſſet iſte caſus:iuramẽ tũ fuiſſet te nerariũ:⁊ iõ põt ꝓpria auctate cont:ia nenire ᷣm eum qð eſt nõ.quarto cum iuramentum excludit opꝰ ex neceſſitate facienduʒ. ut qn iurat qs ut nil ex caritate dabit tali nel ꝙ nõ colet deum.nõ .n. eſt viſile ꝙ deus recipiat talia iuramẽta: cuʒ ipᷣe mãdat oꝑa caritatis exeꝛceri:æ iuramentũ non dʒ eſſe iniquitatis niculũ.j.e. q̈to. quĩto cum excludir opus de gñe bonoꝝ:ut cum qs iurat q nũq erit eps uel clericꝰ uł mõachꝰ. In õriũ tñ facit tex.i.c. archidiaconũ:alias ĩcipit floꝛẽtinũ.lxxxv.di.ubi vꝛ ualeꝛe iuramentũ:ut nõ accedat ſeu pꝛomoueaĩ ad epatum:idem ſentit glo.in.c.inocens.xxij.q.iiij.in neꝛbo argumẽtũ ẽ . IJdẽ nõ hug. xx. q.iij. in pᷣn. nbi dicit ꝙ ſiquis iurat ꝙ nunqꝙᷓ eꝛit clicꝰ uł rlaris talia iu ramẽta ſunt fuada 7 gnaliteꝛ ſᷣm enʒ omnia iuramẽta quibus iuraĩ alicd qð nec moꝛale ẽ nec neniale. Icẽ vr ſentiẽ 2 granus i. F. fi. xxij. q. iiij. ſed archi.pꝰ Ray. ſentit Iriũ i.d.c.ſi aliquid ⁊ in.c.in nocens:dicens ꝙ tale iuramentum conſideratur in .d.c.archidiaconũ non ꝙ ſit obligatoriũ:ſed quia moꝛtalit᷑ peccat temeꝛe iurãdo.nam due ſunt. ſpes ĩ iuſtitie: faceꝛe malũ z? declinare a bono. vñ ſiẽ non obligat iuramentũ ad faciendũ malũ:ita uidet ꝙ; n obligat ad declinaduʒ a bono cũ nulla ſit utilitas ĩ obſeꝛuatiõe buiꝰ iuramẽti.pᷣteꝛea cum dñs cõſulat oꝑa pꝑfectionis cõtrariꝰ quodãmõ eſſer ſi uellet ꝙ occaſiõe talis iuramẽti abſtineꝛet a bono. Nec ob. dictũ Gra.ꝙ ſᷣm archi.nõ dicit ꝙ huiuſmõi iura menta ſint obligatoria: ſed n pPhibentĩ obſernua ri. H̊ nltimũ mihi nõ placet cũ uult cõtrauenire ꝓpt᷑ bonũ publicũ.primũ pliʒ cũ nititur ꝓpt bonum pri natu ſ. ur pꝛeſit ⁊ nõ ꝓſit.ad hoc.c.qui epatũ.viij .q.i.Sexto dẽ vgeꝛe ĩ peioꝛẽ exitũ cũ excli it opꝰ indr᷑ns pia itentiõe ꝓ deo aut ꝓxio faciendum :ut ſiqs iurat:ut nõ loquat᷑ martino uel qð non itrabit domũ eiꝰ uł qͥd ſile:nõ eim tenet iurans ad obfuã tiã talis iuramenti ſi uult Sriũ faceꝛe pia iĩtentione ꝓpt᷑ deũ uł ſalutẽ Pxi ⁊ de hoc uide qo nõ. j. e. cũ quid. Ex his decidit᷑ qõ an ualeat iuramentuʒ q; qͥs qnʒ pᷣſtat de nõ fideiubendo pꝛo alio. Lau.tenu t ꝙ ſic: qꝛ ſicut põt quis iurare ꝓ utilitate ximi: ita ꝓ utilitate ꝓpria ut recitat archi.in.c.nõ ẽ Otꝛa xxij. q.i.? Jo. an.i.c.fi. de fo.cõpe.li.vj.ſed idem De ſureinran: Joã. an. latius hoc aſſumit in addi.ſpe.eo.ti.ſupe⸗ Nica ⁊ ibi cõcludit ꝙ ſi ſalus ꝓximi piclitaret᷑ niſi fideiubeꝛet nõ tenet᷑ ad obſeꝛuantiã talis iuramenti qꝛ iuramentũ nõ extendit᷑ ad hunc cãuʒ incogitatũ: 2 ſi cogitauit huũc caſuʒ iuramentũ fuit temeꝛariũ:= ſic nõ obſeꝛuan dũ.ſiłe hẽtur in.c.i.eo.ti.li.Vi.Ego boc dictũ hẽo ꝓ indubitato: qꝛ in tãta neceſſitate te net᷑ quilibet ſubuenire pꝛoximo.lxxxvi.di.paſce.xx xiiij. di.c.i.⁊.ij.⁊.xliij.di.c.ſicut.unde non potuit ꝑ iuramentũ ſuũ ſe ſubtrabeꝛe ab hoc one:e.argu. in .c.ſi diligenti de fo. compe.? plus ego ſentio ꝙ tale iuramentũ nõ obliget ubicũqʒ ꝓximus ueꝛe indiget tali fideiuſſione:lʒ no ꝑiclitetur ſalus ꝓpꝛia: qꝛ tene mur ex pꝛecepto dei diligeꝛe ꝓximos: ſicut noſmet ipos de pe.di.ij. ꝓximos. Ideo tenemur eis ſubue nire in ipoꝝ neceſſitatibus: ꝗ ꝑ iuramentũ nim nõ poſſumus nos ſubtrabeꝛe ab hac pietate ex neceſſi tate fenda. ut.d. c.ſi diligenti: æ hoc pꝛocedit tenen do ꝙ teneamur ſubuenire ꝓximo in ſuis neceſſitati bus ex pꝛecepto:ſj ſi uolumus teneꝛe opi.beati tho. fa fe.q.xxxij.arti.V. ubi examians illum articu um an elimoſyna ſit in pꝛecepto:dicit duo conſideꝛada unum ex parte dantis aliud ex parte recipiẽtis:ex ꝑ te dantis dicit ↄſideꝛandũ ut in elemoſynã eꝛogem qð eſt dãti ſuꝑfluum:ut hẽtur luce.vi.qð ſuꝑeſt da te elemoſynã ⁊ dẽ ſuꝑeſſe nõ ſolũ reſpcctu ſuimet:ſj eriã reſpeciu illoꝝ quoꝝ cura ſibi incũbit. pꝛiꝰ eiʒ te net᷑ quis ralibus ſubuenire ⁊ poſtea alijs.ex ꝑte aut recipiẽt is requirit᷑ ꝙ neceſſitatẽ hẽat:nec omnis ne ceſſitas obligat ad ei danduʒ ex pꝛecepto: ſed illa ſo lũ ſine qua neceſſitate patiẽs nõ põt aliteꝛ ſuſtentari nt.d.c.paſce:⁊ ſic ↄcludit᷑ ſn eũ ꝙ elemoſyna tunc eſt ĩ pꝛecepto: cũ quis hʒ ſuꝑflua modo pᷣdicto ⁊ ſi militeꝛ eſt in tãta neceſſitate ꝙ nõ põt aliteꝛ ſuſtẽta ri:alias ẽ de ↄſilio:⁊ hoc caſu dico ꝙ eſt magis du biũ nũquid iuramentũ obliget ex quo ꝓximus non eſt in tali neceſſicate:ſed nihilominus puto ꝙ nõ ob liget tale iura nentũ:rõ qꝛ k fideiuſſio nõ ſit hoc ca ſu in pꝛecepto.tñ ẽ de ↄſilio:⁊ eſt opus ex pietate fa cien dũ ꝓpteꝛ deũ ? amoꝛẽ ꝓximi:ſed ut s̊ dictum ẽ nõ põt quis obligari ut non facist opeꝛa pictaus ꝑfectionis:qꝛ nõ eſt ueꝛiſile ꝙ deus recipiat talia in ramenta ↄtra ſuũ cõſiium cũ ipe dixit:ſi uis peꝛfec tus eſſe nade ? uende oĩa que bẽs ⁊ da paupeꝛbus ut hꝛ in euagelio. ſi m quis nõ obſeꝛuat nõ peccat: ut dixit Gra. in. d. S. fi.? idem ꝑ oĩa puto qn quis iurauit ñ mutuare pecuniã eadẽ rõne ⁊ h̊ nõ qꝛ pñt decidi multe qõnes. æ uide ad ꝓximũ dictum quod nõ. Jo. an. in.c.ij. de ſolu. ubi dicit ꝙ ſi ecclis habʒ pecuii ſuꝑfluã illam recte mutuat: cum ei teneatur de ſupe:fluo faceꝛe elemoſynam. xij. qõne.ij. aurum xvi. queſtione.i.c.ſi . foꝛtius tenetur mutuare indi gentibus. ¶ Munc habes ex pꝛedictis multipliciteꝛ limitatam illam regulam poſitam in tex. ut dicamus iuramentum non eſſe obſeꝛnandum ſi ueꝛgat in in teꝛitum ſalutis eteꝛne nit hic:idem ſi ſalutis coꝛpoꝛa lis uel ſi ueꝛgit in peioꝛem exituin idem dicas ſi eſt contra bonos moꝛes naturales:utputa ſi pꝛebet oc caſionem delinquendi: ut in. c. quemadmodum ifra e. S in regula nõ eſt obligatoꝛiuʒ de regu. in. li. Vi. D prrl — iriklan rliurgh. tcercim us lonin int miſun ti iukaniltßii fmu Eötninn nonpidic mnn gn nschoyniunn Naitiod ne. Donneotoncefummd n aos pnn ilfcmni cdigniig ſd nenden Auncvntenen noderinegeccnoſten din Neränaſitcenſwnenn Oidnansiecan cnaenede Ciund Jdanbtieneren Gcde d Kndecicnnen Machinioofalamitecdrr Leboniſchſftati meentöbar onciſetſciugrrisniner bignt mn di ii hin Roncſunſiſlniw uhe rin mceßmn i enn — luumniorſiotigne: cnltcn uclnen iremnti lhecen Doſte igen . vob ihn 9, eſtfar beng To Mrant py. ſee licciſani ginm Necie nitgce R nuh cſiniefen wammnnin 1. d Nromi0 oblger nͤe ugtie 4 get ſo Ure, Gnr azn . bnnngifee thocpn Primo in ſtert nane iugungntrit * R umun nucu e nai tn tdn ncr rdnns idapnenin E damsdtloſcdemtiin chnoſtigg Goch fu ſiglumu tenr le cihe t cmnpſnit ſnſe o li riannimn ainjmm ihr wr n iir nint ori õ puis mmumi Mnſſimiur erne Mt obigr n nniy roumnvi lt Eiir om cſtur anis noit alix ilnmn Acetſcndi fnei gannſumne di puen: n ns ingfta nod Nicdnd õ ai A Nlo n d nacſt üngd uranentd igere d Pennan äüõä Watit ueretitd AVRdo dſin ſen umni norcthali Geni Ne n dn Pnlu o a cos Nirnurnenſtte a Fechonisegnoch eſkgun n a ont oſlunc ße⸗ nie ndr onclebiht s eNe nde t neſct⸗ Tiu rbiin igtio imn apls p Arr Gand uembn ri notlare Neenſi tiſn 7 ibi uidebis multa exẽpla in glo.ſecꝰ ſi ẽ ð bonos moꝛes ciuiles:ut in.c.cuʒ ↄtingat.j.eo.⁊.d.c.ij.e pac.li.vi¶ Aade aliã nõ.limitationem quam ſẽtit Jo. an.j.eo.ſicut ex liis.ſ.cum temerarie ⁊z caloꝛe iracundie quis iurauit quaſi nõ uideat᷑ hẽe ↄſẽſum iurãtis ſicut in ſimili dicit glo.nõ.in ↄfeſſione in.c. ex lr̃is de diuoꝛ.Oo. an.in.d.c.ſicut dicit ſe putaꝛe ꝙ ſi caloꝛ iracundie fuit tantus ꝙ illud delibeꝛate nõ feciſſet iuꝛamẽtum nõ ẽ obligatoꝛiũ:qꝛ hec uolũ tas nõ ẽ diſcꝛeta uel ſi ẽ de facili ẽ ꝑ epᷣm ↄmutãda de quo ꝑ Rar.in ſũma.eo.circa prin.⁊ h̊ plʒ ⁊ cꝛe do ꝙ h̊ idem uoluit Jo. an ¶ Quid aũt de eo qui aurauit ꝛedire ad caꝛceꝛem dicit ꝙ tenet᷑ obſeruare Et ſi ſubſit periculum moꝛtis dimodo carcer nõ ſit iiurioſus de quo uide gl.nõ.in cle.paſtoꝛalis de re iu li. in. v. uio lẽtiã æ peꝛ Jo.an.in add.ſpe.e.ti.ſuꝑ ſica. facit qd nõ Mir. in. l. relegati. fl. de pems. Et᷑ hos caſus iuramẽtũ rłariter eſt obſeruandum Iʒ ſit temeꝛariũ.nã temerariũ ẽ quãdo neceſſitas nõ ipellit ad iurãdũ:tñ mibilominus ẽ obſeruanduʒ ut nõ.glo.in.c.archidiaconũ ał.floꝛẽtinum pꝛcal.nõ. archi. in.d. c. aiaduertẽdum. Blo. iij. colligit ar. ex tex. ꝙ iuramẽtum metu extoꝛtuʒ dbnaaren po.in orium de.c.abbas ⁊ in.c.i.cum ſi.quod me. cã.ſoluit ponẽdo tꝛes opi.prima ꝙ nõ ẽ obligatoꝛi um. fa diſtinguit an habuerit animum obligandi ſe ⁊ obligatur.an defuit animus ſe obligandi æ non obligatur.tertia opi.quam dicit glo.coĩioꝛem eſt ut obliget fuatum nõ vgit in peioꝛem exitum:ut h̊ ꝓ bari u? ⁊ in fi.ur̃ glo.uelle faceꝛe dꝛiam inter iura mẽtum aſſeꝛtoꝛium ⁊? ꝓiſſoꝛium ⁊ dicit ꝙ aſſeꝛto rium dr̃ cum eſt de pniti uel de pterito:æ iſtud non dʒ pᷣſtari Sↄ vitatem ꝑ quẽcũqʒ metum gꝛauiſſimuʒ qꝛ potius dʒ omnia mala pati ⁊c.quod me.cã ſacꝛiſ Dꝛomiſſoꝛium de futuꝛo cum quis ꝓmitut ſe ali quid facturũ uel dicturũ:⁊ iſtud indubie nõ ẽ ſeruõ dum cum ſeruari nõ põt ſine peccato.ſi auteʒ ceſſat peccatũ in obſeruãtia ſũt opi.ut ſupra nidiſtis.nun quid metus ipediat obligatõem ⁊ gl.tʒ ꝙ ẽ obliga toꝛium ut h. Jo. an. S ⁊.. e. ueꝝ ⁊ in.c.ad audien tiã qð me.cã vꝛ uelle ꝙ pᷣdicta fa opi.poſita ĩ glo. hẽat locũ in foꝛo pnĩali:ubi de oĩbus cꝛedit᷑ ofiteti de homi. ſignificaſti.unde ſi nõ habuit animũ ſe ob ligandi:ſed ſolũ uoluit tpᷣs redimeꝛe æ enadeꝛe non obligatur apud deũ qui ſolũ reſpicit coꝛ.xiiij.q.v. ſi quid iueniſti:ſed in foꝛo iudiciali ſibi non credit᷑: ut in.c.tua de ſpon.nõ. Inno.j. e. ueniens. unde Gᷣ cãu eccłia ĩ reueꝛentiã iuramẽti ſtatuit:ut debeat ob ſeꝛuari ac ſi obligaret: quaſi uelit in ondeꝛe foꝛti tudinem iuramenti: ut h ⁊.d.c.ueꝝ:⁊ idem tenet ibi Moſtiẽ.idem.ſ.ꝙ obliget in foꝛo iudiciali tenet ibi Cal. 7 refeꝛt beatuʒ Tho. hanc opi. teneꝛe fa fe. q. lxxix.arti.vVij. ⁊ uidet᷑ ſentire ꝙ obliget euã in foꝛ0 oſcie:qð ĩtelligo fʒ diſtinctõeʒ pcedentẽ. hõc ẽt opi. tʒ glo.in.c.auctateʒ xv.q.vi.diẽ m ꝙ ſʒ iuramentũ metu extoꝛiũ obliget ipo iure. datur in excepuo uł actio qð me.cã ad reſcindendũ.ff.qð me.cã peꝛ to. 2 nota h ultimũ:ſed archi. dicit ibi ⁊ melius ꝙ liccet hẽat exceptionem qð me.cã ⁊? de iure poſſit agentẽ vepe leꝛe:non tm põt ea uti ſine peccato:ſi m uelit ca (Beiureinran: nti repellit᷑ agẽs ? ille utẽs ẽ abſoluendus a iudice. hoc ultimũ ego ĩtelligeꝛẽ fm ea que dixi in.c i.S.e. ſed dubium eſt nũquid iuramẽtum metu extortum obliget Zᷣneniẽtem ad moꝛtale an ſolum ad ueniale tex. in. c.ueꝝ.j.e.ur̃ ꝙ tin ad ueniale ⁊ ſatiſ h ſentit ibi gl. Jo. cal. ſẽtit h ꝙ ad mortale ⁊æ ad.c.uerũ.. ceteꝝ rñdet tripliciter.prio ꝙ loquitur poſt abſoło nẽ.h̊ tamẽ ſolutio nõ plʒ ibi Jo.an.fo rñdet ꝙ; ꝓ cedit in foꝛo iudiciali.ſecus in foꝛo pniali.ʒ ꝙ tex. ibi ſolũ dicit Zↄuenientẽ nõ puniẽdũ ꝓ moꝛtali.nõ ãt dicit ꝙ nõ peccat moꝛtaliter archi. in.c.habemꝰ xxij.q.i.poſt beatũ tho.tʒ ꝙ obliget ad mortale di cit.n.qꝙ ꝑiuriũ ex ſuo genere ẽ moꝛtale peccatuʒ qꝛ ipoꝛtat ↄtemptũ dei nec excuſat᷑ a peccato mortali nõ iplẽs qðᷣ coactus iuꝛauit ſed gl.in. J. alias ca de mũ.xxvi.in fi.clare nõ aꝑit ĩtẽtum ſuũ ſed refeꝛcẽdo finẽ ad principiũ uideĩ̃ ſentire ꝙ obliget ſolum ad neniale ꝑ illud. c. uex: z ſic intellexit eam ibi Jo. de foꝛ.ut ibi recitat archi.Ego cõplectendo hunc arti culum ⁊æ pcedẽtẽ diſtinguo ſic.ꝙ aut iſte meiũ paſ ſus nõ hũit aium ſe obligãdi ⁊ nõ indiget quo ad deum abſolutione qꝛ deus recipit iuramẽtuʒ pꝛout ex corde procedit ut in.c. humane aures. xxij.q.vV. peccauit tamen iurando qꝛ aſſumpſit nomen dei ſin effectu erit tamẽ peccatũ ueniale.⁊ foꝛe h̊ cedit ſo lum in hoie ꝑfecto ſed in alio nullũ erit peccatũ cũ excuſet᷑ rõe metꝰ.ꝓ G̊ qð hr̃ in ſilłi in.c.neqs.xxij.q ij. Aut habuit aium ſe obligãdi:⁊ tũc puto ꝙ pue nicdo peccat moꝛtala:qꝛ affuit ↄſenſus:ſed ratione metus.nõ puniet᷑ ita acriter:ſicut ſi uemſſet S iura mẽtũ libere pᷣſtitũ ar.in.d.c.ſacris.ij.q.i.in primis 2 crederẽ ꝙ ubi ↄſtaret de h̊.ſ.ꝙ habuit animũ ſe obligãdi deberet puniri pꝛo moꝛtali Iʒ non ua acri ter ⁊ ſic reſtrigo.c.ueꝝ..ceterũ.j.eo.Aut ſumꝰin dubio utrũ.ſ.habuit animũ ſe obligandi uel nõ.⸗ dico ꝙ ꝓprie loqtur.d.c.ueꝝ.nam in cubio preſu mẽedum eẽt ꝙ nõ hẽret animũ ſe obligandi ar.i.c. ſuꝑ ̊ de renũ.⁊.l.Cũ de idebito.ff. de ꝓba.⁊ ita ſẽ tit YHo. an. poſt. Hoſti. in. d. c. uerum ⁊ in. c. ad au dientiam quod me.cã.ſed qꝛ poſſet accidere riuʒ Item ne eccleſia ſic daret mãʒ deieꝛãdi uoluit ꝙ in dubio obſeꝛuaret᷑ tale iuramentuʒ: quaſi uolueꝛit ſe obligare:ſed poſt factũ reſpectu pene que eſt reſtrin geda pᷣſumit᷑ in mitioꝛeʒ ꝑtem ut non puniat᷑ tanqᷓ; pꝛo moꝛtali. tum in odium metum inferentis: tum quia ex quo eccleſia pꝛocedit ex pꝛeſumptione deber in pena infligenda tempeꝛare ſententiam. ut notat Innocen.in.c.quia neꝛiſimile de pꝛeſumpti.⁊ hunc puto ueꝛum intellectum illius.c. peꝛ quem ſaluatur dictum beati Cho. Archi. æ alioꝛum. ⁊? ex his põt reddi ratio de qua alias dubitaui: quare uotum metu factum non eſt obligaroꝛinʒ: ut notatur in. c. abbas pꝛeallega. ſed iuramentum ſic cum ſit quod dam uotum ⁊ iudicentur a pari:ut nota. in capitu lo debitoꝛes ⁊ in capitulo pꝛimo ſupꝛa eodem. Dico enim ꝙ ut ſupꝛa dixi iuramentum non debet eſſe obligatoꝛium ut ſi non babuit animum obligã di ⁊ ſic debeꝛet pꝛeſumi: ſed eccleſia aliteꝛ ſtatuit ne detur mateꝛia allegandi merum: æ ſic pezꝛieꝛandi cum frequenteꝛ iuramentum inteꝛueniat in actibus hominum: ? ut hẽatur in maiori ꝛeue:entia dʒ peti abſolutio que rõ ceſſat in uoto qð ꝛ20 emittiit. E reſcripto. aſus. Mona chi qui pꝛo debi 0 monaſterij inrant ſtare in obſtagio ⁊ fi deiuſſores qui iurauerunt creditorẽ indénẽ fuare: juramenta fuare cogũtur. Cõis diuiſio.fa ibi iõqʒ æ põe caſum in termis ¶Quidam abbas pꝛo uti litate monaſterij ceraʒ quantitatem pecunie ꝛecepit mutuo a quodã.p.⁊æ conuentũ fuit inter eos:ut cer tis loco ⁊ tpꝛe ſolueꝛet dicta pecunia peꝛ abbatẽ di cto.p.⁊ ꝓ hac cõuentiõe obſeruãda quoſdam ex ſu is monachis obſides dedit qui de obſeruanda cõ nentione iurauerũt .¶ Nẽ pmiſit dictus abbas ꝙ ſi illi monachi dati ꝓ obſidibus aliquo caſu defice ꝛent alios in eoꝝ loco ſubꝛogaret: inſupeꝛ ſi fidem monachi nõ ſernarẽt: abbas dedit fideiuſſoꝛes quẽ da n nobileʒ uirũ ? eius uxoꝛem qui ſub iureiuran do ẽt ſe obligauerũt.deniqʒ oĩibus deficiẽtibꝰ in di cta cõuentiõe obſeꝛuãda iſte.p.cꝛcditoꝛ vↄqueſt? eſt pape qui mãdauit ut het iĩ ha in. v.iõqʒ mãdamus z. QMi abbatez poſſe ꝓ utilitate monaſterij ali quos ex monachis tene? er mõaſteriũ ẽt dado eos in rndes A R o⸗ ꝙ clici et religioſi poſſũt ꝓ utilitate ecclie ſe obligare ad ſtandũ in cb ſtagie et eſt obſtagiũ cõuentio iurata uel alias obnoxia aſtrĩ gẽs quẽ ad nõ exenndũ de ceꝛto loco donec fuerit prĩcipali cõuentiõi ſatiſfactũ 2 ẽ fʒ HMoſtien. cõiteꝛ vVulgaꝛe linguellatine maxiĩe in francia lõl aꝛdig et ꝓuicia: ? utimur bodie hᷣ cõiteꝛ in italia.¶ Hõ. teꝛ tio ꝙ monachus põt ꝓ utilitate monaſterij ſe obli gare pſonalit᷑ et cum iuramento. Ex hᷣ tex. colligit Hoſti ar. ĩmo dicit expꝛeſſuʒ ex naturali obligatiõe actionẽ dari.nã monachi nõ poterãt obligari ciuili reꝛ ſed nãliteꝛ tantũ ¶ Aduerte de dicto principali. dic nt plene nõ.in. c.i.de pac.ſed quoad alia credo dictũ Moſt. hic nõ colllgi:qꝛ monachi ſe obligaue runt cũ conſenſu abbatis ? ꝓ utilitate mo naſterij ⁊ ſic puto ẽt ciuiliteꝛ fuerũt obligati cũ eeʒ ⁊ſeẽ ſus ⁊ nolũtas depẽdeat a uoluntate abbatis:ut in .c. ſi ꝛeligioſus de elec.li.vVj.puto ẽt ꝙ ſine con ſeſu abbatis monachꝰ nõ obliget᷑ et naturaliteꝛ: qꝛ ius ꝛeſiſtit huic obligatiõi:ut in.c.nõ dicatis.xij.q.i.ct in. e. ij. de teſta.li.Vj.eꝛgo nulla oritur obligatio:ut in.l. cũ lex ? ibi ꝑ Har. ff. de fideiuſ.qðᷣ nõ.ſecꝰ di co in ſeruo. ille.n. obligat᷑ nalit: ut i.l.nũtr. ff. ð Odi. inde. æ hoc iõ qꝛ ius ciuile nõ ꝛeſiſtit.ſed nec aſſiſtit binc foꝛte dixit tex.nõ.in.c.multos.liiij.di.ſeruiiu tem iſtã ſpualẽ q̃ eſt i monacho ſtrictioꝛẽ foꝛe ſerni tute bumana: ⁊ facit ad hoc qꝛ ſeruꝰ non ꝛenumtiat ꝓprie noluntati.ſed monachus ſic:ut in.d.c.nõ di catis. Ex hoc infero aliud nõbile ꝙ in obligatione monachi ſine conſenſu abbatis ñ põt accedeꝛe fide iuſſoꝛ.l.i.⁊.ij.ff.de fideinſ.vide tũ de his ↄctibus monachoꝝ elegant᷑ in. c. olim.ij. ꝑ Inno.de priui. 2=. c. ꝙ quibuſdã de fideiuſ.? ꝑ Mar. in.l. ſi cõmu nis ſeruus.ff. de ſti. ſer. Hiota non impꝛobatum ut clerici etiã ꝛeligioſi iurent ſupeꝛ pctu obſeruãdo Ntẽ no. ꝙ laic? iurãs ſuꝑ Zciu et tanꝙ fideiuſſo: ¶ Se lureinran: pot cõneniri coꝛa indice eccłiaſtico.facit.c.fi.de fo. cõpe.ii.vj. ¶ An aũt fideiuſſoꝛ clerici poſſit cõne niri coꝛam iudice ſeculari cuʒ pꝛicipalis ibi ↄueniri nõ poſſit uide peꝛ Spe. in ti. de Ope. iudi. adi. F. i. v. ſed pone ⁊ concluſio eſt ꝙ ſic ota mirabile ꝙ tota teꝛꝛa põt ſubijci inteꝛdicto ex eo qꝛ qns nõ ſeꝛuat ↄuentionẽ iuratã ei ſi ↄuentio cõceꝛnat ↄmo duʒ pecuniariũ ⁊ pꝛiuatũ inteꝛeſſe: hodie ueꝛo ipſo iure eſt nullum inteꝛdictũ latuʒ in aliquẽ locum pꝛo pecuniario debito: de quo dgic ut betur in extraua. bonifa. que ĩcipit ꝓuide. ¶ Opp. ⁊ uidet᷑ ꝙ iſti mo nachi nõ poteꝛãt detineꝛi ut obſides. ar. in. c. nupeꝛ 2.c.contingit de ſen. ex. lo. i. metu contrarij ut arbitꝛoꝛ:dicit ꝙ iſti fueꝛũt dati uoluntate eoꝛum alias detineꝛi non poſſent. Hoſti. dicit hoc nõ ꝓce deꝛe in monachis. qꝛ nõ bnt uelle: quare dicit ꝙ de iĩpeꝛio abbatis æ pꝛo unilitate monaſteꝛij ſeu neceſſi tate manebũt in obſtagio de poſtu. c.ij.nec ob. fm eum ꝙ ſtabiliras loci uel clauſtri ſit de regula. .e. ſicut ex lris.⁊ ꝙ monachus ſine clauſtro non uiuit xvi. q.i.placuit: ⁊ ꝙ abbas ienetur reuocare uaga tem de offi. oꝛ. qᷓto ⁊. c.fi.de regu. ⁊ ꝙ bencficiati uł exñtes in ſacꝛis nõ ſunt aduocãdi a diuinis:ut in .c.fi. lxxx viij. di. ⁊ ar.ff. de arbi.nõ diſtinguem. . ſaceꝛdotio. hoc enim dicit ꝓcedeꝛe cũ aduocaretur totus ↄuẽtus ẽt ad tps uł de uno monacho in ꝑpe tuũ ſed pꝛo neceſſitate ul ꝓ unilitate me naſteꝛij hec toleꝛant᷑ ad tpᷣs de abbatis ipeꝛio:ſicut a ian manet in alicuiꝰ plati uł magnatis fuitio qð fit nõ ſine uii litate monaſteꝛij: cũ ꝑ illũ negocia monaſteꝛij ꝓmo ueant᷑:ſicut in ſili dr̃ de cle.nõ reſi.cuʒ cilectus ⁊ fa cit quod nõ. in. c. cnʒ. J. ?. A.j.de re iudi. ¶ No plura ex his dictis Noſti. pꝰ ꝙ totus guentus nõ põt ſubtrabi a monaſteꝛio pꝛo neceſſitate uel utilita te monaſterij etiã ad tẽpus. Ego diſtingueꝛc caʒ ne ceſſitatis 2 utilitatis. ar.in. c.ſi canonici de offi. oꝛ. li. Vi. ⁊.c.ex ꝑte.j.de v.ſi.⁊ in.c.ij.ð iu.pa.ubi bo. tex. ſʒ ꝓ leui cã nõ eſſet fiendũ:⁊ ſic ꝓcedit.d. Ho. 4 Secudo nõ abbatẽ nõ poſſe cocedeꝛe uni mona cho:ut in ꝑpetuũ ſtet extra clauſtrum/In otrariuʒ adduco. c. inſinnãte ne cle. uł mo.æ quod ibi no. In nocen. ubi dicit ꝙ licet abbas non poſſit ſe ad hoc obligare. argumen. c. cum ad monaſteꝛium. v. nec alicui de ſta. reguLamen poteſt concedeꝛe mona cho ut ſtet in ceꝛto loco extra monaſteꝛium in dicio .c.inſinuante. nam ut dicit abbas in. c. cum illoꝛum de ſen. ex.ubicunqʒ fueꝛit monachus dummodo ſit ſub obedientia abbatis ſempeꝛ fingitur eſſe in dau ſtro.ſed pꝛo dicto Hoſtien. adduco textum notabi lem in capitulo monachuʒ nigeſima qucſtione quar ta ubi dicitur ꝙ etiam pꝛopteꝛ neceſſitatem infirmi tatis non licet monachis relicta congregatione e ige ꝛe ſibi celulas ſolitarias extꝛa ſepta monaſterij: por dici ꝙ ſine cauſa nel ex leui non poteſt abbas boc concedeꝛe:ſed cx canſa urgenti ? ꝓbabili boc pote rit:facit quod nota idem Innocen. in capiiulo poꝛ ꝛectum de regu. ota teꝛtio abbatem poſſe cõ cedere monachum ut ſit in ſeruitio alicuius prelati uel alterius magnatis. pro hoc ego allego.c.cum paſtoꝛis.ij.queſtione.vij. vbi eſt texius.notabilis goc Obco n amui Nonnc⸗ unle (aent As tnngiuſin , iecndd Gn hriſu, nae n eCerceſoein rbbrntaM altan⸗ l cinitcimin un ananaiu ceareic ijtanblnanrn cec⸗ rntinmdcongttieenſani Padimtnciniſieithias, Gninafos and rrihiffun hibnenmanttnitn es cdu GeſKornäin eitnetdnnd wn Cetodorär daas e Doenn Noſecatcinidnergunuaß⸗ ichen detdenhans dedun ENN nihn mäiſfmrtekiis meeni⸗ ſcoſalmdppib indingt⸗ boſtbuslöhftaitiichicssh puſleni nerſö it in ieii nrinlobſletrͤtiuiſtm ſspicnſhn⸗ Uithoͤingiegs Biitliz nililti ine iſizhtth in in ignigpoſſtithiene En aificictg üſer⸗ idinzee ican 6o. , i w⸗ lopſcesno ic. utin ſigitſed l llo non poſtinr al 18 rchinfmn lſchencn lih 1ovocnnogolbe nüleſteſ n Nfe Mine fone nonni Rpikrnm obi Znan Nt ins bci uſtiiſt r Set Gmonnchus ihecaſfong Nalin t nsnan e, r Kaidtti nen kainn 1aſl.eſigr t am ſwus d ſn gerocic,siit cKlmmi d tn fcrmti tdſnmn lret, doe gindiet eelhtitctnn Ems onanga je l eo nonm oi mũ s diur u, punlne neſzſen mkur. Viscedms imd ſrſginn alam ien a mpuib /ao pftroͤhir ſr muſnji c li uoci nomnſa n xmi:ſr in l cr , ol aus/ a wot nec Ne Ai ereid. a b dcis Hofi tons ranre Gbatbi nopeſenid o eccſigeuc uc Puni cünd ine Emgeſinchent immst miins N NAN nie n NtcaMeie Ndn de ſant RSWNN Georbenc ehnd . dddeenkelin Waapenäſetnn urin nis 1ude Nitnin e t And ei occn. Aeng Maiip m ſhſtd NL cArgonnen..W. Awnſtin ne en Zmneſ ſofl ꝓbans monachũ poſſe eẽ epi cubicularinʒ ⁊ ibi gl. exaĩat an epus iuito abbate poſſit illũ hr̃e:⁊ facit h̊ ad id ꝙ ſnꝑius dixi.nã ibi deputat᷑ ad ſeruitiũ epi ſine tpis pfinitõe.? uide quod nõ Inno.in. c.cum .i. ? a. preal. ¶ Fo h̊ glo.i.principaliter oppo.uidcĩ .n.ꝙ liberi hoĩes nõ pnt obſides dari de pig.c.ij. 2.l.qui filios.C. que res pig.ob pnit in quibus pʒ ꝙ iber hõ nõ põt dari in pignus:⁊ qui recipit pu nit: ut in aut.ut nul.iudi. In prium arguit glo.nã iura uidẽtur h ꝑmittere ut in. c. ut pridem ⁊.l.cbſi des alle.ð in glo. So. gl. triplicit. prio ꝙ liber hõ nõ põt detineri ut ius ↄſtituat᷑ in eo tanq; in pignore niſi in caſu.l.ij. C. de pa. qui fili.di.ſed bene põt te neri nuda detẽtõe ut fiat qð ↄuẽit ĩteꝛ ꝑtes ⁊ ꝓ hac ſo.facit ſm Jo.an.qꝛ qnqʒ tenct᷑ res pro ea pecu nia pro qua obligata nõ fuit uit in. l.vna. C. etiam ob ciro.pecu.pig.ac.po.i2ꝛꝰ.ſo.glo.ꝙ h nairatur factum quaſi dicat ius h nõ PtETena ſo. ꝙ pecunia obligari nõ poteſt:ſed pro pacto ineunde pacis nel ↄſimili ſic:ut h̊ ⁊.c expoſita de arbi.glo. x. q.ij.h̊ ius in vbo ↄflata.iʒ primã ſolutionẽ eam tamẽ reſtringendo ꝑ hãc ultimã ut ꝓ pecunia non poſſit ita reſtringit.c.ut prideʒ.xxiij.q.Viij ⁊ uẽ ibi nelle ꝙ iuiti retineri pnt iſti dati obſides:qð tamen dicit nõ ꝓcedere in clericis:qꝛ clericus non põrt re nũciare beneficio canonis ſiquis ſuadẽte nit in. c.cõ tingit.ij. de ſen. ex.⁊ ad.c.iſtud dicit auete pape ꝓ neceſſitate eccleſie h fuit factũ ſed certe h ẽ diuia re ad iſtũ tex. æ potius colligit öriũ Inno prio po nit ſo. glo.poſtea dicit ꝙ obſides uocat eos.qui iu rãt ꝙ nõ recedent de ceno loco quouſqʒ eis fuerit ſatiſtactũ nã ſi detinerẽtur iuiti eẽnt excõicati deten toꝛes.xvij.q.iiij.ſiquis ſuadente:ẽt ſi de eoꝝ uolũ tate detinerẽtur. d. c. ↄtingit æ idem ſentit MHoſtiẽ. Jo. an.diſtiguit modũ tenẽdi.ſi eni clencus ꝓmiſit obſtagiũ in caſtꝛo uel palatio ⁊ ne dicat᷑ fractoꝛ fidði ſi ibi ſponte manet pudori ſuo ꝑcens ceſſat excõica tio.ſi vo tenet᷑ in ↄpedibus uel ĩ carcẽ iuitus ut fu gere nõ poſſit tũc ẽ locus pene Do. an. nil dicit h de ſuo ſed ſola recitatione fuit ↄtentus ſʒ ꝓfecto ar ticulus iſte nõ ẽ clarificatus ꝑ pcedẽtia Un cum ꝗritur an liber hõ poſſit dari in obſidem facio tria mẽbra. aut qᷓritur de laicis aut de mõachis aut de c icis ſecularibus prio caſu dico ꝙ ab ipatoꝛe ſuis hoſtibus.⁊ eõ pñt daꝛi ⁊ iſli obſides hoc caſu ſunt quaſi ſerui.unde nõ pnt teſtari ſine lnia principis: ut in.l.obſides. æ qð ibi nõ.ff. de teſta. Idẽ puto ðᷣ alijs pricipibus hntibus iura principis ſeu ius idi cẽdi bellũ ad h ꝙ in ſili nõ. Har. ff. de pub.iudi:iĩ .l. ifamẽ æ iſti ꝓprie dicũtur obſides neri. Aut qri tur nũquid poſſit dari ab ifeꝛioꝛibus ⁊? glo. in.l.ij. C. de pa. qui fi. di. dixit ꝙ nõ. Iʒ fateat᷑ de fcẽo nſur patũ Sꝛinʒ:⁊ idem do. Aʒo.in ſũma de teſta. Mã. in.l.obſides non eligit:ſed remittit ad iſtum textum Ego cꝛedo ꝙ non poſſunt dari ut ſint pꝛopꝛie obſi des ut ſic peꝛdant quodammodo libeꝛtatem. quia imutare ſtatuʒ hoĩs eſt ſolius pꝛincipis.ar.l.i.F. de qua.fi.de poſtu. æ foꝛte noluit Innocen. h dum di xit ꝙ h uocantur obſides qui iurant ꝙ nõ recedet ⁊c. quaſi dicat iſtos non eſſe pꝛopꝛie obſides: aut ¶ Be iureiuran: dant᷑ ut nõ recedãt de loco donec fiat qð iter ꝑtes ↄuenit ita ꝙ a iter nõ alterat᷑ iſtoꝝ ſtatus ⁊ põt pꝛo babiliter dubitari.æ credo ꝙ ſi nõ iĩteruenit iuram tum nõ poſſint ſalti iter priuatos de iure dari quia u quedã ſpẽs ſeruitutis.nam uideo ꝙ obligat ad factum pciſe nõ ↄpelli᷑. cum uideat᷑ quedã ſpẽs ſer nitutis. ut le.? nõ.in.l.ſtipulationes nõ diuiduntur .ff. de. V. ob.l.ſiquis ab alio.ff. de re. iudi. facit etiã qð nõ.in.l.cũ tale.ff. de condi.⁊ demõ.ſed ſuccedit obligatio ad itereſſe:ut in iuribus pᷣal.nõ.igu for tius dicẽdũ in caſu nzo:ut nõ ualeat hec obligatio quatenꝰ teneat᷑ ſtare ⁊? non recedere de certo loco. Item b uẽ quidã carcer priuatus quem iura miro modo deteſtantur:ut.l.i.C.de priua.car.⁊ ad iura que uidẽtur aliud uelle ẽ dicẽdum ꝙ narrant faciũ 2 nõ ponũt ius ſaltem inter priuatas perſonas:ſed ſi interuenit iuramentum puto quod is qui in rauit poteſt compelli ad obſeruanonem ipſius ut ſtet in loco donec fiat quod conuenit nen, tamen alꝛ debet detineri inuitus ⁊ ſic intelligerem il i tex. non enim crederem ua ere iuramentum: ut poſſit inuitus detineri:quia eſſet contra bonog mores o c.nõ eſt obligatorium de re. iu. i. vi. ¶ Vemio ad ſecundum mẽbrum uʒ quid de monachis.æ puto ꝙ tam in eis ꝙᷓ; in clericis ſecularibus q; ſolus pa pa poſſit eos dare obſides:ut ꝓpric ſornatur nam obſidum:de quo ſupra dixi.arg.in.c.cuncta per mundum ⁊ ca pitu.per pꝛincipalem. ix.queſtione. iij.? ſic pꝛocedit glo.in.d.c.ut pridem ¶ Aut dan tur non ut proprie ſint obſides:ſed ut ſient in cer to loco ⁊c̃.ut ſupra ⁊ puto ꝙ abbas poterit mona chum ſuum deputare pro neceſſitate nel nuuliiate monaſterij etiam inuitum:quia monachus non po teſt abbati reſiſteꝛe cum uoluntas ſua dependeat a uoluntate abbatis:ut in iuribus prealle. ex qna ratione puto ꝙ eum detinentes etiam innitum dũ modo de uoluntate abbatis non ſint excõicati: ar. .c.ut fame de ſen.ex.ſed inuito abbate non pore rit retineri: tum quia habet beneficium cane ms ſiquis ſuadente:⁊ facit capitu.nuper.j.cc ſien . ex. tum quia eſſet quedam ſpecies ſeꝛuitutis teneꝛe bo minem iuitum:ut S dixi in laicis. Si autem inteꝛue nit iuramentũ ſeꝛua quod ſupra dixi in laicis: idẽ ꝑ omnia dico in cleꝛicis ſecularibus:niſi qꝛ poteꝛũt E epos deputari ſicut mõachi cũ ſint ita aſtricti nec poteꝛũt iuiti teneꝛi:lʒ a pꝛicipio ↄſenſeꝛit ſine excõis pena.ar.pal.c. ↄtingit nec cps in h̊ põt diſpenſare. ar. c.ſi diigenti de fo.oↄpe. roHer. in eo ꝙ; mãdat uxoꝛẽ ↄpelli ad obſeꝛuantiã fideiuſſionis:nã mulieꝛ iuuat᷑ beneficio nelleiani: ut nõ encaiur obli gans ſe pꝛo alienis debitis.fl. ?. C. ad uel eia. p to. nõ.in.c.ſi diligenti de fo.compe. ¶ Solu. glo. pe. dat tres ſo.pꝛima ꝙ mulieꝛ audiet᷑ ſi excipit de ſuo bnficio.hec diuinat. Secũda ꝙ foꝛte h̊ mulieꝛ renũ ciauit huic beneficio.hec etiã diuinat: æ an ? en ua leat renũciatio dixi plene in dicto.c.ſi diligenti. Teꝛtia ſo.ꝙ h̊ͥ obligat᷑ uigoꝛe iuramenti.ar.c.cum otingat de fo.compe.⁊ hec mibi plʒ ⁊ eſt ualde nõ. 7 notabis ſempeꝛ in hoc hunc tex.iuncta hac glo. quod malieꝛ obligatur ex fideiufſione: ſi iurauit æ plus dicit Maꝛ.i.l.ſiquis ꝓ eo.ff. ðᷣ fideiuſ.quod contractus fideiuſſionis firmatur iuramẽto qð bn nõ. nã mulieꝛ principałr iuuatur i fauoꝛẽ ſui merito vctus i Srium firmatur iuramento. ar.i.c.ij. ð pac. li. vj. an aũt poſſet petere ꝛelaxationẽ ul abſolunõcʒ iuramenti. vide qð dicã in.d.c.cũ contingat.¶ ¶l timo opp. vꝛ. n. ꝙ ex alio capite hec mulieꝛ æ mari tus non poterat cõueniri:qꝛ non potuerũt ꝓmitẽ factũ alienũ inſti.ð inuri.ſti..ſiqnis alij.ſoluit gl. fi.ꝙ iſti ſolũ ↄpellent ad dandũ oꝑã ut cõuẽnio ob ſeruet᷑ ꝛc̃. dueꝛte qꝛ glo. vr ſentire iſtos fuiſſe ſideiuſſoꝛes obligatõis facti uʒ ut conuẽtio de ob ſidibꝰ = alijs obſeruet᷑.quo cãu cũ ꝓmittãt facium alienũ tenenĩ ſolum pᷣſtare oꝑam quã pnit ⁊æ nõ ali ud. ⁊? ᷣm hũc itelleciũ collige unum ſingulare:ꝙ licʒ alias ꝓmittens factum alienũ ad nihilũ obliget niſi ſpecifice ꝓmiſerit ſe curaturũ et facturum:ut in. d. .F. ſiquis a iuʒ:tñ ſi ſimptꝛ ꝓmiſit factum alienum cum iuramento obligatur ad oꝑam pᷣſtandã:ſic ſi ſe ſpecifice obligaſſet:ut ſic naleat iuramentum eo mõ quo ualere põt. ar. in. c. ad noſtrã.j.e.⁊.l.cũ pꝛ F. filius mat:ꝛeʒ. ff. de lega.ij.ad hoc facit tex.cum glo. in. c. ex l teris.ij.ð ſpon. Si at uis itelligẽ tex: ꝙ iſti obligauerunt ſe ut fideiuſſoꝛes debiti princi palis:tunc ceſſat motiuũ gl.⁊ tunc poterũt ↄueniri iux ea que hntur in auẽ.de fideiuſ.in prin.⁊ ut nõ. in. c. ij. de fideiuſſo. Mico.abb. L Bezelam. Caſus. MDeriurus eſt ab ecclia remo nendus:qui non neceſſitate ſed uolunta te nenit S licitum iuramentum. b. d. Drima pꝑſ po nir imetrãtis queꝛelã. o dat indices:ibi quoniam M p“ ꝙ nõ adimplés iuramentũ ex neceſſita te non incidit ĩ ꝑiuriũ deus.n.a ſi icit anin j.xi.q .v. ſiqd ineniſti. uide dc hoc qð dicetur.j. e. breui. HMiö fo ꝙ ꝑiuriũ ẽ ꝛemotiõe beneficij dignum: 2 colligit᷑ ̊ ireligẽdo ꝙ iſte chicus bẽbat hac eccle ſiã in titulũ ſʒ ſi bẽbat ad pẽſionẽ ꝛeſpeciu fruciuuʒ ⁊ erat uicarius tpalis:tũc iſtud ñ colligi: ſʒ prin ũ dictũ eſt uerũ:imo plus dico ꝙ ꝓpter ꝑiuriuʒ põt quis deponi ab ordine ⁊ bñficio:ut ꝓaat᷑ in.c.enʒ nõ ab hõie de iudi.facit.c.ſiqs epᷣs.l.di.? ĩ deteſia tionẽ huiꝰ cris.uide bonũ tex.in.c.fi.xxij.q.i.⁊ ibi glo.tractat cui ſit maioꝛ pria iponenda bhomicice adulteꝛo uel ꝑiuro ibi uideas. ¶ Oppo. nidetur ciʒ ꝙ iſte clericus nõ fuit obligatus ex ilo iuramẽ to ꝙ ſine auctoritate epᷣi nõ pomit eccliã cõſtitueꝛe cenſualẽ:ut in.c. ꝓhibemꝰ ⁊.c.pᷣteꝛea.⁊.c.ſignifica uit de cẽſi. nec ligat inramentũ õ ius publicũ pꝛeſti tũ de foꝛo cõpe.c.ſi diligẽti.ſol.c.iſtud põt intelligi dupliciteꝛ:ut ſentit glo.fi.⁊ doct.prio ꝙ eccłia iſta erat ãnexa pᷣbende illius canonici ad ſuſtentationeʒ illius inxta ea que hñtur ĩ. c.extirpãde.S. qꝛ vo et c.expoſuiſti de pᷣben.fo põt ĩtelligi ꝙ iſte clicꝰeꝛat uicariꝰ ipalis ⁊ ↄductoꝛ fructuũ illiꝰ ecclie ⁊ pᷣſtitit inramentuʒz ð ſoluendo:ut pʒ ĩ lꝛa ⁊ qlibʒ ĩtellect ẽ bonꝰ.pᷣ nꝰ tũ melior cũ lĩ̃a dicat ꝙ debebat ſolue re nomĩe eccle ¶ Op. vr.enim ꝙ ſola ceſſatio biẽ CSe iureinran nij ſufficiebat ad pꝛiuãduʒ iſtum cleꝛicum ſine delic to piurij: ut in.c.potuit ⁊.c.pꝛopteꝛ. j.de loca. So. glo. pꝛia fatet Zꝛium. tu dic hoc ꝓcedeꝛe fm illu ĩtel lectũ hnteʒ ꝙ iſte eꝛat conductoꝛ ⁊ uicarius tpalis. ſʒ itelligendo ꝙ eꝛat rectõ uł uicarius ꝑpetuus ſola ceſſatio ſolutiõis cẽſus ſeu pẽſionis nõ ſuffiẽ ad pꝛi uationẽé. ad H. c. oſtitutus ⁊ quod ibi nõ.de ꝛeli. do. ideo foꝛte põdeꝛat᷑ hͥ ꝑiuriuʒ:⁊ hũc ĩtellectũ puto ue rioꝛeʒ. naʒ m primũ nõ opoꝛtebat adire papam cũ ipſo iure cecidiſſet a locatione: ut in dictis iuribus. Item iſte potuiſſet iſtuʒ remoue:e a nicario tem poꝛali ad libitũ: ut in.c.ad hec de offi.uica.⁊ ſic fru ſtra reſpectu remotionis ab ecclłia fᷣm pꝛimũ intelle ctum pondeꝛaret᷑ ꝑiuriuʒ. Blo. ij. queꝛit qre piuri nõ me:ent᷑ ecclias regeꝛe. rndet qꝛ ſunt ifames ⁊? iſa mibꝰ poꝛte dignitatis ⁊c. Ex hac glo.⁊ ex gl.c.pꝑue nit.j.de fideiuſ.quidã tenueꝛũi ꝙ peꝛinri indiſtincte ſunt infames fᷣm canones:ſed ceꝛtc h̊ non dicit glo. imo re ata ad tex.nõ poſſer melius diceꝛe. cũ ciʒ iſte cleꝛicus ueneꝛit ꝓmiſſioneʒ iuratam fuit ſiarim in famis non ſolum infamia canonica:ſed etiam ciuili: nec reſpectu iuris canonici tm: ſʒ etiã de iure ciuili: ut in.l.ſiquis maioꝛ.C.de traſac.fᷣm cõem itelleciũ: qui ibi tradit᷑: de qꝰ dixi ſatis plene in.c.teſſimomũ 5 de teſti.dic ut ibi. Sʒ ego queꝛo ultra gl. nũquid infamia pꝛiuer quem ipᷣo facto titulo ſui beneficij 2 alijs dignitanbus ſeu honoꝛibꝰ. Ego ſemꝑ de hoc dubitaui.do. Car.vꝛ tacite h̊ ſentire ꝙ nõ.dicit eiʒ h caſuʒ ꝙ ꝑiuriũ non pꝛiuat ipᷣo facio quem benefi cio ſuo:licʒ collatio facta peꝛiuro non teneat:ut nõ. fre.conſi.xlviij.adducit ipe nõ.peꝛ Drud⸗ im e autd nr̃is. de ↄceſ.pᷣben.ſed cene Inno. ibi nil ſpecifice dicit de peꝛuro: ſʒ apeꝛte hoc ſentit iudicio meo in .c.inteꝛ dilectos de exceſ. pla. poſt pꝛin. ubi dicit ꝙᷓ petẽti beneficium ſuum nõ põt opponi exceptio peꝛ iurij ut adulteꝛij uel alteꝛius cꝛs qðᷣ nõ ĩiducit pꝛiua tioneʒ ipo facto:nõ m loqui de quolʒ ꝑinrio.nam poſſet iteligi de ꝑiurio qð non ifamat infamia cinili ur ſi uent ↄ iuramentũ aſſeꝛtoꝛinʒ: inxta ea que nõ. Acchi.in.c.auctoꝛitateʒ.xv.q.vi.⁊ dixi in.d.c.teſti moniũ:in ꝗquicqᷣd ſentiat nihil adducit ad p̊ pꝛoben dum. ¶ Beg in Zꝛiuʒ ego adduco tex. nõ. in...ij. . miles.ff. de his qui nõ.infa. ubi aꝑte vꝛ inueꝛe ꝙ i famia pꝛiuat ipo facto quem militia ⁊ glo.ſing. dicit ibi ꝙ pari ratione pꝛiuat quem militia celeſti ⁊ alijs dignitatibus æ honoꝛibus. idem uiderur glo. uelle in.l. fruſtra.E. de re mili.li.xij. ad idem..infamia . C. de decurio.li.x.ubi dicit litteꝛa ꝙ infamia que ſitum adducit honoꝛem:⁊ ſic ſloquitur peꝛ ueꝛha pꝛe ſentis tempoꝛis: ex quo nidetur ꝙ ipſo iure pꝛiuat honoꝛibus queſitis iuxta theoꝛicam glo. in regula in penis de re.iu.li.vi.⁊ eoꝝ que dixiin.c.ſi diligẽ ti de fo. compe.⁊= ſatis hoc puto pꝛocedeꝛe in digni tatibus æ honoꝛibus circa titulos beneſiciales: ſed in illis dubito quia non repeꝛio tex. ̊ dicentem im mo uideo ꝙ quantuncunqʒ quis ſit cꝛiminoſus nõ peꝛdit ipſo facto beneficium acquiſitum peꝛ pꝛius etiam ſi eſſet homicida:ut pꝛobatur in.c.cleꝛicus ne cleꝛi.uel mo.⁊ in.c.ex litteꝛis de exceſ. prelatoꝛum: et tamen homicida eſt deteſtabilioꝛ canonibus. iiöunmk untarrinſo,, un iletlimrnsn un dinnsdud oonino warrnchtin Ppfonbonn irinfenocgriti nndcice din⸗ ACnciuß- orſecntiidifmiihu Grdinoucainn dahrtaran fENdrkrdondiAd darche⸗ ooc Necnoteninrnd ſune Wdecieporccolaardiger Geſcdued AUninirmrirlem foroteri edfiperundbonmn n⸗ ſceſnot poloinſ n ne Pafſonmnſtiimmmnfnmn aulacſrſulft ttiminnn⸗ unst ſmnsii urntip tinemn vcelgnrstſhitgttinei oniſcoeihfefniſoſinrin ogt nigepoh go ieg liutetiinanenue lie ncleni Pisaialgcre⸗ G i⸗ er endectitenn to:e nide gnoc Gnirſah o aprlte cevo ſnn ans im biſco n n ſtroefej biohteg 4 H ba Jor Hyog n leßſſi. lußeſuß . chlunu muc bont NNn Rnr;,negi aho ani m nuun intw nt lu jclmuin riw nmmni t ni Maliurixiiſ m Mnncan iis ce M pben illar Amo linl umte⸗ Ane enad: chetehve ſant indto ned Aun dlenos deeud Pa potdin rdr Mindereſaun nunrdr Ndnede mi düren d dninsis d ddndrn ü MWa trhe eurd deimarfmin õäl ntucie, NN Ntne nonuinm Nidſanar ihlalenta un An zzed dindddt mles ſ cr do n Mine i ſmn ur nſun unnmi hoymmun uunarn nianbis orbis Genin 1 alinC ſe miili ecuno.1.1.Udi Cict irigt laver bonoren ithhin ſe is: er auonan, 1 iunatpeonen 01.N 1end E.n. irregularis adeo ut dubitet an papa poſſit cuʒ eo diſpenſare ut nõ.in.c.ſicut dignũ de bomi.ſaltẽ negari non põt quin difficillime diſpenſaret ꝑ.c.mi 202. 1. di. ubi tex. nõ facit ut diſpenſari non poſſit Iʒ quidã illum referant ad difficultatem diſpenſãdi fac pꝛo dicto principali qð nõ. Inn. in. c. cum nꝛis pre alle. æ iſte tex. in. V. remouẽtes:lʒ poſſit ꝛeſpõderi ꝙ debeat referri ad remotionẽ facti. tamẽ ſatis eſt ꝙ nõ dr̃ ꝙ ipſo iure.unde nõ debemus iponere bac penã ſpũalẽ exquo de iure cãonico expſſe nõ caueẽ ut in ſili dicit glo.in.c.fi.de iu.pa.ſateoꝛ m ꝙ colla tio facta ĩfami eſt ipſo iure nulla. ut in regula ifami bus de re.iur.li.Vi.? in.lij.C. de dig.li.xij.facit ꝙ nõ. in. c. iteꝛ dilectos palle. æ uide quod ibi nõ.? ad primũ dictũ facit glo.iij. in fi.que dicit x meꝛito iſte debuit priuari cũ eẽt ifamis.⁊ ſic nõ. V. priuari C Oopo. ulterius ? uidetur ꝙ iſte priuari non de buit rõe ꝑiurij.qꝛ hᷣ ciuilit᷑ agebat᷑ de pẽſiõc.æſic ẽt ꝓbato cꝛĩe pᷣuari n debuit ut ĩ.c.ij. de or. cog. ?.c. ſuꝑ bis de accu. ⁊æ ꝙ agebat᷑ h̊ ciuiluer ꝓbat Lan. H Uin. per. v. querelam poſiiũ in prin. c.⁊ nõ bñn h H. qꝛ iſtud Ybum querela ex ꝓpuo ſignificatc c0 uenit cẽ ciuiliter ? nõ crialiter itentate: æ uide de b* uerbo qð nõ. gl.i. in. c. queꝛelã S de ꝓcu. in.l.ij. C. qũo ⁊ ñ in. So. glo.fi.ponit duos itellecius vt. S. dixi.primus ꝙ iſte erat uicarius tpᷣalis ⁊ cõducior fructuũ.⁊ ſᷣm hunc itellectum ceſlat Srium.qꝛ non principaliter rõne ꝑiurij.ſed ob defeciũ Me nis nõ ſolute.j.biẽnium.iſte fuit remotus ecudut itellectus ꝙ hẽat bnficiũ ĩ titulũ ⁊ tũc ad Sõria rndʒ ꝙ per modũ denũtiatõis fuit h querela ꝓlata. ? ad H̃ agebat᷑ ut eccłia priuaꝛet᷑ ⁊ qꝙᷓ; doc. cõir tranſcãt cũ h̊ itellectu mihi tñ nõ ſatiſfacit qꝛ denuntiationis nia nõ admitui᷑ monitione trina nõ pcedente ut ĩ.c. nonit de iudi.melius in.c.cum dilectus ð accu. Itẽ denuntiatio tendit principaliter in finem boni publi ci: ut aia fratris coꝛigat᷑ ut in. d. c. ſuper bis ⁊ nõ.ĩ d.c.nonit. hᷣ autem iſte canonicus fundabat ſe ſuꝑ iure prinato ut pʒ in pꝛin. ⁊?. vV. queꝛela ⁊ ex fine ubi mãdat papa huic canonico eccliã reſtii qua ꝓpteꝛ dico ꝙ iſie canonicus agebat ↄ iſtum cleꝛicũ euʒ de feꝛẽdo de cꝛĩe ꝑiurij ciuiliteꝛ:nõ ut depe neꝛet ab oꝛ dine:ſed ut ab adminiſtranõe ecclie tanqꝙᷓ indignus remoue:ꝛet᷑ qꝗð fieꝛi põt:ut eſt bo.tex.in.c.ꝑ tuas.i.ĩ fi. de ſimo.⁊ h pꝛo ſuo inteꝛeſſe.tmũ quia nõ ſoluebat penſionem ſibi:ut iuramento firmaueꝛat:tnʒ qꝛ cum ecclia eſſet ſua uł ſibi ſubiecta inteꝛeꝛat ſua ne iſte ꝑ iurus ⁊ iſamis illã detineꝛet ⁊ ſuꝑ h impetrauit iudi ces delegatos a papa ⁊ ob h in fi.papa mãdat huicx canonico eccłiaʒ reſtitui:ſi conſtiteꝛit ita eſſe ut nax rabat.uide pꝛo h̊ glo. in.c.ex parte de teſti.in glo. .i. in fi.? ibi peꝛ doctol Ex bis tene nnũ menti fᷣm hũc intellectũ ꝙ is cui eccłia eſt ſubiecta uł alit iteꝛ eſt:põt ageꝛe ↄ rectoꝛẽ ciuiłꝛ de cꝛie: ut remoueaĩ a bnficio: ⁊ nide quod dixi ſuꝑ ſyica de indi. ¶ ¶i timo glo.expeditis queꝛo.ſupꝛa uidimus ꝙ rõne ꝑ iurij põt quis pꝛiuari bnſicio ſuo. ũc qro nũ quid idẽ ſit rõe fidei niolate.archi.in.c.iuramẽti.xx ij. q. V. refen beꝛ. Jo. ?æ Hoſti. teneꝛe ꝙ ſic in. c.q̃re n. j. ne pla. vi. ſu. ſed ipe finalꝛ tenet Sꝛium dicẽs ¶ Be iureinran: ꝙ; ̊ oĩa iſta poſſint dici iuramèta:tamen ciꝛ grani⸗ peccat ueniẽs iurametum quã fidei ĩterpoſitionẽ nõ dʒ iſte ſecũdus ita ſtricte puniri ſicut primuſ:ar. c.nõ afferamus. xxiiij. q. i. Exquo infert ꝙ nõ debʒ priuaꝛi beneſicio.ſicur ꝑiurus:⁊ idem uidetur uelle idem archi.in.c.i.de ſepul.li.Vi.facit qð in ſili nõ. gl. in. c. pe. j.e.? hanc opi.ur̃ h̊ ſunpł ſeq do.An. ſed tu aduerte latius nã gaſ.de cal.in.c.ij.de ſpon. prio recitat rotã tenẽ illã opi. Archi.poſtmodũ nẽ ab illa declinare dicẽs ꝙ oĩa iſia ſunt iuramẽta ut primo dixit Archi. do. Car. in. d. c. ij. æ in. c. ad au res ꝙ me.cã.ſequit᷑ prim opi.qꝛ exquo hec pena priuatõis nõ reꝑit᷑ ĩflicta ↄ uiolatoꝛem fidei nõ dʒ ad eum extendi ⁊ uẽ ibi uelle dar̃ rlam in cognoſcẽ do iuramẽtum a fidei iterpoſiiõe dicens nunqꝙ;ᷓ eſſe iuramentnm niſi exprimatur nerbum iuro. In no.uero circa hoc ultimum alꝛ dixit in.d.c.ad au ꝛes dicit enim iuramentum eſſe quando fit ſuper li bꝛo uel reliquijs uel alia re ſacra.? ꝑ h uitimum ur itellexiſſe de libꝛo euangelioꝛum ſeu miſſali:qꝛ alij li bꝛi non bndicuntur.fidei autem inteꝛpoſitione dicit eſſe qñ ꝓmiſſio ẽ facta per deum uel fidem ſuam qꝗᷓ Vba ex toto mihi nõ placent nec aliquo iure ꝓbani primo enim dictum Inno. ꝓcedit dum tacite ſenſit iuramentum non eſſe ſi non pᷣſtatur ſuper aliqua re ſacra.̊ enim expꝛeſſe eſt õ.c.⁊ ſi xpᷣs.j.eo.ti.⁊ ple ne dixi ſuper eo ſuper ſeica imo quod plus eſt iura mentum dr lʒ pſteruꝛ per cꝛeaturam.licet ſic iurari non debeat: ut in.d.c.⁊.ſi xpus.⁊.xxij.q.i. moues Theoꝛica ueꝛo do. Car.eſt aperte contra.c. ego M. in fi. ſupꝛa e. ubi non exprimitur uerbum iuꝛo 2z tñ eſt iuramentum.ad idem.c.⁊ ſi x-ps ubi ponun tur multe foꝛme iurandi abſqʒ uerbum iuro.⁊ nide bonam gl. xxij.q.i.in ſumma:⁊ per hoc etiam dico dicta illoꝛum qui uolunt indiſtincte facere difſerenti am inter iuramentum ⁊ fidei preſtationem non pꝛo cedeꝛe.nam ſic dicendo: ſic deus me adiuuet eſt iuramentum:ut.d. c. ego. M. uel teſtis eſt mihi de us ⁊c̃.ut.d.c.⁊ ſi xps multo foꝛtius debet dici inꝛa mentum.ſi dico ꝓmitto peꝛ fidem meam uel peꝛ de um. pꝛo hoc facit diffinitio iuramẽti quam poſui S ſuꝑ ica.nam boc caſu adhibet ipſe deus ſeu eins fides ad confirmationem ſimplicis aſſertiõis nõ.n. dẽnt eſſe euangelia in maioꝛi reuerentia ꝙᷓ ipſe de⸗ ſeu ipſius fides imo per euãgelium iurat ꝑ reſpectũ ad ipſum deum. quãobꝛem puto ꝙ omnis fidei pꝛe ſtatio eſt iuramentum:ſed non econtra. vñ fidei pꝛe ſtatio ꝓpꝛie eſt quãdo quis inteꝛponit fidem ſuam: ut quia:dicit pꝛomitto peꝛ fidem meam uel peꝛ deũ. Juramentũ vo gene:ꝛaliteꝛ eſt quãdo ſimplici aſſeꝛ tioni inteꝛponitur uincnlum religionis:⁊ ſic poſſunt intelligi multa iura que ponunt iſta ut diueꝛſa: ut in c.peꝛuenit de fideiuſ.⁊.c.queꝛelam ne pꝛela.vi.ſu. 2. c. ij. de ſpon. ⁊ hoc infeꝛo ad dubium pꝛincipale. nunquid uiolatoꝛ fidei ueniat pꝛiuandus benefi cio:⁊ puto ꝙ ſic quia peꝛiurium committit:ut ſupꝛa pꝛobatum eſt:æ iura uolunt quod pꝛo peꝛiurio quis pꝛiuerur:ut h æ dẽo.c.cum non ab homine: nec eſt ueꝛum fundamentum tenentium contrariam ſentẽti am.ſ. ꝙ minꝰ peccat uiolatoꝛ ſidei: quia dico poſſe tõeingeꝛe ꝙ; magis peccaꝛet qm piuriuʒ tanto gꝛa nuius ẽ q;to ſanctieſt id ſuꝑ quo iurat᷑:ut ĩ.d.c.mo uet ? nota. Inn. in. d.c.? ſi xps:ſed poſſet ↄtinger ꝙ iuramentũ eſſet pᷣſtitũ ꝑ aliquã creaturã qꝰ caſu nõ ẽ dubiũ fidẽ intpoſuã eſſe magis ſanctã. Itẽ iu ra non ponderãt ꝙᷓtitatẽ delicti cũ qñqʒ minꝰ qñʒ plus delinquat᷑ ut & dixi. ſed ſimptr attẽdit᷑ piuriuʒ qð eſt gꝛauiſſimũ peccatũ maxime in clerico. vx eim nõ obſernãs deũ coteneꝛe ⁊ iõ glo.nõ.dixit in.c. ij. ge ſoon. fidei pꝛeſtationẽ æ iuramentũ equipolleꝛe. Idẽ nolait glo.i.c. fi.ne pᷣla. vi. ſu. ? i. c. Oſuitum s de tranſac.qʒ collectariꝰ alið ibi ſenſerit dicẽs ꝙ ui olatoꝛ fidei nõ ẽ ĩfamis:ſ cut uiolatõ iuramenti qð puto fa ſuʒ ꝑ pdicta.facit.c.tua.j.eo.ubi ſecunduʒ cõ; lectuꝛã pbat᷑ ꝓ ꝑiurio clericꝰ uitari n põt quo ad uulgi opinionẽ: licet in Vitate non ſit peꝛiu rus qꝛ iuramẽtũ nõ erat licitum:iponi pena priua tionis bñficij.eꝛgo foꝛtius hec pena iponẽda ubi violau t fidem legitime pᷣſtitam Caſus. Si pñtat iurat Ba nos. pntanti de antiq cenſu , augedo ⁊ poſtea ↄtrariũ iurat inſtituenti Valer fʒ ⁊? non primũ tñ ab eccleſia ꝛemouet᷑.Coõis ginuiſio. fa ibi tue igiM. p ꝛectoꝛc eccelie ñ peſ ſe ſe obligare ad ſoluendũ cenſum nel ad augendũ ſolitum de ꝛedditibus ecclle ẽt ĩ nita ſua qð vr̃ cla rius ꝓbari.j.de cẽſi.ptea ĩ fi.nã H̊ poſſet eẽ ecclie dãnoſũ ĩ futuꝝ.ar.c. pꝑuenit de arb. ⁊æ nõ. ꝙ etiã pa nono ſponte ſolueꝛe nõie cenſus non põt. Mõ to caſum nõ.ꝙ cõſtituens ſe inteꝛ iuramenta õria tan ꝙ; piurus eſt ꝑpetuo ab omni officio ꝛemonendus Et nõ bñ ex hoc ⁊ ex fi.l̃e ꝙ ꝛõc ꝑiurij ẽt cõmiſſi reſpectu certi bnficij p̃uatur qs nõ ſolũ ipſo bencefi cio:ſed ẽt oĩbus alijs ⁊ ihabilitat pꝑpeino ad bencfi cium ſuſcipiendũ.Et nõ bñ h ꝓcedeꝛe ct ſi ſit tale piurium qð infamiã non irroget.nam piuriũ ð̊ qꝰ bic nõ irrogabat infamiã. qꝛ non eſt ꝓprie periu rium:ut dicam ſtatim cuʒ glo.æ ꝓ hoc facit.c.cum nõ ab hõie de iudi. ubi ſimpłr ꝓ ꝑpiurio ſtatui pẽa depoſitiõis. ¶ Bopo.7 Vr ꝙ iſte clericus nõ com miſerit ꝑiuriũ cũ ꝓprie ꝑiurium ſit trãſgꝛeſſio liciti iuramenti:ubi aũt quis trãſgꝛedi iuramctũ illicituʒ nõ icidit ĩ ꝑiuriũ imo meꝛeĩ traſgꝛediendo:lʒ pecca uerit in iurando ut ꝓbat᷑.xxij.q.iiij.ꝑ to.⁊ i.c.q to J.eo.qð aũt primũ iuramẽtũ fuerit illicitum pʒ ex nõ.in pria glo.⁊.ij.ſolutio glo.ij.mem cõtrarij ex ponit.v. ꝓ ꝑiurio.i.pꝛo temeꝛario iuramento ⁊ nõ illã expoſitionẽ. ¶ Sed tunc fortit oppo. ultra ali os pꝛo temerario iuramẽto nõ debʒ qs priuari be neflcio ĩmo ꝙ plus eſt nõ ihabilitatur ad pꝛometio nem:ut in.c.ſicut.j.e.nõ.glo.i.c.floꝛentinũ.lxxxv. di. .xxij.q.iiij. diffinicio æ ſpecifice vẽ ꝓbari quo ad caſũ noſtꝝ in.c.ſignificauit ⁊.c.grauis.j.ð cenſi bus in quibꝰ clericus pᷣſtat temeꝛe tale iuramentum de ſoluẽdo cenſuʒ pntatori fuit abſolutus a tali iu ramto ĩpoſita pnia ꝓ temeritate iurãdi ¶ So. qda ſeſerũt ꝙꝙ ꝛce ſimõie iſte clericꝰfuerit puat.ar.c.cũ clerici ð de pac. qðᷣ nihil eſt: eum la bic ſe fundet ſapeꝛ ꝑiurio. Alij dixerũt ꝙ primum iuramentum ¶ He lureluran: poteꝛat eſſe licitum relpectu clerici iurãtis. naluiſſer enim ſupeꝛioꝛis poſtmoduʒ inteꝛueniente conſenſu ideo nõ debuit ꝓpꝛia auctoritate contrauenire inrã do Saũ.h et nõ plʒ.tũ qꝛ nunqᷓ; naluit tale iuramè tuʒ t quo ad ſe ꝑ d.c.ſignificauit ⁊. c. grauis cum ſi.tũ qꝛ nõ iurauit ↄꝛium ſponte:ſed ex pꝛecepto ſu peꝛioꝛis:ut pʒ in tex⸗ Ideo ego ſoluo aliteꝛ 2 ſic. qnʒ quis ꝓmittit ulł iurat ſolueꝛe ul augeꝛe cẽſuʒ: ut pietur ad eccliam ita ꝙ ꝓmittit tpale ꝓ ſpũali cõ ſequẽdo:⁊ tunc rone ſinonie pꝛiuatur beneficio: ita loquitur.c.cum cleꝛici de pac.¶ Quãdoqʒ nen p milit ſeu iurauit ſolueꝛc ex pacto: ſed ſimpliciter iia ꝙ ceſſat ſinonia:⁊ tũc aut pᷣſtitit ſoluʒ unũ iuramẽ tuʒ ⁊ nõ debet pꝛiuari licet ↄueniat: quia nõ peccat in otraueniédo:ſed pꝛius peccauit temeꝛe iurando. Aur poſtea iurauit ↄꝛiuʒ ⁊ ſic ſcienteꝛ conſtimit ſe inteꝛ duo iuramenta ↄtraꝛia ? haher locum pena huius. c. ut iſte pꝛiuet᷑ tanq; ꝑiurus: licet in neritate nõ ſit ꝑiurus: ⁊ hꝰ ideo qꝛ euo ad ſe ⁊? quo ad uul gi opi. nõ põt euade:e ꝑinꝛiũ ⁊ hoc ſenſu pic Inn. qui dixit ꝙ iſte eꝛat ꝑplexus inteꝛ duo iuramenias 2 traria:ut ſi unũ ſeꝛuabat alteꝛuʒ ſeꝛuare nõ poteꝛat Sentiit ẽt Jo. an. Qũ exponit tex. ꝙ iſte nõ poteꝛat nitare pꝑiuriũ ſʒ fatuã opinionẽ quoꝛũdaʒ uł ꝓpteꝛ ſuã enoneã ↄſcientiam. Et ex his hẽs caſum ſig.in quo quis pꝛiuat᷑ beneficijs ꝑꝑ iurameniuʒ temeꝛari um:⁊ puto ꝙ tale ꝑiuriũ non ſit ſufficiens ad depo ſitionem ab oꝛdine iuxta nõ.in.d.c.cum non ab bo mine cum debeat intelligi de ſtricto piurio:æ babes nunc ultra alios detectum ueꝝ intellectum. c. huius. C Zo pꝛincipaliteꝛ glo. tãgit incidẽteꝛ 7 iuclute cua liteꝛ peccet traſgredies licitum iuramentũ ul' temeꝛe iurãs ⁊ capiẽdo menteʒ facit tres caus. WMꝛm?* cũ quis iurat licituʒ ⁊ ſcienteꝛ trãſgredit᷑ ⁊ talis pec cat moꝛtaliteꝛ: ut S.e.queꝛelam:⁊ uide bonuʒ tex.in c. ille qui. xxij. q. V¶ ſus cũ quis iurat falſum cꝛe des illud foꝛe ueꝛum:? iſte nulũ peccatm incurrit: ut in. c. hoĩes.xxij.q.ij. Jo.an.poſt Tan.diẽ hꝰ ne rum ſi adhibuit oẽm diligẽtiam alias ẽ ueniale ulłſi fuit in culpa moꝛtale ¶ teꝛtiꝰ cqaus qn quis iurauit illicirum: quo cãn aut iurauit ex delibeꝛatiõe ? ꝓpo C 4 nt ſito ⁊ peccauit moꝛtalꝛ in iurãdo.j.e.ſicut. iocoſa leuitate uel in cautc ⁊ eſt ueniale. xxv.di. F. alias ea demũ. Ael põt intelligi glo. nt ponat in h ultimo duos cãus.¶ Mꝛmus quando ſcienreꝛ iu rauit i licituʒ ⁊ peccat moꝝalꝛ ¶ Scds qn iuranit indiſcꝛete:ut qꝛ inanuʒ aſſumpſit iuramentuʒ iocoſe nł leuitate quadaʒ: æ hoc cãu peccat uenialit: ? facit ꝓ hoc...alias ea demũ in fi.⁊ ibi glo. Sed aduer te latius poſt beatum tho.æ archi. in. c. hemus.xxij. q.i. Aut.n.quis tranſgꝛcdit᷑ iuramentũ licimm ſci enteꝛ ⁊ peccat moꝛtaliteꝛ et ſi iocoſe uel ideliberate iurauerit.qꝛ ꝑiurium reſpicit dei contemptum.cni quidẽ ↄtẽptus nõ nitat:lʒ iocoſe quis iuret: oꝛ non dʒ nomẽé dei iocoſe aſſumeꝛe cum ſit unum de.x.p ceptis dininis. Mon aſſumes nomen dei in nanum ⁊c.quqdoqʒ quis indelibeꝛate iurat:falſum tamen ſcit ſe fallum iurare ? nibilominus etiaʒ peccat mõ taliteꝛ ꝓpter diuinum cõtemptũ:qñqʒ quis iocoſa leuitate aliqd iurat qð poſtea ex aliqna neceſſitate WN Poſt) utm u mian e globn in . e at Heß⸗ D D iue rmdrenan. 4 Eſerrihkletnigair n gnctlenoſeſen lircus pannditt emn itin ligeavmonan nſvſi iue⸗ roniſet ſſigitun haan lerttnen /ruimm g hru dimmeunnteinr ammi Mummlamaimi lnn u ſontatlticm K id. Ntiͦt ptwtumampoummnt inaht Nd oczvolnnumn wunrizbir e l Oeumgodins do umpor miga ſoltuns rocf eent au cveis in Ptactlapeſonnleenetccbnt dceuigin rgpniſnsanunft etewn i init tunn (Deimn gm n Enfnn tſciemdaſorenudiee i rntuſcunhie Grineſdcarhe es tenncdigs nansnimen nalönrbetiascren nund⸗ necvlchnchin ſpin nigiſemi inſen ni 60 Uilanedenrſe ſche Bunimn kes ſen „Wahsbezgggn⸗ cvo qus giun bhnfß tnecn net nr mi nſtifiimna nangn honir m iͦn cannt ur andtar im,c ihm murti r MAin Aielanun r vainnin gbciinnin ichern tupam niſghes /anm nmanilence pist piicto none ult mocins, (Pa rsimn ieme ana niſgett isde. ann tna ,. etanns wdedenr kaniaRsdhnirfälun GElfor enn henmüetguum nonn un NSSG Bn N Tmäi NAMe ieuan Us ince 6 u dNNNee Ense, Aon Kcmn d n nuibitenitt ſuo õ . ocolt imeid ncnrtcliaik. Auz a ni A ainiig H Aumo mwatis Pin li muih in tfeun n C⸗ tra gumniſunſſtinn mat muli hor inſlun us aa eni niiebi⸗ vltemn po.c cicnl Auor nns ranſncdi iphunn 4 onalterall ſtole l adimpleꝛe non põt ⁊ peccat uenialiter: æ boc ultimo caſu intelligo tex. cum glo.in. d. F. alias ea demum 2 uide ad materiam tex.nõ.in.c.i.xxij.q.ij.ubi po nuntur ⁊ diſtinguuntur octo geneꝛa mendacioꝛum Exy gl. queꝛo qꝛ iſte clericus iurauit epo ꝙ ſolitam 7 antiquam penſionem non augebit quale iuramen tum pᷣſtat gnãliter clicus epo itellige de beneficiato qꝛ alij regulaꝛit᷑ nõ iurant ſupꝛa.e.nullus So.dicit HMoſt. ꝙ lʒ diuerſa foꝛma iurandi per rectoꝛes uel curatos ſm diuerſitatem locoꝛum ſeꝛuetur:hec mm uidet᷑ ↄgrua æ per iura ꝓbari. ¶ Jurauit enim fidelis erit epo æ obediens ſupra.e.nullus ſub quo itelligas ꝙ ſeruabit illiuſ ſnĩias ⁊ pꝛo poſſe faciet ſeꝛ uari qð tñ aliqui exprimũt: pꝛo ̊ ſupra de offi. oꝛ. cum ab eccleſiaꝛũ ⁊.c. ad ꝛepᷣmẽdã. m capłin ꝙ mã data ſua ſancta z honeſta adimplebit g de offi. oꝛ. c. fi. Teꝛtiũ ꝙ nihil alienabit ſine ipſius licentia.xij. q.ij. abbatibus. xvij. q.iiij. in uẽditionibus Quaꝛtũ noiĩe ecclie ultra certam ſummam que arbitrarie de terminet᷑ mutuũ nõ Shet.. de fideiuſ. ꝙ quibuſdaʒ ¶ Quintum e ecclam nõ ꝛelinquet nec ad aliam ſe tranſfeꝛet ſine ipſius licẽtia.ſupꝛa de ꝛenũ.admonet Sextum ꝙ iura ecckie pꝛo poſſe petet ⁊ defendʒ ntilia eius ꝓcurabit æ nociua uitabit quod dicit in telligenaum etiam poſtpoſitis negocijs ꝓpꝛij matri monij arg.vij.q.i.pñtium ⁊.c. placuit ⁊7. xvi.q.i.q ucꝛe ⁊.c.nos autem. ¶ Septimum ꝙ nil dedit uel dabit uel aliqnod pactum fecit nec commiſit aliqð illicitum peꝛ ſe uel per alium ipſo ſciente pꝛo adipi ſcenda eccleſia de pac.c.fi.de ſimo. nobis:⸗ ꝙ quã cito hoc uicium ad eum peꝛuenerit inſinuabit epo: 2 ad ipſius uoluntatem ꝛenunciabit de clec.c. pe. ctauum ꝙ oꝛdines ſuo tempoꝛe ꝛecipiet:? H ſi oꝛdinatus nõ eſt de era. æ qua. queꝛis.¶ Nonũ ꝓ in eccleſia perſonaliteꝛ reſidebit ⁊ deſeꝛuiet in oꝛ dine quem ipſius cura ꝛequirit de cle. non reſi.quia nõnulli 2.c. relatum. ¶ Decimum ꝙ non ſoluet ul tra antiquam ⁊ ſolitam penſionem. ut hic:2= cũ hac foꝛma tꝛanſeunt hic cõir doc.ſed certe lʒ ad omnia ſuꝑius contenta obliger pmotus m iure nõ ꝓbat̃ ut ad oĩa h̊ cleꝛicus debeat ſuo iuramẽéto obligari. Vñ ego allego rex. z glo. ubi ponit᷑ directa foꝛma bꝰ iuramenti nec inſeꝛunt᷑ tãta:ſicut h.xxiij.di.ꝙꝙ; ubi nideas ⁊ dic ut ibi. j Caãaus. Epiſco Bm quidam. pi de peꝛiurio granius ꝙ; alij ſunt puniendi. hoc pꝛimo. ¶Iliicitum eſt iuramentum de non pꝛebendo ſub ſidiuʒ oiuncto hoc fo.et ſunt duo dicta ſe patẽtia pꝰ duo rõne quorũ maioꝛ pnia imponitur ꝓ delicto. ¶ Mꝛimo ſi delinquẽs eſt in dignitate ⁊ tqto maioꝛ ĩponi qto in maioꝛi dignitate eſt po ſitus. uide bo.tex. in papa in.c.alioꝛum.ix.q.iij. Secũdo ex coꝛuptiõe pximi ꝓpteꝛ malũ exempluʒ utputa qꝛ peccatum eſt palã ↄmiſſuʒ ⁊ tãto grauius ex ̊ eſt puniendus quanto plures exemplo male ui te conupit. unde Grego. ſeire pꝛelati debent ꝙ ſi peꝛueꝛſa unqᷓ; peꝛperrant tot moꝛtibus digni ſunt quot ad ſuos ſubditos peꝛditionis exempla tranſ Kum quidam mittunt ut le. in. c. precipue.xi. q.iij ¶ Mo cx fa ꝑ te nõ ualeꝛe iuramentũ j officium pietatis caritatis ? ꝓpinquitatis ꝛ0cm.j. uidebis ¶ Op. contꝛa tex. in eo ꝙ innuit dignitatem delinquentis aggꝛauare peccatuʒ.nẽ ꝙ acriuſ ſit puniẽdus ignobilis q i di gnitate poſitus ut in.l.ij. C. ut nemo pꝛi. ⁊.xxiiij. q.i.qui õ pacẽ So. gl.ĩ H iſtat. æ tãdẽ ur oↄcludẽ ꝙ aut qᷓrit᷑ de quãtitate peccati quo ad pniam iponẽ dã in foꝛo ↄſcie:aut quo ad penã foꝛi cõtentioſi: p mo caſu nõ ↄſideꝛat᷑ imediate dignitas delinqᷓntis ſed qtitas ↄtemptus:unde ſicut quãto quis magis ſeipm affligit tãto magis ẽ iuſtus.vij.q.i.F.cuʒ er go ita ꝙᷓto magis ↄtẽnit tanto magis peccat unde poſſibile ẽ ꝙ in eadẽ ſpẽ peccati magis dðlinqꝛet ru ſticus q; magnus plarus qᷓ minꝰ ↄtẽpſit.ſʒ ĩ dubio ubi nõ ↄſtat ð ↄtemptu maioꝛ pᷣſumit᷑ magis pↄtẽnẽ qꝛ nẽ magis deo ĩgꝛatꝰ⁊ ſic ꝛõe pſũptõis magis pu nit᷑:⁊ ſic fm gl.dignitas nõ aggꝛauat delictũ ſʒ ma gis ipᷣm delinqntẽ ꝛõe pᷣſumptõis. ſic itelligat tex. iſte idẽ nõ. glo.i.c. hõ xppianus.xl. di. ¶ Secundo mẽbꝛo.ſ.quo ad foꝛum contentioſum dicit ꝙ ĩ pẽa pecuniaria plus punit᷑ nobilis ? in dignitate poſitꝰ ſed in coꝛꝑali magis punit᷑ priuatꝰ ⸗ ignobilis ⁊ ſic ꝛeducit gl.ad ↄcoꝛ.iura pꝛo ⁊ õ in ea alle.?æ ̊ ulti mũ firmat hHoſt. in. c. ea. que de ſta. regu. Aide tu ad pꝛimũ membꝛũ qð nõ Jo.an.poſt beatũ Tho. in.c.accuſatus de heꝛe.li.vi.ubi cõcludit ꝙ in ec ðᷣ geneꝛe peccati minus peccat religioſus quam laicuſ niſi in tꝛibus caſibus. ¶Dꝛim? cum peccat 5 uo tun religionis puta foꝛnicãdo ꝓmiſſionẽ otinẽ nie Bechdus cũ excedit ꝑ ↄtempiũ qꝛ uẽ magis igratus cũ ex dei beneficio eſſet ꝓductus ad pfecti onis ſtatum. facit ꝙ hẽ in auc. de mona.in pn. z. c. fi.xvij.di. ¶ Teꝛtius cũ peccat publice ita ꝙ pᷣbet alijs ſcãdalum.nã tunc tenet᷑ et de delicto alioꝛũ de uoto magne ⁊.d.c.pcipue. Xtra pꝛedictos ca ſus leuius peccat religioſus:⁊ pꝛopter meꝛita pce dentia ⁊? ſeqntia.ᷣ inx illud.pſal. ¶ Si ceciderit iuſt⸗ nõ collidet᷑:qꝛ dis ſupponit manũ ſuã.hic HMieꝛo. ut hẽtur de pe.di.iij. Septies in die cadit iuſtus et reſurgit:lʒ iuſtus cadit non tamen pdit nomen iuſti exquo ꝑ bona opa illico reſurgit. Ex quo ĩfeꝛo ad gqonem glo. ꝙ poſitus in dignitate ut eps leuius de linquit ꝙ ifeꝛioꝛ cũ dicat᷑ religioſiſſimus.ut in. c. ex multa de.vo. ſic in ſtatu ꝑfectõis.in.c. Iʒ de ꝛegn. ⁊ in.c.niſi cũ pᷣdẽ de ꝛenũ.niſi peccet ð uotũ cmiſſũ in receptione oꝛdinis nel ex temptu nel publice in ſcandalũ alioꝝ rõnibus pᷣalle. ⁊ in tribꝰ cãibus pal. ul eoꝝ alteꝛo aggrauatur peccatũ ex dignitate:⁊ ſic põt recte ĩtelligi iſte tex.⁊=.c.homo xpianus pal. als ſecus:ut in.d.c.ſepties ⁊ in dubio pſumit magis . tẽneꝛe:ut h̊ in glo.⁊ in.d.c.hõ xpᷣianus: ⁊æ quod ibi nõ.⁊ de mltis circũſtantijs aggrauãtibus delictũ. ui de bo.tex.cuʒ glo. in. c. i. de pe.di.v.?æ ꝑ h põi deteꝛ minari qſtio glo.in fi.xiiij.q.fi.⸗ tãgit glo. in. d. c. i. utrũ magis peccet cũ mulieꝛe pulchꝛa ꝙ; cum de foꝛ mi: cedo ꝑ pꝛedicta ꝙ pꝛimo debcat attendi maioꝛ Otemptus:æ ĩ dubio magis excuſat᷑ qui delinquit cũ pulchꝛa:qꝛ magis pᷣſumit᷑ tẽratus. facit de pe. di.ij. ſciendum. ¶ Item faciunt hec ad aliam queſlõem 5 gauis magis gꝛanet᷑ de peccis an peccãs occulte an publice. de qua uide glo. i. c. de hie de cele.miſ.⁊ ĩ c.nemo.xxij .gq. iiij. 7 i.c. clericꝰ ſolus. xxxi.di. Ja. bu. ſubtilius diſtiguit in.l.iij. C. de ſum.tri.ubi diẽ ꝙ aut tractamus de cã delicti aut de effectu: ſi de cã que ẽ dolus:aut conſtat de dolo ⁊ non fac̃ dr̃iaʒ inteꝛ clam ⁊ palã aut dubitatur: ? tunc ſi tractamugz de his.ꝗᷓ ſũt ĩ gñe ꝓbibitoꝝ nõ ẽ dia qꝛ ſeꝑ pᷣſumi tur dolus l. i. C. ö ſica. ? ĩ. c.i. de pꝛeſump.? qð ibi nõ. aut loqmur de bis ꝗ ſũt in gñe ꝑmiſſorũ.iĩ ſpe m ſunt ꝓhibita ut matrimonium: tũc aut fiũt clã 2 pᷣſumit dolus aut palã ⁊ nõ pſumii dolus:ſed er roꝛ.l.fi.ff. de ri.nup.⁊ hec faciunt ad queſtionem fuit de facto. Quidam frater ꝓfeſſus exiuit oꝛdineʒ 2 accepit uxoꝛeʒ :qrebaĩ an iĩiquiſitoꝛ heꝛetice pꝛaui tatis poſſʒ ð hoc cogneſcẽ. Eut. diccbai peꝛ pꝛcdi cta ꝙ ant accepit uxoꝛem clã ⁊ pſumit in dolo z n in eꝛoꝛe:iõ ĩquiſitoꝛ nõ poterat cognoſcẽ. Aut ac cepit palam ⁊ nõ pᷣſumit᷑ in delo ſed eꝛꝛoꝛe:⁊ ꝙ pu tet ſibi liceꝛe ⁊ ꝙ enet in fide:⁊ ſic cognitio peꝛine bit ad inquiſitoꝛeʒ qð nõ.pdicta ꝓcecũt cum conſi derat᷑ deliciũ ex ꝑte cãe.ſi aũt cõſideraiur ex ꝑte ef fectus:⁊ tũc poti c ↄinitteꝛe dclictũ palam ꝙ occul te:ad . d. l:iij. E. ð ſum. tri. ?. d. c.pꝛecipue: ? faciũt hec ad mãm ſupꝛa tactam. MOQuis añt magis me reatur ex eodẽ gñe boni an religioſus an latcus.ui de glo.nõ.in cle. ſi dnʒ de reli.⁊ ve.ſac.ubi cõcludi tur ꝙ religioſus. Quo ad fᷣm mẽbrũ glo. uide ĩ ſi mili ꝗðᷣ le. ⁊ nõ.in.l.deſetorẽ.ff. de re mi i.⁊.l.caxi talium. F. i. ?. F. ſerui teſt. ff. de pe. ubi pʒ ꝙ ꝓ ee dẽ delicro non iponit᷑ pena ita ignominioſa nobilibus militibus ⁊ alijs niris honeſ ioꝛibus:ſicut uilit us 2£ = ribaldis: ⁊ facit pꝛo conſuetudine hodierna:ut ui les tm furcha ſuſpendant᷑: ur nõ. Har. in. d.l. ceſeꝛ toꝛem ⁊ qui dicantur ignobiles: við bonã glo.i.c. qui 5 pacẽ. xxiiij. q.i..l.nec uis. C. de digni.li.xij. 2 Oar. plenius in. l. i. e. ti ¶ Venio ad ſecundaʒ parteʒ decre. æ oppo. videtur. n. ꝙ; 15 ſit neceſſaria abſolunio ab iſto iuramenio cũ ilicuum iuramẽiuʒ non obligat ne ſu uinculũ iniquitatis.xxij.q.iij. int ceteꝛa. So. gl. ij. metu Zrij intelligit ꝙ bic fit abſo lutio ad cautelã. Inno. ꝛcfer quoſd diceꝛe ꝙ; alit iurans nõ dʒ loqui pri donec ꝑ ſuꝑiorem fuerit ab ſolutus: quia tale iurameniũ põt obſeruari abſaʒ 8 trimento ſalutis eteꝛne. ſuꝑioꝛ in pot ⁊? debʒ ꝛelaxaĩ quo facto libeꝛe põt loqui. Do. an. dicit ſe credeꝛe ꝙ initum iuramentũ dirigit ad nõ loquẽdũ patri ex indignatiõe: uł qꝛ nõ uelit pꝛeber officiũ caritatiſ non ſit obligatoriũ nec eget abſolutiõe qꝛ militat 5 caritateʒ. Idẽ dicit ſi iurameniũ ſic pꝛeſtaretur de alio conſanguineo ut extraneo: qꝛ qʒ fri ſno qcinꝰ põt ꝛecõciliari.ſi ueꝛo tale inramentũ fuerit pᷣſtuum ex aliqua iuſta cã.nt quia foꝛe locutiones iſtiꝰ erat coꝛꝛuptibiles iuramentũ efſz obligatoriũ ? non ab ſolueꝛet᷑ in dubio: in tale iurametũ nõ hbʒ bonũ aſpe ctum ⁊ qꝛ poſſet eſſe obligatoriũ fit abſolutio:ut hᷣ Fim eum:⁊ ſic vꝛ intelligeꝛe iſtũ tex.in caſu dubij. ſzʒ ceꝛte pᷣ euʒ aꝑte facit hec ha ꝗᷓ aſſlertiue dicit b in ramentũ et̃ licuũ ⁊ priũ ꝛõni.⁊⸗ mandat iſii imponi pniam de eo ꝙ male iurguersn Vnd plz mibi intel ¶ Sicut ex litteris. lectus glo. ꝙ; abſolutio fit h̊ ad cautelam. ¶ Vr in teilige de abſolurione facti ne taliteꝛ iurãs notct de facto de trãſgreſſione iuramenti ⁊ ꝙ tale iuramemũ ex indignatiõe pſtitum nõ liget:bn facit.c.qui ſaera mẽéto. xxij. q.iuj.?⁊ ð pe.di.ij. ꝓximos:⁊ generaliteꝛ quot modis iuramentũ dicatur illicitum dixi in. c. ſi neꝛo g eo. ⁊ qui pnt a iuramẽto abſoluere nõ. in. c. i. ?.C. debitoꝛes s eo.⁊.j.eo.qꝙto. . Iy g =-s Cquſ Mõ Icut ex litteris. nalet ns mentuz monachi clauſtrum abiurantis: et ſibi de H̊ grauis pnia imponitur. Cõis diuiſio ſcdᷣa ibi ridemus. ibi pꝛioꝛ iũcto tex.⁊ ibi mona cho ſupꝛadicto:ꝙ licet monachus efficiat᷑ pꝛioꝛ non iñ ꝑ hoc deſinit eſſe monachus: facit.c.fi.de ſimo. 2z qð ibi nõ. Ex quo põt colligi arg. ꝙ pꝛioꝛ uel ab bas retinet ins monachatus:⁊ ſic licet renunciet nel de onatur ao abbatia ułl pꝛioꝛatu remanet nibilemi nus monachus monaſieꝛij. Cõtrariũ iñ ſentit Jo. an in. c. cũ ad monaſteꝛiũ de ſta. regu.⁊ idem Fre. qui latius ꝓſequit᷑ ↄſi.xix.? ꝑ Jo. de lig. in cle. nei agro de ſta. reg. ſj do. an. t pꝛimũ i.d.c.cũ ad moa ſteriũ: qdᷣ plus placʒ de equitate ⁊ plenius dic iit ibi nõ. ¶Secũdo nõ ibi cũ fidem ⁊c. ꝙ non ua et in ramentum monachi contra ſuam pꝛolfeſſioneʒ: ⁊ ſic arguo nõ naleꝛe iuramentũ ↄtra uotum:⁊ eſt rano quia ̊ nõ dependet a uolũtate iurantis. Vn iuromẽ tum nõ poſſet ſeꝛuari ſine diſpendio ſalutis eteꝛne. ¶M teꝛuio pniaʒ iniũgendã ei qui temeꝛc iurarit illicitum nec excuſat̃᷑ ꝓpteꝛ caloꝛem iracundie¶Ex quo infenur ꝙ caloꝛ iracundie non excuſat a Pecea to quod nõ.puto tamen ꝙ minuit cu pam: licʒ eam xtotaliteꝛ nõ excludat. ar. ij. q. iij. F. õndũ.ad fi.⁊.l. una. E. ſiquis iꝑa. ma. z. lI. omne delictũ.ff. e re mi li. facit. c. inebꝛiaueꝛũt.xv.q.i.⁊ uide glo. nõ. in. c. ex Ir̃is de diuoꝛ.que dicit confeſlionem factam caloꝛe iracundie nõ pꝛeiudicare. niſi detur peꝛſeueꝛanna: 7 facit hoc ad qſtionem ſequentem nunquid iuramen tum alias licitum obliget ſi emanauit caloꝛe iracun die Jo. an. ſentit H̊ ꝙ nõ: dicit enim ꝙ iuram entu de quo H̊ nõ obligat iſtum ex quo Et ſi nõ fuiſſet ꝓ feſſas ex quo ſi temeꝛarie iurauit ⁊ calore iracũdie: ſecus dicit ſi ex cã ⁊ cũ delibeꝛatiõe iuraſlet:puta ꝙ nunqᷓ intraret domuʒ talis mulieꝛis quam turpiteꝛ ada nanit licet ſit a talivus inramentis abſtinenduz ꝑ id qð hẽtur in. c.cleꝛicos de coba. cle. ? mu. ?.c. ſi cut qdᷣ nora. Do. ant. putat ꝙ ſi caloꝛ iracunche fuit rantus ꝙ ilud delibeꝛate nõ iuraſſet tale iurame tum non eſt obligatorium: quia hec uolutas non e di ſcreta uel ſi ſit de facili ꝑ epm eſt comutanda. de quo ꝛemittit ad Ray. in ſumma de iureiuran. circa prin. ſed tu uide glo.nõ. in. c. dudum de conuer. cõ iuga. in. v. caloꝛe qᷓ uult uotum emiſſum caloꝛe ira cundie non obligare. ar. Ulius. c. 7.d. notandum in fi.? Yo. an. ſoluẽdo ibi priũ foꝛmatum de. c. ſit qui opes.xvij.q.iiij.qdð uidetur pꝛobare cõtrariuʒ dicit glo.illã ꝓcedeꝛe qñ eſt talis ? tanta turbatio ꝙ ſapit quãdam mentis alienationem et ey multo furoꝛe alias uotum non impecit: qꝛ ca que ſe bos . e eben . mallchdlte⸗ Nclunm unichi ,ſenorEN”, eintl⸗ mnc 1gco Veniinn ah n fi n ailot⸗ dern Nti vda tmniili ui iſ ſizn e lceoc ſaunllninl urnuci onchignetn mchi nmmnaiihe enind nnin, giuzaͤizan iſini ant a n rneheit di 4 tngeen Eonegin d iicut We rd an aien kauncan uine. unt arccadeen octoͤm Euon in ine unt palb niu i i u/iv lnnſintctan utx oAptrtt n;idl ntaſtnur anis nn ain/ x, gnin in ml umt ii⸗ ft lononr unla ugt toni Ganioſ igotbinmurzinunai guammne Nlutßiccaercas eptance egn trotiſtneincanſto ob run giſi Cifot gniien ſaplimon orr tebae; Vefetnitanonderſinnemanci cdi Hponiſed oonſennanmm wae RCne ſcligenirppnn Drienſd mmcdirmngeſaie gnn Mushie istmtsiisiin Hichinenuitſpeionenansſ Ma mdednunneſ m nio n nic nonucoſonni atinin betienilriis i 1 blg. L ) Kitntig „. mſen Abvoinne hogn R io n öz ſo i e di ” mnuetöihu .n Nrc Giſe . a e inlinj nnniuch emn achur iget ecef enni maſun D inie ünhen trc ie Moh⸗ rcf i ncſeniie il laon (Knnn⸗ Phpp beb 9 i „ Gumd uhlrinn — enponmn Ai 4 en C Olbi pꝛo, iconn ammn nn ler monachus cfei⸗ . od ecucſenontls: i in Krn Mtoligign 4 nr 1) doari Aprongn nun msnonnbis honaſlei Cirni ii n ncdnonaſei Celarenti n unns gegni N nt ci D ſmni u s n ckanur niet 1 Sain⸗ öbicifanei gnnil maximn mutnm ſan ſſſon õü uuswdAr ulinrimm ſiin n ui wruαLdoltns * ero nin iiganiini mer ul vumm amli ore orn ſamdi M nntem: dor uundr tenenuſinn fe mod o neng nindtn un lcden Prinn töcknin igi Rniddt m Ciansignmal orne Krnfün cNeNin d Nnddeh l FS Kdo.Ne Gr Cſchmrorfunn Pndr aprndhue iſian Fin frue Ancnen Cbenonnwni ia N C õ omnn dol 3 m 0dorenngn opes:ubi ualet donatio ecclie facta tumultuaꝛio mẽ tis affectu:⁊ ſic idẽ erit dicẽdum in iuramento cum ꝓcedãt a pari ut nõ. S. e. c. i. . c. debitoꝛcs. Sed in Sꝛium adduco dicta beati Tho. fa fe. q.lxxxvij. aꝛ ti. prio que recitat. Jo. an.in.c. aturam de uoto: qð nõ.dixit tria eẽ neceſſaria in uoto.prio delibera tio.fo ꝓpoſitum uoluntatis.tertio ꝓmiſſio:⁊ ſatis bene facit.c.lvaturam ⁊.c.nuptiarũ in prin.xxvi.q. i. ergo idem in iuramẽto qð principaliter dirigitur in deum.deus.u.reſpicit coꝛ:ut in. c. ſiquid ĩueniſti xiiij.q.vV.⁊ uult militẽ uoſũtariũ.xv.q.i nõ ẽ. Itẽ uideo ꝙ cõfeſſio nõ pᷣiudicat caloꝛe iuracundie fac ta ut ſupra dixi foꝛtius nec iuramẽtũ quare ↄclude rem iuramentum non obligare ex arrupto factum qꝛ nõ hʒ in ſe ↄſenſũ ad h̊ͥ qð nõ Inn. in.d.c.ſgtu ram:ad cautelam tñ poterit peti abſolutio qne ð fa cili eſt idulgenda C principalit᷑ qꝛo:iſie monachꝰ abiurauit clauſtrũ nũquid ſaltẽ pᷣiudicauit ſibi uide tur ꝙ ſic. ar. in. c. ex tranſmiſſa de renũ.⁊ in.c.qð in dubijs:ubi pʒ ꝙ renũcians bnſicio in manibus nõ ſui ſuꝑioꝛis piudicat:lʒ nõ ualeat in pᷣiudicium ſui ſuꝑioꝛis:ita ur̃ dieẽdũ hic ut iuramentum preinu dicet ipſi mõacho:non aũt monaſteꝛio quin poſſit eum repeteꝛe:⁊ hãc opi.tenuerunt quidam.ſed In no.? HMoſt.rium Mec ob.iura ſuperius allata lo quuntur.n.in clicis ſecularibus qui ſine ecclijs eſſe pnt.monachi vo nõ poſſũt nec debent uiueꝛe ſine clauſtꝛo.xvi.q.i.placuit ⁊.c.ſi cupis uel dic melins ecclie ↄferũtur clericis ſecularibus aliqn Ppter uti litaten ꝓpriã:ut hẽant unde uiuant de pᷣben.cũ fʒ aptin. ¶ Alian ppter utilitatẽ ipſius: æ bonũ publi cum:iõ ſi illas abiurant uʒ iuꝛamẽtũ quatenus coꝝ utilitati piudicet ar. c.ad aplicam de regu. ſed mõa chus tenet᷑ ſtare in clauſtꝛo ob ꝓpriam ꝓfeſſionem quã facit ꝓmiſit.n.ſtabilitatem loci:æ de bac ꝓfeſſi one facit mẽtionem hec ſia a qua quidẽ obligatiõe nõ potuit ſe ꝑ ꝓprium iuramentum abſolueꝛe ar. ð fo.compe.ſiidiligenti:æ ꝑ hanc ſolutõem ſoluitur 5 rium qð foꝛmari poſſet de.c.ex ꝛpto.S. eo.⁊=.c.cum paſtoꝛis.ij.q.vij.⁊æ de multis alijs iuribus in qbus pʒ ꝙ monachi qnʒ ſtant er clauſtrum licite. nam ꝓ cedit qn interuenit ſupeꝛioris?:auẽtas:ſed ipſe pro pria aucte hͥ non poſſet. nam ut nõ Inn. in. c.fi. de ꝛenũc.monachus notaꝛet᷑ apoſtaſia:ſi non eſſet ſub obediemia ſuperioꝛis. facit.l.ſicut. C. de acti. et obliga. Eꝛitatis. Caſus. Vaſalus qui iurauit pꝛelato ſucceſſo ꝛibus iurare non cogitur. In prima geccii ſa ↄſultatio.in ſcdᷣa rnſio:ibi reſpondemus. ¶ NHõ pꝛincipiũ qð quotidie alle. hinc dicit᷑ qui ueꝛũ di cit nõ laboꝛat.⁊? nõ ꝙ ſimplicitas ↄmendatur: alibi repꝛobatur. vñ repellit a ꝓmotione.xxxix.di.petrꝰ. So. ſimplicitas contraria dolo ↄmendatur: ut h̊ et in. c.ſi cupis.xvi.q.i.⁊ dici᷑ tunc ſunplicitas quaſi ſine plica ſeu mixtura: Illa neꝛo que eſt diſcꝛctiõi O traria repꝛobatur:ut in Sꝛio: ⁊ dicit᷑ tũc ſimplicitas quaſi ſine mixtura diſcꝛetiõis: ⁊= ita nõ. in. d. c.petrꝰ ⁊.c.ſi cupis. ¶ Fo nota ꝙ papa habens iura impe ¶ Merimtis ſũt nõ idigent delibeꝛatõe ⁊ ſic ĩtelligit.d.c.ſũt qani rij. in loco licite recipit a ſubditis iuramenta boma gij ⁊ fidelitatis.facit cle. paſtoꝛalis de re. iudi.⁊ cle. ne ꝛomani de elec.uide bonum tex.cum gl.in.c.tibi dño.lxiij.di ¶ Atẽ nõ inncta glo. ꝙ regnum ſicilie eſt de tpᷣali iuriſditione eccłie. unde ꝛcx.iurat pape homagium ⁊ fidelitatem ⁊? pꝛo diffeꝛentia inter ho magium ⁊ fidelitatem.uide bo.glo.in dicta cle. pa ſtoꝛalis in.v.lignis.⁊ ad primum dictum nide bo. tex. ibi. ? in. c. ad apłice de ꝛc iudi.i.vi.¶ Op. dici tur in tex.ꝙ ſi uaſallus iurauit pape fidelitatem nõ tenetur iuꝛamentum iteꝛaꝛe in perſonam ſucceſſoꝛis unð ob.c.longinquitate.xij.q.ij.ubi dẽ ꝙ liberti te nẽtur ꝓfeſſionem ſtatus ſui faceꝛe ſucceſſoꝛi no ob ſtãte ꝙ eam feceꝛint pᷣdeceſſoꝛi.ad idem.l.ĩpialé. O. pᷣterea de ꝓhi. fen. alie.ĩ li. feu. ubi dicitur ꝙ ſi ma ioꝛ. xiiij. annis ſua icuria uel negligẽtia inueſtituraz nõ petit a dno.j. annũ ⁊z diem ꝑdit feudum ⁊ ꝛedit ad dñm. So. gl.fi. ſol. H̊ Zꝛium dupliciter. primo ꝙ; oc. c. ↄtineat in hͥ ſpalem indulgemiam ſed h ꝛeſpe ctu hẽdum non colligitur ex ſa:ideo tranſit ad faʒ ſolutõem ꝙ ubi quis iurauit dno ⁊ ſucceſſoꝛibꝰ nõ compellitur iterum iurare ſucceſſoꝛibus:qꝛ ex ꝑte iurantis iuramentum ẽ ꝑpetunm:? ſic intelligat h. c. ſentit gl.ſecus eſſe ſi ſimpliciter fuiſſet iuratnʒ o mino. Ex gl. doc.h̊.multum inſtant.ſed tandem ĩ eandẽ ſnĩam in effectu ĩcidunt. Ex dictis enim phi. Gof. æ Hoſti. hec diſtinctio dicit᷑ ꝙ aut quis iura uit alicui ⁊ ſucceſſoꝛibus.⁊ tũc non cogit ampliꝰ iu rare.lʒ teneat᷑ cognoſcere libertum ſeu ualallum ſeu ſubditum ⁊ de hac recognitione loquit.c. de longi quitate alle. ꝓ Sõrio ⁊ h ne longinquitate tpᷣis pegt memoꝛia oꝛiginis:aut nullam mentionẽ fecit de ſuc ceſſoꝛibus in iuramẽto:ſed ſimpliciter iurauit peꝛſo naliter ⁊ tũc iurare cogitur cuilibet ſucccſſoꝛi ⁊ ſic ĩ telligatur.d.l.impialem ¶ Æ.ontra hanc cõem theo oꝛicam facit iſte tex. in eo ꝙ dicit ſi iuratuʒ ẽ nobis ulalicui ſucceſſoꝛi ⁊c.⁊ ſic ſufſicit iuramentuʒ eſſe P ſtitum ſine commemoꝛatione ſucceſſoꝛum:ideo dice rem ſic: ꝙ aut in iuramento facta eſt mentio de ſuc ceſſoꝛibus ⁊ ſeꝛua quod g dictum eſt. Aut ſimplicit fuit pᷣſtitum:æ tunc aut pꝛeſtitum ſub nomine ꝓPhꝛio uel fuit appoſitum aliquod ueꝛbuʒ peꝛſonale: utputa pꝛomitto tibi ⁊c.?æ tũc ꝓcedat opinio pᷣmiſſa:ſi tamè is cui fuit iuratum remoueꝛet᷑ ꝗ dignitate non tenet iurans illi amplius ad iuramenti obſeꝛuantiaʒ: quia intelligit pᷣſtitum ꝑſone rõne dignitatis:⁊æ de hoc eſt tex. in. c. ueneꝛabilem in fi. de elec. Aut fuit pꝛeſtituʒ ſimpliciteꝛ ſub nomine dignitatis:⁊= tunc dico ꝙ trã ſit ad ſucceſſoꝛes q;tuncũqʒ non fueꝛit facta mentio de ſucceſſoꝛibus: ut ſi dixeꝛit pꝛomitto obedire cpi ſcopo ſenẽſi uł romano pontifici æc. quia dignitas nõ uariat᷑ ex diue:ſitate pꝛeſidentium: ur in. c. libeꝛti xij.q.ij.⁊? in.c.ſi gratioſe de ſp. lib. vi. facit. c. qm abbas de offi.dele.æ quod nõ. Har. in. l. centeſimꝰ .ff. de. v. ob/ Et pꝛo hoc potes inſtrui tu ſcholaris an iuramentum ſemel rectoꝛi pꝛeſtitum ſit iteꝛanduzʒ in ꝑſonam ſucceſſoꝛis.conſuluit tamẽ Moſti. ꝙ pᷣla tus iuramentuʒ recipiens nullam faciat mentionem de ſucceſſoꝛibus:ut ſic iurãs aſtringat ad iteꝛanduʒ iuramentũ ſucceſioꝛibus.¶ ¶ Quid autem ſi poſica s 2 utatur in dubiũ an fuerit facta mentio ſucceſſoruʒ. dicit Hoſti.ꝙ ei qui dicit ſic iuratum icumbit onꝰ ꝓbandi.ff. de ꝓba.ei qui dicit.ex pᷣdictis habes an 2Ziqñ iuramentũ ſit ꝛeale nel ꝑſonale ex ꝑte recipien tis. Müc queꝛo an ex ꝑte iurãtis qnqʒ ſit reale ut ſic iurameniũ tranſeat ĩ beꝛedeʒ uel ſucceſſoꝛẽ iurã tis. So. Moſti. ⁊ cõiteꝛ doc. dicũt ꝙ non etiã ſiquiſ iuraſſet ꝓ ſe æ ſucceſſoribꝰ ſuis ſeu heꝛedibus:qꝛ li cet quis poſſit obligaꝛe heꝛedem tpᷣaliteꝛ: imo ẽt nõ faciẽdo mentionẽ de heꝛedibus pactũ reglarit tran ſit in eos: ut.l.ueteris.C. de S. ⁊ omit.ſiip. ſpualii tñ nõ põt qꝛ licqʒ ſit honeſtũ:ut in ſpnalibus obligs tiõibꝰ filiꝰ ſequat uolũtatẽ pꝛis:nõ iñ ẽ neceſſarinʒ: ut nõ. in. c.i. ð deſpon. ĩpu. ? in. c. ex lris de ſpõ.et in. c.uno.de deſpon.impu.li.vj.uñ filius uel heꝛes nũqᷓ; eſſz piur⸗ ex iuramento defuncti ar. bonũ i. c. pe.j.e. ¶ Sed dices tu quare quis põt ſe obligaꝛe alicni æ ſucceſſoribus.nõ aũt obligare ſe ⁊ ſucceſſo ꝛes Gndeĩ prio cãu agit de obligatõe pꝛopria qua quis põt faceꝛe ꝓut nult.fo neꝛo caſu agitur ð ob ligatiõe aliena quã nõ pot faceꝛe ĩ iſtis ſpiritualibꝰ: niſi inteꝛueniat mandatuʒ ſpale de iura. calũ. c.fi.li. vj. Ex his hẽs nõ.cõcluſionẽ:ꝙ licet obligatio in malibus tranſmittat᷑ in hbeꝛedem:ſecus in ſpualibuſ MRatio diueꝛſitatis põt eſſe qꝛ in iſtis ſpualibꝰ ligat aĩa que ſine ꝓprio cõſenſu ligari nõ põt:ut in iuri bus ſuꝑius a lega.⁊ facit.xxx.q.ij.c.uno ⁊ qð nõ. glo. xxiiij.q.iij in ſũma ⁊.i.q.iiij.ĩ ſũma:⁊ haãc ↄclu ſionẽ firmat Jo. an. in. c. fi. de ſepul. ubi plus uult ꝙ nõ ſolũ beꝛes nõ obligat᷑ ex iuramẽto dcfuncui ſʒ t᷑t ꝙ ꝛõe iuramẽti defuncti nõ poſſit cõueniri in fo 20 eccleſiaſtico ⁊ ſic ꝙ. c. fi.ð fo.compe.li.vVj.nõ ha beat locũ ĩ heꝛcdᷣ qð e nõ.⁊ uide qð dixi in.d.c.ſfi. alia cõcluſio eſt ex pᷣdictis ꝙ iuramentũ ex pꝑie reci pientis qñʒ ẽ pe:ſonale quandoqʒ rea e.exꝑte vVo iurãtis ſemꝑ ẽ ꝑſonale. An aũt ſemꝑ obliget peꝛſo nã iurãtis.dic ꝙ aut fnit pᷣſtitũ ſimpłꝛ non habito ꝛeſpectu ad dignitatem eiꝰ cui iuratũ eſt nec ad di gnitatem iurantis ⁊ ſempeꝛ obligat ſi h̊ pñt impoꝛ tare vba iuramenti.argumẽ.xxxij.q.viij.c.uno. Aut fuit iuratũ ꝛeſpectu alicuius dignitatis ſeu al terius qualitatis exntis in ꝑſonam iurantis uel ꝛeci pientis:⁊ tũc ceſſante illa qualitate ceſſat iuramẽtũ: exemplũ iuraui tibi qꝛ eꝛas eps ſi poneris ab illa dignitate non obligoꝛ nibi amplius:ut.d.c.nenera bilem. Ex parte iurantis pone exemplum iurani ſeꝛ uare ſtatuta eccleſie tanqꝙᷓ canonicus ſi non ſuʒ am plius canonicus nõ aſtringoꝛ iuramento. ar. d. c.ue nerabilem ⁊. c.cum int᷑.p.⁊æ qð ibi nõ.de ꝛenun et tenet YFre. cõſi.cclvj. ¶ Queꝛo an diſpõ huius.c. uendicet ſibi locum in ꝓmiſſione obediẽtie tex.i.c. olim de ꝛeſti. ſpolia. el.i. v uelle ꝙ non ubi innuũ quẽ poſſe pꝛomitteꝛe obedientiã pꝛo ſe et ſucceſſo ribus ⁊ alijs fꝛibus.So.ille tex.pria fronte hoc in nueꝛe vr ſed ꝑ iſtũ æ ꝛ2ões ſuꝑius allegatas oʒ illum reſtringeꝛe ut ibi dicũt cõit eꝛdoctoꝛeſ aſſeꝛentes ꝙ; ꝓmiſſio obedientie facta peꝛ unum etiã prelatum alios non obligat niſi de ipſoꝝ mandato pꝛomitta tur ſicut nec uotum nec iuramentum. ſed dicitur ſic ibi pꝛeſtari pꝛo alijs in ſignum ꝙ alij debent obe ¶ Me iureinran: 8 dire. dñ dicunt ꝙ quilibet ſuccedẽs illam obedienii am faceꝛe tenet᷑ ſed nõ cuilibet ſucceſſoꝛi: ut h. dicũt etiam ꝙ ſi alij ꝓ quibus etiam iurat ſciũt hãc obe dientiam a ſuo pꝛelato pꝛeſtari uel eoꝛuʒ pꝛocurato re ⁊æ hoc patiũtur obligãtur efficaciteꝛ ex iuramento uel obedientia ſic pꝛeſtita. C. de iura.ca um..i. . ij. quod eſt nõ. facit quod in ſ imili nõ. Inno. in. c. ex parte decani de reſcꝛip. Erum Caſus. A iuramento peꝛ me tũ extoꝛto ecclłia ſolet abſolue rez eius trãſgreſſoꝛes ut peccãtes monia liteꝛ nõ puniũtur. Dria ꝑs ponit qõnem ? ipſius rnſionem. fa reſpõſionis illationem ibi ceteꝛum. Mõ pꝰ ꝙ iuramentũ meru moꝛtis uł reꝛum amiſſio nis pᷣſtituʒ eſt obligatoꝛiũ ſahẽ quo ad ecchiaʒ militã tem. qᷓ nõ indicar de occultis:an.ſ.iurans habuerit ſe obligandi aim: an ãt liget quo ad deũ. dic ut pleñ dixi. s. e. ſi vo. Hõ. 2* ꝙ iuramẽtum turpiter re ceptũ:utputa ꝑ metum põt ꝑ ſuꝑioꝛem remitui:nec & neceſſe ut recipiens compellat᷑ prius ꝛcmitteꝛe: ſed põt recta uia adiri ſuperioꝛ ut ab illo tanq; turpiter recepto abſoluat:? ſic uidetur uia ordinaria: de q plene dixi in. c.i. S. eo. ? licet dicatur h̊ de abſolutõe facta per papam. idem tñ eſt de epo iur nõ.per In no. in. c. debitoꝛes.S.e.ſʒ hic factũ narrat. 5. ꝙ exemplis principis iudicare poſiumns ad poc.c. in cauſis.. de re iudi. .xx. di.c.fi. ¶ Mõ. ꝙ manſ grediens iuramentum meticuloſe preſtitum non pnu nitur tanq; ꝓ mortali ¶ An autem peccet morta liter ſunt opiniones. dic ut plene dixi in.d.c.ſi ueꝛo ubi examinaui intellectuʒ huiꝰ.c. ¶ Queꝛo primo an pꝛocedat tex. in omni coactione. Soluti. dantur due limiitationes. prima ut procedat in coactione conditionali nõ in abſoluta:qꝛ tunc nõ obligaret iu ramentum: ⁊ ſic nõ egeꝛet abſolutione.nam uis ab ſoluta nõ habet cõſẽſum:⁊ hõ potius tũc dicitur pa ti q; age?qð me cã ſacris de bap.maioꝛes.l.di.pꝛeſ biteꝛos ſm Gof. dictum ẽ neꝝ in ſe: ſed dicit Jo. an. ſe nõ uidẽ quõ quis poſſit cogi abſolute iurare HYbaliter: cuʒ nõ poſſit quis ↄpelli pꝛeciſe ad loquẽ duʒ uũ phũs Qui ſecũdus uocabatur qui propter caſũ mis plus loqui nolebat Adriano ſcripſit in ia bula uocis mee proferẽde nulla tibi poteſtas eſt:? Moe.de conſo. narrat ꝙ cum tirannus quidã ho minem liberum ſupplicijs putaret induceꝛe:ut proð ret ſocios coniurationis ille linguam ſuam momor dit atqʒ abſcidit ⁊ in os tirãni ſeuientis abiecit. Se cundam limitationem ſentit glo . fa dicens tex.nõ procedeꝛe intercedentem uano mem: nã tunc nõ ab ſolueꝛetur iurans:ſed neceſſe habeꝛet ſiare iuramen to. ar. in. l. meiũ. ff. qd me. cã ubi pʒ ꝙ nõ exenſat: niſi metus qui cadeꝛet in cõſtãtẽ. Moſt. i priuʒ di cẽs ꝙ ẽt ſi metus fuit ĩpꝛobabil fiet abſolutio ĩ odi um cogẽdũ ne ex dolo ſuo alij repoꝛtẽt damnuʒ ? ipſi cõmodũ:æ hoc mihi placct.nam &t de iure cini li ſubuenitur metũ paſſo ex iudicis officio:licet ni⸗ ſuerit atrox: ut.l.fi.ff. quod me.cauſa:ita nõ.glo.et Har. in. l. inteꝛpoſitas. C. de tranſac. Mec ob. d. l. metum: ⁊ ſuniles quia pꝛocedunt reſpccin edicij Keande kemgenimi un õ en erentit Yoſenin a⸗ zivehemmmnifierhno uunt Riſt iinnu fnt mon nn anin gbiroclemickichs iemmint unqranuinno nalzvlm i uſcon irfcnnhl otin jnimmron ſttikrin kif n nni firtecvonneruanms tht obdtan iſo tiſtöclim ins ohptee reſt Nlettor uondinicorancven writ Ve liais neneſfceſnr ct it egin alirget ud ti itte en Nölgicecircilierdeſtrnin Munmn Cndcnintge ilenin elndäſfingumg ſeiimmiſ urde ſacanfceciectliee Abelendr cGonſſacſiedscitiz rſifutt snltcintriſin hoinn 4 tpiliti nicnctnunne⸗ chiibinnn ens erinnei loſnurn thio er, n Ulino iinnenn e z4 ſligſihß ,. , d chi nuͤto ſöcini Koß⸗ grraſtngianlnd einn ntf ainiinunne⸗ alg nitbſif,unde men e ciutzlinn⸗ almnitn eeſſtnt . iun fn Honi wet dadcſt ſtlors rmanfudin umn ggl gebtf intſ ſr⸗ e nliſicea n⸗ ee. ugntinck h luneu ten rdinäne . aſhii 1. Aln edcllisnn ilipt eanlngiing ii mseſ ſb. (Rrginming Gun anmpörpſppiorn n tſen echiens Contpeſai rits min Rremtman ſiinbblomzn etexo dionner ſcvidan in oine Pene dnin cis ntliadeunörnt ſan r mn umiicfcr nii no. inc chiorz icjbeſuu nnſ ”” nans ſ&riidtrdef Mon guuas inunmmmun ml vntum wn⸗ n m p i Maumnuur n irr imn opnnos den necnind n b ammimi inclenm wi. Oee ine nxkin er Monni udof Oan Audn mimins in MNiN an ndnofdinonn Domnnrm n mcun. t dn Wodeemds ſrandda (NMarr dodduns i ur ii Vatd els Ne nen ß K de ndai Poltcot iu Iſrcnsoen oſen r. gndags Mon Dnteüinstocbindi aſi nhni ll ſen ☛G a vols in Ber onſo. nngennn E ppicispoin n is lelngunn *☚ giraniſce qð me. cã nõ aũt ꝛeſpectu officij iudicis de quo nið etiã bo. gl.in. c. pe. qd me. cã. in. v. nec metum. Itẽ ſarig ẽ ꝙ pꝑs turpiter iuramẽtum receꝑit.ar.c.i.s.e Alrimo qᷓꝛo an finis ſe ĩtelligatur quando nul la iteruenit abſolutio Jo. an. ꝙ ſie licet quidam ð: ſed tu tene primum quod etiam ſentir gl. pe. ſi enim interueniret abſolutio non imponitur aliqua pnia ſupra eo.ſi uero. J Eni ens. Caſus. Si is cuius mã dato ſtaꝛe iurani aliquid mihi pꝛecipit contꝛa iuꝛamentum peꝛ me pꝛius licite factum illud ſeꝛuaꝛe non teneoꝛ. h. d. ibe rẽdo vois lre:ſed põt alꝛ intelligi ut patebit ex. j. dicendis. In. i pte ponitur queꝛela impetrãtis In fa ꝓuiſio ibi ueꝛum. ¶ Mõ ꝙ ſupeꝛ ſatiſfactione ĩ iurie pñt partes ↄponẽdo iurare ðᷣ ſtando mãdato teꝛtij. Iem de ſtando mandato offenſi: ut. J. e. quĩ tauallis pꝛo h̊ qꝛ ſolum agitur de ꝑtium piudicio. unõ gꝛatis põt pars alteri ignoſceꝛe:ut in.c.ſi illic. xxiij.q.iiij. hinc dicit Moſti. ̊ nõ. vbum ꝙ quãtũ cunqʒ ſit iniuria iudex dʒ eſſe contentus de ſariſfac tione de qua ↄtentat᷑ iiuriã paſſꝰ .nã ꝑ nudũ pactũ remittitur iiuria.ff. de pac.ſi tibi.x.F.i.de pig. ac. ſi rem. incen. tñ 2z Inno. ſentiunt alꝛ. dicunt enim hB hoc iuramentum ſuffice:e pro ſatiſfactione niſi tã ta.ſit iniuria ꝙ fuerit maioꝛi pena punienda quod arbitrio diſcꝛeti eſt iudicis relinquendum:æ hoc di ctum ego appꝛo bo pꝛo quo allego caſum in.i.licita tio..quod illicite.ff.de publi.ubi pʒ ꝙ de eo qð ẽ pꝛiuatum oꝛit᷑ reipublice ius agẽdi ad uindictam vñ hz ꝑs poſſit remitteꝛe quatenus tãgit pᷣiudicium ꝓpꝛiũ nõ tñ in piudicium iuris reipublice queſiti:= nide ad hoc quotidianã qõnem quam ponit Bar. in.l.ĩteꝛ ocẽs..recte.ff.de fur. facit. c.i.?.c.crimina de collu. detegẽ. æ quod ibi no. æ bec nõ. ¶ fo nõ. ꝙ ʒ ubi agit᷑ de cꝛie cꝛialiteꝛ nõ poſſit opꝛomitti in pꝛiuatum.de quo m dic nt in. c.pe. F.i.de in inte. re ſti. z.l.nõ diſtinguemus S. iulianus.ff. de arbi. ſecus tñ ubi agit᷑ de cꝛie ciuillreꝛ: ut ᷣ 7.l.quid eꝛgo. F. ex cõpꝛomiſio.ff.de his qui nõ.infa. facit. c. quintaual lis pꝛeal. ?.c.rᷣas de pᷣſump. ¶ M ttio pꝛancẽ pꝛe cipiẽdi ei qui tenet obedire nirtute inramẽti nã re cipit᷑ ſub iuramenti debito Pcoꝛ. . c. pꝛoxri. ¶ ⸗ ultimo ꝙ iuramentuʒ gñalꝛ pᷣſtitum de parendo ali cuiꝰ mãdato nõ eſt ita inteꝛptandũ: ut comp̃hendat oĩa que ex vᷣboꝛuʒ gnalitate poſſet opꝛehendeꝛe. nõ enim dʒ extẽdi ad aliqð oꝛium pꝛioꝛi iuramento al teꝛi pꝛeſtito:ut h̊ in fi. nec ueꝛiſilkꝛ eſt cogitatum:ut colligit᷑ ex narratione facti de quo.j.latius.vñ dicit p glo.i.quã nõ. ꝙ dʒ intelligi de idoneo mandato. ar. c. ad cãm de elec.i.ut ſit rationabile 2 boneſtum quod mãdatur fm Hoſti. qð bene nõ. p iſtis iura mentis geneꝛaliteꝛ pꝛeſtitis de ſtando mandato ſeu arbitramento alicuius de quo aliquid. I. æ peꝛ h ſit expeditum pꝛin. glo.i.¶ Op. S z ↄtra tex. nidet enim oꝙ ſtandum ſit dicto iſtoꝝ eriam ſi ſit iniquuʒz: ut. l. diem. S. ſtari. ff. de arbi. Rndet glo. i. ꝙ iſti nõ fueꝛũt meꝛi arbitri de quibus ſoquit pꝛium:ſed aꝛbi tratoꝛes ⁊ amicabiles compoſitoꝛcs:quoꝛnʒ landuʒ Veniens rednci põt ad arbitriuʒ boni uiri.l. ſi locictatẽ.c.axr bitroꝝ.ff. ꝓ ſocio quod plʒ hoſti.? ducit hoc ꝓbaꝛi in tex in co ꝙ iurauit iſte ſtare mandato æ no ſnie. ERitc ex h dicto iuncto tex. ꝙ ſi ꝓmitto ſta re mandato alicꝰ uideor illum elegiſle:ꝛ ut bonum ui. rum ⁊ amicabilem conpoſitoꝛem nõ at ut arbitrum ed ego tunc ultꝛa alios oppo.ſi at iſti fuerunt ar bitratoꝛes:quare papa nõ ꝛeduxit iſtorum laudum ad aliquam moderationem:ſed ſimpliciteꝛ mandatũ ꝓnuntiau x nõ teneꝛe:puto poſſe dici ꝙ totum mã darum fuit iniquum:= ſic non erat aliquid reducibi le.æ fm hoc nõ.bñ ad hoc iſtum tex. ꝙ ubi index aditus ſuper iniquitate laudi reꝑit totum iniquum põt ſimpliciter ilud ꝓnũriare nõ teneꝛe uel annullaz? nec aliquid eẽ nec in aliquo ptẽ ↄdemnare: ut papa fecit hic.puto tñ ꝓ iudex poſſet ↄdemnare lt᷑ime: ꝓut arbitratoꝛes pomiſſent cum ſuccedat in locũ il lorum:⁊ ſic põt facẽ qð illi facere debuiſſent : ſicut dicimus in iudice appellationis:ut in. c. raynutius ⁊7.c.rayna dus de teſta.? forte ̊ nõ fuit aliquis qui hoc peteꝛet nec cõſtitit pape quid iſte debuiſſet pati pꝛo illa offenſa:maxime cum alteꝛnatim cõnitia ſibi intulerunt. ¶ GBlo. ij. primo colligit ar. iuramentũ foꝛe ĩteꝛpꝛetandum fᷣm intentionem iuꝛantis ſed ſta tim oppo.⁊ remittit ad.c.ex ſiis de ſpon. ſed dic ꝙ hoc ar.ſolum colligitur ex narratione partis ſed ex diffinitione pape poteſt colligi ar.ↄrium cum papa funder ſe ſupeꝛ iuramento ↄꝛio pꝛius pꝛeſtito de q* pars nullam fecerat mentionem.ſed de hoc uide u bo. gl.in.c.queritur.xxij.q.v.⁊= aliquid ſtatim cicã ſed glo.tranſit ad aliam qõem in fa parte z querit nũquid vture huius gnãlis iuramenti potuiſſet ſibi pcipeꝛe ut cedẽt bonis uel ut ei daꝛet bona ſua. ? ꝛe ſpondet ꝙ nõ qꝛ nõ excẽditur ad ea de quibus nõ fuit cogitatũ.dʒ enim iuramentum gnae c uili mo ĩ telligi qð bn nõ.¶ Ex dicus Inn. poteſt colligi h diſtinctio ꝙ ant iuramentum fuerit geneꝛaliter pſti tum de parendo mandato alicuius aut ſpecifice: et determinate:ſed oꝛitur ex poſtfacto dubitatio ſuꝑ ipſius ĩtellectu = iteꝛpᷣtatõe.pꝛio caſu cdicit ꝙ iuram tũ nõ extenditur niſi ad ea de quibus cogitatũ eſt uł debuit merito cogitari. .e. qntauallis.j.de deci. ex multiplici cũ ſilibꝰ:ꝛcfert alios dicẽ ⁊ nõ male ſʒ eũ nõ ſufficeꝛe ſi iurãs dicat ego non cogitaui ꝙ H̊ mihi pcipes dũmodo pena nõ excedat culpam imo oĩa põt pᷣciꝑe quatenus culpa patit᷑ niſi ſit 5 ius. j. e.quintauallis uel Sria prio iuramẽto ut hic uel ni ſi eẽt tale ꝙ fᷣm cõem reputationem nunc iuraſſet ſi credidiſſet h ſibi manda:i. ar. c. petitio. j. e. æ. C. que res pig.ob.poſ.il.i.in.fi.ff.de pig.l. obligatiõe gnãli.? nõ bene h̊ ultimũ:ſo mẽebꝛo principali dicit in ꝓſilio aie ſue fm intentionem iurantis ẽ iterp tãdum:ſed in indicio recipit iterptationẽ fm ius.j. e. ueniẽtes qð ẽ nõ.⁊ ſẽꝑ h̊ alłatur ꝙ iuramentum recipit ĩteꝛpꝛetatõem fᷣm ius in iudicio contentioſo ſed in pniali fm itentionem iurantis.qualiter auteʒ iudex ĩterpᷣrabit fm ins uide gl.nõ.in. d. F. querit᷑. xxij.q.vV.⁊ in c.ex lr̃is.ꝰj.ðᷣ ſpon. ? reſpectu foꝛi pni alis ut ↄſideret᷑ intentio iurantis nide bo. tex. cum ibi nõ. in. c. tua. de ſpon. ſacit capitu. ſignitficaſti S 3 de bomi. 7 ꝑ h deteꝛminat᷑ qõ ſe. Quidam cleꝛlcus iurauit ſtare mandato epᷣi qui pcepit ei ur beneficio ꝛenũtiaꝛet ⁊ ꝙ nõ appellaret ccꝛte:ex quo H nõ eꝛat Hiſimile poterit pcepto nõ obſtãte appellare: æ ita fuit deteꝛminatũ:ut hẽtur in dnicali queſtione.xxvVj 2 ꝑ p̊ dico gl. ſequẽtem non ꝓcedeꝛe in eo quod di cit ſi mandatum iſtud non ꝛepugnet prioꝛi iuramẽ to:ſed alias enoꝛmẽ lcſionẽ infeꝝ in ꝛebus pꝛalibꝰ ꝙ petenda eſt ꝛelaxatio iuramenti. nam ſi ueriſimili teꝛ nõ cogitauit iſtuʒ caſum non uideo ꝙ ſit opns peteꝛe ꝛelaxationẽ iuramenti cũ iuramentuʒ non ex tendatur ultra cõſenſuʒ iurãtis: ut pʒ ex pꝛedictis et firmat Jo. an. in. c. uno de oↄmo. ubi dicit ꝙ gñaliſ