Hf120_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Super libros Decretalium, II. Nicolaus <de Tudeschis> .* — Tobingen — DWei, Zm Sprihekten. ¶Se pbationibꝰ Ec rubrica. ſatis ↄtinuata fuit. S. in pᷣ cedẽti Rica:ſʒ magis ſpe cificc pot ſic ↄtiuari. Su pra in pꝛece.ti.uiſuʒ ẽ de cõfeſſiõihꝰ ꝑ quas adueꝛ ſarius releuar̃ ab oneꝛe ꝓ bandi:uerũt qꝛ ꝑte negãte bẽt aſſeuerãs ꝓba re.vj q ulti.actor:merito ſubijcit ð ꝓbatiõibꝰ ⁊ pmittit prio genꝰ:ut poſtea facilius deſcẽdat ad ſpẽs.ſic ẽt fecit ↄꝑilatõ.ffoꝝ.z.C. Hic Jo. an. ſuꝑ Rica foꝛmauit duas qões ? duas oppo ſitiões.⁊ qꝛ ſatis utiles ſũt ad illuminãdũ intel lectũ iuuenum ideo annectam/ODrimo namqʒ querit quid ſit ꝓbatio.ſecũdo vñ dicatur. Ad primũ riũdet᷑ ſm Aʒo.? Accur. C. e. ſuꝑ Hica ꝙ eſt rei dubie ꝑ argumẽta onſio. Gof.hãc dif finitionem impugnat:qꝛ ex ea ſequit᷑: ꝓbatio nõ fiat teſtibus ⁊ inſtrumentis:cum ſimpliciter dicatur in diffinitione peꝛ argumenta ⁊c.nã uer bum argumentũ nõ ↄpꝛehẽdit in ſe teſtes uel in ſtrumenta:ſed ſola iueſtigatione inuenit vitateʒ vñ dr argumentũ quaſi argute inuentuʒ:ut diẽ tex.in.c.ſorus de vbo.ſigni. Ipſe ueꝛo Goff. diffinit ſic: ꝓbatio eſt rei dubie peꝛ teſtes uel inſtꝭa ⁊ plerũq; indicia ⁊ pſũptiões dſtẽſio.⁊ di cit plerũqʒ:qꝛ nõ in omni cã ſufficiunt indicia = pᷣſumptiones:ut ĩ crialibus:niſi eſſent uiolẽtiſſi me:ut dicã ĩ.c.teꝛtio loco.j.e.ſed Hoſti. dicit: ꝙ nõ eſt hec ſufficiẽs:cũ ⁊ multis ꝗlijs modis fi at ꝓbatio:qui nõ ↄtinent᷑ in diffinitõe Gof.de quibus remittit ad ſummã. e.ti. F. fi. ad Spe. e. ti. F. fi.remitto te ad bo. tex. cum glo.in v. quia ð. qe reſti.ſpo.c.cum ad ſedẽ.vn plus placet ſi bi prima: æ reſpondet ad decꝛe. forus: ſuꝑ qua ſe fundat Gof. ꝙ argumentũ ſumitur ibi ſtric te ⁊ pꝛoprie:ut dialetici ſumunt: ſʒ ĩ diffinitione pꝛedicta ſumit᷑ large pꝛo omni ſpecie ꝓbatõis: ſicut inſtꝛm qñqʒ ſtꝛicte quqʒ large ſumit᷑ Diẽ . tñ ut Gof. ſatiſfiat dici poſſe: ꝓbanio ẽ ꝛei u , bie legitime facta declaratio.ſed ceꝛte iſta diffi nitio Hoſti. impugnari põt:qꝛ nõ c puexibils cũ ſuo difſinito ſicut debet eſſe quelibet bõa dif finitio:ut nõ.glo.ſuꝑ rubrica de ſum.tri.⁊ ĩſti. de obli. in prin. ſequeꝛetur enim ꝙ omnis decla ratio rei dubie eſſet ꝓbatio:qð eſt falſum cũ ex iudiciũ multis modis declaretur res dubia ti nõ eſt ꝓbatio. VUnde poteſt ſic diffiniri ꝓut ꝓ prie ſumit᷑ ꝓbatio in ti.nẽo ꝙ eſt rei dubie ĩ iu dicio ꝑ legitimos modos facta declaratio põt etiam ſatis ſubſtieri prima ſʒ opoꝛtet ipꝛopriaꝛc v. argumenta ut sdictum c. Ad fᷣ̃m un dicatur ꝓbatio rñdet Jo.an.fſm la.ꝙ dqr̃ a ꝓbe.ad uerbio facit enim ꝓbe.ꝗᷓ ꝓbat manifeſtat cnim dubium:uincit adueriarium cet euitat penas nõ ꝓbantiũ.uel fᷣm eũ dẽ ꝓbatio quaſi ꝓpallatio uel manifeſtatio eius quod ẽ dubiũ. VUel ʒꝰ. di co ꝙ ꝓbatio poteſt dici quaſi ꝓba actõ.⁊ capi tur actio ꝓut ſonat in factum ñ ꝓut iuris ẽ ſʒ ꝙ capitur inſti.de act.⁊ obli.in prin.⁊æ nõ.gl.ĩ .c. dilecti de iudi.ſed ꝓut capitur ĩ illa ofe Ac tiones nr̃as queſumus dne adiuuando ꝓſcqre ⁊c.ut ſit ſenſus:q; ꝓbatio eſt q dam ꝓbus actꝰ uel ꝙ illa actio peꝛ quam fit ꝓbatio debet eſſe ꝓba.i.legitima ⁊ neceſſario concludens.j.e.in ra ianonu ad oppoſitiones. pꝰ op. de ſuperfuitate rubrice nã ex quo actoꝛ de ſpẽ bus ꝓbationum tꝛactaturus erat ſtatiʒ ut patet . in ſequentibus titulis ſuꝑfluum fuit hoc genus pᷣmittere et ſic ẽ ↄ id quod pollicimus eſt in ꝓhe mio reſecatis ſuꝑfluis zc.rũdet Jo.an.qꝙ łʒ. j. tractet de quatuoꝛ ſpẽbus pꝛobationũ cõgꝛue aptat alteri eax:mñ hanc ſicaʒ pᷣmiſit ſub qua id pꝛoſequitur. uel ꝙ adaptatur alteri illaꝝ ſpe cieruʒ uel de ſpectantibus ad plures ex illis.uel a 2. E inc udit oẽm ſpẽm ꝓbandi. De prio pʒ:qꝛtrac tat ĩ nigꝛo ð ꝓbõne vginitatis ꝑ aſpectũ.j. e. poſuiſti ⁊.c.cãm.ð pꝛobatõe limiuũ ꝑ libꝛos an tiquos famã æ adminicula.j.e.cũ cãʒ.ð ꝓbone finatõis ꝑ noĩatioeʒ æ opionẽ uicinie.j.e.ꝑ tuaſ ð ꝓbõne ꝑ Ias ordiaꝛiox.j.eo.poſt ceſſionẽ ⁊ ſi ᷓ nõ poterãt ↄgrue adaptaꝛi ad aliquã ſpeꝝ q ſubijciunt᷑.¶ Me 2.ſ. ð ꝑtinẽtibꝰad Nicas ſe Imes pʒ.j. c.c.ij.ubi dr̃ ꝙ qͥ ꝑ iſtm ꝓbauit ſen P teſtes nõ cogit᷑ iurare:ad idẽ.c.teꝛtio loco.j. .e. ubi dr: ꝙ ꝓbatio teſtiũ illo caſu prefeꝛt ꝓba tioni per iſtrm:⁊ ſic ð alijs qᷓ Oarue poterat ad aptari rubricis ſequẽtibꝰ¶ dices m quare hec nõ reſeꝛuauit ibi.rñdeo: qꝛ eq porerat hic ſiẽ ibi adaptari. fuit gꝰ hoc ð arbitrarijs ð qb⸗ nõ põt reddi rõ.l.nõ oĩuʒ.fl.ð legi. ¶ De ʒ . ſ. ꝙ hic ĩcludit ĩ aliqbꝰ oẽm ſpẽm ꝓbãdi:⁊ ſic nõ ita poterat eque adaptari ad aliquã ſpẽm:pʒ ex emplũ ĩi.c.i. j.e.ubi dr̃ ꝙ rens nõ cogiĩ ꝓbare de iuꝛe actoris ſeu ſua iura exhibere: ad idẽ.j. z. ex his: ubi dẽ ꝙ ĩ cõi indicio ꝓbãt actõ ⁊ reꝰ Itẽ ꝙ dqupia ꝓbõ nõ releuat ꝓbãtc.:c.i pntia 2 i mitis alijs ð quibꝰ ĩ eroTSeedds oppõ eſt ꝙ male ſit hec rubrica ſituata.cũ eni oꝓfeſſio ſit ꝓbõnis ſpẽs.d.c.cũ ad ſedẽ de reſti. ſpo.ex quo uolebat tractaꝛe ⁊ pmittẽ pus gen debuit iliã rubricã ð ↄfeſſs poſiponẽ. hinc ſo. Jo. an. ꝙ ↄfeſſio ꝓprie loqᷓndo nõ ẽ ꝓbõ ſj̊ ꝓbanõis relenatio:qð bñ nõ. ꝓpi ſtatuta facientia mẽtio nem ð ꝓbatiõc ĩ ma odioſa uit nõ icludãt cõfeſ ſionẽ: facit.l.eũ qui.ff.ð iureiur.⁊.c.i.ð confeſ. li.vj.ubi purã ⁊ ſunplicẽ negatiuã deduco ĩ po ſitionẽ:quã m pꝛobare nõ poſſũ ut ibi dꝛ.ogru enteꝛ eꝛgo pᷣmiſit ð ↄfeſſiõe ꝑ quã relenat᷑ adueꝛ ſaꝛins ab oneꝛe pꝛobãdi:poſtea ſubmittit ðᷣ pꝛo batiõe in gñe:ut facilius pateꝛet mã ſpecierum. Ego clarius dico ſic ꝙ qꝛ ad pꝛobationẽ nõ ꝑ nenit᷑ niſi ĩ defectũ ↄfeſſiõis:qꝛ ĩ Ofeſſũ nulle ſũt ꝑtes indicis niſi ĩ ↄdẽnãdo.i.i.ff.ð ofeſ.ij. q. i. nos ĩ quẽq:merito prius pᷣmiſit de confeſſiõe: ua habita non curat᷑ de alia probatione. Reus actoꝛi ſua X epiſtole. ꝓpaa iſtꝛa edẽ nõ tenet᷑ ſic cõiter ſummat᷑.j.iñn mltiplici ter limitat᷑. In prima ꝑte ponit petitio/ In fa tpins repulſio:ibi ad h 5. prio ſing. ex iſto rex. pᷣncipẽ obligãi ſaltẽ naliteꝛ ex Sciu inito cũ ſubdito:adeo ẽt ꝙ ſucceſſor renet᷑ ad illius ob ſernãtiã ſi Sctus ẽ initus noĩe dignitans: quod 1 Cy. in. 1. digia nox. C. de leg. ? Jo. an. ? ci teꝛ ſeqᷓntes hic. facit.l.ceſar. f.ð publi.pro hᷣ fac qꝛ obligatio ẽ de iuꝛe naturali:cui etiã pꝛinceps ſubijcit: cũ nõ poſſit tollcꝛe ea ꝗᷓ ſunt iuris naiu ralis nel diuini:ad hoc qð nõ. Inno.in.c.que ĩ eccleſiaꝝ de ↄſti.nbi hoc nõ.ſeniit ad idem cle. paſtorał de re iudi. idẽ dico in Papa ⁊ maxie ut aſtringatr᷑ diſpõne iuris diuini: ad h qð dixi poſt Jo. an.ĩ.c. ſignificaſti. ð. de foro.pe.facit quod nõ. glo.in. c. non eſt. de noto: ? in. c. ᷓto de iuꝛeinr. ?2 ꝑ Inno. in. c. cuʒ inter. p. de renũ. pꝛobationib⸗ 5. fo nõ minus ſingulariter ↄueniri Im ꝑatorem poſſeꝙ tali obligatione naturali a ſub iecto corã Mapa: ⁊æ dico ꝙ poterit ↄueniri pꝰ rõe pacti:de iudi.nouit:⁊ tũc ꝑ denuntiationeʒ euãgelicã uł iudicialem ut ibi. C 2 Pot intelligi ut adeatur directa uia:ut Mapa tanꝙᷓ ſupeioꝛ reddat ius manu regia ſicut oliʒ fiebat anqꝙᷓ eſ ſent introducte actiões.l.ij.fl. de ori.iur. ? qð nõ. Inn. in. d. c. ꝗ. in ecclaꝝ de ↄſti.? h ꝓcedit tenendo cõcm opi. maxie canõiſtaꝝ ꝗAperator imediate hẽt ipcriũ a MDapa ita qꝗð circa Da pã tanqꝙᷓ; unicũ uicariũ dei ſit ptᷣas tpaliũ hita: quã ptᷣatẽ exeꝛcet in gꝛauib negocijs:⁊ ubi dat defcctus iudicũ:ad h̊ ꝙ nõ.i.d.c.nouit ct ibi dixi er per Inno.in.c.ł.ex ſuſcepto ð fo. ↄpe. lʒ aliud ſentit glo.in.c.qm.x.di.ſʒ tene pmum: et ꝑ boc limita nõ. ꝑ legiſtas in.l.una. C. ne qſ in ſua cã:⁊ qð dixi in.c.cum neniſſent de iudi. ut ñ recognoſcenſ ſuperiorẽ poſſit eẽ iudex iĩ (ã ſua ꝓ quo fac.l.ꝓxĩe.ff. ð his ꝗ ĩ teſta.delen.et .l. et h Tyberius de hr̃. inſti. glo.iuncto text.in .c. gilizarius.xxiij.q.iiij.t H̊ ꝓcedũt qn ſuꝑior agit õ ſubiectũ.ſed ſi ſubiectus agit ↄ duim põt eum cõuenire coram ſummo pontifice ꝑ sdicta Et pᷣmũ ẽt limita ꝑ nõ.et ſing. dictum Hoſti.ĩ c.cũ Joannes de fi.inſtꝛu. ubi dicit ꝙ a ſuꝑior n ꝛcognoſcẽte ſuperiorẽ põt appellari ada pam hec omnia defendi pnit ꝑ ea qͥ dixi in. d.c. nouit et in. c. licet ex ſuſcepto. ¶ Mõ.ibi in ine dium ⁊c̃.ꝙ iudiciũ dr̃ mediũ:h̊ iõ:qꝛ ẽ medium int᷑ actoꝛẽ et reũ:ad idẽ.C. de iudi.nulluʒ et ita expõit Jo. an. hic et bn:ex quo clarius coll igit quod.. dixi de pncipe conueniẽdo coꝛã/ Ma pa iudicialiter. Aliqũ mes iũ capit ꝓ hbac uita: qꝛ tʒ mediũ int᷑ paradiſum et infernum tenedo opi. eoꝝ qui.dnt:ꝙ infernus c ſub terra.xxiij. .q.iiij. hec ãt uita:alia non colligo:qꝛ ueniũt.j. exaĩanda. ¶ GBl. i. qrit qdiſit caꝛthofilaciũ.? ꝛn det ut ĩ ea pʒ.et dic ꝙ dr a caꝛthe et filiaʒe qð ẽ idẽ qð ſeruaꝛe:quaſi locus ubi ſeruant carthe. alibi habet gazofilaciũ:er dꝛ a gaʒa qð e ið qðᷣ diuitia:= filaze quaſi locus ubi reponunt᷑ diui tie: ut eſt tex. iuncta glo.in.c.ij xc.di ¶ Hppo. W = uidet᷑ ꝙ quis teneat᷑ edẽ inſtt̃m ↄ ſe:⁊ nẽ itꝛo mãm. c. ut pʒ. in.l.fi.C. ð̊ eden.⁊.l.i..edenda ff. e. ?. . de fi. iuſtun. c. g. perpetuus. Gl. ij. me m vrij exponit:ꝙ nulli ẽ dicendũ.ſ.reo.qſi ſen tiat glo. ꝙ lʒ reus ñ teneat᷑ edẽ ſua inſir̃a actori actõ tñ tentt᷑ edẽ ꝛco.un intelligit ꝙ Imparõ hᷣ erat ꝛeus:q̃ſi ſecus ſi fuiſſet actoꝛ.nihil ad h̊ gl. allegat: ſed tex.ẽ nõ.ſm cõem lr̃m:quaʒ cõiteꝛ ſequitur Har. i. l. fi. C. de eden. pal. et ita tenet Ala. z No. qn. hic: ?. j. dicã rõem diueꝛſitatis. excipit etiam iſta alios caſus.ut pʒ in ea Z i gl. fi. ſed ꝑ ̊ dicra glo.nõ bẽt᷑ ple mã hꝰ. c.latius attingunt hic doc. canoniſte æ legiſte: maxime Hꝛ. in. l. fi. ?.l.i. C. de eden. z...i.F.editiones .ff. e. ſed clare colligendo omnia faciunt tꝛia mẽ bra. qniqʒ eĩʒ inſtꝛa ſunt communia. qnqʒ ꝓpᷣa ipſius petentis:qñqʒ ꝓpa ipſius a quo petunt A ican N Conn Gtong ran n Wo W Utümie anemnüͤce⸗ mmenngunb mwincherſiſn ſ.n mnmn o r ig daun ſi intn otir))n imnoft at gfeln ag / Pa 1eind ioadtnin.e⸗ ar p. (H biimnne ucj nedli: :gre ncſn za de Qceidi nulzertn a bier vo n us olt Suae tomumnico ton/ Nigi neni nii barun mntiun cinfernumm nnic⸗ g ienuse ilb en iſ. Main non olgogttennmn,. inritſtndeftien Arcdi amtatlae de ſnmiante . enoor sä 1 hs ſpglüͤbin d ſeppaſser ici 10.idc nont ebi nincgnrditen Prun n legſts nlona. Cecf in 1nCnn venifentceinc, N iymno Poſtee ucerich lii föbsiinſtn dcene Ns Gebr iſt goimngotan ungiiad peeliran ſanon wüKlſſirians gt) i dot rcormnſunmo ponrfirpecten pꝰ caſu aduertendum ꝙ poſſunt dici cõia multi pharie aut ſunt coia quo ad ꝓpetatẽ ipſoruʒ in ſtꝛorũ:ut qꝛ ſunt cohẽdes et ſunt iſta hrditaria l. certc et.l.ſi que ſi.ff.fami.her.ſeu eis ꝑit᷑ dõa ta uel legata uel cõi pecunia empta uel alio mõ ita ꝙ ſunt cõia utriuſq; quo ad propetatẽ.et cẽ in dubio pñt ex cã peti ut edant᷑ ut dictis.ll.et c.g. ꝑpetuus de fi.inſtru. et.l.i.ff.e.cũ ſi.qñʒ di cunt᷑ cõia ex nã negocij: ut qꝛ ſunt geſta ab exeꝛ cente alſhð officiũ uel aliquã artẽ:⁊ ex cõſuetu die tenebat libꝝ ubi ſcribebat oĩa negocia offi cij. ? illa tenet edẽ.I.qdã. ff. de edẽ. et.l.i. C. eo. fim nnũ intelleciũ quẽ ponit Ja.bu.et ſequitur PBir. in.l.quedã. ff.e. ubi ẽt ꝑ eũ. quaſi uideat h eis mãdatũ ut ſcripturã cõficiãt Jð dicit ibi HBar. in uſurario ꝑ qð niderur repꝛobare glo. in cle. una de uſu.que dicit:qð ibi ponit᷑ caſus ſpãlis ſed certe nõ bn repꝛobat᷑ ut ſatis colligit ex illo tex.unde dicendum ꝙ qdam ſũt perſone q̃ ex neceſſitate officij ↄficiũt libros ut tutor cu ratoꝛ pꝛocuratoꝛ et ſimiles et iſti tenent᷑ edẽ.qꝛ rõe officij ur̃ eis mandatum.d.l.q̃dã. Quedaʒ ſt pſone ꝗᷓ exercent aliquã artẽ ñ tñ aſtringunt᷑ ad libros faciendos:et tunc aut ex ↄſuetudie fa ciunt ſeu edunt libros in publico.et idẽ qꝛ rõe ↄſuetudis nidetur eis mandatum.et hoc cãn ꝓ cedit dẽm Ja. et Mar/Aut n hnt libroſ in pu blico:ſed i ſecꝛeto in domibꝰad ipſorũ inſtructi onem dũtaxat.ſicut faciunt iſti nſurarij exercen tes uſurã.non palã cũ altari ſeu bancha ꝑata:et tunc regnlariter iſti nõ compellunt᷑ quia ſunt in ſtra pꝛopa:ut j.dicã ĩ ultio mbro.ceſſat eni illa rõ ꝙ uideatur eis mandatũ ex cõſuerudine ⁊ h caſu pꝛocedatſpãlitꝗs in uſurario de quo in. d. cle nnica iuncta glo. Onqʒ dur inſtr̃a cõia ꝓp ter mãm in eis contentã:cartha tñ n ẽ cõis nec ex ſe nec ex natura negocij:et iſta aut ſũt penes notariũ q̃ ↄficit aut peneſ ꝑtẽ.et pᷣmo cãn tenet notarius edẽ ſatiſfacto ſibi de ſua merccðᷣ quia ad hoc tencet᷑ rõe officij ut z dixi:ad h.c.qm õ de ꝓba.et.l.ſi quis ex aꝛgentarijs. S. pertinere ff. de eden. Aut ſunt penes ptẽ aduerſã:et tunc aut ſunt origialia ⁊ tenet᷑ edẽ:qꝛ illa ſũt cõia.d. c.qm et.c.g. ppetuns. Aut cxemplificata ex pe cunia ꝑtis:et tũc iſta pnt dici ꝓpᷣa reſpectu ꝓpᷣ eratiſ:et de his dicã.j.in uls.mbro:ubi tracto iſtꝛis ꝓpis ipſius a quo petunt. ¶ 2 mbro pn cipali qñ ſt᷑ ꝓpᷣa ipſius petentis:et tũc in dubio debent edi. pnt enim tanq; ꝓpᷣa uêndicari ſeu agi ad exhibendũ.l.fi. C. ad exhi.nõ.in.l.nna. C. de condi.ex.ſlege. Tertio et ultio mbro pᷣn cipali qñ ſunt ꝓpa ipſius a quo petuntur advꝰ te aut petunt᷑ ex pte rei ab ipſo actore ad excep tionẽ fundãdã:et cõiter tenet᷑ qð dʒ fieri editio per.l.fi.E. e. et ar.in.l.diſſoluti.C. ð cõdi.ex le ge ct.l.q tabulas.ff. de fur. facit. c. accedens.ij. S.ut li.ñ conte.rõ qꝛ rei ſunt fauorabiliores: reꝰſtimulatur et non põt nenire patſiẽ actõ qui appenſate nenit tẽ actor ĩpugnat: reus ſe defendit¶ Irẽ qꝛ inſir a ſunt cõit᷑ penes ¶Exr epiſtole. actoꝛẽ q hẽt pinguius ius:iõ :eo faciliꝰſubuẽit qð nõ. Aut petunt᷑ ex ꝑte actoꝛis:⁊ tũc aut ꝛeꝰẽ ill uſurus ⁊ tenet᷑ edẽ: ut.l.i.ff. de eden.ſaltẽ illã ꝑtẽ q̃ utit in. c.ↄtingit de fide iſtru.=.c.cũ ꝑſo ne de pꝛiuił.li.vj. Aut non ẽ uſuꝛus:⁊ tunc aut petit actoꝛ ad intentionẽ ſuã coadiuuãdã:⁊ tũc tenet᷑ edẽ. exẽplũ ego peto a te füduʒ ſempꝛoni anum:quẽ mihi uendidiſti:fundaui intentioneʒ meã ꝙ mihi uendi diſti:nunc eſt ↄtentio inq;tuʒ ille fundus extendit᷑: certe quo ad adiuuandam itentõʒ meã ꝓbatã cogit᷑ ꝛeus edẽ ſua inſtꝛa:cũ n petã pᷣncipalłꝛ ad ipugnandũ:ar.in.l.q concu binam. F. cũ ita. ff. de leg. iij. boc tʒ Maꝛ. in. d. .l. fi. F. d.l.i. C. de edẽ. als in.l.qᷓdã: æ ita tenent noſtri moderni hic. Aut petit actoꝛ a ꝛco ad ꝛc plicatõʒ ſuã fundanda:ut.S.dixi ⁊ idẽ.ſicut eim actõ tenet᷑ edẽ reo ad exceptõʒ ꝓbãdã ut.S. dixi ſic ⁊ reus actori ad replicationẽ ſuam fundan dã:cũ replieatio ſit qdã exceptio exceptionis.l. .ij. fl. de excep. nõ in. c. a nobis de excep.æ ar. op.ad dẽm pᷣncipale i. d.l.fi. C. de edẽ. ubi hoc cõiter tenet᷑ ꝑ doct.⁊ tenent nꝛi moderni hic. Aut petit actoꝛ ad intentionẽ ſuã ꝓbãdã:⁊ re gulariter nõ tenet̃ ꝛeus edẽ: ut hic ⁊.l.qᷓ accuſaẽ C. de eden: dʒ.n. uenire ꝑatus ⁊ n qꝛeꝛe inſtr̃a de domo aduerſarij:lʒ ſecus ſit in confeſſione: cũ poſſit eã petẽ a ꝛeo faciendo = RKo ãt diuerſitatis nõ.ꝑ Jo.an.in.c.i.ð ofeſ.ſi.vj. nã ꝛeſpectu ↄfeſſionis ꝑtis n potuit ueni ꝑatꝰ cũ n ſit ĩ pt̃ate ſua:ſj ꝛcſpectu inſtr̃i ſic.cũ potue rit a principio ſibi pcauẽ:⁊ iõ ſibi imputanduʒ ẽ ſi ñ fuit diligens:cũ uigilãtibꝰ? n dormiẽtibꝰ iura ſubueniãt:ð pᷣſcrip.uigilanti. Fallit ĩ fiſco cui lʒ actori tenet᷑ ꝛcus edẽ ꝓpa inſtia ad inten tõʒ ſuã fundandã: ut in.l.ne qſq. ff.de eden.⁊ h ĩ ciuili. In criali vo ñ cogit᷑ puata ꝑſona edẽ õ ſe ẽt fiſco:qꝛ ualde durũ eſſet in cã criali exigeꝛ ꝓbõnes ð domo rei. iſte ẽ nõ.tex. fim unã lect. quã appꝛobat ⁊ ſeqt Mar. in.l.ij. F. diuus.ff. de iure fiſ.⁊? de editõe a fiſco uel ↄ eũ fiendaRdi ſtingue:ut le.⁊ nõ.in.l.in fꝛaundẽ..neqʒ ⁊. .pᷣ cedẽti ⁊ in.l.ij.pal.ff.e.? ꝑ h̊ aꝛguit Jo.an.idẽ cẽ ĩ cã mr̃imoniali:ſuꝑ quo ꝛcittit ad nõ.ꝑ eũ ĩ addi.ſpe.in ti.de inſtru.edi.F. uidendũ.v.ex p miſſis in fi.ubi refert h fuiſſe diſputando t᷑mia tum: Vʒ ꝙ ſi ego Zxi cũ illa qᷓ dꝛ hꝛe aliũ uiꝛũ 7. ꝓuoco eã ad diuoꝛtiũ:poſſuʒ petẽ ut exhibeat inſta pmi pctus uel inſtza dotalia:qꝗ ſcit᷑ hꝛe uel ſimiłꝛ pᷣſumit᷑:qꝛ ſi h̊ ẽ ſpale in fiſco:fortius idẽ erit in cã mẽimoniali:ubi ſũt multa ſpãlia:æ ma xie cũ nertat᷑ in ea ꝑichin aĩe:qð bñ nõ.⁊ cꝛedo ꝙ ẽt poſſit excipi cã eccle:q nõ minꝰ ẽ puilegia ta qꝙ; fiſcus:ut in ſili nõ.doc.in.c.fi.ð iudi.⁊.c. nenerabilis.e.ti. et. c.i.de ꝛcſti.in inte. ð poſſi dici fʒ do. An.i donibꝰ ĩ alimtiſ ĩ legariſ ad piaſ cas ĩ ecchijs hoſpitalibꝰet alijs fauorabilibſaltẽ ubi ñ adeſt copia ꝓbãdi ¶ Irẽ ſm eũ ubi mai feſte arguit᷑ pactũ ĩ retẽtõe inſtei:⁊æ aliqua fides põt fieri de retentiõe inſtꝛi:ut tunc ſalteʒ poſſit agi ꝑ niã denuntiatiõis enangelice. Ego puto ag 3— hec omnia ꝓccdeꝛe qñ nõ põt hẽi copia ꝓban di. Si autẽ eſt pns notarius hns oꝛiginale non uideo bonã cãm uiolandi regulas iuris ⁊ exien dendi ita priuilegium S. c. ſane de pꝛiuił. Ceſſart enim tũc rõ pacti cũ poſſit de facili ab eo copia haberi hec omnia pꝛocedunt ad petitionẽ ꝑtis. Sed nunquid iudex ex officio ſuo poſſit ꝛeum ad hoc compelleꝛe. Inno.vẽ hic dicẽ ꝙ ſic.ma gna equitas eũ mouet:utputa:qꝛ oꝛigialia ſunt depeꝛdita.dicit mñ poſtmodũ ꝙ reũ non cogeꝛet edeꝛe ꝓpria inſtza niſi ex magna cꝗ. æ vẽ limita re dẽm pꝛecedẽs:puta ꝙ de mẽre Inno. fuerit: ꝙ ſi originalia cõia ſũt deꝑdita ⁊ exẽpla ſunt pe nes reum:licet illa ſint ſua:qꝛ ꝓprijs pecuniſs redemit:nihilominꝰ qꝛ ↄtenta in ea ſunt coia iu dex ex officio ſuo compellet ad editionẽ. qð ſa tis plʒ:ar.l.i.C. de eden.in fi. ſed ſi fũt pꝛopria ipſius rei ẽt quo ad ↄtenta:łʒ ĩ aliquo poſſit ac tor fundare itentionẽ ſuã:tũc eniĩ niſi ex cã ma gna iudex nõ faciet exhiberi:pꝛo quo facẽ quod nõ. do. de ro. decif. ccviij. ubi h uidentur teneꝛe licet ſint uarij inter ſe:nidentur tamẽ cõcludere qð.S.dixi:qꝛ licet ꝑs nõ artet᷑ edeꝛe ꝑti: iudex tamẽ ex officio ſuo facit ila exhiberi: ut ex eis colligat iuſticiam: quod etiam nidet᷑ placere do. An. qui dicit magnã cãm foꝛc ſi alteꝛi ꝑti:pijſſz copia probandi: maxime ſi nulla culpa potuiſſer ſibi imputari:⁊ allegat Spe.i.d. ꝗ. nidendũ v. ex pꝛemiſſis:ubi inuenies ſatis de hac materia: ibi Spe.nidet᷑ in hoc recitare dictũ Inno. hic. Ego multum dubito:an boc dictũ ſit ueꝝ.prio peꝛ iſtũ tex. ubi iſte reus nullã habebat ꝓbatio nem:⁊ maxie excuſabat᷑ ex amiquitate facti:cum fuiſſent illa pacta inita inteꝛ pdeceſſores ſuos:⁊ m Mapa negauit officium imptiri. Iem iura cimilia nidentur hoc ſimpliciter den gare.l. qui accuſare. C. de eden. cum ſi. nec ꝓcedit id qð dẽ de indicis officio:qꝛ nõ dʒ imꝑtiri officiũ ſuum ad oↄmodũ priuatũ: ut nõ. Inno. in.c.ad nẽam .ij. ð iuꝛeiu. facit.l.iiij. ꝗ. hoc antẽ iudiciũ ð dã. infec. Item iſta iura reddeꝛentur quaſi inutilia cũ nũq; petant᷑ a reo:niſi qñ ñ pnt hẽri aliũde fateor tñ ꝙ ubi ſubeſt cã in qua exubeꝛaret iudi cis officiũ poſſet ꝓcedeꝛe illud dẽm:ut ĩ ſili nõ. in. c.cũ nobis in fi. de elec.in.c.oblate ⁊.c.cõſti tntus de ap. ? in. d. F. hoc autẽ indicinʒ. In cã autẽ pꝛinata nõ nideo ꝙ bᷣ poſſet ẽt pꝛaticaꝛi ẽt ꝑ nio denũtiatiõis enãgelice:cũ ex quo ignorat tenor inſtr̃i nõ poſſit detinẽs cõuinci ð notorio peccato ? ꝙ teneat p ↄſciaʒ:qð requirit̃ in hac nia pꝛoccdẽdi:inxta nõ.per Inno.i.c. nonit de indi. de quo tñ dicẽdũ ut ibi nõ. vn Mar. de h caſu nõ vꝛ aliquid cogitaſſe ĩ locis palł. ⁊ h̊ bu nõ.hec tm ꝓcedũt qñ agit ĩteꝛ ipſas ptes.ſi aũt litigio uertẽre iter duos petit᷑ ex cã iſtim ↄſiſtẽs penes teꝛiũ nõ õ enʒ:ſed ut fidẽ ĩ aliqno faciat iteꝛ litigãtes:tũc fieri debʒ editio:qꝛ ceſſat ratio huiꝰ.c.ſicut eiʒ quis dicit teſtimoniũ.l.ſi q;.C. .e. .j. de teſti. peꝛ totũ:ita ⁊ inſtim edere. fallit iĩ fiſco Z̊ quẽ nõ eduntur ĩſtrumẽta a tertio: niſi ¶ De piobationib⸗ ſint pꝛopria ipſius petẽtis.lĩ fraudẽ.F. ſʒ neqʒ ff. de iuꝛe fiſ.? h tʒ do. An. hic.pꝛo hoc facit: qꝛ ut dixi ceſſat h̊ cau rõ ↄſtõis:cũ nõ cicat᷑ ſibi ut edat õ ſe:⁊ h̊ͥ nõ.de quo tñ ſatis põt dubitai ex quo ipſe nõ mãdauit tacite uł expſſe illa ofici ut.l.ſi quis ex argẽtaꝛijs.F. ꝑtineꝛe.ff.de edẽ.? ſetir Har.i.l.quedã.ff.eo. ut ſubijciã ĩ ſeq. di. ſeu. q. nec ob. qð dicit᷑ de teſtimonio: qꝛ ad teſti ficãdum quis compelli poteſt per rõem quã.S. rctigi ĩ ↄfeſſiõe.ſed ĩ editiõe ĩſtrumeti Leſſat illa rõ:cum ſit quid ſibi imputetur:quare ſibi a pri cipio nõ prauidin Egen aduerte qꝛ reꝑio hoc dictũ do. An.origĩialiteꝛ poſuiſſe.glo.i.l.ĩ frau dem. F. neqʒ pal. ff. de iuꝛe fi. ſeſiſſe Mar.i. l. .i. F. editiões. ff. de edẽ. ubi nõ. dicit ſe putare ĩ diſticte:ꝙ oĩs ille cuius teꝛeſt poteſt petere ut fiat ſibi copia actoꝝ publicorum p ꝛ tex. i.d.l. is apud quem. C. de edẽ. qui gnaliter loquitur 2 per.l.i fraudem. S. neqʒ pꝛeal.ubi ponit᷑ ſpale ꝙ õ fiſcum nõ eduntur a tertio: ſed cõtra quèei bet aliũ ſic.?⁊ peꝛ hoc infeꝛt ibi Har.ꝙ ſi aliqs eſt excõicatus ĩ curia epi ad mei petitionẽ ꝙ co pia illius excõis dʒ dari ei cuius inteꝛeſt: qꝛ reſ pectu alterius ꝓbat:ar.l.ex ea.ff.de poſtu.? qð ibi nõ.⁊ ita ſimpłr tranſit ibi Har. ſed certe ni mis gñaliter fuit ib i locutus:⁊ aliteꝛ uidet᷑ h li mitare in.l.ij. ꝗ. diuus.ff. de iu.fiſ.? in. F. neqʒ pal. Ande.dico ꝙ õ h̊ dẽemn Maꝛ. ⁊ do. An. vꝛ tex. in.l.quedam in fi. ⁊ i.l.is qui.ꝗ.ꝑtinẽ.ff. ð edẽ.ubi claꝛe pʒ:ꝙ ille qui nõ mãdauit ꝑ ſe ułꝑ glium nec ſuccedit in ius mãdantis inſtia cõfici nõ põt petẽ editionẽ ⁊ glo.in.d.F. neqʒ:cum qꝗᷓ tranſit ibi bar.intelligens finaliteꝛ per illũ tex. ꝙ tertius põt ſi uult edẽ . aliũ:ſj̊ nõ cõpelluur ſi nõ nult:ſed ĩ fiſco eſt ſpãle: qꝛ ct tcꝛtiꝰ ſi uut nõ põt edẽ p fiſcũ ut ibi dꝛ. ¶ Itẽ fiſcus nõ te net᷑ edẽ teꝛio:⁊ ſi nult edẽ debʒ reciꝑe cautõeʒ ð qua ibi:ut nõ utat illis õ fiſcũ ⁊ ĩ his nõ.ſpãli tas in fiſco:ut uoluit ibi glo. ? Haꝛ. pꝰeã:uerũ tn Mar. in. d.l. ij. S. diuus uẽ limitare dẽm ſuũ gñale i. d. F. editiones. dicit enim ibi ꝙ a quo cũqʒ officiali pnt peti a quolʒ ð ppło acta ꝗᷓ ſũt ↄtinentia danationẽ bãna infamiam excõem et ſimilia ꝗᷓ afficiunt perſonam: qꝛ iſta faciunt fideʒ quo ad oms:ar. in. d.l.ij. F. ex ea. ⁊ ſic uẽ ſẽtiẽ. ſecus in alijs actibꝰ. Itẽ adhuc in ill afficiẽtibꝰ pſonam dubito an illud dẽm ſit u x: cũ nullibi ꝓbet et in griũ faciunt iura ſuꝑius pal.ſõte in iudex ex officio ſuo poterit facẽ: ut nõ.i.d.l:ij. Fm unum intellectum:nec ob. ꝙ faciunt fidẽ qꝰ ad oms:qꝛ in multis alijs actib ciuilibuſ faciũt fidẽ quo ad n mandantes:æ tñ illi n pnit petere: nec tertius compellitur:niſi uellit:ut nõ.glo.in d. F. neqʒ equitatẽ tn hẽt ut ex iudicis officio poſtulentur ſi acta ſint publicata ſed inter alios confecta ſed de inſtris ↄfectis n in iudicio ſed iure puatoꝝ forte iudex n poſſz officiũ ſuũ imꝑ tiri ar. in. d. l.quedam in fi.et.d.S. pertinẽ et h̊ ſing.nõ. ⁊ in pcaſu dũtaxat ꝓcedit generalitas illius. I. is apud quem. ¶ Mnero nunc 5 niſum pen SNNINK 4 M n v And . Vmanr kiri eriht inn . Atbne utibrgt liis . au e 40 — — noc ufkev ec . 1gor⸗ 4 e ataper Mi te ibdciheln . nucſſt r fünt ini . ni, ſat itu i⸗ Gmid 159 NIN r alicen e did gangi e⸗ 4 ((. 3Nond N, e 3 . nr mns, 4 4 s 600 8 m Gs ſin iüͤbane in 100 Pennlsn TL fh — eſt an ⁊? qn poſſit peti editio inſtoꝝ:nunc qro quo iure peti debeat. ſendeo: Inno. et Jo. an. poſt eũ tãgunt h̊ᷣ aliqᷓ ſed n ꝑfecte:ſʒ tu diſigue nõbilius poſt Oar. i.l. qdã. ff. de edẽ. aut cnim pretendit quiſ itereẽ rõe ꝓpᷣetatis ⁊ petit actõe ad exhibẽdũ.l.iij. F. ſciẽdũ.ff.ad exhiben.dico etiaʒ ꝙ poterit agẽ rei uendi.qᷓ dat᷑ ꝛõe dnij.ut nõ.glo.i.l.diſſolute.C.de condi.ex.lege.Si ãt dicit inſtam eſſe ſuũ ꝓ ꝑte:tũc agit fa.her.ff.fa. her.l.ſi q ſũt h̊ dẽm ĩtelligo qn dicẽ eẽ ſuũ ꝓ ꝑte rõe cõis hr̃ditatiſ:qꝛ tunc dat᷑ illa actio fa.hẽ.= ita loquitur illa.l.ſi que ſunt ſ ſi eẽt cõe inſtrm alio mõ: tẽ daret᷑ alia actio ſʒ nãm cõitatis qnʒ petit᷑ rõe alteriꝰ ĩtereẽ qᷓ; ꝓpetatis:⁊ tẽ ſi qdẽ ſt iſtr̃a ꝑtinẽtia ad ↄctus et ad actus ĩter uiuos di ſtiguẽdũ ẽ ꝙ aut ſũt cõfecta ex neceſſitate alicu ius ↄctus uel quaſi Sctꝰ pᷣcedẽtis:et agit᷑ actiõe deſcendẽte ex eo gctu uel quaſi.exẽplũ ego ago 3 utoꝛẽ ut edat libros tutele certe agã actõe tu tele ↄ ꝓcr̃em agã actione mãdati:et ſic de ſi.de quo le.et nõ.in.l.qdã pᷣal.et in.l.i.G.officiũ.ff. ð tu. et ra. diſtra. Si vo tal ↄctus n pceſſit ⁊ tẽ aut ille qᷓ illa inſtr̃a uel rões hẽt cõfecit me man dãte tacite uel expᷣſſe ex natura alicuius officij: et cogit᷑ mihi edẽ ex edicto ð edẽ.ut.l.ptõ ĩ pᷣn. et.l.ſi quiſ ex argentaꝛijs..ꝑtinẽ ff.e.facit cle. .i. ð uſu. ſᷣm unũ intellectũ intelligendo qð non ponat caſum ſpãlẽ ut gdixi.aut h̊ n cõfecit me mandante ſed alio mõ apud eũ ſunt: ⁊ tũc ſiqð ꝓ aliũ me mãdãte fuer̃t ↄfecta ita ꝙ ad me ꝑti nẽt:et poſſum petẽ ꝙ mihi edant᷑ utili actõe in factũ.d.l.q̃dã. S. his ãt.v.qꝙ ſi dolo Si vo me mandãtc ofecta ñ ñ fueft:ſed in eis aliqᷓ mea urili tas continet᷑ æ tunc aut h̊ quis petit ab eĩneo: ita ꝙ nõ a ꝑte cũ qꝗᷓ.litigat ſibi edi et n põt petẽ d.l.ſi quis ex argentarijs..ptinere fallit ĩ fiſco Fm bar.in. d.l.iij.ff.e.? nõ.qꝛ ꝑ h̊ aperte ſentit ʒ illud dẽm do. An.de quo in pce.di.in fi. ut a tertio non poſſit peti:lʒ in teſtimoniuʒ ternius nocari poſſit Aut hec petunt inuicẽ actõ ⁊ ꝛcꝰ et tunc diſtingue ut odixi. Aut ad intentionem fundandãa et coadiuuando exceptoʒ ⁊ replicatio nẽ ꝓbandã:et dic ut S;. Si vo ſũt inſtr̃a ꝑrinen tia ad ultimas uoluntates tunc petunt᷑ per inter dictum de tabulis exhibẽ.uel ꝑ edictũ quemad. teſta. aper. ut nõ. glo. in. J.l. qd. Se op. 5 pdicta.uidet᷑ eim ꝙ; nunc petat᷑ edicio peꝛ ti.ð aen. qꝛ ego nõ poſſũ petẽ editionẽ niſi manda uerim inſtem ↄfici ꝑ me uel alium ſeu ſucceſſerĩ in loco illius ut.d.l.quedã et.d. .pꝑtinere ergo ſemꝑ agetur actione mandati:qꝛ ubi adelt illa actio ceſſat actio ꝑ edictũ de edẽ. ut.d.l.quedã. ſo. ut nõ.in.d.l.quedam ꝑ Mico ¶Mat. Mur. ⁊2 Har. mãdatũ ſẽper ẽ gratuitũ.l.i.ff.mã.⁊ iõ ſi rões ↄficiũtur ab eo qui ſponte ſuſcepit man datum hẽt locum actio mandati: ut ĩ ꝓpcre. ſed ſi ꝓficiãtur ab argentario et hodie a notãio qꝛ iſti faciunt ex neceſſitate officij.nõ dat᷑ actõ mã dati ut g dictũ ẽ:ſed ꝑ edictũ ð edẽ. ¶ Bupra uiſum ẽ an et qn et qualiter ſeu qua actõe inſtꝛa dbeant edil Munc qꝛo quo tpᷣe inſtza ſũt ĩ iudi cio ꝓducenda. Inno. p dicit:q aut actor fac ð inſtzo mtionẽ in libello ant non.pꝰ caſu dʒ edi an li. conte. exeplũ. ego peto.c.que mihi debes ex tali inſt:o ⁊c.ſi enĩ hoc caſu non fieret editio an li. cõte.non poſſet ꝛeus delibeꝛaꝛe an uclit:ce dere uel contendẽ:ar. C. ð ede. aut.ſi quis ĩ ali quo ⁊ in.c. ij. de fide inſtru.dicit tñ ꝙ ſi ñ hẽt il lud inſtzm in ꝑniti ꝓcedetur ad ulterioꝛa: Iʒ non exhibeat. eae caſu qn n facit mẽtioncʒ in libello non cogitur edẽ niſi utatuꝛ eo de quo in ſpe.ð inſtru.edi.F. nũc dicamus.v.qͥd ſi qꝗs. bar.limitat pᷣmũ dictũ in.l.ſi legatũ.ff.de cdẽ. E illũ rex.⁊? latius in.l.cdita.C. de edẽ.ubi dicẽ: ꝙ qnqʒ in libello fit mtio de aliqno inſti?o non ꝑ modũ limitationis ſʒ ꝑ modũ cuiuſdã aſſerti onis ꝓbõnis exemplũ dicit actoꝛ ꝙ ticius uen didit mihi talẽ rẽ ꝓ tãto pᷣcio ⁊ ꝙ de hoc ꝛoga tus eſt talis notaꝛius:uel ꝙ de hoc appaꝛet pu blicũ inſttm manu tal notarij:⁊æ tunc cũ reꝰ poſ ſit deliberare ex illo libello abſqʒ eo ꝙ uidear inſtr̃m:cum n fiat mtio de inſtro ad limitanduʒ Otenta in libello:ſed ſolũ ut ondat q ptenta in illo libello ꝓbare põt ñ ẽ neceſſe ꝙ in p̈ncipio fiat editio.⁊ hoc caſu ñ ꝓcedit dẽm Inno.qnʒ fit mentio in libello.ð inſtt̃o limitatiue:ut quia declaꝛat ⁊ limitat libellum.exemplum.dico in li bello ꝙ ticius nẽdidit mihi fundũ ꝓ tãro pcio ꝓut appet ĩ iſtro ↄfecto manu tał notarij:⁊ iũc gut reus ueriſim liter n eſt informatus de illo ĩ ſtẽ̃o:qꝛ ad eũ n ꝑtinet ⁊ dʒ ei fieri copia an litis conte.qꝛ alias deliberare non poſſet:⁊ in tali caſu ꝓcedit dictũ Inno. Si uero eſt tale iſttm de quo ueriſiłꝛ reus eſt inſtꝛuctus exemplum. penit legatarius legatum ab herede: ꝓut otinet in tali teſtõ:⁊ tunc n dʒ fieri copia. qꝛ apð hr̃dẽ pſumit᷑ eẽ teſtm:⁊ pᷣſumitur eẽ inſtructus de pe tito:ut ꝓbatur in.l.ij. ff.e. Nec ob.l.poſtq;.. ſi dies.ff.ut.le.nomi.ca.ubi ẽt hr̃di inſtrʒ edit᷑: qꝛ fatẽð ẽ ꝙ r̃ſpectu ꝓbõis fiẽde ꝓducit᷑ iſtrʒ ẽt cũ agit᷑ hr̃dẽ:ſed nõ edit᷑ ꝛeſpectu deliberatio nis ad hoc enim ut obtineat condẽnationeʒ oʒ ꝓꝙ fundet intentionẽ ſuã. Ego putarẽ ꝙ ẽt ĩ pꝰ caſu cũ ſimpłꝛ fit mentio de inſtr̃o ĩ libello dʒ fi eri editio an lit.ↄte.ſi ẽ rale inſtrm de quo ꝛeus ueriſimiliter nõ eſt infoꝛmatus:ut qꝛ dixit ꝙ fu. it ↄctũ cuʒ defuncto:cuius ꝛcꝰfuit hr̃s:ar.op.in d.l.ſi legatũ.⁊ ſic eredo Inno.itellexiſſe.ſʒ ad uerte qꝛ hec dẽa ꝓcedunt ĩ iſttis ꝗbus actoꝛ eſt uſuruſ.ſj qõ nꝛa ut bñ ſit ꝓpoætiõabil mẽ.c.ꝓ cedit ubi petitur generaliter iſttm edi.quare di co:ꝙ ſi petũt᷑ ꝓpa inſtꝛa uel cõia pnt peti qñcũ qʒ ẽt an iudiciũ ſeu citationẽ fiendã:ut ſic actoꝛ poſſit deliberare an debeat litẽ mouẽ.ar. in.d. .l. ſi que ſunt. ff. fa. her. Si ueꝛo petunt᷑ aliena: tunc reus uł actor poteꝛit pereꝛe tpᷣe condecẽti. nam actor eo caſu quo petere põt audiet᷑:ut pu to ẽt añ iudiciũ.exẽplũ in fiſco.nã poterit nãra re ꝙ intendit mouẽ litẽ õ talẽ rõe iuris ſuꝑ qꝰ ipſe hẽt inſtrm.un ut poſſit bn uenire inſtructꝰ a * ¶ De pꝛobarionib⸗ petit illum opelli ad edendum: arg. in. I. fi. C. de edẽ.⁊ h intelligẽdo ꝙ bic iſte fuiſſz admiſſus ſi fuiſſet prinilegiatus ut fiſcus. In reo vo ad fũ dandã ſuã intentionẽ cꝛedo ꝙ poteꝛit petẽ poſt receptuʒ libellũ. In actoꝛe vo nõ priuilegiato: qui petit quo ad coadiuuandã intentionẽ ſuam poterit petere poſtꝙ; fũdauit intentionem ſuam ſi ad replicandũ:tunc poſtꝙ; reus excipit:qꝛ als ꝛecte nõ poſſet reſpondeꝛe exceptioni ipius rei. omnia eni debent ſuis tẽporib us cõueniꝛc. ar. in. l.nimis ꝓpe. C. ð excep. rei iu. . xxiij. q.iij. .c.ſi eccła. ¶ ltio ut plene habeat᷑ huius.c.mã queꝛo de una qõne quã glo.noſtꝛe in multis lo cis attingũt ? minns peꝛfecte examinant: quia .S. uiſũ eſt de tribus principalłr. prio an ? ꝙdo dʒ fieri editio inſtr̃oꝝ.iꝰ quo iuꝛe petant.ʒ quo tpᷣe debeãt exhibeꝛi. NHunc ↄgruenteꝛ reſtat nið re. de quarto Vvʒ qũo debeant edi: an integralit uel ſolũ illa pars de qᷓ eſt qo: ⁊ an totum cũ die 2 ↄſule.de hac qõne eſt glo.ſatis plena ⁊? bona in. l.i. F. ediriones. ff. de eden. æ per Mart. poſt eam: z claꝛe ꝓſequendo diſtingue ſic: ꝙ aut pe to editionem a peiſona publica rõne mei inter eſſe:quia me mandantc confecit: uel ſucceſſi ei qui mandauit: ⁊æ tunc integraliter debet eci: ad hoc.l.quedam in fi. ⁊.l.ſi quis ex argẽtaris.ff. de eden. Ex boc dico ꝙ acta iudicialia debent utriqʒ parti integraliter exhiberi: cum principa liter cuiuſlibet inteꝛſit:tum quia ſunt cõia: tũ qꝛ intcgraliter ſunt exhibenda coram iudice appel lationis.l.is apud quem.C. de eden.qð tʒ glo. 2 Mar. i. d. F. editiones ? op.facit.c. qm p de ꝓba. Aut peto ab alio:⁊ tũc ſi peto inſta com munia debent integraliter exhiberi: ar.i.l.ſique cũ.l.pꝛece. ff.fa.her.⁊ tʒ glo.in.d. .editiones. Har. ibi limitat.qñqʒ ſunt cõia reſpectu ꝓpꝛie tatis:utputa qꝛ ſunr de heꝛeditate cõi. Si auteʒ eſſent cõia reſpectu unlitatis tantũ ſeu cõtenti: utputa inſtrjm emptionis ⁊? uenditionis facte in ter te ⁊ me cum pecunia mea redemi illud a no tario:tũc enĩ nõ dicit᷑ cõmune ut tenear edẽ cuʒ die ⁊ conſule:allegat Inno. hic: tñ Inn. nõ ta git hoc ſpecifice:ſᷣ tantũ dicit:ꝙ iſte qui ſua pe cunia redemit nõ tenet᷑ edere tanqᷓ cõmune: ſed dictum ſatis placet. dic eꝛgo de tali inſtrumeto o ſicut de alieno:ut ſtatim ſubij ci. ¶ ¶nqʒ peto inſtza mea ꝓpria: ⁊ rũc ĩ dubio debẽt integralii edi:qꝛ poſſum illa nendicare ſeu ageꝛe ad exhi bendum:⁊ nõ tantũ ut det᷑ copia:ut nõ.i.l.diſſo luro. C. de cõdiæx.l. 7.l. fi. C. ad exhi. 7. S. dixi ñqʒ peto inſtim alienũ: tunc ꝓſideꝛanda eſt cauſa petendi. aut enim peto: ut qꝛ illð uolo redarguere de falſo: aut ut delibeꝛem an faciat pꝛo pꝛoducente: ant ad intentionẽ meã fundan dam:aut ad coadiuuandam:aut exceptionè nel replicationẽ ꝓbãdã. pꝰ caſu cũ uolo illud redar guẽ ð falſo dʒ edi integraliteꝛ cum die ⁊ cõſule .I. optimã. C. ð S. æ omit. ſtip. qð ꝓcedit ʒ gl. pꝛealł.qn nolo ꝛedarguẽ ð falſo circa diẽ ⁊ Oſu ſem. ſecus ſi circa con:enta in inſo.tunc enim ſuperflue ederctur dies et conſul.nam ex editõe diei æ conſulis poſſet adminiſtrari mã fabricaãdi falſum aliud inſtõm ſimulando illud fuiſſe pedi tum ut dicit tex.in.d.. editiones et io dicit ibi glo. ꝙ petens editionẽ dʒ interrogari ſolemnit circa quã ꝑtem uult inſtm redarguẽ de falſo et dicit Spe. in. F. uiden. v. facienda eſt in titu. ð iſtru. edi. ꝙ iudex poterit exigere iurametũ a ꝑ te ꝙ credit inſir̃m poſſe redarguẽ de falſo circa diem et ↄſulem et ẽt innuit qð debet ſubſcribere ſe ad penã talliõis añꝙᷓ; fiat ſibi editio facit.l.fi. d Aduln aberohat HBar. in. d. F. editio nes. cðo caſu pᷣncipali qdo petitur editio ut öliberet an faciat ꝓ ꝓducente dʒ fieꝛi ſin die et conſule ut.d. SF. editiões et fiet tmn in illo.c.ſu per quo ẽ qo ſʒ debeat coram iudice itegraliter legi ne forte in fine corrigat uel limitet precede tia:ut ꝓbatur in.c.cum perſonc de priuil.li.vi. et in. c. otingit de fi.inſtru. putat ti Mã.i. d. . editiones ꝙ ſi nõ põt deliberare niſi edat dies et conſul puta unus creditõ agit õ aliũ hypothe caria uñ uult informari de anrioritaic ob lonis et ſic oportet ꝙ ſciat diem inſtrumenti qð debʒ tunc edi cum die et conſule ¶ Sed ne detur ſibi mã fabricandi aliud pᷣlato die tunc dicat prius diem oblationis ſue et poſtea petat copiam ab aduerſario quod ſatis placet ar. in. d. l.i. F. ra tiones.ff. de edẽ. Jð dic in omnibus ſequetibꝰ caſibus ut ubi eſt fienda editio alieni inſtꝛi qðᷣ qn ſit. Sdixi fiat ſine die et ↄſule.d. S. editiones niſi tal eſſet mã inſtꝛi ut nibil ꝓdeſſet habe copi am ſine die ꝑ. sdicta n effectu omnia pdicta ſic breuiter cõcludo ꝙ editio alieni inſirumẽti ubi fienda ẽ ſolum neceſſqrio fit reſpectu partis de qua ẽ ↄtrouerſia ut.d.c.cũ perſone et.c.con ringit et fit ſine die et ↄſule niſi circa diem et cõ ſulem uelit aduerſarius illud redarguẽ de falſo uel niſi inſtꝛi copia nihil ſibi ꝓdeſſet ſine die cõ fecti inſtri et coſule. ¶ Ad duo iñ aduerte pꝰ ꝙ ubi petitur edicio alieni inſtꝛi non eſt neceſſe oꝛiginale tradere niſi ad ꝑlegẽdũ coraʒ iudice: ſed ſufficit daꝛe copiam partis neceſſarie:ut.d. c. cum perſone ⁊. c.ↄtingit. Jð ui ſi qs illo uti tur:ut ſufficiat oñdeꝛe iudici ad uidendũ ⁊ ꝑle gendũ ne ſit falſum:uel in fine ſe coꝛꝛigat.ſʒ po ſtea ſufficit relinquẽ copiam in iudicio.⁊ ẽ hoc cautuʒ:ne ꝑdantur originalia:ad hᷣ illud.c.cum perſone quod nõ. Cx. in .l. ſancimus. C. de di Rp. æ Inno. in. c. cum in iure de of.deł.in Scðo ẽt ſcias ꝙ hodie non apponi in ĩ ſtio nomẽ ↄſulis:ſed apponebat᷑ olim cuʒ Ro ma ꝛegeꝛetur per conſules:ſed ſufficit hodie ap poneꝛe nome Dape z. Imperatoris:ut dicit gl. nõ. i. c. quotiẽs.i.q.vij.⁊ nõ illam glo.iquã rum dicit de no'e Dape.nam in aut.ut ppõa. nom Impatoris ſolum dẽ ð imꝑatore:ſed ð h̊ dic ut nõ.in ꝓhe.hꝰcompi.ſed ſicut olim frebat editio nomis ↄſulis:ita ⁊ hodie fiat editio iſto rum pᷣncipuʒ:qui ſuccedunt loco illoꝝ conſulũ: 2 hec nõ bene tu canoniſta maxime: quia habes Gtrhd vi. gnlerimi⸗ R ſent 4 w Minc eett⸗ nſnn, u ſt Dentur agro phnneczfeſ e alnlcsafamin loc eihe leiegrntr Gnnettliimtaraet mur angſrceppullig, Grfiſmn unn Biic 2 „. cre lnd acatbanne iſ eczfſes mmsctdi agr alüͤhſnothe tnnmi ceminormmcotionss Wnf doniſnunen cc mnckaanſieſGeletnmſti Iaii deunt urmn Mslra pſtvantaun 4 wl ans Pain 1Yin .n de Pdenormbnsſagnend tickicndoltonian uſtnd uſwe dea ſle 4 einones nintäin n Necſabewech Aenrcfemonnafen cartoehte emidronent cuntechitofüreſenpuns O”sðõ edea d0e tcirca den acd Aucrſunds Kodtehrche b Mand Pkke zace. Adon Aun cnt 6O eifki n gwt. ſt2 eriti com,inele konnn 1 ueſenenc. S * 7 t.l.A . t hanc mom pleæ ct clare diſcuſſaʒ. qualiter autem debeat fieri editio ſtatuti an d; ꝓduci totuʒ uo lumẽ an ſolũ unũ.c.ul ꝑs.c.ſuꝑ quo eſt qo: dic ut nõ. Har. ſuꝑ rubri. de no.oꝑ. nun. et oĩo ꝑ eũ in.l.oms ppli in ult.colũ.ff.de iuſti.⁊ iu.ubi in effectu nult ꝙ ſi allegatur ſtatutũ alterius ci uitatis leu loci et tũc ẽt ſi ſit publicum dʒ ꝓdu ci ſaltem illud ſtatutũ ñ ãt totũ uolumẽ:aut alle gatur ſtatutũ illius loci:⁊æ tũc ſi ẽ publice notuʒ qꝛ incoꝛporatũ in uolumĩe ſtatutoꝝ et ñ ẽ neceſ ſe ꝓdueere ꝙ ius loci ẽ notũ:aut nõ ẽ ĩ uolumie puta eſt refõmatio facta ad ius q pꝛobabilit᷑ po teſt ignorari et d; ꝓduci ꝙ ſatis placet et facit ad hãc di.ꝙ ipſe nõ.in.l.cum ꝓlatis.ff.de re. indi.et.c.ſepe de ap.i pᷣn.iũcto.c.paſtorał cum ibi nõ.de fi. inſtru. Abb. Icut conſuetudo. Actoꝛ qui plene ꝓbauit non dʒ cõ pelli iurare uel ad ið ſic: Mõ ualet oſuetudo ultra ꝓbõem plenã exigens iuramen tũ. Ego ad intellectũ ſummo ſic Hõ uʒ cõſuetu do exigens ſine cã ꝛõnabili ultra plenã ꝓbõem iuramẽtũ ſeu aliqd aliud p narrat cõſuetudinezʒ quãẽ: fo iprobat ibi nos cũ tũc demũ. ¶ Mõ. pꝰ ꝙ quis dẽ fundare itentionẽ ſuã cũ ꝓbat id qð intendit. ¶ Mõ. foq iuramtũ qnqʒ appel latur ſacramentũ n m ĩtelligas ꝙ ſit de ſeptẽ ſa cramtis ecclie ð qbꝰpꝑ glo.in.c.ueniẽs ð traſact. ſa & ſacramtũ large q̃ſi ſacre rei ſignũ. ¶ HNõ ñ ualẽ oſuetudinẽ irrationabilẽ pᷣſerti ↄ ius di uinum ẽt inq; tũ cõcernit pᷣiudiciũ hõis. GEi tio nõ.unã licitã cãm recuſandi iuramẽtũ iudici ale.ſ.qn ꝑs płe ꝓbauit:idẽ eſt ſi actoꝛ nil pꝛoba uit et iuramẽtũ defertur reo põt eni licite illð ꝛe cuſare ut nõ.in.c.fi.ðᷣ iureiu.qꝛ ſicut actore ple ꝓbante dʒ reus condẽnari:ita eo ꝓꝛſus defici ente dʒ reꝰ abſolui.d.c.fi.⁊æ.l.qui accuſare.C. ð eden.ſʒ actore ſemipłe ꝓbante ſeu pᷣſumptõʒ hnte locus ẽ delationi iuramẽti ut in. c.fi. pall. et ſic intellige et diſtingue hunc tex.põt ẽt colli gi ꝙ ad papã pꝑtinʒ tollẽ ↄſuerudieʒ irratõabilẽ laicorum maxiĩe qn deuiat a iure dinio ⁊ ẽ pcũ nurritiua ad hoc.c.ex ꝑte ð ↄſue. ¶ Munc in trando intellectũ.c.op.nã ↄſuetudo derogat le gi. et canoni.l.de qbꝰ.ff.de legi.⁊.c.fi.ð oſue. ergo iſta ↄſuetudo dẽbat ualẽ hic.ſo glo.fi.qð contrarium procedit ubi ↄſuetudo ẽ rõnabil ſʒ bic obuiabat rõni. Et ex glo. pꝑnt colligi tres ir rationabilitateſ ↄſuetudis hꝰ.c.pꝰꝛ erat õ õdi nem iudiciorum et ñ declarat ĩ quo foꝛte ĩ h qꝛ actore ꝓbãte reus abſqʒ alio dʒ cõdemnari qꝛ i ore duoꝝ ⁊c.et teſtes et inſia parẽ uiʒ obrinẽt c.cũ ioannes de fi.inſtru.ſʒ ↄfuctudo hic habe bat oppoſitũ. Scdᷣo uidbatur hec conſuetudo ĩ troducta ꝑ erroꝛẽ foꝛte enĩ putabãt iuꝛamtũ ĩdi ſtincte deferendũ:æ h̊ errore ducti introduxerũt oſuerudiem iõ extirpandã.l.qð uero.ff.de legi. nõ. ple ĩ. c. fi. de ↄſue. Tertio qꝛ ex quo ſeł erat inratũ de calũnia ni erat amplius inrãdum. C. ð Sicut oſ⸗ uetudo. iura.calũ.aut᷑.ᷣ ſacim.hec ultima rõ ñ ualet: qꝛ iſta ſunt diuerſa iuramta. nã pmũ ẽ de calunia 7 ſm eꝛat ð ueritate dicenda:⁊ h̊ iuꝛamta bene pñt in eað cq concuꝛꝛẽ:ut eſt tex.in.c.i.d iu.ca. .li. Vj. tem hec concurrunt quotidie ubi ñ ẽ ple ꝓbatum. Jo. an. ꝛcddit tres bonas ꝛ6es rrobandSTa qꝛ eꝛat o nalem rõem: ꝗ n admittit ſupflua deus eim ⁊ nã nibil faciunt fruſtra: æ ſuꝑfluis remedijs n ẽ urendum.i.ᷣ ſti plo..diuus.ff.ut.le.no.ca.⁊ ĩ hoc nõ iſiũ tex. ꝙ ↄſuetudo introducẽs fuꝑflua remedia cã nõ ſubſiſtente ltima ñ nalet tanq; irrationabil. qð eiʒ ꝛõe caret extirpandũ eſt: ut dicit tex.i.c.coꝛ epi. xviij.di.? foꝛiõ ẽ ꝛõ qᷓ; ↄſuetudo.viij.di. ueritate. Scðᷣa 20 qꝛ erat ↄ ius ſcriptum:ut pʒ ex pᷣcedẽtibus. Tertia 20 qꝛ eꝛat p ius diuinum fm ꝙ n iuꝛat᷑ niſi ex cã:ſic ↄſuetudo ↄuerſa re pꝛobat᷑.ᷣſ.ut facta plena ꝓbõne ꝛeus debeat ab ſolui ſi iurauit.j.e.ad nꝛam.⁊ ꝑ iſtã decre.uꝛ ꝓ bari fm Jo. an.nõ nalẽ oſuetudiem neceſſario ad ꝓbationẽ requirentẽ tres teſtes.ſi eniʒ non ualet oſuetudo ꝗᷓ ad plenã ꝓbõnem duoꝝ teſti um addit neceſſario iuramtum ꝑit᷑:eꝛgo ñ ualʒ que addit neceſſario teꝛtium teſteʒ. Adueꝛte qꝛ Fm hoc extendimꝰterminos hꝰ.c.ad aliã ſpẽm ꝓbõnis:ut nõ ualeat ↄſuetudo exigens ſuꝑflu am ꝓbõnem. Hic exaĩabo tria. Drio nunqᷣd ualeat ↄſuetudo exigẽs ſuꝑfluã ꝓbõnem. Secũ do nunqͥd ualẽt detrabẽs ltime ꝓbationi. Cer tio quid ſi reſtringit facultatẽ ꝓbandi poſtulãs ceriam ſpẽm:puta inſtꝭoꝝ duntaxat uel teſtium. Agd pᷣmum Jo. an. ſentit ut. S. dixi ↄſuetudieʒ ñ ualere:ꝓ hoc iſte tex.inducendo ut.S.ᷣſed ipᷣe met Jo. an. aptiſſime ſentit oppoſuũ in addi. ſpe. in ti. ð inſtru. edi.ꝗ. compendioſe.v. ſʒ nun quid. monet᷑:qꝛ ſicut ↄſuetudo ĩualidaã ꝓbõnem facit ualidã:ut ꝓbat in.c.cũ dilectus ð fi.ĩſtru. ſic eõ ualidꝗ inualidã faceꝛe põt:ad hoc.c.cum olim ð cle. ↄiu.cum ibi nõ.oppoſitoꝝ eim eadeʒ E 25:ð iureiu.intellecro.do. An. dicit ſe putaꝛe: ꝙ ſi ↄſuetudo cã nõ ſubſiſtente addit ꝓbõnem iuramẽtalẽ ple ꝓbationi uel aliaʒ probationem ꝓPhbatõi nõ nalet nt hic:ſed cã ſubſiſtente ualʒ. ſi ẽ dubium de exũtia lume cauſe ſubdiſtinguit: ꝙ aut ex eo qꝛ non admittitur ltima. probatio P teſtes uel inſtꝭa otingit alium ditari cuʒ iactu ra alterius: æ non ualet ↄſuetudo ſaltẽ de cano nica alterius. Si ãt ex hoc n contingit alium di tari cu iactura alterius ualet ↄſuetudo:æ nihil ad hoc mẽbꝝ allegat.⁊ certe puto ultimũ eẽ fal ſum:qꝛ ex quo ↄſuetudo iſta ęſt õ ius:pᷣſumituꝛ prima fronte irrationabilis. un oʒ ꝙ ſtans pro ea ꝓbet rõnabilitatem:als ſuccumbit:ut in.c. iij. de eo qui mit.in poſ cꝗ ꝛei ſeꝛ.⁊ nõ.in.c.fi. ð ↄſue.ad h̊ enim nt ↄſuetudo pᷣiudicet iuri dʒ eſſe rõnabilis in.c.fi.ð oↄſue.⁊= ſic oʒ ; ꝓbetur illa qualitas ꝛ2õnabilitatis:æ dubia ꝓbõ non leuat ꝓbantem in.c.in pntia de ꝓba. Ba ð cal. ⁊ do. Car.pꝰ eum dicit:ꝙ oſuerudo non põt indiffeꝛenteꝛ exigere iuramentuʒ uel aliquid 49 H ¶ De pꝛobationibꝰ aliud ultra plenã ꝓbõem:qꝛ ⁊.l.hoc facere non poſſet: cũ eſſet ex toto tolleꝛc ins diuinũ nõ aũt inteꝛpᷣtari S: nõ.i.c. fi.de Oſue.ſj ĩ aliquib?cais h poſſz itꝛoducẽ ↄſuetudo ſicut ⁊ lex:ut uidemꝰ i reſtis: ð teſta. cum eſſes. C. ð teſta.l.ſi unꝰ.ij. q. iiij. c. pſul.nõ. gl. i. c. ly de teſti. vñ dicũt ꝙ hic nõ ualuit:qꝛ ĩdiffeꝛenteꝛ ĩ omni cã cxigebat iuꝛa mentũ ultra plenã ꝓbationẽ. ⁊ hãc opi.fui ſepe ſecutus:ſed nũc cogitaui diutius.⁊ niſa fuit mi hi H̊ theorica falſa.prio qꝛ h̊ cõſuetudo nõ erat ulis ꝑ rorũ oꝛbẽ ſʒ localis. vñi nõ eſſet rollẽ ius diuinũ inducẽdo ↄſuetudinẽ uł ſtatutũ in certo loco:ut ꝓbatio duorũ teſtiũ nõ ſit ſufficiẽs ſed ꝙ pꝛeſtaꝛet᷑ iuramẽtum nel aliquid alind ultra: pura teꝛtiũ teſtẽ. ꝛemanet enim ius diuinum i ſe ualidũ ⁊ obſeꝛuãdũ nbi cã uiolãdi ul ireꝛpꝛetadi nõ ſubeſt. ¶ Quid enim ſi ĩ certo loco homĩes ſunt ita deprauati ut facillime corrumpantur duo teſtes: dicemus ne ꝙ nõ ualeꝛet coſnetudo uel ſtarutum exigẽs firmiorẽ ꝓbationẽ:certe ne mo ſane mẽtis dicẽt:cuʒ ⁊ ipe deus hoc faceret caſu adneniẽte. ſicut ciʒ ĩ teſtis ilð fuit imutatũ qꝛ ſepe falſitas fuit ðᷣtecta ĩ numero duox teſliũ eodẽ mõ dicẽdũ iĩ omnibus cauſis alicuius loci ſi falſitas ĩ tali ꝓbatiõe ĩdifferẽter ꝑpetraꝛetur: qꝛ eadẽ rõ q ẽ ð ꝑte quo ad ꝑtẽ debet eſſe ð to to quo ad totũ.ff.de rei uẽdi.l. que ð tota ⁊.c. paſtorał.F. ſʒ cũ totũ de offi. del. ⁊ qð foꝛtius ẽ idẽ puta:ẽ de uniueꝛſo oꝛbe:ſi ad hac fraudẽ ↄ mittẽdaʒ hom es ſic eſſent depꝛanati cum illa ꝛe gula iuris diuini. In ore duoꝝ uel triũ ⁊c̃.nõ ſit pꝛeceptũ moꝛale ita ur ex traſgꝛeſſiõe incur rar᷑ moꝛtale peccatũ:ſed iudiciale fundatũ ſupeꝛ ceꝛta ratiõe qua deficiẽte:quia neritas nõ repit nũc ĩ duobꝰ ſatis mutari poteſt iuris diſpoſitio ad hoc terx.op.i argu.i.l.ſi bominem. ff. man. ? quod nõ. Inno.i. c. quod ſupeꝛ bis de uoto = .l. ex facto. ff. ð̊ uul.æ pupil.ſz ubi cã rõabilis h ſtatuẽdi nel ↄſuetudinẽ iducẽdi nõ ſub ſiſteret ſa tis puto nõ naleꝛe ↄſuetudinẽ ſeu ſtatutuʒ nec i toto nec ĩ ꝑte: ⁊ h caſu ĩtelligo iſtũ tex. hic eiʒ nõ appet ð rõnabilitate ↄſuetudis:ul aliqua allega batr᷑ merito ex rõibꝰ pᷣdẽis pꝰ gl.ueniebat repꝛo banda:facit qð nõ. Inno.iĩ.c.quia pleriqʒ i fi. de imu. ec. ⁊.c.ꝗᷓ ĩ eccleſiaꝝ de cõſti.peꝛ legiſtas i. l. fi. C. ſi S ius uel uti.pn..iiij.di.erit qt lex. Et ex pꝛedictis ĩfen ad id qð dixi ĩ teꝛtio ſũma rio: ꝙ nõ ualet ↄſuetudo nlł ſtatutmnʒ exigẽs ſine cã iuramentũ ſeu aliquid alind ultra plenã ꝓba tiouẽ. ſecus aũt cã legitima uel rõnabili ſubſiſtẽ te. qmio nuuc ad fᷣm: an ualeat ſtatutũ uel ↄſuetudo detrabẽs legitime ꝓbatiõi: utputa ur ſterur dicto unius teſtis nel inſiro alicuiꝰpꝛiuati nel quid ſimile. Jo. an. i addi. ſpe.ĩ loco palle. ſetit ꝙ ſic: ut ſatis colligit ex dictis ſuis.ð. reci tatis ? nider᷑ ꝓbari ĩ. c. cũ dilectus de fi. inſtru. Diſputat et ĩ loco pal. Jo. an. an oↄſuctudo poſ ſit facẽ ut naleat teſtm cũ duobꝰ tcſtibꝰ.æ in hac qõne ↄcludit ꝙ nõ:qꝛ lex expꝛeſſe in h deꝛogat ↄſuetudini ym eũñ p.l.fi. C. de teſta. niſi coſueis do.ſit iducta de ↄſenſu pncipis et ſic ẽt ur̃ h̊ trã ſire do. An. immemor corum que tangit Oã. in.l. conctos populos. C. ð ſum. tri. in. v.tertio quero ubi Oar. recitata hac ſententia Ja. de gre. determinat ↄrium concludens ꝙ ſtatutuʒ ? ↄſuetudo ualeant etiam pricipe ignorante.mo ner᷑ p p h ſile ad hoc ut teſtm factum ꝓſit r̃qui ritur publicatio. C. de teſt.l. publicati ⁊.ff.quẽ ad. teſta. aꝑ.l.i.S.ſi quis ex ſignatoribus et ibi nõ. Sed illa ſolẽnitas publicandi poteſt per ſta rutum et cõſuetudinem minui er immutari nt. . ij. quẽad. te. aꝑ. eꝛgo cc. mouet᷑ fo hac ratide: pr̃ põt iter liberos cuʒ duobus teſtibꝰ diſpo ne re: ut.l.hac conſultiſſima. S. ex imꝑfecto. C. de teſta. et. l.fi. C. fa. ber. ita debet patria poſſe diſ ponere in ſubditos cum eius poreſias equipar̃ tur prati pꝛis.l.ueluti.ff. de iuſti.et iure. Te: tio mouetur qꝛ non reꝑit᷑ ꝓhibitũ tale ſtatutuz facere ergo u? ꝑmiſſum.l. omnes populi.ff. de iuſti. æ iur. ad.l.fi. C. de teſta. rndet ꝙ ibi cõſue tudo prererita limitatur non autem futura pro biber et ira ibi vr Cy. ſentire m eũ ⁊ ĩi.l.dudũ de contraben. emp.uult dicere quod Impator ibi nõ ꝓhiberet hanc ↄſuerudineʒ induci ſz limi tat ↄſuetudinẽ ibi inductã ꝑ prius: ut ꝓcedat in terris ubi ꝑitorum copia non adeſt. Mon ob. aliud moriuum ſuꝑ quo ſe fundabat Ja. de ar. qð talis coſuetudo ẽ remeraria qꝛ imo fſm bar. eſt utilis et bona et fauorabilis iducta tam fauo re teſtantis ſicut iura ſtatuunt in militantibus: qᷓᷓ etiam rõe eorum quibus relinquitur:ſicut iu ra faciunt inter liberos etiam rõc teſtium: ne a ſuis negocijs auocarentur. d.l.i.F.ſi quis ex ſi gnatoribus quẽad. reſta. ape. Quid dicendum. certe.l.fi.multnm prima fꝛente facit ꝓ opi. Ja. are. æ Jo. an. ꝙ ibi reprobat᷑ ↄſuetudo iſta ⁊ ſi non aperte ſaltem optime facit in ar.cum con ſuetudinem ibi inductã approbat:non tamen ꝑ omnia.nam reſpectu reſtium limitat: ut ſaliim ĩ terueniant quinqʒ teſtes ſi non reperiuntur in locis cõmuniter uiꝛi litterati:ut in uilis:ꝓ hoc rex. ibi in. v. ita tũ iuncta glo. ergo dãnat ibi cõ ſuetudinem:que eſt contenta minori numero. Concludo totam mãm ſic: ꝙ aut conſuetudo aut ſtatutum detrabit legi reſpeciu ꝓbonis lri me non habenti cłam derogatoriam ad conſue tudinem. ¶ Aut illa lex cui derogatur haber cłam talem derogatoriam. p caſu aut nõ ſubeſt cã rõnabilis æ non ualet: de conſue.c. fi.l.i. C. que ſit lõ.Sſue.iiij.di.erit autem lex.niſi forte in leuibus:ar. in.l.i.ff. ð uen. inſpi. in fi.? ſentit Ja. aꝛe. ?⁊ Jo. an. in loco pal. quod nõ. Aut ſubeſt euidens neceſſitas uel utilitas ? tunc ua let. nam pſumendum eſt ꝙ etiam princeps H ſta tuiſſet ꝓpter neceſſitatem ucl nulitate ſubiccto rum:ar. in.l.ex facto.ff. de nul.æ pupil. facit op time pꝛealleg. c. cuʒ dilecius. Mec hoc eſt con tra ius dininum: in ore duorum uel trium 76. qꝛ ila regula procedit niſi ex cã aliud incucat᷑. ſicut eniʒ ex cauſa requiri poſſunt plures:ei ita udcen mni oſeg alsanls olſis Cgnleni Slrmnfceiſtiaine, 6 Pionint pobtüneſzm Eentgl Pbüneſtnng 8 epwü gmin one rtii x = umum nanmm kunn vo Maudifflone fnaärilene⸗ CentMMACGNNner Gnhan dNineoaßͤini õäü äü avfiter du. amumh Ci . Anpa ua wonnisidmtn ino msta mn kumnn nirunbs: zamtrtonn tsſinnnim,ſonin zamm anscinn i Kfunnen NSNMANNII noi en rin N. Odclni münn mmbariiteh ur dihni unt ut “ umi N RN ten WNRNN mnußi n eicdi tnidr nt (crfun Mind n en olcd õ T.N Aseniconu etiam numerus illorum minui ad hoc qò nõ. glo. in. c.nuper.de teſt. ubi notantur aliqui cãuſ in quibꝰ ſtatur dicto unius et ꝑ Inno. ſuper ru bri. de conſe.ec.uel alta.et per glo.i.c.lʒ uniueꝛ ſis de teſti. et. xxx. caſus põit Spe.e. ti. .. reſtat V. hoc iñ fallit.uide glo.et Jo.an.in.c. omnis utriuſqʒ de pe.et re.et allego aliũ tex.ſing.ĩ mã ſecundum intellectum Inno. quem ponit in. d. .c.nuper uʒ.xi.q.i.quicunqʒ ubi imperator ſta tuit ut in cauſis uertentibus in ciuili pretorio ciedeꝛemr teſtimonio ſolius epi adeo ur alia ꝑs non audiatur:in Srinm habes ergo illum tex. ſing. in numero teſtium:et reſpeciu inſtorũ heſ alium tex. etiam ſing.in.d.c.cum dilectus. ¶ Ad predicta uide tex. expſſum fʒ lec. Hoſt. in.c.i.de ap.ubi de ↄſuetudine creditur teſtibꝰ deponentibus de credulitate et fama loci:ideo ibi copulatiue tex.mandat inquiri ueritateʒ per teſtes idoneos et famaʒ loci et uide ꝙ ibi dicam Scöo membro principali quando lex. hẽt cłam derogatoriam ad cõſuetudinem Ja. ſentit aperte et Jo.an. poſt eum in addi.pal. ꝙ cõſue tudo non poteſt indici ↄ talem legem:idem ſen rit Haꝛ. in.l.de quibus ff.de legi.et ĩ.l.omnes populi preal.et ꝓ hac opi.adduco hanc ratõeʒ lex ſemper loquitur. C. de hꝛ.l.arriani ẽgo ſem per lex reprobat cõſuetudinem ⁊ per ↄſequens de nouo induci ni põt h̊ ið ſentit Dau. er Jo. ð lig.in cle.ſi una de re.ec.non alie.ſed cgo al lego tibi tex.iũcta gloſa.ſing.ĩ.v.cõſueindie ðᷣ ełc.cle.ſtatutum:ubi aperte probatur ꝙ conſue tudo ſemel damnata per legem põt iterum iduci ſed reducẽdo ad concordiam predictas opio. dicerem quod ex cauſa noua neriſilꝛ ñ cogitata per legem danantem conſuetudinem uel ex anti qua tunc nõ detecta: que runc ſi fuiſſet ueriſili ter priceps n dãnaſſet conſuetudinem poreſt cõ ſuetudo ſemel dãnata induci ð nouo argumen. op.in.l.ſi.hominem.ff.man.et qð ibi nõ.ã. ubi ex tali cã noua ꝓcurator generalis inbibet ſpeciali ne procedat ad iniũctuʒ ſibi mãdatum: ad idem quod nõ¶ al. in. l. omnes populi. ff. de iuſti. et iu. facit optime.c.non dʒ de ↄſang.et affi. non enim debet reprehenſibile repurari ſi fm uarietatem temporum ſtatuta mutentur hu mana Item mens ſeu rõ legis ẽ ipſa lex non ãt uerba. C. de leg.l.non dubium et in regula fi. ð reg.in.li.vVi.et ibi per Di.ſed ĩſpecta rõe legis n ẽ ueꝝ dicẽ ꝙ iſta ↄſuetudo dãnet᷑ ꝑ legẽ anti quam quia non eſt illa ſed alia ex ouo non idu citur noua ratione tunc non conſiderata ſi vo induceretur ex antiqua rõe ſen noua tunc ueri ſimiliteꝛ cogitata non põt de nouo induci et hꝰ caſu ꝓcedat oria opi.et hoc quo ad t᷑ʒ. ¶ Mẽ infero quo ad aliã ſpecialem qonẽ an ualeat 9 ſuetudo uel ſtatutum diſponens ut ualeat teſtm coram duobus teſtibus:ſi enim tenemus. e.fi. M. de teſta.non habere tacite uel expreſſe clam deꝛogatoriam ad contrariam conſuetudineʒ it noluit Mar. tunc indubie ualebit per predicta . ¶ Ex litteris. Aut tenemus contrarium ut ſentit Joan. an. poſt Ja. de are. quod uidetur prima fronte ue rius per ea que..s.dixi:æ tunc dicendum ꝙ; ex noua cã tunc non exñte poterit induci.pone in illuſtri ciuitate enetiarum ubi ſubeſt hoc ſta tutum forte inductnm quod non eſt memoria: ꝙ falſitas aliq fuerit commiſſa circa teſtã ĩ nu mero teſtium:⁊ ꝙ graue eꝛat hꝛe ſemꝑ ſeptem teſtes:cum homines intendãt ſuis meꝛcimoniſſ: et forte ex defectu teſtium multa teſtã deficie bant. nam certe ipſe princeps ex his cauſis re uocaſſet ſiatutum ſuũ:cum non ſubſit cauſa re cedendi ab illa regula iuris diuini: in oꝛe duo rum uel trium ⁊c̃.⁊æ quia ex obſeruantia legis annullatur ſine cã noluntas legitima deſuncti S.l.i.C. de ſacroſan.cec.facit ad predicta. d. c.n debet de conſan.⁊ affi.æ hec bñ nõ:quia non le gi alibi ita e Aeen fone ad tertiuʒ: nunquid ualet ↄſuetudo reſtringens facultatem probandi ad certam ſpẽm probationis:de hac queſtione uide Spe.in ti. de proba. .fi. V. ſed pone ꝙ ĩ iſtrumento:ubi tractat quid in pacto nunquid ualeat ⁊ tacite in ſtatuto ponit uarias opi.⁊ tandem uidetur reſidere cum Vberto de bo. ut pactum lex ⁊ conſuetudo ualcant ex cau ſa:iia tamen ꝙ ubi requireꝛetur pꝛobatio inſtri non ex toto excludatur probatio ieſtium:ſed ſit arbitrarium ex qualitate teſtium productorum utrum admittantur: quod placet hic do. An. maxime de eqtate canonica:ne contingat õ iu ſticiam alierum cũ aliena iactura ditari.mihi ſa tis hoc placet cã ſubſiſtente ut predixi:cũ uide am ꝙ in multis caſibꝰ iura requirant ſcripturã de quibus per glo.in.c.i.de cenſi.li.vVj.in illis tn caſibus non requiritur ſcriptura ad ſubſtan tiam ꝓbõis: ſʒ ad eſſentiã æ ualiditatem acmæ. un ſcias ꝙ ubi ad ualiditatem actus requiritur ſcriptuta ſi illa interuenit in actu ⁊ poſlea fuit ꝑ dita põt ꝓbari tenor per duos teſtes:ut ẽ tex. nõ. in.l.teſtiũ.C. de teſti.? ibi per Cy. ⁊ ĩ.c.ſiẽ ·j.de re iudi.iũcto.c.fi.ð ꝛe iudi.li.vj.ſʒ magis ad ꝓpoſitum noſirum facit pal.l.teſtium:ubi in certo caſu exigit ꝓbationem peꝛ inſtrumẽtũ:ſʒ loco inſtrumenti deficientis ꝛequiritur ꝓbatio per quinqʒ teſtes idoneos.æ eſt tex.ualde ſing. iudicio meo per quem dico in qõne noſtra:ꝙ tale ſtatutum nel ↄſueiudo ſeu pactum ualet:ſed in defectum inſtri debent pꝛoduci qnqʒ teſtes: ut i. d. l. ſicut. ⁊ ſic limito illud dẽm ſpe.naʒ duo indiſtincte non nidentur ſufficẽ ꝓpter ꝛem ſia tuti: æ hec bene nõ.⁊ ſecũdũ pꝛedicta limito gl. in auten. ut ſine pꝛohi.ma.? in.v. ſenatuſcon. que uidetur uelle ſimplic ter tale pactum nõ ua leꝛe. additio. 1litteris Laſus. In cõ * muni iudicio ꝓ bant actoꝛ ⁊ reus:⁊ ſi pariter ꝓbãt reus abſoluitur: niſi fauorabilem cãm foueat actor. h. d. communis diuiſio. ſa ibi ad qð. ¶ Mõ pꝙ pbenda ↄſiſtit in tpalitate. 0 ſolent enim aſſignari aliqua temporalia loco P bende. qnqʒ tñ ↄſtituitur ex quodã iure ſpuali cui eſt annexa pbẽda:de quo uide bo. tex.i.c. dilecto de pbẽ. ⁊ uide oĩo ꝑ Inno.i.c.maiores e.ti: dic ut urrobiq; nõ. ¶ Hõ fo canonicos eccłe ciuſdẽ poſſe inuicẽ litigare ſuꝑ iurib ſuaxꝝ pbẽdaꝝ abſqʒ alio mãdato ecclie. nũquid eode mõ pnt agẽ ↄ erneos dicã.j. ſuꝑ gl. ¶ Mõ 3 ꝙ canonicus quilʒ dẽ poſſidẽ ſuã pbendã: z lar ge põt dicẽ pbẽdã eſſe ſuã rõe iuris qð bʒ ĩ ea: ſicut buficiatus põt dicẽ ðᷣ bijficio ſibi collato. 2 ꝓbaĩ h imũ in. c. ſi tibi abnti de pꝛeben. li. vj. ¶ Mõ ar. ꝙ fines pbẽdaꝝ preſcribuntur ſpacio. xl. qnoꝝ ſiẽ alia bona eccliaſtica¶ Mõ. ꝙ indiciũ finiũ regũdox.ſ.ꝙ dat᷑ iteꝛ ↄtẽdẽtes de finibus ↄperit etiã alteꝛo poſſidẽte tm:qui dr occupaſſe ⁊ corrupiſſe terminos.qnqʒ dat iter duos pendentes ſe ꝑiter poſſideꝛc uſq; ad ceꝛ tum teꝛminũ: de quo etiaʒ. j. ¶ HMõ. ꝙ qnq; qͥs ſuſlinet uices duox. ſile in. c. cũ olim de re iudi. 2 multag 2cOz. quas nõ. uidebis cuʒ glo. ubi di cetur ¶ Mõ. ibi ad fidẽ ſibi faciendaʒ: æ ibi ad cognitionẽ indicis ⁊c̃. ꝙ fides ⁊ pꝛobatio eſt in dici facienda. nõ eꝛgo ualet ſi fit nõrio uł alteri: ad ̊ teſti. in noſtra ⁊.ff.c.ti.qnquagita in fi. Hõ. ibi quos pcellẽ ĩtellexeꝛit æc. arbitraꝛiũ eſſe ꝓductis teſtibꝰ ex utraqʒ ꝑte:quoꝝ depoſi tiones pᷣnalcant. nõ eni ſimplr oſiderat᷑ numer?ꝰ 1 multa de quibꝰ ĩ. c.ĩ noſtra.j.de teſti.⁊ in.l. .iij. ff. e. ¶ Wõ magnũ eſſe ↄmodũ poſſeſſiõis etiã cũ ↄtendit᷑ de ꝓprietate rei:qꝛ data ꝑitate ꝓbatiõis actoꝝ ⁊ rei abſoluit᷑ poſſeſſoꝛ.⁊ hoc qꝛ preſumptio ẽ pꝛo eo qui poſſidet. cor.regu la cũiura ꝑtiũ ſũt obſcura ð re.iur.li.Vj.⁊.c.in ter dilectos de fi.ĩſtru. ¶ Et nõ. ꝙ reus nõ dʒ abſolni ſi ĩ aliquo dat᷑ exceſſus ĩ ꝓbõne actioꝝ.hᷣ ti nõ cꝛedo ꝓcedeꝛe indiſtincte: pꝛo hoc allego gl. ſing. in. c. clerici. xxxi. di. qᷓ dicit: ꝙ ſi duo te ſtes clerici dñt me ↄmiſiſſe foꝛnicationẽ uel alið delictũ ceꝛta die:⁊æ duo alij teſtes laici dñt oppo ſitum: ꝙ tota die illa fui cũ eis: ita ꝙ nõ portuiſ ſem oↄmineꝛe quin ipſi uidiſſent: ꝙ ego qui ſum reus debeo abſolui:⁊ m clerici qui ſtant pꝛo ac cuſaroꝛe ſũt idoneoꝛes:⁊ ſic v ꝙ modicꝰ exceſ ſus in teſtibꝰ actoris nõ tollit reo h̊ puiłiuʒ: qð bñn nõ. Et nõ illud ꝙ ꝓmptiora ſunt iuꝛa ad ab ſoluẽdũ qᷓ; ad ↄdẽnandũ:ꝙ ſic debent faceꝛe in dices: uide tex. op.ſemꝑ mẽti tenẽdum. xxvj. q. ulti. alligant: qui dicit iteꝛ cetera melius eſſe ꝓp ter miãm rõem reddeꝛe: qꝙ; ꝓpter cꝛedulitatem. ubi eni pzfa. largus eſt diſpẽſatoꝛ fuꝰ nõ dʒ eſſe tenax. ſi deus benignꝰ ad quid ſaceꝛdos eiꝰ au ſterus uult appareꝛe: ⁊ eſt tex. ſancti Joannis chryſoſtomi. ? ita ſemper ſolemus conſulere nouitijs qui nadunt per officia ¶ Mõ: ultimo ꝙ poſſeſſori ñ ĩcũbit regularit᷑ onus ꝓbãdi nõ enim tenetur poſſeſſionem redẽ: niſi pꝛobãti de iure ſuo de rei uẽdi.l.fi.⁊æ aliqd.j.dicã. HBo. et uidet᷑ ꝙ canonici ñ pnt inuicem litigare de p bendis qꝛ nõ ſunt clericorũ ſed eccłie glo.nibil ad boc allegat.ſed ego allego ad ̊ texrum nõ. ponentem originem prebendarum. xij. q. i. §. fi. cum. c.ſe. ubi dicitur: ꝙ licet bona eccleſiarũ fuerint diuiſa per pꝛebendas: non tamen cano nici ea poſſunt poſſidere ut propria:ſed ut pro curationem quandam: qᷓtenus ex eis neceſſaria ſibi admiſtrẽt. ſi qua uero ſuperſunt in commu nes uſus eccleſie expendent.⁊ facit ſing. tex.ille 3 glo. in. c. ꝑñti ð of.oꝛ.li.vj.que dicit ꝙ iſti ca nonici admiſtrationem non habentes faciunt fructus ſuos:quod tn largiſſime ꝓſequor in ꝛe petitione.c.cum eſſes de teſta.⁊ facit illa glo.c. pñti ꝓ his que dixi:ꝙ canonicus non poſſit a gere ſine mandato eccłe cu; non hẽet admiſtra tionem bonoꝝ prebende:ſed ipſa eccla nidetuꝛ hae ad diem.c. requiſiſti in fi. z. c.ꝛelatum.ij.de teſta.in. fi.? patet ꝙ canonicus non uidetuꝛ ba bere ſucceſſoreʒ in pꝛebenda:ſed omnia deuol uuntur ad eccleſiam cuius ſunt bona: pꝛo hoc uide glo.in.c.ꝙ ſicut de elec.in. v.conſentiꝛe ⁊ quod ibi nõ aes nunc contrariu; quod ſentit glo. iſta prima multum fortificatum: ad quod glo. iſta reſpondet: ꝙ licet non habeant proprietatem tamen habent uſufructum in ills ratione cuius habere poſſunt.l.iiij.ff.finium ꝛc gundorum. ¶ Mõ iſtam glo. que ſentit canoni cos habere non nudum uſum tantum:ſed uſu fructum:de quo remitto ad pleniſſime per me tractata in.d.c.cum eſſes ⁊ aliquid nõ.in.c.fi. de pecuſł.cle.ſed quo ad principalem queſtionẽ dicit Jo. an. glo. ueram quando canonici inter ſe agunt ita ꝙ nil deperire poteſt eccleſie quaſi dicat non intereſt ut poſſideat ille canonicus ulł iſte quia quiſqʒ habet nomine ecclie. ¶ Si uero nellent agere contra extraneum neceſſarium eſ ſet procuratorium eccleſie cui poſſet aliquid de perire.ſ.ſi ſuccumberet canonicus Inno nero in prin. glo.ſue intelligit canonicos poſſe ageꝛ et conuenire pro prebendis ſuis quando ex cõ ſuetudine uel conſtitutione uel ab epiſcopo uel ab alio iudice ordinario poteſtatem receperunt adminiſtrandi:æ hanc repurat legis adminiſtꝛa tionem.C. de iuꝛa.calũ.l.ij.F.ij.nam qui habʒ generalem adminiſtrationem a domino rem in iudicio deduceꝛe poteſt. ff. de pac.l.nam ⁊? no cere ſecundum Inno. Aduerte quia aliud ui detur poſtea ſentire Inno. in alia glo. ſua: ubi ſentit hanc opinionem: uidelicet ꝙ iſte canoni cus non poterit aliquo modo ageꝛe: quia non interdicto= uti poſſidetis:quia alius occupaue rat:ut dicitur hic in tex.⁊ ſic perdiderat poſſeſ. nec inteꝛdicto unde ui:quia nõ fuerat ſpoliatus ſz forte a pricipio ſine uiolẽtia partem prebẽde iſtiuſ occupauerat:nec rei uendica.cum proprie tas non eſſẽt ſua ſed eccleſie nec nomine ecclie agere poterat:cum ipᷣa poſſiderʒ equaliter ocs prebendas hec etiam uidetur rõ ſufficiens ſim eum quare nec ſuperioribus ĩterdictis iſte egit preſuppoſito ꝙ cõpeteꝛent:ut nõ.j.ð prebend. relatum.ij. ĩ pri. ubi patet ꝙ ipſa ecchia dicitur Allen Dnen e d. Abnn S ntatm DM il e.r. c.l, — rte geſer, un docg. Dwonn Annſcn 1 . 3 unns drpr lee in Connr l „ ſanne hu eni humn n, Auitgti od, * atanz hin mal 1 ne pſegtornr eſce nſn rftiin goc neg nonicns n⸗ d niagon poſſt Ceaaß non hier Achrirn aneſt la cuntden entiſiinftt nenmn i⸗ cnidsrontidani, in rbageſcconnnn gao can auns ſunt bonnpohoc n cec in. .onſelnr⸗ nvcsninc ontrunin gvo Mmm munumn foniftcanunrad pdnien fcn nonbaten morden uninncunin ils Sbegt oſun i friunr bim go.nelnt noni ,/Audain uun i ni a,oniſine rr mcſſs ? alqnd in c i. vo d orinionen qveſton Urran quando aanonidi iner Ccenir oeſ alſte aunſ ur wſiten ilecanonicns a nonine che (Sinero rnenmmeun naeſanund Naleſe ipoſſt lnd d⸗ tann anonis Iiſo ne clet anonics oſe ghe evcnds isgunnto er ünanore vdc NlN 1d⸗ 1rarid wchn n, abw cnnr lgs aii ailiſiin . l⸗ nſnn aſſtnſi N cecgi cdan Mn its le gic bend. in oe Ne e ¶Oropoſuiſti. habeꝛe bona pbendaꝝ ut. sdixi. Inno. ſol. hoc modo et aduerte ad modũ ſoluẽdi.quia uidet recedere a pꝰ dicto s per eũ poſuo.dicit eiʒ ſub dubio forte poſſe dici canonicum poſſe agere nole prebende ſue ſicut ſolus abbas agit nomie ſue dignitatis:cũ hẽat bona diſcreta a cõuentu ſuo:de quo in.c.edoceri ð p.et expedit agere noie prebẽde ſue fᷣm cũ qñ agit õ canonicos uł laicos ꝗ noĩe eccle ſe poſſidẽ dnt uel iuſ habẽ S alios qt er—neos qui ni nitunt᷑ iuris eccłe melius uidet᷑ agendũ noie eccłe:diẽ tñ qð ſi noĩe ecclie uult agẽ: oʒ ꝙꝙ hẽat ꝓcuratoriũ canonicoꝝ ułpᷣ poſiti quoꝝ noie agit et ſi dices qũo agit noĩe prebede cũ pᷣbẽda nihil hẽat uel poſſideat: Gn det Inno. ꝙ imo pbẽda põt hr̃e iura ſua et poſ ſeſſiones:ſicut epatus abbatia hoſpitale ul' que cunqʒ alia domus uel dignitas uel adminiſtra tio adeo ſᷣm eũ ꝙ ſi cõcurrẽt ꝓcuratoꝛ ecclie ⁊= ipſc prebẽdarius: uẽ ꝙ ipe pbendariꝰ pferendꝰ ẽ in agendo iu nõ.de reſti.ſpo.olim cã:h̊ ſunt uerba Inno. per ꝗ uè inuẽ plura pꝰ ꝙ pbedãiꝰ põt agẽ abſqʒ alia ↄſuetudie uel ↄſtõe ꝓ iuribꝰ prebẽde ſue noĩe ipſius pbẽde ſicẽ qʒ admiſtra toꝛ ẽt õ eĩ neũ Iʒ tũc ſit meliꝰ ut agat noie eccle n tn dicit h̊ eẽ neceſſariũ qð c õ̊ id qð dixi ̊ fʒ eũ et illã opi. Jo.an. ſuper iſta glo. Ees⸗ ſetit ꝙ ꝓcuratõ generalis eccle põt agẽ ꝓ iuribꝰ pᷣbẽdaꝝ. ¶ G ꝙ pbẽdariꝰhẽat ltimã admiſtra tõʒ ſuꝑ iuribꝰpbẽde:ſicut alius in dignirate cõ ſtitutus qð nõ.nã uẽ õ cõit᷑ nõ.in.c.fi.ne pᷣlati ni. ſuas.doc.nẽi ſequẽtes trãſeũt multũ ſicco pe de ꝛecitando un h̊ dicta doc. alit᷑ n ponderando nec ad cõcoꝛdiã reducẽdo qnimo ſparſim hec dicta recitando Ego meliõi iudicio ſemꝑ ſaluo puto h̊ nouũ attẽtari poſſe ut dicamꝰꝙ aut fun dus aliqs ſeu aliqua tpᷣalitas aſſignat᷑ canonico loco pᷣbẽde ut inde uiuat ita ꝙ ñ cõſtituit᷑ ut ſit bñficiũ ꝑpetuũ nec aliter unitur canonie ut ſic efficiatur unũ ius ſpũale cũ illa iux ea q hntur ĩ cC.dilecto ðᷣ pᷣbẽ.ſed aſſignatur ti ut ide uiuat ſicut fit qnqʒ ĩ ecclijs collegiatis i qbꝰlʒ oĩa bo na ſint cõia tñ cã murmurationis euitande aſſi gnat cuilibʒ certũ qͥd un uiuat iur nõ. ꝑ Inno. in. c.ĩſinnãte ne cle.uel mo.et ꝑ Jo.an.i regula ñ ẽ obligatoriũ de re.iur.ii.vi.in mercu.et tep cedat pᷣmũ dẽ; Inno. ct illud Jo. an. q ſil iũge do dico hoc caſu ſic ꝙ ſi ex ↄſuetudie uel ſtatu to uel aliter habuerit iſte canonicua ſuꝑ tali fun do Itimã admiſtratõʒ poterit agere et cõueniẽ ſi cut qʒ hus admiſtrationẽ a iure ut uoluit¶ In no. qð bñ nõ.in.c.fi.ne pᷣla.ui.ſuaſ. ut nõ fuit cõſ cutus ltimã ptatẽ admiſtrandi:et tũc cedit dem Jo. an. ut ad innicẽ poſſint agere qꝛ nil deꝑit ecchie:ſʒ aduerſus eĩ neũ ñ uidet᷑ eiz ha buiſſe h caſu illũ fundũ r cario et remãſiſſe ĩ poſ ſeſſione eccłie ſicut cctera bona ꝓ h bo.tex.i.c. clerici.xvi.q.iij.et. c.poſſeſſiones.e.cã.q.i.et h caſu recte dr̃ canonicũ ñ hr̃e admiſtratõʒ pben dge ſue:et ꝙ aliud ẽ in locatione quã tał canoicꝰ ſacit reſocctu ſucceſſoris:qᷓ in alio adniſtrator eccłaſtico:puta abbate ꝛectoꝛe eccłæ et ſi. ut nõ.iĩ ꝗ.c.fi.ne pla.vi.ſuas.Aut ex bonis eccłe ſũt oſtitutc p̈ bẽde ꝑpetuo:ita ꝙ ſunt ſolide pbẽde gate ĩ bnfi firmũ maxiĩe ſi uniũt᷑ canonicatibꝰ ſicut ĩ pleriſqʒ eccłijs fit æ tũc ꝓcedit a iud dẽm Inno. ut dicamus quãlʒ prebendã hẽe iura ſua etiã ſicut alia dignitas ſeu admiſtratio:7 q pre bendarius hẽat ltimã admiſtratõʒ æ facultatem agendi ⁊ defendendi ſicut alius rector eccliaſti cus.ñ eni apparʒ 20 qꝛe iſte ñ debeat bẽe admi niſtratõʒ pᷣbende ſue:ex quo bnficiũ eſt perpetu um ⁊ Itime ⁊ ꝑpetuo ↄſtitutũ:ſicut qibet alius hns bnficiũ:ut ſing.ſentit hic Inno.in. ij. glo. ſua ⁊ op.ad hoc facit iſte tex.æ hec ſing.nõ.ſũt maxime ad mam illius.c.fi.ne pᷣla.ui.ſuas:licʒ doc. ibi ſimpłi pene oms dicãt canonicũ nõ hẽe admiſtratõʒ bonoꝝ pᷣbende. ſz ego limito ꝑpj. S. dicta:nec als hoc cogitaui:ſed nouiſſime ĩ mẽte accidit:æ ꝑ hoc reduco ad cõcoꝛ.dicta Inno. 7 ſaluo.dẽm Jo. an. ⁊ limito dca doc.i.d. c.fi.⸗ ꝓ hoc ultimo facit ille.F.fi. xij.q.i.iũcto.c.ult. cũ glo.in. v. ꝓcuratori. Vel ſaluando dictum Inno. ⁊ Jo. an. hic:⁊ ĩ.d.c.fi.ne pꝛe.ui.ſu.põt ſic dici: canonicꝰ hũs diſtinctã pbendã põt a gere ⁊ cõueniri ꝓ iuribꝰpbende:⁊ q;tũ ad h dr hbẽe lrimã admiſtrationẽ: ut hic ĩ tex.? ꝑ Inno. ſz nõ dẽ hᷣe admiſtratõʒ ſimplꝛ: ut pe ſſit obliga re locãdo uel öhendo ipſam prebẽda ſeu bona ipſius ultra tps nite ſue: ſicut põt alius pꝛelatus ſeu rectoꝛ qᷓ hẽt ltimã admiſtrationem: ut noluit Inno. in. d. c. fi. ? Jo. an. poſt eũ ⸗ communit alij doc.ibi.⁊ põt eẽ 20 diuerſitatis:qꝛ p benda datur canonico tanqꝙᷓ; uſufructuario ſen uſna rio dat᷑ eiʒ pncipalit᷑ ut inde uiuat:n ut ꝓcura tori ſeu admiſtratoꝛi:ut ꝓbatur.xij.q.i.F.fi.cũ c.ſe.iõ tanq; uſufructuarius uel uſuarius non poteſt rem ultra ipſius uitã iure ſuo locare:ut ĩ .l.ſi quis domum. ff. ſoca. finitur enim tale ius morte:inſti. de uſufruc. S. finitur:ita accidit ĩ ca nonico. nam ꝓpe non dẽ hẽe ſucceſſorem:niſi ĩ pbenda ſeu canonia: ſed in glijs iuribus ſucce dit caplin ad quod pertinet ꝓpetas pᷣbende et ius canonie:ſic intelligas.c.relatũ.ij.de teſta.2⸗ glo. nõ.in.c. quod ſicut de elec. in. v. conſentire in fi. que uult ſucceſſorem pꝛelati poſſe agere ð contemptu pꝛedeceſſoris:quia ſuccedit in hbonoꝰ re ⁊ oneꝛe:non ſic in ſucceſſore canonici.⁊ latiꝰ uide ibi per Inno. æ ſccundum pꝛedicta intelli ge glo. in. c. preſenti de of.ordi.li.vj. que vult canonicum dici ſimpliciter æ pᷣerſonaliter bene ficiatum.dicitur enim ſimpliciter:quia non hẽt curam animarum. dicitur peꝛſonaliter.quia ꝓ prie non habet ſucceſſorem: ſed capirulum ad quod pertinet proprictas ſuccedit:ſed non cão nicus:niſi reſpectu pꝛebende ut pꝛedixi.⸗ il la glo.intelligatuꝛ de canonico patet ex iuꝛibus que allegat.⁊æ quia ſic uidentur eam intelligere Hoſti. Joannes an. qui fuerunt auctoꝛes illi us dicti in capitulo relatum preallegato in. v. morientes ⁊. c. requiſiſti. eo. ti.æ ſentit Jo. an. C De pꝛobationibꝰ in. c. ij. de deci. ⁊ in regla nemo põt li. Vj. ĩ mer cu.⁊ idẽ vꝛ uelle glo.oꝛdi.i.c. pontifices.xij.q. .iij. ꝗᷓ dicit: ꝙ ſi aliquid relinquit᷑ canonico a ꝓ pinquo uel erneo nõ acquirit᷑ ecche ꝑ.d.c.redſi ſti iĩ fi. ubi dẽ: ꝙ relictũ factũ clerico nõ hñti ad miniſtrationẽ nõ acquirit᷑ ecclie: ⁊ ſic ulłt ꝙ cão nicus nõ hẽꝛet admiſtratõeʒ.ſ. ut platꝰ. ũc qro q̃i᷑ ̊ utraqʒ ꝑſona ſuſtinet uices duoꝝ.rn det gl.ij.qꝛ hͥ iudiciũ finiũ regundoꝝ ẽ duplex: cũ qlibʒ ſit actor ⁊ ꝛeus.hĩc ẽ ꝙ quilʒ q; pᷣſtare duplex iuramẽtũ calũnie ⁊c̃.ut ĩ gl. fater tñ ꝙ il le ſit pricipał qui prio ad iudiciũ ꝓuocauit ⁊c. Agdueꝛte ad ðᷣclarationẽ tex.⁊ gl.ꝙ ĩ h̊ indicio finiũ regũdoꝝ iõ quilʒ dr̃ actoꝛ ⁊ reus: qꝛ quilʒ agit ⁊ ↄuenit᷑: ut teꝛmini antiquitꝰ poſiti uel de nouo ab eo qui habuit ptatem teꝛminãdi obſeꝛ nenẽ. ff. fi. regũ. l.i.iĩ fi. . F. eos: iõ quilʒ iurat ð calũnia: ut actor ⁊ reus.ſ.ꝙ non calũnioſe agit nec calunioſe excipit: ⁊ ſic pſtabit iuꝛamẽtũ nnũ ſub duplici foꝛma: ut ĩ gl. Itẽ ſcias ꝙ h̊ iudiciũ qnqʒ dat᷑ iter duos:quoꝝ nteꝛqʒ ↄtẽdit poſſidẽ ⁊ ꝓprietatẽ teꝛmioꝝ hr̃e:⁊ h cau praticꝗ di colligit᷑ ex.l.iij. iuncta gl.C. fi. re. p* index cognoſcet de poſſeſſiõe. fo de ꝓprietate. ʒꝰ mittet agrimeſſoꝛẽ ad mẽſurãdũ ubi quilibet ptendit ceꝛa iugera ſeu mẽſuras teꝝe naꝛ to ꝑ ſuã ſniaʒ ſtatuet termios.hʒ eni iudex in h̊ iudicio ptatẽ ſtatuẽdi temĩos ðᷣ nouo:ſi eniden tioribꝰ ſignis ſtatui pnt: ut euitent᷑ ſcãdala etiaʒ tollẽdo ð fũdo alterius ⁊ faciẽdo ſibi pecuniaʒ refundi ab alia pꝑte: ut ẽ tex.nõ. inſti. ð off.iudi. in fi. ⁊ dic ut ibi ⁊ ĩ caſu pdẽo.qñqʒ quilibʒ ptẽ dit ſe poſſideꝛe uſqʒ ad ceꝛtos teꝛmĩios recte ꝓ cedit pᷣ iudiciũ fi. re.qꝛ quilʒ dʒ ꝓbare ð poſſei ſione ⁊ iuꝛe ſuo:⁊ ĩ h differt h̊ iudicium cõe ab alijs: qꝛ in alijs ſinglaribꝰ ſimplicibꝰ indicijs nõ tenct᷑ reus aliqͥd ꝓbare niſi uclit.? an ? qũ oᷣbeat admitti ſi uelit nolũtarie aſſumẽ onus ꝓ bãdi:dixi płe ĩ.c.i.ð or. cog. Si vo alt tantuʒ poſſidet ⁊ reliquus dicit ꝙ ꝑ nſuꝛpationẽ:⁊ tũc ſi ꝓuocatꝰ ad iudiciũ ẽt ĩſtat: ut teꝛmini antiqtꝰ poſiti obſeꝛuẽt: adhuc uqʒ ꝓbabit ð ꝓpꝛierate qꝛ ĩ ꝓprietate uteꝛqʒ ẽ actor ⁊ reus: ⁊? ſic intelli go iſtũ tex. Vel dic ꝙ iſte arch. qᷓ poſſidebat al legabat pᷣſcriptionẽ: iõ ĩ ea ꝓbãda erat acror.j. pᷣſcrip.c.illð.qnqʒ ꝓuocatꝰ nihil perit: h ſolũ mõ negat narrata ꝑ actoꝛc: æ tunc nõ cꝛedo ꝙ neceſſario teneat᷑ aliquid ꝓbaꝛe: ſy actoꝛe nõ ꝓ bante reus dʒ ahſolui in. c. fi. de inꝛeiu. ⁊ hic: ⁊ ſic erit iðᷣ qð ĩ ſimplicibꝰ iudicijs reſpeciu one ris ꝓbãdi.poterit eni ſi uult: qꝛ mos ei geꝛẽdꝰ c.l.qꝛ circa.ff.ð ꝓba.gl.iſta ĩ fa pꝑte colligit aꝛ. ex tex. ꝙ una ꝑſona uicẽ duarũ ſuſtinet: allegat multas ↄcor.adducit poſimodũ ĩ ↄriũ miia in ra. ⁊ finalit᷑ duas ſolones põit:⁊ nõ bij ¶Zin. Ho. an. dicit ꝙ ſi officia ſũt ↄpaſſibilia qs ſor tiri põt nicẽ duoꝝ.ſi ſũt ĩcõpaſſibilia: ſecus niſi alið oꝑet̃᷑ hoĩs uł iuris diſpeẽſatio: ut colligi ſpo teſt h ex iuribus pᷣal.i glo. ſʒ certe h̊ ſolo nõ ſa tiſfacit: qꝛ h ẽ ð quo qrimꝰ.ſ.qᷓ ſint ↄpaſſibilia : iĩcõpaſſibilia:æ puto ꝙ in iſtis nõ põt dari ceꝛta doctria:ſʒ m qlitarẽ æ uarietatẽ factoꝝ ⁊ ꝑſõa rũ ac officioꝝ qs põt uel ñ põt fungi nice pluri um gñalꝛ tñ ꝓ aliqli introductione diceꝛẽ ſic:ꝙ i iuriſditiõe ↄtentioſa ñ põt qs ſuſtinẽ uices pli um: un nõ põt eſſe aduocatꝰ? aſſeſſor ſeu iudex .l. qſqs. E. ð poſtu.l. nẽo. C. aſſeſ. uel iudex = teſtig.iiij. q.iiij.c.i.ð.vV.ſi.c.foꝛꝰ.uel iudex ⁊ no tarius cauſe. qᷓ̊ als ſit notaꝛius: ut nõ. haꝛ. poſt guil. in. l. iubemus. C. ð ſacroſanc.ec. Inno. i c.cũ a nobis ð teſti. ur̃ ꝓbari ĩ.c.qm ðᷣ ꝓba. Fallit in cauſis modicis in quibus nulla reqri tur ſcriptura.cum.n.in illis credat᷑ als vᷣbo iu dicis. foꝛtius ſcriptnꝛe ipſius: ut nõ. Mar. in aut. niſi breuiores. C. de ſen. ex peꝛicu. re.⁊ in .d.l. nemo. C. de aſſeſſo. quod ſingu. nõ. ꝓ iſtis uicarijs caſtꝛoruʒ:qui etiam ſcribunt acta:ut in iſtis modicis ſcripturis eor atur. etiam ſi als non ſint notarij. n iuriſditione uolũ taria põt quis ſuſtinere uiees pluꝛinʒ:dũmodo exercitium unius actus non preſtet impedimen tum exercitio alterius quo caſu appello officia incompaſſibilia:ar.op.in.d.l.nemo et.l.qſquis et in. l.i. ff. de colle.illi. exemplum pꝛimi dicti in ..ſi. conſul.ff. de adop. ubi dr̃ ꝙ ſi filiuſfa. eſt pᷣ ſes poteſt ſemetipſum apud ſeipſum emancipa re uel in adoptionem dare. exemplum etiam in .l. una. fl. de. offi.conſu. ubi ↄſul poteſt apud ſe metipſum manumittere ſeruum ſuum:et ſic repᷣ ſentat perſonã dni et ꝑſonam ↄſulis ad idem. c. poſtulaſti et quod ibi nõ.de concelſ. .pben. Do ne aliud exẽplũ bonũ ĩ notario:qui ſi alias eſt iudex põt ſcribere ut notarius et auckem pᷣſtare tanqᷓ;ᷓ iudex in iſtis noluntarijs ſic intellige glo. nõ. in.l.iubemus.C. de ſacroſanc.ec.et ibi per Bar. exemplum ſecundi qñ ñ ſunt cõpatibilia uult eſſe de duobus collegijs quoruʒ exercitia mutuo ſe impediũt:ut qꝛ eſt ð collegio uniꝰ ãtis ut nõ. Inno. in. c. dilecta de excelſ. pla. pleni?peꝛ bar. in.l. fi. ff.de colle.illi.ſecus ſi non ſe mumuo impediunt ut quia eſt de collegio diſciplinato rum et de collegio unius artis hinc eſt qð non poteſt quis habere duo bñficia curata in. ca. de multa de pᷣben. et olim etiam non poterat eſſe pluralis in beneficijs ſunplicibus:qꝛ quodlibet exigebat reſidentiam: de cleri.non reſt i. c. conqᷓ rente et impoſſibile erat reſidere in diuerſis bñ ficijs:ut n. in. c. non poteſt de preben.li.vi.et ex ſe patet et multa alia exempla potes collige re ex iuribus hic allegatis in glo.et per glo. in dicta.l.nemo. ? uide glo. in dicta.l.ſi conſul:qᷓ ponit ultimam theoricam huius glo. uel do ali am doctrinam bꝛeuioꝛem: ꝙ tã in iudicio ꝙᷓ ex põt quis ſuſtineꝛe uices duorum:niſi impedia tur: aut ꝓpter impotentiã facti: quia ñ ſufficit ð facto exercitio utriuſqʒ.d.l.nemo ⁊ de preben. quia in tantum ⁊.c.de multa z.l.i.ff.de colle.il li. aut propter impotentiam iuris.exemplum in iudice non ualente iudicare in facto ſuo:ita ꝙ; non poteſt eſſe index ⁊æ acror cum nõ poſſir ſibi . — eW „„m Wre. m rin e Gks Mnnsfraim W⸗ . oi eittn R lefagop, ge Spreli e rebſ iniſidhacin hi ire teſig ter ſenlr ar Nn r bmni ai zötr ginnbns nſa ri inlis grii t ho ij e iſnenn pö, Brri, deſner ain er in ſwoiſngn nſis iaim ſnbuntaanmtin Srin, nn — Moli Ge niccs Pontdünodo⸗ ns Mn rehainhetinen 1 nd id eld dkn iN Al rend an aſars eili eronpun ini cien in yickoiluluck; ud ſapiim mie dare onnolun enamin ſnbioiolpotet apoc leſcenun enn 4 ſep ſonan oſls adidannc. giamißtan e inotuniogi ſi Aiuscſt ouriuuser mcienßbſtne unmisſcintlgeo. ſgoſanc en ſihel macfiſun hmbiin oleis uzeulnn 8 Clegio vni ds ancſdch d ncrnſ anen leinſensſ en odlplm ch agn ipſi imperare ar.le.płt.ff.de arbi.C. ne quis in ſua cã.l.unica.nec eẽ teſtis et iudex cũ nõ poſſz ſcipſũ exaĩare:et ſic in ſilibꝰqniqʒ impedit᷑ ꝓpteꝛ pſumptõʒ ſen ſuſpicionẽ affectionis amicirie ul inimicitie.un ñ põt eſſe iudex uel aduocatus et ꝓcuratoꝛ et teſtis.ij.q.vij.ſtatuẽdũ ð teſti.c.fi. li. Vi. cũ CEr dens põt colligi ꝗᷓ ſũt officia cõpatibilia uel incõpatibilia:et per ↄſequẽs an et qnʒ ꝗͥs põt ſuſtinẽ uices pluriũ.alie gl.ſũt fa ciles. ¶E&äx. glo.qro de pena turbantiũ fines. Jo. an. poſt Hoſti.dicit ꝙ in h ñ eſt pena arbi traria:ſed ſplendidiores perſone ſi euulſeꝛint terminos relegant:hũiliores uero caſtigant᷑:et ad opuſ biennio dant᷑ ſʒ ⁊ ſi crimialiter agat᷑ ex l. agraria pẽa.l.aureoꝝ ẽ ſtatuta.⁊ ſi ſeruꝰſit pe na ẽ capital.ff. de ter.mo.il.i.ij.et.iij.? cum hac breui diſtinctione tranſit hic do. An.ſʒ certe h qiſtinctio ñ eſt perfecta:cũ iura uarie loquant᷑ ĩ hac mã quare mu latiꝰdiſtigne pꝰ. Cy. in.l.i.C. de accu. Aut eĩ ꝗs ammouit termios ignoran ter autſcicnter.ſi ignorãter:ut qꝛ credᷣbat alios lapides furari: et tunc ãmouẽs teꝛmios põt pe ti ut vᷣberibꝰcedatur.l.ij. in fi.ff.de ter.mo.⁊ ni hilominus fᷣm eũ tenet᷑ furti:qꝛ divſi ſunt effes delinqnendi:ꝓ h̊ bo.tex.in.l.ſi ſtupꝝ.ff.de iin rijs:Si ſcient᷑:aut ãmouit gꝛa occupandi confi nes et punit᷑ tpaliter. relegat᷑.n. bita ↄſideratõe etatiſ ut. d.l.ij. Aut ãmouit ñ gꝛa occupãdi ↄfi nes:⁊ tũc refert:aut fecit ga obſcurandaꝝ ↄfi nium finalium qᷓonũ et ſic ut pᷣſtaret mãm litiuʒ et punit᷑ cõporaliter:ut.d.l.ultima in fi. Si vo ãqmouit nec gra obſcurandi nec gẽa occupandi ⁊ tũc punituꝛ pecuniariter ut.d.l.i.ĩ pᷣn. ʒ Cy. de quo ẽt uideas ꝑ glo.i.d.l.agraria. Sed ad nerte qꝛ Cy. ñ uẽ ſacere dẽiaʒ ĩter ſplendidas ꝑ ſonas et hũiles:qᷓ; tũ ſentiũt Jo.an. Hoſtien. et Bar.i. d.l.ij.et ſatis hanc dꝛiam uẽ ibi innẽ ille tex. Itẽ fm illã opi. Ey. l.ij. ſolum ꝓuidẽt ĩ ſplendidis ꝑpſonis et nihil de humilibꝰ:et ſic fu iſſet iuꝛiſcõſultus dinutus ¶ Item feciſſet ali as regulas iuris:cũ cõiter a nobiliõibꝰ nerbeꝛa aliena ſunt. xxiiij.q.i.c.q̃ ↄ pacẽ cũ ibi nõ.ᷣm Cx. intellectũ etiaʒ nobiles punirent ⸗ ſi aio obfuſcandi terminos coꝛꝛupiſſent. n ego clare expediendo ꝓſequoꝛ tria mẽbra aur quiſ cõrumpit termios occupando:aut cã obfu ſcandaꝝ finaliũ qonũ:aut nec cã occnpãdi nec cã obfuſcandi.pꝰcaſu ſi ẽ ꝑſona ſpleydida rele gatur ad tpᷣs hito reſpectu an ſit iuuenis an ſe nex fʒ ꝙ diſtiguit i.l.ij.ĩ pᷣn.ff.de te.mo.ſi vo eſt perſona humil: caſtigat et ad opus biennio dat ut in. e.l.fi. ¶ Scðo caſu qñ cauſa obfuſcã di ẽ plectendus pena ſᷣm qualitatem perſone er facti et uiolentie: ut.l.fi.in fi.ff.e. Tend. cãn qñ nec cã occupãdi nec cã obſuſcandi:tunc ſub diſtingue. aut dolo malo h fecit et punit pẽa qͥn qginta aureoꝝ:ut.d.l.agraria.aut p ignorãtiã ſeu fortuito.ut qꝛ non credebat ↄfinia cõrũpe? et uerberibꝰceder: ut.d.l.ij.ſed ĩtelligo h̊ ultimũ iĩ humilibꝰ:qꝛ de eis tin loquit illa.ʒ.in fa parte ¶Eropoſte niſti. non aũt poteſt finis ꝛeferri ẽt ad ſplendidas peꝛ ſonas:qꝛ cum ille nõ puniat᷑ pena uerbex:cum fecerint aio occupandi aliena oↄfinia: foꝛtiꝰnõ debent tali pena puniri:cũ hoc fecerit ignoran ter. in eis eꝛgo erit pena aꝛbitꝛaꝛia:aꝛ.in.d.l.ij. in pᷣn. ⁊ mitioꝛ imponitur pena. ꝙ; qn ſcieteꝛ fe cerunt: ut pʒ ex illa.l.ij.in fa ꝑte ipſius.? ꝑ hoc hẽs intellectum omniũ legũ illius ti. de ter. mo. Eui qt applicabit᷑ illa pena pecuniaria:de q̃ in.d.l.agraria:dic ꝙ accuſatori ut nult ibi tex. et ẽ fʒ Har. ibi ſpale. als ãt ubi ius ꝓducit ac tioneʒ pena applicat᷑ fiſco.ſed ubi ꝓducit accu ſationem applicatur parti ſi ãt iperſonalit loqᷣt in dubio ur̃ ꝓcedere actionem:⁊ ſic applicatur fiſco:niſi in aliquo iſtoꝝ mbꝛoꝝ aliud ſpecifice iure diſponatur.hec ſunt vba nõ. Maꝛ. in. d.l. agraria:que latius ꝛetuli ſuꝑ Nica ð iudi.⁊ hec uglent ad multa. Ropoſuiſti. cmns. n SSñ uiꝛginitate ꝓ banda atteſtatio matꝛõaꝝ aſſertio mni uiri pfert᷑. Vel ſumma ſicMõ Ccreditur maꝛito aſſerenti ẽt cum iuꝛamto uxoꝛc cognouiſſe:ſi uxoꝛ per matronas atteſtantes P ipſius coꝛpoꝛis aſpectũ ꝓbat oriuʒ:communis diuiſio. fa ibi uidet. ¶ Mõ pex tex. iuncta gl. .iij. cum iuꝛibus allegatis in ea:⁊ maxime.c.cõ tinebatur de deſpon. impu.ꝙ ubi ex aliqᷓ diſpo ſitione ſtatur iuramto alicuius illi nõ creditur:. ſi ex aduerſo ꝓbat᷑ orium:quod nõ ſing. ꝓ ſta tutis.qᷓ qũqʒ diſponunt credendũ iuramẽto of ficialis in aliqua re: ꝓcedunt eniʒ:niſi ex adueꝛ ſo pꝛobetur ltime prium.hoc apertiſſime ꝓbat hic iuncto.c.continebatur.⁊ rõ eſt:quia iuram rum unius non eſt integra ꝓbatio.j. de teſti. ʒ uniuerſis.l.iuriſiuꝛandi.C.e.ti.merito ſi offert᷑ ex aduerſo ꝓbatio integꝛa dʒ admitti ? pᷣualer pꝛobationi minus integre.ar.in.l.admonendi .ff. de iureiur.æ quod nõ.in. c.fi.e.ti.quod ſen tit Gaſ. de cal.in. c. continebatu⸗ paa LiS bo. tex. ad inſtruendum qualiter ſit ꝓbanda uir gitas ⁊ qualiteꝛ teſtes hẽant ſupeꝛ uirginitate depõeꝛe.pꝛobatur enim per matronas ſeu mu lieꝛes in hoc inſtructas:qᷓ deponunt eam uirgi nem:qꝛ eam uideẽt ⁊æ inſpexerunt in locis ubi depꝛehenditur uirgitas. concoꝛ c. cãʒ miimonij * j. c.nec ẽ neceſſe ꝙ magis ſpeciſice ꝛeddãt cãʒ ſcie.⁊ uide ad mãm duas glo.nõ.in.c. hec ima go. xxxiij.q.v.in.v.unde ⁊ ſe.quarum pꝛima ĩ ſtruit partem puelle ad docendũùm ſe fuiſſe pri ma nocte uirginem. ſi maritus dicit eam non reperiſſe uirginem :uidelicet peꝛ aſpectuʒ lintea minum ſanguinolentoꝝ. lia ueꝛo gl. docet partem mariti ad ꝓbandũ eam n fuiſſe nirginẽ faciendo ꝓbationem Sriam:qꝛ ſi linteamina p me noctis non ſint ſanguinolenta: æ hec reme dia fuerunt inuenta in neteri teſtamento: æ hoc pꝛopter defectuʒ ꝓbationum in tali re ſecreta. alias autem ſaris dicerentuꝛ uilia æ fallacia:iñ ut dicit Arch.in. d. c. hec imago mlier cognita milies de facili ſcit inuenire remedia Zria¶ ER timo iſte tex. inducit᷑ ad duo.prio ꝙ ubi probã da ẽ res ĩ qua iudex nõ eſt iſtructus nec inſtrui põt: ſine qꝛ hꝰ rei inexꝑtus eſt: ſiue qꝛ honeſtas nõ pant᷑ recurrẽdũ ẽ ad iudiciũ ꝑitoꝝ illa aꝛte 2 ſm illoꝝ teſtimoniũ iudex ꝓfeꝛt ſniam.ſi enim dubitat᷑ de ginitate recurri ad matꝛonas iĩ hᷣ iſtructas:ut hic ⁊.c.cam.j.e.⁊.l.i.ff. ð uẽ.inſpi. ubi habet᷑ qn dubitat᷑ an mulieꝛ ſit pgnãs:ſi du bitat᷑ an uulnus ſit lerale aut ſanabile recurritur ad iudiciũ medicoꝝ.ut in.c.ſignificaſti.ij.de ho mi. Si de pitia ſcholaris recurrit᷑ ad ſuũ docto rem.l.nemini.C. de aduo.diner.iudi. uide tex. cũ glo.in. c. i.xij.q.i.Si de finibꝰ ad agrimeſſo rẽ. ſ. de pſcrip:qꝛ indicãte.l.iij. C. fi. regũ.⁊ ſic de ſimi nducit᷑ fo iſte tex. ꝙ iſtis ꝑitis ĩ ar te ſine inur amẽto cꝛedit᷑:ad boc põdeꝛat Jo. an. v. teſtimonijs poſitũ ĩ l̃a.ſunt enĩ teſtimonia ſi ne iuramẽto pꝛolata.j.de coha.cle.⁊ mulie. tua de quo tñ remittit ad nõ.. ð frigi. fꝛateꝛnitatiſ. C 3 unc diſcutiamus urrũq; dictum: qꝛ mã eſt pulchra ⁊? quotidiana.⁊ prio circa primũ dictũ qro:nũquid ſufficiat atteſtatio unius piti ĩ arte illa: an ſufficiãt plures. æ vẽ ꝙ plures:ut hic ⁊ ĩ .c. ſignificaſti de homi. pᷣal. ubi ĩ plurali dr̃ ꝑito rũ iudicio medicoꝝ:⁊ ſic requirunt᷑ pluꝛes.iiij. .q iij. ubi numerꝰ.ad idẽ.c.cã mrimonij. j. eo. de fri. frateꝛnitatis cũ ſi. facit illð gñale dẽm uni us dictũ nullius in. c. ̊ uniueꝛſis de teſti. ⁊.l.iu riſiurãdi. E. e. In Sriuʒ facit. c. qꝛ ĩidicante ðᷣ pᷣ ſcrip.ibi agꝛimeſſoris diffinitõe ⁊c̃. ⁊.l.iij.C. fi. regũ. Har. hoc tractat in.l.i. .i.ff.de uẽ.ĩſpi. ⁊ in.i.ffoꝝ.ↄſtõe.⁊ in ntroqʒ loco ↄcludit:ꝙ ſi ĩ codẽ loco reꝑiunt᷑ pluꝛes debẽt pluꝛes adhibe ri: als ſufficit nnus:allłat tex.ĩ aut.de nõ alie. §F. qð aũt colłij. v. ur neqʒ:⁊ eſt ille tex.multũ nõ. ᷣ dictũ optime probans. Idẽ ſequit do (An. hic. Ego potius inueſtigande ueritatis cã q̈ re prehendendi ſeu emẽdandi diceꝛẽ ſic: ꝙ aut i re multũ ardua exquirit᷑ iudiciũ peritoꝝ:puta ubi agit᷑ de nita homis: an uulnus fuerit moꝛtale uł nõ:⁊ tũc ʒ i loco nõ reꝑiatur niſi unus: nihilo minus mitteꝛet᷑ pꝛo alijs uicinis ſeu exiſtẽtibꝰ in loco uicino:cũ ĩ iſtis arduiſſimis debeãt eſſe ꝓ batiões luce clarioꝛes: et maxime in hoc caſu: e ubi periti deponunt de cꝛedulitate et nõ ð cena ſcia: ut.j.dicã:pꝛo hoc dẽm. c. ſignificaſti. Aide mus eni in ſili: ꝙ ſi in depoſitione clerici nõ ſũt ĩ ꝓuincia epi ſufficienti numeꝛo uocant᷑ ð̊ locis nicinis: ut nõ.iij.q. viij.ſuggeꝛo facit.c. fi.xv. di. Item uidem'ꝰ in ſili ꝙ pꝛo reſtib ĩ ſufficiẽti numeꝛo recipiẽdis remittit᷑ ad loca remota ð fi deiuſſoribꝰ oſtitutis ⁊.l.ſi qũ.C. de teſtibꝰ.⁊ iðᷣ foꝛte eiſdẽ rõnibꝰ ⁊ inribꝰ poſſet dici qñ agit ð graui pᷣiudicio in dãnũ alterius: ⁊ iſti periti ha beant deponeꝛe tanqꝙᷓ teſtes: q; in tin debet eſſe numeꝛo pluꝛcs in qtũ nõ deponũt de certa ſcia ſed de cꝛedulitate ⁊æ eſtimatione: ad h.c.pꝛcteꝛea ð teſti. ⁊.c.pſul ſᷣm nnũ intellectũ.ij.q.iiij. Mec ob. mihi dictus. S. ꝙ autẽ ſupeꝛ quo fundat ſe ¶ De pꝛobatlonibꝰ Har. qꝛ in caſu illo periti ñ ueniũt ad teſtifican dum ut teſles in contentioſo iudicio in preiudi cium alterius ſed potius ut boni inſtruciores ad conſeruandum idẽnitatẽ ecclie un ⁊ ſine eis illud fieri põt ſicut hodie fit quia non obſeruat illa ſolemnitas. cum eccleſia alienat directum uł urile dominium:ut nõ. in. c.i.de.re.ec.non alie. li. vi. Aur non agitur de graui preiudicio et tẽ ſi imminet explicanda res facilis in qua nõ exi gitur magna induſtria: nec uenit tanquam teſtiſ ad deponendum in preiudicium alterius.ct pu to unum ſufficere etiam ſi in loco reperiãtur pł res et ſic intelligo.c.quia indicante.j.ð pᷣſcrip. cum ſimilibus¶ Hut eſt res magis grauis que non ita de facili percipitur per unum ⁊ ueniunt periti tanquam inſtructores:et tunc adhererem illi tex. et dicto Dar. ut adhibeantur plures ſi poſſint haberi alias ſufficiat unus et hoc addu co ad queſtionem quotidianam in approbatio ne ſcbolaris examinandi requiruntur ſeptem doctores adminus: ut nõ. in. l.magiſtros. C. de profeſ.et medi.li.x.nõ/ Yo. an. in. c.i. de ce. miſ.qui habent deponere tanquam periti in ax te illa de ſufficientia ſcholaris apud cancelari um ſtudij:ut ſentit HBir.in dicto loco.ſ.in pro bemio.ffoꝝ.Quid ſi ĩ loco ſtudij non reperiun tur ſeptem in illa facultate: ut ſepe uidi accideꝛe in facultate artiſtarum æ medicorum: nunquid ſufficiunt preſentes:⁊ ſic ſoltem unus ſnfficiat. uidi in pratica ad maioꝛem cautelam mitti pro uicinis. nam iſta queſtio poteſt habeꝛe duo ca pita/Drimo nunquid illi ſeptem requirantur tanquam maioꝛ pars illius collegij decurionũ ſeu doctorum qui ſolebant eſſe duodecim: an requirantur pꝛeciſe ſeptem tanquam ſinglaꝛes. nam primo caſu ſufficeret unus: cum iura colle gij poſſint reſidere in uno ſolo ſi alij deficerent .l. ſicut. ff. quod cuiuſqʒ; uniueꝛ. no. nõ. n. c. gra tum de poſtula.ᷣ pꝛela.ᷣ ſi ut teſtes ſingulares ha beret locũ queſtio noſtra.⁊ ſecundũ illaʒ theori cam H ur. debeꝛet ſufficere etiam unus:ſi non reperiuntur plures in loco:cuius contrarium ſentit ipſe in. l.magiſtros. C. de profeſ.? medi. .li. x. ¶ Cꝛedo ꝙ iſti ſeptem doctoꝛes ꝛequiꝛãt ut ſingulares æ non ut maior pars collegij: qð optime uidetur probare tex. in. l.ſi quis. C. e. ubi dicitur ꝙ debent conueniꝛe dlabteborde nem ſepteʒ de his qui reperiuntur in collegio. quod etiam ſentit Mar. in dicta. I.magiſtros. ubi dicit ꝙ ciuitas peruſina ſeu illud ſtudium habet ex priuilegio Romani pontificis: ut ſuf ficiant quattuoꝛ doctoꝛes.non enim eſſet neceſ ſarium priuilegium ſi ſufſiceret maior pars col legij. ⁊ etiam credo ꝙ propter arduitatem ne gocij non ſufficiant minus ſeptem: licet in loco non ſint tot: ut videntur innuere illa iura. et ſentit Har. in dicta. I. magiſtros ? facit quod dixi ſupra in queſtione principali (MWr tur ergo pro uicinis ſi tot non reperiatur in loco ut in ſimilibus fit de quib ſupra et ſepe ẽt “ 4AN. „4 ANd, ☛ a e 4 . i N wniikig ienid⸗ j beemedhſikad dcium K ma muilyteb i / menn Gtupanri ſnitntin ur dn ur⸗ ſtcnitcaacengudir gien⸗ NioanicnmrAbwenidn Ineoimatide en: ipfinilitgixxua ieiggnin äiu arn een⸗ oni giritits b ete liiicti f. rgin unsngguse him er mum trenin uhrcsn uncachegen in bamriine uffinmns aloegen oüidlanan napprobeno nud teminnur ſcan n 1d inlnagſrosC. rnoRomncidet. WoeWbn Wwinin hnn ſchoans dvd ancegi Brude o ini⸗ GiA en Mlurr rdid uder mme madcvrum nunavid ſeſbeten unns ſüfficia, Lotan antclm minipro to porct baber dnoce dliſehem tegpinnut ias olegi deannoni Nhmtcſe Cnoccein a en ungpun pns. ccrn mnugun ud ole nwo ſoondl Cefcerent irerno ndn anuiwches pohares n dofn ſoma li theon dubitaui nunquid doctores preſentantes poſ ſint ↄputãi ĩ nũeꝛo ſeptẽ ⁊ uĩ ꝙ ſic ꝑ.l.nẽini.C. de aduo.diuer.iudi.ubi doctoꝛ atteſtat̃ ðᷣ ꝑitia ſcholaris ſui ad idð tex. cũ gl.xij.q.i.c.i.ontra rium ſentit Oar. in. d.l.magr̃os:ubi diẽ qð ꝓ mouendꝰ?ad gradũ doctoꝛat dʒ pᷣus pnitari et doctores pntantes debẽt iurare ð ſufficientia ꝑ .d.l.nemini:fo dʒ a doctoribꝰ exaĩari et appro bari:t᷑tio dʒ infuenire auctitas ſuꝑioris ut.d.l. magrosꝰ in cle.ij.ð magiſ.Ego crederẽ poſſe ſuſtineri maxie neceſſitate inſtante eos poſſe in numero ſeptẽ cõputari ex quo ſt de illo collegio doctoxꝝ ꝑ.l.ſiqs pᷣal. C. de ꝓfeſ.⁊ medi.li.x.ubi tex.ſolũ requirit ut appꝛobet᷑ a ſeptẽ illoꝝ qͥᷣ re piunt in collegio ⁊ ut dixi nẽo põt magis r̃ſdẽ ſufficiẽs teſtioniũ ðᷣ doctrina ſcholãis q; doctõ ꝓpriꝰqᷓ ſatiſ appꝛobat cũ pñtando ⁊ poſtea ĩ ac tu ipſo. Mõ ob. d.l.nemini loqtur. n. i alio caſu qn.ſ.q ſubꝛogat᷑ in locũ adnocati vᷣficiẽtis tũc exaĩabit̃ nõ a collegio:ſed ab alio magratu:et doctoꝛ ſuus deponebat prius de ſufficientia. in pratica tñ fuat᷑:ꝙ pñtantes ñ dẽt uoceſ ſʒ ſatis credo ꝙ de iure poſſz ſuſtineri qd ꝓx.dixi:ma xime ad cõplẽdũ numexꝝ.vij. reqſitorum uið ad omnia pᷣdẽa ð oibꝰiſtiſ peritis ⁊ ẽt ð doctõe ciꝛ ca diſcipł. ꝑ Spe.e.ti. F. fi.V.̊ quoqʒ nõnduʒ: ubi inter cerera dicit ꝙ ſemꝑ credẽdũ ẽ magis peritis ad hoc.c.ĩ nr̃a de teſti.p quẽ tex.dico ꝙ; ñ dʒ attẽdi ad nũeꝝ ꝑitoꝝ data iter eos diſcox dia:ſed potiꝰad peritiã cũ ſuꝑ ea fũdet᷑ ipſorum teſtioniũ ⁊ debẽt eẽ iſti ꝑiti bõe opionis et fide digni ct exꝑti ĩ illa arte:ad h̊ bo.tex.i.c.fi.ð fꝛi. 2 male.? ꝙ ñ attendat᷑ ad numeꝝ ſʒ poti ad ꝑi tiã: op.fac tex.i.l.i.v.ſʒ neqʒ.C. de ue.iu.enu.⁊= qðᷣ nõ. Jo. an. .c. i. de ↄſii. ¶ Scdo ciꝛca h qᷓ rit᷑ ꝑ quẽ eligẽtur iſti ꝑiti. Jo.an.i add.ſpe.ĩ ti. ð homi.F.i.vV. ſʒ põe ẽfert Guil. de ſuʒ.iĩ ꝓhe. ffoꝝ. tenuiſſe ꝙ ſi ꝑtes cõcoꝛdant in aliquẽ:illũ index deputabit: als ipſe iudex aſſumet: alłat in ſili qð cauetur in pluribꝰturoribꝰuolẽtibꝰ admiĩ ſtrare ꝑ unũ:ſj ñ ↄcoꝛdãt in ꝑſonã.tẽ eiʒ iudex ite:ponẽ dʒ ꝑtes ſuas:inſti.de ſatiſda.tu. S.ſin at. 8 vuno ueꝝ in facto depẽdẽte a plena facultate ꝑtiũ: als index ex officio ſuo illos de putabit ad h.c.ſi.de fri.et male.⁊=.c.cãm msimo nij. j. e¶ eꝛtio circa hoc cadit dubiũ nõbile ualð et quotidianũ:nunquid ſuia lata ad dẽa pi toꝝ ueniat retractãda ſi pꝛoducãtur poſimodũ pitiores affirmãtes ↄriũ:⁊ põe ĩ terminis: Ju dex ad dictũ medici deponẽtis nulnus ticij fuil ſe moꝛtale.cũ plłꝛes uulneraſſet occiſũ:cõdẽnat ticiũ de occiſo:q titidicẽs medicũ falſũ dixiſſe petit an ſepulturã occiſi pitiöes medicos ad bi beri nunquid debeũt aſſumi ⁊ ſi dixerit prium an retractabit᷑ ſñia priꝰlata Jo. an.i addi.ſpe. pal.refert dictũ guil.de ſuʒ.iĩ loco iã dẽo tenuiſ ſe ꝙ ſic: ſicut retractat᷑ ſſia lata ꝑ falſos teſtes ł inſtia. E. ſi ex fal. inſtrn.l.falſa ⁊.l.fi.ff. de re iu gi.I.diuus et de excep.cũ nenerabił: ct ſic rꝛãſit Jo. an. H dictuʒ expᷣſſe appꝛobat h̊ do. An. ad ¶ Propoſuiſti. ducit.l.admonẽdi.ff. de iureiur. æ qd le. æ nõ.ĩ c.ij. de pur. vul.in qdus ꝛetꝛactat᷑ ſnia lata ꝑꝓ batiões n plenas ſeu integras ſuꝑuenicnnbꝰ p bationibꝰ integꝛis.⁊? ex h̊ dicto infeꝛt ipᷣe ꝙ ois ſnia lata cũ arteſtatõibꝰ de cꝛedulitate uel ad con ſiliũ ſapietis ꝛeꝑtis teſtibꝰmeliꝰ informaris ulł ſa pientioꝛibꝰↄſulentibꝰoppoſuũ poterit ꝛetracta ri. Et hᷣ dicta Iʒ dubitando hactenꝰ fui ſecutꝰ:ſj nũc ĩ ectura hito tpe maturiꝰinueſtigandi niſa mihi ſũt hᷣ dicta non uera. vñ cꝛedo ꝙ nec ðᷣ ri goꝛe nec de equitate tal ſnia neniat retractãda ex quo appellatũ n extitit ð rigore.pʒ qꝛ publi catis atteſtationibus maxiĩe lata ſnia ꝗᷓ traãſiuit ĩ rẽ iudicatã n pnit alij reſtes adduci ſuꝑ aꝛiculis directo ↄrijs: ꝓut ĩ.c. fꝛat᷑nitatis de teſti.⁊ ĩ cle. .ij. e. ti. Limet᷑ eni ſuboꝛnatio teſtiũ ẽt pitoꝝ:cũ in hoc iura n diſtinguãt:imo ꝑit᷑ oms ꝛepellũt᷑: unt in iuribus pal.ẽt ubi aꝑte ꝑs nult ꝓbare fal ſitatem:qð plus c.nã pᷣtexm uere falſitatis non retractatur ſnia iam lata:niſi pꝛobaretur ĩdiꝛec te ucl adijce:et᷑ articulus corruptõis.ut ſic ñ ſit aꝛticulus directe Srius:ut pʒ ex nõ.per glo.in .d. cle. ij. ? ꝑ Jo. an. æ alios ĩ. c. qʒ. j. e. ſic tol litur illud ſimiſe guil.̊ ſuʒ.?æ primũ motiuum. Itẽ ex alio rollitur apeꝛtius.iura enim allegata eum loquuntur cũ uere ⁊ apeꝛte ꝓbatur falſi tas.ſʒ in caſu nr̃o hoc ceſſat:cuʒ ẽt fa ꝓbatõ ꝑ pitioꝛes etiam fundetur ſuꝑ pꝛeſumptione ⁊ cre dulitate. ⁊ poſſibile eſt ꝙ licet iſti ſint ꝑitiores: nihilominus primi potuerunt dicẽ melius neꝛi tatem: ut ẽ tex. ualde nõ. in.d.l.i.S. ſed neqʒ ex multitudine. C. de ue.iu.enu. ubi dr̃: ꝙ ſepe ſen tentia unius foꝛſan ⁊ deteꝛioꝛis:pluꝛes ⁊ melio res in aliqua parte ſuperare poteſt:quare eꝛgo debet ꝛetractari prima ſnia. que poteſt eſſe iuſtiſ ſima:⁊ maxime cum fuerit ſilentio partium con fiꝛmata:de ꝛe iudi quod ad ↄſulrationem:⸗ peꝛ hanc ꝛ20nem pʒ:quia equitas ñ patitur illã ꝛtrac tari:maxime ne pꝛoceſſus ſit in infinitum.cũ po ſtea poſſint adhuc alij peritioꝛes adduci:⁊æ ſic iterum retractaretur fa ſnia:quod eſt ridiculũ dicẽ:ar.c.ij.ð Rp.li.vj.⁊ per h̊ etiaʒ tollo alidð motiuũ do. An. de.l. admonendi æz. c.ij. ð puꝛ. uul. Illa enim iura ponunt caſum ſingulariſſi mum ⁊ loquuntur quando prima ſententia fuit lata per pꝛobationes non integras et a iure ꝛe probatas.ut.d.c.ij.uel ad iuramentuʒ ptis dᷣla tum ꝑ iudicem:quo caſu:ſi poſtea appaꝛet ꝓba tio integra ⁊ plena retractat᷑:quod certe ceſſat in caſu noſtꝛo:cum ſecunda pꝛolutio non ſit ple na ⁊ integra:⁊ cum peritioꝛes etiam deponant de credulitate ſicut primi:ut.s.dixi.unde ille ca ſus non debet extendi ad caſum nõ hntem con ſilem ꝛem: ut nõ. in ſi per Jo. an. in. c. ij. ut li. pen.li.vj.ubi noluit quod ẽt exi idẽtitate rõnis non debet extendi caſus qui ualde inninimr eqͥ tati contra alias regnlas inris. Item dicta.l. admonendi loquitur in inſtrumemis nouiter repertis contra iuramentum preſtimm peꝛ par tem: ⁊? ſic ibi apparet clare de contrario:nee eſt timoꝛ ſuboꝛnationis teſtiũ ꝗᷓ oĩa ceſſant in ca ſu nzo oĩa militant et in ſnia lata ad ↄſiliuʒ ſa piẽtis ⁊ iõ iðᷣ dicenð ĩ ea.⁊ h bñ nõ.qꝛ puto ue riſſima. ¶ Menio nunc ad ſᷣm pᷣncipale qð fuit an iſtis pitis in arte credat ſine iura mto. ratio dubirandi ẽ qꝛ nõ deponũt de eo qð pcipit ſen ſu coꝛpõco:ſʒ iudicio ĩtelleci fʒ ꝑitiã artis eoꝛũ uñ cũ poſſint errare ð facili ſubirẽt ꝑiuriũ ſi in rarent: ar. l.marcellus.ff.reꝝ amo.? ꝓpt hᷣ ſũt opi.ĩter gloſatores iuris ciuił et ſcq̃ces de q glo. in. l. i. f. ð nẽ. inſpi. et in.l.iuriſiurãdi. C. de teſti. ubi nõ. ꝙ ñ debent iurare: ſʒ Sriũ nõ.in.l. cõpationeſ. C. de fi. inſtru. æ uᷓ expſſum iĩ.l. hac edictali.C. de fis nup.⁊ ĩ aut᷑.de ñ alie..ꝙ at. vꝛ tex. cñ gl.ij.i.c. fratnitatis ð fri.⁊ male. Jo. an. poſt Hoſti.i.d.c.frat᷑nitatis ux diſtiguẽ iter iuram tũ de ueritate ? n pᷣſtant per rõem pal. 2æ inramtũ ð credulitate:⁊ h pᷣſiant:⁊ ſic itelligã iur iura Sria. Idẽ Oar. i ꝓbe. ffo;. æ op.fac tex. in.l.nemini. C. de aduo.diuer.iudi.ubi doc toꝛ atteſtatur iureiurandd de pericia diſcipuli. mihi hoc plʒ et indubie credo ꝙ debeãt iurare et arbitror ꝙ iural ũt ſic deponẽtes ſuꝑ conſan guitate ꝗᷓ nõ ꝑcipitur ſenſu coꝛpõco de quo eſt bo. tex.ĩ.c.quot᷑.j.ð teſti.⁊ foꝝna erit ꝙ nj pug to odio nʒ amicicia ⁊c̃.et ꝙ id ꝙ deponũt ꝑce punt fᷣm ꝑitiã artis eoꝝ:et credũt ita ec it colli git ex. d. c. quotiẽs ⁊ fac̃ qð ibi dicã. Ex pdictiſ põt colligi an ⁊æ quali᷑ debeãt iurare doc.apud cãcelar ũ ſtudij qn exaiaueit ſcholarẽ ꝓmouen dum ſentit eni Har. in.d. loco ꝙ debẽt iurare 5 credulitate. ¶ M. ergo ꝙ docto. exaiantes debẽt iurare et idẽ dic ðᷣ pntãtibꝰ: ꝓ bᷣ bo. tex. in. d.l.nẽini.et credo ꝙ iurabũt fᷣm foꝛmnã quaʒ pmiſi. Et adueꝛte ꝙ anñ doctoꝛatũ teꝛ dʒ appꝛo bari.pꝰ a pntantibꝰ.po in exaĩe pᷣuato a doctõi bꝰ collegij. *ꝰ in publico qñ doctorat᷑:qꝛ ut pro aliquo ꝛecte pᷣſumatuꝛ ter dʒ in exercitio alicuiꝰ actus appꝛobari:ſicut in ſil legit᷑ de atlct.l.una C. de atlethis li.x. et ibi ð hoc ꝑ Haꝛ. ꝙ nõ. ꝰ illos ᷓ ꝑ nnicũ exam ↄſequunt pnati licetiã pu blicã. er iðᷣ archi.i.c.de qpuſdã.xxxvij.di.ubi ẽt ꝑ illaʒ.l.unã dicit ꝙ qͥ appꝛobat᷑ a doctoribns cõruptiſ ñ gaudet puilegio doctoꝛatus. Iẽ nõ. ꝙ n ſolũ ꝓpter defeciũ ſcie ſj ẽt moꝝ põt ſchola ris repꝛobari: ut ꝓbat᷑ in.l.magr̃os.C. de pro feſ. er medi.li·x.et ibi ꝑ Mar.⁊ ſex reqrũt᷑ ad ꝓ monendn ad magiſteriã dignitatẽ pꝰ pitia docẽ di fo facundia dicẽdi.ʒꝰ ſubtilitas interptandi. qrto copia dicẽdi ſeu dictoꝝ ⁊ h colligunt᷑ ex.l. una. Q. ð ꝓfcſ. qui in uꝛ. ↄſtan.li.xij. qnto moꝝ excellẽtia:ut.d.l.mgios.ſexto Htus fortitudis: ut ſciat reſiſtẽ aduerſus uim foꝛtune:ut.l.ꝛedda rur. E. ð ꝓfeſ. æ medi. ⁊æ ibi Maꝛ. ? iõ pauci di gne attigũt dignitatẽ doctoratꝰ:ut dieit Har. pꝰ Ey. in.l.oms ppli. ff. ð iuſti.? iure. et dixi di gnitatẽ: qꝛ doctoratus dignitas ẽ: ut ẽ pulcher tex. Fy unũ ĩtellectũ ĩ.c. qᷓto ðᷣ magiſ.ſẽtit Mã. in.l. fi. C. de indeis ⁊ in.l.oms.C. ð̊ decuꝛ.li.x. uide ꝑ eunõ in ꝓhe.ffoꝝ.Iʒ aliud ſentiat ĩ. ·. ex ¶ De pꝛobationib⸗ eo. ff. de mili.teſt. niſi egerit per.xx.an.d.l.uni ca ð ꝓfeſ.qui in ur. ↄſtan.li.xij.ſed dic concor dando ꝙ eo ipſo ꝙ incipit legẽ aſſumit quãdã dignitatẽ cũ hẽat iuriſditionẽ. ut in aut.habita .E. ne fi. ꝓ pa.ſed pꝰↄtinuatõʒ lec.ꝑ.xx.an.aci piſcituꝛ maioꝛc dignitatẽ: ut.d.l.una.ſʒ hᷣ uult. rõ concludit in doctoꝛe legente:ſʒ i ñ legẽte poſ ſet dubitari. Mar. m in. d. l.oms ſentit ꝙ ideʒ: dum ibi dixit ⁊ in. d.l.fi. C. de iude.ꝙ iudei nõ pñt doctoꝛaꝛi: qꝛ doctoꝛatꝰc dignitas:⁊ poſſet dici ꝙ lʒ i legat ↄſeqt tñ ptatẽ legendi ꝑ docto ratum:æ efficit᷑ magꝰ ſaltẽ hĩtu:⁊ h̊ inſerẽ nolui pꝑ canoniſtas:q n hint alibi hãc mʒ pulchꝛam 2 quotidianã. ¶Altio hic quero ꝓ declaꝛatõ ne tex. quare hic ponderat᷑ ſeu capitulat ex ꝑte mulieris ꝙ non fuerat cognita nec a uuꝛo potu iſſe cognoſci. ſo. ut ſentit glo.i.foꝛte agebat᷑ ad diſſolutoʒ mẽimonij ꝓpt᷑ ipotentiã maꝛiti: quo caſu n ſufficit q; uxor n fuiſſʒ cognita:ſj ct ꝙ nñ potuerit cognoſci:n m h̊ ſolũ ſuffi it ad diſſolu tioneʒ mimonij:ſed dic ut le.? nõ.in.c laudabi lem ⁊ in. c. fi.: in. c.i.ð fri.?æ mole.¶ Vpot tel ligi ꝙ hec pondeꝛant᷑ ad effectum.c.vẽ qᷣ ⁊.c.fi. de ſpon. an ſponſalia tranſiuiſent in matrimo niũ ꝑ carms coplam.uel.t᷑no qꝛ foꝛte mulier no lebat intrare religionẽ:qð ei licebat inuito maꝛi to ſi mr̃imoniũ nõ erat ↄſumatũ:ut in.c.ex pu blico de Oueꝛ.ↄiu.ſed iunc ſuꝑflue ponderatur ꝙ non poterat cognoſci. d. c. ex publico. Z. j POrobatio Zi tio loco. teſtium prefer tuꝛ inſtrumẽto:ſic cõiteꝛ ſummat᷑:ſʒ ſummatio paꝝ niilitatis affert ꝑ c.cum Joannes. j. fi. iſtru. ubi hoc latius di ſcutit᷑. uñ ego ſũmo alit᷑ ⁊ ſic. Singlares ð uni uerſitate poſſũt ad cõmodũ uniuerſitatis repꝛo bare iſtim falſo ↄfecrũ noĩe unineꝛſitatis.p põi tur qõ:fo rñſio:ibi ſed qm. ¶ Mõ pꝰꝙ aliena tio ꝛei eccłe ẽt immobił põt ꝓbari ẽt ꝑ ſcriptuꝛã pᷣuatam ſigillo eccke ſigillatã. nã hic ni interuenit ſcriptura publica:als ipſa ſola feciſſz et fidẽ ſiñ ſigillo:ut nõ. Inno.in. c. inter dilectos de ſi.in ſtru. nec ex tex. hoc ↄpᷣhendi põt:⁊ ꝓ h̊ dẽo fac c.ij. de fi. inſtru.⁊ cle.i de ꝓcu. ⁊. d. c.ĩteꝛ dilec o A ſo ꝙ ubi fem affirmatiuũ ẽ coaꝛta tuʒ ad certas ꝑſonas eriã collegialiteꝛ poõt nega tiua ꝓbari ꝑ illas pſonas ſingulaꝛiter deponen tes:dummõ n ſint ſingulares ĩ dictis ſuis: aliss obſtaꝛet:c.cũ dilecti ð ełc.de h̊ aliqd.j.¶ Mõ ꝙ clerici eccle pñt teſtificari ĩ facto eccle ⁊ ĩ ipi? fauorem etiam deponendo ſuꝑ facto uel no fẽo ab eis collegialit᷑: quod ẽ bñ nõ ¶ S ſigil lum appoſitum qnqʒ eſt adulterinuʒ: onqʒ furti uum. ?7 dẽ adulteꝛinnʒ im Joan an. n eſt aliud ſigillum ſile. furtinum vo dẽ qn eſt uerum ſigil lum furtiue appoſitum. ut qꝛ ſine conſenſu cõnẽ tus. Et nõ ꝙ nalet h̊ caſu exceptio alternatiue facta.tuʒ qꝛ in qualʒ parte alternatiue coucludi tuꝛ inẽs excipientis:de Np.ex ꝑte.i.? quod ibi nõ. tum qꝛ reus poteſt diuerſis exceptionibus Wrgtben fendete PPüngmnfifnmis giplmnn uim. ufraipenui, iyuar iir ſia r, rr onrtti leii a ſens rii nd ſſfnsarumn t be n Ftarerſtuengtni imn funre VacrisdcAre Npſrrarcd rr den d dn ncchernnchen — 2 rakmicr Win mngtnndäitn Wtr miini dn Nütüm enchnietinin rrat Peritadng Wennxrnten NENNer ge⸗ nn wand Zriginetin zre mnnenzmn e iei, wifmn gang⸗ uing,ting, Cnte RAEeNYe WE . 11 TE A lebimers, ſr eimehitln iran H i 7. . thlüni it to heae . Nnianle e anogtin er chſin tatip an nuuiſmr ptn potenni Mantico Niftißzginßt mdſoüiſefiitad diſtn dcule tnöine Muccdi idinange C 4 inchemn tf. dunmtuſon in nunno n ui idurwlenio rip iaur uim ui iͦ i οh, Aurc ſofve poncnamr lid corpoblco. Drobano loo. Prcſer mnäbeſcöite ſunnaiſ to ar nilunsefn fiüm mibochniscl li eſe. Gingensdni Gmoliunverſtunsenn⸗ inievni is) doi dan. Pim lirpagſeihmn —— SS i pb be ifi iii Ancim anluc ii ihncipert ,0) indle jx t4 i nunmieCOnd eſ iitacolldr, n⸗ ſiei hendo ſ ſoſl ein. mi ni i un iſc el n , Neun dun wni vſetotie uti:de quo in ꝛegula nullus pluribus de regulis iuris li.vj.tum qꝛ redditur excipiens inceꝛtꝰ ex facto aduerſarij iuxta nõ.ꝑ Inno.i. c. ↄſtitutus de reſti.ĩ inte.⁊ facit.l.que de tota..inceꝛta.ff. de rei uen ¶ M. ultimo exquiſuũ æ ſingulaꝛem modũ ꝓbandi falſitatẽ inſtri ↄfecti noĩe alicuiꝰ collegij: ut illi de collegio deponãt: ꝙ collegiuʒ nunqꝙᷓ uoluit ↄſentire q illius rei mentio habe batur:⁊ ſic debent ſe fundare ſuꝑ facto collegij nõ autẽ ſuꝑ facto eoꝝ dicendo ego nõ conſenſi nec ego ⁊c̃.qꝛ ſic eſſent ſingulares in teſtionijs ſuis ⁊ nõ facerẽt plenã fidẽ:de elec. cũ dilecti ð teſti.tam litteris.j. eo.licet cũ ſi. Kotra hoc ⁊ ptra tex.oppo.iſti autẽ de ecclia ſatagebãt bare negatiuã que eſt improbabilł.ſ. ꝙ nõ ↄſen ſerãt:de elec. bone:ergo debebãt ſuccumbeꝛe:ut ibi ⁊ in.c.cũ eccleſia de cã poſ.⁊ ꝓprie.ſo.dicit gl.i. ꝙ directe ꝓbari nõ põt ut ĩ Srio: ſ idiꝛec te ſic: de teſti. ex tenore.l.optimaʒ.ff.ð Shẽ.⁊ cõ mit. ſti. ? ita ĩdirecte ꝓbabãt hic. Inno. pꝛimo tenet ꝙ indiꝛecte ꝓbetur hic:poſtea dicit hit nõ ꝓbaĩr̃ negatiua:ſʒ pſumptiões pꝛo negatiua quibꝰ ſiatur niſi ꝓbet᷑ ↄrium. ⁊ ꝓbabiliter pot dici fm eũ:ꝙ nbicũq; agit᷑ de falſitate inſtrumẽ ti ꝑ eos qui inſcripti ſũt uel nõ inſcripti ĩ inſtr̃o pꝛobat᷑ uel impꝛobat᷑ fides inſtri. j. de fi. inſtru. cum Joannes. C. de fal. I.ubi. Jo. an. dicir: q ſi iſti fratꝛes ↄcoꝛdaꝛent de die ⁊ loco ↄtractuſ pñt directe ꝓbare negatiuã ſicut affirmatiuam per ea que nõ.ᷣin.d. c.bone. Aduerte an negati na poſſet directe nel indiꝛecte ꝓbari nõ ẽ ̊ mã noſtra: ſed plene p gcboncd Dian gene raliteꝛ qualiteꝛ repꝛobet᷑ inſem P teſtes iſcꝛiptos uel nõ inſcriptos plene dicet᷑ in. c. cũ Joãnes ðᷣ li. inſtru. æ aliquid.j. dicetur. hic aũt ſolũ tracta mus de repꝛobatiõe inſtzi confecti noĩe collegij ſingulis de collegio deponẽtibus collegiũ nõ ⸗ ſenſiſſe in foꝛma de qua in tex.quo cãu dicit hic Inno. nt. . dixi negariuã bic nõ ꝓbari:ſed tin p̃ſumptiones pꝛo negatiua. glo. vo diẽ ꝙ ꝓbatr negatiua indirecte. et cum his duabꝰ ſolonibus tranſeunt hic cõiter doc. ¶ Kötra ſolonem ſeu intelectũ Inno. facit: qꝛ ꝑ pſumpriones non dʒ ꝛecedi a ꝓbatione ꝑfecta:cũ tã diu ſtandũ ſit in ſtr̃o:donec ꝓbet᷑ ↄrium.il.cũ pcibꝰ. ff. ð pꝛoba. 7. c. cũ Joannes pꝛealł.cum enim uerſet᷑ in du biũ:nunquid inſtim ꝑ claꝛas ꝓbationes ꝛepro bari poſſit:ut hic in gl. magna 7 nõ. in. d. c. cuʒ oannes:fortius eꝛgo p pᷣſumptioꝛes non dʒ euacuari fides inſtꝭi. Contra ãt ſolonez ſeu lec. glo. facit:qꝛ iſti ſolum deponebant: ꝙ quoriens de h̊ inter fratres aliqua erat mentio ↄſiliuʒ to tius conuentus fuit in orium ⁊cc.hec enim ꝓba tio non concludit directe nec indirecte qꝛ iſtru mtum iſtud non emanauit a caplo cum potneꝛit caplin congregari inſcijs illis teſtibus ⁊ ↄſenti re.opoꝛtet eniʒ ad hoc ut pꝛobario negatine na leat ut neceſſario concludat reʒ aliter ſe hꝛe non poſſe ur. d. c.bone in glo. in. V. ſingulares er ſu per ea. Itẽ iſti teſtes non deponebant odictõeʒ ¶ Tertio loco . capituli interneniſſe die æ loco cõtentis in iſto⸗ ego non dʒ ꝛeprobari inſtr̃m: ut in.c. cum Jo annes. 7 foꝛte ꝓpteꝛ has ꝛ6es fuit morꝰ Inno. hic ad dicendũ:ꝙ negatiuad pꝛobatĩ ẽt indirec te hic:ſed preſumptiones negatiue tm:⁊ ex his ꝛcmancet imellectus hꝰ. c. dubius. Ego pono in tellectum clariſſimũ: ꝙ hic omnes frarres ecclie fuerunt ꝓducti in teſtes:q dicebant alias cõſen ſiſſe illi alienationi: ut patet ex illa idefinita cũqʒ fratꝛes ⁊c. Vel ſaltem maior paꝛs ſine quibus nõ poterat capłin ualide ↄgꝛegari.x.q.ij.h̊ᷣ ius poꝛꝛectum: qͥ gicebant: ꝙ cũ inteꝛ fratres de h̊ e at mentio oms dicebant:⁊ ſic deponebant de facto collegij:nec poteꝛat eis inſcijs ↄgꝛegãi caplin:eꝛgo ſatis indirecte ꝓbatur negatiua:cũ eſſet coarrata ad certas perſonas:qᷓ deponebãt in Srium.æ ſᷣm hunc intellectũ põt ſaluari cpi. glo. ſi ãt minoꝛ:ꝑs cax łli depoſuiſſet ceꝛte nõ ꝓ baſſent:cum ſine minori pte potuiſſet eis iſcijs congregari caplʒ in alio tpᷣe ⁊ ↄſei tire:⁊ ita eẽt interpꝛetandũ:ar.c.cum tu de teſti. ?.c. cũ Jo. niſi reſtrinxiſſent ſe ad locũ = diem vctus ut ꝙ tota illa die fuerunt in loco ubi ↄctus dicebat᷑ celebratus:⁊ ꝙ nõ poruiſſet congregari caplm ⁊ ↄſentire quin ipſi uidiſſent:tunc ſatis ſalteʒ in direcie ꝓbaſſent negatiuam iux nõ.in.d.c.bo b potes ſumere bonã ⁊ iutaʒ rati cã reprobãdi inſiẽʒʒ ↄfectũ noĩe collegij. ¶ Bl. ij. in prin.eſt facilis.deinde ſentit oppoſuioncʒ: ꝙ iſti frarꝛes eccłe cum eſſent effecti ad augmẽ tũ eccłe nõ debebãt admitti ad teſtionium:ar.in c.tam lris de teſti.ſo.ꝙ hic admittunt᷑ pprer ð fectũ reſtium qꝛ natura negocij erat taliſ ꝙ per extrinſecos ꝓbari nõ poterat:cũ ad caplin ex nei ñ ↄſueuerunt admitti de teſti. ueniens in fi. ubi bo.tex. młia pnit ex hac gl. colligi pꝰ ꝙ actꝰ capitulares pnñt ꝓbari ꝑ illos de collegio: etiaʒ ſi aliquatenus reddant᷑ ſuſ pecti:qꝛ ꝓpter defec tum teſtiũ ſurgentẽ ex nã rei admittuntur teſt. s nõ oio integri:ad hoc.d.c.ueniẽs nide bonam glo. in. c. cũ dilecti de elec et qðᷣ nõ. ꝑ Inno.et alios in.c.ij. e arbi. ¶ Scdo colligitur ꝙ ſin gulares de collegio nò admiriunt in reſtes ĩ fa uore; collegij niſi in defectu alio teſtiũ et pro hoc facit.c.et ſi chriſtus in fi.de iurciu.et ſentit Spe.in ti. de teſti.F.i.v.ſed nunquid.ↄriũ ſen tiunt doc.in.c.et ſi x-ps qð ur̃ uerius p.c.inſuꝑ ⁊.c.cũ nuncius.j.de teſti.⁊ dic pleniſſime ut ibi dicam. ppo.æ ur̃ ꝙ teſies hic ñ debeant pᷣ ualere inſtro:cũ parẽ uim hẽant teſtes 2 inſtra ĩ litibus exercendis.l.in exercendis.C. de fide in ſtꝛu.et.c.cum Jo. e.ti.et par in parẽ n bẽt unꝑi nʒ de elec. innotuit 2:lille a quo. S .tempeſtiuuʒ ff. ad trebel. ¶¶ Glo. ultima cirea boc multuʒ i ſtat allegando ꝓ ⁊ fo concludit tria primum qn teſtes pualent inſtro uel e fo quales debe ant eſſe teſtes ad hoc ut pualer inſto. ʒ quot teſtes requirantur ponens in fine aliquos caſus in quibus non admittitur ꝓbatio o inſtm ? ex bis glo.ſatis ẽ clara.Gof.in.c.cum a nobil.j. — ¶ De pꝛobatlonib⸗ de teſti. ut bic refeꝛt Jo. an. dicit iudicẽ debeꝛe oſiderare qualitatẽ tabelliõis. . ð pſcrip. ad au dientiã.⁊ ↄditionẽ teſtiũ.iiij .q.iij. ſi teſtes.⁊ ſm boc alteꝝ alteri pferri.ſ.inſtem ul teſtes. Si vo oĩa ſint equalia ⁊ ſint ꝓbationes obſcuꝛe abſol uet reũ.S. e. c.ex his cũ ſi.⁊ uide de hac mã gl. pleniorẽ. iiij. q.iij. ſi teſtes. Ego hãc mãʒ pleniſ ſime exaĩabo ĩ.c.cũ Joãnes:ubi melius cadit ⁊ cõiteꝛ examiatur. Altium tñ dẽm Goff. ꝙ data paritate inteꝛ ↄditionẽ notarij ⁊ teſtiũ abſoluat reus nõ plʒ:qꝛ ex quo teſtes ſũt idonei ſicut no tarius: debent duo teſtes niua noce deponẽtes pꝛeualeꝛe dicto notarij: qꝛ dicta pꝛobatio teſtiũ eſt va æ naturalis æ iuri diuino ↄſona: In ore duoꝝ æc. Iſta vo pꝛobatio que fit ꝑ inſtim eſt eyordinaria ⁊ artificialis ⁊ quodamõ miraclło ſa: ut credat᷑ pelli aialis moꝛtui alijs nõ loquẽti bus: nt nõ.ꝑ Inn. in. c. cñ. p.?.C. ũ Joãnes fi. inſtꝛu.ubi plenius tangã. lrimo nõ bene nnũ incidẽter tactũ in glo.ꝙ ĩdicia habẽt eqna lem nim cũ teſtibus ⁊ inſtʒis:allegat bo. tex. i. l. indicia. C. de rei uen. ↄtra hoc facit qꝛ teſtes ⁊ inſtra faciũt plenã ꝓbationẽ ẽt ĩ crialibꝰ ðᷣ qno per Jo. an. in regula ſemel malus de reg. iuris li.vj.in mercu.ubi tractat an crimen poſſit pro bari ꝑ inſtm uide etiã ꝑ Cy. in. 1.ſciãt. C. de ꝓp ba. ⁊ per Mar. in. lI. ſenatus. ff. ad'turpil. æ peꝛ duos teſtes põt etiã papa ↄuinci de crimie ut ẽ glo. ſing. ij. q. iiij. c. preſul.ſed indicium nõ ſuffi cit ad ↄuincendũ łʒ qnqʒ ſufficit ad torturã. naʒ = unus teſtis facit indiciũ.ut nõ.glo.in.l.iij. C. ad legẽ iuł.ma.⁊ in.c.fi.de iure iur. plene de in dicijs per Mar.i. l.fi. ff. de queſtio.et ibi tex. ꝙ indicia non ſufficiũt ad ↄuicendũ iſed ad tortu rã quid dicemus. aduerte.nã indicia ĩ lata ſigni ficatione pnt ſumi pꝛo plena ꝓbatõe et dicũtuxr tunc ab indicãdo qꝛ indicãt aliqð factũ nel non factũ eſſe iudex ubi factũ nõ ẽ notoriũ ꝑmanẽs non põt adduci ad uerã ſciaʒ alicuiꝰ facti ſʒ ad ducitur ad credulitatẽ ex ꝓbatõibꝰ: un reſpectu indicis cni nõ ↄſiat an ſic fuerint facta oĩa pnit dici indicia ⁊ ſic uno mõ põt intelligi illa. l. indi cia. 2* mõ põt intelligi ut capiantur ibi indicia pꝛo pſumptionibus iuris tin ſiue iuris ⁊? de in? ue preſumptionibus nioletis que ſufficiunt ad ferendã ſñiaʒ diffinitinã ðᷣ ppſũp.aferte et ſic nz ibi intelligere Cy. iſte.n. Ppſũptões equinalẽt te ſtibus et inſtiis:⁊ pñit dici indicia largo mõ qꝛ prelũptiue indicant factũ de quo querit. qnqʒ ⁊ ʒ indicia ſumunt in ſtꝛicta ? ꝓpria ſignificatõe 2 tunc ſumũtur pꝛo aliquo nõbili ſigno maleli cij ul alteri rei ad vitatẽ bndã: ? dẽ t ab idicã do.l.ſolent.ff.de pſcrip.v.non ꝙ plene idicèt: ſed dãt ſignũ ⁊ niã ad plenã ueritatẽ habẽdam 2 de iſtis ĩdicijs ſic ꝓprie ſũptis intelligi debẽt iuꝛa que dicunt idicia nõ ſufficẽ ad cõuincẽdũ. 2 b's uide aliqua bona dicta que ponit Jo. an. in addi. ſpe in ti. de proba. S. fi. V. xiij. qui poſt quẽdã. Lho.de pipata dicit ꝙ indiciũ ori tur ex his qᷓ urgeꝛe debẽt indicis animũ ad cre dendũ maleficiũ: uel ꝛc aliquaʒ de qua agit᷑ eue niſſe ſaltẽ ea credulitate que eũ moueat ad tor turã ⁊ dicit ꝙ effeciuſ indicij ẽ: ut ex idubitatis indicijs puniatur ꝛcꝰ:ex dubitatis toꝛqueat᷑.de primis ponit exẽplum cũ de cameꝛa hnte nnum aditum ? egreſſuʒ egreditur aliꝗs pallidus cum gladio ſanguinolẽto.⁊ ibi inneni hõ mortnus: 7 de his intelligit..ſciãt. C. de pꝛo ha.ubi ꝑ ĩdi cia põt quis conuiĩci.de crie.palliditas.n.⁊ tre pidatio eſt unũ indiciũ.ar.ff.de queſtio.l.de mi noꝛc. F. pli. delatio gladij põt dici aliud indiciũ qðlex pſumit ad malũ. E. ut. aꝛ. uſus.I. una. liꝰ. .xi. æ in aut.de aꝛmis col.vj. ſa anguinoléetia gla dij eſt aliud indiciũ ex quo capitur cõiectura ſi cut ⁊ als.ff. de do.inter ui.⁊ uxo.l.uiruʒ:ſed qꝛ talia ĩdicia ſunt ueriſſima ponebat dictꝰ. Lho. aliud exẽplũ magis lene.occiſus eſt titiꝰ i uinea uel fundo nec ſunt teſtes: ꝙ ſeius occiderit aſſe runt bñ de inimicitia ? uibratione gladij 3 ulũ 2 ꝙ uiderũt eũ:effugientẽ de loco illo ubi male ficiũ fuit ↄmiſſũ. Itẽ ð̊ uoce ⁊ fama ꝙ occidit. hec quattuoꝛ ſᷣm cũ bn pꝛobabunt titiũ ꝑ ſeiuz occiſũ:⁊ ſic intelligit dictã.l. ſcis t. ⁊.l.iij.. ult. ff. de teſti. ponit ẽt aliud exẽpiũ ſub codem the mate non ſtat teſtes ꝙ titiũ occidi fecit ſeius: ſ pꝛobaĩ ꝙ ipſe ſeius erat inimicus titij: ? ꝙ tpe occiſionis erat in loco. Itẽ ꝙꝙ ꝛceptauit occidẽ tem: æ ꝙ occidẽs erat familiaris ? domeſticꝰeiꝰ pꝛobatuꝛ fſama. Itẽ ꝙ ſeius iactauit ſe ꝙ facerz eũ occidi:æ ꝙ erat homo ad id potẽs ⁊ ꝙ iter eos offenſa preceſſerat et de his ẽt dicit poſſe intelligi Sdicta.l.ſciant ſed ego addo unuʒ nota bile dictũ Mar. in.I. fur eſt. ff. de fur. ubi nõ. uẽ requirere tanta idicia ſen preſũptões ſicut dicit Tho.⁊ Jo.an.ĩmo dicit ꝙ ubi quis deprehẽ ditur in ipſo delicto ſeu in aliquo actu ꝓpiquo ad ipſũ delictũ:tunc tale maleficiũ efficit notoꝛi um per. d.l. fur ẽ. Ex quo infert ꝙ ſi aliquiſ ui ſus eſt fugere cũ gladio euaginato:? ibi reperit aliquis moꝛtuus ex hoc ẽ homicidiũ manifeſtũ ꝙ ipſe fecit. Idẽ dicit ſi quis deprehẽdit᷑ in do mo alicuius ubi pulchra mulier ẽ hoc eniʒ facit adulteriũ manifeſtũ: æ ira dicit debere ĩtelligi.l. capite qͥnto.ff. de adul.hoc ultimũ mihi non pla cet:qꝛ iſte non ẽ actus pꝛopinquus adulterio qꝛ foꝛte itrauerat inſcicte muliere ut ſepe repertuʒ eſt: ſed cederet hoc dictũ qn reperiret᷑ cuʒ mu liere in actibus nenerijs puta oſculando uel cõ fabulãdo in loco ſecreto: et ita uẽ uelle gl.? ideʒ Mar.i. q.l. capite qnto et ſic limito ẽt dcã Th. 7 Jo. an. De fis indicijs.ſ.dubitatis que ſolũ ſufticiunt ad roꝛturã remittit ibi Jo. an. ad nõ. per eũ poſt dictũ Tho.i ti.de notoꝛio crie. F. ut aũt. ⁊ ſe. ⁊ ibi ĩter cet̃a dicit ꝗꝙ aꝛgumiũ pſũp tio ⁊ ſuſpitio ſunt idicia:alł.nõ.in. l. ij. C. ð fal. = in.l. abſentẽ ff.de penis ⁊ in.l.i.i.fi.de qſti. cũ multis ſi. ¶ Ego de his ultis idicijs et an ⁊ an ſufficiãt ad roꝛturã ⁊ qn ſufficiat unũ idiciũ æ an requirãtur plura:⁊ que indicia ſint ſufficiẽ tia ⁊ an ſufficiat ꝙ ꝓbet᷑ ꝑ unũ teſtẽ remitto ad onk 4 iitfitliſtriſse eeiidtn nent Wäürpdrni hineiniet izt in a lis / M / lfjimgnwluugt o apin, köenn neto. uinſetr mporebardia Tho. clisck it'ininen dig ſeaus ocecdent eſſe ubrunope gadt 5i Midedlo wirrnee dNNina dct. wndn mü ſen, diti) itaii⸗ Kr. N apiibcNr mmiic Aur iiu Eininas tiſe tpe Neg ipmtoeece 3,9 nlanse dofneſic us inannitſe faeer o Adicd polesitel adebis a dlet hoſe lego addo mnz on et ſde fur ubi o n urſiiesſenti innign nn fficla e nictcü cfli ol aicſti diſten in oanunthi vri hnili in Anntif rd, ngſoet pouerea dier tr cisi, ſaen enfinond hoeblim 1oe SAWoͤſteroc⸗ hopincon gan Galcre nõ. per Mar. iu. d.l1.fi.ff. ö qo. n eiz eſt uex ꝙ pᷣſupponit dict Tho.qꝙ Iʒ indiciũ ſufficeret ad roꝛturã ut nõ. ꝑ Mar. in. d.1.fi. pondera m qðᷣ dictus. Tho. dicit pſumptionẽ eẽ indiciuʒ æ qd ꝑ iudicia qs põt ↄuinci de grauiſſimo crie ſi ſt urgentiſſima:⁊ ſic ſᷣm hũc intellectum poſſz itel ligi. d.l.indicia ⁊? iſta glo.in ꝓpis indicijs. ſed mihi plus plʒ qð pᷣdixi ꝙ illa n ſt ꝓpe indicia: ſz magis pſũptiones niolẽte ⁊ urgentiſſime que hut iudici aiuʒ inducẽ ad credulitatẽ: ⁊ ſic ĩpꝛo prie põit. v. indicia ĩ. d.l.indicia ⁊ in.d.l.ſciant ¶ Mõ. i dem Tho. æ Jo. an. ꝙ ſatis poſſct ſuſtineri nec eſt curandũ de nocabuł.ex q ideʒ reſultat effectus.nã ut dicit Inn.i.c.qꝛ ueriſile de pᷣſump.diſputatio ð uocabulis ẽ ꝑtinacibus ręlinquenda æ uide Mar. in. Il. admonendi: qui urit᷑ aliis uocabuł.dicit eiʒ ꝙ ꝑ tꝛcſ uel quattuõ gradus iudex adducitur ad credulitatẽ ⁊ fidem pꝰ eiʒ cũ cã introducit᷑ ꝑ actorẽ ⁊ negatio ſequi tur ꝑ reũ iudex adducit᷑ ĩ dubitatõʒ:qꝛ ñ pᷣſumit adhuc nec ꝓ actoꝛe nee ꝓ reo.ꝛꝰ ex aliqꝰ leui indicio uel argumto inducit᷑ ad ſuſpicionẽ.⁊ H appellat᷑ ſuſpicio. Te.tio ſi argumta inſurgunt fortiora ĩcipit opinari ⁊ appellat᷑ opio:n e tam ſuffiẽ ad fidẽ ⁊ credulitatẽ:ſʒ paꝝ ðᷣficit. qrto ſi aliqᷓ magis adhuc eꝛigũtur ĩ cã adducit᷑ ad cre dulitatẽ ⁊ fidẽ:ita ꝙ iudex pot᷑it ferꝛe ſniaʒ dic ergo ꝙ in iure hemꝰ multa uocabula:ut idiciuʒ argumtũ ſuſpicio ⁊ pᷣſũptio ⁊ alia appellatur lce uis: alia uehems:alia ꝓbabil alia niolenta ⁊zc̃. ð quibꝰin.c.lᷣas ⁊.c.qto.j.de pᷣſũp. Itẽ hẽmꝰ opi.credulitatẽ ſciam ⁊ fidẽ nec poſſimꝰ ð oĩbꝰ ill pdictis dare certã doctꝛinã ſʒ iudex hẽt ex ar bitrio ſuo exaĩare an ſint talia q inducẽ debeãt aĩiuʒ ſuũ ad torturã uel ſemiplenã uel plenã pꝛo bationẽ.⁊ iõ dẽ in.l.iij.ff.de teſti. eius ꝙ nul lo mõ diffiniri pnt q ſufficiãt ad ꝓbationeʒ:ſed iudex ex ſuo ingenio dʒ ̊ ex multiſ arbitrari.? nide ibi tex.puſcherrimũ.ad ið.c.ex lis.S.e.et c.in na et.c.ptea.j.ð teſti.cũ ſi.Et extẽdi me ĩ pdictis ultra q; forte mã ſubiecta patiat:ſj ñ ſt hec aliena titulo neo ⁊æ aperiũt intellectũ ad infi nita iuꝛa:⁊ h ſufficiãt hic e⸗ o. an. ſũmat hãc Branit. decre. duplłꝛ ſecun Qdui gl.pꝰ ſic.Etiã ĩ cã.mr̃imoniali publicatis atteſtatiõibꝰſuꝑ eoð aꝛti cło reſtes ꝓduci nõ pnt.⁊ reſpicit h ſũmatõ ſᷣm eũ.v.ptibpublicatã. “ ſummat ſic Cõtra dẽa reffiũ pluriũ unicꝰteſtiſ admitti n dʒ ⁊ h ſũmatio colligit̃ ibi qdã aliꝰzc.x ĩ ãtiqᷓ ðcꝛe.fᷣm mibi be ſũmatões n placẽt.pria eĩʒ ẽ S.c.cũ in tua.j.ðᷣ teſti. ? id qð ipſemet Jo.an.iʒ in. c.ſerielſ.e. ti.fa ẽ de indubio:iõ ſeqndo ueꝝ intellectum ſũ mo.ſic. Abi agit᷑ de mꝛimonio hendo ꝓbato ipedimto ⁊ publicatis atteſtõnibꝰ alij teſtes ſuꝑ defectu ipedimti admittendi n ſũt. h. d.nõ. cõis diuiſio. fa ibi qꝛ vo. ¶ Mõ quid ĩpoꝛtẽt h uer ba ꝗᷓ cõit᷑ ſolent poni ĩ iſto.Lal ꝓmiſit ſe duc tuxꝝ ſeu acceptuꝝ talẽ in nxoꝛeʒ. denotant enim urauit. ſponſalia dũtaxat de futuꝛo.̊ eiʒ denotãt vᷣba hic ſcquentia:ibi cũ uellet tꝛaducẽ ⁊c.quaſi p õ xreat ꝑ Vba ðᷣ futuro:nunc uolebar phẽ ꝑ vba de pnti. ¶ Aduerte qꝛ ſi illud: v. traducẽ deno tat factũ.i.ꝙ ð facto uolebat ad domũ traducẽ tanqꝙ; uxoꝛc:tunc notabile iſtud nõ colligeꝛet᷑ ex tex. ẽ tñ ueꝝ in ſe:qꝛ ex q vba ſonant i futurũ: ⁊7 ꝓmitto me ductuꝝ uel acceptuꝝ uel deſponſa turum uel ꝙ accipiã uel ꝑ vba ſilia ſemꝑ pↄbũt̃ duntaxat ſpõſalia de futuꝛo. ſecus ſi vba ſũt de pñti. ut accipio te ĩ meã uxoꝛẽ uel duco te uel ꝑ ſilia vba. hec ꝓbant᷑ clariſſime in. c.ſicut ex l̃is 2. c. pe..ðᷣ ſpõ.⁊ idẽ dic ubi ſonant vᷣba iĩ fumn rum:ſʒ ſunt executiua mr̃imonij:qꝛ tunc tacite pᷣſupponunt miimoniũ de pnti.exẽplum ſi dico ꝓmitto ꝙ tenebo te ꝓ liima cõiuge:uł ꝓmitto illũ in uiꝝ hituxꝝ uł ſilia vba executiua mẽimõij: tunc eiʒ tacite Zhit᷑ mẽimoniũ de pnti. tex.ẽ nõ bil in. c. ex ꝑte ð ſpon.⁊ ẽ rõ:qꝛ q̃ nult ↄſequẽs uult æ ans:ut nõ.in.c.cũ.¶.ð ↄſti.ðᷣ q plei us in.d.c.ex ꝑte.⁊ hec nõ ꝓ inſtis nuptialinꝰ 2 uide qð nõ. Jo.an.iĩ ſum.ſua.de ſpõ. 2˙ in cã m'imoniali allegãs ipedimiũ ad mĩi moniũ impediendũ põt æc teſtis.⁊ ſic ið põt eẽ ðᷣnũciatoꝛ ⁊ teſtis. dẽ puto dicẽdũ ĩ oĩ cãu ubi ñ cõꝑer ꝓ inteſſe ſuo ſʒ ad peccatuʒ impedi endũ.qꝛ tunc tollit᷑ oĩs ſuſpicio falſi:⁊ ſic eſt ca ſus nõ.in qꝰ nõ repellit᷑ teſtis tãq; ſuſpectꝰ:licet ultroneus ⁊ ſponte ſe obtulerit:ad hoc.c.in oĩ negocio ⁊ qð ibi nõ.ð teſti.ex q ſatis pꝛobat᷑ = defendit᷑ ̊ nõbłe. facit.c.pteꝛea.ij.ð ſpon. Mõ ibi ſm moꝛẽ ⁊c.ꝙ ẽt in cã mẽimouiali attendit ↄſuetudo:de h̊ dic ut ple nõ.in.c.i.ð ſpon.⁊ lo q? hic ð moꝛe ſeu ↄſuetudine ꝗᷓ hodie eſt redac ia ad ius cõe:ut ĩ.c.fi.ð clã.deſpõ.⁊ dic ut ibi. ¶ Mõ ꝙ oliz n potat mẽimõiũ phi ĩ qnto. ↄſã guitatiſ gꝛadu.hodie vo ꝓhibitõ ñ exccdit qꝛtũ ↄſaguĩtatiſ ł affinitatis gradũ:ut in.c.uõ dʒ de ↄſan. æ affi. ? dic ut ibi.Hõ ꝙ qlzʒ pplło ad mittit᷑ ad ipedidendũ mẽimoniũ ꝓbando ltimũ impedimtũ:de qin.c.fi.q ma. ac.poſ.⁊ ĩ.c.nõ uã. e. ti. ¶ Mitio nõ tu iuuenis qð dixi in ultio ſummãio:ex qꝰ limitat᷑ illð cõe dẽm:qꝙ ĩ cã mr̃i moniali n ob. pnblicatio atteſtõnũ:quo minus alij reſtes pꝛoduci pnit:⁊ ꝗ ſit ſpalitatiſ 20 ſtatim uidebis cũ glo. ¶ Op.⁊ uẽ ꝙ nõ ob. publicati . one atteſtationũ pnt alij teſtes ꝓduci:ut ĩ.c.cuʒ Joannes de fi.inſtru. glo.in pn. ſedit:ꝙ ſuper ciſò aꝛticuł uel directe rijs recipi ñ ᷣbent:ut h̊ ⁊ in.d.c.fraternitatiſ ð teſti.ſj ſsꝑ nouo articło depenꝗente ex poꝛi ꝛecipinnt᷑.⁊ h caſu loqᷣr otꝛa riuz. 55 b iteꝝ op. glo. uz ciʒ ꝙ ſuꝑ eiſdẽ articuł ſeu directe õrijs pnit teſtes recipi:ut ĩ.c. ſeries.j.ð teſti. ubi ꝓbata ↄſãguĩtate æ publica tis atteſtõnibus recipiunt᷑ teſtes ad eã impꝛobã dã. ¶ Blo. ponit qtuor ſo. pria ꝙ illa decre.ſe ries n tʒ ʒ UWicẽ.fʒ ut dicit Jo.an. æ bñ Uic. h dixit oliʒ qn illa decꝛe.n erat in iſta cõpilatio ne:ſy hodie ñ poſſ h̊ dicẽ ꝑ id qðᷣ hẽt᷑.S.ĩ ꝓhe mio ꝛ?ſecatiſ ſuꝑfluis ⁊c.qꝛe ipemet Min.poſiea b i ¶ In pñna mutauit in fo apꝑatu ? dedit alias ſo. ad illð. e. ſeries: qs ibi refeꝛã ꝗᷓ cõit᷑ nõ tenent᷑: iõ nõ cnno bic refeꝛe ¶ Scða ſo. gl. ẽ priũ loqt qn ipe dimẽtũ ẽ ꝓbatũ ad ſeꝑãduʒ mimõinʒ ia ↄoctũ. tũc eni in fauoꝛẽ mrimonij admittuni teſtes ad ꝓbãdũ õriũ:qꝛ ẽ maximũ piculũ ĩ ſepꝑando mẽi moniũ legitie Zctũ:de teſti.qʒ ex qdã ĩ fi. hic vo loquit᷑ ꝓbatio ipedimẽto ſponſalia ð futuꝛo: quo caſu nullũ ſubeſt ꝑiculũ ſi nõ ↄhãt: iõ debʒ obſeuari regla iur. ꝙ publicatis atteſtõnibꝰæc̃. Hoſti. hãc lec.ĩpugnat:qꝛ bec diuerſitatis ro ĩ ter ↄctũ ⁊ hendũ repꝛobat᷑ ſm cũ.j. de ſpon. .c.pꝛeterea.i. ⁊.ij. ?.J.ti.ꝓx.c.cũ ĩ tua. ult foꝛte allegaꝛe illa inra: qꝛ peccatũ iminet ĩ nõ ꝑficien do ſpõſalia ſm ꝓmiſſionẽ:maxie ubi iuramẽtuʒ iteꝛnenit ut hic ĩ pn. Cal.ſequit᷑ gl. dicẽs eã pro cedẽ ꝓbato ipedimeto.ſecus vo nõ ꝓbato ipe dimento: qꝛ tũc admittunt᷑ teſtes publicatis atte ſtationibꝰ ad ꝓbandũ ipedimẽtuʒ. Rõ dinerſi tatis: qꝛ ĩ prio cꝗn nõ ſubeſt ꝑicnlũ ſi nõ Shat: cũ ſpõſalia poſſint diſſolui pari ↄſẽſu: ð ſpõ. c. ij. ⁊ iõ obſemãda ẽ cõis regla iuris: ꝙ publica tisg atteſtõibꝰ ⁊c̃.qꝛ ceſſat rõ exceptõis:ſ̊ ĩ fo ca ſu ſubeſt piculũ ſi Zheꝛẽt ſtãte ipedimẽto:iõ dñt admitti teſtes ſicut ĩ mẽimonio ↄcto.⁊ h̊ͥ cůu ꝓ cedit dẽn Hoſti. ut nõ ſit dꝛia ĩteꝛ Sctũ = õhẽ⸗ qũ:⁊ ſatis optie loquit᷑ iudicio meo E⸗ exh nõ.ꝙ ubi. unũ ius uenit expectatiue ſen limitati ne ad cões reglłas iuris fit extẽſio illiꝰ iuris peꝛ idẽtitatẽ rõnis. iura enĩ qᷓ admittũt teſtes publi catis atteſtatiõibꝰ loquunt᷑ cũ agi᷑ ð mẽimonio iã pcto.j.ð teſti.ſeries ⁊.c.cũ ĩ tna cũ ſi. ⁊ nibil ominꝰ extẽdunt᷑ ad ſponſalia qũ ſubeſt rõ pecca ti. allego ad h tex.nõ.qꝗᷓ bñ h̊ ꝓbat ĩ. c. cuʒ dilec ta ð ↄfir. nti. ul iuti.idẽ qð Cal.ſeqt h do. An. lʒ eũ ñ noĩet.dic eꝛgo facicdo regulã:ꝙ ubicun qʒ ĩ cã mẽimoniali ſnia trãſit ĩ rem iudicatã:ibi ob publicatio atteſtationũ.⁊ qñ dẽ trãſire nł nõ rrãſiꝛe ĩ ꝛc indi. colligit᷑ ex hac rla.nbicũqʒ uiciũ ſñie ẽ ꝑ ꝑtẽ S quã feꝛĩ remiſſibile ſnia tꝛanſit in rẽ indicatã. ubi nõ eſt ꝑ ptes remiſſibile nõ trã ſit in rẽ iudicatã. rõ ẽ: q; trãſitꝰ ĩ rẽ iudicatã cʒ tur ex acquieſciõe ꝑtiũ:ð re indi:ꝙ ad aſt ultatõ nẽ. C. qũo æ qn iudex.:.ab eo Ald ꝓpoſituʒ eꝛgo taʒ in ſponſalibꝰ q; in mꝛiimonio ſi nicium ſnie ẽ remiſſibile ꝑ ꝑtes ſnia traſit ĩ rẽ iudicatã ⁊ obſtabit publicatio.exẽplũ in ſponſalibus qn ꝓbarũ eſt ipedimẽtuʒ. pñt emĩ ꝑtes oĩ ſnia ceſſaã te diſſoluẽ fine aliquo pacto ſpõſalia eriã iuꝛata d. c.ij. ita ? tatite poterũt ſibi piudicaꝛe patien do publicationẽ atteſtatiõnz ſuꝑ impedimẽto uł nõ appellãdo a ſnia lata ſpõſalia. exẽplũ ĩ ma trimonio: ſi publicatio atteſtationũ ẽ ſca ul ſnia lata ꝓ mꝛimonio:ut qꝛ ab actoꝛe dicebaĩt pctũ a reo vo negabat᷑ nullo alie ipedimento allega to.nullũ eni ſubeſt peccatũ ſi nõ admirtuntur te ſtes de nono ad ꝓbandũ ꝙ nõ fccẽit pctũ: cuʒ poſſit reus de nono Sohẽ: ⁊ ſic potuit ſibi tacite piudicare. Si vo niciũ ſñie nõ ẽ remiſſibile peꝛ ptes tũc nec ſmia traſit in rẽ iudicatam: nec ob. publicatio atteſtõnũ exemplũ in ſponſalibus ſi ꝓbatũ ẽ non ipedimtũ ut.S. dixi.pꝰ Cal.exem plum in mꝛimonio ið qð in ſponſalibꝰ. nel ſi ꝓ batũ fuit ipedimtũ ꝑ ꝙ mẽimõiũ uenit diſſoluẽ dum põt eiʒ ꝓbari ↄriũ n ob. publicationẽ:qꝛ nec ſñia obſtaret hoc cãau qð plus ẽ de re.indi. tenor.c.lator ⁊.c.oſanguinei. ¶ Koncludo er go breuiter hanc mãm ⁊ multas alias ↄſiles:q; ubicũqʒ imminet pcẽm ueꝛitate nongnanifeſtata nec ſnia tranſit in rẽ iudi.nec ob.publicatio at reſtationũ qꝰ minꝰ alij teſtes pnt ꝓduci ſuꝑ eiſ dẽ capitlis uł directe prijs. ð̊ ſñia ꝓbat in. d. c. lator: c ibi h expᷣſſe tennit Hoſii.ubi dicã lariꝰ 2 aliquid ĩ.c.ↄſanguinei.e.ti.ꝙ nõ ob. publica tio etiã ĩ eadẽ ĩſtantia expreſſe uoluit glo.i.d.c. ſeries Sire iſtum iĩtelleciũ:ad h.c.in gio. fi.i fi. ¶ Sʒ aduerte qꝛ Jo. an.i.d.c. ſericſ.uo luit limitare oĩa pᷣdicta dicit eizʒ ꝙ in h̊ ẽ fauor mr̃imonij.qꝛ cũ ĩ alijs cais ñ licẽt ꝓbare lfalſita tem dirrecte porũ teſtiũ qꝛ h eſſy pꝛoducẽ teſteſ ſuꝑ articulo directe õrio qð nõ łʒ ut in cle.ij. ð teſti. In mimoniali tñ h̊ licebit: ut ĩ.d.c.ſeries 2= expreſſius ĩ.c.cũ ĩ tua.e.ti. Itẽ ĩ cã matrimo niali ſuꝑ. caplło ſuꝑ quo diſpoſuer̃t teſtes ſi n ꝓ bauer̃t poter̃t ailj ꝓduci publicatõe nõ ob.qð in alijs cauſis non ʒ. ¶ Er nõ. ſing. hoc. ulti. qꝛ alibi nñ ꝓbat᷑ h̊ dẽm in eadẽ inſtantia niſi peꝛ argumta a ſili: ut pʒ ex pdictiſ ſʒ oĩa pdicta limi tat in eo qͥ ſtat ꝓ mr̃imonio/Et nõ.ſing.hanc limitationem quã non nemini alibi legiſſe ſentit per hoc ꝙ publicatio ñi ob.i.cã mĩrimoniali:et ꝑ ↄns nec ſnia tranſit inrem iudi.in piudiciuʒ illius. ſ. ſtar pmr̃imonio ſecus eum q ſtat õ mrimoniũ ꝙ ẽ ualde ſing. ſed nibil allegat Jo. cal.i. c. ſerieſ: quẽ ſeqẽ do. An.qꝗ tenʒ ið.ecẽ ĩ eo q ſtaret ð mr̃imoniũ: ut ſi allegaꝛet aliqð ĩpedi mtum ꝑpetuũ cũ tunc ſubſit eað rõ ut euitetur piclin aĩe:adducit nõ.in.c.latoꝛ de ꝛc iudi.⁊ qꝛ eque fauor ẽ diſſoluer̃ mr̃imoniũ ) legẽ dei ↄc tum ſicut ſltimũ conſolidare.⁊ h dem plus mihi pl q; opi. Jo. an. qꝛ h ſpãlis ꝓuiſio ñ ẽ funda ta ſuꝑ fauoꝛe mẽimonij:ſʒ potius ꝓpt᷑ ꝑiculum aĩe:ad h̊ nõ.ꝑ Jo.an.⁊ Hoſti.i.d.c.lator:ubi dnt iſtud.c. ꝓccdeꝛe ubi uertit ꝑichin aĩe:⁊ aꝑte ſenſit gl. in. d. c.ſeꝛies.dico ergo ꝙ ſiue ſtet pꝛo mt̃imonio ſiue ↄᷣ hnt pᷣdẽa locũ.ꝓ peuide tex.iĩ .c. cãm mrimonij.. e. ꝓ ſo uide tex.iuncta gl. i. c.i.ß Aã.⁊ affi. Addo tn unã limitatõʒ quam credo ueꝛiſſimã: ut publicatiſ atteſtõnibꝰ admit tat᷑ ſtans ꝓ matrimonio ucl ↄ ad ꝓbanduʒ qð non ꝓ bauerat als directe õriũ pmiſſa tñ aliqli cẽ cognitione. Mõ eiʒ ĩdiſticte ẽ audiẽdꝰ: ne h faciat ut corrumpat teſtes:uł cãõ uexandi adueꝛ ſariũ: uel cã differendi negociũ ſeu illudendi iu dicium:qꝛ ubi ꝑichin magis uertit᷑:ibi cautius ẽ agendũ de elc.ubi ꝑichʒ.li.vj.facit.c.i.de iur. ca. li. vj. Oebet exaiari ꝗre iſios teſtes pus nõ ꝓduxerat ⁊ qles ſũt:⁊ ſi uidet ltimã cãm admit tet als ſecus.nam in.c.cum ĩ tua dioceſi ⁊ in.c. ſeries de teſti. habuit lĩmam cãm prod ucendi. itrtmdbe⸗ iri inltnd 6cgven N n ſdin N Piznüßkchincn Golnmn Eicb i ral utfüimiuren /,. rprin Mii incrn. Milümn igisdin e 7. 4 Miööcicnst arNKdd. lnnungintttätai nilnſin Wiren CAuisſcdeanatti mupüri NWsbe di e 15ri ia nt ciſotne c enn itun e e,enignoob uble ſopteſeroti i 4 4 nicſeciid,ci go. d. niice. eiclno 1datciz gin hefnor cioſlir oe ſn ignbehhottlenſfe no dnd tin ge⸗f nbiccrirni dceies mci. Micinunnd qno iſwſden ſesi uui Aunlnde /0hn Euälg o, l, Mrentiintmti nipen diaſhon pcſen imi Nno/Ctrno ing ane. niniatbi legiſeeſenti obici miinonialtet reniudiin Pindienz io ſes9 zeumqſu gſednibil Aegn⸗ do. Anqtenio ie ſalegnn gicb eci ſtiren n aent ncNde Niucid ninatii) Ee i inetbdin Mom di ti iu nibliß nch ola uleni . ſuie lrt ruözqun bPi miinat dip int . au⸗ Ncſt wrzi e⸗ Neb 6o ir u giochen 6 ſeant zull ſacei cndtin dinecn . iti ami unt euu. nuc ndigt 6 ei icesß Ps 8 zlen Znadni ut ibi nõ. pꝓ ̊ facit nõbile dẽm Inn. in. c. tenor de re.iudi. ubi idẽ dicit in eo qꝗͥ uult admitti pꝰ ſententiã appellatione n ſuſpenſa:⁊ ſic limitat il la capla lator tenor æ ↄſanguinei:⁊ ꝑ b̊ hes de claꝛata multa iura ⁊ uerificatã hanc faʒ lect.gl. cdᷣo gl. ponit ttiã ſołone: ꝙ in. c. ſeries nõ potuit reus ex articuł ꝓductis ꝑ ꝑtẽ informari ſuꝑ ꝓbatione õria:qꝛ poſuit articuſũ nimis ge neralẽ æ ↄfuſũ ꝙ illi erant ↄſanguinei 6 teſtcs duenezt achſpalitatẽ ponẽdo.a.et.b.ĩ pꝰ gradu un niſis atteſtõibꝰfuit inſtructus ſuꝑ ꝓbatione Sria:iõ admiſſus fuit pꝰpublicationcẽ:qꝛ nõ ẽ ſi bi iputandũ qᷓre pᷣus n ꝓbauit. ſed gl.nõ ꝑſiſtit ĩ hac ſolone dicẽs ꝙ ex qꝰ ꝑs dicit illos et ↄſã guineos ſatis pc tuit ꝑs ꝓbare Sriũ ſʒ certe gl. male repꝛobat hãc ſolonẽ:qꝛ difficilimũ et pro pe ipoſſibile ẽ ꝓbare:ꝙ aliꝗ ñ ſint ↄſanguinei: niſi ꝓbatio ↄſanguĩtatis. ſtringat᷑ ad certas ꝑ ſonas.qꝛ tũc ĩidirecte põt ꝓbari Sriũ et licʒ hᷣ ſolo n ſit neceſſaria ad.c.ſeries:qꝛ ſpale Ei mi monio.iñ ĩ ſe ẽ uera ⁊ nalde nõ.⁊ ej tʒ Inno. in.c.ex tenore.j.de teſti.ubi latius attingam. qrto ſoluit glo q; hic ꝓducebatur unus teſtiſ õ ꝓbõnẽ pluriũ.ſʒ h ſolo ẽ indubitabilis ⁊ ð mo dico ſeruiret. Er. glo.ponũt᷑ que alie lec. que ni hil ualẽt iõ ñ curo rcitare:teue faʒ lcc.declaꝛatã et ſupꝑpletã ut ſuꝑ ec:dixi. itteras oꝛdiarij ꝓbat᷑ qͥs excõicatꝰ niſi Zꝛium doceat.ita ſummar Jo⸗ an. ueꝝ tñ h̊ ſũmatio nimis gnãlis eſt ut patebit ex. dicẽdis i iõ ſummo ſic. Si ꝑ lias ordinarij ꝓbatr qs excõ catus a ꝓcuratõe repellit. h. d. et h̊ ſum natio ↄuenit tex.⁊ ti. ⁊ nullã patit᷑ calũni am naʒ do an ſũ mat alit᷑.⁊ eius ſummatio nec ↄgruit titulo nec attingit pᷣncipalẽ mãm capitu li:dicit eiʒ ſic. Mꝛocuꝛatoꝛ excõicatus tpᷣe aſũp tionis mandari ab agendo iudicialit᷑ repellit᷑ H ſummatio potiuſ ↄgruẽt ti. de ſen. ex. uel ti. 8 in di.cũ nullã mionẽ faciat ð ꝓbatione maxie qꝗᷓ fit ꝑ lr̃as: ſup ꝗᷓ qᷓꝝ effectu pẽdet principłꝛ ꝓlixa ⁊ ſubtilis mã hꝰ.c.iõ tcne precccentẽ Diuidit compendioſe in duas ꝑtes:et pria ponit repulſi onis cãʒ.in fa repulſionem ibi ipſũ.¶ M. ibi iudiciſ ordinarij:ꝙ ñ ſolũ lr̃e epoꝝ faciũt fideʒ maxiĩe in ſnia excõis ut in.c.cure.xj.q.iij.er in c.i.de treu.⁊. pa. ſʒ et l̃e cuiuſlʒ õdinarij ut hic hᷣ eiʒ vbũ ordinarius n ſolũ cõphẽdit Pos qui ſunt generales ordinarij de of.or. cuʒ epᷣus li. Vj. 7. c.i.e.ti.ſj̊ ẽt iferioꝛes ⁊ ſpãales oꝛdiarios: ut ẽ tex. iuncta glo.nõ. in. c. oꝛdinaꝛij de of. oꝛ. li. Vj.facit.c.cũ ab eccliaꝝ e.ti.qð ſẽtiũt hic cõ muniter doc.qð ẽ nõ.ꝓ diſpon bꝰ facientibus mẽtionem de oꝛdinarijs. ender hoc ⁊ ex tex. ꝙ qlz his oꝛdinariam ptatẽ põt dici iudex. ex quo infeꝛo ꝙ poteꝛit ſuã iuriſditõʒ iudiciali ter ſeu in figura iudicij exeꝛcẽ:ad h̊ qðᷣ nõ.i.d. c.cũ ab eccliaꝝ:dixi ple ĩi. c. cũ ptigit fo. pe. M de. v. ſtandũ: ꝙ ſʒ eõit põat᷑ ut differat (oa ceſſionẽ. ab eo q ſedet:hic tamen ⁊ in mnſtis alijs locis ponit᷑ ꝓ fidc adhibenda:q̃ſi non ſit ultra qren dum ſeu ꝓcedendũ:ſʒ illis ſtandũ æ quieſcẽdũ. aliqn alit ponit:ut in.c.ĩtelleximus de iudi.cuʒ ſi. 5 ꝙ plena ꝓbatio põt ꝛepꝛobari:con coꝛ. c. ᷑tio loco. S. de ꝓba.æ. c. cum Joaãnes de fi inſtru.⁊ l.cũ pclbus.C. de ꝓba.uide qð nõ. glo in.c.ferx.l.di.⁊ qð nõ.i.c.is qni j.ð ſpõ. CWWMs ꝙ excõicatio ꝛepellit excõicatũ neduʒ a bnficioꝝ eccł aſticoꝝ adeptiõe.j.ð cle.ex.mi.pꝑo ſtulaſti nõ.⁊ le.in.c.cum bone ð eta.⁊ qua. tẽ ab hono:abili officio ⁊ publico in.c.deceꝛnimꝰ ð ſen.ex. li.vj.ſi ct ab officio uili ⁊ oneꝛoſo:ut ẽ officium ꝓcꝛis:ad qð cẽt infames ſaltem de iu ꝛce ciuili ꝓmonenĩt:inſti.ðᷣ excep.in fi.dixi plene i.c.imꝑatoꝝ de in.calũ.æ hoc in odiuʒ ſui:quia poſſet eſſe ſibi utile. Iẽ ut facilius reſipiſcat: et ut euitet᷑ alioꝝ ꝑichin ĩ coione:ut in.c.pia de cx cep.n.vj.⁊? bñ nõ.ex iſto tex.ꝙ excõicatio exns tpᷣe aſſumptionis mandati nedum ꝛepellit ab ex crcitio ꝓcurationis:ſed ẽt ꝛeddu euʒ incapacẽ ut nulla pfas ẽt hitu trãſeat in eundeʒ:ſicut in ſimi li ipedit acqſitionẽ bnficij ecclaſtici ⁊ alioꝝ officioꝝ publicoꝝ dictiſ iurib ſtati alj ¶ Er nõ ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ ꝓcuratoꝛ dʒ hr̃e officiuʒ:⁊ lã go mõ quodlʒ miſteriũ qdð neceſſario ẽ explican dum põt dici officium:ut ꝓbatur in.c.cũ ĩ cũc tis.F. inferioꝛa ðᷣ ełc. iuncto.c.i.ð ↄſue.li.vj.⁊= dicit Tullius off ciũ eẽ qð nã aut legibꝰnẽcc ẽ adimplẽ. æ d; ſim Jo. cal. ab efficiẽdo qſi effec tum:ſʒ ꝓpter fᷣmõis decoꝛc mutata ẽ l̃a eĩ o. nel dic ꝙ dr̃ officiũ ab officiẽdo ꝑ oriũ:qꝛ offi cium nemini dʒ officẽ ſeu eẽ danoſũ:de ełc.cuʒ non deceat li. vj. facit.xiiij.q.vV.deniqʒ:ſiẽ lucꝰ dẽ a uceo ꝑ orium. ⁊ h̊i nõ ꝓpter ſtatuta facien tia mẽtionem de htibus officium. Itimo nõ ibi aſſumpſit: cc. ꝙ ad h̊ quod alicui officiuʒ ualide acqrat᷑ ꝛceqritur capacitas pſone nedum tpe dilanonis: ſ Et tpe aſſumptiõis:qꝛ ĩ eo tpᷣe iuſ ſibi acqrit in ꝛe.de pᷣ Pbẽ. ſi nibi abñnti. li. vj. h bo.tex.in ſili in.F.in erneis inſti.de heꝛe.q̃. ⁊ dif.ſi eꝛgo tpᷣe collationis ſeu gilationis buifi cij ſeu officij quis ẽ babilis: ſʒ tpe acceptatõis ẽ inhabił nihil ſibi acqrit ut hic. Igez eõ:ut in c.ſi eo tpᷣe de p.li.vj.⁊.j.ſuꝑ glo.fi.aliqd dĩ cã.hec ſufficiant ꝓ nõbilib*. en nũc ad apꝑatum ⁊ ſcias ꝙ h.c.cõiter hẽt mãm ꝓlixam ⁊ difficilẽ:nirar abbꝛeuiaꝛe ⁊ declaraꝛe quantuʒ potero. 7 pncipal diuidit᷑ ĩ duas ꝑtes. In pri ma tractat᷑ de fide adbibenda If̃i is iudicũ ta oꝛ dinarioꝝ qꝙ; delegatoꝝ z aꝛbitꝛoʒ: 4 ſũt qſi iudi ces.l.i.ff.de aꝛbi.⁊ iſta ꝑs expediet᷑ cũ glii. coa ꝑs tractat de effectu excõis circa pꝓcu ratõnis officiũ: ? iſta expediet᷑ cuʒ gl.ij. e nio ad pᷣmã ptẽ æ queꝛo qꝛ hic adhibetur fides his oꝛdiarioꝝ ĩ ꝓbanda excõe.nun qd iſtud ſit regulare in alijs actibus ꝓbandis. gl i. alł. p- ſic fo. nitit rpꝛoba? ↄꝛiũ.t᷑tio pẽit tꝛeſ opt. Ego ultra glo. ponã ſex: æ ſic eft. ix. opi.adijcia P. x. qð mihi bꝛeuiſſime uidebit᷑.æ qm materia ſats b 2. 6 ¶ De pꝛobationib? difficillia ẽ 2 male ꝑ tex. ðclaꝛata ꝛecitabo.s.dic tas opi.ut qſqʒ ſiudioſus cui ĩgenij talẽtũ ðus ↄtulit poſſit meliꝰ vitatẽ diſceꝛnẽ: ⁊æ pꝰ expediã iĩ iudicibꝰordiarijs.motiua ad utrãqʒ ꝑtẽ patẽt ex gl. z opi.j.recitãdis:et icipiẽdo ab opi.glo. Dria fuit opi. Hug.dicẽtis ꝙ ſeꝑ ſtat᷑ ſcriptu ꝛc ſigillo epᷣi ſigillate: qꝛ uicẽ hʒ publici inſtri ꝑ iura ĩ prin.gl.hac opi.ſecutꝰ eſt Hoſti.⁊ multi alij dicẽtes: ꝙ liis epoꝝ ⁊ alioꝝ oꝛdinaꝛioꝝ cꝛe dit᷑ ſigillatis eoꝝ ſigillis: ꝓ h iſtud.c.⁊.j. de fi. iſtru. c. ij. ? alia iura h̊ alł.iĩ prin.gl.⁊ ĩ.c.pe.j.ð pur. ca.⁊ dicit Moſti.mirandũ de tenẽtibꝰpriũ nã ſi officiũ tabellionis ↄceſſũ foꝝe uili ⁊ abiec te ꝑſone facit ſcripturã auteticã:mlio fortiꝰoffi ciũ epalis dignitatis æ ordis:cũ ĩ ſua ↄſecratio ne ſolẽnit ꝓfiteat᷑ ⁊ iuret ſe canones ſeruaturũ. ſicut eꝛgo cꝛcdit᷑ inſto tabelliõis cũ teſtium ſub ſcriptõe:⁊ ſic foꝛtiꝰ cꝛedẽdũ ẽ liis epi cũ ſigilſo: cũ fides epi uideat᷑ pponderaꝛe fidei tabelliois: de fi. inſtru. c. pe. æ ul. facit ⁊ quaſdã alias ꝑſua ſiones ad.c.qm.j.e.qð vꝛ ſue ↄcłoni obſtae rñ det ꝙ loquit᷑ qn lõe nõ appent ſigillo epᷣi ſigilla te:ſed ipſe uiua uoce diẽ ꝙ ita ꝓceſſit. ul loquit Fm eũdẽ qñ iudex hoc extẽdit ĩ cartulario man publica ſeu ꝑ duos uuꝛos idoneos nõ ↄfecto:ſ hic loquit᷑ qn apꝑent ſe ſigillate.nõ ob. fᷣm euʒ alið motiuũ: ꝙ dignior ẽ uiua uox cui n cꝛedit ẽt ſi eſſz eps:ut ĩ.c.placuit ⁊.c.ſi cui.vj.q.ij.qꝛ illud ẽ ueꝝ qn priũ ꝓbat᷑ ꝑ plłres.j.ð teſt.cuʒ a nobis.łdic ndenð ꝑ nõ. S. e. teꝛtio loco.q.d. ꝙ ſemꝑ uiua uox eſt dignior: ut ibi nõ. nã nide mus ꝙ uiuc noci tabelliõis nõ cꝛedit᷑:? tñ iſtru mento ipſius ſic:ita nec uiue uoci epi: ſʒ ipſius lis ſigillatis ſic.ſʒ hec opi.q bẽt:ꝙ ĩdifferenter credatr᷑ liis epi ⁊ alioꝝ iudicũ ſigillatis cõiteꝛ re probat᷑ ꝑ doc.nõntes dineꝛſitatẽ ĩteꝛ ſcꝛiptuꝛaʒ publica manu ↄfectã ⁊ as ſigillo epᷣi ſigillatas nã ut dicit Jo. an.ſi inſtm falſo ſcribat᷑ ſub no mine notarij h̊ facile ꝑ ↄpationẽ Eaꝝ dephendi potit. ſed ſi ueꝝ ſigillũ furtiue ſubtractum falſis liis apponat᷑ deficiet ꝓbatio:vn cũ facile poſſit a cãcellario foꝛſã doꝛmiete ſubripi ſigillũ: a no tario vo iĩpoſſibile eſt ſubripi actũ ſcribendi ſal na pace Hoſti. vꝛ nõnda dꝛig ĩter nõriũ = epᷣm ſeu aliũ oꝛdinaꝛiũ. Itẽ ſᷣm Jo.cal. officiũ tabel lionis ẽ ſcribẽ:nõ eꝛgo miꝝ ſi ſue ſeripture cre dit᷑.nõ ſic indicis:qꝛ officiũ iudicis nõ eſt inuen rum ut ſcribat:łjͥ qnqʒ ſcripture auctem pᷣſtet.. de fi. inſtru. c. pe. ⁊ ulti.nec ſeqt pſtat anctem:er go ſue ſcripture fides eſt adhibenda.iſta eni ſũt diueꝛſa aliquid; facẽ uel facto auctem pᷣſtaꝛe.vn ĩ ꝓprio facto quis nõ põt auctem pꝛeſtare ĩ cłe. 2 ſi una de re.cc.nõ alie.l.i.ff.de auc.pſtã. ⁊ tn põt noĩe ꝓprio pᷣheꝛe:⁊ ſic actũ facẽ ad deere. płt. ð pur. cano.quã alł. Hoſt.rñdet Cal. ꝙ ibi nõ dr ꝙ illi relationi ſtet ſnꝑ illis qᷓ in ea conti nent᷑:ſed nõ approbat de Srio: vñ pꝛo illis pꝛe ſumebat᷑.J. e. qm. Itẽ ibi ſiat̃ relatiõi ꝓducẽ tem: z loquit᷑ de delegatis de quibꝰ ẽ dicenduʒ: ut. . ſubijciet: ex quibꝰ appebit ĩtellectꝰ bꝰ. c. z decꝛe.cũ a nobis.j.ti.ꝓx.quã HMoſt.⁊ miti alij adducũt ad illã opi. ꝓbandã facit potius õ ex ponendo ſeu intelligẽdo illũ v. nec de notarijs ut ibi intelligir Inno. ul exponendo dictionem niſi ꝓ ꝙtuʒ: ut quidã ibi exponũt:ut ibi ĩ glo.2z ſup l;bir itelligi in caſibus ſpalibus in quibus lẽe iudicum faciunt fidẽ de qbus.j.= iſta rnſio melior ẽ:æ ꝓcedit ſine ĩpꝛopriatõe ali qua ð qꝰ dicet᷑ pleniꝰ ĩ.d.c.cũ a nobis. Oecꝛe. .ij. ð fi. iſtru. ẽt faẽ potiꝰ ſi ꝛecte ĩtelligat.nam tex. ibi tacite loquit᷑ ð ſigillatiſ lris hĩtions ſub ſcriptõeʒ ſeu ĩſcriptionẽ teſtiũ:lʒ teſtes ſint mor tui. alia iura de quibꝰ hic ĩ prin.gl.loquuntur ĩ caſibꝰ ſpãlibus:ð qbꝰ dicet᷑.j.i.ix.⁊.x.opi.⁊ h quo ad primã opi.¶ Scda ſuit opi. quorũdaʒ Fm glo. tenentiũ fere oppoſitũ pᷣme opi.ſ.quia caꝛthe ſeu inſto q;tũcũqʒ ſigillato ñ credat niſi ſit redactũ ĩ publicã formam in aut᷑.ut nulli iu di.F.ſi qſ vo ⁊ in.l.in donationibꝰ.C.de dõa. niſi ſaltẽ duobꝰcõcurrẽtibꝰ.ſ.ꝙ hẽat ſuſcriptio nem teſtiũ ⁊ ꝙ ibi deſit uſus tabelliõis:ar.xvi. q.iij.põt.et hanc opi.tenuit Der.hiſpanus ad ducebat.l.iiij.O.ſinaũt.C.de arbi.fallit fm euʒ ſi Re eſſent redacte ĩ actiſ ꝑ tabellionẽ.d.l.i.do nationibꝰ. 7. de fi. inſtru. c. inter. Vel ſi habeat teſtiũ ſubſcriptionẽ.xvi.q.iij.põt.v.his ũt et.l. ut ꝑfectus. C. de ãna.cxcep. Minc.ẽt ſecutuſ fu it hanc opi.excipiebat tñ tres cãus.ſ.cũ le epi hit ſigilũ capli per.c.ſtatuimꝰ.xix.q.iij.de ele. cum iter uel quando appent ſigilla pluriũ epoꝝ de cle. pere.c.i.uel cũ ordinarius delegat cãʒ ꝑ ſuas las qꝛ iudiciũ redditur ĩ ĩuitũ.l.irer ſtipu lantem. F. i.ff. de.v.ob.h opi.mihi non plʒ nec uiðdo eã appꝛobari a doct.uidet᷑ eiʒ mihi qð ſit G iſtum tex.⁊ tex. c.i.de treu.⁊ pa.⁊.xi.q.iij.cu re:ubi creditur ſiis ſolius oꝛdinarij: nec aliqd dẽ de ſubſcriptione teſtiũ ſeu ſigillo caplłi uel de defectu tabellionis:ad idẽ.c.i: de ſen.ex.li.Vi.⁊ .c.ad pꝛobandũ de re.iudi.qᷓ omnia ꝓbat ð ſẽ tentia excõis multaqʒ alia iura reperiũt᷑ ſuꝑ ali js actibus:ut.xviij. di.c.i.et.c.ſi eps ⁊.xix.q. ij. c. i. ij. . iij. ? de tẽ.oꝛ.nec epi cum multis ſi. Itẽ exceptiones Vinc.ſũt nimis gnales:ut in dinter credat᷑ litteris ſigillatiſ epi ⁊ capli ſeu pli um platoꝝ cũ hoc nullibi caueat᷑ excepta aucte Pape:de ꝓba.cle.litteris.et iura allata p eux en loquunt᷑ in caſibꝰ ſpãlibꝰ:ut.j.dicet᷑. ¶ Zertia ẽ opi.gloſatoris noſtri diſtinguentis int᷑ indicia lia et erindicialia:ut pꝰ caſu ñ credat᷑ ſigillo epi ſeu alioꝝ iudicũ:niſi hẽat teſtiũ ſubſcriptõʒ per c.qm.j.e. Secũdo caſu credat᷑ pᷣſerti ĩ ſnia ex cõis:ut hic ẽt ĩ iuribꝰ preal.in glo.uſqʒ ad fi.et 5 fuit opi. Jo. et uide gl.i. d. c. cure. hãc opi. te nuit Inno. hic. uidet᷑ tñ p diſcrepaꝛe in iudicia libꝰ. ſentit eĩʒ ꝑ.c.qm.j.e.ꝙ in eis non credat litteꝛis iudicis ẽt cũ ſubſcriptiõe teſtiuʒ:ſj oʒ ꝙ acta ſint ðᷣſcripta ꝑ notariũ ul duos uiros ido neos ꝑ.d.c.qm:poſtea in alia glo.uidetur rece dẽ in totũ iudicio meo ab hac opi.glo.maxime i eriudicialibus.dicit.n. ſuꝑ.vV.ꝑ litteꝛas quos üidd u 1 Go nlſrrtmigr untercöNini 8ſai E u Ranihg. aui erui B Nit i in 8 t otari Lcidi ken egii chninti elig in Gn du nſhanmn i, is vet gellti d ele ſrnnmnii N v ißzefes ſiſtnn elgnn gſogmm iitrent topi. gnorüc rimtifrntes täg igllnof gechn n ifonmmin mi N uli i incdonnonb' Ccecn, mninſcgbin iſcihio tuſs Ugbcllöisegr ppi, Nitenit Verbiſgnns nin Kaem flinfnon, iml upekone dlico inſmn inm/Cidtyler mgii u huin, n ruau ni mscins i beihi ſmin nr q iſceee. ogen ſolaponüchor orcinanus dcegitcit Acimr iiviti. iner ſtipn bBopi mibi non phet le ili ) nini eoſt Enn An dn giſn us olinanienet ic tüſuſcllo gid⸗ atcreſnl A cndi donni Ken 8Aninn fii N .iciatſch⸗ Pa vrciann nn enin ir ſinn n ſolerſehith 8 6 Ubiacat aehnalei riuta Nanad nens eud n 9agri dicci. nd bim.). 4 ¶ Molt cſſionẽ, dã tenẽ:ꝙ; hodie nõ credẽt᷑ iſtis litteris de qᷣbꝰ in tex.in tim ut qs uitetur in iudicio tanq; excõ mũicatus ꝑ.d.c.qm:nec ẽ S.d.c.cure.xi.q.Diij. qꝛ ibi fʒ eũ ñ d ꝙ uitet᷑ ꝑ tales las in iudicio ſʒ in eccłia tin qꝛ n ẽ h̊ eis piudiciale:ſʒ ſalutife rum et medicinale:dũmõ nõ ↄtẽenat.ij.q.i.mul ti ꝑ qð ſentit ꝙ ſi ẽs mandat excõicatũ a ſe in iudicio nitari liis ſuis ñ parebit:ſʒ oʒ qð aliter doceat᷑ de catõe. ſecus ſi mandet eũ uitari ey iudiciũ.ex h̊ uꝛ ſentire ꝑ rõcʒ ſuã:ꝙ liis epᷣi ẽt de geſt.ꝑ ſe er iudi iũ ñ credit᷑ in graue pᷣiu diciũ alterius. Alij ut hic refert Jo.an.circa ã ticulũ excõis ponũt aliã limitationẽ uʒ:qð le epᷣi ꝓbant excõicatõʒ oppoſitã ĩ uĩ dillatorie ſʒ ñ ĩ ui ꝑeptorie hꝰdiuerſitatiſ rõ ẽ qꝛ minuſ affi cit ſen ledit pꝰ mõ oppoſita q;. fo un pꝰ mõ ãta tur excipiens ad ꝓbandũ.j. octo dies fo uero caſu dʒ dari tpᷣs longiꝰ ut nõ.iĩ.c.pia de excep. li. Vi. facit ꝙ lc.? nõ.iĩ cle. una de excep. Jo. an. n uĩ ̊ placẽ.ſʒ potius cẽ diſtinguendũ fᷣm eũ in forma l'e ut ſi ſit pure teſfioniał ei n ſter̃ ut eñ epᷣs ad peritionẽ ꝑtis ſcribit ei ꝙ excõicanit ta lem ſi vo ſii ꝓmulgatoria ſñie:tunc ei ſtet᷑ ad pᷣ mam facit qð nõ.iij.q.ix.teſtes h̊ opi.f᷑tia n uẽ nera:ut indiſtincte credat᷑ in er iudicialibꝰ.cor ruit eiz ex rõibꝰ.S.alł contra pᷣmã opini.graue eiʒ eſſet dicẽ:ꝙ epᷣs ꝑ ſuas lias ſuo ſigillo ſigil latas poſſet nocẽ:cuicũq; ſcribendo ut ult ⁊ fa cit aꝑte ĩ Sriũ illud.c.ij.de fi.inſtru intelligẽdo ut. . Itẽ aꝑte facit in Sriũ mẽs.c.qm.j.e.lʒ eĩ illud loqt in iudicialibꝰ:ið uẽ in eĩ iudicialibꝰ ĩ quib poſſet qnqʒ imminẽ maius ꝑicłʒ q; ĩ iudi cialibꝰ:ergo idem dicencũ ad hoc qð nõ. Jo. an. in. c. diſpendia ðᷣ ſep.li.vi. in nouella:æ qꝛ ĩ iudicio qᷓſi Shit᷑..iij.ff.de pecuł.ſi ergo in q̃ſi vↄctibus n credi liis epi ſen cuiuſi: iudicis:nt d.c.ſecundũ ueꝝ et coem intellectũ.ergo multo minus in neris ↄtractibus in qꝗbꝰ minus exube rat ptaſ iudiciſ.æ nõ. hanc rõ::qꝛ nẽo tangit meminerim: et ſatiſ urger õ pᷣma? iſtã iti opi. qd it dicendũ reſpcctu excõis: an ꝓbet᷑ ꝑ ſas qleſcũq; et qlitercũqʒ oppoar j.died. Qe duita opi.ponitur hic ꝑ Goff. æ Pe. dicẽtes ꝑ iura allegata i ſecunda ꝑte gl.ꝙ epo aliqòd ↄtẽtioſe dicenti et ↄſtiẽti ſe ꝑtẽ n credit ſi ãt aliqd ſcꝛi bit iure oꝛdinario:tunc credit᷑ ſibi ut iudici de eo qð fit coraʒ eo uel ꝑ eũ ut ĩ.d.c.cure.̊ opi. coꝛꝛuit ꝑ.c.qm.j.e.⁊ ꝑ.S.dẽa. Itẽ ipemdet gof. in.q xiiij.ut hic refert Jo.an.tenuit id qð hec gl. ꝙ ẽt uẽ tenẽ Spe in ti. de ꝓba.F. fi. V. x. ibi eiʒ ꝛefert curiã tenẽ n cꝛedi ſigillo epi niſi ſit au tenticũ:de fi.iſtru.c.ij.⁊ ð ſen.ex.cũ medicinał li.vj.⁊ de fi.inſtru.cũ dilectus ⁊ hic.uũ dicit ſi gilla epoꝝ ⁊ officialiũ ſuoꝝ ⁊ principũ abbatuʒ exẽptoꝝ ⁊ notarioꝝ iuriſditiõem hntiuʒ fidẽ fa ceꝛe ẽt in negocijs alienis. Inferioꝝ vo nõ niſi in eis qꝗ ſunt ſue inriſditionis:æ dicit b placere Inno. ð fi. inſtru. c.i.⁊.ij. ¶ M bñ bãc opi. iũcta opi. Moſti.in pratica.ſunt eiʒ niri magne acxtis:ſjʒ ꝓſecto ̊ a nidet᷑ idiſt cte uera ꝑ rões ſupius tactas ⁊. .tangẽdas:nec ẽ vũ ꝙ Inn. hic ſimplicitcr tẽuit ut ipſe allegat:immo ut pʒ ex dictis ſuis in.c.i.de fi.inſtꝛu.poſuit in h tꝛes opi. quas ẽt hic ꝛecirauir Jo i oꝛdieʒ; dicaʒ ſicut.S pollicitus fui. uinta opi. põi tur ꝑ Inno. in. d. c. i. ut colligimr cx pn. mag. glo. ꝙ ba dẽ autẽtica qn hẽt ſigillũ autẽticũ cũ ſubſcriptione teſtiũ:niſi in leuibꝰ ĩ qͥbꝰ creditur ſine ſubſcꝛiptione teſtiũ:cũ n ſint multũ preiudi cialia.xi.q.iij.cure.lxxiij.di.⁊.lxxii.ꝑ totuʒ.xcv iij. di.c.i.c.ij.ar.xcvij.di.nobiliſſimuſ.ſʒ hoſt. ibi dicit ꝙ aliqᷓ ex eis ſunt piudicialia multuʒ = in aliquibꝰex his requirunt᷑ plura ſigilla:ð cle. ꝑe.c.i.Sed h opi. Inno.iudicio meo multũ ẽ ꝓpinq̃ eq̃tati ⁊ ueritati: ut.j.latiꝰdicaʒ. Sex ta opi.ponitur ꝑ eunð Inn. in loco ſtati alle.ĩ medio illius glo.ubi dicit.ꝙ an cꝛedat᷑ lris ab batis uel aꝛchidiaconi uel a ioꝝ pᷣlatoꝝ ð his q̃ ex iudiciũ fiunt:⁊ qtũ eiſ cꝛcc at.i.uſqʒ ad quã ſummã:⁊ int᷑ q; gẽt s tetũ relinquit᷑ cẽſueiudi ni.nã ⁊? ↄſuetudo tales ſeripturas publicas fac de fi. iſtru.cũ dilectus.C. vᷣ emã.:l.i.⁊.ix. q.iij. ↄqſtus nec cb.ſecunduʒ eũ h.c.⁊=.c.cure.⁊.cC.i. ð̈ treu. æ pa. qꝛ Int dici ſpalia ĩ ſnia excõis ꝓp ter ꝑticipatõis ꝑichn: ðᷣ ꝛap.c.i.als ↄſtat ꝙ epo uel alteri dicenti tlłeʒ ſniam dedi uel citaui non creditur: niſi alit r ꝓbet᷑.j.e.qm. ¶ Mõ t n q- ſentit. c.qm hꝛe locũ ulꝛ ceſſante cõſuetudine.ᷣ opi qᷓtenus uẽ ſe fundaꝛe ſuꝑ cõſuetudie: ut alłꝛ le ñ ꝓbent poſſet ꝓcedẽ ĩ multũ pᷣiudicialibꝰ. ſecus nʒ in leuibꝰ.⁊ ſic concoꝛdabit cũ pᷣce.op. als non eſſet nera:cũ in multis leuibꝰ tur lʒis pᷣlatoꝝ ceſſante ẽt ↄſuetudine. ¶ Sepnma opi. colligit᷑ ex dictis Inn. in fi. illius gl. palle. ubi dicit ꝙ cꝛedit᷑ lis cuiuſiʒ pꝛe an de his que rõe ſui officij facẽ dʒ uel pẽt:ut archiepo uocã ti ſuffraganeos ad cõciſium uel ad anum ſuffra ganeum ↄſecrandũ.xviij.gi.ſi eps.lv.di.non dʒ:uel ĩ ſubſidiũ erneos:quos enã nocat ſimpla eps.vij.q.i.pontifices.uel cum capłlin uocat ca nonicos:de elec.cum int᷑ uniuerſas ⁊ in.c.ſlatui mus.xix.q.iij.⁊.c.cuꝛe. pꝛeal.⁊.lxxij di.ꝑ totũ. Item credit᷑ qnʒ ſecunduʒ cunð:lʒ ad officium ſcribẽtis ñ ſpecter:ut in lis teſtionialibus ð oꝛ dinibus uel moribus alicuius:de cle. pere:c.i. Item in ꝓcẽe ad impetrandũ ⁊ odicẽdũ ↄſtitu to ⁊ in omnibus alijs ubi nulluʒ uel modicuʒ pᷣ iudicium alij gñatuꝛ. nã ĩ pdictis caſibꝰ⁊ ſi non pſtet ſigillũ eox eẽ q ſcꝛibunt:uel ẽt ſi bomines modice auct᷑is ſcribant credit᷑ eis ſm Inno.in pall.c.i.in fi.de fi.inſtru. Aduerte qꝛ ꝑ fi.glo. ſue põt reſtringi id qð.S.dixi in pᷣn. hꝰopi.ut ĩ telligat hec opi.i his qᷓ ſũt modici preiudicij et non in alijs Iʒ ſpectent ad officium ſuũ:⁊ tẽ cõ coꝛdabit cũ pꝛia opi.⁊ limitabit eã ⁊ nõ notabi tur de tanta diuerſitate: atiñ ipſemet Inno.i.c: ij.ð fi.inſtru.in medio pᷣme colũ.uẽ multũ a pᷣ dictis diſcꝛepãe dicẽs:ꝙ ſingulł iferioꝝ pᷣlatoꝝ ab epo ũñ cꝛedit᷑:niſi h̊ hẽat ↄſuetudo.d.c.cum dilẽs ð fi. iſtru. niſi forte hẽant iuriſdinionẽ: q b5 . nic in his ꝗᷓ ſũt ſue iuriſditiõis inſtr̃a cuiuſlibet iudicis oꝛdinarij uel delegati reputaꝛent᷑ autẽti ca:ar.. de teſti. cũ a nobis.hec opi. poſſet ſalua ri ⁊ reduci ad pᷣcedẽtia intelligẽdo qñ inſtr̃a ha beãt teſtiũ ſubſcriptionẽ:uł ĩ caſibꝰ ſpãlibus in quibꝰ ꝓcedit.c.cũ a nobis:ſuꝑ quo ſe fundat. als Inno. redargueꝛet᷑ ð Srietate ð qᷓ eum nõ. Hoſti. reducẽs hic ad opi.ſuã:ð quo ſatis in pᷣ ma dãm fuit. ¶ Octauã opi. poſuit archi. i. c. ut circa de ełc. li. Vj. ⁊.Vj.q.ij.placuit:q lr̃a epᷣi ñ ꝓbat niſi hẽat ſubſcriptionẽ uel niſi boc hẽat ſuerudo ad bãc opi. vr hic accedẽ Jo. an.qͥ di cit: ꝙ reqrit᷑ ſubſcriptio teſtiũ:⁊ vr̃ uelle ꝙ ſub ſcriptio ðbear fieri manu ipoꝝ teſtiũ ſubſcriben tiũ:qꝛ als ꝑ ſubſcriptõeʒ nõ eſſʒ ple ꝓuiſũ frau dibꝰ:cũ poſſʒ apponẽs furtiuũ ſigillũ ſubſcꝛibẽ ſeu iſcribẽ teſtes nunc moꝛtuos tpe date ipſius qð nõ.in.c.ex tenoꝛe de teſti. ona opi. eſt Jo. cal.hic:qͥ diẽ ſe cꝛedeꝛe lr̃is epi uł cuiuſuis ordiarij et ſigillatis ſi nõ hñt teſtiũ ſubſcꝛiptõeʒ n credi.ſʒ ſi ſigillũ ẽ autẽticũ ⁊ hʒ teſtiũ ſubſcrip rõeʒ bñ cꝛedit᷑:⁊ h̊ ꝑ.c.ij.ð fi.ĩſtru.iĩductũ nt.s. ꝑ rões alle. ꝓ hac ꝑte.fallit qðᷣ dictũ cẽ nõ cꝛcd Fm eũ ĩ quibuſdã caſibꝰ:prio in leuibꝰ ⁊z nõ pꝛe iudicialibꝰ:ut cũ ſcribit᷑ ð moribꝰ⁊ ordibus cle ricoꝝ ⁊ huiuſmõi ð quibꝰ. 5. ¶ In dubio m an ſint leuia uł ne diſceꝛnat iudex diſcꝛetus ſᷣm enʒ ⁊ nõ is cuiꝰ ſũt lr̃e:qꝛ eſſet ſuſpectꝰ:fac.j.ti.i.c. pᷣterea ⁊ ĩ.c.ĩ nr̃a. ¶ Itẽ fallit fo in excõe:ut h̊ ⁊ ſilibus:⁊ hoc in lris ꝓmulgatorijs.quid autẽ in teſtimonialibꝰ:multũ inſtat Cal.tandeẽ in fine uidet᷑ tenere gñaliter ꝙ nõ ꝓbant ſalua cõſuetu dine ? ſaluis leuibꝰ æ nõ preiudicialibus. ¶ 3 fallit ꝓducentẽ uel ſigilla ↄcedẽtẽ.j.ð ſolu.ſi quorũdã.fdepoſi publia.i.q.vVij. quotiẽs ð ꝓ cu. cle.i. ¶ Quaꝛtꝰ caſus cũ h hʒ loci ↄſuetudo .d. c. cũ dilectꝰ ð fi. iſtru. als dicit tenenduʒ lr̃as quorũdã ordinarioꝝ nõ ꝓbare ſine teſtium ſub ſcriptiõe:⁊ hoc põderat tex.c.ij.ð fi.inſtru.ubi tex. uoluit ꝓuidẽ nõ ſolũ locis ubi ẽ uſus tabel lionũ nt ꝑ eos ↄficiant᷑ inſtr̃a:ſʒ cũ reſtiũ ſubſcꝛi ptione:ſed ẽt locis ubi nõ ẽ rabellionũ uſus ut appõat ſigillũ autẽticũ tñ cũ teſtiũ ſubſcriptõe: tẽ põderat.c.qm.j.e.ubi duo uiri idonei equipanĩ fidei tabelliõis cuiꝰ ſcriptura ſufficẽt quo ad acta ſine teſtiũ ſubſcriptõe:ut ibi nõ. qſi nelit dicẽ Cal. ꝙ indici noluit cꝛedẽ: ſed ĩ defec tum notarij uoluit duos uiros idoneos: ⁊ taci te vr uelle.ꝙ cũ ſubſcriptiõe duoꝝ teſtiũ cꝛedẽ tur ſcripture iudicis ſigillate: qdᷣ etiã nõ. in. d. .c.qm:⁊ ſatis plʒ mibi ꝑ dẽm.c.ij.⁊ ꝑ.c.qim in fi. Et aduerte ꝙ h̊opi.Cal.reſpectu regle uide tur incidẽ cũ opi.archi.nec loquit᷑ clare an reqͥ rat᷑ ſubſcꝛiptio manu teſtiũ:ſicut uoluit Jo.an. an vo ſufficiat inſcriptio facta peꝛ ſcribentẽ lr̃aſ ſeu inſtẽm. q;ꝙ; do. An. hic dicat Jo. cal. tenẽ ꝙ ſufficiat inſcriptio ꝑ.c.ij. de fi.iſtru. .c.i.de ꝓcu. ſed ego nõ uideo ꝙ Jo. cal. h aꝑte dicat. imo potius poſi inui oriũ ex vbis ſuis cũ miaf ¶ De pꝛobationibꝰ v. ſubſcriptiõe.ipſe tũ do.An. uidet᷑ rraſire cũ illa opi. ut ſufficiat iſcriptio:æ idem do. Cardi. Añnqᷓ ãnectã qͥd ſentiã ĩ bac mã pᷣmittã unã ðci ſionẽ rote ſatis utilẽ ĩ pratica:lʒ ex toto nõ pla ccat ut.j.dicã:⁊ qꝛ miłta dca pnit ex ea colligi: ĩ ſerã ꝓpria vba ipſiꝰ collectoris. Fnit eni dubi tatum iter eos:utꝝ cꝛedat᷑ lr̃is epi ſolo ſuo ſigil lo ſigillatis ſine tabellione ⁊ teſtibus ſuper reſi gnatiõe ex cã ꝑmutationis facta in nanibꝰ ſuis ⁊ per ipſũ admiſſa ⁊ collone ſubſecuta.Et lʒ in hoc dubio poſſent fieri multa argumẽta ⁊ alle gari pꝛo ⁊ ↄtra de quibꝰ in iſto.c. tñ atten ata gnali ↄſuetudine toriꝰ orbis:qᷓ reputat᷑ ſigilluʒ epᷣi autenticũ:quã ẽt ſeruat palatiũ apoſtolicum in his ꝗ ſpectãt ad ipſius officiũ:⁊ qᷓ inteꝛ ſuos ſubditos ex cãm eius ꝓpriã fidẽ fac. dũmõ nõ ꝓcedat ut iudex:qꝛ tũc ſecus ut in.c.qm S.j.e. 7.c.cum a nobis.j.de teſti.fuit peꝛ oẽs dnos ð terminatũ z ↄcluſum:ꝙ in caſu pꝛedicto littere epiſcopi faciant plenã fidẽ: dũmõ pᷣdicra oĩa in ſua lr̃a ↄtenta corã eo ⁊ ꝑ eũ uno et eoð tpᷣe fẽa 2z completa exiſtant.als ni facẽnt fidẽ niſi de ul timo actu ſuo uel ꝑrium: ꝓut nõ. ꝑ Inno. in. c. qm pal. Rõ pᷣdicte ↄclłonis pʒ ꝑ.S. dẽa qꝛ oĩa et ſingula pᷣmiſſa ſpectant ad officiũ ſuũ et inter ſubditos ſuos ex iudiciũ ꝑ eũ expediunt᷑ de re nun.c.admoet de ꝛe.ꝑmu.qſitũ ⁊.c.i.e.ti.li.vi. ꝓ qꝗ̃ concluſione faciũt expᷣſſe nõ.ꝑ Innocẽ. et Hoſti. in. c.i.et.ij.ð fi.inſtru.? ꝑ Hoſti.bic ñ ob. ſtiluſ palacij:qꝰ cauet᷑:ꝙ ñ cꝛedit liiſ epiſcopi ʒ aplicum imperrantẽ ĩ ꝗbꝰ epᷣs dicẽt ſe pꝰ otu liſſe bñficiũ q; Dapa ſeu executoꝛ. h eiʒ ↄtigit n ꝙ ſigillum eius ñ ſit autenticũ qꝛ imo ẽ ut pᷣ dictũ ẽ:ſʒ ꝓpt᷑ fraudẽ q̃ timet̃ qꝛ ſepe immo fre quẽter accidit ꝙ epᷣi ul eoꝝ cancelarij õ apoſto licos impetrantes anticipant datas.et qꝛ fraus et dolus nemini debẽt patrocinari: ut malicijſ obuietur:de ſp.ſedes et.c.ex tenore.ff.de rei uen.in fundo:et ẽ iſtud in palacio aplico ĩiuẽtũ: in quo ẽt ſeruatur ꝙ l̃is epi ĩ cã ꝓpᷣa fiðs nul latenus adhibeatur. C. ne qs ĩ ſua cã in ꝛubro et nigro et.iiij.q.iij.S.nulluſ ſʒ in h̊ caſu uʒ ulti me colłonis facte ꝑ epᷣm aplicum ipetrantem quodãmo eps ur̃ facẽ teſtioniũ ĩ cã ꝓpa ut ipſe collonem ſuam ꝓpaʒ factã forſan in perſonam fꝛatris nepotis ul ↄſanguinei aut familliariſ col lationi aplice facie alteri ꝑſone ſibi eĩ̃nee prefeꝛ ret:et ila ſolebat ſemꝑ dicẽ in ↄſilijs reuerendiſ ſimus pr̃ do.de foſonato ſancte ro.ec.cardinał dum erat in rota. Oꝛet᷑ea ẽt poſſet aſſignari a lia ꝛ2 diueꝛſitatiſ qꝛe ĩ p cãu cꝛcdit᷑ l̃is epi ⁊ nõ ĩ fo:qꝛ ĩ pcãu n põt fieꝛi collatõ alteri q; ꝑmu tãti per cle. unã ð ꝛe. ꝑmu.⁊ ſic quodãmõ illa collo ẽ neceſſaria:qꝛ de neceſſitate iuris nõ põt fieni alteꝛi. In po vo caſu ẽ locus gꝛatificationi ⁊ põt conferri cni uult:ut le.? nõ.ð pben.rela tum ⁊.c.tibi qͥ ð Ep.li.vj.ſʒ plati modeꝛnis tẽ poribus plus ſeqᷓntes cãnalitatiſ affectñ q; indi cium rõis ſepe ex ĩoꝛdinata affectione ꝓmouent ſuos de pbẽ.c.graue ei machiant oẽs fraudes bttisſtrfin mard rſetfmwitatfu⸗ i ſliknſe nnen nd Atiaſutfinietkn 4 Azanin Rlic⸗ oraesohrs mc „ . oraorplnpneran un mnills frur llrr i (ſcftifnacſavaackat ſccuranoſl rendn o/ ifmunrrtons anra Gnftitcjiſimn An Ipſttasckotnnin din ni b ini keigur in ii⸗ nglrtü Hnngh nigfm Fer lsi mmenſitiindi Mrihhn iinn utttiwgiinn Ne igſen, end. iſan d lidet rze, inn Nrifrc, fflilr inlaſſos nans pni ſce ge, gn no⸗ grſans inc.gnn.e, ſde nſi ſiit wr isdſosd img tcain pelico inere Paniftecinböctan onin iedtcidaardheſi⸗ um ds ifenſile iſcel ddgumn pnog Iino ne, er cins gni ci ſum mafdiſicinr Siutiaiancmnt &re XY nnn qſtit tci l , iteiͦſe ög mnoci öfinſm.e Doſtbei ti:icweliliſ eſcobi neſcp'cs icaſep on mſanciemnor dehhigi ſt ameantcä arino enrp Gejzuinei. ge imoffe iiep ln oſt mniapan dnn afins cver oronnartd nſcil ccsat anteſſeſi Kudin oc⸗ ani⸗ ngfoc i fn uj Oril⸗ nuho ꝗquas poſſunt otra apoſtolicos ĩpetrantes de re nun. c.ij. li. vi.de conceſ.prebcn.c. i.eo.li.hᷣ ſũt vba illius deciſionis que eſt in oꝛdine.xxij. in qᷓ nidentur uelle dni: ꝙ ẽt in piudicialibus credit lr̃is epi ſine ſubſcriptione in ſpectantibꝰ officiũ ſuũ et in h̊ uident accedẽ ad ſeptimã opi.S.reci tatã et deuiare ab opi.arch. Jo. an.et Cal.ðᷣ qᷓ bus nullã faciunt mtionẽ et multa alia pnt col ligi ex dictiſ ipſoꝝ q̃. j.ſtati ponderabo.ego vo Iʒ intr tantos ct tales doct.nõ deberẽ calamuʒ apponẽ tñ ut n captiuẽ intellectũ et ut maiorem niã poſteris ad ueritatem inneniẽdã prebeam. Monã ꝓ decia opi.unã ↄcłonẽ reſpectu Plixi tatis mẽ n longꝗ ſʒ compendioſã undeci cõpᷣhẽ dentem qꝗᷓ tal ẽ Lr̃is epi ſen alterius oꝛdinarij: autentico ſigillo ſigillatis et teſtiuʒ ſubſcriptoꝝ mann ꝓpa reporatis credit᷑ tã ĩ ſpectãtibꝰad of ficiũ ſigilantis ꝙᷓ i alicis negotijſ:et tã ĩ leuibꝰ ꝙ; in arduis ſiue fuit ꝓmulgatorie ſiue diſpoſi tine ſiue teſtimoniales.atteſtãtes tñ factũ ð pnti Fm datã lr̃aꝝ ſiue contineant er iudicialia ſiue iu dicialia ſiue ſubſcriptione uero nõ credit᷑ niſi in caſibꝰ. 5. excepriſ ꝑ Jo. cal.ĩ qbꝰcredit᷑ ẽt ſi ſint teſtioniales atteſtãtes factũ de pterito.ſin ſigil lo nero ⁊ ſubſcriptione ẽt ĩ pᷣdictiſ caſibꝰ excep. n credit᷑ ſi als n oſtat eas eſſe ordinarij Decla ro nunc ſingulas ꝑtes hꝰocluſionis pꝰ eni reqꝗ ro ut lr̃e ſint ſigillate ſigillo antentico ̊ dico c. ij. de fi.iſtru. et. c.ſi canonici de of.or.li.vi. ſi. ceſſante ergo ſigillo lr̃e cenſſent᷑ oĩio pᷣnate:ex quo n ſt manu tabellionis confecte et ſic nõ fa cẽnt fidẽ.d.c.ij.ð.fi.inſtr.l.ſcripturaſ.C.qͥ po. in pig.ha.l.cõꝑationes.C. de fi.inſtru.niſi in le nibꝰſi ↄſtat eas eſſe oꝛdinarij nt.j.dicã in fi.cõ cłonis. 2 requiro ꝙ lre ſigillate ſint ſubſcꝛipte manu ꝓpᷣa ipſoꝝ teſtiũ: Doneoꝛ pꝰ ꝑ motiua o. an. ſupiꝰrecitata. Itẽ ꝑ. c.i.in fi. de ꝓcu. ſʒ unñ ĩtellectũ ſʒ qdã adducar illud ꝓ oria opin. ſy certe potius facit ꝓ:cũ faciat mtõʒ ð ſubſcrip tione:et vbũ ſubſcriptõ cõphendit ppᷣe et ſʒ ſtiũ.uñ dr̃ ſubſcriptio q̃ſi ſubtꝰſcriptio. cũ ĩ lꝛiſ puatis reqrat᷑ ſubſcriptõ ipſoꝝ teſtiũ.d. l.ſcripturas nõ.plłe. in. c. ij. ö. fi. inſtru. ergo et ĩ iſtis cũ magis attrabant᷑ ad nim puataxꝝ ꝙ; pu blicaꝝ:cũ iudex n ſit ꝑſona publica in ſcribẽdo Item facit.c.qm.j.eo.ubi tex.i defectu notarij req̃rit inſcriptõʒ ſen ſi ubſcriptõʒ duoꝝ uirorum idõeoꝝ:ergo eað rõe ið dicenð ĩ ertudicialibꝰ: ut n credat᷑ lr̃is epi ſeu oꝛdinarij ĩ piudicium al terius:ſi ñ hẽant ad minꝰſubſcriptõʒ duoꝝ pꝛo Hᷣ qð.s.dixi inducẽdo ill.c.qm 2?.. tangã. mo ueoꝛ ñ minꝰ:imo pᷣncipalꝛ ꝑ hãc ꝛõeʒ noci epi n credit᷑ iĩ piudiciũ alteriꝰ.vj. q.ij.c.ſi tin 2. C. pla cuit.xi. q.iij.ſuũepᷣs foꝛte ⁊.d.c.qm:ergo nec ſiis ſuis:cũ is qͥ iducit᷑ ad falſũ dicendũ nõ minꝰ in duci põt ad ſcribeð ⁊ ſigillũ ſuũ apponẽdũ ⁊ in ſcribẽð teſtes q nũc mortui ſũt tpᷣe date lr̃aꝝ ui uos. oĩa eĩz iſta pendẽt a uolũtate ſua ⸗ paupeꝛi mnocẽti deficiet ꝓbatio negatiue:⁊ ſic erit ĩ fa munẽ uſũ loqndi ſubſcriptõʒ in fi. factã . teʒ Doſt ceſſtonẽ cultate iudicis deſolandi æ quodammodo necã di ⁊ ſpoliandi omnes ſubditos ſuos faciendo lr̃aſ mõ pᷣdẽo:qð ẽ oẽʒ eqtatẽ.⁊ ſi iura delice rent ñ ðficit rõ:⁊æ apta mens.d.c.qm ⁊.c.ſi tin 7. c.placnit pᷣal.nec ob.illa 25. Inno.ið ecẽ ĩ no taꝛio cuius uoci ñ cꝛedit᷑:? tñ eius ſcꝛiptuꝛe cꝛe dit.qꝛ 20 diueꝛſitatiſ ẽ ĩ ꝓmptu.nã notaꝛiꝰ appo ſuit teſtes ꝑ quos poteꝛit oriũ ꝓbaꝛi: ſʒ epᷣs ſo lũ appoſuit ſigillũ ſuũ:qð ẽ in facultate ſua:nec põt ꝛeprobari:⁊ ſi dicẽs ẽt epᷣs põt apponeꝛe te ſtes ſicut notarius.ndeo ꝙ notariꝰ ẽ ad h of ficiũ electus ⁊ appꝛobatus:nec ẽ ucriſiłe cõ mittat falſum cũ ſit ꝑſona media:oꝛdinariꝰ vo n ẽ ad h deputatꝰ: Itẽ n ẽ ꝑſona media:cũ ple rũq; ꝓpt᷑ multa iĩminẽtia capiat odiũ ſubditoꝝ actiue ⁊ paſſiue:ð accu.qualiter el.ij.⁊ ſic qnqʒ nellet ulciſci qð ñ ẽ ꝑmittenð: Itẽ officinʒ nota rioꝝ.ẽ exoꝛbitans ⁊ ſupranãl? ſcriptura ſua fa cit.fidẽ iux nõ.ꝑ Inno. in. c. cũ. D. tabellio ð fi. inſtru.ergo n dʒ h̊ extendi ad ordinarios:ſa tis ẽ ꝙ ipſi hnt officiũ indicandi:n.n.cuʒ h de bent hr̃e officiũ atteſtadi:ar.in.c.forus ð v.ſi. ⁊7.iiij.q.iiij.c.i.nõ ob.c.ij.ð fi.iſtru.ubi tex.fſaẽ imtionẽ de inſcriptõe ⁊ n de ſubſcꝛiptione.dico eĩim ꝙ ibi. Vv. inſcrip.largo mõ ſumit᷑.nã oms ĩ ſcripti pñt diei ſubſcripti:q̃ſi intꝰ ſcripti.¶ ʒꝰ. dico in concłone ꝙ; tales lir̃e faciunt fideʒ tã.in ſpectantib ad officiũ ſuũ ꝙᷓ ĩ alienis negocijs. hH ꝓbo ꝑ.d.c.ij. de fi.inſtru.ubi tex.indiſtinctc loquens eqpat eas inſtr̃o.confecto manu tabel lionis:ad ið.c.cũ a nobiſ.v.neqʒ ꝓ h̊ qdð ponũt dni de ꝛora decif. cccij. ubi qnñt ꝙ etiã in piudi ciũ aplici ſpectãtis faciũt fidẽ tlcs lr̃e a teſtibꝰ nel notario ſubſcripte.⁊ nõ ꝙ utũt᷑.v. ſubſcꝛip tione:facit pꝛo his ꝗ dixi in pꝛece.arti. qꝛto.ꝙ faciũt fidẽ tã ĩ leuibꝰꝙ; in aꝛduis.H̊ pro bant qᷓ ſtati dixi ĩ pcdẽtibꝰ gñalæ loqᷣt. ¶ Di xi qnto.ꝙ ꝓbãt ſiue ſint pꝛomulgatoꝛie ſen diſ poſitie. ꝓmulgatorie ſũt r̃e qᷓ aliqd pꝛomulgãt ſeu diſponũt.cxẽplũ ĩ lris promulgaãtibus excõi cationẽ. Itẽ in r̃is citaroꝛijs ſeu ſniam aliquaʒ 2tinẽtibꝰ ⁊ ſilibꝰ.̊ ꝓbat᷑ hic ⁊ ĩ.c.ij.de dila.⁊ ĩ c.qm ĩ fi.Fᷣm intellectum quẽ ſtati dabo ad illud c.? i.d.c.Cũ a nobiſ ⁊.c.ij.ð fi.inſtau.dũ gual? loquũt᷑. ¶ Dixi ſexto. id ſi ſint teſioniales atte ſtateſ tñ factũ ð pnti ſm datã lr̃aꝝ dnr teſtionia les: q; atteſtãt᷑ aliqd factũ uel nõ factuʒ:puta titius ꝑmuttauit bnficiũ cũ ſempꝛonio:uł ꝙ; mu tuauit illi. x. uel ſile.ᷣ ꝓbat᷑ ĩ pꝛcalł.iuribus gña lit᷑ loqntibꝰ:æz ſentiũt do.ð ꝛo?a deci.cccij. palł. ⁊ maxie ꝓbat i.d. c.ij. ubi tles Ir̃e inſir̃o publi co eqpant᷑.¶ Septio dr̃ in oↄlone ſiuc ↄtineãt iudicialia ſiue eriudicialia.iſtud ꝓbat᷑ pcr. d. c. qm in fi.dũ pᷣſupponit:ꝙ citra notariũ ?æ duos uiros idoneos pnt acta pꝛobari ꝑ lria documè ta:ſʒ tles lre ſic ſigillate ⁊ ſubſcripte obtinẽt uiz publici documti:ut.d.c.ij.ergo ⁊c.nõ tñ credo ſufficẽ lr̃as ſigillatas ſine ſubſcriptione teſttum: qð ẽt apꝑʒ ⁊ ſentiũt do.ðᷣ rota in.d.deci.cccij. ʒ qdã teneãt p:ſʒ pᷣmũ cẽ ueriꝰꝑ rões qᷓs.S.dixit b . in ſecunda pꝑte ↄcluſiõis ⁊ ex menic illius. c. qimn dũ notat falſã aſſeꝛtionẽ iniq iudicis:qꝗᷓ ſatis ad eſſe põt ĩ lr̃is rẽota ſubſcriptiõe teſtiũ. ¶ Octa no dr ꝙ ſine ſubſcriptõe reſtiũ nõ cꝛedat᷑.p bar᷑ ꝑ ea q. S. dixi ĩ ſecũda ꝑie ↄclonis. no dẽ ꝙ fallit ĩ caſibꝰ. S. exceptis ꝑ Jo. cal. naʒ nt pʒ ĩ eis ſubſcriptio teſtũ i illis nõ reqrit᷑: nũ qd ãt h ſit idiſtincte neꝝ iĩ ſnia excõis ſtati dicaʒ declarata prius tota ↄcluſiõe. ecio dicit ĩ pcłone:ꝙ in caſibꝰ exceptis credit᷑ ſine ſubſcrip tõe ẽt ſi ſint lie teſtioniales ð pterito. h ꝓbaĩ ĩ .c.cuꝛe.xi.q.iij.? ĩ .i.ð treu.⁊ pa.⁊ ð rap.c.i. 2. lxxiij. di. ꝑ totũ ĩ ſis ðᷣ ordibꝰ:q ſũt ð pteꝛiro uł de bona ↄueꝛſatoe ĩ pteritũ ⁊ ſilibꝰ q ſũt mo dici pindicij ndecio 2 ultio dẽ ꝙ ſine figil lo ⁊ ſubſcriptõe nõ cꝛedit᷑ ẽt ĩ caſibꝰ cxceptis:ni ſi aliter oſtet eas eſſe ordinarij. ꝓbat̃ ꝑ id qð dixi. S. in pria pte ↄclłonis. ſed ſi cõſtat eas eſſe ordinarij ꝓpt᷑ modicitatẽ pᷣiudicij cꝛcditur.naʒ ſigillũ apponit᷑ nt det᷑ fides ꝙ ſcriptura ſit ſigi lantis. ſi eꝛgo alit᷑ ↄſtat ñ ẽ uis quid ex equipol lentibꝰ fiat: ð teſti. ̊ ex qdã.l.certũ.ff.ſi ceꝛ. pe. 5 nũc qro: nũqᷣd idiſtincte credat᷑ lr̃is ſigil latis ſine ſubſcriptiõe teſtiũ:uidiſti.S.opi.ſuper glo. æ Jo. an. 7 Jo. cal. uident᷑ acqeſcẽ ulli opi. ur idiſtincte faciãr fidẽ ſi ſint ꝓmulgatorie: ſiue opponat᷑ ĩ niʒ ꝑẽptorie:utputa qꝛ anulat actum ea ꝓbata:ut qꝛ collo bñficij fuit facta ea pẽden te:ſiue opponat᷑ in nim dilaroꝝe: ut q; opponi ad effectũ repellẽdi actoꝛeʒ a iudicio. ſecꝰ ſi ſint teſtioniales. Oo. an. ẽt vẽ tandẽ tenẽ: ut ĩdiſtin cte ꝓbent:ſine tꝛactet᷑ de leui ſiue ð modico pꝛe iudicio. ſatis eni ẽ ꝙ id qð pᷣncipalr ↄtinet non ĩ ſe magni pᷣiudicij:qꝛ excõicatio eſt medicina lis:lʒ aliquo accidenti ↄſiderato poſlet eſſe ma gni pindicij. Debemus eni m eũ attẽdẽ id qðᷣ pᷣncipalr ſubmittit ĩ lr̃is:nõ qð ĩ ↄnam nuenit ac dentalr..i. f.ð anc. tu. ? h ĩ ꝓmlgatoꝛis. An teſtionialibꝰ ð pterito Inn. tz ꝙ, faciqr fidẽ iĩ e indicialibꝰ ut. S. dixi. do. an. dixit ꝙ ĩ bis ĩ qbꝰ exigit᷑ qualis q̃tis pſumptio credit᷑ iſtis liis te ſtimonialibꝰ:puta ut uitct᷑ excõicatꝰ ex indgiciũ: 2 ꝓcedit opi. Inn. in alijs vo ꝓcedit alia opi. Ego indiſtincte teneꝛc qð.s.dixiĩ. oↄclone: ut ſi rractet᷑ de modico pᷣiudicio cꝛedat᷑ ſiis ſigillatis ſine ſubſcriptiõe: als ſecus:Iʒ otineãt excõicatio nẽ. põdeꝛo enĩ rõeʒ qꝛe nõ cꝛcdit᷑ ſine ſubſcꝛipti one:ꝗ limitat ct ĩ excõicatõe ſi ꝓducit᷑ ĩ facto ar quo. ¶ Quid eni ſi oꝛdinazi uolẽs ceſſaꝛe elet tionẽ factã ðᷣ inſnico ſuo facit ꝓduci as ſuas ꝓmulgatorias excõis falſo cõfectas.dicemꝰ ne is fidẽ eſſe adbibendã ſineget᷑: maxie ſi cõclu at irregłaritas illiꝰ: ut qꝛ dẽ celebraſſe poſt da tam illax lax. ceꝛte nulla equitas h patit᷑ ⁊ mul tũ reſiſtit mens illiꝰ.c.qm.hoc aũt.c.⁊.c.cure ⁊ c.i.de tꝛeu. ⁊ pa.? Oſiłia loquunt ĩ actu modici piudicij:⁊ h ſufficiat quo ad lias ordinariorũ. VWenio nũc ad lr̃as delegatoꝝ: nunqnid cre dat᷑ ipſoꝝ ſigillis.uide Moſti.ic.pe. de pur.ca. 7 Compoſt. in. c. capl ð reſcrio.⁊.c.i.ð elec.li. ¶De pꝛobationib? . vj. et maxime uertitur dubium ſuꝑ remiſſione cẽ ſibi cõmiſſe quã faciunt. doc.nt̃i:ut Jo. an. Cal. do. an. cõiter ſequũt᷑ dem Guil. i ſpe. i n. ð remiſ.S. utile.v.ſʒy nunqd: ubi dicit. ꝙ ſuꝑ re miſſiõe facta credit: ut ſic ſupioꝛ poſſit ꝓcedetẽ ad nlterioꝛa. ſuꝑ pꝛoceſſu vo ibi facto: ut ꝙ ſic nel ſic fueꝛit factũ n credit: ſi illud fuerit iudicia le:ſʒ oʒ ꝙ illud ↄſtet ꝑ ltia documta. j. e.c.qm. nifi in Eiſ PODape. diceꝛet. qcqd ãt ſuꝑ h feceꝛis nobiſ ꝑ haſ tuo ſigillo ſigillatas ꝛefeꝛas vẽ.tunc eiz cꝛeditur ñ vtute haꝝ.ſʒ vtute omiſſõis fc. facit de teſti. c.cũ anr 4 1o fueꝛit eyiu diciale:puta qꝛ executus fuit miſteꝛium ſibi com miſſũ ⁊ ſibi cꝛedi:ex q ↄſtat de ſigillo ſuo.qꝛ agit᷑ ð modico pᷣiudicio qꝛ ꝑtes pñt corã ſuꝑio re iuſticiã pſeqᷣæ dicit ꝙ ſic ſeruat curia. Dꝛe niſſime dicẽm: ꝙ in oĩbcaſibꝰĩ qbꝰ. S. dixi non credi oꝛdiario: multo fortius nec delegato: ar. c. qm. . e. In caſibꝰin q;bꝰdixi credi ordiario: dico credendũ delegato ſi hẽt ſigillũ autẽticũ:? poc ĩ ſpecrantibꝰad officiũ ſuũ. In alijs ãt cen ſeri dʒ puata pſona ar. in.l.i.ff. qe of.eius cui man. iuriſ. ? 8 of. def.ſane. ¶ Venio ad lr̃as arbitroꝝ:qbꝰfm cõeʒ opi.fides ni adhibet. nec bẽt dubiũ ſᷣm Jo. an. q ad cãuʒ nim: cũ arbit᷑ uoluntate aditus ex cõpromiſſoria pfate excõi care ñ poſſit: ut nõ. in. c. i. ð of. oꝛ J diẽ quo ad alios cãus ꝑ.l.ne in arbitris. C. ð arbi.nec mix vᷣm eũ:cũ ẽt infamis poſſit eẽ arbit. ff. ð aꝛ bi.l.pediuſ..ꝑui.⁊.iij.q.vij.F.t ia.⁊ taliũ lꝛis credẽ abſurdũ eſſſj nec ob.j.de teſti pnitata: qa ibi factũ narrat᷑. qð ſatis plʒ:qꝛ arbit᷑ n ẽ publi ca ꝑſona nec gerit officin publicũ:iõ ið dicẽduʒ ð eo: ſicut de ir̃is puatorũ:de quoꝝ lĩ̃is pleniſſi me dicet᷑ in. c.ij. de fi inſtrn. G Quid ãt ſi iudi ces ſunt płes nunqd eis credat᷑: dic ut nõ. et di cam i. c. qm.j. e.⁊.c.cũ a nobiſ.j.ð.teſti.⁊ qd ð ſis Dape dicenð ut ĩ cle. una de bati. aliqd dico in, c.fi. de ſuc. ab inte. ¶ NMunc ueniamus ad tʒ paſſũ pᷣncipalẽ hꝰ.c.uʒ ad effectũ excõicõi cationis circa ꝓcuratõis actũ:et circa hᷣ glo. fi. colligit duo ex tex. ſatiſ leuia. pᷣmũ ꝙ tpᷣs ꝓcuꝛa rõis facte attẽdẽdũ ẽ. colligit ar. ꝙ excõicatꝰ ad ipetrãdũ n eſt admittẽdꝰ ⁊c. de h ulti. dic ut hodie habes in. c.i.de ſp.li.vi.Circa pᷣmũ n ur̃ glo. ponderaſſe tex.q ponderat tpᷣs aſumpti onis mãdati:n ãt tps ↄſtõis.ſʒ ut mã babeatuꝛ ſik atrendenda ſt᷑ quatuoꝛ tpᷣa⸗Orimũ qn erat excõicatꝰtpe ↄſtõis:ſʒ tpᷣe aſumptõis exercicij. rat abſolutus. Scoʒ eõ qn tpe ↄſtõis ñ erat ex cõicatus ipᷣe vo aſumptiõis ſic. Lertiũ quãdo erat excõicatꝰtpᷣe ↄſtõis et te alumptonis: ſed tpᷣe cxercitij erat abſolutus.quartũ qñ utroque tipᷣę erat abſolutꝰ:ſʒ tpᷣe exercitii erat excõicatus UMenio ad pᷣmũ Mer. 7 Jo. an. p? eũ diẽ n nalẽ cũ ↄſideꝛcmꝰ initiũ ut ĩ gl. ꝓ h facit qꝛ ca pacitas et habilitas reqᷣrunt᷑ reſpectu acquiſitõ nis fiende ẽt reſpectu iplius ðᷣlationis tp is ſeu cõceſſioniſ.ut i. S. eyncis inſti.de hẽ qi.⁊ dif.= i. c. duduʒ ðᷣ elc. et.i.c.ſi eo.tpᷣe ð ſep.li.vVi.⁊.c⸗ ti ige i Ped orgran 46do Koree 4 a n sitißgdg W zes NAsRen jciicts uyklntzdn in inn A;AN Ybe uumttsndn t ſercipmn, Knig⸗ ſomm rsſnclen dibnir⸗ eſenrtonn wme kbnlcour Cron un ſtfam uitmnan rim; Gimennnritndn mrete eis genieucdn won m Cophercechgnn n ihrrr ImCaie tsgan mren: Phorirhimns aiim Ofipinsneitien⸗ Göainunmm Naſde luionnu getn⸗, umen grtnrtn, ningmnummnmm e „. Mnunmg, E obaſbſche n on nnis ner cgnogr. ncb din ardi ordinio: ud ſtha ſgllü mincie oftei ſii Nn Aisiee 1 unli de ensn Aire (oo Al de chi iues i achie Wcin ſini antij raontnn pir ai tiSooοαοο nadins Lo arbi t isdoſteigbi fo en g di⸗ſ nenlſis Cb. de ili gimmd is Gegr arbiin elbl oi wnieitoid ciln nide nor ispniſi knt ” zanbl ſiirdl ice nn d ui glil dine.(Voncvaumd calchen hiu⸗ is mincnu⸗ n huu i , auditiſ de ecc. eum multis ſi. Sʒ circa hoc ꝓ de claratõc heart.et totius mẽ qrit᷑ an excõicauo ĩ ficiet ipſo iure actũ ↄſtõis ut ſic nil acqrat᷑ ↄſti tuto an vVo reqrat᷑ exccutio tpe exercicij: Inno. ſentit bic ꝙ reqrat᷑ exceptio alſ tenent oĩa geſta ſicut tenerent cũ actore excõicato an repulſionẽ ut ĩ. c. pia de excep.i.Vi. Spe.i ti.de ꝓcu.iĩ pn. rʒ ꝓceſſũ n ualere cũ excõicato tpᷣe 2ſtõnis.licʒ ſecꝰſi fuiſſet excõicatꝰpꝰ? h uẽ tenẽ Jo.an.do. an. Cal. æ cõiær do. æ iudicio meo de hoc ur̃ h caſus nã bic ñ dicebat᷑ ꝙ eſſz excõicatꝰ tũc:ſed ꝙ eſſſ excõicatuſ ipe aſũptionis officij qꝛ tũc n tẽuit ꝓcẽis ↄffõ et iõ nũc ñ dʒ admitti ʒ nunc ſit abſolutus:et ſic geſta cũ iſto n debẽt tenẽ:ſi cut nec geſta cũ falſo ꝓcẽ?e: ð̊ Ep.ex ꝑte decani de ꝓcu.ex inſinuatione ⁊ i.c.in nr̃a.l.licʒ.ff.de iudi.cum ſi.et h ſing.nõ.ꝙ multum limitat nõ. in. c.ueritatis:de do.⁊ ↄtu.ibi enim ↄcluſuʒ fu it:ꝙ excõicatus põt alijs obligari ⁊ alium ſibi obligare licʒ exercitiũ actionis ſit ſibi interdẽʒ tpᷣe excõis.et tñ uides bic ꝙ lʒ ꝓcuratoꝛ oblige tur alteri ⁊ alium ſibi obligat:nibilominus nõ tʒ actus ⁊ h̊ iõ:qꝛ bic defertur ſibi officiũ ſalteʒ publicum auct᷑e.ff. de ꝓcu.l.i.cuius non uidet capax ut plenius dixi. ſupra. in quodam nõbili. (Bae hoc et õ tex.opi.iĩ ĩtelligendo ꝙ tem pòͤre aſumptionis mandati eſſet abſolutus ðᷣ.c. licet de pꝛocu.li.vVi.ubi pʒ:ꝙ ſi pꝛocuratoꝛ con ſtitutus ſemel diſſenſerit nihilominus poteſt po ſtea ↄſentire dno in cadem uoluntate peꝛmanen te:ad idem.l.obſeꝛuare.ff.de offi.ꝓcon. ubi de legatio facta per ꝓconſulem. an ingreſſum ꝓui cie ꝗᷓ tunc non ualuit cõualidat tempore ingreſ ſus ipſius ꝓconſule in eadem uoluntate manẽ te:ergo idem dicẽduʒ in caſu nẽo:ꝙ łʒ impedi mtum eſſet tpe ↄſtõis ex quo nunc erat abſolu tus tempore aſumptionis conſtituente ĩ eadem uoluntate manente dʒ ↄſtõ conualidari æ idem erit dicendum qñ erat excõicatus tpᷣe ↄſtitutõiſ et aſumptionis:ex quo nunc ẽ abſolutus dno ĩ eað uoluntate manente. Ninc e. Ab. Jo. an. et Spe. de ꝓcu.pꝰprin. tenentes primam ꝑ tem Gndẽt ad contraria: ꝙ in.d.c.lʒ actꝰ cõſti tutionis tenuit a principio:nec deſit ualere peꝛ diſſenſum ꝓcuratorum:merito dno in eadẽ no luntate manente confirmatur ad.le.obſeruaꝛe: ſendet ꝙ delegatio non fuit ibi ex toto nulla: quia ꝓconſul. ibi an ingreſſum ꝓuincie hebat inriſditionem ſaltem in habitu:un potuit illam tranſferre ad h quod nõ.in.c.paſtorał.F.i.de Rp per ingreſſum ergo ꝓuincie aſſumit exerci tium iuriſditionis:⁊ illud delegato participat ſi illum n reuocat ex ui precedentis hitus ſed in caſu nẽo actus ↄſtõis fuit nullus:cum incapaci tas eſſet tempore delationis uel utroqʒ tẽpoꝛ.ſ. delationis et ſuſceptionis:ad hec iura ſuperius alleg ¶ em dic clarius et melius ad.d.c.q̊ qð ibi noluntas conſtituentis non fuit erronea.iõ data perſeuerantia potuit ille acceptare qncũqʒ ar. eorum que le.⁊? ? nõ.in.c.ſi tibi abſenti de pꝛeben. li. vj. ſed in caſu noſtꝛo fuit errõea:au reſpectu facti:qꝛ credebat illuʒ non excõicatuʒ: aut reſpectu iuris quia putabat excommunica mm poſſe conſtitui ꝓcuratoꝛem.unde ſuperuẽi ente abſolutione conſtituens uidemr peꝛdura?: in prioꝛe ↄſenſu erroneo:merito ex ſola noua ſuſceptione nil agitur in. c.i.⁊ in.c.propoſuit ð coniu.ſer.⁊ nõ.in.c.i.de eo qui dux.in ma.⁊ ꝑ nõ. in dictis iuribus niderur infeꝛendum:ꝙ ſi ↄſtiruens nunc certificatus de abſolutione ꝑ ſe uerat in ſua uoluntate:ꝙ tunc ex noua uolunta re iſte poteſt acceptaꝛe ð nouo:quod ſatis puto neruʒ etiaʒ ſine expꝛeſſo conſenſu:licet do. an. uideatur bic requiꝛcꝛc patientiam ⁊ expreſſum ↄſenſum poteſt abſolutionem:ſʒ tunc nullũ eſſet dubium: un puto ſufficẽ tacitum mõ pᷣdicto: fat qð dixit Inno. in. c. ex ꝑte decani de Ep. Idẽ dic ſi ꝑſeuerans in conſenſu erroneo ex poſt fac to ratum babuit geſtum per iſtum noie ſuo:qꝛ quis poreſt ex poſtfacto ratificare geſta ſuo no mine: ur in ꝛegula ꝛati ð ꝛcg.iur.li.vVj.⁊.l.qʒ.C. de ꝓcu. 7.l. S. ff. de indi. ꝙ hic uoluit Jo. cal. ¶ Er ex pꝛedictis nunc patet dcciſio ad omnia membra pꝛedicta. ſiue ergo ſit excommunicatꝰ tpe.ↄſtõnis ſiue tipᷣe ſuſceptionis ſiue utꝛoqʒ tẽ poꝛe impeditur ualiditas procurationis:qꝛ can ſatur ex conſenſu utriuſqʒ:data ergo incapaci tate in alteꝛo non nalet: facit.c.ci cui de pᷣbẽ.li. .vj. z. d. F. in eyneis: niſi ꝛatificeĩ ex no lũtate cõ tinnata modo pᷣdicto:⁊æ ita communit᷑ tenet᷑ h̊. (Alamo ſibno quando tempore cõſtõnis et gempoꝛe aſſumptionis eꝛat non ligatus:ſed tẽ poꝛe excꝛcitij reperitur ligatus:dicit Jo.an.et bene pꝛocuratorium naleꝛe:ſi quamdiu ſic liga tus manet non pꝛocedetuꝛ cum ipſo: ſed cum fuerit abſolutus utetur primo pꝛocuratorio.re pellitur ergo hoc caſu pꝛopter communionis periculum:ſed non pꝛopteꝛ defectum pꝛocura toꝛij: de excep. pia.li. vj. ¶ Sed dubium eſt: nunquid hoc pꝛocedet indiſtincte ſiue ſit pro ꝑ te rei ſiue pꝛo parte actoris.uidetur enim ꝙ ex communicatus poſſit eſſe pꝛocuratoꝛ pꝛo paꝛte rci:cum ipſe reus poſſit eſſe in iudicio:de iudi. intelleximus.ſʒ communiter tenetur oppoſitum ut indiſtincte repellatur:quia reus eſt neceſſari us non mirum ſi admittituꝛ: qnimmo pᷣm unaʒ opi. debet tunc reſpondeꝛe per pꝛocuratoꝛc.d. .c.intelleximus ſaltem de neceſſitate ut ibi. ꝓcu ratoꝛ ueꝛo eſt uoluntarius:quo caſu ceſſat ratõ .c.intelleximus. Sʒ annecto qõnem notabilem: nunquid geſta cũ iſto ꝓcuratore excõicato ſint indiſtincte nulla. uide ꝙ ſi excõicatio ſuꝑuenit actum perfectum conſtitutionis ⁊ aſſumptõis. tunc puto ualeꝛe geſta anteqꝙ; repellatur per. c. pia pꝛealle.quia in iſto non defuit poteſtas:ſed ſolum poterit repelli pꝛopteꝛ coĩonis ꝑicein. du bium uero eſt eo caſu quo conſtirutio non ua luit impedientc excõication .an. ſentit hic poſt ſpe.in loco pꝛealle.ꝙ non tenet ⁊.S.tetigi: ſed Joan, cal. bic aliter diſtiguit dicendo: ꝙ ſi — erat pnblice excõicatus nõ ualuit cõſtitutio:nec ea que poſtea fecit: de re indi.ad ꝓbandũ. Idẽ ſi erat occultũ:ſʒ ↄſtituens ſciebat eũ excõicatuʒ q́;tũ ad ea ꝗᷓ tenderẽt ĩ fauorẽ ipᷣius ſcientis.ſi autẽ ignorabat ⁊ ille erat occlie excõicatus tũc tenẽt geſta rõe publici officij:ar.ĩ.d.c.ad ꝓban dũ ⁊.l.barbarius.ff.de of.pꝛe.⁊ ſic diẽ ſe intelli gere nõ.i.c.fi.ð̊ ꝓcu.hoc nõ plʒ h do.an.qꝛ of ficiũ ꝓcuris nõ c publicũ ſʒ puatũ:iõ nõ dʒ eſſe dria inter publicũ ⁊æ occultũ:ðᷣ do.⁊ ↄtu.vitatiſ de elec. nibil allat pꝛo hoc ultio expꝛeſſã theori cam Inn. in. c. cũ dilectꝰ de ↄſue.? Jo. an.ĩ. c. .i.ð reſcrip.li.vj.⁊ iõ ĩdiſtincte putat do.an.ge ſta no ualẽ:qð ⁊ mihi ſatis plʒ: ꝓ b allego bo. tex. cũ mõ ſua ĩi.l.i.ff.qð cũ fal.tu.ubi pʒ ꝙ ge ſta cũ falſo miroꝛe qui putabat᷑ uerus nõ ñ ra ta:niſi iudex a pᷣncipio alit᷑ decꝛcuerit: qð an ꝓ cedat in ꝓcur̃e ibi nõ.p Mar. Ex his ſing.nõ id qð dr̃ ð geſtis rõe publici officij nalẽ ꝓcedit in officio publico aucte ⁊ utilitate:ſecus ſi ẽ pu blicũ aucte ⁊ utilitate priuatũ:ut c fficiuʒ tutele ꝓcu. ⁊ ſiliuʒ qð nõ.Diceres tu q̃re ualẽt geſta cũ actore excõicato anteqꝙᷓ repellat᷑. d.c. pia ⁊ n ſic cũ ꝓcuẽe excõicato.qndeo ꝙ ĩ ipſo dño nõ deeſt ptas agẽdi:ſʒ poterat repelli ꝓpt cõionis piculũ.Si eꝛgo n fuit repulſus tenẽt geſta ſicut ſi de facto Sxiſſet:ut nõ.i.c.vVvitatis.ſʒ ĩ excõica to qui fuit ↄſtitutꝰ ꝓcurator deficit ptas agẽdi cũ nõ ualuerit ↄſtõ ut.S.dictũ eſt. 3 qro 8 qõne nõ minus nõbili.nũquid excõicatus ð fac to ↄſtitutus ꝓcuꝛoꝛ cũ pfᷣate ſubſtituendi poſſu ualide aliũ ſubſtinẽ. Jo. an. inſtat hic ⁊ ĩ glo. ĩ cle.ſi religioſus de ꝓcu.⁊ vẽ c udẽ ꝙ eo caſn quo ↄſtõ ẽ nulla ꝓpt᷑ incapacitatẽ ipſiꝰ oſtituti nõ põt ẽt ſubſtituẽ:ut.d.cle.ſi religioſus.ſecus ſi eſſet ꝓcuꝛator:lʒ ꝓpt᷑ excõicaniõem poſſet re pelli ab agẽdo:ut qꝛ fuit excõicatꝰ poſt aſſi ptio nẽ mãdati. Jo. cal.fatet primum qn ſimplr fuit data pfᷣas ſubſtituedi: ſecus ſi fuit dep utatꝰ nu dus miſter ad eligẽdũ ſiue nominandũ aliquem quẽ ex tũc dñs ↄſtituebat:ar.i.q.i.ſi fuerit: q̃ſi ſentiat ꝙ hᷣ ultio caſu nideat᷑ ⁊ ſit Oſtitutꝰ nõ ab excõicato ſed ab ipſo dño:p:o quo optie fac.l. cũ pꝛ.F. hẽditatẽ.ff.de le.ij.ubi ꝑ deportanõeʒ non amittit quis ptᷣatẽ eligẽdi ſen nominãdi:ſic nec ꝑ excõicationẽ. Oo.an. vꝛ uelle ꝙ etiã ſim pliciter datꝰ ad ſub ſtituendũ poſſit ſubſtituere: qꝛ dare mandatũ ad ſubſtituẽdũ æ ſubſtituẽ ex pedit᷑ per uiã octus:ſed cxcõicatus ualide õlit lm cõem opi.nõ.i.c. neꝛitatis palk. (Sec cene hᷣ ſua opi.mihi nõ plʒ:qꝛ ĩ iudicio q̃ſi Ohimꝰ.l. .liij. ff. ð pccuł. æ tñ nõ ualent geſta cũ cxcẽ icato ꝓc uẽe ↄſtitnto. vn cꝛedo ꝙ excõicatꝰ nõ põt ⸗ ſtirui ꝓc?oꝛ ẽt ad negocia:qꝛ n vꝛ capax officij publici ſaltẽ aucte ut.S.dixi:lʒ ex rẽe do.an.nẽ inferendũ ꝙ poſſz ↄſtitui ꝓcẽoꝛ ad negocia:qðᷣ n plʒ ut.S.dixi.nã ↄſtitutus ad indicia ↄſtitnit ad qſi Söhenð:⁊ tñ n nalet:ut hic ⁊.S.Oixi:ita ⁊ fortius ſi ad ve pᷣhenð cũ iiꝛoqʒ caſu ſubſit ea dem rõ. Altio qro an excomunicatus poſſit cẽ ¶ De pꝛobationib⸗ ꝓcuratoꝛ ꝓ ſuo pſoꝛte Jo. an. uẽ dubitare qð poſſit allat cle.ſi religioſus pᷣalł.uꝛ tn poſtea ſẽ tire griũ.et h̊ aꝑtius tʒ do.an.mouet᷑ qꝛ ↄſorti um littis n ſupplet ibabilitatẽ ꝑſõe q ad excõi cationẽ:qꝛ h cãu nulla ſubeſt neceſſitas agendi uel defendẽdi ꝓ'cõſoꝛte: niſi eſſet cã indiuidua: qꝛ tũc ex ꝑſonsa ſua poſſet defẽdẽ ↄſoꝛtẽ abſqʒ aliquo mandato.l.i.. ex his.ff.ðᷣ. v.ob. ſecus iĩ religioſo qᷓ põt ẽt eẽ pᷣcãu ꝓcẽoꝛ ꝓ conſoꝛte qꝛ ex qꝑ ſe hẽt eẽ in iudicio n impedit᷑ ↄtẽpla tio ſi eſt ꝓ ↄſoꝛte.Ego allegarẽ aliã rõʒ ĩ excõ municato ut repellat duplici rõe.pᷣma qꝛ ut.S. dixi incapax eſt hꝰ officij ? n põt negari qͥn pro ꝑte conſoꝛtis aſſumat negotiũ ⁊ officiũ ꝓcurã di. Item in odiũ ſui ut cũ uideat repelli ab om ni actu citius inducat᷑ ad ſatiſfacienð ꝓ quo fu it excõicatꝰ:ar.c.pia pᷣ al.ſi fui ꝓlixꝰſũ excuſadꝰ xꝑ ꝓlixitatẽ mẽ q quotidie ẽ ĩ uſu. ab. ,tiq Kaſus. du N preſentia. peeba tio n ꝛeleuat ꝓbantẽ:ſic ſummatur . diteꝛ. Ego ſummo pinguius eua cuando ⁊ enucleãdo totũ tex. Si rogatus ꝛeſti tuẽ totam hẽditatẽ eo ſine libeꝛis ceccdẽete itret mõaſteriuʒ euancſcit fideicẽmiſtum ⁊? heꝛeditas applicat᷑ mõaſie:io:nec ad iualidandum ingreſ ſum ſufficit ꝓbare minoꝛc etatẽ ipe ingreſſus: ſi ex aduerſo geiatus pꝛobetur ingreſſus.h.d: intelligendo ꝙ fuit hic ſubſtitutio fideicõmiſſa ria.ſi vo fuit directa ſumma ſic. Subſtõ facta filio eo decedente ſine liberis cuaneſcit ꝑ igreſ ſuʒ mõaſterij:⁊ tũc adde id qð ẽ ĩ pᷣſummaꝛio: ibi nec ad inualidandum ingreſſum ⁊c̃. uſque ad fi.⁊ uterqʒ; intellectus ẽ vᷣus in ſe.dico tũ ꝙ; pmus intellectus eſt neꝛioꝛ ꝙ hᷣ̊ fuit ſubſtõ fidei commiſſaria:lʒ do.an.hic dicat ꝙ fuit compen dioſa:æ ꝙ ülud ſit vbũ directuʒ deuoluant ⁊c̃. ſʒ pro pdicto allego tex.apeꝛũ ĩ.l.hidibꝰ..i. ff.ad treb. ubi h̊ͥ dicit Ray. æ idẽ dicit tenere Hoſti.ĩ ſum.de teſta.cx qꝛaliqs eſt inſtitur:ſe cus ſi nilo ĩſtituto quis dicẽt uolo ꝙ boõa mea dᷣuoluant᷑ ad talẽ:⁊ ð h̊ ibi uide lanꝰ iuic i tur pᷣncipal? in tres ꝑtes in pᷣma ꝓceſſus narra rinnds ibi dilectus auduoꝛis diffinitõ ¶ In tertia ib i nos diffinitionis confirmatio Mrima ſubdiuidit᷑ in quatu ꝛ: nam pꝰ ponit actoris petitio.fa ibi neꝝ rei Rnſio et reconuẽ tio tertia ibi ad h̊ actoꝛig replicatio.quarta ibi uerun rei duplicatio. 6. pꝰ ꝙ ↄſoꝛtes eiꝰ dem lit.pnt ex eoð libello reũ ↄuenire et anter totus a1andlciarin⸗ ſimul ſuper utroque fundari. õ fᷣm unũ intellectũ ꝙ pꝛocedit iſte libellus peto omnia bona que tibi obuene runt ex hereditate talis aliter bona non ſpecifi cado.h̊ procedat in dubio ſi intelligatur tex. ꝙ iſti agebant petitione hereditatis quia cum hec ſit actio ulis non eſt neceſſe aliquid exprimere nec in prin.nec in progreſſu iudicij ſed tin exe cutionis tempore.l.iiij.ff.de peti. here.qixi ple in. c.ii.de libel.obla.ſi at intelligat ꝙ agebatur õ iInmuCttan n. Iuntiutmaſfri ti mii nifnila E Dtnrcttgörrtrrttiin Nicmritim ml Lubſ. ücktgiiimr eriinis in rgitnüttanu ad olegnerdeem nernhe nfnuiini trmininn en Mrlstinzueddenn, lynglican In pntia. in an agſiſtign Paroſu ncuſilſ i plrſi Aeuſic⸗ neienonle eiſicb, Rpreſentin dd big paobe biͤran Dbmmtirſeſunnnn Gnn. Cooſunno Dingnius ng cddi Linognsrf dmiſneſeis actirinn aumncſit ſcaciniſüne erti⸗ eagerz, inichnn leref r mmurmm grirolie⸗ uns nutanr ircſis g ithie ſobſimio fcacimmiſa en ſumma ſc. Oubſto fac eſne ſberis auneſcnpigre caddeid a eip ſumnaio: Amndun ingreſſun a uſave Ceens t ſus in ſe dieo i Ntdeiong b fut obſti ftei d n hi diat gfittonpen 1 ſtü reeuz Cevoſtant i, cgot etiil lidb H. dict Raade cn get chn c Aiisl iſtnt , no guis clitlol; a Airöß tiuc in mns w n ii ſio ini ichlans uctos Effio vs Afnnonis ffinnid uanmenſamd Non rei nendicatione.qð petebant bona illa reſtitui reſpectu dominij:tunc eſſ iſte tex. in hoc ualde nõ. et decidẽt nõ. n.i. c. certificari ð ſepul. ubi h̊ diſputat. õ.ʒe reũ poſſe dare ĩ cã ꝛe conuẽtionis libellũ directe priũ libelo actoriſ: nide ad mãm nõ. ꝑ Inn.i. c. ex naſtione de re ſti. ſpo. in. c. c ↄtingat ð of. dele. ¶ Hõ. qto quẽ poſſe donare ſe ⁊ oĩa bona ſua mõſterio ꝑ modũ ↄuerſionis ſʒ alit᷑ n fiat mõachus. et erit iſte ↄuerſus mõaſterij.fᷣm gl ſing. in. c. ut ex cõ tinentie. xxvij.q.i.iſte tal ẽ magis aſtrict mona ſterio q; mõachus:cenſetur ciʒ quaſi fu⸗ möſte rij adeo.qꝛ ẽt cã maioris religionis nõ põt ide diſcedẽ ſʒ illã glo.ſing.qdã tn ĩ h̊ uln. ut nõ. ibi arch. Mõ.quĩto ex hoc et ex tex. caſum ſin. ĩ qꝰ qs põt ĩ nita ſe pᷣuarc facultate teſtandi do nãdo ſe et oĩa bona ſua loco religioſo:ꝑ hꝰ ãgu it multũ ſing. Har. in.l. fi. C. de pac.ꝙ ualʒ do natio oĩuʒ bonoꝝ facta ecclie pntiũ ⁊ futuꝛoꝝ ⁊ ſic in fauorẽ ecclłie poſſet ſe puaꝛe facultare teſtã di:lʒ ñ intret religionẽ.qꝛ ſicut põt fauore eccłe dare ſe ⁊ oĩa bona ſua:ita ⁊ ſua ſine ſe. Et nõ. ſing. illud dẽm:qꝛ Mar. de illo dicto nullã men tionẽ facit in.l.ſtipulatio hoc modo cõcepta.ff. de vb. ob. ubi tractat ple hanc mãm. poſſz ti il lud dẽm moꝛdecri.qꝛ qn ↄfert ẽt ſe ur̃ tũc mori cũ ꝑ ingreſſum fingaĩ moꝛtuus.xvi.q i.placuit .l deo nobis. C. ð epi.æ cle.iõ non mixꝝ ſi põt donare ꝑntia et futura qꝛ et ſi expſſe n dõaret: tacite tñ tranſeũt ĩ mõſteriũ ſi ali᷑ pᷣus n diſpo ſuit. xix.q.ult.qꝛ ingꝛcdientibus ⁊ ĩ.c.ſi q̃ mlier et ĩ.c.nunc ãt ⁊ ĩ aut.ingreſſ.C. de ſacro ſã.ec. ſ bᷣ rõ ceſſat qn ñ intrat ipſe mõſteriũ.ſʒ pro h̊ dicto Har. qð ẽ ſatiſ piũ ⁊ fauorabile eccleſijſ: Ego allego glo. que hoc ſentit in.d.c.ut lex cõ tinentie:hãc mam latius attingã in.c.fi.e ſuc. ab ite. ¶ Mõ. quẽ licite oblationẽ ſuã poſſe iu ramto firmare:nec ex hᷣ orit᷑ pſumptio ↄ ꝛecipi entes tale iuramẽtũ:ꝙ h̊ fecerunt allicientes eũ ꝓpt᷑ ſua bõa tpᷣalia hda.h̊ dico ꝓpt᷑ tex.ualde ſing.xx.q.iij.c.conſtituit:ubi dr:qð ſi religioſi alliciunt aliquẽ ad religionis ingreſſũ ꝓpt᷑ ſua bona tpᷣalia hnda nullũ inde cõmodũ conſequi gnt. õ. ibi cũ oſtat: ꝙ actus ĩ dubio n pᷣſu mit᷑ gelatꝰ:⁊ iõ qꝛ fẽa ñ pſumũt᷑ niſi ꝓbẽt᷑:facit c.cũ ĩ iuꝛe ð of.deł.? ꝓbat᷑ ĩ.c.cũ Joan.ede fi. iſtru. æ h ueꝝ:niſi ſubſit cã urgẽs pᷣſumdi:ut eſt tex.nõ.i.c.cũ tu ð teſti ubi dicet᷑ plemůjꝰ. MNMõ. ſing. ex iſto tex. ꝙ fũdãti ſe ſuꝑ certo actu ſatis ẽ ꝓbaꝛe bñ illũ actũ fuiſſe geſtũ:licʒ ali᷑ n ꝓbet habilitatẽ ꝑſone ad illũ aciũ exercẽdũ.hic eim ſindicꝰmõaſteꝛij dũtaxat ꝓbauit illum obiuliſſe ſe z ſua.Et ex h̊ pᷣſumit᷑ illũ fuiſſe idoneũ ꝛſpec tu etatis ⁊ iudicij ꝛõiſ:adeo ꝙ aſſeꝛcti Sr iũ ĩcũ bit onus ꝓbãdi:⁊ qð plus ẽ nõ ſufficit ꝓbare aliquid pᷣſũptiue õ iſtaʒ pſũptiom:ſʒ oʒ ᷓ ꝓba tio ↄcludat neceſſario:ſicut apꝑʒ h̊ ꝙ aduerſus illã pᷣſũptõʒ ꝙ erat idõcus etate n ꝓfuit illa ꝓ batio gñał ꝙ erat mioꝛ ãnis:qð ſac̃ ad nõ.per nn. ĩ. c. inotuit ö eo ꝗͥ fur. oꝛ.rece. ?⁊ ꝑ Dar. in.l. ſciendũ. ff. ö. v. ob. ¶Ms ulteꝛiꝰ. ex h ? ex tex ꝙ ſicut ꝓbatio ex ꝑte actoris dʒ cõcludcꝛe neceſſario:ut ẽ tex.nõ.iĩ.l.mr̃eʒ.C.ð ꝓba ita ⁊ exceptõ ex ꝑte ꝛei:ut h̊ ⁊ ↄcõ.c.auditiſ ð pᷣſcꝛip. ⁊ põt dici ntrũqʒ dẽʒ ꝓbari hic:cũ ꝑꝑ reconuẽ tõis actũ iſti fratꝛes carnales ecnt actoreſ ⁊ ꝛei: nec ad aliquẽ affectũ ſuffiẽ illa ꝓbõ gñalł:ꝙ eꝛat minoꝛ annis: mo ꝓbata oblatione ex alia ꝑte ſuccubneꝛet tã ĩ cã cõuẽtõis q; ꝛecõuẽtionis:qð nõ. Itẽ ex pᷣdictiſ ⁊ ex tex. colligo unã nõbilem limitatõʒ ad illud dẽ; uulgare:dubia ꝓbatõ nõ rleuat ⁊c. ꝓcedit eiʒ qñ ꝓbõ ẽ dubia in ſe et ex facto ſuo.ſecꝰ ãt ſi offuſcat᷑ ex ꝓbatõe exceptio nis aduerſarij:declaꝛo h̊ ꝓbõ facta ꝑ iſtos fra tꝛes:qꝙ ille oblatus erat minoꝛ aniſ:cꝛat ĩ ſe ſine facto aduerſaꝛij dubia:qꝛ nõ concludebat neceſ ſario intentionẽ iſtoꝝ:iõ merito non ꝓfuit eis. ſed negari non põt qn aliquatenus obfuſcaue runt ⁊ ꝛeddider̃t dubiam ꝓbõnem mõaſſierij ſu per oblatione facta:cũ poſſibile potucꝛit eſe ꝙ; iſte eꝛat minoꝛ annis tpᷣe ſecunde oblatõis: ? ta mẽ b̊ non ſufficit ad tollendam ꝓbõneʒ pfectaʒ mõaſterij:qꝛ ut dixi illa ĩ ſe erat ꝑfecta:lʒ aliq̃te nus obfuſcuta ꝑ ꝓbõnem ꝛci. ſatis enim ẽ ꝙ bõnem penitus nõ elidit: ⁊ ſic ꝓbat iſte tex. deci ſionem glo. ſing. in cle.fi. de Gp. æ cõcoꝛdat. c. auditis de pᷣſcꝛip.tʒ Haꝛ. i.l.nõ ſolũ. . ſʒ tpꝛo bari. ff.ð no.oꝑ.nun.ubi.ſing ur̃ h̊ dẽm limita re:⁊ ꝓcedat ubi non pᷣſumit᷑ delictum.ſi aũt pri ſumeꝛetur delictum tʒ ꝙ exceptio reddens ꝓbõ nem actoꝛis ſeu accuſatoris dubiam eam peni tus excludit.ponit exemplum ſtatuto eſt impo ſita pena nobili intranti palatium niſi tpe conſi lij gñał:accuſatur nobił quod de menſe maij in trauit palatium ⁊? pꝛobat᷑:ꝛeus ꝓbat ꝙ die.xv. maij fuit factum ↄſilium generale:⁊ ſic cx cã peꝛ miſſa potnit de menſe maij intꝛaꝛe palatũ.Con cludit ibi ꝙ ꝓbõ accuſatoris tollitur per hanc exceptionem dubiam:cum non probauerit il la die qua intrauit fuit factuʒ ↄſilium gñale.po tuit enim eſſe ꝙ intrauit prius uel poſtea:ſʒ qꝛ ex contrario pᷣſumitur delictum ut euiter̃᷑ h̊ dʒ pꝛeſumi ꝙ itꝛauit tpe licito:quod ẽ nalde ſing. 7 ponit ad h̊ multa exempla æ iura multa alle gat.ifacit illud:quia in penis mitioꝛ inteꝛpꝛeta tio eſt facienda.l.pe.ff.de pe.regula in penis de reg.iur.li.vVj.⁊ in.c.cum tu de teſti.preſumptio enim bonitatis que eſt pꝛo ꝛeo de pꝛeſump. c. .fi. facit preſumi actum eſſe geſtum tempore li cito. Ego addo aliam limitationem ꝙ etiam in ciuilibus quieſcentc pꝛeſumptione delicti rolli tur perfecta probatio actoꝛis:ſi rei exceptõ ꝛed dit illam equiuocam. exemplum in terminis. c. mõaſteriũ pꝛobauit ticium ſempꝛonij obtuliſſe ſe ⁊ ſua mõaſteꝛio tali tempoꝛe:re pꝛobat quod illo tempore erãt duo qꝗͥ uocabant᷑ h̊ noĩe: certe ex hoc tolletur illa pꝛobatio actoris: miſi aliter declaretur: ar.l. duo ſunt ticii.ff. de teſta. tute. 2 c. inteꝛ dilectos de fide iſtꝛu. ⁊ pdicta ſunt bñ noranda. Q ulterius aliud bonum dicunt * ꝙ ꝓbatio in gñe facta nõ ꝓdeſt qñ quelʒ ſpẽs generis non ↄſequit᷑ illuʒ effectum ad quẽ ꝓpo nitur. declaꝛo h̊ fuit facta pꝛobatio: ꝙ oblatins erat minor annis tpᷣe oblatiõis:dicit tex.hᷣ hoc nõ ſufficẽ:cũ duplicit᷑ poſſet dici minoꝛ annis ⁊ an. xxv. annuʒ ⁊ an. xiiij In hoc ultio ĩrellectu ſeu in bac ultia ſpecie ꝓbatio ↄcludebat:ſed in alia nõ:qꝛ mĩor.xxv.maior.xiiij. põt religionẽ itrare: ð reg. c.i.ſi.Vj.æ idẽ dic ĩ articulãdo ſeu excipiẽdo ut cogat᷑ a pᷣncipio ſpecificare:⁊ ſic ñ in gñe ꝓponeꝛe: ut ẽ tex. nõ.in. c. pia de exeept᷑. li. vj. ⁊ ibi nõ.glo.Si aũt a prinꝰ fnit ĩ gñe ad miſſus ad excipiendũ ſeu ꝓbandũ dʒ inſpici po ſtea ꝓbatio. ſi eniʒ eſt gñalis nõ ꝓdeſt ut hic.ſi aũt ẽ ſpãlis admittit:ur nõ. Inn.i.c. ceteꝝ ð iu di. Et ex his ⁊ ex tex.nõ.qꝙ; ꝓbatio gñalis non declarat᷑ im mãm ſubiectã ſeu intentionẽ articu lantis. Idẽ dico qũ genus ſimplłr ꝓlamʒ intelli gitur a iure ĩ potiori ſpẽ: ? ſi illud genꝰ ꝓferat a teſtibꝰ nõ capit᷑ in illa ſpẽ:ſj ĩ nullo hẽar rele nare ꝓbantẽ: ex quo ĩ illa ſpẽ nõ ↄcludit itentũ articulantis.exẽpluʒ excipio ↄ actoꝛẽ ꝙ ẽ excõi catus:⁊= ita gñalr ꝓbo excõem ꝑ teſtes:ceꝛte nõ releuoꝛ:qꝛ poſſibile ẽ ꝙ ſit excõicatio minoꝛ:ut .d.c.pia:⁊ ĩ teſtibꝰ nõ facimꝰ inteꝛptationẽ illã ſicut ſi a iuꝛe illud vbũ ꝓfeꝛꝛeꝛet nel a iuriſperi to: hoc tex. iuncta gl. nõ. in.l.i. de uſuris. C. GEno nõ ſᷣm Jo. an. hbic expreſſe: ꝙ minor. xxv. ãnis bona ſua ſine curatoꝛe ⁊ ðᷣcꝛeto alicẽat itrãdo tin mõaſteriũ:ſecꝰ iñ eſſj ſi ñ irraꝛet mo naſteriũ.l.ſi quidẽ ⁊.l.ſi pdiũ.C. ð pdi.mi.ſine decꝛe. nõ alie. ? qſi ꝑ totũ:ẽt ſi nellet alicaꝛe ĩ ali as pias cãs:ar.in.l.ij.ff. ð pollici.qð bñ nõ. ꝓ H facit:qꝛ ĩgꝛediẽs mõaſteriũ fingit᷑ moꝛi tpe in gꝛeſſus. I. deo nobis. . de epi. ? cle. ?.xvj. q.i. placuit. ſᷓ tpᷣe moꝛtis põt pubes ſine alia ſolẽni tate diſponẽ ðᷣ rebꝰſuis.l.ꝗqᷓ etate.fl.ð teſ.⁊ pᷣſeꝛ tiʒ ĩgrediẽs religionẽ hẽt liberã facultatẽ diſpo nẽdi ðᷣ rebꝰ ſuis ĩ aut᷑.ðᷣ mõa.S.illud 2z. xix.q. ulti. ſi q̊ mlicr ⁊. c.qꝛ ĩgrediẽtibꝰ:q rões ceſſant ĩ eo q uli alienaꝛe boa ſua nõ itrãdo religioneʒ ſ ad pias ci6, Cſ prio expediã gl. noſtꝛaſ iuxta morẽ:demũ neniã ad gl. Inno.⁊ alioꝝ:⁊ gl.i.ĩ pnꝰ. allegat aliqs ↄcoꝛdantias. fo foꝛmat ꝑ oꝛdinẽ. v.qõnes ⁊ ſoluit. ¶ Mro eni qrit: an ſubſtõ facta ſi deceſſeꝛit ſine liberis euaneſcit ꝑ nãlem natinitatẽ tin. gl. rñdet ſimpłr ꝙ ſic ꝑ .I. ex facto. S. ſi quis rogatus. ff. ad treb. cuʒ ſi. pic alł. Yo. an. ẽittit ad ibi nõ.æ do. An. etiaʒ ſimpkłr trãſiuit: æ eeꝛte minꝰ bn expediunt hunc paſſũ pꝛo canoniſtis:iõ aduertas.nã glo.nõ.in cle. i. de bap. ſentit Sriũ:ꝙ appellatõe liberoruʒ nõ ucniũt nãles tmn nbi agit᷑ de ipoꝝ ↄmodo ⁊z honoꝛe ꝑ.l.cũ legitie.ff. de ſta. ho. ubi dẽ ꝙ filij ſpurij ſequunt᷑ matꝛc nõ patꝛc:ad idẽ.l.q; ſemꝑ ff. de in ius no. ſz hac opi. gl. noſtre ſequit gl. ĩ .c. raynaldus de teſta.ĩ V. v ẽt: ubi dẽ ꝙ ſi nõ adijcit᷑ vbũ leginimꝰ:tñc intelligit᷑ ð legitimis ⁊ nilibꝰ:ſecus ſi tii dixit ſine liberis.qͥd dicendũ aduꝛte qꝛ q iſia ẽ ſatis dubia: urꝝ appellatiõe ¶ De pꝛobationibꝰ⸗ filioꝝ ſeu liberoꝝ ueninnt naturales tin ſine bꝰ vbũ ꝓferat᷑ in ultia noluntate:ſiue int᷑ uiuos in pctibꝰſiue in ſtatutis.et ẽ materia quotidiana et neceſſaria maxie canoniſtis: iõ hic aliquãtuluʒ ĩ ſtabo ultra alioſ.Et pꝰ ꝙtũ ad qonẽ gl.an filiꝰ nil excludit ſubſtitutũ ueniẽtẽ ĩ defecrũ libẽorũ diſtingue pꝰ Mar. in.l. ex facto. F. ſiqs rogat p alt. ꝙ aut tal nal natus in fuitute aur ñ pꝰcau ſi ẽ natus ĩ figura mẽimoniali excludit ſubſtitu tũ als n all.inſti.de piug.ſer.i.pᷣn.⁊.ff.ð le.ij.l. lucius in fi. ⁊.l.fi.ff.de iu.deli.dẽ ãt natꝰ ĩ figuã miimonij qn mẽimoniũ fuit ↄctũ inter fuos ul int libeꝝ et fuũ int᷑ quoſ de iure ciuili mꝛimõiũ n phit᷑:ſʒ de iure cãonico ſecus ẽ: ut.j.ð Oin.ſ uo. ꝑ totũ. Aduerte m qꝛ illa iura all.p Mar. apte ñ ꝓbãt pᷣncipiũ hꝰdiſt.nã pᷣma allegatio lo q̃t de ſucceſſione ltima an et qn ſeruoꝝ filij ſuc cedãt pꝛi adepta libẽtate. Alia vo duo iura nõ diſtinguũt int᷑ nalẽ ↄceptũ ex mẽimonio łʒ nullo æ aliũ natũ ſine ullo mrimonio imo poti uiont loq ĩ natis ſine ullo mẽimonio.un plus plʒ ꝙ ſe quit᷑ ĩ ſe di.⁊ pꝰ cã dicã: Aut ñ ſuit natus ĩ fui tute:⁊ tunc aut illa vba ſi deceſſerit ſine liberis referunt᷑ ad ꝑſonã qᷓ ñ põt hẽe niſi nãles tin ut ad furioſũ ñ hntẽ uxorẽ.⁊ tẽ nãl excludit ſubſti tutũ:qꝛ de eo ur eognatũ:ut iĩ.l.hẽdibꝰ.F.i.ff. ad treb. Fʒ unũ itellectũ. aut referũt᷑ ad aliũ qn põt ſine peccato hẽe niſi ltimos:ut ad clericum ĩ ſacꝛiſ ⁊ ĩtelligat᷑ de cccłia:⁊ ſic ð filio ltimo tin ñ ãt rõe pᷣdẽa põt ĩtelligi de alijs.pᷣ ẽ nõ. dẽm Par.i.d.l.hr̃dibꝰ.⁊ ſi fuit dẽm ſine liberis ex ſuo cõpore deſcẽdẽtibꝰ hr̃ ̊ͥ cõditio ꝓ ñ adiec ta: qꝛ iuitat metu ꝑditõis bõꝝ ad illicitũ coitũ: ſiẽ ñ nalet illa qᷓ inducit uiduitatẽ.ut ſi ñ nupſe rit. ff. de cõdi. ⁊ de.l.cũ tale.ita nõ.dicit Haꝛ. ĩ d.l.bẽdibꝰ. Aut illa ↄferũt᷑ ĩ ꝑſona qᷓ põt habẽ ltimas ⁊ nãles ꝓles.⁊ tunc ſi põt tacite appere uoluntate defuncti: qꝛ in aliꝗᷓ ꝑte teſtamti feẽ mitionẽ de nãlibꝰar.l.ꝗᷓ filiabꝰ. fl.de le.i.? nalis excludit ſubſtitutum. ar.ĩ.d.l.fin. ð iur. deli.aut nõ põt ſic apꝑere ex vbo teſtamti. ⁊ ſic erat ipe q rogauit hõ poſitus in dignitate nʒ inhoneſte ↄuerſatõis ⁊ uenerabilis hõ:⁊ tunc nal'n exclu dit ſubſtitutum: qꝛ nõ eſt neꝛiſiłe ꝙ tał hõ uolue ꝛit ſubſtitutũ excludi ꝑ talẽ nãlẽ: aꝛ.i.l.gñalꝛ ĩ fi. C. de inſti. ⁊ ſubſti.æ.d.S.ſi quis rogatꝰ:alias ſi non eſt talis qui rogauit ſubſtiiutus exclude tur per naturalem ut ibi hoc.ueꝛũ in filio natu rali:ſecus in ſpuꝛio nato ex damnato coitu.qui non poteſt eſſe uxorius.talis enim nullo caſu excludit ſubſtitutum:argum. in auten. ex com plexu. . de inceſt. nup. Idem in filijs adopti uis tantum:ut.i.ſi ita.ff.de lega.ij.hec ueꝛa ꝙ; naturalis in dictis caſibus non excludit ſubſſi tutum:niſi ſubſtitutio fieꝛet femine.ꝛatio:quia matri talis filius ſuccedit:niſi ſit illuſtris.l.ſi qua. C. ad orphi. ? inſti. de ſucceſſo.cogna.. uulgo. ⁊ ideo in femina non eſt recurrendum ad ſupra dicta: ſed indiſticic naturalis exciudet ſabſuitutũ: ira dicit Mar.i.d..ſi quis ꝛo gatus mn WN Uriorplgn in wieſil iuigiin nüz, Nauainuruiid iißtimwj ntden imumtd ſtihiteſmn Cmmtinuntii Srz uinipb in “f W . S Pniüfit zai inner fhos i⸗ l lt..5 gl 5 rngrihimnal Vr. ilmnömalegno mmmagiſenop fiſie n B octo innn Ahnig üinoniohenſo Onminonio md votſ ion Onümnoſid myspoe d Bunfianmsiti n Ddaſ deeſent ineiben ipirbienni itstm mni en dG muir ilbilb ſif. i an nifrii dai q iſihinograd dencun clurr ſc fliolino n ig tealss he 1. dan fnir den ſine lberis er pr codino iee ziböpad iliati coii: tuicrimi ut ſin nupſe me in n dict Dui eriti om pirbine 1imnenhönnete a niniige ſum 1i ſim ceiand 4 linoindi ſt umntſ et ꝓ eo allego rex. ʒ unã lect.quã ponit ibi gl. in. d.l. bẽdibꝰ. S. i.ff. ad treb.ſy aꝛ. in. d. I. hẽ dibꝰhᷣ rep:obat qꝛ ĩ iſtiſ principaliter inſpicitur uoluntas teſtõris: ut. d. S. ſi qe rogatꝰ: ſi n uið tur ↄſonũ noluntati teſtõris:qꝙ ĩ feia indiſticte ſenſerit de filijs illegitis:cũ magiſ ſit Hoertſan feis q; maſcuł hr̃e filios illegitog: ax.l. ſi q illu ſtriſ pall. æ h mibi plus plʒ. ¶ Mõ. iñ ex dicto illius glo.ar. op.qꝙ ubi ĩ loco ẽ ſtatutũ ꝙ; naleſ ſuccedant ſicut legitimi:ꝙ; tunc indiſtincte nãł. excludet ſubſtitutum:qꝛ ꝓpt᷑ diſpõneʒ.l.munici pał ur̃ de tali filio cogitatuʒ an auteʒ ualeat tale ſtatutum uide ꝙ nõ.in.c.ꝑ nenerabileʒ q fi.ſint le. et per Fre.cõſi. cclxviij. ubi tʒ ꝙ n ualeat qꝛ dat mãm peccagi. Jö Mar. in.l.teſtamti factio ff. de teſta. ¶ Munc attende qꝛ ſi bu ponderas oĩa pᷣdẽa una cũ iuribꝰpal. oĩa fundant ſuꝑ taci ta uoluntate diſponentis. Et ex his infero unaʒ nõblem clłonẽ:qꝙ ubicũq; põt appere ð tacita uoluntate diſponẽtiſ ſine ex vbo poſitiſ ĩ diſpõ ne ſiue:qꝛ ẽ eað rõ ĩ filio lt᷑mo ⁊ nãli ſẽꝑ appel latione filij uenit filius nãl tmn ẽt ſi tractet᷑ ð pe na ſiue de cõmodo ſiue diſpõ ſit in ultia uolun tate:ſiue in legibꝰ:ſiue ĩ ſtatutis łĩ alijſ Sctibꝰ hᷣ ꝓbant᷑ ex pᷣdictiſ æ ꝑ nõ.plene ꝑ Cxy.in.l.q̃ſqs C. ad.l.iuł.ma.ubi tractat an ĩ diſpõe illa pena li ĩcludant᷑ filioꝝ appelłone ſpurij iunctis nõ.ꝑ eñ ĩ.l. qcũqʒ.C. ð ſer.fu.ubi tractat an et q;do ſtatutũ debeat extẽdi ex idẽtitate rõis. Adð ẽt aliũ modũ ↄiecturandi uoluntatẽ diſponẽtiſ ex nõ. ꝑ Mj. in l. ꝓnũciatõ.ff. de. v.ſig. z.l.fi.C. de fideicõ.ꝙ aut diſpõ loqt ꝑ vᷣba ſignificantia nãlitatẽ æ ueniũt nãles ſecꝰ ſi ꝑ vᷣba ſignificãtia agnitiõʒ. ⁊ ĩ utꝛoq; loco uidcas ꝑ Dar. an ba ſtardi dicant᷑ ð familia uel ð domo nobil ũ ⁊ ſic cõphẽdant᷑ ſub ſtatuto puniente certo cau illos de domo uel familia nobiliũ. Si vo ex pdictis n põt appere de tacita uolũtate diſponẽtis ⁊ tẽ ẽ magis dubiũ crederẽ tũ ꝙ ubi agit᷑ ð filiorũ cõmodo ueniũt nales ex qᷓdã hũanitate et beni gnitate:ar.op.ex.l.gñalꝛ. F.i.C. ð iſti.⁊ ſubſti. ubi tex. op. ad mãm:qð itelligo in nãli nato ex coitu n in ceſtuoſo ſeu ſimili.tles eiʒ n ucnient. qꝛ ñ debẽt dici filij maxie hoc caſu:ubi tractat ð ipſoꝝ onẽ ⁊? cõmõ:uide tex.bo.i.c.uno.xxxv. .q.vij. Si vVo tractaꝛet᷑ de odio æ maxie penali tẽ ñ intelligeꝛẽ nãles:qꝛ ñ appente ꝛõe diſpõig ſeu tacita uoluntate diſponẽtis iſti natuꝛales ne niunt potius ex qᷓdã benigna iteꝛpᷣtatione ꝙỹ; ex ꝓpᷣa ſignificatione.d.l.gñaliter ⁊ bo.tex.i.l. fi lium. ff. ð his qᷓ ſũt ſui uł alie.iu.qᷓ interpᷣtatio ceſſat in odioſis æ maxime in ſtatutis:ð iniur. in noſtra.l.iij.ff.de neg. geſt.? regula odia de reg.iur.li.vj.⁊ uide in mã bon.glo.in.il.filij.ff. de. v. ſig. que ꝛeſtringit vbuʒ filij in mã odioſa. 2 m omnia pꝛedicta diſtingue ⁊z intellige glo. hic et in.d.cle. una de bap.⁊ peꝛ hoc deciditur queſtio quam ponit hic Jo. an. de emphiteoſi data alicui z filijs ſuis: an includãtur filij na turales: de qua queſtione remittit ad Spe. in n pnᷣria. ti.de ſoca..nunc aliqua.v.lxvij.⁊.v.xxij. ubi omnino nideas omnia motiua Spe.pro ⁊ con tra:non ſolum in ultima uoluntate:ſed etiaʒ in contractibus inter uiuos.ut in termis queſtio nis: ⁊æ tandeʒ Spe.uidetur cõcludere in hac qõ ne ſicut. S. concluſum exiſtit in ultima noluntate ut coniecturemus tacitã uoluntatẽ contrahenti uʒ. et uidetur uelle ꝙ in femina indiſtincre ueni ent filij naturalcs:quia matꝛi ſuccedunt ſicut le gitimi:de quo tamen dicendum ut habes glo. nõ. in.l.ſi qua illuſtris pꝛealł. Et nõ.hoc qꝛ fac pꝛo concluſione mea.S. poſita:ut in qualibet diſpoſitione ponderemus mentem diſponentis: ſed Har. in. d. S. ſi quis rogatus ur̃ hoc ꝛepro baꝛe alio reſpectu:qꝛ pater ſtipulando non po tuit queꝛẽ filio naturali cum non ſit ĩ ſua ptᷣaic nec etiaʒ mater filio:uide ad hoc quod ple nõ. in.l.quodcũqʒ ⁊æ.l.quod dẽ.ff. de vb. ob.⁊.il.de bitõ in fi. ff. ad treb. ſed adueꝛte qꝛ repio aꝛ. aperte ſenſiſſe Zꝛium in. d.l.qð dẽ. ff. de v. ob. ⁊2.l.debitoꝛ in fi. ubi in pꝛoprijs termis dic.ꝙ ſi mater capit emphiteoſim pꝛo ſe et filijs ſuis ꝙ acquiritur filijs ex ſtipulatione matris:rõ:qꝛ ſtipulatur ſuper re ipſius uel futuꝛa ipſius ꝛ0e utilis dominij: quo caſu etiam quilibet erneus poſſet alteri ſtipulaꝛi.l.quotiens.C. de dona.qᷓ ſub mõ:⁊ ſic uidetur ꝙ ex predicta ratione qꝛ naturales non ſunt in pfᷣate patris uel matris non dcbuit repꝛobari dictum Spe. tmm unum dictum nõ.potuit Mar. in. d. F. ſi quis ꝛogatꝰ ꝙ ĩ emphiteoſi eccleſie nũq;ᷓ ueniunt natuꝛales appellatione filiorum:qꝛ non ẽ ueriſimilc ꝙ ec cleſia de talibus ſenſerit:qꝛ de iure diuino ⁊ ca nonico non poſſunt haberi ſine peccato:quod ſingularitet nõ. qꝛ facit ad multa ꝗᷓ diſponũtur cum eccleſia uel per cccleſiam. debes enim ſciꝛe ꝙ ſimplex.fornicatio ⁊æ etiam concubinatus eſt ꝓhibitus de iure diuiuo æ canonico.xxxxij.q. iiij.nemo ⁊.c.mere trices.uide per Jo. an. in re gula ſine culpa de ꝛeg.iur.li.vj.in mercu.⁊ hec omnia bene nõ.qꝛ plenius bic q; alibi habes hunc articulum declaratum.⁊ doc.nẽi tranſcũt hic multum lente. Wemo uunc ad fam pꝑteʒ glo. que querit: nunquid in termis littere eua neſcit ſubſtitutio ſi inſtitutus habuerit filium:ſʒ ante eum deceſſit. Hendet glo. æ bene ꝙ non:qꝛ ſatis eſt ꝙ tpᷣe moꝛtis deceſſit ſine libeꝛis:ut in iuribus allegatis in glo.æ hoc. clariſſimum eſt. In tertia parte gl.queritur:quid ſi fuit dic tum ſi deceſſeris ſine hẽde ſubſtituto ralem qui ueniat appellatione heredis ad h̊ ut euaneſcat ſubſtitutio.glo.reſpondet ꝙ ſoli filij intelligũt .l. ex facto, F. ultio. ff. ad treb. æ ẽ ille caſus nõ. in quo appellatione hẽdum ſoli filij intelligun tur. ? fit illa ſtricta inteꝛpꝛetatio ut euitetur ab ſurduʒ:quia cſt quaſi impoſſibile ꝙ quis poſſet decedeꝛe ſine beꝛede pꝛoprie intelligendo ex teſtamento uel ab inteſtato. fatetur tamen glo. quod ſi non habeat filinʒ ſed nepotem ex filio e uaneſcit ſubſtirutio: ut in iuribus allega. in ca. Agdueꝛe circa primũ dẽm.nã ex pᷣdicta rõne arguit gl. i. d. l. ex facto. S. fi. ꝙ ſi ↄcedo feuduʒ uł pꝛecaꝛiũ tibi æ hẽdibꝰ tuis ꝙ uideat᷑ de filijs intellectũ:als ſequeꝛet dẽa abſurditas ꝙ durarʒ ſine fine ẽt ĩ emphiteoſi. Idẽ ſpe.iĩ ti.ð loca.S. nunc aliqᷓ.v.cxiij.ſi ↄceſſio fit ab ecclia ut tũc ĩ telligat̃ de ſuis tin ⁊? nõ er̃neis ꝑ. .ẽphitcoſis ĩ aut. ð nõ alie.ſecus ſi ↄceſſio fit a priuato: facit glo. accuꝛ. i.l.ẽt. ff. ſo.ma.ſʒ attẽde qꝛ ꝛeꝑio ſpe. .e. ti. . F. all. V. Vij. tenẽ: ꝙ hodie eccłia põt cõ cedẽ i ꝑpetuũ rẽ in emphiteoſim:⁊ ꝙ. S. emphi teoſis ſit coꝛectus ꝑ.F.licentiã in aut.ð alie.⁊? ẽphi. ſed poſſet rnideri ut diẽ hic Jo.an.qui vr ſequi pᷣmũ dẽm:ut coꝛigat᷑ ille.O. quo ad tpᷣs ⁊ nũeꝝ ſucceſſoꝝ:nõ aũt quo ad qlitatẽ ipoꝝ. de claꝛo h̊ ꝓ puris canoniſtis.F. ẽphiteoſis cõtine bat duo.prio ꝙ res ecclie nõ poſſẽt dari ĩ ẽphi teoſiʒ. niſi ĩ uita accipiẽtis æ duoꝝ heꝛedũ ſuoꝝ 2 exigit ꝙ iſti hrdes ſint de ſuis: ut ſic extẽdat ad filios uel filias ⁊ ad nepotes ul neptes: ⁊ ſic ad deſcendẽtes.ſupeꝛuenit poſtea aut᷑.de alie.et emphi. F.licentiã:ubi vr dari licentia ↄcedẽdi ĩ peꝛpetuũ:nũc orit᷑ diffichias utrũ corꝛigit ĩ totũ an vo quo ad tẽpus ⁊? numeꝝ ſucceſſoꝝ tantũ. Jo. an uult ꝙ; nõ corrigat quo ad qualitatem ſucceſſoꝝ.q.d.ꝙ ↄceſſio põt fieri ĩ heꝛedẽ acci piẽtis ĩ ꝑpetuũ.dũmõ ſint ð ſuis deſcẽdẽtibus: ut ſic id qdð diſponebat᷑ hodie qlificando illos duos ſucceſſoꝛes ꝓcedat hodie ẽt ĩ ulterioribꝰ vVñ hic ſũt exaianda duo.prio qui ueniat appel larõe he:edũ:qdð glo.hic tangit ¶ Scðo infere mus ad deciſionẽ qõnis tacte:an ẽphiteoſis ec cleſie traãſeat ad hẽdes er̃neos.ad pᷣmũ diſtiguit HBar.i.l.gallus.F. ẽt. ff. ð li.?ẽ poſt. q; qnqʒ v. ſuis heꝛedibꝰ pꝛofeꝛt᷑ ĩ tpᷣs nite illius cuius heꝛ des appellant᷑:⁊ ĩtelligit᷑ de filijs.nõ eni põt ĩtel ligi de erneis:qꝛ hr̃ditas nõ ẽ uinẽtis.l.i..i.ff de uul. æ pu. ? ſic intelligi dʒ.d.F. ẽt qnqʒ illa vx ba ſuis heꝛedibꝰↄferunt᷑ ĩ ᷣs poſt moꝛtẽ:⁊ tũc ſi ꝓferunt᷑ ſuꝑ re ſui nã nõ trãſmiſſibili ad heꝛe des er̃neos et dicendũ ẽ idẽ:ut ꝓpt᷑ ſubiectam mãm reſtringant᷑ vba ad filios. exẽplũ ĩ feudo ↄceſſo alicui ⁊ ſuis hr̃dibꝰ:ad h̊ ð ſucceſ.feu.c. .i. colł.x. æ nõ.ĩ. d. l.ex facto. S. fi.? per Di. i. l. in ↄuentionibꝰ.ff. de vb. ob.lʒ aliqͥ ałr dicãt: ut nõ. Cy. i. l. libeꝛti. C. de oꝑ. lib. qnqʒ illa vba p ferunt᷑ ſuꝑ re ſui nã trãſmiſſibili ad exneos beꝛe des:⁊ tũc aut vba exprimunt᷑ a recipiente aut a ↄcedente.pꝛĩo caſu intelligunt᷑ ẽt de hr̃dibus ex traneis.l. ſtiplo iſta. F. ſi ꝗs. ff. ð V. ob. z.l.ſi pac tum. ff. de ꝓba. Scdo caſu qñ ꝓferunt᷑ a cõce dente: puta a teſtõre uel ab aliquo dno idem ut tranſcat ↄceſſio etiã ad eĩ neos br̃des.l.ĩ anali E. de lega.⁊.l.ſciendũ ðᷣ vb. obli.hoc ueꝝ:niſi aliqua iniquitas reſultaret ↄ mentẽ teſtantis:ut in caſu hꝰ gl. ? h nõ.et ꝑ ̊ ĩfert᷑ ad ðciſiõeʒ ſecũ de qᷓonis: Quid ſi h uerba ꝓferant᷑ ĩ Sem cphi eorico: et ſi ꝓferant᷑ ĩ re puati ł cinitatis capiũ tur ppᷣe et concernunt ẽt erneos hrdes:qꝛ ſui nij pnt taliũ res concedi in ẽphiteoſim ꝑpetuaʒ ¶De pꝛobationibꝰ .l.i. E. iu. ẽphi. l.i.⁊.ij.ff.ſi ager uec.uł ẽphi. pe. un plus ſing. dicit ſpe.iĩ.d.v.cxiij.ꝙ ẽt lega ri põt erneo dno irreqſito.qꝛ ex quo donatur i ultia uoluntate ñ ꝑtinet ad alienationẽ: æ ſic nõ hẽt locũ.c.fi.de loca.uide tñ Har. in.l.fi. C. ð iu. emphi.⁊ in.l.in ↄuẽtionibꝰ.ff.ð Vb. ob. ubi uẽ ſentire Spriũ cũ diſtinctione tin ſi ãt cõceſſio fit ab ecclia.tunc inſurgit dubietas ꝓpter dcos F. emphiteoſiʒ ⁊ licentiã uidiſtis.S.ſpe.uariũ ⁊ opi. Jo. an. et gl. in. d. F. emphiteoſis ⁊ ĩ aut.ſi quas. C. de ſacro ſanc.ec.tj ꝙ conceſſio hodie põt fieri in ꝑpetuũ ſʒ ille glo. poſſent reduci ad opi. Jo. an. aliter diſtiguit. Di. i.d. aui.ſiq̃s re ꝑio ĩ.h Mar. uariũ.nã.ĩ.l.qd dr.ff.ð.Vb.ob.2= .. ſi ex facto. S. ſi pactꝰ. ff. ð pac. uẽ uelle emphi teoſim ecclie ñ tranſmiſſibilẽ ad erneos hẽdes: ſʒ i.d.aut᷑.ſi qᷓs ur̃ tenẽ ſimpłꝛ:ꝙ ille. .ẽphiteo ſis ſit correetuſ per. F. licẽtiã dicit eiʒ ꝙ põt da ri in ꝑpetuum.i.qᷓ; diu ſoluet᷑ penſio do. an. di ſtinguit ꝙ ſi conceſſio fit cx cã neceſſitatiſ ut qꝛ ꝛes eſt ruinoſa uel urgent debita ecclie uel ex cã utilitatis qꝛ res ẽ modici redditus ꝙ tũc ꝑmit tunt᷑ conceſſiones ĩ ꝑpetuũ qꝛ:bis caſibꝰ ꝑmitti tur alienatio directi dñij:fortiꝰutił tin ad pᷣ de re.ec.nõ alie. ad aures ⁊.x.q.i.ꝑpetua ſi aũt fit ſine cã ut puta qñ eccłia ↄſueuit talẽè rem dare iĩ ẽphiteoſiʒ puta ꝙ ceſſãte ↄſuerudine poſſit cõ cedi ꝑpetuo quo ad deſcendentes: ſed quo ad erneos iᷣ et p̊ caſu ꝓcedat opi¶ No. an. limitat tiñ pdicta ꝙ ſi cõceſſio fiẽt ſimplłi ẽt ubi poſſij fi eri ĩ ꝑpetuũ nõ dʒ intelligi niſi ad tertiã gnãtio nẽ ꝑ.d.S. emphiteoſis.æ credo ꝙ h̊ uoluit ſpe. in. d.v.cxiij.ne ſit ſibi ↄᷣrius in his que dixit ĩ F. vij. pal. hec dicit uera do. an. niſi cõſuetudo eccleſie ſit ut locet in perpetuum etiam quo ad crneos:quo caſu uerba intelligentur ur ſonãt. ⁊ attende ad unũ dictuʒ ipſius in pratica.dicit enim ꝙ ſi ꝛes eſt precioſa non autem ꝛuinoſa ł modici redditus ꝙ non eſt ſufficiens cã conce dendi in perpetuũ:qꝛ põt haberi paꝝ plus dan do in emphiteoſim qᷓ; locando ꝑticulatim: quia maius cet pᷣiudicium alienationis utił dominij qꝙᷓ; eſſet illa modica utilitas que adijcit᷑ ultra ſo litum:iõ iura ponderant ſteriliratem ꝛei aut ma gnam utilitatem redditum. ¶ Ego in h dubio aliter ſentio æ miror de noſtris pdeceſſoꝛibꝰita inſtantibus ſuper intellectu iſtarum autẽticarũ: cum diſpoſitio maxime illius. . emphiteoſis nullo modo debeat obſeꝛuari: cum lexi cimilis ſpecifice diſponens ſuper rebus ecclcſie pᷣſertiʒ ꝓbibendo uel certam ſolẽnitatem dando etiam in fauorem eccleſie non teneat:cum non habeat poteſtatem:ut in.c.eccla ſancte marie de conſti. nõ. Jo. an. in. c. conſtitutus de reli. do. Joan. cal.in.c.i.ðᷣ no.oꝑ.nun.dico plene in ꝛepetitio ne. c. eccleſia preall.uide bonam glo.⁊ Inno. ĩ .c.i.ðᷣ re. ec. non alie.li.vj. licet.l.pꝛincipis gña liter diſponens debeat obſeruari quo ad eccle ſias ubi canonibns non contradicit: ut. d. c. .i. ſecus ramen quando ſpecifice diſponit ðᷣ ecchia Ai üm n⸗ dcN “ „ n G eis.n tökcefnn. — „1 1 4 4 idutcnrt N lul t fbe nn f.d r nllranpi miniſblen eirnshie, neſnhg e ſiniw ſliriiiteh ſatct 1 ſobek denſio do an i ſloftcrdä neteſitnnin r Uunton Gcinellenclerch nodd teidins dicgnt Giheniarhis ii gnni Gemn diifon un matbee damst ,9,in luit nac, c nde Par lumdle ol 1 Ancenrs vod vectriſoen inin ſo fi ſincharubi poſß fi liginti d tenii gino tcdo hoonſe. tiönosin bis grecinti n doan niſ cöſnanco peryaunn etan qno 0l ba indligenur n ſonit. emiſosn menail ccolapon Mun undll rone ſſfcſs M õ hönbnut immin l un⸗ ũ irain eili lun Licunna uur . S inbmno gun e ecſolb in Aurencan: Aeemn iſgen eſs ſen rebſuis ut fac.d.S. ẽphiteoſis ⁊.F.licẽtiaʒ. Vñ eĩʒ habuit imꝑatoꝛ pfatẽ ipediẽdi alienatio nẽ reꝝ eccłaſticaꝝ ł poſtmodũ dãdi licẽtiam ſim płꝛ alicnãdi ⁊ ſic ponẽdi falcẽ ĩ meſſem alienam .c.nonit.S.de iudi.xcvi.di.duo ſt h ẽt expᷣſſe ſentit Mar. in.l.cunctos ppłos.C. de ſum tri. i. V. H pmiſſo et maxic h caſu dce.l.n debẽt obſ uari. ubi hẽmuſ ſpalẽ ꝓuiſionẽ de iure cãonico 7 rcſpecta alienationis ⁊ reſpectu ſolẽnitatiſ ad hibẽde.nt elegant᷑ dixit Inn.⁊ glo. i. . c.i. ð ꝛe. ec. n alie li.vi. In iure eiʒ canonico ꝓhibet alie natio ur łᷣ duij ⁊z. directi ſicut ꝓbat᷑ in.c.nulli ð re.ec.n alie. Alienatio vo ꝑmittit᷑ ſpalit ex qᷓtu or cauſis ð qpns ꝑ glo.nõ.xij.q.ij.i ſumma ut cã neceſſitatis pieratis utilitatiſ æ icõmodc itatiſ ł minoriſ utilitatiſ ſeruata ſolẽnitate ðᷣ ꝗᷓ.xij.q.ðij. ſine exceptione ⁊.c.placuit ⁊.c.abbatibꝰ? ð re. ec.n alie.cle.i.⁊.c.i.eę.ti.li.vi.cũ ſi.Si gꝰ eccłia uult alienare directum uel uuile dnium reſpiciet an ſit aliqᷓ de cais pᷣmiſſis:⁊ reſpectu alienatõis uniis dnij.iformabit motũ animi ſui ex hiſ que hnt᷑.x.q.ij.ꝑpetua cuʒ ſe.S. ⁊ płe.p ſpe.i.d.. vij. ⁊ ſic ↄcedẽ.i ꝑpetuũ ł ad tpᷣſ ꝓur ſibi uiðbit ad h ꝙ nõ.archi.⁊ Jo.an.in.c.ij.ð re.ec.non alie. li. Vi.æ bo. tex. iunctis nõ.ꝑ. Inno.in.c.ad aureſ de re.ec.nõ alie. Si ãt cõceſſio fiẽt ſimplꝛ ut puta titio ⁊æ hr̃dib ſuiſ itelligo ð oibꝰher̃dibꝰ ẽt erneis:qꝛ h ipoꝛtat nã illoꝝ vboꝝ.il.ĩ jnalibꝰ C. de lega.⁊ h reſ tranſmiſſibil ẽ ĩ hĩdeſ erneoſ ẽt ĩ ꝑpetuũ ex quo ptendit̃ cã legitima.ex q etiã directũ dniũ alienari põt ñ eiʒ apꝑʒ cã reſtrigẽ di.̊ dico niſi aliud hẽet ↄſuetudo ꝗᷓ attẽdenda ẽ ⁊ ſubĩtelligẽda ẽt ĩ Sctibꝰ:ad ̊ bo.tex.in.l.qð ſi nolit. S. qꝛ aſſidua.ff.ð edi.edic.?⁊ ꝑ Har.iĩ.l nẽo ẽ qͥ neſciat.ff. de duo.re ⁊ ꝑ Inno.ſuꝑ h ð ↄſue.⁊ ꝑ h̊ hẽs hũc utilẽ arti.pleniſſime d cla ratũ In qrta ꝑte glo.qrit an. rogatꝰ alij reſti tuẽ hẽditatẽ poſſit aliqd ð dẽa hẽditate alicare. gl. ꝙ n. C. cõia de le.l.ulti. niſi in caſibꝰꝗqͥ nõ.in aut᷑. ibi poſita q ĩcipit res q.Et aduerte qꝛ me liꝰ dicẽt glo.q h᷑ qᷓ; q nõ.qꝛ illi caſus expmũt ibi ĩ tex.⁊ ſt duo uʒ cã dotis ? donatõis ꝓpteꝛ nup.⁊ loqt ibi tex. in libcris ⁊ ſic ſecꝰuẽ ĩ eĩ neiſ de quo dic ut ibi płe nõ.ꝑ doct.pot ti rogatus retinẽ ſibi qᷓrtã ꝑtẽ ꝑ trebelł.æc. ut in glo.ſi ate eſſet rogatus reſtiuẽ qcqᷣd ſuꝑecẽt ðᷣ hꝛditate tẽ ad minuſ qrtã ſeruabit iſtiiuto.ut ĩ aut. otra ꝛ0 gatꝰ ad trebel. dic iñ ꝙ in q̃ttuor caſibꝰibi poſi tiſ poſſz aliena? ẽt qrtã ꝑte ĩ cã dotis ł dõatõis ꝓpter nuptias uł ꝓpt᷑ alimoniã ul redẽptõʒ cap tiuoꝝ ſi ſua ſubſtantig n ſufficiat:ð quo dic ut plenins.j.dicã.¶ Vltio gl. qrit qͥd ſi pure ro gatꝰfuit qs reſtituẽ hẽditatẽ nulla mtione facta de filijs: nundd teneat᷑ ad reſtõnẽ pꝰmortẽ ſuaʒ ſi hat filios uł nepotes ex filio.gl. dicit ꝙ n:ſj euaneſcit ſubſtitutio:ut ĩ iuribꝰalł. in ea:q h̊ bn Pbãt:qð intellige m Jo.an.qn ſubſtimtio eſt facta filio uel nepoti.q.d.ſecus ſi eĩneo.⁊= bene loqr᷑ q; p caſu loquũt᷑ iura alł.i.gl.? ẽ ꝛ: qꝛ nõ Eneriſile teſtõꝛc uoluiſſe pᷣferꝛ alienã ſobolẽ ſne (¶ VDe ꝓpbationibꝰ. „. poſteritati:q ꝛ ceſſat cuʒ ſubſtõ ẽ facta erneo. Mueꝛo iſte contulit ſe 2 ſua:nunqd ualuiſſʒ unũ ſine alio.gl.i.V. ↄtulit dicit ꝙ n:qꝛ ſua nõ potat ſine ſe ↄferre:cũ ſubiacẽnt reſtõni dic me lius ? eꝛedo ꝙ fuit ð mte glo.ꝙ ſufficiebat ðdi caꝛe ſe.na tẽ ꝑ ↄnñam trãſiſſent bõa ĩ mõaſteꝛiũ aut᷑.ð ſanc.epis..ſʒ hͥ pnti æ. C. ad treb.auct᷑. niſi ꝛogati.ſua ãt ſine ſe non poteꝛat donare.ſ. qᷓ ſubiacebant reſtõni.alia uero que non ſubia cebant ꝛcſtõni ut debita pars iuꝛe natur᷑:? quaꝛ ta per trebellianum bene potuiſſ1ciü-ſine ſe dona ꝛe etate non impediente ut.S.dixi. C Ded qro quomõ monaſteriuʒ hoc obtinuit uigore obla tionis:cũ ñ pꝛobaueꝛat euʒ tunc fuiſſe maioris etatis. glo.i.vV. ſede Nendet ꝗ iſte pꝛeſumit᷑ ma ioꝛ mſi pꝛobetur contraꝛium:ex quo:colligit quem preſumi maioꝛem:niſi pꝛobetur orium: all.iuꝛa ſua.hoc dictum glo.communiter repro batur ꝑ cano.⁊ legiſtas.nã dicẽs aliquẽ maioꝛcẽ ⁊ principaliteꝛ fundans ſe ſuꝑ etate h̊ probare dʒ:qð non eſſet ſi pſumẽt᷑ maioꝛ.ff.de mi.l.de etate ⁊.l.minoꝛ.xx v.annis:iõ uide glo.melio rem in.c.pꝛeſ byteꝛ. xxviij.di.glo.? Maꝛ.i.l.ð etate.prealł.⁊ per. Spe.in ti.de acto.in prin.⁊ maxime in. v. ſi queris per Cy. in. l. cum te. C. de ꝓba.aliquid per aꝛchi.in.c.ſi eo tpᷣe ð Eꝑp. ,li.Vj.⁊ bꝛeuis cõcluſio eſt hec:fundans ſe ſuꝑ etate maiori uel minoꝛi hẽt ꝓbaꝛe qð eſt ſue in tentionis cãꝗ. hoc eſt uerum.niſi iudex ex aſpec tu tranſfundat onus pꝛobandi in aliuʒ. ut.l.mi noꝛ.xxv. annis ex aſpectu.ff. de mino.⁊ iſti pa trui ſuccubuerunt:qꝛ fundabant exceptõʒ ſuam ſuper minoꝛi etate quã neceſſaꝛio non pꝛobaue runt.dices tu quaꝛe monaſterium obtinuit:cum non pꝛobauit maioꝛem etatem ſuper quo ſe fun dabat. ndeo quia principaliter non fundabat ſe ſuper maioꝛe etate:ſʒ ſupeꝛ oblatõne quã pro baueꝛt.etas at allegabat᷑ iplicite ad actu; qᷓ pſu mitur probato aciu:ſicut alie ſolẽnicates cxtrĩ ſece pſumuntur. ut nõ. in.l.ſciendum. ff. de vb. ob. per. Haꝛ. ? in. c. innotuit de eo qui fuꝛ. oꝛ. rece. per/Anno. 7 peꝛ hoc habes nunum caſum nõ.in quo etas preſumitur quando.ſ.uemit ac eeſſorie ad actum probatum:qui ſolum maiori bus ↄuenit ⁊ adeo pᷣſumitur:ꝙ pꝛobatio mino ris etatis eã n excludit:niſi neceſſario cõcludat minoꝛc etatẽ:uñ non ſufficit qualis qualis pro batio:ut hic ſing.pꝛobatur:⁊ neſcio ꝙ alibi ita bñ pꝛobet᷑.æ multum limitat nõ.per Inno.i.c. innotuit de eo qui fur. oꝛ. rece. ubi dicit: ꝙ quã do ſolénitas pꝛeſumitur ad actum de facih tol litur illa preſumptio peꝛ oriaʒ pꝛeſumptõʒ:qꝛ.ĩ .c.quia ueriſimile de preſump hoc enim dictuʒ non pꝛocedit iu idoneitate perſone reſpecin tẽ poris ⁊ ſane mẽtis:q pſumuntur ad actum:ſed oʒ ꝙ defectus plene probetur ur hic. Rõ auteʒ; pdicte concluſionis ẽ:qꝛ cum etas uaꝛiet᷑ ſemꝑ curſu tpis:ius nõ preſumit nec pro maiori nec pꝛo minori etate:licet pꝛobetur ꝙ olim fuit mi noꝛ: facit quod nõ. Jo. an. in. c.cum inter. R. ¶ De pbationib. de elec. Sʒ Z illud qð ſtati.S.iĩ nõ.tctigi:ꝙ etas idonea preſumit᷑ ad actũ ꝓbamʒ multũ ob. unũ dẽm Jo. an.i. c. frateꝛnitatis in.iiij.q.j.ð teſti. ubi dicit ꝙ etas ineſt ꝓfeſſiõi:ſiẽ pubeꝛtas mfi monio: ð regu.c.i.ð deſpõ.impu.c.i.i.vVj.adeo q; ꝓbãs ꝓfeſſionẽ uel marrimoniũ nõ bʒ neceſ ſe ꝓbaꝛe etatẽ nł pubeꝛtatẽ niſi neget᷑:⁊ ſie ex h ultio ſẽtit ꝙ ꝓbãda ẽ etas ꝑ ꝓbantẽ ꝓfeſſionẽ ſi etas neget᷑:⁊ ſic ex quo patrui negabaãt etatẽ monaſte: iũ debebat ꝓbaꝛe ul debebat ſuccũbẽ. 7 l Jo. an.nõ alleget iura pꝛo dẽo ſuo: ego al lego.c.cũ nobis ð clec.ꝓpe fi.ubi iſtãti ꝓ elec tione fuit neceſſe ꝓbaꝛe etatẽ legitimã: æ qꝛ non potuit ꝓbaꝛe fuit repulſus:ad idẽ.c.atteſtatões æ. c.fi.ð deſpõ.impu. fac ĩ ſili.l.matꝛc̃.C. ð pꝛo ba. Sriuʒ ẽ difficile:ſʒ põt rñũderi duobꝰ mõis. prio ꝙ mõaſteriũ erat hic ĩ poſſeſſiõe iſtiꝰ ꝓfeſſi ſen oblati:iõ debẽt pᷣſumi legitie ĩteꝛceſſiſſe:⁊ ex Srio pᷣſumeꝛemꝰ deliciũ ĩ recipiẽtibꝰ nõ legitio tpᷣe: ſecꝰ ubi mõſteriũ diꝛecte agẽt õ oblatũ ł ꝓ feſſũ:⁊ ille negaꝛct ltimã etatẽ.tũc enĩ mõaſteꝛiũ hẽꝛet ꝓbaꝛe ut ĩ Srijs:æ tũc mliũ reſtrige:et hꝰ .c. ? ola. S. dicta. põt dici ꝙ dẽm Jo. an. ñ eſt ncꝝ nec iura ſuꝑius alł.aꝑte ꝓbãt ↄrinʒ. nã .c.cũ nobis nõ dicit:ꝙ alio negate hẽat electus ꝓbare idoneã etatẽ:ſj ꝙ iudex cx officio ſuo ꝓ ceſſit.qꝛ ĩ electõe multũ exuberat officiũ iudicis 2 pꝛo hoc optie facit.c.cũ dilecti.e.ti.ubi ĩ fi.in nuit ꝙ negãti etatẽ electi icũbit onꝰ ꝓhandi:⁊= facit. c.i.de elec.li.vj.? qð nõ. Jo.an:in rła ĩfa mibꝰ.ĩ mercu.alia iura ſuꝑiꝰ alł. hoc nõ ꝓbant ſi bñ pondeꝛent᷑. (Be v eni ꝙ:illð v. dubiũ ꝙ erat minor anis debebat iteꝛpᷣtaꝛi ĩ fauoꝛc ac toris ⁊ reũ.l.ſi ꝗ; intenõe ãbigua.ff.ð indi. cũ ſi.gl.iĩ v.vbuʒ.rndet ꝙ hoc ↄtingit religiõiſ fauoꝛe pꝛo qua młta ↄ iuris reglas ↄſtituta ſũt ut in. l. ſunt ꝑſone.ff. de reli.? ſump.fu. hec ſo. nõ eſt bona.tũ qꝛ ex ha pʒ:ꝙ ſnians fũdauit ſe ſuꝑ meꝛo iuꝛe. tuʒ qꝛ ꝓpteꝛ fauoꝛc religiõis nõ deberemꝰ alij iniuſtitiã faceꝛe.ar.in.c.ex tenoꝛe ð fo. ↄpe ideo gl. trãſit ad aliã ſo.ꝙ vVbuʒ acto ris ãbignũ bñ ẽ ꝓ eo iteꝛpᷣtãdũ:ſʒ vbũ obignũ eſtiũ ſuoꝝ õ ceũ ⁊ ĩ fauoꝛẽ rei ut hic.⁊ eſt rõ:qͥa qui ꝓbat clare dʒ ꝓbaꝛe als ſuccũbit:ut hic ⁊ ĩ .c.ĩteꝛ dilectos ð fi. iſtru.⁊ h cRn ti eã ut płe dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ ð reſti.ſpo¶ Sʒ op.⁊ alit᷑.qꝛ iudex ſaltẽ debuit iteꝝ teſtes ĩteꝛꝛ0 gare: ut vbũ dubiũ declarar ct. Glo. iſta ridet ꝙ index bn potuit h facẽ ex officio ſuo:ſʒ non ad inſiantiã pꝑtis. ¶ M. bn gl. ad duo. prio ꝙ; iudex põt ex officio ſuo qncũqʒ iterrogare etiã tcſtes:ut declarẽt obſcura ꝓlata. Idẽ nõ.gl. in .c. p tuas ⁊ i.c.cũ clamoꝛ.j.de teſt.qð limita fʒ nõ. ꝑ Inn.u in. c. ců Joonnes ð fi. iſtꝛu. ubi dicã 2 nõ. ad limitatoeʒ. c. pteꝛea de tcſti. cogẽdis. CW. 2 ex gl. ꝙ ad petitionẽ ꝑtis n dʒ iux itexꝝ exaĩarc teſtes q obſcure depoſuerũt:qꝛ tiet viſilr de ſubornatõc. ĩtellige ſi fuerint priꝰ de bite exaĩati alias ſecug:ut le. ⁊ nõ. in. d. c. ꝑ tuaſ ⁊2 dic. ut ibi. uero utrum indiſtincte per religionis ingreſſum ſpiret ſubſtitutio facta ĩ de fectũ ſiberoꝝ glo.fi.dicit q; aut ſubſtituit peꝛſo na pᷣuata et euaneſcit qꝛ h caſu ingreſſus mõſte rium fingitur br̃e hẽdẽ ut h̊ et in aut.de ſanctiſ. epiſ. F. ſʒ h pnñti. ſi at ſubſtituit᷑ eccleſia ſeu locꝰ religioſus uel iubet᷑ expendẽ in pias cãs:tũc nõ expirat ſubſtitutio ſcu fideicomiſſum ꝑ religio nis ingreſſum ut in. d. I. ſed hec pñti ubi h̊ di ſtinctio ſen dr̃a ꝓbat᷑ ⁊c.diuerſitatiſ rõ qꝛ ꝙ ex piret ſubſtitutio ꝑ religionis ingreſſũ ĩductũ eſt ꝓpriã ſignificatõeʒ vborũ ĩ fauoꝛẽ pie cẽ ubi ge ſubſtitutio ſeu fideicõmiſſuʒ dʒ expendi ĩ pij cqm ceſſat dicta rõ:cũ nõ ðbeamꝰ ipꝛopriare vᷣ ba ĩ fauorẽ pie cãe ſeu religiõis ĩ piudiciuʒ alte rius religiõis ſeu pie cãe:ad hoc.c.cũ cã ð pre ben. puilegiatꝰ enĩ ñ utit pᷣuilegio ſuo õ ꝑit᷑ pui legiatũ:ubi ꝑiter ↄcurrit pᷣuilegium utriuſqʒ ut .d. F. ſz hec pnti ? ple ꝑ Oar.ĩ aut.qᷓs actiões .C. ð ſacꝛoſan.ec.⁊ peꝛ hãc gl.z.d.F. ſ̊ h̊ pnti ↄſuluit qdã ſolẽnis doctor Fran.de albergatiſ ꝙ lʒ de legato eccle puatus hr̃s ñ detrahat falci diaʒ pꝛiuilegio eccłie ut in aut.ſingularit᷑.C. ad .l. fal. ple. nõ. in. c. ſi pꝛ ð teſta.li.vi. ſccꝰſi eccłia ẽ hiſ quo caſu concurrit priuilegiũ cũ puilegio 7 ſic cõquaſatis pᷣuilegijs utunt iurc cõi ad hec .l. aſſiduiſ. . qᷓ po. in pig. ha.⁊ h ſatiſ plʒ lʒ gl. h n bn firmauerit in.c. pontifices. xij.q.iij.ſed dices tu nonne eccłia petit reſtõem ↄ aliã cccliã de in inte.reſti.c.auditis cũ ſi.? minõ õ mioꝛeʒ .l. ueꝝ in fi. ff.ð mino.? ſic puilegiatus uiit᷑ pui legijs pᷣ ꝑit᷑ puilegiatũ.ſo.̊ caſu nõ ẽ pᷣuilegia tus quilʒ reſpectn cãc ð qua agit᷑:q in gñe ſint ꝑiter pᷣuilegiati.nã ſi minor uel eccleſia leditur in hoc caſu leſionis ſolum reꝑitur puilegiata ꝑ ſona leſa. Et qm iſte articulus ẽ quotidianꝰſub ijcio hic quedã bona dicta Har.ĩ aut.quas ac tiões pᷣal. ubi ſic diſtinguit: cuʒ qrit an puilegia tus urat᷑ puilegio ↄ ꝑit᷑ pᷣuilegiatũ:qꝙ aut queri ritur utꝝ priuilegiatus poſſit uri priuilegio ð p uilegiatũ eo.cãu quo ab ipo priuilegiato aduer ſario ſuo pᷣuilegiuʒ ↄſequit᷑ ⁊ iſta ꝓprie non eſt mã nza tractatur in.l.fi.C. de fru.⁊ li.expẽ.qnʒ q̃lʒ eſt priuilegiatus in genẽ ſed non in ca cauſa de qua agitur: ſ unus tm ẽ ibi puilegiatus.⁊? tẽ utetur pᷣnilegio ſuo ↄ aliũ ꝑuilegiatũ ut ẽ caſus in.l.ulti.ff.ex qꝗbꝰcãis ma.⁊.d.c.auditis lʒ eniʒ utraqʒ eccleſia ſit puilegiata in genẽ iñ ĩ can q* agitur ẽ priuilegiata ſolum eccleſia leſa ſeu 5 & preſcribitur: non altera que pᷣſcribit ſeu que eſt in lucꝛo.ſimile in duobꝰ abſentibus..l.fi. Si uero uterqʒ eſt priuilegiatus reſpeciu eiuſdem cauſe que agitatur: æ tunc ſi quidem unus hʒ pᷣ uilegium potentius altero ille pfeꝛtuꝛ. æ poteſt eſſe potentius:qꝛ ille certat de dãno alter de lu cro. uel quia cauſe concedendi pꝛiuilegium ſũt fauorabilioꝛes: ut.l.uerum..fi.cum.il.ſe.ff.de mi. Si neꝛo cauſe priuilegiorum ſunt pares uel prinilegia ſunt paris potentie:tunc non concur runt:ambo pariter admittuntur: ut.l.priuilegia Jff. ð priui.cre. ⁊ inter ſcipſos potioꝛ eſt cõditio eonitonsſ nin in . ſapuirux wiim itlumoh a imumnnitn SS pltmtin,n ndd ſiinuke jiftci am liftisniintn Elgolſcel ihtinii iem 6rhitrunoragtoadeni⸗ Urgönndſhingegr⸗ Ngäleſatrtus mift (miäfüfiſtenug ümer Adürinnii shra Ritümiira N pilandatſthdümti emnimihi w uttirmit firt n Giherr ghetin egr ircli sr Nin aitgo vi fiii unmlgimmg N urſſeg Vr meigagtie n gic ii natun m Niteni all ungöfnthn f,c haleun ni ſtgini ncHniönhl dlcſt acnmm ilxidci igi⸗ Cns fuljanmn inr r MAAl,,¹ iC, rMs, Ni,i liz ont eſoen oli ccll Aalis c̃l ino 5 niore nmotſe ieganswi pui giri oaluoe pulega cäedmnagi:in ge ſin iſimnor ncſ ceſa Etim isſolon fepimr polegina beanicuvs e qnotctan ſiib oadicn Dan iani nge difinguircnaliian fulegi⸗ o gi holegig malen cgamsoſnni iſehi ncpot io nuginn gip Nene tiunn ne. liufut MM poſſidẽtis.l.ſi ſeruus..illo.ff. de.v.ob.et in ꝛc gula in pari cã de reg.iur.li. vi.? h n. q pot allega? ꝓ ? 5 ad. q. S. deciſã. 5.2 Pncipa liter ex pnꝰ. gl. ꝙ mõſteriũ fingit loco heredis: alij dit q loco filij ut nõ.i. aut. niſi rogatiſ.C. ad treb. ? iu aut.ſi qua mulier. E. de ſacroſac. ec.ſj Mar. in utroqʒ loco tʒ oriũ qꝛ ſeqret qð möchꝰpẽret mõſteriũ ĩ ſua pfate qð ẽ falſũ de e lec. ſi. religioſus li.vi.uñ diẽ qð nulla lex ẽ ĩ mũ do ł decre.qᷓ h ꝓbet ad hoc. c. Eendet ĩi.d. aut. niſi dicẽs ꝙ ſolũ ꝓbat ꝙ hẽtur loco hedis ſed certe ſi illa allegatio qᷓ põĩ in tex. dũ facit mẽti onẽ de bzde ect uera ut ſentire u? HBar. tẽ bñ ꝓbaret tex. iſte ꝙ hx loco filij qꝛ vbũ hẽdis ca pit᷑ hic ſtricte ꝓ libẽis pʒ q; in ſubſtõne fuit fac ta mtio dũtaxat de liberis uʒ ſi ſine liberis ⁊c. nũc allegabat ꝓ ꝑte mõſterij ꝙ n dẽ decedẽ ſin hãde qͥ mõſteriũ ſibi hẽdẽ iſtituit ?æ dʒ exponi ſi ne bẽde.i.ſine liberiſ:als iſta allegatio n conclu gẽt ĩtẽtum allegãtis ꝓpt᷑ vba ſubſtõnis. Si er go uiſ ſaluare dẽʒ Har. oʒ dicẽ ꝙ iſta fuit alle gatio ptiſ qͥ nullo iure ꝓbat᷑.nã deciſio hꝰdcꝛe. ſumit᷑ ex aut᷑.de ſanc.epiſ..ſʒ h̊ pnti:ubi n dᷣ ꝙ mõſteriũ hẽat᷑ loco filij uel bꝛdis.ſʒ qð oms iſte conditiones ſi nupſerit ſi abuerit liberos et ſi appoſite in perſona inſtituti ad faciendum lo cũ ſubſtituto tollunt᷑ æ hn᷑ ꝓ ñ adiecte:ſi ĩſtitu tus intrauerit mõſteriũ.⁊ hiõ:ne tiore reſtõnis fiende retrabẽtur a uita ↄtẽplatiua et ðᷣ h̊ aliqd j. tãgã latius.hec eiz ſufficiaãt ad declarandum illud. V. hzdis poſitũ ĩ tex. ⁊ in gl. ¶ HNõ uſteri us ex glo. ſubſtõnẽ ł fideicõmiſſũ n euaneſceꝛe ſi reſtõ ẽ fienda loco religioſo uel eccłie ł ĩ aliaʒ piã cãm debeat expendi.naʒ loquit᷑ magis clare hec.gl. qᷓᷓ tex.in. d. S. ſj hec pnti.qð plʒ hbic do. an. ꝙ cũ ille. F. ſit exoꝛbitans a iure ſuffiẽ locũ ſubſtitutũ eẽ piũ:lʒ ñ ſit equalꝛ piꝰcũ mõaſterio ad qð inſtitutꝰ ingredit᷑:ꝙ ſatis plʒ ꝑ.s dca Ex pdictiſ deciſã puto qonẽ quã ponit bic Jo.an. nunquid euaneſcit ſubſtõ ſi inſtitutꝰñ ingredit mõſteriũ:ſj ipʒ hẽdẽ inſtitnit gl.in aut᷑.niſi ro gati ꝙ n ⁊ ið tenent cõit᷑ doc.ł̊ qdã õ quoruʒ opi.ẽ edoꝛ ſecundũ Hoſti.qʒ pꝛia ſit cõioꝛ.ſed tu tene pᷣmã ut ueriorẽ et eqorẽ.nulla enim eqͥ tas dʒ ſurgere ad ſpoliadũ aliũ fauore religio nis:ar. xvij.q.iiij.c.fi.h̊ᷣ eiʒ caſu ceſſat rõ illius F. ſʒ H pnñti:cũ n ipediat᷑ uita ↄtẽplatiua:nec dʒ ille. S. ſic exõbitans in preiudiciũ alioꝛũ extendi ar. l. ꝙ uero. ff. de legi. ſia eiʒ qo decidit ꝑ pmiſſa:qͥd ſi ſubſtõ ẽ facta de aliquo ſub con ditõe ſi n ĩgꝛedeꝛetuꝛ mõaſteꝛiũ:coit᷑ tenet ꝙ tał conditio h? ꝓ ñ adiecta:nã ſi conditio idirecte ipediens ſeu retrabens a uita ↄtẽplatiua habetr ꝓ n adiecta:ut hic ⁊ in.d. .ſʒ h pnti:foꝛtius ⁊ iſta ꝗᷓ directe ipedit religionis ingreſſũ. Itẽ cõ ditio ſimilis n ipedit mrimoniũ carnale.l.cũ ta le. ff. de condi. æ de.l.ij. C. de indict.ui.tol.mul to minus mr̃imoniũ ſpũale cũ ſit maius bonũ: facit.c.i.⁊ fi.ð cõdi.ap ueꝛo ulteꝛius ꝓ ſe quendo hanc gl.fi.qd ſi ꝛ0gatus ꝛeſtitueꝛe heꝛe ¶ Woſt ceſſionẽ: ditatẽ uel legarnm fiat clericus:nunquid euane ſcit ſubſtõ. gl. Rendet ꝙ ſic duobꝰin interueniẽ tibꝰ: Vʒ ꝙ ꝑpetuo remãaeret ĩ eccła:⁊ relictũ ex pẽdat᷑ ĩ pias cãs. Aduerte qꝛ gl.loqt nimis ge neraliter ⁊ aliquantulũ, obſcure:? pꝛiũ pria fꝛõ te u? determinaꝛe.j.in fi.ĩ ul.q.⁊ glo.ẽ ſic locu ta: qꝛ ſic gñalit ð clerico loqt tex.in.d. S.ſj hec pnti:nec doc.aliter hic declarant:iõ ꝓ declara tione ſcias:q tex.in.d..loqt᷑ de intrante reli gionẽ ⁊? ðᷣ eo qꝗᷣ fit clericus.un inſurgũt duo ĩtel lectus ad illũ tex.ut ibi nõ.in gl. ¶ Quidã eni intelligũt ut loq̃tur ĩ eo ꝗᷣ efficit᷑ cleric?ſecłlaris ut ſic duobꝰ iterneniẽtibꝰ euaneſcat ſubſtõ.? ꝓ Hh intellectu facit ut diffeꝛat ab eo qͥ ingredit᷑ ut fiat mõachꝰ ð q pmiſerat. Alius intellectus eſt ut loquat᷑ de ingꝛediẽte monaſteꝛiũ ut ibi ſit mo nachꝰ? clericus:⁊ ſic ſit ſenſus:q ſiue igrediat ut ſit cõöuerſus mõaſterij ſiue ut ſit moachꝰ⁊ cle ricus ſemꝑ euaneſcit ſubſtõ:ex q in ecclia ꝑpe tuo ẽ ꝑmanſurus æ bõa expediunt᷑ ĩ pias cas: ziſte intellectus magis ur̃ placeꝛe ibi gl.⁊ ſatis mihi plʒ tãq; magis ↄſentaneꝰ illi le:ad qͥd eiz ponderaꝛet ut ꝑpetuo mãaeꝛet ĩ ecclia:ſi efficere tur clericꝰ ſecularis:æ facit qð hic ſubijcit᷑ ĩ gl. fi. ¶ Inſuꝑ qro qd ſi inſtitutus ingꝛedit mõa ſteriũ ſʒ mõachatꝰñ tenuit. BEnder glo.ꝙ ꝑ hñ euaneſcit ſubſtõ. oʒ eiʒ ꝙ. fiat mõachꝰ.p hoc dic Vicẽ. ꝙ ſi moꝛiat᷑ anꝙ; teneat mõachatus ſub ſtõ ñ euaneſcit. Idẽ vʒ eũ ſi itrauit æ an tps ꝓ bationis exiuit.nõ eiʒ per hoc piudicat ſubſtitu to:ar..de regu.ſtatutũ.¶SDed circa predicta orit᷑ dubiũ:quid ſi inrauit ⁊ tenuit moachatus z hoc fecit in fraudẽ ſubſtituti. Abbas dicit ſe cũdũ magẽm ſuũ ſubſtõnẽ ñ euaneſcẽ: qꝛ fꝛaus 2æ dolus ⁊c̃.ð Ep.ſedes de ſepul.ĩ nẽa ⁊ bñ facit de teſta. officij ⁊z. c. ꝛcqſiſti =.c.fi.cũ ſi.⁊ dicit ꝙ ꝓbat᷑ fraus ꝓbando cõminationes factas per hẽdẽ ipſi ſubſtituto:ar. de ꝛenũ.c.ij.li.vj.quod placẽ uẽ doc. cõiter hic: Ego allego ad hoc tex. ſing. xx.q.iij.c.fi.ubi inductio facta cã bonorũ ipedit acquiſitõʒ ipoꝝ bõꝝ.idẽ ⁊ fortius qn fit in fraudẽ alterins. ¶ Ultio gl. hic querit utꝛũ euaneſcat ſubſtõ ſi inſſitutus ſe ⁊ ſua dcdicauit eccleſie ſeculaꝛi faciendo ſe oblatũ illius ecclie: glo. tanð cõcludit ꝙ ñ:qꝛ nõ dʒ extendi diſpoſi rio illius. S. ſy hec pniti ad aliũ caſũ.lqʒ qdã õ.= nõ. bñ fi. hꝰgl.ut diſpõ illiꝰ. S. ñ extendat᷑ ad a liũ caſũ.⁊ ꝛfert hic Jo.an.do.ſuũ do.martinuʒ 5 ſill. tenniſſe ꝙ nec ad alios termios dʒ exten di:ex quo inferebat:qꝙ cũ ille.F.ponat termios qñ aliꝰẽ cõditõʒ opponẽs ⁊ aliꝰ i cuius ꝑſonaʒ oppoit: utputa hẽs ł legatariꝰ:qꝙ ſi mutant timĩ ñ hẽat locũ ille.S. puta qꝛ unꝰð ſe loquẽs donã do uel legãdo appoeꝛet cõditõʒ ſi deceſſeꝛo ſiũ libeꝛiſ. tũc eiʒ intelligeꝛet᷑ ð viſ libeꝛiſ:nec ẽt locꝰ illi aut. ð q P Jo.an.i ſpe.ð ſta.mo.ſuꝑ.v.xv. ubi oppo. duo motiua Dar. ꝓ dẽo pꝛece. dice bat eĩiʒ p ꝙ loquẽs ð ſe ipſo ur intellexiſſe de li beris nalibꝰ:gꝰ oditõ ẽ tenacit᷑ obſeꝛuanda. ff. ð adi.le.l.i.F.conditio. Itẽ ꝙ mõaſteꝛiũ beat c i. loco filii ꝓcedit ex quadaʒ fauorabili ⁊ ſpeciali inteꝛpretatione ↄ ꝓpriã ſignificationẽ uocabli ergo nõ dʒ cxtẽdi:qꝛ ipꝛopꝛietates ſũt ꝛeſtringẽ de nõ trabende ad onam.l. qð vo. ff. de legi. z qð nõ.i regla qͥ a ime ð re.iu.li.vj.⁊ in.c.pter ea ubi nõ. ð vV.ſi.⁊ h̊ faciũt ad unã nõ. deciſio. Jo. palagarẽſis:quã ponit Frede.ð ſenis ↄſi. clxix. ubi dicit: ꝙ ſi ſtatuto loci pẽa offẽdẽtis ap plicet hẽdibꝰ offeſi:? ꝓfeſſus hns filiũ nãlem ĩ ſeculo fuit inteꝛfectus:ꝙ pena applicabitur filio naturali æ nõ monaſterio:qꝛ monaſteriũ ẽ ciuił hbr̃s ⁊æ nõ nalis:ſicut filius:⁊ Vba ſtatuti debent intelligi caſu uero æ naturali:⁊ pꝛoprie ⁊ ſtricte appellatione heꝛedis intelligit de filio.d.l. ex fa cto..fi.ff.ad treb. Sed adueꝛte qꝛ idẽ Fred. ↄſi.xxxiiij.ubi plemꝰ hũc articulũ diſputat tʒ ꝙ applicat᷑ monaſterio etiã ſi filiũ iſtituit herede. onuet᷑ pricipalꝛ qꝛ quicqd acquirit monachꝰ aeqrit monaſterio.xviij.q.i.c.uno.ſed h̊ lucrũ ſen pena ꝓuenit ex iniuria illata mõacho:g zc̃. 2 qꝛ monaſteriũ ẽ iſti hr̃s ab iteſtato:qꝛ tan ꝙ miles celeſtis militie põt pꝛo ꝑte decedẽ teſta tus ⁊ pro ꝑte inteſtatus:⁊ plenius ibi ciꝛca hoc ia Ego ĩ articulo ſic diceꝛc:ꝙ aut ĩiſtituit monaſteriũ ⁊ filiũ heꝛedes:⁊ tunc lucꝝ applica bitur eis pꝛo portionibus heꝛeditarijs:aut inſti tuit filiũ in totũ:⁊ tunc applicabit᷑ filio.ſi vo in ſtituit monaſteꝛiũ inſtituto filio ĩ re cera:⁊ tunc applicabit᷑ mõaſterio:qꝛ filius ſic ĩſtitutus in re cezta bẽ loco legatarij.l.quotiẽs. C. ð hẽ. inſti. 0 ſumma ergo dico ꝙ appplicabit᷑ ei qui eſt hẽs.i.qui ſuccedit ĩ ius defuncti:qꝛ ille ẽ pꝛo prie hr̃ſ. ff. ð V. ſig.l.hrdis appllone (! vb. motiuũ Fre.qꝛ qᷣcqͥd acqᷣrit mõachꝰ acqrit mo naſterio æc̃.qꝛ fateoꝛ qn ipe diꝛecte acqrẽt: ſʒ ĩ caſu nẽo ſtatutũ defeꝛt hr̃di:⁊ iſtitutꝰ ꝑ ðfũctuʒ eſt uerus hr̃s ipſius: Mec ob.rõ Jo.placẽ.qꝛ ſtricte capiẽdo filius ẽ hrs:qm hꝰ nõ cẽ ueꝝ:qꝛ lex ex facto in fi. loqt in cãn ſpaãli:iõ ibi reſtrigit nom hẽdis ut ſuper prima gl.pleniſſime dixi.⁊ ſic reduco ad ocordiã eoʒ dicta.faciunt etiam predicta ad aliã qõneʒ ſatis nõ. Quid ſi teſtõr dedit ſubſtitutũ ſub ↄditione ſi inſtitutꝰ decedẽt ſine liberis ex ſe lũme deſcẽdentibꝰ:uel ex coꝛpo re ſuo naſcentibꝰ:nũquid euaneſcat ſubſtõ ꝑ in greſſũ religionis. hec qõ ſatis pulchra ⁊ quoti diana c. ⁊ iðᷣ põt dici qn teſtõr ꝑ alia vba cõti nẽtia nalitatẽ fecit ſubſtõnẽ.dotc.ſũt uaꝛij in hac opi.nã Ja.ð bel.diſputauit hãc qõnẽ ⁊ poſuit ĩ .d. F. ſy bec pnti æ ↄcludit ſubſtõʒ dicto mõ con ceptã nõ expirare ꝑ ĩgreſſũ religionis. qꝛ teſtõr P illa vba eligit nãlitatẽ.nec reliqᷣt uolũtateʒ ſu am iterptationi iuris:ſecꝰqn locutꝰfuit gnãliter ut ſi ſine liberis ðᷣceſſerit ⁊c.tũc ſuccedit iuris ĩ terpᷣtatio.ꝗᷓ ceſſat in caſu certo.qꝛ ĩ ĩcẽtiſ ñ cẽtiſ opꝰ ẽ piecturis.ð re.iur.eſtote. In hac opi.ac cedẽ uident O(arti. ſilł. ? Hoſti.? Jo. an. ut nõ.p eos ĩ.c.raynaldꝰde teſta. ↄriũ tenuit Da garotꝰ dũ eſſet bononie cũ h̊ͥ qõ eſſet ð facto = Di. ſequit᷑ in.l.ſi ita qs.ff:de lega.ij.? Ricar. mal.? Har. in aut᷑.niſi rogati ⁊ in.l.ſi ita qͥs pᷣ alle:⁊ ſic poſtmodũ clegant᷑ oſuluit in.q.facti. p ꝑ ꝛceʒ quã faciebat Di.expᷣſſio eoꝝ q tacite ĩ ſunt nihil oꝑatur. ff. de le.i.l.iij.⁊.c.ſignificaſti 8̊ elec.ſj h̊ vba ex ſuo coꝛpoꝛe uel ex ſe ltime na tis iſunt ĩ ill vbis ſi ſine liberis deceſſerit:ergo nihil oꝑatur expꝛeſſio.ꝙ inſint pʒ etiã:qm ꝑ illa vVba ſi ſine liberis ⁊c̃.n ueniũt filij legitimi tmn: ut. d.l.ſi ita quis..fi.eꝛgo lſolũ: intelligunt.de nãlibus:⁊ ti fauoꝛe mõaſterij expirat talł ſubſtõ per religõis ingreſſũ. le moue per rõeʒ Ri car.malũ.iſtud fideicõmiſſũ ſeu inſtõ ſi deceſſe rit ſine liberis ⁊c. ꝛepꝛobat᷑ Z ꝓ ñ ſcripto bẽt:ñ iõ qꝛ mõſteriũ n hẽt loco filij:ſʒ qꝛ pᷣbet ĩpedim tũ uite contẽplatiue:ſeu retrahit a uita ↄtẽplati ua eligẽda.nã ſubſtitutus timẽs ne bona ſua co gatur reſtituẽ ſi decedeꝛet ſine liberis iĩducit᷑ ad phenð mr̃imoniũ ⁊ ꝛemoue? a ꝓpoſito religio nis ⁊ caſtitatis:⁊ iõ Impꝑator tale gꝛauamẽ uo luit hꝛe ꝓ n adiecto.⁊ hoc uoluit tex.i.d..ſʒ Hᷣ pnti:dũ dicit tales conditiones inualidas ⁊ pꝛo ñ ſcriptiſ:ſʒ hec cõditio ðᷣ qᷓ in qõne nꝛa ẽ młto plus õria uite contemplatiue caſtitati ⁊ religiõi q illa ð ꝗᷓ in. d.. ſed hec pnti z hic:ergo foꝛti us dʒ illa hꝛi ꝓ n adiecta:⁊ ita et rfert ⁊ tʒ Cy. in. d. aut. niſi rogati.¶ H. ꝓbat a ſimili illud qð ꝛelinqr᷑ cã dotis ðᷣ neceſſitate intelligit᷑ ꝓ ma trionio carnali ſine quo ñi põt dici doſ:ut.l.iij. ff. ð iu. do.z. c.? ſi neceſſe ðᷣ do.int᷑ ui.?æ ux.nã ꝓ itroitu mõſterij n dat᷑ dos:ð ſimo.c.ñ ſatiſ ⁊ .c.ueniens:⁊ iñ illa conditio ſeu cã remittit iſti tuto ſeu legatario intꝛante mõaſteriũ:lʒ n poſſij dici ꝙ ciuilit᷑ ipleat.ut.d. .ſj h pnti:ergo lʒ in cau qõnis nẽe ñ poſſet dici ipleta conduio ciui lit᷑: mõſteriũ dicat᷑ ex ſe natũ:nihilominꝰ rõe pᷣdicta debentt bõa apð mõſteriũ remanẽ. Idẽ dʒ ⁊ põt dici ð eo qð relinꝗt᷑ cã dõationis ꝓpt nuptias:ut hẽ ĩ.d. ¶ Quaꝛto ꝓbat ſi int moa ſteriũ æ mõchũ ni dꝛ mꝛimoniũ ſpũale:cuʒ ſolus abbas dicat ſponſus de ełc.qꝛ ꝓpt᷑ ſ ſi fideicõ miſſum relinqt ſub cõditõe ſi nuptias Sxerit et ille grauatus mõſteriũ igrediat᷑ n renet᷑ ad fidei commiſſum:ur.d..ſʒ h̊ pnti:ergo apꝑʒ ꝙ ñ eſt iõ ꝙ uideat᷑ defeciſſe ↄditio fideicõmiſſi.ſʒ iðo ꝙ tle gãuam hr ꝙ n adiectd et pꝛo ñ ſcripto cũ uite ↄtẽplatiue ↄriet᷑ ẽgo ið dicenð ĩ qᷓone nr̃a qnto.⁊ ultio ꝓbat iſto mõ ego uido ꝙ ſi aliqd reliquit mulieri cũ onẽ reſtituẽdi ſi nupfit ꝙ nõ tenet᷑ ꝛeſtituẽ ſi nupfit.l.quoris.ff.ðᷣ condi.⁊.ð. et. l.cũ ita legatũ cũ.l.ſe.ff.e.q; tn limita pꝛout nõ.ĩ aut᷑.cui relictũ.C.de indic.ui.tollẽ.ergo mlio magiſ ni ualet iſtud granam ð quo iĩi qone nr̃a:cũ ſit ĩpedimẽtũ religioni ↄtẽplatiue:q.lon ge meliõ ẽ ꝙ actiua.⁊ hopi.plʒ do.an.lʒ nõ al leget ↄſiliuʒ et motina Mar.q̃ multuʒ mihi pla cent ⁊ ipſam vitatẽ continere uidẽtuꝛ ꝓ hac cõ cłone uide bo.tex.in.l.titie ſi nupſerit.ff.ð con di.⁊ de.ubi dr:ꝙ ſi teſtõr relinquit titie ducẽta ſi non nupſcerit.⁊ ſi nupſerit relinquit centũ ſi ti cia elegerit nuptias dʒ hr̃e ducentum et m non ida brrmiime Ayſrnisidni milrr irleimnin lliwpentr ?nlen iigtltgintn niin ielſinmni nnn niü iin ciinmiini inin cin ikinitchim iin irtipiniprmiwinen iſingumnnn i niſicſſtintnd rei Gaͤte üüimetnicingune deneſrnunin räsni Unigiciengd Mrhhinnttinn 1Mlin iiſi, lio eine ⸗ Mg lii ens if ignin, n likmiiti er⸗ nietu e liri liſi niin lct⸗ nn ginmſi ſdn elnii ſtrcinffi i lohhi llnihre Elchucann ſge ſbens Mütgrnnes siclncitad 1 nen g ppoſto reigio e⸗ npnor negunmnet 1 nntdactait trid h Mecniumngrliutſn riͤntddunchrininin m unan aine ſtuntieigii ndeſ darpiit hennyfi piadum emu in ,l, Inpn , mir, nn is twdfunſin inilir on ſie wo ior g colnt. ij. eſinuefedo. ſt i A ur ni icai os ſino. cn ſanſ : concino ſen ; ronini iſtn Dinmune moaſteriächnͤpoſh⸗ 1i n..9 Dpätergo hin voſaciciſen conno ni cai erſe atninbtomn⸗ ſde aapd nöͤſeni enme Ne d ateinat ti connonis hr d5 Oomoponr iini nin iminimmnüſile hai oſtsdec n giinir telie ne / niſmnü geli n ſ;oiinAn GnN. eSöni rd le o i . oe/ (erdro . oſor AdHh hn.. endi doei ickiſond Aeſdi dae o nocgo ido lnſce ie iſirwpferchnd oeeſimne 5 ici; C.de Dl Neriſd Snn e 5 rdiciont NNNel, rcigon ngn n o andh 10 R—RH Uvz n ie ori aum ufen eſin 8 anu nntnn nic leftüſ 1. us impleuit conditionẽ: ſʒ illa h? pꝛo non adiecta: qꝛ retrabit a mr̃imonio carnai ↄhendo Idẽ z fortius ſi a ſpirituali:⁊? ꝑ h̊ claꝛiſſime pʒ itellectꝰ illius. S. ſed hec pnti et hꝰ. c.obtinet g' h mona ſteriũ n qꝛ hẽtuꝛ loeo filij ł hr̃dis qꝛ fuit illa alle gatio ꝑtis ut g dixi:ſj qꝛ hr ꝓ n adiecta ſi uolu it intꝛare mõſteriũ:⁊ infert᷑ ad deciſionẽ qonum S tactaꝝ ⁊ multaꝝ aliaꝝ ſi ¶ Expeditiſ ſupple tis glo.ex qbꝰpatuit clariſſime intellectꝰhꝰ. c. et mulroꝝ iuriũ ciuiliũ ⁊ canonicoꝝ deſcendaʒ ad aliã ñ minꝰ utilẽ mãm extrinſecã hꝰ.c.ꝗ uerſatuꝛ circa bona ingredientiũ:religionẽ condito ł nõ condito ꝑ eoſ pᷣuſ teſtõ.Et pꝰ ueniamꝰad cãʒ te ſtamti qꝛ ceſſat cã inteſtati ꝙ;ᷓ diu hereditas põt adiꝛi ex teſtõ.l.q; diu ff. ð acꝗ. heꝛ.⁊ xij.q.v.c. ſ.uero igĩ nunqd ingrediens religionẽ poſſet condẽ teſtm de bonis ſuis et diſponere pꝛont ſibi placuerit. dic ꝙ ſic.tex.nõ.ur xix.q. iij.qꝛ ingredientibꝰet.c.nunc ãt.ſʒ melioꝛ tex.ẽ et multum ſing.in aut᷑.de mõa.y.illud /ubi dr̃: ꝙ an ingreſſum põt de bonis ſuis diſponẽ ut noluerit ⁊ ꝑ iſtũ tex. iuncta.l.i.ff.de mili.teſta. nõ.dicit Mar.in aut᷑. ſi qᷓ mulier. C. ð ſacꝛoſã. ec. ꝙ ſicut miles cui datũ ẽ priuilegiũ ut poſſet teſiari qũo noluerit in.d.l.i:põt filios pᷣteriꝛe ⁊ exhẽdare et ſine legitio nũero teſtiũ teſtari:? po teſt decedẽ pꝛo ꝑte teſtatꝰ z pꝛo ꝑte inteſtatꝰ ſi milia ita æ uolens ingredi mõſteriũ lʒ ð̊ mõſte rio nullã mtionẽ fecerit in teſtõ mõſteriũ n põt conqri:qꝛ ꝑmiſſum ẽ ſibi teſtari qũo uoluerit. Itẽ ſi pᷣterierit uel experedauerit filiũ nõ pot᷑it rũꝑe teſtm:poterit tñ legitimã petẽ uigore illiuſ aut᷑.ſi qᷓ mulier canoniʒata.xix.q.iij.ſi q ⁊ idem dicenð ĩ ſilibꝰſolẽnitatibꝰſᷣm eũ.Si eĩ hoc ꝑmit tit᷑ militi armate militie:qᷓ pugnat pugna coꝛpo rali mliomagiſ dʒ ꝑmitti militi celeſtis militie qͥ pugnat pugna mtali ? ↄtemplatiua:et hec opi. multũñ plʒ attento maxie pᷣn. hꝰaut.de monaſte. et xxi.q.i.c.q uere.⁊ ꝑ h̊ deciſa rẽanet qᷓo in q̃ uarie ſenſerunt gloſatoreſ et doc.ſeqᷓntes:an ꝛũ pat᷑ teſtii p oditũ ꝑ religionis ĩgreſſũ.unde ſi teſtõr reliquiſſet aliqd mõſterio iure inſtitutõis tẽ cõit᷑ tenet᷑ ꝙ ñ rũpat᷑ teſtin ꝑ religiõiſ ĩgreſſũ ut nõ. hic et in aut.ſi qᷓ mulier. Si uero nihil eſt relictũ ⁊ iĩtrauit mõſteriũ fratꝝ mioꝝ ið dicenð q; nõ rumpit᷑ imo ſicut morte nãli ↄfirmat᷑ ð ce le.miſ.cuʒ marthe.ita et hic morte ciuili:qꝛ pꝰ ĩ greſſum ñ pnt fratres minores diſponẽ ðᷣ bõis ingreſſi ut ĩ cle.exiui de ꝑadiſo de.v.ſig.hoc tʒ HBar.in.d.aut᷑.ſi qᷓ mulier ⁊ in tracratu minõi caꝝ iuxta fi.ſeqt H̊ do.an. Hic dubiuʒ remanet qn nil ꝛliq̃t mõſterio:⁊ itrauit mõaſteriũ cui po terat bõa cõicaꝰ:q caſu multe ſũt opi.qᷓs ſeꝛiatĩ hic nñ ꝓſequoꝛ:qꝛ h.c.ẽ mã ſatiſ ꝓlixa oneꝛatũ: Vnñ expediã ſatis ſuccite remittẽdo ⁊æ cõcluden do. ⁊ id faciã in alijs qõnibꝰ qᷓs.j.tractabo.ui de gꝰð mã.xix.q.ult.ſi qᷓ mł:ubi ↄꝛie opi.reci tant᷑. ſic ẽt recitãt hic Inn.?æ Jo.an.⁊ n eligũt. HBar. pꝰalios pꝛolixe pꝛoſeqt ĩ.d.aut᷑.ſi q̃ mlꝛ. 2 tanð concludit h mõ:ꝙ aut ille qᷣ fecit teffin ¶ Bon ceſſtionẽ. cogitauit ð igreſſu ⁊ iune non rumpatuꝛ teſtm: ut uẽ caſus ĩ.d.aut᷑.de noua.F. illud.fruſtra.n. ꝑmitreret diſponre ne ualẽt diſpõ. Aut fecit te ſtm.ſimplł? non cogitãs ingredi mõaſteꝛiũ:⁊ tũc ꝑ ingreſſuʒ rũpit᷑ ranq; ꝑ nouã colłonẽ ſeu uo luntatẽ.cũ eĩʒ oĩa bõa ſua det expᷣſſe uel tacite mòaſterio uĩ ruocaꝛe pᷣmũ teſtin ſicut pᷣmn tolli tur ꝑ fm:ut i.l.ſancimꝰ.C. de teſta. Oo.an.di ſtinguit int expᷣſſe ↄferentẽ bõa ſua tpe igreſſuſ nulla tñ mẽtiõe facta de teſtõ ⁊ tacite ↄferente: ut pꝰcãu diſtinguat᷑ an incõtinẽti poſt teſtm con ditũ bõa ſua tradiderit:an ex intuallo.⁊ pꝰcaſu nõ ux ꝛeuocaſſe ſʒ potiꝰcõtuliſſe ad tpᷣs uite ſue. nõ eiʒ ẽ ueriſile ꝙ ita ĩcõtinẽti uoluerir mutare ainʒ ſuũ:ar.l.nã ad ea.ff.de cõdi.⁊ de.Secũdo cqn qn ex ĩteruallo:ũc pſumẽduʒ ẽ uoluiſſe mu tare.⁊? Iʒ ð h̊ͥ nideat̃ dubitare:tñ ĩ h̊ u magiſ ꝑ ſiſtẽ: ¶ Sö, cau pᷣncipali qñ tacire contulit tʒ indiſtincte ꝙ nõ uideat᷑ reuoeaſſe:qꝛ iex q alit expſſe nõ diſponit ur̃ nelle iftud teſtm ꝛemaneꝛe. ⁊ ſubiungit:ꝙ lʒ mõaſieriũ debeat hẽe portõʒ. potit tñ illã oſeqᷓ alit᷑ qᷓ; rüpendo teſtm:uñ pꝛig di. do.an.mihi plus plʒ q; di. Har.qꝛ regulari ter reſtin nõ tollit᷑ traciu tpᷣis:ſʒ opꝰẽ noua diſ põne. C. ð teſta.l.ſãcimꝰ:q hic nõ intuenit:nec debemꝰ pᷣſumẽ opi.mutatã:de bap.maiores et .l.eũ.ff. ð ꝓba.ſʒ inqtũ ſentit do.an.ꝙ mõſteri um dʒ hẽe ponionẽ ſuã illud nõ plʒ: qꝛ nullo iu ꝛe pꝛobat᷑:iĩmo potiꝰ ĩinuit᷑ Sriũ ĩ.d.F.illud.ubi dẽ ꝙ põt de bõis ſuis diſponere pꝛout uult:et qð alijs nõ ↄfert ꝛemanet penes monaſteꝛiũ:ad idẽ aut᷑.ſi qꝗᷓ młꝛ:ubi mõſteriũ tenet᷑ cõnumeraꝛi in nũeꝛo filioꝝ qn intrauit nõ diſponẽdo pꝛius de bonis inteꝛ filios:ſecus enĩ ſipᷣus ante igreſ ſum diſponit. Itẽ mõſteriũ ñ dʒ duci ſpe bõrũ tpᷣaliũ ad recipiendũ aliquẽ ĩ mõachũ.als enim eſſet ſimo niacũ ſi qs pciſe teneret᷑ aliqͥd ↄferre mõſterio ꝓ ingreſſu eriã ſi h fiẽt ex diſpõne le gis ſeu ſtatuti: ut nõ. dicit Inno. in. c. cũ. O. de ↄſti. facit. c. qm.c.ueniens ⁊.c.pe.de ſimo.et bᷣ ſentĩ ũ Har.i.d.aut᷑.ſiqᷓ mlłꝛ:lʒ alit᷑ ibi gl. ſentiat ⁊? in.d.aut᷑.canoniʒata:ſʒ pᷣmũ abſqʒ du bio vᷣius ẽ ꝑ rões pᷣdẽas. Itẽ ex dictis in pᷣma gqõne decidit᷑ an pr̃ in teſtõ poſſit puare deſcen dẽtes uel aſcẽdẽtes ltima ſua que daret᷑ iure nẽ in aut. de hr.q ab inteſta.defe.dic ꝙ ſi ñ reliq̃t eis aliqd ꝑ h teſtm n rũpit᷑ ꝑ ea q. S.dixi.ſʒ du biũ ẽ utrũ poſſunt petẽ lcgitimã.⁊ de deſcẽdẽti beclaꝑ ẽ ꝙ poſſunt ↄditione.d.aut᷑.ſi ꝗq̃ młꝛ.ſʒ deſcẽdẽtibꝰnon extantibꝰ ẽ magis dubium glo. dqubitant ĩ.d. aut.ſi q młꝛ:ſj Maꝛ. ?⁊ Cy. ibi de teꝛminãt Sriũ:⁊ nr̃i doct.cõit᷑ hic ut Inn. Jo. an. 7 alij ꝙ nõ ẽ ueꝑ ꝙ monaſteriuʒ beaĩ᷑ ꝑ oĩa loco filij:ut ſuꝑ glo.fi.fuit ple dẽm:⁊ iõ deſcen dẽtibꝰnon extantibꝰaſcendentes debent admitti ff. ð inof.teſſa.l.nã ⁊ ſi.allego tex.ſing.in mã iudicio meo ĩ aui.pſbitoſ.E. ð epi.⁊ cle.ubi ſpe cifice fit mntio de aſcendentibꝰ non exrantibus deſcẽdẽtibꝰ? Iʒ loq̃t ĩ cleꝛicis:iðᷣ eað rõe dicen dum in ꝛeligiõʒ igꝛcdiẽtibus: Sed nunquid Cc2². minor ꝓdigus uel furioſus poſſit teſtari ul alit ð bonis ſnis diſponẽ intrãdo religionẽ etiã ſiñ auct᷑e curatoris ſi quidẽ habẽt. cõit tenet ꝙ ſic dũmõ tpᷣe diſpõnis ⁊? ingꝛeſſus nõ fuerit furio ſus. ſzʒ apte ſẽtit Jo. an. bic ut dixi in ulti. nõ.⁊ płe ꝓſeqt Lapꝰ all.xxvij.ubi uideas fũdamẽtũ hꝰ dicti ẽ:qꝛ ĩgꝛedies religionẽ hẽt liberã facul tatẽ ðᷣ rebꝰ ſuis diſponẽdi:ut ĩ. d. S. illð in aut. ð monachis. Itẽ qꝛ ĩ iſtis ſpũalibꝰ nõ curamꝰ ð pria ul curatoris aucte.ut ĩ.c.ſi ãnũ de iudi. li. vj. .xx.q.ij.c.i.⁊.ij.? quod nõ. Inno.in.c. .ij. ð regnla. Sed dubitat ð filiofa.nõ dico ð ꝑ ſona:qꝛ ceꝛtũ ẽ ꝙ põt ĩgredi monaſteriũ inuito pꝛe:ex quo ẽ pubes ⁊ eripit᷑ ꝑ igꝛeſſũ a pꝛia pta te:ut nõ.ĩ glo.c.i.xx.q.ij.⁊ in.l.ſi ex cq..papi nianꝰ. ff. ð mino. ubi ẽt Mar. ? YFꝛc. ↄſil.xxxuij ſed dubitat᷑ ð bonis:⁊ ð hac qonc ꝑ Cy.ĩ aut.ĩ greſſi. C. ð ſacꝛoſẽc.ec. ubi dicit ꝙ ð̊ bonis ca ſtrenſibꝰ uel quaſi nõ eſt dubiũ:qꝛ filius de illis pst diſponẽ ſicut pꝛfamilł.l.pe.C. qui teſta. facẽ pnt.nec ẽt ð ꝓfectitijs eſt dubiũ:qꝛ illa ſũt priſ. Hubiũ ergo remanet in bonis aduenticijs: qꝛ reglłariter de illis diſponere nõ põt iĩ uita pris: nec etiã de ↄſẽſu pꝛis teſtari:iuxta ea ꝗq le.? nõ. in. l.pe. C. qui teſ.fa.poſ. De.⁊ Cy. in. d. aut. tenẽt h̊ bona tranſire:ar.l.deo nobis.C. ð epi. 7 cle. In õriũ allat do. An. c. de ſepul. li. vj. ubi filinſfa. nõ põt ẽt ð aduẽticijs aliquid relin qre pro aĩa ſine ↄſenſu pr̃is:iõ vr ꝙ cũ iſta glie natio de qᷓ qrit᷑ trabat originẽ a principio uolũ tario nõ naleat pꝛe nõ ↄſentiẽte. putat tñ ipe ꝙ; pꝛi remancat uſufructꝰ illoꝝ bonorũ i uita ſua⸗ ſz poſt mortẽ eiꝰ hec bona trãſibũt ad monaſie riũ:qꝛ cuilibet ↄcedit᷑ de ꝓprio teſtamẽti factio nolẽti intrare religionẽ. d. F. illud. Ego alii di cerẽ: ꝙ aut qrit᷑ ð bonis audientibꝰ iĩgꝛeſſo: aut de bonis qᷓ prius an ingꝛeſſũ obuencrũt.puimo caſu illa idiſtincte acqnirant᷑ mõaſterio: iũ quig ãplius nõ ẽ filius ĩ ptate pꝛis ut.S.dixi:⁊ ſic nõ acquirit᷑ uſufructus pꝛi:tum qꝛ clerici ⁊ pe ſone religioſe ſũt pᷣuilegiate ſuꝑ bonis aduẽtitijs: ut hẽant plenã ipſoꝝ admiſtrationẽ: ira ꝙ id qð ẽ laicis aduenticiũ clericis reputat᷑ caſtꝛeſe uł qſi: ut eſt tex.nõ.ĩ aui.pᷣſbiteꝛos.C. ð epi.⁊ cleri. ⁊ nõ. in. c. qꝛ. j. ð teſla.æ hac rõne fo:te idẽ poſſ dici ĩ bonis acquiſitis prius:ut ſtati ꝑ ĩgꝛeſſum gaudeat illo priuilegio aut᷑. pſ biteꝛos: ⁊ ſic pua bit᷑ pꝛ uſufruc.ilioꝝ bonoꝝ etiã in uita ſua:? eſt pulchra ↄſideratio æ noua: ⁊ itelligo an filius hoc expſſe diſpoſuit:als ãt ſtabo diſponi aut. ſi qua mulier. Mõ ob. c.licet allegatũ ꝑ do.an.qꝛ illð loquit ĩ laico:ſz nos ĩ clerico ſeu religioſo: 7 ꝑ h ẽt decidit᷑ qõ de libris collatis filiofa. per pꝛeʒ: qͥ poſlea ingredi religionẽ. Cy. in. d. auf. refert Ja. ð raue. tenuiſſe ꝙ cenſent᷑ qua ſi caſtꝛc ſia bona:⁊ ſic traãſirẽt ĩ mõaſieriũ ſᷣm diſp eʒ in grediẽtis ut.S. dixi. Me. boc admittit in libris collatis mmgis artiũ nel doctoribus legũ. ſecus ſi ſcholaribus:ar. in.l. fi. ff. de inoffi. teſia. h idẽ nidget᷑ ſentire Hã. in. l. filie. C. fami. per. 7 in.. ¶ e pꝛobationibꝰ i. F. ſed nec caſtrenſe. ff. ð colla. ubi plene repeꝛi es mouetur.n.principal:qꝛ q diu filiuſfa.eſt in ſtudio nõ dẽ exercere aliquã ꝓfeſſionem milira rem uel quaſi:iõ nõ põt dici hẽe caſtrenſe uel ꝗᷓ ſi caſtrenſe peculium ſecus ſi iã erat aduocatus uel doctor:et dic de hoc ut ibi plenius nõ.et h̊ ſatis placeut maxime inſpecto aio pꝛno qui uẽ donaſſe ñn ut libere diſponat ſj poti profici at et redeat ad pꝛoprios lares. ¶ Sed circa hᷣ cadit alia qo. Ecce. S. uidimus de iſtis bois ad uentitijs qñ filius intrauit religionẽ.ſed quid ſi pꝛ effectus ẽ mõchus:nunquid uſufructus in ui ta ipſius intrabit mõaſteriũ an redibunt libere bona ad filium remanentem in ſeculo: de hoc ui de glo.in aut᷑.idem ẽ. C. de bo.q li.que uide tur uelle:qꝙ uſufruc.non extinguit uiuente pꝛe: ſ nil boi allat. Oaꝛ.ibi dicit ꝙ pꝛ perdit dimi diam uſufruc.et ſic ſola dimidia applicabit᷑ mo naſterio in nita pꝛis:mouet᷑ hac rõe ꝑ igreſſum mõſterij finius remanẽs ĩ ſeculo liberat᷑ a patꝛia piate. nam cum ipſe pꝛ efficiatuꝛ alteꝛius ptatis n põt alium bĩe in pfᷣate:ut ff. de adul.l.ſic eue niet. nõ. etiam /Dar. in. I. p?. ff. de adul.ſed an pꝛia ptᷣas perimit᷑ abſqʒ facto pꝛis:tunc claꝛum ẽ ꝙ uſufruc.non extinguit᷑:ut ple nõ.in.l.ij. C. de boniſ ma. qnʒ vo pꝛia pias extinguitur pꝛis facto:tunc ipſe dʒ hẽe medietatem uſufructus: æ medietatem peꝛdit: ut.l.i.⁊.l.cũ oporteat.. cum gt. C. de bo.qꝗ li. ſed in caſu nꝛo qñ pꝛ mo nachat᷑ perdit᷑ pꝛia ptas ſuo facto:gꝰuidetur ꝙ perdat dimidiam uſufructus ꝙ nõ. Sʒ quia. S. uiſum eſt ꝙ ingrediẽs mõaſterium põt condere teſtm: ita ꝙ ſalua dʒ eſſe legitima deſceudentiuʒ ſeu aſcendenium ¶ Munc quero an beꝛes filij legatarius et ſimiles qui aliquid debent capere ex teſtõ uł ſine teſtõ ut deſcendẽtes ſeu aſcẽden tes debeant expectare moꝛtem nãlem iſtiuſ teſtã tis: an uero debeant habere immediate poſt in greſſum facit dubium: qꝛ ingreſſus mõaſterium habet᷑ ꝓ mortuo.xvi.q.i.placuit.ij.l.ðo nobis .C. de epi.⁊ cle.Cy.?æ Dar.tenent ↄrium ĩ.d. aut. ſi qua mulier. Mar. ti diſtinguit: ꝙ aut ꝙ; doqʒ iſta mors ciuilis ꝗᷓ inducit᷑ ꝑ ingreſſũ mo naſteꝛium hẽt omnino q ad bona eundem effec tum quẽ hẽt mors nãlis:utputa ſi quis igredit religionẽ fratꝝ minoꝝ qui ni pnñt alquid habe nec in particulari nec in cõi:⁊ tũc hẽs hẽbit oĩa bona incontinenti: ar. in pꝛe.l.deo nobis ĩ pꝛi. ſzʒ qñ tal mors ciuilis n hẽt oĩo eunð effectum. qꝛ ſaltem in cõi illa religio põt bona retinere: tũc hereſ inſtitutus debet expectare mortẽ natu ralem et ſic per ↄſequens alij legatarij:⁊ interiʒ diſpoſitio teſtõris erit in ſuſpenſo ſeu in pendẽ ti poterit enim antea moꝛi bẽs ꝙ; teſtõr ar. le. ſtatuſ. ff. dqe iu.fiſ.?.C. de dona.inter ui.⁊? nxo. .l. xes et idem in alia qone dicit bar. de filijs ut demum pꝰ moꝛtem nãlem poſſint petẽ ltimaʒ et non ante qꝛ interium ipſe hẽt ptatem diuidẽdi ꝓut uult: ꝓut colligitur ex.d.aut᷑.ſi cua muliẽ. Item poꝛtio luima filio non debetur:niſi poſt Pranltuytleril mm Md „ iritzdi iln miun iitlitnint nr rmtcdugfni lfi itlciegim olictid n ſegciriititnmni u in nsiiuiru Dipinmmen tinintirin Cli ercialaiin ncde Briininige Wigien EJnafnen Aniti gertg an⸗ Nulcainc itnd, hiliniſiinini Krannhi 7 nlſpeins „R, „.XAR. mnmsgi Mr ANſrent,ge ithe i A aege . andin lon uſtönö, ni Neſoren D tunin Crchirhre adce et alnen tm Nrnt RM ne ſpen a mncwnenmgl unne lie. Du bicitg bi wct ani aſeſaucmni pictii n n Nsmonc darfiepigteſumn enmsiſcgloiberng panin mieſichcam gtemns int Dinſinemfſ de ael ſcar n Wrr nlpi ſcrgelllt i m aſy ioia mr duun ranirut cA. ſb ainginninris bienattanenvfucns: lrvr),. e,Ad oportent.9. Ildinain nio ei dino ing ſio iucto:g wcent itmensgn Gea. gis nöaſterum pat ondete cEgrumcaceni, Ponc aero an heues fli ls Aanid ecbentcapere Ponn ceſcas in ſaiten nc nonnieniſiu ſi eMN eheteimntciat⸗ 1 dion gtſuni n w ni ,bennt / 5 Bruminnic. * A. indh mrſitſet i 7 moꝛtem nãlem.l.i. ff.de col.bo. Itẽ ẽ poſſibile qliſte filius moriat̃ anqꝙ; pᷣ ergo ⁊c.ff. de iure fil.l. ſtat?ʒ Mar. bebit g iſte filiuſ interi. alim ta a mõaſterio ſʒ Cy. ⁊ cũ hac opi. tꝛaſit h do. an. H ſpecifice ũ atiingat.ltimã filioꝝ mihi ſatis plʒ cõcluſio pdẽa reſpectu hꝛdũ ⁊ legatariorũ: ar. in.l.cũ pr᷑. S. hr̃ditatẽ.ff.de le.ij.ubi ꝑ depõ tationẽ ñ tenet qs reſtitucre qð debeat in caſu moꝛtis ita ꝙ expectat᷑ moꝛs nãl:cũ illa morſ ci uib ñ hẽat effectũ totalẽ mõtis nãl: maxie qꝛ poſ ſet ↄtingẽ ꝙ illud collegiũ deſtrueret:et ſic mndi caret in uita ſua: łqͥd ſile poſſet ſibi accidẽ. Jõ ſatiſ ↄgꝛuũ ẽ ut expectet᷑ moꝛs nãlis ſʒ reſpeciu ltime filiorũ n plʒ illa opi.ꝑ tex.ſing. ĩ.c.cuʒ ſci mus.j. de regu. ubi aꝑtiſſime ꝓbat᷑ ꝙ filiꝰ in ni ta pr̃is põt Icimã petere:niſi uelis diuinare ꝙ pᷣ fuerat ibi moꝛtuus.tex.tũ ibi inuit ↄriũ ut ibi ſentit Jo. an. æ clarius do. De. de ãcha.⁊ do. Car.et Har.⁊ Hal.in aut᷑.ingrelſſi et ſic ſaltẽ ↄditione illius.c.poterit filius petere legitimaʒ pꝰ ꝓfeſſionẽ pꝛis:lʒ mõaſteriũ ſit capax bõꝝ. hᷣ ẽt ſuadet equitas maxia ex q ei pr̃ eũ abijcit a cura ſua:eqſſimũ eſt ut i bẽat mdicare alimẽta a mõaſterio. ad idẽ adduco illã aut᷑.ſi qᷓ młx licʒ Bar. eã adducat ꝓ ſe ſi eniĩ filꝰn poſſit petere ltimã in uita pr̃is itrantiſ mõaſteriũ:ad qͥd dare tur ibi facultas pr̃i diuidẽdi ſubſtantiã pꝰ ingꝛeſ ſum int᷑ liberos:cũ ius eſſet acqſitũ mõaſtẽio re tinẽdi illã ltimã toto tpᷣe uite pꝛis ſʒ qꝛ filij pote rant petere et debeat pr̃ añ ĩgreſſũ bõa diuider iõ fit illa ſpãlis gr̃a ut poſſit diuidẽ inter libẽos pꝰingreſſũ: ⁊æ qcqd ſit maximã hẽt h̊ opi.equita tem. Ex his decidit᷑ alia qo: an pꝰingreſſũ mõa ſterij poſſet reuocari ꝑ iſtũ mõachũ teſtin antea conditũ. e. ⁊ Cy. in. d. aut.ſi qᷓ młꝛ ſimplicit tenent quod ſic: Mar. diſtinguit ut S ꝙ qn fuit ingreſſuſ mõaſtẽiũ fratꝝ mioꝝ nullo mõ põt ꝛe nocari: qꝛ ſicut pꝰ moꝛtẽ nãlẽ teſtm ↄfirmat᷑ irr uocabile ex ꝑte teſtõriſ:ita ꝑ ingreſſũ hꝰ religio nis. Item qꝛ fratres minões ñ pnt pꝰ ꝓfeſſiõʒ factam aliquid diſponere de rebus mundanis: ut in. d. cle. exiui de v.ſi. qᷓre credit in eis n hr̃e locũ illã aut᷑.ſi qᷓ mulier:q ꝑmittit pꝰingreſſũ diſ ponẽ int liberos. ¶ 2 cãu qn fuit ingreſſus ali am religionẽ puta qð poreſt ipſe reuocare teſtm donec uiuit.⁊ ur̃ tex.in ſili fʒ eũ in.l.res uxõis C. de do.int᷑ ui.⁊ ux.et cũ hac opi. Mar.tꝛãſit hic do.an.ꝗͥ ex h concludit:ꝙ lʒ pmũ teſtm fue rit conditũ cũ.vij.teſtibꝰ ualebit ſᷣm eũ duobꝰ ł tribꝰ:de teſta c.relatũ et.c.cum eſſes qꝛ nẽ actꝰ ſubijcit diſpõi iuris cãonici. Itẽ qð ualebit ſim plex reuocatio:lʒ ñ ſit elapſum decenniũ: ſic exi git in. l. ſancimus. C. de teſta. Ego inueſtigãde ueritatis gra tenerẽ priũ:ꝙ excepto caſu aut᷑.ſi qᷓ mulier nullo mõ poſſet ampliuſ de bõis diſpo nẽ ꝑ tex. nõ. in. d. F. illud in aut᷑. de mona, ꝗ iu dicio meo h̊ bñ ꝓbat.ibi eiʒ dr̃ ꝙ uolẽs itrare mõaſteriũ põt pᷣuſ qũo noluerit diſponẽ.poſtea vo nullã hẽt facultateʒ diſponẽdi :et groſe fuit conceſſus caſus aut.ſi qᷓ mtier. qn vo diſponit Gup liberis exñtibus:⁊æ tunc poſſit inter eos diſpo nẽ ꝓut ibi dẽ. n ãt dat᷑ ſibi facultas diſponẽdi int alios. uñ arguendo ex illo tex. ꝑ locuʒ a ſpã li u? optime h̊ ꝓbau.⁊ hic hẽmuſ caſũ ſpecifica tũ in.d...illud ⁊ aut.ᷣſi qua mlieꝛ.facit ẽt rõ:ne norer̃ ꝓpcras in eo ſic diſponẽdo de rebꝰ tpᷣali boad libitũ:cũ iã pꝰ ꝓfeſſionẽ ſit mortuus.mun do.d.c.placuit.xvj.q.i.? ampliꝰnõ habet uelle aut nolle:de elc. ſi religidſus li.vj.nec teſtn põt dependẽ a noluntate tertij.l.pe.cũ ibi nõ.C.q̃ te. fa.poſ.⁊.ff.ðᷣ hẽ. inſti.l.illa inſtõ ⁊.l.captato rias. ⁊ ꝑ h̊ tollit᷑ ſi diceret ꝙ cũ abbanſ oſẽſu hᷣ facẽ poſſet. Itẽ adhuc ob.iura ſuꝑiꝰ allł.Ex hiſ infeꝛo ad deciſionẽ alteriꝰ qõnis: an poſſet teſta ri peingreſſum. 7 certe int᷑ liberds ⁊ mõaſteriuʒ põt:iux aut:ſi qᷓ młꝛ.ĩtellige qn pᷣus n diſpoſuit ut ibi. alꝛ qt diſponendo int᷑ alios nõ põt in for ma teſti fᷣm Cy.i.d.aut᷑.ſi qᷓ młꝛ.ſj̊ ad h̊ ut uale at donatio potit ↄſentiente abbate z? caplo de mobilibꝰtñ. nã immobilia ñ pnt alienari ſiñ de bita ſolẽnitate: Ego n uideo ꝙ ipſe ãpliꝰtanqᷓ ipſe poſſit aliqd diſponẽ de ill ꝛcebꝰ:cũ iq rranſi nerit ĩ ius mõaſterij.⁊æ nullã aplius ĩ eis faculta tem hẽt:ut aꝑtiſſime dicit tex.i.d..illud.ſʒ no mine mõaſterij pot᷑it illas res concedẽ qᷓs poſſʒ mõaſteriũ nec tũc q facẽ ipſe ſʒ monaſteꝛiũ. Hunc nenio ad cãm inteſtati æ tractabo ẽt aliqᷓ cõia cãe teſtati. Queꝛo g ſi qs igꝛedit᷑ mõa ſteriũ pᷣus n condito teſtõ cui applicabunt᷑ bõa ingreſſi. ſo.r̃gula ẽ ꝙ applicant᷑ mõaſterio ſuo. ſi ñ het deſcendentes uel aſcendentes: ut in. d. aut. de mona.S.illud ⁊.xix.q.ulti.qꝛ ingredien ribꝰz. c. nunc ãt. Si ãt hẽt deſcendentes ł aſcen dentes ſeꝛua qð le.⁊ nõ.in aut.ſi qᷓ mulieꝛ cano niʒara ubi. S. ut dixi in pcedentib qõnibꝰ:ueꝝ tñ in aliqbꝰremanet dubietas.Et p dubitat᷑ de bonis ingrediẽtiũ mõaſteꝛiũ quibꝰ nõ lʒ hr̃e im mobilia: ſicut ſũt mioꝛes pᷣdicatoꝛes ⁊ ſiles mẽ dicantes:q caſu narie ſũt opi. Quidã eni dicũt ur refcrunt Inno. æ Jo. an. ꝙ imobilia but ꝓ dꝛelicto:⁊ ſic occupãti concedunt᷑.ff.ꝓ dẽlictis .l. i. ij. 2. iij. Alij dũt ꝙ debent ucire ad ſuccedẽ tes ab inteſtato. Tertij dit ꝙ cũ tałn ſit tantũ mõachꝰmõaſteꝛij qð igꝛedit:ſʒ ẽt ipſius dioceſa ni ꝙ bona ipſius debent uenire ad ipſum dioce ſanum:ex qꝰ mõaſteꝛiũ caꝑe ñ põt:aꝛ.xvj.q.i.q ue:e ⁊z.xviij.q.i.c.uno ⁊.xxvij.q.i.de.uiduis el .i. ubi ð h̊ de ðᷣci.c.qm. C. ð epiſ.⁊ cle.l.nlłi.F. ꝙ ſi teſtõꝛ. Alij alꝛ.æ uide Cy. in.l.dco nobis C. ð epi. ⁊ cle. ⁊ cũ hodie iſti mqicãteſ ſũt exẽp ti et Dapa ſic eis loco dioceſani hec bõa ueni rent ad Dapã ſm bãc opi.et ſm Gal. de cal. qui t dicit:ꝙ Jo.papa.xxij.in eĩuag.q icipit ad cõditorẽ renunciat oĩo ꝙ ſibi reſeruauerat Mico.iij.in bonis oblatis qualitercũqʒ obuẽi entibꝰfratribꝰminoribꝰet uide hanc reuocatõʒ p Jo. de lig. in tractatu moricaꝝ pꝰ Har. nið ẽt ad mãm Spe.in ti. de ſta.mo. S.i.vV. iij. gl. in. c. unico de reli.do.li.vi.¶ Concludo ᷣm cõ munẽ opi.qᷓ mihi ſatis plʒ in breuibuſ ꝙ bona (5. ingꝛediẽtis religionẽ minoꝝ ueniũt ad ſuccedẽ tes ab ĩteſtato. ipſi eni fratꝛes nõ pnt cape bõa niſi put hẽtur in cle. exiui ð paradiſo ð v.ſig. dicẽdũ ut ibi.̊ uoluit Har. i tractatu ſeu libꝛo moricaꝝ ⁊? YFre.ↄſi.xxvj.ad h.ff.qᷓ ꝓ n ſcꝛip. ba.l.metallũ.C. ð her̃.inſti.l.i.ff.ſi tab.teſ.nul. exta.l.i.ff.de teſta. mili.l.neqʒ fratꝛes vo pᷣdica rores ⁊ alij mẽdicãtes qui nõ ſunt aſtricti tante mẽdicitati poterũt caꝑe ñ ut bona imobilia ſeu ut iura ꝑpetua ſibi rerineãt: ſed ut uendant ⁊ ſe alãt: ita ſeꝛuat gl.i.d.c.unico ? Ey.ĩ.d.l.ðᷣo no bis ? Spe. ubi. S. ⁊ Fre. ð ſeniſ ↄſi.xij.⁊.xxvj. Agd unũ ni aduerte:ꝙ łʒ iſti fratꝛes pñt capere ut uendãt: dicit tũ Gaſ. de cal.ſe obtinuiſſe ĩ iu dicio:ꝙ ad hoc bona ↄſequẽda nõ hẽant actio nẽ.nõ eni pñt uẽdicaꝛe cũ nõ pnt hr̃e dninʒ reꝝ imobiliũ:ut.c.uno de reli.do.li.vj.ſj iplorabũt iĩ hoc officiũ iudicis. Idẽ dicit ĩ alijs bõis relie tis fratribꝰ iſtis alit q; ꝑ religiõis ĩgꝛeſſũ ⁊ etiã minoribꝰ nt pnñt cape nt uendãt ſeu pꝛecium rei ex quo nõ ſũt ĩcapaces ꝓpt delictũ ſʒ ꝓpt᷑ ʒelũ dei. . apud iulĩ fi. cũ.l.ſe.ff. de lega.i.hoc uerũ niſi modus ꝑ quẽ relinquit᷑ ſit õrius regłe eoꝝ exẽplũ ſi relinquo heidẽ meũ uł aliqð hoſpitale qð legatis onerani oneratũ ad dãduʒ ĩ ꝑpetuũ fratribꝰ minoribꝰ ul pᷣdicatoribꝰ.c.hoc eni nõ naler:qꝛ ñ pnt hẽe ãnuos ꝛedditꝰ ĩ ꝑpetuũ:ut in cle. exiui ð padiſo ðᷣ v.ſig.F. cũqʒ ãnui redditꝰ nec pñt petẽ eſtimationẽ ꝓpt᷑ modũ ⁊ nolũtateẽ teſtõris: ð quo uide latiꝰ ꝑ Jo. ð lig. p Bar. in li. minoricaꝝ in.c.interdũ.⁊ ꝑ Fre. oſił.xij. 2 ſe.ſecꝰ ſi teſtõr aliqdð annuũ redditũ dimiſiſſer iſtis fratribꝰ:tũc enĩ poterũt caꝑe eſtiationẽ: de qꝰ dic ut pleniſſime nõ.iĩ locis pPal. ¶ dubirat᷑ 8 qõne nõ.quid ð bonis ingꝛediẽtis aliquã reli gionẽ ꝑticłarẽ alicuiꝰ ordis hñtis preʒ abbatẽ q põt ⁊ ſolet trãſfene mõachos ð loco ad locũ ita ꝙ oĩa mõaſteria illiꝰoꝛdis ſũt qſi mẽbꝛa ſub uno capite: nec itrãtes ꝑticłlaꝛẽ locũ pmittũt ſta re ibi:ſʒ ꝑmittũt ſeꝛuaꝛe reglaz m ſtatuta oꝛdis ſicut ꝓpᷣe vr̃ ĩ mõachis mõtis oliueti: ita ẽt cꝛe do ꝙ ſeꝛuẽt iſti alij mẽdicãtes.⁊ ſcias hac unio nẽ ꝓcedẽ potius ex ſtatutis oꝛdis ofirmatis p Papã qꝙᷓ a iuꝛe cõi uł ex diſpõne regłe bndicii qꝛ fᷣm regulã ⁊ diſpõnem iuris cõis ꝙ Iʒ mona ſteriũ recognoſcat caput ð ꝑ ſe.ſ.abbatẽ ullł po rẽ eps ẽ ſupior tãqᷓ; dioceſanꝰ:ut habet᷑. xviij. .q.ij. qᷓſi ꝑ totũ.ĩ hac qõne ↄſuluit Galſ. ð cal. nt hic refeꝛt do. an.qui ĩ effectu dicit quoſdã ꝓ feſſos ĩ gñe gñaliſſimo:aliquos ĩ gñe ſubaltẽno quoſdã ĩ ſpecie. In gñe gñaliſſimo dic ꝓfeſſos iſtos qui ꝓfitent ĩ manibꝰ epi uł qui uouerunt ſe tria ſeruatuꝛos ſubãlia regłe.xxvij. di. qð in tenogaſti. xxi. q.i.quẽ pꝛogenitores.xxvij. q.i. nidua cũ ſi. Itẽ is qui ꝓfitet regulã pᷣdicatorũ uł minoꝝ añ ãnum ꝓbõis:ð regu.nõ ſolũ ⁊.c. ↄſtõnẽ li.vj.obligant᷑ eni iſii religioni in genẽ 7 nõ in ſpecie:⁊ de iſtis qualiteꝛ obligent dic ut nõ. Inno. in. c. vonectũ de regula. ð bonis aũt iſtornm non ponit expreſſe bic do. an. ſed ego ¶ Ge pꝛobanionib⸗ cacdo ꝙ fint in diſpõe epi ꝗ ẽ eis loco abbatis qð ſentit Fre. de ſenis ↄſi.xx. ¶ Nenio ad ſe cundos.ſ.ꝓfeſſos in genẽ ſubalt᷑no:et iſtos uo cat illos de quibꝰ ĩ termis qonis nẽe:et iſtoruʒ bona dicit ꝙ acquirunt᷑ no mõaſterio recipiẽti ſz toti oꝛdini qꝛ ex quo totꝰ õdo ſenſit onꝰiſttiꝰ ingreſſi nãle ẽ ut ſentiat commodũ:allat Spe. de ſta.mo.v. xix. et gl.quã dicit ſing.xxvij.q.i. de uiduis el pꝰ in gl.ij.que dicit bona eſſe ĩ pia te et diſpõne illius qui ẽ ſuperioꝛ in oꝛdie ut ſic diuidat et diſtribuat ꝓut ſibi u? puta tn do. an to.ꝙ ſi eſſent plura mõaſteria ſub uno capite ⁊ ꝓfeſſio deteꝛminaꝛet᷑ ad loca ꝑticularia:qꝛ mõa chi de ꝑticulari loco nunqᷓ; ꝛemouent᷑:qꝛ tũc bo na applicabunt᷑ ad ꝑticularẽ locũ ubi ingꝛedit: qð ſatis plʒ:qꝛ ceſſat cã pᷣdicta ⁊? adeſt cã quaꝛe bona ĩgꝛeſſi aggꝛegant᷑ mõaſterio.ſ.onꝰ moaſte rij iminens.xvj.q.vj.de lapſis.bona vo eoruʒ qui ꝓfitent᷑ in ſpecie ut ſunt iſti qui pꝛofitentur ceꝛtã ꝛegulã ⁊ ĩ ceꝛco mõaſterio alij ñ ſuppoſito mõ pᷣdẽo applicãt᷑ illi mõaſterio:⁊ ita ĩtelligunt iura cõia ut iſtud.c.⁊ aut᷑.ingꝛeſſi et aut.ſi qua immbłꝛ cũ ſi.ſed in iſtis oꝛi᷑ dubiumuid ſi mo nachus clauſtral unius mõaſterij cfficit᷑ poꝛ al teriꝰ poratꝰreuocabił tam ad nutum ſuperioris utꝝ hr̃ditas ſibi delata uel bona aliũde ſibi ob uenientia acqrant᷑ monaſterio principali aut pᷣ Satui.uið pleiſſime ꝑ Yre.oↄſi.xxxiiij.ubi det᷑mi nat ꝙ pᷣoratui ſi bona poratꝰſunt diuiſa a bõiſ mõaſterij. Ex h̊ hẽs ꝙ lʒ bona obuenientia per actũ ꝓfeſſionis acqrunt᷑ mõaſterio ubi igreſſuſ facit ꝓfeſſionem alia tũ bona acqrunt᷑ dignita ti cui pᷣſidet acqrens uel ubi tranſſatus.ᷣ ſit in de remouibił ad nutum. quod multũ limitar.c. unum. xviij. q.i.uide motiua pleniſſime ꝑ Fꝛe. nbi: S. ⁊ ad aliud dubiũ magis foꝛte. Atꝛũ br ditas acqratur loco ubi erat tpᷣe delationis:an loco ubi eꝛat tẽpoꝛe delationis ⁊ aditiõis:uide pleniſſime per Fre. ↄſi.xxvj. ubi vẽ concluder̃ ꝙ loco aditõis:⁊ ſaciũt nõ.ꝑ aꝛchi.i.c.i.xviij. q.i.ſʒ in õrium faciunt nõ.ꝑ Inno. h:ubi dic: q; oĩa iuꝛa ingꝛeſſi incontinẽti applicantuꝛ moõa ſterio adeo quod ᷣm quoſdam mortuo mona cho an aditionẽ põt mòaſteꝛiũ adire hereditarẽ de quo.j.ſubijciam. liud dubiũ nõ.circa idẽ ẽ qn tpᷣe dilationis hr̃ditatis mõachus uel frater eꝛat ĩ mõaſterio incapace: utputa int᷑ mi nores: ſed tempoꝛe aditionis erat tranſlatus ltime ad oꝛdineʒ ſancti bñdicti.uide Fꝛe.cõſi. .xx. Itez ẽ dubiũ: quid ſi ingrediens mõaſteriũ moriat.j. ꝓbõnis annũ. Ey. ⁊ multi alij ĩ aut᷑.ĩ greſſi. C. de ſacꝛoſan.ec. tenent qꝙ; ipſius bona ſpectãt ad mõaſterium:qꝛ moriendo ibi uidemuꝛ mori uoluiſſe ut monachꝰ. Idem do.an.dicẽs ſe putare ꝙ illa bona pertineant ad mõaſteriuʒ rõe ultime uoluntatis:qꝛ illa bona uidet᷑ contu liſſe mõaſterio ſi ibi remaneat Dar.in aut.ſi qᷓ młꝛ in fi.dicit ꝓ mõaſterio ur̃ caſus ĩ.c.fi.de ſucceſ. ab inteſ.dicit tũ h̊ reiquendũ canoniſtis certe ilud.c.fi.hoc n ꝓbat ego dicerẽ ſic quod liſei 5, än, liiſii ee ltal Genain AriAN 4 6 , N E ſoliin n 8 AST/ blümiine ſ i ii ſeriunn mmtininn he „„ D ndimmi nie un inigidntumn th Ucchiondiattpinn . riirtider lad ürhmuccitrunu inridriin unkeiam drl, üiſufniniuan tſiolhemnhk Aiqnuſiininnit iit rimir ir naͤniu S. etet . . ftatirarz, .11. ,, 8 ege;; ei endin ſnnr, tN nſinitalrin Nanai W ali iſtini it oroeni Möaſeroo.,. Onsno e ſo⸗ ,doſg ſo eoruz a ncſn anſipoſi⸗ Naä imiaſtnonin ilani ac iſngeſiagni.ignn Aniisdi Anund Oniſ m frknus nieſtn, cftal hrll wvdhliun O ummpnmn⸗ Gdtm ut nv Aüt ſi⸗ mimuſtn niintag p Fre al mmii obicenni bonn vorr inr niſnaboll sbongobueniennaper nms nöſenio bligeſif lun bomn aafunt digrin 6sve ubi ranſtatus Hrin Guun vod nuiti ininn .. ide nonm genſinep r. Aabin nugsione. Anu b otbienuthe rgnolisn Ge dcatoſist Atdsut eNN oen 4 ſacötr chi ici mh. nußthdi imn o; nfain zialanmnr (Jn pꝛeſentia. aut iſte intrãdo ꝓ bõis cã expᷣſſe bona ſua con tulir moaſterio ira ꝙ fecit rõe rraſitus ? tüc cuʒ ſumus clari de intetõe ꝙꝙ data pſeuerãtia uole bar ca eẽ mõaſterij nec amplius i ultima uolun tate reuocauit ⁊ põt ſuſtineri pdẽa opi. aut expſ ſe nõ contulit ſʒ ſimplꝛ intrauit cã ꝓbõis et tũc ñ uideo qy iure ſalnet illa opi. cũ ei iſte n fuerit religioſus cũ effectu de ſen.ex religioſo li.vi.⁊ ſic bona nec tacite nec expᷣſſe trãſiueũt ad mõa ſteriũ: et adhuc hẽbat facultatẽ condendi reſim gedeceſſit ab inteſtõ: et ons neniẽt ꝓximões nidemus ei in clerico ſeculari q magis ẽ aſtrictꝰ eeckie qᷓ exis.j. ꝓbõis annũ tranſmittere bong ſua in ↄſanguineos: ſed in defectũ in eccłiã ſuã in. c. fi. xij. q. V. foꝛtius ergo iſte q ñ ẽ clericꝰnec religioſuſ cũ effectu. d· cereligioſo facit.c.bntici um de regu.li.vi. ¶ Munc dubitat de qbuſdã rebꝰan trãſeat uel tranſire poſſint ĩ mõſteriũ ex teſtõ uel inteſtato. et pᷣmo de bonis feudalibus. Jo. an. h dicit: ꝙ ſi feudatalia ðbent ſeruitia ꝗ põt mõſteriũ ꝑ ſe nel ꝑ aliũ exhibẽ tranſibut in mõaſteriũ ar. C. de epiſ. et cle. qſqs ⁊.l.ad ſilitu dinẽ ſi vo thia ſt fuitia qͥ ꝑ mõaſteriũ exhiberi ñ pñt redibũt ad dñm ar. C. de cadu.tol.l.una .5F. ne ãt. ff. de ſolu.l.ĩter arrifices:? remittit ad ſpe. de ſta.mo.v.xlv. Cy.in aut. ingreſſi diſtin guit: ꝙ aut feudũ hẽt ãnexũ ſeruitiũ reale aut ꝑ ſonale pꝰ cqu trãſit qꝛ n ẽ ꝓpᷣe feudũñ ut in Vſi. feu. de forma fideliratis. ¶ cãu ſi tale i uinũ ꝙ clericus põt hõeſte pᷣſtae traſit ĩ mõaſteriũ et ſi ſupueniat iuſtũ impedimtũ ſerniet ꝑ ſubſtitu rum:Si ãt incertũ fuitiũ ẽ pſtãdũ:tũc ſentit qð ñ tranſit qꝛ ur̃ electa induſtria ꝑſone ⁊ m hãc di. credo limitãdũ et reſtrigẽdũ tex. in. c.qui cle ricus in li. feuſi de feu. fue.ↄtꝛo.ubi ſimpłr dr: ꝙ ſi feudatarius efficit᷑ cleric'uel mõachuſ amit tit fendũ:et mirxoꝛ ꝙ doc. de illo tex. nulla fecert mtionẽ. ¶ Quero qͥd de ẽphiteoſi nũquid trã ſeat in mõaſteriũ. Jo. an. tenet ꝙ ſic. ar.l.peto lutij titij. F. i. Iʒ Fm eũ ſit ar. Sriũ ĩ aut. de ale.⁊= ẽphi. F.i.colł.viij.remittit ad ſpe.de loca. J. nẽ aliqᷓ̊.v. cxx.ubi plłe repieſ et in. V. ſe. Hã. i aut. i greſſi dicit ꝙ de hac qone ẽ rex.ĩ.d.aut᷑.ð alie. et emphi. S.i.ubi dic:ꝙ trãſit ĩ eccliaʒ:niſi qns reuocet ſʒ ſi dĩs uult põt reuocãe ſm eũ et ideʒ tz ſpe. in loco pᷣal.⁊ dicit ibi Jo. an. ꝙ de hnñ ẽ qõ ſᷣm Di. qꝛ in. d. aut.ẽ cãus ⁊ h̊ dicit uerũ et equũ maxime ponderatis pactis qᷓ ponunt on alienãdo in eccłas milites l potentes:⁊ ið ſentit ſpe. e. F. v. cxvj.q; durioꝛ efficeꝛet condiuo qni ſi tranſiret in eccłlam: q n ſic de facili ꝑdit ius ſu um. ¶ Quid ãt ſi recipit feudũ ꝓ ſe ⁊ filijs ſu is:nũqd intrãdo mõaſteriũ tranſeat cũ eo. uide ple ĩ ſpe. ĩ. F. pal. v. cliiij. - ſe. ubi ur̃ uelle ꝙ trã ſeat ĩ ecclam: ? qᷓto tpe ibi uide. Do.an.putat Zriũ.qꝛ mõaſteriũ n ẽ uerus filius:⁊ vba phen tiũ ſtricte debent intelligi.l.qcqd aſtaꝛingedẽ. ff. de vb. ſig. qð ſatis plʒ.ne ↄhentes dectland fa noꝛe ꝛelgionis. de dona.peꝛ tuas. ¶ Queritur qͥd de uſufrucin exite apud ingrediente: nũqᷣd tranſeat in mõaſieꝛiũ. Jo. an.qꝙ ſic:⁊ dubitabit fm eũ in uita igꝛedientis tm:inſti.ð acꝗ.ꝑ qꝛo. .F. uſuſ z. n. uſufruc.⁊.ſe. ⁊ ð uſufꝛ. .finit.uide hoc ꝑ gl. xix. q. ult.ſi q mlꝛ:ubi idẽ tʒ gl.⁊ ſpe. 8 fta. mo. v. xlvij. Idẽ tʒ gl. in aut. idẽ e. C. de bo.q lib.idẽ Har.⁊ alij in aut.ingreſſi.hoc te neas. ¶ Queꝛo qͥd de bonis collatis ingredien ti ea lege ut alicaꝛ ñ poſſint. Jo. an. dicit ꝙ tꝛã ſeunt ĩ mõaſterium: aꝛ.ff.de fun. do.l.i.ff.de le. .iij. l. p? ⁊ in eo qð le.⁊ nõ.ð iu.pa.ex lr̃is:łʒ ſit aꝛ. S. ff. de leg.ij.l. peto lutij tinij.F. fi. cui Sꝛio q̃dã adheꝛent. Cy. rzʒ pᷣmũ ĩ aut᷑.ingreſſi:qð ſa tis plʒ. qꝛ ẽ alienatio egiſ ⁊ acceſſoꝛia ad pꝑſo nã ĩgredientis:facit qð le.⁊ nõ.in.l.ſi ua quis .F. ſi ea lege. ff. ð Hob. (S. qꝛo qꝛ S. uidimꝰ de bonis qᷓ̃ acqᷣri put mõaſteno rõe ingreſſus tã ex teſtõ ꝙᷓ; ab inteſtato. Nunc qꝛo q iur̃ hec bõa acquirant moaſterio. Et ſcire debes ꝙ qõ iſta põt eẽ duplex. pꝛõe bõꝝ qᷓ ꝓueniunt tpe in gꝛeſſus.ꝛ.ꝛe eoꝝ ꝗᷓ obueniũr pꝰingreſſum 20e th ipſius ingꝛeſſus:ut br̃ditates ltime uel teſia intãie ſeu donationes ł ſilia. de pᷣmis ſentit In no. ꝙ mõaſteriũ uenit iure hr̃ditaꝛio.dicit eniʒ ꝙ dqr̃ia int᷑ mõaſteriũ hr̃dẽ ⁊ aliũ:qꝛ mõaſterinʒ pet qniũ ⁊ poſſeſſionẽ omniũ bõꝝ ꝙ;cuo fact⸗ ẽ mõachꝰ:ar.l.ſi adoptauero.ff.ð pca.⁊ ẽ expſ ſum de dnio in.l.fi. C. de ſacroſanc.ec. facit qðᷣ le. ⁊ nõ. in. c. ij. ð ↄſue. alius ãt hrs ñ fit dñs q nſqʒ adierit br̃ditatem: q;tũcũqʒ ti adeat n itel ligit poſſidẽ ipſa bona:niſi ꝛeꝝ ipſaꝝ bĩditaria rum coꝛpoꝛalẽ poſſionẽ nactꝰfueꝛit.l.cũ brdes ff.de acqꝗͥ poſ.qð nõ.in eo ꝙ uult mõaſteꝛiũ in cõtinẽti acqꝛẽ nedũ dniũ:ſʒ et poſſeſſionẽ bõꝝ igꝛedientis ꝛeigionẽ.nec intelligas hoc geneꝛa le eẽ ĩ oibꝰbõis quoꝝ mõaſteriũ ẽ hr̃s:qꝛ ꝛeſi ſterent nõ. in. c.ij. de ↄſue.⁊ in.l.fi.ſʒ pꝛocedunt i bonis ingꝛeſſi:qꝛ ex q mõaſterin acquirit poſ ſeſſionẽ ꝑſone ingrediẽtis ꝑ ↄnñiaʒ acquirit poſ ſeſſionẽ omniũ qbꝰbẽt ĩgrediens:qꝛ nõ põt ille aliquid poſſidẽ ex q tranſit in ptatẽ alterius.ſi cut dicimus in eo ꝗ ꝑ aꝛogatõʒ tꝛanſit ĩ piateʒ alteriꝰ. d. I. ſi adaptaueꝛo. æ ide uult gl.nõ. xix. .q.uult.ſi qᷓ młꝛ. hoc ẽt uult Har.i.d.aut᷑.ſi qᷓ mulier. ſed diſcrepat a dẽo Inno.in h̊ ꝙ ſentit mõaſteriũ ſuccedẽ iure hẽditario:qð etiã uoluit glo. in aut. palle. dicir eni ipſe Har. ꝙ ex quo ipſe monachus uiuit ⁊ põt adhuc conueniri de geſtis pᷣus:itꝗ ꝙ dat᷑ libellus ↄ eũ in aut. cã que fit cũ mõa.C. de epi.⁊ cle.non põti dici ꝙ heat iure hr̃ditario:ſʒ ꝑtinent ad eccliam iure nãlis acquiſitionis.ſicut dicimus de bonis eius qui arꝛogat inſti.ð acqui.ꝑ ãꝛ0.ꝑ totũ:⁊ h̊ plʒ.nec ob. iſte tex.dũ dicit ñi dẽ ðcedẽ ſine hr̃de ⁊c.qꝛ hec fuit allegatio ꝑtis:nec ẽ ueꝛa:ut.S.gl.fi.ubi plene dixi. Itẽ ̊ ↄſivᷣrat᷑ bic ꝛcſpectu fideicom miſſi quod ueniebat reſtiruendũ pꝰ moꝛtẽ iſti ĩ ſtiruti. æ tunc ile inſtitutus deceſſerat cũ mõaſte rio qð faciebat euaneſcẽ ſubſtoʒ.pria tm ſoluo ſubuilioꝛ æ nerioꝛ ẽ. ¶ De fis bõis ꝗᷓ obnẽiũt pꝰ ingreſſũ occaſiẽe ĩgredientis dicit Inno. ꝙ c d. ipſa bona delata mõacho melius capit monaſte riũ q; monachꝰ.nõ.ſing.h̊ dẽm:qꝛ ex h ſetit ꝙ nedũ bõa exntia tpe ĩgꝛeſſus acqrunt᷑ ſtatĩ mõa ſterio:ſʒ ẽt oĩa iura ↄpetẽtia eidẽ mõacho ĩ ſpẽ uel opetitura acquirunt᷑ ipſi mõaſterio.⁊ ꝑ hoc ſoluit̃ qõ Jo.an.q̃ qrit q adeat hr̃ditatẽ mõa cho delatã ex teſtõ ul'ab iteſtato.nã fᷣm h adibit ipᷣm monaſteriũ ? nõ monachꝰ. ¶ Virca hoc in ſũt due alie opi.quidã em Oꝑant monachũ filio fa. qui adit hr̃ditatẽ ſibi delatã iuſſu pr̃is:⁊ ſi ñ uult adiꝛe põt adire ipe pr᷑.ff. ð acꝗr. hr᷑.l.ſi qs mihi bona.F.iuſſu iuncta..cũ nõ ſolũ.C. ð bo. ꝗ li. alij ↄꝑant eũ ſeꝛuo qui põt nolle adiꝛe = po tius pati ſe excoꝛiari:⁊ ſic nibil acqrit᷑ dño nec ipſe dns põt adiꝛe.l.cũ ꝓponas.C. ð her᷑.ĩfli.= ꝙ equipet filiofa. r Mar. i.l.i.ff. ö uul. æ pupi. FE dnt: ꝙ ſi mõach nult adiꝛe ſ monaſte riũ uult repndiare pᷣfert mõaſteꝛũ ſᷣm Jaco. ð are. ff. de ſucceſ. edi.l.i..ꝑ ſernũ.he oẽs itrica tiões ceſſãt ſʒ Jo.an.ſi dicamꝰ ſic nelle ⁊ nolłe mõacho deficẽ ꝙ h oĩa ꝑ mõaſteriũ ſũt agẽda: ꝑ ꝙ ẽt ſolueret᷑ h̊ qõ ſequẽs.morit᷑ mõachꝰ heĩi ditate ſibi delata nõ adita:quo caſu diẽ pdictus Ja.ꝙ ſi hr̃ditas erat aſcẽdẽtiũ trãſmiſſa ẽ ĩ mo naſteriũ qð hẽtur loco filij. C. ð his qni an aꝑ. tab.l.i.ĩ aut᷑.ð ſanc.epi..ſʒ hec pnti.ſi vo eꝛat hr̃ditas crneoꝝ dicit ipſo iuꝛe excluſũ mõaſteri um:ſi poteꝛit reſtimi ſicut minoꝛ. C. ð ſacꝛoſan. ec.l.fi.f.ð acquir.hr᷑.cũ quidã ð mino.l.ait pꝛe ror. Jo. an. diẽ ? bñ ꝙ oĩa iſta ceſſare uident᷑ ſi dicamꝰ nt.S potiꝰ mõaſteio q; moacho delatã hr̃ditatẽ:qð vr ẽt placẽ h̊ do.an.⁊ bñ.fac.c.pe. .xix.q.ulti.alł.ꝑ Inno ubi pʒ:ꝙ lʒ an igre uʒ potuiſſet q́s ð meritis exhr̃dari:poſt igreſſũ ti h nõ łʒ:qᷓſi monaſteriũ hoc caſu puniret᷑.ꝓ hoc ẽt allego hic.d.S.illð ĩ aut᷑.ð mo.ubi idiſtincte dr: ꝙ poſt ĩigreſſũ nõ dʒ aliquo mõ iſte hie rerũ adminiſtrationẽ: æ ꝑ hoc puto Fre. nõ bñ dicẽ oſił.xx.uel.xxvj.ubi dicit ꝙ ſi tẽpoꝛe delate he? ditatis quis erat monachꝰ æ poſtea factꝰ epus adit ꝙ acquirit epatui ⁊æ nõ mõaſterio.nam fᷣm pᷣdẽa hẽditas fuir delata nõ ſibi ſed monaſterio: ⁊ ſic adibit monaſteriũ ⁊ nõ ipſe ſjͥ fʒ aliã opi. quod habebatur loco filij uel ſerui:tuuc ſua de ciſio eſſet optima:ut iſti. de lc. .ex diuerſo.ubi pʒ quod ſeruus hẽs inſtitutus nõ acquiꝛit ei in cuiꝰptᷣate eꝛat tpᷣe vᷣlate hẽditatis:ſʒ ei cnius eſt ipᷣe aditionis. uide tũ motiua Fꝛc.⁊ qð ſcribit arch.ĩ.c.uno.xviij.q.i.ubi ponit:quid ſi mona chꝰfuit inſtitutꝰhẽs ſub conditione ⁊ tpᷣe condi tionis extantis eſt trãſlatꝰad aliũ ſlocũ. Conclu do geꝙ oia acqrunt᷑ mõaſterio:æ ſic mõaſte:iũ ager ꝓ ilł rebꝰis actionibꝰquibus egiſſet mõa chꝰan ingreſſum:æ ꝓ ana geſtiſ tenebit mõſteꝛi um inqtũ ad ipſũ ꝑpuenit de bonis ingreſſi fᷣm Inno. ?7 Jo. an. ff. de adop l. ſi aꝛꝛogatoꝛ. 7 id ẽ ubicũqʒ pꝛimoniũ alicuins ad aliquẽ ꝑuẽit.i. .ij. C. de impu. ? ał. ſubſti. ? ꝑ boc ſentiũr doc. hic:ꝙ libellus concipiet᷑ ̊ mõaſterium. Legiſte vo ſentiunt ꝙ mõachũ: ut in.d.aut᷑.cã que fit cũ mõacho hec opi. doe. nroꝝ plus placʒ qᷓ iſte amplius n inuoluat in iſtis: ar. xvi.q.i.placuit et. d. S. illud. ¶ Alto ut nil ad mam ſubiectaʒ deficiat põt queri quid ſi non teneat ingreſſuſ ł renocatur ltime ex poſt facto nunqͥd ruocentur bõa tacite uel expreſſe collata:uide ꝑ caoniſtas in. c. qð a te de cle.conin.ꝑ Mar.in aut. igreſſi C. de ſacroſanc.ec.¶ Nẽ qd de bõis clericoꝝ tã ecclie regularis q; ſecularis:uið gl.nõ.cũ it i nõ.xxvij.q.i.ut lex ↄtinentie ⁊ plene per Dã.i .d.qut᷑.ĩgreſſi:ubi ſentit ꝙ põt quis dare omia bona ſua ecclie ſe culari cui ſe dedicat ut nihil ſi bi remaneat et nihilominꝰ põt facere teſtm:non t in piudiciũ eccleſie ſj hr̃dis qͥ poterit ſi nolu erit hr̃ditatẽ dinoſam adire nã hereditas põt eſſe ſine aliquo coꝛpore cum ſit nom iuris.l.hr ditas. ff. de peti.hr.? nõ.qꝛ hoc facitꝓ his q̃ ip ſe no. in.l.fi. C. de pac.et õ̊ nõ.ꝑ eũ in.l.ſtipula io H mõ ↄcepta de vb. ob. ab. J cet. Caſuſ In iterdicto uti poſ ſidetis obtinet qui iuſtioreʒ itulũ ꝓbat ita cõit᷑ ſummatur ſʒ cerie hec ſũmatio ẽ nimis generalis et uidet᷑ reqrere titlum in ̊ iterdicto S id qð hẽtur inſti.de iter dic.F. retinẽde:iõ ſummo ſic:ſi actoꝛ et reus in iterdicto ꝛetinende poſſeſſionẽ pꝛobant:obtinet is qͥ antiqorem poſſeſſionẽ pꝛobat titulo maxie iuſtiftcatã:uel meliores ꝓbõnes reſpectu poſſeſ ſionis adduxit.h.d.nõ.et ꝓbat᷑ ſatis h̊ ſummãi um in uer. ex premiſſis ponderato. v. maxime. iniditur decꝛe iſta in. v. ꝑtes. In pria ꝓ ceſſus deciſa narratio. In fa ibi poꝛꝛo fauẽtio rũ exceptõ teſtes ecclie ipſius Genſio: Dape interlocutio æ interlocutionis rõ. In teꝛtia ibi pꝰhec coꝛruptionis ⁊ falſitatis noua exceptõ ipi us pꝓhõòonis ⁊ repꝛobõnis cõmiſſio ¶ In quarta ibi ;ꝙs teſtes fanẽtinoꝝ ipugnat p ꝓbatorios 2. reprobatorios. In qnta ibi ex pmiſſis allan do concludit ꝓ eccla. Eöbilis noĩe ⁊ facto pnt ex h̊ tex.młta colligi.⁊ pᷣꝙ ĩ loco tpᷣali pnt eccłe cõpetẽ tria iura ſeꝑata:vʒ iuriſditõ honõ 2z diſtrictus. Jurſiditõ põt capi laꝛgo mõ ut ſu mit. i.ij.⁊.iij.ff.ð iuriſ.om.iudi.⁊ ꝑ glo.i cle. una ð fo.compe. Honoꝛ:qꝛ illi ð loco uocabãt eccłlam dñam:⁊ ita ut dominã honoꝛabant eam occurendo nuntijs ſuis earũdẽqʒ mandatis pa ꝛcdo. Diſtꝛictus idẽ ẽ qð t᷑ritoriũ:ut ĩ cle ne ꝛ0 mani ð elec.⁊ tritoriũ dẽ a teꝛiendo.l.pupillus .F. tritorium. ff. ö.v. ſig. ita ꝙ hẽt ptatẽ exercẽ di iuriſditionẽ nedũ ĩ incolas loci:ſʒ ẽt in oms delinquentes ibidẽ.ſ.j.diſtꝛictum ſeu territoriũ qualiter autem ecclia exeꝛceat iuriſditionem tpᷣa lem gic ut habet᷑ in.c.fi.ne cle.n l mo.li.vi. 6.2 ibi de iure ad ſe ſpectare ⁊c.ꝙ certũ quid competens alicui de iure ſpali põt dici de iure ſpectare ad eũ:nec nitiatur libellus ſi illud non competat de iuꝛe cõi ꝙ ẽ ualde nõ.facit ſi dat᷑ poteſtas alicui a pᷣncipe uel a ꝑribus tminã di aliquã controuerſiã ðᷣ iure ut poſſit z debeat ut commiſſarius habere reſpectum ctiã ad inra ton uncnceumin utmne . stenhenlen Nden i EeE na tcen NAFtriakati lanti: in an r ArNdnn ren Wozene 8 Tinnnett Aunlinun Nar nd dudn / teii. Net A Rinctnttf mn ilia uſtong mi uindhüfmmnamb gn mhinmnsgmniizaiiiin imiw O hänn inlicier imwlf mnann m wſſinenunr n nwſſſn avir nb nne mions pbon ſren dpoſe⸗ ,n a ba: ins hſunmni mniſis pondenno Hnaune. rriſnin dges. Iura mo. Iufabi pono fnii 8seclle hfus honſo: Dee benions d Intrnu bi Stfaltans nonn echtdlii Poböniscaniſic Ynonun mennop ogan Dpnofſs Iniln bieriſs in ca. (Wolnwe tfun incͤlih .) inoii cpae inici n min i⸗ coMr u Znnttien i. Foumſo il /490, „Hyorgello o oc unminminnn n ſns Nödics aſcn en e ri mileſn iicbinnon 3 ſpecialia dʒ emm illud obum generaliter intelli gi maxime qn matenia ſubiecta n ſubijci ciſpõi iuris cõmunis ut hic erat concõ.bon.tex.in.c. .i.ne li.pen.⁊.c.iij.de eo.qui mit.in poſ.ubi ali quid dixi etiam tetigi ſuꝑ Nica.de conſue.⸗ nis p do.an.in.c.qͥntaualis de iureiur.in f Möõ. ʒꝰ ex hꝰ principio iuncta deciſa que ponitur in c.cũ cã.j.de teſti.ꝙ idem terminus poteſt a pn cipio prefigi ad ꝓducendum teſtes ꝓbatorios: et repꝛobatorios:et ſic eſt ĩ fachiate iudicis ad mittere teſtes ſuper principali ac reprobatorioſ ſimul de quo dicam plene poſt Jo. an. in. c. ex pte de tcſti.et nõ.bene hoc:qꝛ habes caſũ in qꝰ idem terminus põt prefigi ad duos actus qð ꝓcedit qn illi act pnt ſimul concurrere in eoð tẽpoꝛe ut hic: als ſi ordine ſucceſſiuo eſſent ex pediendi:ſecus eſſet uide glo.nõ.in cle.ſepe de vb. ſig. in v. poſt dationem. 5.3 ex. V. põ ro iuncto.d.c.cum cã de teſti.ꝙ omnis dilatio ꝓbatõia cenſetur peremptoria:ita ꝙ n apꝑẽte impedimto non debet dari fa dilatio: concoꝛ. l. fi.ff.de dila.cum ibi nõ.faciunt nõ.in.c.ij.ð di la. ubi bõa gl. ¶ Mõ. qto ꝙ except falſitaus teſtium cum coꝛꝛuptione poteſt opponi et direc te pꝛobari poſt publicatas atteſtatões:⁊ hoc iõ quia uidetur articulus nouus pꝛopter aditionẽ coꝛꝛuptionis de qua prius non fuerat capitulꝗ tum de quo.j.et per glo.in cle.ij.de teſti.et nõ bñ ꝙ huic exceptõi et pꝛobationi non ob. lap ſus triennij pᷣfixi ad pꝛobatorios et repꝛobato rios teſtes pꝛoducendos:et hoc in odium falſi tatis.que eriam poſt ſententiam poteſt opponi ut hic. Ho. wi nonnulli crederent ⁊cc. quem non debere excludi a fachtate falſitatem pꝛopo nendi et ꝓbandi exceptionem ꝑemptoriam uel quaſi pꝛopter leuem preſumptionem onam con tra opponentem ſecus dic ubi preſumptio de malitia eſſet uebemẽs:de quo uide nõ.ꝑ Inn. in capitulo poſt electionem de conceſ.pben.ubi h concludit et ẽ hic bo.tex.ꝓ eo.In excluden da uero dilatoꝛia non exigitur tã urgens pſũp rio ꝓpter modicitatem preiudicij ut ibi no.per eum facit. c. pia de excep.li vi lento ibi de ſingulis circũſtantijs ſubtiliter zc.quod etiã parte non dante inteꝛrogatoꝛia iudex poteſt ex officio ſuo teſtes de cauſis et de circũſtantijſ ſin gulis ſubtiliter interrogare. et hoc ideo:quiꝗ hec tendũt ad ueritatem inueſtigandam et habẽ dam et ad hoc index debet laborare.xxx. queſti one quinta iudicantem et.l.ubicunque.ff. de in terrog. actio.j.de fide inſtrumẽ. cũ Joannex 3 teſtibus cum cauſa. ¶ Et nota iu canoniſta ꝙ; ſubtilitas tendens ad ueritateʒ. eliciendam com mẽdatur de iure canonico concor. capitulo ca pellanns de ferijs:æ quod no.in.c.dilecti de iu gi ¶ Mota ſeptimo hic multa detrahentia fidi teſtium rimo ſi contradicant ſibi ipſis ideſt ꝙ quilibet teſtis contradicit ſibi ſecus ſi plures pluribus etiam ab eadem parte productis; de quo dic ut notatur in. c. in noſtra:infra ð te ſibus. Secundo ſi ſunt ſinglares i dictis ſnis ]. de teſti.tã lĩis ⁊ de elec.cũ dilecti. Lertoo ſi ſut malc fame.qᷓꝛto ſi ſũt leuis opionis:⁊ ð iſtis uide ĩ. c.teſtioniũ ðᷣ teſti.2.c.oĩbꝰ.ij.q.V.⁊ nõ, ſing. m unuʒ itellectũ: ꝙ ifamia facti n repellit in toto a teſtionio in cã ciuili:ſed pendt ex in dicis arbitrio conſideꝛata qualitate ? ꝙᷓtitate in famie:⁊ ita poteſt intelligi tex.ibi nulla uel mo dica ⁊c.põt etiam referri.v.nulla ad v. male fa me:⁊. v.modica ad.v. leuis opinionis:⁊ tune pꝛobaret ꝙ infamia facti ex toto repellit etiam in cinili:de quo dicam ꝓlene in.c.teſtimonium pꝛealle. Leuis opinionis dicuntur dupliciter uł ſecundũ abbateʒ hic.qꝛ quotidie mentiuntuꝛ:lʒ nulluʒ ledant.ucl dic qꝛ facile omnibus omniꝗ credunt: ut nõ.gl.in.d.c.omnibus.⁊ tene bene mti ꝙ talis dicatur leuis opionis. Quito ſi nõ ꝓTbant clare id ad qð ſunt inducti ſeu ad qð ſe aſtrinxir ꝓducẽs.Sexto ſi ſunt coꝛrupti. Sep rimo ſi ſunt falſi:uide ad hoc tex.in.c.teſnſioniũ de teſti. ¶ Mõ. vij. ibi ſe aſtꝛinxit ſm ueꝝ intel lectum:q; ꝓponẽs duo quoꝝ unum uenit qua lificatiue ad reliquum ita ꝙ eſt unum dictũ q̃li ficatuʒ ur̃ ſe in dub io aſiringere ad utrũqʒ pro bandum:nec ſufficit pꝛobare alterum:licʒ illud peꝛ ſe alias ſufficiat:quod tʒ Mar. in.l.dinus .cff. de re iudi.z. .latius dicã:licet ſecus ſit ĩ mã dato ꝗlificato. qꝛ diſtribuitur ĩ dno mandata in ⁊c.cum dilecti de do.⁊æ contn.æ.l.celſus.ff. de ar bi. ⁊ in. c.fi.de reſti.ſpo.q;ꝗ; poſſet dici ꝙ ibi tenetur mandatarius ad utrũqʒ ſi utꝛũqʒ põt ex plicari:ut.d.c.fi.⁊ ſic nulla uidetur diffeꝛentia: ſed pars preſumitur poſſe ex quo ſe aſtrinxit. 7 iputerur ſibi ſi non potuit:⁊= iõ dicit Jo.an. bonũ conſilium eſſe in fine articnloꝝ ſeu caplo ꝛũ ꝙ proteſteĩ ꝑs ꝙ nõ aſtꝛingit ſe ad pꝛobanðᷣ niſi id qð neceſſario ſibi incũbit:⁊ ſic faciũt bõi pratici:qð nõ. õ octauo ex. v. ex pmiſſiſ qᷓ tuoꝛ:quoꝝ quodlibet diſtributiue ſufficit:⁊ for tius ſi concurrunt omnia ſimul ad faciendã alt᷑ urram ꝑteʒ obtinere in interdicto uti poſſidetis probata poſſeſſione per ntrãqʒ parteʒ.pꝰplura litas teſtium: ut quia altera pars plures teſtes pꝛoduxit:facit.j.de teſti.in noſtra.2.dictoꝛum qualitas:ut qꝛiſſunt aptioꝛa ⁊ neꝛiſimilioꝛa nego cio:facit.c.preteꝛca.j.de teſti.?.c.auditis de pᷣ ſcrip.ubi per Inno. q inter cetera notanter di cit: ꝙ data paritate teſlium dicentium contrari um plus creditur illis quoꝛum dicta cõſonãt in ri cõi:facit.l.iij.ff.de teſti.⁊ uide glo.fi.in.c.i.ð preſcrip.li.vj.⁊ quando ſunt aptiora uel ueriſi miliora negocio arbitꝛabitur iudex ex uarijs conieciuris: arg. illius.l.iij. . c. preteꝛea pꝛealb. 6 Tertio poſſeſſionis prioꝛitas:⁊ hoc bñ nõ. quapꝛopteꝛ dicunt hic doctoꝛes ⁊ pᷣncipal: In no.ꝙ ſola probatio anterioꝛis poſſeſſionis ſuff ciebat huic eccleſie ad obtinendum in boc interdicto nti poſſidetis:facit quod nõ. Har.ĩ .l.celſus.ff. de uſuca.æ per Inno.in. c.ſepe de Feſti.ſpo.ubi reperies bona dicta ad boc.beæ ¶ De pꝛobationibꝰ oĩa vr̃ ſequi Mar. in.l.ſi duo.ff. uti poſ.⁊ ad hᷣ allegat iſtũ tex. æ põt eſſe rõ q aꝑte colligitur ex hac lr̃a.nõ. etiã Jo.an.hic ĩ v. temeꝛitate: Vj ex quo enĩ ↄſtat aliquẽ rẽ aliquaʒ poſſidẽ intꝛans poſſcſſionẽ illiꝰ dẽ aut uiolẽtiã oↄmittẽ aut iniu ſie poſſidẽ: niſi pꝛobʒ ꝙ iuſte:pꝛo hoc.l. cũ qre bat᷑. C. vn ui.æ qð nõ. Inno.h̊ ?Z Har.i locis pal. qð nõ.ſing.ĩ pratica.⁊ I dicat h Jo. an. H iteligendũ ðᷣ rebꝰ coꝛporalibꝰ qᷓ nõ pnñt eodem mõ a pluribꝰ poſſideri:ſecus ĩ icoꝛporalibꝰ ᷣm eũ:adducit nõ.i.c.i.ð iu.pa. Ego puto idẽ eſſe in incoꝛporalibꝰq;tũ ad effectũ:ut h apertiſſime bat (cemario pbatio melioꝛis titli: ex quo nõ.ꝙ hʒ ĩ iteꝛdicto uti poſſidetis nõ ſit neceſſe ꝓ bare titulũ: ut ĩſti.de ĩterdic.F. retinẽde:ẽ tñ mł tuʒ utił titulus:qꝛ data ꝑitate pꝛoboõnũ obtinet is ꝗͥ meliorẽ titulũ pꝛobat: qꝛ teſtes ſui pferunt ſupꝑ poſſeſſiõe tanq; ðponẽtes ueriſiliora: ex q bʒ titulũ Ocurrẽtẽ cũ dictis eoꝝ:ut hic nõ. pro bat̃. . ir tene menti: ꝙ copla appoſita tpi a q pꝛobaĩ poſſeſſio denõt otinuatioeʒ poſ ſeſſionis ab illo tpᷣe uſqʒ ad ſpᷣs pfinitũ.ſecus ſi ubi copła n appoõit᷑: qꝛ tũc pot vificari poſſeſſio ĩ nno momẽto Declaro tex. hic ſʒ doc. ⁊ bñ iõ in ꝓbõne ecclie apponit copulã:⁊ ꝙ poſſede rat a.xl. ẽnis ⁊ citꝛa:⁊ ĩ ꝓbõne cõis nullã copu lã appõit:ſʒ d ꝙ poſſederat a.l.an:citra: qꝛ ex pte ecchie fuit ꝓbata ↄtinuatio poſſeſſiõis qð ĩ poꝛtat illa copla ⁊:ſjͥ nõ ſic fuit pꝛobatũ ex ꝑte cõis:⁊ iõ clara ⁊ bona pratica ẽ: ut ĩ articul po nar illa dictio æ: ad denõndũ ↄtinuationẽ:⁊ me lior ⁊ clarior pratica erit ut articuleĩ ꝙ peꝛ. xl. an. ? ꝑ totũ ill ips poſſedit.qũo aũt ꝓbat cõti nuatio dixi ĩ. c. c ad ſedẽ reſti.ſpo.xꝑ Mar. i .I. celſus. ff. de uſucap. ¶ Mõ. x. illud gñale ad qð quotidie allegat᷑ hᷣ lr̃a:ꝙ duo iĩſolidũ candeʒ rẽ ſił ꝛc ¶ Ho.xi. ex v.ex pᷣnillijs ꝙ ꝓbõ q eli cix ex puilegijs ſeu iſtꝛis idubitatis dẽ euidetiſſi ma.ſacit ad ſtatuta exigentia ceꝛto caſu pꝛobõeʒ enidẽtiſſumã ſeu euidẽtiſſima documẽta:ſicut in ſili loquit rex.i.c.pia ð excep.i.vj.facit qdð nõ. Inn. i. c. ex inſinuatõe ĩ fi.ð ap.⁊ uide tex.nõ.i .illud. ff. ð leg.i. ubi poteſt dici euidẽs qð elici tur ex piecturis. Aora. ri, foꝛmã libellãdi = pꝛonuntiandi in hoc inteꝛdicto uti poſſidetis. querte tñ ꝙ potuiſſz petẽ inteꝛeſſe moleſta riõis ð pterito. vñ dicit hic Jo. an. pꝰ Hoſti. ꝙ iputet ſibi ecclia iqiũ nõ petijt ſibi cõe ↄdem nari ſuꝑ ĩteꝛdicto ꝙti ſua ĩtererat pacifice non poſſediſſe:q ↄdẽnatio facta ſuiſſet ſin cos ſi de hoc fuiſſet actũ ⁊ ð iteꝛeſſe oↄſtaꝛet.ff. uti poſ.l. ſi duo.F. fi. quod no. æ dic foꝛmaliꝰ ꝙ tria piit deduci ĩ libello ⁊ ĩ ↄdẽnatõe:vʒ in deſiſtit a mo leſtatõe ðᷣ pniti ⁊ nt nõ moleſtet ĩ fuiuꝝ:⁊ ui con dẽnet᷑ ad ĩteꝛeſſe ꝓ moleſtatõe ð pteꝛito: ut colli git ex. l.i.ff. uti poſ. æ ibi ꝑ Oar. ? pratica erit ut narret ſe poſſidẽ æ qualr:æ aduerſariuʒ mole ſtare ⁊ qualr: ⁊ itereſſe ex h illatũ ⁊ poſtea vclu ueꝛe: ut. S. dixi: æ an dẽat apponẽ locũ ips ⁊ ſi. ide bn nõ.i. d. l.i. .l.ſi duo maxie per Bar. ¶ Altio nõ. ſʒ Jo. an. dñʒ ꝓ hoib ſuis q;uis libeis agẽ poſſe. nã ex foꝛma ſnie põt colligi qð fuit petitum ut homines non moleſtarentur: ut pʒ in fi.tex. non enim dʒ iudex ꝓnũciare ſuꝑ ũ petito. imo fatuꝰ ẽ ille iudex.l.fi.C. ð fideicõ.li. 2. c. ̊ heli de ſino. aſſignat Jo. an. rõnẽ primi dicti:qꝛ ĩ moleſtõne hoĩuʒ intelligit dns mole ſtari:et inteſt di hr̃e ſubditos locupletes ĩ aut. ut iudi.ſine quo.ſuffra. .cogitatio colł.i. ⁊ ceꝛ te h̊ rõ enimis gnãł.nã fᷣm bãc rõʒ poſſet ager de furto eis cõmiſſo.qð n ẽ ueꝝ iu nõ.ple peꝛ Inn.i.c.dilecti de ap.⁊ ꝑ gl. i. c. aucte de pᷣui. li.Vi.⁊ de mã dic płe ut in ilk iuribꝰnõ. ⁊ h pote rat agi:qꝛ ꝑ moleſtatõʒ hoĩuʒ moleſtabat ecclłia in poſfione ſua cũ cõe uolebari hoĩb poſſider q; poſſidebat ecclia. ⁊ h pʒ ex eo. qꝛ h uenit in H iterdẽo uti poſſitiſ ĩ quo ecclia tin ꝓbauit ð in re ſuo:? h bñ nõ.qꝛ va n et peꝛ ea multũ bñ ðᷣclarat᷑ iſte tex. ũc uenio ad gl. 2 pma colligit ex tex. iudicẽ ex oflicio poſſe ĩmi num pᷣfigẽ ꝓductioni teſtiũ ⁊ põit multos alios caſus ĩ qb iudex ſupplet ex officio ſuo. ¶E nõ.ſing. pᷣmũ dictũ gl.iũcto tex.boc ple exami nat Mar. in. lI. i. C. de dila.ubi tandẽ concludit iudicẽ hoc poſſe ſi uivᷣrit expedire:puta quia ui det ꝑtem negligentem in ꝓducendo teſtes:nec curare in petenda dilatione: ꝓ hoc allegat. l. ꝓ perandum. F. i.C. de iudi.dũ dicit nemo erit tã audax ut poſſit iudice inuito litẽ ꝓtelar Ego puto ſatis iudicem hoc poſſe: ut ſatis ꝓbat hic iuncto.c.cum:cãm.j.de teſti.quod eſt ꝑs iſtius ſed credo iudicem ad hoc non artari nec ex b* poſſe ſindicari ſi mon fecit niſi ſit tal cã ĩ ꝗᷣ tene atur ſupplere ex officio tunc enim põt et debet: ad hoc allego tex. in. c. oblate de ap. v ſuperiõ: z ideo ſi ſtatutum apponit penam iudici n imi nanti cãm.j. terminum ſibi pᷣfixum:dico iudicẽ non incidere in penã ſi non fuit requiſitus a ꝑ tibus:qꝛ ñ tenetur impendere officiũ ſuum ad utilitatem puatam: niſi requirarur a ptibꝰ: ut. le .iiij. S. hoc auteʒ iudiciuʒ.ff.de dã.ifec.⁊ qð ibi nõ. Har. qͥnimmo nec ualet citatio iudicis:niſi fiat ad petitionẽ ꝑtis: ut nõ. Haꝛ.i.l.ad pẽpto rium.ff. de iudi.dixi in.c.i.e.ti.facit quod nõ. Inno. in.c.ad nr̃am.ij.de iuꝛeiur. uide gl.nõ. in. c. ſi. de REp. quod nõ. in.l.ſcimus.C. de iu di. ¶Sed circa hoc quero: quid ſi pars ꝓba nit dilatione nõ data. uide Haꝛ. in.l. in cꝛie.ff. de adul. ubi pꝑ illa.l. tenet ualeꝛe ꝓbatiõeʒ. Idẽ tener in.l. fi.ff. ð feꝛijs. dicit enim ꝙ totum tp̃s inſtantie cedit ꝓbationi fiende. niſi iudex aliter ſtatuat dilationem. Oo.an.dicit ꝙ pꝛobare po terit uſque ad concluſionem in cauſa non poſt ſupra de pꝛocura. auditis et infra de fide iſtru. cum dilecins Ego dico ꝙ quieſcente dilatione iudicis quidam ſunr termini iuris excluſiui pꝛo bationis nam renunciatio et publicatio ateſtati onum impediuit teſtes producendos ſuper eiuſdem articulis uel directe contrarijs non au tem ſuꝑ caplis.nouis.j.de teſti.cum cãʒ ⁊.c.cũ thaid usra INiN i e b n li, ee niic uhn b zſi clurdgen ghimnn enigwenltinpbantin nd alnng bllnapae miiſem. nn ag. t ndigofſtio doſetni Nuctoni Cnüt önnniwsgios nia ihag oficſ ni dciͦ gtünn er hoeſkeauni 11Cceda wimcicont vſeſmani uie pru ur umn i, auunnh Alin Mduuanp toalige , Ccr vdi idat owennni acrimid liue Prtei E nboe voſentſns Phii hic nſ enſt godc Pins adbocton armnineten on ſecr ſiſtul djianen⸗ ſeo meain atache⸗ nc hur deth inend: ori Dchmnintiäiß in rtunſtißiunrdllh iik ſtwnfn telnſinssn ueniſſent et.c.fraternitatis cum multis ſi.iſti tñ duo rermini n excludũt pꝛobationem fiendam inſtra:ſʒ illa ꝓbõ ĩſir̃alis excludit᷑ ſoluʒ ꝑ con clłonẽ ĩ cã:ut ĩi.c.cũ dilectꝰ pᷣal illa.n.excludit ꝓ boes et ẽt allegationes ↄſiſtẽtes tã ĩ iuꝛe quaʒ i facto ut ibi nõ.et ĩ.c.paſtorał de cã poſ.⁊ ꝓpe. Inn. ad pᷣdicta nide bonũ ſile li.ↄteſ.ẽ minꝰ excluſiuus oĩuʒ dilatoriaꝝ:ut i.c.int᷑ mõaſteriũ de re.iudi.C. de excep.l.fi.tam iudex cã abbre uiãde litis põt pᷣfigẽ fminũ ad oms dilatões ꝓ ponẽdas.ut ĩ.c.paſtoral.j.ð excep.ita ĩ ꝓpoĩto gſcripti ſt ĩmini excluſiui ꝓbõnũ:põt tam iuðx cauſa abbreuiande litis pᷣfigẽ ᷣminũ cẽtũ ꝓ teſti bᷣſeu ꝓbõnibꝰ ꝓducẽdis:ſic ẽt uidemꝰ in cã ap pellationis. dat᷑ eĩ a iure ãnuſ et ex cã biennium ad ꝓſequẽdã ⁊ finiẽdã.ap.de ap.ex rõe et cle.ſi cut de ap.ſʒ iudex põt pᷣfigere minũ ad ꝓſeq̃n dã appellatõʒ ſtatucẽdo breuiꝰ tpᷣs: de ꝗꝑ.cũ ſi rõana ⁊.c.ꝑſonas cũ ſi æ.d.c.oblate.(¶ Vlt᷑iuſ ꝗrit᷑ nũqd in iſto teꝛmio dato ad teſtes ꝓbatoꝛi os uel repꝛobatõios ſufficiat teſteſ fuiſſe iuꝛatoſ lIʒ non ſint examinati i tmio ſʒ pꝰ.uide terminuſ põt multifarie pᷣfigi q;doqʒ eĩʒ pfigit ad teſtes q;doq; ad ꝓducẽdũ ⁊ faciendũ eas exaĩiari qꝙᷓ doq; ad ꝓbãdum ⁊ ꝓbatũ habẽdũ ꝑ oẽ genus ꝓbõis p caſu ſatiſ ẽ ꝓduxiſſe teſtes et feciſſe eoſ iurare qꝛ ĩ effectu tũc dẽ teſtes ꝓduci et recipi: ad h.l.ſi quando.C. de teſti.⁊.c.ij.e.ti.ð qꝰ ui de ꝑ Spe.iĩ ti. ð. teſti. F. qtꝛ v.is quoqʒ ubi ð h = ið ibi Jo.an.ĩ addi.ꝛꝰ cãu tʒ Spe.ibi ꝙ non ſufficit ꝓduxiſſe niſi ẽt exaĩati fuiſſent ꝙ ur̃ ſeq̃ Jo. an. ar. bic refert Ja. bu. ſenſiſſe ꝙ ẽt h cãu lufficiat teſtes iuraſſe:cũ non ſit ĩ ꝑte exaĩatio ſʒ in iudice. ſatis ergo ẽ ꝙ ꝑs fecit ꝙ ĩ eo erat.de H uide ꝑ arh.in.c.pie de excep.li.vi.do.de ꝛ0 ta ponunt t᷑tiã opi.q põt eẽ ↄcoꝛdantia duaꝛuʒ pcedẽtiũ:qnt.n.ſufficẽ ꝙ teſtes iuꝛaueꝛĩt ĩ ĩmio ⁊2 ꝙ ꝑs adhibueꝛit aliquã diligẽtiã ut.j.t᷑minuʒ exaĩarent᷑:et hoc qꝛ exaĩatio ẽ qͥd facti q põr cõ mitti notario et ſic ẽ in iudice ⁊ ñ ĩ ꝑte.Credo idubitant hãc eẽ dr̃iaʒ ĩter pᷣmũ caſũ ⁊ ſʒ ut pꝰ cãu qñ ſimplꝛ fuit datꝰterminꝰ ad teſtes ꝓducẽ doſ ſufficiat ꝓductõ facta corã iudice cẽt ſi fiat ĩ ultia die tmini:qꝛ ſatiſfactũ ẽ tmio ad h̊ qð nõ. i ſpe.i ti. de dila..i.v.qͥd ſi.j.⁊.v.ſe.⁊ ſic nõ exigit᷑ petitio ut exaiet. 2 cãu oʒ ꝙ reſtes ꝓdu cant᷑ ita an lapſũ termini: ut viſilꝛ poſſint exaĩa ri.j.terminuʒ:⁊ qꝙ det᷑ aliqᷓ diligẽtia ꝑ ꝑtẽ ut ex aminent᷑ als nil oparet᷑ illa ſtatuitio termini ad exaĩanð ⁊cc. ᷣ ꝓbo apꝑtiſſimc ꝑ ſile: ꝓſeq appel latõʒ ẽ ĩ ꝑte.finiꝛe uero n ſolũ depẽdet ab ea:ſʒ a iudice:nihilomiꝰdat᷑ ꝑti annꝰ ad ꝓſeqnenduʒ ⁊ finendũ appllłoneʒ:ut in cle.ſiẽ de ap.⁊ intelli git ut finiat ꝙtũ ĩ ea ẽ: ut ĩ.c.ex ĩſinuatiõe ð ap. ⁊ nõ.ple i.c.ex rõe.e.iti.itadico in ꝓpoſito ſi ð tur min? ad ꝓducendũ ⁊ faciendũ eos exaĩari dz ps utrũqʒ facẽ q;tũ ĩ ea ẽ ⁊æ adhibẽ diligẽtiã cũ effectu ut fiat:? ꝓducẽdo ita an tminũ ut poſ ſint ꝑ iudicẽ recipi æ exaĩari ĩ ᷑mio pte inſtante ? poſtulãte ſiẽ obfuat᷑ ĩ ca appłnois:facit.l.ij: ff.ſi qs cau. æ qðᷣ nõ. Inn. i. c. ex traſmiſſa ð ſcrip.⁊ ꝛões ſpe.iĩ pal.vV.qͥd ſi.j. ¶ .cãu pᷣnci pali qn fuit datus minus ad ꝓbandum dicit butri.in aut᷑.ſi dicat᷑.C. ð reſti.ꝙ ſufficit ꝙ iuꝛa nerit.j.t᷑minũ:qꝛ dm teſtiſ tꝛahit᷑ ad diẽ iuꝛam ti: ut.d.l.ſi qn.fingit᷑.n.tũc exaĩatꝰ ſeqt᷑ hic do. an.? ita diẽ tenẽ aꝛchi.? Jo.an.pꝰeũ ĩ.d.c.pia. Ego cꝛedeꝛẽ ꝙ ẽt h̊ cãu ꝛequirat᷑ diligentia ex pte hntis ꝓbaꝛe:cũ.n.hẽat ĩminũ ad ꝓbanduʒ cẽte ex ſola ꝓductõe teſtiũ ñ ꝓbat cũ effectu qꝛ ſola ꝓductio nil ꝓbat:nã dixi.S.e.ſuꝑ Nica ꝓ bõ ið ẽ ꝙ ꝓpallatio ſeu manifeſtatio:q non fit ex ſola ꝓductione. Itẽ ſi ſufficẽt ſola ꝓductio poſſet fieꝛi ultia die termini:⁊ ſic nil eſſ ꝓbatũ in fmio.z mlta ipedinta poſſẽt accidẽ ꝓpt que nõ poſſent poſtea exaĩari:⁊ ſic ꝑ ̊ͥ dat᷑ mã ꝓtel landi iudicia:facit qð nõ ſpe.i.d..ſʒ qͥĩd ſi.J.⸗ maxie h̊ͥ ꝓcedit añ dat᷑ fminꝰ ad ꝓbandum aꝑ tiſſimis documtiſ:ð q ſpe.in.d.v.⁊ in.c.pia pal.⁊ ita repꝑi poſtmodũ aꝑte tenẽ baꝛ.ĩ.l.dan ni. F. ſabini. ff. de dã.ĩfec.ubi uide. ¶ Muaꝛto cau qñ fuit dat ᷑minꝰad ꝓbandũ ? ꝓbatuʒ ha bendũ eõit᷑ tenet᷑ ut nõ ſufficiat ſola ꝓductõ:ſʒ ẽt ꝛeqrit᷑ exaiatio in ᷑mino:qſi illa vba denõnt de cõplemtũ ꝓbõis.⁊ ſic ꝙ ſint exaĩati:de qꝰ . Jo. an.i.d.c.pia ⁊ butꝛi.in aut᷑.ſi dicat᷑.C. ð te ſti.puto.tam ꝙ ẽt h̊ cãu ſufficiat ꝑtẽ adhibuiſſe diligentiã: qꝛ actus exaĩatõis non pertinet ad ꝑ tem ſed ad iudicẽ ꝓ h̊ qð.s. dixi quando expᷣſſe dat᷑ teꝛminꝰ ad exaĩar̃ faciẽdũ. (Mui 2 ulti. caſu quãdo dat᷑ ad ꝓbandũ et ꝓbatum hẽnduʒ p dõe genus ꝓbõis:ſicut hodie in multis locis praticatur. dicit do.an. ꝙ lapſus hꝰ termini ha bet uim ↄclonis ĩ cã q ad ꝓbões facti ñ quo ad allegationes iuris. unde putat q non exclu dit ꝓbõem ꝑ ↄfeſſionem qꝛ illa non ẽ ꝓbõ:ſed ꝓbationis ꝛeuelatio:ut nõ.S.ſuꝑ Nica.puto ꝙ in precednti caſu reſtringitur terminus ad pro bationem fiendã ꝑ teſtes:non ãt dʒ extendi ad productionem inſtr̃oꝛum:cum enim illa hẽant a iure terminum limitatum vʒ conclonem in cã: de fi. inſtr. cuʒ dilectus:non dʒ illa pꝛobõ inclu di ubi aperte ad hoc terminus preſixus non fu it:qꝛ non ẽ auguſtanda pꝛobationũ copia:niſi exprimant᷑ talia vba ĩ ꝗbus ſatis tacite ĩcludat pꝛoductio inſtr̃oꝝ:pone exẽplũ ĩ cle.ſepe de vᷣ. ſig. vʒ ad pꝛoducẽdũ oĩa tacita æ munimta qᷣbꝰ ptes ſũt nſuꝛe:ut ibi in tex.⁊ glo.⁊ nõ.illã pꝛati cam ꝗᷓ ſatis põt obſeruari in cãis ſummarijs: ut ibi pꝛobatur. In alijs t uide qð dicaʒ iĩ. c. cum dilectus pᷣal.ſed in hac ultima foꝛma ſatis includit᷑ pꝛobatio per inſtrumenta peꝛ illa Yba per omne genus pꝛobationis ⁊zc.⁊? an per lap ſum termini indifferenter excludatur ꝑs a pꝛo ductõe inſtr̃oꝝ cũ reſtringat᷑ bnficium iuris.nõ gl. in. d. cle. ſepe in. v. non obſtante:æ dicã latiꝰ in.d.c.cum dilectus.hec ſufficiant quo ad iſtam glo.⁊ multi alij caſus poſſunt addi ad fi.huius glo.in quibus iudex.ſupplet ex officio ſtatuen do rerminum. hoc relinquendum ẽ ſummiſtis. Glo. ij. ĩ effectu ꝓſequit᷑ qtuor. prio an idiſtinc te qõ falſi poſſit ꝓponi p⸗ ſniaʒ.ꝛꝰ ibi ? nõ.pꝛso ſequit᷑ an ſufficiat ꝓbaꝛe teſies falt ũ dixiſſe abſ qʒ eo ꝙ aliqd ꝓbet ð corruptõe.ʒꝰ ibi ſʒ nũqᷣd an ſufficiat corruptioneʒ ꝓbaꝛe abſqʒ fallitate: ꝗrto ibi itẽ nõ.nũqd ſnia lata ꝑ falſos teſtes ulł inſtẽa falſa teneat: z ſi teneat qbꝰ remedijs 2.J. qtuʒ teꝛminũ poſſit retractari. enio ad pꝰ vꝛ eni ꝙ pꝰ ſniam n poſſit moue:i qõ falſi.C. ſi ex fal. iſtru.l.i. æ. ij. gl.rndet: ꝙ aut ĩ pria iſttia fuit mota qõ falſt aut ñ. pꝰ cau ni admittit᷑.2 ſic 7 dic atius ut ĩ pn. gl.Cõclude latius ſic ꝙ aut qð falſi nũꝗᷓᷓ fuit mota ant ſic.prio can põt poſt ſniam citra appellatiõeʒ ? ĩ cã applłonis ꝓponi dqũmõ ĩdirecie ꝓbet᷑:directe ãt publicatiſ atteſta tionibꝰ ꝓbari nõ põt:q;ꝛ eſſj ꝓducẽ teſtes ſupeꝛ articuł grijs directe: qdᷣ nõ Iʒ: nec ĩ cꝗ pncipali nec ĩ cã appellatiõis: ut ĩ.c. fratnitatis ⁊.c. cum neniſſet cũ ſi. ðᷣ teſti.? clariꝰ ĩ cle.ij.e.ti.in tex.? glo. ubi glo. pᷣncipalr rãgit bunc aꝛticulũ falſi ita ris. Idẽ Inn. H:y n ita ſpccifice loquat᷑. p ueꝝ niſi addat᷑ arriculus corruptõis: ul jm Inn. ꝙ als doloſe teſtis falſũ teſtioniũ dixit:puta odio uł amoꝛe. E ð fal.l.nec excplũ.nã tunc ẽt direc te admittit᷑ ꝓbõ:qm rõx illiꝰ additõis vẽ nouñ caplłʒ:ut hic ꝓbat᷑ ⁊ nõ.i.d.cle.ij.uł niſi ſit cã 5 nilegiata.puta cã mr̃imoniał uel ubi iminet pec catũ.ut ple dixi ĩ.c.iurauit.S.c.⁊ ſic iĩtellige oig iura ꝗᷓ dñt ð falſo poſſe agi ẽt poſt ſniam:ſʒ legi ſte ĩ H nullã driam faciãt:ſʒ ſimpłr dicãt ꝓbõeʒ admirti: ut nõ.ĩ.l.diuus.ff. de re iudi. ⁊ i. l.i. C. ſi ex fal. iſtru. ſy minꝰ bni dñt: ut pʒ ex pꝛedictis. Si vo qõ falſi fuit mota ĩ pria inſtãtia ⁊ ea nõ ob. fuit lata ſnia:æ tũc ãpliꝰ nõ admittit᷑.l.i.C. ſi ex fal. iſtru. põt tñ appellari ⁊ peti illã ſniaʒ cõ rigi tãqᷓ; iniuſtã:ſʒ oʒ ꝙ falſitas poſt publicatas atteſtõnes pber̃ mõ pᷣdẽo: z ex h hẽs pᷣmã qõeʒ declaratã. ¶ Menio ad faʒ an ſufficiat pꝛobaꝛc ſolũ falſitatẽ ad obtinendã retractatõeʒ ſnie.gl. iſta ponit opi. õrias ⁊ inbeꝛet fe opi.ꝙ ſufficiat ſicut ſufficit ꝓbaꝛe inſirjm fuiſſe falſũ.cuiꝰ uigo re lata fuit ſnia.l.i.alł.ĩ glo.h̊ m glo.limitat:ut ſufficiat ſi ꝓbet᷑ iudicẽ fuiſſe ſecutũ dẽa falſoꝰꝝ teſtiũ:ar. . ðᷣ re iudi.cũ. J.?.A. Cõclude latiꝰ ꝙ aut iudex nõ fuit ſecutus dicta falſoꝝ teſtiuʒ ut qꝛ iudex fuit morꝰ ad ſniaʒ aliũde qᷓ; ex dẽis teſtiũ:⁊ tũc claꝝ ꝙ nõ ſufficit teſtes dixiſſe falſũ .d. c. cñ. J. z. A. ? rõ:qꝛ nõ ꝓbat h eſſe qð ab h ↄtingit abeſſe. c. ij. de tranſla.pla.l.neqʒ nata les. C. ð̊ͤ ꝓba. aut iudex fuit motꝰ ex ds teſtiũ utputa qꝛ dixit ĩ fnia uiſis atteſtõnibꝰ: ut nõ. di it Spe. in ti. ð ꝓba. F. fi. V. ĩ ſnia. alias puto ſe cus ꝑ rõem. c. cam q ð re indi. ⁊ ð renũ.i pntia qꝛ nõ ſemꝑ ad unã ꝓbõnis ſpẽm ⁊c.l.iij.ff.ðᷣ te ſti. ⁊ H caſu qn fuit index motꝰ cx dictis ſalſorũ teſtiũ: dic ꝙ ſi ſniafuit lata õ abſentẽ dolo 2 fal ſis allegatõibꝰ ptis pntis: ? tũc ſnia ẽ nila.l.ſi pᷣ tor. F. marcellus. fl. de iudi.nõ. Mar.i.l.diuns fr ð re iudi. ? h caſu ĩ dubio ſufficigt ꝓbare ſo laʒ falſitatẽ:puto tn ꝙ poſt publicatas atteſtões ¶ De pꝛobationibꝰ nõ dʒ admitti ad eã ꝓbandã:miſi ꝓut. ð.õdixi in prio arti. als poſſʒ nieri tioꝛ ſuboꝛnatõis teſtiũ: nili ĩ caſibꝰ ĩ ꝗbꝰpõt ꝓbaꝛi ↄriũ diꝛecte publica tõe nõ ob. ð qb alidqd. S. ? aliqͥd dicã ĩ. c. ſeꝛies . teſti. Aut fuit lata ſnia puteʒ: ⁊ tẽ ſi ð mi noꝛc ſnia ẽ niła fauoꝛe mioris etatis nõ. Haꝛ. i.l. diuus. æ.l.i. C. ſi ex fal.iſtru. pal.æ idẽ dicã ĩ ſnia tali mõ lata õᷣ eccliaʒ:ar.c.i.ð ĩ inte.reſti.= nõ. ꝙ poĩit falſitas ꝓbaꝛi mõ pᷣdẽo. ſi vo ) ali uʒ:⁊ tũc ſnia tʒ:ſj uenit rctractãda:ut.j. dicã:ſʒ oʒ ꝙ pꝛobet᷑ falſitas:ut..dixi⸗z R hẽ declaꝛa ũ aliqptulũ ultimũ qubis. & Menio nũc ad teꝛ tiã qoey an ſufficiat ꝓbaꝛe ſolaʒ corruptionem abſqʒ falſitate. gl.ĩſtat finalr vr oↄcludẽ ꝙ ſic ſi iudex fuit ſecutꝰ dicta corruptoꝝ:als ſecꝰ ꝑ illð c. cñ. J. z. A. finalr hãc opi. vr ſequi HBar. in .d.l.diuus ſi ꝓbat᷑ teſtẽ fuiſſe coꝛruptũ pecũia: ut teſtioniũ dicẽt ĩ hac cã: lʒ expſſe nõ fuit actuʒ ut fenet iniuſtũ ⁊ falſũ teſtioniũ:qꝛ fᷣm eũ hᷣ ipo ꝓbar falſũ.l.i.ff. ad.l.cor. ð fal. Jo. an. vVr hic diſtinguẽ ꝙ ante ſententiã ſufficit ꝓbare ſolam corruptionẽ:qꝛ agit ſolũ ad teſtes ꝛepellendos qui ꝓfecto repellẽdi ſi ũt cũ ſint ꝑiuri: qꝛ õ iura mentn receperũt preciũ.ſʒ poſt ſentẽtiã nõ ſuffi cit pꝛoba:e nudam corruptionẽ: quia nunc agi tur ad ſententiam retꝛactandã: non ad teſtes re pel lendos.põt eſſe rõ:qꝛ nõ ſcquit᷑ fuit coꝛup tus: eꝛgo dixit falſũ.do.an.trãſit cum doctrina Par. do. Car. tenet opi. Jo. an. dicit eniʒ ꝙ hʒ ex corruptela ꝓbetur teſtis falſus quo ad H̊ ut puniatur ð falſo: ut. d.l.i.ff.de fal.non tamẽ peꝛ boc ſequitur ꝙ dixit falſuʒ:⁊ ex hoc ſolo poſſit retractari ſententia: fallit ſecundum eũ in cã ma trioniali: ut in.c.ſicut de teſti.Ego ibi latius di co ſuper ĩtellectu illiꝰ.c.? pono duas opi. Dꝛi ma ꝙ aut teſtis recipit pecuniã ut diceret falſũ teſtimoniũ:et ſic ꝓmiſit er indicium:et tunc cũ pſumptio ſit ꝙ ſic dixerit:ar.c.ꝑ tuas de ꝓba. et.l.generaliter de non nu.pecu .?. c.inꝗſitioniſ ĩ fi. j.de accu. debʒ hoc pꝛobato retractari ſen tentia qꝛ ſatis ꝓbatur pᷣſumptiue etiam falſitas et ſic pꝛocedit dictum Mar/Aut ꝓbatur ſim pliciter ꝙ teſtis recipit pecuniam ut teſtificaret᷑ et tunc pꝛocedat opi. Jo. an. hec opi. eſſet ſatis equa ſaltem pꝛo opi.concoꝛdandis:ar.c.cuʒ tu j. de teſti. Alia opi.que mihi uidetur uerioꝛ 6 ut indiſtincte ſufficiat pꝛobare coꝛuptionem ꝑ tex. ſing. in.d.c.ſicut:nec eſt uerum ꝙ ponat ca ſum ſpalem in mr̃imonio et minore ut qͥdaʒ ibi uolunt hoc pꝛobo per fi. huius.c.cuiuſ ratio ſu per qua fundatur dcciſio eſt generalis ad om nes cauſas et ibi ſolum fundat ſe tex. ſuper coꝛ ruptione dicẽs ꝙ teſtimõiũ iſtoꝝ coꝛꝛuptoꝝ cũ ſint ꝑiuri nõ ẽ aliquatenus admittẽdũ 2? dic ad mittendũ.i.cum effectu ut ſuſtineat᷑ ſnia:cũ ſñia eſſet ibi lata.⁊ ibi dico latius euacuando mãm illiꝰ. c. et quicquid ſaltem ſit equitas maxima ſu gerit ut non ſuſtineatur ſententia lata ad dictuʒ coꝛruptorũ æ ꝑiuriorum.cum uideaʒ retractari ſuiaʒ latã ad dicta oↄſpiratoꝝ qͥ tam ueriſimiliꝰ N H nen . wii lehſeha ilrnmnefin⸗ eigliden nüliſen eolderkkeſann irrrtgi eid 1 ſ Mon . aimm 4 nnſc⸗ ſalin ti 1 mnicit muni m Eſcſeni Ccitiö iiticst nwd ße Felittmiime,ni Pänfüntisniran IRetkcttkttci ui we dringomemen imiii nom ains dir Fayikrinz tliſitnimn m niclin prne Mnretdergtie nt . . e um onipp izl i —— icibrtig anhiſuit: aldacdzhefſe ofit aan ütiitſimi nfnabßß Uifallen atl Pomn Fhi Pmeſanmnüſfic Ppge ſolan ne i ſci eſts alondos orchelilſitiſnn in: gi peni genii 5pol ſanani oif dun umnpi; n ure munnmumiuras, A r uy o ſnui fit wu AMi oo n. niſt amn oocnini ma cp. Yoan datani h banr teſis itius avo d bur Aliiftef.non umihe iimfuineter hoc oſoſtt niuftlit ſeundunnei inin ſandentt Cgo bilnisci ä echitpeonnüniette i Pnitej Mioumatm Kämtmumr n glemm ſant thſun epdoeobad ianun ed) nl en iinhir niln . n Br ir phm e i n teſtfiartet vofußl hl opioſaſns Srat Cchl wechindi dewr weriie poterunt dicere ueritatem nec ſaltem ſunt peri ⸗ ri ð qbꝰtñ dicenð ut. d. c. ců. J.? A. uꝑi d iNiſ oↄſpiꝛatoribꝰ:⁊æ hoc quo ad ttiã qonẽ. ¶ In. qr ta. q. gl. Gndet ꝙ ſnia lata ꝑ falſos ſcu falſa in ſtra bn tʒ ſʒ retracranda ꝑ.l.diuꝰpalł.Contra riũ tñ tenuit glo.i.c.cũ uenerabił de excep.ſ.qꝙ; ſnia n teneat.et poĩit gl.h̊ aliquos mõſ retracta tõis ſʒ n loqt ꝑfecte iõ ↄclude ſic capicdo dẽa Jo. an. in. d.c.cũ nenerabil ð excep.ubi melius SS 6 e. tãgit qᷓ; hbic ? Har.iĩ pal.l.diuꝰ.æ pꝰ nũqd tene at:dic ut colligit᷑ ex Sdictiſ ĩ fa q.qualꝛ ãt tꝛac tetur dic ꝙ in caſibꝰ ĩ qoꝰ ſnia n tenuit põt peti retractatio de facto ſicut de facto ꝓceſſit ꝑ offi ciũ iudicis ⁊ ſic uſqʒ ad.xxxx.an.ſi tñ uictõ fuit oↄſciuſ falſitatiſ.tũc cũ ſit ĩ peccato puto ꝙ ð iuꝛ canonico põt agi ſemꝑ ꝑ uiã denunciatiois cuã gelice: qꝛ tʒ rẽ cuʒ peccato:ad h̊ ꝙ in ſili nota. Inn. in. c. ad aureſ de pᷣſcrip.⁊ ĩ.c.qꝛ pleriqʒ ð imu.ec.lʒ eĩ iſte actiones ꝑſonales ł officium in diciſ ꝙ dat᷑ loco actõiſ pſcribat᷑ reglarit ſpacio xxx. an. l.ſicut. C. de pſcrip.xxx. an. ſecns inñ eſt ubi directe agit᷑ de pecco ⁊ ius agẽdi fundatur ſuꝑ pecẽco: ut ẽ tex.iuncta gl.nõ i.c.admonere xxxiij.q.ij.?. .aliqd tangã. ubi uero ſnia teuit ⁊ petit᷑ dircte ꝛetractatio ex uitio fa ſitatiſ:oʒ ue nire ꝑ bñficiũ reſtõnis in itegꝝ:ut.d.l.diuus et ſic. .qᷓdrienniũ qꝛ tãto tpe claudunt iſte reſtim tõeſ ĩ.c.i.⁊.ij.ð reſti.ĩ ĩte.⁊ ĩ cłe.una.e.ti.ꝙ ha bet locũ ñ ſolũ ĩ ecchijs ⁊ minoribꝰſʒ ct ĩ maioꝛi bᷣ: ut. l. fi. C. de tẽp.i inte.reſti.iĩ caſibꝰ ĩ qoꝰma iõibꝰcõpetit bnficiũ reſtõis in ite.ex iuſta cauſa ut ibi et idẽ ẽubi deducit᷑ ꝑ uiã replicatiois ad eũdẽ effectũ:ut qꝛ actoꝛ uult intẽtare actõʒ pus itentatã ĩ ꝗᷓ ſuccubuit ex falſis ꝓbõibꝰ:re exci pit ðᷣ re iudi. actoꝛ replicat de nicio falſitatis cẽ te inepte agit. nec admittit᷑ tał replicatio qꝛ nult ifringẽ ſñiam ſine bnficio reſtõnis:ꝙ n ſʒ. d. le. diuꝰ ̊ tñ limitat nõ. Jo. an.i.d.c.cũ uenerabił qn excipit᷑ de re. iudi. õ acrorẽ ĩtẽtãtẽ pmã acti onẽ i ꝗᷓ ſuccubuit.ſecuſ ſi iſte ſit alius.puta peto electõʒ tuã caſſari.ꝓpt᷑ crim uel defeciũ cxcipis de ſnia abſolutoria ꝛplico ð ipſiꝰ nullitate et fal ſitate puta ipſe ꝙ ꝓcedet replicatio:⁊æ erit ꝑpe tua ut competat qncũq; excipit.⁊ ið dicit ð du plicatiõe:ut ſi petiſ ełctõʒ ↄfirmãi excipio ð cꝛie ꝛeplicas de abſolutoria:duplico de ipſius nulli tate et falſitate pꝛocedet duplicatio et ſine tpiſ pᷣ iudicio certũ ẽ cĩ fʒ eũ ꝙ ego õ quẽ ñ fuit ſnia pᷣncipłꝛ foꝛmata n teneoꝛ petẽ reſtitutõʒ õ illã hᷣ dq; ſeu limitatio ad.l.diuus ñ plʒ mibi qꝛ cum iſta fit actio pplaꝛis ↄſũit uno agente.ad h̊ qð nõ.iĩ.c.cũ dilecti de ełc.i.gl.pe.q ẽ nõ.iõ opꝰ ẽ petẽ ꝛeſtõʒ:niſi ĩ caſibus ibi nõ. Aut uult qͥs ðᷣ falſitate exciꝑe aduerſus petentem ececutiõʒ ſen tẽtie æ ꝑpetuo audict᷑ fm cõeʒ opi.d.l.qꝛelã.. de fal. ? ꝑ Mar. i. d. l. diuꝰ z ꝑ doc. hic ⁊.d.c. cũ ueneꝛabił ꝑp.l.pure.ff. de doli excep.⁊.l.qui agetis.ff. ð execp.⁊? ſic non ẽ opus ĩ mõ excep tiõis uenire ꝑ uiã reſtõnis ĩ ĩte.qꝛ ñi petit hic ꝛe tractatõ ſnie:ſʒ ſolũ ad repulſionẽ executõis ex ¶ Ir pꝛeſentia. cipit. Aut uult ſuccumbens ageꝛe p teſtẽ falſuʒ uel ̊ ꝓducentẽ:⁊ ſi uult agẽ ciuilit᷑ ad inteꝛeſſe aget. J. xxx. an.abſqʒ alia reſtõne:qꝛ hic itentat actõʒ ĩ factũ ad ĩteꝛeſſe:nec pent pᷣncipalłꝛ ꝛetꝛac tatõʒ ſnie.poſt vo agẽ non põt:qꝛ tanto tepoꝛe tollunt actiones ꝑſonales.d.l.ſicut ⁊ ſic intelli git glo. æ qdðᷣ nõ.in.d.l.queꝛelam ⁊.l.diuus.fa cit.l.qui noĩe.ff.de fal. Aut uult ageꝛe crĩaliter ⁊ audiet᷑.j.xx.an.ut.l.queꝛelã pal.⁊ cũ hac di.ĩ telligo. d. c. cum ueneꝛabilis. nam ibi ponit᷑ fal ſa allegatio facti ex male intellectis nõ. .in.d.l.q̃ relam.hoc ultimum pꝛocecit de iure ciuili.ð iu re autem canonico dubitatur. nunquid crimia pᷣſcribant᷑ tempoꝛe.⁊ dixit hic Nincen.ꝙ fʒ ca nones actio criminalis non clauditur tempore xxiiij.q.iij. ecce:ubi dᷣ:ꝙ ubicũqʒ crĩia clarue rint punienda ſunt. ⁊ hac rõe dixit Der. com. doc. antiquus iudicem etiaʒ poſt.c.annos poſſe reuocare ſuum erroreʒ:qꝛ ſecũdũ canones uſq; ad.c.an.⁊ ultra poſſet accuſari:gꝰ ⁊ erroneam ſententiam retractare.⁊ ſic uolũt iſti ꝙ ſine pre ſcriptione temporis poſſet de iuꝛe canonico ſẽ tentia erronea reuocãi æ accuſatio cris inſlitui q̃ ſing. nõ.in pratica:⁊ facit glo.in pᷣal.c.admo neꝛe iuncto tex. Inno. in bic refert quoſdaʒ te neꝛe: ꝙ per directam accuſationem de falſo nũ quam rectractabitur ſententia:ſed punietur fal ſarius.l.cornelia de fal.⁊ clarius hoc ſequitur do. An. hic dicens:qꝙ ex quo ſentẽtia tranſiuit in rem iudicatam ⁊ ſublata eſt facultas petendi reſtõnẽ amplius non audiet᷑:⁊ ſibi imputet qui ꝛeſtitutionem.j.legitimum tpᷣs ñ pctijt.⁊ ꝑ hoc limitat pᷣmum dẽm ſeu corrigit. Secundũ uero dictum limitat dicens ſe putare. ꝙ inqtuʒ agit ad penã nãaleʒ delicti ſoler obſeruari diſpoſitio .l.queꝛelã:quaſi ſentiat ſecus ubi agituꝛ ad peni tentiã:ad hoc qdð nd in.dc.admors ss d⸗ ad pᷣmum dẽm diceꝛem:ꝙ ex ꝗ ſententia eſt ta ex cuius obſeruantia nõ iminet peccatũ ſaltẽ ñ remiſſibile per ꝑtem: ꝙ non audietur quis poſt tpᷣa ltima de qꝗbus.S.ar.c.ꝙ ad ↄſulationeʒ.j. de ꝛe iudi.æ eorum que nõ.ꝑ Inno. in. c. quia pleriqʒ ð imu.ec.ſecus qt ubi imminẽt peccatũ: qꝛ tunc ſemper poſſʒ doctoꝛ ð erroꝛe reuocari: ut in. c. latoꝛ ⁊.c.Oſanguinei ? quod in eis nõ. j. ð ꝛe iudi. ¶ Quo ad ſecundum de preſcrip tione ꝛeſpectu facultatis accuſandi diſtinguo:an ſint crimina que impediunt oꝛdis executionem uel retentionem beneficij etiam poſt ꝑactaʒ pẽi tentiaʒ. ? in iſtis non obſtabit preſcriptio tpis. deuiamusi enim in iſtis accuſationibus a ꝛegu lis iuris:ut in.c.inquiſitionis de accu.⁊ ratio ĩ iſtis ſatis ẽ euidentiſſima.⁊ ĩ h̊ caſu intelligo p mam opi. ⁊æ poteſt ꝓcedẽ glo.in.d.c.admone?. iſta eniĩ peccata nedũ n alleuiantur tpe:imo effi ciuntur grauiora: de conſue. c. fi. In alijs ueꝛo nõ ſic impedientibus tolletur directa accuſatio temporis pfixi a iure ciuili:cũ non reperiamus cõtrarium de iure canonico:ar. c.i.ð no. opeꝛ. nun. ⁊.c.aucie de oceſ.pꝛeben.li.vj.ſʒ reſpectu 19 ¶ De pꝛobationib⸗ penitẽtie peragende ſemꝑ poteſt impeti: ſic po teſt intelligi glo. i. d.c. admoneꝛe ſm aliũ ĩtellec tum.⁊ qꝛ cria nõ debẽt remaneꝛe ĩpunita: ð col lu. dete.c.cria ð ſen.ex.ut fame ⁊.xxv.di.qualiſ 2æ qð nõ.i.c.ſuꝑ eo ð rap.⁊ ꝑ h̊ᷣ ſit expedita hec glo. cũ mã ſua. Glo.i vᷣbo repꝛobatõis nõ.tꝛeſ repꝛobatões poſſe fieri ĩ cå. Jo. an.dic ꝙ meli us dicẽt tꝛes ꝓbõnes:⁊ dic ut ple dicet in.c.di lectꝰ pꝛealł.i glo ¶ Blo. i v. leuius opini. qrit qũo cõſtitit ꝙ iſti teſtes eꝛãt leuis opi.rndet ꝙ potuit ↄſtare dupłr:ul ꝑ alios teſtes repꝛobato rios:ulł ꝑ relationẽ iudicis qui exaiauit teſtes. hert cni rcfene ꝙta fides ſit teſtibꝰ adbibenda. HMõ. bñ ex bac gl. exaiatori credendũ ſi in ac tis redegit teſtes eſſe leuis opi.ut qꝛ foꝛte h de prehẽdit ĩ actu depoſitiõis. Idẽ Inno.i.c.qin j. e. ubi aliqd dicet᷑ lo. ĩ V. ad qð op.ð.c. ſignificauit ĩ fi. ð ap.⁊ ð pbẽ.cũ iã dudũ cũ ſi.in quibꝰ ſufficit ꝓbare alteꝝ ex dnobꝰ etiã copula tiue narratis ſi quodlʒ illorũ ↄcludit intentũ ꝓ ponẽetis.ſed ĩ cãu nr̃o ſufficiebat ad reſtes repel lẽdos ꝓbare corruptelã uł falſitatẽ: ut.S.dẽm ẽ gꝰ cẽ. glo. rñdet fatendo quodlʒ iſtoꝝ ſufficẽ de ꝑ ſe:qð pʒ ex vᷣbis tex. dũ ponderat ꝙ iſte ſe a ſtrinxit ad utrũqʒ ꝓbandũ: quaſi ſuffeciſſet alte rũ ſi ſe nõ aſtrixiſſet:lʒ quidã dicãt priũ ⁊ minꝰ bñ.ad vↄriũ.S.foꝛmatũ.gl.rñdet ꝙ bᷣ ſe aſtrĩxit: iõ nõ ſufficẽt alteꝝ ꝓbare:ſecus ſi ſe non aſtrin xiſſet. ⁊ h ſentit gl. ꝙ expᷣſſe iſte ſe aſtꝛiĩxit:⁊ apeꝛ tius tʒ hic Moſti.⁊ iõ ſᷣm eũ nõ ꝓfuit ꝓbõ alte rius:alt. ſile i.l. fi. E. ð fideiuſ. Adneꝛte qꝛ Jo. an. ſup tex. aliter refert MHoſtie.dixiſſe.dicit eni fm eũ ꝙ ſe aſtrinxit eo ipſo:ꝙ h̊ duo de quibꝰ i ter. ſi ↄnexe ꝓpoſuit.⁊ idẽ fm Jo.an.ſi copla tiue.ſecus ſi diſiũctiue remittit ad nõ.i.c.ĩteꝛ ce teras ðᷣ reſcrip.iõ canti aduocati faciũt ꝓteſtõʒ iĩ fine articłoꝝ:quã. Sᷓ. recitaui ĩ nõ. Har. ĩ.l. di uus.ff. ðᷣ re indi.alit᷑ dixit ⁊ nõbiliꝰ iudicio meo 2 eũ vr̃ hic h ſeqͥ do.an.qꝙ qñqʒ ponuntur duo copłatiue uel diſiũctiue ĩ eadẽ orone:unũ tñ nõ nenit qualificatiue ad alteꝝ: æ tũc ni vr̃ ĩ dubio ſe aſtrinxiſſe ad utrũqʒ ꝓbandũ ut ĩ Srijs.Qn qʒ unũ uenit qlificatine ad alteꝝ:⁊ tũc cũ unicũ ſit factũ ʒ qualificatũ vꝛ ſe ad utrũqʒ ꝓbandũ aſtrinxiſſe: ſic ĩtelligit h.c.⁊.d.l.diuus ⁊ h̊ ſatis plʒ. eddo rõeʒ ntrinſqʒ dicti. nã cũ vba de beamꝰ ſemꝑ latiſſime interptari in fauorẽ ꝓpo nẽtis: ut.l:ſi qs irentione dubia. ff. de iudi.? qð ibi nõ. Mar. dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ ð reſti.ſpo.ñ ẽ ueriſimile ꝙ ſupfluis ꝓbõnibꝰ nellet qͥs in du bio onerari:ar.l.ᷣ ſtipło.F. diuus.ff. ut leg.no. ca. æ. c.ſicẽ.S.e.æ qdð ibi dixi ⁊ ð ꝛenũ.ſuꝑ hoc ⁊ .1. cũ de idebito.ff. ð̊ ꝓba. maxie cũ ſepe in iure copłatiua reſoluit᷑ ĩ diſiunctiuã:ex quo altla ꝑs ſufficit:æ eõ diſiũetiua in copulatinã:qn alta ꝑſ nõ ſufficit:ut ple nõ.i.c.ex ꝑte ⁊ in.c.ĩter cetas ð ꝛeſcriptis ⁊.l.ſepe ð vb.ſig.ita in dubio debe mus interpᷣtari iſtũ ꝓpoſuiſſe iſta duo coplatie ſed ĩ fo caſu alið ẽ᷑: qꝛ quãdo nnũ uenit: ut qua litas ad alteꝝ unũ eſt factum in effectu licet qua lificatũ un ſi pꝛobat factũ ſine qualitate non ꝓ bat id quod pꝛopoſuit ſed ẽ aliud factum iuxta nõ. peꝛ Cy.i.ſi. in.l.i.et.ij. C. de pꝛoba.merito nõ obtinct. Sʒ dices tu quare non obtinuit hic cõe cũ ꝑ teſtes ꝓbauerit coꝛuptõʒ ⁊ ſic ꝑ ↄns falſitatẽ Gndeo ꝙ teſtes ñ ple ꝓbauer̃t bic cõ ruptõʒ ut pʒ ibi nideant᷑ aliqd dicẽ ⁊c̃. lti ma gl. dicit h Uin. ꝙ; põt ꝓbaꝛi falſitas ꝑ dẽa alioꝝ reſtiũ iã ꝓductoꝝ ãte publicatõʒ łꝑ ꝓpᷣa dẽa ipſoꝝ teſtiũ ſi ſibi Sdicũt.hᷣ ĩtelligo fʒ glo.ĩ c. in nr̃a de teſti. uł.ʒꝰ fʒ eũ potat ꝓbari ꝑ iſta. ¶ Mõ. bñ h ultimũ:ꝙ ſicut inſtem põt ꝓbari ꝑ teſtes in.c. cũ Joaãnes de fi.inſtru. ita ⁊ teſtes pñt repꝛobari ꝑ inſtta ꝓbãdo ꝑ ea dirccte oriũ ſed hec intelligo ĩſpecta qualitate facti teſtiũ et notarioꝝ iux nõ.i.c.ttio loco.S.eo.et pᷣal.c.cũ Jodnes 6. ẽt ꝙ directa pria ꝓbõ ꝑ iſtia admittit᷑ p publicatõʒ atteſtõnũ:uide.j.ti.i.ſeri es ? ꝙ ibi dicã. ¶ Scðo iſta gloſ. ſentit tacite oppoſitõʒ ꝙ ñ ðbeat hic admitti ꝓbõ vↄᷣria pu blicatis atteſtatõnibꝰ ĩ cle.ij.de teſti.cũ młtis ſi. ſyndʒ ꝙ poterit falſitas ĩdirecte ꝓbãi.⁊ nõ.bñ hãc gl. ꝓ his q̃ gdixi ꝙ falſitas directe ꝓbãin põt publicatis atteſtõnibꝰ rõe pᷣdẽa. et qn dicat indirecta ꝓbõ:dic ut nõ.i.d.c.ſeries et.c.ex te nõe de teſti. uel ſo tʒ gl.poterit ꝓbari ꝙ cõrup ti fueꝛt ide pciũ recipiẽdo.⁊ nõ.bn gl.qꝛ ſetit il lã opi. Dar.ꝙ coꝛꝛuptꝰpecunia pᷣſumit᷑ falſus 7 ſatiſ ex hoc ꝓbat᷑ falſitaſ:⁊ nõ.bñ ꝓpt᷑ auct᷑eʒ b'gl. i⸗ gl. querit qͥd ſi ad plenũ fuiſſer ꝓbatũ alteꝝ iſtoꝝ.ſ.coꝛꝛuptela uel falſitas:unð qͥd iudex feret ſñiam oriam ſeqndo dictum coꝛ ruptoꝝ uel falſoꝝ.hnder ꝙ ſic in cã pᷣuata.ſibi enim imputandum eſt.qui ad utroqʒ ſe obliga nit ſecus dicit in cã ĩ qua nertit᷑ fauoꝛ publicus qꝛ tũc index ſupplet ex officio. ¶ Et nõ. fi. gl. ꝓ qua facit glo.in.c.ſi foꝛte de elec.li.vVj.⁊ ĩ.c. cupientes. F. ceterum in: v. excludendas ⁊. c.ut circa v. interdum. e. ti. z. li. ? de ap. conſtitutus 7. c. cum dilecti ĩ fi. de elec.? quod nõ. Jo. an. in regula infamibus de reg.iur.li.vj.ſed 3 pri mum dictum glo. adducit do. an. dictũ Inno.i .c.cũ olim de cenſi. ubi ĩter cetera dicit:ꝙ dato ꝙ qs non poſſet ſe fundaꝛe cx co ꝙ iprobauit ſi t iudex uidet illud faceꝛc ꝓ ꝑte admittet pꝛo bationem ⁊ ſniam pꝛomulgabit pro ꝑte:ex quo eſt probatum ⁊ huius dicti ocaſione tenet do. an. H̊ coutra pᷣmã pꝑtẽ hꝰ glo. ubi expꝛeſſe ſe nõ aſtrinxit ad pꝛobandum:⁊ ſic ſaltem ex cquitate iudex moueatur ad ferendam ſententiam pro ꝑ te. mouetur etiam:quia ex probatione facta re ſultat notorium ĩ quo ſupplct iudex ſine paꝛte: ut nõ.in.c.cum dilectus de conſue.⁊ de poſtu. pꝛela. bone el. i Niem qꝙ ubi euidens datur ini quitas ut ſententia feratur cum danno et iactu ra alterius poteſt pars:licet de rigore iuris re pellatuꝛ ex equitate incitare officium iudicis ut equitatem eligat.l.plane ⁊.l.finali.ff.de peritio. here.ubi autem ſe aſtrinxiſſet ad probandũ urꝝ que tunc conuentio ei obſtat ſjm eum qꝛ mos ei af en n eunz, A 1ſmrinn 1 Niruus is⸗ 9 Giu ictüide tin nirpimini päniſeyui⸗ ſtaomd nicno ad vriin ing is giar tinictnin iriſnunitadgir⸗ 4 Entitn ur vpla inai l ttufier ariai⸗ filelafitnainte Nligtguinnen Miwatteint⸗ ſteng zit⸗ zein 1., dg e X Ae publiegt,;, H5õ aaii ingei bideen Hipoinr pbrn g⸗ hübuni⸗ r banpitt ,„ . ht inſtin Pz. nie ncdimcti iſn n ü ndniitibpadnrne ecn uline in leſiüͦen Aiicihe zwaie cii aganm zin Pohiſi lcni⸗ ntſonüenice i ſ i. (edihgellmniner gi dendeunii dbozzin p homt ſlimsitinar griit oh Pbosi zanig ſiſ anunr Mii lans mſiinb ieflin rgida Muidentiigeſruacat nſoß genmn miin ai piit eu hnirliti , ormpr amnin binni ftſns Pbaiſalinier nö bi hi mie oganntieſ A oi ſe ſop conppteh vdͦ faſimennd ſiim ran ſcindo cienn n Zlagſeintüpnunſi Aunc aid mnoc, ſe odicn n diapn eni morhubſins ſwhle erofico. Ermdſig. Noincſiondete ci ccenmmimcd Andetit l 7ſch bnan umniatim an an:oiae e: u, 4 .Cum Aunen is lunii eig na ſonen u iten⸗ al a s e ls usuici⸗ Kefon vne. 1c cbi tlini! ſentnte mn a hachuſin s bum acef Cnd gerẽdꝰfuit.l.circa.ff. de pꝛoba.et ſũia iuſtificat ex ouentione ꝑtium:ad hoc.c.fi.de cri.fal.hec dꝛia quã facit do.an.iĩt᷑ expreſſe et tacite ſe obli gatẽ ñ ꝓcedit qꝛ id qð tacite ĩeſt hr̃ renhlarit. ꝓ expreſſo.ut.l.cũ qͥd.ff.ſi cer:pe.et ꝓbat᷑ exp ſe hic ſecundum intellectũ 2 lec ar. de quo S Itẽ ſi ſufficeꝛct pbare falſitat ꝓducto articu lo qᷓlificato ðᷣ cõꝛũptõe et falſitate.ut ſentit do. an.iã daꝛet᷑ apertiſſime uia illudendi iura quia excluſus a ꝓbõne diꝛecta falſitatis n hr̃et niſi ĩ miſceꝛe ſe ð coꝛruptione:ut ſic admittat᷑ ꝑꝑ no uitatẽ articuli er poſtea ſolũ ꝓbaret falſitatẽ cũ ei ſufficẽt ſecundũ opi. do. an. Itẽ daret᷑ uia et mã corrumpendi teſtes ille eiʒ timoꝛ qͥ pus im minebat põt tieri nunc ſi n fuit ꝓbata niſi ſolu tionũ falſitas et ſi ꝓbata fuit ſolũ coꝛꝛuptio ur ꝙ in fraudẽ capitulauerit de falſitate ut ſic ad mitteret᷑ ad ꝓbandũ coꝛruptionẽ:ad quam als admitti ñ debeat obſtante publicatiõe atteſtatio num ex quo prius ñ pceſſerat ꝓteſtõ iuxta ea ꝗᷓ hntur ĩi.c.pntiũ.j.de teſti.⁊ he oſideratões faci unt et õ faʒ ſeu ultimã ꝑtẽ glo.¶ Qua pꝛopter ego diſtinguerẽ ſic:ꝙ aut aliqd fuit deductũ in libello uel. articulo qlificato exemplũ i rextu. uł pone aliud ſi dico ꝙ titius ſempꝛonium ꝑcuſſi cũ effuſione ſanguis:uel ꝙ inſultauit eũ cum ar mis aut plura fuerũt deducrta n q̃lificatiue ſʒ co pulatiue pᷣſertim in eað orone:pꝰ caſu credo ꝙ; nec in cã pꝛiuata nec publica ſeu ubi uertit᷑ con modum publicũ ſufſicit ꝓbare factũ ſine qitate nel ipſam qlitatem ſine facto:qꝛ iſtud ꝓbatũ nẽ nẽ illud qð fuit deductũ in libello uel aꝛticulo: ſiz aliud:ut.l.ðnunciaſſe.ff.de adulte.⁊ in.c.fin. ð reſti.ſpo.et elegant᷑ ꝑ Cy.in.l.ij. C.de ꝓba.nu bi dicit ꝙ ſi ꝑ accuſationẽ uel ĩquiſitionẽ fuit ꝓ ceſſum ↄ aliquẽ ſuꝑ inſultu cũ armis uel ꝑcuſſi one cũ ſanguĩs effuſione ⁊ ſolũ fuit ꝓbatꝰ iſultꝰ nel ꝑcuſſio ſine armis ñ dʒ ſequi cõdẽatio: quia H ẽ aliud factũ:⁊ poſſet ut credo attentari ꝙ ẽt in alio ꝓceſſu n faciẽt fidẽ ille ꝓpõnes eriã ſuꝑ nudo facto qꝛ teſtes depoſuerũt er articuluʒ:et ſic nõ iurati de teſti.c.de teſtibꝰet iõ uoluit ſin plʒ hic ter. ꝙ ꝓbõ alterius ni ſufficiat. ¶ 2 cau ſubdiſtiguo:qð aut illa plura ĩ eað oratione de ducta erat tlia ad ꝗᷓ fuiſſet admiſſus qͥs a pnci pio ẽt diſtributine aut n ſi ñ tunc puto qð non ſufficiat alterutriꝰ pbõ:qꝛ pᷣſumit᷑ qð in fraudẽ utꝛũq; deduxit: uñ puto ꝙ ſi publicatis atteſta tionibꝰquis capitulauerit ꝙ teſtes fuerunt cor rupti et falſũ dixerũt ⁊ poſtea ꝓbauerit ſolũ fal ſitatẽ dirrectã h̊ ñ ſufficit qꝛ ur̃ in fraudẽ capitu laſſe de coꝛuptioue ut licẽt ꝓbare diꝛecte falſi tatem teſtiũ ut. ð. dixi.? qdðᷣ una uia æc. de ꝓcu. tue.⁊ fraudibꝰ obuiandũ ẽ de diuoꝛ. qto facit. optime ꝙ le. et nõ.in.c.ut circa de elec.lib.vi. Aut fuiſſet ad miſſus diſtributiue:et tũc aut ex pᷣſſe ſe: aſtrixit ad utrunque ꝓbandũ ⸗ ꝓcedat di.gl.quo ad hunc caſũ.nã ĩ cã pᷣuata ñ ſuffice ret:qꝛ potuit ſibi piudicare:ar.optimũ ĩ.l.ſi cõ nenerit de re.indi.et de regu. ad aplicã.ſʒ ĩ con cernente fauoꝛeʒ publicũ non potuit ſe aſtꝛingẽ in danum ipſius:ſʒ ad excluſionè iplius propo nentis ſic: ut in fi. glo.æ in iuribꝰꝗq.S.alł.ad cor roboratõʒ ipſius.ſi t ſe ñ aſtrinxit apte:ſuffiẽ alteꝝ ꝓbare. ex quo illud ſufficit ad uictoꝛiam ut dixi in pᷣn. glo.æ nõ has ↄſideratões nouas quas puto ueꝛiſſimas. ¶ Bl. in. v. ſ q̃ꝛe op.in eo ꝙ tex. ponderat cõe n ꝓhaſſe aliquẽ titulũ. duplici eiʒ ꝛõe ñ debebat urgeri ad pꝛopandum titulũ:tñ qꝛ poſſeſoꝛ ñ tenet regularit᷑ ondere ti tulum ſue poſſeſſionis:tũ ẽt qꝛ ĩ hoc intcrdicto uti poſſidetis obtinet ille qui nec ui nec clã nec pcario poſſidet tpᷣe li. ↄte.inſii.ð inteꝛdic.S.ho die: ⁊ ſic ad obtinendũ ſufficit probare nudam poſſeſſionem. Olo. inſtat finaliter mẽs eius é: ꝙ ubi alta ꝑs ꝓbaret poſſeſſionẽ alte:a nibil: paꝝ ꝓbante ꝓcedit prium. ſz ubi utraqʒ ꝑs ꝓ baret poſſeſſionẽ ⁊ ſic iura ſunt dubia ualet tũc ꝓbarc titulũ:qꝛ pᷣſumit᷑ ꝙ iura ſua ſint potiora ⁊ dic ut.s.dixi.Hoſii.claꝛius ſoluit:ꝙ ex eo ꝙ archieps pepoſſiderat ⁊ titulũ probauerat oꝛta erat pſumptõ õ fauentinos. ꝙ niolent illã poſ ſeſſionẽ occupaueꝛãt.æ ad hanc pſumptõʒ tollẽ dam utile erat ꝓbare titulũ ( Die rranieeba titulꝰ ʒ eũ ꝓpteꝛ ſeruitia q̃ ſibi deberi dicebat ad q̃ ñ ſufficit ts probaꝛe:ð cenſi.puenit:de hᷣ ultimo dic plłe ut ibi nõ. de pꝰ. S. tetigi in nobili bus. ppo. 5 tex.ĩ eo ꝙ innuit hic n fuiſſe locũ interdicto uti poſſidetiſ:cũ archiepiſcopus ſolus ueraciter poſſideret:æ ſic ob.il.ſi duo.ff. uti poſ.ubi pʒ ꝙ hoc intᷣdicto agẽ poteſt ille qͥ poſſidet S moleſtatem æ õ inquietantẽ. glo. ma gna ſentit hoc orium in pn.⁊ ſol.qꝙ bũ loc eſt intdicto cũ unus poſſidet ⁊ alter inquietat.nec hic dẽ Srium:ſed n ẽ locus ut iudex pronunciet uti poſ.ita poſſideatis:quia non cadit hoc caſu iſta ꝓnunciatio: cum alter non poſſideat. æ hoc uult iſte tex ¶ M h̊ dictũ gl. ꝙ boc interdic tum n ſemꝑ dat᷑ in duos q cõtendũt ſe poſſide re.ſʒ qnqʒ int poſſidentẽ æ moleſtantẽ.liect gl. ſenſerit otraꝛiũ in.c.cũ dilectus de cꝗᷣ poſ. ? ꝓ pe.ſed pᷣmũ dictũ ſequũt᷑ cõiter doc.ibi ⁊ hici?z dico hoc ꝓbaꝛi aptiſſime ꝑ iſtum tex. (Sed quero de pratica ꝓnunciandi in h̊ iterdicto uti poſſidetis.ſoł.dic aſſumendo mtem hꝰ glo.ma gne:ꝙ qnq; nnus ꝓbanit ſe poſſidere tm:qnʒ uterqʒ ſed diuerſo mõ æ diuerſo iure:qʒ codẽ mõ ⁊ codẽ iure.pꝰcaſu ꝓnunciatur ſolũ ꝓ eo qͥ pꝛobauit ⁊ pratica pꝛonunciandi eſt h. precipi tur ei.ut deſiſtat a moleſtatione ðᷣ pꝛeſenti.et ut non moleſtet in futurum. æ poterit condemnari ad intereſſe moleſtationis de pꝛeterito.ſi hoc fuit petitum ut.sS.plene dixi. ¶ Secundo caſu quando nterqʒ probat poſſeſſionem diuerſo iure iudex pronunciabit pro utroqʒ non tam ſic in confuſo uti poſſidetis ⁊c.ſed diſtinguet qualitates poſſeſſionum prout quiſqʒ proba bit : ut puta quia tu probaſti te habere poſ ſeſſionem propꝛietatis ciuilem ego pronun tio te ita poſſidere aut poſſidcs ⁊ cetera.nt in ¶ Me pꝛobationib gl. æ ſecundum Inn. debʒ addere in ſententia:2 circa iſtã poſſeſſionẽ viĩ tibi fieri ꝓbibeo. p ſem p index dʒ addẽ: cũ de h ĩterdicto ꝓuũciat. C. ut ĩ poſ.l.una ſᷣm cũ ⁊ bñ.⁊ dicit ibi Cy. ꝙ dʒ addẽ ad illa vba ꝓnũcio te poſſidẽ ur ꝓpriera riũ ⁊ liceat tibi facẽ oĩa ꝗᷓ ſpectãt ad ꝓpꝛietariũ 2 ð alio põt dicẽ ꝓnũcio te poſſidẽ ut uſufruc tuariũ ⁊ liceat tibi facẽ oĩa ꝗᷓ ſpectãt ad uſufꝛuc tuariũ ⁊ ſic de ſili ⁊ oĩa iſta debẽt ſil ↄiungi ad maioꝛc dilucidationẽ rei. n 3 caſu qn uter qʒ ꝓbat eodẽ iure ⁊ eodẽ mõ. gl. dicit ꝙ i alteꝛ melius ꝓbauit:puta ꝓbando anterioꝛitatẽ poſ ſeſſiõis ulł melioꝛẽ titulũ uł ꝑ melioꝛcs teſtes ipe ſolus obtinebit æ pꝛo eo ꝓnũciabit᷑: ut ĩ prima pratica dixi ſeu pᷣmo mõ: ? ꝓbat᷑ hic ut dixi in nõ¶ Si vo ꝓbões ꝑ oĩa ſũt eqles feret ſnia ᷓ eũ ĩ iudicio ꝗᷓ ꝓuocauit: æ abſoluet ꝓnocat? qᷣ tʒ locũ rei.Sð.e.c.ex lꝛis. Si ſil ad indiciuʒ ꝓuo cauerit: æ ſic oĩo ſunt paria. Glo.põit tꝛes opi. quidã enĩ dñt ꝙ iudex dʒ ꝓnũciare ĩ ↄfuſo uti poſſidetis ita poſſideatis. qð nõ plʒ gl. qꝛ Oriet ipoſſibilitatẽ:cũ ĩpoſſibile ſit utrũqʒ eandẽ rem codẽ mõ poſſiqẽ. Itẽ diẽ ꝙ ponẽt arma ĩ mani bus otẽdẽtiũ S.l.equiſſimũ.ff. ðᷣ uſufr. iõ alij ⁊ ſecũdi diit indicẽ debẽ h̊ caſu ſuꝑſedẽ:qꝛ ĩ re in ceꝛta nõ debeꝛet ceꝛtã ſniam feꝛꝛe.xi. q.iij.gꝛaue 2 facit pꝛo hac opi.ᷣm Jo. an. ut ptes tedio cõ ponant iter ſe uł ꝑ cões arbitros.ſʒͥ õ hãc opi. facit:qꝛ ex dilatõe ſnie ꝑtes ↄtẽdemes inſolidũ poſſidẽ ðᷣ facili ueniẽt ad arma:æ big⸗ ſcandalis iudex dʒ occurrẽ. d.l.equiſſimũ. eia opi. eſt ut ̊ dubietas ſoꝛte dirimat᷑.l.ſʒ cũ abo.ff.de iudi. ⁊ iuſtiꝰ ẽ ⁊ ð ↄſuetudie appꝛobat᷑ ſecũdũ Hoſti.ſed Accur.tʒ pꝛium.C. uti poſ.l.i.quia iudiciũ ſortis nõ hẽt locũ ĩ facto incerto.idem HBar. in.l.ſi duo pal.qꝛ licʒ qõ imis ſoꝛte qnqʒ dirimat᷑.d.l.ſʒ cũ ãbo:qõ aũt facti nõ:ut.l.duo ſũt ticij. fl. ð reſta. tute. Jo. an. vꝛ trãſire cũ hac tertia opi. gl. dicẽs cã debẽ intelligi: niſi ntraqʒ ptiũ reſiſtat iudicio ſoꝛtis.tũc eniʒ mutuo ſe ipe dqiunt ſᷣm eũ:adducit nõ.ĩ.c.fi.de ſorti.unde ſi uterqʒ ↄſentiat iudicio ſoꝛtis qõ nõ vẽ mihi du bia.cũ eni ĩ h ꝑtes ↄueniri poſſint:arg.l.ſi Oue nerit. ff. ð re iudi.ſi ãt uterqʒ uł alter diſſetit plʒ mihi oria opi. ut nõ recurrat᷑ ad ſoꝛtes:ne inin ria fiat alteri:ad h̊ qð nõ.ſuꝑ Nica ð ſpõ.quo. H ut ſaluet h caſu gl. intelligẽdo eã ut ſoꝛte diꝛi mat᷑ qs debeat ſubſtinẽ ꝑtes actoris: cũ abo ſil ad iudiciũ ꝓuocauerũt.h̊ eni ẽ qꝗõ iuris:ut pꝛo bar ĩ. d.l.q̊ cũ bo.nõ ãt dʒ dirimi ſoꝛte qs di catur poſſeſſor: qꝛ h ẽ qõ facti:⁊ ſic bẽs hac teꝛ riã lec.⁊ gl.ĩ pina ꝑte declaratã. Ex glo.ponit Winc.quartã praticqꝗ ſeu opi.poterit enĩ index ſm eũ ꝓnunciare utꝛuqʒ poſſidẽ mediectatẽ pꝛo idiuiſo donec ð pꝛoprietate ↄſtabit. ⁊ q;ꝙ; hec opi.nõ placẽt ĩ h: qꝛ nõ fuit peritũ:⁊ ſic ob. c. lʒ heli. ð̊ ſimo. Har. tm ĩ. l.ſi duo.ff. uti poſ. hanc opi. tz:lʒ nõ alleget h̊ dẽm Vinc. ꝓbat hac rõe ſi em duo ſũt fructuarij in ſundo qꝛ cuilibet eſt uſufructꝰrelictꝰ ĩſolidũ faciũt ſibi ꝑtes ꝑ ↄcuꝛſũ 2 uterqʒ erit ĩ poſſeſſione pro medietate.l.fi.in prin. ff. uri poſ ¶ Itẽ uidem ĩ duobꝰ legataijs qbꝰ eadẽ res inſolidũ ẽ legata: nã ſi quilibet ꝓ bat ſe poſſideꝛe ⁊ ꝙ poſſideat medietatẽ pꝛo in qiuiſo:tũc faciãt ſibi ꝑtes ꝑ ocurſũ.l. plane.ff. de le. i. ita i ꝓpoſiro vꝛ dicẽdũ:ꝙ ex q oñdũt titulũ equalẽ uel nullũ ondũt: cñ hẽant ſaltẽ titu lum a iuꝛe gentiũ:q̃ſi occupauerint rẽ nacantẽ: iudex ꝓnũciabit utrũqʒ iſtoꝝ poſſidẽ cõit ? ꝓ i. diuiſo.? h̊ ſatis mihi placet:ut ſic utqʒ obticat: arg. bo. bic a orio.⁊ ad dẽm ſeu impugnationẽ Anno.rñdeo qꝙ ſatis utraqʒ ꝑs hᷣ petijt:dũ qᷣßʒ peteret aliũ a moleſtatione opeſci. debet. n. alteꝛ utriqʒ preciꝑe ne alteꝝ moleſtet: quominus me dietatẽ pro indiuiſo poſſidere liceat. Dicit etiã ibi Har. ꝙ poterit iudex diuidere ſi nult hoc. ego puto uerum ſi utraque uel altera pars in ſiat. alias non debet iudex ſuper non petito taci te uel expreſſe ſe ĩpedire: ar.ĩ.l.fi. C. de fideicõ. liber. æ lege quarta. S. boc autem iudiciũ.ff. de dã.infec.¶ ¶ Munc quero qꝛ S uiſum eſt de pra tica pronuntiandi ſuper hoc interdico uti poſ ſidetis pꝛo quibus ꝛebus competit reſ. pondet h̊ᷣ glo. ꝙ locum habet ꝓ poſſeſſione ſola retinen da.ff. uti poſ.l.i.F.iij.datur etiam pꝛo iuribuſ ĩ coꝛpoꝛalibus et uſufruc.ff. uti poſ.l.ultima ⸗ di cit Gof. bene ꝙ datur pꝛo iuribus quaſi uti poſ.et dic ꝙ datur utile interdictum uti poſſið tis ſicut in ſimili de interdicto unde ui.dic In no. in. c. querelam de elec.et dixi utilc interdẽʒ: quia mens legis congruit ſed non uerba. de q plene nõ. ꝑ Cy. in. l. ex placito. C. de re. ꝑmu. et datur hoc interdictum etiam poſſeſſori:ut hᷣ in glo.et in tex.pꝛo rebus uero mobilibus ope tit interdictum utrobi.et expone ut hic in glo. quam nõ.et inde ſpe.in ti.de pet.et poſ. .i. V. non tñ ubi dat ↄſiliũ in apprebendenda poſſeſ ſione et priuando aduerſarium cum credit pꝛ bationes eſſe eq̃es ſuper poſſeſſione. lo. ulti. op. tex. ĩ eo ꝙ ſententia fuit hic lata 5 cõ mune cum in ſindicus communitatis fuiſſet in iudicio et cum eo fuiſſet liſ conteſtata: ut pʒ i.c. pe.de iur. calũ.ubi narratur. idem factum ⁊ ſic ob.l.i. C. de ſen. ⁊ intcr.om.iudi.æ nõ.i.cC.qre lam ge elcc.glo.remitit ad ibi n 3 dlicit qð eccleſia non multum curat de hac ſolennitate: ? ſic non ſit uis an feratur õ qnʒ an õ pꝛocuiato rem Idem nõ glo. in. c. ſuſcitata de in inte. re ſti. Jo.an.refeꝛt hic quoſdam diceꝛe:ꝙ cõmũe iniurioſe exegeꝛat iſia ſeruitia:? O iniuriantem debuit ſententia ferri.c.de iniur.l.ulti.æ cum h̊ tranſit hic do.an. Sed certe hec nõ procedtt: qꝛ hic non agebatuꝛ actione iniuriarum que in famat. ſcd interdicto uti poſſidetis quod non ĩ famat:ſicut nec alia inteꝛdicta.l.neqʒ ũde ui.ff. de ui ⁊ ui ar.⁊ ſic ceſſat rõ.l.fi.dic ergo melius non ponendo in hoc ſpãlitatẽ in eccleſia: ꝙ ubi cũq; adminiſtratoꝛ generalis eſt in iudicio po teſt ſeutentia ferri ? in perſonam ꝓcuratoris ⁊ in perſonam dni: ? ita fuit h ⁊.ĩ.d.c.ſuſcitaia: . — 8 , 1 W n lonims z6h Na * 4lconerin mdrt ſnher nin mrtir ld außn uini tiut, nſa nimmnilinizlun triGniiminn cn ti ir oNmerd da mürrnicif mt e Danmkuk temibim nniRunngemi miin elktpnicurt um Uicchi uc Pargu Wertſehe pigrcemiain CWdrrättbiathn; WMnn iün Ariluinnai impdi niginn. alntmiz i ntgenis darn⸗ giintin. U 1 „ e(2 5 u. oenneninctiͦftce aecgsuſanetce U mmfGrd Uäpo Gpoginsmnat ehmntr; bum ihn gpoſtſione gunnn Tmn wlliſilicaungninie uiuif,u, ,Afe AAduE uniz iu Gdur une unciaun on ſnicinnen meeni ge d Ginndradhtneinnt, gesehetiwntetncdee Giinlar geao. Lceſegn. iurdanncumzoleſonnrn oe ſetis an nndiſtn/e mmnoriachoen⸗ N irfrittemnehd ſi, uaſiün itoiguſck ndoanumtmnon lin N Kecdes Ran. 8 i Pummfunin, 26nlins Cnntrins vn ſanc nurgjil. nun. nt NN 41.5 3 ccu 1dl” ſo in deon ponen eu Gl mmi unin i in ſnit , * nn nii a ut nõ. bar. in.l..ſtipulatio iſta. J. ſi ſtipuleꝛ. ff. de H. ob. ſecus ẽ ubi ſimplex. ꝓcurator interuenit ĩ indicio. Rõ diuerſitatis ẽ qꝛ in indicio quaſi S himus.l.iij.fl.de pecuł.nõ. in. c. pia de except.li. vi.ſʒ ꝓcurator ñ hñs gnãlem admiſtratõʒ diꝛec te Zhendo vba concipit in perſonam ſuã ⁊ nõ ĩ pſonã dai:nt nõt.in.l.multũ inteꝛeſt. C. ſi qs al teri uel ſibi:iõ ſñia ferenda ẽ in ꝑſonã ꝓcr̃is q qſi Zhit:ſʒ general admiſtrator ut tutor ꝓcꝛor iconomus ſeu ſindicus łactor põt ẽt Shendo 2 ciꝑe vᷣba in ꝑſonam dni ⁊ illi acquiꝛit ntilẽ actõ nem: ut.l.eum.qͥ. .ſi actori.ff.de eo q; cer.lo. ſic ⁊ in quaſi ↄctu ut in iudicio pñt nerba conci pi in ꝑſonam qni ut hic:⁊ ſic in hoc nõ notamꝛ duerſitaſ inter ius canonicum ⁊ ins cinile.⁊ bñ nõ.hanc rõem:qꝛ doc.nẽi ſimpłꝛ tranſeunt cum glo.⁊ de mã dic ut plene nõ.in.d.c.querelã nið etiam Oꝛr. in. d. I. i. C. de ſen. æ inteꝛ om. iudi. ¶ Mino ſcias q Inno. hic poſuit glo. ma 7 intricatã. referã tñ id qð ẽ utilitatis. ¶ Op. g tex.ex qꝰ eiʒ archiepᷣs ꝓbanit ſe poſſidẽ dẽa loca cnʒ õi iuriſditione honore ⁊ diſtrictu æ cõ mune ꝓbanuit de ꝗonſdaʒ ſernicijs duntaxat de bebat ſũia ferri ꝓ utroqʒ:⁊ ſic dicta teſtiũ erãt ad concordiaʒ reducenda:ar.c.cũ tu j.de teſti. nã reſpectu iſtorũ ſeruitioꝝ qᷓ cõe ꝑceperat ceſſa bant rões le:qꝛ duo eandeʒ rem ⁊c̃.⁊ qꝛ archi epᷣs melins ꝓbauerat:qꝛ iſte ꝓbões reflectebã tur ad diuerſa ⁊ nõ ad ið:⁊ poſſibile eſt ꝙ aliqs hẽat generalem iuriſditionẽ in loco:? ꝙ alter ꝑ cipiat ibidem aliqua iura:ar.c.cum olim de pre ſcrip.nõ/ Inn. in. c. conqrẽte ðᷣ of.oꝛ. So. In no.multũ inſtat:ut.S.dixi ſy nera ⁊? clara ſoło ẽ ꝙ cõe pretendebat hic hẽe non illa ſeruitia ſpã lia duntaxat ꝗᷓ ꝓbaneꝛat:ſʒ omnẽ iuriſditionem hõreʒ ⁊ diſtrictnʒ ſicut aſſerebat:? prerendebat etiã eccła ad ̊ ꝓbanduʒ ꝓbauit ꝙ illa ſeruitia Pceperat:⁊ ſic iſte ꝓbões reflectebant᷑ ad idem: merito ſuccubuit ꝛicõe ⁊ obtĩnit eccła:qꝛ ꝓbanit melius de inꝛe ſnuo:⁊ duo eandẽ rẽ eodeʒ modo poſſidẽ nõ pnt:ut in ha:⁊ ſic militant ꝛõnes hit᷑ alłate:⁊ ſatis hic intellectus ↄgꝛuit lꝛe:nec debu it indicari ꝓ cõi.qꝰ ad iſta ſeruitia.qꝛ ea nõ pe tebat nt pꝛedixi nunqd ãt obtinuiſſet ſi ſpecifice egiſſet ꝓ iſtis ſeruitijs. Inno.naꝛiat ſʒ Hoſtiẽ. nr̃ ſentire ꝙ non:qꝛ ex quo eccla probanit ðᷣ an tiqori poſfione et generaliteꝛ pᷣſumit᷑ cõe illa oc cupaſſe niolenter ⁊ illicite nt in la. Ego pntarẽ B dẽm ꝓcedeꝛe ſi hec ſernitia includerentuꝛ ſub gnãli iuriſditione eccłie:ſecus ſi eſſent alia ſerui tia als non debita eccłe:munc enim potniſſet cõe illoꝝ poſfionem acquiꝛẽ ⁊ etiã pᷣſcribẽ eccla ẽt ĩ ſcia:qꝛ ñ ageret᷑ hoc caſu de pᷣiudicio eccłie ſed ſubditoꝝ:nt nõ. noluit Inn in. c.conquerẽte pᷣ al. ? ibi uideas ⁊ hec ſufficiant. Abb. . Si ꝗ noĩent aliquem tuas. filinm ⁊ ita cõit᷑ repu b ꝓ queadmodũ natus in domo cx uxore pᷣſa (ernns. tatur n creditur poſtea alteꝛi eoꝛum in ranti õrium. h.d. cõis d uiſio. fa ibi qꝛ. 16 mit᷑ fiius mariti.:.ſi nicinis ſcientibꝰ. C. ö nup. ff. de in ius no.l.qꝛ ſemꝑ:qð intellige ſi ip̃e con ceptionis maritus erat pns. ſecus ſi abns. l.fili um. ff. de his qui ſunt ſui nel ali.iu ita natus ex concubina in domo pſumit᷑ filius concubinãij: Vt hic ⁊ nide glo.nõ.magis claram in.c. micha el de filijs pſ.⁊ plus ꝓbaiur hic ꝙ ẽt pᷣſumitur filius:lʒ multo ipᷣe ꝑ prius ꝓlem ex ea hꝛe n po tuiſſet ⁊ ab eo qnqʒ diuetiiſſet: qd nõ. ⁊ ꝓ hoc allego tex. ualde nõ.i.l.miles.. defuncto. ff. de adul.ubi ꝓbat᷑ ꝙ lʒ ꝓbet᷑ uxoꝛẽ fuiſſe adulterã tẽpore cõceptionis filij:ex quo eriã illo tempore iacebat cum marito pꝛeſumit᷑ potius filius maꝛi ti ꝙ; adulteri fauore filiationis:ita diceꝛent etiaʒ in ↄcubina: ut illo tẽpore cognoſceret᷑ ab alio ex quo etiã iacebat cũ ↄcubinario potius pꝛeſu matur filius ↄcubinarij ꝙ; alterins: quia fauora bilius ⁊ honoꝛabilius h̊ ẽ filio ꝙ; ꝙ dicat᷑ nulgo conceptus:ar.in aut.licet.C. de nã.libe. ⁊ inſti. de here.qᷓ ab inteſta poſt pꝛin. ⁊ qdð nõ.i.c. tãia qui fi.ſint le.⁊ in.c.niſi de renun.ergo ita ẽ pre ſumendũ: ar. inſti. de iure ꝑſo. ꝓpe fi. ⁊ ſatis bñ facit hec lꝛa in arg. qð bñ nõ.¶Mõ. fo ꝙ baſ tardus oĩ eſſe ð ↄſanguinitate pr̃is: quo ad ĩpo tentiam hendi matrimonium cũ aliqua de con ſanguinitate parꝛis:⁊ ſic quo ad ꝓhibitionẽ cõ iugij no intereſt an ſint ꝓducii ex coimn nxorio an fornicario quod bn nõ.⁊ idẽ per hunc rexiũ nõ.gl.ſuper arbore conſanguinitatis ſic eriã af finitas Shit᷑ ꝑ illicitũ coitũ:ut ĩ.c.diſcretionẽ de eo qui cogno.ↄſan.uxo.ſue.⁊ facit ad qõneʒ an baſtardus ſit de domo nel familia patris:ð quo per Bar. in.l.finali. C. de nerbo.ſig.=.l.ꝓnun ciatio ff. de v.ſi.¶ M tertio ꝙ filiatio proba tur preſumptiue:uere autem ſaliem ex parte pa tris probari non poteſt. l. lutius.ff. de condi = demon.⁊ ſatis patet ad ſenſum mateꝛ antem ceꝛ ta eſt. l.quia ff. de in ius no ¶ Et nõ. quomodo probatur filiatio: qꝛ per communem reputatio nem ⁊? nominationem parentum et aliorum: de quo in.c.tranſmiſſe qui filij ſint legiti.⁊ hoc pn to uerum quando non poteſt probari de neceſ ſitate. alias autem ex quo quis natus eſt in do mo mariti ex nxore ſua adeo preſumitur filius mariti: ut non admittat᷑ uolens illum dicere ſu um non eſſe filium:mſi probet ſecum tempore conceptionis filij non concubuiſſe nel propter abſentiam uel infirmitatem nel quid aliud textus eſt notabilis in.l.filium. ff. de his qui ſunt ſui uel alie. iuris:facit.l.ſi uicinis ſcientibus. C. de nup. Idem puto in nato ex concubina retenta in domo ut eſt gloſ.notabilis in dicto.c.micha el. facit gloſa. iuncto textu in.il.fi.ff.de pꝛoba tionibus ſed quia hic diueꝛterat a concubinatu et ſic nõ fuit ſemper retenta in domo pondera tur communis reputatio et tꝛactatus qui in tali caſu debet attendi:ut dicit illa glo. notata in.d. .c.michael.et hec faciunt ad queſtionem quam ponunt legiſte in dicta.l. filium æ.l. ſi uicinis:ut ibi referunt fuiſſe quandam reginã que ſuſcepat d i filium ex quodam milire: ſed communiteꝛ repu tabatur filius regis: æ tanquam ꝛegis filius ſuc ceſſit in regno poſt mortem regis.demum regi na neniens ad morteʒ dixit filio ꝙ non eꝛat fili us regis. quare ad dictum ſolius matris ceſſit regno. An autem tenebatur ſibi cꝛcdeꝛe: dicunt doctoꝛes communiteꝛ ibi ꝙ non:⁊ de hoc dico caſuʒ hic 2z. . . filium ⁊.l.fi.inncta glo.ff. ð̊ pꝛo ba.⁊ dico hoc procedere etiam ſi ambo paꝛẽtes negarent:nt probatur in. c. trãſmiſſe in fi.iunc ta glo.in. v. indicijs qui fi. ſint legi. ¶ . ? te ne menti ꝙ potius ſtatur primo dicto extꝛaiudi ciali etiam ſine inramento ꝙ; ſecundo iudiciali etiam cum iuramento:quod ſatis puto indiſtinc te nerum:quando ſecundum dictum nenit in fa uorem confitentis ſen id preſumitur appetere: ſicut mulier hic:ut filius enitare morteʒ ſibi cõ minatam:niſi illam puellam quam prinus illicite cognonerat duceret in vxorem:ut colligitur hic ex antiqua:⁊ ſic loquitur.l.generaliter.C.ð̊ nõ nu. pe. unde ſumptum fuit illud qð quiſqʒ ſua di lucida noce. uid ſi ſecundum dictum iuratuʒ tendit in fauoꝛem uel damnum alterius:ut in te ſte:profecto eſt pulchra queſtio:ideo latius.j. rangam. ora ꝙ appellatione neptis nenit filia fratris: ſimile in. c. accedens de accu. æ hoc eſt ex communi uſu loquendi. nam proprie ap pellatione nepotis nenit filius filij uel filie:nt nõ. dicit tex.in.l.iuꝛiſconſultus.J. nepos.ff. de gradi.ſed communis uſus loquendi attenden dus eſt etiam in diſpoſitione odioſa:ut nõ.de nepote. dicit Jo. an. in. c. fundamenta de elec. li.vj.in nouella:licet in contrariuʒ ⁊ minꝰ bene iudicio meo dixerit YFꝛede.in conſihis ſuis.ſed pꝛo pꝛimo d cto facit:quod notat Maꝛ.i.l. oẽs populi.ff. de inſti.æ iur.? Inno.in.c.olim ð ner bo. ſig.⁊ glo.in.c.nonnulli de Ep.ut in quali bet diſpoſitiõe etiam ſtatutaꝛia communis uſus loquendi preferatur pꝛoprie ſignificationi noca buli:quod nõ. enio nunc ad glo. æ oppo. nideiuꝛ enim ꝙ ſola nominatio non faciat eum filium.l. non epiſtolis ?.l.non nudis. C. de pro ba/So.glo.i.fatendo contꝛarinm:ꝙ bic non fuit ſola nominatio ſed etiam tractatus:ut ĩi lr̃a HM. ſti. dicit ꝙ nec tractatus facit quem filium: licet inducat preſumptioneʒ pꝛo nel contra filia tionem.l.etiam noſtris.ff.de proba.qui fi.ſint le. per tuas ⁊.c.tranſmiſſe cum ſimilibus.credo ꝙ nec glo.ſenſerit contraruim.licet improprie fuerit locuta.dico etiaʒ ꝙ nominatio æ tractatꝰ requiritur: quando filius non fuiſſer nains ex concubina uel uxore domi retenta:alias antem ſufficit ſine nominatione ? mractatu ꝙ fuerit na tus in domo:ut nõ. dicit glo.in dicto.c.michael per.l.filium. ff. de his qui ſunt ſui nel alieni in. ⁊.d.l.ſi nicinis ſcientibus ⁊.S.latius dixi. Item ſcias ꝙ ctiam in nato extra domum ſola nomi natio etiam incidenter facta conſtituit quem in quaſi poſſeſſione filiatonis: donec contraꝛiuʒ probetur: quando fit in acin qui magis cõnenit ¶ He ꝓbationibꝰ. filio q; extraneo utputa ſi dixit bene neniat fili us quẽ nolo habeꝛe ⁊ tenere res meas ita nõt. dixit Oar. in. l.i. F. iulianus. ff. de lib.agno. ar. .l. quidam. ff. de proba. æ uidetur eum ſequi hic do. an. ſed ego non cꝛedo hoc dictum pꝛocede peꝛ textum nõ.in cle.ſi ſumus pontifex.ij. Enſo de ſent.ex.ubi dicitur quod ſi papa nominet ali quem ſeu quouis modo tracrtet titulo alicuius dignitatis etiam ſcienter non per hoc nidetur eum aporobare in illa dignitate: ad ideʒ. c.ſi pa pa de priuił.li.vi. ⁊.l.neqʒ profeſſio.C. de teſt. maxime quia neꝛba ſupꝛa ſcripta ſolent quando que dici ei qui diligitur ut filius.licet non ſit fili aus:⁊ ſic non probat hoc eſſe quod ab hoc con tingit abeſſe de tranſia.prelat.c.ij.⁊.l.neqʒ nata les.C. de pꝛobatõ.confeſſio tamen de filiatione directe facta in iudicio bene conſtituit nomina tum in poſſeſſione filiationis:ut nõt.in.d. J. in lianus:⁊ idem puto in confeſſione extraindicia li directe facta nominato preſenie:ar.l.certũ.. ſi quiſ abſentem. ff. de confeſ.cum materia ſua =z quod nõ.in.c.fi.S.de confeſ.⁊ facit a contrario .I.non nudis ⁊.l.non epiſtolis. C. de proban.ꝗᷓ loquuntuꝛ in confeſſione ſeu nominatuone pꝛop ter aliud facta:⁊ ſic in nerbis enuntiatiuis prop teꝛ aliud pꝛolaus.ſecus in ueꝛbis directe ⁊ pꝛop ter ſe prolatis:ar. in.d. c. ſi Dapa et.l.ex hac ſcriptura cum materia ſua.ff de dona.? ꝙ nõ.ĩ .c.fi. de ſuceſ.ab inteſ.? hec nota:qꝛ aperiunt multum intellectum huius. c. ¶Soponitur 2 nideiur ꝙ potins debrit hic indicari comtra fi liarionem q; pro:quia in contrarium concurre bat prima aſſertio paterna:dum nolebat iſtum recipere pro filio: nec preſumendum eſt ſine le gitima rõe fuiſſe morum / Iem concurrebat ſe cunda aſſertio materna inꝛata: æ plus debet cre di ſecundo dicto iurato q; primo ſine iuramen to:ar.c.ð teſtibus.j.de teſti. lo. ij. foꝛmat in effecu iſla contraria ⁊ ſol. ꝓpe fi.ꝙ hic con currebat fauor filiationis communis opinio ⁊2 nominatio utriuſqʒ parentis. pondera bene gl. quia ſentit ꝙ ubi ceſſaſſet nominatio ⁊ cõis opinio potius ſtareiur ſecundo dicio iurato ꝙᷓ primo. tem quia hic cõcurrebat fauor filia tionis. contꝛa hãc rationem ſurgit Moſti.dicẽs ꝙ huic proli cum eſſet illegitima fauoꝛ non de betur:vnde aſſignat ipſe duas rationes quare ſtatur porius primo dicio.¶ Drima qr quia pꝛe ſumebatur matrem nunc diceꝛe conirarium: ut euitaret mortem filij ut.S.dixi.ar.l.iſti quidem ff. quod mr r. CeeSernnn ratio: quia primũ dictum contrarium. ſecundo dubitationem in ducit: et in dubio uia tutior eſt eligenda: que non erat in non contrabendo. Jo. an. dicit ꝙ ſi hec litteꝛa intelligatur in matrimonio iam cõ tracto pꝛout magis colligitur ex antiqua:illa ꝛ2 tio Hoſti.non eſt bona:ſed potius contꝛadicit quaſi tutior nia eſſet:tunc ut non diſſolueretur matrimonium : ar. c. licet ex quadam in fi. j. teſti.? ideo ſimpliciter tenendum quod po ſuit ĩ e ſ mns Aomr anm dimd ruenn ſnrim inn aunmillinwi lee an nchnn mmmun n lan nxpvun, lan ua Jiman us⸗ ittnuntniheei el dnlpramihnnradant iacvli Dmnlosi lmmtie nte Wumcim Dunnts Kdenemglnnb uurtninninm eI . u inn rrn zuctei u . Ele e Nonhn n un ih enti riner ndenn e nu nimnt uſ nmnman An Nr gl ergyinog . anmn RSMÜf „i N Ne tuittin niſhs n numfctoorſdtn nantuſiue atsanttictnnnmni Brlumgcseetenz Bnccnichioneſenwrimtte oo mntſinvodis Onnnmnuopre⸗ wlus ſes irlenis Amerny im de Pur ala nmmummy lufdiu thui 1 Mrſt /M, zrnunt lun hullst, = Geboitbic ucſenn conra K oegpla in contfariomn concarre ſo peremndamn noedurſſom dehec preſonendum enſne e otum’Nen concortebuſe uurm ioutnt pus deben te olorno i Prino Me imanen 08.] de ueſi. diſſomm nnrarin 100,. ſeſtad 0n fladoris 1 COnfruns oid Nlſs Mrcnis odtn bar bi ccſuſte Monimiottus 6s aroor cunco ouo imo ,amnhur hor flis ſoni buc̃ 1 umm Netlgtinn nmn t ſenun ipſecuns aion V nmocu na ae md cichh unmun dl r. ictn ſummario: quaſiiuelit qdðᷣ hic cum primo dicto concurrebat nominatio æ communis reputatõ. 7 hoc eſt quod uoluit gloſ.hic in fi.et ſic etiam rꝛanſit hic do. An. (20 b bro pro indubita to ut ſecundo dicto non ſit ſtandum licet iura to:nbi cum primo concurrit communis reputa tio dnabus rationibus. Drima quia ex nomi natione ? communi repuratione et tractatu ple ne probatur filiatio eo mo do quo pꝛobari põt: a qua plena probatione durum eſſet recedere per aſſertionem unius Iſʒ iuratam alias enim ſe queretur abſurdum:ꝙ paꝛentes poſſent ad eo rum beneplacitum filios proprios ab eorum cu ra ⁊ ſucceſſione repelleꝛe negando filiationem proprio iuramento contra.c. tranſmiſſe in fi.q fi.ſint le. cum gloſ.ſua ⁊.l fi.iuncta gloſ ff.de ꝓ batiõi.nbi eſt caſus ⁊.l.filium.ff.de his qui.ſunt ſui uel ali. in. Decunda ratio que ponimmꝛ hic in tex quia nimis iniquum eſſet ꝙ qniſqʒ ſua dilu cida uoce ⁊c. Ex his habes clariſimas ratiões decidendi in. cap. noſtro:ſed dubium eſſer exten dendo et ampliando teꝛminos littere. quid ſi cũ primo dicto non concurreret communis repu tatio 2 tractatus: nunquid preualeret ſecundum dictum cum iuramento. er dicto gloſ. con munis lecture nideretur dicendum ꝙ ſic. Ego adhuc dicerem oppoſuum ſi prima confeſſio emanaſſet cum ſuis ſolẽnitatibus ⁊ principaliteꝛ propter ſe. quia tunc non deber admitti ad di cendum contrarium etiam cum iuramento: ut apertiſſime probarur hic iuncta.l.generalit᷑. C. de non nu. pecu. Iniquum enim nimis eſſer nt ꝙ quiſqʒ ſua dilucida noce confeſſus eſt ⁊c̃.ut h̊ 7 dicta.l. generaliter æ ſupra aliqnid dixi ⁊ opti me facit quod nõ. Hartol. in. l. eos. ff. de fal. ad idem.l.ubi repugnantia. ff. de reg iu.⁊.c. ſollici tudinem de ap.⁊. c. litteꝛas de pꝛeſumptio. ⁊æ hec faciunt ad queſtionem. Quidam extꝛa iudicium dixit ⁊ aſſeruit certum quid uno modo:demum productus in teſtem in iudicio dixit oppoſitum ſen alio modo: nunquid ſit credendum ſecun do dicto iurato in iudicio. an primo extraiudi ciali ſine iuramento hec gloſa.in fi.uidetur ſenti re ꝙ potius ſit ſtandum ſecundo cum inramen to. Har.in. d.l. eos.ᷣff. de fal. apertiſſime tʒ con trarium dicens:ꝙ nedum non creditur dicto ſe cundo quinimmo poteſt de falſo puniꝛi per. d. .l. eos.ij. reſponſo:que profecto.l.non ꝓbat:qꝛ loquitur de his qui naria ⁊ cõtraria teſtimonia protulerunt do. An. in. d. c. cum in tua de teſti. nbi refert hoc dictum Har. edicit ſe putare ſecũ dum dictum non ualeꝛe contra primum maxi me ſi primum tranſiuit in tractarum. allegat boc .c.quia ex primo dicto iuncto ſecundo ſaltem ↄ nincitur mendax:⁊ ſic ĩ peccato. dixi tamen qð per hoc non includitur falſitas ut noluit Mar. PDoſſibiſe enim eſt ꝙ prius dixit mendacium ut complaccret partibus:.iſed nunc dixi nerum: 2 non omnis mendax pnnitur pena falſi.l.i. ff. de fal.putat tamẽ ꝙ ſit ſuſpectus de falſo Ego er tnas. ſimpliciter dicerem ſtandum ſecundo dicto:licet aliqualiter ei detrahatur ex priori dicto contra rioꝛar.c.preterea de teſti.cogen.cum ibi.nõ. ꝑ Inno. ¶(oueor principaliter: quia ad hoc nit credatur teſti defertur iuramentum:ut timõe iu ramẽeti cogatur dicere neritateʒ. d. c. ö. teſtibꝰ.j. de teſti. . iiij. q. iij. F. item iuriſiurandi.qua ꝓpt᷑ preſumendum eſt ꝙ nunc dixit ueritatem ? non prius. vide ſimile in eo qui unum dixit ante tor turam:⁊ contrarium dixit poſt torturam. ſtarur enim ſecundo teſtimonio: quia tunc metu toꝛtu re preſumitur dicere veritatem:ut in.l.ſi poſtu lanerit.S.ſed ⁊ ſi neganerint.ff. de adulte idem nõ. Har. in dicta.l.eos:ita dicendum in propo ſito:cum inramentum ſii quedam tortura ſpiri tualis nec debet preſumi immemor ſue ſalutis: maxime in hoc ubi non tractatur de ſuo dõno nel commodo.i.q.vij. ſancimus.¶ Secundo de hoc uidetur bo.tex.in.c.inquiſitionis.v.aut etiam de accn.ubi ſiquis dixit ſe inimicum alicu ins extra iudicium cꝛedituꝛ nibilominus ſibi poſtea teſtificanti contra illum in indicio: ſi pre ſumatur primo dixiſſe in fraundem ut non reſſtifi carerur contra illum:æ ſic mendacium ſimplex non repellit indiſtincte a teſtimonio: ita in pꝛo poſuo pꝛeſumendum eſt ꝙ pꝛimo id dixit ut par tibus morem geꝛeꝛet ſed poſtea timore iuramen ti dixit nerum:⁊ hec experientia efficax rerũ ma giſtra comprobat. ¶ Tertio uide glo. optimaʒ que hoc ſentit in.c.cauſam que.j. de teſti. et eſt glo.fi. in fine que dicit plus: ꝙ primum dictum contrarium non ob ſecundo: etiam ſi primum fuit receptum in foꝛma teſtimonij: dummodo ex aliqna canſa non naluerit atteſtatio recepta: puta quia recepta a indice non ſuo:quod nõ. et pro iſta parte contra Barto. audini conſuluiſſe Bal. 2 incipit conſilium licet aſſeſſores: æ tenu iſſe in. d. I. eos: ac Angelum cum ſecutum: et ni de quod nõ. in ſpec.in ti de teſti.in. S. i.V. quid ſi idem pnto tamen ꝙ ſi primum dictum fuiſſet iuratum ꝙ non naleꝛet ſecundum: quia conuin citur neceſſario de periurio ponendo ſe inter dno contraria inramenta:de iureiur. c. tua ? qd ibi nõ.facit.d. c. literas de pꝛeſump. ⁊ ſic cũ in ramemo poſſet ſaluari theorica quam dat ibi Bar. cum timetur de uariatione teſtium: ut pri ns faciat extra indicium coram teſtibus confue ri cum iuramento.ſed pꝛedictis ob.iſte tex.⁊.d. .l.generaliter: ubi etiam cum iuramento non po teſt quis nenire contra confeſſionem ſuam: ſed reſpondeo nt ſupra dixi ꝙ ꝓcedit quãdd quis confitetur ſeu negat in facto proprio nel quaſi: ſen quando aſſerit ſecundo id quod preſumitur appetere:tunc enim ob.ſibi confeſſio ſua: ſecus autem quando aſſumitur in facto alieno. durum enim eſſet ꝙ ex ſimplici aſſertione poſſit preclu dere niam ueritatis indagande. ſimile in tortu ra ut.S.dixi ⁊ in.d.c.inquiſitionis. et hoc bene nõ. quia.habes intellectum ad multa. Iſtud. c. Boniã contꝛa. na cde . famoſum:⁊æ boc dicit in ſumm dex debet babere notaꝛium uel duos niros ido neos qui ſcribunt acia indicij: alias ſi quid dif ficultatis emerſerit per ſuperiorem puniet᷑:nec credetur ei ſuper proceſſu:niſi inquãtũ peꝛ acta uel alias per legitima documenta conſtabit. Diuidituꝛ in tres panes. In prima ponit᷑ con ſtitntionis cã. in ſecunda conſtitutio: ipi ſtauui mus.in tertia pena:ibi index autem. 6 ibi iniqui iudicis iudicem dici iniquum cum male ſe habet in officio ſuo:⁊ hoc ideo quia udex ðᷣ bet uti eqtate.iiij.q.iiij.c.i.unde ſecunduʒ Jo. an. falſitas proprie eſt in teſte qui debet nti neri tate:de cri.fal.c.i.xi.q.iij.quiſquis.iniquitas in iudice qui debet uti equitate d.c.i.quod nõ pro forma ⁊ pratica formandi proceſſum contra te ſtem uel indicem. 5 ſecundo ibi ueꝛam ne gationem æc.ꝙ negationum quedam eſt ueꝛa quedam non uera: æ appellat Hoſti. uerã illam que eſt pura ſimplex ⁊ indeteꝛminata. Jo. an. in telligit textum in determinata. nam ſi dicatur ꝙ citatus tali die ⁊z. ſic dettrminata:nihilominus poteſt deficere probatio de contrario: ?2 iõ tex. hic dixit quandoqʒ quaſi aliquando probari poteſt. Ego dico ꝙ uera negatiua eſt illa que ñ habet in ſe incluſam affirmatiuam ſine ſit deter minata ſiue non.S. de renun. ſuper hoc ĩ fi.nbi nõ. Si enim habet in ſe incluſam affirmatinam: illa non eſt proprie negatio:ut ſi dico ꝙ nõ cõ ſenſi ſoonte:includit enim quod peꝛ metum con ſenſi:⁊æ hoc eſt affſirmatinum:quod direcie pro bari poteſt. ſed negatiua neꝛa nunquam diꝛecte probari poreſt: ut patet ibi in tex nulla ſit direc ta probatio.licer aliud ſenſerit et minus bene. Jo an. in. c. bone de ełc. =dic ut ibi plene nõ. ſed quãdoqʒ impoſſibilis ẽ probatio:ut quãdo non eſt reſtricta ſen determinata ad cenum lo cum ſeu ad cerias peꝛſonas. quandoqʒ pꝛobaĩt̃ ſed difficultier ut quia indirecte.nt quãdo eſt ꝛe ſtricta modo pꝛedicto..ideo tex. hic dicit quan doqz. C hoͤterno acta ſcribenda tam in ordi nario iudicio ꝙ; extraoꝛdinario: ⁊ hoc iniellige niſi ſit cauſa modica:tunc enim nulla ſcriptura requiritur: nec ꝛeſpectu ſententie nec reſpecin ꝓ ceſſus:ſed cꝛeditur ſimplici iformationi iudicis: ut eſt tex. nõ. in aut.niſi breuioꝛes.C. de ſen.ex peꝛicu ꝛeci. et ibi per Haꝛ. qui hoc tenet expꝛeſ ſe: et clarins facit tex.i aut.ut iudi.ſine quo ſuf. .F. neritatem colł.ij. naʒ ⁊ ſi in iſtis modicis cꝛe dirur relationi nuntij. l. ea quidem. C. de accu. nõ in. c. cum parati de ap. fortius credetur ſim plici aſſertioni indicis:facit ad predicta tex.i.c. ſi quis cum clerico.xi.q.i.ubi optimus tex.iũc ta glo. ⁊ uide quod nõ. glo.in.c.i.de libel.ob.et quod ſuper ca dixi.⁊ idem dic in criminibus le nibus. nt.l. leuia. ff. de accu. et quod ibi nõ. et in .d. auté. niſi.? pro hoc nõ. dicit Maꝛt. in dicta ant. uſi bieniores:ꝙ nubi dat᷑ pateſias arburo ¶ De ꝓbationib. ſeu indici ut ꝓcedat ſine ſcriptis uidentur ꝑtes noluiſſe. ur ipſius ſimplici iformationi et relati oni credatur quod bene nõ pro limitatoone eo ꝛum que dixi in.c.poſt ceſſionem.S. eo. gue antem dicatur cauſa leuis:dic hoc arbitrarinm reſpeciu qualitatis perſonarum ⁊ cauſe:ut nõt.i dicta aut᷑.niſi nide glo.in.c.fi.de re iudic.li.vVi. 2 predicta limitant mulium hunc tex. ? nide peꝛ do. An. in. c. quintaualis.j.de iureiur.in.xxvi. colł. ubi limitat H̊ dictum Hirt. in actis oꝛdina torijs ſecus in deciſinis. quia hoc eſſet ualde ꝑ iculoſum quando ex eis dependet deciſio iuſti cie:pro hoc quod ipſe Hauo.nõ.in.l.ſi ſocicta tem. F. arbitrorum. ff. pro ſo. ubi nult qð per te ſtes poſſit pꝛobari factum arbitrorum: cũ coraʒ eis non requiraiur ſcripꝛura. ¶ NM. ibi publi ca perſona ⁊c.ꝙ notarius dicitur publica peꝛſo na:⁊z boc ideo qꝛ gerit officiũ publicum: ⁊ ideo quandoqʒ . app llatur ſeruus pnblicus: quia ſer nit publice exercendo officium ſuum. ff. 26 pu. lal. lo.1.ij. in fi. 7.c. ij. de nſu.li. vjMnandoqaʒ dicitur ſcriniarius.j.de preſcrip.ad audientiam et de hereti. ſi aduerſus. Quandoqʒ dicuur ta bellio. J. de fide. inſtru. c. pe. Item ⁊ notarius ðᷣ ſimo. c. i. Item tabellaꝛius. C. qui teſta. fa. poſſ. .l. hac conſultiſſuma. J. ſed quia tabellaꝛiorum = in.l.i. C. de tabel.li.x.Dicitur etiam ſcriba: ut ibi nõ.ĩ Reica de diuerſis nominibus ⁊ officijs eorum. Et ex pꝛedictis nõ. ꝙ quandoq; nnum 2 idem habet diuerſa nomina: ⁊ hoc pꝛopter di nerſos effectus. dicit enim notarius: quia redi git in nõ. ſeruus publicꝰ quia ſeruit publice ⁊c̃: ſic limita.l.ſi idem codicilł.C. de codicili.ubi ni detur innui contrarium. ¶ Mota ibi aut duos niros idoneos æc̃.ꝙ unus quantuncunqʒ idone us non equiparatur notario: quia ille eſt appro batus ⁊ gerit officium publicum ⁊ ſic collige aðᷣ in pertinentibns ad officium alicuius plus de bet ſibi credi qᷓ; alteri q;tũcunqʒ idoneo facit.c. ad audientiam de preſcrip. et nide quod nõt.in c. eum parati de app.ſed duo teſtes bene eqpa rantur notario ut hic ⁊ in. c. cum Joannes de fige inſtꝛu. æ. l.in exercendis. C. de fide inſtru. refann notaꝛij ĩ cauſa nerſatur cir ca nia dũtaxat. Drimo nt uniuerſa iudicij acta conſcribat ſecundum iudicis pꝛeceptum appo nendo locum er tempus ſcripture:et ꝙ ꝛquirat iudicis preceptum ſen auctoꝛitas:facit ibi tex. iudex ſemper adhbibeat æc. z.j. aliquid dicam de loco ⁊ tempore:uide tex.cum ibi nõ.in.c.ab bate ſane de re iudi.li.vj.ubi declaratur quare iſta inſeruntur Secundo nt actoꝛum exempla tradat pariibus. Tertio ut actorum originalia penes ſe reiineat: ut ſi quid difficultatis poſtea emerſerit ad ipſa adhibeatur recurſus.et ꝑ hec eſt expedita queſtio qua queritur quid ſi index dicat ꝙ nelit acta remaneꝛe penes eum et notaꝛi us uelit ꝙ penes ſe. certe pꝛcſerendus eſt ſcrip tor per iſtam litteram. ¶ Iem qma ſi de ſus ſcriptura dnbitaretur poſiet ſibi ꝑiculũ iminex/ denmne, emndan 9 mlmfi⸗ lunte nigani , c dugete⸗ Ggküimn „ igmtuneth unlurmin t Mm ijnjnh ban en nn⸗ rcknr n n . Atrer elg udlim nmcni⸗ munit bun rſumi muun ui rimmrutradWʒ, õ N inn tanm nens wi Kütensts Mnſasn fiomaſnieigu win VNGdeframmattud Uterkitdoingi m jufnitmierizi aintriiin ini Müſintnn Wltaidinn üniigiſi ier Uin unhktnir irttrt Mrmninninn iotiene, ogien, Nlenie e gnalrns t alusn nucnukin 1cgolnggi nnöhe⸗ un . Ciinn natlsotc g ni boceſſe ce nch er gg a 1 pente grſoi nale 1uo. n in ,eiſoeen nſtdo ſo.vb nur gooer 2 I n um ndinoln unumnorn i⸗ bi cub aabeno p lamrſanns Orblius:blg ſer recndoftcun ſon Kde. nanl g Brntn Aunks) Eeictadendennnn nleſns. Onntdadionnn n nde NNn c e Nntroimis Irmunelnns gl l hinel Glilim M ar atttuonme Anl Aranis, Adumis umninz taffſ⸗ rntnso, qlunco;nun enig nommneboc opeer d dor enunnoarus ais rei publc' paſewit doſen moodlell Cge codicle W numun. (Von biavt nns egumsgunmnunennchioe nur omnio:abin lectaphto cun volcun lctoliged 18 d cfhnn aicnins N M Himn izütmnldaid e Ntd iin “ ndend tcnd cegpari Ms unde ſua intereſi ut penes eum remaneant:nec ob.c.fi.j.eo.quia ibi de facto acta remanſerunt penes iudicem. æ hoc tenet Jo. an. hic ⁊ facit iu ramẽtum ꝙ ipſe notarius preſtat: de quo in.c. ſicut ne cle. nel mo.dicit iñ Jo.an.qꝙ de ſacto ſ uatur:ꝙ ſi notarij ſunt officiales epoꝝ comituʒ nel rectoruʒ qui ciuitatibus pᷣſunt cogunt᷑ finito ipſoꝝ officio dimttteꝛe acta in camera officij qðᷣ geſſerunt ?æ ꝓ hoc more bñ facit ſ̃m eum.c.ad audientiam de preſcrip.⁊ ꝙ. le.? nõ.j.e.cuʒ ca nuſam. dicit tam equum talia duplicari:ut penes ntroſqʒ remaneant:quod ſatis mihi plʒ ut ſic ſulatur:et officio quod geſſerunt et ipſi norario et iura naria reducent̃ ad concordiam. ¶ Nõ ex pᷣdictis et ex tex.ꝙ ſi ſuꝑ exemplari orit᷑ dubi tatio recurrendum ẽ ad originalia. ¶ Mõ. hic xiiij.que ſunt de actis iudicij et de exceptione nide qð nõ.ſpe.in ti.de dila..i.vᷣ.et nõ.et pon deꝛa ꝙ vᷣ int᷑ acta nõ fit mẽtio ðᷣ ſñia:⁊ ſic nẽ ꝙ; ſnia non ſit de actis ſeu ꝓceſſus iudicij:et ſic fa cit:ut appellatione actoꝝ aut ꝓceſſus nõ comp̃ hendatur ſnia. ↄrium tʒ hic Jo.an.ſuꝑ.v. ꝓccſ ſu remittens ad nõ.ꝑ ſe in.c.in pntia de ꝛenũ.et nide ꝑ eundem in addi. Spe.ſuꝑ Nica de ſent. ꝓla.ubi latius diſputat concludens:ꝙ eſt acins ad bunc tex. Rndet. qꝙ hic intendit im ꝓuidere ꝙ acta deſcribant᷑.un non erat opus exprimere de ſententia:cũ de illa iam ꝑ prius erat ꝓuiſum bec Nenſio mihi non placet:qꝛ licet foret ꝓuiſuʒ nt fereretur in ſcriptis.C. ð ſen.ex.ꝑi.reci.ꝑ to iũ.ij.q.i.in pᷣmis de re iudi.c.fi.li.Vi.non ramẽ erat ꝓuiſum ut redigeretur in actis publicis:ſi cut hic dẽ de actis ſeu ꝓceſſu un ſatis erat oliʒ ꝙ ſnia feꝛeꝛetur in ſcripcis:licʒ inde nõ fieret pu blicum inſtm:uel in actis publicis non ꝛedigeꝛe tur:ut eſt caſus ſᷣm communem ⁊ neꝝ intellectũ in.c.albericus de teſti.⁊ ideo dico ꝙ iſte texius potius ꝓbat ꝙ ſit de actis ⁊ ꝙ dʒ redigi ĩ ſcrip tis ſicut alia acta:ad h̊ induco lr̃aʒ:ibi cõcluſio nes ⁊c.uñ pondeꝛa.v.⁊c.cum ſequentibns:que aperte innuunt:quod etiam ſnia ſit redigenda ĩ ſcriptis cum illa ſequat᷑ poſt conclaſionẽ:⁊ ideʒ de appellatione a diffinitiua. nam. S. ti ſentit ðᷣ appellationibus ab interlocutoria:qꝛ illud vᷣbũ ſequitur nerbum interlocutiones.alias enim qͥd operarentur illa nerba æc̃.q occuꝛrerent compe tenti ordine conſcribenda:cum poſt concluſiõeʒ non ſperent᷑ alia acta pᷣter ſententiam æ appella rionem:ad hoc.c.cum dilectꝰ de fi.inſtrum.⁊ ꝙ; nõ. Inn.i.c. paſtorał ð cã poſ.⁊ ꝓprie.? q ſen tentia ſit de actis facit.c.cum eterni de re iudi. li.vVi.⁊.c.cum inter de re iudi.et optime in alio facit iſte tex.peꝛ aꝛ.a maiori.nã ſi ſñia interlocu toria que etiam fert᷑ ex actis debet redigi ĩ ſcrip tis publicis: ut hic: fortius diffinitiua que ẽ ma ioris preindicij:⁊ hoc nõt.⁊ hanc opi.qð ſit de actis ſequitur etiã Cal.in.c.cũ dilectus de cau. poſ.⁊ ꝓprie.ĩ v.ſñniam.⁊ ꝓ hac dicriõe ⁊c̃.facit qð nõ.i.l.gallus.S. ?æ qnid ſi tm.ff. de lib æ po. Vltio. hic nõ.ꝙ qñ ↄſtõ cõtinet aliquid nõ Zuoniam ôtra. ꝓpter ſe principaliter ſed ad finem alicuiꝰ mali enitãdi tranſgreſſores ñ illaqueat ad penam:ſi finis ad quem pꝛincipałꝛ tendit cõſtõ non uiola tur.⁊ idem puto reſpectu peccati moꝛtalis:dum mõ cõſtõ non contẽnat.uide quod pulchre nõ. archi poſt beatum Tho. in.c.ntinã.lxx vi.di. vVi des enim ꝙ acta mandant᷑ deſcribi:ne inocens ledatur.un ſi ↄſtõ iſta ñ ſernatur non ponitur iu dex ſi nulla difficultas ex omiſſione emergat: quia tunc ceſſat finis hniuſ ↄſtõnis:facit quod nõ. Inno. in. c. quia pleriqʒ de immu.ec.æ hoc bñ nõ.quia multa ſunt ſtatuta preſertim ĩi eccła que n ordinant᷑ principaliter ꝓpter ſe:ſed ſunt inſtructiua bonoꝝ:ut pᷣcepta indicentia ieinnia 2 ſimilia. eniamus nunc ad examĩatidnem glo.iux morem:æ pꝰ queritur in glo.i.quare di xit tex.ꝙ negatiue non eſt directa ꝓbatio.hn det: quia indirecte bñ põt ꝓbari: directe ãt nõ. hoc declara pront.in. d. c. ex tenore alł.in. glo. Jo. an. hic dicit ꝙ ẽt directe ꝓbari poteſt ꝑ cõ feſſioneʒ aduerſarij:ðᷣ temp.or.dilectus de eta. ? quali.c.ul.ð ↄfeſ.c.i.li.vVi.ſed dic melius ; ꝑ ↄfeſſiõem ñ ꝓbatur ꝓpe negatiua.quia ↄfeſſio non eſt probatio ſed ꝓbaniõis releuatio:ut ipᷣe met Jo. an. noluit.S.e.ſuꝑ ſica ubi dixi:⁊ ſic ſtat ꝓpᷣe ⁊ nłiteꝛ iſte tex.qꝙ nulla eſt directa pro batio. ¶ Quero ⁊.qð dẽ indiciũ erordinarinʒ de quo tex.hic facit mtionem.glo.ij.dat duos intellectus. MDrimus nt intelligatur de indicio iſtituro ſine accuſatore:ut q;do index ꝓcedit ꝑ niam inquiſitionis uel denuntiationis.?æ nora ntrũqʒ intellectum ꝓ intellectu ſtatutoꝝ. Iteʒ et tene menti glo.ꝙ ꝓceſſus geſtus ꝑ uiam inqui ſitionis dꝛ eordinarius.⁊æ idem uẽ ſentire In no.in.c.cum oporteat de accu.ſed oörium nõ.i .c.dilecto de ſen.ex.li.vVi.ꝙ ſit nia ordinaria:ui de tu quod dixi.S. ſuꝑ Neica de iudi.nel dic ⁊ 3 vᷣm Wincẽ.⁊ ↄmuniteꝛ doc.hic:qꝙ iudiciũ agita tum coram arbitro põt dici exordinariũ:cuʒ ar bitria ſint redacta ad inſtar indiciorum.ff. de ar bi.l.i.? in ſcriptis ꝓceditur.C.de aꝛbi.l.pe.nec uerbo arbitri credit᷑.l.ne in arbitris.C.e.⁊ h̊ li mitatur ut.sS.dixi.⁊ quilibet iſtorum intellectu um ſaluari poteſt:niſi alind apparerer quo ad G̊ ultimum de uoluntate ꝑtium ꝑ.S. dicta. uide iñ multos caſus in quibus acta nõ requiruntur ꝑ doc.in.c.i.ð libel.ob. nbi dixi. ¶ BGlo. iij .prio colligit ꝙ tabellio equinalet duobus reſtibꝰ qñn qʒ tribus:ut in iuribus allegatis in glo. ⁊ facit .l.i. iuncta.l.domitius. ff. de teſta.æ.l.hac conſnl tiſſima. C. qui teſta. fa.poſ.dic ut płe nõ.in.c.cũ Joannes de fi.inſtru. z.c.cum a nobis de teſti. Secundo colligit glo. ꝙ plus creditur ſcrip ture tabellionis ꝙ; ſcripture epi: dic ut płe dixi in. c. poſt ceſſionẽ.S. e. ¶ Tertio op. ꝙ ſcripru re tabellionis nõ dʒ credi ſine teſtiũ ſubſcriptõe in aut᷑. de beꝛe.⁊ fal.S. ſancimns: cuius ↄtrariũ innitur hic gl. Hendet ꝙ ↄrium ꝓcedit ĩ ↄctibꝰ ſed in iudicijs cꝛedirur circa acta ſolius tabelli onis ſcripture ut hic: ubi de teſtibus nulia fit d 5 mentio: katetur tamẽ mtius eſt teſtes adhibẽ ſi hꝛi poſſunt. (n banc gl. æ qcqd dicat ſatis facit iſte tex. .l.in donationibꝰ. C. ð dõa. fm cõem intellectũ quem uidetur ſequi ibi bar. adducit ad hoc illaʒ legem nalde nõ. ?2 i Gof. 2 Inno. bic ⁊ in. c. poſt ceſſionẽ. Hoſti.dicit h uerum nubi non nertitur in dubium de ſcꝛiptura notarij: als non credit᷑ per ant᷑.de fi. inſtru. F. ſi qs igitur 2. F. ſi Vo. æ ad.l. in donationibꝰ nini lyndere: ſI minus bn. Jo. an. dicit cõiter ſerugi ꝙ i li. comie. ? in iterlocutionib ſcribunĩ teſtes in alijs nõ. apnd aliquos vo obſeruaĩ: ꝙ ĩ dif finitina tin ſcribuntur: cum illa ſit finis ⁊ tmiuſ actoꝝ fl. de re iudi. l.i.? ubi maius periculũ Vii tur: ibi cautius eſt agendum: de elec. ubi ꝑiclin .li. vj. Joſe mi Jo. an. ur̃ uelle ꝙ de iuꝛ ni ꝛeqꝛũ tur teſtes: cum debeat credi ſcripture tabelliõis: qui teſtem ſine pñtia teſtium exaĩanit in ſecꝛeto: ſed Hoſti. dicebat illud ſpale: ꝙ exaĩatio dʒ ſic fieri in ſecreto.j.de teſti.neneꝛabił.ſed ego dico q; bec i eſt bona ſHynſio:qꝛ bñ pnt adhibeꝛi te ſtes:ſʒ ipſi teſtes ñ debent exaĩiari ſimul:ut pro batur i. c. ut offic um de bẽti li. vj. ubi ꝓpt gra nitatem facti inbetur duas religioſas perſonas adhibeꝛi in exaĩatione teſtium. æ hoc eſt bonum ↄſilium in qualʒ cã: ut teſtis poſſit conninci de falſo:ad h̊ qðᷣ nõ. Inno.in.c.albericus.j.ti.i. 2 qð dicaʒ in.c.ſicut.e.ti.⁊ ſie arguendo ex dic to.c.nt officium ꝑ locũ a ſpãli ſatis ꝓbatur ꝙ ᷣ actis indicialibus non ſit nece teſtes adhibeꝛi: tene ergo primũ. Et aduerte quia nõ oĩa ꝗ ſcri buntur in actis ꝓbantur per ſolam ſcripturam notarij: ſed oʒ ꝙ ſint de actis. unde tʒ Lapꝰſua alk. lxxx viij. ꝙ inſtrm procurationis uel delega tionis ñ ꝓbatur per ſolam ſcripturam tabellio nis abſq; inſcriptione teſtium: qꝛ iſtañ ſun actia indicij ſᷣm eum.quod bñ nõ.er nidetur eum ſeqᷣ; do. an. hic ego allego Inno. in. c. cum in iure 8 of.deł.ubi nõ. dicit:ꝙ ſola ꝓductio inſir̃oruʒ eſt de actis:et ſic de prodnctione ſcriptura tabel lionis facit fidẽ dumtaxar:⁊ ſic intelligit.tenoꝛc t inſtr̃i nõ probat:niſi aliter ſolẽniter fuerit exẽ platum. refert alios tenere Zrium:⁊ de hoc ulti mo aliquid.. in pꝛarica tñ cantuʒ eſt ſeꝛuar̃ con ſuetudinem regionis: ⁊ ubi de ea nõ apparet: te ſtes adbiberi in omnibus actibus pindicialibꝰ ꝓpter opi.õrias ⁊ ꝓpteꝛ nõ.in.d.l. in donatiõi bns. ¶ Blo. in. v. citationes ſcribuninꝛ ? põit aliquos effectus: ut pʒ in ea:ſed non ponit me liores effectus.ego dico ꝙ citatio eſt fundamen rum iudicij: inſti. de pe. teme. iti. in fi.? omnia q̃ fiunt in preiudicium abũtium ſine citatide nõ ualent: ut. c. omnia æ. c. caueant.iij.q.ix. qnimo. 2 ſniĩa lata in fauorem abſentis non citati nõ na let: ut eſt glo.nõ.in.l.ea que.C.qũo ⁊ qñ iu.fac .l.furioſo cum ibi nõ. ff. de ꝛe indi.iõ ut appeat nalidiras actus deſcribuntuꝛ citationes. ed hoc ⁊ S tex.op.glo.nam ſi creditur nuntio ci tanti:fortius dʒ credi iudici:⁊ ſic non debet eſſe opus ſcribẽ. ſo. glo.ꝙ bodie non cꝛeditur Et ¶ He pꝓbatonib. nuntio niſi ſit iuratus: æ hoc m ↄſuetndinem lombardorũ:ſed auct᷑e ⁊ diſpoſitione hꝰ. c. non qʒ credi ẽt tali nuntio: ſed oʒ ꝙ legitime cõſtet ut hic in fi.uult ergo glo.ꝙ hodie etiam nũtio ii credatur. ⁊ h̊ etiam tenebat Jo.nt hic refert Jo. an. dicebat hoc tñ ſub dubio forte: uel ſecũ dum enndẽ Jo. ſaltem quo ad boc cꝛeditur nũ tio:ut negans cogatur inꝛaꝛe ſemon citatum. S. de reſti. in inre. ex liteꝛis.ſed Inno. ? Hoſti. ſẽ tiunt prium dicentes ꝙ ius nõ uetat nũtio cꝛe di ſed iudici.æ rõ diuerſitatis eſt: quia officium indicis non eſt citare qnimmo dʒ hr̃e notaꝛium qui ſua geſta conſcribat:ſed officium nuntij eſt citare:non ergo miꝝ ſi ſibi creditur. Itẽ gꝛaue eſſet etiam ꝑtibus ſi nuntius hꝛet ducere ſecum notarium i citationis actu. Aliaʒ 20em inter nũ tium ? indicem addit Goff. dicit eniʒ ꝙ fꝛequẽ tius oritur alteꝛcatio inteꝛ iudicem ⁊ partẽ ꝙᷓ ĩ ter nuntium ⁊? ꝑtem: ⁊? ideo minns credi iudici q; nũcio: ? ſic trãſit Jo. an. bic ſupꝑ iſta glo. ſed ſuper tex. refert opi. Hoſti. qui dicit cꝛedi nun tio ſi eſt iuratus ſicut creditur tabellioni.ſ.pᷣma facie.nã ſi negatur citatio non ↄnincitur negãs per ſolam aſſertionem nuntij: æ ideo ntile ẽ ſecũ dum eum nt teſtes adhibeat in actu citationis: ar. in. c. ſacro de ſen.ex. ⁊ in. c.ex lr̃is ð in inte. reſti ſecundũ hᷣ dicit intelligendum ꝙ nõt.de ap.cũ parati.de dolo ⁊ contum. cũ dilecti Ego ꝛemitto te ad nõ. per Cy. ⁊ alios in.l.ſi quis de curio. C. de fal.et plene dicam in. c. cum parati de ap.nec placz mihi indiſtincte hec opi.unt non poſſit negans citationem ↄuinci ꝑ nuntium. ad quid enim nuntius hẽet officium publicum. ma gis enim dʒ ſibi credi qui deponit ſuꝑ ꝑtinenii bus ad officium ſuum ⁊ i facto non ꝓpo: ꝙᷓ ꝑrti neganti ad ↄmodũ ꝓpᷣum. ar. bic ? in. c. ad au dientiam de pᷣſcrip. æ licet dicatur nuntius nilis fortune: iñ ſaris eſt ꝙ fuit approbatus in illo of ficio: aꝛ. in. c. pterea de teſti.cogen. ubi bo.tex. dicam latius in. d. c. cum parati. æ concludendo aliqua dicta Inno. ſupeꝛ tex.qᷓ facinnt ad mãm hꝰglo.dico ꝙ lẽis ſigillatis ſigillo iudicis conii nẽtibꝰcitationem ẽt ſine ſcriptura tabelliõis dʒ ſtari ? citatus dʒ credẽ ſecundũ m ea ꝗᷓ plene di xi in. c. pꝛeteꝛea de dila. ⁊. c. poſt ceſſionem. S e. 2 ̊ Moſti.?æ Inno.idem ẽ ð is qᷣbꝰiudex dat pfateʒ nuntio citandi:qꝛ iſte ̃e nõ ſũt de actis quid ergo debet ſcribeꝛe notanus. dicir Inn. 2 Hoſti.ꝙ dʒ ſcribẽ citatiões.i.relatiões nũtioꝝ citantiũ ſen Eas citatoꝛias poꝛrigeniiũ ⁊ pntan tium. uel citationes.i. pꝛecepta impoſita nuntijs de citando:⁊ h̊ͥ nlrimum communiter nõ ſernat ſecundũ Jo. an. hic ⁊? male.unde dico ñ diſiunc tiue ut loquũtuꝛ doc.ſͥ copulatiue: ꝙ dʒ notqtꝰ in actis deſcꝛibẽ cõmifſionẽ nuntio factam de ci tando ⁊ relationẽ ipſius nuntij qualiter citauit. 7 hoc ſentit Hoſti. hic. ꝓbo rõe:nuntius ñ dʒ aliquẽ citare niſi receperit ſpale mãdatũ in dicis de cirando:nec ſufficir licentia generalis:in qua fuit officinm ſibi cõmiſſũ:ar. in...fi. C. de exbi. ſ SRN,, blec, 4 , in ci ſeubte Pl air i emmm iu ur auli ann ſer udaſ iinni ſymreltan Aulmtfigula g irommnreg t n iſcum mini mmndn mmimnnm mnieniin Ingikutondm m tee Mabitgnmn, Htinfrnüntcnmin an Npawererg in miue ſuonen mns ian tdm Goen olaa ta. liannmngenntimſ üctnnmtzin⸗ ihtienlnm Mrnirnkuct NAdſtiNt anteßa ein glmmmſmetin antnihinn Nutlrs Mi iſͦ iien 1bn li teree unhfdid⸗ Aizl anmnrtli dſdd lrnnn N 1 n egen tſin niyns gedli iodſi Emnn Jamn be ſnn ſn go. ed ſn o. oſi geicet gec Uun nuwsſat gedin belioniſn ugm Ctdio non orincir negs Ucrudnen nuni:Rded wle iſech nn Meshbeninnn Entont⸗ o elen a tin cc ios nin. mchsdin inlincm o ud⸗ cdhocannn ädlu , r Ati,ſ Narnr am an ui mubi incltnae keropi nr non Unmnonen ouindioruninn, ad nsbie oficlun podicom. a geci goidcoriſo MWeni nſoomtiſaoo von ppori i oi ppon a hit tintad 49 b. lcer cumn Nuntins ulis sgun ahoenn loo cogen ido . denen de i in dCn lt CohlntendO end erier ichinn Arin gs ſoloisſl dstcni nopen a ne Gepnon D si n. . ſol . nerngun in ron doc. oftaunnde gonn 8 corncion imonin decidet⸗⸗ vs funih ſc, rtaniontih or otienanit ,ſeentis 9 ſat e Gnſin ſicum ꝛeis. ⁊ boc ibi expreſſe tʒ Bart. alleger Inn. in Zrium hic ſed certe poteſt intelligi ita:ut non ſit Zrius:⁊ plus dico ꝙ non dʒ iudex citaꝛe niſi ad petitionem ꝑtis alias non ualz citatio: ut nõ. idem Mrtolus in. l. ad ꝑemtorium. fl. de iudi: dixi in. c.i. S. de iudi. Itẽ ꝑ bãc ↄmiſſionem nõ ꝓbatuꝛ ptem fuifle citatam:⁊ ſic non includeꝛet᷑ naliditas actus:ar.in cle.ij.ut li.pen.iõ utile et quaſi neceſſarium eſt nt notarius ſcribat quali ter index ad petitionem ꝑtis iniunxit nuntio ut ciraret titium:et ꝙ nuntius ꝛeuerſus ꝛetulit ſe ci taſſe:et in multis locis fit citatio cum cedula no taꝛij:et ꝑ hec ſit expedita bec glo. ¶ Blo. i. F. dilatiões q̃rit ad quid ſcribuntur dilatones. red dit tres rões.prima nt ſciat᷑ qtum cõtineat una queqʒ dilatio:ſi foꝛte poſtea negaret. fa an ſciat̃ an fuerit ꝑemptoria nel ñ.nã pᷣma ñ dʒ eẽ ꝑemp toria niſi ex cã de dilat.c.i.⁊ inhoc gloſ.duplici ter male loquit᷑ prio qꝛ.c.i.de dila.loqt de dila. citatoria:⁊ tex. hic loquit᷑ ð dilatione deliberato ria uel ꝓbatoria. Itẽ ⁊ citatoria põt eſſe ꝑemp toria etiã ſine cõ.dũmõ nõ ſit nimis bꝛeuiſ:⁊ ſic loquit᷑.c.i.de dila.ad hoc.xxiiij.q.iij. de illicita 2z. lI.ↄtumacia. ff. de re iudi. Deliberatoria uero nel ꝓbatoria ſemꝑ intelligit᷑ pemproria ſiñ qua libet alia cã ẽt ſi nõ exprimat᷑: ut pʒ.iij.q.iij. of feratur ⁊.l.fi. ff. de fer. dixi plene poſt gl.i.c.ij.ðᷣ dila. Tertia rõ ſm gl. ut ſciat qñ quis poſſit pu niri ut contumax:qꝛ nõ debet quis excõicaꝛi uł miſſionem pati:niſi poſt tertiam citationem uel unam ti ꝑemptoriam ĩ expenſis m factis per al teram ꝑtẽ porerit condẽnaꝛi ex ↄmmacia ĩ pᷣma citatione. ¶ Hõ. bñn hãc gl. ad plura.pᷣmo ꝙ ñ dʒ miſſio fieri niſi precedente tertia citatione uł nna ꝑemptoria:⁊ ꝙ poſtea non requiritur alia citatio in actu miſſionis: ſicut obſeruatur in ex cõicatione:ut in.c.ſacꝛo de ſen.ex.⁊ in.c.i.de in di.h̊ etiam uoluit gloſa.in.il.ſi finita.F. iulianns .ff. de dã. infec. ubi ꝓbatur nide ꝙ dixi in. c.i ð indi. z. c. qmn. S. in alijs ut li.non conte. ¶ 2 nõ quod ex pᷣma citatione licet non poſſit ꝓcedi ad penam contumacie põt im ꝓcedi ad condẽnatõ nem expenſaꝝ qᷓs fecit ꝑs pns idẽ nõt.in.c.que relam de ꝓcur.nbi plenius de hoc.hoc tñ limita vm ea que dirxi in.c.cum dilecti de do.⁊ cõ. ubi oĩo uide.¶ Tertio nõ.ex gl.iudicẽ nõ debẽ cõ mmacem condẽenare:niſi ſibi prius conſtet ð cõ iumacia:ad hoc.ij.q vj.ſi quis. Et aduerte ad unũ nõ.dictũ Har. qð repetit in duobus locis in.l.ſi finita.S.iuł.ff.de dam.infec.⁊ in.l.multũ intereſt.ff. ð cõdi.⁊æ de.ubi dicit: ꝙ ẽt preſuppo ſita ↄtumacia ſi tñ iudex eã ignoraret nõ nalʒ ꝓ ceſſus co ntumacie punitiuuſ ſen fundatus ſupe⸗ otumacia:qꝛ ignoꝛat id ꝙ ẽ cã ⁊æ fundamentum ſui ꝓceſſus dicit de h̊ caſum in.l.h̊ ãt.F. i.ff. ex qͥ cau. in poſ. ea. ⁊ allegat Inno in. c. cũ oↄrigat de of.deł un dicit ſe reprobaſſe ſemel quendam ꝓceſſum i quo pᷣus erat facta condẽnatio ↄtũa cie:⁊ poſtea erat facta relatio ꝑ nuntiũ de citatõ ne:iõ dicit cautelã eẽ ut iudex dicat niſis citatio Quoniam ôtra. nibus relationibus contumacie ⁊ toto proceſſu ⁊c.⁊ dic ꝙ licet ſit lutum:n tũ credo neceſſariũ. ſatis enim eſt ꝙ ex actis pateat ↄtumatia: ⁊ ſic oſtat indicem inſtructum:facit.c.i.de.ſen.ex.⁊.hᷣ bñn nõ:qꝛ doc.nr̃i non ponunt. Nunqd ãt ſuffi ciat ꝙ nuntius retulit nota.dicit. Har. ĩ pᷣalł. F.iulianus ꝙᷓ ſic:qꝛ per notariũ põt fieri fides indici:ſicut ⁊ inſtr̃a poſſunt ꝓduci ſoli notario :l. eos. J. ſupeꝛ his. E. ð ap.ex quo concludit n eſſe neceſſe ꝙ cõmiſſiones de citando uel relati ones nuntioꝝ fiant iudice ſedente ꝓ tribunali: ar.l.ſed interpelletur.ff.de arbi.⁊ nide qð dixi in. c.ij.ð dila.⁊ qð nõ.in.l.a ꝓcedente.C. de di la.quod bñ nõ.ꝓ intelleciu hꝰ.c. ¶ Blo. ſupeꝛ V. recuſationes colligit:ꝙ iudicis recuſatio dã da eſt in ſcriptis:alłat in ar.j.ð ap.ſecundo req̃ ꝛis. dicunt Moſti.? Jo.an.ꝙ in hoc nõ egemꝰ argumento: qð eſt expᷣſſuʒ.C. de iudi.l.apertiſſi mi:ꝙ recuſatio danda eſt in ſcripti duerte fateor enim ꝙ danda eſt recuſatio in ſcriptis ꝑ .l. aꝑtiſſimi ⁊z.l.cum ſpãli. C. ð iudi.⁊ ibi gl. for mat libellum recnſationis:⁊ tʒ Spe.in ti.de re cuſa. J.fi.V.ad h ndeo.ſed dico ꝙ boc ñ col ligitur ex iſto tex.hic eiʒ ſolum pᷣcipitur ut acta redigant᷑ in ſcriptis ꝑ notaꝛium cãe.nihil enim diſponitur de ꝑte an ⁊ qñ debeat aliquid facere in ſcriptis.⁊ regulariter pᷣter ſñiam ⁊ recuſ atiõʒ 2 libellum nil dandum eſt ꝑ ꝑtem in ſcriptis: = de libello adhuc ſunt opi.ut nõ.in.c.i.de libel. ob. tʒ ẽt Hn.in.d.aut᷑.niſi breuiores ⁊ fac qð ſtarim dicam in ſe. glo. ¶ Sed quero ad quid ſcꝛibitur ꝛecuſatio.glo.iſta ꝛñdet ꝙ quo ad effec tum iudicandi naliditatem uel inualiditatem pꝛo ceſſus:qꝛ ꝓpoſua ꝛecuſatione index non dʒ pꝛo cedere ſuper pꝛincipali:⁊ ſi ꝓceſſerit caſſabitur q̃cqd facit poſt appel. ¶ Mõ = pondera gl. qᷣa ſentit apeꝛtiſſime:ꝙ niſi appelletur ualet pꝛoceſ ſus geſtus poſt propoſitam recuſationem/dẽ tʒ Inno.i.c.cuʒ ſpãli de ap.⁊ ibi dicam an hoc ſit nerum indiſtincte.melius eniʒ ibi cadit qᷓ;ᷓ hic ¶ Blo. in v. exceptiones colligit in prin. ꝙ ex ceptio danda eſt in ſcriptis:æ redigẽda ẽ i acus. Hoſti.dicit ꝙ de neceſſitate nõ eſt exceptio poꝛ rigẽda ĩ ſcriptis: ſed redigenda tm in aciis per notariũ cauſe:⁊ bñ loquitur. declara nt dixi in glo. pꝛecedẽti. ¶ An aũt ſufficiat ſcribeꝛe excep tiões ⁊ offeꝛꝛe ſcripturã iudici abſqʒ alia ueꝛbo rum expreſſiõe.nide glo.in.c.appellatio de ap. li.vi.que concludit ꝙ ſic. ⁊ facit ibi tex.in arg. ¶Sed op. 5 tex. de ſuꝑfluitate. nã. S. pmiſit de recuſatiõe:⁊ nũc iterum ſubmittit de exceptiõe: cum recuſatio non ſii aliud q; excepiio. glo.iſta reſpõdet ꝙ exceptiões proprie ſũt ille que pro ponũtur ↄtra aduerſariũ uel õ reſcripiũ.recuſa tio nero cõtra iudicem: ⁊ ſic nulla ſuperfluitas. ¶Q Hõ bñ gl. ꝙ ꝓpꝛie ⁊ ſtricte recuſatio nõ cõ prehẽdit᷑ ſub v.exceptõis:⁊ ſic vr ꝙ ĩ mã odio ſa v. exceptio non comprehendit recuſationem: z i mã larga ⁊ fauorabili ſic:ꝙ nõ. ꝓpt᷑ ſtatura imponentia Pehant excipienti:ut nõ extendantur 4 1 ad recuſantem inditceʒ. alia dicta glo. ſunt claꝛa. In fi. adde quod plene nõ. in. c. ĩteꝛ ae de re indi. ⁊ in. c.paſtoꝛal.de excep. ¶ Gl. i. V. petuiones qrit quare petitiones debent daꝛi in ſcriptis:⁊ Iendet ut ĩ ea pʒ.Dʒ aduene tu:qꝛ ut dixi in alijs gl. pcedentibus hic non ꝓbatuꝛ ꝙ petitio ſiue libellus dʒ dari in ſcriptis:ſʒ ꝙ debʒ redigi in ſcriptis ꝑ notarium ce:⁊ h̊ uꝛ ſemper neceſſarium ĩ et canſis ꝗᷓ expediunt᷑ ſimpliciter z de plano ſine ſtrepitu ⁊z figura indicij:de quo dic ut dixi ⁊ nõ.in cle.ſepe de v.ſi.¶ Æê gnalit an naleat indicium ſine libelli oblatione dixi in .c.i.ð libel. ob. Mõ tñ ex ꝛõnibus glo.ꝙ n ſolũ interẽ ꝑtis libellũ offerre:ſʒ ẽt iudicis qͥ hẽt for mare ſniam ſᷣm formam libelli:ex q infeꝛ ꝑtem n poſſe remittere inuito indice ↄfectionem libel li:de hoc in dicendum ur nõ.in. d.c.i.⁊ in dicta cle. ſepe. ¶ Gl. i. v. Henſiones qrit qre Henſiõeſ rediguntur i ſcriptis. Nendet ut appareat li. con te. eſſe factam ⁊c. ut in gl. n qꝛ tex.mã dat hic interrogationes ſcribi de quibus iterꝛ0 gatiõibꝰ itelligit. Gendet dupliciter.pꝰ itelligẽdo de poſitionibus qᷓs fecit actoꝛ:ſuꝑ quibus nult aduerſarij cõfeſſionẽ hr̃e.unde exponit interro gationes.i.poſitiones:⁊ ad iſtas poſitiões ꝛeus ſyndet: aut per.v.credit ſi ſolum fnit iuratum ðᷣ calũnia: aut ꝑ. v. aſſertiuũ:puta concedo ſi fuit iuratũ de neritate.⁊ ex hoc ⁊ ex tex.glo. colligit dꝛam inter ſynſionẽ que fit ad libellum ⁊ illaʒ qᷓ fit ad poſitiones.nã pꝛima appellatur Genſio.fᷣa appellatur cõfeſſio: ut ĩ r̃a.¶ Scðo ĩtelligit gl. tex.i interrogationibꝰ ꝓpꝛie ſũptis:que.ſ.fiũt a iudice ex officio ſuo.xxx.q.v.indicãtẽ.dicit etiã ꝙꝙ ps põt ĩterrogare ꝑtẽ æ aduocatus cetio: æ na ler henſio ꝑ iura alł.ĩ ea. H5. ex gl. plura. pꝰ ꝙ largo ſumpto nocabulo interrogatio poteſt dici poſitio:ſʒ ꝓpꝛie ⁊ ſtꝛicte dꝛa ẽ iteꝛ iteꝛroga rionẽ ⁊ poſitiont.qð nõ ꝓpter ſtatuta.⁊ drnt in hoc:qꝛ poſitiones fiũt aſſertiue:ita ꝙ ponens ĩ ea cõfitetur ĩ ea cõtẽta:de iureiu.c.cũ ĩ poſitioni bus ⁊.c.ij.de teſti.li.Vi. ſed iterrogationes fiũt iterrogatiue.ita ꝙ iterrogans nõ cõfitet᷑ ut dixi in. c. fi. de cõfeſ. Itẽ poſitiones fiũt a parte: ut ĩ c.i.de cõtfeſ.li.vi.⁊ ĩ cle.ſepe de v.ſi. Interroga tiões uero fiũt a indice.l.i.ff.de ĩter.ac.⁊ qð ibi nõ. ⁊= de his dꝛijs nide bo.gl.i.d.c.i.de cõfeſ.⁊ ex h̊ dico limitãdã iſtã glo. in fi.dũ dicit:ꝙ etiã pars ⁊? aduocatus pnt iterrogare.dic eniʒ ꝙ Iʒ naleat Gnſio de facto emanata: ꝑs tñ nõ renetu ad talẽ iterrogationẽ Nendere:ut nõ.gl.i.d.l.i. 2.l.ſi ſine irerrogatõe.ff. ð iter.ac.nõ.gl.i.c.pe. de inr. calũ.nbi habes bo.glo.de his interroga tionibꝰ:⁊ ibi aliquid dixi nide enã gl.in.c. indi cãtẽ pᷣal.que nõ.dicit ꝙ ſi ꝑs nult ĩterrogaꝛe oʒ ꝙ pꝛiꝰ ponat.ſ.faciẽdo poſitionẽ ⁊ ſic cõfitẽdo: 2 ſic ne nideat᷑ calũnioſe ĩterrogare:ſed a iud eſt cũ iudex ĩterrogat:remediũ g ẽ nbi ꝑs nõ unlt ꝓfiteꝛi ꝙ iploꝛet officiũ indicis ut ipſe ĩteꝛroget ut nõ.i.d.l.i.⁊ de mã poſitionũ nide ĩi.c.i.⁊.ij.ð ↄfeſ.li.Vi.⁊ in.d.cle.ſepe.⁊ per Inno.i.c.qudũ ¶De ꝓbauonib. .ij. de elec. 2 ꝑ legiſtas in. I.ij. E. de iur. ca. aliqd tetigi ĩ. c. pe. pal. ¶ Scðdo nõ. ex hac gl. ꝙ Gen ſio ꝗᷓ fit ad libellum n eſt ꝓpᷣe ↄfeſſio.nã tex.po nit bic iſta nt diuerſa.qd ãt ꝛleuat cõfeſſio ex qꝰ reus conteſtando negauit ↄtenta in libello:nõ. in. d. cle. ſepe. v. ⁊ qꝛ in gl.ij. in fi.æ nide in ſpe.ĩ ti. de poſi. F. iij. V. Ij pꝛonus. ltio inqnãtũ gl. dicit ꝙ aduocatus itenogat: limita ut. S. Itẽ intellige qñ clientulus h het ratũ: uide qð le. et nõ. in. c. cũ cãm ð ap. uero qꝛ tex: mandat inſcribi pfeſſiones:quid ſi ꝑs nouit rndẽ ſed ta cuit. OQ Gl.i. V. ↄfeſſiones dicit ꝙ dz ſcribi ip ſa tacituꝛnitas.ſ.ꝙ ꝑs ĩteꝛꝛogata tacuit.nã ex hᷣ habetuꝛ ꝓ ↄfuẽte.ff. de int᷑.ac.l.de etate..q ta cnit ⁊z. J .nihil. Item dicit Jo. an. q; ſi negat dʒ ſcribi negatio:⁊æ bñ eadem rõe qua ſcribit᷑ cõfeſ ſio ⁊ taciturnitas:ſubmittit tn gl.ꝙ buiuſmodi ofeſſiones ꝗᷓ fiunt poſt li.ↄte.pnt ꝛeuocari ſi do cetur ð erꝛoꝛe. Et nõ.ꝙ gl.loquitur ð pefeſſio nibus factis poſt li.cõte.de ãtea factis nil dicit. dic tñ plene de hac mã ut dixi in.c.fi.de confeſ. ¶ Blo. in. v. ꝓductiones inſt: oꝝ queꝛit qua? ſcribuntur iſte ꝓductiones:ex quo inſtr̃a ꝛeꝑiũt in iudicio. ndet ut ſciatuꝛ an fueꝛt ꝓducta ipᷣe competenti:quia poſt concluſioneʒ in cã ꝓduci ñ pñt:de fi. inſtru. cum dilectus. ¶ Mõ bn glo. qꝛ uult:ꝙ ſi de facto amittat᷑ ꝓdnuctio iſtꝛi pꝰ cõ cluſionem in cã illa non releuat. Contrariũ ſen tiunt do. ð rota deci. v. ubi iudex ſciens cõcluſi onem admiſit aliqᷓ qᷓ non debebat admitteꝛe. uẽ eiʒ tunc reuocare concłonem:aꝛ.c.cum ꝛenũcia tur. xxxij. q.i.admifſio eim unius orioꝝ ẽ alteꝛi us excluſio:facit quod nõ.gl.in ſili i.c.i.de ełc. li. vj. ¶ Ego puto hoc ueꝝ indiſtincte nbi cã le gitima ſuberat:qꝛ tunc põt reuocaꝛe ſuã interlo cutoriam.ð ap.cum ceſſante ⁊ facit.c.paſtoꝛalis in fine de cã poſ.? ꝓpe.quã ſatis tacite ꝛenoca nit ꝑ actuʒ ↄrium:ar.c.ex ꝑte.el.iij.ð ap.⁊.c.cũ Ul. de conſti. Si ãt cã ltia non ſuberat adhuc puto idẽ:ſi aduerſa ꝑs fuit pñs et ñ õdixit aꝛ.l. quod iuſſit.ff.ð re iudi.et ſibi imputari põt:ar. .vl. acta. ff. de ꝛe indi.et qð le.et nõ.i.c.cuʒ cauſa de teſti. in fi.ſi ãt ꝑs ignoꝛauit nel ſcinit et cõtꝛa dixit ac appellauit n credo.ꝙ ꝓficiat admiſſio ſolius iudicis ꝑ nõ.i.d.c.cũ ceſſante er ꝑ Inn.ĩ .c.queꝛelã de elec.et ĩ.c.ſacꝛo de ſen.ex.? Dã.iĩ d. . quod iuſſit. ¶ Blo. i. v. interlocutões qꝛit an ꝑ h̊ iterlocutoria ſit i ſcriptis feꝛẽda.ſnder ꝙ n:qꝛ hic tin dr̃ ꝙ ꝛedigat᷑ iĩ actis:n ãt ꝙ feꝛa tur in ſcriptis. (Ms br hanc glo.qᷓ fac ꝓ his que dixi ᷓ ſuꝑ glo. recuſatiões:⁊ rectius loquit hic glo. qꝙᷓ; fecerit ibi ⁊ ĩ glo.ſe. Aliud dicit gl.ĩ diffinitiua.illa eniʒ feꝛẽda eſt in ſcriptis iñ non diſpõne huiꝰ.c.ut õ dixi:ſʒ alioꝝ iuriũ.ij.q.i.in pꝛimis adde.c.ſi.de re iudi.li.vi.⁊.l.i.C.de ſẽ. ex pꝑicu. reci. ¶ Blo. i. v. appellatiões ⁊ ſe.ſũt clare: æ nõ.ex glo.illa i.V. renũtiationes.ꝙ peꝛ concluſionẽ i cã pꝛecluditur nia non ſolum pro barionibus ſed etiã allegationibus que ↄſiſtũt ĩ iure et in facto:uide Inno.in.c.paſiorał de cã lſie / uti, a ſabin iiin 61oN mu⸗ im hihi ſoto olne “ ℳ Iwurankzahenè uinn dieane dbiſmrſinl ininied! gliu⸗ ſet tim. nyin/ Gicinunn A d, nebeuſr aii ⁰² ,itanhtſiitn d!, riinniſochmsianati fictamrNeiung ſt Tülmtkns Iamatr 6fnmenghenetnn lvarintiſan e 5 Entrteet Ain Nd Kimn Gärcidan n üüntekbarſorhe Aleckintnan; umptmtüstna N⸗ nigtſnam „. Abi / niilni e dut Wa nnn aiin – l 4 === . M 1 * nin, inin drriin in rn nt . g⸗ Anme ſaſn ſen⸗ *& N ke cgicg legſi iche⸗ nli lEtintna N ego⸗ darrſimnde iante⸗ . an nons iget 1.Aals i lrni 8 ceni Crinun; 1 ticin . ,ſ lninnegt Hõ ero 4 Kflones. Gigſis krfnn Nli ſ W ot ntitt nig c lerued Gſain Pfrarſein: Gitu nalt it A ue lceenr ſ tndet do „y ll. ſi eggrd. or din öe PAntgrg, Mmnins ſhninn l ſr iͤt unntlorg e 8 . Ernz do oſi 8 inud ſiſi dehrtün lifinisnldiet. 1 H amsnniſkemn dedamſcanm mircn naca miucn ganenihe Ndn Concoſong c plnd untn an lmg high I A.ααααρ Valdun,ntm Aonmmil mon our r ins d ijq; orortebr anfnner r CoNctononesn ,Aun müc Inſſocinvnins Nep e den 1grod ö gn ticndeit: no hoe dernndſnce didd imnc hotcnocan ſd ineri⸗ cum celme r cir paſionis 12 ppe ni is une mot Gnnar e id hn aa Ha N nadd etadit isi ünnu dniiaſtinnunſian xmdnnad ea i n i ſi gigemi ule luri ehh g Nin zni 4 iocNiuſdlb nd 65 a iclde nat i 4 ( enetcntdts e iſniis ſeida a cnonuſt iſenii iirge ſo.iein c l elibel de ge lein t e... 5 Nrpelnis; . . W i, winnnen a go numn i gnedd d ſi poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ glo.in.c.cũ dilectus de fi. iſtru. ¶ BGo. in. v. loca ⁊ tpᷣa querit de quibus locis 2 tpibus ĩtelligit tex. ridet ꝙ de his in quibꝰ H acta ↄfecta ſunt:æ de loco ⁊ tpᷣe ĩ iſerẽdis iſtꝛis: 2 quare inſerantur nide tex. cũ ibi nõ. in. c. abba te ſane de iudi.li.vi.ad fi.⁊ in fi.glo.uide circa boc quod plene dixi in c.iĩ S. e. ti. in glo. in ner. negligentiã in fi. bñ tu inuenis hanc gl. ꝙ etiã in foꝛo aĩe hanc penam que parti eſt iter eſſe meruere debet:qꝛ negligẽtia nel dolo ſuo hᷣ damnum prouenit parti: quod ſentiunt ̊ doc. ut. . dicã. ⁊ nide latius in.c.calũniam de penis er idem in aduocato:uide gl.i.c.i.de ofeſ.li.vi. nide tũ oĩo ſing. dem Inno. i. c. ſicui dignuʒ de homi.circa fi.ubi uult ꝙ in foꝛo aie quis teneĩ ad emẽdaʒ damni:qñ fuit in dolo ulł lata cu pa que eqparatur dolo.l.quod neꝛua.ff.depo. ſecꝰ ſi fuit in leni nel leniſſima culpa.lʒ eiʒ tũc poſſit agi ad emdam daãni in foro contentioſo.l. aqł. que tendit ad ↄſeruationem pꝛimonij: ut.i.i.l. aquit.ff. ad.l.aquił.ſecus in foro aĩe:ſed impo netur pnia iu modum culpe:ar.xv.q.i.inebri auerunt: quod perperuo nõ.⁊ adde glo.ſin.ĩ.c. frat᷑nitatis.xij.q.ij.que dicit:q mera pena nõ babʒ locũ ĩ foꝛo pniali. ¶ Sed quero ad decla rationẽ mãe hꝰ gl.quid ſi iudex nõ eſt ſoluendo dicit Hoſti. ſupeꝛ tex.ꝙ alia pena mulcrabitur ad arhitrium ſuperioꝝ alle.j.de male.c.ij. et de do.⁊ comu.finẽ.facit pro dicto hꝰ glo.c.ð mul ta. vᷣ his quoqʒ ð pᷣbẽ.⁊ pro dicto Hoſſti. facit hec ha cũ remiſſionibns.S. factis.Et credo per uerbũ caſtigetur hic poſitum:ꝙ non ſolum puni etur ad intereſſe partis: ſed enam arbitrio iudi cis ſᷣm modum culpe:ad hoc bo.tex.in ſiłi in.c· ſacro de ſen. ex. ⁊ idẽ uidet᷑ ſẽtire hic Inn. i v. animaduerſione ⁊ alle.inſti.de obli.que ex qnaſi delic. ĩ prin. Sʒ qro qñ iudex dẽ ↄmittere hanc negligẽtiã nt ſic ſit locus pene.ſo.dicit Moſtiè. an negligir hr̃e tabellionem nel duos uiros ido neos: uel negligit aduertere quid ſcribat᷑: ?z ꝓp teꝛ hoc aliquod falſum committitur qð foꝛte po ſtea reprobatur: æ ſic oʒ ð nono ꝓcedẽ ⁊ grana tur ps laboribus ⁊ retractatur ꝓcefſus ſᷣm eũ. HNõ bñ hec dicta Hoſt. ꝙ locum hẽéat pena etiam ſi non diligenteꝛ animadueꝛtit ad id quod ſcribit notarius:⁊ pꝛo indnco ſam:ibi qui fideliteꝛ uninerſa æc.¶Glo. nlti.in effectu facit duo nã pᷣmo oppõit ?æ duas ſołones tradit unã in pᷣn. aliam ꝓpe fi. ¶ Scðo principalit querit de nna ꝗqone ⁊ ſolnit fa ibi ſed pone.¶ Op.õ tex. in fi.in eo quod dicit ꝓ indicis ſnia ? ꝓceſ ſu nõ pᷣſumẽdũ niſi quatenuſ conſtat ꝑ ltima do cumenta:quare ob. multa iura. S. de electõ. bone de renunt᷑.in pnia cum allegatis in prin. glo.ſol nit glo. primo ſᷣm Jo. qᷓ dixit pſumendum pro inſticia ſnie ſi de ea conſtat.ſ.ꝙ ſit recte ⁊ iuſte lata:ſed nõ pᷣſumituꝛ de ꝛectitudine pꝛoceſſus.ſ. qð ordo iudiciarius fuerit obſeruatus niſi pro berur per ltima documenta ut hic ⁊ idem ſentit gloſa. in ſentẽtia excõis:ꝙ licet in ea ſit ſpãle qꝗð Euoniam ra. ꝓbatuꝛ ꝑ litteꝛas epiſcopi S.e.poſt ceſſionem:iñ non preſumitur ꝙ tecte lata fuit ſi negeiuꝛ: ſed oʒ ꝙ per iudicem uel aduerſarium probetur ꝙ ltimo mõ fuit lata ꝑ.c.ſacro de ſen.ex. Dꝛedic ta ꝓcedũt ſʒ Jo.an.niſi acta ſint depeꝛdita: qꝛ tunc ſufficit ꝓpare ꝑditionem:ut.c.cum olim ð prini.nt ꝓbertur proceſſus ꝑ teſtes. anm opi. Inno.iiij.? loquitur commentatorie qͥ fu it apa:⁊ fecit lectuꝛam q̃ quotidie ntimuꝛ di ſtinguens inter ſententiam latam pninbꝰ ꝑtibus nel eaꝝ ꝓcuratoribus a qᷓ non fuit appellatum: 7 illam que non fuit pᷣdicto modo lata ut pꝛimo caſu:ex quo ↄſtat de ſnia in im pᷣſumitur ꝓ ea: ꝙ ſi aliqua ꝑtium nellʒ ipſam impugnare ratiõe pꝛoceſſus non dʒ audiri: ex quo ipe ſententie nil dixit nec appellauit: alias ſecus.hec opi.n placʒ glo.qꝛ ſi ſententia eſt nulla ex ðfeciu proceſſus: non potuit conualidari ex taciturnitate paꝛtiũ. hoc dictum glo.placet Jo.an.dicit iñũ ſe putare hoc ẽt fuiſſe de mente Inno. ut ipſe exprimit in c.cum ĩ iure de of.dele.ſ.ꝙ pñtia ⁊ taciturnitas operetur ut tranſferat onus ꝓ bandi ĩ tacenteʒ: non ãt ꝙ habet ↄualidarc ſententiam uel indu cere pᷣſumptionem iuris ⁊ de iure ⁊ ſi dicas q̃it ꝓbatuꝛ dicit ꝙ ꝑ acta cãe:quibus producns ſi ex eis non appet lis conteſiata babetur pro nõ conteſtata:niſi uictor ꝓbet Sꝛiuʒ:ad hoc addu cit. c. cum ad ſedem de ꝛeſti.ſpo.de pᷣni. cuʒ oliʒ. uli ergo Jo. an. ꝙ poſt lapſuʒ decẽnij pᷣſumituꝛ ẽt pꝛo rectirudine proceſus:ſed nibilominus ad mittirur pꝛobõ in ↄriuʒ ꝑ aduerſam ꝑtem ſopeꝛ defeciu ꝓceſſus ſubſtantialis.⁊ intellige in hoc mlia que hic ⁊ alibi ſcꝛibuntiuꝛ ? maxime ꝑ do. an. qui more ſuo ſolito plurima iculcat Ego in effectu comprehendendo omnisa 2 clariſſime ex pediendo facio tria membra. Aut enim a ſnia fuit appellarum aut non fuit appellatum: ſed ſu mus.j. rerminum appellandi. nel ſi fuit appella tum appellatio eſt nulla ſeu deſerta. primo caſu quando fuit appellatum ? pendet appellato bre niter dico ꝙ non preſumitur ꝓ ꝓceſſu:ſed opõ tet ꝙ ꝓbetur per ſtantem ꝓ ſententia:ut hic ⁊ i c. cum inter in fi.a Sꝛio.j:de re iudi.nec etiã pᷣ ſumitur ꝓ iuſticia ſnie:qꝛ ipſa ſententia ⁊ ipᷣius uirius eſt extincta uel ſuſpenſa per appellatom: ut in. c. nenientes ð inrein. ⁊ in.c. paſtoralis.ꝗ. pᷣterea ð of.dele.il.i.ff.ad turpil.⁊.ff.nil no.ap. pen.l.una. S. integre.uvñ is qui habebat ꝓbare in pᷣma inſtantia hẽbit ꝓbare nunc:⁊ ꝓbabit ꝓ ducendo p̃ma acta nel alia de nouo:ut in.c.cuʒ ad ſedem ð reſli ſpo.z. c. cum Joannes de fi.iĩ ſtꝛu ⁊.l.per hãc.C.de temp.ap.bec eſt cõmunis doc. concło in.c.in pñtia de renun.? Innocen. 2 claꝛius Jo. cal. bic ⁊æ peꝛ Inno.i.d.c.cũ ĩ iuẽ 2 niſi ſententia iuſlificetur ex poribus actis uel alijs legitime fiẽdis retractabi tal ſñia ꝑ indicẽ appellationis:ut in.d.c.cum ad ſedem. ⁊ nide oĩo que dicam in.c.cãm de re iudi.⁊? hoc quo ad primum. ¶ In fo mbro ſi non fuit appella tum ſumus tn.j. terminum appellandi cõclude d v ſic ꝙ reſpectu rectitudinis ꝓceſſus non preſumi tur: ⁊ iõ ſi citra appellationem quis diceret nuł lam eſſe ſententiam ex defectu proceſſus ſubſtan tialis non pꝛeſumeretur ꝓ eo:ſʒ oportet ꝙ po beiur ꝑ ltima documia ut bic:æ ꝓbatur in.d.c. cum inter in fi.j.de re indi ubi bo.tex.ſʒ reſpec m. iuſticie ſentẽtie credo ꝙ preſumat᷑.hoc ꝓbo per.c.in preſentia de renun.ubi tex. aperuſſime ſe fundat ſuper anctoritate indiciali:ut.propter officium æ auctem iudicis pᷣſumatur ꝙ iuſte ꝓ ceſſerit donec probetur contrarium:ad idẽ. c.ĩ noſtra de procu. nubi preſumitur ꝓ iudicibꝰ ma xime lr̃atis ⁊ periiis:nec ob.dicta ſuperius ĩ pꝛi mo membꝛo: qꝛ ibi fuit apellatum:⁊æ ſi fuit ex tincta nel ſaltem ſuſpenſa mirtus ſentennie aucte iuris. ut in iuribus hic allegatis. ſed in caſu nr̃o licet poſſet appellari: ſatis in eſt ꝙ non ſu appel latum:⁊ ſic nõ eſt ſuſpenſa nirtus ſententie 2 au ct᷑is indicialis. rvs bonum intellectum ad illud. c. in pntia. ſed diceres tu. quar̃ aliud eſt re ſpectu pꝛoceſſus: ut pꝛo eo nõ pꝛeſumatur:lʒ nõ ſuerit appellatũ:reſpõdeo ꝙ iura reſpeciu ꝓceſ ſus nolũt ſcripturã adhiberi ut hic: ⁊ ſic oʒ ꝙ fi at pꝛobatio per ſcripturã: ⁊ de facili hoc poreſt fieri adhibendo notarium uel duos niros ido neos: ut hic. uide in ſimili nõ. dictuʒ Inno ·.iĩ. e: ſuper his de accu.an fi.nbi d ꝙ ſi excipitur S aliquẽ ꝙ non eſt clericus ipſe oꝛdinatus habet pꝛobare:quia iura mandant ſuper hoc has fieri ij. q.i. ſegum: Idem nõ glo. ij. q. v. in fũma. niðᷣ etiam Inno. in. c. inotuit de eo qui fur. oꝛ. rece. ubi dat h̊ pꝛo regula:ꝙ ubi ius exigit ſcriprurã debet ſolẽnitas pꝛobari per eũ qui ſtar ꝓ ſolẽni tate ⁊? nõ ꝑ excipiẽtẽ:qð ibi nõ.rõ:qꝛ eſt pꝛeſum ptio frandis ſi ſcriptura ñ exhibetur:ſʒ reſpectu iuſtirie iuꝛa n mãdãt ſic ſcripturas fieꝝ:cũ ⁊ ipoſ ſibile eſſer ſcriprurã ſemper fieri: qm qnqʒ ex ar gumentis qnqʒ ex pꝛeſumptionibus iudex fũdat motnum animi ſui ex ſimilibus:ut.l.iij.⁊.l.ob caxr men. ff. de teſti.⁊ nide tex.opti.in.c. cauſam.J.ð re indi.merito hoc caſu pꝛeſumitur pꝛo indice: 2 non ſic in alio: ⁊ nõ. bene hanc differentiam: qꝛ credo ꝙ nemo ſpecifice eam attingit ꝙ nide rim: æ credo eſſe neriſſimam: ⁊z habes rationem mulroꝛum iurium: æ ̊ quo ad fm aꝛticnulum. enio ad teriũ qn.ſ.ñ fuit appellatũ ⁊c̃.⁊ ĩ boc ſubdiſtinguo:q qnqʒ qͥs impugnat ſniam aſpeciu iuſticie:qnqʒ reſpectu proceſſus.primo caſu ant erroꝛ õ ius ſcriptuʒ eſt expreſſus ĩi ſen tentia ⁊? nõ preſumitur pro ea:nec obmiſſio ap pellarnionis purgat hoc nicium nullitatis:nt in .C.i.J.de ꝛe iudi.⁊.c.cũ iteꝛ.e.ti.l.ſi expreſſiʒ.ff. de ap. 7.l.ij. C. qñ ꝓno. nõ eſt ne hoc intellige qni ſolum erat expreſſa cã ↄ ius.ſecus ſi eſſet ex preſſa etiam alia non contra ius:licet ſu contra ius.litigatoris tunc ſententia non eſt nulla ex h̊ capite:ut nõ. uult Innoc in. c. in preſentia de ꝛc nun. ⁊ hoc caſu dicendum ſicut quando nulla ẽ cauſa eypreſſa de quo.j. dicam OQnqʒ talis eꝛꝛõ contꝛa ius non eſt expreſſus: ſed alias continet CHe pbatlonib. notoriam iniuſtitiam: æ tunc adhuc puto ſniam eſſe nullam:nec preſumitur ꝓ ſententia:lʒ infra decendium non fuerit appellatum:ut tʒ Inno. in. c.fraternitatis de fꝛigi.et nẽ bo.tex.ſᷣm unuʒ intellecinm in. c inter cetera.].de re indi.nbi la tins Rcam Criz hon continet notoꝛiam in iuſticiam:ſed allegatur erꝛor patens ex acuis:et in hoc ſunt opi.naʒ Cy. in.l.i.C.ð erro.cal.idi ſtincte nẽ cõcludeꝛe ſniam nullam:et iſtum impn gnantem admittendũ ad ꝓbandũ talẽ erroꝛeʒ: qꝛ ſnia iuſtificat᷑ ex actis:et cũ ad ea ſẽꝑ ſnia ꝛe feratur:facit.c.cũ ad ſedem de ꝛeſti.ſpo. Inno. 2 Hoſtiè. hic.poſt eũ ſentiunnt oppeſuum. dicit cum hic Inn. ꝙ ſi iudex dicit in ſententia ꝑ.a. 7. b. fuit ppatum:nihilominus pᷣſumi ꝓ ſnia: lIʒ ex actis nihil appareat peꝛ illos ꝓbatuʒ:ar c. in pnitia de renun. ⁊ de re iudi.cãm ꝛ⁊. ff. ð ꝛe in di.l.cum ꝓlatis.nec ob.fᷣm HMoſti.ſi dicatur er rorem fuiſſe expreſſum in ſnia:quia iſte eſt eꝛꝛoꝛ 3 ius litigatoris:et ideo imputandum eſt ei qͥ ĩ fra decendium non appellanit:nec ob.c.ij.de pur. nulga. quia ſecundum eum ibi notorium erat ſententiam non ieneꝛe:tum qꝛ reus fuerat condẽnatus per ꝓbationem a iuꝛe improbatã: tum quia fuit repertum publice ↄrium eius qðᷣ nidebaruꝛ fuiſſe ꝓbatum:ideo potuit ſententia retractari:de ap.ſolliciindinem. ſi uero.⁊ nõ bñ caſum illius.c.ij.ſed attende qꝛ ipſe Inno. ſentit Srium in.c.cum bertoldus.j.de re indi. ubi dicit ſniam retractandam ẽt citra appellatio nem:ſi iudex dicit per.a. z.b. fuiſſe ꝓbatum:ut patet ex actis ſi poſtmodum ex inſpectione acto rum nõ reperit per illos probatum. ſʒ cõcordo ꝙ ant iudex non retulit ſed acta:ſed ſimpliciter dicit per. a.⁊.b.fuiſſe ꝓbatũ:æ procedit dictum Inn. ⁊ Hoſti. hic aut ꝛetulit ſe ad acta:puta di cendo ſic: peꝛ. a. ?. b. fuit ꝓbatuʒ ut pʒ ex actis: 2 tunc procedit aliud dicruʒ Inno.a ſic in neri tare loquitur ibi.⁊ hoc ſentit do.an.hic ⁊ clariꝰ in. c. cum bertoldus de re iudi.⁊ ad hanc diſtic tionem eſſet reducendum dictum Cxy. in. d. l. i. ⁊ dictum do.de rota deci cccxxxiuij.ubi dicunt ſententiam nullaʒ quando erꝛoꝛ pʒ ex actis.all: dictum MDan de re iudi.paſtoralis in cle.⁊ ar chi. de ſen.ex.romana.li.vj.⁊æ hanc reddo ratõ nem ꝓ diuerſitate caſunʒ. quando enim expreſſe retulit ſe ad acta:tunc clariſſime paret de errore iudicis:quia nidetur expreſſum in ſententia qñ cõſtat ex actis ad que expꝛeſſe ſe retuliu:ut patet in ſimili in.l.penuł. C. de ſenten. que ſine cer. quanti.⁊ quod nõ. Inno.in.c.fi.de lib.ob.gꝰ talis ſententia nulla:ſicut quando iudex errauit in calculo in ipſa ſententia:ut.d.l.i.E. de erro. cal. 7.l.i.ff.que ſen.ſine ap.ꝛeſcin.ſed in alio ca ſu quando expreſſe non ꝛctu it ſe ad acta nõ pʒ neceſſario de erroꝛe iudicis. forte enim aliquid iſti teſtes dixerunt:poſtmodum interrogati peꝛ iudicem nina noce: ar. c. cnm Joannes de ſi. in ſtru:⁊æ licet preſumptio ſit in contrarium:tamen glia preſumptio que oritur ex aucte indicis et r ſon mnutumnn lcumadre nnind mnulalut rmnun ii i ſento elvns indd Iyslejmmumuatn Genttlorsgeut un õ rrinumeantt Nncſi nſanuntime ruoinla umin u Jyegü iecdN Wdoa amn rirrttn gan Mumiinm en hnnlpin Gormu: wtunninte c; 5 Matet un en 9 ,. . 5 lr. cin e Ni unn fas ferat nsr Putonenae Unprodrdi: . n dlc in in⸗ uſe pouum ceopont annier nicr llimim ſl umrn Au GHRG . 1Klun AMlig ei nuintandͦn rau r ra.to ,ſe gbaumt 1ponoduncrinſratone ao ther llos probnum dor onfenultſed acnſed Gundiorer )fuiſe ponunn proceditdieumn beant muit ſead aenn punn di 1,4,b fun Pondh u d) eralls: Araod dienz Jmnd aſcinven⸗ Titboeſaiit nbe rcan cCos dere indi ipwedſi Grcnendn daun Cjindll⸗ de Wa dad gbtiſ in dan 1 nwlnz gomnto enin ganli Pe Ne e dl onl kiutn a zu l ei⸗ ur bon uc,inen decnor ,annc carncnne alen deen. t nihſenanti 6 a eſele tetalatunhs tranſitu in rem indicatam ex taciturnitate paniſ in non appellando ranquam foꝛtior elidit illam preſumptionem minus foꝛtem:et ſatis eſt ꝙ no torie et indubitanter non conſtat de errore. Sẽ tentia enim facit ius inter partes.l.ingenuũ.ff ð ſia. ho mi. et.c.cum inter de re iudi.facit illõ dic tum Innocen. in. d. c. in pnia de renun. et h nõ. quandoqʒ non allegatur eꝛror patens ex actis: ſed ſimpliciter allegatur iniuſticia et penitur acta produci ad probationem nel aliter et tunc ĩ du bio ob. iſti exceptio rei iudi.dicto.c.cum inter ⁊ l. res indicata. ff. de re iudica. Sed dubium eſt quid ſi de facio fuit admiſſus ad diſpnrandum de iniuſtitia ? conſtitit de ea tunc Inno. in. c. cũ dilecta de reſcriptis.⁊ in.c.cum bertoldus de re in dica.tenet iudicem debere illam ſententiam re tractare: quia de qua ꝛe iudex cognonit ⁊c.l.de qua re.ff. de iudi.æ. c.cum ſuper de cã poſ.? ꝓ prie. impurandum eſt parti non opponenti peꝛ prius exceptionem rei iudicate et dicit ſing. In no.in c.quia pleriq; de immu.ec.ꝙ ſi paꝛs pro qua lata eſt ilia ſententia fatetur illam imuſtam debet illa retractari: ar. aui. ſed iam necefle. C. de dona. ante nup. Sed in comrar um facit q nõ glo.in. cle.ſi appellationem de app. non eim poſſunt partes renuntiare huic tranſitui in ꝛem indicatam et dare iuriſditionem iudici ad quem do.an. hic concoꝛdat: ꝙ aut de iniuſtitia fuit diſ putatum coram iudice qui non poreꝛat adiri ni ſi remedio appellationis.æ procedit hoc uliimũ niſi prius ille pronuntianerit ſe iudicem. aut iſti ſcienter æ uolentes prorogauerunt iunſdinonẽ illins: aut fuit actum coram iudice qui poteꝛat adiri per uiam querele et procedet primum dic tum. et ſatis mihi placet quia preſumptio pme ſententie confunditur per ſecundam nec credo Junoc.aliter ſenſiſſe:? hoc quo ad primum mẽ brum ſubdiſtincnonis. ¶ Secundo uero mem bro quando inpugnatur ſententia ex defeciu proceſſus aduerte enim quinqʒ opiniones prin cipales reperio: pᷣmam Jo. quam nideiur glo.̊ᷣ ſequi ut nunq; preſumatur pꝛo proceſſu: ſed oʒ probaꝛi peꝛ legitima documenta ut hic hanc uni detur tenere etiam ſpe. in ii de ſen. ꝓla. J. iuſta v. ſed pone publicatis. ¶ Secunda eſt opimo Innoc.hic ⁊ in addi.quam refert hic gl.ut ſi fu it lata contra preſentem ? non appellantem ifra öcendium preſumatur pro proceſſu:⁊ neganti incumbit onus probandi. æ cum hac opi. uidet tranſire Jo. an. hic. æ hanc opi. repetit Inn. in .c.cum in iure de offi. dele. licet non multum fir met pedes.ſentit enim aliam ut infra ſubijciam. Zeria opi. eſt Hoſt. in.c.cum inter de re iu di. quam recitat Jo. an. ibi 2 cum ea ſimplicirer tranſit diſtinguens an ſententia ſit lata de recẽti 2 non pꝛeſumitur pro pꝛoceſſu:an de antiquo ⁊ preſumitur. æ dicitur factum antiquum quo ad hoc ſᷣm Hoſtieſ.ſi lapſum eſt biennium:ar.c.ex ratione j. de ap. narta eſt opi. Cõpoſt. in c. bone de elec.quam ꝛecitat Jo.cal.ut non ap ¶Buonian oniam 5ræ. pell ans amplius non andiatuꝛ nolens ſũiam in firmare ex ordine.qa non appellãdo confirma uit iudicium.l.fi. C. de ſen. que ſine cer.quãti.ſʒ quia difficillimum eſt omnia acta recenſere:ideo hanc reprobauit Cal.per rõem hꝰ glo.in fi.qa taciturnitas ꝑtis non nalidat ſententiam nullam l.ſi expreſſij.ff. de ap.poſſet iũ ſaluari ſ᷑ᷣm eum in facto ãtiquo:licet ſuper h̊ non ſit ius expᷣſſuʒ. 7 dicitur factum antiquum anie tempus bienij: quod datur ad proſequendam z finiendam ap pellationem dicto.c.ex ratione.aut tempus.xx. annoꝝ.ar.c.cum uenerabilis de excep. alias re linquendum eſt arbitrio iudicis. obmiſſio ergo appellationis ſolum tranſfundit onus — defectum in opponentẽ ſecũdũ eum. uima eſt opinio ſupradicti Inno. quam poſuu in. c. bone de elec.⁊ ſentit in.d.c.cũ iĩ iure:⁊ h anteqᷓ; feciſſet additionem: ut ſimpliciteꝛ diſtinguamus an tranſiuerit in rem iudicaram peꝛ laplum de cendij an non:ut in primo caſu preſumatur pꝛo ꝓceſſu ſecundo non. hãc opi.expꝛeſſe tenʒ ſpe. ĩ ti de pꝛoba.F.i.vV. ſequitur ⁊ ĩ ti.de ſen.prola. .F. ut auũt. Y. et nõ ubi latius ⁊ clarius loquiiur quã in alio loco ſuperius alle.hanc opinionem: ut nõ diſtinguatur an ſit lata cõtra preſenteʒ uel abſentem:tenẽt do.de rota deci.cclxxxxvij.cum limitarione tamen ut pꝛocedat qñ eſt lata in pre ſentem uel abſentem nerum contumacem. ſecus dicunt quando eſt lata in pſumptũ nel fictum ↄ tumacem.⁊ tunc nõ pꝛeſum tur. Ratio dinerſi tatis eſt: quia ueꝛa coniumacia abſentis ſupplet̃ dei ⁊ iudicis preſentia:de do.⁊ contu. ueritatis de arbi. c.ij.li.vj.C.de iudi.l! ꝓperandũ. Do. an ſimpliciter ſequitur prececẽtem opi. Inn.ut etiam prolata in abſentem cõtumaciter preſuma tur.æ pro hac opi.dicit eſſe caſum in.c. bone el prio ð elec. Mec ob.ſi dicat᷑ ꝙ ibi erat notoriũ quia tex. ibi aſſignat duas rationes differentes 2 ideo ſufficit alterã adeſſe inſti.de nup.S. affini tatis. ⁊ quia hec preſũptio oritur ex auctoritate rei iudicate:que ita adeſt quando eſt lata in con tumacem: ſicut quando in preſentem:ut in.c. ſi cut de re iudi.⁊ hoc dicit tenendum de rigore. ſatis mihi placet illa opi. ſed de equitate ſaluan do ⁊? concoꝛdando opiniones diceꝛeʒ ſic:ꝙ aut ſententia fuit lata in pritem ⁊ nõ fnit appellatum infra decendium. æ preſumit pro ꝓceſſu q;tũcũ qʒ de recenti ſit lata.adduco textum aꝑtum iudi cio meo in.c. cum inter in fi.ĩ v.rite.j. de re in di. ubi dicit tex. ꝙ ex quo ſententia tranſiuit in rem iudicataʒ omnia preſumuntur rite geſta:nõ obſtante aſſertione contraria paꝛtis aduerſe.põ dera ergo primo illũ tex.qui ſimpliciter fũdat ſe ſuꝑ tranſitu in ꝛem indicataʒ ⁊ nõ ſuꝑ annqnita ie:ut ſuo capite noluit Hoſii.ibi. Item põdera nerbum rite.nã denotat ſolẽnitates indicij: ut nõ.in.l.ij.ff. de inoffi.teſta.ſi ramen pars nuliꝓ baꝛe contꝛarium admittetur: quia probando nullitatem tollit per conſequens tranſitum in rẽ iudicatam dicto.c.cũ inter ⁊.c.i noſtra ð ꝓcur. „ er credo eam admitrendam ad pꝛobandum: donec ſit huic actioni agendi de nullitate pᷣſcrip tum:qꝛ cõtrariũ nõ repꝑit in iure:lʒ aliter ſentiat Cal.poſt Cõpoſt. quod nõ placet: ar. c. ſuper eo 2 quod ibi nõ. de cri. fal.æ eoꝝ que nõ.ibi: ? di xi in. c. licet e. e.ñ Aut ſententia fuit lata in abſen tem: æ an de equitate ? pꝛeſumitur pꝛo ea. ar. d. c. cum inter ubi non diſtinguirur an in abſen tem an i pnᷣtẽ lata fnerit. Aut eſi laia ð recenti ⁊ equiſſimũ eſſet diſtinguere an fuerit lata in uerũ comumacẽ ? preſumitur pro ea. Aut in ficrum ſeu preſumptũ ⁊? non preſumitur: ex quo incon tinenti cum ſciuit ſententiã eſſe latam contra enʒ queꝛelauit: ar. op.adduco pꝛo hoc ultimo tex. cũ glo. in.l. ab eo. C. quomodo ⁊ qñ iu. ſic ſaluo alias opi. An autẽ pſumatur ſñia lata in abſen tem uel pnñtem uide Inno.i.c. cũ in iure de of. dele per Spe. in ii. de ſen. pꝛola.S. ut autẽ. vV. er nõ. per Jo. an. in addi. Spe. in ti. de emp.⁊ nen di. ſuper fa foꝛma colũ.viij. per Frede. conſił. clxv. Predicta oĩa pꝛocedunt etiã in ſententijſ cenſure.q;ꝗ;ᷓ enim nõ ſuſpẽdãtur per appellatio nem in. c. paſtoꝛalis de ap.⁊.c.is cui ĩ fi. de ſen tentia. ex.lib. vj.? ſuper earum prolaniõe cꝛeda tur litteris ordiarij ſigillatis:ut in.c. poſt ceſſio nem cũ ibi nõ. S. eo.non tñ pꝛeſumitur pꝛo inſti cia earum nec pꝛo oꝛdine:ſed opoꝝet ꝙ inſtificẽ tur per indicẽ uel aduerſariũ ad cnius inſtanuã late fuerũt: ar. in. c. ſacro ð ſen. ex.nõ.glo.? In no. hic ⁊ idem Inno. in. c. bone de eleci:ex quo ſin. n. ꝙ licer appellatio non ſuſpendat ſemẽnã cenſure:ſuſpendit tamen ipſius pꝛeſumptione; et reſpectu iuſtitie ⁊ reſpeciu pꝛoceſſus. uide alos effectus nõ. per glo.in. c. ad repꝛimendam de of fi.oꝛdi.? quod nõ.ſuper ca. une queꝛo an in caſibus in quibus non pꝛeſumitur pꝛo pꝛoceſ ſu iudicis:maxime tenendo alias opiniones de quibus g ſaltem pꝛoberur pꝛoceſſus ſi iudex iliũ̃ recitauit in ſentẽtia nt ſolet fieri uiputa qꝛ dixit niſis cirationibus ? reſponſionibus li. conteſt. deſpoſitionibus teſtium ⁊c pꝛonunciamus pꝛeſu matur pꝛo pꝛoceſſu. tenet Inno. ꝙ non: immo plus dicit:ꝙ ſi inſtrumentum ſententie eſt confe ctum per tabellionem narrantem ſingula acta in terneniſſe: ? in fine narrat ſe his interneniſſe nõ intelligitur loqui:niſi de his que in eodem loco et die coram ipſo fuerunt acta et ſic cla illa tan tum ad probationem ſententie illa die habitam eſt reſtringenda: et reliqua narrata non pꝛoban tur facit.c.ſi papa:de prini.li.vi.et quod nõt.de cẽ.cum olim:ſuper glo.ij.immo ⁊ fᷣm eum ſi no tarius diceret tali die et loco fuir oblatus livellꝰ et lis conte.adhuc non probarentur pꝛedicta ꝑ illud inſtrumentum: quia quantum ad illa uide tur tm teſtimoniale. et de materia in ſpe. de iſtr. edi.F.reſtat ad fi.vV.in ſumma.et ideo nõ.ſin.hᷣ dicium Inno. quia quotidie allegatur pꝛo iſtis inſtrumentis multa recitantibus:ut non faciant plenam fidem miſi reſpeciu eorum que potuerũt interuenire die confecti inſtꝛumenti: de quibus ¶e ꝓbationibꝰ. notarius tunc fuit rogatus:pꝛo hoc aut᷑.ſi quis in aliquo documento. C. de eden. et ibi ꝑ Dã. nide glo.in.c. abbate.j.de vVb.ſig.ſed quantuʒ ad materiam noſtram Hoſti. hic tenet Srium: ex quo notarius hic poſuit in inſtrumento ubi et quando et corã quibus:et ꝙ in preſentia ſua fueꝛũt acta omnia:et poſtea in fine ſe ſubſcꝛbẽs ſe ſingulis interfuiſſe dicat tale enim inſtrumen tum eſt teſtimoniale ſfᷣm eum:nec apparet quare fides ſibi non eſt adhibenda.ar. c. tranſſato de ↄſti.ſecus dicit ubi inſtrumentum eſſet ſimplex recitatorium actorum:qꝛ tunc poſſet procedere dictum Inno. et nõ bñ h̊ dictum Hoſti. in pꝛa tica quando uis ut inſtꝛumentum faciat fideʒ de alias geſtis nunc narꝛatis.et licet doc.tꝛanſeant hic ſimpliciter cum dicto/Inn. ſic limitato: ego tamen allego nõ. dictum ipſius Inno. in. c. cuʒ in iure prope fi. de offi. dele.ubi ſeipſum limita re uidetur ubi dicit: ꝙ ad maiorem cautelam ſa ciet iudex omnia acta deſcribi in ſententia. et ſi per alium notarium ſcribatur ſententia q; acta facta ſunt:tunc iundex precipiet illa acta ſcribi in ſentẽtia:?æ publicationi auctoritatem preſtabit. et ad hoc uide Mar. in. l. eos. ꝗ. ſuꝑ bis. C. de ap.ſi autem idem eſſet noraꝛius qui fecit acta ⁊ ſententiam tunc ſne aliqua ſolẽnirate publicatis actis ipſius ſententie ſcꝛibet ſecunduʒ eum. et ſic clariſſime ſentit: ꝙ ubi eſt idem notarius q ſcri bit acta ⁊ ſententiam ſatis eſt ꝙ actis recitatis dicat ſe ſingulis interfuiſſe:qð nõ:lʒ cautius ſit ſeruare theoricam Hoſti. Adde etiaʒ hic opi. Hiꝛir.in aut᷑.ſi quis in aliquo documento in fi. æ in.l.i. C. de ꝛela.ubi latius ponit dicens:q lIʒ acta ſumpliciteꝛ ꝛecitentuꝛ in ſententia:ex quo ta men ſententia fuit lata preſẽtibus partibus ⁊ ñ contradicentibus probantur lipſa acta per ſen tentiam per tex. illius.l.i.C. de rela. Ex quo in fert ibi generaliter: ꝙ quando index aliquid fa cit ſeu dicit preſente parte ſi ſibi diſplicet debet contradicere. als uidetur conſentire arg.ibi qð dicit peꝛpetuo.menti tenendum:facit quod nõ. Inno. in. c. ex parte decani de reſcrip.dicit tam Paꝛr. ꝙ i ſententijs d ffinitiuis ⁊ inteꝛlocutori is nbi appellationi locus eſt non uiderur pars conſentire niſi taceat per.x. dies nel per alium actum citius conſentiat: aꝛ.l.ad ſolutionem. C. de re iudi. z. l.ab eo.C. quomodo ⁊z qn iu.qð nõ. dic ergo ꝙ aut pnie ꝑte feꝛtur ſnia in ꝗᷓ reci tant᷑ acta:⁊ pꝛobant᷑ acta ipſa ꝑ ſniam:ex q non fuit appellatũ:ſiue ideʒ notariꝰſcripſit acta ⁊ ſen tentiã ſiue ñ:qꝛ ſemꝑ ſubẽ eað rõ:ſiue faciuʒ ſit antiquũ ſiue recẽs. Ant fnit.ſnia lata ĩ abnirem. et ceſſat tẽ 25 Mar. ſz fua tẽ qðᷣ. S. dixi pꝰ Inn. et Hoſti. ¶ irca pdẽa querit᷑:nũqͥd ſicut pᷣſa mitur ꝓ ſententijs iudicum ita pꝛeſumatur pꝛo dicto ſeu laudo arbitri uł arbitratoꝛis. Di.ↄſi. ſuo.xiij. quod incipir prholomeus conſuluit ꝙ ſic. ⁊ hoc dictum ꝛecitat Jo.an.i addi.ſpe.in ti. de arbi. F. ſequitur. v. quid ſi actum fuit in com promiſſo.alleg.l.ab. ea parte.ff. de probatio.et 8 ui = net C Reſhecknnnnnt ein ns) ittitcminu0 ictauml KMn rumonmuimn. 4 mnenaunn uuns Me Gmtunni uunin tnctrannicrwss Lpi rnalritiſckrünem. Grietctun iſcr rinn Ohiürmem kakllster yreiNdnn ercsdmem uris e ncvdceumn acian iRnaimzinie Mlohtpitinmst AMnic tiututn lunſuartnivpin⸗ htiminaima Nſcttanuitr,t „„ Mac⸗ W W H oniucess t HRũ 1 Mignin 8in En, gle dan miſ t sdfn C i icn l piee lieninee⸗ Nor e Dene ren p, boidiarmy nie mmotncutin u Nndeſnddiin ſananig erſi 1icwoni min ſtin iwenrctcon. n rhleds inndde umn ſincſanumind giſectan m me ſnein olinnr ablans p inmlain ſmnhyan a Em gaiſcſin amnivgli mnm Ansaf as nms Es unnmiiſeo oͦgunns t an Hyſi Atceenn be ohi. gnis in icro doaumeno infi. Al vbilanns porit dicher uctemminſentendaer non itlun Rreleibus parubrstn ns grobinor ioln aln per ſen linsi Kdentn. Orcnonn Uinni pnnd beratapid fa rgene gane lld Ninild a As denn ſſanne udd n neniennimmin ndſd⸗ amrendh nrmis dfillus dininn velnooni vasahn, rlie enii Meat r0s ot lac 41 ℳ ſonoden efe wad d nn zmeibir Pe iſhen vod incii g, iill i e 4 miu n inſtitu. de fideiuſ. S. ci. inſti.de inuti.ſtipulla..ſi ita ſcriptum et dicit hoc nerum niſi pendeat re clamatio. ex his putat do. an. ꝙ pendente recla matione ſeu petitione reductionis ad arbitrium boni niri non preſumitur ꝓ laundo:qꝛ uel hec pᷣ ſumptio ſurgit ab aucte rei iudicate:qᷓ hic ñ ad eſt: uel ex ꝑtis pntia que non niderur conſenſiſ ſe:ex quo nunc reclamat.⁊ ſatis mihi placet:ut hoc caſu ñ preſumatur nec pro iuſticia nec pro ꝓceſſu:qꝛ ceſſat auctas iundicialis.ſuꝑ qua ſe fũ dar. c. in pñtia de renũ.nam æ infamis põt eſſe aꝛbiteꝛ. I. pedinſ.ff. de aꝛbi. iij. q. Vij. F. tria. V. co gnitorcs: æ nide Mar. in. 1. ſi ſocietatem. J. arbi troꝝ. v. quero qñ exaiantur. ff. de aꝛb. ? facit ꝗꝙ; dixi ſuꝑ gloſ.ij. In alijs ãt geſtis eriudicialiter nũqnid pᷣſumat᷑ ſolẽnitas debita: vide Inno. in c. innotuit de eo qͥ fur. or. ꝛece.?¶ Daꝛ.i.l.ſcien dum. ff. de. V. ob. ſtima ꝑs gl. querit an 5 hanc ſcripturã tabellionis uel duoꝝ uiꝛoꝛum ad mittat pbõ in orium: æ ſender ꝙ ſic ⁊ c.clara. unc glo. expeditis expediã aliqua bic per doct. tacta que neniunt ad declarationem mate rie buius.c. ¶ Et op. pᷣmo tex.⁊ ur̃ ꝙ indici pus ſit cꝛedendũ:ut in.c.cum dilecti.j. de accu. 7 de exceſ.prela. ĩter dilectos..pterea ⁊ ar.i.c. ij. de arbi. z. c. cum dilecii de elec. Sol. Inn. qo uni iundici nõ creditur ut hic pluribus uero ſic: ut in contꝛario:et ſic ſeruat cnria romana fʒ eũ licet aliqui contradicant. Ex hoc infeæ Inno. ꝙ ex quo cꝛeditur duobus iudicibus uel duobꝰ ſcriptoribus:ergo uni iudici ⁊ uni ſcꝛiptoꝛi ⁊ ſic duobus credendum ẽ quod plʒ Moſtienſ.qꝛ in ore duoꝝ uel triũ ⁊c̃.j.de teſti.in omni de teſta. cum eſſes ⁊.c.xelatum.ff.de teſti.nbi numerus: et ita cõiter tranſeunt doct. ̊ ſed aduerte iu ne decipiaris. nã hec dicta intelligenda ſunt quãdo plures indices aſſumuntur in teſtes ſupeꝛ geſtis coram ſe in alieno tamen iudicio ñ coram ſe:qꝛ in eadem cauſa nõ poſſunt eſſe iudices et teſtes iiij. q. iiij. c. i. ð V. ſi.forus.j.ti.ꝓx.dilecto.⁊ ea dem ratione unus iudex ẽt poterit eſſe teſtis co ram alio Iʒ ſibi rõe ſingularitatis nõ crederetur in. c. licet. . de teſti.⁊ boc ſatis ſentit JYoa.an.in alia apoſtilla que eſt in vbo ipſius. Intelligo er go proprie hanc lam:ut ſi orituꝛ difſicultas ſu per proceſſu coram iudice uno nel pluribus cõ indicibus nõ ſit ſtandum eorum aſſertioni etiaʒ ſi uellent iurare ratione predicta:qꝛ non pnit eẽ iudices ⁊ teſtes:qꝛ ſequeretur ꝙ ubi eſſent plłes coniudices non eſſz neceſſario obſeruanda hec ↄſtõ: quod repugnat menti bnius ↄſtõis ⁊ ẽt. V bis:ut patet ĩ.V.quatenus ⁊c.ibi ſic diſcretis et honeſtis deferatur iudicibus:et ſic loquitur in plurali:æ ibi per iprouidos ⁊ iniquos ⁊c̃.et ſic rollitur conſideratio Inno.æ alioꝝ qui pondera bant principium dum loquituꝛ in ſingnlaꝛi.dico eriam quod non indifferenter indices admittũt̃ in alio iudicio ad teſtificandum de geſtis coꝛam ſe: uel ſi ex facto nel non facto coram eis laus nł uituperium eis aſcriberetur: ideo non ſunt ido ¶ Auoniam Stra. nei teſtes ſaltem ad plenam fideʒ faciendam:ar. c.fi.de teſti.li.Vj.ſoler notaꝛi in.c.a nobis.j.ð teſti. z.c.inter dilectos ⁊.c.ij.de axbi.⁊ patet ab ſurdum. facit oꝑtime quod le.æ nõ.ij.q.vj.ſtaiu endum. ¶ Munc quero an iſte notariꝰſeu duo niri idonei poſſunt indifferenter ſcribere omnia fienda per partes:ut ſic eis nel eoruʒ ſcripiuris credatur. Inno.dicit ꝙ non:ſed oportet ꝙ ſcꝛi bat ea que fiunt coram iudice nel corã alio per ipſũ ad hoc deputato:⁊ ſic tranſeunt cõiteꝛ doc to. bic. ſed ego dico ꝙ aliqua lenia ſunt que ipᷣi ſoli notario fieri poſſunt: ⁊? peꝛ ipſum intimabi tur iudici ut relatio nuntij ſuper citatione facta nel inſtrumentorum productio ⁊ ſimilia: ut nõ. HBar. in.d.l.ſi finita.S.iulianus.ff.de dã.infec. ad hoc.l.eos.ff. ð ap.⁊.S.dixi. ¶ Ad unum ta men notabile dictum poſitum hic per Inno. ad nerte ⁊ tene mẽti pro pratica quotidiana.dicit e nim ꝙ iudex poterit ſatis ipſum notarium uel dquos niros idoneos deputare ad utrunqʒ offi um. ſ. receptionis teſtium ⁊ ſcriptoris:⁊ hoc ha bet ſᷣm eum generalis ↄſuetudo:que optima eſt legum interpres.ff.de legi.l.minime ⁊.l.ſi de in terpretatione.S.de ↄſue.cum dilectus. dicit etiã ꝙ poſuiones ⁊ confeſſiones receptio teſtiuʒ ubi qʒ recipiuntur ⁊ ſcꝛibuntur ſiue in pꝛeſentia ſiue in abſentia iudicis: dummodo fiant de indicis mandato inteꝛ acta iudicij computantur ⁊ ualet quia reputantur facta coram iudice: ex quo ipſi us mandato facta ſunt ſecundum eum. ⁊ hoc pla cet Hoſtien. ſecundum quem ſanum conſilium eſt: ꝙ de auctoritate iudicis ſiue commiſſiõe per eum facta fides fieri poſſit non per illum ſolum cui committituꝛ: quia ſibi tanquam in facto pꝛo prio non crederetur:arg. C. de man. princi.l.i. C. de teſti.l.omnibus.C. de iur.fiſ.l.ꝓbibituʒ li. xi. ſed conficiatur ſupeꝛ hac commiſſiſſione in ſtrumentum mann alterius notarij uel ſigillo an tentico ſigillatum ſecundum eum. er plura ex predictis: æ non tradas unquam oblini oni. Primo ꝙ notarius canſe poteſt deputari ad officium receptionis teſtium: ⁊ ſic uti duplici officio in eadem cauſa: facit ad nota. per me in c.ex litteris.S.e.ubi nide. Ego tamen cõſideꝛo ꝙ hoc dictum poteſt intelligi dupliciter. primo ut deputetur nudus miniſter in receptione teſti um:ita ꝙ non efficiatur index: urpura quia exa minatis articulis ⁊ iteꝛogatoriis et approbatis perſonis teſtium per indicem fit commiſſio no tario ſuper receptione:quo caſu efficitur ꝓprie examinator non autem iudex nec proprie recep tor:ut dicit glo.nõ.in cle.una de offi. delega.⁊ hoc non dubito poſſe fieri: quia non habet offi cium contentioſum:ut dixi in dicto.c.ex litteris ¶ Moteſt ſecundo intelligi nt commiſſarius ef ficiatur iudex i receptione:ut quia hẽt exaiar̃ ca pitula interrogatoria artare æ compellere ſeu pu niꝛe teſtes ⁊c̃ ut in dicta clemen. una iuncta glo. et iſtud non credo poſſe committi notario: ut ſic ſit notarius et delegatus:quia tũc obſtaret mes ¶ Ge ꝓbationib. huius. c. ? multa alia que nõ. æ dixi in. d. c. ex lig: 2 ſic reſtringerẽ hoc dictuʒ Inno.⁊ alioꝝ. 2.nõ ꝙ ꝛeceptio teſtium poteſt fieri ubiqʒ: ? ſic e iudicium ⁊ ſic intellige de nuda exaĩatiõe. 2 idem intellige de poſitionibus ⁊ interꝛogatio nibus ? ↄfeſſionibus recipiendis ſuꝑ eis:quod nõ in pratica.⁊ uide bo.glo.in.d.cle.una ð of. del. nide in. c.i.de feꝛ. ¶ H.nõ bñ illud dictnʒ Hoſti nt notario non credatur ſeu ipſius ſcrip ture ſupeꝛ commiſſione ſibi facta:⁊ ſic nẽ ꝙ no tarius non poſſit ſcribere inſtim pꝛocurationis ſi ab aliquo cõſtituitur pꝛocuratoꝛ:facit.c.nobi liſſimus.xcvij.di:cum ibi nõ.et in.c.cum ĩ inꝛe ð of.deł. An ãt notarius conſtiintus ꝓcuratoꝛ poſſit uii inſto faciente ad cam confecto tin ꝑ ipſum notarium: nide Jo. an. in regnla cũ quid una nia de ꝛeg. iur. li. vj. in mercu. ¶ Euca ꝑſo nas iſtoꝛum duoꝛum uiroꝝ qui afſumunt᷑ loco norarii queri quales debent cſſe.ſoł.tex. hic di cit ꝙ debent eſſe idonei ⁊ nullã aliaʒ qualiratem requirit.ex hoc iñ vᷣbo ifeꝛũt Jo. an.? Hoſſi. ꝙ debent eſſe honeſti ? bone fame:de quibus non ſit neꝛiſimile ꝙ aliquam falſitatem commit tant.æ ideo ꝛequiruntur duo ſecundum Hoſti. quia nec iurati ſunt:nec eis hoc publicum offi cium cum ſolita ſolẽnitate iniunciuʒ ẽ. ¶ NHora bñ hoc dictum Hoſti.qꝛ nult ꝙ iſti erunt pᷣuate perſone:nec iurabunt in aſſumptione officij. bic dicebat abbas non eſſe iure cantum ꝙ iurẽt:iñ dicit cautius eſſe ꝙ iurent:⁊ mihi ſatis plʒ ꝙ inu rent.⁊ credo ꝙ licʒ expᷣſſe non caneatuꝛ in iure: iñ ſatis eſt de mente inꝛis:cum iſti ſint quaſi te ſtes:ar.l.domicius labeo.ff.de teſta.⁊ optie fa cit in ſili c.peꝛnenit.q.de teſti.cogẽ.⁊ quod dixi in. c. ꝓpoſuiſti.S.e. ¶ Sed quero nunquid iſti duo uiri debent ambo ſcribere. Gof. ꝙ ſic. non enim ſufficit fᷣm eũ alterũ ſcribere:ſicut in ſili dr de pluribus aꝛbitris: ꝙ aut omnes ꝓnũcisbũt aut nullus. ff. ð arbi. l.nõ cogendꝰ.F.itẽ ſi plłes de qno ĩ c. ij. de arbi.li. vj. Moſti. dicit ? meliꝰ lufficẽ ſi unns ſcribat ⁊ alt ſubſcꝛibat ⁊ teſtificet corã eo ſic fuiſſe actum. ꝓ hac ꝑte facit.c.cũ ab nno de arbi. li. Vj. qdð uẽ tollẽ ar/ Gof. ubi unꝰ ꝓnũciat noĩe ſuo ⁊ alioꝝ.et plus dicit h Inn. ꝙ ñ ſolum ꝑ unũ ex ſe ſubſcribe? pñnit:ſʒq ẽc ꝑ quèẽ libet exneum.ille ti qui ꝓpꝛia manu ſe non ſub ſcribit dʒ ꝑ ſigillum autenticuʒ nel ſuam ſubſcꝛip tionẽ uel alio ltimo mõ notũ facere h̊ ſua auct᷑e factum fuiſſe:ar.d.c.cum ab uno er ð of.dele.ſi gnificaſti et. c. paſtoꝛalis:et ſic fʒ Inno.qni ibʒ tabellio carris ꝑ alium factis auctem pᷣſtare po teſt in aut.ð tabel.collł.iiij. Hoſti.ãt h̊ uliimum reprobat per id quod le.et nõ.in.c.pe.et ulti.ð fi. inſtrn. Item ex quo index eligit induſtriam et fideliratẽ tabellionis uł duaꝝ ꝑſonaꝝ.ñ uẽ q; extraneo id cõmitteꝛe poſſit ſine iudicis aucte: ad hoc.c.fi.F. his ãt de of.deł ſed pro dẽo In no.quod eſt nõ.et menti commendandum facit ſing.c.inter.dilectos.j.de fi inſtru.ubi nẽ caſus a contrario iudicio meo.ibi enim ponderat᷑:ꝙ . tota ſcriptura inſirnnenti erat vnius manus:⁊? ſubſcriptio erat alterius manus:ſed notarius ĩ ſubſcriptione dicebat: ꝙ totum propꝛia manu ſcꝛipſerat:⁊ hoc erat indicium falſiratis.ſʒ ſecus ſi non dixiſſet ꝙ pꝛopꝛia mann ſcripſerat:⁊ ſic ĩ nuit ꝙ per alium ſcribere põt:dummodo ipſe ſe ſubſcribat anctem pᷣſtando: ⁊ de hoc ibi dicim latins. ¶ Irem facit ꝓ Inno. quia non q̃litas ſcripture ſed fides notarij ẽ electa:que ſatis ha betur ex ſubſcriptione:ex atur de pꝛe dictis fuiſſe ꝛ2 ogatum. 5 m ex primo dẽo Inno.ꝙ nbi plures notarij ex forma ſtatnti re quiꝛuntuꝛ ad ceꝛtum actum nõ eſt neceſſe quod omnes ſcribant geſta:ſed ſufficit ſcriptura vniꝰ cũ ſubſcriptione alterius ſeu aliorũ: quod tene memi. Quero hic ulterius:qꝛ dẽ hic ꝙ ðᷣbẽt ſcribi teſtium depoſitiones:quid de iuramẽtis ipſorum teſtium. dicit Jo. an. ꝙ ſcribi debent: cum pᷣcedunt ipſoꝝ teſtium depoſitiones.j.ð ie ſti. fraternitatis in fi. Ideʒ dic de iuramento ca lũnie:lʒ tacite poſſit obmitti in.c.i.de iur.ca.li. Vi.⁊ ið eadem ratione dic de toto ꝓceſſu indici ali ut probatur in rex. ibi unineꝛſa iudicij acta conſcribant:⁊ ibi nec ꝓ ipſius preſumatur pro ceſſu cc. ⁊ hec faciunt ad qᷓonem nõ. Quid ſi index reperit teſtes nacillaꝛe ſen trepidare ita ꝙ; fides integra non ſit eis adhibenda indicio indi cis:nunquid hoc debeat ꝛeddi in actis/ Inno. hic ualde nõ.dicit:qꝙ debet is qui teſtes ꝛeceꝑit 2z dicta acta redigit ſcꝛibere ſeu ſcribi facere ſᷣm ſuam ſanam eſtimationem quanta ſit eis fides adhibenda:ar.j.ti.i.cũ cauſam que ⁊.c.conſtiin tus de fideiuſ.in fi.⁊? niſi hoc apponatur tale pe riculum ſecũdum eum poterit accidere:ꝙ q;'uis iudex qui prius fuit in teſtium receptione et no nit ipos nacillare bonam ſuiam ferat contra ip ſorum dicta teſtium:tn iudex ſuperior qui ꝑ ap pellationem uel alio modo cognoſcet ferat ſentẽ tiam iniuſtam fm dicta teſtium reuocando iu ſtam ſententiam:⁊æ hoc quia uacillationem igno rabat:⁊ ſic ſibi non poterit imputari:ar.de fi.in ſtru. cum Joannes ad fi. z ille per cuius negli gentiam hoc accidit etiam in foro anime poteſt ſibi timere ſm Jo. an. cum leſus ſit ꝓximus ſaꝰ ꝓpter culpam ſuam:qnuia non adhibnit diligen tiam quam in officio ſuo adhibere debuit: facit .Jj. e. ad fi.? de of. archi. ea que et negligentia qᷓ in proprio facto culpanda eſt in alieno eſt uitu peranda. ff. ſo. ma.l.ſi cõſtante. S. ſi maritus et nõt.bene predicta:quia infertur ꝙ niſi ſententia in cauſa appellationis iuſtificetur ex actis eſt re tractanda. nec eſt preſumendum iudicem fuiſ ſe motum ex aliqua cauſa ad non ſequendum acta et depoſitiones teſtium contrarium tamen nidetur innuere.c.cauſam.j.de re iudi.et doct. ibi:ſed uide quod ibi dicam: nam placet mihi hoc dictum Innocen. hic per. c. cum ad ſedem de reſtitutione ſpoliato.et per nõ.in.c.in preſen tia de renun. et nõ. quod dicit Jo. an. de reſtitu tione in foro anime dic ut plenius.ſupra.remiſi Mun ulnhmud imniitnwur tl ⸗ lrmn dmmc un Primfsrein irmd Gvdnd u ium uin (Anit Gicimndnnuduorra⸗ Nihweontſfurcüntienr nmimdwrk tinuNer hi NConantafeir an Cümfmmumi uwhmumreni GmbAAi Murntinnn Alimnt damin d Necſunci rlinn nfneſincicj aen dimet piſvsrcimnnn pro 1de Kinnt 3 onen fö Oud⸗ Wi les wjlnr ſor nycrirg wyls i,n o aramms, m , Adin bnilt mmnt yr laine in nbi uar fn munonem qvannz it as fides icöanſim ave r ,Coſtn fe ni bocapponunt wede an dolert cidere : ihis foi inteſtium teceptioneet no ebonann iäiamferat tonna ih fommmi iwer ſwheror ani pen Alo nodo egiolaiernſeni n dicn Wium cnocdd n ns dot dbiadnckiniden d dinon Neftinhuimnemr deſin Ponnrz ift lehe ain nyl xodr aimn nſoſ⸗ nſne n Pom mn il in mmm m al di i fc i hbet ehnid in rotarchi tn bee hegigennin 2 dixi ſubiungit etiam ciꝛca boc Inno.qꝙ banc vacillationem ſen nariationem dʒ receptoꝛ teſtiſ facere deſcribi audiente ipo teſte: ⁊ ſic ſit illi cõ tradicendi facultas. ptem autem non oʒ eſſe pꝛe ſentem ſᷣm eũ:nec de eo aliquid ſcire:donec pro ceſſus ſit publicatus: ne ꝓpter ipſius odictõem impediatur cãaꝝ ꝓceſſus.nec mirandum fᷣm euʒ ſi teſtinm pnñtia requiꝛitur: ?2 ipſius pdictio audi atur: qꝛ ſua intereſt:cum per hoc ſit puniendus: nt. . de penis ſuper his z. lI. nullum. &. de teſti. nec ob. c. cum dilectus ad fin. ubi nulla pena in geritur teſti: qꝛ ibi teſtis ex ꝓpᷣo dicto nõ conni citur ſicut in zo: ſed abns ꝑ alios teſtes re probatur Srnn hoc dictũ ꝙ ĩ caſu.c.cũ di lectus i fi.nm la pena teſtis punitur cũ repꝛobat abſẽs per alios teſtes.? adduco.c.i.de exceptõ. nvi ꝓbatur ꝑ nerbum ſufficit:⁊ ibi dico latins et dixi in. d. c. cum dilectus. nam ex nariatione ſen nacillatione punitur ſolum pena eyordiaria nt ſentit glo. in. d. l.nullum et clarius HDaꝛ2. i. l. . fameʒ Ede publi. indi.uidetur in aliquibus et non male im Inno. ꝙp etiam teſte abnte et peni mus ignorante h̊ ſcribi poſſit: ꝙ ſatis plʒ Hoſt. uum ne p ipſum teſtem ſecreta iudicij reuelentux añ atteſtationum publicationem Z. . ubi. C. de fal tum ne ex boc rancões odia litigia nel bella oriantur: qne etiam uitanda ſunt. ff. de nſufr. l. equiſſimum:tum ne ex hoc qð occulium eſt infa metur teſtis:ar. Vi.q.i.ex merito ⁊.c.deterioꝛes tum quia ſolus index er non alius habet motnʒ ſui animi informare. ff. de teſti.l.iij.⁊.l.ob carm hec dicit uera Jo. an. dummodo nullam penaʒ iudex teſti infligat uel infligere intendat: alias ſᷣ uetur quod dictum eſt. Mota. bene pꝛedicta ad intellectum.l.nullum. E. de teſti. z.c. i.de ex cepti.qn autem dʒ facere uacillationem deſcribi dicit Innoc. ꝙ niſi faciat deſcribi dum teſtis te ſtimonium ſuum pꝛofeꝛt: poſtea ſcꝛibi non faciet nec cꝛederna in hoc ei. hoc placet Moſti. quãdo ex eo intenderet teſtes punire:uel quando illud ſcribeꝛetur poſt magnum interuallum: alias ſi h nult abſcondere ipſi teſti nil ſcribet eo pꝛeſente: ſed ex quo ille exiuit incontinenti ⁊ añquam ali? itromittatur uel ad alia diuertatur: ar. . ti. ij. c. preterea: Sed dices tu ſi predicia ſunt uera: ceꝛ te datur ex hoc tanta poteſtas indici:ꝙ quaſi ſẽ per poterit ad nelle ſuum inſtificare uel condem nare. dicit Hoſti.eſto ꝙ ſit ſic:m hoc facere nõ poterit ſine graui pena:de re iudi. c.i.li. Vi. dicit eriam ꝙ preſumptio eſt pro indice de ꝓcuꝛa. in noſtra de preben.niſi ð preſcrip.ad audientiam cum ſi. (Sen circa hoc queritur: nunquid ta bellio debet ſcribere banc nacillationem ſi ipam non depꝛebendit. Inno. primo dicit uideꝛi ꝙ ñ debet hoc in actis ſcribere:nmiſi primo ipſe bene nideat ? cognoſcat ꝙ uacillet. refeꝛt alios diceꝛe ꝙ ſi ſolus iudex dicat in receptione teſtis teſiem nacillaſſe ꝙ ſibi cꝛedendum eſt: æ tabellionem Hᷣ debere ſcribere ad mandatum iudicis etiam ſi ipſe tabellio nil de timnbatione uel uacillatione ꝑ ¶ Huoniam Stra. pendat prima ratio eſt: qꝛ iabellio nõ hahet auc toritatem in teſte recipiendo.ſed in ſcꝛibendo tã tum. Judex ueꝛo habet anctoꝛitatem examinadi etiam ? uninculandi ipſos teſtes ſeu aliter punien di ſi ſibi uidebitur ut in iuribus preal.in tormẽ tis ponere.ff. de queſii per totum.j.de reg. iur. cum in comtemplatione ⁊ in.c.i.de depo. Alia ratio:qꝛ iudex ſuperior eſt.unde magis tabellio iudici ꝙᷓ; econtra credere debet. Venia ratio melior:qꝛ tabellio circa ſcripturã intentus non põt ita percipere titubationem nel uariationem faciei ruborem pallorem nel mutationem ſicut iudex.licet enim ipſe index dicter ſemper: tamen poteſt oculos ad teſtẽ habeꝛe:ergo ei magis cꝛe dendum eſt qui ueritatẽ nouit qui ma. ac. poſ.c. nidetur. æ facit Im Hoſti. quod nõ. in ſumma ðᷣ teſti. F. quis poſſit eſſe teſtis ſub. S.? cum cauſa V. habet autem.poteſt iñ tabellio cum bona con ſcientia ſic ſcribere fᷣm Inno. Et iudex mihi ta bellioni dixit ut ſcribeꝛem ꝙ teſtis nacillabat: ſʒ efficatior eſſet ſcriptura ſi adderet: ⁊ ſic mibi ni detur ꝙ uacillaret: ⁊ hᷣ ſic ſe habet neritas. non autem debet hoc dicere ſi ſibi non nidetur:⁊ de bent quantum poſſunt cum ueritate amẽ expri mere uacillationem. æ hoc diligenter nõ. in pra tica. Habes enim ex predictis quattuor. primo an iudex debeat ſcribere nacillationem 2z quid ſi non ſcribit. ſecũdo an debet ſcribi ipſo teſie uel ꝑre audiẽte. ternio an debeat ſcribere imedia te uł ex interuallo. quarto quid ſi notarius uacil lationem non deprehendit uel ſic et multa alia bona dicta incidẽter. ¶ Quero ulteriꝰ de qſtio ne quotidiana æ notabili: dicitur hic ꝙ iſtromẽ ti editiones debent deſcribi: nunquid ſit opus amplius ipſa originalia parii edeꝛe nel in iudi cium ꝓducere. Adueꝛte ad quedaʒ uerba nota bilia Innocen. dicit enim hic: ꝙ ex quo pro ducta ſunt inſtꝛumenta iudici nel etiam coram alio de ipſius mandato ⁊ exemplata exiunc non agitur ad editionem inſtrumentorum proprioꝝ ad que niſi raro agi non poteſt: ſed agitur ad editionem actorum ad que ſempeꝛ agi poteſt: ut nö. S. e. c. i. prima enim inſtrumenta tranſlata ſunt in acta. æ idem eſt ſecundum eum ſi nõ ſunt exemplata:ſed tantum ſcriptum eſt in actis:talis produxit inſtrumentum: cuius principiũ eſt tale 2 finis talis.nam extunc illud inſtm uel eius te nor in actis computandus eſt. per boc dicunt quidam ſecundum eum:ꝙ etiã reſcriptuʒ procu rationis z delegationis inſerendum eſt in actis Igdem tamen Innoc.fatetur hoc utile eſſe et tu tum: ſed ſi non inſerantur poſt litis conteſtatio. non oportet procuratorem pꝛobaꝛe mandatum ex quo admiſſus fuit uſqʒ ad litis conteſtati.ff. de procurato.l.pomponius. .ratihabitio. nec iudex commiſſionem ſibi fſactam probare tene tur poſt litis conteſta. ſed ? poſimodum. Inno. a predictis recedit dicens: uel dic ⁊ melius ꝙ de bet probare bene reſcripium commiſſionis et procurationis exhbibitum in indicio 2 ſcriptum in actis:ſʒ nõ teneiur monſtrare ipſa originalia nec tenorem eoꝝ ꝓbare. ſed ſi nõ ſunt in actis ſcripta eum ꝓbare oʒ.ſicut enim h̊ innuit᷑ ſatis expᷣſſe:ſufficit enim in actis contineꝛi tal exhibu it Gptum aplicum et ꝓcurationem ſuam:nec ãt eſt neceſſe tenorem inſeri.et idem dicit ð delega tionibus et ſubdelegationibus.h ſũt vba Inn. que dinido in duas qõnes. Prima an inſtůa ſe mel producta et exemplata ſint denuo ꝓducen da: an vVo ſic ſcripta faciant fidem. Secunda an poſt li.conte.teneatur procuratoꝛ docere ð mã dato uel iudex de ſua iuꝛiſditione. ¶ Ad pꝛi mam nide quod uoluit Innoc. concludit enim ꝙ non tenerur doceꝛe etiam ſi ad plenum exem plata non ſunt ſed in effectu:ut ſi dicitur talis ꝓ duxit inſtrumentum procurationis æc. idem in effeciu uoluit Hoſti.hic:lʒ multa nerba inſerat: ſed adducit̃ in ↄrium ſingulaꝛe dictum Inno. i .c. cum in iure de of.dele.in fi.ubi dicit nõndũ: quando offeꝛtur in iudicio inſtrumentum ꝓ curationis uel aliud ſimile:lʒ oblatio ſit ð actis non ti tenor inſtrumenti. unde niſi als ſolẽnit publicetur ſemper oʒ oſtendi originale.? hanc opi. recitat ⁊ ſequi nidetuꝛ ſpe.de inſtru.edi.. nunc dicamus. v. illud æ de inſtru. pᷣſen.in prin. V. his igitur ⁊.v.ſed obijciitur. ¶ Cõcordsꝛẽ has opi.hoc modo:ꝙ aut inſtꝛumenta non fue runt lecta parte pnte:nec auct᷑e ⁊ mandato iundi cis exemplata:ſed ſolus notarius hoc fecit:⁊= tẽ ſola pꝛoductio de actis ẽ æ non tenoꝛ exempla tus:tum quia tex.hic ſolum dicit ſcribendas ꝓ ductiones inſtz orum:tum qꝛ notarius ſolus nõ põt antenticare ſcripturas de quibus ipſe prici paliter n fuit rogatus:ut ĩi.c.pe.⁊ ulti.de fide ĩ ſtru.nide bo.glo.⁊ doc.ĩ.c.abbate ð v.ſig.i.vV. fiat fides.facit aut᷑.ſi qᷓs ĩ aliquo documẽto.C.· de eden. Aut inſtza fuer̃t exhibita ꝑte pñte ⁊ iu dice ꝑlegẽteiz exaĩante:an ſint ſine nicio:? man dante poſtmodum ea in actis redigi:⁊æ hẽt locũ opi. Jnno. hic ad ̊ iura ſupius alt. ¶ Mõ imm ex dicto Inno. ⁊ inſuꝑ Hoſti.ꝙ licʒ inſtꝛa dele gatiõis uel ꝓcurationis ñ ſint exhibita in iudi cio:nihilominus probari pnit per originalia:qꝛ illa nõ ſunt de actis iudicij:qð nõ. ad pꝛedicta etiam facit.c.cum perſone de pᷣni.li.vVj.et.c. tĩ git de ſinſiru. ! Memo nunc ad fam qõnem an pꝰli.ↄte.teneatur ꝑs docẽ de ꝓcuratorio uel index de ſua iuriſditione. uidiſti Inno. bic po nentem duas opi. Sꝛias: ſʒ in nltia ut nõ teneat᷑ pꝰli.ↄt᷑. ꝓbare ꝑſeuerare nẽ.ſed ipſemet Inn. ĩ .c.innotuit.j.de eo qͥ fur.or.rece.approbaꝛe nẽ primam. dicit eiʒ ꝙ poſtꝙ; pars paꝛueꝛit iuriſdi rioni alicnius nſqʒ ad li.ↄt᷑.ſi poſtea oppõit de iuriſditionis defeciu ſibi incumbit onus ꝓban di: ar.l.fi.de proba.z. d.F. rati. uide in ð̊ h̊ bo. gl.modificantem dictum Inno.in. c.i.ð elec.li. vj. in. V. abntia in fi.æ remiito te etiam ad ca ꝗᷓ plene nõ.in.l.licet. C. de ꝓcu.ubi per gl.⁊ doc. 2 inter ceteros Mar. ibi ad plenã indagincʒ di ſtinguit ſic:ꝙ exceptio ꝓcuratoꝛia ẽ quincuplex ¶ De ꝓbanonibꝰ. quq; enim op.tu nõ potes eſſe ꝓcurator. qñq; op.iſte qui te ↄſtituit nõ potuit te ↄſtituẽ ꝓcura torẽ.qnq; op.q ex natuꝛa canſe nõ potuit ↄſti tui ꝓcurator. qũqʒ opponitur ↄ ꝓcnratorẽ ꝙ; non cauit. qñqʒ opponitur ꝓcuratoreʒ tu nõ es procurator:⁊ in hoc ultimo conſiſtit pꝛoprie materia noſtꝛa. Mria exceptio que opponit rõne perſone procuratoris: aut peꝛſona eſt talis ꝙ neqʒ pro ſe neqʒ ꝓ alio põt eſſe ĩ indicio: nt ſernus in cauſis ciuilibus:⁊ põt opponi qncũqʒ quia reddit indiciũ retro nullum.l.ij.F.i.ff.qui ſatiſda.cog. Credo tñ ꝙ opponẽti ſemꝑ incum bat onus ꝓbandi:qꝛ quilibet preſumitur legiti mus.c.i.de preſump.⁊.l.i.ff.de ꝓcu.⁊.c.i.de te ſti. cum ibi nõ.qnʒ poſſet eſſe i indicio ꝓ ſe ſʒ ñ ꝓ alio: ut mulieꝛ miles minor ⁊ ſimiles:⁊ tunc dʒ opponi ante li.ↄte.ut.l.ita demum.C. de ꝓ cu.⁊ nõ.in.c.in noſtra.eo.iit. Scdᷣo opponit᷑ ex ceptio de perſona conſtituente:⁊ de hoc nota.iĩ .l.nõ eo minus. C. e. ti. Teꝛtio op.rõe cauſe nt puta in cã criali in qua nõ interuenit ꝓcuratoꝛ: 2 dic nt plene nõ.in.c.ueniens de accu.⁊ in.c.i. de indi. li.vi.⁊ in.l.pe..ad cꝛimen.ff.de publi. iudi. Quarto opponitur de cautione non preſti ta ⁊ iſta dʒ opponi ante li.ↄt.l.pomponiꝰ..ra ti.palł.Quinta eſt exceptio:tu non es ꝓcurator 2 eſt mã noſtra:⁊ iſta quandoque opponitur ab eo contra quem ꝓcuratoꝛ litigauit.qñqʒ oppo nitur ab ipſo dño cuius nomĩe litigauit ꝓcura tor:pᷣmo caſu ſi quidẽ ab initio contẽdit᷑ de mã dato nec deciditur:ſed ꝓpter dubiũ ꝓcuratõis admittitur cum cautione de rato:⁊ tunc nõ põt hec exceptio ulterius opponi:niſi opponens in continenti hoc ꝓbaꝛet:ut.l.inter quos..aliẽa .ff. de dã. infec. Quandoqʒ diſputatur de man dato:⁊ iudex ꝓnuuciat eum ꝓcuratoꝛem legiti mum:⁊ de cetero nõ poteſt oppomi:ar.in.l.ij. .C. ſi ex fal. inſtru.? quod nõ.in.c.łʒ.S.e. Jdẽ ſi inſtrumentum procuratoris fuit in iudicio ꝓ ductum ⁊? appꝛobatum: ut nõ. ̊ Inno. ſed ego hoc intelligo ut.S.dixi. Si uero de hoc nũquaʒ fuir cognitum nec diſputatũ utꝛũ hꝛet mandatũ nel non:⁊ tunc põt opponi qncũqʒ ſecũdũ euʒ: qꝛ hec exceptio reddit iudicium retro nullum: de procn.in noſtra:⁊ ſic ñ ob.ꝛetaꝛdatio:cũ red dat cont᷑.li.inualidam.dicit tñ ꝙ ubicũqʒ ſupꝛa dictũ eſt ꝙ poſteꝙ; eſt determinatum ꝙ ẽ ꝓcura tor opponi non põt.hoc ueꝛum niſi opponens nelit in ſe aſſumere onus ꝓbandi iſtaʒ negatinã quam poſſet ꝓbare ꝓbando mãdatũ reuocatnʒ uol iſtrʒ falſũ.⁊ ſic ĩ hͥ nẽ ſentiꝛe cũ hac nlti.opi. Inn. 7 ꝓ hac opi.ego adduco:ꝙ cũ ſingli acrꝰ iudiciales ſint diſticti æ ſeꝑati:⁊æ defectꝰiuꝛiſditio nis ꝓcurationis cõcludat.ĩ quolʒ aciu:licʒ iſte n oppoſueꝛit ⁊ pindicauerit ſibi ĩ aliqbꝰ nõ tam ſequitur ꝙ in omnibus teneatuꝛ ⁊? dʒ ſibi pᷣiudi care:uide doc.in ſilłi in.c.nõnulli de p.⁊ nõt. gloſ. in cle. ſepe de vb. ſig. in. v. parubus:quam omnino nide fa eor in ꝙ opi.gloſ.in dicto.c.i. e elec.li.vVi.eſt multum equa:ſʒ inre nõ ꝓbaiu: iſunANnini * wunr aulin um⸗ 4 ulimanim i nn⸗ Petr im Sna ur muſ in ni n urthnenttermel ör der NArirutimn inia ite Ntutnenietmnd er furmmntin if Fiksiuwlein 4 morr u Gennglnr unmntR pe Mlnylm mi lt lneirnc dinci. NinlgeſAinmnf epb⸗ mnd Eale pobli, e animtetaniane onpri 1 ndmel ) oroe Mno n Qumeſcrhton esanm ee uſatihuninr mint ſun mn lmmu iy n ciain miitul mn luit ivnitfcen, iimtt rchhi annit nmcamorece tnort me nopor leriasopponenii opponensin Lpbmnenn. Linter aos. ) Aen Oumkogzdſſpotgtur denn Pnuncat eun pcuratorenlegti ad h Poteſt Oontiar in .,. ſrne lolbinc hoͦe N n roenruorsfi inincico 9 cbammm föb Indſche us d Ginend e dor ſuaih nerdidneiͦ muͤin nmmhni me ohoſicfſcih ine cpio crioctin nmmnin. eſeiob ummtoit noſnet ſo iiczlan. imalitmn cin i le zdermiuuum e ſß opponens onot bot veiun nlopponen⸗ angeows Panci iſaznegginn 60 mödan retoem lſenie ii hul ich. 10 ad ogciſihnn aget dint ni difici en a Prrönn . ¶ Elimo caſu quando opponitur exceptio fal li ꝓcr̃is ab ipſo eno cuius nomine agituꝛ: dic ꝙ ſempꝑ h̊ põt dicere: niſi doceat᷑ de mandato. et pro hoc tex.in.c. in noſtꝛa de procn. adde nota. per Inno.? alios in. c. ex parte decani de Gp. Altimo bic queritur quare in fine diciruꝛ: ꝙ non pꝛeſumituꝛ pro iudicis pꝛoceſſu:niſi qua tenus ↄſtiterit legitimis documentis. que ſunt ipſa legitima documenta ſoluit Inno. dicẽs qð licet ipſa acta non ſcribamur peꝛ tabellionem nk quos niros idoneos: ualet tamen ſi poſſunt pꝛo bari per confeſſionem partium nel per teſtes nel alio modo. Et nõ ꝙ dicit de confeſſione partis ad boc allego text.ſingularem in.c.fi..e.ti.ubi dicam Hoſtien. ſequitur Inno. qꝛ appellatione documentoꝛum continentur teſtes. ff. de fi. iſtꝛu. .l. i. T in. c. peruenit.j.ti. ij. Gof. iñ dicebat ꝙ Hh appellabantur legitima documẽta ea que ſunt 2 fecta per tabellionem uel duos niros idoneos. utrunqʒ dicium poteſt coniungi iudicio meo.= dicamus ꝙ aſſertioni iudicis non eſt ſtandum: 2 ad bunc finem emananit hec conſtiiutio:ut pa tet in prin. ſed oportet ꝙ pꝛobentur acta per le gitima documenta. que ſunt legitima documen ta dico ꝙ omnes probationes legitime: ⁊ ſic ſa tiſfactum eſt menti huius conſtitutionis. Et ex hoc dicitur queſtio: nunquid ſufficiant littere iudicis ſaltem cum teſtium ſubſeriptione:dic uit plene dixi in c. poſt ceſſionem de proba.fateor tamen ꝙ licet poſſit fieri probatio aliter quaʒ ꝑ ſcriptuꝛam tabellionis nel duoꝛum niroꝝ idone orum ramen index non euadit penam: ex quo ex ſua negligentia oritur difficultas probandi: 2 boc iudicio meo apertiſſime naluit bec littera in. V. index autem iuncto. V. nec pro ipſius pᷣſu matur ⁊c̃.que uenit cõtinuatiue ad pꝛecedentia: Mi. abb. 4 . Si ꝓbari põs D noſtram. renʒz deliquiſſe ius probatio quod non deliquerit nõ eſt admirtendarimo ponit prauam con ſuetudinem quam ſecundo ſeruari probiber: ibi nolentes. ¶ Mõ. primo do. An. arg pro er 3: ꝙ ſtatutum loci ligat eccleſiaſticas perſonas etiam inquantum cauſa tractat᷑ coram iudice ec cleſiaſtico: dummodo ſit alias iuſtum quaſi ſen tiat ꝙ irrationabilicas ipſius conſuerudinis ſeu ſtatuti fuit cã impediendi illius effectum:ſed ceꝛ te hoc dictum ſic collectum non placet: quia eſt ð directo contra.c.eccleſia ſancte marie ð ↄſti.i telligendo ut ibi dixi.⁊ plene dixi in.c.ꝙ cleꝛiciſ de fo.compe. unde ut ſaluetur intellectus a con tꝛario ſẽſu huius tex. Mõ aliter ⁊ ſic: ꝙ lege ſen ↄſuetudine laicorum mere prinilegianiua poſſũt cleꝛici uti in ſuum fauorem dummodo alias ſit rationabilis:æ ſat s colligitur hoc a contrario lenſu:⁊ eſt nerum intelligendo ſecundum ea que dixi in. d. c. ꝙ clericis. nam hec lex de qua ĩ text. Ea noſtraz. menti ſic intellectum. 5. ſecundo texiũ ibi: ꝙ hec peſtis contraria ꝙ lex contꝛa bonos mo res ſeu peccaii nutritiua amittit nomen legis et appellatur peſtis. non enim habet ſubſtantialia legis:cum lex debeat eſſe rationabilis ⁊c.ilij.di. erit autem lex: ⁊ ideo recte dixernnt Innocen. 2 Moſti.ꝙ etiam princeps non poſſet inducere hanc legem:uel talem conſuetudinem roborare xij. di. illa de cõſue. c. fi. Ydẽ Mar. in.l.omnes populi.ff. de iuſti.⁊ iu.ubi dicit nõ nalere legem continentem aliquod inhoneſtum: facit.l. leges ſacratiſſime. C. de legibus. Ex his infert᷑ ꝙ eti am reſpectu laicorum non ualebat hec lex ſeu conſuemdo: quod ſatis innuunt ueꝛba littere: æ ad uerbum a clero ſupple maxime. uel boc di cit: quia forte a laicis non poterat de facio illaʒ non ligabat ſed erat priuilegiatina: ? hoc tene enelleꝛe. de iuꝛe autem poterat ratione peccati ſe cundum Hoſti. æ bene: de iudi. nouit. ⁊ ſecundũ hoc nõ.ꝙ conſueiudinẽ peccati nutritiuaʒ etiaʒ inter laicos poteſt Dapa tollere: æ non miruʒ: cum ex cauſa emendet legẽ ſcriptam eriaʒ iplius principis:de preſcrip.c.fi.cũ ibi nõ.⁊ per glo.i regula poſſeſſor de re.in.li.vVi.ſacit de cõſue.c. ad noſtrã ⁊.c.penul. 6. ꝙ purgatio per iu ramentũ purgandi eſt ſubſidiaria. nunquam e nim admittitur quãdin probationes legitime adſunt:ad hoc.c.accedens de accu.⁊.c. de hoc de ſimo. cum ſi. æ nide ſpec. in ti.de inquiſitione .F. nunc tractemus.v. ſed quid ſi reus: et ibi in addi. Quero quid intendit littera dum dicir ꝙ iſte poterat ſe quoquo modo purgare ⁊c̃.Gndʒ glo.i.exponendo tex. quoquo modo.i.peꝛ uiles 2 ſui ſimiles:quod eſſe non debet ſecunenʒz gio. debent enim eſſe iſti compurgatores bone fame 26 x bc glo. colligitur una ratio deciden di ad tex. ꝙ nõ nalcbat iſta lex ſeu conſueiudo: quia admittebat compurgatores inhoneſios: ſecus ergo ſi fuiſſent honeſti. Sed contra hunc intellectum facit littera in v. mandamus: que a pertifſime innuit: ꝙ qdin poteſt probari affir matiua non debet quis admiin uolens probaæ negatiuã.⁊ hoc eiiã aperniſſime ſemiit bic gl. fi. LZu ſic ↄclude totã materiam: ꝙ aut apparenie probatione ſuper affirmatiua reus nult negari nam probareper ipſius iuramentum ⁊? aliorum compurgatorum iurantium ſolum de credulita te inxta formam. c. quotiens.S. porro de purg. ca. ⁊ non debet admuti: quia iſta non eſt ſufſici ens probatio: ubi poreſt cõſtaꝛe de neruate per legitimas probationes.⁊ iſte eſt caſus proprius huius.c. ad idem. c. accedens de accu. 2. c. de ᷣ de ſino.⁊ v.quoquo modo.ponituꝛ hic ad ma iorem deteſtationem huius conſuetudinis.unde idem eſſet ſi peꝛ teſtes idoneos iurantes modo predicto uellet ſe purgare aut uult probare ne gatinam indirecte per teſtes deponentes nõ de credulitate: ſed de neritate: æ debet admim:ar.iĩ .c. ex tenore de teſti.⁊ hic in glo.fi.⁊ in hoc cãn nõ loquimr iſte tex. ad hoc uið gl.nõ.i.c.cler ici * lxxxi. di.que dicit:q; ſi duo clerici probãt me cõ miſiſſe fornicationeʒ tali die ⁊ tali loco:poſſum etiam per laicos probare contrarium indirecte ꝙ illa die ſemper fui in alio loco æ debeo abſol ni quia ſum reus:ar.c.ex literis.S.e.qnod no ta bene:maxime inquantum dicit de teſtibus lai cis:qui non ſunt reſpectn ordinis equales cleri cis. Ex quo infero ad nnum ſing. quod teſtes ex ꝑte rei pferuntur:licet teſtes actoꝛis ſen accu ſatoris ſint aliquantulum idonioꝛes:aciunt nõ. in. c. eccleſia.ij.ðᷣ elec.⁊.c.in noſtꝛa ðᷣ teſti.Onʒ ? teꝛtio non appaꝛent legitime pꝛobationes ſuꝑ affirmarina:ſed contra reum eſt uehemens inſpi cio nel infamia ſeu graue ſcandalum:⁊æ tunc ad mittitur: ⁊æ etiam exigitur purgatio per iuramen tum compurgandi z alioꝛum compurgatoꝛum iunxta foꝛmam d.c.quotiẽs. poꝛꝛo de quo ibi 7. c inter.e.ti.nide tamen glo.ij.q.v.ſi preſby teꝛ ⁊ in.c.i.⁊.ij.de.puꝛ.ca.cum ſi.⁊ hoc no luit tex.hic a contꝛaꝛio:ibi dum tamen poſſii ⁊c̃. debent tamen compurgatoꝛes eſſe honcſti ⁊c. ut in. c. conſtitutus de pnꝛ. ca. ¶ Queꝛo in quo hec lex nel conſuetudo erat iuri contraria. glo. .vij. inſtat Z minus bene iudicio meo:quia taniũ exemplificat de iure poſitino:ergo dico ꝙ erat contraria inri dinino naturali æ poſitiuo.cõtra riebaiur illi regule diuine: In oꝛe duorum uel trium ⁊c̃. bic enim exclndebatur iuramentum dnorum nel trium per iſtam purgationem. Se cnndo erat aduerſa iuri naturali:quia erat iſte puꝛgandus legitimus teſtis in facto ſuo:⁊ pᷣna lebat legitimis teſtibus:cui profecto ratio nam ralis ꝛepugnar. nam ut ꝛecitat bic Hoſu. hec cõ ſuerudo erat in ſaxonia:ꝙ ſi fur tenens rem fur tinam in una manu ſnb tunica uolebat cum al tera manu iurare ꝙ rem illam non habebat nec ſciebat ubi efſer abſoluebatuꝛ: nec audiebatuꝛ agens petens ut inſpiceꝛetur quid haberet in al tera mann:⁊ dicebat hanc.l.ſibi datam a Caro lo:⁊ intellexi a pluribus ſcholaribus illius pa trie ꝙ etiam bodie niget ibi hec lex ſen conſne indo. ꝛat tertio contꝛaꝛia inꝛi poſitiuo:nt ĩ inribus hic allegatis in iſta glo.merito hec con ſuemudo erat ipreſcriptibilis:quia contra ꝛatio nem ⁊ contra ius diuinum:cnins trangreſſio in dqncit peccatum in.c.fi.de ↄſue. Ni.ab. Bm cauſa. Aaſus. Fines dio ceſis ꝓbant᷑ per libꝛos antiquos adminicula teſtes 2 famam. Communis diniſio:ſecunda ibi man damus. 5 ibi per libꝛos antiquos primo ⁊c̃.tex. nalde notabilem:quod libꝛis iſtis anti quis eccleſiarum creditur in pꝛobandis finibꝰ dioceſis nel paꝛochiarum. Et idem conſimili ratione uidetur dicendum in alijs que ſunt mo dici preindicij:⁊ dic ut plenius.ĩfra dicam cum glo.i. Et nimirum. nam hec pꝛobantur peꝛ neꝛ ba enũciatina contems in aliqua ſcriptura ant᷑. De pbationibꝰ. nt eſt glo. nõ. in. c. cum olim de cenſi. ¶ Võ ſe cundo ibi teſtes. ꝙ fines dioceſis pnt probari peꝛ teſtes. Bed aduerte cuʒ textus iſte loqtuꝛ in facto ualde antiquo:ut paret per illa uerba li bros antiquos ⁊c.⁊æ illa fama ⁊c.uidetur intelli gendꝰ iſte tex. de teſtibus deponentibus de au duu ⁊? communi opinione. Mã facta ſic antiq̃ta de quorum initio memoria non exiſtit ꝓbantur per tale teſtimonium de quo plene per Inno. 2 Moſti.in. c.neniens de uer.ſig.li.Vi.⁊ per gl. fi.de preſcrip.c.ulti.li.vi.dicent enim iſti ꝙ ſem per uiderunt fines huius dioccſis pꝛotendi nſqʒ ad talem locũ.æ nunquã audinerunt dici contꝛa rinʒ ⁊c̃.pꝛout nõ.in iuꝛibus preal.⁊ h̊ i teꝛminis noſtris tenet Archi. in. c. iter. xvj.q.iij. facit.l. hoc iure. S. ductus aque. ff. de iti. actuqʒ priua. ltio nõ. ꝙ diuerſe ſpecies probatiõis que per ſe nõ ſufficiunnt coniunguntur ⁊? imiſcentur ad faciendã plenã pꝛobationẽ: ⁊ ſic habet locuʒ illud nulgatuz: que nõ pꝛoſunt multa ſingula col lecta iunãt:æ quonidie ad hᷣ alle gat. c.iſtud.facit op.l.iij.ff.de teſti.⁊.iiij.q.iij.ſi reſles.ſed ĩtellige ⁊ limita ut dicam ſupeꝛ glo.fi. EB o. i. colligit unum nortabile ex tex. ⁊æ poſtmodũ annectit mul ta ſilia.prio colligit ꝙ ſcriptura antiquoꝝ libꝛo rum facit fidem:allegat.c.ad andientiam de pre ſcrip.ubi habetur de libro cenſuali.Secũdo ad innge alia ſimilia:de quibꝰin gl.¶Hoſt. ⸗ an. in fi gloſe.dñt ꝙ licet gloſ.ponat ſpẽs et mas ſcripturarum:nõ tñ omnes diſtributine fa ciunt plenam fidem: ſed illa ſolummõ ꝗ reſerua ta ſũt ſub cnſtodia publica ⁊ fiðᷣli. ne von faciunt plenam fidem:lʒ admiculentur iquid eim ſi reperitur ſcriptum in aliquo libro ecclłe ꝙ do mus talis nel ninea debet ſoluere certum cenſũ: an hoc probet arbitrabitur bonus iudex conſi deraris iuribus predictis nam forte iam ſũt cen tum anni ꝙ ſacerdos potniſſet ſer bere,ꝙ tota pronincia uel parochia erat eccleſie.non ergo debet tali ſcꝛiptuꝛe de facili credi ſine alijs admi niculis:arg c i. de fi.inſtru. ¶ M bene b dicta docto. 3 examinemus nunc plenius gl. pri mo enim dicit ꝙ ſcriorura antiquorum librorũ facit fidem Hoſti.? Jo.an.intelligunt hoc pꝛo cedere in libris reſeruatis in cuſtodia publica ⁊ fideli ? ꝓ hac ꝛeſtꝛictione optime facit tex. in dicto.c.ad audientiaʒ.Et dicũt ibi doctoꝛes ꝙᷓ; ſatis faciunt fidem:ſi ꝛeperiuntur in cameꝛa caꝛ dinalis nel epiſcopi. Ego hec dicra non admit terem indiſtincte. Quid eni ſi epiſcopus pꝛeten dens S caſtrum peꝛ alium detentum peꝛti nere ad ęccleſiã ſuã ſcripſit in libꝛo aliquo eccłe illud caſtrum pertinere ad eccleſiam: æ ſucceſſine multis temporibus ille liber fuit detentus in camera epiſcopi:dicemus ne quod pꝛobabit do minium caſtri cum gꝛauiſſimo preiudicio poſ ſeſſoris contra.c.cunm inter dilectos de fi. iſtru. nbi non creditur antiqſſimis priuilegijs eccle ſi ſigilla conſumpta ſunt uel enormẽ frartnꝛam pa tiũtur dico eꝛgo ꝙ aut agitur ð nulliꝰ pindicio⸗ Rms zul en ind 6 i. apin gern lnmnadr nmns n 7 ngun ama — wnbepcen fucte Brrult ſcamn ilewgo e ſs nohin õ 1 Alncu un d lNcetoungod immſinh gsand leftbonutrn Hn lt Ccs penustinin Nidonmmn emirz Gnrekelonnd wf unl Uunfcetni h Glluckusſbalatin crmindesrotsctin Nudahen 8 CrReſexrngatei an Tlemnen wun iuncn rm a Umtionim, 6nndm R r ic⸗ nin nin lee at i Ar Kn U 1Aeuenn, D Aat . Dtemmnn ulni Gethulnir ſin D geene 1 o e tn – Kum cauſam. bin N eſes maln gum. goeng n nn Dofſunt netn ſngola col once Ubaligei ſud Kret Adecha ina irces inelge nndemſingrf Grialcgt notidletriet. doltnoes Apett ntl 1grocoligrgſnpnn tigorlin an lyr umlimmncn Nunr Hvni, Cru nlac rge, Edirg urghl onrſrphri vun,o nionmes diributneſa ſcdanrſek ilzſobunnd dreſen odi miatiin Genri Pfdanhacnicdenmr gricd en ſpnmmin cvo lbro ecce c iner ene ſoere ceumn canſi: arbioniviar donus ineeroffi 1sredreis unſort lun ſör een cdos pommſſae deregg ton Anocbin oiehon chrne Eili Geh Nde int N benebn Gcruminends une tusin dereyronr: ntoromunl d Hyſie Nen inlimtbot ns ſeas i aſcin pwie fact lerin = tunc ſcripture ibrorum antemicorum ul ſcrip ture lapidum faciunt fidem: quia tunc ſufficiunt probationes non plene ita intellige quod nota. hic in glo.⁊ in.c.ſane.ij.xxiiij.q.ij.⁊ aperte nõ. Innocentius ſuper rubrica de conſecra. eccle. nel alraris. pone exemplum: ſi dubitatur an ec cleſia fuit conſecꝛata uel infans baptiʒatus uel quid ſumile idem puto nbi factum eſt antiquiſſi mum ⁊? agitur de modico pᷣindicio:ar. optimnʒ ex iſto text. ⁊æ poteſt dici h expꝛeſſũ.non eim mã datur hic de libris repertis ſub cuſtodia publi cꝗ ⁊ fideli: ſed indiſtincie per libros antiquos ⁊c.quia cum agitur de modico pꝛeiudicio nec uerſarur intereſſe burſale:non eſt ueriſimile qð quis ſcripſerit falſum uel ꝙ illa ſcriptura tanto tempore fuiſſet tollerata ſi non continuiſſet ueri tatem modicum autem eſt preindicium an ha beat iſte epiſcopus uel ille.argu.c. cum apoſtoli ca de bis que fi.a prelato. Quandoque agitur de magno preiudicio.et tunc aut eſt talis liber nel ſcriptura cui ab antiquis noſtris communi ter creditum eſt: uel reperitur in loco ubi ſolum reſeruãtur ſcripture auctentice et faciunt plena⸗ fidem ut eſt tex. notabilis in dicto.c.ad andien tiam de prelſcript.facit.l.celſus.ff. de probano. nõ. Har. in.l.i. ff. ſi ceum Petaur C ex bis infero qð iſtis libris biſtorialibus ſen cromicis quibus a maioribus noſtris fides communiter adhibita eſt credere debemus nõ. Hart. in dic ta.l.i.uide bonam glo.in. c. inter dilectos de fi. inſtrument. in nerbo magis et in. c. neneꝛabilem ð elec. in nerbo tranſtulit. Hinc etiam eſt ꝙ die ta Ariſtotelis Ipocratis ⁊ ſimilium fidem faci unt.quia communiter in omnibus ſiudijs recep ta ſunt: ad hec.l.ſeptimo menſe.ff.de ſtatu bo minum ⁊.l.ſi pater.ff.de ſoln.nõ. Maꝛtol.in di cta.l.i. Ant eſt talis libeꝛ ſeu ſcꝛiptura cui ↄmu niter a maioribus noſt:is creditum non eſt nec reperitur in loco ubi ſeruantur ſcꝛipture auten tice:⁊ talis ſcꝛipiura ſen liber facit adminicnlum ſen preſumptionem non autem plenam proba tionem:hec probantur a contrario in dicto. c. ad audientiam. ? fuit de mente Inno. in loco P allegato ſuper ica de conſecra.ec.uel altaris: quam ſic intelligo. et uide ad materiam quod nõ. gloſ.in.d.c.ad audientiam er in dicto.c.ha beo. xvi.di. ¶ Secundo dicit iſta gl. ꝙ creditur inſtrumento pꝛoducto ex aꝛchiuo publico:alle gat multa iura. r eſt archinus locus in quo reponuntur ſcripmure publice:et facit ꝓ boc dic I0O.c.i.ſupra eodem ⁊.c.ad audientiam pꝛealle. anb dii glo. ꝙ cꝛeditur ſcripture ſculpte ĩ aliqua colũna uel lapide intellige hoc nt dixi ĩ non tendentibus in alicuius pꝛeiudicium faci ant plenam fidem. (In alijs ueꝛo adminiculã tur ſecundum qualitatem loci ubi reperuur ⁊? ſe cundum quantitatem pꝛeiudicij dicio. c. ſane ple nam autem fidem non faciunt: ut. l. monnumen to rum. C. de reli. ubi dicitur ꝙ ſcripture monu mentorum ſen ſepulchꝛi non ꝓbant ꝓpetatem ipſius ? dic de intellectu huins.l. ut ibi plenius nõ. ¶ Minmo cdicit glo. ꝙ ſcripwure que olim fiebant i albo pretoris fides adhibebatur. Erat olim locus dealbatus ante boſtium pretoris quo preſcribebãtur pretoria edicta. et uide de hoc textum iuncta glo. in nerbo de albo in cle. .i. de iudi. ¶ Ex his babes plene declararam primam gloſam. ¶( Bloſa ſecunda colligit ꝙ per teſtes ntriuſque parochie poſſunt probari fines dioceſis et per famam: dicit tamen quod fama plene non probet: ſed adminiculaur. (Mer bene gloſam quia uult per famam ſo lam finem dioceſis non probari. Archidiaco nus in hoc non firmat pedes in. c. plures.xvi. .q.i.⁊ nide per eum de materia huius.c. in.c.in ter memoratos.xvj. q.iij. Lu dic plene an ⁊ ꝙᷓ do fama plene nel ſemiplene nel nihil pꝛobet: ut notat Harrto in.l. de minoꝛe. S. toꝛmenta. ff. de qneſtio.dicam in.c.neniens el.i. .ti. proximo. lo. ultima colligit ꝙ adminicnla et ſi non plene pꝛobent coadiunnant tamen plenas pꝛc ba tiones. ex quo colligit illud que non pꝛoſunt ſin gula e circa hoc quero utrum hoc ſit nerum indiſlincte nt probationes imperfecte cõ iunguntur ad faciendam plenam 2 perfectũ pꝛo bauionem.nidetur ꝙ non. uidemus enim ꝙ te ſtes ſingnlares nihil pꝛobant in. c. cum dilecti ðᷣ electionibus ⁊. c. licet S̊. eo. et multa imper fecia non faciunt nnum perfectum: ut in. c. quorun dam cum glo.i.xxiij.diſ. Solutio aut probatio nes diuerſe tendunt ad unum: aut ad diuerſa. Primo caſu ſunt commiſcibiles:⁊ ſi ſunt ſuffi cientes ad iudicis animum inducendum ad ple nam credulitatem inducunt etiam ad plenaʒ pꝛ0 bationem:iuxta ea que dixi i.c.tertio loco S. eæ. Et hoc procedit ſiue iſte pꝛobationes ſint eiuſ dem generis:ut in duobus teſtibus: ſiue ſint di nerſi generis:ut ninus teſtis cuʒ fama:iuxta no tata in.c i.de appellationibus ⁊.c.ueniens.j.ti. proxi.Et hoc in caſu quo fama facit ſemiplenã probationem: quod quando ſit dicam in preall. .c. neniens/ Idem in alijs pꝛeſumptionibus. c. 2 adminiculis concurrentibus:cum uno icſte de niſu nel pluribus de creduliſate: ut hic ?⁊ proba tur etiam in dicta.l.iij. ff. de teſtibus.⁊=.iiij.q.iij. ſi teſtes z. c.cauſam que de re.iudi.⁊ dixi in die to. c. tertio loco. ¶n ſecundo caſu cũ tendũt ad diuerſa: tunc non ſunt commiſcibiles.exem plum in pluribus teſtibus ſingularibus. Idem uidetur ſi aliqui teſtes deponunt de mutuo ſed non peꝛfecte:⁊ aliqui de confeſſione mutui enaʒ non perfecie ut non coniungantur ad feciedam plenam fidem: quia mumum et conſeſſio ſunt diuerſa:neque tendunt ad faciendum nnum to tum:cum ſepe ſit nunum ſine reniquo:ad h̊ quod legitur z notatur in.l.ij.F.i.fl.de excu.tuto.æ.l. .i. C. quando mulier. officio tutel. fun. ſacit die tum.c.licet ſupraeodem. ¶WMec ſunt de mente HBiꝛr. in. 1.i. F. ideʒ cornelio. ff. queſti. z. l. ad monendi. ff. ð inreinr.? Cal. in. c. neniẽs preal. ¶ De ꝓbationibꝰ. ¶ Hunc eꝛgo extꝛa gloſam opponitur ? nide tur ꝙ ad. iſta adminicula non ſit ꝛecurꝛendum i dinifione dioceſis:ſed defendendus eſt poſteſſoꝛ donec plene fuerit probatum de proprietate peꝛ contrariam partem.l. fina. C. de pꝛobano.nec poſſeſſor debet artari ad docendum de niulo ſue poſſeſſionis.ij.q.v.in principio.l.cogi.EC. de peti. heredi.⁊.c.ex litteris ſupra eodẽ. CEr dictis Innocemij er aliorum porelſt triplex ſo lutio colligi. Drimo quod pꝛocedat iſte texins quando non conſtat de fiꝛma poſſeſſione alteꝛiꝰ alias pꝛocedit contꝛarium:pꝛo bhoc allego bo num textum cum ibi notatis in. c.i.de religioſis domibus. ecunda ſolutio quod cotra poſ ſeſſorem erat hic nehemens preſumptio ininſti cie:cum ibi non probanerit eaʒ bhabuiſſe a Na pa uel ab alio habente in hoc poteſtatem:nec preſumprio poterat iuuare:cum de nono hec lo ca fuiſſent ad fidem conuerſa: z ſic talis poſſeſ ſio non ꝛeleuat.c.di. contra morem. ¶Æ nõ hanc ſolutionem ex qua infero:quod ſpiruiualia iuſte non poſſidentur eo quia poſſidentur. un nudus poſſeſſoꝛ poteſt peꝛ iudiceʒ moleſtaꝛi: uel ſi eſt preſumptio iniuſtitie contꝛa cum:niſi do ceat de proprietate: facit.c. ordinarij de of. oꝛd. li. vj. ? quod nõ.glo. in regula beneficium de regulis iuris lib.vj.¶ Secus eſt in alijs rebus prophanis:quia in illis inſte quis poſſidet:nec tenetur nꝛadere poſſeſſionem:niſi probanni pro prietatem dicta.l. finali. ¶ Rationem diueꝛſita tis puto bhãc tempoꝛalia nacantia licet ſine alicu ius iniuria ? peccato occupare:quia quod in nullius bonis eſt hoc naturali ratione occupan ti conceditur:inſti de rerum diui.. feꝛe igitur er. i.di.ius naturale.ſ reſumitur enim res il lius qui eam poſſidet: niſi ab alio doceatur con taꝛinm. Sed ſpiritualia non poſſunt occupaꝛi licet uacantia:ſed dicunt haberi a nicario Chri ſti nel alio deputato ab ceo ſen auctoritate cano nis. ut notanteꝛ dicit hic Innocentius in fi. facit qð notatur in.c.conqueꝛente de officio. oꝛdi.et quod dixi in. c.olim.el.iij.de reſtitu.ſpolia.meꝛi to hic incuritur ad libros antiquos ⁊c̃. er tia ſolurio.ꝙ quilibet epiſcopus hic occupaue rat inquantum poterat et conſtabat de occupa tione: et ideo apa mandat queſtioneʒ decidi: ut in terw. ¶ Alrimo opponituꝛ ꝙ nõ poteꝛat ex illo eſſe contentio hic de finibus quia dioce ſes fuerunt limitate ? etiam prouincie lõge ante aduentum chriſti:æ ſecundum traditionem gen tilium ? collationem ſuorum preſidentium apo ſtoli poſtmodum conſtituerunt primates archi epiſcopos et epiſcopos.xcix.di. c.i.?.lxxx.di.c. .i. 27. xiij. i. c. i. G Ex dictis doctorum colligo quattnoꝛ ſolntiones Mꝛima quod licet apoſto li ordinauerunt in quibus locis eſſent epiſcopi: nõ tamen diſtinxerunt eniſcopatuũ fines ſecun dum Innocentinm. ¶ Wnde ſecunduʒ. Hoſt. unus epiſcopus excommunicabat ⁊ ſepe alius abſoluebat: ? ſic exeꝛcebãt omnes inriſditionẽ ĩ ſolidum: facit quod notatnr in. c. cum ſit roma na de appellationibus. Licet hec ſolutio ſu uera in ſe:mihi tamen non placer quo ad textum no ſtrum:quia hic prefſupponebatur diuiſio antiqui tus facta:cum de ea mandetur inquiri. ¶ Secũ da ſolutio etiam Inno.quod licer apoſtoli ali qua diuiſerunt: non tamen omnia Quaſi dicat forte eꝛat de illis que nondum fuerunt dimie. Tertia ſolutio quod licet olim fuerit facta diui ſio:tamẽ ꝓceſſu tẽpoꝛis potuit mutaꝛi ⁊ offuſcaꝛi ſepe en traciu temporis mutatur æ ꝑduur ſeu ignoratur rei ⁊ loci origo.xij.q.ij.longinquita te. ff. fi. regũ.in finalibns ⁊ in.c.ex litteris.S.e. 2 hec bona ⁊ uera uarta ſolutio ad idẽ tẽ dit ⁊ ẽ etiam uera:ut propter multas uarietates que cotidie fiunt potuit inſurgere iſta dubua tio.nam propter delictum populi priuatur ciui tas dignitate epiſcopali.xxv.q.ij. ita nos. Item ſepe duo epiſcopatus peꝛ Napam nni untur:⁊æ nuna eccleſia ſepe erigitur in cathedra lem ⁊ datur ſibi nona dioceſis. ¶ Er. ex bis 7 multis ſimilibus poteſt oriri confuſio limitum que debet determinari per ea que habentur hic 27 ad.c.plures.xvj.q.i.quod uidetur alium mo dum pꝛefigeꝛe. In diffinitione huius queſtiois. multipliciter reſpondeẽt doctoꝛes. placer mhi il la. ut iſta diſpoſitio addatur ad illam:et ſic ſunt duo remedia ſucceſſiua non ſunt hic alia. Ab. probari matrone pex quas nirginitas probatur hoc: dicir. communis diuiſio fa ibi mandamus. ( N5. ex principio ibi z.g.puellam ⁊c̃.qð cum agitur contra monachum uel monacham ⁊? reuocaiur in dubium de ipſius ingreſſu concipiendus eſt libellns in perſonam ipſius monachi ? non mo naſteri. ut hic pꝛobatur aperte. Quid autem nbi non reuocatur in dubium ingreſſus:ſed agi tur ratione contracius nel delicti prius inini uel commiſſi dic ut legituꝛ æ nota.ut in aut.canſam que fit cum mõacho ⁊ aliquid teiigi in.c.in pre ſentia. S. e. ¶ HNõ.ſecundo ꝙ publicatõ atteſta tionum non impedit in cauſa matrimoniali pꝛo ductionem nouorum teſtium:etiam ſi tendat in preiudicium matrimonij ſpiritualis. hoc enim fit non tantum in fauorem matꝛimonij carnalis quantum nt euitetuꝛ peccatum imminens in diſ ſolutõne legittimi marrimonij:de quo dic ut ple niſſime dixi in.c.iurauit.S.eo. el nõ ſic fʒ alium intellectum quem do ad iſtum intelleciuʒ non ponendo aliquam ſpecialitatem i matꝛimo nio: quod ubicunq; cauſa eſt decidenda per iu dicium petitorum ita quod teſtes non poſſunt deponeꝛe de neritate ſed de cꝛedulitate ſecunduʒ ꝑiĩtiã artis pnit teſteſ ꝑitiores publicatione poꝝ nõ ob. recipi:quia pmi de facili potueiũt ðᷣcipi. ꝓ ðᷣ rõ tex.ibi ſepe manus fallit᷑ ⁊c.ꝙ poſſʒ pꝛo cedere quãdo recipiuntua: uel iudicis officio nt lonmknitindndpn . niriiit nind gitim ca ſe ſuum llctti u ugteh d Strcl oefmne,rse r nrin Seinthrra umi Aum pſtftincnig enn , UAiserci o Cert aw Kaͤtridciigisrarhebr Katenanda Oindiucniekins kuzs lsn iiſ itguatnernliinin erieyin, ſnſifni tiri n i ſehirie . lulſtrin Ma Unſenon . neninbeſſte nſe, ne gerſt 5 nfunn nct 4 mcn nn nntmtſfict N Ur rqe, 4 Nintr Sithna Ca bise mldas ecionin orfio Uniwn 1 Qnmm WWcne ddenln bie ts N gd antdden Monnfto⸗ nprßgre Indffniton Pulnsgotſis, mptui ehpnti dlora en r lMyoßvlt atur mn lung i⸗ r allmn iirta ,. uſn. Cſs Prſin 1 Pfobuni natrone per nsognins gobann doldil. Aoſo falbi mancamos, R. bbitghuelun te d un agin nacbomoc nomcbamt euocanu beusingrchi Concſpiendns eſt vetopan lns onchld nond di ndun enk. Qucd men aniogrelnsledagi õ 4 eCmSnd icn ii nil irne vonn Min N cnſezzunt no u iu cmnnr r ihi niiiſc Fot⸗ undg lunͤan irant mumontiid hr ad ꝑtis iſtãtiã cni nil poſſit iputari qr̃ illos P ns nõ ꝓduxit. ar. c. fi. ꝗ. ma. accu. poſ.? nide oĩ no qᷓ dixi le ndofnits el vance 1 teſtes ſuꝑ ꝑiria artis eoꝝ poſle tãqᷓ; cꝛioſos ⁊ in honeſtos reprobari ? nõ. ibi boneſiss ꝓuidas 2 pꝛudẽetes ⁊c.qᷓes debẽt eẽ ꝑiti ĩ aꝛte ni eoꝝ te ſtioniũ ſit in oĩ ꝑte nalidũ.ñ.n.ſufficit ſola ꝑiria ſed ẽt honeſtas reqrit᷑ ad hoc.I magiſtros ſtndi oꝝ. C. de ꝓfe.⁊ medi.lſi x. ( alio niꝛgi tas dẽ hꝛe puilegiũ i. progatinã æ dignitatẽ ſpa lem qᷓ; panciſſimi hnit cũ ut ait Grego.pauci ſi ne nitio incontinẽtie reꝑiũt.l di. qꝛ tua:muſtiqʒ hnt corporis iĩtegritatem: ſj nõ ipam Vrnte Vgi tatis ꝙ declara ut nõ.i. c. niſi cũ pdẽ.de rennn. iĩ glo.ĩ vbo Viutũ ⁊ facit ꝙ le. ⁊ nõ.i.c. net ſolo .xxxij. q. v. Inſuꝑ põt hic nõri vnũ bonũ dictũ qꝙ; ĩ cã ĩ ꝗᷓ exuberat iudicis officiũ põt eẽ inöx ꝑ te nõ excluſa teſtes ex officio ſuo ꝓducere:ut ꝓ bat tex. ibi cureris ⁊ẽ. Et ſentit Joa.an.hic ſuꝑ iſto vbo curetis ⁊ facit ꝙ hẽtur i. c. oſtitusꝰ7. c. oblate de appel. æ nõ ·i. l.iiij. F. boc ãt iudici um de dã. infec. ¶ Op. ? uẽ hie ãte oĩa muli eꝛ eꝛat maꝛito ꝛeſtimẽda: ut ĩ. c.ex rꝛaſmiſſa ⁊.c. ex conqſtione de reſti.ſpo. So. glo.i.q bic iſta fatebat᷑ ſe vgiem ? mõachã.un ſi erat uiꝛgo tẽn it monachatꝰ ⁊æ ꝑ ↄñs ñ dʒ reſtitui ð ↄuer.ↄiu. .c.ij. T. c. ex publico:æ pẽdente iſto dubio nõ dʒ reſtitni ne corrũꝑet᷑ ab eo. ¶ Mõ. z põdeia gl. qꝛ ſẽtit ꝙ ceſſãte cã mõachatſit mulieꝛ reſtituen da marito:lʒ nõdũ ab eo cognita fuerit. Joan. an. ur̃ ſẽtire Sriũ ꝑ illud.c.ex tꝛãſmiſſa:qꝛ ut ibi pʒ nõ hẽtur hoc caſu poſfio ſine copula ⁊ dicit addqẽdũ ꝙ dixit ĩ.c.dudũ qe ouer.ↄiu.⁊ ſic ſim płꝛ tꝛanſit hic do. An.¶ Sed iu dic ꝙ ſi hbabn it poſßionem ↄingis ſine copula fiet ꝛeſtirutõ q ad cet᷑a dẽpta copula ſi timeat᷑ de corruptione nec poſſit ſufficiẽter ꝑ cautõeʒ ꝓuideri:ut ꝓbar in. c. as de reſti ſpo. Sed in iſto caſu non fiet qꝛ allegãdo ĩgꝛeſſũ ꝛeligiõis negat ſpoliationem 7 ſic ãte reſtitutõem dʒ fieꝛi qõ ꝓut qr̃ h ⁊ ð mã nide quod plene dixi in. c. ex ꝑte de ꝛeſti. ſpolia. 4 MQuero ad qd uolebat iſte iducẽ teſtes cõtra młieꝛes pus ꝓductas ad ꝓbãdũ vginitatẽ glo. ij rũdet ꝙ noſebat eas repellẽ a teſtimonio tan ꝙ; crioſas ⁊c̃. Et nõ.bñ glo.q̃les dñt eſſe teſtes q aſſumũt᷑ rõne peꝛitie ⁊ dixi ſuꝑ tex. ł ̃m Inn. dic ꝙ forte nolebat eas ꝓbare fuiſſe coꝛruptas łnolebat õ eas iducẽ alias mꝛonas honeſtioꝛs et plures aſſerẽtes ↄrium qᷣbꝰſtãdum ẽ i.c.iĩ nꝛa j.ti. ꝓx.dic ẽt ꝙ ſi non ſint plures dummõ ſint ꝑitiores pᷣualent dcis alioꝝ licʒ pluniũ.ar.d.c.in nẽa er tetigi i. c. ꝓpoſuiſti. ö.e. ¶ Blo. nultia int ceta colligit ar.ex tex.ꝙ ĩ cã miimoniali apenis atteſtationibꝰ alij reſtes recipi pñt Sↄ qð op.ð.c. iurauit. S. e. dic plene ad Sꝛinʒ illiꝰ. c ut ibi dixi 2 dic hoc eẽ viſſimũ ĩ ſe nolẽdo põeꝛ ſpãlitatem i mẽimonio.ſed aliqͥ uolẽtes hic pone? aliquam ſpãlitatẽ. ut HGof. dicũt ꝗꝙ hic loqᷣt de q̃dã ſpali ex ordiem ꝓbatõe ĩ ꝗᷓ rõ legis de ꝑcõctatiõe at teſtarõis et ne aliqd addatr᷑ miuat uil corrigamux CEanſan. locũ non hʒ ſᷣm eũ.unde dicebat hic Vic. q rei terat᷑ ꝓbatio hic:ut euigilet bonũ ↄſideratiõis. AIdẽ ĩ aſpectiõe iſſoꝝ.C. de fi.iſtrum.l.ult.⁊ in aſpectiõe finiũ.ff.fi.regun.ſi irruptiõe..ad of ficium:q̃ſi nelit iſti dicẽ ꝙ hic ñ eſt timor ð ſub ornatiõe:qꝛ nõ hnt alia facẽ niſi diligẽter inſpi cere ⁊ referre. Sʒ certe hec rõ nõ mihi ſaniſfacit qꝛ nidẽs ſe ſuccũbẽ ĩ cã poſſʒ corrũꝑe teſtes ut referãt ſe diligent examiaſſe ⁊ repꝑiſſe illam coꝛ ruptã uł vginẽ ſᷣm appetuũ corrumpẽtis. dico ergo ꝙ ant ẽ ſpãle.ut ĩ gl. aut ꝓcedit qñ cã de cidit᷑ iudicio ꝑitoꝝ:qꝛ de facili pnt decipi. ut in tex.⁊ ſuꝑ eo dixi. Aut ꝓcedit ex officio iudicis nt. S. dixi ĩ quo ceſſat ſubornatõis timor: ut nõ. i.c. nenerabili ⁊.c.cũ clamor.j.ii.ꝓxi.Aut loqͥ iur nõ facta adhuc publicatõe alioꝝ reſtiũ. Naʒ pñt teſtes qñ reprobari nõ publicatis eoꝝ dic tis:ut.c.lʒ.S.e.⁊ nõ.plene ĩi.c.ex ꝑte ade d teſti. 2 ſic multipłr i hoc põt itelligi iſte tex. ¶Enio gl. qrit ꝗᷓ ſũt priuilia vᷣginitauis ⁊ colligit mlia ⁊= iter ceta d'ẽ ꝙ vᷣgitas ẽ ſola.q potẽs e deo ani mas pntare i aut᷑.ð leno. ⁊c. Mo itelligas gl. ꝙ alie Vtutes hoc nõ poſſint ⁊ ſic ꝙ ꝑ uerbũ ſola hẽar excludẽ als viutes:qꝛ male dicẽt ꝑ.c.firmi ter. F. fi.S. ð ſũ.tri.ubi dr̃ ꝙ nõ ſolũ vᷣgies et tinẽtes:ſʒ ẽt ↄingati pnit uirtuoſe niuẽdo nitaʒ e ternã acquirẽ. Sʒ itellige ꝙ illa ſola ꝑ ſe ẽ ſuffi ciens ſine oꝑibꝰ aliaꝝ u rtutũ:nõ tm itelligas ꝙ; ſit alias nicioſus: ſʒ ꝙ ẽt hꝛet alias uirtutes ac ceſſoꝛie tñ:lʒ nõ principali a ipoſſibile e hꝛe unã uirtutẽ ſine alijs ita iuicẽ ſũt colligate:ut in .d.c.niſi cũ pꝛidẽ cũ gl.pal.⁊ fac̃.xxxij.q.i.cũ re nunciat᷑ z. c. defleat peccator ð re. inun. Scðo dicit gl. ꝙ ſolũ vᷣgies bñt lanreolã.diẽ h Moſt. ꝙ et martyres pᷣdicatores hẽbũt laureolã.unde dicit ꝙ beatꝰ Jo. bap.habuit triplicẽ laureolã: fuit vgo pᷣdicator ⁊ martyr.iõ dẽ i bymno ipᷣinſ ſerta terdenis zc: æ dicit Jo. an.ꝙ laureola eſt quidã ſplẽdoꝛ pᷣcipuus qui pᷣdiciis confert᷑ quo ab alijs ſanctis diſtinguunt᷑:? vr lanꝛeola ab ar bore lauro q nunqꝙᷓ uiꝛiditatẽ deponit ⁊ oliʒ nic tores coꝛonabanĩ ea cuʒ laude. Eſt. n. ̊ laureo la corona laudis.dic etiã ꝙ põt nũcupari lanre ola ⁊? dẽ ab auro deriuatine ꝓpter ipſiꝰ ſplendo rẽ. ¶ Altimo e glo. quero qualiter defendʒ ſe hec młier:ex quo dicebat ſe moachã:dnt Gof. 2 Hoſti.ꝙ cũ iſta mulier ſu ĩ poſſeſſione mona chatus defendetur lite pẽdẽte per ſindicũ mona ſterij:æ hẽbit expenſas a monaſterio.cũ nõ nide atur hꝛe ꝓpriuʒ de accu.c.ex ꝑte et.c.olim:et ſi apparebit cognita educetuꝛ de monaſterio cum rebus eam ſequentibus nõ cum his qᷓs ſeꝑatim obtulit facit ſm Jo. an.ꝙ nõ.de elec.coniu.qð a te et in. c. de re.et ſic ẽt trãſir Hu. et Inn. nidẽt᷑ iſti eꝛgo uelle ꝙ niciaro ĩgꝛeſſu n ꝛenocãt bona collata monaſterio ſeꝑatim ab ingreſſu: ſed tin illa q tranſeũt ĩ monaſterium acceſſorie ad ꝑſonam Zu vo dic melius lIʒ glo. in anc.in greſſi.C. ð ſa.ſan.eccle.et ĩ coꝛpoꝛe un ſumit et in aut. de mo. F. illud ſẽtiat ꝙ hic Gobf.æ Ho. e i HBar. tñ alind ĩ dicta anẽ. ingꝛeſſi.uñ diſtingue poſt eũ ſic ꝙ qñqʒ quiſ o biulit ſe nec aliquã mẽ tionẽ fecit de bonis:ita ꝙ bõa trãſeũt acceſſoꝛie ad ꝑſonã iu nõ.i auc.igreſſi.C. ð ſa.ſã.eccł.c. in pꝛeſentia. S. e. ? tũc fʒʒ oẽs uiciato expꝛeſſo.: ingreſſu uiciatur tacite bonoꝝ trãſitus:qnqʒ qͥs obtulit ſe ⁊ expꝛeſſe ẽt contulit ſua:æ tunc ſubdi ſtingue:aut credebat igreſſum tenere aut ſciebat nõ renere.pꝛio caſu bona recuperat licet expᷣſſe collata qdð ꝓbat Bar. pꝛio ꝑ.l.ſi pater ⁊. l.nec apud. C. de here.iſii.ubi ſi aliqnis credit aliquẽ fratrẽ uel filiũ:æ hac ↄtemplatione relinqun ſibi bõa ſua reꝑto ↄrio illa bõa auferunt᷑ ab eo cui fuerãt per erroꝛẽ relicta neniunt ad ſuccedemes ab iteſtato: æ de hoc nliio ẽ tex.nõbilis ĩ.d.l.nec apud. Ad idẽ ꝓ pꝛio dicto adduco.l fi. ff. ð he re.iſti. fac.xvij.q.iiij.i.c.fi.adducit ẽt Har.l.ñ oẽs.ff.ſi cer.pe.ubi ſiquis donanit ⁊ tꝛadidit cã moꝛuis dona. reuocat cõnaleſcẽtia ſuꝑueniẽte ita in ꝓpoſito iſte qui irrauit religionẽ ur̃ donaſſe cã moꝛtis mũdane:cũ ſu moꝛtuꝰmũdo.l.deo no bis. C. de epiſ.⁊ cle.⁊.c.placuit.xvi.q.i.cũ eꝛgo nõ ſit moꝛtuꝰ dʒ poſſe reuocare ad idẽ. ff. ?. C. de ↄdi.ob cã.da.⁊ cã nõ ſecu.ꝑ totũ ⁊ hãc opi. expꝛeſſe ſentit gl.i.d.c.qð a te.hec opi.mihi pla cet qñ ex cõiecturis a pꝑet ꝙ rõne ingreſſus illa bõa ↄtulerit:utputa qꝛ ipꝛe ingreſſus dedir oĩa ſua:nõ.n.ẽ pſumptio ꝙ dediſſet oia ſua uel ma ioꝛẽ partẽ ſine ſe.aꝛ.illiꝰ.c.fi.xvij.q.iiij. ⁊ de re nũc.c.ſuꝑ hoc uel ſilłuer ſi nõ dedit oĩa nuł maio rẽ ꝑtẽ aliqua expᷣfſit:cx quibꝰ appꝑet de tacita itẽ tiõe ſua.ar.l.lʒ.ff. de le.i.uel dedit ĩ ipſo puncto igreſſus. Secꝰ qt nubi ex ĩiteꝛuallo aliqua donaſſʒ nel alijs coieciuris pᷣſumi põt ꝙ nõ cã ingꝛeſſus donauerit:qꝛ ꝑfecta donatio nõ reuocat᷑ ĩ.c. fi. de dona. z. C. de dona.ꝗᷓ ſub mõ fiũt. l. perfecta donatio. ¶ caſu qn ſciebat ingreſſuʒ nõ tenẽ nõ reuocat ᷣm bar. ⁊ bene ꝙ u libere donaſſe. ar.lI.cuius ꝑ erroꝛc.ff. de re.iur.⁊.l.cãpanus.ff. de ope.li.ceſſat.n.hoc caſu dicta pᷣſumptio ꝙ fe cerit cã ingꝛeſſus ⁊c̃. ls ab alſus. Acta et Bm bone. litis oꝛdinarie fa cſa coꝛam pꝛimis iudicibꝰ fidem faciũt coꝛã ſcdᷣs.h.d.¶ ¶ Et de eodẽ facto de arbi.cũ ipꝛe ꝓpꝛie nõ diuidit.ponit.n.cuiuſdã cõmiſſio nig foꝛmã bimẽbꝛẽ ? im membꝝ ibi aliquãdo. i ſinglarit᷑ iſtũ tex. ꝓ cõſuetudie quo rũdã iudicũ maxime rectoꝝ ⁊ ptatũ aliquoꝝ lo coꝝ qui finito officio rerinẽt apð ſe oꝛigialia ac toꝝ ſeu geſtoꝝ tpꝛe officij:ↄꝛiũ m innuit tex. in .c.qm S.e.debẽt.n. remanere apud ſcriprores: ut ibi nide oĩno ꝗᷓ ibi dixi. Jo. an. ibi ĩtelligit ꝙ de facto poriꝰ ꝙᷓ; de iure remãſerũt hic apud in dices. Et ſʒ hoc collige aliud nõbile ſic. ¶ Mõö ꝙ lʒ acta oꝛiginalia debeãt remaner̃ apud nõnũ cauſe tñ ſi reperiãt᷑ de facto apud indicem etiaʒ finita inriſditione noò ꝑ hoc eoꝝ fideſ nacillat:ut bic qð tene mẽri. ¶ Mõ. tertio ⁊ tene ſꝑ menti ꝙ actis ꝑditis nõ pᷣſũitur ↄteſtatiõe lins uel ali ¶ teſibus. is actis ordiatorijs uel deciſiuis niſi alꝛ ꝓbent iterueniſſe puta ꝑ teſtes uł paꝛiũ cõfeſſiões.Ex hoc ⁊ ex tex.nõ unũ ſingulaꝛe:ꝙ lʒ acta ſubſtan tialia iudicij nõ depẽdẽt a paꝛtiũ cõſenſu:ut illa poſſint obmitteꝛ uł nulla ratificare de lit᷑.conte. .c. uno de elec.dudum. el.ij.l.nemo põt cum ibi nõ. ff. de le. i. q; nõ.· Inno in. c cã.j.ti.ꝓxi. Si ni dubitat an iſta iteꝛueneꝛit uł ꝑditis actis oꝛiginalibus uel alio mõ ſtat᷑ ipſaꝝ ꝑtiũ ↄfeſſio ni: ut h̊ ſingularit᷑ ꝓbat᷑.Ct ſic habes caſum ſin gularẽ in q ſuꝑ ñ depẽdẽtibꝰa mera facultate ꝑ tiũ ſtat ipſaꝝ ꝑtiũ cõfeſſioni S.c.ſuꝑ eo.ð eo qͥ cogno.cõſag. ux. ſue:ſed dic hoc cõtigẽ qꝛ trac tabar̃ hic de modico uł nullo pᷣiudicio:nec imi nebat pactũ cũ alterutro caſu:acta vo n ſubſtã tialia prit ꝑtes cõi cõſenſu ratificare:ut ĩ.c.cnm cãm palle. æ ibi Inno. nide iñ unũ exqſuuʒ mo dũ ratificãdi oĩa acta ẽt nulla ꝑ glo. ? Haꝛ. in .l. mutari. ff. ð̊ ꝓcur. ut ſi dicat libelluʒ de nouo ꝓduco poſitões capitula teſtiũ depoſitiones ⁊c̃. ? reus eodem ordie rudeat qð an ſu neꝝ alias examinani. enio ad glo. æ primo colligit ꝙ acta origĩalia depẽt ſẽꝑ ꝛemane? apud iudicẽ ſiue ſcriptoꝛẽ ⁊c̃. ¶ Nõ bene glo.dũ loqt᷑ alter natiue.ſẽtit.n.q.c.qm.S.e.ſupppleat᷑ per iſtud: ut ſic non ſolũ apud ſcꝛiptoꝛes:ut ibi:ſed eriam apð iudicẽ:ut hic ꝛemane debẽt dic ut. S.dixi ⁊ nide in. d.c.qm ubi pleniꝰ¶ Scðo colligit ꝙ; atteſtatiões ĩi nno indicio recepte fidem faciunt coꝛam alijs. ¶ Adueue hoc idiſtincte uerum ſi iſtãtia nõ ẽ adhuc ꝑẽpta:qͥd ãt ꝑempta inſtãtia nið plene qð diceꝛet᷑ ĩ. c.cãʒ.j ti.i.? ꝑ Maꝛ. i.l. cũ lite mortua ⁊.l.cũ apud.ff.iudi.ſolu.dicit in hoſt. bic ꝓbari ꝙ iſtãtia litis nõ perit curſu tꝛiẽ nij cũ h lis fuerit ichosta ipe Celeſtini ? ꝑ In no.cõmiſſa:cui poſtea ſuceeſſii Honoriꝰq plus nſtra triẽniũ uixit ⁊ mõ erat coram Oꝛegoꝛio Tau plene de hoc uide qð dixi ĩ.c.pe.S.de iudi. an ãt faciant fidẽ acta adhuc nõ publicata uide qð plene dicet᷑ i.c.cãm:alie glo.ſunt faciles. Ey glo q̃ o pone alicui mãdat᷑ ut faciat ſibi ex biberi ꝓceſſum alicuiꝰcãe:nunqd ↄ tale reſcrip tum poſſit de ſurreptiõe obijci:acta ꝙ hoc fuit alteri cõmiſſũ de quo nõ eſt facta mẽtõ in ſcdðᷣo. Inno. et hoſti.ꝙ ſic de reſcrip.ceteꝛũ niſi ꝑ ap pellatõem?uł alio mõ ad ſupeꝛioꝛc fuiſſet cã ðᷣuo luta:qꝛ tunc vʒ de off..dele.paſtoꝛalis.S. pteꝛea nł ſi partes fuiſſent abſolute a primo iudice ab obfuatione iudicij.C. de iudi. ꝓperandum. Et nõ hoc ultimuʒ uel alit᷑ expiraſſet iuriſditio pmi ludicis:et hec ſufficiunt. Nico. ab. ¶ De teſnibus ? atteſiationibus hyica. ¶ MRubrice hꝰ otinuatio pʒ ꝙ ex ↄtinuatõe fa in pꝛecedẽti ti. uel magis ſpecifice cõtinnãco ad Nicã ꝓximã pcedẽtẽ cõtinuatur ſic. Supꝛa uiſũ ẽ de ꝓbatioibꝰ in gñe meꝛito ut mã magis claꝛe ſcerʒ ſubijcit de ſpebꝰ ꝓbationũ plureſ.n.ſt ipᷣiꝰ ſpẽs ¶ Hiã quqʒ ꝓbat peꝛ teſtics. añʒ per ifiza ut Mrimmmiiin J onclrcntr wi umntiium min pdendn Autkerr iiillnmns in Pyocichatau i Cai gctcs erc MK N NGAse uſtii dee Nin Rrmunaiwant prkiedunnn itennentiti aiinügumze iſbamnmnn ire Muninng re , i “ imfticl⸗ annt legi inſüin aee . r 0A hiicllni An . deng lcäiae lanng ane ei af mſti nd ſaporznn itialann ndin e mmmiͦntit et igfe 1cnn mn mw ali iw/ utnnmnetittei 6 Srutumg 1 uhur enn g, ir enns ine eriicchiit Bnil. A t. Cö apNd ii ſon dicrtß niggitäna nis ndert otand⸗ urntichorn he Cochind N i oſer acteſt Doror qpns iuicke no an toran Orcgond dedoc iecd ti he⸗ddeinci. mnir an unne dlemuie leiit anrie Ho in flled. . Nor Aliindi rädf cchon Mon Grmmi zu n ſrdelnnehnit doil ug gonſedo: oniſu de 0o nöcſ huu m dc Iete n arii nin in ꝑ pᷣſũptões ⁊ ꝑ iuſiurãdũ iõ de his omnibꝰtrac tat i ſeqntibꝰ:⁊ qꝛ ꝓbatio:ꝗ fit ꝑ teſtes ẽ effica tior alijs cum fiat niua noce.. de fi. inſtru. cuʒ Jo. cũ ibi nõ.iõ pᷣmittit tꝛactatũ de teſtibꝰ? po ſtea ſnbmittit ð alijs ſpebꝰ ¶ Sʒ ꝓ ðclaratiõe ſice qri de duobꝰpꝛimo qꝛit qꝛ diẽ ð teſtibꝰ ĩ pluꝛali cũ ĩ.C.⁊.ff.ſolũ fit mẽtio ĩ ſinglaꝛi.fo qᷓ re ſubijcit de atteſtatõibꝰcũ ſufficiebat dixiſſe de teſtibꝰ ſiẽ fit ĩ. C. =.ff. Ad primũ dictt Jo.an h̊ eẽ ð̊ arbitꝛarijs qᷓ ðpẽdẽt a pᷣncipũ noluntate:ð qbꝰ nõ tenemur rõem reddere.l.nõ omniũ.ff. ð legi. nõ.i.c.ſi qn de reſcrip.uel põt dici fᷣm eum ꝙ iõ dicit ĩ plurali.qꝛ ꝛlarit᷑ ĩ qibʒ cã duo teſteſ ꝛeqrunt᷑. ʒ.e.H.i.⁊.ij.⁊.c.ueniẽs cũ młiis ſilibus pᷣmũ tn plꝰſibi plʒ ꝙ ur̃ ꝓbari ꝑ hicas ſeqᷣntes ĩ qoꝰdꝛ ĩ plurali ⁊ tñ ñ reqrũt᷑ plura:ut pʒ ð fi. iſtꝛu. de pᷣſũp.⁊=.S.de ꝓcu.nbi dicit ĩ pluꝛali ⁊ tũ ſufficit unus ꝓcurator in indicio.Ego tñ puto ꝙ iõ dicit in plurali:qꝛ in nigꝛo tractat quot te ſtes reqᷣrat᷑ qᷓtit᷑ pualeãt alijs qᷓti᷑ ꝛepꝛobent᷑ ⁊c. un fere torꝰtꝛactatꝰẽ ĩ plurali. Ad fʒ qr̃ dixit ðᷣ atteſtarõibꝰ ꝛemittit Jo. an.ad nõ.pꝑ euʒ ſuꝑ ſyi ca de homi.i fa obiectõe fo ſoluit ꝙ tractatus atteſtatiõum ẽ ꝑ ſe de qbꝰtꝛactãt ſpecifice aliqua iura ut i.c.ĩ cãis.c.pñtiũ.c.cum cãm cum mitis ſilibꝰ. Et hoc plʒ.Lꝛactaturꝰ.n.auctõ ð teſtibꝰ 7 ꝑſonis eoꝝ ⁊ nũeri reqᷣſitio ⁊c.ac de ipoꝛum depoſitõi bꝰ ſeu dictis nõ hꝛent mãʒ geminandi icam ſubijcit hic de atteſtatiõibus. 1nõ. ꝙ dictum teſtis appellatur atteſtatio q;doque ðᷣ poſitio.d.c.cum cãm. acnit Pꝛene eſt ↄtinens tria dẽa et cõuter ñ ſũmat᷑:ſed pꝛo iunenibus ſũmo ſic. ODrecio ñ debẽt teſtes ad teſtificã dum iĩduci h̊p:qᷣſqʒ fidelis ad teſtificandum in duci põt niſi ꝓbet᷑ indignus hoc fo:nemo niſi ieiunꝰ teſtimoniũ dicẽ põt h̊ tertio et ꝑtes patẽt ao. prino ibi precio ⁊c̃.nihil.n.dicit ð pᷣce ex quo aꝛgue ſᷣm Hoſ.ꝙ pᷣces iteruẽire pnt dũ mõ ceſſet corꝛuptio quo caſu loqt.j.e.quotiẽs. ¶ Mõ.bñn boc dem qꝛ licite rogat᷑ qs ut reſtio niũ ꝑhibeat ueritati:ex q argue ꝙ teſtiſ ꝓdẽus a ꝑte ſin alia citatiõe nõ põt tanꝙ ſe igeꝛes ⁊ ſu ſpectꝰꝛecuſaꝛi qꝛ pcibꝰꝑtis ꝓducẽtis potuit idu ci ut hic ꝙ bñ nõ.⁊ ſic nõ dʒ dici ſe ingerere:et ſic repꝑi ↄcluſiſſe dños de ꝛota deci.xxxvj.⁊ ali qd ſubijciã ĩ.c.ſe.Quare ãt pᷣces ⁊ nõ pciũ iteꝛ neniꝛe pnt:dic ꝙ citi coꝛꝛũpit᷑ pcio qᷓ; pcibꝰcito .n.dicit canon uiolat᷑ iuſtitia auꝛo i.c.pauꝑ.xi. .q.iij.iĩ collatiõe tñ ſpũaliũ ẽt pᷣces ceſſare debẽt .i.q.i.ſũt non nulli ᷣ quo dic ut legit᷑ ⁊ nõ.in.c. tnã de eta. ⁊ qli. 5 fo ꝙ edictum ð teſtibꝰ ẽᷓ ꝓhibitoriũ.ſ.certaꝝ ꝑſõaꝝ ⁊ ꝑmiſſorium ꝛle: qtz.n. admittit niſi expſſe reprobet᷑. ¶ Mõ ulti mo unum actum q explicãdus eſt a' iciunis.ſ.ac tus teſtificãdi:an hoc ſit de necitate an ð hone ſtate dicam cũ glo.plłes alios actꝰa ieiuno expli cãdos nide ꝑ glo.i.c.ſacramta ð ↄſe.di.i.et ul ¶ Blacnit. tra illos addit Hoſti. hic unum.ſ. pᷣdicare vᷣbũ dei honeſtius.n.fit a ieinno. nide pulchruʒ tex. HMieronimi in. c.eccłe princeps.xxxv.di. iñ ſᷣm Jo. an. ſeruat᷑ qnqʒ Sriũ:qꝛ poſt pꝛãdiũ plexqʒ habet᷑ ppls meliꝰ:æ ꝑ pᷣdicationẽ tũc factã retra hant᷑ hoĩes a peccatis: uł ſaltẽ tũc deliſtũt ⁊ iter rũpũt᷑:al nullũ tpᷣs ipedit ↄſiliũ ſane mẽtis.C.ð trãſ.nõ minorẽ:ſaluo qð nõ.ð offi. dele.oↄſuluit .F. fi. dic ꝙ iſtud nõ fit ꝓpter defectum rõnis = ſane mẽtis ↄtingentẽ poſſprãdiũ:ſʒ nt duotius 2 ſobrius recitet᷑ uerbũ dei. Mã tpᷣe ieinnij faci lius quis ↄpungitur ⁊ elenatur ad ↄtemplatõeʒ dei. Juxta illud prefatij qð cãtatur in mifſa rpᷣe quadrageſimali qui corꝑali ieiunio nicia cõpri mis mentẽ eleuas ⁊c. Quis autẽ dicatur ieinnꝰ nide bonaʒ glo.in.d.c.ſacramenta:⁊ nõ.in.c. ſi oſtiterit..de accu.⁊ breniter põt dici ieiunus ꝑ fecta digeſtione etiã ſine dormitione de ↄſe. diſ. .ij.tribus licet quidaʒ S reſpeciu dormitionis. MQuero qͥd ſi pcio teſtes fuerũt inducti rñdʒ gl. .ij.teſtimoniũ nõ ualere qꝛ corrupti ſũt.⁊ dic ꝙ pnit accuſari ð falſo.l.i.ff de fal.nõ. Har. in.l. dinus.ff.de re iudi. nide qð dixi in.c.licet.S.ti. ꝓx. Et nõ.ꝙ alio nõ ꝓbato pꝛeſumit᷑ coꝛꝛuptꝰ: 2 itelligo iſtũ tex. de pecunia nõ recipienda ꝓ ac tu teſtificãdi.debet enĩ dictũ teſtis eſſe gratuituʒ xiiij.q.vV.nõ ſane.nã pro expẽſis fiendis in neni endo ſtãdo redeũdo licite datur pecunia de quo dic nt ĩ. c.ſtatutũ i fi. de reſcꝛip.li.vj.⁊.iiij.q.iij. nẽturus. ¶ Vlteriꝰ qꝛi qͥs dicat᷑ idoneus teſtiſ dicit gl.iij.ꝙ q̃ibet pᷣſumit idoneꝰ niſi expᷣſſe re pꝛobet ð pᷣſũp.c.fſi. Hõ.gl.iũcto tex.ꝙ ille dicit idoneꝰ teſtis qui niła exceptõe legitia repelli põt tal ẽt dẽ oĩ exceptõe maior ĩ.c.i.ðᷣ oſãg.⁊ affi u bi nõ ¶ Item qꝛo nunq teſtiſ dẽat eẽ neceſſa rio ieiunus.gl.ulti.dicit ꝙ nõ ad iſtũ tex. rñdet ꝙ loqt᷑ de hõeſtate allegat.xxij.q.v.honeſtum Joa.an.ſuper tex.dicit ꝙ. ſalua glo.poſſet dici hũc text.ꝓcedẽ i locis nbi ſt hoies ipotẽtes uel idiſcreti pꝰ potũ.Cõtꝛa hoc facit illa dictio ulłis negatia nullus ⁊c.⁊ ſic comphẽdit oẽs tã poten tes ꝙ; ipotẽtes ꝗᷓ ꝓpt᷑ nõ eet abſuꝛdũ dicẽ ut in differẽter teſtes examinẽt ieiũi:qꝛ ſũt magis ſo brij. Sʒ ꝓpt᷑ has opiones prias eẽt ſtãdũ ↄſue tudini q ẽ optima legũ inteꝛpres.de ↄſue.cum dilectus ⁊ l.ſi de interpᷣtatione.ff.de legi. Dõt et qri qͥd ðnotet ha ibi ↄuẽtui. Jo.an.expoit.i. ↄcilio: ⁊ hec expoſitio ſatis ꝓbat᷑ ex ſupꝛaſcꝛip tione. Mõ ex hoc ꝙ nõ ſolũ cõnẽius dr̃ ꝛeligio ſoꝝ congꝛegatio:ſed ẽt ↄciliũ gñale.dr̃.n.a cõ neniendo iĩ unũ nn cetꝰ ↄnetꝰ ſinodꝰ et conciliũ idẽ iportãt Et ðᷣ his et ꝗqbuſdam alijs nide bo nũ tex.i. c. i.xvx di. ¶ Altio nõ.i qtum tex. hic nꝛ repellẽ infideles excipe caſum.c. õ xpᷣianos ðᷣ her.li.vj.ubi bonꝰtex.cũ glo. Nico. N nomine domini. ulla ẽ receptio teſtiũ facta g̊ non ci tatũ. ODinidit i tres ꝑtes. nam pᷣmo põir dictuʒ Ee 2 bo ꝓbat legẽ. ktio coͤcludit. fa ibi ne pollea. kiia ibi ecce. Hõ ex pꝛicipio nomẽ dni ĩ actiõibꝰnẽiſ iuocãdũ.Cõcoꝛ.xxiij.di.iĩ noĩe dñi.nide pulchꝝ tex. in. c.nõ lIʒ.xxvj.q.vV.ubi dꝛ omia qcunqʒ ſa citis ĩ Vbo aut ĩ oꝑe ĩ. nomie ni ieſu xpᷣi facite gůas agẽtes deo: æ hũ ĩlla Yba oꝛiginalit actuũ xvij.⁊ facit.i.q.i.cũ paulus.nide aliqs ↄcoꝛ. in ſpe.de iſtrumẽ. edi.F.ij.ĩ pri. iſ css oͤci dendas ? iſtruẽédas z oꝛdinãdas ſm ius ciuile: ex quo canones nõ obniat nið plene iĩ. c.i.ð no. oꝑ.nũ.⁊ gnalit᷑ an ? qn ualeat lex ciuilis reſpẽu eccłaꝝ ⁊? ꝑſonaꝝ eccleſiaſticaꝝ dico plene ĩ repe titiõe.c.qᷓ ĩ eccłax ð ci⸗C H tno ꝙ teſtes debẽt eſſe cões ⁊ depõere ꝓ utꝛaqʒ ꝑre ? nõ ꝓ ꝓducẽete tãtis.xiiij.q.v.ñ ſane:⁊ ad hoc inram tũ aſtrigi debẽt: ut nõ glo.i.c.fraternitatis.j.e. Mõ.ibi a indice aut defeſoꝛ ⁊c.ꝙ iudex põt mo uere ⁊ cita? ꝑiẽ ꝑ ſe ⁊ ꝑ aliũ.ſ.defẽſoꝛc̃.i.nũciũ. quinimo plus dico: ꝙ ẽt ubi reqrit᷑ trina citatio ſufficit unica monitio indicis:qꝛ illa bʒ uiʒ trine cirationis:ut ĩi.l.ii.C.quõ ⁊ qñ indeęx uide gl:ĩ .c.cõſuluit ð offi.dele.ĩ.v.t᷑minũ. tẽ nõ ſuf ficẽ nnicã cirationẽ ad actũ ꝛeceptionis teſtiũ ⁊ cõit᷑ ĩ medijs cãe ſufſicit nniea citatio.nide plene ꝑ Inn. 7 a ios.i.d.c.oſuluit aliqd ꝑ eũdẽ in:c. ad petitionẽ ð̊ accu 6. ibi ſed ipſo pnite fa cta fuiſſẽt ⁊c̃. ꝙ abñs Otũacit᷑ hẽt᷑ pꝛo piite i ſui piudiciũ ⁊ actꝰ eo abñte explicatꝰ ꝑinde vʒ ac ſi eo pñᷣre faciꝰ fniſſet c duari do. 2 otu. 7.c.ii.de arbi.li.Vi. ¶ Nõ ꝙ tpalit᷑ ipeditꝰ nõ tenet᷑ neĩre nec ꝑ aliũ ↄpere ⁊ actꝰgeſtꝰeo abnte licet citato pĩde q ad effectũ ĩualidat᷑ ac ſi niła citatio fniſſz fea ð q aliqd.j. ⁊ ĩ.l.qſiuũ.ff.de re iudi tẽ nõ. ibi ⁊ ñ ex ieuitabili neceſſitate ⁊c̃. ꝙ nõ qlibet neceſſuas excvlat:id alibi dicit ꝛex. ꝙ leuis febꝛicula ? uerꝰ qᷓrrana ñ excuſat.d.l.qᷓ ſitũ et nõ.glo.in.c.placuit.xviij.di.uide genera lirer nõ.i.c.qᷓrelã de ꝓcur. bs ibi ad audiẽ dos teſtes ⁊c.iũcta glo.qꝙ teſtis uẽ recipi ⁊ ðᷣpo nere qñ iurat:actus.n.depoſitiõis refert᷑ ad tpᷣs iuramii ad hoc.l.ſi qn. C. de teſti.⁊ tetigi ĩ.c.Iʒ de ꝓba. luio nõ. ꝙ act? geſt? Z legẽ ẽ nul lus.cõcoꝛ.x.di.nides ⁊ regula q S ius de re.iu. li. Vi. ⁊.l.nõ dubiũ.C.ð legi. Et anteꝙᷓ ultra ꝓ grediar:qꝛ hoc eſt ſatis ntile canoniſtis:qro an hoc ſit neꝝ idiſticte maxie nbi pena eſt appoſita diſtigne: aut diſpoſitio ẽ nõ penalis:ut penał pꝰ caſu actꝰ rłariter ẽ nullus:ut hic ⁊ ĩ iuribꝰ ſuꝑiꝰ allegaris qð ĩtellige qñ lex bʒ ꝑpeiuã cãm ꝓhibi tiõis.i.rõ ꝓhibẽdi ẽ ꝑpeiua:ſecꝰ ſi tpᷣalł qð ðᷣcla ra:ut nõ.i.c.tua ð ſpõ.duo nbi gl.⁊.x.di.uides Et ẽ bõa gl.declaꝛãſ hoc pꝛiuʒ mẽbrũ qñ diſpo ſitio ñ ẽ penatł᷑ ĩ rła que õ ius fiunt prealle.quã omnino nide:ſed difficultas maxima eſt in ſcdᷣo mẽbro qñ diſpõ ẽ penał ĩ quo uarij naꝛia ſenſe rũt: ut nõ ꝑ legiſtas ĩ.l non dubium pᷣalle.ubi p'ene ꝑ Har.i.l pꝛetoꝛ ĩ pri.ff. de no.oꝑ.nũc. Quidã.n.ſimpłꝛ dixet ꝙ ꝑ appoſitionem pene ſuſtinet᷑ actus:qꝛ lex n nꝛ tũc ſimpłꝛ prohibeꝛe. ſed ultra proceſſit apponendo penã hboc neum ¶ He ieſtibus. . niſi lex inducat nltra penam ẽt act nu liratem ſi cut facit tex.i.l.iubemꝰ.C. ð ſa.ſan.ecc.et in.c. qꝛ propt de elec. hec opio nõ uẽ placere/Mar: i. d.l.pretor allegat dictã.l.inbemus ⁊ młta alia iuꝛa que ultia penã iĩducũt nullitatẽ actus. Sed certe poſſet rñderi ꝙ i ilł inribus lex nõ fuit cõ tẽta pena extꝛĩſeca:ſed ẽt uoluit induceꝛe nullita tẽ actus.ipſe tñ/Har.muliũ iſtat ĩ.d.l.ptor ⁊ ĩ effectu uult ꝙ aut nullitas actus tẽdit in pᷣiudici um facietis õ legem ⁊ hẽbit locum utrũqʒ.ſ.ac tus nullitas ⁊ pena appoſita ĩ.l.i.⁊ hoc in odiũ ipſius ꝗᷓ noluit actum geꝛeꝛe ↄ dictã.l.iubemus Si vo nullitas actus tendeꝛet ĩ pᷣindicinʒ alteꝛi us qͥ non fecit legem:⁊ tunc actus remanʒ ua lidus z pena committitur Ja. de ra. ⁊æ multi alij aliter 7 ꝓbabilius diſtinxerunt in. d. I. non du bium ꝙꝙ aut lex penał ẽ ſeparata a lege ſimplicit prohibente ⁊ munc iducitur actus nullitas ꝛeſpe tu legis pẽał:aut non reꝑit̃ lex ſimpłꝛ prohibẽs ſzʒ ſolum reſpectu pene ⁊ ualet actus:qꝛ ex eadeʒ diſpoſitiõe pena gñał non cõpatitur ſe cũ ſpali: nt i l.ſanctio leg. ff de penis:ſed ex diueꝛſa lege bene cõpatit᷑ ſʒ eũ.dns Hal dicit ꝙ qnqʒ nul liras actꝰnõ eſt pena:utputa qn lex detrahit ptᷣa ti dãtis ł admiſtꝛãtis nel delictũ pᷣſumit:⁊ tẽ ſpãł pena iſeꝛta ĩ.l nõ facit actum nalẽ:qꝛ ſua nã pꝛo hibet᷑ ⁊ hʒ nullitatẽ itꝛſecam. Si ãt nullitas pꝛo prie loquendo eſt pena tũc hʒ locum conſidera tio Ja. æ alioꝝ: æ hec idacit ad ſtatuium q caue tuꝛ ꝙ nullus ↄtꝛahat qui ſoluat gabellam ð con tractu:⁊ ſi non ſolueꝛit gabellam ſoluat centum noĩe pene.hoc.n.caſu ut pʒ ex pᷣdictis nalebit tractus ſᷣm eum:qꝛ lex ultra ꝓcedit imponendo penam diueꝛſaʒ a pena nullitatis: ut in palleg.l. ſãctio ⁊ hoc mihi ſatis olʒ. ¶ Et ad primũ mẽ brum diſtictiõis Mal. facit qð nõ.glo.i cle i.de iurepa.quã nide. Ad ſʒ z ad dictuʒ Ja.et alio rũ ſatiſfaciũt iura qᷓ ultꝛa penaʒ ãnullant actum nã ſi ĩiduceret᷑ actꝰnullitas:fruſtꝛa iura illud expᷣ merent. Ad unuʒ tñ aduene qð limitat utrunqʒ mẽbꝛum nõ.n. ſemꝑ ex nõ obfnantia legis idn citur nullitas ipſo iure:ſed qn preſtat cam irri tandi qnqʒ ipſo facto irritat. Sʒ ſcire.n.dẽs ꝙ; qñ lex iubet aliquã ſolẽnitatẽ adhibeꝛi tpᷣe con tractus.⁊ tũc ſi alit᷑ fiat ↄctꝰẽ nullus ipſo iure: nt in. c.ſine exceptione xij.q.ij.⁊.x.q.ij.hoc ins ponecium ⁊.d.l.non dubium ⁊.c.auditis cũ ibi nõtis ð elec.⁊.C. ð teſta.l.hac ↄſultiſſima ciꝛca pꝛin. qniqʒ lex iubet aliquam ſolẽnitatẽ adhiberi pꝰõpcium ulł alinʒ actum ꝑfectuʒ:⁊ tũc ſi illa ſolẽ nitas non ĩteꝛuenit n ĩducit᷑ actꝰnullitas ipᷣo iuẽ ſz nõ nʒ i effectu:qꝛ dʒ ãnullari niſi aliud expᷣſſe caueret᷑ ĩ diſpoe: 2 hoc nõbiłꝛ ur̃ ꝓbaii in.l.uni nerſa. C. de pci. impe. offe. ⁊ ibi ꝑ glo.? Haꝛ. pone exemplum:dicit ſtatutum de quolibet pctu ſoluat gabella.x.ſolidornm ꝓ libꝛa.cere ſi non ſoluit᷑ contractus remaneat ualidus:lʒ poſſit an nullari qð ꝓcedit etiam ſi lex dicat ał nõ nalear debet. n. intelligi non naleat.ſ.in effectu: ut.d.l. nniuerſa:ſecus ſi diceret nõ na eat ipſo iure nel h. nmmumt zifeſgriſin —– ilthueſirnis ickermitutzin ieinenn Awäſkumenn lnculan n 4 neuri i umnggiia inli obes nunert ig mnsger ae bug ncihnimnrlech ſyͤt: Nn Nhaisſler dien eege n i dis Di din cſd rel 4 runnn adanht ſin . mituͦs a deſiai lninetihi niröſur m mliz liu inn mulan iniinn Gi liwen wpq mnidi , um nln nrku iit a. ubar ſobxr grbelam con ſobeit gebelan ſobetcanum 1 Md orzerpalcis nienit0 nn er uin peecit irdorendo 1Penarullats,nt inbalehl. beſaisgb.Krad prinu ni 8Pi ſacn ed o Ho e lde Bigtuddan Riai rn uln denm inufannacun arenalinsfniſniunn iacd Gnmsti urene od inim deſch nſemad Afuma bi Nld ſen eſurcän ini asigſo eſel a “ ,,fir G 3lofnnoitin )⸗ inj olneni htel heen nge , , glus gſoine. a1.a i doci mnt candiis cuſammm ureſto chr ſolinm Geß poſinn Yind len ipſo facto.uiðᷣ ad h̊ glo.iĩ rla ĩ penis de re.in.li. Vi. ⁊ hec nõ. ¶ QQueꝛo qꝛ h̊ excipiebãt teſtes fu ifſe niliſſimos: q qnt conſiderari iĩ teſtibꝰ ad boc ur dicãt᷑ idonei. ¶ Blo. i. põit vſus quos ſic ð clara. Coditio.i. an ſint ſerui an liberi dũt enim eẽ liberi.iiij.q.iij. S.liberi ad finem ibi ſexus:ut .ſ. ſit maſculus nõ femia hoc itellige:ut nõ.in.c. forus de..ſig.ibi etas ut ſit maior.xiiij ãnoꝛũ ſi deponit ĩ ciuili. In cꝛiali vo maiõ uigiti.iiij. .q.iii.c.i..v.i teſtioniũ ⁊ nide ĩ Spe.e.ti. .. i. H item excipit ꝙ ẽ ipubes:ibi diſcretio quii ſit diſcretus 2 mẽtis compos.ad hoc.iii.q.vii.. nia ibi fama:ut nõ ſit ifamis.j.e.teſtionium:ibi fortuna: ut nõ ſit pauꝑ:de quo dic nt nõ.j.e.ſi qui teſtiũ:ibi fides ut nõ ſit ifidelis.S.e.c.i.cum ibi nõ. Alij ponũt alios nerſus:ſʒ nõ ẽ curãdũ 2 nide Spe.e. ti. F. iam ð iterrogatoꝛijs. ueꝛ. q̃d ſi nnꝰ. er n: ꝑtẽ nõ citandã: ut ueniat ad audiẽdum teſtes cum dẽnt deponere in ſecreto .cj. e. neneꝛabili glo. ĩ vbo audire dat duos intel lectus:pᷣmus ut audiat teſtes.ſ.iurãtes:⁊ iſie eſt bonꝰ itellectus: æ credo de mẽte Re. z pꝰpublica tõnem poteꝛit uidẽ aneſtatões. ¶ Scdus intel lectus nt iĩtelligat qñ teſtes recipiũ iĩ cã pnblica tiõis.i.ad eternam rei memoriam.unt.i.c.qm. G. ſũt ⁊ alij: ut lit.nõ cõte.⁊ ſic diẽ ĩtelligendã aut᷑. de teſt. uñ hec vᷣba qᷓ ſunt ĩ tex.ſumpta ſũt ⁊ tũe expone fm glo.ad andiendum teſtes.i.depoſui ones teſtium. Sed certe iſte intellectus in ſe nõ eſt nerus:qꝛ ⁊ tunc teſtes ſũt examinandi ĩ ſecꝛe to:lʒ poſtea publicẽt᷑ ad futuram mẽoriã:tene eꝛ go pᷣmum itellectũ diẽ m Jo. ut nõ.ij. q.i.ĩ pri mis:qꝙ qlibet ꝑtum põt ĩtereẽ depoſitiõi teſtinʒ tñ nõ poterit poſtmodũ ſẽ ill caplis teſtes ꝓdu cẽ. ſed Mar. brixo ibi S. ꝙ uã neri'fm Jo. an. nt liberiꝰ teſtes teſtimoniũ dicãt 2 3 rõneʒ q̃ mo nebat᷑ Jo.ſ.ꝙ ꝑs pũs meliꝰ ſciret ĩterrogaẽ ba bemꝰremediũ ſᷣm Jo.an. ut iteꝛrogatoꝛia det ĩ ſcriptis nt ĩ. c. ij. e. i li. Vvi ſᷣm q teſtes exaiabũt ut ibi ⁊? ſic ẽt ſnar gñalis cõſuerudo:ut nõ. Ac cur. C. e.ſi qñ ? Spe.e.ti. S. nũc tractãdũ ĩ pᷣn. qð ſatis mibi plʒ:⁊ vr̃ ð mẽte omniũ iuriũ. An ãt ſit hoc ĩdiſticte neꝝ:ut ꝑs debeat citari ad ui dẽedũ iurare teſtes cere rłarit᷑ ẽ hoc neꝝ: ut hic 2.l.ſi q;. C. eo. Excipit do. An.tꝛes caſus: pri mꝰabi factũ ẽ notoꝛiũ ⁊ index ad ſui iſtrucnonẽ recipit teſtes adducit nõ.ꝑ Inno.in.c.bone.pꝛi mo de elec. Tu intellige hoc fᷣm nõ. ꝑ eundem Inno. i.c. tua in fi.de coha.cle.⁊ muli.⁊ ꝑ glo: i.c.ad nẽam.iij. de inreiuran. Scus caſus ubi agit᷑ de informatiõe ꝑſõe an ſit habil ad dignita tẽ adducit nõ.ꝑ Inno.i.d.c.bone Ego allego Inn. i. c. fi. ð rꝛãſla.pla.ᷣin fi.ubi hꝰ põit ⁊ intel lige h̊ͥ qñ ꝓcedit eriudicialꝛ ꝑte abñte:quo cãu ceſſat diſpoſitio hꝰ.c. Tertiꝰcaſus qñ ꝓcedit᷑ ꝑ uiã inqᷣſitõis adducit nõ.in.c.qti᷑ ⁊ qñ..dʒ de accu.ſed ego nõ credo hoc fuiſſe de mẽte illius ſe:nec puro neꝝ in ſe:qꝛ inꝛa gñaliteꝛ exigũt ꝑtẽ aduerſã citãdã ad teſtium ꝛeceptiõem:nec diſtin guut iter ꝓceſſũ inqſitõis ⁊ alinʒ:ut hic ⁊.d.l.ſi In noie dñi. qñ. Itẽ ĩ ciuilibꝰ ĩ quibꝰ nõ agit᷑ de tanto pᷣiudi cio citat̃ ꝑs:ut nullo mõ ſupplatet᷑.foruus dʒ ci tari ubi agit᷑ de crĩe:lʒ ꝑ niã iquiſitõis:nã poſſʒ ĩ geri pena coꝛꝑalł ꝗᷓ cẽſet maioꝛ qᷓʒ pecuniaꝛia.ſ. ĩ ſeruoꝝ.ff. de penis:fateor in ꝙ tex.illius. J.ñ dʒ:młtũ facit pro õria ꝑte ĩ eo qð dicit ꝙ nõ ſo lũ dicta ſʒ ẽt noia ipſorũ teſtiũ tradeda ſũt iqui ſito: ſic vẽ ꝙ nõ ſit neceſſaria citatio. ad nidẽ dum eos iurare cum tunc ſit neceſſe ꝙ noĩa tra dãt᷑:⁊ ſic colligit ibi Jo.an.illud dictũ ꝙ in cã iquiſitõis ñ ẽ neceſſe iquiſitũ nocari ad nideẽdnʒ iurare teſtes fatet᷑ m ꝙ practica ẽ i Sriũ:ego nt dixi nõ poſſũ mibi ꝑſuadẽ hoc cũ nullã rõnem diuerſitatis nideã æ reꝑio Har.i.l. fi. ff. de q̃ſti. ĩ fi. apte tenẽ citationẽ fiendã ẽt ſi priꝰ illi teſtes fuerit recepti ĩ iquiſiõe gñali cũ ignorabat᷑ ꝑſo na qᷓ ↄmiſerat maleficiũ iuxta nõ ꝑ Inn. i. c. bo ne.i.de elec.⁊ ſic ĩtellige illud.d. Inn. ad tex.c. qualiter poſſʒ rñderi ꝙ ulira citatõeʒ ad uiden dũ iurare teſtes requirit᷑ ut noia tradant᷑ inquiſi ſito:ut ſi ꝑſone ſint ſibi ĩcognite poſſit iterrogã do de illoꝝ ꝗᷓ irate ſe ĩfoꝛmare. poſſet.n.alia ꝑs ꝓmonens inquiſitiõem uel ipſe iudex ex officio ſuo adducẽ teſtes ĩicognitos nec eẽt ſatisfacium iquiſito n dẽ eos iurare:niſi ⁊ noĩa ſibi tradat nt ſic ꝑ traditõeʒ noĩnʒ poſſit ꝑpuẽire ad cogniti onem ꝑſonaꝝ inſti. de lega. S. ſi qs in noie: exci pio ego a dicta regula cãum nõbilem de quo in .c.fi. de heꝛe. li. vj. vʒ ĩ cã hẽſis cũ timet᷑ porẽtia iq̃ſiti:tẽ.n. noĩa ſubticẽt.adde aliuʒ caſũ qui põt ſub ſe cõpᷣhẽdẽ młios uʒ quõ qͥst nõ andet ali cui ẽt in ciuilibꝰmonẽ qᷓõem ꝑꝑ illius potentiaʒ qꝛ timer ne ĩteri moꝛiãt teſtes.põt.n.petẽ a iudi ce. ut clãdeſtine recipiar teſtes ad futuraʒ rei me moriã:ur nõnter dicit Hoſti.in.c.qm ut lit.nõ ↄie.⁊ facit in ax.d.c.fi. ¶ Queꝛo q ſi ꝑs cita ta nõ curat ire ad nidẽdũ iuraꝛe teſtes dicit gl. in v. noluerit:ꝙ nibilominus teſtes ꝛecipeꝛent᷑ ⁊ nalebit depõitio ac ſi pñs fuiſſet:hoc m limitat ſi lis ẽ cõteſtata al nõ ꝑ.c.qm ur lit.nõ cont.põ dera duo ex gl.prio ꝙ ẽ in optõe citati an nelit ire nłᷣ nõ:qꝛ in hoc tractat᷑ ð ſuo pᷣiudicio tm: et de hoc uĩ tex. hic. Sed iu limira hũc tex.⁊ glo. ſm nõbilem terx.in.c.cõſtitutꝰ.de fideiuſ.⁊ ibi ꝑ gl.nã qnqʒ ↄſtringit᷑ ad eũdẽ nelit nolit: ut ibi. ¶ Scðdo limita hãc glo.ꝙ ad naliditatẽ depo ſitionis teſtium reqrit᷑ lit. cõte.ſ.niſi ſir caſus in quo põt ꝓcedi lit.nõ cõte.de qbꝰle.⁊ nõ.in cle. diſpẽdioſam: de iudi. Quero qͥd ſi ꝑs cirata ne nire nõ poſſit:añdet gl.in vbo ineuirabile ꝙ tẽ non dʒ ꝛeputaꝛi ↄtumax ⁊ depoſitio eo abſente facta non uʒ ſi ↄſtiteꝛit de ĩpedimẽto. Jo. an. h̊ᷣ dicit ꝙ tal receptio nõ ẽ ex toto nulla ex quo p ceſſit citatio:ſed nõ nʒ quo ad hoc qͥn poſſit ab ſens in ꝑſonas reſtium obijceꝛe:ſicut potuiſſet ſi fuiſſet pnñs ⁊ ſic audiet᷑ gm eum ultra caſus de cre.pñtium.j.e.ſuꝑ quo remittit ſe ad nõ.ꝑ enʒ ſupra rła pᷣſumit᷑ de re.iur.li.vj.in merc.i fi. qõ nis:ibi.n.cõcludit citatũ ꝑſonalit᷑:qͥ nenire non potuit ad opponendum cõtꝛa peꝛſonas teftium e 5 reſtituẽdũ ad facnltatem opponendi ĩ perſonas teſtiũ:ea que tũc potuiſſet opponere nõ obſtate ꝙ nõ ꝓceſſit ꝓteſtatio iux foꝛinã.c.pnitiuʒ.j.e. 2 idẽ cõcludit i citato ad domũ:qui nõ cõpaꝛnit nt iĩ caſibus iĩ quibꝰ citatio ad domũ ſufficit ĩ re ceptione teſtiũ naleat receptio eo abñte facta. ſʒ ipſe allegãs citationẽ ignoꝛaſſe audiet᷑ nũc õ peꝛ ſonas teſtiũ:licct nõ ſeruauerit foꝛmã.c. pniiuʒ: ſicut audit᷑ fictus cõtumax appellãs.l.ab eo. C. quõ ⁊ qn ⁊ nõ.in cle.una de do.⁊ cõi. ſed nbi non ſufficit citatio ad domũ receptio erit nulla: 2 an ⁊ qñ ſufficiat citatio ad domũ in reſtium re ceptiõe:uide ibi plene ꝑ Jo.an. ⁊æ qð dixi in.c. cãʒ:de do.⁊ cõtu.⁊ ĩ.c.fi.de eo qui mit.ĩ poſ. Agduerte ego fateoꝛ dẽm Jo. an. nerũ in recep tione facta ↄ fictũ cõtumacẽ eo caſu quo vʒ re ceptio in fictum cõtumacem:qꝛ hec receptio eſt legitime facta ⁊ nil ſuadet ꝛetꝛactatõeʒ.ar. ꝛegle factũ legitime de re.iu.li.vi. ſed in alio caſu an citatꝰ uenire nõ potuit ⁊ uult pꝛobare legitimũ ipedimẽtũ credo ꝙ dictũ Jo. an.nõ ſit idiſticte neꝝ.pꝑ iſtũ tex.a cõtrario ibi ⁊ nõ ex ĩeuitabili neceſlitate:que nerba aꝑniſſime inuũt teſtimonia tũc nõ ualere:qñ uenire nõ potuit ex ineuitabili neceſſitate. ¶ B 7 fo nos habemus ꝛegulã ꝙ; acta j abñtem qui nenire nõ potmit fũt nullła ſen debent retractari docto de ipedimẽto in. c. cum bertoldus de re iudic.⁊.l.iiij.O.ſi foꝛte.ff.ð dã. infec. ⁊. c.querelã de ꝓcur. ¶ ʒ ꝓbo ſi citatio fit ad teſtes recipiẽdos:nõ ſolum ut poſſit obij cere ĩ ꝑſonã:cũ ad hoc habeat facultatẽ uſqʒ ad ipᷣs publicatõis:ut ĩ.d.c.pñtiũ:ſʒ ut uideat eos iurare:⁊ ĩ debita foꝛma ⁊ ſi opus erit eos repel lere ex toto ut non examinentur:iuxta nõ.i.c.ex parte ade ⁊ i.c.cũ cãʒ.j.e.? maximũ preiudiciũ eſt ſi examinati fnerũt nbi pꝛius poruiſſent repel li a pꝛincipio:qꝛ tũc faciẽt quale pꝛeiudiciũ:licet exceptiões legitie ꝓbẽt᷑ Z ipſos:ut nõ. Dar. in .I.maritus.ff. de qᷓſti. qnuapꝛopter ni ur ſibi plene ſatiſfactum:ſi ſolum admittitur ad facultatem excipiẽdi:cũ forte n inrauerit uł nõ ĩdebita for ma nec tenet᷑ credẽ iudici nec nõrio:cum ipᷣe de buiſſet eẽ pñs łforte ex toto eos ꝛᷣppuliſſe a pri cipio: ut.S.dixi tal ergo receptio dãnoſa forte abniti qͥ nẽire nõ potuit nõ dʒ ualere ł ſaltẽ ẽ ꝛe tractãda.uñ dicerẽ ſic:ꝙ ãt iudex ſciuit ĩpedim tum ꝑtis ⁊ ipſo iure nõ nʒ receptio:ut.l.qſiium ff. de re iudi. de appel.c.ſi duobꝰ æ nõ.i.c.qᷓre lam ð ꝓcu.aut ignorabat:⁊ tal receptio ẽ ẽtrac tãda:ſi hoc poſtulanerit aduerſaꝛiꝰ:ut nõ.in.d. .c.queꝛelã ⁊.l.qſitũ:ſaltẽ ubi teſtes pit ð nouo examiari.ar.op.iĩ.c.preſẽtata ⁊.c.cũ cãm ĩ fi.j. .e. facit qð nõ. Inn. in.d. c.bone.i. Har. in. . fi.in fi.f de qſt. ⁊ ſic ſalua ⁊æ diſtigue hanc glo. Sed ꝗro qͥd ſi ꝑs nõ fuit citata ad nidendũ iurare teſtes:rndet glo.receptiõeʒ nõ uale?:⁊ h̊ ꝓbat᷑ p̊ ĩ pn. ⁊ ĩ fi.? excipe caſus.s.nõtos ĩ qbꝰ nõ reqᷣrit᷑ citatio ꝑtis ⁊ adde adhuc aliuʒ cãum: quẽ ponit Maꝛ.i.l.theopõpꝰ.ff.de do.plle.ubi dicit:ꝙ ſi teſtatoꝛ mandauit ſuꝑ aliquibus ſtari ¶ He teſtibns. dicto alicuiꝰ:quẽ dixit iformatũ de ĩtẽtione ſua ille potẽit ðponeꝛe ſuꝑ irẽtione defũcti abſqʒ eo ꝙ ꝑs citet᷑:qꝛ ꝑſona ſua iam ẽ approbata a de functo:⁊ ſic nil põt obijci nec cõtra dẽm cuʒ de functus approbauerit perſonam ⁊z uoluerit ſta re dicto eius ⁊ ſic pñtia ꝑtis nil oꝑaret᷑:cum nõ poſſet illum trabere ad oriam ſniam nec eius ꝑ ſonam reprobare:ſecꝰſᷣm eum in reſte qͥ bʒ depo nere ᷣm ſeſam ꝓpᷣum:ego hoc non admittereʒ qm citatio fit nt ueniat ad nidendũ iuꝛaꝛe teſtes ut hic ⁊.c.conſtitut de fideiuſ.cũ eꝛgo iſte hẽat iurare:ex quo deponit ſuꝑ nolũtate defuncti:ut ꝓbatur i. d.l.teopõpꝰ:ergo dʒ citari ꝑs de cniꝰ piudicio agit᷑. Itẽ lʒ nõ poſſet reprobare ꝑſõaʒ directe potuerit tñ ꝛeprobaꝛe indirecte dicendo hũc non eẽ illum:de quo teſtator ſentit. ar.in.l. duo ſt᷑ titij.ff. de. teſta. tu. Item ut dixi nõ tenet ſtaꝛe vbo indicis ł nõrij ꝙ iuraueꝛit cum ðᷣbeat eſſe pĩs. ¶ Sed circa predicta qᷓro nũq̃d ſal tem hec dicta teſtium ꝑre nõ citata receprorum faciãt aliquale indiciũ Gar.pꝰglo.i.l.res here ditarias.ſft. de cri.expila.heꝛedi.qꝙ ſic:ſed idem Hi1. latiꝰ? ſubtiliꝰexaminãs mãm in.l.maritꝰ .ff. ö queſti. ubi gñalꝛ tractat an teſtis examĩatꝰ qui examiĩari ñ debuit faciat indicium dicit quo ad caſum nrjUm ꝙ nõ:facit ẽt indicium ꝑ.l.ſi qn .EC. e.ego dico hoc h̊ ꝓbari aꝑtifſime: ut pʒ in pᷣn.c.ibi nulliꝰmomẽti ⁊c.pondera.n. vᷣbum nul lius qðᷣ ẽ ule negatiuum ? vbum momẽti qð ex cludit oẽ indicium q;tũcũqʒ modicum:⁊ nide ð boc vᷣbo momẽtum qð nõ.i.c.i.de cã poſ.? ꝓ prie. ¶ Ex᷑ glo.qᷓro nũqd debeãt citari teſtes: ſicut citat᷑ ꝑs:ut ałꝛ nõ ualeat dictum teſtis niſi pns fuerit citatus.uide per do.de ro.deciſione .ccchx. ubi cõcludũt nalere ex quo ĩ pntia paꝛtis ⁊ iudicis.ðpoſuit:nõ.n.pᷣſumit᷑ ſe ĩgereꝛe:ſʒ po tiꝰa ꝑte ꝓductꝰ.nã nt diẽ Spec.ſatis ẽ ꝙ iudex aſſignet certum terminum pani ad ꝓducenduʒ teſtes.tũc.n.ꝑs põt.j.teꝛminũ abſqʒ alia citatõe eos ꝓducẽ.ut ipᷣe nõ.i ti.de teſte.ꝗ.q̃ꝛ.v.iudex ⁊ uide latiꝰin deciſ.pal.ꝓ hoc dicto ego allego ⁊c.cõſtitutꝰel.i..e.ubi nẽ ꝓbari ad idẽ.c.licʒ de ꝓba.⁊ c.cum cãm in pri.j.e.facit qð dixi in.c. ꝓxi. Foꝛmat h qõnem do. An. quã diẽ eſſe do minoꝝ de rota utrum ad articulos dandos uel porrigẽdos ſit ꝑs citãda:ſʒ certe dñi de rota ñ ſic loquũt᷑:ſʒ dicũt ꝙ iudex admittẽdo articłos ꝑte nõ nocata non gꝛanat.ſi ãt.fuit citata ad di cẽduʒ ⁊ dixit ⸗:⁊ ſic aꝑte ſentiũt ꝙ a pricipio qn porrigũt᷑ ĩ indicio:pꝑs dʒ citari cuʒ poſſit op ponere aliquos eẽ ĩꝑtinẽtes ? nõ admittendos 2 beat facẽ ſua ĩterꝛogatoꝛia ad teſtes examinã dos ſuꝑ articulis datis ꝑ ꝑtem adueꝛſam:ut in .c.ij. de teſti. li. vj.? nide ibi glo.qͥd ſi articulus ſed dubium dnoꝝ de rota ẽ ſi bũ ponderet᷑:qñ iudex uidit arriculos ꝓdnctos ꝑ ꝑteʒ ⁊æ audiuit exceptiones adueꝛſe partis õ illosſed tunc nult admirtes illos nõ obſtãtibꝰexceptionibꝰadue:ſe ꝑtis:puta noluit illos articulos mitteꝛe ad ꝑtes ut ſuper illis non examinentuꝛ reſtes nel ipſemet pocrhe vch Eiumnni. vſn n rCir Mor utl i Emta ieh id spcd ſuſfin gntard⸗ Mmi mmiszanlit i⸗ Ntnancr den niclau Mpeleliimn nis n Wwifkutung mmin Cenatriautar Api itiiizonirt ien lihrker Cdnuani Naflidubiandiner TNrkikA ner WWNCandnem ü Gsdcidenne Apspeantenaie e geerdeicicy Crvceſihliſtan e. oe te bengiin atimn Alnſitgtmn nence n Mrepſieng i. tem ,⸗ 6 ndnsfin 1onfo nn Et⸗ . anvi iun obent ian eiun mn lo niicc ſal mie inlici Dr un eagnofun PWoilrssbere lenlrderlig ſeſedicen N:ſihisnniis nürgglnnrt digiiman meſts ami mi Ndin tuir tinit an niunmnucri iitnun g gf aorun nrg/n A muni ar wltn, ftun ,n ugruun t ſpnmn nit der unmmcicig; notumer nides num a5 öCldeti pol.2 9 . ro nicct debeit un cſes n nö valen dicuun Wnsſſ ns nice he do de to deeſſone olätunereet avo ippitia aus ſurnonn diuniſeigernenß ho P ri n de Ger uis eg ier miummmmn miti Aiuminh jrmmiibdndu nie toin derſr ih de ndeck dl o dh e tijem unm d lichie⸗ umdni iſe tut goclilne. leſ lelt dai de olnn In noſe dñi. index uult reciꝑe teſtes ſupeꝛ illis articulis:⁊ ſic eos uit admitic nõ obſtãtbꝰexceptiõibꝰ aduer ſe ꝑlis:nũqͥd i bac admiſſiõe debeat ꝑs citaꝛi et hec ẽ ꝓpᷣa ipoꝝ qſtio. ⁊ nident ipſi uelle ꝙ nõ. O(ouẽt qꝛ iſte ẽ actꝰ iudicis:nec iterẽ ãmodo ꝑtis aduerſe:ex quo ſemel exceptões ſuas dedit lʒ ab huiuſmodi admiſſiõe tãquam iniq ⁊ ſuarũ exceptõnũ repulſiõe poſſit ꝑs appellare ð8 ap. di lecto æ.c.ex ꝑte refert ibi collecior deciſionum Egi. tenniſſe Zriũ qꝛ huiuſmõi admiſſio ẽ qdaʒ iterlocutoꝛia ad quã ẽ ꝑs uocãda ð accu. ad pe ritõnem:æ ibi ꝑ Inno.⁊ de appel.ſi a indice li. vi. de offi. dele. cum ↄtigat. bec.n. admifſio fᷣm eum eſt quedam declaratio ꝑtinentium articulo rum:? ꝑ ↄns admittẽdoꝝ.¶ Ded collector rñ det ꝙ inteꝛlocutoria põt ferri ꝑte abnie et non ꝑ ↄtumaciam fᷣm Inno. in. c. auditis de ꝓcur. pterea ſm eum ſine ꝑ appellatiõem ſiue de ſpali mãdato cã ſit ĩ curia:in ſi ĩ cuꝛia ꝑtes citate ſũt ad torã cãm ⁊ ſingulos actuſ uſqʒ ad diffinitiuã ſniam incluſine ⁊ citatiões ꝗᷓ fiunt poſtea ĩ curia porins ſunt ⁊ fiunt ex quadam urbanitate ꝙᷓ ex neceſſitate. c.i. de elec.li.vi.ꝑ Inno.i.c.auditis de ꝓcu. de do. æ ↄtu. c. fi. do. An.putat opioneʒ Egi. ueram:niſi pceſſerit hec citatio gñalis ⁊ di cit dem Innoc. ſupꝛa alle. non eé nerum: ut nõ. de appel.ex.rõne ꝑ Moſti. ¶ Aidere młta ſunt tacta. S. ꝑ do. ð ꝛ0. qᷓ nõ ſũt iĩdiſticte neꝛa: ego di ceꝛẽ ꝙ citatio bene dʒ fieri cũ ꝓducũt᷑ aꝛiculi z exceptões pᷣ eos andiẽde ut.s.dixi:ſʒ in admiſſi one nõ uideo citatõem neceſſaꝛiã: qꝛ eo ipſo qðᷣ iudex ꝓcedit ad ulteriora nẽ eos admittere iõ opus ẽ appellaꝛe ałs tenet actus:licet citatio nõ pceſſerit de hoc ẽ tex.in.c.ex ꝑte.j.de appł.ubi hoc ꝓbaĩ᷑ gñalit᷑ ĩ q exceptiõe ⁊ idem Haꝛi.iĩ .l. a ꝓcedente. C de dila. nec cnro: ſi pceſſerit ci tatio gñał uł nõ:nã ibi citatio gñalis tollit᷑ ꝑ pꝛi mam comꝑitiõem: de quo dic ut plene dixi i. c. fi. de dila.nec etiam eſt ueꝛum indiſticte dẽm col lecroris:dũ dicit ĩiterlocutoriaʒ poſſe fieꝛi ĩ abſẽ tia ꝑtis ꝑ.c.oĩa ⁊.c.caueãt.iij.q.ix.⁊.c.i.de cã poſ.⁊ ꝓpe.dic.nt dico ĩ.c.i.de ꝓcu.ubi de hoc Queꝛo de nõbili qſtione ? quotidiana: dici tur hic ꝑtem citãdam ad nidẽdum inꝛare teſtes q̃d ſi citatꝰfuit dis æ non ꝓcurator qͥ ↄteſtatuſ fuerit liẽ. nec dũs citatꝰ ↄparuit hec q̃ſtio fuit diſputata ꝑ dnñm Lãabertinũ de rãponibꝰ? ꝛefeꝛt bic Jo. an.?æ Har. iin.l.a furioſo.ff. de ꝛe indi. 2 attende quia ꝗõ hʒ locum i quolibet aꝛiculo: maxie pꝰlitem conteſta. ⁊ ad partem ꝙ ualeat in ducit qꝛ cã ẽ ꝓprie dni:et ad eũ ſpectat danum et emolumentũ. C. de ere cle q. vi. biduum. v. palam. ¶ Item duis iurat de ca lumina pꝛoducit teſtes exceptiones opponit.ff. de inoffi teſta.l.ſi ſuſpecta facic de ꝓcu.c.ij.lib. Vi tem adeſſe põt cãe ſue.ff. de ꝓcu.l.panu lus rndit.uide tex.ð.inꝛe canonico.c.ij.de ꝓcu. li. vi. IOẽ dno ſoluit.ff.de ſolu.l.hoc iuꝛe. Iteʒ dns trãſigit æ paciſcit᷑ ⁊ iuramẽtũ defeꝛt ⁊ nõ ꝓ euꝛatoꝛ. fl. de ꝓcux.l.mandato gnali ⁊.c.qui ad agẽdum. e.ti.li.Vi. Iem ↄ dũm fit executio ſen tẽtie.ff. de ꝓcu.l.plaucius.ſatis ergo fuu dñm citari. In conirarium facit hec decre.⁊.l.ſi qñ C. e. ubi dr̃ partem citãdaʒ. procurator autem q cõteſtatus ẽ litem facit ꝑtem ⁊ ẽ dus inſtantie in. c. ij. de ꝓcura.li.vVi.ergo ipſe citãdus eꝛat Item ad q dns citaretuꝛ cuʒ cam ad ſe aſſumẽ non põt iniio ꝓcuratore. ff. de ꝓcu. l. pꝰ liteʒ ? d. c.ij. Soluendo dicebat actum non ualere pꝛo curatoꝛe nõ citato:qꝛ i his qᷓ ꝑtinẽt ad litiſ oꝛdi natiõem ꝛlłariter inſpicimus ꝑſonã pꝛocuratoꝛis ↄria vo ꝓcedunt in his q iſpiciunt peremptõeʒ litis nel effeciuʒ cãe:ĩ quibꝰ rłariter inſpicimus pſonam dni qð diligẽter nõbis:qꝛ facit ad mul ta:æ hanc deciſionem aperte appꝛobat. Har. ĩ .d.l.a farioſo allegat.ex quo dns elegit litigare ꝑ ꝓcuratorem ñ compellit comparere inniius: niſi ex ca: ut.l.fi. C. de ꝓcu. Wrem ſi poſſz cõ pelli ad coparedum ꝑ ſe fruſtratorium eẽt conſi liũ iuris ĩ.l.furti.ꝗ.qͥ alieno.ff. de his qui nõ.in fa.dicit iñ Har.ꝙ ſi ſponte dñũs cõparuit uale bit actus:lʒ ꝓcurator nõ fuerit citatus:quia licet ꝓcurator ſii dns inſtantie diꝛecto:tñ dũñs ẽ dis ntilitatis.unde põt uti iure inſtantie ſine aliqua geſſione.l. in canſe in fine ðᷣ ꝓcura.⁊ ſufficii pro curaiorem nõ ↄdicere ſᷣm euʒ.l.qᷓ oĩa.ff.e.Ego puto de hoc ultimo foꝛe caſum maxime iuncta glo. in. c. ſiquem pꝰrnſo de ꝓcn.li.vi.ubi dicit tex. ꝙ ſi dũs cõſtituit ꝓcuꝛatoꝛem ſimplꝛ:⁊ poſt ea cõparuit per ſe vr̃ eo ipſo reuocare ꝓcurato rem:niſi aliud fuerit ꝓteſtaius uł ꝑ cõiecturas aliud appareat.probat ergo tex.ille dim poſſe nalide ꝑ ſe cõparere ⁊ tacite reuocare ꝓcurato ꝛem:⁊ ſatis ẽ nt ꝓcurator nõ ↄdicat:ut dicit ibi glo. An ãt a pᷣncipio poſſet citari ꝓcurator et non dns.nide qð dixi in. c. cam de do. æ contu. Vltimo põit hic Jo. an. qõnem ſilem predicte: qnã dicit diſputaſſe dominũ ſuum in legibns.ſ. Ol(arſilum i qᷓdam cã dan fuerũt dno pꝛocnꝛa tores inſolidum cum clauſula ꝙ occupãtis meli or ↄditio non fieret:quorum alier ↄteſlatus eſt litem: æ alter ꝓduxii teſtes qᷓ depoſuerunt:queꝛe batur an nalẽt depoſitio ſeu atteſtanones pro pte negariua inducebat illnʒ conteſtantem fuiſſe dñm lit. C. de pꝛocu.l.ꝙ qͥs ⁊ in.c.ij.e.ii.li.vi. nec dʒ reus cogi cũ pluribꝰ litigare. ff. de excep. .l. i i fi. ?.l.ij nec ↄtinetia cãe dʒ diuidi ſeque ſtra. poſ.⁊ fruc. c.i.E. ð iudi.l.nulli¶ In driã inducebat illã clauſulã ꝙ nõ ſu melior conditio occupãns ꝗ clauſula dʒ aliquid oꝑari de ꝓcu.ſi duo li.vj. Itẽ aduerſarius racẽs ↄſentire vr̃ et ↄſe nſu ꝑtũ aliquid iuris relaxat᷑. Itẽ ſi iteꝝ ꝓ ducerent᷑ teſtes ſepe.anocarent᷑ a ſuis negocijs qð eſſe nõ dʒ.ff.quead.teſta.apꝑi.l.ſi qͥ ex conſi gnatoribꝰ. re pertator ꝓducens fingit̃ lo co pꝛimi.l.filie.F.i.ff. de cõdi. æ demonſtra.nec utendũ ẽ ſuꝑfluis ꝓductionibꝰ.l. hec ſtipulatio .F. diuus.ff ut le no. ca. facit. c. abbate in fi.ð xe iudi.lib.Vj. Soluebat diſtinguendo ꝙ aut dñs uult ualere ꝓductionẽ ⁊ rens non:⁊ iũc ſi reus e ¶ De ꝛeſlibus. merit pus uʒ: allegat.l. filiũ. J. ueterani. ff. ð pro cu. ſecus ſi erat abñs:ut ĩ palle.l.i.?.ij.ff.de ex eꝛci. Si ãt eõ ꝛeus nuit naleꝛe ⁊? dns non nult ex audi reus:qꝛ reus ẽ fauorabilior: æ qꝛ dus ap poſuit clauſulã ꝙ nõ eſſet melior ↄditio occupã tis: ubi vo ambo ↄcordãt ualẽ uł nõ nale:cõnus = idubitabił ſᷣm eũ ⁊ ſic ᷣm cũ tranſii Jo.an.̊ᷣ nihil addẽdo uide: unꝰ caſus pꝛio ẽ excludẽdus tanq; idubitabi vViʒ qn alter pꝛocurator ꝓduxit reſtes ſeu alium actum fecit eo ꝓcuratore qui pᷣ occupauit negocium ĩpedito uel ꝓſeq nolẽte:qꝛ tũc alter ꝓcuratoꝛ datꝰ cum illa clauſula potuit reaſſumeꝛe negociũ alio ſubſtituto ab illo nõ cõ parẽre ut clare ꝓbatur i.d.c.ſi duo ðᷣ procu.li. .Vj. Caſus ergo dubitabilis eſt qn ille qͥ poccu panit nõ erat ĩpeditꝰnec aliteꝛ appaꝛcbat ð uolũ tate ſua:quo caſu certũ ẽ ꝙ alter nõ poterat ſe ĩ pedirelde lite illa.ut.d.c.ſi duo. Sʒ dubiũ nunc ẽ an actus reddat᷑ ipſo iure nullus.an neꝛo erat opus pᷣns exceptiõe.ſẽtit.n.dictus diſputans ꝙ; opus erat exceptione:⁊ ſic ſi ꝛeus non excipit actus remanet ualidus.ideʒ ſentit do. An. iꝛes n. nident cãe qᷓre admitti nõ debeat alteꝛ: pria qꝛ nõ ẽ dis litis.ſed hãc dñs potuiu ſupplẽ qua ſi uideat᷑ ſuppleuiſſe ar ponendo illam clauſulam Scdðᷣa qr negonum ẽ poccupatũ adhuc iſtaʒ po tnit ſupplere dũs. Tertia qꝛ intereſt rei ne i plu res adnerſarios diſtiguat̃ æ huiuſmõi ſuppleno pedetr a ptᷣate rei ſi ergo fuit pns nõ põt aplius ↄdicẽ ſi abſens poterit ↄdicere ſumat ergo do. An. ſolntõem diſpntantis:mihi nideiuꝛ deciſio ſans dubia plꝰ m plʒ pᷣdẽa ſolutio q; Sria opie moueor ꝑ ulud.c.ſi duo.Si.n.alter ꝓcurator deſineꝛet eẽ ꝓcurator alto poccupãte negocinʒ non poſſet reaſſumere cãm ſine nouo mandato alto ĩpedito:qꝛ ſemel extinctũ nõ reuiuiſcẽt ð ⸗ↄ ſe. di.iiij.qꝛis:cum enim cãm poſſet aſſumẽ alte ro nolere uł ipedito ꝓſequi:ut.d.c.ſi duo.eꝛgo clare colligi ꝙ ẽ ꝓcurator Iʒ ꝑ excepriõem poſ ſet 2 pelli nõ dato cãu negligẽne ł nolũratis. Si ge nõ fuit exceptum nʒ actus.ſimile nidemus in milite aliena ꝓcurante S quẽ non fnit excepium dicto S. uererani 2. leita demum C. ð ꝓcu. nõ i .c.ĩ nr̃a pntia.e.ti. em iĩ dno qui pꝰli. ↄie. nõ põt ꝓcuratorẽ ꝛuocaꝛe:ut le.⁊ nõ.i.c.ij.e.ii. li. Vi ⁊ tn ſi aſſumit ĩ ſe cãʒ ⁊ nõ excipi᷑ ↄ cũ cẽ ſet ꝓcuratoꝛẽ reuocare ⁊ aciꝰcũ eo geſteʒ ĩ. c. ſi quẽ fo rñſo.e.ti.li.vVi. oniam. Caſus. ¶Oulier te ſtificatur ↄtꝛa cleri cum cum de crimie agit hoc dicit. Mã pꝰ ꝙ licʒ laicus nõ admitiatr᷑ ĩ teſtimonium ʒ clericu n agitur crialit᷑:ut.j.e.de cetero ſecus tamen ubi agit᷑ cinilit᷑ ẽt de crie ſiue agat̃ ꝑ niaʒ denũciatiõis ſiue exceptiõis ſ ue inqſiriõis.ut h̊ 7..c. tam lis. ¶ & nõ. ꝙ nõ ſolum maꝛes ſed ẽt fem e admittũt qñ ſic ciuilit᷑ agit᷑ ẽt ſi agit᷑ ad pᷣnatõneʒ beneficij:ut dco.c.tam zis ⁊.c.ex ꝑte ade.j.e.ubi laici ꝛpellũt: qꝛ erãt ifames ⁊ cꝛioſi alias ſecus ? idem rc. cõſilio. xxiij. nbi uide 3 fo ſᷣm do. An. iudicẽ ad ſimplicem de nũciationem criminis poſſe ex inquiſiione pꝛo cedere hoc dictũ idiſticie nõ plʒ nã ad inquuen dum nõ dʒ monueri platus niſi ſeruata foꝛma. c. qualłꝛ ⁊ qñ el.ij.J.ð acc.unð puto quod boc.c. ſimol: loquens ſit ꝛeducendum ad alia inꝛa uel itellige in denũciatione euangelica ſeu canonica ſed iunc oʒ intelligere ꝙ preceſſerit monitio pm nõ. in. c. nouit de iudi. ¶ Hõ tertio pᷣncipẽ poſ ſe aduocare teſtes ẽt de alia pꝛonicia:ut ueniant ad pntiam ſuam qͥ de iferioribꝰiudicibus dicã plene.]. e. cum cãm. papa iñ non ↄſueuit hoc fa cẽ:ut.d.c.cum cã. ¶ Sed boc ⁊ õ tex.facit. nam mulieres non debent cogi ꝑſonalꝛ uenire ad iudicium cã teſtimonij dicendi.j.de iudi.c. .ij. li. vj. ¶ So. duplex ſin doc. pꝛima ꝙ bocꝓ cedebat olim ſᷣm hec tpa:ſecus hodie de iuẽ no no: ut.d.c.ij. Secũda ſolutio ut expõatur mulie res.i.dicta mulieꝝ. p. ? uẽ ꝙ mulier nõ dʒ admitti ad teſtificãdum i crialibꝰ: ut i.c.mulieꝛc .xxxiij. q. V. æ. c. foꝛus de v. ſig. So. ꝓcedit cõ trarium 'm glo. i. cum agit de crimie crialiter: ſecꝰſi agit ciuilit᷑ lʒ de crimine: ut h̊ ⁊ ĩ alijs iuri ballegatis ĩ gl.uide de hoc glo.i.d.c.forus ⁊ ĩ c.ex eo. xv. q.iiij.⁊ in ſũma eiuſcẽ qõnis ⁊ per rchi. ĩ. d. c. ij. de iudi.li. Vj. Cõis concluſio eſt ut de iuꝛe ciuili admittat᷑ ĩdiſtincte: niſi ubi ꝛcꝑit᷑ ꝓbibita. de iure vo canonico ꝛlarit᷑ nõ admittit cũ agit᷑ crĩaliter ut ĩ Srijs ſecſi ciuilit ẽt ðᷣ cꝛie: ut H̊ᷣ ⁊ ſiłibꝰ:æ nide plenius iĩ locis pᷣalle.⁊ maxi me ĩ Sope. e. ti. F. i. iteʒ ꝙ ẽ mulieꝛ ⁊? ibi Jo. an. i addi. ſpe. recitat Ja. de ꝛ2. tenuiſſe ꝙ eẽt de iure cinili nõ dʒ admitti mulieꝛ ĩ crimiali.naʒ ſi repelliturii teſtamẽtis.ut.l.q teſtem. J. mulieꝛ. ff. de teſta. fortiꝰubi agit᷑ de nita hoĩs:ſed Jo. an. ibi diẽ ꝙꝙ cõit᷑ pꝛaticat̃ õrium in foro ciuili et ꝙ; bʒ vVitatem ubi ꝑ maſculos neritas hẽi nõ põt: 2 certe ſatis hoc ꝓbat.l.ex eo.ff.ð teſti.canoiʒa ta ubi S. qͥd ĩ herma froditis.nũqᷣd admittit᷑ her mafroditus his caſibꝰqͥbꝰrepellit mulier:dic nt le.? nõ.iiij. q.iij.O. hermafroditꝰ ⁊.l.qᷓꝛt᷑.ff. de ſta. ho. ¶ Oo. ꝙ ex alio iſte mulieres nõ debe ant admitti:qꝛ erant ꝑticipes cris:ut.c.neniens ].e.S ð ↄfeſ.c.i.Soluit glo·ij.ꝙ h̊ admitiũi ñ ad plenã ꝓbatiões: ſed ad pſũpuõem dat ſimile in ſeruis. 5 ⁊ tene mẽti hãc lec.ꝙ ſocij cri minis ⁊ fortius crimioſi qͥ fuerũt ſocij admitiũ tur ĩ teſtes ad faciédam pᷣſumptõem. hoc intelli go nerum qn agitur ciuiliter: ut h̊ agebat᷑ Si. ãt ageret᷑ crialit. dic ut dixi in. c.i. S. de ↄfe. In cri mibtn exceptis qnqʒ faciũt plenam ꝓbatiõem de quo dic ut plene nõ.i.c.ĩ fidei fanoreʒ ðᷣ hẽ. .li. Vj. 7 ĩ. c. i. ð teſti. e.li.?.J.ð ſimo.ꝑ tuas el.i. Mit᷑ ⁊ alie lec. ex gl.⁊ ſic fa ꝙ iſte erãt emẽda te:quia egerãt pniam f Inno.ſed hoc eſt dini nax. tertia ẽ ſm eum ꝙ ̊ fuerũt admiſſe cũ qſti onibꝰ ppter ifamiam qͥ õ pᷣſbẽm ⁊ 5 eas ꝓceſſe rat.iiij.q.iij. . iteʒ ĩ cꝛiali.V.ſi ea hec ẽt diuinat Enaꝛia lec.ut ej põaiĩ tex.ibi cũ qbꝰ ꝑegiſſe æc. WW—— Gn Piign zofcriellſ ine rbenmim it ſt Hijcrpiummi umd⸗ tathhwo /tbn piyprmmimtimi Prenzchenre, Mn niwtihen mii Midnen Iinfrandlhn ſtmanmn fatwastlims itleſn tirefenperinmgtort i Aprnurtan uf wnne Gnhactuntemban NGAnmntmt WKNRNNn mtbzlitie Nliheirtrln go ine tann ictnon inon dlcenct j ge i, en be ſvciic ncc gumuhe in inde hles hocede ini 1 echu im nlie nber. Dendqnulerno, uetiicni Cilo i cmuler? W Rfngoiam gi Aetnie icle r aulihdeenmne nbei isin is geuck de hye goid inmt, militinimauſ kiginsrar cNHαα°N 1uααοο ailannim iſiurnil,n un m NM7ααo 7naα iervrinis e iiitatdie bide genus aspeleani Klcig gennſertdi do. ctin Jude n nnuiſe gade Dadnin umini crinſal noͤſi lmniis ma eſen. 5 nalerff. biagi deunn boſgſed oan. innicii Fininfond Culi eich oieſchosvenins ünd M⸗ doc Ponnele . 5 ndN Denn ſtods it Uni er dapst ipeheli n nin 145 ermifodt lin⸗ ain un s iligt g,i Ttcte neu bic le lſ ſol ſoerbtſociſ until nusciniaſi, göenbei 1dſidan pin zagti Gi iigir cultel mf n man i⸗ denſ 6 . in dicudnn an aſin i 8s cig tutſt nan ſgtii ceyt erbictifu i cu ſei claj ſot cin ci d ielc., etn m ie Talrlefrg i dn nele . olt ii i. qbꝰ ſciẽtib egit ⁊c.⁊x ſic nõ eꝛãt ſocie eꝛĩs. het ẽ qdam extorſio:tene ergo primaʒ lec.quam ẽt pomt Juno. æ & alijs nõbilior zc. Mi. ab. Caſus. Is q denũci Nomni. ar pꝑ dictum ſunʒ ? al teꝛius ꝓbat ſe pᷣmõniſſe ita ſũmat Jo. an.⁊ cõiter doct. Sed ceue bec ſũmatio nimis reſtringit Eam cum id ꝙ h̊ d de denunciatione ſit poſitum cã exempli:æ exempla nõ reſtringũꝛ dicra: ut ĩ. c. i.ne cle. k mo.facit.l.cum pꝛ dulciſſi mis. ff de le.ij. æ maxie qꝛ ĩ fa aucte h poſita ni la fir de mõitõe mẽtio iõ ſummo ſic ¶ Abi agit ad cõꝛectionem de peccato impediendo pᷣncipa palis perſona admittituꝛ in teſtem hoc dicit. Diuidit᷑ nam põit primo dictum:fo illud ꝓbat duabꝰanctoꝛitanbꝰprima ibi ꝙ patenter: fa ibi item alibi. C N er pᷣncipio iũcta glo.qꝙ gñal locutio reſtrigit᷑:ubi ex ipſius gñalitate reſulra ret abſurditas ſeu legum contrarietas. 6. Fo ꝙ i deciſionibꝰcãrum pñt allegari anctorita tes iuris dinini:imo illud ins pferendum ẽ aliis cum nulla ler naleat S ius dininũ. xxv. q.i.ſunt q lam. ¶ Mõ fnio ꝙ ad naliditarem denuncia tiõis ſuff cir pceſſiſſe duas monitõnes.una qᷓ fit p ipſum monẽtem tm:ꝛet ſi hec negat᷑ nõ põt ꝓ bari niſ ꝑ iuꝛamentũ monẽtis tin cum nõ adhi beatr᷑ aliꝰ:ut nõ h̊ Jo. an.⁊ ĩ.c.nouit.S.de iudi. Fa fit adhibito uno ł duobꝰteſtibꝰ⁊ iſta ſi negat ꝓbatr᷑ ꝑ iᷣm monẽtem ⁊ alinm ſen alios tũc ad bibitos:ut h̊ ? hoc tene Iʒ Hoſ.nitat᷑ ꝓbaꝛe iꝛi nam monirõnem ꝛeqri ĩ denũciatione enãgelica pꝛima ſᷣm eum ꝑ ſeipᷣm: fa peꝛ nnum adiunctũ. ktia ꝑ duos adiũcros ꝓbatr᷑ ⁊ ſic prima ꝓbatur iperfecte fa ſemiplene.t᷑tia plene ⁊ ſic legit Ram adhibe unum tecum in fa monitione uel duos iĩ tertia. hoc enim dictum Moſt. nõ plʒ Jo. an. nec cõiter doc eſt. n. lectura exrorta ⁊? Sria alter natine ꝗ it: æ nide que dixi in c nonit de indi. ns caſum in quo eodem facto quis ẽ actor ⁊ teſtis S c.i.iiij.q.iiij.⁊.c.forꝰde.vᷣ·ſi ꝙ qñ pcedat ſtatim ſuꝑ glo. i. dicam. 6. aliud ſoale ꝙ pẽ ẽ idoneus teſtis ĩ cã filiſ.cõtra id ꝙ bẽtuꝛ iiij.q.iij. S. item reſtis idoneꝰſed pꝛe dicte ꝓcedũt qn agit̃ ad correctõem nel ad pꝛo hibitiõem peccati ul ad illumiatõem fidei ĩ qbnſ affectio caꝛnalis cõ teꝛ nibil operatur:quia non agit᷑ de commodo pncipał perſone nec de icom modo alteriꝰ immo de ipſins ſalute de hoc ifra cum glo. ltimo nõ.doc. optimum modum cõnincẽdi aliquem.ſ.ꝑ legem ꝓpriam: ſicut hic xpᷣs deuicit indeos.cõcordat.xlv.di.q ſincera. o er in pn. uẽ enim ꝙ pꝛincipalis peꝛ ſona non debet compurari in numero teſtinʒ qꝛ in ꝓpria ꝛe nemo ẽ teſtis idoneus.iiij.q.iij.nul lus cum ſi. glo.i.meru ↄrij dicit tex.reſtrigẽdnʒ ad cam denũciat nis ubi dʒ procedere fraterna monitio ad hoc ut admittat᷑ qꝗs ad denunctãdũ Et adnee quia gloſa.non aꝑit utrũ iſte denun ciator computetur in numero teſtium etiaz quo E omn?. ad ꝓbãdum delictum dnũciatum an ſolum quo ad ꝓbandum monitiõem pceſſiſſe.ur̃ iñ potius ſentire:ut computet᷑ ĩ numeꝛo teſtium ſolum ſuꝑ denũciatione facia:⁊æ hoc clariꝰſẽtir hic Tacꝛe. ſuꝑ tex. Ego ex dictis gl.⁊æ doc.ↄfuſe h̊ ꝛciiaus tꝛes SRnavales lec.eltcio.prima ut iſte de nũcia tor qui dicit᷑ principalł ꝑſona oputet̃᷑ in numero ſuꝑ denunciatiõe facia dũtaxat:⁊ hãc ſetit o. zæ clarius Lacre. ut dixi: ſ̊ hec lec. mihi nõ plʒ:qꝛ cũ nõ nueriſicer̃ niſi ĩ nno caſu tm.ſ.ĩ pro bãda monitõe male diceret tex.i prin.ĩ omni ne gocio ⁊c̃. ¶Deé id qð dicit᷑ ĩ tex.de monitõe di cit᷑ cã exẽpli qð pʒ qꝛ ĩ illa anctoritate que indu citur ad ꝓbãdũ gnaluatẽ. tex. nil diẽ de monuõe nec ẽt loquit᷑ de cã denunciatõis:ſʒ xpᷣs ꝑphibeat teſtimoniũ ð doctrina ſua:⁊ ſic nõ dʒ iia amare tex. iſte ꝛeſtꝛingi. Scðᷣa lec. ꝙ credit denuncianti ẽt ſuꝑ crimie denũciato:ut hẽatur in numeꝛo te ſtiũ:dũmõ nõ ſit tale crimẽ i quo ꝑ denũuatiõeʒ ſequat᷑ depoſitio.pone exẽplũ i.c.inquiſinõis in prin. j. de accu. hãc lec.ſẽtit Uinc. hic qſi uelit ꝙ ſi agat᷑ ad correctionẽ ſeu ad pniaʒ uł ad pec catũ impediẽdũ ↄputet᷑ i numero teſtiũ: ſecus ſi ad nãlem penã delicti direcie nel indirecte ifligẽ dã:hãc lec.vꝛ ſequi do. An. qui dicit idẽ ee:qñ agit᷑ ad illuminatiõeʒ fidei. pro hoc facu fa aue toritas poſita in fi. c. hec lec.ẽ ſatis va in ſe:ſed reſtringit lam ad exẽpla poſiia ad tex.qð nõ eſt fiendũ:qꝛ ut ſupꝛa dixi ea qᷓ dicunt᷑ ca exepli nõ reſtringũt gñalẽ diſpõnẽ legis:ut le.⁊ nõ.in.c.i. necle uel mo. nec reddit᷑ rõ quare nõ habeatur pro teſte cũ nenit idirecte iponẽda pena depoſi tionis:ut qꝛ eſt tale crimẽ qð ipedit ordinis exe cutionẽ.etiã poſt ꝑactã penitentia:nt.d.c. inqui ſirionis. Teni⸗ lec. ut intelligaĩ ẽt ubi aguur de crie ꝓbando ad effectũ puniẽdi: ſed ĩtelligat in teſte ſynodali.ad hoc.j. ti. ꝓxi pteꝛea.⁊ hanc lec. ponit Boff 2 ſunpkr cũ ea tranſit Jo. an. = do. AMn. uidet᷑ etiã eam approbare:ſed certe bec lec.nõ eſt nera ĩdiſticte qm iſtis officialibꝰſeu te ſtibus ſenodalibus indiſtincte non creditur: ut probatur in.l.diuus ff. de cuſto. ⁊ exbi. re. 2.l. ea quidem. C. de accu. nõ.iiij.q.iiij. ꝗ. aliquan do:dicam latius in dicto.c.preterea. unde licet forte credatur eis ut index poſſit procedere ad penã in iſtis minoribꝰ delicns.nt in.l.i.O.quies .ff. de offi. pfec. ur. 7.l.leuia. ff. de accu.nõ iñ cꝛe ditur in delictis grauibꝰ: ut nõ. Mar. i. d. l. dinꝰ 2Z etiã rõ nãlis facit:ut iſti non compnutentur in numero teſtium:quia neniunt puniendi niſi pꝛo bent denunciata dicta.l.dinus.unde ut euuarẽt penam de facili deniarent a uer tate. nam uideo ꝙ aduocatus uel procurator in cauſa principa li non admittitur in teſtem in cauſa appel atiõis proprer affectionem quam habet ad cauſam: ut in capitulo fi.eo.ti.li.vj.foꝛius iſti non debent Oputari in numero teſtinʒ.cũ ex nõ ꝓbatione ti meant penã. facit.c.ij.de calũ.⁊ ad.c. pᷣterea qð Vr aliq;tulũ obniare.dic ut ibi dicã.hᷣ ti lec.eſſʒ va i ſe i minoribꝰ delictis iux nõ.in.d.l.diuus . Pone ergo qrtã lec.ſalnãdo gnalit᷑ tex. q;tum fieri põt: cũ a viſ nõ ſit recedẽdũ: niſi quatenuſ de mete cõſtat ꝑ.l.nõ aliter. ff. de le.iij.⁊.c.fi.de ner. ſig. ſeu reſultaret abſonꝰ intellectꝰut ꝓcedet i omni negocio:nbi pꝛicipalis ꝑſona nõ c repor tarura aliquod cõmodũ nel dãnũ landẽ nel uiiu periũ:nec aliqᷓ̃ affectiõe nõt iũc.n.nõ ſubeſt aliq̃ rõ q̃re nõ debeat ↄputari ĩ nũero teſtiũ:ĩtelligo tn ut nõ agatur de pꝛeindicio alteriꝰſaltẽ grani: 2 ſic ſaluo dem Min. Mi abi agerei ð gꝛaui piudicio:ſecꝰ eſſer dicẽdũ. Rõ qꝛ ĩ iſtis gꝛauibꝰ nõ é recedẽdũ a cõi foꝛma indicioꝛũ ſm quam idẽ nõ debʒ eſſe accuſatoꝛ ſeu actoꝛ ⁊ teſtis.iiij. q uij.c.i.?.c.foꝛus..ĩ oĩ de v.ſig. Et rõ hinuſ nitimi ẽ qꝛ pſũptio ẽ ↄ illũ qui iſtat:ut grane dã num ſeu grauis pena alteri fligar.ij q. vij.ſ qͥs. ergo nõ nĩ idoneꝰ ieſtis. Ad pꝛedicta facit.c. pᷣ terea ij. z. c. cũ i ma de ſpõ. cum ſi.⁊ hoc n ſen tire Jo. an. i. c. ij. de uſu.li.vi.ſuꝑ gl. qꝛ ma gis i nouella. Et ꝑ hec cõcludo ꝙ ha hec non ſit re ſtringẽda qn agiĩ de ſtꝛicta denũciatiõe ĩ qua oʒ monitionẽ pcedere:ſicut cõit᷑ uident᷑ doc. intelli gere. tz diuerſificẽt in mõ ſeu ſubſtatia ꝓbãdi: ſj iteligo gñ aliter ut pᷣdixi qð ſatis ꝓbat uliia eu ct᷑as ĩ fi.c.poſita.⁊.d.c.pterea.⁊.c.cnʒ ĩ tna:ubi iñ ageꝛet᷑ puꝛe ꝑ niã denũciatiõis poſſtt quis eſſe nedum actor ⁊ teſtis ut hic:ſed etiaʒ iudex ut ꝓ baĩ i. c pcipue.xi. q.iij. ?⁊ nõ. Jo.an. ̊ porit n. index faceꝛe iſtas denũciationes ⁊? computari in numero reſtium: ſi erit neceſſe ⁊ finaliter ꝓcedeꝛ nut in lex:ut d.c pᷣcipuc.cum enim nõ agatur ad penam: ſed ad pniam ſufficiũt ꝓbatiões minus ſufficientes: ut nõ. glo ij.q.i.multi nide mñ ꝙ di xi in. c.at ſi clerici ð iudi.ſuꝑ glo.i. ¶qͥ Niem ad nerte qꝛ hec ha vVificat᷑ ñ ſo ũ i actoꝛe:ſʒ ẽt ĩ ꝛeo ñ ſ deficietib plẽis ꝓbatiõibꝰſe purgare dẽt. nã tũc ↄputat᷑ ipſe ĩ numero teſtiũ.ar.c.quo tiẽs de pur. ca un dicit hic Moſti.æ pꝰeũ Jo. an. ꝙ; pria auẽtas hꝰ. c.cõgrue adaptat᷑ denunciãti. fa vo purgãdo: qͥ ꝑhibet ieſtimoniũ ðᷣ ſe ipſo. EG xpᷣs purgauit ſe aduerſus falſas:aſſertiones iu deoꝝ:puro tñ ꝙ iz diciũ ſit in ſe nex:n i ↄgꝛn it huic ſe ubi pᷣncipalꝛ diſponũ ſuꝑ acin ꝓban di.nã rens ſe vurgando ꝓprie non ꝓbat ſed ſe Pargar E Eote? Gram lec magis gñalẽ ſᷣm quã ſaluo magis gñalitatẽ ſen gñaleʒ diſponem hꝰ. c. uʒ: ur ꝓcedat in oĩ negocio ſiue agatuꝛ ꝑ niã denũciatõis ſiue nõ: ſiue agat᷑ ð̊ preindicio: alteriꝰſine nõ:ſiue agat᷑ ð directa actõe ſine nõ: ſine indicis officiũ ĩploꝛat᷑ ut deficicntibus alijs⸗ ꝓbationibꝰdeferat᷑ iuramẽtũ pꝛicipali perſõe.i. actoꝛi hñti pꝛo ſe nnũ teſtem:niſi alind ſuadeat qualitas negociorũ ſeun ꝑſonaꝝ:ut ꝓbat ĩi. c. fi. ðᷣ iureiur.iũcta gl.fi.⁊.l.iĩ bonefidei.C.de re.cre. 2 iureiurã.nã tũc ipᷣe cõputat᷑ in numero teſtiũ: cũ nulla cã terminet᷑ dicto nniꝰteſtis rin:ubi agi tur alteriꝰ pᷣiudiciũ:ut in.c.lʒ nniuerſis ĩ fi.j.e. ti. æ iũc oĩa plana ſunt. In quibꝰãt cãis ſit locꝰ delationi iuramẽti ĩ ſupplemẽiũ ꝓbationis dicã plene i. d. c. fi.? ꝑ bec bẽs expeditã mãʒz huiꝰ.c. ¶ De ieſlibus. intrinſecam ? primam ꝑtem glo. nam in ſecun da parte glo.intrat materiam non ↄgruentem titulo nzo.qᷓ ſatis ad plenũ fuit expedita i. c.no nit. S. de iudi. uerit nãqʒ utꝛũ ifames ⁊ cri mioſi admittãt᷑ ad denũciãdũ aliorũ cria: æ cõ cludit ꝙ nõ:ſj dic hoc nõ ꝓcedere ĩdiſtincte et plene dicẽdũ: ut nõ.i.d.c.nouit:diẽ tiũ hic Ho ſti. ꝙ ĩ caſibꝰ iĩ qoꝰ ifamia repellit a denũtiando ſi tamẽ denũtiatꝰ ẽ ĩfamatꝰ alr ꝙᷓ ex dicto illiꝰ ðᷣ nũtiatoris eccła ĩqret allegat de pᷣſũptõ bꝰ cum i iunẽtute. ⁊ nõ qꝛ ſẽtit ꝙ ifamia orta ex ꝑſona ihabili non pſtat facu ta ẽ iqrẽdi. vide qð dixi ĩ .c. qᷓit᷑ ⁊ qn.ij j.ð ac. Gl.ij. qꝛit nũqͥd h ancias ſi peccauerit ĩ te ⁊c̃.extẽdat᷑ ad oẽs ut ſic oẽs te neãt᷑ denutiare: ut h̊ dẽ: gl. rñdet.ut pʒ i ea Ho. alꝛ. ſed iu dic ut pleniſſime dixi in.c.nonit de in di. (n op. h dẽ ꝙ i oꝛe duoꝝ ul triũ ⁊c:et ſic ſeẽrit ꝙ ꝑ plures nõ poſſit fieri ꝓbatio.unde ob.c Iʒ de ꝓba.ubi innit Sriũ. o. glo. ulti. metu Srij ut arbitroꝛ dicit illã anẽtem exponen dã negatie.ſ.iĩ oꝛe duoꝝ uł triũ ⁊ ñ pancioꝝ:q̃ſi dicat ꝙ plures pnt adhibeꝛi:ſed paucioꝛes nõ 2æ idẽ dicit ĩ.c.lʒ nninerſis.j.e.ego nõ credo ꝙ; hec fuerit mẽs illiꝰallegate auet̃is.ſʒ ſolũ noluit inuẽ ꝙ ois cã poſſet iſtrui pꝑ duos ujl tres teſies ita ꝙ neceſſario nõ exigant᷑ plures:nõ iñ negat qn plures poſſint adhibeꝛi æ hoc ꝓprie uolũt iſte auẽtates poſite ĩ la zæ maxie fa. Jam hic nõ dubitapatꝙ mioꝛes duorum nõ facerẽt fidem: ſz xpᷣs uoluit oſtẽcẽ ꝙ duo ſufficeꝛẽt nec neceſſa rio płres reqreꝛet᷑ æ ſi dicẽs qũo ĩ aliqvꝰcaſibꝰ reqrũt᷑ ultrra duos:ui plene nõ ꝑ gl.i.d.c.licet uniuerſis. Endeo ꝙ illa fuerũt iducta ex diſpõe pncipis qͥ potuit ex cã ius diuinũ limitaꝛe ei iteꝛ prerari iur nõ. plene ꝑ Inno.i. c. ꝗᷓ in eccliaruz ð cõſti.? ꝑ legiſtas maxie Maꝛ.ĩ.l.fi. C. ſi Otꝛa ius uł uti.publi. Sic qn ex cã minꝰſufficiẽs pꝛo batio admitti: iuxta ea q; plene dixi ĩ.c.ſicut de ꝓba.⁊ caſus i qbus.ſafficit unꝰteſtis.dicã ſa teʒ remittendo iĩ. c.nuper.j.e.aliquid teiigi in dicio capitulo ſicur. Caſuſ. Dicit q̃es eſſe et qualit᷑ iura Botiens. re debeant qui ſuꝑ ↄſanguinitate depo nũt ⁊ duo ſũt dicta:ſᷣim ibi ꝓbatio (t. Et ĩ actibꝰ grauiſſimi pᷣindicij duo teſ:es faciunt plenã fidẽ ſeu ꝓbatõeʒ:pʒ hic ubi agit᷑ ad ſeꝑati onẽ mimonij ꝓpt᷑ ↄſangninitatẽ. naʒ ſeꝑatio ẽ res grauiſſima:ut ĩ.c.lʒ ex quadam in fi.j.eo.et in. c. debitum S. de biga.ad hoc uide glo.ſingu larem in. c. preſul.ij.q.iiij.que dicit duos teſtes ſufficere ad ꝓbandum crimen contra papam:et 25. ꝙ ꝓcedit hoc etiam: ubi non poteſt haberi probatio neceſſario concludens ex natura rei: ut ſufficiãt duo teſtes ad ꝓbaiionẽ rei eo modo quo ꝓbari poteſt:ſicut pʒ hic in cõſanguinitate ꝗᷓ directe ꝑ teſtes percipi non poteſt:ſed admiiti tur in parte teſtimonium de credulitate: ut hic 2 dicto.c.licet ex quadam facit.c. preteres.j.e. deilit n i isoi ai ⸗ M. ſuſe ittnicn Gli ianuizl ſiii in /lin r Mio un ⸗ mninſfrinß umn rlu hicht / i a/⸗ itli uieß Minia lianccobin nſttann rid do leniler ue⸗ Gnetltcybelut ſnio ſcniciti se emin Ntilchuinerimdn 6 Uignttiteaatlarae: (logttunt eu D na NMeteuen Gagramdrizmr Werankatu Nircpandäsdteni ummmiimnmtti rckmi maſi⸗ uituniechtin . itntifnan Nomnacr inroc an. Poresit dbbenſ ndios n Nalich uiene tngeto an misilelizne weis hoi it osscipoſſriſn opvobfno acſſno i nem, Ananuiie gpſirachbui·? Ar mmn wii niriloemnef, Amn Pmorv NI,öͦteriͦ ſcn⸗ oſlite gvo iſfcnir ner eteſin euit ſdles io ilcbciſb vos: gene no Ga d er g la ſoerin igoen er dihde i ercdiusdtini hmiateer un⸗ peneg Imdit jin ellang hs mmpie PrilC dins Gegit anin ſfcis o iinmnen Dgeedniichncte iinsliftetuns aſu, anoher) 2. diagid eucin G . d(C. Dt es Vonens. ſee onli iurs Attenn aiii⸗ Aingunmut n M. fo caſum i quo ↄſanguinei pᷣferũt᷑ alijs re ſtibꝰ. ſ. qn agitur ð conſanguinitate ꝓbaãda:ipſi .n. pſumũt meliꝰqᷓ; eynei geneologiam ꝓpriam ſcire ad hoc.c.vij.det᷑ qͥ ma.accn. poſ.ſecꝰ ubi ageret᷑ de alio ꝓbando ut i.c.ſuꝑ eo.j.e.⁊ ĩ.c.iĩ lis. Mõ.ttio ꝙ cetis paribꝰplꝰcredit᷑ ſenioribꝰ facit.l.ſi chorꝰ.ff. de.le.iij.ꝙ puto neꝝ nbi agit de antiqᷣtate ꝓbãda:qꝛ antiqtatẽ meli pſumunt ãtiqui ſci ſecꝰ puto i actu recenti cũ iuuenes ha heãt ſẽſus acutiores ? uelociores ad eapienduʒ hec tñ reliquenda ſũt aꝛbitrio iudicãtis qͥ ex na ꝛijs circũſtqtijs alios prefert.ar.l.iij.ff.e.⁊.i.c.ĩ nza. j. e. ꝙ ĩi defectũ cõſãguineoꝝ ꝛequi ꝛũt᷑ ſeniores.quid ãt ſi n ſuꝑſit niſi unꝰ cõſaguie ns. dic ꝙ iſte ꝓducet᷑ cũ alio ſenioꝛi:ad h̊ text. in.l.ſtichꝰꝗqᷓ meꝰeꝛit.ff.de le.i.⁊ facit ad illã qõeʒ ſtatuto cauet᷑ ꝙ mulier nõ poſſit ↄhere niſi cuʒ oſeſu duoꝝ ↄſãgnineoꝝ ex ꝑte pr̃is ⁊ ſi tales ñ ſuꝑſũt capiãt᷑ ex ꝑte matris. ↄtigit ꝙ mulier nõ bʒ niſi nnũ ex ꝑte pꝛis nũqͥd capier duos ex ꝑte mẽis:an illũ unicũ paternũ cũ uno mat᷑no ⁊ cõ muniter cõcludũt legiſte ꝙ dʒ caꝑe pat᷑nos qie nus hẽi pñt ⁊ ĩ defectũ ꝛecurꝛeꝛe ad mat᷑nos ua nõ. Mar. in. d.l.ſtichꝰꝗͥ meus eꝛit ꝑ illũ textũ.= HBal.i.l.iĩ copulãdis.C. de nap⸗ 15 con ſaguiei dicũt᷑ ꝓpiqui ⁊ ſic uenieẽt appellatõe ꝓpi quoꝝ. ¶ Hõ ibi pᷣuato odio ⁊c̃.ꝙ nõ oẽ odiũ repellit a teſtimõio:ſʒ pᷣuatum tm ſecus eꝛgo in publico. Nã duplex ẽ odiũ.qdᷣdã ẽ pᷣuatũ alið ẽ pnblicũ. pᷣnatũ ẽ ſʒ Jo.an.familiaꝛe ⁊ caꝛnale pnblicũ cum odio hẽtur qͥs:qꝛ peccator:allegat lxxxvi. di.odio. Et ſic uẽ ꝙ licite habemus pec catores odio.⁊ ꝓ hoc illud pſalmiſte:odiſti oẽs q oꝑant᷑ iniqtatẽ:ꝑdes oẽs qͥ loquunt᷑ mẽdaciũ tex.tn i.d.c.odio nẽ inuere ↄꝛium dicit ei odio hẽant᷑ peccata ? nõ hoĩes:ſed coꝛꝛipiant᷑ ad idẽ .c.duo iſta noia.xxiij.q.iiij. Sed põt dici ꝙ nõ ſunt hndi odio:ut eis ob hoc noceamꝰ: ſed odi ẽdi ſunt ꝑꝑ peccata eoꝝ.hoc iñ ſpectat ad theo logos:⁊ ꝙ ſupra dixi de odio idẽ dic de amici tia.ẽ.n.duplex:ut dicũt h̊ docto.qᷓdam caꝛnalł qᷓ corruptionem inducit:⁊ de iſta ĩrelligit᷑ iſte text. ad hoc.c.de parentela.xxxv.q.vi.qdam chaꝛi tatiua ? hec non ipedit teſtem de quo in Spec. .e.iti.ĩ pn. hoc ꝓbo.nã ſᷣm legem diuinã demus dilige? ꝓximũ ſicẽ noſmeripos:⁊ xpᷣs dixit i enã gelio.nemo maioꝛem charitatẽ hʒ:ut animã ſuã ponat quis ꝓ amicis ſuis:nõ dʒ gꝰquis repelli a teſtimonio adiplẽdo legem dininã ? ꝓpe cha ritatia amicitia eſt qñ diligimꝰ ꝓximũ:nõ ꝑꝑ ali qs utilitates nꝛas:nõ ꝑꝑ ſperãda bñnficia uel ac cepta:nõ ꝑꝑ affinitatẽ ſeu ↄſãguinitatem ſʒ ꝓpt hoc tin ꝙ ẽ nẽ ne ꝑticeps ⁊ vinoſus.nide bo. tex.i.G. ꝓxios.de pe.di.ij. Itẽ dico ꝙ amicitia carnal nõ repellit ex toto:ſed minꝰcredit᷑ uł paꝝ Fm qlitatẽ ⁊ q;titatẽ amicitie de quo nide bonã gl. ĩ. . ĩ his.j.e.?⁊ ꝑ Cy.in.l.eos.C.e.⁊ ꝑ Jo. an.ĩ Spe.i loco palle.adde nõ.i.c.ꝛepellãtuꝛ de accu.⁊.iij.q.V.ĩ ſũma ⁊.c.i.⁊ hec nõ.⁊ tene mti Et qͥs dicat᷑ ꝓpᷣe amicꝰ. uide bonũ text.i.l. late ¶ AQnotiẽs. culpe. S. amicos.ff. ð v. ſig. ¶ Altio nõ. calum i quo ualʒ reſtimoniũ de cꝛedulitate ad idẽ.c.licʒ ex quadã.j.e.⁊.c.lis de pᷣſumpt.⁊ plus nident ꝓbaꝛe hec iuꝛa:ut nõ ſolũ tale teſtimoniũ de cꝛe dulitate admittat᷑:ſʒ et ſit neceſſe ut vᷣponat᷑ his caſibꝰ ð credulitate Al, qro gnaliter an ⁊? qn naleat tale teſtimoniũ ð credulitate.uide nõbile diciũ Cy.i.l.teſtiũ. C.e.poſt Jac.de are.cuius ſniaʒ recitat ⁊ ſequit᷑ Jo. an.ĩ addi.ſpe.I. oppo nit᷑:vV. itẽ ꝙ depoſuit ðᷣ credulitate: ⁊ ocluſio eſt bec ꝙ ubi credulitas ẽ ꝓxia ſeſui ꝑ quẽ ꝑcipit neritas ualebit teſtimoniuʒ tale:ſecus ſi remota a tali ſenſu:exẽpluʒ primi ſi dicit teſtis ſe uidiſſe nudũ cũ nuda iĩ eodẽ loco:ꝑ qð cꝛedit eos adul teriũ ↄmilſiſſe:talis.n.teſtis ꝓbat:ut ĩ.d.c.ĩ lꝛis 7. c. pterea.j.e.uide aliud exẽpluʒ dicit ꝙ talis puer fuit natus i domo talis.⁊ ex hoc credii ꝙ; ſit filiꝰ illiꝰ uiri qui ihabitat illa domũ:ad hoc.l. ſi niciniſ ſciẽtibꝰ.C.ð̊ nupp.⁊.l.filiũ.ff.ðᷣ his qui ſũt ſui uł alie. in ¶ Exẽplũ ſcdᷣi qũ cꝛeduliras ẽ remota a ſẽſu:ꝑ quẽ vᷣitas pcipit: dicit teſtis ꝙ nidit niꝝ ⁊ mulierẽ cõſabulãtes:⁊ ꝙ ex hoc cre dat ꝙ ſe cognoſcãt carnalit᷑ uł ꝙ uidit aliquẽ ðᷣ ſero cũ armis ⁊ ex hoc credit ꝙ iteꝛfecit illuʒ qͥ reꝑtꝰ fuit moꝛtuꝰ ð mane:ceꝛte talis teſtis nõ ꝓ bat ꝙꝙ talis credulitas ẽ nimis remota a ſẽſu uł ab actibꝰ ꝑ quos vᷣitas ꝑcipit᷑ ſuꝑ q̃ ðponit: oʒ g ꝙ illa credulitas eliciat᷑ ex actibꝰ ex quibꝰho mies cõiter aliqd pᷣſumũt ⁊ ueriſiłr credũt ſiẽ in ſili nõ. Dar.i ifamia ꝓbãda:ut ad h̊ͥ ꝙ ꝓbʒ re quirat᷑ ꝙ ex vᷣiſilibꝰ piecturis ꝓcedat ał pñt di ci uoces nane ppli æ? nana credulitas.ð q̃ nõ cu rat᷑:ut i:c.oſius ð elec.nõ. Har.i.l.ð miore.. tormẽta.ff. ð qſti.facit qdᷣ nõ. Inn.i.c.cũ opor teat ð accu.Et credo ꝙ ĩ bis caſibꝰ i qbꝰ vVʒ te ſtimoniũ de credulitate:ſit ẽt neceſſe nt deponat de credulitate: qꝛ ex quo nõ deponit directe ſuꝑ ipſo facto:ſʒ ſuꝑ ſtrictis piecturis dʒ adijcere ð credulitate.ar.optimũ h̊ ⁊ i.d.c.lʒ ex quadam ⁊ ⁊c.ſis de pᷣſump.⁊.c.pᷣterea. Et hec diligenter nõ.admittit᷑ et hoc teſtioniũ de crudelitate ubi cũq; admitnit᷑ teſtſieniũ de anditu:ut h et.d.c.lʒ ex qᷓdam nõ. Spe.i. d. v. item ꝙ depoſuit ð cꝛe Qulitate: æ hoc qꝛ hec credulitas adijcit ad teſti ficatiõem de auditu rłaꝛiter ãt nõ nalet tale teſti monium de anditu nel de cꝛedulitate.un ſicut eĩ deponens non dicitur nerus teſtis nt nõ. gloſ.i .l. in ſumma. SF. item labeo. ff. de aqua plu. arcẽ. 2 Specu.ubi ſupra ⁊ uidetuꝛ tex.in.c.teſtes.iij. .q.ix.⁊ in.dicta.l.teſtium facit.c.cum cãm.j.eę. 2 ꝙ dicatur propꝛie teſtimonium de andim ui de bonam gloſam in.capitulo hoc nidetur. xxij. q.vV.quatenus:tamen agituꝛ de pꝛeiudicio cõfi tentis eque preiudicat confeſſio de credulitate: ſicut de neritate:ut dicit glo.notabilis in capitu lo ex litteris ðᷣ iureiuran.⁊ Cy.in.l.ſecunda.S. quod obſeruari. C. de inꝛamen. calum.? Spe cu. in ti. de depoſi. F. Vj. vV. hoc tamen:⁊ ſecũdũ predicta limita Specu. in titulo. de teſte. I. iam de interrogatorijs in fine nbi dicit quod iuder nõ dʒ ẽt ad petitionẽ partis aduerſe interrogar̃ teſtẽ ĩ fine depoſitionis an cꝛedat ea qᷓ dixit ne ſi dixerit ſic uideatur adnihilare ieſtimoniũ ſunz 2 idẽ recitat Jo. an. i. c. iquiſitionis.j.de accu.dʒ .n. itelligi ĩ bis ĩ quib n ualet reſtimoniũ de cre dulitate. Itẽ ẽt ĩ his caſibꝰ ĩ quibꝰ nõ ualet tale teſtioniũ:putat do. An.dẽm Spe. ꝓcedere qñ teſtis pꝛiꝰnullã aſſignauit cãʒ ſcie: uł aſſignauerir ꝓmiſcuã ad ſcire nel cꝛedeꝛe:dicẽdo.n. poſtea ſe credẽ ifiẽ teſtioniũ ſuũ.ſecꝰ ãt dicit ſi pꝛiꝰ reddi diſſet ſufficiẽtẽ cãʒ ſcie ſeu depoſnit ꝑ uerba qᷓ ſa piũt certã ⁊ uerã ſciam:tũc.n.lʒ dicat ſe credere nõ ificit dictũ ſuũ.qꝛ nõ ẽ neriſile ꝙ ĩcõtinenti uoluerit coꝛrigere dictũ ſuũ ar.l.nõ ad ea.ff. de cõdi. ?æ demõ. C Nié qꝛ qui ſcit põt credere: nt i. c. eũ oli de re indi. Ego puto boc dẽʒ do. An 10. ꝓcedere largo mõ capiẽdo credẽ: ſed ſtricte capiẽdo fᷣm ſuã nerã naturã ſeu ꝓpꝛiũ ſignifica tũ:puto ꝙ ſuꝑ eodẽ n pnt ↄcuꝛrẽ ſcire ⁊ cꝛedẽ: ? ꝙ ſic dicẽte ſit qᷓlã prieras. Mã ſcia in his 4 ſunt facii hẽtur qn illa capimꝰ ꝑ ꝓpꝛium ſenſuʒ ut qꝛ nidimꝰ uel guſtanimꝰ z2c:⁊ iſta ſcis requirit in teſte: ut i.d c.teſies.iii.q ix. Crednliias nero cãtur ex ↄieciuris: ⁊ ſic ibi nõ ẽ uera ſcia:ut n5. Har.i.l.admonẽdi ff̃ de iureinr.dixi plene ĩi.c. ſas de inꝛa. calũ. ¶ Maã credulitas ſeu fides eſt mediũ iter ſciam ⁊ neſciam que ſunt extrema: ut nõ. in. d. l. admonẽdi. Scire ergo ſe habʒ ad ceꝛ tum. credẽ uero ad dubiũ: facit.c. firmiter credi mas de ſum.tri. ⁊ fi.ca.nõ pnñt ergo cõcurrere ĩ eodẽ facto:qꝛ ſi credo excludo neꝛã ſciam ⁊ cer titudinẽ: 2 ſic ſi teſtis ĩ fine dicit ſe credeꝛe uẽ nel le ꝙ nõ hʒ ĩidubitatã ſciẽtiã de his que dixit ⁊ H eſt foꝛe qð uoluerũt Spe. ?7 Jo. an. i locis pal. Sed qꝛ teſtes rudes nõ capiũt iſtas ſubtilitates 2 ſepe dicũt ſe credere illud qð ſciũt.⁊ q; largo mõ credere referri põt ad ſciam:ut.d.c.cũ oliʒ: ſaris poſſet ex quadã equitate tolerari dictũ do. An ꝙ ſi pꝛiꝰ reddideꝛit nerã cãm ſcie nõ ĩficiaĩ pꝛimũ diciũ ſi poſtea dixeꝛit ſe cꝛedere.ar.op.ex bis ꝗᷓ le.⁊ nõ.ĩ.l.ſtipulatio iſta. F. bec quoqʒ. ff. de uer. ob. ꝑ glo.? Har. ubi vᷣba ruſticoꝝ capi nnt᷑ gꝛoſſo mõ ⁊ diſpoſitio naleat ⁊ hoc diligẽt nõ.¶ Mãc oppo. tex.ĩ eo ꝙ diẽ ꝓpteꝛ cogna tionẽ ꝓpĩtatis ⁊c᷑. pᷣſupponit ꝙ ſit cognauo ſi ne ꝓpĩquitate qð ẽ ipoſſibile gli.mem õrij dic ꝙ ha exponit᷑ nãſitine: ut pʒ ĩ ea Moſti.t expo nit cognationẽ.i.ↄiũctionẽ:quaſi dicat oↄſangni nitas nota ẽ ꝙ de facili nõ põt eſſe niſi ſint ĩ pꝛi mo gradu uel fo.j. de diuoꝛ. poꝛro. fy Jo. an. HGio. nlcia ẽ facilis hodie dicẽdũ ſuꝑ ↄſanguini tate ꝓbanda:ut bẽtur.j. e.Iʒ ex quadã: p qð ſup plet᷑ iſte rex. ĩ aliquibꝰ. ¶Æ glo. op. Vvꝛ eniʒz ne dũ ſenes ſed ẽt iunnenes admittent᷑ ad teſtificãdũ ſi alias ſũt idonci.d.c.qʒ.? qð nõ.j.ti.ꝓxi.c.i. doc.fatẽtur oriũ ⁊ ſupplẽt ad tex.maxie ⁊ dixit de ſenibꝰ:qꝛ meliꝰ pſumũt ſcire antiquitates ut q̊ dixi:uel dic ꝙ ſi hꝛi pnt ſenes illi ſunt ꝓducẽ di rõe pᷣdicta.ſed ĩ defectũ adminẽt̃ innenes: ſiẽ admittũt᷑ eĩnei ĩ defeciũ ↄſangnieoꝝ ⁊ ſic plana ¶ De teſtibus. cé la. Nico. ab ſuper. Caſus. Mrelatus er clerici qui cãm eccłe nõ ꝓcurãt teſtificari pñt i ea hoc.d.prio ponit do: qdð poſiea deteꝛmiĩiat iberoüͤmo. Hõ prio ibi liceat nobis ⁊c᷑: iũcta ſupꝛaſcriptõe in ꝗᷓ loqᷣt priori ⁊ fratribꝰꝙ nõ ſolũ cleꝛici ecclłe: ſed enaʒ platꝰpõt teſtificari ĩ cã eccłe ſue dũmõ ꝑ ſe non ꝓmoneat cãm illam ⁊ nimix. Haʒ põt eẽ iudex ĩ cã eccłe.ij.q.vij.ſi q erga ⁊ qdð ibi nõ.i.c.cuʒ ꝑſone ð pᷣuil.li.vj.fortiꝰ ergo põt eẽ teſtis cũ fa ciliꝰꝛepellat᷑ qͥ a indicãdo qᷓ a teſtificãdo.nt le. 2 nõ.in c. cum. M. de offi. dele. ⁊ de hoc et. . di cet. s fo ꝙ et religioſi pñt ĩ pprijs pſois ꝓſeqͥ cꝗs eccłiaꝝ ac inſtiiui ꝓcuratoꝛes ſen ſindi ci eccłaꝝ:facit.c. cum deputati de iudi.de hone ſtate tñ deberẽt ĩſtiiuere alios ⁊ ſe ñ iuolueꝛ ſtre pitibꝰiudicioꝝ:ſic ĩtellige.c.unũ de ſindico:⁊ ni de qð ibi nõ. Nõ plures ꝓcuratoꝛes poſſe inſti tui ĩ eadẽ cã ⁊ qit᷑ tũc adminẽt: dic ni bẽt in.c. ſi duo de ꝓcu.li.vj. Nõ ꝙ ꝓcuꝛatoꝛ dẽ idone⸗ eũ cõſtitui᷑ ad agẽdũ æ rũdedum.ↄcoꝛ.de ꝓcu. accedẽs ⁊. c. ↄſtitutis. ¶ Gl. h. c. ſũt mliũ faci les:nec doc. hic attigũt mãm.c.ſed meliꝰairigũt i.c.cũ nũtiꝰ.j.e.Et mã ſic ſparſa ĩducit qlfficul tarem: ut.S. ĩ ꝓbemio quapropt bic iſeram totã =WBM— mãm młta in narijs locis ſparſa colligendo. OQuero igit̃ prio nũqd ĩdiſticte clerici prit teſtifi cari ĩ cã eccłe. inra hꝰuolumis cõit᷑ nident᷑ diſpo ner᷑ ꝙ ſic qd ꝓbat᷑ ̊ ⁊ in.c.cum nũtiꝰꝛ.i.c.nuꝑ .cj. e. 2.c.⁊ ſi xpᷣs.j.de iureiurã.cũ młiis ſilibus nerũth.c.ſnꝑ prudẽtia.xiiij.q.ij.nẽ hoc ꝛſtꝛige? ad cãs ciuiles: ſecꝰ ĩ crĩalibꝰaliam ꝛeſtrictõem uꝰ? tex. inuẽ ĩ d c.⁊ ſi xp̃s ĩ fi.ut admiitãt᷑ ĩ cinilibꝰ alijs teſtibꝰdeficientibꝰ? nõ alꝛ. Dre, adueꝛte qꝛ inra ĩ hoc nõ faciũt dꝛiam utrũ ſint clerici ſe culares uel ꝛeligioſi an oↄuerſi:ut ĩ iuribꝰſuꝑius allegatis pluries: ſʒ ĩdifferẽt oẽs adminũt᷑ 2 hꝰ qꝛ dãnũ uł lncrũ nõ ꝑtiner ad eos ꝓprio noie: 2 ſic. ñ põt dici cã ſingloꝝ ij.q.vj.biduũ.v.pa lam:ex qua rõne ĩfert᷑ idem foꝛe dicendũ i hoib⸗ nniuerſitatiſ ſeculariſ:ut ĩ cã uninerſiratis admit tãt᷑ ſinguli ð nniuerſitate:qꝛ cã nõ ẽ ſinguloꝝ ꝓ hoc.l.ĩ tm.S.i.ff.de ꝛe.di.⁊.xij.q.ii.q manumit tit᷑:⁊ ſẽtiũt doc.i.d.c.cñ nũtiꝰ. Sed plene pꝛoſe quẽdo tã de ſingulis collegijs eccłaſticis q; ſecu laribꝰdiſti gue ꝙ aut cã ẽ ciuilis aut crialł pꝛimo caſu diẽ Jo.an.i.d.c.cũ nũnꝰ ꝙ aut q̃rit᷑ ð his q̃ agũt ĩ. c.⁊ tũc ſingulares de.c.pũr teſtificari. .jJ. e. ueniẽs. C. de repu.l.oſenſu.S. penul. alias ſm eũñ poſſet deficere ꝓbatio ⁊ bñ facit.j.ii.i.c. ul. 'm Jo. an. hoc membrum intelligerem quã do dãnũ nel lucrum non uenit applicandũ ipſis ſingulis de uniuerſitate: pꝛont ſtatim dicam ĩ ſe quẽti mẽbꝛo: licet aliud ſenſerit Jo. an. QHROS .n. uẽ rõnabile: ut ꝓpt iopiã ꝓbationũ quis ad mittat᷑ ad teſtificãdum ad cõmodum conſequen dum uel damnum enitãdum cum iuris regula uideatur in contrariam. C. e. omnib canoniʒata inſhn wwrn Uuniman. M Fitenipni latimin nr unn hunrtcn itri ne ſullmnu nimi ſit rlnlip ntriadti , octtiieiinmd 7 1. i itz n otif midet elicimminin re⸗ rttnnntzn otenm ſti Ceſeuisg zuni im Luostliniz ntaini ittn i n rithaectükzang. Uiigem atarnperii uondhiektanitad MeRratirniini Glr inpri nim alkirin rtfinhetnidſim unſer Clim min efe⸗ . * . All..onin hoͤteenet aci gdi ⸗ Siuſit ſice rdettriſ 1 izo Dr ippyſo i⸗ lenn⸗ ulpnirz n i Kare han de icl cebone de tuat ost ſeßſ olni ſne n ſriulge m deſnlcoei uund.Hpnts pannors doſene Kdit ititunmtiide nbäiine. N NNN Vonamnicons iecrenen s1 Ng Gleſittlüͤfe dog hemngu nuin cic nl ntin nin ,Gniſe bitnnf, ns/munr ,inni n l, Nonid, urdnuinraff. Himb obnis caf entoſpo poi;tin an in ti nn s) deſnnmti d lis ſibns prplein nig ien dor igi⸗ Sſchicinlb alun iniöend Cii isiſin un niiicni⸗ Kacnbernin. Cdre Alnene töfrirm m in anuſ. Ago n ocſtmniimd us Noreshſini es Gnmriü Euciündinaadens Min SS tlor d ri N Käd aſnſor ſg ahitetr utr kti en ſpr ani n uinlu c d iglik iiij. q.iij. omibus:põt.n.hoc caſu dici defficit ti bi probatio ñ ius.l.quo ſũt titij.ff.de teſta.tu. Et iputetur eis q; a pᷣncipio ñ ꝓduxeĩt teſtes: nec obſtant inꝛa allegata ꝑ Jo. an. ꝙ lʒ in defec tũ ꝓbatõnũ admittãt᷑ teſtes nõ oĩno ĩtegꝛi ut in illis inꝛibus non tñ ꝓbat ꝙ debeãt admitti illi de quoꝝ commodo ł dãno tractat᷑. Si vo que rit᷑ de his qᷓ e capłm agũt᷑:diſtiguit Joa.an.in .d.c.cũ nũcius ꝙ ſi ntilitas illius negocij obue nit ſingulaꝛit᷑ ſingul de collegio ñ admittũt᷑ ſin gnli. qꝛ ĩ re ꝓpria ⁊c̃.d.c.oĩbꝰ.ſi vᷣo nõ ſingnla riter: ſed nniueꝛſo collegio. obuenit utilitas ad mittẽtur. d.l.ĩ tin ⁊.c.q manumittit᷑ pᷣalle.⁊ per hoc ſoluit᷑ ſm eum ꝙ ſepe q̃rit᷑ de nniueꝛſitate t rarum ⁊ uillaꝝ q̃ litigãt de paſcuis nł nemoribꝰ q̃bꝰſingłoꝝ beſtie paſcuntur ⁊ ſinguli ligna ſein dũt ut hoc caſu teſtimonium hoiĩuʒ de nilla ñ ſit admittẽdum ꝑ pᷣmiſſa ⁊ ad nõ. remitnt in.l.ꝑen tes. C. e. ti. pᷣmum membrum diſtinctionis non nã mihi uſq;q̃qʒ ueꝝ ⁊ ꝑ ↄñs nec ſolutõ hultie qonis lIʒ.n.ntilitas aliqᷓ obuẽiat ſinguł nihilomi nus cã ẽ uniuerſitatis ⁊ nniuerſitas põt cõmnta re nſum nemoris ł alit᷑ diſponere ð ꝛe illa ſuꝑ qᷓ ↄtẽdit᷑. Mõ ergo dũñt ſinguli ĩdiſticte ex toto ꝛe pelli a teſtimonio ꝓpteꝛ illã ntilitatẽ qᷓ cõſecunie obuenit ſinguł.do iſtatiã ĩ alijs rebꝰeccłe ðᷣ qᷣbꝰ ſinguli uinũt ⁊ tñ non repellũt᷑ a ferẽdo teſtimo nio ſuꝑ ill rebꝰ:ut h̊ ⁊ ĩ.c.cũ nũtiꝰ.j.e.cũ ſilibuſ nið̊ Arch.xiiij.q.ij.ĩ pᷣjn.ubi h nr̃ nelle nið aliaʒ iſtatiã magiſ clarã ſi ↄtẽdit᷑ ð̊ ualiditate teſtiſ ſeu iuris inſtituti admittũt᷑ legatarii ĩ teſtes:lʒ ex ua liditate teſtamenti legata conſecutuꝛi ſint:inſti. de teſta. S. legatariis: qꝛ pᷣncipalit᷑ nõ contendi de inre eoꝝ ſił ff. de anc.tu.l.i.ubi tutor non in teꝛponit auctem ĩ re pᷣncipaliter ſibi ꝓfutuꝛa:ſe cus ſi in ↄniaʒ:⁊ lʒ ſit dubiũ ð legatarijs:ut.j. dicã iñ ipſemet Jo.an.hoc tʒ:ut ꝓprer iſtã uti litatẽ qᷓ fario eis obuenit neciex toto repellãtuꝛ nec commoda eis fides adhibeat᷑ facit ꝙ nota. Arch pꝰ au.loco.S.allegato.idẽ eꝛgo ſaltẽ di cendum i cãu no nt ꝓpteꝛ hanc utilitatem que fario obnenit ſinguł de uniuerſitate non repel lãt᷑ ex toto a ferendo teſtimõio ĩ cã unineꝛſitatiſ ſed minꝰ ꝙᷓ alijs eis cꝛedat᷑ habito ꝛeſpeciu ad q̃ litatem ꝑſonaꝝ ⁊ q;titatem lucri.ar.c.et ſi qões de ſimo.facit ꝙ dicã de iudice qui ẽ hiturꝰ aliq; cõmoðdðᷣ.nũqͥd poſſit cognoſcẽ ĩ dubio an ſua ſit inriſdirio.j.ðᷣ appel.ad audiẽtiã:ubi uide circa ſᷣm mẽbrũ diſtictõis Jo.an. dicit nt indiſtincte admittãt᷑ ſinguli de collegio ſi ipſis de collegio obuenit uiilitas.dicit Archi.ĩ loco pᷣalle.ꝙ licʒ admittãt᷑ ſinguli:tñ minꝰeis cꝛedatuꝛ cum bona ſint uniuerſitatis ipᷣoꝝ ⁊ ſic aliqᷓᷓ utilitatẽ ↄſeqᷓ; 2⁊ ſic ſentit pꝰ Qau.qꝙ iſti nõ ſũt teſtes ĩtegri ⁊ ſic nidẽt᷑ ꝙ duo nõ faceꝛẽt plenã ꝓbatiõʒ:hoc dẽm putat ueꝝ do. An.i.c.cũ nũtiꝰ qꝰ ad uniuerſita tem laicoꝝ:ſed nõ quo ad eccłam:qꝛ res uniuer ſitatis plus ſpectant ad ſingulos q; res eccleſie ad ſingulares clericos. de eccła: ꝓ hoc dicto fa cit qſi ipi diſponãt ðᷣ rebꝰ aniner ſitatis ad libitũ ut nõ.i.c.dilecta ð exceſ.pla.? ꝑ. ar.in.l.fi.ðᷣ collegi.illi.nõ ſic pñt facẽ clerici ðᷣ bonis eccłie ut. xij. q.ij.ſine exceptõe cũ ſilibꝰ.Ego putaꝛem hoc dẽm ꝓcedẽ qn ꝑ aduerſã ꝑtẽ ꝓduceꝛentur alij teſtes in Oriũ:ſʒ ubi nõ adſunt niſi teſtes ꝓ uniuerſitate ſatis putarẽ eis plene credẽdũ ſaltẽ iĩ defeciũ alioꝝ teſtiũ: dũmõ als idonei ſint: hoc ꝓbare Vr tex.i.c.ſuꝑ prudẽtia.xiiij.q.ij qd.c.lʒ loquat᷑ ĩ cleꝛicis:rõ iñ ẽ gñał ⁊ nẽdicat ſibi locũ et ĩ laicis unineꝛſitatis ſeclaris:ad idẽ.l.ĩ tm.. i. prealla Vrẽ nõ ẽ neriſile ꝙ qͥs nelit deierare ꝑꝑ iura uniueſirans ↄſeꝛuada cũ ſoleat negligi ꝙ cõit᷑ poſſidet᷑.l.ij. C.qn ⁊ a qui.q̃rta ꝑs debe atur. An ãt admittant᷑ iſti ðᷣ nniuerſitate ĩ defec tũ dũtaxat alioꝝ an idifferent᷑ Spe.e. ti.F.i.V. ſʒ nũquid ĩ cã.v nelle ꝙ ĩ alioꝝ vᷣfectũ:qꝛ nidẽ tur affecti ad cãm pro hoc dictũ.c. ⁊ ſi xpᷣs ĩ fi. ſed Hoſtien. ⁊æ cõiter doc.ibi ſentiũt oppoſitum 7 ad.c.⁊ ſi xps ſupplẽt maxie. Nã iſti de uniuer ſitate ſũt meliꝰ informati qᷓ; forenſici ⁊ exꝑiẽna docet:ꝙ ſepe teſtes dicũt ſe ſcire ⁊ poſtmodũ ne ceſſario nõ ↄcludũt ⁊ hoc ſatis mihi plʒ cũ iura ꝛeliqᷓ hoc ꝑmittãt ĩdiſticte ⁊ maxie facit rõ dẽi.c. ſuꝑ prudẽtia: ⁊ ad.c.⁊ ſi x-pᷣs:do aliã ſolonẽ ma gis coloꝛatã ꝙ ibi illi religioſi hẽbãt ↄſciaʒ iuꝛã di.vñ nut ſaluarẽt ſuã ↄſciẽtiã q;tum poſſent pa pa ibi indulget eis ptatẽ iurãdi alijs deficiẽtibꝰ 2 ſatis hec ſolurio colligit᷑ ex fine illius ſẽe ⁊ per hoc hẽs primũ pricipale mẽbꝝ expeditũ:an ĩ ci uilibus admittant ſinguli de uniueꝛſitate ad teſti ſicandũ. ¶ Venio ad ſᷣm mẽbꝝ quid ĩ cꝛialibꝰ ĩ qᷣbꝰ dico ꝙ illi ð uniueꝛſitate ñ ſũt idõei teſteſ i fauorẽ uniuerſitatis.cãus ẽ aꝑtꝰ i.d.c.ſuꝑ pꝛu dẽtia.⁊ rõem ponit ibi tex.qꝛ ĩ cꝛialibꝰ tanq; ar duis nõ dñt domeſtici ad ꝓbarionẽ admitti ſecꝰ ĩ ciuilibꝰ ubi agit᷑ de ꝑuo piudicio:ſicut in ſimili uidemꝰ ꝙ ↄſanguineus nõ repellit᷑ ĩ ciuili ſed in criali ſic: nt ĩ.c.i.iũcta glo.iij.q.vV.⁊ maxie hoc ꝓcedit qn ẽ tale crimen ꝑꝑ qð ipſa uniuerſitas uenit deſtruẽda iux nõ.ꝑ Mar.i.l. aut facta.ff. de penis ꝑ Inn. ⁊ alios ĩi.c.granẽ de ſẽ.exco.et c. dilectꝰ de ſimo. hec ꝓcedũt qn qrit᷑ an pñt te ſtificaꝛi ĩ fanoꝛẽ nniue:ſitatis:nũq̃d ãt piit teſtifi cari in fauorem eoꝝ qui ſũt ꝑiter de uniueꝛſita te ipᷣa.diſtigne ꝑit᷑ iter crialia ⁊ ciuilia ur ĩ ciuili bus pñnt:uide bo.gl.ĩ.c.cũ.R.ð offi.dele.⁊.iij. .q.v.accuſatores ⁊ dicto.c.ſuꝑ prudentia.Cre do tñ ꝙ plus nel minus eis credendum ſit ſᷣm q;titatem affectionis ⁊ familiaritatis ꝗᷓ inter eoſ E iux? nõ.ꝑ glo.nõbilẽ i.c.Ris..eo.⁊ in.d.c.ac cuſatores:⁊= facit quod dicam in ſequenti mem bro. In crimĩalibꝰ nero nõ adminunt᷑ ſʒ doc.ĩ .d.c.cũ nũcius ⁊ ꝑ dictũ.c.ſuꝑ prudẽtia et.c.ac cuſatores:qꝛ ĩ eis repellunt᷑ domeſtici ⁊z familia res:quales ſũt iſti de nninerſitate inter ſe ⁊ facit .c.repellantur de accuſa.⁊ uide per Specu. eo. i. F.i.V.ſed nunquid in cã nbi tempꝑat boc ueꝝ niſi in defeciu ar. c.ſi.j.ti.ꝓxi.et ĩ.c.et ſi chꝛiſtꝰ in fine de iuꝛciuꝛando. Joan. an.in dicto caplo cum nuncins:dicit ꝙ nimis large locuti ſt doc. Sed reſtringẽda eſt eoꝝ opinio ad iura ca que a legãt qn vʒ eſt ita parua nniuerſitas ꝙ illi de ipſius coꝛpoꝛe cadũt in nom domeſticoꝛum nel cohabitãtiũ: ut.d.c.ſuꝑ pꝛudentia ⁊.d.c. repellã tur qð ſatis placet. hec ꝓcedũt qn uolunt teſtiſi cari S extraneũ:ſed ſi inter illos de nniuerſuate rũc.admittũt᷑:qꝛ par affectionis cã oẽm ſuſpitio nem excludit.l.nõ ſolũ.ff. de ritu nup.nõ.glo.in d.c.cũ. R. z. c. poſtremo de appel.z. d. c. accnſa toꝛes. hinc dicũt doc.in.d.c.cũ nũtiuſ ꝙ accuſa o pᷣlato ab aliquo de uniuer ſſitate alij de nnineꝛ ſitate recipiũt ĩ teſteſ. aꝛ.ij. q.vij.latoꝛ.⁊ ð accu. ex ꝑte de elec. ꝑ ĩquiſitionẽ. Non.n.ſint magis domeſtici accuſantes q; accuſati qð nõ. ¶ Sed circa pꝛedicta ⁊ ciaca tex. cõtingit dubitaꝛi de ali quibꝰ ¶ Et pꝰ quid de pꝛelato unius capelle q nõ hʒ collegiũ ſʒ ſolꝰ hʒ adminiſtrarionem eccłe nũquid admitti debeat ĩ cã eccłe. Jo. an. ĩ addi. ſpe. e. ti. F.i.v.ſed pone ꝙ adminiſtraroꝛ u ſẽti ꝙ; oĩno nõ admittat᷑ ꝑ. c. relatũ.ꝑel.ij. j. de teſta. alr ill . c. nõ ĩducit ſʒ credo ꝙ noluit ſic inducẽ ibi. n. dẽ ꝙ ubi ẽ ↄgꝛegatio ſeu collegiũ bõa ſpe ctãt ad cõgꝛegationẽ ſeu collegiũ: ubi tm ẽ una ꝑſona ille ſolus hʒ diſponere de bonis ccclie. et ſic uẽ iſte teſtificari ĩ facto quodãmõ ſuo cũ oĩa bõa ſpectãt ad mẽſã ſuã:ſecꝰ ĩ ↄgregatõe:qꝛ illð qð ſpectat ad nniuerſitatẽ n ſpectat ad ſingulos ut i inribꝰ pᷣallegatis ⁊ optĩe facit ad pᷣdicta cle. ij. de re. eccle. nõ alie. iñcto. c. expoſuiſti de pᷣbẽ. 2 qꝛ dictũ ſuũ placet. NReddo aliã rõnẽ nbi col legiũ cõſtituit ſindicũ nemo põt dici pꝛincipalis merito quilibet teſtificat exceptis ꝓcuratoꝛibus ad illã cãʒ:ut hic. Sed ubi pᷣlatus ſolus ↄſtituit ꝓcuratoꝛẽ ipſe dẽ pꝛĩcipal: licet ꝓcurato r agat nt i. c. i.ĩ fi. S. ut lire nõ cõte.merito nõ põt eſſe teſtis ne ſit pꝛĩcipalis ⁊ teſtis.ut hic. Idẽ ẽ affe crus ad cãm eũ cõſtituẽdo ad illã ꝓcuratoꝛc vꝛ declaraſſe motum animi ſui: facit.l.pꝛetoꝛ.ff. de iuriſdi.om.iudi. Et ꝑ hec ⁊ ea que ſtati ſubijciã i ſequẽti qõne cꝛedo dictũ Jo. an.limitãdũ quõ ipſe ſolus ↄſtituit ꝓcuratoꝛẽc.ſi ãt eccłia habeꝛet iconomũ gñ alẽ cõſtitutũ aucte epᷣi uel aget ipſe eps tanqᷓᷓ generalis adminiſtratoꝛ iux nõ.i.c.fi. de ſucceſ.ab ĩteſta.tũc arbitroꝛ iſtũ pᷣlatũ ſen re ctorẽ capelle admittẽdũ qꝛ ceſſat rõ ſtatiʒ allega ta:⁊ ſi diceres ñ ꝑ hoc ceſſat ar.ſumptũ ex.d.c. relatũ dico ꝙ illa ſola rõ nõ ſufficit: ut ex toto repellat᷑.nið ſile ĩ pꝛelato qui põt eſſe iudex ĩ ꝑri nẽtibꝰ ad eccłam ſeu iuriſditionẽ ſuã:ut i.c. cuʒ ꝑſone in fi.iũcta glo.de pꝛini.li.vi. tẽ bõa eccleſie nõ ex toto cedũt mẽſe pꝛelati:ſed ⁊ alijs neceſſarijs eccłie ⁊ uſui paupeꝝ:ut ĩ.c.paſtorał. de his ꝗᷓ fiũt a pla. ſine ↄſẽſu caplłi ⁊ iĩ.c.fi.xvi. q.i.qᷓre dico hũc admittẽdũ ⁊ ſibi fidẽ adhiben dã in quãtitatẽ affectionis quã bʒ ad cãm. Quid.n.ſi eccła hʒ młia alia bõa ⁊ ↄtẽtio ſolũ ẽ de ꝑua uinea. dicemꝰ. n. ꝙ iſte nelit deieraꝛ cũ ſine ea iſte ꝑticipat neceſſaria ab eccłia.ſʒ ſi uiuit ex illa ninea im tũc heẽbo eũ aliquãtulũ ſuſpeciũ bonꝰ ergo iudex arbitrabit.l.iij.ff.e.⁊ ĩ.c.ĩ nꝛa ¶ We teſlibus. .j. e. ti. Ex his ifeꝛt᷑ ad qoneʒ an platus eccleſie collegiate maxie eps debeat admitti iĩ teſtẽ in cã eccke ſue Inno. hic iſtat i epo. Hoſ.eũ ipugnat dicẽs eũ idiſticte admittẽdũ Jo.an.hic educit ad ↄcoꝛdiã hoc mõ ꝙ agẽte iconomo ł nice do mino epi cãm ſingularẽ mẽſe epal:ct ꝑ ↄns ſin gularẽ 2 ꝓpᷣam epi ueꝝ dicit Inno. ut ñ admit tat᷑ eps i teſtẽ. Si vVo agat cãm eccle ł cõeʒ neꝛũ ſit qð dicit Hoſt. et remitiit ad nõ.ꝑ eũ peeos ĩ .c. pñtiũ.e. ti.li. vj. Et nõ bñ illa vba Jo.an.ꝙ cã mẽſe pᷣlati uẽ ꝓpria ipſiꝰ:ut ſic repellat a teſti monio: facit.ij q. vj. biduuʒ. ¶ Ex q infeꝛo ꝙ; canonicꝰn põt eè teſtis ĩ cã pbẽde ſue cũ illa ſit dᷣputata ſolũ ꝓ mẽſa ſua: ⁊ h̊ ſatis placẽt qn cã ẽ mẽſe plati:ita ꝙ bõa ſua ſũt ſeꝑata a bõis eccle ſie. (Sed dubinʒ ẽ qd ſi cã ẽ totiꝰecclie:dic ꝙ; ſi platꝰz capim ↄſtitueẽt ſimł ſindicũ caſus ẽ cla ꝛus ꝙ plaiꝰ pt᷑ eẽ teſtiſ.tex.ẽ hic iũcta ſupꝛaſcꝛip tiõe ⁊ tenẽt cõit᷑ doc.i.d.c.pntiũ ⁊ Aꝛchi.xiuij. .q.ij. ſuꝑ pꝛudẽtia.ſi ãt ſolꝰplatꝰↄſtituit ⁊ tẽ ſũt opi. Inn. i. d. c. pntiũ tʒ ꝙ ñ põt eẽ teſtis:qꝛ ipe ẽ pꝛicipał defẽſoꝛ. Hoſt.ibi tʒ Zaũ:qꝛ ꝓcuꝛatoꝛ ↄteſtãdo litẽ efficit᷑ dñs lit.dictũ Inn.ſeqt Aꝛ. i. c. i. xiiij.q.ij.? do. An.h̊ ⁊ ſatis mihi plʒ ꝑ id qð.s.dixi ĩ plato capelle ¶ Sʒ circa pdicta ꝗᷓ rit᷑ qͥd ð eo qͥ fuit admiſtrator ĩ ea re de qᷓ nunc agit᷑ ⁊ deſijt nũc eẽ admiſtrator nũqd poſſit eſſe teſtis. Jo. an. tãgit ĩ.d.V. ſʒ põe ꝙ admiſtratoꝛ 2 tãdem ↄcludit ꝙ ꝓ ↄria ꝑte bñ põt adduci qꝛ nil ꝛpugnat:ſʒ i fanorẽ illiꝰ ꝓ q geſſit dic ſi laus uł uituꝑium ulł dãnũ põt ſibi aſcaibi ex aſſiſteiia ub ñ aſſiſtẽtia actꝰ ꝓ q teſtificat᷑ ñ admittit᷑:a ſe cus.aꝛ eoꝝ qꝗᷓ nõ.i.c.fi.e.ti.li.vj.qð plʒ hic do. An. purat iñ talem i ſubſidiũ admitti:allegat ð elec. dilcti cũ glo.ſua de do. ⁊ ↄtu.cũ oli ð ꝓba. teꝛtio loco cũ ſiłibꝰ.uide Maꝛ.i.l.defeꝛꝛe. .idẽ decreuerũt.ff. de iure fiſ.ubi gñaliteꝛ ꝓſeqᷣt an et qn ꝓcuratoꝛ ſit admitrẽdus ⁊ uẽeit ẽt ad declara tõem mẽ hꝰ. c. ⁊ ↄcludit ſic:ꝙ aut ẽ procurator ad iudicia ⁊ ñ põt ꝓduci ĩ teſtẽ ẽt ꝑ aliã ꝑtẽ:qꝛ ſiẽ ꝑſona pricipał n ꝓducit᷑ in teſtẽ ↄ ſe ita nec procuratoꝛ:põt tñ iterrogari ſupeꝛ negocio:ut i.c. ij. eo.ti.li.Vj.aut ẽ ꝓcurator ad negocia et ꝓducit᷑ in teſtem ſuꝑ his que geſſit:⁊ tũc ſi ex h̊ ſentirʒ ↄmodũ uł incõmodũ ⁊ nõ debʒ admiiti. exẽplũ uolo ꝓbare ꝙ tibi mutuani.x.⁊ induco ĩ teſtẽ ilũ ꝑ quẽ dico tibi traſmiſiſſel Mam ſi iſte diceret ↄriũ ipſe remaneret obligatꝰ iõ ñ ẽ ido neꝰ teſtis aut n ſẽtit ↄmodũ uł icõmodũ: ⁊ tẽ ð ↄſẽſu ꝑtiũ admittit᷑ ał ſecꝰ:ſic dicit ĩ ꝓſõeta:ut iĩ anẽ.ð teſt. F. qm vo alłat gl.q hoc noluit ĩi.c.fi. e. ti. li. vi.mihi ĩ hꝰ plꝰplʒ dẽʒ. Jo.an.ut iſpiciã tur fmini litis.ſi.n.nullam affectionem preſumi tur habere deberet admitti ẽt inita altera parte. ar. l. i. ff. e.ſi vo fuit ꝓcuratoꝛ ĩ alia cã tũc debʒ admitti i iſta qꝛ nil repugnar ⁊ ſatis ꝓbat᷑ ĩ iſto .c. Et nið do. de ro. ad mãm nꝛaʒ deci. cxxij. et clx. æ plꝰdiẽ Inn. p iſtũ tex. ꝙ ſi duo ↄſiſtũt pꝛo curatoꝛes unꝰ i aliquibꝰnegocijs aliꝰ ĩ alijs: unꝰ poterit eſſe teſtis ubi aliꝰ eſt ꝓcurator. Idẽ diẽ tinmiliu ,in niuhun/1 cottn g o inn in õ tice tuun iui gn Vſenedtai ml lum anti wertimimiin zeüſrtroin thins ICin mwiciittsun iticgtoprhn ond ſrir Permiciſandattiß GnCUheimgar iücaneru eNrütetzcirin naniehresitliin irgdrekenn nnimnhn fünii niniſts m unhr ſekmt /if . R ſit ldcirü ihobe: naichi isli dei nſei A miqis . Nbtnanitlhl Auſölm le S tn iclnn denſnt uniſmr i r,r irnira azifanr nil butiin iugat, urgodzaroiiratti, Hilwore l geſſtole ibus lkoini por ibieſeibi raſlitein cli ietftcii ninia ſe nöiflen Nedidedo. neni ſobicti Amimualegud go ſn dedo. 10n 90l dpn. ſbo wcte Dnideſene de ire fl wdiganenpſeſ an irauniniins ttinndelnn (4 90Ndnſſeg n imoancan d prirſtalii i Noh Penckin edſenn Idẽ dicit ꝙ ſi cõſtiiutꝰ ꝓcurator ꝓcurationẽ ñ recipir poterit eſſe teſtis.ar.j.e.dilecro. Idẽ ſʒ eũ ſi ceꝑit ⁊ poſtea renũtiauerit:⁊ dicit hoc ꝓce dere etiã iter laicos ſatis ẽ enim ꝙ hoc nõ reꝑt phibitũ. ar.l.i.ff. de teſti. Yo. an. dicit poſſe diſti gui an ꝓcurator ille reaſſumere poſſit cãm iux decretalẽ ſi duo de ꝓcu.li.vi.⁊ eo caſu repellat an nõ poſſit ⁊? tũc adm ttat᷑ poſtea dicit ſatis eẽ ꝙ põt nõ reaſſumere. Icem lʒ prelatus poſſit ꝛe aſſumere tñ admittit:ut h̊ pʒ ⁊ hoc plcʒ ⁊ credo ꝙ ſi ſemel teſt ficatus eſt nõ poſſit amplius reaſ ſumeꝛe cãm ne reꝑiat᷑ i eade cã teſtis z ꝓcuratõ nide iñ ꝙ nõ. Joa.an.pꝰ Moſti. c. ij. e. ti. li. vj. Ex pdictis ifer ad deciſionẽ miiaꝝ qonum 2 pmo nũqd legatarius poſſit eẽ teſtis ĩ cã teſta mẽri tex. uẽ aꝑtiſſimꝰ ꝙ ſic i. F. legatarijs:iſti.de teſta. æ reddit ibi tex.rõeʒ:qꝛ nõ iuriſ ſuccefſoꝛs ſũt ſed ꝛci. ſm glo.ibi ⁊ ſine honore q̃ſi dicat ꝙ nõ ↄtendit᷑ de iure eoꝝ ſed de ſubã teſti.⁊ ſic de ipſa hereditate qᷓ ẽ ꝙ dã ius uniuerſale dubium facit qꝛ ĩ ↄſeqntiã ſũt habituri ↄmodum legati qꝛ ſic teſtm nõ ſubſiſtit nõ dicũt᷑ ꝛegularit᷑ lega ta: ut nõ. ? le.i.l.eã quã. C. de fideicõ.⁊ ſic ꝛone huiꝰ ↄmoditatis ⁊? affectõnis nõ deberẽt admit ti. Sn õriũ faẽ̃ qꝛ illi de eccła admittũt ĩ cãis eccłe: ̊ niuãt de bõis eccłe: ut h fatis dictum eſt EVr non debemus attendẽ ad id ꝙ nenit in ↄſequentiã ſed ad id ꝙ pᷣncipalit᷑ fit.l.i.ff. ðᷣ au ctoꝛi. tu. Dubium ẽ pulchꝛũ ⁊z ſubiile æ maxime qꝛ uidemꝰ ꝙ ſola affectio ad cãm ſine alia com moditate repellit quẽ a reſtionio.ut ĩ.c. fi.e.lib. . Vi. 2. ij.q.vVi.ſtatuẽdũ facit.c.ꝑſonas.j.e.cum ſikibꝰ. forti deberẽt repelli legatarij q ſũt affecti ad cãm teſti. ꝓpter cõmoditatẽ quã inde hituri lũt 2 iõ ĩ hoc dubio ſunt opiones. ¶ Quidam .n. dicũt nt Inno.i. c.iij. S. e. eos admittendoſ ĩ cã teſti.qꝛ nõ pᷣncipalꝛ ↄmoð ſentiũt:nec eoruʒ noiĩe tractat᷑ cã põt.n. beri legatũ lʒ non naleat teſtm C. de libe.pᷣte.auc.ex cã:nec ĩdiſticte lega tũ ẽ pſtãdũ eſto ꝙ teſtm ſii ualiduʒ.C. ad.l.fal. .l. iij. 2.l. ꝛritũ. æ hec opio ẽ neriſſima ĩ q;tum i oẽm enẽiũ legatis.ẽ pᷣſtãdũ:ſʒ nbi ĩ alteꝛũ caſuʒ tin nõ ur̃ ꝓcedeꝛe qꝛ lʒ pᷣncipalꝛ nõ tractet᷑ ð eo rum cõmodo tamẽ afficiũt ad cam ꝓpter com moditatẽ qᷓ eis ꝓuenit acceſſorie.ſpe.iĩ ti.de in ſtꝛu. edi. ꝗ. poſtꝛ emo ał. S. iſtr̃m. v. qͥd de legata rio ⁊ ĩ ti.de.teſte.O.i.vᷣ.itẽ ꝙ eſt taliſ.? pꝰmłia ↄcludit ꝙ ſi ẽ qo ĩteꝛ heredẽ et legataꝛiũ ð lega to nõ teſtificat legatariꝰ:qꝛ ẽ ꝓpᷣa nł ↄoſilis cã a q̃ repellit᷑ dicto.c.pſonas. Si ãt ẽ qõ iter duos cuiꝰ ſit hereditas:tcẽ põt eẽ teſis hec opinio ĩ nil timo mẽbro corruit eadẽ rõe q̃ pᷣma ¶ Tertia fuit opio dni Simonis uincẽtini quã hic refeꝛt Joã an.dicebat.n.ſegatariũ admitti in teſtem: ita ramẽ ꝙ nõ oĩmoda ſibi fides adhibeat᷑:qͥa fario cõtigit eius lucrũ adducebat ꝙ hẽtur in aut. de teſte. S. ſi vo dicat᷑ odioſus.Cõtra banc opioneʒ aꝛguo ſic oĩbꝰteſtibꝰpõt aliquid ꝛeliqui et nibilomin eos oↄfirmat᷑ et appꝛobatr teſtim. ut.l. ſi qs ita ſcripkit ff. de re. du. ergo fides oĩ (Grmper. moda ẽ eis adhibẽda ał nõ poſſer ꝓbari teſtin ar. l.ſi unꝰ. C. de teſta ¶ Quartã opionẽ ponit B Jo. an. ꝙ ſi i oẽm enẽtũ teſtimonij ſui ðᷣbeat legatũ:iũc legatar us admittit ĩ teſtẽ al ſi ĩ altexꝝ euentũ im hẽat locũ dicta opi.dni ſimonis:⁊ fa cit ſᷣm eũ ad nõ.in.l.nullus.ff.e.ubi diſtingnit ĩ nẽditore an teneat᷑ de euictiõe nel nõ. Ite poit Jo. an.i addi.ſpe.i dẽo v.itẽ ꝙ ẽ tał. N rimũ mẽbꝝ ſue diſtinctõis nõ hʒ dubiũ. Cõtra ſʒ foc qð.s dixi õ pcedẽtẽ opionẽ.dc mã nide ꝑ gl.et HBar.ui.l.qui teſtamẽto.ff. ð teſta. nil tũ noui di cũt nõ reducibile ad pᷣdicta:? v? Mart. ſentire qðᷣ.S. dixi ſʒ erHin ẽ opi. Hal.i.l.dic tantibꝰ. C ð teſta. ubi dicit ꝙ ſi ẽ qõ inter hꝛdẽ 7 legatariũ tũc legatariꝰnõ dʒ ec teſtis ſi vo iteꝛ herede ⁊ aliuʒ tũc põt eẽ teſtis dũmõ ꝓreſteĩ nõ itẽdit nt ex hoc aliqd ↄmodũ ſibi appliceiur Sʒ p hoc arguo ſic:lʒ.n. ꝓteſteĩ ut ex hoc nõ ⸗ ſequat᷑ ↄmodũ nihilominꝰ affectus eſt ad cauſã nide bo.tex.in.c.ꝑſonas.j.e.cũ ibi noratis.Et ſuteſtm corrueret inſurgeret pᷣſumptio o euʒ in ſuo legato rõe cnius lex ꝑmittit appellari: ut.l.a ſnia.ff. ð appel. breuier puio ꝙ ſi teſtm apper ĩ ſcripiis ita ꝙ nõ capit totaliter eſſennã a cictis teſtiũ ũc admirtunt᷑ legatarij ad ꝓbauonẽ et 9 firmationẽ teſtamenti: iia loquunt᷑ ꝓprie iura 4 admittũt legatarios i teſtes pʒ iſti. ð. teſta. ordi.ĩ pn. uſqʒ ad illu.ꝗ. egatarij 2.d.l.qui teſiõ ⁊ dẽa .l. dictãtibꝰ. Et rõ admuſſiõis ẽ młiup ex. pꝰ qꝛ ñ agit᷑ pᷣncipałr de iure eoꝝ:ut.d. S. egatarijs.ſᷣo qꝛ nõ pᷣſumit ð facili corruptio in.vij. teſtibns. inſti.i loco palle.ʒꝰ qꝛ hinit ſecũ pᷣſũpnonẽ ſcrip ture maxie publice ⁊ ſingłoꝝ q̃ oliʒ iprimebãtur ſi ubi deeſt ſcriptura:ita ꝙ ſuã eſſetiã capit tora le teſtm ex dẽis ieſtũ:tũc puto iloꝝ oca nõ ſuffi cere qꝛ ſuſpecti ſũt:ſicut notarius eſt ſuſpectꝰ cũ aſcribit ſibi legatum in teſtamento. C. ð his qui ſibi in teſta. aſcrip.l.ij.z.l.ſi quis legatum.ff.de fal.⁊ hoc intellige quando in alterum enentum tantum ſunt habituri legatu am ſi in om nem euentum indiſtincte poſſunt eſſe teſtes cum queſtio eſt inter alios:quia nil tunc ibi repugnat Alia qõ eſt in uẽditoꝛe nũquid poſſit eſſe teſtis in cauſa emptoris. Inno ſupra c.iij.? glo. ĩ.l. nullus.ff. de teſtibꝰ.ſentit ꝙ non:ubi tenetur de euictione alł ſecus.do. An. putat ꝙ etiaʒ ubi nõ tenetur de euictione non admittitur ſen dicium ſuũ nõ eſt integrum ſi admittatur qꝛ ueriſimile ẽ ꝙ affectat tenẽ id qð egit:ſicut diciiur ĩ pꝛoſo neta:ut ĩ aut.ð reſte. . ſi vo ⁊ nõ.iĩ.c.fi.e.ii.lib. Vi. ð quo ĩ ſpe.eę.ii.ꝗ.i.vV.q̃d ð ueditore:ubi is ſetit Jo. an. ? Ja. de ra ſaus poſſet dici ꝙ ſibi adhibeatur fides 'ᷣm qualitatem perſone z cãe ar. eorum que nõ. in capitu. litteꝛis. .eo. iſti enĩ proſonete communiter ſunt infimi ſtatus er ali qua lucra ſectantur ex ualiditate contractus: que omnia ceſſant in perſona omnino integꝛa: maxime in defectum aliorum teſtium argumen tum bonum in capitulo cum dilecti cum gloſs. ſua ſupra de electio.et.j.tiiu.proximo.c.ft. 4 ( Ex bis infert᷑ ad cõſiłe; qõnem quid ĩi dona toꝛe quidã dicũt ur hic refert Jo. an. ꝙ idone⸗ reſtis qꝛ nõ tenet᷑ de nictiõe..de dona.l.ariſto. F. fi. E. ð euic. l..ij. ¶ Ziuidã ut Plac. Ja. de ar. qꝛ nõ ẽ idone ĩeſtis cꝰ iteꝛeſſe põt:ſʒ iſtiꝰ itereſt: qdᷣ pʒ qꝛ perſoale pactũ trãſmitiit i dono taꝛiũ.ff. de pac.ſi ibi.ꝗ.ſi pactũ. Itẽ donãs affe ctat nalere qð agit:⁊ hec rõ repellit ꝓſonetã for tius dʒ repellere donatoꝛc. Et hac rõne dicũt pᷣ fati doc.ꝙ cedẽs nõ teſtificat ꝓ ceſſionario:fac ff ne nis fi. ei.l.i.F. i.? ſʒ hoc dicit Jo. an.iuti le eſſe cõſiliũ qð dat Spe.iĩ ti.ð ꝓch ĩ fi.nbi diẽ ꝙ ille qui ñ hʒ ſuꝑ ðbuo ſuo niſi unũ teſtẽ cedat actionẽ ⁊ cũ illo teſtificet ꝓ ceſſonario Ego di ſtinguerẽ ĩ urroq; dubio ꝓut dixi ĩ pꝛecedẽti:nt ſi nullũ itereſſe pᷣtẽdit ſit arbitraria qta ſibi fiðᷣſ ſit adhibẽ da ᷣm qualitarẽ ꝑſonaxꝝ. ar. in. c. ⁊ ſi qõnes de ſimo. ⁊ eoꝝ q notãt doc.i.c.cũ parati de appel. ¶ Dubitat etiã ĩ ſocio an poſſit teſtili cari pꝛo ſocio. Inno. i. c. ij. eo. ? Jo. an. hic diſtiguũt ꝙ aut eſt ſocius omniũ bonoꝝ ⁊ ad mittit qꝛ eiꝰitereſt. Si ãt ẽ ſociꝰreſpeciu ꝑtis im tẽ põt teſtificaꝛi ſuꝑ ꝑte ſocij:qꝛ ex h̊ nulũ cõmo dũ ſetit.ff.ſi ꝑs here.pe.l.i.quinimo ego dicerẽ boc ꝓcedere ĩ qᷓtũ habet᷑ reſpectꝰ an ĩterſit ipiꝰ prꝛicipa? uel fario. Sʒ reſpectu dilectiõis ⁊ affe ctiõis diſtiguerẽ: utrũ ſu ſocietas tał qᷓ faciebat eos ſił hitare nel erat maxima familiaritas inter eos ⁊ tũc credat᷑ plus nel minꝰ ꝓ ſocio ſᷣm ꝗita tẽ amicitie nel actiõis ⁊ utrũ ſit cã criminalis uł ciuilis:ut g̊ diſtixi ĩ qõne uniuerlſitatis:? ut legit 2 nõ.i.c.ſup pꝛndẽtiã.xiiij.q.ii¶ ¶ Querit᷑ nlte rius p̊ habẽt᷑ de ꝓcuratore ad cam: ut nõ poſſit eſſe teſtis quid de ſolli itatoꝛe quid de adherẽte dic ꝙ repellũt᷑ qꝛ oẽs affciũt̃ ad cãʒ.j.e.c.fi.li.X vi. cũ ibi nõt:⁊ tenẽt dñi ðᷣ ro. deciſio.ceclxxiij. 2. clix. ES ltio qᷓrit᷑ quid de naſallo nũquid ad minaĩt᷑ ĩ cã dñi:q̃dã ꝙ nõ.ar.c.accedẽs ut lit.ñ ote. de qꝰĩ Spe.eo. ti. F. i. V. ſed nũquid uaſallꝰ Jo. an.ibi ĩ qddi.diẽ ↄſideꝛãdas qᷓitates dni et naſalli ? m boc qnqʒ ceſſabit ſuſpitio qnqʒ nõ foꝛte. n. dus ẽ potẽs ⁊ ſoler ſeuire ĩ eos: qui nõ dicũt rẽ ſibi gratã ⁊ ſic de ſi bns multas ↄſiłes qõnes ĩ quibus nerſat᷑ affecuio teſtiũ nið ĩ Spe. eo. ti. Fi.?⁊ ꝑ Cy.ĩ. ¶eos. C. e. l. etiã e. ri. v. qd de uxoꝛe ? marito. Itẽ quid de ſubditis alicuiꝰ dñi nel mercenarijs ⁊ ſic de ſilibus nide aliquid ꝑ glo.i.c.his.j.e.ti¶ ¶ Quid de amico nidð.iij. q.v. c.ij. ?⁊ ꝑ Ey. ubi S plene ꝑ Spe. i loco pal. ubi uið quid ãt de iudice aduocato ⁊ nõrio cãe dicam in c. cum a nobis.j. eo. Nico.ab. — Hec decreta.reputa X Parte. tuꝛ foꝛtis ⁊ ẽ fʒ Jo. an.⁊ diẽ ꝙ dã gl.eã trãſiuerũt q̃ſi eiꝰ dubia non niderẽt. Aliqui nil glo ſanerũt in ea ut hona gnida a etinus. do. An. dicit nec ip ſe Jo. an. itellectũ decre. penitꝰ illucidauit qcq̃d ſit decꝛetalis hec hʒ aliquos nõbiles aꝛiculos ur. . patebit ? ſtatim deo duce nidebimus quis meliꝰ attigit dubia decre/Et pᷣmo ſcias ꝙ ab. ¶ He teſti. ſũmabat ſic deere.exceptio õ teſtes ẽ pꝰ publica tiõem dictoꝝ teſtiũ ẽda. Jo. an dicit hãc ſũmatõem falſã. a h pbano poſſit differri iĩ illud tps ꝓbatio iñ exceptiõis ) ꝑſonas n:ſʒ dʒ fieꝛi ãte publicatõem:ut ĩ.c.pninũ.j.e.ipſe at Jo.an.ſũmat ſic. Mrobatio excepiiõis ꝓpoſi te p teſtes differri põt pꝰpublicatõeʒ arteſtatõuʒ Ego multũ miꝛoꝛ de bac ſũmatõe Jo. an. ꝗ lʒ ſit va ĩ ſe nullomõ ſũmat lrã cũ i ſumario ð ↄtẽ tiſ in tex. nulla fiat mẽtio æ admirari nõ ſufficio cũ ipſe Jo.an.lõge meliꝰ alijs ſolitꝰ ſit cõpedio ſe ⁊ elegãter ſũmare tex.ado ut cõiter doc.ſeqn tes ſoleant cũ ſuis ſũmarijs traſire. Sed nemo põt eſſe Job: ut nõ erret ĩ dictis ſuis:ut ipᷣemet Jo. an. dicit in phemio nonelle ſuꝑ ſexto.do. An. ſʒ ĩtellectũ qͥ ſibi nidet᷑ neꝛꝰ ſũmat ſic appel latio q ad finem exceptiõis ↄſeqẽde n iuſtificat᷑: ſolo exceptiõis obieciu uł ꝓbatiõis oblatione qꝰ ad finẽ ãt deuoluedi ſic.hec ſũmatio nera 6 ĩ ſe: Et meliꝰ ꝓbat ex his q̃ le.? nõ.i.c.ĩterpoſita .. de appel cui meliꝰ ↄgꝛuit qᷓ; H. Mã nil atũgit ð mã hꝰ ti. nec diſcutiĩ hic pncipalr uirtꝰappella tiõis: ſed exceptionis teſtes ꝓpoſite:iõ ſũmo ſic breuit᷑. Si exceptio legitia oppoſita S ꝑſõas reſtiũ nõ admittit᷑ licite appellat᷑ hoc dieit ſʒ lec. Jo. an.q hodie cõiter approbat᷑ ul alit᷑ ſm lec. quã pono ſi ꝓbatio exceptõis oppoſue õ teſtẽ ꝓductũ nõ admittit᷑ anteq; dictuʒ teſtis ꝛecipiat ĩ caſu q admitii debuit licite appellatuꝛ hoc di cit. Hiuidit decre. pncipałr ĩ duas ptes.iĩ p ma poit᷑ qrela.i fa mãdatum:ibi mãdamꝰ. pᷣma facit qnqʒ. pᷣma nãqʒ cãm iuſtificat. fa ibi miles põit foꝛmã ipetrati reſcripti nicia nõnteꝛ expmẽ do.teꝛtia ibi rãdẽ.põit ꝓceſſuʒ poſtea ex eo ſecu tũ.q̃rra ibi nibilominus narrat ſniam.quita ibi quã nũc põit enẽtũ pꝰſniam. Secũda pᷣncipalis ſubdinidit᷑ ĩ tres.pꝰ iſtruit indices:ſi narrata peꝛ pᷣſoyteꝝ ſũt va. Scðᷣa ibi ſi nõ ſũt va ibi ſi vo. Teꝛtõ põir clanſulã ↄſuetã S ꝑſõas teſtiũ:ibi te ſes⸗ Ms wi cãonice fuiſſe adeptꝰæc. ꝙ ſiẽ li bellus ĩ poſſeſſorio ñ alteꝛat᷑ ꝑꝑ narrationeʒ ꝓ prietatis:ut in.c.ex ꝑte.b.de fo.cõpe:⁊ qð ibi dixi ita libellus ſuꝑ ꝛenocatiõe attentati pꝰappel lationẽ. Mã iſte narrabat ſe eccłam fniſſe cãoni ce adeptũ ac eã.xxx.ãnis pacifice poſſediſſe nec ꝑ hboc grauatur onere ꝓbãdi. 15 fo ⁊ tene mẽti ꝙ lr̃e ĩpetrate ꝑ laicum ↄ cleꝛicũ nt pᷣnetuꝛ beneficio ꝛõne defectꝰuł delicti nõ ſũt ipᷣo iur̃ nł le ac ẽt ualebit inditiũ iteꝛ eos ſuꝑ hoc agiratũ. Mäd ãt a p n potuiſſent elidi exceptõis cõ flictu: dicã cũ glo.i. ¶ Mõ. ttio duas cãs ſuffi ciẽtes ẽt diſtꝛibutie ut clericꝰpᷣuet᷑ bficio ſuo.pᷣ ma ſi pꝛ cłici imediate admiſtꝛauit ĩ illo bñficio q;tũcũqʒ ſit legitimꝰne nideat᷑ nõꝛi ſucceſſio in eccła dei. Secꝰſi alia peꝛſona fuit itermedia et ſᷣ caſus ẽ clarꝰ:de q dicẽdũ ĩ.c.ex trãſmiſſa de fi. pſ. ¶ Secũdus caſus nõbil ẽ cũ publice detinet ↄcubinã facit optime.xxxij.di.nullus ⁊.c.pꝛeter æ. . de coha. cle. nꝛa. Quid ãt ſi occulie detinet nel cõmiſit ſimplicẽ foꝛnicaiionem.nide glo.i.c. eckh ie bign rprli N! . ipccüſttiitwa in dsnn zugtfu mb ifn Ainkunlowinicld, ſiil crifcotrt. nittnt Mande Fmmnti anbn wu Ininefothtandntan ISinidenmAdden Fikichnfatig tüctun Gidrimärſiciiicn NNaandrden DNfactmtrtgmmur numtitgtlnſ aſicnktiimeg tnigilekanin Glgititſ t⸗ Mhgnii: 4 ge nntſe⸗ kaneſie loſij jipyz Ml orini , 4. E „7 W leg lin ci Ui Geniin 1. “ Monllsnn, „i ſoohies; gtül Klenmians,eſe hoſcreid ſuno 1an Oauto kgnn odoſn n 1noaunmi iar peln boe Geigle mi onrt cö prnbii feli in l, vwſMd nyiz gynſrſ iummi mNin nlp nyir unm anur arapnliu or, Muti omm puf, uus mui ifanitimmti nichm; nn mm nigz din uſifcat ,a biints penmi ſeccion vica onaerpne ide ol peeſinpoſtener cn btominns artu ſian uind 1cititltian. Vecbca pnhheis es. Kron cesſinun an den a Sdaiiind ſi ſildo. dunſdn gſeh ) Nn güir⸗ aonit uiſ eeti ſün Ccſoro itni Mnannnncnih Nie ed deid cei 6 ſbelus o, mden Imentat oope Nie õ ſeee Me. fe NMllene irm l Poͦſotre⸗ . ic „, ſripotencet⸗ ilo ifo 5 trendi godia eſn tet eiti imltuin cſus idl e Lt maximianꝰ.lxxxi.di.q dicit cõiter teneri cleꝛicũ nõ deponẽdũ ꝓ ſimplici fornicatõe:ſed ĩ Sↄꝛium uide text. aptum ĩ. c. a młtis de eta.? qli.æ plene dixi in.c.at ſi clerici de iudi.dic uit r(5r. qᷓꝛto bonum tex a pꝛio.ꝙ Iʒ laici nõ teſtificẽt ⸗ clericũ cũ agit᷑ crialꝛ:ut ĩ.c.ðᷣ ceteꝛo.j.e.ſecꝰtũ ẽ cũ agit᷑ de crie ciuiliter ẽt ſi agat ad pᷣuationeʒ beneficij facit optie.c.tã ſiis.j.e.⁊ ꝙ le.⁊ nõtuꝛ i. c. qm.S.e.h.n.nõ repellunt᷑ iſti qꝛ laici:ſed q̃a infames ⁊2 nõbiles.i.hntes notam cꝛimis. Et ex pᷣ ⁊ ex tex.nõ ꝙ ifames ẽt ifamia facti repellunt a teſtimonio ꝙ an ꝓcedat idiſticte aliqᷣd tetigi ĩ c. licet de proba. dicam latiꝰ i.c. teſtioniũ.j.e.ti. Mõ ꝙ latꝛones ? raptores differũt a fuꝛibꝰ. et dic ꝙ fuꝛes ꝓpᷣe dicunt᷑ qͥ fuꝛant᷑ ĩ occulto ⁊ ſin uiolẽtia ĩ aut. ſed nouo inre. C. o ſer. fu. Latꝛo nes qui in pnblico ſtãtes in ſtratis publicis.l.ca pitaliũ.J. famoſos.ff.de penis. Raptoꝛes dicũ tuꝛ ꝗͥ rem rapiunt niolenter ſiue in publico ſine occulto.ff.ui bo. rap.ꝑ totũ uñ oĩs raptor ẽ fur ſed grauiꝰpeccat rõne uiolẽtie.nide bonum tex. cũñ glo.xiiij.q.vV. penale ⁊ iſti.ui.bo.rap.in pᷣn. Hãõ ibi ĩ cã alia fuiſſent ð ꝑiurio ⁊c̃.ꝙ ↄuic tus de ꝑiuꝛio ĩ una cã ꝓbat᷑ ꝑiuꝛꝰ ĩ qlʒ alia nec admiti dʒ ampliꝰ ad teſtimoniũ uide bonũ tex. i.c.paruuli.xxij.q.v.facit.c.teſtimonium.j.e. Et ꝓ p̃mo dẽo nide vreð.cõſi.xxiij.ubi tenet. hoc aꝑte ſẽtit Inno.i.c.q̃lit᷑ ⁊ qñ.ij.de accu.in ult. colũ. Ex hoc hẽs caſũ ĩ quo acta ĩ nno iudi cio faciũt fidẽ ĩ alio ẽt ĩter alias ꝑſonas ⁊ h̊ iðᷣo ↄtrigit qꝛ ſñia ẽ coꝛporis afflictia.un ſeq̃t ipʒ corpꝰſicut lepra leproſum.i.q.i.cito turpẽ uide i ſimili.l.igenuũ. ff. de ſta.bo.æ plene ꝑ Innoc. i. c. cam qᷣ fi. ſint le. Mõ de nerbo adiudico. Mam cum ſcꝛibit cum.b.idem ĩpoꝛtat qð pᷣno uł aufero.ſi vo ſcribit᷑ cum.d. ut adiudico repõ tat Srium itellectum de ꝛeli. do.cum nene:ꝛabil. Mõ ibi caſſata ſñia ⁊c̃.ꝙ vᷣbũ caſſata qnque ꝛe fert᷑ ad actũ nullũ = vſificat᷑ tũc ĩ caſſatione fci. uide bonũ tex.cũ glo.in c.accedẽs uit li.n ↄie. B. n. ſnia erit nulla dara legitimitate appeilatõis ut. c. non ſolũ de appel.li.vi. ¶ Mõ ultimo qð caſſata ſñia corruit ẽt cõfirmatio pape rõe illinſ ſñie emanãs ꝙ itellige de confirmatione facta ĩ forma cõi:de qᷓ i.c.qꝛ diuerſitatẽ ⁊ ibi gl.ð con ceſ.pben. Alia ↄceꝛnẽtia effectũ appellationiſ ñ colligo qꝛ ſt dubia ⁊.j.patebũt ĩ diſcuſſiõe mẽ. Munc uenio ad examinationem mẽ. Et pri mo qro nunquid iſte lr̃e ipetrate ꝑ militẽ õ cli cum naluerit: ita nt ẽt exceptione elidi nõ potuiſ ſent ꝙ ẽ qᷓrere an clericꝰpoſſit accuſari ꝑ laicuʒ de cꝛimiĩe ſaltem ciuilit᷑ ad pᷣuationem bñficij:ex quo ſuã uel ſuoꝝ iiuriã nõ ꝓſeqt᷑ ⁊ ſic ſumꝰ ex cãm.c.de ceto.j.e.glo.i.põit ĩ hoc tꝛes opinio. NQuidã.n.dicũt ꝙ erãt ſurreptitie. Jõ in la põ deꝛat᷑ ꝙ miles tacuit q eẽt laicus:et ſic nult hec opio ꝙ laicꝰ nõ poſſit accuſare clericũ ð cꝛĩe ẽt ciuilꝛ ut pᷣuet̃ bnficio.Alij cõcedunt hoc proce dẽ rłarit᷑:ſed in caſu nr̃o ubi agebat᷑ de publica fornicatõe dicũt laicũ debẽ admitti:ſic enim licʒ ¶ Er pane. laico hoc caſu uitare clericũ.j.ð coha.cle.? miu lie.ur̃a:ita ⁊ accuſaꝛe:⁊ rõ iſtoꝝ cõiteꝛ repꝛobat ꝑ doc.qꝛ nõ ſequit᷑ poſſũ nitare gꝰ accuſaꝛe.Ca pe inſtariã i excõicato qui dʒ nitare aliũ excõica tũ uł ↄcubinariũ notoriũ:⁊ iñ nõ põt illuʒ accu ſare ð excep.c.a nobis ð iudi.ĩtelleximꝰ.dicit tñ do. An. dictũ eſſe in ſe uerum:qꝛ ſi clericus ẽ in famatꝰeo ꝙ publicũ ẽ ðᷣlictũ a laico accuſaꝛi põt allegat gl. c. cũ.p.ð accu.credo do. An.tũc ð ꝓ ximo nõ uidiſſe gl.i.d.c.cũ.p. HNã illa gl.loquit ĩ criminibꝰ exceptis ut ſimonie leſe maieſtatis et ſiliũ ĩ quibꝰ admittit᷑ laicus ↄ clericũ ifamatũ ẽt ſi agit᷑ crialiter:ut nõ.ibi ⁊ i.c.ĩ pᷣmis.ij.q.i.de quo dic ut plene nõ.i.d.c.cũ.p.⁊ uide bonã gl. .ij.q.vij.ĩ ſũma.tertia opio qᷓ plʒ gloſatori ẽ ꝙ; regłariter laicus nõ admittit᷑ ad ipetrãduʒ uł ad accuſandũ:qꝛ ſua nõ intereſt. Yallit ĩ pꝛono nel paꝛochiano:qꝛ eoꝝ iteꝛeſt hꝛe bonũ rectoꝛc̃.vñn ſaltẽ admitrent᷑ ad denũciãdũ.xvj.q.vij.filijs:⁊ iõ h̊ ponderat᷑ iſtũ tacuiſſe ꝙ erat laicus: qꝛ ſua nõ ĩteꝛeꝛat. vn ſi a pᷣncipio fuiſſʒ exceptũ nõ fuiſ ſet admiſſus: ſʒ nũc nõ poterat ꝛepelli:qꝛ illa ex ceptio ẽ dilatoꝛia. ¶ Hõ.bn hoc ultimũ diciũ gl. ꝙ bec exceptio tua nõ iteꝛeſt ẽ dilatoꝛia:⁊ ſic dʒ opponi tpᷣe dilatoꝛiaꝝ.uide plene ꝑ Inn. . C. ſuꝑ his.j. ð accu.ubi idẽ finalit᷑ ↄcludit¶ Nõ fo ex hoc dicto laicũ nõ eſſe oino icapacẽ accu ſatiõis clericoꝝ.vñ ſi a principio nõ repellit᷑ nõ põt ãplius ei , ond lꝛe ſurreptiõe ipetrate ad lites ẽt reſpectu prinatõis fiẽde non ſüt nulle ipᷣo iutr:ſʒ elidibiles ꝑ exceptõeʒ ð quo i. c. ad andiẽtiã ðᷣ reſcrip.ſʒ attingẽdo pᷣncipaleʒ articulũ huiꝰ gl.ſciẽdũ ꝙ naꝛie reꝑiunt᷑ opioneſ Er prio Oamaſiꝰ phi. poſuerũt hic iſtã qõnem an laicꝰ poſſit clericũ ciuilit᷑ ipeteꝛe ſuꝑ crimẽ ⁊= i poſſet allegabãt hãc decre. ¶ Ntẽ. . e. t lꝛis nbi ad teſtimoniũ admittunt᷑ cu ð aliqᷓ irr łarita te agit᷑ ciuiłr õ clericũ:eꝛgo ad agẽdũ admittẽt᷑: Itẽ intereſt eccłie hꝛe plures defeſores: ſicut ð republica dr.ff.ðᷣ no.oꝑ.nũc.l.nã reipublice cui cõꝑat᷑ eccłia.l.fi.E.ð ſa.ſanc.eccle.poterit ergo quilibʒ S malũ pᷣlatũ agere:ut ab admiſtratione remoueatn ↄriũ allegabãt ut ad agendũ non admittatur niſi cuius intereſt:qꝛ actio eſt ius ꝓ ſequẽdi in indicio qdð nobis debet᷑: inſti, de acti. in prin. ergo cuius nil intereſt æ cui nil debeiur nõ admittetur. ff. de nar. æ extraor. cogni.l.ulti. tẽ qõ cinilis ðᷣ crie ĩ aliquo hʒ uiʒ accuſatõ nis:quia ꝑ ea ꝑdit᷑ bnficiũ.j.de ſimo.ꝑ tuas:gꝰ laicꝰ nõ admittet Et ſoluẽdo dixerũt ꝙ non dʒ admitti ⁊z ad iſtam decꝛe.rñdebant:ut.S.in glo. dictũ ẽ ꝙ hic nõ fuit obiectũ:et cũ dicto ipſoꝛũ ſimplꝛ trãſit hic Joa.an.gloſ.in.c.maximianus .xxxi.di.gñalꝛ excludit laicũ ab accuſatiõe cleri corũ et ſub dubio forte excipit pronum ꝛeſpẽu crimĩs dilapidatiõis:quia tũc ſua ireꝛeſt cnʒ ha beat defendẽtes eccłe.d.c.filijs.glo.ĩ.c.oſtitutũ xvi. q.i.dicit p̃onum laicum poſſe accuſatr᷑ cle ricũ crialiter de dilapidatione cũ ſuã iiuriã iunc dicat᷑ ꝓſeqᷓ ſecus Aien i alio nõ pr̃ono ꝑ nõ.ij. i q. vij. ĩ ſũma. ſed glo.ĩ.d.c.filijs dicit de pꝛono: 2 quolʒ parochiano ut poſſint accuſare ⁊ denũ tiare rectoꝛẽ ẽt ſi rectoꝛ ecclie collegiate: allegat poc.c.=. xiij. di.plebs.uide glo.i.ĩ fi.de accu. q liter æ qñ.ij.ꝗq dicit hoiem alteriꝰ dioc. nel paro chie ĩpetrãtẽ iquiſitionẽ uel denũciationẽ ↄ cleri cũñ nõ debere audiri:qꝛ nõ pᷣſumi᷑ bono ʒelo ne nire cũ ſua ni ĩtereſt. allegat hoc ĩ vbo tacito ⁊c. æ idẽ ibi Gof.⁊ Spe.ti. ð iquiſi. .i.vV.ſʒ nũqᷣd eyneus.glo.i.c.uenerabili de offi.dele. loquẽdo de crie dilapidarionis dieit ꝙ admittit̃ quilʒ de illa parochia ad denũciãdũ:qꝛ ĩtereſt eoꝝ ne ec cleſia ꝑueniat ad malũ ſtatũ.ar. xvi. q.i.c.nlnio. Et ſic nideo q;tum nariauerũt gloſatoꝛes i pre dictiſ æ alijs locis. Gof.i.c.qꝙ dei timoꝛẽ ð ſia. regu.gñ alꝛ loquẽs ð malo pᷣlato dixit parochia nos admitrẽdos ad peredũ deſtitutionẽ ptᷣati: qꝛ eoꝝ ĩteſt ne ſub malo pꝛelato patiant̃ famem 2 ſitim uerbi dei.viij.q.i.audacter:ſed Ho hꝰ reſtrĩxit ibi ad parochianos pꝛonos. Reliqui ot qui nõ ſũt parꝛoni ñ diit adminti ſʒ eũ.qꝛ ñ dñt ſe ipedire ð iſtis uł alijs ſpũalibꝰ:ut de elec.oſiꝰ ? i.c.cõtingit:de arbi.cũ ſi. Fre. de ſenis clare tenuit ponũ admittendũ ad accnſationẽ pᷣlati ci uiliter ut remoneat᷑ a bnficio:ut ponit ↄſilio.xc. Idẽ dicit de parochiano nt poſſit petere illũ re moueri ꝓpt᷑ crimẽ nel ut ↄpellat᷑ oſtẽdere titulũ ſue ꝓmotionis: ſi de ea nõ ↄſtat. ur plene ꝓſeqᷣt cõſilio. xcviij. Idẽ dicit ĩ cõſilio.xxiij.⁊ licet ibi foꝛmet qõnẽ ĩ parochiano nẽ iñ cõcludere idem ĩ quolʒ laico:qꝛ iſta nõ ẽ ꝓpꝛie accuſatio:exquno nõ agit᷑ ad depoſitionẽ: ſed ut remoueat᷑ a bifi cio:ut habet᷑ ĩ.d.c.ꝑ tuas:de ſimo.ar.c.iã ſiis. Jj. e. z. e. qm. S. e. æ hic uide Lap.allegati.xi. ubi tʒ patronũ ſen parochianũ poſſe peteꝛ ut rector claret᷑ pᷣnatꝰ uigor̃ iuriſ cõis ſeu alicuiꝰdiſpõis ꝑticularis.do. An.dicit ꝙ ſi agit᷑ de crie pcedẽ te ꝓmotionẽ qð inducit pꝛiuationẽ ipſo inꝛe ad mittet᷑ quilʒ de ppło qꝛ eiꝰ iteꝛeſt ne aia feis miſe rabilꝛ dᷣcipiat᷑. Si Vo agit᷑ ð crie cõmiſſo poſtea uel nõ iducẽte pꝛinationẽ ipſo iure tũc admitũt tim parochiani:mibil ti allegat. Sʒ pꝛimũ mẽ brũ ſue diſtictiois nide gl.⁊ doc.i.c.dudũ.el.ij. de elec.ĩ vbo decepte. Ego dicerẽ ſic ꝙ aut q̃ri tur nũquid laicꝰpoſſit accnſare clericũ ð crie cꝛi miĩalit᷑:? dicẽdũ ẽ ꝙ nõ fallit ſi proſeqnit᷑ ſuã uł ſuoꝛũ iniuriã: ut ĩ.c.de cetero.j.e. lẽ fallit ĩ criminibꝰ exceptis:ðᷣ quibꝰ dic nit le.⁊ nõ.i.d.c. cñ.p.de accu.⁊.ij.q.vij.iĩ ſũma.Aut q̃rit᷑ nũqᷣd poſſit exciꝑe ↄ ꝓmonẽdũ:⁊ dico ꝙ ſic ſi ẽ paꝛo chianꝰ uł patronꝰ. nide bonã gl.i. c. ut circa de elec. li.vi.ĩ vꝓᷣpo aliqui.pleniꝰ ꝑ Inno. in.c.ſnꝑ his.. de accu. ubi diſcutit nunquid hoc caſu ad mitti debeat quilʒ laicꝰ. æ iteꝛ cetera põit unũ nõ bile dictũ dicẽs ꝙ reges ⁊ pꝛincipes admiuunt᷑ ad excipiẽdũ ̊ ꝓmouendũ ſi hñt eũ vᷣiſimiliter ſuſpeciũ de ꝓdirione terre nel cõſilioꝝ ſuoꝝ:qꝛ itereſt eoꝝ ⁊ idẽ dicẽdũ ẽ de quolʒ qͥ põt pᷣtẽdẽ ſpãle itereẽ. Aut qᷓrit᷑ nũqͥd poſſit laicꝰdenũcia uł accuſa= ciuiłi clericũ ⁊ reſpeciu denũciãdi ꝑp EEer parte. crimen dilapidationis admitteꝛẽ quẽlz laicũ.ð inux nõ.i. c.ſi qs pᷣſbyteꝛoꝝ ð ꝛe.eccle.nñ alie.vVſat᷑.n. ĩ hoc ius publicũ qð ↄſiſtit i ſacris ſaceꝛdotibꝰ et magiſtꝛatibꝰ.i.di ius publicũ.de hoc iñ dicẽ dũ ut plene nõ.i.d.c.ſi qͥs pᷣſbyteꝛoꝝ. ¶ AKut ꝗᷓ rit᷑ rſpẽu altenꝰcꝛis ł ðfectꝰ⁊ admitteꝛẽ pronũ ⸗ paꝛochianos:qꝛ eoꝝ itereſt hr̃e bonũ pᷣlatũ.aꝛ. in.c.audacier ⁊.c.q̃is.viij.q i.⁊.lxi.di.nullus: bñn facit tex.cũ glo.lxii.di.c.ii. Si.n.admittituꝛ laicꝰ ꝓſequẽs ſuã uł ſuoꝝ iiuriã foꝛriꝰdʒ admitti qn iſtat ꝓ ſalute aie ſue:⁊ ne eccłla vᷣgat i peioꝛc ſtatũ.maxie cũ paꝛochiani tenẽtuꝛ alẽ ꝛectoꝛẽ in defeciũ.uide bonã glo.i.c oĩs xpᷣianꝰde ↄlſe.di. .i. ? qðᷣ nõ.i.c.i.⁊.c de his.j.de eccle.edi.alios gt laicos quoꝝ ſpãł n iteꝛeſt n admittereʒ:tũ qiꝛ cũ hic agi ciuiłꝛ nõ dñt admitti:niſi quoꝛũ ſpã liter ĩreꝛeſt. ij. q.vj.nõ ſolent:tũ qꝛ pᷣſumũt᷑ n bo no ʒelo ꝓcedẽ. Cũ laici clericis.oppido ſint ĩfe ſti.ij.q.Vij.laicos ⁊.c.laici maxie ꝑp rões.d.c. laicos nec ob.tex. a ↄꝛio.j.e.ð ceteꝛo:qꝛ dico ꝙ; q̃enus ꝓcedit᷑ ad puatiõem beneficij hʒ quãdã ſpẽm accuſatiõis:cum ex hoc nullum cõmodum applicet᷑ accuſãti:nec obſtant.iura ꝗᷓ admittunt laicos hoc caſu ad teſtimoninʒ:qꝛ ĩ teſtib ceſſãt ꝛõnes pᷣdicte cũ neniãt aſiricti nec ꝓ ĩtereſſe ꝓpo 2 foꝛte eẽt magis honeſtuʒ diceẽ:ut ẽt pꝛoni ⁊ eẽt laici ñ admitiãt᷑ ad accunſãdũ ſʒ ad denũciãdũ ꝑ ca qᷓ hit ĩ.d.c.laicos:⁊ uit ſẽtit iſta glo.hec ꝓce dũt ĩ denũciatõe canõica:ſed i enãgelica qᷓ ſolũ tẽdit ad pniam admitteꝛet᷑ qͥʒ laicꝰnõ crimino ſus: de quo dicẽdũ ut plene nõ.in.c.nonit de iu di. ⁊.c.ſi peccauerit.ij.q.i.? ꝑ hoc hes hũc arti culũ pleniꝰexpeditum h̊ qᷓ; alibi.¶ Op.⁊ ur̃ q; ꝑ ꝓcuraroꝛem nõ potuerit iſte miles cãm crimi nalẽ agẽ: ut.c. ueniẽs de accu.l.płt..ad crimẽ eff. de pub. indi. ¶ So glo. qta. ꝙ hic agebat̃ cinił: ſolũ nt remoueret᷑ ab eccła. ciui lit dẽ agi lʒ neniat iponẽda pena prinatiõis bñ ficij ꝓ hoc nẽ tex.i.c.ꝑ tuas de ſimo.Et dẽ pꝛo tanto agi cinilif:qꝛ nõ agit ad penã natnralẽ de licti. ſ.ad depoſitiõem ab ordine ad quã eſt inſti tuta vᷣa accuſatio:ut ĩ.c.qᷓii᷑ ⁊ qñ ð accu.nõ in cã ẽ oĩno ciuił cũ pena pᷣuatiõis bñſicij ñ appli cet᷑ priuato hʒ enĩ quãdam ſpẽm accuſationis: iõ appellat᷑ accuſatio ⁊ nõ actio:iõ laici non dñt admitti:nt.S. dixi. faciũt nõ. ꝑ Inno.in.d.c.q̃lit 2 qũ in fi. Inno.dat aliam ſo. ꝙ hic datꝰerat ꝓ curatoꝛ ad certũ aꝛticulũ n ad torõ litẽ:piia ad ꝓductõem teſtiũ ład nidẽdũ illos iura? ul uidẽ dũ pnblicatõemrilloꝝ uł aliqͥd ſile qð de iur̃ põt fieri:ẽt ſi cria 2 agat.allegat pᷣall.decre.neniens 7. V.q.iij.reos:plus mihi plʒ opio glo. tñ qꝛ h̊ nõ agebat᷑ crialꝛ:iũ qꝛ neniebat h̊ iponẽda pẽa minoꝛ relegatiõe ⁊ exequibilis in abnitẽ.dictum tñ Inno. ẽ neꝝ in ſe:⁊ de mã dicẽdũ ẽ:nt plere nõ.in.d.c.ueniẽs:⁊.F. ad cꝛimè pᷣallł. enio ad glo.in v.ĩfames.cũ ꝗᷓ expediã ſm principalẽ articulũ huiꝰ.c. Pro cuiꝰ expedinõe opi.nẽ.n. ꝙ bãc appellationẽ papa nõ debuit adminẽ: cnʒ nõ eet iterpoſita ex iuſta cauſa. exccepiio.n.ↄtꝛs , rr a ni . c ghrin zit, lti ſnmgeitinan rllmi ni un ilpiigin⸗ unimd rvimintn Gindi B Srm inin, lm Clois ſiis iadg liungt irennd ußerienmtuntl tran ſpcictepm nelnbe Inliiniktttilndinn Grd ihfenmztimirs hinfſt immin min iustifr Rngen BNndrüntgisitindi Pdrimiikr in tnistriintwin uinüninſinit iſinmni tmi ſſrinlin elliitn rrla intt * mdnmiämue int, g ſrrge ic Pren ancitiggn Mtro nds:un Docnulun Cönodomn ercümi . euhnſe i nae hveni ni epinſet⸗ mgns bonſilai gri ninnitir nrä ammiif/ mlini i cKrſi, Migl tu r aniinlimitn i raſninmi G̈ Arhho mino ci m oor nö in cNonr dein t i.q iepboc his hic ni Ambih ib. (ONauiq, 5 owent iienſesimtm eniis de een gtt.. ad gini (Sgon⸗ bi agebei monerd twedr. (Vi nin doneca denn Minmids diͤ õ i:andd MGi adend nniin Gonnden 4 rtine 1 ckin Griormit itid ron cukci en vomos tiſgſichl aricm ſun aan nonis: perſonas teſtium non debet exaĩiari ate exceptio nem teſtiũ ſed dʒ refuari ĩ ts publicatõis ⁊ diſ putatiõis Satis.n.ẽ pᷣus pᷣmittẽ ꝓteſtatõem:ut in.c.pntiũ.j.eo nidemꝰ.n.q ſpãle ẽ ut admitta tur priꝰnõ hʒ teſtis cãm crialem cũ pre in aut᷑ ſi ieſtis odioſus. C.e. ti. ¶ Item qñ malicioſe op ponit᷑ exceptio:iũc iudex ad obuiãdũ ꝓrogatio ni litiũ põt recipẽ ꝓbatões a pᷣncipio:ut in.c.lʒ S. de ꝓba.rłarit᷑ ergo nõ ẽ pᷣus ſp exceptio exai anda.hec glo.iſtat ⁊z iuolute loqt dãdo ĩ effectu tres ſolutiones Dria fatendo hanc excepiõ m nõ fuiſſe appoſitã ᷣbito tpᷣe ⁊ iõ naluit h̊ ceptõ teſtiũ z ſñia lata quouſqʒ teſtes fuerũt reproba ti appellatiõe ñi obſtãte. ed 2 hãc ſo. fac̃ qꝛ ſi appellatio a pᷣncipio ñ fuit legitia nõ dʒ inſtifi cari ex ſubſequenti grauamĩe ſ.ꝑ receptionẽ po ſte factam de indignis teſtibꝰ ut ĩ. c.dilecto.j.ð appel.⁊ cle.appellãti eo.ti.? cum appellario ſua eẽt manifeſte fꝛiuola ñ debebat ampliꝰ audiri ẽt appellans ut in cle.nna ð do. ⁊æ ↄtu. Et tñ h̊ an dit᷑ pᷣ biteꝛ ſuꝑ appellatiõe ſna:iõ hec ſolutio nõ ẽ bona Scda ſo.glo.ẽ ꝙ grium ẽ rłre ⁊ ordia rium:ſed h̊ talꝛ de facto ↄtĩgerit ſed nõ appaꝛet quid gl.nelit ĩ hac fa ſolutiõe.põt.n.intelligi q; de facto ſic contigit:ſed ð iure nõ:⁊ foꝛte noluit itelligẽ ꝗꝙꝙ gratioſe iſte fuit anditꝰ:ut ſẽtit ĩ gloſ. pe.ſed nõ ꝓcedit qꝛ nõ apponit᷑ hic aliqnod vᷣ bũ ſapiẽſ gẽam hꝰ itellectꝰ? intellectꝰiuꝛiũ ñ dit tꝛahi ad gr̃am intelleciꝰ nr̃i:ut dicã ſuꝑ gloſ.pe. ¶ Scdo põt gl.intelligi ꝙ in facto ſic ↄtingit: qr er s ſpalis:ſed hoc nõ colligit̃ ex text. ar da roſe glo. ẽ ꝙ hec exceptio fuit op poſita pꝰreceptiõem teſtium.⁊ ſic tpᷣe debito me rito ex ꝛiectione potuit appellari. hec ſoſurio eſt ʒ tex.ibi nõ ẽ ꝛecipiẽdꝰ⁊c̃.⁊ ibi nihilominꝰ indi ces teſtibꝰ talibꝰreceptis ⁊c.q̃ᷓ uerba ſatis inuũt exceptõem fuiſſe ꝓpoſitam ãte ꝛeceptiõem teſtiũ niſi ſaluãdo nelis dicẽ fᷣm Jo. an. ꝙ dẽa uerba tex. ↄcernunt effectũ receptõis tũc eĩ nivᷣnt᷑ rcipi qñ ad tcta illorũ iudex ꝓnũciat ad hoc ſupra ti. ꝓx.ex lr̃is ⁊ de renũc. ſup hoc:iñ hoc non cõ gruit le:qꝛ cũ imediate pꝰqᷓ; miles ꝓduxit teſteſ fuit ꝑ pᷣſoꝛm exceptũ. Ex gl recipiũt᷑ pᷣncidalłr nqʒ opinioneſ. pᷣma Jo. æz Uin ĩ decre. cũ cãʒ .j. e. ubi tenent ꝑ hãc decꝛe. exceptionis ꝓbatio nem ſꝑ a pᷣncipio admittendam niſi ĩ caſibꝰ nbi ius exprimit illã ꝛcnſãdam.inducũt ẽt ultꝛa hãc decꝛe.l.ad ꝓbatiõem. C. de ꝓba. Sʒ dicit Jo. an. ꝙ illa lex poſſet induci ĩ Sriũ nide illã:lex in effeciu dicit quem nõ debẽ admitti ad ꝓbãdux: q; ꝓbatũ nõ relenat.facit.n. ꝓ opinione:ut pᷣnſ admittat᷑ ꝓbatio repꝛobatõis:qꝛ facta repꝛoba tione depoſitio nõ ꝛeleuat.ſʒ ĩ Sriũ facẽ:qꝛ pot᷑it cẽ ꝙ iſte teſtis nil dicẽt uel ꝑ alios qͥ ñ repꝛobã tur:illud idẽ ꝓbabit᷑:ergo nõ dʒ admitti pus h̊ reprobatio:qꝛ poterat eẽ ꝙ nõ releuabit ⁊? pꝛo boc c.j dietk.¶ Seda opio colligit᷑ ex nerbis Inno ꝙ ſi id ꝙ opponit᷑ ẽ publicũ ⁊ ꝓbatiões offerũ? recipi dũt alias.ſi reqrit ſpis tractũ ſine fieri debeat reprobatio ꝑ teſtes ſine ꝑ inſtm re (Ere pame. cipit᷑ teſtis æ reſeruabit ꝓbatio reprobationis poſt publicatiõeʒ:⁊ hoc ꝑ aut᷑.ſi dicatur.C. eo. Tertia ẽ opi. Hoſti.qui vꝛ ſẽniꝛe ꝙ ſtati ſit reci piẽda ꝓbatio: æ qð dẽ ð reſe:uatõe fiẽda tpᷣe diſ putatõis poſt publicatõeʒ vr intelligẽ ð pnblica tõe ipᷣiꝰ ꝓbatiõis reprobatorie. p̃us.n.dʒ publi cari ꝙᷓ; diſpuret᷑. ]. eo. iĩ cis. (Wens eſt opi. Gul. e. i. F. i. V. ſ qd dzẽ ubi vꝛ uelle ꝙ pbano exceptõis ſit differẽda:niſi mora periculum affe rat: ut qꝛ teſtes ꝑ quos nult reprobare ſũt intir mi uł receſſuri ulł bellũ ul maꝛe irraturi: tũc eniʒ recipiet᷑ dictuʒ illoꝝ. ¶ Jo. an poit quintã dicẽs ꝙ exceptio legitia ↄ teſtes ſꝑ a pricipio ẽ recipi enda j.e.pntinʒ:alias ad qͥd ipᷣe ꝓducuõis cita ret᷑ is õ quẽ ꝓducit᷑ qdð tñ omiſſũ niciai ꝓducti onẽ. S. e.ti.c.ij.? putat ꝙ iudex nõ ꝛecipiẽdo ex ceptionem grauat in tm ꝙ locus ẽ appellatior: 2 forte ſic otingit hic ſm eũ. Sʒ ꝛeciꝑe ꝓbauo nẽ exc ptõis ſtati uł diffeꝛꝛe ĩ tpᷣs publicatois di cit eſſe arbitrariũ:ad hoc.j.e.cũ cãm et.S.tl.i. łʒ excepis duobꝰ caſibꝰ quos excipit gl.⁊ teꝛiio ð excõicatõe cũ opponit᷑ õ teſtẽ ꝙ ẽ excoicatus. tũc.n.ꝑꝑ ꝑiculũ cõionis iʒ Jo. an. ꝓbationẽ in Otinenri recipiendã. ar.c. decernimꝰ ð ſen. exco. li. vj. ⁊ remittit ad Spe. in loco al Aade⸗ quariũ caſũ.ſ.cũ opponit᷑ teſti ꝙ eſt ſernꝰ ⁊ ille dicit ſe libertũ: non admituit᷑ niſi prius oſtendat chartã manumiſſiõis:ut ĩ aut᷑.ſi teſtis ſeruił C. e. Et tres caſus ex pdictis ponit gl.i.i.c. cũ cãʒ pᷣalle.Caſũ ãt Soe.ſ.qn iminet ꝑiculũ moꝛtis: de quo.S. in quarta opinione putat Jo. an.nõ eſſe ſpalem: ⁊ ſc nõ recte excipi a rłka. Mã faten dum eſt ꝙ ꝑ talẽ timorẽ ſtatim reciget᷑:ſʒ ꝑ hoc differt᷑ receptio teſtis ↄ cuius ꝑſonaʒ excipi vñ poterũt eodẽ tpᷣe recipi:⁊ iudex i arbitrãdo ⁊ in formãdo motũ animi ſui ↄſiderabit ̊ pła.prio an id qð excipit᷑ hẽat parẽ equitatẽ cuʒ caſibns .õ. cxceptis.Et ſic nõ.ex boc cco Jo. an. ꝙ ca ſus ex eptus extendit᷑ ad aliũ caſuʒ habentẽ pa ritatẽ rõnis pro quo allego tex.nõ.in.c. cum ql lecta ð ↄfir. uti.nel inuti.nt eſt glo.in.l.i.C. ð ↄ di. inde. Itẽ ↄſiderabit ſm euʒ an ſit publicum dʒ excipit: et an offeꝛant̃ ꝓbatões et an pᷣſũpnio ſit õ excipientẽ ꝙ hoc faciat cã differẽdi:⁊ an ie ſtibꝰꝗͥ ꝓducunt᷑ ſuꝑ pᷣncipale iminet ꝑiculũ moꝛ tis ul cã abniie cũ ueneꝛit de longinquo ⁊ fᷣm ſ̊ 7 alias circũſtãtias pluꝛias arbitrabit an expedi at priꝰreciꝑe ꝓbatoꝛios ł reprobarorios ⁊ ſi eli gat priꝰ recipe ꝓbatorios non pot᷑it excipiens conqueri. Mam parcit᷑ ĩ hoc laboribꝰ ſuis ⁊z ex penſis forte.n. teſtis nil deponit dicendo nil ſci ꝛe:łᷣ ſi deponeꝛet młii alij nõ reprobabiles idem deponẽt:⁊ ſic nõ expediret łᷣ nõ ꝓdeſſet illum ꝛe probaſſe:imo expedirer ? ꝓdeſſet nõ reprobaſ ſe cũ fruſtra h̊ caſu feciſſet expẽſas. Si vo pᷣus recipit reprobatorios non põt excipiẽs ↄqueꝛi Iʒ forte noluiſſet differre i tᷣs publicatõis:quia ex quo excipit illum teſtem nõ ꝛecipiẽdum ſani facit index deſiderio ſuo ſtatim recipiendo pro bationem contra illum:⁊ ſi nolebat quod ſtauis f ? reciꝑet᷑ pbatio ñ vᷣbebat exciꝑe teſteʒ. Et idẽ dicit ſaꝑ dictis reuolutis i ꝓducete teſtẽ quẽ excipit᷑ ut nõ hẽat cãʒ qrele. Si iudex eligit ipſũ teſtẽ pꝛiꝰreciꝑe uel repꝛobationẽ aduerſarij pꝛiꝰ admitte?. Mã ſi pꝛiꝰ recipit iſtũ teſtẽ bʒ ꝓduces qð cõpetit.ſi ãt nult pꝛiꝰreciꝑe repꝛobatione po terit hoc eſſe utile ipſi ꝓducẽti: qꝛ exceptione ꝓ bata nõ expediebat illũ ꝓduxiſſe imo expediebat no ꝓduxiſſe. ĩ dubio nero ubi facti circũſtantie nõ mouét ur̃ eligeédũ ym eũ ꝙ differat᷑ repꝛoba tio: iũ per ſupꝛadicta:iũ qꝛ adhuc poſſet repro bano repꝛobari:⁊ ſic eſt ſuſpicio de lõgioꝛi trat in. . e. ʒ. ? hoc dicit ſecure tenẽdũ:qꝛ roõne bʒ ⁊z equitatẽ: æ ↄrias opiniões. Cõcordat reductas ad caſus diuerſos.hec opio Jo. an. ẽ ſatis eqᷓ z coit᷑ tenet. Ego iñ adderẽ ꝙ ubi iudex recte no arbitrat᷑ ĩ admittẽdo prius teſte ĩ pꝛincipali uel exceptionẽ ꝓbatiois ꝙ poterit appellari qꝛ boc nõ reliquit᷑ coſcie ſue ſed arbitrio.iõ ſi non arbi traĩ᷑ taq; bonꝰ nir põt appellari:ut ĩi.c.i.de dila. eñ ibi nõ.⁊ nõ.ꝑ glo.in.c.ſuꝑ his de accu. ⁊ ꝑ gl. ? Har. ĩ. l. ſiqᷓ pena. ff. ð v. ſig. finge. n. ꝙ ex cipit᷑ ĩ caſu ſili excepto.dicemꝰ ne iudicẽ ad libi tũ poſſe arbitrari oriũ certe minime.ar.c. cum dilecta pal. uł finge ꝙ bʒy ꝓbatioes ĩ cõtinẽti pa ratas teſtẽ ⁊ factũ eſt q̃ſi publicum nec iminet aliqᷓ circũſtãtia ĩ Sriũ. Et ſi diccres ꝙ ẽt his ca ſibꝰ nõ hʒ ꝓbabilẽ cãm appellãdi:qꝛ foue nil ꝓ bauit: ut. S. diciũ ẽ: dico hoc nõ ſatiſfacẽ. Ma ſi relenarer ꝙꝙ ꝓbatio exceptiõis pꝛi admitteretur ad quid iura i ceꝛis caſibꝰ ꝓbationẽ pꝛiꝰ admit terẽt. Itẽ dico ꝙ itereſſe põt pᷣtẽdẽ excipiẽs: ut teſtes pꝛiꝰ nõ admittãt qm ſi poſt depoſitionẽ repꝛobẽt᷑ tĩ eoꝝ dicta faciũt aliqᷓle indiciũ.l.qui ultio ĩ fi. ff. de penis.nõ. Har.in.l.maritꝰ.ff.de qõ. dixi ĩ. c. ij. S. e. quare cocludo cũ Jo. an. ꝙ ey qᷓtuoꝛ caſus s exceptos ẽ in iudicis arbitrio an pꝛiꝰ admittat teſtẽ an ꝓbationẽ excepnonis. ſed ſi nõ arbitrat᷑ ſicut bonus nir poterit ab eo appellari. ¶ Et ex his infero ad alium irelleciũ hꝰ decre. ultra itellectũ Jo. an. æ doc. ut bic fue rit appellaiũ:qꝛ nõ reeipiebat ꝓbatio excepiio nis:⁊ ꝙ ĩ hoc fuerat iudex male arbitraius cum pᷣſbi. diceret ꝙ quidaã ex teſtibꝰ eẽnt latrones ⁊ raptões manifeſti. Quidã iĩ alia cã fuerãt ↄuicti de pinrio qð erat qᷓſi notoꝛiũ.ar. c. ur̃a.⁊.c.fi.ðᷣ coba.cle. ⁊ ſe hoc dicẽt ꝓbaturũ.debebat enim iudex priꝰ reciꝑe ꝓbationẽ exceptionis cũ exci peret de facio publieo ⁊ offerret ꝓbationes ⁊ H lec. eſt magiſ ſ̃e amica qᷓ lec. Jo.an. qͥ nult ꝙ h̊ fuit appellatũ:qꝛ exceptio nõ fuit admiſſa. NHaʒ pᷣſor̃ nõ ſimplꝛ excipiebat ↄ perſoas teſtium iur foꝛmã.c.pnitiũ.j.e.ſed eriã dicebat illos nõ reci piẽdos: ut ĩ a ⁊ boc nõ¶ Sed boc ⁊ cõtꝛa rex.op.ur̃᷑ enim ꝙ exquo exceptio leginia fuii op poſita ⁊ eiꝰ oblata ꝓbatio ex ſola reiectiõe fuit iuſtificata appellatio: ut ſic nõ ſit neceſſe pꝛobaꝛe neritatẽ excęptionis:ut pꝛobat᷑ ĩ c.ĩterpoſita j. de orr Et iertiũ nũc atugo difficilẽ articu lũ huiꝰ.c.gl.i vbo ꝑ teſtes:qꝛ alie gl.ſunt facileſ ¶ Kaufamq;⸗ attigit hoc dubiũ ĩ. F. ſi preꝛea. ⁊æ ſoluit duplꝛ.p mo ꝙ zriũ ꝓcedit᷑ ĩ exceptõibꝰdilatorijs:ꝑ q̃s nõ elidit᷑ pᷣncipale negociũ:ſecꝰĩ ꝑemptorijs uel quaſi.nã bec exceptio õ ꝑſonas teſtiũ ẽ ꝑempto ria ſaltẽ ꝑ obliquũ:⁊ ſequẽtes hãc ſo.inducebãt ꝓ diuerſitate hac rõem. Si. n. ꝑemptoria bret pꝛo ꝓbata hoc ipſo ꝙ index ꝓbatõeʒ oblatã ñ admiſit de facili poſſet index ĩ fauoꝛeʒ excipietis ꝑimẽ ius appellati:æ fac qð nõ. Sope. de appel. F. qualit. V. ſũt quoqʒ. Sy Jo. an. dicit h nihil eẽ.qꝛ lʒ ꝑemptoria heat ꝓ probata ad iuſtifican dũ appellatõem: nõ tñ quo ad cõſequẽdũ ipſius effectũ: imo quo ad hoc erit neceſſc eaʒ ꝓbare. Et ide ĩ oilatõia:⁊ idẽ dicit tenẽdũ lʒ Me.ab. 2 Guil. dixerũt illã cxceptõem ex ꝓbaiiõe rpnl ſam hbr̃i ꝓ ꝓbata ꝑ quã nõ fit piudicinʒ ĩtentõi acroꝛis:ſecꝰſi ꝑ eã fiat pindiciũ ꝑpetuũ uel ipᷣale Sed tene pᷣmũ dcʒ Jo. an. quẽ cõiteꝛ in hoc ſe quũt᷑ doc.⁊ ꝓ hoc adduco hãc ꝛõem in appella tiõe ab iterlocutoria ſoinʒ agit de ĩiquitate iudi cis:ut.d.c.iterpoſita:ergo ñ dʒ hoc nocẽ ꝑti:qᷓ nõ fuit i culpa:facit rła delictũ ꝑſone li.vj.⁊ ini qua ↄditio nõ dʒ alieri ꝑ aliuʒ deferri. Qua re ãt dicit glo.hãc exceptõem cõtra teſtes eſſe ꝑ emptoriam ꝑ obliquũ.dic ꝙ iõ qꝛ exceptio peꝛ emptoria ꝓpe ẽ illa q̃ directe uenit ad perimen dã actõem ſeu itetõeʒ aduerſarij:inſti.de excep. ĩ pn.qᷓis nõ e iſta qᷓ põn õ ꝑſonas teſtiũ:ſed qꝛ teſtibꝰmeis rpꝛobatis.deficiẽte ꝓbatiõe ſuccum bo.i.c.ſepe ð reſti.ſpo.⁊.l.duo ſũt ticij.ff.ð teſ. tu.O' ꝑemptoria ꝑ obliquũ.i.idiꝛecie:qꝛ in et feciu ꝑimit᷑ iretio mea:et heẽs huic duas glo.ↄſi miles.una & i. c.i.de excep.alia i.c.ð teſtibus.j. .e. Sed illa dicit ꝙ ẽ ꝑẽptoꝛia:ſt ĩitellige idiꝛec te. ꝓpe in ñ ẽ dilatoꝛia nec ꝑẽptoꝛia.Dilaioꝛia n qꝛ nõ differt iudiciũ. Itẽ neceſſario nõ pro ponit᷑ et ꝓbat᷑ ante lit.ↄt᷑.ut i.c.pntiũ.j.e. Deꝛ emptoria ꝓprie nõ ẽ rõe pdicta:qꝛ ñ idiſtincie admittit pꝰlit.ↄte.ut ĩ.c.pntiuʒ pᷣalle.⁊ in rłarit qqʒ ꝑẽpioria pot. ꝓponi et ꝓbaꝛi pꝰlit.cõte.nt ĩ c.fi. S. de do. et ↄiu. ubi dixi :m omeinaldt, Ex quo ifero ꝙ i diſpoe ꝛeſtrigibili non neniat hec exceptio appellanõe ꝑeptoriarũ ꝑ ea qᷓ nõ.ĩ c.iĩ nꝛa de iureiuran. rłarit in magis tꝛabiĩ ad nãʒ pemptoriaꝛũ ⁊ dilatoriaruʒ.un ex hoc dicit glo. nõ. i. c.i.de excep.qꝙ hec exceptio põt ꝓpo ni in cã appel.ſi pꝛi fueꝛit omiſſa:ſicut obfuatua ĩ alijs ꝑemptoꝛijs:⁊ ſic limita pꝛicipiũ hꝰglo.qð puto ueꝛũ idiſticte:ſi ãte publicatõem atteſtatio nũ ðᷣ ea fuit pꝛoteſtatũ:ał nõ nẽ admittẽdus i cã appel.niſi ꝓut dr̃ i.d.c.pñtiũ:qꝛ ẽ pſũptio otra nõ ꝓteſtãtẽ.d.c.pñtiũ q nõ tollit ꝑ appellatõeʒ 7 ꝑ hoc hẽs pᷣmã ſolutõem bꝰ glo.nõ eẽ neram 7 hes glo.expeditã uſqʒ ad. v.pterea. Inde ici pit ſa ſolutio ꝙ. c. iĩteꝛpoſitia ꝓcedii qñ index pꝰ ꝛeiectã pꝛobatoeʒ oblatã ni pꝛoceſſit ad ſniam ſi ãt pꝛoceſſit ad ſniaʒ nõ dʒ ꝛetractari niſi probet neritas exceptõis. Ratio qꝛ ſi fieret retractatio 2æ poſtea nõ ꝓbaret᷑ vitas iteruʒ fereꝛet eadẽ ſẽ ẽtia ui gꝰ euitet circuii probari dʒ pᷣus neꝛiias orſb oe⸗ 6, 0 tuithiſi ſn⸗ ieltebor pr umnil) i rgfd gni ufuil Fuete ſſepekaats nitemhſiAum Lofraclowriunͤr 1iteerre rnnitdi e inbni Ntäirauiidnrai Wwicerort rass dus Poncarieichrirtin ringnine MiofguooAtoroen eanmtün iegoiin fin giiiagri d⸗ Drarunntee r . unt ſäirhe i uni5 in „ W Mi hrſu . ſnr mtin ie Mrckhidtt ee unginin D Mtlian rſtii ö ntiprid 5 ihſer o M Mſteerag 5 Cirpoſnggoe dbot ocei nafri deſcin lrt. r ii dir iicdinn. O u odi aunden ein ſtseſe, nm bobſni No nnn n peeln oſur unt M minn n ini un liiill r n weuurignlifin, ſmubms afnit dunnir umm l. o t/Cuo ſirijfoel nn poblqvi idrter in no maa bes boic dans g.. oli clde eeeh Ainicd dese. ne Nebiona ueliceidt dlaona het gentora. Oandi n waicü. Nie hereſnio no e inur ndi nic ini e Par Dnerdel darar ſncte Niiczblk ulmi aa Pia uin alit do.,00. Mdn in Menml ico gi dchd⸗ uhgbil vonbcnin õ de urcuran ſnim nigs mubiit ad exceptiõis. Mec ſolutio non plʒ Jo. an. qꝛ iura loquẽtia de ꝛenũciatiõe attẽtatoꝝ gñalit loquũt qᷣcqa pꝰappellatiõem ⁊c̃.de ꝛeſcrip.ſignificãte et .c.rodulphꝰde iudi. exhibita ð libel. obla. c.ij. et iij. cũ ſilibꝰ. Scdᷣa rõ ipugnatõis ẽ qꝛ rõ q re uocãt᷑ attẽtata ẽ ſuſpẽſio iuriſditõiſ iudicis a q fuit appellatum. Si eꝛgo ðᷣfect iſte niciat pꝛoceſ ſũ ñ apparet rõ qr̃ n debeat niciare Et diffiniti uã. Tertia rõ Iʒy de diffinitiua deſit caſuſ expᷣſſiõ iſto tñ de ſnia excep.exiſtũt młii cůus de officio dele. cũ olim. z.c. cũ ↄtingat de ſen. exco.ꝑ tnas cũ młiiſ ſilibꝰ:? tñ maioꝛ ẽ cffectꝰſñie excõicati. ꝙᷓ diffinitiue ꝙ pʒ qꝛ pᷣmam nõ ſuſpendit ſeqᷓnſ appellario ſj. fam. ſ. aliaʒ ſñiam ſic. eꝛgo ↄcludẽ dum eſt ſm eum ꝙ qᷣcqd fẽm eſt poſt appellatiõʒ iuſtificatam reuocandum ẽ ꝑ niam nullitatis ẽt ſi lata ſit diffinitiua. nihil.n. excipit qͥ oĩa dic de ma.⁊ obe.ſolite.xix.di.ſi romanoꝛutn:⁊ h̊ ſatis plʒ ⁊ bñ ꝓbat᷑ ĩ.c.nõ ſolũ ⁊.c.ſi a iudice de ap. li vi. MNec ob. motiuũ gl.qꝙ erit modici cffectuſ renocatio niſi ꝓbet᷑ Vitas exceptõis:qꝛ dico lʒ hoc poſſit ↄtĩgẽ ſatis ẽ ꝙ ſatiſfaciat iuꝛi:ut le.= nõ. in ſimili in cle.qꝛ rłaꝛes de ſta. regu. Naʒ et idẽ ẽ reperiꝛe qũ ſũia deficit ĩ ſolẽnitatibretꝛac tat.n Iʒ poſtea eað ſñia ſuatis ſolẽnitatibferen da ſit nt.c.: uno de li.ↄteſ.c.dudũ de elec.cum ſi. tẽ eadẽ rõ ẽ ĩ ꝓceſſu ⁊ n hilominꝰ fit ꝛtꝛac tatio ergo ⁊c. Ex pᷣdictis bẽs duas ſolutiones ad.c. iterpoſita ãbas ꝛeprobatas. ¶ Lertia ſo lutio eỹ glo.ẽ Goff. qͥ ĩ bo ↄſtiterit diẽ ꝙ nõ & neceſſe hoc ꝓbaꝛe grauamẽ:ſed ꝓpt᷑ oblarã ꝓ batõʒ ↄſtat coipo qꝛ nõ ↄſtat ↄꝛiũ ſen eoipo ꝙ ꝓbat ſe obtuliſſe probatões ad repellẽdũ teſtes 2 nõ fuiſſe admiſſũ ¶ Quarta ſo. ponit ꝑ enn dẽ ꝙ iſte ſaceꝛdos noluit huiuſmõi pꝛobati.facẽ ad h̊ ſe onerare.de iure.n.nõ tẽbat᷑ ꝑ.d.c.int poſita. ¶ Quĩta ſo. põit᷑ ꝑ Gnil. Mam ꝙ iſte pꝛeſbr̃ ĩ uno grauaĩ ĩ alio ꝛelenaf. granat᷑ ĩ eo q non ſufficit ꝓbare ꝓbatões obtuliſſe releuatr᷑ qꝛ ꝓbata viitate ulteriꝰ aduerſariꝰ ni audit᷑ õ eũ:ut pʒ in rñũſione pape exta ſolutio ponitur ꝑ phi. qꝙ ſʒ papa ſub ↄditione Omittat ut pᷣſbr̃ pꝛo bet exceptiõem ſuã oppoſitã teſtes.in iſii ſcdᷣi iudices ĩ öõem euẽtũ cognoſcũt de pᷣncipali ⁊ hꝰ noluit tex. ſi nero aliter ⁊c̃.⁊ ſic nullum ↄtraꝛiũ Septima ſo. dat᷑ ꝑ Moſt. Egi. ? Gui. ꝙ pᷣſ byt ſe bene dixit ꝓbaturum ſʒ non obtulit ꝓba. ctana lec. põi᷑ ꝑ Hoſti.ſuꝑ tex. ꝙ h̊ pᷣſbẽ iterũ appellauit a diffiniria q; nũc proſequebat Monã ſo. ponit Jo. an. ꝙ pꝛium ꝓcedit qñ oflert ꝓbatio quã index renebat᷑ reciꝑe ⁊ ſic tẽ pore debito ⁊ neceſſitatiuo:ſʒ h̊ iudex non tene batur ꝓbatiõem ꝛecipere:ſed potat differẽ ĩ ipᷣs publicati. teſtiũ ut ſupꝛa dẽm fuit ĩ pcedenti gl. ʒ eꝛgo inſtificari appellatio pᷣtextu exceptionis nõ admiſſe ⁊ nõ pᷣtexiu oblate ꝓbatiõis e cima ſo.per eũdẽ ↄfirmãdo opi.ſuã de q in pce dẽti glo. ⁊ ẽt ſaluãdo lec.⁊ opi.illoꝝ qͥ dicũt qö debuerũt iudices ꝓbatiões admittere. dicit eniʒ ꝙ q;uis qͥs offerat ꝓbatões ⁊ exceptões oppo (Er parte. nat:ſi m appellat ꝓpt᷑ exceptões nõ admiſſas:ſʒ nõ ꝑꝑ pꝛobatões oblatas nõ receptas nõ iuſtifi cabit᷑ ipiꝰ appellatio q;uis probʒ ſe obtiuliſſe.vñ põt dici ſᷣm eũ:qꝛ h̊ nõ fuit appellatũ ꝑꝑ pꝛoba tiões oblaras nõ admiſſas.ſʒ ꝑꝑ nõ admilſaʒ ex ceptionẽ. ? iõ hʒ iuſtificare appellationẽ ꝓbãdo exceptionis ueritatẽ.Et hoc bñ nõbis:qꝛ młinʒ limitat ⁊ reſtrigit diſpõneʒ.c.ĩterpoſita. Et bẽs practicã appellãdi cũ oblata ꝓbatio nõ admitti rSnde 5 p̃miſſos ĩtellectus et eorũ quelʒ oppono.et irro nũc quariũ difficilẽ articulũ hꝰ .c. Aut. n. tenet᷑ ĩtellectꝰ ꝙ ex reieciõe oblate ꝓ bat. fuit iuſtificata appellatio: ⁊ tũc fruſtra ad ef fectũ reuocãdi attẽtata mãdat papa inquiri ð ne ritate excep.cũ ex illa appellatõe fuerit ſuſpenſa iuriſditio iudicis.d.c.ĩterpoſita. Aut nõ fuit in ſtificata appellatio ? tũc dẽbat cã remiui ad pᷣo res iundices exceptõe nõ ꝓbata:ut ĩ.c.ut debituſ de appel. uł melius dẽbat papa mãdare ſniaʒ cõ firmari cũ eſſet diffinitina iã lata ⁊? licuir ꝓcedẽ appe latõe exnie nõ legitia:ut i.c.ij.ð do.⁊ m. li.vj.cuiꝰ riũ ĩnuit᷑ ĩ v.ſi vo nbi papa mandat cãm ð nono andiri. ſo. ſuꝑ ĩtellectu illiꝰ v. dãrur mkte lec. due ĩ glo.pe.⁊ plurie ey gl. Et dimitto nũc gl.pcedẽtẽ q cõgruẽtiꝰ expediet᷑ poſtmodnʒ pꝰ ꝙ illa vᷣba ſi vo res ali᷑ ſe hr̃et ⁊c̃. adneꝛſent oĩbꝰ pᷣcedẽtibꝰ ſic.ſ.ꝙ nõ fuẽit lata ſñia:nec iſte fuerit ↄuictꝰ ꝑ teſtes nõ idoneos.Et tũc ad pꝛi um rñdet᷑ ꝙ de gůa noluir papa cãm iteꝝ ꝑ iſtoſ ſecũdos iudices exa ari. Sʒ iſte itellectꝰnõ placʒ Jo. an. ⁊ cõiter doc.qꝛ fugiẽde ſunt lecmre q̃ õ nãm ſuã iura deducũt ad gẽ'as. Scðs intellecinus ẽ ꝙ illa vba ſi vo ⁊c̃.ſolũ referant᷑ ad teſtes: nt quia teſtes fuerunt idonei:ſententia tamen lata fuit: ſed hic intellectus non placet glo.quia ſe cundum hũc papa debuiſſet mandare ſentẽtiam confirmari. ¶ Tertius intellecius colligirur ex ictiſ. Inn. ut dicat᷑ ſi vo ałr.ſ. cũ ñ apꝑʒ ſñiatũ nel li non eſſent teſtes male recepti:⁊æ ſi diceres ſi teſtes ñ fuerũt mali ſñia erat ↄfirmãda uel cã nõ erat ulteriuns exaianda. rñdet ipſe ꝙ prio pa pa mãdat ĩquiri ð mał teſtibꝰ:qꝛ ex illa cã fneꝛat appellatũ: æ illud ſufficir ꝓbare uit caſſet᷑ ſnia. ſʒ illa cã ceſſite appellãs ad aliaʒ poterat hẽe recur ſũ: cũ ẽt a diffinitiua appellaſſet ðᷣ appel.ↄſtitutꝰ .F. fi. uł ex quo ſnia erat ſecuta:appellatio trabi tur ad illã. vñ põt tũc alias cãs proſeqni ac ſi a ln a appellaſſet im Ab. ¶ Agdueꝛte q ex dẽis Jnn. ? Ab. pñt colligi tꝛes diuerſe ⁊ uarie lec. pria ut v. ſi vo ⁊c̃. ĩtelligat᷑ qn ſnia nõ fuit lata: tn reſtes fuerãt male recepti:æ tũc mãdat audiri cãm.ſ.pricipalẽ. ¶ Scðdo põt intelligi qñ teſtes fuerunt idonei.ſed iſte appellans nult aliã iniqui tatẽ ꝓſequi:⁊ tũc oʒ diceꝛe cãm audiar.ſ. appel lati. ⁊ oʒ pᷣlupponere ꝙ fuerit appellatuʒ a diffi nitiua:ſʒ qꝛ iſte intellecius nõ vʒ qꝛ tũc papa an te oia mandaſſet ꝛeuocari ſpoliationẽ factã poſt ſententiã ⁊ oĩa attentata reuocari:ut in.c.nõ ſo luʒ ð appel.li.vVj.⁊.c.ueniẽtes de iureinrã.qð ẽt nideĩ̃ ſentire Jo. an. æ facit glo. in v. cõſtirerit: f 5 Tertiꝰ itellẽs ꝛetẽtis eiſdẽ fns nõ in fuit appł larum a diffinitia: quo caſu põt aliam cãm pro ſeq qꝛ appellatio trahit᷑ ad diffinitinã ex quo ſe cuta eſt. ⁊ hũc ĩtellectũ ſẽtit Ab.pꝰ Innoc.ſʒ nõ ꝓcedit qꝛ appellatio ab iteꝛlocntoꝛia n põt iuſti ficari niſi ex cais deductis expſſe i appellatione uti cle. appellãti de appel. Er iputãdũ eſt ſibi q nõ appellauit a diffinitina. ad hoc nide ꝙ leg. 5 nõ. ĩ cle.una de do. æz ↄtu. Quartã lec.ſẽtit In no. ĩ alia glo.i.v.ſi vo audiat iſte ꝑ bnficium ꝛcſtitutiois ĩ itegrũ:ut qꝛ ex aliqᷓ cã ꝓbabili fuit abñns ⁊ ſic iudex ꝛecipit teſtes crioſos ↄ ab nitem n piumacẽ. Sed hec le.non ẽ nueꝛa qꝛ ex ſola cã appellationis iſte erat abns ⁊ ſic ea n iuſtificata debuit proceſſus ualẽ. Et ex pᷣdẽis hẽs ſex. lect. Muita lec.ẽ Hoſ.q młia iuolnit ⁊ ĩ effectu uult ut expõat᷑ tex.ibi cãʒ audiatis.i.ſniam ↄfirmetis ex quo appellatio nõ iuſtificat᷑:ſed hec lec.eſt ni mis extorta:ut ẽt fatet Jo.an.nõ.n.tẽ audit᷑ cã ſed ↄfirmat᷑ ſnia. Sae⸗ lec. ponit᷑ ꝑ eũdeʒ Hoſ.ut v.ſi nero ĩtelłat qñ iudiceſ i nllo pꝛoceſ ſerũt pꝰ appellatõem:ſed qꝛ detuleꝛũt appellatio ni cognitio fuit ab eis abdicata ð ap.cum appel larionibꝰ. li.Vi Et Iʒ Jo.an.dicat hãc lec.poſſe admitti ego dico ꝙ diuinat. Itẽ oʒ itelligere ꝙ ſolũ ĩtelligat facta dilatio ĩ caſu.v.ſi vo. Si.n. itellat᷑ facta dilatio ẽt ĩ. v.pcedẽti tunc debuiſſt papa.madare ut oia a pꝛĩcipio reuocarẽt᷑:qꝛ illi co fuit ab eis abdicata iuriſditio.d.c.cũ appella nionibꝰ.¶ Nonã lec. ponit Obi. nt ĩte kar iſte .v.ſi Vo. ⁊c.qñ nõ ꝓbat ueritatẽ exceptiõis tñ iuſtificat appellationẽ ꝓbãdo ꝙ obtulit: ſed nõ fuit admiſſus:ut.d.c.iterpoſita:hãc in cffeciu tʒ do. Au. ut.. dicã ſʒ eã ãpliet. Sed Jo. an. hãc ipꝛobat:qꝛ ex quo inſtificai appellatio ex re iectiõe ꝓbationis oblate nõ debuit papa iſtũ ar tare ad ꝓbãdũ ueritatẽ exceptiõis:ſiẽ fac i. uer. mãdamꝰ. o. an. põit decimã lec.ut ille uer. ſi uero ñ aduerſet᷑ ad ſingulas diſiũctas oꝛonis ꝓbatiões pᷣcedẽetis.ſʒ ſolũ reſpẽn ſũie: ut ĩtelłlat qn teſtes nõ i donei fuerũt recepti. ſñia tñ n fuit lata:quo cãu cũ iuſtificata eſſet appellatio dit ſe cũdi ꝓcedẽ i cã pꝛicipali cũ ſubrogãt᷑ loco poꝝ iudicũ .j.de appel.ut debitꝰ:⁊ ſʒ hũc telłcʒ ſilʒ dõe riũ ⁊ adducit:ar.l.is qͥ ducẽta..nirũ.ff.de re.du.Et hũc ĩtellcʒ ſẽtit Inn.i pꝛia lec. ꝓut eã declaꝛaui:ſed do. An. hũc intelleciũ ĩpugnat:qꝛ ner. ſi nero nõ aduerſabit tũc oĩbꝰ pᷣcedẽtibꝰ:ſic deberet facer̃ oĩis diſpoſuio aduerſatina.vñ itel ligẽdo ut aduerſet᷑ ad pcedẽtia tã reſpẽu ſñie qᷓ reſpectu teſtiũ:ĩtellit hũc.vᷣ.ſi vo qñ ſñia ñ fuit lata nec cõſtituit teſtes nõ fuiſſe idoneos.Et ad ↄriũ õ foꝛmatũ ꝙ cã debuit tũc remitti ad prio res iudices.Nndet ipſe ꝙ appellãs a grauamiĩe põt pꝛoſequi appellationẽ reſpectu granaminis tm. Itẽ reſpẽu iuſtitie tm. Itẽ põt ꝓſequi ntrã qʒ uiã ⁊ reſpectu grauamis ⁊ reſpecin inſtitie. Si proſequit᷑ reſpeu granamiĩs ſatis ẽ probare grauamẽ abſq; eo ꝙ ꝓbat alꝛ iuſtiiiã:exẽplũ in eo: qͥ appellauit ꝓpter pꝛobationẽ oblatam non ¶ De teſlibns. admiſſã.ſatis.n.ẽ hoc ꝓbare ad iuſtificãdnʒ ap pellatõem reſpẽu finis deuoluendi negocinʒ ad ſuꝑiorẽ abſq; eo ꝙ ꝓbet vᷣitatem exceptõis:ut .d. c. ĩterpoſita.ſi ꝓſequat᷑ appellationẽ ꝛeſpeciu iiuſticie dʒ ꝓbare vitatẽ exceptõis:ſi ꝓſequituꝛ ntrũqʒ admittit᷑ ad ꝓbaãdũ neritatẽ exceptõis:ut ſic iuſtificet ex iiuſtitia:⁊ ſi ĩ hoc deficit põt illaʒ iuſtificaꝛe ꝛeſpeciu grauamis ꝓbando.ſ.ꝓbatio nẽ oblatã fuiſſe ꝛeiectã ⁊ ſic accidit h̊ fᷣm cũ.iſte .n. pᷣſoyt᷑ narrauit ꝙ teſtes fuerũt crioſi:? ꝙ õ eos excepit ? ꝓbatõeʒ obtulit ⁊ ñ fnit admiſſus ⁊ hec oia probaꝛ nolebat n ſolũ ad finẽ iuſtificã di appellationẽ rſpẽn ðuolutionis ſ̊ et ad fineʒ ↄſequedi finẽ excepnonis:ut ĩ futuꝝ dimitteꝛeĩ ĩ pace. Jõ papa geꝛẽdo ſibi moꝛẽ pꝛio mãdat ĩ qri ð iniuſtitia ntrũ teſtes fuerint cꝛioſi q conſti to mãdat ut dimittatur i pace:ex quo deſũt alie pꝛobationes:ut ꝓbat᷑ i.V.mãdamꝰ.ꝙ ñ fuiſſet iſte ↄſecu:ꝰiuſtificãdo appellationeʒ ex ſolo gra namie ſpꝛete ꝓbationis:ſʒ iterũ de cã cognoſceꝛ tur. Si ãt iſte ðficeꝛet ĩ hac uia iiuſtinie papa ꝛe dit ad niã gꝛauamis: ut cũ iuſtificata eſſet appel lario exẽpta/pꝛobatõe oblata qð ſolũ ſufficit ad ðuolutioneʒ cãe debeant iſti ſcdᷣi iudices cauſaʒ audiꝛe:⁊ ſic pꝛocedit.v.ſi vo:⁊ hãc dicit eſſe ne ꝛ lec.huiꝰ.c. Sed ceꝛte iudicio meo quãqᷓ; hec lec. uideat̃᷑ pᷣma fronte ↄtineꝛe ueritatem:¶ñ ex multis puto eã nõ pꝛocedẽ. Et pꝰqꝛ oʒ pſuppo nẽ ꝙ h̊ fuerit iuſtificata appellatõ ex oblata pro batione qð nõ puto uerũ:qꝛ ad iuſtificandũ ap pellationẽ ex oblata pꝛobatione oʒ ꝙ ant iteꝛſit realis probatio:uiputa qꝛ hebat ſecuʒ teſtes uel inſtza ſʒ opi. Jo. an.i.d.c.ĩteꝛpoſita aut ꝙ dixit ſe nelle pꝛobaẽ ĩcõtinẽti.J.modicũ tpᷣs ſᷣm opi. ipſius do. An.quã ſẽtit h̊ ⁊ in.d.c.iterpoſita:et uẽ probaꝛi i. c.lr̃as ð ꝛeſti.ſpo.⁊ facit.c.freques ð reſii.ſpo.li.vj.quoꝝ neuteꝛ iteꝛceſſit h:ſed iſte iactanit ſe tin ꝙ uolebat pꝛoba? ⁊ idẽ tacite fac qʒ excipiens.il.i.ff.de excep.uñ non obtulit pro bationẽ realꝛ nec obtulit ſe ꝓbatuꝝ icõtinẽti: et ſic nõ põt dici ꝙ ex hoc index eum granauit:cũ forte ex iuſta cã uoluit ſuã exceptionẽ admitter̃. 7 ꝙ ex tali iactatiõe nõ relenet᷑ quis ab onere ꝓ bãdi vᷣitatẽ exceptõiſ: ꝓbat᷑ ĩ. c. exhibita ðᷣ indi. 7 ẽt h ſi a iſta bnñ põderet᷑ cũ nullibi papa fun det ſe ſuꝑ oblatione ꝓbatiõis:ut j.dicã. ¶ Se cũdo nõ plʒ hec lec. qꝛ B.v.ſi nero nõ aduerſat oibꝰ pᷣcedẽtibꝰquod facit õ ↄpurgationẽ ſuam. Ad lec. Jo.an.cũ.n.ĩ ueꝛ.mũdamꝰ nullã faciat mẽtionẽ de obligatiõe ꝓbatiõis nec affiꝛmatiue nec negatie nõ debemꝰ hoc ĩtelligẽ ĩ uer.ſi uero q̃ uenit aduerſarine ad pcederia. Mã fſᷣm lec. ſuã h mutaret caſũ:qꝛ loqret᷑ qũ fũdat ſe ſuꝑ ꝓbati one oblata:⁊ iñ ð hoc nulla fit in tex.mẽtio. Drerterea ⁊ foꝛtiꝰ ſi ꝓcedẽt iſte.v.ĩ ꝓbatione oblata papa mãdaſſz ð hoc iquiri utꝛũ ꝓbatõeʒ obtulerit:nõ.n.ẽ ſtãdũ ſimplici aſſeꝛtioni ꝑris? tñ papa ſimplłꝛ mãdat cãʒ andiedam ſi res alłꝛ ſe „ habẽr¶ MAlteꝛiꝰ Z hãc lec. facit ꝙ ipſe põit poſt lec. Goff. in pcedẽti aꝛticulo: ubi dicit ꝙ ꝛciectõ eatchcre — ii mer en n eti Itr a tss , getRα ſnrpin c, gian u. 17 N nſtiigitii chgumtieiin Kenſkuftngeeeld lN Tbiüinjmat Wririninch. mn Gfenmumn iNsvaſted unelätn rſſe Gntndihai Grn tiinkpili nrtit nlai nuurtkeimi litrutrinitr am GMnirei atpnise Nenmmroheni donnusaiw⸗ lnticrſartci en anu ltſcrtnimi meirbi⸗ Cnniniſ ftiicegnrni ftnntttitoi icz uiit i ifiitittenntäf ir lfrinfünten Fnc fintinnibn iin⸗ WN *M Siine s rde S Ge . mnigti tewuniei ſe . , .* i A en ſiſaͤ lc al, * ſe Noeell. ſ tirain Al e Gucr up iß te nr Airuni,Die. Vuſſan ltu r lnen bͦmo ninu iſifani n, bens aobanoneoz ont ent ormponn g bebat ſerc lesd⸗ nidirpoſin aic t cönnen .ocicuths fmo. goi ſennd din.d citerpoſune Eis d n o Afuci freaves W vor Neaunirutſithiſh ſte ncuoſedn wd Ninaleini 3AA Ned o nnitpi⸗ Arnet drninſe Pdamp⸗ ohhn 4 Aaiqherbot wler tun d ucn a voſoit ſi erehone⸗ niner. deno relve; ns boſtee 0 i, ⸗ oſ pbaj cbibitd iudi. Ne cpt, fon 1 u bii odeſt; ulbei e obanone Obaniisin h E be ce crb. Avero dnn 6 Afrit5 r aiofe in⸗ zatän⸗ en müdand Goliͤfudn nicie, . tdis nec Affumande ,Xidclige n Hvoc inclige verſin eno cben 000. Pifnlrn edetia. verſarbede 4 gi fühi cſüan bl lafun nn dond ſeii ſen gui Nen tn 3 cinſin/ zt i ſenont 1 1dhl ꝓba. oblate iuſtificat appellatiõem:niſi offerẽs uolũtarie afſumit i ſe onꝰ ꝓbãdi neritarẽ exccp. 7 cficiat ĩ ea ꝓbãda:qꝛ tũc apparet iudicẽ enz nõ granaſſe ĩ nõ admittẽdo ꝓbatõem non ↄclu detẽ: ? ſic dicit ſe obtinniſſe ĩ facto qð ẽ nalð no tãdũ ? nalo nõbile: qꝛ iſta iuſtificario ꝓcedit ex pᷣſũptõe q̃ ceſſat apparete ueritatc i Sriũ.nt.i.c. vitate manifeſta. viij. di. 2 lIʒ hᷣ ĩ iuſtif catõe lec. ſue dicat do. M. ꝙ forie potat ꝓbare tpᷣe ob late ꝓbatiõis ⁊ nõ nũc:⁊ ſic nõ cõſtat claꝛe iudi cẽ eũ nõ grauaſſe.dico ꝙ ex quo ð hoc nõ fuit Preſtatꝰ:ſʒ noluit nüc pꝛobare ſicut = tũc ⁊ ðfiẽ ſatis pſumit᷑ ꝙ ẽt tũc defeciſſet arg. c.pntiũ.j.e. ? qꝛ ex pnti pᷣſumit᷑ circa pᷣterita. xxxiiij.q.ij.cũ p bellicã ꝓpe fi. nõ. glo.in. c. ſcribã ð pᷣſũp. Iiẽ ſic poſſet dici ĩ qʒ exceptiõe ẽt ſine ꝓbatõis ob latõe:ut ꝙ forte tũc ipe exce.propoſite poterat pꝛobari vitas:ſj ñ tẽ ꝙ ẽ falſũ.d c.iĩterpoſita:ĩ pnutet geſibi ꝙ uoluerit i ſe aſſumẽ onꝰ pꝛobãdi nbi non tebaĩ: facit ꝙ le. æ nõ.i.c.i.de reſtituri. ſpo¶ Aaid g'dicẽdũ dico pᷣmo ꝙ ſatis pꝛoba bilit por tẽri pᷣmiſſa opi. Jo. an. ut tora. lia ĩtel ligat iuſtificata appellarione ꝓbãdo ueritatẽ ex ceptõiſ ⁊z ueꝛ.ſi neꝛo adueꝛſet᷑ tãtis pᷣcedẽtibꝰreſ pẽn ſũie. Satiſ.n. dici põt ꝛc alꝛ ſe hr̃e ſi ñ ẽ peꝛ ia ut nrabit᷑ ꝑ iſtũ appellãtẽ. Ego pono aliũ ĩ tellectũ magis claꝝ ⁊ lr̃e oↄſeraneũ. nt v. maãda m itellat᷑ ut iacet q iuſtificat appellatio ꝓban do ueritatẽ exceptiõis:qꝛ ſic erat neceſſe:ex quo nõ ireruenerat oblatio ꝓbatiõis aliquo möꝛum dcoꝝ.d.c.int᷑poſita ⁊ tẽ dñt oĩa attẽtata ruocãi ac iſte pᷣſbr̃ dimitti ĩ pace ĩtelłe eſpẽu illoꝝ teſtiũ cꝛioſoꝝ:poſtea ſeq v.ſi nẽo ĩ qꝰ papa mãdanit ꝙ ſi res alꝛ ſe hꝛet vᷣberẽt iſti cãʒ audiz ⁊ fine de bito fmiare:quẽ. uer.ĩtelligo qt᷑cũqʒ res ſe hẽ at alf:ſʒ cãqʒ audiẽt æ detminabũt ſine debito.i. Fm diſpõem alioꝝ iuriũ.nerba.n. gnalia reſcrip ti diit ꝛednci ad fmios iuris:in. c. cãʒ ðᷣ reſcrip. ⁊ ꝙ ibi nõ. Inn. facit. c.cũ dilectꝰ vᷣ Dſue.⁊ ſic ſi res aliter ſe hẽat q; fuerit narrata iuſtificata iñ appellatõe cãm pncipalẽ audiẽt ⁊æ cidẽr. Si ue ro alẽ ſe hoet ꝙ ẽt appellatio nõ inſtificat̃ cãʒ an dient.ſ. appellatiõis ⁊ ſi eſt ſata ſdia eam ↄfirma bũt: ſi feꝛẽda ꝛemittẽt ꝑtes ad pores iudices fʒ diſpõeʒ iuris ut.j. ðᷣ ap. ut öᷣbitꝰ:2 ſic nullũ ꝛſul tat Zriũ cũ.n. papa loqt ad qrelã appellãtis ñ ueriſimile ꝙ uoluerit ius nouũ ↄdere:ſed qðᷣ fuerit locutꝰſʒ iura iã ↄdita ſen poſita ⁊ ſic gña lit᷑ locutus:qꝛ nolnit diſcurrẽ ꝑ ſingulos cãus ĩ quibꝰhec cã poteꝛat eẽ ſita ſed ðdit mãdatũ gña le ꝙ poterat adaptaꝛi oi caſui occurenti ne hꝛet mãm iterum ſcribendi:⁊ uide ĩ ſimili bonuʒ tex. in. c.ex inſinnatione ĩ fi.iuncta glo. in nerbo caʒ audiatis.j. ð̊ ap.æ hũc pnto nex itellẽm hẽ. c. er ſilet omne pꝛium pᷣm quem hoc.c.redditur facil limuʒ quod ſolet difficile reputaꝛi:⁊ in neritate eſt potius propter uarietatem lecturaꝛum quam propter ſeipſum. Et ſic habes quos uluios arti culos hiiꝰ. c. claꝛe expeditos. Müc nenio ad gloſ.iĩ nerbo moleſtari quã ſerioſe omiſi:ut con cis uenire nõ pnt: index mittit ad eos ut h̊ z.d. F texeret᷑ meliꝰtota m pa mãdat iſtũ mitti ã pcedẽs:qᷓ glq̃rit quia pa i poſſeſſiõem 2 miſſuʒ deten di: nũqd qᷣʒ delegatꝰ poſſit non ſolũ i poſſeſſio nẽ mitte. ſed ẽt miſſũ tueri ſoluit ponẽdo duas opi. Qan. dixit ꝙ non poſſit defẽdẽ miſſum mii ei ſpecifice mãdetur:ut h̊ T. nu. rõnes ſũt ĩ gl. æ nide gl. i. c. ij. ut .lit. n. ↄteſ. iĩ gl. i. ar. i. c. i. de do. 3 Otu.i.gl.ij. pleniꝰ. p doc. 7 glo. i. c. qrẽti de offi. dele. quorum nõnulla po nit do. An. H. ſz ego remitto te ad ibi nõ. quia mã melius ouenit dẽo c. qrẽti: tũ qꝛ hoc. c.ſalis oneratũ mã ſua:⁊ hec ſit finis. qui teſtiũ. Taſus. Judex mittẽ dʒ exaia torẽ diſcreiũ ad teſtes recipiẽdos qui ad eũ ↄmode uenire nõ pnit 2 nõ diuidit. H. prio ar.ꝑ locũ a ſpãli ꝙ teſtes regłaruer pnt cõ pelli:nt accedãt ad pñtiaʒ iudicis.uide cðᷣ qicaz plene. j. e. cũ cauſaʒz. ¶Ho. fo qᷓttuor qᷓitares pſonaꝝ a cõi rła xceptas vʒ nalitudina:ios.ſ. ĩ firmos ſenes debiles ⁊2 pauꝑes. Et nõ bñ ꝙ iſti non ſumpkłr excipiuntur: ſed ita demum ſi tales ſint ꝙ; ad pñ iam iudiciſ omode accedere n peſ ſunt. 6. uſtimo ꝙ articulus receptiomis ie ſtium eſf delegabilis. nide tex. cũ glo. in cle. una de offi. dele. qro nũquid hoc ꝓcedat i cã crſali:doc.h cõiter tenẽt ꝙ nõ ſz ti in cimili. kac qð nõ.ð indi.at ſi clerici in glo. ij. æ i. d. cle. una dic hoc pꝛocedeꝛe regulariter:ut in aut᷑ apðᷣ eo quentiſſimũ. C. de fi.inſtru. Si autẽ tał E iudex quẽ nõ decet ire ad domũ teſtiũ ⸗ teſtes iia gra uãtur: ut nõ poſſint accedere ad pñtiam iudicis poterit tũc iudex mittere ad eos: lʒ cã ſit criais nide tex.cũ glo.iĩ.c.mulieꝛes d iudi.li.vj.¶ Sʒ qro nũquid bis caſibꝰ quibꝰ mittit᷑ ad deſ te ſtiuʒ dʒ ꝑs adueꝛſa citari:ut uadat ad domũ illo rũ ad uidendũ eos iuraꝛe. Mar. in. ſ. ad egregi as ꝑſonas.ff de iureiurã. ꝙ ſic ꝑ.l.gñalr. C. e. qð ſatis plʒ qꝛ iura ĩ hoc loquunt᷑ gñołr. S. e.c. ij ⁊ qð ibi nõ.dicit tñ ibi nnũ nõbile dictũ poſt HBGull. ꝙ hoc fallit ĩ młiere qᷓ poterit ĩ domo po nere ꝑte nõ citata:q̃ſi ſit inboneſlũ Ptem iꝛe ad domũ mulieris.hoc ẽ ſatis equũ. Sʒ de rigore iuris nõ admitterẽ:ſicut enim ad eã mittit̃ nota rius ſeu alius delegatꝰlegatus ut in. c.mulieꝛes Palle. ita 7 ti: qꝛ tractat᷑ de pᷣiudicio ſuo:iõ lici tũ eẽ dʒ. ¶ Oppo. ? uẽ ꝙ n ſolũ ad iſtos de 4 bus i tex. ſʒ ad alios mitti dʒ: ut ad als egꝛegias 27 honoꝛatas ꝑſõas. d.l. ad egꝛegias. Sol. gl. i. fatet᷑ Zriũ ⁊ ideo ſupple ad lr̃ain ꝙ et ad has ꝑ ſonas mitti dʒ. Itẽ ſi pſõe ſũt abntes bʒ index aliud ꝛemediũ:ut ſcribat iudici ſoci qᷓtenus illos recipiat ⁊ atteſtatiões ꝛemittat 8. fideiuſ. ↄſtitutꝰ cũ alijs iuribꝰalle.in.gl.& duerte duo enim bic tãgũt᷑.pꝰqũñ teſtes ſũt t ſoco indicis:ſed excu ſãt᷑:ut nõ neniãt ad iudicis pnitiã. ¶ Scdo qn ſũt abñtes.circa primũ ſi omode ad pñtiã iudi an. diẽ ꝙ ante ſñiaʒ ſꝑ põt:ſed pꝰ ſniam ourat ſua pfas uſqʒ ad an ¶ Sicnt nobis. “ nen iell ian ge c. mulieres. Si at pũt nenire: ſed eos no decet ſic ꝓpᷣe loqt palle. v. teſtiũ ad idẽ. . iij. ff. e. Nic. aue ie, pꝛopt honoꝛc ꝑſone ut qꝛ ſunt bonoꝛte ⁊? egre dat aliũ intellectũ ad lr̃aʒ. dicit. n. laʒ poſſe itelli 4 kier ach⸗ gie ꝑſone tũc glo. nẽ uelle: ut idẽ: ſed Jo. an. H de ꝓducẽte cum ẽ pauꝑ:ita ꝙ non põt teſtibus 1 nmanic Gbe . poſt BGoff. 7 i. c. ſignificauit de offi. oꝛ. gl. ij. diẽ nẽturis expẽſas miſtrare: ut tenet. iiij.q.iij.uẽtu ſin idnn tdn 4 ꝙ de gůa mittit index ad egregias ꝑſonas. non ris ⁊ ĩ.c.ſtatutũ ĩ fi. ð reſcrip.li.vVj.nec ipi tenet anne⸗ iuun it renet ſi nõ uult ꝑ.l.ij.ff. quis oꝛ.i bo. poſ. .ſeꝛ. neniꝛe expenſis ſuis.meꝛiio mirtiĩ ad eos.hec ti . S F. ſi pſes. Sed cere ille tex. boc nõ ꝓbat. æt lec. ẽ ipropa. Er ipe VWinc. diẽ ꝙ iudex oꝛdian? ĩ Sꝛiũ lacit tex.i.d.l.ad egregias ubi ponit᷑ vbũ dabit expẽſas. qꝛ teneĩ pauꝑibꝰ ꝓuidẽ: ut ĩ aut. D oʒ:puto ſic dicẽdũ ꝙ ſi ẽ talis cã ĩ qua teſtis de 8 mã. pᷣn. F. ſic tibi ⁊. . de exceſ. pla.c.ſiẽ uniꝛe. beat deponẽ ĩ pñtia indicis puta crialis uł ciuil Aliud foꝛte ĩ delegato in q ſatis ẽ ꝙ nil exigat ardua ? tũc potiꝰ dʒ ire egregia ꝑſona ad pñtiã 3 uita ⁊ ho.cle.cũ ab oĩ.⁊ vide 8 b“ qò nõ. i. d. iudicis q; eõ.ar.ĩ.d. .ſi pſes niſi nen ſibi facẽ c.ſtatutũ ⁊ qð dixi in. c. oliʒ. ij. ð nſo⸗ geazʒ nel ſit mulier: ut. d. c.mulieres. Aut ẽ cã in DCLaus. Conup qᷓ nõ ẽ neceſſe ieſtẽ ire ad pñtiã iudicis ⁊ tũc iu Icut nobis * ti et ꝑiuri ad te dex dʒ mittere ad egregias ꝑſonas. d. I. ad egꝛe ſtioniũ ñ dñt admitti ita cõit ſummãr doc. Sed hec ſũmatio nil noni affert cum totuz gias: ⁊? dicit gl. i. d. l. doctõeſ dici pnt egregie pſone: vñ eis ſcribit egregio 2¶ Idẽ de pᷣſbꝛo coꝛpus iuris ð h plenũ ſit et maxie in.c.ieſtimo i ur diẽ Sope.i ti. ð teſte. F. ſeq? V. qd ð pᷣſbꝛo ubi . niũ. . e. ⁊.xxij.q.v. ꝑunli:ut ꝓbat ꝙ ſeml piuꝛ Gi a ẽt diẽ clicꝰ qᷓ ꝓducit᷑ ĩ teſtẽ coꝛã ſeculari ñ inurrat ñ dʒ apliꝰad inꝛamẽũ admitti: niſi ueniat in ſuũ Eeir coꝛã eo ſ coꝛã epo. Et dic ꝙ eẽt coꝛã eo uel illo piudiciuʒ: ut in. c. cũ in eccka de ma. ⁊ obe? Ego elic; V d vo lũmo tex. ut põat cãum ſingularẽ fm lec. q; Gr ukr cui ipſe ↄmiſit depõere dʒ 7 nõ coꝛa ſeculari.ui de bonũ tex.cũ gl. ĩ. c. ;. xiiij. q. ii. De fo ſcʒ .teneo: ⁊ ſic retractãda ẽ ſmia ſi ↄſtat es fuiſſe ad ũ cãʒ. Ded qri latã ad dẽm coꝛiuptoruʒ teſtiũ. p põitur oſulta Pi cũ teſtes ſunt abntes dicã.j.eo.cũ tur nunqnid ſenes ſint ↄpellẽdi ad ferẽdũ teſtio tio. po diſtinguẽs rnſio ⁊ fʒ mẽébrũ diſtictionis 6ninin niũ gl. ↄcludit ꝙ de iure ciuili nõ ↄpellũt. ſecꝰ ð ibi ſi vo. pꝛimũ ibi ſuꝑ qꝰ. CWMS pꝙ ſi teſtis Futrunlen iure canonico rõne pcci. Et nõ. b hãc gl. æ uiᷣ dixit unũ ĩ indicio ⁊ ↄrium eiꝰeỹ iudiciũ ſtat᷑ pꝰ . r 1,A in qð nõ.ꝑ Ho.i.c.i.de teſti.co. JSed ro 4 di Dicto nec ĩficit᷑ pᷣmũ ꝑ ſᷣm Zꝛiũ maxie ſi ꝑ pᷣmuʒ itmul minn cunt᷑ ſenes. ſo. dic ꝙ gñałꝛ dicũt ſenes a quiqge ſnia lata ẽ: ut hic aꝑte ꝓbat⸗ fac.l.gñalit. C. ð i ſinitli⸗ ſimo ãano uſqʒ ad ſeptuageſimũ abið ĩcipit ſeniũ nõ nu. pe.⁊?.c.ꝑ tuas ð ꝓb. nõ. Dar il eos. ff. n mian z decꝛepita etas: ut nõ.gl. in ꝓhemio ſexni li. D 8 fal. ubi ad hoc allegat iſtũ tex. ¶ Mõ fo ꝙ te D ug liprtwnt quo ad caſũ nrʒ dicunt ſenes maioꝛes ſepiuagi ſtis coꝛuptſeu falſũ deponẽs non ſoluʒ punien ͤ rnst ta annis qꝛ ante nõ excuſant᷑ a muneribꝰ æ tuteł dus ẽ de ꝑiurio ſeu falſitate: ſed etiã de oĩ eo ꝙ nundh w 16 2 ſiłibꝰ:nec ſufficit ꝙ ſint in. lxx. ſed ꝙ ſint maio ex depoſitiõe ſua ĩique pꝛo ceſſit:qꝛ qͥ occaſionẽ ecnnl ert . dãni dat ⁊c. ut in gl.æ nide bonum tex.huic con UucemcN itmuͤͦrii lm res: ut.l.maioꝛes.ff. de iuꝛ.imu.ꝰ uide bonã gl. iiij. a iij. inuiti. ceſſane erso neceſſuate maioꝛeſ cordãtem in. c. uno ð cuſto. eucha.et glo. in rla raccgdlint: ſi ,Ainoolben, .lxx. ãnis n ↄpellũt᷑.teſtificari 2 ceſſat tũc pcẽm. iputaꝛi ð ꝛc. iu. li. vj. Et diſtigue ut ihi 2 boc ꝓ aht 2æ porerũt uti pꝛinilegio: Si ãt nolũt ſpõte teſtifi poeat ibi adulterio. uno pluꝛibꝰue. ð ʒoibi di giniogufin mn cari nel ſubeſt neceſſitas fua ĩ eis. b.c ¶ Oopp. ligẽter inqꝛẽdi ſũt ⁊c᷑. ꝙ nõ credit᷑ teſti qui pꝰde ſintüniufalr 2 uĩ ꝙ lʒ ꝓducẽqꝗꝰ ĩ teſtẽ ſit pauꝑ: nibilominꝰ n poſitionem dicit ſe corꝛuptũ fuiſſe. allegat. n. in. Grcmigmnft dʒ ad eũ mitti: c poſſit ſe ↄfert᷑ ad iudicẽ. So. umnilentüm ſin ie 2 pitudinẽ ſuã: ⁊ iõ merito nõ ẽ ſibi credenduʒ: ut gl. ultia ꝙ foꝛe ueꝛecũdat᷑ accedẽ: qꝛ als nobiliſ in. c. i. ð confe. cum ſi. ¶ Mõ ibi adulterio uno ſeu pſona honeſta =. Et nõ bn gl. ut panꝑeſ: als pluribuſue ⁊c̃. ꝗ; onlahebwnton Et no totiẽs ↄmitti᷑ adulteꝛiũ quo ꝑſoe nobiles excuſent a müerib publicis: ꝗͥ ba tiẽs copła iterat᷑.lqʒ iteꝛ eaſdẽ pſonas. ð qbuide ingommtiml l̃ explicãda ſũt: ſi ꝓpt᷑ pauptatẽ ſiqr in domibꝰ. bonã glo.i. c. immitaꝛe. vj. q. l. diſputat: nũqᷣd porii doinidimn Sed 5 hoc ?9 tex. oppo. uẽ.n. ꝙ pauꝑtas N e 2 ex. oppo. d? pauꝑta totiẽs pniam ageꝛ debeo de fornicati.quotiens hune repellat a teſtimonio.ij.q/i.l pꝛimis.⁊.iiij.q.iij. 110. vꝛ 1 ↄmitto foꝛnicationẽ cũ eadẽ mulieꝛe ? cõcludo ſi teſtes. ſol. gl. ꝙ OPriũ ꝓcedit in ſuſpectis. Mõ. 1 din e. 0. ꝙ ſic: ⁊ bñ facit ibi tex.ad idẽ nide bonũ tex.in bñ glo. ꝙ pauꝑ als honeſi/nõ repellii a teſtificã c.ad apłce de re iudi.li.vj.v. deieranit ubi ꝓ do imo hʒ pꝛinilegiũ nt ad eũ mittat᷑ ſi uerecun Sn 1 nitat bat᷑ ꝙ totiẽs cõmittit ꝑiuꝛiũ quotiẽs nenit ↄtꝛa dat᷑ exire ꝓpter nimiz haubiate idẽ ꝙ bec gl. inꝛamẽtũ: ? idẽ. ibi nõ. Aꝛc.⁊ idẽ nõ. Jo. an. et qʒ et gl. i. d. F. ſi teſtes. V. teſtiũ: ⁊ uide ĩ ſpe.e.ti. 4 eE Rraltuiimice . nide ĩ ſpe. ð ſen. ꝓla. S. ſpẽs ãt ſeqt. v. ſzʒ pone. Agduerte iñ qꝛ Tan. vꝛ hiĩ HBGlo. i. qrit q;tam pñiam dʒ qs agẽ de piurio. immr 5 1 miii F. i. V. ilẽ ꝙ ẽ pauꝑ. relligere iura repellũt pauꝑem a teſtificãdo in ſndet ꝙ. vij. annis ꝑ. c. quodcũqʒ.vj. qi ſz di ſirins criali. Et idẽ dicit ĩ accuſatõe qui repelliĩ pꝛetex ces m hec eadẽ pnia iponit ꝓ quolʒ pcco mor echnndli Pprlamn Nrde. u pauꝑtatis. ij. q.i.ĩ pꝛimisEgo nõ nideo cãz i neeeiPifn he⸗ z ddit teſtem ſu dos durioꝛẽ pñiam arbitrabiĩ infra iſtud ſepiẽ uuNdhöͦiſtin ig⸗⸗ reſtringẽdi illa iura. pauꝑtas.n.re ſpectũ: qꝛ tiet ne fuẽit corꝛupt ex pꝑie ꝓducẽtiſ niũ qð iiũgiĩ ꝓ ꝑiurio ꝙᷓ ĩ alio delicto nam pꝛo q cã militat et iĩ cã ciuili. puto at pauꝑẽ admirtẽ piurio poreꝛit iiũgẽ ei ui ieiũet bis in ſeptimana bonmnlei⸗ dũ i reſtẽ: ſed index ſm qitarẽ ꝑſone ⁊ qnãtitarẽ = tot paupes tcipiat.nõ õt ſic aſpe arbitꝛabit in Gbnnagiſnn N cqe aꝛbitrabit eta fides ſit ſibi adhibenda Et alijs mioꝛibꝰ delictis: ? an neceſſe ſit ut ꝓ quo nttnncnn ettrin ern⸗ ön hiebi Pe dacz dAudr n nule i⸗ 8tic Aamiif öec irea i plcg rc p do mnnininid .—. . . in Paupib Puſcigir aiſriogroin ſuise ſeni idirad nin inn cf ſnni Bi Nenninn Noni afem un on unsöbeenü ſta nmne in aſine t⸗mi g N ponlint pbf ſaf 1 Melnmiüninmninmen . en niuint Ueniar in ſui Gnzm na Gin talnde m dobe, in un Nnim ſenmni fn lc dn Ke tenmnidi finſ Rnei ſuſe Mdin orNorcti Pölnn gn 6 Aimeni iſo 1 mebri ifivns ſo gini biſig oni i⸗ miiidootiima uſii io ra mi onuiu n rr r urtelgile. tevoo rl Abl. or lur ifier Mvt ſakli pones ſon olpnien inoſafiineſcl idt deſorigre Poclircradeelini min lrtidebononter aicn ncunO d aſd euchne goin 1il Erdſigu ut D noio od . W), ihſirdig SCl htekid Anderſemmiiiſe ahnn iehenin ſiodolenorn (Möidonen ee zz omini Gutenucn lones Aoi mad. . manligonadd⸗ 1 copla eſa. i lgdiſpotgtiig anns ee . . Aing on, 1 ſtsniſt⸗ numid lg iter libet peccato moꝛtali agat pñia ſeptẽnal.dic qðᷣ ſic niſi pſoꝛ aliter artet tps ꝙ põt cũ pnñie ſint ĩ arbitrio ſacerdotis. uñ glo.nõ.i.c. ſũt plures 6 pe.di.iij. facite. deꝰq: ð pe.= remiſ.⁊ de pe.di.i. mẽſuram:et młtũ põt ſaceꝛdos ĩdulgẽ ẽt 5 iuſta pnia:ut ĩ.c.quem penitet de pe. di:i.Et.q̃d ſi in in itreĩ nide glo. bonã in. d. c. menſuram. Glol. ij. colligit ꝙ ſi aliqd ĩputat᷑ alicui: oia ſibi ĩputãt q̃ ex illo ſequũt. Op.de.c.inebriaue rüt xvi. q.i.nubi dr ꝙ filie Loth iebriauerũt euʒ 2 ſe poſtea imiſcuerũt ei ignorãti qͥd agẽt qᷓ ꝑꝑ culpãdus fuit Loth nõ ꝙtum ille inceſtus ſit ſed qtum illa ebrietas mereret᷑ Et ſic ẽ probaꝛe il le tex. ꝙ malũ iceſtꝰñ iputat᷑ ei Iʒ ꝑuenerit ex ma lo ebrietatis Glo. hoc ſoluit ꝙ pᷣmum malum non aggrauatuꝛ per ſequens ſed de utroqʒ pũit MHöõ.ex hac glo.unũ intell eciũ ad illð.c.nt com mittẽs delictũ in cbrietate: Iʒ nõ credẽt deliciuʒ punit de ebrietate ⁊ de alio delicto ↄmiſſo.hũc intellectũ poit ẽt gl. in. d. c. incbrianerũt: - addit duos alios. (Seruins ut puniatur ibi ð in ceſtu:ſed nõ Im qtũ meꝛetur ſi ex deliberatione peeſſiſſet: ¶ Tertius intellectus ẽ ꝙ nullo mõ puniat de inceſtu: ſed tin de ebꝛietate q; ẽ uẽiale pecẽ: ut ur̃ tex.nõ.in. F. alias ea demũ. xxv. di. S de hoc ultimo dic meliꝰ: ut nõ. in. c. cleꝛici ð ni. æ ho. cle.?⁊ ꝑ Aꝛchi. xxxv. di. c. ſexto die pꝛo Fo itellectu uide bonũ tex. in. l. oẽ vᷣlictũ. .6 ſe iebriauit. ff. ð re mili. ⁊.l.reſpiciẽdũ ĩ fi.ff.ð pe. ubi pʒ ꝙ punit᷑ ð ðᷣlicto commiſſo ĩ ebꝛietate: ſ pena minuituꝛ un pꝛo homicidio nõ punituꝛ pe na mortis: ꝙ bene notabis ? ſatis hoc põt pꝛo cedẽ ĩ oĩ delicto:ĩ quo uere reqrit᷑ dolus q excł dit᷑ ꝑ ebrietatẽ. fac.l.i.ff.de ſica. Et diſtigue ad mom ꝓut nõ. Har. i ſili in. l.q nerna ff. gepoli ti ⁊ ꝑ do. An. in. c. cognoſcẽtes ð ↄſti.¶ Mlt̃iꝰ op. tex.ĩ eo ꝙ; uĩ facẽ d;iam. utrum iſti diuiſi pꝑ ſũiam trãſiuerũt ad fᷣa nota ł ne: nã idiſtincte dʒ ſnia retractaꝛi ex quo ↄſtare põt eccleſiã fuiſ ſe deceptam. . de re iudi. tenor ⁊.c.cõſanguinei Blo. penlc. fatet᷑ Orium ⁊ ſupplet ad tex. maxie Jo. an.dicit hoc dictum glo. ꝓcedẽ ſi ꝓbaꝛeinꝛ falſitas priorum teſtium. ſed iſte tex. loqt de coꝛ ruptione tĩ ideo facit d;iam utrum tranſiuerũt ad ſcdᷣa uora łnõ: Et ſequẽdo ⁊ limittãdo opio nem ſuã i. c. lʒ. ð. ð ꝓba. dicit ꝙ rlariter nõ ſuffi cit probare coꝛruptõem pꝰſniam ad effectum ꝛe tractãdi ſñiam q̃ſi ꝑ hoc nõ ꝓbet falſitas. de q Iñ dic ut plene dixi in.d. c.lʒ.ſed i cã mꝛimõiali qꝛ ſñia nõ tranſit in rem iudicatam ẽ diſtinguẽ dum ut colligit ex text. ut ſi non tranſiuerit ad alia uota reuocet᷑ ſũia al ſecꝰ ⁊ ira putat ĩ qualʒ ſnia qᷓ nõ hʒ uigorẽ rei iudicate:utputa ſi ab ea fuit appellatum cum hac opiniõe tꝛanſit hic do. An. ſed glo iſtam ſequitur do. Car. qꝛ bec ſen tentia nõ trãſit ĩ rem iudicata ſic nubẽdo alijs commiſerũt adulteꝛium. bec non eſt ſuffici ens ratio ad impugnanð dictum Joann. and. Sed procederet ubi clare ↄſtarer de eꝛrore ſen tentie ſed per ſolam corruptõem nõ ꝓbai faſi (Se teſtibus. tas m opi. Jo. an. i. d. c. / ¶ Ego pono tꝛes i tellectꝰ ad hoc.c. pᷣmus ut ſufficiat ꝓpare ſolaʒ corruptionẽ ẽt ad effectũ retractãdi ſñiam: qꝛ p ſumptio eſt ꝙ corruptus falſum dixit iuxta opi. Hꝛr.i.l.diuus.ff. ð re iudi. dixi ĩ. c.ʒ pall Et hoc vr̃ ꝓbare hec ſia ubi papa ſolũ mãdat iqui ri ð coꝛuptõe ut pʒ ĩ ver.ſi ueꝛo. Si aũt ex coꝛ ruptõe nõ pᷣſumeret᷑ falſitas nõ retractaret̃ ſñia t ſi ad fa nota nõ tranſiniſſet. eade eꝛgo ratio militat in illis tranſeuntibus ad fᷣa nota: ? ꝙ pP ſumatur falſitas ẽt qni trãſiuerũt ad fa nota pʒ: qꝛ teſtibus imponitur pnia de ꝑiurio ⁊ ð adulte rio uno uł pluribꝰ quibꝰ cãʒ dederũt.⁊ ſic pꝛeſu mitur ꝙ dixerũt falſuʒ alias nõ dicerentur adul terium ↄmiſiſſe tranſeundo ad fa uota: æ q' ad pñiam iſtam imponendaʒ de adulterio pondera tur: aut tranſiuerunt ad fᷣa nota. (ess intel lectus ẽ ut diſtinguatuꝛ utꝝ pecunia fuit data:ut diceretur falſũ: uel ut ſimpłr diceretur teſtimoni um. prio caſu ſufficit ꝓbare ſolã corruptionẽ pᷣ dicto mõ interueniẽte ſo nõ ⁊ pꝛo hoc ſatis fa cir iſte tex. abi ponderat᷑ ꝙ iſti teſtes dicebant ſe corruptos falſum teſtimonium peꝛhibniſſe ⁊ ſic poſſʒ moderari pᷣcedens lec.⁊ diciũ Har. plus tñ mihi placet dictum precedens. ertius ĩ tellectus ur reuocet ſnia ꝓbando ſolam corrup tionem qualitercunqʒ ſit illa ſñia peꝛ rõnem po ſitam in fine lirtere dum dicit ſententiam reuocã dam quia teſtimonium illo cuʒ ſint peꝛiuri nõ eſt aliquatenus admittendum. pondera eꝛgo ꝙ tex.in fi.dum ponit rõnẽ decidendi non fundat ſe ſuꝑ falſitate ueꝛa uel preſumpta: ſed tin ſuper periurio: quod ex corruptela pꝛoceſſit cum inꝛa nerunt ꝙ non precio ⁊c̃. ſupra eo.quotiens te. nõ. j. e.frateꝛnitatis:⁊ nõ. ueꝛbum in fine poſuũ (aliquatenus per qðᷣ nidetur inferre ꝙ diciuʒ periuriorum non deber habeꝛe effectum ſuum ſi conſtat eos eſſe ꝑiuros ante ſniam ſiue poſtea hic enim retractatur ſententia: quia conſtat illos ad quorum dicta lata fuit ſententia fuiſſe periu ros quaſi ſententia lata fuerit per probationes reprobatas:facit quod legi.⸗ nõ. in. c. ij. ð pur. uul. Et cum hec ratio in fine poſita ſit geneꝛal dicã diſpõnem huius.c. procedere ſiue ſententia ſit talis que tranſeat in rem iudicam ſiue non. at tendenda eniʒ eſt ratio que extendit ⁊ reſtringit dictum ad limites ipſius rõnis.l.cum pater H. dulciſſimis.ff. ðle. ij. . c. itelligẽtia ð v. ſig. nõ. Pyp. iĩ re fi. ð re.iu.li.vj.?⁊ Cy. i.l.nõ dubiũ.C. ð leg. ⁊ h lec.młiũ mihi plʒ ex qᷓ gñalr poſſſ ifeꝛ ri ꝙ ſñia lata ad dq; eoꝝ q̃ ſt ꝑiuri nẽit ꝛtꝛactã da lʒ ex pꝰfco ↄſtat eoſ ꝑiuꝛoſ eè ſaltẽ qñ piuꝛiũ fuir omiſſũ.i eadẽ cã ut hic fuit.Ex dictis Inn. colligit aliꝰ itellẽs ꝙ, ex ſola cõꝛuptõe poſſit agi Ʒ ſeꝑatos ut reintegꝛẽt mr̃imoniũ ꝑ bůficiũ tm reſti. ĩ ite. ul ꝑ ↄditõeʒ ex canone:qð dicit ꝓcedẽ &t ſi trãſinerit ad fa nota.Et ad tex. ſupplet ma xime:dicit tũ ꝙ eo cãu aget᷑ cũ maiori maturita te ſeu cũ maiõi diſcuſſiõe ꝓcedet᷑ qᷓ qñ ꝛes ẽ ite gra. Mõ hẽ ĩtellqʒ qͥ indicõ meo ñ ↄgꝛuit ꝛ0i be .c.ſicut pꝛecedens. Mico. ab. g ,Z ſuſ Eniens ad nos. caſuj ( crimis ? mũeꝛis n teſtificat᷑ ẽt ĩ cꝛie ſi monie:⁊ uniꝰ teſtimoniũ nõ ſufficit ad cõdẽnati onẽ.pꝰ põit pentionẽ pᷣſbri. ſo illã exandir.ibi 27 nos. ¶ M. pio bonũ. ar. ex lia ꝙ parochiani admitiũt᷑ ad accuſandũ ⁊ teſtificãdũ 3 rectorem cũ agẽ crie ciuilit᷑ æ facit ad nõ. S. e.c.ex parte ade. 5. o ſimoniã cõm ti non ſolũ cũ pro tpali obtinet᷑ ius mere ſpũale: ut eſt iſtitutio nel electio. ſed ẽt cũ obtinet᷑ ius oↄnexũ ſpũalibꝰ: nt ẽ pñtatio quã fac pochianꝰpꝛonꝰ.iſti.n.pochiãi habebãt ins pntandi ⁊ receperunt illã pꝛomiſſio nẽ pro pntatione fiẽda.aliud.n. ins laici nõ poſ ſent hůe gᷓ de elec. mafſana. z. c. ſacroſancta ⸗ in iurepꝛonatꝰ cõmittat᷑ ſinonia.uide bonũ tex. in. c. pterea. S. ð trãſac. ¶ Hõ.tertio ꝙ ſimõia mirtit᷑ nõ ſolũ dãdo tpᷣale 20 ſpuali: ſed ẽt in remittẽdo debitũ tpᷣale C q ifert̃ ad id de quo ĩ gl.ꝙ remittẽ idẽ ꝗð dare.l.quin eiiã. ff. de calũ. as wi ↄſueuerãt pꝛo bnficio dare ⁊c.ꝙ parochiani pnit ↄpelli ad ſolnedũ qð dare cõſueuerũt pꝛcſbitero eoꝝ. Ex quo nõbilꝛ ifert᷑ ꝙ donatio alicuiꝰ rei multo tpᷣe ↄtinuata ĩducit i ecclia obligationẽ ĩ futurũ:ut ſingulis anis ſic donet᷑ moꝛe ſolito.facit optie.c.ad apoſtolicã ð ſimo. ⁊ nide oĩo qdðᷣ nõ.i.c. ꝑuenit de cenſi. ubi plene dico maxie exaiando dicta Har. i.1. cũ de in rẽ uerſo.ff. ð nmie ret n ſbl pꝛo bñficio ⁊c.ꝙ nbi eccła nõ hʒ ſufficiẽtẽ dotẽ ad ſuſtẽtati onẽ᷑ pᷣſbꝛi:licite dãt pa:ochiani loco bificij aliqᷓ tpᷣalia ꝓ adminiſtratiõe dininoꝝ q̃nimo ad hoc pnt ↄpelli iny nõ.i.c.oĩs xpᷣianꝰ de ↄſe.di.i. q8 itelligo qn ſacerdos neſcit alr̃ nitã ducert̃ ał ſecꝰ ar c.clericꝰ nictum. xci.di. æ. c.i.de cele. miſ. Hõ.·uliio ꝙ ĩ crie ſimonie ẽt cũ agit cin i reqᷓ rit plena pꝛobatio. vñ nõ ſufficit unꝰ teſtis ẽt ũ pᷣ ũptiõe ꝗᷓ oꝛit᷑ ex dicto alteriꝰ qui fuir licti pti ceps:nec dat᷑ iura mtũ i ſupplementũ ꝓbationis cũ cq ſii nõ lenis.ad hoc qdð nõ.gl.i.c.tam ſis. J. eo.nbi aliquid tãgã i. c. fi..de iureiur.? ꝙ ex gicto de ſe ↄfeſſi oꝛiat᷑ aliq̃ pſũptio tʒz expſſe hic Inno. qd nõ. p his q̃ plene dixi ĩ.c.i.S. ð ↄfeſ⸗ S; n qd ſi pᷣſbꝛ remiſſionẽ feciſſet poſt pñ rationẽ ſeu electionẽ. So. dicit Jo. an. ꝙ tẽ no fuiſſet ſimonia: nõ in naluiſſer niſi ad uitã remit tẽtis allegat de rrãſac. de cetero 2 de dona. c.ij. hꝰdico uex niſi pꝛiꝰↄueniſſet ut reciꝑet᷑ ⁊ eligẽt pꝛomittẽs qð poſtea faceret remiſſionẽ ðᷣ qꝰ við rex.i. c. oꝛtaloꝰ. viij.q.iij.æ nõ.dictũ Jo. an. ꝙ ſacerdos põt aliqdᷣ debiiũ ecclie remittere ĩ uita ſua:⁊ hoc itello qn ↄcernit illud utilitatẽ ipſius remittẽtiſ:ut qꝛ ide ninẽ dʒ:ſecꝰſi ał utilirate ipiꝰ eccle cõcerneret.ar. ĩ c.i.de ĩ inte.reſti.æ.c. cum neniſlẽt ð inſti. o. i.colligit ꝙ remittere ẽ dare.in oriũ facit.l.fi.ff.q in frau. cꝛedi.2= l. i. F. cũ uẽditoꝛ. q mo.pig. nel ipo. ſol. So. qnqʒ ex eo ꝙ remitni᷑ nnllũ ↄmodũ ꝑti applicar᷑ ⁊ tẽ nõ qr᷑ dare:utputa ſi remitni exceptio declinatoria ¶ Maniens. fori ułſimil facit.l.ſi fideiufſoꝛ. S .qdaʒ. ff. man. nã dar̃ ẽ rẽ accipiẽtis facẽ iſti.ðᷣ acii. F. ſic itaqʒ et hoc caſu nil fit accipiẽtis.qnqʒ ex q ex remiſ ſiõe aliqd ↄmodũ applicat᷑ ꝑti:⁊ tẽ ſi iliᷣ ẽ liqui dũ ið ẽ qð dõar᷑:ut hic ⁊ ĩ iuribꝰhᷣ allegaris ĩ gl. et. viij. q·iij. talia. Si vo illo ñi ẽ ſiqqũ:ſʒ dubiũ potiꝰdr facẽ q;ᷓ daꝛẽ nł donaꝛe ut ſi ꝛemitti dubi us euẽtꝰlit. ſi or ĩ tꝛſactiõe:ut nõ.in.l.ſiue apð acta. C. ð tꝛãſac. ¶ Bopo. 5 tex. æ nẽ ꝙ cũ cꝛi men ſimõie ſit excepiũ deẽbãt admiiti i reſtes ẽt niles ⁊? ꝑticipes cris: ut ĩi. c.ſi q papa.lxxix. di. n. gl. ij. ꝙ lʒ Z laicũ admittãt᷑ crioſi i cribꝰex ceptis ↄ clericũ.in nõ admitiũt niſi cłicꝰ ſit uil. utputa ifamat ꝰ ut.ij.q.i.ĩ pᷣmis.ð hoc dic ut ple ne nõ. in. cum p de accu.illud tn. c. ſi qs papa nõ ex toto ſoluit᷑ cũ ibi admittãt᷑ ſocij et ð ſe cõ feſſi idiſticte: nec pondeꝛat᷑ an illi ſint ifamari nel non Goff dicit ꝙ ibi ↄcurebant duo cria ſi monie ⁊ leſe maieſlatis.loqt.n. de illo qͥ papa ui uẽte ↄuẽticulas fecit de papatu. als licʒ tales ad mittãt ĩ crie leſe maieſtatis n in i.crie ſunõle vE ſecũduʒ eum admittitur ſociuns. accuſãs.ſed non teſtis teſtificans.uł ſm Obi. iſte nõ erat ̊ cꝛie emẽdatꝰ:et iõ ẽt ĩ exceptig ꝛcpcllẽdꝰeꝛat a teſtio nio: ut i cꝛĩe nae⸗(Bre n pticeps admit tat᷑ iĩ teſtẽ dic ut hẽt ho ſie i. c. l. e.ti. li. vj. ⁊ ĩ cꝛie hẽf.dic ut hẽt᷑ ĩ.c.ĩ fidei fauoꝛc ð hẽ. li. Vj.æ niðᷣ gñalit᷑ ðᷣ teſtibꝰcrioſis ĩ.d.c. ꝑ ruas.iſte.n. ö q* i lia erat ſociꝰcris ⁊ muneris n fuit re ulſus: etiã dũ ciuilit ageꝛet᷑: ut het᷑ i. d. c. i. Oueꝛo nun q́d ꝑ unũ teſtẽ z famã potuiſſet iudex iſtũ condẽ nare ð hꝰcrie gl. pꝛedicta allegat ꝓ ? S:tãdẽ cõ cludit:ꝙ lʒ ĩ cimilibꝰſufficiat un? teſtis euʒ fama: ſecꝰiñ in crialibꝰ ĩ qbus dnt eẽ ꝓbationes luce claꝛioꝛes. Idem urñ uelle Spe. in ti. de noto. cꝛi. F. fama. V. qͥd ſi agẽti. æ uide glo. in. c i de ap. ⁊.iiij. q.iij..itẽ ſepe:qᷓ uolunt famã ? unũ teſtez probare in ciuilibus.do. An. hic inſtat inter te tera ponit duo que mihi indiſtincte non placent primo qꝛ in his que ſunt modici piudicij fama plene probat.ſecundo ꝙ in faciis antiquis exce dẽtibus memoriã hominuʒ: quod ẽ qñ excedit ſoariuʒ centuʒ ãnorum fama plene probar &t in pᷣiudicialibꝰalle.ff. ðᷣ ꝓba.l.ſi arbit᷑ =.l. in ſaã. F. idẽ labeo.ff. ð aqua plu. ar. ? Inno. ð v. ſig. ue nies ⁊.c.q̃d ꝑ nouale pᷣmũ dẽm mihi nõ plʒ qñ fama non habuit oꝛtũ ex ꝓbabilibꝰconiecturis: tũc.n.poriꝰdicunt᷑ nane uoces populi qᷓ nõ ſunt andiẽde ĩ. c. ij. ð elec.⁊=.l.ᷣcurionũ.C. de penis. noluit Mar. in. de mioꝛe. F. tormenta. ff. de à ſti. Secundum dictum non plſßʒ indiſtincre. Maʒ ipurandum eſt ꝑti q̃re a pncipio ſibi nõ ꝓnidit. dicemꝰne bonã ⁊ ſufficiẽtẽ ꝓbationẽ ſi ꝑ famaʒ probo ꝙ iã ſunt mille ãni ꝙ domꝰ iua fuit eccla ↄſecrata.certe nõ puto hãc probationẽ ſufficeꝛe ad domũ tibi auferẽdã: qꝛ cõiter inra nolunc ut fama non inducat plenam pꝛobationem:cvm ſe pe fallax ſu de pᷣſump.cũ in iuuentute 27 pꝛoba tiones debent concludere neceſſario dᷣ pꝛo b. in pñ̃tia:⁊ facit qdð dixi in.c.cum ad ſedeʒ. de reſti. miſun N hini in gferuahh n rätgrnuſnn 1 eCriirkundnn. Ffie nut uidiitzen üsd õ l ſiftim t, iliAumi. muwxkii inub uirhMirin nd Prtiicſonninp iniſi nieleionur ſit i ii⸗ fmen ldhr denrzons⸗ tueliſmmi Cinahi Grſeenido nint inini ffiſriſtigineitn äieſrieſihnmtacsghor tünſrinricſfi puiſen ſeſtrgläitnieſii fricld Rnſchtvi, otinnnirctig ſbitmmiifſihien⸗ buftninig mti tingigirguin ſiſlitihinmi 1 nnniusdn K . Atei Aetd Mueſints locf Smmg ſſſat lip ij nrallocl Arv n mi uſſtiudr ſi cnci tartlgtptitici ſiftcarnieſis mfung.⸗ busditei bunones e ele Gye ni de noto cn. in A ide goin i deo. Cd volom fmi 1 nu eſte; 8do. Bnbic nſinimner te emnbiindſnae non Naten deſom mocha Pirchen ſunn mdo g nſncis nnandere a dominm gvocd e aſ ertedit vorum funa pene robet etin f dpbalſ abit /in ſi.. pb nt Mo. ſigne ur mi dinntihophef onier poeblib Coniecuſts: une nodts opll ſot e tl öcnnoni⸗C.de ens, de nior. vornenn fdd emn mn haſmnar hi ierhrchioſbind cr ſoſtcene Poaniont ſnfumg ſoo.nec ob. iura allegata ꝑ do. An. qꝛ loquunt᷑ qñũ ẽ ꝓbãda pᷣſcriptio rãti tpᷣis:cuiꝰinicij memo ꝛia nõ exiſtit un dicit nõbilit Inno.i.d.c.quid ꝑ nouale ꝙ illa ꝓbatio q̃ fit ꝙ memoria non ex iſtat ⁊c̃.ſolũ hʒ locũ qn ĩ iur̃ expᷣmit᷑ nt ꝓbetur: pᷣſcriptio tãti tpᷣis cuiꝰinicij ñ eſt memõia proce dit gꝰ dẽm dni An.i iſtis caſibꝰñ ãt gñalꝛ in oĩ facto ãtiquo ⁊ ↄcudo hãc mãʒ hꝰ gl.pꝰ Har.i .d. ꝗ. tormẽra. Aduerte. n. narie rperiunt᷑ opĩio nes quidã. n. nolebãt famã faceꝛe plenam fidem nt nõ. gl. i. l. trqᷓ nã Y.fi.ff. de neg. geſ.?.C. ð̊ ꝓ ba. l.iiij. ⁊.l.ubi.C. de iuꝛe doti.⁊ in.c.cũ cãʒ õ. ð pꝛoba.alibi gl.uꝰ uelle ꝙ fac ſemiplenã pꝛoba tionẽ:ut nõ.i.l.iij.ff.de teſti.⁊ h̊ ⁊.d..itẽ ſepe. 2.c.i.de appella.æ.l.admonẽdi.ff. de iureiuran. æ.l.ĩ bonef idei.C. e. Alij nidet᷑ dicere ꝙ fama nullo mõ pro bat ſed pꝛobationes iã factas ↄfir mat:uñ ſi utraqʒ ꝑs płe probaꝛet optinẽt illa qᷓ hʒ ultꝛa aliã ꝑtẽ famã. d.l.iiij.æ.d. S. itẽ ſepe dũ dnt ↄfiꝛmat ⁊c.iõ dñt ꝙ fama ni pꝛobat cũ nno teſte cũ ſolũ ↄfirmat probatõeʒ iã féam:ſʒ dẽum nniꝰteſtis ñ ẽ probatio:iðo ñ poteſt ↄfirmari:⁊= hãc opionẽ tenẽt Ja. ð are.?æ An. ð piſ.? Ja. de bel.ið tẽuit pᷣterꝙᷓ ĩ cãis breuioribꝰarg.aut᷑. niſi breuio?s. C. de ſen.ex.ꝑi.reci. Di.ãt i.l.ex cuſant᷑. S. i.ff. ð̊ excu.tu.⁊? Cy.i.l.fi. C. de teſti. 2⁊ i.l.iiij. C. de ꝓba.tenẽt ꝙ gl.h.ut ĩ ciuilibꝰ ꝓ bet cũ uno teſte ni qt ĩ crialibꝰ.cũ ãt reqrãt̃ pro batões luce clarioꝛes:ut ĩ iuribꝰpᷣ alle.in.gloſa. B it. diẽ i.d.O. tormẽta:ꝙ q̃dã ſũt ĩ qbꝰſuffic famã eẽ ʒ ſic ĩ neritate n ſit ⁊ rũc ſufficit pꝛoba tio fame ut..l.bãbariꝰ.ᷣff.ð offi.ptoris ⁊.l.i.C. ð teſta. ⁊.l.i.. aꝛbit᷑.C. ð ſen.adð.iii.q.vii.g. tria. V. uexiñ ĩ his.n. iuribꝰ n reqrit᷑ vitas ſed ſuffiẽ famã ſubec.qnʒ reqᷣrit ueritas ꝙ ita ſit ⁊z qdã tũc ſũt ĩ qbꝰipᷣa fama ſeu coĩs opio ueꝛitatẽ faciũt ⁊? ĩiducũt:⁊ tũc ſuffiẽ ꝓbatõ fãe ut.l.labeo ff. ð ſuppł. lega. æ. I. cũ ölaniõis. F. aſinã. ff. ð fũ. iſtr. cñ ſitbꝰ. MNã ibi ſuffẽ proba? ꝑ famã ꝙ ali q̃ vᷣba hẽant cenũ ĩtelleciũ ad inferẽdũ ꝙ diſpo nẽs ĩtellexeꝛit.qᷓdã ſt ĩ qvꝰ cõis opio ſen fama ñ iĩducit ſʒ iducit᷑ ad ali probãdũ ⁊ iũc ſi qͥdẽ ꝓ bat᷑ fama ſimplłꝛ ex noce populi ñ ꝓbata aliqᷓ pᷣ ſũptiõe ex ꝗᷓ.d. opio ſeu fama originẽ traxerit 2z n pꝛobat:qꝛ tũc magis dꝛ uana nox populi q ñ eſt exaudienda.d.l.decurionũ Hʒ.n.ñ prober ſᷣm eũ tamẽ adiunat probationẽ iã factã. d.l.iij.G. eiuſdẽ quoqʒ:ſi neꝛo ꝓbat᷑ fama ⁊ cũ h̊ ꝙ tꝛaxe rit originẽ ex probabilibꝰpiecturiſ tẽ diẽ Bã. ꝙ i ꝗpnſdã caſibꝰfac plenã probatõcm utputa ĩ bis qᷓ ſũt modici pᷣiudicij ⁊ ſic ĩtelligat᷑ gl.i.d.l. ubi ĩ qua ſufficit probare ꝑ famã ꝙ maꝛitꝰmale ntitur ſubſtantia ſua ad effectũ ut ꝛeſtituat dotẽ Me quandoque habet effectũ ſᷣm eũ ur tꝛãſ ferat onꝰ probandi in aduerſariũ:ut qñ qs cõi opinione habetur pro libero ut.l.ſi mater.C. ð ſta. defũ. æ nide quod nõ.in.c.uno ut ecc.bene. alꝛ iſta fama nõ facit plenam ꝓbationem ſᷣm eũ An ãt faciat ſemiplenam ita ꝙ plene ꝓbet cum uno teſte dic ꝙ debemꝰ cõſiderare idicia ? pᷣſũ ptiões ex quibꝰ ipa fama traxerit originẽ an imł tum urgeãt an nõ:⁊ ſᷣm bec arbitrabit᷑ an fama faciat ſemiplenã ꝓbationẽ uł nõ ⁊ ſic dicit debẽ itelligi gl.i. d. l. xcuſat.ff. execu. tu. ⁊ i. d.liij. F. eiuſdẽ. ¶ Et ex his ifert ad qõeʒ:ſtatuiũ diſ ponit ꝙ ĩ aliquibꝰ caſibꝰ ſufficiat ꝓbare malefi ciũ ꝑ publicã famã. diẽ. n. debẽ ĩtelſigi ðᷣ fama 4 traxit originẽ ex plibꝰ cãis q iducũt popnulũ ad ſic dicẽdũ uł credẽdũ als nõ eſſ fama:ſʒ magis uana uox ppli ð qua nõ ẽ curandũ ut. S.dixi.dʒ n. itelligi ſtatutũ ðᷣ fama legitia ſm euʒ q nerba ſũt młiũ nõnda. Et faciũt ꝓ hᷣ ultio nõ. ꝑ Inn. i.c.cũ opoꝛeat ð accu.ubi dicit ꝙ teſtes ðponẽ tes ſuꝑ ifamia dnt reddẽ cãm ſufliciẽtẽ ſui teſtio nij.no. n. ſufficit dicẽ ꝙ pplłs hʒ illũ ſuſpeciũ ad mãʒ uide qð ponit Jo. an ĩ addi.ſpe.ſuꝑ. G. fa ma ð noto.cri.ubi ponit duas opio. orias anti quoꝝ. ¶ S ne captinẽ itellectũ ꝓpriũ ſumpłr referẽdo alioꝝ igenia ſubijciaʒ ĩ effeciu qð mihi Vs i hac mã ſatis difficili.aut eni fama ꝓceſſit ex inimicis.⁊ ð ea nõ ẽ curãdũ:ut i.c.cũ i iunẽtute ð pᷣſump.⁊.c.łʒ ex q̃dã ð teſti ⁊.c.qliteꝛ ⁊ qñ.ij. ð accu. Aut nõ ↄſiat ꝙ ꝓceſſerit ex inimicis et aut nerſat in his ꝗᷓ ſũt in aſſiduo æ publico uſu ⁊ ꝓficit ĩ duobꝰ:prio ad declarãdũ uocabulum dubiũ: ut.d l. labeo ⁊=.l.cũ delaniõis.. aſinaʒ pᷣ allega.cũ ſilibꝰ.ſᷣo ꝓficit nt utiliiate publica ſua dẽte: ex quo nõ agit ſpecifice ð pᷣiudicio alteriuſ teneamꝰ cõeʒ opionẽ pro ueritate: ur. d l. barba rius ⁊ i.d. .tria. Aut uerſat᷑ i alijs ⁊æ aut n ꝛed dit᷑ cã rõnabił vn ꝓceſſit ĩfamia æ nõ fac aliquẽ gradũ ꝓbatõis:ut.S. dixi poſt Har. ſʒ coadiu nant probationẽ ꝑfectã. Aut reddit᷑ ca ꝓbabił ⁊ ꝓbat᷑ ⁊ iũc poſſẽt eſſe ita ſtricta indicia ⁊ con ſecture ut ẽt plene ꝓbarẽt ĩ ciuilibꝰ: ſʒ tũc ꝓba tio ſolũ fingit ex ĩdicijs ⁊ nõ ex fama: iuxta ea q̃ plene dixi in.c.tertio loco ð ꝓba. ant nõ pꝛobã tur ita idicia ſtricta:æ tunc puto ꝙ ſi agit ex Zc tu uł rei nẽdicatione ul quaſi ſen alia actione fa ma nõ facit gradũ pꝛobatõis:ſed tin coadiuuat ita loquit᷑ tex.i.d.l.iij.?.d. S. ſepe. Et ẽ rõ qꝛ ꝓ batioes dũt ↄcludẽ neceſſario:ut.i.c.ĩ pnñtia de ꝓba.l.nõ epiſtoł.C. e..l.actor ⁊.l.cũ res.e.ti. fama. n. ſepe fallax ẽ ut expꝑietia docet ⁊ ð iuẽ ẽt diuino requirunt᷑ adminꝰ duo teſtes: ut ſit plẽa 7 ↄcludes pꝛobatio ubi agit̃ ð pᷣiudicio alieriꝰ: ut le.⁊ nõ.i.c..ʒ uniueꝛſis ð teſti.⁊ hoc noluer̃t quidã ãtiqui:ut recitat Jo.an.in loco Palle. Idẽ puio ubi nõ agit̃ ex pciu ſi eſt piudicij nõ modici: ut ꝓbat i. c. tã Iris.. e. ubi fama ⁊ aliq teſtes ſingulares nõ ſuffecerunt ad effectũ caſſã di electiõeʒ electi. Si ueꝛo agr ad aliũ effectũ:tẽ pꝛobat ĩ his qᷓ ſi modici piudicij ⁊ qᷓ ð facili płe pꝛobari ñ pnt:ut i probãdo mortẽ alterius lon ge abſentis nel ꝙ maritus male ntituꝛ ſubſtãtia ſua uł ĩ pꝛobãdis finibꝰdioceſũ:ut i.c.cnm cãm ſupra eo.et in ſimilibus hoc uerum:niſi in caſi bus in quibus iura exigunt pꝛeſcripiionem tan ti temporis de cuius inicio non eſt memoꝛia. tũc enim neceſſe ẽ ꝓbare ꝑ famaʒ ſeu cõeʒ opi. ¶ De ieſllbus. qꝛ alit᷑ ipoſſibił eẽt probatio: ut. S. dixi: ⁊ an ſit dfia inteꝛ famã ? cõeʒ opi. videlʒ ꝑ Jo. an. i. d. F. fama ¶ In cꝛimialib vo qñqʒ pᷣſtat mãʒ idi cendi purgationẽ. ij. q.V. pᷣſbytĩ ſi a plebe 7.. accu. accedẽs cũ ſi. Quandoqʒ dat mãm iqrẽdi ut de accu.qᷓl: æ quando.ij. Qnq; ſuſpendendi ab offõ ⁊ benekficio.diſtiguẽdo tũ prout legitur = n. in. c. inter de purg. cano.⁊? ꝑ Jo. an.i.c. i. de accu.li.Vj. OQñqʒ coadinuat ꝓbatiões iã fac tas ſen alia admicula: ut ĩ. c. pterea. . e. Sʒ gra dũ pꝛobatiõis nõ facit: qꝛ pꝛobationes in criali bns dñt eſſe luce meꝛidiana claꝛioꝛes.C. de pꝛo ba.l.ſciãt cũcti canõiʒata.ij .q.viij. ⁊ ĩ.c.epipha niñ. vV. q. Vj. æ ꝓbat ĩ. d. c. tã l̃is nbi nõ facit ſe miplenã probationẽ ẽt ſi agit de crie ciuilr. for tius eꝛgo ſi agit᷑ crialr:? ͥ nõ.Et h cadit qõ an probationes diuerſe ſpẽi debeãt miſceri ad faci endã plenã pꝛobationẽ ðᷣ qua plene dixi in. c. cũ cauſam de pꝛoba. Mi. abb. Falus. J aſus. Atte Auſam que. ſtatiões ĩ uno iudicio recepte fidẽ faciũt in eadẽ cã ⁊? inter eaſdẽ ꝑſonas coꝛã alio iudice. h.d.? nõ di nidit 5. ꝙ acta cõcernẽtia merita cãe non reſiringunt᷑ reſpeciu effectus quo ad ꝑſonam in dicis corã qno acta ſũt ſʒ operant᷑ effectũ ſnuũ ẽt corã alio iudice. Et idẽ vẽ dicendũ ð acti. ↄcer nẽtibꝰ oꝛdinationẽ: ut lit.nõ ↄtel. ſilibꝰ ꝓbari v i. c. fi.ẽ ð̊ ꝓba.¶ Sʒ qro nũquid bot ſit ue rũ idiſtincte Inn. b iſtat æ nide glo.iĩ cle.ſepe de vb. ſig. latius ꝑ Bar. in.1. cũ lite.ff. indi. ſol. ? ali quid i.l.cũ apud eo.ti.et ut claꝛe ↄclndã mãʒ ad nerte prius ꝙ acta q̃ fiũt ĩ indicio ſunt triplicis qualitatis. Quedã eni cõcernũt ordinationẽ in dicij.ur citatio libelli oblatio lit. Oteſ.ſatiſdatõ ⁊ ſilia qᷓ alio uocabulo appellãt᷑ acta iudicij ſen in dicij ordinatoria qdã ↄcernũt indagatiõeʒ neri tatis:ut ſũt atteſtati.ſen depoſitões teſliũ confeſ ſiones ⁊ ſiłia que alio nocabulo dicuntur acia litis ſeu cauſe:quedã ↄcernũt deciſionẽ negocij nr ſñie que ferunt᷑ in cã: ⁊ de hoc ultimo nõ trac tatur h:ſed eſt mã ti. ðᷣ re indi.⁊ maxime i. c. pe. . c. cñ ſuper ⁊. c. cũ inter.e.ti. Hoc pᷣmiſſo cũ 4 rit an acta ĩ nno iudicio faciũt fidẽ in alio:diſti gue aut iſtãtia iudicij nõ ẽ ꝑempta aui ſic puta ꝑ lapſũ triẽnij ð iure cinili nel ꝑ abſolutõeʒ fcaʒ ab obſeruatiõe iudicij ꝑꝑ ieptitudinẽ libelli nel ꝓpteꝛ ↄtumaciaʒ actoꝛis fʒ ntrũqʒ ius:inx nõ. i.c. ↄſuluit de offi. dele.⁊.c.exaĩata de indi. et in .l. ? pedẽm. ff. de iudi. p cãn h oĩa acta ſiue ſint oꝛdiatoria ſiue ĩſiructoria cãe fidẽ faciũt eoram indice ſubrogato:ut ſuꝑ eis poſſit procedeꝛe ſiẽ pᷣdeceſſoꝛ. pꝛobant᷑ hᷣ iũcto.c.fi.ð pꝛoba. i.l. moꝛtuo.ff. ð iudi. Idẽ.n. ũ iudex. ar.l.pꝛopõe bat᷑.ff. iudi.⁊.c.ĩnotuit ðᷣ elec.⁊.c.eccła ſancte marie. 5. ut li. pẽ. Idẽ dicẽdũ corã indice appel latiõis: ut ĩ.l.is apud quẽ.C. ð edẽ.⁊.c.cum ad ſedẽ de ꝛeſti. ſpo.et. c.ꝑ tuas.j.ð appel.cum ibi nõns ð ſariſdatiõe Vo ð indicato ſoluẽdo ł iudi cio ſiſti dic ut plene le.? nõ.i.l.cũ apud et.:.iij. ff. iudi. ſol. ¶ Sed dubito quid in iudice alte rius tribunalis: utrũ acta ſaltim iudicij ordiato ria faciãt fideʒ corã eo: ut ſuꝑ ilł poſſit ferre dit finitiuã ? credo ꝙ; Iʒ acta ↄceꝛnẽtia iueſtigatõeʒ Hitatis faciãt fidẽ coraʒ alio tribunali. ar.l.cum antea. E. de aꝛb. 7. c. ĩteꝛ dilectos ð fi. inſtꝛu. ſecꝰ puio ĩ ↄcernẽtibꝰordiatõem ipſiꝰiudicij.ar.op. i.l.ij. in pn. ff. indi. ſol. Nẽ hec acta ordiatoꝛia reſtrigũt᷑ ad ipᷣm iudicẽ uł ſubꝛoagtũ.uñ in his obſeruat᷑ conſuetudo cuiuſqʒ foꝛi:ut.l.iij.ff.e.⁊ nõ. ſuꝑ ſica de ↄſue.? hꝰq ad pᷣmũ mẽbrũ qñ iſtatia ñ ẽ ꝑẽpta. ¶ Ciꝛca hoc tñ dubitat. p qͥd ſi ðpoſitões teſtiũ ni fuert publicate coꝛã indice ꝛecipiẽte:nũqͥd faceꝛẽt fidẽ corã alio iudice:⁊ hᷣ qõ ẽt cadit ĩ alio mẽbꝛo qñ inſtãtia ẽ ꝑẽpta:ut pʒ ex. . dicẽdis. Ja. ð are.i.l. geſta. C. ð reſti. in ite. tʒ ꝙ nõ faciẽt fidẽ ⁊ ꝓ hfacit ille tex. dũ ꝛe q̃rit ꝙ ſint ꝛedacta ĩ publica monumẽta ⁊? idem lẽtit glo.i.l. ꝓperãdũ.C. ð iudi.? ĩ.c.fi.ð ꝓba. ſuꝑ vbo alioqͥn. Mar.i. d.l. c lite tz faciüt fi dẽ ⁊ petet᷑ pnblicatio ab illo iudice alteninſtan tie coꝛã q ꝓducũt.ad hoc allat Inno.ĩ.c. albe ricꝰ. . e. ? nide ꝑ eũ oĩno ĩ. c. cũ ĩ ina dioceſi. . te. do. An. tzʒ ꝙ ẽ ĩ optiõe ꝑtiũ an nelint ill fidẽ adbiberi an de nono eoſdeʒ teſtes ꝓducex ꝑ.c. cũ cãm. j.e. in fi. niſi teſtes illi eẽnt mortui.aꝛ.c. pntata. J.e. Ego puto ꝙ; corã iudice ſubrogato ſine ſit einſdẽ tribunał ſiue appellatõis in dubio faciẽt fidẽ: qꝛ cenſet᷑ ideʒ iudex.d.l.moꝛtuo.=.l. ꝓpõebat. ff. de indi. ⁊. d.l. is apud quem: als ſe queꝛet᷑ ꝙ ſnia lata ſine publicatiõe teſtiũ ñ poſſz ꝓfirmaꝛi ꝑ indicẽ ad quẽ niſi de nono ꝓduceꝛẽ tur teſtes: qdðᷣ nõ ẽ dicẽdũ cũ ad naliditateʒ ſnĩe nõ reqrat᷑ pnblicatio atteſtatõum: ut nõ. Haꝛ. i .l. ꝓlaram. C. ð ſen. ? ĩterlo. ſed corã alio indice non ſubꝛogato poſſet dubitari:ſed nihilominus credo ꝙ faciẽt fidẽ ⁊ ſequoꝛ ĩ hꝰ HBar. ? Inn. 2 ꝓ bꝰbonꝰtex.i.c.cõſtitutꝰel.i..e. tẽ fac .c.qm ↄ de ꝓba.nbi nõriſcribit dcpoſitiones teſtiũ ad ppetuã rei memoriã. nõ eꝛgo ꝛeqᷣrit pu blicatio ad fidẽ faciẽdam cum anctas nõrij pꝛe ſtat eis fidẽ ? nõ publicatio: ut pʒ in.d.c.qi 3 Item publicatio nõ fit ad pᷣſtandã fidẽ ipſiꝰ depoſitionis:ſʒ nt diſputet᷑ ſuꝑ eorũ dictis:ut in .c.quali ⁊ qñ. S. dʒ.j.ð ccu. ⸗ i. c. pñriũ.ʒ.e.nõ ob. illa l. geſta qꝛ nõ rerit publicanõe; fiẽdã.ſ. ꝑ iudicẽ:ſʒ ut publica mann oↄſcꝛbat᷑ ñ ob.c.cũ cãʒ.j.e.qꝛ nõ ãnullãt ibi teſtes ex vᷣfectu pnblica io.ſʒ potiꝰex alio defectu: ut ibi nõ. Inn. ⁊ Ci doc. ita ꝙ nullibi apte ꝓbat᷑ opio ↄꝛia 2 vu bitat᷑ circa boc mbrũ ⁊ ẽt ſequẽs ĩteꝛ qs pſõas faciãt fidẽ h acta. So. dicit h Inno. quẽ ſcqᷣn⸗ Har.i.d.l.cũ lite ꝙ naleret non ſolũ ĩieꝛ eaſdẽ ꝑſõas int᷑ quas facta ſũt:ſj ẽt inter eoꝝ bẽdes: dũ tũ ad ið ⁊ eodẽ mõ agar᷑:ut d c albericꝰ. . 8 li.ca.l.iubemꝰ: imo plꝰnẽ fʒ eũ ꝙ oĩa acta fca zſpiciẽtia cãʒ eſto ꝙ ſnĩa nõ ſit lata ꝓſũt n ſoluʒ ꝓducẽtibꝰ? eoꝝ hẽdibꝰ:ſʒ ẽt oĩbꝰqdꝰꝛes iudica ta ꝓdeſſet. Exẽpluʒ aliqs a quo petebat᷑ fũdus pbanit ꝑ teſtes ꝙ ſuerat: poſtmoduʒ pendidit NN, ibrufe Gs g ier ſia gbin⸗ . auni „ bum gm⸗ moͤr le cnn Nann eGin 1 ſonithſmliſihn nti in ſiß uin irinelunn, lir Apur inAatergld/ teitthiſiiistnbn iitcrrgſt uhnn m ilnepzöganninſenr age Aeſochdleg Kunaidm rr ctot rnr un on aun Perii ricinind lier Norn iltisnti Ald kine ninlud Rriiglntdi⸗ aiCedaäzenheg Oiſrättitnau MAgipinrichü ii Uelipnimnpiiiun Eriniiniſcihmi utecntliw n e jniegliern Br ⸗ Mriininn,,, ubfliieni gmüriaiiee hlriiſtn gin rim ibſa — . Kil geii Cdil ticſögbe, ionn Dridltilrngiif eimi Ehſenin 1 lo ocic dneneſtſhn ai iuii Adaeiln Nmici eaidenüowit ci mdci, do. Annz geioptiegtün iriiei bem m e wNo ig ſa ocnie in ſcuni Aeu . Gνuwddrng uan, ior dr / Egranci h ido/No fe udl 10 /6 P0 en n ſe ſin uſne oblenietetiü poſd Oudciadgri niſ deſtod lnei töi Reili i N iälmeftie rhicno neſndnmn md Ond Cöleni l cori dio weſee arien viblomrinos u dole biattſe wono W auaiditſeanmid B m. ictim ii (eid 5 N rerda oſnini⸗ 3 õ i ſacſedan Cun van niii u . ſöobictonn notan enli ſe z n imuſti tio no⸗ ,„ i,Kae Im vish iibcoi acn inns tan tic fid el nintgj. è..,. cablcatgfii⸗ ſcwiiſſchl⸗ ⸗ lech illum petro certe ꝓderunt atteſtationes petro: ſicut ꝓdeſſẽt ei ſñie late ꝑ uẽditorẽ.ff.de excep. rei iudi.l.ſi a ie.ꝗ.i.et.O.iulianꝰet bn fac̃.c.iter dilectos. J. nec atteſtatões de fi.iſtru.arguendo ꝑ locũ a ſpali.hoc iñ nõnter limirat Mã. qn te ſtes ſeu alia acta geſta ſũt ↄ pnite. Si ãt ↄ abntẽ otumacem:tũc lſʒ noceat ↄtumacia: non in alijs pſois qͥdꝰał pᷣiudicaſſet ſi fuiſſet actũ õ pñtem: ſiẽ dicimꝰ i ſñia:ut nõ noceat illł qbꝰał nocuiſſet ſi fuiſſet lata. õ̊ pntẽ.q̃ſi tũc nideat᷑ ꝑ ĩiuriã ſuaʒ oↄdẽnatꝰad hoc.l.põponiꝰ.F. meminiſſe ⁊.l.qui repudiãtis ðᷣ ioffi. teſta.⁊.l.ſi pſes. C. de pig fac .c.fi. de em. ⁊ ue.iter ꝑſonas ãt oĩo exneas non faciũt fidẽ ſʒ aliqualẽ pſũptiõem:ut nõ. Haꝛ.in .vl. a ſnia. ff. de appella. æ nõ.i.d.l.ſi duo patroni .ff. de iureiurã.? ꝑ Cy. in.l.is apud què palle. Alliã limitatõem põit do. An.dicẽs ꝙ ni faciũt fidẽ iter alias ꝑſonas:qn agit᷑ ad utilitatẽ priua tã:ſecꝰſi ꝛõᷣne publice uulitatis uult iudex mouẽi ex officio ſuo rõne ↄfeſſionis habite inteꝛ pꝛiua tas in alio iudicio:exẽplũ actore agẽte ↄ bnñnici atum ⁊ nil ꝓbãte reꝰſpõte fuit ↄfeſſus defectum iuꝛis ſui lʒ nõ ꝓſit ↄfeſſio ur ſñia ferat ꝓ actoꝛe ex quo nihil ꝓbanit de iure ſuo:nec ut re us p uet᷑ cũ ad hoc nõ fuerit actũ:iñ index ex officio ſuo potit pᷣ modũ ichoãdo nonã iſtãnã õ ilum ꝓcedẽ vᷣtute ↄfeſſiõis i alio iudicio int alias ꝑ ſonas allegat Soe.de act᷑.⁊ peti.ꝗO. ſuꝑ actione v. qd ſi reꝰ. Ego allego ↄpoſ.?æ Jo. an. i.c.mã datũ de reſcrip. Et aduerte qꝛ idẽ uoluit JInn. ĩ. d.c.q̃it᷑ ? q ĩ fi.ĩ alijs factis actiſ dũ ageret ciuilit᷑ de crie:ut poſſit iundex pꝰmodũ ſuper illis ſe fũdare ꝙ nõ p ʒ:qꝛ młia forte oppoſuiſſer g teſtes ſi credidiſſet ꝙ aduertẽnt᷑ ad im piudiciũ ſecus ĩ ↄfeſſione ꝓpa.in illa.n. non cadit excuſa tio:ut nõ.idẽ Inno.i.c.ꝑ ĩqſitiõem de elec.⁊ õ illã opi. Inn. repꝑi glo ·i.l.ſi qs a ſe füdum. C. ad..iutł de ui publi. ? D nol. in. . iij. ff. ui. bo. rap. ¶ tẽ dubitat᷑ nũquid iter eaſdẽ ꝑſoas ac ta faciat fidẽ ĩ alia cã Inno. hic ꝙ non:dicit.n. ꝙ ſolũ faciũt ſidẽ ĩ alia cã qñ ad idẽ agit ł et ad aliud ꝙ mi pendet ex pᷣncipali qe ẽ ſi atteſtatio nes ſint ſuꝑ m'imonio ñ ualebut ad ꝓbadum le gitimtõem filiorũ.j.e.albericꝰrefert alios dicẽ ꝙ nalẽt hoc caſu ultimo quo ad pſumptionem tm et nõ quo ad ꝓbatõeʒ Har.i.d.l.cũ lite ſim płr trãſit cũ pᷣmo dicto:ut ualeãt cũ ad ide agit im ſʒ alꝛ loqᷣt i.l.ij ni bo.rap.ibi dicit ꝙ ſi pro batiões ſint facte ĩ ciuili pᷣncipałr circa delicium nõ faciẽt fideʒ ĩ criali:ut nõ.glo.i.d.l.ſi qs a ſe fũdũ et ꝓbat᷑ ſᷣm eũ i.l.iij.ff. de teſti. . idẽ diuꝰ ibi teſtibꝰnon teſtimonijs ⁊c̃. Et rõ qr i crialibꝰ reqrũt᷑ ꝓbatões luce clariores. Et adde rõnem quã S.dixi ⁊ itelligit ꝙ nõ faciũt fide.ſ.plenã in admiculãt᷑ ſjm eũ arg.l.qꝛo ĩ fi.fl.de edi.edic.et .l. capite qᷓnto. ff. de adł. Aut ꝓbatões ſũt facie iĩ cã ciuili ſuꝑ aliquo admiculo ad crimẽ et faci unt fidẽ ĩ crminali ut.l.i.⁊.l.pſes.ff.de plagia. Aut ꝓbatiões ſt fce ĩ criali ⁊ ꝓſũt ĩ ciniii.itelli git tñ int eaſdẽ ꝑſõas.alłat.c.ueniẽs ⁊.l.is apð De teſtibus, quẽ ⁊ qð ibi nõ.pᷣalł.=.l.cũ antea ĩi fi. C. ð̊ arb. Iẽ dicit iter alias ꝑſonas qͥbꝰ p̃iudicaꝛet ſñia ar. eorũ ꝗᷓ S.dixi:allegat ĩ Sriũ.c.neniẽs.ij.].eę. ubi diſtinguit᷑ an agat᷑ ad eũdẽ finẽ an ad aliuʒ. p caſu faciũt fidẽ. ſo nõ.ad idẽ qðᷣ nõ. Inno.i c.ij.ð or.cog.ubi dicit q ꝓbatões facte ſupeꝛ exceptõe nõ faciũt fidem ſuꝑ actiõe:ipᷣe rndet q; illa d'ia an agat᷑ ad eũde finẽ an ad aliũ ſibi nõ placet ĩ qõne ꝓpoſita:ſʒ putat ſic dicẽdũ q; aut ꝓbatiões fuerũt pꝛĩo facte i cã ubi ſufficit ſũma ria pꝛobatio: uł fuit facta nõ ſeruato iuris oꝛdi ne nt añ lit.ote.ſuꝑ aliq̃ dilatoꝛia.⁊ tũc ñ foc ũt fi ſẽ ĩ alia cã:ẽt iter eaſdẽ ꝑſonas:⁊ hũc dicit eẽ caſũ ĩ.d.c.ueniẽs:⁊ ſic dicit itelligẽdus pᷣmiſſum dẽm Jan. ibi. n. ꝓbatões fuerũt recepte ſuꝑ di latoria:ſecus ubi fuerũt recepte ſernuato orchne inꝛis.⁊ plene ad hoc qð nõ. Inn. i.c.fi.de ordi. cog.⁊ h̊ ſũt bñ nõnda ⁊ pʒ multũ rñſio ad illud .c.uenies. Naã tex ibi põderat ꝙ li. nõ ↄteſ.fue rãt ille ꝓbatões recepte i alio indicio. Sʒ atten de qꝛ Dar. loquit᷑ qn ſuꝑ eodẽ agit᷑ ſʒ ad aliuʒ finẽ:ut qꝛ ð eo prio fuit aciũ criałr nũc ciniliter NMãi rõe ↄnexitatis ſeu unitatis ſubiecti ſatis ad mitti põt ut ꝓbatões ĩ una inſtãtia faciãt fidẽ in alia: ar.i.c.i.ð cã poſ.? ꝓprie. Sʒ maius dubiũ ẽ nũquid faciãt fidẽ iter eaſdẽ ꝑſonas ĩ alia cã ꝓrſus ſeꝑata.Et prio vꝛ ꝙ nõ.ar.i.c.ĩter dilec tos. F. nec aiteſtatões ð fi. iſtrnu.ubi pugnabant᷑ ille atreſtatões duabꝰ rõnibꝰ. pria qꝛ iier ale ꝑ ſonas Fa ibi qꝛ ĩ alio iudicio recepte fueꝛãt:non g ſufficit ut ĩter eaſdẽ ꝑſõas agaĩ ſi in alio iudi cio:ſʒ ad aliũ finẽ recepte fuerãt:ĩſii ð nup. af finitatis ubi pʒ ꝙ nõ ſuffſicit unã cãʒ cefſare:ſʒ ĩ Sriũ facit.c.eũ el. ð vᷣ ſig.ubi le.⁊ nõ.ꝙ acta ĩ ducũt notoriũ. Ite inſir̃n qn; facit fidẽ ſuꝑ eo ſuꝑ quo pricipa r nõ fuu ↄfeciũ.l.optimã.C.ð Shen.⁊ ↄmit.ſtip.⁊ ð pᷣſump.c.illð:facit qdð nõ. gl.ij. i. c. cũ oli ð cen.⁊ hec ꝑs tãq; equior plus mihi plʒ. Mon.n. debemꝰ opprimẽ ⸗ anguſtare Hitatẽ cũ his nanis ſubuilitatibꝰ. ar. c. ecce. xxiu j .q.iij.⁊ i.c.abbate ſane in fi.ð ꝛc warl. v⸗ UWenio nũc ad fᷣm mẽbꝝ pricipale qn eſt ꝑcẽpta iſtãtia:i quo dic ꝙ ꝑ iſtatie ꝑeptiõeʒ ſolũ ꝑimũt acta litis ordiatoria q̃ ał appellant᷑ acta iud cij: ut citatio libelli oblatio lit.Ote.ſanſdatio ⁊ ſilia: nõ at ꝑimũt᷑ acta cãe iẽdẽtia ad vᷣitatis ĩidagatõ nẽ ut depoſitio teſtiũ:ↄfeſſio ꝑuũ ⁊c̃.nt ꝓbar̃᷑ ex .l. cũ lite moꝛtua pᷣal.iũcta.l.cũ õtea.C. ð̊ arbi. 2.l.iubemꝰ. C. li. ca. 2.l.fi.ð reſti.nõ.i.l.pꝛo pe rãdũ. C. ð indi.⁊ hec ẽ ↄcluſio Inn. h̊ ? Har. i. d.l.cũ lite ⁊ nide gl.i cle.ſepe ð v.ſig.ĩ vbo ðᷣ fenſiões. Rõ diuerſitatis ẽ qꝛ acta reſpicietia ðᷣ ciſionẽ cãe nõ ſũt acta iudicij:ſʒ cãe que non pe rijt: ut i. c. exaiata ðᷣ indi. Ideo nec ipſius acta: acta iudicij ordinatoria in tin ꝑuenit ꝙ nõ na let poſtmnodum ſententia ſuper illis lata: quia re peritur lata ſine tela indicij ? ſubſtantialibus de bitis ut nõ.glo.i.d.l.ꝓperandũ..i.in vᷣ.ixien nij nec ꝓdeſt ↄſéſus ꝑnũ æ iudicis.peꝛ.l. neme poteſt. ff. de le.i.⁊.c.unicum de lit. conteſtatio. Acta vo cãe pẽpra inſiantia faciũt fidẽ ĩ eodeʒ nel alio iudicio fʒ ꝙ plene dixi i mẽbꝛo pᷣcedeii Sʒ circa hoc fᷣm mẽbrũ dubitat᷑ nũquid ꝑepꝑta iſtantia peat oĩo effectꝰ actoꝝ ꝑẽptorũ. Inno. H 7 Har. i. d.l. cũ lite cõcludũt ꝙ boꝝ actoruʒ iudicij duplex eſt effectꝰ. Quidã ẽ ð fumuro it ꝑ ea = ſuꝑ eis ferat᷑ ſñia ⁊ iſte peꝛijt ut S dixi.Ali ns eſt effectꝰ iã ꝑfectꝰ de pᷣteriro ante ꝑẽptioneʒ iſtantie ? iſte remanet exẽplũ ꝑ lit. cõte. q cfficit malefidei poſſeſſoꝛ.l.nẽo.C. de acquir.poſ.⁊.l. ceriũ de rei uẽdi.ꝑpetuat᷑ actio:nt.l.fi. C. de pᷣ ſcrip.xxx.uel.xl.an.res efficit litigioſa.C. ð liti. aut. litigioſa ⁊ ſic ðᷣ alijs.talis ãt effectꝰ ñ ꝑimit pẽpta iſtantia:qꝛ effectꝰiã ẽ ꝑfectꝰ:ꝑ hoc.d.l.ꝓꝰ perãdũ:æ qð ibi nõ.S.i.qʒ aliud ſentiat gl.i.l.ii. C. d fru. ? lit. expẽ. Sed pꝛimũ dictũ cõit tenet ſed nide gl. fi. j.e. ſignificauerũt q̃ ur̃ ſentire op poſiũ. Sed põt illa gl.ut ſaluet᷑ itelligi qnĩ quis fnũciat iſtãtie: ſic loquit᷑:tũc.n.qꝛ uꝛ diffidẽ ð inẽ ſuo tollit᷑ eff ctꝰ ẽt iã ꝓductꝰ:ſecꝰ iñ ſi ꝑijt ex ure ni iudicis diſpoſitiõe: ut ſic potiꝰ ſubueniat ei qui ẽ ĩ neceſſitate oſtimtꝰ. ar. c.de aꝛbitris ðᷣ offi. dele. li. Vi. rede oĩa ꝓcedũt ſine acta ſint geſta corã oꝛdiario ſiue coꝛã delegato: ut ĩ .c.fi. S. ð ꝓba.ſine coꝛã aꝛbitro:ut.d.l.cũ antea i arbitris tiñ limita:ut bẽt᷑ i.c.pñtata.j.e.⁊.l. fi. M. e. ti. Et nõ bñ unũ diciũ Moſt. hic ſentit.n. ꝙ acta factũ recipiẽtia nalẽt:lʒ ꝑimat᷑ iſtãtia ꝑꝑ ieptitudinẽ libelli:⁊ ſic nalẽt ꝓbatiões facte ſuꝑ libello iepto qðᷣ itelligo dũmõ nõ ſubſit aliud ni ciũ:⁊ facit hoc dictũ ut naleãt acta ad aliũ fineʒ inter eaſdẽ ꝑſonas ð quo g dixi ccẽ. Eer, . aſuſ. Cle Bm nuncius. i no ſüt feꝛẽdo teſtionio ĩ cauſa eccleſie ſue ſi ne rõnabili cã repellẽdi hoc dicit. ¶ Anero ꝗ poſſit eſſe cã rõnabilis repellẽdi: dic ꝙ młiplex E:ut excõicatõ:crimẽ grane:ꝑiuriũ:ĩfamia ⁊c.j. e teſtimoniũ ⁊ S. e. ex parte ade cũ młiis ſilibꝰ. Et nõ.ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ habilitarꝰad ceꝛtũ aciũ reſoectu uniꝰ cãe nẽ habiliratꝰ ſolũ reſpẽu illiꝰ z nõ reſpẽu alioꝝ ꝑiter ipediẽtiũ ꝓ hoc.c ex inuaꝝ de anc. et uſu pal et.l.ſi domꝰ. ff. ð̊ fui. ur. pᷣdi.= qð nõ.gl.i.c.ſtatuiũ ĩ pꝛin.de reſcrip.li.vi.ſicut ceſſante nna cã ex pluribꝰ ꝑiter ipediẽtibꝰnõ ceſ ſar diſpõ:ut ĩ.F. affinitatis iſti. de nup.ſecꝰ pnto nbi plures cãe diſiꝛibutiue nõ ſufficiũt:ſed ſimul cõſiderate:tũc.n ceſſat diſpõ nna ceſſante: ut ꝓ batr᷑ iudicio meo ĩ.c.qm frequẽt᷑ᷣ.S.porro iũcio F. ſi ãt lit. nõ cõte. qdð nõ. ¶ Blo. i. focit duo. p tractat an clerici poſſint libẽ ferre teſtimoniũ ĩ cãꝗ eccłie uł uniuerſitatis:quã qõnẽ pleniſſime tractaui ĩ.c.ĩſuꝑ S.e.nbi expedini ẽt tacta ꝑ do. p:iõ dic ntiibi.¶ Scðᷣo qrit᷑ nũqd clerici pñt pelli ad peritionẽ adneꝛſarij ad ferẽdũ teſtimõiũ 3 eccleſiã ⁊ allegat ꝓ ⁊ S. finalꝛ ponit duas opi niones. prĩa ut nõ cõpellãt᷑:ſed ſi nelint teſtifica ri pro eccła debẽt ferꝛe teſtimoniũ ẽt õ eccliaʒ: qꝛ teſtis d; ꝓ ntraqʒ ꝑte ferre teſtioniũ:ut nõ.i c. fraternitatiſ.j.e. ¶ Scda opi. quã ſequit gl. ¶ De teſtibus. ut ĩdiſticte cõpellãt᷑ qꝛ cã eccle nõ ẽ ꝓprie ipo rum clericoruʒ ⁊ taceꝛ ueꝛitatẽ ẽ peccatũ Inn. appꝛobat banc nltimam opi.non exñiribus alijs teſtibꝰ:qꝛ tunc militat rõ glo.⁊ plʒ Hoſt.dũmõ non ſint iſti clerici liberti ecclłe:qꝛ iſti plus alijs aſtꝛingũt eccłe: ut.S. ð ſeꝛ.nõ oꝛdi eo libẽriꝰ?. . ð̊ ſuc.ab ite.c.ij.⁊ ð teſta.rᷣqſiſti ĩ fi. Satis mihi placet ꝙ ſi eccła ꝓducit ꝓ ſe teneat᷑ ẽt teſtificari eccleſiam:quia teſtis oſiſtit ꝓ utraqʒ ꝑte.nt ĩ .c.nõ ſane.xiiii.q.V.nõ gl.iĩ.c.fraternitatis.j.e. Si vo nõ addacit ꝓ ſe aut reꝑiũt᷑ alii teſtes et nõ cõpellẽt᷑ clerici:tum qꝛ rõnes h̊ glo.tum eriã ꝑ tex.op.i.c.qᷓ;ᷓ.xiiii.q.ii.aut non ſubſunt alii teſtes ſuꝑ hoc ueriſilꝛ informati ? ↄppellẽt᷑:qꝛ ĩ defectum ꝓbationum ceſſat omne priuilegium: nr in. d. c. ;qᷓ; nõ.ð.e.c.ſi qͥ ⁊. .ð teſti.eo.c.i. 7 ꝑ hoc tollit᷑ Sriũ.S. formatum de filio in glo. Item nt dicit Jo. an. illa phibitio ẽ ð filio car nali: ⁊ editcũ de teſtibꝰẽ pꝛobibitorium.l.i.ff.e. hoc puto nerum:niſi ſint clerici promouentes il lam cauſam eccleſie. NHaʒ ſicnt nõ admittuntur in fanorẽ eccleſie:ut in.c.inſuper.S.eo.ita ⁊ foꝛ tius cõtra eam. nõ. n. dʒ ꝓcurator cogi ad reſti ficãdum dñm ĩ eadem cã lʒ poſſit inteꝛogaꝛi. Irem placet limitatio Hoſti.ĩ libeꝛtis ecclie ne de domo ecchie exqrat aduerſaꝛiꝰ ꝓbatiões ſuas ʒ.c.i.ðᷣ ꝓba.⁊. C. ð edẽ.l.qͥ accuſare.pᷣdicta ad duco ad qõnem nunqd in cãis priuatorum clici poſſint cogi ad teſtificadum.nide ĩ hac mateꝛia tex. notabileʒ in.c. qᷓ ꝙᷓ.xiiij.q.ij.ubi dẽ ꝙ i ſecu laribꝰnegocijs nõ dnt clerici adhiberi in teſtes ĩ inſo:nec ẽt in iudicio ſi tꝛãſcũdo aliqᷓ niderit nł andierir: niſi ubi teſtes laici ñ rꝑiũt᷑:iũc.n.in ðfectũ admittũt᷑ ne malꝰut bonꝰeſtimet᷑ ⁊ vitas occultet᷑.qꝰcãu ẽ ĩ ꝓuidẽtia ꝓprij ep̃i: ut ãt coꝛã ſe ⁊ ↄpetẽtibꝰiudicibꝰqut alꝛ bonorifice teſtificẽ tur: ut diẽ ibi rex ʒ oꝛit̃ dubiũ circa illũ tex. ntrũ poſſit reſtificaꝛi ĩ pũtia iudicis ſecularis co ꝛ quo neꝛtit᷑ qõ an corã epo tin. Lan. ibi ſentit ꝙ pot᷑it coꝛã iudice ſeculaꝛi ꝑ vᷣba illiꝰtex.ibi ãt alꝛ ⁊c̃. (Sy ʒ eũ facit.xi.q.i.teſtimonium ibi niſi in eccła ⁊c.xxij.q.ult.c.nullus ex eccłaſtico: et nide oĩno qᷓ dixi ĩ.c.i de iuꝛa.calũ nbi exami nani ĩtellectũ illiꝰ.c.nulliꝰ. Aꝛchi.et Mu.i.d.c. qᷓꝙᷓ; dicũt per illuʒ tex.ꝙ ẽ ĩ opniõe epᷣi ntꝛũ ipᷣe examiet teſtẽ per ſe uł aliũ æ ðpoſitõeʒ ꝛmittat ꝑ tabelliõeʒ ł ſub ſuo ſigillo ad iudicẽ cãe łᷣ ut faci at exaĩari ꝑ illũ indicẽ cãe ⁊ ita ĩtelligãt᷑ vᷣba illiꝰ .c. alꝛ honorifice teſtificer̃ ⁊c.iurat.n.cłicꝰiĩ ma nibꝰaltiꝰcũ licẽtia ſui epi:ut ĩ.c.i.de iura.calũ.et hoc plʒ ⁊ ſic obfuat᷑ qñ teſtes ſũt ĩ aliẽo t᷑ꝛitõio nt ĩ. c.ↄſtitutꝰde fideinſ.nullã.n.ptatẽ põt hẽe index laicꝰ ĩ ꝑſõaʒ cłici ð fo.ↄpe.c.ij.⁊.c.unico ð cle. ↄin.li.Vj. Et qͥd ſi nacillat dũ depõit coꝛã iudice ſecłaꝛi. nide qðᷣ dixi ĩ. c. ueꝝ ð fo.ↄpe.Sʒ nunquid naleat depoſitio ſi ſponte deponit ſine licentia ſui prelari coram iudice ſeculari nel alio indice non ſno.credo quod ſic: quia hoc nullibi reperitur expꝛeſſe pꝛohibitum ex quo ſponte de ponit: æ ad.c.i.de inra.calum.dic it ibi dixi. — iiu wüſuicn 8 üuerktifedi, is hn rinsi khinutn iiiͦcil dnſ tüie rihi uu paſcer utuin nmpimeintn ,nil/ cüic ik ſaͤß⸗ ittwcintiimn im nlici ninifhirninil liui tint n iieli Eſranini glt donn ian Ginn ictttindinmt Mem Nrta s Nl u inim itliſtznigbci umned ſtitfencniemawa Röniclihnufanti Cunmmmnſäiztüan Nögmithnenmn w ſuznemeſai ſ er. mmaceſe Nyſctönninmmn nöN Pemrgnor cogigd nſ n dnitalandißaſſt nenpg mphum imimio Dyſiiibensgtſene wanlt r mntn tntin i⸗ it Asatilatiltmu õ Mcitm nit iu ueu HAG6i, ,hidiiu s ooit dhend achben inuſes ainindio iniſcico dd icerir nli vbitcſes Hiciii iiüttut nin nit ne nnſ n bo' eſind 1 Dns ciipuicinphri chi mi n bindicd Mah donorite ſffti tin (on dwücterliͦrr. cſern ihiin lc ninſend zmGahoin Ln ſen aid on erſdn Tltrrtdin gen dd Wirokon —– eultſioo. chce rij an mſozer ſin. nodin de vta caii ebi un raro e Achiet Doid. 6cNNA rlani i. joptide chivruhht Etr ꝓ hoc facit iſte tex.⁊.c.iſuꝑ.S.eo.cũ multis ſilibꝰ. ubi dr̃ ꝙ cleꝛici pñt ferre teſtimoniũ in cã eccleſie ſne:et nil qr̃ de licẽtia epᷣi ⁊ facit ꝙ dicã iĩ ſequẽti qõne. ¶ Irem pꝛeſuppoſito ꝙ male fe cerit ĩ nõ hñdo lñiam ab epo ñ m ꝑ hoc ſeqᷣtur qᷓn teſtimonium debeat ualẽ: qꝛ licẽtia ẽ qdᷣdam accñtale ñ ãt de ſubſtãria teſtionii fac.c.i.s.e.et .ff. e. l.i. Z młta ꝓbibẽtur qᷓ ti facta tenẽt. c ꝛur ſus qͥ cle. uel. uo.æ ꝑ hoc ſoluo qõnem nũqd rli gioſi poſſint eſſe teſteſ Spe. e. ti. O. itẽ excipitur ꝙ ẽ mõachꝰ? i.v.q̃d ð mõacho tʒ ꝙ ſic:⁊ idem de fẽe minore æ ↄuerſ ⁊ ſilibꝰ religioſ.qꝛ nõ ꝛe piũar ꝓhibiti imo potiꝰ ꝑmiſſi:ut ĩ.c.nuꝑ.j.e. 2 H ⁊ in.c.⁊ ſi x-pᷣs de iureiurã.cũ ſi.idẽ nõ.glo. ĩ ant.de mona.S. cogitãdũ z Mal.iĩ aut᷑.igꝛeſſi C. de ſac.ſan.eccl.⁊ ſẽtit Spe.ꝙ nalebat teſtio niũ ẽt ſine Iñtia epᷣi. Ego cꝛedo ꝙ a pᷣncipio de bẽt hie ñiam pᷣlati:cũ ẽt lr̃as ñ debeãt legẽ ſine licẽtia pᷣlati:ut xij.q.i.nõ dicatis:ſed ſi teſtificati ſũt uʒ teſtioniũ ꝑ ſupradicta facit.l.cũ pꝛ..hẽ ditatẽ ff.ð le.ij. Et ſatis ẽ ꝙ nõ ꝛeꝑit᷑ tale teſtio niñ a inẽ ꝓhibitũ ſen reprobatũ.æ ponꝰ iterpᷣtã dũ ut res naleat qᷓ; pereat ĩ.c. abbate de v.ſigif. æ.l. quotiẽs de v. ob. allego ad pᷣdicta nõ.text.ĩ c. aeꝛitatis. S. de do. ⁊ ↄtu. ubi er cãm mõaſteij Et ĩ cã cꝛĩali admiſſi fuerũt ĩ teſtes abbates poꝛs ppoſiti ⁊ alij religioſi nec aliqd ibi dꝛ de ſuꝑio ꝛis pſenſu ſeu lñia:⁊ hẽs ibi bonũ tex.de pᷣlatis iferioribꝰcitra epᷣm:⁊ nide ꝙ nõ.i c.cũ paſtoriſ in glo. iii ij. q. vij. de epᷣis vo dic ꝙ quãdo opꝰ ẽ ad eos mitti dʒ ꝓ teſtimonio ferendo:m̃ non ↄpellũt᷑ dicẽ reſſioniũ:ſʒ ſpõte pnt:ut ĩ.l.nec hõ re cũ aut᷑.ſe.q̃ ĩicipit.ſjͥ iudex.C. ð ſac.ſã.ec.cuʒ glo. ſua cãoniʒata.xi.q.i.nec honore facit.c.fi. de inra.calũ.credo mñ ꝙ in defectum aliaꝝ pꝛo batõnum. poterit ẽt epᷣs ↄpelli ad ferẽdum teſti moniũ ꝑ ſuũ ſuꝑiorẽ qꝛ h̊ caſu ut dixi ceſſat oẽ pᷣnilegiũ:⁊ facit.c.dilecto.j.e.ubi ob.hac cãʒ de põit᷑ inx a iudicãdo ut ferat teſtimõiũ ⁊ in foro ſeculari teſtimonium ſoliꝰepi ſufficit m ſingnla re pᷣnilegium epis ab imperatore tributũ.xi.q. .i. im lec. Inno.in. c. nuper plene dixi in. c.ſicut ſupra de proba. 2 p er aHπo. Cꝛimen nunc ꝓbatũ ꝛepellit teſtem alias de illo crie nõ dãnatuʒ:cõis dini ſio. fa ibi ꝛeſpodemꝰ.¶ MNMõ ꝙ reſtis qũcũqʒ toleꝛatus ipᷣe ꝓductiõis põt pᷣtextu cris obiecti repelli nõ ſolũ in crĩali:ſʒ ẽt in ciuili:ſecus ſi fuit deſcriptꝰi inſt?o tpᷣe toleꝛationis.nõ.n.re ꝓbat iſtm ſi poſtea appareat inhabił.l.i.C. de teſta. Et idẽ põt dici qñ ad dẽm teſtinʒ ihabiliuʒ ſnia fuit lata ut nõ reprobet᷑:lʒ poſtea offeꝛãt᷑ ꝓbario nes ſuꝑ ihabilitate: ut ĩ.c.pñtinm.j.e.ii.niſi ſne rit appellatuʒ. Mã tũc i cã appellatõis pũt cria obijci:ut ẽ glo.nõ.in.c.i.de excep.ſuꝑ vᷣbo per ſniam: uł niſi ꝓbet᷑ conuptid ſeu ꝑ inꝛiũ fʒ ca ꝗᷓ dixi ĩ. c. ſicnt: S. e. Quid ãt ĩ iudice nũq̃d poſſit repelli ptextiu cris ſiue ſit delegatl ordiariꝰnis ¶Me ieſtibue; plene nõ.i. c. ſciſcitatꝰ. S. vðᷣ reſcꝛip.æ aliquid per Inn.i. e. cũ nenerabil ð excep.ſzʒ pleniꝰ ꝑ eundẽ i. c. ſciſcitatꝰ pall. ¶ Mõ. ꝙ cõnictio ni cõfeſſio facta ĩ nno iudicio quo ad certũ finẽ facit fidẽ ĩ alio iudicio: quatenꝰ agit᷑ ðĩ habilitate ꝑſone. Et ẽ rõ qꝛ q̃tenꝰ ſñia uł ↄfeſſio ĩficit ꝑſonaʒ ſeqr eã quocũqʒ ſe uertit.ſicut ifamia ⁊ lepra lepꝛoſũ.i. .q.i.cito turpẽ ⁊.l.ingenuũ.ff.dqe ſta. ho.⁊ nide Fre.ↄſi.xxiij.⁊ plene ꝑ Inn.i.c.cãm qui fi. ſint le. facit.c.teſtimoniũ.j.e.ſecꝰ qñ alia acta ſeu cõ feſſio nõ reſpicit ꝑſonã ſʒ prinatã ↄmo ditatẽ al terius:tũc nõ faciũt fidẽ quo ad aliũ.l.płt.ff.ð ĩ teꝛꝛo.ac.⁊ ĩ.c.ĩter dilectos.ꝗ.nec atteſtatões de fi.iſtru z. Lↄqrit᷑ cũ duabꝰ ſe.ff.de except᷑.rei in di. p. S tex. æ Vvꝛ nõ ſufficeꝛe ꝙ alł fuerit cõ nicti uł ofeſſi de crĩie ſaliẽ ĩ ciuili:ut i.c.teſtioniũ j. eo. So. ᷣm glo.i.ĩtellige hoc qñ ꝑſeuerãt in crie 2 diſtingue in mã: ꝓut ibi plene nõ. ¶ Oop. fo ⁊ alr vVẽ.n.ꝙ ſi ꝑſeuerẽt ĩ crie nõ ſint repellẽ di:ex quo hactenꝰ nõ fuerũt de crie nũc obiecio odẽnati.ff.e.l.iij.O.itẽ.l.iulia canoniʒata.iiij.q. .iij. S. itẽ.l.inlia:⁊ facit.l.athletas. . calũniatoꝛ ff. ̊ his qui nõ.ĩfa.ubi dẽ ꝙ calũniatoꝛ notat᷑ ĩ fa mia ita demũ ſi calũnie cã dãnatꝰ fuit:nec ſuffi cit calũniatũ fuiſſe. So. glo. ꝙ fſm leges repellit crioſus:ita demũ ſi fuit daqnatus:ut ĩ Srijs fʒ ca nones ſatis ẽ ꝙ nũc poſſit ↄuici: ut h̊ ⁊ i.c.ieſti moniũ.j. e. ¶ Ex quo nõ.ꝙ. l. canoniʒata Soria canonibꝰ nõ ẽ ĩ foro canonico obſeruãda: ⁊ hꝰ iõ qꝛ gratianꝰ icorporãdo illã canonibꝰ nõ po tuit pᷣindicare canoni:cũ ad hoc nõ habuiſſʒ po teſtatẽ a papa iu nõ.i.c.ij.ðᷣ reſcrip. Et dicũt bic Ala. z Ninc.ꝙ ðᷣ iuꝛ canonico nõ ſuffiẽ oẽ crimẽ: ſʒ oʒ ad minꝰ ꝙ ſit tale ꝙ a ꝓmotione ꝛe pellat:et rũc cũ eo nõ fuerit diſpeſatũ. Ego bãc mãʒ ꝛeſpectu utꝛiuſqʒ iur.plene ꝓſequar i.c.teſti moniũ.j.eo.dic ut ibi. F gl.op.ð. c. ex ꝑte ade.s.e.cũ ibi nõtis.ubi pʒ ꝙ nõ ꝛepellũt᷑ teſtes pᷣtexin cris obiecti qu ſaltiʒ pnt recipi eorũ dẽa. So. Jo. an. dupłr pꝰ ꝙ nõ dñt admitti ẽt a pn cipio: ⁊ ſic Vbũ admitti ſtat ꝓprie. ſo ſol.ꝙ nõ qnir admitti.ſ.iſpecto effectu.ſʒ adnerte ꝙ pᷣma expoſitio nõ ſoluit ↄriũ.Sʒ tu dic ꝙ h vᷣbnʒ ad mitti põt ĩtelligi ꝓprie ⁊ iproprie reducẽdo mãʒ ad ea qᷓ plene dixi in.d. c ex ꝑie ade.ar.in.l.non eſt nouum æ. I. nã z Dolleiones td legi. 2 Caſus.Laicꝰ in cꝛia cetero. li n teſtificat õ cleri cum accuſat tñ ꝓ ſua uel ſuorum iniu ria.pᷣmo ponit rlam a qua ſo excipit ibi niſi ex exceptionem deteiminat:ibi nec nunc. r pᷣmo unam regulam quod nbi agitur de crimie criminaliter nõ teſtificãtur laici ↄ clericum:⁊ ui de tex.nõ.iuncta glo.in.c.teſtimonium.xi.q.i.q̃ ponũt rłaʒ ↄuerſã ꝙ nec admitiũt᷑ cłici ↄ laicuʒ cũ criminalit᷑ agit᷑ ⁊ alle. ibi gl.iſtũ tex.q tin fac P cãuʒ ↄuerſuʒ ⁊ ſiẽ laici ñ teſtificat᷑ õ clicos ita idẽtitatẽ ꝛis nec clerici contra laicos ꝙ nõ. ⁊ ſatis bñ facit ille tex.dicit iñ ibi Hu.qꝙ de cri mine eccl ſiaſtico poterit clericus etiam coꝛam EGee teſtibus. iudice ſeculari accuſari ⁊? teſtificaꝛi õ laicum alle gat. vj. q.ij. c:i. Credo ẽt ꝙ ĩ crimie. ſeclari nbi nõ agẽt᷑ ad penã ſanguĩs poſſit clericꝰferre teſti moniũ p laicũ ĩ defectum teſtiũ:ne malus ut bo noreputet᷑.ar. op.in.c.qq;.xiiij.q.ij.⁊ illud.c.ie ſtimoniũ itelligit glo. in. c.i.li.di.qñ agit᷑ ad nin dictã ſanguis: Mec obſtant pᷣdicta qꝛ laici exclu dũt᷑ qm pſumũt᷑ ifeſti clericis.ij.q.vVij.laicos ⁊ c. cleꝛici quõ ceſſat ĩ cleꝛicis cũ pᷣſumãt᷑ ſãctiões 2 pꝛes ſpũales ipſoꝛuʒ laicoꝝ.xi.q.iij.abſit.xij. .q.i.c.duo ſũt gña. 5 fo pricipalit ꝙ etiã laico ꝓſequente iiuriã ꝓpriam contra clericum ñ admittũt᷑ laici ad teſtificãduʒ nec aꝑit iſte tex. ſi ſint alij teſtes uł nõ:ſed potiꝰ idiſtincte uẽ exclu dere ꝑ ilind nerbũ aliquatenꝰ æc. Et ꝙ'ꝙ; doc. alicubi ñ tãgãt ꝙ memineri:ego iñ ſoleo limita re boc.c.qu delictũ de quo clericus accuſat᷑ fnit cõmiſſũ ĩ loco ĩ quo ẽ clericoꝝ copia. uid .n. ſi ĩ uilla ubi eſſet unꝰ clericus.certe ĩpoſſibile eſſz hoc caſu pꝛobare delictum:⁊ ſit itelligendo hũc tex.ĩdiſticre remanebit delictũ ipnnitũ ⁊ da bit᷑ clico mã deliquẽdi qre ĩtello ꝙ tũc admittãt laici ĩ defectũ ad teſtimoniũ.nã ex hac cã admit tũt᷑ al ihabiles:ut ꝓbat᷑ ĩ.c.fi.j.ti.ꝓx.facit.c.ue niẽs.ĩ fi.j.e.uide bonũ tex.iũcta glo.ĩ vbo ⁊ ſi tres.. de elec. cũ dilecti:ſaltẽ qñ ex numero ⁊ q̃ litate teſtiũ nõ ſit pᷣſũptio ꝙ uelint dieere falſuʒ: ut ĩ ſimili dic tex.i.c.ĩ fidei fauoꝛẽ de heꝛe.li.vi. Et ubi ñ põt hr̃i Va ꝓbatio admittit pᷣſũptiua: nt ĩ. c. pterea. . e. ⁊ i. . tertio loco. ⁊.c.lis.j.de pᷣſum.cũ ſi.młiũ tñ facit ĩ Sriũ.l.ꝓſpexit.ff. qui ⁊ a quibꝰ.ſufficit.n.ita ſcriptũ eſſe.vi.q.iij.ſcito te. Sed rndeo cũ hec mã teſtiũ reꝑiatur a iuẽ li mitara mõ pᷣdicto debemus ⁊ nos ĩ caſu nꝛẽo ſic limitare.ar.l.nõ poſſũ.ff. de legi.⁊.c. cũ dilecta de cõfir. uti. uel iuti.Et ieptũ ẽ rlaʒ nõ fallẽ ubi rõ nãł ſuadet:ut ẽ tex.iũcta gl.nõ.ĩ aut᷑.ut ma: debi.⁊ facit.l.ſcire oʒ..ſufficit. ff. de excn.tu. ubi tex. arguit ex nali iuſtitia. cõo limito h .c.ut nõ. ꝓcedat qñ delictũ clerici dẽ notoꝛium: iũc ẽt hʒ laicos admittẽ ad teſtimoniũ.tex.addu co nõ.iĩ.c.cũ dilecti de pur ca. ¶ Tertio limito ut laici rłariter nõ admittant᷑.ſ.ad plenã ꝓbatio nẽ faciẽdã:ſed ad iudiciũ faciẽdũ ſic ſaltẽ ut ſu bijciãt᷑ toꝛture.ar.i.l.capite quĩto cũ ibi nõ.per HBar. ff. ð adul.⁊ ibi glo.⁊ ĩ.l.qꝛo.ff.ð edi.edic. 2 qð nõ·i.c.i.S.de ꝓba.⁊ ſentit Inno.i.c.qm. ʒ.e. ¶ Quartã limitationẽ ſentit hic Ho. ut ꝓ cedar qñ agit᷑ de crie crialit᷑:ut pdixi:ſecꝰ ſi ciui liter ꝑ. c. iij. . eo:⁊ dic ꝓcedere etiam ſi agat ad pᷣuationẽ bñficij. Mã ⁊ tẽ dʒ agi ciuilit᷑ ꝑ.c. iij. S. e. T i.c.ꝑ tuas.j.ð ſimo.qꝛ ꝓpꝛie accuſatio tẽdit ad diſpoſitionẽ ab oꝛdine:ut ĩ.c.q̃li᷑ et qñ ij. de accn. Et ꝓ hac limitatione ẽ bonꝰ tex.j.e. tã lr̃s. Idẽ ſi agat᷑ ꝑ niã iquiſitiõis nł denũtiati onis. ar.ĩ.c.tã lris.⁊.c.qm.ð.e.ſẽtit h̊ Fre.oↄſi. xxiij. Et facit qꝛ his caſibꝰ nõ agit᷑ ad penã nalẽ delicri:ut.d.c.qlꝛ ⁊ qn (Mad at his caſibꝰ admittãt᷑ laici ad accuſãdũ ſicut ad teſtificãdũ.ni de qð dixi ĩ. c. ex ꝑte: ade s. e.¶ uĩtã Iſimitati onem ſẽtit glo.ij. bic ut admittãt̃ laici ĩ exceptiſ crimibꝰ: ſʒ tu ꝛeſpeciu accuſationis clericoꝝ dic ut plene nõ.iĩ.c.cũ.p.de accu.⁊.ij.q/i.ĩ pꝛimis ⁊ .vij.q.vij. in ſũma: ꝛeſpectu vo teſtimonij an ad mittant᷑ laici ↄ clericos in exceptis criminibus. dic ut plene le.? nõ.ĩ.c.ꝑ tuas el.i.j.de ſimo.ni de in. c.in fidei fanoꝛem ð hẽ.li.vj. ¶ Altimo h queꝛit᷑ qꝛ tex. admittit hlaicos ad accuſatõem clericoꝝ cum ꝓſequũt᷑ ſuã nel ſuoꝝ iniuriaʒ qui ↄprehẽdant᷑ h appellatione ſuorum. So.nanio mõ exponit᷑ ꝑ doc.qꝛ ĩ caſu nꝛo nõ ꝛeperit᷑ hoc a inẽ. determinatũ æ ad alios effectus multifarie exponit᷑. Nam ſᷣm Accuꝛ.illi dicunt᷑ ſui qui ꝓ eo teſtificari nõ poſſunt:ut nõ.C.ad tuꝛ.l.pełr. in fi.⁊ nide ꝑ Spe.i ti.de accu..iij.in princi. Ho. dixit illos ſuos ðᷣ quibus hẽt᷑.ff.de accu.l. .i. 7. ij. Bof. ĩtelligit ſnos oẽs illos ꝓ ꝗbꝰ ager̃ põr qͥs actiõe ĩiuriaꝝ:q̃ſi iiuꝛia nideat᷑ ſibi illata ut bui filij nxor:inſti.de iiur. S. patit᷑.fl.ð iiurijs .l. iẽ apud labeonẽ. S. itẽ ſponſũ¶ Itẽ ſi qs ofẽ dit mortẽ ꝓpiquoꝝ.l.hi.tn.ff. ðᷣ accu.⁊ ſic ĩtelli git. iij. q.xi. negãda. Ab.vo dicit hoc poſſe ĩtel ligi ð oĩbꝰↄſtitutis ĩ pkate ł ñ dũ ſint ĩ p gradu allegat de ſẽ. ex. ſi vo. Me. diẽ ꝙ i illis caſibus porerit accuſa? qbꝰſine pena poterit Yberare qͥ hñt᷑ ĩ.d.c.ſii vo. Jo.an.i adi.ſpe.iĩ.d..iij.dicit ꝙ oẽs ſũt ſui:ꝓ qͥbus põt poſtulari:qͥ ẽ ð tertõ ordie n poſtulãtium æ enumerãt᷑.ff.de poſtu.l.i. in fi.cũ.l.ſe.qð putat ueꝝ excepiis ultis duobus ibi enumeratis æ enumerãt᷑ ibi he ꝑſõe parẽtes pꝛoni nł prone ⁊ eoꝝ liberi ꝓprij liberi fẽ ſoꝛoꝛ ſoceꝛ nxoꝛ ſocrus geneꝛ nuꝛus uitꝛicus noueꝛca prinignus pupillus furioſus et fatuus mihi pla cent oĩa pᷣter iſtas tres ꝑſonas ultimas:ꝙ iſti ñ pñt dici ſui ex q ſibi non attinẽt:lʒ ał ill ſit mi ſerẽdũ et fauẽdũ.¶Et nõ ex hoc ⁊ ex tex.ꝙ li cite ẽt de iure cãonico qs ꝓſeqᷓt ẽt crĩialꝛ iinriaʒ ꝓpᷣã ⁊ ſuoꝝ:fac.c.⁊ q emẽdat.xlv.di.⁊ uide qð nõ.i.c.ſi is qᷓ platꝰ.xxiij.q.iiij.?⁊ ꝑ doc.i.c.oliʒ ðᷣ ĩiurijs ⁊ ĩ.c.granis ð ꝛeſti ſo⸗ Mico. ab. egit᷑ pᷣncipalꝛ du cauſis * obꝰ?modis ⁊ fᷣʒʒ lec. dem ⁊? vᷣbis cõgꝛuentem boc dicit. n cãis eccłaſticis ⁊ ciuilibꝰ pñt fieꝛi tres ꝓ ductões teſtiũ. Ouaꝛta ãr ñ admittit᷑ abſqʒ ſolẽ nitate legali hꝰpꝰ.ſuꝑ dictis teſtiũ. põt pꝰ iſpoꝝ publicatõeʒ publice diſputaꝛi boc ſo.⁊ duo ſüt dicta: m ibi et ſuꝑ.¶ Mõ p ꝙ cãꝝ q̃dã ſũt ec cleſiaſtice quedaʒ ciuiles. Eccliaſtice pñt dici du płꝛ uł qꝛ ſpectãt ad eccłiaſticum forum. Ciniles dicũtur ille que agũtur ĩ foro ſeculari.nel fo di cuntur eccleſiaſtice ſpirituales et criminales. Ci uiles que aguntur de rebus tempoꝛalibus:et ui de in hoc bonam gloſam ⁊ plenam.xi.q.i.in ſumma. ¶ WMõ. ij .quod ꝛegulariter cauſe eccle ſiaſtice ꝛegulantur in indicio ad inſtar ciuilium: facit per locum a ſpeciali cle. diſpendioſam de indi.et.c.i.de iura.calũ.li.vj. ¶ N tertio ibi in legibus ⁊c̃. ꝙ cauſe ẽt ecclaſtice regulantur ĩ iudicio ſᷣm leges ciuiles ex quo nõ cõtradicunt ftſetcemmnchetien⸗ ennrcn ſ cun gifanl in i inotiiin i jferiftr iih mnſudtlmn an/ larmriani/ommn rpitinnmnns ung ſitäiurkgu din mi /⸗ Gritee henmmiäilrint ecsitsnns nins fütin erſcefiginnni tiin d ichuntzccimitnnt Ngioringiniinem. acrſätrnaezukwae Smutkträtmtini mmöfntlmn dan Entitiltin igiint t⸗ MN . R mnilkeme ſtiſiſheſ cede n Maurlinfuntfeil aanr niin Veſpditde zrſril Boa msihim ki di mipegrnc Nndeſtaſſe Pedegiſisſti vrnt unlu b irſen oen ſton rlocſi n Pn irl hrin ſ inii ob ſü i p iuni nſmnhin Ei ſtlinntaumni, fartulh /, i GnNannu, mmnst aummiii r gſer wrirs rore tox ibenpyri tben ſiſor nſocns gene mus uinicns notens sPopllusfunioſts Afarunsſtida Srer ſt nes gonns ünnsng ii iſeiardſtiron aninirls Allfum ifmici.Gndadocterer g ime cond ds eit a ciih iinic⸗ Gorintc1 dnitn N derdiecd sözar nigi nec ticrisd ſd. Vidch. 1i Pecct Hnopdn d Pogt pnohe (üs. Cbirodlst h nt Tbis coguanten zen ? wbis ognannen tics tcliix iifkl nch Zi adnui obſcſil müfainni eſi⸗ vorß i cis acl hoc dict. ranonibus ⁊ ſic tã i oꝛdinando qᷓ; i decidẽdo at tenditur ius cinile iuri canonico nõ pörium ? ꝓ hoc dicto ẽ tex.i.c.i.?.ij.ð no.oꝑ.nũc.adeo ꝙ; ubi ius ciuile expᷣſſe nõ diſpoſuit põt ti adduci ꝑ ſile ut nõnt᷑ ꝓbat᷑ in.c. auctoritate maꝛtini de oↄceſ.pben.li.vi.⁊ loquit᷑ ð illa ſolẽnitate legali q hẽtur i. c.ultra teꝛtiã.j.e.et originalꝛ ĩ aut.e. ri. F. qꝛ nero. VUltio nõ. ꝙ lʒ teſtes recipiãĩ ĩ ſe creto ĩ.c.nenerabili.j.e.ð dictis iñ eoꝝ põt po ſtea publice diſputari nt hic ſile ĩ electõis ſcruti nio ꝙ fu in ſecreto:poſtmodũ tñ publicat᷑ ?æ ſuꝑ eo publice diſputatur i.c.qꝛ ꝑꝑ cũ ibi nõ.S.de elec.⁊ h̊ͥ potuit eẽ rõ dubitãdi.nã nidebatur qð debẽt ſecrete diſputari de dictis ſicut ꝛcipiuntur Sʒ alia rõ iminet i exceptõe qꝙᷓ; in diſputatõe.qꝛ pꝰ cãu dubitatuꝛ de falſitate.S. eo.c.ij.ſcdᷣo vo ñ. Op.⁊ uẽ ꝙ plures ꝓductões poſſint fieꝛi in cã cũ dilatio data ad ꝓductõeʒ teſtiũ cedat ↄmõ ðᷣbẽtis ꝓducẽ nã dilatõe pẽdẽte iudicis officinʒ qeſcit.j.ð ap.ſignificãte ⁊.l.ſiue ꝑs.E. ð dila. Blo metu. õrij nt arbitror exponit tex.ibi pro ductõe.i.dilatõem:⁊ ſic itelligẽda de quarta di latione un infra pᷣmam fam ⁊ t᷑tiam dilationem põt quis totiens teſtes ꝓduceꝛe quotiens nolue rit:ſed quartam dilationem non hẽbit niſi cum oĩ ſolennitate de qua.j.c.ultra t᷑tiã ⁊ h̊ neꝝ ſᷣm glo.niſi obſtet renũtiatõ ꝓductiõis teſtiũ uel ſi młtitudo teſtiũ ẽ ꝓducta tũc.n.nedũ q̃riã ñ hẽ bit ſʒ nec ttiã nec ſcdᷣaʒ.j.e.ſignificauer̃t:⁊.c.cũ neniſſet cũ ſi. deinde ponit glo.ſm intellectuʒ ut itelligat tex.ĩ ꝓductõe ſz ꝙ ueꝛbum ſonat uʒ nt ĩ cã nõ poſſint fieꝛi ultra tres ꝓductões teſtium niſi cũ ſolẽnitate legali:dicit iñ pᷣmũ fᷣuari ðᷣ fa cto: ? illud diẽ Jo.an.tenẽdũ Hoſti plus placʒ iſte ſcs ĩtellẽs ur tres ꝓductões fiãt i una dila tõe ar.ff.de.v.ſig.ter enixa.un ibi a diẽ ꝙ nõ dixit dilatõem ſʒ ꝓductõem q ſunt diuerſa. nꝛes ergo fient ꝓductiones.j.unnã dilationem: quar ta fiet cum ſolẽnitate:qnta vo nullo modo fier. 2 dr̃᷑ pᷣma cũ qs colligit teſtes quos põt habẽ æ pᷣſentat indici eos:cũ nero colligit alios ⁊ eos pᷣ ſẽtat dr̃ fa ⁊ ſic de tertia. Solẽt ẽt a pᷣncipio re ſtes producẽdi nomiari ſᷣm eũ qꝛ foꝛſan.ei nõ ẽ poſſibile ſic ſimł pñtare:ſʒ ꝓductões poſtmodũ ðᷣbẽt fieri ð nomiatis.⁊ nẽ ſentire.Hoſ.qꝙ infꝛa qlibʒ dilatõnẽ poteẽt fieꝛi tres ꝓductões teſtiũ do. An. apte nõ eligit:ſʒ nẽ trãſie cũ pᷣmo intel lectu glo.ille tñ ĩtellectꝰ ſi bene iura põderent᷑ ñ nr̃ ꝓcedere pᷣmo qꝛ nõ oi caſu pꝛocederet:finge .n.ꝙ ꝑs fuit ĩpedita.j.pᷣmam ſcdᷣam et tertiam dilatõeʒ:ita ꝙ; nullos teſtes ꝓduxit dicemꝰquod nõ hẽat quartã dilationẽ:niſi cũ ſolẽnitate lega li.certe falſũ ẽ qꝛ fruſtra tũc iuraret᷑ ꝙ nõ didi cerit teſtificata ⁊c. pʒ ex forma.c ultra teniã pᷣal le.⁊ tñ iſta ultia lr̃a ſimplici᷑ ðᷣnegat quariã ſine ſolẽnitate legali:ergo n debet itelligi ĩ dilatõne. Ireʒ itelligẽdo tex. in dilatione ſeqret᷑ tres di latiões.ſimplicit᷑ z ſine difficultate poſſẽt dari tã in cãis eccleſiaſticis qᷓ; in ciu l bus:qð etiam eſt falſũ: ut patet ex.l.oratione ⁊.l.fi.ff.ð feꝛijs ⁊ ex nõtis ĩ. c.ij. ð dila.nbi nide ꝑ gl.⁊= iõ credo tex. intelligẽdũ ꝓut iacet ⁊æ nedũ intra unã dilationẽ ſicut ſẽrit Hoſti. ſʒ ẽt ĩ tota cã nõ pnt fieri nltra tres ꝓductiões teſtiũ:niſi cũ illa ſolẽnitate legali ⁊ ua ꝓprie loquit᷑ iſte tex.nullã faciẽs mennonẽ 8 dilatõe. bñs ergo unã dilationẽ nel plures ex c nunꝙ; admittet ad quartã ꝓductionẽ niſi cũ illa ſolenitate legali: æ eſt rõ qꝛ ex iterata totiens ꝓductione eſt preſumptio ꝙ fuerit percuntatus dicta teſtiũ: æ qꝛ forre illi nõ ꝓbabant inducius eſt ad ꝓductionẽ alioꝝ illos prius ſubornando ideo exigit᷑ iuramẽtũ hnius pᷣſũptõis purgatiuũ ¶ Et ex hac rõne infert ꝙ ſi fecit plures ꝓduc tiones teſtiũ:ſi adhuc nõ fuerũt exaiati nõ habe bit locũ diſpoſitio huius.c.qꝛ ceſſat rõ ſuborna tionis ⁊ dictoꝝ ꝑcũctationis. Idem ſi fuerũt ex aĩati: ſʒ fecit iſtas ꝓductiões in aciu ↄtinuo: ita wv nõ potuit ſcire dicta illoꝝ ante producrioneʒ quãa nunc nult facere ar.in.l.ↄtinuus actꝰ.ff. de V. ob. intelligat ergo tex. de tribꝰ ꝓductionibus cũ effectu factis:⁊æ ita proprie loquit᷑ tex. in aut. eo.F.qꝛ ueꝛo.vñ ſũpta fuit hec decꝛe.⁊ qñ inteꝛ nallo facto poſt tres pꝛoductiones ⁊ receptiõem ꝓductoꝝ uult facere quartã. Onid autẽ ſi noĩa uit multos teſtes nõ iñ ꝓduxit oẽs ſimul:ſʒ facit tres ꝓductiones:nunc nult facere quartã. dic ꝙ; nõ admittetĩ ſine illa ſolẽnitate qꝛ eadẽ ẽ rõ:lʒ in neritate nõ oĩno: ⁊ h̊iõ qꝛ pomuit malicioſe p łꝛeſ nomiĩare ⁊ figmẽnis dãdus nõò ẽ.locus ð diuor. qᷓto. ¶ Et pro pdicro ĩtellectu facit aut. qui ſe mel. C. ð ꝓba.qꝗᷓ niit᷑ h̊ nerbo pꝛoductiõe ſicut facit iſte tex.et ſũt pᷣdicta de mẽte Har.in dicta aut᷑.qui ſemel:lʒ nõ moueatur pᷣdictis rõmbus. ex his habes claꝛe intellectuʒ huius.c.⁊ eins rõ nem:⁊ infero ꝙ ſi quis habnit tres dilatiões et impeditus nõ potnit facere niſi unã uel duas ꝓ ductiones teſtium:æ nunc pꝛobãdo impedimen tum perit quartã dilationẽ:ꝙ illa dabitur abſqʒ illa ſolẽnitate iegali ex quo nõ fecit tres produc tiones teſtiũ.nã uti dixi iure canemr ð iſſia ſolen nitate adhibẽda ſolũ in quaꝛta pꝛoductione ⁊ n dilatõe: ⁊æ rõeʒ pᷣdixi. Sed quero nũqd dabiiur iſta qᷓrta ꝓductio ſᷣnata dũtaxat ſolẽnitate illinſ c.ultra tertiã. Inno. diẽ ꝙꝙ nõ:ſʒ oʒ pꝛobet ſe ĩpeditũ fuiſſe:⁊ iðᷣ dicit ĩ ↄceſſione ſcdᷣe ⁊ ttie quia licet pᷣma det᷑ ſine grãdi cognitiõe cẽ:m ſe cus in fa ⁊ ttia. Adueꝛte:hoc dẽm Inno.pꝛoce dit. capiendo productionem pro dilatione: ſed capiẽdo pꝛout vᷣbum ſonat ceſſat hec ſupplerio Inno. ex quo.n.ẽ adhuc.j.dilationẽ ſibi cõceſ ſã põt facere quaꝛtã iurãdo ſolummõ prout ibi dr̃ ⁊ ex hoc apꝑet ꝙ iſte ſcdᷣs ĩtellectꝰ probabili or eſt cũ iura canonica ⁊ cinilia nõ requiꝛant in hac quarta productõe niſi illã ſolẽniratem: ut pʒ hic ⁊ i.c. ſignificauer̃t ⁊z.c.ultra t᷑tiã.j.e.⁊ aut᷑. q ſemel pᷣalle. ⁊ iñ in ↄceſſiõe ſcðᷣe dilatõis iqui rant aliã cẽ cognitõnẽ:ut.dicta.l.oratõe ⁊.l.fi. 27 nõ i. d. c.ij. de dila. ergo debẽt intelligi h̊ inra de qrta ꝓductõe ⁊ ñ dilatiõe cũ ſuꝑ dilatõibꝰſit ſpecifice ꝓniſũ aꝛ.i.l.ſãctio legũ.ff.de penis. dic i tũ tñ Inn. eſt uex in ſe:ſi capiĩ ꝓductio pꝛo di ltonallefrero cſi ſi det᷑ qᷓrta ꝓduciio ſine ſolẽnitate: nũquid ualeãt atteſtatiões: Inno. re fert opi.quidã dicũt ꝙ nõ ar.c.ij. S.e.i fi. ſecun di dicut ↄ niſi fuerit appellatũ.j.eo. ſigmificaue rũt.tertij dicũt ꝙ lʒ Sdicat᷑ ⁊ appellet᷑ . iudex in ſine ſolenitate iſta nel cũ cã põt cõcedere q̃rtã et quitã niſi ſu ↄcluſũ ⁊ renũciatũ teſtibus:⁊ dicta ipſoꝝ alti ꝑti ſint edita:nec alłꝛ fuari dʒ bᷣ ſo eni tas ꝑ dẽm. F. qꝛ nero:vñ fuit ſũpta hec decte. dicit iñ Inno. ꝙ ſʒ h nideaĩ neꝝ:in ſecuriꝰ ẽ in dici nũq; dare quariã ſine ſolẽmiate: ⁊ dicũt iſti ultimi ꝙ currẽiibꝰ pᷣdictis.ſ.cõcluſione renutia none ⁊ editoe ateſtanonũ nõ dabit᷑ et ſcdᷣa ſine hac ſolẽnitate. nã eadẽ ẽ ro ergo ⁊c. ð coſti.iroſ lato.dic iñ Inno.ꝙ pᷣdictꝰ.G.qꝛ uero nõ uꝰ fa cere uim i cõcluſione uel renũtiatione: ſed ſolũ ĩ editioe fẽa alt᷑i ꝑti:ui tũc ſit fuãda illa ſo ẽnuaſ. Agdueꝛte qꝛ Inno. ? alij quos refen ſolũ ↄhide rauert illũ. ꝗ. qꝛ Vvo ad coꝛticẽ ⁊ nõ aduerierũt ad iura canonica ꝗᷓ magis ſpecifſice ꝓuidet ſuꝑ pac mã:⁊ ðclarãt itriſecã m illiꝰ.ꝗqꝛ vo. Un oſiderãdũ ꝙ i inẽ maxie nꝛo hem aliquoſ termi nos i dubio excluſiuos ꝓductiois teſtiũ: ui ẽ cõ cluſio i cã:nã pꝰↄcluſionẽ ĩ cã ct iſtru mta ꝓduci nõ pñt:foꝛuꝰ nec teſtes ur ꝓbat i. c.cũ dileciꝰ ðᷣ hi. iſtru. nihil.n. apliꝰ põt ꝓduci ꝙ ↄſiſtat i iure nel facto: ut ibi nõ.⁊ i.c.paſtoꝛaliſ ð cã.poſ.? ꝓ pꝛie. Ex quo. ifero ꝙ et ſi ꝑs unã ul nulla teſtiũ ꝓductione feciſſʒ ex quo iñ ꝑmiſitĩ ea ocludi n E ãpliꝰ locꝰ ꝓductiomi teſtiũ et cũ ſolẽniiate lega li: ſic male dixcẽt pdieti doc. quos referi Inn. ut S dixi. Idẽ dico ðᷣ publicatõe atteſtationũ fa cta de coſeſu ꝑriũ nel renũtiatiõe: ut apliꝰ no ſit locꝰ ꝓducuõt teſtiũ ſuꝑ eiſdẽ capituł ut nõ. plłe ne i. . fraternitaus. . e. z.c. cũ ueniſſent. Qnqʒ nero iſti termini nõ iterueneĩt ĩ cã: ſed data fuit dilatio ꝓ teſtibꝰ ꝓducẽdis: ⁊ tũc ſi tenes pumã lec.dic ꝙ nõ dʒ dari quarta dilatio ſine ula ſolẽ nitate legali:qꝛ ẽ pſũpiio ex quo habueuit tot qi latiões:æ ilꝛa eas aliquos ꝓduxit teſtes:ꝙ fueꝛt eoꝝ dicia ꝑcũtata:ut colligit᷑ ex.c.ultra teruia.j. Ee. ⁊ idẽ dic ſi tenes ſcdᷣaʒ lec. ut h pᷣſũptio oꝛiat ex ſepe iteraia ꝓducnõe teſtiũ iteꝛuallo poſtmo dũ iteꝛueniẽte añ petitione qᷓrte ꝓduciionis: ut ſic nõ adminat᷑ qrta ꝓductio ſine illa ſolẽnitate legali:nec curãduũ ẽ an editio actoꝝ fuerit factia alteri ꝑri nel nõ.de .n.nõ curat iſte tex.nec ſuꝑ hoc ſe fũdat.c.ſignificauerũt.⁊.c.ultta tertiã.]. .e. ſʒ ſolũ ex ſepe iterata ꝓductiõe. Et ad. F. qꝛ Ho: dic ꝙ ibi faciũ narrat ſic.n. acciderat ibi ul tꝛa tres ꝓductiões factas ꝑ alterã ꝑtẽ:alteꝛa ꝑs hũeꝛat copiã dicioꝝ teſnũ:ſʒ idẽ ẽ ſi copiã alteꝛa ꝑs nõ habuiſſj dũmõ perẽs tres ꝓductiões pꝛ feeiſſet: ut pʒ ex rõe illiꝰ. . q hoc põderat ĩ pꝛi. 2 ex iſto.C. ⁊z.c.ſignificanerũt.⁊.c.ulira tertia.]. .e. ti. ſc ueniẽdo ad q̃ſtiõeʒ pricipale õ po ſitã an naleãt atteſtatões recepie ĩ qrta pꝛoducti one data ſin ſolenitate legali:bꝛenit ↄcludo ſi n fuit Odictũ ⁊ appellatũ ualet.ur.n.xeceſſuʒ ab il um tn. lo t᷑mio excluſiuo ſiẽ i ſili ⁊ foꝛtioꝛi caſu dicimꝰ: ꝙ ualʒ teſtiũ ꝛeceptio facta pꝰcõcluſionẽ ſi non fuerit Sdẽ; it nõ.dni de ꝛota ðᷣciß.vV. dicã in. d. c. cũ dilectꝰ. Itẽ ðᷣ cõi ↄſẽſu ꝑtiũ pñt acta ĩcidi 2æ ð̊ nono oia ꝓduci ut i.l. acta ff. ð. re iudi. fac c.cũ cãm ifra.e.⁊ qð nõ.ifra.e.c.pntata.⁊ hec ſũt ẽt ð mie dni An. H. ſi ãt fuit Sdictũ ⁊ appel latũ.nõ tenebũt aiteſtatões qꝛ ſiẽ ẽ legitia ca ap pellandi ſi denegat᷑ quaꝛta ꝓductio cũ ſolenitate .d. c. ſignificaueꝛũt: ita ⁊ foꝛti ur̃ legitia cã appel landi:ſi cõcedat᷑ ſine ſolennitate cuʒ ius hᷣ dicat c. Micolaus abbas. Es uo: Si liezi p aſus: Si fieꝛi põt cõ Bm tu. c:danda ſunt dẽa teſti um qᷓ uident᷑ ↄꝛia. nel ſũma ſpali ſic: Si qͥs ꝓbar actũ geſtũ pꝰappellationẽ ⁊ aduer ſariꝰ ꝓbat ꝙ an.pfert pꝛia ꝓbatõ.⁊ actꝰindicat n ienẽ niſi ſcðᷣus pꝛobet ꝙ añ oẽʒ appellationẽ. prĩo deciſe narrat fẽm: fo diffinit ibi: cuʒ ↄſtet: 5ꝙ& h nniuerſitas nõ debeat excõicari in c.romana. S. i uniueꝛſitatẽ de ſen. exco.li.Vj.in ſingłos iñ de uniuerſitate ferri põt:licʒ nemo ex cipiat᷑ urput a excõicamꝰoẽs cãonicos tał eccle. MNõ diuerſitatis colligit᷑ ex.c.ſi ſnia ð ſen.exco. li. vj. intellige iñ ꝙ oẽs ſingli ſint capaces.hᷣ di co ꝑꝑ nõ.i.d..iĩ uniueꝛſitatẽ. ¶ Mõ fo unaʒ bonã ⁊ nõbilẽ regłam ꝙ ubi teſtes actoꝛis ⁊ rei nidet᷑ depõc? pria circa aciũ iteꝛabiẽ:⁊ ꝑ pᷣſũp tionẽ młiipliciratis actꝰpnt ꝛduci ad ↄcordiã:re duci dñt:⁊ tẽ pᷣſũt᷑ aci mitiplicatꝰ⁊ ſic itellgedi ſüt teſtes depõer̃ ſuꝑ diueꝛſis actib ut h:qð itel lige niſi ↄſtaꝛet de actꝰ unitate ulł ꝑ ↄfeſſione ꝑti um ntł ex dicis ipſoꝝ teſtiũ. pᷣmũ pꝛobat᷑ i. c. euʒ Jo.de fi. iſtru. ubi eſt bon tex.ſcðᷣʒ pꝛobatur ex dictis illoꝝ ieſtiũ q depoſueꝛũt õ ſuſanã.naʒ ex eo ꝙ vᷣponebãt ð eadẽ hora:colligeb. r uniias actꝰ:iõ oiuerſuas ĩ loco ↄmiſſi adulterij induxit eos pᷣſũptuõeʒ falſuatis:nec facta fuit pᷣſũpiio młtiplicitans actꝰ:ð h̊ͥ uide glo.nõbilẽ.iij.q.ix. nibilominꝰ2 ex illa glo.colligit̃ ꝙ ſilis cõcordia ſit fienda alia nõ obſtãte ĩ ieſſibꝰeiuſdẽ ꝑtis qðᷣ aꝑte ſentit Jo.an.i addi. Spe.eo.ii S.iã de in terrogatorijs. v. qͥd ſi unꝰteſtis qdð nõ. Jẽ nõ ꝙ ſi teſtes niꝛiuſq; ꝑtis ꝛeducũt᷑ ad ↄcoꝛdiã itel ligendo ꝙ ðponãt ſuꝑ diuer ſis actibꝰñ ſolũ eui iãt ꝑiuriũ:ſj ẽt pꝛobãt illos diuerſos aciꝰſuꝑ q bus pſumptine deponũt ex quo ſnꝑ quolʒ acin dat᷑ plena probatio:ut hic aꝑte probat:dum nũ ciat᷑ excõicationẽ nõ tenuiſſe pꝛopt᷑ appellanonẽ pᷣcedẽtẽ:ex quo ifert ꝙ ſi ꝑ duos teſtes probeʒ ꝙ comiſiſti adulteaiũ ĩ iali loco:ꝑ alios duos ꝓ bẽ ꝙ i alio loco probatuʒ ẽ adulteriũ bis fuiſſe oↄmiſſũ qð aꝑte ſetit Jo.ã.i loco pᷣalle.i Spe. 5 ꝙ i dubijs ſẽꝑ fiẽda ẽ benigna inteꝛpᷣta tio ⁊ illa dẽ benignioꝛ ꝑ quã q̃s euitat pen ſen delictũ.hoc itellige niſi imineat ꝑicnũ anime:qꝛ tũc illa ẽ benignioꝛ qᷓ ẽ tutioꝛ anie.uide bonam glo. æ nõ. in. c uno de ſcru. facit. c iuucis ð ſpõ. 7 de h̊ aliqd.¶¶ Menio ad gl. ꝗᷓ pꝛimo colligit ar. pꝛo teſubus cõcoꝛdãdis ſaliẽ quo ad ſenſum i iſptnnm in mumni l, ia itumurni gcila prtm ttii atra ͤwtfuifishn a Kprtuiinpen ilrkirrtgi kh InbNfnerdniidmir Icitſrjtiatretai n nie Ogirgetkucritemen Npuriligtdlutstderla⸗ Dermnimmamaſt GriliniDrimir Nakuiaginti Aceiüigtiri wyt ggniͤfſti Abyiliſift, l 8 6 Um un ori en nni e e nnn ivſi ei A . niſcianſ⸗ nne Neri prii hen in gbnr nit rgaß o; opreiiei ooK . entaanaa minnrn oe ponla Ung Rödinginns utec ialintml Scoligi er ſiſinoſnen, Minriiz m goes ſigi ſin aunz io mimſmi My m ue ile nzingun lz une . aniiqan u irutllirpuly aiplaas s, Mäüa in Pruitan Mipanr irlpinf purr ſ ae is ib mn higb iel ur de ag unitte t,ofeſione pi lais hloptefii Pni nodai i Arn. vbictdon ter c odenn e rieſtiü deoſnein) lananiztl gcbirdeade dorucoliged i vniins Geriasi otd Miſt dlteniſncurt nrde füſnistn un fnifſihtd õ uet g Wigigid GAd Aa diad ſhritld enſci is ed cn d0 Ni dl Gein ſiͤden d tl n nſic iů tiñ ac is ulneüka oniul dag lsenb'n ſoſüeun dfffinit bi . li non poſſũt ↄcoꝛdaꝛi q ad lam ur hic optime ꝓbat᷑ non ei reducũt᷑ ad ↄcordiã reſpecin eiuſð actus:ſʒ reſpectu dinerſorum ⁊ nide i H bonam glo.ĩ.c. dudũ de ↄuer. ↄiuga.ſuꝑ v.ſubã ⁊.ff.ð neꝛ. ob.l.ſtipnlatio iſta.O. hi quoqʒ. Sed 5 hoc op.nẽ. n. ꝙ data ↄrietate teſtium non dʒ pPſumi actus geminat?cum facta non pᷣſumãt de officõ dele. cum ĩ iure:cũ ſit ponꝰ ſtãdũ melioꝛibus ſeu pluꝛibus teſtibꝰ ut ĩ.c.i noſtra.j.e.¶ ¶ So. gl. i. i. c. cũ ↄnigat.S.de offic.dele.mirabilſit limitat et reſtrigit iſtũ tex.qñ ꝓbationes ſũt oĩno pares. Si autẽ alia ꝑs haberet plures ł meliores teſteſ iũc ꝓcederent ↄria et idem ibi ſẽtit Inno.lʒ ñ multũ firmet:ſj Bar. ſeqt ĩ.l.ij. F. credituʒ. ff. ſi cer.pe.et do. Car. hic. Sʒ glo.i.d.c.i nẽa ſentit rium nt indiſtincre fiat ↄcordia ſi fieri põt:ſed iĩ defectũ recurrẽdũ ẽ ad qlitatẽ teſtiũ idẽ tʒ gl. nõ. iiij. q.iij. ſi teſtes et ſeqᷣ do. An. h̊ et hᷣ plus mihi plʒ:tũ qꝛ lr̃a iſta loqr indiſticre tũ qꝛ ꝛatio lr̃e ne teſtes ꝑiurij reatu notẽt ſemꝑ milirat ſiue teſtes alt᷑iꝰ ptis ſint płꝛes ſine meliores nõ ob.ſi dicat᷑ ꝙ actuũ płralitas n pᷣſumit᷑ ut ĩ Srio:fate or.n:qꝙ ni pᷣſumit᷑ ſimplłꝛ alio non appaꝛente:ſed pic orit᷑ pſũptio ex ꝓbatõibꝰ factis et ꝓ h text. ibi quia. utrũque eſſe potuit ⁊c.ad h̊ ego allego tex. nõ.ĩ.c.cũ Jo.de fi. inſtru.ibi.n. ꝓbationes erãt ĩeq̃es ⁊ nihilominꝰ facta fuiſſet ↄcoꝛdia ꝑ geminationem actꝰ:niſi ꝑ ↄfeſſionẽ ꝑtis ↄſtitiſ ſet de ipiꝰ unitate ut ibi pʒ expᷣſſe.Ex his habes nnum modum ꝛeducẽdi teſtes ad ↄcordiã. ſunt et alij modi n ita difficiles puta intelligẽdo nnũ teſtẽ ꝓprie ⁊ aliũ iproprie. ut qꝛ unꝰdeponit de poſſeſſiõe aliꝰde detẽtõe:ĩtelligit᷑.n.ꝙ ille ðpõat ſuꝑ poſſeſſioue ĩprope dicta.i.ſuꝑ detentõne ut ut nõ.i. d. S. hi quoqʒ ⁊ facit optie.c.cũ dilectꝰ de ↄſue. QNũqʒ fit ↄcordia eximẽdo pꝑteʒ a toto exemplum iĩ. l.i. S. ſʒ ⁊ hi.ff. de his qͥ deie.łeffu. Quãqʒ ꝑ ꝛepetitionem exemplum Litiꝰdepoſuit Sẽpꝛoniũ eẽ debitorẽ ODanini ĩ centũ inteꝛo gatꝰquõ ſcit rñdit ꝙ tali die ꝓmiſit qᷣnqginta ⁊= tali die cẽtũ.itelligit enĩ ne ſit ſibi Sriꝰ ꝙ pꝛomi ſit ſibi cẽtũ repetitiſ illis qnq̃gita ⁊ ſic ð ſimilibꝰ 2 uide Haꝛ.i.l.ij. F. creditũ.ff.ſi ceꝛ. pe.⁊ aliqd in. l.labeo.ff.de ſup.lega. ¶ Ded nunc qro utꝝe hec cõcoꝛdia maxime per geminationẽ actus ſit fiẽda circa teſtes uniꝰ partis tin ſi adinuicem di ſcoꝛdãt:dic ꝙ ſic nt aꝑte ſẽtit gl.i.d.c.iĩ noſtra. 2.iiij.q.iij.ſi teſtes.⁊ aꝑtiꝰ in.d.c. nihilominus. .iij. q.ix.qᷓ nõbilit᷑ diẽ ꝙ illi duo teſtes qui depo ſuerũt ↄ Suſannã ⁊ diſcreparũt ĩ loco fuiſſẽt re ducti ad cõcordiã pᷣſumẽdo geminationeʒ actꝰ: niſi poſuiſſẽt ð eadẽ hora ita ꝙ non potniſſet fieꝛi ĩ diuerſis locis. idẽ nult apte Jo. an. in ad di.palle.ubi dicit ꝙ ſi nolo ꝓbar̃ matrimoninʒ ciũ induxi duos teſtes:⁊ nunꝰ dixit ꝙ fuit ↄtrac tũ ĩ nno loco aliꝰdic ꝙ i alio:ẽ pᷣſũptio ꝙ depo nãt ð diueꝛſo ↄctu ne ꝑiurij reatu notẽt.fac qd .S. dixi ut itelligat᷑ dictũ uniꝰ ꝓpᷣe et dictũ alteꝛi us iprope et nõ.i.d. F. hi quoqʒ. Iẽ ſẽꝑ ſubeſt rõ bꝰlr̃e. et idẽ credo ĩ puilegijs et iſtrumtis ab eadẽ ꝑte ꝓductis Iʒ Jo. an. aliud hic dicat p.I. ſcripiure.C. ð fi.ĩſtru. Sʒ certe primũ ẽ ueriꝰex quo pnt ad ↄcoꝛdiã reduci ut ẽ tex.aꝑtꝰ i.c.iteꝛ dilectos de fi.iſtru. ⁊ iʒ do. An. hic ⁊ ad.l.ſcꝛip ture ⁊ ad.c.ĩputari.j.de fi.iſtru.dicit loquũt ĩ aꝑta repugnãna.facit.c.nihil ob.j. ð̊ v. ſigni. idẽ dic ð dicto nniꝰ teſtis nt reducatur ad ↄcor giã ſi fieri põt ꝑ rõeʒ bꝰ ſre ut fiat benigna inteꝛ Ptatio ⁊ ut ꝑiurij reatu nõ notẽiur. Et ſẽtit gl. palle. et Har.i.d.l.labeo facit gl.i.d..hi quo qʒ.Adnuerte tñ ad unũ nõbile:ꝙ ſʒ fiat ↄcordia inter teſtes unius ꝑtis et alteꝛius nõ in fit inter dictũ teſtiũ ⁊ ↄfeſſionẽ ꝓducẽtis.vñ ſi dicia te ſtiũ ſũt nimis gñalia neceſſario nõ ↄcludẽtia ĩitẽ tũ ꝑtis ꝓducẽtis iñ ñ fit reductõ ad ↄfeſſionẽ ꝑ tis qꝛ ꝑs no potuit ĩ ſuũ fauorẽ ↄfiteri.xiiij.q.ij iĩ pᷣn. Iia diẽ Inn.i.c.cũ ↄtĩgat ð offi. ðᷣle.⁊ ſeq tur Har. i. d. l.ij. S. cꝛxeduũ. ad h̊ ego allego tex tũ nõ.i.c.iĩ pntia ð ꝓba.dico iñ ꝙ cũ ↄfeſſione ꝑtis aduerſe ĩ bis in quibꝰ poinit ſibi pᷣiudicaꝛe bñ fit ↄcordia nt aꝑte ꝓbat᷑ ĩi.c.cũ io.pᷣalle. Sʒ ẽ nõbile dubiũ nũquid teſtes ꝑ geminatõeʒ aciꝰ reducant᷑ ad ↄcordiã ẽt ui ꝓbẽt an ut euitẽt tin ꝑiuriũ.gl.hic ĩ v.itẽ ẽ hic ar.uidet᷑ ſẽtire ꝙ nõ. colligit eni argumentũ ex tex.ſ.ꝙ dubia ꝓ batio nõ ꝓdeſt ei qui eã iduxit: ⁊ certe hoc dictũ ꝓce dit reſpectu archiepi:ſed reſpeciu canonicoꝝ ; gl. ẽ 3 tex cũ ꝑ ſuã ꝓbanonẽ ⁊ interpiauonẽ qᷓ fir ꝓnũtient᷑ nõ excõicati ⁊ ſic obtinẽt itentionẽ ſuã. Sʒ forte glo.habuit reſpeciũ ad cũ qui ſſat pro actu cui icũbit neceſſitas pbzi. gl. intelligit iſtũ tex.nt pʒ ex ſequẽtibꝰ ꝙ archiepᷣs erat actor.vñ ſua ꝓbatio tanq; dubia nõ ſibiꝓ fuit Sʒ aduerte quicqᷣd ſeſerit gl.iĩ h ſũt dubita nões maxie ꝑꝑ dicia legiſtaꝝ i. d. . cꝛeditum z do. An.muliũ hic iſtat.ſʒ breuiter puio ſic dicẽ dũ ꝙ aut ꝑ reductionẽ teſtiũ ad dinerſiiatem ac tnum nõ remanet integra ꝓbatio ſuꝑ quolibet actu:⁊ iũc fit reductio nõ nt ꝓbẽt: ſʒ ut euitent ꝑiuriũ ut nõ. Jo. an.ĩ addi. Spe.pᷣalle. æ Fre. ↄſilio.clxij.exẽplũ qñ teſtes remanent ſingłaꝛes ad h.c.lʒ ð ꝓba.⁊.c.cũ dilecti ðᷣ elec. nt.S.dixi. aut remanet itegra ꝓbatio ſuꝑ quolibet actu = tũc ſi ẽ certa ⁊ clara ꝓbatio ſuꝑ quolibʒ actu fit reductio etiã nt ꝓbẽt. tex.ẽ hic ⁊ ſẽtit Jo. an.ĩ p dicta addi. Si neꝛo ꝓbatio ẽ equinoca ſen ne ceſſario nõ ↄcludẽs ĩtẽinʒ ꝓducẽtis ⁊ ũc nõ ꝓ bat ad h.c.i pntia.S.ðᷣ ꝓba.⁊ opiie ꝓbat ĩi.c.in ter dilectos pᷣalle.. cereꝝ ubi pꝛinilegiuʒ qð ui debat᷑ Sriũ fuit reductũ ad cõcoꝛdiam iñ in ali quo ꝓfuit ꝓducẽti rõe pᷣdicta ideʒ dic ĩ teſtibns eadẽ rõe ⁊ ꝑ ̊ hẽs hãc materiã claꝛe expeditã. ¶Alteri? gl. iſta colligit aꝛgumẽũ q ĩi dubijs ꝓ reo iudicãi ↄſueuit ⁊ ex h̊ ſẽtit nt pdixi archi epᷣm hic fuiſſe actoꝛẽ q̃tſi ꝓuocauerit ad indiciũ petẽdo ſuã ſniaʒ ↄfirmari uł aliqð ſile ⁊ h placʒ Goff. bic ſed Hoſti. ↄdicit dicẽs ſe hr̃e noticiã facti.ſ.ꝙ canonici ꝓuocauerũt ſuꝑ iniuſta excõi catõe:ſʒ ego quo ad itellectũ bꝰ.c.nullã nim ĩ facerẽ.nã ut pʒ per pᷣdicta in quolibet intelleciu g 2 pꝛocederet diſpõ hꝰ. c.nec paps fundat ſe ſuꝑ fa uoꝛe rei: ſed ne teſtes reatu piurij notent᷑.Cano nic obtinuerũt hoc nõ qꝛ eſſẽt rei uł actoꝛes:ſʒ qꝛ patmit excõicatonẽ latã poſt appellatõeʒ. Sʒ oppõit᷑ nũc õ pᷣdicia ⁊? ↄ tex.⁊ nidet᷑ ꝙ i dubio papa potiꝰdebuit ĩterpꝛetari hos excõicatos qꝛ illa ꝑs erat tutior ꝑꝑ pericnlũ anime euitandũ. gl. hic ĩ ultia ſui parie iſtar muliũ ⁊? cõcludit hoe fuiſſe factũ ne teſtes reatu ꝑiurij notaꝛent᷑. excõi catis enĩ põt ꝓuideri ĩpẽdẽdo eis poſtmodũ ab ſolutionẽ ad cautelã. hec ſolutio glo. ĩpugnainr ꝑ doc.qꝛ eodẽ mõ enaſiſſẽt ꝑinriũ ſi pꝛonũtiatũ fuiſſet bis ſniaiũ ⁊ ſemel appellatũ.q̃re ergo pꝛe ſampſit potiꝰbis appellaiũ ⁊ ſemel ſñiatũ qᷓ; ecõ tra. Jo. an ſoluit duobꝰ modis ꝙ foꝝe cõſtitit bis appellaiũ ⁊ ſic papa arbitratꝰ eſt unã pꝛeceſ ſiſſe ſniã alia fuiſſe ſecutã:uel fo cõmuniꝰſolent ꝑtes iierare appellationẽ q; iudiceſ ſniam:iõ ⁊c̃. ut in regula iſpicimꝰ in obſcuris qð eſt neriſiliꝰ nel plerũqʒ fieri cõſueuit de ie.iur.li.vi.uel ſᷣm Hoſti.⁊ Tan.fuit hoc in odiũ irregularitatis: qꝛ canonici poſtea celebrauerãt ⁊ h foꝛte excõi catio ſit fanorabilis irregularitas odioſa:uł fᷣm Inno.⁊ Ab. H̊ benigna iterpᷣiatio ut excõicatõ poriꝰ nõ teneat ẽ ficda in foꝛo indiciali: Sriũ ꝓ cedit ĩ foꝛo aĩe. CEr pᷣdictis habes narios mo dos ĩterpꝛetãdi in facto dubio. pꝛio nit q;nis fa ctũ ſit odioſuʒ ⁊ penale recurramus ad id qð ẽ neriſimile facit.c.as.de pᷣſump.fo ut euiteĩ dᷣli ciũ:facit.c.abſit.xi.q.iij. Itẽ nõ ꝙ ĩ nbio ðᷣbe mus iterppᷣtari ut qͥs ñ iciderit ĩ irregularitatẽ. ẽ eni pena inris poſuiui facit c.is qui ðᷣ ſen. excõ. li. vi plene ꝑ Jnno.⁊ Moſſi.in.c.ad audiẽrtiam de homici ſed reſpecin excõicationis ẽ dubium. nã ex uerbis Ho. ⁊ Tan. ifert᷑ ut ĩ dabio ponꝰ interpᷣtemur eã tenẽ. Inno. nẽ p̊ nelle ĩ foꝛo aĩe H nõ iĩ iudicio.Ego crederẽ q; qᷓtenꝰ agit de pe na excõica.nipnta:an naleat collatio bñficij me dio tpe facta:nel an ſit dignꝰpena:qꝛ nõ eã fᷣna nerit: uel quid ſiłe ſit nera opi. Inno.qꝛ ĩ penis mitioꝛ iterpᷣtatio ⁊c̃.regła i penis ⁊ ꝛe gna odia de re.iur.li.vVi.facit.c.dilectis.in fi.ð appel. Sʒ q̃renns agi ſolũ de ipſiꝰ niculo:an tennerit u ł nõ:dico ꝙ iterpᷣtamur eã tenere qꝛ h̊ cãu nullnʒ piculũ ẽ in hac ꝑte cũ poſſit petere abſolutioneʒ ſine difficultate:⁊ ĩ alio poſſet ꝑiculũ iminere:qꝛ foꝛie hac ĩterpᷣratiõe tutꝰ nũqᷓ; peteret abſolutio ne: ergo accipiẽda ẽ h̊ ꝑs tutior ut uẽ ð h caſuſ ĩ c.illud. de cle. excõi. miniſ.facit cle.exiui.de.v. ſig.⁊.c.illud de ſpõ.⁊.xi.q.iij.ſñia paſtoꝛis.⁊.c. unicũ. de ſern. ⁊ h̊ ſẽtit hic gl.dũ dixit:qꝛ eſt me dicinalis. Secꝰergo ubi eſſet penalis vt ĩ pcedẽ ti mẽbro:nel nbi aliter ĩimineret delicrũ ſeu pẽa nt hic m itellectũ glo. do. An. ponit aliã ſoluti onẽ ad pꝛicipale priũ.dicit enĩ ꝙ ex q canonici ꝓbanerũt excõicationẽ latã poſt appellarionẽ fũ data fuit eoꝝ ĩtẽtio ⁊ ʒ ꝑ ꝓbationẽ archiepi qͥ erat rens ꝓbatio utrinſqʒ ꝑtis redderer̃ dubia nibilominꝰ ꝓnũtiãdũ ſnit ꝓ actoꝛe: cũ ꝓbatio ſua nõ ſit eliſa iuxra nõ.ꝑ glo.iĩ clc.fi.ð reſcrip. ¶ Fraternit 2 Haꝛ. in. l.nõ ſolũ. ff. de no. oꝑ.nũ. uide ciꝛca hoc qð plene dixi i. c.i pſentia de ꝓba. eg,. Laſus: In Raternitatis. erpela lõis ſuꝑ nonis capitulis im teſtes no ni 7 nereres ꝓducũt᷑ iuamẽto fᷣm morẽ pus ꝛe cepto. In pria ꝑte ponit᷑ cõſultatio. a rnſio ibi duximꝰ. cõſultatio ẽ bimẽbris z 'm mẽbruʒ ibi et an. ¶ M. prio ꝙ ubi duplici qſtioni põt ſa tiſfieri ꝑ unicaʒ reſpõſionẽ nõ ẽ ſepati ꝛnñdencũ ſimile ĩ. c. prudẽtiã de offi. dele. (s fo⸗ ꝙ re nũtiatio ꝓductiõis teſttũ facta ĩ pria iſtantia n ſe extẽdit ad caſuʒ appellatiõis qñ ſuꝑ nouis ca pitulis pñt teſtes ꝓduci.idẽ tñ nidetur reſpeciu eiuſdẽ iſtantie nt ĩ. C cũ neniſſent.F.i.j.eo.⁊ dic pleniꝰ ut ibi nö. ¶ Mõ. ꝙ ſᷣm latam ſignificatio nẽ oĩa que i iudicio ꝓponunt dicunt emergere ĩ cã ⁊ ſic cõprehẽdit hic tã icidẽs qꝙ; emergẽs ũ aũt h differũt ſicut i.c.i.ð ordie cogni. 6. eũdẽ teſtẽ poſſe etiã i eadẽ cã õ me pluries pꝛo duci:nec ꝑꝑ h̊ pᷣſam᷑ inimic maxie cum in nit necefſitarꝰex indicis officio ſen pcepio et ð hoc ifra cũ glo. ¶ Hõ. ꝙ ſi idẽ teſtis irerũ in eadẽ cã õ me ꝓducit᷑ dʒ iterũ iuraꝛe qð itellige quan do ꝓdncit᷑ ſuꝑ articlis nouis. ad que ſe non ex tẽdebat inramẽtuʒ. un ſi priꝰ iuraſſer ſoꝑ cã iota dicer̃ Vitatẽ ⁊ im fuit iterrogatꝰð aliqbus ſi ite rũ ꝓducit᷑ ut ſuꝑ alijs ſpectãtbꝰad cãm interro ger᷑ nõ nidet̃᷑ ꝙ debeat de nono iuraꝛ ar.i.c.cuʒ dilecti. I. de accuſa.et.j.e.c.ð teſtibꝰinꝛamẽrum enĩ dʒ eſſe neceſſariũ ut ĩ.c.⁊æ ſi chriſiꝰ.q.de iure ee i cã appellatõis poſſum ñ oppo ſiruʒ opponẽ̃ ? ꝓbaꝛe dũmõ faciat ad cam l. de· fi. iſtꝛu. cũ Jo. z.l.ꝑ hãc.C. ð tẽpo.ap. ¶ Mõ. ibi ſuꝑ nonis dũtaxat ⁊c.ꝙ ſupeꝛ antiqͥs capuu lis ĩ qbus fuit facta ꝓductio ⁊ publicatio teſtinʒ nõ pni teſtes nec antiqᷓ nec noni ꝓduci neqʒ in cã appellationis. timet᷑ eni ne nidẽes ſe ſuccũbeꝛe fuerit ĩiductꝰ ad teſtes ſubornãdos ut in cle.ij.e. ti. ubi tex. nõ.⁊ magis clarꝰꝙᷓ iſte. ̊ uidet᷑ falleꝛ cũ ſit aꝛticulus ſuꝑ notoꝛio lʒ cõnineat antiquũ capiin ut nõbilit᷑ ꝓbaꝛi uẽ ĩ.c. dudũ el.i.de elec. ceſſat eni tũc pᷣſũpii rnatiõis ar. c. cum di lectꝰde puꝛ. ca. ben priꝰcc̃. ꝙ teſtis debʒ priꝰiurare q; deponat.qͥd autem ſii ſimo dũ dic ui dicã ĩ. c. ð reſtibꝰ.j.e. ch attin gã intriſecã mãm hꝰ. c.cũ glo.qᷓro ꝓ itellectu lit te:cũ hic fuerit formate due q̃ſtiões in quo dif ferat pria a fa:et quar̃ papa diſiũctiʒ non ꝛndit ad utꝛanqʒ qõneʒ. (Bormulns modis uaꝛiat̃ ĩ ĩtellectꝰ.c. Sʒ tene hũc ĩtellectum qͥ cõiteꝛ ap probar᷑ ⁊ ẽ nerꝰi ſe ſatis lie ↄſentaneꝰ:ꝙ pꝛio q̃ rebat᷑ an teſtes noui q alias ꝓducii ni fuerant in cã poſſint ꝓduci in cã appellatiõis nec diſtingue bat qᷓrens an capimla eſſẽt nona uel antiqᷓ. uide bat᷑ eniʒ ꝙ cũ inſtãtia appellatõis eſſj alia ab in ſtantia iudicij ꝙ icifferẽter teſtes noni poſſẽt ꝓ duci. Secũda qſtio fuit ſuꝑ teſtibꝰ iã pꝛoducus iĩ pori iſtãtia nunqͥd poſſet repꝛoduci ĩ cã appel latiõis nt aliquid noui adderet ⁊ uidcbaĩ̃ ꝙ ſic: Gckisdlari inn ghiand nſtin imtrisii nilman Mc uhare Miiitinn utimn ite tl uipelfiti /nuir emn iifin iylecun õ grlxigluitengertr ⸗ ſtnnniclcziininii u, incinanr ttim numn lſrjitſagoiian ir⸗ Criirtm daesn i ricrunuteſin uumnen rrluiaf atatämie Ctei ininfrutind ieitunrnni im Miitigunimii egliſgirin tin llenttin ineto er ölank inin nn Ob honk inimic nane an g nerſteni n goff . ncio ſer erho goere mn go. G⸗ inſtietniats 15 nr ganf imi imar birlegn hn iyam o us ar ſwrg tn unnin iſmn nnſrlpeinn mar mi i umr Biis i mulpils mu Wainin c aulN ⁵8⁵i ncräi th deimre gicd mpehtöspaſuni N et Pone döndfnan ad R PotlobieKdnio. . ous dnnnt 10 oher anncs cpin fon funn Pedcid erdicntd ckin rsnet nud Ner ton Nercilich in RawcnS NMN ee udeeiniher dackead õ e. r ons hird nuiti drs ſo, nolon önnen tuncmnsn e Aibe. m nöbli ori il,. nen sCund ui = nſ̃ hi tunſi . P 11 4 umna dicn 4 e tyi phe io bua G⸗ ſnd qa i cà appellatiõis hʒ ſocũ illud unlgatũ nõ op poſitũ opponã nõ ꝓbatũ ꝓbabo ⁊c.ut in iuribꝰ prealle. nec diſtinguitur inter teſtes nonos ⁊ ãti quos.? qꝛ ntraqʒ qſtio unica ſolutõne ſoluebat iõ papa nõ diſiũctiʒ rñdit:ſʒ unicã regulã poſuit ex q̃ utraqʒ qſtio remanet ſoluta: uʒ ꝙ ſi ĩ cq ag pellatiõis aliqᷓ capitula fiãt de nono depẽdentia iñ ex ãtiqs ut.j.dicet̃ ꝓduci poſſũt ſup eis dun taxat teſtes noni ⁊ ãtiqͥ ⁊ ꝑ illã dicrionẽ reſtꝛicti nã dũtaxat innit ꝙ ſuꝑ ãtiqs non poſſũt ꝓduci nec ãtiqui nec noui ꝙ claꝛius bodie ꝓbat in. d. cle.ij.⁊ ſic clare pʒ rũſio ad bimẽbꝛẽ ↄſultatõeʒ factam ⁊ iſte intellectus ſufficiat. Menio nũc ad glo. ꝑ ordinẽ recitãdas ãnectẽdo eis mãm itꝛin ſecã. c. Et pᷣmo op.⁊ uẽ ꝙ nõ ſolũ ſit ↄſiderãda ꝛenũciatio ꝓductiõis teſtium.ſʒ ẽt publicatio at teſtationũ. illa.n.ꝑ ſe ſufficere nẽ abſqʒ ꝛenũtiari one ad excludẽdã facultatẽ itreꝝ ꝓducẽdi teſtes ut i. c. ꝓxi.⁊ ſe.cũ multis ſi. Gl.pᷣma ſoluit ſup plẽdo ad tex. maxie qᷓſi dicat ꝙ etiã ſi nũqᷓ; inteꝛ ceſſiſſet ꝛenũciatio ſola publicatio anteſtanonum ſuffeciſſer: uel dic meliꝰeuitãdo hãc ipropriatiõʒ q fac̃.gl. ad tex. ſupplẽdo maxie nam bñ ſciniſ ſet querẽs h dicere ſi noluiſſet. uidebat᷑.n. queꝛẽ ti ꝙ publicatio atteſtationũ nõ br̃et impedire ĩ cã appellatiõis cũ ſit alia iſtãtia: nec obſlãt iura allega.in glo.qꝛ loquunt᷑ ĩ iſtãtia pᷣncipali ? pꝛo h faciebãt opi.de qᷣbus in gloſ.iij.ſed de renun tiatiõe magis dubitabat᷑:ſʒ tu advᷣie ad reſpon ſionẽ pape ĩ ꝗᷓ nõ fũdat ſe ſuꝑ renũciatiõe:ſʒ ge neralit᷑ ſloquit zæ quid iuris ſit ĩ hac publicatõne quo ad ntrãqʒ iſtãtiã dicam plene ſuꝑ gloſa.iij. lo. ij op. tex.ĩ eo ꝙ ꝑmittat eũdẽ teſtem itẽ in criali nẽ enim ſuſpectꝰ ⁊æ inimicꝰ ex iterata depõe eũdẽ: ſoln gl.ꝙ ↄriũ ꝓcedit in criali:ſʒ certe h̊ ſoltio non eſt bona:qꝛ ex quo teſtis ſe ſponte n obtulit non põt pᷣſumi in eo inimicitie cã aꝛ. in.l.que oĩa.ff de ꝓcu.⁊ in.c.cũ non ðce at de electi.li.Vi.Mã ⁊ iudex plnꝛies indicando nõ pᷣſumit᷑ inimicus ita ur repelli poſſit tanq; ſu ſpectꝰ niſi ali᷑ ꝓbet᷑ granamẽ inxta nõ.i.c.ad h̊ 2z.c. ꝓpoſuit.j.de appel.foꝛtiꝰnec teſtis qͥ iin de ponit ſuꝑ facto facit.c.iteꝛ dilectos ⁊ ꝙ ibi nõ. de fi.ĩiſtru. uñ itellige Sriũ in eo qͥ malũ teſtimo niũ dixit ut nõ. glo.i.d.S.itẽ in criali ? uide de hĩ Sop.e.ti. F.i.V.itẽ ꝙ ĩ alia:ulł ĩtellige illũ tex tũ qn unli ðponeꝛe ſuꝑ eodẽ ãnculo ſuꝑ quo ð poſnit non enim põt niſi in ↄtinenti faciat inxta nõ.i.c.pterea.j.ii.ꝓx.ut ſẽtiũt Hoſti.h ⁊ Jo. an. nide iñ bonũ tex.ad coꝛoborationem pdic torũ.j.ii.pxi.c.pterea.¶ Op.ulteriꝰcapiendo glo.iij.nẽ.n. ꝙ ſuꝑ nonis caplis nõ pnt teſtes ꝓ duci ĩ cã appellatõnis:qr index ad quẽ nõ bʒ ſe ipediꝛe de nouis q̃ſtiõibꝰcũ officiũ ſuũ ſit ꝓnun tiare ꝓuocationẽ dũtaxat eẽ inſtã nł iiuſtã.ij.q. Vi.iĩ fi.glo.ut arbitror metu ↄrij intelligit iex.ð nouis capłlis nõ oĩno ſʒ depẽdẽribꝰ ex antiquis ? que ex bis oriunt᷑ exeplũ ĩ.c.cũ Jo. ð fi. iſtꝛu mẽ.diẽ tñ glo.̊ͥ nõ eẽ ſpeciale in cã appellatõis⸗ e iellbns. nã idẽ ẽ i iſtãtia pᷣncipalł cãe: ut nõ obſtãte publi catõe poſſint teſtes ꝓduci ſuꝑ capitłis nouis.j. c. cãʒ 2. c. cũ neniſſet: ſ immediate glo. opponit 32 5 7 3 tex. vẽ eni ꝙ ſuꝑ antiqͥs capiilis nõ poſ ſint teſtes ꝓduci ĩ cã appellatiois:qꝛ in ea licituʒ cẽ ꝓbaꝛe ñ ꝓbatũ ut.l.eos.F.i. ?.ij. .d.l.ꝑ hãc. rñdet glo. ꝙ qͥdã dñi legũ ſtant õrio ⁊ ſic obſeꝛ uãt in iudicio ſeculari.æ ad anc.e.ꝗ. qa vo que nult ꝙ poſtqꝙ; ꝑtes didicerit teſtificata neqũt te ſtes ſuꝑ eiſdẽ articuł pꝓducere: ꝛndet ꝙ loqrt ĩ cã pricipali ꝗte diffinitinã ſñiam æ leges Sꝛias ĩtelli gũt ĩ cã appellatiõis. Sʒ h̊ ñ plʒ gl.noſtre: quia auẽ. illa loqiur idiſticte æ eadẽ rõ.ſ.timor ſubor natiõis ꝗᷣ ẽ i cã pricipali militat in cã appellatio nis ⁊? ꝓ h̊ tex. ille æ aduerte extra gl.lʒ Jo. an. 2 do. An.q cõmẽtaueꝛunt h.c. uaꝛias opi. anti quoꝝ referãt. Circa h̊ ego m nõ curani refeꝛꝛe qꝛ eſſet inoluẽ z occupaꝛ itellectꝰ maxie inuenũ. nã hodie maxie habemꝰ tex.apuſſimũ corrigen tẽ illas opi.ãtiquoꝝ ni in cle.ij.e.ii.nbi nið tex. ⁊ glo.ibi eniʒ clare diſponit᷑ ꝙ reſtibꝰ publicatis ſiẽ nõ lʒ in cã pricipali ſuꝑ eiſdẽ capłis uel diꝛec te jrijs eoſdẽ łalios teſtes inducer᷑:ita nec ĩ cã appellatiõis reddẽs rõnẽ: qꝛ ñ minꝰ ĩ cã appella tiõis qꝙᷓ; i pricipali ſubornatõ ſit nimẽda:⁊ ita re iectis alijs opiniõibꝰ ↄclndit. Haꝛ. in.l ꝑ hanc C. ð tẽp.app.dicẽs illũ rex. ꝓcedere ĩ ariiculis nonis ꝓut h̊ dẽ. Sʒ ꝓ declaꝛatiõe tex.⁊æ glo. q̃ ro nũqᷣd ĩdiſtincte aneſtarionũ pnblicatio ipedi at teſtiũ ꝓductionẽ ſuꝑ eiſſdẽ capłis:uel directe ↄrijs tã ĩ cã pricipali qꝙᷓ; i cã appellatõis cũ in h̊ iſte inſtantie a pari indicent᷑ ut.d. cle.ij o. Jo. an. h̊ ĩ.ix.q. dicit ꝙ nõ exponit młos cãuſ ab hac regula prohibitina exceptos. Et prio ĩ cã mẽimoniali ðᷣ quo tn nõ.i.c.ſeries.j.e.dic ut plene dixi ĩ c. iurauit ð ꝓbatio.ſecũdo fʒ quoſ dã ubicũq; nõ ob.exceptio rei iudi.ff.ð excepii. rei iudi.l.cũ q̃rit ðᷣ fi.ĩſtꝛu.inter dilectos.tertio ſm legiſtas ĩ cã appellatiõis: ſed ðᷣ ̊ dic melius nt. S. dixi. quarto ubi perijt inſtãtia: qꝛ qs abſol nit ꝑpꝑ peritionẽ ieptã: uel fᷣm leges ꝑ lapſũ trien nij. S. ð indi. exaĩata.C. ð iudi.l.ꝓpeꝛãdũ..i.2= .J.cũ aũt.quinto qn ſũt ꝑdita teſtiũ dicta.s.ti. proxi.c.fi.et ð iſto caſu uide plene in Spe.e.ti. .F. ſatis niilit ad fi.vj.col.cuʒ iter alias ꝑſonas agit. J.e. ↄſtitutꝰ.ſeptimo cũ nariat modꝰ agẽdi .j.e.ueniẽs.octano cũ reſtituitur minoꝛ ul eccla ut poſt publicationẽ ſuꝑ eiſdẽ ꝓbare poſſit:?⸗ ö8 hoc plene ꝑ doc.i.c.auditis.S.ð in ĩte.reſti.⁊ ið iterdũ in reſtimntõe maioris ex clanſula generali ter ſiqᷓ iuſta cã ⁊c.ut nõ.i.c.ꝓxi.j.facit.c.ex litte ris de in ite.reſti.non in inqᷣſitiõe q̃ procedit ex officio..e.cũ clamor ubi de b.q̃d ſi aliꝰ iquiſiti onẽ ꝓmonit:dic nit ibi nõ.decimo cũ qͥs unl: p bare directe falſitatẽ ieſtiũ cũ corrnpnõe ð quo dictũ fuit ĩ.c.lʒ de ꝓba.⁊ nide.glo.i cle.ij.e.ti. xi.ſi inſcia nel iuita pre ⁊ ĩdiſcreie facta fnit pn blicatio idẽ ſʒ quoſdã ſi facta fuit diſcꝛete ꝓba tio ſen publicatio:ſed ꝑs adhuc teſtificata nõ di dicit ð quo nõ.j.eo cõſtituiꝰ in ultia glo.xij. in 3 3 caſu. c. pntata.. eo. xiij. in eaſu. c. enz cam. ĩ fi. 7. eo. ĩ ulti. gl. xiiij. cũ aliqui teſtes fuerũt iteꝛ oga ti nõ plene ꝓut hẽt in.c.ꝑ tuas.j.e.xv.fm Jo. an. i. c. de teſtibꝰ. j. e. in cã criminali i ̊ ſᷣmn eum idẽ teſtis iterrogari poterit ſuꝑ eo. aꝛticulo.ff. ð cuſto. reo.l.diuꝰ? ðᷣ qſti.l.i.F.ul.⁊.l repeti.xvi. ſi de ꝑriũ nolũtate ꝓceſſerit fʒ Jo.an.cũ fauor ꝑtiũ h̊ ꝓbatio ſit iducta ⁊ ex ipſaꝝ facto h ꝓbi bitio ꝓceſſerit qᷓre publicationi ↄſenſerũt: ⁊ ſ c ur̃ ꝙ huic fauoꝛi renũtiare poterũt.ar.c.ad apo ſtolicã de regu. maxie cũ h̊ ñ habeat ĩfallibilẽ ꝓ hibitionẽ ut pʒ ex pdictis ⁊ tzʒ Moſti.j.e. pntata p ⁊ faciũt nõ.i.c. tuis.j.e.xvij.ẽt nltra/ o. an. fallir cũ teſtes fnerũt pꝛiꝰ recepti ad eternam rei memoꝛiã ut ĩ caſu.c.ſignificauit.⁊.c.albericꝰ j. e.nã nũc recipiũt᷑ ad aſiũ finẽ ⁊ uið Spe.i.d. G. ſatis ntilit.V.xvij.⁊.xviij.qũ teſtes ñ ſuer̃tꝓ dacti. ʒ articłi erãt dati. j. e. cãʒ ⁊ ant᷑.e..illud nbi põderat᷑ teſtiũ ꝓductio./Sʒ circa pdicta du bitat᷑ nũqͥd ſola publicatio ipediat ꝓducnõeʒ:an ãt reqnirat᷑ cũ h̊ ꝙ ꝑs niderit ſen didicerit teſti ficata. gl.ĩ.d.c.cõſtitutꝰ.j.e.tʒ ſolã publicationẽ nõ ſufficẽ allegat tex ĩ aut᷑. e.. qꝛ vo.idẽ Spe. æ. ti. F. ſaris. ntilit᷑.V. qͥd ſi publicate: dicit iñ ꝙ Clems defẽdebat priũ ad h.c. cãʒ. .c. ð teſtibꝰ. 2. c. cũ ueniſſẽt. e. ti.?⁊ S hãc gl renuit Ho. in ſũ ma. e. ti. J. ? utrũ v. dictis igi q plʒ Jo. an. in d.c.ↄſtitutꝰ:⁊ diẽ dẽm gl. ꝓcedere poſſe qñ in dex pte iſcia uł inita publicatiõeʒ factt: idẽ bar. ĩ aut.qͥ ſemel.C. ð̊ ꝓba.diẽ idẽ ſi publicato nõ ualuit puta:qꝛ facta die feriata ut tunc admittaĩ cũ publicatio atteſtatõnʒ nõ nalueꝛit: æ diẽ ibi ꝙ; publicatio aneſtationũ põt ſũmi dupliciter. pꝛio qn pnblicat᷑ ſcꝛiptuꝛa ð dictiſ teſtiũ ut faciat fidẽ .l. geſta. E. de re iudi. fo qũñ fit publicanio ꝑtibꝰ 2 tũc publicatio idẽ ẽ ꝙ ꝑtibꝰ manifeſtatio ⁊ ſic ſumit᷑ ĩ. d. aut᷑.e.iſti tũ duo actꝰfiũt ſimł ⁊ ſemel: qꝛ iudex ꝓnũtianit atteſtatões eſſe publicatas ? aptas: ut ꝓ publicatis ⁊ aptis hẽant æ vbum publicario refert ad p' z vᷣbũ aꝑmra refert᷑ ad Fm qð bñ nõ do. An. młũ iſtat dilatãdo mam 2 trahẽdo mãs alibi diſcutiẽdas moꝛe repetẽriũ ego uero ponã ĩ locis ſuis:ſed quãiũ ad hũc ar ticulũ aniner:cõcludit ipſe ꝙ ſi certũ ſii ꝑtẽ non didiciſſe teſtificata ⁊ ꝓbari poſſit ñ ipediet̃᷑ ꝑs ex ſola publicatiõe atteſtationũ ꝑ tex.d. aut᷑.e.ii. fater̃᷑ tũ ꝙ pſũptio ẽ õ ꝑtẽ ꝙ teſtificata didic ex qꝰ facta fuit pnblicatio:⁊ ita rñdʒ ad iura q põ derãt publicationẽ.ſ.ꝙ h̊ͥ põderãt ꝑꝑ pᷣſũpnõeʒ q iſurgit ex ipſa publicatiõe ꝙ teſtificata ꝑteſ di dicerit. mihi plʒ dẽʒ Jo. an. ar. Mo. æ alioꝝ ex quo eni ꝑs acqeuit publicatiõi teſtiñ nr̃ tacite renũtiare ꝓductioi ſuꝑ illis articuł:æ ſic Iʒ nõ ſit ſuboꝛna.timoꝛ cũ ceriũ ſit ꝑtẽ teſtificata non di diciſſe ſubẽ tñ tacita renũtiatio.ar.eoꝝ qᷓ nõ.in .c. i. ð elec.li. Vi. ð̊ eo qͥ geſſit actũ qͥ ſolʒ fieri pꝰ ↄteſtatã litẽ ut habeat ꝓ ↄteſtatiõe litis qꝰad ex cludẽdas dilatorias facit glo.i.c.cũ cãʒ ð appł la. Midemꝰ eni ꝙ ſola renũtiatõ expᷣſſa ſiue ſciẽtia teſtificatorũ iducit bõc ꝓhibitionẽ vt i. . 8 teſtibꝰi fi. j.e.ergo æ tacita ꝛenũtiatio que ĩdu cit᷑ cx publicatiõe.fac ꝓ h qꝛ iura canonica cõii ponũt publicationẽ ſolã ꝓ termino excluſiuo ꝓ ductõis reſtiũ ut ĩ młiis.c.hꝰ ti. It᷑ ut h diẽ Jo an. an. publicatio ni pcludit uiã ꝓductòi teſuum ex ſolo timoꝛe ſubornatiois: ſed ut aliqs ſit pro ductionũ finis ⁊ qꝙꝙ́ młii alij ſint imi i excluſi ni iſte in unꝰ ẽ ex ulis. Et multũ moneoꝛ ego ex tacito cõſeſu.ad qͥd eni pnbi catõi ↄſẽtit ſi inten debat teſtes ꝓduce. fateoꝛ in ꝙ ubi ſuꝑuemiſſet cã vᷣlilit᷑ ñ cognita tpᷣe ↄſẽſus pᷣſtiti ꝙ petendo nonã dilationeʒ poterit admuti ſicut admineret᷑ ex cã pꝰdilationẽé.l.oꝛone ⁊.l.fi.ff.de dila.⁊ ar. i.c. licet ð ꝓba.nec erit rimẽdũ de ſubornatione ex qꝰcertũ ẽ teſtificata nõ didiciſſe. Sed ciꝛca h̊ dubitaĩ qre timet magis de ſuboꝛnatione pꝰpu blicationẽ ꝙ; pᷣmo cũ ſemꝑ a pricipio pomerũt pies teſtes ſubornar ar. i. c. ſiẽ. S. e. ⁊.c.lʒ ð pro ba. ¶ So. dic pꝰ Jo. an. ꝙ ãte publicationẽ nõ E tãtꝰtimoꝛ cũ ꝑs vᷣiſilꝛ ſperat poſſe ꝓbar̃ itẽtio nẽ ſuã ulł aduerſariũ defecinꝛũ i ꝓbãdo ↄ eum: ſz pꝰpublicationẽ ðpoſitionũ cum uidet ſe ſuccu biturũ:qꝛ nõ ꝓbanit: uł qꝛ adnerſari plene ꝓba nit itẽtionẽ ſuã faciliꝰiducit̃ ad teſtiũ corrupiio nẽ cũ uideat ſe deſtitniũ oĩ ſpe. Iẽ ãte vðᷣpoſuio nẽ nõ poterat ali ꝓuideri cuʒ neceſſario ieſtes eſſẽt ꝓducẽdi ad iſtrncnionẽ cẽ ⁊ praticaʒ publi cãdi depoſiões uide ꝑ Spe. æ Jo. an. in addi. .e. ti. SF. ſatis niiłꝛ ĩ pn. v.ẽ p̃tica:ſatis iñ ẽ fuaꝛi qð.ẽ dixi ſᷣm Har. Sed nũc qro ꝗᷓ dicãt nona capiiła ſuꝑ qbꝰ teſtes ꝓduci poſſunt publicatõne nõ obſtãte. Eienea ex iſto tex. z ex pꝛin. hogl. pe. colligunĩ tres ſpecies capituloꝛũ ſeu aꝛ ticulorũ:qdã ſũt aꝛticuli oino noni:qͥdam noui depẽdẽtes iñ ex neteribꝰ:q̃dã ãtiqͥ: adde ⁊ alias duas ſpecies que colligunt᷑ ex tex.⁊ glo.cle.ij.e. ti. Mã qͥdã ſũt aꝛticli directe poribꝰↄrij qdã in diꝛecte ↄrij ⁊ ut in iuuenis itelligas ſcias ꝙ. c.= articulꝰcapiũt᷑ ĩ mã noſtꝛa ur ſinonia ·i.ide ſigni ficãtia ⁊ dẽ aꝛticulus ꝑs ĩtẽtõis ↄtinẽs aliqͥd qðᷣ ꝑs ꝓbaĩ itẽd t ̊ ꝓbat ĩi.c.ij.e.ti.ſi.vVj.iũcta gl. in vᷣbo articlis ⁊ ſuꝑ huinſmõi aꝛticlis ꝓdncunt teſtes. exẽplũ:uolo ꝓbaꝛ ꝙ bñnficiũ ſãcii MDe ꝑ tinet ad me:faciã ſic aꝛticlos ut teſtes ſcist expli cite 2 diꝛecte riidẽ ac excludẽ intentionẽ meam. Dꝛo pono ꝙ poteſtas ↄferẽdi bnficiũ ſac ti De. ſpectat ðᷣ iur̃ ad talẽ platũ. Iteʒ ꝙ talis pᷣlarꝰ erat ĩ poſſeſſiõe ofeꝛẽdi tali pe. Iteʒ ꝙ eo dẽ tpᷣe uacabat il bnificiũ ꝑ mõtẽ tał. JItẽ ꝙ il le platꝰ mihi tũc ↄtulit. bis aꝛticlis ſen capitulis ꝓbatis fũdata ẽ icctõ mea.Et idẽ dic ĩ ꝛeco quo ad fũdãdã ſen ꝓbãdaʒ itẽtionẽ ſuã niputa reus unlt ꝓbaꝛ ĩ can pᷣſcꝛiptõis tibi nõ ↄpeteꝛ ius in il lo bntficio.aꝛticulabit eni ſic:pᷣmo ꝙ collatio bi neficij ſacti Me. ptinet ad epm itẽ ꝙ ille platꝰ q̃ adueꝛſaꝛio meo otulit nõ erat tũc ĩ poſſeſſiõe oferẽdi.itẽ ꝙ erar excõicatꝰæc.iſti ſũt aicłi len· capitla ð qbꝰfit mẽtio in tex. noſtro. ¶ Menio ergo ad pmũ. ſ. ꝗᷓ dicãt᷑ aꝛticuli oino noni: ? bre nit dic illi qͥ ſut oino igtinentes ĩ c ita ꝙ nõ — — — gyn Amon bifinmtlenin ,rd/ ñttß uſan nfi hisminmnmmun ccſnrſicfti gogmn ſieſi cnuſtur dmons Frimi nijſel i Leih ſiri leritchini döthlin Nirt m Puigſtninn en NNN aAfnwüirtniturde Marhenciſau, Lrrtiirriie, PAndüc ietizin ſtitihcntg ine tann mniinzt un i riſccftuſain Mnliifile En r ſinttäni aiu irfai / Mntg iif . rn De auakteninaene hilio r ide Gin m apſri ſnn eu ei da h. cc d ſllhan aſt ii an lacaeſmü defnmi phitze, 5 whiero⸗ dpoſtioni un uint ier miͤn 1 bmil gacnafn hnn nm enan i ful chei og ſi onpn ci ncer e dſimij ix Nur iin Ne no porra: j uitn alto as ſa niif ifnminiitmiabi ifomigioGre utut, 1Msul; im, tieiu ehuf an /fa Br Mi o atinou l& ſts ot voſnz wtl ane Gir. QAererer lo ter er pin. v oligni nes hects hinicͤſun ic ſi niahioind Vontädanmndo rs tiͦer erttd i ini ndte das prnes r clgmnicitr goce n, Ricüſin mmid dnen hot ini dcain rzrunm mais ihucnecl icmiüitatmuſhaia d ſc Ninid lic „ mcdns Ned int Rmohs Real Nücng cõcludũt nec coadiuuãt itẽtũ articulãtis.⁊ ſupeꝛ bis nõ admittũtuꝛ teſtes ſiue aliorũ ſint publica te depõnes ſiue nõ:qꝛ no dʒ qͥs admini ad pro bãdũ qð ꝓbatũ nõ ꝛeleuat de offi. dele.cũ cõtin gat ⁊æ.l.ad ꝓbationcẽ.C. ð ꝓba.iõ iudex a pꝛin cipio dʒ corꝛigẽ ⁊ eniã ölere poſitiões ⁊ aꝛicłos iꝑtinentes nt nõ.glo.i.c.i.de ↄfeſ. li. Vj. Scða E ſpecies articulorũ nouoꝝ dᷣpẽdẽtiũ tũ ex anq̃s: 2 qᷓ ſũt iſti Jo. an. ꝓſeqt ꝑ exẽpla. do. An.h la te ⁊ glo.? Har.i.l.ꝑ hãc palle. Sʒ breuit ↄclu do ꝙ ſunt illi qͥ füdãt ſeu coadinuãt itẽtionẽ ar ticulãtis ĩ eadẽ cã ð nouo foꝛmati:exeplũ i.c.cũ Jo. de fi iſtru. oʒ tñ ꝙ ſaltẽ tacite nõ ↄpbẽdeꝛẽ tur i articlis ãtiqs q ad neceſſitatẽ facti Z ꝓba tionis. debes eni ſciẽ ut fuit ð mẽte Inn. ?æ Jo. an. ⁊? maxie explicire ꝑ Bar.i. d. aut. qᷓ ſemel .C. ð ꝓba. ꝙ qdã tacite icludunĩ ſub poꝛbꝰ ca pitulis ſeu artichs q ad neceſſitatẽ facti ? ꝓba nõis:exẽplũ qn articulat ſuꝑ tali pᷣſcriptõe ꝗ de neceſſitate reqᷣrit tiulũ utputa ſi dico ꝙ pᷣſcrip ſi rẽ õ ius cõe ut ĩ.c.i.ð pᷣſcri.li.vi.uel dixi õ p natũ me pſeripſiſſe.x.ãnis.lʒ enĩ explicite n fue rit ĩ arricho mẽtio facta ð nitulo:ĩtelligebat᷑ iñ ra cite quo ad factũ ? quo ad onꝰ ꝓbãdi:qr alit᷑ ñ erat pᷣſcriptio:nec obtinuiſſet articlos:⁊ h̊ cãn ñ põt ſuꝑ titulo de nouo articulari.quia ĩ effeciu põt dici antiquũ capimulũ et h̊ ĩ effeciu noluerũt ̊ Inno. Jo. an. ꝑ młia Yba ? ꝑ h auc. e. . qa Ho i vbo Bddnameto 4 Quedã ↄpᷣhẽdũt᷑ ſub pori ãticło ðᷣ neceſſitate facti ſʒ ñ ð neceſſitate ꝓ batiõis :exẽplũ articulaui ꝙ mutuani nibi ceinʒ de neceſſitate fẽi:ĩeſt tẽpꝰ:qr oʒ mutnũ ſit fac ũ tpᷣe:ſʒ ñ ieſt de neceſſirate ꝓbationis.põt eniʒ ꝓbari mntuũ abſqʒ tpe.l.ieſtiũ.C. e.iſto cãn ad mittet᷑ publicatiõe depõnũ nõ obſtãte articulus ſuꝑ tpᷣe æ nona ꝓbatio ſuꝑ eo.facit optie.c.ex tenore.j.eo.ſᷣm pnũ itelleciũ ⁊ tacite h̊ ſenſerũt Inno. ⁊? Jo.an. hic.qᷓdã ſũt que nõ ↄpᷣbẽdunt de neceſſitate ſub poribꝰpoteꝛãt tm ↄpᷣhẽdi er ñ opᷣhẽdi nt alique qᷓlitateſ qᷓ pnᷣt adeẽ uł abeẽ ciꝛ ca ↄctũ. ? iſto caſu põt fieri ſuꝑ illis ↄphẽſibili bus nona articulatio æ nona ꝓductio ar. in c. neniẽs. e. Ex h decidit᷑ qſtio quã ponit ̊ Jo an. an.⁊ dicit eã fuiſſe Hoati. de mãtua. Cõtꝛa ſniaʒ nł collationẽ opponebat᷑ excõicatio iudiciſ nel executoris qui pbẽdã otulerat uel ſniam m lerat.ſauccubnit excipiẽs qꝛ nõ ꝓbanit illã excõi cationẽ publicã inxta ea que le.⁊ nõ. in.c.ad ꝓ bãdũ ð re iudi.appellanit ⁊ i cã appellatiõis foꝛ mat caplin ſuꝑ publicitate excõis:qᷓrit᷑ nũqͥd de beat admitti:diẽ Hoa.i qſõe facti fuiſſe obrẽ iũ ꝙ nõ qꝛ nõ ẽ nouũ capitulũ ſʒ idẽ cam pᷣori pᷣmo iſufficiẽt᷑ et ĩdiſcꝛete ꝓpoſito.h̊ nõ placuit Jo. an.ex quo ꝗlitas publicatiõis ñ fnit dedue ta ĩ poꝛi aꝛiicło ſiẽ nidemꝰ i ſił ꝙ admittiit ad ꝓ bãdũ qs ſe fuiſſe canonice electũ qᷓ pus ꝓbabat ſe electũ.j.e.ueniẽs poſſet m ad aliud.c.ꝛnderi ꝙ pᷣma ꝓbatio fuit ibi facta i ſũmario ⁊ ad illð agebaĩ poſtmodũ ut ibi dẽ ĩ tex. dat tũ Jo. an. 5Halind exéplũ. nã ꝗᷓ ꝓbauit rẽ ualere ultra. xx. admittit᷑ poſtea ad ꝓbãdũ quãtũ naluit nitra in fra.e.cũ cãʒ .ij.? q ꝓbanit iiuriã ꝓbat eã noto riã.j.ð offi. dele. c.i.li.vj.fatet in Jo.an.ꝙ ma le fecit index recipiẽdo ꝓbationẽ exceptiõis que nõ rleuabat ꝑ illã decre.ad ꝓbãdũ.allegare me lius potuiſſʒ.c.pia ð excep.li.vj.iũcta gl.ubi pʒ ꝙ iudex nõ dʒ admitiẽ exceptionẽ ĩ gñe qn qii bet geneꝛis ſpes ñ ↄcludit itẽtũ excipiẽtis ne na get᷑ cũ iactura alteriꝰ ut.c.q dnas ðᷣ elec.li.vj.= .il.ait ptor.ff.de iiur. hãc detmiationẽ ſect᷑ do. An. dicẽs ꝙ ſʒ aruiculꝰ ʒ ſubiectã mãʒ ur obſtʒ ðᷣbuerit itelligi ðᷣ excõicatõe publica:iñ articulꝰ non ðclarat̃᷑ a nã ſubiecte mat᷑ie:ſed intelligit᷑ ru dit᷑ ut iudici ꝓponit:iõ ſi pono de excõicanõe ñ itelligit᷑ ð qiticata lʒ h nelit ſubiecta mã ad h.c. ĩ pſẽtia ð ꝓba.nbi articulꝰ ꝙ erat minor ãnii ñ itel igit᷑ ð miori.xiiij.lʒ hͥ expeteret ſubiecia mã. idẽ dic ut elici ex iheorica. Hart.ẽ dicia: qlita tes que nõ ĩcludũt ex neceſſitate facti Iʒ poſſint icludi non nident vᷣducte.unn appellatiõe excõica tionis neceſſario nõ icludit᷑ qᷓitas publicanionis lſʒ poſſit ĩcludi.Et ꝑ h̊ aꝑit᷑ itellectus ad multa ĩ hac mã ⁊ ſatis ꝑ pᷣdicta ðclarat. Teriia ſpes ar ticuloꝝ.ſ.q dicat articli ãtiqui:cũ enĩ nom ⁊ ãti qui ſint ↄrij declarato uno ex ↄrijs remanet ðᷣ claratũ reliquũ.l.i.ff.ð his qͥ ſunt ſui ul ali.iur. dic g breuit̃ ãtiquos articłos eſſe qui explicite ↄphedebant᷑ ĩ poribꝰ:ſuꝑ quibꝰ teſtes fuerũt ꝓ ducti ⁊ publicati.idẽ ſi ↄphẽdebãt᷑ iplicite quo ad neceſſuatẽ ſacti ⁊ ꝓbatiõis ut pʒ ex pᷣdictis. Quarta ſpecies articłorũ qn ſũt direcie Sↄrij nt ſi pꝛio fuit capitulatũ ð legiritate nũc publicatis atteſtatiõibus nolo capitulare ð illegitimitare:uł prio ð miori etate nũc ð maiori.primo ð ſana mẽte ⁊ nũc ð iſana ⁊ ſi ⁊ ĩ iſtis dic ꝙ nõ admit tunt᷑ regularit᷑ tales articli publicatis atteſtatioi bꝰ ut.S.dixi etiã in cã appellatiõis:qͥa ſẽper ſub ẽ timoꝛ ſubõnatiõis ut i.d.cle.ij.⁊ h̊ͥ ⁊ nõ. Mã. i. d.l.ꝑ bãc.Sᷣ limita niſi aliqd de nono addatux ꝑ qð tollat᷑ timor ſubornatiõis ſaltẽ pᷣſũptiue: ut puta qa corupii falſa dixetũt:ul quod doloſe puta odio ł amore ut i.c.lʒ ð ꝓba nõ.glo.i.cle. .ij. . e. ti. facit.l.nec exẽplo.C. de fal. Hã ni poſ ſuʒ ꝓbare ꝙ falſa dixerit niſi ꝓbẽ directe Zrium eoꝝ qᷓ dixerũt. Sʒ qꝛ addo q̃litatẽ corruptõis.ł odij tollit᷑ illa pſũptõ ſubornatõiſ cũ h̊ ſit nonũ capitulũ ⁊ idẽ dic ĩ ſilibꝰ.Et ꝑ H̊ põt ſaluãi unꝰ itellectꝰ ꝗ dat᷑ ad.c ſeries.j.e.ut publicatis atte ſtatiõibꝰ admittãt᷑ reſtes ſuꝑ diꝛecto ↄꝛijs qn cũ teſtibꝰ ꝓducit᷑ iſtrumẽtũ publicũ.ex qꝰ eni cõcoꝛ dat iſtrum tollit᷑ pſũptio ſubornatiõis teſtiũ ſic etiã.ſalua diciũ nõbile Inno.i.c.cũ clamor. j. .e.⁊ ſẽtit gl.i.c.ex tenoꝛe eo.iti.ut publicatis atte ſtationibꝰ admittant᷑ teſtes ſuꝑ eiſdẽ qñ ueninnt ad coadiunandũ priores teſtes meos ut ſi ꝓba ui ꝑ duos teſtes itentionẽ meã:iu ꝓbaſti ↄõᷣrium potero poſtea pluꝛes teſtes ꝓducẽ:qꝛ nõ ẽ quid mihi iputet᷑ ſi plures nõ ꝓduxi cũ eſſẽ ↄfiſus de duobꝰ.vñ n ẽ pᷣſũptio ꝙ alios ucli ſo boꝛnaf̃ cã ↄcordẽt cũ prioribꝰ ꝓductis an publicsiionem g nꝛimaait. qs nõ ltima ſpes articnloꝝ ẽ qñ ſũt ĩdirec te õrij pꝛioꝛibꝰ:⁊ tẽ i dubio adminit᷑ ꝓbatio idi recte pria:ut ĩ.c.ex tenoꝛe.j e.⁊ nõ.i.d.cle.ij.ſʒ oʒ itelligere fſmn ꝙ plene nõ.i.d.c.ex tenor.ſ.qñ ãre publicationẽ ꝑs aduerſa ni potuit iſtrui ſuꝑ ꝓbatiõe directe ↄria:qꝛ articulus fuit gnalit ꝓ ductꝰ:ſz teſtes ſpeciſice depoſuerũt:qð ðᷣclara ut pleniꝰ ibi dicet᷑. oĩa pᷣdicta limita nt ſuꝑ nouiſ aꝛ rnicuł liceat teſtes ꝓducere qñ teſtes fuerũt p ꝓ ducri ſuꝑ ceriis capituł:ſi ãt nõ fuerũt editi cer ti articuli ſed ſimplicit᷑ ſuꝑ rota cã fuerũt ꝓducti 7 ita iuranerũt: nõ pnt poſtea iteꝝ ꝓduci qꝛ nõ pnt dici nona capla ex q ↄpᷣbedũt ĩ petitiõe ſu p qᷓ reſtes gnał. fuerũt examiĩati: u pʒ ex rõnibꝰ pdictis: æ ia uoluerũt cõit᷑ doc.?⁊ Har. in. d. aut᷑ qui ſemel. C. de pꝛoba.? ꝑ h ſatis ẽ ðclara ta hec mã huiꝰ.c.alia ꝗᷓ tãgũt hic ꝑ aliquos dicẽ tur i locis ſuis. an nũc ad gl.ſi.qᷓ ponit v. capitula iurãda pꝑ teſtes. diẽ Jo. an. ꝙ addit ſextũ capitulũ de facto.ſ. ꝙ ſecrete teneãt dictuʒ ſuũ uſs ad pnblicationẽ ? ꝓ ̊ uið bonũ tex.iiij. q iij. qͥ familia ubi dr̃ iudicẽ debẽ punire eos q̃ xnbꝰ ꝓdiderũt ſua teſtimõia. ſ. ãte publicatio nẽ. ⁊ uide p̊ i Spe.e.ti. F. ſequit. Et aduerte qtꝛ debẽt iuraẽ teſtes debẽt.n. iura? teſtes taciiſ euã gelijs:ut ẽ tex.i.c.hoꝛamur.iij.q.ix.⁊ ide fere dicẽdũ ĩ iuramtis oibꝰ qᷓ deferũt a iure de q ui de gl. nõbilẽ ĩ cle.i. de here.qᷓ ẽt nõbilit dicit ꝙ hodie apud italicos de ↄſuetudine recepiũ ẽ nt ſufficiar tãgere q;lʒ ſcripturã qð bene nõbis:cel ſãre ãt ↄſuerudie nõ nideret᷑ nalere actꝰ ubi iꝰ ꝓ ſolẽnitaie exigit racturã euãgelioꝝ. ſi pterminit nide de h̊ gl. nõ.ĩ. c. ut circa de elec.li.vi.iuram tũ tñ ð ſe ẽ nalidũ ſine tactura:ut ĩ.c.⁊ ſi xps de inreinr. nide glo.xxij.q.i.ĩ ſũma:ſed tactura ma xime enãgelioꝝ exigi ad maioꝛem terꝛoꝛc: ⁊ qꝛ magis peccat rrãſgrediẽs qm tãto magiſ peccat qͥs qᷓo ſuꝑ ſacnioꝛi re fit inramtũ.xxij.q.i.mo ner nõ. Inno. i c. ? ſi xpᷣs de iureiur. an ãt ĩ du bio pᷣſumaẽ teſtẽ terigiſſe ſcripturã cũ in aciis di cat᷑ ſolũ ꝙ iurauit: Jo. an. reminit ad nõta ꝑ ſe iĩ ſpe.e.ti. F. ſequit᷑ ſuꝑ.v.⁊ nõ.⁊ ibi ĩ effeciu cõ cludit ꝙ ſic ꝑꝑ aucteꝛit uẽ notaꝛij ⁊ iudicis ⁊ ta citurnitatẽ ꝑtis n opponẽtiſ qð ſatis plʒ ar. eoꝝ q̃ nõ. Inno. in. c.i. de cleꝛi. ꝑegri. z.c. inomit de eo ꝗͥ fur. or. rece.⁊ ꝑ Mar. in.l.theopõpuſ.ff. ð do.ple.⁊.l.ſciẽdũ.ff. de Ypo.obliga. . Caſus: Qui inꝛa Ntimauit. nit teſtimoniũ nõ dicere teſtificari opellit: ſi atteſtatiões publicate nõ ſũt.h. In pꝛia ꝑtis ↄqſtio:in fa ꝓuiſio ibi iõqʒ. ¶ Hõ.pꝛio ꝙ iuramiũ pᷣſtituʒ ð ñ pᷣbẽdo teſtimoniũ ↄſiliũ uł anxiliũ ↄ aliquẽ . nõ ligat iurãtẽ q minꝰ ductꝰ ĩ teſtẽ teneat᷑ S ilũ ferre reſtioniũ. rõ ẽ qꝛ ferre teſtioniũ ẽ munꝰpu blicũ ad qð ↄpellit̃ qͥs ẽt iuitꝰ.l.ſi qñ. C. e.⁊.ʒ. ti. px.ꝑ totũ.xi.q iij.qſqs ðᷣ cri.fal.c.i.n potuit g iſte ſuo capitaneo iuramto ab h̊ onere ſe ab ſoluẽ. ar. c.ſi diligẽti. S. de fo.ↄpe.⁊ ðᷣ h.j.lanꝰ: æ idẽ dic reſpẽu auxilij n pᷣſtãdi:debet.n.iĩtelligi in dubio de auxilio iniuſto 'm Jo. an. alle. c. pe titio ð inꝛeiurã. ð his qᷓ fi.a ma. ꝑte.ca.c.i.⁊.]. ð exceſ.pꝛela.gꝛane. Decꝰ dicit de auxilio iuſto puta fauore prie.nõ.n. potuit iſte ſe obligaꝛe ᷓ diſpoſitionẽ iuris:cũ iurametũ non liget ad illi cita 2 5 ius i. c. qᷓto ð iureiurã ( Mõ fo ꝙ et teſtes quos aduerſariꝰnixus ẽ ſubtrahẽ ꝛecipi ñ debẽr pꝰpublicationẽ alioꝝ teſtiũ uł ꝛenũtiatõeʒ Et nõ.ꝙ ſola publicatõ ponderat᷑ et no diſceꝛe teſtificata fac ad ea ꝗᷓ dixi. S. c. ꝓx. ¶ Op. ↄnꝛa lam ð ↄrietate i ẽo ꝙ prio diẽ ꝙ iſti teſtes eꝛãt iuramẽto ↄſtricti ⁊c.⁊ poſtea ñ ſuppõit ꝙ iã de poſuerãt: ut pʒ ibi ſi teſtioniũ illoꝝ. Gl.i.metu Sꝛij expõit ⁊ bene itelligẽdo.v.iõqʒ ⁊c.ð dictis alioꝝ teſtiũ ñ iſtoꝝ qͥ iurauerãt nõ teſtificãi.Ex quo ifert ꝙ ſi dẽm alioꝝ teſtiũ fuiſſet publicatũ nõ recipẽt᷑ nec iſti ꝗͥ iuraueꝛant nec alij ut ſatis colligit̃ ex tex. Sʒ adueꝛte ad mirabilẽ limitatio nẽ quã ponũt hic Inn. Moſt. ⁊æ Jo. an. dnt.n. iſtos qͥ iuranerãt nõ recipiẽdos pꝰpublicationeʒ ſen renũciationẽ ð inꝛe cõi:ſen ꝑ niã iuris cõis: ſʒ beneficio reſtirutõis ex clauſula gñali.ſi qᷓ mi hi iuſta cã ⁊c̃. ff.ex qui.cã.ma l.i.bene recipient publicatõe uł ꝛenũciatõe nõ obſtãte maxie pᷣſtito a perẽte iuramto ꝙ h̊ malicioſe ñ petit.ar.o pti. in aut᷑e ti. S. qꝛ vo multi:ubi dẽ ſm eos quod Et pꝰcõcluſionẽ admittũt᷑:?æ ↄcluſio plus ðbeꝛet ipedire qᷓ ſola rnũciatio ar.ad idẽ.ff. de eden.l. ſi qs ex aꝛgẽtaꝛijs. F. fi. ?.l.ſe. Alij iñ dñt h̊ poſ ſe fieri ſoſũ ꝑ beneficiũ rſtitutõis in inte.ſpale de quo.S. de ĩ ĩte.reſti.ꝑ totũ.pᷣmũ iñ dqʒ plus eis placʒ.uł ʒ ꝙ hic dr̃ de publicati.uł ꝛenũtiati.ꝛfeꝛ tnꝛ ad alios teſtes de qᷣbꝰhic fit mẽtio:nõ ãt ad iſtos iuramẽto doloſe aſtrictos. Sʒ hoc ultimũ mihi nõ plʒ qꝛ ẽ deſtrue? hanc lam. Scðᷣa nero ſolurio ſen limitatio ẽ vVa ĩ ſe:ſʒ ꝓcedit inẽ ſpãli ĩ eccleſijs mioribꝰ⁊ ſilibꝰpᷣnilegiatis nec ꝛſtꝛigo h̊ beneficiũ i iſtis teſtibꝰꝛdolo ſubtꝛactis:ſʒ idem dico ĩ alijs ar.c.auditis ⁊ ĩ.c.ij.ð ĩ ĩte.rſti.ꝑ qð dico hãc limitatiõeʒ ñcadex hic. MDria limitatõ ꝙ andiat᷑ aduerſariꝰbeneficio gñali ex clanſula ſi q̃ mihi inſta cã ⁊c̃.nõ plʒ mihi ĩdiſtincte ſz dil tingnerẽ ſic:ꝙ ant ex ſubtractõe aduerſaꝛij fuit ipeditus hos teſtes ꝓducez añ ꝛnũciationem ſeu publicationẽ alioꝛuʒ:pura qꝛ interrogauit illos treſtes an ſciſſent aliqd ĩ illa cã ⁊ illi malicioſe nit ñ pduceꝛẽt᷑ dixer̃t ꝙ n::qᷣbꝰ iſte credẽs ↄſẽſit pu blicatiõi alioꝝ nel ꝓductiõi renũcianit:⁊ tũc au diet᷑ ꝑ bnficiũ reſtitutõis ex clauſula gñali ex qꝰ fnit certioꝛatꝰ ð iuramẽto ꝑ eos pᷣſtiro poſt ↄſẽ ſuʒ renũciatiõi nel publicatiõi pᷣſtitũ hec.n. ẽ in ſtiſſima cã admittẽdi eũ maxie ĩ odiũ adueꝛſaꝛij ſui als repoꝛtarʒ ex dolo ſuo maliciã S.c.⁊ ſi ne ceſſe ðᷣ do.pꝰ diuoꝛ reſti aut ãte ↄſẽſũ publicati oni ſeu renũ iatõi pᷣſtitũ ſciuit ðᷣ h̊ iuran to ⁊ ni hil dixit:uel ũ cnrauit eos ꝓducere:⁊ tũc nõ au diet᷑ qꝛ nõ ſubeſt aliqua iuſta cauſa andiendi eũ ⁊ ſic ꝓcedit iſte tex.ſimpliciteꝛ pꝛoductionẽ poſt pnblicationẽ nel renũtiatõnẽ ꝓhibens:⁊ ſic limi to hunc textum: ?2 dicta doc. HS Op. 2.7 nideĩ “ſ R tmgon ahonill int⸗ 4 Nn N Ne ie 69 E S fnon eue , unN , ienſi ſidttali Aafttitcat dam ſednifimd u ipi niil we Na, ictcidicn nd intit nianimmim halikein tinin m Narcinriüciinant dan ummi ini fii nni ain nctrat ücitinuine⸗ ni cü n woiiain 1 wearihimaietz Wrdininnti⸗ tlilbn itn ee Nhyipimimmii mtfßimir he MGakftglniitis aen Miillnit af ingniilinn Aligicrlii nn k fnz 1 ien 4 ureſtint lin n Wr3 tra ge Cl nen. 1 neni otchito htſtn ſng nibcce ſaminni ime co: cntnmds aluſifilt . aiti ſen ici m libar ien Goleande l munir ohlir n iin mer vmnw g ulclimi rn⸗ nte 1ſon irauhinlſoifr mz utlon unmni: l,gloer ⁵ραααaραα⁰ααα 1piiriſs ſAt oiriibe/ ibenfi iimons /,n ne hil de iie reſti , wui ori iñ dã hs eis Pbedidenblenn n mͤtin fen 1s etes de cd de ft meio ndini mien dolole anigos O) dot hnni gni dlrninn im Orhnband n iminid Ni ſeßß ercl i ſpͤl niordet i hnlehens ſni cüi isrn de ruchs i)en õ (Ndrniided õ einiot cco Gin ernuſtl Aii ein dade d h zte nponbi ſinge, nd uſnc ni unti in ,r at er ſobtelxe NN Ein ep – u lomzhmn 1 interrogauit ſic tione lomj: ladit i naltoſen zn U cedes clß direinnid . ene id – d paaciin nne hief S cummts er anſn ꝙ iſti q̊ iuꝛauerunt nõ deponẽ nõ debeant ↄpel li:nec admittẽdi ſũt ad deponẽdũ:qꝛ õ iuramẽ tũ propᷣ nʒ nemo dʒ ↄpelli:ut.c. vbitores ⁊ ĩ.c. ⁊ ſi xpᷣs ⁊.c.qᷓto de inꝛeiurã. Itẽ ſi diceres in ramẽtũ nõ naluiſſe ergo iſti iurãdo peccauerũt 2 ſic peccatũ dʒ eos ꝛpellere a teſtionio.j.e.c.te ſtimoniũ.So. glo.ij.ponendo dnas lec. ad tex. pᷣmo ꝙ iſti teſtes ↄpellũt deponeꝛe ſuꝑ pᷣncipali Ad ðↄria rndet ꝙ erat bic iuramentum illicitnʒ et nõ pot᷑it obſᷣnaꝛi ſine peccato:qꝛ clare vVitatẽ zc̃.⁊ pᷣſumptio eꝛat ↄ iſtum ꝙ iniq caãm foneret ex quo noluit ſubtrahere aduerſario copiã pꝛo batõis:nec obſtat temeritas iurantis qꝛ ſicut te merariũ iuramẽtũ nõ ꝛepellit a ꝓmotiõe.j.de in reiurã.ſiẽ:ſic nec a teſtionio. Scðᷣa lec.eſt ꝙ iſti teſtes nõ deponeꝛent ſuꝑ pᷣncipali ſed ſolum ad detegẽdũ illã fꝛaudẽ aduerſarij ⁊ h̊ innuit tex.in c.ꝑuenit.j.ti ꝓxi.hãc nltimã lec.tenuerunt hic Lau. Tan. ⁊ Vin. q̃ dicebãt inramẽtũ ſᷣuãdum ex quo ſine interitu ſalutis eterne poteſt ſernari qꝛ.ſ.pot᷑at alꝛ ſubueniri illi cuins teſtes fuerunt corꝛupti allegãt.xxij.q.iiij. F. ult.lj Inno. Jo. an. ⁊ cõit᷑ ſeqᷓntes tenẽt primã lec. nã fm ninmaʒ lec.fruſtra ponderaſſet papa pnblicationem alio rum teſtiũ:qꝛ cũ hec frauꝰeẽt.nonũ capitulũ po tuiſſẽt iduci iſti ⁊ alij teſtes:ut i.c.ſuꝑ ꝓx.⁊.j.e. cũ ueniſſẽt. Itẽ dico ꝙ ð h ẽ cãnſ i.c.qꝛ pleꝛiqʒ de offi. or.li.vVi.⁊.c.oli.j.de accu.⁊ i.c. ↄſtitniꝰ .j. eo. ubi denũciãt᷑ tales iuꝛamẽto non teneꝛi:æ facit ꝙ. S. dixi ĩ nõbili pᷣmo ⁊? ꝓ h̊ facit ꝙ nõnt᷑ diẽ. Inno.i.c.q̃tꝛ æ qu el.i.de accu.ubi dic ꝙ ſi qͥs iuramẽto ꝓmiſit alicui nõ renelare ſecretum ſibi dẽm ſi ii ꝓducit᷑ in teſtẽ rẽtur illud renelare qꝛ aut cogitanit iſtũ caſuʒ qn iurauit ⁊ illicirum fuit iuramentũ iõ nõ fuãdũ de iureiurã. quãto. ant non cogitauit iſtũ caſũ æ nõ extẽdit᷑ ad iſinʒ caſũ.xxij.q iiij humane aures ſi in dixiſſer ſibi i penitẽtia nõ tenet᷑ illud reuelare ð exceſ.pla.di lect¶ Kaduerte iñ qꝛ tũc dẽ ĩ penitẽtia diciũ qn ꝗrebat ſalutem anie:ſecꝰſi cã laſcinie:ſic nõnteꝛ diẽ Inno.i.c.oĩs de peni.⁊ ꝛemiſſi.tũc.n.nõ te net locũ dei.Et ex hoc ĩtellectu ſic defenſato col lige duo.pꝛio ꝙ iuramẽtũ temerariũ nõ ꝛepellit a ꝓmotõe fo ꝙ Iʒ qs ſubtrahat teſtes aduerſa rio:nõ iñ ꝑ hoc dʒ ꝑdere cãm alias fꝛuſtra fuiſ ſẽi hic recepti teſtes ſuꝑ pꝛĩcipali. Sed ciꝛca pri mũ dic latiꝰ ꝙ aut iſti temeꝛe iurãtes nõ peniine rũt ut qꝛ ↄpulſi nenerũt ad teſtioniũ ⁊ admitit᷑ ʒ talẽ qui eos ad inrãdũ iduxit:qm ipſe nõ põt contra hos excipere de hoc delictio cum fuerit actor.⁊ ſic facille repellitur ꝛeplicatione doli de adulter.c.penultimo ⁊ nltimo.⁊.c.diſcretionem de eo qui cogno.conſang.nxo.ſue nec iudex de bet hunc repelleꝛe ex officio in odium illins qui bũc induxit ad iurandum ⁊ ut dolꝰ illiꝰ nõ noce at alteri ꝑti Iʒ als iudex ex offo repellat teſtes in dignos.ff.de poſtu.l.quos ꝓbibet et.ij.q.vij. ſi quilſũt ⁊.c.qrẽdũ:⁊ ꝙ ibi nõ.fõti admittetur iſte ſi penituit ⁊ ſic ĩtellige doc.hic. Aut ꝓducũ uxr iſti reſtes ↄ aliũ æ iũc repelli poterũt ſi ipſos e teſtibns. nõ penitnit ar.c.teſtimoniũ.j.eo. aut egerũt pe nitẽtiã ⁊ admittent᷑ iũc:inʒ qꝛ modicũ fuit delic tũ:tũ ẽt qꝛ egerũt pen:tẽtiã.? eãdẽ diſtinctionẽ adbibeas cũ qrit᷑ an icmeꝛe iurãs repellat᷑ a pꝛo motõne.ad hoc adduco bonam glo.lxxxvj. di. .c.i.? tex.i.c.teſtioniũ.j.e.⁊ ibi ꝑ Hoſti.æ Jo. an. Circa iſta qri᷑ an debeant ꝑdẽ cãm illi qͥ ad nerſarijs ſubtrahũt copiã ꝓbãdi.̊ ni tex.i ar. ꝙ n.iĩ Sꝛiũ fac.c.ꝑuẽit.j.ti.ꝓx.⁊ ſẽtit h Inno. iĩ pᷣma ſolutõc. Sʒ circa hoc nide qð nõ.j. e. cnʒ cãm i gl.i vbo ↄpellas ⁊ tex.i.c. ↄſtiiuiꝰ el.i.j. eo. ? quod in eis nõ. Micolaus. Caſus. Mublicatio l ſa m. renũtiato ieſtiũ ĩ ceruſ capituł nõ pᷣiudicat nolenti teſtes pro ducere in alijs hoc dicit quo ad iimnlũ. bʒ emm alia dicta qᷓ non faciũt ad ritulũ: iõ illa nõ ſũmã tur ſʒ.j.ᷣclarabũt᷑.cõiſ diniſio:fa ibi indieibus. Mõ.ꝙ nõ ſolũ in canſa appellationis poſſunt teſtes ꝓduci ſuꝑ nonis articuł ſeu capitnł publi tatõe ł renũtiatõe nõ obſtante:ſed ẽt i cauſa pᷣn cipali.ðᷣ p pʒ ĩ.c.frnitatis.s.e.de ſo pʒ hic ⁊ in c.cũ ueniſſeẽr.j.e.⁊ itellige ꝓut dicet᷑ i dicto c. cũ ueniſſẽt. Scðo nõ.ibi ĩ hac cã ⁊c̃.ꝙ pᷣnilegiũ ipeiratũ lite pẽdẽte nõ vꝛ oĩno nullũ lʒ ðᷣ lite pẽ dẽte mẽtionẽ nõ faciat:ſʒ illi liri nõ piudicat.na lebit ergo reſpectu alteriꝰ iſtãrie:iñ iſte tex.põt ĩ duci ad Sriũ qꝛ nõ dixit ðᷣ iſtãtia ſʒ ĩ hac cã vñ lʒ inſtãtia ꝑeat ꝑ ſniaʒ:cã ti ẽ eadẽ iux nõ.i.c.i. ð ꝓcu.li.vj. Sʒ nide qð latiꝰ circa h dixi i.c.fi. ut li. pẽ.⁊. aliqd tangã. CEino rene ſẽꝑ mẽni hũc tex.ꝙ pꝛinilegiũ obninʒ ſeu Sꝛiũ rõi ⁊ ſo liiũ curſũ puilegioꝝ ẽ ð falſitate ſuſpectũ ꝓpteꝛ qð debet ꝛemitti nuna cũ pntãte ad papã. idẽ dic i reſcripto:ut i.c.ij.S. ð reſcꝛip.nõ dʒ eꝛgo ordi nariꝰ eſſe facilł ĩ executõe boꝝ priuilegioꝝ: ſʒ cõ ſulere pricipẽ ⁊ expectare fam iuſſionem. Mide tex. optimũ ĩ. c.ad noſtꝛã ⁊ ĩ.c.poꝛꝛecta de cõfir. uti. nel inuti. facit.c.cũ adeo cum ibi nõ. S. de re ſcrip.⁊ ĩ.c.memoriã.xix.di. Queꝛo de quibꝰ ca pitulis itelligit iſte tex. gl. i. ponit duos itellectꝰ. primꝰ nt ĩtelligat᷑ ð capimlis nonis vᷣpẽdẽtib iñ ex ãtiquis iux ea qᷓ diximꝰ.S.e.c. frnitatis:⁊ ſᷣm hũc intellectũ colligit ꝙ ẽt ĩ cã ↄſuliatõis poſſũt teſtes ꝓduci ſuꝑ nouis capituł ⁊ dicit in cã ↄſul tatõis qꝛ indices hic oſuluerũt papã ſuper iſtis dubijs de quibꝰ hic ĩ tex.dic.dic iñ ꝙ h ñ ẽ mł tũ ponderãdũ qꝛ de h̊ fuit fa ↄſultatio ⁊ ſic ꝑin de ẽ ac ſi cã nõ fuiſſʒ remiſſa ↄſulẽda.Si aũt ni ſis iuribꝰ ꝑtiũ indices remiſiſſẽt deciſionẽ cãe ⸗9 ſulendam per papã: tunc nõ poſſent amplius ꝓ duci ante ſentẽtiã:qꝛ talis relatio hẽret nim con cluſionis in cã:iuxta nõ.in.c.intimaſti.j.ð app. T in.l.i.?.ij. C. de rela.ſcdᷣns intellectus ſᷣm gl. eſt ut intelligatur de capitulis antiquis ſupeꝛ qui bus teſtes nõ fuerunt pꝛoducii æ publicati:⁊ hic intellectus plus placet glo.⁊ eundem intellectuʒ ſequitur hic Moſtien. ſed Lauren. ?æ Lancre. ſe quuntur primum. dic ntrunqʒ intellectum ne rum in ſe. neutro enim caſu obſtat renunciano nel publicatio ad ceria capla reſtricta nt. e. dixi 2 dicet᷑ latiꝰ.I.eo.cum neniſſẽt.fo qrit᷑ qᷓre papa mãdat bãc cãʒ decidi pꝛinilegio alteriꝰ ꝑtis ñ ad miſſo cũ iſtiumta poſſint ꝓduci uſqʒ ad ↄcluſio nẽ ĩ cã.j.de fide iſtru.cũ dilectꝰ. Glo.ij.tacite rñdet:qꝛ fuit impetratũ nõ facta mẽne de lite: ex quo colligit nõ ualere pᷣnilegiũ lite pẽdẽte ĩpe traiũ. Idẽ tʒ Ho.ſi ꝓpꝛio motu pricipis puile giũ eſſet cõceſſũ nt nõ piudicaret ꝑti aduerſe. ſi aũt pꝛiuilegiũ nil noni ↄcederet ĩ piudiciũ adneꝛ ſarij:tũc bn ualeret ſᷣm Tan. ⁊? Goff. ⁊ nõ. bñ ex hꝰ dẽo Hoſti.ꝙ pꝛiceps ↄcedẽdo motn pꝛo pꝛio pnilegiũ iſti : iuri alteriꝰnõ nẽ nelle pᷣindica re:facit.c.ſuꝑ eo.de offi.dele.⁊ ĩi.l.ij.F.ſiquis a pꝛĩcipe ff.ne qͥd ĩ lo. pub. ad idẽ nide bonã gl.in cle. ſi vomanꝰ. de pᷣbẽ.qᷓ dicit ꝙ motꝰ ꝓpꝛiꝰexclu dit dũtaxat ſurreptionẽ nec aliud oꝑat᷑ ultra itẽ tionẽ ſcribẽtis:⁊ ſic nõ nalidat gr̃am ↄ itẽtionẽ ſeꝛibẽtis:⁊ niðᷣ ꝑ Jo.an.i.c.ſi morn ꝓpo ð pᷣb. li. vi.æ ꝑ dnos ðᷣ rota decif.xlv.⁊ aliqͥd dico in .c.cũ dilectꝰð iuẽpa.ð itẽriõe ãt pꝛicipiſ ĩ dubio nõ eſt uelle alteri pindicare ñ certificatꝰð iure il liꝰ nide tñ qð dicã ĩ.ij. gl. ¶ Glo. ĩ vbo ↄmiſe rimꝰ colligit ar. qꝙ poſtq; cã ẽ cõmiſſa iudicibꝰ: res uidet᷑ eſſe litigioſa ira ut ñ naleat pᷣuilegium poſtea ipetratũ. ⁊ h̊ tenuit Lau. Moſti. vo dicit H poſſe ꝓcedẽ pnitatis lr̃is ↄmiſſiõis.j.ð appel. ſuꝑ eo.ij.⁊ citatõe ſecuta.ar.de offi.dele. gratũ nel ſaltẽ poſt noticiã aduerſarij de appel. meimꝰ 7 de alie.indi.muta.cã.fac.c.i. Jo.cal.nidet᷑ ſim plicit᷑ ſeqᷓ gl.ut ſufficiat ſola ↄmiſſio ſine noticis laꝝ ⁊ ſine citatiõe ꝑ.c.cũ oli de re iudi.d. An. diſtignit ꝙ ſi agit ꝓꝛſus de nullitate reſcripti ex nicio ſurreptiõis ſufficiat ſola ↄmiſſio cum no ticia abſqʒ citatiõe. Si agit᷑ ð̊ nullitate reſcripti ex nicio pẽdẽtis lit᷑.tẽ exigit᷑ citatio:ut ĩ cle.ij.nt li. pẽ.ðᷣ qꝰ ꝑ Jo.an.i.c.i.ð pᷣui.li. vj. Ego diſſi guo rẽ ſic ꝙ ãt pᷣniłinʒ pᷣiudicat ei cui papa ſcie bat viſimilit᷑ piudicatuꝝ:⁊ tũc ñ cõruit aliq ca ſu ex nicio ſurreptõis nõ obſtãte ꝙ pᷣceſſerit cõ miſſio ĩ foꝛma iuris:qꝛ ſi papa tollit iꝰ foꝛtiꝰ ur nelle tollere reſcripiũ ↄceſſuʒ dũtaxat ad illiꝰ in ris executionẽ.exẽplũ ↄtẽtio crat iter recrorem parochie ⁊ monaſteꝛiũ ſuꝑ qnibuſdã decis pᷣdia libꝰ.facta cõmiſſione ad pentionẽ rectõis ui fiẽt ius:monaſteriũ ĩpetꝛanit exceptõeʒ illaꝝ deciaꝝ certe nõ apꝑet hꝰ caſu qᷓ̃re eſſj fiẽda mẽtio ð cõ miſſiõe nel de iur̃ rectoꝛis cũ exrimdo mõaſteriũ ſatis facit mẽtionẽ ð iure rectoꝛis nec pᷣiudicat h liti cũ nulla adhnc ſubeẽt.d.cle.ij.ut.li.pẽ.nec 8̊ iure cõi erat fiẽda mẽtio cũ alit᷑ nõ eſſet pᷣnile giũ:⁊ papa bñ ſciuit decias pᷣdiales ꝑtinere ad rectoꝛẽ parochie:⁊ ſic ur̃ ꝙ ð h̊ iur̃ n erat fiẽda mtio ad h̊ ꝙ nõ.i.c.i.ð ↄſt.li.vi.ſi ãt piudicarʒ ei ð̊ qꝰ papa Viſilꝛ ignoꝛabat: æ Nẽ fateoꝛ: qꝛ cor ruit ex ſurruptiõe niſi faciat mtionẽ ð inꝛ alteriꝰ ad h̊ ꝙ nõ.i.c.dudũ ð pᷣni.⁊ ĩ.c.ij.ðᷣ deci.li.vi. ubi ꝑ gl. ? ſic ĩtellige illud.c.cũ oli ðᷣ re indi.alł. ꝑ Cal.ibi.n.papa pᷣſumebat᷑ circũuẽtꝰ: cũ neniſ ſet õ ſniã ſuã iflocutoꝛiã ⁊ dic nt ibi.Sʒ ſi qrit ¶Berlomao. nüuqᷣd corrnit pᷣuilegiũ ꝛſpectu litis pen dic ꝙ ſi añ citationẽ facta ꝓut dẽ i. d. cle.ij. fuit iĩpetꝛatũ ni ob.pẽdęẽtia litis ut ibi.ſi vo pꝰcitationẽ tẽ ipe diunt᷑ uiꝛes pᷣuilegij ſolũ ad tẽpꝰ.ſ.ꝛeſpectu illiꝰ iſtãtie: qꝛ n fuit ðᷣ intẽtiõe pricipis pᷣiudicax liti: quã ignorabat ĩ auc.i me.litis ſa. iuſſi.nõ fia.2= .d. c.fi. ut lite pen. ſʒ ĩ alia lite nalebit:qꝛ ur dixi nõ peccat ĩ ſurꝛeptione rſpectu inꝛis idulti ex qꝰ papa ſciebat ꝙꝙ iuri alteꝛi piudicaꝛet:ſʒ ſoluʒ ꝛeſ pectu iſtiꝰ iſtãtie litis: æ uide qð dixi ĩ. d.c.fi. Al tio nõ.bñ gl.fi.⁊ adde qð dixi in ultio nõbili = nide ultra pdicta tex.i.c.qð ſuꝑ bhis ifra ð fi.in ſtru. ubi plem de hoc uidere Hotere Zrf Caſus: A teſtimo Erſonas *nio repelluiur ſimili morbo laboꝛãs h. d. (r n ner ũ nolumꝰꝛndet᷑ ð inꝛe.uide glo.i cle una de of fi. iudi. ¶ H. fo ꝙ nõ oẽ ꝓbabile eſt certũ H enĩ ponũt iſia ni gjuerſa ⁊ expõit Jo.an.ceꝛtuʒ ideſt nororiũ qð ñ egeat ꝓbatione ð fili.pᷣſby. .c. qm. ꝓbabile vo ẽ qð ꝓbari põt difficult qðᷣ nõ. ꝓ ſtatutis:oẽ iñ ꝓbabile ẽ ceriũ nãe licʒ no bis icertũ ſit l.ſi pꝛ.ff de ſol. Sed qꝛo dẽ h̊ ꝙ ſi mili moꝛbo laboꝛãs ⁊c.q̃it᷑ ſumi᷑ hic moꝛbꝰgl. nꝛ H̊ ĩtelligẽ ðᷣ peccato:ut ſic ſit ſẽſuſ:q laboꝛãs eodẽ ðᷣlicto ꝛepellit᷑ a teſtimonio:⁊ iſte itellectꝰeſt uerꝰin ſe:nec oʒ tũc neceſſaꝛio põdeꝛat᷑ ↄſiłindi nẽ ſen ↄformitatẽ ðᷣlicti:qꝛ ẽt diſſile ꝛpellit nt in .c. teſtimoniũ.j. e ſʒ nec ẽt oʒ idagare ð delicto c.ſ. ĩpugnãtis nł ꝓducẽtis dʒ eẽ ↄſile ꝓut qdaʒ nolnerũt h̊ ex ãtiqs.ſatis enĩ ẽ eũ eẽ criminoſũ. nã et crimioſus põt exciꝑe j crimioſuʒ:qꝛ crimi noſo ni ẽ önegãda ðfeſio ut le.⁊ nõ.i.c.a nobis ð excep.⁊.c. cũ int᷑.e.ti.⁊ ꝓ h fac̃.tex.ibi ab ntra qʒ ꝑte ⁊ ad tex.h̊ qᷓ põderat ↄformitatẽ delicti: dic ꝙ ira accidit h̊ ĩ facio:qꝛ ꝓducebãt᷑ ↄplices ⁊ ſocij ñ iñ ſeqr qͥn ⁊ alꝛ crimioſi ðᷣbeãt ꝛepelli: nt dicto. c. teſtimoniũ. ¶ Ad pdicta faciũt.c.i. 8 ↄfeſ.æ xv.q.iij.nemini. Sʒ qrit᷑ nũq̃d poſſit Hificari ðᷣciſio huiꝰcaſus ĩ idẽtitate cẽ ut ſic aſſu mat᷑ ſiſtudo morbi p ſiłiind e cẽ:glo.iſta aꝑte ñ apꝑit:ſʒ uẽ tacite p̊ ſẽti ĩ eo ꝙ deduxit ſiłundi nẽ ĩ indice ꝗ ꝛpellit᷑ nur ſuſpectꝰ:ſi bʒ nt pᷣnatꝰ cãʒ ↄſimilẽ ſibi ut indici ↄmiſſã ut ĩ.c.cãʒ qͥ ð indi. Sʒ apriꝰbh t Spe.e.ti. F. i.V itẽ ꝙ bʒ. Hoſti. õ diẽ.n. abſurdũ ꝙ nnꝰẽptoꝛ ñ poſſij eẽ teſtis ĩ cã alteriꝰẽptoris:⁊ diẽ ðᷣcre.ĩtelligẽdã ðᷣ ſocio ⁊ ꝑ ticipe fʒ qð loqᷣt.l. qm lberi.C. e¶ Yo. an. dicit idẽ dicẽdũ ĩ teſte ꝓnt dixit ĩ iudice ĩ dicto.c.cãʒ que ð iudi. et ſic nẽ nelle ꝙ ſi ex ðciſiõe cẽ ĩ q̃ te ſtificat᷑ ↄcludit᷑ ad ðciſionẽ cẽ ſue ꝛpellẽdꝰẽ:⁊ ſic pot᷑it ſo mõ iſte tex.iĩtelligi nõ auteʒ q̃libʒ ſilitu do cẽ ſaltẽ ĩ gñe ꝛpellet:⁊ ſic põt ſaluaꝛi dictum HMoſtienſis. hoc dicrum Joan. an. non placet do. An. Sed plus ſibi pacer dictuʒ Hoſti. indi ſticte:quia teſtis non habet atteſtari ſuꝑ inꝛe.ſ. ſoꝑ fe cto ⁊ nũq́; ſm enʒ ex dicto teſtiũ ſolo põt ↄcludi ad ðciſionẽ cẽ pᷣnate:ſecꝰi indice qͥ hʒ ðᷣ cidẽ fʒ iꝰ.nõ credo eũ bñ diceꝛe:qꝛ ex dicto ſen ſnia iudicis n infert᷑ ad deciſioneʒ cẽ neceſſario girardi) en orerrntun D iitſinz lninm a Gonn iup iMln nn ipuumi d ua uſg ninſs lrorertniit l⸗ inf Mrch ain e seli ri;rtan Mcutcg'lef oin ieettarg ntanminc⸗ 1 ni ncn. Onhott tisccicine. N d micu Rkänne Wrnpidkän den Nimcniuiniii finlusſrinzugun ernmui boſnthzmnlli ai⸗ linninnscns , 4 tinl ue hititr, . Nhe Güng „: d Pfuns rcc gn dnfniß nnmddk i phrbſe ani lgn ni lifirll ivnſei mto deidtiinft mo, ni mnmm ſiſj lilpliui⸗ tam mnlta mlimmr ikirli nlmr gtiunlin itmlnt Ann m laialſliſteri õ rigil Mni hcil me q ins as ai iti ei ginidoſi. vſus or erie ginioſoyan ermi Negidr deeſo ule ta ca nods tü ni en 1 bfid rer i nn An di dodenn gornint deſl: mitkitanni nan ii int ngnidd dein weſe uſmi. enfaint 1 Gaiü naimi Giſit iii f toditaſe Aum innt wzo noni mie cigoſnht a eſe ne ſa aaldeſon briti i ich⸗ eer lig to nn ßne nechr i hiigſe nlr ngi q; bʒ nt puatus qꝛ aliꝰ index non hʒ ſequi ſuam iiuſtã ſni am cũ legibꝰnõ exeplis ſit iudicandũ.l. nemo. E. ð ſen. æ nõ.i. c. de qous. xx. diſt. ſed re pelit᷑ ne ductꝰ affectõe cẽ ſne quã iuſtam putat ſic indicʒ ĩ cã alteꝛiꝰ. Idẽ ꝓpᷣe ſepe põt ↄtigeꝛe ᷣ teſte pone.n. ꝙ ſit qᷓro utrũ certa ↄſueiudo ſit ĩ loco ꝓducit᷑ i teſtẽ ille qͥ hʒ cãm i q̃ allegat illam oↄſuetudinẽ:cerie de facili depõet de ↄſuetudine cũ eq aſſerat ĩ alio indicio in cã ꝓpᷣa. Aliud exẽ plũ: ꝓduciĩ qs ad teſtificãdũ ꝙ Liti fui publi cus uſurariꝰ æ ille idẽ qꝗͥ ꝓducit᷑ ĩ cã alteriꝰ pten dit i cã ſua illũ fuiſſe puplicuʒ uſurarium Certe iſte ñ dʒ admitti:qꝛ n ẽ libeꝛ teſtis ꝑꝑ affecuõnẽ ꝙᷓ; bʒ ad cam. ar. c. repellãt.. de accuſat.? quod nõ. i. l. qin liberi. C. e. t. H idẽ nĩ ſẽtiꝛe Fꝛed. ſi. lxij. i fi. itelligo eꝛgo ſimilitudinẽ mõ pꝛedicto 2 ñni ꝗᷓ ibet ſilitudie i qua nõ ↄcludit affectio.et ſic põt ſaluaꝛi dictũ Jo. an. Ad idẽ fac ꝙ nõ. glo. i. d. l. qm liberi que qrit nũqᷣd in ciuillidꝰ re pellat᷑ ſociꝰꝑtis ⁊ rũdet ꝙ ñ ſi ius ſuũ nullo mõ ledit.al ſecꝰ ut.ſi eſſet ſoci oium bonoꝝ. In cãu auteʒ noſtꝛo infereret pᷣiudiciũ ſaltẽ ꝛeſpeciu pre ſũptiõis que ori 2 eũ ꝑꝑ ꝙ euitandũ licuñ eſt. t᷑tio appellare a ſnia lata ↄ eũ ut i.la ſnia.ff.de appel. ¶ Ooſiare nẽ pdictis ꝙ habet᷑ ð legata rijs teſtificãtibꝰ iĩ cã teſtamẽti iſti. ð teſta. . lega taꝛijs. Sʒ dic ut plene dixi i. c. iſuꝑ S. e.Et ꝑ hᷣ bẽs duos intellectꝰad tex. poſſet in nõ abſurde dici ꝙ admitti pñt ſed quanta fides ſit eis adhi bẽda ex narijs circũſtaneijs rbitrabit bon in dex ar. eoꝝ que le. ⁊ nõ.i.d.c.ĩſuꝑ ⁊ ĩ glo.ſili in c.iĩ liis. j eo. Mec ob.c.cam que de iudi.qꝛ fa cilius repellit᷑ iux q; teſtis ut nõ. gl.i.c.cũ.R. ð offi. dele. erũt ergo teſtes ſʒ nõ oino integri:= tũc dic ad tex.ꝙ non admittũt᷑ in effectu.ſ.quo ad plenã ꝓbanonẽ. Et pro hoc facit ꝙ nõ. per HMoſti. ? alios doc.i.c ſuꝑ eo. B d ei Caſus Chꝛiſtianus 5 ind um i reſtẽ admitut ri o põit diciũ fo addit pena ibi z ana themate. tertio addit cãm ibi cum chriſtianus. Mõ. pmo chriſtianũ admittẽdũ i teſte S ifideleſ 2 3 iudeos ipetrãtes pᷣuilegia ut nõ poſſint ↄuĩ ci ꝑ chriſtiios ⁊ ẽ hodie ꝓuiſũ i ce.i.eo.ti.⁊ ibi nide. ¶ Mõ. fo ꝙ i ↄcernẽtbꝰdecorẽ chꝛiſtiãe religionis papa hʒ iuriſditõʒ etiã ſuꝑ laicos.uñ excõicat preferentes chriſtianis ifideles ꝓ h̊ ui de bonũ tex iĩ. c.i. de homic.li.vi. Hõ.teriio ꝙ; iudei debẽt eẽ ſubiecii chriſtianis. un alibi dicit tex. ꝙ indei dñt ſalteʒ ꝑ efſeciũ oꝑis ſe illoꝝ ſer nos ꝛecognoſcẽ quos chriſti mors liberos ⁊ il los fᷣuoſ effecit ut i.c.⁊ ſi iudeos de inde.un di cũt hic doc.ꝙ dit chriſtianis ſubiacere tãqᷓ; ſeꝛ ui ⁊ ſic iducit᷑ ſuitꝰð iur̃ canonico ſiẽ al inducit 2x I.cu młie. 2 de iudei. ita quorandam. N5. ulti. ꝙ ꝛõne bumanitatis ſũt iudei a no bis fonedi ſũt eĩi ꝓximi noſtri cũ ſint nature no ſtre ꝑricipes ? idẽ dic de alijs ifidelibꝰ uide tex. cũ glo de pe. di.ij. ꝓximos. Op.uẽ innnere iſte rex. ꝙ iudei poſſint teſtificari o chriſtiãos ſicut De teſtibus. eõ qð vꝛ.c.nõ põt ⁊.c.ſi heꝛeticꝰ.ij.q.vij.glo. .i. rñdet ꝙ oöria ꝓcedũt ð iur̃ qð hic dẽ ꝓcedit ðᷣ facto ⁊ bñ loqt.vñ põdeꝛa vbũ tex.dũ diẽ pᷣ ſumũt:ſonat eæni in malã ꝑtẽ ut nõ.in. c.i.de n? ho. cle. ¶ Mltis hic qᷓri an iudeꝰ poſſit exciꝑe õ chriſtianũ ðᷣ crimie ut.ſ. repellat eũ a teſtionio nel accuſatioe. Hoſti. pꝛio arguit ꝙ ſic. c. cũ iteꝛ 38 excep. z de uſu.qꝛ fruſtꝛa. dicit demũ poſſe di ſtingui an id ð quo excipit᷑ ſit peccatũ utraqʒ le ge ueteꝛis ⁊? noui teſtamẽti æ tũc admitut᷑ aut le ge neteꝛis teſtamẽti tm ⁊z tũc nõ admittit᷑ ant no ni tm: æ tũc repellit᷑ ẽt i penã ſui eꝛꝛoris:uł ſʒ eũ põt dici h̊ caſu eũ admittedũ cũ fſʒ legẽ romanã illos iudicare debeamꝰ: æ ſic m illaʒ exciꝑe pnt .C. ð inde.l iudei. Itẽ nidemꝰꝙ ẽt excõicatus excipit ðᷣ excep.c.cũ inter:nec dʒ claudicare iudi ciũ ut ibi.⁊ ex oibꝰ pdictis nõ.ꝙ iudei non pnt nti munere teſtificãdi iter chriſtianos.idẽ dic de alijs muneribꝰ publicis ut i.c. cũ ſit. j. ð̊ iude.ſʒ iter ſe pnt hꝛe ut.l.gñ alłr..fi.ff.ð decuꝛio.⁊ ibi nõ.ꝑ qð arguit ibi Har. ? i.l.fi. E. ð iudeis q; iudeus nõ põt eſſe doctor cũ ſit peminentia ma gna.:j. ð̊ magiſ. q;to æ qð ibi dico. n. Caſus. Teſtimoni B Per Co. um mẽiis ẽ ſuſpeciũ ubi filia petit ĩ niꝝ aliquẽ ſe maiore h̊ pmo. A i diciũ ſoliꝰ mr̃is ð ipedimẽto deponẽ tis ipedit miimoniuʒ: ſʒ Sciũ non diſſoluit᷑ q ſũt dicta æ qᷣlipʒ ſubdiuidit᷑ ut ꝑ ſe pʒ. (5. p̃ᷣmo ð vᷣo affidare idẽ eni iportat qð dare ali cui fidẽ ſuꝑ aliquo facto:ut h̊ ſenſus eſt ꝙ nega bat ſibi ðᷣdiſſe fidẽ ſeu ſecuʒ Sxiſſe mrimonium. ¶ Mõ. fo nnũ caſũ in quo mater teſiificat̃ pꝛo fiiia ſeu filio.ſ.cũ agit ð matrimonio ↄhedo uel Icto.⁊ ceſſat ſuſpicio ↄ matrẽ ex qualuate ↄhẽ tiũ. Et aduerte:qꝛ admittit i teſtimoniũ nõ ſolũ⸗ ſi agat᷑ ð ↄſanguinitate ꝓbãda uł iprobãda: ut i. c.uidet᷑..qui ma.accu.poſ.ſʒ ẽt ubi agitnꝛ ſeu reuocat᷑ i dubium ð ipo ↄctu mẽimonij qð alibi ita bñ nõ ꝓbat᷑ qð v admiflũ fanoꝛe mrimonij cũ al regłariter ĩ cr alibꝰ cqis ⁊ Sciibꝰ ꝑentes ⁊ ſiberi nõ admittant᷑ adinuicem ut i.d c. vr ⁊ ibi bonꝰ tex. in fi.⁊.iiij.q iij. teſtis idoneus. (Mõ. tertio argumẽtũ opumũ quaſi expᷣſſũ ĩ rex.ꝙ eẽt ad mimoniũ ↄiungẽdũ łſeꝑandũ ſufficiũt duo teſtes nõ ſolũ maſculi:ſʒ femine enã. h̊ enim fuit queſitum ð duabus mulieribus ⁊? papa remonit matrẽ dũtaxat certo caſu ꝓ primo ꝙ ſufficiant duo facit tex. ĩ pᷣma ꝑte ⁊ i fa ĩ fine iũcta ꝛegu la plural locutio de reg. iu.li. vVi. Item regulãit᷑ duo teſtes ſaufficiũt etiã ↄ papã nt dicit gl.nõbił .ij. q.iiij. pſul.æ nullibi cauet Srium in cã matri moniali imo expᷣſſe ꝓbat᷑ ꝙ dixi ĩ.c. ʒ ex quadã .j.e ſufficiunt duo et qñ deponunt de auditu ꝙ plꝰẽ fm ꝙ ſufficiant mulieres ꝓbat᷑ h̊ ꝑ ar. naʒ remouẽdo matrẽ cenuo caſu nẽ ꝑmiſiſſe aliã mu lierẽ de qua etiã qrebatur cnʒ uno ex duobus il latis negato: alteꝝ cõceſſam nideatuꝛ de pꝛeſũp. none. xv. di. ꝗᷓtis. Itẽ mulier regularii achnitiit in teſtẽ. xv. q.iij. ex eo. æ hoc tʒ exprelle ohtl. 4 . 7 niſi ex nimia familiaritate uel ntilitate: uel alit ſir ſuſpecta ĩ. e.ĩ Ris qð nõ. ¶ HNõ. teꝛtio bonum gr. æ limitationẽ ad miia iura ꝙ ubi ex ptraciu cũ filia ſeu filio honoꝛ nel icremẽtũ nõ accreſcit filio mi teſtificat᷑ iĩ cã filij. ceſſat.n.ſuſpiciõis rõ. HMõ.ꝙ honoꝛ ⁊ icremẽtum ẽ mulieri ſi nubit ſe potentioꝛi uel nobilioꝛi ſeu ditioꝛi. nobilitantur enim mulieres ex ꝑſonis maritoꝝ.l.fi.E. de ĩco liſ. li.x.⁊.l.femine.ff.de ſena. ⁊ hũc honoꝛẽ rei net młieꝛ enã ſoluto matrimoio dũ remanet i ui dnuitate ut.i. c. ʒ. S. mulier. de ſepul.li. vi. ?. fac ad qſtionẽ quã ponit Har. in plurib? locis ꝙ naler donatio. facta ſpõſe uł ſpõſo ſpe futuri ma trimonij ſeu collata ad tẽpꝰ matrimonij: qn ille qui donat eſt iferioꝛ cũ nõ uideat᷑ donaſſe affec tione libidinis ſen ↄiugał affectꝰ: ſʒ ut acqᷣreret illũ honoꝛẽ ⁊ parẽtelã alteriꝰ. vñ nõ eſt donatio ſimolex q pꝛohibeĩr᷑ irer cõinges:ſed remunerati na:ur ipſe pleniꝰ nõ.i.l.ſi ita ſtipulatus..ſi ribi nnpſero. z.l.ſi diuoꝛio ff̃ de uer. ob. z. l.i C. dona. ãre nnpras ſcno⸗ qlitates ſuꝑio ritatis:ut reſpectu diuiriaꝝ nobiluatis potẽtie ⁊ honoꝛis:Ex his vbis nõ.plura. pꝛio ꝙ diuitie exaltãt hominẽ ⁊ ſic nõ ſũt repꝛobate:iĩtellige cũ ſint cũ bonis oꝑibꝰ. nide pulchrũ tex.in.c.hᷣ ſcꝛi pſumꝰ.xxx.di.⁊ ĩ.c.hẽbat.xij.q.i.⁊ glo.i.c. cleri ens eadẽ cã ? qſtiõe.vn eccleſia nãrat dinitias. Job. 7 pſalmiſta diẽ diuitie ſi affluãt nolite cor apponẽ. Secũdo collige ex vᷣbo nobilitatis ꝙ quidã ẽ ẽt ᷣm canones ſũt nobiles ⁊ qͥdã igno biles:æ qͥdã nobiles pᷣhonoꝛãt B.c. de młia ĩ fi. ⁊.c.pe.de pᷣbẽ.uide bonũ tex.cũ gl.iĩ.c. qui õ pacẽ.xxiiij.q.i.? pleniſſime ꝑ Har. in. l.i. C. de dig.li.xii.uide iñ õ nobilitatẽ generis:⁊ pꝛo no bilitate reſpectu vVtutũ pulchꝝ tex.i.c.nũq;. i. di. 2. i. d. c. pe.=- gl. i. c. qm netxꝰ. xxiiij.di er tio nõ.de potẽtia:⁊ dic potẽtia.ſ.aicoꝝ niõ tex. cũ gl. i. c. cõſtitutꝰ.ij. de appel. æ qð ibi nõ. Ho. facit. c.officij. de elec. ¶ Quaꝛto nõ. de peminẽ tia honoꝛis:⁊ exponũt doc. qu E index ballinus doctoꝛ cõſiliarius pꝛincipis nel magni niri. Ex quo nõ. ꝙ doctoꝛaius eſt honoꝛ ⁊ põt dici digniras ui ſẽtit Mar. i.l. fi. C. de iudeis. ⁊ me lins i. l.i. E. de no codi cõpo. uide pulchrũ tex. in. c. quãto de mag.⁊ qð ibi dico ⁊ in. l. i. F. i.f. de nari ⁊? extꝛaoꝛ. cogni.uide qᷓtuoꝛ qlitates qui bꝰqͥs qr̃᷑ maior natu.ij.di.c. Ate i ner. ſu ꝙ dictũ uniꝰ facit pᷣſuptiõeʒ nõ modicã iõ ſuſ ficit ad tontzra ut eſt glo. nõ. i. l.ij. C. ad.l.iul. ma. ?7 itellige qñ deponit ſuꝑ facto:ſecꝰ ſi ſuꝑ iu dicio tũc.n. nõ ꝓbat indiciũ nt elegat᷑ noluerũt glo. æ⁊ Bar. in.:.lſi. C. ꝗe iudi.facit qd habet̃ ꝑ cũdẽ i.l.fi. C. de qſti. ¶ Altio nõ. caſum in quo diciũ uniꝰ facit plenã ꝓbationẽ.ſ.cũ agiũ ad ma trimoniũ ipediẽdũ fac̃.c.pᷣteꝛea.de ſpon. ⁊ ꝑ rõ nẽ hꝰ ſie pono unã regulã ꝙ nbicũqʒ agitur ad peccatũ ipediẽdũ nec diminuit᷑ ius alteriꝰ ſuffiẽ dictũ uniꝰfacit qð nõ.glo.i.c.nuꝑ.j.e.⁊ ð cõſe. di. i. ſolẽnitates et.ii.q.i.młi et qð dixi ĩ.c.at ſi clici. S.ð iudi.¶ ¶ Ol.i. facil æ ſatis.s.ĩ nõbili Gaper eo. b? declarata. 8 MHõ. iñ c ĩ qutũ diẽ qð ubi el ſet eq̃litas int᷑ nirũ ⁊ filiã ꝗͥ ipedit᷑ nł modica ex cellẽtia ꝙ tũc admittereĩ parẽtes ad teſtificãduʒ ſuꝑ ↄciu ⁊ ſaiis ꝓbaĩiĩ i tex.a orio iĩi.dc.ur̃.⁊ lʒ illud.c. loqt cũ agi ð matꝛimonio rſpeciu ipedi mẽti ↄſãguinitatis tñ ĩ fine loqt gn. l.et gl. iſta ſeqt Hoſti. pl dicũt Tan.et Lau.ꝙ etiã ĩ caſu hꝰ. c admitterẽt᷑ parẽteſ ſi eſſẽt nalð honeſti.hic dixit Hoſt. ꝙ qᷣcq; ſcribat᷑ ̊ ẽ arbitrariũ.ff.e. .l. iij. J. e. Pterea et. c.ĩ noſtra. poſſẽt eni eẽ circũ ſtatie ꝑꝑ ꝗs indicarẽt ñ ſuſpci puta qn nobilis diligebat mulrũ plebeiã nalð formoſã quã br̃e nõ poterat niſi cũ ea Sheret ⁊ ꝑentes al ſũt ho neſli:ceſſatibꝰ vo circũſtãtijs ĩeqiras fac teſtimo niũ parentũ ſuſpectũ als ðᷣ facili ꝓbaret plebeia ſe deſpõſatã ꝑ regẽ F ãcie uł plebeiꝰ ſe deſpon ſaſſe reginã. ſ.adducẽdo ꝑẽtes ꝓprios.et nide Spe.e.n.F.i.v.iiij.ad fi.pᷣme colũne:ubi dic ꝙ; etiã data ĩ õibꝰ parirate adhuc erit arbitrarinʒ an admittãt᷑ ꝑẽtes. Sʒ ego itelligo ꝙ niſi index moneat᷑ ad repellẽdũ ex aliqᷓ ꝓbabili cã als ab eo poterit appellari cũ iura ̊ caſn admittãt pa rẽtes uit hic ⁊.iĩ.d.c.teſtimoniũ.an antẽ idẽ ſit ĩ alijs cõſãgu ineis ꝓnt h dẽ de matre Hoſti.i ſũ ma. e.ti.F.ij.V. nbi aũt ꝙ ſic puto ꝙ ñ ſũt tãm̃ ſuſpecti:ſj credit᷑ plus ul minꝰſᷣm quãtitatẽ offec tiõis ⁊ fʒ ꝙ ſibi attinẽt iuxta nõ.ꝑ gl.i.c.iĩ lꝛis ifra. e (Banad⸗ qd ſi mlieꝛ excedat ĩ uno pu ta in nobilitate:uir iĩ alio puta qꝛ ẽ plebei ditiſſi mus. diẽ Jo. an. ꝙ bonꝰ index arbitrabit an te ſtimoniũ matris ſit ſuſpectũ ⁊ inſpiciet 2ſuerudi nẽ ꝛegiõis ðᷣ quo i Soe. eo.ti. F. i. ĩ fi Pme colũ ne qð ſatis plʒ. ¶ Vlteriꝰqꝛi᷑ qͥd ſi agat᷑ ð ſpõ ſalibꝰ ꝓbãdis an teſtimoniũ matris ſit ſuſpeciũ ↄcurrẽtibꝰiſtis qᷓ iratibꝰ. Hoſii.ꝙ ſic. Jo.ã.di cit ſe creder̃ ꝙ ñ ſit ita ſuſpeciũ ſicẽ qñ dẽ matri mõniũ ↄctũ qð plus plʒ:qꝛ młia ſunt rmedia ʒ ſpõſalia de iureiuꝛ.queadmodũ ⁊.c.ſic de ſpon. Quero nũqͥd parentes admittãt i matrimonio ſpiritnali: uide tex. cũ glo. i. c. pñs.xx. q. iij. ubi ĩ nuit̃ ꝙ ſic eriã ubi agit᷑ ad erind ni ſpiriina le diſſoluẽdũ.⁊ ideʒ ſeqt hic do. Aneege ego credo h aꝛbitrariũ nt.S.diciũ rDdtei uid. n. ſi paꝛẽ tes ſũt auidi ut igrediat᷑ monaſteꝛiũ uł ipᷣe igꝛeſ ſus habebant alios filios ꝗᷓ oẽs deceſſerunt uel qnodadã ſile nide ð mã iij.q.v.ĩ ſũma ⁊ i.c.cõ ſãagninei ⁊.ij. q.vVij.qᷓꝛi᷑ ⁊ i Spe.ð fi.iſtꝛu. . in ſtrumẽtũ.v.itẽ ꝙ ẽ domeſticꝰubi tꝛactat᷑ an filiꝰ poſſit conficere iſtrumentuʒ in cauſa p'na. J cet. aſos: :Judeꝰnil põt ꝓba min? qᷓ; peꝛduos teſtes fide les ⁊ honeſtos.uł ſũma ſic:Ad ðᷣciſio nẽ cẽ maxie ꝓ ꝑte iudei n ſufficit ꝛegularit minꝰ teſtioniũ qᷓ; dnoꝝ ꝓbate nite ⁊ landabil conuer ſationis.h.d. Et fac̃ qttnoꝛ.pᷣmitit cãʒ dicti.po nit dictuʒ ibi:mandamꝰqð pPbat ancto ritate ibi iuxta.ſoluit obſtaculũ ibi qꝛ. Mo. ꝙ iudecus nõ dʒ gande? maioꝛi pꝛogariua ꝙ; xpᷣianꝰcõcoꝛ. .e.iudi. Et nõ.qꝙ ꝓbibitũ ſupꝑioꝛi cẽſeĩ ꝓhibi m mioxri: æ ſic uʒ aꝛ.a maiõi.sS. ð elec.cũ ĩ ↄciis Pin in, ni Gim 6 , ilti u, lluu, . / — 6 ikan Neter aet numnnutt⸗ idd ACAclst. Mirli, luat/ chzbi iiti id stet iſinnul liſhnichtt⸗ r Giſtiechditätertt ſGaͤbeiteſr wniimki AEenngei ite lul ipilligruiſt (nanlit ſuchre Feii ügtcnistl Grtktriiaergnd nu⸗ rtdrnuitc ir G rznßin i r i⸗ Külmffünne ln rltiruf, rad – 5 nee azognitu in idc ſinoni n re biſti Wnes po b di de nune H, en ſh ldi nit gſenn gnſrü mh ai gonnn in niſ aſr Grmii im ig licit⸗ arv ninmaulrinn Mrurialoun, gr itn i. an o, Aratinthit ni ſt ſrmie itr oMrwd vo Or co l. .Alifi pnecoli . (lrr t iagi d An eſimonu mante d ſeoin siunh Deſtgi. Boad Göſrin ſaheci ſeci Rnanti q Pnspeycnnin ſon imedu; Cretn avinandei 1elideſpcn. Apmenws nüNitii iunkinanid. ðõ W catiagi AAwarmwonid Fieimd ⁊= i au.młomagis.C.de epiſ.⸗ ce Hõ. 3 xpᷣianũ maxie clericũ non admittunt᷑ teſtes niſi ſint xpᷣiani æ ꝓbate nite.Et nõ.ex dictõne maxi me poſita ĩ tex.ꝙ lucidiores debẽi eẽ ꝓbatiões p dericũ ꝙᷓ; õ laicum.duo iñ ꝓbate nite ⁊ oi ex ceptiõe maiores ſufficiũt ẽt ↄð papam ut ẽ glo. nõbilis.ij. q.iiij.pᷣſul.Et nõ. ꝙ teſtimoniũ duo ꝛaũ ñ ſuffiẽ idiſticte:ſʒ oʒ ꝙ ſint oĩ exeeptõe maio res.ſ. ꝓbate uite ⁊ fidel ↄuerſatiõis:ut ſic nulla exceptiõe poſſint repelli nide gl.i.c.i.de ↄſang. 2 affi. ? 1a 5.e. b ad deciſionẽ cãrnum e teſtibns. pñt allegari auctoritates inris dinini. 5 :de accu. c.qꝗ̃ti᷑ et qñ ⁊.xxv.q.i.ſũt Ras.5 ex pſſũ ꝙ ius diuinũ ẽt morale põt diſtigui ⁊? lini tari ꝑ ins poſitiuũ ut pʒ h̊ i numero reſtiũ.uide . Inno. i. c que ĩ eccleſiarũ de ↄſti.et ĩ.c.fi.ð con ſue. ⁊ H Bar. i. l. fi. C. ſi. ius kuti. pubi/ Mõ. oprimũ tex. ꝙ iura ciuilia reqrẽtia ĩ ceꝛtis cauſiſ płes teſtes duobꝰñ ſunt irrõabilia:ſʒ ponius ap pꝛobata ꝑ ius canonicũ nide oĩo ꝙ dixi ĩ ꝛepeti tiõe. c. cũ eſſes ðᷣ teſta.nũqd ꝓcedat ius cinile ꝛe qrẽs pᷣciſe ſeptẽ teſtes ĩ teſtõ:dic ut ibi que autẽ ſint eẽ que ꝛeq̃rũt ultꝛa duos teſtes.glo.magna ꝓſeqᷣt᷑ hic ⁊ diẽ gl.ꝓcedeꝛe de imꝛe cinili nõ ð in re canonico er maxie ad pias cãs:dic ut i dicto .c.cũ eſſes ⁊.c.relaiũ eo.ti.? ꝑ Har.i.l.i.C.ð ſa ſan. eccle.⁊? ĩ eo ꝙ glo.iter exceptos caſus po nit caſũ.c.pᷣſul.ij.q iiij.qð nidet᷑ reqᷣrere.łxxij. teſtes ad ↄuicẽdũ epᷣm cardinalẽ:dic ꝙ loqt᷑ in teſtibꝰn integꝛis al ſufficerẽt duo teſtes :ur dicit gratianꝰ i. S. fi.ĩ eadẽ cã ⁊ qſtione ⁊ idẽ Hoſ.h̊ uł ſʒ eũ loqt᷑ de rigoꝛe iuris qͥ fuandꝰnõ c.⁊= ui de de mãꝗ glo.ĩ ſũma illiꝰqſtiõis ⁊..de reg.iuxr. plurał locntio li.Vi.⁊ ĩ Spe.e.ti.ꝭꝗ.reſtat de nui mero. opo. et nidet̃ ꝙ ſufficiat teſtimoniuʒ uniꝰ de ↄſe.di.iiij.cũ itaqʒ ⁊.c.punlos ⁊.l.theo põpꝰ.ff. de do.pᷣle. Glo.fi.rndet ↄrium ꝓcedẽ nbi non agit᷑ de alteriꝰ pᷣiudicio:puta qꝛ dubitat an aliqs fuerit baptiʒatus ł eccleſia ↄſecꝛata uel an ſint ↄſanguiei ad effectũ ipediendi matꝛimo niuʒ phẽdũ i.l.theopõpꝰteſtatoꝛ uoluit ut ſtaꝛet dicto uniꝰ ad declarãdã nolũtatẽ ipᷣiꝰteſtõꝛis:ita ꝙ non tractabat᷑ de piudicio alteriꝰ uide glo in .c.nnꝑ..eo.⁊ ꝙ dixi ĩ.c.ſiẽ de ꝓba.ꝑ Spe.in dicto. S. reſtat eo.ti.i.V.h iñ fallit nbi ponit.xl. caſus in quibus credit᷑ uni æc̃. . &△½ Caſuſ: HMõ ſt ido litteris. nei teſtes quos ac tor ge familia ſua produxit. fa ibi re ſpõdemꝰ. 5. ꝙ affinitas Sbit ẽt ꝑ illicitum coitũ int᷑ nirũ æ ↄſanguineos mulieris ⁊ ipſam mulierẽ ? ↄſãguineos niri potẽs ad iĩpediẽdũ ⁊= dirimẽdũ matrimoniũ pꝰ õctũ:ſecꝰubi affinitas ſuꝑuenit ↄcto matrimonio nt i diſcretiõeʒ de eo narnelne. A n ʒ for nicatio occhie ↄmittat᷑ ñ põt m ꝓbari ꝑ famuloſ uiri ſen mulieris ad effectũ dirimedi matrimõiũ legitime Sctum ꝙ nidet᷑ pᷣma frome S.l.ↄſenſu .C. de repudi.ubi dẽi ꝙ adulteriũ z ſimilia que domi agunt᷑ pnñt ꝓbari ꝑ uos ⁊ ãcillas:qꝛ pet alios facile ꝓbari nõ pnt. põt dici illud ſpale: cũ agit᷑ int᷑ maritũ æ uxorẽ ð his que domi acta HH nõbilis ? ſpalis qð nõ ↄtingit bic. ¶Mõ.ꝛegulã ꝙ hi qui ſunt ðᷣ familia ꝓdu cẽtis nõ admittunt᷑ iĩ teſtes:æ credo ꝙ capit᷑ ̊ ſa milia ꝓ fuitoꝛibꝰ ſiue ſint liberi ſiue fui ex quo ſtãt ĩ domo ad ſeruiedũ.l.ij. G. familie.ff. ui bo. rap.æ.l.ꝓnũtiatio..i.ff.ð vᷣb.ſig. ubi plene ha beĩ̃᷑ quid uenit appellatione familie:⁊ nide bonũ tex.iiij.q.iij..teſtes.ubi dẽ teſtes quos accuſa tor ðᷣ domo ſua ꝓduxit interrogaꝛi nõ placuit. Et nõ.qꝛ diẽ iterrogari ⁊ ſic nõ debet recipi ẽt ad faciẽdã qẽcũqʒ pſũptionẽ.¶ Mõ. ulno unã gñalẽ doctrinã q̃es debẽt eſſe teſtes ðbẽt eni eẽ ꝓbate nite ⁊ opiniõis:⁊ ꝙ nulla ſit neriſiłimao ꝙ debeãt deierare. æ nõ. H ultimũ. (MAuero P ſuppoſito ꝙ iſte cognoniſſʒ ↄſobrinã pr̃is quale erat iſtðᷣ ipedimẽtũ.rñdet gl.i.ꝙ erat iter eos ĩ pedimẽiũ affinitatis ĩ prio gñe ⁊ ĩ tertio gradu ⁊ bñ loquit᷑.nã nxor iſtiꝰ aniebat ↄſobrine pꝛis ĩ tertio gradu ↄſangninitatis.gꝰ iſti uiro attine bat ĩ tertio gradu affinitatis:qꝛ ꝑſona addita ꝑ ſone ꝑ carnis copulã mutat genꝰ ſʒ nõ gradũ.⸗ declara ̊ ut plene nõ.i.c.nõ dʒ ̊ ↄſang. ⁊ affi. ſuꝑ arbore affinitatis. Bn dolln uli quos accnuſator ſen actor ð domo ſua ꝓducit: nõ ſũt ĩ teſtes admittẽdi ut h̊ ⁊ ĩ.l. idez dicit ð domel.ut ĩ.l.ij. C. eo. qꝛit glo. qui dicant᷑ familiares et qui domeſtici.⁊ an idiſticte oẽs iſti repellunt᷑ a teſtionio ⁊æ rndʒ in vᷣ dicunt 2 ĩ fi.ↄcludẽdo diẽ ꝙ domeſtici dicunt᷑ oẽs qui bꝰ ĩpari põt rõe pꝛie uł dominice ptᷣatis ⁊ iſti in diſtincte repellunt᷑: æ tales putat iſtos de quibus in tex. fuiſſe:familiares nero appellat ↄſanguine os colonos ⁊ aſcripticios mercenarios ⁊c̃.non tamen omnes ꝛepelluntur a teſtimonio indiſtinc te:ſed illi quibus imperari poteſt omnino non admittuntur:alij nero admittuntur. ſed iudex ſe cundum qualitatem familiaritatis arbitrabuur quanta fides erit eis adhibenda. ⁊ ita dicit hu go iij.q.vV.in ſumma ⁊ ĩ c.i.qð ſemper notabis Habes enim qui dicantur domeſhici ? qui fami liares ⁊ v. familiares eſt magis latum qᷓ; ner. do meſticus. ⁊æ nide qð nõ. Cy. ⁊ alij in.l.ij. C. eo. ubi hoc examinat.⁊ ꝙ concluſio gl.ſit nera pꝛo batur.iiij.q.iij.idonei ⁊.S. teſtes quos: ubi pꝛo barur ꝙ illi quibus poteſt impaꝛi nõ debẽt exa minari:quia nõ ſunt libeꝛi teſtes ⁊ tales ſũt ſeꝛui ſen ſeruientes pro pᷣcio. Cõſangninei vo qui lʒ largo mõ ſint nobis familiares tũ qꝛ tũc habẽt nobiſcũ familiaꝛitatẽ tuz qꝛ ſumus de eadẽ fami lia inxta.l.ꝓnuntiatio..i.ff.de vᷣ.ſig.tamen qꝛ eis impare non poreſt debẽt in teſtimonium ad mitii: ſed ꝓpter affectionem nõ ſunt oino itegri nt in.c.conſangninei iuncta glo.iij.q.vV. facit.c. lias de preſumptio.ubi frater fuit admiſſus ad purgandum fratrẽ et optime facit inſti.de teſia. .F. teſtes ubi ↄſanguinci heredis admirtunt᷑ in teſtimoniũ ĩ cã teſtamẽti niſi ſint fratres heredis et ſub eadẽ poteſtate:qꝛ tunc nideret᷑ ca ↄmũis ſSed 5 pdicta 2 Stra tex. opponit glo. de. c. ſuꝑ pꝛudẽtia.xiiij.q.ij.æ de.c.iſuꝑ.⁊.c.cũ nũtiꝰ 5.e.ubi illi de nniuerſitate qͥ ſunt familiares nni nerſitaris admittũt ĩ c̊ uniueꝛſitatis.rũder glo. duplicit. pꝛio ꝙ fauoꝛe eccłe illi admittũt᷑.⁊ nõ. hãc ſolutionẽ: qꝛ facit ad ea que dixi ĩ.d.c.iſuꝑ. fo rñder ꝙ illi nõ ferunt teſtimoniũ pꝛo aliquo ſingulari:ſed pꝛo ipſo coꝛpoꝛe uniuerſitatis.⁊? h̊ ſolutio infert ut etiã illi de uniuerſitate ſingulari poſſint teſtificari ĩ cã nninerſiratis:ſed h̊ ſolutio mihi nõ ſanſfacit: qꝛ I nõ teſtificct᷑ pꝛo aliquo. ſingal ari: reſtificãt̃ tĩ ꝓ ipſa uniuer ſitate cni ſũt domeſtici ⁊æ familiares.ar.i.c.ij.de pe.⁊ oꝑie ꝓ bar i. d. c.ſnꝑ pꝛudẽtia.ideo dico ꝙ iſti pñt dici domeſtici æ familiares nniuerſitatis: ñ iñ ſubſũt rõe pꝛie uel dñice poteſtatis ideo admitti debẽt 7 ĩ eccleſia faciẽt plenã fidẽ fauoꝛe eccleſie:ĩ alijs credeꝛet᷑ eis ſʒ circũſtãtias ut dixi ĩ.d.c. ĩſuꝑ.er dic ut ibi cũ querit᷑ an ſingularis ð unineꝛſuate Zeſtificet᷑ pꝛo ipſa nninerſitate. ¶ S; extra glo. pꝛo declaratiõe materie qre quid ſi ſuꝑ ↄtraciu nõ habeo teſtes niſi familiares meos qui mecnʒ ſunt ĩ ſeruitio:dic ꝙ ↄſiliũ ẽ ut eos expellã a ſer nitio meo:⁊ poſtea potero eos ꝓducere ĩ teſtes. ſatis eni eſt ꝙ tẽpoꝛe teſtimonij nõ ſint mibi do meſiici l.iij. F. i.ff. eo.ita firmat Ci. in.d.l ij.et Se.e.ri. S.i v.qd ſi oli.nide Mar.i.lq teſtõ. ff. de teſta.⁊ meliꝰ ꝑ eũdẽ ĩ.l.i. ff.de q̃ſiõi.nubi etiã qrit: quid ecõuerſo ſi ipᷣe ↄctꝰ aliquis ñ eꝛat mihi domeſticꝰ: ſed ipᷣe teſtimonij ẽ domeſticꝰ. 2 ↄclndit ꝙ admittit᷑ dũmõ h otingat ſine facto meo.dic pleniꝰ nt ibi ꝑ eñ.¶ Querit᷑ qdð ðᷣ nxo re an admittat᷑ ĩ teſtẽ in cã mariti ⁊ quid ecõtra nide ꝑ Ci. in. d. l.ij. p Soe. i. d. F. i. ubi ꝓſequit̃ multas ſimiles q̃ſtiões.gl.iiij.q.iij. O.idonei.diẽ nxoꝛẽ ñ admitti.qꝛ ſibi iꝑa? põt cũ ſit ſibi ſubie cta. ar. xxxiij.q.ul.mulierẽ. Sed Spe. ⁊ clarins etiã Ci. ubi g nident᷑ ↄcludere q; inſpiciamꝰ qi tates uiri uł uxoꝛis.ſi autẽ talis eſt nxoꝛ.ut neri ſimiliter timeat maritũ nõ dʒ admitti. ⁊ idẽ dicẽ dũ ĩ marito reſpectu uxoꝛis:als ſecꝰ.cuʒ nullibi H ꝓhibeat᷑.nec ẽ ſimplłꝛ neꝝ ꝙ uxoꝛ ſit ſub pote ſtate mariti:ut pʒ i.l.ſi uxoꝛc.C.de ↄdi inſer.ni ſi oꝛdine nature ⁊? quo ad qdã fuitia: nt din in .c. las de reſti.ſpo. ſed credereĩ plꝰ nel minꝰ ſʒ circũſtãtias ut h ĩ gl. An autẽ cõpellat᷑ nxoꝛ teſti ficari g̊ maritũ nel maritꝰ uxoꝛc Ci.in.d.:.ij. in fi. nidet᷑ nelle ꝙ nõ:qꝛ nõ dʒ ↄpelli ad teſtificã dũ õ domeſticũ ⁊ eũ cũ quo ẽ una caro ð biga. debitũ q pʒ.ar.iiij.q.iij.l.inlia.ubi pʒ ꝙ eniã ⸗ ſoceꝝ nõ cõpellit᷑ quis teſtificari.h̊ fateor niſi in defectũ teſtiũ:qꝛ tũc ceſſat pꝛiuilegiũ nt dixi i.c. ſi qui.S.eo.⁊ nõ in.c.i.infra de reſlcogen. aſus. Bm ueniſſent. Ponec atreſtatiões fuerit publicate ? eis renũ tiatũ ꝓduci poſſũt teſtes poſtea nero nõ ſuꝑ eo capitulo.ſʒ ſuꝑ alio ſic.h.d.quo ad titulũ. habʒ eni aliud dictũ ĩ pꝛicipio qð nõ facit ad mam et potuiſſet h̊ omitti:⁊ ſunt due ꝑteſ.in pꝛia partis ¶ Kum neniſlene. ↄqſtio:l fa dat indices ibi mãdamꝰ:qͥbus tꝛia mãdat.ſecũda ibi qſtiones:tertia ibi ſi que vo. 5. prio ꝙ ↄpaꝛẽs ⁊z rũdens ſeu actũ poſi tiunʒ faciẽs ſuꝑ eo ſuꝑ quo appellauerat coram iudice a quo.nidet᷑ ſue appellatiõi renũtiare ad hoc. S. de offi. deleg. gꝛatũ ⁊ dic nt le.⁊ nõ.i.c.ſi a iudice ðᷣ appel.li.vj.⁊.c.iij.de eo qͥ mit.i poſ. ¶ Mi eo ar. ꝙ mõte ðᷣlegãtis ꝛe ĩtegꝛa non ex pirat ipo facto iuriſditio: ſed opꝰeſt excepnione. un ſi nõ excipĩ uʒ ꝓceſſus.ita tenuerũt qͥdã peꝛ hũc tex.et quaſdã ał ꝛõnes qð ni puto neꝝ ut.j. dicã et dic ꝙ ibi põderat᷑ racitꝰↄſenſus partium ad effectũ ↄcludẽdi appellationeʒ ſuꝑ qua paꝛs aduerſa ſe fũdabat ad ipediendas nires ſũie. Nõ.i..q̃ſtiones ꝙ publicatio atteſtationũ ĩpe dit ntrãq; partẽ ꝓduceꝛ teſtes ſuper eiſdeʒ capi tuł ulł diꝛecte Sↄꝛijs qð ẽ expᷣſſuʒ ĩ cle.ij.eo.ii. Mõ.ar.qꝙ ↄmiſſa cã pnit indices ſuper aliquibꝰ capituł pᷣus teſtes ꝓducẽ ⁊ publicaꝛe et poſtmo dũ faceꝛ trãſitũ ſuper alijs:nec publicatio in cer tis ipedit ꝓductioneʒ ſuper alijs. teʒ nõ. ꝙꝙ publicatõ ulł ꝛenũtiatio ſacta ſupeꝛ ceꝛtis capłis ñ ĩpedit teſtes ꝓducex ſuꝑ nouis dependentibꝰ a neteribꝰ:et h̊ fm aliũ ĩtellectũ.põt enĩ indicio meo iſte. F. ielligi duplicit᷑. primo ꝙ iſta erãt ca pirula antiqtus ꝓducta ſz ſuꝑ eis nõ erat facta ꝓductio nec ꝛenũnatio ſʒ ſuꝑ alijs.fᷣo põt intel ligi ꝙ de nono fuerũt ꝓducta tãgentia tñ cãʒ ꝓ nt dixi i c. fꝛaternitatis.S.e.⁊ uteꝛqʒ ĩtellec ne rus ĩ ſe ⁊ põt ad hãc litteꝛã applicaꝛi. ¶ Aenio nũc ad materiã ⁊? ſiẽ ſũt duo pricipalia dicra ita duo ſüũt diſcuriẽda ⁊? ntrũqʒ applicabo ad glo. 2 prio nideĩ iex.iſte innere ꝙ moꝛtuo mãdato re re ĩtegra iudices pñt ꝓcedeꝛ de ↄſeuſu ꝑtiũ. Sʒ Z h facit qꝛ per morte mãdatoris re ĩtegꝛa iuriſdirio extĩguit᷑ ipo facto ut i.c.gꝛatuʒ ⁊.c.lʒ de offi. deleg. ergo ꝑtes nõ poteꝛũt dare iuriſdi tionẽ nõ habẽti:qꝛ ↄſenſus priuatorũ ⁊c̃.de fo ro cõpe.ſiguificaſti facit.c.ſignificãubꝰð offi. de le. cũ ſ:Blo ij bie aſſumit diſputarionẽ ſuꝑ h articko ponẽdo duas opi.qdã eni dixeꝛunt in ꝛiſditionẽ ñ expirar̃ ipo iur:ſj opꝰeſſe exccptõe 2 hãc opi.tennerũt hic Gof.? Obi. et expᷣſſe Inno.i.c.l de offi. dele.⁊ addncit iſtũ tex.iĩ ar. et Bar. brix.ĩ qõe neneriali que ĩcipit qᷓrit᷑ uiꝝ moꝛte. Inno. vo hic ñi loꝗt ita aſſertiue ſiẽ fecit i. d. c. licʒ. Sʒ refert quoſdã dicẽ ꝙ iudices dele gati ẽt pᷣmoꝝẽ delegãtis iuriſditioneʒ habẽt:lʒ poſſint ꝑ exceptionẽ elidi:et ſi non excipiatur õ ipᷣos iudices iʒ ꝙ faciũt et ẽ ad h̊ ar. ſᷣm enʒ:qꝛ tẽpꝰdate ĩſpiciẽdũ ẽ. S de ꝛcſcrip.eam ie. Itẽ qꝛ ſola pᷣſentatiõe reſcripii inriſditio perpetuat᷑ nt poſtea ñ naleat reſcripiũ ĩpetꝛatũ õ illud nt nõ. .5. de reſcrip.pleꝛũqʒ. Iteʒ qꝛ ſuꝑ ipſis ꝑſonis ? rebus ĩ libello expᷣſſis ſtati habet iuꝛiſditionẽ delegatꝰ ̊ de reſcꝛip.paſtoꝛał.S.i.refert tñ alioſ tenere Sriũ:illud in cõſtat ſᷣm Inn. ꝙ ꝑtes pñt iuriſditionẽ ꝓrogare per ſuos conſenſus ut hic 2? de offi. dele. ſane.¶ Ei ſic Innocentius non hene firmat hic pedes niſi in boc ultimo ſcuicet nic̃ ules rnitui cisni ſlibrimnlncnn pra itinian itylpntnic nn / iulnwiſ och mu gi⸗ arent ins pd 4 Kleittngdterhnn thntiigügtnun ſatitoxani cgui ni n⸗ i tienni meinongt⸗ ottdcinzwen stre ſeſteeien wataräi umdalurann USAundaondrni nſſegsletiglarrbensſi Nltniſcheetneräl t Anſctmlthtuͦg ligttnic ununoi enitnienen he⸗ 1 Flurten W inauni ſeni raſe nen ſenpbnötiiee ltrriſili ne⸗ inmnyrienn ⸗ r nmtie mts = pug teſts pace h ee Höce tplbſcrc aniſti iner enr i er —— yni ſyeangegte hech ries pirei i , Monsepnthnt 9 „„ 1menba b fmn ii luleni poron ii⸗ E irl anlij mn g iai egeten⸗ . SMal focin, oνρi, stini,ni d, Tclaumimmsdà,t eg ileg ine tporod bie iurii pplant, (ino mumit ſe ſir duo pricoala dian inn dſonnicdh t niriq; dhicddo ad Ho. Gei ter ſte innere monno Mdn õ ſrt aper none ndAnoris re iegnn ocigni ſofndn ic guihteh daed ego es d donrindte unſci direrr oſie rnngid ddeid Neh Ecſdfaen Ncibtid dcche bieſmnn 8 1 voned0 dons 0) Ganen n ui e olſe aunie ibe Galt Pria giſt “ nenal ee ichir aſili ce in aſerieſiſt reſpectu ꝓrogatiõis fiẽde:uẽ iũ magis declinaẽ in pmã ꝑtem ut ipo iure ñ expiret iuriſdirõ. Se cũdam opi.ꝛiam ↄfiꝛmat hic glo.et ex toto S dicit opinioni Inno.dũ dicit ꝙ ẽt ꝑtes nõ poſ ſent in h̊ ↄſentire qꝛ ↄſenſus pᷣuatoruʒ ⁊c.⁊ hãc fam opi.tenuit Min. in. c. licet. de officio deleg. 2 Hoſti. hic ? Guil.ĩ Spe. de dele. F. reſtat v. itẽ moꝛtuo. alias incipit qͥ ſi delegatus ⁊ ꝛefeꝛt Hoa.i.c. gratũ ꝙ hec q̃ſtio de faco ↄlingens fuit miſſa bononie ↄſuleda:⁊ conſultores inter quos fuir Egi. ↄſu ueꝛũt ꝓ hac ꝑte ⁊ h opi. pla et Jo. An hic ? Hiar. in. I. ? qꝛ. ff. ö iuꝛiſditi. om iudi. ? H uri. i. l. eiꝰ? ꝗͥ ĩ ꝓuicia. ff. ſi cer. pe. æ ĩ.l.i.ff. de inriſdi.om.iudi.⁊ cõiter modernio res hic Iʒ alit᷑ ſenfit aꝛchidi.i.c.ſi a ſubdelegato de offi. dele. li.vi. ubi rz opi. Inno. ꝙ op ſit ex ceptõe ꝑ illũ tex.ſʒ pcedẽtẽ opi.puto lõge nerio oꝛẽ. nam młia ſũt inꝛa que diſpoſitine loquentia apte inuũt iuriſditionẽ expirare ipo facto. nul lũ ins apte dicit oppoſitũ.ad hᷣ tex.i.c gratũ et .c.Iʒ palle. udi nulla fit mẽtio de exceptiõe er ma gis expſſũ ur᷑ i.c.fi. S. officiũ.e.ii.li.Vi.ubi ipſo iure expirat officiũ ↄſeꝛuatoꝛis qͥ bʒ delegarum ut nõ. ibi ⁊ i.c.i.eo.ti.⁊ li.? dixi de ↄſeruatoꝛc qꝛ ĩ eo uidebatur maiꝰ dub um cum daꝛet n ad certã cãm certo tẽpore expediedã ſj opꝰeſſet cõ ſeruare ius iĩpetrãtis. Itẽ unidemus regularit᷑ ꝙ, libet mãdatũ reitegra euaneſcer̃ ipo iure iſtiiu. man. F. itẽ adhuc itegro habemeim regulã pꝛo iſta ꝑte cui ſtidũ ẽ niſi aꝑte ꝓbet᷑ oppoſitum:ut nõ.glo.ſuꝑ rubri.de inreiu.i.vi.? ꝓbat᷑ ĩ. c.ij. de piug.lepro.iĩ fi.nõ ob.iura allegata pꝛo con traria parte nec rõnes Et pᷣmo ad h.c.reſponð tur duplicit᷑ itelligẽdo ꝙ h̊ preceſſerat citatõ. ut dicit glo.ſʒ h So. nõ plʒ: tũ qꝛ diuinat:tuʒ quia eſſet de idubio ꝑ dictũ.c. gratũ meliꝰergo dicen dũ ꝙ ſolũ hic tollit᷑ appellatio:ut pʒ ibi ne appł latio ⁊c.nõ enim poterat ꝑs impedire ↄfirmaiõ nẽ ſnie fũdãdo ſe ſaꝑ appellatione cũ illi ꝛ nun tianerat agẽdo coꝛã iudice a quo pꝰappe latoeʒ ut. S. dixi nõ enim ꝑ boc infert᷑ qͥn nullitatis uia potuiſſet ꝑs ſe defedere aduerſus ſniam ad boc ꝙ le. ⁊ nõ.i.c.lIʒ de ſen.excõi.li.vVi.⁊ ĩ.c.ſepe ⁊ ĩ .c. dilecto j. de appel.⁊æ ꝑ h̊ nõ.ꝙ nõ ſolũ renũ tiat appellationi qꝗͥ ↄpaꝛet coꝛã eo qͥ ñ hʒ iuꝛiſdi rionem:ſz etiam ſi ↄparet coram illo cꝰ iuꝛiſditõ in Vitate eſt extincta ex quo ð h̊ dubitat Ad.c. ſi a ſubdelegato dic:ꝙ ibi fuit excepiũ ⁊ appella tũ ut euitaret grauamen facti.ibi eni non dẽ ꝙ fuerit neceſſe appellaꝛe ſimile in.d.c.dilecto ⁊ in c.exhibita ðᷣ iudi.cũ multis ſi.ñ ob. rões Inn. ꝙ debeat inſpici tẽpus date ⁊ ꝙ iuꝛiſditio ipri mit᷑ a tempore pᷣſentationis ⁊c̃.quoniã lʒ inꝛiſdi tio impmat᷑ tunc exercitiũ tñ nõ ẽ ꝑpetuatum et eradicatũ ĩ eo niſi nti ceꝑit iõ ſi moriẽ mandãs ſiẽ iuriſditio euaneſcit ĩ ꝑſona illiꝰita ⁊ i ꝑſona mãdatarij nide ſiłe ĩ quolibet mãdatario nam a tẽpore mãdati impmit᷑ poreſtas exeqᷓndi ⁊? mibil ominꝰmorte mãdatoꝛis ipo facto extiguit᷑ man datũ re itegra exiſtẽte ad idẽ. c.i.de offi. uica. li. CSe teſt.· .vVj. ubi extinguit᷑ ſeu ſuſpẽdit᷑ iuriſditio nicarij exticta ulł ſuſpẽſa iuriſditõe epᷣi:qꝛ tota iuriſditõ ẽ ĩ epᷣo ⁊ ab eo ðꝛiuat᷑ i nicariũ:ita ẽ ĩ vᷣlegãte et delegato re exiſtẽte iregꝛa ar.i.l.i.ff.ðᷣ offi. eius cui mãda.ẽ iuriſdi.⁊. c.ſane de offi. dele.atł ſi di ceremꝰ griũ ad quid tũc iura põderarẽét mouẽ mãdatoris re lregr⸗ A Aenio nũc ad fʒ paſ ſũ ⁊æ ꝗqᷓro qͥd ſi fuiſſẽt ꝓducta aliqua capiilła ⁊ ali quibꝰ teſtibꝰ ꝛecepiis uł nõ ꝛeceptis fuiſſet facta renũtiatio:nũquid licerʒ ãpliꝰ teſtes ꝓducẽ: gl. fi. ↄcludit ꝙ nõ:qꝛ cuilibet iuri ſuo renũtiare lʒ ⁊c.ut ĩ glo. Aduerte latiꝰ poſt Inn.qniqʒ renũ tiatio ꝓductiõis teſtiuʒ fuit reſtricta ad certa ca pitula qnqʒ fuit gñ alis.prio caſu nult Inno.qꝙ nec in principali nec in cã appellanois Iʒ aplius ſuꝑ illis teſtes ꝓducere ar.a Srio.j.e.ↄſtiintus el.ij.ſʒ ſuꝑ nouis bñ lʒ ⁊ ĩ pꝛincipali ⁊ ĩ cã appel latõis ut hic ⁊.S.e.c.fraternitatis.ego fateor ꝙ; ĩ cꝗ principali nõ lʒ niſuꝑ bnficiũ reſtuiutiõis in inte.ſpeciale ſi ẽ eccleſia nuł minor uł gñale ex iu ſta cã ſi ẽ maioꝛ iuxta ea qᷓ dixi ĩ.c.intimauit.S. .e. S; dubito an hoc diciũ ꝓcedat i cã appella tionis cũ renũtiatio ſimpłr facta in cã priucipali reſcindat᷑ ꝑ ſniam ſicut ⁊ alia acta nſqʒ ad litis ↄie.nt i.l.ita demũ ⁊ qð ibi nõ.C. ð ꝓcur.hoc pʒ i ↄcluſione facta ĩ cã pricipali:q hʒ uim renũ tiationis ut ĩi. c.cũ dilectus de fi.inſtru. ⁊ in nõ extẽdit᷑ ad cãm appellanõis ut i. c. cũ Jo de fi. iſtru. æ facit qð dicã i ſequẽti mebꝛo.⁊ h itellige nbi ob. timor ſuborna.ut qꝛ ſuꝑ illo capiilło ali qui fuerũt teſtes ꝓducti/Si vo renũnatio fuit gñalis: æ tũc vꝛ uelle Inno. ut nõ extendat᷑ ad cãm appellatõis ꝗ ẽ alia a pria:nec credendũ ꝙ de hoc itellexerit niſi expᷣſſe dixiſſẽt ꝙ renuntia bãt etiã ꝛeſpectu cãe appellatõis:fatet iñ Inno. ꝙ ſicut renũtians põt exciꝑe:ita ⁊ teſies ſuꝑ ex ceptione ꝓducere ar. .c cam i Crurn, mẽbrũ mihi plʒ ⁊ facit ad ea q̃ dixi in pcedenti mẽbro:ſj ſᷣm dictũ ẽ gñ ale.qre puto ꝙ ſupeꝛ ex ceptione poterit teſtes ꝓducere:ſj capitula ð no uo ad fundandã itentionẽ ſuã facere nõ poteꝛit in cã principali obſtate renuntiatiõe gñali ut pʒ h oĩa pdicta limita qn ĩ cã fuerũt facta capitula. ſi autẽ nõ fuerũt tradita capitula:ſʒ ſuꝑ libello ⁊ ſic ſuꝑ tota cã fuerũt ꝓducti teſtes: no lʒ ãplius poſt pnblicationẽ ſen renuntiarionẽ ꝓducere te ſtes: quia nõ eſt dare capitula nona iuxta ea que dixi poſt docto.in cictoee.katernitaris 7c̃. / Legitur uarijs modis: Er leS. ſed duobus modis ſum mari ſolet per docto.ſecundũ duos in tellectꝰ cõiores ⁊ prio ſic: MDublicatis atteſtatõ nibꝰ põt falſuas primoꝝ teſtiũ ↄpꝛc bari bec in lec.ſimpłr non ẽ vᷣa ut patebit ex infra dicẽdis. ſm ſummariũ eſt: In cauſa matrimoniali publi catis atteſtationibus ſuper eodẽ capitalo poſſũt alij teſtes iduci. Ego ſũmo ⁊ iertio non ponen do aliquã ſpecialitatẽ in cã matrimoniali ⁊ tepe rando primũ ſummariũ ſic. ublicatis atteſta tionibꝰ põt falſitas pꝛimoꝝ teſtium etiã direcie pꝛobari ſi ſuꝑ directa nel ĩdirecta ꝓbatiõe non potnit ꝑs ante publicationẽ inſtrui. Ael q̃rio ſũ mo ſic ⁊ notabiliꝰ. Moteſt reꝰ pꝛoduceꝛe teſtes ad pꝛobãdũ cõtrariũ eiꝰ quod actoꝛ pꝛobauit ſi publicatio atteſtationũ nõ eſt facta cõſuetudine cõrraria nõ obſtãte.h.d.cõis diniſio.ſecũda ibi pꝛeſeti. ¶ Hõ.ibi accuſabat ⁊c. nõ uitiari libel lum licet nerba impꝛopꝛie ponant᷑.hic.n.cũ age ret᷑ ad diſſolutionẽ cõiugij pꝛopt ↄſangninitatẽ nõ cadit pꝛopꝛie acculatio que fit cũ agi crimi naliter ad penã cõdignã iponẽdã:nt ĩ.c.qualiteꝛ 2 qn.el.ij.de accnſa.⁊.c.tuas.de ſimo.nide ꝑ cõ coꝛ.bonũ tex.cũ glo.in.c.cõſtitutꝰ.de reli.do.fa cit.l.ſiquis itentiõe dubia.ff. de iudi.ſed pꝛo tan 1o hic fuit appoſuũ neꝛbũ accuſo:quia nerſatuꝛ crimẽ ĩceſtꝰ data cõſangninitate.Ex his ifeꝛo ꝙ accuſatio crialis nel ciuilis nõ diſcernitur ex ueꝛ bis.ſed potiꝰ ex concluſione libelli.ſimile in.c.ex parte.b.de fo.cõpe. ¶ Mõ.ſecũdo iñũcta glo.i. ꝙ ad ꝓbãdã ↄſangniniratẽ nõ eſt neceſſe iciper a ſtipite pꝛio.i.a cõi parẽte a quo iſti deſcẽderũt ſed ſatis ẽ incipeꝛe a pꝛio gradu. ſ.a fratꝛibꝰſen ſoꝛoꝛibꝰ:⁊ clariꝰ eſt expꝛeſſum.in.c.tna infra de conſangni.æ affi. ¶ Mõ.nõ ualere cõſ etudinẽ neritatis ineſtigãde ad peccaiũ euitãdum ipediti nãᷓ. alia nõ colligunt᷑ qꝛ neniũt examinãda cũ gł. Aenio ad glo. ij. qꝛ pꝛia fuit ſupꝛa expedita: æ oppo.nideĩ eniʒ ꝙ inſtrumẽrtũ erat inntile ciꝛ ca ↄſanguinitatẽ pꝛobãdã cũ ſuper ea nõ poſſit confici iſtrumẽtũ ad hoc.c.ꝑ minas ſupra de pꝛo bati.⁊.l.luciꝰ.ff.de cõdi.⁊ demon. ubi habet᷑ ꝓ ipoſſibili ꝙ quis poſſit ſe pꝛobare foꝛe filiũ ceꝛ te perſone¶ Bio. fatetur ↄriũ æ ad tex. reſpõdet ꝙ inſtꝛumẽtũ iducebat᷑ hic ad pꝛobãdũ ↄſangui niratẽ ĩdirrecie:ut qꝛ ibi nomĩabant᷑ aliter qꝙᷓᷓ fꝛa ter ⁊ ſoꝛoꝛ.nec obſtabat publicatio productioni inſtrumẽti per.c.cũ dilectꝰ de fide inſtru.tria ha bes colligere ex hac glo. Drio ꝙ ſaꝑ ↄſangui nitate nõ põt dirrecte cõfici iſttrumẽtum HMoſti. ſentit Sriũ.dicit enim ꝙ foꝝe de natalibus fnit ↄfectũ inſtrumẽtũ:in quo continebat̃ quis ⁊ ex qua talem ſuſceperat æ? quo anno ⁊ die nara ſeu natus fuerat.allegat.ff. de inge.? ma.l.penul. = .l. iſti quidẽ qð me. cau. que iura hoc nõ ꝓbant. vVñ dicit do. An.ſe nõ uidere quõ ſcriberet no tariꝰ qui nõ fuit pꝛeſens actui ꝑtꝰ niſi foꝛte fuiſ ſet pᷣſens qð ſatis nideĩ uerecũdũ uł niſi ſcꝛipſiſ ſer circũſtanrias actus nel ſi hoc audiniſſet a te ſtibꝰ:ſed tũc eſſet inſtrumentũ de auditu.ego cꝛe do ꝙ reſpeciu patris non poſſet nec inſtrumẽtũ ſcribi nec ꝑ teſtes ꝓbari ut pʒ ad ſenſum ⁊ pꝛo batr᷑ in. d.l.luciuns.⁊=.d.c.ꝑ tuas.poſſet t ſcribi pᷣſumprio que iurifſ diſpõe ꝓbat filiationẽ:ut qꝛ narꝰ fuit ex tali muliere cõinge talis ⁊c̃.l.ſi nicis ſcientibus.C. de nupti. z.l.filium.ff. de bis qui ſunt ſni uel ali. iur. Sed reſpectu matꝛis bene poſſet pꝛobari qꝛ mater ſemper certa cẽ.l.qꝛ ma ter ff. de in ius no. Sed oʒ ꝙ notarius eſſi pre ſens uel ſcriberet actus circũferentes ꝑtui qð ðᷣ facili nõ cõtingit. fo habes ex bac glo. mulium Series. nõbiliter ꝙꝙ uerba enũtiatiua iſtrumẽti confecta n priĩcipaliteꝛ ꝑꝑ ſe ſʒ ꝑꝑ alind faciũt fidem qðᷣ nidet᷑ cõtra.c.ſi papa de priuile.li.vj.⁊ nõ.in.l. ex hac ſcriptura.ff. de dona.ſed iĩtelligẽdo ꝙ fa ciunt fidẽ nõ tñ plenã:ſed coadiuuãt alias ꝓba tiones ꝓ hoc qð le.⁊ nõ.in.c.fi.de ſucceſ.ab in teſ.ubi plene nõ.de iſtis nerbis enũtiatiuis. Et ubi ageret᷑ ð modico piundicio faciũt plenã fidẽ nt ẽ tex.iũcta glo.nõ.i.c.cuʒ olim de cenſi.facit qð le.⁊ nõ.in.c.cũ cãm ſupra de ꝓba.⁊ bonum tex.cũ glo.in.c.illud de pᷣſumpti.hec notabis. ertio nota ex gl. in fi. ſui intellectum ad. c. cuʒ dilectꝰde fi. iſtꝛu. ut iſtrumẽta poſſint ꝓduci uſqʒ ad còcluſionẽ ĩ cã poſt publicationem ane ſtationũ eriã ſi ſint ↄtraria atteſtatiõibꝰ alierius Ptis ⁊ ſẽtit glo.iiij.q.iij.i fi.qꝛ nõ ẽ ira timendũ de ſuborna. in notorio ⁊ teſtibꝰſicut ĩ ſolis teſti bus ¶ Oopo. contra tex. 7 nidet᷑ ꝙ hec conſue tndo qua in tex. nõ ſit inꝛi ↄtꝛaꝛia ut inuit iſte tex.ĩ fi.imo potiꝰſit iuri cõſona cũ iuꝛe ſatis can tũ ſit nt publicatis atteſtationibꝰ alij tex.ſuꝑ di recte cõtrario non ꝛecipiant᷑.S. c. ꝓxi.⁊ clariꝰin cle.ij e. ti. ¶ So gl. fi. ſenſit qᷓtor ĩtellectꝰad tex. Primꝰfuit Win.acqeſcẽris Sꝛio ⁊ ad iſtuʒ tex. reſpõdentis ꝙ nõ ẽ decꝛetalis:ſʒ hoc repro bat glo.⁊ bñ.nã oli forte anteqᷓ; hec decre.eſſet hic icorporata potuiſſet hoc dici:ſj hodie non ut pʒ. S̊ ĩ ꝓhemio ⁊ ꝓfecto hoc dixit Vin. tunc nut hic ꝛefeꝛt Jo. an. hodie autẽ ĩ fo apꝑatu alit᷑ dixit ut ifꝛa ſubijciã pꝰglo. ¶¶ Secũdus intellec tus glo.ẽ ꝙ; ſpeciale ẽ cũ aduerſari nult ꝓbare falſitatẽ teſtiũ.nã illa probaꝛi põt etiã poſt ſentẽ tiã nt ĩ iuribꝰallegatis ĩ gl.iſte ĩtellectꝰnõ ẽ uerꝰ ſimplicit᷑ qꝛ ʒ poſſit agi de falſitate etiã poſt ſen tentiã nõ iñ dʒ ꝓbari directe ad effectuʒ obtinẽ di ſeu reprobãdi ſentẽtiã:qꝛ eſſet ꝓduceꝛ teſies ſup articulis dir cte primis cõtrariis qðᷣ nõ licʒ pꝓpꝑ timoreʒ ſuboꝛnatõis ur ĩ cle.ij.e.ri.ſed debʒ ꝓbari ĩdirecte uel cuʒ adiectiõe corrupiiõis iux ta plene nõ.i.c.lʒ.de ꝓba. ernꝰ intellectus ꝙ iſte erat arriculus nouꝰ nt ſẽtit gl ibi qn ſuꝑ eo articko zc. Et clari ꝰhoc ponit Inno. hic di cẽs hũc eſſe nonũ articulũ pendẽtẽ ex uereribꝰ: ſed certe hoc non pꝛocedit.qꝛ Iʒ ſit nonꝰ ẽ m di recte cõtrariꝰ antiquo.nã cũ fuiſſet ꝓbam.a. ⁊= .b.eſſe fratrẽ ⁊ ſoꝛorẽ:⁊ iſte nũc nolebat ꝓbaꝛe ꝙ nõ erãt frater ⁊ ſoꝛoꝛ: ergo nolebat probare directe Sriũ qðᷣ nõ Iʒ ut ĩ. d.cle.ij. ¶ Quarmus itellectꝰ ẽ ꝙ ponit caſũ ſpecialẽ in cã matrimõia li. ſicut eniʒ in illa lʒ ꝓbare prium ẽt poſt ſñiam cũ nõ trãſeat in rẽ iudicatã: ita ⁊ fortiꝰ poſt pn blicationẽ:nec ob.c.iurauit.s.de ꝓba.qꝛ ſʒ gl. hic ñ poterat omini hec ꝓbatio ſine ꝑiculo aĩe cũ ageretur ðᷣ matrionio iã ↄcto: ibi neꝛo nullũ ſuberat periculum in non phendo. 6 bene hãc rõnem glo.que fundat ſe ſuper peccato ⁊ ñ ſuper fauoẽ matꝛimonij. ex quo infert᷑ nnũ nerũ et notandũ:ꝙ tunc in cã matrimoniali publica ris atteſtatiõibꝰrecipiũtur teſtes cũ uerſat̃ pecca tũ nõ remiſſibile ꝑ ꝑteſ. Infeit et fo ꝙ ubicũqʒ; ututnmnu,ii⸗ alius em lenſtimttul iu⸗ ietin im in nnent⸗ tiſennifatntidti n oilcurtn imre onmn dnigttiltendrm mr igrcditinni urdlnm irzuitt dinail ſ d Ningaüiftitiamtniünee NlAecrinſuin Rialstcm ümdi W Creidheiadg Wonmdtirſtnnnigun n ahr dpineiznnien⸗ iutuntoigig onene ipkunninm u⸗ Ntjunti, Auntorr laltiininniin ize Nec tattlber ,, 1, 7„ A ries hiinſentii nuntiltn aitene⸗ ftushiinllig mpütnininiz iin ſeſ⸗ hen z. t etiii et inbultmi Akope⸗ . N K⸗: 9e ie. 8 .E aglf laſt Gimorirlea im un Cln rſis zo c in n hulmi hni imnihfn n ß, Ante , õ Atr Nimn utnniifrimnaf ria nſcjog, ſaur ilee cοσi dͤdMt”ẗbͦ pbere nſti ni iu proban potaii poſtſenti nb legens ig. ſe nclerndeed anb poſſtag deſtlinne eid dMien iñ d pbrn dnee d kecen dine⸗ crobid ſenetingn eſe Paocn es cwis dir ge hrinis öraris ed d oreCdonaids ige en ſed den fannri ien nhm nendith e n mn mdhan Nern micdns dn ſiin di rido 1t Crcnn ot oſſt Drrhe dirmimuſ ani in dit,g me boe non piolect zran aniqvo,i ſnſſa Poati a11 cnn e , ſſe niͦ olebin gin Oeanponl 4. wNA õ uinnihu ſbi lis an z no ſom nerſaĩ᷑ ile peccatũ nõ obſtat publicatio ꝓductio ni teſtiũ: æ uide in hoc ꝙ plene dixi in.d. c.iura nit: ? ꝙ nõ.in.d.c.lator ⁊.c.ↄſanguinei de ꝛe iu di. pãc ultimã lec.ſeq hoſ. æ diẽ eã tenẽdã qᷣcqᷣd alij ſcribãt: æ hanc opi.ſequitur Jo. an. hic ⁊ di cit eã ꝓbaꝛi in. c.cũ i tua.j.eo.⁊ i hoc ẽ duplex fauor miimonij fʒ eũ.pᷣmo qꝛ ĩ alijs cauſis non lʒ ꝓbaꝛe lſalſitatẽ diꝛecte pꝛioꝝ teſtiũ:qꝛ eẽt pꝛo ducere teſtes ſuꝑ articło direcie ↄtraꝛio: ꝙ nõ lʒ: ut ĩ.d. cle.ij.ſj i ca mꝛimoniali qʒ ut hic: fo qꝛ in cã mr̃imoniali ſuꝑ capto ſuꝑ quo depoſueꝛt teſtes ſi nõ ꝓbauerũt poterũt alij ꝓduci ꝙ i ali js cauſis non licet: ut in dẽa cle.ij. Et uult diceꝛ in effectu qꝛ in cã mr̃imoniali vnt ꝓduci teſtes publicatiõe nõ obſtate ſuꝑ eodẽ caplo nel ſuper diꝛecte prio. Sed aduerte qꝛ reſtringit᷑ hoc ĩ co qui ſtat ꝓ m'imonio: ſec in ilio qui ſtat ↄ matri moniũ. Sy Jo.cal.hoc ultimũ reprobat dicẽs idẽ eẽ in eo qͥ ſtat ↄ mẽimoniũ allegãdo iĩpedim tũ ꝑpemuũ cũ ſit eadẽ rõ.ſ.pcẽm euitãdi. Iteʒ fa uor ẽ diſſoluere mꝛimoniũ õ legeʒ dei ↄtractiuʒ ſicut conſolidaꝛe legitime contractum:æ hoc ſeqͥ tur do. an. hic ⁊ eſt dictum ueriſſimuʒ: æ facit be ne. c.i. cnm gl. ſua. j. de ↄſan. 2 affi. Et dic plẽiſ ſime nt dixi in. d. c. inranit. hanc lec. dico ueꝛiſſi mã in ſe:lʒ gof.in.c.ſiẽ..de ſpõ.⁊ in ſumma hꝰ ti. in penł.colũ.tenuerit ↄriũ dicens ꝙ admuter̃ teſtes ſuꝑ eodem capitulo ñ ẽ augere fauorẽ ſʒ niã falſitatib aꝑiꝛe nt in aut᷑.e.F.qꝛ:⁊ nitit᷑ ꝛſpõ dere ad iſtũ tex. ⁊ ad.c.ex tenore ⁊.c.cum iĩ tua J. eo.⁊ nẽ nõ recte rñdere adducẽs ꝓ ſe.c.oↄſtiiu roel.ij.j.e.qꝙ nõ facit ut ibi dicet. Sʒ muliũ facit 3:rõ illa quam ſentit: timor eiʒ ſubornatõis im pedit pꝓductõeʒ teſtiũ ſuꝑ eo directe Srio: ut dẽa cle.ij.ſj in hac cã mẽimoniali non eſt minus hic nor pcanẽdus ar. c.i.ð iura.calũ.ꝑli.Vi. Itẽ ubi mains ꝑiculũ vVut᷑ ibi cautiꝰẽ agẽdũ in.c.ubi ꝑi culũ de ele.li. Vi. Sy in caſu nꝛo vᷣit᷑ ꝑiculũ ma ins q; in alijs ergo cautiꝰ uitãdum eſt falſitaus picuiũ. Ego rnderẽ dupłꝛ. ⁊æ pᷣmo ſic ꝙ ĩ cã im peditina nõ ẽ ſior ſuboꝛnatiõis dũtaxat ſʒ ẽt oc currit culpa nõ ꝓducẽtis an publicationẽ et ta cita renunciatio qᷓ oriĩ ex publicatõe. Itẽ uit liti um ſit finis ne liceret in infinitum teſtes ꝓducẽ nt colligi põt ex nõ.ꝑ Joa. an.⁊ ꝑ me in. d. c.f⸗ nitatis ac etiã ĩ cã mꝛimoniali licet ſubſit ꝑiculũ ſuboꝛnatõis:alie tũñ rões nõ ↄcurꝛũt ꝑ ea qꝗͥ le.⁊ nõ.i.c.oſanguinei ⁊.c.lator ð re indi.fo põt re ſpõderi ſic ꝙ ſʒ ſubſit tioꝛ tñ ꝑꝑ pᷣſumptõnẽ cui porerit iudex caute ꝓnidere nõ dʒ impediri nia vitatis habende ad euitandũ ꝑiculũ aiaꝛũ. nam plus põderat᷑ rõ peci q; ior ſubornatiõis ꝙ pʒ expᷣſſe in.d.c.lator.et.c.ↄſanguinei ubi pars ad mittit᷑ ẽt pꝰſñiaʒ ⁊ h nõ. Sʒ qꝙᷓ hec lect.ſit va in ſe nõ tñ congꝛuit muliũ huic ſe:tũ qꝛ non fũ dat ſe ſuꝑ mẽimonij fauoꝛe:tũ qꝛ nullã facit mẽ tionẽ de publicatõe. Uñ legit̃ qͥntofʒ ninc.ꝙ Hh̊ ñ erat fẽa publicatio ſʒ iudex ſimplꝛ dixerat reo ꝓbatũ eẽ ipedimentum.⁊æ ꝑꝑ hoc iudex nolebat eũ admittere ad ꝓbãadũ Sriũ ꝙ ñ erat fiendum ¶ De ieſtibus. cũ ñ didiciſſet plene teſtificata:nec ſciuiſſʒ ſoꝛmã ⁊ circũſtãtias ðpoſitionũ. Vel ſexto ſᷣm eundeʒ erat ð ↄſuetudie ꝓuincie illius ut ꝑs intereſſ1i2ð poſitioni teſtiũ:æ ꝑꝑ boc index uolebat exclude ꝛe ꝑrẽ qð nõ ẽ fiẽdũ qð nõ. Itẽ ſeptio ſʒ eundẽ UWin. index indiſtincte publicanit teſtes:æ iõ non fit pᷣiudiciũ ꝑti:quo minus alios: ꝓducat pro hᷣ qð nõ.ſpe.eo.ri..ſatis ntilit.V.xvj.⁊ dixi i.c. fraternitatis. Iſte tñ tꝛes nltie lec.lʒ ſint uere in ſe ⁊ notãde:diuinãt tñ ad iſtũ tex. Octauã lect. ſentit hic.d. Ai. ꝙ ꝓductio inſtri illidebat pre ſumptionẽ ſubornatõis teſtiũ.hec lec.mihi placʒ i ſe:uide ad hoc qð i ſili nõ. Inn.i.c. cũ clamor .j.eo.⁊ qð dixi in.c.fraternitatis.S.eo.ſed non puto ↄuenire huic l̃e maxie in fi.dũ dixit ꝙ hec ↄſueiu do erat iuri Sria:ſi nullibi boc caneĩ expi ſe ut ꝓductio iſtoꝝ maxie quo ad vVba enuncia tina aꝑiat niaʒ ꝓducuoni teſtũ. Mona lec. ẽ nt ꝓcedat iſte tex qn ꝑs nõ poruit añ publicatõeʒ atteſtationũ inſtrui ſuꝑ diꝛecta uel indirecta pꝛo batiõe Sria:ideo nõ eſt ſibi iputandũ iuxta ea qᷓ le. æ nõ. in.c.ex tenore.j.e.⁊ fᷣm hũc intellecium tertio ſũmaui ⁊æ ſentit Jo.an.bic i quadã appo ſtilla ſaꝑ tex. æ declara: Inſtãs ↄ mrimoniũ ſum pliciter ꝓpoſuit ↄſanguinitatem ĩ caſu ꝓbibito nec i ſuis articulis diſtinxit gradus: ſʒ teſtes ſui poſtmodũ ꝓducti diſtinxerũt gradus ponentes illos i. ?. a.i prio gradu publicatis aueſtatioibꝰ ꝑs aduerſa uoluit ꝓbare illos non eſſe fraire ⁊ ſoꝛorẽ cerie öbuit admini qꝛ nõ ẽ quid ſibi ipu tet̃᷑ qꝛ prio nõ ꝓbauit cũ hoc ignoraꝛet ad hoc qð nõ. gl.iſij.q.iij.ſi quis teſtibꝰ.? Inn.in cco .c.ex tenore ponit decimã lec.qꝗᷓ ĩ neritate magiſ ↄuenit lie qᷓ; aliq̃ pcederiũ.vʒ.ꝙ h̊ᷣ nõ erat pub licatio atteſtationuʒ facta ſʒ erat ↄſuetudo ꝙ ex quo actor ꝓbauerat ↄſanguinuatẽ non deberet aduerſa ꝑs admitti ad ꝓbãdũ Sriũ:⁊ ſaus eꝛat in dici boc eſſe notũ ⁊z foꝝe fuit iducta ↄſueiudo ad euitãdũ ꝑiculũ falſitatis.⁊ ſic ſola ↄſuetudo erat cauſa. ꝓbibitiua:nõ autem ius cõe:ut clare colligit̃ i V. tu nõ eẽ. ð ↄſue.⁊c̃. Sed papa dicit eã eẽ iuri Sriã.iõ ñ obſiãte ea ⁊c̃.ei ꝓfecto eꝛat iuri ↄtraria.qꝛ ex quo n erat fca publicatõ atte ſtationũ debebant teſtes ↄꝛij ꝛecipi ut Vitas ma gis elnceſcat.j.eo.in nr̃a.⁊.l.circa.ff.ð proba. Erxr his habes nõbilẽ ⁊ nonuʒ itelleciũ ut ñ nale at ↄſuemudo ipediẽs productionẽ teſtũ fiendaʒ ꝑ reũ lʒ actoꝛ priꝰ ꝓbanerit ĩtẽtionẽ ſuã:ex quo rens adbuc ñ didicit teſtificata alceriꝰꝑus.⁊ ſic quaꝛto loco ſũmaui.naler tñ ↄſuctudo ꝑ qᷓ licʒ producere teſtes ẽt publicatiſ arteſtatiõibꝰ:ſic re citat hic dis an. tenere Jo. an. i addi. ſpe. iĩ ti. ð excep.F. dẽo.v.ſʒ nũqͥd publicatis ſed ceꝛte h̊ñ dic ibi Jo.ã.ſʒ loqt ĩ alia qõe:nunqͥd reo liceat publicatis atteſtationibꝰ nonã exceptionẽ ꝓpo ner᷑ ? ꝓba?:⁊ ſic nõ loq̃t᷑ ð eiſdẽ capituł uł dire cte Srijs.dictũ tñ puto uerũ ĩ ſe:qꝛ ſi ꝑtes pnt boc cõi ↄſẽſu iu, ea qᷓ dixi ĩ.c.fr̃nitatis.S.e.mł to foꝛuꝰ hoc poterit iduci ex ↄſuemidie ꝗᷓ ẽ foꝛii or qð nõ. ¶ Etiio ex glo.qro per quot reſtes 1 repꝛobari pñt teſtes ĩducti pro aduerſa ꝑie. dic breuiteꝛ ↄcludẽdo ꝙ aut nolo repꝛobare ꝑſoas ipſoꝝ teſtiũ aut dẽa.pꝛio caſu ſufficiãt duo etiã ad repꝛobãdũ cẽiũ.fo cau reqrũt numero ples rõ diuerſitatis ẽ qꝛ ĩ prio caſu teſtes ñ deponũt ſr eodẽ.ſʒ iſti teſtes ſt᷑ ſoli ad reprobationẽ illo rũ teſtiũ:nec ẽ credendũ cnilibet illoꝝ dicenti ſe idoneũ qꝛ eẽt ſolus ⁊ i fcõ propo.ſ iſti duo ſt oteſtes ⁊ ðponũt ĩ fcõ alieno.ſʒ in fo caſu depo nũt ſẽ eoð io ſi ſt ↄtrarij ſtãdũ ẽ płlibꝰ nũeꝛo.ni ſ alij pualerẽt meꝛitis ðᷣ quo ti dicẽduʒ uit pleñ bẽ ĩ. c.i nꝛa.j.e. ⁊ i.l.iij.ff.e.⁊ ſic hẽs nnã dꝛiaʒ an teſtes deponãt 9 perſonas alioꝝ teſtiũ an ⸗ dicta. Alia differentia qꝛ dẽa non admittunt teſtes publicatis atteſtationibꝰniſi ſm quod nõ. in.d.c.licʒ de probatio.ſed contra perſonas ſic itelligẽdo ꝓnt le.⁊æ nõ.in.c.pnñnũ.j.eo.ti. . Caſus.Carnalis co Reterea. pula probatur ꝑ cõ neniẽs teſtiomũ de niſu. Idẽ ĩ teſtimo nio auditus ꝙ adminicnla æ fama cogdiunant. rõmunis diniſio. fa ibi ridemꝰ. ¶ Mõ. ꝙ ꝑ ſo lã famã nõ ꝓbat᷑ carnalis copula:nec ẽt ꝑ teſtio niũ de anditu.nec ꝑ ſola adminicula. ſed b̊ ſil iũ cta ꝓbãt. Ex quo collige ꝙ dineꝛſe ſpẽs ꝓbati onũ ſił iungũt᷑ ad faciẽdã pꝛobationẽ ꝑfectã.ad idẽ.l.iij.ff.e.⁊ qð dixi ĩ.c.cũ cãʒ.S.de ꝓba.nbi de hoc. ¶ M. fo ꝙ ubi dat᷑ teſtimoniũ ð niſu nõ requirũt᷑ alia adminicula ẽt ad ꝓbaãdã carna lẽ copulã.⁊æ põdera tex.dũ dicit cõueniẽs.nñ enĩ requiꝛi᷑ ꝙ oĩo ꝑceꝑint ↄcubitũ.ſʒ ſauiſ.ẽ ꝙ ꝑce perit ills ꝙ oueniẽt ĩ talibꝰꝑcipi põt.de quo.j. dicã QHMiõ. ibi circũſoectꝰ iudex arqʒ diſcretus qualis dʒ eſſe iudex. Iẽ ꝙ cõmiſſa arbitrio in dicis nidẽtur cõmiſſa tanqꝙᷓ arbitrio circũſpecti 7 diſcreti niri.⁊ ideo ſi nõ fac̃ tanqᷓ circũſpeciꝰ 2 diſcretꝰ põt ab eo appellari.ut ĩi.c.i.ð dila. et qð ibi dixi.facit qð nõ Mar.i.l.ſi qua pena.ff. de ner.ſig ¶ Hõ.ibi monũ animi ſui ⁊c ꝙ nõ põr dari certa doctꝛia circa ꝓbationẽ ↄplẽdã:ſʒ oʒ ꝙ ita urgeãt ꝙ animũ indicis iducãt ad cre dalitatẽ. ̊ quo nide ꝑ Dar. in.l. admonẽdi. ff. de iureiur. facit.l.iij.ff.eo.ti.Et nõ ibi rei apꝛio ra ⁊c.ꝙ ille ꝓbationes magis ſtrigũt q ſunt ap tioꝛa ⁊ neriſimilioꝛa negocio ð quo agit. ad qð iiij. q. iij. ſi teſtes ꝑ Inno.i c. auditis.ð pᷣſcrip. 7 gl.i. c. i. e.ti.li. Vi. ie u clariꝰhẽas itel lectũ huiꝰ.c.⁊ gl.qꝛo quot qõnes fuerũt hic foꝛ mate ⁊ q;t᷑ ad illas rndeat᷑:dic ꝙ qões fnerunt tres:pꝛia an i ꝓbãda carnis copula ſint teſieſ in terrogãdi de uiſu.⁊ ad iſtã qõnẽ rndet̃ ꝙ ſic.et magis late rñdetr᷑ q; fueꝛit qſuũ.dr̃ eni ꝙ conne niẽs teſtimoniũ de uiſu ſufficit.⁊ ſic nõ ſolũ ſũt iterꝛo gãdi:ſʒ ẽt ſufficit te teſtioniũ.qꝛ ſatis ẽ ꝙ ſit oneniẽs:ut ĩ tex.⁊ ꝓ tãto dixit papa ↄnenièſ. qꝛ ut diẽ Jo. an. ſufficiẽs teſtioniũ i h̊ reddi nõ põt.lʒ eni teſtes niderit uiꝝ.S.mulierẽ.nñ ꝑ hoc nccio ĩfeꝛt ꝙ illã cognonerit:foꝛie.n.uir erat ſꝛi gid ael maleficiatꝰ uł ñ potuit tẽ coire:lʒ ałs ect porẽs.qꝛ foꝛte eraæ miꝛ arta: ̊ m vᷣpoſitio ſuffi ¶ Wrererea. cit. qꝛ nõ põt iſte actꝰcaꝛnalis magis ſtricte ? ne ceſſario ꝑcipi.imo plꝰdico ꝙ lʒ teſtes n niderit nirũ æ mulieꝛẽ ↄmiſcetes pciſe eodẽ ipᷣe ſʒ inter pollati:otiuo tũ unꝰpꝰ alinʒ hoc ſufficit:puta qꝛ ꝑ foramẽ nidet ſucceſſiue illos coeuntes.qꝛ cũ iſte act? ſit ſucceſſiuus nõ nident ðponeꝛe ſuꝑ di nerſis foꝛnicatõibꝰſʒ ſuꝑ una tm.ita nõbiłꝛ dixit glo. in. c. nihilominꝰ.iij.q.ix. 2 Cy. in.l.teſtium C. eo. Adhuc plus dico ꝙ pꝛobata eꝛit forni catio ſi nider̃t nix ⁊ muliereʒ ĩi latebris ſe oſculã tes et ãplexãtes.qꝛ iſti ſũt actꝰ ꝓpiqͥ ad aciũ.un alibi dixit Mar. ꝙ depheſis niro et muliere in buiuſmõi actibꝰ ꝓpiq ꝛeddit᷑ adulteꝛiuʒ ſeu foꝛ nicatio notoria.ita nõ.i.l.ij.ff.ð ſur.et.l.capiie qnto. ff. de adul.facit.l.ſi qs nõ dicã ꝛaꝑe.C. de epiſ.⁊ cle.cãoniʒata. de pe.di.i.ſi qs:et hoc quo ad primam qoeʒ. Scdᷣa qo htex. fuit an ſola ui cinie fama ſufficiat ad copulã caꝛnalẽé ꝓbandaʒ. 2 ad hãc tacite in tex.rñdet᷑ ꝙ nõ.ex quo ei ꝛeq rit cuʒ fama teſtioninʒ ð auditu. ac alia admicla ſatis inuit famãa ſolã nõ ſufficere.⁊ ꝑ hoc fac qꝛ fama taqꝙ ſepe fallax nõ ꝓbat.j. eo. tam litteꝛns .iiij.q.iij.itẽ ſepe:de hoc iñ uide ⁊ qð plene dixi i. c.ueniẽs.S.eo.? ꝑ Haꝛ. in.l.de minoꝛe..toꝛ mẽta.fl.ð qõi.⁊ q;tuʒ ad ꝓpoſuum dic hoc ꝓce dere cũ agit ad plenũ pᷣindiciũ iferẽdũ.als.n.ſo la ſama qniʒ ſufficiti:puta quo ad ipediẽdũ matri moniũ oheduʒ.ut i.c.ſuꝑ.eo.j.ð ↄſã.⁊ affi.itẽ quo ad ſuſpẽdedũ ifamatũ dõec ſe purgnauerit nt. ij. q. V. pſoyt ſi.⁊.j.de pur.ca.c.int. Ideʒ q de accu.⁊ dic plẽiꝰut nõ.ubi.S.rmiſi. ertia qõ hꝰtex.fuit utꝝ ſii cꝛededũ teſiibꝰiuratis qui dñt ſe carnał copule ↄſcios.ſʒ de uiſu nihil affir mãr et ad iſtã qõeʒ papa ñ rñũdʒ h̊ fʒ nno. ſed hoſti. diẽ ꝙ rndet.j.i.v.uł ẽt ð auditu ⁊c.Et ſa tis puto eũ ueꝝ dicẽ.z mẽs ẽ le iundicio meo ꝙ ſi teſtes dñt ſe ↄſcios.ſ.qꝛ andiueẽt eos ↄmiſen tes ſʒ nihil uideꝛ?t.? cuʒ hoc ↄcuꝛꝛat fama ⁊ alia admicła ſatis eꝛat ꝓbata copła alꝛ n:et Iʒ papa dᷣdeꝛit hãc iſtructionẽ: in poſtea in. v.et.n.ciꝛcũ ſoectꝰc.papa rñdet magis generalꝛ fſʒ hoſti et bñ ꝙ i hꝰ n põt daꝛi ceꝛta ⁊ inaꝛiabil doctꝛina. Sʒ circũſpectꝰ index et diſcꝛeiꝰhebit exaĩaꝛe qn pdẽa uel ſilia ſufficiãt uel n.et hec ẽ rñſio teuie qõis.capit᷑ eꝛgo teſt oniũ ð anditu ꝓ audiin ꝓ pꝛio.nt qꝛ audiueꝛt eos ↄmiſcẽtes:nõ ãt pꝛo au ditu aliẽo qꝛ id nõ ẽ ꝓpe teſtioniũ.ut dicit glo. .iij.l.ĩ ſũma. S. ideʒ labeo. ff. de aqᷓ plunia. ar. et ſic fac ad ꝓpoſuũ qõis formate:iſtud at teſtimo niũ de auditn ꝓprio lIʒ ał.ſit ꝑ ſe ſufficiẽs.xiiij. .q.ij. q; nõ. glo i. d. F. idẽ labeo:tñ h̊ ꝑ ſe nõ ſufficiebat. qꝛ actꝰcople n ꝑcipit᷑ ſeſu auditꝰ tan tũ ſʒ niſus.iõ req̃runt᷑ h alia agmicla.⁊ per hoc hẽs declaꝛatã pᷣmã glo. ¶ Sʒ qꝛo nunc cxpedi ẽdo cũ tex.totã mãʒ ⁊ gl.fi nũqᷣd ſufficiũt tals depoſitiões.ſ.ꝑ teſtioniũ de andiin fama ⁊ alia admicla quo ad ocs effeciꝰẽt ſi agat᷑ ad mrimo niũ ↄtꝛactũ diſſoluẽdũ ꝑꝑ aſfinitatẽ priꝰ? tꝛactã gl. allzt ꝓ: 5: ? tãdẽ dar ties iĩtelleci ſen effeci ad faculiatẽ iqredi de vitate.ut i.c.q̃lꝛ.⸗ uall. tlatmni ih rhignni l ltir oicfhi ninilip i a mncniii m erhu afi hone hhln in ſi u iſlicirtie⸗ ſi brt iulti Curl iilice rhu tun i⸗ liCcrustninn Puüinitnac annnen 0 NWNagcopkudätuztmai nYeilnents wn Nöönenmuir üf Aükenben dutike ha Pintſfrüi puenn ſ Puttlgrintlt ntinkuin n /gi tu lubyainndini fisigilhüir i dinin Pai⸗ ; W oi l.Moe leilen , ffere dptorii, P uußſe filax n Pbar ſ en an lns mqii iſe de doe titrrgs un lcnis 5e0 MMhl nn ot, Buin erninn ſe nen köͦgt n n wſuntm r di agt , genu tzr icrzz , N ni/töſknifi / lmnqn ifin mwiiutiimm iid OAS tihi titii imiour mguunt nrAt r,ααα al tin de finr i ſßrill. 1o nn no ubi 5. nil.. Deria ſun vrp it arieti teſiveintans ari. nkcopde olcos) de din n ln edmidchb Dindſh nidea idadenatn 1. Aſ der danis heiniſco d wie Austcnutuincdente wl wden 2cdot anun “ 8 kuscupund aſann dac Grocuonee Niun doni t oM ila nug geein ) e n cen ? DMiͤbl voltinn b'n por dnn cend IIN b ſen hebitentigte ſec der en da eN. ci aen elniabee 1oſo en⸗ amv ſloniͦd wiin nucn . 5 N niſcats:nd lnni lim ich enar: ead ppoluiͤ c na, ſſccsn. denmwain ſoi.. lpeoni, o gen leir i Hiſe ctnan ar r n uͤnilennn gvlos i dci (n eemü hli es iftin i e wnͦ i D d 4 s(En foi ei lii 0es⸗l. 5 , dcholil ciscfl⸗ en⸗ enrm nic ſfiuiſ a u 0 itelelt ad quos cauſãdos ſufficit tale teſtioniũ. Mrio ſi agit ad mr̃imoniũ ipediẽdũ ꝑ niã denũciatõiſ 7 ſic dicit poſſe inteliigi hunc tex. Sed certe hic intellectꝰnõ ꝓcedit qꝛ ad hũc effectum ſufficerer ſola fama ut. S. dixi: ? tñ tex. iſte ꝛeqꝛit hᷣ ultꝛa fa mã teſtioniũ de auditu æ alia admicula fus itel lecius glo.ẽ ut ſufficiat quo ad ꝓbãdũ excepuo nẽ adul.et ad repellendã actionẽ inſtitutã ad to ri ſepꝑationẽ. tertiintellecius eſt ſi agit de ꝓban da copula ad effectũ ſeꝑandi mr̃imoniũ quo ad torũ:nã in iſtis caſibꝰ agit᷑ de modico pᷣiudicio iõ ſufficiũt tales ꝓbatões.ſecꝰſi ageꝛet᷑ ad ſeꝑan dũ m'imoniũ uel ad aliud graue piudiciũ:et ſic multũ ꝛeſtꝛingit intelleciũ hꝰ. c. Jo. an.nõ placu it huiꝰglo. reſtrictio:ſʒ intelligit tex. generalit᷑ ut ſufficiat ꝓbare copulam mõ pᷣdco ad quencũqʒ effectum agat᷑ etiaʒ ſi ueit diſſoluẽdũ mẽimomũ iã ↄctũ:intelligẽdo tiñ de auditu ꝓprio ⁊ non de anditu auditꝰ ut. S. dixi:mouet᷑ qꝛ oʒ illã. ꝓbaiõ nẽ recipi ex qᷓ niolẽter id pᷣſumat᷑ ſic obfᷣnaiur ĩ ſili in ꝓbãda pinitate et filiatõe i.c.ꝑ tuas.S.ti. ꝓx.et.c.tꝛanſmiſſe qͥ fi ſint legi.cũ ↄcor.ibi po ſitis: alꝛ Fʒ eũ poſſent dici iura ſuꝑflua qᷓ ð ipedi mẽto affinitatis tꝛactãt qᷓſi uelit dicẽ: ꝙ ð facili ñ põt ꝓbari carnał copula niſi mõis pᷣdẽis cũ mł tũ caute expleaĩ: et ſenſus uiſus modicũ plꝰ oꝑe tur eũ necio nõ poſſit ꝓbari ↄcubitus ut.S.dixi et h̊ ſatis mihi plʒ.tũ ꝑ rões pᷣdicias:iũ qa iſte tex. loqt generalꝛ:⁊ ſic debẽus eũ intelligẽ quo ad oẽʒ effectũ: nã nidẽus in ſilłi ꝙ cecꝰæ ille qͥ fu it ꝛetꝛo coꝛtinã nł tenuẽ ꝑietẽ hns noces pheuũ notas põt vᷣponẽ ſẽ pciu ſeu vbis ꝓlatis a tiio nt ẽ gl. nõbil.iij. q. ix. teſtes ⁊ i.d. . idẽ labeo ct idẽ ibi HBar.⁊ ꝑ Cxy. in.l.teſtiũ. C. eo.⁊ ꝑ doc. nr̃os in. c.ij. de. ↄſue.qᷓ aliqͥ dicãt ut ang.in.l.ſi nõ ſpãli. E. de teſta. ꝙ tales nõ faciũt talẽ plenã ꝓbationẽ qꝛ decipi pomeꝛt in noce:ita dico in ꝓpoſito:ex quo pri uider̃t niꝝ ⁊ mulierẽ in eað camera ? poſtmõʒ audinet eos ↄmiſcentes faci unt pſũptionem maxiam Iʒ nõ plenã ꝓbanoem: qꝛ potuiſſent decipi in audiẽdo ſʒ cũ fama ⁊ ali js admĩcuł faciũt plenã ꝓbationẽ max e iuncus nõ. ꝑ Mn2. in. d, l. capite qnto =.l.ij. ð quibꝰ. S. dixi: ⁊ iſte ẽ uerꝰ intellectꝰ toniꝰ.c. Si ãt qris que dicant᷑ admicula in caſu nẽo: dic hoſti.ꝙ ſũt tac rꝰuiſus riſus iocꝰ miſſio nũtioꝝ ⁊ iocaliũ conpa bitatio ãplexꝰoſculũ ⁊ ſimilia ? nide ꝙ babet in .c.tertio loco et.c.lr̃is de pſump.⁊ dẽa l.capue qᷓno de adul¶ Eldde pdictis nõbile dẽm Ja. bal. ꝙ recitat ⁊ ſeq bic Hoſ.qͥ dixit ꝙ ſi ẽ nnꝰ teſtis de niſu cũ fama ⁊ alijs admiculis certis et ꝓbabilibꝰ ſufſiciẽs ẽ ꝓbatõ in factis atiquiſ ð qͥ bꝰnõ ẽ mẽoria ⁊ in delictis ꝗᷓ occulte fiũt.ad h̊ faciũt in aꝛg. multa iura.xxxij.q.i.dixit dns.C. de adul. aut᷑.ſi qͥs ei.⁊.ff.de aqᷓ plu ar.i.l.i ſum ma. S. idẽ labeo ⁊. ff. eo. l. iij. F. i. . ij. 2.c. cũ ĩ di oceſi de uſu.⁊æ cle. una eo.ti.uide ad ↄfirmatõeʒ illiꝰdicti Jo. bal. ꝙ ponit Lap.alleg. lvV. et facit .l. indicia. E. rei uen. et nide oĩo ꝗᷓ dixi ĩ. c. tes tio loco de pꝛoba. ¶BDe teſtibus. Bm a nobis. Cawo . nius iundi cis nerbo nõ credit᷑:ſcripiure vVvo eiꝰ ꝑ teſtes reprobari pni:fallit hoc in papa.ita cõit̃ ſũmat᷑ ⁊? ſatis plʒ.].tñ latiꝰ declarabit.æ fa ꝑs ibi nec ſcriptũ.tertia ibi ſalua. ¶ Mõ. ibi canõi ca ⁊ cinilia inꝛa ⁊c̃. ꝓ cõi uſu allegãdi.nã legeſ ſe culariũ appellant ius ciuile:põtificũ vᷣo ius cão nicũ.⁊ ſic nõ.ꝙ vᷣbũ canõ late intelleciũ ↄpᷣhen dit in ſe oẽʒ ↄſtõeʒ papalẽ ſeu ulłis eccłie.qnque tni ſumit᷑ ut ſpes ↄſtõis.de quo dic ut le.⁊ nõ.ĩ ſũma.iij. di. qñʒ ius cinile appellat᷑ ius hũanum canonicũ vo ius diuinũ.ut i.c.i.de inꝛa. calum. 2 dic ut ibi dixi.¶ Mõ.fo ex eodẽ vᷣbo ꝙ lici te alłant᷑ inra ciuilia in foro ecclłiaſtico ẽt nbi in eadẽ diſpõne ↄcurrunt canões:ſic ipᷣa glo.in.c. ſi in adiutorium.x.di. ¶ Hõ. płbꝝ tex. iuncio principio cũ fi.ꝙ excepto papa non credit᷑ ĩ pre iudiciũ alteriꝰ Ybo cuiuſcũqʒ q;tecũqʒ fuẽi auc toritatis ex quo eiʒ tex. in fi.excipit papa ſolum ur᷑ includẽ oẽs citra eũ.nã exceptio firmat regu lã i alijs xxxij.q.vVij.dñs ⁊.c.ij. de cõiug.lepꝛo. Ex quo infert ꝙ ẽt legato cardinali nõ ẽ credẽ dũ in piudiciũ alterius.nide bonaʒ glo qᷓ hoc ſentit in. c.ſic. ð ſen.ex.¶ Mõ.ex hoc ⁊ ex tex. q ĩ fi. generałꝛ excipit papã ab oibꝰ.S. dictiſ ꝙ' n ſolũ lr̃is pape ẽ credendũ ſʒ ẽt vbo ſuo:⁊ ſic lr̃e pape ⁊ ipſiꝰ vbũ nũdũ nident᷑ eqꝑari:qð ſentit H Moſti.i fi.? nõ.ꝙ nẽ hoc ꝓcedẽ ſiue qᷓo aga tuꝛ de ſpualibꝰ ſiue de rebꝰ ꝓphanis:ẽt ſi ð Scti bus ſen teſtamẽtis qð ẽ ualde notãdũ:maxie ꝑꝑ nõ.ꝑ Inno.i.c.inquiſitõis ð ſen.ex.facit.c.qui cunqʒ.xi.q.i.ſine itelligamꝰ id ĩ ſũmo ponufice: nt itellexit h Moſti. ſiue itelligamꝰ i quolibʒ epo inferiori.⁊? tunc facit arguẽdo ꝑ locũ a maiori. ¶ NMõ.i v.nec ſcriptũ ꝙ ſcriptura iudicis fac fidẽ nõ t tãrã quin poſſit reprobari ꝑ teſtes.et põdera ex eo eni ꝙ dicit poſſe ꝑ teſtes reproba ri:ĩfert ꝙ ex ſe ſine alio admiculo facit plenaʒ fi dẽ:qð ꝓfecto nõ ꝓcedit ĩ iudicialibꝰ ꝑ.c.qm ðᷣ ꝓba.nbi ſm ibi nõ. in er udicialibꝰ dʒ limiuari pm nõ.i.c poſt ceſſionẽ ð ꝓba.⁊ dic plene ni ibi dixi.¶ Quero qꝛ tex. loquiĩ ð nno iudice quid ſi ſũt plures nũquid eis credẽdũ ſit:gl.iij.vꝛ cõ cludere ꝙ ſi aliqd aſſerũt i ipſa inſtãtia ubi ſunt iudices nõ ẽ credẽdũ niſi qᷓ̃tenus ↄſtaret ltis do cumẽtis ꝑ dictũ.c.qm.ſʒ ĩ cã appe latõis eis cꝛe det᷑ duabꝰ circũſtãtijs ↄcuꝛꝛctibꝰ.ſ.ꝙ n ſint alij teſtes ⁊ ſic ĩ defeciũ:itẽ ſi deponunt ſuꝑ ꝓceſſu nã ſuꝑ pricipali cã nõ pñt eſſe teſtes ꝑ.c.ſtainẽ dũ.ij.q.vVj.ita ↄcludit hec glo.ð hac mã nide ꝑ Inno. in. c.ij. de arbi.⁊ ꝑ do.An.h̊ qui late ꝓ ſequit᷑ ſʒ itricate ⁊ ꝑ Jo.cal. Sʒ clare ꝓſeq̃ndo dic ꝙ aut ꝗqrit᷑ ð kis pape:⁊ dic ut plene legit̃ et nõ.iĩ cle.lꝛis ð ꝓba.aut de vᷣbo ipᷣius ⁊ ſi ꝑſeue rat ĩ eo ſibi cꝛedẽdũ ẽ ut h̊.nemo eni illi ↄdiceꝛe poſſz ſʒ Hoſt.allat.xix.di.iĩ mẽoriã.ix.q.iij.cũc ta ꝑ mũdũ ⁊.c.pricipalẽ ⁊.S.ð offi.delega. ex ꝑ te el.ij.põt tñ ei dici fʒ eũ ſalua maieſtatis reue rẽtia aliqd ẽ de quo nõ recoꝛdamini:qꝛ plerũqʒ 2 nos kfallit oblinio.xxiij.di.pᷣterea ⁊ ipſum decet patieèter audire. æ qdᷣ cũ bumilitate ꝓponit᷑ exau dire. S. ð Rp.ſi qn:de ꝛeſti.iĩ ite g.tũ ex lris.ego cẽdo hoc neriſſimũ iĩ his ĩ quibꝰ hʒ papa liberã ptᷣatẽ nut ĩ bnficialibꝰ ſpũalibꝰ? ſilibꝰ. Sed dubi 10 qd ĩ alijs puta ĩ cauſis laico ꝝ ꝓphanis ⁊ in alijs ĩ qbꝰ nõ põt nti poĩate abſoluta iux.nõ. ꝑ Inn.i. d. c.iquiſitõis. Sed nũqͥd ſit cꝛedendum nudo vᷣbo ſuo iĩ piudiciũ alioꝝ:⁊ ꝙ nõ credat᷑: faẽ̃ qð hẽr᷑ Jo. viij. c.⁊ rãſũptĩe ĩ.F.i.ij.q.iiij. ubi xps noluit ꝙ ſibi cꝛedeꝛeĩ: ſed noluit ſe ↄfoꝛ mare legi diuine dicẽti in oꝛe dnoꝝ ⁊c̃. Et inqᷣt ſi duoꝝ hominũ teſtioniũ neꝛũ ẽ: quare reſtimo mũ meũ ⁊ patris mei nõ accipitis: ad idẽ facit in ſimili.ij.q.i.dens omnipotẽs:ubi dẽ ꝙ dens noluit punire pcca ſodomoꝝ lʒ ſciret tanqꝙᷓ deꝰ niſi pꝛꝰ eos ↄninceret tãq; iudex. Itẽ in lege di nina nullus caſus exceptꝰ nec alibi reperit᷑ priũ 7 ad iſtũ tex.poſſet dici ꝙ loqᷣt in his in quibus hʒ plenã poreſtatẽ:poſſet iñ argui de.c.quicũqʒ xi. q.i. Sed illud ẽ puilegiũ ĩꝑatoꝛis: ut nõ. In no..i. c. nuꝑ.j.e.⁊ loqnit᷑ q deponit ĩ foꝛma te ſtimonij.cogita:aut loqnur ĩ cardinali: ⁊ tẽ ſi ẽ legatꝰ cred t᷑ vᷣbo ſuo ĩ bis q̃ ſt nõ młii pᷣiudicij iu, ea q̃ le.? nõ.i.c.nobiliſſimus. xcvij.di.⁊ ꝑ glo.iij. c.ſiẽ de ſen exco.in alijs ſeccꝰut h̊:⁊ uide p Jo. an. in. c.i. de offi le. li. vj. qðᷣ nõ.i.c.cõ ſtitutus i pᷣn. ð appel. ubi de hoc:ſi ãt eſſet non legatus regłarit᷑ nõ dʒ credi ĩ alterius pᷣiudicinʒ nt h̊ niſi aliud hẽat ſtilus curie ðᷣ quo i.d.c.con ſtitutus: ð lꝛis vo caꝛdinalinʒ dic nt plene dicam i. c. ꝙ ſuꝑ his de fi.inſtru. Aut qrit᷑ de epᷣis ſeu platis uel indicibꝰinfeꝛioꝛibus:⁊ ꝛeſpeciu lẽaꝝ ſi ne habeãt ſigillũ ſine ſubſcriptionẽ:dic ut plene dixi in.c.poſt ceſſionẽ ð ꝓba/Ouo ad nudũ v bũ eoꝝ aduerte ꝙ aut nolũt depõere in foꝛma teſtionij:æ eis nõ cꝛedit᷑ in piudiciũ alioꝝ ẽt ſub ditoꝝ:ut i.c ſi tm ⁊z.c.placuit.vj.q.ij.fac.c.ſi ſa ceꝛdos de off.oꝛd. z.ij.q.vVij. pleꝛiqʒ:? maxime hoc ꝓcedit in iudicialibns:ut in.c.qm.õ.de ꝓ ba.poſſent tam hr̃i dẽ̃a eoꝝ nt inſtructões:ð cõ fiꝛ.uti.uel inuti.cũ dilecta in pᷣn.nbi ꝑ doc.facit c.inoruit ð ele nõ. Inno.i.c.ij.de aꝛbi.aut no lũt depõere ĩ forma teſtionij:⁊ tunc aduete aut nolũt depõez in eadẽ inſtãtia ĩ qᷓ ſũt iudices ant in alia. MDꝛio caſu nõ pnt:qꝛ n ðᷣbẽt eẽ iudices 7 teſtes ſił:cũ alius debeat eẽ iudex aliꝰieſtis ali us exaĩator alius exaiatus.iiij.q.iiij. c.i.de. V. ſig. forus de inſti.c.fi.ꝓbat᷑ aꝑte in.c.dilecto.j. .e. ubi ꝛepelli index ab officio iudicãdi ut ſit te ſtis. ⁊ ſic ĩtellige gl.iſtã in pᷣn.dũ fac dr̃iaʒ int᷑ pꝛi mã inſtãtiã ⁊ inſtãtiã cãꝗe appellatõis:ĩ alia nero inſtãtia ĩ qua nõ ẽ iudex:dic ꝙ aut nõ iudicauit in illa cã:ut qꝛ cã vrit̃ coꝛã alio iudice:ulł fuit re motus ab officio ut feret teſtioniũ:⁊ pt᷑ teſtifica ri ſiẽ q̃ʒ aliꝰteſtis:niſi alið obſtet:ut in.d.c.dilec to:⁊ ſic intellige.l.ob carmẽ.ff.de teſti.nõ tamẽ crderet᷑ uni ſoli:ut in.c.lʒ ex qdã.j.e.⁊ nõ. In no in. c.qm pal. aut indicauit:æ ſubdiſtingue zu tult teſtificari ſẽ ipſo negotio pᷣncipali:ant ſr ¶ Kum a nobis. actis indicialibꝰ:puta qꝛ nũc ↄtẽdit᷑ corã iudice appel.nel agit᷑ de nullitate corã alio iudice:ułẽ cã reſtois in integꝝ uel ↄſililis.pꝰcaſu ſunt opi. glo. ̊ tʒ ꝙ nõ põt ꝑ.c.ſtatuẽdũ.ij.q.vj.Moſti. :? ad tex.dẽi.c.ſtatuẽdũ ubi dr̃ ĩ cã in qua fuit iudex ⁊c.ſupplet ipſe:⁊æ adhuc eſt:uel ſʒ eũ oʒ di cẽ ꝙ illud.c.in hoc ẽ correctũ ſic ⁊ ĩ alio ĩ quo diẽ ñ cogedũ clericuʒ ad teſtioniũ.xiiij.q.ij.ſuꝑ prudetia. Jo. cal. ſeqᷣt iſtã glo. pſumit᷑ eni fʒ eũ ꝙ heat affectionẽ ad cãʒ: ex quo ĩ illa iudicauit ut ſnia ſua effeciũ hẽat ſic dr̃ de aduocato.C.ð aſſeſ..l.ult.in fi ff.e.l.fi.? in.c.rõana.e.ii.li.vj. nec plʒ ſibi dẽ; Hoſti. de corꝛectõe:qꝛ priũ tex. nõ hẽmus:⁊ qꝛ dictũ.c.ſtatuẽdũ iunat ꝛõe pᷣdic ta:⁊ hoc dictnʒ huius gl.cõit᷑ approbat᷑ ⁊ ſatis plʒ: æ nõ. glo.i.d. c. ſtatuedũ:⁊ idẽ vꝛ ſẽtiꝛe In no. in. d. c. ij. de arbi. ubi diẽ ꝙ iudex aduocaiꝰ aſſeſſoꝛ æ executoꝛ nõ pnt eẽ teſtes ꝑ dictũ.c ſta tuedũ.⁊ alia iura ſuꝑius alłata:ſʒ ſũt ↄſolẽdi de fẽo ſuo allłar.c.cũ dilecti.j.de accu.⁊ ꝑ hur̃ ſen tire ꝙ loqt i iſtatia ẽt vtẽte coꝛã alio. Aut qꝛit nũqᷣd poſſit eẽ teſtis ſuꝑ actis:⁊ i h ↄſidera aut i acris geſtis corã ſe aut ꝑ ſe.p can gl. uꝛ hᷣ uelle ꝙ ſic:ſʒ ĩ defeciũ Jo. cal.ſimplłr diẽ ſibi creden dũ tãqꝙ; teſti¶ Sʒ ↄcoꝛda ꝙ ant ex illo aciu de quo agit ſit ödecus nel laus uł niinꝑiũ i alteruʒ caſũ poſſet aſcꝛibi indici:æ non dʒ ſibi cꝛedi niſi ſaltẽ i defectũ:⁊ ſic poſſet ſaluaꝛi hec gl.? ꝓ hꝰ. bõus tex.cũ glo.i.c.cũ dilecii de elec.aut nulluʒ itereẽ põt iudex pᷣtẽdẽ:⁊ ſic ẽ oio iteger teſtis:⁊ ſic itellige Cal.hoc.n.caſu nõ teſtificat᷑ ſuꝑ eo ĩ quo iudicanit nec hʒ affecrionẽ ad cãm:ſic alias ſẽtit Jo.an.in addi. Spe..oppõit᷑.V.itẽ admi ſtratoꝛ. fac̃ qdð dixi ĩ.c.iſuꝑ.S.e.ant ð geſtis ꝑ ſe 2 tũc putat Cal.ipſius teſtioniũ ni eẽ idoneuʒ ni ſi õ ſe ðpoeꝛet uł q;tũ ad pᷣſũptionẽ:⁊ ſic dic fo re ĩitelligẽdũ dẽʒ.c.ii de arbi. Sʒ aduerte qꝛ In no. ibi ſẽtit Sriũ.dic.n.ſe cꝛedẽ ꝙ ſi aꝛbii pꝰlau dũ ↄfiteꝛet᷑ coꝛã iudice tuꝛpitudinẽ ſuã n deber̃t ꝑ hoc ꝛuocari arbitꝛiũ ꝑ.c.ſic.S.e.et.c.uẽlẽs:et .xv. q.V. nemi. Satis cꝛedeꝛẽ diſtignendũ vt. S. dixi ꝙ ſi nec laꝰnec nituꝑium poſſz aſcꝛibi iudici poſſ1‚Rf eẽ teſtis ał.n niſi foꝛte ĩ ðᷣfeciũ alio⁊ teſtiũ ad hoc.c.int᷑ dilectos ð exceſ.pᷣla.⁊ dẽʒ.c.cũ di lecti ⁊.c.ij.pal.⁊ ĩ caſu quo depõeꝛet ↄ ſe diceꝛẽ ꝙ aut ill eſt tle qͥd qð reddit eũ cꝛioſũ:æ nõ dʒ credi i pᷣiudiciũ alteꝛiꝰniſi iux nõ.i.c.i.ð ofel.et i. d.c.ſiẽ. Aut ñ ꝛeddit eũ crioſũ tlłi cꝛie qð ꝛpel lit a teſtionio:ſʒ forte oñdit eũ fuiſſe crioſũ aut negligẽtẽ: ⁊ tẽ ſecꝰ:ſic ↄcoꝛdo Inn.⁊ Cal.⁊ ̊ nõ. Onñ vo iudex nõ teſtificat᷑ ſʒ ult ĩteꝛpᷣtaꝛi ſẽ tẽtiã ſnã ⁊ nũqͥd poſſi:aliqd tãgit Inn.in.d.c. ij. ſz tu dic ut plene le.⁊ nõ.ꝑ gl.? Har.i.l.ab executoꝛe.ff. de ap.⁊ ꝑ hec hẽs ðᷣclaratam hanc gl. æ pmã ꝑtẽ.c.an ⁊ qũ ſit cꝛedẽdũ vᷣbo iudicis cuiuſcũq; auctis ſit. ¶ WMauc neio ad faʒ ꝑtẽ.ſ. ad.vV. nec ſcꝛipiũ: õ quẽ expediẽdo oẽs gl.ſaciã tꝛes oppoſitões. pᷣmã ſẽtit glo.i vbo ſcriptũ ad ducẽdo tria iuꝛa. uʒ.c.pꝰceſſionẽ ⁊.c.cuꝛe.xi.q. lij. 2. c. ij. n tñ ea iducit qũo faciat i oriu. ſ vnt nufimrinm,ſe in ngnfi . muttmilw//0 enicitp mmun. n 4 cuxtfe runtn i , s iup nerii//1 imt ulsrſi anan bin grhni gng norſe cieſtntioi dtsſir rii n Gbfeigniſcihoſt wehne ſaltegnicit ni dr zut Ercdorni ne dre WGlabfedri dimteiimden Eadenaitirragwunz acetmäkemnuse Wrmnnhenitü mrde ynaüiinnetiiriai ſontrin mmic nntlganttnine elſliſalnin ihe, hoſlunggeiten lenn lr. clihe ee ſchten — n O Pnt ee teſtes oigi/ i leſtes ooieh * imn ſopins Allna: tobete r ſrel dleen ſde m epbiri dfiſün er ir on gſo, Auft Apoſfrei eſis ACng:t ib gicna Acns geſtis .:. legimui gii, ngiliͤ icch — uig ⸗ och ganer ſonnte 5 wlraan uſirnn g ſctan, atmir ſiplililuiugltps: ig οuHB‿ο8v0.arul rrnitir ſccoininger ſlur Abve ni uſttai eoi l nec h afitoned cin:ſſcais n n264 Ghe 0Mdt.N Wadnn gödegiciin an d isdie 1 Ciſs foniün eeionenii Nenil i uiſihtener iedid idi d8ide di Gidune 1 Grzri de e gleii n ti caͦſduNiNiMi di maiadräKddna Jponi Oins udti Dſöͤgpenci ui merir euingen poſzaſabi , Asa nnii ion bfei Aor efti Pce ſts a n n ſon e t ed Pag Cee h.: 0, we c ni dlehod i e iduci q ad corticẽ dupłi.pĩ eo ꝙ diẽ iſte tex. ſcripturã indicis poſſe reprobari.fo in eo ꝙ re qrit. admiculum teſtiũ. gloſ. nõ ſoluit. ſʒ dic ꝙ ſi bã põdeꝛent᷑ ponꝰↄcoꝛdãt.nã.c.pꝰceſſionẽ dicit ꝙ ſtãdũ ẽ lr̃is epi dõec Zrirgoel her Zrũ dici tur h̊ imo idẽ pᷣſupponit᷑. ¶ Itẽ bic non ꝛcqꝛit admiculũ teſtiũ ad ſubſtãtiã ꝓbatiõis.ſʒ ad h̊ nt ꝑ duos tveſtes ꝛepꝛobaꝛi nõ poſſit.? hoc uliium intellige ut ſtati dicet in ſequẽti Srio. ri gl. ̊ eũ dẽ. . nec ſcriptis ſequẽdo opi. ſuã dam natã de quo in. c. tertio loco. S. de ꝓba.nbi tẽu it ꝙ inſtim nõ poſſit reprobari niſi ad minus ꝑ qtuor teſtes: cꝰ õriũ innuit iſta Ira in fi.? in hꝰ ↄrio multum inuoluit ſe gloſ.in.vV.ſcꝛiptũ cum ſequẽti. ⁊ in eff cin ſentiũt ãbe duas ſołones pꝛi ma ꝙ dictio niſi nõ ſtat h̊ exceptine ſʒ ponꝰ cor roboratiue ⁊ affirmatine.ſ.qᷓuis:æ tũc ẽ ſenſus ꝙ q;nis ſcꝛiptũ indicis fulciat᷑ admiculo teſtium nihilominꝰpõt reprobari ꝑ duos ulł tres teſtes: 2 tũc ad ↄriũ rñ det glo.ꝙ loqt᷑ in inſtr̃o publi co:iſtud vo in ſcriptura iudicis qᷓ nõ ẽ tãte anc toꝛitatis:fo ſol intelligẽdo dictionẽ niſi ꝓpꝛie z= rũc diẽ ꝙ iex.nõ negat qn poſſit tał ſcriptura ꝛe probari ſʒ nõ ꝑ duos teſtes nel ꝑ tres ſʒ ad mi nus reqꝛunt᷑ qrtuor ſiẽ in inſto ↄfecio ꝑ manũ publicã. Sʒ ut dixi fundamẽtum glo.cõit᷑ dãna tur in. d. c. tertio loco ? in. c. cũ Jo . de fi. iſtꝛu. 7 tenet᷑ cõit᷑ ꝙ regulaꝛt᷑ qpᷣlibet inſtim poſſit ꝑ duos teſtes ꝛepꝛobari. uñ iũc fortit᷑ ob. hᷣ lirteꝛa duobꝰmõis p in eo ꝙ pᷣſuppõit a orio ſenſu ꝙ; ſcriptura iudicis teſtiũ admiculo fulcita nõ poſ ſit repꝛobari ꝑ duos uel tres teſtes. o in eo ꝙ tacite infert ſcripturã indicis ſine teſtũ admicu culo facẽ plenã fidẽ Iʒ poſſii ꝛeprobari ꝑ duos ł tres teſtes ꝙ uẽ eẽ Sj. c.qm.S.de ꝓba.⁊.c.ij.de fi. inſtru. æ plene nõ. in. d. c.pꝰ ceſſionẽ. Et circa hoc multa p̊ ſcꝛibnnt᷑ ꝑ qᷓ inuoluit᷑ intellectus hꝰ H. Sʒ tu dic bꝛenit᷑ ⁊ claꝛe:⁊ p quo ad pᷣmũ nt nõ intelligat᷑ tex. cũ ſcriptura indicis eſt reſſibus ſubſcripta tm:ſʒ cum ẽ teſtiũ admĩculo fulcita.ſ. deponẽtiũ niua noce ⁊ adinnãtiũ illã ſcripturaʒ tũc enĩ nõ reprobat᷑ ꝑ duos uel tres teſtes:ſʒ oʒ ꝙ ſint płes coadiunãtes ſcripturã cũ ibi ſii anc toritas indicis et teſtinʒ depoſitio in nõ.in.d. .c.cũ Jo. et hũc intellectũ ſentit Hoſt. in q̃dam apoſtilla ꝑua.oʒ eni ſic intelligere:cũ eni Srium colligat᷑ ꝑ ſẽſum Sorium elicitũ ex tex.oʒ ꝙ redu cat᷑ ad termios alioꝝ inriũ nã ſpale ẽ in ſcripin ra pape nr non poſſit reprobari: ut in.d.cle.lris de ꝓba. INẽ ſi ꝑ duos nel tres teſtes repre bat᷑ ſcriptura tabelliõis ſubſcripta teſtibꝰ qͥ hʒ offici um ſcribẽdi fortiꝰſcriptura iudicis cꝰ officiũ nõ vſat᷑ in ſcꝛibẽdo iur nõ.in.d.c.pꝰceſſionẽ.intelli gatuꝛ eꝛgo tex.mõ pᷣdicto.ſ.de teſtibꝰdeponenti bonina noce pro ſcriptura.et h̊ intellectꝰnullum bʒ ſcꝛupulũ. Circa ſʒ Inno.̊ multũ inſtat et ↄ fuſe tãdem diẽ̃ ꝙ nullo iuꝛe cauet᷑ nt ſcꝛiptuꝛe in dicis ẽt cũ ſubſcriptõe teſtiũ credat᷑.et ad hbunc tex. rũdet ꝙ nõ loqr᷑ de ſcriptura iudicis ſed ra beiliois. un dʒ expõi ſm eũ nec ſcriptũ eoꝝ.ſ.ta Ce teſtibus. bellionnʒ. nam ſi intelexiſſet de iudice poſuiſſet in ſingulari.ſ.eiꝰ ꝓpt᷑ ſingulare iudicis qðᷣ pᷣmi ſerat: Itẽ Vitas ẽ fʒ eũ ꝙ apð bnuẽtũ ubi vcꝛe tał dirigit᷑ noia indicũ ⁊ tabellionũ ſt ꝓmiſcua. ſz hoc ẽ deſtruẽ lr̃am.nec ẽ ueꝝ ꝙ dicii Inno. iur̃ non caueri ut credat᷑ ſcriptur̃᷑ iudicis cũ ſub ſcriptõe:qꝛ imo cauet ut in.c.ij. de fi.inſtru. qͥn imo ẽt ſine ſubſcꝛiptõe ĩ multis calibꝰcꝛedit ĩ.c. pꝰ ceſſionẽ et.c.cure pᷣal.iõ ſine ſcrupulo dic ꝙ creditur ſcriptuꝛe indicis ſine ſubſcriptõe ĩ mul tis caſibꝰ:et ĩ illis Vificaĩ hec ſia ut Iʒ ꝓbei: põt tn reprobari ut le.et nõ.i.d.c.pꝰ ceſſionẽ et ibi ẽt plene dixi an ⁊ qn ꝓbet ẽt cũ ſubſcriptõe:dic ut ibi. nã h̊ nõ dat᷑ reglła ut ſeꝑ ꝓbet:ſi im dicit ꝙ nõ ẽ tãte anctis quin poſſii reprobari.ſ.i ca ſibꝰ i qꝗoꝰ ꝓbat:⁊ qui ſint illi nõ.locis ſuis:⁊ ma xie ĩ.d.c poſt ceſſionẽ:⁊ ꝑ boc ðclaraĩ aꝑtiſſim boc c Mu⸗ uenid ad ultiaʒ oppoſiioeʒ facilẽ q colligit᷑ ex glo.fi.innuit eni iſte tex.ꝙ lie pape em anãt ſine ſubſcriptõe.cuius ↄriũ ꝓbat᷑ i.c.cũ redẽpror.xij.q ij. G.fi.ſoluit ꝙ i puilegijs pa pe bñn ſubſcribũt ſe cardinales:⁊ ſic loqui᷑ Sriũ ſʒ ĩ alijs lꝛis nõ:⁊ ſic põt ꝓcedẽ qð innui hic.⁊= uide ꝙ nõ.gloſ.in.d.c.cũ redẽptor:⁊ dic ꝙ ho die ẽt in puilegijs nõ ſubſcꝛibũt ſe caꝛdinales.⁊= uide ꝙ in ſit nõ. in. I. ſacri affatus. C. de dinerꝶ reſcrip. ¶Altra gloſ poſſet qꝛi qꝛ. S.nidimus de iudice an ⁊ qñn poſſit eſſe teſtis:qͥd in aduoca to ⁊ ĩ ꝓcuratore nide i aduocaio ꝙ legi.⁊æ nẽ. in. c.fi.j.e.li.Vi.⁊.c.dilecto.j.e.⁊ in Spec.e.ti. .F. oppon t᷑ v. q̃ͥd ſi aduerſariꝰ æ in. v. itẽ ꝙ fu it ? in.v.qͥd ſi aduocatꝰ? ꝑ Cy. in.l. qm. C. eo. ti. ꝑ glo i. l.fi. ff.e. de ꝓcuꝛatore tã ad indicia ꝙᷓ ad negocia nide ꝙ dixi in. c. inſuꝑ. S eo. ilatoꝛia iducio - nõ credit᷑ ſuꝑ pricipali nec cogit depo nere:ſecus ſi ſuꝑ ꝑemptoria. tũc eni cogi pot ut iuret deponeꝛe ſuꝑ toto.h. d. In pria deciſa cõ ſultatio: in fa rnſio ibi ↄſultatoi.⁊æ rũſio ẽ bimẽ bris ſm mẽbꝝ ꝓſeqᷣt ibi ſi vo. HMõ.pꝰ ꝙ non nalet dẽm deponẽtis ſine iuramẽto no ſoluʒ qñ nullo mõ iuranuit:ſʒ ẽt qn iuranit ſr̃ aꝛticulo ceꝛ to ⁊ depoſuit extra illum. ¶ NHõ. fo ꝙ reſtes ĩ dn ti ꝑ aduerſariũ meũ ad ceriũ aruculũ ꝓban dũ pñt peti a me exaiari ſe alio. articulo ſen ſuꝑ tota cã dũmõ nõ reſultet orietas uel iuris oꝛdo ꝑtuꝛbet᷑:⁊ utrũqʒ reſultaret ſi induciꝰſr dilatõia ꝓbãda ↄpelleret deponẽ ſi pᷣncipali nã dilatõia indicat nõ ꝓcedẽdũ ĩ pncipali.ſi ergo ſił depo nerẽt ſr̃ pᷣncipali reſultaret Srietas.S.de iudi.ex hibita turbaret᷑ eni ordo iuris qꝛ liie nõ ↄte.te ſtes nõ ſt recipiẽdi ſẽ pᷣncipali.S.ut lite nõ ↄt.ꝑ totũ:ſʒ ſi inducunt ſr̃ ꝑẽptoria.oĩa pᷣdicta ſilent cũ dilatoria coberet negocio pᷣncipali:⁊ lis iam E ↄte.⁊ teſtis dʒ eẽ cõis utriqʒ ꝑu:lʒ ꝑ aliũ tatũ ꝓduacat᷑ ut in.c.nõ ſane.xiiij.q.vV.nõ.gloſ.in.c. fr̃nitatis S. e.? ex h hẽs rões decidẽdi ad utrun qʒ mẽbꝝ hꝰ. c. Mõ tertio teſtẽ cogẽdũ ad depo nẽdũ ꝓ utꝛaqʒ pte. M. ires imios excluſinos 5 3 . iſ , & teſtibus. uo: Teliſ⸗ MKum a nobis. pꝛoductionis teſtiũ pꝛimus ſi ſufficiẽs ꝓductio facta ẽ i cã. ſcdᷣs ſi renũciatũ fuit ꝓduciiõi reſtiũ tertiꝰ ſi atteſtationes publicate ſũt. Et nõ. ꝙ in his caſibꝰ ipedit᷑ nõ ſolũ directa ꝓductio ſʒ etiã idiꝛecta:ut nõ exaiet ſuꝑ pꝛicipali et ꝓductꝰ peꝛ adnerſarium ſ? ꝑẽptoꝛia. lenio nũc ad gio. 2 pꝰ qro ꝗre tex.iſte dicit ꝙ teſtis ꝓductꝰ ſr dila toria ñi dʒ audiri ſr̃ principali:qꝛ deponẽt ñ iuꝛa 1:hꝰ eni uĩ falſũ cũ qᷣlibʒ teſtis inret.S.e.fr̃nita tis z. I.eo.tuis. So. gl.ij.ꝙ Iʒ iuret ſr dilatoꝛia: nõ th ſẽ tota cã: ⁊æ iõ ex illũ articulũ deponeret ñ lurat ¶ ; qrit glo.i fa ꝑte:qͥd ſi ꝑs aduerſa petat ut ĩuret: ꝛñdet ꝙ ſi pꝛoducit᷑ ieſtis ſe dilato ria qᷓ ꝓponit añ iit.ot᷑.nõ dʒ ↄpelli iurare ſr̃ priĩ cipali qꝛ obſtat defectꝰ ↄt᷑. ht᷑. Adnerte:ſetit eiʒ glo. ſecꝰ eſſe ĩ dilatdꝛia q ꝓponeret᷑ poſt liiẽ ↄte. qð tenet aꝑuꝰ Mo.lʒ ſiu declinatoꝛia:exẽplũ eſt in. c. iſinnãte de offi. dele. Jo.an. tenet cõtrariũ 2æ adducit.c. exhibita de iudi.Et hoc neriꝰ ꝑ rõ nẽ quã dixi.ſ.ut euitet̃ Sdictio qᷓ ita iminet ſi di laroꝛia ꝓponit poſt litẽ ↄte.ſiẽ ſi añ/Etr ex hoc diẽ idẽ eſſe ĩ ꝑẽptoꝛia qᷓ ꝓponit᷑ i ui dilatoꝛie ut i exceptiõibꝰ litis finite:qnñ ꝓponũt᷑ ad ipediedũ ꝓceſſum iur id qð habet᷑ in. c.i.de lit.ote.li.Vi.· eadẽ eni ẽ rõ ĩ ilis ſiẽ ĩ pur̃ dilatoꝛijs.¶ Quid ãt ĩ dilatoꝛia ſolutiõis:dnt De.⁊ Alb. ⁊ ſequũ tur cõit᷑ doc. ꝙ idẽ qð ĩ ꝑẽptoꝛia.qꝛ illa bʒ nãm ꝑẽproꝛij cũ ꝓbet᷑ poſt lit.ↄte.C. ð ꝓba.exceptio nẽ.ſͦ tu dic meliꝰ ꝙ aut dilatoꝛia ſolonis oppo nit᷑ ad effciũ d fferẽédi ꝓceſſum:⁊ tũc cũ ſit puẽ dilatoꝛia æ opponaiĩ qte lit. ↄte. idẽ ẽ i iſta quod i alijs ꝑ rões. S. dictas:ant opponit᷑ ad effectuʒ differẽdi executionẽ ſnie: ⁊ ſic poſt lit.ote.⁊ tũc cũ hẽat nãm pꝑẽptoꝛie ſaliẽ quo ad mãm idẽ di cẽdũ ꝙ ĩ ꝑẽptoꝛia:⁊ ꝓcedit diciũ doc.pᷣ.hoc.n. caſu ceſſat ↄrietas cũ tacite nelit ꝓcedẽ ſuꝑ pri cipali: Iʒ uelit differre executionẽ:itẽ nõ tuꝛbatuꝛ inris oꝛdo cũ ſit lit. cõte.ſacta.Et nõ.ex hac gl. iũcto tex. ꝙ nõ ſolũ directa ꝓduciio teſtiũ fieri nõ põt ſuꝑ pꝛicipali lite nõ ↄte:ſʒ t idirecra ut ß. ¶ Bo. i. V. cogẽdi qi an ꝑs ꝓduces poſſit illos teſtes repꝛobare qᷓtenꝰ adnerſariꝰpeiit eos examinaꝛi ſuꝑ pꝛicipali:? diẽ ꝙ nõ ex quo ſemel illos appꝛo bauit.iiij.q.iij.ſiquis teſtibꝰ:⁊ hꝰcla riſſimũ puto. Sʒ dubiũ ẽ qͥd ĩ iſto qᷣ petit illos exaiari ſuꝑ toto negocio: nũquid poterit illos poſtmodũ repꝛobare cũ ñ fuẽit pꝛicipałꝓducẽs Hoſt.tʒ h̊ ꝙ non cũ reprobatio ſit odioſa.hoc limirat neꝝ niſi ſit ex ni ꝓteſtationis.j.e.pnitiũ. ¶ Mõ. boc dictũ Mo. muliũ eni extẽdit illud c.pniiũ:ſed nõ puto hoc ueꝝ.nã hec ꝓteſtatio eſt Sria facto cũ illos appꝛo bet petẽdo eos exa minaꝛi ſuꝑ toto negocio:⁊ ſic tał pꝛoteſtatio nõ adinuat poſt factũ ↄtrariũ:ut i.c.cũ.m. de ↄſti. nec ob.c.pñtiũ qꝛ nõ loꝗᷓt in eo qͥ petit eos exa minari:ſʒ in eo queʒ perũr exaĩari:er ſatis hꝰcol ligit̃ ex fi. illiꝰ e. Bo niiia in pn. colligit ex iex. exceptõeʒ ꝑẽptoriã poſſe probari pꝰpublica ras atteſtatiões in pᷣncipali et añ: adducit multa iura:z ſatis b ꝓbat᷑ h. nã tex. iſte diſtinguit ut: teſtis ꝓductꝰſuꝑ pẽptoꝛia dcbeat cxaiari ſoper pᷣncipali: an ſint atteſtatiões publicate uł non:z utroq;cãn admittet teſtes ad ꝑẽptoriã ꝓbadã. adducit ſile i ꝛepꝛobatiõe teſnũ q lʒ ſit ꝑetoꝛia: põt iñ fieri pꝰ publicationẽ æ ꝛeputat illũ ſtuliuʒ q̃ ult illã ꝑẽptoriã ꝓbare añ publicationeʒ. Ad neꝛte ciꝛca duo.⁊ p circa pᷣmũ dictũ an ? qñ ꝑ emptoꝛia poſſit ꝓbari pꝰatieſtationũ pubſicatio nẽ: dic nt plene dixi de or. cogni.c.i. Circa fᷣm in qᷓtuʒ gl. diẽ ꝙ exceptio ↄtra ꝑſonas teſiiũ eſt ꝑẽproria dic ut latꝰdixi in. c.ex ꝑte ade.S.e.ti. in reliqs glo.ẽ clara. ¶CEr gl. op. ? nẽ ꝙ et ꝑ te aduerſa n petente teſtes ſũt iterro gãdi ſuꝑ to ta cã.xiiij.q.V.nõ ſane ⁊ iurare debẽt ꝓ ntꝛaqʒ ꝑte dicẽ vVitatẽ nt nõ.glo.i.c.fꝛnitatis.s.e.So. dic pꝰ Moſt. aut ꝓdncit᷑ teſtis ſuꝑ toto negocio uel ſimplꝛ in cã:et tẽ ctiã ꝑte.ñ petente cogit᷑ iu ꝛar̃ ſupꝑ toto negocio ut ĩ Sꝛijs:et fac. .de pᷣui. qꝛ circa cũ ſuis ↄcoꝛ.aut ꝓducit᷑ ſuꝑ ceuo arti culo: ⁊ tũc ñ inꝛat niſi ſuꝑ illo:æ qᷓtenꝰrangit᷑ ille articulꝰdʒ deponẽ vVitatem pꝛo utraq; ꝑte nt.d. .c.non ſane.ſʒ ſi adueꝛſa ꝑs perit ulũ exaiaꝛi ſuꝑ toto negocio fua qð h̊ dꝛ. ueꝛo pꝛo decla ratiõe lſie in fi.qũ ꝛenũtiatio ĩipedit pꝛoductioeʒ teſtiuʒ:dñt doc.qn eſt fẽa ab uiꝛaqʒ ꝑte.nã ꝑs q̃ ni renunciauit poſſet teſtes producẽ.iõ cauti ad nocati nõ patiunĩ ꝑteʒ alteꝛã ꝛenuntia? niſi advᷣ ſariꝰenã ꝛenũtiet qð nõ.⁊ uide qͥd oꝑaꝛet᷑ hec ꝛe nuntiatõ qð plene dixi in. c. cuʒ ueniſſet. S. eodeʒ Mleriꝰinducit hec lr̃a ad qõnem: nũqᷣd nale at diciũ teſtis ſi priꝰ depeſuit ⁊? poſtea iuꝛauit. HGof. in ſũma hꝰti. an fi.ꝙ nõ:qꝛ pri debuit iu rare qᷓ; deponẽ.iiij.q.ij. S. itẽ ĩ criali.v.iteʒ inꝛe iur. 2=. ð. c fznitatis in fi. Dar. brix. in qõe nene riali. xlvj. tenuit Sriũ:qꝛ iſte nõ ẽ ordo ſubſtãti ficꝰ. ſ. ut priꝰiuret:dicit iñ ꝙ Lan.tenuit pᷣmaʒ. tutiꝰiñ ẽ ſʒ eũ ꝙ; pꝰiuramẽiũ ðᷣpõat.ſʒ Moſti. ĩ ſũma hꝰti.. ſuꝑ qᷣbꝰ.v.ſʒ qͥd ſi teſtis ↄcoꝛdat cũ HBar. Spec. tractat 2 nil approbat.e.ii.F.ſe qt ad fi. Archi.in. d.v.itẽ iuriſ urãdi 2.xxij.q. .ij. oẽ tꝭ pᷣmũ:⁊ allat hoc.c.ubi põdeꝛat᷑ ꝙ dẽm iſtoꝝ nõ naleret qꝛ deponeꝛẽt nõ iurati.⁊ hoc ſe q̃t dñs An.h:qꝛ iuꝛamẽtũ uẽ ð ſubſlãtia teſtio nij. Gal. H põit duas opi qᷓs diẽ poſuiſſe Joã. cal pꝛeʒ ſuũ. pᷣma ꝙ aut ꝑs petijt ꝙ priꝰiuraꝛet 2 nõ nalz teſtioniũ als ſecꝰ. fa ꝙ ſi in ↄtinẽti pꝰ depoſitionẽ inrauit nalet:qꝛ q in ↄtinẽti fiũt ni dent᷑ ineſſe de electio.officij et.l.lecta ſi ceꝛ.pe. Ego puto ꝙ aut ꝛcmittit iuramẽiũ ſaltẽ ut i pᷣn cipio n iuret᷑ ab ntraqʒ ꝑte:et ualet ut in.c.tuis .J. e. aut nõ iteruẽit remiſſio et nõ ualet qꝛ iura cõit᷑ exigũt ut teſtes prius iuꝛẽt ut in.c.fnitatis in fi. et h et i. d. V. iiẽ iuſiurãdi et.iij.q.ix.horta mur:et hic oꝛdo ur̃ ſubſtatificꝰut noꝛe iuramẽti dicat Vitatẽ. Si at pri depoſuiſſẽt poſtea nonꝓ deſſer tm inramẽtum qꝛ timeret ꝛeuocare ne pu niꝛet᷑ per iudicẽ ar.l.nlłuʒ.C. ð teſt.⁊.c.ſuꝑ his ð penis:⁊ dixit falſũ forte credẽs ñ inꝛaꝛe. ꝓ h nide bonã glo.in ſili in.c.ut circa de elec.ii.vj. in voo corpoꝛali:q bicit ꝙ nbi diſpoſuio exigit ſenütichore hwn iipranun t icruid lAu lk imti / erinid uumn nn. ſetMu Olfinnts g Gmſtalmmmtinte rlole ntusmmfüim hhirinſtftlimni d ſiiilrtcri nni wicin der Pinucnſtstnnens dard dlei kitine tet nihſnrttütttemd VVdrwukrntkit irkfid wrtani eſe intmn⸗ Dirota ufcitoſiſutrinn ne gitui in tnurr i Elenittwt nge, mntiinim en Ernitinngtiſngi⸗ e g tlrnin fsngtin e⸗ ibtgſet i raninli;nin de S intn e mimnnlgj iren 1 ndce eng hei XN inngſto li no ſgede g ueil o pelfl niniſn wlo neoe 4 8 8; Maſ õ ſn oni o gia, lans nug ij mmmmu, ulraſsgtounn, c nimii, i tait rux co ronitcnenſiti ag n nuni bhr Fa inn nid vi⸗ ſsſ pn depeſoit poltentunnit. m bii dn i non t dedran Pone ii gi i iin Nenenr. ſnnnsinft Vrnriitincdedene rnct ötügniir ide ordo ſibſiin bmadti mini, H Fnmneiten.daſt Pa.N N s ä Brcnd Ni nd idcie i, IR. . lnboc cndipoceni n tni: uln do d heren 1 nöouleren qr deponent Ho rat⸗ oeſi 4 An Feqr uuneni nid ud Gilb pon tvool isRepoſol bͤͦß 6 Peiſt pt unn . o abſüra thi ſi pna iclon 1 Ain hiſtei iur amẽtũ cũ tactura non ſuſſicit ſi iurat᷑ ſiñ rac tura: qꝛ non ita aſtringit᷑ ad Vitatẽ dicendũ ſine tactura:ſicut cũ ractura argu.xxij.q.i.monet:et ꝙ nõ. Jnno. in. c. et ſi x-pe de iureiurã. 20 ueꝛete tñ ꝙ iz iuꝛamentũ ſit ð ualiditate reſtionij ex diſpõe iuris ñ in ẽ de ſubã falſi teſtionij.nñ ſi ꝗs ex obliuione nõ iurauerit depoſuit iñ falſũ punit᷑ de falſo ac ſi teſtionium naleꝛet ex quo de poſuit in foꝛma teſtionij nit plene diſputat et ↄcł dit Jo. an. in regula nõ ẽ ſine culpa de rcg. iur. li. vi. in mercu. et Max.pꝰ Ricar.malũ.i.l.ſi qͥs legarum. fl. de fal. ¶ Vuio hic queꝛitur qͥd ſi re ſtis ſcripſit teſtioniũ ſuũ et tradidit ſcripiurã iu dici an naleat: Gof. b. ꝙ nõ qꝛ iudex dʒ ↄſivᷣra re nocẽ ↄſtantiã ⁊ tꝛepidationẽ.ff.de qoni.l.de minore. F. ij. et. V. q.ij. relatũ et.iij.q.ix. teſteſ ⁊ hec vᷣa in illo qͥ vpa loqͥ põt:ſecꝰin muto ð quo in Spe.e.ti. S. nũc tractandũ.uer.qͥd de muto. Sʒ aduerte qꝛ Har. in.l.theopõpꝰ ff. de do. pᷣ le. dicit ꝙ teſtis põt dictũ ſuum ſcribẽ æ tradere iudici:⁊æ nalebit ꝑ illũ rex.lʒ index poſſit ↄpelleꝛe teſtẽ ad referendũ uiua noce nt facili ↄphendat Hicatẽ. Ego puto hoc dictũ Haꝛ. eẽ de diꝛecto ʒ dictũ c.teſtes:ubi expᷣſſe dr̃ ꝙ teſtis nõ dʒ te ſhoniũ ſuũ deponẽ ꝑ ſcꝛiptuꝛã qr̃ puto ꝙ alteꝛa ꝑnũ poſſet ↄtradicẽ ⁊ pdicendo ãnulare teſtio mũ:nec ob.d.l.theopõpꝰ:iũ qꝛ ibi nõ loqt᷑ ĩ vo teſte ſicut hic loqmuꝛ:iũ qꝛ ꝑs ibi nõ ↄdicebat nec ꝑtes poſſet ẽt iuꝛameniũ remittẽ ut in. c.tuiſ .j. e.li. Mi. ab. Cati: Z, r aſuſ: Atreſta io non fit ad petitionẽ t᷑rij: æ ꝑs apud quã depoſite ſt atteſtatões non põt ulieriteſtes ꝓducẽ. uel ſũma ſic ſim aliũ intellectũ: Dicta te ſtiũ nõ ſi ad petitionẽ teꝛtij publicãda boc pᷣmo Is qͥ produxit t ſtes coram certis indicibꝰnon põt ad eundẽ effeciũ coꝛã indicibꝰalijs illoſ pꝛo ducẽ. ſʒ illoꝝ atteſtatõibꝰdʒ eẽ ↄtentuſ.h.d.pᷣma ꝑs proceſ.narrat: fa interloqt æ interloquendo ↄmittit: fa ibi nos ãt: ⁊ qꝛ ha eſt młiũ innoluta pone ſic caſũ in termis: Oecano ⁊ capitlo ebo racen. fuit ↄceſſũ pᷣuilegium nt archiepᷣs eorũ pſonã inſtitvtã ꝑ eũ in dignitate uel pᷣbẽda nacã te deberet pntare decano ⁊ capitulo:⁊ ꝑ decanũ deberer inſtallari:æ ſi boc mõ non ↄferret infra ſex mẽſes a tpᷣe nacatõis:licẽt capitulo aliũ inſti tuere:ↄtigit ꝙ aꝛchidiaconatũ nacantẽ ↄtulit aꝛ biepᷣs magiſtro honorio ⁊ ſcripſit duntaxat ca pitulo elapſis ſex meſib a ipᷣe nacatõis decanus 2 capitulũ pᷣtendẽtes collationẽ eẽ denolutã ad eos tũ auct᷑e lateranẽſis ↄcilij.ſ.c.ij.de ↄceſ.pre ben. tũ priuilegij rõne qꝛ nulla in his fuerat fca mentio de decano: dictũ archidiaconatnz ↄtule rũt magiſtro rogerio: æ eum iroduxerũt in poſ ſeſſionẽ. rõne hꝰ iſtintõis quã archiepᷣs dicebat non canonicã orta fuit ↄtentio ⁊ lis inter archi epiſcopũ ⁊ illũ magiſiꝝ rogeriũ ꝓuiſũ ꝑ capitu lũ. Legatus corã quo fuit mota qo ↄmiſit cãm epo ⁊ decano linconien.⁊ archidiacono de nor Conſtimtus. cano corã qvꝰ teſtes fuerũt ꝓducti ꝑ ntranqʒ ꝑ tẽ hac lite pendẽte corã eis ille honoriꝰ ꝓuiſus per aꝛchiepᷣm uidens cãm agita ri ſuꝑ inſtimniõe ſui aduerſarij timens ſibi pᷣindiciũ irrogari ĩmi ſcuit ſe liti:⁊ fʒ unũ intellectũ ꝓduxit ibi teſtes ꝓ ſuo intereẽ ad ꝓbandã ſuã inſtitutionẽ cano nicã ⁊ alteriꝰ minus iuſtaʒ: ꝓcedente lite iſte ma giſter honoriꝰſpoliauit dictũ rogerium pꝰappel lationẽ ꝑ eũ inrerpoſitã ad papã:ille ſic ſpoliatꝰ iperranit las ad delegatos ſz ꝛeſtintiõe ſua a q̃ bus iudicibꝰ dictꝰ honoriꝰ appellauit ⁊ lras re nocatorias ĩpetrauit:forte ex aliqᷓ cã uolebat ꝓ baꝛe ꝛeſtitutione fieri nõ debẽ:ac ẽt exiſtẽs in eu ria poſiłauit a papa ut faciat aꝑiri ? publicari il las atteſtatiões receptas iter archiepᷣm ⁊ illũ ro geriũ nt ſaltẽ licẽt ſibi illos teſtes reproducere ĩ hac cã:pꝛocurator illiꝰ rogerij Sdicebat:qꝛ cnʒ illi teſtesinõ fuiſſẽt ĩducti ĩ hac cã ſʒ iter alias ꝑ ſonas nõ debebãt publicaꝛi ad petirionẽ bꝰ: nec ẽt debebat admitti ad ꝓducẽdũ alios teſtes cnʒ ipſe ꝓduxiſſet teſtes ſuꝑ eodẽ capło coram illis indicibꝰ =z atteſtatões fuerat ꝑcũctatꝰ cũ fuiſſẽt depoſue apud eũ: ⁊ hoc ſᷣm unuʒ iniellectuʒ:fin aliũ nolebat ꝛepꝛoducẽ illos ieſtes quos ipemet produxerat corã alijs indicibꝰ ⁊ papa fuit inteꝛ locutꝰ ut pʒ ĩ lr̃a ĩ V.nos.⁊ rũſio ſen iterlocutio pape hʒ duos ĩtellectus. primꝰ ꝙ ſi iſte bonoriꝰ ꝓdaxit teſies corã illis indicibꝰ:⁊æ atteſlanones fuerũt apud euʒ depoſite:nõ admittat̃᷑ ampliꝰ ſu ꝑ illo articło.ſecũdus ĩtellecius ꝙ ſi ipſe pꝛodu xit ibi teſtes ⁊ atteſtatões ſũt ſalue qꝛ fuerunt de poſite apud eũ.ſ.legatuʒ delegãtẽ q;iũcunqʒ nõ fuerint publicate nõ dʒ admiti ad pꝛoducendũ eoſdẽ teſtes. ſʒ dʒ eſſe illis attreſtationibꝰ oteniuſ cũ poſſit illas producẽ corã iſtis ultis indicibꝰ: nõ tñ negat᷑ quin poſſit alios teſtes ꝓducẽ alio ipedimeto nõ obſtãte: æ uterqʒ itellectꝰ ẽ nerꝰ in ſe: ⁊ ꝑ boc hẽs clare intellectꝰ huiꝰ.c ſine quibꝰ male uł difficulter poſſer intelligi Hõ. primo unũ nõbile dictũ qð hic colligitur fᷣm unũ intel leciũ ꝙ ſ ternꝰ ↄpens pro iĩtereſſe ſuo admittat ad indiciũ ur ĩ.c.ueniẽs.j.e.⁊.c.cũ ſuꝑ de re in di. z.l.ſi ſuſpecta. ff. ð inoffi. teſt. nõ iñ põt peiẽ nt atteſtatões recepte inteꝛ ꝑtes pᷣncipalr ↄtẽdẽ tes apianĩ æ publicent ni ſatis probat h. Et ꝑ hoc ãplius dictũ coe hic ut ad petitionẽ teuij at geſtatiocs nõ ſint publicãde:ẽt ſi ille ternꝰ nõ ſit oĩo eĩneus ſʒ hẽat aliq; cõitatẽ ĩ illa cã et teſtes producedo qð eſt nõndũ ¶ Nõ.fo ſᷣn nnũ in tellectũ ꝙ ijdè teſtes nõ ſũt in eadẽ cã iteꝝ ꝓcu cendi ſuꝑ eodẽ articulo ⁊ inter eaſdẽ ꝑſonas ſʒ ↄnngat iudicuʒ mutatio.ex quo eni aneſtaniões illoꝝ non ſũt deꝑdite debẽt coram iſtis ſecũdis indicibus pꝛodnci ſecus antẽ ubi eſſẽt deꝑdite. 2æ utrunqʒ probaui nidetur iĩ.c.fi.de pꝛoba.ſatis enim eſt ꝙ ſemel fuerint producti ar.c.ſignifica nerunt in fi.j eodem ⁊ peꝛ hoc euitatur ſuſpitio 7 periculum falſitatis æ corrnptionis: facit qðᷣ nõ. Marto. in.l. eos. ff. de falſis ſecundum alinz intellectum nõ. ꝙ ex quo atteſtationes fuerint 5 ⁸ depoſite penes ptẽ ẽt non facta publicatione ſo lẽni.nõ põt ꝑs depoſitaria ſuꝑ illis articulis uel direcie orijs teſtes pꝛoducere:⁊ hꝰ ẽ qꝛ pᷣſumit teſtificata didiciſſe.pꝛo h.c.ultra tertiã.j.e.qð ẽ neꝝ ſᷣm HMo.niſi atteſtationes clauſe ⁊æ ſigillare apud eũ depoſite fniſſet:⁊ ſic eas reſtitueret: fac̃ ec.cũ oli.de offi.dele. ¶ Nõ.ex hoc ⁊ er tex. ꝙ atteſtatões pnt ex cã deponi apud ꝑtẽ:nã æ? qnʒ quelʒ ꝑs ꝛemittit᷑ ad ſuꝑioꝛẽ cũ ſuis atteſiatõibꝰ 2 actis ut i.c.dudũ el.i.ð elec ¶ Hõ. ꝙ atteſta tionũ publicatio nõ nocet.ʒꝰ qn poſſii ſuꝑ illis articulis uel directe orijs teſtes pꝛo ſuo iure ꝓ ducere:ẽt ſi nõ ſit oĩo certꝰ: ſj hẽat aliquã cõita tẽ i illa cã. ltio nõ.quidã.ar.h̊ ꝙ agitata cũ ofeꝛente uel eligẽte nõ ꝓſunt nel nõ nocẽr ei cui facta ẽ collatio:lʒ ſit diſputatũ ſuꝑ iure eligendi nel cõferẽdi.iu nide gl.nõbilẽ que hoc diſputat i.c.deniqʒ.iij.q.vi.⁊ ðᷣ mã dic ut pleniſſime nõ. in.c.pe.⁊.c.cũ ſuꝑ ð re iudi.li.vVi.⁊ ad iſiũ tex. dic ꝙ ſolũ facit q pꝛouiſus nel electꝰnõ tacet ſʒ inſtat pꝛo ſuo iure defendẽdo:tũc.n.nõ debẽt il la agitata ſibi nocere:ex quo nõ patit᷑ aliquẽ ex periri de iure ſuo:ſʒ ipſemet nult agere: ut.d.c⸗ pe. ⁊.l.ſepe.ff.de re. iudi¶ Qnid at ſi tacẽt ⁊ pa teret᷑ ilũ agere:dic nt nõ.iĩ locis palle. Glo.per pdicta ſunt clare pᷣier glo.i vᷣbo apnd cũ q̃ qrit nũquid ſola ðᷣpoſuio atteſtationũ apnd ꝑtẽ ſine alia publicatiõe excludit ꝑtẽ depoſitariã a pꝛodi tione teſtiũ. Glo. ponit opi. ⁊ uẽ tãdẽ cõcludere ꝙ nõ:ſʒ requirit᷑ ẽt publicatio:⁊ ſic legit lr̃aʒ cũ ſuppletiõe. Sed tu tene qð dixi:ꝙ aut fueꝛũt de poſite ⁊ reddite ſigillate:? ꝓcedit hec gl.aut aꝑ te ⁊ pꝛocedit Sꝛiũ: ⁊ ꝑ hoc iſte tex.qͥ ſimpłꝛ pon derat depoſitionẽ apnd Pre (lo mn vVbo alio quin qᷓrit de ĩtellecin illiꝰvᷣbi alioqui.ſ.iĩ quo ad nerſat pcedẽtibꝰ:⁊æ rudet ut pʒ ĩ ea. Zu dic cla riꝰ ⁊ meliꝰ nt colligit᷑ ĩ poſitione caſus: põt eniʒ duplicit᷑ aduerſari pcedẽtibꝰ ſᷣm itellect? applicãt᷑ ad pᷣcedẽtia: ðᷣ quibꝰ. S. ltio qrii q̃d ſi utraqʒ ꝑs ↄſẽtiret nt ille atteſtanões inteꝛ archiepᷣʒ ⁊ illũ rogeriũ recepte faciãt fidẽ ĩ hac cã iter eũdẽ rogeriũ ⁊ iſiũ honoriũ:diẽ Ho.q; tũc fieret publicatio illaꝝ.ar.C. ð fideiuſ.l.i.¶ de aꝛbitꝛis.l.penultima. z. C. eo.l.fi. j.e.pnitata Aduerte:illud clax ẽ ꝙ atteſtatones minꝰ uali das pñt ꝑtes ratificaꝛe:nt ĩ.c.cũ cãʒ ⁊ ibi nõ j. e. Sʒ nũqͥd ðᷣbeat fieri aꝑtura atteſtatiõnʒ aliaꝝ ꝑſonaꝝ ad peiitionẽ texij ↄdicẽte illa ꝑſona ad cuiꝰ petitionẽ atteſtatiões rcepte ſũt: ⁊ credo q; nõ:aꝛ.c.i.de ꝓba.ſʒ ea ↄſentiẽte ſic. Mi. ab. »'1sStLaſus pnublicatis Reſentiũ * atteſtationibꝰ non opponitur i ꝑpſonas teſtiũ. LTres caſus excipit:⁊ ad ſʒ determinationẽ ſubdit.ſᷣus cãus ibi niſi foꝛſan.ʒꝰibi nel oñdẽ:deteriatio ibi cete rũ. 6. pꝛio ꝙ exceptio 5 ꝑſonas teſtiũ nõ ẽ ꝓpꝛie dilatoꝛia nec ꝑẽptoꝛia nec meẽ ſapit na turã alreriꝰ. nã dilaroria nõ ẽ qꝛ nõ differr ꝓceſ ſũ ſuꝑ pꝛicipali ſic fac dilatoꝛia:ſile de iudi.exhi bita.nec ſapit nãʒ eiꝰ qꝛ nõ ẽ neceſſe eã pꝛc pe ne ¶ We ieſtibus. re añ lit᷑ ↄt᷑.ſiẽ dʒ proponi dilatoria.j.de re in di.int᷑ mõaſteꝛiũ ⁊.l.fi.C. de excep.pẽptoꝛia nõ ẽ directe qꝛ excepiio ꝑẽptoꝛia ẽ actois excluſio ↄceꝛnit eni diꝛecie acuonẽ in iundicio deductã.l. .i. 2. ij. ff. de excep.⁊ inſti.e.poſt pn.nõ.in.c.ex ceptio.j.de excep.hoc ãt ñ fac̃ exceptio ꝑſõas teſtiũ:nec ẽt ſapit ex toto nãʒ ꝑẽtoriaꝝ cũ ñ poſ ſit oppõi publicatis atteſtatõibꝰſiẽ alia ꝑẽptoria ur in. c. de reſcibꝰ. S. eo. Sʒ in duobꝰ accedit ad nãm ꝑẽptoriax.prio qꝛ põt opponi pꝰlit.ot᷑.fo qꝛ ⁊ ſi nõ directe ſaltẽ mi indirecte ꝑimit ĩtentio nẽ actoris:qꝛ reprobatis teſtibꝰius ſuũ ꝑdit in effeciu. S. de ꝛeſti.ſpo. ſepe:æ aꝛ.i.l.duo ſũt iitij .ff. de teſta. tu. uide glo.nõ. in.c.ex ꝑte ade.S.e. ꝗᷓ dixit ꝙ ẽ ꝑcẽptoria ꝑ obliquũ:⁊ uide qð ibi di xi. 145. regulã ⁊ eiꝰꝛõnẽ Regula enizʒ eſt ꝙ pꝰpublicationẽ atteſtationũ nõ põt obijci i ꝑ ſonas teſtiũ.ſ.eoꝝ q depoſuerũt: Rõ hcolligi tuꝛ tacite ex tex.qꝛ ẽ pᷣſumptio ꝙ malicioſe uelit eos nũc repꝛobaꝛe:poſtqᷓ; uidit ꝙ depoſuerunt eũ:qᷓ nẽiat nũc ad falſũ obijcieũ pronecatꝰ ſiẽ dicimꝰin ſili ꝙ timet᷑ ſubornatio in produc tiõe teſtiũ ſuꝑ eodẽe articulo ł directe Srio pub licatis atteſtatoibꝰ:ut plene dictuʒ fuit i. c.fenita tis. S.e.hᷣ colligi᷑ ex eo qꝛ h̊ pᷣſuptio tollit ꝑ iu ramentũ de malicia:ut h in tex. Et nõ.ꝙ faciliꝰ tollit iſta pſũptio ꝙᷓ illa ð ſubornatioe.ad illam eni tollendã nõ ſufficit iuramentũ ſic ad iſtaʒ:et forte hoc iõ qꝛ nõ ẽ tm ꝑicły h̊ cũ potueꝛunt iſii pꝛobari boni ieſtionij ⁊ fame: iux ea q̃ dixi i.c. qm. S de proba.æ in. c.ij.S.de oꝛ.cog n ſic poſ ſer de facili ſuſtineri Otꝛactꝰſi probaꝛet ꝑ falſos teſtes Oꝛiũ. 6.3 tꝛes caſus exceptos a r̃gu la ſupᷣſcripta.pᷣmſi pꝰpublicatõeʒ iurat ꝙ; mali cioſe ad hoc nõ procedit. fus ſi an publicatõeʒ fuit proteſtat ꝙ uolebat teſtes pꝰ publicationeʒ repꝛoba⁊.ʒꝰſi pꝛoteſtatõe nõ fca nult nũc pꝛobaz? qð de nouo didicit qᷓ nüc obijcẽ uult.¶Ex pꝛi mo caſu nõ.ꝙ in dependentibꝰa ↄſcia alicꝰſtan dũ ẽ ſuo iuramẽto:fac̃.c.ſi vVo..ð iureiur.⁊.c. nulli de elec.li.vj.hoc iñ nõ procedit indiſſicie: ſz limita ut hẽs bonã glo.in cle.ſi qs ſuadete ð penis in glo.in vbo cõmode.⁊ de ceéſi.cle.pnii in vᷣbo nõ negociãdi:⁊ uide tex.in.c.tua.j. de ſpo. ¶ Circa fʒ caſũ q̃rit᷑ qᷓẽ dʒ eẽ ꝓteſtatio iſta ad hoc nt admittat᷑ p publicationeʒ:diẽ Inno. ꝙ hec proteſtatio:ꝙ liceat dicẽ in ꝑſonas teſuũ nõ ẽ admitiẽda niſi iudex in hoc cũ aduerſario ꝓſentiat ꝙ fiat pꝛobatio pꝰpublicationẽ teſtiũ: qꝛ cũ hec pꝛoteſtatio ſit õ ins cõe non nalet niſi ex iuſta cã fiat nel iterneniat ↄſenſus iudicis nel aduerſarij:iux nõ.in.c.cũ.¶lO. de ↄſti.=.c.cũa na de elec. Aduerte qꝛ hoc ur̃ pᷣma fꝛõte cõtra tex.ꝗqᷓ ꝑmittit proteſtationẽ nõ facta metione ðᷣ ↄſenſu indicis nel aduerſarij: nec ẽ hec proteſta tio ↄtꝛa ins imo pʒ ius cũ emittat hic. Sed dic colligedo mentẽ Inno. ? h. c. ꝙ ant qͥs pꝛote ſtat ut licitũ ſit dicere i ꝑſonas teſiiũ poſt publi cationẽ ſpecificatõe aliteꝛ nõ facta:⁊ ꝓcedit dẽʒ Inno. nõ eni per hoc dʒ admitti poſt publicati ſcechi pnlli hai e n l eereE ibine 7 bon A, snen, oli int⸗ 3680 — lecl nmhnit ii imizärtit ißnm iſktertaidanuile mmintunta ir ulimnirufunl ilm⸗ lurunr pwtapnwl. inm cantinatinmii maind, tecilingznnn/ Lun ichennijncin gehtin Ainirr nni et tienie uljrvmmmidiik i PhuntheMdetanedd dn MemGnrNinstMLit. anintiunentt — iettun enn 6 ninnnigma n rentthte ts ⸗ ueginu i ltrilithni⸗ er nſglethmge 6 lſonnhnn “äür mtaram 8 paſneut: R U = Wunnen Punpto nnnclen zi in ic nſg er amtinn damn u 4 lll doſcti huet — Ln he 0 loreneo ens nſudn rainiiet, aehclgi na ghnn lipy⸗ rhötumnirati, Miwiftn ummmilitſz ” bon Mnjelme: taonit. Poba tinc MANenog n epol adingt onagrl probenei gfales Mi;nnscinsechdstig n Peg rdicndemtn ai e No Procedin ust n Dadicude tddoledn ſes Nrdicnone, Aprorckadendiin n daictriccdilti an AdG NNNöoth a dan ddn n od menn a. deech Rdorti 00 Moc alſce nin u bis doli Hoin leſtesſogetd g in go. n po cönoe tde llcehui 5 . ſbo no golicdl⸗ lice HWZMl afadi qnt ee gi Craf i e ha unmiip nblenoezdit eporniog ſen deein gonns⸗ Aninide nii iu aindol h iat fian obalid tien ki 1(5 ins 1 gurtale aſvsklctl . l õ . larijeio, oine cu zmtirin X ec Menie anboc ſae iicſen onẽ qꝛ ẽ nuda pꝛoteſtatio ⁊ ius cõe:cũ ſimpł: uelit admiiti pꝰ publicationẽ: ꝑ hoc eni nõ ſatiſ facit pſumptõi iuris. aut pꝛoteſtat᷑ ꝙ nult teſtes repellẽ tanqꝙ; nõ idoneos: ⁊z pꝛocedit iſte tex.ut hec proteſtatio ſufficiat:nec reqri ↄſenſus indi cis uł ꝑtis. Et ẽ 20 qꝛ hoc cãu aꝑte dicit ſe uelle reprobare teſtes:⁊ ſic tollit pſumptio malicie:et boc caſu loqͥr proprie tex.iſte:ut colligit᷑ hic in V. certũ:⁊ nõbis hoc bñ qꝛ ẽ õ̊ cõem praticam: cũ ſolũ fiat proteſtatio generalis ſalua facultate opponẽdi in ꝑſonas teſtiũ.non eim hoc ſufficit ut pᷣdixi:qꝛ ꝑ hoc nõ dicit teſtes malos ſʒ ſolum nult ſibi refuare facultatẽ opponendi õ ius cõe Et aduerte qꝛ a principio n eſt neceſſe aliteꝛ ſpe cificare delicta uel defectꝰ:ſʒ poſtmõm nõ dʒ ad mitti ad pꝛoducẽdũ reſtes ꝛepꝛobatoꝛios niſi pᷣ ns ſpecificet ea qᷓ probare ĩtẽdit:⁊ de hoc ẽ tex. in.c.ij.e.ti.li.Vi.⁊ ſic ↄcoꝛda iſtũ tex.⁊ illuʒ.Et attẽde qꝛ in hoc fo caſu tex. iſte non ꝛeqᷣrit inꝛa mẽtũ ſicut ĩ pᷣmo:cꝰ Sriũ nur̃ inuẽ c.pñtiũ ĩ fi.e. ti. li. Vi.ubi indiſtincte exigit᷑ iunramẽtũ malicie a nolente ꝛepꝛobaꝛe teſtes. So. Inno ꝙ iſtud eſt generale illud Vo pꝛocedit in eo q uult ꝛepꝛoba re teſtes ſr alioꝝ reprobatõne inductos:q plꝰ p ſumit᷑ ) eũ:⁊ idẽ dicit fuãdũ nbicunqʒ inox hʒ ſuſpectũ ꝓducentem ex aliqᷓ cã:quo caſu ẽt cum proreſtatõe exigit inramentũ fʒ cũ ⁊ nið ibi bo nã glo.⁊ tex.in.c.ij.de iura.calũ.li.vi.ubi hr̃ q; inramentũ malicie põt exigi ĩ q̃cunqʒ pte litis:ſi hoc iudici expedire niſũ fueꝛit:⁊ ſic ñ ſolum a ꝛe probare nolente reprobarorios ſed ẽt ꝓbatori os:poteſt alibi exigi.inramẽtũ malicie pᷣmiſſa ꝓ teſtatõe uł n ſi index H̊ appꝛobauerit: Circa teꝛ tiũ caſũ exceptũ qro qũo probabitur ꝙ de no no didicit ea qᷓ nunc proponit poſt publicatõnẽ dic quod per iuramentum alias difficile poſſet probari ⁊ hoc noluit hic glo.in nerbo didiceꝛit nide bonum textum in ſumili in. c. nulli de electi. li. Vi.⁊.c.ut circa eo.ti.⁊ li.facit.c.innornit ⁊ ꝙ ibi nõ. eodem tit. o orunt duas oppo ſitiones ⁊? duas queſtiones. primo opponit ſic tex.iſte uidetur preſupponere quod liceat indif ferenter parti reprobare teſtes contra quod fac qꝛ producẽedo teſtes adeo approbat ꝑſõas eoꝝ nt po ſtea illos ꝛepꝛobare nõ poſſit.iiij.q.iij.ſiqᷣ teſtibns. Glo. metu ↄtrarij reſtringit tex. ad eũ 3 quem teſies producunt.producẽs ãt Iʒ poſſit reprobare nener eed diuerſitatis nide in gl. ¶ Aduerte qꝛ aut q̃rit᷑ de pducẽte: aut de eo õ quẽ producit.pᷣmo caſu dic ꝙ ꝓdu cens non põt ampliꝰꝛeprobare ꝓductos ex can ſa nel defeciu mũc exñti:hec eiʒ eſt approbatio * ſonalis ꝗᷓ extendit᷑ ẽt reſpeciu alioꝝ ⁊ in alia cã nt ꝓbat᷑ in.l.ſi qs. C.e.canoniʒata nbi. S. ⁊ ẽ h̊ nõbile ut ſicut qualitas ificiens ? imitãs pſonaʒ ſeqt ꝑſonã quocũqʒ ſe Vtat:ut in.c.teſtioniũ. .· eo.i.q.i.cito turpẽ:⁊ nõ Inno.in.c.q̃it᷑ ⁊ qnã do.ij. de accu. ita ⁊ hec approbatio pſonalł qnĩ mo plꝰdiẽ Inno.in.c.uenerabił de excep.qꝙ ap pꝛobãdo nnũ ad cenũ officiũ nõ poſſũ eũ ꝛepꝛo ¶ Wrelenum bare ad alind officiũ: ubi ſufficit eadẽ idoneſtas pꝑſonaꝝ:Et hoc qð.S.dixi pꝛocedit ẽt ſi ꝓducẽs ñ ſit uſus teſtibꝰ qꝛ nõ potuit:ut nõ. Gnil.e.ti. F. ſepe.teſtes. V. qd ſi ⁊ v.ſe.Et ið tenẽt Me. 7 Cy. in. d.l.ſi qs ſic nii nolnit:ſẽꝑ eni ſubeſt ea dẽ rõ.ſ approbatiõis ꝑſone q̃ cãt᷑ ex ſola ꝓduc tõe ad iudiciũ. Qimita tñ pᷣdicia duobꝰ modis. prio niſi nelit repꝛobare ꝑſonas ex delicto tunc ueriſilr ſibi icognito.pro hoc bonꝰ tex.i.c.nulli de elec.li.vj.ubi elcctores opponũt cria uł vᷣfec tus ↄ electũ ſi viſilłr illa ignorabãt ipᷣe electiõis 2 ſtat᷑ ĩ hoc iuramẽto illoꝝ.ſo limita ſi uult eos reprobare ex cã ꝓcedẽte a ꝓducẽte illos in alia cã: utputa iduxi pꝛem tuũ i teſtẽ ĩ cã qᷓ erat inter me ⁊ ſẽproniũ:nũc ĩ cã q ẽ iter me ⁊ te: ſi nis ꝓ dacere eũ pro te potero eũ tanqᷓ; ſuſpectũ repel lere:ita nõ. Inn.i.d.c.uenerabi is:dicta tn teſti um põt producẽs repꝛobaꝛe qꝛ reſpeciu dictoꝝ nõ potuit diuinare:ſicut nidemꝰꝙ quis appellat a ſñia illiꝰ quẽ ĩ iudicẽ ipetranit ĩ.c.cãm de re iu di. ? in.l.ex ↄſenſu.ff. de ap. In eo uero contra quẽ teſtes fuerunt producti: dic ꝙ poterit eos 2 eoꝝ dicta ꝛepꝛobaꝛe:niſi aliquo modo eos ap probauerit:qꝛ tũc idẽ in eo qð in poducẽete it dixi in.c.de teſtibus.S.e. Sʒ ẽ dubiũ quid ſi in una cã illos nõ approbauit nec reprobauit: nũ quid poterit illos in alia cã repꝛobare.dic ꝙ ſic nõ eni ex boc illos approbauit licʒ ergo ex tunc renũtiauerit facultati reprobandi in una cauſa: nõ tñ ꝑ hoc vr̃ renuntiaſſe in alia: pro hoc bo nus tex.in ſimili in.l.uoluntarie.C. de excu.iu. 2 quod nõ.doc.in.c.dilectus filius.i.ð reſcrip. 7 glo. in cle ſepe de v.ſig. ⁊ hoc tenet Jo. and. poſt Ja. Ol. in Spe. eo. ti. F. ſepe. v. ſed quid ſi eũ. ¶ QOo.glo.ij.oↄtra predicta de hoc tex.in fi.⁊ in hoc glo.loquit᷑ nimis ſuccinte nec iducit ↄõriũ nec ſoluit. Sed põt adduci finis.c.hoc mõ ſi reprobaꝛe me nelle ꝑſonas teſtinʒ dixi nideor repꝛobaſſe dicta:unde illis pro me teſtificantibꝰ de facili poſtea nõ creditur: ergo eodẽ modo di cenduʒ eſt ſi approbaui perſonas nideor appro baſſe dicta:⁊ ſic non debeo poſſe etiam dicta re probare:cuins contrarium innuit hic gl.⁊ tex. in.d.l ſi quis:⁊ ꝙ ita noluerit inducere glo.col ligitur aꝑte ex gl.fi.poſt prin. Solue duobꝰ mo dis. primo ꝙ aliud in reprobatione q; i appro batione.nã ſi daqno ꝑſonam nideor danare eius dicta ⁊z facta:de heꝛe.fraternitatis: imo plus eſt in factio noſtro quia hic damnat expreſſe perſo nas ut inficiat dicta.ſed quando approbo pro ducendo non approbo dicta ſed prodnco eum ut dicat ueriiatem pro utraqʒ parte. xiiij. q. V. non ſane.ſi reperio ꝙ ueritatẽ non dixerit: poſ ſum illud dictum repꝛobare cum illud non ap probauerim. plus enim tollit negatio quã põat afſirmatio ut in ſimili nõ. in. c. cum dilectus de conſuetudine. ¶ Secundo dic ꝙ textus non di cit ꝙ nullo modo credatur:ſed quod de facili ᷣ quo in glo.fi.unde non debet credi de facili:ſic in caſu contꝛaꝛio ſi appꝛobani peꝛſonam cꝛedi libi nec credit᷑ mibi poſtea repꝛobanti:ſed oʒ ꝙ plene pꝛobẽ repꝛobationẽ dictoꝝ ¶ Tertio gl. qrit nũquid idẽ ſit ĩ pꝛoducẽte inſt?a ↄria ut ſic poſſit dicere ↄͤ illa ſicur õ dicta teſtiũ pꝛo ducto rum:⁊ cõcludit ꝙ nõ.rõnẽ uide in glo.⁊ nide ꝑ Inno.c.cũ oli. .de cẽſi. Nã pꝛoducẽdo inſtꝛa vVr fateri ↄtẽta ĩ inſto:nõ mirum ergo ſi illa po ſtea repꝛobare nõ põt: ſed pꝛoducẽédo teſtes nõ ur̃ fateri ea qᷓ dicturi ſunt. uarto 7 ultimo glo. querit nũquid ſi inſim pꝛoduciũ redargui tuꝛ de falſo poſſit pꝛoducẽs dicere ſe nole nti in ſtro: ⁊ dicit ꝙ ſic ꝑ.l. iij. C. de fide ĩſtru. In hꝰ iñ adueꝛte ꝙ aur oppont᷑ ꝙ poducẽs fa ſicanit iſtẽm ⁊ nõ ſufficit deſiſtere ab uſu: qꝛ ex delicto falſ tatis puniendus ẽ ut ĩ. l.ſi fallos. C. de fal. Aur opponii ſolũ reſpectu uſus:ut qꝛ iſttm eſt falſũ:iõ nõ nʒ:⁊ tũc ꝓcedit glo.⁊ d.l.iij. ui ſuffi ciat deſiſteꝛe ab nſu:nõ poterit apliꝰ illo iſiro uti cũ ex hoc reddaĩr᷑ ſaſpectũ ẽt quo ad aliã cãʒ: ut .d.l.iij. ſi iñ nõ deſiſtit ab uſu iſtt̃m ꝓbat falſuʒ puniet᷑ de falſo:qꝛ cõmiſit falſum ĩ ntẽdo: nt. d. .1. ſi falſos Ex boc tradit ibi Dar. caurela cuz teſies depoſuerit falſũ ut ꝓducẽs dicat ſe nolle nri illis arteſtarioibꝰ:qð ĩtelligit qũ ipſe nõ ꝓba nit articnlũ falſum: qꝛ tũc ur̃ induxiſſe teſtes ad pꝛobãdũ falſum:⁊ ſic nõ ẽ locus penitẽtie cuʒ ſe mel cũ teſtibꝰ cõmiſeꝛit falſum: ar.l.qui ea mẽte ff. de furtis. z.l.nõ ꝓdeſt. ff. ni bo. rap. Si ãt in pꝛio caſu atit᷑ arteſtatiõibꝰ põt accuſari de fallo cũ teſtibꝰ: ar. in.l.d.l.ſi falſos qð nõ. ¶ Op. 7 nidet᷑ ꝙ iſtud iuramẽtũ de quo ĩ tex. dẽ nõ ſit pᷣ ſtãdũ cũ ſemel fuerit iuratũ de calũnia: ? h iuꝛa mẽerũ nõ ẽ ĩ cã iterãdũ in ant᷑.in hoc ſacramẽto C. de inꝛa. calũ. Glo.iij.muliũ inſtat:ſed dic bo die nõ inſtãdũ cũ iuramẽtũ malicie de quo lo qͥr iſte tex totiens põt exigi quotiẽs iudici fueꝛit ni ſum expedire: nt in. c.ij. e. ti. li. vj. Cõtrariũ eni loqnitur ĩ iuꝛamto calũnie: quod plura capitula ſub ſe ↄtinet: inxta nõ.in.c.i.de inꝛa.calũ.ſʒ hoc iuramẽtũ malicie ſolũ continet id quod nerbuʒ ſonat. S querit de rõne decidendi fi. capituli:rñdʒ ꝙ pꝛoteſtãdo ur̃ noluiſſe adhi bere fidẽ dictis illoꝝ.ð ſe:ergo nec dʒ recipere ꝓ ſe. ¶ Scdo opp. glo. hoc ⁊ 3 tex. ꝙ tz re pꝛobẽ ꝑſonã nõ per hoc uideoꝛ reprobar̃ diciũ ſicut eõ:ſi appꝛobo ꝑſonã nõ nideo: appꝛobare dicta:ur.ẽ dictũ fnit. Itẽ licitũ ẽ deſiſtere a pꝛo poſiro qnʒ ante ſñiam.l.papᷣ.O.meminiſſe.ff.de inoffi. teſta. 2 ſic ſola pꝛoteſtatio non dʒ obeſſe. So. glo. ponit ĩ effeciu duos ĩtellectus.pꝛimus nt itelligaĩ rex qñ pꝛoteſtãs pſcueranerit in ſua pꝛoteſtatione qᷓtũ in eo fuit: ſed repꝛobatio nõ habnir effectũ: æ tũc dʒ exponi tex. de facili non credi. i.nullo mõ credit᷑: æ ꝓ hoc facit regła ex eo.de re. iur.li.vi. ⁊.c.cũ oli.de cenſi. Secũdus intellectꝰ ut ĩtelligat qn ſolũ fuit pꝛoteſtatus:ſed in pꝛoteſtatõe ꝑſeneꝛaueꝛit donec teſtes depoſue rũt: ⁊æ hoc caſu de facili nõ cꝛedit ſi aliqd dixerit ꝓ ꝓteſtãte:qꝛ ẽ pᷣſumptio ꝙ timoꝛe ꝓteſtatiõis depoſuerũt pꝛo eo.expoſuit hoc caſu illud vbũ Ee teſtibus. de facili dupłꝛ ut nõ credat᷑ ð facili.i.indiſtincte ſz dʒ hri ꝛeſpectꝰ ad qlitatẽ teſtiũ ſo ut ñ cꝛedat᷑ de fatili.ſ.ſine alijs admiculis:qͥdã mn ut ꝛeferũt doc.tẽuerũt primã opi.gl.ut pꝛocedar tex.qñn pꝛoteſtãs ꝑliſtit in ↄdictõe:ſecꝰſi vᷣſiſtit et nũtia nit. nã ſic appellãs põt ſue appellationi renũtiaꝛe .ij. q. Vj.ſi qͥs libellos: ita et iſte proteſtãs dʒ ſue ꝓteſtatõi poſſe renũtia?. qdã alij ut h̊ refert In no.limitauerũr hãc opi. ut liceat renũtiare dum mõ non interſit aduerſarij ꝑꝑ expenſas ? labo res.ff. de re.inr.l.nemo niſi illud intereſſe uellet remoneꝛe ſatiſfaciendo de expenſis ⁊ alijs ut de ber:⁊ ſic uult hec opi.nt licitũ ſit renũtiaꝛe hnic pꝛoteſtarõi ? rediẽ ad ius pſtinũ Inno. dixit h fixũ tenendũ eſſe ꝙ poſtquã induxerit teſtes ad reprobationẽ teſtiũ ulteriꝰnõ poterit peniter.nã cũ teſtes pꝛo ntraqʒ pie iurẽt.xiiij.q.vV. nõ ſane põt eẽ ꝙ ea diceꝛẽt qᷓ votiꝰfaceꝛẽt ad ↄfiꝛmatõeʒ ſuoꝝ teſtiũ q; ad ꝛepꝛobanonẽ ¶ Si ãt p inſtꝛa neller reprobare ẽr pꝰpꝛoducrionẽ põt ðᷣſiſtẽ fᷣm enʒ: qdð intelligit / Jo. an. mſi forſan ſcriptura fa ceret õ p̃ʒʒ.j. de cenſi.cũ oli:qð dʒ ꝓducẽs ſibi iputaꝛe: ar. . de fi. iſtru ipntari refeꝛt iñ Inno. quoſdã dicẽ ꝙ ex quo coꝛã indice obiulit ſe ꝓ batuꝝ exceptionẽ ↄ teſtes ulteriꝰreuocaꝛe ñ põt qᷓn ſupeꝛ hac exceptõe indicet᷑ cũ de ꝗᷓ ꝛe cogno nit iudex ⁊c. ff. de iudi.de ꝗᷓ ꝛe.⁊ qꝛ iaʒ ex ma ex ceprõe ꝗqſiiũ ẽ ius ꝑti ut teſtibꝰ ꝓ te ñ credatur: diẽ mi Inno. ꝙ tacite huic ꝓteſtatõi ꝛenũtiat ſi ꝓteſtãs mãdar illos teſtes iterꝛogaꝛi ſuꝑ capitu lis ſuis:ar iiij.q.iij.ſi qs teſtibꝰ Quidã tñ diit ut ipſe refert ꝙ inuito eo q ꝓducit capimula ꝓte ſtãdo andiẽdi ſen irerrogandi ni ſũt cũ ⁊ ſiꝓ eo deponerẽt eis nõ crederet᷑.ſed plus plʒ Inno. nt interrogent᷑ qꝛ ⁊ ſi nõ ſaciũt ad plenã proba tõeʒ faciũt tñ ad pᷣſũptiõeʒ¶ HMẽs ex pᷣdictis pri mã opi multipłꝛ limitatã æ naꝛiatã: ſʒ.j.ſubijciã d tenendũ. aliã opi. ad ad intellectum tex. ꝛefeꝛt Inno. H nt nõ cꝛedat᷑ his teſtibꝰin fauoꝛc pꝛote ſtãtis ſi aduneꝛſaꝛiꝰuult hẽe ꝛatã ipſiꝰ ꝓteſtationẽ: alioqn ſi nult uti teſtionio eiꝰ ꝓ ſe tenet᷑ adminẽ 7 3 ſe.iij.q.viij. cniꝰin agẽdo:nec dʒ eadeʒ ꝛes duplici iuẽ cẽſeꝛi.xij.q.ij cognonim Hoſt. põit h aliã opi.que ur̃ h̊ placẽ Jo. an.ut ſit a:bitꝛaꝛi num an ⁊ in q;mũ his reſtibꝰ ↄ quos proceſſit ꝓte ſtatio ſit credendũ iu fanorẽ ꝓteſtãtis:⁊ de mate ria uide in Soe.eo.ti.F.itẽ ꝙ is ꝓ quo ⁊ ſeqn tibꝰtꝛibus v. Abbas tñ dabat hic ↄſiliũ nt hec ꝓreſtatio fiat poſt depoſitionẽ teſnũ ⁊ añ publi cationẽ:qꝛ rũc ceſſabit ſuſpicio ꝙ timoꝛe obiec tionis dixerint pꝛo S fcneſie ahin ſibi nõ placẽ ſʒ expᷣmit cẽm. ¶ Aduerte diſtinguo ſic: aut qͥs fuit pꝛoteſtatus pꝰdepoſitionẽ ⁊ ante publicarionẽ: ant añ depoſuionẽ. p caſu Ab. di xit ꝙ proteſtatio nõ ipedit ex qno non pꝛoceſſit ad ulteriora: ? nẽ hãc opi.ſeqͥ h do. An. ꝛ dicit ſe nõ nidẽ cãʒ quaẽ boc n placuii Jo. an. Ego credo ꝙ Jo. an. nõ intendit ꝙ hoc cãu minnek fides iſtoꝛum teſtium:ſed quod talis proteſtatio poſt depoſuionem facta non relenat: quia ſemtit üü uahrſmi in huinti . etnitiinmn 11 A. icrkaüni nni tete⸗ Coiniicmeln Cice)nstei en de ſüilenter dnim Rlana ertin knitnnenen ntmni ilti ul ſſſißn we N Riffinz dit an ſrenit g ginii . ncbirin Hodnetone iriſiif 8 unſigt Jo n ni ſorſenrpmmg eg 5.ſdecanſich Nigd d cheeſ pwurmn deſ iſnn pum ier i , 4 ⸗ oce er gon nut ohnlitß ann mnon Ms tmmei, anm uin r ragv nrak. ia eé, . mi sirmis pErimm,, Im tir al nluj muͤn / nitr lonſas irrvgni hin 1r ii g i1saſb, Ouſcinn den ten oinmio o paven apinn pee tich ſo ienogendin ſcnd tas öcleti ſel os d nnd. gei atſioſrin d genn mn ai ſihtie Diset algisnii mdemhinimnit Gnmidihi ſidſci nd da NaAindtcunmkafen odurd tüsdn nn e 8 Ahvelal onntiena i e nori Rni Pſeen anini eſono eg daR dormetzel . m ſei nagi ing dij n gdee n go iai ws ceſe Ni nofn Hdnd aru 0en rfuabi lic en fbh nsoeſi⸗ mri hii iprefüige dene c;. depoſoſt⸗ 0 enaniene pelna igen eſn ibde ſora bic pꝰ Gof. eã fiendã tipᷣe ꝓductõis teſtiũ.? hoc mibi plʒ. nã ex quo ꝑs citat᷑ ad uidẽdum iuꝛare teſtes æ pns n excipit ↄtra ꝑſonas eoꝝ u illos approbare ar.c.ex ꝑte ade.S.e.aut fuit ꝓteſtatꝰ tpᷣe ꝓductõis: æ tũc aut ꝓceſſit ad aciũ rproba tõis ⁊? obtinuit ⁊ nõ credit in fauorẽ alic ut ĩ. d .c. ex ꝑte ade:aut deficit in ꝓpando: æ tũc dns A i.renet indiſticte nt cꝛedat᷑ in fanorẽ ꝓducen tis:ſʒ nõ i fauorẽ ꝓteſtãtiſ:Ego dicerem ꝙ aur dicta teſtiũ ↄtinẽt unum fẽm iſeꝑabile:⁊ tũc ſi ꝓ dacẽs ułi ꝓ ſe oʒ ꝙ recipiat ↄtꝛa ſe ut ᷣ ſili nõ. Inno. in. c.cũ oli de cẽſi. facit ꝙ nõ.in.l.aureli us. F. idẽ qſijt. ff. de libe.le. ⁊ i. c.i. de cõfeſſ.ſib. .vi. neqʒ ob. ꝙ iſte q;tũ ĩ ſe fuerit illos ꝛepꝛoba nit qꝛ reprobatio ñ habnit effectum aꝛ. c. mulie ri:j. de iureiuran Item h̊ ↄtingit rõne idiuidui tatis ar.in.l.ſi cõeʒ. ff.ſi f. uen. aut fẽm ꝓteſtãus eſt ſeꝑabile a fẽo ꝓducẽtis ⁊ põt ꝓcedẽ alia opi nio ut i nibilũ credat᷑ ꝓ ꝓteſtãte ar.i. d. l.papia. nus. F. mnemiſſe: aut ꝓteſtãs nõ ꝓceſſit ad acrũ reprobatõis:uel ſaltẽ anqꝙᷓ teſtes deponeꝛent re nũriat buic exceptõi: ? iũc ſẽtio cũ Meſt.? Jo. an. ut ſit arbitrariũ: an ⁊ ĩ qiũ cẽdat᷑ ꝓ ꝓteſtãte hẽbit eĩ ↄſiderare qᷓ itatẽ teſtium itẽ morã in qꝗᷓ ſtetit preſtãdo ⁊ ſilia:fateoꝛ tñ nt enã hic uoluit do. An ꝙ ſꝑ poterit buic ꝓteſtatõi renuntiare anteqᷓ; teſtes deponant: qꝛ ſemꝑ agit᷑ de fauo e ſuo:ſz per hoc nõ tollit iudicio meo quin relinqᷓ tuꝛ iudicis aꝛbitꝛio q;tum ſit cꝛedẽdũ pro eo cũ a pᷣncipio illos qtum in ſe fuit repꝛobanit: ſic ĩ ſili dicimus in approbatõe dicta. l. ſi qs teſtibuſ 2 maxie qꝛ h̊ mã teſtiũ ẽ arbitraria .l. iij.ff. e. 7. c. ꝓrxi. uñ iſte tex. nõ dicit ꝙ nõ credat᷑ ſʒ ꝙ nõ de facili eſt credendũ: unñ oↄmittit hoc indicis ar bitrio. ¶ EÆ glo.qro qͥd ſi qs iurauit ſe malici oſe nõ opponẽ ꝑſonas teſtiũ:tñ poſtea ðᷣfecit in ꝓpbãdo: nũqͥd excuſet᷑ a ↄdẽnatõe expẽſarnum Jo. an. dicit ꝙ ſic ꝓpter onus iurandi ꝙ ſubi it: 2 Fmittit ad Spe.e. ti. F. i. V. ſʒ qd ſi admiſſuſ do. AM. putat eũ ↄdẽnãdum qꝛ talia inramenta nõ excuſant a ↄdenatiõe expenſaꝝ ego dico hic poſſe diſceptari: an ſit fiẽda iſta ↄdẽna io ſtan: cũ deficit in ꝓbãdo an ĩ fi. li᷑.? an habnerit ꝓ babilẽ cãm opponẽdi nel nõ qᷓ oia declara fʒ ea qᷓ plene dixi in.c.finem de do.æ ↄtu. Mi. ab. n oſtr a. Caſus: Si teſtes 4 onentes Zꝛia ſint eq; is honeſtans ſta tur maiori ꝑti nũero: alias pualẽ poterit pauco rũ anct᷑as uel ſũma ſic: Si actoris ⁊ rei reſtes õ ria deponũt fidẽ ſibi ũ derogãt ſʒ pualẽt digni ores ⁊ vViſiliora ðponentes ⁊ ſi in ceteris eſt dii ꝑitas pfert nũerꝰ.h.d.pᷣmittit factũ ⁊ diffinitio nis cãm fa Ween, dat mãdatũ bimembre. fſʒ ibi ſi vo. ¶ Nõ.pᷣmo ꝙ data orietate ĩteꝛ ac toris ⁊ rei teſtes nõ indicat᷑ indiſtincte ꝓ ꝛeo:lʒ ſit fanorabilior actore ſ recurrit prio ad ꝗlita tes teſtiũ et dictoꝝ:et ad maiorẽ nũeꝝ.ſʒ nbi ce ka ſi paꝛia tũc fert ſſia ꝓ reo ni in.c.ex lĩis ð ꝓ ba. et bic in glo. 6. ex boc et ex tex. tꝛia n noſtra. ex quibꝰ reſtes teſlibꝰ pferunt᷑. p ex eoꝝ ancte: qꝛ.ſ.ſũt hõeſtiores ditiores ⁊ melioris fame:fo ex depoſitoꝝ ꝗᷓ itate ut qꝛ ſũt inꝛi cõi ↄſona ł ap tioꝛa negocio ð quo agit᷑iiij.q.iij.ſi teſtes ⁊ in .c. ʒ ð̊ ꝓba. ꝑ Inn. i. c. auditis de pᷣſcrip. tertio ex eoꝝ miliundie nt qꝛ ſũt płres nũero. ⁊ dic pꝰ recurrẽdũ ad ancteʒ.nã nt dicit h̊ͥ Moſti.poſſẽt eſſe cẽtũ ꝛibaldi ex una ꝑie ⁊ niles.⁊ ex alia ꝑte duo tales ? tate honeſtatis ꝙ eis poriꝰ ſtaꝛeiur qᷓ;ᷓ młutudini:qð ẽ nõnduʒ:fo ad viſiłiora arg. cc.qꝛ Viſle ð pſũp.⁊ ð renũ.c.ſuꝑ hoc de reſii. ſpolia.ſollicite:tertio ad młiitudiẽ nt hic adde qᷓ tã ↄſideratõeʒ ut iſpiciat ꝑſona ꝓducens ſᷣm Hoſti.nã ex qitate ꝓducẽtis pᷣſumet᷑ teſtiũ coꝛ ruptela. In bis in nõ puto poſſe daꝝ cenã doc trinã: ſʒ ex narietate ⁊? qᷓlitate fẽoꝝ ifoꝛmabu in dex motũ anim ſui. d. c. teſtes ⁊.l.iij.ff. eo.n. Mõ ꝙ ꝓbatõcs ðᷣbẽt eé tales nt moneãt iudiciſ aiuʒ ad credulitatẽ ¶ Glo. i. E nõdil 2 bes fere oliłeʒ i. d. c.teſtes.iiij.q iij. Et diuidi hec glo. pncipałr iĩ tres ꝑtes:nã ĩ pncipio ⁊ i fine ꝓſeq̃t Srietatẽ teſtiuʒ directe ſeu idirecte ꝓducioꝝ. fo ꝓſequit᷑ Srietatem teſtiũ ad inſim. tertio po nit qoneʒ dubitabile ? ſol pria ꝑs ſubdinidit. prio dicit qͥd iuris qn unꝰ teſtis eſt ſibi Sõrius uł pro ꝑte dicu falſũ.ſo qͥd qn nnus ↄdicit plunbꝰ. teꝛ tio qñ pluꝛes ↄdicũt dlorb⸗. G lemiom nune ad ſingła mẽbꝛa clarãdo ? ſapplendo ꝓut fue rit oppo rtunuʒ. Et pro igreſſu glo.op.⁊ vr̃ ꝙ ex grietate dictoꝝ teſtiuʒ dicia corrvãt ex toio nt in. c. pura.iij. q.ix.æ c.lʒ ð ꝓba. So.fʒ glo. qnqʒ; nnus teſtis ↄdicit ſibiipſi:⁊ tunc ꝓcedit ⸗ riuʒ Et eſt huiꝰ dicti rõ:qꝛ ex Srietate ꝛedditur teſtis ſuſpectꝰ æ ꝑiurus cũ iurauerit dicẽ vnateʒ 2 oria nõ pñi ſił eſſe va.xxxij.q.i.cũ renũtiatur xxxij. di. hoſpitiolũ: æ eadẽ rõne vᷣiſficatur dẽm ſequẽs ĩ glo. qn teſtis pro ꝑte dicit falſũ. nã an nuſlat᷑ dictũ in tomũ: æ de hoc nltimo nide Inn. i. c. fraternitatis ð here. ubi ẽt ꝓſequit᷑ qͥd ĩ iſtio ĩ quo aliqͥd reꝑui falſo ſcripiũ. æ pro prio dictio nide Inn. i. c. pierea ð teſti. cogẽ. ubi ꝓſequuur qn ieſtis dẽ ſibi Srius:⁊ qn uariꝰ ul uacillãs: et ꝑ iullũ tex. limira hoc diciũ gl.niſi teſtis corrigat i ↄrinẽri ſuã Sꝛietatẽ:na tũc excuſat᷑:facit qð nõ gl i c cũ ipoſitiõibꝰ ð iureiurã.iĩ nerbo iuſta cã. Irẽ dic diciũ glo. ꝓcedere miſi poſſir reduci ad ↄcordiã ar.c.inter dilecros..ccteꝝ de fi. iſtꝛu. dixi in c.cũ mn S.e.ubi nide:⁊ habes primã pꝑtẽ glo. Sed omittit glo. aliud mẽbꝝ qñ unꝰ teſtis Sdicit uni:ĩ quo caſu dicit h Minc. ꝙ utrinſqʒ diciũ ãnulatur niſi alter im eſſer melior ⁊ digni or ꝙ ꝓnocet indicẽ ad inſiuranduʒ deferenduʒ .C. de cre.in bonefidei:⁊ hoc diciũ ſingłare no tabis pro intelleciu. c.fi.de inreinran.⁊ defendo dictum hac ratione:ſicut plena probattio nõ cõ fundit pleniorem contrariaʒ ut hic: iia nec ſemi plenam firmiorem: quidam tamen tenuerunt cõ trarium exemplo duaꝛum pꝛeſumptionum oppo ſitaꝝ:ſed nõ ꝓcedit quia una elidit aliã cum eſt foxtior: ut nõ. probatur in.c.litteras de pᷣſump. Oñq; ⁊ fo unꝰ teſtis ↄdicit plibꝰ ? tal trari etas nõ obſtat Fy glo. ⁊ adduci põt rõ ad hoc pᷣ cedẽs: ſʒ intellige hoc qñ unꝰ tieſtis ex toto ↄtra riat᷑ płibꝰ.ſi ãt utrũqʒ dictũ eẽt poſſibile nt quia duo teſtes ex ꝑte actoris deponunt ſuꝑ mutuo unꝰ teſtis ex ꝑte rei deponit ſẽ reſtiiube murui: tũc poſſet deferri iuramẽtũ ad diciũ nniꝰ inxta nõ. in. c fi. de iureint᷑.⸗ Har. in. I. admonedi .ff. e. ⁊ dic ut pleniꝰ ibi nõ. ¶ Qñ; 2 7 tertio pleſ oↄtradicũt płibꝰ:glo.reiecta opi.quorundã tenʒ ꝙ oꝰ ſi fiea põt index ꝛeducet ad ↄcoꝛdiã:ſi aũt nõ ẽ poſſibile dicit prio reurrendũ ad anctori ratẽ: fo ad viſiliora dictoꝝ:tertio ad multitudi nẽ.et nõ. bñ i hoc glo.et idẽ ꝑ oĩa tʒ glo.in.d. c.ſi teſtes:nã pꝰ hẽs ex glo.ꝙ lʒ teſtes ꝑ oia nõ ſint pes: inj prius ſi reducẽdi ad ↄcordiã ſi fiẽi põt:nã ↄtrariũ ſentit glo.in.c.cũ ↄtigat ð offi. oᷣlzga. æ ibi idẽ Inno. 7. Dar. in. l. ij. F. cꝛeditũ .ff. ſi cer. pe. dñt enĩ ꝙ tũc fiẽda ſit reductio ad ↄcordiã qũn teſtes ſt oĩo eq̃ es:ſʒ tn tene primuʒ P rõonẽ c.cũ tn S e.ubi nið.et fac̃.c nihil obſtat ð.v. ſig ⁊ de pe di.i.ꝑiculoſe:nbi bonꝰtex. cum glo. ¶ Scdo nõ prius recurrẽdũ ad viſ hioꝛa qᷓᷓ ad multitudint. ⁊ ſatis hoc inuit in tex.i pꝛi. 2 ultra ea que dixi ĩ tex pone exẽplũ:teſtes uniꝰ ꝑtis deponũt ilũ poſſediſſe.xl.annis: ⁊ ẽt depo nũt de n. teſtes ples numero alterius ꝑtis depo nũt ſolũ de poſſeſſione.nã illi pferũtur.ar.c.lʒ ð ꝓba.⁊ noluit gl.in.d.c.ſi teſtes.limita hoc dẽm glo.qñ teſtes cõtrarij deponũt in eadẽ inſtãtia: ſen cã. ſecus in diuerſa ſen ad aliũ cffectũ: ut eſt bonuſ tex.in.c.cũ in tna.j.e.⁊ per hoc ẽt dic ꝙ duo teſtes pnt repꝛobare cẽtũ qꝛ ñ ↄcurrũt ſuꝑ eodẽ:ſed iſti duo ſoli deponũt ſuꝑ indignitate il loꝝ cẽiũ:ad hoc.c.lʒ.⁊ qð ibi nõ. de pba. (Si vo teſles ꝑ oĩa ſũt eq̃les uel ſimpłꝛ uł facta ↄpẽ ſatiõe excedẽtiũ ⁊ exceſſoꝝ:dicit gl.tũc ferẽdã ſẽ rẽtiã ꝓ reo:niſi ĩ caſibꝰexceptiſ ⁊ ſi nenteꝛ eẽt re us diuideda eſt res nel grauficet iudex cui uult ſi res eſt indiuiſibił uel forte diuidat̃ ¶Lu dic ut dixi in. c. ʒ de ꝓba.pꝰglo.ubi nide. Mec proce dũt qñ teſtes ↄtrarij diꝛecti ſuꝑ eodẽ aꝛticulo iĩ ducti fner̃t. Sʒ ẽ dubiũ qͥd ſi fo inducant᷑ teſtes ad ꝓbanduʒ indirecte ↄtrariũ ut in caſu.c.ex te nore j. eo glo.in fi.qᷓ hic cõgruennꝰ extedi cõ cludit idẽ dicendũ qðᷣ.S nt hẽat᷑ reſpecrus ad di gnitatẽ ⁊ multitudinẽ: ⁊ ubi oĩa ſũt ꝑia ſtat᷑ poti ns pᷣmis:qꝛ pſumi᷑ potiꝰſubornatio in ſecũdis qð ẽ nalde notandũ. Sʒ glo.multnʒ nõbil in.c. cleꝛici.lxxxi.di.ur̃ ſenti? oppoſuũ:dicit ꝙ ſi duo clerici deponũt me cõmiſiſſe fornicationeʒ certa die:⁊ tot laici dũt me ſuiſſe cũ eis tota illa die pᷣ ponẽdi ſũt laici qꝛ ſtãt ꝓ eo.⁊ ſic ult ꝙ ꝓbãtes ĩ direcie pᷣfeꝛant᷑ ſi ſtãt ꝓ eo:lʒ alij ſint idoneioꝛes ut ſint cleꝛici ꝛeſpectu laicoꝝ.ſʒ cꝛedo illã glo.ꝓ cedẽ cũ duplici limitatõe.pꝰqñ modicꝰẽ exceſſus in teſtibꝰacioꝛis.fo qn fuer̃t ꝓducti an publica tionẽ alioꝝ teſtiũ:iũc eni ceſſat pᷣſumptio ſuboꝛ nationis ſaꝑ qᷓ ſe füdat hex glo ntile ẽ ergo pro Qncere plimos teſtes. ¶Menio nuc ad faʒ pté Kum a nobis. principalẽ glo.qͥd ſi reſtes ↄtꝛadicũt inſto:glo. diſtinguit: iu in ucroqʒ mẽbro gl. uide e 9a- ꝑ Inno. i. c. cñ YJo. de fi. inſtꝛu. ? ibi dicã E 2 ultia ꝑre gl.qᷓrit.qͥd ſi duo eandẽ peiũt i uxoꝛẽ ⁊ quałꝛ ꝓbãt.⁊ rũde ut ĩ ea hẽs.hec que ſtio ꝛariſſime ↄtingit qꝛ fere ſẽꝑ dãda ẽ dra int᷑ ꝓbatoes:nec plʒ deciſio glo.qꝛ poſſent ↄtinge? ci qͥ nõ ẽ maritꝰ:ut qꝛ poſtea ↄtraxit Iʒ ꝓbari ñ poſſit aꝛ.l.duo ſũt.ff.de teſta.tu.⁊ nide ð hac ꝗᷓ ſtiõe ꝑ Inno. ſuꝑ Nica ðᷣ ſpõ.duo ubi int᷑ ccta dicit ſniaʒ differendaʒ donec de anriori tpᷣe pro bet.⁊ hec opi.ſecurioꝛ ẽ:⁊ fac̃.c.gꝛaue.xi.q.iij. 2 ↄpellet᷑ hoc cãu mulier ↄtinere nõ ſine cã:nec caret culpa i hẽdo cũ duobꝰ.ar.i.c.qm ut lite ñ ↄte.F ſi aũt. Glo.ultia qᷓrit an auctoriias te ſtiũ indifferent pᷣfeꝛenda ſit nũero:⁊ dicit ꝙ nõ ſz tũc im qn in modico excedit. Hoſi.dicit gl. in boc eẽ ↄtꝛa tex.qͥ diẽ ad młiundinẽ nõ ꝛeſpi ciẽdũ:ſʒ auct᷑eʒ multitudini pᷣfeꝛẽdaʒ nã põt eſſe fſm eũ ꝙ centũ uiles et ribaldi eẽnt ꝓ una ꝑte = duo hoeſti uiri ꝓ alia qbꝰſtaret᷑:et boc plus plʒ. iudex ergo totũ aꝛbitrabi. Mec ob iura a lata in glo. dico eni ꝙ loquunt᷑ i habẽtbꝰius eligen di q non pᷣſumunt᷑ niles:lʒ a ij poſſent eẽ dignio res etate dignitate ſcia ułordibꝰ. Adde ad pre dicta qð nõ. Inn.i. c. ſupeꝛ eo de ꝛenũ.nbi dĩ plus cꝛedit᷑ duobꝰ teſtib affirmãtibꝰq; centuʒ ne gãnbꝰ. ſʒ intellige q negatiua non ẽ ꝛcſtricia et coartata ꝓnt nõ.in.c.bone de ee. vbi de hoc. Wω Laſus: Ad ꝓp Am litteris.da vedime ta electi laici ẽt feie adminunt᷑.adde et teſtes de auditu z fama ſufficicẽter nõ ꝓbãt.pri mo põit ꝙ ꝓbaneit teſtes õ clectũ.fſo ꝓſequit᷑ aꝛticulũ bigãie ibi qꝛ vo.t᷑tio põit penã aꝛchipᷣſ biteꝛi ⁊ ſacriſte ibi aꝛchipᷣſbiteroꝝ. ¶ Mõ. peq; eleciꝰ? ↄfirmatꝰ appellat ſimpłꝛ electus.ꝙ. n. iſte fuiſſʒ ↄfirmatꝰcolligit᷑ ex eo ꝙ. j. ſtatuit reꝛminꝰ ad ↄſecrationẽ ꝛecipiẽdã:⁊ ſi ſuccũbit ammonet C . a pᷣlatõe:ad idẽ.c.tuã de his qᷓ fi. a plla. fo ꝙ mulieres admittunr̃ ad teſtioniũ cuz agit ð̊ irregularitate clerici. Idẽ ſi agit ð crie ciuilꝛ ut in c. quoniẽs. 5. e. ſecꝰſi ageꝛet᷑ crialꝛ ut in. c. foꝛꝰ.j.ð.vV. ſig et dic ut ibi. 6. ftio indicẽ eccłaſticũ poſſe excõicaꝛe oẽs cuiuſcũqʒ ↄditio nis ipediẽtes teſtes ꝓduci coraʒ ſe.põt ẽt cõpel ler̃ ipſos laicos ſubtrabentes ſe a teſtionio.j. ti. ꝓx.ꝑ totũ.et ſic ẽ caſus in quo iudex eccliaſticꝰ exercet inriſditioneʒ in laicos:ſʒ laicꝰ iudex non exercet iuriſditionem in clericos caſu pᷣmiſſo: in. c. qqᷓ;.xiiij.q.ij.et.xi. q. i. teſtioniuʒ. 15. purgationẽ poſſe iudici nõ ſolũ in cã delicii ſed ẽt ſuꝑ irreglłaritate ꝓuẽiẽte ex ðᷣfecin ſine aliq* delicto. fac̃.c.accedens de pur.cano. Möõ. ꝙ; electꝰ ĩ epʒ et ↄfirmatꝰneceſſaꝛio nõ ſe purgat ꝑ epos 'oſiles electos. faẽ̃ c.cũ i innẽrute ð puꝛ. ca. ¶ Mõ. ibi a platõe zc. ꝙ electꝰ pfumei non dũ pſecꝛat⸗ põt dici platꝰlicʒ aabel ñ nocet᷑ epᷣs de ancfe et uſu pal.niſi. Mõ. ꝙ ẽt pᷣncipaliores 8 eccła ñ pnt ipũe ſcribẽ lr̃aſ ſub.noie.c.iſcio.c. – higrti iwk Nein nlins les 39 ſirtot bbiniung 9 zu ſbrſ leb /, i⸗ memnvalaniain wu mtigiuuut Med H tidrnd ſe ihatlitn hiit nani trßͤtitfp in niuid anm minulſi ſilo Arz avwe ite ertiibeti tſen Penocqftan Aiidten 3 wetjn Fegn Wpikhlntinitünnnted i Nucitl ati ſrln⸗ dfriren iltniss irkrnsetſlie itanfidrithin minzee⸗ 1 taſtänmmini fhwrgimig, tiſat nintin in ſe an e t⸗ ni n. hurth gin adi eau wane ltuen Nchns Leeltt 1ozcimin aute benmnſin guntna luci oen wer — i K i Mian ol *R rbufri a e ginite⸗ 1. ſgiin e ſel l n⸗ 1 ütn . aain 9 I n ga do n g bam ibhitipe rwn ſammialußt ipſir ri en ſes en onimn ly inbi Iitmn oà Sie Imwemitſ9 õä b/Fim g, ginnnir tre ,emrni 7ret otfoene. Im ſiytopjia Qilo:d, Anlitens ue 1n Cci lici a fce dntinvni adde Landin 1 fumnn ſofticeter dd 5d Pdmnin 1ies) (rri o nit ngir hicn iid ngnu unßt ride dinehihſneror. .N Nrmmd Mei incheens gniſt uwae licrt Aumi Wn nnia hiinnänen deadi mdebe in 4 1 mietts Aninoni md ieſfonin en Aera Teſgl aiee golanitane ic Niſi e zelel er giͤunt 4 3 1 ncronis er gc f 5 5 g d Nen b nn litei wſe rolcar ois oſcuc ⸗ g cora de dr d ſediates leſtes e os lich i bennsſea iſiſſt 1 ad idẽ. c. quanto de bis qᷓ fi. a pla.? nõ. tales ſu ſpendeẽdos. ¶Mõ. uluio ibi donec ꝙ ſuſpẽſus aucte pape nõ reſtituit᷑ ꝑ inferiorẽ:⁊ ſic vr̃ alið in excoicarõe:ut in. c. nuper de ſen.ex.ſʒ in in ſu ſpeſiõe nide glo.ſingularẽ in cle.i.de bere.in vᷣ bo excõicatis:ꝗᷓ nult ꝙ aut ſuſpẽſio lata aucte in ris bʒ tminũ ãnexũ:æ nõ relaxat ꝑ inferiorẽ ne fruſtꝛet᷑ ipſiꝰ effectꝰ:æ in hoc cãu itelligo glo.nõ bilẽ in. c. cupiẽtes. S. cetreꝝ in.V. ſuſpẽſos ð ele. li. Vi. Aut nõ hʒ tpᷣs ðterminatũ ⁊ ſi ſuꝑioꝛ ſibi refuanit abſolutionẽ idẽ dicenduʒ: ut h ⁊ in. d. .c.nuꝑ:ant ñ repuauit ⁊ põt ar.illiꝰ.c.nnꝑ:ſic di ſtinguitꝛglo. illa:q̃ q cõit᷑ approbet᷑ mihi ñ plʒ: ſz diſtiguo ſic:ꝙ aut ſuſpẽſio fit in penã:aut ꝓp ter ↄtũaciã.pꝰcaſu inferior nõ põt ſuſpẽſionẽ re laxaꝛe:qꝛ nõ dʒ remitteꝛe penã iflictã anct᷑e iuꝛ. ar. ij. q. ij. F. nõndũ:niſi forte nellʒ diſpẽſare ĩ ca ſibꝰſibi ↄcefſis iux mãʒ.c.at ſi clerici..de adul terijs ðᷣ indi. Mec ob.c.nuꝑ qꝛ loqᷣt᷑ in excõica tõe qꝗᷓ nõ ẽ pena ſʒ medicia nec ẽ ꝑpetua:ſʒ fert quẽadmõʒ ſub ↄditõe tacita dõec ſatiſfeceꝛit.vñ eps relaxãdo cũ ſatiſfactõe nil noni fac ſʒ potiꝰ ius cõe exeqᷣt:ſʒ in caſu nr̃o remitteret penam:et ꝑia ſt quẽ ſuſpendẽ ꝓpt᷑ delictũ ꝑpetuo nel ſim plicit᷑:ut.l.f̃uus.C. de pẽis nõ. Inno.i.c.ex lſꝛiſ ð ↄſti.⁊ hoc caſu bñ militat rõ glo.in.d.c.cupi tes.ſi vo fnit fẽa ſuſpẽſio ꝓpt᷑ ↄtũaciã:tẽ ꝓce deret eqpatio ad excõicationeʒ: ut in.d.c.ex lꝛis facit ꝓ hac dꝛia qdᷣ nõ. Inno.in.c.i.ð exceſ.pla ꝑ boc dico Iuno.nõ bñ dicẽ in. c.ij.ð ſoluti.q ſimplꝛ ſentit idẽ eẽ in ſuſpẽſiõe qð in excõicatõe 2z hoc nõ.⁊ itelligo inferiorẽ ĩ caſibꝰ pᷣdictis poſ ſe qñ excõicatio nel ſuſpẽſio eſt lara a canone:ſe cꝰ ſi ab hoie ar.c.cũ ab ecclłiaꝝ de offi.or.nõ. Jo. an. in c.ex frequẽtibꝰ de inſti.⁊ archi.xvij. di. in ſũma ¶¶ Oo. ð hoc ⁊ Z tex.vr eiʒ ; alr ⁊ acriꝰdebuiſſẽt iſti falſarij pũiri:ut in.c.ad falſaꝛi oꝝ de cri. fal. ? i. c.ad audtẽtiã. ¶ So. doct.aꝑ te nõ tãgũt ſʒ dñt iſtos nõ fuiſſe ſuſpenſos ipſo fẽo rõe hꝰfalſitatis ſʒ ſuſpẽdẽdos pᷣus æ poſtea ðnũtiãdos:et fit hec ſuſpẽſio aucte pape alꝛ fiẽi nõ debniſſet cũ ad hoc non fuit actũ de hoc de or.cognit.c.ij.ſjʒ papa punit cria uncũq; clarue rint.xiiij.q.iij.ecce.uel dicendũ nt nõ.in.c.ij.de ꝓfeſ.⁊.c.ꝑ inqſitionẽ ð ele.ita dñt Hoſ.æ Jo. an. Sʒ tu dic latiꝰ? foꝛmaliꝰ:ant eim falſanit qͥs las pape ⁊ bʒ locũ pena.c.ad falſarioꝝ:aut litte 2as alterius principis inferioris et ꝓcedit.c. ad audiẽtiã:aut capituli aut alteꝛi plati:et ſic pꝛoce dit ꝙ b̊ dr:pnto tñ ꝙ hoc caſu pena ſit arbitta ria cũ hec pena ſuſpẽſiõis nõ fuerit oꝛdinarie in poſua cũ nõ agẽt᷑ ad hoc:uñ puto ꝙ ſʒ q̃litatẽ plati aut capituli cſigillũ nel lie falſant ⁊ Fʒ q̃li tatẽ negocij in quo falſitas cõmitti index aꝛbi trabit᷑ penã: ar.c.oli de Eep.⁊ de offi. deleg. cum oli tertio nbi ipõit᷑ alia pena ꝙᷓ; ↄtineat᷑ h.⁊ niðᷣ bonũ tex.in.c.ſi eps.l.qi.nbi falſanti cartã ipo nit᷑ depoſitõis pena. ¶ Menio ad gloſ.æ pꝰ col ligit teſtioniũ de auditn cũ fama plene nõ ꝓba re allt in Oꝛiũ.c. pterea. S. e. z. c. dixit. xxxij. q. i. Lam litteris. 2 ſoli rnidet ad.c.dixit.dic clariꝰ colligẽdo dẽa doc. ꝙ qnʒ actꝰ ſubijcit ſeſui auditꝰ: ⁊ tẽ̃ ualʒ ie ſtioninʒ ð audiin ꝓpo in.c.ij.de ↄſue.ſʒ ð andi tu alieno ſecꝰ:ita loqt᷑ H. nã talis nõ eẽt ꝓprie te ſtis: ut nõ glo.in.l.in ſũma. ff. de aqua plu. aꝛ. ẽ rõ qꝛ teſtis dʒ deponẽ ðᷣ eo qð geſtũ ẽ ł dicinʒ in pntia ſua:nt in.c.teſtes.iij.q.ix.ad. c. pteꝛea dic ꝙ ibi loqr᷑ nõ de auditu alieno ſʒ ꝓprio : ut qꝛ audierũt illos ↄmiſcẽtes ten ui ꝑiere diſtãtes de intellectu illiꝰ. c. dic ur ibi plene nõ. An ãt fama cũ teſte idoneo faciat plenã ꝓbationẽ: pu tat h Go. quod ſic alla. iiij.q.iij. c.ſepe tu dic ut larꝰ dixi i.c ueniẽs S. e.æ geneꝛalr ꝑ quẽ ſenſum dʒ teſtis deponẽ:dic ut nõ.in.d.c.ij.de conſue.⁊ in. c. cũ cãʒ.j.e.(¶ Op. uẽ ꝙ cũ ꝓ actor̃ fuiſet H teſtes ſingulares. debuit ſibi deferri iuꝛamen tũ in ſupplemẽtũ ꝓbatõnis:cũ ad bhoc unꝰteſtis nel alia pᷣſũptio ſufficiat.j.de iureiuꝛã.c.ſi.So. glo.ij.ꝙ Sriũ ꝓcedit in cã cimili nõ ãt ĩ criali ẽt ciuili᷑ mota ut ſ̊ ꝙ bn nõbis. HMoſt.dic glo.ne rã ſi ageret᷑ cim łꝛ ad pecunie ↄdenatione:⁊ rẽit tit ad dẽj.c.fi. Jo. an.pꝰ Abbatẽ diẽ idẽ indici um eẽ in utroqʒ caſu.ſ.ſine cã ſit mere ciuił ſine crial:nã in ciuili defert iuramẽtũ ei qͥ meliꝰcꝛdt Vitatẽ ſcire:ita hic cũ nẽo aliꝰpſũat᷑ meliꝰ ſciꝛ ꝙᷓ; iſte electꝰ an Sxit cũ uidna io ſibi fuit delatũ: iu ramẽtũ vo purgatiõis adiũgũt ꝑꝑ infamiã. ZLu uide de.hac.q.lanꝰ Har.in.l.maritꝰ.ff. de q̃o ni. ⁊ in.l.iij.ff.de iureiur.⁊ in.l.eũ.qͥ. S.i popłaʒ ribꝰ.e.ti.dicã plene in.d.c.fi.an ⁊ qñ in cã cria li cꝛiałꝛ uel ciuilꝛ mota ſit deferẽdũ iuramẽtũ in ſupplemẽtũ ꝓbationis.¶ Blo. in vYbo ſoli qᷓꝛit qr iſti teſtes dnir ſoli cũ nõ ſu de ſubã ꝙ ſint ſo ciati.⁊ ſatiſ ẽ ꝙ ſint plłes nũeꝛo.iiij.q.iij.ubi nu merꝰz. c.uẽrabił.j. e. Gl. meru Srij ur arbitroꝛ expõit ſoli.i.ſingulares ⁊ dic ſingulares quia ñ erat cõteſtes:ut in.c.cũ dilecti de elec.depõebãt eni ſimpł: ſẽ diueꝛſis factis. Alij intelligũt ꝙ di cunt᷑ ſoli qñ ſine adiectõe cãe teſtioniũ fert:et ꝓ hoc nið tex.bõuʒ cũ glo.iiij.q.iij.ſola.⁊ ntraqʒ expolitio ẽ bõa.¶ Muero text. diẽ ꝙ iſti teſtes erãt ſoli uel tales ꝙ n debur̃t admitti:q;do dniꝛ tales gloſ.in vᷣbo tales expõit tales.i.crio ſi uel male fame. ꝓ boc ᷣm Inno.ꝙ lʒ tales ñ replłã tur ab excipiẽdo.repellunt᷑ tñ a teſtionio ẽt ſuꝑ exceptiõe:qꝙ nõ.Alij m odicẽtes ꝙ ſiẽ admiuũ tur ad excipiẽdũ ita ad exceptionẽ ꝓbãdãa crioſi admitti debent.ᷣ ãt dñt iſtos fuiſſe repulſos:qꝛ ↄſpiratores uel inimici nel aduerſarij in hac cã fuert.pᷣmũ diciũ tñ plʒ Inno.⁊ ẽ viꝰ Dic ergo ꝙ aut qrit᷑ nũq̃d crioſus adminat ad ꝓbãdum excepiionẽ cris ⁊ dicẽdũ ẽ ꝙ ſic:qꝛ nõ ꝓdeſſet exciꝑe niſi admiueret᷑ ad ꝓbãdũ exceptionẽ: ut in.c.cũ int᷑ de excep.ſed dʒ ꝓbare ꝑ teſtes idone os nõ niles:qꝛ regnlarit᷑ teſtes dñit eẽ idonei.S. .c.i.¶ Rarõ diuerſitatis ẽ qꝛ crioſus admittit ad excipiẽdũ ⁊ ñ ad deponẽdũ ſuꝑ exceproe:qꝛ pꝛio caſu ſe defendit:ſed teſtificando ſecus:non enim debet credi uilibus. ij. q. vij non potelt. ¶ Moia gloſam in nerbo ſiue laicos. et dit de m. ut dixi in. c. g cetero ⁊ in. c.qm.S. e. ?.ꝗ. de accn.c cũ.p. M pꝛacticã gl ultie 2 eã te ne ſʒ aliter ſenſerit hic hoſti. Jo. an.ſeqt glo.ut nõ credat᷑ teſtioꝰ ſingularibꝰ:ſʒ oʒ deponãt ðᷣ oↄſcia capituli ꝑ mõʒ h traditũ.⁊ nide nõ.i.c.ver tio loco de ꝓba. Et nõ. finẽ glo. ĩ q;tũ dicit q; iſti pnniũt̃᷑ taq;ᷓ falſarij: ergo ſola pena ſuſpẽſio nis ñ ur̃ pena oꝛdiaria ⁊ ↄdigna: ar.l.i.i fi.ff. ð fal. ? facit ad ea qͥ dixi ĩ tex. ¶ Ex glo op. z nẽ ꝙ ex quo teſtionia h̊ fuerũt publicata: ut colli git᷑ ex pꝛicipio:nõ debnerũt teſtes iteꝝ recipi ut i. c. frnitatiſ.S.eo. So. ᷣm Inn. b fueẽt teſtes re cepti ſuꝑ alijs articuł.nã ſr̃ irreglłaꝛitate ñ fueꝛt teſtes recepti. ad h. c. cãʒ. S. e. ?⁊ ð mã dic ut dixi gñalit ĩ.d. c. frnitatis:dic ut ibi. Mic Caſus: In cauſa Bm olim. liberali ↄtuma cẽ ẽt lite nõ ↄte.teſtes recipi pnñt.h.d. Em cõeʒ ⁊ nõbilẽ lee¶ Dꝛia ps ðᷣciſe narrat fẽʒ fa ibi mãdamꝰ:dat indices qbꝰ cõmittit recepti onẽ teſtiũ ⁊ ꝓnidet qͥd ꝑ eoſ agẽdũ reo ↄtũace. Nõ pꝰ ꝙ ĩ cã liberali.ſ.cum agit᷑ de ſtain eccłe põt iternenire ꝓcurator ex ꝑte actoꝛis ⁊ rei. Mõ fo ꝙ lis ẽ ↄteſtanda cũ agit᷑ de ſiatu eccłe data phtia utriuſqʒ ꝑtis. ¶ Mõ. tertio ꝙ teſies de necitate ii ſũt deducẽdi de lõgiquo ad pntiã indicis ſʒ pñt recipi ĩ eoꝝ loco. ðᷣ quo nið qð di cã i.c.cũ cãʒ.j.e¶¶ Mõ.archiepʒ poſſe litigar ꝑſonalit᷑:⁊ ſic ñ aꝛtat cõſtituẽ ꝓcuratoꝛc.ad idẽ .C.· fi⸗de iura cal.nide qð le.⁊ nõ. ĩ.c.fi.vV.q.iij. 5. ꝙ ad ſñiã. ſ. audiẽdã citant᷑ ꝑres pẽpio rie:nõ ergo ſufficit una citatio. ſecꝰ i cãis ſũma rijs. uide tex. cũ glo.in cle.ſepe de ner.ſig.iĩ ner bo pemptoꝛie:⁊ qð nõ. ĩ c.ↄſuluit de offi. dele. Mõ. ꝙ delegarꝰ datꝰ ad cãʒ iſtruẽdã põr cita re ad ſniã audiẽdã ĩ remiſſiõe cãe: ſʒ hᷣ fuit expſ ſe dem. quid ãt ſi papa nil dixiſſʒ: uide Inn. ĩ. c. fi. de accu. ubi uẽ ↄcindere ꝙ idẽ Glo.i. ponit caſum ſialẽ ut ĩ ea pʒ. Hoſt. ponit alio mõ ⁊ ſic. Macãte ecchia nionẽſi archiepᷣs cartuariẽſis no lebat cõcedere bnficia nacãtia ſpectãtia ad colla tionẽ epi nionẽf: ⁊æ pntatoſ iſtitnẽ ⁊ cuſtodiã na cãtiũ eccłaꝝ bẽe ſiẽ i illis ꝑtibꝰmoꝛis c.ſone ulłt dicẽ ꝙ archiepᷣs bʒ oĩa. S. dẽa iura i dioceſibus ſuffraganeoꝝ ſuoꝝ ſede nacãte. archidiaconus nioneñ:ſe oppoſuit dicens q; nec illa ecclia ſibi ſubeẽ debebat. ĩmo erat ſcdᷣs archiepal ⁊ perat oĩbꝰecchijs uallie iu? merropolitico. Itẽ ꝙ pᷣdic ta ecckia ſẽꝑ fuit libera a pdicta fuitute:? ꝙ ipe archidiaconꝰ hoc iure fuerat nſus ab antiquo ipſa uacãte ſede: q̃ᷓre nõ ad archiepʒʒ ſʒ ad ipſum ſpectabãt pᷣdicta.⁊ ꝑ hũc mõʒ legẽdi dic iſtã de cꝛe. planã. Itẽ ſʒ eũ põt eẽ ꝙ archidiaconꝰaſſeẽ bat ꝙ nacãte eccła nionẽf. ſpectabat ad ipſũ cu ſtodia epᷣatꝰ æ eccłaꝝ ſuaꝝ:⁊ ꝙ hẽbat iuriſditio nẽ epᷣalẽ in oĩbꝰexercẽ ĩ quoꝝ poſſeſſione ſe foꝛ te dicebat.ſʒ archiepᷣs aſſerebat ↄriũ dicẽs hec oĩa ad ſe nõ ad archidiaconux ꝑrinẽ ⁊ poſſeſſio nẽ illoꝝ hꝛe:⁊ ſic erãt uteꝛqʒ qᷓſi reꝰ? actor ⁊ q̃ſi ¶ De teſtibus. — pa in foꝛma ĩqſitõis ꝓcedi. æ diẽ ſʒ hoc planaʒ ocretalẽ ⁊c᷑.qua⁊ ſic diẽ Moſti.uidebii ſian ĩ pꝰ Srio ¶ p.⁊ nẽ ꝙ iſte aꝛchidiaeonꝰ ñ debue rit admitti ad agẽdũ ꝓ iuribeccłie ſine manda to epi ⁊ capituli: ut in.c.i.de ꝓcu. Hl. ij. ſoluit fatẽdo ↄriũ:qꝙ foꝛte hãc excepnionẽ ꝛe fuat h pa pa õ archidiaconuʒ.ſjy hoc nõ pʒ glo. dicens ꝙ iſtud ẽ ſpãle cũ ꝑticulaꝛis ð eccła ꝓſequit᷑ ininiã eccłe ne trahat᷑ ad peiorẽ ſtatũ ⁊c.ut in glo.allł. in Zriñ.l. ſi s hac lege.O. quotiens.ff.qͥ.⁊ a qᷣ ma. libe.n fi.ubi vVvo agit unꝰex patꝛis ut libei tus ĩgꝛat reuocet᷑ in fuitntẽ ſine mãdato alioꝝ: glo. nõ ſoluit: ſʒ ſolo ẽ qꝛ h agit de libeꝛtaie ibi de puitute. Itẽ cã ibi ẽ cõis ui ſingulł hic nt col legio:⁊ iõ includit h̊ glo ꝙ defect mandati non poterit ̊ oppõi ↄ archidiaconũ:iʒ ð alia excep tõne dʒ tex intelligi. Aduerte lanꝰet clari colli gẽdo dẽa Inno. et alioꝝ: dico ꝙ iſte tex. põt in telligi dupłꝛ. ſ ꝙ iſta eccła nioneſis. nacabat fᷣo ꝙ iſte eps ninebat. fʒ pmũ intelleciũ oʒ itelligeꝛ ſʒ lec.Ho.ð qᷓ gᷓ ꝙ aꝛchidiaconꝰagebat h̊ pᷣnci pał: ꝓ ſuo intereſſe ꝓpᷣo:q; dicebat bec inꝛa ꝑ tinẽ ad eũ ſede nacãte:et ius eccłe deducebat in quãdã ↄſeqᷓntiã. et ſic nõ obſtat ðfectꝰ mãdati ec cleſie cũ nõ agẽt pncipalit᷑ pꝛo ei inribꝰ:nec ob ſtabat nacatio eccłie rõe pᷣdẽa:qꝛ nõ deducebat inra eccłe in iudiciũ ſjy ꝓpa ipᷣi archidiaconatꝰ. Si ãt noluiſſet aꝛchidiaconꝰ agẽ pꝛo eccłia:non fuiſſʒ admiſſus ſz oẽs ſaltẽ illa rõe qᷓre nacabat eccła ut ĩ.c i.ne ſe.ua. Item qꝛ illo rᷣe non põ dici platꝰnegligẽs ar.c.qꝛ diuerſitatẽ de ↄceſſi. pᷣben. neqʒ ex dilatiõe ĩmineꝛet ecclie ꝑiculuʒ cũ ſede uacãte nõ currat pᷣſcriptio ut in.c.i.⁊ in.c. ð quaꝛta ð pᷣſcrip.niſi forte uelles dicer̃ ꝙ papa ex officio nolẽs occurꝛẽ pᷣiudicio ſaltẽ fẽo ipſi ecclie uionen. ne inteꝛi ſede nacante archieps ex erceret illa iura noluit ↄmintẽ negociũ ꝑ niã iqᷓ ſitõis ↄfidens de ſolertia archidiaconi ꝗᷓ fuerat actoꝛ ĩ ðferẽdo negociũ ad papã: ſicẽ eiʒ pᷣlato ñ naléte ex aliq̃ cã agẽ papa pronidet ecclie ex of ficio:ut in.c cuʒ neniſſẽt in fi.de inſti.ira potuit eccłia nacãte:cũ ꝑia ſint inutilẽ pᷣlatũ ⁊ nullũ ha bere:ut ĩ.c.ij. ð̊ tranſſa.pla.⁊ ſic limita dca doc. H. faẽ ad hũc itellecinʒ qð.j.dicam. Si qt nis in telligẽ ꝙ hic epᷣs niuebat ſʒ aliũ intellecrũ:⁊ tũc põt tex hr̃e triplicẽ intelleciũ.pᷣmꝰẽ ille Hoſtiẽ. ꝙ archidiaconus agebat hᷣ pro iurib pꝛoprijs iʒ ĩ ↄnñnã alłaret iura eccleſie:dicebat eã ee libe 2 ? ſilet Zriũ põt.n.agẽ ꝓ iuribꝰinꝛ dignitatis ſine mandato epi ⁊ capituli ar.i.d.c.cũ uẽiſſent ⁊ in.c.ſe de dila.cũ ſi.iſte intellectꝰ lIʒ planus ſit nõ tñ multũ ↄgꝛnit he:q diẽ ꝙ eꝛat ↄtẽtõ ſupeꝛ ſtatu eccłe vionenf.et ſic ſtat eccłe pᷣncpalꝛ duce bat᷑ in iudiciũ ſo põt itelligi ꝙ pᷣncipał qõ erat de ſtain eccłe ut lr̃a ſonat ⁊ intelligit glo.pꝛia ꝗᷓ põit ſatis aꝑiũ caſũ ad tex.⁊ tũc dic ꝙ papa ex officio ↄmiſit ĩqſitionẽ. vñ archidiaconꝰ ni age bat hic tanqᷓ; actoꝛ:ſj ꝓſeqbat᷑ iqſitionẽ ↄmiſſã ꝑ papã.et hãc lec.ſentit Inno.erꝓ hoc facit ſʒ eũ ꝙ fert h ſnia liie nõ ↄi.ut colligit h ex iex. brttei enis wnrin n A huinl ſaun iͦngliu 4 ſiuulli ſn w / ſun mluli il , “D . nullt , Nucinina pN pnici r grind han nztiunuin wtnk⸗ Pii iunin liu etn ſustt u iigitnen iefllcl luratiniahe Pwobinnntridmnürtirs idteſeg , wnd ur Umnausegedisatidun Tdddäiwdantnitiamn WenGhatl hi NAthsir rtidnia eliguiguntmneniglie utouprninici rtsſben ugtfiiiir in ftüittittinnt 4 Anctſiinit e 4 1bintndbo neno eociz Wimg Ie 4 la te en ſege acileg ing nte deſnin S Nie ſencplu in hii⸗ egir Miit owa nb irn bar oudadlr i-, ii tunn ak nutai Spi,unm, ibcn, Gwan Fanmiſiu /ts ſili niſtnuthir riciurſeu Nnibe npor hr eglgisan 0eniineoe eeſt. gandlunde ininen eallepioltoz i cir nö ra pfcnpto in dain. ni baid Niſont velesdict Gn ovolesoceurd Pocieid eſid NN õ Aa urn votOine Ngodd ens N Gctn nidiiuan iüftenn dicilo etden d Aiſtihſn N endatde Mã5 ob. ſi dicat᷑ hoc nõ ↄuẽire le q̃ diẽ aꝛchidi aconũ poſſe ex cã ltima repelli abiagendo et ſic pſuppoit ꝙ erat actor cẽ hic reqꝛit li. ote. ſaltẽ data ꝑtiũ pntia: ergo nõ ꝓcedebat᷑ ꝑ uiã ĩ q̃ſuiõis cuʒ tẽ nõ ſit cũ quo lis ↄteſtet᷑ ut li.non ↄte.qm. S. ſt ⁊? alij: Nr archidiaconꝰ ↄſtituit ꝓ cuꝛatorẽ ꝙ nõ eẽt ſi ꝓcederet᷑ ex iudicis officio nã ut elegant᷑ dicit Inn. nõ repugnat᷑ iuri ut ꝓ motor iquiſitõis poſſit ꝛepelli ab inqſitõe ĩ.c.cũ dil crꝰde accu.nʒ ꝙ ↄſtituit ꝓcuꝛatorẽ et ꝙ cuʒ eo li.ↄteſ. fiat maxie ſi agit de iure alicui dando nel creſcẽdo ſecꝰubi ageret᷑ de crie. Iè ſecꝰ nbi papa ex offo ſuo ꝓcedit.intellige ſꝑ ſine ꝓmotoꝛ iquiſuõis:qꝙ bñ nõbis:iſte in itellectꝰlʒ ſit neruſ in ſe non in iudicio meo ↄgruit huic he q dicit archidiacõuʒ ꝓpoſuiſſe qõeʒ ſe ſtatu illiꝰ eccleſie Irẽ bᷣ ꝛepelli᷑ ab agedo no tiñ ab iqſuone ꝓmo nẽda er nulluʒ Vbuʒ ẽ ĩ ex. ſapiẽs inqſitione æc. Jõ daĩ tui intellectꝰ? nõbilior ꝙꝙ archidiaconꝰ directa uia agebat.h̊ S aꝛchiepʒ ſr̃ ſtatu eccle:et admucti dʒ et ſine mãdato ſm Inn. qꝛ eps erat negliges ⁊ hac piatẽ agẽdi hʒ qiber ꝑticularis de eccła et õdiceẽtibꝰepo ⁊ alijs.xii.q.ij.non lice at de re.eccle.n alie.ſi qͥs pſoitoꝝ nec eꝛit iſte ꝓ cuꝛator ſm Inn. ſed ꝓcurãs:ſic ſi pꝛ ageret ꝓ filio. ↄuicii ãc negligẽtia epᷣi hoc ipſo ꝙ nõ pro ſeqt ius eccłe ſue ſm Inno. nel pmittet de hoc ſũmaria ↄgnitio ym eũ ł fᷣm hoſt. qꝛ teꝛ moitus ab archidiacono ipm ius eccle ꝓſequi no cuꝛat cdicit tñ in alia gl.ꝙ qᷣcqd dicat᷑ in hoc caſu et ſi milibꝰ euntũ eẽ ut hoc ſignificet. capło anqꝙ; archi diacõus uel aliꝰ admittat᷑ ne poſtea nẽies et alle gãs ignorãtiã ul puaricatione luè ſuſcitare poſ ſu: ⁊æ qꝛ magis idone i talibꝰeligẽdus e.et quia nec eps ir̃ tlibꝰſine cã liuigat:qͥda inñ ur bic itert Inno.hũc intelleciũ nõ admiitut negãtes ꝑiicu larẽ de eccła poſſe agere ꝓ ipſiꝰiuribꝰ ſine man dato ẽt alijs negligernibus. et dnit ꝙ iu:ia ſuꝑins alłata loquũt i ꝛeuocauoe male alienatoꝝ tatum nbi ẽ ſpale:et ex ſpali cã illud ↄceſſũ ẽ ſinguł cle riciſ õ ius cõe. Capła vo qᷓ habẽt.ij.q.vij.qr ꝓ pt ⁊ ſeqntia:lʒ nõ reſtringant᷑ ad reuocationem male alienatoꝝ no iñ dãt clericis ſinglaribꝰ facł tatẽ agedi ſʒ rnũciãdi exceſſus pᷣlatoꝝ.⁊ ad iſtðᷣ .c.dnt intelligendnm ꝙ papa ↄmiſit inqſiuoem ad inſtãcia archidiacõi cum mnlia audiuiſſet de ſtatu eccłe. ⁊ ſic nõ firmado pedeſ traſu h̊ Inn. Sed allo ipᷣin in alio loco ubi aꝑte fiꝛmat peðs tenendo hanc lecta et uꝛ qſi tex.ſ.in.c. dilecii de ma. ⁊ obe.loqt᷑ iñ ibi de capto ⁊ diẽ nõndum ex illo tex. capł, proſeq iura epatus qn eps in pre iu diciũ aliqͥd fac:ct ide intelligedũ tʒ eũ ſi ſit ne gligẽs:ar.xij.q.ij.no liceat.et dic ibi nõ.dignũ ꝙ caplin nõ ſolum appellat pro inribus epaius ſʒ ẽt ſuꝑ eis cãm pꝛoſeqt: et hoc eað rõe qꝛ ſpũa lia et dignitates eccłie ſt cõia et cõit᷑ tenẽtur ab epo er cp tulo:lʒ eps ſit caput.j.ð.v.ſig.cũ cle rici:et q;ꝙ loquat in capiiulo eadẽ roe puto ið in ꝑticularibus: negligẽte ẽt capitulo ſicut enim gapuulũ agit negligeie ét epo ut ibi: ita z? caplło Cam olim. negligente agir ꝑticularis cũ iura capituli öuol nantur ad unũ alijs negligetibꝰ:ar.nõ.in.c. cuʒ nobis. ⁊.c.qꝛ ꝓpter ð elec.⁊ ð his qᷓ fi.a ma.ꝑ. ca c.i. Itẽ ius publicũ ↄſiſtit in ſacris.i.di.ins publicũ:tene eꝛgo hãc ultimã lec.q ẽ ualde nõ.2= eaʒ ſequit᷑ do. an. ̊ zæ do. Card. ⁊ uide Lap.allł. .lij. ubi firmat ꝙ qn ab eccla fuit res ablaia põt ð ea agi ſiẽ ðᷣ re male alieata:qꝛ ſanſ pot dici ma le alienata:ad hoc qð nõ. Inn.i.c.epi de re.ec. nò alie.⁊ ĩ ſpe.i ti.ð reſcrip.pᷣſen..rõne foꝛme v. itẽ qð ĩ reſcripto Itẽ ex pꝛediciis collige ꝙ; ubi pᷣlatꝰ æ caplʒ nõ ſunt negligetes nõ admittit ꝑticłaris ðᷣ ecclia ad ageduʒ ſine madato.ſecus ad defendeduʒ de quo iñ dic ut nõ. ꝑ gl.æ doc. in. c.i.ðᷣ ꝓcura.qð intelligo niſi agat de re male alienata:tunc eni nõ exigeꝛẽ negligeriã pꝛelati et capituli cuʒ indiſtincte det᷑ i iſtis ptas agendi ut :d.c.ſi quis pᷣſbiteꝛoꝝ:⁊.c.nõ liceat.fateoꝛ in ꝙ ſi ↄcurrerẽt ad agẽdũ pᷣfeꝛt̃ platꝰ tanq; idoneoꝛ 2 cuius magis ſpãlr itereſt:ar.ff. ð accu.l. ſi plu res.⁊ i.c.edoceri ðᷣ reſcrip. Ex predictis pores colligẽ an z qn ꝑticłaris ð eccłia admiriamur ad agedũ pro ecclia: æ hẽs claros itellectꝰ bꝰ.c.qui ꝑ alios iuoluunt. ſʒ nũc qᷓrit an in caſibꝰ i quibꝰ admittit᷑ ꝑticłaris ð ecclia ſine mãdato debeat li bellũ ↄficeꝛe noie ꝓprio an ecclie/ Inno. vꝛ Hh nariare i uno loco dicit ꝙ aget noie ꝓprio ⁊ ñ eccłie ſiẽ ĩ popłari actõe ſʒ loquitur ſpecifice qn agit᷑ ꝓ re male alicẽata: ſʒ poſt pn loquiĩ gñalr alijs negligẽtibꝰ diẽ ꝙ libellꝰ ↄcipieĩ noĩe cccle 2 ↄſeqt ꝛeſtoeʒ noie ecclie: ul alr iudicabit ꝓ ec cleſia ſʒ petitõeʒ. ⁊ hec opi.vꝛ tutior ut qlrcũqʒ agat pro iuribꝰ ecclie agat ipſius noie:qð ienet Lap.·i dẽa alt. ex quo eni ancie iuris agit pro ec cleſia dʒ agẽ noie illiꝰ: ſuccedit enim loco totius eccleſie:eꝛgo eodẽ iure ceſebit:ar.c. le ⁊ qð ibi nõ.ð dila. ⁊ pro hoc uide ſpe.in ni. ð̊ ꝓcuratore .F. ij. V. quid ſi:æ qdᷣ ibi nõ.i addi.æ nõ. Inno. in. c. ex Iris de ꝓba. Sʒ nũquid ſnia lata 9 ꝑti cnlarẽ de eccleſia piudtcet eccleſie ut ſic deceteꝛ0 alins non admittatur obſtate exceptõe rei indi. diẽ Innoc. ꝙ ſic ſiẽ ↄtingit in accuſatõibꝰpopu laribus.l.eũ qͥ. J. in popularibus. ff. de inreiur. nide bonã glo.in.c.cũ dilecti de elec.niſi prius fuiſſei puaricatus de quo nide qð plene nõ.in .c. de bis.j.de accuſa.nec ſᷣm doc.ienet᷑ iſte par ticularis ſatiſdare nel defendere eccleſiam ſi re conueniat᷑ cũ hocei ↄcedatur a iure alłs huiꝰ ti more ſepe retrahberet᷑ ab agedo:ar ff. de iudi.l. ij. S. ſed ſi et tenet guil i ſpe. de reconne. F. ij. V. q̃d ſi canonicus ꝙ hoc caſu põt iſte ꝑticularis de eccleſia ↄſtiiuẽ ꝓcuratorẽ.ẽt an li.ↄteſt. Ad pᷣdẽa nide ꝙ ponũt dni de rota deciſi.cccxxxv. ubi dñt mõachũ poſſe agẽ pro abbate capto et incarcerato ut liberet᷑ a carceribꝰet reſtuuat᷑ r̃gi mi abbanie.cũ ei agat pro electide abbatis deo ſue.cum dilecius de reſcrip.cum dilecta. ¶ Jor tius poteꝛit ageꝛe pꝛo iam ↄfirmato et inſtitnto Itẽ aget pro re male alienata nt.s dictũ ẽ fori us aget pro alienaoe pꝑſone ar. xij. q. i. ꝑcipimꝰ facit. c. ex ꝑte de accu.⁊ hẽbit expẽſaſ a moneſte rio.de quo dicẽdũ:ut nõ.i.d.c. ex ꝑte.⁊.c.oliʒ. eo.ti. Nũquid aũt decanꝰ=.c.pnt agere pꝛo ſin gul bnficians ĩ ece la:qni de rota deciſ.ccccxvi. ꝙ nõ qꝛ hoc pᷣlato ſoli ẽ ꝑmiſſũ ð reſcrip.cle.i. 2 de indi.cũ depntati Oo. an. putar boc uexꝝ in q;tũ rãgeret᷑ dũraxat pᷣindiciũ bñficiati: nit pnta qꝛ diſputat᷑ ð titulo uel obnẽtiõibꝰſpũalibꝰ.ſecꝰ ſi tãgeret᷑ pindiciũ ecclłie:ut qꝛ ageret᷑ de poſſeſ ſionibꝰ pᷣdẽaꝝ:iũc eni negligẽtibꝰ canonico ⁊ p lato deberet audiri q̃ibʒ ẽt nicinꝰ de eccla:quia qð deꝑit pbẽde deꝑit eccłe. Anð ſi loquimur ð pbeda ⁊ vnſicijs eccłe cathedrał procedat hoc dẽm do. an.nec.pnto do.ð ro.ſenſiſſe oppoſuũ 2 pro hoc dẽm Inno.i pᷣalle. c. dilecri de ma. z obe.qð.S.recitani. Si vo loqnimuꝛ ð pᷣbẽda ulł bnficijs eccłe iferioris tũc ẽ dubiũ ꝑ nõ.in.c.fi. de ſucceſ.ab ĩteſ.nec de iſtis uẽ ſentire.d.an. ex rõe ſui.ſʒ nihilominꝰ puto ꝙ pᷣlato ⁊ rectoꝛe ne gligenb poterit capitniũ agere. ar. optimũ.d.c. cũ clerici. de v. ſig. æ ꝑ rationẽ Inno.in.d c.di lecti:⁊ poſſet dici ꝙ capitnlo ẽt negligẽte vorẽit agere ẽt particularis de ecela.puta canonicꝰ qꝛ ſuccedit negligente pᷣlato ⁊ capitulo:ut.S dixi.⁊= hoc nõ. ¶ Oo. æ alc S Eaʒ cũ eni lite nõ ↄieſ. teſtes recipi nõ poſſint nec diffinitina mmia ferri. 5 ut li e ñ oteſ.ꝑ totũ male fecir papa mãcãdo Sriũ ⁊ citãdo ad ſñiã audiẽdã So.glo fi.ponẽ do pꝛincipalit᷑ duos intellectꝰ. pꝛio ui dictio ma xĩe poſ ita in tex.ſter pꝛo tin:⁊ tũc eſt ſẽſus ꝙ ſe nes ⁊ ualitudinarij teſtes dũtaxat recipiũ nꝛ ma xie iuẽ̃ formã c.qm frequẽt᷑ in pꝛin. e.ti.nõ ob. qð dicit ð ſñia qꝛ debet itelligi de ſñia interlocu toria.ſ miſſiõis ĩ poſſeſſionẽ. Iẽ põt intelligi r̃a de alijs teſtibꝰ ſed ñ ſuꝑ pꝛicipali ſed ad eſſe ctũ ꝑueniẽdi ad miſſiõeʒ.iſte ĩtellectꝰnõ plʒ Lã nec finalłꝛ nẽ placere gl.lʒ muliũ titubet. tũ qꝛ de nã huiꝰ dictiõis maxie ẽ ni ponat idẽ i alio caſu ut. i. d. c.qm ĩ uer. maxime. Itẽ ĩ ãnᷓ ↄpillaniõe nõ erat nerbũ maxie ſʒ ſimpłꝛ mãdabat᷑ teſtes re cipi nec ad faciẽdã miſſionẽ ſolẽt teſtes recipi. nec ẽ ueriſilłe ꝙ papa f ſernauerit ſibi ſñiã ite o cutoꝛiã. Itẽ hic ſimpłꝛ citat̃ ꝑs ad ſniã andiẽdã ſed appellatõe ſñie iĩtelligit᷑ de diffinitina. Ex bis colligit᷑ ꝙ o ms teſies ĩdifferẽter hic recipiuniuꝛ 2 ſñia diffinirina fert᷑. ad ↄtrariũ vo dicit ponẽ do pm itellecrũ ꝙ hic ponit᷑ caſus ſpalis fanore liberratis:⁊ ̊ lec.nõbiis ẽ ⁊ cõit᷑ tener̃ quã põit bic Tan. plʒ gl. gof.⁊ hoſti.æ ſentit Inn. ⁊ boc iducit peꝛiculũ aiaꝝ ſᷣm hoſti.facit.c.qm.. poꝛ ro ⁊ ſeqnẽ.nut lite nõ ↄte.⁊ cle.diſpendioſam de indi LTertiã lec. ponit Inno. ſm quoſdã ꝙ bic archiepᷣs diffamabat ecchaʒ ſen ipſius ſtatum di cẽdo illã ſibi ſubiectã:igit pᷣfigi hic terminꝰ.j. quẽ ꝓber ins ſuũ.alioqui diffinitine ei pcipierur ne ulteriꝰ iquietz eccłas. C. de ĩge.ma.l. diffama ri. C . bũc ĩtellectũ ⁊ dr ferri diffinitina ĩ qᷓ; i pcipit᷑ ne ulteriꝰ iquietʒ:⁊ ð hac ſñia ⁊ eiꝰeffe cm nið ꝑ Mar. i. l. titia. ff. ð ac. nõ tñ plz Inn. quo ad tex. qꝛ archieps h̊ poſſidebat qr̃᷑ nõ ẽ vi ſile ꝙ diſftamauerit eccłiaʒ. uñ põit qᷓꝛtã lec. ; ̊ fuit pceſſum ꝑ uiã inqſuõis.ut.S. dixi.⁊ ex hac lec.nõbis ſẽꝑ ꝙ cũ iudex ꝓcedit ꝑ uiã inqſitõis interueniẽte actoꝛe ? ꝓmotore inqſuõis fui cuʒ eo lit. ↄt᷑.ſi ẽ pñs:ſic intellige.c.cũ.i.⁊.a.ð ꝛe iu di.⁊=.c.cũ dilectꝰð pur.ca.ſi anteʒ ꝑs eſt ↄtumax ꝓcedit᷑ nõ obſtate defectu pteſtatõis ad ꝛecepiio né teſtiũ ⁊? ad diffinitinã ſniaz. Et uide qðᷣ dicaʒ in. c.cũ clamoꝛ.] Ieo. hec tñ lec. mibi nõ mulitum plz ꝑ 5. dca. ẽ iñ neꝛa ĩ ſe ⁊ nõbił. Et põit Inn. hic aliũ caſũ nõbilẽ in quo procedi põt lite non ↄt᷑.diẽ ei ꝙ ſi aliqs ðᷣ capitulo Sdic̃ alicui ↄira ctui celebrando ꝑ ecchiam audiet poſtmõʒ ageés ad illiꝰrerracratõem corã ſuꝑiore ſine ↄt᷑.⁊ ſine appellatõe: aꝛ. hic. ⁊ in.c.i.de his qᷓ fi.a ma.par. ca.quod bene notabis ⁊c̃. Caſus. Publi X tenore. catis atteſtanõibꝰ falſitas pꝛioꝝ teſtiũ põt indirecte ꝓba ri.ſic cõit᷑ ſũmat Sʒ h ſummatõ ni ↄtinet uſque quaqʒ neꝛitatẽ. ut ex.J. dicendis apꝑebit.iõ ſum mo ſic. Dublicatis atteſtatõibꝰadmitti adueꝛ ſaꝛiꝰad ꝓbandũ oriũ ſi an public ionẽ ſuꝑ hac ꝓbarõe ↄria inſtrui nõ potuit.⁊ ẽ caſus ſinglła ris ſᷣ quẽ paꝝ refert an nelit ꝓbaꝛe oriũ diꝛec te uel indiꝛecte ut.j.patebit:cõis diniſio.fa ibi nos. ¶Hõ ꝙ ſpõſalia ð futuro cũ carnis copu la ſubſequẽni iducũt mẽimoniũ ẽt ad ipediẽdum mr̃imoniũ ⁊ diꝛimẽdũ cũ alia poſtea cõtractum 7 caſus in. c..is qͥ fidẽ de ſoõ.¶ Nõ fo ꝙ ali nd ẽ phẽ mr̃imoniũ aliud traducere in domuʒ. nã ſʒ ẽ facti:pᷣmũ iuris. q nõ p ſtarutis faciẽti bemẽtionẽ ðᷣ tꝛaductõe.: IWo teꝛtio ꝙ tꝑe pa ſcali nalẽt ſpõſalia otracta Iʒ tẽpꝰill ſit ad můi moniũ Shendũ feriatum ðᷣ quo dic it ꝑlene nõ. in c.capellanus de ferijs ubi dixi. es vnum mõʒ bonũ pbãdi falſitatẽ teſtiũ uit ſi reſtringynt ſe ad ceꝛtũ locũ ⁊ tẽpꝰↄtꝛactꝰ pꝛobet᷑ eo ipᷣe abñ tia a loco. diẽ tñ Jo. an. ꝙ teſtes deponẽtes ſu per abñntia dent dicer̃ ꝙ niderũt illũ otinue ĩ iłi loco cõmorantẽ.ita ꝙ intra iteruallũ tpᷣis quo eũ nidẽ deſierũt nõ potniſſet ire ad locũ ubi dr fuiſſe pᷣus et redijſſe. ałꝛ nõ pꝛobarẽt ſᷣm euʒ qð nõ. et ẽ rõ qꝛ teſtes dẽnt ↄclude? neceſſario.ut ĩ .c.in pñ ia ð ꝓba. uide in ſilłi gl.nõ.in.c.clerici .lxxrxj. di. ꝗᷓ diẽ ꝙ ſi duo teſtes dñt me cõmiſiſſe aliqð maleficinʒ tali die:⁊ alij dñt me fuiſſe cnum eis illa die pferent iſti. Et intellige iſti ꝛeſtrin gůt ſe nt. ð. dixi ita ꝙꝙ Ocludat neceſſario ꝙ nõ potuiſſeʒ cõmiſiſſe maleficiũ qn ipſi uidiſſent. ni de circa hoc qð diri in c. in nr̃a. e. Mö ul tio ibi ipᷣs et locũ teſtes dẽnt vᷣponeꝛe ð tpe er loco.ſʒ intellige qn h ſũt necia ad ↄcludẽdũ iĩ trẽtũ arriculãtis ut hic erat. qꝛ miles fundabat ſe ſup anteꝛiorate tpis. als ſecꝰ: ut pʒ i c cũ Jo. ð fi inſtrn. ubi teſtes dixerũt ſe nõ recordari de an no mẽſe ⁊ die ↄctꝰ ⁊ nihilominꝰ ſeccrũt fidẽ.diẽ i hoſti. hie vViſilꝛ pᷣſumẽdũ õ teſtes qñ omnes reſpõdent eodem modo ¶ Sed coñntra hoc fa ciat dictum. c. enm Jo. nec ipſe Hoſni. nidetur ind arii utir en s Piun tüti Ghria, – en aahuinn N. itrirbiüni = jinlreen ond⸗ ſici an föki ſCndat Unnii i labin i mriki oARn: l agttml ylidin nn una hath, miani 1 oza ni ig diifcni iclnꝑ liß uttsti⸗ mi Clluſſot tluuminina zet iuklat rie⸗ “ rn nroctrnisimatie e ijnht mhy äm mi Pipe nrtpiuirendi inchmn Aciistbisitnſuntiiiin Weidnüigrataper, ſebheadie Niahen⸗ W ſiugaiht Bttenri 3 ihenei igidck iti * Oliafſntiglen neceuki tͤ ſitire⸗ hiint zine Obir ptriniͦortckrzi btf ii, aleen huioni gblet angs, ns, *“ ii Moſßninid 1 te wi tin n egin fuch nengin en lnial hrj heit⸗ „* een 6e bie 7 la ends Put . Pbicans anſſtnöb zanifi ””äläs unpm i ii le mniihe hg ſnll Rai Mma nſrn nopoint ti⸗ . Knne ui rqji en .**. Woo, A G almmitnininm mtitn nmi unii ni mſa inmn Eoi rii M ſ al inmnoni AMd nicndre itbon. ſuntni ins qo non kumis in ed nnchce, ( Peno e öſtin ortuen ti d i i Pencüfctiumm dano die g genend. — üpdädi fiſtme rchiü uſrehningond aiͦait e m hah edie dn No dh Bd ng mnini dita dendti g drinii diri cdnori Nn imn iemiſi ihs ice anir o oniſtin in us rdiſe atroebni fnen n cſe dent eni ſulſſci l neneei 4 bint deil dit me dönſil ſe ot. . zn ſont vie . chtiͦn Kil iĩ hoc perſiſtere:ſʒ dicit hoc arbitrariũ:⁊ h̊ neriꝰ nide quod nõ. Inno. in. c. qit᷑ æ qn.ij. de accn. Borru⸗ ꝙꝙ miles iſte no debnerit audiri al legãdo turpitudinẽ ſuã ꝙ tpe ↄctꝰ cũ hac młieꝛ aliã hzet nxorẽ:ut ĩ.c.cũ ſuꝑ qoe ð loceſ.pᷣben. So.glo.i.ꝙ ſpale ẽ nbi vni ꝑiculũ aie ꝙ nõ.et ð mã an ⁊? qñ audiri ðbeat allegãs turpitudiem ſuã dixi plene i.d.c.cũ ſuꝑ.nide ꝑ Har.i.l.iuſ inrãdũ qð ex ↄuẽtiõe.J. ꝓcurator.ff. ð iureiuꝛ. ¶ Go. ſo ꝙ publicatis atteſtatiõibꝰnõ dẽbant teſtes ꝛecipi: ut i.c. ffnitatis. s. e. So. glo. fi. ; h recipiũt᷑ ſuꝑ nouo articło:ↄꝛiũ loquit᷑ ſuꝑ ueti. Sz; ᷣ ſo.ñ ẽ bona:qꝛ unolebat mlłieꝛ ꝓbaꝛe õriũ erꝰ qdᷣ miles ꝓbauerat. qð nõ lʒ: ut ĩ cle.ij. de te ſti. Moſti. dat ſʒ itellectũ:q; h̊ oppõebaĩ falſuaſ teſtiũ qᷓ põt obijci ⁊ ꝓbari ẽt poſt ſñiaʒ:ut ĩ.c.lʒ .S. de ꝓba. ̊ lec.nõ ꝓcedit qũñ ꝑs ulłt ꝓbare di recte õriũ niſi adiceꝛeĩ qiras corruptõis:ut.d. .c. G le. æ nõ.i.d.cle.ij. Leꝛiia lec.ꝙ bᷣ ĩdiꝛecte nolebat młier ꝓbaꝛe priũ ꝓbãdo abnitiã a loco tpᷣe allegati Sctus:ſecus ſi directe uoluiſſet ꝓba re griũ ⁊ ſic de directa ꝓbatõe õria loquit᷑ tex. i. d cle.ij.⁊ ſic gl.legit ibi iſtũ tex.ſʒ in õriũ facit idetiras rõis. nã ita timeri põt ſuboꝛnario teſtiũ i indirecta ꝓbatõe ſicut iĩ directa. pnit eni teſtes ita ð facili iduci ad ponẽdũ ſuꝑ abniia a loco ſiẽ ad ꝓbãdũ direcie oriũ.gꝰ eadẽ dʒ eẽ ꝓhibi tio ĩ.c.cũ dilecia ð ↄfir.nti.uł iuti.⁊.l.ñ pnit.ff. de legi.⁊ iõ dicebat h̊ Mi. ꝙ ſiẽ directa ita indiẽ cra probatio Sria excludr᷑ publicatis atteſtatõni bᷣ:⁊ ꝓ H̊ gl.nõ.iiij.q iij.ſi qͥſ reſtibꝰ Qnãtã lec. młiũ nõbilẽ ſẽtit h̊ Inn.dicẽs hãc mulierẽ fuiſ ſe admiſſã publicatis atteſtatõibꝰqꝛ pꝰ publicatõ nẽ apꝑuit de loco ⁊ tpᷣe Scius q pᷣas n fuerũt ðᷣ clarata. H. n. nõ dixit miles ĩ aꝛticuliſ qꝰ tpᷣe pxit cũ pᷣori.ſʒ ſimpł: ꝙ priꝰpxit:cũ alia nn ñ potat młꝛ priꝰ ꝓbaꝛe abñtiã a loco cũ ñ reſtrinxiſſi ſe ad cenũ tpᷣs ⁊ locũ:⁊ ſic nõ fuit ei ĩputãdũ ſi añ publicatõʒ hãc abnitiã ni ꝓbauit.ſi at priꝰi aꝛicu lis Hᷣ fuiſſent expſſa:nõ fuiſſent pꝰ publicationeʒ iſti teſtes admiſſi: ?2 lʒ iſte itellẽs appꝛopet᷑. Inn. tñ ĩ vitate ẽ gl. i. d. c. ſi qͥs teſtibꝰ:dicit iñ illa gl. ꝙ ſi fuiſſʒ capłatũ ðᷣ loco et die audiret᷑ pꝰpubli catõeʒ ſi fuiſſet tẽ ꝓteſtata ð abntia qᷓſi ſentiat q; ꝑ hãc ꝓteſtationẽ excludit᷑ pſũptio ſubornatõis h m ultimũ ñ plʒ h̊ Jo.an.niſi fuiſſ pteſtatio ⸗ uẽtionalł.i.ꝙ ꝑs adueꝛſa ↄſenſiſſʒ ꝑ nõ.i.c.fani tatis.S.e.qꝙ ſatis plʒ:qꝛ h̊ nõ vᷣpẽdet a nolũtate ptis:ſʒ a iuris diſpõe:g ꝓteſtatio ſoli ptis non ꝓdeſt als de facili eludẽt ĩ h iuris diſpõ aꝛ. in.i. alimta.C. de neg.geſ.niſi nelis dicẽ ꝓut . tãgã ſ pᷣmũ dẽʒ Inn. ? glo.expᷣſſe appꝛobat ⁊ ãpliat Jo. an.i addi.ſpe.i ti.e..ſepe ĩpᷣn.z.. poꝛro ubi dicẽ̃ ꝙ ẽt directa ꝓbatio ↄria admiitit᷑ publi catis atteſtatõibꝰqñ aꝛticnlꝰnõ fnit debite ſpecifi catꝰ.exẽplũ ſi ↄtra iſtm obijcio ĩ genẽ ꝙ eſt fal ſũ:teſtes iducti deponũt ꝙ tpe ↄfecti iſtr̃i nõriꝰ erat mortuꝰ:certe pot᷑it adneꝛſariꝰ atteſtatõibus publicatis pꝛobaꝛe ꝙ erat ninꝰ:licʒ ᷣ ſit directe rium.nã ñ ẽ ſibi ĩputãdũ qꝗr᷑ pus n ꝓbauit cuʒ Signtkicanerũt. non poſſet diuinare qd teſtes erãt dicturi. ĩdebi ta gꝰ ſpecificatio admittit ꝓbationẽ ẽt direcie õ riã ſic idebitaʒ repellit ꝓbatiõeʒ ẽt directe cõtra riaʒ ⁊ hᷣ ur̃ ſubtiliſſimũ ⁊ tenẽdũ ⁊ ſatis ꝓbat ꝑ iſtũ tex. ʒ hãc lec.æ ꝑ rõem nãlẽ q ſatis allegari põt i.c. fo req̃ris ðᷣ appel.⁊ i.lſcire oʒ..ſuffi cit. ff. de excu.tu.⁊ ſʒ hũc ĩtellectũ fümaui:æ tᷣm pᷣ ẽ limitãdꝰ ⁊ reſtrigẽdꝰ Ai.qͥ nimis generalii noluit excludẽ ꝓbatiõeʒ priã publicatis atteſtati onibus q;ꝙᷓ poſſʒ attẽtari ꝙ ubi allegat᷑ abntia a loco ñ debebat ita de facili timeri ⁊ pſumi ſub ornatio cũ i fco qᷓſi notorio n ſit tãta pᷣſũptio uł ſuſpitio.ar.c.euidentia de accu. Sʒ tene primũ: qꝛ al. poſſẽt ↄfigi młie fraudes q̃ ſatis pater ſpe culãti. Alij iñ nolueꝛũt ponere qͥntã lec.ꝙ ꝓce dat tex.ĩ cã mꝛionali:⁊ iſte itellectus ẽ nerꝰ in ſe iux nõ ·i.c. iuranit ðᷣ ꝓba.⁊ i.c.ſeꝛies.S.e.ſʒ nil noni affeꝛꝛet nobis iſte tex.nec ẽ pꝛopouõnabił lie q̃ minie füdat ſe ſuꝑ fanõe mẽionij. ¶ Altio qri:pone ꝙ młr ꝓbanerat abntiã militis nũqᷣd poſſit ꝓnare miles ðᷣ nouo pntiã. Gl iſta fi.ꝙ ſic qꝛ ẽ aliꝰ modꝰ iducẽdi ⁊ ad aliud inducimur nũc qᷓ; pꝰ:qᷓſi dicat ꝙ pꝰ iduxit teſtes miles ſuꝑ pntia ad ꝓbãdũ pncipalit᷑ mrimoniũ.nunc vo uult iducẽ ad ꝓbãdã pntiã S ꝓbationem mulie ris. Sʒ aduerte qꝛ h̊ ſoluit Sriũ ĩ qᷓtũ obijcit ðᷣ publica tiõe ſuoiũ teſtiũ. ſʒ ñ ſoluit i q;iũ ꝓbat directe Sriũ ꝓbariõi mulieriſ:qꝛ illa ꝓbanit abn tiã. ⁊ iſte nũciuult ꝓbãe pñtiã õ cle.ij.e.ti. Jdo potes dicere ꝙ admittet̃᷑ miles ãte publicatiõem atteſtationnm mulieris:põt ẽt toleari ſi nult pro bare ẽt pꝰ publicationẽ ꝑ nõbile dẽʒ Inn. in. c. cũ clamor.j.e.qꝛ iſta ultia ꝓbatio nenit ad con fermatõeʒ pᷣoris:ſic ñ pᷣſũit᷑ ſubornaiio maxie qꝛ latis potuit ↄfidẽ ĩ pori ꝓbatiõe:ſʒ qꝛ nũc ðᷣpꝛe hẽdit oriũ dʒ admitii ad ↄfirmationẽ prie ꝓba tõis:ꝑ hoc hẽs aliã limitat onẽ nõbilem ad iura ꝓbibẽtia ꝓduciiõeʒ teſtiũ pꝰ publicationẽ. dicit tni Hoſti ꝙ młieri ñ licebit ꝓduce teſtes t᷑tioſ 3 hos fos ar. c.lʒ.ij.j.eo.qð nõ.⁊ nide qᷓre pꝰã ſirʒ ʒ ꝓducer᷑ teſtes ĩ Sriũ ⁊ n ſic pꝰ atteſtatões pnblicatas ꝑ gl.nõ.i.d.c.ſiqs teſtibus.iiij.q.ðiij. Ignificauerunt. ſul ne cã neget᷑ q̃rta dilatio petita cnʒ ſolẽ nitate legali põt appellari uel ſũma ſic. Indulgẽ da ẽ ĩ cã qᷓria ꝓdnuctio teſtiũ petita cũ ſolẽnitate legali cã ltima non refragante als ltime appella tuꝛ. In p̃ᷣma appellãtis öciſa naꝛatio.iĩ fa appel latõis cõmiſſio ibi mãdamꝰ. ¶ Nõ p ꝙ cõmiſ ſa cã ad iſtãtiã actoris tã ſuꝑ poſſeſſiõe q; ſuꝑ ꝓ prierate põt acror ſuꝑ alt᷑utra ichoare indiciũ: ꝓut ſibi nidebit᷑ qnimo põt ſuſpẽdere indicium ꝓperatis pᷣꝰ ichoatũ.⁊ itrare iudiciũ poſſeſſori nʒ ꝓcedit g.c. paſtoralis ðᷣ cã poſ.æ ꝓpꝛie.tã coꝛã ordiario q; delegato ? rõ oinʒ pᷣdictoruʒ fauor ſpoliati ⁊ odiũ ſpoliãtis ĩ cle.una.e.ii.q ñ alt̃ant᷑ ex iudicis q̃titate. ¶ Hõ ſo ꝙ iudicinʒ ĩ cã mionij fũdat᷑ ĩ ꝑſõaʒ abbatis ⁊ ↄueẽtꝰz abba tiſſe ⁊ mõialiũ.an ãt ſolus abbas ſen abbatiſſa i i— teſtious. poſſir agere ⁊ cõuenire dic ui plene nõalc. edo ceꝛi ð Geo. æ.c. cõtingit. de trſac. ¶ Hõ.ʒ qꝙ ſucceſſoꝛ ulis põt agere poſſeſſoꝛio ꝓ uiolẽtia il lata dfücto: ⁊ ſic ĩterdiciũ nũ ni dat᷑ bꝛdi:ↄcoꝛ. l. i. F. H ar. nide.qð dixi in c.qꝛ. S. de iudi. õ.iiij.ibi ſuſpẽſo petitoꝛio ꝙ põt fieri trãſiꝰ ad petitoꝛiũ:lʒ ex toto ñ renũ tier̃ indicio pꝛopꝛietatis pꝛiꝰ ichoato.põt gꝰ dũ taxat ſuſpẽdi qð clariꝰ ꝓbatĩ ĩ fine lr̃e:ubi mãdar ntrũqʒ iudiciũ ſił teꝛminari ſi ↄſtat plene ð ꝓpri erate qð n faceret ſi tela illi indicij fuiſſet exticia .l. poſtq liti. C. de pac: ¶ Mõ. ꝙ petitio qᷓne ꝓp ducriõis tcſtiũ ñ ẽ iuſta niſi petat᷑ cũ inris ſolẽni tate ðᷣ ꝗᷓ i. c.ultra tertiã.j.e.⁊ qͥd appellet hic q̃ ta ꝓductio nide qð plene dixi ĩ.c.in cais.S.e.⁊ dic nt ibi. Mõ.ꝙ lʒ appellãs ab iterlocutoꝛia te neat᷑ ꝓbare cãʒ appellatiõis eſſe nerã: ut ĩ.c.iter poſita.ðᷣ appel.hᷣ iñ ñ ẽ necc:ubi cã appellatiõis iuſtificata ẽ a inre.ſʒ ſuffiẽ ꝓbare appell=tioneʒ iterpoſitã ob illã cãʒ:nt hic ẽ caſus.hʒ.n.h caſu itẽtionẽ a iur̃ füdatã. Mõ.qꝙ appellãs ẽt ab iter locutoꝛia hʒ nece ꝓbare ſe appellaſſe.j.decediũ a tpe ſñie ĩterlocutoꝛie:nide qð nð.archi.i.c.ro mana de ap. ¶ Mõ. ꝙ ubi pꝛiꝰ liqt ð poſſeſſo ꝛio qᷓ; petitoꝛio ferẽda ẽ ſñia ſuꝑ poſſeſſorio:q finito ꝓcedit᷑ ſuꝑ petitoꝛio.ſi ãt de ntroqʒ liqᷓat nna ſũñia terminabũt᷑: ſic limita. c: cũ dilectꝰ.⁊.c. paſtoꝛalis. de cã poſ.? ꝓpꝛie. ¶ NMõ. uliio ꝙ iĩ iudicio poſſeſſoꝛio põt appellari ex ltima cã: et qð plꝰ ẽ n ſolũ ab ipa ſñia diffinitiua ſuꝑ poſſeſ ſoꝛio inx ea qᷓ dixi ĩ.c.cũ ad ſedẽ.de ſii.ſpo. ſʒ Et a granaie ſeu ab iĩteꝛlocutoꝛia. l. ſũt faci les uſqʒ ad illã q̃ ẽ ĩ. v.ↄdẽnãtes.illa. n.oppo. ut.n. ꝙ iſti mõachi ðᷣficiẽtes ĩ iuſtificſada appella tiõe ñ ſolũ vᷣbuiſſẽt ↄdẽnari ĩ expẽſiſ:ſʒ ẽt remit ti ad pꝛioꝛes iudices:ut ĩ.c.accepta.⁊ ĩ.c.iterpo ſita ð appel. So. gl. ꝙ iſti pꝛioꝛes indices abdi cauerant a ſe iuꝛiſditionẽ remiitẽdo negociũ ad papã. ſʒ certe hoc ẽ dimiare:cũ ĩ tex.ñ fiat metio niſi de ſola appellatõe:pari mõ diniat Jo. an. diẽ ꝙ foꝛte illi demuleꝛũt appellatõi: ſic ceſſat ⸗ riũ ꝑ.c.cũ appellatõibꝰ.e.ii.li.Vi. Mo.legit tex. cũ ſuppleriõe.nã ad tex.ibi cõdẽnãtes ſupplet ⁊z ptes ad pꝛioꝛes iudices remittatis. æ niſi adeo ⁊c.⁊ h̊ ẽt diuiat.dic gꝰ ꝙ appellario fuit hic in ſlificata eo ipſo ꝙ ↄſtitit dilanionẽ foꝛe peruã cũ iuris ſolẽnitate ⁊ ſine cã ðnegata.uñ ſi bita qua dilariõe coꝛã iudice a qꝰ n ꝓbãt qð ꝓbare uole bãt ñ ꝑ h̊ ẽ minꝰ iuſtificata appellatio.dʒ g itel ligi tex.dũ diẽ̃ ſi ĩ ꝓbatiõe defecerũt.ſ.ſnꝑ prin cipali negocio:æ nõ ſuꝑ iuſtiſicatõe appellatõis 2 ſic ha ẽ clã:⁊ ſic tacite hãc lolutiõeʒ ſẽtit Jo. an. ſuꝑ gl. pcedẽti. ¶ Quero tex. mãdat ntꝛũqʒ indiciũ ſil teriari ſi de ꝓpꝛietate liqt:qñ dꝛ ð cã liqre gl.pe.nõ.dic̃ ꝙ niſi ſu renũtiaiũ ⁊ ↄcluſaʒ ĩ cã n dẽ de cã liqre qͥn poſſint adhuc fieri pro bariões qð bñ nõbis.Ex h̊ ifero ꝙ ex poꝛibus actiſ ñ cãt᷑ notoriũ cũ ſint ĩ pẽdẽti uſqʒ ad ↄclu ſionẽ:⁊ ſic nõ.nolũt dni ð ꝛota decif.ccclxxxv. ⁊ ſic ĩtellige.c.cũ oliʒ de.v.ſig.ubi dr ꝙ acta in ducũt notoriũ. Sʒ tũc opp.na intelligendo tex. ſʒ hãc gl.iferẽ ꝙ peritoꝛũ fuit ſuſpẽſũ pꝰↄcluſi onẽ:qð ẽ õ.c.paſtoralis.ð cã poſ.? ꝓprietatis Inn. H nõ ſoluit:ſʒ dicit h poſſe fieri:⁊ tũc dʒ ſi mul utrũqʒ negociũ miaꝛi: ſed ſaluando poreſt itelligi ꝙ ſubeꝛat iuſta cã admittẽdi poſſeſſionẽ qcaſu fieri põt ut ibi:⁊ iũc nõ.ꝙ uiꝛũqʒ iudici uʒ ſik kmiat ʒ Inn. fo põt itelligi ꝙ potuit ĩ cã ↄcludi pẽdẽte iudicio poſſeſſoꝛio.ł foꝛte nũc di cũt actoꝛes ſe nil apliꝰ uelle probare ĩ iudicio ꝓ petatis ⁊ idẽ ꝛei: ⁊ ſic ñ ob. ↄꝛiũ. Queꝛo ſi ſnia nẽiret ꝓ actoꝛe ĩ poſſeſſorio ⁊ ꝙ ꝛeo ĩ petitorio q̃d indicabit᷑ de frucuibꝰa tpᷣe deiectiõis uſqʒ ad ſuiaʒ ꝑceptõis Gl.fi. antigit: ?æ dic ni ĩ ea. Cx qᷓ nõ.pła:p ꝙ fʒ leges ñ ſuſpendit᷑ petitoriũ accn mulato poſſeſſoꝛio:ſʒ ex toto dʒ ꝛnũtiaꝛi:ſecꝰfᷣm cãones:ſʒ tu dic meliꝰ:ut dixi in.d.c.paſtoꝛalis. to ꝙ lit. ↄt. ↄſtituit ĩ mala fide reſpecin zſtõis fructuũ n ſolũ ipʒ ꝛecũ ſʒ ẽt acioꝛẽ ĩ caſu in qfructꝰex aliqᷓ cã ꝑnener̃t ad eũ.pone exẽplũ in cãu hgl. qdᷣ nõ ꝓ itellectu.l. ceꝛtuʒ. C. de rei uẽG· di. æz eoꝝ qᷓ nõ.i.c.grauis ð rſti.ſpo. ¶ Terno nõ ꝙ renũtiato iudicio petitorio rollit̃ effes lit. ote.reſpẽn fructuũ reſtituẽdorũ:qð uẽ duruʒ nit effectꝰcãtus aufeꝛat᷑ ꝑ ꝑẽptõeʒ inſtãtie nõ iĩ.c. cãm ꝗ. S. e. ⁊ in.l.cũ lite moriua.ff.ind.ſol.niſi a liud dicat᷑ iĩ renũtigtõis actu. nide qð nõ.in iuri bus pᷣal. ¶ Mõ qꝛto ꝙ z ſnia feꝛat ꝓ reo ĩ pe titorio: ſnia iñ lata ꝓ actoꝛe ĩ poſſeſſorio debet bꝛe execuiiõeʒ reſpẽn fructuũ:lʒ reſpeciu rei pᷣn cipalis petitoꝛiũ abſorbeat poſſeſſoꝛiũ:⁊ ſic limi ra.c.cũ dilectꝰde cã poſ.⁊ ꝓprie.Sʒ ĩ cõtꝛariũ facit:qꝛ ex q fructꝰextãt ðᷣbent᷑ ꝓprietario ꝑ cõ ditionẽ ſine cã:iux ea qᷓ plene dixi in.c.gꝛauis. palł.niſi dicas h̊ ſpãle ĩ odiũ uiolẽti circa qð ui de qð dixi ĩ.c.cũ ſuꝑ ⁊.c.paſtioralis ð cã poſ.et proprie.ubi ẽt terigi an actor qͥ obtinnit in poſ ſeſſorio cogat᷑ redi ad petitoꝛiũ ſuſpẽſuʒ.dic ut ibi ꝑ qᷓ declarat᷑ mã huius gl. Et nide nõ.dictnʒ do. de ro.decif. cccxiiij.nbi dicũt ꝙ is ↄtꝛa quẽ actũ fuit poſſeſſoꝛio ſuſpẽſo petitoꝛio nõ andit lata ſnia õ eũ ĩ poſſeſſoꝛio nolẽs ꝓcedeꝛ in peti toꝛio niſi prins ꝛeſtitueꝛet ꝛc cũ fruciibꝰpceptis a tpe deiectõis ⁊ oẽs expẽſas:ſecus dñt in caſu ↄuerſo.nã ſnia lata ĩ poſſeſſoꝛio õ actoꝛeʒ audi et᷑ actor nolẽs redire ad iudiciũ petitoꝛiũ.lʒ pri us ſi ſatiſſaciat de expẽſis:æ ẽ 2:qꝛ b̊ ultio caſu ñ reꝑit᷑ iur̃ cautnʒ:aget g ipᷣe ꝛeus ꝓ expẽſis.ñ ãt de eis põt exciꝑe.ſʒ ĩ illo caſu illud fuit indu ciũ ĩ fauoreʒ ſpoliati ⁊ odiũ ſpoliãtis.n.n tenet rñdẽ ſpoliatus ſuꝑ ꝓpꝛietate niſi itegẽ fueꝛit re ſtirurus: ut in. c.ij.⁊ fi.de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.qð nõ ꝓ itellecm illoꝝ inriuʒ:⁊ tetigi ĩ.d.c.fi. ¶ Sed ↄtra h̊ oppo.qre fnerunt hic auditi mõachi pro ducẽtes teſles ĩ poſſeſſorio ãte reſtõem mõialiũ contra pᷣalt.iura. So. dic ꝙ nõ produxerunt te ſtes ſuꝑ proprietate:ſʒ defẽdẽdo ſe ſuꝑ poſſeſſio ne:qdð ñ ẽ prohibitũ:ut ĩ.d.c.fi.? aꝛ.in.d.c.cuʒ iter ð excep.foꝛte eni nt diẽ hic Goff. monachi uolebãt ꝓba ꝙ iã poſſedeꝛãt ↄtine ꝑ.xl.annos watti ,Guinf ee⸗ i ia 9 ce a e ⸗ ſt ec ſa gi , ad mmaͤh i l/ iao e a ein 4 4 ie ne goin miaß aii, lunße id 4 . ufli /, igonti i vui hiz ini i en utl lni in ne d Ha earen idetn. 8 Mi Ge Mioen zititgacr,l GeE MN. ragul mnmmda igiini⸗ 4 s 30 e Ruiſnuin D ſü n mnmin ſ liſtun de , ſucheegien SS cmim innud . mih un lul . 5 iutihiauie⸗ imnn Ai en iſtir ,h iin iun til ans e,niniu mni Scha Itindingr e gtmntfeni giin onm tei ninrhſiosolaszuh mmnminattplno dalun icgtinjitgunt unliia Aeffctm mdlnoneh tid Kerürigenirid NkNtemdti u GNRANNngarwer rigAnrizabeni Wmreſprazſtt vit ili ge an iricon ftiuigimmmmg igĩ mlankiiltatini ſonmnithun utech Alcnniltiitg ien mianintin e inn Fdie n J die Klikeri ec ie neege 3,, Alri in uin ri humi (be Sn; dnenef a ci oyn⸗ nigulun auz ali imüimn lno Nniono nlicſel. Ach mmmmi rſtnithiͦcoinnn ci im mfui hinigiit i/⸗ mndet, tulilrwmufin iicgtr aui miutis m ati cjihin i Mwoul/ mir mnuiA aurilv vamiis ii fmuif nhnm ir uis mmoni lorten poiſori⸗e ie ini ci olan dr ci olt prte Giconani nero Kua enin öben Poricntie dd mirciniand Neredinin Gens. al dansb heiodin icfücfcdin nnicntcMiiis ddiſoie Nne wiäig n h iatumkinpd ra gt in ngii iſg dan iüi müdiNs Crwdend den ndec⸗ Gnd 10 d C WNN S n 1 if doſſoio iiſiid ümaſdn . izaͤiheſiſrioſi; linn 6 inenttiliffnb Cren ſ prins . H woꝛo nſihiin zapiſs ſlsdſtin i yſpoſſcſon ) alldni, Hni ſis eittgt nols rcite cleiͦ peiinoni hf r si bullacin drepiſtt f Ns 159%, Aanh:Se d e ini mi lehi lo eiſn lut n de ci hot oi todiͦolin e ſun ppitun nitius ns r z9olt un⸗ anaiie rſ⸗ n m Piinic⸗ 4 wamn n re b ugi poſchſ⸗ ien r mn giſni cOIa Da oeidi nn (Rumm cauſam. ⁊ ſic ãte ſpoliatõem pᷣtẽſaʒ ⁊ ſic uolebãt excludẽ uiolẽtã poſſeſſionẽ.ñ.n.pomiſſẽt duo eãdẽ ꝛeʒ eodẽ mõ iſo iduʒ poſſidẽ:ut i.c.licet de proba. 2 ſi utraqʒ ꝑs probaſſet poſſeſſioneʒ dic ꝙ ceie riſ ꝑibus fuiſſẽt abſoluti rei de proba.ex lris:⁊ dic plene:prout nõ.in.d.c.lʒ. 5 attingendo nũc mã; poſt doc.q̃ro qd ſi ꝑs ſimplłr petit qᷓrtã productionem ſeu dilatõem ñ adiecta cũ ſolẽni tate legali. So. dicit Inn. ꝙ iniuſta eſt petitio = iuſta ẽ denegatio:⁊ ſi ꝑꝑ hoc appellaret non ua ler appellatio. ꝓber rõe.q̃rta ꝓductõ teſtiuz ſim płr non fnata ſolẽnitate ðᷣ q.j.e.i.c.ultꝛa t᷑tiaʒ ẽ a iure ꝓhibita: ut ibi g iiuſta ẽ petitio:ſecꝰ dic ſi petit᷑ cũ ſolẽnitate legali.nã tũc petitio ẽ iuſta 2 denegatio ĩiiuſta niſi allegarer cã rõabił i Zriũ nt hic imo plus dicit Inn. ꝙ ñ ſufficit ad enuã dum iuſtã appellationẽ allegare cam rõabileʒ ni ſi ẽt pᷣmiſerit ſuꝑ ea cãe ↄgnitõnem. Rõ qꝛ iura indulgent qꝛtã dilationẽ cũ ſolẽnitate legali.j.e. nltra rertiam g iudex grauar niſi expmat cauſaʒ 2 ð ea ↄgnoneꝛit:diẽ tũ ꝙ qᷣdã 3 Moſt.dicii ꝙ Iʒ pᷣmũ dẽm ẽ ſubulius:iſti tñ qͥ renet ↄtrarium durt ueꝛiꝰ:et ĩ boc multum iſtat. ↄcludit iĩ effectu ꝙ ſi inſta cã denegãdi ĩ vitate ſubẽ: pot iux de negare ñ pᷣmiſſa cãe cognitõe: nec ẽt lenet tunc exprimẽ:qꝛ ſi ĩ ueritate cã ſubeſt nõ grauat ꝑteʒ ĩ denegãdo maxie qꝛ ꝑiculoſũ ẽ h̊ caſu expᷣmeꝛe cãm ne pãdat aliqꝰ mõ motũ animi ſui i ſñia fe ꝛ2c̃da ↄtra.l.ubi.E. ð fal.nã ſi diceꝛet nolo daꝛe qꝛ ſufficiẽter ꝓbaſti:iõ ꝑtes iſtruerent᷑ ſuꝑ ſnia ferẽda. Satis.n.ẽ ꝙ corã iudice applłois appꝛo ber᷑ iuſta cã uel expᷣmat cũ denegat appellatoem reciꝑe ⁊ maxie pᷣmiuẽ cognitionẽ nõ tenet̃ qꝛ H relinquit᷑ arbitrio ipſius indicis arg. Iʒ ſi male arbitraret᷑ naleret appellatio ꝓ b̊ adducit ſimile cũ appellat a ptẽſo grauamie nõ.n. ſufficit ꝓba re ad iuſtificãdum appellatiõem ob iuſtã cãm fu iſſe appellatũ niſi doceat illã eẽ nerã.d.c.ĩteꝛpoi ta: qꝛ index poterit moueri ex aliqᷓ iuſta pſũptõ ne: ut ibi nõ ita ĩ ꝓpoſito ex ſola negatõne n iu ſtficat᷑ appellatio:ſi põt doceri de ĩinſtitia nega tõis maxie ſi fuit expſſa:lʒ nõ fuerit de ea cogni tũ. Et hãc ꝑtẽ puto viorẽ:æ iudicio meo & tex. bic ubi ĩ denegatõe qꝛte ꝓductõis petite cum ſo lẽnirate legali non apꝑet ꝙ fuerit expᷣſſa cã:⁊ iñ papa dicit ex denegatõe fuiſſe iuſtificatã appella tionem niſi index noluerit mititudine effꝛenatã ↄpeſcere:nõ dicit niſi iudex expᷣſſerit. ſatis eſt g cãm i neritate ſubſiſtere. pſumẽdũ.n.ẽ pᷣma frõ te ꝓ fẽo iudicis: ut nõ.i.d. c. infpõita.? ꝑ Inn. i. c. pelectionẽ de ↄceſ.pᷣbẽ.ĩ fi.ↄſiliũ iñ ẽ ut iu dex expᷣmat cãm ita came: ut nõ pãdat aiuz ſuuʒ nt ſic retrahat partẽ ab appellãdo. ¶ Sed qro q̃d ſi iſti appellaſſẽt ãte denegationẽ ſub hac cõ ditõe petimꝰ qᷓrtã dilationẽ cũ ſolennitate legali. 7 ſi eã denegaueꝛitis ex nũc appellamus. Inno. quẽ cõit᷑ ſequũt᷑ hic doc.dicit hãc appellarõnem Et ſecuta poſtea denegatiõne nõ nalẽ niſi poſiea gemiet ſecuta denegatõe. Rõ fᷣm eũ qꝛ a fuinꝛ0 granamie nõ appellat᷑ ſʒ a preꝛito ſeu ſalxẽ pnti: ut. J. ð appel.conſulnit.ij.?.c.ex ꝑte.ij.⁊.c.ut ðᷣ bitꝰ: z.c.cũ ceſſte ⁊.c.dilecto:ſecꝰ diẽ ſi iudex pᷣ us vnegaſſʒ ſimplꝛ ⁊ mõachi ſic appellaſſẽt peti mꝰ renocari grauamẽ: 2 ſi ipᷣm nõ reno caretis appellamꝰ: qꝛ nõ eſt hec appellatio a futn ro gra namie ſʒ pñti. Mec ob.ſi dicat q imo a fumuro ꝑ nerbũ niſi reuocaueritis qð extenſiuũ ẽ.ff. ad tertul. filij mater i fi.? futurũ ſubiũctiui moi:qꝛ reuocatio qᷓ petit᷑ ⁊ qᷓ̃ ẽ de fuuro nõ ẽ grauam: ſed illa denegatio pcedẽs fuit granamen: a quo potuit appellari:ẽt ſine ullo uerbo extenſiuo ſᷣm Inno. fuit enĩ m Moſtie.illud poſiium ad cau telam ⁊ reuerentiã iudicis qui reuocationeʒ gra naminis poterat de iure ꝑ ſeipᷣm faceꝛe. d. c. cnʒ ceſſante: æ q dubitatiõis tollẽde cã inſerta ſũt ini cõe non imutat.l.qui mutuã.ff.man.⁊ h̊ dictum Jun. ſolet allegari pro nõbili ab oibꝰ: mihi plʒ multũ diciũ ut poſſit appellari a grauamine ſine petitione reuocationis ⁊ ꝙ petitio reuocationis non immutat ius ad boc alł.tex. cum glo.in.c.ſi a iudice de appella.li.vj.⁊ in.c.i.de dilati.⁊ qð ibi dixi. Tʒ primũ diciũ forte nõ ẽ neꝝ ſi recie 2 diligenter ponderet̃᷑ qin nõ appellat ſimplicit᷑ a fururo grauamie: ſed potins a prerorio:qꝛ ap pellatio eſt ↄditionalis ſi denegaueritis ⁊c.⁊ ſꝛa hituꝛ ad diẽ extãtis ↄditõis arg.optimũ i.c.ſiꝙ ce. iũcta gl. ð reſcrip.⁊ ſic ad idẽ denegate dilati onis. vn ꝑinde ẽ ac ſi appellatio fuiſſet iterpoſi ta poſt grauam:ſicut ĩ ſimili dicimꝰ ĩ excõicatõe ſub ↄditõe lata:puta ſi tale faciũ feceris te excõi co.nã excõicatõ nõ hʒ uires iĩ ptinẽni ſʒ adueniẽ te ↄditõe:⁊= ad illð ips trahi ſiue dixeut iudex excõico te ex nũc ſiue ex tũc:ut in.c.preierea de appella. ? ibi latius ꝑ Inn. 2 qꝙ f eri nõ dẽat excõicatio pro fuinris culpis ẽt ſub ↄditiõe: ut i. c. vomana. J. caueant de ſen. exco.li.Vj.lata tn tenet ut ibi nõ.⁊ i c. pterea:ſicut dicimꝰ i ſnia ꝙ nõ ðdᷣbeꝛet ferri ſub ↄditõe:lata tñ tenet.ij.q.vj. biduũ ita dico in ꝓpoſuo honeſtũ eſſet: ut talis appellatio nõ iteꝛponat᷑ anñ graunamẽ ifliciũ:ſi iñ ſic iterponit᷑ dʒ nalere:qꝛ trahit ad diẽ ↄditiõis Nec ob.ſi opponeret᷑ de.l. ſi pẽdente.ff.de ꝑi. 2 ↄmo. rei nen ubi dies ↄditõis aſtãtis tꝛabuur ad diẽ celebrati Sctus:qꝛ loquiĩ ĩ Sctibꝰ qui nõ depẽdẽt a nolũtate nnius tm ſʒ duorũ. Sʒ h̊ de pẽdet appellatio a nolũtate unius qui ſolũ inten dit ⁊ appellare nult ĩ effeciu poſt granamẽ ad h̊ qð nõ.glo.i.d.c.ſi xro te.⁊ qy.i regula qui poꝛ de re.iur. lſi. vj. ¶ Alno põit ö Ho. qonem qͥd ſi pẽdẽte gꝛauamie añ lapſũ.x.dieꝝ index dat dĩ lationẽ grauato ad aliqd faciẽédũ an acceptãdo dilarionẽ uideat᷑ renũtiare facultati appeilandi. Et ↄcludit ꝙ nõ.qꝛ iudiciũ redditur i iuuũ.l.ĩ ter ſtipnlantẽ. S.ſi ſticũ.ff.ð vVer.obli. iu nide la tius ꝑ Jo. an. in. c. fi. de appel.li. vj. æ ꝑ do. de ro.decif.cclxxxviij. ⁊æ ꝑ Inn. in.c. ſolcitudinẽ Jj. de appella. ubi dicam. Mi. abbas. Caſus. Dili Bm cauſam. Emer exami nãdi ſunt teſtes æ puniẽdi qui eos im i 2 pediũt ? ipſoꝝ teſtiũ multitudo ẽ ꝑ iudicẽ reire nada. b. d. 7 hʒ tꝛia dicta: ut pz ex ſümatione Fʒ ibi qͥd ſi. tertiũ ibi nolẽtes. Hõ.pꝰꝙ ubi teſtes ſũt loge diſtãtes põt index ipſoꝝ receptione ĩ ꝑ tibꝰↄmutere:⁊ hec ẽ una cã ltia ? honeſta omiu tẽdi teſtiũ receptiões ad idẽ.c ↄſtitntꝰ de fide. 2 qd.j. ſnbijciã lanꝰ.¶ Mõ.i ſo iudicẽ poſſe a pꝛicipio reciꝑe oẽs teſtes tã ꝓbatoꝛioſ q; repro batoꝛioſ ⁊ ipoꝝ ualiditatẽ ꝛeᷣnare ĩ tpᷣs diſputa tiõis de quo diſpntat glo.i.ſʒ iu dic nit late dixi in. c.ex ꝑte ade. S. eo. ꝑ qᷓ declarat᷑ tota iſta glo. quã alit᷑ nõ attingã. Sed dico iudicẽ triplicit᷑ ſe poſſe hr̃e i recepuõe teſtiũ.põt eni a pꝛicipio re cipere oẽs teſtes tã pꝛobatoꝛios q; repꝛobato rios ⁊ reſerua? naliditatẽ illoꝝ ĩ tpᷣs diſputatio nis:ut hic ⁊ i.c.lʒ ð pꝛoba.fo põt a pꝛicipio ad mittere excepuonẽ repꝛobatiõis ⁊ fᷣn eoꝝ dicta admittere pꝛobatorios:tertio põt admittere ex ceptionẽ repꝛobanõis:ſʒ differri examinationeʒ teſtiũ poſt publicationẽ pꝛobatoꝛioꝝ:que oĩa ðᷣ clara:pꝛout dixi i.d. c. ex ꝑte ade. Hõ. iudicem ex officio ſuo debere iquirere ⁊ exaiaꝛe teſtes ne dũ ſuꝑ petitis in libello:ſed ẽt de cãis ſcie:et de oibꝰ circũſtatus de quo uide qð le. ⁊ nõ.in.c.ꝑ tuas. j. e. H iundicẽ debẽ iquirere de fama 2 ſic u? ꝙ fama aliquid addat ad ̊ qð le.æ nõ. iiij.q.iij. S. .itẽ.ſepe:⁊ facit ꝓ cõi obſeꝛuãtia.nã hodlie in fine articuloꝝ ſeper ponitur articulus de fama ⁊ qᷓtũ pꝛobet uide qð dixi i.c neniens HBꝛr. i. l. de minor. J. toꝛmẽta. ff. de qõi. 5. ꝙ ieſtes iquirũt᷑ de credulitate an.ſ. cre dãt ea qᷓ deponũt: ⁊ dicit hic Gof.qꝙ de auditu credulitate æ fama iquirit᷑ ad pſũptionẽ non ad plenã pꝛobationẽ: qð bene nõbis: ſed nide ea qᷓ dixi i.c. quotiẽs.S. e.⁊.c.tã lꝛis. ¶ Moõ. iudicez eccleſiaſticũ hr̃e iuriſditiõem in oẽs ipedieẽtes te ſtes pꝛoducẽdos coꝛã.eo. ¶ Mõ. ꝙ ad officiũ iudicis ꝑtinet ptaxare certũ nũerũ teſtiũ: ⁊ q; ꝙᷓ; ĩ iſta cã papa pfixerit nũerũ qᷓdragenariũ:iudex ti i alijs cais põt ſᷣm ꝗlitatẽ cãe ? ꝑſonaꝝ qnʒ płes admittere qnq; paucioꝛes:ar. c.i.xxix. di.?= .c. de teſtibꝰ ĩ fi. z.c.ſignificanerũt.S.e ⁊ ſic iĩtel lige Jo.an hic ẽ n. hoc arbirrariũ quod nõ. ad cautelã ſeruãdã ꝑ indicẽ ĩ refrenatione teſtiũ ne pandat ainʒ ſuũ ciꝛca meꝛita cãe:uide ꝑ ſpe.iĩ ti. eo F. reſtat de numero. v. hoc ẽt ⁊ in ſũma peꝛ Mo. de dila. G. ex quibꝰ:z qd.S. dixi ꝙ qdrage nariꝰnumer?ꝰ teſtiũ nõ ſit oꝛdinariꝰ. firmat Jo. an.ĩ addi.ſpe.e.ti.ſuꝑ ica.vᷣ qrebat᷑. ſo. Sed circa pdicta ⁊ ciꝛca tex. dubitat᷑ quid ſi teſtis'de ponẽs ſuꝑ articulis dixit ſe nihil ſci? exceptis pa ncis:deĩde iterrogatꝰ ſuꝑ articulo generali᷑ de fama qᷓ ſolet põi ĩ fine articuloꝝ.rũdit nerũ eſſe ꝙ; ẽ fama:an hec rñſio ſii referẽda ad oia ↄten ta ĩ articulis aut ſolũ ad ea ſuꝑ quibꝰdixit ſe ali quid ſcire de h̊ ĩ ſpe.ĩ ꝑte de cri.no.S. ut aũt in fi.? quidã dixerũt:ut ibi refert dictũ illud gene rale reſtaigedũ.Alij y generalit᷑ dʒ irelligi ſicut generalit ponit᷑. nã rnſio dʒ eſſe ↄfoꝛmis iterro gationi iſti. de inti.ſtip. S. pterea.nec ꝑ illud n ¶ De teſtibus. ſibi Zrius:qꝛ põt eſſe ꝙ aliqͥd neſcit in Hitate: t ẽ de illo publica nox ? fama:equũ in ẽ ut te ſies ĩteꝛꝛogẽt᷑ iteꝛũ ut ðclarẽt dictũ ſuũ:⁊ ſic diẽ fuiſſe obtetũ iter aꝛchiepᷣm rauẽnaten.⁊ cõe for liuij i quadã cã: æ ad mã;z uide qð nõ. Jo. an. in additi.ſpe.e.ti.O. nũc nidẽdum ad fi. ¶ Aemo ad gl. ? qꝛo qit᷑ ſint teſtes exaiandi. rñdet gl.ij. ꝙ ſigillati ꝑ ſe alit᷑ n nalẽt ꝛeceprio: qð nõ. idẽ tenet ſpe.e.ti.S. nũc rractãdũ i pn.i.vV.ſʒ põe ꝓ duxi. Et itellige gl. q duo teſtes ſimł exaiarent᷑ nã tũc ẽ periculum ne unꝰiſtruat aliũ nec poſſet falſitas dephendi exemplo danielis: ſecus ſi aliꝗ extriſeci adhiberẽt ĩ exaiatõe: maxie ſi uocaꝛent᷑ ut teſtes ad h.c.ut offm de heti. li.vj. ubi in exa miatõe teſtiũ i cã hereſis adhibent duo religioſi 2 ẽ cautũ h obſeruare i oĩ cã gꝛani pro hoc ꝙ dixi i.c.ſicut.S.e.⁊ qdð ibi nõ ⁊ Hoſt.i.c.alberi cus ita dicit dicta teſtium poſſe probari ꝑ alios teſtes tũc adhibitos. Nuero dr̃ hic teſte inteꝛꝛ0 gaãdũ de ca ſcie qͥd ſi non ꝛeddit cãm ſui teſtimo nij:utputa quia dixit neꝝ ce ſimplłꝛ ꝙ titius mu tuanuit ſẽpꝛonio mille gl.i vᷣbo de cãis diſtignit ꝙ aut fuit iterrogatꝰ ðᷣ cã ⁊ eã no reddidii:⁊ tẽ nõ ualet ieſtioniũ: aut non fuit iteꝛꝛo gatꝰ nalet 2 idẽ accur.i.l.iij.ff.e.nõ.n.ſᷣm eũ dʒ eſſe ueꝛbo ſus:iõ excuſat᷑ ſi non fuit ireꝛꝛogatus:ar.in.l.fi. Cde preci. imperato. offeren.z.l. amplioꝛem Cde appel. ? idẽ glo. Jo. in. F. ſolet. iiij. q iij. Juno ⁊ hoſti.hic:⁊ ſpe.e.ti..i.v.itẽ ꝙ iterro gatus q plus ibi nidet᷑ nelle fʒ aliquos ꝙ ſi nõ reddit cãʒ iterrogatus nõ ualet:nec quo ad pro barionẽ nec qP ad pꝛeſũptõeʒ:⁊ idẽ dicit ſi reddi dit ſe iutilẽ:qꝛ paria ſũt nõ reddere ⁊ intilẽ red dere.8 trãſl 1 pᷣla c.ij. qdᷣ nõ. hoc in ultimuʒ ur̃ riũ dẽo Goff de quo in nõbilibus. Sʒ dic ꝙ ſm quãtiratẽ cãe index aſſumet quãtitateʒ pᷣſũp tioniſ ar. in. l iij. ff. e. tin magis ſcire potes ⁊c̃.nt ibi Inn iñ bic tradit nnã theoricã que ſolet ab oibus appꝛobari dicẽ ꝙ iĩ ꝑceptibilibꝰ aliquo ſen ſu corporeo põt ꝓcedere illa diſtictio an fuit te ſtis iterrogatus uel nõ ut g dr:ſi ĩ ꝑceptibilibꝰ iudicio ĩtellectus tm ẽ nece ꝙ reddat cãʒ. al.nõ nalet teſtioniũ ẽt ſi nõ fuit iterrogatus:qꝛ ð his deponẽ nõ ꝓprie ſpectat ad offm teſtis.exẽplũ ſi dicit talẽ ẽe dñm talis rei.nã dninʒ nõ percipi tur ſenſu corporeo.iõ oʒ ꝙ ꝛeddat cãʒ ꝑ quam iferat᷑ ad uerba iuris ꝑ eũ ꝓlara: ut qꝛ uerba in risg adiũgit: qꝛ emit lanã ⁊ fecit illud neſtimentũ nl qd ſite: ̊ dẽ; Inn. approbat Oã. i actaru de teſte:dicit ꝓcedẽ ĩ his q ꝑcipiũtuꝛ magno di ſcurſu rõis:ſecꝰ i his ᷓ ꝑcipiunt᷑ mag diſcurſu: ita ꝙ neniãt ꝑ ſẽſũ corpoꝛis ad itelligẽnã facili ter ⁊ nalde ſupinꝰcet qui ñ iĩtelligẽt. exẽpluʒ ĩ nu meratõe pecunie.nã teſtis nõ nidit niſi colorem Sʒ me ⁊ coꝛde uł ꝛce pcipit an fueit aꝛgẽtea uł aurea.i his.n.nalet teſtioniũ cã nõ reddita ſi de ea nõ fuit ĩteꝛogatꝰ:h ẽt diẽ foꝛe de mẽte Inn. qð ſatis plʒ pꝑ h̊ dicebat hic do.caꝛ.ꝙ teſtis vðᷣpo nẽs ſimplłꝛ ſuꝑ fama uel notorio cã nõ reddita ſi ð ea nõ fuit iterrogatꝰ h̊ ẽt dicit nalere:qꝛ iſta nedeſnalg in ton mi nini it autil ſ atin pgrun a uiC ſrſed vnerin vſitmn SGc ivſlo mein. Giope hr dvin liirtuſit ti ag Niſce cb bbis ma riziiſbnimm luft gitinnnii ingriirinndire hwir⸗ miurnhatliinms a, Uhteketdgimnbean dui Kctintininän iünphhrüngmnu leinig Eanmit Ocelrg' ulipimn lealur ienuercin ſhnnſminai „ Nitiifirict mric 1Lll, ſſteli ſor / ſgitrai⸗ uin 6 Greinintin R epimnn ei iy plit is iu naſer tihieweee di Genr ints 8.n Rpreſe, 4 éd⸗ edeilo d dor⸗ it nogn deren nogn c tei o ulit mn.i Mitenin fnn vam, wrr,imnumr Nn immn Gfinu,, mlam le igh iſict,o⸗ Gklrſre ſifilipimm sGuitiache v o gims höLlnet ood ro Aprſigigt dedietſiretdi ani ſüt ötesere dithere aChatodot u Rincd fſ de avo n öbſipns Dödeg c indct Kurer amnune Pin Kemimgs one ores den DcGadt mi edridrceſdein Grde ieinti addſn dt Nrrlet hudſicid 10 int ormsd td n Rhiahtdi⸗ clecus te neit g hn i foniaſinoͤfii enogmad! 1 ag, yltn Moffi is g jõ ye m Ppoßgfi &inals Niinn e , en in MCuam canſam. pcipiunt᷑ modico diſcurſu: ſʒ h ñ plʒ neqʒ ſimilia per eũ hic poſita ꝑ.c.ↄſuluit.j.de appel.ubi dr malca dici no toria qᷓ ñ ſunt ur dicit Jo.ij. q.i. mãifeſta ð notorio loq nur: ? q ſit notoriũ ig ꝛamꝰ. I dẽ diſpnrat᷑ multũ iter ſciẽtificos qñ dẽ ifamia: ux nõ ·ĩi. c.iqᷣſitõis de accu.qũo g cꝛeden dũ ẽ ꝙ ꝛudis teſtis hec ↄphẽdat modico diſcu: ſu qꝛ forte ẽt cũ magno diſcurſu neſcit diſcerne re oʒ g ꝙ ſint talia q ex cõi hoĩnum iĩtelligentia capiãt᷑ ſine magna ſolertia:ut noluit Bart. ꝑ hᷣ &t puro do. A i.ñ bñ dicẽ ĩ eo ꝙ rphẽdit quoſ dã qͥ ex d'is Inno.i.c.cũ opoꝛteat de accu. col li gebant cãz eẽ reddẽdã ĩ probatõe ifamie.dicit n. ꝙ itent Inno. fuit ibi declaraꝛe cãs quibus ↄcludit᷑ ifamia. nõ ãt aꝛtare teſtẽ ad expᷣmẽdum cãm ſi ñ interrogat᷑:ego dico q Innoc. habuit Sriaʒ mẽtẽ ſi bñ põderet᷑:⁊ ſi ñ eẽt illud dicium Inn. idẽ nihilominus eſſet dicendũ ꝑ pᷣmiſſam rõem:æ uide Hir. i. l.ð miore. J. tormẽéta. ff. ð qoi.i.V.q̃it᷑ probet᷑:x.v.qro ſtatutũ:⁊.vV.uliio pone:ubi tenet ꝙ depoſitões ſuꝑ fama cã non reddita n inducũt plenã nec ſemiplenã ꝓbatõeʒ ſed alias ꝓbatõnes coadiunãt ſic dʒ intelligi.. .iij. ff ð teſti.æ. iiij. q.iij. irẽ ſepe. Et ex dẽis In nocẽ. hic põt colligi alia theorica.dicit.n.ꝙ nbi teſtes deponũt ſuꝑ his qᷓ pñt tꝛahbi ad indicium rõis ⁊ ad teſtiũ ſeſũ coꝛꝑis:debemꝰ itelligẽ dẽm teſtis quatenꝰcadit i ſẽſũ coꝛporis.exẽplũ ponit i reſte deponẽte ꝙ titiꝰ poſſidebat.dʒ.n. exponi idẽ de cẽo tẽbat:nã poſſeſſio ꝓnt ẽ iuris non ca dit ĩ ſẽſũ corꝑis ſʒ ꝑcipit᷑ indicio ĩtellectꝰ:ſecꝰ ꝓ ut eſt q́a facti: æ idẽ ſẽtiũt glo. ? Haꝛ. i.l ſtipula tõ iſta F. hi qꝗ.ff. de.v. ob. ꝑ h̊ hẽs limitatũ nno mo moꝝ diſtictõis gl. alio mõ limitat ö Jo. an. diẽ.n.ꝙ ſi ꝑs petijt teſtẽ intro gaꝛi de cã ſcie:ei int᷑rog atꝰn fuit.ñ nalet dẽm eiꝰ:ſʒ pot᷑it iterũ in terrogari de cã ad h̊ dẽm.c.ꝑ tuas.j.eo.cũ ibi notatis. ſepe. n. expiẽtia docuit teſies aliqd aſſeẽ re cuiꝰſufficiẽtẽ ſcie cãm nõ reddũt.ꝑ bᷣ dicit bo nũ ↄſiliũ:ut ꝑs ſꝑ det introgatoria ſua ſalteʒ ð cã ſcie ⁊ petat ſuꝑ illis examinaꝛi æ in acuis ꝛedi gi. ꝓcedit gꝰ dẽm gl.qn ꝑs ñ petijt ⁊ iudex ni ĩ terrogauit: ut tũc naleat dẽm ĩ ꝑceptibilibꝰſenſu corporeo nel modico diſcurſu ꝛõis. ¶ Ciꝛca ꝙ, nõbilit᷑ qri an index omittens h̊ caſu teneatur pri ad itereſſe. hãc qᷓoẽ põit Jo.an.i addi.ſpec. .e. ti. F. i. V.ſʒ qd ſi cãʒ. ubi ꝛfert quoſdã dicẽiq; ſi ar.l.ſi qn ĩ fi. C. de teſti.recitat alios h reſtain gere qñ int᷑uẽeit dolꝰ nõbilis indicis negligẽna ar. . e.ꝑ mnas:ubi ipe Jo.an.putat ꝙ i hiſ duo bꝰ caſibns ſaltẽ i foro pniali teneat᷑ iudex parti 3 ꝙᷓ depoſuit teſtis non expᷣſſa cã qᷓ expſſa non nocniſſet ſibi ſʒ ĩ foro iudiciali ñ heret locũ peti tio inteſſe ſʒʒ eũ niſi reꝰↄfiteret᷑:ſʒ in aduerre.nã ego n uideo qũo in foro iudiciali ſen cõtẽtioſo iſte iudex poſſit obligari ad ĩteꝛeſſe cũ non ↄſtet ſniaʒ oriã repoꝛtaſſe ex eo ꝙ index nõ introga nit nã forte ſi iterrogaſſet ille reddidiſſet canſaʒ ſufficiẽtẽ ſui teſtionij:? non ꝓbat h̊ eſſe ꝙ ab hᷣ otigit abeſſe. E. de Oba.l. neqʒ natalis ? de tꝛaſ la. pla. c.ij. intereſſe ãt dʒ clare ꝓbaꝛi: ut nõ.i.e: bilecti. de fo.ↄpe.ꝓ b inſti.de v.ob.i fi. Sed ſi index malitioſe ñ int᷑rogaſſet qꝛ ſciebat teſtẽ nõ reddituꝝ ſufficẽtẽ cãʒ uel teſtis h̊ ↄfitct ⁊ iudex omiſit ex dolo uel lata culpa tũc credo indicem poſſe condẽnari tã ĩ foro indiciali q; pniali pꝛo p facit.lſi q.C. teſti.⁊.l.ſi filiuſtal.ff.ð iudi. 2.xxiij.q ij.dñs.ꝓ fo nt teneat᷑ ĩ foro aie fac̃.c. fi. ð iniur.æ dã. da æ notabile dẽm Inn. in. c. ſiẽ dignũ ð homic.nbi ſingłarit᷑ dicit ꝙ ĩ foro aie tenet qs ad emẽedã dani ſi fnit i lata cłpa dunta rat ſecꝰſi fuit ĩ leui ł leuiſſima.iũc.n.ſufficit ſi ꝓ negligentia pniaʒ agat ar.xv.q.i.iebriauerunt: qð tenebis ꝑpetuo menti:ſecꝰ in foro iudiciali: qꝛ ibi nõ ꝛeq it᷑ culoya ita lata:ut i lege.l.acquilł. .ff. ad.lI. acqt. rõo qꝛ lex ciuilis tendit ad ↄſeꝛuati oneʒ pr̃imonij:⁊ idem dic de iure canonico q̃te nus agit᷑ i iudicio iuxta ea ꝗᷓ le.⁊ nõ.i.c.i.de cõ mo. ⁊. c.ij.ð depoſi.facit qð nõ.gl.ſinglis in.c. frat᷑nitatis xij.q ij.qᷓ dicit ꝙ i foro aĩe nõ ipõit pena dupli uei q̃ ſrupli:q impõit ĩ indiciali pro furto nel ſilłi ðᷣlicto. ¶ Sʒ ad declaꝛatõeʒ oium pᷣdictoꝝ q̃ro q ẽ cã ſufficiẽs ſcie ĩ teſte:⁊ q̃ ſt ciꝛ cũſtãtie ̊ qous iudex it᷑rogat ultra cãm ſciẽtie. So dic ut ẽ de mẽte Inn. hic ⁊ clarius Bar. i dẽo tractatu ðᷣ teſte:ꝙ teſtis ad hoc ut ↄcludat dʒ reddere cam ſcie ꝑ illũ ſenſũ corporis quo a ctus ſuꝑ quo ðᷣpõit ꝑcipit. unde ſi depõit de re cep:ibili niſu tm dicit qꝛ uidi:ſi ð ꝑceptibili au ditu im dicit:qꝛ audiui:ſi vᷣpoſuit qð res erat a mars uel doulcis dicet qꝛ guſtaui:ſi ſuꝑ odoriſe ra uel fetida qꝛ odorani:ſi ſuꝑ re aſpera uel leni qꝛ tetigi.un ⁊ qͥnqʒ ſut ſeſus corporis niſus au ditus tactꝰguſt.æ odoratꝰ. ita het deponẽ ꝑ ali que iſtoꝝ ſeſuũ: ꝓ hoc allego bonuʒ tex.in.c.ie ſtes. iij. q ix.⁊ i.l.teſtiũ.C.e.ti.⁊ ubi res ẽ ꝑcep tibilis duplici ſeſu dʒ deponẽ ꝑ utrũqʒ ſeſum:ut i. c.ex liis ðᷣ ↄſue.⁊ qð ibi nõ.⁊ fruſtra iterroga tur ð cã ſcie qñ depoſitio bʒ annexã cãm ſciedi nt qꝛ dixi ego uidi ꝙ titius ꝑcuſſit ſẽpꝛoniũ: ut dixit H̊ Inn. z bn. Ite ſcias ꝙ ſenſus uiſus eſt generalis ad oẽm ſenſum. vn ſi vðᷣponit ꝑ bũc ſẽ ſũ uiſus ſuꝑ re ꝑceptibili alio ſeſu non uitiat᷑ te ſtioniũ:ad H̊ uið gl.nõ.iij.q.ix.teſtes:⁊ idẽ ſẽtit HBir. i.l. ij. O. ide labeo. ff. ð aqua plu. ar. Ad pᷣdicta uide ſpe.e.ti.F.nũc tractãduʒ.v.ſic ãt et ſe. ⁊ faciũt hec ad qõnẽ an cecꝰ poſſit eſſe ieſtis ſuꝑ re ꝑceptibili auditu ſi bʒ notas noces pᷣhen tiñ gl. tenet ꝙ ſic i. d. c. teſtes. Idẽ ſpe.e.ti..i. H ſz nũquid cecꝰ:qꝛ ſᷣm eũ nõ reꝑit᷑ ꝓhibiius. Ad idẽ allego gl.? Dar.i.d. S. idẽ labeo: qui nł dictũ teſtis nalẽ:ſi nõ nidit loqᷓntes ſed erat retro cortinã uł tenuẽ ꝑietẽ. Idèe ſẽtit Jo. an.i c.ad nr̃aʒ ð ↄſue.⁊ fac.c.pterea:⁊ qð ibi nõ.ð teſti. cogẽ. S Ang. ð ꝑuſio ĩi.l.ſi nõ ſpãli. C. ðᷣ teſta.dicit ꝙ iʒ teſtis poſſii deponẽ:lʒ nõ niderit hẽtes ſi hebat notas noces ↄhẽtinʒ facit fidẽ nõ tñ quo ad plenã ꝓbationem: qꝛ ð facili potu it öcipi i noce.nõ ãt ſic ĩ niſu. Sed fran.accnꝛ. ut ibi ſenire pᷣmũ.dicit.n.ꝙ ſpãle ẽ ĩ teſtamẽtis 1 3 C He ieſtibns. cp teſles debẽt uidere teſiatoꝛc:⁊ idẽ Har.i.d. FG. idẽ labeo: qꝛ ꝓpt ifirmitate ð facili mutat no ce. Ego dicerẽ ꝙ ubi quis i eodẽ loco nidiſſet pꝛiꝰ ↄhetes:lʒ ipe ↄcdico facto iternallo n uidiſſet poterit ferre teſtimõiũ ſi habebat notas uoces ↄheiiũ: z ſic ꝓcedat gl.i.d. I. idẽ labeo. 2 Jo. an. in. d. c. ad nr̃am. Sy ſi din non nidiſſ‚i ut cecus nel alius:tũc n pnto dictũ ſuũ ſufficere ad ꝓoatioeʒ: qꝛ poſſet facili errare in noce. po tuit. u. mutaſle uocèe: ⁊z hoc reſpeciu in teſtamẽ o ius uoluit ut teſtes niderẽt teſtatoꝛc: nt.d.l. ſi no ſpali:extedenda.n.eſt lex ex ꝑitate rõnis in c.cũ di ecta de ↄfir.uii.nel inti.⁊.l.nõ pñr.ff.ð legi. ¶ Quo ad pm de circũſtatijs pone excplũ ſi teſtis dicu ſe uidiſſe ntuũ ꝑcutere ſempꝛoniuʒ: iierrogabii qui erãt pſentes ⁊ i quo loco an de die uel de nocie:ue i quo loco ciuitatis ⁊ ſilibꝰ: ut ſic ex iſtis poſſui ꝑpendi falſitas tcſtiũ ſi non cocoꝛdant in iſtis:ut nõ.in.c.nenerabilis.j.e.et iij.q.ix.nipilominꝰ nbi uideas bonã glo. in mã iſta. Oabiũ eſt de notario per quos ſenſus dʒ gatieſtari de oibꝰ ſicut teſtis cũ ſit quidã teſtis.l. domiciꝰ. ff. de teſta. uide in ſpe.de inſtru. edi. JF. reſtat. v.ſʒ qn: ubi dr̃ ꝙ aiteſtat ſolũ de duobus .ſ. uiſu æ auditu: æ ide ibi Jo. an. reliqui.n ſen ſus ↄuenmiũt teſti nõ notario fʒ eũ ꝑ qð dicit ꝙ nõriꝰ qui guſtat re amarã uel odoꝛat fetidã nõ põt de h̊ ↄficẽ iſtʒʒ lʒ poſſit ↄficẽ iſtʒ ð dẽo eiꝰ q guſtauit: fatet in ꝙ ſua aſſertio iunaret dẽm aſſeretis ut ſi diceret tale ninũ fuit dulce ut talis i pntia mei ⁊ teſtiũ dixit ⁊ ego guſtaui: ⁊ ſic erat 2 h̊ idẽ ſeiit ĩ ſili qõe. Inno.i.c.qm.S. de ꝓba. qð bñ nõbis:⁊ nið nõbile dẽm fre.ↄſilio.cxcuj. qᷓ dixit noꝛio credi ð geſtis coꝛã.eo.ñ ab eo.ar. .l.oibꝰ. C. e.ti.per quẽ dicit ꝙ ſi nõriꝰ in inſir̃o dicat ſe cert oꝛaſſe mulie rẽ:ut mioꝛẽ de bnilicio ſibi ↄpeteti ei nõ credi:qð ſatis mihi plʒ.Et ꝓ ntroqʒ dicto adduco hãc rõnẽ:nõriꝰ ↄficii iſteʒ nõ de facto ꝓpꝛio ſʒ de geſtis iter alios i ant.ð tabe.⁊ ð iſtꝛn.cau. Sʒ ꝛeliqui iꝛes ſẽſus ↄceꝛnũt factũ ꝓpꝛũ:puta ꝙ guſtauit odoꝛauit uel tetigit Ded dices iu qre teſtes de illis atteſtãt:⁊ no no tariꝰ q ↄputat᷑ i numero teſtũ.d.l.domiciꝰ.ꝰ uni teſii no credu: æ eodẽmõ nec notario. Iteʒ oftm nõrij Vſatuꝛ in atteſtado dicta uel facia ab alijs nõ at a ſe. An ãt poſſu notariꝰ ſcribere in ſtꝛumeiũ eoꝝ qᷓ geſta ſũt iter hoĩes dineꝛſe ligue ad iterpiis dẽ miðᷣ Jo. an.i addi.loco palł. Hũc capio faʒ ꝑtẽ hꝰ gl.i.v. ſʒ nũqd teſtis ⁊ qᷓ ro cũ hic dicat iterrogãdo teſtẽ de oibꝰ circũſtã tijs an teneat᷑ rñoẽ utrũ ſii crioſus uł talis ꝙ ñ poſſit eẽ teſtis:? i hac qõe ponã ſex opi.ſuccite. DMeia ẽ opi.hꝰ gl.qᷓ cõcludit ieſtẽ artari ad rũ dedũ ſolũ de his ꝗ bnt.iiij.q.iij.ſi teſtes cũ ſe. ¶ Scõda opi. Mo. q dicit ꝙ de ibi expẽf. dʒ iu dex exqrere apð ſemetipſũ:⁊ ab alijs ñ ãt a teſti bᷣ. z ſic itellłit illa iura ⁊ diẽ ꝙ de noto.pᷣſũii bo nũ i. c.fi.ðᷣ pᷣſũ.de ignoto exqniret ⁊ niſi appꝛo bet᷑᷑ n credat ei maxie ĩ crialibꝰ ¶ Tertia ẽ opi. Jo.ij.q.vVij.qꝛẽdũ qͥ dicii ꝙ a teſte ñ dʒ iudx q̃ rere ð crie ĩ ſpẽ:qꝛ nẽo illð fateret᷑:ſʒ i genẽ põt ꝗrere dicẽdo es tu talis: ut poſſis eẽ teſtis ar.i .l i. F. ꝗ̊ qoeʒ. ff. ð qõi. ¶ Qnaꝛta eſt ſpe. in ti. eo.F. iã ðᷣ itenogatoꝛijs.ad fi.vſi.poꝛꝛo:ubi nẽ ↄcludẽ ꝙ ad oia tenet rndez q̃ ꝛeddũt euʒ inha bilẽ ad teſtificãdũ ſi n qꝛi᷑ ð cꝛie:⁊ ibi poõit mul tas iteꝛrogatioes ꝗ hodie ſũt i uſu:⁊ ibi nide ꝓ pratica. ¶ Quaiĩta e Inn. ꝗᷓ haãc mãʒ tetigit i. c. duduũ ð elec.ij. et in. c.ij. ð ↄfeſ.et ĩ.c.iqſitõis.j. ð accu.et in iſtis locis ſimplꝛ ↄcludit teſtes n te neri ad pãdedũ crimè l ↄditõeʒ ſuã:qꝛ exceptio teſte ponꝰↄcernit ꝓducenteʒ q;ᷓ eũ:ſi m rũdʒ cꝛedit᷑ ſibi:qꝛ ſũt ðᷣ ciꝛcũſtãtijs teſtionii. Alið di cit in ꝑte.ſ.unt teneat᷑ ꝛndẽ poſitõi criminoſe ſi ðᷣ illo crie ifamat Et ð h nliio dic pleniꝰ: ut nõ.ꝑ eũ i.d.c.ij.ſj in.c.dudũ dixit ꝙ ꝑacta pnia n te net᷑ teſtis rndẽ:qꝛ ſine pcco põt teſtificaꝛi ĩ.c.te ſtimoiũ.j.e.⁊ dic alið in ordinado in.d.c.iqiti onis ꝛ0 ꝑicł aiaꝝ. ¶ t oꝛdinãdus neit nolũ taꝛie teſtis iuuꝰnec oꝛdinadꝰtenet oia ꝓdẽ Sed ea qᷓ impediũt oꝛdis executõcʒ:? ð eo nið bonʒ tex.cñ gl.in.c.ex pẽitẽtibꝰ.l.di.¶ Sexta ⁊ nullii ma opi. Jo. a. p Gull. ð ſuʒa in addi. ſpe. in loco ꝓxio allegaio ↄcludes ꝙ de oibꝰpõt inteꝛ rogaꝛi ⁊? rnidere ienet᷑ qᷓ ſuã turpitudinẽ nõ dete gũt: ad ea vo ꝗᷓ ſuã turpiindinèe deregũt ꝛndẽ ñ tenet᷑:ut infamia excõicatione uel crie alio:ſecus dicu de pauꝑtate:h̊ opi.mihi plʒ:facit ꝓ eo qð dixi de pauꝑtate:qꝛ panꝑias ñ ẽ ð gñe maloꝛu: nt i.c.il a xv. q.i. Quis at dicat pauꝑ nide peꝛ HMaꝛ. in.l.ſi ↄſtante.ff.ſo .ma.⁊ dicaʒ ubi meliꝰ cadet:ſʒ ad ꝛepulſionem teſtis ꝗ dẽ pauꝑ dic qui minꝰ hʒ in bõis qᷓ; qnqᷓginta aureos:⁊ ideʒ i ac cuſator.uide tex.cũ gl.i.c.ꝓhibẽt.ij.q.i.itellige niſi als ſit boe fame:ut ibi nõ.⁊ ꝓbat i. c.ſi qͥ te ſtiũ. S. eo. ubi de b. ¶ Tertio bec glo.qrit an ie ſtes debeãt cognoſceꝛe eos a qbus ⁊ 5 quos in ducũt᷑:⁊ dic ꝙ ſic:pleniꝰph ꝓſequit gl.i.l.iij..i. .ff eodeʒ: æ adhuc plenius Jo. an. i addi. ſpe. e. ti. F. i.V. teſtioniũ at ubi diſtiguit ini eos q ðᷣſcꝛi bũt in iſt?o ⁊ int eos qͥ deponũi uoce nina inteꝛ liugãtes:pꝰcaſu dicit ꝙ ad ualiditatẽ inſiri non reqru neceſſauo ꝙ teſtes ſint noti:ad h̊ aut᷑.e. .F. ſi Vo ignoti: fallit i innẽrario ĩ q ꝛcqrituꝛ ꝙ; ſint noti.C. de iuꝛ. deli.l.fi.O.ſi ãt z ĩ aut.ð he ꝛc. ? fal. O. ſi Vo. Itẽè i iſtzo in ſcꝛiptis ↄfecto ab iĩꝑito laꝝ i aut. ð̊ inſtiu. can.. ex bis et.I. opʒ hũc in caſũ itelligo:ut le.⁊ nõ.i.d. .oʒ.loqt.n. qn fit ſcupiuꝛa noie imꝑiti ſine tabelliõe.na tũc dñt teſtes ee noti:ut ſubſcꝛibãt᷑ noie ↄhẽtis.Si at tabellio iterueiꝛet iũc n eſt necce ꝙ ſint noti. nt ibi colligit ꝑ dictionẽ maxie iux glo. fallit ẽt nbi ẽ ſtaimũ qᷓie ẽ bononie ſᷣm eũ ubi i oi iſto oʒ ſaltẽ nnũ ex teſtibꝰ i ſcriptis cognoſcer̃ cõtꝛa hentes. In fo caſu dicit ꝙ aut id ſuꝑ quo po ſuit recipit effectum ex facto ntriuſq; ꝑus aut al teꝛiꝰti aut neutrius:pꝰcaſu necefle eſt ur urꝛãqʒ partẽ ↄgnoueꝛit:⁊ hoc claꝛũ eſt. fo caſu ſufficit illũ ↄgnoſcere dato ꝙ aduerſariũ ↄtꝛa qnem ꝓ ducitur non cognoſcat:ut ſi nolo probare me ] lrunt ſinin tuitn. Min n puimmiclr gintlp achnmi 4 zahenn toſüianfen tin emi ind an⸗ ſchslueti ii hun⸗ jlpgnci ſolrn s0o. nrisctailcniſe Eaiergoiara ratin enreuntgaſpran DCendtSaen iſingwigdin 1Nſeperhrescrnd ſhicgrgocegrtar⸗ Uncgichvſithrgba⸗ ſeinimileencki Nitigckinmr onſeſiiſennn nn. Qnnnnig ſichgienits, tnw:niſig in nnegb i iii nroignir Dõ hniͤ Aulpatrini rfeever ſirgen, or.. . ilchenl 6 ulamlcu n finee Neie v E. 1 ii o 4 1. Siuu nec olnic igtei e adnprtüons zu eud boo 5 d Gus nlnulifn . 4 lego op gob zuin vgaut ine r, luin punce vane garma ſwiinnuiani nitj Aüͦ GHat, dar apuné ninita war Hnustod̈,ib: ANAOM1 Qusiar ngaicee un Ane ,o u adineß⸗ ſs poltonen tetis digenn de n dos ginn nedn deee Gi nie r 1c PDb d ieice lir doe funeat ditd Po iRe aachidebTatnda 0 Tun ssü ida cdotd anigninh tc tu Fams nirihſe 50 noni n Mdſigiuſtudde 3sv'aſn cl M Mltlli in nuzitgz aſd dicr n roteb ill/ 1 emiſie nel qͥ˖d ſimile: æ bec duo uoluit gl. in Pall. .l. iij. F. i. dicẽs ꝙꝙ in pſonali teſtis dʒ cognoſceꝛ ntrãqʒ ꝑſonã: ſecus at in ꝛeali ⁊? ꝙ dictum eſt in lonali dic intelligédum quo ad teſtes qᷣ de pn cipali deponũt. nã ſi in ꝑſonali incidẽt qo etatis ut qꝛ dr̃ ꝙ fuit minor ipe obligationis. ſatis eſt teſte ꝗᷓ ſuper illa deponit hẽe ilũ motũ: ſʒ aduer ſaꝛiũ non cognoſcat: ⁊ idẽ i ſil.ĩ ttio vo cau nõ neceſſe ꝙ alteꝝ cognoſcat. In termis caus pe tit actor a reo moroſo. x. corbes frumenti: - q; 1o plꝰ ualuerunt a ipᷣe more ſuꝑ tali eſtimatione deponeꝛe teſies pnt ꝑribꝰ ignoti: æ idem in ſikibꝰ bec ſunt uerba formalia Jo. an in loco palle. qᷓ ſatis mihi placẽt: ⁊ ueriſſima ſunt ĩ fo membro pncipali. Sz quo ad pᷣmum membꝝ de deſcrip iis in inſt?o:ego dico ꝙ teſtes debent cognoſcẽ pies int q́s ↄficit᷑ inſĩn dico cognoſcẽ non pri us ſi ſaltem tẽ q;do ↄctꝰcelebrat᷑.als autem non nideo qũo poſſet eẽ ieſtes maxime cum rogatuꝛ ut audiat. l. heredes palã. F. in teſtis. ff. de teſta. 2. iij. q.ix. ſi debituʒ ſed ñ reqrit᷑ ꝙ ꝑ prius ſint noti phẽetibus niſi in caſibus iuꝛe expſſig: ? ſic iI telligo Joa. an. z iura p eũ allegata. ¶ Menio ad gl. que ſupra vbũ ipe: ? qro qͥd itendit ſea dũ dicit de tpe æ loco ⁊c. rũdit gloſ.duplłꝛ p ur queratĩ᷑ de loco ⁊ ipe in qbus actus de quo qꝛit fuit geſtus. nam ſi ĩ his teſtes eſſent diuerſi non naleret eoꝝ teſtioniũ:ut in. c.nihilominus.iij.q. ix. ⁊ uide ibi gloſ.nõ.ad huiꝰ dicti limirationem JItẽ dic ꝙ aut actus ñ eſt iteꝛabilis:ut hoicidiũ aur iterabilis ut adulteriũ:ſi diſcordant pᷣmo ca ſu in tpᷣe aut loco nõ ualet teſtioniũ ſi non rema net itegꝛa ꝓbatio ĩ aliquibꝰ eoꝝ: ut qꝛ oẽs ſunt ſingulares:ſecus ur ſi aliq ↄcoꝛdant ĩi omnibus iux nõ.ꝑ gl.in. c.ĩ noſtra.S.eo. fo caſu cũ actꝰ iterabilis debẽt idifferent reduci ad coꝛdiaʒ ut euitent ꝑinꝛium: æ ut ꝓbẽt dumõ i aliquibus eoꝝ remaneat integra ꝓbatio iuỹ ea ꝗ plene di xi i. c. cum tu. S. e. Et nide ꝙ nõ ſpe.i ti. eoð. F. iã de intꝛ0 gatorijs V. qd ſi nnꝰ: 2. V. idẽ de ipe 7. V. ſequentibus: ? dic ut ibi de mã buius glo. Fo itelligit glo. de tpe.i.ex mã tpᷣis: utputa qꝛ eſt tardus iĩ deponẽdo: ? iʒ hec expoſitio nõ ↄuẽeiat lie ẽ tamẽ nera i ſe. æ nide bonã glo.v.q.v. J. nlt. ꝗᷓ diẽ ꝙ teſtis repentine loques vr̃ mendax. moroſus vo dubiꝰ. eliget ergo mediũ.l.di:pon derer. Quero qꝛ tex. mãdat ipedientes teſtes cõpeſci qͥd ſi ð féo ipedimeiũ ceſſare non poteſt rñdet gl.i nerbo cõpellas ꝙ dʒ teſtis hꝛi pꝛo ꝓ ducto:qꝛ pſũit᷑ ꝑs faciat nel ↄſentiat ⁊c.nõ. bene glo. in ↄriũ oppõit ð.c.qꝛ pᷣſulat n ſoluit ibi. n. ↄſãguinei cuinſdã pᷣſbiteri ↄtẽplariõe ipiꝰ eꝛueꝛũt occulos adueꝛſarij ſui nec fẽm illoꝝ ipu tat̃ pſbyteꝛo: ex qſine ipſi. ſilio fecert. Hoſtiẽ. diẽ ꝙ ſi pncipał l ali eo madãte bᷣ faciat hr teſtiſ ꝓ ꝓducto ar.ff.ſi qs cau.l.ij. .ſirĩ mõ. Ideʒ ſi faciat ꝑ aliũ amicũ pncipale ipo pꝛicipali tacẽte 2 diſſimłante:aꝛg..de ſimo.ſic nobis ⁊.c.a no bis:ſecꝰſi h fiat ab inimico uł ab amico ipᷣo ſine Eam cauſam. poſſediſſe rem ſuꝑ ꝗᷓ inqetor ł me poſſediſſe ſen frande pdicẽte:ut ibi:⁊? ĩ.d.c.qꝛ pᷣſulatꝰ.ff.ex ͥᷣ. cau.i poſſ.e.l.i.O. pel.æ qð nõ.j.eo.ↄſtitutus el i. idẽ i effectu tener Cy. pꝰ Ricar. ma. in. l. ꝓni dẽdũ. C. de poſtn. alle. C. de proba.l.ſi ð poſſeſ ſiõe.un dicit ꝙ ſi alis mibi ſubirahit probati ones teſtes corrũpendo nel cũ eis hac de cã ini micitias phẽdo caʒ ꝑdit. ff. de iure fil. l. iij. F. i. 2.. E. ↄſtitutꝰ z.c.itimauit qð ẽ notãdũ:qꝛ uult ur non ſolũ teſtis hẽat ꝓ ꝓducto:ſi ẽt dʒ ꝑdere cam. Sʒ hoc facit. c. perueéit.j. de teſti. cogen. Vbi nõ puũit i amiſſione cae ⁊.c.ↄſtitutꝰ.j.e.ubi erordinarie pũit᷑ donec ceſſaueꝛit ĩpedimentuʒ. Ego dicere ſic ꝙ aut ipedimetũ ſen frans inter nenit ĩ cã ciuili aui criminali:pꝰ caſu ſiue qͥs ipe diat ꝑ ſe ſiue preſũptiue ꝑ aliũ dʒ teſtis hr̃i pro ꝓducto: ut nõ. h gl. i.c.ꝑuẽit.facit qðᷣ nõ.i.c. ſiquis de clericis.xii.q.ij.⁊.c. fi.ð iureiur.⁊ põt exordiarie pũiri i qiũ eludit ⁊ ↄtẽnit iudiciſ au ctoritaté:ar.i.c.accedẽs.el.i.ut lit.nõ ↄteſ.⁊ ſic põt intelligi.d. c. ꝑuenit.=.l.ꝓuidẽdũ pᷣall.unde dicit phi.i. d. c. pueit ꝙ ſubtrabedo alteri copiã ꝓbatois nõ pdit eoipſo cãʒz ſi hʒ bonã caʒ: ⁊ cũ illo dẽo rraſit ibi Jo. an. z plus ſeiit ibi vi. ſ. ꝙ no ex toto tał teſtis dʒ hꝛi ꝓ ꝓducto. vñ dic ꝙ ſi unus òᷣ ſuis teſtibus impedi ur ⁊ alius ꝓducit non ſufficit ille teſtis ſolus ad obtinẽduʒ: ſʒ for te tũc deffereꝛeĩ ſibi iuramẽtũ ar.c.ex ĩſinuatioõe de ꝓcu. qð ſatis plʒʒ nec ex pᷣſũptõe facili iudiceĩt 5 aliquẽ. fFo caſu.ſ.in cã criali crialr mota ul ci nilit dico ꝙ aut quis ipedit ꝑ ſe uel ꝑ aliũ: ⁊ H ceriũ eſt æ doᷣm ut i ꝓxio mebꝛo ꝑ tex.⁊ glo.in .d. c. ꝑuenit. Aut ipedimẽtũ pᷣſiat᷑ ꝑ aliũ 2 Hililꝛ pſumit̃᷑ ꝑtẽ dare oꝑã nel ↄſentiꝛe ⁊ puũiet ꝑs ex oꝛdiarie. n. n. d; b?i ꝓ ꝓducto ne iĩ crie ꝓcedat᷑ ex pᷣſũptiõe cũ debẽt eẽ ꝓbatiões luce clarioꝛes ij. q. viij. ſciãt cũcii:⁊ ſic itelligo.d. c. ↄſtituius. SDed an ex facto amici nel cõſanguinei pſumat ↄſẽſus ꝑtis dictũ.c.ↄſlitutꝰ facit qð ſic:ſʒ ĩ Sꝛiũ c. c. qꝛ pſulatꝰ palł.ad qð nõ uẽ bn rnſũ ꝑ Ho. nã nõ apparet ꝙ ibi pᷣſbꝛ Zdixerit uel ↄſenſerit dicerẽ ſic ꝙ aut deliciũ cõmiſſũ ꝑ cõſanguineos uel amicoſ ↄtẽplatõe ꝑtis ẽ momtaneũ ut homi cidiũ uel nulneratio 2 nõ pſumit᷑ contra pꝑreʒ ſal tẽ ut ex hac ſola pᷣſũptiõe puniat᷑ ꝑs: ſʒ oportet ꝙ alia indicia urgẽtia cõcurrt: ? ſic ĩtelligo.d. c.quia pꝛeſulatus: ⁊? facit qð legi.⁊ nõ.in.c.pe trus. de homici/Aut delictum eſt ſucceſſiuum: ſeu habet cauſam permanentem:⁊ tunc preſumi tur contra partẽ ꝙ fiat de eius uolũtate exquo non ꝓhibetur: quoniam cum fiat eius contepla tione preſumendum eſt ꝙ eo probibente ceſſa ret impedimentum nel delictum:⁊ in eo caſu in telligo. d.c.conſtitutus.non enim caꝛet ſcrupn lo ſocietatis occulte:qui cum poteſt manifeſto facinori deſinit obuiare de ſen. ex. dilecto.li.vVj. poterit tamen per aliquas coniectuꝛas hanc pꝛe ſumptionem elideꝛe:ar.c. ſicur z.c.nobis de ſi mo.cum glo.i.d.c.conſtitutus. Et hec nõ quia ſũt quotidiana z per alios nõ bñ diſcuſſa. Gl. pe. nõbiliter ſentit teſtiũ quãtitatem moderandã i ſecnndum qualitatem æ magnitudinem canſe et idem Inno. æ communiter doc. unde Uincen. reprebendit dicentes hunc numerum quadra genarimn teſtium ordinarium a iure ſtatutum cuiliber producendi teſteſ.dicit eniʒ ꝙ niſi iudðx moderetur poteſt producer̃ quot nult poſt mo derationem uero quos melius ſcire cꝛedit:uið ĩ ſpe.e.ti..reſtat in fine:?æ quod ſupra dixi de hoc. pp.contra fi.c.uidetur enim ꝙ teſteſ al. producti debeant compurari in numero ali orum cum atteſtationes faciant fidem in eadem cauſa:ut in.c.fi.de proba. Sol.gl.fi.dupliciter ſed perſeuerat in pꝛima ſolutione ſcilicet ꝙ tex. iſte debet intelligi ſecundum diſtinctionem. c. pꝛeſentata.j. eo. foꝛte enim m Jo. an.?æ Uicẽ. iſte epiſcopus ⁊ abbas fuerunt arbitri.uel ſi fne rũt delegati duo pꝛoceſſerũt ſine tertio uel alt᷑ eoꝝ fuerat recuſatus:⁊ ſic atteſtationes de iure non ualebãt merito requirebatur hic cõſenſus partium ⁊ tenendo ꝙ; atteſtariões erant hic mil le ex aliquo defectu quod ſatis innuit litteꝛa.col ligit Inno.dictum notabile æ multũ allega bile ꝙ atteſtationes que non nalent ratificant ꝑ cõ ſenſum partiũ:⁊ facit.c.inis.j.eo.ſecus dicit in indicata.lit.cont. ⁊ alijs que ſunt de ſubſtanria iudicioꝛum:qꝛ illa non poſſunt ratificari:ut nõ. in.c.pꝛudẽtiã de offi.dele.lʒ.n.ſm eũ talis rece ptio teſtiũ nõ naleat:ti neutra pars põt ↄodiceꝛe obſtante ſibi exceptiõe pacti:dico in ꝙ Iʒ parteſ non poſſint ratificare acta nulla que ſunt ðᷣ ſub ſtantia iudicij ſi tamen dubitabitur an talia acta interuenerit ſtat᷑ cõfeſſioni partiũ:ut eſt tex. nõ. in.c.fi.de pꝛoba.⁊ ibi dixi:⁊ pꝛo pꝛio dicto fac .c.ſequẽſ do. An.dat aliã lec. ad fi. c. ut ĩtelliga tur de atteſtationibus a ſuo iudice receptis ſed nondum publicatis que nõ facinnt fide coram alijs iudicibus niſi partes cõſẽſerit:ut bic: ſʒ in atteſtationibus publicatis procedit Zrium: licet alind ſenſerit Har. in.l. ij. ff. indi. ſol. in ðᷣ h ni de qð plene dixi in.c.cauſam.S. eo.⁊ plus placʒ mihi pꝛecedẽs ĩtellectus ⁊ ſentit Jo. an. ſuꝑ tex. in uer.clanſe qui ſupplet maxie per.c. pnitata.j. eo. Glo. in ſequẽti parte in ner.ſʒ quid: querit quid ſi teſtis o iductus ↄriũ eiꝰ qð pꝛiꝰdixit:⁊ rnidet ut patet in ea quam glo.nõ.⁊ de hac ma teria nide glo.in.c.ſequẽti.⁊ in.c.cũ canſam.j. eo.⁊ in.c.cũ tua.⁊ per ſpe.eo.ti.ꝭ..i.ner.quid ſi idem teſtis z ſequẽti.facit glo.ij.in cle.teſtibus. eo.ti.tu nide quod plene dixi in.c. per tuas. de pꝛoba.⁊ dic ut ibi. ltimo extra gl.quia pa pa cõmiſit dic extꝛa curiã recepttonẽ teſtium uo lens in hoc pꝛoſpicere ⁊ patere laboꝛibꝰ partiũ in ꝓducẽdo teſtes ad curiã. nero an iudex inferioꝛ poſſit teſtes ad ſuã pntiã aduocare: aut debeat cõmitter̃ ſicut facit hic papa. Ego ultꝛa alios ſic diſtinguo: ꝙ aut canſa eſt criminoſa et non debet fieꝛi cõmiſſio:quia in tali cauſa teſtes ſunt in preſentia indicis expibẽdi æ examinandi ut cum res exegerit toꝛmẽtis ſubijciãt᷑ ut ĩ ant᷑. apud eloquentiſſimum. E. de fi.inſtru. æ in aut᷑. Ge teſtibns. eo. S. æ quoniam.nõ glo.in cle. una de offi. öle. 2 in.c.at ſi cleꝛici de iudi.æ puto ꝙ in hac canſa eiiam de extꝛa prouinciam ſũt enocãdi per iuꝛa ſupeꝛius allegata:licet Jo. an. pꝰ Jo. monachi nideatur ſentiꝛe ꝙ etiã in criminali n ſint enocõ di de extra prouinciam peꝛ.l.iij.ff.eo.? hͥ ponit in.c.ꝛomana.S.contꝛabentes ð fo.compe.li.vj. Sed ego illam.l.reſtringo ad cãs ciuiles æ pꝛo hoc glo.nõ.in.c.teſtes.iij.q.ix.que dicit ꝙ in cã criminali ſemper teſtes debẽt eẽ pnñtes:ſed in canſa cinili debet ſeruari conſueindo regionis: 2 allegat palł.l.iij.⁊ ſic ſentit ꝙ tantũ loquit᷑ in cinili æ glo. nideiur aperta relata ad tex.i.c.con ſtiturꝰ de fideinſ.in.v.tꝛanſmittes æ cõꝑeri ideʒ ſentire Cy. in dicta aut. apud eloquentiſſimum ubi dicit ꝙ nullo modo debet iudex committeꝛe receptionem teſtiũ in cã cꝛiali.etiam ſi index loci ubi ſunt teſtes nolit mitteꝛe ad locum ubi ſunt teſtes.refert tamen quo ad hoc ultimum alios tenere contrarium:tamẽ poſſet limitari hoc mẽ bꝛum ſecundum ea que habent᷑ in. c.ij. de iudi. li. V. Aur cauſa eſt ciuilis:⁊ tũc ſtadũ ẽ ↄſuetu dini ð quo loco ſint uocandi:ut eſt tex.i.d.l.iij. unde reuocari poſſũt ubicunqʒ ſint ſi h̊ foneat conſueiundo quod etiã nõ.glo.i.l.ſed ſi quis ex ſignatoribus.ff. quemadmo.teſta.aꝑi.⁊ in.d.c. teſtes. Si neꝛo in hoc nulla eſt conſuetudo tunc ſi ſunt alteriusg pronincie non ſunt inuiti enuocaã di:quia nõ ſine magna captiõe a rebꝰnoſſris ꝛe nocamur:ut in pal.l.ſed ſi quis:iuncta dca.l.iij. ſed tũc iudex cõmittet examiationẽ:ut i iuribus pallegatis.⁊ facit.c.conſtitutus de fideiuſ.⁊=.c.ꝑ nenit eo.ti.? h̊. Si uero ſunt eiuſdẽ prouincie eſt ĩ facultate iudicis an inuitus faciat coram ſe teſtes exhiberi per.l.ſi quãdo.C. eo.An cõmit tit in loco ipſorũ examiationẽ.nam ꝑꝑ ſuſpicio nẽ ipſorũ teſtium uel magnitudineʒ cae dʒ ipſos coram ſe nocare:ut preſentia ſua illos terreat ⁊= ſic intellige. F. illud in aut᷑.de fu.ſeu ipſoruʒ fu. als põt committere:ut in aut᷑.eo..⁊ quoniam æ.l.iudices. C. de fi.inſtru.? ꝙ hoc caſu ſit in facultate iudicis tenet accur.iĩ pal..⁊ quoniam 2 archi.in.c.ij.eo.ti.li.vj.ad egꝛegias tamen ꝑ ſonas debet mitteꝛe:nt ipſoꝛum dicta ꝛecipiant nt in ant᷑.e.ꝗO.quoniã ⁊ i.l.ad ꝑſonas.ff.de iut iur. dic de his:ut dixi in.c.ſi qui teſtium. S. e. et hoc in cinilibus. In crialibus vo debẽt neniꝛe ad pꝛeſentiam iudicis ꝑ iura ſupeꝛius allegata qð tenet o.an.in pᷣallegato.c.ij.eo.ti.li.vVj.al legat prealł.c.teſtes:⁊ hoc nõ.de mulieribus et monialibus etiaʒ in cauſis crialibus tene quod hẽ in. c.mulieꝛes de iudi.li.vj. ¶ Adnerte iñ limitatione predictornʒ. nam quod.S.dixi diſtin guẽdũ an ſint eiuſdẽ pꝛouincie.bodie non nẽ ꝓ cedẽ cum ſingule ciuitates habent ſua regimina ſicut olim ſingnle ꝓuincie.uñ hodie ſatis eſt ꝙ; ſint diuerſe cinitates:ut non poſſint rrabi ad agliam cinitatem: ut in ſimili nõ. glo. ſingulaꝛis in.l.fi. E. de preſcrip.x.nel.xx.ãnoꝝ ſoper Hbo ꝓnicia =? fac pal.l.ex ſignatoribꝰ:iudex iñ ni dʒ at a nadi Miſcnip Aandiun NA Uls: c 6 w ttnand Smon Antzſin inz Antain ta tiſhnmoftinon cin uid i tlrſtnri dſir u in⸗ Nihrimenmietm int sſ onpinoninn eſis thnn piunuitfi hiimnr Nöneäenenmadis u —— icehim rni Narncatotnindetre egu nitliimin h unmipinki 7 ttainpcie aie ſlnrin hgigen iatutituti aend umtiriir i us elinifelſi ſhltſetr icai⸗ e⸗ h Mi; Ebelg⸗ . firn nimſhb ieirn⸗ eſ Kirnne iſoß a erbi, Wdt in 1ronig ,, Athtiſe⸗ .co ſ 4 „ N lesdn,. dcn Ur wenntimrc,n anamba 4 ſünanluſzſn ſgnworin mcan ghilitſee Hõ ets awijarmbh nimmn lr Mi mumimur, Ariniau Ami ſirnpuepiii iſiſtvt amm ul, iil us inon /, ur cinint rmideiiinbus Aumns:tſacte Cofiiunsdefel tn Wa ntb. Gucro ſn endi rorince⸗ iſamlute dics n imims uta Rranſe Vsabbenider .aiclidd C e Vn n ooihſotienniatone vam Mliſhcin oi iumda mgintnez r diſ⸗ gmm ſevoeneRadnin taiſs erreuns rhck Hind ni inſc oluſt IsFacnmingent in 4 Ku 11 mhies Cde Kifima datl nl ſmimmplisna u l ſ tan t achiin ci coti Aanhn ſonus debe illtren ppouum den rupu 1ti Ad gons fdel moni ei A ns den jincKco ſftum bus d0 dedilin eẽ facilis ĩ ↄmietẽdo hꝰi examinationẽ: cũ tota nis qõis oↄſiſtat ĩ ꝓbationibꝰ:⁊ ſic eligit ↄminẽ nõ dʒ h̊ iniũgere ſoli notario maxie ſimplici ſed ꝑſonis diſcreiis maxie eccłaſticis.S.e.ſiqui ⁊ de conſangui.⁊ affi.c.i.ſʒ Inno.⁊ Moſti.j.e.ti.i. .c.ij.li.vVi.hodie tñ ut abijciat a ſe hoc onꝰde fa cili:ut plurimũ ↄmittũt quos redarguit Hoſti: ubi ſupra:⁊ ad idẽ dixit h Moſti. ut ſoli tabelli oni nõ cõmittat:lʒ ʒ eũ nideat᷑ õdicẽ.j.ti.i.c.i. ubi de h:ſyp ego dico ꝙ h̊ ſoli notario ↄmitteꝛe põt:ad boc allego bonũ tex.i.c.mulieres de iu di.li.vVi..n.ponat caſũ ſpalẽ ĩ ↄmiſſiõe non m̃ i ↄmittẽdo notario ſoli:qꝛ eadẽ ẽ rõ ĩ alijs caiſ 2z maior ⁊ nide ꝙ ſcripſi i.c.qm S.S.de ꝓbat. ſi ãt ſolꝰnotariꝰ fuit ĩ exeamiariõe teſtis ꝙ poſtea teſtis dicat alið dixi ꝙ; ꝑ nõriũ fuerit ſcriptum: nũqd ſit potiꝰ cꝛedendum ĩiſtzo tabelliõis ſiue te ſtibꝰ? pñtia iudicis q; teſti negãti. Spe.hanc q̃ ſtionẽ ponit eo.ti.F.i.v.ſj pone:⁊ tãdẽ ðtmiat ꝙ de facto credit᷑ tabellioni:lʒ de iure ſecꝰ nide atur:ſʒ ſi iudex fuit pns:tũc crederet᷑ ẽt de iure inſt:o ſᷣm eũ:dicit tñ ꝙ ſi teſtis accuſaꝛet᷑ de fal ſo: ⁊ ipſe negaret ſe ſic dixiſſe.nt nõriꝰ ſcripſit ñ credẽtur tabelliõis iſtrumto:qꝛ i crimiali reqᷣꝛũ tur ꝓbationes luce clariores.C. de proba.il.ſci ant cũcii ꝙ ẽ nõndũ:⁊ uide ꝙ ſcripſi in.c.ſicut .S. eo. ? ad pᷣmũ dẽm ut cꝛedat᷑ nõꝛio nide ꝙ. le. 2z nõ.j.de reſcrip.ad audiẽtiam. Mi. ab. Eniens Caſus : Abi nariatur modꝰagendi publicatis tteſtationibꝰſuꝑ eode capitulo teſtes ꝓducere lʒ:uel ſũma latius ſic. (Aireſtarönes ꝛecepte ĩ ſũmario fidẽ non faciũt i plenaꝛio indi cio ⁊ illaꝝ publicatiõe ñ obſtãte. Idẽ nel alij te ſtes ſuper eiſdem capitulis recipi pñt:⁊æ tres ſũt ptes.pᷣma ponit ordinem ꝓceſſus ⁊ diſputatio nem ptiũ ſuper receptiõe teſtiũ. In ba papa int᷑ Mi pᷣmo executiõem ſnie ꝑ ꝑtes fcaʒ n nitia ri:non eſt ergo de bis q uno ↄtextu expediꝛi de bẽt:ut electio ⁊ teſtin de elec.qꝛ ꝓpt᷑ ⁊.c.cuʒ pꝰ petitã 2. C. de teſta.cũ antichas. M. fo kti us ↄparens pꝛo ſuo itereſſe põt ꝓſeq appellatõ nem a reo int᷑poſitã:⁊ hoc colligit itelligẽdo ꝙ iſte perrꝰ uellet ꝓſeqꝗͥ appellationẽ iterpoſitam a capitnlo ꝙ latis colligit᷑ ex eo qꝛ fuit lis poſtmo dũ ↄteſtata ſuꝑ ſnia lata int᷑ capitulũ æ archidia conũ actorẽ dẽm m ẽ ueꝝ ĩ ſe ⁊ ꝓbari uidet᷑ in .l. a ſñia ĩ fi.?.l.ſi ꝓ luſorio.ff. de appel.nõ. In no. i. c. cũ ſuꝑ de re iud. ?æ Mar.i dictis iuribꝰ⸗ de h̊ aliqd. ᷓ. 6. ttio ꝙ tti? compaꝛens pꝛo ſuo itereſſe põt ipedire ne ſnia lata ↄ reũ manðᷣ tur exeentioni eũ ſuo piudicio:ↄcordat dictum .c. cũ ſuper ⁊.l.litia.ff.ſo.ma. dʒ tñ icõtineti de ſuo itereſſe doccꝛe:et ð hoc latiꝰ.j. ¶ Hõ.qꝙ eẽt ĩ bnficialibꝰ nõ aamittit qͥs ad impediedũ execu lionẽ ſũie:niſi ſua intſit ſpalit᷑:⁊ de tali iteẽ pᷣus fidẽ faciat ĩ cõtinẽti:qͥd ãt reſpecin faculiatis ex cipiẽdi ↄ petẽcẽ ↄfirmatõeʒ electiõis ł ↄſecratio ¶Neniens: nis an debeat ptẽdẽ ſpãle itereſſe:an vbo admit tat᷑ quilibʒ ð ꝑpło:uide Inn.æ alios ĩ.c.ſuꝑbis J. de accu. õ. ꝙ ꝑtes pñt cõi ↄſẽſu appꝛe bare atteſtatões ꝓductas ĩ alia cã.æ ad aliũ effo ciũ ↄcor.S.c.ꝓxi.in fi.nec miꝝ cũ poſſint cõue nire de ceria ſñia ferẽda ut.l.ſi ↄuenerit.ff.ð re iudi.⁊ remitteꝛe inꝛamẽtũ teſtibꝰ.j.eo.inis:iſta eni q̃ nõ ſũt ſubãlia iudicij æ q meꝛe ↄceꝛnunt ꝑ tiũ ↄmodũ pnt a ꝑtibus remitti. 16 ubi atteſtatiões publicate fidẽ nõ faciũt ĩ cã:quia re cepte ĩ cã ſũmaria uł ex alia cã legitia pni teſtes de nono recipi ſuꝑ eiſdẽ capitul publicatõe non aaerte limita.c.fr̃nitatis ⁊ ſilia iura.S.eo. õ ex eo ꝙ ꝓcuratoꝛes capitli ꝓpõebant il lã ſñtã nõ ðbẽ exeq̃ tãq; latã pꝰ appellationẽ ab intlocutoria:ꝙ ſnia diffinitia lata pꝰappellarõeʒ ab iterlocutoria et ea pendete ñ ẽ exequẽda:qꝛ pẽdet eiꝰ naliditas ab euetu iterlocutorie:ſi.n. tenuit appellatio ab interlocutoria ni ualuit diffi nitia:qꝛ lata a iudice cuius iuriſditio erat ſuſpe ſa ð appel.ſi a ind.⁊.c.ñ ſolũ li.Vi.?⁊ ꝓbat᷑ aꝑte ꝑ locũ a ſpãli ĩ cle.i.de re.iudi.nã ibi põit᷑ ſpale cũ txes ſñie diffinitiue late ſint õ aliquẽ:cautuʒ tñ ẽ ꝙ appellãs ab iterlocutoria appellet iteruʒ a diffinitia:⁊ poterit ꝓſeqꝗᷓ quã nolet iuſta ea que hnt᷑ ? nõii cle.i.de do.⁊ cõtu.et ꝑ h̊ ẽ expedita gl. ij. CM ibi ñ facile ꝙ ea qᷓ agũt ĩ capło pnt ꝑ alios foꝛiſecos ꝓbari:lʒ ꝓbatio ñ cõtigit de facili qa: ꝛaꝛo admitiũt extranei:ſi tñ admitteꝛet poſſz ꝑ illos ꝓbari:qð qʒ Jo.an.b:⁊ facit.c.ut inſta ð offi.or.æ qð nõ.i.c.qꝛ ꝑꝑ ð elec.⁊ de cã pofſ. æ ꝓprie.cũ eccłia ſutrina. ¶ M. ulio qꝙ; excõicati nõ admittunt᷑ ad teſtioniũ q;tũcũqʒ di cant excõicatõeʒ nullã niſi pus abſolnãt ad can telã uł ꝓbet illã excõicatõeʒ nullã ð offi.dele.cũ ↄtingat 2.c.unenerabilibꝰ ꝓpe fi.de ſen.ex.li.Vj. Auero pᷣmo qre ꝓcur̃es capituli nõ fuerũt admiſſi:gl.iij.rndet qꝛ dicebat᷑ eos fuiſſe ↄſtitu tos a canonicis excõicatis ut colligit᷑ ex fine le hãc rõeʒ ipugnat Inn. ? cõiteꝛ doc.qꝛ excõicati pñt ſe ðfẽdẽ maxie ꝑ alios ut i.c.cũ int᷑ ð excep. 2z. c.ĩtelleximꝰðᷣ iudi.foꝝe ẽt opponebat᷑ ſʒ doc. ꝙ iſti ꝓcuratores erãt excõicati ut in.c.poſt ceſ ſionẽ de proba.uel illegitime conſtuuti nel non faciebãt fidẽ de mandato nec canebant uel quid ſimile:nel non eſt ius cuʒ de hoc nõ diſputet bic principaliter: Glo.iiij.colligit ꝙ ſnia lata inter te et me non eſt executioni mandãda:ubi ius al teriꝰ ledit. Aduerte qꝛ nunc expediaʒ aliqua pulchra dicta Inn. aliquibus addictis et decla rabitur pro maiori ꝑte intellectus huius.c. Ooppo.õ bhanc glo. et tex.de.c.cũ ſupeꝛ.jʒ.ð re indi.ubi tertins comparẽes pro ſuo intereſſe nõ impedit executioneʒ ſnie:niſi pꝛobet ſe legitimo tpᷣe a ſñia lata ↄ renʒ appellaſſe æ appellationeʒ debito ipᷣe pꝛoſecuium. So.diſtingue ſic quan doqʒ tertius appellat pro ſuo intereſſe a ſñia la ta cõtra reũ:⁊ ſic põt appellationeʒ ꝓſequendo impediꝛe executionem ſententie:et eſt de boc ca ſus in.d.c.cuʒ ſuper.naʒ ꝓ inteſſe ſuo poõr quis appellare a ſñia lata Sᷣ aliũ ut ibi ⁊2 i.l.a ſnia ⁊ ĩ .l.ſi ꝑluſo io.ff. de appel. æ uꝛobiqʒ ꝑ. Har. et ꝑ Inno. i. d.c. cũ ſuꝑ.Nñzʒ terii nõ appellat ſʒ uult pꝛoſequi appellationẽ per reũ iterpoſuã:et põt ut ẽ caſus hic ſm unũ ĩtellectũ:? ꝓbat᷑ ĩ di ctis legibꝰ.æ nõ. Inno.⁊ bar.iĩ iuribꝰ ꝓxime al legatis. Qnʒ reꝰ pꝛicipał nõ appellat nec põt ap pellare ex aliqua cã: nec tũc põt ille tertiꝰq pᷣten dit ius ĩ cã illa: æ tũc ſi ſciebat cãm illã agi z ñ appellauit ñ audit nolẽs ĩipedire executõeʒ ſnie: 2 iſte ẽ caſus i.d.c.cũ ſup ¶ An ãt fecerit ſibi p iudiciũ in totũ ex ſua racituꝛnitate: ita ut et ſuꝑ ꝓpꝛietate de ceiero ñ audiat:dic plene ut ibi di cet᷑. Si ergo iſte petrꝰ ſciuiſſet æ nõ appellaſſet: nec appellatione a capitulo iterpoſuã ꝓſecutus fuiſſʒ n ipediniſſet executionẽ ſnie ꝑ.d.c.cũ ſuꝑ qð nõ. Mar. in.d.l.ſi ꝑluſoꝛio.vnde intelligunt doc. hic ꝙ iſte ignorabar ⁊ ẽ neceſſe ſic ĩtelligẽ: iſte nõ pꝛoſequeret᷑ appellationẽ hic iterpoſitã a capitulo:⁊ hñt illa appellationẽ pꝛoſequi: nõ eſt neceſſe pᷣſupponere ignoꝛãtiã:qꝛ ꝑ appellationẽ ꝛei ſuſpeſa ẽ executio ſnie:⁊æ hãc appellationẽ te⸗ tiꝰ põt ꝓſequi:ut.S.dixi. Qnʒ tertiꝰnõ appellat neqʒ reꝰ. ſʒ iſte ignoꝛauit cãʒ illã agi:nũc ãt alle gando itereſſe ſuũ nitit ipedire executionẽ ſnie: 2 dic ꝙ ant fit executio i rebꝰ nõ adindicatis:et admitrit ad docedũ ð inteꝛeſſe ſuo nt i.l.a diuo pio. S.ſi ſuꝑ rebꝰ. ff. de re ind. nõ. Inn. in. d. c. cũ ſuꝑ pꝛope finẽ:qð pꝛocedit ẽt ſi ſciuiſſet cãm agi irer alios: æ eſt rõ qꝛ nõ agebat de illis rebꝰ vVnñ nõ ẽ ſibi iputãdũ ſi nõ ↄdixit:ſʒ nũc capiũt ĩ cãm indicati:ideo ſatis ẽ õdiceꝛ nũc. Qnqʒ re tetis eiſdẽ terminis petit᷑ executio in rebꝰadiudi catis ꝑ ſniam: æ tũc capiẽdo dẽa aurea Inno. h quẽ Mar. ſequit᷑ ĩ.d. F.ſi ſuꝑ rebꝰ. Aut bona illa ſunt uacãtia: 2 admittit tertiꝰ Zdicẽs ꝓ ſuo itereſſe:ſi nero bona illa poſſidebãt᷑ ab alio non vʒ tertiꝰ odiceꝛe ad ipediẽdã executionẽ:ar.i.l. is a quo.⁊.l.ſe.ff. de rei uendic. ubi hẽiur ꝙ ſi duo petũt eãdẽ rẽ a tertio:ſnia mãdat᷑ executiõi pꝛo eo qui pꝛiꝰ obtinnit pᷣſtita cantione reo de idẽnitate pᷣ aliũ. Er ẽ rõ diuerſitatis im Inno. iter pꝛimũ caſũ ⁊ fᷣm.nã in pꝛio fieret magnum piudiciũ. tertio ſi ſñia mãdaret᷑ executiõi: qꝛ fa ciliꝰ obtinebit bona nacãtia ꝙᷓ; a teꝛtio poſſeſſa: ſʒ ĩ alio caſu nõ fit ſibi pᷣiudiciũ:qꝛ ita poſſideꝛe potuerũt ab iſto qui obtinuit ſñiã ſicut ab alio: qð eſt nalde nõndũ. Sed ego ꝑ hãc rõnẽ puto ꝙ nbi petẽs executionẽ eſſʒ longe durioꝛis ↄdi: tõis qᷓ; poſſidens:qꝙ iũc poſſit tertiꝰ ipediꝛe exe cutionẽ cũ poſſit pᷣtendere pᷣiudiciũ in habendo durioꝛẽ aduerſariũ:ar.bonũ in.c.piſanis de re ſti. ſpo.niſi forte poſſit ſubneniri remedio cauti onis:ar.i.d.l.is a quo.Et nõ.ꝙ remediũ illinſ .l.bʒ locũ ẽt iĩ biificialibꝰ: ut nõ. Inno. ⁊æ Jo. an. i. c. i. de cõceſ. pben. li. vi.? Inn.in.c.cũ ſuꝑ de cã poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ h̊ nõ.dic ergo ꝙ de cana tus hic nacabat. An ãt iſte terti poſſit producẽ teſtes ſuꝑ eiſdẽ capimulis publicatis atteſtatõibꝰ. Inao.in.c.cum ſuꝑ pᷣal.dicit ꝙ non ſi nult pro ſequi cãm ab alio inchoatã: qꝛ dʒ ꝓſequi in teꝛ minis ſuis:ſecus ubi de nono nellet oĩa incipeꝛ 2 priora acta ſibi non pᷣiudicarent: utputa quia ignorabat cãʒ agi:ſj Haꝛ. in. d.l.ſi ꝑpluſorio tʒ ſimpł: oppoſitũ:qꝛ ſicut non pᷣiudicant ſibi acta ignoꝛanti ita nec publicatio:æ hoc dẽm mihi plʒ nt poſſit produceꝛe teſtes de nono ad ſui fauoꝛc dũtaxat:ar. optimum hic et facit qð nõ.glo.in .v. ſi ſuſpecta. ff. de inoffi. teſta. Er nide in ſpe.in ti. de teſta. F. latis utiliter. v. qd ſi a ſnia 2 Inn. in. c. ueniens de ſpon. Sed aduerte nã predicta ꝓcedunt i dubio:qñ petitur executio ſnie late ĩ petitorio. Quid at ſi ſnia fuit lata i poſſeſſorio recuperande: nũquid tertius compares ꝓ itereſ ſe ſuo poſſit ipediꝛe reſtitutionẽ in caſibus ĩ qui bus.. dixi eum debeꝛe andiri. Inno. in. c. ueni ens.j. de ſpon.ſentit ꝙ nõ:dicit.n.ꝙ ſi uxoꝛ pe tit reſtiutionem mariti non poteꝛit alia mulieꝛ prerendens ſe ueram ↄingem comparens ꝓ ſuo intereſſe impedire reſtitutionem in caſib in qui bus ſupra dixi: æ ſollet illud dictum Inno. ꝛeſtꝛĩ gi qn ius teꝛtij. eſt ita connexũ cũ iure ſpoliãtis qð non põt ſubneniri tentio:quo minus ſubue niatuꝛ ſpolianti:unde ſicut ſpoliatus non põt al legare ꝓprietatem ad effectũ impediendi ꝛeſtitu tionẽ ita nec tertiꝰ. Si.n. nõ eſſet ira connexum poſſet bene allegar̃ ꝓpꝛietatẽ ad effecinʒ impedi endi reſtitutionẽ:ita dicũt do.ð ꝛota decif.cliiij. 2 ſequit᷑ do. An.in.c.in liis ðᷣ ꝛeſti.ſpo.⁊ ibi ple ne dixi. Sʒ hoc dictum mihi n plʒ:qꝛ odiuʒ ſpo liantis non debet obeſſe teꝛtio qui nõ fuit in cul pa:⁊ inra cõmunit᷑ excludunt ipſum ſpolianteʒ: ut non poſſit allegare ꝓpᷣetatẽ ut ĩ. c. frequẽs ð ꝛeſti.ſpo.li.vi.⁊.i cle.una de cã poſſe.⁊ pꝛope.⁊ i.c.fi.de or.cogni.nbi dixi:⁊ maxie hic efſet ad mittẽdũ:cũ petit ꝛeſtitutio nxoris q̃ nõ põt ꝛeſti tui ſine maxio dedecore ⁊ pᷣiudicio ueri mariti: 2 facit ꝓ his aliꝗlit᷑ iſte tex.naʒ iſta dilatio execu tionis ꝓderat aliq mõ capitło:qð ↄdicebat iſti archidiacono: æ nihilominꝰfanoꝛe teꝛtij differt executio. Ad idẽ dʒ.c.cũ ſuꝑ:dic g idẽ in pot ſeſſoꝛio qðᷣ ĩ petitoꝛio. Sʒ nũqd iſte iius poſſit ius ſuũ ꝓponẽ coꝛaʒ delegato. Inno.in pᷣal.c. nenies ꝙ ſic. ſʒ alit ñ ſit eiꝰiudex ⁊ h̊ ꝛõe ↄnexi tatis inꝛis ſibi Omiſſi.aꝛ.ff. de qbꝰꝛe.ad eũ.ind. ea.pꝑ totũ:⁊ h̊ nõ ꝓ extẽeſiõe.c.p.⁊.g.de offi.de le. An. at iſte tti cõparẽs ſit pferẽdꝰei qͥ pᷣncipa lit̃ agebat. ide Inno.i. d.c. neniẽs pleniꝰper Har.i.d.l.ſi pluſorio:⁊ collige ex nõ.i.c.cũ ſu peꝛ ⁊.c.pe.ð ꝛe iudi. Nũc reſtat qre q̃it᷑ proba bit iſte ttiꝰſuũ itereſſe ad effectũ ut admittat᷑ ad odicẽdũ. So:diẽ̃ Inno. ſufficẽ ꝗꝙ ꝓbet ſe elec tũ:ñ.n.reqrit᷑ nt ꝓbet ſe canonice electũ:qð bñ nõbis:et ẽ rõ:qꝛ hec cã ẽ ſũmaꝛia:n.n.agituꝛ ðᷣ torali pᷣiudiꝰ:ſʒ ſolũ nt admittat᷑ ad õdicẽdũ ad effectũ ipediẽdi executionẽ:n tũ bᷣ caſu ſufficeꝛet iuramitũ ꝑtis ut patet h:dic g ꝙ qnʒ cã ſũmaꝛia eſt nullius nł modici pindicij utpura ut res exhi beatur:⁊ ſufficit inrameninʒ partis.l.theſanrus ff. ad exhibẽ. Qnqʒ infert mains pindicinʒ: ut enanoctioteie terkanntcltiet renminge i ond Prncgino ⸗ Arbrud n nuli er ui futiin nn pln ußſu Almnaltiddii⸗ 4 icmtuglvi n aim kaiitittunmmna und tiy geli i ni u i ſiſſici ſe⸗ folttimimm 5 gitwumi pfü ingt n ſpiratkcgciad Ndi di Keiuantlaget dnulen dan Dinuuedtn anthemnd Ppudinatcrmnn Ar)n aril Arn kuni GRfennfuminid n dien Firniiniri giilun lerammnir gntir faumne itolknitte . 4 iapolii euieirf 92 ℳnni ee: NNe. Gatmitli⸗ ne dbaß e e air,ien dii⸗ tußſinni z tä rdehycj. N llan lnctkneni leinien in muli t tie i PAar icir iſaze⸗ ſditt i A Airutg lſai⸗ 8 ailn ,ein ng dcatn rcünnin noſte . Ais . Aans n olamn nceſn ſolinsſonit Cgint pnanmn m fni inulinc ntr ome i m. ölrinmnnn ſberalyn miniulfim ien/ Mmmitu n ndli, Emiw hclshhutiat xan auumm ninif o/ lms wy oeba obiſe teno n ni it ui ort iorn corunt aclocun ioſon ſolanre: Enon olt aleze Phenti uicftennisd Kol. Nticenmndetilede Aor ogitdidinmnied Han nuthinci eni uſitnnd orsd Mrfi iſre nmid dedete ndcn er nin 1tr ,do tiaf eſrai Gnis denn Nad lrad dcs ii VdAaCN onin nor . anmn Nd nade ono adiellond Gniße ſenig ſas ſi Moecm te . gſeheli ii penics s ils ibl Inſſan ⸗ ii öperesltßi Ga . 1 numnhe aitgn e Hoffiteſt ni lie tſiſi Necnr pi 1 ⸗ Aneeti re feſtimtonaniteaſpi, ne ſoh des ndiner ſoleriludofann ut uuſeſtirn onneni ilur lit⸗ GPdon dor ſuonenin lano. vo nino itu lgrd Yo nfl ſteſdetb ven ecbe ad ch puta ꝙ differat᷑ executio æ nõ ſufſicit iuramẽtũ: ſed reqrit̃᷑ alia ꝓbatio pnta teſtiũ ł iſoꝝ nt bic ſed ñ reqᷣrit ꝙ ſit multũ ſtricta ⁊ necario conclu dẽs ſʒ tin apparẽs:ꝓ boc ꝙ nõ.in ſpecu.i ti. de offi. dele. i. F. poſtremo v. ſepnio:et Mar. i. d. F. ſẽ nẽditõne binc nõbłꝛ dicũt h̊ pe.et abb.et ſeqĩt Jo. an.ꝙ in iſta ſummaria non admittit᷑ repro batio teſtium nec reſpeciu ꝑſonaꝝ nec dẽorum ad ꝙ fac.l.fi. C. de edic.diui.adri.et de ꝛe indi. cum bertoldꝰer c. ex lis de in inte. reſtit. ¶ Ex pᷣdẽis nõ.qꝙ ĩ cã ſũmaria ñ fit li.ↄte.x leuioꝛ cxi git ꝓbatio chanr⸗ nide pleniꝰ de h̊ per ſpe ĩ loco pᷣl. ltius qrit᷑ dꝛ hic ꝙ in conti nenti dʒ iſte inteſſe ſuũ ꝓbare.j. tũ ipᷣs debet boc facẽ diẽ Innoc. relinqndũ arbitrio boni iudicis:forie ſm cũ nſq; ad octo dies ł plures. nõ ãt expectabitur ut ꝓducat teſtes de ultra mõ tes ar. c. Eas ad fi. de reſli.ſpo. Hart.i.l.ſi is a ꝗ.·ff. nt ĩ poſſ.le.queʒ ſequit᷑ do. An.hic ur̃ uei le ꝙ generalit᷑ oĩs ſũmaria cognitio qᷓ opponit executioni debet expediri.j.illud tpᷣs.j.ꝙ expe diret᷑ ipa executio:ſed mihi hoc non placet: ⁊ ui detur reprobari bic nã executio hic erat fienda in re indicata quo caſu ĩ executõe nulla reqrituꝛ ſũmaꝛia cogninio ut nõ. Inno.in.d.c.cũ ſuꝑ de re iudi.?æ Har.in.d. F. ſi ſuꝑ rebꝰ:æ iñ opponẽ ti datũ fuit h ipᷣs ad ꝓucẽdũ ieſtes ⁊ iſtra:dico ergo ſequendo Inno. q; tpᷣs erit arbitranũ cõ ſioᷣrata qlirate ? q;nitate cẽ ⁊ itereẽ ꝓbãdi:arg. i.l.i.ff.de iur.de i.⁊.c.de cãis de offſic.dele.et ꝑ hec ſit expedita gl. ſequẽſ. ¶ Opp. uidetur ꝙ ñ debuit ĩqᷣri ab archidiacono an uti nellet illis atteſtatõibꝰ:qꝛ indiciũ reddit᷑ ĩ iuitũ.l.int᷑ ſtipnu lãatẽ. S. ſi ſiichũ.ff de v. obl.⁊.c.intelleximꝰ ð in di. So. gl.ĩ Vpo admiitẽ ꝙ iõ fuit introgatꝰ:qꝛ n pot᷑at ad h̊ cogi cũ ad ꝓbãdũ alið fuiſſent illi teſtes iducti: ſed ex ↄſenſu cõi naluiſſent: ideʒ tʒ Hoſti. m quem patet ꝙ ꝑtes minꝰſufficientibꝰ ꝓbdanonibus ſe ſubmiuẽ pnt ad h.j.eo.c.ꝓxi. 2 ꝙ ibi nõ. ſed h fac̃.qꝛ ex ꝗꝰ iſte.p.ſubdiaco nꝰ uſus fuerat iſtis atteſtatõibꝰ in B indicio nõ pot᷑at ampliꝰpenitẽ:ar.iiij.q.iij.ſi quis teſtibns .xix. di.ſi romanoꝝ:iñ exquo archidiaconꝰ eꝛat nunc cõtentus:n poterat iſte.p.reſilire Sol.tri plex ẽ fim/ Inn. pmo ad hoc. n. ut naleãt in iſto nei i alio iudicio nõ ſuſficit ↄſenſus nniꝰ ꝑtis ſʒ abaꝝ ↄſenſum intueniꝛe neceſſe ẽ. ¶ Ntẽ et fo pot allegari aliqd ex illis atteſtatõnibns:non ut plene ꝓbẽt ſʒ ad pſũptionẽ faciẽdã. Et nõ. hãc ſolutionẽ ꝙ atteſtaciones recepte ad unũ finem faciũt pᷣſũptionẽ: cũ agit̃ ad aliũ finẽ. ¶ Leꝛtio põt dici ſʒ eũ ꝙ flin dicebat archidiaconꝰqꝛ nũ ꝙ de illis aliqd allegaueꝛat aꝛchidiaconꝰin hoc iudicio: Et ex pᷣdẽis põt ſolui ↄrium ꝙ formari põt de decre.pᷣſentata.j.eo.nbi opiio appꝛobã di atteſt tiones dat᷑ nõ ꝓducẽti ſʒ ei ð quem fu eꝛũt ꝓducte.nã dicit Moſt.ꝙ illud loqt qn ſuꝑ pncipali ⁊ lit.ↄte.fuerũt teſtes ꝓducti hoc ſuꝑ incideti ⁊? ãte li.ↄte.Et ẽ rõ diuerſitatis ſᷣm euʒ 27 YJo. an. qꝛ pmo caſu mero iure tʒ receptio q ¶ Meniens. ad ferẽdã difſinitiuã ĩ fo nö. ¶ Irẽ cuʒ pꝛio ꝓ cederet᷑ ſũmarie lenior ſufficiebat ꝓbatio ꝙᷓ; in BGncipali. Et ex bis hẽs duas rões:qre aneſtati ones recepte iĩ ſũmario fidẽ nõ faciunt i pleario tũ ſi ꝓpt᷑ defectũ lit.t᷑.qᷓ nõ pᷣceſſit has atteſtati ones:iũ qꝛ nõ fuerũt plene examinate:cũ ageꝛẽt de modico pindicio:qð nõ. Quaꝛe reuoco ĩ du biũ quid ſi iſte atteſtatões fuiſſet recepte plẽarie quo ad modũ ꝓcedẽdi z ſubãm ꝓbatõis:nũqͥd facerẽt fidẽ i plenario ſeu ĩ alio indicio ubi age ret᷑ de eadẽ re. Inn.⁊ doc.hoc łʒ apꝑte nõ tãgãt tm tacite ſẽtiũt ꝙ nõ ꝓpt tertiã rõeʒ:qꝛ ad aliuʒ finẽ teſtes ibi fuerũt ꝓducii:vñ ſicut ſnia nõ ob ſtet ſi ad aliũ finẽ agit.l.cũ qᷓrit᷑ cũ.l.ſe.ff. de ex cep.rei iudi.ita dᷣm ĩ atteſtatiõibꝰ: ꝓ quo facit .c. iter dilecios v. nec atteſtariones de fi. inſiru. Sjy Zↄꝛiũ ſẽtit Har.i.l.ij. ff.ui bo. rap.⁊ nið oĩo qð circa hoc dixi i.c. cãaʒx qͥ.S.eo.⁊ ſacit qð.j.di cã ſuꝑ locenn. E Spgo⸗ Vr ꝙ nõ oporte bat iſtuũ.p.litigare ſuꝑ ſnia lata coplin:qꝛ ꝛes ĩ teꝛ alios acta ⁊c̃. So. glo.in v.quos ꝙ ſuꝑ hoc erat qõ:an ſnia ſibi pᷣiudicaꝛet.na ſi actio pꝛimo loco ſibi ↄpeteret et ꝑmiſit aliuʒ agere:fecit ſibi piudiciũ ſi ſciuit ⁊ nõ ↄdixit ut in.c pe.j.de re iudi. ¶ Et ex boc dicto glo. nõ. ꝙ ſñia lata cum electoribꝰ preindicat electo ſi ſcinit ⁊ nõ Spdixit quaſi electꝰ in h hẽat cãm ab electoꝛibꝰ:⁊æ ius eo rũ ſit ↄiũciũ ⁊ ↄnexũ:nide tex.cũ gl.nõ.i.c.hoc quippe.iij.q.vj.et dic nt nõ.in.d.c.pe.⁊.c.cum ſuꝑ eo.ti.uel dic ⁊ alit᷑:ꝙ cũ iſte.p. ꝓſequeretur appellationẽ inteꝛpoſitã ꝑ.c.potuit ꝓducẽ ꝓba tiones ad ꝓbãdã nullitatẽ ſnie uel iniuſtitiaʒ uit lic ẽt reſpeciu pᷣſũptõis illa ſnia ſibi officiat ar. .vl. a ſnia. ff. de appel. Iteꝝ eadẽ gl. in v. pterea opponit:cũ.n.teſtes fuiſſent ̊ recepii ⁊ ðpoſuiſ ſent tã ſuꝑ ſnia q; ſuꝑ electõe:nõ vᷣbuiſſet alij te ſies recipi ſuꝑ eiſdẽ articlis iſtoꝝ atteſtatiõibꝰ publicatis nt.c.ſrnitatis cũ ſi.S.eo. So.glo. ꝙ ad aliũ finẽ nõ recipiunt᷑:qᷓi dicat tunc ob. publi catio qñ ad idẽ agit᷑: ⁊ dic ꝙ p agebat̃ ad ꝓbã dũ ꝙ ſua iteꝛerar ad effẽm nolẽdi ↄdicẽ:nũc vo agebat᷑ ut res petita adiudicaret᷑: vñ quẽadmo dũ nõ ob.ſñia cũ ad aliũ finẽ agit᷑ ut.S.dixi for tiꝰn ob. publicatio. Jẽ diẽ ꝙ cũ h̊ atteſtatiões recepie ſuꝑ incidẽii fidẽ nõ faceꝛẽt ſuꝑ pᷣncipali: duꝝ eẽt dicẽ ꝙ teſtes idem nel alij non poſſent ĩ duci cũ non ſit cã ſine ꝓbationibus ꝛelinqueda Sed ultimo gloſ.iſta querit qͥd ſi illi idem te ſtes quni depoſuerunt in ſummario dicunt nunc rium in plenario rñdet ꝙ non nalebit illoꝛum dẽm:Iʒ aliud ſit iſtud iudicium ꝙ ẽ nalde nõndũ 2 nide in hoc quod dixi plene in. c. per tuas de proba. Et ex bac particula gloſe.⁊ ex ſuperins dictis habes quod atteſtationes recepte ad nnũ finem faciunt fideʒ quo ad qͥd non quo ad totũ in alio iudicio. nam quo ad ſententiam ferendã fidem non faciunt:ſecus quo ad reprobandum gʒ dẽ; pᷣmo ↄrium:ſʒ õ h̊ facit qꝛ qᷓ ꝛõᷣne non fa ciunt fidem in principali eadẽ rõe non debẽt fa cere in reprobatione: quia nuna eadem res nõ àʒ duplici iure cenſeri de deci. cũ in tua. Iteʒ æ Fo ſi ñ pñt dicẽ Sriũ eiꝰ:qð pꝛio dixerũt ad qͥd iducũt᷑ ĩ hoc iudicio:ſuꝑ fluis.n.ñ ẽ ntẽdũ.l.hec ſtipulatio.O. diuꝰ. ff.nt.le.no.ca.⁊ circuitꝰ nitan dus ẽ de reſcrip.ele.anditoꝛ. So. ut colligit᷑ ex dictis Inn. alia rõ ẽ i pꝛicipali æ alia ĩ repꝛoba tione:nã i pꝛĩcipali n faciũt fidẽ:qꝛ teſtes ñ fue rũt ad hoc ĩducti ſed ad aliũ finẽ. oʒ gꝰ ut pꝛio cã icipiat ? poſtmõʒ iſtrnat᷑:ñ.n. pꝛiꝰ dʒ eſſeꝓ ba tio q; cãe ichoatio. ſed ad repꝛobationẽ eoꝛũdẽ teſtiũ ſufficiũt atteſtationes poſt recepte: q per eas notoꝛũ inris ẽ ipſos teſtes ꝑinꝛos ⁊ falſos quaſi nelit ꝙ i piudiciũ eorũ teſtiũ atieſtaniões iducũt notoriũ:⁊ nide ĩ hoc Har.i.l.eos.ff.de fal. ?æ qð dixi i.d.c ꝑ mas ·⁊ ſic diuerſitas rõnis iducit dinerſitqtẽ iuris. Sed aduerte qꝛ ꝑ banc rõne Inno. poſſz argmi i Zriũ ꝙ nbi teſtes fuiſ ſent recepti ſolẽnit᷑ ⁊ plene deberẽt fidẽ facẽ ĩteꝛ eaſdẽ ꝑſonas: lʒ ad aliud nũc ageret: qꝛ pꝛia ſo lenitas ſufficir nt iducerẽt notoꝛiũ: adduceniur ergo nũc ur notoriũ faciẽtes: ꝓ hoc nõbile dẽ; Inno.i.c.q̃liteꝛ ⁊ q.ij.j.de accu.ꝓpe finẽ ubi nult ꝙ ſnia lata ad unũ finẽ põt adduci nt noto riũ iducẽs ad aliũ finẽ:⁊ facit qð ponit fre.ↄſi. xxiij.⁊ nide i hoc quod dixi in.d.c.peꝛ inas. Agd faʒ obiectionẽ ſuꝑiꝰformatã rider Inno. ꝙ teſtes iſti nõ iducũt᷑ nit dicãt idẽ nec Sriũ ſed ut dicãt neritatẽ quã ſciũt:ſiẽ ↄtigit qn inter di nerias ꝑſonas de eadẽ re agereĩ:ita qn agitur iter eaſdẽ ad diuerſũ finẽ. Itẽ dic poſſibile eſſe ꝙ nũc recognoſcerẽt ↄſcaʒ:⁊ alit teſtificarent: 2 lſʒ nõ ualeret hoc ſᷣm diciũ:ti ntile erit ꝑti: quã teſtificãt᷑:qꝛ nec pꝛimũ ualet ĩ hoc iudicio. Itẽ foꝝe declarabũt ⁊ exeuſabũt pꝛimũ dq;: ac Et ꝑ hoc inri ſanſſfit ꝙ diſpõit teſtes recipiẽdos lit. ↄte. ⁊ plenarie qꝰ ad ſubſtãtiã ꝓbatiõis:⁊ ex bis hẽs declararũ itellectũ hniꝰ.c.q ad mãʒ pꝛĩ cipalẽ. ¶ Menio nũc ad glo. fi. qᷓ attinges qnã dã mãz extꝛiſecã tria foꝛmat ↄꝛia. Mꝛio.n. op. de.c.i.lis.S eo. ubi teſtes familiares æ domeſti ci repellũt᷑ a teſtimonio:⁊ hic admittũt iſti de ca pitulo. glo.ñ ſoluit. Jo. an.dicit ꝙ ↄriũ ſolnit᷑ i. d. c.i Eis ubi bẽs gl. el dic ꝙ ̊ nõ teſtificã tur ꝓ capitnlo:ſp pricipalit᷑ ferunt teſtioniũ ĩter iſtos duos cõtẽdẽtes:nec ſunt magis domeſticd uni qᷓ; alteri:ar.iĩ.l.nõ ſolũ.ff.ð rirn nup. cũdo op.de.c fi.de poſtu. ubi cłericꝰ pꝛinat᷑ bñ ficio:ſi ꝓcuratiois uel adnocatiõis officiũ exer cei S eccłaʒ.rndet gł.ꝙ illud nõ ꝓcedit ĩ officio teſtificãdi:qꝛ iſtud eſt neceſſariũ:cũ teſteſ nõ poſ ſent in his ꝗᷓ agũt᷑ ĩ. c.de facili hẽri: quaſi dicat ꝙ pꝛedicta duo officia non ſunt noluntaria: ? dicit Ho.hoc nerũ:ut aſſumẽdo alcerũ illoꝛum officioꝛũ uolũtarioꝝ clericus debeat pꝛinari.ni ſi ex cã ad hoc cogereiuꝛ. ð qñ ſit remittit ad ſũmã de poſtu. nide qð nõ.in. d. c. fi. ? an ⁊ qn cõpellãtur clerici teſtificari õ eccłlam ſuã: dic nit plene nõ.i.c.cũ nũciꝰ.õ.eo. Et põt dici ad iſtuʒ tex.ꝙ ñ facitꝓ nec ↄ:cũ nt.S.dixi ñ teſtilicareĩ Weieſtibns. Ʒ ecclam ſʒ iter iſios duos cõtẽdentes. ¶ Iui mo oppo. ex quo iſti canonici erãt excõicati nõ debebãt abſolui.ad cautelã:ſʒ pure ⁊ ſimpłꝛ cuʒ abſolutõ ſit necaria excõicatiſ ẽt pꝰmortẽ ut ĩ.c. a nobis.ij.de ſen.exco. So.gl.ꝙ iſti allegabãt excõicationẽ cẽe nullaʒ tãqᷓ; larã pꝰappellanonẽ: iõ abſolutio fit ad cautelam:als fieꝛet abſolutio ſimpłꝛ:⁊ dicit glo.nalde nõnter ꝙ ex iſlo tex.nõ dʒ ſumi ꝛegula ur excõicatus qibet abſolnatur ꝑp munꝰ teſtificãdi:qꝛ hic abſolnuntur ad cau telã ꝑꝑ neceſſitatẽ: qꝛ ꝑ alios ñ poteꝛat fieꝛi pꝛo batio. ¶ Mõ primo ex glo. ꝙ nũꝙᷓ excõicatus abſoluitur ad cautelaʒ niſi qñ excõicatio allega tur ꝓbabiliteꝛ nulla: pura qꝛ lata poſt appellatio nẽ: tũc. n. eſt neceſſe ꝙ ↄſtet appellanionẽ pᷣceſſiſ ſe:lʒ adhnc nõ conſtet de legitimitate appellatio nis:nã ſi de ea conſtaret nõ fieret abſolutio ſed ꝓnuntiaret᷑ nulla:⁊ de hoc nide tex cuʒ glo.nõ. i. c.uenerabilibꝰi fi.de ſẽ. excõ.li.vj.⁊ ad plenuʒ nide mã; ꝑ Jo. an i. c. ſolet eo. ti. z. li. Sʒ ciꝛca pricipale dẽ; glo. Inno. ponit hic tꝛia. nã pᷣmo dicit ꝙ glo. hic nult ꝙ excõicatus nocatꝰ ad te ſtimoniũ n dʒ ꝑꝑ boc abſolui:ſed iſti fueꝛũt ab ſoluti:qꝛ eꝛãt excõicati pꝰappellationem ut dicit pater̃ ĩ ꝛegiſtꝛo:⁊ eccła conſuenit tales abſolue? ad cautelã: uocatis tũ bis ꝓ quibꝰfueꝛunt excõi cari ⁊ andient᷑ ſi dicãt qꝙ;ꝙ ꝓ mãiſfeſta offeſa fueꝛt excõicati:de q dic nit plene le.⁊ nõ.in.d.c.ſolet. fo dic ꝙ foꝛte fut iſta nna ſpãlis ꝓniſio.ſ.pre ſupponẽdo ꝙ iſti eẽnt neẽ excõicati:⁊ ſic gꝛa tio ſe ꝓceſſit papa.uñ ñ ẽ trahẽdũ ad ↄntiam ar.c. ĩ cais:ðᷣ re.iud. Vel ftio ꝛfert alios tenẽ ꝙ bᷣ̊ ꝙꝓ cedit qn alie ꝓbariones deficiũt. Hoſt diẽ ꝙ ð ↄſuerudie curie ẽ tales idifferẽt̃ abſoluẽ ad ipᷣs ira ꝙ illaro teſtionio ſtatim ꝛeicidãt ipſo fco ĩ eã dẽ ſniaʒ:⁊ dicit tales abſoluniões potiꝰ ueꝛbales qꝰad hoĩes ꝙᷓ; rcales q ad deũ:cum eos non pe niteat: nec ex corde petãt neniã nec oↄterant᷑ qua ꝑp dicit tales abſolutiones de rigoꝛe iuris non faciẽdas.xi.q.iij.cũ aliquis do. An. dicit ſe pu tare.ꝙ ſicut excõicatio põt feꝛꝛi ad ips:ita ⁊ ab ſolurio ad ipCᷣs fieri põt: ⁊ ꝙ de iure tollat᷑ nicu lũ excõicatiõis lʒ ñ nicnlũ pcc̃i:ex q n dat pñia nã excõicatus põt abſolui initꝰz ipenitẽs:ʒ ſecꝰ in ninculo peci iux nõ.in.c.ab excõicato de re ſcrip. 3 pdẽa aꝛguo ſic:lʒ pſuppo naĩ ni culũ excõicatõis tolli ĩ ñ penitẽte:iñ ꝛemãet pec carũ ñ modicũ:iũ ꝑꝑ ↄiũaciã ⁊ ĩ obediẽriã in ñ ſatiſfaciẽdo.viij.q.i.ſciẽdũ:iũ ꝑꝑ ꝑſeꝛueꝛãtiã in excõicatiõe a q̃ ñ curat libeꝛaꝛi:q̃ iducit pꝛeſũp tionẽ hereſis ĩ.c.fi.cuʒ ibi nõ.de pe.g ꝑſeueꝛan tia ĩ tali delicto dʒ hũc reddere ihabilẽ ad teſtifi cãdum:nt in.c.teſtimoniũ.j.eo.⁊.ij.q.vij.ſiqui ſunt. z. c. querenduʒ. z. c. non põt: ad qð non ni dentur aduertiſſe doc. æ ideo quicquid beat cõ ſuetudo dico ð iũ aduertẽdos treſ cãns. Dri mus qñ allegatur nullitas excõicationis: ut q⸗ poſt appellationem lata: ?⁊ hoc pꝛobat licet non conſtet ðᷣ legitimirate canſe nec aduerſariꝰoffert ſe ad ꝓbandnʒ ꝙ ꝓ manſfeſta offenſa fueri ex communicatus: ? tunc ĩ dubio pꝰabſolniionem 7 6. cimi uumin / 10, riiti/ w anfi iil⸗ L rgiſmuni/ mun rttmenunk mtmi it ttitingnisn i danm che atan ctn crn tc nend lirbgicratlinn el cd nre rbreiſniieündirn a igcrimmmaſndrlctn andi⸗ fläi Craenrcetannrd der GeraAdAtriri ESRGNCennenſtai RKpictärocteiritannirz Nesſtccoent ämglar lclie i⸗ 6 Msotin Seſnindtmearee NMeadotttownin otr niunnnitians iseſobiſeate GGatinn infin nercherltteni ; g einemin lolilnghe it⸗ dienz 110 Ckont Natg gobi . nuidd phor ſtiſt hi ſin em exoſdai Dhronnuni Pum xſtot ah almſ ito piia ſamimmb nihs inb enn ni ait uum ſig nmiſhfhiii miaoHαα0ααααα a olun hlan ſis mula me ſmih g lair wimndinir ſegui Enxſcopioi it mhuſi cfunme. lddao r ud Ci i ifn dos negb d cnt ginle pomones deſcin Ded dthd enar nt i nes iſfinit cn As nic Aud eſtorio uun cir oſiorn elin:t dcn mees ſndes po uchdes El dwes tits düam ne Neln utu aet e rde indena er lgtin N AScnes idnted Gouiunbn iln n dii ĩ i . 8 go. mmo oni henni, eunt erons mnie ad cautelã licite ſert teſtioniũ:qꝛ negat᷑ h̊ deliciũ et ſic ñ ↄſtat de uinculo peci nec excõis poſt ab ſolutionẽ ad cautelã q iuſte ipẽditur ꝑ. Sdicta:et de h ẽ caſus hic ſm iſtũ itelleciũ. Scoõs caus qn allegatur iniuſtitia excõis de q̃ põr ꝓbabilt᷑ du bitari:⁊ tũc ſaris põt practicari opi. Hoſ.ut ab ſoluat᷑ donec tulerit teſtioniũ:ob.ti qr n peten do abſolutionem ur᷑ ↄtẽnẽ i.c.ꝑ tnas.j.de ſẽtẽ: excõi uñ poſſet teneri nlcia opi. Inno. nt h cau nõ abſoluat᷑ niſi ĩ defeciũ aliaꝝ ꝓbationũ ar. eo rũ ꝗq nõ. glo.iĩ ſiti i.c. cũ dilecti de elec. Leꝛnꝰ ca ſus qn ñ negat᷑ inſtitia excõis ł de ea ↄſtat:⁊ tẽ puto ꝙ ni dʒ fieꝛi abſolutio:qꝛ non poſſet etiaʒ abſo lutꝰteſtificaꝛi ꝓpt᷑ ꝑſeuerãtiã ĩ peco:de quo n ↄterit᷑:ſj ꝑſeuerat in eo:æ maxe excdicatio qᷓ nõ fert᷑ niſi ꝓ graui exceſſu.xi.q iij.nullꝰ=.c.ne mo. Et nõ. ex pdictis ⁊ ex tex. ꝙ ad cautelã fit abſolutio ⁊ nõ ꝛelaxatio:ꝛelaxatio.n.fit ſeu ꝛeuo catio qn conſtar ſñiã eſſe iniuſtã: ⁊ ſic ĩtelligit.c. odoardꝰ de ſolutõne ⁊. c.ſacꝛo.de ſen.exco.a ſu ſpenſiõe iñ fit relaxatio: ⁊ ſic loqt᷑. c.oli de accu. g; Hſt. ?æ Jo. an. ꝙ nõ. ? idẽ nõ Jo. an. in. c. odoaꝛdꝰpᷣal un et ſi ad ips zmittit excõicatõ dʒ fieꝛi abſolutio ⁊ n ꝛlaxatio ut ſetit h H. ſt. ⁊æ bn 2æ nõ. de abſolu fieda ex cã ad tempus. is queſtionibus. Caſus. Religioſi ẽt ad reſtiſicandum ſñ admittunt᷑ abſqʒ inꝛamẽto:niſi a ꝑcibꝰ remitta rur poit dẽn a quo caſũ excipit ibi niſi. ¶ NMõ pᷣ no ꝙ alij ſi ↄueꝛſi monaſteꝛij alij monachi. et ſic apoellatõe monachoꝝ non neniũt ↄnerſi: fac c ñ dubiũ de ſen. excõis:alij ẽt dicuntur oblati ſeu donati nt ĩi clem i. de deci.æ dic ꝙ monachi dicũtur illi qͥ ſt clerici ⁊ liitati:ↄuerſi q deuoue rũt ſe ⁊ ſua ⁊ ñ ſt clcrici aſſũpſeꝛũt in hirum diſ parẽ ꝓfeſſis ⁊ litteratis ſen cliciſ:oblani ſeu dõa ti dicũt᷑ qᷓ donauerunt ſe ? ſua monaſterio hitu ti non mutato ad hoc ꝙ nõ.i. d. cle. i. ? uide de iſtis ꝙ nõ gl. i. c. ut lex. ↄtinentie.xxvij.q i.oẽs ,n. iſti prit ĩ cã mõaſterij reſtificari: qꝛ largo mõ oẽs pñt dici ↄueꝛſi ⁊ nide ad mam ꝙ plene dixi i. c.ĩſuꝑ.S.e. CUS fo ibi ꝓprijs ꝙ cãe mona ſterij pnt ꝓprie dici monachoꝝ: 5. tertio ꝙ iurammẽtũ nõ eſt de ſolẽnitate formali teſtio nij:cũ poſſʒ a ꝑtibꝰ remitti: poſſet in dici Sriuʒ P c.de teſtibus.S eo.ubi le.⁊ nõ. ꝙ ualet teſtio ninz ſine iuramẽto:unde dic ꝙ eſt ſolẽnitas for malis æ ſubãlis:ſʒ ↄcernit fauoꝛẽ ꝑtium pᷣncipa lit᷑:iõ poteſt a ꝑtibꝰpᷣncipaliter remitti ſecꝰ ſi cõ cernẽt pᷣncipalit᷑ fanoꝛcẽ publicũ ar.lnemo põt ff. deleg.i. ? in. c. uno de li. ↄteſ. ¶ Bloſa. ij. q rit unde inſuꝛgit hec ptas ꝑtibꝰnt poſſit ꝛemitte tere hãc ſolennitatẽ indiciale rnder ꝙ ex eo qa qlibet põt renuntiare iuri fauore ſuo ĩtroducto de reg. ad apłicã. nã pncipalit ẽ inductũ hoc in fauorẽ ptiũ ut pᷣdixi nã ꝑtes poſſent ↄueniꝛe ut ſtaret vbo altenꝰ dũtaxat de fideicõmiſſ.l.fi.nõ. glo. ſʒ an naleat pactũ a pncipio: ut de oib dãp nis ⁊? expẽſis ſtet nudo vbo ꝑtis uið ꝙ dixi in c.finẽ de do. ? Stu. ⁊ peꝛ Mar.i.l.fi.de p̃toꝛ. ſtipn. Quid ſi teſtator dixit ni ſuper aliqꝰ ſtetur dicto ttij:an ille heat iuꝛare:uide Mar.i. l.theo põpus.ff.de dote plega.plene dixi in.c.ij.S.eo. ubi nide. ¶ Sʒ pꝛedicta et tex. glo opp.cum .n. hoc iurametũ cõcernat ẽt fauore iudicis:ut neritas detegat: æ ſua auctas ñi circũneniatur ñ nꝛ ꝙ poſſit ꝛemitti a ſolis ꝑtibꝰ:rndʒ ꝙ h̊ remiſ ſio fiet anct᷑e indicis:⁊ ſic ſẽtit ꝙ indice reſiſten te nõ pot̃it remitti:⁊ ſic ſimpł: tꝛanſeũt hic doc. S; aduerte ꝓ glo.facit.l.acta.ff. de re iudi.ubi pʒ ꝙ acta indicij nõ deſtruuntuꝛ:niſi ꝓcedat ex ERtiũ et iudicis ↄſenſu:gꝰ idẽ dᷣʒ.i caſu nr̃o.Sʒ ĩ Sriũ adduco.l.ſi ↄuenerit.ff.de re iudi.ubi dꝛ ꝙ ſi ꝑtes cõueniunt ut iudex ferat certã ſnia:dʒ iudex tale ferre:nã iudex ad nil aliud intendẽ dʒ niſi ut ꝑtes ad ↄcordiã adducat.l.i. F. ideʒ qrit ff. de no. ope. nuũ. Itẽ iuramẽiuʒ dzʒ eſſe neceſſa rium de iuꝛeiu. ⁊ ſi xps:ſz neceſſitas ceſſat:exiq Pres ð q ũ fa ore pncipali agit᷑ remiitũt: facit c.ſignificaſti de elec.Et per hoc puto conſeſuzʒ iudicis non neceſſariũ ubi cã ẽ mere pᷣuata:hic ẽ ꝙ iſte tex.nuilã facii metionẽ ð indice nõ ob. .l.acta. qꝛ ꝓcedit ꝓpt᷑ inteꝛeſſe:ꝙ põt iudex pre tẽdere ex deſtructioe actorum ut ibi nõ. Har. An ãt ſufficiat conſenſus aduerſarij tm: tex. iſte nidet᷑ nelle ꝙ ſic:cũ de eo ſoluʒ faciat metioneʒ. Sʒ Jo. an. intelligit ꝙ ẽt cõſenſus ꝓducetis in geruenire debeat: cũ teſtis iurat ꝓ niraqʒ partie geſtificari:⁊ ex falſo eiꝰteſtionio poſlet utꝛiqʒ ꝑti pindiciũ generari:gꝰ utriuſqʒ pariis dʒ cõſeſus infuenire ad hoc de reg. iuris li. Vi.qð oes tan git ⁊c̃.⁊ hoc plʒ ⁊ ad tex.dico ꝙ iõ nõ facit mẽ tio nẽ de parte ꝓducente:qꝛ ꝓducens hic uole bat ꝙ cõueꝛſi ⁊ fratres iurarent:et ſic hẽatuꝛ ip ſius conſenſus. ¶ Querit primo glo. an in cã mr̃imoniali poſſint ꝑtes iuꝛametũ teſbꝰꝛemiitẽ 2z ↄcludit ꝙ n::ſi agi de Sctu diſſoluedo:ſecꝰ ſi de ↄiũgendo:⁊ bñn loqt q̃i pᷣmo cãu negociũ ñn oſiſtat i libera nolũtate ꝑiiũ:ſʒ ĩ ſo ſic:⁊ ið cciĩ ſetiũt doc.⁊ ꝓ h.c.ſic ð ſpõ.⁊.c.atteſtatiões de deſpõ.ipu.i qbꝰ iudex ex officio exigit in hac cã iuramẽetũ:⁊æ ꝑ hãc roeʒ dico generalit᷑ ꝙ in cã qᷓ ñ dependet a libera partnũ no ũtate n hʒ locum H.c.qꝛ n renũtiat qͥs niſi iuri ĩ ſui fanorẽ intro ducto ꝓ b.c.ſi diigenti de fo. cõpe. ¶ Querit Fo gl.an inramentũ calũnie poſſit remitti a par cibꝰ ſiẽ iſtud iuramentuʒ teſtium:⁊ ponit narias opi. dic ut hodie hẽt i.c.i.ð iura calũ.li.vVi:ubi decidit᷑ ꝙ tacite põt omitti ſʒ nõ expᷣſſe.unde in dex põt exigẽ ex officio ſuo.⁊ ſic approbat᷑ opi nio Ja. bal. ⁊ ſẽciũ poſua h ĩ gl.Et rddit Ho ſti. rõeʒ di vſitatiſ it iuramtũ calũnie ⁊ teſtiũ:nã ſine piculo aĩe n põt cõmitii calũnia ĩ q deꝰ of fẽdit᷑:reſpublica ledit:⁊ ecelia ſcandaliʒat᷑:ſʒ ſine teſte poſſũ tibi ð meo daꝛ ceſſãnbꝰ pᷣdẽis. Ad vte qꝛ dẽʒ Moſt. ꝓcedẽt qn ſine depoſiuõe nel let ꝑs acqelcẽ:ſʒ qn reſtis ẽt ðpõit ſine inramto pnñit ↄcnꝛꝛẽ młia ſiẽ cũ omittit᷑ inꝛamtũ calũnie. nã reſtis falſidicꝰ ẽ obnoxius deo iudici et ꝑti ur in. c.i. de eri fal. tenet᷑.n. teſtis pena falſi:ac ſi iuraſſet:ut nõ. Jo. an. in regula: nõ ẽ ſine cuſpa in mercn.dixi ĩ. c.ij. S.e.ergo illa nõ ẽ bona ro q̃re ego redderẽ hãc dinerſuatis rõnẽ pactũ ex pſſũ de n iurãdo:de calũnia aꝑte ur̃ initare ꝑteſ ad delinquẽdũ ⁊? ꝓtelãdũ lites ĩ pꝛeindicium in dicis ⁊ boni publici:ergo nõ nalʒ paciũ ut in.l. ↄuenire.ff.de pac.do.⁊ i.c.quẽadmõʒ de inꝛiu. ſʒ pactũ nt teſtis nõ iunret:ẽ ↄfoꝛme iuri diuino: ut cꝛedat᷑ ꝓxio ð ele.ſignificaſti:nec initat ad de liquẽdũ:cũ nt pᷣdixi teſtis hʒ timere penã faiſi:ſi alirer qᷓ; res ſe hẽat dixerit. tẽ hoc iuramẽ tum teſtiũ ↄcernit mere fanoꝛem priũ 1 multos offendat dicẽdo falſuʒ ¶ Sed iuramẽiũ de calũ nia cõcernit fanoꝛẽ ⁊ pnblicũ bonũ ⁊ iudicẽ ne nexet᷑ ex calũnioſa lite:? nt nõ prielet plus ðᷣbito oↄtinet.n.ĩ ſe multa capitula:ur nõ.in.c.i.ð inuꝛa. calũ. ¶ Quero ey gl an teſtes poſſint alit aſtri gi ad neritatẽ dicẽdã q; ꝑ iuramẽtũ. do. An.q; ſic nt ꝑ baptiſmũ ꝑ fidẽ xpᷣi: ꝑ eiꝰ indiciũ ĩ nera obediẽtia te adinro:ur dicas neritateʒ. xxxv.q. Vi. ſi duo. rẽ ĩ ꝑiculo anime tue de fꝛigi.fꝛa ternitatis ⁊ ſimilibꝰ modis. Sed tãti niri reneꝛc tia ſalua hoc diciũ ñ eſt uerũ:lʒ.n.fateoꝛ ꝙ mul ta ex pᷣdictis aſtrigãt ut iuramẽtũ pro quo nide tex.i.c.cõſtitutis.ij.de appel.iũcta gl.ĩ ner.adin rauit:tn i teſtibꝰnõ ſuffic̃ ſimplex fidei pᷣſtatio uł iuramiũ Sed dzꝗʒ eſſe pᷣſtitũ tactis ſacroſcis enã gelijs:ut ẽ tex. expꝛeſſus.i.c.hoꝛtamur.iij.q.ix. unde ceſſante ↄoria cõſuetudine nõ naleꝛet dictiũ teſtis enãgelijs nõ tactis:qtũcũqʒ iurauerit: qꝛ nõ eſt iuri ſatſfactũ. ¶ MDro boc nide glo. ſin gnlarẽ.i cle.i de here.ĩ ner.tacta:⁊ facit gl.nõ. i. c.nt circa de elec.li. vi.uiderent᷑ enim hec iura mẽta coꝛpoꝛalia magis obligare:⁊ tãto plꝰqto ſuꝑ re ſãctioꝛi pᷣſtant᷑ nt i.c.monet.xxij.q.i.nõ. Inno. in.c.⁊ ſi xpᷣs ð iureiu pᷣal.dicit tñ illa gl. in cle.i.de bere.ꝙ apnd italicos ĩterpᷣtat̃ cõſue tudo:ut ſufficiat quelibʒ librũ ſeu ſcripturã quã libet tãgere.Sed dic ꝙ ubi hʒ conſuetudo hoc põt ſuſtineri:cũ in totũ iuramẽtũ poſſet remitti cõſenſu ꝑtiũ:ergo foꝛtiꝰ ex cõſuemudine geneꝛali poſſet remitti tactura enãgelioꝝ:ſed ubi ↄſueru do nil diſponeꝛet ĩ Sriũ circa itaciurã enangelio rum nõ naleret diſpoſitio preſtito inꝛamẽto ſine tactura:⁊ idẽ eſt ubicũqʒ a iuzẽ ſen ſtatuto reqͥre ret᷑ iuramẽtũ coꝛpoꝛale:ut nõ.in.d.glo.qð beñ nõ. ? h ut pꝛedixi talia iuramẽta magis aſtri gunt. Et nide ad pᷣdicta gl.in. c. fꝛateꝛnitatis.S 5. eo.⁊ qð ibi nõ. ltimo querit᷑ quid ſi nõ ap paret iuꝛamẽiũ remiſſũ nec pᷣſtitũ:nunquid dʒ pᷣ ſumi ꝙ fuerit pᷣſtitũ:dic ꝙ nõ:qꝛ hec ẽ ſolẽnitaſ extriſeca que nõ pᷣſumit᷑.l.quecũqʒ.ff. de publ.⸗= .c.dudũ.ij. de elec.V. non iuenim' eſſe factũ ⁊c̃. nõ. Har. in. l. ſciẽdũ. ff. de ner. obl.æ in.l. theo põpus:de dore pꝛele.imo ſi iĩ actis diceꝛet ꝙ ta lis teſtis iuratꝰ ſic depoſuit: 115 iũc ꝓbet᷑ iura mtũ pſtitũ:qꝛ potuit iteꝛuenire ipᷣe depoſitionis.⁊ ſic nerba enũtiatiua faciũt fidẽ circa theoꝛicam In no. in. c.qm. de ꝓba.⁊ glo.in.l.i.C. de fi.in e teſtibns. iſtru. li.x.nõ tñ ꝓbat᷑ ꝙ pars fuerit pns in acta iurãdi ut nõ. in. d.l.theopõpꝰ:⁊æ uide qð dixi in c.ij S. eo. z. c. pceſſionẽ de ꝓba. er ꝑ fre. cõſi. cxciii.cõſiliũ bonũ ẽ.ut ĩ actis deſcribat᷑ qualit teſtis iurauit i pntia penis. Hi. ab. aſus: Delegarꝰ neceſ Zlecto. ſarius ĩi teſtẽ ꝛemouetur a iudicãdo ? aliꝰſubꝛogat᷑. In pꝛia po nitur iperratis qrela.i fa ꝓuidet:ibi ne igit᷑. Mõ. pᷣmo mulier ẽ capax iuris cõferendi pre bendas etiã ſacerdotales:⁊ ſi uis itelligere ꝙ vᷣy bũ donatio poſitũ iĩ tex.ſtet ꝓ collatiõe: ꝓ quo facit.c.fi.de of.nica.li.vVj.iũc ſtat qð dixi:ſʒ itel lige ꝙꝙ hẽat ex puiegio pape ꝓ hoc tex.cũ glo. i.c.menaʒ. ij.q.V. ⁊. xiij.di.adꝛianns:al nõ poſ ſet inxta nõ.in. c.ij.de iudi.nec ex ↄſuerudie po teſt h̊ licer̃ laico ẽt ꝑ im tpᷣs de cuiꝰinitio memo ria ñ ẽ ar. in c.cãʒ ð preſcrip.nõ. Jo.an.i.c.ij. de pben. li. Vj. Si uis itelligeꝛe tex. in pñ̃tanõe: tũc põt ꝓcedere ſine diſpẽſatione ſen pᷣuilegio: 7 ꝙ poſſit ſic ĩitelligi ꝓbat᷑ ĩi.c.fi.de cõceſ.pᷣben. nbi pñratio appellat donatio: æ loquit᷑ iſte tex. de iſta cõitiſſa fl mdꝛẽſi:⁊ ſic põt ĩtelligi ð eodẽ facto cũ iſto unde neꝛi puto ꝙ hic erat cõtẽtio ſuꝑ iure pñtandi.Et ex h̊ ⁊ ex tex.collige:ꝙ iuſ patronatꝰ cadit i feminã: 2 q;ꝙᷓᷓ iſte tex. loquat i femia hñte dignitatẽ idẽ m dic ĩ puata:ꝓ hoc facit tex. iuncta glo.nõ.i.c.qm iueſtituras.xvj. .q vij uide doc.i cle.ij.de iurepatro.q notabili ter ſẽtiunt ꝙ heredes maſculi æ fem ine pariter ſuccedunt in hoc iurepatronatꝰ: ⁊æ ſatis ẽ hoc ñ iure ꝓhiberi ipſis mulieribꝰ:⁊æ nide qð nõ.i.c. fi. de cõceſ. prebẽ. Nõ fo ꝙ prebẽdaꝝ quedaʒ ſt ſacerdotales qᷓ ſã n:⁊ pñt dici ſacerdotales il le qᷓ hit onꝰ celebrãdi ãnexũ:ar c.ſignificatũ ðᷣ pᷣbẽ.⁊ uide tex.iũcta gl.ij.ĩ c.cui ð n ſacerdota li de pbẽ. li. Vvj. æ irellige b̊ de ſpali diſpõe.nã de iure cõi ñ ẽ diueꝛſitas ĩ pbẽdis: nec reqrũt Oſti tutũ ĩ ſaceꝛdotio:nide tex.cũ glo.iĩ cle nt hi qͥ de eta. æ ꝗᷓi. æ qð nõ.·i.c.ij. de inſti. ¶ Hõ t᷑no qðᷣ iĩ eadẽ cã ñ pot eẽ qs iudex ⁊ teſtis.iiij.q.iiij.c. i. ¶ Irẽ nõ ꝙ officiü teſtikicãdi ẽ magis neca riũ q; officiũ iudicandi. nã repelli᷑ qs a munere iudicãdi ꝓpt᷑ actũ teſtificãdi nr hic:⁊ ̊ qꝛ facili ns reꝑiunt᷑ cẽtũ iudices q; nnꝰteſtis:hĩic ẽ ꝙ fa ciliꝰꝛecnſat iudex qᷓ; teſtis.ut le.⁊ nõ.iĩ.c.cũ. R. 8 off. dele. alia nõbilia claꝛa ſũt. ¶ Queꝛo qᷣd i tẽdat lea duʒ diẽ:ꝙ pᷣpoſuꝰ ꝓpoſuit citra lit.ↄt᷑. rñdet gl.i.qꝙ fuit ꝓteſtatꝰ:ꝙ ꝑ illa vba ñ inten debat liẽ ↄteſtari.ſʒ dic meliꝰpʒ Hoſt ? Jo.ã. ꝙ v̊ ñ erat neceſſaria aliqᷓ ꝓteſtatio:qꝛ ꝑ vᷣba hᷣ expᷣſſa nõ ꝛn debat᷑ petitõi.unde dic ꝙ nulla fuit hᷣ fẽa ꝓteſtatõ ſʒ illa Vba citra litẽ ↄteſtatã ðᷣno tãt tpᷣs exceptio. ꝓpoſite:⁊æ põdeꝛaĩ h qꝛ pꝰ lit. ↄt᷑.ñ poruiſſz perẽ aliũ ſubꝛo gaꝛi iij.q.iij.o ffeꝛa tur de off. dele iſinuante: niſi ex nona cã nt ibi: nã cõteſtãdo litẽ coꝛã illo tanq; coꝛã indice uið ret᷑ renũtiare ſuo teſtimonio:niſi nonit᷑ ꝑcepiſſz illũ fuiſſe z eſſe de cã infoꝛmatũ: quia iunc eſſet ſibi ſubneniendum etiam poſt conte. ar.c. pniuñ eiel , 1 3 a ig⸗ gimn e s ie, is biim gtiin en r ucini SS igrtipligui iſimi uian Eirſmn vortdrins htd 4 iinmut Khgrirolrungauid⸗ cut agenſdn in Pnn immtniidtuniduuse Drdd Eudmöeniiſu ggtagi wurn⸗ i Gra nudtgur iir een aa unh necleincin in lci nini i tmr inid en run rinng zii Ath Monate nckn SZ Niponiae Semkii . ſehnutimuliiir — lgis iite c Pcluſibimni lii ſuilgie niti een lnuerilernt e u ren iwbnnfarkin i Num noe ſ uen peetereſine ciſpeſn ipnoſt ſcielig Pbiiief e if N imnd Pyelzi gonnnne, D nd Pyeli donuno:r deichcöulgi ſlnchs . Mliir dnuſſtfndtiſeeſe i tigt ſa ci iſto vnce 4 6 ineginen ej nog hrn un im Gaßtann alepi mann au lmn /tn ,al mi hirynm iinifun, A ſmemrum al illugi inimu n, Mataric ſimimm nnn/ ſimg nuts mionlr eire nirr uchn in we mmunonn tr ſuis dor i ne poben ioſs nlenben niecd idint. rcöt. Nrede Mo fo edeirn anein Eüamtoresdli d n da enddes d tidiros cedil indiun lcſiend Ntucerr u Ahit di adt ldeidi d iage dde ſd Ncdei t di ideneeisedſil 4 Niierinnirtd Riruden anin cdidihnelſt, den et t eſis ic,dni iaß ail eeen „Ee gemnd, ni eli ggon z̈ offei cemnd e n ſtcidin blet hhi eu hadn e ihfie⸗ . 4l.i. fuit pie ,V 1eN utin i 5di nerſhi an eteſrig d ) nne 9 eaai enitdl.D n udednn Peſlcie ſit c c 6 n n 66 bfa oftens Cenn G e. 900 n ſh iin un ai iſt in ihh i l ne e ie eofſ dce i on ol deo. z Zicſice ſicon idnontg AAN 3. e. ? q nõ.iij.q. vi.ſi qs epoꝝ ubi bona glo. i ſchi. lo. ij. in effecin foꝛmat tꝛes qõnes: P ma nũqd diſpõ hꝰ. c. hẽat locũ:ſi ꝑs ultra indi cẽ babeat duos teſtes: æ ↄcludit ꝙ ſic ſec ſi ba beret plures ꝛ0es uide ĩ glo. ſed hoc ultimum li mittat glo. i fi. nili fraudulent aduerſarius impe traſſet illũ i indicem. quem nolebat ꝓduceꝛe ĩ te ſtem. nã rũc remonebit etiã ſi haberer plures te ſtes: ꝙ plʒ. nã forte alij ñ ſunt idonei nel repelli pnt ⁊ frans ñ dʒ frauduloſo ꝓdeſſe de reſcript. des. ¶ Scðdo qrit an idẽ ſit ĩ cã cꝛimiali:et 2 clad t ꝙ ſic: qꝛ licet teſtes in hac cã non ↄpellã tur poſſet tũ index remorꝰ pcibꝰinduci dic tamẽ ꝙ ſi oio nollet teſtificari ñ remoueret᷑:mihi hoc ultimũ n p acet nã iudex nõ remouet᷑ niſi ob de fectũ teſtiũ ut hic:q caſu ẽt.ĩ cã cꝛimiĩali teſtes ⸗ pellũt: ⁊ ſic ñ ſufficit: ſi iſte iudex dicat ſe nolle te ſtificari ad h̊ ꝙ nõ in.c.dileciorũ.j.ti.ꝓxi.ubi dicct᷑:dixit tñ h̊ Moſtiẽ.ꝑ illã decre.dilectoꝝ ꝙ; ad ꝓbãdũ crim ↄ teſtẽ iudex rmonebu: ego ꝛc mitto ad dicẽda ĩ. d. c. diectoꝝ. ¶ Meꝛuo ? ulii mo hec gl. querir: qd ſi iudex nellet iurare ꝙ ni bil ſcit iĩ ca ila:rñdet ꝙ u remouebit: ꝙ plʒ In no. nã ſi fidei ſue ſe ↄmituit ꝑs ut dicat teſtimoĩ um ſuꝑ pᷣncipali foruꝰ dʒ ei credẽ: cũ iuꝛat ſe ne ſcire. E. de teſti.l. pe. æ.iiij.q.iij.ſi qͥs teſtibꝰ 2 8 dona. int᷑ nirũ ? nxo.ꝑ ur̃as ꝙ plʒ cõit᷑ doctor. imo plꝰ dicit Inno.ꝙ is q petit indicẽ remoue ri ⁊ aliũ ſubro gari:n eſt ſtati audiẽdus:ſed dʒ pᷣ mitti aliqᷓ cognitio neriſiłis ↄieciure ſuꝑ duobꝰ ꝙ ille ſu neceſſariꝰ ⁊ ꝙ de illa re vitaté ſciat nã ſi ad recipiẽdũ teſtes ñ dat᷑ dilatio ſine cãe cogĩ tione. ij. q. iij. ſpacium. l. a pcedete. C. de dila. fortiꝰ i hoc caſu ubi q̃e qte pᷣiudiciũ generat᷑ al fi pꝑri bnti iudicẽ gratũ. Itẽ grauat ſaltẽ i expẽ ſis fs ĩ ipetratione ⁊ hoc ſatis plʒ:⁊ dico ꝙ H̊ᷣ nidet᷑ tex. nam iſie ꝓpoſuit ꝙ iſte index erat ſibi neceſſariꝰ: z papa fũdado ſe ſuꝑ defecm ꝓbauo nũ ſubrogat aliũ cũ clauſula ſi eſt ita ⁊ ſic oʒ q; oſtet pꝛiꝰ de neceffitate allegata ſaltẽ Viſilituda rie ꝙ nõ. æ facit ꝙ i lii nõ. Inno. i. c. tenor de ae iudi. ¶ SGl. in uer. excluſo dicit ꝙ illa peritõ pooſſti nt ꝓcederei illo indice excluſo: hʒ locuʒ qn clanſula ꝙ ſi non oẽs ⁊c̃. ponit in reſcripto uult dicẽ ꝙ. ubi ſunplłꝛ eẽt facra cõmiſſio pluꝛibꝰ 2 unus eét neceſſarius in teſtem nõ pnt alij illo excluſo ꝓcedeꝛe ꝑ.c.uno delegatoꝝ ⁊.c.cãʒ ma trimonij de offi. dele. Sʒ hʒ tunc locũ allegatio fe ꝑtis alt᷑natiue.ſ.ut ſuꝑſedẽtur negocio:donec delegãs aliũ loco illius ſuproget: ſecus qñ poit᷑ illa clauſula impotẽtie qᷓt ſit purificata oditio ex q alit legitie nõ põit inteẽ. ꝙ nõ.qꝛ exendit mł tum nirtintem illiꝰ clauſule ?= ſic. c. ſciſcitatꝰ de re ſcrip. (Boin nerbo admittere facit quinqʒ. nã pᷣmo fortificat ham dicẽdo ꝙ male feceꝛt iſti iudices in ñ admittẽdo iſtã petitionẽ ipi ppoſiti nam ? ipſe ptor qͥ ẽ ordinari ſuum teſtimoninʒ dicere dʒ.iiij. q.iij. ſi res ⁊.fj.de teſt.l.ob carmẽ 5F. i.ĩtelligo boc qũ ꝓdncit in teſtẽ in ea cã in qᷓ non é iudex. nã in eadẽ cã in qᷓ eſt uel fuit iudex teſtis eſſe nõ põt ut hic ⁊.ij.q.Vii. ſiatuẽdũ dix plene i.d.c. cũ a nobis.S.eo.¶ Scðdo q̃rit quid ſi ipetraſti ĩ iudicẽ ilũ qui nolebat eſſe aduocatꝰ mens ridet ꝙ nõ remouebii: niſi hoc feceꝛis in in fraudẽ:⁊ hoc tʒ Jo. an. qð maxie ꝓcedit fᷣm eũ:ſi ille erat gñalis aduocatꝰ eccłie bnfico ſii collocato ab ecclłia de iureiur. breui. ¶ ertio hoc dubiũ foꝛificãdo qrit: ecce ↄcluſũ e.S. ꝙ ñ debʒ remoueri ceſſante fraude:ex eo qꝛ uolebat eſſe aduocatꝰ alteriꝰ:ſʒ qͥd ſi ob hãc cãʒ qꝛ uole bat eẽ aduocatꝰmeus:reuelani ei ſecꝛeta cãe: cõ cludit ꝙ etiã nõ ſufficit:qꝛ iudex hʒ iudicare fʒ allegata: ut i. c. indicet.iij.q.vij.⁊ plenius in.c. paſtoralis de offi. dele. ꝗ. qꝛ vo. narto ꝗ rit quid ſi iſte index delegatus: anteq; peteꝛet᷑ re remoueri ob munus teſlificãdi ↄmiſit ĩ totũ cãʒ ſuã alteꝛ:nũquid rʒ ↄmiſſio ⁊ ſi tʒ an poteꝛit co rã ſubdelegato teſtificari:gl.ponit opi. Jo. ꝙ n ſz poſtea ocludit ↄriũ ar. hꝰ. c.nã iſte fuit ſemel iudex: æ iñ ſubmotꝰ a cã ꝑhibet teſtiomũ: primã opi. hic tenet Inn. ẽt ſi ↄmiſit ĩ totũ ea rõne:qꝛ delegatus fungit᷑ uice delegantis.l. i. .ulti. ff. de offi. eius cui man. ẽ iuriſ. Hoſti.iʒ ſam opi.⁊ fa cit ad boc ſᷣm Jo. an. c. index ðᷣ offi. dele.li. vVj. Sentit ẽt abb.qui dicit:ꝙ ſi ipetꝛaui mibi oↄſan guineũ meũ ĩ iudicẽ qui recuſatꝰ ẽ bene potero ipᷣm teſte inducẽ: qꝛ remoneaĩ᷑ a iudicãdo ñ tñ a teſtificãdo de pᷣſump.lẽas.Ego dicerem ꝙ; aut ãte ſubdelegationẽ iudex ꝓceſſit ad aliq; ſẽ tentiã: ira ut ex hoc pᷣſumat᷑ affeceꝰ ad cãm: ⁊ nõ porerit eſſe teſtis rõne ſuſpitiõis:qꝛ nõ dʒ in ea dẽ cã eſſe iudex ⁊ teſtis ut.d.c.ſtatuẽdũ.iij.q.vj facit qð nõ. glo.i.l.ob carmẽ. S. i. fl. eo. ti. Aut ↄmiſu in pᷣncipio cãe:⁊ tũc ſi erat delegatꝰ:⁊ cõ miſit ĩ totũ nõ nideo aliqd rõnabile reſiſtẽs offi cio teſtificandi:hoc. n. caſu ceſſauit rõ opi.orie: cũ nõ fungat᷑ ſubdelegatꝰ iure ſubdelegãtis: cũ ille deſierit eſſe iudex:nec põt ampliꝰ reaſſumere cãm nec ad eũ appellaꝛi de offi. dele.ſuꝑ qõnum .F. porro ⁊ i.c.ſi delegatꝰ.e.ti.li.Vj. nec põt di ci ꝙ hẽat affectionẽ ad cãm cũ i ipſius pꝛicipio ſubdeleganeꝛu: 2 ſic ceſſat rõ.c.ſtatuẽdũ ad hoc dicium. c. iudex:ubi ceſſat hoc caſu oĩs ſuſpitio: aut ſubdelegauit nõ in rotũ: uel erat ordinarius qui põt ſubdelegatũ remonẽ qncũqʒ P.l.iudiciũ ſoluit᷑.ff. de iudi.⁊æ tũc eſt maius dubiũ:⁊ tũc pu to ꝙ de rigore nõ teſtificabit: cum remãſerit in dex: æ põt cãm reaſſumẽ ad libitũ: ⁊ ad eũ ſit ap pellandũ.d.c.ſuꝑ qõnuʒ.unde ſemꝑ claudicaret ĩ ꝑtẽ pro qua tulit teſtimoniũ:ſʒ ðᷣ equitate q̃ ſa tis iudicio meo poterit ſernari admittet q; expᷣi ſe nõ repit iſte repniſus ⁊ ediciũ ð teſtibꝰ ẽ ꝓhi bitoriũ ĩi.l.i ff.e.naʒ inra repellũt iudicẽ actuali ter uł eũ qui fuit:ne ntat᷑ ĩ cã duplici officio icõ paſſibili: ſz iſte nõ fuit actualr nec eſt index. nam ſeꝑatũ ẽ iſtius tribunal a tribunali ſubdelegati: ꝙ pʒ ex eo qꝛ ad eum appellat᷑ a ſubdelegato ꝙ fieri non poſſet:ſi idem eſſet tribunal ð conſue. C.ij. li. Vi. nec in eadem cauſa eꝛit index ⁊? teſtis qꝛ non ipᷣe ſʒ ſubdelegatuſ indicabit nec poterit ¶ De teſtibus. amplius reaſſumere eãz ad effecũ indicãdi:quia officiũ teſtificãdi reddidit eũ incapacẽ:⁊ appella bit᷑ ad eũ non nt ipſe cognoſcat ⁊ qiffiniat:ſʒ ut caʒ alteri deleget:ſicut obſuaret᷑ ĩ illo qui exñs ſuſpectꝰcãʒ delegauit:nã appellat᷑ ad eũ ut alteri deleget: nec ꝑ hoclſuſpectꝰ iudicat᷑: ut pleue dixi i. c.ſiquis ↄ clericũ ð fo.cõpe. Iẽ ſi iudex a qꝰ efficit iudex ad quẽ pẽdẽte appellatione cõmittit alteri cãʒ: ut nõ.glo.i.c.qrelã ð elec.⁊.l eos.C. de uſuris:nec ꝑ h̊ dẽ eſſe iudex et ĩ cã appellatio nis. Itẽ papa ad euitandã ſuſpitionem cõmittit pꝛopꝛiã cãm:ur nõ.in.c.cũ dilecito de cõfir.nii. nel iuti. ⁊ ĩ.c.ex ꝑre.de uer.ſig.nec ꝑ h̊ qr̃ index 7 ꝑs:ita dico ĩ pꝛopoſito ꝙ comittedo cãʒ ⁊ te ſtificãdo ĩ ea nõ qr̃ eſſe index ⁊ teſtis: nã ĩ ſuſpi tione enitãda cõſideramꝰ nõ hitũ iuriſditiõis ſʒ actũ: un ſatis ẽ ꝙ actnalit᷑ reſpecin exercitij iſie n fnit nec erit index:⁊ hoc ẽ fauoꝛabile ne ꝑeat Pꝓbãdi facultas: ? hec nõ. qꝛ ꝑ alios nõ digeſta: 7 ꝑ hec hẽs nõbilẽ pꝛacticã:q ſi o Mnariꝰ cãe E tibi neceſſariꝰ ĩ teſtẽ obrineas:prio ut cãʒ alti comittat ⁊? coꝛã illo pꝛoduces eũ in teſtẽ. ¶ ¶l timo gl.qᷓꝛit:an oꝛdinariꝰ poſſit pꝛoduci in teſtẽ coꝛã ſuo officiali ſen nicaꝛo: ⁊ oclndit ꝙ ſic:idẽ ſentit Min. æ plꝰ dicit ꝙ coꝛã indice cni ẽ cõmiſ ſa cãꝝ uninerſitas is qui cõmiſit põt eſſe teſtis. ar. ff ð iur.om iu.l.ẽ recepiũ: ⁊ ſic ĩfero ꝙ epᷣs põt eſſe teſtis nõ ſolũ coꝛã ſuo nicario generali cũ quo facit idẽ ↄſiſtoꝛiũ:ut.d.c.ij.ð ↄſue.i.vi. ſʒ ẽt coꝛã officiali foꝛãeo qͥ ẽ delegatꝰ ad nniuer ſitatẽ cãaꝝ:ut nõ i cle ij. de reſcrip ⁊ iĩ iſtis nõ ẽ tin dubiũ ſic ĩ pꝛecedẽti qõe.nã officialis geneꝛa lis hʒ oꝛdinariã: ⁊ ſic iudicar iuꝛe ſuo:ut nõ.i.c. Iʒ ð officio indicis.li.Vi. Foꝛancꝰ nero len dele gatꝰ ad uniuerſitatẽ carũ cẽſet̃ quaſi oꝛdinariꝰ: ut nõ.gl.in.c.cũ cãʒ de appel.ii poſſẽt fieri ob iecriões pᷣdicte ĩ pcedẽti qõe.nã ab iſto cui ẽ de legata uniuerſitas cãꝝ appellat᷑ ad ipſũ delegan té: ur nõ. gl.ĩ. d. cle. ij. Ite põt oꝛdinariꝰ uicario ſuo iterdicere ne cognoſcat de certa cã:⁊ illa in ſe aſſumere: ut nõ. Inno.ĩ. c.romana de appel. li. Vi. ⁊ nihilominꝰ põt eſſe teſtis ĩ eadẽ cã coꝛã illo ur nult hic glo.nec doc.ĩ h Sdicũt:ergo idẽ dðm.i precedẽti qõe:ſʒ dico ꝙ in qõe gl.et dẽo vin.obſeruabit᷑ qdð dixi ĩ precedẽti qõe circa ap pellationem et ptatẽ reaſſumẽdi cãʒ et ſic limiro predicta. An at maior index corã minori reſti ficãs ⁊ falſũ ðponẽſ uł alꝛ nacillãs poſſit ab iſto minoꝛi puniri:uide narias'opi.ꝗqs recitat ſpe.e. ti. F. i.uer. qͥd ſi is qͥ ĩ viij.colũ.⁊ cꝛedo ꝙiſi iſe maioꝛ hʒ iuriſditionẽ i minoꝛẽc.iſte ñ poterit ab eo pnniri d ma.⁊ obe.cũ iſerioꝛ ⁊ ꝑ nõ.i.c.ij.ð ↄſti.li.vVj.ĩ nonella.⁊ ĩ.c.i.de rap.⁊ i regula cui lIʒ ð re.iuꝛ.li.vj.iĩ mercu.ſʒ hẽbit᷑ recurſus ad ſu perioꝛẽ ant ẽ maioꝛ ꝛeſpectu ptatis ſʒ nõ ꝛcſpec mu iſtiꝰiudicis:⁊ tũc poteꝛit ab eo puniri:qꝛ hoc caſn reputatr̃ puata pſona ar. in.l.iij.ff. ᷣ c ffic. preſi.? eorũ q̃ᷓ nõ.ĩ iur. preal. ¶ Glo. ãtepe. ꝗ rit: pone ꝙ iſte remoueat᷑ ut in cã deponar:nun q̃d aduerſariꝰ q eũ ipetrauerat in indicẽ poteri “W obiſcẽ ĩ ꝑſonã cꝛimĩa ł defectꝰut ſic eũ fpellat a teſtionio: æ rñdet ꝙ nõ:qꝛ cũ ſemel approbauit idẽ· Inno. hic ⁊ młii alij. Sʒ tu diſtigue ur nõ. Inno.i.c.cũ nenerabił de excep.⁊ ibi ſe mitiit Jo. an. nã hcedeꝛet. ſi nellet obijcẽ tale qᷣd qð ẽt reppuliſſet ab officio iudicandi ał ſecus et dic ut ibi dicer̃ plenins:æ nide de mã hꝰ. c.iĩ ſpe eo. ti. F. i. V. qd ſi ipetres:æ qᷓuoꝛ ſeq. ¶ Op. z nur̃ ꝙ nõ erat opus ꝛelaxaꝛe hãc ſuſpitiõis ſniã: cũ eſſet lata pꝰappellationeʒ leginimã ĩ. c. ꝑ tnas ð ſen. exco. So. glo.fi ꝙ ad faciũ refeꝛt hec re laxatio:qð nõ.ꝑ uerbũ ꝛelaxatio nõ ſemꝑ ꝛcfeꝛt᷑ ad ius nel fʒ Moſt. dic ꝙ ſtat ꝓprie:qꝛ appella tio ni potuit ipediꝛe ipſins nires: cũ cã fuiſſet cõ mifſa appellatione remota: et anteq; remaneret hec decꝛe. caſus iſte ñ eꝛat vᷣciſus:⁊ ſic ñ poteꝛat appellari ꝑ.c.paſtoralis ðᷣ appel.ſed ſuꝑioꝛis of ficio debuit relaxari grauamen: ut ibi qð nõ.tʒ ergo excõicatio lata poſt appellationẽ i ſe iuſtaʒ ex qnõ ẽ iure expreſſa:⁊ cã fuit cõmifſa appel. re. qðᷣ nõ ꝓ ĩtellectu c. paſtoꝛalis pᷣal. Et faciũt hec ad ſilłeʒ qſtionẽ: qᷓre cã iſta remittit ad prio res indices a qbus rõne granaminis fuit appel latuʒ S. c. accepta de appel. Inno diẽ ꝙ h̊ pcel ſit de nolũtae ꝑnuʒ Jo. an ſẽnit qð pᷣcixi ꝙ hᷣ fuir ꝓpt᷑ ꝓbabile dubiũ huius caſus qͥ non eꝛat b ctenꝰterminatꝰ: qdᷣ plʒ:7 ẽ nõbile uerbuʒ. nã câ ñ remitut᷑ ppt᷑ timorẽ ſuſpitionis ex precedẽ ti grauamie tm:q̃ rõ ceſſat ubi caſus ẽ dubi lis ar.i.l.regula ff. de iuris ⁊? fac.igno. E mo qꝛi᷑ nũqͥd eẽt locꝰdiſpoſitioni hꝰ. c. ſi nnicꝰ ti ect datꝰ iudex. Moſt. ꝙ ſic:qð ſatis plʒ eadẽ rõe:⁊ diẽ ꝙ hãc ſubꝛogatõeʒ poſſi petẽ illemet qͥ lũ ĩpetranit i indiceʒ:ſi ꝓbabili errore ductꝰ i indicẽ petijt:uł ſi coꝛruptꝰfuiſſʒ eius ꝓcurator ui illũ impetꝛanit:qð placer. — Coſuſ:ne ꝓba Igmificauit.ſul⸗ paae reat citato aduerſario recipiunt̃ 2æ pu blicãmr teſtes quos reꝰinduxit.h d in pᷣmg te petitio.ĩ fᷣa indicis datio:ibi q ciꝛca. 135 p̃ᷣmo ꝙ ex ſola fundatione eccłe acqri iuſpatro narꝰ: Iʒ füdatoꝛ h̊ ius expreſſe nõ retinnerit: ſuffi cir n. ꝙ fũdatõis ipe illud ius nõ ꝛemiſerit ut h bñ ꝓbat᷑:fac̃ c. nobis de iurepr̃o.⁊.xvj.q.vij. ðcernimꝰ: qdð qͥdẽ ius trãſit ẽt ad heredes:lʒ ex pᷣſſe fũdator ñ dixerit ar. hic ubi citant beredes i examĩatione teſtiũ:ſin eoꝝ nõ ĩterẽet:ñ citaꝛẽ tur: facit. c.filijs.xvj.q vij.¶ Nõ fo ꝙ ꝑs cõ tra quã pducũt teſtes citari ðʒ:ñ ſoſnʒ qn ꝓdu cũtur teſtes directe ĩ cã iã ĩ indiciũ deducta nit ĩ .c.ij.S eo.ſʒ ẽt qñ ꝓducũt᷑ idiꝛecte q̃dã nia ej oꝛ dinaria ad fatnꝛã rei memoꝛiaʒ ni hic ⁊ ĩ anut᷑.ſi qᷓs C. e. ᷣm unũ ĩtellectũ:eadẽ.n eſt rõ ĩ nmaiſqʒ ſẽꝑ.n.debʒ pᷣmittii citatio nbi agit̃᷑ ð pindicio ab ſeris.iij.q ix.caueant c oia & 1 krio ibi cõ fici facias ꝙ ꝑs adueꝛſa ñ pᷣſũi citata in excõica tione teſtium:opoꝛtet enim ad aneſtationum na liditatem ꝙ conſtet de citatione pro hoc:quia ſolennitas extꝛinſeca non pꝛeſumitur.l.qnocũq; wghii , 7 i aſ, id ilmiuni zie m riNcenne d. fiſmnn irvand 1. 4 Kbrantune il ul ineen aummn hii: l uieinin . iieigiri n dun ian etir inail Auit ann idcgannennunsfut Pintkinermg iumm evirkutunctgidtit bokoräinttincaduri Euernnatandern m Grmwhamen e acöchadaaf unen Wiistanikrändette üägen tieiatätn Niimtig ilinn dir itumi phi ſiir ON ſithrc⸗ olnne n Jon ſiſ gine urniniimtinmcitn⸗ bam immn renihtmin / imm mmmn ſitinnmmg, Asuny ſſtunſczndn, Bril mny fr iz elr ſn, uc miui niſmn br biynſtn b ſn ia da oder Ag ſid inoge ſer Megg bieſibognie doſſ pe lenet ü pemmtiincicgn pdidllendre docd odi deiſruk icondpefuſczens Neneidt illä memwinad daate. e Laſcteneo Igufcait. deenen enGrnd adoi nehipi n Nr es ndsr Nürendd n e ennd i fl mdies Mdiſb r gaſheſninarac iſtnin nu hülmmb inenſt o innmnin n. is ieluh nni mſenn biͦ pbꝛiſnit. nobiode r zemin rtlnuniſtiln de⸗ ,nbi 4 e dnool i Oireritar. ie Pbi atani n fmnrue tii ,n r ginn 1fact flis.rnſ, nc z eſes nglien e 6 Goci a viweii Necn ff. de publi.dixi in. c. tuis. . eo. ¶ Mõ qrto ibi receptõi ꝙ teſtis nĩ recipi qñ ꝛecipit᷑ ad actũ iu ramẽti. hẽt᷑.n. tũc teſtis ꝓ recepto.l.ſi qn.C.e. facit ad ea qᷓ dixi ĩ.c.lʒ de ꝓba. loquit᷑ enim bic utt iteꝛſint ñ exaiatõi cũ fiat ſecrete: ut i.c.uẽꝛabi li. j. eo. ſʒ ut uideãt illos iurare. S. e.c. ij. ⁊ faciãt iterrogatoria ſi nelit ĩ.c.ij. . e.ti. li. Vi.? hoc nl rimũ nõ. q; expᷣſſe uoluit hic Joa. an. Cpp. ↄtra tex. de.c.qm in pᷣn. s.ut lit.nõ ↄteſt.ubi añ lt. oreſt. recipiunt᷑ ſolũ teſtes de quoꝝ morte nel abntia timet hic ãt recipiunt᷑ oẽs idiſticte/ Gl. .ij. tacite ſoluendo dicit ꝙᷓ multiplex eſt dzia int caſum hꝰ. c.et illius:? põit qnqʒ dr̃ias qrtaʒ im pngnat Examiemꝰp has dias ꝗᷓ faciũt ad intel lectum utriuſqʒ.c.et demũ ĩfeꝛã ad uex ĩtelleciũ utꝛiuſqʒ:pᷣma dẽia ſᷣm glo. eſt illa q; pᷣmiſi ꝙ B recipiũtur indrñter oẽs teſtes ibi ſolum ſenes et ualitudiaꝛij Tc. ¶ Secũda qꝛ hic ſtatĩ dẽa reſtiũ publicant᷑ ad eternã rei mẽoriã ibi non publicã rur ſʒ differt publicatio fienda cũ alijs recipien dis pꝰ ↄteſtatõʒ li. debito tpe fiendã ſpe.eoð.ti: F. nũc tractemꝰ vᷣſi. als ãt tenet publicationeʒ ñ fiendã ẽt ĩ calu bꝰ:c.⁊.c.albericꝰ.j.e.monct᷑ qꝛ cũ bec receptio teſtiũ fiat ĩ fanorẽ rei ñ dʒ ꝛedũ dare ĩ eius piudicium ꝙ fieret ſi dẽa publicaren rur cũ ñ liceret poſtea alios teſtes ꝓducer̃ z ad h.c.2.c.albericꝰ.rñdet ꝙ dẽa teſtiũ pnblicãt᷑.i.iĩ publicã ſcripturã redigunt᷑ ſʒ pᷣmũ dẽʒ cõit h̊ tẽ tur ⁊ ſeq Har.iĩ.d.aut᷑.ſiqͥs ⁊ expſſiꝰ Joa.an. ĩ loco pᷣalł.i addi.i v.item quos nec ualet ratio ſpe.m eũ:cũ ꝛe poſſit oẽs teſtes ab initio ꝓdu cẽ ⁊ ſi oẽs pnites ñ ſi põt difſerre:⁊ idẽ ĩ actoꝛe in caſu q ageꝛe põt:qꝙ qñ ſit.j.dicet᷑:⁊ H̊ teneas poſſet tñ dici ꝙ aut pars producens petit dicta pnblicari ⁊ dʒ fieri publicatio:qꝛ ſuccedunt hec loco publici iſtri:ut ſatis colligit᷑ h̊ 2z.j.e.c.albe ricꝰiõ eodẽ iure cẽſeri debẽt ar.c.eccła.ut lite.n ↄteſ.aut iſtat nt nõ fiat publicatio 2 nõ publica bũt᷑.ẽ.n.qͥd ĩputandũ actori q; agit.¶ Lenia qr᷑ia ẽ qꝛ ĩ caſu.c.qm nõ ualẽt pꝰ ãnũ niſi infra annũ ꝓducẽs agat uel denũciet illi ↄ quẽ iducti fuerũt iſti ppetuo ualebũt tanq; publicũ inſir̃m. pec dr̃a mihi nõ plʒ.nã denũciatio ibi requirit qñ fuit facta receptio ĩ ꝑtis abntia: ſʒ hͥ loqmur qñ denũciatio pceſſit.vñ ſi ibi pᷣceſſiſſer nõ eſſet necefſe ĩfra ãnũ agere:nuſatis ibi colligit in tex: 2 glo.⁊ dic ð hͥ ut ibi pleniꝰ nõ.¶ Quarta dẽa S illos põt obijci ĩ ꝑſonas ↄ iſtos nõ ſi ↄſtat ðᷣ denũciatiõe ſibi fca itellige:? tũc nõ oppoſuit.et H tenuit Minc.ſʒ h nõ plʒ glo.nec uẽ placẽ doc. h nã lſʒ ꝑs requiſita nõ uenerit uł uenerit:⁊ tunc nõ oppoſuerit:nõ iñ ꝑ h̊ ĩfert ꝙ ãpliꝰ opponer ñ poſſit ſolũ.n.ẽ ſtatutũ ñ ueniẽtẽ:unt teſteſ rci pi poſſint ac ſi fuiſſʒ pns ĩi.c.ij.S.e.ñ g dʒ ĩfligi alia pena inꝛe nõ expꝛeſſa.ſ.ut nõ poſſit deiceps excipere S ꝑſonas teſtiũ:ad hoc qð ĩ ſili nõ.gl.i .c. fi. ð iarepa. Et uide gl.nõ.i:c.ij.ð do.⁊ ↄiu. li. vi. qᷓ diẽ ꝙ lʒ qs ſit ↄtũax ĩ nno actu non ꝑ h cẽſendꝰ ẽ cõtumax i alio:ut uẽ ĩ teris nr̃is eẽ q̃ſi caſus ĩi.c.accedẽs.i.S.ut lit.nõ ↄte.nec ob. ſi fu ¶ Significauir. it pñs ⁊? nõ oppoſuit.ꝑ G.n.ſibi nõ parat preiu diciũ cũ ſciat ſaculiatẽ opponẽdi cõpeteꝛe etiam pꝰ receptionẽ teſtiũ ut ĩ.c.pñtiũ. s. eo. ¶ Sʒ ad neꝛte qꝛ uin. potuit dicẽ nerũ certo caſu.ſ.pꝰ pu blicationẽ.nã hic recipiũt᷑ et publicãt᷑: gꝰ poſtea ñ lʒ opponẽ cũ pᷣſumaĩt malicioſe facere ſi a pᷣnꝰ nõ fuit ꝓteſtatꝰ:ut ĩ.d.c.pnitiũ. Ideo ↄcordarẽ has opi.h̊ mõ:ꝙ añ publicatõnẽ licitũ eſt oppo nere ſiue fnerit pñs ĩ actu receptionis ſiue abns 2z ꝓcedat dẽm glo.pꝰ publicationeʒ ãt non lʒ ni ſiĩ caſibꝰ.c.pntiũ:⁊ ꝓcedat dictũ nin.⁊ h̊ credo Viſſimũ lʒ doc.cõit᷑ uideãt᷑ reprobare dictũ nin. 2 non bene iudicio meo. ¶Quita dr̃ia bic pro ducũt᷑ teſtes:nbinon monet᷑ nec timet᷑ lis ĩ pᷣſẽti ibi ſecus q̃ſi ceſſaret hoc remediũ exordiariuʒ: exq de ꝓxio ſperat᷑ lis ĩ qua ordinarie poterũt te ſteſ ꝓduci. Expedita ẽ h̊ gl. uſqʒ ad v.æ nõ.⸗z ibi exaĩat nſqʒ ad finẽ an remediũ hꝰ.c. cõpetat actõi an reo tin.? Inn.dicit ꝙ reo tin nec ob. tex.ĩ.l.in lege acquilia.nbi ex parte actoris reci piũt᷑ teſtes ãte lit.cõte.ne tractu tꝑis facultas ꝓ bãdi peꝛeat qꝛ teſtes ibi ↄſignãt᷑:⁊ ſic ĩtelligebat do.aʒo.illã.l.ſᷣm glo.⁊ dic ↄſignãt᷑.i.ſigilo clan dũt᷑ æ publicãt᷑ demũ pꝰ lit.ↄte.q̃ſi loquat᷑ in ca ſu. c. qm in pᷣn. ut ſolũ recipiãt᷑ teſtes de quoruʒ moꝛe nel abñtia timeĩ:ut ibi nõ.in gl.ſʒ unũ in tellectũ:ſʒ glo.hic ↄcludit Sriũ dicẽs h̊ habẽ lo cũ ĩ actore qnqʒ ꝑ.d.l.i lege.nam ibi dẽa publi cãt᷑ ſicnt hic ⁊ ſẽtẽtia fert᷑ ſʒ ſolũ diferiur ↄdẽna rõis exactio ĩ euentũ ↄditionis:h̊ iõ dicit qꝛ de bitũ erat ibi ↄditõale:ſatet᷑ mñ gl.ꝙ teſtes i caſu .c.qim nõ publicãt᷑:⁊ idẽ ĩ aut᷑.e.ti.ᷣm unũ intel lectũ:⁊ ſi uis ĩtelligẽ ꝙ aut loq̃t in caſu hꝰ.c.ſ. ꝙ teſtes ibi recipiãtur ad et᷑nã ꝛei memoꝛiã:tũc dicta publicãt᷑:hᷣ nult ĩ effectu glo.iſta uſque ad finẽ:⁊ lſʒ babuerit bonuʒ ĩtellectũ uit aꝛbitor:iñ nõ recte ſoluit ↄꝛiũ ĩ pᷣncipio formatũ ſʒ aſſignã do alias drias iter caſũ hꝰ.c.⁊.d.c.qm muluipli cat icõueniẽtia.nã de hoc qᷓrimꝰqᷓre ĩ caſu bꝰ.c. aliðᷣ oblernat᷑ q; ibi nec appaꝛet an.æ qñ diſpo ſitio hꝰ.c.locũ habeat ĩ actore:ſed ſimpłr dicit ꝙ; qnqʒ hẽt locũ ĩ actore ⁊ nõ dicit qn. Inn.n. hic claꝛius loqtur.dicit.n.qꝙ; foꝛma huiꝰ.c.com petiuqñ qͥs ẽ in poſſeſſione alicnius inꝛis quod dicit ſuũ. Sʒ dubitat ꝙ moriẽtibus aliqbus te ſtibus qͥ ſũt huins iuris ↄſcij aliquis poſſit ſibi monere qonẽ ⁊ obtinere deficiẽtibꝰ ſibi ꝓbatio nibꝰ. ẽ. n.iuſtũ ſᷣm eũ qð hic ſtatuit᷑:qꝛ niſi inẽtꝰ eſſet iſte modus ꝓuiſionis deꝑire poſſet ius ta liũ ꝑſonarũ poſſidẽtiũ cũ ipi agere non poſſint cũ non poſſideat nec alios poſſit cogere ad agẽ dũ.C. ut nemo iĩuitus ꝑ totum.merito.n.ſtatuit ſm euʒ ꝙ oẽs teſtes recipiãtur ⁊ publicẽt eoꝛuʒ dẽa ꝑpetuo nalituꝛa:ſi tam eet aliqs ĩ poſſeſſio ne ⁊ hẽret actionẽ ↄ aliũ ut intdiciũ uti poſſide tis uł ofeſſoriã tũc nõ hẽret locũ ſᷣm euʒ forma huius.c.ſed illiꝰ.c.qm.nec obſtat illa.l.i lege ac qlia. qꝛ illa.:.dicit ꝓcedi ʒ tenoꝛẽ illins dᷣcꝛetał qm in pᷣn. ¶ Ex quibus vᷣbis clare nĩ uelle ĩ ſũ ma ꝙ. c.qi ꝓcedit in eo cui competit ſaculias K. 1 agendi:unde nõ dʒ ſibi ſuccnꝛꝛi ꝑ hoc remedinʒ exoꝛdinariũ ſʒ tm recipiũt᷑ teſtes ð quoꝝ moꝛte uel abntia timet᷑:hoc nero.c. ſeun einus foꝛma ꝓ cedit ꝙ nullũ ius agẽdi cõpetit poſſeſſoꝛi. nam niſi ſic pꝛonident᷑ poſſet ius ſuum decipere mor inis teſtibus ſui iuris ↄſcijs hoc nult in effecin Inno. Sʒ p dictũ ſuũ aꝑte facit iſte tex.iuncta gl. pe. Mã h cõpetebat iſti pᷣſbꝛoↄfeſſoꝛia qᷓ dat i iſtis iuribꝰ ĩcoꝛpoꝛalibꝰ poſſeſſoꝛi:ut in.l. et ſi foꝛte.ff.ſi ſerui.uen.nõ.glo.i.c.examinata de iu di.⁊ i.c.cũ eccła ſutria de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.⁊ idẽ Inno.i utroqʒ loco ⁊ nihilominꝰcõpetit ſibi re mediũ huiꝰ.c.Ho.qni aperte ſeiit iſtũ potuiſſe agere:ut dr̃ ĩ gl.ſe. Deet aliã lec.ponẽdo.dic.n. ſub dubio hoc ꝓcedere cũ uterqʒ põt agere q̃ſi dicat ꝙ ſi iſte qui petit examinationẽ teſtiũ ſolꝰ põt agẽ nõ audit᷑ petẽs ꝓut h̊ d:qꝛ hʒ remediũ oꝛdinariũ:aut ut᷑q;ʒ põt agẽ:⁊ tũc ſecus: ⁊ bune itelleciũ pciſe ad iſtũ tex.põit Mar.i.d.aut᷑.ſiqᷣſ C. e.nullã tũ mmtionẽ fac de hoc dicto Ho. Sʒ ut hẽas clare totã mãm diſtingue ſic poſt Mã. ĩ loco pᷣall.faciẽdo tria mẽbꝛa ꝙ aut teſtes petũ tur exaiari ex ꝑte actoꝛis:aut ex ꝑte rei aut ex ꝑ te illiꝰ qᷓ põt eſſe actoꝛ ⁊ reꝰ:pꝛĩo caſu aut actor põt ſtani agẽ æ? nõ audẽ itẽtãdo h̊ remediũ eror dinariũ:ſʒ hʒ locũ regula qᷓ; lit.nõ cõte.teſtes ñ recipiũt᷑ niſi ꝓut hẽtur ĩ.d.c.qm.Et ẽ rõ qꝛ nõ dʒ pꝛiꝰ cã iſtrui q; ichoet. Si nero actor n põr de pñti agere:⁊ tũc aut faculias agendi nõ põt cõpetere niſi pꝰ exaĩationẽ teſtiũ:⁊ dñt tũc oẽs exaĩari ꝓut h̊ d;:qꝛ nõ ẽ qͥd ſibi ĩputet᷑ qᷓre non agat:pone exẽplũ:uult qͥs peter̃ bonoꝝ poſſeſſi onẽ oʒ ꝙ faciet pꝛiꝰ fidẽ de teſtamẽto de quo fi dẽ facer̃ nõ põt niſi ꝑ teſtiũ exaĩationẽ: qꝛ ñ fuit fẽm ĩ ſcriptis ad h.l.publicari.C. de teſta.⁊ de bo.poſ.ſʒ ta.l.i.⁊.ij.? quẽadmodũ teſt.aꝑi.l.ij. Aut poſſibile ẽ ius agẽdi ſuꝑuenire teſtibꝰ non exaĩatis:⁊ ñ andit᷑ idiſticte ſʒ im reſpecin teſtinʒ ð quoꝝ mõte nł abntia timet᷑ ſʒ deʒ Mar.i dẽa aut᷑.ſiqs:⁊ ſic ur̃ itelligẽ.d.l.i.l.acquił᷑.¶ Ex H̊ nẽ ſẽtire ꝙ ſi debitũ ẽ ↄditiõale uel ĩ diẽ ex qua ↄditio nel dies põt extãe ante moꝛtẽ teſtiũ nõ dʒ fieri exaĩatio de qᷓ hic. Sʒ gl.ſẽtit hoc cõtrariũ allegãdo illã.l.æ iõ dixit qñqʒ. Idẽ ᷣ opinionẽ HBar. apte ſẽtit Inn.i.c.qm:iĩ pꝛi.iĩ vᷣpo abñs. ⁊ Jo.an.iĩ addi.ſpe.i loco ſuꝑiꝰ allegato.ſequiĩ do. An. hic ⁊ hãc ꝑtẽ puto viorẽ ⁊ magis cõſẽ taneã lie illiꝰ.l.i.l.acquilia ⁊ eqᷣtas maxie iliam ſuadet.cũ.n.nõ poſſit agere de pnti ⁊ nihil iĩcer tiꝰ hoꝛa moꝛtis equũ ẽ ſubueniri.ꝓut hic dꝛ cũ nullũ ĩ H̊ ſed i Srio ꝑiculũ eſſe põt. Itẽ faẽ gl. nõ.i.d.c.qm ĩ pᷣn.ſuꝑ vᷣbo ſubiꝛahãt᷑ ꝗᷓ diẽ ꝙ ſi dubitat᷑ an teſtes nariẽt dicia ſua ꝓpt᷑ moꝛã ſũt recipiẽdi:cũ gꝰ ĩ tpᷣe ↄditõis nel diei exñtis poſ ſẽt teſtes dẽa ſua uariare uel fortuitis caſibꝰ nõ ſuꝑeſſe ẽ merito ꝓuidẽdũ: ꝓut h̊ d;. ¶ Menio ad ſᷣm mbrũ qn teſtes petũt᷑ examiari ex ꝑte rei quo caſu fᷣm oẽs ĩdrnt teſtes ſũt recipiẽdi æ pu blicãdi cũ nõ ſit ſibi ꝓuiſũ de alio remedio: ad hᷣ dẽa aut᷑.ſiqs:⁊ hic ſᷣm unũ itellectũ. In tertio De teſtibus. mẽbꝛo qñ is qͥ petit põt ẽe actoꝛ ⁊ reꝰ.dicẽdũ ẽ idẽ:ut hic ſ᷑ʒʒ unũ itellectũ quẽ ſupꝛa latiꝰdᷣclaꝛa ni lIʒ.n. iſte poſſʒ agẽ nibilominꝰz adueꝛſaꝛiꝰpõt agẽ. iputet᷑ geilli qᷓ reqſitus: n exhibet ſe ꝓptum ad agendũ.nã iſti faclliꝰẽ itẽtare h remedium qᷓ; ager᷑ agat.igẽ ille ſi ĩ h pᷣtẽdat pᷣiudiciũ.⁊ ꝑ hec bẽs clariſſime ĩtelleciũ iſtorũ inriũ ⁊ diuerſitatis rõeʒ. ¶ Quero expediẽdo gl.peł.an alið reme diũ potat ↄpetẽ huic pᷣſbyteꝛo ↄ hũc patronuʒ. rñdet ꝙ ſic ñ poteꝛat agẽ ut faceꝛet eccłe chaꝛiã libertatis ſicut ꝓ apocha agit is q ſoluit:ut.l. plures. C. de fi. inſtꝛu. æ libertꝰagit õ patꝛonum ꝙ faciat eiꝰ chartã mãumiſſionis:qð nõ.bᷣ mñ ẽ remediũ eyoꝛdiariũ. CEx quo nõ ꝙ nunum ꝛe mediũ ex?oꝛdiaꝛiũ nõ tollẽ ꝑ aliud.naʒ Iʒ cõpetat remediũ de qꝰĩ gl.nihilominꝰẽt cõpetit iſtud de quo hic ĩ tex.⁊ nide gl.i.l.de peccoribus.Cad .l.acqł. æ qdᷣ nõ.in.c.fi.de colluſi.⁊ inſti.ſi qua dru.pa.fe.di. in fi.æ ĩ ſpe.de ĩſtꝛu.edi..poſtqᷓ; v. qͥd ſi debitoꝛ:? ꝑ Mar.i.l.ſi finita. elegãt .ff. ð dã. ifec.nbi generalit᷑ tꝛactat an ⁊ qñ ꝛeus ageꝛ põt:⁊ qũo et qñ faciẽdũ ſit inſtʒʒ:dic ẽt ex glo. ꝙ potuiſſʒ pᷣſbyt᷑ ẽt ageꝛ nia ordiaria inten tãdo ↄlſeſſoriaʒ.ut.S.dixi dicendo h̊ ius liberta tis ecclie cõpeteꝛe:et ſic petere pronuntiari. Cui ãt cõpetet data libertate ius pᷣſentãdi dicit Vi. ꝙ ſi ecclia ẽ collegiata collegium libeꝛe eliget ali as ceſſante collegio epiſcopus libeꝛe ꝓuidebit ſiẽ ĩ alijs.s.de elec.c.i.et.xvj.q.vij.oẽs baſilice dic ergo ꝙꝙ eccleſia iſta rẽaneat libera ĩ diſpõne inꝛis cõis:ſicut ſi iuſpatꝛonatus non compereꝛet ¶ Bl. ultia ẽ claꝛa ſʒ eã er ↄtꝛa tex.oppo.ur n.ꝙ denũciatio fiẽda patrono ꝓbari poſſit ne dũ ꝑ inſtẽʒ:ſʒ etiã ꝑ teſtes. Item per ſigillum an tẽticũ inxta ea qᷓ habẽt et nõ.i.c.ij.de fi.inſtru. et. c. licet uniueꝛſis ð teſti.docto.fatẽt᷑ ↄꝛiũ:ſʒ qꝛ teſtes iſti eque poſſẽt vᷣficeꝛe ſiẽ i pricipali quos recipi mãdat merito ↄſulit:ut de h̊ fiat ĩſtʒʒ. Et ſi diceres nõne etiaʒ probatio inſtti põt antiqua ri. Itẽ poſt centũ ãnos negari poterit ſcriptorẽ iſtꝛi fuiſſe tabellionẽ. heet Hoſt.qꝙ.ĩ prio cãn ꝓ nidebit᷑ ꝑ faʒ publicationẽ et ꝛenonatõem ð cõ fir. uti.nel innti.cum dliecta. In ſecundo forſan extabũt plura inſtꝭa einſdeʒ manꝰꝑ quoꝝ cõꝑa tionẽ pot᷑at roborari. C. de fi.iſtꝛu. ↄꝑationes. Mõ ſingularit᷑ hoc dictũ ex quo potes ſumere praticã ꝓbãdi et ĩpugnãdi hec ĩſtr̃a antiq̃:et ni de Inn. i c. neniens de. v.ſig. nbi tꝛactat qlit᷑ ꝓ betur ꝙ ſcriptor iſtii fuit nõriꝰ. Sʒ qꝛo ubi ſiet hec denũciatio ðᷣ q̃ ĩ tex. Hoſti.diẽ ꝙ ad domũ ſi abñs ẽ ar.de cle.nõ reſi.ex tne et.S.de eo qui mit. in poſſeſ.cau.rei ſeꝛuande.c.fi. JInno.putat ꝙ data illius abntia dʒ expectari ſi ſine ꝑiculo h fieri potit donec ꝑſonalit᷑ citet᷑ ar.ff.q ſen.ſine appel.reſcin.l.i.O.itẽ cũ ex eo.dicẽs nõbile ner bũ ꝙ iura qᷓ dñt ſufficere citationẽ ad domum ponunt caſus ſpales ⁊ remittit ad nõ.in.c.fi.de eo qui mit.iĩ poſſeſ.nide de hoc ꝙ ibi plene dixi in.c.ij.S.e.⁊ ẽ ueritas q requirit᷑ citatio ꝑſonał ex quo nũqꝙᷓ fuit ĩ indicio nec iminet periculum dret nmſstoliſen ii iin lle en.4 9 Munnimin 4 iennar N uludi uu / um⸗ ciuttadatmmm ucintradlatunmm. a is iteppantiultniE ilnuhe⸗ miiſ⸗ nitnnßi rn, n . on,Bril ſumiſanmnpi colteoduie cnan d Gcethegaſan. Dni ube Gaüdd ou mane Ucrnsencimnni ddeni erwwaderfnmst ſſerrwmislida an deſ⸗ Dlusſe Grnitcgäei Golſtſeinſtun pnd ir iinitnunltin inne hüikiennit mihii Urifinalhingiune ſtmumn itit iii muolietifniſt Noan inc Nitziee lce itin tin linin litni e leni nuntnin R mnincti lkzei g,⸗ lentile loren . 5 . .l.6,0, , 1akechn idiochzisſtn icnn geelunnnun mr an mmn iinifoif / glamt alynalin lrr if valin alh glinm lrr iite⸗ iasirnciamig inß ilir xra gali/ ly inemr imn joipur ms ca ſen / upmonums or conpe Glultiicußtigu terodo ⸗ 1gdenidno foli anono orni oſiane GPintiz eii ſts Jon a iclonen fncäimm en abe adieiſ. clen unneſs d n ed nii ien ls füeepe olin dileeſTihkiclicte⸗ on Müdu meind ü n denfunſih dccres done cinNdtaſin min 1NNN cni indseimni ottlat aiuctevwclne Na Daſ ci 6 cidchi d in Mdinione e Lnonetdend ftr,n. nelinnl n Rſenn Inloncoint mndir hnn iſtt eulce; nnt⸗ uri toni doln Guum Cafſin n miuni e iierlb hor . pbica ognücbet ſfin I . ce nge di nunn liorb. Gant ſecus ſi pᷣceſſiſſet pmmatia ſʒ do. An.bic poſſʒ dici ut arbitrõ ꝙ cũ hoc caſu ñ agit᷑ ð graui p indicio poterunt teſtes recipi citatione fca ad domũ ſi pᷣncipalis ſe abnrauit ꝓcuratore non dimiſſo.nã h̊ caſn ꝓceder᷑ ad miſſionẽ in poſſeſ ſionẽ ex pꝰ ðᷣcreto ex citatõe domi fca iux nõ.i .qd.c.fi.ſ̊ ſi eẽt pñſ deberet citari ꝑſõaliter ? nõ ad domũ cũ hec ſit pᷣma citario:ut ĩ.c.cãm ꝗᷓ et qð ibi nõ.de do.⁊ ↄm.uið iñ qð ſcripſi ĩ palle gatiſ inribꝰ. ¶ Altius qᷓro an atteſtatões rece pie fʒ formã bꝰ decre. uale ant ſi is q ꝓduxit a gat 3 alios. Inn. æ bñ ꝙ ñ: ſecꝰ dicit ſi aliꝰ agat ð eũ:⁊ hoc iõ qꝛ res ĩt᷑ alioſ acta ⁊c.ð fi. iſtr. c. ĩ ter dilectos:hoc limita nerũ niſi aliꝰ ſucceſſiſſet ĩ ius illiꝰ Z quẽ teſtes fuerũt recepti de qꝰ nide plane ꝑ Jo. an. i addi. loco pᷣallegato. ſi aũt te ſtes fuerũt recepti ĩ tmis.c.qm prio rñſo. dicit Inn. o ſi atteſtatões aꝑiũt᷑ ð ↄſẽſu ꝑtiũ ẽt ante lit. ↄte. nalebũt ad et᷑nã rei memoria ſiue ille a gat qͥ eos ꝓduxit: ſiue ille ↄtra quẽ ꝓdaucũt: qꝛ iſto caſu forma illius decre. ↄuertit᷑ ad iſtum qð nõ. Sʒ ſi aꝑiant᷑ ꝑte a tᷣa neſciẽte tũc nõ ualeret niſi tũc poſtea accedẽt ↄſenſus Iednn debebãt aꝑiri niſi pꝰ li. ↄteſ.tpᷣe ſuo. timo qrit᷑ corã q indice dʒ fieri hec exaiatio teſtiũ ad et᷑nam rei mẽoriã:dic ꝙ corã iudice pᷣncipalis cãe ſi.n. hec cã mouet᷑ ꝑ fundatoꝛem ageꝛet ↄtꝛa eccleſiã corã indice eccleſiaſtico:merito teſtes ð bet recipi ꝑ eundẽ iudicẽ:cũ h̊ ſit ꝑs cãe pᷣncipa lis:⁊ idẽ dic ubicũqʒ teſtes reperirẽt ſuꝑ aliqua exceptõe anteq; cã moneat᷑:ut nõ. per fre.conſil: ccxxx.ꝑ Har.i. l.ſi ſocietatẽ.O. arbitroꝝ. ff. pꝛo ſocio nide ꝙ. dixi ĩ. c.ſi quis ↄ clericum de for. compe.⁊ bec ſufficiant. . anſ: WMDoſt pn Bm cauſa. blicatas atteſtati ones nonũ capꝰ ꝓbaꝛi põt ẽt ꝑ teſtes antiquos ita cõit᷑ ſummat᷑:ſed ſᷣm hoc nil ĩducẽt de nouo h.c.cũ hoc hẽaĩ᷑ in.c.fr̃nitatis:⁊ ĩ.c.cũ neniſſent cum multis ſilibus. S. eo. Jõ ſũmo nõ bilius ſic. Si mã ãtiqͥ capitlłi repenit aliq addito quod ſubijcit neceſſitati ꝓpandi pnt teſteſ ẽt an tiqᷓ publicatis atteſtatõnibꝰ ꝓduci. p. d. In pᷣma ꝑte põit̃᷑ deciſa peiitio.in fa ↄmiſſio ibi cũ igit᷑. Er põe caſũ lalẽ ur colligit᷑ ex gl.ij.monaſteriũ ſãcti maꝛtini de mõte uedidit qdã caſamẽta ciui bus niteꝛbieñ.poſtmodũ ſetieſ ſe leſũ nltra dimi diam iuſti precij egit ↄ dictos cines emptores ↄditõe.c.cũ dilecti de emp.⁊ uẽ.ſeu.l.ij. C. ð re ſci. uẽ.ut r̃ſcideret᷑ nẽditio ł ſuppleret iuſtũ pᷣciũ ꝓbauit mõaſteriũ in h iudicio ſe fuiſſe deceptuʒ ultra dimidiã iuſti pcij. Sʒ nĩ detminauerunt te ſtes qta fuerit illa leſio:⁊ hee ꝓbatio ſufficiebat ſi emptores uoluiſſent nẽditiõem reſcindere ſed qꝛ dicebant ſe uelle iuſiũ pᷣcium ſupplẽ fuit dubi tatũ nũqd mõaſteriũ poſſet de nono ꝓbareiq̃n titatẽ exceſſus cũ dẽa teſtiũ fuiſſẽt pubiicata ſuꝑ deceptione. E&t rũdet᷑ ꝙ ſic: qꝛ iſta ẽ nona mã:lʒ babeat partem incluſã de ãtiqᷓ ñ oportebit iteꝝ ꝓbaꝛe monaſterium fuiſſe deceptũ: ſed de nono (Kum canſa. nũc determũabit᷑ ꝙ;'titas deceptõis:⁊ ſic ceſſat ti mor ſubornatõis cũ rõne adiuncti nidet᷑ nonuʒ capitulũ: ſicut ĩ ſili nides cuʒ addit᷑ ꝙ teſtes ſub ornati falſũ dixerũt iuxta nõ.i.c.lʒ ð ꝓba.⁊ peꝛ gl. i cle. ij. ð teſ. Eec colligunt᷑ ex hoc.c. ⁊.c.cuʒ cã. . ̊ ẽp. æ uẽ.q̃ i eodẽ féo loquũt. ¶ Mõ. pꝛio ex hac caſus poſitõe ꝙ agẽs alternatiue ut reſci dat᷑ uẽditio nł ſuppleat᷑ inſtũ pciũ non aſtringit ad ꝓbãdũ neꝝ nalorẽ rei:ſʒ ſatis ẽ in gĩñe ꝓba re deceptionẽ ultra dimidiã iuſti pᷣcij.hec enĩ ꝓ batio facilior ẽ qᷓ; ötermiare ceriũ uł inſtũ pᷣciũ ſufficit.n. ꝙ res naleat ultra dimidiã ꝑ unuʒ bo noninũ:ut dicit glo.in.d.c.cũ cã.hec enĩ pꝛoba tio ſufficit ad reſcindẽdũ Sciũ.ſʒ ſi ẽ ẽptor dicit ſe uelle ſupplere iuſtũ pᷣciũ poterit ð nouo ꝓbãi determiatꝰ nalor rei ut HSH ꝙ unerus ualor rei põt ꝑ teſtes ꝓbari hoc ꝓ tãto dico ꝙ uerus nalor nõ dephedit᷑ ſẽſu corꝑeo ſʒ iudicio intellectus. qualiter aũt ꝓbabit᷑ dicaʒ.j.cum gl. 5 ibi eaſdẽ æc. ꝙ i eadẽ cã põt idẽ ples ꝓ duci unũ nec ex hboc pᷣſumit᷑ inimicꝰ. Itẽ põt ꝓduci ſuꝑ mã antiqui capitłi addito aliq nouo qð ſubijcit neceſſitati ꝓbãdi ⁊ utrũqʒ facit ad mãʒ.c.fr̃nitatis.S.e. lo. ij. facit qᷓtinoꝛ. naʒ ĩ pma ꝑte põit q̃ſi caſũ ⁊ ðᷣclarat:⁊æ dic latius ut õ. dixi ĩ pri.i ſa ꝑte ibi ſʒ ili.¶ Oo. uidet᷑ eni ꝙ pᷣmi teſtes nõ debuerũt nũc admitti. aut eniʒ lũc vᷣpoſuerũt ⁊ hẽmꝰ itẽtũ aut iteꝛꝛogati ðᷣ vo nalore rniderũt ꝙ neſciebãt:⁊ nõ ðᷣbent ulteriuſ admitti ne ſibi Srient.gl.ſoluit dupłr ⁊ bñ.pꝛio ꝙ nõ fuerũt iterrogati niſi ĩ genẽ de deceptiõe ultra dimidiã. po ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ tũc dixifſẽt ſe neſcire nõ pñt eſſe ð nono ifoꝛmati: ⁊ ſic ceſſat Srietas. Mõ.hãc ſolutionẽ ꝙ ubi factũ bhʒ cãʒ manentẽ ⁊ nõ momentaneã quis põt ex diuerſi tate tpᷣis ſcire qdð aliqñ neſciuit.nec ꝓ h̊ dẽ ſibi Irius facit.c.ponderet.l.di. Eeito opp. ꝙ publicatis atteſtariõibꝰ nõ debnerũt teſtes ðᷣ no uo ꝓduci. rũdet gl.ꝙ ſuꝑ alio articulo nũc pro ducunt᷑.⁊ dic ꝙ ſʒ mã ãtiqui capli nũc ꝛepetat᷑ ĩ gne:nihilominꝰ ex eo qð addit ð pcio ðᷣtermiĩa to ut nouũ capłj:⁊ ſic ceſſat timor ſubornatõis qð declara: ut.S. dixi ? ponit Jo.an.ad maioꝛc claritatẽ ſiłe. Dromiſi tibi dare equuʒ ualoris px.florenoꝝ ut ſi ſit maioris pᷣcij ꝓmiſi nendeꝛ agis ut donẽ:ſatis ẽ mihi ad intetionẽ tuam ex cludẽdã probare ꝙ nalet ultra decẽ lʒ qtitateʒ nõ exprimã. Si aũt agis ex ꝑte fa qꝛ nis ut uẽ dã tũc ꝑ illos ⁊? alios teſtes patero ꝓbare uerũ pciũ:ita ĩ ꝓpoſito ẽ dᷣm. (Eren qꝛit glo.ꝗqᷓ liter ꝓbabit᷑ pciũ rei põit qᷓ tuor theoricas pri ma ꝙ ex ꝙ;titate reddituũ ⁊c̃. ut ĩ ea pʒ:⁊ nõ.ul timam ꝙ non dzʒ eſtiari ex affectu ſingulari ſed cõi eſtiatõe:ut.l.precia ad.l.fal.Ex h̊ determiat qõ.Teſtes iducti ad ꝓbãdũ naloꝛem rei dicunt ꝙ res ualebat.certũ:qꝛ im ipᷣi dediſſet nũqͥd ip ſi ꝓbẽt:certe ſi apparet ꝙ ꝑꝑ uicinitatẽ loci uel aliq aliam affectionẽ ſpãlẽ illud pciũ dediſſent nõ ꝓbant: qꝛ ꝛes ẽ eſtimãda ſᷣm ꝙ ualet cõi eſti matione. unde MHicolaus matha. facicbat tria K 2 mẽbra in bac mã ur retert hic Jo. cal. aut.n. ap pet teſtes ex aliq̃ affecriõe ſpali im uelle daꝛe ant ↄſtat ꝙ nõ ex affectõe deponũt ant dubitat᷑:pri mi duo caſus ſũt claꝛi:qꝛ i pꝛio nõ ꝓbãt ĩ ſo ſic iĩ tertio dicit ualoꝛẽ ꝓbatũ:qꝛ ex quo ð affectiõe dubitat᷑: ſtſãdũ ẽ regule ꝙ ꝛes tmn ualet qtũ nẽdi põt.ff.de ↄdi.fur.l.ſi ſeꝛuus.ij. Sria loquuntur qñ de affectiõe cõſtaret ſaltẽ ex ↄiecturis.vn di xit pᷣdictꝰ Mi. ꝙ eſtiatio rei põt ꝓbari ꝑ teſtes et inſir̃a.et ꝑ ↄfeſſionẽ ⁊ delationẽ iuramẽti peꝛ inſpectionẽ oculoꝝ ꝑ cõiecturas ⁊ ꝑ accna:ſicut ẽ rei qᷓitas fructns quãtitas cõis uẽditio rei z ſiliũ qᷓ faciũt ad eſtiatiõeʒ cõis pᷣcij opporiũitas loci ⁊ tpᷣis:⁊ dicit ꝙ iudex ex talibns debet cum uidet reũ cõdẽnãdũ eſtimare per ſe ſi nouit ulł ſi neſcit ꝑ ſe eſtiare dʒ adhibere pſonas hntes rei notitiã: æ ꝑ eas facẽ eſtiari pꝛiꝰ pᷣſtito ſacramto ad hoc.S.qð me.cã.c.fi.vVñ male facit iudex ſᷣm eũ ⁊ cal.qui abſoluit reũ pꝛoptera qꝛ nõ ẽ eſtia ta quãtitas eſtimationis uel itereſſe ex quo ↄſtat eũ ↄdẽnãdũ.Sed dubitat᷑ in quãtũ.faciet gqð ẽ dictũ ad h̊ ð iureiur.ex lẽis:hec ſunt eoꝝ vᷣba qᷓ Iʒ ſint norãda ⁊ inſtrnãt indicẽ qualit᷑ debeat ſe hꝛe:tiñ nõ declaꝛãt qᷓ it᷑ teſtes debeãt aꝑte ðpo nere. vñ aduerte tu clariꝰ poſt gl.? Bar. i.l. ij. C. de reſcin. nen.⁊.l.pꝛecia reꝛũ.ff. ad.:.fal.⁊ ali quid ꝑ eũdẽ ĩ tractatu de teſte ꝙ cũ eſtimatio re rũ nõ cõpꝛehẽdat᷑ ſenſu coꝛpoꝛeo ſʒ iudicio itel lectꝰ:oʒ ꝙ teſtis reddar cãʒ ſui teſtimonij ẽt ſi ñ iterꝛoget᷑.ał nõ nalebit diciũ ſnũ ꝑ ea que dixi ĩ .c.cũ cãʒ.S.eo.⁊ iõ puto ꝙ ſi teſtis dixit tał res Vʒ im qꝛ tm ðᷣdiſſẽ nõ vʒ teſtimoniũ:qꝛ nõ ſeq im dediſſet ipſe ⁊ alij teſtes:gꝰ tãtũ nalet cõi eſti matõe.nã poſſunt decipi ĩ pcio nec ſequit᷑ potᷣat iſtis pꝛo tãto nẽdi:ergo tin nalʒ. nã ſepe aliqui decipiũt᷑ ĩ pᷣcio nt ĩ.c.cũ dilecti de ẽp.⁊ nen.pꝛo h glo.nõ.x.q.ij.hoc ius ĩ nerbo nt plꝰq dicit q; ſi aliquis offert eccleſie ꝓ re ſua plꝰ qᷓ; nalet nõ dʒ reciꝑe id qð eſt ultra inſtũ pꝛeciũ:⁊æ idẽ no.iĩ c.i.de emp.⁊ nẽ.oʒ gꝰ ꝙ teſtes reddãt cãʒ con cludẽtẽ cõem eſtimationem q̃ cũ uariat̃ ex ipᷣe = ex loco:ut.d.l.pꝛecia dʒ ſe reſtringere ad locum nbi res ẽ ⁊ ad tpᷣs nẽdiniõis.vñ ſi res ꝓduẽ fru ctꝰ uel redditꝰ:debẽt teſtes dicere ꝙ talis res ſi ta ĩ tali loco rãti redditus ſolebat nendi tali ipᷣe cõit᷑ pꝛo tãto:nec nocet imo pꝛodeſt ſi adderet: ⁊ nos eriã tin dediſſemꝰ ſi fuiſſemꝰ empturi:⁊ ſi index eſtimaroꝛes deputat dir ſe ĩfoꝛmare fᷣm pᷣ dicta. Si aurẽ ẽ res mobilis tũc dicẽt teſtes ſᷣm Har. ꝙ nalʒ tm:qꝛ ꝓ tãro potniſſet uẽdi:ut.d. .l.ſi ſeruꝰ.ff. de cõdi.fur. Sed ego credo ꝙ idẽ ſeruãdũ ſit ĩ re mobili ſicut ĩ imobili omittẽdo qð dixi de redditu.nã lIʒ res potuiſſet uendi pꝛo tãto nõ ſequit᷑ ergo tmn nalebat cõi eſtimatione. nos eniʒ debemꝰ cõſiderare cõem eſtiationem: dnit ergo dicẽ ꝙ tał res tpᷣe tali æ loco ſolebat cõit᷑ nẽdi ꝓ tãto nł cõit᷑ repnutabat̃᷑ ualebat tã rũ:⁊ ꝓ tãta fuiſſet uẽdita:æ hoc nõbis. ¶ Op. ultio ꝙ ꝓ deceptione nõ ↄpetit remediũ:qꝛ lici tũ eſt Zheiibꝰ ⁊c.ut ĩ gl.fi.q rĩdet ꝙ illud licet ¶ Be teſtibus. uſqʒ ad dimidia inſti pcij æ non nitra. Adnuerte nõ itellige ꝙ ſit licitũ.i.ꝙ ſine peccẽo fieri poſlʒ nõ.n. ẽ vViſilłe ꝙ. I. maxie cãonica ꝑmitteꝛet öcep tionẽ:ar.optimũ.xiiij.q.iiij.c.qᷓ tpᷣe meſſis ⁊ in .I. bonã fidẽ. C. de actio.⁊ obl. Itẽ ex alio non dʒ itelligi ð exceptione doloſa:qꝛ nbi dolus dat cãm ↄctui nel ĩcidit ĩ cõtractu cõpetit remedium otra dolorf.ꝓut nõ.in.c.cũ dilecti ð emp.⁊ uè. 2.l.elegãter.ff.ðᷣ dolo. nñ Inn.i qᷓdã addi. quaʒ fecit in.c.ĩ cinitate ðᷣ uſuris dixit ꝙ illð hʒ locuʒ iuris foꝛi:ſed nõ iuꝛe poli.i.iure celi ſen dei.i.in foro pniali.Sed dic clarius ꝙ aut iteruẽeit ðce ptio reipa ſine dolo ⁊ facto ꝑtis ⁊ nõ dat᷑ aliqð remediũ citꝛa dimidiã iuſti pcij.nec etiam cꝛedo ꝙ aliqð pcẽm ſubſit.nã ſi nutꝛiet᷑ pcẽm tunc ius canonicũ daret remediũ ẽt ĩ foꝛo ↄtẽtioſo ar.in .c.fi.ð preſcrip. aut iternẽit ðᷣceptio reipſa dolo Ptis qꝛ iduxit doloſe ad nendendũ ꝓ minꝰ iuſto pcio er competet ꝛemediũ etiã citra dimidiaʒ in ſti pcij fᷣm nõ.i.d.c.cũ dilecti ant iteruẽit ðcepti o reipſa et ex ꝓpoſito n iñ inteꝛuẽit dolus ꝑtis et ꝓcedat dẽʒ Inn.ut ĩ foro ↄtentioſo tolleꝛet᷑: ſy n ĩ pñiali:qꝛ ñ dẽbat pati ꝓximuʒ decipi quẽ dʒ diligere ſicut ſeipᷣm de pe di ij. ꝓximos.ſi ãt uterqʒ ſciebat nerũ nalorẽ rei:tũc nullum ſubeſt pcẽm:lʒ res ſit uẽdita ꝓ miori pᷣcio ar.i.l.cuius ꝑ errorẽ.ff. ð re.iur.Et mð ad hãc mãʒ qð nõ. Jo. cal.i.c.nanigãti ðᷣ nſuris.⁊ ̊ plene nõbis. Caſus: Recipinn Lbeꝛicus. tur ⁊ public antur teſtes qͥ interfueꝛunt ſẽtẽtie ubi ꝑ ſcꝛip turã de ſnia non appaꝛet. In pᷣma ponituꝛ ꝑiis peritio.iĩ fa pꝛoniſio ⁊ iudicis datio ibi ideoqʒ. Mõ. ꝙ lIʒ cã mr̃imõialis ſit dignitatis epalis ut i.c.accedẽtibus de exceſ.prela.⁊.c.i.de ↄſang.⁊ affinirate nihilominus põt tractaꝛi coꝛaʒ capitu lo:ut hic:qdð ĩtellige de iure ſpali puta ex pꝛinile gio uł preſcriptiõe de qꝰuide bonã gl.in.c.ſas de ꝛeſti.ſpo.⁊ qð ibi dixi nel ſede nacãte ſecũdũ doc. ar.j. de heꝛe.ad abolendaʒ. Ex his nõ duo prio ꝙ ea ꝗᷓ ſpectãt ad dignitatẽ epᷣalẽ nõ dico ordinẽ pñnt pᷣſcribi ꝑ infeꝛioꝛẽ epᷣo.ᷣo ꝙ; neduʒ i iuriſditiõalibus ſimpłꝛ:ſʒ eiiã ĩ ſpecrãtibus ad dignitatẽ epᷣalẽ ex quo iuriſditõis ſũt trãſeunt ĩ capitulum ſede uacãte. ¶Mõ ꝙ acia indicij in ſcriptis publicis ñ r̃dacta pnt ꝑ teſtes pbaꝛi ad hoc.c.qm ↄtra in fine.s.de ꝓba. ¶ Mõ rertio ꝙ ad ꝑperuãdam memoriã alicuius actus ſatis ẽ ꝙ teſtes qͥ actui iteꝛfuerũt ꝑ indicem exaient: 2 eoꝛũ dẽa ĩ ſcripturã publicaʒ redigãt᷑ p.⸗ ↄtra pᷣdicta ⁊ cõtꝛa tex. nẽ. n. ꝙ hec ſnĩa non te nuit ex quo ĩ ſcriptis lata n fuit.ij.q.i.ĩ pᷣmis:et i.c.fi.ðᷣ ꝛe iudi.li.vj.E. ð ſen.ex ꝑi.reci.ꝑ totũ: 27 ↄns nõ dʒ i ſcipturã publicã redigi: ut in. c. iteꝛ dilectos ð fi. inſtꝛu. Soluit glo. i. ꝙ bᷣ ẽ ſpã le ĩ cãis mẽimõialibus ſicut ſernãtur in cãis bꝛe niſſimis ⁊ inteꝛ cleꝛicos:ut in ant᷑.niſi bꝛeuioꝛes C. ð ſẽ.ex ꝑi.reci.æ.xi.q.i.ſi qs cũ chco dic h ñ ꝓcedeꝛe ut claꝛe colligit excle. diſpẽdioſamðᷣ iudi.iuncta cle.ſepe ð.v.ſig.ex qᷣbꝰ claꝛ colligit puny hiu en ſmntmi, in n luir inn cii 49 ummmnmnit n ilnitigiin imani ni uſts gtunbe n cicten rr i. G Amtibg npi tan 1, vrtoririponictdugtnain Pcüſeiſn tetiennin den rmirdte r Erorrtdrn Ocin Memerstiuin in Wecöcminkeeneiauk Uöeinrbfaglun Gtgtinfrinen lliwin lictieantüggndee iunmiitſimin imini itin Ritbrto ni Muitgldmunaſtye tifinn rizitine ilee ulte trtiittidel cinmlitetl ã lohmincinn ii⸗ tnpctünfi e kepoickiti ee mmamhtnin iee ti ltrzſinir lii ,0 uenutdoleg cgn im ng Ylht gnne ſn in x e i gninzf⸗ mnglitey mi e N nmu ſi ? mmiuhniniir ulin e NoniN, i⸗ bali. kutele iha, Iheiiio Uls Rapin 71 elns ian inafeunt tirettig ſeid wideſinnon npan In na dotiundis id ift oriſd tindics duidesd. Ggkänindalsltdihinis ien cAttliidus de ct Nrdnd ti de Nange Knmmne nbtoninns draari cordh m doad deig deime l ne Puu Po itir euc Wwaginch de Wdadd dMdſedenan ſii daen Nder d ntnin Erdeſin Piog aiſhaiuldiui dih ordine dr ped Pinſeiozi ho fo gt ionſdinoꝛibos ſmfißii fwuiſn⸗ wyicale płꝛ cc. dʒ ferri ĩ ſcriptis ⁊ ad iſtũ tex.dic ſᷣʒ Jo: an. ꝙ potuit ĩ ſcriptis recitari æ de ea publicum inſtrẽm ni fieri uñ pondera tex. ꝗᷓ ſolũ dic ꝙ non fuit i ſcriptis redacta nõ diẽ ꝛecitata ⁊ i fine mã dat redigi ĩ publicã ſcripturã qᷓſi pus nõ intneiſ ſet publica ſʒ pnata. Et nõ bñ ex h ꝙ lz de ſolẽ nitate ſubãli ſnie ſit ꝙ ꝓnũtiet᷑ ĩ ſcꝛiptis: ut i.d. c fi.a m ẽ neceſſe ꝙ illa ſcriptura ſit publica:ſʒ ſuffiẽ prinata manu iudicis fortaſſis ſcripta ſed poſtea nt faciat fidẽ:oʒ ꝙ nõrius ꝛedigat ĩ ſcꝛip iis publicis.d. c. qm ↄ: ? de alijs caſibus hᷣ enũe ratis in glo. dic nt plenius dixi i. c.i.de libel.ob la. ¶ S qꝛo nũqͥd ĩ hac teſtiũ ꝛeceptõe ſint citãᷣ di bi quos negociũ tãgit gl.ij. dicit ꝙ ſic ꝑ.c.ſi gnificauit. ö. eo. ꝙ nõ idẽ tenet h Inno. allegat aut᷑. de inſtꝛu. ca.J. de quibꝰ.ff. de adop.l.nã et Ede accu.l. ult. cũ.d. c. ſignificauit. Idẽ do.ð ro.decif.xiij.?⁊ hoc teneas.Sicut.n nõ nalet ꝛc ceptio teſtiũ ꝑre nõ nocata qn lis ẽ ð pnti.ni in c.ij. S. e. ⁊ in aut.e.ꝗ.⁊ h multoforuꝰqn recipi unt᷑ ad ꝑpetuã rei mẽoriã: cũ ĩ pꝰ caſu nõ ſit tmn ꝑicnlũ cũ poſſit excipꝑe ipᷣe pnblicatiõis tã in per ſonas ꝙᷓ; ĩ dicta ⁊ ꝓbatões de facili exiſtãt.i cãn nero nio pꝰ lõgũ traciũ ippᷣis poſſit ꝑire copia te ſles reprobandi nel dicta:ad hoc c.qm pꝰ rnſo ut lit. nõ ↄte. limita mñ hãc gl. qn ſine ꝑiculo ꝑs abns nocari ⁊? expectari põt. als poterunt teſtes recipi ? ꝓcedr̃ ſʒ diſpoſitõneʒ dẽi.c.qm. ſ.nt.j. ãnũ denũciet᷑ ꝑti:ita nõnter dixit Inn.i.c.ſigni ficauit. ĩ fi.. eo. ꝙ norabis facit bonꝰ tex. in ſili i. c.cũ dilecta de ↄfir.nti.uel ĩnti. ¶ Mãc extꝛa gl. expediẽdo gl. magnã Inn. æ dicta alioꝝ ſuc cinte 2 ↄcluſine qᷓro nũqͥd oĩa geſta et ſcripiure poterũt ſic exẽplari ⁊ publicari:młta bic inoluũ tur marxie ꝑ do. An. Ego clare ⁊ breuiteꝛ dico ꝙ poſſumꝰ ↄſideꝛare ires caſus:pᷣmꝰqñ in acin geſto nlła iteruẽit ſcriptura: exẽplũ i. c. ſigniſica nit. S. e ᷣus qñ iternẽit ſʒ fuit ꝑdita nec ſuꝑſunt teſtes qͥ iterfnerũt actui: ſʒ illi q uiderũt ſcripiu rã:⁊ hũc caſũ nõ tãgunt hic doc.teriiꝰ caſus qñ ĩ actu intuẽit ſcriptura q̃ ex cã petit̃ nũc exẽpla ꝛi ⁊ publicari. In p caſu teſtes pñt recipi qui ðᷣ ponẽt ſolũ ſuꝑ ilo actu citato ad vᷣſaꝛio ſen quo cũqʒ alio cniꝰ ĩterẽ nt.S. dixi:ut hic ĩ.d.c.ſigmii cauit: ⁊ clara latiꝰ ut dixi ĩ.d. c. ſignificanit In fo cãn non ſuffſicit ꝙ teſtes deponant ſe nidiſſe ſcꝛipturã ad effectũ ut eoꝝ dicta faciãt fidẽ ſicut iſtrm ꝑditũ:qꝛ poſſ1z ð facili fianus ↄmitti cum te ſtes nõ pñt de facili ↄpbendẽ an iſtẽm ſen pᷣuile giũ eſſet falſũ hĩc ẽ ꝙ ſolꝰnõriꝰ n ſuffiẽ ad ſcrip turam exemplandã: ut ĩ.c.fi.de fi.inſtru. ſʒ oʒ ꝙ ꝓbet᷑ ſaltẽ pᷣſũpiiue ꝑditõ ĩſtꝛi ⁊ ꝙ teſtes ſint pe riti ita ꝙ ð facili nõ potnerĩt decipi:ut pꝛobari vꝛ i. c. cũ oli. .de pꝛiui.⁊.l.teſtiũ ĩ fi. E. de teſ. tenet Mar. in ant᷑.ſiqs ĩ aliq documẽto.C. de edẽ. uide pleniꝰ ꝑ doc.i.d.c.cũ oli.⁊ dic ut ibi ⁊ iĩ H caſn requiret᷑ ut ꝑs aduerſa citet ⁊ ſic foꝛiꝰ qᷓ; i caſu pcedẽti cũ agat᷑ de maioꝛi piudicio. In calu tertio dic ꝙ oẽs ſcriptur̃ pñt ex cã exẽ ¶ Albericus.· ꝙ ſuia ĩ hac cã ⁊ ĩ alijs qᷓ tractãt᷑ ò plano ⁊ ſim plãi ? aurẽticari puta qꝛ ĩcipiũt deleri ł imet qᷣſ ne perdat oꝛigiale cũ heat trãſire ꝑ loca pericu loſa ł ẽ ꝓcuratoriũ ⁊ hʒ agẽ ↄ diuerſas ꝑſonaſ nel ſile qͥd ut ĩ.c.ſi.de.fi.iſtru.⁊ ð ofir.nti.cũ di lecta ð puił.ex ꝑte abbatiſſe cũ ſili.⁊ ĩ h̊ cãu dic ꝙ ſi idẽ notariꝰ qͥ fuit rogatꝰ ðᷣ iſſio ułt exẽplar̃ nõ req̃rit alia ſolẽnitas:qꝛ nnũ n iſtẽʒz lʒ multa ſint exepla.l.unũ teſtm. ff ð teſt. nõ. Mar. in. d. aut᷑. ſiqs: æ doc.i.d.c.fi.ð fi iſtru.ſi vo nõ ẽ idẽ notariꝰ ꝗqᷣ fecit iſtrm:tũc oʒ ꝙ ꝛecurat̃ad indicẽ nt i. d. c.fi.⁊ ꝙ citeĩ ꝑs cꝰinteẽ põt.nã ĩ hac exẽ plaiõe ſubẽ magnũ pꝑiculũ:et non minꝰ qᷓᷓ qñ te ſtes exaĩant᷑ imo magis cũ iſirʒ ſen puilegiũ poſ ſet eẽ flin latent᷑ æ index ⁊ nõriꝰ ð facili nõ ꝑpen derẽt cũ nõ ſint ð mã iformati. Ideo dʒ nocari is cuiꝰ iĩtereſſe põt ut ſe oppõat ſi nelit ał exẽplũ nõ nalebit.h̊ tenẽt doc.cõit᷑ hic ⁊ ĩ.d.c.fi.⁊ legi ſte maxie Bar.i.d.ant᷑.ſi qͥ ⁊ ſpec.i ti.ð ĩſtru. edi. ꝗ. oñſo ⁊ dni ð ꝛota decif.xiij.bñ facit.c.cũ dilecta pᷣal. æ hec bñ nõbis:qꝛ młii ĩ ̊ errant fa ciẽtes ſolũmõ exẽplari ꝑ nõriũ auct᷑e indicis:et plus dicit hic Inn. ꝙ ſi ſit iſirʒ qð aliũ ſpãlit᷑ ñ tãgit ut pᷣuilegiũ uł idulgẽtia: ⁊ ſic nõ ẽ ſpẽalis aduerſariꝰ dñt ſaltẽ ꝑ edictũ ſolẽne nocari quo rũ itereſt ſen itereſſe poſſi ał.ãt ñ nalebit cxẽpla tio ſʒ eũ niſi fiẽt ꝑ illũ qͥ ipʒ ↄceſſit.ſic.n.ſin alte riꝰ nocatõe a pᷣnꝰ ↄceſſit iia põt ð nouo exẽpla? nł triplicare. ¶ Cõtra h̊ iñ op.ð.c.cũ dilecta de ↄfir.uti.uł innti.ubi corã papa fuit aduerſariꝰ ꝛepugnãs ꝛenocatõeʒ pᷣuilegij. Hndʒ Inn. ibi ꝙ ibi nõ fuit emiſſũ aliqðᷣ edictũ:ſʒ aduerſarius ⸗ↄ parnit ? fuit anditꝰ.uł ᷣm Jo. an.iʒ is qui pᷣni legiũ ↄceſſit expoſtfacto ipᷣm põt publicare ſient a pricipio ↄcedẽ cũ publicando niſi aliud dicat nibil ð nono dat᷑. Itẽ dicit id qð. S. diciũ ẽ ĩtel ligẽdo qñ pꝛinilegiũ ſuſpectũ nõ ẽ nec ð ipſo re fert᷑ qõ.alioquin nũqᷓ; ſine cãe co gnitõe ẽt ꝑ illũ q ↄceſſit pᷣuilegiũ dʒ poſtea publicari imo ? uo cãdi ſũt illi quos res tãgit:⁊ ſic loquit᷑.d.c.cnm dilecta: z. J. ð̊ pꝛini.cũ oliʒ.⁊.c.ex ꝑte abbanſſe: 2 ar.ĩ eo qð le.⁊ nõ.ĩ.c.cãʒ.S.e..i.ad finẽ:⁊ ſi i iſtis Zriũ diceret᷑ pñt exide magne frandes et grauia piudicia ꝑnenire cũ ex q pnblicatio fca eſt de falſitate ſine ſuſpiciõe pᷣoꝛuʒ nihil nlteꝛius dici poſſet:æ bec nõ.⁊ uide qdᷣ nõ. Inno.i.c.ex ꝑte abbatiſſe pᷣalle. Satis.n.mihi placẽt pᷣdẽa ꝑ iura ſuꝑiꝰallegata.nã æ idẽ nõriꝰqͥ feẽ originale põt de nouo illud exẽplaꝛe ſine ꝑtis nocatiõe: ut .S. dixi fortiꝰpõt ille qͥ cõceſſit ⁊ q ð nouo poſſ ocedẽ:utile tñ ẽ ⁊ nalde honeſiũ nt ꝑs nocetur cũ ⁊ pricipẽ qnqʒ fallat obliuio xxiij.di.pᷣterea. (Se nũqd fea publicatiõe pᷣſũat᷑ ꝙ ꝑs fu erit uocata uel qð edictuʒ emananerit cũ traciu tpᷣis obijciat᷑ ꝙ nõ fuerũt nocati quoꝝ iteꝛerat. Inn. refert bic dnas opioes:pᷣma ꝙ pᷣſumi dʒ oia ſolẽnit᷑ fca.l.i.⁊.l.optimã.C. ð̊ contra.ſtip. fa ſm alios ꝙ ſi ĩ publicatõe ↄtineat᷑ eos noca tos pᷣſumit᷑ als ſecus ar.i.d.l.optimã. Moſtiẽ. põit ttiã opi.diſtiguẽtẽ ĩter tpᷣs et tpᷣa.naʒ ſi pn blicatõ fuit fẽa ita ð rcẽti ꝙ utẽs ea põt ð facili K 5 ſolẽnitatem probaꝛe ſi icũbit onus ꝓbandi niſi expᷣmat᷑ ĩ publicaniõe ꝙ; ſolẽnitas fuit fuata. Si ãt factuʒ ẽ ia amiquũ ut ipoſſibilis reddaĩ ꝓba tio iuc oia pſumãtĩ ſolenit᷑ acta.l.ſi arbit᷑ ff. ð ꝓ ba. Ego arbitror indubie ꝙ iſti oẽs non bene dicãr. pꝰ n. dico ꝗꝙ qntũcũqʒ i publicatione dica tur ꝙ ꝑs fuit citata nõ ſtat his vbis enũciatiuil qꝛ qn aliqd enũciat i iſtĩo qð n põt iteꝛẽiꝛe tp̃e ofecti iſtti vba enũtiatina n faciũt fidẽ:nt i ant᷑ᷣ. ſiqs i aliquo documeto palegata:⁊æ ibi Mã.nõ. Inn. i. c. qm ↄtra de ꝓba. Itẽ ſolẽnitas extriſe ca ñ pſũit et ſi tps lõgiſſimũ ſit pteꝛitũ niſi alia pᷣſũptio adſit.l.qcũqʒ.ff.de publi.⁊ qð.nõ.in.c. pnenit ð emp. æ uen.potuit.n. qͥs clã facẽ publi cari iſtm falſũ æ ſeꝑ illud tenuit ĩ aꝛcha.non eſt .n qͥd ꝑti ipuiet᷑ ſi non Sdixit: ꝓ h qð ĩ ſili nõ. HBꝛr.i.l.theopõpus. ff. de dote ple. æ dixi i. c. .ij. z. c tuis S eo. Ad idem glo. nõ. iuncto tex. in. l.ana. C. de fi. iſtru. æ. inris aſte.li.x.nec ob. .lI.optiazʒ pal. qꝛ loqt qñ aliqͥs enũciat᷑ iteꝛ ꝑtes. tũc.n.ĩ piudiciũ ꝑtiũ iliud enũciatũ ꝓbat᷑ exqꝰ ẽ ð ſubſtatia actꝰ q agi. Sʒ ĩ caſu nr̃o altᷣaʒ ꝑtẽ ñn apparet fuiſſe pntẽ:ſecꝰſi ĩ publicatiõe diceꝛet ꝙ ꝑs fuit pns:qꝛ tũc tractu ipis pᷣſũeꝛet citatio ex qfuit pns publicationi æ nõ ↄdixit iur ea q plene diri i. c. qm pal.? ꝑ Inn.in. c. innotnit de eo ꝗ furti. or. recep nec ob. pᷣdictis ꝛ25 iĩpoſſibi liraris q facit Moſt q́ꝛe debuit ðᷣ ꝛeqſitiõe facẽ rei inſtrm: ꝓut dẽ i. c. ſignificanit. S. e.⁊ tener illud ſient exẽplatũ inxta gl. no tabilẽ in. c. enʒ in int̃ de offi. dele.uel ſeruare i publicatiõe ea 3 di xi ĩ. d.c.qm contꝛa. Aduerte tñ ꝙ ſi notari⸗ exẽ plaret de ↄſenſu ꝑtiũ ↄfitẽtiũ neꝛa eſſe qᷓ ↄtinet i illo inſtro. tũc ẽt ſine aucte iudicis fidẽ ſaceꝛet iteꝛ ꝑtes ſaltẽ tãq; ↄfeſſio ⁊ pactũ:⁊ ſi ñ ut ſcꝛip inꝛa publica cũ nõriꝰn fuerit rogat ð ↄtẽtis in dicto iſtr̃o iux nõta ꝑ Maꝛ. in. d. aut᷑.ſi qs ⁊ ꝑ doc.i.c.fi.ð fi.iſtru.⁊ ꝑ ſpe.ð iſtru.edi. .reſtat vV. pe. ⁊ i.O. fi.V.ij.qð nõ.⁊ ſic limita.d.c.fi. 1 NQuero qjlit fiet hec publicatio aneſtatõnũ ð qꝰ i tex Inn. pꝰ dicit ꝙ poſtq; teſtes recepti ſuni = dicta eorũ ſcripta:dʒ fieri dictorũ publicatio a iudice ordiario ſedẽte ꝓ tribunali:æ nocatis q ꝛũ iĩtereſt ſi adeſſe nolũt i aut.de inſtꝛn.cau..ðᷣ ꝗqbus.fl.de adopti.l.nã de accuſa.l.fi.C.? dẽo c.ſignificauit ⁊ uocanit notariũ qͥ ſcripſit dicta teſtiuʒ quos ſolꝰ tabellio receꝑat ⁊ nõ adhibeaĩt ſibi fides ſine ſubſcriptione teſtiũ corã alio iudi ce niſi corã illo q eos receꝑat in ant. de here. et fal.l.ſancimꝰ. Eſt.n. adhuc priuata ſcriptuꝛa ſʒ quoſdã:ſʒ ex qſic ſubſequit᷑ pnblicatio per iudi cẽ fides ſibi adhibebit᷑:ſʒ ipe Inn. Sriũ cꝛedit. nã ᷣm eũ ex quo acta ſcꝛipta ſũt ꝑ tabellionẽ cꝛe dit᷑ eis inter eaſdẽ ꝑſonas ſine alia publicatione .C. de dona. l.iĩ donatiõibus.S. de pꝛoba.qm ʒ .ff. ð iureiur.l.ſed ⁊ ſi poſſeſſor. S. ultio.cũ.l.ſe. Si ãt arteſtatões iueniat᷑ apud indicẽ ſʒ non an tẽticate ꝑ tabellionẽ neceſſaria ẽ hec publicatio ſm eũ. Mõ bñ hãc opi. Inn. nã peſetit ꝙ ĩ exa miatiõe iſtorũ teſtiũ qͥ ꝛecipiũt ad ꝑpeinã rei me ¶ BHe teſſibus. moriã nõ eſt opꝰ ut teſtes adhibeantur: ſicut nec qñ lis pẽdet ðᷣ pnii:⁊ ſic in actu q̃ſi iudiciali pa ro de quo aliqᷣd nidiſtis in.d.c.qm ↄtra ⁊.c.pꝰ ceſſione ̊ ꝓba.fo ſẽtit ꝙ teſtes pñt adhibeꝛi ⸗= maior fides adhibet᷑ tunc ſcripture notarij: ꝓ hᷣ qð dixi ĩ.c.cũ cãm.S.e.tertio ꝙ ð neceſſitaie di cta iſtorũ teſtiũ nõ ſũt publice maifeſtanda:ſʒ ſa tis ẽ ꝙ per nõriũ ꝛedigãt᷑ ĩ publicã formam:æ h̊ ultimũ ſingularit nõbis.nã uult ꝙ faciãt fidem etiã coraʒ alijs indicibꝰ inter eaſdẽ ꝑtes ſine q̃i bet alia pnblicatione:ſa uide circa hᷣ qð plene di xi ĩi.c. cãm qꝗᷓ. S.e. nnd põt hic queri corã quo iudice fiat iſta publicatio reſpeciu teſtium ꝛcipiẽdorũ dic ut dixi ĩ.c.ſignificauit pᷣal.ꝛeſpẽu ſcripture exemplande dic ut plene dicetur in.d. .c.fl. de fi. inſim. . aſus: Doteſt Bm in tua. dupir ſummari ꝙ cõtineat id qdᷣ.c. ueniẽs. S. e.⁊ pʒ hũc ĩtellectũ hoc dicit. Mariatio fine agendi pu blicatis atteſtatiõibꝰlʒ ꝓducere teſtes. Adueꝛte hec lec. ꝓcedit ſi hẽtur ꝛeſpectꝰad faʒ ꝓductio nẽ uel ad tertiã reſpẽa prie:qꝛ pria ꝓductio fuit facta exrra iudiciũ duʒ ꝓcedeꝛet᷑ ſʒ foꝛmã c.fina lis ðᷣ clãdeſti.deſpõ.ut mẽimoniũ poſſet phi nõ obſtãte forte ifamia ĩ Sriũ:ſʒ fa ⁊ tertia fiũt ĩ iu dicio dũ directe agit᷑ ad mꝛimoniũ ſeꝑandnʒ ꝑꝑ ↄſãgninitatẽ.ſʒ quo ad tertiã ꝓductionẽ noniſſi me fiendã reſpẽu fe iã ĩ iudicio facte non proce dir h itellecius:qꝛ i eodẽ iudicio agit᷑ æ teꝛtia ꝓ batio ẽ directe Sria fe:⁊ ſic ñ debẽt admitti pu blicatis atteſtatõibꝰcle.ij. J. eo ti. Jõ legt᷑ aliteꝛ 2 cõ us ſic.Mublicatis atteſtatõibꝰ ĩ cã matri mõiali ſuꝑ eo.c.uel directe rio teſtes produci poſſũt:⁊ hãc ſpãlitatẽ in cã matꝛimõiali ꝓbat h̊ lr̃a melins quolibet alio iure. Ego ſũmo ſic ſᷣm aliũ itellectũ nõbilioꝛẽ nõ ponẽdo aliquam ſpali tatẽ ĩ cã mẽimoniali. Dublicatis atteſtatiõibus pnt ꝓduci teſtes ſuꝑ eodem aꝛticulo nel directe Srio qͥ pꝛins fneꝛũt ꝓducti ſn iudicio ſũmaꝛio ſen extꝛa indiciuʒ:⁊ tũc expone tex.in fine ibi in hoc caſu ſ.cũ teſtes ał ꝓducti ꝛeprodncãt᷑.cõis diuiſio. fa ibi qᷓꝙ; ¶ Mõ tertiũ poſle ĩpetẽ mr̃i moniũ int᷑ alios ↄctũ r̃ſpẽu ↄſãgniĩtatis nł altiꝰ ipedimẽti:lʒ nullũ pᷣtẽdat ĩtereſſe pᷣnatũ:ſʒ ꝛſpẽᷣn pcẽi nel boni publici ad hoc.c.liis ⁊.c.tertio de ꝓba. Er nõ ꝙ talis ipeditor põt dici accuſator Iʒ ſolũ agat ciuilit᷑ ad ſepaꝛatõeʒ mẽimonij:ſʒ di cit Jo. an. ꝙ iproprie dẽ accuſator cũ nõ ſit qõ crialis ſed mixta:ſicut ĩ.c.tue de ꝓcu.⁊ dicit ꝙ agẽ de cꝛie ĩceſtꝰ ꝗͥ ↄmittit᷑ int ↄſagnieos.xxxvj. 1q.i.ꝗ.cũ ergo:⁊ hoc reſpeciu dicit᷑ accuſator: ſed nõ ꝓprie ut dixi qꝛ nõ agit᷑ ad nindictam ſʒ ad ſeꝑationeʒ dũtaxat.Ex qnõ ꝙ appellatione accuſatorũ ſolũ nenit ꝓprie is qͥ agincrialit᷑ qð nõ ꝓpteꝛ ſtatuta:? qñ dr agi crialit᷑ dixi.S.ð iu di.ſuꝑ Rica. 6. fo. ꝙ ꝓbatio facta extra indiciũ ſũmarie ad cenũ effectũ non ipedit ꝓba tionẽ faciendã in iudicio plenarie quo ad illũ ef feciũ nel eiiã ad effeciũ oriũ:æ hoc ꝓcedit conſi 14 Pn i uck ui 46 un 1 inie, i t ucg a in n uon chapnndrAniz, 9Cal ihulu 4 Gjfiuni n ul⸗ eaten ſwier ordl aun inntur tud⸗ Brile⸗ n unimtiiſa ui eutm uti lmfiniß n tvontanienen Uniantutn iurntrieti; nl nor us centtic utin ien MNdraümtudenuwn eCdedeciawe aöadtkeud Aenis 1ſelductencne auht ni Ne Gnlalri dnnnczundh nfelinimui, ug ſa aitim 4r,; tegtnanie dn Ait ttunenittnnnuz HZ ihoner. giigin etiblunenterer G di mß 4 eedl ſbain ſn⸗ / Naͤl iban vhmn iif o Neut rnii hin Diegrni dii ln am nini mputn /ſini , iaig finamun n rin in jiſitn i i 4 wanm ginninmutnt,, Munmn ja tmiintmmre v i pi feiii inde r n ge⸗ indtms ieole leo gl letn moedrrear n fer ien deba dnirn d rs meſnob'de i d Rolecn dan mſe Dedlcns miridd daeni i ln e,N dnect en Wes Nodrn Kirt dirſdumi ndd wimadt donh nains and e tio e. Cdo n eft i cleci ddlion ſdnidd Giannſtll . iitinmdndi Pidiuis utſuin ir Panaieſts n Eden Rnuanel rid ins ſvenn Rdi 1 H õ ne boe n li eſtsi, — ulo fib Mhimi n i ni1os gi ihin = . nl ptecn leleſe mnf⸗ hoc cHis 10iil 8 zo M 4 . or dünm er uͤſen zſouͦvon r⸗ ignin vlaroſi ſo . A n in R 4. i ſvo Ni vaci inni⸗ lunt e ,trden ſainitna 14d Rdle/ — derara fa ꝓbatione reſpectu prie. ¶ N tertio q nꝛes qttuoꝛ teſtes deponẽtes ſꝛ ↄagninitate 2 ſic ſuper affirmatia non pferũtur plribuſ ĩ eo. iudicio deponentibus ſuper non ↄſangninitate: 2? ſic ſuꝑ negatina.Cuiꝰↄriũ ſẽtit Inno.i.c.ſuꝑ hoc.de renũt. ubi dicit ꝙ magis credit᷑ duobus alfirmãtibꝰ qᷓ cẽtũ negannibꝰ: ſz dic illud pꝛoce dẽ ĩ negatia nõ coartata: qᷓ ve ꝓbari nõ põt: ſe cus ĩ coarrata ut hic tũc enĩ idẽ dᷣm ut in affir matina ut ẽ caſus h ꝙ nõ. ? tenet Joã. an. id. .c.ſuper hoc de renũ.⁊.c.bone de elec. 6. ꝙ; ꝓpiq ⁊ ↄſãgninei nõ ſolũ admittũt᷑ cũ agituꝛ 8 ↄſãguinitate ĩ fauorẽ mꝛimonij ſʒ et pꝛeferunt alijs extraneis ſi ſũt numero plłes ut hic:facit.c. nidetur. . qui marti. accuſa. poſſ. æ dicit Inno. ꝙ in cauſa ho. c. pferuni iſti ↄſãguinei et ſi eent nũero pares cũ alijs:qꝛ ſtaãt ꝓ matꝛionio de ꝓ ba.ex lr̃is:ſʒ Moſt.intelligit ? bñ ꝙ pluꝛes pᷣua lẽt niſi ex qitate teſtiũ alliud indicet de quo ſa tis dictũ fuit S.e.ĩ noſira. bonuz mom rũdendi cuʒ qꝛiĩ ð qoe min dubilabili: ut rñ deaĩ ad qoem dubitabileʒ que põt oriri ex ma qois: ? ſic idirecte rũdeat᷑ ad qonẽ ꝓ oſirã ſiẽ fecit hic papa:qð declra ut in glo.i. s et in ſpirirualibus hbʒ locum illa iuris ſubuilitas: ur ꝓpbationes facte ad unũ effecium ł extꝛa iudi cium nò faciãt fidẽ ad aliuʒ effectum ſeu in undi cio:qðᷣ nõbis:ↄcordat.c.ueniens s co. ¶ Nõ ibi illa eadẽ ⁊ c. ꝙ teſtis fo iductus ſuꝑ.c.ad a liuʒ effectum põt dicere. ego dico illa eadẽ que dix in prima depoſuione: æ hoc eſt cantum ne notet᷑ de cõtrarierate æ nide Mar. i. l. eos. ff. ð fal nbi dicit ꝙ nõ reꝑit iſtã qoem tactã ? ꝙ iu dice aqᷣeſcente nalebit tale teſtioniũ: ſʒ iudex po teſt non admittere ut andiat teſtẽ æ uideat qᷓ cõ ſtatia ſeu trepidatiõe loqᷓt ar.l.de miore. F. tor mẽta. ff. de qoi.æ tũc ↄſulit teſti ut faciat ſibi ex hiberi pmã depoſitionè ut hẽat uel non ꝓteſter ĩ fine depoſiuõis ꝙ nũc ñ ita recordaĩ:ſʒ nult peꝛ oĩa dixiſſe ut pꝰ qꝛ tunc melius recordabatr᷑: ⁊ ſic ꝑ hãc relationẽ euitabit nitiũ Sꝛ etatis:fac qð in ſimili nõ. Inn in. c.cuʒ uenerabilis de ex cep. ¶ Blo. i. facit quoꝛ. nã ĩ pꝛima ꝑte ponit quaſi caſũ declarãdo liam: ⁊ dic nt & dixi i pn. ecũdo. opp. nam. cum hic eſſent publicate atteſtationes nõ debuerant alij teſtes induci uit iĩ iuribus uulgaribus. Soluit ꝙ diuerſus modus agẽdi h̊ inducti tu dic: ut latius dicet cũ gloſ.ſfi. Opp. tertio ꝙ nõ rũdet papa ad qᷓonem ꝓ poſitã: qꝛ hic querebat᷑ an tres uel quattuor fᷣo loco iducti deberẽt pᷣnalere.xi.qͥ pꝰᷣ ðᷣpoſuerunt Et rũdet papa ꝙ ſi illi.xi.ðᷣ nouo depoſuerunt æẽ. dicit gl.⁊ bũ ꝙ idirecte rndet:⁊ dic ꝙ bᷣ feẽ papa:qꝛ qo ꝓpoſita erat paꝝ dubitabilis: quia pmi teſtes fueꝛũt ꝓducti ex iudicio ad effecium ut matrimõiũ pheret᷑ cũ eſſet forte ſuſpeciũ ð ſãguinitate. nunc ãt directe agebat ſuꝑ ↄſanguĩ tate ad effectũ ſepandi matrimoniũ de facto ↄc tũ: ⁊ ſic teſtes recepii in ſũmario nel exira iud ci uz nõ pᷣ̈bebãt facere fidẽ i iudicio maxime plena (Kum in tua. rio.d.c. ueniẽs ⁊ ĩtelligo ꝙ iſti admittanĩ de no no õ matrimonmiũ nõ indiſtincte ſʒ inxta diſpoſi nionẽ.c.fi.j.qui ma.accu.poſ. Sʒ ẽ qubiũ quid ſi pmi reſtes ſumarie recepti eſſent nunc mortui an eoꝝ dẽm nunc debeat nalere:⁊ ur̃ ꝙ ſic ꝑ.c. pntata. j.eo. E. de teſt.l.ult.ſj Inn. Hoſt. Jo. an. ⁊ cõuer ſcribẽtes tenẽt priũ ꝙ nulla ẽ i hoc iudicio uox illoꝝ:⁊ illa iura in Srium allegata ñ tangũt huc caſũ.nã ibi ad idẽ agi:qꝛ iudex or diarius ſeu delegatꝰſuccedit loco arbitri.unde ſi ille arbiter fuifſei iudex:ñ reciperent᷑ iteꝝ teſtes: ſʒ qꝛ arbuer no ẽ tãte auctoritatis dat᷑ optio ĩ te ſtibus uiueiibꝰ:ſʒ ĩ caſu nꝛo iſte non ſuccedit lo co pmi indicis nec ad idẽ agẽ nt i l̃a:q bñ nõ bis. ¶ Aaarto glo. oppon. nz. n. iſti tres uel qituor᷑ no debebat pᷣferri. xi qui prius depeſue rat. So. ꝙ h̊ inducit dinerſitas cãe q̃ſi dicat ꝙ in iſta cã q nunc agitur illi n hñt ꝓ ꝓductis.ꝓ hoc ꝙ. S. diciũ eſt. Sed pone ex gl.ꝙ de nouo multi forte centũ producãt᷑ i fauorẽ matꝛimonij an ꝑ ꝛes ne ꝑ qnuor poterunt reprobari. Ho ſti. ꝙ ſic allegat.S.eo.ex tenore: hoc tñ arbitra bit bonꝰ index ſᷣm eũ.S. e. in noſtra. Sʒ tn advꝰ te qꝛ pᷣma fꝛonte hoc ur̃ ↄ hanc lr̃am nam ſi illi xi. ite dponãt ñ ꝛeprobãt̃ ꝑ illos tꝛes ł qᷓtuoꝛ Jo dic ⁊ cẽdo ꝙ fuu ð mẽte Hoſ.qꝙ eut qꝛt̃ ðᷣ repre batõe ꝑſonaꝝ ⁊ duo ꝑñ̃t reprobare ceniũ qꝛ duo iſti deponũt ſuꝑ diueꝛſo aniculo a pᷣmis Aat de reprobatione dictorũ indirecte fienda: 2 dic ut dixi i.c.in noſtꝛa.S. eo.ubi gl.tãgit aut ð reprobatiõe directe fiẽda: ut qꝛ iu ꝓbaſti ma iorẽ etatẽ ⁊ ego uolo ꝓbaꝛe mioꝛẽ ctate:æ non ꝓcedit dẽ; Moſt.qꝛ ceteꝛis paribus ſiat̃ pluꝛibꝰ ð quo dic ut plene le.? nõ.i d.c.i noſira:⁊ hoc ſatis ſentir JYo. an. in.c. ſeries.S. eo ubi dixi. Oop.ulteriꝰcũ eni ꝑ atieſtatiões ſecũdorum te ſtiũ ẽet ꝓbata ↄſangninitas ⁊ publicano eſſ fa cia:ut pʒ in pᷣncipio qua? papa ꝑmiuiuit ꝙ illi. xi. teſtes de nouo pnt ꝓduci ad ꝓbãdũ ↄiꝛarium ↄtꝛa cle.ij. ð teſti. lo: nlia ſolneud Sꝛium põit quanuoꝛ itellectꝰ ad iex. Drimus ꝙ boc ẽ ſpale i cã matrimoniali:⁊ iõ expõit tex.in hoc caſu.i.in hac cã.ſecundo ſol.fſᷣm Joã.ꝙ am ꝑs fuit pꝛoteſtata ante publicationẽ ꝙ nolebat pꝛo bare ↄtrariũ æ admitiit ał ſecus ⁊ hoc intellige bat Jo. geneꝛalit᷑ in oĩ cã:ſed hoc non pꝛocedit cũ hoc faciũ depẽdeat ex iuris diſpõe ⁊ nõ a no lũtate partiũ:⁊ ſic ꝓteſtatio ſua non habet alte 2aze iuris diſpõem.l.alimẽta ? qð ibi nõ. C. de neg. gel. ? ĩ. c. cũ. U.de ↄſii.⁊ plene hᷣ tetigi in .c.fraternitatis. S. eo. Terius intellectus qui nẽ magis placere glo.ẽ ꝙ bᷣ procedit qñ agitur de ꝓbãda falſuate pᷣmoꝝ teſtium. nam falſuas põt probari etiam poſt ſententiam in.c.qʒ de ꝓbati. æ. c. cũ nenerabilis de exceptione ſed hic itellectꝰ niderur aꝑie ) clemẽ.ij.nam hic di ecte nolebat pars probare orium:z ad id ꝙ dicitur de falſi tate rũde prout plene fuit dictum in.d.c.licʒ de ꝓba. Quartus itellectus ꝙ alit᷑ agebainr nunc in iſto iudicio ? alit᷑ in pꝛimo:ſed hoc non uale k (He teſtions. qno ad tertiam productionem reſpectu ſecunde nt ſupra in principio dixi. Ideo Jo. an. Moſti. 2 commnniter doc.tenẽt primum intellectum:ut ſpale ſit ĩ canſa mꝛimõiali. Sed tu hũc intellectũ itellige ? reſtringe:ut plene dixi in c.iuranit.S.ð proba.⁊ aliquid dixi in. c.ſeries.sS.eo. Moteſt 7 quinro legi fʒ do. An.qꝙ publicatis atteſtatio nibꝰ:lʒ ſuꝑ eodẽ nuł directe ↄtrario articło teſteſ producere qn probatio uenit non ſolũ ad repro bãdã fam probationem ꝑris ↄtrarie:ſʒ ad ↄfir mãdã primã ẽt in indicio ſũmario factã.non.n. pot imputari ꝑti qre nõ preduxit qte cũ eſſet ↄfe ſa de probatione pᷣus facta per plures teſtes ad boc qð nõ. Inn. in. c.cũ clamor.j. eo.⁊ qdᷣ nõ. in.c ex tenore.s eo.hec lec. ſatis mihi placet: nam ſatis excludit᷑ nimor ſubornatõis ꝓducẽdo illos eoſdem teſtes quos prius ꝓduxerat cũ illa eadẽ dicãt que prius dixerũt:⁊ ſic non põt cade re ſubornanio:⁊ ſic intelligẽdo h̊ lectura ẽ neriſſi ma. Sʒ dubiũ eſſer quid ſi nellet ꝓducere alios ſen nonos teſtes nã ſi bñ põderabis tex. iſte ſo lũ facit mtionem de prioribus teſtibꝰ de quibus ut dixi ñ ẽ ſubornationis rimor:ſed nibilominꝰ idẽ crederẽ ĩ cã matrimõiali ꝑ nõ.i.d.c.iuranit. iz in alia cã forte eẽt aliud dᷣm cũ ſcire debebat qð ille prime ꝓbatões nõ fecerũt fidem in hoc iudicio ⁊ ſic nõ debebat ĩ illis ſpẽ ponere ſʒ pꝛo bationes ſuas facere:⁊ ſic puto reſtrigẽdũ dẽm do. An.nec.ob. dictũ Inn.i.d.c.cũ clamor: qꝛ loquit pᷣma probatio erat facta prius in eodem indicio de qᷓ pote idere: ſecus ge ſi erat fẽa in alio indicio. Niereel qro põe qð teſtes iſti qͥ fueꝛũt pᷣmo ꝓducti dicũt ↄꝛiũ eius ꝙ pᷣmo dixerũt. lo. iſta nltia. in fine dicit ꝙ nõ uʒ dẽʒ eornʒ ar. hic.⁊ in.c.per tuas ſupra de ꝓba.nõ bñ hoc dẽm ꝙ ſi teſtis in iudicio plenarioſ dicat otrarium eius quod dixit in ſũmario non nalet dẽm ſuum. Sed colligendo omnes caſus iĩ qui bns teſtis ſibiipſi põt eontꝛaꝛiari.diſtingue poſt HBꝛrr.in.·l. eos.ff. de fal.ubi proſequitur hanc mãm aliquibus additis ꝙ ant teſtis contrariat ſibi in eadem inſtantia inter eaſdem perſonas: 2 tẽ aut pᷣmũ dẽʒ fuit cũ toꝛmẽtis pſʒ ſine toꝛmen tis ⁊ uʒ fʒ aꝛ.i.l.ſi poſtłlaneꝛit.ff.ðᷣ adul. Itẽ cꝛe do ſi primũ dẽm ꝓceſſeꝛit caloꝛe iracũdie:aꝛ.in .c.ex lꝛis ðᷣ dinoꝛ. ⁊ i.l.qð caloꝛ iracundie.ff. de re iudicata. Aut utrunqʒ fuit ſine tormentis:et ſi ſecnndum dictuʒ fuit aio corrigendi redendo rõem ⁊ in cõtinẽti nalʒ ſᷣm ut ĩi.c.pᷣterea.j.ti.ꝓ xi. als neutrũ dicinʒ ualet:⁊ onicit᷑ teſtis de falſo ut. l. eos in pᷣn. pᷣal.ſentir Bar.ibi ⁊ expreſſius do. An. hic Ego aliter dicerẽ ꝙ aut teſtis ĩ ea dẽ depoſitione dixit ↄöria non aio ſe corrigendi ⁊ ꝓcedit primũ dictũ:⁊ ſic ĩtellige.c.lʒ ð proba. Aut ex int᷑nallo dixit ↄriũ:⁊ tũc ualet pᷣmũ dẽʒ lʒ debilitet᷑ ꝑ ſʒ Sꝛiũ:ut nõnteꝛ dicit Inn.i.d.c. pterea: ⁊ facit ille tex. qñʒ teſtis diẽ Zriũ ĩ dineꝛ ſis iſtantijs ceſſante oĩ timore:⁊ iunc ieſtis con uincitur de falſo ut.d.l.eos.iij.rñſo:⁊ neutꝛnm dm uʒ ſᷣm do. An. hic ſed boc non puio neiuʒ ſed teneo qð.S. dixi ꝙ ualet primuʒ lIʒ oᷣbilitet . fʒ Sriũ ar.in. c.peꝛ tuas de ꝓba.⁊ nide qð nõ. ſpe. e. ti. F.i. V. qͥd ſi idẽ teſtis ⁊ ſe.qũqʒ ⁊ teſuis diẽ unũ i iudicio nullo ⁊ aliud in iudicio nalido gl. in. c. cãʒ que. S. e dicit ꝙ nalet fʒ i iudicio na lido qᷓſi pᷣmũ ſit ꝓ nõ dicro.Tu dic meliꝰꝙ ſi fi des ſit de pꝰfco ĩ iudicio nullo ið dõʒ ac ſi pᷣmũ fuiſſʒ fẽm ey indiciũ ⁊ ſm in iudicio nam non ðᷣ ber minus oꝑari ↄfeſſio in indicio nullo fca qᷓ feẽa ex iudiciũ iux ea qᷓ dixi i.c.at ſi clici ð indi.2= ĩ h̊ cãn qͥd dð.dic plene:ut dixi i.d.c.ꝑ tuas qnʒ pᷣmũ dẽʒ fuit ĩ indicio:⁊ ſm ex iudiciũ.⁊ ſi ſñia fuit lata ꝑ pᷣmũ n ꝛudcat᷑:ut i.c.ſicut.S.e. Si ãt ſñia ñ eet adhuc lata ðötrabeꝛet̃᷑ p ꝑ fʒ ar. eꝰ qðᷣ nõ. i. d. c.ptᷣea ⁊ ſatis teſiſ poſſz ex h̊ ſubijci toꝛ mẽtis: aꝛ i.l.capite qnto:cũ ibi nõ.ff.de adul. ti & Caſus: Excõica Onſtitutis.⸗ poſſut qui par tem impediũt in teſtibus pꝛoducẽdis: 2æ denunciandi ſunt teſtes non teneri iuꝛamento de neritate non dicenda: z ſi conſanguinei im pediunt teſtes actoris:punitur reus de cuius noluntare hoc fieri preſumirur:æ tua ſunt dicia ſecundum ibi illos. tertiuʒ ibi ſi quis ¶ Miõ p* canonicũ poſſe accuſare propꝛiũ epᷣm ð crimie ſimonie idẽ dic in alijs criminibus.j.de accuſa. .c.H ⁊.c.ueniẽs ⁊.c.ex parte et.c.cũ oliʒ cuʒ ſi. ¶WMoõ fo ibi in nẽa pnitia ⁊c.ꝙ in cauſa criali teſtes ſunt producendi coꝛam iudice euaʒ ſi ſint extra ꝓuinciam. nide in hoc ꝙ plene dixi in. c. cum caãm que. S. e. ¶ Mõ ibi ſecũ heꝛet ꝙ teſtis ꝓduacins peꝛ panẽ ſine aliqua citatiõe iudicis ñ iudicar᷑ ſuſpectus ẽt in cã criali.non.n.nidetur ſponte ſe offerre ſed potius apeꝛte ſtimulatus:et ſic ceſſat.l qᷓ oĩa.ff. de ꝓcu ⁊ de hoc nide quod nõ do d rota decif. cclx. z quod dixi i. c.ij. S. e. Mõ ibi ex off cio ꝙ iudex ex officio ſuo ꝓ nidẽ dʒ nt ſalua ſit reꝝ ꝓbatio:⁊ iudex eccleſia ſticus põt excõicaꝛe etiã laicos nel quoſcũqʒ im pedientes partes in exemplificãdis his que ſant ſudicio neceſſaria. Et nota praticam ut feratur excõicatio geneꝛalis ex quo ignoꝛantur ipedien tes. ¶ Mõ ibi nõ teneri ꝙ nõ ualet iuraméiuʒ ð nõ teſt ficando ↄtra aliũ etiam in cã crimiali unde licet quis cõpellat᷑ i cauſa criali:nõ tamen põt ſe inramẽto aſtringere ad nõ teſtificandum qꝛ eſt ↄna bonos moꝛes:⁊ qꝛ potuiſſet pᷣcibus iduci:facit l.ſi ita ſtipulatus.ff.de uer.oblii.facit .c.quia pleriox de offi.ordi.li.vj.⁊.c.intimauit ſupra eo. ¶ Nõ ⁊ tene menti caſum in quo qͥs punituur ex neriſimili preſumptione de delicio. nide quod nõ. Innocen. in. c. quia neꝛiſimile de preſump.⁊ qð dixiiin.c.iertio loco de pꝛoba. Mora ultimo æ tene menti quod delictum ſeu impedimentum habens cauſam continnam ſen ſucceſſiuam commiſſum ſeu adhibitum a conſã guineo ſeu amico in fauorem alterius tpreſumi tur fieri de uolũtate illins de cuiꝰfanoꝛe agꝰ et ipſe ↄſtꝛingi et aꝛtaꝛi põt ẽt ꝑ pene appoſitioneʒ atuiimi lenlan cinmnnmnk umiritinmn in/ „,,7. enwnipr rib getits tbriiklteglenktdtb lriſtin enini is riptisſteu Ainbi nnin Fopenetunſabztes bi rüſhtiterd ewin Mftuinemäaidannn rtratwd ddteni n ütkkerpräit nerg cilevefniigiuns Enichenntn goteck hire⸗ tmurlu ins ilistl ienliehhifr Puſt tilints i ien 119 maklnguenrmni S oſcntittni r⸗ Nennchneſgtn ſtrontiei ug Ninſ enr t/ie⸗ ungſell in lnüm 9,⸗ ilint. 4 ¶ Eonſt tutis. Onſtitſtis 1et⸗ .n . eiecan mn inpeciͤrn iſtbos ote . hümd ſont tefts ſon nn una entur non dieencnet ſnn . ine Deciont ieſtes Atorg ppnim oce gis volmnur hoeſenſrtumime nlyroe Caunhin b ie mi tiine Mr Cnmui lumr mnuin Gonnni ſmnt lalniſoinnuj mmn, ANe K αααα£ Aajt Nͦ intiaG ria im ovcam um uder aiß d tr m ommam me n t ore on nc. ndin i,onitngus coanse Omni ſnetinn ntdeindcs Hci leens d Cdt NONNMMeN ontle ofeneſed olns Aeſitihas ſcdu ad antedortickaitl Nndn 10 Adini dot dicchen gderg hroſenn KNNatet Pwinn wikricht ans dn cäricdsd aueſith Gemes des n GenpihtidsPe 1 ſanorſenn Ira. &non rtuntl i mnhe 1o ignountu t zicano goenlser ro d 6 —– ua inmm h. aen aͤlt ͤnoͤrſt ſcnch nn Dikendt ut faciat delictũ ſeu ipedimẽtũ ceſſare ⁊ ſic ĩtelli go hunc tex. pꝛocedẽ duobꝰconcurrẽtibꝰ. ſ. ꝙ fi at a ↄſanguineo ſen amico:æ ꝙ impedimentũ = delictum ſit ſucceſſiuũ ſecꝰ puto ĩ actu momenta neo: ? ſic intelligo.c.qꝛ pᷣſultatꝰall.i glo.lʒ glo.Rᷣ alit intelligat ? nide in hoc ꝙ pleniꝰdixi i.c. cu cãm. S. eo. ſuꝑ gl. in. v. ↄpellas. ¶ Blo. i. ĩ n. ẽ clara in fine colligit ꝙ temerariũ iuramẽtũ n repellit aliquem a teſtionio. Inn. dicit h̊ ꝓcedex in odiũ archiepᷣi qͥ h cꝛedit᷑ pꝛocuraſſe ł ad minꝰ in eius fanorẽ ꝓcuratum ẽ: als ãt ſecuns eẽt.xi. .q.iij. quiſquis:⁊ ſic apertiſſime ſentit Inno. ꝙ temerarie inrans non admittitur 5 alium. Ego pnto diſtinguendum: ꝙ aut iſte peꝛſenerar ĩ illo temerario iuramento: æ tunc non dʒ õ alium ad mirti qꝛ ꝑſeuerat in delicto.j.e.teſtioniũ:⁊ ſicnt facilit᷑ fuit ĩiducrus ad pᷣſtandũ h̊ temerariũ iura mtũ:ita poſſer iduci ad deierãdũ:ſʒ S illũ ĩ cniꝰ fauorẽ iuranit ↄpellit᷑ indiſticte ĩ illi?odium ut hᷣ 2 i.d.c.itimauit:⁊ hoc caſa ĩtelligo dẽm Inno. n.n.põt ad vſariꝰexcipẽ de criĩe:cũ ipſe fueꝛit cã æ ĩ dolo illũ ĩdncẽdo ad temẽ iurãdũ:ſi eiꝰ cã fu it ꝓcuratũ. Aunt ẽ emẽdatꝰde delicto ⁊ tũc pnto ꝙ et admittat᷑ õ aliũ ad h.c.teſtioniũ.j.e.⁊ qꝛ ũñ oẽ delictũ nidet᷑ repellẽ nt ĩ.c.ĩqſitionis.j.de ac cu ⁊ uẽ h̊ renẽ Hoſt.i.d.c.teſtioniũ geneꝛalit᷑ in quolibet temerario iuramento:ꝙ nõ.⁊ uide q; i bac mã dixi ĩ.c.iĩtimauit ſupra.e.ii. Ni.ab. Onſtituti 6. Caſuſ.Qui teſti ficata nõ didicit nec renunciauit teſtibꝰ ꝓducẽdis ſuper antiqs articulis ſeu capitłis:teſtes ẽt als ꝓdẽos ꝓducẽ põt pᷣma ꝑs ponit formã ꝓceſſus ⁊ gra namẽ appellãtis fa dat indicem ibi mandamus Hõ ibi pᷣncipis:alia.n. la bʒ regis. Et bãc uið rur hũiſſe Hoſt q̃ diẽ: ꝙ oliz Hoemia n habe bat ꝛgẽ ſʒ ducẽ meꝛito cũ ñ hẽat iſte rex niſi unũ epᷣm in ꝛegno.ſ.pꝛagen.de q ſequit.unde poſſet dici ꝛex ſine ꝛegno:cũ careat ꝓuincia ↄpetẽrti de qua.vi.q.iij. ſcitote: faref mñ ꝙ dininijs ⁊ ſtrenu is miliribꝰ abundat: et ꝙ hodie ipſius qnium ẽ ad multas alias ciuitares ? dioceſes dilatatum: ⁊ dic tu hodie i tpᷣe Moſt.ſʒ nunc ipᷣe nꝛo inna luit ibi deteſtãda hereſis.Eꝛꝛãt.n boemi in mul tis articulis fidei:? ꝓ maiori ꝑte regnũ ẽ rebel le rõe eccłe:z mala multa ↄmiitunt aduerſus ca tholicos ⁊ fideles:⁊ niſi de ꝰ apponat manũ ſuã: neꝛendum eſt de peioꝛi exitn cũ multa mala quo tidie minst M15 ni md dẽm ꝙ n ẽ ꝑfẽm ꝛe gnũ niſi hẽat.x.ł.xi cinitates ⁊ ſaltẽ unũ metro politanũ.¶ Scðo nõ. ibi nũcio quẽ poſſe litiga re ꝑ nũcium: ꝙ ur̃ tex.i.c.bone de electõ.⁊.c. cũ dilecri de do. æ ↄtum. qᷓpropier Jo. an. expo nit nũcio.i.ꝓcuratoꝛe.ñ e.n.curãdũ de noĩe de ꝓcu.c.petitio:ſed põt dici ꝙ ſtat ꝓprie cũ ñ ap paꝛeat: ꝙ iſte nũcius nẽiret ad litigãdũ:foꝝe.n. fuit ſatoꝛie deſtinatus ꝓpt᷑ dubiũ:ꝙ decidit᷑ in fine lie: unde ex ꝑte mulieris appellaf ꝓcuratorꝛ ſi.n.dixiſſet de iſto ſi fuiſſer ꝓcnꝛator. 5. ꝙ appellãs ab ĩterlocutoꝛia põt appellare a dif finitina:⁊ ẽ h utile:cũ poſſu ſequi alteraʒ ad libi tũ ĩtelligẽdo tñ iux ea q̃ le.⁊æ nõ.i cle.una ð do. 27 gii duos terminos excluſinos ꝓductiõis teſtiũ.ſ.renũciatio ⁊ ateſtationuʒ pu blicatio. ¶ Op. vr.n. et ſi ꝑtes didiciſſent ci ficata:nihilominꝰ cuʒ cã ſit matrionialis:debuiſ ſẽt admiiti ad nouã ꝓductionè teſtiũ ut.S.e. cũ ĩ tua ⁊.c.ſeries. So.glo.ij.hᷣ ꝓcedẽ ſi ageret᷑ ðᷣ ↄſanguinitate ꝓbãda uel alio ipedimen o:ſed hᷣ agebatr᷑ ſuꝑ ꝓceſſu cãe mr̃imonialis:qð bñn ⁊ ſin gularit᷑ nõbis:⁊ idẽ tiʒ Hoſti.⁊ cõiter doc.Et ẽ Fm eos diuerſitatis rõ duplex:prima qꝛ ſi iudex nõ ſeruat ordinẽ iudiciariũ dũmõ neritatẽ ſecu tus fuerit nõ obeſt aĩe de do. ⁊ ↄtu.c.i.de iudi. dilecti.ij.qꝛ obijcẽ S ꝓceſſũ ẽ ð apicibus iuris. Itẽ nõ poſſe poſt publicatõeʒ teſtes ꝓducẽ e ẽt ð apicibꝰ iuris:his gꝰ utens i pᷣmo meruo illas recipiet ĩ fo:ut ſic ei riĩdeat᷑ fʒ qð agit ar.iij.q. Viij. cuiꝰ ĩ agẽdo. Itẽ ut dixi ĩ.c.inrani ð ꝓba. cã mimonialis ẽ puilegiata i hoc ſolũ nbi agit ð peccato nõ remiſſibili ꝑ ꝑres:ſʒ ubi diſcunt ðᷣ nalidirate ꝓceſſus ⁊ nõ ðᷣ vitate cae:nullũ iminʒ peccaiũ:merito nõ debemꝰ recedẽ a cõibꝰ iuris regulis. Et ꝓ itelleciu ſcias ꝙ h agebat᷑ cã mr̃i monialis iteꝛ iſtos duos nobiles:eps pragen. ꝓ ceſſit ad diffinitinã S reginã tanqᷓ; S ↄtumacẽ a q pᷣus illa appellauerat:cũ nõ poſſʒ hꝛe acceſſũ ad locũ ubi eps ſedebat ꝓ tribũali: æ denno ap pellauit a diffinitua:rex ipetrauit ðᷣlegatos ſuꝑ ↄfirmatiõe hꝰ ſnie ⁊ ntrũqʒ ꝓceſſũ: iſta nobił iperrauit indices corã quibꝰ ſaꝑĩillᷣ ꝓceſſibꝰtue rũt teſtes ꝓducti z an aꝑturã atteſtatõuʒ fuerũt obtete iſte lr̃e ð qbꝰ ĩ tex.ad eoſdẽ iudices ulł ali os:⁊ ĩ h nõ ẽ nis.vñ ut uides n ↄtẽdebat᷑ nunc ð ſubã niculi mr̃imonial ſʒ ð naliditate illorũ ꝓ ceſſuũ rõe ordis iudiciarij nõ fuati: ꝓut allega bat iſta nobił:⁊ ſic diſputabãt ð apicibus iuris: merito ſubtilitas iuris ĩ ilio eꝛat fuãda:⁊ ꝑ hocſ bẽs itellectuʒ. c. ¶ llreriꝰ qro: an idẽ teſtis po: ſit ſcpiꝰ ĩduci ĩ eadẽ cã an aꝑturaã aiteſtationuʒ gl. ult. ĩ Pnci. diẽ ꝙ ſic:ſʒ reſtrigit ſe ad caſũ.l.fi. .Ee.⁊? illũ caſũ nidebis.j.e.pnitata:ſʒ dic ꝙ in diuerſis aruicuł põt ſepiꝰ idnci et ex illũ caſũ ut h ⁊ i.c.fr̃nitatis.s e liio glo. qrit qͥd ſi atte ſtatões ſũt publicate ſʒ ꝑs ñ didicit teſtificata.rñ det ꝙ admitti᷑: ʒ alia ꝓs teſtiticata didicẽii:niſi renũcianerit ꝓductõi.Et hãc opi.iʒ ſpe.e.ii.ꝗ. ſatis utilit̃ vᷣ.qͥd ſi publica e:dicẽ̃ iñ ibi ꝙ clemeſ ðᷣfẽdebar priũ ad h S̊. e.cãʒ.ij.⁊.c.cũ ueniſſet et .c. ðᷣ teſtibꝰ:æ hãc ꝑtẽ ↄriã ſeqt Hoſt.i ſũma.e. ii. F. et utꝝ v. dicas igi.? Jo.an.ᷣ dicẽs:dẽm gl. poſſe ꝓccdẽ qñ iudex iſcia ł iuita ꝑte facẽt pu blicationẽ ꝙ plʒ:⁊ uide de h̊ ꝙ latiꝰdixi in.d.c: fraternitatis:ubi hoc examinaui.Et nõ.glo.iſtã in alio in q;tum dicit ꝙ renuncians ni admittit amplius ẽt ſi nondum teſtificata didicit:ſed aʒo tennit contꝛarium:ut nota in ſumma eo.titu.in uluia colũ æ de ̊ ꝛemittit Jo. an. ad ſpe.e.ti. . ult. V. ãtepe. æ ad nõ.i.c.itimanit ⁊.c.cũ ueniſſẽt S. e. ſy ſpe. i loco palle. ſẽtit cũ dẽo hꝰgl.æ hoc plus moi plʒ per ultia inra q;ᷓ ſimplłꝛ pon ut ier minũ f᷑nunciatõis ꝓ ſepaꝛaio ab alijs imis ex cluſiuis ut i iuꝛibꝰpal. æ in eis dixi:⁊ ſpe.ibi ex pſſe repꝛobat dẽʒ aʒo.⁊ diẽ h̊ ꝓcedẽ ẽt ſi renun cias nulluʒ teſtẽ ꝓduxerat:br.n. ᷑nunciatio pro ↄcluſione quo ad impediendam productionem eſtiuz: ut in. d. c. cum ueniſſent. Sꝛopi * - 4 20 pt Icet ecx quadã. N dic ñ recipit ↄgruã ſũmationẽ:ſʒ gene ralit᷑ ſũmat ſic. Donit ↄciliũ.xij.ſine quibꝰ ad ꝓbada coſaguinitatè i cã matrioniali n nalet te ſtioniuʒ de audiiu: diuidit᷑: na pᷣmo ponit ſex ꝗᷓ ꝛeſpiciũt ꝑſoaſ fo alia ſex ꝗᷓ ꝛeſpiciũt dca: fa ibi te ſies at. er q ꝓpt᷑ necciatẽ re cedit a cõi foꝛma ⁊? iuais la ut i ꝛla: q nõ ẽ lici tũ. j. ð ꝛe iudi. fo ꝙ teſtimomiũ de audi tu e 2 ſeu pꝛet rgala iuꝛis æ foꝛmã:nec dẽ ꝓpꝛie teſtioniũ ut nõ. gl.i.l.i ſũma ff. de aqᷓ plu.ar.dʒ .n. teſtis ceſtificaꝛi de eo qð nouit: æ qointeꝛtłuit .iij. q.ix. teſtes 2. J. de his.xi.q.i.ſʒ iudex ⁊.l.te ſtiu. E. e. ? ĩtellige de auditu anitꝰ.i de auditu alieno: ubi qt res cet ꝑcepubilis andien: æ teſtis audiniſſet ꝓpᷣo ſeſu:vn ualeret teſtioniũ de eudi iu oe ↄlue. c.ij.⁊.S.e.cãm q õ ibi gꝛadibꝰ coputãdis ꝙ teſtioniũ de anditn admiitu ſolum cũ agit᷑ de ↄſaguinitate uel affinitate ꝓbanda:ſe cus g ſi agu ð alijs ipedimẽétis: lʒ cã ſit cã matri moni kł:qð tʒ h̊ Jo. an. ⁊ ſatis ꝓbat᷑ i tex. nã h̊ ſpalitas fuit iducta ꝑꝑ impoſſibilitateʒ ꝓbãdi ꝑ teſtiomũ de uiſu ꝗᷓ ceſſat ĩ alijs ipedimetis:puta ſi ꝓpoeꝛet᷑ ꝙ ſũt copf̃es uł qͥd ſie¶ Nõ ibi ꝑꝑ breuẽ hoinũ uitã ⁊c̃.ꝙ ubi agit ð ꝓbãdo aliqᷣd qð hois uita capeꝛe nõ potuit:uiputa qꝛ excedit Ipᷣs ceẽtũ ãnox: aꝛ.l.fi. C. de ſa.ſan.eccł.admituit teſtioniũ de audirn auditꝰ:qð tʒ hic Joã.an.et HMoſt. nã lʒ iſte tex. loquat᷑ de cõſanguinitate uel affimtate ꝓbada:eadẽ tñ 20 c ĩ alijs faciis ãtiqs de quibꝰieſtes hꝛi n pnt ad hoc.l.ſi arbit᷑.ff.de ꝓba. z. ff ð̊ aqᷓ plu. aꝛ.l.i. J. fi. .l.iĩ ſũma S.idẽ labeo.ff de aqua quoti.⁊ eſti.l.bᷣ iure.F. duciꝰ aque.nã lex nõ fũdatuꝛ ſuꝑ ipoſſibili.l.fi.ff.que ſnie ſine appel.reſci.⁊ in rła nullꝰpõt de ꝛe iudi. .li. Vj. uider tñ Jo. an. ? Hoſt. ꝛequiꝛer̃ ultꝛa te ſtimomiũ de audiin famã cũ alijs adminiculis:et 3 allegat dnos bonos tex.S.eo. pᷣterea ⁊.c.cũ cãʒ S. de ꝓba.qð ſatis mibi plʒ:nec ob.iſte tex. ſed potiꝰfac̃ ꝓ.nã h n ſufficit teſtimoniũ de anditu dutaxat: ſʒ ꝛeqrũtur dnodeci de quibꝰi lia. Iteʒ limitaꝛcẽ ego dẽm h̊ qñ fq; ſui natuꝛa ẽ ipꝛobabi le per teſtioniũ de uiſu ſen anditun ꝓpᷣo ut in ca ſu mio ſecꝰ ubi faciuʒ ſui nata erat ꝓbabile ꝑ te ſtimoninʒ ð uiſu:ſʒ ꝓpt᷑ negligẽtiã ſen dilatiõeʒ i agẽdo orta ſit difficultas ꝓbandi:ut i ꝓbãdo dñiuʒ alicuꝰ rei uel quid ſile:pꝛo hoc nide qð di xi i.c.ueniẽs.i.Sõ.e.⁊ ĩ.c.cũ ad ſedẽ de ꝛeſti.ſpo. nec ẽ ſubueniẽdũ ei qͥ ſe ãguſtanit.l.ij.ff.ſiqs ca utio.facit c.ſepe de ꝛeſt.ſpo. Reqꝛũt᷑ ẽt alia q̃ ſa tis ex tex. ⁊ ex.j.dicẽdis colligũtur:⁊ hec nõ ¶ Be teſtibns. Irẽ nõ.ꝙ ubi admitiit᷑ te ſiie niũ ec andim rõ ſufficit ꝙ quis audinerit pꝰmortã litẽ:qꝛ pPlumit locutio pſupuione litis fẽa. Idẽ diceꝛẽ ubi agit de fama ꝓbada nec ꝙ teſtes andiueꝛũt ab nno nec a pluribꝰſuſpectꝰ? male fame. Itẽ oʒ ꝙ ipi teſtes ſint bõe fame:⁊ ꝙ aſſeꝛant ſe illud cꝛedẽ: qð audineꝛat: æ h ultimũ nõ.⁊æ nide ĩ hoc oſilezʒ ds tex.i.c.quotiẽs ĩ fi.S.e.⁊ qð ibi dixi. 6 dẽm uniꝰn ſufficit:lʒ ſit in magna dignitate ↄſti tutꝰ.uið bouʒ tex.et qð ibi dixi.S.e.cũ a nobis. et. Vj. q.ij.ſi tanium ⁊.c.placuit:limita ſecundũ nota.j.eo.nuper:⁊ dixi in dicto.c.cuʒ a nobis. Hõ ibi l ex demonſtratione ⁊c̃.ꝙ paria ſt ali qua expmi noie ꝓpo uel demonſtꝛatione uel ciꝛ cũlocutioe facit.l.cexiũ.ff.ſi cer.pe.⁊.c.tua ð cõ ſa. 2 . e wt 5 ſtatuta hoĩum zc. ꝙ ſia tuta pape ⁊ cõcilij dicũ ecẽ hoĩum ⁊ n dei:et nõ bis hoc ꝑpeiuo:ꝙ Iʒ deꝰ uideat᷑ ꝓmulga? iuꝛa ꝑ ora pricipu. viij. di. q iure ⁊ ſps ſãctꝰ pᷣſumi tur loꝗ per os eoꝝ:qͥ ſũt ĩ cõcilio generali.l.di. ſi ile:? ps dixit i euãgelio luce quarto: qͥ nos ꝛecipu me recipit:qui uos cõtẽnit me ↄtẽnit:ad b.ij q.vij.accuſatio:iñ ius diuinnʒ magis ſtrin git ꝙ ius hũanũ ut hic ⁊ ĩ.c.has de ꝛeſti.ſpo. Ice ius editũ a pſidẽtibꝰ i eccła militãti ñ or ꝓ prie diuinũ ſʒ hũanũ:ꝓ h̊ bonꝰtex.in pᷣn i di.et nide oio ꝗᷓ dixi i. c.i.de inra.calũ. Iteʒ ius diui nu e ð neceſſit te ſalutis ñ ſic ius hũanũ:hic ſin gularit dixu aꝛchi.in.c.utinã. lxxvj.di.ꝙ lʒ neni ens O ius diuinũ ſẽper peccet mortalit᷑:n iñ ſic ligat uenies õ ius hũanũ:nã põt enitare moꝛta le:ſi hʒ aliquã cãm ꝛõnabilẽ pueniendi:⁊ dic ut ibi lauꝰ ꝑ eũ ⁊ dico i.c.nã cõcupiſcẽtiã de ↄſti. Mõ ꝙ teꝛe oẽs gradul ſt pꝛohibiti lege hũa na ? n diuia: pauci.n. ſt ꝓibui lege dina ð qbꝰ per gl.in. c. Eas de reſti.ſpo.⁊ ibi dixi.¶ Hõ. nltio ꝙ ubi agiĩ de ipedimento a canonibꝰ iduc to iudicãduʒ ẽ in dnbio ſemꝑ pꝛo mr̃imonio:ad ideʒ.c.fi.de re indi. ¶ Sed hic formo dubinm non tactum hic peꝛ doctoꝛes:pone ꝙ allegatur impedimentum inris diuini probationes utri uſqʒ partis ſunt dubie qualiteꝛ ſit ferenda ſñia. nã in coniungendo et ſeperando uerſat ius di ninũ:⁊ ſic ceſſat rõ quã allegat fi.c.credereʒ ꝙ; hB caſu ferẽda cet ſnia abſolutoria ꝓ reo:qꝛ cnʒ ceſſat fauor matrimonij ſeruãda ẽ ꝛa cõis:nt ĩ dubijs abſoluaĩ re de ꝓba.ex l̃is ⁊ in rła cum iura partium ſunt obſcura de ꝛe indi li.vVj.⁊ ſic limitarem. c. fi.de ꝛe iudi.qð nõ. ¶ Niem que ro nunquid teſtis poſſit iurare per procuratoꝛc De.⁊ cõiter doc.per iſtã lr̃am ibi proprio ⁊c̃. dicunt ꝙ nõ:ſed credo ꝙ licʒ aliquis poſſet in rare per procuratorẽ hñtem ſpalẽ mãdatũ qa ĩ effeciu ipſe nr̃ iuꝛa? pront nõ.i.c.fi.per Jo.an. ð iura.calũ.li.vVi.ibi bonꝰ tex.in qꝛ iſte tex.ad terrorẽ requirit propriũ iuramẽtũ.ſto cuʒ doc. Et ex hoc infero q ubi a iuꝛe ſen ſpali ſtatuto requiritur pro forma proprium iuramentum ñ ſufficit iurare per pꝛocurato rem ẽt hñtem ſpoale mãdatũ ar. H ⁊ eiꝰ qpð nõ.gl.i.c.ut ciꝛca ð elec. H⸗ llannili, cid ,Aga 4 el uii⸗ mck ii in oſ 6adod en Knanſt Nicia . (eia dus 17 üceſe gtite G ats ae eniſeint ecnien Atets orte manin. zi nhn en⸗ min ſlirttloci jruiſrin⸗ gailetni Gd inte igltlzdi juſi⸗ Nlm ſt1und v bftaluubls inil mulmi nl / rornßs inad ) tun. nu ntintu rſ ſimtii hnterſtm hi ziituli ſonr uginaſu ſiedoſirisr Prt'doeire at ſgmriitiu Oang gGnsfrrndocatsn Gcdätazi Kunnin i, Dcäterecdus mnmnnin Ade eikilt⸗ 4 aniiinthin fuiire – Iitfonommn nitz, imgaglent epborp ſtteg ſuunt ſtoſen iitio ge⸗ Cgtci i Niog ſionmn Müſrintpehin gen usſhi⸗ Nactrn ͤs dind ean lid,lufi⸗ um ini pbfmn iy imi/ nck oocicli li gi Xνυℳααsααsααραα NRmm qni md, iAuiindn sus umi r un orutin ne nSꝙ s bini,ni pot entare nona õ Alm pcätdoidrd ddta e R. ürtrssgiiſnihdiruin At duxNdNlinne nad 9 ncusdeenda . agtnai uieinmdrinſit Güdtde n Ponfindſce ded. GSd eſond n dNun Nreg degr maumdfan Rien wechmenun s doint D ſocnhrii s in Ndie epleft ii GlcPunis un tumdo uſis li. vi/ſAenio ad gl. et pᷣmo nõ. glo.ĩ vbo gra nes ꝗ declarat tibi ꝗqͥ teſtes ſen ꝑſone dicãt gra ues: ? fac ad ſtatuia qͥ ĩ intiis caſibꝰ reqrũt gra nes pſonas. ( vVbo n ntiqʒ facit qᷓtuoꝛ: iĩ pncipio reddit rõeʒ q̃re ñ ſufficit ꝙ plures au diuerũt ab uno. fo qrit:qͥd ſi plures audiueꝛũt a duobꝰ:ſʒ illi duo audinerũt ab uno:glo.ↄclu dit h̊ ſufficẽ:ñ.n. hñt deponẽ a qꝰ audiuerunt il li duo:ſʒ ſufficit ꝙ audiuerũt a pluribꝰ. Moſti. idẽ nidet᷑ ↄcludẽ: maxie cũ n de facili ſci? pñt te ſtes:a qꝰ ła qbꝰ hũerũt illi qͥ ſibi ꝛettuleẽt nec hᷣ ptextu ẽ ꝓbatio ãguſtanda:dũmõ honeſti teſtes ſint:hoc mihi plʒ ꝑ ſiam iſtã:q ſolũ reqᷣꝛit.ꝙ au diuerũt a duobꝰ ad minꝰ: ſufficit.n. ꝙ plures ſt᷑ pᷣncipiũ hꝰlocutõis. In rertia pꝑte glo.qrir q̃ᷣd ſi plures eſſet teſtes: æ qlibet illoꝛum andiniſſet ab alio ꝙᷓ alt gl. diẽ .n.ſufficẽ:niſi qlibet illoꝝ au diuiſſet a duobꝰad minꝰ: uel niſi oẽs audiuiſſent ↄiũcti a duobꝰ. Inn. dic.n. eẽ neceſſe:ꝙ qlibʒ a dquobꝰaudinerit: ſed neceſſe ẽ ꝙ plures ſint prin cipiũ hꝰ auditiõis:⁊ m h̊ ẽ ar.ᷣm eũ ꝙ ſi nolo ꝓbare me fuiſſe nſum iuriſditõe uel fuitute aliqᷓ 2 nunꝰteſtis dicit de uno actn alter de alio ꝙ pro bãt. Credit in Inno.tutiꝰodᷣ.ꝙ qlibet teſtis ab eiſdẽ teſtibꝰeodẽ tpᷣe audire debet:als i ſuiſ dic tis erũt ſingulares. S. de elec. cũ dilecti. Hoſti. ſimolꝛ ſeqt gl.æ plus dic.ſ.ñ ſufficẽ unꝰ teſtis andiuerit a pluribꝰ? alius ab alijs pluribꝰ:ſʒ re qri᷑ ꝙ idẽ plures audiuerũt ab eiſdẽ pluribus: banc opi. uẽ h ſequi do. An. debẽt.n. eẽ ↄteſtes fm eũ:cũ hẽant depõere ð alioꝝ ſẽſu.Ego ſim plicit tenerẽ:cũñ Inn. ꝙ hoc ſit tutiꝰ ſʒ ñ nccari nʒ:cũ n ſit neceſſe ꝓbare ꝙ titins et ſeius h̊ dixe rũt: ſed ꝙ iſti teſtes a pluribꝰ audiuerũt:et ſic ſo lus auditꝰð ↄſaguinitate ẽ ð ſubſtãtia ꝓbatõis. Suffcir ge ꝙ teſtes ſint in boc ↄteſtes:uide qð nõ. i.c. ꝗlit᷑ æ qn.ij.de accu.nã maior ẽ pᷣſũptio ꝓ ↄſanguinitate: qn nnꝰ audiuit a duobus alteꝛ ab alijs duobꝰ ⁊ ſic de alijs q; ſi duo andiuiſſẽt a duobus tin:cũ ĩ pᷣmo caſu fẽm nideat᷑ magis ſparſũ. ¶ lldo glo.᷑ colligit ar. ꝙ nõ dʒ is ad mitti cuius anctor repelleꝛet᷑. = q̃ ma.accu.poſ. Soluit ꝙ locũ bʒ i accnſatione 2 ꝑ hoc nõ.pᷣm doc.ꝙ ni ꝑ accnſatores:ſed per reſtes fem ꝓbat᷑. Itẽ dic ꝙ teſtis cãt fidẽ ĩ caſu nẽo a ſuo auctore merito repellit᷑ ex ꝑſona anc toꝛis ſed ĩ accuſatore ſecꝰcũ ſibi ñ credat ſed te ſaneldanis quos ꝓducturꝰ é: merito nõ repel lit᷑ ipſe:lʒ repellat᷑ is a q andinit ꝑ negligẽtiam ſuã:uige ꝙ nõ.i.d. c.fi. ¶ Blo. pe. i pn. ẽ facil. ecundo querit pncipalit: an ſufficiat ĩ com putatõe graduũ:ꝙ aliqͥ teſtes ꝓbẽt de nno latẽ alij de alio:æ pone exẽplũ uit in glo.qᷓ pᷣmo põit opi. Jo. ꝙ ſic: o opi.ſuam priam ꝑ bunc text. q ꝛeq̃rit ꝙ ab ntꝛoqʒ latẽ ⁊cc̃.pᷣmam opio.tenuit Jo.n ſolũ hic ſʒ ẽt ĩ.c.de parẽtela.xxxv.q.vi.ĩ glo. ſna ſequũt Gof. ? Obi. hic. ?æ Inn. S. eo. ſeꝛies. uin.ꝑ illã decre.⁊ iſlam diſtiguebat ſic.q; ad ꝓbationẽ directã ↄſãguitatiſ int᷑ piugatoſ ⸗ putari oʒ ex utroqʒ latẽ: ſed ubi indirecte qrituꝛ de ipugnatiõe uel approbatione certi gradus il lud põt fieri ꝑ illos qͥ ſciũt illũ gradũ ur in.d.c. ſerics. Oar. brix.i. d.c. de paꝛentela et Moſtiẽ. bic ſequũt᷑ gl.æ optie fac ſᷣm HMoſt. tex. iſte ĩ V. ſed nec rales. Jo. an. reducẽdo qᷓi ad ↄcoꝛdiam has opi.ꝑ rões iſtorũ diſtingnebat:ꝙ aut teſtes dᷣponũt teſtioniũ ð ſcia:⁊ ꝓcedit dẽʒ Jo.⁊ ſeqᷓ cium:aut ꝓbibent de auditu:æ ꝓcedit opi.õria Er nõ. hãc opi.ex qᷓ iferiur ꝙ ubi ad nnũ totũ ↄcludẽdũ ꝑtes exigũt᷑:nõ ẽ neceſſe teſtes eſſe cõ teſies ĩ ipſo toto:ſʒ ſufficit eos eẽ ↄteſies in plu ꝛibꝰ:ex qbus ↄcludit᷑ totũ:ad boc qð nõ. Inn. in. c.qᷓtiter æ qn.ij.de accu.ubi dicit:qa ſi nolo ꝓbare:qꝛ titius dicit miſſã:æ unus teſiis dic de epiſtola alius de enãgelio ⁊ ſic de alijs actibus ſeu ꝑtibꝰmiſſe tales teſtes ꝓbãt miſſã:ꝑ h̊ putat hB do. An. Cy. mal dixiſſe i. l.ij. E. qᷓ ſit lõ. ↄſu. nbi dicit ꝙ i ꝓbãda ↄſuetudine qꝗᷓ ↄcludit᷑ ex fre ntia aciũ n ſufficit actꝰ ꝓbare ꝑ ꝑtes:ut duo ð ponãt ð uno actu: alij duo ðᷣ alio actu alij ð ali o ⁊c̃.qꝛ iſti n ꝓbãt freqᷓntia actuũ:ex qᷓ reſultat ↄſuetudo:lʒ ꝓbãt ꝑteſ ꝛeqſitas:ſubmittit in do. An. ſub dubio forte ꝓ ↄcordia aduertedũ qit teſtes deponãt: naʒ ſi ꝓducant ad ꝑtes ꝓbadas eiſ ꝓbatiſ bñ ↄcludit᷑ rotũ:ſjã ſi ꝓducãt ad ꝓbã dũ totũ: ĩ cã rndeãt ꝑ partes nñ ꝓbãt:qꝛ nuliꝰ ↄcludit ſufficiẽtẽ cãm:ut ſi ĩtro gant᷑ teſtes de cõ ſuetudine nel de ↄſãguinitate ł miſſa:⁊æ ipᷣi ꝛñdẽt deponendo ſuper actu ſingulaꝛi ⁊? alius ſuꝑ alio actu ſingulari. Ego ſimpłr inbereo dictis Jo. an. qualitcũqʒ.n. teſtes ꝓducãtuꝛ:nñ.n.hiit depo nẽ ꝑ vba iuris ſʒ fei:ut nõ.i.c.cũ cãm.S.eo. Sʒ iudex ex uarijs cãis fẽi hʒ iudicare peꝛ iudicium rõis ⁊ ex eis elicẽ ius:ut nõ.i.d.c.cũ cãm.unde exqꝰ per teſtes ꝓbãt᷑ ſinguli gradus:lʒ nõ dicãt illos ð quibꝰ ẽ qõ eẽ ↄſãguineos:dʒ tñ index ex illis elicẽ ins ſicut ĩ ſilbi ꝓbat᷑ aliqd meũ ee:⁊ peꝛ oñs ꝓbat᷑ tuũ ñ eẽ.l.cũ qᷓrebat᷑.C.unde ui ⁊.il. ſine poſſidetiſ. C. ðᷣ ꝓba.xiiij.q.v. ⁊.c.ſi qͥd ine niſti 2. c. multi 2.l.põp. . j ⁊ is.ff. de ꝓcu. Itẽ nidemꝰ i ſiłi: ꝙ ꝓbatio n reſultat ex dicto nniuſ teſtis tin ſʒ ex dictis oium:⁊ ſic bitis dictis oiuʒ iudex elicit qͥd iuris. Et ꝓ pᷣdictis iduco bonũ tex.ĩ. c. ͥ ð ꝓba.iĩ v.ex pᷣmiſſis:ubi papa ex pꝛo batiõe diueꝛſoꝝ elicit unũ expᷣſſe ñ depoſuũ ꝑ te ſtes allgo tex.ualð optimũ i.c.cũ Joãnes.j. de fi. iſtru.iĩ V. neꝝ:ubi pꝰ fuerat copulatum ſimplr illã uẽditõeʒ fuiſſe ↄditõnalẽ n tñ teſtes expᷣſſe ð poſuerũt ð illa uẽditiõe:qᷓ ↄtiebat᷑ iĩ inſt:o:qꝛ nõ recordabãt᷑ de tpᷣe. Sʒ qꝛ utraqʒ ꝑs iiꝛogata 2 feſſa fuit unã nẽditioneʒ fuiſſe celebꝛatam:papa elicuit ex dictis teſtiũ ⁊ ↄfeſſionẽ ꝑtiũ illã nẽditi onẽ fuiſſe ↄditõalẽ.uñ nec teſtes ꝑ ſe nec ofeſſio ſufficiebat ad ꝓbãdũ aꝛticłʒ iã ðductũ:ſʒ ſił iũ cta ſuffecert:ita dico ĩ ꝓpõito:fateoꝛ in ꝙ teſtel ðᷣponẽtes ſr̃ ꝑtibꝰn pñt dicẽ totũ:ſjͥ ꝑs põt alla re ⁊ iuðᷣx eliciẽdo indicãe:⁊ ſic uidemꝰ ĩ alio ſili ſi duo öponũt ð titło ⁊ alij duo ðᷣ tꝛaditõe ſatis ẽ ꝓbatũ dniũ aꝛ.i.l.ij. C. de acꝗ.poſ.⁊ hec ꝓce dũt nbir teſtes ſupe ꝑtbꝰ deponũt per ꝓprium ¶ DSe teſtibns. ſenſũ:ſʒ ubi deponũt de auditu: cũ h̊ teſtioniũ ñ ſit iregrũ ut.S.dixi:merito eſt reſtrigẽdũ:iĩtelliga tur g iſte tex.ut iacet:ut ab utroqʒ later̃ ↄputẽt ꝑſonas ne minꝰ ſit nagũ eoꝝ teſtimoniũ. Er tuas. CTaſus. Poſt publi cationẽ ad petitionẽ pvgdncẽtis ĩterrogari nõ dnt teſtes:niſi qn dolo uel negligetia examinatoꝛũ ſuꝑ oibus capituł irerrogani nõ fuerũt: cõis diuiſio: fa ibi nos igr. ¶M. pꝰ unã rłaʒ i mã teſtiũ ꝙ teſtis ſemel ꝓductꝰ ⁊z exaiatꝰno dʒ iteꝝ ſuꝑ capłis exa minatis ⁊? publicatis iterrogari: qͥd ãt ſi dẽm te ſtis nõ fuerit adhuc publicatũ:dicã.j.ſuꝑ gl. Möõ.ibi ſuꝑ ceꝛtis capitulis ꝙ ꝑs pot ſuꝑ nego cio iĩ indiciũ deducto certa capla ſeu cerios arti culos faceꝛ: æ ſuꝑ illos petere teſtes exaiari: ⁊ ſi ſũt ad caʒ ꝑtinetia nõ dʒ iudex illa uel illoꝝ aliqᷓ omiiter: als repetet᷑ facta publicatõe:⁊ ðᷣ hoc.j. lariꝰ. ¶ Wõ. tertio ꝙ malitia ſen negligentia in dicis ĩ cã nõ dʒ obeſſe ꝑti. Et nõ. calũ i qꝰ mali tia =? negligẽtia equiparãt: als differũt: nbi a git de pnniẽdo doloſũ nel negligẽtẽ: ut i.c.ſuꝑ lꝛis de reſcrip.æ.c. ad falſarioꝝ de crie fal. ¶ Que ro.n. prio de rõe decidedi i hac Fa: quare poſt publicatas atteſtationes teſtes nõ pnt iterato re peti: æ pꝛi adnerte ne eqͥuoces: hic.n.nõ nꝛactat de nonis teſtibꝰ examinadis ſuꝑ antiqs caplis: hec.n. mã ſatis plene expedita fuit ĩi. c.fraternita tis. S eo. ſed traciaĩ bic de antiqs teſtibꝰ iteꝝ re petẽdis an ⁊ qn liceat:⁊ tradit᷑ hᷣ rla ꝙ pꝰ publi cationẽ nõ debẽt repeti rõeʒ decidẽdi ponit gl. .i. ĩ pꝛin. dicẽs: ꝙ quẽadmõʒ ꝓpter timorè ſub oꝛnatõis. noni teſtes ꝓhibent ꝓduci publicatis arteſtationibꝰ ita ⁊? ãtiqui repeti. An ãt bᷣ ſit ne rũ idiſticre gl.in effeciu nidet᷑ ponere tres caſus iĩ quibꝰ teſtes pñt repeti. Mrimꝰ qn an aꝑtuꝛã arteſtationũ teſtis nult iteꝝ dicere uel ẽt ſe corri gere dũmõ hoc faciat ĩ cõtinẽti ni ĩ.c. pterea.j: ti. ꝓx. Scᷣs qn pꝰpublicationẽ iudex ex officio ſno reſtẽ nult iteꝛũ iterrogare: foꝛte qꝛ obſcure depoſuit: ut ĩ.c.cũ iohãnes de fi.iſtr. Lertius ſi teſtis petit repeti ſuꝑ capłis nonis. Quart caſꝰ colligit ex textu. qñ ꝑs petijt ĩterrogari teſtes a pꝛĩcipio ſuꝑ certis caplis ⁊ dolo ſen negligẽtia fuir omiſſũ:æ põdera ꝙ mã hꝰ.c. ꝓcedit qñ de poſitio faẽ fidẽ ĩ iudicio:ſ petiĩ reperi ut addat nel coꝛrigat:⁊ ꝑ h decido młos caſus quos po ſuit hic do. An.tãqᷓ;ᷓ nõ faciẽtes ad propoſuũ. Itẽ rertiꝰcaſus.ſ.exceptꝰ pꝑ gl.nõ fac ad mãʒ:qꝛ 8 caplis nonis nihil hic decidit᷑:ſj ſatis fuit dẽʒ i. d. c. fraternitatis. S. e. Inſtemꝰ gꝰ pꝛĩcipalit᷑ ſo lũ circa duo ¶ rio an ãte apturã atteſiationũ pnᷣt teſtes repeti ſuꝑ eiſdẽ caplłis: ur addãt ull ſe coꝛrigãt. fo an liceat poſt publicationẽ. ¶ Eir ca pꝛimũ glo.ur uelle ꝙ ſic:dũmõ nõ fit i mora faciat gꝰ icõtinẽti: ⁊ qũ d ĩcõtinẽti nõ.i.d.c.pᷣ terea. Sed gl.fi.in.c.cũ cãʒ.S.e.diẽ ꝙ q;diu at reſtariões ſũt clauſe:pñt idẽ teſtes iterato ĩduci nt addãt:qꝛ foꝛte nõ hẽbãt oĩa ĩ memoꝛia ĩ aut. e. G. qꝛ uero multi:⁊ ar.ff. de qõi.l.repeii.ſʒ ſe corrigẽ ñ pnt:niſi h faciãt ĩ cõtinẽti.d.c.ptᷣea. Do. an. uidet᷑ uelle ꝙ teſtis ſuo motu põt ſe re pertẽ ẽt conꝛigẽdo:dũmõ faciat ĩ cõtinẽti:⁊ ſic ſẽ tit ꝙ addẽ n põt ex ituallo ẽt ſi ſpõte nelit addẽ iudex vo ex officio qñcũʒ põt teſtes itrogaẽ ẽt pꝰ publicationẽ:ad inſtãtiã ãt partiſ ñ pnit nec ĩ cõtinẽti nec ex ituallo:ſine ut addãt ſine ut cor rigãt ſiue ut declarãt reperi: qa ſẽper ſubeſt rioꝛ ſubornationis: 2 ſic tranſit h do.An. Sed ipſe mer circa pᷣmũ mẽbrũ tʒ Sriũ pꝰ/ Inno. in. d. c. preterea. nam ibi dicir Innocen. ꝙ ſi teſtis nult addẽ ⁊ ñ coꝛrigẽ:admirtẽdus eſt ẽt poſtq; potnit loq ꝑtibꝰ:ſj minoꝛ fides ei adhibet᷑ ꝙᷓ ſi ĩ cõtinẽti addidiſſet aꝛ.ibi ĩ aut.e. .qꝛ qm.Et hoc plʒ:ñ n. reꝑit᷑ h̊ ꝓhibitũ niſi ĩ mã correctio nis:et memoria hois labilis eſt. xxiij. di.prerea: 2 hoc quo ad primũ membrũ. Aond ad fʒ .ſ. qñ petitur poſt publicationem:⁊ die ꝙ aut ni hil põt imputari examinatoꝛi:⁊ non debent iteꝝ repeti nt hic per ꝛõem quaʒ.S.dixi. Aut põt ali quid impntari: puta quia omiſſit interꝛogaꝛe ſu per caplis datis per partem cõcernentibꝰſubſtã tialia negocij nel ſuper incluſis ⁊ connexis ĩ ipᷣs capitulis:ut quia fuit capitulatũ de pᷣſcriptiõe ĩ mã:in qua requirit᷑ titulus:⁊æ iudex omilſit inter rogare de titulo:⁊ debẽt iterũ interrogaꝛi ut ̊. Et qð dixi de connexis ⁊ incluſis expreſte tʒ h̊ Inno. ⁊ ponit exemplũ pᷣdiciũ ĩ articulo forma to ſuꝑ pᷣſcriptione:dicit.n.ꝙ lʒ articulus ſit ſim pliciter formatus:debet iñ index interrogare ðᷣ titulo bona fide ? continuatione tpᷣis:ex quo h̊ ſunt neceſſaria ad ſubſtãtiã pᷣſcriptionis capitula te:nec ẽ imputandũ teſtibus:ſi nihil dixeꝛuni de titulo et alijs neceſſarijs:quia forte neſciũt om nia que de iure ſunt neceſſaria ad ꝓbandam pᷣ ſcriptionem. nam et ꝛuſticis ⁊ miliibus ⁊ mliis alijs Iʒ ius ignorare.l.cum de indebito.ff de ꝓ bar. nec in hoc dẽ iudex ſuppleꝛe de facto ſed po tius de inre:cum iſta icludantiur ſub pᷣſcriptiõe ad quam ꝓbandam pars fuit admiſſa: qd bene nõbis:⁊ nide qð circa hoc dixi pꝰ Inn. in. d.c. fꝛniratis.S. eo. Idem dic ubi capitula ſen articu li non fuerunt dati:ſed teſtes fueꝛunt examinati ſuꝑ petitione:ſi.n.non examinauit iudex teſtes diligenter nt dʒ:iterũ pñt peti examinari ꝑ rõeʒ lꝛe:ne dolus uel negligentia iudicis noceat par ti/ Exr nt pᷣdicta claꝛe intelligas ſcias q; de inre non eſt neceſſe aꝛticulos ſeu capitula tradi:ſed ſatis ẽ teſtes induci ſuꝑ petitione ad hoc.c.in 5 ſentia de ꝓba.dixi in. c.fꝛnitatis.S.e.⁊.c.cum ne niſſent. Sed nt dicũt hic doc.⁊? bñ de conſuemn dine cãrum inualuit:ꝙ is qui ꝓducit teſtes dat artickos quos ꝓbare ĩtẽdit:⁊æ alio uocabulo ap pellãt̃ capła nt ĩ. d.c. finitatis:ps vo ad vᷣſa facit iĩteꝛꝛogatoꝛia ad vVᷣitatẽ eruendã:ſuꝑ qbꝰ perit te ſtes ad vſarij ĩiterꝛogari: ⁊ ð ntriſqʒ nið bo.tex. cũ gl. i. c. ij. J. e.ti.li. Vi.⁊ index dʒ exaĩare tã ca pitła qᷓ; itenogatõia ⁊ ſuꝑflna ⁊ ĩꝑtinẽtia ꝛeſeca re ar.in.c.cum ↄtingat de offi. delega.⁊ in.l.ad probationem. C. de probationi.ꝛatio quia non 4 4 N iNud hirtmnnn 4 tiſe o. . oüri inniiſin n tiegiinid Gguhe itenſn igrinnſttatn aurikent ustn 4 en ritui mii i l na liutou Slion Aurmn cuupmir ii nn gunntrcienat Nb r n ubiciin poſnin ſuin 1Avnglyr mialorſtsl ithniiGdöfunbionn ma⸗ Notig tindi dis rohr Umankpnitmnagmnirr icun Elthtſegnlrſonſonnüi nedrwegidrtide NNeNRrurſnerertctsten Wionptwieſcenicginen enc ltsiwlt id un Uurſilnimmütz une ſetioti idri dng Upchiſungnroi gi⸗ lbatinniiriint mne⸗ lilekhnuerter el iti neti ockniarſih r n ure te⸗ D 4 1 ſaatiigniine⸗ litiMiren fe ⸗ er⸗ aghsduoe nmn dimnmnl ntnpne ul ihn in iök nneſß cmnimlsmuu i pilaun rifini mini muñ iutyr iutr anii nbrmi mni ummuiß Swan wunmpr iltlo qpnſtc⸗ Am twmienpiiitciimubtmm plpinontu⁵Mbsſrn orr mmmactbar i chr renogued nl, bon ide tkontinntorethiorer nd d r Ncſann ad wtüni ſctihions eda erctiirponmi ufidrsinndl Decnnde inba iis wuſſnisnin ine ecindn nnce de lt im ecchraad Ppmnenß gamn tmſiss imlubndtii Pswsie ndüͤdheigfteruiunii ns demtn Gaionkemm wen AAmam ſomimn eſul gat hodis:t iͤe 0b rabotdinß 6 e ,, Jen de ti hin ln finn daliſcd eſrum õ cmmmnnuſ n nin r neinnhin Geicaniin ren e a egigena lilchiin ”õs Eu 4 e Ne edd e deber quis admitti ad ꝓbãdũ ꝙ ꝓbatum non ꝛeleuat ut ĩ iuribꝰpal.nec captioſe ꝑtẽ intꝛo gaꝛe qꝛ n ẽ alicui laqueꝰ iniciendꝰde ꝛcſti.ſpol.ſas:iõ dʒ illa pus examiare:⁊ ſi poſtea ĩ examinatione teſtiũ omiſit debitũ articulũ uel debuũ int᷑roga torium:dut iteꝝ ſuꝑ omiſſis exaĩari ut hic dicit UWin.⁊ Gof. ⁊ ide ſpe.e.ti. Sne uidedũ in fi. Et nõ.i qᷓũ extedunt hũc tex.ad introgatoria idebite omiſſa ꝙ plʒ eadẽ rõe ne dolꝰl negligen tia iudicis poſſit obeſſe parti:æ fac dictũ.c.i . ti. li. Vi. ubi expᷣſſe dr̃ de int:ꝛogatoꝛijs.¶ica iñ pdicta ego diſtigueꝛem ſic:ꝙ aut iudex a pn cipio correxit capitula ⁊ int᷑ro garoria:⁊ patefec partibꝰ:⁊æ nemo appellauit: ⁊ ñ põt peti poſtea ut iteꝝ exaĩent᷑ ſuꝑ reſecatis peꝛ iudicem:qꝛ illa ꝛeſecatio hũit nim cuiuſdã inilocutioꝛie:un impu tandum eſt poſtea ꝑti qᷓ n appellauit: ꝙ puio et ſi iiuſte illa ꝛeſecanit ar.c.cũ dilecti de elecii.⁊.c. ſignificauerũt. S.eo.ti.aut inox n patefecii aimũ ſuum pꝑribꝰet tunc aut iuſte omiſit aliqᷓ caplła uel iterrogaroꝛia tãꝙ; ipertinentia uel captioſa et n debent iteꝝ repeti: qꝛ nt pꝛedixi hʒ iudex faclia tem illã coꝛꝛigendi ⁊ hoc caſu ceſſat qołꝰ⁊ negli gentia ſuper qbꝰ ſe fũdat iſte tex. ¶ ANut index iiuſte illa prermiſit ⁊ debent repeti:⁊ hoc caſuꝓ cedit iſte tex. æ ſatis h̊ nĩ de mente Inn łʒ aper te n detexit animũ ſuũ ⁊ ſic ſᷣn hãc limitatonem itellige pᷣdicta. ¶ Sed qᷓro ad declarationẽ pre dictoꝝ:an copia capituloꝝ ſeu articuloꝝ et int ꝛo gatorioꝝ debeat edi ꝑtibꝰdicit Inn. copiam capituloꝛũ dãdã ut poſtea ita de facili nõ andiã tur:ſi diceꝛẽt ꝙ ſuper ill articulis teſtes depone? ñ debuerũt. Sʒ ſi nõ fiat nihilominꝰ ualeat rece ptio teſtiũ:ſʒ libẽ andit᷑ ↄdicẽs allegas ipertinen tiam capłoꝝ:et iterrogatorioꝝ ãt copia ni e edẽ da ꝑti aduerſe: qꝛ illa fiunt ſuper circũſtantijs z datur ad iſtructionẽ exaiatoꝝ: z idẽ bic Mincẽ. 2 h ne ꝑs iſiꝛuat ⁊ ſuboꝛnet teſtes eos auiſando de ĩteꝛꝛogatorijs fiẽdis:ut ſic pnñt capi in ſeimo ne:nã als teſtes de facili ↄuĩci nõ poſſent de fal ſitate ſi falſitatẽ nut:iũt iux nõ.in.c.cuʒ clamor J. e. ?. S. eo. cũ cãz. dicit tñ Inno. ꝙ ni peccaret dãs copiã interꝛogatoꝝ ꝑti ꝓducẽti teſtes. Ho ſti. hoc fatet nerũ ĩ ꝑte q fecit iterꝛogatoria:po mit.n.ĩ hoc ſibi preindicare ſicut poſſet in tora cã. C. de pac.l.poſtq; ⁊.S.e.iuis:fatue tñ faẽ ꝑg hoc faciẽs:et ſi iudex hoc faceꝛet:gꝛaniteꝛ pecca ret ſᷣm eũ:cũ hoc nil aliud ſit q; partẽ ꝓducetẽ mũire ⁊ inſtruẽ ad teſtes ſuvoꝛnandos:ut cõcoꝛ diteꝛ ad intꝛo gata ꝛndeãt: nec poſſet flitas depꝛe hẽdi ad qð iuẽta ſt interrogatoria. Et nide ad pᷣdicta bonũ tex.in glo.in.c.ij.ĩ nerbo iterroga toria.e.ti.li.Vi.⁊ ob hoc cꝛedo o ſi iudex nellet dare copiaʒ parti licite: alia pars appellat. Que ro ã expediat dare articulos ⁊ iterrogatoria an meliꝰ ſit teſtes introgari ſimpłr ſuper petitione: doc.dicũt utile na formẽtur capła:ut ſic fiat dili gens exaigtio: æ bonũ.ẽ dare interrogatoria:cũ ptes magis cante ꝓcedãẽt ĩ fẽo ꝓprio q́; iudex: ? ſic bʒ hodie cõis cõlſuetudo indicioꝛuʒ: iudex tij in omnibns ſuppler in. d. c: cum cãm de hoc. ltid qritur ꝗtiter inrabũt teſtes:ſi capitula ſũt ꝓducta ꝑ ꝑtes.dicii Hoſt.ꝙ iudex faciet te ſies iurare:ne dũ ſuper arniculis datis ſʒ ẽt ſuꝑ tota cã:ne ſi aliq̃d dicãt e? articulos:nidest de poſuiſſe n iuꝛati:⁊ ſic nõ ualeret dictũ ut in.c.de teſti. S. e.⁊ idẽ guil.in ſpe.eo.ti.O.ſequit v. alið qð nõ. ⁊æ nide lauꝰ ꝑ Ja.ð are. ? Cy. i. l. fi. C. qͥ legi.ꝑ quoꝝ dicia refert hic Jo.an.dicũt.n. ꝙ; aut teſtis depoſuit ſuꝑ alia re nel cã:æ non nualet ad hoc allegãt multa iura allegata. S. e. ð teſtibꝰ iĩ gl.i.aut ſuꝑ re de qua agit:ſʒ ałr qꝙᷓ;ᷓ dicãt capi tula:⁊ tũc ſi iuraueꝛu ſuꝑ caplis im: noõ ualet ut 5S. dictũ e:ſi Vo iuranit ſuꝑ tota cã ualet: et iõ ſis cautus in pratica. Mi. ab. . ouum ẽ Icet dilectus. moncit h decre.prius nullo iure aꝑte ꝓuiſũ:= hoc dicit i ſũma. Teſtes ſuꝑ pᷣncipali ꝓductos reprobare lʒ ⁊? repꝛobatorios iteꝝ repꝛobare:æ ulteriꝰ nõ ẽ reprobatõi locꝰ:uł ſũma clariꝰ ſic ↄ pbededo utrũqʒ; itelleciũ. Teſtes ꝓbato rios et reprobatorios ꝓbatoriorũ repꝛobare łʒ:ſed re probatorios reprobaiorioꝝ nõ:ĩ pᷣma ꝓceſſus naratio.i fa cãe cõmiſſo:fa ibi madam qᷓ̃tenꝰ. h̊ ſᷣm do. An. ꝙ cuilibet parii Iʒ facere unã reprobatoriã teſtiũ ſiue ꝓbatorioꝝ ſiue re probatorioꝝ n ultra Ex q pʒ ſᷣm eũ: ꝙ iter ꝓ batorios ⁊ reprobatorios lʒ paꝛtibꝰ facer̃ dnas ꝓducuiões 2 ni ulłtius. Sed certe h̊ indicio meo e pciſe õ iſtũ tex.ubi pʒ quanlibet parniũ hre du as reprobatorias æ unã ꝓbatoriã in pᷣncipali. nã poſſũ reprobaꝛe teſies ſuos ſupeꝛ principali ꝓductos. Itẽ teſtes reprobatorios meoꝝ teſti nʒ quos iduxi ſuꝑ pᷣncipali:æ idẽ potes facẽ iu de teſtibꝰ meis Sed dẽm do. An. ꝓcedẽt qn te ſies n eſſent inducti ſuper principali niſi ex una paꝛe ut qꝛ iu actoꝛ induxiſti teſtes ſupeꝛ pᷣncipa li quos ego rens reprobani:tu denuo ul proba ſti reprobatoꝛios meos non licet ampli mihi ꝛc probationẽ facẽ qꝛ eẽt reprobare reprobatori os reprobatorioꝝ:æ ſic eẽt ꝓceſſus ĩ infiniium ꝙ ñ lʒ Sʒ tex. nr̃ ñ loqt ĩ hᷣ caſu ſʒ ĩ priori licʒ z T caſu cũ ſiłi rõe ner ficet᷑:⁊ ntrũqʒ ĩtelleciũ po nir glaij. b: ẽ uider̃ ꝓbari iĩ. c.ij.e ti.ſi.vi.ubi cla riꝰ Sʒ hũc ĩtellectũ opp.in iudicijs dʒ eẽ eqli tas ut i regula. n łʒy li. vi. ? i. c.i.?.ij.ð mu. peti. Sʒ m hũc ĩtellectuʒ actor hẽbit duas ꝓductio nes teſtiũ.ſ. ꝓbatorioꝝ ⁊? reꝓbatorioꝝ:reꝰ vo bʒ ſolũ nnã.ſ.ꝛprobatorioꝝ. Rũñdet gl.ꝙ iputa re dʒ ſii reꝰ qͥ n ꝓduxit teſtes in pꝛĩcipali:nã ſi ꝓduxiſſet: fuiſſet eqis cũ actore nit hꝛl dic clari us ꝙ ſẽꝑ fuat᷑ eq̃litas:nã ant ꝛeꝰ ꝓbat ĩ pꝛicipa li:æ ĩ dubio fᷣuat᷑ elitas ut h aut ſolꝰ actor ꝓdu xit teſtes ĩ pricipali:æ ẽt fuat᷑ eqitas reſpectu fa cultatis re pꝛobãdi:qꝛ qlibet pars habet nnã dũ taxat re ꝓbatoriã ⁊ i pfate rei fuit ꝓducẽ teſies ĩ principali:potuit.n.i hoc ſibi pᷣiudicare.naʒ et idẽ uidemus ĩ reo: qñ ipſe ſolus producit ieſtes ſuper exceptõne.ſua actor.n.hẽbit ſolum unam ꝓductionẽ reprobatoriorũ:⁊ reus hẽbit duas ꝓductiones.ſ.ꝓbatoriorũ ⁊ reprobatoriorũ:⁊ ſic quocũqʒ te uertis iuenies equalitateʒ:hoc te ne fiꝛmuer:qꝙ nõ lʒ reprobaꝛe reprobatorioſ ꝛe probatoriorũ ne ꝓceſſus ſit ĩfinitꝰ:æ qͥa hec re pꝛobatio tanqꝙ; odioſa fuit meꝛito ꝛeſtrigẽda aꝛ. i.c. cum multiſ de ſp.li.vi.et in regula odia re ſtringi de ꝛc iudi.lib.vi.⁊ ꝑ hoc hes glo.ðᷣcla ratã. Sʒ ꝓ declaratione materie ſubijciaʒ duas nõbiles qoes: MDria an qð hic dr̃ ꝙ ñ lʒ rpro bare reprobatorios reprobatoriorũ hẽat locũ ĩ reprobatione dẽorũ. Jo. and.dicit ꝙ non:qͥa tex. loquit ĩ repꝛobatione eſonaruz. unde bis in tex.hoc repetit᷑ ⁊ remittit ad nõ.ꝑ ſe in. c.ij.eo. ti. li. Vvi. In glo.nõ. m Inno. in nouella. ? ibi primo nidet᷑ aꝑte fouere hãc partẽ:monet᷑ pᷣnci palit᷑:quia teſtis crioſus poſſʒ dicẽ nerũ.unde a iur̃ i multiſ caſibꝰadmittit᷑ ut ĩ.c.ꝑ tuas ⁊.c licet hely. de ſimo. de here.in fidei fauorẽ li. vi. cũ ſt. ſz falſitas nũq; approbatr:cũ ſit ð xpʒʒ dicẽtem: ego ſũ neritas:merito difficilior reprobat᷑ ꝑſõa ꝙᷓ; dẽʒ. Iẽ ⁊ fo teſtes pnñt ꝛeprobari ante aꝑtu rã dẽorũ:ſi iudex prefigit priꝰ fᷣminũ ut pʒ in.c. lz de ꝓba.⁊.c.cũ cãʒ.S.eo.⁊ ĩ.d.c.ij.dẽa ueꝛo ñ pñt reprobari niſi poſt publicationẽ quã pars ignoret qͥd dixeꝛit. Nõ g dʒ ꝑs rpelli ab hac ꝛc probatõe:qꝛ reprobanerit pᷣus ꝑſonas cũ igno rauerit dẽa illoꝝ p̃ pᷣus. Itẽ ⁊ tertio flitas põt ꝓ bari poſt ſniã:gꝰ młio fornꝰ poſt duas reproba toes ꝑſonaꝝ ſj poſtea. Idẽ Jo. an. vr̃ dubitaſ le:dic.n.qꝙ lʒ ̊ młiũ hẽat e quitatis rõ:iñ diſpõ hꝰcapli nolẽs his iponeꝛe l mitẽ multuʒ obſtat: eadẽ.n.u 2 ĩ dictis:gidẽ ius ð cõſti.trãſlato. ⁊ ſic tꝛãſit ibi Jo.an. Jo.cal.hic tʒ ultimã opi. ut idẽ ſit ĩ dẽorũ reprobatione:tum per ꝛõeʒ pᷣ dictã:tũ qꝛ ꝛeprobario dicii ẽt nõt ꝑſonã de mẽ dacio nel ꝑiurio:⁊ ſic ẽ qᷓdam tacita ꝛeprobatio gꝰtõq; odioſa ꝛeſtrigẽda.j.ti.ꝓxi.dilecioꝝ. Itẽ dẽo cꝛioſe peꝛſone n ſtatur:qꝛ non pꝛeſumi vm dicẽ.j.e.teſtioniũ:ſicui igẽ ñ admittit᷑ ttia repꝛo batio perſone ita nec reprobatio dicti:⁊ idẽ ſen tit Hoſti. S.e.ex tenore. Hec ob. ꝙ iſte tex.loq̃ tur de reprobatione peꝛſonaꝝ qꝛ ĩ h fẽm nõnter ſic.n. ↄtingit hic:un n dicit ꝙ n fit idem i ꝛepro batiõe dicioꝝ:iĩmo potiꝰõ ar.l.ñ pñt.ff. de legi. Ad aliã rõem dic ꝙ ꝑ hoc ñ approbat᷑ falſitas ſz nõ preſumit᷑ ꝙ teſtes reprobatorij flin dicant ar. c. fi. de pſũp. Itẽ fʒ illã rõeʒ ſeqrer̃ ꝙ inſ ap probaret ꝑſonas crioſas:ꝙ ẽ flm:ut pʒ hic ubi n admittit᷑ tiia reprobatio perſonaꝝ. Mec ob. ꝙ flitas ꝓbet᷑ pꝰ ſñiã quia illud ẽ neꝝ qñ pluꝛeſ ꝓbationes nõ pceſſerũt:nec obſtat ꝙ n eſt ſibi ipntãdum:cũ adhuc nõ uideꝛit dicta:quia nec h̊ tet impntãdũ ĩ tertia uł ulteriori reprobatõe:et tn ut infinitas euitet᷑ et odiũ reſtrigatur: ↄriũ h̊ ſtatuit᷑:æ hãc opioeʒ teneo:lʒ paulus alit᷑ ſeſerit 2 do. An J. e. reſtioniũ ⁊ idẽ. d. an. hic nã ſʒ pꝛi az opi. nuũqᷓ eſſer reprobationũ finis:æ hoc quo ad pᷣmã qoeʒ. ¶ Secũda qõ eſt:qͥd ſi agitat̃ de reprobatione iſtrumẽti an ſolũ admitamur due ¶ De teſtibus. reprobatiões an pluries. Jo. an. pntar ꝙ repꝛo batio inſti per teſtes hẽatur ꝓ prima ꝓbatione porerit g illã fieri prima æ fa ꝛeprobatio:pla ne geuult hec lia. ꝙ teſtes ꝓbatorios qᷣcquid ꝓbãt fiat pᷣma ꝛepꝛobatio: 2 illã fiat pa æ non ultra. Caſus ergo ñ ꝓuiſus ꝛelinquat cõibus ꝛc gulis:ſuper q remitit ad nõ.i.c.ſuſceptuʒ de re lcrip.li.vj.⁊ eadẽ rõe dicit ꝙ forũ ꝛeprobatori orũ ꝛepꝛobatio ſʒ non poſſet fieri peꝛ teſies poſ ſet iñ fieri ꝑ inſtr̃a:cũ lr̃a iſta ſatis apeꝛte ondat: ꝙ ueꝛba geneꝛalia pcedẽtia itelligant ð teꝛtia 2 pꝛobatione fienda peꝛ teſtes:et eſt ſile qꝛ pꝰpu blicationeʒ atteſtationũ lʒ nõ ꝓducantĩ teſtes:in ſtrumeta tñ pnit ꝓduci de fi.inſtru.cũ dilectꝰ:⁊ qd nõ. ibi glo. i. hec ſũt uerba Jo. an. qᷓ nõbis. Et pone exẽplũ ĩ pᷣmo dicto: ꝓbaſti ꝑ inſtm ꝙ talis domꝰfuit tibi uendita tali die. Ego ꝓbo ꝑ inſta ꝙ tali die nẽditoꝛ erat ĩ alio loco:ſi iu re probas teſtes meos:ego potero reprobaꝛ tnos qꝛ prima ꝓbatio mea hẽtur pro pꝛobatione in pᷣncipali:⁊ ſic quelibʒ hʒ unã ꝛpꝛobatoꝛiã teſtiũ. Ex fo dicto nõ ꝙ ſʒ largo mõ appellatione in ſtrumẽtorũ neniãt teſtes nt in.c.peruenit.j.ð ie ſti.cogẽ.iñ i mã odioſa ꝓhibita ꝓbatione per teſtes nõ ueniũt inſtza ut hic ⁊ facit.l.teſtinʒ.C. .e.⁊=.iiij.q.ix.ſi ðbiiũ. Altio ſcias ꝙ ꝑ hũc tex. qͥ ur inuẽ reprobatiões teſtiũ eſſe odioſas:dicũt Inn. ? Hoſt. ꝙ cũ gꝛãdi cãe cognitiõe debent daꝛi he dilatiões æ breucs:ꝙ hoc.S.de ꝓba.c. Iʒ in pncipio.nã ſi fa ⁊ ulterioꝛ dilatio nõ daĩ in alijs ſine cãe cognitiõe.iij.q.iij.ſpaciuʒ:fortior cognitio ẽ adhibẽda in iſta:qð placet aꝛ.regule odia reſtringi de re.iur.in.vj.⁊.c.finẽ de do.⁊= contu. Mico. ab. . 2 aſus: iteſta Reſentata. tiões ꝛecepte peꝛ axꝛbitꝛiũ fideʒ faciũt in indicio:ſi teſtes moꝛtni ſũt:ſi niuunt:ẽ in optione illiꝰ:õᷣ queʒ te ſtes ꝓducti ſũt:an uelit atteſtationes ꝛecipe? an teſtes de nono deponeꝛe:adde ẽt ſi oneſtationes publicate ſunt:⁊ hoc nltimũ nõ ẽ ĩ.l.fi. C.e.ubi ponituꝛ caſus hꝰ.c. Oluidit᷑.nam in pꝛia poni ptis petiio.in fᷣa cãe cõmiſſio:ibi diſcretõi. Mõ pmo ibi pᷣdeceſſorẽ ⁊c̃.ꝙ ↄpromiſſũ factũ ꝑ pᷣlatũ ſuꝑ iuribꝰplatur᷑:traſit ĩ ſucceſſorẽ:lʒ de ſucceſſor̃ expᷣſſe ñ caueat᷑ i cõpꝛomiſſo:qð tenẽt h doc.ſi de aut᷑e fuꝑioris ↄpromiſſũ fuit:als ſe cus ut i.c.ð cetero ⁊.c.ueniẽs de tranſac.⁊ h̊ iõ qꝛ noĩe ccele nẽ fẽm qͥ nõ morũ de ſep.ſi gꝛoſe li.Vi. ⁊.xij.q.ij.liberti:⁊ ſic ñ ob.c.fi.S.ðᷣ aꝛbi. qð nõ.⁊ fac qð i ſili nõ. Inn.iĩ.c.ſignificauit de rſcrip.⁊ qð nõ.in.c.dilecti ðᷣ fo. ope. ¶ V fo ꝙ ſuꝑ iure ſpũali põt cõpromitti i cleꝛicos. S. ð arbi.oↄtigit ⁊.c.ꝑ inas.¶ Mõ ibi ꝑ duodeci di etas ⁊c̃.ꝙ ſiẽ ꝑ mortẽ uniꝰarbitroꝝ ita ꝑ abſen tiã lõgenã ⁊ diuinã expirat cõpꝛomiſſũ uł ſalteʒ põt alia ꝑs ipune ꝛecurrẽ ad iundicẽ oꝛdinarium cõpromiſſo nõ obſtãte.nã ſic pars h̊ ipetranit ðᷣ legatũ:ita oſilłi ꝛõe pouiſſet ꝛecurrẽ ad oꝛdiaꝛiũ inferioꝛem qð etiam h̊ ienet Moſtic.aꝛ.l.penul. l uin D r elsn üh iſfcn cit 6 ſ te ealrinb ſe rande W 3 r (od n ciwcch aeile auirtnib Mlun ⸗ , crm uncln in n/ iunnrn mnin i h l⸗ Irber aſihiuor. Art ecgnienmz nagt tiim ru hii oletelnmn ſnmind in⸗ urilinizsl iſcningf lceth ſad eCr tickiſnicztkfien Ginenrinnlunti irtniraderd nn nmiin 1 mſtn Aati in r⸗ Gekudntntstihitsdar utkreſannia cetlnmre ſtin Minimanin ntiinern aiir afi eitebcei itintgt iinta idi⸗ R ſphrnitaznie eintz ine urin mnnianr inul ii en ntndler n aice⸗ iiniin⸗ c⸗ w it lellrorß naſeſiciceyn nmn inef ni n i eng om banr ro WKl 1 R 5. mihmi i in Ohbygo nuppeinan lcin anſtunnnenmit oheln iocil ohlir zhntr lale wmni iſynti tlin iiſ Crlijll chi Mligin, Our mnimiis mil anlia i, ut htgaigifc agiiummn, dinit iaarir ut Iinppo, ii r imnoroutonoin iis ſve cie gnitcr ij i renz ſorior ogtio i Abbbits in incacanegdhe NAr ſetnng dele i in a ie N d um. Mood. W As: Bwa Peſentas. ddes rchreſe AWin ufrinirdcouſe umKrRoni hicneſß⸗ angt e ciſirmn uin ncdridis nit es N W pheradi aſincn dicue ſomd bor öüfini weiliiin num is c Duicf aninpinſe ito nft dr öniſoiki Nerü II. i nſ oe ne G ir 4 ſelk⸗ E. de arbi. ꝙ nõ. ¶ Mõ ibi iuxta hui acta q acta facta corã arbitris faciũt fidẽ coꝛã indice:ĩ atteſtationibtũ diſtiguituꝛ ut hic ⁊ in. d.l..i. C. e. ⁊ h clariſſimũ i acubꝰ ↄceꝛnẽtibus fẽm ut atte ſtatiões ⁊ ↄfeſſiones per.l.penul.C. de arbit.in fi.ĩ actis vo ordinarijs dubitari poteſt cum tex. loqtur idiſtincte: ſy dic ut.j. dicet. ota ibi relpuẽtes ⁊c̃.ꝙ ꝑs qᷓ teſtes fuerunt coraʒ arbitro ꝓducti: ſi ñ uult ſtare atteſtarõib uiuo rũ teſtiũ ñ tenet᷑ illos repꝛoducẽ:ſʒ ſatis ẽ diceꝛe ꝙ illis ſtare nõ nult. Ex q infero duo p ꝙ ſi is q̃ eos ꝓduxit corã arbitꝛo nult iteꝝ coꝛã indice illos reproducẽ: H faciet expeſis ſuis:Iʒ do. cal. H̊ uolueꝛit Sꝛiũ all.iiij.q.ii. J. nẽtuꝛis ĩ. v. poſiu laſti: et uẽ ñ ponderaſſe hunc tex.nã ſentit ꝙ te ſtes hᷣ reproducãtur ad petitionẽ ꝑtis 3 quã fu erunt ꝓducti. ¶ Drio ꝙ ni dicit bec lr̃a imo potiꝰ Sriũ:ſufficit.n.reſpuere illas atteſtationes er ↄſẽtire:ut iteꝝ admittat᷑ alia ergo pars poſiu lat ur iteꝝ admittãt᷑:et ſic ipa dʒ ſolueꝛe expeſas per. d. c. uẽturꝰ. Scðo infero ꝙ actio ð q i tex. ſolũ dat᷑ ei ↄ quẽ agit᷑ ⁊ ſic ñ uiriqʒ paru: ꝙ ui dẽt᷑ tenẽ cõit᷑ doc. ̊ et Har.i.d.l.fi.et ur ꝓbaĩr na illiꝰ. l. et hꝰ. c.lʒ ſecꝰſit:cum aneſtatiões ex ali q̃ cãᷓ fidẽ n faciũt:qꝛ tũc reqrit᷑ ↄſenſus utriuſqʒ ptis ut ĩ.c.uenies.ij.et.c.cũ cãm..e.i fi.et ẽ 10 qꝛ iundex hic ſuccedit loco arbitrij. unde ĩ fauo rẽ illiꝰ õ quẽ fit ut iteꝝ n ꝓducanĩ maxie publi catis atteſtatõibꝰpõt g huic fauori ſolꝰrenuncia re:ſʒ formo quotidianã qoeʒ:an ꝙ h̊ d: ut atte ſtatiões recepte per arbitrũ faciat fidẽ coraʒ in dice bẽat locũ ĩ ãbitꝛatoꝛe do. An.ꝙ ſic ſi fueꝛt teſtes recepti ĩ forma iuris:qꝛ nidetur tũc ꝛecep ti corã qᷓi iudice: ſecꝰſi non i forma iuris et hec fuit opi. Du.? Haꝛ.i.l.fi.C. eo.allegãs.:.ſi ſo cietatẽ. SF. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio ⁊ ꝑ. S. illũ diẽ hic do.meꝰ Car.idẽ eſſe q̃titercũqʒ teſtes fueꝛint re cepti ꝑ arbitrũ:qꝛ tex.ille appellat arbitrũ eẽ ar bitratoꝛc: æ tex.iſte ⁊ illiꝰ.l.fi.ioquunt᷑ ĩ arbitro ſimpkꝛ. ego vVo puto totũ Sriũ:ꝙ qlitercũqʒ ꝓ ceſſerit arbitratoꝛes nũꝙᷓ ĩ eis hʒ locũ:ꝙ bic qr ſine teſtes ſuꝑſint ſiue deceſſerint:moneor. quia arbitror ꝓpꝛie ẽ quidã bonus uir aſſumptꝰ ad cõponẽdũ iter ꝑtes in aut᷑.nt differẽtes iudices nec coꝛã eo ẽ iudiciũ nec aliquid quaſi iudiciale ſed ꝓcedit extra iudiciũ ad ſui inſtructionẽ. vñ ſingularit᷑ dicir Inn.i.c.quitauallis de iureinꝛ. ꝙ non ẽ nis ntrũ arbitrator feceritt litem conte ſtari iter ꝑtes:ulł ſi ſnia ĩ ſcriptis ꝓnũciauerit uł ſimpłi nudo vbo:qð ſibi uiſũ ẽ dixit:qꝛ coꝛã eo n ẽ iudiciũ nec q̃ſi iudiciũ:ſed tomũ iĩ ſua poſitũ nolũtate:⁊ pᷣdictaꝝ ſolẽnitatũ obſeruatio ni ẽ niſi coꝛã iudice uel arbitro: ⁊ ita n põt dici coꝛã arbitratoꝛ ſnia uel lite ↄte.fʒ eũ ꝑ qᷓ clar̃ pʒ In no. noluiſſe ñ eẽ dzaʒ:an arbitratoꝛ ꝓceſſit iudi cialit᷑ uł e qꝛ coꝛã eo nũꝙ; ẽ iudiciũ uel qi: ad idẽ facit iſti.de emp.⁊ nẽ..pciũ: arpit᷑ vo ꝓce dit indicialit᷑ æ coꝛã eo ẽ qſi indiciũ uelit nolit: Vñ tenet᷑ ſeruare oꝛdinẽ iudiciariũ:ut.l.i.ff.ðᷣ ax bi. 7.l. pen. C. eo.æ. l. oẽs⁸. C. de ferijs hic ẽ cĩ ¶Seelentata fea ꝓpᷣo põt qs eẽ arbitrator ⁊ ñ ãbiter ut in.l. pennl.ff. de arbi.ↄiũcto.c.quintaualis ⁊.c.ne ni ens de iureiu.qa arbit᷑ tʒ locũ iudicis: arbitꝛatõ vo n qualit᷑cũʒ ꝓcedat:multeqʒ ſt᷑ dr̃e it arbiꝝ 7 arbitratorẽ quas ponit Inno.i.d.c.qͥntanal lis: ꝑ qð nõbilit᷑ dicẽ:ꝙ ſi cõpromitiit᷑ ſimpłr tan qᷓ i arbitrũ ille ñ ẽ arbit:ator:⁊ ſi tãq; ĩ aꝛbitra torẽ ille ũ ẽ arbit᷑:unde ad ꝓpoſuũ ſʒ naleãt at teſtationes ſcẽe corã arbitro ni tũ corã arbitrato ribꝰ:cũ corã eis nõ ſit iudiciũ nec quaſi:ut.S.di xi:⁊ ſic ꝑ ↄns n põt dici ꝙ iudex ſuccedat loco ãbitratoris:maxie cũ ille ſit amicabilis cõpoſitõ ? iſte nerꝰ iudex:ĩ hñtibꝰ.n.ſimboluʒ facilior eſt tꝛãſitꝰ qᷓ ĩ penitꝰdiueꝛſis iux nõta ĩ.c.ꝙ ĩ dubijſ de ↄſe. eccl.ł alta.⁊ i.c.cuʒ martbe.de cele.miſ. Irẽ ꝓbat alia ꝛ0e:teſtes recepti ĩ ſũmaꝛio noõ fa ciũt fideʒ in plenario: qꝛ ad aliud ſi ꝛccepti:ẽt ſi moꝛtui ſint nt ĩ. c. cũ in tua:⁊ qð ibi nõ.ꝑ Inn. 2 i.c.ueniens el.ij.s.e.ſjteſtes recepti ꝑ aꝛbiira tores fueꝛũt recepti ad finẽ componèedi int ꝑtes maxie qñ fuerũt ꝛecepti extraiudicialiter.g æc̃. MHõ ob.pdictis qᷓ dicũt᷑ i.d..arbitroꝝ:qꝛ ibi ſumit᷑ vbũ arbitri generalit᷑:ñ.n. põt ſumi eocẽ mõ h̊ ꝓpt᷑ roes pᷣallegatas ꝗᷓ Scludũt ĩ arbitꝛo 2 ñ ĩ arbitratore:nec dʒ ĩtelligi ille.O.ita geneꝛa lit᷑:als diceremꝰ ꝙ oĩa diſpoſua ĩ arbiiro herẽt locũ ĩ arbitratore:q nibil abſurdiꝰ ⁊ Z.l.i.ff.ð arbi. et plene nõ.iĩ.d.c.quintaualis. Aliud dubi um nõbile ẽ an oia acta æ litis ordinatoria fca corã aꝛbitro faciat fidẽ corã iudice. Inn. ur̃ nel le ꝙ n:dic.n.ꝙ cõfeſſiones ⁊ alia acta fẽʒ ꝛſpici ẽtia corã arbitꝛo ualeãt ĩ iudicio oꝛdiario.C. ð arbi. l. pe. SF. ult. ubi bonꝰtex.i teſtibꝰiñ cõſtunit alidqd ſpale: ut hic dr: ſʒ lit. cõte.fẽa corã aꝛbitꝛ0 n nualet corã iudice:qꝛ ſnia n bʒ uigoꝛem: mulro min?ꝰlix.cõte.niſi qꝰad iterrumpẽda pᷣſcripiionẽ ut diẽ tex. in. d. l. pen. Me.? Ab. latiꝰhic hunc articulũ ꝓſequũt᷑ dicẽtes ꝙ cuʒ ſnĩe arbitri ñ ſte tur niſt meiu pene. C. ð ar.l.i.ſi ꝑs ñ ↄſẽtiat ne ceſſe eꝛit de nouo libellum formare ⁊ delibeꝛato rias dari ⁊ de calũnia iurari ⁊ dilationes repeti ? his ſiłia:ſaluo ꝙ cõteſtatio nalet ad iterrũpen dã pᷣſcriptõeʒ:ut.S.dẽʒ ẽ: ꝓ h̊ adducũt iſtuʒ tex. nbi datuꝛ optio ꝑti i teſtibus qͥ niuũt:g ideʒ in alijs ſolẽnitatibus non ob. hec la in qua papa mandat cãm decidi ſᷣm illa acta:qꝛ proceſſit h̊ ex plẽiiudine ptᷣatis:fatẽtur tñ atteſtationes ſẽꝑ ualeꝛe cuim diſtinctiõe que hic ponituꝛ:iſla.n.fac tum reſpiciunt æ ideʒ in confeſſionibus.d.l.pe. in fi.⁊ cum his dẽis rꝛãſit h Jo.an.⁊ ſi bñ pon deꝛo uident᷑ uelle in effectu ꝙ acta litis deciſõia ſeu inſtructoria fidem faciunt coram iudice:iĩ at teſtatonibus tamen diſtiguitur ut hic:an teſies ſint mortni æc. acta uero ordinatoria faciunt idem quo ad effecius preteꝛitos: ut quo ad in terruptionem preſcriptionis ſed non quo ad fu turos puta ut ſententia poſſet feni ſuper illis ꝑ iudicem:ſecus ubi pars conſentiat arg.hic ⁊ ſic ſentiunt ptis conſenſum ſufficere ſicut in aneſta lionibꝰ. ꝙ an ſit indiſticte ueꝝ.j.lubijcis ſpe.in ti. de lit.cõteſ.S. nũc atiingamꝰ in fi.tʒ ſimplicit᷑ nulla facta diſtictiõe:ꝙ lit.cõte. facta coꝛã arbi tro facit fidẽ æ nalet coꝛã iudice:ſʒ infert huber tũ tenuiſſe Sriũ ut ſuꝑ tali ↄteſtatione nõ poſſit iudex ferꝛe ſñiã. Examinemꝰduo.pꝛio qͥd ĩ actis factũ ↄceꝛnẽtibꝰ.po qͥd de oꝛdinatoꝛijs ut libel lo lit. cõte.⁊ ſimilibꝰ.¶ Kirca primũ dico ꝙ re gularit᷑ oĩa facta factũ reſpiciẽtia fidẽ faciũt co rã iudice:tex.eſt i.d.l.penul.fallit in atteſtatõibꝰ eoꝝ qui ſuꝑſũt:ĩ quibꝰadhibet᷑ diſtictio de q̃ hᷣ: qre ãt fit hic iſta diſtictio cũ iĩ actibꝰ coꝛã indice nõ fiat ut ĩ.c.fi.de pꝛoba.nõ. Inno.i.c.ſigniſi cauit.S.eo.? Har.i.l.fi. E. e.doc.nõ aperiũt ſʒ ꝓ his ⁊.j.dicẽdis:⁊ ut hẽas rõem decidẽdi hic dico ꝙ ð mero ⁊ ſtricto inre acta coꝛã arbitro nõ deberẽt nalere ut acta iudicialia:qꝛ aꝛbiter ñ bʒ iuriſditionẽ ſʒ quãdã notionc.l.i.C.de ar.⁊ .l. a diuo pio. ff. de re indi. z eſt rõ: quia partes Opꝛomittẽtes cũ ſint pꝛinate ꝑſone nõ potnerũt dare iuriſditionẽ nõ hnti ut ĩ. c.ſignificaſti ðᷣ fo. cõpe.⁊ i.l.pacto pꝛiuatoꝝ.C.de iur.om.iu.Sʒ .l.hñs reſpectũ ꝙ partes elegerũt arbitrum nut quẽdã bonũ iudicẽ:⁊ ꝙ graue eſſet ꝙ iſta fẽm reſpiciẽtia perirẽt:cũ non poſſent de facili hꝛi: 2 ꝙ coꝛã arbitro lʒ nõ ſit ſtricte iudiciũ:ẽ q̃ſi in diciũ cũ arbitria ſint redacta ad iſtar iudicioꝝ: binc eſt ꝙ arbiter tenetur obſernare oꝛdineʒ in diciariũ ut le.⁊æ nõ.in.d.l.i.fl.de arbi.⁊ ꝑ ſpe.ĩ d..nunc attigamꝰ in fi. ſtatuit ꝙ actis faciũ re ſpiciẽtibꝰpñt partes uti in indicio oꝛdinario. nit .d.l.pe.in fi.ſicut in ſimili ꝙ ſtatuit: ꝙ ꝑẽpta in ſtantia nõ perirẽt acta iſta cãe ſen litis ut plene dixi.i.c.cãm q̃.S.eo.⁊ nõ. Mar.in.l.iij.ff.iudi. ſolui. In atteſtaionibꝰ qt eoꝝ qui uinũt ceſſat rõ ꝑalł.cũ de facili poſſint hr̃i:ideo nolnit lex re tedere a ſtricto iure:ſʒ dedit facultatẽ ꝑti ↄ qnã ꝓducti fuerũt nt ĩ tex.dzẽ: ⁊ iõ dico ꝙ hoc ꝓce dit ex noua pꝛouiſiõe.l.qð ſatis innit tex.ĩ.d.l. pe.ĩ fi.dũ dicit ſancimꝰ ⁊c̃.⁊ nõ dicit declaꝛamꝰ: facit qð nõ.i.c.decernimꝰ: de indi.⁊ per hec de cido aliã qõem:an ↄfeſſio facta coꝛã arbitro na leat coꝛã indice.doc.pᷣdicti ſimplicit᷑ tennerũt ꝙ ſic ⁊ nidet᷑ tex.i.d.l.pe.Sʒ Cy.i.l.i.C. de ↄfeſ. plene hoc tractans concludit poſt pe. ꝙ nalent facta tanqᷓ; e? ius ſed nõ tanꝙᷓ iudicialis:ẽt ſi aꝛ bitriũ ſit emologatũ:qꝛ corã arbitꝛo nõ eſt pro prie indiciũ:⁊ ſic cũ hac opi.trãſit Jo. an.i ad di.ſpe.in ti.de confeſ..nũc nidẽdũ vᷣ. quid de ↄfeſſiõe. Relert t Cy.ibi quoſdã diſtinguere: an arbitriũ ſit emologatũ aut nõ:prio caſu nale at ut iudicialis.ſo nõ.Alij diſtixerũt inter arbi trũ ⁊ arbitratorẽ:ſDp ipſe poſt pe.ↄcluſit nt.S.di xi. Har.i.d.l.i.i fi.dicit cũ hodie arbitriũ emo loget᷑ aucte iuris nt ĩ.d.l.pe.nẽ idẽ eẽ i oibus q fiũt corã arbitro eadẽ rõe ut ĩ confeſſiõe et ſimi libus. Sed Har. aꝑte nõ declarat animũ ſuum ntrũ requirat᷑ ꝙ arbitriũ ſit emologatũ:ad hoc nt ↄfeſſio dicat᷑ indicialis. Ego pntarẽ ꝑ rõeʒ pᷣ diciã ⁊ ꝑ tex.in.d.l.penul.ꝙ Iʒ talis cõfeſſio nõ ſit ꝓpꝛie iudicialis:imñ iuris auct᷑e põt ꝑs eaʒ al CWBe teſtibns. legare ſicut iudicialeʒ:et ſic poterit ea hita feꝛꝛe ſniaʒ: nec reqro ꝙ hẽat requiſita ad cõfeſſioneʒ exiudicialẽ:ſʒ ſufficit ꝙ hẽat ꝛequiſita ad ofeſſi onẽ iudiciale inxta nõ.in.c.fi.s.de ↄfeſ.nã nulli dnbiuʒ erat ꝙ naleꝛet tãqᷓ; exiudicial iuxta nõ.i ſili i.c.at ſi clerici de iundi.unde ſuperuacuum fu iſſet qů'ad hoc nt.l.pe.uteꝛet᷑ vbo ſãcimꝰ. Item nidemꝰꝙ anteſtationes mortuorũ ualẽt tãqᷓ re cepte ĩ iudicio ⁊ lite neꝛe ↄteſtata:ita dicẽduʒ in ofeſſiõe qᷓ de facili forte nõ poſſet iteꝝ hr̃i apxre nn dictũ Cy ꝓcedit ex meꝛo ⁊ ſtricto iu?. Sed dictũ meũ ꝓcedit ex equa et nona ꝓniſiõe legis: un credo ꝙ ſʒ nũqꝙᷓ; ſequat᷑ arbitriũ:iſta tñ acta factũ reſpiciẽtia faciẽt fidẽ mõ pᷣdicto corã iudi ce:ſiẽ in ſili uidemꝰꝙ ualet confeſſio:licet indici um ex aliq ſit fruſtꝛatoriuʒ iuxta nõ.p Inno. in .c.fi.de reſti.ſpo.et h̊ qad pᷣmũ. ¶ UWenio ad fm qͥd de actis ordinatorijs uidiſtis quid doc. ſẽtiãt. Ego diſtiguo ſic:ꝙ ant ntraqʒ ꝑs eõſẽtit ut naleant corã indice aut neutra ant alt᷑a tm:pᷣ mo caſu aut loquimur ð actis ſubſtãtialibꝰꝗ nõ dᷣpẽdẽt a uolũtate ꝑtiũ nt ẽ lit.ↄte.⁊ nil oꝑabit iudicio meo ↄſẽſus ꝑtiũ qͥcqͥd dixerit abb.ar.i. .c.uno de lit. cõte.et ꝑ Inno. in. c. cãʒ. S. e. facit l.nemo põt.ff. de le.i.nã hꝰi acta ſũt nulla ꝑ ꝛe ceſſũ ad aliũ indiceʒ alteriꝰtribũalis ad h qð le. ⁊ nõ.i.l.cũ apud. ff.iudi.ſolui:⁊.l.iij.e.ti.Sunt .n.iſta acta iudicij ⁊ ñ cãe meꝛito deficiũt ex mu tatiõe tribunalis oĩo ſepaꝛati ⁊ maxie ĩ caſn no ſtro:qn fuerũt acta corã aꝛbitro qᷣ nõ eſt ꝓprie index nec occurrit hic illa neceſſitas ðᷣ q̃.̊.dixi per quã oporteat ꝛcedẽ a reg.iur.⁊ nr̃ h̊ expreſ ſũ in.d.l.penul.i fi.nbi ſolũ ſtatuit ĩ actis fᷓ re ſpiciẽtibns. Ad iſtũ tex.ꝛideo duplłꝛ. prio ꝙ h̊ ꝓceſſit ex ſpali mãdato pape.po ut intelligat᷑ de actis cãe ⁊ nõ indicij:⁊ ſic concordabit cnʒ.d.l. pennl.⁊ cũ.l.fi. C. eo. Aut loqmur ð alijs actis n ſubſtãtialibꝰ:⁊ ſufficit ꝑtium ↄſenſus:illa.n.na ligãt᷑ ex ꝑtium ↄſenſu nt in.c.cũ cãʒ.s.e.⁊ ibi tʒ Inn. fo caſu dico ſimplicit ꝙ ñ nalẽt ĩ indicio rõne pᷣdicta:qꝛ pereũt mutatione tribũalis:⁊= qꝛ n fuer̃t féa ĩ neꝛo indicio:dẽ.n.iudicinʒ q̃ſi iuꝛiſ ditio ut i.c.forꝰde uer.ſig.ſj arbiter ñ hʒ ptatẽ iuſdicendi:cũ ñ hẽat iuriſditionẽ:ut.S.dixi ⁊ ꝑ h̊ decido tertiũ caſũ.ut ñ ſufficiat ↄſẽſus alteriꝰ ptis:ſumꝰ.n.ex caſũ hꝰ.c.⁊ ſic data nullitate ꝛe qrit᷑ ↄſeſus utꝛiuſqʒ ꝑtis nt ĩ.d.c.cũ cãm ⁊.c.ne niens:hic.n.daiuꝛ optio alteri ꝑti tin:qꝛ ð qua dã eqᷣtate debuiſſent naleꝛe ĩdiſticte:cũ atteſtatio nes reſpiciũt factũ:⁊ põt ſatis timeri ð uariatio ne:ſʒ qꝛ poterãt iterũ hr̃i ins:ſtatuit medinm:nt detur optio ei quẽ fuerũt recepti:ſp acta ordi natoria ex toto ſũt nulla mutatione tꝛibunalis: iõ ꝛequiritur ntrinſqʒ ꝑtis ↄſenſus:ſʒ cadit hic alia qõ non minus nõbilis/ Quid ſi iſti teſtes iterũ iĩducti alit᷑ dicãt q; coraʒ arbitꝛo dixerunt. Jo. cal. ur nelle ĩ effectu ꝙ aut dẽm fʒ põt ꝛedu ci ad cõcordiam cum primo:⁊ fiat reductio:pu ta quia melius eſt nunc inſtructus:æ ideo plura dixit:uel declarat ſcipſum:facit qð nõ.in.c.cum N ji N,CN acin ina ode⸗ , Anpn imngyn etetin iicen i iden en ien wrrndlnetn Cen an uui Wicfiinnn unironn⸗ muiſn n nr MMi ni emin 1tirg4 nin almitain 6 4 „ Limmiingi 59 7 hmmimn li nc⸗ Ceinitmugr u a niftsumu mm biin ittmiui tiit ini lan Gaegliinmipne tnn uſetem ,ſintrnn kan etbrpateini Uirciid enisin rier omwippe daliininnii n ſuüſaſscſriniahi serhnriü Wudiddrütmändi tlen KKaadktnunn den ungſuttuinei Nihincintittidmmnit acrihi ſnldiu iimnn znſi ſkniinſtns Ntffiin eſſt Algarteei e Sõ y a noßſnti hr pe, 1 ni i 4Y e’g li, tſurehſgn 4K A Griinte Ennni, . eſtin inidende de öͤzeinn mari rchiſet⸗ nne n beniiun e An oll in hiſon t g,, lic mul ſui hütt ii u miugticiminaliinm 4 nrauia ſun rmiaß Hum um m wni mio on⸗ airut um , uſpd o N ni pontr iccin es un eui hente Gndl gamliſcbiſclſand iaisre wietdgs. Adiſi n ideo Nadid erſt a hin nidnd he minicicid ü nadl CBnäanmr d ſſed inſhnitd aiſer imn Jaſts lann a umn einin dhit Imicchtdanſimnti gi dla iutn rzhnnrumumtite ſoehſaniben ico in idtin 8 to ui mn dear io iſtin ji bin wſdtoninzdl dndii ggifin in endo mnii M n iit iu 5 ngr A eſt dand in i ig gisrlicnnt . I R ndh 4 wuiſtucnin 6 ( auͤͦ⸗ s tti. 1z do ĩ NH ſgon NH drrire AN cã. S. eo. Aut non põt ꝛeduci ad ↄcoꝛdiã ? non nalet ſᷣm dẽm:ut nõ.i.c.cũ cã ⁊ ĩ.c.cũ ĩ tua.S.e. pᷣmũ ãt nalet ᷣm eũ ĩ fauorem illius ꝗᷣ prio illos teſtes iduxit:ſed ñ ĩ fauorem iſtius qͥ uoluit ſtare illis depoſitõibꝰ:qꝛ ſꝑnẽdo illoꝝ atteſtatones ui dẽt᷑ uoluiſſe illas approbare ẽt ꝓ ſe.⁊ cũ h̊ rꝛan ſit. ̊ ↄcluſio uẽ mihi dubia et nõ uſqʒquaqʒ Va un fareor pᷣmum mẽbrũ ꝑ ea qᷓ plene dixi ĩ dẽo c.cũ ĩ tua ⁊ ꝑ Haꝛ.i.l.eos.ff.de fal. Sʒ nliimũ mẽbrũ ut data Srierate ualeat pꝛimũ dẽm in fa uorẽ pᷣmi ꝓducẽtis nõ puto neꝑ. nã cũ a iure ð tur ptas et optio parii ↄ quam ꝓducant᷑ teſtes ut poſſit illas atteſtatões reſpneꝛe et ſolũ ↄſẽtire ut iteꝝ admittant᷑ g pme atteſtarões eo nolente fidẽ nõ faciũt: al. nana eẽt hec optio. Iteʒ nt. . diri de ſtricto iure non dũt nalere in indicio uñ exqꝰ iteꝝ fuerũt admiſſi ad teſtionium expiraue rũt pᷣme atteſtatões quo ad faciẽdũ fidẽ: ut que dã ↄfeſſio ↄ ipᷣm teſtẽ:ut ꝑ eas ꝓbet᷑ ꝑiurꝰ ſi us ꝛianerit: ut ĩ. d. l. eos et. ö. eo. cũ ĩ tua:et meliꝰ ꝑ Inn.i.c. ueniẽs.ij.S.eo.⁊ ſi uis tenere opi.cal. q̃ m mihi nullo mõ placet.dic ꝙ primũ dẽm de biliiat᷑ ex fo.uñ n ualebit rm primũ ſicut iſi ſecũ dum grium nõ ſucceſſiſſet: ut ĩ ſili nõ.j.ti.ꝓx.pᷣ terea An.ãt iſti teſtes debeant iteꝑ inraꝛe. Jo. an. zfert Gof. tenẽ i. d. c. pterea ꝙ ñ ꝑ.c. Vitauſ de iureiurã. z idem egi.ö Sed tu dic orium pꝰ P gl ꝗᷓ h̊ renet aperie in caſu nẽo ⁊.l.fi. C. e.ſ᷑ᷣo qꝛ pẽpta iſtantia que ſatis peꝛijt nt.s.dixi ex mu tarõe alt᷑ius tꝛibunal peꝛeunt oia iſta ordiatoꝛia q reſirigunt᷑ ad illã iſtãtiã. d. l. cũ apud. fl. indic. ſolui: æ ꝓ hoc ĩ inramẽto nide bonũ tex.i.l.qui bona. F. qͥ ſtipularurꝰ. ff. de dã. infec. ubi hoc uẽ tenere Par. pꝰ Oy. Et allego bonũ tex i. c. ij. de iur. calũ. ubi ĩ cã appellatiõis iteꝝ inꝛat᷑ de ca lũ.ꝙ non ẽ ꝓpter alind niſi qꝛ iuramẽiũ ↄceꝛnit iſtãtiã.ĩ ᷓ fuit pᷣſtitũ.un tollit᷑ ſublata illa inſtãtia ſicut qñ ẽ acceſſoꝛiũ ad ſtatutũ:ut nõ.i.c.qilecto 8 pbẽ.⁊ ĩ. c. i.de his qᷓ fit a ma. pte ca. Menio nũc ad gl.q ſatis ſt faciles:pᷣma qrit q ꝑtes nõ ꝓſeqbãtur corã archiepo ⁊ alio arbitro qͥ ſſaꝑ erat. Expediẽdo pᷣmã ⁊ fam gl.dic ꝙ ex qꝰ fue rat fẽs archiepᷣs pꝰ acceptõem ↄpꝛomiſſi nõ po tat aplins ↄpelli ad ꝓnũciãdũ ꝑ.i.nõ diſtingne mꝰ. F. ſaceꝛdotio. ff. de arbi. Itẽ alia ↄſideratõe qꝛ ubi fuit ↄpꝛomiſſũ in tꝛes moriuo uno alij ꝓ cedẽ n pnir:imo expiꝛat ↄpromiſſũ:nut in.c.uno delegatoꝝ de offi. dele. 2 i.l. irẽ ſi unꝰ. ff. de aꝛb. Ad ve fa 20 ẽ va niſi fuiſſet dẽm in ↄpꝛomiſſo nt duo poſſent ꝓcedẽ quo caſn ẽ examiandũ an ĩ caſu nꝛo ↄpromiſſũ reſiderit in iſtis duobꝰ ex qꝰ alt᷑ fuit ꝓmotꝰ ĩ archiepᷣm gl i.ſẽtit ꝙ nõ qꝛ n potat ↄpelli ad ꝓnũciãdũ:⁊ ſic licitũ eſt parti recedere ipune ab illo ↄpromiſſo. De.⁊ cõiteꝛ doc.ſeqᷓntes ſẽtiũt oppoſiiũ nam.. ſacerdotio. loqt ĩ laico pꝰ ea fẽo ſacerdote:⁊ ſic cũ mntauit foꝝ ꝑ iudicẽ laicũ ↄpelli nõ potẽat ꝗᷓ rõ h̊ ceſſat Ala ẽ g rõ ſᷣm Jo. an.ꝙᷓ; ſentit Inn. ſupꝑ tex. nʒ ꝙ ꝓpreꝛ nimiã iſtius archiepi. a loco diſtãtiã expirat ↄpromiſſũ.nã niſi aliud ſit expſſũ ĩ com Super nobis. promiſſo nõ põt arbit᷑ citare extra locnʒ.ubi fʒ fuit cõpꝛomiſſũ ſeu iuxia illũ locũ:nt ĩ ſeceſſibuſ ſi talis erat arbiiri ↄſuetudo:ut ĩi.l.ſi cũ dies.ꝗ. ſi arbit.ff. ð arb. Alij iñ dixerũt ꝙ ꝑ duas die tas põt arbiter citare ꝑtes ar.c.qꝛ nonnulli de Npt.qð nõ plʒ Inn. nec cõiter ſcribẽtibꝰ. Ex pᷣ dictis hẽs duas bõas ↄcluſiões:pᷣma ꝙ ſi cleri cus receꝑit uł acceꝑit cõpromiſſum põt cogi ad cõpromiſſũ ꝓnũciãdũ nec liberat᷑ ꝑ ſuꝑneiẽtiã maioris dignitatis. Examiemꝰ prio iſiã ſi digni tas ñ ſuꝑuẽit certũ ẽ ꝙ cogi põt ex quo erat cle ricus tpᷣe acceptatõis:ut ẽ tex.i.d.. ſaceꝛdotio ad idẽ bonꝰ tex. iunctia gl.iĩ vV.diſcreto.j. de ap pel.c.cuʒ ſpãli prio rñſo.ſi ãt dignitas ſuꝑuenit glo. tʒ hic ꝙ nõ ẽ ↄpellẽdꝰ:ſʒ doc.ſentiũt ↄriũ: ut.S. uidiſtis:ſʒ ego cꝛedo nõ ↄdẽnanduʒ ita de facili indiciũ hꝰ gl.nã nõ ẽ neꝝ qð dicit ꝑ rõneʒ illius. S. ſacerdotio eſſe:qꝛ laicus muinanit foꝝ 2 ſic ꝑ indicẽ laicũ ↄpelli non põt:iĩimo miꝛor de eo ꝙ H̊ dixit nõ põderato prius illo tex. ſũdauit eniʒ ille tex. ſe aꝑtiſſime ſuꝑ alia rõne.ſ.ꝙ ſacer dos bʒ nunc uacare ſacris.ideo i fanore diuine maieſtatis nõ dʒ ↄpelli:ſecus dicit ſi poſt clerica iũ acceptanit.vñ ſi bñ ↄſideramꝰ in ꝓmoto ad archiepatũ illa rõ ↄcurrit.hẽt.n.nũc uagare cix ca maiora lõge qᷓ; priꝰ ar. viij. q.i.qui epatuʒ ⁊ c.i ſcripturis: ⁊ meliꝰ ĩ.c.añ oia.xl.di.un fauo ꝛe oneꝝ culiꝰ diuini ſuꝑueniẽtis ↄpelli nõ dʒ:cũ magis debeat ueꝛſari ĩ ſacris pꝛomotꝰ ð clerica tu ad epᷣatũ qᷓ; ð laicatu ad clericaiũ: ⁊ ideo ma gis excuſandus ar ĩ aut᷑.mulromagis.C. ð epi. 2 cle.⁊ i.c.cũ ĩ cũctis ð elec.⁊ i.c.cũ marihe de cele.miſ.in vV.cetexꝝ:⁊ hãc opi.ſequor: ⁊ collige ↄZriã ↄcluſionẽ:ut ꝑ ſuꝑneniẽtiaʒ epᷣatus nõ poſ ſit clericus ↄpelli ad ꝓnuntiandũ. fᷣa ↄcluſio ꝙ; ſi arbit᷑ ſe abntauit ad remotas ꝑtes nec ſeꝑat᷑ rediturus ĩ breni expirat ↄpꝛomiſſũ.vn ꝑs ipu ne põt ad iudicẽ bẽe recurſũ:æ ꝓpter hoc ĩ tex: põderat᷑ magna diſtãtia iſtiꝰ archicpᷣi:⁊ intellige qn ↄmode ↄpelli nõ põt ad redeundũ ⁊ officiũ ſuũ explendũ.nã illud dicimur poſſe ꝗqdð ↄmode poſſumꝰ.l.nepos ꝓculo.ff.ð vᷣ ſig ¶ Alno gl. fi.qᷓrit an ĩ ꝑſonas illoꝝ qui mortui ſunt poſſit obijci. rñdit ꝙ ſic qdðᷣ mihi ſatis plʒ:qꝙ non agit ð eis puniẽdiſ:⁊ ſic ceſſat oppõ ꝙ crimia morte extinguunt᷑.xxiij.di.quorũdã:ſʒ nit altera pꝑſ illo rũ teſtionio nõ utat᷑:⁊ ſic ponꝰ vꝛ oppõi ↄ pꝑteʒ aduerſã iu nõ.ꝑ Inn.i.c.ueꝝ ð fo.ↄpe.⁊ ſic ⁊ ad alios effeciꝰ q̃ſi ð crie poſt mortẽ:ut ĩ.c.ij.ð pᷣſcrip.li.vj.cũ ibi nõtis:⁊ dicit hic Hoſt.ꝙ ſo luta erat hec qõ ꝑ tex.i lia utroqʒ caſu:q̃ſi uelit exponere illð vᷣbũ ꝙ ſine teſtes ſint moriui ſine uini æ reproducant᷑:als nõ põt obijci i pſonas eoꝝ.dictũ ẽ ĩ ſe neꝝ ſʒ nõ multũ ↄgruit lr̃e ⁊ de hac reprobatione teſtiũ an z qñ poſſet fieri dic nt i.c.pꝛeſentiũ.S.eo.⁊ hoc notabis. Bpeꝛ nobis. alus. Nõ creditur teſti diẽ.cõis diniſio.ſᷣa ibi rĩdemꝰ 1i minor põt eẽ teſtis ĩ cã ſui ordis:⁊ idẽ dic extia cãʒ ſui ordis:qð ꝓcedit ẽt ĩ alijs religioſis.nide ſpe. eo.ti.F.i.V.itẽ excipit᷑ q ẽ monachꝰ? aꝑuiꝰ i v. qd ð mõacho.iʒ gl.i au.ð mõa.S. cogitan dũ:æ idẽ Hal.i aut᷑.igreſſi.C. ð ſacroſan eccle. uide in hoc qð plene dixi in.c. inſupeꝛ eo. titu. NMõ fo ꝙ cuſtos eccleſie:⁊ ſic pᷣlatꝰ fratꝝ mioꝝ põt eẽ i iudicio repetẽdo fꝛeʒ ſui ordis:⁊ ið dic i alijs platis reſpectu ſuoꝝ ſubditoꝝ:ut i.c.i.ꝙ me. cã xx.q.iij.pns.uide meliorem tex.xviij.q. .ij. i. c. abbates et in.c.fi.de regnla. Sicut eꝛgo pater uendicat filinm uel ſeruum.L.i.ff. de rei nẽ di ſic ſuperior monachum ſuum. liiij. di.mulios ¶ Mona per conf fſionem profeſſus obliga tur monaſterio:⁊ profeſſio põt ꝓbari ꝑ illos ðᷣ ↄuẽtu:ſʒ mõaſteriũ repetat ꝓfeſſũ:qꝛ cã ñ ẽ ſin gulorũ ſʒ mõaſterij:⁊ ſic nõ dẽ teſtificari ĩ féo ꝓ prio. Et ex h̊ ⁊ ex tex nõ ꝙ ſcriptuꝛa ꝓfeſſi ũ ẽ de ſubã ꝓfeſſiõis ſʒ ad bñ eẽ: ꝓ h̊ nide bo.text. cũ glo.i.c.nidua.xx.q.i.⁊ ĩ.c.porreciũ de reg. C M ꝙ ſolus cuſtos põt agẽ noie ↄnẽtꝰ:uið ꝙ le.⁊ nõ.i.c.edoceri de p.⁊ ꝑ Inn.i.c.fi.de ma.⁊ obed.Et diẽ h̊ nin.ꝙ cuſtos eũ repetebai de mãdato maioris als nõ poſſit ſᷣm eũ alleg.c. ex parte..de accu. Jo. an. ꝛemittit ad nõ.i.c.cũ deputati de iud. forte h̊ dixit ni.qꝛ cuſtos n dẽ hie officiũ ad hᷣ ſecꝰ ĩ alio plato: ut ĩ iunibꝰ pal. ¶ Alio nõ reglã. ꝙ teſtibꝰ ſin inuꝛamẽto ñ cre dit᷑ q;tũcũqʒ ſint religioſi ⁊ Iqʒ cã ſit ſpnalis ⁊ ec cleſie nt hic nñ ifero ꝙ etiam epiſcopo ñi credũ ut teſti ſine iuramẽto:eximit᷑ iñ ut non tãgat.ſed iurat ꝓpoſitis euãgelijs:ut ĩ.c.fi.de iura.calun. 2 nide ꝙ ibi dixi:Gl.i.ẽ facilis:⁊ nõ eã fa q̃rit qͥd ſi iſte pſor̃ noluiſſet ⁊ Mſiſſet. Net ꝙ tũc be ne ualẽt teſtioniũ. S.e.tnis:⁊ dicit ; Moſi.n ſuf ficẽ ꝙ ꝑs aduerſa ñ ↄdicat ar.i.c.ð teſtibꝰ.S.e. dũmodo ñ ↄſẽtiat expᷣſſe:ex qnõ ꝙ ꝛeqrit ↄſen ſus ꝑriũ expᷣſſus:facit.l.filiuſfa.. inuicus.ff.de ꝓcu.=.l.q uas.F. netax. ff. ð furtis:? qðᷣ nõ. In no.i.c. in geneſi de elec. neꝛo tex. dicit ꝙ nullins teſtio creder̃ ſine iuramẽto nũq̃d cꝛedat᷑ nni cũ iuꝛamãto.ſet gl.ꝙ ñ q ad ꝓbationem: ſʒ bñ quo ad pᷣſũptionẽ uel ubi cã ſu nõ pꝛeindi cialis:qꝛ tũc ex qꝰnõ agẽ ð pᷣiudicio alteriꝰcꝛedi tur nni ſoli:⁊ ĩ h̊ͥ nõ.gl.æ idem Inno.ſuꝑ Hica de ↄlecraſõe eccłe uł altaꝛis:⁊ gl.i.c.lʒ uniueꝛſis .S e.⁊ nide.xxij.cãus ĩ qoꝰcredit᷑ uni teſti.quos põit ſpe.eo.ti.ꝗ.ꝛeſtat V.hᷣ t fallir.nide ꝗð nõ. Bar.i.l.theopõpus.ff. ð do. pᷣla. Sʒ ex glo.cõ tra h̊ dictũ oppono ð.c.qcũqʒ.xi.q.i.ubi cꝛedit ſoli epᷣo i q̃cũqʒ cã. Soluit Inn. ꝙ illud ñ tenʒ qꝛ ↄtiet priuilegiũ ĩꝑatoris æ deꝛogat᷑ ei ꝑ cão nẽ nel m eũ illud c ſpãle priuilegiũ qð ↄeeſſit ĩ ꝑator epis ĩ cãis qᷓ mouẽt ĩ iudicio ſeculaꝛi qꝛ i cãis qᷓ monẽt᷑ ĩ foꝛo eccleſiaſtico coꝛã iudice ec cleſiaſtico nõ põt concedere pᷣuilegiũ:ad qð alle gat Moſt. ð re. eccle.ñ alie.c.fi.ð deci.ina ⁊ qð nõ. ]. ne cle. nel mon. ſicut:? nõbis bene h̊ dẽm. nã prio bẽs ꝙ pᷣnceps põt ſtamere ex cã ẽt pri nilegiũ ↄferẽdo.ut nni teſti cꝛedat᷑ i cenis cãis I certa qlitate ꝑſonaꝝ iſpecta: ⁊ ſic ꝛecedẽ ab illa regula inris dinini ĩ oꝛe dnoꝝ uł trinʒ ⁊c.S.e.łʒ nninerſis:et nide oĩno qᷣ dixi.i.c:ſicut ð ꝓba. 2 ĩ.c.cũ a nobis.S.eo¶¶ Scðo nõbis ꝙ iꝑatoꝛ nõ põt aliquẽ priuilegiare i foro eccleſiaſtico in pᷣiudiciũ canonũ.(¶ Lertio ꝙ ſoli epo ñ credi in foꝛo eccłiaſtico:ſecus ĩ ſecłari f̃ʒ nnũ itellectũ illiꝰ. c.qcũqʒ:qð ał.icipit ocs:Iʒ cꝛedã h̊ ñ obſeꝛ naꝛi ↄſuetudie ĩ foꝛo cinili¶ Altio ð ꝓfeſſise iſtoꝝ mẽdicãtiũ an poſſint ꝓfiteri.j.ãnũ ꝓbatõiſ dic ut het ĩi. c.ñ ſolũ:et in.c.ↄſtitutionẽ ð regla. li.vj.Et nõbis unũ ex tex.⁊ ex dẽis doc.ꝙ ĩ du bio ñ ceſet᷑ qͥs ꝓfeſſus.qj ꝓbet᷑ ꝙ ĩgreſſuꝛus fue rit oꝛdinẽ:ſʒ oʒ ꝓbet᷑ ꝑ mõaſteriũ ex quo alt negat:facit.e.ſtatuimꝰ.j.ð ꝛegla. Itẽ ꝙ egꝛediẽ do de mõaſteꝛio nõ tenet᷑ petẽ licentiã de neceſſi tate:ſʒ põt exiꝛe ad libitũ ex q ꝓfeſſionẽ ñ fecit nec tenet᷑ redire niſi ꝓbet᷑ ↄtra eũ ꝓfeſſio:ut h qð bñ nõbis.uñ credo ꝙ mòaſterinʒ ñ poſſert a geꝛ poſſeſſorio niſi ꝓbaret ꝓfeſſionem:qꝛ liber hõ poſſideri nõ põt ſine cã:ut i.l.cũ heres in fi. ff de acqui poſſ. Jõ oʒ ꝙ ꝓbet illa cã poſſiden di ſiẽ ĩ ſiii obſᷣnat qñ marit petit ꝛeſtõeʒ ↄingis de q dð.nt le.⁊? nõ.i.c. ex parte ⁊ i.c.ex trãſmii ſa de reſti. ſpo. ⁊ puto ꝙ illa mã poſſj obſerunaꝛi in caſu noſtro:quod nota. 4 ſ – I Caſus: Diligent Ener abili. 2 ſigillatim eyami nandi ſũt teſtes ſupple ẽt ſi agit᷑ de nita 2 miraculis alicnius canoniʒãdi. h. d. In prima parte ponit᷑ petitio:ĩ fa teſtinʒ recipiendoꝰꝝ com miſſio ibi diſcrenõi.Mõ p qꝙ et religioſi lici te inſtãt ꝓ canoniʒatõe alicꝰſãcti ẽt ſi fnuerit ð or dine ipoꝝ.nã oẽs iſti ð̊ qbus ĩ pᷣnꝰ.c.inſtabant 7 pces porꝛigebant ꝓ iſtꝰ abb. canoniʒatõe.ad quorũ petitionẽ papa cõmiſit teſtiũ receptioneʒ ſuper nita ⁊ miraculis illins.Ex h̊ ⁊ ex tex.nota neminẽ canoniʒãduʒ niſi priꝰdiligẽt᷑ ꝑ depoſitio nẽ teſtiũ fide dignoꝝ ↄſtet de illiꝰnira optima er miraculis.nõ.n.ſufficit uita ſine miracnlis:intel lige ad finẽ canõiʒatõis obtinẽde.ñ.n.ad finem beatitudis. nã ad ce ſãctitatis reqᷣrũt᷑ neceſſaꝛia miꝛacula:ut nõ.i.c.i.de ꝛeli.? nene.ſanc.⁊ in.c. uno.e. ti.li.Vj.ſʒ ñ dʒ canoniʒari:qꝛ ignoramus ſine miraculis an ficte niiaʒ duxerit an fuerit di gnus ira nł miſericoꝛdia:ad h.ᷣc.fi.⁊ qð ibi nõ. ð pur.ca.nec ſufficiũt miracula ſine nira:qꝛ ſepe fiũt ex ſcia:⁊ nñ ex dono dei:nt ĩ gl.i.ſepe ex do no dei ſine merito nite ⁊ tales puniẽt magis qꝛ ſãciis uſi ſũt ñ ſãcte nide tex.nõbilẽ ĩ.c.ꝓpheta nit.i.q.i.⁊ i.c.dẽz eadẽ cã ⁊ qõe:⁊ ĩ.c.ſolet ð cõ ſe. diſ.iiij.ubi auguſtinꝰ ifert ꝙ tãta põt ẽe mira culoſe fides ſine caritate:ut qͥs tꝛanſfeꝛt montes ð loco ad locuʒ:⁊æ h̊ bñ nõbis ꝓ aliqbꝰ uerulis qͥ ſine merito nite nidẽt᷑ faceꝛe miracula ⁊ pdiceꝛe futura.pñt.n.hr̃e ſpᷣm ꝓphetie ex dono dei ſine merito nite:ut in dictis iunribꝰ:lʒ nõnulle faciant ex deceptiõe diaboli ar.xxvj.q.v.epᷣi ⁊.q.iiij.c. ſciẽdũ. Er q̃ reqᷣrãt᷑ nt dicat᷑ miꝛaculuʒ.nide bo nã gl. i. d. c. unico:?æ ꝑ Inn. in. d. c.i.nbi diceinr 94 . e n 4 hi S „ ee G iin N 6ℳ, ,8 137. Po e . iig i a 96. d S in wiiin⸗ j giſche ictkorwlnr b ulthe hng finan errntindmnininen rugnitis finenntn nilnt ursti (Ninee tsneinizgbu cüeniclningen arsi. Cnrchnehering Gchritnerrtistnane GlceciNreiſiueretize⸗ logunniciind ti, = „ ee un ul Poygif nie ſiſu dfmiginm ini ſigoni⸗ gn alenteann ticernin He l or we u hinr⸗ nauſmnmim, genn Aiu Aln! Can Mginam ns ſrls Mpei igfxuin tmmumistians wlhit t4 Nnim r oni oentoi fitfin igton en nſo bi Nlmniͤſ N Pareig ip nartizne e ſii ainenrd r hen udis ii didniihn cnſthm 1ets origein d Giun naſiit CNri enddne N (Griſta Wd Wetde⸗ mmtmimialis Gbtann nmt cnaſtzil iii e igiid i i adr Node öunchinil aana aſreinalst incins ,Oniüfil i nenne ier ufricnugis nih i⸗ ns frcfüifecſe 62 bene Mtt bennmdin Aeeſicin arr h01 ¶ Hõ ibi quos abb.⁊c. ꝙ ĩ acqᷣſitõeʒ põt q̃ſ aſ ſumẽ miſteriũ ꝑriſ auẽte indiciſ ? illã ꝓmonẽ ẽet ſi fiat ad inẽiédũ mira faaidẽ ſi agat ad cꝛĩa iueiẽ da de q. j. c. ꝓxi. 5 ꝙ teſtes dent exaiari ſigillati. ⁊ y Jo. an. dic ſigillati.i. quelʒ ð ꝑ ſe ñ duoſ ſił alit᷑ n nʒ teſtioniũ ſʒ eũ ð quide Ee- cũ cãʒ. ð. e. ? ibi dixi qᷓlꝛ h eeẽt itelligẽdũ. 6 ꝙ cũ agẽ ð canõiʒado aliqꝰ ni ẽ nece ut teſtes ꝓ ducãt ò lõgiq ad curiã roanã: ſed licite fit ↄmiſ lio ĩ pribꝰ. Et an iſti ↄmiſſarij ont ſubdelegare boa. ido putat ꝙ ñ ꝓpter arduiiatẽ negocij z? iduſtriã electã ar.i.c.fi.de offic. deleg. Jo. an. diẽ ienẽdũ: ut hẽt᷑ i cle. indices ð offi. ðle.⁊ diſti gue ar ibi nõ.i gl. ¶ M uldo ꝙ; teſtes debent exaiari diligẽt dʒ.n. mndex iqrẽ de ſinguł circun ſtãtijs:ut ĩ.c.cũ cãʒ. S.e.⁊ oĩi⸗ diliget ꝑcunctaꝛi: gl. ſt faciles. in gl. ij. qr reſies exaiãtur ſi gillani Jo. an. addit alia roem ne forte ipis adi nicẽ diſcordãnibꝰ uox pdictona ð foris audiat: qr. 5. de elec.i cais: æ ſic ꝑtes diſcãt teſtificata q“* caſu n eẽt ãpliꝰlocꝰ ꝓductõi teſtiu.j.e.c.ulii.pti ma rõ gl.plꝰ mibi plʒ: nec ẽ neꝝ dẽm gl. YJo. an. qꝛ ñ poſſi ꝑs iia diliget ꝑcũciãi ex ſola Zdicioe ut ꝑ ̊ cxcludat᷑ a ꝓductoe aglioꝝ teſtiuũ ut dicet̃ i. d c. ultꝛa tiã. Eit in cauſ i q oeſ coadiuuat.ſ. iĩ publicatiõe ſeſti ſolẽnis. C. ð teſta.l.publicati. uis ãt poſſit canoniʒare dic ꝙ nemo pret᷑ pa pam:ut in.c.i.de ꝛcli.et uene. ſanc. Calus: Ite Bm clamor. Kaltucun teſtis qui obſcure depoſuit ſupple tu ex iudicis officio. In pma qᷓrela.ĩ fa madatum ibi mãdamꝰ ¶ M ibi aptis atteſtaroib? teſtis põt repeii ut dẽm ſuũ ðclaret er pꝰpublicariõem ꝙ itellige ut dicet cũ gl. ¶ Mõ ꝙ obſcuꝝ dẽm pr̃ ꝓ ñ dẽo q ad inris effeciũ: ¶ Mõ. ultio ca ſu ĩ q idẽ teſtis repetit᷑ ſuꝑ aiiqs capłis ẽt poſt publicatoem nide ad mam ꝙꝙ dixi i. c. ꝑ iuas. S. .e. ¶ E.otra ? 5 tex. oppono. uꝛ. n. quplici ex capite ñ debnerunt teſtes iteꝝ examiari.pᷣmo qꝛ ſi obſ ure ðpoſuerũt fiẽda e iterptatõ õ eñ illos ꝓduxit: ut i.c.ĩ pfitia de ꝓba.æ ĩ regula 3 eũ li.Vi. ſo qꝛ ẽ tioꝛ ſubornatois pꝰpublicatõeʒ nt i. c. fntatis. S. e. So. gl.ij. ateq; attigat ſolo nẽ i Zriũ oppõit de.l.ſi qs itẽtõe.ff. de iudi.ubi fuit ĩreꝛpᷣtatio i fauoꝛe ꝓponẽtis ⁊ n ſoluit ſʒ illð ꝓcedit ĩ actõe ĩ eo ꝙ dixit iĩ pᷣn. cãe. Et declaꝛa lariꝰitellẽʒ illiꝰ egis cũ:ut dixi ĩ.c.ad ſede ð ꝛeſt. ſpo. S; aitigo ſolutiõem pᷣncipalis qois.dic gl. ꝙ iſtud ꝙ bᷣ dr̃ ꝓcedit qn iudex mouei ex offõ ſuo nõ ad iſtãtiã ꝑtis ⁊ pcipue cũ ꝓcedit ꝑ iqſiii onẽ:ut h̊ ꝓcedebat᷑ ⁊? maxie ĩ crie ſimõie.naʒ in dex põt interrogare qñcũqʒ ſibi niſũ fuerit.xxx. .q.v.indicãtẽ ⁊.l.ubicũqʒ.ff.de iteno.acn. Nõ bñ hãc gl. unlt. n. iudicẽ poſſe ex offo ſuo teſtes obſcure deponẽtes itrerroga? ẽt ubi ꝓceſſii ter ptes ⁊ idẽ nõ.gl.i.c.iĩ pntia de ꝓba.⁊ i.c.ꝑ tuaſ S.e. uide gl.xxx.q.v.iudicãtẽ:⁊ i h̊ ꝓdeſt mſiuʒ hr̃e iudicẽ fanorabilẽ nã iudex põr ſin iiuria a licꝰ ꝛeſtes obſcuꝛe deponetel iteꝝ ñ itenogt᷑ ⁊ ab ſoluẽ reũ ꝑ r̃glaʒ:cũ iura ꝑtiũ ſũt obſcura li.vi. 2 ꝑ dẽm.c.i pnñtia. Itẽ põt iterrogare ad animi ſui claritatẽ qꝛ grane ẽ ſuꝑ re iceꝛa certaʒ ferre ſniaʒ. xi. q iiij. graue ⁊æ.d.c.iudicãtẽ ⁊.l.ubicũqʒ .ff. ð iterro. ac. S, ad petitõeʒ ꝑtiſ nõ teneĩ h̊ fa cere qꝛ timet᷑ ð ſubornatoe:niſi in caſibꝰ i qb di xi i. c.ꝑ tuas.S.eo.⁊ uide qð nõ. Inn.i.c.cũ ioã nes ð fi. iſtr. diẽ tũñ hic ſingir Inn. ꝙ. ẽt ad peti tõeʒ ꝑtis poſt publicatiõeʒ pñt teſtes ð nono re cipi nõ ad declarãdũ dicta aliorũ obſcura ſʒ ad ↄfirmãdũ poꝛẽ ꝓbatõis ipᷣiꝰ ꝓducẽtis.põit ex ꝑ duos teſtes ꝓbaui me emiſſe iali die adueꝛſaꝛi us ꝓbat me alibi fuifſe illa die ꝙ i loeo celebra ti Zctꝰ:poſſũ et poſt publicatõeʒ alios ꝓducẽ ad ↄfirmadũ poꝝ dẽa. ſ ꝙ eadẽ die fui pñs æ emi: qꝛ nõ ẽ timor ſubornatiõis ꝑꝑ ꝓbauõeʒ nec dʒ mihi ipntari qᷓe pus nõ ꝓbaui: qꝛ poterã ↄlidð re ð mnea pᷣori ꝓbatõe.vñ ſatis cũ iurameto de malicia deo admitti: qdᷣ nõ.æ hoc latius atugi ĩ .cc.cũ iĩ tua =. c. ex tenore. S. e.⁊ ĩ.c.ſeries.nẽ qro ex gl. an idiſticte cũ ꝓcedit ꝑ iquiſuõeʒ liceai pꝰ puolicatõeʒ atteſtationũ teſtes de nono ꝓduiẽ ł ãtiquos repeiẽ ut öclarẽt dicta ſua. Inn. h põit duas opi. pᷣma ꝙ ſic ⁊? ꝓ b iſte tex.nbi vꝛ utrã qʒ ꝓbari ibi ta eoꝝ qᷓᷓ alioꝝ ⁊c. Et rõ fᷣm In no.qꝛ iudici ſẽꝑ ſũt publica dicta teſtiũ ſiue ꝑ ſe receꝑit ſine ꝑ tabellionẽ: ⁊ ſic nõ cãtur in iudice timor ſubornatois ꝑꝑ publicatiõeʒ atteſtatiois. na ꝑꝑ hũc timorẽ ſtaiuiũ fuit nt poſt publicatas aiteſtatoes no liceret teſtes ð nouo ꝓducẽ: ut ĩ cle.ij. e. ti.qᷓ ro ceſſat i ꝓceſſu iquiſitois cũ nullꝰ alius ſit ioi pars niſi fama uł iudex cui ſemꝑ fue runt nõ. dẽa teſtiũ: idẽ credit. In. ſi aliqs fuiſſet ſpalit öputatꝰ ad miſteriũ iquiſitois: ? illi fuifſeẽt puolicate atteſtatões: nã Iʒ ſu miſter iquiſuiõis: ñ tn hʒ ius i iquiſuõe:ſicut ꝓcurator qui non pot remoueri poſt lite ↄte.miſi ca cognita.ff. ð ꝓca. .l.poſt lit.⁊ ĩ.c.ij.e.ti.li.Vj.⁊ iſte ꝓmotor iquiſi tõis ſẽꝑ mutari pot.j.ð accu.oli:nec Vvꝛ ꝙ talis poſſit appellare ĩ ꝓceſſu iquiſitois:qꝛ ſua nõ in tereſt:niſi forte appellaret noie ſuꝑioris qui ĩqui ri mãdauit. Refert alios tenẽ ꝙ iquiſitor ſen ꝓ motor bʒ ius i iquiſitõe: ita ꝙ mutari nõ põt ex qꝰ cepit:⁊ pot᷑it appellare:ſicẽ q agit appellari ac tiõe:⁊ poſtꝙᷓ ſibi fuerit publicate atteſtariões: n. poterũt teſtes ꝓduci:niſi ꝓbaꝛet᷑ colluſio.j.ð col lu.c.fi.⁊.l.eũ q SO.i ppłaribꝰ.ff.ð inꝛiuꝛan.⁊.l.ſi cui ff. ð accu. Ad hãc decre.rndẽt ꝙ bᷣ̊ nõ erat ſpãt executor iquiſitõis uł ᷣn JInn. n dr h̊ ꝙ ðᷣ nouo iteꝛꝛogẽt᷑ aliq ł noui iducat᷑ ꝑꝑ ſpalitatẽ in quiſitiõis:ſʒ ꝓpt᷑ obſcuritatẽ ipſoꝝ ꝑtinet ad of ficiũ iudicis ni ipſi ſe exponãt ⁊ forie fʒ eũ h̊ di lucidatio nõ ẽ fienda ad petitionẽ: ſed ex officio iudicis ut nõ.j.de accu.cuʒ dilecti:nec repetunt nt addant:uel ut mutent: nel ſi prius nibil dixe runt nunc dicant: quia ſubeſt timoꝛ ſuboꝛnatio nis: ſed ut obſcure dicta declarent. Sed 5 eum eſt rex. hic.nam non ſoluʒ teſtes h̊ repetuntur ut ſe declarent ſed etiam alij de nouo recipiumur niſi forte nelis dicere ꝙ recipiuntur ſupeꝛ nouis 1 2 caplis qð ẽ diare:ł ꝙ h ñ erat execuiõ ĩqſitiõis Ho.ↄcoꝛdãdo ſatiſ nõbilꝛ diſtiguit æ nõ h vba qꝛ alibi nõ hut᷑ ira late.qnʒ.n. iundex ꝓcedit ex offõ ſuo mero ſine ꝓmotore iqᷣſitõis:qnqʒ cũ ꝓ moꝛore:⁊ h̊ dupłꝛ:qñʒ ipe ex offõ ſuo deputauit illũ executorẽ ad eũ iuuãdũ:qñʒ fuit ille deputa t a ſocijſ ł ſolꝰ ipᷣe ſua ſpõte nolũrate illã ꝓmo uet: ut qꝛ forte illa ipetranit a papa pꝰ cãn ni ob ſtate publicatõe põt teſtes ẽt ð nouo reciꝑe.nt S. dẽ; ẽ fʒy Inn. æ tʒ ſpe ĩ ti. ẽ̊ inqꝗͥ. F. nuũc tracte m. ſʒ nũqͥd publicatis: ꝓ h̊ tex. iſte ⁊. ij.q.i.i pᷣmiſ æ ea cã.q.v. hʒ ⁊.c.mẽnã:⁊ h̊ ueꝝ niſi iqᷣſi tor ſe ſuſpectũ reddat malicioſe differédo nego ciũ recipiẽdo nũc unũ teſtẽ æ publicãdo:⁊ nune aliuʒ. ⁊c. H.n.caſu pot᷑it reꝰ recurrẽ ad ſuꝑioreʒ iudicẽ ⁊ facẽ tminũ ſibi ſtatui.j.quẽ iqͥſuõʒ cep tã expediat qꝰ lapſo iqſiiũ abſoluat ſi pꝰn fueꝛit expeditꝰ.ad h̊ allegat ꝙ le. æ nõ.in. c.oblate de a. F. pe. ð ꝛeſti. ſpo. freqns.. ſolʒ li. vj. ? . nõ J.d app. dilecto. meliꝰ fac̃ indieio meo.c. latoꝛ J.q fi.ſint le. fo cãn cũ adẽ ꝓmotor inq̃ſuõiſ ðᷣ puiatꝰ p iudicẽ ið diẽ Ho.ꝙ. S.in pcedeii inbꝰ qꝛ ve loq̃ndo iſte ñ ẽ ve ꝑſ:ſʒ q̃i ꝑs ſiliiudiarie qꝛ ialł nullũ libellũ offert nee litẽ ↄteſ.⁊ in h̊ cãu põt ſaluari ⁊ itelligi pꝰ opi. In.in ʒ cãn qñ exe cutoꝛ dutꝰ ẽ a ſocijs łipᷣe ſe obilłit iia ꝙ ſe ꝓmo net ⁊ ꝓſeqᷣt᷑ inqſitõʒ qꝛ ve tũc ꝑs ꝓcedat Scdᷣa opi. ꝙᷓ refeꝛt In. ð q̃ S uñ tãq; ꝑs hẽbit libellũ offerre litẽ ↄteſtari ⁊ alia facẽ in indicio expedi ẽda:ð puꝛ.ca.cũ.dilecti ð ind. exhibita:⁊ ſic põt intelligi. de accu. uẽiẽs:⁊.c.cũ dilectꝰ? ſic ñ po kit iſte publicatis atteſtatõibꝰalios teſtes ꝓducẽ diẽ tũ HMo. ꝙ ſi iudex uidet ex ꝓbabilibꝰpieciu ris ꝙ ñ expedit eccłe talẽ pᷣlatũ hẽe pe fit nõ ad iſtantiaʒ exquo atteſtatões ſunt publicate. Sed ex puꝛo ⁊? meꝛo offõ meliꝰ Vitatẽ iqꝛẽ:ad h.s.e. ꝑ tuas nl ſʒ eũ iuſtiꝰẽ ⁊ meliꝰꝙ illo abſoluto ab iſtãtia pᷣme inqſirõis aliã icipiat ð nouo ł puꝛga tõeʒ illi indicat qᷓ vba młtũ nõbis.naʒ bẽs an = en in ꝓceſſu inqſirõis dẽart libellꝰoffeꝛꝛi:⁊ aliꝰin diciaꝛꝰoꝛdo obᷣuaꝛi ?⁊ qn ñ:⁊ uið qð dixi in.c. cũ oliʒ.S.e. Et q;ꝙ; ſolũ ꝓſeqᷓẽ Mo.an.⁊ qun ſit fachas teſtes ð nono ꝓducẽdi ĩ cã iqſitõis. Idẽ ꝑ oĩia ego puto pead ꝛepetẽdos teſtes antiquos ut ðclaꝛẽt obſcuẽ dẽa.nã ud petitõeʒ illius quem dixi ve ꝑtẽ cẽſeꝛi:n dʒ fieri h iteꝛꝛogaiõ:qꝛ nime ri põt ſuboꝛnatõ ſiẽ ĩi noua ꝓductõe teſtiuʒ:ſʒ ex offõ iudicis pot᷑it h fiei Had iſtãtiã illi? qᷓ ve ꝑs n ẽ:ut qꝛ vᷣpntatꝰpiudicẽ ad eũ adinuãduʒ:⁊ qᷓ; ꝙᷓ; aliqᷓ quos ꝛefeꝛt H̊ Inn.dixerit tẽ ſolnʒ teſtes obſcur̃ deponẽtes iteꝝ interrogãdos qñ ita ob lenẽ dixerũt ꝙ nallũ hñnt ĩtellectũ:ſecꝰdiuẽſimõe pñt intelłi:qꝛ tũc ſi id bẽt aliquã iniptatõem illã hẽbit. ff. ð le. minie ðᷣ ↄſue.cũ dilectꝰ als.qð be nigniꝰẽ iptrabimur. j. d.v.ſig. abbate.Alij ali ler plꝰm plʒ Ho.qꝙ dẽʒ ſuũ ðᷣbeãt idiſticte ðcla ratr᷑ ⁊ h mihi piꝰ plʒ.Et ſẽtit Mã.i.l.ſiq itẽtõe .ff. ö iudi. ubi diẽ ꝙ ſi dẽʒ teſtis ẽ äbiguum.põt inðᷣx ſi ſibi nidebit᷑ facẽ ꝑ teſtẽ ðᷣclaꝛãi.allegat q; le. ⁊ nõ.i.aut.de teſti..qꝛ vo ⁊ hᷣi iſio.c. Sʒ ¶ De teſti. adueꝛte ad illã opi. quã. S. rettuli fʒ Inn. nã po teſt adduci ꝙ ſi index delibeꝛat ñ iteꝛogax teſtẽ oʒ itelligeꝛe dẽʒ fʒ ↄſuetudinẽ itelligẽdi:Si ãt ñ appet de certo itellectũ tũc capiet qð ẽ benigniꝰ qð mihi ñ plʒ qꝛ dico ꝙ ĩtẽtio ꝓponẽtis dʒ clar ac dilucide ⁊ explicite ꝓbaꝛi:iõ ſi ꝓbatio nł dẽm teſtis ẽ dubiũ iterpᷣtatio fit ꝓbaꝛ debẽtẽ: qꝛ n ꝓbat claꝛe ut dʒ.ad h allego tex.aꝑtũ ĩi.c.in pũ tia ð ꝓba.=.d. Har.i.d.l.ſi qs intẽtõe nbi h us tenẽ:⁊ uide qð dixi i.c.cũ ad ſedẽ ð rſti.ſpo.ubi declarani itelleciũ illiꝰ.l.ſi qs itẽtiõe. Ad oẽʒ ãt dnbitatõeʒ tollẽdã fᷣuet iqſuõ cautellã h̊ ꝑ Ho. traditã:ut pꝛiꝰexaiet dca teſtiũ ꝙᷓ illa publicet:et ſi nideat n ꝓbatũ uł ꝑ tales ꝓbatũ quos ſuſpica tuꝛ poſſe ꝛpelli ñ publicet ſi ſꝑat alioſ hꝛe poſſe. SI Caſus: Beꝛſeue „ ſtioniuʒ. ꝛas i crie et ĩ ciuili ꝛepellẽ a teſtio. emẽdatꝰ vo ñ infais ad mittit᷑ ĩ cinili ⁊ ẽt ĩ crimiali mota ciuiłꝛ. fallit ĩ ꝑ iuro qͥ ĩ criali repellᷣ. Et ſũt due ꝑies pꝛĩa tꝛoc tat ð cꝛioſo ꝑſeueꝛãte.ſᷣa vVo ð emdato qͥ pducit iĩ ciuili łi cꝛiali mota ciuiłꝛ.teꝛtio ðᷣ illo ꝗͥ ꝑduci iĩ criali mota crialit᷑ ibi ĩ criali. s peer iſto tex. ſeptẽ caſus ĩ qboꝰqs repellr̃ ĩ cã criali æ tꝛes in qoꝰrepellr̃ in cinili¶ Veio p ad illos ſeptẽ quoꝝ pᷣmꝰe:ſi ꝑſeuerat ĩ crie ⁊ an oẽ crimen ſuf ficiat dicã cũ gl.pria.Ex q ifero ꝙ cleꝛicꝰↄcubi nariꝰn pt᷑ ce teſtis ẽt ĩ ciuili cũ i eo ↄcubinatꝰſit graue crim xxxij. di.nulliꝰz. c. pteꝛea.=.c.accepi muſ:ð eta.⁊ qᷓ ⁊ ĩ.c.ur̃a ⁊ ĩ.c.fi.vᷣ coha.cle.⁊ fõ mat idẽ i laico ꝑ tex.nõ.iĩ.c.nẽo ſibi blandiatur xxxij.q.iiij.fac qð.j.dicã ſuꝑ gl.i. Scðs cãus ſi ifais ifaia iuriſ.q̃d ðᷣ ifamato ifaia fci.j.dicã ertiꝰſi ẽ ꝑiurꝰqð an ꝓcedat in rꝛãꝛgreſſoꝛe cuiuſiʒ inꝛamẽti maxĩe temeꝛaꝛij.j.dicã.uaꝛtꝰ ſi al. iſtiiuta accuſatiõe ) eũ fſuit ð cꝛie ↄuictꝰ.lʒ nũc ſit emẽdatꝰ.n.n.ꝓdẽ ad ̊ ut admittat᷑ ĩ cã criali crialꝛ mota h̊/ꝓbat᷑ ĩ v.lʒ qͥ ueit aduerſati ue ad.S. pcedẽteʒ in qemẽdatꝰ admittit᷑ ĩ ciuili. Quitus ſi fuit ał. ðᷣ cꝛie i indicio, oↄfeſſus ñ ſuffi emẽdatio ut.Sↄ. Sextſi põt mõ ꝑ exceprõeʒ cõ nici itellige ꝙ al.ↄmiſit crimẽ.nã ſi poſſi ↄnici ꝙ hodie ꝑſenerat ideʒ cet ĩ cinili:ut.S.in pᷣn. dʒ geſic ĩtelli ut põat ſpale cũ cꝛialꝛ agẽ:æ idẽ In. 2 Jo. an. ſiẽ ſʒ eos ꝛᷣpelleꝛeĩ oↄfirmatꝰ ↄſecꝛatõeʒ perẽs ðᷣ qi.c.dudũ.ij. ᷣ ele.⁊.c.ſuꝑ bis de accu la ¶ Septimus ſi gꝛanata ſit eius opio ꝓ eo ꝙ tali mõ.ſ.ꝑ uiã exceptõiſ fuit qnʒ rpulſus.Caus vo ĩ quibꝰi ciuili fpelir ł cũ ð crie ciuilit᷑ agꝛ ſũt hi. pᷣmus ſi pſe crie fus ſi ẽ infais teruſi ẽ peꝛiuꝛus. 5 fo er bis duob? ꝓximis cãi bus ⁊ ex l̃a ꝙ ñ omnis ꝑiurꝰ ẽ infais ẽt ð iuꝛe canõico:qð ꝓbat᷑ ̊ in ̃a.nã ut dic Jo.ã.⁊ bñ ſi omnis ꝑiurꝰẽet infãis fruſtra tex.exciperet ꝑ iurũ cũ S.excepiſſet infameʒ:ſj an h ſit neꝝ gña i diei. (M5 pulbr tex.⁊ mti tenendũ q; emẽdatꝰð cꝛmine ñ ꝛmãet omnino integeꝛ.uñ ñ rſtitnit pᷣſtine pſũptõi nãe q̃ qᷣʒ pſũi bonꝰ:ut in .c.fi. pᷣſũp. Sʒ in factis aꝛduioꝛibꝰꝛmãet pᷣſũp tio S. nides.n.h̊ ꝙ emẽdatus Iʒ pᷣſũat᷑ idõens in migleni n 1 2 nnti inan 4 3 iitaum ti N uG irictnddt inum igtngt nmm na cribnicte int dcunen Gidrgrwi tni tnen chtmmtlenntntnzli an itticahacaii fs niin Fareatudini andin Sdrederr Anath Werdiniucinnan Nartni czctaniie Molons o Etlſcarhatnif en i Atitzig Npliitics⸗ Nariinin enpitri nine Puni Niſhnmnlftilea ktonr inn e üi⸗ lij unlir⸗ 11 S N rdiß lchai mfa ilniige gnnugii 1 Dor hr Anrſiu 1 L Nirik gin Alioid Mlr , li igg iuitifn ifſienn i emedan efüigſ in⸗ 2 Kni lo ulesgtn in tlanſſr iic lohinz. Cn mh rn nilnfen Auiicnlaiann n nii . dictininl non ng⸗ dgiani peß e n J cl Gfin i daitſ leeuf pei mii e li aip ih / Ea pb mmi nal lin iui riniſgum Mirmnimif A ii mu ſenocr nt, m mänpiſcikdi wantim , Gm mi midAN nat at/ en tq tic ticſdhn cerſ̃ ihicoter i Nidſbibandanr nniq iſtegd diſn gi. Jaddns i is figiuntd dimmo tiaia di (ErNtnuded ngeetnintingaͤ cuinſiwemei mürterenii dia Ond Auun uninie ddurdie Nich icnid dn. Re Ab Anmniid ä Auft u ielin na erihk uniiil Qinsi tni dat inlin ſieſil tmenon. Wl SS gia irlg⸗ Camſi mi iſ iiſn 4 cvorr Mcnialinton⸗ alad Aunaſt alsohn . imnideſticiie . auliklaͤdinn wics Licit ioͤſiin nims il Mio ade i n nnsta lid Koitian , c cinili ñ tñ ĩ cã criali.ñ g pſũit᷑ inocẽſ ⁊ iregeꝛ actu. ał ſibi fides adhibẽt ẽt ĩ cã criali.ad h̊ bo. tex.i.c.forꝰ ĩ fi.ð v.ſig. Ex his hẽs limitare.c. ferrũ.l.di. ubi dẽ ꝙ pꝰpniã n dʒ inſpici ꝙ fuit:? regulam ſeł malꝰli.vi. nã nõ pᷣſũit bonꝰtex.ł ma lus uſqueq̃qʒ ſaltẽ nt admitiat᷑ ad aci legitimos 2 publicos:⁊ nõ bñ ꝙ ñ pᷣfigit h aliqð ipᷣs :ſed ſufficit ꝓbare ꝙ als fnit crioſus ! oteſſus ſen · nictꝰde crie. Exq ifert᷑ ꝙ ꝑactio pnie et cũ iter nallo ſen lapſu magni tpᷣis nõ ſufficit ut purgeĩ ex toto pᷣſũptio ↄ eũ ex delicto orta alibi tamen uf iex. nõbilis innneꝛe ꝙ triẽnalis tpᷣis teſtioniũ ſufficit ad augmtum vutis: ⁊ ut pᷣſũat᷑ bõe nite iĩ ant.de mõa..bũana ãt nã. ¶ Mõ ꝙ appella tõe cẽ ciuił nõ nẽit cã ĩ qᷓ agr̃ de crie łʒ ciuiliter. ponũt ãt iſta h̊ ut diuerſa:⁊ dic ꝙ bec cã eſt q̃ſi mixta iteꝛ cꝛialẽ ⁊ ciuilẽ ut ẽ pulcher tex.i.c.ine. de ꝓcnra. fac. c. ſuꝑ bis ðᷣ accn.ĩ fi. An at aliq cãn appellatõe ſimpliciũ neniunt mixta. uide per Har.i.l.ſi ira.fl. de libe.? po.? ꝑ Jo.cal.i.c. nenerabilẽ qᷣ agei dr ſi clerici. F. de adul.ð iudi. 5 nitio ꝙ dẽ qͥs emẽdatus de cꝛie cũ de illo egit pniã:h̊ ꝓbat finis.c.exponen do tacite pᷣncipiũ ubi fnit fẽa mẽtio ð emedatõe nenit. n. aduerſatiue ad pᷣncipiũ ꝗᷓſi dicat lʒ is qͥ egit pniã cũ ſit emẽdatꝰ admittat ĩ ciuili non iñ in criali vñ diẽ bic Jo.an.ſuꝑ vᷣbo ꝑſeucrat ꝙ ꝑſeuerare dx qͥs ĩ delicto ex qꝰ n egit pniã łegit ſimłatã. æ ad nõitum redijt de pe.di.ij ĩ pn. ⁊ in c.ſi ãt ⁊ aliqͥd diceĩ cũ gl.fi. ¶ Anũ nolo omit iẽ ꝙ colligi põt ex ha ibi ↄmitiitur ⁊c̃.ꝙ infãia cõcõitat᷑ ifamatũ et ſic ↄcõitãdo aſſociat inheꝛet .n. ſibi adeo ꝙ ipᷣm nunqꝙ relinqt. ſequit᷑.n.eum quocũqʒ ſe nertit ſic lepra leproſũ:ar.i.q.i. cito turpẽ ⁊ ſic ĩ quolʒ loco põt tãqᷓ iſais repelli:q̃a afficir perſonã nide ad h̊ ꝙ nõ. Inn. in. c. qit̃ et qñ.ij.ad finẽ de accu.⁊ freder.de ſenis conſilio xxiij. ¶ Quoniã cãus ſuꝑins collecti euacnant torã fere mãʒ hniꝰ.c.q; gloſator nr nãſiuit ſicut muſipula. ſuꝑ prunas. J0 exaiabo pꝰquẽlʒ caſũ de ꝑ ſe ⁊ ſic hẽbiiur longe clariꝰ qᷓ; ꝑ alios hniꝰ .c.mã. ꝛimig caus ẽ ſi ꝓductꝰi teſtẽ ꝑſe nerat i crie. Mire aus qro an oẽ peccatum repellit a teſtio. Abbas h̊ cũ q ſimplłi tꝛanſit h̊ Jo. an.referẽdo ſẽtit ꝙ oẽ peẽm mortale ſuffiẽ ſic.n. expõit neꝛbũ crimẽ ꝙ hic in pn põi:⁊ re mittit Jo. an. ꝓ dꝛia ĩt crim delictũ æ pecẽm: ad gl. ĩ rka peẽm li.vi.⁊ ad.l.i.C.ſi aduerſus ðlẽm nide bo.tex.lxxxi.di.c.i.nbi dꝛ ꝙ crimen ẽ gra ne peẽ; accuſatõe ⁊ dãnatõe digniſſimũ alanꝰ er nin. i. c. ſuꝑ eo: cum qbus trãſit ibi Joa. an. dñt referẽdo ꝙ crimẽ dʒ eẽ tale ꝙ a ꝓmotiõe repel lat:⁊ cũ eo nõ fueꝛit diſpẽſatũ:⁊ hãc opi.ut non ſufficiat qoᷣlʒ crimẽ tʒ paulꝰ ur refert do. An. iᷓ ſeqᷓ ipſemet nr̃. Inherent at iſti opi.ala.uinc. facit ſm eos:qꝛ tex.iſte fac mtionẽ de crie eln ð peco. Iẽ mẽdax qᷣ ẽ ĩ peccato teſtificat᷑. allegat GS.e. c. iij. ſy meliꝰ allegarẽt. c. iqſitõis in. V.⁊ an fides..de accuſa.g“ nõ oe peccatũ repellit do. Car. inſtat tandem ↄcludit ꝙ cũ de iur̃ cinili ¶ Tenimonium. repellat᷑ teſtis ꝑꝑ cꝛimẽ niſi ſit ð eo dãnatꝰ. S.e. .c.ſuꝑ eo. nec danatꝰ de quolibʒ crie ꝛcpellit:ſʒ tmi qn dãnatꝰ ẽ ĩ indicio publico.ff.e.l.iij. ⁊.iiij .q.iij.itẽ.l.iulia.iĩ quo danatꝰ ſit ifamis.ff.ð pu bli. iudi.i ĩifamẽ:⁊ ð bis qui nõnt᷑ ifa.l. athletas .F. calũniator. De iur̃ ãt canõico nõ expedit ꝙ ſit dãnatꝰ:ſʒ ſufficit ꝙ tũc ꝓbet᷑ crimen.S.eo.c. ſuꝑ eo.⁊ h.nec ĩ alio fm eũ reꝑimꝰ receſſũ a iur ciuili. remanet g ius cinile ſaluũ ĩ alio ut nõ ſn ficiat exciꝑe de quolibʒ crimie niſi ſit tale ð quo poſſit accuſari iĩ iudicio publicoGed aduerte ꝙ hoc dictũ ſetit hic Inno.⁊ latius ꝓſequitur. uult. n. in effeciu ꝙ ð crie qdð nõ irrogat ifamiã ↄdẽnato nõ põt cxcipi ↄ noletẽ accuſare nł teſti ficari õ laicũ:ſʒ õ clericũ ſic:qꝛ ex quo crimen ẽ tale qð ipedit eũ ꝓmoueri ad ſacerdoiiũ nõ põt teſtificari uł accuſaꝛe ſaceꝛdotẽ:facit.ij.q.vij.ipi apki: ⁊ ſi hec forent uera eſſz maxia reſtrictio ad iſtũ tex. Sʒ ego credo ꝙ de mete iuris canonici fuit repellere quẽlʒ ꝑſeuerãtẽ ĩ quocũqʒ peccato mortali:ut ſeẽtit abbas.nã peccatũ mortale põt dici peccatũ grane cũ pro eo ſi nõ dat᷑ pniia dᷣnſi pnunit eternalit᷑ ꝑpemo igne nt in.S.ał.ea demũ xxv.di. ꝓbat et i.F. cris ea.di.i fi.nbi peccatnʒ mortale.lʒ nõ ſit ð grauioribꝰ appellat᷑ criale.di cit.n.qꝙ peccaiũ ueniale efficit᷑ criale ex ↄſueindi ne ⁊ ↄtinnatõe. Itẽ credo ꝙ ꝑſeuerãtia ĩ quolʒ peccato mortali exciudit quẽ a ꝓmotõe.ar.xxvV di. c. fi.Eſt.n.ſpẽg ſeu pᷣſũptio cuiuſdã he eſis ꝑ ſeuerare ĩ peccato mortali. hʒ.n. enʒ eccłiaſqſi ꝓ ifideli cũ nõ nelit acquieſcẽ pᷣceptis eccłie:argn: Viij.q.i.ſciẽdũ ⁊.lxxxi.di.ſiqui pᷣſbiteri.naʒ ſi ne niale efficit᷑ mortale ſi dat᷑ ĩ eo ꝑſeunerãtia: ut.Sõ. dixi fortiꝰ mortale muliũ aggranat᷑ ex ꝑſeneꝛan tia. Irẽ vr̃ h̊ ꝓbari ĩ. c.forꝰ ĩ fi.ð v.ſigni.nã ut ibi clare colligit᷑ i idoneitate teſtificãdi ſolũ iſpici tur inocẽtia ⁊ itegritas uite.ñ ãt pudlicitas cris dicit.n.ibi tex.pulcherimꝰ ⁊æ penitꝰ öſtruès theo ricã ↄriã:ꝙ ſi bona nua ðᷣſuerit ĩ teſte fide care bit.nõ.n.pot iuſtitia cũ ſcelerato hoĩe bꝛe ↄmer ciũ. Ad idem.ij.q.vVij.nõ põt:ubi dr̃ ꝙ nõ põt hominibꝰ eſſe fideł qui deo extitit ifidelł:qð ↄtin git ex ꝑſeuerãtia ĩ peccato mortali. Itẽ ð iuẽ ca nonico oẽ peccatũ põt dici publicũʒ:ut nõ.gl.in c.i.⁊.ij.ðᷣ collu.ðᷣte.⁊.ij.q.iij.O.pᷣnaricatoꝛ. Si ãt peccatũ fuit momẽtaneũ:lʒ mortale ex quo nñ ꝑſeuerauit diu ĩ illo: ſatis põt dici: ꝙ ad h̊ ut ba beat locũ. .in criali no ſufficit qdᷣcũqʒ peccatuʒ moꝛaale:ſʒ dʒ eẽ ðᷣ granioribꝰ:qꝛ tex.i illo..re ferẽdo eũ ad pnꝰ loquit᷑ qñ fuit ał ↄniciꝰↄfeſſuſ nł repulſus:qꝛ ꝑſeuerabat in crie:ubi ãt ñ ꝓba iur ꝑſenerãtia nõ aggꝛanaĩ tin peccatũ qnimo ñ amittit nomè iuſti is ꝗ ſtanʒ ſurrexit:ut in.c. ſep ties ðᷣ pe.di.iij.⁊ ſuꝑ illo v.in criminali ẽ poſita illa gl. Inn. gl. tñ nõ. in. c. ipi apli. ij. q. Vij. dicit ꝙ ex qꝰ qs ſeł incidit in peccatũ mortale nõ ad mittit᷑ ãpliꝰ ad teſtio niũ in cã criali.qtũcũqʒ ſit emẽdarꝰ: ⁊ facit iſte tex.in penłtimo caſu ⁊ forte h vᷣius:ſjp p imũ equiꝰ.hac opi.pdẽsʒ ſatis ſẽrit H Molſ.dũ dicit ꝙ remerariũ iurameniuũ repellit 1 3 a teſtionio ſi iuꝛãtè non penitnit.⁊ tñ nõ ẽ cꝛimẽ publicũ nec de grauioribus peccatis:ut colligit ex tex.⁊ glo.xxij.q.iiij.q ſacramto hoc idẽ ſetit Inn. i.c.intiquit.S.e. Ad idẽ bonus tex. maxie iũcta glo.q ẽ in nerbo cõpellẽdi.vj.q.i.illi q cũ c.pᷣcedẽt. Nã ꝑſenerãs i peccato mõtali nõtuꝛ ifaia canonica ⁊ repelli dʒ ẽt ab accnſanõe:ut ĩ iuribꝰ pal.n ob.c.iqſitõis pᷣall.qꝛ nõ eſt ſibi moꝛ tale. dicebat.n.illud ut teſtificado euitaret inumi cinaſ. Itẽ æ meliusillud ẽ ĩ odiũ ipius teſtis qui nolebat ſe ſubtrabẽ a teſtimõio dicẽdo falſo ſe eſſe immicũ alteriꝰ ꝑtis:⁊ ſi diceꝛemꝰ ↄriũ qᷣʒ ſe H mõ poſſiz ſe ſubirahẽ a teſtionio:facit qð dicit Inn.i.c.ĩtimanit.S.e.ꝓ h.c.lʒ.s.ð ꝓba.cũ ibi nõ. ubi pʒ ꝙ is qͥ ẽ leuis opionis puta ſᷣm doc. ille qͥ e ſolitꝰ dicẽ quondiana mẽdacia: lʒ nu luʒ ledat:nõ iñ admittit i teſtẽ uł ſaltẽ modica fides fibi adhibet.foꝛiꝰgꝰdʒ repelli is q̃⸗ dicit mdaciũ cũ iactura alteriꝰ? ꝑſeuerat ĩ ilo. Et nið ad maʒ qð nõ. gl. ij. q.xvij. ipſi apli ⁊ lex.i. C. ilamel. Vi. .q.i.⁊ i.c.ↄſtiiuimꝰ.iij.q. v. (öschnd g gi foꝛo canonico fuabit᷑ ꝙ ſtatiʒ dixi tã õᷣ clericos qꝙᷓ; õ laicos:ſʒ ĩ foꝛo cinili fuabit᷑ ius cinile cum papa nõ itẽdat illud i ſuo foꝛo coꝛrigeꝛ: nut ſatis colligr ĩ.d.c.ſuꝑ eo.⁊= ex theoꝛica gl.i rła poſſeſ ſoꝛ. li. Vi. nã pꝛiceps bʒ bi itare crio ſuʒ ad facul tatẽ teſtificãdi:ut ſatis colligr ĩ.c.ꝑ tuaſ.ð ſimo. 2 i.c i fid i fanoꝛc ð here.li.vi.ſic legitimat quo 9 ſucceſſtõeʒ: qð tʒ h ni. 2 ſi .1. i. ij. ch ta ĩ V. ſj qrit᷑ ntrũ papa. ic iñ ꝙ ſʒ cri minoſus repellat᷑ a teſt ficãdo:nõ tñ repellĩ ſic in diſticte ab offõ iudicãdi:ſed ðᷣ h̊ uide plene per Inn. ⁊ alios ĩ.c.ſuſciiatꝰ ð Nep.ubi dicaʒ ⁊ per Jo. an.i.c.fi.ðᷣ cle.ex.mi.hic diẽ hic vi.qꝙ.ʒ ca nõicus crioſus repellat a teſtio æ ab ordinibus nõ iñ ab eligẽdo:qꝛ ſuũ offm exeqt᷑. Sʒ ſi capi mulũ faceret illũ electorẽ ł ſcrutatorẽ poſſet rpelli qꝛ nõ ẽ fide dignus.s. de elec.q; ꝓpĩ. Etr nõ. h: qꝛ facit ad multa pᷣdicta oia ſic ſtricte nõ accipi ũtur ĩ his q nẽiũt ad aliquẽ purgãdũ.Sʒ dic in illis nt hẽs tex.ĩ.c.ↄſtitutꝰð pur.ca iũcta gl.pe. cni ãt icũbat onꝰ ꝓbandi ꝑſeuerãnã lemdatõeʒ collige ex his q dicã ſupꝑ gl. ſi. ¶ Eirea bũc calũ qrũĩ r qᷣd ſi crioſus erat ipᷣe depònis:ſc nõ tpᷣe in ramiti ł eõ nide archi.iij.q.v.ↄſtitnimꝰ ⁊ ſpe.e. ti. F. oppõit᷑ v. qͥd ſi teſtis:? ibi ꝑ Jo.ã.i adÄi. 7 ꝑ eũdẽ ĩ ꝛla fqʒ legitie li.vj.i meꝛc.⁊ dic n ſuf ficeꝛe ꝙ pe iuramẽti fueꝛit nõ cꝛioſus:qꝛ fides reqritur et tpᷣe depõis:ut ꝓPbat iĩ i. d. c.foꝛꝰ ĩ fine alind diẽ ĩ caſu ↄueꝛſo:nã ſi erat cꝛioſus ipe in ramẽti:⁊ nõ fuit oppoſitũ nõ põt repelli nũc tẽ poꝛe depõis:ex qꝰnõ ẽ emendatus niſi fᷣin qð ̊ dẽ: nã iuramẽtũ aſtrigit eũ Iʒ efſzʒ cꝛioſus ł excõi catus:et h tene. Alte a0 fʒ caſũ qͥ ẽ ꝙ qtũ cũqʒ qͥs emẽdatꝰð cꝛie:e eñ comital infamig repeller̃ a teſtio. Mra auc do q̃ ifamia in tellr̃. Moſtie.pe.et ab.dñt ꝙ ifãia iuris nec ob. qð dẽ ĩ v.q;uis q̃ſi dicat ꝓ infaia fci rpellit ĩ cꝛi miali dũtaxat ut i.d.c.q;uis:⁊ nide nd boc qð nõ. i ſpe.e.ti. S. i. V. qͥd de portãtibꝰ? vV. itẽ ꝙ ẽ infãis. Jo. an. dicit ꝙ infaia facti tin repellit in criali. In ciuili vo ſi ẽ ifamat de crie ẽr ꝛepellit ad h.ð. c.i.lʒ v. qdaʒ vVo ⁊. 5. e. H pꝰ? fo ⁊.c.in lr̃is ⁊.j.ii.ꝓxi.pterea ⁊ de excep.c.i qð iĩtelligit qn infaia fe ſen infamatõ cat᷑ a cꝛie:ita ꝙ crimẽ ſit ꝓxia cã infãie. nbi vo infamatõ ł opionis gꝛa uatõ ñi cãtuꝛ a crie:ſʒ ab alio medio.pura qꝛ in carceꝛatꝰfuit ła teſtionio ałs pulſus putat locũ habẽ qð hic dẽ: ut taliſ aggꝛauatõ opiois n ꝛpel lat in ciuiłi ſʒ in criali ſic:ł alit᷑ ſʒ eũ ifamatio fa cit cãta a crie ð q ↄſtat quẽ emẽdatũ ñ repelli ĩ cinili: ut ᷣ ĩ fi.c.x ſi ð cmdatõe ñ ↄſtar repellit ur in pdictis iuribꝰ:i criali Vo ꝛepellit ſeꝑ:ut hᷣ bec ſũt vba foꝛmalia Jo.an.q nõ. Mã.i.l.enn ctos ppłos.C. ð ſũ.trini.ſic giſtiguit ꝙ ifala in ris idiſticre ꝛepellit ĩ ĩ ſubſidiũ tñ admiuũt᷑ cũ toꝛ mẽétis.l.ob caꝛmẽ.ꝗ.pe.ff. ðᷣ teſti.fac.l.q ultimo .ff ð pẽis.ifãia facti in cꝛiali repellu:ut h̊ niſi in ſubſidiũ:ut.S. dictuʒ ẽ in cinili admitiũt᷑:ſʒ minꝰ eis cꝛedr̃:⁊ ſic ꝓcedit gl.ĩ.d.l.i.? qðᷣ nõ.in.l.iij. F. cae. fl. ð car. edic. Mñt i reſtes ee ita igno biles zæ infames ꝙ nõ admitteꝛẽtuꝛ ſine tormen tis nt. S. Maꝝ diffeꝛt bec opi.a dẽéo Jo. an. ſz illud plemꝰæ ſubuliꝰ. Sʒ Mal in. d.l.i late in h̊ inſtat ↄcludẽs in effeciu ꝙ ifaia ſci ꝛepellit in cꝛi minali ⁊ i alijs cãis gꝛauioꝛibꝰin qbus ꝛeqꝛũt te ſtes oĩ exceptõe maioꝛes.¶ Mõ bñ H ultimũ qꝛ limitat iſtũ tex. ⁊ allego ꝓ h.c.lʒ ex q̃dſaʒ. S.e.⁊ c.i.ðᷣ ↄſa.⁊ affi.? utꝛobiqʒ ꝑ gl.ubi lʒ cãe eſſẽt ciniles ꝛeqrũtur teſtes oĩ exceptõe maioꝛes ⁊ ſic no infames infãia facti:qꝛ taes nõ admutũt in alijs vo cãis admictũtur nõ ut ꝑ eos peruẽèiat᷑ ad ſniã diffinitinã: ſʒ nalẽt ad inſtrucnionẽe ? fun dandã inqſitõeʒ: ? ut is õ quc deponũt ſubijcia tur rortuꝛe.nõ h. Sʒ in oriũ adduco tex.in.c q̃ᷓ lit᷑ ⁊ qn.ij.ð accuſa.⁊ i.c.cũ in inuẽtute ð pſup. nbi pʒ ꝙ dicta nõ integꝛoꝝ n ſufficiũt ad fundã dã inqſitiõeʒ. do. Caꝛ. tʒ ꝙ infãia iuris nel facti idiſticte ꝛpellit tã ĩ criali 7 iĩ ciuili:moneĩ qꝛ iſſa lr̃a loqtuꝛ geneꝛalit i i pnꝰz appe llatõe infaie iiel ligit᷑ ta infaia facti ꝙᷓ iuris.nec reꝑit᷑ ius ↄꝛinm ꝓbãs ad h qð nõ. Oy. iĩ ꝛla infãibꝰli. vj. NHon ob ſʒ eum iſte tex. ĩ v. in criali: n ñ loqtur i in fãia facti ſʒ in gꝛauatõe opiois ꝗᷓ in minꝰ ſe hʒ qᷓ q̃; fama: allegat ad h̊ gl.nõ.in. c. ſuꝑ.e.de ↄſã. et affi. Ego in hac mã dico ꝙ tꝛiplex ẽ infaia:que dã iuris ꝗᷓ dr̃ cinilis:qdã cãonica:⁊ q̃daʒ infaia facii qᷓ poti dr̃ ifamatio: pᷣma.ſ.inꝛis indiſtincte repellit ſʒ oẽs:? ꝓbat᷑ hac ꝛõe:qꝛ fundamẽtum teſtionij ẽ fides:ut in.d.c.foꝛꝰin fine:ſʒ iſie caꝛet fide cũ eiꝰſtatus ſit diminutꝰ? maculatus iuꝛis. diſpoſitõe ⁊ dicitur infãia iuris illa qᷓ iteꝛꝛo gat ꝑ ſñiã ł ipᷣo fẽo i cãibꝰi qbꝰinẽ canet᷑ dũtaxat de qbꝰuide ꝑ tex.⁊ glo.bo.iij.q.vij.F.poꝛ20 ⁊.l. atheleras. S. calũniatoꝛ cũ. S. ſe. z.l.i.ff. de bis q nõ. infa.⁊ tene banc regnulã ꝙ ꝛegnlalit᷑ oẽs inſa mes ſʒ leges ſũt infames fᷣm canões hbat tex. nõ.i.c. oẽs vVo. vVj.q.i.nõ. Inn.i.c.q̃tꝛ ⁊ qũ.ij. palł. Oluis ãt poſſit iſtã infamiã toller̃ = ꝛeſtituẽ Paine fame:dic ut plene nõ.i.c.cũ te.de re iud. iici – il liuni i Nios dar ugin gr” u/ . t utaa ti idi⸗ Pali tli n Gu ushißptir ni iud . H eglurh gi uitimahumm. Rmns Ueyetrutnbmag n 1tlunlpng nci tam N Oleprbi npregondſna dnin o clrio zlrch ii1 ni⸗ zifanmarſatcihttur GNNKani te wiencntühaNan Nantäninnmr ieiſii CMnnfiütbtoginmuen nit tiryilfuitiut onn inoitie⸗ Gii⸗ ſſachinti⸗ t auf 14 gtünter uſemtin ibef⸗ cho ſtntti nit i⸗ biis liſniſu ncain nn malninlnlimtit⸗ * e. ſrlic ſſimte e lunniltefatn ſfcitiace iͤi N Ne li Biin Unal li⸗ ilteni ai . 11s. ai Nerge s . d 455 l ſeſ er in. l. i. F. de qua. ff. de poſin. et nide Hã. in. . rauerit ðᷣ̊ pũti ſiue ð̊ futuro ſiue ð pᷣterito:⁊ pꝛo a i i ſſizfe n infamẽ in fi.ff. de publi. indi. ubi qᷓrit an ciuitas p facit qꝛ iſte tex.ꝛepellit quelʒ ꝑiurũ. Siue eꝛgo & gi⸗ Märn . NaN poſſit reſtitnuẽ fame:admittunĩ tũ tales infamari iurauerit flim ſiue nõ ſi nõ ſeruauerit iuramẽtuʒ . M ilnnnn d ad teſtificädum in ſnbſidiũ: ut index ex eis colli Piur . Si vo iuꝛamétũ fuit illicitũ ocludũt ꝙ S“ inie nji rat gat aliq; pſũptionem: ut. d.l.ob carmẽ:et. l.ꝗͥ nl nõ repellit a teſtio nec ifamat: æ dicit Hoſt.coiĩ ncin gre⸗ bihſnie rimo ſupplicio Palk. Secunda infamia.ſ.canoni teneri ꝑ doc. ꝙ temerariũ iuramẽtũ nõ repellit eri kacind⸗ Aont ca ẽ illa qᷓ cauſat᷑ exquolʒ peccato moꝛtali:ut in a teſt onio ſicẽ̃ nec a dignitate de iureiurã.ſiẽ no e Ni noahf .c. ifames vi. q.i. et ibi ꝑ gl. etilla ſi dat̃ ꝑſeueꝛã ſtris:⁊ nide ð hoc gl.i.c.florẽtinuʒ.lxxxv di.qð . knani . nlſctzmi tia repellit ab accuſatõe ⁊ a teſtio ð iure canoni ipſe Hoſti. putat ueꝝ in eo quẽ penituit ⁊ remit aaͤar lſetaigi⸗ co:⁊ h̊ indubitatũ ſi dat᷑ ꝑſeuerãtia in crimine: tit ad ſum nã. e. ii. F. ij. V. fama. ? V. excipii: 2 5 iain; aſir D nt. S. dixi. Mã ſolũ crimẽ ↄtinnatũ ſufficit: ut 5 plʒ 7 nõ. at. ð. dixi. Di ãt E dubiũ an iurameinʒ nriinn 1 ſöentniri dixi.ſʒ an ſublato peccato remãeat feems illi illi? 6 licitũ ul illicitũ: diẽ idẽ ac ſi fuiſſz licitũ qꝛ non ß „ nbe igul ion ifamie cõit tenet᷑ ꝙ ñ ut nõ.in iuꝛibꝰpall.æ glo. debuit ueire Z ꝓpria aucte 8 elec. c. uenerabilẽ: Aſomnl Pnin , i. c. illi qͥ. vi.q.i.? In. ⁊..dicet᷑. rtia. ſ. ? nõ.bñ ꝙ tał habet᷑ ꝓ ꝑiuro: ⁊ ſic diceres.vñn es Köͤſß Ginin ch infamia facti in criminalibꝰ in dubio repellit: et E iſta ſpãlitas iĩ ꝑiuro: cũ ſecꝰ ſit i alijs crib? gra Y icſie Arltiſithtti ffonto idẽ in cauſis grauioribut pdixi ſm Oald. niſi nioribꝰ.ſufficit.n.ꝙ qͥs ſit emẽdatꝰ ut in pn- di . vun amniſefz iuni qꝰad pſũptionẽ ĩ alijs Vo puto x ad mirtãt ſed cit Jo. an. ꝙ in teſte pura æ ſimplex requirii vi 4 ai inait ſtierlet plus uel minus -! nibil credet᷑ ſm qᷓ itatem ⁊? quã tas.iij.q.vVuj.pura.iiij.q.iiij.c.i. iuramẽiũ eſt idia iin nrnfi titatẽ ifãie de h̊ ur̃ tex ñ'cauilando leam in. d. c. Ofirmatio vitatis ð iur̃iurã.⁊ ſi x-ps. Sʒ nil ua i nll ochtiitftl iʒ de ꝓba.ubi dr̃ ꝙ qᷣdam ex illis teſtivns erant vVitati Zriũ ſiẽ falſitas q ẽ eins imutatio in autk. ſa “ iglieg it ita male fae ⁊ leuis opionis ꝙ modica ł nila eis 3 iſtru. cau. in Bn. Ie ꝑiurꝰ quodã ꝛeſpeciu uin riiin Pinnsunt erat fides adhibẽda. un itelligedo illã alt᷑ naunã cit homicidã.xxij.q.v. ilie qui. Ireʒ diẽ hᷣ maxie Een mginnnin k ppᷣe ur̃ ibi deipᷣ caſus: facit ẽt ad hᷣ tex in.c.fi. ꝓcedẽ qñ qͥs ↄmiſit ꝑiuriũ i teſtificãdo nã exq niai Malirhp g ah a aen vm/ Ni lirtf õ 1 /, rardi us ienii⸗ Ha anmi num htri iniy m ⸗ lopdch aitz ite AA Mtafttuvbig) Aan girſa uts Mijin uſssoi epieſnnces uöpiames fin ſangrnesnd umanidn AsNoüsainitüm dn 9 senidd AädchnuriMartd ſncnoefen mi niſide⸗ ansane ndninſl NNe db n indd ſic iaduiänundi mden derpordiſſtcin dful Gvindedo⸗ Cnöinsft iaſfer raüiciügiinl noreſg fn loqmn 9 meuliipi eapplieltit uſen 5inns eeſegi e in u intſihlif eiſin giollar üſo wunde ord nuin Nö inc ſihen/ wsludmnn i —– nnn i gie ſ tich⸗ vid 4 gſilioſe⸗ Pief n cr9 tlift⸗ pik * ianuſi vn an unii nin⸗ 1e j.e. inducẽdo:ut ibi dico. Itẽ poo ꝑ iſt ter. in V. ĩ criali põit ſpale ĩ cã criali.g * indiſtinte in ciuili ñ repellit᷑. Hõ ob.ſi dicat ꝙ loq̃tur i gꝛa natoe opionis:qꝛ dico ꝙ graunaꝰ opionis n diſ feꝛt ab ifaia facti nt nõ. Op.i.d.rła ifãibꝰ Mo. 2 Jo. an hic ⁊ ſetit gl.in v. grauata:i fine alło tex. ſatis bñ h̊ꝓbãtẽ ĩ.c.tãtis. Oiel. Axxxi. di. nec od. c. ſaꝑ.e. ꝙ allegat do Car. qꝛ ñ loqĩ in grauatõe opionis ſz in rumore. Rumõ vVo bn i minꝰ ſe bʒ ꝙᷓ infãia ſeu fama ut nõ. gl. in. d. c. ſ e. ? aliã allgo gl. in c.ſi duo.xxxv. q. vVi. nec ob. ꝙ iſte text. loqt in pᷣncipio indiſtincte de infaia: qꝛ dico ꝙ neceſſario oʒ intelligẽ de infaia iuris 2 n fẽi. na infãia facti tollẽ ſaltẽ qad iuuis effec tum ꝑ emẽdationẽ cũ toll̃ ꝑ purgatõʒ P minꝰẽ nt ẽ tex. in. c. decretũ.xv. q.v. ⁊ in.c.menã.ij.q. V. ⁊ in.c.cũ in iuuẽtute de pᷣſũp.cũ ergo hᷣ exci cipiat infaiã ab eo ꝙ dixerat de emẽdatõe neceſ ſario ſeqᷣtur ꝙ ñ lotuꝛ ð infãia facti cũ n debe at plꝰ opari pſũptio infaie qᷓ S. vHuas ſʒ ſi Ve ↄmi ſiſſet delẽm ⁊ fuiſſet emẽdatꝰñ ꝛepellẽtur in ciuili ge fortius qñ fuit inlatuaram loquit᷑ gde emen dato reſpectiu delicti qͥ remãſit infãis ex ſentetia lipo fco qñ tale erat crimẽ puta qꝛ palã exeꝛce bat uſura:ut in.l.improbũ fenꝰ.C. de his qͥ nõ ifa.⁊. iij.q. Vij porꝛo ⁊ h q ad ᷣm caſũ:An ãt infãia repellat ab offõ tabellionatꝰ: ſiẽ a munere teſtificãdi.uide nõbili᷑ ꝑ HBar. in eadẽ.ff. ad.l. int. ꝛepe. aliqd ꝑ Hal. in. d. l. i. C. de ſũma tꝛin. UWeio ad teꝛnũ caſũ.dẽ.n. hic ꝑiurꝰ q;tuncũque ſit emẽdatꝰnõ admitiit in teſtem. Et aduerte qꝛ loqt iſte tex. et eo caſu q ꝑiuꝛꝰnõ ẽ infamis ał n recie exciꝑet᷑ a caſu pᷣcedenti. ¶ Eirca hunc ca ſũ qro an ꝓcedat hoc in cuiuſlʒ tꝛanſgꝛeſſoꝛe in ꝛamenti. Hoſt. inſtat tadẽ ipe ? Jo. an. ↄcludũt diſtiguẽdo iĩt᷑ licitũ ⁊ illicitũ inramẽtũ:ut niolãs licitũ iuramẽiũ idiſtincte repellat᷑ a reſtio ſine in ſeł deliquit i ilio offo ſuſpeciꝰ ẽ ſꝑ ĩ illo:ut ĩ.l. ſi aliq d. C ð ſuſcep.⁊ ar.ln.x. ⁊ ẽ tex. in termis no ſtris i.c.quicũqʒ ſciẽs.vVi.q i¶ Dʒ hũc caſuʒ op.ð ſauꝑflaitate.ſufſiciebat.n.exciꝑe infamẽ cuʒ quuʒ ꝑiurus ſit infãis:ut ĩ.c ifames.vi.qi.⁊ in .c. ↄſtituimꝰ iij q. v. ubi expᷣſſe h̊ dr̃ vi.? Gof. dnc ꝙ ſm canões qᷣʒ ꝑiurus ẽ ifamis: ui in 3 rijs. Secꝰ ßn leges et ſi ꝑiurus fuẽit dãnatꝰ.ff. ðᷣ cri. ſtel.l.ul.niſi i caſa.l.ſi q maioꝛ.C. ð traſ. noi tex. loquit ð ueniẽte ↄ traſactione iurata: ſʒ ꝑ 5 nõ ſoluit᷑ Sriũ cũ hic loqᷓ nur ð iuẽ canõico 7 nibilominꝰ infeꝛt Sriũ. Jo. an. apte nõ tangit ʒciũ nec ſoluit:ſj ex tex.aꝑte colligi qð.S. qixi vis ꝑiurũ nõ eẽ infame:⁊ cuʒ illa opi.trãſit do. A i. putat ꝑiurũ eſſe infamẽ infamia canõtca qᷓ repellit a dignitanbꝰ.d. c.infamev:⁊ ſic diẽ ſe in telligẽ fre ↄſilio.xxiij.=.lx.⁊.xix quo ad iſamiã iuris:ſecꝰ ubi uẽiat ↄ inramtũ firmãs pactũ:⁊ ĩ h caſu loquit᷑.d.l.ſi qs maior:q̃ cuʒ ſu penalł dʒ reſtringi:nec è neꝝ ſᷣm eũ ꝙ qᷣſã dixerũt ſ.iura mẽtũ i ſe br̃e paciũ.ad h̊ q nõ.in.c.vᷣbitoꝛes ðᷣ iureiur. do. Car.tẽuit idiſtincie ꝙ qᷣʒ ꝑiurꝰ ẽ in famis iſamia ciuili ſin canões ꝑ iura ſuꝑiꝰ alle. Mec ob. iſte tex. aꝛ nõ facit niſi ꝑ Söriũ:arg. qð ceſſat cũ bẽamꝰ iura ſuꝑiꝰ allegata i ↄriuʒ.Ego dico ꝙ illa iura ↄria dent intelligi ð infamia ca nonica qð pʒ ex eo:qꝛ oẽs mortalibꝰ criminibꝰ ir retitos appellãt ẽt infames:qð ſonaret i abſur dũ ſi intelligeret de infamia ciuili na ſeqret᷑ ex pᷣ ꝙ ſeł nõtus aliquo peccato mortali nũqꝙ; ãplinſ poſſz celebraꝛe neqʒ offm ſuũ exercere: niſi reſti tueret᷑ fame ꝑ papa:qð ẽ ffm: ut i. c.fi.ð tep.or. 2 ꝙ intelligantur illa iura de infamia canonica nõ. gl. in. c. q cũqʒ.vVi.q.i.facit gl.i.d.c.ille q ea. ca. z. q/q̃ ꝗde infãia toll ꝑ pnia: ut.S. diri non oo. gl.i.c. qꝛelã de iureiu.⁊ i.c.puenit ð fideiuſ. ar velate ad tex.ſolũ ꝓbant ð eo qui nenu Siꝛa A4 pationem iuratam. dic gꝰ ſecundũ leges qð ant quis iurauit de preterito uel pñti:æ nõ efficitur infamis: licet falſum inrauerit. Exemplum in eo qui falſum teſtimonium tulit.ſi tũ in hoc nltimo caſu ↄdenaretur efficeretur infamis non tã rõe iurameti ꝙᷓ rõe falſitatis. Si vo iurauit de futo ⁊ nõ ſeruauit:⁊ tũc ſi iurat ſibi ł ðo nõ efficit᷑ in fais:ſecꝰ ſi iurauit ei cũ qꝰ Sxit:⁊ ſic loq̃t.d.l. ſi q̃s maior.nã h̊ caſu plꝰ deliqt: qꝛ fefellit deuʒ z ꝓc.ᷣ uoluit i effectu gl. ⁊. Oã. pꝰeã ĩ.l.lutiꝰ ·ff. de his q nõ. infaia. ita Jo. de ligna. ſentit hbic æz nide archi.i.c.auẽctẽ.xv.q.vj:⁊ in.c.ꝑnuli.xxij. q/v. ide ꝑ oĩa dic ð iure canõicõ:qꝛ ni ꝛeꝑimus Sriuʒ ⁊ mã ẽ pẽalis.iĩmo potiꝰ ꝓbaĩ ↄriũ hic ſi Vix lr̃e n infeꝛi. fruſtra.n.excepiſſet de ꝑiurio ſi qlʒ eẽt ifãis ſʒy canões. uart? caſus cũ abł. iſt tuta accuſatioe fuit de crie ↄuictus ĩtellige lʒ nũc ſit emedatꝰ ut ponat aliquid ſple in cã cria li:ut.S.dixi podera hũc caſũ non eim requiritur ꝙ fuerit ↄden: t:ſi ſatis ẽ ꝙ fuerit ↄuictꝰ.foꝛli ns gꝰ ꝓcederet iſte caſuſ ſi fuit ↄdẽnatꝰ:ut diẽ hᷣ Jo. an ⁊æ bñ. ¶ Et h̊ nora ꝙ atteſtatões fce ĩ indicio criali faciũt fidẽ ĩ alio iudicio:ẽt it̃ alias ꝑſonas. Sʒ h̊ ꝓcedit ubi nõ agẽ de magno pre iudicio:ut hic als ſecꝰ.ad hoc ꝙ nõ.i.c.ꝑ.inqni ſitionẽ ðᷣ electi. ⁊ ĩ.c.ĩter dilectos ð fi.inſtru. jj Ex quo etiam collige ꝙ acta in uno indicio fa cinnt qualemqualem fidẽ in alio ẽt interueniete alia perſona:⁊ facit iſte caſus ad qᷓoneʒ.nũquid ſufficiat ꝓbaꝛe aliquẽ fuifſe excõicatum ad hoc ut etiam abſolutus a teſtionio repellat᷑ ar. quod n. iiij. q i.c.i.⁊.ij.⁊ ibi ſatis ð hoc in ſũma.In. hoc inſtat multuʒ:⁊ in effectu ponit duas opini ones:prima uidetur ſua ⁊ non obſtet excommu nicatio ex qno ſecuta eſt abſolutio miſi propter crimen proptᷣ að fuit excõicatus. Rõ qꝛ potuit iniuſte 2 ſine cãe ↄgnitiõe excõicari. Item pora it eſſe iuſta excõicatio ⁊ excõicatus extra culpaʒ puta qꝛ iudex excõicauit non cõpareteʒ in fmio aſſignato:ſed ille fuit legitimo impedimento de tẽtus qð nõ conſtabat indici:nec ipa excõicatõ debet obeſſe:qꝛ eſt medicina:ut ĩ.c.i.de ſen. ex. li.vj.ideo eq ceſſante non debet aliqua infamia remanere. ecunda eſt opinio quorundam: ut ipe refer:ꝙ niſi excõicatio fuiſſet lata expreſ ſa cauſa legitima ꝙ tũc ꝓbatur culpa:nec ẽ nece aliter illam probãe.puta ꝙ fuit excõicatꝛ eꝛa ↄtumax in parendo ſuper crimine de q fuerar oↄdẽnatus:ał ſecus. Inn. uidet᷑ hanc opinionem limitare:ut procedat quãdo tale crimen fuiſſer expreſum in ſententia ꝙ ipᷣo facto infamarʒ. In alijs autẽ criminibꝰſecꝰ:qꝛ acta pẽitentia ceſſat infamia canonica:⁊ in hoc obſcure loqᷣt:ſʒ uult dicẽ ꝙ cũ ſecuta abſolutione dicatur emẽdatus de illo crimine non debet amplius obſtare: ut h̊ in principio. Sed nimis loquitur generaliter cũ in criminali non ſufficit eum foiſſe emẽdatũ: ut hic in v. in criminali.dom. Anto.? Moſti. nident᷑ ſequi hãc ij ti.opi.nt licet excõmunicatio de ſe non repellat ex quo fuit ſecuta abſolutio: e leſtibus. camẽ ob crimen expſſuʒ in ipa excõicatione qð ꝓbatur per ſñiaʒ. Sʒ adueꝛte tñ tu:qꝛ ſecundũ hoc hodie ſemper obſtaret excõicatio pꝛeterita in criminali cũ excõicatio nõ ferat᷑ ſine expᷣſſiõe cauſe.ꝗłs ꝛelaxatur tanqꝙᷓ; iniuſta: ut in. d. c.i.de ſen. exco.li. Vj. quod eſt nalde graue cuʒ iura re pellant ſolũ excõmunicatũ de pnti:ut in.c. decex nimus.eo. ti.li. vj. ubi de hoc ꝑ aꝛchidi.⸗ nüuc aliqd dñt ðᷣ excõicato in pteritũ. Itẽ cũ excõica tio poſſz ferri eyindicialit᷑ ⁊ ſine cẽ cognitõe gꝛa ue ẽ dicẽ ꝙ ꝓbat cuimẽ in ea expꝛeſſam b ſtãt æ multa alia qᷓ colligi pñt cx ſequẽtibus.nn ego diſtigno ſic ꝙ aut excõicatio fuit lata ꝓ tali cã q̃ ñ ſufficẽt ẽt ſi expſſe ꝓbareĩ ad repulſiõeʒ teſtis puta ꝓ ſimplici ↄtũacia in ꝗᷓ diu ñi pſeneꝛa nit ⁊ ñ ſufficit ꝓpba? excõicatõeʒ pꝰabſolutioneʒ nã pᷣterita excõicatio ñ obſtat ꝛõe pᷣdicta nec cã Et ſi ueꝛa eſſet gꝰ æc.⁊ h caſu nullo mõ ꝓcedunt dicta dictorũ. Aut cã eſt ſufficiẽs:⁊ tunc aut nõ fuit expᷣſſa i ſñia:⁊ nõ obſtat:qꝛ pᷣſũituꝛ ꝙ fueꝛit iuſta maxie hodie: utĩ. es aſſi gnatq i ſñia:⁊ ſi ifꝛa ðcẽdiũ pᷣfixũ ad appelladũ obtinnit abſolutione non ꝓdeſt de ea obijcẽ pꝰ abſolutionẽ niſi alit᷑ ve ꝓbet᷑ crimẽ:ar.in ant᷑.ſi qͥs in aliqꝰ. C. de eden. Itẽ qꝛ an decendiũ etiã excõicatõis ſũia n pᷣſumit᷑ iuſta niſi alit᷑ ꝓbet᷑ ut notant᷑ dicit JInn i. c. qm in fi.de ꝓba et ĩ. c. bone. de elec. Mec obſtat. ꝙ petijt abſolutio nẽ:qꝛ h̊ potut feciſſe ex bõa ↄſcia:qꝛ bonaꝛum mẽtiũ ẽ timẽ peẽʒ ⁊c̃.v.di.ad eꝰ vᷣo ⁊ ð hõici.c. exhibita.nec abſolutio pᷣſupõit nceſſaꝛio uĩculũ: qꝛ põt iterptari ad cautelã:ut nõ. Inn.ĩ.c. nene ꝛabilẽ ðᷣ ele. Aut n appellauit:ẽt pꝰlapſũ ðcẽdij fecit ſe abſolui.nel ſi appellauit appellationeʒ de ſeruit:⁊ tũc ẽ magis dubinʒ. ur̃ tũ ꝙ ſufficiat ꝓ baꝛe excõicatõe; ad ꝓbatõeʒ cꝛis ad ceffectuʒ ut ꝛepellat᷑ a teſtio ẽt pꝰabſolutõem qꝛ nõ appellan do u acqeſſe ſnie:æ Iʒ nõ trãſeat in rẽ indicataʒ qꝰminꝰpoſſit peti abſolutõ:tꝛãſi tñ q ad ceꝛtos effectus ⁊? int᷑ alios ẽ ut pᷣſũaĩ inſta:ut notanteꝛ dicit Inn. in dcis.c. bõe ⁊ qm S 2? Jo.ã.i.c. ne nerabilibꝰde ſen. exco.li. Vj.? optime facit.c.ſIʒ de ſnia excõicatõis.li.vj.ubi talis ꝛepelli in in dicio ⁊ ex niſi ꝓbet ꝙ iniuſte fuerit excõicatus niſi dicas ꝙ ibi ꝑſeuerabat ĩ excõicatiõe:ſʒ ideʒ nr poabſolutõeʒ qad effect pteꝛtos. b̊ intelligo va uñ excõicatio fuit lata ĩ pntẽ:ſecꝰſi ĩ abntẽ ⁊ ignoꝛãtẽ:qꝛ tũc nõ n acqeſcẽ ad h.c.ab apoſto lice de cle.excõ.mi 2 ꝑ Jnn.i.c.ĩnotuit de eo qͥ fur. oꝛ. Hꝓcedũt idiſticte ſi in ſñia fuit expᷣflũ tłe crimẽ qð dãnato inogat iĩfamiã. nã tũc repellit ĩ diſticte. In aſijs ãt cribꝰobſtat ꝓbatio excõica tõis nbi nõ ſufficit emẽdatõ:ut i ꝑiurio ⁊ ĩ cꝛia li:ſʒ ubi ſufficit emẽdatio ñ obſtat excõicatõ pre teꝛita:qꝛ ꝓbat᷑ emendatõ ꝑ abſolutionẽ:⁊ h tene Iʒ al.ñ ↄſiderata qᷣcqd ſetiãt h̊ doc.⁊ gl.iiij.q.i. in ſũma. Et ex pᷣdictis potes ẽt inſtrui an qñ ex cõicatꝰdʒ abſoui nt feꝛat teſtionium:de q etiam dic ut dixi in. c. neniens.ij. ſupꝛia eodem:et ma xime ad pꝛedicta facit iſte tex. ſeu caſus pꝛedictꝰ uch c m tzinj 19 gmulfali naczwun iiii rin Unon iognbnidotni n – choifunt n ſheultnot. ſku clsts ontethmun unfmd giu⸗ Nraitiget ſtcnitrcecieidag apdnde iücniecinangborg ndeeegeetderime Ceſigr nidt⸗ 8 arfrt ſa Dhigftune Deüittſchentelianonein OCiNtO Poftit wnei hiſlinaß gilegengt eiſn rs nſtiſtin id nird umnnnh aucte in ur ioentiriz i⸗⸗ nage dsi N llg nſcenn ngietisi, irut, iinn aim it irmin fin füiglienhn eit nr iiir ni Uſtan uen eegent i — V 4 S lſ. E 6 22 – E = — E S. E ES = E S Agns Gickſfſcist en E neſſ üümgen — / n Aditi Pftücgati⸗ i n 4 uor j nlſogafi/ b n l ſe hinir a⸗ Gnadhy Qratn Jinminmginj N ſi⸗ lgöͦt ig Lorit rutſtto nlia inn vmbpumr nſen tir Minmy tmmnn niiimi q te ſ c aMe iv roͤot, nhn rabſoonoſnpont necſnno ienſr. hir Mtni A antdm d Jini wene mld de. Ai dlanr dn ed ſckledioi eſt Ntaon elandnede utd itags n cenn eMddd dordehtis Geao ni ioa Monden and ein Rai de GaNN riſen e neltpen weriniltic 1i cens tm ansilſſtil inn ſe dian Im ndis thortqn dl 6dl 1 v.e cptine iutl mwild deſen eo. N ehn l ris Nobinls nepeli t „,iil pbar iluſe eritereder dacde ercin e müu mi corinmo , ſrnu⸗ — ? ſequẽs ĩ.qpꝰſuflicit ꝓbaꝛe ꝙ als fueꝛit oↄuict⸗ nel ofeſſas:ł ꝙ als fuit repulſus ⁊ ſic ſufficit pꝛe ſüpti⸗ tio fornꝰ qñ fit mõ pᷣdicto: ? bec nõ. Muitꝰ caſus qñ i alio iundicio iſtituta accuſa tide õ ipm fuit crimẽ ↄfeſſus Ex h nõ ꝙ ↄfeſſo facta iĩ uno iudicio ẽt criali faẽ fidẽ ĩ alio S ↄli tenté: qů ad boc ut repellat᷑ a reſtionio qſi ſigillet opioneʒ ipᷣius ſecꝰ nideĩ ĩ alijs: nã ↄfefſio fca cũ nno ñ nocʒ q ad aliũ.ff. ö intro. acti.l.pe. uide ꝙ nõ. Innoc. in. c. ij. de or. cogni. Et poteſt ad duci ad qõem: nũqͥd ꝑ ſolã ↄfeſſionẽ qͥs infame tur: ſi delictũ erat famoſum:de quo uide ꝑ gl.z Hirt.in.l.ictꝰfuſtiũ.ᷣff.de his qͥ nõ ifa. ¶ Dex tꝰ caſus qñ nũꝙᷓ de crie fuit accuſatꝰ:ſʒ nunc ꝑ exceptionẽ põt ↄuinci ⁊ ſufficit ad repelledum ⁊ itellige ut. g et ſi nũc eẽt ð crie emẽdatꝰ:⁊ ſic po nit aliqͥd ſpale cũ agit᷑ cꝛialit: na ſi ꝑſeneꝛaret ꝛe pelleret et i ciuili:⁊ ſic eſſemꝰin p caſu ⁊ nõ.hoc qꝛ ẽ ualde durũ: ut ſemel deliquẽs q;tũcũque ſit emendatꝰꝛemaneat ſuſpicioſus:ut n admittat᷑ in teſte. In cã criali puto ꝙ ſi itraſſʒ poſtmõʒ reli gionẽ ſublata eẽt oiſ cã ſuſpicõis ꝑ tex nõ.in.c. fi.⁊ pe.xix.q ult.ubi dẽ ꝙ ii lʒ paretibꝰ filios fa ctos monachos exheredare q;uis dum eſſent in ſeculo inciderint in cãm igratitudinis:facit dẽ̃a aut᷑. de monachis.v. hũana. Sepums cãns qñ n ꝓbat᷑ crimẽ de pñti:neqʒ fuit ↄuictꝰ ł ↄfeſ ſus:ſi ꝙ aggꝛauata ſit ipius opio ꝓ eo ꝙ als fu it repulſus ab actu reſtificãdi:æ declara bac gra uationẽ opiois ut. S. dixi ⁊ uẽ uelle tex.ꝙ ſun ẽ granata ex h̊ ſua opio: lʒ als fuerit repnlſus nõ ſufficit ad repulſionẽ. enio ad gl. qᷓ oẽs ſt faciles z. S. declarate ⁊æ limitate pᷣteꝛ finale ꝗᷓ ẽ in p̃ncipio facilis. In fa pte qrit qᷓit᷑ ppabit̃ ꝙ qᷣſ ſit emẽdatꝰde crie rñdet ꝙ põt ꝓbari ꝑ ſaceꝛdo te ſuũ cui fuit ↄfeſſus:⁊ nõ.gl.Ho.⁊ Jo.an.di cunt boc ꝓcedẽ in ↄfeſſione ⁊ pnie iiunctõe.i.qꝙ; p ſacerdotẽ põt ꝓbari cõfeſſio ⁊ pnie iiñctio:ex tioꝛ Vo ſatiſfactio ꝓbabiĩ ꝑ failiares ⁊ alios qͥ uideꝛũt ⁊ ſufficit ſatiſtactio occulta:ſi cꝛimẽ fnit oceultum. Si vo fuit maniſeſiũ dʒ eẽ pñia mãife ſta lʒ ñ ſolenis.ij q.i.ſi peccauerit.xlv.di.ſʒ illðᷣ .l. di. i capite fʒy Inn. S bñ hbᷣ dẽm:ſetiunt .n. iſti: ꝙ ñ ſufficit quẽ eẽ cõtritũ ⁊ cõfeſſũ et ac tn deſtitiſſe a peco:ad h nt dicat᷑ emẽdatꝰ:ſʒ ꝛe q̃rit᷑ ſatiſfactio extior:q tũ pſũi᷑ fʒ Inn.ſi cꝛim fuit occultũ ↄfeſſionẽ ꝓbãdo de delicto ꝑ ſacer dotẽ:ſʒ ſi beẽm fuit mãiſeſtũ nõ pᷣſũit᷑ ex ſola cõ feſſõe:ſʒ oʒ ꝙ; ꝓbet᷑ alit. Oiſtiguit gl. i. d. c. ipi apbi.ij.q. vij.dicit.n.qꝙ ĩ cinili pſũit qͥſ emẽdatꝰ ſi crimẽ fuit occultũ:qꝛ nõ pſũi imemoꝛ ſue ſał tis. Sy ſi crimen fuit manifeſtũ: ꝓbabit ſe egiſſe pniã ꝑ ſacerdotẽ. In criali vo ſiue crimẽ ſit oc cultũ ſiue mãifeſtũ:ſiue egerit pniã ſine nõ ꝛepel lit̃ ut hic ⁊ hãc opi.tʒ ſpe e.ti.S.i.v.itẽ oppoit᷑ ego ſequor pmã opi qꝛ ex q nõ fnit ita occltũ qᷓn nũc ꝓbet᷑ ꝑ teſes: d; ꝓbari emẽdatio ſalteʒ ꝑ ſacerdotẽ mõ pdicto.nã ſemel malꝰ amitut pᷣ ſũptionẽ bonitatiſ:et pſũt ſẽper malꝰ niſi probe rur bonus in ꝛcta ſemel mal? li. Vi. Ex bis col ligit g onus pbãdi ſe emẽdatũ incũbit ei õtra quẽ? ꝓdat᷑ crimẽ. An ãt ſuꝑ ↄteſſiõe ſit cꝛedẽdũ ſimplici nerbo ſacerdotis ſine inramento. dicit Inn. quibuſdã nideri ꝙ ſic ſᷣm Hoſtiẽ.ſacit ꝙ ſic:qꝛ gerit nicẽ dei.õ̊.de offi.or.ſi ſaceꝛdos.un de ſicut a deo nõ exigeꝛet iuramentũ ita nec ab eius uicario.facit.xciij.di.c.fi.dicit tñ hoſti.ali quos diceꝛe oriuʒ:qꝛ lʒ ĩ foꝛo ↄfeſſiõis tʒ niceʒ dei:in ↄtentioſo ueꝛo in quo ꝓducii:ſecus ad h̊ .S. e. nuꝑ dicit Jo. an. ꝙ primuʒ equius:pᷣm ne rius:qð plʒ.Ex hoc nõ.caſũ in quo cꝛeditur uni teſti ⁊ h̊ ꝓpter facti qualitatẽ:qꝛ ↄfeſſio ſit in ſe creto.j.de pe.oĩs ⁊ de pe.di.i.quẽ penitʒ nerte ad unũ nõ. dictũ qð poit hbic Jo. an. poſt Inn. ſuꝑ gl.iij.dicit eniʒ ꝙ ſi qs fuerit emẽdatꝰ ꝑ diſpeſationẽ:bᷣ ei ꝓderit qõ ad oẽs qõnes.ſ. ta ciuiles ꝙᷓ criales alłs. 6. de fi. preſ.ex tua enim .j. ſciſma. fraternitatis. Et nõ. Inno. ĩ v. in criali qui uult iſtũ emẽdatũ i criali repelli miſi ſe cũ ſit qiſpeſ tũ uł niſi ſit i itegꝝ reſtitutꝰ als.j. d re iudi.cũ te. Ego pᷣ̊ dictũ admitto i reſtõne in itegꝝ:qꝛ illa reſtituit ĩ priſtinũ ſtatũ.ij.q.iij.i fi. Sj in diſpenſatiõe dico ↄſiderãda vba diſpẽſa tiõis: nã poſſet fieri ſolũ ad effectũ:nt non depo nat nł puniat᷑ pena delicto ↄdigna ad h. F. idul gẽetia.ea. cã ⁊.q.uide ð hoc i. c. gt ſi cleri ci. F. ð adulterijs ð egfeär Ho iun te ſtis cni crimẽ obijcit᷑ poſſit repellẽ obijcientẽ ex ceptoe ſeu replicatõe cris ⁊ tadẽ ↄcludi ⁊ bene ꝙ no: qꝛ obijcies ſe defedit:iõ non pot repelli P textu crimis:nec ob.c. ꝑſoas.S.e.ð qno gl. op. 2æ nõ ſoluit.nã ibi ſilitudo morbi.i.cris repellit teſte nõ ãt ꝑtẽ obijcietẽ ↄ teſte. Sʒ nõ. aliã roeʒ hꝰ gl dũ dicit ꝙ ↄ teſte directe nõ agu ſʒ potiꝰ Ʒʒ pté: ne ntat illiꝰ teſtionio: æ idẽ Inn. i.c. uerũ ð fo. ↄpe. YFacit. n. hoc ad młia. pᷣmo ꝙ ſi crim obijcitur cẽtra clericũ teſte in foro ciuili poſſit de boc cognoſcere iudex ſecularis.fᷣo ad unum dictũ Jo. an. ſuꝑ tex. dicit eniʒ ꝙ hucc teſu con tra que obiſciunt᷑ crimia nõ ſũt capla tradeda: ut nõ.j. de pur. ca. iter. tertio facit pro opi. Jo. 2 hi. qni dicunt ꝙ ꝓbaꝛe poſſu teſtes meos honeſtos quos aduerſariꝰ dixit ? ꝓbauit male fame allegat. iij.q.iij. ðð iunducijs qð nõ.S.e.ex te nore: qð pilʒ:qꝛ ut predixi ponus iſte ſe detendit ʒ exceprionem aduerſarij ꝙ; aliumdefedat. Nũ quid at ipſe teſtis poſſit aſſumere defenſionem 2 probare ſe innocentẽ. dicũt Jo. Ai.? bi. q ſic: ne fama ipᷣius gꝛaueĩ.ſicut poteſt oſtende re ſe liberum ꝑ chartã manumiſſionis in aui.e. ti. F. ſi Vo dicat᷑ 2 plʒ nã lʒ directe ni excipiat ò teſtẽ nt.S.dixi:tñ idirecte ledit᷑ ipſius opi.ut probat hᷣ in tex.qr ſi ſemel fuit repulſus ſemper pot repelli ĩ crimiali:iõ põt pro ſuo inteſſe aſſu mere defenſionem: facit optime in ſimili.l.a ſnia .ff. de appell. Ltra tertiaʒ. oMuer on eſt danda ſine ſolennitate legali: de qua hic:primo põit᷑ rła.fo exceptio:ibi niſi. Hiõ.ibi ꝓductiõeʒ ꝙ ſuꝑ eodẽ ñ debẽt fieri ui tra tres ꝓductiões teſtiũ niſi cũ ſolẽnitate de qᷓ h. Et ad vᷣtc qꝛ lʒ gl hic capiat ꝓductionẽ ꝓ di latioe:ut ſit ſẽſus ꝙ q ta dilatio ⁊ ñ ꝓductio G̊ ꝓbibeat᷑:qdð ẽt ſẽtit glo.iij.q.iij.ſpac iñ q dic.. unã dilationẽ poſſe fieri mille ꝓductiões:tñ iſte tex.=.c.ſignificauerũt ⁊ ĩ.c.cãis.sõ e.⁊ aut᷑.q ſeł C. de ꝓba.loqnũt᷑ æ niũt᷑ bo ꝓductiõis ⁊ nõ dilauois: uide ad itellectũ hꝰ. c. ꝙ plene dixi.i.d. .c.i.cãis. Nõ ibi neqʒ ꝑ ſe neqʒ ꝑ aliũ ꝙ ñ r̃fert a faciat qs ꝑ ſe ł ꝑ aliũ:ubi idẽ r̃ſultat effectꝰ:q; ꝓcedit et i penalibꝰ ut i.c.ſiqs ſuadẽte.xvij.q. .liij. iũ cr. c. malieres de ſen. excõ. æ nide ꝙ ibi diri ¶ M ibi ſubtraxerit: ꝙ eoipſo ꝙ ſubtꝛaxit teſtificata pſũit᷑ ꝙ fuerit ꝑcũciatꝰ:pᷣſũit᷑.n. ⸗ eũ ex delicto ar.i.l.ſi de poſſeſſiõe.C.de ꝓba. ?ᷣm Jun B Bmiratc ꝙ ni diſtin guit t᷑ reſtificata ſua æ altius ꝑtis. Ex q colligi tur ꝙ ſine ſubtrraxit teſtificaia ꝑ ſe ſine alt᷑i pui: łfuerii ꝑcũctatꝰ:ñ admittit᷑ ãpliꝰ ad ꝓductionẽ teſtiũ Iʒ qdã S. Sʒ pᷣmũ plus plʒ Inno. ⁊ cõuer doc.⁊ intellige ꝙ ipediat᷑:ac ſi publicano fniſſet ſolenit fẽa ⁊ ñ ultra:h̊ dico qͥa ſiẽ publicatioe n obſtate admitter̃ ſr̃ nouis caplis ut ĩ. c.cũ neniſ ſet. S. e. ita ⁊ fortiꝰſi fuiſſʒ pᷣuati teſtificata ꝑcũcta mus:facit.c.ↄſtitutus.S.e.i.fine. NHõ.ibi artẽ:q hͥ vᷣbũ artẽ qnqʒ ſũit᷑ in malã ꝑtẽ ad idẽ.xxij.q. .V. qᷓcũqʒ arte ⁊.xlxvij.di.ſicut.qũ ſũi᷑ i bonã ꝑ tẽ.xci di.clericꝰ.¶ Altio nõ ⁊ põdera vᷣbũ per cũciarus ꝙ n ſufficit qlibet iſpectio momẽtanea actorũ ad ̊ ut excludat᷑ qs a ꝓductione teſtiuʒ ſz reqri᷑ ꝙ fuerit ꝑcũctatꝰ:qð ideʒ ẽ ſin doc ꝙ diliget cũctatꝰ ſeu nalde ſcrutatꝰ:nã dictio ꝑ an ger ut ĩ.l.urbana.S. ꝑnoctaẽ. ff. de vb.ſig. æ nõ. i.c.ſi ↄſtiterit ð accu.⁊ ꝑ h̊ ðcidũt doc.hic duai qoes p an is qͥ niderit teſtificata iñ illa n plene exaiauit ꝓhibeat᷑ a qᷓna ꝓductõe:⁊ dicũt cõiteꝛ doc.ꝙ ni ꝑ pᷣdicta:⁊ qꝛ ceſſat finał cã ꝓhibitois exqꝰ n midit illa ralit᷑ ꝙ poſſit alios ꝑ id ſubõna re de renũ.pꝰtraſlarionẽ ⁊.c.cũ ceſſanie de appł la. Conſuluit in Moſtie. ꝙ quatenus perpendit atteſtationes ee ſuas deſiſtat ab obiectione illaꝝx P qõ quid ſi non uidi anteſtationes ſʒ a teſſibꝰ ꝓductis diligent᷑ exq̃ſiuit ⁊ ipſi reciiauer̃t depoſitiones q̃s fecerãt:an ꝓhibeaĩt deiceps ꝓ ducẽ teſtes doc. cõit᷑ dicũt ꝙ n mũ qr ñ ẽ iuẽ cau tũ ff.e.l.i.⁊.S.c.i.tũ qꝛ nec rõ nec eqᷣtas h̊ ſua det ꝑ ninã nocẽ n potnerit plene iſtꝛui:fac ð pꝛi nile. c.cũ ꝑſone.li.vj. Addit Moſt.aliã ꝛõeʒ:qꝛ põt cẽe ꝙ teſtis flin ꝛefeꝛt de accu.iĩqᷣſiiõis..fi: qꝛ uult cõplacere uł qꝛ ñ ꝛcordat᷑ Et nõ hãc rõ nẽ facit ad ea qᷓ dixi in.c.ꝑ tuas de ꝓba.qꝛ ſi te ſtis erindiciũ dixit nnũ ⁊ ĩ indicio alit᷑:ſtet̃ fo di cto iurato. Er nõ ꝙ ubi qͥs ſubtraxerit teſtifica ta uel fuit ꝑcũctatꝰn ſolũ excludit a q̃rta ꝓduc tiõe nt h̊ ſʒ ẽt a fa eadẽ ꝛõe qᷓ excludit a qᷓꝛta.ſ. ꝑꝑ tioꝛẽ ſubornatõis:ad h̊ dẽʒ.c.ↄſtitutꝰ ĩ fi.S. e. ubi ꝓbaĩ:hic diẽ gl.nõ.ij.q.i.ĩ pmis in.v.ſi eo pnte:ꝙ ſi ꝑſ itfuit exãiatõi teſtiũ n dʒ admitti ¶ Be teſtibus, ꝗmoliꝰuoles alios pꝛoducẽ: z ſic limita qð.S. di xi. Itẽ ſcias:q hᷣ qꝛta ꝓductio ñ dat᷑ idiſticie ẽt ſeruata ſoleénitatc de ꝗᷓ hic:ſj oʒ ſm Inn. ꝙ pe tat᷑. j. ipᷣa ſtatuta ðᷣ qbꝰ.iij.q iij.ſpaciũ ⁊.l.i.E. 8 dila.nã ut ibi bet᷑ ꝓ ꝓducẽdis teſtibꝰꝗ ſũt ĩ ea dẽ ꝓuicia ñ dãt᷑ ultꝛa tꝛes mẽſes:ſi ĩcõtinẽti ꝓnin cia ñ dãt᷑ ultra ſex ꝓ ultramõtanis ni ultꝛa nonẽ: ? illud eps ẽ pfixũ:ñ ut ñ poſſit abbꝛeuiaꝛi:ſʒ ut ñ poſſit elongari ſine maxia cã ut ibi. Si gꝰ ꝑs bũit breuiorẽ dilatõeʒ ibi ↄtẽtã admitut ad q̃r tã ꝓductioneʒ ſeruata ſolẽnitate:de q̃ᷓ bic dũmõ ñi excedat tpᷣa ibi ſtatuta:als ãt ñ admitieꝛet ni ſi ꝑ bñfeciũ ꝛeſtitutois. Ego n cꝛedo neceſſanũ bñficiũ reſti.ex q nõ ẽ facta publicatio nec lata ſnia:ſʒ ſatis ẽ adhibere ſũmariã cognitionẽ:et ſi reꝑit cãm urgẽeriſſimã dãdi dilationem ultra illa tpᷣa põt iudex ↄceder᷑ ⁊ ꝛõe triuʒ ꝓductionũ fac taꝝ ſernare ſolenitatẽ de qᷓ hic:.n. nidetuꝛ tex. in. d. l.i.?. d. ꝗ ſpaciũ:⁊ facit qðᷣ.j.dicam pꝰgl. i.i.q.⁊ ſi uis iſtrui q ordie dãt᷑ dilanões ⁊ quo ties ſiue ꝓductiões:uide qð dixi i c.ij.ð dila.et in.d. c.ĩ cais. Et tractãt H̊ Inn.æ Jo.an.⁊ alij qdã qᷓ̃ n ſũt ð mã huiꝰ.c. unde pᷣmo expediã gl. fo aliqd dicã. ¶ Op.æ nẽ ꝙ ex qſeł ĩ cã ẽ iuꝛa tũ ðᷣ calũnia n dʒ iteꝛũ inrari ut ĩ aut᷑. Gͥ ſacꝛamẽ tũ. C. de iura calũ. Gl.ij. ꝛndet ꝙ iſtud iuramẽ tũ differt a inramẽto calũnie:qꝛ pᷣmũ ẽ ð vitate ut H̊ pʒ.ſ.ꝙ n didicit teſtificata:ſʒ iuꝛamẽtũ calũ nie ẽ de cꝛedulitate ⁊c̃.ut ĩ gl. Hoſt.n nꝛ b̊ placẽ dicit.n.ꝙ iuramentũ calũ.extẽdit̃ ad illũ qͥ dila tionẽ petit ſuꝑfluã.unde dicit Jo.an.qꝙ hoc in ꝛamẽtũ calũnie exigit᷑ ad tollẽdã pꝛeſũptionẽ qᷓ ẽ q;nis ſu iuꝛatũ de calũnia:petat malicioſe hec dilatio:dic clariꝰ ꝙ h̊ nõ ẽ iuramẽtũ de calũnia Hz malicie:qð n ẽ ita geneꝛale ſic̃ calũnie:⁊ iſtud põt peti ⁊? gemiĩari in qᷓcũqʒ ꝑte litis iudex piũit maliciã nt in.c.ij. de iura.calũ.li. vj. Jeʒ poſſet dici ꝙ iuramẽtũ calũnie ni excẽdit᷑ ad hũc caſuʒ: qꝛ ñ petit hãc dilarionẽ ſuꝑfluo:uł nt lis tardet᷑ ſz ur vVe ꝓducat teſtes:ſʒ ꝓbabili᷑ uimet᷑ ne coni pat teſteſ ſi teſtificataididicii:gl.fi.ẽ claꝛa¶ EHiuc extꝛa gl. ut aliqͥd expediã ð tactis ꝑ Inn. ? Jo. an.qᷓꝛo.dixi.S.ꝙ tpᷣa ſũt limitata ꝓ teſtibus ꝓ ducẽdis:q̃ q pnt abbreniari n in elogaꝛi.iij.q. iij.ſpaciũ:q̃d ſi ꝑs perat ſuſpendi a recepuoe ie ſtiũ uł cãe diffinitõe donec poſſit hẽe teſtes uliꝛa maꝛios captos nł infiꝛmos. Inn. Moſti.? Jo. an. dicũt ꝙ ñ dʒ audiri ultꝛa tpa ſtaiuta:poteꝛit tñ ei pꝰaꝑtuꝛã atteſtationũ ull ẽt pꝰſniam pᷣmiſſa cognitiõe ſũmaria ſubneniri ꝑ bñficium reſtõis in itegrũ de in inte.reſti.c.ij.⁊.c.ex is.Et ſi di diceꝛes nõne meliꝰeſſet differre q; p publicario nẽ et ſnie ꝓlatõeʒ ſubneniẽ.rñder Jo.an.ꝙ n: ne det mã malignãdi:ſi.n. ꝓpt᷑ hoc ⁊ ſilia h̊ pu blicatio differet᷑:poſſet quilibet inenire tot uias diffugij: quot lites fieꝛent imoꝛtales:⁊ ſi ꝓcedit᷑ ad uiterioꝛa nullũ 'modicum eſt pꝛeiudicinʒ:ex quo per reſtitutionis beneficium ſubneniũ:ſaten tiꝛ iñ pᷣdicti doc.ꝙ index ex magna cauſa poſ ſet ultra tpᷣa ſtatuta aliquam dilatonem dare „ 7 NCd ed iue iurnii, Mmitii- Ngl nen M „ ℳ 0 „ . n Ifynanii hr. niminte n vchift lchfui iut ⸗ ifrrt Cr nn imi nitn in na n Ctüulixgamratsgin ni nitnts nmn iet pniiſftl i ffiiil Ctortlrin hinniſimie Nigentei vniitdimti niicckerrgalden duw Krrartarhntamdenig Gſcänagtinmm; TnDindünnmrit wünkällglpanfnritigten nlbincinielliai melini miittzzvri itunfui⸗ oi nni imtißͦni ludsiglin ſicet, Peetatecine fninctltfnſian ſiturtii ⸗ huhhtoi dinmli ntanrf⸗ K 55 = S . = 5„ = = . D 3bigtiizn . an ſernnr ai n auhifuzmi⸗ Ei 6 ni, run ,liiiin rceu iy niimmn aißln Aραααzρααι Galnaummiaiiepnmiii inr aöo ordimi iianf umiiaij vixiurtir i9. Miuit us dammi ai niti d iddl twin lpfni mtedet Pongbr ummi dine engt al wliiididre õ na de ne didiimemntinde liſi Reucectiin gnleſitinſetſ Stteiminiddr us ia i zAänatiNmhAat da Grmii ciniti ndin A den idenudbndeifin iu ku GuR hadwriie d cdnianddergnieel Midmusd Inn offni en cgi ne n , Dabenen mi i ſctni 4olen haſeſn dul — ut⸗ vo hel! g 000 nn cn 4 4 7 ꝓrogare ar. ff. de re iudi.l.ij..ff. de iudi.l.nõ nũqᷓ in fi.ſͥ ñ immodeꝛatã aꝛ.ff. ð iud.i.ſi lõgiꝰ 2 fac.c.ↄſuluit ðᷣ offi. deł æ hͥ nõbis ꝓ his q̃ di xi.ſ. iudicẽ poſſe ex magna cã ↄcedẽ qᷓ̃rtã dilatõ nẽ nltra tpᷣa ſtatuta ſñ bñficõ ꝛeſtõnis.fac ꝙ nõ Hi.in.d.l.i.ubi nõbilit᷑ diẽ ꝙ ſi iux ſn cãe co gnirõe ðᷣdit dilatõʒ ultra illa tpᷣa n nʒ dilatio ꝓ bar᷑:qꝛ lex dicẽ indicẽ ad h̊ ñ hẽe pratẽ ſecꝰ ubi hᷣ fecit cũ cẽ cognitõne ut ibi ⁊.d.F.ſpaciũ:ubi ẽ il la.l.i.canoniʒata. Secꝰ ẽt dicir ubi iudex dedit faʒ dilationẽ intra illa tᷣa qꝛ p ⁊ fa ñ excedũt illã dilationẽ ordinariã: tũc.n. nʒ dilatio.lʒ in ea danda n adhibuerit cẽ cognitionẽ:qꝛ ur̃ ſupple niſſe in fa id ꝙ defuit in pma ad ̊ allegat In. q bᷣ ſẽtit ui.j. dicã: æ nõ h ꝓ pluribꝰqͥ dicunt ꝙ; fa dilatio ñ ẽ danda ſine cẽ cognitõe:ut nõ i.c. ij. de dila. ⁊ in.l.oꝛõne ⁊ in.l. fi:ff. eo. ti. Sic etiã intelligas alind nõ. dem Haꝛ. in aut. ꝗͥ ſemł. C. de ꝓba. ubi dicit ꝙ ſi iudex admiſit q tã ꝓduc tionẽ ſine ſolẽénitate legali uʒ ꝓductio. Intellige tñ niſi appelletur ꝑ ꝑtem aduerſam:qᷓ in h ſatis granat᷑ de q uide ꝙ dixi in. c. ſignificauerunt et c.in cãis. S. e ubi ſatis tractat᷑ mã hꝰ.c. ¶ Eſt ẽt aduertẽdũ ꝓ intelleciu pᷣdictaꝝ legũ fᷣm In. 2= Jo.an. ꝙ illa lex cãoniʒata ubi. ð.dicit n am pliꝰqᷓ; rres mẽſes dari ꝑ ꝙ dat᷑ intelligi ꝙ ſi in ꝓuicia uł ex ꝓuiciã teſtes ſt ꝓpinqͥ:dilatões ille minorabũt᷑:? ita obfuat᷑ ĩ fẽo.⁊ ſatis h̊ tex.dẽo rũ iuriũ innit ⁊ facit.c.cũ ſit romana de appel. 2. C. de dila. I. ſiue ꝑs: nec cꝛedas ꝙ imediate ſit credẽdũ ꝑti aſſeꝛẽti ſe hre teſtes ultramarioſ:qꝛ ſepe h̊ ꝓponeret᷑ ĩ fraudẽ ad litẽ differẽdũ/ Sʒ credo ꝙ index ſuꝑ h̊ dʒ pᷣmittẽ ſũmariã cognini onẽ: ꝙ uẽ ſentiꝛe h Inn. dũ diẽ pꝛudet ꝑiẽ advꝰ ſam facẽ ſi ↄſentit ꝙ ad vᷣſariꝰhẽat nonẽ mẽſes qñ ſũmaria cognitõe pᷣmiſſa ordiatũ ẽ ꝙ inſtꝛu ctionẽ ſuã bẽat de ꝑtibꝰ ultramarinis. Iiẽ dicũt Inn. ⁊ Hoſt. ꝙ ꝑri qᷓ hũit minorẽ dilationẽ qᷓ; triũ mẽſiũ ł ſex ł nouẽ m diſtictionẽ illiꝰ.l.i.de leui dabit᷑ alia diũmõ ãbe ſił iũcte ñ excedant di lationẽ illã triũ menſiũ ⁊c̃.? h̊ noluit Bart. ubi 3. ? ailegat Inn. hic ꝙ nõ diẽ ẽt Inn. ꝙ in his tribꝰ mẽſibꝰ ñ ↄputabit᷑ ipᷣs mediũ a fine prime dilatõis uſque ad pᷣncipiũ. ſo itellige ̊ dẽm ſᷣm pᷣcedens qñ iudex decurtauit illã dilationẽ:⁊ ea finita dedit fam. Mã ad ↄſiderandũ an pma et Fa ſił iũcte excedãt illã dilationẽ ordinariã non ↄputabit᷑ intuallũ ꝙ fuit pꝰfinem pᷣme uſque ad pᷣncipiũ fe:ꝙ dicit Inn. ꝓcedẽ: ſiue ꝓcedẽs fu erit ipeditꝰ ſine neglexerit.nã iputet ſibi ad vᷣſaꝛi ns ſi ex ̊ ptẽdit danũ:q̃ꝛe ſibi ñ pᷣuiderit facien do citari ad vᷣſariũ:qꝛ uigilãtibꝰ? ñ dormiẽudꝰ iura ſubuẽiũt.ff. ex qbꝰcau.ma.l.ñ.n.⁊ Iʒ fateãt᷑ Inn. æ Hoſt. qnqʒ has dilationes utile abbre niare:dicunt iñ q ex breniatõe dubitationeſ oe currunt ⁊ diffugia ſepe ꝓcurant:⁊ dic ꝙ hodie iſte dilationes cõit᷑ ſi aꝛbitrarie nt dixi plene in .¶q. c. ij. ¶ Sʒ qro qn incipiũt currẽ iſte dilatio nes:dicũt pᷣdicti doc.qꝙ ſtati poſtqᷓ ſt aſſignate unde caute facit ꝓducẽs:ſi ſlani impetrat as 2 ltra teꝛtiam. nadit uł mittat ꝓ teſtibꝰ ꝓducẽdis nl mitti faciat ut ibi ꝛeꝑiant᷑: æ dicit Inn.ꝙ iſtð ipᷣs ẽ ↄtinnuʒ nõ urile adeo ꝙ nec dies ſolẽnes nec recꝛeatõeſ teſtiũ recipiedoꝝ uł iudiciũ ðᷣ ipo ipᷣe ðducũt᷑ dũ mõ recreatões nõ ſint malicioſe: uł tales ꝑ qᷓs ꝓ ducẽs ipediat᷑ ꝓducẽ teſtes ſuos.qð plʒ:⁊ fec.l. ſſʒ ⁊ ſi ꝑ ẽptorẽ.ff.ex qui.cau.ma.⁊ qð nõ.gl.ff. ð tep.i ite.reſti.ſuꝑ Neica:qᷓ diẽ rlarit ꝙ oẽ ipᷣs ẽ ↄtinuũ niſi alið ſpecifice caneat᷑. Ex pdẽis nõ ꝙ ſubueit᷑ ꝑti ſi fuit ipedita ꝑ negligẽtiã exaĩiato rũ ſeu teſti: fẽũo ꝙ expſſiꝰ h iʒ Inn ¶ Ntẽ qrit: nũqᷣd is qͥ bũit tres mẽſes ꝓ teſtibꝰ ĩ cade ꝓuin cia exñtib hẽbit poſtea ſex:ſi dicit ſe uelle ꝓdu cere teſtes ð ↄunen ꝓuincia ⁊ deniqʒ none ſi di cit ſe nelle ꝓducẽ teſtes ultramarinos. Inn. ſen rit h ꝙ ſic:? vꝛ h uelle.l.i.cãoniʒata ubi.s.⁊ qꝛ ꝑ hᷣ cã plus ðbito ꝓrogat ſepe dat ip e ↄſiliũ ꝙ is õ que fit ꝓductio faciat diſquiri ab initio a ꝓ ducẽete ⁊ rnſiõeʒ i actis ſcribi faciat an intendat cãʒ ſuã inſiruẽ ð ꝑtibꝰ ultramarinis an de ↄiinẽ tibꝰ ꝓuincijs an ð eadẽ:ẽ.n.ualde niile:ſi ceriuʒ locũ elegeru:na hebit ſolũ nnã dilatõeʒ: qᷓi nelit Inn. ꝙ ſi hʒ teſtes i eadẽ ꝓnincia ? ↄtinẽnbuſ ſolũ hebit ſex meſes:ſi dicit ꝙ i ↄtinẽubꝰ⁊ ultꝛa marinis hebu ſolũ nonẽ. Sʒ adueꝛte qꝛ ſʒ hũe intellectũ Inn. ſepe ↄtigeꝛet ꝙ uni darent.xviij meſes pꝛo teſtib ꝓducedis:qð ẽ incònenies ſᷣm Jo. an cũ ꝑ bᷣ apliet᷑ dilanonũ mã 9 meiẽ illoꝝ iuriũ. vn recitat ipſe Me. ð vel. ⁊ ponit Cy. in .d.li.qui tennit ꝙ ips dbeat in ipe ↄputari.nt ſi prius hũit tres meſes pro eadem promncia: ? poſtea peiat teſtes ð ꝓuincia ↄuneri nõ dabunt ſex ſʒ tin trcs:ſi vo poſt prima ð tribꝰ meſib pe tat tertiã.ſ.ultramarinã hebu ſolũ ſex menſes et ſic nõ hebit i effeciu niſi none pro oibꝰ diſtanjs locoꝝ:æ idẽ ſi dixerit ꝙ nli ꝓducẽ reſies ð oibꝰ tribꝰ locis. Auile iñ ẽ fuare ↄſiliũ Inn. qꝛ ſi eli git ſibi certũ locũ:tũc n hebit niſi una dilanonẽ ſtatutã ꝓ illo loco:ſʒ daro ꝙ itogano a pncipio fẽa ñ fuit:putat Jo. and.ꝙ ſi ꝑs uult ꝓducẽ te ſies ſuꝑ pᷣncipali ł eiſdẽ articlis ł alijs ꝗ a princi pio pronideri potuerũt:procedu opi. De. ſi ue ro ſuꝑ exceptioe ł replicanõe ĩprouiſa peteretur nona dilatio procedere põt tã opi. Inn.qꝙ; NHo ſti. æ adducit nõ.i.c.cupientes de elec.li.vi.i.gl penul.pᷣme ꝑtis:hec vẽ bona oↄſideratio:ſʒ nihil ominꝰ puto ꝙ totũ hᷣ̊ ↄſiſiat i bono indicis ar bitrio Done.n.qꝙ produxi quoſdã aruclłos in cã:hẽo teſtes ĩ ꝓuicijs ↄtinẽtibꝰ habui ſex men ſes:ſʒ poſtmodu in alijs articuł ʒ ꝓuiſis oʒ pro ducẽ teſtes ultramarinos:ad quoſ iiur prorſus ꝑ divſa uiã qᷓ ad ↄtinẽiẽ pꝛouicia:dicem ne ꝙ; ſolũ hebit ires menſes:certe dubiuʒ eſt dicere: Hico g ꝙ bon?ꝰ index h̊ aꝛbitrabit᷑ ni inuit tex. i. d.l.i.ſj informãdo arbitriũ hebit ꝛeſpectũ ad pᷣdicta: Ouero qͥd ĩ mãꝗ iſta teſtiũ appellabimus ↄtinẽtẽ ꝓuiciã. putat Inn. ꝙ ni archiepale:ſj ꝓ ut expõit i.l.notonẽ.F.i.ff. de V. ſig. ꝙ declarat Hoſt. ſicut itala gallia hyſpania ꝓuinci ſicilia et ſimilibns. Oro prediciis adueit Jo. and. ip male ĩducie ille eſſẽt a iure limitate ſi ĩ ꝓnicijs urchiepᷣalibus ⁊? continentibus tot menſes.dari deberet:ut cum qnqʒ parum diſtent abinnicem. ad h̊ de elec.coram ⁊ quod ibi nõ. Et uidemus hodie ꝙ ĩ multis locis nnꝰãchiepᷣs ñ diſtat ab ꝗ lio per tres dietas nt i florẽtino ⁊ piſano. ¶ Al nio H̊ Jo. an. remittit ad ſpe. an ĩ exceptionibꝰ ꝓ bãdis ſit locꝰ q̃rte dilanõi ſeu ꝓductiõi:et ꝑ cõ ſequẽs ẽt põt qri an debeãt dari tres dilatiões an ſolũ nna.⁊ uide ſpe.eo.ti..q̃i᷑.V.ſʒ cũ ſuꝑ ⁊ ibi ſpe.ur tenẽ ſeqnẽdo opi.guil.ꝙ ñ dent᷑ tot dilatões ĩ exceptiõibꝰ ꝑ ðᷣcre.prudẽtiã. . ſexta de offi. dele.nã ibi dr̃ ꝙ.j. tminũ cõpetẽtẽ etẽ. ad idẽ.c.pia de excep.li.vi. c.frequẽs de rſti. ſpo.e.li.nã.tales exceptiões ſt᷑ odioſe:et ñ tanii piudicij ſiẽ pricipale negoriũ. Jo.an.ibi ĩ addi. dic h̊ ꝓcedẽ i exceptiõibꝰ odioſis que differũt ⁊ n ꝑimũt:qꝰ caſu ñ dabit᷑ niſi una dilatio nt ĩ iu ꝛibꝰ pᷣal. In ꝑẽptoꝛijs ãt ĩ qꝗbꝰẽ maius ꝑiculũ diẽ ſecꝰ. nã ut pʒ.S.e.de teſtibꝰ:qnʒ teſtes deponunt ſuꝑ pꝛicipali ⁊ perẽptoꝛia ſilł:⁊ ſic uidẽt᷑ iſta eq̃ta Igddẽ tʒ Lap.alł.lxxx viij.ut numeꝛus qꝛte dilatio nis det᷑ i exceptiõibꝰ ẽt qᷓi ꝑẽptorijs ut eſt excep tio teſtiũ reprobatoria: ꝓut dixi in.c.ex ꝑte ade 5. e.Et idẽ diẽ in cã mr̃imoniali ⁊ alis ſũmarijſ. nã lʒ in ilł dilatiões ſt reſtrigẽde.necarie tñ ſt re ſecãde:ut diẽ tex.i cle.ſepe ðᷣ v.ſig.æ ſeqtur do. an. H. Sʒ ꝓfecto mihi ñ plʒ hec diſtictio int᷑ prĩ cipalẽ ⁊ exceptiões dilatorias:cũ nullibi p̊ ꝓbe tur nec:iura ſuꝑius allegata H̊ ꝓbãt:ſimplłr.n.di cũt exceptionẽ ꝓbãdã.j.conpetẽiẽ t᷑minũ:ſʒ idẽ ẽ in pricipali z in exceptiõe ꝑẽptoria:dicũt.n.iu ra ꝙ ĩ cãis cinilibꝰ ñ dʒ dari niſi nna dilatio ꝓ iſtruciione cãe ut ĩ.l.orõne ⁊.l.fi.ff.ð dilat.tn ſi qd ĩopinatũ emerſerit dat᷑ alia dilatio cũ cãe co gnitione:ita dᷣ.ĩ ꝓpoſito.nã durũ eẽt: ꝙ ſi. . terminũ mihi aſſignatũ nequi ſn cłpa mea excep tionẽ meã ꝓbare.ꝙ debeã excludi ꝓpt᷑ defectũ altiꝰ fᷣmini: maxie cũ in h̊ iura loquãt᷑ idiſticte:2 iura ſuꝑins allegata loquũt᷑:qñ ex culpa ſua ñ ꝓ bauit qͥs exceptionẽ ſnã:plʒ qꝛ pnnit᷑ ibi n ꝓbãſ ſaltẽ in expẽſis ⁊ ꝙ debeat br̃e aliã dilatiõeʒ op time fac tex.in.d.c.i.fateõ tñ ꝙ ſt magis reſtꝛin gende in exceptõibꝰqꝙᷓᷓ in pᷣncipali ſen ꝑemptõijſ ꝑꝑ pancitatem pᷣiudicij æ negocij. . Cãnus accuſatꝰ cri On debet. n n admittii in teſtẽ ↄ aliũ ĩ cã criali ſua accuſatõe pẽdẽte niſi in exceptis cꝛibꝰpꝰ põit᷑ rła:fo excep tio ibi niſi. ¶ HNõ pꝰꝙ ex pẽdẽtia accnſationis cꝛĩał gꝛanat᷑ opinio accnſati:ut intiʒ ñ dicat᷑ inte gri ſtatꝰhĩc ẽ ꝙ ꝛepellit᷑ ab õdie ⁊ ieſtio.⁊ ꝑ hãc 20nẽ puto ꝙ in oĩ actu ubi reqrit̃᷑ integꝛitas ſta ius tał accuſatꝰ ꝛpelleꝛet᷑. Jd puto ubi ex foꝛma ſtatnti ł inꝛis cõis rqꝗeꝛet᷑ teſtis omni exceprione maiõ ad h̊ qð dixi.S.:e.teſtimõinʒ.¶ Nõ fo ex pdẽis ⁊ ex tex.aꝛ.optimũ:qꝙ in cã ciuili admittit teſtis nõtꝰ infãia facti.nã iſte ð q pẽdet accuſatõ fipſa ex iuris diſpoſitõe ðᷣ facto n.æ nihilominꝰ qꝛ adhbuc ni ↄflat ðᷣ vᷣitate:ñ ꝛepeliit̃ niſi in cꝛiali ¶ Mon gebet. foꝛtiꝰn dʒ ꝛepelli ille q ſolũ ẽ nõtus ex unlgi opi nione:nã de facili ppłs decipit᷑ ð̊ elec.oſiꝰmaioꝛ .n. pᷣſũptio aliquẽ cũ denẽiũ ẽ ad accuſario nẽ:⁊ maxie cũ accuſator aſtrigit ſe ad penaʒ tali onis qᷓ; cũ nicina loqᷓt᷑ de aliqꝰ:cũ hoc ſepe pce dat ab emulis:⁊ fac qð nõ.hic in pᷣn. gl. 65 tertio cãnʒ ĩ q ꝑ exceptõeʒ ꝓpoſitã teſtẽ ex to to teſtis ñ admiti᷑.¶ Yo. an. zmittit ad nõ.i.c. ex ꝑte ade.S.e.⁊ ibi plene dixi. Sʒ ad ꝓpoſiinʒ nim puto tex.iſtũ poſſe intelligi duobꝰmõis:pri mo ut admittat᷑ a pᷣncipio ꝓbatio pendẽtie accn ſatõis:⁊ de ea ↄↄſtituto ñ recipiat dẽm teſtiũ:2= tũc dic H̊ ꝓcedẽ:qꝛ h̊ exceptio nõ põt eſſe noto ria:ex qꝰ i iudicio ↄtẽdit᷑:meꝛito dʒ ipſiꝰ ꝓbatio diflerri iux nõ.in.d.c.ex ꝑte ade. Scðo põt i telligi æ ſubtilius ꝙ ñi dʒ admitti ad teſtificãduʒ aſ. in effectu:qꝛ n faciet fidẽ dẽʒ ſuũ ſi ipᷣe ferẽde ſnie pẽdeat adhuc accuſatio:ſʒ nibilominus po terit dẽʒ ſuũ recipi ⁊ exceptio ꝛeſeruari in tpᷣs fe rẽde ſñie:nã ſi an ſũiã rpit᷑ abſolutꝰ:ſatis pʒ ꝙ; poꝛe teſtionij eꝛat ĩtegꝛi ſtatꝰ: ꝓ h̊ facẽ qꝛ teſtis ſo lũ ꝛepellit:qꝛ pᷣſũit᷑ nocẽs nt ĩ.c.foꝛꝰĩ fi.ð vVᷣ.ſig. Sʒ nũc ↄſtat ꝙ erat inocẽs:facit qð in ſili nõ. Jo. an.i.c.oiĩpotens de accu. MDꝛimꝰitellectꝰuꝛ magis ↄuenire lr̃e:ſj ſcðs ẽ magis rõnabilis. Mõ qrto bonũ ar.qð õᷓ teſiẽ põt excipi de cꝛĩe ẽt ñ publico.ꝓbat᷑ ex eo qꝛ teſtis ? pmonẽdus ſeu oꝛdinãdꝰpᷣ eqpãt᷑:ſʒ cenũ ẽ ꝙ nõtus crie pꝛi nato zpellit᷑ ab ordie:geẽt a teſtionio ad h.xyxv. di. c. fi.?. xxxi. di.c.i.facit ad ea qᷓ dixi ĩ.c.teſtio niũ.S.e. ¶ Hõ ultio ꝙ accuſatꝰ aliũ accuſare ñ põt:h̊ ĩitellige iux? ea qᷓ hnt᷑ æ nõ.in.c.neganda .iij.q.xi.⁊ plene ꝑ Haꝛ. in.l is qͥᷣ ꝛeꝰ. ff. de pu. iudi.¶ Menio ad gl.q facit qᷓttnoꝛ.naʒ in pria pte ponit ꝛõeʒ decidẽdi ad tex.⁊ ẽ claꝛa.in fᷣa ꝑ te qꝛit an iſte accuſatꝰadmittat᷑ ĩ cinili:?⁊ ↄcludit ꝙ ſic:dũmõ ſit emẽdatꝰde cꝛĩe:⁊ ĩ h̊ gl.ĩepte lo qt:ex qꝰ.n.adhuc ni ↄſtat ð crie:ñ reqrit᷑ emẽda tio:ʒ.ln.pẽdẽte accuſatiõe gꝛanet᷑ ipſius opi.ut iĩ pᷣn. gl.tñ h̊ aggꝛegatio ſufficẽ ñ nẽ ĩ ciuili:ł cuʒ agit᷑ cinilit:ut ſatis ꝓbat᷑ h.⁊ ĩ.c.teſtioniũ ĩ.v.in criali.S.e.⁊ fat ũt ſilia ð qbꝰi gl.⁊ nide de h̊ qð nõ. gl. i. c. ipi apli.ij. q. vij. ¶ LZertio gl.oppo. ẽt in exceptis cribꝰnõ debeat iſte admitn aꝛ. ij.q.i.ĩ pmis ⁊ i.c.ꝑ tuas ð ſimo.nbi tã ĩ accu ſatoꝛe qᷓ; in teſte diſtiguit᷑:an accuſatꝰſit bone fa me an male. So. gl. diẽ tex. illũ itelligẽdũ ſᷣm di ſtinetionẽ illoꝛũ caploꝝ:⁊ hãc ſolutionẽ nidẽtn h ſequi Jo. an. Inn. ? ab. ꝗᷓ dicũt ꝙ ꝑꝑ tex. iſte dicẽ foꝛſaʒ:quaſi dicut ꝙ idiſtincte n admitti iur. S; põt daꝛi alia ſolutio ꝙ illa iuꝛa ꝓcedũt qn ↄoſtat de cꝛĩe õ teſtes:h vo qn im ẽ accnſarꝰ 2 h̊ foꝛte noluit iſta gl.dũ poſtea diẽ ꝙ Iʒ iſte ac cuſet᷑:nihilominꝰꝛemãet ĩ ſtatu ſuo:quaſi adhinc n ↄſtet ꝙ ſit cioſus:ſicẽ.n.admittit᷑ ĩ ciuili iia ẽt in criminali ſilꝛ excepto in odinʒ cꝛimis:⁊ h plꝰ plʒ:cũ tex.iſie loqᷓẽ indiſticte.qᷓ ãt ſint cꝛimina cx cepia:uið in ſpe.in ti.ð accuſationibꝰ in fi.ubi enumerat crimẽ leſe maieſtatis.vj.q.i.quiſquis de hereticis uergenis?) IJtem cꝛimen lecacſis ſod .. e, n gis, wgiic aii⸗ 1 We rtan, nettnnind has Ml Mltarcſe- ſiun 1 uulinſei 7 c ſceptintn n 5SAPOu—R ün i iumid ufittnirfii⸗ Eniſtcidianitnmoet lawtt hn Lton⸗ ffto ddirinantmnt (cadrwd Gutiti Vüfmißgſhinemiin Niztütnicatti lininiir ſicifſinzrn fintcniſti rcgeiin tllſta eei helie,9, Nn ſaeiitui Algteee Niekonf 6 unte Mi i . TNN LS natn *£ — = M lrcn rtriotlnti i mn ir i nu Nrmninti tii nſiin ul nwcag Punirtnt, obnnn eßvin, ha, mami linimni, k, Simin ur b, Mlyt ntuitr Hauini/apifcniig imeni tp ili botegi ſiono d b. dctlun dciktaltnidiit e M5⁄¼. (Wöuio acatnd ä cken K ulige i ad dii 1 en Nn tnseen Dundsn S 11. (Veionigiwrinmrnoni min iegdecttiid rti tunmn ine uind nmdi idniis N giczind cnihnde ſien n ſin Inc nahmi Andaitinet 1 noz hhitir Aalande gene n ipag ibgrpno ſſftißn uid gaii anli n ns hi zticſonti czet iſta itee, gic Plie . genc zneuixts bnödebenn ie üßs tic usdſnnd ihli ia oligutan gut iin teri O ern lüitlgii 2 i⸗ ai⸗ 4 bicſoptol⸗ ne don 1tiͤdiigt ifmm i⸗ * Me .d.c.ueꝛgentis ⁊ in.c.in fidei fauorẽ eo.ti.li.Vi. crimẽ ſimonie. d. c. ꝑ tuas ⁊ ſilia dic ui ibi. Ultio glo.qꝛit qͥd ſi accuſatꝰↄdẽnat appella nir: an admittat i teſtem dic ut ĩi ea quam nõbis ad ſiles qões: z ni in ſili. nõ. gl. i. c. ſepe ge appel. (Errtꝛa gl. oppono õ tex. nã ex h. c. dat᷑ mã malignandi: facile.n. erit accuſato ul timenti accuſari ſubtrahbẽ aduẽſario teſteſ:qdꝰtimet ↄui ci faciendo.ſ.eoſ accuſari nł pᷣns accuſãdo ⁊ ſic apit᷑ uia malicijs õ. c. qto.j.ð diuor. Sol. Jo. an. ꝙ hec malicia ñ ẽ pſumẽda:æ ubi de ea eſſet pſũptio poſſet ꝓuideri ſin decretalẽ freques de reſti.ſpo.li.vi.ſ.pfigẽdo tminũ.j.quẽ ꝓbet᷑ ac cnſatio: ? dqʒ teſtis recipi fuata fide ipſiꝰ ĩ enẽtũ finite accuſatõis ad h.S.e.ex ꝑte.Et nõ. hũt in tellectũ: nã ut. S. dixi nõ eſſet malũ idiſticte hᷣ ob fuare:nec tex. iſte Sdicit ĩtelligẽdo nt S.i nõbili bᷣdixi:⁊ fac ꝙ ipe Jo.an.nõ i.d.c.oĩpotẽs ubi dicit ꝙ pendente accuſatõne qs põt eligi: ſʒ ↄfir maria dʒ differri: ne i fraudẽ ꝓcuret᷑ accuſatio. ltio qrit᷑ an diſpõ hꝰ. c. heat locũ in iqͥſito æ denũciato. Jnn. ?2 Hoſt. ꝙ ſic Jo. an. fateĩ ſf iq itiõe: cũ illa i fiat ſnꝑ vitate cꝛimis:niſi pce dat iſamia ðᷣ accu q̃nt᷑:merito tãqᷓ ifamat ꝛepel leret᷑ ĩ criali:ſʒ i denũciatõe nidẽt diſtiguẽdũ ſᷣm eũ:an denũciatio ſit enãgelica an indicial an ca nonica an rłaris. Et ſi iudicialis an denũciatꝰ ſit ifamarꝰ an ne ⁊ ſic cũ his vᷣbis tꝛãſit Jo.an. q̃ uelit dicẽ: ꝙ nũqᷓ; ꝛepelleꝛeĩ denũciatꝰ niſi iĩ iu diciali dũmõ ſit nõrꝰ infamia ⁊ cũ h̊ dẽo tranſit do. an. ſ̊ ñ uideo q̃tit fũdet᷑ h̊ͥ dẽm:nã idẽ ꝑ oĩa eẽt ĩ alijs denũciatõibꝰ:ſi denũciat cẽt ifamis in ſa mia iuꝛis k fei: p rõem qᷓ. S. dixi ĩ iqſuo. Item negari ñ põt qͥn õ̊ vᷣnũciatũ ichoato ꝓceſſu ori arur ſuſpicio:⁊ granet᷑ opinio ipᷣiꝰ.d.c.ompᷣs ⁊= lxxxi.di.tãtis daniel.ſiẽ gꝰ iteꝛ n ꝓmouet᷑ nr i iu ribꝰ pᷣal.ita nec ad teſtioniũ in cꝛali admuti dʒ: cũ iſti ꝑificẽt ut bic nec debemꝰ hꝛe reſpeetũ ꝙ; agat᷑ ad pntiã ĩ denũciatõe:qꝛ ꝛepulſio nõ fu ꝑꝑ penã faturã ſʒ ꝑꝑ pᷣſũptionẽ male uite:qᷓ ñ minꝰ orit᷑ ↄ ðnũciatũ q; õ accuſatũ:qͥnimo ſi recre ne limꝰↄſiᷣraꝰ maiõ pᷣſũptio orit᷑ ↄ önũciatũ qr ðᷣ nũciãs pᷣſumit᷑ moneꝛi ex ſola caruate cum non agat ad penã ſʒ accuſãs monet᷑ qnqʒ malo zelo. unde accuſatio appellat᷑ genus illandabilis intẽ tionis.ij.q.vij.ſi quis epᷣus. ¶ Seanit de teſtibus cogẽ. Kica. ¶ Quia officiũ teſtiũ qᷓſi publicũ ẽ æ ad illo ĩte⸗ dũ iuiti cogũt:iõ .ꝰtractatũ de teſtibꝰc.ſic con tinuat Yo. an. ⸗ ex bac ↄtinuatione ꝙ officiũ teſtiñ ẽ qᷓi pnblicũ:ſʒ nide lanꝰꝑ Innoc. i.c.nihil de elec.ubi diẽ ꝙ officiũ teſtis ĩ ſe ẽ pu blicũ ad H.l.i.ff.de teſtibꝰ:ſʒ teſtis nõ fert teſtio niũ tãq; hũs officiũ publicũ:hic.ẽ ꝙiꝑ exceptõʒ criminis ꝛepellit᷑ nec ꝓdeſt toleratio ſicut ĩ alijs officijs publicis.S.ti.ꝓxi.teſtioniũ z quod nõ. Inn.i. c. ſciſcitat? de Hep.Ego ↄtinuo ſic. Niſũ c. S.de teſtibꝰ:ſʒ qꝛ poſſet dubitari:utrũ ad teſti e teſti. cogen. ficadũ poſſint ↄpelli merito ſubdit na ergo ⁊c̃. Caſus. In cã mꝛi Auſam. moniali cogẽdi ſũt teſtes fene teſtioniũ: ita cõit ſũmat ſʒ nõ plʒ ĩ q;tũ põit ſpãlitatẽ in mr̃i monio qꝛ ſic loqni vnt᷑ iura in alia mã cinili:iõ gñaliꝰ ſũmo ſic. In cã ciuili monẽ di ⁊ iducẽdi ſũt teſtes ad teſtificãdũ: ⁊ ſic ſe ſub trahãt odio gr̃a ⁊c̃.cõpellunt᷑.i pria ꝑte põit cůe miſſionẽ.i fa ꝓuidʒ ꝑtibꝰ:ibi az⸗t. wt moneas ⁊ iducas ꝙ ꝑ h̊ vba nõ deſignat᷑ pciſa oↄpulſio:pʒ qꝛ in fi.mãdat ↄpelli ſi ĩiduci nõ pñt: uide ð h̊ qð nõ.i.c.ij.ð ſpon. ¶ Mõ. fo ꝙ et ĩ cã mr̃imoniali nõ dʒ iudex teſtes a pᷣncipio ↄpel lere ſeu õ eos ſniaʒ fulmiare ſʒ pᷣus monẽ ⁊ idu cere:qð puto neꝝ:niſi neceſſariũ ſit illorũ teſtio niũ:qꝛ ali ꝓbaꝛi nõ põt:uel niſi iudex ſit remo tus a ꝑiibꝰ:iũc.n.qꝛ ð facili nõ põt iudiciũ iudi cis gemiari:pot᷑it iudex a pᷣncipio pᷣciꝑe ⁊ ſub diriõe cẽſurã eccłaſticam fulminare:⁊ ſic iudicio meo itelligi põt.c.j.ꝓxi. 5. iudicẽ poſſe cõ mittẽ teſtiũ receptionẽ ẽt ĩ ca mẽimoniali: ⁊ nõ. ꝙ tał ↄmifſariꝰ põt nũciꝰ appellari.Et diẽ Jo: an. ꝙ iſte qñʒ uocat᷑ executor qñʒ auditoꝛ nł co gnitor:quẽ põt iudex quilibʒ ad ceriũ articuluʒ deputare de offi. dele.ſuꝑ qõnum.S. i.?.J. ueꝝ. Ego cꝛedo ꝙ qñn iudex priꝰ examiat capła ⁊ in tenꝛogatoria: æ poſtmodũ mittit nõriũ ł aliũ ad examinãdũ teſtes:iſte ſic miſſus põt dici nũciuſ: ſic appellat᷑:qꝛ miuitit᷑ ad ipos teſtes:⁊ qñʒ nullã hʒ inriſduionẽ ſʒ nullũ miſteriũ in nõ ·i cle.una ð offi. dele. ? vẽ tex.iĩ.c ij ð̊ indi.li.vj.⁊ ſic le qt b ut pʒ ibi quẽ ad h̊/miſerint ⁊c.qnqʒ ↄmiiiit iu dex ſimpłr receptionẽ ieſtiuʒ:⁊ tũc ille nõ ꝓprie gppellat᷑ nũcius ſʒ iudex ſeu cognitor ni ĩ cle. iu dices ð offi. dele. cuʒ ibi nö. Opp.vr.n.ꝙ nõ erat opꝰ ſcribẽ oꝛdiario:ut ↄpelleꝛet teſtes ꝓdu cẽdos corã delegato pape:qꝛ ipᷣemet h̊ facẽ po terat:cũ ſibi oĩa nideant᷑ eſſe ↄmiſſa ſine quibus cã ↄmode exꝑiri nõ põt ð offi ðᷣle. c. pterea ⁊æ.c: prudẽtia. So. Uin. fatet ꝙ ðᷣlegatus vᷣ poſſet ⁊ cõit᷑ doc.poſt eũ:ſʒ ſcripiũ fuiti ordiario:qꝛ fõte plus timebat᷑ ĩ loco:qð plʒ:ſłr cũ mãdat᷑ ordia rio:ut exeq̃t ſniaʒ ðᷣlegati apłici:cũ ⁊ ipᷣe ꝑ ſe exe ni poſſz ð offi. öle.ĩ lꝛis.c.ſignificaſti ⁊.c.qrẽti lo. i.qꝛit qᷓre teſtes ↄpellunt᷑:cũ rłarit᷑ qͥs ñ opellat᷑ ð ſuo facẽ bñfi.x.q.ij.pᷣcarie.Rñdʒ ꝙ duplici ex capite:pᷣmo ꝑꝑ bonũ ꝓublicũ ne neri tas occulteĩ zæ malus nt bonꝰ extimet᷑.ſaẽ Iʒ gl.ñ alleget. I. eñ q nocẽtẽ. ff. de iniur. ⁊. c.ut fame de ſe. exco.ſo qꝛ tacẽ Vitatẽ ẽ peccatũ moꝛtale. xi. q. iij. qſds. ¶ Cotra H op.duplłr:vꝛ.n.pꝰpᷣ fore fkn. ſ. ꝙ tacẽ Vitatẽ ſit peccatũ mortale.naʒ xpᷣs interrogatus a pilato: quid eſt neritas: non re ſpõdit ut habetur in euangelio.gloſ.in dicto.c. q̃ſqᷣ dicit ꝙ pᷣmũ dẽm ꝓcedit cũ ꝓducit᷑ in reſtẽ al bñn põt ⁊ dʒ qs qñʒ tacẽ vᷣitatẽ ut in.c.pᷣmũ ⁊ .c.ne qs. xxij.q.ij.?⁊ nt hẽtur in ↄrio. Si.n.qᷣs qᷓrit᷑ ad mortẽ:n teneor rñũdẽ ut i iuribꝰpal.⁊ Iʒ do. An. hic inſtet: ego breuiter dico pꝰarchi. et bĩrm tho. nt nõ.i...itẽ qð dr.xxij.q.ij.qꝙ in caſi bns i qons index põt de iuꝛe introgaꝛe n rudé do ſʒ negãdo łᷣ ʒelãdo vuatẽ qͥs moꝛalit peccar qꝛ dʒ q obedire ſuo ſuꝑioꝛi i ſpectãubꝰ ad of ficiũ ſuũ ð ma.et obe.c.ij.et.c.ꝗᷓ tſiſtit.xi.q.iij. ſecus ubi itrogat i nõ ſpectãtibꝰ ad officiũ ſuũ. et ꝑ boc ſoluit qõ nõbilis an peccet accuſatꝰ: ſi timẽs cõdenari negat vitatẽ: et cõcluſio ẽ ꝙ ſic ꝑ pdictã ꝛ20e;: iia i ſili cõcludit Mꝛz. i.l.ꝛelegati .ff. de iterdic. z rele. dicit.n. ꝙ codenatꝰ iuridice ad mõte peccat fugiẽdo caꝛceꝛẽ: ſecuſ diẽ ubi cã cer eet uiolẽtuſ ⁊ iiuꝛioſus:ad h̊ qð legit᷑ ⁊æ nõ.i cle.paſtoralis i glo. i voo ꝑ niolera. Idẽ pnto .ſ. ꝙ pccat mõtalit qñ qs pot ꝓxio ꝓdeſſe et ñ uult neg ado ueritatẽ ar. c.i. de fal. Maʒ qſqʒ te net duigere ꝓximũ ſicut ſeipſũ de pe.di.ij. ꝓxi mos:ide dic ſiqs falſo deponit ↄ leipſũ:ut ẽ no tabilis tex.i.c.ſi non lʒ.xxiij. g. V. P argue 5 iſtos qͥ nore tormetox ↄfuẽt ſe. ¶ Scðo op po.ad ide:nã multi ſt iure ciuili pullegiati a fe redo teſtio ut hr iiij.q.iij.O.it lege iulia indici orũ et nõ.i.c.ſiqui teſtiũ.S.ti.ꝓxi.qð ni eſſ(i ſi eſt ſet pcẽz nõ teſtificari:cũ nulla lex ł pᷣuilegiũ ſeu priceps excuſare põt a pcco ut in.c.fi.de pᷣſcrip. et i.c.iulianꝰ et.c.ſi dñs.xi.q.iij.imo nec ptexiu pieratis excuſat᷑ q a pcco ut i.c.ſuꝑ.e de uſur. Doluit nõbilit Hoſ.ꝙ pᷣuilegiũ pᷣdictũ non ex cuſat ex toto:ſʒ tũc ſolũ cũ alij teſtes hri pnt:un de dicit ꝙ it᷑ priuilegiatos ⁊ n priuilegiatos h da notari põt: ut nõ priuilegiati cogãt et ſi per alios fides fiẽi poſſit:exq moniii teſtificari ꝛecu ſat: priuilegiati vo n cogat᷑:niſi ubi ꝑ alios neri tas hẽeri no poõt:quo caſu ꝓcedit:qð dr̃ de pec cato. ¶ Mõ bene hãc ſolutionẽ: qꝛ ꝑ eã hes li mitata iura qᷓ dicũt ſolũ parẽtes ⁊ ſiles nõ com pelli:dnt.n.itelligi quando per alios vuas hri põt. Secundo nota quod non priuilegiati pnt copelli:lʒ ueritas alit᷑ heꝛi poſſii:æ de hoc uide i glo. ſe. als.n. nullũ eet prinilegiũ iſtoꝝ pᷣnuegia torũ cõtra.c.ſtatuẽdũ i fi.ij.q.vj.⁊.c.qꝙ;.xiuj. .q.ij. ubi dẽ ꝙ clerici nõ dnt ad teſtioniuʒ uoca ri niſi i aliorũ defectũ. [Blo. iſ. qrit hic dr ie ſtes cõpellendos qn gia Ptimore ſe ſubtrabũt ⸗z idẽ i.c.ſuꝑ eo.s.e.Nũo/ꝓbabit ꝙ alit᷑ ſe ſubtꝛa hãt:vndet nõbilit᷑ ꝙ eoipſo ꝙ reqſui nolũt fer re teſtioniũ pſumit cõtra eos:niſi cõſiaꝛet ꝙ ꝑ alios ueritas hii z cõprobari poſſz:põdera be ne hac glo.dicit.n.duo.prio ꝙ pſũit cõtra teſtẽ eoipſo ꝙ teſtificari recuſat. Idẽ nõ.glo.i.c.ſuꝑ eo ⁊. c.ceterũ ⁊.c.dileciorũ.j.eo.Jo.an.pꝰ In no. ⁊z. Mo.dicit hoc ꝓcedere ĩ ciuilibꝰ ĩ qvꝰpcẽʒ ẽ tacere ueritatẽ:⁊ h̊ uerũ fʒ eũ niſi bãc pᷣſump tionẽ elidat alia:utputa qꝛ ꝛeligioſus ẽ qui n in danũ ꝓximi ſʒ obtẽein religiõis iurare ꝛenit ar. S.li.i.nuper ⁊.j.de inꝛeiu.⁊ ſi xpᷣs ĩ fi.ł ſubeſt alia ſibis ca. In crialibꝰ uero ⁊ ĩ glijs i quibꝰnõ ẽ peccatũ:ueritatẽ ʒelare nõ ẽ preſumẽdũ gʒ eũ ꝙ is qꝗ teſtificari rnuit malicioſe ſe ſubtrabat : er nõ ẽ cogendꝰ?niſi maniſeſte appaꝛeat.de malicia .J. e. ꝑnemt fo. 5 er ni indicio meo hoc ¶ De ieſti. ultimũ ꝓbari.j. e. ſuꝑ eo.ĩ vV. ↄſtiterit dicã lan us i. c. dilectorũ..eo.nbi expediã hanc mam:et hoc ꝓcedit nbi neritas alit hꝛi põt. Si ãt aliter bri nõ põt: iũc dicit Jo. an. pꝰ Inno p dictã de cre.ꝑuenit.ij.ꝙ ĩ crialibꝰet ĩ cãis ĩ qdꝰals teſtes n cogũt᷑ nec cogẽt:ẽt ſi ſe ñ ſubtrahãt gꝛa odio nl tioꝛe:idem Hoſt. nam f; eũ nidemus ꝙ hoc caſu cõpellit clericꝰ.d.c.qᷓqᷓ;.qꝛ als ẽ pꝛiuilegia tus:nt ñ cõpellat.d. c.ſtatuedũ iĩ fi. Hõ ob. p hibitũ ſit iuramẽtũ:ſine quo teſtis ñ deponit:qꝛ H̊ uerũ niſi ĩ caſibꝰquoꝛuʒ iſte ẽ unꝰ:⁊ de his ca ſibꝰ uide gl.i.c.nullus.j.de iureiu.=⸗ pᷣdicia nõ. ⁊? expediam latiꝰ i. d. c.dilectorũ.ij.uẽ hec glo.pᷣ mũ dictũ limttar̃ :ut pſũat ꝙ gra ⁊c̃.qn vᷣitas ꝗ liteꝛ hꝛi ni põt:qð n nẽ ꝓcedẽ mſi i priuilegiatis ul in crialibꝰ p pdicta:⁊ ex pᷣdictis decidit᷑ tacite alia qõ: cui icũbat onꝰ ꝓbãdi P vias alit᷑ bri ñ põt quã latiꝰæ explicite attigã.j.e.ſuꝑ.e.⁊ nide ad cofirmationẽ pdicioꝛũ nõbile diciũ Har. in .l. i. F. i. ff. de fal ubi dicit: ꝙ ſi qs ſubtꝛabu ſe a teſt onio reddit ſe ſuſpectũ ð falſitate ſeu coꝛꝛup tiõe nʒ ꝙ gůa ſeu cõmodo ſe ſubtꝛabat:cx qᷓ pꝛe ſũptõe iudex pot᷑it iqꝛeꝛe õ eũ f, Baꝛ.qð e mẽ ni tenẽdũ:ſʒ dʒ limuari ſʒ predca:qñ.ſ.n ſubeſt alia pᷣſũpto hãc elidẽs.Ex oĩb pdictis pñt elici tres cõcluſiões.pꝛia ꝙ pᷣuilegiuʒ ſuꝑ teſiio n fe rẽdo cõceſſũ ceſſat deficiẽtibꝰalijs ꝓbationibꝰſi ne ſint laici ſiue clerici. Scðᷣa cõcluſio ꝙ in cãis ciuilibꝰpſumit᷑ qͥs coꝛuptus:ſi ꝛcqſiiꝰie ſlificãi ꝛe cuſat ⁊ ad h̊ copelli põt:et õ eũ inqri de coꝛrnp tiõe:niſi alia i ↄriũ pᷣſũptio ſubſit. Tertia cõclu ſio in crialibꝰcais ieſtes ñ ↄpellunt᷑ niſi alijs ꝓ batoibꝰdeficientibꝰ:nec pſũit᷑ corruptio:ſi qs te ſtificari r̃cuſat niſi alt᷑ ꝓbet᷑ quo caſu fiet cõpul ſio: ʒ alit᷑ Vitas ꝓbari poſſu:hec concluſio ꝓbat i. c.ſuꝑ.e.iũcto.c.ꝑuenit.ij.eo.ti.DOe iure vo ci uili aliad ur̃:de q uide tex.cũ ibi nõ.j.eo. ſuper eo.i fi.¶ Gl. fi. ẽ clara et nõbis eã ꝙ i cais et crumalideſi mittit᷑ ad egregias ꝑſonas:ſed oẽs copellũt᷑ uenire ad pntiã indicis:h̊ limita fʒ tex. nõbile.i. c. ij. de iudi.li.vj.uide circa h qð plene dixi i.c.cũ cãʒ.i.ſupra.ti.i. Bm ſu per. Caſus. Deꝛ ex cõicatiõis ſuſpe ſiõis ⁊ vᷣpoſitõis ſñiã cogẽdi ſũt ieſtes nł ſũma geneꝛaliꝰſic. Abi teſtioniũ ẽ necaꝛũ cõ pelledi ſũt teſtes ad illð feꝛẽdũ ẽt ꝑ ſuſpeſiõiſ ex cõicatõis ⁊ ðᷣpoſitois ſniã.h.d. Tria fac̃.primo pcipit. 2 punit ↄtineté: tertio aggranat. fa ibi ſi vo. teriia ibi = ſi. ¶ Mõ pꝛio ꝙ ubi teſtioniuzʒ ẽ neẽcaꝛiũ n pᷣmittit᷑ monitio:ſʒ a pricipio põt teſti bus mãdari ut neiãt et ſi ſint pᷣſbyteri ut h iũcia pᷣſcꝛiptiõe. Et nõ ꝙ teſtes pnt ↄpelli iꝛe ad cuꝛi aʒ romanã ðᷣ lõgiquis ꝑtibꝰexpeſis iñ ꝓducẽtis nt ĩ. c. ſtatutũ ꝓpe.fi.ð Np.li.vj.et.iiij.q.iij.uen turis.nõ bonã pꝛaticã ꝓcedẽdi ↄ teſtẽ nil alium abſentẽ ut i eadeʒ citationis lr̃a ſi ñ nenerit ĩ ter mino pᷣfixo:fulminetuꝛ ſuſpenſio:⁊ ſi ifra alium terminum non nenerit in eadem lra prefixum ſe rat᷑ excõicatio:ſi nõ uenerit in tertio:connmineĩ urliur n uritrluuen . iniadiit n lan, 4 uniailri ii itipſibar irinulin i⸗ ilande Enu er uid iztitrntingann u 4 nn rinmti nie N i Augſiminigit me⸗ itxliniinigl uin im hdälkeniclnn iüin ſpritcgräne hiletc mühnan gänichtürh WWeulgedteafutdrdn 1calpeimne Aunß gi — Rdeiichininifan R 1non Kmmi oigie ine ti ulcr — Merrmto⸗ KʒZ H u Einughriicigi⸗ küighgein ieidin⸗ ilani muimen ne 4 iengnii⸗ iin ni⸗ i vi li. Nobisce iy rcemg eiir errc⸗ rckr kninten — nitien iee lenad lotfliurtren eaſar önoc, lbrhnn ecer wirigyyz e n N cer of rr i⸗ Va z en.; Glmmniß tigi/ u ihienit Mtluhi let ade uciig i n i culis n iizn iynhi ſcall anuß e uninif la ulcu i itloii bnim ws,f,idir At i n z iſiſi ung eai du ni ihno irſt Tanin cden ncutpds tiesf iini iidis duod dencentd Nee ei niaiere anialanidi ä d ſten ſez Rsponn üſtdec onetſioßri ntüdd Amnditn ein l Aiuiii Ndueb d enſ alNDRtRAdsd giichl cmiiſ tni Aehecnb inaſl UN noleihde Giliſn dud 4 cCciN⸗ ita is . Vn ſſp . cöcathe! ast5 osfiücohiin 9 elhi ufoniti⸗ sn löfili diiß ſsſubn depoſitionẽ: ⁊ ſic nẽ Moſt.itelligẽ lr̃am:⁊ hᷣ intel leccꝰ ẽ uerus in ſe:lʒ ex la aꝑte ñ colligat᷑ bic fuiſſet lata excõicatõ:ſed potiꝰinnui ꝙ ſolum⸗ miata credo tñ ꝙ qibet fminꝰ debear eẽ perẽp coriꝰ als ñ debẽt fieri ſuſpẽſio ł excõicatio:ad hᷣ .c. ſacro de ſẽ. excõ.⁊ ꝙ nõ. Inn.i.c.i.de exceſ. pla. uide praticã ꝑ tex.iũcta gl.i.c.ↄſtitutionẽ 6 ſen. excõ. li. V. Et ex hoc ⁊ ex tex. innuit iudiceʒ debẽ ulnio loco reuare excõicationẽ: ⁊ priꝰ inci pẽ a ſuſpenſiõe:ꝙ ẽ fin do. An. ð praticas nꝛi ipᷣis qꝛ in ↄtinẽti icipiũt ab excõicauiõe Ego di co:ꝙ h cetis paribꝰhoc ſit honeſtũ ñ tñ neceſſa riũ:iudex.n. põt incipẽ ab illa qͥ magis timet᷑ nt in. c. qm ĩ fi. ut li.nõ ↄte.⁊ ĩ.c.i.de iudi.nubi P ma ↄtumacia fuit lata excõicaiio unde alibi diẽ gl. ꝙ qlibet mima ↄtumacia ẽ excommunicauõe digna ⁊ ꝙ tãto maioꝛ ẽ qro ex mioꝝ ꝛſuꝛgit ita dicit gl.nõbił i. c.dno ſt᷑ lxxxxvi.di.uide bonũ rex.ĩ. c. tue nt lit. nõ ↄt. Mõ ⁊ tene mẽti ꝙ iuðx põt ĩ pᷣmo pcepto apponẽ mulctã n parenti ⁊ fa cit ꝙ index poſſit pcipere aliqd ſub certa pena de q uide ꝑ ſpe.i. ti. ſen. pla. S.ij. v. ſed nũqd index:⁊ ibi nidet᷑ ↄcludẽ ꝙ ſic:ſi euidenter pᷣſu mit ↄtũaciã:æ idẽ debẽr obſᷣuari in excõicatõis ꝓlatione nt ꝓbat᷑ ĩ.c.romana.F. caneant de ſẽ ẽ. excõ li.vi.ſʒ ꝓpteꝛ niaꝝ diſtãtiã cũ ſit difficile gemiari pᷣcepta: ſatis potit obfuari pᷣma nice ꝙ H dẽ:nã ex cã ꝛõabili põt ꝓ futuꝛis culpis ſub ꝰↄ ditione excõicatio ferri ut ibi. fo facit ꝙ poſt mũaciã poſſit iudex ſine noua citatiõe ifligẽ mule tã: de quo dic ur plene dixi.i.c. i.de iudi ¶ ¶ Op po.n. õ ̊ ⁊ S tex. nidet᷑.n.ꝙ ex pᷣma ↄtũacia nõ poſſit index mulcrare iuxta nõ.in.c.ij.de ꝓcur. Vin dicit ꝙ iſti puniunt᷑ qꝛ fuit ĩ citatõe expᷣſ ſũ. Nõ hãc ſolntionẽ ex qᷓ inui: ꝙ ſi iudex pᷣci pit ſimplłꝛ aliqd fieri:ñ.dʒ illico infligẽ mulctam ñ parẽti ſj gemiare ꝑcepiũ:ſed credo poſſe dici tres citationes reqri ad cãm pcipiẽdã: ? ſic loqͥ tur lex ad pemptoriũ. ff. de iudi. æ nõ. ꝑ Inno. i. c. ad petitionẽ. de accu.ſʒ udi fu pᷣceptũ aliud nt bic: n ẽ opꝰ gemiĩare citationẽ: ar. i.l.i. fl. ſiqs ius dicẽ.ñ obtẽꝑa.pᷣmũ iñ equiꝰ. HNõ m ex dẽo nin. ꝙ index licite expᷣmit FeAzumNE cia:facit ꝓ allegato dẽo ſoe. op. ur̃.n. ꝙ H citatio nõ aꝛtabat cũ eſſet ſine tmio:gloſ.i meru Zrij ſupplet ꝙ bᷣ fuit tminꝰvſtitur?er ꝙ iſti gebe bãtr iſti ↄparere ea bona qua poſſet expedir̃ offi ciũ:ad ꝙ erãt uocati:dic ꝙ ẽt ſine cerio termio naleꝛer citatio: ⁊ ĩtelligit ut citatus neniat qciti us põt ut plene dicã i.c.cũ ꝑati de appel.ſo col lige eũ glo.ꝙ citatꝰ ad certũ ĩminũ hoꝛa diei nñ expᷣſſa tenet᷑ ↄparere tali hora ꝙ poſſit explere officiũ ſen negociũ ad ꝙ citat᷑:⁊ facit ꝙ in ſimli nõ. Inno.i. c. eũ nobis de elec.ubi dicit ꝙ cita 1 ut ↄpareat certa die ad electõem faciendaʒ dz compaꝛeꝛe de mane: qꝛ tali tpe fit electio ꝑꝑ miſ ſã ſpas ſacti:hic nin.in ſa ſolutiõe dicit hᷣ ꝙ de bet neniꝛe taliſtpe citarꝰ ꝓ teſtionio feꝛẽdo ꝙ de ponat ieinnꝰ. xxij. q.V. hõeſiũ ⁊.S.li.ꝓxi.c.i.ulł Em eũ ĩ pma ſolntõe ſatis ẽ ꝙ ea die iuret nã ꝓ C um ſuper aciu depoſitõis põt teſtis teneri ꝑ.xv.dies ut.l. penł.E. de teſti. Cõcludo gꝰ ꝙ citatꝰ ad ceꝛtuʒ diẽ ſine hora dʒ ↄpere tali hora q̃ expediꝛe poſ ſit id ꝓpt᷑ qð nocat᷑:⁊ i dubio ſatis ẽ ꝙ nẽiat ã te noctis tenebras:qꝛ totꝰ dies ſibi cedit:ðᷣ q ĩ dẽo.c.ↄſuluit ⁊.c.cũ nobis. p. tertio ðᷣ. c· cũ nõ ab hoie.S.ð iudi.ubi fit pmo depoſitio ⁊ poſtea excõicatio:⁊æ hoc ecõtra. So.gl.ij.ꝙ iſtð ꝓcedit ubi ꝓceſſus fundat᷑ ſuꝑ ↄtũacia:nã tunc incipit᷑ a mitiori pena:ↄrinʒ ꝓcedit nbi fundat᷑ ſuꝑ crie:⁊ dic ut plenins nõ lo. iij. colligit ꝙ i una citatõe pñt fieri pluꝛes ciratiões:ð hoc dic ut le.⁊ nõ.in.d.c.ↄſtitutionẽ: ad quod s.ꝛe miſi. Glo. fi.ĩ pᷣncipio ẽ facił:poſtea foꝛmanuit q̃ᷓ ſtionẽ quotidianaʒ. Judex excõicauit reſtes niſi ↄpꝑerent ĩ termio pᷣfixo:iĩ termio teſtes fuerũt im pediti:qrit:nũquid ſint excõicati. Concludit ꝙ quo ad deũ nõ ſũt excõicati i quo ad eccłliã ſic iñ doc.de ĩpedimẽto abſolnent᷑ ſine difficultate: idẽ tʒ glo.i.c.uno.iiij.q.v.ſuꝑ vꝓᷣbo occurrerit: ſpe.ãt ĩ ti. ð ciratio. .pe.ud fi.refert quoſdã te nere. Sriũ.ſ.ꝙ excòicatio nõ tʒ. Vñ ꝓnũciandũ E excõicationẽ nõ tenere nec tenebit᷑ ad expeſas 2z gũ illa opi.tꝛãſit ibi ſpe. Hoſti.dicit ꝙ ſi papa tulit talẽ ſñiaʒ oĩo ligat de offi. dele. ex ꝑte:nec ẽ noſtꝝ repᷣhẽdere.xj.q.iij.alioꝝ.Si ĩferior eã tu lit ant talit᷑ ciratꝰ detiner̃᷑ ipedimẽto incõmodita tis aut facti:pᷣmo caſu ligatꝰ ẽ: iñ niſi ĩ citatione expᷣſſa eſſet talis cã ꝓpter quaʒ dimittẽ ðᷣbuerit ꝓpria negocia:ſine difficultate dʒ abſolui:alias ſatis fieri oportebit. ĩ ſo caſu nõ idiget abſolu tiõe:cũ pᷣceptũ nõ obligʒ ad ipoſſibile:⁊ ſic ſũia ẽ nulla:ſufficit ergo relaxatio ut ĩ.c.odoaꝛdꝰ de ſolu. poſſʒ ẽt fieri abſolntio ad cautelã fᷣm eum. Jo an. hic remittit ad nõ.ꝑ Inn.i.c.p.⁊.g. de offi. dele. æ dicit ꝙ bec qõ vꝛ expedita de ſen.ex co. uenerabilibꝰ. S. idẽ li.vj.⁊ ibi rex.innuit ꝙ; iſte ſit ligatꝰ: ? ſufficit.n. pſũpta ↄtumacia. Sed aduerte qꝛ ille tex. loquit᷑ qn qͥs fuit excõicatus pro ↄtũacia de pterito:ut qꝛ iudex reputans ali quẽ ↄiumacẽ illũ excõicauit:ſʒ h loquit᷑ de excõi catõe lata pro ↄtumacia ð futuro. vnde iudicis animꝰ vr̃ deſſe: tñ ut dicit do. an. ille tex.loquit idiſtincte:⁊ iõ ſequit᷑ ipe h̊ opi. Jo.an.⁊ dicit eã eſſe cõeʒ. Mec ob.ſi dicat bãc ſniam ↄtinẽ itole rabilẽ errorẽ: qꝛ ut dicit Inn.i.d.c.p.⁊.g. b er ror nõ ẽ patẽs ex vᷣbis ſnie: Iʒ ex mẽte ſit redu cibił ad errorẽ:tał ãt error ñ iducit niłlitatẽ ſñie ut ibi nõ. Ego ĩ hac qõe ſoleo ſic diſtiguere: ꝙ aut ex tenore ſñie apparet ꝙ index noluit oĩo li gare nõ ↄparentẽ ĩ termio: ſine eſſet ĩpeditus ſi ue nõ:⁊ talis ſñia nõ tenet tanqᷓ; ↄtinens enorẽ intolerabilẽ de ſen. exco.per iuas:aut non ↄſtat ex tenore ſnie:qꝛ index ſimpłr excõicanit nõ cõ parentẽ in termino:⁊ aut ex aliquibꝰ uerbis põt iudicis mens deprehẽdi:ui qꝛ dixit:ſi ↄtepſeris uel ſi diſtuleris in termino ↄparere: ⁊ nõ erit ex cõmunicatus:qꝛ qui nõ põt non contemnit nec differt ut nõ. glo.in. ciquaʒ ſit de electio.lib.vj. in nerbo diſtulerit. Aut non poteſt depꝛehendi er tũe ñ ẽ excòicatus qꝗ ad deũ:ex q ñ delinqᷣt de re iudi.c.i.li. V. Sʒ qꝛ pꝰ ad eccłam excõica tio ĩiuſta ligat maxie qñ ẽ apparẽteꝛ iinſta pote ait fieri abſolutio ſaltẽ ad cautelã:plus tñ ĩ ſubtii lirate plʒ opi. Moſti.⁊? ſpe.nt dato ⁊ ꝓbato ipe dimẽto fci nulla indigeat abſolutione:qꝛ non ni det᷑ neriſile: ꝙ iudex noluerit enʒ ligare ar.c nt nrm ꝓdeat ut eccle. bene.et ꝑ h̊ͥ puro idẽ dð.in ſnia pape ⁊ foniꝰ:qꝛ ſñia hoc caſu ñ ifrigit ex ðᷣ fectu ptanis ſed potiꝰ nolũtatiſ:q uolũtas.potiꝰ dʒ preſumi in papa tãꝙᷓ inſtioꝛi ꝙᷓ in alio ar.xl. di.c i.facit.c.in cãis de re iudi.ad..idẽ allega tñ per Jo.an.põt rñderi ꝙ loqᷣtuꝛ:qn excoĩca tus allegabat ipedimẽtũ ſʒ nõ ꝓbart:tunc a pᷣnci pio abſoluit᷑ pſtira cautione:uel ille uolebat con tẽdeꝛe de nullitate:facit.c.cũ olim de ꝛe indi.ubi ſnia pape interlocutoria decernit᷑ nulla:ſi ex cix cũſtatijs appaꝛet eũ fuiſſe ciꝛcũnentum uel umme moarem. Hi. abb. - 4 eſtis ꝗ; timor̃ a . B Per co. nerſe ꝑtis ſe ſubtis bit:teſtificari cõpellii:adde ẽt in criali Fm cõem intelleciũ:⁊ ſic aliqd adit ad.c.i.Sv.e.et .c.dilectorũ j. eo. In pria deciſa ↄſultatio:i fs rñſio:idi oſultatõi in qua diſtiguit:æ ʒ mebꝛuʒ ꝓſeq̃t:ibi nerũ:cuius rñſũ modera:ibi niſi ⁊ ð mũ queremẽ inſtruit:ibi ʒ.¶ Mõ. puino ꝙ no toriũ nõ idiget teſtibꝰ:bᷣ itellige ꝓut plene nõ.iĩ .c. ueſtra de coha. cle. æ mu..ij.q.i. maniſeſta. WMõ. fo ꝙ i facto notoꝛio nõ diſtiguit᷑.an neget s nuł ↄfiteat᷑ Ex qꝰ ifero ꝙ negatio ꝑtis nõ in ficit notoriũ nec reddit rẽ dubiã: ut hic clare ꝓ bat᷑:lʒ ſoleat ad hoc allegari dem Inno.i. c. tua de coha. cleri. õ. tertio ꝙ in facto non no torio ꝑ negationẽ ꝑtis res efficituꝛ dubia.unde deuẽiri oʒ ad inſtructionẽ canſe. ¶ Nõ bonaʒ limitatõeʒ ad iuꝛa que dicũt ꝙ ĩ crialibꝰteſtes ñ cõpellũ non.n. ꝓcedũt:qñ niore aduerſe partis ſe ſubtrahũt:nã tunc in odiuʒ ꝑtis comppellunt nt hic:⁊ idẽ dicit Inno.ſi alireꝛ malicioſe ꝑ paꝛ tẽ aduerſã a teſtionio retrabant᷑.j.c.ꝓxi.⁊ idermn cõiteꝛ doc.qð plʒ eadẽ rõe:ſecus dicit abbas ſi amore ꝑtis ſe ſubtrahãt: naʒ iſta la nullam men tioneʒ facit de amore:qð nõ.ſed munc cõpellunt deficiẽtibus alijs ꝓbationibꝰ:ur dixi.S.c.i.et ꝙ lr̃a iſta pꝛocedat in crialibꝰ:tenẽt cõiter doc. qꝛ loquit᷑ de nororio:⁊ cõiter delicta ⁊ non cõtiac tus ſũt notoria ad h̊ qðᷣ nõ. Inno.i.c. ina pᷣal- 2 ꝓbat᷑ hoc ꝓcedeꝛ in crialibꝰ ẽt.j.c.ꝓxi 5 ibi ↄſtiterit:ꝙ malicia ꝑtis ũ pᷣſumit᷑ ex eo ꝙ te ſtis ĩ criali teſtificari ñ uult:ſʒ oʒ ali᷑ ꝓbari:⁊ ni di ꝙ dixi.S.c.i.¶ Mõ ibi paſſim ꝙ de iure ci nili n fit diſtictio ĩ compulſiõe teſtiũ iter cãs ciui les ⁊ criales:⁊ an res alit᷑ ꝓbari poſſit uel ne:⁊= an impediat᷑ ꝑ aduerſariũ ł ñ ſʒ indiſticte pñt ↄ pelli:⁊ nõbis h̊ qꝛ clare ĩ cinili iure h n ꝓbatur nã.l.ſi qn. C.e.ti.⁊ aut᷑.ibi poſita loqᷣ nidemur i ciuili:ſʒ idẽ ur̃ ĩ criali ur hic ur̃ iñ ꝙ pᷣmo mo nẽdi ſt nt ſeiit h̊ Moſti.ff.de rabn exhi.l.locum .F. exhiberi ¶ lo. ij. jrit. nunqd ſaltẽ ſñia ſit ¶ De ieſii. cogen. neceſſaria ĩ notorio:⁊ ꝛndet ꝙ ſic:alij addũt èt citationẽ: ego ꝛemitto ad nõ.in.d c. uꝛa:⁊ aliqͥd dicã i. c. cũ olim de re iudi. ¶ Blo. finalis qrit qũo cõſtabit ꝙ timoꝛ aduerſe ꝑtis ſe ſubtꝛabũt rndet h̊ pᷣſumi eoipſo:ꝙ reqᷣſiti teſtificari nolũt nõ. gl.et eã allegaui. S.c.i.et declaꝛa et reſtringe ꝓut ibi dixi. S Jo.an.pꝰãtiquos foꝛmat h uti le qõeʒ:cui incũbat onꝰ ꝓbãdi ꝙ vVitas alit᷑ pꝛo bari n poſſit:et ut claꝛius iĩtelligas ntilitatẽ bniꝰ qdis:ſcir̃᷑ debes ꝙ ut ↄcluſi.s.c.i.pᷣuilegiati nõ opellũt:niſi qñ neꝛitas ali᷑ pbari ñn põt et idẽ ĩ crialibꝰ regulaꝛit᷑:pone nũc i termis ꝑtẽ dicẽ rẽ alit pbaꝛi ñ poſſe niſi ꝑ illos teſtes quos addu cit:teſtes dicunt oppoſitum:qͥs hẽbit h ꝓbare. Allegat᷑ actoꝛẽ:prĩo ꝙ ipſe ꝓbet:qꝛ ipe dicit gcc.de renũ.ſuper hoc nã ſi diceremus ꝙ teſti incũberet onꝰ ꝓbãdi:ẽet res ĩi magno ciꝛcnitu:ſi qibet reſtis br̃er hoc ꝓbaꝛe. In ↄtꝛariũ allega tur:qꝛ qui dicit ꝑ aliũ rẽ poſſe liqre excipit:pro ber geipſe. ff. de ꝓba.l.iĩ exceptiõibus ⁊.l.i.ff.de excep.facit.c.cũ eccłia de cã poſ.⁊ ꝓpᷣe.⁊ ſic tꝛã ſit Jo. an. Dutar do.an.ꝙ i ciuili onꝰ ꝓbãdi icũbat teſti:qꝛ fũdata ẽ pᷣſũtine intẽtio ꝓducẽtis niſi teſtis ſit pᷣuilegiatꝰ:ĩ cꝛĩalib ueꝛo ꝓbet actoꝛ qꝛ oporteꝛet actoꝛẽ oñdẽ cãʒ còpellẽdi:qð ſatis plʒ:⁊ eredo poſſe dici:ꝙ ntroqʒ caſu ſtaret᷑ iura mẽtro ipſius teſtis:an ꝛes ꝑ alios poſſit pꝛobaꝛi: qꝛ ſicut pꝛoducẽs ſubmittit ſe ſuꝑ pᷣncipali iura mẽto ipſiꝰteſtis:ita dʒ ſe ſubmitiẽ ſuꝑ iſto pᷣam bulo:facit ꝙ ĩ ſili nõ.i.c.dilecto S.ti.ꝓxio. Itẽ poſſet capi media uia:ut iudex ſũmarie ifoꝛmer ſe ſuper hoc. Mi. ab. 2 Cãus. Cõpellit reſtis „ Eruenit. illiꝰfraudẽ detegeꝛe qͥ ad vᷣſario ꝓbatõis copia ſubtrahit:ſic cõit᷑ ſũmat᷑. Sʒ ego ſũmo nõbiliꝰfʒ unũ ⁊?⁊ cõem itellectũ.Cõpellũt᷑ teſtes ẽt in cꝛiali:quos accuſa tus malicioſe accuſatoꝛi ſubiꝛaxit.h.d.cõis diui lio: fa ibi HH ꝙꝙ ẽt in criali n pnt teſtes ↄſtringi inramẽto: ut ñ deponãt ad idem .c.cõſtitutꝰ.S.ti.ꝓxi.Eſt.n.ↄ bonos moꝛes in ducer᷑ aliquos ad tacẽdã vitatẽ:cũ expediat rei publice pcc̃a nocẽtũ ẽe nõ.ut ĩ.l.eũ qͥ nocerẽ.ff. 8 iniurijs ⁊.c.ut fame ð ſẽ.ex.unde lʒ alit᷑ teſtes ſi cõpellãt:in malũ ẽ eos inꝛamẽto ad ñ teſtificã dũ ↄſtrigẽ:⁊ H̊ ꝓbat hic tex in vᷣbo nemo dʒ:et clariꝰ ĩ pal.c. cõſtitutis. ¶ Mõ co ꝙ appellatõe inſtꝭoꝝ neniũt teſtes:nã inſtruũt cãm:merito ap pellari pnñt inſtr̃a ad idẽ.l.i.ff.ðᷣ fide iſtꝛu.⁊.c.fo ras.j.de.v.ſig.qð ꝓcedit ĩ lata ſignificatione: ſecꝰ ubi mã ẽet ſtricta cũ aliud inſir̃a alið teſtes: nnde nidemꝰꝙ pꝰpublicationẽ atteſſationũ piit inſtt̃a ꝓduci:teſtes vo nõ nut ĩ.c.cñ dileciꝰ de fi de inſtru. Et hoc infeꝛt᷑ ꝙ ſi da minꝰad ꝓduc tionẽ inſtroꝝ ñ pñ̃t ꝓducl teſtes:facit.l.teſtium C. e. ti. ? nide ĩ ſpe.in ti. ð dila.S. nidẽdũ.v.it nõ:ubi p̊ tʒ ? Me.hic:ſũt.n.h̊ dinerſa nt in.c. cũ Joãnes ðᷣ fide inſtrn.⁊ i.c. forte ĩ fine.xxiij. .qq.iiij. ¶ Mõ eũ puniẽdũ qͥ pꝛobationes et ed nocatos aduẽertario ſubirabii: cõcordat dictum en . icit aude anilauſ nn a n ſ 4 endde⸗ hetſuitf ip , ſiritn tii AAn . nutnuimui in eiil ueAvntlsnin 1 lunrechbi lmnmmin ekwu to elpanicii / clcditr hak s ltnetu Aostatcuntni wiudorgrc nitituicidientbabinonds. 11 Kneit ſünn eene r WV Cpoadlſttcks Cntnna ge fwddmmniRiite Diati de GNENNNacck cſrcse NCNfrsnet Dan drs Stülmtd rtis nniinn Geindſßtetg dereftenamn ntiiſtgijimiin ſtininlnt thtin /an 5 ſeltiſn ſit ne alnit anc⸗ Lonöͤthi eigieune . . poͤ feſe “H ibin enn itnmnicr lſioů iſ er netboe iie ul 4 ? di dnen e Naltcieidt ſtitutis ¶ ueꝛo nũqd teſtis iſte qͥ iurauit ñ gid ielnden aid .c. 9 nule uen nũd teſtis iſte qͥ iurau i n brnen titl teſtificaꝛi ↄpellat ad deponendũ ſuꝑ pᷣncipali an : ziene ateeg ſuꝑ malicioſa ſubtractõe ſen inductiõe facta per ga ornt aduerſarium. Glo. fi. ponit tres opi.pᷣma ꝙ dʒ iu S 4 Dbjof 9 Liclart fuare iuramẽtũ de deponendo dũtaxat ſuꝑ fꝛau ias 4 ſg n n Pan e de: ſed fraude manifeſtata babetur pꝛo ꝓducto. r inidr o itn Nõ ꝙ iſti ſolũ ſentũt nt habeat᷑ ꝓꝓdncto:? voſſte , Ntſt ch Ai lout enr Ir di- 4 7 1 RZ te Urclnigirſen ſic ſi hꝛet aliũ teſtẽ in cã optinẽt.ſʒ hñ plʒ AVi. in Mlij vgretſi ſz forte fʒ eũ deferet᷑ iuramtũ i ſupplemtũ ꝓba. 4 an übeinggaſi de ꝓcur. ex inſinuatione. qᷓſi ſentiat ꝙ non debʒ 4 — pr̃i ex toto ꝓ ꝓducto.⁊ dicit hic Dbi. ꝙ k ex diſenſ iin N bac ſubtractõe oriat᷑ ſuſpicio ↄ ſubtrabẽtem ꝙ; Erts aroppoli ot iniquã cãm foneat ñ tn ex p̊ dʒ ꝑdeꝛe cam ſi iuſti rizwepe umczir ciam fonet ꝙ nõ. LZu in hoc uide ꝙ plene dixi ĩ ar ſeieniſn hn hehen .d.c. conſtitutus: ⁊ dic nt ibi. ¶ Scda opint. „ ilne din ẽt ſuꝑ pᷣncipali dʒ ↄpelli ad deponẽdũ. er S ſiatſtgingnt tiam opi.ponit gloſ.ut ñ cõpellat᷑ deponeꝛe ſuꝑ 3 nnicei depher. Nyani pncipali ꝑ · c. dilectoꝝ:ſʒ ſuꝑ fꝛande ſic qᷓ manife ſhef tüti oſriiten ſiata denunciabit᷑ iuramtũ nõ teneꝛi:et poſtea ſi tn de alienctittl noluerit poterit deponere ſuꝑ pᷣncipali. Ego di . 63 ncl ulutetiph tſiei co tenendo fam opi.ꝙ ↄpellet᷑ ſuꝑ ntroqʒ priꝰ 4 k en Paunngſini , tñ dʒ ↄſtare de malicia ſubtractionis ⁊ h̊ ĩ odiũ iurit fitueßfir niigin fraudulenti ꝙ multũ bñ ꝓbat hec la:⁊ ſic intel N iilg iaiiltunnt lexit H. e. Inno.Sẽ c.ꝓx.nã detegit ↄuentum de N – ——— — —— 4 ntm mtcitcjlii t ⸗ renh mſ aymab nin glis itmn tmilumnſinuiat⸗ lan mmiui linin pimkin in oi ii, iimin ir ibn tablr li iicalmmil go Ni Nr n: mcir iun iode innne ivnen elen o Ren Lrnerit ANragvtds Ca Wniit õ dtei Qein tsinticeſtal Ndde — ſos. ogaincflli sornd mmtigi Npttt K , n. En. n.boncson cſm – cat ſe uidiſſe ꝙ tñ ñ ẽ ueꝝ:qr n dẽ qs actui pns dut cpos dend uilaͤin niſi etiam intellexerit q̃d ibi agẽt:ut.l.coram.ff. bher tun olihzern 4 mießi 8. v. ſig. ?.l. diẽ ꝓferre. J. corã de arbit. legitur Zmmst t in d la aotit 2 nõ.in.c.eoꝝ xi.q iij.uide Jo.an.in.c. pñ̃tiuʒ cliimi nitwam ſtom 3 teſti. li. vi. Ad iſtũ tex. dic vᷣbũ aſtãtib? lar 5 tigerb den e t ſeens go mõ capit ꝓ his q exibet corpꝰ? non ſenſum iſctöſims. 6 n corpõeũ:ꝙ n ẽ ſic capiendũ qn a pᷣncipio teſtis ckor Geniir eſtsn ſmnin t dixit ſe ſcire. 6 fo clericũ poſſe ↄuenire lai 1 it inſtin iiliſ, 4 cũ qͥ iniuriã cõporalẽ ſibi intulit et corã indice S 66 65 Oerüilun n ecclłaſtico ꝓ h.c.cũ.ſit gnãle ⁊ q; ibi nõ.de foro 1s deᷓ iend goltins cõpe.⁊ ꝙ plus ẽ laici ad teſtionium deducti xnt inie phim, ꝑ cẽſurã eccłaſticã ad teſtificad cõpelli. (r. eoten n i önican⸗ 7 uẽ ꝙ cũ h̊ cã eẽt crialis iĩ debebãt teſtes com ir duu e e ſuiin pelli. . e. dilectoꝝ. ¶ Bl. bic põit duas lecn. ad mn de en tex. p faciẽdo ↄriũ.⁊ ad hũc tex.rũdet ꝙ potiuſ imiiffrkiſtin ſzolſ ꝓbat ↄꝛiũ.nã cũ Dapa fuit ↄſultus de ininꝛia en 4 2 ipe rũdeat ꝙ in rebꝰeccłaſticis ↄpellunĩ teſtes ꝙ ipſos teſtes ñ aſtringit tãq; õ bonos mores pſtitũ nt pᷣdixi ⁊ ꝓbat᷑ i.d.c. ↄſtitut.⁊ ꝙ ibi dixi tetigi ẽt in.c. intimanit.S.ti. ꝓxi. Sed h̊.c.etiam inducit de nono ut teſtes compellãtur iĩ criali ꝑꝑ maliciam ꝑtis nbi als ñ ↄpellerentur:⁊ tetigi in c.i.S. . hoc ẽt ꝓbo ꝑ.c.ſuꝑ eo.S.e.nbi ↄpelũt in criali nbi ioꝛe aduerſe ꝑtis ſe ſubtꝛahut fõtiꝰ H dicenð ſi ex aduerſarij malicia h̊ ↄtigit de con fir: uti.uel inuti.cũ dilecta:æ hec bn notabis. 2 Caſus: Suꝑ ꝓbãda Eruenit. ininria clerico illata cogendi ſt᷑ teſtes. Ego ſummo gnãliuſ gm aliã lecturã nõbiliorẽ ſic. Si res alit᷑ ꝓbari non põt ẽt in cã criali cõpellẽdi ſt teſtes cõis di niſio fa ibi ↄſulationi. Mõ pꝰ ibi multis laſtan tibus ⁊ nidentibꝰ ꝙ teſtis in reddendo cãm ſui dicti nõ ſufficit ꝙꝙ dicat ſe fuiſſe vntem niſi et di Gins Chdſrs irndereei dat indirecte ad intelligẽdũ ꝙ ſuꝑ iinꝛia n com ponedo ſoꝑ ſpᷣo crie: ODe iuramẽto ñ ẽ dubium pelluntur ¶ Scðs intellectus eſt ꝙ hic MDapa ſatis rũdeat ad q̃ſitũ:qꝛ ꝓſecutio iniurie clerici ſatis pẽ t rõe ꝑſone dici res ecclaſtica:ſʒ dʒ itelli gi ꝙ agebat ciuilit᷑ ð iniuria ꝓ ſuo inteꝛeſſe:pu ta ad ipẽſas factas ⁊? oꝑas admiſſas.⁊ hãc lec. nident tenẽ pe.⁊ ab.¶ Lertiã lec.ſentit ala.qui Vr itelligẽ tex.qu teſtes gẽa łodio ſe ſubtrahũt 7 tũc ad tex.iĩ v.cleꝛici ſupplet maxie naꝛta lec. ponit hic Inn. ꝙ hoc ſit ĩitroductũ i fauoꝛc clericoꝝ:ne laicoꝝ iniuria remaneat impunita. Ego pono quitã lec.quã ad iſtũ tex. ſẽſit Inn. .S. e. c.i.pꝰ pᷣn qð loq̃t qñ agit᷑ crialit ⁊ alie ꝓ batões deſũt:tũc.n.ne cria rẽaneãt ipunita ↄpel lunt᷑ reſtes.⁊ ꝓ bh̊ tex.ibi ſi alit᷑ Vitas ⁊c̃. ſupple maxie:qꝛ idẽ ĩ alijs:ſʒ maxie iĩ iſtis de quibꝰ qre bat᷑:⁊æ ſᷣm hanc lec.bhabes h̊ caſum notabilem. 2 Caſus. Suꝑ ↄſãgui Eter um. nitate ꝓbãda cogedi ſũt teſtes. ſʒ mihi nõ plʒ h ſũmarinʒ:qꝛ ſi bñ ponderet᷑ finis.c.nullũ ſpãle ponit ĩ coſan guinitate ꝓbãda:cũ exigat ꝙ odio gẽa ⁊c.ideo põt ſũmari ꝓut fämautes b. oſue tudo põt ↄcurrẽ cũ iure cõi. Scõo nõ. ſᷣm In no.i ſpũalibꝰ cãis teſtes eẽ cogẽdos.⁊ notabis bñn h̊ dẽm:qꝛ nult extẽdẽ iſtũ tex. ex idẽtitate rõ nis ad oẽs cas ſpũales. dicit Jo.an.ꝙ hoc dẽʒ ꝓcederet ſi h̊ agebat᷑ ð ↄſãguinitate ꝓbãda ad mr̃imoniũ ↄinngẽdñ uł diſiungẽdũ Si aũt qre bat᷑ ð ↄſanguinitate ad ſucceſſionẽ ſen intelã de ferẽdã uł indicẽ recuſãdũ nel his ſiłe: tũc ceſſat hoc dictũ.q.d.qꝛ tũc nõ eſſi cã ſpũał:et ꝑ conſe quẽs nõ recte extederet᷑ ad cãs ſpũales. Ego di co ꝙ ẽt ſi ad pᷣmũ effectũ fuiſſʒ hic actũ:ñ tamẽ colligit᷑ p dem Inn. qꝛ ſi bñ tex. põderet᷑ nõ dẽ ſimpkr bᷣ teſtes i hac cã eſſe cogẽdos:ſi loquit ditionalr ſicut fecit i.c.i.S.e.⁊ ĩ nlijs inribꝰ.ſ. ſi gra uł odio ⁊c̃.⁊ ſic nulluʒ ſpãle ĩ effectu inducit bic:ſʒ ð ↄſãguinitate mẽtionẽ fecit:qꝛ ſic fuit in facto qſitũ. 5. m gl. iij. ꝗqᷓ dicit ꝙ eo ipo ꝙ; ſe ſubtrahit pſumi ꝙ odio:ſʒ itellige ꝓut lanuſ dixi. s.i. c i. ¶ Vltio nõ.gl. fi. intum ꝙ dꝛ de odio extẽdit ẽt ad odiũ iuramẽti:ut ſũt miti qni hnit ſolũ iuramentũ odio: ſecus dic ubi faceꝛent ob renerẽtiam:ſicut multi boni u ri religioſi:ut dixi in. c.i.S.e.⁊ nart⸗Lenuner . aſus. Teſtis ſyno Reter c. dalis qui coraʒ ordi nario ſuꝑ matrimonio depoſuit nõ cõ pellit inrare ſuꝑ eo corã delegato.̊ pꝰ. MDrop ter ſuꝑueniẽtẽ infamiã a teſtionio ꝛepellit. fᷣo põt tn ſi errauit ĩ ↄtinẽti nõ ex iteꝛuallo dẽʒ ſuũ corrigẽ hoc tertio:ita cõit᷑ ſũmat᷑. Et qꝛ narijs mõis itelligit᷑ poſſʒ alit᷑ ſũmari.ſʒ qꝛ bec ſũmatõ gnãl põr ↄnẽire cuilibʒ ĩtellectui trãſeo pro nũc cuũ cõi ſũmario.nã ex.j.dicẽdis patebit claꝛe in tellectꝰ. tres ſũt ꝑtes q ꝑ ſe par:t¶ Mõ. p ꝙ dã ſt teſteſ publici qͥ alio nocablło dñt ſynodaleſ Et ꝓ hoꝝ itellectu ſcire öbes ꝙ qlʒ epᷣs dʒ con ſtituẽ in ſynodo ſua aliquos niros idoneos peꝛ totã dioceſim quos dʒ iuramento aſtringere ad m i denũciãdum ſibi uel ꝑ eũ miſſo qᷣcqd ꝑpenderit fieri S uo luntatẽ dei ⁊ tota xpianitatẽ ꝙ ꝑtieat ad iuriſditõm eccłiaſticã:ut hẽtur ĩ.c.eps i ſyno do.xxxv. q.vVi. hinc appellant̃ ſynodales: qꝛ 2 ſtituebãt᷑ in ſinodo.publici nero qꝛ reip. fFuiunt cuius inteꝛeſt:cria remaneãt impumta: ð ſen. ex. ut fame. ¶ Mõ. fo ibi ul tno caplo ꝛc. ꝙ caplʒ põt indicaꝛe ſuꝑ cã mr̃imoniali õ qð vꝛ rex.i.c. accedẽetibꝰ ð exceſ.pla.⁊ in.c.i.ð oſan.⁊ affi.ubi dr̃ ꝙ ̊ ꝑtinet ad dignitatẽ epalẽ. propter quod doc.itelligũt iſtũ tex.ſede uacãte.j.de hereti.ad abolendã:uł qñ h̊ hẽbat ↄſnetudo pᷣſcripta:⁊ cordat. ð. ti. px. albericꝰ. ¶ Mõ. bñ h dictum qꝙ capłʒ ſuccedit ſede uacãte ẽt in cognitõe cãe mr̃i monialis. Itẽ ꝙ ex ↄſuetudie pᷣſcripta põt hoc ſpectare ad inferiorẽ epo lʒ Hoſt. in hᷣ ultio ſen fit riũ ĩi.c.l̃as de reſti.ſpoli.ſʒj gl.ibi.tʒ pᷣmum ſz nide ꝙ ibi dixi tenendo pᷣmũ dem bhic.⁊æ idem doc.S.ti. ꝓx.albericus. Re ex tex. ʒʒ unũ in tellectũ ar. op. qꝙ ex qꝰꝗs ſelł tulit teſtioniũ ĩi nna cã ñ dʒ iteꝝ compelli ad teſiificãdũ coꝛã alio iu dice:niſi ĩ defectũ ꝓbõnum:⁊ h̊ ne icurrat ples inimicitias:⁊ forte ne incidat iĩ Srietatẽ:iux illłd ſalomo:iĩ maltiloqo n effugies peccatũ.Ex quo hẽs unũ caſũ:ꝙ recnſando teſtificaꝛi nõ pᷣſuma tur hoc facẽ odio tore ⁊æc.⁊ ſic limita qð dixi ĩ .c. i S. e. ¶ Mõ ulteriꝰar. bo. ? qᷓſi expſſũ:ꝙ ad denunciatõʒ iſtoꝝ teſtiũ ſynodaliũ n fertur ſnia cõdẽnatoria. naʒ ſi ſic eſſi ñ opoꝛtẽt ꝙ ireꝝ tãqᷓ; teſtis vᷣpõerẽet:ſʒ prie atteſtatiões faceꝛẽt fide:cu iuſ Zꝛiũ bic innit᷑.⁊ h̊ iðᷣ nõ.i.S.aliqn.uij.q.uij. 2 i.l.ea qð. C. ð aten. .. an oicemeC 1.5 ex Fa pte in.O.huiuſmõi:qꝙ ꝑꝑ infamiã qs repelliẽ ab officio pnblico:uide tex.in.c.inter dilectos de exceſ. pꝛela.⁊ ĩ regła infamibꝰde re.iu. li Vj. jd i notorio: uide Mar. i. l. ea. ff. ad. l. iuł. ꝛepe: 5 ꝙ teſtis ñ pot ex iteꝛuallo conigẽ dictũ ſuũ:⁊ ẽ tex.ĩ h̊ͥ nalde nõbił:⁊æ quotidie allegatur p legiſtas 7 cãoniſias. rend ba 7 tene mti ꝙ ſi teſtis corrigit dictũ ſuũ incõtinẽti ñ hẽt do cẽ de enoꝛe. Jð puto i pte ꝛenocãte ĩ cõtinẽti ꝰ feſſiõʒ ſuã nide gl.nõ.i.c.apð.xxxij.q.i.⁊ i.c.cũ i poſitionibus de iurein.li.vi.⁊ ſic limita.c.fi.ðᷣ Pfeſ.⁊.l.erroꝛ.C.de iur.⁊ ſac.igno.ꝓbo h̊ rõe difficiliꝰteſtis coꝛꝛigit eꝛꝛoꝛc ſuũ q; ꝑs ↄfeſſionẽ ſuã:⁊ h propt᷑ timorẽ ſuboꝛnatõis:ar.h̊ iuncto dicto.c.fi.ſʒ teſtiſ põt incontinẽti ñ docto de eꝛ rore:gꝰ fõtiꝰps:ſacit.c.ex lꝛis ⁊ qð ibi nõ.ð di nor. z. c. diuortiũ ð pe.di.i.dicit tũ młtuʒ.nõ.hᷣ Inn. circa dictũ teſtis:ꝙ iudex dʒ diligent᷑ anẽ dez mõʒ ⁊ cãʒ coꝛꝛectõis.j.de accu.cum dilecti. 2 niſi cognoſcat eũ ꝓbabiłꝛ ſe poſſe conigẽ ici dat i ſuſpicionẽ ł uacillatõʒ. ff. de teſti.i teſtibus. 2 eadẽ rõe ⁊ ꝑ.d.c.cũ dilecti ið puto dicendum ĩ pte Ateſſiõʒ ſuã icõtinẽti coꝛꝛigente:⁊ hec bene nõ. ltio.hic nõ quẽ poſſe in eadẽ cã nedũ i diuerſa deponẽ pluries g enndẽ nec ex boc pᷣ ſumit᷑ inimicus.⁊ ſic hoc pᷣtextu poſſit repelli.et qᷓ;ꝙᷓ iſte tex.loqᷓt in cinili tñ idẽ puto ĩ criali:cnʒ iſti teſtes ſeu officiales ↄſtituãt᷑ pncipalꝛ ꝛatione ¶ De teſtib⸗ cogs. delicti euitandi.? pro hoc uide bo.gl.iiij.q.iij. F. itẽ ĩ criali ? quod dixi ĩ. c. f̃nitatis.s.ti.x. hoc dico ꝑꝑ nõ.i.c. meminim de accu. — añqᷓ; deſcendã ad gl. ut declaꝛem nãm iſtoꝝ teſti um ſynodaliũ: qͥ hodie ut pluumũ ↄſtitnũt ĩ pꝑti bus tuſcie ꝑ pkᷣates ſecłaꝛes ĩ qualʒ nicinia:nr.n. q iſti ñ debeẽt dici teſtes cũ iurẽt ĩ abñtia ꝑtiũ ʒ.c.ij. . ti. pxi.ſol. Inno. ut aꝛbitoꝛ metu Dꝛij: dicit ꝙ iſti n ꝛepntant ꝓpe officiũ teſtiũ ſʒ offici alium denunciatorũ: alł.ad hoc.C. de accu. l. eg q̃ dẽ.ff. de re. eo.ꝗᷓ ſub tu.l. magis puto. F. cuiul officio: ⁊? ſic trãſeunt cõit᷑ hic doc. Ego latiꝰatti gens hanc mam pꝰ HBar. in. l.diuus.ff. de cuſt. reo. dico ꝙ ꝓpꝛie iſte talis önũciatoꝛ ñ ẽ accuſa toꝛ. hinc ẽ ꝙ in denunciatiõe ſen denũciationis ꝓſecutõe ñ inſcribit ſe ad penã talionis:ut in.l. ea qͥdẽ. C. de accu.⁊ in. c. ſuꝑ his de accu nec ẽ proprie teſtis.pʒ ex eo:qꝛ iurat pus abnte pte. Arẽ ſi eſſz teſtis n ꝓducẽt iteꝝ ut teſtis coꝛã ðle gato ſʒ ſufficeꝛet atteſtatõ hita coꝛã oꝛdiaꝛio:ad hoc.c.fi de ꝓba.⁊.c.cãm.S.ti.ꝓx.ſed ẽ potiꝰð nunciatoꝛ hns offm de publico ad denunciãdũ. 2 põt t ł ↄpꝛehẽedi ſub inꝛibus diſponẽtibus de denũciatoꝛe ſen denũciatiõe:qꝛ tꝛahit ad illoꝛuʒ nãm: niſi qtenns het offm de publico: quod ex multis ſẽtit Mar. in. d.l.dinns. Et de iſto denũ ciatoꝛe quero de pluribus.pquis poſſit tales ðᷣ nunciatoꝛes cõſtituere. QOicit Maꝛ. in. d. l. diuꝰ ꝙ quilʒ iudex nel uniuerſitas ꝗᷓ het merum uel mixtũ impeꝛiũ:ad hoc.l.i.O. quies.ff.ð of.pᷣfec. nr. z. d.l. ea quidem. Ex q infero ꝙ lIʒ. c. eps in ſynodo dicat epʒ ↄſtituer̃ in ſynodo tales denũ ciatores:nihilominꝰↄſtituẽ põt e? ſynodũ ꝑ ſe. 2 idem in legato Dape:ar.i.c.ij. ð of.le.li.vVj. æ idẽ in quolʒ ecclłiaſtico iudice hnite ex iure cõi nel ſpali meꝝ aut mixiũ imperinʒ. nã iſti ↄſtituũt quaſi ad coadinnandũ officinʒ iudicis: nt.d. y. quies:quod nõ. ¶ Secundo qnero an iſtis de nũciatoribus płe credat᷑. gl.i.d.F.aliqn dicit ꝙ ſic ſi denunciant notoria.ſi uero aliud crimẽ nõ credit᷑ eis niſi probent:alł.l.curioſi.C. de curi. li xij.ſed glo.aꝑtiſſime tʒ Sriũ in.d.l.ea quideʒ .Cde accu. dʒ eniʒ ſaltẽ probari notoriũ.⁊ idẽ gl. ſentit in. d.l.i.de cuꝛio. Cy. in. d.l.ea quidem multas recitat opi. ſʒ tandẽ breuit᷑ ipſe cõcludit ꝙ buic officiali ſen nuncio cꝛedituꝛ de facto ſuo ſibi cõmiſſo:puta ſi dicit ſe aliqueʒ citaſſe nel fe ciſſe aliquid ex mãdato indicis:⁊ ſic itelligit oĩa inra qᷓ uident᷑ Sria.ſʒ ſi refert maleficium alteriꝰ ſibi ñ credit᷑ niſi probet:ut.d.l.diuus ⁊.l.curio ſi Har.in.l.i.F. quies.ff. de of. pꝛefec.ur. hanc opi tenuit:ſed in.d.l.dinus nbi latius attingit mõm aliteꝛ diſtinguit. dicit enim qᷓdam eſſe male ficia grauia:⁊ in iſtis non creditur denũciatoꝛi bus:⁊ ſic loquuntnꝛ.l.dinus ⁊.l.ea quidem ⁊.l. curioſi pꝛeal. Quedam ſunt maleficia non gꝛa nia:⁊ tunc adueꝛtendũ qñqʒ ↄſtituitur denuntia toꝛ ad denunciandum illum ꝙ ꝛe ipſa inuenit. exẽplum mittit᷑ aliquis peꝛ ciuitatẽ ad ſcꝛutãdũ ludentes nel portantes arma uel quid ſile: 2 tali V l . lu iͤ e 4 Kans, 14 rm ſe Foliinn 4 , 65 gul ial ofuln ttic umt icſeihi i runmnn itumn ieh /, Ne i i Irtighlndi⸗ en tu Aic/ 4 iu pcmnnin Nüͤg nniicſri t Nh ui n mumunmt nrſis id /ta Vemvuetirco egb ntin tntni miiitcntns un ſtes ckickertiſteci ſcoean cklctellimrein Cdgne aNin Gltd inmrin i ſfconeprocivenitmtäini temamctn lianie Rlechwern n nali Eiütfedarapranngisn winiiſenänmnnn Oibgorticsiizntn i lgCnneinpidrſire N Cineſlimi Aodig⸗ Nieliunlmnnme oncinctiſtiif ili ſſptirtſthlt teirii i upcrttagj mlit n 4 n igore Hmen AXKN Eiefea Ciſiteieet mam dis fideſdbio mni 1harkoyrhid in nnbtsninitg R ſn inir iuhin 6 innſ qmig // firmmintn miu ſij Brſti b Eirſpon uur mnm a inim ai n le⸗ mmimwajtun i, Muin / gafucr m mimnivifir min a/ Kni mrni r /la fh r ntdla & Mhchnn nodo diar hh oimei n irode uies doſn camtsmblonind Nne Rr dendie 1Umn negnd en hdenN õ mneih Aäüme miri matid ſancftii un d nnanti d Nachcsn ts ldſ! Deemd ndn inn fondndd Nacki gad haig i ſchde mnidl Cthiasni herl dn n Go agtlſinehoi UAlas — —W .cä Co Aindtnn 1cion Cde ao d mzli nobnion Cfindla ofliciali retferenti ſe ſic inneniſſe cꝛedit᷑: ita loqui tur ſn eum. I. i. F. quies palle. facit.l. leuia. ff. de accu. S vo officiak ñ mittit ad ꝛeferendum id quod nider: ſ aliad ꝙ reperit ex andiin z fama alio e: tunc iſtis officialibꝰ ñ cꝛedit᷑:ſʒ ꝓdeſt ni ꝑ neniatar ad inſitiõeʒ: ut ꝓbat tex.i.d.:.diuus. ¶ibi plʒ pᷣmũ ⁊ ultunũ mbꝝ:ſʒ fm nõ uſqueqᷓ qʒ. nullibi ei ꝓbat̃ ꝙ officiali credat᷑ de facto al tertiꝰ. maxie ſi ẽ unus cũ nox uni uox nulli quo ad condẽnatõeʒ:ut ĩ.c.q̊ͥ ex quadã.S. ti. ꝓxi.ubi dr᷑ ꝙ uni teſti nõ credit ẽt ſi pſidiali pfulgeat di gnitate: nec iura alł.ꝑ Har. ꝓbant quo ad h̊ ut iudex poſſit ad penam ꝑnenire ex ſola denun ciatõe. poſſet tũ dici ꝙ nbi cõcurrerẽt duo.ſ.ꝙ cria eſſent leuia ⁊ iſti officiales eẽnt plłlꝛes ꝙ cre datur eis: 2 ſic uẽ iudicio meo uelle glo.nõ. iũc to tex.in.l.ictus fuſtiuʒ.f̃ de his qͥ nõ.infa.q ꝑ alios ad hoc n allegat ᷣm pᷣdicta puto temperã dũ dictũ archi.i.d.c.eps:qͥ ſimpłꝛ tenuit ꝙ iſtis officialibꝰ ñ credit᷑ niſi ꝓbet. S; formo h aliud dubium nõ. nunqd iſti officiales ſen denunciato res poſſint eſſe teſtes in crie denunciato. archi. i. d.c.eps uĩ nelle ꝙ ille qͥ denunciat ñ poõt teſtiſi cari: ſed alios ofſiciales poteꝛit ut teſtes adducẽ Sed in orium aꝑte facit hec ſa ubi iſti ꝓducũt corã delegato lʒ pus denunciaſſent ordinario. Har.lʒ hãc.q.pᷣncipalꝛ ñ tractauerit ĩ.d.l i tũ icident᷑ ſetit ꝙ ſic. Dicit eiʒ ꝙ ſi index ꝓceſſit ꝑ inqſitõʒ ſuꝑ crie denunciato potit denunciãtem admittẽ i teſtẽ: ⁊ ĩ H̊ differt ab accuſatore:qꝛ ipe non admittereĩ in teſtẽ: ð ſimo. Iʒ heli h idem ni dentur tacite ſentire doc hic: ſ̊ h indiſtincte ſen tire mihi uẽ maxia iniquitas. nam teſtes maxime in cꝛiali debent eẽ ſine oi ſuſpicione:ut in.c.fin. de teſti. li. Vi. .l.ſciant cũcti.C. ð ꝓba.canoniʒa ta. ij. q. Viij. ſciant. Sʒ iſti qͥ denunciãt ñ carent ſuſpicione magna:cũ ueniãt puniedi ſi ñ ꝓbant q̃ denuncianert ut d.i.i. C. de cuꝛio.facit tex.in c.fi. de calũ tenebat Mar. in. d. l. dinus. nam Iʒ ſe ñ inſcribãt ad penã talionis ut dictis inribus pnniunt᷑ iñ pena eyordinaria. ut in iuribꝰ palle. Müo g eredet᷑ eis cũ pᷣtendant inteſſe maximuʒ facit ꝙ dixi in. c. inſuꝑ.S. ð teſti.? ꝙ nõ. Har. in.l. deferre.ſf. ð iure fi. Jdeo dicẽʒ ſic:ꝙ in cã in ꝗᷓ ꝓcedit᷑ nigore denunciationis eoꝝ illi q de nuncianeẽt ñ pnt eẽ teſtes ſʒ alij ſic qͥ caꝛẽt dicta ſuſpiciõe: ⁊ ſic ꝓcedit dictũ arcbi.ſʒ i alia iſtatia puta qꝛ tunc agit᷑ corã delegato nel alio indice non uigore hꝰdenunciatõis: æ tunc admittuntur in teſtes. Ceſſat eĩ tunc ſuſpicionis cã:⁊ ita iudi cio meo loqr hic multũ nõnter iſte tex.⁊ licet ni deatur aliqualis ſuſpicio contra eos nigore de nunciationis pᷣcedentis tñ illa ↄfundit rõne pu blici off cij. cuins pᷣtextu fecer̃t.nec nũc expectãt penã ſi delictũ ñ ꝓbat᷑. nã ut.S.dixi in leuibꝰcre dit᷑ ſi ſt płes:ita nunc dʒ eis credi in magnis ſi fer̃t teſnoniũ corã alio iudice.põt enĩ quis ferre teſtioniũ in dinerſis inſtãtijs:ut in.c.cũ i tua.so. ti. ꝓx.⁊ bec bñ nõ.qꝛ hactenus ꝑ alium non ita ſt᷑ diſcuſſa.æ cũ hoc teéꝑamto puto intelligenda Mre eren nõ. in. c. in omni.S.ti.ꝓx.ubi denũcia tor admit tit in teſte. nõ.n. nidenẽ ꝓcedẽ ubi denunciator nenirer puniẽdus ſi non ꝓbaret. ltio ſcias bic anteqꝙ; deſcẽdã ad gl ꝙ Har. i. d.l.dinꝰ po ſnit ĩ hac mã magnã reſtrictionẽ. Dicit enim ꝙ; iſti denũciatores nõ pñt denũciare illas ꝑſonas 3 quas teſtioniũ nõ ferũt ſen qs accuſare ñ piit qꝛ hec denũciatio hʒ ni accuſatõis ⁊ teſtificatõis ni. d.c.ĩ oi.Ego ñ puto h̊ neꝝ: qꝛ ut pᷣdixi h̊ ꝓ prie nõ ẽ accuſatio lł teſtificatio:nec faciũt h ſpõ te ſed neceſſitate ex debito officij. fateor tñ ꝙ ex circũſtantijs minor fides eis adhbibebiĩ: puta ſi eſſent inimici.dictũ tñ Har.ẽ equũ:ut ſicut nõ tenent᷑ õ pꝛem uł ſiłes ꝑſonas:ita nec denũciare nõ tm dictũ Dar.i pratica maxie pro limitatio ne dicnt cebs. & Ma nenio ad gl.⁊ prio qrot qᷓre iſti teſtes nõ iurãt corã ðᷣlegato:cũ nulli ſit cꝛedẽdũ ſine iuramẽto. Glo.ij. vndʒ ꝙ ex eo:qꝛ iuramtũ prio pſtitũ extẽdit᷑ ad totã illã cãꝗʒ corã quocũqʒ tractet᷑.⁊ ex hᷣ ſetit gl.ꝙ iſti bñ debent beponẽ corã öᷣlegato: ſʒ nõ ↄpellunt᷑ iurare. In Sriũ facit tex ſequẽs dum dicit dũmõ alłr fides ⁊zc. Ex quo infert᷑:ꝙ ubi alit᷑ fides hr̃i nõ põt ⸗ pellunt iurare: qðᷣ nõ eſſz ſi inamẽtũ extenderet ad totam cãm. Glo.ſequens ſupplet maxime.di cit enim ꝙ ſicut reſtis qui ſemel iurauit nõ com pellirur amplius iurare licet iteꝝ deponat:ita et iſti teſtes publici. ¶ Hõ:prio ex ſilitudine gi. ꝙ teſtis ſeł iurãs nõ dʒ iterũ ĩ eadẽ cã iurare:lʒ de ponat corã alio iudice. Abb.nõ. dicit Sõrium: ar.l.cũ apud ff iudi.ſol.ubi dr:ꝙ cautio ð ſtan do iuri pſita corã uno indice nõ extenditur ad alium ſi mutet᷑ indicium. ꝓcedit eꝛgo glo.ſᷣm eũ qñ corã eodẽ iudice deponit:ſecꝰ ſi coram alio: qð ſatis mihi placet: ⁊ ad h allego gl. ordinariã que hoc ſentit in.l.fi. C. de teſti. dixi plenius in c.pñtata.S. ti. ꝓxi. Sʒ credo ad intellectn.c.in telligit ergo gloſatoꝛ ↄiungedo ſᷣm glo.iij.⁊.iiij ꝙ iſti debent iterum deponere coram delegato: ſed non iurare:niſi oriatur nonus articplus ad quẽ iaramẽtũ pꝛius pᷣſitum nõ extendit᷑. Inno. ponit hic duos intellectus: unũ qui ↄcordat cũ glo. aliũ ꝙ iſti teſtes publici ex quo ſemel denun ciauerũt nõ ↄpellant᷑ amplius ſuꝑ eodẽ:nec iura re nec teſtimoniũ dicere in publico:niſi qꝙdo alij teſtes nequeunt inueniri.⁊ hͥ ideo m eum: ne ꝑ redditionem teſtimonij ſibi inimicos plures acqᷓ rant.hoc ur̃᷑ placere do.an.⁊ addit aliã ꝛationeʒ qꝛ piculũ poſſet eẽ teſti totiẽs ſuꝑ eoð deponen do:ne incidat ĩ Sꝛietatẽ:ſʒ tu ad hoc nitãdũ nið ꝙ dixi in. c. cum in ma..ii.ꝓxi.¶ Xertiaʒ lec. pᷣncipalem ponit Moſt.qui dicit hac eẽ mentem lre:teſtis ſynodalis qui ſeł teſtionium ſuum tulit ãmodo nõ agit᷑ ſuꝑ eo inꝛaꝛe nec teſtificaꝛi dum modo alit᷑ fides hꝛi poſſit als compelleret᷑ teſtifi cari ſʒ nõ iurare niſi foꝛte nouus ſit aꝛticłs non comphenſus in pꝰ iuramento:quo caſu compel lit non ſolum teſtificari ſed etiam iurare.et hoc ni placere Jo. an. zæ do. an. mihi nõ placet ſeq̃n do dictũ ab. de qno..naʒ cũ teſtificent᷑ nunc in m 2 ¶ De teſtibꝰ cogé. aſia iſtãtia corã alio indice. pᷣmũ inramtũ ſe ad bunc cãum ñ extedit:ut plemiꝰ dixi in.d.c.pñta ta. Itẽ ꝓvo alia efficaciſſima rõe. iſti teſtes pu lici non ſt ꝓpᷣe teſtes:ut.S.dixi.ſʒ denuntiãt tã ꝙᷓ officiales.cũ ergo nunc corã delegato depo nat ut teſtes debẽt iteꝝ iurare:qꝛ ſe ad hũc caſũ pᷣmuʒ iuramtauʒ ni extendit: maxie qꝛ teſtes debẽt iurare cora ꝑrte.ut in. c.ij. S. ti. ꝓx. Et ꝓ h̊ nide nõ. dictũ Inn. i. c. bõe de elec. ⁊æ bar.in..fi.ff. ð q̃ſtio.ubi dicunt:teſtes qͥ depoſueꝛt ĩ inquiſitõne gnãli in qua fuit aliquis noĩatꝰ nõ faciũt fidem poſtea in inqſitone ſpãli S illum:ſʒ oʒ ꝙ iterum iurent ⁊ öponãt ꝑte citate. Ad ið bo.tex.i.aut᷑. de ſi.inſtr. S. i his ubi dẽ:ꝙ ſi vᷣtit᷑ in dubiũ an inſtr᷑ʒ in iudicio ꝓductũ fuerit ↄfectũ ꝑ tabellio nem aſſertũ dʒ ille notarius ſub inreiurando re cognoſcere ſuũ inſtr̃jm:⁊ ſic nõ ſufficit pᷣmũ iura mẽtũ. Inhereo g pᷣdicte opi.æ lec. Inn. latius declarado: ꝙ ſi officiał ſeł denunciauit nõ opel lir᷑ corã alio iudice nec deponẽ nec teſtificari rõ nibꝰ pdictis: ſʒ i defectũ aliaꝝ probationũ ↄpel lit᷑ iurare æ deponẽ.⁊ hoc ultra predicta probat aptiſſime iſte tex.i.V. dũmõ qꝗͥ nenit exceptie ab alio ꝙ dixerat de inramto:⁊æ capituꝛ ibi inramẽ tum p depoſitiõe iurata ar.in.l.ſi qnãdo. C. de teſti. ?2 C. ij. e. ti. ⁊ hẽs nunc declaratã pᷣmã ꝑtem .C. E tenio ad faʒs ꝑtẽ æ queꝛo quar iſti teſtes publici repellunĩ ꝓpteꝛ infamiã ſequẽtẽ ⁊ non pᷣ cedentẽ. Glo. nittit᷑ ꝛndeꝛ in. V. ꝓpt infamiã di cens ꝙ inſamia ſuꝑuenies nõ põt inficeꝛe teſtio niũ als legitie pᷣſtitũ:qꝛ qð legirime fqʒ c ⁊c. Ad nerte lIʒ h dẽʒ ſit ueꝝ in ſe:non tamẽ ſatiſſac lr̃e: qꝛ ha lati loquit dicit eiz q; ꝓpieꝛ infamiã pᷣce dentẽ ñ pnit ꝛepelli a teſtionio ꝑhibendo:⁊ ſic ñ ĩpedit teſtioniũ ꝑhibendũ:ſi fuit an aſſumptum offm pcta: qd ẽ S. c.teſtimonij. . ti. ꝓx. Inn. in hoc multũ inſtat ⁊ iteꝛ ceteꝛa diẽ: ꝙ dꝛia int infa miã pcedentẽ ⁊ ſequenteʒ cãtur ex eo:qꝛ ex quo fnit ad officium infamis aſſumptus ur̃ diſpenſa tum ſuꝑ infamia pcedente:iõ ñ dʒ ãplius repro — * bari:ar.in.l.pomponiꝰft de ꝓcura:⁊.c.horꝛen dus. xxxij. qꝗq v q̃ rõ ceſſat in infamia pcta poſt offm aſſumptũ:imo grauiꝰ deliquit rõne officij: ar. xi. q.iij. pcipue æ de noto magne. Mõ.bñ h dẽm Innoc.uult.n.qꝙ ſuꝑior aſſumdo aliquem inhabilẽ ad aliqðᷣ offin uĩ ſecũ diſpenſaſſe.⁊ idẽ ſentit in. c. diuerſis falacijs de cle.ↄiu. ſʒ Srium tennit in. c. ueniens de fi.pſ. Jo. in gl. ſuis fuit ẽt ſibi Srius nã unũ tenuit ĩ.c.ſi qui ſine.lxxxi. di. ⁊ aliud in.e.qui iĩ aliquo.li.di.NHoſtiẽ. hic nẽ approbare dẽm Inno. hic ĩ notorio nel ſaltem famoſo:ſecus in occulto:qꝛ tunc uẽ imputãdum teſti qͥ hoc tacuit:ar.in eo qð le.⁊ nõ.in.c.expo ſuiſti de cor. uicia.⁊ de pbẽ.cũ nõ ignoreſ. Nõ hoc ultimũ ꝙ iputandũ ẽ ei qͥ afſumitur ad of ficium publicum ſi non detegit inhabilitateʒ ſu am occultã. ⁊ claxius ꝛperio h̊ tenẽ bar.in.l.ij. C. ſi ſeꝛ.uel li ad decu. aſp.li.x.⁊ dicit ꝙ ex hᷣ põt puniri per illũ tex.qð nõ.⁊ nide qð dico in cr. ſciſcitat? ſyp. Sʒ quo ad primũ an uideqĩ diſpenſatum nõ ſing. opi. Moſti.qꝛ poſſimꝰlimi tare dictũ Jo. an. æ alioꝝ i. c.ij. de ſciſma qͥ dnt ꝙ li fuit pmiſſa cãe cognitio ur̃ diſpenſatuʒ:als ſecus. nã ̊ poſſet ꝓcedere ubi inhabilitas eſſet notoꝛia nl famoſa:? ꝓ hoc allego gl.ſing. q hoc tenuit in.d.c.q in aliquo:lʒ glo.tenuerit oriũ in .d.c.ꝗᷓ ſine ſʒ ꝓ p dẽo multuʒ bene facit iſie tex. 2.l.baꝛbariꝰcum ibi nõ.ff. de of.pᷣto. qð bẽo ꝓ idubitato q ad pᷣncipẽ ꝓmonetẽ:ſj quo ad infe ioꝛẽ diſtingnerẽ an ſubeſſet cã diſpenſandi.? nẽ diſpẽſaſſe:ne pᷣſumamus delictũ.aut nõ ſuberat 2 ſecꝰ: ꝓ h̊ qðᷣ nõ. Inn ·i.c.cũ ad mõaſteriuʒ de ſia. regu. ppe.fi. ¶ Bl.anpe. colligit ifames repellunt a denunciãdo. Tu diſtigue plenius ꝓ ut dixi in. c.nonit. S. de indi.⁊ nõ.ij.q.i.ſi pecca uerit. ⁊ ad hunc tex.dic ꝙ nñ ꝓbat dẽʒ gl. ſed ſo lum ꝓbat ꝙꝙ infames repellunt᷑ a teſtionio:uel ꝙ eccła non dʒ hĩẽe officiales infames.nã iſti qͥ ↄſti tunnt᷑ debent ẽe vaciores iuſtioꝛes ⁊ hõeſtores totiꝰpochie nbi 2ſtituunt:ut in.c.epᷣs i ſynodo xxxvV. q. vj. ult ari qn teſtis dr̃ dẽʒ ſuũ coꝛꝛigere incontinenti dat tres ſolones. MDꝛia ꝙ b̊ faciat añꝙᷓ; oqᷓᷓ ꝑtibus. Scdðᷣa ꝙ bẽ con ſiderandũ ex qualitate perſoue. Teꝛtio ꝛemittit ad.l.continuus ⁊ ad.l.qð ait.⁊ ur̃ hoc ſenti ꝙ; nullum actum ↄtrarium terpoſuit. Alij cx glo. poſuerunt quaꝛtum intellectuʒ dicentes quod h̊ poteſt uſqʒ ad ſniam ſicut pꝛincipalis:quod non plʒ Gof. ⁊ bñ:qꝛ principalis hoc nõ pot:niſi ꝓ bet erroreʒs:ut in. d.c.fi. de confeſ.⁊.l.erꝛoꝛ pᷣal. Quainto Inno. nõbilit diſtinguit: an teſtis uelit corrigeꝛe dictum ſuuʒ an addeꝛe. p caſu hoc fa ceꝛe põt anteqᷓ;ᷓ exeat ↄſpectum iudicis ſeu paꝛti bus loquat᷑ ſi autem feceꝛit poſtea ſtabita⸗ pdic to: qꝛ. in. c. ſicut de teſti. debilitatĩ tamẽ pmum ꝑ Srium ſᷣm:qð bene nõbis. Si vo unlt aadeꝛe hboc faciat antequã exeat cõſpectum indicis:⁊ li cituʒ eſt huic.ſi ãt hoc faciat poſtq; potuit paꝛti bus loqui audiendus eſt:ſed minoꝛ fides ſibi ad hibeatur:ar. hic ⁊ ĩ aut᷑. de teſti. F. qꝛ vo. æ nota bis bñ hãc dr̃iam.⁊ nide ciꝛca hoc qð dixi in.c. per tuas g ti. ꝓxi. Hoſt. ur̃ inherere fe opi gl. dicit eiʒ quicquid circa hoc dicat᷑ putat ipſe hoc eſſe arbitrarium ↄſiderata qualitate ꝑſone 7 quantitate interualli colloquio ꝑtium ⁊ fliqs ciꝛcunſtãtijs:⁊ iudex ſᷣm hoc quãdoqʒ coꝛꝛectio nem admittet:quandoqʒ nõ.hec opi.ſatis mihi placet. Quid enim ſi cã eſt inter uiles æ epᷣs nel alia nõbilis perſona ꝓducit᷑ in teſtem:qͥ ex inteꝛ nallo coꝛꝛigit dictuʒ ſuum:qꝛ melius recordat᷑: debemus ne dicer̃ ꝙ pᷣſumatur corꝛuptus a uili ruſtico.mime:ar.c.⁊ ſi queſtiões de ſimo.⁊ ma xime ꝑ illã rfam. Ta magis ſciẽ potes quũta fi des ſit teſtibns adhibenda de teſti.l.iij.⁊.iiii.q. iij. ſi teſtes Go. in fi.op. tex. de.c.qð quis cõ miſit. xxxv.q.ix.Nndet ꝙ non tangit hoc.⁊ de hoc nide quod ibi nõ. in glo.i.illud enim loqui tur ſᷣm Jo. an. in alienatione rei eccłaſtice inde bite facta que renocatur etiaʒ ex interuallo peꝛ ſucceſſorem ¶ Iſtud in teſte qui ꝓpter timorem genkan cern mnnein irptiniiſt min ſe rſceio acti o Can ee n ii,crettclunßnnn ſodumi 4 rconu i orrtaſ,nr )a. pdit o imiaunanmutr zirſetcdot tſe öent n Meglecnſtb, naisonſsiutd gentn fib idi ſ PecAcerittinmn glhrn ſtiitonre keir eui dori Pciealetrndcenntn WüCN amhat IGhnnniin Inogwirdenän Oitn i Eiiherenhen tsknfitit inteu itini ſtniſidn ſrmnitglintrgiiiſr nifrnmufilinnyn 1 Litiliurſthuin Aum ks pennml ſe ünkttuanir iuletinnri gſii Halktcpelt ſigi inſni lallti⸗ ſcri incr n d s . e ognge.⸗ . iet Rerz uee An ring bdai nu deeir Fnalhme 4 . tbars “s le hte. el ſhee n Nutön in ingn nſdeſ den en ſer zen bbſſtite in n Nef e in A ehi amnie Taalgu ir, ſico Tocnn⸗ nn Zei,i * ideſc eni y- ncegf n Xr dor ſc Ruſmneznelni nſin . Pdroftilgſfnenit i ti einuc .* Nrſthittf⸗ trlumimnr giln r ruffiu gu rti . nmig ein min un onm l itt ir in mmmam mm it ie⸗ . amm mum inimn tnw ai 4 rticj ſin ſuninut u in SASlthingntztſtr inini 9 NaumCCNMℳ0n§l, Am Jmo nohli innt n ſtouit nur damm imn Encſtd õü womii um iurn iſnſtdnd de n Cin ti hri vmhneng Smfntidar ns Nkun wicn mmmädrn Grun ritt AKindechin ichwaf õäsrs M W H tcema Mti Nl ſaſn dsdi Dm tOdechaiedt⸗ ns 1 Din int ac;9 ninlch dei . Arbunm MMürnguinr Bmmu nnll ſndno hi . e srbce in bo lite Pmimnannſdch ii ackinnu 1 n Ond cin cti a Cockinte 4 unl Nenſona us „ 4 augrdeam ſuunn . . dcngide m r e i ghn 16 neſis 1 Hanmen , geiß⸗ mne ein nmeh . des ute 1 16 ) Nl 1. chs er⸗ nn ⸗ l ⸗ 5 miu ltin 9 61 roͤheiſ⸗ 8 nniſte rin an niſt zan rſun Gcrp 0 K ſubornatõis ex interuallo ſe non coꝛigit: tu dic nt. 5. dixi pꝰ Hoſti.poſtremo ſcias ꝙ Inno. po nit h̊ qͥs dicat᷑ ſibi ↄdicẽ nariare nel nacillare.ui de hic ꝑ eũ ⁊ ꝙ n. Prr n coe E ⸗ kaſin⸗ aſus cum de fa Per his. ma nel nitio falſi tatis inqrit̃ cogẽdi ſt teſteſ ita ſummat Jo. an. ſʒ nimis reſtringit iudicio meo non eniz aopet qᷓꝛe his caſibꝰ? ñ aliſjs cogant᷑ teſtes geo lege tu ⁊ ſũma ut ex.ſ.dicendis apꝑebit 6. ꝙ; õ eos ꝓcedi põt qͥ noĩe capituli pnrat lias ꝗᷓ rũ capitulũ uel maior ꝑs ẽ inſcia:⁊ inrellige boc ꝑ ea ꝗᷓ habent in. c.tã lrig. S. ti. ꝓxi.⁊ in.c.quan to de his ꝗᷓ fiunt a pla. Fier de c. dilec toꝝ.j.e.ubi teſtes in cꝛiali non ↄpellunt᷑ glo. re mittit ad ibi nõ. ¶ Ey glo. dant qttuor itellect⸗ pᷣmꝰ ſᷣm Win.qꝙ boc ꝓcedit cũ de cã alꝛ nõ põt liquẽ.S e pu nit:⁊ fit hoc fᷣm eum qꝛ ciuilꝛ age bat̃. SVe imtelleer⸗ ſm Jnno. qꝛ in mom in qſtõis hic ꝓcedebaĩ ⁊ nõ.hũc caſũ q; ẽ multũ generalis Lertins ſm eundẽ qꝛ delictũ cõmiſ ſũ lire pendente fuit:uñ fir boc fanore indicum ne ipſoꝝ inriſdictio elidat᷑ nõ.ẽt hũc caſũ gene ralẽ. aart? æ & ſpale nec indignꝰ i epʒ pᷣfi ciat æ qlʒ põt ſabſtentari:ſʒ generaliter dic ut in Srio dicetuz. aſus: ſuper Bm contꝛa. ian cage di ſunt teſtes:ſic ſũmat Jo.an.ſed cer te nõ elicit᷑ hoc ſimplłꝛ ex text. qꝛ mandat ſub cõ ditõe ſi ſe ga odio ⁊c̃.⁊ ſic nõ ponit ſpale iĩ cri mine falſi:qꝛ ſic loqt᷑ in alijs cauſis criglibꝰs.e. ſuꝑ eo. cõis dinlſio. fa ibi nos igi. ¶ Bio. op po.de.c.dilectoꝝ.j e.⁊ ꝛmittit ꝓ ſołone ad ibi nõ. æ ur̃ ſentiꝛe ꝙ de iuꝛe ciuili nõ ↄpellant᷑ teſteſ in crĩali:cꝰ ↄriũ ſentit in.d.c.dilectoꝝ ⁊ aꝑtiꝰbꝰ probaĩ in.c.ſuꝑ eo.S. eo.nbi dixi:ſʒ gl.hic loqtt aꝛgumentatiue Inno. ponit hic nnũ intel ectum ꝙ loqᷣt᷑ cum agit᷑ de falſitate cimiłe:ne.ſ.qͥs per falſas lias fatiget᷑ æ ꝑderet ins ſuũ:⁊ ꝓ tanto ni det᷑ peccatũ tacẽ vitatẽ iſtã. Ego dico ꝙ nulluʒ ſpale ponit hec la:qꝛ ſiue crial: ſiue ciuilꝛ agẽt loq determinate fᷣm alia inra:ut pʒ in. c.i.⁊.c. ſuꝑ eo. S. e.iõ dʒ intelligi fm ꝙ air . 6 ſumat nec .3 lectorum. diuidit et meri to pp narietatem lecturaꝝ. ¶ Hõ. hic tex. apte ꝙ; cẽ criales ⁊ ciuiles nõ ꝑ oĩa regulant᷑ eiſdem regulis z maxie in ↄplſione teſtiũ. co nõ. ꝙ eccła ↄpeilit teſtes qͥ ſe a teſtionio ſubtrabũt ꝑ cenſurã eccłaſticã: ex qno infert᷑ ꝙ peccãt moꝛ talꝛ ar.xi.qiij.nemo ⁊. c. nullus iudex ãt ſecula ris ſim Min. hoc caſu inducit mulctã ff.ſi quis ins di.nõ obtep.l.i.nel capit pignoꝛa ſicut in tu toribꝰ? curato ribꝰnolentibꝰſatiſdare:quoꝝ offi cium ẽ pnblicũ ſicnt teſtiũ inſti.de ſauſda.tu.S. fi.de excuſa.tn.pꝰ rũſo ſicut ẽt parẽs nolẽs filiũ alẽ ff. de li.agno.i.ſi qs a libeꝛis.O.ſi qs. Op. ? ur̃ ꝙ iſte tex. generał diſponẽs ut in crialibuſ teſtes nõ opellant᷑ ſit ↄtꝛa. c.ſuꝑ eo ꝑnuenit ſupeꝛ ¶ Sup bis Cu 3. his ⁊.c.cũ Z. So. glo.nr̃a ad quã quotidie ſit remiſſio multũ laborat i declarando an ? qn te ſtes ſint ↄpellẽdi:⁊ pncipalr ꝓſequii duo mbꝛa prio qᷣꝗ iuris ĩ cã cinili.fo qͥꝗ ĩ ca criali.ĩ prio glo. ponit regulã æ duos caſus exceptos:regula ẽ ꝙ ſi requiſiti nolunt teſuficari opellunt. fallit prio ĩ mediatoribꝰ qui als appellat᷑ ꝓſonete qui nõ ↄpellunt᷑ niſi ð ↄſeſu ꝑtiun ſᷣm glo.fallit i ꝑio nis priuilegiatis ut nõ teſtificent᷑ Lu de h̊ uitio dic meliꝰ ut dixi i.c.i S co.⁊ ð mediatoribꝰ dic nt nõ. gl. i aut. ð teſti. F. qm qᷓ ex mente illius ire colli git tres caſlus.primꝰ ſi ꝑtes cõſetiũt ut teſti ficent: æ tũc ↄpellunf fus qn ꝑtes abe non ↄſen tiũt ut no teſtificent᷑ nec ↄpellunt᷑:⁊ iſn duo cauſ ſũt clari.tertiꝰ qn altera ꝑs tin ↄſeſit:⁊ tunc pnt teſtificari:ſʒ non ↄpellunt᷑ indiſtincte ut dicit ibi glo qꝛ pſũptio ẽ ꝙ ſint affecte ad cãm tũ pꝛopt lncꝝ qo babuerũt nel qð ſũt habituri:tu qꝛ pꝓiu mit ut res ꝑ eos ichoata heat effectũ. dicit Jo. an. hic ꝙ hec rõ ↄcludit eos ẽt nõ admitedos ſi uolũt altera ꝑte nõ ↄſetiẽte alr h. Jo. an.nõ dicit qᷓſi tacite ſentiãt ꝙ nõ debeant admitii niſi ntraqʒ ꝑte ↄſetiete q̃ſi tüc admittaĩ æ opellat et nõ ałr. Idẽ vẽ nelle gl. i. c. i. de teſti. ib. vj. in V bo ciuikr. S; certe hoc vr metẽè illus.F. qm: 2 aꝑpte glo.ibi poſ xi:io dicerẽ ꝙ altera parte no ↄſentiete admittunt ſi uolunt: qʒ quata fides eis ſit adpibeda iudex ↄſiderabit ex circũſtatijs 2 qᷓitatc ꝑſonaꝝ ? cae. ( Eirca pᷣma regula pᷣ dictã dic ut j. dicã i fo mẽbro.ſ.ꝙ i cã crumiali glo latius inſtat. pꝛio allegado pro ⁊ 2. po võit nnã opionẽ in v. ſuꝑ hoc.tertio illaʒ reprobatõ nẽ reprobat ibi ſʒ huic diſtinctioi.quarto ponit opi.ibi ioqʒ.quinto rũdet ad õ ria ibi quahter ruũdebitis. ſexto red t ad opione prima quaʒ re probanerat dãdo aliũ itellectũ ad iſtuʒ tex.ibi ſʒ pᷣdictus.ſeptio i fine ponit opinione Junn. com mentatoris:⁊ ꝑ hãc diuiſionẽ habes glo. decla ratã ꝗᷓ in effeciu ponit tꝛes opiniones.prio ꝙ ſi agatur directe in modũ accuſatiõiꝰ nõ ſũt teſteſ ↄpellẽdi. ſi vo agit᷑ de crie ciuiir in modũ excep tionis denũciatpis uł inquiſitiois:tũc ↄpellunt. fa opio ꝙ ſuꝑ cribꝰ teſtes ↄpellẽdi no ſũt diꝛec te ſine idiꝛecte agat᷑ ð crie ut hic:⁊ õria iura po nũt caſas ſpales ut in hac glo teꝛtia opinio ꝙ ſi nõ ẽ peccatũ tacẽ id ſuꝑ quo teſtes iducunt᷑ non ↄpellunt᷑:als ſecꝰ ⁊æ ẽ hec opi. Inn. quã ipſe po ſait nõ hic ſʒ in. c. i. S. e. ubi latiꝰeã ꝓſeqt et dat ibi pᷣmo exeplũ qn nõ ẽ peccatũ tacẽ.ſ.qñ agit criałꝛ uel ciuił: excipiedo:uel alio mo ad penam tim:qꝛ tũc peccatũ nõ ẽ ſʒ meꝛitoꝛiũ celare cꝛmẽ ſꝛis ar.ij.qꝛi.ſi peccaueꝛit ꝙ dicit ueꝝ niſi ꝑſene raret in crie qꝛ tũc eẽnt teſtes cogendi ut pea ꝛc nocet a malo quem dei tior a malo non ꝛeuocat ar c. ut clericoꝝ de ui.⁊ ho.cle.xxij.q.v.hoc uẽ 2 hoc in manifeſtis.in occultis uero nõ ↄpellen tur niſi crimen occultum eet ꝑiculoſũ:ſicut hẽſiſ dilapidatio ⁊ ſilia ꝗ ſine ꝑicuio diſſimulari non pñt Idẽ dicit ibi Inno.ſi dicat qͥs ↄdenatꝰ de crimine:tunc enim ſunt teſtes cogendi: qꝛ cuʒ ꝑ II 3 ſũiaʒ fit notoriũ peccatũ ẽ hoc claꝛe:idẽ ðᷣ fama uel infamia ꝓbãda. Quid ðᷣ ſnia excõicationiſ. dicit ꝙ cogendi ſi teſtes ad eᷓ ꝓbandã cuʒ illa nõ ſit crimẽ cuʒ poſſit qs ſine peccato excõicari de ſen. exco. inqſitõi: ⁊ latiꝰ ibi hoc ꝓſeqᷣt. Aliã theoricã ſeu opi.ponit Inno. S c. ꝓri.lʒ uidea tur incidẽ cũ pᷣcedenti.dicit enĩ ꝙ ubicũqʒ ex ꝓ batõe crĩis qͥs ↄſecuturꝰ ſñiaʒ lucroſã uel uitatu rꝰẽ danoſã ſemꝑ cogendi ſi teſtes:qꝛ tũc pecca m eẽt ĩ alten pᷣiudiciũ tacẽ vitatẽ:⁊ ſie hẽſ q̃rtã opionẽ Quinta opionẽ iudicio meo poſſumus colligẽ ex dictis eiuſdẽ Inno. in. d. c.i. ẽ e. ubi dicit ꝙ deficentibus alijs ꝓbatõibꝰ ſemꝑ cogẽ di ſt teſtes ẽt i cã criali ꝑ.c ꝑuẽit: ð e.ij. Sextã opimonẽ ponit Hoſti. ꝗᷓ tenuit pciſe i criali te ſtes ee cogẽdos ubicũqʒ crimẽ uenit puniẽduʒ p depoſitiõeʒ prinanonẽ ul alr. æ ad iſt decẽta ẽ rũdet ꝙ loqt de ↄpulſiõe nõ fienda qñ ꝓba to crie:crioſus ex eo ñ puniret᷑:ſʒ ſolũ de facto infamaret᷑:ut in crie ꝓbato teſtẽ uel accuſato rẽ:tũc eni nõ cogerent᷑ teſies ſᷣm eũ:niſi magnũ piudiciũ fieꝛet pti ut.j.c.ꝓxi. hoc dicit ipſe 8 mẽte iuris qcqͥd hẽat ↄſuetudo ecclie rõne:æ traria opi. młtis rõib ipugnaĩ ſm eũ:nã ꝑ eã ðᷣ us offendit᷑ reſpublica lediẽ ꝓximꝰ corrũpi mãẽ delinqndi ? corrũpendi reſtes miſtrat: mẽs utri nſqʒ iuris puerti:obediẽs qͥ remunerandꝰ eẽt opprimit᷑ ?æ punit᷑:inobediẽtes qͥ pena debẽt af fici de ſua malicia gloriãt. Ad has ergo abſur ditates euitandas ⁊? ut crioſi ⁊ cria puniani: cõ eludit ipſe teſtes in cribꝰ ↄpellendos. Nec ob. fn eñ ꝙ qdã iura dut teſtes in cinilibꝰ ↄpellen doſ:qꝛ ſupplẽt᷑ ꝑ alia qᷓ idẽ qñt ĩ crialibꝰ.æ huic opĩoni ſue dicit illã fam opi. Inno.fauẽ qꝛ per ꝓbationẽ cris accuſator ẽ nitatur?danoſã ⁊z cõ ſecuturꝰ lucro ſã ſñiaʒ.ſ.euitando penã talionis ſi nõ pbaret:nec ẽ fauedũ reo in occultauõe vi tatis ſeptiaʒ opi poſuit Jo. ð amelia i oꝑe ſuo de teſti. ut hic recitat Jo. an. ur teſtes ↄpellatur ĩ crialibꝰ ẽt ſi agat᷑ de pecuniaria pena: ut fit ꝑ ſtatuta:ſi vo agat᷑ ad penã coꝛpoꝛalẽ non. unde dicebat ẽt h Moſti. ꝙ ubi agit ad penã ſaguis Et corã tpali nicaꝛio epᷣi qͥ utrũqʒ bʒ gladiũ nõ gent teſtes ↄpellendi qꝛ nõ ſpectat hoc ad offmn indicis eccłaſtici.. ne cle. nel mona. ſñiam.dicit Jo. an ꝙ hoc ẽ claꝝ de cleꝛco. Sʒ qͥd de laico qui foꝛte aſpirat ap clericatũ:⁊ iõ ñ uult depoõeꝛ in cã Ge kareli bet kʒ eũ ñ cogi ẽt ĩ foro ciuili.¶ Nõ.qꝛ nõ dicit necefſaꝛiũ:⁊ ſic ſentit ꝙ; in foro ciuili aicus poſſit ↄpelli ẽt in cauſa ſan guis. Et diẽ Jo. an. ꝙ ex pᷣdictis poſſz foꝛmaꝛi ut lis diſtinctio quã poſtea Jo. cal.ſecuta mete pdictoꝝ formauit quam omiſſis alijs opionibꝰ ãtiquoꝝ qᷓ ſatis colligi pñt ex his qꝗᷓ dixi in.c.ſu p his ⁊ c. cñ ⁊.c.pꝑuenit.S.e.ſubmitto qᷓ tal eſt uʒz aut teſtes noiant᷑ ſuꝑ cãõ meꝛe ciuili:aut ſupeꝛ ecrie prio caſu aut nõ ſt ꝑſone priuilegiate.⁊ ñc indiſtincte ↄpeli debẽt. ni in hoc ti. q̃ſi ꝑ totũ et C. de teſti ſi qũ:aut ſi pſone prinilegiate:de qͥ b iiij. q iij. G. irẽ in caali. vV. it.l.inha indicioꝝ Ce teſtibꝰ cogẽ. æ duobꝰ. S. ſe. ⁊ tales ſʒ leges nõ cõpellunt᷑:ut ĩ dictiſ iuribꝰ:uolẽtes tn admittũt.iij.q.v.c.i.de mediatoribꝰ dic ut ð. Sʒ ᷣm canones eq diſtin guit᷑ ſm Moſti. aut ꝑ alios Vitas põt hri: ⁊ tũc nõ ↄpellunf:aut ꝑ alios br̃i nõ põt:æ tũc cõpel li enr vo noĩant ſuꝑ cꝛie aut diꝛecte p poſito:aut ꝑ exceptionẽ oppoſito.pcaſu: aut de illo agit᷑ ciuiłꝛ aut criała.ptio caſu ſũt ↄpellendi S.e.ſuꝑ liis ⁊.c.ꝑuenit.ij. Si crialꝛ:qut agit᷑ in foro eccliaſtico aut ſeculari. pꝛio caſu indiſtincte ꝓpelli debẽt.S c.ꝓxi.⁊.ð.c.ꝑuenit.i. Si agit ĩ foꝛo ſeculari:aut quo ad penã pecuniaꝛiã forte ꝑ ſtatuta uel ałꝛ:aut corpoꝛalẽ.pꝛio caſu debent ꝓpelli laici ut in decꝛe. ꝑuenit.ij.ſʒ cleuici nõ ſũt compellẽdi ſi per alios ueritas haberi poteſt: ſi antem per alios neritas haberi non poteſt:com pellent᷑ ẽt clerici teſtificari: iñ iurabũt in manib⸗ glicuiꝰcleꝛici ⁊ fiet ↄpulſio ꝑ eccłaſticũ iudicẽ ip ſoꝝ clericoꝝ ⁊ nõ ꝑ ſeculaꝛẽ ut ĩ.c.ᷓꝙ.xiiij.q. .ij. Si ãt coraʒ ecchiaſtico iudice agit ad penam coꝛpoꝛale:tũc laici ↄpelluni. S.eo.ſuꝑ eo.i fine: lʒ cleꝛici nõ ↄpellunt᷑ ẽt coꝛã ſudice loci qͥ ẽ ð tẽ porale iuriſdictiõe pᷣlati eccliaſtici ꝓpi iꝛegula ritatis tiore. d.c.ſñiã ðᷣ ꝛap. in archiepatu:⁊ me liꝰ. xi. q.i.teſtioniũ. Itẽ ſʒ Jo. an. boneſtũ eſſet hoc caſu nõ cogi ẽt laicũ qͥ intẽderet clericaꝛi ⁊ in foꝛo ciuili. Si ãt de crie excipiĩ:tũc aut ꝓba to crie punit᷑ is quẽ excipit᷑:puta qꝛ ꝛepellitur a ꝓmotõe:ut.j.de accn.ſuꝑ his:⁊ tũc ſũt ↄpellẽ di.S. eo.ſuꝑ his:aut non puniet᷑:utputa qꝛ exci pit᷑ õ accuſatoꝛẽ uel teſtẽ uel ꝓcuꝛatoꝛc: ut.s.de oꝛ. cog.c.ij.⁊ hoc caſu ñ debẽr ↄpelli teſtes ꝓp ter odiũ talis ꝛeprobatõis ex ꝗᷓ ſola ifamatio ſe qr:⁊ ſic intelligi dʒ hec decretalis.hoc ueꝝ ſᷣm Hoſti niſi magnũ fieret ꝑni pᷣiudicinʒ:quo caſu cent ↄpellendi.j.c. ꝓxi. Sᷣ ſũt vba Cal.q ĩ cffec tu iʒ ꝑ alia vba ſeqͥ u. do. An. h:⁊ ſi bñ coſide rabis ut plimũ ſũt extracta ex dictis Moſti.hᷣ et .5S. . i. Et oĩa pᷣdica pñt ad hãc breuẽ diſtinctio nẽ reduci ꝙ in cã ciuili indiſtincte ↄpeliũt teſtes tã de iure canonico qᷓ; ciuili:niſi ꝑſone ſint in h̊ priuilegiate:ꝗᷓ tñ ↄpellunt᷑ aliſjs ꝓbatiõlb defici entibꝰ. In criali Vo ubi agit duecte ð cꝛie ſiue criałꝛ ſiue ciuiłꝛ ↄpellunt᷑ in utꝛoqʒ foro:clerici tñ nõ ↄpellunt᷑ in cã ſanguĩs:⁊ hõeſtũ ẽ idẽ ſer nare in laicis qͥ uoſunt ce clerici:ſi ãt de crĩe ex cipit᷑ aut ſeqr aliqs effectꝰpunitiõis:puta ꝛpellit a ꝓmotiõe ⁊ cõpellunt᷑ teſtes:ſecꝰſi nulla punitõ inde ſeq?: utputa qꝛ repellit tin a teſtionio uł ab accuſatiõe:qð intellige niſi magnũ pꝑri fieꝛet pᷣin diciũ:hoc uoluit in effectu rota diſtinctio Cal. Sʒ certe hoc idiſtincte tener ẽ ꝑueꝛtẽ totũ iſtũ ti. ⁊ maxie ea qᷓ dixi ĩ. c.i.?.c.ſuꝑ.eo.s.eo.nidẽ tur eni iſti cõcludere ꝙ tũc ſolũ in crie ñ opellã tur cũ excipit᷑ ad nudũ fineʒ repellendi:qð apie ẽ Sj.c.ſuꝑ eo.s.e.ubi agebat᷑ directe de crĩe ſᷣin cõeʒ intellectũ ibi tꝛaditũ:⁊ tñ dicit ibi tex.ꝙ te ſtes monẽdi ſũt nõ cogẽdi niſi ↄſtiterit ꝙ odio ⁊c.ut ibi:⁊ ſic faciẽdo ibi exceptionẽ format re gulã in cõtrariũ in. c.dns.xxxij.q. Vj. Iteʒ ſcvʒ n /, ſ Nel grjnl HMZ nrin , AN na gubi un ſu mc Fuen 0 8 13 4 NNNN,,.enn⸗ sdun un ud utriln l id 4 ni aſſet Cr el eß guiſntinke umtuc ſuune niſt win ,Gi in n⸗ in⸗ gunimn eedN lankacn Mnrlnis ⸗ leinen ſunt iinmi n olrntti ian rnn imiinpni unimi ifcpatnange hame nn aiß kemnicinttnt lan 1S er glin itneſegl sfninscitascmnn iuſe no4 Gonlmn de dnitsnnr iüteg rqntecetasthnmartuits onrsrid Iucend n nokrWelet wrtrn eecnererneieskehn Unncſtnricendno etmetlo Oinettat Adorchiritn hhnt ſis rnesdten u nlunntlcetjſtstn ſeeumginililef⸗ ſcii mnigtimnind ntr⸗ icmeiſnmuin zi ipoſtcejn inmn fiz, More teinuendg 0inbocoppofnn, n⸗ è ¶ Eenerabilis. „ NMA. . a ne d ei hanc opi. Moſli.? Eal. nulla eẽt dꝛia in hoc in de hoc in. c. ↄinrationũ . –W ien ige anc opi. Hoſti.?æ Cal. nulla eet dei⸗ ? de bot in. c.ↄiurutionũ ⁊.c.olſpirationum.xi. . diß tenig ni teꝛ ius canonicũ 2 ciuile 2 tñ tex.in.d.c.ſuꝑ eo. .q.i ꝑ Inno. z doc. in. c. cuʒ. i. 7.9. de re iudi.? . 5 mar A 4 uoluit in hꝰapte dẽiam denotare ut ibi dixi Iiẽ .c. exhibita de iudi. Scias iñ ꝙ aliqñ fit in ꝑtẽ . lan gin Aen u in cinili eſt tex.in. c. i.ð. o. ponderat ſi ſe ſubtra bonã: ut cũ fit otra pᷣlatuʒ dilapidatorẽ ad ſibi . . . * fni, hunt timore odio ⁊c.⁊ tunc gicit teſtes opellen reſiſtedũ uł quid ſiłe ad boc.c. ſane.xvj.q.Vij. r acnan . hiſar dos ⁊ facit ꝙ dixi in. d. c. i. Nẽ tex. .c.ꝓxi.põ nõ. l. d. c. cuʒ.i ⁊. a. pris ti fronte pᷣſumit illicita P SZ n iahtinf⸗ gerat defectũ ꝓbationũ: ? tex.in. c. puenit. ij. . Em Ain. ubi. ð. qð nõ. ¶ HMõ. fo ⁊æ tene menti elpist htoent, eo. ponderat ꝙ teſtioniũ erat ibi neceſſariũ. ꝛidi ꝙ i defectũ ꝓbanonũ cũ. l. ex negocij ſeu cꝛimil bnariint enti⸗Sigii⸗ culoſuʒ eꝛgo e dicẽ ꝙ rã in ciuili ꝙ; in cꝛiali idif nã nõ põt hr̃i ꝓbatio legitima admittit᷑ ꝓbatio ide⸗ Gantſeal – feꝛent᷑ teſtes ſint cõpellendi. uñ puto de iuꝛe cão minus legitia. ? alias inſufficiés. Et uide bonũ ſ unddltzegmn nico ſic dicendũ ꝙ in cã ciuili teſtes pᷣmo ſt mo tex. cũ glo.in.c.cũ dilecti de electio.⁊ ĩ.c.pterea hi Mlann gnog gi 5 nendi2 ſi ꝛeqᷣſiſti teſtificaꝛi nolunt ſt cogendi qꝛ S.de teſti.?æ nõ.eriaʒ in hac glo.ij.in fi.nam ad d ra corpone nund pᷣſumit᷑ ꝙ timore ul gea ⁊c. niſi ſint priuilegiati mittunt h̊ in teſtes cꝛioſi = pticipes delicti 2 ð ſe Mhaunder Nat hoc uel niſi alia pſumptio hãc elidat: bꝰ ueꝝ niſi alie ofeſſi S. c.i.ᷣ ↄfeſ. æ uide qꝗð legit᷑ ⁊ nõtur in.c. rpeliiſ her ſos in ꝓbatões deficiãt:qꝛ tunc indiſtincte oẽs ſunt ⸗ .i. de teſti. li. Vj. ertio nõ. ꝙ in cꝛibꝰ opellũ nen o⸗ winiin kunt pellendi: hoc declaꝛa ut dixi in . d. c.i.. eo. In tur teſtes nõ ſimptr ſʒ in defectũ alia ꝓbatõuʒ Sl ien eimnt criali vo ſi Vitas aliunde hfi n põt:dico idem 2z nõ.ꝙ ſi ſe ſubtrahũt gratia ⁊c. Mõ. ꝙ ubi cui ie mimtinn ut in. c. fi. Keo. ?. S. eo. ꝑuenit.ij. Expedit eni rei iuramentũ eſt illicitũ ex parte recipientis põt cõ . iemm l ſbakſtiit publice peccata nocentiũ eẽ nota ⁊ ut cria puni pelli recipiens ad illud relaxandum: ? ſi ille non Siam Olatllenric ant᷑ ſaltẽ ad alioꝝ terroꝛc.fl. de iniurijs.l.euʒ uult relaxare iudex hoc faciat: ſic intelligas hũc and. geulaſtvictrig, nocentẽ ⁊. . de ſen. exco. ut fame ⁊ ne młtis cꝛaſ tex. in v. nibilominus. m Inno.⁊ idẽ nõ.in.c. wuliͦ kui gahni nihei ſantibꝰlocus ſit exemplo.l. qaut facta. ff. de penis debitores de iureiurã.⁊ ibi dicaʒ ⁊ in.c.i.eo.ti. ichu iͦ im miͦnir uei uii ſaltẽ reſpublica ẽ conſecutoria lucroſã ſ niã. hic tñ nõ erat neceſſaria ꝛelaxatio:ſed fit potius wre mliii zen aiti ging q eſt magis fauorabilis ꝙᷓ pſona priuata. ff. ſo ad cautelã ᷣm glo.ij.æ bñ:qð ꝓbo duplici rõe. ms in leffin huntinn lu ma.l. i. ? ibi nõ. ge poſtu. pla.bone. Et pu prio qꝛ illud iuramentũ nõ poterat ſeruari ſine * iulani i, Pantſich D ꝓcedeꝛe Et ſi de cꝛie excipit 3 teſies nam ſalutis interitu:iõ nõ obligabat de iureiur. quã rchuͤt iliiſinimt 1 e crioſi admittant cũ bſumptio ſit 5 eoſ 5 to. xxij. q. ij. ꝑ totũ. fa qꝛ iuramentum ſimplici évai imni nitti n n nl nere ut g,s.. Pre velonicr ꝛepoꝛlabit ter pſtitü de nõ reuelando certũ quid non obli vcimiaintinn “ . in fedrueheteree ic dir innocẽs qð gat ſi iuꝛans ꝓducitur in teſtẽ: qꝛ nõ extenditur 1ymmien run i, utiͦſi rle pumar n Pnnat e ve ni ur Arind an ad illũ caſũ ſi fuit ſimpl pſtitũ:⁊ ſi fuit cogitatũ 1ialyben mmniimnmn ge g r onioar nocene⸗p e l9 de hoc caſu fuit illicitũ: qꝛ ad hoc nõ põt qs ſe juutmmind ſenn ananied e HS venis, auoae e nere ur nunntnn obligare cũ nõ ſit in ſua facultate.nã officiuʒ te 1) Mnone vc ile den Nennen ⸗ relinquẽ ꝙ; innocentẽ dãnare facit.c. acꝛis de ſe ſtificandi eſt publicũ in ſe ut dixi.s ica: , cit. c. . . xi. S. ſuꝑ Nica:? nsaſtduchhidtnſchan pul. Si. ergo ↄpellũtur teſtes qn agit ut puniat ſic ocludit nõbilit Inn. c. qtr ⁊ qñ.j 8 Rin dünis rcdndsrd da fanmot reus fortius qñ reus certat ut iiuſte nõ dannei HGlo. i. qrit qᷓ pena ſt puniẽdi coniurantes con Fſemnclicg dder Nemelie Si vo aſſunt alie ꝓbatões tunc nõ cogunt᷑ niſi tꝛa epᷣm ꝓpꝛiũ: rñdet ꝙ ſi ſt clerici deponuntuꝛ Ccz do 6 ici 4 rUut i 4 5 PNR ümgifea ndn i cõſtet ꝙ malicioſe reus ſubtraxerit teſtes: ut i.c. 2 traduntur curie ſeculari ꝑ iura alłata i ea. In n lNN t bſ o puenit. s eo. i.n. Innoc. in. d.c. lup eo. uel niſi tellige tu hanc glo.qũ ſt incoꝛigibiles:⁊ ſic de Nnli Badiſiit timore adueiſe ptiſ ſe ſubtrahar ut. d. c. ſuꝑ.e et pent intelligi iura in ea allata: ad hoc qð nõ. in Ds Kniſin merdets ibi dixi iimore aduerſe ꝑis ſe ſubtrabãt Ad c.nonimꝰ de vb.ſig. ⁊ dic ut plemꝰ dixi ĩ. c. cñ zu ain itlditncinn anc diſtinctionem puto reducẽdo oĩa iuꝛa que nõ ab hoie ⁊. c. at ſi clerici de iudi. laici vo excõ Niledn ndcul dſinie obuiare uident. ad hoc c.põt rnderi ꝙ, non cõ municantuꝛ æc. Addit Jo. an. pꝰ Moſti. ꝙ etiã jde nne cmmith,ll,niſdit ator ine Ae dr deficẽ: uel ut ſentit Moſti. ſi ſinguli in una libra auri cõdẽnãdi: ut in cõſti 1 griͦ bi ⸗ zmnit rſob anur ie⸗ e crie gle z leue piudiciũ tutõe Fre. de pace tenẽda hac edictali..cõuẽti 2 Tycin ſorbi gldretrdt Zairi vin e aſ s ec 4 magnuz ur culas: ⁊ ſi qstumultuʒ õ aliquẽ feeerit uel ſedi ed rcuu mi nnn cũ̃ reche le wi borolli cordare de elec. cioſas uoces emiſerit capitalis pena. E. ð his n einſmnist hocſil ee e Iigi 6 lim onu q foꝛma q ad eccle. ↄfu.l. denũciamꝰ. E. ö ſedici. l.i. . ij. elmin mmiete ſir ri poſſet de ↄrio intellectu h lre: dũ inuit teſtes ff. de penis aut fẽa prio rñſo z. C. ð epi. ⁊ cle. me n ics iloſi ſrepmtiuf in criali nõ vpetenos et ſi ſe ſubtrahant odio ↄuenticulã =.ff.de vi.pu.q cetu. Et in his reꝑi cpi m ti uin⸗ rsſitdl ot in oro woltm ic ar. a Srio:qꝛ iura dqñt es ꝙ nec cetũ nec turbã dʒ qs ↄgregare: qꝛ oia 1pmmi ce in c⸗ pp sſue: Aa hec ⁊ ſca ſt ꝓhibita niſi ꝛcpiant ocelſa. f. col vecifnhnn Antipt Enerabili S. Taſus: A de le. illi.qi ꝑ totũ. ¶ Blo. ij. oclaꝛata ꝑ pdicta: aird ntliein s .—= riegend Vitatẽ 2 qꝛ oppo.de.c. uenerabilẽ de ele.⁊ ñ ſoluit dic acrnt heſ n ng ↄiuratõis coguni ſocij ⁊ iurati diuidi ꝙ ꝓcedit qñ iuramentũ ẽ dubiũ: tũc ei illud ef· n detiͤſin⸗ rega⸗ n de dbt⸗ õ ꝛin fa ip fuandũ:ſed nos hic loqmur ubi ẽ cenũ illud eẽ SZ exauditio ibi ioqʒ. ¶WMio pmno e is 9 quez illicitũ 7 de iure nõ puandũ: ſed tunc ad cautelã tnmitend r uhin 6 fuit ↄiuratũ põt agẽ ↄiurãtes ad penã eiſ ipo ꝓpter opi.uulgi fit abſolutio ci ſice wüihn che Hedi uel ad ſatifactionẽ ĩiurie z dr̃ qᷓ ↄſpiratio . e. e ſet, acta cũ iuramẽto ↄ aliquè in dãun illiꝰ:æ dẽ cõ De fide i Pii man s mitu 4 Krn en e naee i dãun illiꝰ: dů cõ ¶ De ſide inſtrumentorum. Hiica. zele nin,, pirario q́ ſił ſpiratio qꝛ ſil ſpirãt ? rẽdũt õ illũ 4 m 4 ¶ ontinnata é bec Gica m Yo. an. S. in Ri ca de teſti nel dic tu ſic. Supra uiſum ẽ de una ſpᷣe ꝓbariõis ꝗ.ſ.fit ꝑ teſtes:nũc ſubijcit ðᷣ alia q fit ꝑ inſira:? dicit Jo.an.hic ꝙ inſiaoꝝ appel latio ↄphendit oia ꝑ q inſtruit᷑ cã.S.ti. ꝓxi.c.ꝑ uemit el. i. Sʒ iu dic hoc ueꝝ lato ſumpto noca bulo ut ibi dixi nõ ãt ſemꝑ:æ dictũ Jo.an.ſim płr h̊ recitatũ apparent᷑ ↄfundit᷑ hic ex diuerſita te hꝰ ti.⁊.S.de teſti.nã ſi hic appellatõe inſt?oꝛũ uenirent etiã teſtes nõ debuiſſet hic poni Nica ſpalis:ſʒ ſub iſto ti.de ntroqʒ tractaꝛi:un dic ꝙ in iſto titulo inſiim capiĩ ꝓ ſcriptura redacta in aliꝗᷓ mã: que differt ab iſtructiõe qᷓ fit ꝑ teſtes: ut pʒ ꝑ totũ iſtũ titulũ:æ uide tex. qui ponit iſta duo ut diſtincta in.c.forꝰ de vᷣbo.ſig.i.v.cã q̃t: 7 uide qð dixi in.d.c.peruẽit. Et ſcias ꝙ iſtẽm põt capi latiſſime late ⁊ ſtricte.prio mõ appella tõe inſtꝛi uenit oẽ uas domꝰ ſeu inſſim quo ſfũ dus exercet᷑:de quo.ff.ð fun inſtru:qᷓi ꝑ totum: uñ ⁊ mulieri q̃ ia ſtricta ut mi fieri nõ poſſit: d deẽ nãle inſtim ut in.c.fznitatiſ z.c.ex liis.j. de frigi.po mõ capit᷑ ꝓ oĩ eo qð bʒ cãm in iudi cio deductã inſtruẽ:⁊æ hoc caſu neniũt teſtes ut .l. i. ff. de fide inſtru. zæ. d. c. pernẽit tertio mõ ca pit̃᷑ ꝓ ſcriptura q fit ad ꝓbationẽ alicꝰ rei ĩ futu rũ faciendã: ⁊æ hoc mõ capit᷑ hic.⁊? ð his ꝑ Ho. i ſumma eo.ti.⁊ per hoc dico ꝙ ſcriptura pᷣua ta q;̃ tñ fide facit dr̃ inſtrjm qꝛ inſtruir cãm ꝙꝙ ꝓ bat᷑ in ꝛubro ⁊ nigꝛo in quo tractat᷑ ẽt ð ſcꝛiptu ra pᷣuata ut j. c.ij. idẽ dico de q̃ʒ ſcriptura ſiue cõtineat priuilegiũ ſiue cõtractũ ſiue diſpoſitio nẽ ſiue qᷣcqꝙ aliud.ex quo fit ad fideʒ faciendaʒ in futurũ ad inſtructionẽ cãe:ut ꝓbat᷑ in nigro iũcto rubro:et vide Oar.i.l.ſi qs legatũ.ᷣff. g fal.q appellat inſtem ipſã cartã ſcꝛiptã:cõtractũ vHo qui agit᷑ int ꝑtes:vñ ꝑtes dnꝛ oↄtractũ facẽ. princeps dat priuilegiũ uel qͥd ſile:nõriꝰ vo hʒ facẽ inſtr̃m:⁊ idẽ in qʒ ſcriptura q̃ fidẽ facit ut pdixi:⁊ hec nõbis ꝓ ſtatutiſ. Mico — ꝛeue eſt Zſceiptuꝛaʒ. Oeneen vm ipſius mentẽ ¶ Inſifi exẽplũ ñ ſolẽniter ſumptũ fideʒ ñ facit abſqʒ originali. 5 ꝙ ſcriptura faciens fidem dr auctentica:ſecꝰſi fidem nõ facit ut.j.c.ꝓxi.⁊ h. H. fo ꝙ ẽt prinpes non põt dare fideʒ ex poſt facto ſcꝛiptuꝛe ñ auctẽtice ĩ pᷣiudiciũ alteꝛiꝰ ptiſ:nã ubi negatĩa pᷣcedit vbũ põt denõt᷑ neceſ ſitas ut dicit glo.nõbilis in ꝛegula pꝛia ð re iu. .li. Vj. ⁊ hoc puto abſolute ueꝝ ĩ his ĩ quibꝰpᷣn ceps nõ hʒ liberã facultateʒ aꝛ in cle. paſtoꝛalis ð re iudi. In alijs vo ꝓcedit dictũ ðᷣ ordinata prate:nõ ãt de abſoluta aꝛ in.c. ꝓpoſuit ð ↄceſ. pben.facit qdðᷣ nõ.glo.in.c.ↄſtitutꝰde Bp.⁊ per Inno. in. c.ij. ð ↄfia.uti.uel inuti.¶ Venio nũc ad ðᷣclarationẽ mat᷑ie in qꝗᷓ eſt adueꝛtendũ ꝙ hec lr̃a hʒ duas partes q ad itellectũ in prima trac tat᷑ de ſcriptuꝛa qucrentica in fa ðᷣ exemplata ab nuctentica pria gloſ.intrat primã partẽ fa fam ¶ Quero igit᷑ capiendo primq paatẽ qᷓ ſcriptu De fide inſtru. rꝗ dicatur auctẽtica.glo.ponit exẽpla:⁊æ alit᷑ nõ declarat nec ex ea potes bñ inſtrui. Sed ponit Inno. aliqd h: ⁊ ĩ.c.ſe.nitituꝛ oñdẽ dẽiaʒ inter publicã et autẽticã:ſp iudicio meo non bñ decla rat ſʒ multũ intricat mãʒ:iõ dẽa ſua in hoc omit to:⁊ breuit᷑ dico ꝙ ſcriptura publica ẽ illa q cõ fecta extitit a publica ꝑſona.ſ.a notaꝛio cũ ſolẽ nitatibꝰr̃qſitis:hoc ꝓbat᷑.j.c.ſe.iũcta gl.ĩ vᷣbo publica manu: autentica Vo dr̃ que ꝑ ſe fidẽ ſac ſiue ex appoſitiõe ſigilli autẽtici:ſiue alio mõ ita ꝙ ad ſui ualiditatẽ nõ reqrit aliud admiculum: un põt dici aut᷑.qᷓ ex ſe aucteʒ hñs hᷣ ſatis:põt ꝓbari peꝛ.c.ſequẽs.Ex hoc ĩfeꝛtuꝛ ꝙ ois ſcꝛip tura publica ẽ autẽtica:ſʒ non ois autentica eſt publica:habẽt eni ſe ut ſuperiꝰ? inferiꝰ. Ex hoc ẽt infero ꝙ ſcriptuꝛa pꝛiuata anqꝙᷓ ſu ↄfeſſata uł per teſtes iuuata nõ põt dici qauctẽtica:ſʒ poſtea ſicOtẽ infertur ꝙ ſcriptura ↄfecta peꝛ aliquem officialẽ ſuꝑ peꝛtinẽtibꝰad officiuʒ ſuũ:lʒ ſit auc tẽtica nõ tñ publica:qꝛ nõ ẽ ↄfecta a nõrio cuʒ ſolẽnitatibꝰ:q̃ſitis:hoc ultimũ ſenſit Bar.in.l. qᷓdã in. S. nümularios cũ.l.ſe.ff.de edẽ. Idẽ di co de ſcriptuꝛa q ꝛeponit᷑ in aꝛchiuo publico:ut ſi nõ hẽat ſigna publicata tibi mõ pᷣdicto:dicat auctẽtica:ſʒ no publica ut ſentit idẽ Haꝛ.i aut᷑. 2 ſi ↄtꝛactꝰ.C. ð fi.inſtꝛu.⁊ glo.oꝛdinaꝛia iĩ aut᷑. ad hec eo ti.qᷓibet ergo ſcriptura ꝗᷓ ex ſe fidẽ n facit anq; fides ſibi ĩponat᷑ põt dici priuata qꝛ nõ publica nec auctẽtica qᷓi a pꝛiuato.i.nõ hnite officiũ publicũ ↄſcripta. Ex his hẽs breuiter et clar̃ qᷓ dicat̃ ſcriptura publica ⁊ q prinata ⁊? que auctẽtica.Et fʒ pᷣdicta debes limitaꝛe ⁊ ꝛeſtꝛigẽ exempla poſita in hac glo.pria:lʒ/ Inno. hic et .jJ.c. ꝓxi.⁊ Spe. e.ti.F. nũc uidendũ in princi. alꝛ ſentiant. Et maxie ponens ſex modos quibꝰ ſcꝛiptuꝛa dẽ publica:ſʒ nõ placʒ:⁊ uꝛ ibi Spe.qᷓi ↄcoꝛdare cũ iſta glo.⁊æ uide bonũ tex.in.l.cõꝑa tiões.vV. ſʒ tãtũmõ.C. eo.ubi aꝑte ꝓbat᷑ ꝙ ſcꝛip tuꝛa pᷣuata ⁊ teſtibꝰſubſcꝛipta æ appꝛobata ñ dẽ publica:lʒ poſſit dici publice ↄſcꝛipta:ut i pꝛin. illiꝰ.l.? ibi ẽt ꝓbat᷑ iũcta aut᷑.ſeq̃nti ꝙ ſcꝛiptuꝛa als nõ ↄfecta ꝑ tabellionẽ nõ dr̃ publicũ inſir̃ʒ: ſiz ꝓducat᷑ ex aꝛchiuo publico:licet ſit autentica. nã ſi cet publica fruſtꝛa illa aut᷑.hoc adieciſſet ðᷣ nouo cũ in.l.ãtiqua pcedenti fuiſſet facta mẽtio de publico inſt?o:⁊ hoc aꝑte tʒ gl.in.d.aut᷑.ad hec:lʒ alꝛ ⁊ minꝰbn.do. An.pꝰ Inno. ⁊ in.d. .c.ſequẽti dicat. Et ſcias ꝙ ſcriptuꝛa qñʒ ↄficit a indice ſeu pᷣlato uł ipſiꝰaucte cũ ſigilli appoſiii one ⁊ teſtiũ ſubſcriptõe nel ſine his:2 an ⁊ quã do faciat fidẽ.ita ut dicat᷑ aut.nõ tracto hic:qꝛ pleniſſime fuit dictũ in.c.pꝰceſſioneʒ de ꝓba.⁊ aliqd i.c.cũ a nobis.S.de teſti.qũqʒ fit a pᷣuato 7 inteꝛ pꝛiuatos:⁊ an ⁊ qñ talis ſcriptuꝛa faciat fidẽ dicã.j.c.ſequẽti:qñʒ ⁊ teꝛtio ſcꝛiptuꝛa ẽ fac ta uel exemplata a tabellione:⁊ de hoc aliqͥd ꝓ inſtructione ſaltẽ geneꝛali dicemus bic:nam lon giſſimus eſſet in hoc tꝛactatus:unde pꝛoſeque mur quedam generalia que ꝛequiruntur ad hꝰ at talis ſcriptura fidem faciat. Et primo de ori id güͤhn Ppoltonn etſtehdt vyonenn Men⸗ 1 hatßm w iue⸗ ſ 4 en prinrſ⸗ lun mni muy il ni iſbit nkin un 1 cturenmis ni h i⸗ lientinſninnd Muf ſrömmniglin tnafngoin iiheg dode ufui ni ene ſnfiſngoint agtisid ⸗ Gihnccwuſmee Ariatdeanichen nen GcNtmdendntst dtsuin aan Atrincigeneni 1Ahin itdaorriünas Nncnfden Pnnihr HPeiciornoſnstcinwn rin rinl rit in pinittlr ni ti ann ſoniſllim ii⸗ liſſcſbillik nn un ſblercititi⸗ 2— 5„ . rg disheumiii n )niincsiillefrel kingmui neni utihfiin öberſgn blanthn inn tmanbntlanimn t Mi, lnr Cilihan unmui r ma r lnn tftj lum sſi jmni r muma, vamiu nnim,inn / r Kai wpli Anpa. bhiztnira Nri dainmmnablat iant de MWinn Of5den deeslnimne r Ctiͤce Amphlnnt goginh Bnane⸗ cm Gtn ie ddddn. aum EmitNeſnlnid sä rimäſn dd wͤnnliß s dhüind Lnin memiati mmntdihiſenaimtinn EeNrdäd in 4i her 4 00 Nm mkin ninin Pweignmmſll iborit tin ablafſu llan. 1 la nlinqn eelen nſaben ginali fo de exemplato:debet ei in ſe continere multa que enumerat glo.in.l. generali. C. de ta bul. li.x.? Spe.eo.ti.ſ.de inſtru.edic.in princi. 2 primo ᷣm Spe. gebet continere inuocationeʒ nõis dñi dicend noĩe dni uel ſilia uerba: uiderur hoc tñ limitare in arduis et ꝑpetuis.in ſtrumentis:in minoribꝰ uero nõ eſt neeeſſarium licet decens. Ego ueꝛo dico ꝙ de iure hoc nõꝓ batur:etiam in magnis ut ſit de neceſſitate ſic ꝙ alias nõ ualẽt inſtrm. ſed honeſtũ ẽ ſemꝑ poner̃ 2 pro hoc uide bonũ tex. actuũ.xvij.⁊? in. c. non licet. xvi.q.v. ubi ponitur dictũ apłi.Oia q̃cun qʒ facitis in uerbo aut in oꝑe in noie dñt noſtri ieſu xpᷣi facite:⁊ per illũ tex iuncta conſuetudine que uiget hodie ur apponaĩ iĩ oĩ iſtt̃o poſſet dici inſtrm publicum alꝛ ni ualere ad hoc ꝙ. j. dicam de annis dñi.fo exigit᷑ ut apponantuꝛ ãni domi ſm Soec.ubi.S. dicunt tũ quidã ꝙ potius ð 2 ſuetudine q; de iure apponunt. fatent᷑ tñ ꝙ ſi ñ apponant nõ ualet inſtrm ꝓpter ↄſuetudinem: hoc tenet glo.in aut.ut ppo.no.imꝑa.in p-inc. Et quidã alij ut ꝛefert Spec.ubi.S d ipſe Soecul.dicit hoc de iure induci ꝑ.c.in noĩe qni .xxiij.di.ꝙ nõ.ibi enim inuocat᷑ nomen domini 2 apponit᷑ annꝰeiuſde:ibi tñ nõ dẽ ut ſic fiat ſed põt dici ꝙ conſuetudo ẽ ibi iure approbata. ter tio nomen imꝑatoris uel pape uel regis illiꝰloci ut in aut. ut ppo.no.ĩꝑa.⁊ qᷓtenꝰdicit de noĩe re gis uel pape intelligo in loco ubi papa. uel ꝛex bʒ iura ĩpij pro hoc ꝙ in ſili nõ. 2. in. l. infa mẽ.ff. de pub.iu.⁊ utile ẽ ut appõat᷑ nomẽ utriꝰ qʒ ⁊ dies corronatõis ſeu ãnꝰipij ſen papat?qðᷣ idẽ ẽ ⁊ hoc ẽ neceſſariũ ut in.d.aut᷑.ut ppo.no. ipa.qᷓrto nomẽ ↄſuł ani illius ſm glo.in. d l. ge nerali ſʒ dic ꝙ hodie nõ fuat᷑ uñ ñ ẽ neceſſe po nẽ ut nõ. in glo. in. c. quotiẽs.i.q.vij.q̃nto ðᷣbʒ apponi locꝰ ↄctꝰut in.c. abbate ſane de re iudic. li. Vi. ⁊ ibi nõ.q̃re ⁊ an debeat appom locꝰ loci: dic ut ibi nõ.ſexto mẽſis ⁊ dies inſtꝛi.ſeptimo ĩ dictio:⁊ qͥd ſu indictio nõ.in. c.int dilectos.j.e. 2 qͥ˖d ſi ani dñi ñ ↄcordãt cũ indictõe nõ.ꝑ JYo an. in data li. Vi.? ꝑ Mart. in.l.librarius.ff. de re iudi.octauo ſeries ſacti.nono teſteſ Et aduex te qꝛ Sope. ſimpłi reqrit ꝙ teſtes inſcribani per nõriũ:nõ ãt reqᷣrit ipſoꝝ teſtiũ ſubſcriptioneʒ uit clariꝰponit ĩ.d.F.i.qł.ij.uer.pꝰlocũ ubi põit pᷣc ticã inſcribẽdi teſtes:ſʒ glo.in.d.l. generali uide tur ſubſcriptionẽ teſtiũ reqͥ ẽ:⁊ idẽ diẽ ibi gl.de ſubſcꝛiptõe ꝑtiũ ↄhẽtiũ ⁊ nõrij:fateoꝛ h̊ ð nõrio ut in aut᷑.de inſtꝛu.cau.ſʒ de ꝑtibꝰ? teſtiblʒ poſ ſint ſe ſubſcribẽ ar.c.cũ int᷑ ð re iudi.nõ tñ uẽ H̊ neceſſaꝛiũ in ſcriptura publica:qꝛ nullibi ꝓbatuꝛ ſz ponꝰ inuit᷑ Sriũ in..ſʒ ⁊ ſi inſtr̃a ⁊ ĩ aut᷑.pal. ⁊? ibi gl.hoc tʒ aꝑte in neꝛbo adijciat᷑ ĩ pn.diẽ iũ i boc fuãdã ↄſuetudinẽ ⁊ aꝑte ſẽtit Innoc.i.c. i. his ꝗᷓ fi. a pla. ubi dicit ꝙ ſubſcꝛiptio ꝓpis manibꝰnũqᷓ; eſt neceſſaria niſi in caſibꝰ iure expᷣi lis: ⁊ hñ facit.c.j.ꝓxi.ibi ſi reſtes ſt inſcꝛipti ⁊c̃. 7. c. ꝗ nobis.S. de teſti.an at teſtes debeãt eſſe ꝛ0 gati. Spe.in. d. neꝛ. pꝰlocũ dicẽ ꝙ n ẽ neceſſariũ CGS i ſcripturam. lIʒ ſoleat dici ꝙ fuerunt rogati ↄcludens ꝙ ð ne neceſſitate nõ requirit᷑ ꝙ teſtes ſint ꝛo gati niſi ĩ quibuſda calibꝰ ð̊ quibꝰ remittit ad titulũ de te ſte. ..i. ꝓpe finẽ.v.itẽ ꝙ nõ fuir rogatus:idẽ tʒ glo.palłin. d. aut. ð inſtru. ca.ĩ Vbo adijciatur. Idẽ glo.i..de his iij.q.ix.ꝓpe finẽ que nõbi lirer dicit ꝙ ſi Sctus fit in ſcriptis teſtes debent eſſe rogari:⁊ ſic dʒ intelligi aut᷑.niſi ꝛogati.C. ð teſti.ꝗł.ſecus:niſi ĩ quibuſdã caſibus de quibus in glo.in.c.debitũ eadẽ cã ⁊ qõne:⁊ intellige õc tum kieri in ſcriptis ut.j ſubijciam: decio ꝛequi ri ꝙ notariꝰ appõat ſignũ ſuũ ſolitũ ſᷣm Spe. ubi. S. ⁊æ idẽ glo.in.d. ſʒ ⁊ ſi inſtꝛa in vᷣbo oʒ: dicit tũ ꝙ ullud ſignũ nihil ſignificat ſʒ ponit᷑ ad ↄꝑatione faciendã ſ.in caſu dubij qð nõ.⁊ uide tur Bar. nelle in prima conſtitutoe digeſtoruʒ ꝙ nõ ualeat inſtrm niſi habeat ſignũ notarij: et nide ꝑ Gauil. de cu. in. I. ↄpatões. C. de fi. iſtru. ſʒ Jo. an. in addi. Spe.in ti.de inſtru. edi. .i. in v. in fi ãt.tenet ꝙ ſignũ nõrij nõ ẽ de ſubã iĩ ſtrumẽti:qꝛ nõ reꝑit᷑ cautũ iure.⁊ ſic ponit ð 9 ſuetudine potius qᷓ; inꝛis diſpoſitione. Itẽ quia omiſſio modice ſoleénitatis nõ uiciat.ff.de uen.iĩ ſpi. l.i. ꝗ. fi. Itẽ qꝛ accur.iliud omilſit in dicta.l. generali pail.⁊ ſic tranſit hic do. An. ſed nõ ui derunt iſti indicio meo Accur. qui hoc aꝑte tʒ ꝑ illũ tex. ubi.S.alłaui.ſ.in SO. ſʒ ⁊ ſi inſir̃a.unde ſequor Har. ꝙ uiciet᷑ iſſim: tũ qꝛ tex. vẽ hoc re quirere in.d..ſʒ ⁊ ſi inſtꝛa.tũ qꝛ ſubeſt ↄſuetu do:ad boc qð.S.dixi de ãnis domini:tũ qꝛ hoc ponitur ad facilius ueritatẽ inuenienda: maxie qn inſtẽm eſt de facto antiquo¶M. mñ iĩ practi ca opionẽ Jo. an. qꝛ nõ ẽ modice auctoꝛitatis. Aduerte tñ ꝙ id qð pᷣdixi de ſubſcriõe teſtium ꝓcedit regularirer: ſed fallit ĩ actibꝰ iudicialibꝰ de quo th dic ut dixi in. c.qm S ð̊ ꝓba. 15. Spe. de inſtru.cau.· F. reſtat. v.ſʒ cũ lꝛis. Itẽ ßʒ Inn . hic ubi ſubeſſet ↄſuetudo ar.c.cũ dilectui J. eo. tertio qñ inſir̃ſm fit corã populo in publi co parlamento: æ notabis hoc ſingulariter qð ponit Spe.i loco ꝓxime allegato: æ dicit ꝙ fu it dictũ Abeꝛ. ar. C. ð his qui in eccle.ma.l.i. :C. de teſta oium ꝓpe principium ⁊. C. ð lati. liber.tol.i.una:ubi autẽ teſtes dñt ſcribi quot requirant᷑:dic ꝙ ad minus duo:ita notãt᷑ dixit glo. in. d. S. ſʒ ſi inſta ĩ uerbo adijciatur. Sʒ ui de pleniorẽ diſtinctionẽ quã ponit in aut.eadeʒ ꝓpe fi.i v. ſcriptũ ⁊ oĩo uide Bar.⁊ glo.i aut᷑. ſed nouo iure. C. ſi cer. pe.? Joã. an. in regula płalis locutio de re.iur.li.vj.ubi reꝑies pleniſſi mã ⁊? notabilẽ glo.in mã. ¶ Mndecimo requi rit᷑ ex ꝑte ſolẽnitatis extꝛinſece ꝙ ſcriptura ↄfec ta ꝑ notariũ ſit corã ꝑtibꝰ lecta al.nõ ualẽt iſtʒʒ ſm Jo. an. i addi Spe. e. ti. SF. onſo v. illð quo qʒ.C. ð fi.inſtru.l.ↄctus:⁊ ſic recitädo hoc dẽʒ trãſit ſimptr h̊ Jo.an.ſʒ tu dic meliꝰ h̊ dẽm ꝓce dere dũtaxat i Sctibꝰ qui fiũt ĩ ſcriptis.i.illis in quibꝰ ſcriptura ẽ ðᷣ ſubã ex ↄhẽtiũ ↄuẽtõe:⁊ ſic loquit᷑ dicta.l Scius:⁊ hoc ponit Har. in.d.ſ. ctus ⁊.l. gallus. S. quidã. ff. de lib.? poſtu.? ꝑ illã.. cõtractꝰ nõbilit᷑ dicit ibi Oar. ꝙ ubicũqʒ ſcriptura ẽ de ſuba:ut in ſñia appellatõibꝰ ? ſili bꝰᷣ poſtqꝙ ſcriptura ẽ lecta nihil põt addi nel mi nui: nec aliqd nalet niſi tota ſcriptura legat qðᷣ bñ nõbis.ſecꝰ dic in alijs qͥ redigunt᷑ in ſcriptis non ut ſcriptura ſit ðᷣ ſubã:ſi potius ad ꝓbatio ne ↄfuandã. tũc eni nõ ẽ neceſſe ut negat᷑ coraʒ ꝑtibꝰ:qꝛ cõtractus põt ſeribi abbreuiate:ut i. c. cũ.p. tabellio..eo.ſufficit ergo in illis nõriũ eſ ſe rogatũ. Baodeio ꝛqrit᷑ extriſece ex ꝑte ſcꝛi bentis ꝙ fuerit ↄſtitutꝰ tabellio ab habẽte ptᷣatẽ 2 qͥ in hoc dicat hr̃e pĩateʒ nõbit᷑ plene.j.e. c. cũ p.tabellio. Et circa boc dubitat᷑ qͥd ſi nõ cõ ſtat illũ qͥ ſcripſit hanc ptatẽ habuiſſe a ſuꝑiore 2 ſic negat᷑ nõriꝰ. Jo.an.recitat dicta Inn.i.c. ueniẽs.j.de vᷣbo.ſig.li.vj.qᷓ ẽr ĩ effeciu rplicat bic qᷓ et uideas in Spe. de ꝓba.F.i.ad.ſi.V.ue rũ H ꝓbatio cũ v.ſequẽtibꝰ:ibi tmi Inno. ꝓſeqt duo mẽbra.primũ qn qo ẽ cũ ipſo nõrio:⁊ tũc bʒ ipſe plene ꝓbare cũ ðᷣbeat eẽ ð facto ſuo cer tꝰ m ꝙ fecit ad ꝓpoſitũ qñ de hoc ẽ inter ꝑteſ ↄtentio:⁊ in hoc ponit tres practicas ꝓbãdi.pꝰ ut ꝓber ꝑ inſtim uel ꝑ teſtes officiũ fuiſſe illi cõ miſſũ ꝑ ſuꝑioꝛẽ.ſo ſipbat ꝑ teſteſ ꝙ tpe illo qꝰ fuit factũ inſttm de quo ↄtẽdit᷑ publice fingebat nõrius offõ ar.ff. de offi.pto.lbarbaꝛiꝰ? in.l. .ij. ff. ad mace. tertio ꝙ qi in idẽ in effectu reici dit:lʒ uarieĩ in facto ſi apꝑeãt inſtr̃a multa et di uerſa int᷑ multos et diueꝛſos ꝑ manꝰ eiuſdẽ con ſcripta q firma manẽt et ſine Sdictiõe ab oĩbꝰtã qᷓ;ᷓ publica recipiunt᷑:⁊ quot inſtia ſufficiãt relin quendũ ẽ iudicis arbitrio ſm Hoſti unde etiaʒ in Spe. de iſtꝛu. edic. S. ꝛeſtat. ueꝛ. æ ſcias ⁊. vV.il lud ãt. Aduerte qꝛ Spe. in pallato. S. uer. qͥdſi is uĩ ſentire priũ quo ad fam ⁊ tertiã praticam dicit enĩ ꝙ cõis error nõ potuit illũ facẽ nõriuʒ nec inſtza nalere:ex quo ñ habuit ptᷣatem a ſuꝑi oꝛe:ſecus ſi habuiſſet poteſtatem a ſuperioꝛe: ſed ex aliqua cã nõ ualuiſſet: puta qꝛ erat fᷣuus occulte:⁊ ſic loꝗᷓt.l.baꝛbaꝛiꝰ pᷣallata:hanc mãm latiꝰattigit Jo. an. ĩ addi.pᷣdicta.V.⁊ ſcias ubi narrat ODartin. de ſily. diſputaſſe ⁊ tenuiſſe ꝙ oʒ ve ꝓbare officiũ fuiſſe illi ↄmiſſũ:nec poſſeſ ſio releuat ab oneꝛe ꝓbandi niſi foꝛte inſtm ꝓ duceret᷑ de longinquo. Et uide ibi plenius ⁊? ma xie inteo ꝙ ꝓſeqt an ꝑ deſcriptõeʒ in mꝛicula ꝓ bet᷑ qs notariꝰ:æ ↄcludit ꝙ nõ ubi uideas.do. An. H putat ꝙ ſi ſciẽte ⁊ patiẽte ſuꝑioꝛe ſit poſ ſionẽ ingreſſus iſtud ſufficit aꝛ.in.c.conſultatio nibus de iurepa.⁊ cũ hoc temꝑamento diẽ ſe in relligeꝛe Spe in ti. de ꝓba.F. i.ueꝛ.itẽ ẽt ? Jo. an. in addi. Spe.ſuꝑ dicto.. ꝛeſtat.ueꝛ.qͥd ſi ꝓ ducat᷑ Ego cꝛedo ꝙ ſola ſciẽtia et patiẽtia ſuꝑi oris nõ hẽat ꝓdeſſe ſi ↄſtaret poſtmõm de nſur patõe officij cũ ex ꝑte ſuꝑioris non interuenerit aliqs actꝰpoſitiuꝰcũ ꝛequiꝛat᷑ officij collatio ſeu creatio ar.c.cũ iã dudnʒ in fi. de pbẽ.⁊ ꝙ nõ.ꝑ glo.⁊ doc.in.c.qꝛ circa ð oſan.⁊ affi.⁊ in cle.ſi romanꝰde ſen:exco.⁊ bñ ſqcit.c. d decias de re ſti. li. vVi.iũctiſ his q dixi in. c cũ eccła ſurtiua de ¶BDe lide inſtru. can. poſſ. ⁊ ꝓprie. boc idem uẽ uelle Inn. in. c. nihil de elec. nec ob. c.ↄſultationibde iu.pa.qꝛ loqt᷑ de poſſeſſione bona fide qſita. als nil uale rer pñtatio ut ibi nõ.⁊ pleni ꝰp ¶ Inno. in. c. ij. ö in inte. ꝛeſti. ſʒ ſi ñ ↄſtat de uſurpatiõe officij:ſʒ ſolũ reuocat᷑ in dubiũ de ptate: put ꝓprie loqᷣt Inno. puto Inno. ueꝝ ⁊ elegãt dixiſſe cuʒ hoc tẽꝑamẽto iudicio meo uit ꝓbet᷑ ꝙ longo tp̃e ſn it palã ⁊ publice ĩ poſſeſſione tabellionarꝰ: nã ex hoc pᷣſumiĩ habuiſſe titulũ:qꝛ nõ ẽ vViſile ꝙ tan to tpᷣe fuiſſz line ti. tolerat?: hoc ꝓbo aꝑtiſſime nõ. in. c. ilud de pᷣſũ.? ꝑ Inno. in. d. c. ij. de in inte. reſti. facit. c. cũ ecclia ſutrina pall.fʒ itel lectũ quẽ ibi dedi:⁊ ſi dicerem ↄriũ ifinita ĩiſtꝛa pirent tꝛactu tpᷣis cuʒ moꝛiant᷑ nõrij 2 ꝑdant᷑ in ſirumẽta collatõis officij:⁊ duꝝ eẽt hec oĩa ꝛecẽ ſere: ut in ſili nõ. in.c.qin de ꝓba. Anũ tñ nota bis ꝙꝙ ſi ꝓducit᷑ inſiʒ ĩ forma publica maxie de lõgiquo ⁊ nemo ↄdicit:nec apꝑʒ ĩ aliqua pꝑte ſu ſpectũ ei ſtãdũ ẽ ar.in.l.fſi.C. de edi.di.adri.po nit Jo. an. in addi palł. ⁊ Ouil. de cu. in. l. Ppa tões. C. de fi. inſtru. ¶ Tertiodecio ꝛeqrituꝛ et ex ꝑte nõꝛij ꝙ fueꝛit ꝛogat de ↄfectõe inſtri:als nihil ualet inſtt̃m in aut᷑.de tabellio.F. nos aũt nõ. Inno. ꝛefert tũ quoſdam dicẽ ꝙ in dubio pᷣſumit᷑ rogatꝰ.C. de Shen.ſti.l.i.⁊æ inſii.de fide iuſ.ĩ fi. ?⁊ hãc opi.tʒ Accur.in aut᷑ de tabelli.. nos ãt in vᷣbo iniũgaĩ in fi. qͥ diẽ ꝙ ſẽꝑ pᷣſumit ꝙ nõrio fueꝛit mandatũ ſeu iniũctũ ut ↄficeꝛet ĩ ſtrm: ipſe tũ Inno. uĩ uelle ꝙ ipſe nõriꝰſcribat in inſtro ſe fuiſſe rogatũ:⁊ hoc ſufficiat ad faciẽ dã fidẽ ð rogatõe. Haꝛ.i.l.ſciẽdũ.ff. ðᷣ v.obli. tʒ ꝙ ĩ dubio nõ pᷣſumat᷑ ꝛo gatꝰ:ſʒ ſi ipᷣe hoc at teſtat᷑ in inſtro uł appoat ſibia vba:puta ego nõ riꝰſcripſi uel publicaui:⁊ tũc ſufficiet qð plʒ:et nide in Spe.e ti. F. breuit. v. æ nõ. ꝙ tabellio. Sʒ circa hoc ẽ forte dubiũ a qᷣbꝰdebeat eſſe 20 gatꝰcirca qðᷣ multũ inſtat Inn. H ponendo ſpaꝛ ſim tres opi pᷣma ꝙ debeat ẽe rogatꝰab ambo bus pbẽtibꝰ uł altero tin uł ſaltẽ ab illo cuiꝰ:eiteꝛ eſt. æ caueat nõriꝰꝙ nihil ſcribat ð his q̃ uidit uł audiuit niſi ſibi fueꝛit iũctũ a ꝑſonis pᷣdictis Et nõ hoc ultimũ:qꝛ ſepe rudes tabelliones ex cedunt inſtra capite eoꝝ apponẽtes ea qᷓ nunqᷓ; fueꝛñt a ꝑtibꝰdẽa. Scdᷣa opio diſtiguit int ea qᷓ fiunt a płibꝰ? ea qᷓ fiunt ab uno dũtaxat ut pri mo caſu necefleiſit ꝙ oẽs ↄtrahentes ↄſentiant nec ſufficit ꝙ unus ſolus mandet inſtrm fieꝛi:ſi cut nec in ꝑſona uniꝰpõt ↄtractus ↄſiſtere:⁊ foꝛ tius ſᷣm eũ non poterit eẽ̃neus mandaꝛe inſtm cõfici: qꝛ ſua nõ intereſt. In alijs autẽ in quib⸗ nõ requirit᷑ conſenſus pluriũ ut teſtamentuʒ ſen tentia ꝓteſtatio exceptio ⁊ ſilia:ſufficit ſm eum mandatũ ipſius qui hoc dicit uel fieꝛi facit:⁊ ꝙ ſic debeat obtinere ſatis ꝓbat᷑ ex tenor̃ iuramẽ ti qðᷣ preſtant notaꝛij ĩ ſuſceptiõe officij ſui.ſ. ꝙ de his que uident uel audiunt fideliter confici ent inſtrumenta ſecundu eis a paꝛtibus uel a iudiee iniungetur. UE eꝛtia opinio quò dicit 5 fco obſeruari ẽ ut qʒ et extrãeꝰpoſſit mãdar irauhnnt uli/ 1 iritorliyirt 44 7 un wefu omdni Prtrtnien iunins toi Oelninist ieſnpnnnd 1Geſurttluitenn iüif⸗ iticlcſl'niriichlein Kogtäinboe eſteinlenfn (cas Naseſeckthnr Ceſchcgtnämnttd dngn rör Coe Kinhi Drlnnthskuhn Gehorendwetisnende Aidnid ſgreſaruin tſutnr önlii ſbee Giſrritt Brozinfn Nnriiiti enmt nui miuiil mii ee ültnitſtinen 1 hlyntihu inne weſtniin ii lli Prinafnntnn, inpmnn in rega . einctütingiſs viſeſtige⸗ ſheſnumiſ ii . rtlrinligt i iiru Uirieſfitäiniine ihutnn⸗⸗ zmai ieriſitnlf⸗ nſern — J ſen d i ſcripturam. 5 ti e enfcezh, . Nbi, ddu ne rn d lidg e . 6, z, gi S e e e bi ahliat N inſtrumentum pfici:v⁊ pro hac opiniõe aflignat pluriũ illoꝝ mãdatũ dʒ iteruenire.nõ aũt ꝑficit Z in abin⸗ nni Inno. hãt rõnem:qꝛ no ſemꝑ fiũt inſtia habita uolũtate uniꝰ ſufficit iliꝰ mãdatũ:moueor prin . * Nit n ſideratõe pñiis itereẽ.ſʒ qꝛ põt in poſteꝝ inter cipalr qꝛ ſi iudex nõ recipit ꝓbationẽ ↄ me niſi 4 iucco nnn en eẽ: æ uix ẽ aliqd de quo nõ poſſit alicuiꝰ ĩteꝛeſſe priꝰme citato ⁊ admonito ut i.c.ij. ð teſti.foꝛtiꝰ ui, tnbirin l ihn de eo ꝙ agit inſtim br̃e: ⁊ dicit ꝙ oĩbꝰ inſpeciis nõrius nõ dʒ de facto meo ↄficẽ inſim ad mei „ ſine litol nei cllrdde iir d N kitkiftt NMol plꝰur̃ rõni inniti hec opio.ſ.ꝙ qʒ cꝰ itereſt poſ ſit pcipe fieri inſtrm:? et ille cẽnõ intereſt: x iſtiʒ ſic manu publica ↄfectũ ualet. ¶Oouet᷑ eriam qꝛ nullo iure hoc ꝓhibet. fl. de ꝓba.l.ab ea ꝑre ſe piudiciũ me nõ mãdãte.Eadẽ rõe idẽ dico ð ex neo ut nõ poſſit rogare ut ð facto meo me non mãdante ↄficiat᷑ inſtm. Si eni alia ꝑs uult ↄſeꝛ uare ſibi ꝓbatione agat alijs iuris remedijs de kigitid dei ua ſinnit cũdo q: inſtta inteꝛ eos oↄlecta Snn Nie a. in quibꝰ dixi i.c.ſignificauit ⁊. c. alberic⸗ de reſti. Ne twen eg⸗ Oleeren i l.in fraudẽ. . ex his bonis i rle. ff. 4 e fi. eAe E ↄdi.ex.l.? hc opi.repꝑi ſetiꝛe nenn rine aun ah eſt ergo cuiuſlibet ut pᷣcipiat fieri inſtrʒ ⁊ ſic poſ malus de reg.ĩur.li. vj.i mercu. Is in ſolus de l penci chn adi ſit edictionẽ illiꝰpetẽ qᷓ ałꝛ ſibi denegarei ut dẽʒ cuius pᷣiudicio agit᷑ mãdare põt iĩ utroqʒ ut ibi cwtnen ditner ntian eſt de hac mmᷓ uide in Bpe. e. ti. F. ij v. ſed pone nõ. de crie ⁊ de alio actu ꝓbo ꝑ. c. quotiens cõ . wia ſüci⸗ nin eiien 2 in. § poſtq. V. itẽ nũquid 7 lbi. l. in ꝓx. V. vo modũ.i.q. vij. no ad Fᷣm.ſ.ubi nõ ſũt ꝑtes Aainni lrnlin nit Jo. an. nõbilẽ addictionẽ dixit ei ꝙ qda ſũt teneo et cñ Jo. an. nec ẽ uex ꝙᷓ Bar. loquitur Bloranl q̃ dependent a uolũtate uniꝰuel pluꝛiũ q̃da a uo ſimpłr ꝓnt alłat.do. An.prio potius ſetit ibi ʒ KLxf . nn noctinrzini ĩ ien ngrie fri nfif ua inc n be helo ſ rii m huin i mlinci hnin imi yr Crin ſit iſ t n 4 Mi mq ar arrti 1. wi n Mmnininfcir iini miii niii r nini ncſfcan⸗ mphen gm nileg he in intn niniole iuſeſogruͦr boe ifctrol hi Aörognir Pnil citiſſ d0 N. idpo nöhini vere iſ deden ſinutio d nddnſla rcnaed õäüõ zun Geti Mred Na rheſe⸗ õ aadd õ . 2 6 nö doe Auni giſche untate nulliꝰpᷣmo caſu ponit regulam ꝙ illius rogatio reqrit᷑ ad ſubãm ꝓbatõis cꝰ ↄſenſus re q̃rituꝛ ad ſubãm actꝰ? io ſi dependet a uolũtate duoꝝ ut ↄctus illoꝝ reqͥrit᷑ rogatio: ſi unius ut appellatio:illiꝰſoliꝰ ſufficit rogatio ar.in.l.iĩ hac C. de dona. 2 in.l.ij. C. de ꝛela.ſo caſu ſubdiſti guit ꝙ aut ex illo facto ꝓducit᷑ ꝑti aliqs iuꝛiſ ef fect ut actio exceptio accuſatio ⁊ ſiles.exẽplũ in ruina incẽdio ⁊ ſilibꝰ.⁊ idẽ dicat̃᷑ ꝙ. S.in pᷣcedẽ ti mẽbro. Si vo effectꝰnõ põt tolli uel iduci uo luntate alicꝰpriuati ut ẽ natiuitas hoĩs quo ad ſucceſſionẽ pꝛis:⁊ tũc ſcriptura nõ fiet ex mãda to alicꝰ priuati ⁊ facta ñ faceret fidẽ:ſʒ dʒ fieri ſi uidebit᷑ iudici ipſiꝰ aucte qͥ bʒ reſpicẽ ad vᷣitateʒ ſibi cognitã:qꝛ hoc poſſet eẽ utile in futuꝝ ar.ĩ .l. illicitas. F. Vitas. ff. de offi. pſi. æ de bis ꝗᷓ req̃ runt iudicis anctem nõriꝰ non ↄficit inſtm ſine ipſiꝰmãdato. E. de iure fi.l.iij.li.x. do. An. diẽ ſi ↄſtituit aliquẽ ſuũ ꝓcuratorẽ: ⁊ ꝓbat ad icõ modũ ↄſtituẽtis nõ ad ↄmodũ. Itẽ ꝙ pot ſibi riũ:ſolũ eni dicit ꝙ nõrius ꝓcurator põt ð ſua ꝓcuratõe quã fecit in ꝑſona alterius ↄticẽ iſtim 2 idẽ dicit in teſlamẽto:⁊ hoc iõ qꝛ nulli fit pᷣiu diciũ niſi ſibi ſcubẽti:⁊ ſic nõ uiniat ſi nõ fuit ꝛ0 gatꝰ:nã ⁊æ ꝑſona priuata hoc poſſet ĩ facio ꝓpo in cle.i.ð ꝓcura.? i.l.quoties.ff. de bere inſti. Sʒ nos loquimur ubi ſcriptura fit nõ de facto ꝓprio ſʒ alieno ⁊ poſſi tertio pᷣiudicare.quo ca ſu dic andacteꝛ ꝙ hoc nõ ꝑtinet ad officiũ tabel liõis:qꝛ nõrij fides fuit electa ſolũ ad ꝓuidedũ his quoꝝ intereſſʒ ⁊ a quibꝰ eſſet rogatꝰ:ur ĩ di cto. F. nos õt:hoc ẽt ſetit Har.i aut᷑.ſi qs i ali quo documẽto. C. de eden. ubi dicit ꝙ ð eo qð ipſe nõrius ꝑcipit ꝓprio ſẽſu nõ dʒ ↄſicẽ inſitʒ niſi ſibi mandet᷑ Ite uideo ꝙ etiã de conſenſu ꝑtiũ nõ põt exẽplari inſum ad fidẽ pſeruandaʒ uel teſtes recipe ut in.c.penul.⁊ ulti.j.e.dixi in .Jd.c.ſignificauit et.c.albericus:fortius nõ potit ſnS reni naihn⸗ ꝙ Mir. in. l. fuus cõis. ff. de ſti. fuo. tʒ ꝙ n ro ipſe ſoſus de alieno facto ↄficẽ inſtem:ſʒ tũc nul uwti dndink lühlnein gat poſſit in hoc ultio mẽbro ↄficẽ inſſm qꝛ in lius ſoẽalłr interſit:?æ hec nõbis qꝛ puto vᷣiſſima A. t n i Onblſcin ddei acnibꝰ in qoꝰ nõ ſt ꝑres põt iudex officinñ ꝓpria Et ex boc infero ad altenus qõnis deciſionem l mdnt i ſbiftentiüci,n hſeßtl aucte ꝑtiri: ut nõ in...iij. S. boc ãt iudiciu.ſi ð quã tractat ẽt hic ↄfuſe Inn. an inſiim faciat fi A inſcr t les htnnt dã.·ifec. ꝑ qᷓ dicit Bar.qꝙ nõriꝰpõt ↄficẽ inſtim dẽ in fauorẽ alterius a mandatoribꝰ: ⁊ põit na rias opi.ut.5S.ſed uidet᷑ in ſũma inherere ꝙ ſic: ex quo eft ſcriptura publica:lʒ tertius nõ poſſit petere iure ſuo editionẽ:de quo tii dic nt plene ↄficẽ ꝓpriũ teſtametũ:⁊ ſic ſinplr traſit . do. vna lb Anebonuß⸗ Anto. nihil approbãdo uel reprobando. Ego dirxi in. c.i.de ꝓba.⁊ credo ꝙ; ꝓbat cõtenta in v ecſel mla in dico eſſe duo diſcutiẽda.prio cũ ꝑres ſũt.ſo cũ eo ex quo a principio habuit ſua ſubſtantialia ſfon g unn icn mme ir nulliꝰ principalr intereſt. in prio caſu ut nides ẽ etiã ĩ pindiciũ ternij:exeplũ ꝓbo g ntium nouũ rngonn M Ne⸗ ngr diſcrepantia iter Inno. æ Jo. an. Ego hactenꝰ poſſeſſorẽ fundi qꝛ illum fundũ emi a uero qno ſolebã inducẽ ⁊ ſequi glo.in.F. nos aũt i aut᷑.ð tabellio.qꝗᷓ ſic diſtinguit:ꝙ aut inſtim fu gr̃a utꝛi uſqʒ ⁊ in utriuſqʒ piudiciũ:⁊ tũc oʒ utrũqʒ man dare ⁊ ſic intelligit illũ..nos ãt:aut fit gꝛa uni us tin ⁊ tũc ſufficit eũ mãdare cui fit.forte enim qni mihi tunc illum tradidit: non enim induco illud pꝛincipaliteꝛ in pꝛeiudiciũ tertij:ſed ad pꝛo bandũ dominiũ æ? ius mibi copetens: ad hoc.i. ij. C. de acqui poſ. . queritur qualiter notarius debeat eſſe rogatus: 5 n in 4 4 alt nucq mãdaret in cꝰ fit piudiciũ ut. ff. de vb. Inno. pulchre ? prolixe tractat concludens p c deden re ni⸗ 4 obli. int ſtipulantẽ. F. i. ? ita diẽ ſuari maxie i ð non in ſecreto:ſed in publico cum officium ſuuʒ 4 rchontte nũtiatõibꝰqᷓ fiut ab uno alteri ex uarijs cauſis. ſit publicum:ſi tamen hoc non ſeruatur ſʒ in ſe ſͤſz noniſſime captata oppoꝛtũitate latiꝰ ueſtigan di arbitꝛõ pᷣdictã opionẽ JYo. an. forte viorẽ ut in axtu ꝗᷣ pficir ex uoluntate 2 ↄſenſu duorũ nił creto rogatur.concludit ꝙ ualet inſtr umentum licet ſit ſuſpicio contra actum geſtum: no in talł ꝙ faciat nacilare inſtim ex quo nõ oapparet ex ſni forma nitiatũ uł ſuſpectũ:ipſe tũ nõriꝰex hꝰ. puniẽdus e ſʒ eũ:qð nõ.allat.c.ut nẽʒ ut eccle. bn.diẽ tm Moſti.ꝙ hec ſuſpicio põt tolli ex cã: puta qn ꝓpt᷑ iuſiũ timorẽ ptis łiudicis nec ꝑs nec tabellio audet hoc publicare ad hoc.c.ſi in ſins metꝰde appel.æ.c.paſtorał de offo or.F. fi. ¶ Et ex his ifero ad qonẽ an nõri debeat ſciꝛe inra. ur eniʒ qꝙ ſic cũ ĩ multis debeat eſſe cantꝰ: nt pʒ ꝑ pdicta. Itẽ punit᷑ ſi ↄfecit inſiꝛm ð actu ꝗ iure reprobato.l.iubẽus.C.de ſa.ſanc.ec.gl. i.l.generali.C. de tabu.li.x.dicẽ ꝙ ſic.idẽ. Spe. de inſtru. edic. S. reſtat. v.ſʒ nũqͥd tabellio in ul tia colũ. Bar. in.l.ctꝰ.C. e.ti.dicẽ boc neꝝ q ad ptinẽtia ad artẽ nõrie.dʒ eni ſcire ſũmaʒ ⁊ ſi milia. alł ꝑitia ſibi ĩputabit᷑:ñ ãt teneĩ eẽ doctoꝛ nel alr accurate ſcire iura.⁊ hoc plʒ qꝛ qʒ debʒ hr̃e ſciam ſufficentẽ:⁊ ſufficiẽs dẽ ſᷣ. q̃ iatẽ offi cij ſui nt nõ. Inno.in.c.cũ in cũctis ð ele.⁊ nõ. qð dixi ꝙ de iꝑitia tenebit᷑ ſi ꝑti aliq pᷣiudiciũ & illatũ.ad hꝰ.l. illiciras.S. ſicuti.ff.O ofſi.pli.⁊ ĩ .c.nõ ẽ ſine culpa de re.inꝰ.li.Vj. Muartode cio ⁊ ultio reqᷣrit᷑ ꝙ nõriꝰſit habilis:qͥd ãt ſi eẽt excõicatꝰ notarie:uide plene ꝑ glo.in.c. decerni mꝰ de ſen. exco.li.vj.qͥd ſi infamis uel cõdẽnatꝰ in offo. nide pulchre per Mã. in. I eadẽé. ff. ad. l. luł. repe. irca fam ꝑtẽ.c.nʒ de ſcriptura ex emplata nibil hic tracto:qꝛ ſatis plene diri in.c. alpericus de teſti.⁊ aliqͥd diceĩ in.c.fi.I.e.ubi ẽ ꝓpᷣe mã Tene hbic ſñiam gl.ſᷣe quaʒ cõit᷑ hic ſe q ũt᷑ dqoc.⁊ nide in Spe.de inſtru.edi.F. uiden dũ.vᷣ.ſʒ qͥd.ecce ubi põit 2 ſeqt᷑ dictũ glo.⁊ oĩo eũdẽ eodẽ ti. S. reſtat.v.fi.ſeu penul.⁊ gl. ma na in. c. abbate de vb. ſig. Mi. abb. Cripta uero. oan · non brene.do. An.ſũmat ſic: Driuato in ſtro nõ cr̃dit᷑:publico ſic:? publicum qr̃ ſi manu publica ẽ cõfectnʒ nel ſigillo autẽtico ſigillatum cũ ſubſcriptiõe teſtiũ:hec ſũmatõ mibi nõ plʒ tũ qꝛ ex ha nõ colligit᷑:tũ qꝛ nõ puto vitatẽ in ſe ↄ tinẽ ꝑ ea qᷓ dixi in. c pcedenti ⁊.j.ſtati aliqd ſub mittã iõ ſũmo ſic Corruit iſirʒ ſi teſtes inſcripti deceſſerint niſi ſigillum hẽat antenticuʒ uel a nõ rio ſit cõfectũ ⁊ nõ diuidit᷑ qno ad Eam:ſʒ quo ad intellectũ dinido ſic p ponit dictũ ? duos ca ſus excipit. CWM pꝰ ꝙ ois ſcriptura publica ẽ autẽtica nt ꝓbat᷑ ex principio iuncto vbo pnoli ca ſʒ nõ oĩs antẽtica:ẽ publica ut latiꝰ dixi.S.c. ꝓxi.Ex quo ifero ꝙ ſcriptura pᷣuata hns ſigil lũ antẽticuʒ nõ ẽ ſcriptura publica: ʒ ſit autenti ca. cuiꝰriũ ſẽtit do. An.in ſũmario ⁊ i quodã nõbili:monet᷑ ꝑ iſtuʒ tex.qͥ iudicio meo potiꝰ ꝓp at Sriũ.nã ponit iſta nt diuerſa. Itẽ ſigilluʒ et nõ hʒ publicare ſcripturã priuataʒ cum hoc nul hbi rpiat᷑:lʒ hẽat autẽticare:qꝛ pſtat᷑ fideſ ꝛ0e ſi gilli: ſʒ nõ efficit᷑ publica:qꝛ ſigillum non bʒ hoc officiũ a publico ſicut hʒ nõriꝰ. 5. fo ꝙꝙ in ſtm publicũ facit fidẽ:licʒ teſtes inſcripti deceſſe rint: æ idẽ dic ẽt ſi nõriꝰobijt:⁊ qit᷑ ãt ꝓcedet ſi p ptẽ aduerſa negat illũ fuiſſe norariũ nel inſtrʒ We ſide inſiru. ce publicũ:uide bonũ tex.in. S. ſʒ ſi inſiꝛʒ ĩ ant. de inſtru. cau. æ qð plene dixi. S.c. px. ¶ õ. teꝛtio ꝙ ſigillũ autẽticuʒ ꝓbat ↄtenta in ſcꝛipiu ꝛa cui ſnit appoſitũ:lʒ teſtes deceſſerint:an antẽ ſigillũ ꝓbat ſine inſcriptiõe ull ſubſcriptide teſti um: ⁊æ qͥd ſi teſtes ſũt inſcꝛipti ꝑ eũ qͥ fecit ſcꝛptu rã ⁊ non ſubſcripta ꝓpria manu:dic ut plene di xi in. c.pꝰceſſionẽ de ꝓba. ¶ Mõ. ultio q; ſ rip tura priunata non hns ſigillũ nec teſtes ſubſcrip tos uł no ſuꝑſtites robur firmitatis ni hʒ:an t faciat aliqua pſumptionẽ.j.ſubijciã. ¶ Go. cõ tra lam de ↄorietate. nã prio appellat illaʒ ſcrip tuꝛã antẽticam q i fine dicit nulliꝰee fiꝛmitatis So. Inno. multũ inſtat in deſcribendo qᷓ di catur ſcriptuꝛa auntentica: de quo dic tu omiſſis ſuis inuolutõibꝰ: ut plene ⁊ cla? dixi.S.c.pꝛoxi. 2 iſtã ham expone pꝛout diẽ Hoſt nʒ ꝙ allega bat᷑ ant.ſʒ nũc n cõſtabat cẽe auteticam:na ſi ueꝛ anterica fuiſſi ſeu ↄſtaꝛet eaʒ eſſe: mors teſiiu ſj noceret ut pꝛoſeq i tex. ᷣm Moſt.⁊ bñ. ¶ Cle nio nũc ad itꝛinſecã hꝰ.c.mã:⁊ ſciendum eſt ꝙ boc.c.principalꝛ tractat de ſcriptuꝛa puata ⁊ in cidenter de publica ? autẽnca de publica plene dir ius.S.c. ꝓxi.⁊ ibi ẽt aliqd de anterita. Muc vo principalꝛ ⁊ plene tꝛactabim de priuata qͥ ẽ mã quotidiana ? ↄñter in fo principali mebꝛo aliqd dicemus ð qut᷑:ſeu de ſcriptura hnte in ſe ſigiliũ:de pꝛio.ſ.ſcꝛiptuꝛa pᷣnata ſiue ſigilio hes ꝑ Bir. in. l. admonẽdi. ff. de iureiurã. 2 in l. nu da ⁊ in aut᷑.⁊ ſi ↄtract.C. ð fi.inſiru.⁊ i.l.ſcꝛp tuꝛas. C. ꝗᷓ po. in pi. ba. pꝰ Mico. ma.poſuit mia gnã intricatam addi.in Spec.de inſtru. edi. F. nũc dicẽdũ ẽ pꝰprincipiuʒ.do. An noluit bic ꝓ cedẽ ꝑ caſũ enumeꝛatõeʒ:⁊ i iudicio meo nalde legeti uʒ intellectũ ↄfundit Ego clariori ſtiio ꝓ ſequẽdo pᷣmitto prio ꝙ tres ſut ſpes ſcriptur̃ pᷣ nate: una qᷓ uocat᷑ apocha nel cedula ſen apodi xa qᷓ ſcribi inteꝛ pntes reliqᷓ nocã epła q̃ muti tur ad abſenteʒ. ⁊ nulgarit᷑ appellat᷑ miſſiua ha. tertia ⁊ ultia apꝑellat liber rõnu que cõit᷑ ſolent facẽ exercẽtes aliquã ꝓfeſſione ſeu boni ⁊ curio ſi preſfamilias. en pms ſpẽm formo quat tnoꝛ cãus.primꝰqn nõ e ſubſcripta nec a ꝑnibꝰ nec a teſtibꝰ.ſᷣus qn ẽ ſubſcripta tm a ꝑtibꝰ.ter tius qn ẽ ſubſcripra a teſtibꝰtm qᷓꝰ qn a ꝑubꝰ ⁊ a teſtibꝰ pꝰcãau ant ꝑs ↄfitet ⁊ facit plenã fidẽ ſcꝛibẽtẽ ↄfeſſuʒ ut in.d.l.ſcꝛipturas:ſʒ alteꝝn n faẽ pᷣ u diciũ: ? io ſi alꝛ hẽret obligata bona illi? debitoris pᷣferẽdus ẽ iſti qͥ bʒ hac ſcripturã pᷣna ta: l i data ſit anꝛioꝛ in obligatione bonoꝝ:niſi hec ſcriptura priuata iuuaꝛet̃ ꝑ teſtes nt ꝓbat ĩ .d.l.ſcripturas:ſʒ aliter nõ facit pᷣiudicin:⁊ ẽ rõ qꝛ ſi diceꝛemꝰalꝛ poſſʒ debitoꝛ ad libitũ frauda? primũ creditoreʒ cõſtituendo ꝑ Fas ſuas prina tas aliũ qnriorẽ:⁊ hoc uolnit glo.i.duʒ dixit ꝙ in rõne ⁊ actoꝛc pᷣferẽdum ẽ inſim publicũ alte rius credito ris:licet prinatum inſtrumentum ſit anterins in data niſi habeꝛet ſubſcriptiouem tri um teſtium qni.ſ.adiunarent inſtrumentum pri natum:ut.j.ſubijciam. Aut negat ꝑs illaʒ ham Weu, i, i len tco of es vue vriſi e 10 ironnd⸗ ,etie aſr in i „, 1 ſs Mℳ. . Oluſel icne in fürſe . muumi g , tbtin tn i l⸗ i gid 6 NMNWX,„,Ae , WRen i, gutiul ctin 15 . ſe 1 5 ziſtiit cnchn Noͦg jNN itn⸗ n ari vpi Mcan iijlnumi nifninn ye plerten4ipl mi/ i mus lmninms nich ijbmr itlin n ins lumujlcuigiutin uni, ſedetlehrt ladronenu ſtiefti Cenendendan min undinſde . MApcrikdnſegtnnash Prcaniiegisiihiahm rdhcoreedwäͤtkrſonrd dNedidaſddderen Sdinlaetdur niha rid nineng eii heiftmcigiberron a nbinſt tiinec tie iri Nbijn atttininticſpe ficteiigt be 6 i aiſngin itt ümkn o isalfedlnn ſer ſullirplni oh Ntitſrtic Ninc/al lunmniin e G trmi p, u/ gim ij nilinl n vaum ar aelnnnrn⸗ . ir nin innn in ſr clhh⸗ Brn atwwntt ornemni e utnaitl Cöfiſmitu nCiNA Hd na deſe gümmunmn Mddiin her decnn .. itdeiciirnene dd. Bn ourdn Ki emnendA dhn ed . getazmntiheti mdt KNwonſio) mihnpnnd go esſuſſerſaini Wran dNCi dn A lnght necdin its widnadi Ghi mr l wiemc Wgnni Meni nſui mnut ti hpli ot icti ili ä mntots ili mr iudain ſem bu Cmußfniſinſim cun gin i d ith lif rintb f gi ſnſc hi mnaß ſzidan kain Nn, . cwwonahruminn us betſen HWM tic ſüfllfenn Alnemmn Sahnn a dten Ger iuite V Grgnich⸗ iſſinnet ꝓpriã fuiſſe k illi oſenſiſſe ſi fuit ab alis ſcꝛipta: 2 tũc ſi ꝑ ↄpatõʒ lr̃aꝝ ⁊ ꝑ teſtes ſił ſi qͥ fueꝛt on tes qn iſta apocha fuit ſcripta plena inducitur ꝓ bõ.ñ enim ẽ neceſſe ꝙ teſteſ ſint ſubſcripti ĩ apo cha ad quam fit cõꝑatio: Iʒ ſecꝰ ſit in apocha ex q̃ fit ↄꝑatio ut.j. ſubijciã.h̊ ꝓbat᷑ in aut.ſed no no inꝛe. C. ꝗᷓ po. in pi. ha.? i corpore ð inſtru. can. F. ſi qs igit᷑ uult. ? itellige ꝙ teſtes deponãt ꝙ illã ſcripturã uider̃t ofici a ↄuẽto.nihil ãt de ponũt ſuꝑ ↄtẽtis nã ſi deponẽnt de ↄtetis puta qꝛ uidert mutuũ ↄhi ł depoſitũ ł qͥd ſile nõ eſſet neceſſaria cõꝑatio lraruʒ ? ſufficẽnt duo teſtes. ar. in. lin. exercẽdis. C. e. ⁊ in. c. cũ Jo. 7. e. ſ ĩ pori req̃runt᷑ tres teſtes ut nõ.gl.i.d. J. ſi qſ igi tur ?z Mr. i.l. ſcriptas 2. d. ant.æ ſi Sctꝰ ꝙ nõ. Et qᷓꝙᷓ ſoe.i ti. de iſtꝛ.edi.S. nũc dicẽð ĩ pn. v. qnto cat ꝙ ſm cãones ſufficiũt duo teſtes : al le. iſtũ tex. z.c.qm ↄ de ꝓba. cũ ſi.mihi tñ h̊ dic tum n plʒ qꝛ ñ reꝑimꝰ ↄriũ de iuꝛe canonico cũ iſti teſtes ñ deponãt de pctn:quo cãn ẽt de iuꝛe ciuili ſufficẽnt dno teſtes ut.j.dicã.ſed ꝙ illa eſt ſcriptura connenti qꝛ erãt pntes qn illã ſcripſit. poſſent ei de facili errare ꝓpt᷑ ſiłitudinẽ lr̃aꝝ:iõ ius ciuile requiſiuit tres teſtes: ut i.d.l. ſcꝛiptas ? in aut᷑.de inſtr. cau.. ſiquis igitur facit quod nõ. gl. in regła płalis locutio de re.iu.li. Vi.⁊ in c.cũ eẽs ð teſta. Si vo ñ ꝓducant᷑ teſtes ad ꝓ bãdã ſcripturã mõ pᷣdẽo ur̃ ꝙ nũc nulliꝰfirmita tis ſit ar. hic. nam ſi h̊ ↄtingit qn teſtes fueꝛunt inſcripti ? deceſſeꝛunt:fortius ꝓcedit qn nullo mõ fuerunt ſubſcripti nec pñtes Hart. tn in. l. ſcripturas pᷣal.dixit ꝙ facit ſemiplenã ꝓbõnem z ſic dicit ſe intelligẽ gl.i.l.admo nendi paił.⁊ in .l. i bõe fidei. E. e.ti.ꝗqᷓ hic nelle uideni.⁊ cũ hac opi.trãſiuit H̊ do.an. Sed reꝑio eund Har. in .l. admonẽdi dixiſſe ꝙ facit minus q; ſem pleaʒ ꝓbõeʒ. qꝛ ñ ẽ vViſile ꝙ qs falſã ſcꝛipturã fabꝛica nerit:cũ debnit timẽ penã falſi æ ſcire debuit qð illi ſoli fides ñ adhibet᷑ iõ ñ debemꝰ illius fidem oĩo onullare ⁊ ̊ ult. opi.ut ni faciat ſemiplenam ſʒ minꝰ plus mibi plʒ:ad ꝙ ꝓbãdũ iduco iſtum tex.hic ĩ fi.ubi dr̃ ꝙ ni hẽt robur alicuius firmi tatis n.n. ſic abſolute dixiſſet ſi facẽt ſemiplenaʒ ꝓbõʒ ar.in.c.fi.de inreiu.⁊ i.c.ſuꝑ eo..i.S.ð teſti. dicerẽ tũ ꝙ ſi ꝓbpabi ꝑ cõꝑatõʒ laꝝ indu cet᷑ ſemiplena ꝓbõ ut ſic cũ uno teſte ulł cũ iura mto pꝑtis ad vſe ↄſiderata qlitate pſonaꝝ ⁊ cãe ſaciat plenã ꝓbõeʒ:⁊ ſic młiũ nõbilit᷑ ſaluabimꝰ gl. in. d. l. admonendi æ.l. in bõe fidei æ dictum HBar.i. d.l.ſcripturas:⁊ hẽbit᷑ ſolẽnis limitatio ad iſtũ tex. nec ob.tex.i.d..ſi qs nbi dr̃ ꝙ cõꝑ atio ſine teſtiũ augumto n ſufficit qꝛ dʒ intelligi quo ad plenã ꝓbõʒ. ſʒ q'ad ſemiplenã ſic ?æ pꝛo hᷣ qꝛ añ inſ auteticoꝝ ſufficiebat ſola ↄꝑatõ ut ĩ .l.ↄpatões. C. de fi. inſtr. ? ur̃ ꝙ ẽt hodie ſuffici at ſola cõꝑatio qn ↄctꝰn excedit librã auri: ut ĩ aut᷑: 2 ſi õctus.C.e.qꝙ.nõ.gl.i.d.S.ſi qͥs igitur 4 Scðs cãns qñ ẽ ſubſcripta a ꝑtibꝰ tin ⁊æ tũc ere idẽ dico. dixi fere qꝛ arbitror ꝙ faciat ma lorẽ pſũptõx qᷓ; i p cqu als fruſt a.l.ſcripiurgs põderaꝛet ſubſcriptõeʒ ꝑtiũ:nõ tij bat line augmẽto teſtiũ:ut ĩ pal.iuribꝰ. rtius caſus qn eſt ſubſcripta a teſtibꝰ tm. Mart cõiter tʒ ut teſtes deponetcs mõ pᷣdicto ꝑ ſe nõ ſufficiũt ad ꝓbõem ↄplendã:qꝛ poſſẽt de facili erraꝛe ꝓpi ſiłitudine lr̃aꝝ:nec ↄꝑatio ꝑ ſe ſola ſufficit eadẽ rõe:ſʒ requirunt᷑ ãbo ſił.ut vr nelle tex. cũ glo.i .d. S. ſi qꝗs igit. Aduerte tñ.ꝙ ſi ↄꝑatio diſcor dat a dicto teſtiũ oↄmittitur arbitrio indicis cui plus nelit inherere:ut ſing.inuit tex.i.d.S. ſi qᷣs 2 Ar. i.l.iij.ff.de teſti.Ex quo infeꝛt᷑ ad id qð.Sẽ. dixi:ꝙ ↄꝑatio ſola ſine teſtibꝰ facit ſemiplenam ꝓbatione:cũ qũqʒ faceret plenaʒ.ſ.cũ teſtes fue runt ſubſcꝛipti ⁊ diſcrepãt a ↄpatiõe:ſed nide tã ta eſt ↄparatio ut ad eam animũ fiꝛmet. ⁊æ adde hic ⁊ in pᷣce.caſu limitationes traditas in pꝛiori ADaanns caſus qñ hʒ ſubſcꝛiptionẽ ꝑtium ? teſtiuũ: æ hͥ caſu Mar. tʒ ſola depoſitionẽ teſtium mõ pᷣdicto iĩ priori caſu ſufficẽ ad plenã ꝓbõneʒ mouet᷑ ꝑ l.ſcripturas.C.qui po.i pig.habe.nubi nulla fit mẽtio de ↄꝑatione lraꝝ.⁊ h̊ iõ ſᷣm eum qꝛ cũ ſint tot ſubſcuptões nõ pn teſtes ſic de fa cili decidi. ꝓbat᷑ ẽt eað rõe ſola ↄꝑatõe lr̃aꝝ.et h ultimũ poit Mã i. d. ant᷑.⁊ ſi Sctꝰ ꝑ.d.l.ſcꝛip turas q tñ h̊ nõ ꝓbat nt pᷣdixi: ſj fc i ar.mõ pᷣ dicto.⁊ lʒ do.an.ſequat᷑ hic:mihi tn nõ placʒ:qꝛ tex.ĩ.d. S. ſi qͥ igit᷑ ſimpłr reſiſtit ſoli ↄꝑationi. Itẽ nõ uideo ꝙ plus afferat reſpectu ↄꝑatiõis ſubſcriptio ꝑtiũ.nã ſiẽ potuit falſificaꝛe ſeu õfa cẽ ſcꝛiptã adueꝛſaꝛij ita potuit addẽ ſubſcriptõʒ ſuã ꝓpriã S, in priori caſu qñ teſtes recogno ſcunt ſcripturã põt ſubſcriptio ptiũ aliqd effeꝛꝛe qꝛ nõ ſic ðᷣ facili teſtes errãt. Bore addeꝛe quintũ caſũ qñ ſcriptuꝛa priuata reꝑit ſoleniter recõdita ĩ archiuo publico.i.iĩ loco ubi ponunt ſcripture autẽtice a cõi deputato.talis eniʒ ſcrip tura ſiue alia ↄꝑatõe ⁊ approbatõe fidẽ rõe loci facit:ad h̊ qð le.æ nõ.i aut᷑.ad h̊.C. ð fi.iſtr.⁊ ĩ .c. ad audieétiã ð pᷣſcrip.? ꝑ Jo. an.i addi.pdẽa Omia pdicta itellige qñ ſcriptura hʒ ĩ ſe caʒ ſuf ficiẽtẽ:ar.c.fi.cautio.j.e.⁊.l.cũ ð idebito.ff. de ꝓba. Itẽ nerſat᷑ ĩ dubiũ an ſcriptura priuara ðᷣ beat ad ſui ualiditatẽ diẽ locũ ãnos dni ⁊ alia ðᷣ q̃oꝰ dixi.S.c.ꝓx.ↄtinẽ bar.i.l.cũ rabernã..is qſijt. ff. ð pig.⁊ in pria ↄſtõe.ffoꝝ.tʒ ꝙ nõ ꝑ.d. F. idẽ qſijt. idẽ gl.xxv.q.ij. ꝗ. Hpta. v. ſi qua. batri. contra in.l.i. S. quibns.C. de nono. C. ⸗ ponendo ⁊ ſpe.in ti. de ꝓcura. F.iij. v. ſed quid ſi in mandato.ſentit Hoſti.j.e.c.inter commu niter tenetur primum dictum. ¶ Ego cõcordã do opi.diſtinguerem ſic.ꝙ aut agitur de ſolo pᷣ indicio ſcribentis:⁊æ nõ exigitur dies nec conſul nec ſilia ꝗᷓ ſũt ð ſolẽnitate:ad h.d.c.ſi cautio et .d.l.cũ ðᷣ idebito ⁊.l.ſcripturas pᷣalle. Aut agit de preiudicio alterins ſaltem ſecundario:? tunc ant dies uenit neceſſario ꝓbanda ⁊ requiritur. exemplum dico me creditorem priorem ĩ bypo theca:tu dicis te priorẽ nel equalem:⁊ pꝛoduciſ ſcripturam priuatam ubi non apparet de die o bligatoi. certe ego ſuʒ perferendus:qꝛ probatio tua tãqᷓ; incerta mihi non pᷣiudicat:ar. c.i.pñtia de ꝓba. qð ẽt uoluit Mar.i. d. F. ið qſijr. Ideʒ pnro ubi ex nõ appoſitoe dici anferret᷑ alteri ꝑti ðfenſionis copia.exeplũ ꝓducis inſtʒ ꝓcuratõi um mãu pᷣnata ↄfectũ ſine die. certe ñ dʒ ualere ĩ pᷣiudiciũ aduerſarij:cũ ni poſſit ꝓbare an tpᷣꝛe oↄſtois ꝓcꝛoꝛ eſſet excõicatꝰ:uel an ſit renocatus ꝑ ↄſtõʒ alteriꝰ ꝓcis.⁊ his caſibꝰ ⁊ ſilibꝰ ꝓcedẽ põt opi. Sria. har end ad fam ſpẽem. ſ. epłam in qua: Oaꝛ in.l.nuda. ff. de. ꝓba. ſic di ſtinguit: ꝙ aut q̃rit᷑ ð effectu eins qð i ea cõtie tur ? dicẽð:ut nõ.Ey.i.l.n nuð.⁊.l.ñ eplis.C. de ꝓba. nõ eiʒ ẽ mã nr̃a.qñqʒ qrit᷑ an ꝓbet ⁊ ẽ mã nr̃a ꝓpe in qua dicenð.qꝙ aut epła ↄfeſſat᷑ z ꝓbat:ut.i.l.puplia ĩ fi.ff.depoſi.cũ ſi.aut n cõ feſſat᷑:⁊ tẽ ſi het ſigillũ anxẽticũ ꝓbet ut.l.ſi qua calãniã: æ ibi ꝑ doc. C. ð epi.⁊ cle.?⁊ ꝑ Bar.iĩ l.ſi publicanꝰ.ff ð publica.⁊ ið dico ĩ apocha. Vʒ ꝙꝙ lʒ ñ hẽat teſtes inſcriptos: nihilominus ſi bhẽt ſigillũ antẽticũ ꝓbat ẽt ſine alia cõꝑatõne nt hic:⁊ nide aliũ bo.tex.i.c.t᷑tio loco de ꝓba. 7 qð ibi dixi.Et puto ẽt ſufficẽ ſigilũ pᷣuatũ ip ſius Sbentis:dũmodo ſit ceꝛtũ:ut qꝛ hẽt certos caracteres ł lF̃as.appello eĩʒ illud autẽticũ i pre iudiciũ ipſiꝰ Shẽtis.⁊ idẽ ſi ſit anulꝰ his carac teres ł Fas:ut ſẽtit hic Inno.⁊ facit.l.ij. C. de ⁊eb. alie.n alie. Aut ſi hẽt ſigilũ antẽticũ:⁊= tũc Fᷣm Har. nbi. S. dʒ approbari ꝑ cõpꝑatõʒ lr̃aꝝ 2z ið dicit ð libꝛis ꝛõnuʒ:ita ꝙ faciãt fidẽ ac ſi eẽnt .feſſata ꝑ.l.ↄꝑatões.C. ð fi. iſtr. illa eiʒ lex non exigebat angmiũ teſtiũ reſpectu ſcripfe ꝓbãde: Iſʒ ſolã ↄpatõʒ.qꝗᷓ qᷓ lex fſʒ eũ ſolũ fuit.mutata ĩ adochis ñ i alijs ſcriptuꝛiſ.2õ qꝛ epła mitut᷑ ab ſenti. vñ ũ ẽ quid iputet᷑ ſi ñ adhibnit teſtes. Si vo daret᷑ pnti ſʒ ĩ moduʒ eple idẽ eſſet dicenduʒ qð ĩ apocha ut dixi.S. Itẽ ꝙ i libro rõnnʒ n ſit ið qð in apocha facit ſʒ enʒ:qꝛ facilius poſſet q̃s õfacẽ unã apochã qᷓ; unuʒ libꝝ rõnuʒ. Inſu per apocha fit pñti:ſʒ libꝝ rõnuʒ qᷣs facit in ab ſentia ꝑtis ꝓpa nolũrate.nult g i effectu ꝙ epla 2 liber rõnũ ꝓbent᷑ ꝑ ſolã ↄꝑatõʒ lr̃aꝝ ſi negãt 2 hãc opi. Maꝛ. ſeqt ſimpłꝛ do.an. hic. Sed ceꝛ te ſi bñ põderet᷑ tex. dicte aut᷑.de inſtr.cau.ñ pa titur hãc reſtrictõeʒ. Maꝛ. ĩdiſtincte loqt᷑ æ maxi me in pᷣn. ubi facit mtõʒ ĩ gñe de legibꝰ pminẽti bus ↄꝑatõʒ:⁊ poſtmõʒ ſubijcit ꝛõeʒ gñalẽ ciuilẽ ſcriptuꝛe pᷣnate ↄfoꝛmẽ dicẽs:ꝙ occõne legis ꝑ mittẽtis ↄꝑatõʒ ſiue angmẽto teſtiũ hoies młtũ adulterabãt᷑ documta adeo ꝙ ſemetipſos ab im mutatõe lr̃aꝝ ſe exercerẽt:iõ unolẽs ꝓuidẽ ſubiec tis ⁊ obuiare falſitatibꝰſtatuit ut ſola cõpatio ñ ſufficiat:maxie qꝛ ẽ ꝓbõ fallax ꝓpt᷑ ſihitudinem haꝝ.uñ nullã ꝛ2õeʒ ſpãlẽ iduxit magis in apocha qᷓ in alijs:cũ faciliꝰ poſſit qͥs falſificaꝛe epłaʒ qᷓ ſcꝛibit᷑ ad abñtẽ qᷓ; apochã ꝗᷓ̃ fit int᷑ pñtes.unde ex q tex.correctinꝰloqt᷑ indiſticte ⁊ rõ ſua ẽ uni formis dʒ uniformiter intelłi.xxxi.q.i.ꝙ ſi dor mierit ⁊ ĩ.c.maiores ð bap. Nec ob ſi dicat ꝙ tex. i. F. ſi qs igit et i.v.ſi m qſpiã nĩ loꝗᷓ ð apo cha ſeu Zhete ↄſultine:qꝛ dico ꝙ fac mẽtõʒ ð q W. fide inſtru. pente ↄſultiue.ñ eiʒ potuit ſic ↄſuleꝛ ei cui epła diꝛigit᷑: cũ ñ ſit in ſua ptate ꝑꝑ abntiã. Itẽ iquã tũ loqt de Zhẽtibꝰ põt itelligi ẽt de libꝛo rõnũ: qᷓꝛe qnʒ ↄctꝰredigit ĩ libꝛo ꝛõnuʒ.ff. ðᷣ edẽ.l.que dã. F. nũmulaꝛios. Inſuꝑ ẽ aduertẽdũ ꝓ opi.p̃ dicta: ꝙ tex.i.d.aut᷑.iĩ coꝛectõe ñ fundat ſe ſuꝑ negligẽtia ꝑtis i ñ adhibẽdo teſtes:ſʒ potiꝰ ſuꝑ malicia hoĩuʒ ꝗͥ ſũt ꝓni ad falſitatẽ: æ qꝛ illa pꝛo batio eſt. fallax. Et poſtq; hanc opi.tenui ꝛepꝑi Pi.i. d. aut.⁊ ſi Zctꝰꝗͥ uꝛ ið nelle ĩ eplła.diẽ .n. ꝙ ſi negat᷑ dʒ ꝓbaꝛi ſicut apocha:⁊ ſolũ mi ꝑ ſiſteꝛ iĩ libꝛo ꝛnũ:ut ibi ſufficiat ſola cõꝑatõ.eq tatẽ hẽt h̊ dictũ:lʒ iure nõ ꝓbatuꝛ.debuit.n.eſſe cautꝰa pᷣncipio qn ↄxit cũ illo ⁊ ſibi ꝓuidẽ iur oſiliũ illiꝰ aut᷑.⁊ nõ ſe expõeꝛ fortune:⁊ ſic ceſſat rõ Har. ꝙ nõ ẽ qͥd ſibi ĩputet᷑:qꝛ imo ẽ non di co tpᷣe ſcriptur̃ lbri:ſʒ the qꝰↄxit:⁊ h̊ bñ nõtis qꝛ nõ diſcuſſa ꝑ alios. ¶ Mẽio ad teꝛtiã ſpẽʒ.ſ. libꝝ ꝛatõuʒ ĩ q facio tꝛia mẽbꝛa. aut qru: nũqᷣd ꝓbat p ſcribente ant õ ſcribetẽ aut ↄ terniũ.pꝰ cãn dic ꝙ i pẽdẽtibꝰ a uolũtate ſua ꝓbat ſʒ oẽs ut in.l.nẽſeniꝰ.ff de nego.ge.facit.c.ſi.ð ſuc.ab inteſ. Ant ſumꝰ ĩ alijs ? reꝑio tres opi.una ꝙ nihil pbat. idem nõ. gl.ij. hic in ſi.⁊ in cle.i de nſa. p.l.exemplam. E. de ꝓba. hoc noluit Dã. in.l.nuda ff. ̊ ꝓba. ideʒ clarius dixi in.l.admo nendi:ubi clare dicit ꝙ nihil ꝓbat: ſʒ nõnter li mitat.niſi ſit ſcriptuꝛa alicuius defuncti qui fuit bonus hõ:tunc facit aliqualem pꝛeſumptionem: ita ut cũ alijs adminiculis probet:adducit.l.ra tiones. C. de ꝓba. in eo ꝙ dicit ſolas rationes non ꝓbaꝛe.q d.qꝙ; per ſe non płle ꝓbent:ſecus cum alijs:facit.l.qui cum maioꝛ. S. pe.ff de bo. lib. Secũda fuit opi. quorundã ut recitat Jo. an. poſt Mico.mat.in addi. pᷣdicta: ꝙ ſcripiuꝛe ẽt meꝛcatoꝝ etiamꝓ ſe ſemiplene cꝛeditur:ut ſit locus iuramento in ſupplemẽtũ ꝓbõis.qᷓ quideʒ opi.communiter non plʒ docto.nec Cy. in.l. in ſtrumenta. C. de proba. Mon enim poteſt plus oꝑari ſcriptura unius boĩs ꝙᷓ; ipſius niua nox: ſz nina nox ã poteſt induceẽ ſemiplenã ꝓbatõeʒ: cum ni admittatur in teſtimonium ꝓ ſe:ut.xiiij. q ij. in pᷣn. 2.iiij.q.iij nullus idoneus æc̃. Iteʒ abſurdum uẽ ut detur ſibi inramentum:cum tũc tota ꝓbõ dependeꝛet ab auct᷑e ſua:⁊ ſic idẽ bis computaretur ⁊ faceret mai fidẽ in facto ꝓ prio qᷓ;ᷓ in facto alieno Terna eſt opi. predicti HMico.qui dixit:ꝙ cum alijs admicnlis pꝛobet ꝓ ſcribente ꝑ.l.inſir̃a pᷣalle.illa tn.l.poſſʒ intelli gi alio modo:ut ibi nõ. Cy.ſ.quando inducituꝛ inſiiĩm domeſticum ſcribentẽ.tene opi. Haꝛ. quam nidetur hic ſequi do. an. nec efſet malum dicere ꝙ eriam pꝛo niuente faciat qualeʒ qualẽ fidem ſecundum qualitatem ſcꝛibentis ⁊ cãe:qꝛ non eſt ueriſimile ꝙ bonus mercatoꝛ debeat ſu um librum falſificare maxime pro modica quan titate. ar.c. ad andientiã ðᷣ preſcrip.⁊ i.d.l.rões que lʒ loquat᷑ in libro defuncxi:m eadẽ rõ eſt in niuente rõe predicta.2*. caſu nunquid facit fides 3 ſcribentẽ. Ma2. in. d. l.qadmonendi ſimpliciter Zl tecbzgreE ui lincn N.. (en iiitu di ninn Grtmin WWened nſtomimif tri imninigt e arfinimnini nii a nuniu a hle niinNmar illd utito tnlu nit iun ihitib ummiab⸗ ijnifitin i ſ ſ Etirl Mtetur lor e⸗ rieiſfiſt glian tli⸗ dieliineid rgfent dli Gtribond or ztiſ inidi un geei tle s dsnitt Wan nincic mäſſi Ggdaſäies rgen d w dauſrt ena GlCimäcdt Eeneſenddgafurgi Cleeſtcaklop Saim Inroliſchi irg be it eſten littlehni in ri nnii ir i Nonayn ueßinſtinii⸗ Dieyiſmngmunt Petsswiigmetiünt tilonefintſgiliͤte,, meplerwlein: icteni e lrlne N . N nii ſtnt rlachcenſ g . We, hrien *“ ſin lpirint ön — 2 ”M . Au inn iet ne mgin lmne biat nluß ,,a iirnin i oudAnp rna manrdt, il unf in rnſſj ſjmnr invafinn nit tum zimk in huin nimmnn. Eirdd ajgaſnmtats gobn altnt, tors CNr hn icvg cn lstmons Nr q 4eſeſont Nonſens Gn sftl ati nnt N Nd⸗ b Sähfut i gtenmhi urend d. n NN Meonm nadh ddang ir Emerma cund lenene rdmnt õü G.CNINNn jNN dt Gul uen CNNA. PNtinl⸗ miumn nsdisilitsdint ſammiſuinuuineiin oniadmimmm 1 uimmnm ir hu ti ai lnsſnan nten itimmmmmt ,erdm we rdenn ibiſonnnanmn Eetk Loncb Mieſuntſt, jouem feiti are nai ti⸗ n ti, Teninckot uhad di⸗ e Nen ian ais unn Peoan aiinig n, e unlu zludenehlin fn 5Glmnt zwrde pwin ntn n 4 dicit q; ſic ꝑ.l.quedã.S. nũmulaꝛios.ff.de edẽ. 2 ſimpliciter ipſũ ſecutꝰẽ do.an.bic:ſʒj ið Bar. lariꝰ H̊ aſſumpſit exaiandũ in.d.l.nuda. nam ur huic dicto obſtare.i.ceꝛtũ S.ſi qͥs abñnte.ff.de feſ. æ. c.fi. de ↄfeſ.cũ ibi nõ. Mo.n.ualet ↄfeſſio ẽt nina noce abnte ꝑte facta lIʒ ꝑ nõriũ ſit redac ta in actis cẽ ge fortiꝰ n dʒ nalẽ qn in ſtatiõe ſua in abntia ꝑtiſ qͥs ſcribit libꝝ rõis. Soluit Mã. ꝙ ĩ ZSrio fuit ſimplex ↄfeſſio:ł eẽt redacta ĩ ſcri ptis ꝑ aliũ ut ꝑ nõꝛiũ cẽ. Sʒ ĩ cãn nr̃o fuit ſcꝛip tura qᷓ ſemꝑ loqrt:iõ nũc cũ ꝑuenit ad te tibi loqͥ tur ſicut epła quaʒ tibi mitto.⁊æ de eplła ꝙ faciat fideʒ ꝓbat᷑ in. d.l.publia iĩ fi. Et ex h̊ dat unam reſtrictionẽ dicit.n.ſe putare:q ſi in libꝛo ꝛõnũ qᷓs fecerit ſcꝛibi ꝑ aliũ h̊ͥ nõ ꝓbat õ ſe ſi fnit hoc actũ abũñte ꝑte ſicut in ↄfeſſiõe ĩ iudicio facta ꝑ te abñte ⁊ in ſcriptis redacta.d..ſi quis abñte ꝙ dicit nõnð. S, Hl. quẽ ſequit᷑ domi. an. de peꝛuſio ĩpvngnat h̊ͥ dẽm.ſ.pᷣmũ dicẽs:ꝙ aliud in epkła qᷓ mitti᷑ ad abntem:qꝛ ſic mittendo noluit in ꝑtiſ pñtia ↄfiteꝛi: ut.d.l.publia. Sʒ libẽ ↄficit in abñtia ad iſtructõʒ ſcribẽtis:nec habuit aium Ofitendi ĩ ꝑtis pntia.iõ illa ↄfeſſio ñ debẽt ualẽ Jo. an.pꝰ Mico.mat.ſequit᷑ pᷣmũ dẽm:ut faciat fidem ſcꝛibentẽ:allegat.l.de etate..i.ff.ð int᷑. act. que tñ ñ multum facit:qꝛ loquit᷑ in ↄfeſſione facta i ꝑtis pñtia ſʒ ego cui plʒ illud dẽm allego tex.nõ. in cle. una de uſur.iuncta gl. nõbili in v. rõnũ.nã libeꝛ ibi ꝓducit᷑ ut fidẽ faciat ↄ ſcabẽtẽ nec ẽ ſoãle ĩ ̊ S uſurariũ:qꝛ eius ↄfeſſio uiua ſi bi ñ pᷣiundicat:ſi ĩ abñtia ꝑtis ↄfeſſuſ fuẽit ut nõ i.c.ij.de nſur.li.vi.nec fecit ibi libꝝ rõe officij: qꝛ tũc de iure ẽt fuiſſet ↄpulſus. ut.d.l.qᷓdam ff. 8 edẽ.⁊ dixi in.c.i.ð̊ ꝓba.ſʒ fecit ad ſuã inſtruc tõeʒ ⁊? nihilominꝰ ꝓbat ↄ eũ ſi eim iducit᷑ ibi ſpã litas ut ↄpellat᷑ edẽ ꝓpas rõnes ubi als non cõ pellẽtur. ut in.c.i.de ꝓba.cũ ibi nõ. nec debemꝰ dicẽ ꝙ ſit alia ſpãlicas.ſ.reſpectu ꝓbonis ↄ uſu rariũ :tũ qꝛ due ſpãlitates ñ debẽt ↄcurrẽ circa igẽ.l.i.E. de do. ꝓmi.tũ qꝛ h̊ nõ colligit᷑ ex illo tex. ⁊ apte ſẽtit h ibi gl.⁊ facit gl.iĩ.l.int᷑ caꝛtulas C. de ↄue.fi.debi.lib.x. Sed nunc ultra alios moneo ubi dubiũ:põe ꝙ libeꝛ rõis aliqd ↄtieat ꝓ ſcribente aliqͥd õ ⁊ ſic factũ cõcernens eandẽ pſonã:nunqd poſſit illa ꝑſona approbare libꝝ quatenꝰ facit ꝓ ſe.⁊? nolle ſtare qᷣrenꝰ facit õ ſe. PMůe.n.i facto ꝙ mercator ſcripſit ĩ hbro ſuo: q ritius ðᷣpoſuit penes ſe cẽtũ poſtea ſcripſit qð ex illis reſtituit ſibi.l.ł qͥd ſiłe dico ꝙ põt appꝛo bare ꝓ ſe:⁊ nolle ſtare qᷓtenus facit õ ſe de quo nr tex. m cõem lect.quã ẽt ſequit᷑ Har.in.l.pu blia.F.fi.ff. depoſi.⁊ loqᷓt in epła tiñ eadem rõ ĩ libro. Ié Mar. in alia ſcriptnꝛa in.l. auꝛeliꝰ F. idẽ q̃ſijt. ff. ð li. leg.?æ ꝑ Cy. in.l.i. C. ð ↄfeſ.ñ m ꝓ ſe:ſicut dicimꝰ in ofeſſione niua noce emãn te in diuerſis oronibꝰ.ꝓ hoc facit qꝛ lIʒ qs poſ lit reſtificari p ſe:ñ tũ ꝓ ſe.xiiij.q.ij.iĩ pᷣn.⁊ hoc tene:lʒ do. Caꝛ. aliud ſenfit in.c.bõe.ij.de poſt. pla.p.c.cũ oliʒ ð cen.ſʒ iſtud põt intelligi i iſir̃o publico:æ dic ut ibi nõ per Inn. Scripota. 3 caſn pᷣnci aut᷑.⁊ ſi contractus tenet ꝙ non tex.ĩ dicto.l. pali:nũquid faciat fidẽ liberatõis õ tertiũ: dicit HBar. i. d. l.nuda: ꝙ aut libeꝛ fuit ↄfecius auct᷑e publici officij.ſiẽ oli faciebãt nũmulaꝛij ⁊ facit fi dẽ:ut.d.l.qdã.ꝗ.nũmulaꝛios ff. ð̊ edẽ.facit.ff.ð adimi. m.l.lutius. S. tutela. Si Vo nõ ẽ ↄfectum rõe publici officij.æ tũc nõ faẽ plenã fide:ut nõ. i.d. S.nũ mularios:ſupple niſi h̊ hẽat cõſuetudo ꝓ S.c.cũ dilectꝰ.j.e.dicit tũ ꝙ cũ hodie cãpſo res ⁊ mercatores qui iurãt i arte ſua ſuccedãt ĩ locũ illoꝝ qui erãt officiales publici: Iʒ ñ hẽant hodie officiũ publicũ:dicẽdũ ẽ ut eorũ libꝛis ſit credẽdũ quo ad ſemiplenã ꝓbõnem ſi ſũt hoĩes ꝓbati ⁊ bõe fidei ꝑ nõ.i.d. .nũmularios: ⁊ ſic põt itelligi 'ᷣm al ũ itellectũ gl.i.d.l.admonẽdi ⁊ i. d.l.in done fidei:q dnt ꝙ pᷣnata ſcriptura fac̃ ſemiplenã ꝓbõnc. Exr nõbis ſing. hũc itellectum ad illas glo.nam S. dedi alios intellectus.⁊ hãc opi. approbat idẽ .. in. d. l. admonendi: ma xime cũ ̊ hẽat ↄſuetudo:que ĩ talibus multuʒ ẽ attendenda:ut nõ. Inn. S. c. ꝓxi. ꝓbat᷑ i. d. c. cũ dilectus. Et aduerte qꝛ Har. loqmit᷑ ðᷣ his mer catoribꝰ qui ſũt approbati in eoꝝ arte.ſecus vẽ ubi quis ꝓpria auct᷑e aſſumi ſibi artem: tũc enĩ dʒ facere ſemiplenã in preindiciũ alterius: cũ ſit oĩo priuata ꝑſona. ¶ Sed qro an iſte liber de beat hr̃e diem ? conſulem. uide Jo.an.in addi. predicta:ubi poſt Mico. dicit ꝙ quatenns pro ducitur contra ſcribentem non eſt neceſſe ꝙ ha beat dictas ſolẽnitates nel ſimiles:ſed quatenus preiudicat alteri debet babeꝛe ſuas ſolenitates: qꝛ equiꝑantur ſcripturis argentarioruʒ:ut.S.di xi. Itẽ deber contineꝛe ex qna cã recepit uel ex pendidit ⁊ ſilia:non tñ requiritur ꝙ hẽat teſtes inſcriptos:ſicut nec illiargẽtarij ad hoc artabã tur: Iteʒ dicit ꝙ iſti poſſunt ꝑ libros alios ſcri beꝛe:ſicut hodie commnnis uſus habet:⁊ ipſi ni dentur ſcrivere quoꝝ nomine ſcribitur.ff. ð re. iur.qui per aliũ.ff. de admi.tu...geſſiſſe: ⁊ ideʒ in tutoribus ⁊ curatoribꝰ.quod nõ. oſtre mo ĩ hac mã qro qualis dʒ eſſe ſcꝛiptura ex qua fit ↄꝑatio.ſo.habemus quo ad propoſitum du plicem ſcupturam. unam ad quam ꝓbandaʒ fit comparatio: æ de hoc qualis debeat eſſe ⁊ quali ter probetur ſatis plene ſupra dictuʒ fuit. Alia eſt ex qua fit comparatio.i.que ꝓducitur ad cõ parationem faciendam cum illa que negatur: ?z iſta dʒ hẽe unam ex quinqʒ qualitatibꝰ qᷓ enume rantur in.l.ↄꝑationes iuncta aut.ad boc.C. e. ut ſit ſcriptura publica nel facta i indicio ul chi rographũ priuatũ cũ ſubſcriptione triũ teſtium ita nt pꝛius ſibi fides ĩponatur:uł ꝓducto ex ar chiuo publico.nel aduerſaꝛius met tanquam ꝓ pria ea utatur in indicio.Ex alia neꝛo ſcriptuꝛa non poteſt fieri comparatio ſecundum gloſaʒ ⁊ HBrr. in. d. aut᷑.ad hoc ⁊æ in aut.⁊ ſi contractus ⁊ hoc facit ad notabilẽ queſtionem:nunquid de ficiẽte ſcriptura qualificata modo predicto poſ ſit index negantem compellere ad ſcribenduʒ de nono ut ſic poſſit fieri comparatio. Mar. in. d. ↄpatiões iũcta gl.i.v.lʒ ĩ ſemetipʒ ⁊ gl.i.d.aut᷑. ad bh:ubi ur̃ inui qð ex cãns pdcos n ſit ↄꝑatio ẽt ſi ꝑs ↄfiteat᷑ ſuã eẽ ſcriptuꝛaʒ.Do. Car. dic᷑ ꝙ utꝛũqʒ dẽʒ ẽ S.tex.illiꝰ aut᷑.ð inſtꝛ. cau.. ſiqᷣſ igit᷑.nã qñ ꝑs ↄfitet᷑ ſuã eẽ ſcripturã illa hẽt niʒ publice qᷓtũ ad ↄꝑationẽ fiẽdã ⁊ ĩ piudiciũ ſcri betis. ⁊ ꝙ poſſit ↄpelli ad ſcribẽdũ ẽ tenẽdũ fʒʒ eũ ad faciliorẽ expeditõeʒ iudicioꝝ ſiẽ iteꝛꝛogut ꝑtes i qᷓũqʒ ꝑte iudicij: ut ĩ.c. cuʒ Joã. j. e. .l. nbicũq;. ff. ð iteꝛꝛo.ac.Ego ið puto latiꝰ tnñ mãʒ explicãdo qꝙᷓ; ipſe faciat nam fateoꝛ ꝙ ex. l. C. ſ. ↄꝑatões C. de fi inſtr.ñ fiebat cõꝑatio ex ſcꝛip tura puata: niſi hꝛet ſubſcriptõʒ tꝛiũ teſtium. ſed poſiea ſuꝑuẽit aut.de his qͥ igꝛe.ad ap..illnd colł.v.qᷓ diſpoit ꝙ ſi ꝑs utit ſua ſcriptura nt ꝓ pria pot ex illa fieri cõꝑatio.⁊ ſic tacite innit:q; nbicũqʒ certũ ẽ ſcriptuꝛã ẽe ꝓpᷣã põt ex illa fieri cõꝑatio. huic poſtea ſuꝑuenit ant᷑.ð iſtꝛ can.ubi naꝛꝛat᷑:ꝙ qͥdam exoꝛta dubitatõe fuit cõpulſus ad ſicribẽdũ ut ſic poſſʒ ᷣneniri ad ↄꝑatõʒ:qua ſi innat idubitatũ ẽe quẽ poſſe cõpelli ad ſeribẽ dũ. Ite adduco duas alias ꝛ0es extꝛinſecas.pꝛi ma ꝙ lex n dʒ ce ipoſita vᷣbil ſʒ ꝛebꝰi. c. comiſſa ð ełc.li.vj. Ad qͥd geexigi dʒ ſubſcꝛiptõ teſtiũ ł ꝙ ꝑs utat᷑ ĩ iudicio:ex q certũ ẽ ꝙ tpᷣe illã ſcꝛip tura fec. iſte.n. ſolẽnitates ſeu q̃litates req̃rũt᷑ ut liqneat illa ſcuptuꝛã ẽe ꝓpã q ceſſaꝛe dʒ:ex quo claꝛius liquet eã ẽe ꝓpᷣa:ut qꝛ ↄfitet᷑ ul ſcꝛibit in pñntia iudicis:ð ap.cũ ceſſãte:⁊ fruſtꝛa fit ꝑ plła qð expediri pot ꝑ pancioꝛa.nõ.n.dʒ ius uti ſuꝑ finis remedijs.l.ᷣ ſtipło. S. dinus.ff ut leg. no. ca. ⁊ in.c.ſiẽ de ꝓba.⁊ qð ibi dixi. Scðᷣa rõ ma gis urgẽs. nideo eim ꝙ iudex ↄpellit ꝑtẽ ad rñ dẽð poſuõibꝰalteriꝰꝑtis ad re lenãdũ illã ab onẽ ꝓbãdi i.c ij. ð teſt.ſi.vi.⁊ ĩ cle.ſepe ð vV.ſi.cũ ſi. ergo fortiꝰ dʒ poſſe cogẽ ad ſcribenð ut fiat cõ ꝑatio.⁊ dicit h̊ do.Caꝛ.ꝙ ipe Haꝛ. mutanit in h opi.ſuã ut reꝑit in quibuſdã ſcꝛiptis ſuis ⁊ ceꝛ te ſi n mutauit ðbuit mutaſſe ꝑ pᷣdẽa ꝙ notabis Er ex pᷣdẽig olligẽ mitas ſpẽs ſcripture autẽtice. Mue ueio ad Fʒ pᷣncipale dictum hꝰ c.uʒ ad mam ſigilli ex ꝗᷓ reſultabũt ſpẽs alique ſcript᷑e autẽtice:⁊ obmittã h̊ qᷓ nõuit Inno.s.c. ꝓxi.⁊ hic an ⁊ qñ credat᷑ ſigilł platoꝝ qꝛ ple di xi ĩ.c.pꝰ ceſſiõʒ.s.de ꝓba.Sʒ reliq; mãm ſigilli h tactam ꝑ eũ bꝛeuiſſime concludã ꝑ.v. qones OMria ſit qe ðbeat ce ſigillũ ut fidẽ faciat. De cũda an ſufficiat ſigillũ ẽe caꝛthe ipᷣſſũ an vo ꝛe qnirat᷑ ꝙ ſigiulãs expmat ſnũ ſigillũ appoſuiſſe. Tertia an poſſit qͥs ſignare alieno ſigillo ſeu a nullo. Quarta an eps poſſit alicui ꝑſõe ſigilluʒ ſuũ cõmittẽ ut nice ſua ſigillet. Quita ⁊ ultia an ſigilũ appoſitũ cedule ſeu carthe nacue data cõ miſſario piate poſtea ſcribẽdi faciat fidẽ reſpec tu ſcriptᷣe poſtmodũ facte. uo ad pmã cõ cludo pꝰ Inn. ꝙ ſigillũ dʒ hꝛe certos carateres ut ſic poſſit cognoſci ł certas las legibles.cum glit n ꝓbet. ut i.c.int᷑ dilectoſ.j.e.cũ alia re pu ta coꝛꝛigia q ñ ſit diſpoſita ad ſignãð ł ſigillãð ſigillari nõ pot: ad H.l. qad teſtiũ de teſta. ff. z. c. ¶ Ge ſde inſtru 7 ſignificauit. j. ð ap. Itẽ dʒ eẽ autẽticũ puta epᷣi n alteriꝰmagni niꝛi.⁊ h̊ qñ pſtat anct᷑eʒ ſcꝛiptuẽ pncipalit᷑: puta qꝛ ſigillat in facto alioꝝ:ita loq tuꝛ hic. Si Vo n pᷣſiat aucteʒ pᷣncipalit᷑ ſʒ faꝛio: qꝛ ſigillat nt teſtis:tunc ſufficit ſigillum ſuũ pᷣna tũ apponẽ:dũmõ ſit ceuũ modo pᷣdicto.d.l.ad teſtiũ. S. penulti ff. quẽéadmodum teſta. ape.l.ij. cum ibi nõ¶ Idem eſt ſi contrahens obligat ſe ſigillo ꝓprio licet priuato.ff. depoſiti.l.publia .l.ij. C. de ꝛeb. alie. nõ alie. z. S. dixi.?⁊ quod dẽʒ eſt ð ſigillo idem eſt in anulo:dummodo ſit ſcnl ptus ad modum ſigilli modo pꝛedicto. nam nõ eſt finda nis in nominibus: ar. de pꝛocur.pe titio.nam ſm Inno. quod nos uocamus ſigil lum ius ciuile appellat anullum. Et hodie multi tales anuli reperiuntur. æ uide bon. tex. in. c. in nomie. xxiij. di. Ad faʒ queſtionẽ an ſufficiat ſi gillum eſſe carthe imprefſum Inno. ponit dnas opiniones. Drima nut non ſofficiat miſi is qui apooſuit dicat ſe appoſuiſſe: aꝛ.ff. de teſta.l.pe nulti. 2. C. de teſta. l.ſi unus et.l hac conſultiſſi ma. Secunda opi. cui nidetuꝛ ipſe Inno. inbe rere eſt nt ſufficiat ſi in carthba ↄöᷣhentium nel lo quẽtium contentorum ſigilla apponantur:etiaʒ ſi n expꝛimant ꝙ ſigilla ſna appoſueꝛũt. C. aꝛbi. tu. l. fi. ?. j. e inter dilectos.hoc tamen limitat ne rum ſi talia ſunt ſigilla quibus credendum eſt: ut ſigilla ep̃orum ⁊ infeꝛiorum pᷣlatoꝛum ſaltem in his que ſpectant ad iuriſditionem ſuaʒ ꝛeſpec tu iſtorum inferiorum: Cꝛedo ꝙ in boc Inno. n loquatur ꝑfecte. unde diſtiguo ſic: ꝙ aut ſigil la inſerta ſunt ipſoꝛum quoꝝ noie fiũt inſtrumẽ ta:⁊ ꝓcedit hec fa opi:nam pᷣſumunt᷑ appoſita ad prebendam fidem ſcripture ⁊ de ↄſenſu ipſo rum:niſi aliud ꝓbetur: ut in.l.ij. E. de reb. alie. non alie. ⁊ in. c. tertio loco de proba.⁊ boc caſu non requiro ſigilum autenticum: ſed ſufficit pri natum ipſorum ↄhentium ut. S. dixi ut lunt ſigilla alio z ꝓcedat pᷣma opi.ut n ſufficiat ap poſitio ſola:ſed opʒ ꝙ ipſi ↄhentes uel is cnius eſt ſigillam atteſtentuꝛ ad quid illud ſigilluʒ fuit appoſitum: alias preſumitur adulterinum in du bio ⁊ falſo appoſitum. cuʒ in dubio ſigillum dʒz congrueꝛe dignitati ſigillantis ⁊ mateꝛie deſcꝛip te in cartha ſigillata: ut. aperte ꝓbatur in. c. int dilectos.ꝗ.·eo. ⁊ facit quod dicam in ſequenti.q. d reꝛtiam queſtionem dicit Inno. ꝙ ſi qs haber ſigillam proprium:tunc ipſo ⁊? nõ alieno ſigillare debet: alioquin non prodeſt niſi ex cã fiat:ut ſequitur.nec mirum quia nec proprium ꝓdeſt ſi ad aliud officiuʒ eſt deputatum: ut.d.c. ſignificauit de ap. Si ãt nullum ſigillum propri um habet uel non habet pꝛe manibus uel non poteſt aliud habere de facili:tunc poteſt vti alie no ſigillo. debet tamen exprimere ſecundnʒ enum cuius ſigi lo ſignat et quaꝛe alieno. et ponſſin 4 rõ eſt:ut nʒ diſcerni poſſit quo ⁊ a quo:⁊ ex ꝗ cauſa ſignatum eſt inſtrumentum. naʒ ex moltis 2z diuerſis canſis apponuntuꝛ in liis ſubſcꝛiptio nes et ſigilla quandoqʒ enim in ſignuʒ cõſenſus M , MoN 4 ent,, nuln 1 (6 S S gieerti S S tiliu,/b e Suun. fd 4 tein Acntnd ec ſun jboch A erſchreſcchudn, tecretusiit s . jinptini Nnni ciwe nnilaprrnl the in mivigitwnunanm lu⸗ lc tfa ut en ca Nunen caliu r vii ſbim unſf in eru vuin M nim nr ri unail weſan we niis⸗ mtzhohonreinccd In Mriſnemtr fisſ nmnst Hödretekektcvnchetinsut decrlerdnindcnettcckore Nrblincſelct m gumnan ACENawedcriedenn ddur GawcRndikeduttin MertdErurumamin Pöilſcbotgticnlgoaet⸗ Nan Pugihmgtite Nsibtinchgegnt nlni nipoeloanne /,⸗ tlan ſunn = ſirurinan tſapeetn e * iune ſiee ð guaitlr R in tgt irn ie Elelra dd Aß i negi aſfate ii, wilöſt ai üſzrntlf N iſhingtann 5 ien lcer nni Kkinannioenn⸗ . 1 ndtn ſotli 4 Uis in Tofminibus,, 1 j n fn Fno nog o, Nun gvoc ro en rrnte n nimn,ebite inn 3 mäfzen ne 3 rinnſm Zng en Diumlim ſiſfen nit dintſe . illufti . Cde Anihliwaln ndn nna uin 4 Kboſſcerſtinante gämem ſnmmo ſlulugntiru lt 1 Ktie inralnmg inetinn in iau ſr ial, iix mntnmne hbgimtiſnm ilmun in Ham imm uinllumn li ht tom mmnim uhntu ⸗ i anmm glar onge Aligro ie e / mnem ſon ipommn gtop wt füriſnni Ut ult de fnohenmn ſormii inn umangfuinnn Kn unddind pene miRNNdd⸗ mAANN NNNNNNAt Guanim uunmnid ill W GGNDNIINNà i ahum NincmCN Newſrinzgiiunui Anslan ndenm Acni i conedus Brinn a bioſs boo t hilo nnlhentn⸗ ſotſi awlden nn ſ⸗ rund nanaden 7 m. 2 —— unl 1 ſoun der cd N õ “ 31 l A i ot⸗ , iene leiem ed Jun n ⸗ mndhans n “ nignne n⸗ i (vins ſien⸗ in oſtc 1 ard mmmn, . en e⸗ un⸗ aGH .xij. q. ij. ſine exceptione æ. S. de ꝓcu. c.i.qnqʒ in ſi gnum teſtimonij. ff. de pigno.act.in.l.gaius:qnʒ in ſignum auctem ppſtantis.xij.q.ij.ſacꝛoꝛũ ⁊.c.cuʒ re dẽptoꝛ qnq; in ſignũ ↄfirmatõis:ut :codem inter dilectos: ? multis alijs ex cauſiſ¶ Er quo infertur fm eum ꝓꝙ ſẽꝑ dʒ expꝛimi cuius eſt ſigillũ:æ a quo apponit᷑:? ꝓpter quid apponit᷑.⁊ nõbis hec neꝛba qꝛ quotidiana:⁊ faciunt ad ea que dixi in pᷣcedente qõe.dicit tamen Inn.ꝙ ſi in lr̃a hec non ſpecifica rentur nõ habet uiciare:dũmodo ex alijs circunſtã tijs poſſint hec dephendi. Eps tamẽ ſigillando cuʒ ſigillo eccleſie non intelligitur uti alieno ſigillo fᷣm Juno.qð nõ allegat.c.in noĩe pꝛis.lxxiij.di.⁊. vij. q.i.ſciꝛe.qð ego itelligo qn eſt ſolitus cum illo ſigil laꝛe ſecus:ſi tin caplłin cum illo ſigillat ar.in.c. ſigni ficauit de appel. eaur wegaana qõem ĩ qua dicit Inno. epiſcopum poſſe alicui honeſte peꝛſone ſigillum ſuum cõmitteꝛe:⁊ ſᷣm poteſtatem ſibi daraʒ poterit is cui fit ↄmiſſio ſigillaꝛe de his que ꝑtinẽt ad epᷣm. puta cãs ↄmitteꝛe:citare:confirmare: ⁊ ge neraliter oĩa alia que ſibi ↄmiſſa ſunt poteꝛit expe dire ⁊ ſigillaꝛe ẽt ſi platus cuius ſigillum eſt eas nõ uiderit ſigillare.ſic eni uidemus papã ut.j.ð crimi. fal.c.dura æ multos alios platos.dicit tamen ꝙ in ↄctibus aliarũ ꝑſonarũ nõ dʒ noĩe epi ſigillum teſti moniale apponeꝛe:niſi ⁊ ipſe eᷣus interfuerit ipſi ctui:cũ teſtimonium ſit tantũ de uiſu ⁊? auditu:⁊= de his que teſtis nouit.iij.q.ix.teſtis:⁊ ſic oqui auc. de tabel. . nos auten cꝛedimus. Si vo hꝛet cõſue t udo:ut is qui hʒ ſigillum talia inſtr̃a ſigillaꝛet etiã abſqʒ ↄſcia epi nõ dãnat Inno.conſuetudineʒ nec etiam hoſti.nam uidi hoc fieꝛi noĩe ipſius cnius eſt ſigillum: æ H nõbis maxie in eo q Inn. ſentit ſigil lum epi dare auẽtem inſtꝛis ſuꝑ gctibus ⁊ ſilibus: Iʒ nõ ꝑtineat ad officium epᷣi:⁊ ſatis h̊ facit iſte tex. 2 uide quod plene dixi in.d.c.poſt ceſſionem de ꝓ bat. in ultia qõe dicit Inno.ꝙ aut tradita eſt ptãs ad certum articuluʒ inſcribendum in huiuſmodi ce dulis: æ tunc ſi aliud inſcribat ibi.⁊ de h̊ conuincat poterit tanqᷓ; falſarius puniri:aut data fuit gnãliteꝛ ptᷣas ad ſcꝛibenduʒ quicquid placueꝛit: ⁊ in h̊ ponit tres opi. Dꝛia qꝙ ualʒ quicqͥd ibi ſcꝛibit etiam aliũ obligãdo dũmodo tale quid inſcꝛibat᷑ ad qð conſti tui poteꝛit pꝛocuratoꝛ. Scda opinio ꝙ nihil po teꝛit ibi ſcꝛibeꝛe ad obligãdum alium:niſi ſolum illũ cuius eſt ſigillum. ¶ Zeꝛtia opinio in qua uidet᷑ re ſideꝛe Inno. ꝙ nec illum cuius eſt ſigilluʒ obligare põt nec aliquid ſcꝛibeꝛe quod de iure ualeat:qm ille cuius ẽ ſigillũ dat auctem ſigillo:⁊ ſigillum dʒ dare fideʒ ſcꝛipture:⁊ ſcꝛiptura gᷣctui. Sed in caſn noſtro hoc non poteſt cõtingeꝛe: quia ex quo ſcꝛiptura nõ eſt facta tempoꝛe quo apponitur ſigillum non eſt ali quid cni ipſum ſigillum pꝛeſtat auctoꝛitatem: ⁊ pꝛo hoc optime facit.c.ad audientiam de eccle. edifica. Itrem multa inconnenientia inde poſſent ſequi que uide hic peꝛ Innocen. uide etiam Innocen. in. c. .ij. de ſolu. æ notabis iſta: quia ſepe pꝛincipes ⁊ pꝛe lati dant huiuſmodi cedulas uacuas ſigiliatas eo rum pꝛocuratoꝛibus ⁊ nuncijs:ut ſcꝛibant in eis ſʒ tempoꝝ ⁊? locoꝝ idigentiaʒ ſeu exigentiam:quando (Erlinens dant ſigillum ſimpliciter.ſi eniĩ de h̊ ↄſtaꝛet nõ facẽt talis ſcriptura fidem nec ſcribens eſſet imunis a fal ſuate cũ ſcubat las in uno loco ⁊ in cartha ſcribit aliun locum ⁊ tpᷣs ut he apꝑeant date in ꝑnbus +£ litteri g. Caſus. Reſcꝛiptum apoſtolicum ꝓpteꝛ ra ſuram in loco non ſuſpecto non cenſetur lonen nmentaune-Eͦs diuiſio fa ibi di cimus. ð ibi copiã iuncta gl.prima ꝙ ꝛeſcꝛip tum ipetratum ꝑ alteꝛã ꝑtẽ efficuur cõe ſaltem poſt citationẽ. uide in h̊ qð dixi in.c.ex ↄqueſtione de ꝛe ſti. ſpo. ie rel io facta in narratione rᷣpti uel pꝛiuilegij nõ cenſet᷑ facta in loco ſuſpecto:quod tn intellige ut.j.dicã. Ex quo a ↄꝛio colligitur ſecꝰ eſſe ſi foꝛet facta iu vᷣbis diſpoſitis:qð ꝓcedit ẽt in aliis inſteis: ut in.c.cum uenerabilis de reli.domi. ſed fallit in diſpõe fauoꝛabili: ut in legato libeꝛatõis ut in.l. ꝓxime in fine.ff. de his que in teſta.dele.un de qu antuncunqʒ fiat ibi cancellatio non per hoc uiciatur legatum libeꝛatõis:⁊ hoc intellige quando dubitatur an teſtatoꝛ noluerit illud delegare an icõ ſulte hoc pꝛoceſſerit:ut ibi nõ.Si aũt appareret de uoluntate:tunc in dubio tolleꝛet legatum:ad hoc.l. cancellaneꝛat.ff.eo.⁊.l.ſi unus.C. de teſta.ubi nõbi liter dicit Marto.legatum ad pias cauſas indican dũ ut legatum liberationis quo ad priuilegium ſu pradictum. o ꝙ reſcriptum ad lites non dicir priuilegium.eſt enim reſcriptum ᷣm ius: quia man dat ius ipetranti fieri. priuilegium vo eſi pꝛoprie ⸗ ius.iij.di. priuilegia:de quibus uide qð nõ.in. c. olim ie. V. ſigni. ? in.l.beneficium. ff. de ↄſti. pꝛinci. Mõ penultimo ꝙ ſtꝛictius iudicatur priuilegiuʒ ꝙ; ꝛptum ad lites. unde facilius preſumit falſuas in priuilegio ꝙ; in reſcripto:ad hoc.c.penul.de crimi. fal.æ quod nõ. Inn. in. c. epi. j. de rebus eccle. non alie. Altimo collige ꝙ licite abraduntur inſtrumen ta in loco non ſuſpecto ſi deprehenditur erroꝛ. An autem poſſit quis coꝛrigere ⁊æ abradere ſi deprehbẽ dit ecroꝛem doc.hic uidẽtur cõir ꝙ non:quinimo ſi hoc pꝛeſumeretur caꝛeꝛet omni commodo reſcrip ti:unde dicit Hoſtie. ꝙ in curia eſt canon late ſnie excommunicationis in quemcunqʒ alium ab offici alibus ſuper hoc in curia deputatis qui in reſcrip to bullato nel notato aliquid ſaltem unam figuram uel lr̃am uel etiam dimidiã abꝛaſeꝛit:deleueꝛit: dimi nueꝛit:compleueꝛit:uel mutaneꝛit: ſine illius ad quẽ ſpectat data licentia: ⁊ dicit ꝙ ſepe h̊ publicatur in curia: ut non poſſit quis pꝛetendeꝛe ignoꝛantiam .ff. de inſti.l.ſed z ſi. F. de quo palam ⁊ infra de iu deis ita quoꝛũdam ⁊.xvi.diſtin.quod dicitis: ⁊ ita ſtricte hoc ſeꝛuat curia:ut cum magna difficuliate abſoluat ligatos. poſſet tamen impetrans ſine ali qua pena dilaniare:ac ẽt ſi illa uult nõ uti:⁊ nõ hoc ut mũ.nã licitũ ẽ cuilibet iuri ſuo renunciare:⁊ nide de hoc quod plenius dixi in dicto.c. ex ↄqueſtione. Hẽs etiã ex pdictis ꝙ ſimplex nõꝛius qui litteꝛas apbłicas ſcꝛipſit nõ poteſt illas coꝛigeꝛe ſine licentia officialis ad H̊ deputati:unde facit h̊ ad queſtioneʒ: an in alijs inſtris poſſit notarius coꝛꝛigeꝛe uel ad deꝛe ſi compeꝛit ſe eꝛaſſe:quod tractanit do. Ant. n Sed tu uide plene ꝑ Jo. an. ſuꝑ data. vj. li.in no nella:æ ꝑ Mi. in.l.barbariꝰ. f. ð offi. pto. ꝑ archi⸗ xxxv. q.ix. F. i. in ſpc. de inſtru edi. S. inſtm. v. nun quid cõfecto ⁊ ibi in addi.ꝑ Jo. an. æ eumdeʒ eo. ri. F. oſtenſo. v. qͥd de Zctibus:⁊ ꝑ ſpe.in.d.c.inſiĩʒ vſ. quid gꝗ ſi in nõ.unũ tñ tene menti ꝙ ubi nota rius facit unã inteꝛlineaturã ⁊? abraſioneʒ ſi uult ut oiĩs ceſſet ſuſpitio atteſtet in fi. inſtrumenti ꝙ ipſe il lam interlineaturã uel abraſionẽ fecit ad hᷣ Har. et tex.in.l.i.ff. de his ꝗᷓ in teſta. delen.⁊ ꝑ dictuʒ archi dia in. d. F. i.? ſi ꝑs corrigit uel abradit inſtrumẽ iũ dʒ pumri de quo uið glo.in. d.l.i. in vbo ſubſti tutus:? tex. cũ ibi nõ.in. c.oliʒ de ꝛecſcrip.⁊ in.c.cũ oliʒ de offi. dele. intellige añ doloſe facit circa ſub ſtantialia uel circunſtantias negocij. nã ſine dolo nõ cõ ni titur falſitas: ad h.l.i. . ij. ff. de fal.ñ. ecus pu tarem ſi ꝑ ſimplicitatem conigeꝛet aliquid qð ẽ ey ſubſtitialia uel circũſtantias negocij:ut cognomen uel quid ſimile: ad ̊ qð nõ Inno. in ſimili in. cefa ternitatis de heꝛeticis ? p Har. in. d. l.i. C Op. ʒ teſt v ꝙ ꝓpter abraſionẽ ꝛeddat᷑ inſtem ſuſpe ctum: ut in. .fi. C. de edic. dini adri. ¶ Soluit gl. .ij. ꝙ hec fuit 20 dubitãdi in tex. ſed 20 decidendi i Srium ꝛedditur in littera.non enim pꝛocedit Zrinʒ ſi abraſio fuit facta in ueꝛbis narratiuis ⁊ in nõibꝰ poſſeſſionum. Sed ̊ ⁊ z tex.oppono.nam ⁊ in vbis narratiuis ⁊ in nõibus poſſeſſionum tã in pri nilegijs qᷓ in ꝛeſcriptis poſſet poni fraus. None enim ꝙ in priuilegio cõceditur mihi una ꝛes parua et illa cancellata ꝛeſcribitur ꝛes magna. Item pone ꝙ in ꝛeſcripto repoſui ꝛem magni nalo ris adiecta clauſula generali:ut ſic poſſem trãſire ad pares 08 als non licebar: ut in. c. ſedes de ꝛeſcꝛip. So. ꝓpter H Srium Jano.⁊ abb.dicũt hũc tex.nõ ꝓcedeꝛe in priuilegijs ſeu ꝛeſcriptis originalibus:ſed in confix matorijs dũtaxat: quaſi dicat ſuſpitionem tolli ĩ cõ firmatorijs peꝛ originalia: æ ideʒ dicit tenẽdũ ead ẽ 25e in inſĩis donationũ uel alioꝝ ↄctuuʒ: æ uidet᷑ tenere ẽt Jo. an. ſuꝑ gl. ultia:ſed certe hec ẽ nimia ꝛeſtrictio æ nulo modo iudicio meo litteꝛe huic cõ ſentanea: qnimo dico potius ex lĩa colligi Sriũ: oꝛ cuʒ tex. hic arguit a foꝛiori de priuilegijs ad ꝛeſeri pta: ſi tex. intelligeꝛctur de confirmatorijs ? uerital appareret in originalibus nullum fuiſſet dubium. Item eſt maxima diuinatio ad iſtum tex. maxime cũ non ſoleant in reſcriptis emanare duo paria lit teraꝝ. ſ.originalia 2 confirmatoria. Itẽ ſi ueritas patuiſſet hic in originalibus h.c.fuiſſj de indubio: nee papa ridiſſet ꝑ ſimile prinilegij: ar.c. cum ĩ iu re de offi.deleg.⁊ fugiendi ſunt intellecius inrium qui reducunt iura ad caſum nõ dubitabi em: ut i. l. .i. ſt. ad municip. z in.l.qð labeo.ff. ad carbonia.⁊ foꝛte ob h̊ Goffꝛe. poſuit hic alium intellectum in telligendo.ſ.tex. de modica mutatione litteꝛe uel ſyl labe. Secus dicit ſi in toto nomen raderet᷑.ar.S.c. ij. de do. contu. niſi m eum cõſtaret raſum ꝑ ma num eiuſdem ſcriptoris qð ẽt peꝛ cõpationẽ eiuſdẽ littcre conſtare poterit ad h. C. e.ti.l.cõꝑationes. do. An. in effectu vr ſic ſeqni menteʒ Innocen. et MHoff. ut itelligatur lia qn ex pcedẽubus ⁊ ſeauen ¶ He ſ.. ſtrumẽtoꝝ inſtẽm eſt cancellatũ in certa ꝑte. Sed magis qubiũ tibus conſtat de ueꝛitate reſcꝛipti in abꝛaſo loco: uſj quãdo peꝛ aliam ſcꝛipturam apparet de ueꝛitate uel quãdo conꝛectio fuit facta de eadem manu.pᷣ ulimũ quo a etiam fuit goff. mihbi non placet.nã duo requi rũtur ut abꝛaſio nõ uiciet. pꝛio ꝙ in loco nõ ſuſpec to. ſcðo ꝙ repo ſita ſit ſcꝛiptura de eadem manu: ut nõ. in dicto.c. cum ueneꝛabilis de reli. domi. Non eꝛgo ſufficit ꝙ eadem uideatur manus ſi in loco ſu ſpecto eſt facta: qꝛ de facili ſimilatur litteꝛa alteꝛius: unde hec ꝓbatio que fit ꝑ ſolam ↄꝑationẽ ẽ fallax: ut dicit tex. in auẽ. de inſtru. cau. in pꝛincipio peꝛ pꝛi mã colnmnã. do. cardi. ex alio capite impugat diciũ goff. qui intelligit Zam de mutatione litteꝛe uel ſylla be. dicit enim hoc non pꝛocedeꝛe cum abꝛaſio liueꝛe ue ſyllabe fit ĩ loeo ſuſpecto de quo nos loquimur intelligendo pꝛout 5 dixi. ¶ Ande dat ipe tenium inte lectum: ut litteꝛa intelligatur tam in pꝛiuilegijs oꝛiginalibus ꝙ; cõfirmatoꝛijs ꝙᷓ in alijs reſcꝛiptis: 2 hoc quando abꝛaſio eſt facta in narratione facti: quia illa ſubiacet pꝛobationi: ſed ceꝛe iudicio meo boc non tollit ↄtrariuʒ eius quod s foꝛmaui maxie dum dicit la de poſſeſſionibus. Itẽ potuiſſet quis narrare falſitatẽ impꝛobabilẽ æ timens careꝛe pmo do reſcꝛipti iuxta. c. ſuꝑ litteꝛis de reſcꝛiptis abꝛaſit illam narrationem: æ aliteꝛ narrauit negocium.quis enim negabit reſcꝛiptum eſſe falſum: quare dico po nendo quartum intellectum lr̃am intelligenda an in loco non ſuſpecto facta eſt raſura ⁊ non ſit ita ma gna ꝙ inducat pᷣſumptionem fraudis:hoc apeꝛtiſſi me uoluit hec litteꝛa dum pondeꝛauit narrationé fa cii cum nõ ſit nenſile ꝙ quis falſet lr̃as de iuſticia que faciliteꝛ obtinentur:ut in. c.penult.de cꝛimi.fal. 2 ita intellige de nominibus poſſeſſionum. Done enim pꝛiuilegium ↄceſſum peꝛ h̊ ueꝛba:concedimus tibi omẽs eccleſias que ſunt in tali caſtro quas hbis uocabulis duximus expꝛimendas eccliaʒ ſancti Hi colai ⁊c cene abꝛaſio in nomĩe nõ habet uiciare cũ ad cautelam fuit facra ſpãlis mentio cum cõpꝛeben derent ſub gñalibus vbis:ul pone ꝙ eſt tali modo ↄceſſuʒ ꝙ ſubiacẽt ꝓbatiõi: puta cõcedimus uobis oes ecclias peꝛ nos cõſtructas quas pntibus duxi mus nomibus expꝛimendas eccleſiam ſancii Anto nij ⁊ẽ. cene abꝛaſio in nomine uiciabit:qꝛ oʒ pꝛoba re que eccleſie fueꝛũt peꝛ eos conſtructe iuxta nõ.in c. inteꝛ. . e. ⁊ idem dic in ſitibus. nõ enim poteſt in his dari ccꝛta regula:ſed bonus index ex narijs cir cunſtantijs hoc arbitrabitur EVitimo queꝛitur pone ꝙ raſura ſit facta in loco ſuſpecto nũquid ui ciabit totum inſtrumentuʒ an ſolum illam ꝑtem cui inbeꝛet. Oldra. tenet ꝙ non uiciat in totũ ut recitat Hal. in.l.fi.in quarto Srio.C. de edi. diui.adria. Secus in dicto teſtis. nam illud uiciat᷑ in totuʒ ꝛõe ptis falſe.qꝛ teſtis ex h̊ͥ ꝛeddit᷑ ꝑiurus:ut pꝛobal in .c. pura.iij.q.ix.qdᷣ nõ.⁊ intellige qn inſtim habet plura capitula ſeꝑata:ad hoc qð nõ. Innoc. in. c. f nitas de hereticis. allego ẽt bonum tex. in. c.ſi eo tẽpore de reſcrip.li.vj.ubi pʒ ꝙ ſurreptio cõmiſſa in una gꝛatia non uiciat ꝛeſcꝛiptum reſpectu alteri? gẽe:et hoc ſatis mihi placet qn reſcriptũ uel alind tirttigihnit lmmslennnl imnd (ſorttce :alemn inn giurn icir min uuluiGrin, a ercnnidman i Iuennmmii tdAinα gr,lrttz iuk imi nd N rliniceinaianier onu aicecſntincn dnceffts Ceremgkfmunmtout Prſartoo toroiſtmi ansmmn Cttsgigondmitlarnunmn ctinccclenannenme etiaitdadagt rir Uin bnuntd Iuant NGrrolrias euanad Drdittünimi tnsrdl (Nörtre inn ithinin ntttiunn Afiopkannitegi,ms plinit tte hag Nrißlini ent ieng,, Rber iongini nen 11c,mn zut id Ee ſaue Anin lgtiin ſun lhßifenird oz. idainnne. Mnniarfß ſ̃ͦſtſint rchiinih Muran loco. tfact ean e * fembin Anden unn 5 iun nicier Duani noe ud ſrder Prio Pinſocdr d er abutzce Anm neꝛabils e lel. 0 l n nidenur nnn nnn hon B nus ſiin o facili ſimilatur linen dar lit , ſolam yin,; . . 8 alio captte npugari mutatione littere eiſfl deceher cmn abꝛnſio liner Krco quo nos gbimn n. Ence chr ihe eninn inieligatur tamn in Pꝛiullegijs mmtonſs in aliſs reſcuptis: deſt kaen in arranonefacn, bamont ſed ceue indicio ne⸗ inz eins qod 6 fommani meyie cſionvs Re potulſeris Nobablle nimens carere oo ſuplinens ge reſciptis buſt 1 aliter narranit negociumn. qis Muneſſe klium: ouare dieo po lecmun ſan ineligengi qn in 1i ſt uſum ? non ſt iin ma monam fruudls: hoc apeinſſ in pondenuit narranone fa P quis falſet lias de iuſtlcia ꝛut in.c.penult. de aimi ſel. bus polleſſionunmn Pode umn per b eda:concedinus ſon in n cadro oasis umendas ccclan inen i in nonſe no vaber vicialech 1 Gois menni cunn (hud Wis done Jcſtuin nae Pwandupurn cocecinmno ol⸗ cNrvcns nas hilttoch bimendas ecceſon ſancul õ ir per eos conſtucr um 1dic in ſtibus. no enin e ll:ſed bonug indel. un birrebinnr. Vluno ſac in loco ſuf o nici inabn eſt qn continet falſitatem ꝓ ꝑte nõ quid uicietur in totum de quo uide bo.gl.hᷣ diſputanteʒ.ix. di.ſi ad ſcripturas ⁊ peꝛ Inno.⁊ alios in.d.c.fꝛaĩnitatis ⁊ per ſpe. in. ti. de inſtru.edi. S. inſtrumentum v. quid ſi aliquod inſtrumentum: ⁊ hec ſufficiant. Caſus. Redar „N Ccepimus. uemipriiegiig ꝰge falſo iudex faciet illud exiberi coraʒ pa ucis ⁊ in loco congruo ? ſecuro: ⁊ interim ſtabitur ſnie late ꝑ illud. In prima ponitur paꝛtis deciſa pe tirio. In fa pape ꝓuiſio ibi cũ pꝛiuiegia. ¶ Hõ. ꝙ et ſnia lata fin tenoꝛẽ pꝛiuilegioꝛũ pñt iſta priui legia de falſo ꝛedargui.ↄcoꝛdat in ſimili ſupꝛa deꝓ bat. qʒ. ¶ NMõ fo caſuʒ in quo quis cõpellitur ipſa oꝛiginalia ꝑti ondeꝛe palpanda ⁊ exaĩanda.ſ.cũ ea uult de falſo nõꝛe 6. ibi difficile ſit ꝑiculoſũ ꝙ non debet quis compelli ad ꝓducẽdum oꝛigina lia in loco ꝛemoto ꝓpter ꝑiculum ĩteritꝰ.⁊= iõ oſiliũ eſt ut prius ſolẽniter exẽplent᷑ iut᷑ mãm tradendam j. e.c.fi. Et ex hoc ⁊ ex tex. arguit Moſt.nibil dit᷑ ficile uel ꝑiculoſũ debeꝛe pcipi ꝑti ꝑ iudicem: aliter Fm eum poſſet appellare hac cã expᷣſſa:qð eſt bene nõndum. ¶ Mꝛo quo allego bonum tex. in. c. ex pte.i. de appella.⁊æ cemẽ. paſtoꝛalis de re.indi.⁊ de pceptis eriudicialibus nide pulchꝛe per Inn. in. c. ad aures de tempo. oꝛ. dicit tamẽ hic hoſt. ꝙ inter difficile æ facile ⁊ ꝑiculum ⁊ ꝑiculum arbitꝛabi bo nus iudex:ar.j.de ſpon.de muliere ⁊.j.ut lite.non cont. accedens.ij. Ego in papa dico obedienduʒ ẽt ſi mandatum ſit durum dum ex certa ſcia pꝛecipiat ut in.c.in memoꝛiã.xix.di.dũmõ non contineat pec catum nel ſcandalnʒ inde rimeat: ut nõ Inno. in. c. inquiſitioni de ſen. excõ.et uide Jo. an.in.c.ſigniſi cauit de offi.oꝛ.⁊ in.c.cum adeo de rptis 6. 2 tene menti ꝙ ſemel impugnantti priuilegia de falſi tate poteſt per ſupeꝛioꝛẽ ſtatui certus teꝛminus per emptoꝛius ad ꝓbandam falſitatem ſi in termino nõ fecerit iponet᷑ ei ſientium in ꝑpetuuʒ:⁊ ſic fert ſnĩa diffinitiua lit. nõ ↄt. cũ agit᷑ ↄdictõe.l.diffamaꝛi.C. de in inge. manu. æ uide ꝑ Inno. in. c. cõquerente de offi.oꝛ. ⁊ in.l.titia.ff.de accuſa.⁊ ibi de pᷣ plene per Har. 7 ꝓcedit etiã ubi ifamaret᷑ ꝑſona:ut in iuribus pꝛeall. ¶ Mõ ultimo ꝑptem nõ ↄpellandaʒ ad oſtendendum oꝛiginalia in iudicio nec etiam ad ea ibi exhibenda:niſi locus ał ſit tutus a ꝑſonaruʒ multitudine. Sufficit ergo ꝙ ipſa oꝛiginalia diligẽ ter iſpiciant᷑ æ copia ꝑtibus tradat᷑ uel in iudicio ex hibeat᷑ ubi opus eſt:ut.j.c.ꝓxio.Et uide quod nõ in. c. qm õ de ꝓba.⁊ in.c.cum in iure de effi. dele. CRXa queꝛo quare aꝛchieps nõ põt hr̃e ſecũ ip̃e iſpectõis pꝛinilegioꝛũ niſi.xij.hoies rndet tan.ne ui olentia mõchis inferat᷑.⁊ dicit hoſti.ꝙ ẽt qualitatẽ iſtoꝛum.xij.debet iudex arbitrari. debent enim eſſe tales de quibus nõ ſit viſimile ꝙ aliquã uiolentiam ↄmittãt:ar.ff.de offi.oꝛ.c.ut iux. Item conſulit ho ſtiẽ.ut iudex prius diligenter ipſa priuilegia exaiet uoluat ⁊ ꝛeuoluat nt cognoſcat ſi nouum quid acci dat. Ego do ↄſilium pdictum: ut pars faciat ſoleni ter exẽplari.? credo ꝙ h̊ caſu poterit fieꝛi exẽplatio ſine ptis citatione ex quo timet᷑ de ipſius uel ſuoꝛũ Mccepimus uiolẽtia: aꝛ.c.qm:ut lit.nõ ↄt.ſed ꝑiculo ſublato po terit fieꝛi cum ſolẽnitatibꝰ debitis.Sed pone ꝙ iſte archiepᷣs patẽter ⁊ uiolent᷑ in pntia iudicis liiteꝛam ipſã lacerauit dicit hoſti.ꝙ iudex deber acriter lace rantem exoꝛdinarie puniꝛc:ar.ff.de publica.l.licira tio. F. qð in licite:⁊ experiri debet talis niolentus iu dicis auẽtem eluſã.ſ.pena docẽte:ar.S.ti.ꝓx.ꝑuẽit i.cum ↄcoꝛdantijs ſuis. Ego dico h̊ pꝛocedeꝛe qꝰ ad iudicis cõtentũ puniẽdum.ſed quo ad intereſſe ꝑtis aliter ꝓcedet᷑.nam cꝛedo perinde ꝓcedendum ac ſi plene priuilegia ꝓbaret õ lacerantem:ad boc bonus tex.in.l.de poſſeſſione.C. de ꝓba.⁊=.c.ſi q̃s pe clericis.xij.q.ij.facit.c.olim de ꝛptis.⁊.c.cuʒ oli de offi. deleg. nam de eodem delicto poteſt quis pu niri ciuiliter ad inteꝛeſſe ꝑtis: æ criminaliter ꝓpter iudis ⁊ rei publ.contentum æ offenſam ui.d. F. c v in licite:uide ad hoc quod notanter dicit bar.in.l. inteꝛ omnes.S. ꝛecte ff.de furtis:⁊ hoc iudicio meo in dubio ꝓcedeꝛet quãdo ageꝛet᷑ de pꝛeiudicio iuris priuati ipſius laceꝛantis. Sed an pꝛeiudicet eccleſie ſi canſa eſt eccleſie tex.in.d.c.ſiquis facit quod nõ. ad idem regła delictũ de ꝛc.iur.li.vi. In õrium fa cit quod nõ glo.in ꝛegula delictum pꝛeallegata que dicit ꝙ in iudicijs delictum prelati nocet ecclie per c.cum olim de cenſi. Dꝛo ⁊ õ facit queſtio qᷓ; po nunt hic doc.querunt.n.an iu caſu quo archiepns iſte cõtumaciter nõ comꝑeꝛet ꝓut hic dicit:an ſnia ꝑ quã ĩponitur ſibi ſilentium in ꝑpemum ſuper fa cultate arguendi priuilegia de falſo preiudicat ſuis ſucceſſoꝛibus:⁊æ uidẽtur prio hoſt.⁊ goff.ſentiꝛe ſic:dicũt enim ꝙ h̊ in antiqua erant illa vpa ⁊z ſuis ſucceſſoꝛibus ⁊c̃.ſed fuerũt detracta ᷣm eos:qꝛ ĩtel liguntur tacite aꝛ.in.c.i.de ſolu.uel iðo qꝛ ſi doloſe obmitteꝛet non obeſſet ſucceſſoꝛibus:ar.xvi.q. Vi. ſi epᷣm de reſti.in inte.c.i.li.vi.quod uerius eſt ſᷣm boſt. Et ex his uerbis ſentit ꝙ cum dolus non de beat obeſſe eccleſie nõ ĩputabitur ſucceſſoribus. et ſic fortius nõ deberet obeſſe quãdo pꝛiuilegia lace rauit In Sꝛuũ facit ꝙ nõ debẽt iſti priuilegiati iur ſuo ſic priuari ſine aliqua culpa. Ego de queſtione illa gnali an æ quãdo deliciũ pᷣlati ſolus uł et capłi noceat eccleſie dixi plene in. capi.i.de do.? conim. Ded in hac qõe ſpali diceꝛẽ ꝙ aut laceꝛatis oꝛigina libus poteſt fides aliteꝛ fieꝛi ⁊ illud delictum pꝛelati uel alteꝛius ſingularis peꝛſone non nocebit eccleſie: ad hoc allego bonum tex.in.c.cuʒ ueneꝛabilis de ex ceptio.hoc eĩʒ delictũ ſicut delictum falſitatis omnio eſt alienuʒ a negocijs iudicialibus:argn.in.l.ſi ꝓcu ratoꝛ. ff.de condi. inde. ſed ipe laceꝛans punietur de pꝛopꝛijs facultatibus ad inteꝛeſſe partis:ut in dicto .c.ſi quis de cleꝛicis ubi bonus tex. pꝛo iſto mem bꝛo. Aut non põt aliteꝛ de ↄtinentia pꝛuilegioꝛum ↄſtare ⁊ cꝛedo ꝙ ꝓcedet᷑ ꝑ ifõmatiõeʒ ſi plene conti neꝛent ꝓut ꝑs allegabat nõ ex alio capite ut eccleſia puniarur ex delicto iſtius ſingularis:ſed quia pᷣſum ptio eſt ꝙ ſic dicrarent pꝛiuilegia =z pꝛobatio eſt red dita iſtis impoſlibilis ex fẽo pᷣlati:facit quod legitur 2z nõtur in.c.fi.qð me.cau.⁊ in.l ſi quãdo. C. unde ui. ? hoc hʒ equitateʒ que oĩa nobis: qꝛ nõ diſcuſſa hic peꝛ aliquẽ. Item nõbis bene cx dicto hoſtien.⸗ v 2 Goff. ꝙ ſnia ᷣ pꝛelatu lata nocet eccleſie nõ ſoluʒ qn ꝓbationibꝰ factis fuit lata:⁊ ſic diſcuſſo iure ec cleſie: ſed ẽt qñ platus noluit cõpareꝛe ad docendũ de ine ſuo iux.l.diffamari.C. de inge.ma.qð non memini alibi egiſſe niſi pꝛelatus malicioſe diſtulit ſecundum eos. Glo. ſunt faciles. prima tamen aſſu mit tacite diſputationem an uolens diceꝛe priuilegi um uel inſtrumẽtũ falſuʒ teneatur iurare ꝙ calũnio ſe ̊ non dicat.⁊ pꝰ dicit ꝙ ſi ꝑ.l.fi. C.eo.ii.ꝛefert alios diceꝛe ꝙ illa.l.loquit᷑ qñ de falſo agi crialit. ſecus ſiiciuiliteꝛ:ut hic agebaĩ.glo.tñ vꝛ placeꝛe pri mus intelledtus quẽ tñ limitat on de cãlũnia in cã iuratum nõ eſſet:æ idem Goff.. c. ꝓxio:⁊ ſic trãſe unt hic ſimplicit᷑ doctoꝛes. Lu adueꝛte. nam glo.in .d. l. fi. vᷣ tencꝛe m itellectũ.ſed certe pricipiũ illius .Il. facit ad utrũqʒ modũ ĩtelligẽdi: ſed qnatenus pꝰ modũ ſubijcit de ſubſcriptiõe: facit ꝙ intelligi debe at qñ agitur crĩaliteꝛ. Sed poſſet rñderi tenendo aliũ intellcctũ ꝙ ſi agitur ciuiliteꝛ ſubſcribet ſe ad penã eroꝛdinariam:ar c.ſuꝑ his.j.de accnſationi bus:⁊= ſic urroqʒ mõ põt illa.l.intelligi: ſed ĩquãmnzʒ iſta glo. dicit ꝙ ſi fuit prius iuratum de calũnia nõ debet amplius iurari.Cy. ſentit Srium in.d.l.fina. ꝙ hoc iuramentũ tendit ad deciſionẽ alteriꝰ litigij .ſfalſi. Sed puto poſſe diſtingui ꝙ aut deducitur queſtio falſi criminaliteꝛ:et ſic inſtituto nono indi cio ⁊ debet iuuari:quia eſt nonum iudicinm:⁊ ſic ꝓcedit opi. Cy. Aut deducitur ciuiliter ꝑ uiam ex ceptionis in iudicio iam inchoato:æ pꝛocedat iſta glo. nam primũ iuramentũ extẽdit᷑ ad totã litem: ut in hac glo.uel dic ꝙ ille tex.non loquitur de iura mento calũnie:ſed malicie:qð põt ad iudicis nolun tatem exigi in quacũqʒ parte iudicij etiam ſi prius fuit iuratum de calũnia:ut in.c.ij.ð̊ iuramẽ calũ.li. vj. Ex qno infeiĩ ẽt pᷣſuppoſito ꝙ illa.l.loquat cum de falſo agirur crimialiteꝛ: nibilc minus cũ agi tur etiam ciuiliteꝛ poterit ꝛõne pᷣſump nionis eyigi illad iuramentum malicie. illa tñ lex ur̃ magis loqui cu n agitur crimĩaliteꝛ ſi bene ꝑ oia põdeꝛetux:ſed ℳ quo ad iuramentũ nõ eſt uis per pꝛedicra. ¶ Uln mo nõbiſ glo tertiã quã intellige qn pꝛeceſſit ĩifama tio als ꝛegnlarit᷑ nõ dʒ quis compelli ad agendum ſeu accuſandũ:ut.l.una.C. ut nemo inui.⁊? nõ.ĩ.l. diffamari ⁊.l.titia et.c. conquerente pꝛealł. Iteʒ in quãtum glo.ſequẽs opponit de.c.fi.S.de teſtibus 2 non ſoluit:ſed remittit ad ibi nõ.dic ꝙ etiam ibi nõ ſoluit:ſed ſolutio ẽ: qꝛ tex. hic loquitur quo ad effectũ cõſumatũ. naʒ ſñia hic erat lata q n debebat uacillare ex inſtitutiõe accuſationis de falſo . Sed in zrio agit᷑ de acmn futuro.ſ.ut reddat teſtimoniũ Irẽ in teſte requirit᷑ idoneitas reſpectu tpris teſtifi candi:ut ſic teſtis opio in nullo nacillet:hinc eſt ꝙ pꝰ factũ ñ nocet detectio ĩhabilitatis.l.i. C. ð teſta. ita in caſu nr̃o.nã ipᷣꝛe ſnie teſtes ſiue inſir̃a in nul lo uacil abant. iõ ⁊c. ⁊ ſic ceſſat vↄrium¶ Mico. ab. 1 gis Laſus: Inſtrumentũ Onting it. uel pᷣuilegiũ quo quis utitur aduerſario corã iudice integraliter legi oʒ: ſed ſolũ illud capitulũ de quo agit debʒ edi. ¶ We ti. iſirnmẽtoꝝ Czʒis diuiſio. ba ibi conſnltationi.¶ ¶ſõ p maxie iuncta glo. pꝛima ꝙ utens pꝛinilegio uel alio inſtru mento in iudicio nõ tenet᷑ oꝛiginale dimitteꝛe apud acta:ſed ſatis eſt pntare in iudicio pnte parte ad fi dem ei iponẽdaʒ ⁊ copiã illius.c.de quo eſt queſtio edeꝛe:qð bñ nõbis:⁊ facit ad idem.c.cum pꝑſone de pꝛiuile.li.vi.i.vñſo in fi.⁊ uidet᷑ tex. iuncta glo.ſi.et ibi Har. C. eo.l.fi. ¶ Mõ fo argumentũ ꝙ ex ſim plici lectura inſtzi nõ pꝛeſumitur audiens uel legens plene inſtim ſcire de contentis in eo ſalteʒ eo modo quo inſtructus fuiſſet ſi apud eum longa moꝛa fuiſ ler:facit ad ea que dixi in.c.ultra teꝛtiam ſupꝛa ti. ꝓxio ¶ M ꝙ ſicut teſtes ꝓducũtur parte adueꝛ ſa pnte:ita ⁊ inſtr̃a edi ⁊ legi. Ex quo ſumo efficax ar. ꝙ in exemplatiõe inſtzi ſolẽniteꝛ fienda pars ad ueꝛſa dʒ requiri de quo dixi plene in. c. albeꝛicus de teſti. æ aliquid dicet.j.eo c.fi. ¶ Mota ꝙ in uno in ſtrumẽto pñt młta ⁊ diueꝛſa pꝛiuilegia otineꝛi:⁊ po ne exemplũ in pꝛiuilegio bomfacij qð ↄceſſit pᷣdica toꝛibus æ minoꝛibus in quo incluſit effecrum quaſi oĩum pꝛiuilegiorũ oꝛdinis quod uocatur mare ma gnum. Eiõ bic ar. æ quaſi expᷣſſum ꝙ allegans ſtatutũ nõ tenetur edeꝛe totũ uolumẽ ſtatutoꝛuʒ:ſed ſatis eſt edeꝛe illud qð facit ad mãʒ de qua agitur ſi cut nidemus hic obſeꝛuari in inſtr̃o cõtinente plura 7 diueꝛſa capitula qð tenet Har. de no. ope. nunti. ſuꝑ Nica. in hoc tñ eſt diueꝛſitas:qꝛ cum allegat᷑ ſta tutum uł libeꝛ rõis nõ eſt neceſſe ꝓduceꝛe totum li bꝛum ſtatutoꝝ uł rõis etiã ad inſpicienduʒ: ſed ſatis eſt ꝓduceꝛe totã illã rõem ul ſtatutũ de quo agitur: ut tenet Dart. ubi S:⁊? allego tex. in.l.argentarius F edi.ff. de eden. Sʒ inſtrumentũ quãtuncũqʒ ma gnum dʒ totũ ꝓduci ad inſpiciendum ⁊ legendum: ſzʒ ſolũ illud capitulũ quo queui ꝑti editur: ut hic ⁊ hodie hẽ clarius in.d.c.cum ꝑſone:⁊ uide quod ibi nõ. in glo.in vbo ĩtegraliteꝛ. Et relationeʒ diueꝛſita tis cꝛedo foꝛe qꝛ in pꝛiuilegio ſeun inſtto nõnunquaʒ apponitur una clauſula in fine que limitat omnia pᷣ cedentia ue ſaltem declarat: ut in.l.ſi ſeꝛuus pluriũ: =z. l. qui filiabus.ff. de leg. i.æ in.c. cum dilecti de co nati. non ſic facilireꝛ contingit in libꝛo ſiatutoꝛuʒ uł ꝛõnum cũ qdlibʒ capimulũ ſit ꝑ ſe diſtinctum.et ſub Nica ſua.vn quodlibet capitulũ peꝛfectũ habetur loco unius inſtrumenti. Ex quo infeꝛo aliud ꝙ ſi capitulum ſeu integrum ſtatntum haber plures paꝛ tes ſatis eſt integrum ſtatutum in iudicio ꝓducere ad legendum ⁊ parti ſolum eſt fienda editio illius partis que tangit mãm ſubiectã:⁊ idem dic de ꝛõe qð tota ꝛ0 iudici exhibeatur: ſed ſolũ edatur parti cula iminens ſic intelligo Har.in loco palł.? Jo. an.ſuꝑ glo.fi.? uide ad mãʒ que dixi in.c.i.ðpba. Glo. ſſunt faciles z per ſupradicta declarate. . Caſus. Re Nter dilectos. abſolui tur cum iura actoris ſunt obſcura: ut qꝛ ipſius inſtrumenta ſunt obfuſcata uel le uel ſculp ture ſigilli delere. Ego ſummo ſic ut faciat magis ad titulũ. Inſłm publica manu nõ cõfectum bns ligillũ cuius littere non ſum legibiles uel ſcripture ſucre N cangia roim iha inp ae led Ndnee (eng on nrti hn ana nirucſſeunmn ,n ⸗ mrii,finsn in ni lr rian inn nni lſone õ a⸗ Iuncmdarſiue Vrl 6Fſivan eliſ eclnt 1Ciccsſin urit nn cchhbiterdint t dandndn Cndeciſoknd gitten en WopCrd Anwdeder ie ConCnckrmata Aunrnetd CNr Meichelcdis 1Keokke minienſ Räistametctzgin⸗ Arinte rgamnli 1Noialin irckan n öͤ ut,enig , lushatitinn * ncerugte re Antunteſtinnen imuntlaimt niſori el onſlket . ſinchcin 8 . 4 aun i a net duigime as tur n dic aurt 5tcoi lliuse M . „ . 6 Mür IInt dineſa di “ . ümpuulegio donki ed oecſinß Gie Fe Oimnis nod vocam mnren dent annicifin dlegns deimgr een tri noame unnn cäer ilud adfart d ni e nari fact ad ni de mnagin nus hohſeum in iſfo nmmenn 1cgylml go enn Brn ge o ore nni in hoe ni t deſngr unelegi lbe us meacſe pcheer fomni wrul s ani d iſpicendg:l ſus wti llii on ol ſtuuui de vo ggiur. n.. bi5:t alego ex. n. Largenanus cden. Gj inſtrunenti auitunciig; ina i pduc ad iſſpicdendum a egendom: capimii quo aneni pn edot: A? rius in...Gn ege,d ice endai do degraue Ciregudre; Neſtn du cain pumiegio ſen nſcio horunri wnn Caodda de Cue rcinrontndn de ren EedarreNAſennofi us N ei1nd. am dlatt ſc fuinerconnnglim ho ſumm c adid) aniwi ſapee Aan Ga. Vi gnoclidar aptui peſeen . .. Er avo ihfeo il nius inſtrument baſ⸗ m bw imeg un ſaunum baba ſin n arun ſtatutum in incico⸗ gatuh ſolom etlienc que tangil in ibearo⸗ 1o ivdic er inens ii unclig⸗ Pern bo go.Ki nide ad ma „ unt facles? Inter dilectos delete uel enoꝛmẽ patitur fracturã nõ pꝛobat: eſt caſus quotidianus æ nõbilis pꝛo iſtis ſigillis antiqs C luiditur in tres partes. In prima parte peti tio æ iura ⁊ allegationes actoꝛis.in fa reſponſis S rei ibi. ſed ↄ in teꝛtia ſnia ibi cum auteʒ. ¶ Mõ p ꝙ pᷣlatus eccleſie collegiate ſiue ſit ſecaluris ul ꝛegu laris põt ageꝛe noĩe dignitatis ſue ⁊ ↄueniri et ſine mãdato caplłi:⁊ h̊ tene quicquid dixerit hic gl.pma diuinãdo ꝙ abbas iſte habuerit mãdatũ.nam uide mus ꝙ bic archieps ſolus ꝓcuratoꝛem conſtituit: ut dicit Hoſti. ſuꝑ glo.prima ⁊ bene ⁊ de hoc dic: ut plene nõ. in.c.edoceꝛi de ꝛeſcrip.Et ex hoc ⁊ ex tex. nõ. ꝙ platus nedum ſolus per ſe agit nomine eccleſie ſue:ſed etiam ſolus ꝓcuratoꝛem conſtitueꝛe poteſt: ⁊ pꝛo h̊ facit dictũ Inno.in.c.cũ i ⁊ a de re iudi.ubi dicit ꝙ reglꝛ qui in iudicio per ſe eſſe põt: 2 ꝓcuratoꝛẽ conſtitueꝛe põt. Itẽ nõ ꝙ platus quã tũcunqʒ magnus agit ⁊ cõuenitur ſupeꝛ iuribus ec cleſie nõ noie ꝓpꝛio:ſed eccłie:æ uide circa hoc qð plene dixi in. c.iij. de dilat. ¶ Mota ꝙ ad monaſte rium pnit ptineꝛe aliqna loca cum honoꝛe ⁊ iuriſdi tione ⁊ diſtrictu:æ ſic monaſteꝛium monachoꝛum ẽ capax iuriſditionis tpalis. Quid autem ĩ monachis ciſtercieñ. uide quod legitur æ nõtuꝛ in.c.ꝛecolentes de ſtaru reg. ⁊ de honoꝛe iuriſditione ⁊ diſtrictu. nii de quod legitur in. c.lʒ de pꝛoba.ubi dixi. 5. ibi cum honoꝛe ⁊c̃.⁊ ibi cum omnibus frucibꝰ ⁊c̃. ꝙ ſatis eſt libellum eſſe certum in re petita.princi paliter. in acceſſoꝛijs autem poteſt eſſe incertus:et maxime nõ ꝙ fructus poſſunt peti in geneꝛe:c ðᷣ in tellige ut pdixi quãdo ueniũt acceſſoꝛie:ſed poſimo dum poterunt in pꝛobatione declarari de quo uide Jnn. in.c. ranta de exceſſ.pla.2⸗ HBar. in.l.ex diuer ſo. ff. de rei.nendi. ? in.l.i.ff.de eden.? Cy. in.l.cnʒ te. C. ſi quis ſibi nel alteꝛi æ Inn.in. c.ij. de li.obla. 2 credo ibi plene dixiſſe æ aliquid in.c.cum ad ſe dem de reſti.ſpo. Et nõ. ꝙ ſufficit petere fructus perceptos nec eſt neceſſe peteꝛe percipiendes poſt litem conteſtatam:quia illi ueniunt officio iudicis ſe cundum Hoſti. ff. de edi. edic.l.ediles. S. ſciendum 2 de offi. dele cum olim el primo. ¶ Nõ ꝙ quis põt eẽ eps ⁊? comes:qð eſt ↄ glo.in.c.pñs.xx.q.iij que dicit ꝙ per clericatum deſinit quis eſſe comes ⁊z pro pꝛo adduco.c.fi.ne cle.uel mona.li.vVi.2=⁊ qð ibi nõ.peꝛ Jo. an. z.j.dicam latius. ¶ Nõ. ꝙ pꝛe latus põt eẽ delegatꝰ iperatoꝛis:ↄcoꝛ.c.ĩ archiepᷣa tu de rapto.nide qð nõ.in.c.te quidem. xi.q.i..dixi plene in. c.ij. de indic. ¶ NMõ ibi ꝙ ⁊ publica ⁊c̃.q; cautum eſt in fine articuloꝛũ gnãliter capitulaꝛe de fama publica reſpectu oĩum petitoꝛum ſen articulo ruʒ:⁊ ſic ho die habet cõis obſeꝛuantia:⁊ circa h ui de quod dixi in. c. ueniens.i.S de teſti. ? Barto.in .l. de minoꝛe. F. toꝛmenta. ff. de queſti. ¶ Fx fa pte in v. Z. Mõ ibi ↄſumptũ ⁊c.iuncto textu.j. in vᷣ. inſt̃m quoqʒ tria detrahentia fidei inſtꝛi. pꝛio ſi eſt ↄſumptũ ul abꝛaſuʒ ſeu ſubtiliatũ in loco ex quo fa cilius potuiſſet falſitas dephendi:ut in annotatione in ditionis uel huiuſmodi. ſo ſi charta exiſtente uel apparente uetuſtiſſima litteꝛa ſeu ſcꝛiptura uideatur recentioꝛ:⁊ ideo cautũ eſt:ut ſemꝑ capiat᷑ charta re cens.dicit tamen nõbiliteꝛ Inn. ꝙ hoc ſuſpitioneʒ inducit nõ ꝓbationẽ cũ æ nouus ↄctus ſᷣm eum in charta uetuſtiſima ſcribi poſſet. Sed hec ⁊ alia que hic pᷣſumptiue tãgũtur oneꝛant aduerſarium ad ꝓ bandum id ueꝝ eſſe qð nõ.t᷑tio cum ſubſcriptio nõ rij eſt alteꝛius ir̃e quã torus tenoꝛ inſtri cũ m nõꝛꝰ fateat᷑.ſe inſtim ꝓpꝛia manu ſcꝛipſiſſe. Ex quo nide tur infeꝛendũ nõꝛiũ poſſe inſtim per alium ſcribere dũmodo in ſubſcriptõe ſua hoc ipſum fateat᷑ quod an ſit uex.. ſubijciam Adde quartum on ſuit nõ publica manu confectũ nec hʒ ſigillũ autenticum ct dicit᷑ nõ autẽticum ſᷣm Inn. ſi lre nõ ſunt legibiles uel nõ eſt integrũ qð bene ꝓbatur hoc ⁊ dixi.S.e. c.ij. Et ex hoc ⁊ ex textu nõ ſingulariꝛeꝛ ꝙ fractu ra ſigilli nõ uiciat inſtm ſi fuit a principio publica manu ↄfectum cum debitis ſolẽnitatibus:⁊ clarius hoc tenet Inn. hic dicens ꝙ ſi tpᷣe donationis fuii ſet ipſa donatio ſcripta per manum tabellionis et tali inſtr̃o fuiſſet ui moꝛis eſt ad cautellam ſigillum appoſitum ualeret inſlm habens ſubſcriptio nem teſtium licet ſigillum eſſet ꝑditum quod placet heſt. niſi ubi ſigillum eſſet de ſubã:qꝛ hoc fuiſſet a pꝛin cipio conuentum:ar.in.l.õctus.C.e.hoc tam raꝛo accidit:qꝛ ſẽꝑ ponit᷑ ad cautelã qñ inſſim eſt publi cum. Mrauaruo⸗ detrahentia fidei ſigili ? fa cientia illud uacillare.pꝰ cũ nõ ↄgruit in ſcripturis dignitati ſigillantis nõ eni pᷣſumitur ſigillum fuiſſe illius cui aſcꝛibitur ſi ſibi non conuenit. Ex quo di co hic eſſe caſum de eo qð dixi ſupra.c.ij.ꝙ ſigil lum alienũ appoſitum inſt?o fidem nõ facit fi non dicit̃ quare ⁊ a quo fuit appoſitũ.in dubio enim pᷣ ſumitur nicioſe ⁊ falſe appoſitum. Scdm eſt cuʒ ke ſigilli ſunt non legibiles nel leguntur ita pance ꝙ neceſſario non concludunt ſigillum eſſe illius cui aſcribitur:ſed oꝛitur equiuocatio.facit.l.duo ſunt titij. ff. de admi.tu.æ idem ſi ſepulture ſũt ↄſumpte nec aliteꝛ põt ceꝛtificari cuiꝰ ſit illud ſigilũ. t᷑tio qon patit᷑ enoꝛmen fracturã ita ꝙ ex reſiduo non poteſt clare colligi cuius ſit.qᷓrto qñ ceꝛa ſigilli inteꝛioꝛ eſt uetuſtiſſima: ſʒ ꝑ glutinum noue ceꝛe fuit charte cõ nexum. Et adueꝛte qꝛ ceꝛtũ eſt oĩa iſta ſimul iuncta oneꝛare adueꝛſariũ ad ꝓbandum ſigillũ ſeu pꝛimle gium eſſe ueꝛuʒ: ut colligit ex tex.æ expꝛeſſius h̊ In no. ſʒ an ſingulariteꝛ ↄſideꝛata ſufficiant. Innocen. inſtat ⁊ ſentit ꝙ enoꝛmis fractura ſufficiat Idem qn deficũt tot lr̃e ꝙ ſenſus uariatur. alia uero ꝑ ſe non ſufficiunt:ſed ſił iuncta ſic:ego cꝛedo totum hꝰ refeꝛendum ad arbitrium boni iudicis: ſicut dicimꝰ in pꝛobatione teſtium. l. iij.ff. de teſtibus.iiij.q.iij. ſi teſtes. ¶ Mora ibi nõ eꝛat ſpacium ⁊c̃.ꝙ ex qua litate ⁊ quãtitate extremoꝝ pꝛeſumitur de medijs: nide in ſili bonam glo.in.c.accedens de conuerſa. ↄiuga.in v.poꝛꝛo.¶. M ꝙ ſicut teꝛtio nõ pꝛeiudi cat ſnia:ita nec atteſtationes. iudicãtur eꝛgo a pari ſic ecoueꝛſo cui pꝛeiudicat ſnia ⁊ atteſtationes eriã pᷣ indicant:ut nõ. Innocẽ.in.c.cãmqʒ ẽ de teſt bus:⸗ HBar. in.l.iij. ff.iudi.ſol. Dixeꝛũt tũñ quidam ꝙ ane ſtationes:ideo h̊ nõ nocueꝛũt archiepo:qꝛ nõ fueꝛũt publieate qð eſt falſum ſᷣm Inno. qꝛ ideʒ ſi fuiſſent puolicate. publicatio enim nil facit ſecũduʒ eum:niſi n 3 ꝙ pꝛius nõ eꝛat anctenticum poſt pubiicationeʒ cffi citur auctenticum ⁊ ualet inteꝛ peꝛſonas inteꝛ quas actum eſt ? qn ad ideʒ agitur:qð nõ.Et ex hoc ſen tit ꝙ atteſtationes nõ publicate fidem non faciunt: etiã inteꝛ peꝛſonas inteꝛ quas fueꝛũt recepte:ex ono aliud nũc eſt iudicium. Cuius ↄtraꝛium ipemet In no. tenuit in.c.albeꝛicus & de teſtibus: ſed tiu dic ur plene dixi in dicto.c. cauſamqʒ in v. ccteꝛuʒ. ES bonam limitat onem ad id qð quetidic dẽ. vʒ ꝙ; ex foꝛma petitionis intcꝛpptanda eſt reſpẽſio uel conceſ ſio:ut inſti.de inuti.ſtipu.S. pꝛeteꝛea illud enim pꝛo cedit niſi ex reſpoiſone ſeu cõceſſione aliud claꝛe col ligarur. MDꝛocedit eꝛgo in dubijs illa regula. nam hic ex foꝛma petitiõis priuilegiũ heretici erat pure cõfirmatoriũ: iñ quia in eo dicebatur confirmamus 27 donamus fit int᷑petratio ꝙ alia confimaueru et alia donauerit. Alia utdlia pꝛo ꝓuecus colligi non põt:ſed iu inuenis collige ꝙ priuilegiũ eſt in dubio ita interpᷣrandũ: ut potius ualeat.j. ð.vVbo.ſigni.ab bare ⁊.ff. de vbo.obli.quotiens. ! tem ꝙ inteꝛ do nantẽ ⁊ cõfirmantẽ dʒ eſſe diſtinctio ꝑic nari miſi mile de inſtitu.c fi. Item qð meũ eſt ex una ca: ex alia meũ fieri non põt mſi deſinat prius eſſe meuʒ. hoc limita fm nõ.ꝑ Jo. an. in. c. cum peꝛſone de priui li. vi. ſupeꝛ glo.uln. Item ꝙ ubi confirmans innit᷑ priori cõceſſioni.ſi pria conceſſic ex aliquo uicio reꝑitur nulla etiam ipſa cõfirmatio coruit:de quo.j. 6. ibi ex eo uel ob id ꝙ annullato pri cipali coꝛꝛuunt omnia ſecuta mediate uel imediate. nam dictio ex denotat cauſaʒ pꝛopinquã dictio vo ob denotat cãm remotam:uide Har.in.l.liberorũ ff. de vbo. ſigni. Iteʒ ꝙ inſtrumenta locanonis ñ ꝓbant ꝓprietatẽ rei locate:nec poſſeſſionem:20 qꝛ nõ ꝓbat hoc eſſe qð ab hoc contingit abeſſe in.c. ij. de tranſla. pꝛelato.ſed locari põt ꝛes aliena ? ab alio poſſeſſa.l.nemo.C. loca.g“ ⁊c.⁊ ð hoc aliqnid cum glo. antepenul. EE ltimo nõ. finem. c. et ꝛegu lam que ex illo colligitur que quotidie allegatuꝛ. Anteq;; deſcendam ad glo. que n ſũt magne ipoꝛtã tie annectã quedam dicta doctoꝝ que ueniũt ad de claratioem pꝛedictoꝝ ⁊ tex. Et prio oppono in eo qð hic ĩnuitur iſtum luitardũ fuiſſe eᷣm ⁊ comitem nõ eiʒ vr̃ iſtas dignitates poſſe ↄcurreꝛe in eadem ꝑſona:ar.in.c.pns.xx..q.iij So.abbas ſpeciſuc ñ tetigit H Sriũ:ſed tacite ſenſit.dixit enim ꝙ iſte hic appellatur comes iuxta conſuetudinem lombardie que eſt ꝙ ſi in aliquo geneꝛe fuit cc mes. mnes ð geneꝛe iſto comites appellanĩ. ſed ſigillum ſculpinñ debet cum imagine comitis: niſi comitis principalł qualis iſte non erat fᷣm eũ:ex hoc ſentu ꝙ iſte nen fuit uerus comes:⁊ ſic ceſſat õriũ:⁊ tũc dic ꝙ iſð ſigillum cũ imagine comitis erat uicioſum:quia nõ ogruebat illi.ſed comiti principali.fo dicu q p ſup ponendo ꝙ iſte erat nerus comes:tamen donatio nem fecit eo tempoꝛe quo facius erat epus. ⁊ iõ ſi gillum ſuum ꝛepꝛeſentare debcat imaginè cpi n pri cipis ſecularis: vñ cũ principis ſecularis imaginem repꝛeſentaret nõ uidebat bonũ priuilegium:⁊ hũc ĩ tellectuʒ ſatis innuit ſia iſta que ſił appellat hũc epʒ ? comitem fᷣm eũ.⁊ facit menonẽ ð comitatu:quia ¶ Ve ſ.· iſtrumẽtoꝝ de rebus ꝓpꝛijs donationem feceꝛat:non de rebus eccleſie:hinc eſt ꝙ imꝑatoꝛ cam iſtam deleganit. bec ſunt in effectu ueꝛba abbatis ſatis bona¶Ex quib? ſunt nõnda duo.p ꝙ comes põt ꝓmoueꝛi in epm 2 ſibi comitatũ retineꝛe. fo ꝙ ſi diſponit ĩ factis co mitatus nõ dʒ ſigillare ſigillo repſentante imaginem puncipis ſecularis:ſʒipotius epi:qꝛ iam delijt eſſe ſe cularis.dic eꝛgo ꝙ la põt intelligi multipłꝛ. pꝛio ꝙ iſte eꝛat de geneꝛe comitũ ⁊ nõ comes eo ꝙ habeꝛet co nitatũ:ad qð uide bonam glo.xxuiij.q.i.c fi.ſcdᷣo ꝙ erat comes rõne epatus: ut quia habebat digni rateʒ comitatus ut eſt eps ꝑmenſis.ieꝛtio ꝙ eꝛat co mes ꝑ pꝛius nec icurreꝛat irregularitatem: ? iſte in tellectus eſt magis lr̃e conſentaneus cum appelletur pꝛius comes ꝙᷓ eps:⁊ ita uidi in peꝛſonam quõdaʒ neapolitani archiepi qui fuit de pꝛogenie illoꝛuʒ co mirum de rubeis in dioc. ꝑmenſi. Erat enim comes rõne patrimonij ⁊ poſſidebat comitatuʒ:⁊ nihilomi nus eꝛat archieps:⁊ uidetur pꝛobari hoc fieꝛi poſſe in. c.fi.ne cle. ut mona.li.vi. iuncto eo quod ibi nõ. peꝛ Jo. an. æ ad.c.pꝛeſens allega.in contrarium dic ꝙ foꝛte ille ſponte renunciaueꝛat. Hon eniʒ dicuur ibi ꝙ aliteꝛ non poſſet eſſe clencus Si enim epiſco pus uel abbas ſeu alius pꝛelatꝰ iſta poſſideꝛe poreſt rõne ecclie foꝛtius rõe ꝓpꝛij pr̃imonij ut in.d.c.fi. ¶ fo oppo. qꝛ hic fuit pꝛobatum ꝙ publica fama habebat hec oĩa ꝑtineꝛe ad monaſteꝛiũ:eꝛgo del nit ſufficeꝛe cũ factũ eſſet antiquũ ⁊ ↄcurreꝛent alia ad minicula: ut in.c.cum cãm s de ꝓba.⁊.c.pᷣteꝛea de teſtibus. So. Jo. an. nõ foꝛmat directe hoc contra rium ſed ipᷣm ſentiẽdo dicit pꝰ ꝙ ideo hic ↄtẽnitur hec ꝓbatio fame:ita ut de ea nulla fiat mentio: qꝛ etiam in antiquis ſola fame nõ ꝓbat.fo dicit poſſe dici fin Moſti.ꝙ ideo hic non curatur de ſama:qꝛ alia inducta ſic cuidẽteꝛ repꝛobant᷑ que pꝛeſtant ad miniculuʒ famã que potuit oꝛiri ex falſis inſtrumẽ tis de quibus ſequitur alias ſuffeciſſet fama cũ alijs ad niniculis: de quo remuttit ad dictum.c.pꝛeteꝛea. ¶WMora bene ex pꝛio dicto hoſti.ꝙ fama non rele unat qn alie ꝓbationes repꝛobant. ¶f Ppetuo no ta ꝙ fama cum alijs adminiculis ꝓbat dominium in antiquis factis:qð tin ego ſimplicueꝛ non admit to: niſi ſaltem illa adminicula faceꝛct ſemipſenam ꝓ batcionem:de quo uide quod dixi lanus in.c. uemes el.pꝛimo s de teſtibus:ubi tractaui effectum fame:? E bar. in.l.de minoꝛe. .toꝛmenta.ff.de queſti.? ui de Inno. in. c..illud de pſump in fi. æ quod dii in c.cum ad ſedẽ.de reſti.ſpo.tno ad iſtum tex.reſpõ det Jo. an. ꝙ hic ꝑs nitebat᷑ ꝓbare famã:ſed nõ ꝓ bauit:ut colligitur ex tex.ibi nitebat᷑.X? peꝛ hoc cuita tur aliud oriũ.quare teſtes non releuauerunt ał ba tem cũ depoſuerũt ꝙ a. lx. annis ⁊.j. ⁊c.nã teſtes non ſic depoſuerũt ſed abbas nitebat᷑ ſic ꝓ bare. UVel dic ⁊æ quarto ut dixi in. c. liʒ ex cquacã o de te ſtibus:ꝙ in factis antiquis que ſui nã nõ pnt ꝓba ri niſi ꝑ famã:tũc fama multũ oꝑatur. Secꝰ ĩ alijs q̃ ſui nã potuiſſent uere ꝓbari:licet ꝑ negligentiam Ptis pꝛobatio ꝓpteꝛ antiquitatẽ ſii facta difficilis. ut in dnio pꝛobando. Oppo. 3 contra unnm notabile zæ comtra rex. Jnnuit enim iſte tex. in Vl. N, , CNn, A, nd gtg imn N, oco 6.44 anslt lyumai nn ſin gnuttns linlin 4 Nr. in unturto iunim „* õ ſteſdrwn dr ir ginin isfcsnnichitgeßutafuen taagettnaietznin Cthtmus ienienkunn udürnmaden emired incauwnrihenun GWNRäuNß Cnageſcſerſelnichan ins hnspsst eſe lben gin NNietnfekiiatcrn Ueninteſairlitn nen eönhinmtzimitrgrg n ttnfnin n Qum iin inf, Rugoniſanaieee⸗ nkt ebllnin de Ninnnsctn ten n uctr n h 1 A aür er ſdſ lgklare ſig e oſtife cclarig. ſ⸗ en a isthponins i ſa poti genen ellggt n i a comiti ? no – duce bonam glo Gt les foͤne eß x1 6 nrnl Lobari boc ſeit Eeid nomn iunnden Gil 1 1 c preſens alegg ineen in einr e.incennarunee Nnne tennncinnem. Ponangciu anon voſſer eſe lencis Gignmae Obasſen gins han⸗ ne n Aus gacgt lu poſſcer o eſomus ſor pyii Pfinonij orinef, o. grhir fut obunn c aubliaſn oe unrah mſtui ggoclil i ſer mnqui eurnhr alo a ρρααανα N.n ſummr un ber win⸗ annalo chat y tclo bic Nenir e ua vt de en nula fat mentio: an nis ſola fime no Pban fo ict dole cP Ged bic non rarur de ngegn cuideter fennodanſ ove Pſanta mni pe porut oiti er ulis wſhrun ſegorur das ecfeccer farna d a de no eniuit ad Gcdnn cre ec did ddd dofn g imnau PdamoNes ehddaſt. io ppenon cumn aus Admincons Hot Conmen Sfacnsd mn eo innpnan 4 tenn ua admimcu faeeuet ngan eanoncr otn uuns nee⸗ ge eſibus ubi actaun cfieum de mnoxe H.onmend. decneſ . Plomo m fie apodc ncAod de pfun ſonmnn c bic o nltai Fdane ſan ibi nitcbal. galat enunt inſt?m:ꝙ nõꝛius poſſit per alium inſtm ſcribeꝛe ʒ tex.ĩ auc.de tabel..nos aũt.ubi tex.uẽ uelle ꝙ nõ rius dʒ peꝛ ſe totũ ↄpleꝛe.Soluit hic hoſt.ꝙ łz tex. hoc innueꝛe tacite uideatur:nõ tamè eſt uerum ſi h̊ faciat ſcribi peꝛ manũ priuatam:ſi nec ẽt per publi cam niſi iudicis auctoꝛitas iĩterueniat ut in.d. auẽ. 2.. e c. penul. æ ultimo Jo. an. remittit ad ſpec. de inſtru. S. edi. ꝛeſtat.v.quid de h̊:v ibi ſpe.nil appꝛo bat:ſed Jo.an.latius ꝓſequitur poſt nico.mate.ĩ F inſtris. V. itẽ opponitur. ubi in effectu ur̃ uelle ꝙ ſi tabelliones ſunt per ſe ſine ſtatõe:tunc ipſi qui fuerũt ꝛogati debẽt ꝑ ſe inſtt̃m totũ ſcribeꝛe ⁊ com pleꝛe:ut in.d. F. nos qt: niſi ſubſit conſuetudo ut unus nõꝛius poſſit ſcribeꝛe inſtꝛm ex ꝓthocollo al eꝛius que fuanda erit. ar. c. cũ dilectus.j. e. 7.l. i. C. que ſit lõ.ↄſue.Si aũt in ſtatione eſt magiſteꝛ 2 diſcipulus ? ãbo audiũt:tũc poteſt diſcipulꝰ ſcri beꝛe ⁊ magiſter ſe ſubſcꝛibeꝛe:nec hoc impugnat di cto. S. nos aũt. A duerte tñ qꝛ glo.ubi intelligit an ẽt diſcipulus fuit rogatus:⁊ credo ꝙ ẽt fuit de mẽ te. Jo. an. in loco pᷣalle. ubi uide latius per euʒ do. An lente hic tranſi.dicit enim ſe putare ꝙ de iuꝛ toleraret᷑ inſm ſi ambo eſſent rogati:⁊ quilibet ſe ſubſcriberet ⁊ unus ſcriberet.⁊ ſic dicit ſeruari bo nonie. Sed de h̊ nõ dubito. nam ipoſſibile ẽ ꝙ ſcri bant ambo. nidet᷑ mĩ do. An ſentire ꝙ regulariter nõius qui nõ eſt magiſter nõ poſſit ꝑ alium ſcribẽ Alem ſentit glo.in.l.generali.C. de tabul.li.x.⁊ in .c. cũ.p.j.e.do.cardi.j.e.dicit ſe conſuluiſſe nõriũ poſſe ꝑ alium etiaʒ pꝛiuatũ ſcꝛibeꝛe inſſm dũmodo ipe qui fuit rogatus ſe ſubſcꝛibat: ad hoc.xij.qõne .ij. cum redemptoꝛ: ? h. c. inducendo ut 8 2 in auc. de tabellio. S. añpenul. æ penulti. ? in auc. de inſtru. cau. S. in his vo. mouet᷑ hac rõne: qꝛ iduſtria tabel lionis nõ eligitur in ſcꝛbẽdo: ſz ut det fidem geſtis quã ſatis pᷣ lat in ſe ſubſcꝛibendo:⁊ h̊ mihi ſatis pla cet ⁊ in muitis locis ↄſuetudie obſeꝛuatur Mec ob ſtat. S. nos aũt:quia dico ↄſideꝛata ipius mẽte poti us facit ↄ. Nã emanauit ibi illa ꝓuiſio: qnia ille qui rogabat᷑ nõ audiebat ue:ꝛba ↄhennum: ſʒ alij cõmit tebat ⁊ ipe poſtea ſe ſubſcꝛibebat ſecus eꝛgo ſi ipſe ro gatus pns ⁊ poſtea ſcꝛibebat peꝛ alium maxime eo dictãte:⁊ in fine ſe ſubſcꝛibebat: ut in regula qui peꝛ alium de regu.iur.h.vi.⁊ in.c.mulieꝛes de ſen. excõ.ubi mandans dẽ ueꝛe faceꝛe quo ad iuris effec tum. Iteʒ de hoc vr tex. bic a Sꝛio non cauillando lam. Ouarto oppono ꝑ rõnem lre õ tex.nam dicit lza qð meũ eſt ex una cauſa ⁊c̃. ſed iſta non eꝛãt mo naſteꝛij: qꝛ pꝛiuilegium luitardi eꝛat falſum. ꝗꝰ dona tio imꝑatoꝛis debuit naleꝛe:ar.de reſti.in ite. ↄſtim tus. Solu. dicit Inno.? Hoſtiẽ. poſt eum ꝙ ideo nõ ualuit factum imꝑatoꝛis: qꝛ non intendebat illa bona de nouo donare monaſteꝛio cum cꝛedeꝛet ꝓ pteꝛ donationem pꝛecedentem luitardi quam cꝛede bat teneꝛe illa bona eſſe monaſterij. repeꝛta enim fal ſitate pꝛmi pꝛiuilegij conuit ipᷣo facto confirmatio. nam in donatiõe itentio ẽ neceſſaria inſti. de dona. F. 2 in ſũma 2z. E. de dona.l.nec ignorans. Item ſi cut non tenet ſnĩa lata ex falſo inſt?o:ita ⁊ pꝛinilegiũ ex falſa cauſa uł falſo inſtrumento oceſſuʒ nõ tʒ. E. Ere: dilectos ſi ex fal. inſtru.l.i.⁊.ij.quod bene nõbis.Si autẽ in primo oꝛiginali priuilegio nõ apꝑuiſſet falſiras uel illi nõ innitẽtur princeps:ſed diceret talia ⁊z talia ti bi ↄcedimns ⁊ ↄfirmamus:tũc nõ qꝛeꝛet᷑ ſm Inn. que ſũt ↄceſſa:⁊æ que ↄfirmata:qꝛ in quibus nõ uʒ ↄfirmatio ꝑ ↄñs nõ uʒ ↄceſſio:hoc eni tũc uidetur priucipis inientio quaſi dicat in oẽm euetũ uolumꝰ ut monaſteꝛiũ h̊ hẽat ſiue ut donata ſiue ut ↄfirma ta:⁊ h̊ ueꝝ ſᷣm eum niſi ꝑ ſurreptõem priuilegium ſit obtentum ut bic:⁊.j.c.t.? hec vᷣ a bene nõbis qꝛ faciunt ad multa. dic ctiã ꝙ in prioꝛi caſu ceſſa ꝛet ĩte ptatio pape ſi ſub ↄditione donaſſet.puta ſi dixiſſet donationẽ talẽ ꝓfirmamus ſi tenuit ⁊z ſi nõ tenuit de nouo damus:ut noluit hic Jo. an. ⁊ bene Item dico diſpoſitionẽ huius.c. ꝓcedeꝛe circa pre dicta etiam ſi princeps ↄfirmaſſet appoſita illa clau ſula ſuppyentens de poteſtatis plenitudine ſiquis de fectus interuenit ⁊æc. Rõ qꝛ per illam clauſulã ſolu ʒ ſuppletur defectus ↄmiſſus circa iuris ſolẽnitatẽ.ſe cus ſi alius ſuberat defectus. puta qꝛ illegitimꝰ uel falſarius r̃arum uel quid ſi e.ita nõnter dicit ſpe.in ti. de legatis.ꝗ.nunc oſtendendum.v.xvuj. Sentit Hoſti.in.c.i.de tranſac.⁊ idem ubi eſſet defecius poteſtatis ut in cle.paſtoꝛalis..ceterũ de ꝛe indi. foꝛtius ergo ubi eſſet defectus ↄſenſus:ut qꝛ priui legium fuit falſo fabricatum ut hic.priceps eni nõ itẽdit talia ↄfirmare qꝛ nec ꝓpꝛie in talibꝰ cadit cõ firmatio cũ multũ ſubſit fũdamẽtũ:facit qðᷣ nõ. In no. in. c.ꝙ ſicut de elect.idẽ dico eadẽ ꝛõe ubi con firmaſſet ex certa ſcia.nõ enim uidet᷑ nelle ſupplere hos defecus nales:ar.in.l.nec ignoꝛans pallegata Et hec pnñt adduci ad qõnem quotidianã an pᷣſup poſita ↄfirmatõis ualiditate ſufficiat ad ꝓbarionẽ prius cõceſſoꝝ ꝓducere ipſam contirmatonem an ſit opus ꝓbaꝛe alꝛ ipſa prius donata æ conceſſa z poſtea ↄfirmata. Sol.ex dictis Inn. que ponit hic obſcure Jo.an.ut iacẽt colli põt æ credo ꝙ Inn. poſuerit hic in addi.quia cõir in oꝛiginali Inno. hic nõ reꝑiuntur dicit enim ꝙ priuilegia confirma toria ſunt his meliora que cõceduntur ad inſtar: qꝛ in cõfirmatoꝛijs dicit de re aliqua ꝙ ſit donata nł uẽdita:⁊ pꝛo tali hẽtuꝛ nec ĩtelligitur ꝑ pᷣdicta vᷣ ba donatio ↄfirmata:lʒ in priuilegio dicatur mn pri cipio ↄfirmamus oia habita ⁊ hnda niſi ea que dã tur uel ſtatuũtur pꝛiucipalit innitãtur ofirmatõi ita ꝙ cõfirmatio eſt pꝛincipalis cã quare ſit donatũ uł ſtatutũ æ non ponitur ↄfirmatio narrantis tm:⁊ di cit repetenda que nõ. in ſumma. C. de fal. cau. adi ec.l.i.Secus dicit qn in pꝛiuilegio cõtinetur conce dimus hoc pꝛiuilegium ad inſtar: qꝛ tũc oĩa que cõ tinẽtur ⁊z ſequũtur conceſſa intelllguntur ad inſtar. unde ſi ſequat᷑ in oodem pꝛiuilegio æ donamus uo bis talẽ eccłiaʒ ĩtelligendũ eſt ad inſtar. ⁊ idem ſi di cat dece:nimus uel ſtatuimus: ⁊ ideʒ ſi dicat addici mus ꝙ babeatis ius in tali ecclia: nel ſi dicat cã exi mimus:qꝛ ſemꝑ ite ligiẽ ad inſtar:æ intendit peꝛ hec ueꝛba Inno. ſecũduʒ Jo. an. ꝙ neceſle ſit boc nlit mo cãau pꝛobari iſtud ad quod fit relatio:facit.j.de pꝛeſump. auditis. pʒ ẽt ex eo qð ipe Inno.ſubdit dicens ꝙ qñ in pꝛiuilegio dẽ eximimus oẽs eccłias n 4 — . Geſtꝛas que peꝛ nos ſumpſerunt ꝛegulam auguſiini in quis bas duximus exprimendas.hec ueꝛba po nuntur narratiue: ar. iij. q. vj. hec quippe: et ideo nulla eceleſia expꝛeſſe ꝓbatur exempta niſi peꝛ ees pꝛobetur ꝙ ſumpſerit ꝛegulam auguſtini. hec ſunt ue:iba Innocen. que ad fam ꝛefeꝝ bic Jo. an. ut uides ſatis ſunt obſcura in primo membꝛo. E credo ꝙ mens Inno. fuerit diſtiugucꝛe int᷑ winte . gia cõfiꝛmatoria æ illa que ↄcedunt᷑ ad inſtaꝛ. ut po caſu ſi cõfirmatio fit ex certa ſcia:puto quia narra: ſerioſe pꝛiorẽ cõceſſionẽ ⁊ eã poſtea cõfirmat.tunc non ſit neceſſie exhibeꝛe primã conceſſionẽ: ſed ſu ffi cit ſola confirmatio: ſecus ubi ita non narraretur p ma conceſſio:ut ſi ſinplicit᷑ ? gñalites diceꝛei cõfir mamus oĩa habita 7 habeda: æ poſtea narranie ali qua de donatione exprimeꝛet. ⁊ h apenius noluit ſpe. in ti. de inſtru. edi. F. nunc autem in prima colũ na:ſed in ſecũdo mẽbꝛo ubi dicit ad inſtar talis pꝛe beceſſoꝛes noſtri concedimus ⁊c̃. tune enim ſempeꝛ oʒ ꝙ doceat᷑ de prima cõceſſiõe. Et idem ubicũqʒ concedens refert ſe ad alind: qꝛ tunc dʒ ꝓbari ilo ad qð fir ꝛelatio: æ hec notabis in pratica.nam quo ti die ĩ ipetrantur talia Ppuilegia confixmatorig uel ad inſtar 7 originalia ſunt pdita. ¶ Menio nnnc ad glo. z prime qᷓtuor ſunt faciles ⁊ expedite peꝛ ſupra dicta. ¶ Blo. quinta querit an hec clauſula ſaluo iure addendi æ minuendi ſit neceſſario apponenda in libello Rndet ſᷣm quoſdam quod ſic:arg. huius lr̃e. Se glo. concludir cõtrarium dicens:quod ad cautelã poni poteſt:ſʒ nõ de neceſſitate:qꝛ apponat uel nõ:libellus mutari n6 uſqʒ gqd lius Ouſi.2 nen poſtea: ut.l.edita.C. de eden.¶ Mo. bñ glo.et icẽ tenent hic cõiteꝛ doc.⁊ ſpec.in ti.de libe.concep.ꝗ. nunc nidendum circa finem ſequitur Darto. in. . edita pᷣallegata in penul.colũna:ubi dici.ꝙ hec cla uſula nihil oꝑatur ? pꝛobatur ꝛatione mutare lil el lun non depender a uoluntate libellantis: ſed a le gis diſpoſitiõe: ut. d. l. edita ? in auc. qui ſemel.C. qũo ⁊ qn iu lex:eꝛgo pꝛoteſtatio ꝑtis nibil oꝑatur ut nõ. in ſimili in. I. alimenta. C. de neg. geſt. ⁊ in. c. cum. O. de couſti. An æ qñ libellus poſſit muia ri addendo uel minnendo: uide plene peꝛ Bar. in .d.l. edita:⁊ dixi aliquid in. c.ij.e libel.cblauc ne. Quero quid ius deduxit abbas ĩi hꝰ iudicio. Ol. Vi. dicit ꝙ omne ius ↄpetẽs mõaſterio dicit pa teꝛe ꝑ vbũ ꝑtineꝛe poſitü in texiu:⁊ nõ in h glo. et idem Inno. in. c. cũ eccleſia ſutrina de cauſa poſ.et pꝛoprie. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.qꝙ in ꝛei uẽdicande põt actoꝛ cõcludeꝛe rem ꝛeſtitni Fut petebat iſte ab bas: ut pʒ in pricipio. nõ m intelligi de nuda poſ ſeſſione ſicut qñ agitur poſſeſſorio:nec mireris ꝙ rei uendicatio poſſeſſionẽ aduocat.C. de ali.iudi. mu. cau. fac.l.una:⁊ tenẽt hic Goff. æ Jo. an. ⁊ ni de qð nõ.in.c.ij.de do.? conm.⁊ peꝛ glo.inſtuu. de actio.in principio. ¶ Quero dicimur hic in tex tu ꝙ priui egiũ henrici cõfirmabat uł eniã ↄfeꝛebat vr̃ eim hoc impoſſibile:ar.in.c.fi.de inſti. Soluit glo.in vbo uel cõferebat:ꝙ benricus ↄferebat ian quã dũs pꝛedicti comitis:qꝛ ille comes non pomit glienare feudũ ẽt in eccleſiã ſine licentis domini.nõ HBoc dictũ. Sed dic de boc plenius ? melius: ut no. in. c. fi. de rebus ec.nõ alie.⁊ in.c.que in eccliax de cõſti. fo ſoluit ut dicit᷑ in tex. ꝙ ad alia refeꝛebatur confirmatio ⁊ ad alia cõceſſio. Alij aliteꝛ que refeꝛ re non curo:qꝛ tex.met hoc declarat ⁊ ſupꝛa aliqua terigi circa uirtutẽ buius cõfirmationis. na dicebãt quidam q; confirmatio reſpicit hoc cãu utile qniuʒ qð habebat uaſallus in quo tranſſeꝛẽdo licentia do mini eꝛat neceſſaria. collatio ueꝛo reſpicicbat maius 2æ directũ dnium qð habebat dns. qð tñ non placet Inn.qꝛ nõ eſt cꝛedenduʒ ꝙ dis ꝑ hec neꝛba uolue rit a ſe directum dnium abdicare:nec ẽt pomuiſſet ſi uoluiſſet ſm Hoſti. ar. in.l.legatus. ff. de offi. pꝛeſi. hoc nitimũ eſt falſum: qꝛ ᷣm hoc non fuiſſet ualida conſtantini donatio facta in ecchiaʒ. Cinꝰ Sꝛinʒ cõit᷑ tenet᷑ ⁊ pꝛobat᷑ in.c.fuudameuta de elec.lib.vi.cum ſimilibus. Itẽ dic ꝙ pꝛimũ eſt S hũc tex.qui inteꝛpᷣ tatur donationẽ refe:endam ad alia bona que cum fueꝛũt expꝛeſſa peꝛ nos expꝛimi nõ poſſunt. in vbo cõſumptũ queꝛit in quibus locis cõſumnpᷣno uł abꝛaſio inducat ſuſpitionc:reſpõdet ut in ea quã nota. Idẽ dicũt Joã.? Minc.in teſtium coactic ne uel in iuris narratione. Item ᷣm Inno.? Jo. an. in noibus indicum uł ꝑtiuʒ uł reꝝ ſupeꝛ quibus eſt litigium uel in data uel in narratione ſeu concluſio ne iuris ul coꝛectione atteſtationũ ⁊ in multis alijs que iudex diſcꝛetus poteꝛit ĩtueꝛi: æ uide de h̊ quod notatũ fuit ᷓ eo.ex lr̃is.dicit in Inn. iudicẽ debere attendeꝛe ſi contra iſtas ſuſpitiones appareant alie in ↄtrarium:ut in.c.penultimo ⁊ ultio.de cꝛimi.fal. dicit etiã ꝙ plus reddit reſcꝛiptum ſuſpectuʒ raſura ꝙᷓ; ↄſumptio ꝑ.c.fi.J.eo.⁊ de cõfir.nn.uel inuti. in .c.cum dilecta:quod nõ. Glo.in ue:bo indictionis facii quattuoꝛ. pꝛimo queꝛit an ĩidictio ſempeꝛ cebe at inſeꝛi in inſtꝛo:z dicit ꝙ ſic: æ addit quedam alia inſeꝛenda. Tu de hoc dic:ut plene dixi in.c.i.S. eo. ti. ¶ Sedðo queꝛit an inſtim debeat edi cz dic 2 2 i h ut plene dixi in. c.i.de pꝛoba.¶ Meꝛtio que rit quid ſu indictio:⁊ reſpc ndet ꝙ eſt quidaʒ nume rus annoꝝ conſtans ex tribus Inſtris ⁊c̃. ut in glo. 2 dic ꝙ quinqʒ anni faciũt unũ luſtrũ.ff.loca.l.item queꝛitur..qui impleto:⁊ dicitur indictio ab indicẽ do:quia in ſingulis.xv.annis indicebantur tribuia a romanis. nam in pꝛimis quinqʒ õnis indictice nis dabatur romanis tributum in feꝛꝛo ꝓ armis: in ſe cundis in argento pꝛo ſipenncllatiſs: i teꝛtijs in au ro ſeꝛuando pꝛo republica:æ de h̊.C. de iuſti.co. fir. l.una in fi.⁊? peꝛ glo.in auẽ.ut pꝛepo.nõ.imꝑ.in voo indictiões:ſimile nõ.de triplici coꝛona imꝑato ris: quaruʒ una eſt fenea alia argentea alia aurea in cle.romani de iureiuran. Aano 7 ultimo que rit glo.qũo põt perpendi falſitas inſtzi ex talſa indi etione:⁊æ conſequẽteꝛ queritur qũo dinoſcit quc ta indictio currebat anno confecti inſtri. reſpondet in effectu ꝙ debʒ prius uideri quorꝰ annus dii curre bat tunc:⁊ diuidant᷑ anni dñi per quidecim: quic quid ſupeꝛeſt quideciʒ ita ꝙ nõ cõplcat quindeciʒ additis tribus annis:talis debet eſſe indicnoi iſro. 7 ſi nõ eſt talis falſum eſt inſtm Em glo. ( Mora plura ex hac particula glo.pꝰ regulã ad indicuonè᷑ , 2 ol, 6N. au, ntin umt ganch, ni mailen Se ni g 4ta elu N ſhrte . n Sir o neiet G u e vmnd Amdun 1 1 inimmulmnenn mm udintnt tuetnin , mm Nunnnenii⸗ ke ent imt lthn ſt nun Gleiiaar tua karie⸗ Cbutlntar unr dus iantcoottinnsbnn tenk 9 umuaim mün Ucnosreige n Adaelen Gfongrrckan denn CAouradtama Cinqwcſkmcſenamnast WMorvendcmuedgenden cheyangononckeio:tſene Ppialleenfalerpta gin lerol ſcetholidun Ninoſaukirgeen, nche 1 nniuff,n m fiümaumgetminne „ Chnmoſintelenn na n uen rnee⸗ Danſtclium mnn g e oincſevegti din⸗ ſie irnlolringnt⸗ linlee ſcliſon Aad ümtolnmin S ite — hea io den nid n. Urgen nr donatof oba A i W 4 ſeſfr Edletr ſuſpitoneintſien n tai ns Nin doit nen eſtumcortt unmum Junfr uuth valumi Miytl eyſe gltu⸗ ve: in ana weſin umntone ſanconcli ismmmnunel Mums vornl iwen, euice eh nn ts er ſis durni AMn indiciciten conira iſtns ſiſomnons Opporeunt ale r in cxpennlino e alto. e ini dr, Ms rddt feſcnpmun ſvſpeunz wolnn .cf. . eo.L decöffr.nn pdl imun. in hignod . Blo in veo encvons n. Pumno ggent an dicnd ſender e ho:r dicn ſc: 1906d ovecemn ai Tn de boc dicat pene dinin.ca, enn n iſhmn Sdenn en zdlet Nene anin caern. (Wneg wchcnd⸗d dehener , enic N coNihns er idls aſlts 1, iis Gamgz mnfin ni ſtüffean g nimgen:tdam udoint 1 in ſngulis. xV. annis ndiccvnm U is. nam in onms guinah ins bi umss nblun in feno Hanii ſtpendlariſsnieni ho bo ſeyobice:t EebE²α nnir per go in Mann H zin h. . o o 3 ſunle n de nptice⸗ nndes. u; vN eſt fenen Alng enn w arto? le, rtom nargeno bio inneniendam ut diniſis änis dni per quindecim ad dantur tres anni reſiduo ⁊? die ꝙ illi tres anni ad dũtur qꝛ anno natiuitatis dñi tertia erat indictio. TZanrio nõ ꝙ ſi indictio eſt falſa:puta qꝛ nõ cõ coꝛdat mõ pᷣdieto cum annis dni redditur inſtem falſũ:hoc nõ eſt indiſtincte uex:ſed dic ut nõ. Jo. an. ſuper data vi.li.in nouella ⁊ per Har. in. l. ſi li brarius.ᷣff. de reg.iur.? per ſpe.in ti.de inſtru.edi. G.i.iuxta principium ⁊. J.inſtr̃m.v.item quod nõ eſt æ archidi.xxiij.q.v.de liguribus. ¶ Irem nõ. tertio ex glo.ꝙ anni dni cõputantur a natiuitate. quidam tamẽ cõputant ab incaꝛnatõè:ut in.c.ĩ noĩe dni.xxiij.di.prima tamẽ cõputatio uidetur ꝛcctioꝛ: de quo uide ꝑ dnos de ꝛota ſua deciſione.xliij. An aũt dies ? conſul.⁊ ſilia debẽt poni in inſt:o prina to:plene dixi in.c.ij.ſupra eo.ꝑ que decido que H̊ nõuit hoſt. de ꝓcuratoꝛe ↄſtituto peꝛ has confectas ſine die ibi dixi. glo. in vvo magis: que in nuit chornicam in iudicio ꝓbare:⁊æ uide glo.in.c. uenerabilem de elec. in. v. tranſtulit ? Dar. in. l. i. ff. ſi. ceꝛ. pe. Glo. in Ybo mentio colligit ꝙ in priuilegijs fienda eſt mentio ſententie:ſicut ? cõpo ſitis c. Ego boc credo ueꝝ qñ pꝛiuilegium eſſet ; ſniam uel cõpoſuionẽ:qꝛ princeps in dubio non in telligitur ſeu pſumitur uelle uenire ↄ ſnĩiaʒ uel cõpo ſitiouem de eis mentionẽ non habita ut in.c. ex inl tiplici de decimis ⁊ in.c.cum olim de preſcrip. Si autem priuilegium eſſet ſcdᷣm ſniam non nideo ad quid ſit neceſſe facere mentionem de ſnia:cuʒ quis poſſit multiplicare titulos:ut in.c. poſt elecnonem de concelſ.pᷣben.⁊.j.in glo.in vbo quod meũ ĩ fine ppo. S tex. in. v. nee atteſtatões ⁊ uideĩ ꝙ iſte atteſtationes debuiſſent nalere inter alias ꝑſonas: ut in. c.cũ cãm ⁊.c.conſtitutus ſupra de teſti.rndet glo. in vbo nocumẽtum ꝙ ptes nõ ↄpellũtur tales atteſtationes reciꝑe: ut hic.ſed bene poſſent cõi cõ ſenſu appꝛobaꝛe de quo uide quod dixi in. d. c.cuʒ cãm ¶ Sed contra boc ⁊ contra tex.oppo:uidetur enim ꝙ neceſſirate iſte attcſtationes æ ſententia de buiſſent preiudicare archiepiſcopo cum ipſe tuleꝛit ſententiam pꝛo monaſteꝛio: ⁊ ſic in fauoꝛem mona ſteꝛij:ad hoc infra de re indica. quãuis ⁊.l.ſepe.ff. de re iudi.ff. de pigno.l.fideiuſſoꝛ. Sol.multiplex. pꝛimo ſecundum Innocen. iſte archiepiſcopus iu dicauit ex neceſſitate officij non antem noluntarie. MOfficium autem neceſſarium non debet eſſe alicui damuoſum de electio. cum non deceat libꝛo ſexto. Jura autem contraria loquuntur quando quis poteſt alium remoueꝛe a iudicio æ non remonu de quo in dicto capitulo quanuis:uel quando ſubſcꝛip ſit ſe ut teſtis in re ſua que alteꝛi obligabatur: ut in dicta lege fideiuſſoꝛ. Idem quando exeꝛceꝛet aliud officium uoluntarium: ut quia eſſet aduocatus uel teſtis lege antepenultimã. ff. de in officioſo teſtamen to in capitulo ex litteꝛnis cum ibi notatis de trani acti d officium iudicandi eſt neceſſarium. ff. de muneabus ? honoꝛibus lege muneꝛum. F. iudi candi. Mota bene banc ſolutionem que com muniteꝛ appꝛobatur a doctoꝛibus z relata ad cxtum.pꝛobat hoc dictum pꝛocedeꝛe etiam in indi Inteꝛ dilectos ce delegato qualis erat iſte archiepiſcopus. Sed ego dubito an ſit uera maxime relata ad textum. quia cauſa fuit hic commiſſa per imperatoꝛem qui non habebat iuriſditionem in archiepiſcopum:et per conſequens non neceſſitabat eum:⁊ ſic non po terat dici officium neceſſarium:ſed poterat ſe excu ſare ⁊ fuiſſet iuſta cauſa non acceptandi: uel alteri non ſubdelegandi: ut nõ. in capitulo paſtoralis de offici. delega ( Irem notarius habet officium publicum:⁊ dicitur ſeruus publicus:et tamen ſi ſcri bit aliquid contra ſe facit ſibi preiudicium. ut eſt textus nõ.in.l.uxoꝛi in fine.ff.de falſisIn contra rium tamen pꝛo dicto Innocentius facit capituſo ſuboꝛta infra de re iudica.ſed certe potius facit pro ſi bene pon deretur.nam loquitur in ordinario Iem papa ibi pꝛoteſtatus eſt de ſuo iure. ſecundo ſoluit Innocentius quod archiepiſcopus tulcrat hic ſentenuam ſuper poſſeſſione tantum. nunc au tem agebatur petitorio meruo ſibi non debebat preiudicare.ff. de acquirenda poſſeſſione.l.natura liter. F. nihil commune¶Mec ſolutio licet ſit uera in le:⁊æ probatur in capitulo finali de cau.peſleſſ.⁊= proprie.tamen non congruit littere que fundat ſe quod res fuerat inter alios acta non quia ad ali ud nunc agebatur.tertio ſoluit quod ex nouo iure potuerunt iſta poſt ſententiam ad mediolanum ec cleſiam peruenire. hec ſolutio mihi non placet: quia monaſterium ſecundum hoc debuiſſet obiine re niſi archiepiſcopus oſtenderet de iure ſuo:quia ſemel dominus ſemper preſumitur dominus: niſi probetur contrarium: ut in.l.ſiue poſſidetis.C.de probatio.dixi in capitulo cum ad ſedem de reſtitu. ſpo.quarto ſoluit hoſti.dicens in effeciu ꝙ ſetentia lata per archiepᷣm non potuit preiudicare eccleſie: qꝛ aut archiepᷣus ſcieba: factum ⁊ delictum non de buit preiudicare eccleſie: ut in regula delicium de reg.iur.lib.vVi.⁊ de in integ.reſti.capitulo.i.lib.vi. Aut ignoꝛabat ⁊ debet eſſe probabilis ignorantia excuſata in.capitu.ad apoſtolice de cle.ex. ¶ Æon tra hanc ſolutionem facit.quia textus. non fundat ſe ſupeꝛ bac ratione: ſed quia res inteꝛ alios acta:unde litteꝛa iſta magis facit pꝛo pꝛima ſoluno ne Innocen. niſi obſtarent contraria ſupꝛa foꝛma ta. Sed euitando omnia cꝛedo poſſe dici ꝙ reſpec tu eccleſiee cuius nomine agebatur ſatis dicitur ſen tentia inteꝛ alios acta.nam archiepiſcopus tulit ſen tentiam non nomine eccdeſie uel tanquam eius mini ſteꝛ:ſed potius ut delegatus impeꝛatoꝛis qui foue tanquam dominus feudi delegauit. Mora tamẽ ex pꝛedictis cautum eſſe quod pꝛoceſſus ſubſtantia lis cum ſententia publicetur ſicut hic factum fuit: ut hic uides. in inſtrumento ſententie contincban tur omnes atteſtationes: ut ſic ſi contra pꝛoceſſum aliquid obijcietur poſſit fides fieꝛi peꝛ inſtrumen tum ſententie: ſed ut dicit Joannes andreas olim de facili hoc fieni poteꝛat: quia bꝛeues eꝛant depoſi tiones teſtium: ſed hodie tanta eſt inteno gatoꝛia ruʒ pꝛolixitas ꝙ hoc facile fieꝛi non poſſet. ¶ Glo ſa in ue:bo quo magis in fine opponit non loluitx. Joannes andreas remittit ad notata in regula nrile et in regula contra eum de regu. iuris.lib. vVi. Glo. in vbo confumari opponit de tribus iurib? 2 non ſoluit:ſed Jo.an.diẽ ꝙ ĩ.c.ĩ ſynodo ĩpꝛopᷣe ponitur ↄfirmatio ad.c.iĩ noĩe dñi. dicit quod ſpale eſt cuius rõ pʒ g̊ de elec.lʒ:⁊ dic ꝙ illud.c.nõ facit in oppoſitũ. Solũ.n.pꝛobat qꝙ electius in papã ad miniſtrat añ cõfirmationem ſeu inſtallationẽ ad.c. cum inter dic quod ille alio iuꝛe elegit ⁊ alio cõfir manit.ſ.tãq; alter:ut ibi nota.⁊ ĩ.c.ut circa de elee. li. Vi. Bł.iĩ vbo ꝙ meũ allegat primo ↄcoꝛdãtias. fo.opponit de.il.poſſideri. S.ex pluribus.ff.de ac qui.poſ.ſoluit ꝙ licet poſſeſſio poſſit ex pluribus cauf habeꝛi non ti dniũ:ut bic ad hoc.c.ut qͥs qu as de elec.li.vi. Har.in dicto..ex pluribus dic ꝙ ex diuerſis cãis eodẽ tempore cõcurentibus poteſt una res effici mea.l. marcellus.ff. de lega.i. Secus ſi concurrant diuerſo tpre:⁊ uide hoc ibi plene per eum ⁊ aliquid ꝑ Jo.an.in.d. c cum ꝑſone de priui le.li. vVi.ctio.gl.qᷓrit an debeat ſuccũbẽ allegans di neꝛſos titulos ſui dnij:æ vꝛ uelle quod ſic ſi uult reʒ nanciſci ex diuerſis nimł non concurrẽtibus. Secꝰ ſi rõe unius agit ⁊ rõe alſius nuult exciꝑe. Et nota in hoc gl.⁊ pᷣmũ membrũ vꝛ ꝓbari in.d.c.ut quis duas:ut pʒ ex nõtis in.c.poſt elecno.de conceſſio. pben.nbi dixi:æ uide quod nõ.in regła nullus plu ribꝰ ð regu.iuris.li.Vi. ¶ Blo.i vYbo nec acceſſo riũ.primo allegat cõcoꝛdãtias.o.allłat ĩ Sriũ de in reiurã.debitores: ubi iuramentum acceſſoꝛium ad ↄctum nõ ſortitur nãʒ pctus imo tenet:lʒ Sctꝰ uſu raꝝ ſit nullus. Rñndet ꝙ eſt ſpale.tu dic melius ut ibi plenius dicet. MDoſtea opponit iterũ ⁊ ſolnit:ni de ad mãm qð nõ ĩ dicta ꝛeg la acceſſorũ. ¶ Bl. in Vbo non ſufficiat.oppo.ꝙ iĩmo locatio ꝓbʒ qñi um.nam uidemus ꝙ locatoꝛeʒ agerẽ nõ põt inqͥ linus ꝛefeꝛꝛe qſtionẽ dnij:ut in.l.ſi quis conductio nis. C. loca. ſiẽ nec õ agentẽ cõmo. uel pignorati cia. Soluit glo.ꝙ Oriu pꝛocedit ſi ageꝛet᷑ actione locati:ſed hic agebat᷑ ꝛei uendicatiõe ꝗᷓ pponitur tã quã õ quẽlibet erneũ:iõ locatio nõ probat dnium cũ cõductõ poſſit ꝛem cõductã alteri locare l.nemo .C. loca. ? non ꝓbat hoc eſſe ⁊c:ut õ dixi in nota bilibus:⁊ dic clarius quo ad caſum noſtrum ꝙ hic nõ agebat᷑ õ cõductoꝛem quo caſu poſſet diſcdpta ri an locatoꝛẽ poſſit cõductoꝛ excipeꝛe de dñio. Ded agebatur rei uendicatiõe õ eyneũ:⁊ ſic opoꝛ tebat ꝓbare dñium qð non ꝓbaĩ ꝑ locationem ꝑ ſupradicta. An aũt et qñ poſſit cõductor excipere de dnio ᷣ locatoꝛeʒ:uide ꝑ Bar.in.l.ſi colonus. C. loca.ubi poſt diſcuſſioneʒ marerie ſic diſtiuguit. Aut.n.locatoꝛ agit condtione.l.ſi colonus:et non excipitur nec de dnio ꝓprio nec alieno:ſed oʒ pᷣ us ꝛes ꝛeſtituatur locatori:⁊ fuit illud inductum in odium illoꝝ qui ꝑ uarias exceptiões uolebãt elude re locatoꝛes. Aut agit actione locati.⁊? aut dubita tur de locatiõe:⁊ põt excipi de dominio.ut.l.litibꝰ .C. de agri.⁊ cenſi.li.xi. Aut conſtat de locatõe:⁊ ſi excipit de dñio ꝓprio audit:qꝛ hec exceptio ꝛeſol uit pctuʒ locatiõis.l.qui ꝛem ꝓpriã.C.locan. Aut xcipit de alieno:æ tunc aut ille do minus aſſiſtit 2z adimittitur.l.bona fides.ff. depoſui. Aut non aſſi R ¶ De fi. iſtrumẽto? P ſtit ⁊ ñ admittit᷑:qꝛ ñ reſoluit ius agendi:cum non dns poſſit locare. d.l.nemo. Aut agit locator rei nendicatiõe ? põt ↄductor excipere de dominio:qͥa agit᷑ ð eũ tanquã ↄ quemlibet erneũ:ut dicit glo.2= bene. ¶ Altio ſcias qð finis huiꝰ gl. adducitur ad qſtionẽ: an ſcholaꝛis ꝛecedens poſſit alium ponere loco ſui in domo uel camera:⁊ dicendum quod ſic: quia locatoꝛ pot locare ⁊c̃. Sed dubium eſt an hoc poſſit facere innitis ſotijs.gl.inſti.loca.in fine diẽ ꝙ licet poſſit alti locaꝛe iuꝛe locatõis:ut g dixi:25 in ſocietatis ꝓhibet que preualet cum nideat elecia induſtria peꝛſone inſtitis de ſocieta. ꝗ. ſoluit᷑: idem ſpe. in ti. de iudi.S.ij.V. circa h̊ querit᷑.ubi latius ꝑ eum. Ex hbis nora ꝙ iura loquentia de ſocijs pnt adaptãi ad ſcholaꝛes æ alios in eodem cenaculo ba bitatens:qð clarius tenuit aʒo.p.l.perceptione.ff. de his qui deie.ul effu. ut recitat ſpe.in loco prealle gato: unde dixit ꝙ ſi ſcholaris nõ ueꝛſatur ĩi domo ur debeꝛet:põt ↄ eum agi actiõe ꝓ ſocio. agitur tñ uuli actiõe ꝓ ſocio:ut ibi nõ.⁊ eſt ratio:quia directa actio dat᷑ qñ ſocietas ↄtrabi ad ↄmodioꝛem uſum 2 ubeꝛioꝛem queſtuʒ:⁊ illa dẽ ꝓpꝛie ſocietas de qua leges loquũtur:ut nõ.ſpe.in pꝛealle..vV.hᷣ eriã nõ. ꝑ h̊ dixi in qõe facti ꝙ in mateꝛia odioſa appellano ne ſocij nõ ueniet ſocius in domo:⁊æ ideo ſi ſtatutuʒ dictat ꝙ ſocius teneat᷑ ꝓ ſocio nõ tenebit᷑ ſcholaris pꝛo ſocio in domo dũtaxat: quia illa ꝓpꝛie non eſt ſocietas:⁊ in odioſis debemus capeꝛe nerba ſtricte: ut in.l.iij. F. hec aũt vba.ff. de neg. ge.⁊ in.c.in no ſtra de iniurijs. inſuꝑ etiã puto ꝙ ſi ſcholaris male ueꝛſatur in domo nec compeſci põt a ſua inſolentia poreꝛit expelli ꝑ.l.ſi ↄueneꝛit in fi.ff.pꝛo ſocio ⁊z.vV. q.iiij. in loco:⁊ hec ſufficiant. 0 d ſup er. Caſus. Mon na lent litteꝛe ſuꝑ ab ſolutione uoti peꝛ cꝛuceſignamm impetra te tacita ueꝛitate nt expꝛeſſa falſitate.Communis di uiſio. ſecunda ibi ad quod æc. & Mota pꝛimo arg. ꝙ cardinales diſpenſant circa uotum ultramarinuʒ pro tene ſancte ſuccurſu emiſſum In contrarium tamen nidetur tex.in. c. ex multa iuncta glo.iij.ifra de uoto: ubi patet ꝙ circa hoc uotum nullus citra papam ſine ipſius ſpeciali licentia diſpenſet:ideo in tellige iſtum textum ꝙ ex ſpeciali commiſſione pape que ſepe fit cardinalibus uiue nocis oꝛaculo cardi nales diſpenſabant. ¶ Mota ſecundo ꝙ ſigilla cor dinalium ſunt autentica dum tamen ſint nota. ſſ Mora teꝛtio ꝙ litteꝛe impetrate pꝛeteꝛ ſtillum curie ſunt de falſitate nel ſurreptione ſuſpecte:ad hoc qð legitur et notatur in.c.cauſamdqʒ el primo ſupra de teſti.⁊? in.c.qᷓ; graui de crimi.fal.⁊ in.c.ex litteris de conſtitutio.? nõ.foꝛmam litterarum cum ſcribi tur pꝛo abſolutione cruce ſignatorum: et dicun tur cruceſignati illi qui emiſſo uoro pꝛo ſuccur ſu tcꝝe ſancte aſſumebant crucem in ſignum pere grinationis eorum rectoribus annctenubus. J06 tamẽ eſſet ſi emiſſio uoto crucem nõ aſſumpſiſſent aꝛ ñ minꝰ ſũt obligati ¶ M tbi careẽ nolumm zc. nbl 1 . ! C,⸗ nzltin ſrftcohni nn iitrn dmn ing uriw iin m ali k R e ,ℳ egnpsgennnndg we Artin onis,gnin ftücrmnſacungtl Nnaogeete Puunttid Hummm Cdricduuttd ardr eechedentemen oerde er Orpun khelcdunmin wair cnhenpindepadm Mecgitentdehternnrnn Ponſoroornl . mid ſtinſtirzurennmolin loſeſtniſtgeiclsſnens ſcMöenin gt Noininen baitgnnſtizei iſnolalihetln drtaning, bbicſgo An n fuſcomeliin gi iribinrien Manitgnni Cnitiͦ Areten, ſt ere dtin n e e.4l en npot ) eum agi geröe ſocoos gein dep ſocio:un ibi eiiungn ian ſocens onnabii a ociomi don qpſti: llad Dpieſocinsden gninundr ſpenprelle ſenhnii in göe ſani in nmnnn odioſtappelrn no uenie ſogns in ono id iſinn ſons mnei o ono mehl ſton indono dinnr qnin a Ppue on mrocdols tanus aper nto ſi .ler air ſba. g ger inco Is. inſup ani oo , ſſchobns ule lono ner comnpeſei potg ſa inſolenna lol üoveveninfiffpo ſoco. det bec ſuffenn. Hod ſiher aen Oomonedo ven nteſicnamm inha Geunmdte R ed lalet Conmmt cNdai Aarod t Wonnun, Unaes dienſent Granvonn inun neſanr ſacunin anſtun gan an nian olet ¶ Quod perlau Er hoc enim ego arguo qꝙ lee ſurrepticie ſuꝑ uoni abſolutõe ſũt ipſo iure nulle.quod ꝓbo ꝑ.c.nouit iuncta glo.fi..de his que fiũt a pla.facit qꝛ negari nõ põt quin in aliquo ſunt gratioſe ergo irrite iter cedente ſurreptõe:de filijs pᷣſoy. c.i. z. il.li.Vi.? qð nõ. in. c. ad au dientiã de rptis. ¶ timo nõ. ex fi ne lit ere ꝙ uouẽs ſumpliciter põt cõpelli ad executi onem uoti. ad idem. c.ex ꝑte de cenſi.ſimplex enim notum ob igat et de iure ciuili in.l.ij. ff. de polli. B dicit Inn. ꝙ ſi aliquis ſimpliciter uouit intrare ali quod monaſteriũ:põt monaſteriuʒ iſtaꝛe ut opellat intrare ita nõ in dicto.c.ex ꝑte z uide ꝑ eum in.c. ſcripture de uo.⁊ bonus tex. in. c. G.eo.ti.Opp. tex. de.c.poſt ceſſionem de ꝓbat.ubi ſtatur uni ſigil lo etur Srium ad idem ſupra. eo. c. ij. Blo. iij. hoc inſtat ⁊ in effeciu ↄcludit ꝙ aut ſi gillum eſt notũ ? loqtur ↄꝛium: aut ignotũ ⁊ nõ cꝛe dituꝛ ei ſoli:ſj oʒ ꝙ ad minus ſint quinqʒ ut in.c.i. xcviij. diſ.⁊ in.c.i.de cleri.ꝑegri.utrũqʒ meẽbꝛum li mitatur hic per docto. Mã circa primũ quãdo eſt notum dicit hoſti. ꝙ ſi is quẽ ꝓducit᷑ negat illud eſſe vm ſigillum eius cuius eſſe diciũ:ex quo repu tatur notum ei icumbit onus ꝓbandi ut in. c ttio loco de ꝓba.poſſet tn fieri collatio cum alijs ſigill illius ſi heant᷑ ſicut fit collatio litteraꝝ.l.ↄpanones. Ce ti. itellige tu hoc dictum in caſibus in ꝗbus ſi gillum facit fidem quod quãdo ſit dixi in. c. poſt ceſ ſionem paileg. aliquid ſupra.c.ij. Scdᷣm mẽbꝛuʒ ut ſtetur qnqʒ ſigilis qñ ſũt ignota limiarur hic per Jo. q naulli fir piudiciu n. Lu dic melius ꝙ aut ſi gilla 2 illi quoꝛum noiĩe ſigillat ſũt penitus ignota 2= nõ creditur ẽt ſi eſſent mille:qꝛ eadem 2 ẽ ĩ mille ignotis penitus que in uno:ut dicit gl.nõbilis in.c. .i. xcviij. diſ. Aut bẽtur aliqualis ↄgmitio ſigilloꝛũ uel ſigillãtiũ:æ tũc ſi nõ agitur de alterius pᷣiudicio ſpeciali cꝛeditur ſi ſũt quinqʒ ⁊ ſic ĩtellige iura ſuꝑiꝰ allegata: quod ſenſit Inno. in. d. c.i. de cle. ꝑegri. Aut tractatur de piudicio alterius ? nõ creduur: ⁊2 ſic intellige limiianonem Jo.hic ⁊ pꝛo hoc quia ubi agitur de piudicio alterius dẽnt ꝓbatões eſſe clare ut in.c.in pñtia de ꝓbat. ⁊? ꝓbatur ad ꝓpoſi tum.S. c. ꝓx.iĩ fine in rone ſui:⁊ in regula cum iura ptium ſunt obſcura li. vi. ¶ Sed ↄtra pᷣdicta facit iſte tex. ſaltẽ a ↄꝛio in quo inuitur ꝙ ceſſante ſubre tione ſtaret ſingulis ſigillis ignotis cardinalium = ſic nõ requirũtur quinqʒ ſalté. Solu. Inn. duplicit᷑ prio ꝙ in ↄrijs ubi requirũtur quiqʒ nõ ſollũ ſigil la erat ignota:ſed ẽt eps ⁊ epatus. Uel fo ibi erat mius piculũ ꝙ hic æ idem ab. facit. c. quieſcamus xlij.di.uoi creditur alteri:ex quo nõ agitur de alte rius piudicio. Sed ↄtra hoc facit:nam hic agit᷑ de preiudicio terre ſancte. Eredo poſſe dici ꝙ hoc.c. ꝓcedit quãdo litere ipetrant᷑ in forma iuſticie licet aliquã otineãt gratiã ut ꝓbatur in. V. ad quod. uñ ex quo ð cardinalibꝰ hẽtur certa ⁊ ĩ dubitata noti cia non obſtat ignoꝛantia ſigilloꝛum cum in bis ꝗᷓ ſũt quaſi iuris nõ pſumatur de facili falſitas:ut ĩ.c. penul. de cri. fal.ẽ em iuris ut dato impedimento ꝓ cedatur ꝓut dicitur hic: in.V. ad quod.æ de impedi memo eſt fienda fideſ coꝛam ↄmiſſario. Secus ubi ſimpliciter abſolueꝛetur a uoto:tunc enim militaꝛet quod ſupꝛa dixi. Et ſic limita pdicta ⁊ bñ ꝓbat᷑ ̊. Sẽd nũc attingendo ſpeeifice ipſoꝛuʒ cardinaliũ re latibus ⁊ ſigillis certis fidẽ adhibendaʒ. Queꝛo an ſit eis credendũ uel eoꝛuʒ ſigillis de quibꝰ minime dubitat̃᷑ ꝙ ſint ipſoꝝ cardinalium. Uide aut cardi nalis dicit ſe eſſe legatũ ⁊ cꝛedit᷑ maxie qꝛ ñi ↄſueue rũt exiꝛe curiã ſine legatõe:ſed ſi diceꝛet aliquid ſibi ↄceſſu ſoã iter ultra debita legatõis officio gnũli nõ crederet᷑:niſi fidem per litteras faceret: de quo plenc peꝛ Jo. an. in. c.i de offi leg. lib. vi.æ in.c. ad emin tiã de ſentẽ.excõ.facit quod legitur ⁊ nõ.in.c nobiliſſimus. xcvij.di.⁊? per ſpecu.in ti.de lega.. ſupereſt. v.quid ſi de legati iuriſditione: ibi tamẽ di cit ꝙ raro de eius ptãte in dubium reuocatur ⁊ ra ro litteꝛas oſtendit. æ uide Mal.in. l. xemplo. C. ð ꝓbat. A it aſſeꝛit ſe eſſe delegatum pape ? maxime cum dicit papam ſibi uiue nocis oꝛaculo comiſiſſe certum negocium. Do. an. dicit ꝙ ſi litteꝛis ſuis h atteſtatur credendum eſt ſibi ut alteri plato ſcribeti E ʒo cꝛedo ꝙ ſit in hoc dria inteꝛ platum infenoꝛc 7 cardinalem:ut cardinali hoc atteſtanti crecat᷑ cuʒ ſibi cꝛedatur circa maioꝛa:ſcilicet cum aſſeꝛiu ſe lega tum:foꝛtius eꝛgo circa partem ar. in. c. paſtoꝛal. v. item cum totum de offi. delega.? vẽ pꝛobari in iſto textu.na n ut dixi cardinalis non poteſt abſolueꝛe a uoto ultramarino ſine ſpeciali licentia ſedis apoſto lice de qua hic fides non fiebat: ſed ſtabatur ſolum litteꝛis cardinalibus aſſeꝛentibus de commiſſione:et maxime quia he commiſſiones quotidie fiunt cardi nalibus in curia: ſi tamen aliquid atteſtaretur ultra geneꝛale n commiſſionem in pꝛeiudicium pa tis: nõ puto ei cꝛedendum:ut ſentit glo.nõ.in.c.ſic.ce ſen. excõ.⁊ facit.c.cũ a nobis g de teſti Ir feꝛioꝛi ueꝛo pꝛelato hoc aſſeꝛenti non puto cꝛedenduʒ miſi plene doceat de mandato:ut in.c.cum in iure. de offi.qe lega.⁊æ qð notatur in.d.c.poſt ceſſionem ad idem.l. unica. C. de manda. pꝛin. æ quod nõ. dni de rota de pꝛobare non pnt extra curiam romanã de cõmiſſio ne facta peꝛ papam: ſj opoꝛtet pꝛobari peꝛ ipius lit teꝛas ad hoc dicta.l.unica. MDoſſet tantum dici ꝙ ſi eſſer ualde üluſtris ꝑſona ſibi cꝛedeꝛetur: argu.c. nobiliſſimus. pallega. de ſtillo tamen curie ſeruaĩ cõ trarium ut nõ cꝛedat᷑ ſine litteꝛis. Quãdoqʒ cardia lis legatus uel non aliquid aſſeꝛit litteꝛis uel ueꝛbo ultra ↄmiſſioneʒ geneꝛalem uel ſpecialeʒ ſibi factam 2 de rigoꝛe iuris non eſt ſibi credendum in alteriꝰ pꝛeiu dicium ut no.in dicto.c.ſicut.⁊ ſic dicebat cle mens papa ut refert Jo. an.in.c.conſtituius de ap pl.ſed de conſuetudine ſecus:ideo dixit de rigoꝛe 2Z facit tex.in.d.c.conſtitutus.⁊ uide Spe.in titu. de teſti. F. i. V. quid ſi aduocatus. Ego tamen non credeꝛem in graue alteꝛius pꝛeiudicium.ꝑ d.c.cum a nobis maxime iuncto fine.⁊æ uide circa hoc que dixi in.c.poſt ceſſionem de pꝛobat.æ quod dicam ĩ c.fi.de confir.uti.uel inuti. Et predicta faciunt ꝓ dicto hoſti.in.c.eccleſia.ij.de elec.ubi dicit ꝙ cardi nalis eſt maioꝛ epiſcopo in officio: æ facit quod nõ. Jo. mo. in capitulo ſuper eo. de here. lib. Vi. Ego allcgo tex. nõbilem in.c.ꝑ uenerabilem qui fi. ſint legi.in.v.ꝛõnibus:uide ad mam bonum texiuʒ cum glo. in. c. quãq;. ij. q. Vij. alia bic ſunt clara. Aſtorali g. Eaſus. Si de extra naganti dubitat an decretalis ſit autẽtica aut eſt iuri conſona et tunc iundicat᷑ fm illã. Aut diſona:et tunc papa 9 ſulitur. æ ſecunda ibi uerum. 6. ar. ꝙ ubi alle gatur ſtatutũ uel cõſuetudo iuri cõi conſona non e neceſſe de illa fidem faceꝛe:qꝛ iudex non tam ſcᷣʒ il lam q; fm ius ꝓcedeꝛe nidetur:ſicut iudex hic ĩ ex uaganti de qua dubitatur an ſit decꝛetalis. ¶W5. ibi iuri cõi ſit cõſana ⁊c̃.ꝙ appellatiõe iuris cõis ñ uenit ſtricte extrauagãs:ſed id qð in coꝛpoꝛe iuris redactum rs ze , qnʒ non imerito dubita tur de euaganti an ſit decretalis: ⁊ facit in hoc iſte tex. muſtuʒ bene ꝙ; ignoratia eyuagantis ſit proba bilis. nam ſi index uel eps merito quandoqʒ dubi tat ut in tex.iuncta ſupraſcriptiõe foꝛtius inferieꝛ 4 in talibus non nerſatur Sed prĩo quero an de meriro dubitari. Rnder Inno.qñ non eſt in com pillatione appꝛobata uel nõ eſt ſub bulla. Item nõ ſemp ſufficit bullã pendere in lineꝛa:ar in...ij. C. ð legi. quia poſſet dubitari an ſit ius añale uel ſpale ꝛeſcriptũ ꝛeſpectu certaꝝ pſonaꝝ vel locorum:is 2 ſimilibus caſibus poſſet iudex merito dubitare. de decreta ibus tamen que fuerunt ante iſtam com pillationem edite gꝛegorianam:dic ut in pꝛobemio gꝛegoꝛiano. de alijs nero que fueꝛũt edite poſt hãc compillationem ante rompilatonem ſexti libꝛi: te ne qð habes in pꝛobemio ſexti lbri. Item ſecũduʒ Hoa.dubium porerat eſſe in litteꝛa. dinerſa 2 con traria qᷓ; diueꝛſimode habent libri:pone exemplum de electi. nemo li.vj.⁊ qð ibi nõ.in glo. Et hec faci unt ad queſtionem notabilem et quotidianam: an ſententia lata cõrra decꝛeralem extrauagantẽ ſit ipo inre nulla:ſicut qn fert᷑ cõtra ius ĩcoꝛpoꝛatum:⁊ in tellige quãdo eꝛꝛoꝛ exprimitur in ſentẽtia:als qſtio non eſſz dubitabilis:ut nõ.in.c.i.de ꝛe iudi.⁊.ij.q. vj. F. iteʒ ſi ſententia S ius:⁊ in.l.ij. C. qn pꝛouo. non eſt neceſſe Bar in. l. cum pꝛolat᷑.ff. ð re iudi. tenet ꝙ non: quia in ea eſt ꝓbabilis ignoꝛantia ⁊? ẽ ibi tex.ſecundum nnum intellectum. hanc opinionẽ ſequitur hic dñs. An.et cõiteꝛ moderni.dicit ton ẽ dñs An. hoc uerum quãdo ferrur ſententia anqᷓ; papa ſit conſultus ſecus ſi poſtea:quia tunc eſſʒ ceꝛ tus de extrauaganti:ſed ego non puto ꝙ idem ſen ſerit bar. Mam ipſe ſuſtinet ſñniam ꝓpteꝛ ꝓbabileʒ ignorantiã. ⁊ innuit tex. in. d.l.cũ pꝛolat᷑.que ceſſat ſecuta ꝛeſponſione pape inſti.de iure natutali ge.et ciui. S. ſed qað principi. Sed dico ꝙ aliteꝛ eſt limuã dum dictũ bar. ſ. an in loco ꝓPbabiliteꝛ dubitatur de eyuaganti. Si aũt eſt publice nõ.æ ꝓ tali habet licet nõ ſit ĩicoꝛpoꝛata nel ſub bulla erit:nihilominuſ ſententia cõtra eã lata nulla. Done exemplũ in ex naganti execrabilis. Jo. xxij. ad h. c.i.de poſtu. pꝛe la.⁊.c.qð dicitis.xvi.di.ceſſat enim tunc ꝓbabilis ignorantia. Et 20 huius ſr̃e ibi de qua merito dubi tetur ⁊c. ⁊ hanc limitationem ſentit Mal.i.l.leges ſacratiſſime.C. de legi. Sed õ h dicium inſiſto ſic. ¶ De ſi. iſtiumẽtoꝝ oſtitutio pape ligat poſt duos mẽſes a tẽpcꝛe pu blicationis in curia ꝛomana licʒ nõ ꝓmulgeĩ i ꝓuĩ cia:ut eſt glo.nõbilis in data.vi.li.⁊ idem tenet bi Jo. mo ·⁊ quilibet pſumit᷑ ſcire ↄſtitutionẽ: ut in.d. c. ↄſtitutioneʒ: ? in. c. ꝓpoſuiſti. xxxij.di. in gl.ĩ ꝓ hemio cle.etiã ſi ↄſtitutio nõ ſit redacta in nolumie iuris:ut eſt tex.in.c.ſi romanoꝛum.xix.di.quinimo nõ eſt de ſubſtãtia iuris ut redigat᷑ in ſcꝛiptis: ut ple ne nõtur ꝑ Jo. an. in regula nemo põt de reg. iur. li. Vi. in meꝛcurialibus:⁊ peꝛ dnos de rota. ccxxxvij. deciſione uidetur tex.in.c.i.de renunci.li.vi cum eꝛ go hec ſententia lata ſit S ius ſcꝛiptuʒ nõ debeꝛet na leꝛe ꝑ iura h dicẽtia S allegata: 7 maxime pꝛeſumit hec ſciẽtia in epo qui tenet᷑ indagare an in curia ro mana ſit edita aliqua ↄſtitutio:ut in.c.ego eĩʒ de iu reiurã. Item ⁊ foꝛtius uideo ꝙ ubi papa uult con ſtiturionem ſuam ligare a tempoꝛe publicationis li cet ignoꝛantes non inuoluantur culpa:tamen acius contra conſtitutionem geſtus eſt nullus:licet pꝛoba biliteꝛ ignoꝛetur: ut eſt glo.notabilis in clemen.ij.de heꝛeticis in neꝛbo ex nunc:foꝛtius in cãu noſtro ſen tentia debet eſſe nulla quando pꝛeſumitur ſententia ut quia longo tempoꝛe pꝛeceſſit conſtitutio extraua gans: ? hec opinio foꝛte eſt ueꝛioꝛ de rigoꝛe iuris licet cõmunis opinio ſit in contrarium:ſed non pꝛo batur aliquo iure.nam l.cum ꝓlatis.pꝛeallegata ſu peꝛ qua illa opinio fundatur hoc non pꝛobat: quia non loquitur quando fuit enoꝛ iuris expreſſus in ſententia: ſed quando allegata conſtitutione iudex putans non faceꝛe ad cauſam tulit ſententiam in cõ trarium:uel loqnitur quando de intellecu conſtitu tionis eꝛat pꝛobabile dubium: ouo caſu non puto ſententiam eſſe nullam etiam ſi ſit ius incoꝛpoꝛatuʒ de boc.l.regula.ff. de iu.æ fac.ignoꝛã. ⁊? quod nõ. Innocen.in c.cum ſpeciali. de appella.⁊ in.c.p.2⸗ .g. de offi. delega. Sed ſi uis opinionem communẽ teneꝛe potes diceꝛe ꝙ licet pꝛeſumatur ſcientia con ſtirutionis quo ad effectum rei:tamen quo ad penã nullitatis ſententie: uel ut quis puniatur de conten tu legis non pꝛeſumitur ſcientia ex quo meꝛito po teſt dubitari:ut hic:⁊ facit.c.ij.de conſti Sed in cõ trarium uidetur: quia retractio actus nidetur hoc caſu pꝛenenire ex natura ipſius actus: quia contra legem. C. de le.non dubium. hec tamen opinio (cõ munis eſt equioꝛ. Et facit ut ideʒ dicamus in ſtatu tis:ut ſententia lata contra ſtatutum incoꝛpoꝛatum in nolumine ſtatutoꝛum ſit ipſo iure nulla. Secus ſi repeꝛitur lata contra aliquum refoꝛmationem ex trauagantem de qua pꝛobabiliteꝛ dubitatur: facit quod nõ. Oar. in. d.l.cũ ꝓlatis. ?æ Hal.in dicta.l. leges ſacꝛatiſſime:facit tex.iũcta glo.in.c.ſi in laicis xxxviij. di. Item faciunt pꝛedicta ⁊ iſte tex. ad que ſtionem: an allegans ſtatutum in iudicio teneatur illud pꝛoduceꝛe ⁊ de eo fidem faceꝛe. nam poſſum diceꝛe ſicut in allegatione iuris cõis ut ſi ſtatu tum ſit eiuſdem loci ⁊ incoꝛpoꝛatum non ſit neceſſe aliteꝛ pꝛoduceꝛe:ſicut nec conſtitutionem iuris icoꝛ poꝛati.nam ſtatuta loci habentur pꝛo iure cõi: ut .l. omnes populi. ff. de iuſtitia z iur binc eſt ꝙ appellantur ius ciuile. pꝛima diſtinctio ius ciuile. 66 ℳ, md nss 2 * ine . ra nn 4 nar, 6 kiuni S itervgn unluntn ue e drniugn = ſuc tr kgnur d irmnimiftlifcnte n erlonntallebeghi i be Ctanllpon corſcingrm oan D Cteron Rarltinnn non G Rüdag nimnmueape Uummch rCsnane. GiCcca kockunmmnunn Rum n erwe Ke Kociknngtinte srönn ncndrrn leine e Nechendtttinnnin ie zan Nel Non Gennmm Mug 1iw rttigi⸗ nivegen afenin intün rmns Perborhehtimn an aiin, Mobenmn chie olndentn i rurgamtn . Nollninvsbin A G Bndlenen tninslg ⸗ 64 n, inhochei wen inn Feuamti let Denmmnier ui mni llonn ntin — dignorem :wt eſtgo nonblis nnn nasin necbo er nunc:fonno fr Cinſoen 1 ae ſemnln um orſimmin Aui onzo enponr prreſtcoſſtntoen 8: tber opinofecſ ein e igrr comuns opinoſrin conmmumct en⸗ aloo ine mn /.mn plnia ouizni ni yopino ſindumr or y avbin g ummr van to fuir enor ins apreſlsi 1: ſatuunto alepam oſtiunione indd on fumr ad auſam mit nmnuam in elloqnirur qnando de inelecun conſim 1 puobablſe dobivm: cvo caſd non pond⸗ neſſe wolam eian ſiſt ins edon regna dein 1cighon. 2da nin Con vecai. de aela dnth ſ ega Ded ſt uis oinionem Onmm doles dcer in Pwſonaid, ltetu Wis anO ad fenm trunn cndif ansontNte: vd Cris önann 4 . is Non Drinmn ſenna dan⸗ Zubitani⸗ot dit:d fncil ije H iun midemr: avin tenacto Acnns ir 1prweniſe cr ütn lus aelih n. Qdelenon dubim. bectma ee Aft nr idez cient nis eſt vio:. mminn It enenna unl conttd M olumne ſtammowun ſit pſo ivſe ſi gmmunn de n d⸗ s ſcunſſine fuin ten⸗ nele Jeen faciunt pr⸗ i⸗ jean alegns ſhmmumn enmi dnen n geen iann fct à podcer⸗ e m in 6sl in Megen ſe e u⸗ n batnunu⸗ it cie. AAoRt prꝛochlen nnn vornin hun ee ſtn 1 omnes hop Oul.k. o . ine An Il mwr ius ppel. 4 . Cll. Si ueꝛo ſi euagans puta ꝛefonnatio quedaʒ extra uolumen ſtatutoꝛũ: aut eſt publice nõ.⁊ nõ eſt neceſ ſe ꝓ duceꝛe:ar.in.c.i.de poſtu.pla.aut pꝛobabiliter ignoꝛat᷑ æ dʒ ꝓduci auctentice ſicut hic d de exua ganti:idẽ dicẽdum in cõſtitutõe alteꝛius loci q ꝓba biliter ignoꝛat᷑ hic: ut ĩ.c.fi.qui ma. accu.poſſ. Nõ. JInn. ſuper ſica de cõſuetudine ſic uidemus ꝙ cõ ſuetudo dʒ ꝓbari tanꝙᷓ eruagans de conſuetudine quaſi ꝑ totum:⁊ hec uidẽtur ge mete bar. in.l. oẽs ppli pall. ꝓpe finẽ que no. ¶ Sed queꝛo qũ erua gans dẽ iuri cõi diſſona: dicit hoſti. qñ eſt oria iuꝛi diuino uel canonico.j.de accu.qualiter.ij.⁊ ðᷣ elec. ſignificaſti de iura.cal.c.i.uel iure ciuili iuri noſtꝛo nõ qio de no.oꝑ.nũti.c.i.uel naturali rõi deficien te iu re.i.di. conſuetudo inſti.de iure naturali..ꝙ vo naturalis ꝛatio uel cõſuetudinẽ inſti. de iuꝛe nãli .F. ex nõ ſcripto de conſuetudine cum dilectus:ſʒ h ultimo caſu nõ puto neceſſarium ↄſuleꝛe pꝛincipẽ: qꝛ ↄſuetudo nincit legem:niſi dubitaꝛet᷑ de ꝓbabili tate conſuetudinis. An aũt iudex teneatur conſulẽ principẽ ꝓut bic dicit᷑ Me.⁊ Jo.an. ꝙ nõ:unð lʒ poſſit nõ tamen artatur cx quo ſibi nõ conſtat ꝙ ſit dccꝛe. In Zaum iudicio meo facit iſte rextus ĩ fine qui lodtur peꝛ Vba imꝑatiui modi ibi ſuꝑioꝛẽ con ſulat ⁊c.unde puto ꝙ aut nulla notitia hetur extra uagantis allegate:⁊ ꝓcedat prima opinio doctoꝛnʒ qꝛ uidet᷑ allegata in fraudẽ dilatõnis cãa. Aut babeĩ᷑ aliqualis notitia:ſed iudex dubitat de ualiditate. et tunc iudex tenet̃ conſuler̃:æ hoc uoluit indicio meo iſte tex. dum dicit:ſi meꝛito dubitetur zc fateoꝛ ta men ꝙ ſi papa nõ ↄſulto ferret ſniam nõ anullarer ſnia ex hoc ſolo:qꝛ pꝛincipem non conſuluit:ſʒ ipſe neniꝛet puniendus: facit in ar. c.uenerabilem ð elec. ⁊ hoc uidetur ſenſiſſe hic glo. finalis.¶ Blo. pria querit quid ſi pꝛoducitur reſcriptum contra ius inũ quid debeat obſeruari quod hic dicitur in extraua ganti. Rndet ꝙ non. imo ſtatim tale ꝛeſcriptum eſt abijciendum:qꝛ ꝛeſcꝛiptum contra ius nõ nalet.xxv .q.ij.reſcripta. Hoſti.dicit hoc uerum niſi in rpto dicatur non obſtante tali iure de quo nide bonam glo. in. c.i.de conſti.li.vVi.que ĩcipit eſt contꝛa ⁊ iple nius notur in. c.nõnulli de ꝛeſcrip.ubi dicam maxi me concludendo aliqua nõta peꝛ Jo.an.in. c.i.de excep. li.Vi. Alia que tractantur hic in glo.ſunt cla ꝛa. ¶ Altimo dicit hic hoſti. ꝙ licet in aliquo uolu mine decretalium ſit aliqua decꝛetalis ſcripta non per hoc habebitur pꝛo decretali: niſi cõir in libris alijs hẽatur: qð nõ.qꝛ idem dicendum qñ lr̃a repe ritur naria: ut ꝛecurrendum ſit ⁊æ tenẽedum quod in uoluminibus beétur. Mi. abb. ( Bm dilectus.aſal Doſt publicatas at leſtationes uſqʒ ad concluſionem poſſunt inſta pꝛoduci hoc pꝛimo. Conſuetudo loci facit in ſirm auctenticum hoc fo fa pars ubi ſuper tertio. 5 terminũ excluſiuum ꝓductõis inſtr̃oꝛuʒ. ſ. concluſionẽ in cã uſqʒ:eꝛgo uſqʒ ad concluſionem pñit inſta a qualibet ꝑte pꝛoduci:æ poſtea ꝛegularit nõ:lʒ quando dicatun in cã concluſum dicetur.j.cũ glo. ¶HMö. ibi ſententie calculum æc. ꝙ calculns (Kom dilectus appellatur qñʒ ſnia:eodẽmodo capitur in.c.ſi inter Vi.q.iiij.Onʒ capitur pꝛo carbone.viij.q.i.i ſcrip turis in fi. Qnʒ pꝛo ꝛõe ſeu nũero.C.de eꝛꝛoꝛe cal cu.per totum datur. vV. Calculus eſt ratio numer?ꝰ ſnia carbo. ¶ N ꝙ in cã fi aneſtationum publi catio ⁊ concluſio.an autem iſta ſunt de ſubſtantia: ut aliter ſmia nõ ualeat:circa primum Mar. in. l. ꝓ latam. E. de ſentẽ.⁊ inteꝛlo.tenet ꝙ łʒ ſu de iuſticia nõ tamen de ſubã id enim eſt de ſubã actus quo ꝛe moto remouetur actus:ſed ſnia bene poteſt ferri ſi ne publicatione atteſtationum:utputa ſi teſtes non fuerunt in cauſa pꝛoducti.q.de pᷣſump.afferte:eꝛgo non eſt de ſubã ſmie Idem ſentit Inno.in. c. cum :i.. a. de re. iudi. Jo. an. in additione ſpe. de ꝛcnũ. ⁊ conclu.in principio:⁊ hoc teneas ⁊ uide ꝑ Daꝛ. in. dicta.l.pꝛolatam ubi proſequitur actus multos qui ſunt de ſubã oꝛdinis iudiciarij ⁊ per glo.ij.q.i. in ſũma ⁊ in.c.uxoꝛ.xvij.q.iiij.de concluſione ueꝛo uide glo.bonam in cle.ſepe de uerbo.ſigni. iuncto tex.?æ Jo. an.in addi.ſpe.in loco preallegato ubi ſentit ꝙ non ſit de ſubã.dic tamen ꝙ eſt de iuſncia qꝛ ſpale eſt in cauſis ſummarijs:ut poſſit iudex ad ſniam pꝛocedere concluſione non facta: ut in dicta cle.ſepe:æ uide in hoc quod nõ.in.c.paſtoꝛalis de cau. poſ.z por A .ex fa parte ꝙ non credit inſtro alicuius pſidentis etiam ſi ſii rex. NHam crea re tabellionem ſpectat ad imꝑatoꝛem de quo dicaʒ plenius.j.e.cum.p.⁊ nide quod legitur z nõtur in cle. litteris de pꝛoba. ¶Hõ. zæ tene menti ꝙ ualet conſuetudo diſponens circa ſolemnitates alicuius actus:⁊ circa pꝛincipi reſeꝛuata.concoꝛ.c.ſupeꝛ qui buſdã de vbo.ſigni. Maʒ ut hic uides conſueiudo põt dare alicui poteſtatẽ tabellionatus: ⁊ licʒ loqua tur in rege eadem ratio eſt in alia ꝑſona infeꝛioꝛi: qð tenet ꝑ iſtum tex. Jo.an.in.c.ſeculares de fo.cõ pe.li.vVi.in nonella:qð nõ. idem Marrto. in.l.ſeꝛuus cõis.ff.de ſtipu.ſeꝛuo.ubi peꝛ iſtum tex.plus dic ꝙ iudex põt ſcabeꝛe acta ⁊ ei fides adhibebitur:ſi hoc babet oſuetudo quod ſingulaꝛiteꝛ nõ pꝛo limitatiõe c.quoniã ↄtra de pꝛoba.facit quod nõ. Innccen. S. c.ij.ceſſante aũt conſuetudine ſolum hoc poteꝛit ſi ẽt eſt nõꝛius:⁊ hoc feceꝛit in his que ſunt uolũta rie iuriſditionis uel in paruis cauſis in quibus põt pꝛocedi ſine ſcꝛiptuꝛa:ad hoc gl.⁊æ plenius ꝑ Bar. in.l.iubemus.C.de ſacꝛoſan.eccle.facit in auẽ. niſi breuioꝛes.C. de ſenten.ex ꝑi.reci.Et quia glo. hic multum lente tranſiueꝛunt expediam pꝛius quecdam pulchꝛa pꝛo intellectu ⁊ limitatione utriuſqʒ partis C. Et pꝛimo circa pꝛimam partem queꝛo an iĩdiſtin cte poſt concluſionem non liceat inſtrumenta pꝛodu ceꝛe:dic ꝙ nõ ĩmo fallit in multis caſibus quoꝝ ali quos nõbiles hic collegi ego ultra alios doc.⁊ pꝛi in cãu.c.paſtoꝛalis de cã poſ.?æ ꝓpꝛie.fo ĩ his ĩ qui bꝰ iudex ꝓcedit ex officio ſi ̊ nideꝛit expedire.nam ſibi nihil eſt pꝛecluſum:ar.d.c.paſto.h̊ tenent do. de rota decif.vij.⁊? uide ꝓ limitatiõe que dixi S de teſti.cũ clamoꝛ.t᷑tio ĩ caialibꝰ cais cũ reus uuli ſuaʒ inocentiã ꝓbare:ar.i.l.diui.ff.de penis:⁊ ibi h̊ expᷣſ ſe tenet Harto. ⁊ in.l:.i. ff.de queſti. in fi. plus dicit ſcilicet ꝙ etiam poſt publicationem potueꝛunt in predicto caſu teſtes de nouo recipi. poſt ſetetia⸗ aũt aliquo remedio non ſuſpenſam ſoli pꝛincipi licʒ beneficio ſpali admittere pꝛobatões etiam de nouo reptas ad pꝛobandam innocẽtiã cõdenati:ut in.d. l.diui nõabłr et ſinglaliter pꝛobatur:hide tñ in hoc quod nõ.in.c.ij.de pur.vulga.quarto in cau cõi bus.i.ẽt ubi ꝓceditur ad inſtantiã ſi inſtr̃a ſunt de nouo reꝑta: ut.l.admonendi ff.de inreiu.ſᷣm unam lecturã quam ſeqrur ibi bar. v. ſi de faeto reꝑiũtur tenet receptio et vꝛ a concluſiõe receſſum ex ꝗꝰ par tes non gdixerũt:ut nõ. dni de ꝛota deciſione quin ta:ꝛegulariteꝛ aũt non pñt ꝛecipi ⁊ ſi ꝛecipiunt᷑ poſ let alteꝛd ꝑs appellare:ar. hic ⁊ in.d.c.paſtoralis. ¶MNãc quero an liceat indiſtincte ꝓduceꝛe inſir̃a uſqʒ ad cõcluſionẽ iſte tex apte vꝛ ꝓbare ꝙ ſic:qð in dubio ꝓcedit ubi index prius non pfixit tminnʒ ad illa ꝓducenda. Si aũt pficit ceꝛtũ terminum eo elapſo liceat circa cõcluſionẽ: Mueſtio eſt notabilis malte ſunt opi. Jo. an. hic ſentit ꝙ non liceat poſt terminum ⁊ eſt opi.ſpec.in.ti.de dila.S. uidendum. Vſ.quid ſi datus:ſed ipſemet Jo. an.plenius hoc tractanit in glo.oꝛdinaria quã fecit in cle.ſepe pꝛe all. in vbo non obſtante:⁊ ibi tenuit opi.quorũdã diſtinguẽriũ ꝙ; aut ius adueꝛſarij eſt illeſum:et tunc lʒ etiã poſt terminũ:aut leſuʒ ut qꝛ pierunt teſtes qͥ bus potuiſſet ꝛepꝛobare inſtꝛa ſi fuiſſent in feꝛmino ꝓducta ⁊ non ſʒ:⁊ ꝓ utroqʒ mẽebꝛo facit.l.manci piox.ff.de optiõe lega.Tertij dicunt ꝙ indiſtinete hoc licʒ ante ↄcluſionẽ:quia non potuit pars cogi inſtꝛa exhibeie anteq; eis eſſj uſurꝰ:ad hoc iſſe tex. 2.l.i. F. edẽda.ff. de eden. pau. ibi dicit ꝙ iudex nõ põt prius ꝑtem ↄpelleꝛe q; ſit cõcluſuʒ in cauſa:ut hic. Ded ſi ſponte ꝛecepit terminũ ſibi pꝛeindicauit HBar.in.d.l.mancipioꝝ.dicit ꝙ ſi iurauerit inſitᷣm ad euʒ de nouo pueniſſe admittet᷑ als nõ:ar. opti. in ſimili in.c.paſtoꝛalis.j.qe excep.Sed in adneꝛte nam dicta.l.mancipioꝝ muſtũ facit ꝓ opione Jo. an. in glo.palle.nam ibi fuit terminus peꝛ iudicem ſtaiutus ad fᷣuuʒ eligẽdum cũ ↄminatione ꝙ pꝰ teꝛ minũ n audiet:⁊ nibilominꝰ audit᷑ poſt fminũ re ĩ legꝛa ẽt ſine iuramto ſi pitio diei dãnũ adueꝛſario ni intulit:ad idẽ põt adduci.c.ſi tibi abñti:⁊ qð ibi nõ. de pꝛebẽ.li.vj.q qſi idem i alijs tmis diſponit. Sed his nõ obſtãtibus dico ꝙ lex mancipioꝝ hẽt aliã ꝛ20ez decidẽdi. loqui. n. qũo ꝛe exiſtente itegra poſt teꝛminum ceſſat oĩo cã pꝛopteꝛ quã ſtaturꝰ fuit ille teminus:ut clare inuit ille tex.⁊ ſic ceſſante cã ceſſat effectus:ut in.c.cum ceſſante de appel.et ſic Et loquit᷑.c.ſi ibi abnti.facit.c.fi.qui ma.accnu.poſ. Sed in caſu noſtio pꝰ lapſum tminuʒ et iure adueꝛ ſarij illeſo exnte nõ ceſſat oio cã ꝓpteꝛ quã fuit teꝛ minus ſtatutus.qꝛ teꝛminꝰ ſtatuit᷑ n ſolũ ut ꝑti alt᷑i ſit facltas ꝛepꝛobãdi:ſed pricipalit᷑ ſtatuit adò facilio ꝛem ⁊ bꝛeuioꝛem exitum litis:ut patet ĩ.c.paſtoraliſ de excep.⁊ in.c.finẽ de do.⁊ cõtu.⁊ hec cauſa non ceſſat:lj ius aduerſarij circa ꝛepꝛobationem non ſit leſum:et peꝛ hoc dico ꝙ poſt tminum nõ dʒ audiri niſi in caſibus de quibꝰ in. d.c.paſtoꝛalis de excep. credo p illũ tex.iudicẽ poſſe ante cõcluſionẽ ſtatue⸗ hunc terminum: quia boni indicis eſt lites pꝛecideẽ 7 bꝛeuioꝛes faceꝛe q; põt in.l.quidam eſtimaueꝛunt .cff. ſi ceꝛ. pe. ⁊ in iurlbus allegatis. nam teꝛminus ote.lit.ſtatuitur a iure ꝓ excluſione dilatoꝛax:ut le gitur ? nõtur in.c.inteꝛ monaſteꝛiũ de re indi.⁊ tñ põt iudex pꝛius teꝛminũ ſtatueꝛe ceꝛtum ad omnes dilatoꝛias pꝛoponendas. d. c. paſtoꝛalis/ Item uſqʒ ad publicationem atteſtationũ pnt de iure teſtes re pꝛobari in dicto.c.pñtium s de teſti.⁊æ tamen index põt peꝛ pꝛius pꝛefigeꝛe teꝛminũ.j.quem ꝓducant ſi mul teſtes appꝛobatoꝛij ⁊ repꝛobarij: ut in. c.qʒ de ꝓ ba.⁊ in. c. cum cauſam ð de teſtibus/ Item ad ꝓſe quẽduʒ appellationẽ ⁊ finiẽduʒ iura pᷣſigunt annũ. 2æ tamen in dex abbꝛeuiare põt reſpectu pꝛoſecut᷑. ut in. c. cum ſit romana ⁊.c. peꝛſonas de appella.? ſic in multis ſimilibus:⁊ ſic põt iudex ex cauſa abbꝛeui andi lites hunc reꝛminũ ante cõcluſionem pfigere:? ſic tollo illam opi pau.⁊ talis teꝛminus hominis cẽ ſetur loco teꝛmini iuris:ut nõ. Inno. in ſili in. c. ex ratiõe de ap/ Ideo ſicut nõ admittitur poſt ↄcluſio ne n ita nec poſt hunc temmnũ.poſſet mm ex quadam equitate dici q cum in moꝛa modici tempoꝛis non ſit magnũ ꝑiculuʒ:ut.l.ſi debitoꝛi.ff.de iudi ꝙ duo bus ↄcurrentibus poteꝛit admitti poſt teꝛmmnũ.ſ.ſi ius adueꝛſarij nõ ſit eſuʒ ⁊ paꝝ poſt lapſuʒ teꝛminũ h petijt:ar.in.d.l.mancipioꝝ:⁊ ſic poſſet ſingularũ limitari dictum.c.paſtoꝛalis.qð m loquit᷑ indiſtincte hoc ueꝛum miſi in penaʒ negligẽtis alind ſtatuatur: ⁊: ſic intellige.c.ſi pluribus de pꝛebẽ.li.vVi.⁊ hec quo ad pꝛimã ꝑtem enio ad ſecũdaʒ ꝑtem in quna queꝛo an iſtis inſtrumentis quibus adhibetur fides ex conſuetudine cꝛedendum ſit in foꝛo ecchiaſtico z in eccłiaſticis negocijs. ⁊ ꝙ in foꝛo eccleſiaſtico ſit cꝛedendum caſus nuidetur hic iuncta ſupꝛaſcꝛiptiõe: apeꝛtins tenet Joan. an. in dicto. c. ſeculares de fo ro compe.li.vi.reſpectu ueꝛo negoeioꝛum dicit hic hoſtien. ꝙ cꝛeditur ſupeꝛ ciuilibus ? tempoꝛalibus rebus confectis:ſecus ſi ſupeꝛ ſpiritualibus: qui re mittit ad nõ.in.c.ſicut te.ne cleꝛi nel mona. fatetur tamen ꝙ ubi talia inſtrumenta inducuntur: ut pꝛiui legia ab ipſo rege conceſſa nel quo ad feudalia bene faceꝛent fidem de foꝛo competen. ex tranſmiſſa. Pe. autem ⁊ abba. uidentur hic ſentire ꝙ iudiſtin cte cꝛedatur talibus inſtrumentis. dicunt eniʒ quod dubitario hic fuit quod laici ſupeꝛ ecclłeſiaſticis ne gocijs poteſtarem non habent:ut in.c. eccleſia ſanc te marie de conſti. Sed contrarium hᷣ ſtamitur: ut uides:mihi placet indiſtincte nt credatur:qꝛ nõrius eſt quidam teſtis.l.domicius labeo.ff. de teſtamen. Vnde ſicut laicus peꝛhibeꝛe poteſt teſtimonium ĩi cã ſpiꝛituali:ita et inſtrumenta conficere:nec eſt hoc iu riſſitionis contentioſe:⁊ ſi ceſſat.c.eccleſia ſancte marie Sed uoluntate additur ſuper confecnone in ſtrument:facit.c.i.de pꝛocu.li.vj. Itẽ ſicut dicimꝰ in ſimili ꝙ inſtrumentũ notarij confectũ intra terri torium conſtituentis facit fidem extra territorium: ita nõ. OHar. in.l.cũctos populos.C. ð ſumma tri nitare. æ quia circa ſolemnitates actus inſpicit ſola conſuetudo loci ubi actus geſtus eſt: ut.l.i. C. de emanci.li.? nõ.in.c.peꝛ uenerabilem qui fil.ſint le gitimi. ita ſatis eſt iſtum haberi pꝛo notario in u nunlini unli . Gnimnumy mnit⸗ 4 nu nm tii i hldi m imnrz rlmna u n⸗ reotoend i d in sfcebsn innin frn⸗ iA ichi cfiſwuih Ninlervzentönmsiſamnsobſen untiitmäni igrstdnn Plererts itdtddiren ircit⸗ mn en tdCnt cWngnüis⸗ Pndon Enmeridrrnchd⸗ dithokerdechenactrera n WWthooepna derickntün Uagtopnentcniene obgiſinſd Knr zige fimn icinnimiiifron Punnöcſamttitagzn⸗ voßlin ehninimins muitnügi uinn WNTTNEN nttg. loni en nil taſntirihi ſscleſtneinn mniel 1 lhumclct gfrli⸗ l ibagbg efn ſon Algiſph gcſigdende ineagfheli ſ. ulmnorn utet aliiſßn e.uß do 1. Inponſin 4 dedſtent naaninim ti bunc temni poſſ, finn i 4 an nnnon hcdinmnun uln:t.licebton f eito⸗ ſenndus atet ni ſoſtrmil dvelſmi no ſt eint ap of lgrn ltarindl nuneior ſepeſigſngit michaum . Paſomls d n oul ſe Cum nſ n om, n hus alic ſnm ge AAntus,oxte , i hagi õ ls inſmummmns qbus ocbirur ſcs malne vencm ſr in foro e faſtuo? as negocſs. ? gin foo eceſeſto ſt calus nidemr bic iuncn ſvouſcidnde⸗ net Jomn An in cic . ſechaared deſ N reean ved vegdedren idth Gedhimr ceCwidns erhotiſft tecus decns dſnder Girtwaions:eu 1 . RNN NRGen vmonn ſen riin uſmoncnandnainmuſ dho ege ngſd er fti enn Kem Ee ſon (olſhelen , Nn amen t thbn idenm bi ſmnegt Ordamr ſts ſrunennss.den tmo bi fut god hi inatiti ſatem non habent:wr in c d ſs pote P unrcrton Sd cormanun ſe ( G g.mibi placen indichincte vr arin nichn eſts..domicius lpeo ſet leſfir i ns deibere holcſtteſin⸗ e ſicot hicns orfieelene patria ſua nbi ↄfecit iſtim nec curandum an fecerit ſuꝑ tpᷣalibus an ſpũalibus:⁊ hoc teneo quicqͥd alij ſcribant in dicto.c.ſicut te:⁊ uide qðᷣ nõ Gaſpar ð cal. in. d. c. per uenerabilem ⁊ ſpe.in ti. v inſtru.edi. .F. reſtat. vV. ⁊ nõ. et ſeqᷓntibus. lterius qᷓriiur an credat᷑ huic inſtzo ſine ſubſcriptõe teſtium ſi boc bʒ ↄſuetudo Inn. æ Moſt. ꝙ ſic allegat nõ. in. c. ij. S. e. quod noõ. Ex hoc ifero ualere conſuetudine ut inſtr̃o nõrij. credatur ſine teſtium ſubſcriptione. ¶ QMaero quid ſi iſte rex fuiſſer male fame ⁊ uilis opinionis nũ quid cꝛedeꝛet. Moſtiẽ.dicit ꝙ nõ.uñ vᷣbũ pᷣſerti exponit᷑ ꝓ max e:⁊ ſic cũ eo trãſeũt cõir doc. Ex h̊ uidẽtur ſẽtire ꝙ inſtm ↄfectũ ꝑ nõꝛium infamé ſit nullũ: qð nõ ẽ ueꝝ indiſtincte.unde dice rem ꝙ aut in prin. antequam elſet inducta conſue tudo eꝛat male fame ⁊ nõ ualuit conſuetudo tanꝙᷓ irratõabilis de oſue.c.fi.? ꝓcedit h̊ caſu dictũ ho ſti. aut ſuꝑuenir mala fama poſſq; fuit conſuetudſe pꝛo noꝛio appꝛobatus: ⁊ tũc idem dicendum quod in alio nõꝛio qui poſt officium aſſumptũ effectus ẽ infamis quo caſu dicendũ ẽ: ut eleganteꝛ nõ Maꝛ. in.l.eadẽ. ff. ad.l.iuł.repe.qui in effectu ↄcludit ꝙ; aut ↄmiſit fraudẽ in officio: æ nõ cꝛedit᷑ ãplius er ſi nõ ſit effectus infamis:ut in.l.ſi aliquid. C. ð ſuſce. 2 ar.li.x.aut omiſit fraudeʒ ex officium ita ꝗꝙ ſu et fectus infamis:⁊æ tũc ad officium qð hʒ in ſe digni tatẽ ꝓ noueri nõ põt puta ut ſit nõꝛius pꝛincipis.l. .i. E. de mã. prin. qꝛ infamibus dignitas nõ defert .l.ij. E. de digni. li xij. zæ in rla infamib de ꝛc.iur.li. vi. nec ẽt ad aliud officiũ publicũ:puta ut ſit noꝛiꝰ in bãcho:⁊ h qꝛ ifamis nõ põt aliqð officium publi cum exercere:ut dicit glo.nõ.iuncto tex.in.l.ij. F. miles. ff. de his qui notã. ifa.facit.c.pteꝛea.de ieſſi. cogẽ. Aut nõ eligit ad officiũ publicũ:ſj ↄſẽſu ꝑti um ẽ aditꝰ? uʒ qꝛ nõꝛius ẽ ſeruus publicꝰ nec minꝰ deſinit eẽ ꝑꝑ infamiã: uñ pñt ꝑtes cõi ↄſenſu ſibi pᷣ indicaꝛe. teſtis aũt eẽ nõ põt:qꝛ ꝓducit᷑ ab una ꝑte altera ĩuita: ⁊? ſic loquit᷑.c. teſtimoniũ S.e.qð eſt ſin gei noõndum. Ego lumitarẽ h ueꝝ oñ ꝑs nõ ciffuet talẽ tabellionẽ rogaſſe uel ſi negat ↄumcu ꝑ teſtes. ubi aũt oio negat ⁊ dicit inſtrm falſum nec põt con uinci ꝙ rogaueꝛit noꝛũ:puta qꝛ teſtes ſunt moꝛiui cꝛedo ꝙ inſir̃m nõ ꝓbabit eũ ex quo ↄfeciũ e ab infami.tũc enim militat rõ.c.teſtimoniuʒ:⁊ cꝛedo ꝙ bar.nõ dixiſſet Zↄꝛium ſi hũc cãuʒ puidiſſet. Iteʒ di co pᷣdicta ꝓcedeꝛe in ĩfami ifamia iuris ſecus ſi iſa mia fci:qꝛ tũc cꝛedii: ʒ minꝰ ꝑ ea que dixi in.c.teſti moniũ:⁊æ queę nõ.in.c.ſciſcitatus de Hp. ⁊ bec bene notabis. lanio nũc ad glo.⁊ pꝛia queꝛit de rõe qnbitãdi ⁊ aſſignat in fine duplicẽ rõeʒ decidendi ⁊= rõis diueꝛſitatẽ inteꝛ attcſtatiões inſir̃a: ⁊ nõbis eaʒ inqptum dicit ꝙ facilius dephendit᷑ falſitas inſtroꝝ q teſtiuʒ. Et ꝓ hoc ſᷣm Jo. an.in iſtto.n.poni de bẽt locus:tps:teſtes:dies:de quibus.j.de re iudi. abbate ad finẽ li.vi. Sed de bis teſtis intꝛogatꝰ di cit ſe non ꝛecoꝛdari.j.c.ꝓxio:ſʒ alio reſpectu facili us falſat inſtrʒ:qꝛ faciliꝰ ẽ conũꝑe unum nõriũ ꝙ; duos teſtes:facit qðᷣ nõ.de cleꝛicis ꝑegri.c.i.ſʒ dic ꝙ exaiatio æ appꝛobatio notarij tollit hac pᷣſump toneʒ: facit. c. ad audientiã de.preſcrip.¶ Ol. ij. [Enm Joannes rit qñ d in cã ↄcluſum:? ꝛndet ut in ea pʒ:⁊ no.ex gl. ꝙ ꝑ cõcluſionẽ renũciat nedũ ꝓbatõibus: ſʒ er alłatõibus:⁊ ſic nõ reſtat niſi ferre ſniam de quo ꝑ Inn.in.d.c.paſtoꝛalis de can.poſ.⁊ ꝓprie:⁊ ibi di xi. Et ĩtellige tex. ꝙ poſt concluſionẽ nõ Iʒ inſtra ꝓ ducere.ſ.in cã in qua facta eſt ↄcluſio.ſecꝰ in appel latõis cã:ut.j.c.ꝓx.⁊ nõ.in.c.i.de excep ⁊ eſt ratõ diuerſitatis:qꝛ ↄcluſio facta in principali nõ exten ditur ad cãm appellatõis:niſi fuiſſet dictuʒ: ut nõ.ĩ ſpe.de renũcia.⁊ ↄclu.F.i.v.h̊ ãt ſcias.⁊ ẽ 20 20is qꝛ appellatio ſuſpendit oĩa uſqʒ ad lit.ↄt.unde per ẽptoꝛie poſſint opponi:ut.j.c.ꝓximo.ſed dilatoꝛie nõ ut.i.ita demũ.C.de ꝓcu.⁊ intellige ꝙ ſuſpendit oĩa:niſi alia rõ ipediat ut timoꝛ ſuboꝛnatois ꝓpter quẽ nõ pnt ꝓduci teſtes ſuper eiſdem capłis uel di recte ↄrijs ut in cle.ij.de teſti. J Caſus. Falſi . Bm Joãnes. tas inſiri: uel qð deeſt inſt?o probari poteſt per teſies. In prima ꝑte ponitur ꝓceſſus cãe pꝛincipalis.i ſᷣa ꝓceſſus cãe appellatõis.ibi cum igit in tertia ciſfti nitio ipſius cãe appellatõis ibi de ↄſilio. ¶Mora primo ꝙ in eodẽ libello põt quis pluꝛa diuerſa pe teꝛe. nam petebat iſte ioaãncs habere ceniũ triginta libꝛas occaſione mutni ? domũ uacuam ſibi tradi occaſione nenditionis:⁊ q;ꝙᷓ; B ultimũ nõ expꝛuna tur in la iſta expꝛimebatur tamen in ła antiqua:z colligirur ſatis hic dum dicitur ꝙ iſte ioanes ĩ hoc fundauerat iĩtentionẽ ſuã. Itẽ iudex non potuiſſet aliter ſuper domo ꝓnunciare:ut in. c. licʒ hely.e ſi mo. fatuus eſt enim iudex qui ꝓnunciauit ſuꝑ nen petito.l.fi. E. de fide.li.Erx bis ⁊ ex tex nõ.cuo primo foꝛmã libellãdi in cà mutui.o ꝙ ↄctu emp tionis pᷣcedente põt pciſe peti ꝛem nenditam tꝛadi nec eſt neceſſe peteꝛe inteꝛeſſe: æ multum bnj in hoc facit iſte tex q mulce in hoc ſint opiniones ut.j. ui debis ¶ Mõ teꝛtio bo. argu pꝛo dicto Cy. in. .fi. C. de cõpenſa. ꝙ ubi ex parte actoꝛis debuum eſt liquidum peꝛ ſolam confeſſionẽ rei admittitur com penſatio oppoſita peꝛ ipſum reum:licet debiium ſu um non ſit liquidum de pꝛeſenti: ſed liquidandum. hic enim conſtabat peꝛ confeſſioneʒ de mutuo ⁊ de bitum rei pꝛotrahebatur in litigium:ut patet in litte ra:⁊ nihilominꝰ fuit admiſſa compenſatio:qꝙᷓ poſ ſer dici ꝙ licet ſupeꝛ traditione diſputaretur ſupeꝛ pꝛecio nõ fiebat heſitatio:niſi diceꝛes ꝙ dilataia tra ditione ꝛei diffeꝛebatur ⁊æ pꝛeciuʒ.l.iulianus.F. offeꝛ ri. ff de actio. emp.⁊ quod nõ.in.l.ſi traditio.C. de actio.emp. ⁊ de mateꝛia uide quod dicam in. c. ij. de depoſi. ubi de hoc. ¶ Mota ibi ſcᷣm cõditio nalem ꝙ modus largo modo poteſt appellari cõdi tio.naʒ hic non inteꝛuenit neꝛa conditio que de ſui natura habet ſuſpendeꝛe effectum actus geſti in euẽ tu cõditionis:ut nõ.in.c.ueꝛum de condi. appo. 2 in. l.i. C. de condi. inſeꝛ. ſed modus qui non ſuſpen dit: ſed qualificat conditionalem reddit actum ge ſtum. uenditio enim fuit peꝛfecta de pꝛeſenti: ſed fuu ꝗppoſius modus: ut in uita ſua libeꝛe habuaret. Moꝛa ꝙ ratione oneꝛis ãanexi res nalet minns luſto pꝛecio.?z ſic onus appoſitũ vx ꝑs pcij qð nõ. Ad ideʒ bonꝰ tex.in.l.fundi.ff.de ↄhen.emp.et fa cit ad materiã.c.cum dilecti.ĩ.de emptio.⁊ uendi.l. .ij. C. de ꝛeſcin. uendi. ¶ Mota ar. ꝙ pꝛc batur ua loꝛ ꝛei ſi teſtes dicant ꝙ tm a tali potuu babe? qua ſi tin ualeat ꝛes qꝙ;tum uendi põt.de quo tamẽ dic: ut nõ. plene in.O.l.ij.⁊ dixi in.c.cum cãm.ij.sS.de te ſti. ad iſtum tex. poſſet dici ꝙ peꝛ h non pꝛobatur uerus ualoꝛ ꝛei:ſj iducit᷑ ad pſumendũ uenditioneʒ ꝓ illo pcio nõ fuiſſe purã cũ potuiſſer ab alio habu iſſe maius pᷣciuʒ: vn nõ eſt viſimile ꝙ iſte uẽdidiſſw pure ꝓ miori:⁊ ſic nõ ꝓbaret᷑ hic primũ dictũ cuʒ ex ſpali affectiõe qͥs potuiſſet offene pꝛecium ultra cõeʒ ualoꝛẽ rei. es pulchrũ tex. ꝙ teſtimoninʒ nõ uitiat᷑:licet teſtes cõiteꝛ nõ ꝛecoꝛdent de anno in ſe ⁊ die:quibꝰ actus fuit geſtꝰ:qð itelligo niſi dies eſſz ð ſubſtãtia actꝰ: ur nõ. Inno.i.c.qiteꝛ ⁊ qñ de accu. in. v.ſi dictꝰ. ¶ Mota ꝙ tabellio qni inſtim ſcripſit ? teſtes in eo inſcripti ꝓduci pnit teſtes ad coadiuuandũ inſtrumentũ:æ eſt ntilłe ꝓpteꝛ nõ.i.c. cũ a nobis g de teſti. bic tũ nõ pferunt᷑:tũ qꝛ ut pʒ in antiqua teſtis ꝓductus dixit ſe ñ ꝛecoꝛdari an fu erit cõdit onalis uenditio an pura:tũ qꝛ ipi erant ⁊ alij õ inſtim erant qᷓtuoꝛ. Et ſubſcriptiões ꝙ in iſtzo publico teſtes debẽt ſe ſubſcribeꝛe. h eniʒ vVꝛ inueꝛe vᷣpũ ſubſcripti quaſi ſubtus ſcripti.ſʒ In no. intelligit ꝙ ſubſcribunt ꝑ nõriũ:vn exponu ſub ſcriptis.i.ĩſcriptis.nõ eiʒ eſt moris ſm cũ ꝙ i iſſo tabellionis ſe ſubſcribat teſtis.ſed in puato tm:⁊ ꝛe mittit ad nõ.S eo.c.ij.ego dixi in.c.i.e.ti.⁊ he c nõ Si aũt ↄctus fiat in ſcriptis:ita ꝙ ſcriptura ſit de ſubſtãtia:tunc dic ð ſubſcriptõibꝰ.ut habet ĩ.l.ðciꝰ .C. eo ti. ¶ Mora regulã ⁊ limitationem ad eam. Regula eim eſt ꝙ parẽ uiʒ hñt iſtra ⁊ teſtes ut bic 7...in exeꝛcẽdis. C. eo. Lumitatio eſt: ut hoc ꝓcedat quã lo ꝓducunt᷑ ab eadẽ ꝑte uel ſi a diuerſis teſtes m inſto non cõtradicũt.ſi aũt teſtes cõtradicũt.iũc non obtinẽt eãdeʒ uim:ſed pꝛenalent ceteris paribꝰ ipſi reſtes de quo.j.latius. ¶ Mora ꝙ ubi teſtes nidentur ↄdicex? inſtꝛo ſi fieri põt dʒ pꝛeſumi actus multiplicatus:ut ſic teſtes ⁊ inſt:a reducantur ad coꝛdiam:ſicut dicimus in teſtibus utriuſqʒ partis: ut in. c. cum tu S de teſti.h̊ᷣ eim fuiſſet facta hec ĩiteꝛ pꝛetatio:ut inuit litteꝛa niſi ꝑtes fuiſſent cõfeſſe uni ratem actus.Et ex hoc nõ bonã praticã ad excludẽ dam pſumptiouẽ pluralitatis actꝰ: ut fiat int᷑rogatõ actus ſupeꝛ unitate.dicit iñ Innocẽ.poſſe dici ꝙ ẽt ſi inteꝛꝛogatio facta non fuiſſet:m hoc modo de buerunt inſtem ⁊ dicta teſtium cõcoꝛdari:qꝛ licet in ſtrumẽtũ diceꝛer ꝙ Metrus uẽdidit domũ Joan ni:nõ negat ꝑ hoc. ctũ fuiſſe ↄditionalẽ:vn admit ten da erat ꝓbario ꝗᷓ inſtro oria non erat. mibi in plus plʒ pᷣmũ dictũ idiſtincte:qꝛ ex quo teſtes non ꝛecoꝛdantur de die non nidentur deponeꝛe ſuꝑ illo ctu qui ex foꝛma inſtꝛi appaꝛet purus ⁊ ñn ↄdiiiõa lis:æ hoc ſentire v? Har. in.l.ij. fl. de bo.poſ.ſᷣm lab. poſſet tamen dici ꝙ aut ex foꝛma inſtri apꝑet pcinʒ puꝝ:⁊ tũc cuʒ teſtes deponentes illum fuiſſe cõditionalẽ odicant inſtr̃o dʒ pꝛeſumi actꝰ multipli catus ex quo nõ ꝛecoꝛdant᷑ de tppꝛe ne aut iſtrunuũ ¶ De fi. iſtrumẽto aut teſtes repꝛobent:ar.in.d.c.cũ tu:aut inſtm ſim pliciteꝛ loquit̃ ⁊ teſtes dicũt illũ ↄctum fuiſſe condi tionalem.ʒ nõ recoꝛdent᷑ de tpᷣe ⁊ dʒ preſumi ꝙ de eodem deponãt:⁊ ſic intelligatuꝛ dictum Innocen. Ratio qꝛ potuit eſſe ↄctus ↄditionalis:⁊ iñ nõꝛus nõ fuit rogatus de ↄditiõe ul ꝑ obliuionem nõꝛius obmiſit: ⁊ cũ inſt:a ⁊ teſtes hẽant eãdem uim debet fieꝛi ſuppletio adinuicem ſicut fit inteꝛ euangeliſtas in. c. nibil de v.ſig. ⁊ in. c. ꝑiculoſe de pe.di.i.fac op time qð nõ. Inno. in. c. qualꝛ ⁊? qñ de accu. ubi di cit ꝙ ſi aliqui teſtes deponunt de die uel ceꝛis peꝛ ſonis ⁊ alij dicant ſe non recoꝛdari de ceꝛto die uj peꝛſonis debet pꝛeſumi ꝙ de eiſdem iſti deponant: facit dictum.c.in pꝛeſentia de pꝛoba. rem nota ꝙ pꝛobatio unius partis dubia clarificatur ex ↄfei ſione alteꝛius parus. Ex hoc ſume limitatoeʒ ad dic tum Inno. in. c. cũ ↄtin gat de offi.delega. ubi dicit ꝙ dicta teſtiu n obſcura nõ releuant ꝑ confeſſioneʒ ſeu articulũ ꝑ ꝑtem foꝛmatũ. dʒ eiʒ intelligi in cofel ſione ꝓoꝛia que nõ ꝓ ĩeſt confercti.xiiij.q.ij.in pꝛin cipio:⁊ pꝛobat᷑ clare dictum Inno. in. c.in pnina de ꝓba. Secus in ↄfeſſioe alteꝛius partis que ualet ⸗ cam:ut hic. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ quod ubi ad pꝛo bandum unũ totũ uł quid ceꝛum inducũtur teſtes non eſt neceſſe ꝙ teſtes deponãt ſupeꝛ t to:ſj ſans eſt ꝙ ex dictis oium teſtũ ⁊ ꝑrium ↄteſſione eliciat᷑ id qð eꝛat neceſſario ꝓbandum: ut hic notãteꝛ pꝛo bat᷑:facit ad ea que dixi in.c.ʒ ex quadaʒ g de teſti. Mo ⁊ tene menti:qꝛ ad h̊ allegartur quotidie iſte tex.ꝙ iudex põt uſqʒ ad ſniaʒ:⁊ ſic poſt concluſionẽ partes inteꝛꝛogare ad clarificanda cubia cirea meꝛi ta cauſe:etiam ſi ꝓcedat ad utilitatem pꝛiuataʒ. In no.tn in addi. limitat hoc ſingularueꝛ en iĩteꝛꝛogat circa dubia eoꝝ que acta ſunt ante cõcluſionem: de al js vo queꝛeꝛe nõ poſſet. refeꝛt iñ ꝙ alij S. põt ti dici ꝙ ubicũq; equitas mouet eum poteſt intenoga re:ut in.l.ubicũqʒ.ff.de inteꝛoga. acti.⁊.c.iuqican tem. xxx. q.vV. ⁊ intellige pꝛedicta in iudicijs oꝛdina rijs.nam in ſumarijs inteꝛꝛogabii teſtes partes enã ad inſtantiã ſm glo.nõ. in cle.ſepe de ner.ſig. in ueꝛ bo inteꝛꝛogabit:æ facit ibi textus ꝑ locum a ſpali. Item in uſtima ꝑte nõ ꝙ ſma põt pꝛo ꝑte cõfirma ri ⁊ pꝛo ꝑte ifirmari.Et nota ꝙ in cã appellanonis ſnia eſt confirmatoꝛia ubi bñn fuit iudicatum ⁊ infir matoꝛia ſen retractatoꝛia ubi male:⁊ poteſt expꝛime re ſi nult cam retractionis ⁊ cõfirmatõis in ſnia.Et ex hoc ⁊ ex tex. nõ ꝙ iudex appellationis non tene tur ſimplicit̃ ꝓnunciare male uel bn fuiſſe indicatũ: ſicut inueꝛe vꝛ tex. in. F. ulii.ij.q.ult.ſed poteſt diſtin gueꝛe ⁊ vᷣba depoſitiua ꝓfeꝛꝛe:facit.c.cum cãʒ de re iudi.⁊ qdðᷣ nõ. Har.in.l.cũ apud.ff. iu.ſol. . ſuſ ficiant ad ſuꝑficialẽ declarationem tex. ¶ enio ad glo.æ quero cum glo.ij. qͥd ſi nenditio pura fuiſ ſet nunquid iuſte cõdẽnaſſet iudex ad ꝛem uacuam tradendaʒ:rndet ꝙ ſic. 3e in hoc gl. ꝗᷓ ſatil bñ iudicio meo ꝓbat maxie iũcto tex.in fi.ubi po nuntur vVba pape emptoꝛẽ poſſe ꝛem emptã pꝛeciſe peteꝛe: ⁊ ita uenditoꝛem eſſe ↄdemnãduʒ nec ẽ op⸗ peteꝛe inteꝛeſſe. hoc ꝓ tanto dico:qꝛ iura in boc ci uilia. uarie loqui Videntur ac ẽt ſcribentes: ut in.l.i. SS m iſeed ſ⸗ tbis u⸗ ess e⸗ Gnge ettrflin nrine d e n 19 d * e , ge n ech a , ind aumt wwlnd ai i Nocbſun n , Cichl. A. o kni, ucinn ℳ che cni mn ai rtrtmu itiie M iu⸗ cettta ni nie nal ſter l AMoten amtte⸗ Eeir cigonr voſaat etlsro enneltonsthtbfcetbcitber⸗ n cltn ſedsstuims iclene Geniree ui nnclitgendtsri⸗ retigeicſrrticsidunarn TKacſrsdRico telengnn. d: Wavarcdengcedditizämi QArhmminiptanſagmiängu Iu Oeharſtfaiſennenſeliie⸗ Eeſugti Kabbninsunz ſluchgtttinigir kce Enltrinnl ni cniin i nbinnemir tütttnin rogtni lri nnein⸗ Eand ſetgi er minch lnligalitz tmiſtlentr gi igen uſnrcenene r R thinoneſöctiirtr ſonog ,aiie rnlie minnefnninrei grentefn ntr Rſſare⸗ utmniͦ⸗ ice ſ ſura no relelafi nen n n dn eelmni ni ncnüp pen founng, che; igt 6 1 en) 4 HDM ) u Aue n pieſ conftan diſgin 1 pobai dne diemn nbin ci NI. Vens in ofeſ. 4 öegtrtns nizdle uu de Gerboc t rtr o iht, Ptcſtesckponi, pan l Perdims oun mſtie nim tſſorat eut muſlno vtunim rhe wiinn Errataedujinc Her ucii eneH Yraüdlegaur vonde ucex por uſqy ac ſnanee ie polt conchnſeni imenogoſe ad canſanco oobi ano neii ttainnſ pcedn ad uninen nnnanz. In n 1ddt. bmim boc inguiaruer n end ubaeop aue an ſuntande dalſignentt o venn o Neſſaiien dn g i dicäügz egonns wdeed Nod ene n wcie K.dewend. Nnat õ wcjeſs ¹ NunN GNarisrudi Wes mn. Auduwa in go d nek e un⸗ o mendidi. iucl lenns Nun Irnin um gen ſinſaſun nc poo pie finnan Qnon a ſiin t confimmoꝛn ubi bil . nnona ſen raractuonu vbi mgeii . Ofirmance . neronis li le ſiuunt cin fali RK” .i. ff. de act. emp. z.l.ex empto eo. ti. ⁊ i.l.ſi traditio .C. eo. æ utrobiqʒ ꝑ bar. ⁊ pleniſſime peꝛ eundẽ in .l.ſtipulationes non diuidũtur. ff. de ueꝛ. obli. Qui dam enim. uolueꝛũt ꝙ ſufficiat pꝛeſtare ĩteꝛeſſe ſicut in obligationibus facti ſuccedit obligatio ad inteꝛ eſſe: ut in.l.ſi quis ab alio.ff.de re iudi.⁊ pꝛo hoc intellectu nidetur faceꝛe dicta.l.i.⁊.l.ſi traditio:⁊ ui detur nelle glo.in.d.l.i.Sʒ martinus amiquus glo ſatoꝛ iuris ciuilis tenuit pꝛimũ.ſ.uenditoꝛem pꝛeciſe teneꝛi rem uenditam tradeꝛe emptoꝛi ſi illaʒ habʒ: z pro eo multum bene facit.d.l.ex empto. Sʒ fᷣm ho ſti. ins canonicum uẽ adheꝛere opioni mar.ut patet H ⁊ in.c.per tuas de arbi.⁊.c.i.de pac.⁊.c.iij.eo.t. ⁊z.i.q.i.qui ſtudet. Inno.in.c.olim de cenſibus in prin. tenet quod ad rem uenditaʒ benc agitur: quia res eſt in obligatione:ut in.d.l.ex empto. Sed libe retur uenditor ſatiſfaciendo de intereſſe:⁊ ſic cõcoꝛ dat.l.i.cum.d.l.ex ẽpto. Sed pꝛima opinio uidetuꝛ cõior ut preciſe conpellatur ꝛeʒ tradere ſi facultateʒ hʒ:alias tenetur ad inteꝛeſſe quam cõit᷑ docto.hic = Bar. in. d.l. i. ?. I. ſtipulariones non diuiduntur: 2 archi. in. d. c. qui ſtudet z Jo.an.in.addi. ſpe.in ti. de empti.et uen. . in anteꝛioribus:ubi dicit: quod ſi bʒ facultatem rei tradende ↄpellitur ad rẽ traden dam:ſi ueꝛo dolo uel culpa agitur ad intereſſe ſi ãt nõ hʒ ſine dolo ⁊æ culpa tunc ad neutrũ tenet᷑. Ego allego ad hoc gl. ſingulaꝛeʒ que preciſe facit omnia hec membꝛa inſti.de emp.⁊ uendi. .pꝛecium in ueꝛ bo tradatur:⁊ optime ibi facit tex. pꝛo hac opinio ne ⁊ intellige iura ↄtraria ſecundũ diſtinctioneʒ pᷣce dẽtem:⁊ ut habeas ſubtilins hanc mãʒ ſcias ꝙ aut quis obligat᷑ ad dandũ ⁊ pᷣciſe cõpellit ſi põt.l.ubi ff. de ueꝛ. obli. Aut obligatur ad faciendũ æ regu lariteꝛ in obligatione hoĩs ſuccedit obligatio ad in teꝛeſſe: ut in.l.ſi quis ab alio.ff.de re iudi.⁊ h̊ quia nideꝛetur quedam ſpecies ſeꝛuiiutis ſi pciſe compel leꝛetur faceꝛe: ut nõ. Har.in.d.l.ſtipulatiões nõ di nidunt᷑:ubi pleniſſime uideas de hac mateꝛia.Eſt 2z teꝛtia ſpecies obligationis.ſ.rem tradi. ⁊ in hac aut obligatur ex pᷣtu emptiõis ⁊ pᷣciſe cõpellitur ſi hʒ fa cultatem: ut in iuribus ſuꝑius allegatis. Aut ĩ alijs Sctibus ⁊ ſufficit pᷣſtare inteꝛeſſe peꝛ.l.ſi funduʒ.ff. de vᷣbo. obli. Ratio diueꝛſitatis eſt:qꝛ in ↄctu emp tiõis illa obligatio rẽ tradi ꝑticipat de obligatiõe rẽ dandi ⁊ rẽ faciendi:qꝛ ſi eſt uenditoꝛ dñs dʒ reʒ tꝛa dendo faceꝛe emptoꝛẽ dnñm: ⁊ in hoc accedit ad ob ligationeʒy dandi:qꝛ dare eſt accipientis facere inſti. de actio..ſic itaqʒ. Si aũt nõ eſt dominus pꝛeſiat tradendo cauſam uſucapiendi.ideo ſi hʒ facultatem tenet᷑ pciſe tradeꝛe: qꝛ qᷓi uidet᷑ obligatꝰ ad dandũ. hec ſunt de mente Har. in. d.l.i.de acti. emp.⁊ in .vl.ſtipulationes nõ diuidũtur.ff. de neꝛbo. obli.que bene notabis. An aũt ſufficiat uẽditoꝛi pꝛeſtare pa tientiã an teneat᷑ rem tradeꝛe: dic ꝙ in coꝛpoꝛalibꝰ ſufficit pᷣſtare patientiã:ſed in coꝛpoꝛalibus tenetur tradeꝛe rẽ de quo dic:ut nõ.in.d.l.i.Et q̃tenus dic tex.ꝙ dʒ uẽditor tradeꝛe poſſeſſionẽ uacuã:intellige nacuã.i.nõ poſſeſſaʒ legatoꝛuʒ ſeu fideicõmiſſoꝛum cã ul noie uentris. ad hoc eim ꝑtinet uacui appella tio de quo uide quod legitur ⁊ nõ. in.l.ij.S.nacua Eum Joannes. .ff. de act. emp. ¶ Gopono ꝙ a iudice laico non debuerit appellari ad papam:ut in.c.ſi duobus de appel. Soluit glo.iij.ut patet in ea.hoſti.dicit glo. ꝓcedeꝛe ꝙ regulaꝛiteꝛ a laico non appelletur ad pa pam niſi iudex a quo appellatur ſuꝑioꝛem in tẽpoꝛa libus nõ recognoſcat.j.qui filij ſint le.per uenera bilem. F. rõnibus de fo. ↄpe.ʒ in auẽ. ut diffe.iudi. .F.ſi tamen contingit:æ nõbis hoc dictũ ſingularit cui uidet᷑ concoꝛdare aliud dictũ ſingulare Inn. in .c. ex ſuſcepto de fo.ↄpe.ubi dixit ꝙ deticiente poteſtate ſeculari de iure:qꝛ non eſt dare ſuꝑiorem uel de facto:qꝛ ſuꝑioꝛ nõ poteſt de facto iuriſditio nem ſuã exerceꝛe ſupplet papa:aꝛ.hic ⁊ ĩ.d.c.per ue nerabiiem:⁊ facit quod plene dixi in.c.nouit de iu di.ſic limita gl.que ur̃ Sꝛiũ diceꝛe in.c.quoniam.x. di. ¶ Blo. in vbo pendebat querit:quid ſi capim fuiſſet oĩo nounm: ꝛndet ⁊ bene.ſ.ꝙ non fuiſſer ad miſſum:⁊ eſt 20 qꝛ iudex ad quem non debʒ admit teꝛe aliqua iꝑtinẽtia ad cam cum hẽat ſolum decer neꝛe an ſit bene uel male iudicatum.ij.q.vi.ad finẽ 2.l.per hanc. C. de tẽp.app.⁊ quod dicat᷑ nouũ ca pitulũ oĩo nel dependẽs ab antiquo:dic nt dixi i.c. fꝛnitatis ſupra de teſtibus. ¶ ? querit an in cã ap pellatõis poſſum ꝓſequi aliã cãm quã expᷣſſam i ipᷣa appellatõe:⁊ rñdet ꝙ ſic:ut in.l.ſcio.ff.de appel.⁊ ĩ telligo huius cum appellatur a diffinitiua ð quo di cendum:ut nõ.in.c.cum cãm.j.de appel.in nluima glo.ſecus cum appellatur ad ĩterlocutoꝛia ut in cle. appellanti. e. ri. ubi de H. ¶ Blo. in vbo quodlibet prio colligit ꝙ inſtꝛm q;tũcũqʒ autenticũ põt per teſtes ut falſum ꝛepꝛobari nut hic. ¶ ꝛ querit quot teſtes ꝛequirunt.rndet ꝙ quatuoꝛ melioꝛes deſcꝛip tis in inſt?o ſeu quinque:20 qꝛ fides tabellionis eqᷓ ualet duobus:ut in.c qm de ꝓba.ipſũ vo inſttm uʒ tin q;tum duo teſtes:hinc eſt ꝙ bʒ duos teſtes inſcriptos ad minus:ad h.l.in exercẽdis.C. eo.ſed repꝛobatio debet fieri ꝑ plures ſeu ſaltem melioꝛes nt in. c. in nẽa ſupra ð teſtibꝰ.ergo requirunt᷑ qnqʒ. NMec ob.iſte rex.ubi fuerũt ꝓducti quatuoꝛ tantuʒ nec dr̃ ꝙ eꝛant melioꝛes:qꝛ fᷣm gl.iſti tcſtes non ꝛc pꝛobabãt inſtr̃m:ſed addebãt qð nõꝛius obmiſerat ⁊ hes nũc glo.declaratã.Ex qua nõ prio ꝙ inſſim qᷓ;tũcũqʒ aurenticum repꝛobari pᷣtextu falſitatis.in tellige qn dẽ inſtr̃m ex toto falſum:ſecus ſi dico ali qua in eo ↄtenta falſa:qꝛ tunc aliqñn non admittit repꝛobatio.ut qñ inducit᷑ pꝛobatio iuris.⁊ de iure: ut in caſu.l.fi. E. arbi.tu.ſ.ſi uult ꝛepꝛobare confeſ ſionem ſuam:⁊ in caſu.l.antique.C.ad uellei.⁊ dic de his ut ibi nõ. z per h ꝛepꝛobatur fᷣm Joan. an. opinio lau.cꝛemẽ.qui dicebat peꝛ teſtes nõ ꝛepꝛoba ri inſtrm niſi eſſet ſuſpectũ uł ex ꝑte ↄficiẽtis uel ex ꝑte ꝓducètis reddebat rõnem:qꝛ mẽoꝛia hoĩs labi lis eſt nec cõir teſtes ita ſunt intenti ſicut tabellio: quaꝛe plus credit᷑ inſtto ᷣm eũ:ſed minuſ bñ locutꝰ eſt:ut pʒ hic ⁊.j.latius. ¶ Scðo nõ ꝙ qñ teſtes ad dũt ad inſirjm ſufficiũt duo . ¶ Zeꝛuo nõ ꝙ añ re pꝛobãt requirunt᷑ qnqʒ uł qᷓttuoꝛ ad minus:⁊ hec ẽ una opi. ſunt ⁊ alie opiniões quas.j.uidebis. Sed ut habeas clare mãm difficilẽ hic pꝛolixe tractatam p doctoꝛes cũ queꝛit᷑ de repꝛobatione inſir̃i fienda 0 peꝛ teſtes lcias ꝙ; anz oᷣ inſiĩm ꝓducuntur teſtes i inſto nõ deſcripti:qñʒ hi qui ſunt de reſcripiis.pꝰ cãn multe repiuntur opiniones:ſed ꝛecitabo princi palioꝛes ii magis eluceat mã.prima eſt opinio nt ĩ cipiamus a gloſatoꝛe nr̃o ꝙ requirunt̃ quinqʒ nel ſaltẽ quatuoꝛ:⁊ idẽ tenuit in.c.tertio de pꝛoba.ſupᷣ uidiſtis ꝛõem ſuã.ſᷣa fuit opinio acurſij in.l.in exer cendis pꝛeall.qui dixit ꝙ licet duo repꝛobẽt inſtim pᷣuatum.C. de ↄtrahen.et cõmit.ſti.l.optimã ad re ꝓbandum ti inſtm publicum reqruntur adminus tꝛes:quia inſtꝛm nalet tin q;tum ꝓbatio duoruʒ ad minus ut.d.il.in exeꝛcẽdis:eꝛgo oʒ ꝙ repꝛobatio ꝑ teſtes ſit plenioꝛ.? ꝓ opione aceur.facit iſte tex.dũ dicit trium uel plurium.tertia fuit opinio que reci tatur in ſpe.e.ti. S. reſtat.V.ſed pone que attribuit̃ aʒo.ad directã ꝛepꝛobationẽ inſtrumẽti requirũtur tres ad indirectã ꝑ modũ de quo S de teſti. ex teno ꝛe z. C. de ↄᷣben.ſtip.optimã ſufficiuut duo:⁊ facit qð nõ.inſti.de inuti.ſti.O.itẽ vᷣboꝝ obligatio ĩ gl. nõ. ꝙ dies.quarta fuit opinio Odoff.qui dixit ꝙ nbi cãꝗ talis eſt in qua ꝛequirũtur pluꝛes teſtes:ut in teſtamẽtis codicillłæ ſilibꝰ ꝑ plures teſtes q; cã reqͥ rat dʒ fieri ꝛepꝛobatio:vñ teſtamẽtũ ꝛepꝛobabitur ꝑ octo codicillus ꝑ ſex reliqᷓ Vo ubi ſufficiunt duo ꝛe pꝛobãtur ꝑ tres. Nuinta fuit opi.nico.mate.ĩ ſuis diſputationibus qui dixit h̊ eſſe arbitrariũ:ut uide at iudex cui magis ſit adhibẽda fides. tanta.n. poſ ſet eſſe pſumptio pꝛo inſtrumento ex nimia legalita te notarij uł alia de cã ꝙ pfenet᷑ inſtem teſtibus:ad H facit la hic dũ dicit.nõ tñ qðᷣlʒ inſttʒ. Sexta fuit opinio quorũdam quos recitat Innoc. bic qni di xerunt ꝙ in facto ꝓpinquo magis creditur teſtibꝰ in antiquo vo z ꝛemoto magis credit inſtrumento .ff. de ꝓba. ſi arbiter. ff. de carbo. edic.l. iij. F. quo. Septima eſt opinio Inno. hic qͥ tennit ꝙ inſtr̃ʒ ꝙᷓ tũcũqʒ publice cõfectũ ⁊ quãtũcũqʒ teſtes habeat in ſcriptos derogatr̃ ꝑ duos teſtes nel ad plus ꝑ tres qui ꝓbant ↄpctum de quo loquit᷑ inſtt̃m non fuiſſe celebꝛatum illo tempoꝛe ⁊ illo loco ⁊ inter illos de quibus loquitur cum ꝓbent ipſos uel eoꝝ alteꝝ aq eo ꝛemotos fuiſſe ab illo loco illo die ꝙ ipoſſibile eſt eos:tunc ibidem fuiſſe ⁊ Sxiſſe:ut in.l.optimam E. de phen. ⁊ ↄmit.ſtip.⁊ Sᷓ de teſti.ex tenoꝛe hãc opi. vꝛ ſequi ſpe.in ti.eo. S. ꝛeſtat.vV.ſed quero.ubi ꝛemittit ad hoc dictũ Inno.⁊ Jo.an.hic.mouent oẽs iſti qꝛ inſtm nõ bẽt fidem niſi ab officio ⁊æ auc toritate nõrij cui iuſtũ ẽ dẽʒ duoꝝ ꝓferri.hoc neꝝ niſi inſtrm ꝑ teſtes inſcriptos uel alios uina noce iu uetur in auc.eo.ti..ſi tñ quiſqᷓ; z. S.ſi uero mori antur ſequẽti:tunc enim requirunt᷑ plures q; uiua noce deponẽtes ꝓpteꝛ auctatẽ inſtꝛi z teſtium niua noce deponẽtium ⁊? ꝓ hac opione uĩ caſus ſʒ Jo. an. in.c.cũ a nobis g de teſti. Si intelligat᷑ ꝙ ibi di cit reſtium adminiculo.ſ.uiue uocis:nec obſtat ꝙ ibi loquitur de ſcriptura iudicis:qnia ibi noõrij uo cantur iudices:ut ibi nõtur ſᷣm unũ ĩtellectum. Itẽ negari non põt m Jo. an. qͥ;n duo teſtes uacillare ſaltẽ faciunt inſtrumentũ ⁊ fidẽ eiꝰ. nã h̊ faẽ ↄpꝑatio lr̃aꝝ que minoꝛ ẽ ꝙᷓ aſſertio duorum teſtium:patet ntrũqʒ in auẽ.eo.ti.ĩ pn.⁊. .i.illi gꝰ nõ ſtabitur ni ¶ He ſde inſirt fi alirer adiuuet᷑. E. e. ti.l. i. E. ð ꝓba inbemꝰ. Ite facit ꝛ5 quã ponit Inno.j. e.cũ.p.ubi dicit qð pꝛo batio peꝛ inſtrm eſt ſuꝑnãł ⁊ S ius ut credatur pelli animale mortui. Sed probatio ꝗ fuit ꝑ duos teſtes eſt naturalis ⁊ fm ius diuinum æ humananũ:gꝰ h eſt preferẽda. Mon. ob. rõ huius gl. qꝛ fm Jo. an. hic ⁊ bar.ĩ.l.ij. O. ſi dubitetur.ff quẽad.teſta.aꝑ.bis reaſſumitur ideʒ per modũ nõtuzʒ. ff. de. V. ob. quo tiens. F. in ſtipulationibus. naʒ dicendo inſm equi ualer duobus incluſis auẽtem nõrij. poſtea dicẽdo notarius. ualet duo uel plus ꝙ; unus reaſſumis idẽ. non eſt g' uerum ꝙ ſcriptura ꝑ ſe equaleat duobꝰ: ſed ſcriptnra cum inſcriptõe teſtiuʒ ? aucte officij ta bellionis ẽ que equiualet duobꝰ. nec nalet alia opio Fm quam requiruntur duo ꝓpter teſtes inſcꝛiptoſ: 2 duo propter tabellionem nã procederet qñ teſtes ſubſcribſiſſent ⁊ hoc ↄſtaret:ſed qñ ſolum ſunt ſub lcripti ſeu inſcripti ꝑ notarium: pʒ ꝙ ſiẽ fides inſſii ita ⁊ fides ſubſcriptionis ſeu inſcriptionis teſtũ de pendet a notario. Item ſʒ opi. õriã ſeqret᷑ abſuꝛdũ ſi. xx. teſtes eẽnt inſcripti ad reprobationem talis inſtʒi requireꝛẽtur.xxij. ⁊ ſic facile falſus notaꝛiꝰto le ret facultatem inſti reprobandi.ſicẽ.n.falſũ ſcribit in Ictum ſic facile multos teſtes falſo ſcribere potuit ĩ inſt?o. Quare Jo. an. ex multis concludit tenẽdam opi. Inn. ut oẽ inſtẽ̃m reprobaꝛi poſſit per duos te ſtes cum oĩs eius fides a tabellionis fide dependeat Agd tex.iſtum adductum pro opi.accur.rncet ꝙ tex. non diẽ tres teſtes requiri õᷣ inſitm:ſʒ ꝙ inſſm nõ pᷣfeꝛ tribus:ad rõeʒ õ incuctam rñdet ſm enm ꝙ plena fides inſtr̃i pꝛocedit ex pſumptic ne ꝑublici officij:ſʒ ſicut niolẽtaʒ pᷣſumptionẽ ꝑ quã alias iudi caret᷑ repꝛobãt duo teſtes:pone exempluʒ in.c.ꝓpo ſuiſti de ꝓba.ſic ⁊ hãc pſumptionẽ ꝑ quã a ias iudi caret᷑ repꝛobãt duo teſtes. Itẽ iuramentũ ꝑ iudicẽ delatũ in ſupplementũ ꝓbatõis plena eſt ꝓbatio ex qua iudicari põt: ⁊ mñ̃ repꝛobat᷑ ꝑ inſir̃m uel duos teſtes:ut in.l.admonẽdi.ff.de iureiurã Gtem non ne ſigillum autẽticum ꝓbat inx nõ.S.e.ii.c.i.⁊.ij.et de ꝓba.poſt ceſſionẽ:⁊ tñ plena ꝓbatio fidei illius deꝛogat:ut.d.c.poſt ceſſionẽ:ita in ꝓpoſito łʒ inſtiʒ faciat plenã ꝓbationem m repꝛobari põt peꝛ duos teſtes uiua uoce in Sꝛium deponẽtes.hãc opi.ſequi tur do. An. 7 expſſius Jo. cal. in ſua diſtinctione. diẽ eiʒ ꝙ ſʒ ſit illoꝝ opinio equa qui totũ h ↄmiuũt arbitrio iudicis qui iudicabit hĩta cõſideꝛatione ad qualitatem tabellionis ⁊ teſtiuʒ ⁊ negocij an ſit anti quum uł recens: tñ ueꝛioꝛ vꝛ ſibi pcedes opinio ut duo idonei teſtes faciãt uacillare inſtrm ut non pro bat niſi aliteꝛ iuuct᷑. bar.in.d.il.ij.? do.car.h ſequũ tur opinionẽ nic. mathe.quã s tetigi:ut nõ ſufficit indiſtincte duo teſtes. ſed iudex cõſiderbit ex quali tate nõrij teſtiuʒ æ negocij cui magis ſit fides adhi benda:ad h.l.optimã in fi.C.de cõtraben.⁊ ↄmit. ſtip.ꝑ quã mouetur bar.ille tamen tex. indicio meo non pꝛobat.ſolum cim reqmirit ꝙ teſtes ſint ide nei et oĩ exceptione maioꝛcs. Ego corcoꝛdando bas duas opiniones in quas doctoꝛes cõiteꝛ incicũt Gi cerẽ quod iudex hẽbit ãbitrari an illi duo teſtes ſuſ ficiant:qꝛ oʒ quod ꝓbatio ſit liquida ⁊ maifeſtiſſis N 3 nst ndne lnt⸗ raiohn / . ſor n /ull WPYT L„ ſonm. 7 c riülh, RN eivn i iinn edlatc , 1 uitain n nki chienieſhane⸗ * ſptrrthmn in i tbninelit l ine lc gire birfilr n s d iuliimi e olit a uelt un lnlim n inncpi . ifui ſiegſte igtielur. iſine 0ibmng ii i,n As lesrſetn O ſo i dai thinn iigiott Geerligtuckt⸗ elrktot gniſinmalbaben Ntſni npcspeſt anrſeitdg ſcinl Aaanrccenaclnis üronanfncioricacin arn ANen unn nagtid nd SAReAmetn BnorCne o datinolen dliſgſangnesiist M hrittpitn ogttrnni 4 iitſſienaßlitid leutſtſiti igi hi uulkoiifenſtistatn lln adnttiiini nfulſectai nn⸗ Ka⸗ iimn Uriſffnrnnan b ngoöſmni giſßiz chobus inelnſis jcnbti nus naer dno eſ ins W ſtg'nenmn hnsin mprn, cum inſcnipröe bcn dne gre ninle dvob⸗ Ieiir Wumn raninunmr dn drn e n Pprer eſtz ig⸗ Nenn Gbclionen ni oen ibliſſent e ES .* . be Atgrerſch gſtint nſen inſctihn g notarium:ſ kies ſubſciptonis ſen ſetdronet mi nomno. Nen hchizzi *M i teſtes tent inſcnſptial chtbnem Kntqninaanr n,,r ſcſeleiienn thadtwmn mſfi reprobmnci ien fſit un ſc fule mitos aſtfi Grbergn ko Qne Jo ner nits onitni Ju mor iuiñmn nprobui polſt erche cun ois eus icls, mheliolisſcce ene r imsadtunmm ororiunn iit õ mb&a c⁵ÜHcα 1cer 1ſis inſfi proerdir r Plinnpnene tvbl ſcut niolanz pſunptione va atos iuc pmobat dvo teſtes⸗pone erenplcz in.,d⸗ Pbaſct hicßſungtcneetddusndi Rodir do eſes. Re mamenin indli nſohgionenu pdndsen ed Pouinn deni it: ditchrri Poſtin ttt N õ Gen Vlum mntncndnin 1 0 dd aſetchianru hen Aunſui NerANſontn en u geni Pontoenn Baiilb ſes niun voce in rn cain 1 Anrt qſſius J0 4 iſut 2 fiat nel peꝛ aliam ſcripturam uel ꝑ teſtes undiqʒ idoneos ⁊? omni exceptõe maioꝛes:ut.d.l.optimaʒ. B ãt nõ dephendit᷑ niſi iudicis arbiirio: ut.l.iij.ff. ð teſti. .iiij.q.iij.ſi teſtes. Sed ſi in vVitate teſtes ſunt tales quales ſupra dixi æ manifeſtiſſime deponunt contra inſtem dʒ iudex arbitrari teſtes pᷣualere:et ſi alꝛ faceꝛet licite appellaꝛet᷑:qꝛ faceꝛet õ illã.l.optiam dʒ eni arbitriũ ſuũ iformare fᷣm leges ut dixi ĩ.c.i. de dila.æ qð le.æ nõ.in.l.ſi qua pᷣena.ff.de ueꝛ.ſig. 2 pᷣdicta tu iteilige in cãibꝰ iniqbꝰiura nõ diſponũt ut inſtr̃m faciat pᷣſũptõeʒ iuris ? de iure de quo dic ut ſupra in nel ien ad ᷣm mẽbrũ prin cipale qñ.ſ. aliqd de inſcriptis in iſtro ↄdicũt ĩiſtio: quo caſu multe ſũt opiones:ut plen tꝛactat h Inn. 2 bar. in.d.l.ij. Sʒ clare ↄcludẽdo vitatẽ diẽ aut teſtes directe repꝛobãt iſtꝛm. puta qꝛ dicũt nõ ſic fu iſſe actũ ſiẽ ſcꝛiptũ:⁊ dic ꝑ oĩa ut ð ĩ pcedẽti mẽbꝛo dixi = ẽ de mẽte Inn.h nã h̊ cãn foꝛtiꝰinſtẽm ꝛepꝛo bat qᷓ; ĩ cqu pcedẽti. Aut nõ ↄdñt ita expᷣſſe:ſʒ per qdᷣdã mediũ:⁊ tũc aut dicũt ſe nõ recoꝛdari an iter fuerit.aut ſimpłꝛ ⁊ abſolute dicũt ſe nõ ĩterfuiſſe.pꝰ caſu ſuſtinet᷑ inſtr̃m:qꝛ cũ eius ꝓbatio ſit plẽa nõ dʒ nacillaꝛe ꝑ depõeʒ iĩcertã æ dubiã teſtiũ qꝛ in dubio dʒ fieri iterpᷣtatio benigna de teſti.cũ iu z.j.de. vᷣ. ſig. abbate:⁊ h̊ uoluit Inn. hic ⁊ cõiꝛ doctoꝛes ſeq̃n tes ⁊ bar.in.d.l.ij.Fᷣo caſu ſubdiſtigue aut unꝰſoluſ dicit ſe nõ ĩterfuiſſe aut ples pꝛio caſu aut ꝓbet peꝛ alios ſe nõ ĩterfuiſſe ꝑ modũ de quo ĩ.c.ex tenoꝛe ſupꝛa de teſti.?æ ꝓbat᷑ inſtem falſũ:ut in.c.quãto.. abntium de his ꝗᷓ fiunt a pᷣla. nã in eo ꝙ falſe ſcrip ſit hũc teſtẽ ĩiterfuiſſe falſificat᷑ inſtm.d.c.q;to ⁊ ar. .ix. di. ad ſacras.iij.q.ix.pura:q;q; Scius poſſet ꝑ alios teſtes ꝓbari. Si vo nõ ꝓbat᷑ abñtia ꝑ alios tũc ſũt opioneſ. Sʒ cõir diſtiguit᷑ ꝙ aut eſt de neceſ ſarijs in inſtzo æ ꝓbat᷑ ſim:qꝛ ad h̊ exhibẽtur teſtes neceſſarij nt ꝑ eos poſſit ꝓbari ⁊ ſic ĩtelligit. d.l.ij⸗ .ff. quẽad. teſt. ap. aut nõ eſt de neceſſarijs:qꝛ ultra illũ remanʒ in iſtr̃o nũerꝰneceſſariꝰ: ⁊æ nõ uiciat᷑ iſtʒʒ qꝛ plena ꝓbatio ꝗᷓ ꝛeſultat ex iſt?o ↄfundit dẽm uni us teſt. ar. c. ʒʒ ex quadam ſupra de teſti.h ſentit hic Inno. ? clarius Jo. cal. æ alij modeꝛnioꝛes:⁊ bar. in. d. l.ij. Si vo ſunt plures dicẽtes ſe nõ iteꝛfuiſſe: aut ꝓbãt abntiaʒ ꝑ alios:⁊ dic ut S. Aut ſimplłꝛ ipᷣi aſſeꝛũt ⁊ ſi ſi de necꝛijs idẽ dðõʒ qð s. ſi vo nõ ſunt de neceſſarijs ẽ dubiũ nõ ꝑuũ. Qnidã dicũt ꝙ non uacillat ꝑ hᷣ̊ inſm:qꝛ ſt teſtes ſingulares:ad h.c.cũ dilecti g de elec.⁊ S̊ de teſti.tã ꝛis:quidã S: quia ui dent᷑ oteſtes reſpectu falſitatis. Itẽ dndo quilʒ ſe in teꝛfuiſſe dicit ẽt de alijs Inn. uariat. vr̃ m magis ĩ clinare ut inſtrm uacillet. tradit tñ nnã regulã ꝙ ĩ du bio magis pᷣſumat᷑ ꝓ inſtr̃o q; ↄ: nt res ponꝰ nale at ꝙᷓ peat.bar.i.d.l.ij.tʒ inſtr̃m repꝛobari. nã dicit iſtos eſſe oteſtes. oẽs.n.teſtes reſpẽu ſenſus quo ꝑ cipit̃ pnt dici ſingulares:qꝛ ſenſus tuus nõ ẽ meus. ſʒ reſocẽu obiecti ad ipʒ ſenſũ teſtes dnir ↄteſtes: vñ quẽadmodũ ꝑ appꝛoxiatiõem ſenſati ſeu obiecti ad ſenſũ teſtes ſt ↄteſtes:ut accit ĩ actu affirmatiuo on ſit audieꝛũt uł uideꝛũt:ita ꝑ remiſſionẽ ſẽſati ſeu ob iecti a ſenſu dici dnt ↄteſtes:ut qñ deponũt ſuꝑ abñ ua:qꝛ płes nõ uideꝛũt.do.an.iĩ h membꝛo dic adueꝛ Cum Jobannes tẽdũ qualit᷑ deponãt teſtes.ſi enĩ dicũt ſe nõ ĩteꝛſuiſ ſe qꝛ ſil illa die fueꝛt in unũ collecti z ꝓbẽt:qꝛ ſeſa tũ abſtꝛabit᷑ a ſẽſibꝰin unũ ↄgꝛegatis ⁊ ſic põt itelli gi. c. loco de ꝓba. Si aũt qᷣlʒ dicat ſe ſimplł: nõ iterfuiſſe ſũt ſingulaꝛes æ nõ ꝓbãt nec ob.motiuuʒ bar.ꝙ ſicẽ appꝛopinquatio ſẽſati ⁊c.qꝛ ↄnña nõ ẽ bo na:qꝛ appꝛopiquatio ſẽſati ad ples attrabit ſenſus pluriũ in unũ:ſʒ abſtꝛactõ nõ põt abſtꝛabeꝛe:niſi ſin gułꝛ:qꝛ illud de quo agit᷑ nõ fuit appꝛopinquatum ſẽſui meo nec tuo nõ ãt oĩbꝰ ſił. Cꝛedo h̊ dictũ vᷣiꝰ ubi teſtes ſũt nõ de neceſſarijs.ſi ãt de necarijs ꝓce ꝛe iſtm ut Sᷓ dixi ⁊ ꝑ ̊ͥ hẽs clariſſime hãc mãʒ decla ratã ¶ Oopo.⁊ ur̃ ꝙ łʒ ſit ꝓbata exceptio in non ſniat᷑ ꝓ ꝛeo:ut .c.ij.de oꝛ.cog. Soł.gl.ivbo imoð foꝛmat oppõem ⁊ nõ ſoluit. De.dicit illud vᷣm in exceptõe dilatoꝛia ſecꝰ ĩ ꝑẽptoꝛia qua ꝓbata bn in dicat᷑ ꝓ ꝛeo Jo.an.dicit ꝙ ſnĩa qua ꝛeus abſoluit põt ꝓcedeꝛe dupł:. Aut ex defectu ꝓbatõis actoꝛii aut ꝑ ꝑeptoꝛias rei:h̊ ãt ⁊ i Zrio ꝛeus abſolui ꝛ20e ꝓbartõis ſue:⁊ ſic ↄcoꝛdãt dic foꝛmalius ad ↄꝛiũ ꝙ; h̊ ibi ꝓbata ſpoliatõe ꝑ modũ exceptois nõ ꝛeſtun at᷑ ꝛeus ſpoliatus abſoluit᷑ tñ ꝛõe cuius de ex ſpolia tõe excepit.hic ẽt ſolũ excepit ad excludẽda itetõem actoꝛis:ut nõ teneꝛet᷑ domũ tꝛadeꝛe ⁊ ſic abſolutõeʒ ↄſecutus fuit ex quo pʒ h̊ iura ſibi nõ a po.uẽ.n.ex quo teſtes nõ deponebãt de die ſeu ipe õctus nõ dẽbat eoꝛũ dictũ ualeꝛe.aꝛ.in.c.in pntia de ꝓba.⁊ ſupꝛa.e.inteꝛ dilectos.Glo.in vᷣbo ð ceꝛ to tangit hic qõem ſeu oppõem ⁊ nõ ſoluit:ſʒ ſoło ꝛeddit᷑ in ſa ut ex pᷣdictis patuit.ex quo enĩ ꝑteſ cõ feſſe fueꝛãt unicã iteꝛueniſſe uenditionẽ ſatis.colligit teſtes de illa deponeꝛe:⁊ ſic pteꝛito tpis non ꝛcddit depõem dubiã. Et dicũt hic gof.hoſti.? Jo.an.qꝙ ꝛegulariteꝛ q;uis teſtes non deponãt de die uel ipe qꝛ nõ ꝛecoꝛdãtur nõ minus uʒ ipoꝛũ teſtimonium ut hic:ſed ſi iteꝛogati rñũdeant uarie nõ uʒ ipſoꝛum teſtimoniu n.iij.q.ix.nihilominus ⁊? qð ſupꝛa dẽm ẽ ꝓcedit niſi agat᷑ de tpᷣe ꝓbando ut s de teſti.ex te noꝛe tãc.n.nõ uʒ teſtimoniũ cũ no dicãt id ad qð pricipalit᷑ iducũtur in.c.de teſtibꝰ s de teſli.⁊.ff.de peti. hẽ.l.ſi quis libeꝛtatẽ..fi.cauẽ tñ dʒ index ſᷣm hoſt. ne teſtes malicioſe dicãt hũc pᷣmeditatũ ſermo nem. ſ.ſe non recoꝛdari de tpre ut poſtea ꝛepꝛoba ri nõ poſſint.⁊ hec nõbis ⁊ uide qð nõ.S.c.ex teno re. ¶ BGl.ĩ Vbo poſtꝙᷓ colligit duo:ſʒ eam limita = declara:ut gᷓ dixi in.c.eũ clamoꝛ õ de teſtibꝰ. Glo. penł.opponit de.c.i.S de oꝛ.cog. ubi dẽꝛ ꝙ ſuꝑ inci dẽti nõ ꝓnũciat᷑.glo.ſoluit ?⁊ male. nã bn potuiſſet hic ꝓnũciari ſuꝑ pꝛincipali:⁊ ſic ĩdirecte fuiſſet pꝛo nũciatũ ſuꝑ incidẽti: ſicut fit in inſtãtia cãe pꝛincipa lis.dic g ꝙ h̊ fuit factũ ad honoꝛẽ indicis a quo ſeꝛuandũ cũ fueꝛit ꝓceſſuʒ ex nouis actis. Itẽ Iʒy nõ ſit neceſſariũ ut ꝓnũcietur ſi tmi ꝓnũciat᷑ nõ ꝑ ret:a ctat᷑ ſnia:ut nõ.in.d.c.i.⁊ de mateꝛa dic ut ibi ple ne dixi. Glo.fina. eſt facilis. ¶ Ded ex glo.queꝛo de qõe nõbili.pone ꝙ in inſtzo ſunt deſcꝛpti.a.⁊.b. expᷣſſo eoꝝ cognoĩe ꝓ teſtibꝰ demũ dr inſtm falſuʒ 2 ꝓducunt᷑ duo qui dicũt ſe uocari illis noĩibus:ſed negãt ſe iteꝛfuiſſe. nũquid ̊ ſufficiat ad reꝑꝛobatõeʒ 2 . inſtrumẽti. do. meus do. car. cõſuluit ꝙ nõ: qꝛ ꝑ bꝰ nõ eſt ꝓbatũ iſtos eſſe illos qui ſũt deſcripti ĩ iſtꝛo. potuiſſent.n.ſibi mature nõia.ar.in.l.i.C.de mu. no. Itẽ dic ⁊ melius ꝙ poſſibile eſt ꝙ ipꝛe cõfecti inſir̃i erãt alij qui uocabant᷑ h̊ nõie qui inteꝛfuerunt ↄctui:iñ hec ꝓbatio nõ cõcludit neceſſario:ar.c.in pntia de ꝓba.⁊ in dubio ut S dixi fauendum eſt in ſtrumẽro:ar.c.cũ tu de teſti.⁊.j.de pᷣſcrip.ad audi entiã. Ad h̊ eꝛgo ut cõcludãt:oʒ ꝓbari ꝙ tpᷣꝛe con fecti inſtrumẽti iſti qui ꝓducũt᷑ nũc uocabãt illo no mine et qð tũc nõ erãt alij ꝗ nocahãt᷑ his nõibꝰ:et hec nõ pꝛo limitatõe predictoꝝ.¶ Vltio qrit̃ de ntili z quotidiana qõe. uidemꝰ eĩ hic ꝙ ad petitõeʒ appellãtis iudex ad quẽ refoꝛmat ſmam an h poſſit faceꝛe ad petitionẽ appe lati:ut ſi uideat detrahẽdũ uel addendũ ſnie ̊ licite iudex faciat ipſo appellato poſtulante.hac queſtionẽ foꝛmat dñi ð ꝛota decif. ccclij. ? 20 dubitãdi eſt qꝛ appellatus nõ appellandũ Vꝛ acquieuiſſe ſnie in.c.ꝙ ad cõſultationẽ de ꝛe in di. z.l. fi. C. de ſen.que ſine certa qti.gꝰ nõ dʒ audi ri petẽs cã ꝛefoꝛmari. Sʒ h̊ nõ ooſtãte ꝑ oẽs dqnos fuir Sriũ ↄcluſum:qꝛ ex quo ꝑ unã ꝑtẽ fuit appella tum a tota ſnia ipſius effectꝰ in totum fuit ſuſpẽſus l.i.ff ad turpill.et.c.uenientes de iureiurã.ergo ſiẽ ꝑ appellantẽ peti põt reformatio:ita et per appella tu n: Sepe. n. qs cõſeqᷓt ex ꝑſona altius quod ex ſe cõſequi non poſſet l.petẽde.C.de tẽpo.ĩ inte.reſti. 7.c.auctate martini de cõceſ pbẽ.li.vj. Itcʒ index ſupplet de facto ubi cõſtat ei ex dictis teſtiũ uł iſtꝛ?o rũ ad h̊ ꝙ nõbiliteꝛ nõ. Inn. in. c.i.de poſtu. pꝛela. et nõ. bñ h̊ dictũ.hĩc alibi dicit glo.nõbił in.l.i.C. qui ⁊ aduerſus quos iudicẽ ſupplere poſſe de ſibi noto ut notorio ꝑ illũ tex: Adduco ẽt ad pꝛedictã cõcluſionẽ.licʒ oẽ; honoꝛc̃.C.qñ ꝓuocare non eſt neceſſe:ubi ad appellationẽ uicti cõſequi põt uictoꝛ cõdenationẽ expẽſaꝝ obmiſſaʒ a iudice a quo.non ob. primum motiuũ qꝛ ꝓcedit ubi aliteꝛ etiam non appellatur:ſed ꝑ appellationẽ unius ſuſpẽditur ſen tẽtia ĩ totũ. Ego limitarẽ pᷣdictã cõcluſionẽ niſi ap pellans reſtrinxiſſet ſe in appellãdo ad capla facien tia 3 eũ dũtaxat.tũc eiʒ arbitroꝛ cãm non deuolui ad iudiceʒ ad quẽ niſi reſpectu illoꝝ capimloꝝ qᷓ fa ciunt õ appellantẽ ſi ſũt ab alijs ſepata ꝑ tex.in.l.ẽt .cff. de mino.tot. n. uidenĩ ſnie quot capitula ſnie:ut ibi = nõ.glo.in c.ij.de oꝛ.cog.in.vſ.eadẽ in fi.⁊ aꝛ bitroꝛ idẽ ſenſiſſe do. de ꝛota in pᷣdicta deciſiõe dũ ponderant ꝙ a tota ſñnia fuit appellatuʒ.ſecus eꝛgo ſia Pie Cer bi⸗ nõ. bonã praticã appellãdi ut appellemur a ꝑribus ⁊ capitulis faciẽtlbꝰ cõtra appel lanteʒ:ſed bona cautella erit ex ꝑte appellati nit etiã ipſe appeller qᷓrenus facit õ̊ ſe. Similis theorica nõ in inſt?o ꝓducto de qua dic:ut nõ.in.c.cum oli de cenſi. Itẽ nõbis ꝑpetuo aliã cõcluſionẽ ex pᷣdictis: ꝙ nedum iudex a quo:ſed ẽt ad quẽ põt ex officio ſuppleꝛe etiã in ꝓlatiõe ſñie ea que ſibi ſũt nõ.uł no toria nel ex actis cãe. JIudex eim ad quem ſuccedit loco iudicis a quo.vñn dʒ ⁊ põt faceꝛe totum id qð debuiſſet ? potuiſſet faceꝛe primus iudex:ut dicunt dni de ꝛota ubi õ̊. Ad pꝛedicia nide Hart. in.l. ſi expreſſum.ff.de appella.ubi dicit ꝙ cauſa nullitatis ¶ De tide inſirume deuoluit totam cauſam ad indicem: unde poteꝛit ius dex in cã nullitatis refoꝛmare ſniaʒ ſicut in cã appel lationis ⁊ allegat Inno. in. c. cum cõningar de offi. delega.æ hec ſufficiant. X*£ p aꝛte. Caſus. Mefectus litteꝛe non uiciat reſcꝛiptuʒ.h. MWd. cõis diuiſio. ſcᷣa ibi quia. ¶Mora ꝙ modicus defectus ſcꝛiptoꝛis non uiciat reſcꝛiptum pape. Glo. ponit rõem dubitandi ? decidendi: æ in fine ampliat diſpoſitionem huius capli ut pꝛocedat etiam in defectu ſyllabe. Innocen. magis adhuc am pliat. dicit enim idem foꝛte dicendum in defectu dic tionis uel oꝛationis dũmõ depꝛehbendatur itellecius pape. Refeꝛt iñ alios diceꝛe ꝙ ⁊ ſi aliqn ſit tolera bilis eꝛꝛoꝛ in lr̃a uel dictione: iudex tñ niſi uicinʒ ſit occultum ſuſpecias hẽbit las cuʒ multi ſunt officia les in curia qui exaĩant uicia laruʒ. pꝛius tamen di ctum magis placet Inno.cũ peꝛ bullã ſatis tollatur ſuſpitio:⁊ oculi officialium ſepe falluntur:ſicut in ſiſi legitur in.c. cauſam mẽimonij õ de ꝓba. Vel poſſet diſtingui ym Moſti. inteꝛ reſcꝛipta gr̃e ⁊ iuſticie:ar. de cꝛi.fal.c. penł. remittit m ad nõ.S eo. ex litteꝛis: 7 de NGptis ad audientiã. Oo. car. tenet idem in re ſcꝛip.gratioſis diũmodo ſenſus non mutetur:quod mihi plus placet peꝛ id quod legitur ⁊ no.in.c.cum ueneꝛabilis.j.de reli.domi. ⁊ in.c. inteꝛ dilectos ſu pꝛa eo. facit.l.i.⁊.ij.ff.de his que in teſta. delentur. ſecus dic ubi ſenſus mutaretur ſeu induceꝛetur cqui uocatio.nam tunc defectus etiam litteꝛe uiciaret: ut dicto.ceinteꝛ dilectos:⁊ tenet Nincen. hic quod nõ. ¶ Ex pꝛedictis pñt decidi multe queſtiões. uidã impetrauit eccleſiam ſancti pancꝛacij.in lẽ̃a vᷣo dice batur paneꝛatij:ita ꝙ. c.eꝛat mutata in.e.nũquid ex hoc nicietur reſcꝛiptum. Do. car. refeꝛt ſe optinuiſſe ꝙ non. ſicut enim defectus litteꝛe non uiciat ubi cõ ſtat de ſenſu ut hic:ita ⁊ ſi litteꝛa ponatur loco alteꝛi us:ut in queſtione noſtra: dũmodo ex alijs apꝑeat papam ſenſiſſe de illa eccleſia ſancti pancꝛacij. ſecus autem ſi induceꝛetur equiuocatio. Alia qſtio: a pa mandabar in reſcꝛipto ipetranteʒ debeꝛe mitti in coꝛporalem et fuit obmiſſum uerbum poſſeſſioneʒ. dicit dñs car.ſe obtinuiſſe ꝙ per hoc non uiciaba tur reſcriptũ:quia ꝑ alia uerba apparebat de inten tione pape:qꝛ ſubmittebat et defendas inductum. Et hec queſtio ſatis deciditur peꝛ dictũ Inno.hic: idẽ dicit ſi ꝑ appoſitionẽ uniꝰ litteꝛe loco alterius i duceret᷑ falſa latinitas ſicut accidit ĩ facto. dicebatur eiz in quadã ĩdulgẽtia pape pñtibus ꝑpetuis tpori bus duraturas.debebat eim dicẽ duraturis. ſic i. fuit mutata in a. Refert eĩʒ ſe cõſuluiſſe ꝑ h̊ ſas ñ uiciari:tũ quia hodie curia nõ admittit exceptioneʒ falſe latinitatis:tiũ ꝑ predicta qꝛ ſicut defectus littier non uiciat:ita ⁊ ſi una littera ponat᷑ loco alterius: qð mihi ſatis placet.nã de facile h̊ͥ põt ↄtingeꝛ ſicut defectꝰ littere. Intelligat᷑ aũt.c.ad audientiaʒ de re ſcriptis qñ cõtingit falſa latinitas apparenteꝛ.non aũt ex tranſcurſu pẽne ſeu mutatione uniꝰ lie loco aAalterius: qdᷣ facilius contingit¶ Micolaus abbas. o pun lmmedimult, inci oi reltugn Mujym 4 nigintiun dii i ini Cem gir n ieintant o⸗ Pomtir müntlin hei ACtucerirondtotst Mans Konaigucransnmistein wtiso thinignuand Gaſckonmees d tnenn iarnr eſtnendicnn Wicorm didimnamnon WWnoris ndiranncn 6nsCogaicrtopeeni ai⸗ napelaon Erbohehe⸗ Goancttar in mn Nöritii nnr At rlimninttiguneate⸗ unſnidadriee ftati tonn e il ihngin ſuſiſnnnigutein nntſonenintiii 1cuolber lorrfani s⸗ Kricrofiillinen nubis G ijji in r iin iſprti⸗ ſev. olit gſſ nnsmngi Acht ng Non ſ n irie D Puiig bante Cisde d cöts e „n dicn insc⸗ uioſcnſenn d Pusm Dnno.eü per buli rate rcanafuniun geilhmi F . nuimoniſ te dhr lifi z Line reſaipn gfer iſtetr Nohl. raninit ti c o lo clni rs miienni. Do en. mann ganoſs dünodo ſeſſis on unnrd pus an ve g ma lgin tii nae bils . ce ni dani rinc inm Gleccst bhair it iſfcris rin n m Acuhinis umnmr luinclcemura anm mn Gteainre idore rn lenvs:t m Cſinan hit o,⸗ ulias oft delid nule qucftms Oici iteceſum ſneni paneucf in ia vo diee nemti:in ,.cent nutnng ine Nbcrid ur teſcigtan. Do ar cenſe ninoſſe cun enin dciegus iner non vicir ddi nia ur bicnn 1Alnen dondrr Ccdde duefione nola dündde disnn erde & Aa ercen ſned⸗ Omneneſl WNceendt eddinotade Ma io zandadan n teciid ertanic, Echeen rien afuit odmiſum avun or t dis a Eohiihniſ hel boc ſon eſcnprü:qvia p al verda adt e pape:⸗ ſobmminchat en ii u bec qucſio ans bnclur e den ſi aoſtone in inen an grei fla ainius ſicut äctifan „: 4 Ppͤrions pn namai un ann * Gurnn . NKaſus Licite a N erpetuus * pellatur a ce qui ꝑti h̊ petenti nõ facit edi cõia inſtra. h .d. In pꝛia appellantis narratio. in fa cãe ↄmiſſio ibi ideoqʒ. ¶ S ꝙ uicarioꝛũ quidã ſunt ꝑpetui. q̃dam tpᷣales ppetni ſunt qui ↄſtituũtur ꝓut nõ. in c.fi. de offi. uica.? uide melioꝛem glo.in. c. ad h.e. ti. Idem tex. æ doctoꝛes in. c. extirpande in. F. qui vHo de pᷣben. ⁊ clemen. una cum ibi nõ.de offi.uica. Tpᷣales vo ſunt qui oſtituuntur ad tpᷣs:ut hẽ in.c. puenit de appel.⁊ in.c.cum ex eo. de elec.li. vi.dicit tamen bic. Ainc. ꝙ uicarius ad ips nõ eſt cẽſend⸗ nicarius qðᷣ nõ Ex quo infeꝛo ꝙ appellatõe uicarij nõ ↄphenditur nicarius tpᷣalis qui pꝛo neceſſuate tpᷣis ↄſtituĩ ad ſeruiẽdum eccleſie:qꝛ talis ꝓprie ñ eſt aicarius qꝛ titulus uicariatꝰ ẽ ꝑpetuus ⁊ ſuꝑio ris auct᷑te ↄſtituit᷑:ut in.d. S.qui ueꝛo ⁊.d.cle.una. An aũt rectoꝛ eccleſie poſſit ſolus conſtitueꝛe ex cã nicarium in eccleſia ſua ad tps uide tex. ⁊ ibi pleniꝰ ꝑ Jo. an. in. c. cñ ex eo prealle. de uicaꝛio ueꝛ0 epi. dic: ut le.⁊ nõ.in.cle.⁊ ſi principalis de reſcrip.vbi bona glo.⁊ in cle.finali de ꝓcur. Möõ fo er tene menti ꝙ uicarius eccleſie ꝑpetuus põt eſſe ĩ iudicio pꝛo ſpectãtibꝰ ad uicaꝛiã ſuã de quo. . lan? ¶ MS tertio ꝙ inſtza cõia pñt peti ut edãtur nõ ſolum ad inſtructõem cãe principalis: ſed etiam reconuẽtõis. Oop. ? ur̃ ꝙ iſte uicarius nõ poterat eſſe in iun dicio ꝓ iuribus ecclie cũ eã nõ poſſideat noĩe pꝛo prio:ſed rcctoꝛis.uñ debebat dñm in iudicio noĩa? nt lit. nõ ot. qm. J penbł.¶ Blo. pꝛima circa becĩ ſtat ⁊ facit tria.prio allat O fo pꝛo tertio ſoluendo ponit opionem ſuam dicèſ iſtũ uicariũ habuiſſe mã datum gnãle nel ſpale a rectoꝛe als nõ fuiſſet admiſ ſus cum nõ hẽat titulũ in eccleſia. hoſti. dicit ꝙ iſta eccleſia erat iſtoꝛum pꝛioꝛis ⁊ ↄuentus ⁊ ꝑcipicbãt ibi omnia tpalia exceptis minutis decimis ⁊ qu ibuſ dam alijs pꝛo ſuſtẽtatione nicario reſeruatis: ? nũc erat queſtio inteꝛ eos quid cõtineꝛeiur noĩie minuia rum.pꝛioꝛ at ⁊ ↄuentus ↄueniebant nicariũ ⁊ ꝛecõ neniebantur ab illo æ m eum monachi ꝓduxerunt inſtim ↄtinẽs quid fuerat nicario aſſignatum: æ qꝛ eius copia uicario petenti fuit denegata extitit per eum appellatum. ¶ Ex bis habes duas leciu. unaʒ glo. ꝙ queſtio eꝛat hic ĩter eỹẽneum ⁊ nicariuʒ hñtẽ ad h mãdatũ a ꝛectoꝛe. Alia hoſti. ꝙ queſtio erat ĩ ter uicarium ⁊ iſtos ꝛectoꝛes ecclie. Tertium iĩtellec tum ſentit hoſti.hic ſuper vbo decimis dicens que ſtionem hic fuiſſe ſuꝑ minutis decimis uicario pꝛo ſua ſuſtentatione aſſignatis ? ꝙ rõe ꝑceptionis con neniri poteꝛat nicarius nõ ſolũ a pꝛioꝛe ⁊ ↄueniu:ſj a quolibet alio:ar.ſf.de rei nẽ. officium.ff.de ſeꝛui. .l. fi. ? de offi.iudi.ad hec ⁊.j.de pꝛeben.c.de mo nachis. Sed in ↄꝛium opponit de.c. queꝛelã de elec. 2 de re iudica.cũ ſuꝑ ⁊ de cõfir.uti. cum dilecia. . qꝛ ueꝛo. Soluit ꝙ poſſeſſoꝛ conueniri põt reali ut in pꝛimis ↄcoꝛ.ſʒ nõ piudicat᷑ ſuꝑioꝛi ut in ↄꝛijs ni ſi ſciat cam ſuam agi.j.de re iudi.c.penł. ſᷣm eum. A dueꝛte qꝛ iſte intellectus facit magis ad intellectũ glo. ſentit eniʒ ꝙ nicarius ſupeꝛ iuribus ſibi aſſigna tis poſſit conueniri ranꝙ; poſſeſſoꝛ: ſed ſententia ᷓ ¶ Bpreperuus eũ lata non piudicat rectori niſi preſciuerit cãʒ ſuaʒ agi. Ego diſtinguerẽ latius ſic cum qrit: nũqᷣd uica rius poſſit agere.uel cõueniri:ita quod faciñ ſuũ ꝑ iudicet eccleſie: quod aut loquit᷑ de nicaꝛio tpᷣrali uł perpetuo.pꝰ caſu nõ puio eũ poſſe agẽ niſi habeat mandatum a rectoꝛe: caſu põt procedẽ diciñ huiꝰ glo. Rõ quia non hʒ titulũ in eccleſia uel admiſtra tionem lʒ aliquid det᷑ ſibi ꝓ ſua ſuſtentatõe:fac̃ per locũ a ſpali clem.una ð offi. uica.? quod ſupra di xi.ſᷣo caſu ſubdiſtinguo quod aut unlt agẽ ł ↄueiri pro iuribus nicarie ⁊ põt eʒ nullum habeat manda tum ab eccleſia ſeu rectore hʒ.n. titulum in eccleſia ut dicta clem. una ⁊. c. extirpande. S. qui vo de pre ben. ſicut enim agit:canonicus noĩe ſue pᷣbende licʒ prebenda ſit eccleſie:ut in.c.iij.? quod ibi no.de ꝓ ba.ita ⁊ fortius agit uicarius noĩe ſeu uicarie pro iuribus ipſius:⁊ factum ſuũ preiudicabiui eccleſie ſi cut factum alterius admiſtratoris:æ pro h̊ optime facit iſte tex.non diuinando ⁊? cauillando luteram. fateor tñ quod rector poſſet ſibi aſſiſttere ĩ lite.ſ.rõ ne preiudicij quod ſibi ex orio euentu litis poſſet irrogari cum perditis bonis uicarie oportet pre ui deri de alijs bonis eccleſie:aꝛ.de pꝛebẽ.de monach: 7 pro hoc.l.ſi ſuſpecta de inof.teſta.⁊ l.a ſententia ff. de appel. Aut uult agere uel conueniri pꝛo alijs iuribus eccleſie que remanſerunt apud rectorem ⁊= non põt niſi babebat mandatum a rectore: quia in illis nullũ bʒ titʒ ⁊ B ẽt caſu poſſet ꝓcedere dicium glo. Ad predicta faciunt nõ. in.c. expoſuiſti de płe ben. æ. d. SF. qui vo. Et per hoc habes clarę expedi tam materiam huius prime glo ¶ Bo. kinalis in trat mãm editionis:⁊æ pondera eam quatenus dicit ꝙ ſicut reus non tenet᷑ actoꝛi ꝓpria inſt?a quibus non utitur edeꝛe:ita nec actoꝛ ꝛeo. ¶ Au vo de h̊ 7 de tota mã glo.⁊ eoꝛum que tractant hic docto. dic:ut pleniſſime dixi in.c.i.de ꝓba.ubi reꝑies eñ inſtr̃a dicantur cõia ⁊ an in editione fienda ſu dria inter actoꝛem ⁊? reum. Exẽpla glo.queꝛo de qõe qꝙᷓ; ponit hic Inn. quidã petit ſniam latã õ ſe ꝓ petro ſuꝑ tali fundo caſſaꝛi: uel qꝛ nulla eſt uel qꝛ iniuſta 2 ab ea eſt appellatũ:petrus reſpondet exhibe ſniaʒ actoꝛ rñdet. ego nõ babeo ſcriptam:qꝛ index nolu it mibi copiam ex ea faceꝛe: uel quia amiſi: queriiur an ꝛeus cogendus ſu eam exhibeꝛe. Innoc. dicit ſit per iſtum tex. quaſi ſnie inſſm ſu cõe.ideo ↄpel lendus eſt illud edere ſicut alia cõia inſtr̃a ut h. Ad idem adducit.l.is apud quẽ. C. de edẽ. ubi iudex appellatõis pᷣcipit exhiberi oĩa acta cãe.dicit etiam. Inn. ꝙ ſi reus nõ diceꝛet ſniam latã iĩterrogabitur an talis ſnia pꝛo eo lata ſit. ff. de inter. act.l. penuł. 2 ſi negauerit cogetur edere:uel iudex ꝓnunciabit ſi qua ſnia apparuerit ꝓ petꝛo in tali cauſa lata nul las uires habuit:ar.eo.ti.l.nõ alienum. nam cor fel ſioni ſue facte in iudicio ſtandum eſt.ff. ad. l.aquil. .l. ꝓinde: ſi rũdeꝛe nolet habetur ꝓ ↄfeſſo.ff.de in teꝛoga. acti.l.de etate.ꝗ. qui tacuit de confeſſ.c.ij. Itẽ g iſtum qui dicit nullã ſniam ꝓ ſe latã ꝓuiden dum eſt actoꝛi ut negatio ſua ſicut ⁊ confeſſio facta ʒ ſe auctẽticet᷑ ⁊ publicetur que ſic aucteticata ⁊ pu blicata obſtabit ipi reo in ꝑpetuũ etiã ĩ alio indicio 9 3 ¶ Get.dlr. Imyl. Mge libe.cq. iubemus.ij.q.i.mulrti:⁊ facit að legi tur ⁊ nõ.in.c.ſignificauit de teſti.⁊.c.albericus.ſuc curritur tn ꝛco ſi ꝓbabiliter deceptus falſuʒ rndet: ſatiſfactio tñ dʒ fieri aduerſario de ſuo iteꝛeſſe. ff. ð inteꝛꝛoga.ac.de etate..ex cã:⁊ h̊ ſi poterit ꝓbare Sriũ ꝑ oſtenſionẽ ſnie uel alio mõ.nã hoc caſu pꝛo batio pꝛeualebit ↄfeſſioni eꝛꝛonee C. de iur.⁊ fac. igno. eꝛꝛoꝛ ſᷣm Inno. Sed hãc ſniaʒ Inno.facit ſim Jo. an. c. ꝛomana. . ſi vo de appel.lib. vj. ubi appellans hẽt pꝛobare ſe.j.x. dies appellaſſe. Sed põr ꝛeſponderi fm eũ ꝙ pᷣdicta ꝓcedunt in illo qui non põt id oſtendeꝛe ſine culpa ſua. Fꝛedericus de ſenis ſuo conſilio.cxcvj.licʒ nõ multũ firmat vr̃ m ab hac ſnia Inno.deuiare fundat ſe qꝛ vꝛ h̊ ſnia implicare ↄdictionẽ.nam ſi actoꝛ nõ ꝓbat appella tionẽ iut᷑poſitã debito tpꝛe.qũo põt iudex appella tionis ſe iteꝛponeꝛe cũ iuriſditio ſua nõ ſit fundata vVr t nele ꝙ õ reũ contumacẽ poſſet ꝓcedẽ ilud dictũ ꝑ id qð nõ cõpoſt. ð ꝛeſcrip ſuꝑ lr̃is:b ulnmũ vꝛ appꝛobare archi.in.d.S.ſi vo: ubi cien ꝙ ſi ali quis dicit ſe appellaſſe ubi nõ appellauit:i ł ubi lep ſuʒ erat tpᷣs appe lãdi uel nõ potat appe laꝛe:qꝛ bis appellauerat:tenet ſñia lata in ꝓtumacem appella mũ ſuper pricipali licet aliteꝛ non doceat actoꝛ ſe appel laſſe nel..tempꝰ debitũ appellaſſe. Do.an.licet nõ loquatur aperte vr tñ inclinare in ſũiam Innoc.et dicit ꝙ eam ſequitur lapſus.allega.x.in fi.? vr caſus ĩ.l. fi. C. de fi. inſtru. æ nõ ſtando in vbis illaʒ ſinaʒ Inno. puto viſſimã in minis in cuibus le qt .ſ.cũ ſine culpa ſua appellãs ſñiam habeꝛe non põt licet enim cartha cõtinẽs ſniam ſit appellati:qꝛ foꝛie eq habuit a nõrio expenſis ſuis:cõtẽtũ iñ in cartha ẽ cõe:iõ poteſt iudicis officiũ iploraꝛ ut reũ ↄpe lat ad ꝓducendum ex quo alit᷑ eã hẽe non põt:iux nõ. i d. c.i.de pꝛoba.nec obſtat rõ frederici: quia dico ꝙ ex quo iudex appellationis hʒ iuriſditõeʒ in pnci pali:hʒ per ↄnñs inepreꝑatorijs ut cõpellat reum ad exhibendũ inſtem ſnie:ar.in.l.ad ꝛem mobilem ⁊.l. a ĩ le zatũ.ff. de ꝓcur. in.c.prudentiã ðᷣ off. dele. ubi bonus tex.in ſimili ĩ.c.ſuꝑ ir̃is de ꝛeſcrip.puto et pallegatũ dictũ archi.nõ ꝓcedeꝛe ſimpli ꝓrt ipe ponit quaſi in Vitate nõ erat appellatũ. uel talis fuit appe latio que non habuit iuriſditioncʒ ceuc veꝛe aꝗiudicẽ ad quẽ licʒ ſſia ↄ cõtumacẽ lata reꝑitur a nõ hñte iuriſditioneʒ: iõ nõ ualet ad h̊ cle.ſi appel lationẽ æ qð ibi nõ.de appel. debuit eim iundex p̃us ꝓnãciare ſe iu dicẽ uel appellatũ fuiſſe:æ tunc demũ pcedeꝛe ſuꝑ prineipali iuỹ nõbilem theoricam In no. in. c.ij. de dila.? ꝑ Jo.an. in ꝛegula ſcienti ð ꝛe gu. iur. li. vj.ĩ meꝛ. ? ꝑ dor. es de ꝛeſcrip. S Caſus Imputatur ꝓ Op utar *ducenti ſcripruras ias in hoc:quia innicẽ ſibi derogãt. At clarius ſic. Scripture grie ab eodeʒ ꝓducte fidẽ n faciũt ponit pꝰ dictũ.ſo ipſiꝰ ꝛeʒ.ibi cũ in ipſius. ¶ HMõ pꝰ a zjrio ſenſu ꝙ bñs ſcripturas orias põt uti illaꝝ altera.nã ex ſolo uſu illarum fides tol lit. ur pʒ hic in pᷣnꝰ ⁊ clariꝰ in fine.¶ Nõ fo ibi ĩ iudicio ꝓtulit:ꝙ,. nõ dẽ quis uti inſirt̃o añquã in in dicio ſit ꝓductũ.Ex quo ĩ faeto ex ſola onlioõe ſilius iudici facta abiqʒ ꝓductione iudiciali nõ dicis inſlm factũ cõe:ita ut alia pars poſſit illius editõeʒ inuito dno peteꝛe:⁊ ſic intellige nõ. ꝑ glo. in.l.i.ff. de eden. ¶ HMõ ibi cũ in ipius ⁊c. ꝙ quis nõ cogi tur ede:e ſuũ ꝓpꝛiũũ inſtem ẽt aun ilti quo in iu dicio uri:qð tene menii. lo.ij. facit tria. pꝰ qrit in qua ↄꝛietate Vificat iſte tex. Eendet ꝙ t ĩ di recta qᷓᷓ in idcrecta:⁊= utriuſqʒ ponit exepluʒ.pꝛimuʒ tn exẽpluʒ de directa Sꝛietate nõ plʒ doc. qꝛ nõ ẽ ta lis Sꝛietas ꝑ quã fidei alteꝛius inſtꝛi deroget᷑.ſũt eiʒ hec ↄpaſſibilia: ꝙ tu ꝓmiſeꝛis mihi ſolueꝛe:? ego ꝑ alin I inſtem feceꝛim t bi pactũ de nõ petẽdo:ſed cõ trarictas h̊ cau reſpicit iĩtentiõeʒ agentis:qꝛ ſi feci ti bi pactum de nõ petẽdo nequeo effectualiteꝛ peteꝛe A ij ponũt alia exẽpla de quibꝰ nõ curo.ſatis.n.eſt ꝙ ubi inſiza ſunt ↄꝛia direcie uł idirecie fidẽ ſibi de rogẽt. ¶ fo glo.q̃ it an diſpoſitio huius.c.hẽar lo cum ſiue ab eadeʒ ſiue a diueꝛſis ꝑtibus inſiẽa ↄꝛia pꝛo ducant᷑.Et ↄcludit ꝙ ſolũ hʒ locũ qn ab eadem parte de quo.j. latius dicã ¶ no ꝗrit an ideʒ ſit in teſtibus pꝛia deponẽtibus ab eadẽ ꝑte ꝓductis. Et rñdet ꝙ nõ:⁊ rõem diueꝛſitatis expꝛimu. hꝰ uc luit tota iſta glo. S tu colligẽdo dicta alioꝛũ diſtingue larius ↄcludẽdo mentẽ.c.⁊ glo.ꝙ aut inſta ↄtraria ꝓdu u it in iudicio aut teſtes.pꝛimo cau aut ẽ unũ inſtem ↄꝛium aut pła. ſi unũ deꝛogat ſibi fidem niſi aſiqua ſubdiuiſione ſa uari poſſit:ad h̊.c. inteꝛ dilec tos.S. ceteꝝ s eo.⁊.l.ubi repugnantia.ff.de re iur. tenet bar.in.l.ſcꝛipturis.C. eo.Si plura:aut pꝛodu c intur ab eadenm ꝑte ⁊ tol ũt ſibi fidem:ut hic ⁊ dẽa .l.ſcꝛipturis.niſi ꝑ diuiſionẽ ſiue inteꝛpᷣtatic nem ſal uari poſſit dicta pꝛietas:ar.c.cum tu de teſti.⁊.c.ni bil obſtat de v ſig. aut a diueꝛſis ꝑtibus ⁊ ſtatur di gnioꝛi in.l.optimã. C. de ↄtraben.⁊ ↄmit.ſti.⁊ in.l. ſcꝛipturas C. qui po.in pig.hab.de quo in ſpec.de inſtru. edi. . poſtremo alias inſtm. v.ſed pone pꝛo duco ¶ Si vo ꝑ oia ſunt equales tũc iudicabitur q illũ qui ꝓbare debebat quaſi nil ꝓbaucꝛit: quia cuʒ tan a f des adhibeatur uni ſcꝛipture ſicut alteꝛi: nil eꝛgo eſt ꝓbatũ:⁊ ſic ſi reus habebat pꝛobare iudica bitur contra eũ. Idẽ in actoꝛe miſi cã eſſet faroꝛabi lis iux ea que leguntur ⁊ nõ.in.c.ex ſꝛis ð proba.⸗ uide circa ̊ quod dixi in.c.in pntia de pꝛoba ubi dicitur an =z qꝗñ inficit᷑ ꝓbatio unius ꝑ ꝓbationem a teꝛiꝰ Ses mẽbꝛo pꝛincipali qñ teſtes ſunt rij: diẽ indiſtincie ſtat᷑ dignioꝛibus ꝑ rõeʒ gl.= ex pedias latiꝰ hũc.arti.ꝑ nõ.in.c.in nꝛa ð de teſti. ubi dixi. ¶ Sʒ circa pᷣdicta queꝛitur de duobus.p an diſpoſitio huius.c. ꝓcedat taʒ in ſcꝛipturis publcis ᷓ pꝛiuatis. glo. in.l. ſcꝛipturas pallegata videtur in telligeꝛe de publicis.ſi eim una eſſʒ publica ⁊ alia p uata:tũc ſtaret᷑ digniori ꝑ.d.l.ſcripturas. Jo. an. dicit ſe audiuiſſe aliquos legũ doc.ibi tenentes h lo cũ habeꝛe ſiue utraqʒ ſcriptura ſit publica ſiue pri uata: ſiue altera publica et altera priuata. Equales eim ſunt quo ad h̊ qñ ab eadẽ parte ꝓducunt̃: licet differunt quo ad aduerſarium cõuincẽdum:⁊æ dẽm glo. ↄrie ꝓcedit qñ a diuerſis partibꝰpducũt:⁊ ſic loquit᷑.d.l.ſcripturas:⁊ h mihi plʒ.qꝛ reſpẽu eiuſ dem ꝓ ducentis nulla apparet diuerſitatis ꝛatio ĩte chn vixvmne iſ in ne olſin 7 M K⸗ es ſe egtor ſad corhi „„/ s Pndnn iggikn ei enk. en uon aia⸗ cetanin S 7 lupwril dergh 6 a arſKame n in Clerömhe? ahrtoc. nei Ctimrni ta iunim iinſin in mtn in õ itctl(Molmrbint rmmmmmſiimmn t bcis irqrunm wrünniblutol .(Ori gipiocl hdid⸗ nos oker ericngernn pril ie eratnſeigradeesrctan fin eker iimaiͤis rerataſpdcnacare⸗ GrdTorherisrärdagtod igzteacriſrc Nunoſehimi mdn nlponenderoſraini nsclrfnennd 4 hngtkhmn liifi ln gn ir lia ini f Hacigfinintnitde ſi, . MW ittiigntg ien iiß cico niſtſmmien N inſtin u ligſii pliclniine⸗ nnſmgoinint meechſtinge⸗ din vſſti co n e a Elindebz,er. öoheä incbie leſſo ie n oihfiisert tannt , ,, llenn ſg, enl hu o e Nehe iſi d cobben henan mſten e pen eeen ſhenllte b. 7 Gro/ 6 Baſun 5i regenkicite ol fo go⸗⸗ Ceftliſger Go it en llpoſttio hung uül d endezſnes dineſis Nural ni C oddi Rrñrñ lſinzn dud Rlügfbe A1). .uins dli ino ne 5 . Inanicgte da ehonänbus dden Ce encet Pndrren Ginenſintisepuint 4 oGmcoli 64 4 . t * lgedo ite Aloꝛüicſcgn Mud⸗ nict ngunſthm r mnimdtio n nſeg nv in mini nun u liſimͦc ugn iolfni vaulone m vſtuß c ina rrs ⁵ρ6̈nGnsstcetei, Mm Co m n pral en gr e mlir ſbilcen ber ij nſ ,dinſone ſue irep̃ſoncnn iij n dntns:ar.c,Cun tu deteſt. 2.c Pſg. ar 1 divenſis ptions ? ſarat di Daimi.C.de omaben 1mid amn.. qui po in dig d de nd in et poſrend dins inſhn Nſed doſe o õ e Ededn d d Porucitobacn 3 de niſcigeme ſenlrii Pmiͦ ſſtens dnenn hadti Mraci. H ave leuntur 11 in e bndin ca 5 qnod din in.n Ninad 8 n t qã lidi pano nnins p in Sedo nin pinapal aſ iſei li mnur i dignobdus gnicn 9ie arn ö in.cin ia tel Circ4 – ſciptunoß⸗ ., boius.,Pe nis. 910 in.1. ſcnpw⸗ publicam ? priuatam cũ illas ꝓducẽdo nideat᷑ oiĩa in eis ↄtenta confiteri iuxẽᷣ nõ ꝑ Inn. in. c. cũ olim de cenſi.⁊ ſic reꝑitur ſibi ↄctus.fo qri᷑ an ꝓcedat iſte tex. tam in actoꝛe quã in ꝛeo Hoſt.æ gof.uidẽt reſtrigeꝛe iſtũ tex.ad actoꝛẽ Reo ãt ʒ ꝓducẽ Zria inſtr̃a cũ liceat ſibi uti Srijs defẽſiõibꝰ:ut in rla nul lus de re.iur.li.Vi. Rei.n.ſũt fauoꝛabilioꝛes:ut in .l.fauoꝛabilioꝛes.ff. ð̊ re. iudi.nec ad illud ẽt admit tit reus ſine ꝓteſtatõe. C. de excep.ſi quidẽ ſm eos Jo. an. putat ẽt reo pindicare ſi ad exceptõeʒ ꝓbã dam ꝓducit duo inſtza Sꝛia qᷓ ſe nõ ↄpatiunt᷑ nec ob. ꝙ Sꝛijs defenſionibꝰ põt uti qꝛ facilius ſuſtineĩ ꝛeus allegans pria q; ꝓbãs. Jo. de lig. dicit ꝓp nec exceptões pꝛie ſil ꝓponi pnt:nec ꝓbatio Sꝛia ẽ ad mittẽda:ſed ſucceſſiue põt qnis exciꝑe ↄꝛia ? ꝓbaꝛ ed ceꝛte h̊ fuit de mente Jo. an. in rła nullus plu ribus ꝓpe finẽ pᷣal.dic melius ꝙ aut ſcripture pꝛie ꝓducũtuꝛ ad ꝓbandum ceꝛtũ quid ⁊ bʒ locum iſte tex. ⁊ S dicta loquit᷑ eni iſte tex.idiſtincte ⁊ facit 20 ſuꝑius allata. Aut ꝓducũtur ad ꝓbãduʒ diuerſa q̃ in ſe ſũt Sꝛia:⁊ tũc h̊ depẽdet ab alia qõe.nunqͥd licet ꝓponeꝛe ſił orias exceptiones.nam ſi lʒ ꝓpo nere licitum eſt eas ꝓbare de qua qõe dic. ut plene nõ. ꝑ gl. æ dy. in. d. rla nullus pluribus ꝑ Mar. in. l. nemo. ff. de excep.? ꝑ Ja. bu. in auẽ. qui ꝓpꝛiã .C. de nõ nu.pe.⁊ nõ.in.c.cũ uenerabilis ðᷣ excep. in gl.fi.? ſupeꝛ ea. Caſns S en aſus. Si in inſtzo de J cautio. biti expꝛimit̃᷑ cã ↄdẽnat debitoꝛ niſi ꝓbet indebitum:ſi non expꝛi mit᷑ neceſſe eſt ut cꝛeditor probet id foꝛe debitum. Ponit dictũ qð giuidit in duo mẽbꝛa:⁊ ſᷣm men bꝛũ ibi ſed ſi 5 colligo moꝛe ſolito nõbilia ꝓ pter narietatem itellectuum:ſed ꝑ qões declarabo ham que declarata poteꝛũt nõbilia ⁊ 2cluſioneſ col ligi. ¶ Queꝛit᷑ igit᷑ pꝛio qͥd ↄphendat᷑ h̊ appellatõe cautionis Hoſt. ur̃ tex.itelligeꝛe in ꝓmiſſiõe ſeu cõ feſſiõe debiti in ſcꝛiptis publicis redacta.dic eiʒ tex. iſtũ nõ ꝓcedeꝛe ĩ ↄfeſſiõe ſimplici cũ qͥs.ſ.cõfitet ſe debeꝛe.x. titio lʒ nõ dicat ex qua cã hqt de illa. Red dit rõeʒ diue:ſitatis.nã tabellio ſcunbit inſirʒ ut uli = ſibi plʒ de ↄueꝛ.ↄiu.dnudũ ideo effeciualꝛ non ꝓbat ſi cã in eo nõ expꝛimit: que quidẽ rõ ceſſat in ↄfuẽ te cũ potueꝛit diceꝛe ꝙ ſine cã ꝓmiſeꝛat ⁊ legem aꝑ tius diceꝛe.ff. de pactis ueteꝛibꝰ ⁊æ de. v.ob. quicq̃d aſtringẽde.ĩputet g ſibi ſi h̊ nõ fac:ar.S.c.pꝛoxi.in fi.nã ex quo ↄfitet ſe debeꝛe pᷣſumit᷑ efficaciteꝛ ⁊ ueꝛ ba cũ effeciu ſunt ſumẽda de cle.nõ reſi.relatnʒ.Et B dicit tenẽduʒ reminẽs ẽt ad ſũmaʒ ð cõfeſ..fi.? cũ h̊ dicto trãſit ſimpliciteꝛ Jo.an. :? põdeꝛa. naʒ ꝑ rõeʒ ſuã vꝛ idẽ dicendũ in ſcꝛiptura pꝛiuata ꝑ ↄfi tentẽ facta qð in ſimptꝛ ↄfitẽte.nã latius potuit deli beꝛare ⁊ diſtincte loqui ſcꝛibẽdo qᷓ; ſimpłꝛ æ ex arru pto ↄfitẽdo.do.an.nõ plʒ hec dꝛia hoſti.quia maio 2c uim dʒ hꝛe ↄſeſſio inſtꝛalis que fit a ꝑito qᷓ; illa qᷓ ſimplꝛ emanat:ad h̊ qð le.⁊ nõ.in.l.i.C. de uſuris. 2 in.l.ſciendum.ff.de v.ob.⁊ inſti.de fideiuſ. in fi. Ego allego glo. oꝛdinariam que apeꝛte tenet cõtra dictum hoſtien. in.l.cum de indebito.S. fi. ff. de pꝛo ba. que aꝑte uult tex. iſtum pꝛocedeꝛe ſiue confeſſio ¶ Si cautio emanat in inſteo publico ſiue priuato ſiue qualibet ſcriptura:⁊ pro hoc facit tex.illꝰ.l.⁊ hꝰ.c.ubi fit mẽ tio de confeſſone. Item ↄfeſſio nocet qn ẽ dilucið facta ut in.l.gnãliter. C. de nõ nu.pe.⁊ in.c.p tuas de ꝓba. Mõ.n. põt dici dilucida ↄfeſſio ſi eſt facta ſine cã.põt tñ ſignari dria an fiat in ſcriptis an ſin Fim gl.pᷣal.qꝛ qn iteruenit ſcriptura expᷣſſa cã:tẽ oʒ ꝙ Zriũ ſeu idebitũ ꝓbet᷑ ꝑ aliã ſcripturã:2= h̊ caſu ꝓcedat ille caſus in fine requi ẽs ſcripturã ad pro bationẽ iĩdebiti.Si ãt nõ iterrenit ſcriptura ſufficit ꝓbare idebitum ꝑ teſtes:aꝛ.in.l.nihil tam nãle.ff. de re. iuꝛ. Attende tu canoniſta circa hoc ultimum nam lłʒ iſte tex.ſit extractus ex.d.l.cum de indebito F.fi.nullam ramè facit mẽtionẽ de ſcriptuꝛa ꝛeſpẽu ꝓbandi idebitũ ſed ſimpłꝛ dicit niſi ꝓbaueris te id indebite promiſiſſe cc. ſed tex.in.d.S. in fi.requirit ſcripturam Bar. ibi remittit ad nõ.in gl. in. l. gene raliteꝛ. C. de nõ nu.pe. peꝛ ibi nõ. uidet᷑ intelligeꝛe hoc ꝓcedeꝛe qñ ſcꝛiptura cautõis eſt de ſubã ut qr fuit actũ ut iterueniꝛet ſcriptura.ſecus ſi interuenit ſolũ reſpeciu ꝓbatõis fiende.qꝛ tũc admittiĩ ꝓbatõ ↄꝛia ꝑ teſtcs.C. plus uale.quod agi.l.i.⁊.ij.⁊ latiꝰ de h̊ ꝑ Har. in. d.l.gnãliter:æ uidetur p̊ ſequi do. an. allat Oar. in. d.l.quicunqʒ. C. de abo. pu.li. x. 2 pꝛo hac opione Har. ſatis facit iſte tex.in fi.tex. tamẽ in.d..fi.exigit ſimpłꝛ ſcripturã in ꝓbãdo in debitũ: ſ̊ põt diſtingui peꝛ illud dictũ bar. ? ꝑ iſtuʒ tex. ¶ Ex his ↄdludo ꝙ h appellatõe cautõis uenit oĩs ꝓmiſſio uel ſimplex cõfeſſio ex accidẽti cã:ſiue ſit ꝛedacta in ſcriptis publicis ſiue pꝛiuatis ſiue nul la ſcriptura interuenerit.? ꝓ hoc.l.ſancimus. C. de .ſig. ubi dr̃ ꝙ appellatione cautionis uenit nuda ꝓmiſſio ⁊ ĩtelligitur de ꝓmiſſione ſine fideiuſſione uel pignoꝛibus ſiue ſit in ſcriptis redacta ſiue non ⁊ de priuata ſcriptura uide qð nõ. Jo.an.in addi. ſpe. ſuper Nica.de depoſi. ubi dicit ꝙ ſi in libꝛo nũ mularij ꝛeꝑitur ſcriptum debeo titio centum:nec ex primitur ca.nõ intelligitur depoſuuum uel alia cauſa ⁊ ſic dicit quẽdam doctoꝛẽ diſputaſſe ꝑ.d.l.cũ de ĩ debito..fi.ubi hẽ quod h̊ dicit᷑ facit.l. nuda.ff. de don.quod dicit ueꝛum niſi ex pccdẽtibꝰ pᷣſumatur cauſa.ff. ð edẽ.ſi quis ex argentarijs. . ſi iniciũ ⁊2 ð V. ob.l.xitio..idem rñdit:æ idẽ ꝙ õ uult gl.i.hic ũc itꝛo aliã qõem difficilioꝛẽ an omnis cautõ ſit Mefſicax cã nõ expᷣſſa. In qua aduerte quãdoqʒ enim cautio eſt oĩo nuda qꝛ nõ inteꝛuenit ſtipulatio 2 ꝛeglꝛ nõ hʒ effectũ:ut h z.d.l.cum de indebito in fine. Et ex h̊ ⁊ ex tex. nota limitationem ad. c.i.de pac.⁊.xxij.q.v.iuramẽti ut pactum nudum obliget cum limitatione.ſ.huius.c.qn expꝛimitur cꝗ eł pᷣſu mitur ꝑ errorem ꝓmiſſiſſe:æ ſic non poreſt allegari ↄſenſus nãlis cum nil ſit tã Zrium ↄſenſui ſicut er roꝛ. xxix.q.i.O.i.⁊ in l.ſi quis peꝛ eꝛꝛoꝛc.ff.de iuriſ dic.om.iudi. Secus ſi dixiſſet:pꝛomitto tibi dona re.x.nam tuuc libeꝛalitas donandi eſt cauſa pꝛomiſ ſionis: ut in.c.i.de dona. Idem uidet᷑ ſi ꝓmiſit da re alicui loco pio.nã uidetur ſe obligaſſe fauoꝛe pie cãe.nõ eiʒ pſumit᷑ ibi enoꝛ:ar.in.c.fi.de ſucceſ.ab ĩ te. Sʒ do.an. vꝛ h reſtringeꝛe qn ↄfeſſio emanaret in ultima uoluntate ſeu in extremis: ſed tunc nulla 0% q eſſet ſpalitas in eccleſia:ut.j.ſubijciã:pᷣdicta intelli go va ut regularit᷑ cautio oĩo nuda non habeat ef fectum niſi in caſibus in quibꝰ ſtipulatio ſine cã ba beret effectum. nã in illis obligabit de iure canoĩco ſicut ſtipulatio de iure ciuili.arg.in.c.i.de pac.⁊ qð ibi nõ. Et qui ſunt ili caſus dicet᷑ in ſeqñũti mẽbro fallit pꝛedicta ꝛegula ſeu iſte tex. in oↄfeſſione liberta tis. illa eim vʒ ſine cãe adiectiõe:ut.l.in tale paciuzʒ .ff. de pac.nõ in.l. gnaliter. C. de nõ nu. pe.fallit fo in ꝛeali:qꝛ ſi rem meã cõfiteoꝛ tnã pindicat mihi cõ feſſio:qꝛ ex h̊ ſurgit habitus ꝓ derelicto.ff.pꝛo de relictis ꝑ totũ.⁊.l.ſi quis S. qr̃ia.ᷣff. de acquir.poſ. 2 de h̊ ꝑ Cy. in. d.l.galiteꝛ: æ in ſpe.de eonkfef.. nũc nidendũ.v.i ſũma.⁊.v.qͥd ſi ↄfiteoꝛ ꝛem meaʒ fallit ʒꝰ in ultig uolũtate.nã tunc cõfeſſio ſine cã uʒ: quia ſaltẽ inducit legatũ l.cũ quis decedẽs codi cillis. ff. de le.iij.l.i.⁊.ij. E. de fal.ca.adiec.le. et de hoc plenius in. c.fi. de ſucceſ. ab inteſt. Adem putat hic do. an ꝗliteꝛcũqʒ ꝓferat᷑ ab exiſtente ĩ extremis. ſufficit enim in talibus nolũtas qualitercſqʒ parcfa cta:ar. in. c. cũ tibi de teſta.æ gñaliteꝛ:an ⁊ oñ cõfeſ ſio inducat obligationẽ uł dumtaxat pꝛober ſeu ha beat effectum inductiuum ſeu declaratiuum:uide ꝑ Cy. in. d l.gñ aliteꝛ.ꝑ Maꝛ. in. d. S. codicillis: p y. in ꝛegula qð ſemel de ꝛeg.iur li.vVj.⁊ qð nõ.in.d.c. fi.de ſucceſ.ab inteſta. YFallit qᷓrto in confeſſione fa cta in iudicio.illa eiʒ pſumit᷑ deliberate facta:et ĩ iu dicio quaſi Shitur.l.iij. ff. de pecu iõ non exigit᷑ cã ad ſui ualiditatẽ:ut ſentit glo in.c.fi.de confeſ.ubi dixi:nõ.in.l.certum.ff.e.ti.ꝑ. Jo.an.in addi.ſpe.in ti. eo.F. nidendum.in prin.tenet Cy. in. d. l.genera liteꝛ peꝛ. l. de etate. S. qui introgatus.ff. de ĩtꝛ0. act. nide Dy. in. d. regula qðᷣ ſemł. Onʒ cautio n ẽ oĩo nuda:qꝛ int᷑nenit ſtipulatio cã nõ expᷣſſa:⁊ ur̃ idem qð s dixi in ꝓmiſſiõe ſeu cõfeſſione ſimplici ꝑ iſtuʒ tex.⁊ in.d.l.cũ de indebito in fi.nã hec iura loquun tur de cantiõe:⁊æ appellatione cautionis nenit ꝓmiſ ſio cũ ſolẽnitate vpoꝝ:ut.d.l.ſancimus C. de.v.ſi gni. cũ ibi nõ. ⁊ ſm h̊ vr hic tex. ꝙ ſtipulatio ſine cã in dubio vꝛ inefficax:⁊ ꝓ hoc bonus tex.in.l.ij. F. circa.ff. de do. excep. ubi plene de hoc nõ Bar er alij 2 ꝑ Cy. in. l. gñaliteꝛ pał. ? DOy. in cca rlła cðᷣ ſe mel ꝑ Jo.an. in addi.ſpe.in ti. de confeſ..nũc ui dendũ. V.ſed que eſt ꝛ0: æ dic ut ĩ dictis iuribꝰ nõ. Aduerte tñ ad aliquos caſus in quos nidentur conuenire doctoꝛes. primus qn ꝓmittens credebat cãm ſubeſſe qð poterat apꝑeꝛe ex cõieciuris:⁊ non vʒ confeſſio cũ ꝓmiſſiõe.ſ.cũ effeciu:quia obſtat ex ceptio doli. d.l. ij. ruca. (Sroeraps cũ certuʒ erat cãʒ nõ ſubeſſe:⁊ in dubio ñ pᷣſumit uelle dona re.l.cãpanꝰ.ff.de oꝑ.li.⁊.l.eius qui ꝑ eꝛꝛoꝛeʒ.ff.de ꝛeg.iur. vide tñ in hoc Dy. in. d. rla að ſemel. ʒ caſus qn dubitat᷑ an cã ſubſit uel an ꝓmittens pu tauerit cãʒ ſubeſſe:æ nõ ualet ĩ effectu ꝓmiſſio obſtã te exceptiõe doli:qꝛ in dubio nõ pᷣſumit᷑ qs uelle do nare ſuũ.d.l.cũ d de.⁊.c.ſuꝑ h̊ ð ꝛenũ.⁊ h caſu xẽ ꝓprie loqui iſte tex. ¶ ʒ qrit an ꝓcedat iſte tex.in diſtincte nt talis cautio ſine cꝗ nõ ualeat oĩo ita ut nulluʒ ꝓducat effectũ. So.ſpe.ualde notabiliteꝛ di cit in ti.de confeſ.S.nũc nidendũ.v.ſʒ que ẽ ꝛõ:q; MDe fi. iſtrumẽto: cq allata p agẽtez talis cẽ ꝓbat ſemiplene: 2 ſic diẽ mar. de fa. tenuiſſe ꝑ.l. inſta. C. de pꝛoba. qð ſatis plʒ: ⁊ facit qð in ſiſi nõ. Mar.in.l.admonẽdi.ff. de iureiurã.qð.ʒ.ſubijciam GC Miunc nenio ad glo: æ pꝛio queꝛo:qꝛ tex. exigit cam in cautiõe expꝛimi oñ or̃ cã expſia.ſyndet glo.iiij.qn pecunie pꝛomiſſe cã expꝛimit᷑:utputa pꝛomitto tibi dare.x. quia mibi mu tuaſti:ułqꝛ apð me depoſuiſti uł quid ſimile. Si aũt cã nõ expꝛimit᷑ nil vʒ ralis ofeſſio etiã cum ꝓmiſſio ne:⁊ nõ in h̊ glo.qꝛ ſentit tex. ẽt ꝓcedeꝛe ubi ĩteꝛue nir ꝓmiſſio ſine cã ⁊ idẽ nõ.glo.in.d.l.cũ de indebi to in fi. ¶ vKo glo. qrit quid ſi nõ iteꝛuenit ꝓmiſſio: ſʒ nuda confeſſio ex cã ancedenti: utputa confiteoꝛ me tibi debex. x. ex cã depoſiti ul ex alia cã. reſpõdet ꝙ; idẽ eſt ac ſi inteꝛneniſſet ꝓmiſſio ⁊ tenet᷑ ex illa feſſione nõ glo.⁊æ idẽ glo.in.d.l.cum de iudebito in fi. Sʒ aduene nũc e glo.ad qõnem quotidianũ: po ne ꝙ munitus tali ↄfeſſione foꝛmat libellũ fundans ſe ſolũ ſuꝑ illa ↄfeſſione ⁊æ eã ꝓbans:ut qꝛ dicit titiũ fuiſſe ↄfeſſuʒ eſſe debitoꝛẽ ſuũ in.x.ex cã depoſiti:iõ petit eum aↄdẽnari ad reſtituẽduʒ:⁊ ad h ꝓbandum iducit inſtrm ↄfeſſionis depoſiti: nũquid ex h debe at optineꝛe. Nico.mat.ut refeꝛt Jo.an.in addi. in ti. de teſte.S. i.V. ſy pone egi õ te ad.x.pꝛolixe diſpu tã do ↄcludit ꝙ nõ:⁊ fundamentũ ſuuʒ eſt: qꝛ actoꝛ dʒ ſe fũdare ſuꝑ cã inducẽte obligationeʒ:ar.in.l.lʒ .F. ea ff de ꝓcura. æ in.l.fi. C. de fideicõmiſ.li. Sʒ hec ↄfeſſio nõ iducit obligationẽ:ſʒ ꝓbat ideo non dʒ optineꝛe.h̊ dictũ iudicio meo ꝓcedit de ſubtiliia te iuris:ſʒ de equitate quadã dicendũ eſſet oppoſitũ qꝛ allegãs ↄfeſſionẽ allegat ꝓbationẽ obligatiõis: 7 ꝑ ↄns tacite allat ipaʒ obligatiõeʒ ⁊ libellus dʒ la te ĩtelligi in fauoꝛc libellãtis:ut.l ſi quis ĩtentiõe du bia.ff. de iudi.⁊ in.c.ↄſtitutus cũ ibi nõ.de ꝛelig.qo mi. Itẽ intellige dẽʒ Mic.qñ ↄfeſſio eſt declaratina ſeu ꝓbatoꝛia tm:uut in excẽplo pᷣmiſſo. Secus ſi ẽ in ductiua:qꝛ tũc ſatis ẽ ſe ſuꝑ illa füdare cum ĩducat tũc obligationẽ:pone exeplum ſi dico ꝙ nitius in te ſtõ fuit ofeſſus ſe mihi debeꝛe x.⁊ ꝓbo hãc ↄfeſſio nẽ.nã ex ̊ iducit᷑ legarnʒ:ut.l.i. C. de fal.cau.adiec. le. ⁊ ſic allego ? ꝓbo obligationem: ⁊ dic idem ubi cũqʒ cõfeſſio inducit obligationem: facit quod nõ. Jo. an. in addi.ſpe.in ti.de ↄfeſ..fi.V.que aũt ac o circa idẽ qꝛo qͥd ſi me fundo ſuꝑ mumo 2z poſtea ſoluʒ ꝓbo ↄfeſſionẽ mutui.ſpec.eo.ti. i. v. ſed pone egi finalit᷑ cõcludit ꝙ nõ debeo optiner quia non ꝓbo id ſuꝑ quo me fundã:ſũt eiʒ mutuuʒ ⁊ cõfeſſio diuerſa qð ẽt ſentit Har in.l. ij. F. appel lata ⁊..fi.ff.ſi cer.pet.nã libellus fũdat᷑ ſuꝑ mutuo nãli Z ꝓpatio ẽ facta de mutuo ciuili.Concludo gꝗ ꝙ hñs cõfeſſionẽ ꝓbatoriã dʒ in libello ſe fundare ſuꝑ cã obligatiõis:utputa quia depoſui ⁊ utile ẽ fa ceꝛe mentionẽ de confeſſione ⁊? poſtea ad ꝓbatiõeʒ obligatiõis ꝓbare cõfeſſionem: facit.l.publia.ff. de poſiti ⁊.l.qui de etate.O.qͥ ĩteꝛogatꝰ.ff.de itenog. ac.⁊ h̊ nõbis tãqᷓ; quotidiana ⁊ nide latius i locis pal. ꝑ ̊ͥ diẽ Jo.an. in addi in.d. F. fi.quod ſi cõſti tui ꝓcuratorem ad exigẽdũ ⁊ ad finẽ faciẽduʒ non obſtat mibi ↄfeſſio pꝛocuratoris de recepio niſi ſo lutio alr pꝛobet᷑:qꝛ fuit ↄſtitutus n ad cõficdũ:ſed imurni iln ndinß bolint hn i bieni⸗ anl i di t nin uni ,ntmal nt,ii dein wenimmin it irt idonsiliife ht in citchnut lul tit c⸗ ncliu tiii ticritan inaeicnthetſinbniret ti Ourraronce o eſt tis len rlͦtirgendndeiſana an Miocunnmtotantigen ctde e unci dcragsſeecrand nar⸗ Ginacintca ſndent deinetitdetainrin Ceriaucerdeunciüdenete tengincitjd oniinftni icgüſtarceantnntt Unclcetiic inctiti, itgeiifnithen, 1gincfcilln ie noce ngwirln nin gusſitin nſg i n t Ii D niönnrblaf aio gbie rn leepoteo “ ſſe aaſt iänitid Vrnek Eco aran nr fſen Po ninali ck. ſß Ponegiöte pwir, Nndt ,n:r fundnnenti ſuyzeſtnnn fütme ſoci inir ooigrong nil 1fce dumn titli Cchlchinſi iſto np in oblmnoniß gbritvn mrxr dni udao nro pandt e ſubuit Ie eyvimie oudi dcmndii Miroppoſi is oſeſſone aleget pbation oblgenoͤs: nneite aln in ob igatioej t lbelus j i in fanore ibelaisut. opis itnude d⸗ iudid in.,oſitons id de wicdd⸗ mmclige d Vic e dehid Gedarainn õä ntir ais dſeſan la födare onn tun äs ias de d. Poohil 4 zabindirgnnl Cail u ſ detot Pro wicnneten: tie eiſeeged Digzmovem frtqn 5cöfeſſo mauct o . gnie h.n in 29. he nn e en⸗ ad ꝛecipidũ. Iqẽ ſentit Mar. in. d. l. ij. S. fi. ſi cer. pe.ubi dicit ꝙ ſi ↄſtitui ꝓcuratoꝛẽ ad mutunum re cipiẽdum nõ obſtat ↄfeſſio ꝓcuratoꝛis de recepto qꝛ ↄſtitutus fuit ꝓcuratoꝛ ad ꝛecipiẽdum mutuum nãle:æ nüc ꝓbat᷑ mutuũ ciuile:que nõ.⁊æ nide quod in ſimili nõ idẽ Mar. in.l.a diuo pio..ſʒ ſi ẽptoꝛ ff. de ꝛe iudi.? Fꝛed.ↄſilio.iij.¶¶ 3 Principalꝛ iſta gl.iiij. queꝛit quid ſi quis ↄfiteat᷑ lẽ mihi obligatũ ĩ certa quãtitate ĩtellige cã expſſa:ſj abnte ꝑte.rndet ꝙ talis cõfeſſio nõ nocet ad iſtar.ſtipulatõis:⁊ ideʒ nõ gl. in. d.l.cũ de idebito in fi. Et nõ ſingłr h̊ dic tum glo.qꝙ et de iuꝛe canonico non nocet confeſſio aonte ꝑte facta Jo. an. dicit unidẽddm qð nõ gl.i. q.vij.quoties ibi gl.iiij.in fine dicit ſe cꝛedeꝛe iure canonico me teneꝛi ſi ꝓmitto tibi me daturũ.x. titio ar. xxij.q.vV.iuramẽti:maxime ubi iteꝛuenit iuramẽ tũ ar. de oſti.pe.l.i.nec aliteꝛ Jo.an.declaꝛat aimũ ſuum:ſed do.an.apte dicit ſe putaꝛe ꝙ foꝝe ð equi tate canonica ualeꝛet cõfeſſio abnte ꝑre facta:quia ſola mẽs dʒ ſufficeꝛe qũocũqʒ de ca ↄſtet:allat nõ. in.d.c.quotens:qð maxie ꝓcedit ſᷣm eũ en tꝛanſit in diſpõem que fit ex aliqua cã ſtimulante ce nſciam .ff. de ↄſti. pe.l.ſi ntius. Sed tu adueꝛte latius. nam pſuppoſito ꝙ gl.d.c.quotiẽs cſſet Va:nõ tamẽ facẽ hanc gl.qꝛ illa gl.loquit qñ vᷣba diſpoſitina ꝓfe rũtur in teꝛtiũ pntem:ut qꝛ dicit ꝓmitto tibi ꝙ da bo titio.x.quo caſu oꝛit obligatio nãlis ẽt de iure ciuili.ſecus qñ vᷣba ꝓferũtur in abntem:ut qꝛ dico ꝓmitto tali abnti.x.tũc enĩ ẽt nãlis obligatio n oꝛit qꝛ nõ ẽ cui acquirat᷑:ita nõ gl.⁊ doc.in.l.ſtipu atio iſta.F. ſi quis ĩſulã.ff. de.V. ob. ⁊ in.l.i.ff.de pac.ſa cit. l. abnti.ff. de dona. z.l.qui abũti. ff. de acꝗ. poſ. ⁊ in. c.ſi tibi abnti cũ ibi nõ.de pᷣben.li.vVi.uñ in ꝓ poſito cũ confeſſio ſit ſimplłꝛ in fauoꝛẽ abntis puto ꝙ de iurc et canonico nõ poſſit abñs ſe ex illa fun daꝛe cũ abnte ꝑte nõ nideat᷑ facta ex ceua ſcia: ſed potius ex arrupto ⁊ ex aliqua occaſiõe.lepe cni ad ſe ex uſandũ dicit quis ſe debitoꝛẽ alicuius abniis cui in vitate ĩ nullo tenet᷑. Et ꝓ h facit ille tex.ſicut eni de iure ciuili nõ uʒ cõfeſſio ſine cã:qꝛ pᷣſi muur eꝛonea: ita nideo h̊ ſancitũ de iuꝛe canonico. JIteʒ uideo ꝙ in criali nõ ꝓbat cõfeſſio eỹ iudiciũ fẽa ut i. c. quã ſit gꝛaue de excel.plat.⁊ qð ibi nõ ꝑ Inn. ⁊ in.c.ac ſi clerici ðᷣ indi.ita dicẽdũ ĩ cõfeſſiõe facia abnte ꝑte.nõ eni pſumi deliberate ꝓlata.⁊ h̊ͥ uolu it gl. in. c.fi.de cõfeſ.? uide ꝙ nõ gl.in.c.i.conſtitu tus de ꝓcu. puto ẽt ꝙ de iure canonico nõ poterit quis ſtipulari alteri per.c.q;q; de uſuris li.vVi. ubi ẽt in cã fauoꝛabili puta in cã reſtõis uſurarũ requi rit ꝑſona publica ad ualiditatẽ ſtipnlat. ꝓ abntibꝰ puto tn ꝙ ſi vba ꝓfeꝛunt᷑ in pñteʒ:ut qꝛ ꝓmitto ti bi ꝙ dabo titio abñti.x.ꝙ ꝑ uiã denũciationis euã gelice poteꝛo cõpelli ad ſoluendum: ⁊ ſic ſaluo ⁊ in telligo illam glo. nũc nouiſſime ſcꝛibẽdo.Sed ↄtra eum directe agi nõ poteꝛit.nõ eĩʒ ꝑ iſiũ cui facta eſt ꝓmiſſio: qꝛ ſua nõ iĩteꝛeſt ⁊ ſine actione nemo exꝑit .l.ſi pupilii. ff. de neg. ge. ⁊.l.ſlipulatio iſta.O.alti de v. obli. nec ꝑ ilũ abnteʒ cũ illi ꝑ aliũ queꝛi ñ potuit d.F. alteꝛi æ.c.ſi tibi abnti Mec obſtat.c.i.de pac. qꝛ loquit᷑ de pacto fẽo cũ illo cuius iteꝛcſt pactũ ſeꝛ uari: meꝛito directe poteſt ageꝛe de inꝛe canonico Ded in caſu nr̃o pactũ fuit initũ cũ illo cuiꝰ nõ ĩter eſt. Et hec bene nõbis: qꝛ al non diſcuſſa:? ad hoc puto reducẽda ea que ſcripſi ſupꝛa in ꝓhemio gre goꝛiano. Cõcludo ergo ꝙ regłꝛ nõ uʒ confeſſio fac ta in abntia ꝑtis:⁊ h tenet᷑ ẽt de iure ciuili ſᷣm cõeʒ opi.nã pe.tenuit ↄꝛiũ ut recitat Cy. in.d.l.gnãliteꝛ de quo uide peꝛ baꝛ. in.d.l.cenum.S. ſi quis abnte ff.de cõfeſ.æ idẽ dixit bar.in.l.admonẽdi.ff.de in ꝛeiur.ꝙ talis ↄfeſſio facit ſemiplenã ꝓbationẽ:unð cum uno teſte plene ꝓbat: allat. c.fi. de ſucceſ. ab in teſ.qð tñ nõ pꝛobat hoc.no tamẽ dictũ ſuum.uide tamẽ aliquos caus in quibus plene ꝓbat abnte te ĩ. d.c.fi. de cõfeſ. ubi dixi ⁊ ĩ.c.ij. ẽ e. ti. r. 3 tex. ꝙ h̊ ſit cã in cõfcſſione expᷣſſa:non ramen peꝛ hoc plene ꝓbat:ut pater in.l.in ctibus.C.de non nu.pec.⁊ in.l.fi.C. de do.cau.nõ nu.⁊ in auc.ſiue a me. C ad uelley. So. dicit glo. v. ꝙ fallit in iſtis tribus caſibus.primo.ſ.in eo qui fuii confeſſus re cepiſſe mutuum. nam obſtat exceptio non nu. pe.j. biennium. poſt biennium autem poteſt opponi dic ta.l.in contractibus. Hoſt. autem limitat.dicit eniʒ ꝙ poteſt opponi hec exceptio niſi ei fueꝛit ꝛenuntia tum:⁊ ſic nõ.ꝙ ualet tał renũtiatio. IJdẽ nõ.in.l.ſi ex cautione.C.de non nu.pe peꝛ glo.ſed bar.tenet ibi contrarium niſi ex interuallo fiat renunciatio:qꝛ qua fragilitate inducitur ad confitendum eadem in ducitur ad renunciandum: quod placet. Simile nõ in. c.ſi diligenti de fo.compe.ſᷣo limitat ut hec ex ceptio tollatur biennio inteꝛ laicos.⁊ foꝛte inter cle ricos ꝓpꝛio nomine pᷣhentes.ſecus dicit ubi platꝰ Sheꝛet noĩe ecclie ſue ⁊æ pꝛo ipſius eccleſie negocijs expediendis confitetur ſe mumum ꝛecepiſſe. hic em poſt biennium ⁊ in perperuum competit contꝛa cre ditoꝛem exceptio niſi ipſe pꝛobet in utilitatem cccle ſie pecuniam fuiſſe conuerſam. x.q.ij.hoc ius de quo remittit ad.c.fi. de ſolu.ubi idem firmat. LZu in hoc dic melius ꝙ aut ſumus in caſu in quo ne ceſſe eſt ꝓbaꝛe uerſum:⁊ tunc pꝛocedat pꝛecedens dictum Hoſti. æ hoc nõ ea ratione:qꝛ.l.in öctibus nõ hʒ locum in eccłia:ſed qꝛ eccleſia ẽ priuilegiata ut nõ teneat᷑ niſi ꝓbet᷑ vſum. Sed in caſu in quo nõ eſt neceſſe ꝓbari vſum:qð q ſit plene nõ.in.c. qð quibuſdã de fideiuſ.⁊ in.c.i.de depoſit.Lũc di co ꝙ eccłia nõ auditur ultra bieniũ.rõ qꝛ pꝛedicta .l. in ↄctibus nõ inducit pᷣſcꝛiptionem in odium ðᷣbi toꝛis:ĩmo ĩducit pꝛiuilegiũ in fauoꝛc ipius.cum cim al nõ audiat᷑ õ ↄfeſſioneʒ ꝓpꝛiam:ut h̊ ⁊ in.c.ꝑ tu as de pꝛoba.illa.l.induxit: ut.j.biẽnium poſſit debi toꝛ opponeꝛe exceptionem non nu. pe.ita ꝙ onus pꝛobandi pecuniam numeꝛatam incumbat ipi cꝛedi toꝛi. Si eꝛgo eccleſia uultuti pꝛiuilegio illius.l.opoꝛ tet ꝙ recipiat cum pꝛcfinitione tempoꝛis ibi pꝛefixi: ⁊ hoc teneas:qð latius dico poſt modeꝛnos in.d.c. fi'de ſolu¶Aduetendum tamen ꝓ limitatione illi l. ad multa. pꝛimo cãu ut dicit h̊ Moſtien 7 bene li cet poſt biennium non admittatur exceptio non nu. pe.poteꝛit tñ de dolo æ fraude cꝛeditoꝛis excipi.ſ. repetit pecuniam non numeꝛatam ⁊ poteꝛit h ꝓ bari peꝛ cõfeſſionem cꝛeditoꝝ uel ſaltem pꝛopoſia excepiione doli cum aliquibus probabilibus ↄiectiſ oônus probandi trãſfertur in creditorẽ fᷣm eũ: h̊ ẽ dictuʒ ualde nõbile æ mẽti ↄmẽdãdũ:æ nide ad mãʒ quod nõ. in. d.l.ſi ex cautõe: ⁊ in.d. c.fi.de ſoln. 2 limita ultra alios H̊ quod tpᷣs bienij eſt pfinirum qñ conteſſio eſt ĩ ſcriptis. Si aũt ſine ſcriptura poõt tũc in perpetuũ obijci excepiio pecunie nõ numerate. H noluit gl. ſinglis in. . li non ſinguli. C. ſi cer. pe. ſed bar. in.l.ſi ex cautõe pal.tʒ non eſſe in h̊ dꝛiam alle gat glo. in auc. rogati C. de teſti. Ey. et pe.in.l.ña liter. ſequũtur glo. in.d.l.ſi non ſinguli:⁊ idem Ja. bu. in. d.l.ſi non ſinguli:? An.de peruſio in.l.ſi ita ſtipulatus. S. griſogonus. ff. de. v. ob. nec ob. glo. in auẽ.rogati:qꝛ loquitur in crcditore confitente. non at in debitoꝛe:̊ dictum puto equs: facit tex. inſti. de karum obli. in pnc. ? in.l.i Otractibꝰ.palle. nbi ponderatur ſcriptura: ſj dictũ Oaꝛ. puro vius de ſubtilitate iuris.moueoꝛ bac ꝛ20e. ex quo conſeſ ſio emanauit cũ debitis ſolẽnitatibus ei ſtanduʒ eſt bonec pꝑ ipᷣm cõfitetẽ ꝓbet᷑ Sriũ:ut hic in.d.l.cũ ce indebito in fi. Exceptio vo nõ nu.pe. indulgetur. biẽnium ex quadam equitate:qꝛ debitoꝛes anxieta te cõſequẽdi debitũ de facili cõfitentt an pecuniã nui meratã: vnde cõfitens niua noce dʒ ant ſta? ↄfeſſio ni ſue aut ꝓbare ↄgriũ aut capere indulgẽtiam legis cum ſua limitatiõe ſicut ᷓ dixi in ecchia. ʒ ſim ita ex ceptionẽ J. biẽnium cõpeteꝛe quãdo debitoꝛ fuit cõ feſſus dũtaxat.ſecus eim ſi notarius ſcripſiſſet de bitoꝛem pecuniam ꝛecepiſſe in ſui pnitia ⁊ teſtiuʒ:qꝛ tũc ceſſat exceptio non nu. pec. qdᷣ uoluu h̊ Inno. et latiꝰ ꝑ legiſtas in.d.l.ſi ex cautiõe.ſᷣo principałr fallit in ↄfeſſione dotis.qꝛ maritus celeritate conſe quẽdi uxoꝛem de facili cõfitet dotẽ ꝛecepiſſe quã in Hitate non ꝛecepit. Sed de bac exceptiõe dic meliꝰ 2 pleniꝰ:ut le. ⁊ nõ.in.d.l.fi.C. de do.cau.ʒ fallit in auẽ ſiue a me. C. ad nelle.qn.ſ.mulieꝛ conſentit alienationi rei ſibi aſſignate pꝛopter nuptias.nõ.n. nalet primus conſenſus.ſed oʒ ut fo conſentiat in teruenieẽtibus alijs de quibus ibi:⁊ plene nõ.in.c. puenit de emp.⁊æ uen. ¶ Mltimo iudicio meo poſ ſer attentari ꝙ ſi quis bis ex interuallo confiteretur pecuniam uel dotem recepiſſe nõ poſſet ampliꝰ op poneꝛe exceptionẽ nõ nu.pe.ulł dotis niſi nellet ĩ ſe aſſumeꝛe onꝰ ꝓbandi moueoꝛ ꝑ.l.ſi cum ſcimus 2= qð ibi no. Oar. C. de agri.⁊ eẽſi.li.xi.ubi colligit ſingulis theorica ꝙ ubi non pꝛeiudicat ↄfeſſio ex dekectu pᷣſumpte nolũtatis ſi fuerit geminata vʒ qðᷣ bene notabis:⁊ idem dicit ibi Mart.in vᷣbis enun ciatiuis:⁊ hec faciunt ad multa. Bm p Caſus.Auctoritate oꝛdi He qinarij põt nõriꝰ tabellio nis moꝛtui notas i publicã foꝛmã ꝛedige? prio factũ ex qno qõ.fo deciſio ibi ad petitionem. ota primo ꝙ notariꝰ appellat tabellio al dẽ tabularius. C. de tabulis.l.gnali in rubꝛo ⁊æ nigꝛo li. x. Et de multiplici nõie notarij nõ. in. c. qm ↄtra de pꝛoba. ¶ Secundo nota quinqʒ que reqruntur ut unus notarius publicet inſtrumentũ de quo fuit 20 gatus alius notarius que hic colligit Jo. an. peꝛ oꝛdinc.p at hoc faciat ad petitionẽ quoruʒ quoqʒ intereſt. ad quos aut dr pertineꝛe ſeu intcſſe dic: ui in..ſi quis ex argentarijs. S. ꝑtineꝛe.ff. de eden. fo ut h̊ faciat auẽte oꝛdinarij. Moſt. hic intelligit de oꝛ dinario adminiſtrationẽ hite. Idẽ dic de delegaro a ſede apłica ad h ſpalꝛ deputato:allegat s de teſti. albeꝛicus: ſz ipe hoſti.ali ſentit in ſũma. e.ti. F. fi. in pn. ⁊ refeꝝ ſpe.c.ti. .onſo. H. fiebat: ibi eiʒ tractãs de publicatiõe inſtʒi dicit eã poſſe fieꝛi coꝛã defenſo re ciuitatis:ut in auẽ.de defen.ciui.. ſʒ neqʒ colla. iij. ⁊ eoꝛã oꝛdinario ẽt adminiſtratiõeʒ nò hte ? co rã delegato ab oꝛdinario habete adminiſtrarionem allegat. c. peł.de in inte. reſti.? ſic dicit intelligencuʒ illud. c. cũ. p. z. c. fi. j. e. Sed Jo. an. in addi. in dẽo v. fiebat dicit ꝙ ubi h fieꝛet de ↄcoꝛdia partiuʒ pꝛo cedeꝛet illum dictum Hoſti. ut ſufficeꝛet auctoꝛitas oꝛdinarij adminiſtratiõeʒ nõ hnitis. al aũt ſecus cuʒ ſit neceſſaria citatio:ut.d.c.ſignificauit:que fieri nõ põt ꝑ oꝛdinariũ adminiſtrarionẽ nõ hntem ⁊ an in cãu nr̃o ſit necaria citatio.j.dicet᷑. t᷑tio reqri ui iſe cui fu ↄmiſſio publicãdi ſit nõꝛius ut pʒ ex ſubſcꝛip tiõe. qᷓrto requiriĩ ꝙ fiat fidelit᷑ bi fidelit ⁊c.ſ.mibil ad ſubſtantiã ꝑtinẽs addẽdo ſubtrahẽdo uł mutan do:ar.iij.q.ix.pura ⁊.c.hoꝛtamur. nõ tñ refen fᷣm Jo. an. an loqt ĩ pꝛia ꝑꝰ uł ttia j. de ↄueꝛ. cõiu. du biũ.quito ꝙ redigat ĩ publicã foꝛmã: ut pʒ ibi ĩ pn blicã foꝛnã ⁊c.reqᷣrit᷑ fm hoſt.ẽt ſextũ ꝙ uoceut᷑ hi quos res tãgit ⁊ ſuꝑ nocanõe fiat publicũ inſtim ⁊ re mittit de h̊ S ð teſti.ſignificauit ⁊.c.albeꝛicꝰ:⁊ idẽ egi ? bona. Sʒ ceꝛte h̊ d; iure nõ ꝓbat᷑. nam iura pal. loquunt in alio cãn.ſ.cũ inſtt̃m exẽplat᷑ nõ a ꝓ thocolo.ibi eiʒ ſubeſt magnũ ꝑiculũ: qꝛ ſtat exepla to ſiẽ oꝛiginali nec põt ampliꝰ detegi falſiias: ſeo in cãu nr̃o ſecus cũ ſemꝑ poſſit recurri ad oꝛigiale:ut in. c. qm ↄ de ꝓba.⁊ ꝙ nõ ſit opus citare ꝑiẽ bene fac.l.ſi quis ex argẽtarijs.S.i.⁊.l.quedã. .mhil in teꝛeſt. ff. edẽ. poſſet tñ dici ꝙ aut cõmiſſio fu ꝑ iudi cẽ:⁊ tũc ĩ gñali ↄmiſſiõe pot᷑ t fieꝛi una citatio gña lis ut ↄpeant ad pdicendũ ſi qui ſus putãt teꝛeſſe: ſz ĩ qʒ auctẽticatiõe nõ ẽ nece ꝑteʒ citare: vñ ſpe. re quirẽs citatiõeʒ loquit᷑ qn iſinuat᷑ ſeu exẽplat inſſẽʒ. nõ aũt ĩ cau nzo: ut nõ.ꝑ eũ.e.ti.F.onſo.v.qualii Itẽ dic ꝙ reqͥrũ ſeptimũ ꝙ is qui fuit rogatus ſit moꝛe pᷣuẽtꝰ: ut i lra. Ildẽ ſi lõgo ĩipedimeto deter at aũt ñ põt unꝰ nõriꝰ pub icar̃ ꝛogatõeʒ altiꝰ: ut ĩ auẽ. ð tabel. ꝑ totũ.nõ Hã.i.d.l.q̃dã..nihil inteꝛ eſt. Octauo ꝛeqᷣrit᷑ ꝙ nõri qui fuit ꝛo gat ꝛeduxerit ꝛogationẽ ĩ notã.i.ꝓthocollũ ſeu abbreuiaturã ſu aʒ: ut pↄʒ ibi in nõ. ꝛedacta:al aũt ñ ur̃ ſcriptura alic⸗ aucx?᷑ atis:niſi de ea ↄſtaret ꝑ teſtes. Sed ꝛeuoco in dubiu; nũqͥd auctoritas oꝛdinarij ſit ſemꝑ neceſſa ria. Jo. an. ⁊ do.an.uident᷑ uelle ꝙ ſic.dicũt eim ꝙ; ſi ꝛo gariões eſſent legate alicui nõrio:ut foꝛte cõti git hic ſm eos necaria ẽ iudicis auctoritas de q̃ in tex.alł. Jo. an. C. de eden.i. ꝓcuratoꝛ. z.l. cirogꝛa phis.ff. ð admi. tu. Que iura ꝓfecto h̊ ñ ꝓbãt. qn imo adduco iura qꝗᷓ uident ꝓbare Sriũ i heꝛede le gatario æ donatario.d.l.ſi quis ex argẽtarijs.S.i. 2. d.l.quedã. F. nibil æ expſſiꝰ hᷣ tʒ ibi bar.illa eiʒ iu ra ſimplicit᷑ dicũt heꝛedẽ nõ riũ poſſe cõpelli ad edẽ dũ ſiẽ defũctꝰ oli potat:qꝛ ſuccedit in locum illius ſ 4r Goriot Agvincn, Pulh aniliil oprcdie umnn i un c eni i eo lomnrſ⸗ crudu⸗ Ehin na ur: n nline mgln Glniun eennih / ieln n . azüitnitin donn A ö ensgtoohncſe ninctun Nunni gen wlntie⸗ etaiftitrſtinſnnmtd , clalmn ngnmf⸗ ſurliaalAMillt, uCfit irienn d fetlz orcpuiceiu n rsn inprtronelcn anmn llr in an mkurpögmntaunclans elifran Nelimn anred Yon tit Winet Michconn cactinindicree E Gnſfüterporfrtoin ohru⸗ unirtfunganatünnseſhtſceni laſdln Mem rzame Uürſevnmuſtaidiifelers tgrllaeizenisce Vaudsdrchiinaemnangenen Nmgfadrfitn nänͤte iningefnmii en tin mne ſſamniſn o n itmi Puttüdrinſii i eneb baimeir en . mnttin iin tie e lH.ge terinou dei eani⸗ r 8 ſicchitn 1 Je Sed donnd e r nbih fieut ge Oeozcinn El un kent ſufflenmn hmnſtrande; no hnns, Aanten aanto: dcſgntfrninn Lodtimni dhninſranone nöbinn dicei, iionchin mnſſo Publczct ſi nnns Bale Nd reaniniͦ far ſceli biſcſi ili pſhumii guines adcedo Pbmtbetolim enigir. dun 1.c.honumnn. önnten b. n an f pin ebkinn ſde e di gni fratga ublioni gti fomni ee ejni n bol a ſeni g oeii s notigie o nocmoe fa pyblſi ſin mi ceb 5«lœſöncant , .dbeictti bom Oaurb Gi;ur pbo un uuni in o cin, i nin anpbt no hlbici ſubeſ nugnu pienti: r ſui p'⸗ igunliner pot anpl cencg ſal toe: ſgi ſens c ſeng poſſt erunt d aigdem 56e a toſt lnsamme aden uscugamis in encd eilt ſehe olſertß an n Orſioildin cii Ommcde⸗ Mt ſCnN deu Enn 2 9alceniß⸗ oni ſan Mad . Huammende deiun cmide anichiiind e . oſocs iri n üd: Nd genia⸗ e e i witi ſcund Es rnl SS oue er d, bickt wglii itiaemn h ia ioͤſ ͦapl or n enlfan vni Jdem in legatario ⁊ denotario:⁊= faciunt nõbiliter illa iura ꝙ nedũ legari: ſed ẽt in nita donari poſſũt ꝛogatões ꝑ nõꝛiũ ꝛogatum. qð intelligit Mar.in. d .F. nihil quãdo donator ipedit longo ipedimento? al/nõ põt ꝑ alium ꝛogatões ↄpleꝛe: ut h in gl.qð in tellige ut dixi in.c.inter dilectos ſupra.eo. Et nulla ſit in dictis iuribus mẽtio auctoꝛitatis iudicis.iſtuʒ tex. ego ĩtelligeꝛem qn iſte nõꝛius cui ſcribitur non erat heres nec legatarius nec donatarius nec h̊ ap paret in lr̃a:ſed tamen aliquo mõ ad manus ſuas ille rogatões ꝑpuenerãt: æ h caſu poſſʒ ſeruari quod ſupra dixi de citatõe gnãli fienda:lʒ in vitate iuꝛe ñ ꝓbet ſʒ cautũ eẽt eam facere in cõmiſſione huic nõ rio gnãliter fienda ¶ Vſterius qᷓrit᷑ an ꝓthocoliũ ſeu nõ ſiue abbꝛeuiatura que idem ſunt faciat per ſe fidem. Accur.in.l.aꝛgentarius.ff. de eden.= ſpe. de inſtru.edi.. nidendum. v. = nõ. ꝙ tabellio nidẽ tur uelle ꝙ ſic:pꝛo quo facit qꝛ oĩo ꝓthocolluʒ hʒ illa que hẽe dʒ iſtẽ̃m ⁊? plus:qꝛ ipſa ꝛogatio ẽ oꝛigo 2 fons:unde ſumit inſtꝛm:⁊ ſic plus illi cxedendum eſt. ix.di.c.ut uetrerũ æ quod ibi nõ.⁊.lxxvi.Gi.iein ninm. ij. E. de eden.l.penł ⁊ auẽ.ſi quis ſed Nico. ma dicit ut recitat Jo. an. in addi ſpe. in. d. v. 2 nõ dicens ꝓthocollum eſſe principium iſtꝛi nõð cõ pleti. uñ miſi ↄpleatur pꝛo nihilo hẽ. ar. C. ad ſiſf.l. penl.ad finẽ dat ſile ð teſtamento ⁊ de ſnia qᷓ nõdũ cõpleta lʒ ſcripta nil ꝓbant pʒ primuʒ. ff. de teſta.. ſi is ⁊.l.ſi.ex ea.ij. E. de ſen.ex.ꝑi.re.li.⁊ ur̃ ſʒ cũ cãus. C. de fi. iſtru.l.õctus in prin. ibi nõ alit uires bre ⁊c.? licʒ ibi loquat᷑ de ↄciu in ſcriptis quo ad ſubãm probationis:idem tamen uidetur in alio ex idemptitate rõis:ar.c.cum dilecia de cõfir. uti.⁊æ uẽ boc ultimum placeꝛe do. Jo. an. ibi æ adducit ad pꝛincipale dicum.c.eccleſia uẽa el.i.de elec. Ego di co tex.iſtũ faceꝛe pꝛo ⁊ S.facit enim pꝛo pria opi. ĩ q;tum facit fidem ut alius nõꝛius poſſit rogatõnes illas publicaꝛe. Ad idem. c. qm õ de ꝓba. ubi oꝛigi nalia ↄſeruantur ut ſi quid difficultaris emerſerit ĩ exẽplatis ad illa poſſit hꝛi ꝛecuꝛſus. Sũt eꝛgo maio ris auctis oꝛiginalia quam cxemplata ? publicata. In vꝛium ꝓ fa opi. facit tex. in duplici loco. pꝰ q̃te nus dicit ꝙ defunctus nõ pfecit: ⁊ ſic ante publica tionẽ vꝛ ſcꝛiptura ĩpfecia quo ad faciendũ fideʒ in piudiciũ alteꝛius. ſo facit in fi.ibi ꝑpetuã fidem ⁊c̃. que neꝛba ſatis innnnt ꝙ ante hanc publicationem non faciunt fidem in iudicio ¶ Sed concoꝛdando opi.diceꝛem ſic: ꝙ aut actus geſius ẽ peꝛ extenſum deſcꝛiptus in ꝓthocollo aut bʒ omnes ſolemnitates publici inſtꝛi ⁊ pꝛocedat pꝛima opi.cum rationibus ſuis:maxime qñ ꝓrhocollum pꝛoducitur a notaꝛio rogato. Aut eſt abbꝛeuiate ſcꝛiptus fm ↄſuetudicʒ notoꝛioꝝ:æ ꝓcedat fa opi.cum enim multa poſſint intelligi ſub illis abbꝛeuiaturis:non eſt congruuz fi dem adhibeꝛi anteq; ſit rogatio in publicam ⸗ extẽ ſam foꝛmam redacta: ? ita loquitur iſte tex. ut ſonãt illa nerba nt nota ꝛedacta zc Mec eſt credendum ueibo norarij: ut nõ.in.c.poſt ceſſioneʒ de pꝛoba. ⁊ bec faciũt ad qõeʒ quã pluries agitari nidi:pars ad faciendam fidem de ꝓcuratione pꝛoducit ꝓtho collum nõrij: negatẽ ꝙ ſides ſit illi adbibenda. ba ,um p. bes ꝑ pᷣ dicta quid iuris ⁊ idẽ in ſiſbus. In ſacto ẽt ad aliã qõem quottidianã an ꝓthocollum faciat fidem quo ad publicatõem ſiendam ſi nõ fuit lectũ ? recitatũ pꝛius coꝛã ꝑtibus:⁊ gnãliter põt queri ð quolibet inſtro nõrij an faciat fidem ſi ꝓthocollum unde fuit iſtim ſumptũ lectum non extitit tempore ꝛo gationis coꝛam ꝑtibus ⁊ teſtibꝰ. Oo. an. tʒ h ꝙ; nõ altat dictum. Jo. an. in addi. ſpe. in. SF. oñſo. V. illud in addi.magna:ubi h̊ tʒ pꝛo indubitato æ allat l. fideicõmiſſã. F. i.ff de leg.iij. æ ibi eſt bonus tex. in aꝛ.tñ ſed gl.ibi nõbiliteꝛ qᷓ apte uẽ h̊ teneꝛe loqui tur in teſtõ. Eʒo credo hoc dictũ ꝓcedeꝛe ubi ſeꝛip tura eſt de ſoã ꝓbatõis:ut qꝛ actus eſt talis de ſui nã uel actũ fuit iter ꝑtes ut actus fieꝛet in ſcriptis. tũc eni clariſſimũ ẽ ꝙ nõ nalet quicquid ſcribit᷑ niſi prius ↄplete ſcribat᷑ ⁊ poſtea legatur coꝛã ꝑnbꝰ te ſtibꝰ⁊ de h̊ ẽ tex.nõbilis in.l.ctꝰ.C. e.⁊ ibi ꝑ bar. ⁊ in h̊ caſu põt intelligi gl.in.d.l.q;q;:qn.ſ.teſtatoꝛ uolebat ſolẽniter teſtari in ſcript.ſed ꝓthocollum nõ fuit lectũ uel qu ĩdo ipſemet teſtatoꝛ ſcripſit aĩo poſtea publicandi coꝛã nõꝛio ⁊ moꝛe pᷣuctus nõ fc talis eni ſcriptura fidẽ nõ facit ſaltẽ iter erneos ut nõ ibi Har. ? in.l.ſi is.ff. de teſta. Sed in alijs ac tibus in qbus ſcriptura fit ſolum ad facultatem ꝓ bandi non puto neceſſariũ ꝙ nõrius legat pꝛotho collum coꝛã ꝑtibus ⁊ teſtibus:qꝛ h̊ nullibi ꝓbatur: imo potius ꝓbat᷑ Sriũ ꝑ locũ a ſpãli in.d.l. cius ⁊ hic in ar.cuʒ eni alij actus deſcribantuꝛ in ꝓtho collo ut plurimũ abbreuiate ĩpoſſibile eſſet illa legẽ qꝛ ꝙ non eſt ſcriptum legi nõ poteſt h̊ etiã uidetur tacite ſentire Har. in:l. gallus.F. idẽ credendũ. ff. de li.? poſt ⁊ in.d.l.Sↄctus Itẽ iura ſolum uidẽt᷑ ꝛe quirere ꝙ tabellio fuerit rogatꝰ in auẽ. de tabel. . nos ãt facit.c.qm õ de ꝓba.ubi ſolum requiri ꝙ acta ſcribãtur ad h̊ ut faciant ꝑpetuã fidẽ ⁊ qn erit opus exẽplent fateoꝛ m ꝙ ſi ſcriptura eſſet ipfecta ita ꝙ apperet nõrium noluiſſe plus ſcripſiſſe ꝙ tał ſcꝛiptura nõ facẽt fidẽ.ꝑ.d.l.ſi is ff. de teſta.? ibi ꝑ bar. Exẽpluʒ:dẽ in ꝓthocollo talis nẽdidit titio do mũ ꝓ cemũ his ↄditionibus: ⁊ nihil amplius dicit nec eſt dictio ⁊c̃.uel ſilis ⁊ hec notabis:quia quoti diana: ? facit ad id qð ſtatim dicaʒ . ¶ Queꝛ0 qũo noꝛius publicabit rogationes moꝛtui ſi ſunt abbꝛe uiate. ſcꝛipte moꝛe tabellionum qui pluries geminãt in uno contꝛactu dictionem ⁊c̃.dicendo renũciat ⁊c̃. ꝓmiſit defendeꝛe ⁊c̃.obligando ſe ad damna ⁊c. et ſic de ſimilibus:de hoc uide ſpec.e.ti.. oſtenſo.v. quid ſi abbꝛeuiatura ⁊.v.ſe. Hoſti. hic dicit ꝙ ſi õ ctus eſt in ſcꝛiptis nullum eſt remediũ.C. e.l.õctus. Aiem ⁊ clarius Oar. in.l.gallus..idẽ cꝛedenduʒ .ff. de li.? poſt. Ratio eſt qꝛ ut ᷓ dixi talis actꝰ nõ ualet niſi pꝛius plene ſcꝛibatur æz coꝛam ptibus ⁊ te ſtibus legatur.d.l.ctus:peꝛ qð dicit Marto.male faceꝛe nõꝛios qui ſcꝛibentes appellationem dicũt ap pellauit in his ſcꝛiptis ⁊c. Mam nibil poteſt addere poſtq lecta eſt. Idem in ſententijs æ ſimilibus que debent in ſcꝛiptis fieꝛi. Si ueꝛo ſcꝛiptura non exigi tur de ſubſtantia: ſed fit ad pꝛobationẽ:? tũc dʒ attẽ di ↄſuetu qo nõꝛij æ abbꝛeuiature pcedetes ⁊ ſequẽ tes. Et ſi ex his põt itentio notarij moꝛtui elici fiat publicatio fm qð hᷣ dẽ: ad.l.ſi fuus pluriũ.fl.ð leg. i. æ de fun. inſtru.l. cũ delanionis. F. alinam. Item põt intẽtio nõrij moꝛtui peꝛpendi ex comperatione alioꝝ inſoꝝ ꝗᷓ fecit int eaſdẽ uel als ꝑſonas ſupeꝛ ſimili Sctu in auẽ.e.ii.in..ſed ⁊ ſi colla.vj.⁊ idem uult in effectu Oar. in. d. S. ideʒ credendũ. Addit tñ hic Hoſti. ꝙ certa q deficiũt ex quo de bis pꝛo babilit᷑ appet auẽ.ᷣiudicis ſupplebunt᷑:ar.ff.qð cum fal. tu.l.ij. in auẽ. ut fra.fi.F. ilud quoqʒ colla. viij. ita tñ ꝙ deciſio Zᷣhentium uix aut nũꝙ; ſuppleatur: ſupeꝛ quo remittit ad nota. in. c.ij. de libel. obla. et H dicit ueꝛũ ſine noua ꝓbatiõe. Idẽ ꝑ oĩa uult ſpe. in palle. V Ded Jo. an. in addi. S. d. v. ſed quid ſi abbreuiatura recitat nico. mathe. tenniſſe ꝙ idẽ nõ rius qui ꝛo gationes ſcripſit poterit abbꝛeuiata ſcri ptura in pthocollo extẽdere ſm inteꝛpetratione; iu ris uel cõſuetudis ſen cõis intellectꝰ. ſed alius nota rius h̊ nõ poterit:qꝛ ignorat mentẽ alterius nec bz poteſtatẽ inteꝛpᷣtandi:⁊ iõ dicebat ꝙ dʒ in publica tione ponere ꝓut reꝑit in ꝓthocollo.hᷣ non placet ibi. Jo. an. qꝛ nimis rigoꝛoſuʒ:iõ tenet ꝙ õ dictnʒ eſt. cõſulit tũ ꝓ tuitiõe ut in dubijs fiat declaratio ꝑ nõriũ iudicis auctate ſʒ pᷣdicta. ubi aũt non põt dari certus ⁊ tutus inte lectꝰ nõriꝰ poner ꝓut ſiat in ꝓthocollo. qꝛ nec ipſe nec iudex ſcit itẽtionẽ mõ tui ſm ſpe. ibi. Nũquid aũt heꝛedes poterũt cõue niri ſi notarius ita confuſe ⁊ defectuoſe ꝛogationeʒ ſcripſit ꝙ publicari nõ põt: R ecitar ibi Jo. an. quẽ dam docroꝛem diſputando determiĩaſſe ꝙ poteꝛit 2 ueniri ad ĩteꝛeſſe fac. l.illicitas. . ſicuti. ff. ð ofti.pꝛe ſi. ⁊ uide ibi plenius. Tractauit etiaʒ ille doctoꝛ an poſſit iſte nõrius ſuppleꝛe ea que ille obmiſit in pꝛo thocollo ⁊ deteꝛminauit ꝙ ſi obmiſit aliqua de ſub ſtãtialibus de quibus in auẽ.ut ppo.no.iĩꝑa.q; cuʒ tunc ſcriptura ſit nulla non poterit ſupple:e ſecus ſi circa defectũ cõmiſit de quo nide qdð noõ. Har. i.1. libꝛalius.ff. de ꝛe iudi ? Jo.an. ſup data li.vj.? h nõ. ¶ Queritur qualit᷑ ſubſcribet ſe iſte notarius qui publicat ꝛo gatões alterius. Hoſtien.ponit hãc foꝛmam. Ego talis tabellio & dictuʒ inſtrumentũ ð vbo ad vbuʒ ſuſcepi de nora talis tabellionis moꝛ tui qui ipſã manu ppria quã bene noui ſcripſerat et de mandato talis iudicis quo ad ſubſtãtiã nullo detracto addito uel mutato uł trãſpoꝛtato z ĩ publi cã foꝛmã ꝛedigi æ meuʒ ſignũ appoſui. ¶ Vltimo hic queritur quis poſſit tabelliones creare. Inno. hic inſtat ponẽdo uarias opioes. ipſe aũt in h fina lireꝛ ꝛeſidet ut ſolus princeps boc poſſit.ſ.papa uel imꝑpatoꝛ niſi aliquis hẽat priuilegiũ a principe oceſ ſum uel cõſuerudo. ar.l.i. C. de emãci. li. et in. e. cũ dilectus de cõſue. qð ſic ꝓbat: certum eſt ꝙ officiũ tabellionis eſt õ ius:qꝛ carthe aĩialis moꝛtui credit ſine alio adminiculo. Sed ins nãle uel nouum et nerus teſtamentũ nulli uenire ꝓpria auctate łʒ: ſicut dicimꝰ in diſpenſatiõe qᷓ ẽ ius de tẽp.oꝛ.dilectus ſicut nec Iʒ ꝛeſtitueꝛe ifamẽ nec legitiaꝛe illegitimos uel arrogare niſi principi.? pancis alijs quibus eſt ſpaliter cõceſſum: ut nõ.j. qui fi.ſint legi.peꝛ uene rabi leʒ. 2.fl. de poſtu.l.i..de q̃.ff. de adop.l.i.⁊.ij nõ.. de ꝛe iudi.cum te. Sũt enim hec quaſi nãm 2 miraculoſa de ĩfami faceꝛe bone fame de illegitio ltĩmuʒ: ? boĩeʒ ſui iuris ſubiaceꝛe alteꝛi. fatet᷑ iñ In no. ꝙ ſi aliquis bʒ de oↄſuetudine ꝙ poſſit faceꝛe ta belliones ꝙꝙ bec ↄſuetudo ſeꝛuanda eſt. Cꝛedit etiaʒ ꝙ reges habẽtes ſupꝛemũ imꝑiũ poſſent tabelliões cꝛeare. alijs aũt qui ſunt ſubditi ecclie uł imꝑio hoc nõ ſʒ fm eũ nec etiaʒ pacto nudo põt quis ſe ligare ꝙ cꝛedat᷑ inſtio alicuiꝰ pꝛiuate ꝑſone.nec ẽt ſtatuiuʒ ab alijs q; a pdictis ↄditum ualet:qꝛ nõ łʒ õ ius na turale æ leges publicas ſtatueꝛe. quaĩr aut ualet oſue tudo ⁊ nõ ſtarutũ: Gndet Inno. quia ad hoc ut ua leat ↄſuetudo:oʒ ut inteꝛueniat conſenſus pꝛincipis tacitus uel expſſus: qd aũt pꝛinceps appꝛo bat ipe fa ceꝛe uider᷑.l.i. C. de uete.iure enucle. ſecus aũt ẽ in ſtatuto: oc uoluit in effectu Inno. Sed cene hec ultima rõ nõ ẽ bona:qꝛ vʒ ↄſuerudo qꝙᷓ ignoꝛate pꝛincipe inducta:ut nõ. glo.iiij. di. leges. Moſiiẽ au tem reddit aliam rõem. dicit enim ꝙ in cõſuetudine concurrit conſenſus plurium ſcilicet uniueꝛſuatis ? populi qui pnñt oꝛdinariam iuriſditioneʒ dare:quod eſt maius: eꝛgo multo foꝛtius pñt concedeꝛe h effi cium qð eſt minus: ar.j.de deci.ex parte. iij. Siaiu tum aũt ifeꝛioꝛis a pꝛincipe cũ ſolus ſiu tantã aucto ꝛitatẽ nõ hʒ:⁊? ex hoc arguit ꝙ ſicut uniueꝛſitas põt faceꝛe oꝛdinarium iudicẽ: ſic ⁊ is qui uniueꝛſitatem regit de ipᷣius cõſenſu tabellionẽ faceꝛe:qð oĩno cꝛe dui ueꝝ eſſe: nec eſt j ius tabellionẽ faceꝛe fm eum: imo eſt m iura que nolũr ꝙ inſtro tabelliõis cꝛeda tur. ? in ̊ inſtat Moſti.⁊ cuʒ eo Jo. an.tranſire ui det᷑ hic ⁊ ſpe.de inſtru.edi..reſtat.v.ſʒ quis poteſt tabelliones faceꝛe:ubi plene inuenies de mã ⁊ in ſe quẽtibus.v. Cõclude tu clarius ⁊ latius mãʒ qð de imꝑatoꝛe ⁊ papa ⁊ alijs pꝛincipibus nõ recognoſcẽ ribus ſuꝑioꝛẽ ſaltẽ de facto ⁊ ciuitatibus exeꝛcẽtibꝰ iura pꝛincipis nõ eſt dubiũ quin poſſint tabelliones coõſtitueꝛe ⁊ alia iuꝛa principis exeꝛceꝛe:ut legitimare 7 reſtiueꝛe fame ⁊ ſimilia: ut uolnit hic Innocen.? H irto. in.l.infamen. ff. de publi.iudi: uidetur tex. in. c luꝑ quibuſdaʒ. F.i.I. de.v.ſig. facit.c. peꝛ uene rabilen qui fi. ſint legi. Ideʒ dic in ciuitaubꝰ ⁊ alijs magiſtratibus ſeu dnijs iuriſditionẽ bnuib us reſpec tu iuriſditionis eoꝛũ: ar.c. cum dilectus g. e. i auc. de defen. ciui. ex pꝛouinciali: æ H uult Har. in.l. oes populi. ff. de iuſti. ⁊ iure ⁊.l.i.de offi. ꝓcõſl.⁊.l.non enim. ff. de adop. æ Dal. in. l. cunctos populos. C. de ſum.tri.⁊ ſpe.ubi ſupꝛa qui plus ſentit ſcilicet ꝙ plati in eoꝛum iuriſditione ſeu in ſpãlibus ptinẽtib⸗ ad eos pñt tabelliones cꝛeare:facit.c.qin ↄtra de ꝓ pa. ⁊ in. c abbate ſane:⁊ qð ibi nõ.de re iudi.lib.vi. Sj dubiũ eſt an ubiqʒ locoꝝ pnt pdicii inſtra publi ca cõficeꝛe:⁊ eſt hec ſubtilioꝛ qõ.Cõclude ꝙ creat a papa põt exeꝛceꝛe officium ĩ tris ſubiectis pape: 2 i ſpectãtibus ad ſuaʒ iuriſditioneʒ: ? idẽ in creaio ab imꝑatoꝛe ꝛeſpectu ſeu iuriſditiõis ⁊ tritorij ſiẽ dixi ĩ papa:ar.i.c.ſi duobꝰ de appel. Creatꝰ aũt 3 papa nõ põt ĩ t᷑ris impꝑij nec creatꝰ ab imꝑaroꝛe in tris eccleſie niſi ꝑ uiaʒ appꝛobatõis ſen de cõſenſu ꝑtiũ. Mã ptᷣas a pᷣncipe ↄceſſa põt exerceri ey tcito riũ ĩ his qᷓ ſũt uolũtarie iuriſditiõis ⁊ pfatis: ut.l.ij ff. d offi. ꝓp ↄſa.?.c. nouit ⁊ qð ibi nõ.ð offi. del. al ſtpenn 1 i iun Conmrcu uin ainn D ſacinn ech vetenmmumt Pshe alt Eendimn G 3 (Aic . egeihdd ſd W dnd n uuſtmdt iin ii⸗ Pugplarofkib, lcumdſenk an imn hisge isfle il Etinzl MNmnur i Gimtimg nini un⸗ Crle tti onatmsuf G Ni 11iratinti Kirirch e rarni innsin htts eſtt iirn hitbs i rutim woh rrlaet oitennd etn dande Gfoun onlerbelonts menunns rCbfanſckirsfrüſenäntnnn Twwumodrmnainaſctintn kürdiid Wadager ourndhmnſDſraiudemn GtenſdinMeda engned Wamintchid iütin gna unncfſilza tinnanute⸗ M Pri engtit 93 memn, thitean Mecle ungdinutemiite J biigeſn anicter, lincſcne ien ſbo.M; dru Nubicisſtune 74 . 1 Ktmnn Ancnung usglalh li coffenton e deili eirhuinchothi , denere inte ance ing mm c volnit in eſſecnn * ⸗ ntdidamgn oſtantt t Anche nancnrn n glodii dilegabe Enfedht anamtöen, dici cnim gini oncunnit conſenſus ptoniun ſelta niet Mal qui pit ordimarian loriſcinongen Mums: ego muto fonbs oft lonetn Gdum ddeſt mnnsnr. decteiat amri unmi⸗ leions a pꝛinche ci ſos itunin 1immi no hyr er boc aglit ſan mirit facex oiunium idci: ice Gpi niete õ vereſence dö us mbelio cer fnn wnum queuolir inſfo tbelläisl euz intu Mii?t eo oan mmint heet e ceintmn eii eſu s von Aones uernbi pere inwenis emni ijl as ) Ciclen nnst nneniihan äsõs Raci õ 13 Punciis noch dudin Ad NGn dts wrrinmanike e nCNNeeie utn anen Keſ rlen Kned. õ iuniſinonis eomaal. doimnn iis hie no an dͤ loi, ſn , insta i zphy ri ni i auimn n h nüibe Noote 1u 4. ad offe qꝛ ex territoꝛiũ ↄcedetis cẽſet̃ pꝛinata pſona. l. ii ff de offi. pᷣſi. facit dẽm.c.ſi dnobꝰ.inſtm iñ ↄfectũ in tra territoꝛiũ ↄſtituẽtis facit fidẽ ẽt ex territoꝛiũ:qꝛ fides iã oꝛta ẽ in loco ↄſtituetis:⁊ idẽ eſt in creato ab inferioꝛi a picipe:ar. in.l.i.C.de emane.li.⁊ in. c.cũ dilectus.S. e. tenet Oar.? Hal.⁊ ſpe. ubi.S. Si vo tabellio fuit cõſtitus ab alio quã a pꝛicipe: tunc aut inſtem fuit ſcriptũ intra territoꝛiũ ↄſtituen tis ⁊ facit fidẽ ibi? ex:ẽt ſi ab eæneis fuit ꝛogatus qꝛ inſpicimus locũ ubi inſtim ſcriptum fuit.d.l.i. 2z qð nõ in.d.l.oẽs ppli Aut ex territoꝛiũ:⁊ iunc aut iter ẽneos ⁊ ſũt opiones.Sed cõir eſt opinio ꝙ nõ facit fidem ut ſentiũt pdicii doc.in locis pᷣall. 2Z ut᷑ tex in.c.ꝛomana..ſed nec de fo.compe.li.vVi. 2 ibi h̊ apte tenet Jo.an.poſt pe.de ſan. Aut inter ſubditos ↄſtituentes ⁊ idẽ uidẽtur cõir pᷣdicti doc toꝛes ſentire excepto Dal. ¶ Douentur qꝛ iuriſdi tio ẽt uoluntaria ab alio cõceſſa quã a principe nõ põt ex teꝛꝛitoꝛium concedentis exerceꝛi. d.l.ij. ff. de offi. ꝓconſul.cũ ibi nõ.⁊ in.d. . ſed nec. Hal.in. .d.l.cunctos populos tenet örium ¶ouetmꝛ qꝛ tabellio nõ exeꝛcet iuriſditionẽ: ſed hʒ officiũ qdᷣdaʒ ſine iuriſditione ſed tale officium nõ ſtringitur terri toꝛio: ar.in.l.queꝛo. ff. de ſolu. Sed in ↄꝛium facit iudicio meo:qꝛ officium tale nõ extẽditur ey teꝛrito rium oↄſtituẽtis dr̃.n.nõꝛius fᷣuus publicus in.c.ij. de uſuris li.vi.ſʒ ↄſtitutus ab alio q; a pricipe non põt dici publicus ex teꝛꝛitoꝛiũ ↄſtituẽtis: ar.in.d.l. iij.ff. de offi.pꝛeſi.⁊ ſatis in h̊ poſſiͦ ſtari ↄſuetudini ut dicit ſpe. in. d. S. v.⁊ ſcias ꝙ tabellionatus:ar. c. cum dilectus S eo.ti. Et circa hanc mãz nide nõ. in.d.c.ꝑ ueneꝛabilem ⁊ in.c.ſicẽ te.j.ne cle.uel mo. ubi tractat᷑ utrũ ↄſtitutus in tpalibus poſſit ↄficeꝛe inſtẽ m in ſpũalibus. Anũ quotidianuʒ nolo hic ob mitteꝛe quod ponit ſpe.in.d.S. reſtat.V. quid de hꝰ qð faciunt quotidie tabelliones. naʒ euitantes labo res ⁊ qnʒ foꝛte neſciẽtes faciũt fonnã inſti ꝑ aliquẽ Shentium oꝛdinari ⁊ ipi poſtea ſcꝛibũt ⁊ in publicã ſoꝛnã redigũt:nũquid poſſit:dicit ꝙ ſic: ut.xij.q. ij. cum redemptoꝛ:ibi ſcꝛibendaʒ dictauimus ⁊c̃.ipᷣe tamen nõꝛius poſtea per ſe diligenter ↄſideꝛabit ſin Sula ueꝛba ? quod ei uidebitur emendabit. melius tamen eſt ſi id peꝛ ſe faciat cum ad hoc tencatur fſʒ euin:æ hec nõ. Hicolaus abbas. Minſtꝛumenta. Inſtumẽd exemplatum peꝛ tabellionẽ auctoꝛitate oꝛdinarij eandeʒ aim bhʒ cũ oꝛiginali. pꝛio ponit qõ. fo ſolutio.ibi co ram. (ãʒ huius.c.plene expediui in.c.albericꝰ et aliquid tetigi in. c. ſignificauit de teſti.iõ hic lẽte trã ſibo.¶ Hõ prio ꝙ ois ſcriptura faciẽs ad inſtrn ctionem alicuius cauſe põt peti exemplari. hoc col ligitur bic in vVi. inſtra: qð eſt nerbum generale cõpᷣ bendens oẽm ſcripturã facienteʒ ad inſirnctionem cqe:ut in.l.i.ff.de fi.inſtru.facit.c.ꝑuenit el.i.s de teſti. cog. ?⁊ gñalit ſm Inno.æ Hoſti.oĩa de quibꝰ nõ hẽtur ſufficiens documentũ æ timeĩ ꝓbandi fa cultas poſſunt peti exemplari ⁊æ publicari ne pereai probaãdi cõmoditas ẽt ſint dicta teſtium: ut in.d.c. ſignificauit ⁊.c. alvericus dixi plene et plenius in Si inſtrumenta ꝛd.c.albericus facit.l.curent.ff.de teſti.⁊.l.in. lege acquilia. ff.ad legem aqui. ¶ Hõ fo ibi uel aliam iuſtã cam ꝙ oĩs cã iuſta ſufficit ad petendam hanc exẽplatõem ⁊ publicationem.⁊ põt dici iuſta cã oĩs cã ꝑ quã timet᷑ viſili ne ꝑeat ꝓbandi facultas h ꝓ bat vVbũ ans ibi ꝓpter ueiuſtatẽ iũcta illa dictione uel alia.nam dictio alius facit poſitionem eiuſdem qualitatis cũ pᷣcedentibus ut nõ.in.c.ſedes de rp. 2 ponit Hoſti.aliqua quotidiana exẽpla ultra glo. Pone enim ꝙ oꝛiginalia ſuni tranſfeꝛenda ex cã ad locuʒ ꝛemotum ⁊ timetur de ꝑditione in uia uel Pſũptõe ex hac.n.cã poteꝛit peti nt exẽplentur.uel foꝛte oꝛiginalia ſunt ſcripta in papiꝛo.ðᷣ ccnfir.uti. uel inuti. cũ dilecta uel ſũt cõia iter heredes uel ſo cios quoꝛum quilibet eget uno.l.ſi que ſunt. ff. fa. her. æ de fi.inſtru.l.fi.nec dʒ iudex h̊ negare ſcvᷣm Hoſti.ẽt ſi õ ipſũ ſit: ut in auc.de defen.ciui.ꝗ.ſʒ neqʒ colł.iij.Et h̊ ⁊ ex tex. infeꝛo ꝙ ceſſante iuſta cauſa iuſte denegetur exẽplatio.nam poſſet ec alijs ꝑnicioſa cum foꝛte oꝛiginalia ſint corrupta ⁊ ſic ui cium non poterit aplius detegi cũ nõ ſu oplius ne ceſſe oꝛiginalia ꝓduceꝛe: ut in fi tex.colligi ¶ Eõ tertio ibi exẽplari ꝙ inſtr̃a als publica ꝓprie petun tur exẽplari nõ qt publicari cum ex ſe ſint publica. Exẽplum tñ ẽt qʒ eſſe publicũ als non faceꝛet fideʒ ut in. c.i.S.e.uñ dicit hic Inno.qꝙ ꝓprie loquẽdo autẽtica ⁊ publica exẽplant:priuata vo ⁊ nõ autẽti ca publicãtur qð nõ.ut habeas rectum modum lo quẽdi:⁊ dic ꝙ inſinuatio ꝓprie differat a pdictis. fit enim qn iure diſponente actus geritur æ deſcri bitur ĩ actis publicis coꝛam iudice pone exẽplum ĩ donatõe excedente trecentos uel qningẽtos aureoſ iux.l.ſãcimus ⁊.l.ſiquis ꝓ redẽptione.C.de dona. 2 de hac iſinuatõe uide plene ꝑ bar.in.l. modeſtlinꝰ .ff. de ſo. ¶ Mõ. ꝙ hec exẽplatio debet fieri coꝛaʒ oꝛdinaꝛio iudice ſeu ipſo aucioꝛiʒanie nel coꝛam de legato ab eo ſpãliter. Et ex vᷣbo ſpaliter ĩfertur ſm Jo. an. ꝙ delegatus deputatus ad cãm non pſtat auẽtem huic exẽplationi ẽt ſi inſtim faciat ad cãm illa: ſed oʒ ut ſpaliter ad hoc deputeiur quod nõ. Ex hoc ẽt uolueꝛũt infeꝛꝛe goff. Nincẽ.? Hoſtien. ꝙ peꝛ geneꝛalem uicarium epiſcopi hoc non pote rat expediri:quod eſt fallum ſecundum Jo.an.⁊ be ne.quia uicarius epiſcopi habet oꝛdinariam ut nõ. in.c.ſuam de offi.iudi.⁊ in.c.peꝛlectis.xxv. diſtinc. ⁊ in.c.licet de offici.vi.lib.vi.ſed poſſet dubitari de officio foꝛaneo qui habet delegatam:ut nota. in cle men.ij.de reſcꝛip.habet tamen eam ad uniueꝛſitateʒ cauſarum ex quo in aliquibus equipeꝛatur oꝛdina rio:ut notat glo. in capitulo cum cauſaʒ de appella. ſed puto peꝛ iſtum textum quod ſua poteſtas ad iſtum caſum non extenditur facit quod dicam in di cto.c.cum cauſam. An autem opoꝛteat oꝛdinariuʒ habeꝛe adminiſtrationem:hoſtien. hic ꝙ ſic:⁊ idem gixit S.c. xi.in cãu illius.c.ſed tu in hec dic ut ibi dixi. ¶ R⸗ officium iudicis adiri ſupeꝛ hac exem platione debet enim priuilegia uel inſtrumenia coꝛã eo pꝛeſentata diligenteꝛ inſpiceꝛe ⁊ ſi in ninlla parte uicioſa repeꝛit mandare peꝛ publicam peꝛſonam exẽ plari non eꝛgo ſufficit eius ſimplex auctoritas et ex hͥ infeꝛo ↄtra praticã hodiernã.nã tabellio qͥ tranſcribit atteſtatur quod ipſe diligẽter inſpexit et nullum uiciũ reꝑit ⁊c.qð ẽ officium iudiciſ ⁊ ñ tabel liõis:ut colligitur hic in tex ⁊ iõ debẽt dicere qð iu dex dilligẽter inſpexit ⁊ nullo uicio repto mãdauit ſibi ut exemplaret nec eſt daãnoſũ ĩmo eſt unile ſi nõ riꝰ uult ẽt atteſtari de ſuo ſẽſu ꝙ ſibi etiaʒ uidebat oĩ uicio carẽ ſiẽ in ſili dixi pꝰ Inn.i.c.qm ↄtꝛa de ꝓba.cum iudex depꝛehẽdit teſtẽ nariare ⁊ h nõ.qꝛ coiter in h errat᷑ ex defectu nõ ponderãdi diligenteꝛ vVba tex. An aũt iudex debeat ꝑtẽ cꝰ intteꝛſſe poſſz facere citari. Inno. ꝙ ſic iu nide oð latius circa h dixi in. d.c albericꝰ. ¶ Mõ.ibi in nulla ſui ꝑre ⁊c̃. ꝙ uicia inſtr̃i ſi qᷓ iſũt ĩpediũt hc publicatiõcʒ ſen ĩ ſinuationẽ nõ.n. debẽt iſinnari niſi priꝰ decernarur cã cognita ſuꝑ ilł:ar.in.c.cũ dilecta de ↄfir.nti.die mn fᷣm Moſti. ?æ Jo. an. ꝙ aut uicia ſunt niſibilia ut cãce lature raſure ⁊ ſilia. ⁊ ipediũt hãc exemplanõeʒ qð intellige ut S dixi.ſ.niſi prius tollat̃ ilia ſnſpirio teſtes uel alio modo ltio. Aut nicia ſunt inuiſibi lia ut ꝙ iſtrumentũ fuit ↄfectum ab excõicaro vuł fᷣ no ⁊ ſilia:æ non ipediũt audiret᷑ m õdicẽs ⁊ ſcribẽ tur odictio ⁊ ꝛeſeruaret᷑ diſputano ad illud tẽpus ĩ auẽ. de teſti..ſi Vo de teſti.ſignificauit ⁊ de pᷣuil. ex pte:q̃ iura clare hͥ nõ ꝓbãt dictũ ti pacʒ:et põt eſſe diuerſitatis 20 inteꝛ primũ caſum ⁊ fᷣm.nã ſi in pꝰ caſu fieꝛet ſtatiʒ exẽplatio nõ ſubeſſiz pe ſiea ꝛcme diũ ĩpngnãdi cũ nõ ſit opꝰ ꝓducẽ apliꝰ originalia ĩ quibꝰ dũtaxat uicia iſunt. Sʒ i fo caſu nullũ ſudeſt piculũ cuʒ niciũ fit extriſecũ qðᷣ ꝓbari põt ſineꝗ en ctione origialiũ:⁊ iõ põt diſtingni ꝑ alia uerba iter nicia extrinſeca ⁊ intriſeca. Hiõ. ibi ꝑ publicam ꝑſonã.ꝙ ad hunc actũ exẽpſatiõis ſufficit unus ta belio cũ aucte iudicis:⁊ ꝑ hũc tex.ſing.in h̊ loquẽ tem ꝛepꝛobat. Jo. an. in adi. ſpe. e. ti. F. oſtenſo. v. ſed nũ quid opionẽ quorũda n qui tenuerunt reqri q̃ruoꝛ ſeu tres tabelliones:qðᷣ eſt falſuʒ ut hic nideſ iʒ h̊ ſit medandũ ad maioꝛc cautelã maxie qũ fit ĩ pꝑtis abnitia inr ea qᷓ dixi in.d.c.albericus. nam ut dicit hic nõ. Inno.qn aliqua inſtᷣa ſũt in cãu ꝑdi riõis ꝓpt᷑ uetuſtatẽ uel aliquã aliã oſiłeʒ cãʒ ⁊ gcc ẽ ꝑiculũ iminẽs ꝙ hi quoꝝ inteꝛeſt ⁊ qͥ al nies ſi nt cõmode uocari ⁊ expectari nequeãt ſtati pñt tranſ cribi ⁊ publice exẽplari ſaluo iñ ſᷣm Hoſti.iure ab ſentiũ ut ita poſſint obijceꝛe in hãc fam ſcripturaʒ ſicut ⁊ in primã porerãt:ar.ut lit.non cõteſt.qm pꝰ Nnſo ⁊ in.d.c.cũ dilecta de cõfir.uti:.Ego tamẽ h cãu dicerẽ ꝙ adueniente illo cuius inteꝛeſt debet ſi bi intimatio de hoc fieri:ar.ĩ.d.c.qm:⁊ eo poſtulã te debet exhiberioriginale pꝛopteꝛ uicia intrinſeca 2 inuiſibilia alias non eſſet ſibi conſultum ꝑ õ dẽa Mota ultimo ex fine littere effectum huins exẽ plationis.nam talia exempla ſolẽniter ſumpta hnt eandẽ auctoritatẽ cũ origialibꝰ:ex quo ifero ꝙ nõ c.opꝰ pꝰ exẽplatiõeʒ ſolẽnit᷑ faciã ꝓducer ipſa ori ginalia. intelligit in Juno. æ bñ ꝙ totꝰ tenoꝛ debet tranſcribi alłs aſſertio norij ditẽtis ſe uidiſſe inſtim eſſe potius teſtimoniũ ꝛedde? ꝙ; uetuſta exeplar̃ de quo remnittit ad nõ. in. c. abbate de. v. ſig.? nide ibi qð nõ.in glo.ex h æiſuꝑ ea æ qð dixi poſt Innoc. ¶ De pꝛeſumptõib⸗ in. c qm 5 de ꝓba.⁊? peꝛ hoc nõ. cũ pinguedine co lecra hẽs quaſi expeditam mãm hꝰ. c. ⁊ gl.declãtas. Sed ultra eas queꝛo bꝛeuiſſime de aliquibns. pꝛio quid ſi tã ꝑs qꝙ; oẽs quoꝝ inteſt ↄſentiãt ꝙ tabellio aliquã pꝛiuatã ſcꝛipturã publicʒ ita ꝙ tali ſcꝛipture a dhibeat᷑ fides ac ſi a pꝛin.ꝑ manũ publicam fuiſſet ↄfecta nũquid talis ſcꝛiptura faciat fidem ꝑpetuam inteꝛ illas ꝑſonas iteꝛ quas ſaltẽ fuit ↄuentũ hoſtiẽ. 2 Jo. an. dicunt ꝙ ex ui pacti is qui ↄſenſit poteꝛit ꝑ talẽ ſcꝛipturam ↄuinci ſi tñ pactum ſic foꝛmatum fueꝛit ꝙ ad h̊ extendat᷑.l. iuregẽtium..ait ptoꝛ. ff. de pac.⁊ in.l.ſi ↄueneꝛit.ff.de pac.C. ce tempo. ap pel.l fi. facit qð le.⁊ nõ.in.c.i.⁊.ij.de pac.nõ tamen pnt partes faceꝛe ꝙ talis ſcꝛiptura cenſeat᷑ publica: niſi auctas iudicis ĩteꝛueniat ut h.nã pꝛiuatoꝝ ↄſen ſus pꝛiuatã ſcꝛipturã nõ põt faceꝛe publicã ſicut nec pꝛinatã ꝑſonã facit publicã nec iuriſditiõeʒ alicui cõ feꝛꝛe ut ĩ.c.ſigmiſicaſti.⁊ cð ibi nõ.de fo.compe.cð nõ. idẽ ſentit Inno.dicens ꝙ ſi ꝑtes exemphificatio ni ↄſentiãt ſine iudice non nalet ut hic licet partium ↄſenſus ſufficeꝛet ſine iudice ad facienduʒ inſtim de Scu ł ſupeꝛ ↄfeſſione de ↄctu iam fco:⁊ nõ h ulii mũ de confeſſione.ualet eiʒ ⁊ piudicat talis exempla tio ſine iudice ĩteꝛ ↄſentiẽtes ratione pacti ⁊ ↄfeſſio nis ⁊ uide ad mateꝛiã ſpe.in.d..oſtenſo: ⁊ bar.in auẽ.ſi quis in aliquo documento.C. de eden. ⁊ qð dixi in. c. albeꝛicus de ren A ae queꝛitur qui bus pꝛeiudicat hec exemplatio iudicis auctoꝛitate faicta. dicit hic Innocen. ꝙ quãtuncũqʒ autenticum ſit inſtru nentũ non pꝛeiudicat alijs niſi pꝛeſentibus uel contu naciteꝛ abſentibus ⁊ contra illud poreſt di ci ſecundum renoꝛeʒ.l.fina.C. de fide inſtrumẽ. ubi dicitur ꝙ non ſufficit inſtrumentuʒ exhiberi in iudi cio niſi ⁊ ei fides imponatur quin etiam denuo illð exhibeꝛe teneatur: ⁊ hec nõ. ¶ Ex hoc dicto nõ. ego infeꝛo ꝙ licet inſtrumentũ ſit exemplatum iudi cis au toꝛitate nihilominus ille qui exemplatic ni nõ ↄſenſit nec fuit pᷣſens uolens poſtea diceꝛe ↄtra oꝛi ginale põt pereꝛe ut illud exbibeat᷑ ⁊ tenet pars exhi beꝛe niſi iuret ſe nõ habeꝛe facultateʒ exhibendi ſine ſua malicia iux.l.fi.C.eo.ti.⁊ idem puto dicendum in eo qui fuit pꝛeſens exemplationi dummodo eypᷣſ ſe oꝛiginale nõ appꝛobaui:ex quo iurat ꝙ malicio ſe non perijt oꝛiginale non exhibeꝛi:argumen.dicta .l. fi. ? ſentit in ſimili Parto . in. l.ij. pꝛimo reſpon ſo in ſi. ff. quemadmo.teſta. ape.¶ Leꝛtio queꝛiur coꝛam quo iudice peri debet hec exemplatio. dicii bic Joannes andreas ꝙ coꝛaʒ eccleſiaſtico in eccle ſiaſticis.in ciuilibus ueꝛo coꝛaʒ ciuili iudice:⁊ ſic po ceſt intelligi ſecundum eum. C. de epiſco. ⁊ cleii. re petita.C. de teſtamen. conſulta:⁊æ hoc eſt ſatis ratiõi conſonum nut ille index adeatur coꝛam quo queſtio principaliteꝛ moueri poſſet: aꝛgumen.eorum que dixi in.c.ſiquis contra clericum in principio de fo. competen. In contrarium tamen facit ꝙ nõ apud eceleſiaſticum: ſed apud ſecularem ſcilicet magi ſtrum cenſus hec publicatio fieri debet. C. de tre ſtamen.l.ij.⁊=.l.conſulta dinalia: ubi dicit texius ꝙ oppꝛobrium eſt clericis ſi ad diſceptationem foꝛenſium uolunt eſſe periti. Johannes andxe brnmut is⸗ na inmnliß or in iniene gremötann D pini cataten Nu ſwenc nſoin⸗ onir / a,d evoole ,,dene ue l ſißte 1 nn N10 crwnn n⸗ atenimm umt te Atmanpecn cetots enenn e und Mndhiinknid Cenduntſnn ch Gn wäui ſuurtlutͤͦ ein ſniftibnetſtmemm Aaiai lhruun⸗ utatiero f t /0eli cetmimnafit Ma nlunes uui ,A² lt tammmecefiin 4 Motole uritnmn r mmm ckoenvorck cclnnn du wbiian inttzmnstetnennn fden Yuen nliſſicven ctrapetſann dig GOnraicanrumsenmni oselig Acenſen ehland n MeRce Aninrincwinigif, Gaxe. Grtrrurgidotien dmnſregihekanerdecgein ni rsüntzmg dwhrylßͦefacn Köctie unnurfafninnzanontee Kiſtnſrintinin i Nlngonzenulittnnlia nfrtnmtitimnn ſpunmnt in n ihen talone ipiidi nt nn belonetrig giglnne:lant⸗ 4 T Iummanin V i 1 no, Mcbirſignoce e nahr ltninnni Aibſriro Ncshſ ns ſuffi ceꝛet ſine indi e ceꝛr 1 kiuhergfeſſt franze⸗ er Reſtone ge Zem un for i⸗ n Onicſone ie eizt pipcſenr o ſne mace ien olennirs mtone pacitge st nide i nari r ind ſ oſchſor in e ſiuis in igto doinnnd C. de len , nin, abens de MiNdo Nein prindia kt amnpeno indds ngonen darhi Mvum ninmi aumnin õ u nnaie: ablenmbus e comna iud vomtj dum tenorg.. fnn C.cefſce inſtrune ubi co non loffi inſttumentuz eidden miin 1tafides unporarur arin cdamn dendd õõü fan oleen unrunenih Acrandaumni 1tontne Wblomimds e ann garhgtin õ eattnucbenn enamae ddider ulmeblel annchtA Cedd. 1idenpantn n eo gui fon riens crempanont mnt e ouginate no pprobavite no unl ſe non peniſt oꝛiginale non .Ybibenenge⸗ 1i Barto. in .,) liir an n ſin Nun * dicit hec iura ⁊ ſilia ĩtelligeda ſᷣm pdictaʒ diſtictõeʒ Vel fo fm eum poſſet dici leges illas loqui de ꝛcli gioſis ſimplicibus.ar.de ſindi.c.uno de poſtu.c.ij. Vel ſm hoſti.coꝛiguntur leges peꝛ id quod h̊ d 2.. de teſta.cum eſſes. Item fᷣm eum nec ille leges nec alie aſtringunt clericos niſi neniant in fauoꝛem iuxta nõ.in.c.fi.de ſolu. Ego non cꝛedo ꝙ aliquo mõ leges ille ſint coꝛꝛecte cuʒ diſponãt ſuꝑ ſubã lai coꝛũ ⁊ ut quietẽ pᷣbeant clericis.quare dico ꝙ aut queꝛit᷑ de publicatõne ſolẽnis teſtamenti:ut qꝛ teſta mentum eſt clauſum ⁊ ſigillatum ⁊ petit᷑ nũc aꝑiri ⁊ publicari iuxta ea q̃ hntur quead.teſta. appe.⁊. C. 2 dico ꝙ talis publicatio eſt fienda coꝛam iudice ſe culari ex quo teſtatoꝛ fuit ſecularis ⁊ ignoratur mã ibidem ↄtenta:⁊ ſic loquũtur iura ciuilia.aut publi cum inſtim petitur exemplari fʒ mãʒ huius decreta lis ⁊ ſerua pᷣdictam diſtinctõem:⁊.ſcias q Inno. bic multum inſtat circa materiam publicationis te ſtamenti quc non ſunt trabenda ad materiam exẽ plationis de qua hic:⁊ inteꝛ cetera ſcias in ſumma ꝙ mã publicationis teſtamenti ꝓcedit quando teſta mentum eſt ↄditum cum ſolẽnitate ſeu in ſcꝛiptis:ſʒ ſcriptuꝛa eſt priuata iuxta mam.l.hac cõſultiſſima. .C. de teſta. Si aũt tabellio ſcripſit ⁊z ſeptem teſtes ſignauerũt ⁊ dixit teſtatõ ꝙ ſine ſcript.nuncupatiue teſtari nolebat tale teſtamẽtum facit oimodam fidẽ CL.ʒ qui teſta.fa.po.l.hac conſultiſſima:nec eſt neceſ ſaria publicatio fᷣm hoſti.lʒ utilis ſit ad cautellam: qꝛ teſtamẽtum admitti poſſet.C. de teſta.publicati: 2z maxime h̊ ꝓcedit ſᷣm cano.ar.c.cum eſſes de te ſta.facit.l.in exercendis de fi.inſtru. Ex quo dic ꝙ; ex quo hodie cõir teſtamenta fiunt nuncupatiue ꝑ tabellionem non eſt ncceſſaria alia publicatio:ſed ĩ ſtrm tabellionis facit plenam fidem. Idem uoluit bar. in.l.ij.ff. quẽad.teſta.ape.⁊ ſentit ibi glo.⁊ ſci as ꝙ duo articuli eſſẽt in materia examinãdi. Dꝛi mus qualiter debeat fieri publicatio teſtamenti de hoc bic peꝛ Inn. in pꝛin. æ baꝛ. i.l.i. F. fi. ff. quẽad. teſta. ape. (Secũdus an ? quãdo teſtamẽtum faci at fidem ſine publicatione ⁊ iſte expeditur plenius in. d.l.ij. peꝛ Mar. z aliquid ponitur ꝑ eũ ĩ. l.i.C. ð teſta.⁊ in.l.fi.E. de fideiv. Cõcluſio eſt ꝙ et ſi te ſtamentum fiat in ſcript.exquo tabellio illud ſcꝛipſit facit fidem ſine alia publicatione łʒ aliqui contra:ſʒ primuʒ tenet glo.in.d.l.ij.? bar.in.l.i.C. de teſta. Igem ſi teſtametum fuit ſcriptum manu priuata = ſignatum ⁊ ſubſcriptum a teſtibus:ſʒ teſtatoꝛ coꝛaʒ tabellione ꝓfeſſus fuit illud eſſe reſtm ſuuʒ.qꝛ ſerip tura tabellionis ſine alio adminiculo facit fidem in .c.cũ.p.ſupra e.⁊ in.l.in exercẽdis.C. eo.⁊ h tenet HBar. in. d.l.ij. qd nõ.¶ ¶ Onzʒ ⁊ tertio teſtin eſt cõ fectum manu pꝛiuata ⁊ ↄlignatũ ⁊ ſubſcꝛiptũ a teſti buſ ⁊ nõ facit fidem niſi ſolẽniter apiatur ⁊ publice tur coram iudice. nam iudex mittet ad teſtes uel te ſtes ad ſe uocabit ſi ↄmode uocari pñt ut recogno ſcant ſua ſigilla ⁊z ſubſcriptões h facto iudex faciet redigi in ſcriptis uocatis prius quoꝛum inteꝛeſt in publicam foꝛmam. Itẽ puto dicendũ qñ teſtaroꝛ ſi ne qualibet ſcriptura teſtm fecit in/pñtia teſtium nã Poterit peti ut dicta teſtium recipiantur.⁊ ſic teſtmn Sicut noxius publicetur ? reducatur in publicam foꝛmam iuxia .c.ſignificauit =.c.albericus ſupra de teſti.ideʒ dico ſi nõꝛius ſuꝑ h̊ᷣ ſcripſit manu ꝓpria ⁊ in pniia teſti um legit ⁊ dixit illam eſſe ſuam ultimam uoluntateʒ ⁊ ſic de ſilibus.Et aduerte qꝛ his caſibus in quibꝰ teſtm ⁊ ſic ſine publicatione non facit fidem ſi unus de teſtibus neceſſarijs moꝛitur ante publicationem coꝛꝛuit totum teſtm:ar.in.l.ſi unus.E. de teſta.noõ. in. d.l.ij. Mic.abb. ¶ De preſumptionibus. Gica. ¶ Muia pſumptões qnʒ plene ꝓbant ut niolente: qnqʒ ſemiplenã ꝓbationem faciunt:qñʒ alias pᷣſũp tiones adiuuãt ni pʒ.j.in ꝓceſſu ti. Ideo poſt trac tatum de ꝓbationibus de teſtibus ? de fide inſtru. merito auctoꝛ annectit hanc Neicã:in qua tractatur de quadã ſpẽ ꝓbationis:æ uide ad mãm:qð dixi in .c.ʒ ſoco ſupra de ꝓba.⁊ nõ.glo.in.c.ferrum.l.di. Lud⸗ Icut noxius. ud, inducit preſumptionem fraudis . Ael ſic: In dubio in delictis pᷣ ſumitur dolus. Vel tertio æ me lius. Sicut manifeſte nocens eſt pene obnoxius ita ⁊ occultuſ lʒ poſtea dicat ſe ioco ſe feciſſe h. d. Et aduerte quia uerba tex.non ſunt pape:ſed ſalomonis in parabolis ut patet in ſupꝛa ſcriptione æ habentur oꝛiginaliter in parabolis in c.xxvi.ſed quia tex.eſt hic canoniʒatus facit fidem ⁊7 inducit neceſſitatem ſicut ſi editus fuiſſet a papa: quia omnia noſtꝛa facimus quibus auẽtem noſtꝛaʒ imꝑtimur.l.i.C. de ue.iure.enu.⁊ in.c.ſi apoſtoli ce de pꝛeben.li.vVi.⁊ patet ſupra in pꝛobemio huiꝰ compilationis z uide gloſam nõ.ij.q.i.in primis in. v. ex. ¶ An autem citra canoniʒationem dicta ſalamonis ſint appꝛobata ab eccleſia cum ſint in coꝛpoꝛata in biblia dic ut dicit glo.nõ.in capitulo .i.xvi. diſtinctio.⁊ idem tenet Mie romi.in prefati one ſuper libꝛo pꝛouerbioꝛum ⁊ nidentur conclu dere quod ſint apocꝛypha:quod eſt nõ. Et tum ob hoc tum quia ſalomon non habuit? poteſtatem condendi canone¶ one caſum litteralem refe rendo conſultationem ad papam auctoꝛem huius compilationis ? idem debes obſeruare in omnibꝰ capitulis quoꝛum auctoꝛes non habebant pote ſtatem legis condẽde ⁊ dicas ſi¶ Quidam acceſſit ad Gregoꝛium.ix. queꝛens ab eo pateꝛ ſancte qui dam intrauit domum cuiuſdam qui reputabatur amicus ſuus ⁊? clandeſtine quedam iocalia ſubtra xit ⁊ recluſit ſub mantello ſuo: cum auteʒ dominus domus hoc detexiſſet ille ad excuſationem ſuam di xit ꝙ iocoſe feciſſet: uellem ſcire an ex confeſſione ſua ille ſit abſoluendus.Oominus papa reſpondet ꝙ huius ſolutio queſtionisiex dictis ſalamonis in parabolis colligitur enidenteꝛ qui inteꝛ ceteꝛa di cit quod ſicut noxius ideſt nocens eſt is qui ma nifeſte nititur nocere licet foꝛte non fueꝛit ſecu tus effectus ita is quie nocet oculte licet in deprehenſionis actu dicat quod iocoſe fecit: qnaſi dicat quod ſibi non eſt credendum ex quo actus in ſe eſt nocinus. ¶ Nũc primo nõ ꝙ hns animũ no cendi ſi pernenit ad actum exteriorẽ tenet: lʒ eflectꝰ non fueit ſubſecutus nec ꝑ eum defecerit. hoc patet hic in eo qui mittit lanceam nel ſagittam in moueʒ alicuius qui ex hoc ſolo iudicatur nocens lʒ moꝛs non fuerit ſubſecuta ? hoc clarius pꝛobatur in.l.is qui cum telo.C. ðᷣ ſicarijs.⁊ in.l.ſi quis non dicam rapẽ. C. de ſa.ſãc.ecc.⁊.an ex inchoatõe debeat pu niri ac ſi delictum ꝑfeciſſet nõ.in legibꝰ palł dixi in .c.i.de eo qͥ mit.ĩ poſ. õ ex h̊ ⁊ ex tex.ar.opti mũ ⁊ qſi expſſuʒ pꝛo deciſiõe qõis quã ponit. Jo. an. in rła in obſcuris de reg.iu.li.vVi.in merc.quod ſi exñs in uno t᷑ritoꝛio percutit ſagitta ſeu lãcea uel lapide exñtẽ in alio tritorio poteſt rõe huiꝰ delicti ↄueiri in utꝛoqʒ loco.ſ.ubi delictum inchoanit mit tẽdo ſagittam uel lapidẽ:qꝛ ex h̊ d; nocẽs: ut hic et etiam ubi delictum ↄſumauit:⁊ de h ultio non ẽ du bium ð fo. ↄpe.c.fi.eſt ergo locꝰ pᷣuẽtõi int iudices ntriuſqʒ; loci de quo uide latius in loco pall.⁊ fac h ad qõnem de mãdãte delictum fiẽi ĩ certo loco:nũ quid ſubſecuto vᷣlicto peꝛ mãdatariũ poſſit mãdatoꝛ ↄueiri tã in loco ubi mãdauit ꝙᷓ in loco nbi delictũ fuit ſubſecutum:uide tex. bo. in cle. paſtoꝛał.v. nec non ge re iudi. qui optie faẽ in ar. iſcta glo.qðᷣ nõ in loco mãdãti:ſed ubi delictum fuit ↄmiſſuʒ ↄueiri poteſt rõe delicti æ uide latiꝰ ꝑ bar.i.l.ſi ut ꝓponit .ff. de fideiuſſ. æ in.l.non ſolum. J. ſi mãdato. ff. de iiuris. Idẽ vẽ ↄcludẽ:qꝛ ꝛi turpis nullũ fuit mãda tum ⁊ dic pleniꝰ ut ibi peꝛ eũ nõ.⁊ credo aliqd dixiſ ſe ĩ. c. fi.de fo. ↄp.¶ Mõ ꝙ ĩ malefactis pſũit pᷣma frote malꝰaimꝰ =æ dolꝰ:fac.l.i.C.ð ſica.Hic dic hic Inno. ꝙ malum ⁊ danũ illaꝝ ſeꝑ pᷣſũi factum ma lo aio niſi pꝛobetur oriũ uł pualeat alia pᷣſũptio.ff. ad legẽ aq itẽ ſi obſtetrix. S. ſi..l.ſeq.⁊.l.iteʒ mela .i. rñſo ⁊.. de reg.iu.c.i.Et nota h ulimnʒ v t ↄria preſumptio.tollat pꝛeſumptionẽ fraudis qð itellige in pᷣſumptiõe uebemtioꝛi.j.e.as. Idẽ qð Inn. tʒ hic hoſt. dicẽs ꝙ hec pᷣſũptio qñʒ ⁊ ĩ aliqbꝰ ex uari is circunſtãtijs tollitur:ut pʒ.xxij.q.ij.qð ait ⁊.c.ne q̃ᷓs de ↄſe.di.iiij:ſolet.bonꝰ g iudex abitrabitur. pima tamen facie ẽ pſũptio delinqñntẽ ſeu rẽ illicitã faciẽtẽ: ut ſatis inuit hic tex.⁊ uoluit hic gl.fi.ſʒ ex alijs pſumptõibus quas ꝓbabit reꝰ poterit bec pꝛe ſũptio purgari. Idẽ ſẽtit gl.fi. inſti.de obli.que ex delict.na. F. placuit ⁊æ plenius bar.in.l.ĩ oẽs..rec te.ff. de fur. ubi diẽ quod ſi Sctãs rẽ alienã allat ꝙ credebat dñm ↄſẽtir̃ ſibi non credi:imo pᷣſũptõ ẽ Ʒ furẽ niſi ex alijs piectis ſua allegatio cõꝛoboẽt: qꝛ ĩ dubio dñs nõ pᷣſũitur ↄſẽrire: ut ĩ.l.qͥ uas.. netãe.ff. de fur. ⁊æ in.l.cum de indebito de ꝓba.fac .c. ſuper ̊ renũ.æ uide quod dixi ĩ.c.cũ dilccti ð accu.⁊ ſic ĩtellige quod nõ.i.c.dudum de elec.iĩ gl. i. v. furtũ. ¶ Altio ſcias ꝙ tex. iſte adduci ꝑ hoſt. 2 alios ↄtra illos ꝗᷣ ĩ aliq feſto faciunt ↄtra aliqneʒ caꝛmen famoſum ſeu ignominioſuʒ ut ꝑꝑ occaſiõeʒ ludi non excuſentur a pena.C. ð famo.li.l.una ⁊.xv .q.i.c.i.ij..iij.⁊.iiij.facit.vi.q.i.ex merito:⁊.c.de kioꝛes:⁊ ponit hbic abbas vſum pꝛo intellectu litiẽ. ¶ BGe pꝛeluptionib ¶ Si uideor ludo alias ſacco cũcta recludo. EFferte. Ex uiolenta pꝛeſumptione feꝛtur diffinitiua: ⁊ eſt cãus nõ. Diuidit᷑. nã pꝛima pars ponit factũ ex quo. fa diffinit. ibi Gndit. Et adueꝛte ꝙ bec diſpo ſitio uł deciſio nõ fuit oꝛiginaliteꝛ pape:ſʒ ſalomõis: 2 hñtur hec vVba ttio regũ in.c.t᷑tio:vñ hic in ſupꝛa ſcꝛiptiõe dẽ idẽ ⁊ hʒ reſpectũ ad.c.s ꝓxi.⁊ pone ca ſuʒ lraleʒ ut ibi dixi. Ał ſpãlius ſic. Quida ꝓpoſuit coꝛaʒ ꝛomano pontifice an iudex ualeat ſniaʒ diffini tinam ꝓfeꝛꝛe ex ſola pᷣſumptione urgẽtiſſima rñdit papa ꝙ ſic:ad qð ꝓbandũ inducit auctoritatẽ ⁊ exẽ plum ſalamonis qui ex ſola pſũptiõe iudicauit inteꝛ illas mulieres meretrices cõtendetes de filio æ nide latiꝰ hãe hiſtoriã in biblia ĩ loco palł.¶ HNõ.ꝙ exẽ plis prĩcipũ appꝛobatis ꝛccte iudicare poſſumus:et ſic limita.l.nemo.C. de ſentẽ.que dicit legibus non exẽplis iudicandũ uide ad h̊ glo.nõ.in.c.fi.xx.di. t ex h̊ ? ex tex.nõ. ꝙ exẽplis ueteris teſlamen ti licite indicamus maxie ſi ſint diuina.ut in.c. qua liteꝛ z q.ij.de aceu.ij.q.i.deus oĩpotẽs. ¶ Hõ. ꝙ licitũ eſt iudici cã vitatis exploꝛãde aliqd ſilare ? fingeꝛe ſe aliquid facturũ qð in vVitate faceꝛe ñ intẽ dit ſicut fecit hic ſalamõ ĩ pᷣnꝰ ad h bo.tex.cuʒ glo. xxij.q.ij.dñs:⁊ facit iſte tex. ꝓ iudicibꝰ qui ad tro rẽ incutiendũ duci faciũt reũ ad locñ toꝛmenti K ñ babeant animũ toꝛquẽdi:ſed cã vᷣitatis inueſtigãde ¶ Mõ. ar. ꝙ in dubio põt iudex ꝛem deductã ĩ cõ trouerſiaʒ dinideꝛe inteꝛ litigãtes:⁊æ facit ad ea que dixi in.c. licet de ꝓba.ſed h̊ ꝓcedẽt nbi ꝛes ↄmode poſſet diuidi æ ꝓbatiões hĩcinð ſunt oĩo pares:qð põt de facili ↄtingeꝛ ĩ intdicto uti poſſidetis cũ am bo parit᷑ ꝓbãt poſſeſſionẽ:ſed ĩ cãu nẽo n potuiſſet de iure h fieri:tũ qꝛ res.ſ.pueꝛ erat ĩdiuiſibilis:tnʒ qꝛ ꝓbatiões nõ erãt ꝑ oĩa pares:ĩmo altera mulieꝛ que ſubtraxerat filiũ alterius erat ĩ poſſcſſiõe ⁊ alia nil ꝓbabat:ſed ſolomõ illa vᷣba dixit tentatie: vnde iudex non dzʒ eſſe facilis ad diuiſionẽ ſicut faciũt ru ſtici ⁊ ð illa ſniam ruſticoꝝ uide qð legi.⁊ nõ in.:. nẽſenius.ff.de neg.geſti¶ Nõ.ꝙ ex diletic ne ⁊ pie tate pꝛeſumirur pꝛo pateꝛnitate uel filiatic ne ? non ex pietate in filios pꝛeſumitur contra paternitatem. nam ut dicit lex nullus affectus uincit paternum.i. fi. C. de cu.fn.⁊ alibi dicitur ꝙ parentes quãdoqʒ magis terrentur in n⸗ ipſis.l.iſti quidem .ff. quod me. cauſa. ¶ Mora ꝙ licet nera mater di xerit date illi ⁊c. tamẽ hec confeſſio ſeu litis ꝛenũtia tio ſibi non pꝛeiudicauit/ Ex quo ſentit Aincen tius ꝙ ſicut confeſſio cauſa toꝛmentorum facta nõ preiudicat niſi detur poſtea peꝛſeuerantia.l.i.ff. de queſti. ita confeſſio ſeu renunciatio facta cauſa pietatis:ſed dic ꝙ ſatis hec mulier cruciebatur ex timore filij dicta.l.iſti quidem:et melius facit quod nõt.in.c.ex litteris de diuoꝛ.nbi haberur ꝙ con feſſio facta calore iracundie non pꝛeiudicat. Horta ultimo et tene ſempeꝛ menti iudicem poſ ſe pꝛocedeꝛe ad diffinitiuam ex pꝛeſumptione niole ta etiam ſi pꝛeſumptio non pꝛobetur nec allegetur unlninrig ino uun: ma uutiui i ſini itr Gaimol itl undh , i urßinmi u nig in nalo ile ² iͦcinitinci it gli /ui inintcccrpoenn ocernonenan ntütsetsſeſonsaiairiudi Vtre oibiemleinnmnci inoe, Eeiclcete Dr nl om C (Mnirunpa Jrwnnce⸗ Rrcndericiaadti⸗ Nindermniüitatärcern NReri en de WMarneniſinſelergſcion s enininsttiein ſont nniſi nmi tanr i contunſenepo Cprin onn giziinn . n nimclining ecnPicndthne . nurriſit iniſei slin n gindicandi nide a 5 Gbni ant ex rr.no aihlstent⸗ “ N wacmnns nanie ſ ſn iin nig et niz dem igi de oipotis ( ſtivdteici ping pbuce Acsſie ger ſe niqnid famiͦ gdin ſigeſgerii ſint ſun hic libnojfn aab bo n agg 4..cns:r hun iſe x pindi b i an nmclĩ duniluit id f wmanſi anini wmil ui iunis innigin Bar gindiboopetucdy rmdj ic ſq; diidex iner ingirs:e acf αα c.iee de pba. d b paca dbi rs gnoce Auidit pbanies biend ian do nesdd ſani ornga iiniiigo ni ldeisden ni deirpoſchtoneſeli in idd nſt rebfenemi eres den uſtſen demdes eidn n esin Aunn CrNarifiid Acrins auineſihiii Poldrſel nd Kema Gervon vcſetals Ainſnnn re at5 ſüian uſicor e eſennns f de neg Mögalinn eprrſumimt pio Palemiate vdffinmr „ urin fes ulnin connie ſecus vinct e eliti 1 ccorcſio 6 un on 1o l ic 4 binon preiu de ſeun colfeſſo dan iſt deur cucicn niſl k in confeſo vn E ca ic ſun⸗ ne⸗ N Nreſfti dicn. in Gtn 6 cr inens ne n Nndie 1 ꝑ pies ſufficit enim ꝙ iudex ex uarijs circunſtanri is iudicio imellectus illam pᷣſumptionẽ ꝑcipiat ſen eliciat: qᷓ;ꝙ; ꝑs cꝛedat ob ꝓbationis defectum in cã ſuccũbeꝛe.¶ Ex pꝛedictis ⁊ ex tex.pñt multa elici. primo moucꝛi poſſe iudicẽ ad ſniaʒ ex cã nõ allata uel cogitata ꝑ ꝑtes.itellige pdicra qñ pᷣſumptio eli citur aliunde qꝙᷓ; ex facio ipſius de cuius fauoꝛe agi tur. Si aũt pᷣſumptio eliceꝛet᷑ ex facto ꝑtis nõ debʒ iudex ex ſe moueꝛi:niſi allegarerur peꝛ ꝑtem.ſic ĩtel ligo ſin . tex: æ quod ibi nõ Mar. in.l.ſi adulteriũ cũ inceſtu. . idẽ impatoꝛes.v.inceſtũ.ff. de adul.et põt eẽ ꝛõ:qꝛ cum pſumptio oꝛiat᷑ ex facto ꝑtis ſi eã nõ allat pſumit᷑ nõ va.nam pᷣſumptio iuris tollitur ꝑ aliã pſu nptõnem:ut nõ in. c.requiſt iſti de teſta. in glo. in. v. pſumii: que rõ ceſſat quando pᷣſũptio oꝛi tur aliunde: ꝓ h uide in ſiłi tex. nõ. Fm itellec. In no.in.c. Rainutius..fi.de teſta.ubi iudex fuit mo tus ex iure nõ alegato ꝑ ꝑtem. unde ſi index nidit in iudicio ius ↄpetere alteꝛi ꝑti.ł̊ʒ ꝑ ꝑtem nõ allege tur põt ſupplere dimodo decernat deducta in iudi cio:qꝛ illa ſunt ſibi nõ.ut notoꝛia:quo caſu index ſupplet.l.i.? quod ibi nõ.C.qui ⁊ aduer.quolſ.ſac .c. cũ dilectus de ↄſue.que nö.(Sennd uz ſnia lata ſine ꝓbatõibus.ſufficit enĩ ꝙ ſubſint pſũp tiones uiolete et in actis nõ ꝓbate:æ ꝑ h̊ dico mul tum limitari gl.in.c.eccłia ſancte marie ðᷣ conſti.ij. q.i.in ſũma ⁊ Inno.in.c.tua ꝓpe fi.de coha.cle. 2 ma.ubi cõir nõ.ſniam uõ ualeꝛe ſine ꝓbationibꝰ debẽt oĩa eni reſtringi quando nihil agitatum ẽ in cã:qꝛ tunc pᷣſumit᷑ lata a minus inſtructo:ad hB.c. cum ex lis de in inte.reſti ij.q.i.nos in quẽquã.ſe cus at ſi aliquid in cã fuit agitatũ.lʒ nulle ꝓbatões fuerint facte:qꝛ poterat iudex moueri ex aliquibip ſumptõibus quas ipſe ſolus elicuit iudicio iĩtellectꝰ ut bene ꝓbat᷑ hic:unde iputandũ ẽ nõ appellanti:⁊ ſic itellige nõ per Mar. in. I. ꝓlatam. E. de ſenten. Al pdicta faciunt peꝛ Inno. in. c. quoniã p de Pba. æ.c.cãm de ꝛe iudi.⁊æ quod ibi nõ.in.c.ĩ pñtia in pꝛin. de renun. z.iiij.q.iij.ſi teſtes in quibus iuri bus dr᷑: ꝙ ſi iudex ad unã ſpem pꝛobationis non applicat mentẽ ſua: ſed ex ↄfeſſionibus depoſitioni bus allegationibus æ alijs q̃ in eiꝰ pntia ꝓponũt in foꝛmat animi ſui motũ: ⁊? tunc tãta eſt iudicialis au ctoꝛitas:ut ſempeꝛ pꝛo ipſo pꝛeſumi debeat: donec contra ipſuʒ aliquid legitime compꝛobetur: ut dicit tex.in dicto.c.in pntia ⁊.c.cĩm. Sʒ ad nnũ adueꝛte ne circa pdicta decipiaris.ſi enim pᷣſumptio uiolẽta mouet te ad ſniaʒ ꝓfeꝛendã facias illã ſcꝛibi ĩ actis: alias ſi appellaret ⁊ ex actis ſnĩa n iuſtificaret᷑: licet tu iuſte fueꝛis motus: iudex m ad queʒ cui de h̊ non conſtat iuſte retractaret ſniam: iuxra nõ. peꝛ Inno. in. c.qm ᷓ de pꝛoba. ⁊ ꝑ doc.in.d.c.in pnria.indu citur pteꝛea iſte tex.p Inno. ?z Hoſti.j. e. qꝛ ueꝛiſi mile.⁊? abb.hic: ꝙ qñ diffinitiua fenur ex pꝛeſump tione uiolenta dʒ iudex multũ temꝑare ſniam: æ ma xime ne ↄdemnet:niſi raro æ modice ad penam nec pecuniariam nec coꝛpoꝛalem:ut colligitur hic ex ſen tentia ſalamonis. licet enim ex pꝛeſumptione adindi caret uni mulieꝛi filiũ: nõ t uoluit aliã ↄdẽnare ad moꝝem ad quam iyftiſſime eꝛat condemnanda: ſi le Alfferte gitime fuiſſer pbatum Z eam ꝙ kilium alterius ſub ripuiſſet ſm Inno.ibi ꝙ bene nõ. Do. an.dicit h poſſe dici ꝙ nõ agebat᷑ ad penam: ſed pꝛo reſtitutõ ne filij ciuiliter. dic tu ꝙ aut agitur ciuiliter æ regu lariter æ non infligitur pena:ſiue ꝓcedatur ad ſniã ex pᷣſumptõibus:ſiue ex alijs legitis ꝓbationibus: ut in. c.ij. de oꝛ.cog. ⁊ in.c.i.de excep.⁊.l.lutius.ff. ð his qui n.mna A emraginn cꝛiminaliter ? cõ ſtat de delicto ex pꝛeſumptionibus duntaxat:⁊æ tũc aduerte ad ualiditatem preſumptionis:ſi enim ſũt urgentiſſime: tunc enim poteſt infligi pena oꝛdina ria q;tũcunqʒ maxima:ut ꝓbatur in.l.ſciant cuncti C. de pꝛoba.canoniʒata.ij. q. viij. ſciant. ⁊ in.l. iu dicia.C. de rei.uen. MDone exemplum ex his que dixi in.c. ttio loco de ꝓba.ubi plenius dixi¶ Aut plumptiones non ſunt urgentiſſime tamen ſunt in tin uiolente ꝙ põt ferri ſnia ciuiliter:æ tunc het lo cum iſte tex.⁊ in ſumma ſᷣm earum ualiditatem põt iudex exaſpare ſniam mulctando uel aliam penam infligendo:ad h̊ bo.tex.in.c.litteras.j.e.⁊æ in. c.cõ ſtitut.el.i.ſupra de teſti.æ quod ibi dixi æ de his pᷣ ſumptionibns nide quod nõ. gl.j.e.quãto z quod ibi dicam. ¶ Blo. oes ſunt clare: ? ideo nõ ĩdiget recitatione excepta glo.ſi.q in fine ſui querixo ne ꝙ iſte mulieres contendentes de filio decefliſſet lite pendente:an utriqʒ uel neutri uel cui debebat ſuccedere iſte filius:ex quo utraqʒ dicebat eum eſſe filium glo.primo arguit ꝙ utriqʒ ar.ff. de re. du. qui duos:ubi dicitur ꝙ ſi his duos impubẽs ſub ſtituit titium illi qui ſupmus moꝛitur:æ ambo ſimł in naue moꝛiunt᷑:titius utriuſqʒ eſt heres. In Sriuʒ adducit.ꝙ neutri ſuccedat.ff. de re.du.ſi fuerit ubi dicitur ꝙ ſi legatur illi ex cognatis qui primo ali quid feceꝛit ⁊? ſimul duo faciunt nel ei qui eſt maioꝛ etate ⁊æ duo ſunt paꝛes etate:uel ſempꝛonio amico 2z duo ſunt eque amici:uel ex pluribus ſeruis eiuſð noĩs uni libertas relinquitur nentri debet᷑. Itẽ ſiẽ ↄfeſſio non nocet qñ ponit aliquid impoſſibile fᷣm nãm ut in.l.cõfeſſionibus.ff.de interro.act.ita ĩ ca ſu noſtꝛo nõ eſt iſte audiendus nolens ſuccedẽ utri qʒ:cum ſit ipoſſibile fm nãm ꝙ habucerit duas ma tres. Lertio ꝓpe finem obſcure ſoluit:ſʒ mẽs eius vr ꝙ ſuccedeꝛet illi que eꝛat in poſſeſſiõe filiatiõis:2 fuit opi. Ainc.ſʒ Lau.h̊ expᷣſſe enuit ꝑ rõnem poſi tam in fi. glo. Goff. dicebat ꝙ ſi pueꝛ ntranqʒ heꝛe ditatem poſſidet bẽt exceptionem ↄ petentẽ: q;uis ꝓ ponat ↄꝛia.ff. ð excep.l.nemo:niſi ꝓbetur ꝙ alteꝛiꝰ filius fueꝛit.ſi aũt alius poſſideat utrãqʒ ſi pueꝛ ntꝛã qʒ perat repellit ſeipſum tanqꝙ; pꝛoponẽs contraria. in diueꝛſis aũt inſtantijs ) diueꝛſos auditur:licet ꝓ ponat ↄꝛia. C. de inof.xe.l.õ maioꝛes.⁊ poſſibile eſt eũ ninceꝛe:qꝙ;uis iniuſte ageret:dũmodo nõ ẽ qui õ id qð ĩtendit aliqd ꝓponẽ ualeat.E. ðᷣ mſac. ubi pa ctũ. Moſti. dicit ꝙ magis plʒ ſibi dicta opi.Lau.cũñ pꝛius aĩas demũ linguas fieꝛi eꝛuditas opoꝛtet: ut in ꝓhe. ff. F. anpe.in fi. Har. bꝛix. in qõe que icipit cũ due ⁊c.dixit eũ ſuccedeꝛe ei que in poſſeſſiõe filia tiõis eꝛat. Si aũt neutra poſſidebat ⁊ uult alteꝛi ſuc cedeꝛe:oʒ ꝙ pꝛobet ſe illius filium. Jo. an. nibil hic eligit ĩteꝛ has uarietates: ſed dicit ꝙ uolẽs dilatare P I De pꝛeſũprꝛionib mn vi leat qp̃nem Jo. de bel. quã poſuit ſuꝑ.l.i. C.quoꝝ bo. in qua querit de ꝓle. de ꝗᷓ ꝗ ꝓbabiliter dubouatur an fuerit primi uel ſecundi marii ⁊ ibi in fine iueniẽs qð nõ. dy. ff. de adi. lega.l.iij. F. ſi duo bus. Do. an. dicit ſe putare ꝙ ſi una ſola eſt in poſ ſione iulius heieditatem obtinebit quo ad alteram dicendum ut in ſequẽti membꝛo:ſi autem neutra ẽ in poſſeſſiõe tũc dicit diſtinguẽdũ ut diſtixit Gof. qui optime diſtinguit ſm eum. Ego in hac qſnone ran ꝙ contingeti raro nõ multũ iſiſtã m multa opi. q ur᷑ placeꝛe do. an. mihi nõ placʒ qꝛ iccuneii ꝗq im miſcuit ſe heꝛeditati uniꝰ uidcet ſe cõſtituiſſe uerbo = fco agnouiſſe illã in matꝛem: ⁊ ſic nõ nideo ꝙ in ex cipiendo uel agẽ do poſſit detinẽdo uel poſſidendo he:editatẽ alterius dicẽ oↄriũ quod eſſet allegando ſe filium a fius:ar. c. ꝑ tuas.de ꝓba.iuncta.l.ꝓ be? ge.ff. de acquir. beꝛe. vnde placʒ miti opio Lan. et HBar. brix. quã ſentire uidet᷑ glo. ? Hoſti.æ credo ꝙ in caſu quo neutra eſſet in poſſeſſiõe daret facul tas puero a deũ ſi atutrius heꝛeditatẽ qꝛ ↄfeſſio in ibello facta facit fidem coõtra cõfuentẽ.i.cũ pꝛecum .E. de ibe cã. æ qꝛ nõiaun eum filiũ in acm ꝓpoꝛ tionabili tin fuio: facit aucẽ itẽ quis ibeꝛos. C. ð nã li. lib.ſed electa una pcludit ſibi uiam quo ad aliam ſicur dicimus cũ due actões prie compeiumt.ſ.qꝙ; in beredem. S. eligeꝛe. ff. de tributo. æ quod nõ. Inn. in. c. audiuimus de collu: X ſtu dii g. Conuerſatio ĩ adole ſcentia facu pᷣſumpti oneʒz in ſenectute. pꝰ ponũtur Vba ſalamo nis ĩ pabolis.c.xx. fo ponũtur vba Nicꝛ0. illa ex ponẽtia:ibi quẽcũqʒ.⁊ pone caſuʒ iit in capitulis pᷣ ccdeneibps referendo cõſultanenem ad Papem. Mõ o' ꝙ pᷣſumit bitus vtutuʒz ꝑ eax cxeꝛcuiũ. ni qð exterius agiĩ iterioꝛeʒ mentis giſpo ſition en 2 hitun repſentat: ut in cle. exiui ð̊ v. ſig. ¶ Fõ ibi auditõis ſapientum ⁊æcẽ.qð magnum bonitatis ſi gnunm eſt audire ? cõſulẽ ſapientes. vñ au Hiero. ſuper Iſay.li. ij. primo beatus e qᷣ ꝑ ſe ſapu to cui ſasientẽ au iit S it qui utroqʒ ca et iutilis eſt tã ſi bi qᷓ; alijs. ? Zullius Ii ij. Ge cffieijs. pꝛin « en cda tio a loleſ ẽns ꝓf ſciur a modeſtia cum pictate in pentes in ſuos benuolentia: deinde e iaʒ in opnumã ptem ꝑuenire cognoſcuur: ſi ad ſapientes ? claros ui os ⁊? bene conſu! entes reipublice ſe contu lii: ?æ eũ cis aſſicnus ſir. ¶ Mo ibi maxime ſin plicuan c ꝙ ſunplicitas 7 bumilitas maxime inteꝛ alias uu t tes cõmendantur. 2 intellige de ſimplicuaie ue eſt dolo Sꝛia:nõ illa que eſt ↄꝛia diſcꝛenoni.cc uiraqʒ nide bonaʒ glo.in. c.ſi cupis.xvi.q.i.de humuluere ueꝛo uide gl. opni. in cle. i. de reli. do. ¶ Oppe nit̃ ⁊ nidet᷑ ꝙ ex oꝑibus niriutũ ni po ſſit quis qui uir tuoſus: qꝛ pnt fieꝛi aio nõ bono. nõ aũt ſaris ẽ bñ facẽ:niſi ex bono fõte ꝓcedat.lxxxvi.di.n ſatis.hic dicit glo. in. c.i. de colu. ꝙ deus nõ ẽ remuneꝛatoꝛ nominũ ſʒ adue:ꝛbioꝛũ. ¶ Blo.i. ut arbitroꝛ meiu Seij exponit tex. ibi itelligitur.i.pſumiiur: euia per exteꝛioꝛa pꝛeſumitur ð intenoꝛbus:? bene loc ui. Ma. aur æ abb ponunt vſus. Intima peꝛ moꝛes cognoſces exenoꝛes: Kuſtice qualis eꝛu bos ex uitulo modereris. Annus qualis erit cognoſceſ tpꝛe ueris .Ec nõ. de ſignificato illius uerbi intelli gitur. alia ſunt clara: ? in eo ꝙ glo.ij. allegat diciuʒ Salo.dic ut hẽtur ꝓuęꝛ. xxx. ⁊æ uide aliud exempluʒ ſen ſilitudinem de ſagitta emiſſa ad locum deſtinatũ qus ponit ide Salo.ſapi.vij.nõ ſunt alia. Pꝛeſumit B llus dubitat. Neen illuz qui dilationibus ſubteꝛſugit iudiciuʒ.= ab bas dicit cãun n peꝛ decꝛe. ueritatis ö do. 2æ contu na. ¶ M pꝛeſumenduʒ pꝛo illo qui offeꝛt ſe iuſticie ſen iudicio:⁊ õ illũ qui ſubifugit iudiciuʒ pꝛimus.n. uidet᷑ ↄfideꝛe de iuſtieia ? fus diffidẽ: p H bo. tex. in. c. deceꝛnimꝰ.iij.q.ix. ¶ Oopp.pꝛmo ⁊= uidet᷑ ꝙ młi pnt dubitare de facto an foueat qus iuſticiam ut imuſticiã ex oblatione uel dilatione indi cij. ſo. metu Sꝛij ut arbitroꝛ exponit Jo. an. tex. nul lus duouat.i.dubitare debet. ¶ 1 Op. ? uideĩ ꝙ ſub teꝛfagiendo quis non ↄfiteatur:imo ponius eppoſi tu n eſt dicendũ:cũ ipoſſibile ſii confueꝛi ſi pemi qla tiones. hec enim nõ ſunt compaſſibilia. ſoluu glo. fi. tex. inte ligendum de confeſſione inte:pꝛetatiua Tri plex enim eſt cõfeſſio ſm glo. quam in hᷣ nõ. qnt iñ doc.⁊ bn:ꝙ ðᷣ confeſſio pſumpta nõ ſufficit ut reus ſtatim ↄdemnet᷑ ſuꝑ pꝛincipali:ſed punitur qnqʒ ꝑꝑ otumaciã in expenſis:æ qnʒ penam pati granioꝛeʒ .C. de iudi.ſancimus. xi. q.iij. rurſus ⁊.c.quicunceʒ de iudi.c.fi.dic tamen ꝙ qnʒ ſufficit ſola contuma cia in non aſſumẽda purgatione. bẽ enim tunc ꝓ cõ nicto:ut eſt caus nõ.in.c.deceꝛnim us pᷣal.ſ ðʒ unnʒ intellectum:de quo iñ ut plene dixi in. c. ueꝛitatis ce do. æ ↄtu. ⁊ ibi etiã tetigi an ſola fuga a loco iudicij ſufficiat ad ↄdemnationé: de quo peꝛ ar. in. l. ad monẽzdi. ff. de iureiurã. ? in.l.lege coꝛnelia. fl. ad ſil. uide Jo. an. in addi. ſpe. in ti. de pꝛeſump. F. ij. ueꝛ. nio enta. uide etiam ad pdicta bo. tex. in. c. cuʒ gtu macia de peꝛe.li.vVi.⁊.c.rurſus ⁊.c. quicunqʒ.xi.q. d 7 785 circa iloꝝ capłoꝝ intellectũ dixi i. c.i.de iu Altimo queꝛit an 9 iſtos impꝛobe dilanones e e⸗ ſit ꝓditum aliqð remediũ. oſnien.oiẽ ꝙ; ſic. cũ enm iudex debeat dilatic nis an putare nm .E. ð tẽ́. ap.l.ij.põt qncũqʒ ſibi uidebũ ab excipien te ⁊z dilationem petente uel aliud pꝛoponente ſi het eum ſuſpectum exigeꝛe ſacꝛamentũ ꝙ h̊ nõ ꝓponat malicioſe: de eleen dicẽdum:ur in.c.ij.de iu ra. ca. li. Vi. go dico ꝙ ſi uehemẽteꝛ pᷣſumit ᷓ ꝓponẽte; poit eũ nõ admitteꝛe: nec curet de appel lanõe:iux nõ.ꝑ Inno. in. c. poſt elecrioneʒ de oceſ. pᷣben.⁊? ꝑ Jo.an.in.c.ſuꝑ eo de ap.ubi nide. 2 dicimꝰ. Caus. Qui ,. nne bene tacet conſentire pꝛe ſumitur:ita ſummat Joã. an.ſed hec ſũma tio eſt nimis geneꝛalis ? cõtra regulam is qui tacet de regu.iu.li.vi. ideo ſummo ſic. Qui ex duobus illatis alteꝝ negat reliquũ affirmare pſumit. ? pꝛio ponũtur ueꝛba euãgelij.ſo ueꝛba grego. cxponens 1 infeꝛentis ad deciſionẽ qõms.ſcdᷣa ibi cuo quip quod dixi in ſummario. ꝙ̈ enim diſpu kaat an tacens debeat habeꝛ pꝛ0 confiutente an ne gante: ut infra plene dicetur: tamẽ puto ꝙ ubi ans 4. nrnrn im uſic S genut aui Gelont ulen e, utul crtn Huas reſ in ue ainh tii⸗ ſe ieglen⸗ ( in Pe t il Gnmr u ei guua icicn kusn cjn un in hni ignnmin iſun bu iu⸗ Wumn, Fnmg ullits ccns lecn rpo⸗ ne rtum. rk g⸗ lurinuil ,Mimatmnſ hi⸗ mngru i unii ͤ, ivſiſfiun u ir Mnd au enzl ſͦninnn õ A itmiuſin ipni i titiicie lmnot gonitr A nattini e lnt eibmneno dis 1uaöfritſtißtcdtcnn de drnte wwetimmkalt Mgie Durmintelkendiag Ed NcKeirnticiatdtanie uidiotcunig eKAn WNddaetdeniſonietnrin Uendeeßtſiſbe Yi nirde iulähtſftiütgnn nci zdensſe ſaraing dhummminuni lilin pighoiohigi Mnileor ſ ſin elbiciggonin ihhonnin zi hrfil o o. mein Zu lun ardinor eont d agt . P.Tlcit Geno quts non Afucatwreno aib cn ipe leſttofſiriine ns det enimn no ſunt ſtbita ſeeg remeh Onppaſtblaſclt * n alig ce co feſſoveinepean „ nch cſ fn go gunndii t bnicd coſfeſioſunhn öifn . . . aum Muan ſip Pumapol:ſat puniwrcie nad enſur poun ni gui eud, ſinis n l, ligt Canin ud , de ammji ſfſn ſh aim wr ſmiti mgmmne immn mypi mn tcius ncennnus ic icn aumnde vo ni nr penedin n cventens An.? bbi ali tngi an ſoln ſga a loco indief 1n 1d 9Gdennanone:e do der r Nad de wrciut.2 M.led Cwc Kadſ Jo nin ddcnſden d dr rcſod õäü ca den . N.1 1Niſnd 1 . clluſchl Baln lor nior ulleiü dnien .ara oeni M) ſs inn 1 Nermes K Pwom Mod owedu Kole Scuun twect ECdenn Ciancinſin ſic. Cucum —„ Schitt Cr lpa gich tſen e t dumonen ermn ic iul geng letum engertummnigti aun ce vo lol ditunn naoſe: g.(s.ntiiochen a.a.l. N W i nitter: Nl ponen; iit ci no 0 ſtenn Nae 1 , Zno. ine oſtel impingnũtur uel ut inferuntur alicui ſen pꝛoponun tur uno negato alteꝛum nidetur affirmatuʒ ut h op time ꝓbatur. MHoc idẽ ſentit Hieꝛo. Jo. epᷣm di cens qui arguitur de pluribus ⁊ in delatione crimi num aliquid pᷣreꝛmitit:quicquid tacueꝛit ↄfitet facit c.i.de poſtu.pla. 5 fo ꝙ xpᷣs fuit ſamaritanꝰ .i. de ꝓuincia ſamarie ¶ NMuidãaã ueꝛo ut hic ꝛclert Jo. an. negant xpᷣm fuiſſe de ſamaria ? tunc expo ne fm De. ſamaritanus.i.cuſtos.nam ſic inteꝛpꝛe tatur illa dictio ſamaritanus. p. intrando gl. ur̃᷑ enĩ ꝙ tacens nõ dʒ hr̃i ꝓ ↄſentiente:ut in regla qui tacet.ff.de re.iur.⁊ in regula is qui tacet.eo.ti. li. vi.ubi dicitur qui tacet non fatetur nec utiqʒ ne gaꝛe uẽ cc. ¶ Blo. ulti. multum inſtat in hac mã. 2 in effectu tradit duas theoꝛicas/ſMrima ꝙ ubi agitur de dñio ꝛeruʒ amittendo tacens regulariteꝛ non ↄſentit. Fallit ꝛõne uicinitatis ⁊ melius diceret ꝓximitatis ut in.l.ſi ſeruus cõis.ff.de dona . ĩteꝛ ui. ⁊ ux. ubi dicit ꝙ tꝛes erant fratꝛes qui habebãt ſeruũ cõem:quoꝝ unus eundẽ ſeruũ alijs pnñtibus ⁊ tacentibus donauit ſue uxoꝛi.æ ↄcluditur nalere donationẽ reſpeci tacentium. uidetur enim ↄſenſiſ ſe in eoꝝ pᷣiudicium ꝛe ꝓximitatis:ut ibi eſt caſus ualde nõ. Sʒ hanc regulã ſuꝑius traditã facit.c. ſi ſeruꝰ ſciẽte.liiij.di.ubi tacẽs ceſſãte ꝓximitate ba betur pꝛo ↄſentiente ⁊ agitur de dnio ſerui amittẽ do.ad idẽ.l.fideiuſſoꝛ.S.pꝛ.ff.de pig.⁊ foꝛſan me tu hoꝝ Srioꝛũ ⁊ ſilium gl.tꝛanſit hic ad fam tłeo ꝛicam:que nr̃ ſibi plus placere:uʒ ubi ꝑ ꝓbibitõem meã poſſũ ꝓhibere quod fit:⁊ taceo taciturnitatis hẽtur pꝛo ↄſenſu. Si vo nõ poſſum ꝓbibeꝛe:tunc taciturnitas mihi nõ obẽ.exẽplum rem alienã quis põt uendeꝛe ĩuito dño nõ iñ fit piudiciũ qño ſʒ ipᷣe uenditoꝛ obligat᷑ ꝑſonaliter ad traddẽdũ uel ad in teꝛeſſe. l.rem aliena.ff. de ↄhen.emp.ſi pñs eſt dñs ⁊ tacet nõ facit ſibi piudicium ꝛõe pᷣdicta:ſed rẽ ali enam quis obligare non põt:qꝛ in obligatione ius oſtituitur in re.l.rem alienã.ff.de pig.ac.unde qns rei Sdicendo ipedit obligationẽ:iõ ſi pns ẽ ⁊ tacet facit ſibi pᷣ iudicium.l.ſi ſine. C. ad nelł.hanc theo ricam ꝑ hanc rõem ur ſentite expreſſius glo.in.d.l. rem alienã ⁊.l.ſi ſine Joã.an.hic dicit q moderni doc.ll.dnt in pindiciũ dnoꝝ neutrum fieri poſſe ſi in piudiciũ phentis ſic.ſicut enim uʒ uenditio in pᷣ iudicium uenditoꝛis ? nõ dni.d.l.rem alienam:ita 2 pignoꝛũ obligatio:ut in.l.tutoꝛ. S.ꝛiã.ff.ð pig. ac. ubi d; ꝙ õ pignoꝛantẽ rẽ alienã ignoꝛanti dat pignoꝛaticia oria:nec ſecñdũ illos doc.mihi preiu dicat᷑ ſi me pñte rẽ meã obligas ꝑ.l.ſicut.S.nõ uidð tur.ff.qui mo.pig.uel hipo.ſol.ubi dicit ꝙ ſi qns rei uendidit rẽ alteri obligatam pnte creditoꝛe ⁊ ta cẽte nullũ pᷣiudicium fit ipſi cꝛeditoꝛi:cũ ſciat ius ſu um ubiqʒ durar᷑:nec ob.pᷣdicta.l.ſi ſine.C.ad uelł. loquitur enim iter ↄiunctos.ſ.cum maritus ſciente uxoꝛe dat pignoꝛi rem ipſiuſ tunc enim taciturnitas ipſius hetur pꝛo ↄſenſu.d.l.ſi ſeruus:ſecus ĩter ex traneos: ut in preal. J.nõ uꝰ niſi taceret dominus ĩ fraudem.il.ij. C.ſi res ali.pig.da.ſit.? dic ꝙ banc opi.tʒ expſſe Ci.in.d.l.ſi ſine: licet de eo. Jo.an. mẽtionẽ nõ faciat:ſed loquiĩ mõ pdicto.⁊ ſic ſentu AEx ſtudijs. Ci. ꝙ regulariter tacens non hẽtur ꝓ conſentiente hanc tũ mm latius ipſe attingit in.l.inuitus.C. de ꝓcu. ln theoꝛicam ponit Inn. in. c. in ge neli. de elec.æ gl.ſequitur in.c.is qui tacet de regu. iu.li.vVi.ubi dicit᷑ ꝙ ſi agitur de re meritoꝛia ⁊ con cupiſcibili tacens hẽtur ꝓ conſentiente.l.qui patit ff. manda. Si ueꝛo agitur de ꝛe oneꝛoſa hẽtur pꝛo odicente.l.filiuſfa..inuitus.ff.de ꝓcu. hec theoꝛi ca licet ſit nõ.⁊ in multis vificetur tamen eſt mmis generalis ut.j.apꝑebit.Do.an.uidetur hic poneꝛe quartã:ꝙ tacens regłꝛ hr̃᷑ pꝛo ↄdicente ⁊ ponit ali quos caſus fallentie:ſed ut dixi ſupra h̊ ſic aſſeꝛer̃ ẽ diceꝛe regulã iuris.ð.reg.is qui tacet:que dic ꝙ; tacens nõ cõſentit nec negat:⁊ regula pꝛecedens di cit qui tacet conſentiꝛe uidet Maꝛ.aliquid ponit ĩ l.que dotis.cã.ff.ſolu.ma.ſʒ nõ ꝑfecte explicat iudi cio meo fateoꝛ tamen ꝙ hoc bꝛocardicum babʒ le? infinitos ſenſus:ita ꝙ oẽs caſus ſubdiſtinctione cõ pbendi nõ pnit:ſed ſᷣm factoꝛũ diuerſuiatem ? quali tatem terminandi ſunt. Sed ut hẽatur ſaltem in ge neꝛe aliqualis noticia dico ſic: tacens ꝓpꝛie non ↄſentit nec ↄdicit:⁊ h̊ qꝛ tacere tʒ medium iter cõſẽ tire ⁊ Zdiceꝛe.hoc aꝑte ꝓbat dicta ꝛegula is qui ta cet unde qncũqʒ hoc medium poteſt cõſequi aliquẽ effectũ ab extꝛemis ſeꝑatum illũ ↄſequit᷑ nec accedit ad aliquod extꝛemoꝝ.poreſt poni exemplum in.l.i. .F. ſciam. ff. de tribu. ubi aliud diſponitur cũ expᷣſſe ↄſentit dñs ↄctibus ſeꝛui ſui ⁊ aliud cum contꝛadiẽ aliud ueꝛo cum taceticuius diuerſitatem uide ꝑ gl. in. d. regula is qui tacet.ubi nero non eſt inuenire effectum huius medij.tunc qnʒ ſumit effectum uni us extꝛemoꝝ qnqʒ alteꝛius ſᷣm uarias coniecturas nam ſicut dicimus in hermafrodito ꝙ debet tribui ſexui ubi magis incaleſcit.l. queritur.ff.de ſta. ho .iiij.q.iij. hermafꝛoditus:ita dicendum in caſu nr̃o ꝙ tacere ſit ꝛefeꝛendum ad conſenſum uel diſſenſũ in quo magis incaleſcit m narias coniecturas:⁊ ſa cit ad hoc quod nõ. Di. in regula.is qui tacet et HBꝛrr.. in. d.l.que dotis.⁊ in h̊ caſu ſic diſtingue:qꝛ aut agitur de obligatione perſonali:et tacens babe tur pꝛo ↄtradicente.l.filiuſfa..inuitus.ff.de ꝓcu. ubi dicitur ꝙ ſiis qui cõſtituitur ꝓcuratoꝛ eſt ꝑns ? tacet nõ uꝛ conſentiꝛe: Yallit hoc fauoꝛe pupilloꝝ in fideiuſſoꝛe tutoꝛis:qui patit nomèẽ ſuum ſcribi.l. iiij... ult.ff.de fideiuſ.tu. Itẽ fallit in.c.uno de dei põ.impu.li.vVi.ubi filius tacẽs ⁊ pns obligat᷑ ex ma trimonio gcto ꝑ ꝑentes.⁊ h inducit ibi fauoꝛ matri monij et fauoꝛ ꝑentum.̊ eiʒ nõ ꝓcedeꝛet in alijs ẽt ↄſanguineis:ut nõ. Jo.an.in nouella. ¶ Item fal lit ſi eſt contumax in endendo. hetur eĩʒ talis ꝓ cõ ſentiente uel negante:quatenus magis vᷣtitur in ſuũ piudiciũ:de iu.ca.c.fi.⁊ in.c. ſi poſt pſtitũ de ↄfeſ. li. Vi. l. de etate..qui tacuit.ff.de ĩteꝛ.act.nõ. Hã. in loco pᷣal.¶ AItẽ fallit ⁊æ qrto qñ ultra taceꝛe inteꝛ uenit aliquis actus poſitiuus: utputa recepit ſcien teꝛ litteꝛas in quibus conſtituebatur pꝛocuratoꝛ: ut in clꝑe.una de ꝓcu.uel exhibuit reuerentiam ad uerſario tanquã plato:ur in.c.ex ore de his que fi. a ma. paꝛ ca. Aut agitur nõ de obligatione pſonali delſ de alio piudicio:⁊ tunc ſi eſt cõtumax i rñdẽdo p 2 dic ut ᷣ aut non eſt cõtumax qꝛ nõ artat᷑ aliq iure ad loquẽdum ⁊ tunc ſi tacẽs non põt ↄdicendo im pedire quod agit᷑ hᷣ pꝛo ↄdicente ſic põt intelligi.l. qui uas. F. netare.ff. de fur. ? q leg. ⁊æ nõ. in.l. gayꝰ ff. de pig. acrio.⁊ in h omnes ↄueniũt. Aut contra dicẽdo põt ipedire ⁊ tũc aut ſimulat ſeu tacet ĩ frau dem alteꝛius: ⁊ facit ſibi pꝛeiudicium ac ſi expᷣſſe cõ ſentiret in. l.ij. C. ſi res alie. pig. da.fu. ubi diciẽ ꝙ; ſi te fraudulẽteꝛ racẽte alius reʒ tuã tanq; ſuã pigno rauit fit tibi piudicium:aut nõ ↄſtat de fraude ⁊ ſũt opiniones. Quidã eiʒ uolũt ꝙ regulariteꝛ nõ fin ia centi pindicium ꝑ.d.l.ſicut.G.nõvꝛ.ff. qui.mo.pig. ul bypo. ſol.qð noluit Cy. ubi S. Alij tenent contꝛa riuʒ:ut glo.hic.⁊ in.d.i ſi ſine alind ſentiat i..l. .ij. puto ꝙ ſi conſtaret ꝙ nõ frauduſenteꝛ tacuit hẽi debeat ꝓ ↄtradicente qꝛ in dubio nõ pſumit̃ quis nelle piudicare iuri ſuo ⁊ iactare ſunm.l.cum de ice bito.ff. de pꝛoba.⁊ in.c.ſupeꝛ hoc.de renũ. facit qð nõ. glo.in.l.cum quid.ff.ſi ceꝛ.pe.⁊ põt conſtare de nõ frande ꝑ piecturas ⁊ ſic põt iĩtelligi ſecuncũ aliũ intellecum. d. F. uetare. æ pꝛ0 h. d. I. ſi ſine. C. ad uel ley. ubi tex.in fine pondeꝛat caliditatem ⁊ ↄmentum mulieꝛũ ⁊ hec eſt melioꝛ Genſio ad illam.l.q dictum Cy. de quo ; ad idem. d.l.ij. que facit mentionem de taciturnitate doloſa:ſed in dubio cꝛedeꝛem pꝛeſu mendã fraudẽ ex quo eſt pñs ⁊ põt impedire ⁊ tacʒ ⁊ ſic de fraude pꝛeſumpta intelligo.l..ſi ſine.⁊ illaʒ.l. .ij. ſic in ueꝛitate loquũtur ſi bñ põdeꝛet᷑ pꝛincipiũ in quo nulla fit mentio de fraude ⁊ ſie limitarẽ glo. in. d. l.ij æ ad hoc facit rõ.c. penult.j. de re iudi. ⁊.. ſepe.ff eo ti. Hõ obſtat dictus..nõ vr.ſupeꝛ quo ſe fundat Cy. qꝛ cꝛeditoꝛ ibi Sdicendo non poreꝛat impedire nẽdinionem rei aliene. nam dñs uendit ius ſuum lʒ ſit alteꝛi obligatum ſed res tranſibit cuʒ one re ſuo ut ibi. Dꝛedicta fallũt ratione ↄiunctõis.nã tũc tacẽs bꝰ ꝓ ↄſenticte:ut in.d.l.ſi fuus cõis.hᷣ ul cimum limitat Mar. in pꝛeal.loco miſi ſit coni netio habẽs in ſe reueꝛentiaʒ: ut in.l.i.ꝗ. que honoꝛande ff. quaꝝ rex actio nõ datur: æ ſequiĩ do. ant. hic q̃ tũc uideat᷑ taceꝛe nõ rõe ↄiunctiõis quia uelit cõſen tire ſed potius ꝛõne reueꝛẽtie ut in ſeꝛuo ſeu libeꝛto reſpectu dni uł in nxoꝛe reſpectu uiri: ſed hoc mihi nõ placʒ indiſtincte peꝛ tex. nõ.in dicto.c.uno de de ſpon. impu.li. vi. ubi ẽ ↄiunctio hns in ſe reneꝛemi am: ⁊ magis eſt filius ſubiectus patri q; uxoꝛ mari to:põt eĩʒ ipᷣm uẽdeꝛe tpᷣe neceſſitatis ⁊ tamen ex ta citurnitate hẽtur ꝓ ↄſentiẽte etiã ĩ actu ĩ quo requi ritur ↄſenſus oĩo libeꝛ ap omni coactiõe ut in actu matrimonij: ut in. c. cũ locnʒ. de ſpon. ¶ Mon ob. tex.in dicto.S. que honeꝛãde.quia tex. ſoquitur cuʒ limitatione.ſ.ꝙ reueꝛẽtia excuſabit ſi canſa cognita pꝛetoꝛi liquido cõſtiteꝛit ꝙ ob reneꝛentiam libenus pꝛomiſeꝛit pꝛono ⁊c̃.ut ibi. Debent eꝛgo eſle alique circunſtãtie ad h ut reueꝛemtia excuſet ⁊ excludat ta citum conſenſum ut qꝛ pꝛonus eꝛat teꝛibiis homo uł uir eꝛat teꝛꝛibilis nxoꝛi unde ſolebat ſeuire ⁊? acii teꝛ tractare uxoꝛem diſſentiẽtem ⁊ nõ ſe confoꝛman tem ſue noluntati:ar.eoꝝ que Inno. nõ. in. c. cauſã mẽimonij. de offi. dele. æ apte uidet᷑ uelle ideʒ Hã in. I. ad innidiam. 2. l. metu. C. qð me. can. ? ſcvm h ¶ Ne pꝛelũptionibꝰ poſſet ſoléniter limitari dictũ.c. unicum:ut filij non hẽantur pꝛo ↄſenuentibus ſi cã cognua conſtiterit ob reuerẽtiaʒ paternã tacuiſſe tꝑe ↄctractus matri monij:dico etiam ꝙ vbi ex otradictione expreſſa Veriſitr timetur de aliquo dãno ſaltem de facto con tradicẽti infligẽdo ꝙ tũc tacẽs non hir pro conſen tite ſed pro pᷣdicente etiam ſi darʒ Vba gnõlia: hoc allego bo.tex.in.c.cum Veniſſent. de inſti Irem fallit fauore cultꝰ diuini ſeu religionis ⁊ ſub hoc põt optie compᷣhendi caſus.c.ſi ſeruus ſcieme liiij. di.ubi dẽ ꝙ ſi ſernus ordinatur ſciẽte qno ⁊ ñ Idicente vr̃ conſentire nam i hoc ſubeſt illa rõ oiũ ctionis ð ꝗᷓ. S. cum eccla ſit mĩ noſtra. xij. q ij. aui abſtulerit. Aut non agitur ð piudicio taceniis ſed de re ↄcupiſcibiliæ meritoria:? br̃i dʒ pro conſenẽ te. 1. l. qui patitur. ff. mãda.æ.l.ſi renumerandi..q paſſus eo. ti. iia Inno. et glo. ubi. S. et pñt hic applicari qõnes auas poſuit Jo. an. in rla. is qut tacet ð re iuris.li.vi. in mercu.?æ una quoam polſuit in regła. qui tacʒ: ubi concludit ꝙ ſi conſtitutio ep̃i pꝛohibet alienationẽ fieri ſine ſua licentia ꝙ ſi fiat al enatio in eum ur cõſentire ⁊ licentiã dare ⁊ ppè ditur magis ſub eo qð dixi qn ulłira nudam tacuuꝛ nitatẽ interuenit aliquis actuſ poſi itinꝰ: predicta cĩa ꝓcedũt añ aliqua ↄiectura facit pᷣſumi conſenſum uł diſſenſum: ad hoc qð legitur æ nõ. in.l.ij. C. de acqui.poſſeſ.facit.l.quam tuberionis. ff. de pecubł. 2 uide ſpãliter circa pꝛeiudicium poſſeſſionis quod nõ. bar in dicta.l.que doctis cã que m pnt ad pre dicta reduci. Querit enim quid iuris ſi me pnre aliquis intrat poſſeſſionem ſeu aliquid capit de re bus meis et dicit quod aut pᷣceſſit titulꝰ rõne cuiꝰ te nebar poſſeſſioneʒ tradere et preſumõ conſemure: ut. d.l. ij. E. de acoui poſſ. Aut non preceſſu titulꝰ talis ? ſi agitur de magno piudicio non preſumor conſetire ut nõ. in. d.l.ij. facit. d. S. uetare. Si ueꝛo agitur de modico preiudicio preſumitur conſẽſus: ut in. .predicta q; tuberonis..ſunt quida ubi aici tur ꝙ dns preſumit cõſentire peculio ſerui eo ipſo quod ſcit eum habere peculiũ ⁊ expreſſe nõ adimit: 2æ hoc ultimum põr adduci ad młia: tamẽ ut dixi in dex ex multis piecturis pꝛeſumit in alijs ↄſenſuʒ ul diſſenſum. Et adueꝛte ut hẽas ꝑfecte mãm:nam pꝛe dicta ꝓcedũt qn datur patiẽtia rempoꝛe actꝰ geſti. qn eiʒ actus geꝛit̃᷑ me abſente ⁊ ſcientia ex poſſfacio ſuꝑuenit nũquid uideoꝛ ꝑ hoc actum habeꝛe ratum maxime geſtum noĩe meo:glo.in.l.quo enim.ff.re ra.ha.dicit ꝙ nõ impꝛobare ſupeꝛueniente ſcientia ratihabitationi par ẽ quaſi uelit diceꝛe ꝙ ſtatim cuʒ ſciuit debuit pdiceꝛe alias uidet̃ cõſentire. Har. ibi meliꝰ diſtinguit ꝙ aut geꝛitur aliquis actꝰ pertinẽs ad acquiſitionẽ æ mei ↄmodum ⁊? tunc non impꝛo bare eſt appꝛobare ut in.l.ſi abſente. C. ſi ceꝛtuʒ pe. 2 ibi peꝛ glo.⁊ docto. ⁊ hoc caſu poteſt pꝛoceceꝛe illa glo. qnqʒ geritur actus concernens meum pre iudicium ⁊ tunc aut ſuꝑuenit ſumplex ſciẽtia ⁊ tunc non appꝛobare eſt impꝛobare vt.l. pꝛocuratoꝛ. in fi. eo.ii ff.rẽ ra.hẽi Aut iteruenit ſcientia cum aliquo actu vt cum receptione l̃arum uel inſtrumenti vt quia dominus recipit las ſeu inſſim de aciu geſio n. teita ie win cnn l igi hpich, iuschia. crusſni ſin – uruin i rcij. 0 9: rn, onnsabin . ſicimkiens ra Rciauin 17 9 an digllend⸗ anmqnddara emätdiaiwt nſecn aehihbalmrn — lis ſo⸗ pocnetiſſtiünnſi ian berditsfimennn aiſttümlror u n vnſttmwunnins: Iuan inn. Mil,line Altarus Prn u⸗ liiſgKonin menn id,(Moramsn ti amncilag onitn and boſ crachntieſͤitonen udgin Grlensnnanincitthe kt Caritoczconcdtar eſoneube⸗ GrtCrigni andetatnunntegr CegrirktA gadens nd' Parnd Edafunm and RNeg Atedanercdnd Wonddsdonettaniddemn icronad Grtg nagnnte Nanmnteti nofntisft fimne Grg gliniriann gnl ſebas nogochnn rgnolclgilttcivet m le ninlnitnl ſr Poſſcſniſcliiieen, leninirg Or in Pepr⸗ didann ſm Erin lin n tung Alntbar gi sA bz iönonan Noli geſtnio ire, hbeſtin Unncſei *WV 44 4 ſonnen 1 mumen mno. e go udi; 4 6 B V 1 icmiqönes ams poſil Jocnin i trdfe iunis 1.n in nercnee i Gn hneän ui naczeubi concdt gſ laſin Pddt alenanone fer ſneſtg lanuct o md n eum , öſenmer canicant, m mgs d eo c Ein qi nm nemmn nime imenucnit aiqnis aant poſtngrein Perdin q aiona oiumnn eui pſini et Ndiſenſiun a hot qs kgiunrt no ni CIui ouſit ſaat an ntenonis ſch ail ui piirr anu prindinnm volieſſonst bar in dan. Ae dns i ue i gir N 1 vchi. Ouentann ous insi ir is inmu poſſeſtonen ian alqnnd cdot de e nessat diatqvod an Pdcſt iuß tore n te poſleſionez nadeſe teſund⸗ cſenne, 1 C de nari o Ann ton Necſgta tKaginn demagho Dinchdd NnhNn arenö N AAicn d vemne On ur Ae modied Nreidd Ncſomint i 8 ſwnr ewca Nrech dcnni Kn enldn W Nechic io wn 8 RGrni Nenide n s NGondd N n ucon dedene eclid n NAdNad Ni: Prſuntinali gnoll 2z tunc nõ impꝛobare eſt appꝛobare:ut.l.ſi filius:ad mace. facit cle.i.de pꝛocura ff.fur. adueꝛſus na.l.i. .F. fi.pꝛedicta fallunt ſecundum eum rE 2 a quibꝰ ⁊ in.l.in ſpõſalibus in fi.ff.de ſpõ. 1 aũt quis poſſit hr̃e ratũ ꝑte abñte Har.i loco pᷣal. tʒ ꝙ ſic allegat nõ.in.l.pomp.ſcꝛibit.ff.de neg.ge.⁊ E hbẽs declaratã æ ampliatã mãʒ huius.c. NAndata celeſtia. aſbs. Areiitis pꝛeſumimꝰ circa futura. Quantuoꝛ facit. pꝛino pᷣmittit exoꝛdium. ſecundo ſubdit narra tionẽ:ibi ꝓinde quã.ttio deteꝛmĩat: ibi quas nõ lo co.q̃rto rõneʒ ſubiũgit:ibi quia.¶ õ pꝛio ꝙ effi cacius geꝛit qdðᷣ a pluribus explicat. Itẽ ꝙ pᷣlatꝰ dʒ ꝓcurare ut ſecum hẽat coadiutoꝛes in officio. uide ad ideʒ bo. tex.in. c. fi. de offi. archipᷣſ. ¶ Mora ibi oneꝛa ꝙ officiũ eriã papale ẽ onus:alibi tamẽ appel lat᷑ ſum na dignitas.xl.di.c.i.quinimo etiaʒ epatus appe latur culmen dignitatis:ut in.c.pe.de pᷣben.ſʒ dic ꝙ pꝛincipalł: eſt oneꝛis oĩs dignitas cccleſiaſtica ut in. c. qui epatuʒ.viij.q.i.unde chꝛiſtus dixi Me tro faciendo ipᷣm nicarium ſuum:paſce oues meas: de elec.ſignificaſti:⁊ ſic uſus eſt ueꝛbis denotannbꝰ laboꝛem ⁊ miniſteꝛiũ:⁊ nõ ſapientibus fauſtum ſuꝑ bie ⁊ dignitatis:fatendum in eſt ꝙ reſpectu huiꝰ ex eꝛcitij ⁊ cõtemplatione illius cuius uices geꝛit debe tur ſibi honoꝛ maximns: de quo uide peꝛ archi. in .d. c. qui epatum. ¶ h ibi nices ꝙ legatus Na pe dr̃ geꝛeꝛe nices MPape:hinc dicit glo.nõ.in c.q de cã.ij.q.Vꝙ dʒ honoꝛari nt papa:ar.bo.in.c.ſi. xciij.di. ¶ Mõ ibi quas non loco ⁊c̃. ꝙ legationis officium quãdoqʒ ↄceditur certo loco ſeu dignitati exeꝛcendum tñ peꝛ pᷣſidentẽ in illa dignitate:talis di citur legatus natus:ut in.c.i.⁊.c.pe.de offi.leg.ubi de h.quãdoqʒ conceditur peꝛſone nt hic:⁊ ſic ſequi tur ⁊ extingui cum perſona:ut in regula priuilegiũ de regu iuris li. vi. ¶ Hõ ꝙ ex bonis actibus pᷣce dentibꝰ pꝛeſumit de uita futura: ⁊ in boc ultimo fa cit iſte tex. ad titulum: æ ideo ut reducas decꝛc. ad ti tulum potes poneꝛe caum in teꝛminis refeꝛendo cõ ſultationem ad Greg. auctoꝛem huius compilatio nis. nam queꝛebat᷑ an ex pteꝛitis ſit pſumendũ circa futura.? Greg. ꝓ ſolutiõe iuducit auctem Gꝛeg. qui ſcꝛibens O(axio epo dixit ut babetur in tex. ex quo colligit᷑ ſolo qõnis ad ꝑteʒ affirmarinaʒ. Sʒ queꝛo ꝓ intelleciu lr̃e: quid ſi Dapa in ↄmiſſione bꝰofficij nõ feciſſet illã ꝓteſtarionẽ ꝙ ↄmittebat nõ loco ſed peꝛſone:an cõmiſſio fuiſſʒ realis.dicit Jo. an.ꝙ nõ:⁊ h̊ qꝛ ſcꝛibebat expꝛeſſo nomine ꝑſone.⁊⸗ remittit ad Spe.de inſtru. edic.ꝗ. nunc aũt v. quid ſi Dapa:⁊ ad id quod hẽtur in regula pꝛiuileginʒ de re.iu.li.vVi.in meꝛcu. Do. Car. tʒ otrariuz: qꝛ expꝛimebat᷑ etiã h̊ͥ nomen appellatiuum. Itẽ qꝛ dicẽ do ↄꝛiuʒ ꝓteſtatio fuiſſet hic ſuꝑflua: quod nõ è di cendũ in pꝛincipe:ar.xix.di.ſi romanoꝝ. Ego dico pꝛimũ dictũ ueꝛius alia rõe q; moueat Jo. an. 2 pꝛi mo qꝛ ad cõſideꝛanduʒ an ſu contemplata dignitas an ꝑſona debemus pꝛius recurrere ad coniecturas q ad expreſſionem nominis ꝓpꝛij uel appellanui. H pꝛobatur in.c.requiſiſti de teſta.nõ.idem Jo.an.in (andata. regula pᷣnilegium in mercu. unde ſi ex conieciuris nidetur contẽplata perſona pᷣſumitur diſpoſitõ per ſonalis.ẽt ſi ſoluz nom appellatiuũ fuiſſet expᷣſſum: ut le.æ nõ.i.d.c.?quiſiſti.ſʒ ex uerbis bꝰ cõmiſſioniſ apparet ſatis perſonam ⁊ n dignitatẽ fuiſſe contem platam: ut pʒ ex illis nerbis:qꝛ ex tꝛanſacta in te nita ⁊c.q uerba conueniunt ñ dignitati ſed perſone.Ex q infero ꝙ ẽt ſi ſolũ no m appellatiuuʒ fuiſſet hic expreſſum: nihilominus cõmiſſio fuiſſet perſonaliſ. 2 moueor:qꝛ ut patet in ſupraſcꝛiptione fuit expꝛeſ ſum utrũqʒ nomẽ:ſed ꝓpꝛiũ peꝛ pꝛius.unde poſuo ꝙ oẽs coniecutꝛe ceſſaꝛent:et ſic res eſſet dubia mñ ex quo nomẽ ꝓpriũ fuit prio expᷣſſum ⁊ ꝑſona eꝛat nota ſcribẽti:uidetur peꝛſona z non dignitas con templata:ut optime probatur in.l.ſi ↄmunis ſeꝛuus .ff. de ſtip.ſer. iuncta.l.qui habebat. ff. de tutel. uult gl. in. l. cũ ita datur libeꝛtas.S. fi. ff. de ↄdi. demo. 2 de mã uide in.c.qm abbas de of.dele. ¶ enio ad glo.⁊æ quero de quibus mandatis celeſtibus lo quitur hic Dapa. ſyndit gl.i.ꝙ de illo alter alieri us. Sed ego non credo gl. ueruʒ diceꝛe ꝙ illud nõ refeitur ad iniungentẽ onus:ſed ad eũ qui dʒ onuſ alterius ſubire. Dapa ãt hic loquitur de ſe:quare arbitror quod Oapa loquatur hic de mãdatis ce le tibſibi tanꝙ uicario facus circa paſcendum po pulum dei.nam efficatius adimplet aſſumendo mul tos ad h̊ miſterium:iuxta illud euangelicum. meſſis quideʒ multa oꝑarij ãt pauci ꝛo gate dominũ meſſii ut mittat oꝑarios in meſſem ſuam.xxj. di.F. i. Se cunda glo.colligit ar.de officijs ꝑtinẽdis:ut officia cõ nittãtur ſingulis peꝛſonis. p. in contrariuʒ de multtis iuribus:ſed expedias hunc articulum ut dixi in.c.ex litteꝛis de pꝛoba.¶ Blo. iij. queꝛit ex quo legatus geꝛit uices pape: nunquid poteſt exien deꝛe manũ ad oĩa que põt Dapa. Nndet gl. ꝙ n: qꝛ nõ põt attentare ea que papa in ſignuʒ ulis onij ſibi reſeꝛuauit:ut in.c. ꝙ trãſlationem de offi.lega. ⁊ ſic ſentit gl. ꝙ reliqua nõ reſeꝛuata poſſit legaius attentare: qð clarius tʒ glo.in.d.c.ꝙ tꝛanſlationem: qð dictũ ego nõ puto neꝛum:qꝛ nullo iure ꝓbatur: imo potius ꝓbat᷑ Sꝛium in.c.dilectus el.i.qe pᷣben. ubi pʒ ꝙ no põt dare ius ad uacatura beneficia: z colligi ibi glo.ꝙ ↄ cõciliuʒ gnale legatus nõ diſpẽ ſat. ad idẽ nide glo.in.c.fi.de heꝛe.li.Vi.que dicit le gatuʒ nõ poſſe ↄmitteꝛe cãm tracrandã ſunplłꝛ æ de plano ſine ſtrepitu ⁊c. quia eſſet tolleꝛe ius ſuperio ris.⁊? idem ſpe.qꝙ n põt in ti.de lega..ſuꝑeſt.v. ſʒ luũquid põt cognoſere.⁊ alibi dicit ið ſpe.ꝙ n põt leg atus ſupplẽ defectũ cõmiſſum in ↄctibꝰ uel in iu dicijs ut ipſe nõ.in ti. de lega.S.nunc ondẽdũ.uer. xliij. æ in.e.V legatus ponit unuʒ dẽm gnalius ⁊ nõ bilius dicẽs legatum non poſſe oĩa que ſibi ſedes aplica ſpalr non reſeruauit ſi illa ſunt ardua:ſʒ ſunt ad papã referenda:facit glo.nõ.i.c.ſicut de ſen.ex. 2z uidead hoc quod latius dicam in.c.fi.de confir. uti. nel mnuti. Abbas. Caſuſ. Ex uicinitate oſdam. cſnnur noticia fa cii loci uicini hoc dicit. ¶Et ponit ca ſum abb. ꝙ forte iſti quibus ſcribitur petebam 9 5 pbendas ibi ⁊ eꝛant ibi uicini quos papa uoluit ex audire cum tena ipᷣa ſatis oppꝛeſſa eſſet a tartharis qð ipi uicini melius ſcire debebant ratione uicinita tis. ¶ Mõ pꝛmo duo qnibus patria naſtatur moꝛ talitate ſ.? languoꝛe fo ꝙ tãto quis ſubti lius pſumit᷑ ſcire factũ altcꝛius quanto uicinioꝛ eſt. ¶ Hõ ꝓꝙ quis pᷣſumit᷑ ſcire faciũ uicini ſui: ex quo infeꝛt᷑ ꝙ ſi teſtis deponẽs de facto uicini intenogatꝰ de cã ſcientie Rndet ꝙ ſuʒ uicinus ꝓbat qꝛ ↄcludit pꝛeſumptiue pſumptiõe iuris de quo bar. in.l.i.ff. ſi ceꝛ. peta Hõ ꝙ dicuntur nicini hi qui ſunt de diue:ſa patria nõ multũ adinuicẽ diſtantes: ex quo puto limitandũ dictum bar.⁊ alioꝛum in.l.ſi teꝛtius nicinus. ff. de aqua plu. ar. ubi dicit ꝙ ille qr̃ uicinꝰ qui alta uoce clamãdo põt audiri: naʒ debʒ intelligi qñ tractat᷑ de nicinis eiuſdẽ loci: ⁊ põt dici uicinus a nico qꝛ ſunt eiuſdẽ uici ſeu ſtrate ſecus ubi tracta tur de nicinitate reſpectu locoꝛum: nam tũc pñt dici nicini ſi nõ multũ eoꝝ loca diſtant adinuicem ut hic æ in.c.ſed ⁊ continuo.de pe.di.i.Glo.i.queꝛit an tra hanc pꝛeſumptionẽ admiitatur dicens ⁊ allegas ignoꝛãtiam: Gndet ꝙ de facili non admittitur alle gat iura. ego diceꝛem ꝙ aut factũ eſt notum in loco 2 pſumitur illius bʒe no iciam nec dc facili andiret᷑ ꝓbando ↄꝛium ⁊ h̊ cãu loquuntur iura allegata in glo. puto tamen ꝙ nbi non agitur de grani pꝛeiudi cio admitteꝛetur uolẽs ꝓbare ignoꝛantiam peꝛ pꝛo pꝛium iuramentuʒ nide ad hoc glo.in.c.pꝛope ſuiſti .lxxxij. di. ? quod nõ.in.c.ij.de cõſti. aut factum ni cini nõ eſt notum in loco ⁊ aut iſte tenebatur ex offi cio ineſtigare ⁊ pꝛeſumitur ſciẽtia ad hoc.c.ĩnotuit. 2æ quod ibi nõ.de elec. aut non tenebatur indagare ex officio ⁊ cꝛeditur ſibi ignoꝛantiam al'eganti: ar. in regula pꝛeſumitur ignoꝛantia de reg.iur.li.vVi.in glo. fi. de hac mateꝛia die ut plene dictum fuit in. c. penul de iura calum. æ uide glo.in. c.ij. de teſti. lib. vi. ⁊Z in.l.ij. C. de iura. calum. Caſus. Pꝛe . Banto et ifza. urr factuʒ notum in uicino loco quod eſt notum in remoto. h. d. Et pone cãum lineꝛalem ſecundũ Jo. Foꝛe enim papa rephendit epm de negligẽtia cir ca coꝛectionem delicti ſubditi ſui cuius clamoꝛ ad ipᷣm papaʒ ꝑueneꝛat ⁊ qꝛ eps allegabat in hoc igno rantiã papa ſibi ſcꝛipſit ut hic habetur. ¶ Mõ pꝛi mo ar.a maioꝛi de ꝗꝰ de elec.cũ in cunctis p po.oↄtra tex.in eo ꝙ dicit non potuit nõ peꝛueniſſe ad iſtos qui eꝛãt in loco uicinio ex quo pemeuit ad papam qui eꝛat in oco remotioꝛi naʒ ſepe nidemus oppoſitum ꝙ multi de loco remotioꝛi ſciũt qð pleꝛi qʒ nicinioꝛes ignoꝛant.metu ↄꝛij gl pꝛima exponit nõ potuit.i. pſumit᷑ non potuiſſe. admittitur tamen pꝛobatio icontrarium ſicut ↄtra aliam iuris pᷣſump tionem:ita dicit hic nõ.glo.in ſui pꝛin.ex qua iũcto tex.nõ ꝙ ueꝛbum põt nõ ſempeꝛ impoꝛtat neceſiita tem:lʒ pcedat negatiua. cuius ↄtrarium dicit glo.in regula.i.de regu.iur.li.vi.ſʒ dicit illud ꝓcedeꝛe niſi reſultaret abſonus intellectus:tunc enim impoꝛtat pᷣ ſumptionem ut hic:quod diligenteꝛ nõ. quod ſacit ad cõem uſum loquẽdi ⁊ ad dictuʒ teſtis.¶ Cotra He pꝛeſũptionib? pꝛedicta glo. oppo.de.c.ſiqui cleꝛicoꝝ.xi.q.i.ubi ui det᷑ pꝛobari ꝙ ↄ pᷣſumptionẽ iuris nõ admittit᷑ pꝛo batio in Sꝛiuʒ ⁊ nõ ſoluit. Jo.an.dicit ꝙ ibi ſolui foꝛte hᷣ dixit:qꝛ glo.ibi dicit quoſdaʒ dixiſſe ꝙ ibi ẽ pᷣſumptio iuris ↄ quã nõ admitt᷑ ꝓbatio: q̃ illa p ſumotio ſit iuris ⁊? de iure.Ego dico ꝙ ille tex.non repellit ꝓbationẽ Sꝛiam ſʒ excuſationẽ ꝑtis ueꝛaʒ ꝓbationem: ſicut in ſili fit in. c.ad noſtram de teſti. ¶Mtimo glo. queꝛit an pſumptio ſufficiat ad ↄdẽ natiõeʒ. ? Gen det diſtinguẽduʒ tres ſpẽs pꝛeſumptio nis: nã quedã eſt temeꝛaria ⁊ h repellitur: quedaʒ ꝓ babilis:⁊æ hec inducit qñʒ expurgationem. quedam uiolenta:⁊ h̊ inducit qnʒ ſufficientcʒ ꝓbationem ad ſniam. ¶ Et aduene q; glo.nõ declarat tibi qn ſuf ficiat ad purgationẽ indicendã uel ad ſentenui: nec declarat qn ꝓbabilis dicatur ⁊ qn temeꝛaria uł uio lenta. Jo. an. etiam tranſit ponendo ſolum quedam dicta Inn. in. c. qꝛ ueꝛiſimile infra.e.ti. ubi ultra ea que dicũtur hic dicit ꝙ eſt pᷣſumptio iuris ⁊ de iure que nõ admittit ꝓbationẽ in ↄꝛiuʒ // Item iuris tin cui ſtat᷑ donec ↄꝛium ſit ꝓbatum. Oꝛobabilis vo qñʒ inducit ſe niplenã ꝓbationem:de ſen.ex.inquiſi tioni de reſti.ſpo.ſolicite. nʒ ſufficit ad purgauo nem indicen dam.ij.q.v. pꝛeſbyteꝛ ſi.⁊.j.de purga. ca. ſiquis de gradu. Onʒ requirit ꝓbationem ſe .cff. q me. cã nõ eſt ueuſite. Qnʒ nullã ꝓbanone 5 ſe admittit: niſi fama ucl alia circũſtantia ſu õ ipaʒ: ut in pal. c. qꝛ. Qnʒ refundit ꝓbationem in reũ C. de ꝓba.ſiue:⁊ de h.j.ut ecce.bñ.c uno.uãcoq; ſecum adducit ſniam.j. e.illud ⁊.c.las ſupꝛa.e.affeꝛ te. Idẽ in effectu do. an. hic ideʒ quod glo. hic nõ. glo. in. c.i.ſemꝑ.ij.q.i.⁊.c.oues.vj.q.i.⁊ in.c.qixit xxxij.q.i.ibi tñ glo.utitur ueꝛbo ſuſpitione:⁊ ſic ui detur uelle ꝙ idẽ ſit pſumptio ⁊ ſuſpitio.Spe.lanꝰ attingit. e. ti. F. ij. a pꝛin. uſqʒ ad fi. dicens inteꝛ cetᷣa ꝙ tz coiteꝛ aſſignentur tres pᷣſumptionũ ſpes:ut hic ꝑ glo.ipᷣe tñ addit qᷓrtam vʒ neceſſariam.⁊ appellat illam neceſſariaʒ que nõ admittit ꝓbat onem in con trariuʒ: que magr̃aliteꝛ appellat pꝛeſumptio iuris = de iure: ⁊ ſic ponit quattuoꝛ ſpẽs pꝛceſumptionis.ſ. temerariam probabtem uiolentam ? neceſſariam. ¶ Eso ante ne laboremus in incerto latins ? dla rius artingendo mãm dico ꝙ multa reꝑiuntur no cabula in hac mã: ut indicium.l.indicia. C. de rei uendi:⁊ dixi in.c tertio loco de proba.ar.ut in.c. forus de v.ſig. Suſpitio:ut in.c.p ſemper.ij.q.i.⸗ in. c. dixit. xxxij.q.i.⁊.l.abſentem. ff.de penis.pi: ut colligitur in. l. iij. F. eiuſdem. ff. de teſti. per. Oar .in lege admonendi. ff. de iureiur. Dreſumptio temeraria:de ſen.ex.inquiſitioni MOreſumptio nõ modica:ut in.c.ſupereo de teſti· reſumptio pro babilis: ut in.d. c. inquiſitioni.Dreſumptio uehe mens:ut in.c.literas.j.e. Mreſumptio uioleta: ut hic in glo. que idem eſt quod uebemens:ut in. c. cũ contumaria ð here.libro.vj.⁊.d.c.literas:ſed igno ramus qñ dr probabilis uel uiolenta æc. Æoo prius attingam preſumptionem iuris.fo hominis. eeneennmn aduertendum ꝙ qn ius diſpõit aliquid ſtatuendo ſupcr certo:quod in in ſe nõ eſt uerum: æ illa appellatur fictio exemplum in.l. una n AN imin i , n dind il ali mmotiſchi aten . oan cisi eNN rngi sn unni n dliierin CCertiocN j N cmm Nannd ntinnini ſe ⸗ nl iin gn⸗ bimnuͦin , lind atitim tnniici ndminteui uunin er itlpient n1 ae⸗ 4 mnctnl aoatfn Fumt rtozenmien vei inan nstigis one din⸗ ſant ittristehtc nend dan⸗ PuritcKores er i aiiictss ſGech dcrn g olatchfüen Comennuedrensttndnis Wneet anen WKaderwnen Cumgimerln ONonnſämniniderdire ſtirnmcämwinn nme Minnmrerilinmaöimn Conßinmicnscnn nnte raisttin m idei it⸗ domtnmniinzi 1 gnmgfintitiire uninlrifmtggni ntnengtclihetir emn e eſirin N 8 N . 1 Nſtlre 5 himringe uc nincrneiſmieifrti ie Keun cccit pſanproinzttt mia imt pomnone in in Inin nti tn zumn ſt nmn /Ptue Gznnchaſengeni Pbuomn kinai non de it o lane Oijfier n nen inddcenn i. orſoniaſr ceenn 2 ianss 4e guil Qij egnnt dbnmnn f.o ne ci o aſie Oiy mli phmmn aImmt uſ amm ain mniſtmmu ſrz in i alct O findt ptanamirnil. poa iuet deb r acl iνaÜασ. IMuat ſnian .. ud e c. has ce Ge in cfean co. an. hic idq qned go. ti ö⸗ 1clenp iſicces Ngitnc lt glibini go uimn wdo ſhliger icn clegide ſt iungio ſiſgni D. nl ren iahm ſchntidand öte aighenn es Pmmword Re iethdinihen Bnucſmnamt n õs Tr. easkdiierd Nlt wompror⸗ wusKunnilteen esinhi or ure: 1 ſ Pont Aandnd C Awrt: 1 n icktumt n n Node anen Nrode nmen (n ſe hboremus in henu Ue ns nandig nuin , 74 5 tio:wr in. l⸗ ſms de v Olſßnil ntanfiü ucdmld g. 4. an cer C. de.rei vxo.ac.ubi ius fingit mulierem dorem ſi bi fuiſſe ſtipulatã:cui in ueritate non fuit ſtipulata: 2 ̊ fac ius.Qnʒ in fauoꝛẽ alicuius:⁊ de hᷣ ibi ĩ gl. 7 peꝛ doc.in.c.is qͥ de ſpo.Onʒ ius pᷣſumit ſuꝑ in ceꝛto ex aliquibꝰ piecturis:æ h duph. Qnqʒ. enim ius pꝛeſu nit ĩ tãtũ:ꝙ ſuꝑ illa pſũptõe ſtatuit aliqᷣd ac ſi ueriſſimũ eſſet qdðᷣ pᷣſumit.exemplũ:in.c.is qui de ſpon.ubi dr:qð ſiquis cognouit carnaliteꝛ ſpon ſam de futuro pᷣſumitur qð ſecum tũc noluerit con traheꝛe mr̃imonium peꝛ vᷣba de pnti: nec admitti tur ꝓbatio in Zrium:æ iſta appellatur magẽalit pꝛe ſumptio iuris et de iure. AUnde ſcias ꝙ iſta nõ ſũt uocabula iuris:ſʒ magfralia ut ſupra ſẽtit ſpe.ubi S ⁊ gl.in.c.ferrũ.l.di.⁊ ut plurimũ qñ ius ĩducit hãc pᷣſumptõem expꝛimit̃ ꝙ nõ admittat᷑ ꝓbatio ĩ Zꝛiũ ſz idem dic tu qñ h̊ nõ exprimit. dũmõ ſupeꝛ ſua pᷣ ſu nptione ſtatuit:ut ꝓbatur in aui.ſed iam neceſſe .C. de do. an nup iunctis doct. dictis ibi ? glo.oꝛ dinaria in coꝛpoꝛe. unde illa aut. ſumitur. Enʒ ius pſumit aliquid:ſed ſuꝑ ſua pᷣſumptione non firmat in tantum pe les:ut ſuper illa certum quid ſtatuat: ? illa appellatur ſimpł: pſumptio iuris:⁊ cam ſẽꝑ admittit᷑ pbatio in Sꝛium:ut dicit glo.⁊ bene in.d. .c.ferrũ nõ.in.d.c.is qui. Qnqʒ tñ ius exigit ſtꝛic tioꝛcm pbationẽ uno caſu quã alio:ut in.c.qꝛ Viſile .j. e. z.c.ſuꝑ hoc de renũ.⁊ in.l.non eſt ueriſile. ff. quod me.cã. Qnqʒ vo nõ pᷣſumit in tm ut reqrat ꝓbõem in õoörium:ſed ſolũ exigit ut ĩdicat purgatio .ij. q. V. pᷣſbiter ⁊ in.c.ij.de purga.ca.⁊ in h̊ nõ põt dari ceꝛta doctꝛina:ſed ſeꝛua legem fᷣm quod diſpo nit: ar. in. l. ꝓſpexit.ff. qui æ' a qui.⁊.vVi.q.ðiij. ſcrip tum eſt in. l. enio ad fm.ſ. pſumptõem hoĩs: 7 appello pſumptõem hoĩs qñ iudex ex aliquibꝰ cõ iecturis aliquid pꝛo uel ↄ aliquẽ ſen in aliqua cã pᷣ ſu nit ubi ius ſopecificc aliquid nõ pᷣſumit. pone exẽ plum in. c. afferte S. e. .iiij.q.iij.ſi teſtes et in.l.iij. .ff. de teſti. ubi dicitur: ꝙ iudex dʒ ſui animi motuʒ infoꝛmaꝛe ex argumentis ⁊? teſtimonijs:que ꝛei apti oꝛa eſſe ↄpit ⁊c̃.fac̃.c.cãm de ꝛe iudi.⁊ melius.c.in pñtia de renun. Cum enim iudex non poſſit peꝛdu ci ad ueram ſciam facti per aliquẽ ſenſum coꝛpoꝛeũ niſi factum eẽt notoꝛium ꝑmanẽs:oʒ ꝙ adducatur ad firmam cꝛedulitatem ex pſumptionibus:que qui dem pſumptiones cãnur ex multis coniecturis et ex dictis teſtium. nam indici nõ ↄſtat ut teſtes ueꝛũ dicant:⁊æ maxime qn ſunt ↄꝛij:ſed ex multis argum tis ⁊ piecturis.̊ͥ pᷣſumit iõ diẽ lex:ꝙ animi ſui mo tum iudex infoꝛmaꝛe dʒ ex aꝛgumẽns ? teſtimonijs que rei aptioꝛa eẽ comperit ⁊ vo ꝓximioꝛa.nec.n. ad multitudinẽ reſpici oʒ:ſed ad ſincerã teſtimonio rum fidem ⁊ teſtimonia quibus potius lux vitatis aſſiſtit: ⁊ h hnitur in.d.c.ſi teſtes.iiij.q.iij.⁊.d.l.iij. .ff. de teſti. æ a ibi dicit glo. iuncto tex. ꝙ ſi teſtis ci 1o rũdet ẽ pᷣſumptio ꝙ ſit mẽdax.ſi vo ẽ moꝛoſus pſumitur dubitaꝛe ut hẽtur. v.q.vV. J.ſed aliud. Et Inno. in. c. quoniã õᷣ de ꝓba.dicit.qꝙ ſi index per pendit teſtem uacillaꝛe nõ dʒ ſequi dictum ſuum ⸗z iuriſcõſultus in.d.l.iij.dicit iudici:tu magis ſci po tes quãta fides ſit teſtibus adhibenda.q.d. ꝙ ſuꝑ B nõ põt dari ceꝛta doctrina:ſʒ ex narijs cõieciuris ¶ Quanto iudex pᷣſumit pꝛo uel õ teſtes.nam pſumptio non ẽ aliud quã quedã ſuſpicio que cãtur ĩ animo iudicis uel cuiuſcunqʒ ex uarijs ↄiecturis uel argumentis ſeu indicijs: æ fm ꝙ ↄiecture uel argumenta uel in dicia urgent cãtur firmat᷑ uel augmẽtatur illa ſuſpi cio.ſi enim indicia ſeu argumenta eſſent temeraria: utputa ꝙ fuit uiſus clericus loqui cũ muliere nulla alia piectura exnte nis pᷣſumeꝛe adulteriũ:certe ma le pſumis nõ eni ex hoc dʒ cãri aliqua ſiniſtꝛa ſuſpi cio ad hoc quod nõ.xi.q.iij.abſit ⁊ ſi de facto cau ſaretur illa eſt ſuſpicio ſeu pᷣſumptio temeraria:de quo in.d c.iquiſitioni. Si ueꝛ0 piecture aliquatenꝰ urgent.puta ꝙ fuit uiſus ſepe ſecũ in ſecꝛeto confa bulari ? utxerqʒ eſt iuuenis:tũc cãbitur ſuſpicio ſcu pᷣſumptio ꝓbabilis: ar.xxxi.di.clericus ſolus non tamen adducit iudicem ad cꝛedulitatem ut cũ ꝓpter B ſolum de crie adulterij condẽnet ſʒ ꝓcedet ut ha betur in. c.ij. de coha.cle. Item poſſent eſſe alie cõ iecture magis urgentes:ita ꝙ cãrent ſuſpicionem ſeu pᷣſumptionem magis uehementẽ:æ tũc ꝓcccẽt ad magis grauia:puta ad purgationem indicenda Qñqʒ etiam ad ſuſpeſionem a beneficio ⁊ officio donec ſe purgauerit: ut in. c. inteꝛ de pur. ca.?æ qðᷣ nõ Jo. an. in c.i.de accu.li.Vi. Quandoqʒ coniec ture ſunt ſtrictiſſime æ urgentiſſime:ita ut uix ipſe reus audeat diffiteri delictũ:⁊æ tunc cãtur tanta pre ſunptio ꝙ adducit iudicem ad cꝛedulitatem 2? fere tur ſententia contra eum de ipſo delicto:ad h.c.p terea de teſti. c. afferte S;. e.? bo.tex.in.l.ſciant cun cti. C. de ꝓba.canoniʒata.ij.q.viij.ſciant uide bo na exẽpla ꝑ Jo. an. in Spe. in addi. ti. de ꝓba. G. uidendum. v. xiij. dixi pleniuſ in. d. c. qui teꝛtio loco ubi ui de Ex quibꝰconclude ꝙ non põt dari ceria doctrina quando pſumptio ſufficit ad ſniam quan do ad ſemiplenam ꝓbationem:quando ad indiciũ ſeu toꝛturam:qn ad pugatõem indicendam:qn ad ſuſpenſionem beneficij ⁊ officij uel ad ſiles effectus ſed iudex ex ſuo bono ⁊ equo iudicio ex uarijs cõ iecturis arbitrabiiur h̊ ut in iuribus ſuꝑius alle.= ſi male arbitꝛabituꝛ coꝛꝛigetur factum ꝑ iudicẽ op pella ionis:iux nõ.in.c.pretcrea preall.?⸗ ꝑ Inno. in.d.c.qm contra. Ex his etiam concludo nõ curã dum qua iter appelletur ſuſpitio uel preſumptio: an .ſ. uebe nes an ꝓbabilis an uiolenta an neceſſaria ⁊c̃.qꝛ hec ſunt potius uocabula magiſtralia quam iuris.aſſumunt enim ſibi nomen ſecundum ipſaruʒ potentiam.nam appellatur niolenta illa que ſufficit ad ſententiam: quia quaſi uiolenter trabit iudicem ad credulitatem. Vehemens dicitur: qꝛ in tm urget quod uehbemter facit iudicem ſuſpicari õ ꝛeum.j.e. littera. Drobabilis quaſi proba ſeu recta.i. iuſte cãta ⁊ non temere:ł quia reddit factum.uerſimile n tamen ita uiolenteꝛ ut ſufſiciat ad ſentẽtiam. uid ad hoc bo.glo.in.c.inſinuatum in fi.de ſimo.Sed ut dixi ſupra non cures tu de his nominibus ſiue uo cabnlis.imponas enim quod nomen nuis: ſed conſi dera qualitates ? potentias æ circunſtantias con iecturarum ⁊ ſecundum illas inducetur effectus: iõ dixit Inno. iu.d. c. quia.j.eo. in fi.q quidam ap pellant uiolentas preſumptiones quas alij debent g. pꝛobabiles:ſed in h̊ non eſt uis niſi in Fbo fm enʒ: 7 diſputatio de uocabulł ẽ peꝛtinacibus reliquenda: ut ibi nota. Inno.⁊ glo.ſuper ica infoꝛciati.q.d. quod non eſt fienda uis qliter nuncupet non enim hẽmus iura que dnit que ↄiectuẽ inducunt pᷣſũptõʒ uiolentam ⁊ que ꝓbabiẽ ⁊ que uebemtem: nec 44 oꝑetur nehemens qͥd ꝓbabil.nã uarij effectus cant fʒ ꝙ ↄiecture urgent: ut colligit ex iuribus ſuperiꝰ alt. qnimo glo.æ doc. non ponunt uehemteʒ pᷣſũpti onem pro ſpe diſtincta ut in hac glo.⁊ in alijs ſuꝑi us allegatis:quia forte cõprehendere eã uoluit ſub niolenta:ut ſentiunt doc.j.e.litteras. Sʒ nos nice mus quod uehems non ſẽper ſufficit ad cõdẽnatõʒ ut pʒ in.c.inter de pur.ca.⁊ in.c cũ contumatia de hẽ. li. Vj. ⁊..c.litteras:gꝰ theõica illa ñ eſt bõa:⁊ ſic eſſent quinqʒ ſpẽs:nec propterea potes ex iure col ligeꝛe quid oꝑetur nehemẽs ſuſpicio:gꝰ dic ꝙ feꝛe infinite ſunt ſpẽs pᷣſumptionis ſicut ſunt coniecture ex quibns ipᷣe pſũptiones inſurgunt.¶ Ex ſupius dictis ⁊æ his que dixi ĩ. c. affeꝛte S.e.et.c.tertio loco de pꝛoba. põt capi ſatis ſufficiẽs doctrina circa ma teriam iſtã. Et ſcias ꝙ pꝛeſumptio quãdoqʒ ſumit ex facto de pnti:qnqʒ ex facto de pᷣterito ⁊ niriuſqʒ tpis tripliciteꝛ.nã ex pnti circa pñs ita circa pꝛeteri tum ⁊ circa futurnum. Itẽ ex facto de pᷣterito pꝛeſũi mur qñʒ circa pᷣterita qnʒ circa pꝛeſentia qñqʒ circa futura:de quo uide glo.cum iuribus in ea alle.i.c. ſe. ⁊ in.c.cuʒ ꝑ belicam.xxxiiij.q.ij.⁊.c.ꝑuenit.xvViij di.⁊.c.multis.xliiij.di. Brene eſt ⁊ in effectu Cribam. intendit ꝙ ex pꝛeteꝛitis pꝛeſumitur circa futura.⁊ pone caſum lit teralem nt dixi in pꝛecedentibus capitulis. eo ta primo quod diu negligens in preterito preſumũ quod erit negligens in ene bor diẽ Gof. quod qui negligentur ſtuduit in iure canonico pꝛe ſu mitur ꝙ ſtu debit negligenteꝛ in iure ciuili ⁊ econ nerſo. ¶2.no 2 prelarus non teneĩ ẗ aſſidue mo nẽ peruerſi um ⁊ negligetẽ.ex qꝰ uehemter pᷣſumit ſe non ꝓfectuꝝ.dʒ enim tũc tacẽ: ne mittat margari tas int᷑ porcos:uide ad h bo.tex.in.c.qn.xi.q.iij.⁊= in. c. epheſis.xlij. di.¶ ʒ.nota ibi apparet iuncta glo.fi.quod id qð pſumit᷑ poteſt dici apꝑere:ad idẽ bo.tex.S.c.ꝓx.⁊ uide ad mãm quod ibi dixi Gl. i.ponit duos intellectus ad tex.primus eſt melior ⁊ pꝛo eo facit.c.qñ ⁊.c.epheſis õ alle.Glo.ij.pc nit triplicem preſumptõʒ ex pnti ⁊ tripliceʒ ex preterito: 2 pꝛo expeditõe qro h̊ dicit᷑ pᷣſumptõ ex pret᷑ito cir ca futura:nũquid alijs modis eliciat pſumptio.glo. ſndet ꝙ ſic.nã pᷣſumptio qñnʒ elicit ex fẽo de pñti. qnʒ ex fẽo de pᷣteꝛito pꝰ cau triplicit᷑. naʒ qñʒ ex pñ ti circa pꝛeſens.pone exempluʒ.ſiquis de pnti eſt cꝛi minoſus pᷣſumit᷑ ꝙ accuſat non bono ʒelo: ideo re pellitur.vi.q.i.qui cꝛimẽ ⁊ in.c.i.de atcu.quãdoqʒ pſumit᷑ ex pnti circa pᷣteꝛita. exemplũ ſi mulieꝛ nupta allegans maritum captum ⁊? moꝛtuũ alteꝛi nupſeꝛit: ſi poſtmodum audito de uita primi mariti non rece dit incontinenti:de ſecũdo pꝛeſumitur ꝙ cauſa incõ tinentie tranſiuit ad ſecundas nuptias:ut in.c.cnʒ ꝑ bellicam. xxxiiij.q.ij.Onʒ ⁊ irio pꝛeſumitur ex pnti ¶ De pꝛeſũptionib circa futura. exemplum ſiquis de pñti eſt negligens ſeu cõtinens pᷣſumitur ꝙ talis eꝛit in futurum: ut in .c.ſiquis diaconus.l.di. ¶ Fo cãu pꝛincipali induci tur pᷣſumptio ⁊ triplꝛ. qnʒ enim ex pꝛeteꝛito circa p teꝛitum. exempluʒ ſi incontinẽteꝛ aliqua mulieꝛ uixit nõ pſumitur ꝙ fueꝛit maritata. xxviij. di. quia ſunt culpe.quãdoqʒ ⁊ fo ex pꝛeteꝛito pꝛeſumitur circa p ſens: ut ſi queꝛitur de fama alicuius.naʒ pꝛeſumitur quis bonus uel malus ſm uitam de pꝛeteꝛito: ut in .c.m ↄnachus nouitius. lxxvij. di. facit quod nõ.i.l. fi. ff. de queſtio. Qnqʒ ⁊ tenio ex pꝛeteꝛito pꝛeſumi tur circa futurum nut hic ⁊z nota hanc glo.⁊ idem in effectu nõ. in. d. c. cum ꝑ bellicam pᷣalł =. c. peꝛuenit .xviij. di. æ.c.multis.xliiij.di.⁊ faciũt hec ad queſtio nem: quidam fuit minatus cuidã de ꝑcutiendo euʒ: demũ fuit ꝑcuſſus ⁊æ neſcitur a quo: queꝛitur an ſir pꝛeſumendũ ꝙ fueꝛit ille qui minas itulit.⁊ nidetur ꝙ ſic: qꝛ ex pꝛeteꝛito pᷣſumitur circa pñs: ut pʒ ex pᷣ dictis.dic ꝙ bene inducitur pꝛeſumptio contra euʒ: nõ ta nen ſufficit ad condẽnationem: quia in crimia li debent eſſe pꝛobatões luce clarioꝛes.l.ſciant cũcu C. de pꝛoba.canoniʒata.ij.q.viij.dicit tamen ſpe. in ti. de pꝛeſump.S.ij.circa fi. ꝙ talis pꝛeſumptio ſufficiet ut ſupponatur toꝛture:quod nõ. ⁊ uide ibi latius æ quod nõ. in.c.auditis de in inte.reſti.⁊ i.c. auditis de pꝛeſcꝛip. Cius. E . zus. Effi Bia neꝛiſimile. o⸗ die tio requiritur ab illo qui pꝛobare uult qð Ron eſt ueꝛiſimile., diuiditur. nam pꝛimo ponit cãam finalem.ſecundo pꝛouiſioneʒ.teꝛtio pꝛouiſionis cau ſam unpu ſiuã ſecunda ibi pꝛouideas.teꝛtia ibi quo niam. ¶Non pꝛimo iſtum tex. contra peꝛmutan tes beneficium tenue cum pigui. pꝛeſumenda eiʒ eſt talia peꝛmutatio fraudulenta æ ſimoniaca cum non ſit ueꝛiſimile ꝙ ſine cauſa reſignet quis bencficium pingue pꝛo tenui: ar. hic ⁊ in.c.ſupeꝛ hoc de renũ. facit quod le. ⁊ nõ.in.c.ij.de renun.lib.vi.puto ta men ꝙ bec ſola pꝛeſumptio non ſufficiat ad ſenteri am pꝛ feꝛendam: ſed pꝛeſtat legitimam cauſam inci cendi purgationem ſeu aliteꝛ pꝛocedendi: arg.in. c. inteꝛ de pur.ca.ſed ſi adeſſent alia adminicula pote rit ſententia feni.exemplum peꝛmutauit quis bencfi cium pingue cum nepotc iuuene habente tenue.hic enim concurrit ſuſpicio ſanguinis ultra tenuitatem beneficij:ar.x.q.ij. hec uſus pꝛeſtatio maxime ſi al teꝛ eꝛat ſenex. ⁊ hoc uidetur uelle Jo. an. in dicto.c. .ij. de renun.li. Vi. licet contrarium uelit Jo. de lig. in. c.i.de cle.non reſi.ſed pꝛimum puto ueꝛius.⁊ qꝛ ualet ar.a communiteꝛ accidentibus: ut dicto.c.i.et com nuniteꝛ uidemus ꝙ iſta fiunt in fraudem. bec puto ueꝛa: niſi ſit alia pꝛeſumptio iſtaʒ excludens: utputa quia non poreꝛat ſecure moꝛari in beneficio pingui uel alia ſimilis: argu. de renun. ad ſupplics tionem ⁊. vij. queſtione.i. paſtoꝛalis.¶ Secundo nota ⁊ tene menti:ꝙ licet õ pᷣſu⸗ noriõe; iuris admit tatur ꝓbatio:ut hic ⁊ dictum fuit Sᷓ in.c.qto: tamé aggrauatur ꝓbans durioꝛibus pꝛobationibus quã do ueiſimilitudo eſt ð eum. Unde ſcias ꝙ quãdo neꝛiſimilitudo eſt tanta ꝙ non admittit pꝛobatione; 11 onf imenln c cnie 9 de te, a inen 1, codc e nun au nuintie rqvare ur Nl adnhn de caten cnd Rntien c ananant n Gan. mwfrieqtaieikle oAegonnot M hiencentun minrſapmmiſttmn in r omnue immi idd /n mlxorf r un n ni enonnocecohhbinnone menonmmn nenacomlerun aun er dinon Ninn Yoengtdigiſtunand 4 Ghcherdapoſninterrodann n Nlilid ragsubcenddnnt unmd thnionenconranfmnan & Cacisrmwinctddind wi GNGdrn eercionder Rn CüdokKonkuenm. rüſamnoſcnchthmmen Cimmnäntanith Nwnn i⸗ muliagnin n IInnlben, ſannn iuftnr ni n: unmnonditan jlelinir Pubitneſend Nroſen ne lei⸗ D e D ii o ons Bõ ſah lien poni onwen . . olanen emobatoes luce Chnors litnin ramnnni lini Nrinmd ſiſcnaff gnis in 4 a n ſopponnn vmme glod ee⸗ mug ? o in c Ans gein lle r algs de rſan, venſimile As Moꝛ ſlt Io nyuſiur cbilo u ovtare ut ct toenſimik, dindmr. um uno pvonr cin n. aundo oronſone, eno ovoliſonis au non ui ſerunds bt prouidens lennn idlene .(Monn pruno ſun ex. Cond emn nmm inwe cum pigni. Peunenen d pemumno faNddena1 Nnoniada nnn cbmmie g ſe nſa ſcne isdenflnn 3 NA NoAK. 1 0 Aerenun d dn en , der a Paſanndnd Nn uſfcan, õ n ſorncan Kü cendi porganonen ſeh iuapwdclacii⸗ interde hl. 1ſei Adeſen ain lma, mſammufn amnim en ten otc invene orel,. n pngve un npor vene tamt ſuſpicio ſngunbin⸗ tencſcje. r . bet uſus pucſicti el cmer ?boc videtur vele Nn 4 4 enun. i. V. iet contlariumn de.non eſteſed pununpi 11 41. comn (. in Zrium:ut in.c.filij de hcreti.li.vj.? hoc puto ꝓ cedeꝛe ubi ius exprimit. ſicut facit in dicto.c.filij. uel ſuper illa preſumptione ſtatuit:ut dixi ſupra.e. quanto:alias ſemper admittitur probatio in con trarium licet exigatur ſtrictioꝛ ut hic. Qnandoqʒ neriſimilitudo eſt maxima:æ tunc non admittitur pꝛobatio in contrarium niſi precedat prius aliqua cauſe cognitio:ut in.c.ſuper hoc de ꝛenun. Nuan doqʒ ẽ ueriſimilitudo magna non tamen maxima.? tunc ꝓcedat iſte tex. ut admittatur pꝛobatio:ſed de bet eſſe clariſſima:ſicut in cauſa criminali:ut hic ⁊ ĩ .l. non eſt ueriſi mile.ff. quod me. cã.? hec nõ. facit etiam qð le ⁊ nõ.in. c. ſollicite de reſti ſpo. ¶Mö5 ꝙ contra teſtes deponentes contra ueriſimile eſt pꝛeſu mptio falſitatis: æ ſic non faciunt fidem. niſi ſint tales de quibus non eſt ueriſimile ꝙ debeant deierare:uel niſi habeant aliquam preſumptionem ſecum: puta famam nel quid ſimile. ¶ Oppo. ⁊æ ui detur ꝙ alio reſpectu non ualuerit hec permutatio quia non interuenit auctoꝛitas epiſcopi.. de re. permu.queſitum cum ſi.ſoł.intelligendum eſt ſecun dum doc.ꝙ hec auctoꝛitas etiam. allegabatur: ſed non eſt ueriſimile ꝙ hec inteꝛceſſiſſent:ſed falſo ma do allegabantur Llud quoqʒ. Galus .PWer noĩationem co abitationem 7 famam ꝓbatur coniugiũ maxime ſi appareant inſtrumenta dotalia. ita ſum mat Jo an. que ſummatio iudicio meo omnino non colligitur ex iſto tex.tum quia in iſto tex. nulla fit mentio de cohabitatione nec nominatione ultra inſtrumenta dotalia:tum quia per dictionem maxi me ſentit JYo. an. q; abſqʒ inſtrumento dotali fuiſ ſet hic per alia poſita in tex.probatum matrimoni um:ideo magis inherendo littere ſummo ſic. er cohabitationem diutinam famam de matrimonio 2 contractibus matrimonialibus ac alia adminicu la probatur matrimonium. hoc dicit. Communis dinuiſio. ſecunda ibi uerum. C H. pꝛimo expreſ ſum in lutera:ꝙ ſola cohabitatio maris ⁊ ſemine etiam diuitina non inducit pꝛeſumptioneʒ matrimo nij:æ quod plus eſt etiam ſi maſculus ſit ſeꝛuus ⁊ ſe mina libera. nam pꝛima fronte uideꝛetur contrari umn: cum non uideatur ueꝛiſimile ꝙ libeꝛa uelit co habitare ſeruo preteꝛ affectum coniugalem:cum nix reperiatur aliqua que cum ſeruo uelit etiam matri monialiter cohabitare. infra. de coniu. ſer. quaſi peꝛ totum. ſſed ratio decidendi in contrarium: eſt quia cum matrimonium ſit magnum ſacramentum æ ma ximi preiudicij non debet iudicari ex leui preſump tione:ar.in.cap.litteras.j.e.⁊ in.c.licet ex qnadem ſupꝛa de teſti.? de hoc aliquid.j.ſnꝑ glo.in.v.nxo rem ſuam. ¶ Secundo nota caſum in quo ſeruns poteſt eſſe in iudicio nomine pꝛoprio ⁊ pro iure pꝛopꝛio ſcilicet cauſa petendi uxoꝛem ſuam. In iſtis enim ſpiritualibus non curatur dominica po teſtas:ſicut nec patria:de iudi.ſi annum lib. vi.⁊ in capitu.i.?æ quod ibi nõ.de coniu.ſer.⁊ de materia in.l.uix certis.ff.de iudi.⁊ in.c.non eſt.j.de ſpon. ¶ S. ribã. O viſile Parto nota ibi uendicans:quod maritus po teſt uendicare uxoꝛem:⁊ ſic uidetur quod maritus habeat dominium in uxoꝛem:cum rei uendicatio non competat niſi ratione dominij.l.i.⁊.l.noſtrum ff.de rei uendi. æ nõ.in.c examinata de iudi.in cõ tꝛarium facit.l.ſi nxoꝛem.C. de condi.inſer.ubi di citur quod mulier eſt in poteſtate patris æ matri: ideo dic ut infra latius dicam. (Wotbi⸗ apertiſſi mum quod inſtrumentum donationis propter nup tias licet in eo enuncietur matrimonium non ta men per hoc pꝛobat matꝛimonium ſine alijs i niculis:de quo infra latius dicam. M. ibi de ſponſaſſe. nec deſponſaturis ⁊c̃.quod licer uolun tas ſemel fuerit poſita.⁊æ pluries ꝛepetita tamen per uarias pꝛobationes ſeu coniecturas poteſt pꝛoba ri mutata. ¶ M. ibi more illarum quni panes æc. quod preſumptio ſurgens ex ſigno tollitur ſi pꝛo batur illud ſignum equiuocum ad plura ¶ Ex quo colligitur quod ſignum equiuocum ad plura nec pꝛobat nec preciſe preſumptionem facit pꝛo altero tantum:facit capitu.in preſentia de pꝛoba/⸗äEcon trario nero ſignum ad certum quid reſtrictum pꝛo bat uel ſaltem pꝛeſumptionem magn in de ſi gnato:fac̃ capitulo dilecto ð pꝛebe tẽ ex hoc ⁊ ex tex.nota quod delatio anuli in muliere alio non pꝛobato eſt ſignum matrimonij. pꝛo hoc.xxx.q.v. femine ubi ponitur textus quare uxoꝛi datur anu lus a maꝛito:æ quare ponitur in quarto digito. ota in nerbo uerum quod in pꝛobatione ma trimonij ubi uere pꝛobationes non ſunt pꝛeceteris attendenda eſt fama nicinie: ⁊æ ſic babes caſum in quo fama pluꝛimum ualet. ¶ Mota ibi in lecro et in menſa ⁊c̃.duo ſigna ad pꝛeſumendum matrimo nium inter uirum ⁊ mulieꝛem:ut quia uir tenet eaʒ in lecro ⁊? in menſa ut nuxoꝛem. Ex quo infert do. an. quod ſi maritus tenet uxoꝛem extra lectum ſu um et menſam non tractat eam ut uxoꝛem:et poſſet uxoꝛ uirum conſtringeꝛe ut eam in predictis et ali is tractet ut uxoꝛem:quod nota.et adduco capitu. ex parte de ſponſa.et quod nõ. in capitulo.ij. de coniu.le. et uide glo. in capltulo mamifeſtum. xxxiij. .q.vV. que uult uxoꝛem non poſſe inuito marito uo ueꝛe ut iaceat de nocte cum camiſia:quod non eſſet ſi uxoꝛ non teneretur ſecum iaceꝛe: et ſi tenetur uxoꝛ: ergo et maritus cum quo ad carnale debi tum non iudicentur ad imparia in capitulo gaude mus de diuoꝛ.et facit deſcriptio matrimonij que ſequitur in littera:ibi indiniduam uite conſuetudi nem retinens 7c. ¶ Mota ibi ſeruiat affectu con iugali:quod uxoꝛ tenetur ſeruire mariio. ⁊ alibi dicit textus quod eſt pene famula niri. ut in capiimn. hec imago.xxxiij.q.vV.ſed iu pondera litteram que qualificat hoc ſeruitium.ut ſcilicet debeat ſeruire affectu coniugali.et ſic non ſumitur ſimpliciter. Agd que autem teneatur uxoꝛ uide quod ſatis dixi in capitulo litteꝛas de ꝛeſtituti.ſpolia. Antequam glo. iuxta oꝛdinem attingam expediam intellecium 2C uerio igitur primo per que pꝛobatur hic matrimoniũ cum fiat mentio de inſi?o donat. pro pieꝛ nuptias in quo nominabant ſe oiuges Itẽ de delatione anuli:æ Dapa ſender è in talibꝰ fama nicinie magis dʒ atrendi.æ pondera uerbũ magis: quaſi ſola fama nõ ſufficiat. ſo.gl.noſtra tangit itel lectum hui. c. in. v. locis.pꝰ in. V.nõiationẽ ⁊ ĩ.v. donationem ⁊ in. v. ſi fama. ? in. vV. uxoꝛem ⁊ in. vV. pſert:ſ nullibi iudicio meo declarat ꝑfecte ĩtelleciũ hꝰ. c.nã in. v. nõiationẽ ſolũ dicit ꝙ nõiatio pꝛeſũp tionem inducit: ſed nõ ꝓbationem. In. v. donatio nẽ dicit:ꝙ inſtim donationis ꝓpteꝛ nuptias induce bat pꝛeſumptionẽ:ſed non plene ꝓbat:oꝛ nõ fuit fa ciñ ſuꝑ mẽimonio ꝑ.l.nʒ ſine nuptijs.C. de nup. In. v.ſi famã dicit:ꝙ ſi fama ꝑ ſe ꝑlłe ñ ꝓbat: ſed cũ alijs admĩculis ſeu pſumptionibꝰ nalct:qꝛ q̃ n ꝓ ſũt ſingula ⁊c.ſʒ ñ exprimit qlia debẽt eẽ alia admĩ cula ſeu pſũptiones.in vᷣbo uxoꝛem cicit. ꝙ ſola co hitatio ñ ꝓbat mr monium In. v. pſertim dicit ꝙ; fama cũ alijs ſufficit hic ẽt ſine illo inſir̃o:ſʒ nõ dicit cũ quibꝰ alijs forte habuit reſpectũ ad cohĩtationẽ 2 deletationeʒ anuli. Alia eim hic nõ allcgabanĩ pᷣt inſtrẽm. Mominatio vo h̊ nõ ꝓbatuꝛ exẽpla inſtim. 2 ur̃ gloſator magis in iſta glo.qᷓ; in qualʒ alia ani mũ ſuũ expᷣmeꝛe.ſʒ certe ſi bũc intellectum habuit ñ ꝛecte ſẽſit.pꝰ qꝛ ̊ lectura ñ ↄgruit le:que lʒ ponat in fi. Ybum pᷣſerrim n tñ ꝑ h intendit excludeꝛe tota liter ꝓpationem inſtꝛi:ſʒ innuit q tunc mayie e attẽ dendum:ſi fuit confectum ab co ꝗᷓ ſuum cfficiuʒ cõ ſueuit diligẽter exerceꝛe. Item n ur nera in ſe ut ſo la cohitatio cũ fama ſi fficiat:qꝛ ex h̊ ſccueren ꝙ ſola fama ꝑ ſe ſufficẽt:cũ cohitatio nichil ꝓbet. Itẽ eſſent ꝓbationes nimis fꝛagiles ad tim negm ꝓbã dum.⁊ nullibi ̊ ꝓbatur:immo nt dii h ſia in fi.in nuit Srium. cum ponderat inſſm:⁊ h̊ ad pᷣmum in tellectum quem ſentit glo.ſʒ eam ſaluando poſſet di ci ꝙ ponderauit ultra famam cohitationcʒ diutinã noĩnationẽ cõiugaleʒ:delationẽ anuli.⁊ h ſans uidẽ tur ſufficeꝛe ſine alio inſiꝛo: ut ex·.dicencis paiebit ¶ Secundus intellectus colligitur ex dictis Inn. qui dicit ꝙ licet fama plurimuʒ adiuuct: in per eo n iu dicaꝛetur matrimonium:ſed ꝓpter inſtrumentum quo ↄtineruꝛ donatio ꝓpter nuptias in quo ſe ſe cõ inges nominabant. Donatio eim ꝓpter nuptias lo cum nõ hʒ niſi ubi eſt matrimonium.j. de do. pꝰ di uõ. reſti. ? ſi neceſſe. Hec ob. ꝙ obijciebatur inſtm in fraudem conceptum:qꝛ h̊ nõ ꝓbatur nec pſume bat᷑ ex quo notarius ↄſueuit ſuum officium fideliteꝛ excercẽ.hᷣ tñ limitai fᷣm alios ⁊ bene fᷣm eum:ut in ſtrumentũ dotis ⁊? donationis ꝓpter nupt as ꝓbʒ miimoniũ:ſi ñ agit᷑ de piudicio alterius mẽimonij: als ſecꝰcũ vᷣba ſt᷑ neceſſaria ad ↄctum mr̃imonij ex pᷣmẽtia ↄſẽſum ð pnti.j.de ſpõ.tue. Kramnenas pꝰ hũc intellectũ anq; deſcẽdamus ad alios Hoſti. dicit ꝙ ꝑ ſolũ inſtim dotis h donationis ꝓpt᷑ nupti as n ꝓbat᷑ mꝛimoniũ ẽt ſi nõiarẽt ſe ibi coniuges:al legat.l.nʒ ſine nuptijs quã allegat h glo.q qdẽ in h̊ tenuit idem quod do. an. ̊ nõ ob.l.optimam.C. de contra. ⁊ cõ.ſtip.ubi dicitur:ꝙ ſi in ſtipulatione dẽ ꝙ fuus ticij fuit ſtipulatus ⁊c.ꝙ per h uerba enũti atina ex quo ſunt neceſſaria ad ſtipulationis actum probatur illum eſſe ſeruum ticij.nam ſecundum cuʒ illa nerba enũciatiua ꝓbant enũtiatum ſolum quo ¶ De pꝛelũptionib ad ꝓbandũ actuʒ de qꝰ pncipaliter agitur cũ actus non poſſit ſubſiſtere ſine enunciato.ſecus ſimplicit de enuntiato ageretur. uñ ibi probaĩ᷑ ꝙ ſu fuus ꝑ illa nerba enuntiatiua quo.ad ualiditatem ſtu łe niſ: cum ſine h̊ non ualeret ſtipło. ſecus ſi agẽt᷑ de fuitu te ad alium effectum: ut h. æ dicit ꝙ hᷣ ẽ ſolenis limi tatio ad illam.l.optimã. ſʒ certe ego allego glo. i. V. 2 ſeruũ que aperte hoc uult.⁊ ſic inteligit ⁊ reſtrigit illaʒ l. peꝛ. l. cũ aliquis. C. de iuꝛc deli. ubi ur̃ h̊ ꝓba ꝛi. ¶ Sʒ aduete qꝛ Mal. in aut. ſiquis ĩ aliquo do cumto. E. de eden. referens dem Inn. hic dicit: ꝙ tex.ſing. uẽ in oppoſituʒ in aut᷑.ut fra.fi. .illd quo qʒ iux prin. ubi dicit aperte probari:quod ꝑ inſiẽm donationis propter nuptias inſinuatum probatur matrimonium: ſed ipſe reducit ad concordiam: ꝙ iĩ preiuditium ꝑtium inter q́s conficitur inſiim ꝓbar tale inſtẽm mattimonium: ut in preale. auten: ſed in pꝛeindicium alioꝛum non: ⁊ ſic pꝛocedat dicinʒ In nocen. ſed ceꝛte hoc uoluit in limitatic ne quam po ſtea fecit. ⁊ hanc opi. Hal. uidetur ſequi do Car. hic.ſed hec opi.nunqᷓ;ᷓ mibi placnit: imo de queco contra eam uidetur tex. hic quem iſti reu erentia co ꝛum ſalua non uidentur pondeꝛaſſe. naʒ hic nõ age patur de pꝛeiudicio alteꝛius matrimonij:⁊ concuxie bat non ſoum tale inſtrumentum: ſed etiam diutina cohabitatio ⁊ anuli delatio: æ tamẽ Dapa nõ fuit contentus his pꝛobationibus: ſʒ dixit attendendã ẽt fa nã uicinie.ſi eiʒ ſimpliciteꝛ peꝛ tale inſtrumentũ ꝓ baretur matrimoniũ Dapa mãdaſſet abſqʒ alia ꝓ batione illam cogi. Item in fi. tex. apeꝛte innuit: ꝙ tale inſtrumentum ſolum adminiculetur: pꝛeſeꝛtim ſi eſt confectum ab eo qui officium ſuum diligenter ex ercebat. nec ualet ſi dicatur ꝙ inſtrumentum h̊ erat nicioſum: quia hoc fuii falſum fuit enim allegatio partis ut.s. dixi.ſi enim fuiſſet nerum non preſtiuſ ſet adm niculum nec fama aliquid probarct: cuʒ pᷣſu meretur orta ex falſo inſtrumẽto ⁊ reprobato ut.le. 2= nõ. in ſumili in c. inter dilectos de fi.inſtru. uñ rati one fraudis adhibite fuiſſet preſumptuʒ contra ma trimoniũ:quod tñ nõ fuit:ut ̊ pʒ.⁊ ꝙ de iure nen probet cum principaliter agitur de matrimonio eſt tex. iuncta glo.ij.in.d.l.neque ſine nuꝑnjs ⁊ in ci cta lege cum aliquis iuncta glo.in.d.lge cpumem ad aut᷑. ut fra.fi. Gndeo ꝙ non probet id ad qrod inducitur ſi vene pondeꝛetur. ibi enim ſolum p:ꝛo batur matrimonium quo ad donationem pꝛopteꝛ nuptias:⁊ ſic reſpectu eius quod pꝛincipaliteꝛ cen tinerur in inſtrumento. ⁊ hoc negat nemo cum tex. ſit in dicta.l.optimam et dicta.l.cum aliquis. non autem pꝛobatur ibi matrimonium principa iteꝛ: vʒ non ageretuꝛ ibi de matrimonio.et quod hoc ſu oe mẽte illius tex.pꝛĩo pʒ ex rubꝛo illius aut.nũ ibi tra ctaĩ ſolũmodo de modo inſinuandi donationes? ipas conſequedi ſoluto matrimonio. unde in rubꝛo non ponit᷑ de mõ ꝓbandi matrimoniuʒ:ſed potius ponitur in aut᷑.qũo na.eff.le.O. quoniam: ⁊ nigruʒ debet ↄuenire rubꝛo:ut nõ.in.c.tibi qui de reſcꝛip. lib. vi.= in. c.ſi ſupeꝛ gratia de offi.delega.eodẽ lib. tem h patet ex pꝛincipio..ũillud quoqʒ: de cu ius mẽte uidet ꝙ mẽs impetratoꝛis fuit ibi ↄſuleꝛe anpeimion bangatman leän tieti tinimageen birrsptnbe dei n 5 iaskictmn eli iuin õ nlpxu f,fiſin lub 1 rſine iai tnhti ſutii⸗ ttſeripbttni iin ame mnootonſtroo lin hefn inclkliri ni otar ng eüun. Eeri ent Celſtcrnetenerdt icdonve rclet toſofct zdene e Athnnrndonaridbnauaneni beorditschineſ Wenn DNKcrabmäzuſ rerde iüradei Ben gceeraai WMüchnidedns Idntſcn ne elkadini i ödratnn⸗ fnunnmmih Pns pte Gannautnanltintin nno eſcz pnfciſnicon uin ledluscſnnſtislitti ofſcoinnneeng Aangrinentnci ummim Ennttin nangrertliiu ſ au bunin Cclitt Ae.hunc mihi pbeng: inocten uncmden lex. Pic pan ſitaaen un aunnudanm nkeſt miin bawr de orndico Aetus nunioniſt n ba non un taeinftunmnmn lt innin obadioO ,anlicino: znni Prni onenuz 9i, obinobv,s ntr anencend ni uane ſcimpiam nk iſtmmmni m mamnoni Onn niniſſr oblyy ale⸗ one Mun cog. Yun ijfr ere inut:9 mnunenmun ſolumadin ninur: olnin / mianum 10 co qui offcium ſuun dligenerer dn NecNraſt dicmur indromomoend ern olum via dot fiid Aomfun cian Achie ü Nchl Anniatummecfunn diaid Nedandr uſ mam omnckfiduſundd renicdlt Snderinn Wer Adde det iinn ä ss ober aun gii aing Cim a nun Le ſre üntßt rt unn g0 gin dl r aaa ege com Zicnisiunln 90.n d 4d at Nfuuf., udogongini nimum ſ bar pol (Kkäde certur. iann ean ensebee inl tione ꝓpter nuptias ꝑdit᷑. mulieꝛ nõ tualeat cõſequi donatõcm ꝓpter nuptias.pʒ ibi enim ex. F. ſe. unde . ibi ꝓbatur mꝛimonium quo ad h ut poſſet conſeqͥ daonationẽ ſoluto mrimonio ſeu ad alium effectum dum agit᷑ ð ipſa donatione. ſi enim ibi ageꝛct prin cipaliter ð mẽimonio ĩꝑatoꝛ nõ ↄſuluiſſet mulienbꝰ ut faceꝛent inſinuaꝛi inſta donat.ſed potius ut face rent recipi teſtes qui inteꝛfueꝛũt ad ꝑpetuam ꝛei me moꝛiam ut in.c.ſignificauit ⁊ in.Cc.albericus ð teſti. Tertium iĩtellectum ſenſit idem Inn. qui dicit h eẽ nõndum diligenter: ꝙ ſi aliquis petit aliq; i nxoꝛeʒ 2 ꝓbat ꝙ per.x.ãnos ſil cohitaueꝛunt et fama uici nie hẽt ꝙ eam tenuit ut uxoꝛem obi nebit.nulla.n. eque ꝓbatio ẽ ita bona in his ſicut fama nicinie.⁊ H dicit foꝛtius ꝓcedere ſi agatur poſſeſſoꝛio ad re ſtõneʒ poſſeſſions uxoꝛis.uult in effectu ꝙ tam ꝛe ſpectu poſſeſſoꝛij quã petitoꝛij ſufficiat ꝓbare èno .ſ. cohitationem ꝑ decẽnium ⁊ famõ uicinie ꝙ cam tenebat ut nxoꝛẽ ⁊ per idemptitatem rõiſ.idẽ putat dicendũ in mẽimonio ſpũali.ꝙ ſi din quis ſtetit in aliqua eccłia ut clericꝰ uel ut rectoꝛ æ ꝓbat ꝑ famã nicinie ꝙ ua ſit ꝙ nõ ſolũ iudicabi ꝓ eo ĩ poſſeſſo rio ſʒ ẽt in petitoꝛio ar.ſupra.e.qꝛ viſile. Et ſi Sriũ dicẽtur ſeqᷓret᷑ abſurditas:qꝙ opoꝛteꝛet ſẽꝑ queſcũ qʒ hẽꝛe ꝑatas ꝓbatões de ſua canonica inſtitutic ne ſed ab h̊ itelleciu recedit finaliter Inno.dicens hãc abſurditatẽ admittẽdã:ne ſequat᷑ maioꝛ abſurditas nam ſequeꝛet fᷣm pᷣdicta ꝙ ſiquis ꝓbaꝛet ſe domũ uel poſſeſſionẽ aliquã tanquã ſuã aliquãto temp c ꝛe poſſediſſe z ſuꝑ h̊ hr̃e famã uicinie optineret ẽt ĩ pe titoꝛio:quod conſtat oĩo falſum eſſe fm cum cum hẽt neceſſe lũmũ titulũ ꝓbaꝛe atqʒ qnium.l.in rem .ff. de rei nen. z. C. e. l. fi. quare concludit ꝙ peien ti ecchiam uel mulieꝛẽ nõ ſufficit ꝓbare poſſeſſionẽ nel adminiſtratõem ẽt cũ fama uicinie:niſi ? aliðꝰ ꝓ bet:blioqui is qui ipeti abſoluei. . de ꝗꝓ ba.actoꝛ Hoſti.circa h multũ inſilat:⁊ ccneluſio ſua eſt:ꝙ hᷣ ultimũ dictũ Inn. ꝓcedeꝛe põt in domo poſſeſſiõe 2 bhuiuſmõi ꝛebus ꝓphanis:ſed in eccleſia ⁊ nxoꝛt᷑ ꝓcedat primũ dictũ. Rõ diuerſitatis poſſet reddi fm eum:qꝛ in rebus priuatis iudices ⁊ ſuꝑioꝛes ñ ſolent inquirere quale ius hẽant in illis poſſeſſoꝛes ĩimo qñqʒ ꝓprij dni negligunt ſed in eccleſia ⁊ uxo re aliud eſt. nam iudices ecclaſtici ſolent de his ex officio inquirere:nec ↄſanguimmei ſolent pati ut coꝝ opſanguinea teneat᷑ ut concubina ſaltem a pari uel iferioꝛi:ar.de re iudi.cõſanguinei.nec ſubditi ſolẽt ei qui nõ hẽt titulũ libenteꝛ obedire:iõqʒ dicit ꝙ ex ſola poſſeſſione tpalium poſſeſſionum ẽt cum fama nicinie nõ põt ita pᷣſumit ꝓ poſſeſſoꝛe ſicut in ecclia 2 uxoꝛe.in illis nẽpe ueriſiłe ẽ:ꝙ ſiquis eccliam ut rectoꝛ uel mulieꝛẽ ut maritus longo tpe tenuerit in ea ius habeat.dicit tandẽ in talibus diſtingnendnʒz utrum factum ſit. oĩo ꝛccẽs ſatis ⁊ ĩ h̊ caſu hñt locũ dicta Inn. æ quod ſtatim dicã fm eũ.uel ſi ãtiqnũ nimis ⁊ ꝓcedit dictũ Hoſti.ſupra recitatũ:qð ãt ĩ B caſu dicat᷑ ſatis recens nel antiquũ arbitrio boni iudicis fm narias circunſtantias dicit ꝛelinquẽdum 2. in. c. de cauſis de of. deł. z remittit ad id quod ¶Wud auoq; 2? ꝓuideꝛe mulieꝛibus ne inſtris ofectis ſuper dona de tribus ⁊.x. annis nõ.in.l.ſi filius in.i.glo. C. de peti. hꝛ.dici tamen ꝙ ꝙuis pᷣſumitur pꝛo illo ꝗͥ din eccliam poſſedit ſi tñ cõſtaret de intruſione uel alio uicioſo ingꝛeſſu poterit remoueri ad h̊ quod le.ct nõ in.c.dilecto de pᷣben. nalte ponte tex. icit Hoſti.ꝙ fama cũ bis duobus ꝙ in codem paſice uel inciſoꝛio ſecuʒ comedit: ſicut uxoꝛem induxit ad eccliam mittit in lecto ſuo recipit mrimoniũ pᷣſũpiũ iducũt qn vo tʒ illam ut ãcillã ueſtit uilibus ueſtbꝰ mittit ad aquaʒ:lectum hʒ ſeꝑatum ad quẽ declinat qn plʒ nõ ipᷣa ueꝛo ad ſuũ uenit tunc pſumit᷑ ſiuprũ xxx.q.v.aliter ⁊ fm h dicit ꝙ mogis euod poni in tex. ſtat ↄpatiue.cũ enim in his multũ cꝑci fen a S.c.prox.uult hoc tex.cã magis.i.pre ceteris ce nſi derandam. q.d. ᷣm eum euidentior ẽ h batio: cuã ꝓbatio inſti: quãuis ⁊ illud coadiuuet: ui in fi.⁊ ur Hoſti. uelle pdicta ꝓcedeꝛe ẽt in facto ꝛecentu: ſed maxime dicit ꝓcedeꝛe in facto antiquo Ex bis diciis ego colligo quartum itellectum: ꝙ fama nici nie ſuper matrunonio cum pꝛedicnis adminiculis ꝓbat m imonium.qð aũt hic diciiur de inſtrumen to nõ eſt neceſſarium:qꝛ ponderat ranquã admini culans:unde ſufficiunt adminicula alia pdicta loco huius:⁊ ſic declarat hunc quartum intellectum do. an.di it ꝙ ſi pꝛobantur hec cc pulatiue.ſ.ꝙ cã tra ctauit in actih us ꝑticularibus ut uxoꝛcm:⁊æ ꝙ boc habeat commums opinio ? fama uicinie indubuã ter pꝛocedit dictum Hoſti. ſed litcra iſta ꝓbat plus ſecundum eum uidelicet: ꝙ ſi ſola fama uicinie hẽt hoc ꝙ eam tractaueꝛat ut uxoꝛem in particularibꝰ ꝓbpoꝛtionabilibus uxoꝛi ꝙ cencluditur matrimoni um pꝛeſumptum:quod dicit nõ.⁊ h dicit ſans pꝛo cedeꝛe:quando tractatus fuit longi tẽporis:ut ceccẽ nij ut pꝛobat littera:⁊ ſic dicit hic caſum in quo ſa ma obtinet locum plene pꝛobationis:qꝛ pꝛol at tra ctatum in ꝑticularibus ad mr̃imonium:⁊ tractatus bat matrinonium.hec ſunt uerba ſua foꝛmalia. Ter ausns poteſt elici quintus intellectus:ſed pꝛofecto hic intellcctus nulio modo eſt uerus ſi intelligit ꝙ ſola fama etiam de particularibus ac tibus pꝛopoꝛtionalibus matrimonio pꝛc bat ipſum matrimonium.ut uerba ſua ſonare uidentuꝛ. nam ut ſupꝛa dixi tex. requirit famampꝛe ceteris:nõ au tem ꝙ ſola fama pꝛobet.ut ipſemet dominus An. nidet᷑ uelle hic in alio membꝛo. bene autem pꝛc bat hec lr̃a ꝙ fama pꝛeceteꝛis ualet:nõ ſolũ en ẽ de ma trimonio: ſed etiam ſi eſt de actibus particularibus pꝛopoꝛtionabilibus matrimonio:requiruntur tamè alia admimicula ut hic eꝛant de quibus ſupꝛa: ⁊ ſic habes dicta alioꝛum oꝛdinata: que hic confuſe peꝛ alios recitantur ¶ Ego dico ſic quod aut queꝛitur: nunquid ſola nominatio ideſt quod nominabant ſe coniuges pꝛobet matrimonium. ⁊æ dico quod nõ: ſiue nominatio ſit facra in inſtrumento ut hic inou cendo ut ſupꝛa:ſiue ſit facta oꝛe pꝛopꝛio: qnia ſepe foꝛnicatoꝛes ſine adulteꝛi ad palleandum delictum appellant ſe coniuges: ut notat Innocennus in. c. ex paue de reſtitutione ſpoliatoꝛum æ uidetur pꝛo bari in. l. non nudis ⁊ in.l.non epiſtolis.C. de pꝛo bationious. Aut queꝛitur nũquid ſola cobabitatio fufficiat.? dicendum etiã quod non: ut hic ⁊ in. d. c. aliter. xxx. q. V. Aut queritur de ĩſt?o ↄfecto ſuꝑ dote uel dõatõe pꝛopt᷑ nuptias ⁊ dicendũ ꝙ płe nõ pꝛobat: ut hic et S płe dixi. Jð dicendũ de ſola fa ma:qꝛ illa regularit᷑ non ꝓbat ea que ſunt grauis piudicij: ut g dixi ⁊ płe in.c.vVeniẽs.i.õ de teſti.qð pꝛobatur h iducendo ut S. Aut ꝓbat᷑ fama uicinie 2 tractatus mẽimõiales.ſ.quod eã tenebat ⁊ tracta bat i oibus ut uxoꝛc. Hoſti.⁊ do. An.nt hᷣ ſuffi ce: qnimo do. an. vẽ H pꝛo indubitato hr̃c: ut patet ex predictis Ego puto iſta ſola non ſufncẽ in facio recenti. qꝛ fama pł non ꝓbat. Illa vo admicula cõ cernũt potius poſſeſſioneʒ q; ꝓprietateʒ:æ n fimõi um 4ʒ ve ꝓbari: cũ ñ ſit veriſile ꝙ fuerit clamdeſti num:facit c.ex trãſmiſſa ⁊.c.ex ꝑte de reſt.ſpo.nec iſte pꝛobõnes fame ⁊ tractatus adminunt in fẽo ꝙ prio qꝛ ꝓbanones debent eſſe claꝛe:ex quo facium ſui nã ẽ ꝓbabi e:ut nõ Inn. in. c.c uemens ð. v. ſig. li. Vi. facit.c.in pntia de ꝓba.nã ⁊ dniũ ꝛei ꝓphãe nbi nõ agitur de tãto piudicio nõ ꝓbaĩ ꝑ famã z buiuſmodi actus ut dixi poſt do. de reta i. c.cuʒ ad ſedẽ de reſti.ſpo.⁊ ſeqtur ibi do. an. fe nus nõ dʒ ſufficere in cau nẽo: ubi agi de maxio piucicio:ar. c.ubi ꝑiculũ de cł.li.vi.non ob. iſte tex.qꝛ ulłtꝛa fa mã hic erat diutina cohitatio.ſ.x.qane ⁊ iiſĩm do nationis ꝓpteꝛ nuptias ⁊ anuli celatio Et q ꝙᷓ; milbꝛ miteret᷑ has pſũptões ifringe:e:nõ in ꝓbauit.⁊ idẽ puto ⁊ foꝛius in mẽmonio ſpũali ut illa duo ſola nõ ſufficiant pᷣſertim cũ fama facile oꝛuur ex peſel ſione:⁊ plati hodie ſũt multũ negligemes ad inqui rendum: æ ſic ſto.cum Inn. niſi alia admicula cqn currant. Vn dico ponẽdo uex ĩtellectum buius.c. ꝙ ſolũ ꝓbat ꝙ diutina cohitatio puta. x. ãnoꝛũ cũ fama nõ ſolũ de mẽimonio ſed ẽt de tractanbꝰ mr̃i monialibꝰuna cũ alijs adminiculis płe ꝓbat mrimo nium:nec curo an concurrat inſitt̃m dotale uel non qꝛ hic pondeꝛat᷑ tanqꝙ; adminiculans nec multũ con ſiderat᷑:ut pʒ in tex.in.v.pᷣſeruʒ.⁊ ſic idẽ cico ſi cel ſet inſtrm ⁊ ſuccedat aliud adminiculũ:ar.in.c.cuʒ cãm de ꝓba.⁊ ꝓ h̊ puto ꝙ ſi ꝓbant᷑ diutia cohita tio ⁊ famã de meunonio: ac ꝑ teſtes ꝓbent᷑ actꝰ ꝑti culares mr̃imonij: puta qꝛ eã in lecto tabula ſeu mẽ ſa ⁊ alijs cõibus tꝛactabat ut uxoꝛem ꝙ ſatis ꝓbet᷑ mẽumoniũ abſqʒ alijs adminiculis: ⁊ ſic ꝓbauio ac tuu n ꝑticulaꝛium ſuccedat loco inſir̃i de quo h.naʒ hic nõ ꝓbabant uere illi attus ꝑucula:cs:ſed ſoluʒ ꝑ famã: merito ponderat᷑ ẽt admiculũ inſtri.æ idem dicẽdũ in ſlibus admiculis ⁊ ꝑ h hẽs clax ĩtelleciũ buus.c¶ SDed circa pᷣdicta queꝛo:quid ſi quis pe tit aliquã in uxoꝛẽ ⁊ nibil ꝓbat̃ de fama:ſed ſolum ꝑ duos uel tres teſtes ꝓbatur ꝙ uir cum mulier̃ ia cuit ⁊ ſtetit uolens uel intendẽs qꝛeꝛe poſſeſſionem iuris uel uinculi mr̃imonialis ⁊ mulier hoc idẽ ſcie bar ⁊? intendebat qð uir Inn. dicit ꝙ inter tales iu dicabat᷑ mè monium ⁊ ſi ſpoliatio inteꝛuenerit eſt ꝛe ſtõ fienda.æ q;q; Inno. hic dixeꝛit ſub dubio foꝛte Hoſti. tamen oĩo putat h̊ ſufficeꝛe quo ad ꝓbatio nem ueritatis mr̃imonij:dũmodo heant intentõem ipſa⁊ expſſerint coꝛã teſiibus:als nõ ꝓdeſſet uclũ tas iinte ꝛctenta. I. ſi repetendi. C. de condi. ob ¶ De pꝛefũptionid? cau.nec teſtes poſſent ſuꝑ ea deponeꝛe:qꝛ nen pf̃r diuinare in. c. ut nẽm ut ec. bene.nec pnt deponere niſi de bis que in eoꝝ pnta geſta ſũt.iij.q.ix.teſtes ¶ Erx bis infert ꝙ mẽimonium põt ↄphi ſine vᷣbis t inter eos qui fari pnt ⁊ ex illa.q.dependet iſla:iõ de hac remito te ad ea que nõ. in. c. tne de ſpon. ¶Oo. ueniendo ad glo. æ uideĩ̃ ꝙ buic mulicꝛi cõ petebat alia exceptio ultra enumeratas i tex. uidelʒ ꝙ nir erat ſeruus:ut in.c.ꝓpoſuit de coniugio ſeꝛ. ſo. ↄrium ꝓcederet ſi ignoꝛanter habitaſſet cum eo ſed hic ſciebat ilum eſſe ſeruum:⁊ ſic non ebſiat õ rium ut in.c.pꝛopoſuit ⁊ in.c.ſi.e.ti.et ̊ uoluit ĩ eft fectu. glo.i. ¶Q Opponi. ſo ↄ tex.et uẽ ꝙ iſte ſeruus non poterat iſtam mulierem uendicare: quia ꝛei uen dicatio competit domino rei ratione dominij.l. in rem. ff. de rei uen. ſed maritus non habet domi nium in uxoꝛem: tum quia eſt libeꝛa:ium quia dicĩ ſocia humane ⁊ diuine domus.ff. de ritu. nup..ii. nõ glo. xxvij.q.ij.i pn. facit.xxxiij.q.v.c.ti¶ So. glo.ij.metu contrarij ut arbitꝛoꝛ expe nit uer. uen dicans.i.eam petijt in ſuam uxoꝛem ſentiat quod non pꝛopꝛie nendicabat. nnocẽ.capit illud uer bum pꝛopꝛie dicens.quod maruius vendicat uxo aem non pꝛoprie ſimpliciter: ſed adiccta cauſa de in re canonico:ſicut filius petitur per rei nendicatio nem adiecta cauſa de iure quiritum i. romanorum Aduerte reſpectu filij nide glo.ſaus plenam in.c. ij. de conuer. in fi. reſpeciu uxoꝛis uide Jo. an. in addi. Spe.ſuper ti.qui fuij ſint le.ubi peſt Roff. dicit ꝙ mulier non eſt in poteſtate niri iure roma no:ſed in officio. ut lege aſſiduis.C. qui po.in pig. ha.⁊ ſic non uendicat eam proprie:ſed agit interdi cto de uxoꝛe exhibenda : ſi ab alio detinetuꝛ : uel ꝑ uti e interdictum de libeꝛo homine exibenco: ſi ab aſio non detinetur.ſi autem ſui contꝛoueꝛſiam uxoꝛ facit petitur officio iudicis.C. de inſtim. ⁊ ſubſti.l. rephendẽda. Oicit etiam ibi Jo. an. ꝙ officium iu dicis ſuper reintegratione poſſeſſionis matꝛimonij poteſt implorari etiam in foꝛo ſeculari: dummodo non diſputetur de titulo matrimoniali ſeu de ſubſtantia uincuſi: quod idem eſt: omni tamen caſu poteſt agi coꝛam iudice cccleſiaſtico:ut in ca pitu o non eſt infra de deſponſati. Si autem uxo: eſſet in poteſtate uiri ut eſt iure lombaꝛdorum: be ne poſſet uendicari ſecundum cum: et ſic cum eo tꝛanſit ſinpliciter do.an. uide ut clarius habeas hanc materiam rei uendicatio proprie non compe tit niſi ei qui acquiſmit dominium de iuregen tium aut iure ciuili ut dicit tex. in dicta lege in ꝛem in prin. ff. de rei uendi. unde liberas perſonas per hanc actionem uendicare non poſſumus:licet ſin i poteſtate noſtra niſi adiecta cauſa illius iuris quo ſunt in poteſtate noſtꝛa. nam per adiectionem illius cauſe reſtringitur uendicatio ut non denotet ſimpli citer dnium ſed poteſtatem competenteʒ iure eypſſo unde poteſt pater nendicare filium adiccio iure ro manoꝛum: quia illo iure fuit intꝛoducta patria pote ſtas inſti. de pa.po.S. ius. Eodem modo poreſt ab bas uendicare monachum ſuum ⁊ prelatus clea cum ſuum adiectia cauſa de iure canonico: ſuus ctim ni d Nal ch0 inin aur i m ⸗ ieuuffnin nnun l imcitintduuozanoin ,ltofioctar dun an tche unttatptunmar o in f⸗ Pitn ſtintnmmotorn gicuectnnt tonpondditun Gunmmnnaheſttliüuadtar ee inoigſſgenantd t nn dunen Cleniex Videndsudenn en Odrracaoat e CNN eNaNedur WoNaNWCNNKNN. üfhummmnalantoämen ichcetigecnſenianren urncfcelonulge/ ſtinüacainnignngi leſtemunlnndenci Nonſot bengnin nſnicopoleßenn ce lſebici gi n⸗ irrinſ nſscti ber. NMenſcnnn⸗ inoricnins i ccrognnfi ☚ tone ge ſnen “ ſen inchuscigmn nil 0 S Aa ſalmi⸗ 1 une. D adanmne rdiuine dontaf tt p o.Npiſgiin fr ii dit Riiwan connari anai . Nmardinorperi .“ Kn Penßt in iun nunn hnt de nntini quod munius dctun vn non ppne inpleinn ſcl gian ate ſe cmonco: enr ,lus oniur Ner ia nen nen aiutz an, ceinrnimn i ſonunn äl ν./ e Ans ide Nonl g prn ui,in bauti Naf muler non qſtin potaſeun re mnm elin offcio. n ge alcns C. bo n. ſcnon vcndient can gopreſe agt netdi Xuror epobenda dd Nio einee N einercicum d ien tenintepei Gon ennemg Amrn in ormddehumin 1Feim ofad ndos Nelſth lii Pendth Oarcnnd oin ccfin Ros od ondeggaude Nednoris nantt ch r ciaminſond Ehen.⸗ dn non cwrniut d 6emo marcmmorin ſubſhunna inchi⸗ cvod iden Gro! calu poteſt agi orann Peſee ctctſtit orven, cinitas uendicat ciuem ſuum adiecta cã de iure ciui li.l.de iure ff. ad muni.⁊ ſic de ſimili hoc le.⁊ nõ.ĩ .l.i. F. per hanc.ff. de rei.unen. Ad ꝓpolſituʒ ergo ĩ ferendo ſi uxoꝛ eſſet in prãte mariti aliquo iuxe:ũc poſſet uendicari adiecta cã illius iuris. e iure ãt ciuili nõ ẽ in ptãte mariti ſed ſui pꝛis:ſi uxoꝛ nõ c emancipata mii quo ad debitum ca:nis æ quo ad oꝑandũ qꝛ oꝑatur ad lucrũ mariti:ut eſt tex.cũ gl. in.l.ſi uxoꝛc. C. de condi. inſer.⁊.l.ſicut pr̃onus.ff. de oꝑ.li.? uide de h̊ quod latius dixi in.c. lras de reſti.ſpo. DOe iuꝛe ẽt canonico non reꝑitur in ptate mariti:imo quo ad debitũ carnis nõ iudicãtur ad iparia: ut in. c. gaudemus de diuoꝛ. Item uxoꝛ põt peteꝛe marituʒ ſibi adiudicari:ut le.? nõ.in.c.i.de oꝛ.co.⁊ uterqʒ poſſidetur ab alio:ita ꝙ eſt ꝛecipꝛo ca poſſeſſio inteꝛ eos:ut in.c.ex tranſiniſſa ⁊.c.lr̃as de ꝛeſti.ſpo.ſed ↄſideꝛo ꝙ Iʒ ntꝛoqʒ iure nõ reꝑiat uxoꝛ in ptãte mariti ſicut filius in ptãte patris tam ex quadã larga ptãte ⁊ rõe ſeꝛuitij uxoꝛ ẽ ſub ptãte marin iure diuino æ canonico.nam ut habet᷑ prio li. gen. ðs dixit ad mulieꝛẽ poſt peccatum. In dolo re ꝑies filios:⁊ ſub uiri prãte eꝛis.Et in canone qr mł: nõ hẽt ptãtem ſui coꝛpoꝛis ſed maꝛitus:nec ma ꝛitus hẽt ptãtem ſui coꝛpoꝛis ſed uxoꝛ ⁊ oꝛiginali ſũt vba apli:ut in.c.nõ dʒ de ↄſan.⁊ affi.⁊ tex.in.c. diuerſis de coha.cle.⁊ mu.⁊ alibi.dicit ꝙ uxoꝛ eſt ſub dnio niri ⁊ pene eius famula:ut in.c.h̊ rmago 2. c.imlꝛem.xxxiij.q.v.ad ideʒ.c.litteras ⁊ quod ibi nõ.de reſti.ſpo.quare rõe huius ſubiectõis ⁊ ſerui tij puto firmiter maritum poſſe uendicaꝛe uxoꝛẽ ad iecta cã de iure diuino ⁊ canonico:ſicut ciuitas rõe ſeruitioꝛũ uendicat ſuum ciuem z dñs uendicat co lonum ⁊ aſcꝛipticium:ut nõ glo.in.l.i.palł.nam ma gis uidetur aſtricta uxoꝛ marito ? foꝛtoꝛi uinculo quã ciuis ciuitati ⁊ idem puto dicẽdum in uxoꝛe ꝛe ſpectu marini ut poſſit illũ uendicaꝛe eodẽ mõ.nã te net᷑ uxoꝛ aſſiſtere marito æ eum alimẽtaꝛe æ mutuo ſibi ſeꝛuiꝛe. An dicit ðs ut bẽtur gen.pꝛio li.ꝓpteꝛ H hõ relinquet pꝛem ⁊ mꝛeʒ ⁊? adhẽbit uxoꝛi ⁊ eꝛũt duo in carne una. ⁊ tranſumptiue habetur in. c. i.x xxvV. q.x.⁊ in.c.uno de uoto li. vi.⁊ in euangelio di xit ſaluatoꝛ:nõ licet uiꝛo dimineꝛe uxoꝛem ſuã qua ũqʒ de cã excepta foꝛnicatõe.⁊ tranſumptiue habe tur in.c.fi.de coniu.lepꝛo/Si ergo eam dimittit = ſibi nõ adhẽt iuxta pceptum dnicum ⁊ coonicũ po terit eam uendicare adiecta cã de inꝛe diuino ⁊ ca nonico ⁊ ꝓ h̊ dẽm.c.nõ dʒ ubi dꝛ ꝙ nir nõ bʒ ptã tem ſui coꝛpoꝛis ſʒ uxoꝛ.⁊ facit.c.oẽs cãtões.xxij. q.vij. ubi dicit᷑ ꝙ aplłi.coniugij ſarcinã ↄſiderantes dixerũt:ſi talis eſt cꝗ uiri ad uxoꝛẽ iam non expedit nubeꝛe. Itẽ uidemꝰ ꝙ uterqʒ agit poſſeſſoꝛio 2 pe titoꝛio ꝛeliquũ ut h ⁊ ĩ. d.c.i.de oꝛ co.⁊ in.c.lĩas 2.c. ex ↄqueſtione de ꝛcſt. ſpo.⁊ ꝑ h ſaluo hũc tex.= ſi in ꝗbus dẽ ꝙ maritus nẽdicat nxoꝛcẽ ⁊z eõ:qð di ligent᷑ nõ:qꝛ nẽo iſta aꝑit.Et aduertẽdũ ꝙ ſʒ poſſit eã uẽdicare nõ iñ ꝑ ceſſant alia remedia ut iterdi ctuʒ de uxoꝛe exhibẽda uł iudicis officiũ:ſicẽ dicimꝰ i pre reſpectu filij:ut.d.l.i.pnt enim multa ꝛcmedia ſimul concurrere.l.quotĩ.ff.de ac.? ob.⁊ quod nõ. Inno. in. c.audiuimus de collu.æ h iudicis officiuʒ ẽ ᷣm ius exoꝛdiaꝛiũ ñ ãt ↄ ius ſicut illud ꝑ qð ꝑeti reſtõ in ĩte.qð nõ põt cõcurrere regulariter cum ꝛe medio ðdiario:ut in.l.in cãe.ff de mio.⁊ ſic ſoluit ↄtrarium i lius.l.ut nota.gl.? Mar.i.d.l.i.qð nõ. IJemi ſili vult Jo. an. in.c.non ſolum ð ap.li.vj. 2 int᷑dẽm ꝓpᷣe non cõpẽtit niſi qn ab alio detinet᷑. qꝛ intdẽm dat᷑ ini duos: uʒ int agetẽ ⁊ eũ qͥ deet: ut eã exhibeat offi iudicis qn a neie detinet᷑.nã nõ poteſt h̊ cau ꝓprie agi interdicto ðᷣ uxõe exhibẽda: qꝛ non eſt ad quẽ dirigat᷑.poterit ẽt agi rei uẽdi.nt dixi:ut hic ⁊.d.c.i.ðᷣ oꝛ..cog.Et peꝛ hec hẽs ſatis bn mãnm declaratam maxime tu canoniſta.?æ nõ. ex pal.dẽo. Jo.an.quod de re ſpũali ut eſt mrimoniũ poteſt agi poſſorio coram iudice ſeculari aduerſus laicum:ex qꝰ non negat᷑ mrimonium:uide qð dixi ĩ .c.cui ſit gnã e ð fo.cõp.⁊.c.lr̃as de iura.ca.?lie gl. ſunt s expedite uſqʒ ad glo. que eſt in. V. dñs. Illa colligit aliquos caſus ĩ quibus dominus frau datur fuo:ſʒ peꝛ h̊ non declarat tex.in eo quod di cit mulierem allegaſſe inſtm uicioſum:ut ᷣuo qns fraudaretur. uero igitur in quo qns frauda tur ex mẽimomoõ cõtracto ꝑ ſernum:cum tex.in. c. .i. de coniu.ſer.dicat ꝙ nibilominus ſcrui tenentur dnis ad debita ſeruuia. dicit Gof.? Alia.ꝙ foꝛte in inſtrumento dicebatur ꝙ dominus conſenſerat. dic clarius ꝙ dũs fraudatur ſeruo in multis caſibꝰ = inter ceteros eſt iſte:q ſi dominus conſtituit do tem uel donationem ꝓpteꝛ nuptias ancile uel ſeruo uidetur ei conferre libertatem.ut.l.i.C. de ſex.fu.= in. l.i. F. ſed æ ſiquis homi.C. de lati.lib.tol.quia hᷣ non fiunt niſi inter libeꝛos:⁊ forte idem dicendum quando domini ſunt pꝛeſentes ⁊ tacent:ar.c.ſi ſer uus ſciente.liiij.di.ad idem quod habeętur in aui. de nup..ſi ueꝛo ab inuito ubi dicitur quod ſi do minus tradit ancillam uel ſeruum matrimonio u li beram ſeu libeꝛum:quia nullam mentionem fecit de ſeruitute eripitur ſeruus ſeu ſerua de ſeruitute. Oi cebat ergo mulier iſtud inſtrumentum ad h̊ fꝛaudu dulentum:quia forte fraudulenter fiebat in co men tio de conſenſu domini:ut ſic conſequeꝛetur libeꝛta tem:ſed hoc non pꝛobauit. Ex his habes declara tos duos caſus poſitos in hac glo.alius eſt in.c.li cet de coniu.ſer. dic ut ibi.Quarius eſt in aut.que conſti.li.a pa.po.circa principium:ubi dicitur:qð ſi pꝛeſente domino ſeruus conſequitur militiam uel aliam dignitatem ab imperio conſequitur liber tatem. ¶ Sunt 2 alij caſus exꝛa glo. quos non expedit pꝛoſequi. Aere quia h̊ ponderatur de latio anuli: quid ſignificat ipſius datio glo.in. v. anulos reſpondet ut patet in ea. Lu aduerte quod quandoqʒ pꝛobatur quod uir dedit anulum mulie ri.quandoqʒ quod mulier poꝛtabat anulum. pri mo caſu dicendum nt plene le.⁊? nõ.in capitu.fina. de deſpon. impube.⁊æ uide bonam glo. in. c. tenoꝛ de re iudi.⁊ in.c.noſtrates.xxx.q.vV.⁊ in hoc uarie ſunt opiniones:⁊ in hoc credo quod ſtandum ſit conſuetudini. nam in aliquibus partibns datur tempoꝛe ſponſalioꝛum: ⁊ tunc in dubio ſignifica bit ſponſalia.in a ijs datur tempoꝛe matrimonij: 7 tunc ſignificabii matrimonium. bec enim ſigna dubia declarantur a loci conſuetudine.ar.i.l. quod ſi nolit.S.qꝛ aſſidua.ff.de edi.edic.⁊ in.l.ſi ſ nus pluritim de le.i.⁊ in.c.ex lr̃is de ſponſa.⁊ in.l. nẽo ẽ qui neſciat æ? qð ibi nõ.ff. de duo.re.⁊ ſic in tellige gl. in. c. feie.xxx.q.v. Aut non appʒ ð ↄſue tudine ⁊ h duplꝛ:qnqʒ eiʒ non appꝑʒ de cõſuemdine q.d.uario mõ obſeruatum ẽ in loco:⁊ tunc pꝛeciſe non ꝓbat mr̃imonium uel ſpõſalia:qꝛ ꝓbõ ẽ dubia ut hic ⁊ in.c.in pñtia de pꝛoba.nq; nil pꝛobatur de conſuetudine: æ tunc aut anulus fuit ſimplꝛ datꝰ mulieri et preſumitur donatio:ar.ĩ.l.ꝙ ſponſe. ff. de do. an.nup. Aut vir poſuit mulieri in digito: 2 pᷣſumit᷑ matrimonium bec eiʒ vr̃ pᷣſũptio iuris:ut i. d.c.feie ubi dicitur: anulus ponit᷑ ĩ digito muli eris ad deſignãdum ꝙ eoꝝ corda iunguntuꝛ et c. qð nõ fit peꝛ ſponſalia.nã ↄiunctio coꝛdiũ deſignat ↄſenſum de pnti:⁊ in hoc caſu intelligo glo.in.c.te noꝛ de re iudi.hec neꝛa: niſi alie ↄiecture ſint in op poſitum.nam iuris pſumptio faciliteꝛ tollit ꝓ pieciu ras:ut le.æ nõ.in.c.requiſiſti de teſta. maxime iũcta glo.in neꝛ. pᷣſumitur.⁊ iſte nõ eſt cãus noſteꝛ:qꝛ hic nõ ꝓbabat᷑ ꝙ uir iſte ĩpoſuiſſet anuluʒ mulieꝛi: ſed ꝙ dũtaxat mulieꝛ defeꝛebat anulũ: ⁊ ſic fruſtra in hᷣ glo. poſuit illã ↄſideꝛationẽ. ¶ Menio ad fᷣm pꝛinci pale membꝝ.ſ.qñ ſoluʒ ꝓbat᷑ ꝙ mulieꝛ defeꝛebat a nulũ:⁊ iſte ẽ ꝓpꝛie cãus noſteꝛ ĩ quo puto dicendũ: ꝙ aut ſole mulieꝛes ↄiugate defeꝛũt anulos: ita ꝙ alijs nõ ꝑmittit:⁊æ tũc ſi mulieꝛ cohĩtans niro põtat anuluʒ:tũc ſatis in dubio pᷣſumit᷑ mꝛimoniũ:qꝛ aut nir ĩpoſuit ſibi:⁊ hẽo ꝓpoſitũ ꝑ ẽ̊ dẽa. Aut mulieꝛ aſſumpſit ex ſe uiro nidẽte æ nõ ↄtradicente: ⁊ pᷣſu mit᷑ ꝙ uolueꝛũt ↄᷣheꝛe mr̃imoniũ: ſicẽ dicimꝰ in noui tia que ingeꝛit ſe actibus ꝓfeſſaꝝ. ex h̊ eiʒ vr̃ ꝓfite ri ⁊ inducit᷑ ꝓfeſſio tacita: ut in.c.uidna de regula. 2 nõ.in.c.ij.ð teſta.ad idẽ.c.dilecto ⁊ quod ibi nõ de pꝛeben.⁊ in.c.cum. UI.de conſti. pᷣdicta ꝓccdũt niſi alie coniecture reſiſtant ut s dixi: arg.c.litteꝛas j. e. Ant non ꝓbat᷑ ꝙ ſole ↄiugate defeꝛũt:⁊ facit tale quale indicium:ſʒ nõ ꝓbabit mẽimoniũ: qꝛ cõit delatio anuli equiuocatur ad plura.nã qñʒ deſignat matrimoniũ:ut in.d.c.femine.qnʒ eſt ſignum nendi tionis panis ut hic.qñʒ eſt ſignum dignitatis aut ẽt leuitatis:ut ĩ.c.cleꝛici de ui.? ho.quãdoqʒ deſignat inueſturã:ut in.c.ex oꝛe de his que fi.ama.ꝑ.ca.qũ qʒ eſt ſignum libeꝛtatis:ut in.l.ij. C. de iu.anu.an.⸗= ſic nõ ꝓbat pᷣciſe alteꝛũ:qꝛ nõ ꝓbat h eſſe quod ab hoc ↄtingit abeſſe c ſe⸗ tranſla. pꝛela. æ in.l.ne qʒ natales. C. de ꝓba. ¶ Alti. op.nidet᷑ eiʒ ꝙ ſola cohabitatio ſufficiat ad ꝓbatiõeʒ mr̃imonij: ut in.l. in libẽ. ff. de ritu nup.ſoluit glo.in vVv.uxoꝛc: qꝛ illð ꝓcedit de iure ciuili.ſecus de iure canonico: ut h̊ͥ ⁊ dicto. c. aliteꝛ. Ain. dicit ꝙ ẽt de iure ciuili nõ ꝓbat hodie mẽimoniũ ꝑ ſolã cohitatiõem: ut in aut᷑.qui. mo. nã effi. le. S. qm colł.vi.ubi dẽ ꝙ pꝛobari dʒ ꝙ; cobĩtaueꝛũt ut uir ⁊ uxoꝛ:⁊ ꝑ illã aut᷑.dicit coꝛꝛigi.l. in libe.pꝛeal.⁊ quicqͥd ſit in ̊ ſtandũ eſt iuri canoni co in.c.pe.⁊ ult.⁊ quod ibi nõ.j.de ſecũ.nup.Alie glo.ſunt ſupꝛa declarate. Itteꝛis. Caſus. ODeꝛ uiolẽtaʒ pᷣ ſũptionẽ ꝓbat᷑ carnis co ¶ De pꝛeſũpionib pula. cõmunis diuiſio. ſecũda ibi pſultatiõi. ¶MGH pꝛimo ꝙ matrimoniũ poteſt ſepari quo ad thoꝛum ratione foꝛnicationis: licet foꝛnicatio non pꝛobetur apeꝛte peꝛ teſtes nec peꝛ confeſſionem mulieꝛis iĩcul p liciunt enim niolente pꝛeſumptiones ut hic. Mota ſecundo iuncta glo.ij. ꝙ nbi actus nõ po teſt directe pꝛobari peꝛ ſenſuʒ ſufficit teſtes depone re ſupeꝛ actibns pꝛopinquis: dum tamen adijciunt ſe cꝛedeꝛe ita eſſe.æ ſic nota caſum in quo ualet teſti monium de cꝛedulitate quando ſcilicet eſt coniunctũ actibus pꝛopinquis rei pꝛobande. ⁊ uide circa boc quod dixi in. c. quotiens ſupꝛa de teſti. ¶ Et nota ꝙ ad pꝛobandam foꝛnicationem non eſt neceſſe de poneꝛe ꝙ nideꝛunt teſtes nirum ⁊ mulieꝛem ſimul commiſcentes: ſed ſatis eſt deponeꝛe ſupeꝛ aniditate 2 ſolitudine loci. ¶ Hota ꝙ ſuſpicio ſeu pꝛeſump tio uiolenta ſufficit ad feꝛendam ſententiam etiam ſi agitur de cꝛimine ciuiliteꝛ. æ nide in hoc quod pleni us dixi in.c. teꝛtio loco de pꝛoba.⁊ nota ꝙ ſuſpicio ſumirur quandoqʒ; pꝛo pꝛeſumpꝑtione. nide quod di xi in. c. quanto S. eo.¶ ¶ Mota ꝙ ſufficit dictum ie ſtis concludeꝛe pꝛeſumptiue quando pꝛeſumptio eſt uiolenta ⁊ iuridica ad hoc quod nõ. Mar. in...i.ff. ſi ceꝛ. pe. Nem nota ꝙ ubi ex eodem facto inſur gunt duo delicta que habent ſe ut ſpecies ſepate po teſt quis de utroqʒ puniri. nam pꝛopteꝛ adulteꝛium ſepeꝛatur hic matrimoniũ quo ad thoꝛum: ⁊? pꝛop teꝛ cꝛimen inceſtus pꝛiuatur mulieꝛ facultate contra hendi matrimonium: ad hoc.l.ſi adulteꝛium cum in ceſtu. ff. de adulte. uide plene peꝛ Harto. in.l.ſens tus.ff. de accuſa. æ peꝛ Jo. an. in addi. ſpe.ðᷣ homi. poſt pꝛin.⁊ ſic limita glo.in.c. uirginibus.xxvij.q. .i. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ. ꝙ inceſtuoſa pꝛiuatur ſpe contrabendi matrimonium etiam ſi actum fue rit ciuiliteꝛ.? nota hoc ultimuʒ. uide enim ꝙ iſia ſit ipſo iure pena delicti qualiteꝛcunqʒ de eo conſtet: argu. hic ⁊ in.c.ſiquis ſponſam.xxvij.queſtione.i. Boponi. 7 uidetur ꝙ pꝛopteꝛ inceſtuʒ uel aliud quodcunqʒ delictum non ſepeꝛetur matrimonium iam contractum maxime carnali copula conſumatũ ut in. c.hi qui uxoꝛes ⁊ in.c.hi qui matrimonium xxxij. queſtione.vij. ¶ Glo. i. metu contrarij diẽ ꝙ hic petebatur ſepeꝛari quo ad thoꝛum: ſic nide tur ꝙ hic agebatur ciuiliteꝛ: quod pꝛobat litteꝛa dũ dicit ꝙ petebat ſepeꝛari ⁊i¶ Ex quo dicendum ꝙ ueꝛbum accuſatoꝛes in litteꝛa poſitum ſtat impꝛo pꝛie. unde expone ſecundum Jo. an. i pꝛocuratoꝛes mariti ⁊æ pꝛoſecutoꝛes accuſationis iam facte ab ipo ciuiliteꝛ: alias pꝛocuratoꝛes non potuiſſent inteꝛue nire in.c.tue de pꝛocurato.æ.c.ueniens de accuſa. nec etiam potuiſſent nomine pꝛopꝛio accuſare mulie rem ciuiliteꝛ ad ſeparationem thoꝛi.ſolus enim ma ritus admittitnr:cum ipſius ſolius inteꝛſit. hinc eſt ỹ poteſt ſibi parceꝛe ⁊ eam ſibi reconciliare: ut in capitulo quemadmodum de iureiuran. ⁊. xxxij. que ſtione pꝛima ſiquis nxoꝛem ⁊ queſtione quinta pꝛe cepit ¶ Lenet Innocentius in. c.i.de adulteꝛijs ct Joannes andreas hic. alie gloſe ſunt clare. ¶ VUl tra alios queꝛo an pꝛobatio adulteꝛij de qua bic ſufficiat ſi ageꝛetur de adultenio æ inceſtu ,Ond en i⸗ o)d enanet dar o 1 4 ableß eint N N ctub ne⸗ elit/ 1. olen na 81 D ANse n ſeſ ⸗ An . 0⁵⁵̈.an il geein aro⸗ ,4 zuͤn , lone⸗ Rorm ai hmi ſ ee ſunfi njmir in nie mi mn i i cin is un entcelNn N lſa alew n e . Cci. . Aama Woridon unmenimn uf nahönloc zurie s hretſch, agud RoN Ngma RNNDnd GEAn d l hnmampin chenc ſoncec n ſhetn Bn JP ötinvandculrg Miumn ddl, r ul ieverAE& N. rAunlar vchnin imm lo ſunronacial etlrtcichius (M tinin e dn is onunt Uſmnon ſogturbie ekinorinn o Man Pkcxncveicrunivetenttncn e iercrochlgongpednsr Uufmawrnszmenien ſenon tan CprScttecedeſcargma WSCNiages Ahdde CNANRcds Rindtadi 2Adandenſekaninn ſierkigceindcinane Eende ſnngnfteg ſitli ttwmn inthi⸗ Uur iſcro itfügie/ Pchos eſtonnii⸗ Pnc ſi aginrcriſlinin Nin, banones Huntus i Nuguun. (Möndſer Möniſurnge 2glntus alciirſn i Pobar tniane⸗ e ſeſgfſftinten P nigent deſts gi S uiruin nan⸗ mmiſcentegſec ſgig eſt eie Kirde li (Mhn ihrutn olenn ſüfteitadſernhn Gnmint Ge inine amlint nigeinboran nincmN e . fſammmmalg Asndn 0.1 otag ſufercien ncnakpreſcnnpfile aunkotint onn timicicn ad hoc ros ö⸗ Brrn cen e. (Den notn c pbi ertodanftnmt mr cho deiin gehtber len aieſn Neuis dennoq; mnii un npha gtlirn pemmr hi mumnonĩ voan houm: r um iniſns oinaur nulia nlort onn /umnin: wc./,ſiAdiOiu ce acvir nice lar vo Eumo. in l õ uin 1 ſc inin go. in c. uiſginbas n, Ca boct er ter . cP inceſnoſa unarn untbendi naninonfun eiam dacon iter dNonnoc iiind, deofnſa e pena Aicni audincaenndh ee oſ die dnt danisſoſamn d ch Md.1dad de eſtp ni md unmn ſarum ne ne cnii Nla n CONNNKNNNNNENNNGNN naini S man: Pe n nt mi lim. .H.l Bi iqo bic chaur ſchenfiß . Negemm culten e undo i imn criminaliter. puto ꝙ ſic:qꝛ iſte pꝛeſumptiones ex ſo litudine nuditate loco ⁊ ſexuum diuerſitate ſunt ita ſtricte ⁊ uiolente:ut uix ipſa rea denegare facimus audeat:⁊ de his poteſt intelligi.l.ſciant cuncti. C. de pꝛoba.canoniʒata.ij.q.viij.ſciant.æ uide quod dixi in c.preterea de teſti.⁊? in.d.c.tertio loco de ꝓ ba. æ maxime cum iſte actus foꝛnicationis non ſub iaceat ſenſui. Aobas. . Pyp; „— aſum ſummarinʒ Eꝛtio loco. pone ut in prece. c. prio conſultatio.ꝛ rnſio.ibi nos.¶Nõ pꝛimo ⁊ tene menti ꝙ appellatione ſponſe qanʒ nẽit illa cum qua octum é mẽimoniũ ꝑ vba de pnti car nali copula adhuè nõ inteꝛcedente. æ nõ ibi uxoꝛem ⁊c. ꝙ an traductionẽ ad domum ſponſe ⁊ carnaleʒ copulam ſubſecutã. licet ↄſenſus de pnii interuene rit nõ dẽ uxaꝛ ſed ſponſa. quod an ſit vm indiſticte dicã.j. ¶ Mõ. ꝙ ex ullicito coitu phitur affiniras habilis ad impediẽdum ⁊ dirimẽdum mrimomũ ⸗ hẽdũ cũ oibus cũ qbꝰ ↄcta exiſtit ut ſũt ↄſanguinei ipſi mn ieris cognite uſqʒ ad qᷓrtũ gradũ in.c.non dʒ de oſan.æ affi.ut i.c.diſcꝛetionẽ de eo qͥ cogno. ansa r ſ A N ꝙ ubi vVntur piculum aime auditur quis.Iʒ denuntiet turpitudinèe ſuã. ad idem .c.pteꝛea de ſpon.uide qð plene dico i.c.ſuꝑ ce cõ ceſ. pben.⁊ ꝑ Hir. in. l. poſt moꝛtem ff. de adop. ¶ Mã ibi pꝛo certo cꝛedeꝛe ꝙ quis põt hr̃e certã cꝛedulitatem de aliqua ꝛe ex ceꝛtis ſig nis exteꝛioꝛibꝰ ad idem tex.ſupra.c. ꝓx.¶ Nõ ꝙ ex loci ſoluudi ne ⁊ diuerſitate ſeu diſparitate ſexuum iducitur pꝛe ſumotio foꝛnicationis.cõcoꝛ.c.ij.de coha.cle.? mu lie. ⁊. lxxxi.di.clericus. ¶ HNõ ibi teſtimonium uici nie ꝙ duo teſtes deponunt teſtimonium uicime 2z ſumitur bic teſtimonium pꝛo aſſcueꝛanone extꝛa iudiciali ſine iuramẽto:ſieut in.c. tua de coha.cle.⁊= malie. Ex quo colligunt: ꝙ peꝛ duos teſtes poteſt ꝓ bari fama totius uicinie:⁊ ſic non ꝛequiriiur ꝙ ma ioꝛ pars uicinie deponat:ſicut exiſtimãt quidam mi nus intelligentes: ? eſt in h̊ iſte tex.nõ.⁊ ſic intellige .c.inquiſitiois in fi.j.e.⁊ h tʒ gl.nõ.in. .fi.ij.q.i. 2. iiij. q iij. F. item ſepe. æ in.l.iij. F. que argumenta .ff. de teſti: æ doc.in. d. c. inquiſitionis:æ Mar. in.l. de minoꝛe.. toꝛmenta.ff.de qneſti. facit.c.tã liis ðᷣ teſti. .l.ij. C. de bo. poſ. m tab. ubi peꝛ duos ꝓba tur inſcriptio ſeptẽ teſtiũ:qnimo æ notorinm ꝓbat̃ duos teſtes: ut nõ. glo. in. d. .fi. ¶ Hõ. ꝙ ubi agitur de diſſolutione mrimonij tutum eſt uſtra p bationes p umptiuas recipe:e iuramenta ipſoꝛum ↄingum. ¶ Mõ in fi. ůe ꝙ manifeſtum dicir quod a pluribus pdicat᷑:æ ſumitur hic manifeſtũ ꝓ ſpẽ di ſtincta a notoꝛio:⁊ de h nide qð nõ in.c.ur̃a de co ha. cle. ⁊ mulie. æ nõ in h iſtũ tex.¶ Ded quero hic in tex. ſunt diuerſe pſumptiones:nunquid quelibet ꝑ ſe ſufficiat. So.aduertẽdũ ꝙ h̊ primo ↄcurrebat cꝛedulitas iſtoꝝ teſtium aſſeꝛẽtiũ firmiter ſe cꝛedeꝛe. ꝙ illa fuerit iſtius iuuenis ↄcubina ⁊ h̊ ſola fm oẽs nõ ſufficit qꝛ teſtes debẽt deponeꝛe de his que per cipiuntur aliquo ſenſu coꝛpoꝛeo:ut in.c.teſtes.iij.q .ix. ⁊. in.l.teſtiũ. C. de teſti.nõ aũt de credulitate:ut in.c.cum cãm.e.t.ſʒ h̊ faciebat admiculũ ſᷣm Goff. — fo concurrebat ꝙ teſtes iſtos niderant inſimul per plana ? nemoꝛa nias ⁊ inuia pluꝛies connagantes Inn. credendo dicit hanc eſſe niolentam pꝛeſumpti onem que ſufficit ad ſniam:ſic ſupra.c.ꝓx.=.xxxv. q.vi.ab iſto fatet tñ ꝙ aliqui ↄdnt dñtes nulluʒ ex his pᷣ miſſis ꝑ ſe ſufſiceꝛe:quibus ego magis aſſetio nã nõ uideo ꝙ iſtud ſolũ hẽat ꝓbare foꝛnicationẽ maxime ad ſeꝑationẽ mrimonij ut hic intẽdebatur cum loqui in uia uel ire per nemoꝛa non ſit actus oĩo ꝓpinquus foꝛnicationi:nec ius pꝛeſumit:niſi pᷣ ceſſiſſet monitio ut nõ ↄfabulentur:ut in.d.c.cleꝛicꝰ ⁊.c.ij.facit.C. de adul.aut᷑.ſiquis ei.æ licet Maꝛ.in l. furem. ff. de fur. dicat ꝓbari adulterium ſi aliquis fuit depꝛehenſus in domo alicuius pulchꝛe mulieꝛii qꝛ eſt actus ꝓpinquus. Tamen contrarium ſenſit poſt glo.in.l.capite quinto.ff.de adulte.ubi dicir ꝛe quiri ab ꝓbationem delicti ꝙ fuerit deprehenſus ĩ actis uenereis.unde puto ꝙ ſi fuiffet repertns ĩ ca mera cum mulieꝛe ſola hoꝛs ad hoc commodis h̊ ſatis ſufficeꝛet ad ꝓbationem delicti uel ipſam oſcu lantem ue ipſam tangentem uel in ſimilibus acubꝰ ꝓpinquis:als.ſecus ⁊ hoc uidet᷑ ꝓbate iſte tex.nã iudex iſte coꝛã quo vtebatur qõ per ſupradictas ꝓ bationes ⁊ ẽt per credulitatem teſtium noluit moue ri:nec Dapa in hoc eum rephendit:ſed uoluit iſu per reciꝑe iurameia ilormam⸗ Jun habuit famãa ui cinie:imo Dapa ur̃ approbare ⁊ oĩia ſil ponderar ut pʒ in rñſione ipſius in. v.nos ibi que dicta ſunt ⁊c̃.Concurrebat hic tertio fama nicinie que per ſe nõ ꝓbat in.c.ſi duo.xxxv.q.vi.⁊ in.c.ſuper eo de eo qui cogno.cõſan.uxo.ſue. Concurrebat quarto aſſeꝛtio uiri æ mulieꝛis iuramẽto firmata que ꝑ ſe fi dẽ nõ faciebat in piudicium mumonij dictis iuribꝰ ſi duo ⁊.c.ſuꝑ eo. ¶ Ex quibus pʒ ꝙ nullum pꝛe dictoꝝ ꝑ ſe faciebat fidem. nũquid auucofefſio iſto ꝛũ cũ fa ma ſuffeciſſet ſunt opi. Ego antem remitto ad ple nõ in.c.ſuꝑ eo.⁊.c.ſi duo pal.ubi de h̊ ⁊ ea que le.⁊ nõ.in.c.pterea de teſti.nbi habetur de mõ pꝛobandi coꝑpulam. Glo. omnes ſunt faciles. UVltra alios hic queꝛo:an appellatione uxoꝛis ueniat illa cum qua contractum eſt marrimoni um per uerba de preſenti: non tamen adhuc eſt ad domum traducta nec carnaliteꝛ cognita. ⁊ iſte tex.in pꝛinci.facit ꝙ non dum appellat iſtam talem ſponſam.⁊ queꝛebatur: nunquid poſſet iſte iuuenis illam habeꝛe in nxoꝛem non ob. affinitate pꝛeſump tiue pꝛobata.⁊ facit hoc ad queſtioncm arduam in qua conſului hic ſenis: que pꝛeſtitit mihi cauſam la tius pꝛoſequendi hanc mateꝛiam. queſtio fuit talis. Nuidam. A. contraxit ſponſalia peꝛ ueꝛba de pꝛe ſenti cum. Q. æ ab ea recepit dotis nomine mille. cõ tingit ꝙ antequam ſic deſponſata duceꝛetur ad do mum uel aliteꝛ conſumaretur matrimonium nita fi nita extitit: queꝛebatur an dictus ſponſus lucꝛare tur dimidiam doris uiſo ſtatuto infra ſcꝛipto:cuius tenoꝛ talis eſt uidelicet.ſiqua deceſſeꝛit ſine filijs ex uiro cui nupta eſt tempoꝛe ſui obitus remaneat di midia pars ſuarum dotium apud maritum non computato in dicta dimidia lucꝛo donationis pꝛopter nuptias qua paꝛte maritus priuari poſſit: poſt nodũ facie fuerũt ad dictum ſtatuiũ alique adi tiones ĩ quibꝰ ſemꝑ fuit facta mẽtio de filijs exiſten tibus uel nõ ? hãc qõncʒ plene ꝓſecut ſũ ĩ oſi. qᷣ incipit facti contingẽtia ⁊c᷑.⁊ principali ↄſiſtir eins deciſio ſuꝑ illa qõne. an talis mulieꝛ dicat nupta et nir dicat᷑ maritus.ex quo nõ fuerat facta tradnctio ad do nũ uiri:nec alit᷑ carnaliter cognita: Erpſe quẽ do hic aliqua utilia ſuccincte m ur̃ p ꝙ dicaĩr̃ nupta ⁊ ſic uxoꝛ:⁊ ur̃ ꝓbari peꝛ tex.nõ.in.l.cum fuerit.ff. de cõdi.⁊ dᷣ.ubi apertiſſime pꝛcbatur nup tam dixi: ex q interuenit ad mrimonium cõſenſus ð pniti:licet ñdum fuerit cognita nec traducta:qꝛ ſo lus cõſenſus facit mꝛimonium ⁊ ñ ↄmixtio carnis: nt pꝛobarur ibi i fi. illius. l.? t gl. ? Mar. ibi. ad idẽ.c.ſufficiat. xxvij.q.ij. cdo principalꝛ pꝛo bari vr̃ per.l.iij.ff. ð dona inter. Vi.? Vx. iuncta gl. H. cõcubie:ibi nõ quod poſiꝙᷓ iteꝛuenit cõſenſus ad mr̃imoniũ inteꝛ nix ⁊ mujieꝛc appellat motrimoniũ 2 ipſi Sbentes dr maritus æ uxoꝛ ? ꝙ glo ibi dicat h̊ ꝓcedeꝛe de iure canonico:tamen cico ideʒ dicen dũ de iure ciuili:ut ꝓbatur in auẽc. de nup. K. nuptias ⁊ ibi bo. glo.¶ Zertio ̊ pꝛobo per mul ta iura canonica:qᷓ cõiter dnt matrimoniũ ueꝝ eſſe ex ſolo conſenſu de pnñn:licʒ aliud nõ ĩteruenerit:ut pʒ in. c.fi. de ſpõ.duo.⁊ in.d.c.ſufficiat ⁊ in.c.cum iniciatur cũ multis ibi ſe. xxvij.q.ij.ad idẽ.c.unum de uoto i. vj. æ nõ. ꝑ Hoſti.in. c. ex publico de cõ neꝛ. cõiug. facit ẽt diffinitio matrimonij: que ponitẽ 7 declarat᷑xxvj. q.ij. in prin.æ ſuꝑ Gica de ſpõſa. uarto n ð 5 caſus Fʒ ĩtellectũ Mal. i. d.l. deo nobis. C. de epis ⁊? cleri intelligẽéo ꝙ; vbi nõ inteꝛ uenerat carnalis copnla: qð eſt pᷣſumendũ cũ aliter potuerit ingredi religionẽ altero in ſeculo remanen le: ut ĩ. d. c. ex publico de ↄuer.cõiu. in Srium facit iſti d. c. ⁊. c. ſicur ex l̃is et.c.pe.de ſpon. ¶ Mꝛo ſolone aduertendũ ꝙ. v. nuptie multipliciter in iuꝰ capitnr. OQnñʒ eim capitur ꝓ ipſa mera eſſentia con iugij:qᷓ ſolo conſenſu de pnti interueniente cãtur. vVr ꝓbatur in. d.l.cũ fuerit ⁊. d. S. nuptias ⁊.c om ne nuptiaꝝ bonum. xxvij. q. ij. cum ſi. Qñqʒ ſumi tur pꝛo ipſa cõmixuõe carnali ove interuenit cõtꝛa cto prius matꝛimonio: ut ꝓbat᷑ in c. ꝙ aũt ⁊.c.qui dã ⁊ luce clarius in.c. genuit: maxiĩe iuxta glo. iij. ꝗᷓ B tʒ aptiſſime. ea. cã z. q.⁊ ibi aſiquid per archidia. Oiʒ ſumit̃ ꝓ apparatu ⁊? feſtiuitanbꝰ que fiũt ipꝛe quo uxoꝛ ducitur ad domũ uiri: ut ꝓbatur in. c. vo ſtrates ⁊. c.feie.xxx.q.vV.⁊ ſic capitur in euangelio vbi dr nuptie facte ſunt in cana galilee ⁊c.æ ꝙ ps ſbi in ↄuiuio fecit de aqua ninum.? ita ſentit Gaſ par de cal. ſuꝑ rubrica ðᷣ ſpon. vũ in qbuſdã locis appellant᷑ in nulgari le noʒe. Itẽ ſciencdum ꝙ vbũ mr̃imoniũ ſen coniugiũ qnqʒ vVificatur i mrime nio SZcto ꝑ uerbum de pnii:lʒ nondũ ſit carnali copula oↄſamatũ. æ nulgariteꝛ appellant ſponſalia ꝑ uerba de puti: ut in iuribus ſnpꝑius alł. Qñʒ vVificaĩ vvũ mẽimonij ſeu uxoris æ mariti ſolum in pingio car nali copula cõſumato:ut nõ. ꝓbatur in.c.debuũ ĩ prin. ? in fi. de biga.⁊= hic ⁊ in.d.c.ex publico ? ele gantius i. c.ſiq; deſponſata.xxvij.q.ij. ubi dicitur: ¶ Ge pꝛeſpnionid ꝙ ſiquis deſponſata ? maducta ntitur rite Zingiũ appellat. ad idẽ.c.quapꝛopt 7. c. in omni. e. c . q. 2z vñ ſurgat hec diueꝛſitas ſatis pot colligi ex his qᷓ le. ⁊ nõ. in. c.debitũ ⁊ ꝑ glo.in.d.c.quapꝛopt᷑ ⁊ peꝛ doc.in.d.c. ex publico. His pᷣmiſſis dico ꝙ de pꝛo pꝛio = ſtricto ſignificato ueꝛboꝛuʒ maritus ? uxoꝛ e mr̃imon ũ appellari pnt poſtqꝙ inteꝛuenit cõſenſus de pnti: ſponſus ⁊ ſpõſa ⁊ ſponſalia ante taleʒ oſen ſum de pnti 2 poſt ↄſenſuʒ de futuro. nã qr ſpoſa lia a ſoon dleo ſpondes: qð idẽ eſt qð ꝓmitto pmit tis inde ſponſa.i.pꝛomiſſa. ſed poſt conſenſum de pᷣ ſenti nõ põt dici ſtricte ſeu pꝛopꝛie ſponſa: quia nõ ſoluʒ eſt ꝓmiſſa ſʒ obligata ⁊ nupta:ſed ꝓpteꝛ ſigni ficatũ mẽimonij æ de quodam largo ſignificato ueꝛ boꝝ nõ põt adhuc dici maritata ſeu Oiugata: ex q adhuc non eſt traducta ad domũ uiri: quaſi adhuc in eff etu ſit ſine iugo ⁊ ſine uiro ? quodãmodo ꝓ miſſa reſpectu effectus matrimonij: ? ſic poſſunt lo qui iura in Zꝛium all.¶ Quare ↄcludeꝛem: ꝙ ubl agit᷑ de mã odioſa appellatione uxoꝛis ul marin ſeu mẽimonij no ueniũt ſponſalia Zcta ꝑ ueꝛba de pᷣſen ti nec ipᷣa ſpon aia otrabentes. Si autez agitur de mã fauoꝛabili ueniũt eriã ſponſi qui oxeꝛunt ꝑ vVba de futuro: ut in.l.non ſine. C. de bo. que li. ubi pul cheꝛ cãus. Si vo mã eſt in diffeꝛens ueniunt illi qui em Sxeꝛunt ꝑ vba de pniti: ʒ carnalis copula nõduʒ inteꝛueneꝛit:æ foꝛtius ſi inteuenit. nam in mateꝛiꝗ odioſa ueꝛba non capiũtur ita ſtricte:ſicut ĩpoꝛare pnt ex ꝓpꝛio ſignificato ueꝛboꝝ: maxie qn reꝑiunt᷑ ze aliã ſignificationẽ uicinioꝛem: ur ꝓbatur in. c. cũ dilectus de ↄſue.⁊ in.c.cum in cũctis ce elec. ſũcro c.ſi ↄpꝛomiſſarius.e.ti.li.vVi. ſacit quod le.⁊ nõ.ĩ c.ſtaiutum. e. ti. ? li.?⁊ P Joã. an. in regula oclia de re ʒu. iuꝛis lib.vi. in meꝛcu.⁊ ꝑ p̊ poſſunt red uci ad concoꝛdiam iura ſupeꝛius allega. ⁊? longe plenius hanc mateꝛiam pꝛoſequoꝛ in dicto conſilio: ſed iſta ſafficiũt in pꝛeſenti paſſu. Att eꝛas. Caſus. ODꝛopte: pſum = ptionem etiam uehemen tem non deber quis de graui cꝛinine con demnari. b. d. In pꝛima iudicus conſultatio In fa reſponſio:ibi nos ueꝛo:que ſubdiuiditur. In pꝛia ponit motiuum mandati. In ſecunda mandaũ ibi quo circa:æ pone caſum litteꝛalez: ut patet ex litteꝛa iuncta glo in ueꝛ purgando; que ponit partem ca ſus. ¶ Hta epiſcopuʒ poſſe aliquos de heꝛeſi im peteꝛe iudices delegatos impetrando. Secundo nora ꝙ ſupeꝛ cauſa heꝛeſis poteſt compꝛomitti ctiaʒ in iudices delegatos: ⁊ ſic poreſt quis eſſe gelegar 2 arbiteꝛ etiam in cauſa cꝛiminali: quod qualiter pce dat.j. dicetur. M. ꝙ cquis poteſt teſtificari 2 fratrẽ:hic tñ apte nõ ꝓbatur: qꝛ in primo indi cio fuir ſponte confeſſus ↄ fratrem. in ſecundo fuu unus de compurgatoribus qui in multis equipers tur teſtibus: ad boc quod le. æ nõ. in. c. conſtuutus de purgatione cano. in glo. in. v. tolleꝛctur. dicium in eſt uerum ſaltem in ciuilibus: de quo tamen die ut nõ. glo. iij. q. Vv. cei. ? in. S: iteʒ.l. iulia. æ in. S. pa rentes.iiij.q.iij.¶ Nõ ꝙ ubi due pᷣſumptiones rie oriuntur contra aliquem ſiandum eſt ualidiori. lee tlo idrſa tenid, (hi himiſan/ oscimniutemefin roſce iſ n i inten Yurmeupern n ipr arfug naiain untonsctare: Mnnhridt⸗ xilim ti eunii elin nc di Eit) itkattahuner in Joen Möſerpronen rinpo ninidrumm Annicesebonicco detponelant WtrfentitdGetdn ſidi ians ldce eg dilſcan eackelins wicn Atlode oodens nreneds Atdandwd iüdeemerimni Erznader Nhddefſddifſerd dde deMfrwicti t iapum uſei nd fie Uiruſtidiinn degfh i eler g ol. e SS W nwüͤgikret hot dig idenmngi bnngpeſtitinn eM ii cignnm ſicemen D usblmn Wmmmni M0 neniit ſponſen Anplett une inſoni mdencg G mngin Mifmondl enit eni ſponi gul zrmt ſumont in non ſne C ebo grel in cder ins O jn icſiniſſeenovonuni m e, he depin, annis opthͦnir Memerau:r ſomus / nr want, Mmin nunn vwi uvrer ieſt ponr. ar puo ſqufaw utwr, ureipunt Ai ſgufcanone aiomnar pbouar in C ms de oſue ? incCun in ins e der. ꝓromniſanins. e t l. l. aet gnoc l. i Murmnen Kt Noi anin egia dade ris Ninnem 19 M a wöod mdan inn ſeins den. Dange he murianm duſennerinähad ntilimhalt ain en Mn. n Cins Pohei Een d Nis degan ain Graweierz eoren nid.d. Jupinaid ope ſcdorricemn) .Inſcuncntr mos s nm ia pusaldo n iin ne no. ltneſg, ⁊ ſic nna pᷣſumptio nebementioꝛ elidit aliam minus nebemẽtẽ ⁊ ad h̊ quotidie allegatur iſte tex.⁊ colligi tur h: qꝛ iſte. A. prio dũ rediꝛet ad fidẽ ↄfeſſus fu it fratꝛẽ laboꝛaꝛe eodẽ moꝛbo poſtea vo in alio iu dicio dum fieꝛet inquiſitio ↄ fratrem purganit illuʒ cum iuramẽto dicendo ꝙ cꝛcdebat illũ fuiſſe ? eſſe catholicũ.⁊ ſic aut primo dixit mẽdaciũ.aut poſtea pinriũ ſed Qapa aꝛbitrat᷑ ꝙ ponus incidit in ꝑiu riũ.qꝛ nõ ẽ viſimile ꝙ iſte ipᷣe ↄuerſionis ſue dixiſ ſet mẽdaciũ in fratrẽ. erat mi pſumptio ꝓ fo dicto qꝛ fuerat iuratũ:ſed prima pᷣſumptio erat ualidioꝛ. tex h̊ ⁊? ex tex.ſing.nõ. ꝙ ſi concurrunt duo dicta göria ab eodẽ unum cum iuramento aliud ſin ſtãdum ẽ dicto nõ iurato:ſi iecture ſũt pꝛo eo ma gis quã ꝓ dicto iurato. Ceteris ergo ꝑibus potiꝰ pſumendum ẽ pꝛo dicto iurato lʒ poſtea emanato: ꝙᷓ ſunplici aſſertioni prius facte.⁊ faciunt h̊ nõ. ad ea que tetigi in.c.ꝑ tuas de ꝓba.⁊ õ Haꝛ.i.l.eos ff. de fal.ꝙ ſi teſtis priꝰdixiſſet unũ ex iudiciũ ſine iuramento:⁊ in indicio dixit ↄrium cum iuramẽto ſtandum ẽ fo dicto ꝓpter pᷣſumptionem iuramenti niſi ſubſint alie pſumptiones pꝛo pꝛimo dicto ſicut hic erant:qꝛ tpᷣe quo dixit primũ dictum erat accen ſus ʒelo fidei oꝛtodoxe.i.catholice:cum noniter re nerteretur ad fidem. Item amoꝛ fraternus: qꝛ nõ ẽ Viſi mile ꝙ falſo illũ dixiſſet heꝛericũ:æ h bene nõ. ¶ Mõ. ꝙ ſuſpicio nõ ſufficit ad ↄdemnationẽ ali cuius etiam ſi ſit nebemens: ir̃a tamẽ a õrio nẽ pꝛo bare ꝙ in crie nõ graui ſufficit nehemens ſuſpicio de hoc m dic ut plene dixi in. c. qᷓto ſupꝛa.e. unum tñ aꝑte ꝓbat h̊ lra:ꝙ q;to crimẽ eſt grauius tanto pſumptiones debent eẽ uehementioꝛes qꝛ ubi maiꝰ periculum ibi cautius ẽ agẽdũ:ut in.c.ubi periculũ dge elec.li.vi ⁊ facit hec ha in ar. ᷣm Jo. an. ꝙ pꝛo pter pᷣſumptionem minaꝝ uel inimiciriarum non ſit ↄdemnãdus de homicidio de quo neſcitur a q ſac tum ſit ⁊2 remittit ad Soe.eo.ti. F. ij. V. ſed pone ; minatus :ubi dẽ uelle ſpe.ꝙ hᷣ ſufficiat ad toꝛturã unde nide ibi latius ? tetigi in. d. c. ccribaz. ¶ Po ꝙ ↄuerſus ſeu reuerſus ad fidem incidens in ma nifeſtũ peccatum pſumi relapſus uel non ple ↄueꝛ ſus. non hoc ti ſolũ ſufficit ad cõdemnationem ut bic. ¶ M feꝛe nouũ dictũ ꝙ a ſuſpecto de penitẽ tia ꝑagenda poreſt exigi cautio ſufficiens.ſ. de ceꝛta pena ſoluenda ſi eam non egeꝛit:quod intellige quã do pꝛo peccato manifeſto imponit᷑ publica pnia ab hnte iuriſditionẽ etiã foꝛi ↄtentioſi.hoc dico: qꝛ in foꝛo oĩo pnĩali hec cautio non exigeꝛetur ſaltem ab inuito:arg.in.c.ſi ſaceꝛdos de offi.oꝛdi. ⁊.c.fi.de tempo. oꝛdi. ¶ Mimo nõ ex fi. lre de cꝛĩe q;tun cũqʒ graui põt quis cõdemnari ex pᷣſumptione nio lenta:que ſatis oꝛitur ex deficientia in purgatione: facit.c.excõicamus..i.de heꝛet.⁊.c.cum ↄtumacia .c.ti.li. Vi. Et ex fi.tr̃e ⁊ ex medio nõ. ꝙ uebemens pꝛeſumptio non ſufficit ad cõdemnationẽ: ſed niolẽ ta ſic:quod uoluit hic glo.pe. facit quod nõ.glo.in Cc.inſinuatum de ſimo. ſed dic ut dixi in dicto.c.qᷓ to. ¶Anteqꝙ; ueniã ad glo. declarabo pꝛius aliqua textualia. pꝛio eim queꝛo quare ep̃s impetrauit dele gatos iſtos de heꝛeſi ſuſpectos: cum potuiſſet ex (NLitens officio ꝓcedeꝛe ò iſtos:ut in.c.ad abolendam ð ⁊ ubi pʒ in fi. pꝛo h bene facit.c.i.de of.oꝛ. ꝙ ẽt exep ti tenetur h̊ obſequi epᷣo loci.facit cle.i.⁊.ij.eo.ti. So. hic nõ apparet quis impetrauit iſtos ðlegatos foꝛte.n. dum ipererent᷑ ab epiſcopo ſeu moleſtar ent ex iudiciũ ipetrauerũt ipſi iſtos delegatos quibus fuit ↄmiſſum ut audirẽt cãm inter eos ziepum auc toritate apłica:nec appaꝛet hic qualiter ageret epᷣs ↄtra eos Inno. dicit ꝙ foꝛte epus iſte denunciauit crimen iſtoꝝ pape uel perebat bona iſtoꝛum ꝓpter bẽſiʒ Hoſti. dicit ꝙ agebat ciuiliter uel ex officio ĩ petebat ipſos:ar.in.d.c.ad abolendam.nam ſi crĩa liteꝛ nõ potuiſſet in arbitꝛos compꝛomitti quod h̊ᷣ factum fuitijODores tamen dicere ꝙ foꝛte agebaĩr̃ crialiter. nec ob. ꝙ fuit ↄpꝛomiſſũ:qꝛ papa non ap pꝛobat ſed recitat hic compꝛomiſſum:ut dicit hic. Jo. an. ſuꝑ glo. unde dicit ꝙ in h non eſt uis.in hᷣ .n. n ↄſiſtit intellecrus.c.cui enim applicent᷑ bouna cle ici ue laici de hẽſi. dãnati:dic ut dixi in.d.c.ex cõicamnus. S. danati æ in c. cum fᷣm leges. eo. ti. lſi. fo pꝛo declaratione finis ſe qũo ap pareb t ex iniunctione pnie an ſit neꝛus penitens uł ficte conuerſus ſo.fᷣm HMoſtiẽ.? Jo.an.ſi pararus ẽ pᷣbere dictam ſecuritatem ⁊? pniam benigne ſuſci ꝑe:quã poſtea deuote ⁊ efficaciter implet pᷣſumptio eſt de uera ↄuerſiõe:alioquin.i.ſi non uuit cauere uel pniam reciꝑe:uel lʒ caueat ⁊ pniam recipiat:illã tamen negligit adimplere ẽ pᷣſumptio de grio.⁊ hꝰ ſatis placet ⁊ elicit᷑ ex ipſa r̃a. facit de pe.di.ij.c. i.⁊ ex hac expoſitione nõ:q non ſolum deficiens in purgatione punitur ut conuictus:ſed etiam con tumax in eam recipiendo:de quo tamen dic ut nõ. in.c.excõicamus palł.æ uide quod dixi in.c.uerita tis de do.æ contu.¶ GBlo. i. facit duo. primo iſtat an in iudicẽ poſſit ↄpꝛomitti.⁊ dic ut in ea ⁊ latius ut nõ.in.c.cum tpᷣe de arbi. C Secundo principa liter an de cauſa criali poſſit compꝛomitti:⁊æ nil bõi ↄcludit:ſed porius ꝛemittit ad.c.pe.de.in inte.ꝛeſi. ubi de h̊ Gof. hic dicit ꝙ agebatur ciuiliter:⁊ ſic uult ꝙ ubi de crie ciuiliter agitur poteſt ↄpꝛomitti ⁊28 Doſt. ? idᷣ gl.? Har. in. l. non diſtingnemus .F.iulianus.ff. de arbi. æ poreſt dici quod ubi agi tur de ſolo pꝛeiudicio ꝑtium põt compꝛomitti: ſecꝰ in pꝛeiu diciũ fiſci ſeu reipu. facit quod nõ.in.l.inteꝛ F. recte.ff. ð fur. z.l.licitatio.S. ꝙ illicite. ff. de pub. de quo tamen dic ut plenius nõ. in dicto.c.pe. æ. d. .F. iulianus. hic tamen nihil ꝓbatur ut z dixi:qꝛ ſo lum recitat factum. ¶ Opp. z vẽ ꝙ frateꝛ nõ dʒ ad mitti fratrẽ in magnis cꝛibus: ut in.l.ſi magnum .. qui accu.non poſ. glo.in v.de fratre dicit illud regulare:ſ fallit in cꝛie heꝛeſis in quo admittit᷑ etiaʒ ↄtra ꝑentes.xxiij.q.v.ſi audieꝛis.¶ Adueꝛte licet doc.hic lente tranſeant.l.ſi magnũ alł.in glo.loquit in accuſatione ⁊ nõ in teſtimonio.⁊ ꝓcedit h:niſi ni te fratris fueꝛit inſidiatus.nã tũc æ mateꝛ õ filium ⁊= ẽt pateꝛ ad mittũtur ad accuſationeʒ: ut nõ.in.d.ł.ſi magnũ. Reſpectu neꝛo teſtimonij dicendum ꝙ aut loquimar in ciuili aut in cꝛiali.pꝛio cãu tʒ ſpe. in ti. de teſte. F. i. V. ſed nũquid frateꝛ adminit ꝓ 273 fratrem: ſed cꝛeditur plus uł minus ſcðᷣʒ affectioneʒ q qꝛ nulla lex ꝓhibet. hoc fallit Im eum niſi habeant oĩa pꝛo indiuiſo uł ſint ãbo ſub poteſtate unius pa tris:an aũt cõpelaĩ teſtificari ↄ fratrem ꝛemittit ad .F. de teſtium. V. nũquid eo.ti.⁊ ibi uidetur ſentire ꝙ ſic dãdo regulã ꝙ; 4 ibet nõ pᷣuilegiatus in teſti monio ferẽdo adm tiit ⁊ cõpellit ſi non uult qꝛ in ra uolũt gnaliteꝛ teſtes cõpelli.l.ſi eñ.C. de teſt.ẽ. de teſti. cogen. per tot. In criminali uero dicit ꝙ n admittuntuxr.iiij.q.ðiij.l.inlia. facit.iij.queſtiõe.v.c. Aduerte mn ſubuiliꝰ nã põt dici ꝙ inter cauſã crimialẽ ? cinilem certo reſpectu nulla ceſt dꝛia. aut eim querit nũqnid frater cõpellatur dicẽ teſtimoni um fratrẽ uel aliquẽ cõſanguincũ zæ cicendum ꝙ non ſiue cã ſit ciuilis ſiue crialis.⁊æ qð dixi de alio conſanguineo intellige uſqʒ ad teꝛtium gradum. et idem in quibuſdã alijs ꝑſonis enumeratis in.d.l.in lia.⁊ licʒ ſpe.uideat᷑ illã legẽ itelligeꝛe in criali pront ſentit ẽt glo. in.l.pentes.C.de teſli.glo.m in.l.lege iulia.ff.e.tʒ eam ꝓcedẽ indiſſicte ꝓut gñal teꝛ loqui tur:⁊ cũ illa glo.tranſit ibi Mart.quod mihi plus placet ratione honeſtatis:⁊ ut caritas ↄſerueiur in teꝛ cõiunctos: niſi neccſſitas imincꝛct:pꝛout dixi in .c.i.de teſti.cog. Aut qrit᷑:nũquid uolens admitta tuꝛ õ fratrem:⁊ puto ꝙ ſic tã in crimĩali cã ꝙ in ci nili:qꝛ dicta.l.lege iulia ſoluʒ priuilegiat nolẽtes te ſtificari: uolentes aũt nõ ꝛepellit:oð ctiam ibi ſentit Har. nam ſolũ inteꝛ parentes ⁊ filios reꝑitur iure cautuʒ: ut ẽt uolẽtes nõ admittant᷑: ut.d.l.paꝛentes. ? intellige nolẽtes qn ſunt a parte inducti.nam ſi ſe offerꝛẽt eſſent ſuſpecti:ut le.⁊ nõ.in.l.que oĩa.ff.de ꝓcu.⁊ in.l.uxori..i.ff.de fal.vide qð dixi in.c.ij. de teſti. Aut queri: nũquid frateꝛ admittatur pꝛo fratre in ipſius fauorẽ ⁊æ diſtinguo inteꝛ cauſam ci uilem ⁊ crialem: ut prio cãu admittat᷑:ſʒ credet plus uel minus ſᷣm qᷓtitatẽ affectiõis.ſic intellige glo.iij .q.V. c.i.⁊ in.c.in litteris de teſti.nam nullo iure in totũ ꝛepellit. in fo caſu non admittit᷑: quia agitur ð maiori piudicio in quo teſtes debet eſſe oĩo integri 2 idem uideĩ in alijs cõſanguineis ⁊ domeſticis:ſic loquit᷑.d.c.i.⁊ facit.xiiij.q.ij.ſupeꝛ pꝛudentia.puto tñ ꝙ in defecium alioꝝ admittani ſalſieʒ ad facicꝝ dũ indiciũ ut ꝑueniat᷑ ad toꝛturã:ar in.c.Ffi.ð teſti. cog.⁊ in.c.cũ dilecti ? quod ibi nõ.de elec.⁊ ĩ his caſibus puto fratrem cogendũ diceꝛe teſtimonium ꝓ fratre:qꝛ priui egiũ eſt ut nõ cõpellat̃ aduerſus fratrem:ut.d.l.lege iulia:quod ceſſat cum agitiur ð ipſius fauoꝛe:ar.in.l.ꝙ fauoꝛe.C. de legibus ⁊ in .c.⁊ ſi neceſſe.j.de dona.inter nirum et nxoꝛc. Ex his pʒ ꝙ h.c.nõ ↄdicit dictis iuribus:licʒ ſpec.ubi 5 uoluerit ſaluare ꝑ uiã ſpãlitatis.ſ.ꝙ ſpeciale ſit ĩ cã heꝛeſis: ⁊ ita ſentit hic etiaʒ glo.nam nulla ẽ ſpe cialitas:cũ hic nõ fuerit cõpulſus diceꝛe teſtimoniũ cõtra fratrem:ĩmo in ipſius fauoꝛem ipſũ purganit ? in prio dicto nõ ꝑ uiam teſtimonij:nec iuitus di xit fratrẽ eodẽ moꝛbo laboꝛaꝛe:puto in ꝙ ubi eẽt neceſſe cõpelleꝛet frateꝛ õ fratꝛem in cauſa hereſis nõ ꝑ iſtud.c.ſed ꝑ.c.in fidei fauorem qc heꝛe. li. vj. ee v. vuʒ colligit prio ſicũ ei qð qs pᷣus ixit ſiue in iudicio ſiue ex:ſed h̊ ſimpliciter no col ligitur cx txcx: quia ut dixi muite pꝛeſumptiones ¶ Be pſumptionib concurrebant hic:qð pꝛius ueꝝ dixeꝛat: ſed de mꝗᷣ dic ut latius dixi in.c.ꝑ tuas de pꝛoba. ⁊ in.c.cum in tua 5 de teſti. Scdo glo.ᷣ colligit ꝙ una Pſump tio ppondeꝛat alteꝛi. ¶ Oop. in Zꝛium de.c.cũ inteꝛ R.de elec. ubi inuicem ſe elidũt. cõiteꝛ ſolui. ꝙ aut ſunt paris potentie æ una nõ pꝛepondeꝛat alteꝛi: ut in Zuo: ? ſic inuiceʒ ſe tollũt: ſi alteꝛa pꝛepondeꝛat illa Pualer. An auũt æ qn: ſint paris potentie uel alte ꝛa pꝛepon deꝛet diſceꝛnit diſcꝛetus iudex ex uarietate factoꝛum:ex quibus pſumptiones oꝛiuntur: ut hic. 2 facit qð nõ.in.c.tranſmiſſe qui fi.ſint le.⁊ ꝑ Jo. an. in. c. pe.infra de cꝛi. fal. lo. penul. op. de.1. .ij. C. de heꝛeti. ubi ex leui argumẽeto quis ꝓbat hꝛ ticus.ſoluit ꝙ ibi ſufficit leue argumentũ quo ad fa cultarem inquirẽdi õ eũ:non ut hẽatur pꝛo ↄuicto. UVel dic ſᷣm doc.ꝙ ibi appellatur leue argumentuʒ quod de facili poteſt ꝓbari:utputa quia apeꝛe enet in articulis fidei ul non uult iurare dicẽs hᷣ eſſe pec catum:ut in. c. excõicamus.j.de heꝛeti. ¶ Secũdo gl opponit de.c.dixit qns. xxxij.q.i.⁊ ſolue ut ĩ ea: 2æ dic de mateꝛia ut dixi in dicto.c.quãto S.e.⁊ nõ. glo. ꝙ ↄ uiolentam pſumptionẽ admittitur ꝓbatnio in Sꝛium:ut ꝓbatur in iuribus alle. in ea ⁊ in.c.fi. de pꝛeſby.nõ bap. ¶ Vltio glo. queꝛit qᷓ̃re ab iſto nõ exigit᷑ iuramentũ ſicut exigit regularit᷑ in purga tione pſtanda.j. de pur.ca.quoc. nde ut in ea.ſed adueꝛte qꝛ dictũ glo.ꝓcedit ſi dictio pꝛopteꝛ ſiat ex cluſiue.ſed cõiteꝛ doc.tenẽt ꝙ ſtat incluſiue:ut ſic ul tra cautionem teneatur iurare: ? hoc plus placet. HMec ob. motiua glo.quia h iuramentũ eſt oneꝛis ? non honoꝛis:⁊ ſic nõ inſpicitur ꝙ alias deieꝛaueꝛit ut in c.cum in ecchjs de ma.⁊ obe.⁊ de hac dictioe pieꝛ ui le quod nõ. in.c.dudum. ij. de elec.⁊.c.decet ad fi. de imu. ec.li.vi.? ꝑ Jo. de lig.in cle.ij. de pe nis ⁊ plenius ꝑ Dau. in cle.i. de ſum. tri. ⁊ fi.ca.?= peꝛ archi. in. c. ebꝛõ.xiij.q.ij. Iteʒ fruſtra fuiſſer hic facta mentio de iuramento ſi dictio pꝛeteꝛ non iclu deꝛet:cum non opoꝛtuiſſet excludeꝛe id qð nõ inclu debatur. naʒ exceptio dʒ eſſe de ↄtentis ſub regula: ut nõ. ſub ica de reg.iur. ⁊æ ut dicit Oar. in.l. ſeio F. uxoꝛi. fl. de annu. lega. ubicũqʒ dictio pꝛeteꝛ po nitur iteꝛ res quaꝝ una nõ ↄtineĩ ſub reliqua ſiat iĩ cluſiue:ne fruſtra nideat᷑ appoita. ⁊æ nidetur pꝛobari EP illum tex.ſecus ſi una compbenditur ſub alteꝛa:ut ſi ponitur inteꝛ genus ⁊ ſpem:mniſi aliud dicamus in odioſis:ut uelle vr Inno. in.d.c.dudum:quaſi tũc regulari iteꝛ excludat. dic m pleniꝰ de ippius natura: ut nõ.in iuribꝰ palle. ¶ Vltra glo.queꝛo hic fuit pꝛomiſſum in delegatos retenta poteſtate delegata: quid ſi non fuiſſet hec poteſtas reſeruata: nunquid expiraſſet peꝛ ↄpꝛomiſſum. Inno. hic ꝙ nõ:nibil al legat ¶ Motã h̊ dictum ꝙ peꝛ compꝛomiſſuʒ ſim płꝛ factuʒ nõ expirat iuriſditio delegata ſuꝑ illa re. Ezgo allego cle. ꝙᷓdiu de ap. ⁊ aut᷑.ſi t.C. de tem. ap.⁊? quod nõ.ꝑ glo.æ Jo.an.in.c.ſignificantibns de offi. dele. pe: Mau. in dicta clemẽ. ꝙdiu. Quid econtra an expiret compꝛomiſſuʒ ſi itur ad iudicem oꝛdinarium uel delegatum.dic ꝙ ſic: ſed pena com m ttitur: ut in.l.ſiquis rem.ff.de arbi . ¶ Ydem ſi itur ad alios arbitros.l.ſed ⁊. ſi in ſeꝛuum in fi. et nle coele nche ngleubenn 6 i 1o n 1 tcn. ein⸗ si l ſunct ning , ſer gaſis lin s or poſezer er rnmetrudr od i⸗ Ammn ſtpulirni tierit octeesdlr/ 14 Apninnutlal arci rale. mninimuenruue, niurifeonnnes inſenwne a onrctrinitmennen al inenns d inrirens Yupinapenintarct daccnonanih. Irinſtiſendonte re Yranadienidotir deniens mimiecah Au wine nunnſ rbin Gsi Wncnen. enian gi ſicns aſfügni ſnſendorou⸗ Porhtoe⸗ Piafonecgenüftuͤ Dooi nan ſt goboe ie ebon Uurchefſbir hhalgti, aum ini tticdi Ubicf noii boitlent olnnm enmiefen Hoſken Aannmnun Pſonptionigenttin 4 Numn pounn n unbigale natt lekin nm ſſe gr. enitt Non munmni ſltgig, aintin nonep tmna ſ ce r ane n nut 4 cver ecai go geegtſo propeeter chlue acur Glxtcni ſur lvenne a mo ONr.ine, ehocpbs N Mrob noruy gh. OubAEn oneio vn bomns:r ſe Minſiur los duenuun tin n in achsce ma.obe.? ce bac diani⸗ aniit nod nö n cdnunn icece2 cli di deimn i. Nia Jo. eſginee Ne stPengsg n ne Keinn dn 4 cinid Ki Rretchrfuſtan Aen menmo de uranend Ndnd eſhte Eananm on poniſackenden Aadiit Eum. Wethid ole Nonsſin 6 W ei d tet Pr l 6 on W NNR. moi uvn nimmr den es aiaß a gücluef Guſverne uſtn vieit hpai l 1 lum ter ſns ſnn Conſppehdimi — enrniſtonda genns? ſpennnlli in duabus ſequẽtibus.ff.e.Et eſt ratio diuerſitatis qꝛ ptãs arbitꝛoꝝ eſt uolũtaria æ bẽtur ab homine ptãs ueꝛo iudicũ ẽ neceſſaria.l.inter ſtipulantem.F. ſtichum. ff. de. V. ob. ⁊ in.c. intelleximus de iudi. 2 hẽtur a lege nela principe:merito facilius tollitur pꝛima ꝙ; fa. ⁊ uide in h̊ quod latius dicam in.c.ad petitõem de accu. æ uide ꝑ ſpe.in ti. de arbi. S. finit in fi. ltimo qᷓro pone ꝙ iſti delegati ꝓnũciaſ ſent. ut arbitri ſʒ pars reliqua uoluiſſet ſiare dicto eoꝝ ⁊ petijſſer ꝓcedi ꝓ eos tanq; delegatos:quod fieri põt ut g dictũ ẽ nũquid potuiſſent ꝓnunciare Srium eius ꝙ ſniauerũt ut arbitri uidet᷑ ꝙ nõ:ar. c.p tuas de ꝓba. Itẽ nõ põt quis ſuã /ſniam reſci dere.E. ſen.reſci.nõ poſ.pꝑ to.dic Sriũ:qꝛ nũc pꝛo nũciãt ut iudices:⁊æ iũc ꝓnũciauerũt ut arbitri Itẽ nidemus ꝙ ex noua caã appellatõis retractaĩ ſnia ĩ c. cuʒ Joannes de fi. inſtru. z.l.ꝑ banc. E. de tẽp. ap.⁊ idẽ iudex a quo appellatuʒ ẽ qñʒ audit cãʒ ap pellationis cum alio ut ſi appellat᷑ ab archiepo ad conciliũ ꝓuinciale cui peſt ipſe archiepus ut in.c. multis.xvi.di.nõ.gl.in.c.accola.de ap.li.vi.⁊ ſacit in ſi. ille tex. ⁊.l.i..ſed ſi pᷣſes.ff.qñ ap.ſit ⁊ h tẽnt cõir.doc.⁊ pꝛo h̊ uide quod nõ.in.c.cũ ĩteꝛ canoni cos de elec.in gl.in.V.⁊ etiam confirmauit:ubi cõ cludit ꝙ pᷣlatus eligens ut arbiter ſeu compꝛomiſſa rius põt poſtea ex noniter geſtis illam electionẽ in firmare ut iudex quod nõ. An autem potuiſſẽt iſti ſil ꝓcedere ut arbitri.⁊ iudices dic ut nõ.in.c.cum ex officij de preſcrip.⁊.c.niſi eſſent de pᷣben.hic nõ ſunt alia. Bm in iuuentute. Ei ſumitur incontinẽs in ſenectute qui in iu uentute continuit: maxime ſi eſt litteratus.h.d. Di niditur iu. v. ptes In pꝛima pꝛemittit exoꝛdium cir ca excuſationem epi. In fa ibi licet ponit delatõem ipſius In tertia ibi qꝛ m ponit delationis repulſio nem ⁊? cãm. In quarta ibi ſed ut ponit inquiſitõis ↄmiſſionem. In quinta ibi qui nobis inquiſitoꝛnʒ relationem. ¶ Mõ pᷣſumẽdum ꝓ illis qui indicio pꝛicipis ſeu ppli dignitatẽ ſen honoꝛc adepti ſũt.nã pᷣſumptio ẽ pria fꝛonte ꝙ eoꝛũ vtutibus exigentibꝰ honoꝛẽ adepti ſũt.pꝛo hoc uide bo.tex.lxi.di.mira mur ꝓpe.ſi.hinc glo.colligit ibi ar.qꝙ; electus pre ſumitur melioꝛ alijs. uide ad idẽ. c. di. contra moꝛẽ ubi dr̃ moꝛibus indecoꝛi pallio decoꝛari non debẽt Aguene tamẽ qꝛ pᷣſumptio iſta oꝛitur ex eo ꝙ pꝛo motoꝛ ſeu hõꝛis delatoꝛ faceꝛe debet. nam ſepe pꝛiũ ptingit:iõ alibi qr̃:multi ſacerdotes ⁊ pauci multi nomine pauci ꝛe:nec facit cathedra ſacerdotem:ſed ſaceꝛdos facit cathedram.xl diſtin. multi. æ in fi. illi c.dicit᷑:q; non qui maioꝛ fueꝛit in honoꝛe eſt iuſti oꝛ:ſz qui eſt iuſtioꝛ ille maioꝛ eſt: quod nõ. ¶ NMG5 ꝙ ſepe ex pꝛiuilegio concedũtur inſignia dignitatis ei qui illam dignitatẽ nõ hẽt. nã palliũ eſt oꝛnamen tuʒ epale: ut S de uſupal.ꝑ to.⁊ tñ hic fuit oceſſum epo:ad ideʒ.c.ut apłice de pꝛiuił.li.vi.¶ Mota ꝙ; ſectatoꝛ luxurie dr̃ abijceꝛe iugum dni:quia ut dicit HMieꝛo.nõ põt coꝛde toto hitare cũ deo qui mulieꝝ acceſſibus copulat᷑.xxxij.di. hoſpitiolum. ¶ Mota (Eum Tiu. Mndũ xit Socrates. Quis enim aliquid bumani pudoꝛis hñs his duabus uoluptatibus coeundi atq;ʒ come dendi: que hõi z aſino cões ſũt delectat᷑.q.d.delec tari nõ dʒ. ¶ Mõ ꝙ libido pᷣſumit᷑ diminui in ſene ctute. un Seneca: Cũ ceta uicia cũ hoĩe ſeneſcant ſola auaricia iuueneſcit.? Terentius Ad oiĩa alia etate ſapimus rectius h̊ unum pſtat malum ſenectꝰ hoibus acutioꝛes ſumus ad rem quam expediat. Mõ ꝙ magis deteſtabilis eſt luxuria in ſenectu te quam in inuentute: hinc Lullius li.i.officioꝛum: uxuria cum omni etate ſit turpis:ſenibus maxime fetidiſſima eſt. ¶ M. pᷣſumẽdũ pꝛo uiꝛo lr̃ato ut n ita inclinetur ad paſſiones ut ignarus nec peccaꝛe põt per ignoꝛãtiam ſicut ille. unde alibi d;: Ignoꝛã tia mater cunctoꝛũ erroꝛũ ⁊c̃.xxxviij.di.ignoꝛantia ⁊7 alibi dicit NHieꝛo. Ama ſcripturarum ſcientiaʒ = carnis uicia nõ amabis. e inteꝛ ↄiunctos ẽ quoddã nãle fedus quod ꝓhiber carnis debitum inter eos pᷣſumi. Alibi dicit lex: ꝙ nã inter hoines quãdã cognatõʒ oſtituit ꝓpteꝛ quam hoiem boi in ſidiari nefas eſt.l.ueluti.ff. de iuſti.? iu. ¶ Mõ aꝛ. ꝙ; ꝓpter infamiã oꝛtam a malinolis nõ dʒ ſupeꝛioꝛ moueri ad inquirẽdum de quo per glo.in.c.qualit᷑ 2z qn.ij.de accu.⁊ ibi plene dico. ppo. ? nᷣ ꝙ lia ſit ↄria ſibi.nã prio diẽ ꝙ nõ uult moneꝛi ex ma ligna delatõe:tñ mouet᷑ in eo ꝙ cõmittit inquiſitõʒ epo Laurẽ. ſoluẽdo dicit ꝙ Mapa noluit moueꝛi ad inquirẽdum de ueritate cris:ſed cõmiſit inquiſi tõem ſuꝑ infamia:que eſt pᷣꝑatoꝛia inquiſitionis fi ende ſuꝑ ueꝛitate ⁊ h ẽt nõ:ꝙ ex denũtiatione facta per nõ idoneũ poteſt iudex moueri ad inquiſitionẽ faciẽdam ſuper tali ifamia:quod ſatis ſẽtit hic Jo. an. ? ꝓbatur clare ꝑ iſtuʒ tex.⁊ fᷣm pᷣdicta limita h glo. pe.que colligit ꝙ ꝓpteꝛ infamia a maliuolis oꝛ tã nõ ẽ inquiſitio faciẽda uel purgatio indicenda.ð bet eni iĩtelligi de ſolẽni inquiſitõe que fit ſuꝑ vᷣitate cris:ſecꝰ in occulta indagatione cꝛedulitatis zæ fame ut pꝛobat᷑ fn Jo. an. hic quod bene nõ. Item dic ꝙ et ſolemnis inquiſitio fieri dʒ ſuꝑ ueritate qn in famia a maliuolis oꝛta eſt apud bonos ? graues et tanta ꝙ gnãt ſcandalum:ut nõ glo.in.c.cum dilecti de pur. ca. in. V. apud bonos: quam ſic intelligo.⸗ ſic concoꝛdat cum glo.c.qualiter ⁊ quando.ij. pᷣal le. ubi plene dixi. Kaſus. J ſus. Js qui pꝛo bene 4 Baum. ficiando ſcribitur cum clła ſi idoneus fueꝛit nõ tenetur ꝓbare ſe idoneum cum idoneus pſumatur.b. d. Mꝛia pars ponit queꝛelã.fa dat indicẽ:ibi cauſaʒ. ¶ Mõ pꝛio ꝙ anʒ in pto fit mẽtio ꝙ impetrãs ſit ſcholaris. an aũt uitiet Neptum ſi ipetrans nõ eſt ſcholaris.cꝛe do ꝙ ſic: qꝛ facilius optinet᷑ gr̃a hac qualitate expᷣſ ſa:facit quod nõ. Inno.in.c.cũ in cnnctis de elec.⁊= omne expꝛeſſum quo tacito gratia non fuiſſet obtẽ ta ſaltem ita faciliteꝛ reddit las uicioſas:ut in.c.po ſtulaſti ? qð ibi nõ. Hoſt.ð ſp.facit quod nõ.ſpe. de Gp.pꝛeſen. S. rõe aũt iperrantis. vV. ſed ubi ſcꝛibi tur pꝛo ſcholare. ¶ Secudo nõ ꝙ etiam in eccleſia tñ collegiata põt conſtitui bñficium pꝛo cleꝛico ſuꝑ q ¶ He pᷣſumptionid edditibus ipſius ecctie: ad hoc.c.conquerente de ele. non ꝛeſi. qʒᷣ ſic põt intelligi.uel dic ſic nõ.ꝙ ꝛec toꝛ eccleſie poſſit cõpelli ad recipienduʒ aliquem in clericũ = in fratrẽ:licʒ ꝓ eo non ſit ſpecificatũ bñnfi cium in ecclia:ſj oʒ ſibi ꝓuideꝛe de ꝛedditibꝰ ecclie. nam in hac eccłia n erat bñficiuʒ ꝓ clerico nec erat collegiata :ut colligit᷑ ibi facultas eccleſie ꝛc. ¶ Ex hoc ſing. nõ. ꝙ ꝛectoꝛ eccleſie nõ ſolũ debet habeꝛe clericũ iux c.ut quiſqʒ cle.de ui.⁊ hone.cle. ſʒ etiaʒ põt cõpelli ut illum ſuſcipiat in titulũ eccleſie ſue:ut ſic cenſeat᷑ ibi beneficiatus.? q;qꝙᷓ; B.c.loquatur in Papa:idẽ mñ puto dicendum in epo:ar.in.c.extir pande in fi.⁊ quod ibi dico de pꝛebẽ ⁊ facit qð nõ in. c. expoſuiſti de pꝛeben.⁊ in.c.poſtulaſti de iure patro.⁊ hoc nõ. Si autem nis intelligeꝛe ꝙ b eccle ſia fuerat inſtituta ut eſſet collegiata:qð inuit illud vbuʒ poſitum in tex. ibi in clericum ⁊ in fratrẽ ⁊c̃⸗ tunc nõ.collige ꝙ pꝛelatus eccleſie non tenetur ali quem ꝛecipeꝛe in canonicum ⁊ in fratrem ſen in cle ricum ſi facultates eccłie nõ ſufficiũt:qꝛ clerici non ſunt ẽt ĩ eccleſijs collegiatis inſtituẽdi utra faculia tes ecclie:ut in.c.i.de inſti.⁊ in.c.uno de ſta.ꝛeg.li. vVj. æ ſic ipſe ſolus capiet totũ:⁊ h̊ puto pꝛocedere ſi bona ſunt cõia:ſi aũt pꝛebẽde eſſent diſtincte non uideo qũo poſſet iſte excipeꝛe õ impetrantem:cum illi ſit impurandũ ſi minus ſufficiẽs beneficium ipe trat:ur in.c.clericus nictum ⁊ qð ibi nõ.xci.di.hic aũt bona erant cõia:ut patet ibi facultates eccleſie ⁊ẽ.⁊ ſic agebat᷑ de pꝛeiudicio ipſius ꝛectoris: cũ mi nus ſufficiat ꝙ in plures eſt diſtribuẽdũ:ut in.c.cũ M. de conſh. C. 145 ʒ ꝙ exceptio peꝛemptoria 5 Gptũ groſum põt opponi in uiʒ dilatorie.hᷣ pꝛo batur ibi declinãs examẽ ⁊c̃.qð tʒ h̊ Moſti.licet ali ud ſentiat Inno. ſed primũ uerius. ? eſt 20: qꝛ ſub reptio uitiat eptuʒ:ex quo datur iuriſditio.põt 9 opponi ꝑemptorie qᷓtenus opponit᷑ ad gꝛaʒ: poreſt excipi dilatorie quatenus opponitur cõtra defectnʒ iu riſditionis: æ de boc. ꝑ Innoc.z alios de ſptis cõſtitutus. ¶ Miõ. ? tene menti hoc dictuʒ meũ qᷓ nouũ:qꝙ imperatoꝛ nõ enet᷑ ꝓbare ⁊ uerificare oĩa contẽta in Goto cẽt ſi uideant̃ expᷣſſa in foꝛma con ditionis: ſi pꝛo illis hẽt iĩtentionẽ fundatam iuris pᷣ ſumotione. ſed onus pꝛobandi ↄriũ icũbit neganti: ut hic ſingu. pꝛobatur. ſic limita nõ.ꝑ Jo. an. in .c.i. de lit. cõteſt. li.vj. ltimo nõ ꝙ quiliber pᷣ ſumit᷑ idoneus ẽt ad bnficiũ:facit.i.q.i.ſicut xpᷣs.⁊ ꝛeſpectu bnficij obtinendi intellige dũmõ ſi clericꝰ alias nõ eſt idoneus:ut in. c.ij.de inſti.⁊ in.c.ex lit teris de inſti. ſed reſpeciu bõiratis itriſece quilʒ pſu mit᷑ bonus ẽet ſi ſit laicꝰ fm Moſtiẽ.ut in.d.c.ſicut facit qdᷣ nõ QOpy. in rła ſemel malus li.vj. Sed ad uerte:qꝛ foꝛtiteꝛ nũc opp. iſſũ tex.idoneitas ẽ du plex. quedam intriſeca cũ qua hõ naſcit᷑: puta ꝙ ſit caſtus ſobrius ⁊c.⁊? hec pꝛeſumit maxime poſt bap tiſmum.d.c.ſicut. Quedam eſt idoneitas extrinſeca ut ꝙ quis ſciat cantare legeꝛe ⁊ ſimilia que ſpectãt ad clericũ:⁊ iſla nõ pſumunt᷑:immo ſi opponituꝛ ⸗ aliquẽ deſectus ſcie ſubijcit̃ ille examini. ut eſt tex. cũ glo. i. .ſi foꝛte de elec. li. vj. Itẽ vbũ idoneitas Hilicatur in etate: ut in.c.ſuꝑ ioꝛdinata ðᷣ pᷣbẽ. Itẽ ut no béat quis plura bificia: ut in. c. is cui. e.ti. i. vi. male eꝛgo diẽ tex. ꝙ iſte pꝛia facie eſt pſumẽdus idoneus: niſi Sꝛiuʒ ꝓbet᷑. So. do. an. tacite uidetur reſpondeꝛe huic ꝛio dicens:ꝙ ex quo adueꝛſarius opponit dʒ ꝓbare:qꝛ cum actum impetrationis iſte exeꝛcueꝛit pꝛeſumendus eſt idoneuns. Item hic fuit facta collatio ꝑ apam uel aliuz: ? ſic ſtatus colla tionis eum releuat ab oneꝛe ꝓbandi. Item fuit hic oppoſitũ ʒ l̃as de nõ idoneitate.vñ pſumptio ido neitatis in hoc leui ne i npediatur ꝓceſſus ſufficiẽs eſt ad agsrauandũ partem oneꝛe pꝛobandi.⁊ ſic po nit tres ſołones:quaꝝ ultia eſt multũ diueꝛſa a dua bus pcedẽtibus: tñ nulla mihi plʒ. Mꝛaa nõ ualet: qꝛ p actum impetratiõis nõ debet pſumi idoneꝰ: cũ Pia expſſe mãdat inquiri ſi eſt idoneus.ad ideʒ qð ponit Jo. an. in regula nõ Iʒ actoꝛi de reg. iu. i. vi. ubi dicit: ꝙ ſi eẽt Dapa noict quẽ cleꝛicũ in col latione bñficij:nõ ti eſt ſufficiẽs ꝓbatio pꝛo cleꝛica tu:ſi uendicando bnficium allegat ſe cleꝛicum uel ali teꝛ agendo. pꝛo h̊ extrauag. Honifa. que icipit In iuncte. nec fa ſolutio ſua pꝛocedit: quia ſi Papa o9 tuliſſet nõ mandaſſet inquiri ſi eſt idoneus: cuʒ amte collationẽ eũ exaiaſſet: ar. c.qñ eps.xxiiij. di. JItem pꝛeſuppoĩto ꝙ non examiaſſet ſatis eſt ꝙ nũc man det eum exaĩari ꝑ illam cłam ſi eſt idoneus:eꝛgo nõ pꝛeſu noſit eum idoneum. ¶ Menia et ſolutio non ꝓcedit:qꝛ Pwa ↄmittit cauſam in totum:⁊? ſic et quo ad meiita: æ deceꝛnit ut vVtute illius clauſule nõ artetur iſte ad ꝓbanduʒ ſe idoneum. Iẽ h tenia ſo utio ni mis reſtrin ʒit tex.? ẽ quaſi S duas pꝛeceden tes. Quare eʒo diceꝛem ꝙ tex. iſte in fi. debeat in telligi de idoneitate intrinſeca: ⁊ ſic uidet᷑ intelligeꝛe glo. in. d. c.ſi foꝛte. nam idoneitas extrinſeca nõ pꝛe ſumitur. In hac autẽ extrinſeca cui incumbit onus pꝛobandi dico:ꝙ aut teꝛtius ſe opponit ⁊ ile habz pꝛobare:ut in.c.i.⁊ in.c.ut circa de elec.lib.vVi.⁊.c. cum dilecti. e.ti. z.c.tam łis de teſti. cum multis ſi. rõ:qꝛ excipiens in excipiendo fit actoꝛ. l.i.ff. de exce pti. Aut nemo ſe opponit: ⁊? tunc is qui habet pꝛo nideꝛe ſeu electionem ↄfirmare dʒ de oibus iquicᷣ eriam de bis qne pſumũtur rõe bonitatis itrinſece: ut in. c. cum dilecti z.c. cum nobis de ełec.⁊.c.niłil e. ti. . lxxviij. di. c. quid eſt. ⁊ fit hec inquiſitio èt ſi infamia non pꝛecedat: cum nõ agatur ad penaʒ ipo nendam: ut nõ. in iuribus pꝛeal. æ nõ. Inno. in. c.l. de poſtu. pꝛela. .ꝛedicta uident᷑ de mẽe Jo. an. in regula infamibus de regu.iur.lib. vi. in me:cu. t hH ꝓcedunt reſpectu eoꝛũ que opponuntur in peꝛſo naʒ. qnʒ aliqua opponũtur 9 Nptuʒ ſeu graz:? ci incumbat onus pꝛobandi recuꝛꝛe ad nota.peꝛ Jo. an. in. d. c.i. de lit. ↄteſt. li. vj. ubi vẽ poſt alios uel le ꝙ in expꝛeſſis incumbat onus ꝓbandi impet:an ti qui hẽt ꝓbare ea que narranuit in ſyoto. In ta citis vo ꝓbat opponẽs: quia in excipiendo efficitur actoꝛ : ut g dixi:⁊ faciunt bec ad queſtionem quoti dianam: Quidam impetrauit beneficium ſancti O(ꝛrrini: æ narrauit quod ipſius reddit? ſummaʒ c.floꝛ.non excederent. opponi. quod ualet plus. qri tur de duobus. primo pᷣſuppoſito ualoris exceſſu: nunquid ex hoc capite gra ſit nulla.2 .cui icumbat d 1 crrach tnt S otiiaen, uu gho d bn ſei ſrver lntt ſn m, ſ, S cco ſth⸗ 8 S le vn a e giſi Sneus luuc . Mlu tditihii rimmmni mng lu⸗ ſmcn nmngrirlg ſwlunen Crmnr rn, und ceun Miiſtifibetim unimim tu⸗ io mimmmifüitſun ran. Gnih ies im imintiſtrin⸗ ſpenniciſi oner ee utni dcooſulſttduuts Fweeargin ge Iman⸗ irandonden Alnsdn Ndn ANinde en de Kobtchcona nonnamceninon Dunhentetongſnalunspeni Panmicſffcan hentng Deimim iſftes iiumde, le pithi deig ncetnunel pbureſſligin ini naan nni nfimni ſirlt un lrckalhn iwttrimi adimn cſeltell bengenr ilc rint Mudidangſe 9 Kenck — mimndtnhtifemn len bnalr Müciom alegar ſelcin 6 pobemmg Vontgni imar mr ſa ſolnno ſun dwaetrliuiſ atanͤnmiifinulliälinun noneci etiaſna co ehs mid Perſappoid g non enniaſ insc gi dear wuneriim oilan Alun ickitonnerg parſanoit ann ihonaun, era dr ſolmon pe itq: Prrionimn: mnomirtommt qoa matve duaut ur ftur ilus chulte anr iai ponuli litnuan Neß tfl uio nins eſmn,tar c1nruat . Qurczo duun er Einſidbur igide onarat iniſane ſe lce; nnliger omn.dcAfone anidoneinsriſea d rmim’, Inbu mme erniſeta cn mannda dns õ dmaee ä niknentmiseth n, enerihe Gcheno t daſ -RnNe dd. 1N uden uen Gcrudnen Nöna Bkt enam deds Gneiarina edolimk Cmnodsteta Nr inc Ndletnd. onus ꝓbandi pſuppoſito ꝙ bẽat noceri.= ur̃ prĩo ꝙ nõ debeat noceꝛe:ex quo conſtat de coꝛꝑe bene ficij:ar. eoꝝ que nõ in.c.ſignificante de ⁊ꝛp.⁊= ſic nõ ob. c. cui de nõ de pᷣbẽ.i.vi.loquit n. de ĩpetratiõe gnãliter facta:ſʒ H̊ͥ nõ ob. jrium teneas.dic eniʒ ꝙ; ſi nõ expᷣſſit ueꝝ naloꝛc gra eſt ipſo inẽ nulla:æ on⸗ ꝓbandi ꝙ nõ ualear ultra expᷣſſionẽ incumbit impe tranti:cum ſit ꝑs gre ſue.⁊ ſic ↄſuluerunt Bal. 7 Jo. de fan.ut hic reſert do.Car.ſʒ ego allego do. de ꝛota deci.cclxxxij. ubi h̊ expreſſe tenent:æ plus dnt:q urbanus Dapa. vi. oꝛdinauit ut quiſqʒ te neatur faceꝛe mẽtionẽ de naloꝛe beneficij ꝙ ipetrat 2 ẽt obtentoꝝ:⁊ aliter gra facta nõ naleat.⁊ eſt rõ pꝛimi qꝛ citius mouer Dapa ad concedendum be neficium modici naloris quã magni. ⁊æ exprimens minoꝛẽ ualoꝛem ur̃ fꝛaudulenter feciſſe ut cit a pam induceret ad cõcedẽdum nõ imerito gra iĩficit nt. d. c. poſtnlaſti de rp. Quid ãt ſi in lr̃is fi mẽtio de ualoꝛe ĩꝑſonaliter: ut qꝛ dz tantã ſummã ut aſie rit᷑ nõ excedit ⁊ẽ. Oicit hic do.an.ꝙ quedam deci ſio ꝛote bʒ falſitatẽ nõ uiciare:quaſi h̊ͥ nõ referatur ad iĩpetrantem ↄriũ tʒ ipſe: qꝛ debet intelligi ꝙ per iĩpetrantẽ illud fuit aſſertũ. Ego diceꝛem ꝙ aut pꝛo pria vᷣba erant ↄcepta in ꝑſonam impetrantiſ ur qꝛ dicebat᷑ pꝛo ꝑte talis nobis fuit iſinnarũ ꝙ tale be neficium uacauit tanto tpc æc. cuius redditꝰ ut aſſe ritur ualoꝛc᷑.c.flor.nõ excedunt:⁊ tunc nõ dʒ imel ligi ꝙ per ĩpetrantẽ illud fuerit ſimpłꝛ aſſertũ:ſʒ ꝙ impetratus dixit illud ab alijs aſſeri: æ⁊ eo caſu ſuffi ciat impetranti ꝓbare ꝙ ita aſſereret. nam ĩ gnali ſermone non itelligit perſona loquens:ut in aut.ſi qñ.C. de non nu.pe. in.c.petitio de iureiu. Aur omnia vba rpti loquũtur nniformiter ? tũc debet ĩ teligi ꝙ per impetrantẽ fuit facta relatio. itelligit enim cła ſi pces vᷣitate nitant᷑ in. c.ij. de .⁊ ſic oʒ impetrantẽ expſſa ꝓbare:⁊ bec nõ. ⁊ uide que dico in. d. c. poſtulaſti. z. c. ad aures eo.ti Epecann primo glo. Beꝛ. æ ↄñter glo. Innocen. ſatis nõ. et quotidianam glo.i. in prin. eſt ſatis clara z ſupꝛa la tius expedita. In fa parte querit hic fuit exceptũ de inſufficientia facultatum cni incumbit onus pꝛo bandi:an rectoꝛi ꝙ facultates non ſufficiaut:an im petranti ꝙ ſufficiant.reſpondet ꝙ rectoꝛi: qꝛ ecclia pꝛeſumitur ſufficiens. In ↄꝛium alle.l.ex ꝑſona.C. de ꝓba. ubi dicit᷑:ꝙ qui dicit alium eſſe ſoluedo dʒ ꝓbare ſaltẽ ꝙ aliqn fueꝛit ſoluẽdo:quo ꝓbato pᷣſu mit᷑ in futurũ eſſe ſoluendo. Jo. an. dicit ꝙ aut con ſtat de pcedenti ſtatu ecclie:⁊ iuxia illũ ſtatũ pᷣſumiĩ eccliam eſſe ſoluendo:⁊ aſſeꝛẽti Oꝛinʒ icumbit onus ꝓbandi:ar.in.c.ex ꝑte de conceſſ.pꝛeben.in fi.⁊ ce p. c.i.li.Vi.⁊ qð nõ.in.c.uno ut eccle.bñ.in fi. Si ueꝛo nõ ↄſtat de pᷣcedẽti ſtatu debʒ pſumi ꝙ ſaltem ſufficiat pꝛo duobus:ar.in.c.ut quiſqʒ de ui.⁊ ho. cle. z. c. nemo de ↄſe.di.i. z dicens minus nel ultra babet ꝓbare fᷣm eũ:qð plʒ do.an. niſi eccłia ſit col legiata. tũc eiʒ cum ad minus requiranĩ tꝛes.l.neꝛa cius.ff. de ueꝛbo.ſig. pᷣſumendũ ẽ ſufficeꝛe ꝓ tribꝰ. h dictum eſt ſatis equũ: nec cꝛedo ꝙ aliteꝛ intellexe rit Jo. an. an illud ſit ueꝛumde iure canonico ut tres ad minus requirantur ad eſſe collegij: remitto Hudum te ad glo.c.i.x.q.i.⁊ plene dico in.c.i.de elec. Ad pdicta uide etiam glo.in cle.ne in agro de ſta.ẽgu. .F. ad hec in.v.ſeruitutis:que dicit ſufficẽ ſi rectoꝛ ecclłe tʒ clericum fuitoꝛem:⁊ tale quid ſufficit recto ri ⁊ uni ſeruitori quod non ſufficeret duobus ſoci is.⁊ nẽ.d.c.ut quiſqʒ intelligere in ſeruitoꝛe æ nõ ĩ ſocio:⁊ ſic doctrina ſua hic non eſſet bona:cũ iſte debeat recipi in clericum ⁊ in fratrem. Secd illa gl. Pcederet ubi als redditus nõ ſufficerent. ſed a pᷣn cipio ecclia debet eſſe ſufficiens pro clerico idonco ut ſatis colligitur ex.d.c.ut quiſqʒ ⁊.c.nemo:⁊ ſic tene dictũ Jo.an.hic nide qð dixi in.d.c.ut quiſqʒ Blo. ult. in prin. ẽ facilis:poſtea oppo.ur̃ enĩ ꝙ neganti impetꝛantem idoneum non incumbit onus ꝓbandi:cum negatiua ſit impꝛobabilis glo.ꝛemittit de hoc ad nõ.in. c. bone de elec. Aduerte nam gl. ſentit illam oppoſitionem ꝓpter opi.quoꝛũdam di centium:ꝙ negatiua tranſfert onus ꝓbandi in ad nerſarium in cuius ꝑſonam reſoluitur in affirmati uam:quod t ẽ falſum:qꝛ fſundãs ſe ſuꝑ negatina hʒ illã ꝓbare ur ꝓbatur in. c. de ↄfel.li:Vi.nõ. Jo. an. in. regula ſine poſſeſſione de re.iur.li.vVi.in mer cu.⁊ nõ. in.d.c.bone.⁊ ſi eſt negatiua mera poterit facere poſitiones ut.d.c.i.de quo dicendum nt ibi: fo glo.querit qũo probabitur iſte non idoncus:⁊= reſpondet ſatis bene:⁊ uide.d.c.ſi foꝛte quod ſu pra dixi.¶¶ Munc uenio ad difficilem glo. Inno. quã uoluit ad bꝛeuioꝛa vba reducere Jo.an.in cle mẽ. unica de of.deł.in glo.ſua do.an.eam ualð am pliauit. Ego clarius reliquis ꝓſequoꝛ tria.prio qꝛ hic ſumus in mã executoꝝ queꝛo:nũquid executoꝛ ad bnficia poſſit aſſumeꝛe ꝑtes iudicis:an debeat ꝓ cedere exiudicialiter. o an ſaltem aliquo caſu tene atur ꝓcedeꝛe iudicialiter. nunquid ualcat ꝓuiſio per euin facta non uerificatis requiſitis in rpto. Menio ad primũ in quo Inn. in effectu conclu dit:ꝙ ſiue executoꝛ ſit datus cum cła impoꝛtante monitionem ſiue conditionem :exemplum prime ſi ẽ idoneus:exemplũ ſecunde ſi eſt doctoꝛ uel ſimilis ſemꝑ poteſt aſſumere ꝑtes indicis ſi uult:⁊ ſic citaẽ illos quoꝝ ĩtereſſe põt uel iudicialiter inquirere de neritate ? idoneitate iſtius recipiendo teſtes ⁊ alias ꝓbationes:ratio quia commiſſa pꝛouiſione uident oĩa ꝑ que ꝑuenit᷑ ad illam:de of.deł.pteꝛea ⁊.c.pru dentiã æ. ff. de ꝓcu. I. ad rem mobilẽ æ.l.ad legatuʒ Item cum ipſe delegans pomuiſſet ſic procedere: ergo ⁊ ipſe delegatus qui fungitur uice ipſius de offi. dele.ſuꝑ eo ⁊.l.i.ff.de offi.eius cui mã.ẽ iuriſ. quinimo plus Inno. ꝙ et ſi ſine cla executoꝛ depu tetur:nibilominus poteꝛit aſſumeꝛe partes iudicis: quia ſempeꝛ ſubintelligitur illa cła ſi eſt idoneus:lut nõ. in. c. cum adeo de p. z. c. cauſam de elec. ⁊ ſic tranſit cum eo do. an. hic. Sed tu autende:quia In no. in hoc ultimo ſenſit ↄtrarium in.c.ad diſſoluen dum de deſpon.impu.ibi enim dicit: ꝙ ſi execaoꝛ datus eſt ſimpliciteꝛ ad confeꝛendum non habet cognitionem.unde ſi uellet admitteꝛe exceptões poſ ſet diceꝛe is cui ꝓuiſio eſt faciẽda nõ ſpectat ad te: qꝛ tin es executoꝛ. Idem uideĩi ſentire Inno. in. c. de cereꝛo de re iudi. ubi dicit ꝙ executoꝛ datus ad q 3 coferendã pbendam ſi uacat bẽet tamũ cognitionẽ in cognoſcendo an uacet: ſed cõſtiio ꝙ uacat ꝛema ner purus executoꝛ. ? ſic ſentit ꝙ ſi datur ſimplici nullam hbẽt cognitionc.ſed glo.nõ.in. c. paſtoralis. G. neꝛo de offi. dele. dicit nõ. executoꝛẽ datum ad ↄ feꝛendum eſſe mxtum.nec reqnirit appoſitionẽ cłe: 2 ſic cõcoꝛdat cum dicto Inno.hic:⁊æ plus:h mibi placet:qð pꝛobo ꝛõne.executor meꝛus eſt ille qui de putatur poſt negocium plene diſcuſſum ita ꝙ non ꝛeſtat:niſi actualis executio:ut in.l.executione.C.ð execu.rei iudi.⁊ iſte merito nullã habʒ poteſtatem. exemplũ in nuntio cui cõmittitur executio ſententie ut in.l. ſi ur ꝓponas. C. e.?⁊ ꝑ Mar. in.l.a diuo pio .cff. de re indi. dico plene in. c. de ceteꝛo.j.e.ti.ſʒ iſte executoꝛ qui dat᷑ ad ꝓuidendũ uel ad compellenoũ eſt deputatus negocio prius nõ diſcuſſo:iĩmo intelli gitur cka ſi eſt idoneus ut S dixi:eꝛgo non poreſt di ci iudex merns executoꝛ:ig tacite iudex ſeu ſuꝑioꝛ ꝓuiſioneʒ cõmittẽdo nidet᷑ cõmitteꝛe etiam iuriſdi tionem circa ilã. æ ꝓ tanto dẽ executoꝛ æ nõ iudex: qꝛ non deputat᷑ inteꝛ comẽdentes.nec principalite ad actũ iudicialé: ſed ad actũ qui er indicialit᷑ exeꝛce ri ↄſueuit.nec eſt viſimile ꝙ uoluerit enm eſſe meꝝ cum poſſet alteri fieri piudicium:⁊ collatio poſſſp fie ri indigno negocio prius plene nõ diſcuſſo ſen exa minato:ut.j.dicam. ¶ Menio nũc ad fᷣm arncnlũ an executõ teneat᷑ aſſumeꝛe ꝑtes indicis ſaltẽ aliqui bus caſibus. Inno.̊ multuʒ narianit:et in effectu ponit hic tres opi. Drima ꝙ non teneatur ſiue ſit datus ſine clauſula ſine cũ clauſula ſapiente montõ nẽ ſen inſtructioneʒ. ut eſt illa ſi eſt idoneus ſine ſa piente condinionem.fundamentũ hꝰ opi.eſt:qꝛ actꝰ conferendi c.eriudicialis:eꝛgo ſatis eſt oð ad ĩiſiru ctionẽ ſuã ſe ifoꝛmet ex iudiciũ de cõtentis in lłis. Irẽ qꝛ de egans eriudicialiteꝛ potuiſſet ꝓcedeꝛe:es plus vr̃ uelle Inno.ꝙ nõ teneat iſte executoꝛ ante ꝓuiſionẽ admitteꝛe exceptiões alteriꝰ pꝑtis ꝓ ĩteꝛeſſe ſuo cõparẽteꝛ:niſi opponat᷑ ð defectu poteſtatis:pu ta ꝙ Nprũ ſit nullũ.oʒ eim ꝙ pꝰ ↄſtet de ptate.ar. in.l.cedeꝛe diem.ff.de vob.ſig.ſecus ubi nõ cõten deꝛetur de fundamento iuriſditiõis: ar. c. cenſtuutꝰ j. de ap. Secũda opi.ẽ ut diſtinguat᷑ inteꝛ clam ſo nantẽ in monitionẽ ⁊ cłam ſapientẽ conditioneʒ:ut pꝰ can nõ teneat᷑ adhibeꝛe cãe cognitionẽ.Secũdo caſu ſubdiſtinguit:qꝛ ſi alteri fit pꝛeiudicium:puta epo uel capitulo ad quos ꝑtinebat collo.⁊ tunc dʒ ꝓcedeꝛe pnibus nocatis ⁊ cũ cãc cognitione:alias nõ teneꝛet ꝓuiſio. Aut non fit alteri pᷣiudiciũ ⁊ põt ꝓcedeꝛe ſine cauſe cognitõe:qꝛ vꝛ hoc cãu ſibi mã datum tanq; bono uiro. ꝓuiſio m erit nulla cõditi one non puꝛificata. In tertia opi.nẽ Inno. ꝛediꝛe in priaʒ opi.cũ q̃dã m limitatiõe: nt ſemꝑ poſſit exe cutoꝛ ꝓcedeꝛe exiudicialiteꝛ ꝑtibꝰ ẽt non uocatis: niſi tria concurrãt. prima ꝙ cla appoſita ſapiat con ditionem.ſecundo ꝙ inſerta ſit peꝛ uerba ſapientia cognitionẽ iudicialem:utputa ſi nbi ↄſtiterit ꝙ ſit magiſteꝛ in theologia. Lertio ꝙ alteri irrogetur pᷣ iudicium.nã ſi nulli fit pindiciũ uiderur cõmiſſũ ut ſibi ↄſtet tãq; bono uiro.⁊ cũ hac opiõe.vꝛ trãſiꝛe glo. in. d. cle.i. de offi. dele. ſed idẽ Innocẽ. clarius ¶ De pſumptoibus locutus eſt in c. ꝓpoſuit de concel.pben. in v. execu toꝛem. ibi enim ponit in hac mateua duas opi. 2 ex pᷣſſe eigit alteꝛam.pꝛimo eiʒ dicit ꝙ executoꝛ datus ad ꝓuidendũ eſt purus ? meꝛus executoꝛ ita ꝙ nul lam bẽt iuriſditionem:nec dʒ citare ꝑtes:niſi in l̃is caueat᷑.tũc eiʒ eſt ſeꝛuanda foꝛma mãdari:de ſvp. cum dilecra. vñ plus uidet ſᷣm eum: ꝙ ſi ↄpet quis qui uelit aliqͥd diceꝛe ĩ ꝑſonã eiꝰ cui ẽ faciẽda ꝓuiſio nõ dʒ eum audire: qꝛ purus ? meꝛus executoꝛ eſt et nullã hẽt iuriſditionẽ:alle.nõ.in.c.de ceteꝛo de re in di.⁊ idẽ dicit ſi uelit hunc executoꝛẽ recuſare ꝙ nõ eſt audiendus: de offi. dele. nouit. põt tñ ſᷣm euʒ op poni de hepti.ſubꝛeprione: qꝛ ob hanc cãm reuoca ret᷑ quicquid feciſſet et pꝰ executionẽ. Refeꝛ iñ ibi alios teneꝛe ⁊? foꝛte bñ ᷣm eum:ꝙ licet iſte executoꝛ nullum uocare teneat᷑: ſi m aliquis comꝑeat qui ue lit aliquid diceꝛe in ꝑſonã dʒ audiri:ar.j.de accu.ac cedens:qꝛ iſte executoꝛ hẽt iuriſditionem:ſʒ Inno. appꝛobat ibi pꝛimũ dictum dicẽs: ꝙ de ſtricto iure magis põt ſuſtineꝛi:⁊ clarius loquit᷑ ibi poſi a iquas lineas dicens ſe fateꝛi:ꝙ ſi obmiſſa cognitiõe ſũma ria ⁊ repulſis ↄdictoꝛijs exequat᷑ mãdatũ:quod ui let:qꝛ eſt meꝛus executoꝛ ad implendum madatum. Item qnia ſũmaria cognitio nõ eſt ſempeꝛ de neceſ ſitate neqʒ de ſubſtãtialibus executionis mandan:fa tetur tñ ꝙ in compulſiõe eſt neceſſaria cauſe cogni tio:⁊ ſic ↄdicit Inn.his que dixi õ in pꝛio articulo ſᷣm eũ.ſed in.d.c.ad diſſoluendũ ꝓpe fi. ſentit aliaʒ opi.dicens:ꝙ executoꝛ ad ꝓuidenduʒ ſin pliciteꝛ de putatus nõ dʒ ad mitteꝛe exceptiones Sↄ ꝑſonam cui fienda eſt ꝓuiſio:qꝛ nõ eſt iudex: nec in foꝛma iudi cij ꝓcedeꝛe dʒ. ſecus dicit ſi eſt datus cum clauſula illa ſi eſt idoneus:uel ut aliteꝛ compellat:tunc oppo ſuam exceptionem uel denunciationem debet acmit teꝛe:⁊ appellari põt ab eo:⁊ caſſaret quicquid facẽt poſt talem appellationem ſi ꝓbario fueꝛit oblata.j. de ap.inteꝛpoĩta. aliteꝛ locutus eſt Inno.in. c. de ce teꝛo de re iudi.ubi dicit:ꝙ quedã eſt executio ꝓ ꝑte meꝛa ⁊ ꝓ ꝑte mixta:ut ſi mandat᷑ alicni ut ticio pꝛo uideat de tali pꝛebenda ſi nacat. nam cognitionem het in h̊ ſi uacat.ſed poſtq; ↄſtiterit ꝙ uacat n hẽt ãplius cognitio nẽ:iõ ſi aliquis uellet obijceꝛe ĩ ꝑſo nam aut iudicis aut illius cui fienda eſt pꝛouiſio nõ ẽ audiendus fſᷣm eũ:adducit nõ.in.d c.propoſuit. xxv.q.ij.æ ſunon cognitio:⁊ de ꝛeſcriptis. cum dile cta.⁊ ſic uidet᷑ ſentire ibi Inno.peꝛ hec ueꝛba ſi bñ ponderentur:ꝙ ſi datur ſimplicit᷑ nullã hẽt cognin onem. Si aũt datur cum aliqua cla hẽt cognitoem quatenus ue nit purificanda illa cła æ nõ aliteꝛ:⁊? h multuʒ differunt a precedentibus. Aliquid de ma teria tetigit idem Innocen. in. c.fi. de tranſla.pla. ubi dicit ꝙ is cui mandatur iuriſditio ut alicui pꝛo nideat ſi eſt idoneus extra iudicium ſe infoꝛmat de idoneitate:nec credit neceſſarium ꝙ huiuſmodi exe cutoꝛ debeat aliquem uocare ad ſciendum ſi nelit diceꝛe illum pꝛo quo ſcribitur non eſſe idoncum: licʒ anteq; ꝓui deat debeat examinare an ſit idone ns uel ne:ut nõ.sS.de poſtula.pꝛelato.in.c.i.ſed in c.·i.de cõceſ.pꝛebẽ.li.vj.⁊.c.cum olim el.i.ð puil. Vr limitare omnia pꝛedicta. dicit enim ꝙ ſʒ exceutõ 4 Ninn zcle n An cel ſelll ghecuin 4 ſout illcn Kita rn alantit Demincdeceroßa Actiiladennnt wmul Grconcnscanm tem potefeunit munm . irtunſfunin jf⸗ mt Inmrii myb t i in uutcaali c ſnaſ cel/ ,aPouronisurtns ſpu t ofl Pfiueo Poſrunn un ih Pyofranitrintonrannto P Oolatnoten ontrcen an 1creanſcstecbiroprinis uffcern n Gront)otniädnunfeunicnun Arum Acruneturodet dian Gn ſrncte N mec Cnbemrctcieneandnä eoEteceriiri n N Pon ins heiſdi de 10 6Sjſerginmmnitn nnien npſtſorer ii bninn hunfkanhinunmtg Gutſb cneitrckann ean oniiig in, reuste gnnenn a⸗ Or Nhinelgin inr niint Ninon nrim, llemntoꝛ H nglm ecnton iſt ognie carin ſauit Uft obmnſſao “ B5iannsnfnine Rchensertnndn ptndmnrits . Ola unmnn gnno cf nutr ur n n onpulſöeſ nccſhni Z toꝛr ſc ztn bor nanpinan fnai indca ſoboi r ⸗ Mnris l rpnoal inr znimp mnaai 14 t pſſor n inr r in np i ecgerch, s detſickcans un ceudt ccht idonansne dt alin conpelanunc de cgnonen wd dennncancnem cdet en t Helar r eded Maret aecid ſuit Auen pdlanonen Ddo eid Ddanj nednn Aieent Innd nt d AeRNRNW id oetnckerend äü nden eledennſinnn. n Gglii ban n aſ Ninn giun zplus cogyine Netͦ anauss dile rſn namn wiis M ilnol focacknen Audiendus fn ci nddlit öndch V.q.ſnon cognino: de n u.l uidei anni bi Imno pe . dranur ücnu ſunpiici nn I it daur con cion n i ns nenit Puriftancn ſlache mimz ffeſunn – cui ſcꝛiptum eſt ut pᷣbendã ↄferat ⁊ in poſſeſnonem inducat ⁊? Zdictoꝛẽ ↄpeſcat poſſet pᷣbẽdam cõſerre nõ uocatis his quoꝛũ ĩteꝛeſt:tamen nullo mõ dʒ au ferre poſſeſſionẽ alicui prius nõ ↄuocato æ ↄuicto poſſeſſoꝛe: nec ẽt als ſtatum poſſeſſionis mutar᷑.C. ſi ꝑ ui uel alio mõ.i.fi.niſi pꝛio collationẽ feciſſz uo catis ꝑtibus ⁊ cũ cãe cognitione in danda poſſeſſio ne:qꝛ tunc datio poſſeſſionis eſt executio collonis pꝛimo facte cũ cae cognitiõe:nec ẽ uis ſᷣm eũ in cõ miſſione MDape ſiue im dicat ↄferas:ſiue adi ciat ⁊ in poſſeſſionẽ inducas:qꝛ ſemꝑ poſſieſſionem dar põt in.c.ſignificaſti de of.dele.⁊ idem quo ad pᷣmiſ ſa uẽ uelle Jo. an. in addi. ſpe.in ti. de pe.æ poſ.. fi. ad fi. facit quod le.⁊ nõ. in.c.lʒ eps de pbẽ.li.vi. 7. c. oꝛdinarij. de of. oꝛ.ſi.vi.hec ſunt dicta Inno. in hac mã in uarijs locis ſparſa:ex quibus potes colligeꝛe difficultatem huius paſſus Hoſt.in. c.pꝛo poſuit pᷣa l.tʒ executoꝛẽ datum ẽt ſimpliciter ad ꝓ nidẽdum artari ad admittedas ltias exceptões cuz ſit executoꝛ mixtus:⁊ in talibus lr̃is ſemꝑ intelligit cła ſi idoneuſ fueꝛit:de ꝛp.cum adeo ⁊ nõ. hic.⁊ ltie exceptões ſunt ſemꝑ admittẽde:licet pciſe ſcribatur de of.dele.ex ꝑte.ij.⁊ ſic tʒ fam opi.quaʒ ibi ꝛecitat Inno. quã ſupra retuli. Clarius adhuc loquitur ið Hoſti.in. c. de ceteꝛo palie. ubi ꝛcfeꝛens dicta Inn. dicit ibi illa dicta mrra æ noua: aut ꝙ ipſa non intel ligit concludens cerium eſſe: ꝙ cum E apa ſcribit ꝓ aliquo beneficiando admittuntur exceptiones ꝓ poſite ⁊ Z bñficiandum ⁊ õ ptum ⁊ p executoꝛem ut pateꝛe dicit in eo quod le.⁊ nõ. ſupra de rp. ad auꝛes ⁊.c.cum adeo ⁊.c.poſtulaſti =.c.ſi ꝓponente 2 in multis alijs iuribus ⁊ ſupꝛa de offi.cele.paſto ꝛalis.ꝗ.ſi neꝛo. Poſſet tamen ſaluari illud dictum Inno. m eum ſi ſic intellexit:quando MDapa cer to iudici ⁊ pꝛo certa ꝑſona ⁊ de cena pᷣbenda pciſe ? ex certa ſcia ſcribit exprimẽs ſufficicter in ſua lẽa ꝓ nõ uult hoc mãdatum ſuum aliquam exceptõʒ admitti. dicit tamen ꝙ uix in hoc caſu ſalnabitur cum Mapa dicit ꝙ nec ſe nec anteceſſoꝛes ſuos credat h expreſſiſſe: ut le.? nõ.in. d. capi.ex parte. ij. de offi. dele. dicit ẽt ꝙ dictũ Inno.poſſet ſaluari qnñ Dapa nel alius alicui ſibi noto bencficinʒ na cãs ↄfeꝛt:quẽ etiam mãdat peꝛ aliquem executoꝛem in poſſeſſionem induci. talis enim executoꝛ non bet pꝛima facie exceptioneʒ admitteꝛe:de quo dicit dicẽ duʒ ut nõ.in.c. cum eccliaſtice de excep.æ. c.accedẽs de accu. Jo. an. etiã fuit narius.nã in. c. caplin ſanc te cꝛucis de ſꝑp.ᷣin pe.colum. traſiuit enz Compo. qui dixit Inno. mãdaſſe ſeꝛuari: ꝙ ſi ante puiſiõeʒ executoꝛ nult admitteꝛe exceptiones oppoſuas ↄtra reſcriptum uel ꝑſonam aſſumendo ꝑtes cognitoꝝ poſſit quaſi uideat᷑ ſibi mãdatũ:ꝙ ſi audiat aliqua que ipſum moneant cognoſcat ſi uelit de bis uel negocium remittat ad ſuperioꝛem:de re iudica. de ceteꝛo ⁊? de Gep.ſi quãdo de fal. ſupeꝛ eo. ſʒ li ꝛe pulſis lẽimis exceptionibus appeller æ nibilominus ꝓuideat executoꝛ dicit: ꝙ pꝛobata exceptionum ue ritate caſſabitur collatio:alias non caſſabitur: eniazʒ ſi appellans ſe obtulerit ꝓbatuꝝ:cum oblatio ſit ex traiudicialis: ex quo executoꝛ cognitionem non DBudum aſſumoſit ⁊ in exiudicialibus non pꝛoficir oblatio: ut nõ.in.c.cũ inter ð elec.⁊.c.interpoſita de ap. nec ob. fm eum de ap.dilecio.qꝛ ibi per confeſſionẽ P tis Oſtabat de ueritate exceptionis:uel ibi de execu toꝛis compulſoꝛe:qui ſine cãe cognitione nõ copel lit. hic loquimur de ꝓuiſione que vᷣba nõ.que faci unt ad multa ſed idð Jo. an. in. c. dudum. ij. de elec. in. v. colũ.poſt Inno. dicit: ꝙ ſiquis aucte rpti pe tit ſibi ꝓuideri de bnficio non eſt neceſſaria li.ↄt. qꝛ is cui ſcribitur potius ẽ executoꝛ quã cogmitoꝛ S de of.dele.ſuꝑ qõnũ.G.poꝛꝛo:ſed exceptiones le gitimas debet admitter: ut ſupꝛa de ꝛp. cum adeo et c.Oſtitutus ⁊.c.capłn.nihil enim põt petẽ ipetꝛãs ꝙ id qð in ꝛpto ↄtinet᷑ nec ex alia canſa:2 iõ ĩptuʒ ſufficit pꝛo libello ar. g. de dila.pteꝛea ⁊ Odictio ẽ ꝓ rnſione tutius tm ẽ fin eum ur aliqua petitio offeꝛa tur ⁊ lis oteſtetur: ar.in.d. c.duduʒ ⁊.c.uno de lit. ↄte.⁊ hoc ẽt uoluit Inno.in.d.c.dudum que vba nõ. Alia vba poſuit poſt Compoſt. in. c. mandatũ de reſcrip.in.v.colũ. ibi dicit ꝙ ſi eſt ſcriptum ut compellat uel ut ꝓuideat inſtandũ eſt apud executo ꝛm:ut exequatur mãdatum uel conferendo ſi ad ᷣ bʒ mãdatum uel mãdãdo capło ut illum recipiat.? ſi capłin opponit ltimã exceptionẽ quare nõ teneat reciꝑe audiet᷑:de ap.dilecto ⁊ de cłc. cum inter cão nicos.ũ aũt nullam ltimã ꝓponit uel ꝓponit ſ nõ ꝓbat:tunc executoꝛ ſine lit.cont.compellit uꝛ in im eum ꝙ ubi ꝑtes iudicis aſſumpſit executoꝛ ſit feꝛen da diffinitiua. que ſine lit. comie. peti non debet.po teſt etiam peri ab executoꝛe ꝙ; ꝓnunciet ſe ad exe cutionẽ madati uel ↄpulſionẽ capli oppoſuis non obſtantibꝰ debeꝛe ꝓcedeꝛe: que vᷣba et nõ.ꝗ iſtruũt in mõ ꝓcedendi coꝛam executoꝛe.clarius loquitur idem Jo. an. in.c. accepimus de eta.⁊ quali.in. v. E exceptiones.nam peꝛ illum tex. dicit.qð qn ſcribi tur ꝓ aliquo bnficiando nõ eſt neceſſe ꝙ lis conte ſtetur:nec ꝙ libellus detur in ſcꝛiptis: ſed ſufficit impetrans dicat executoꝛi ſupplico ꝙ exequamini man datũ uobis iniunctũ:⁊ ſi mi opponat᷑ pꝛocedat fFm foꝛmam mandati. de p. cum dilecta æ. c. ſiqñ. 2 idẽ ſi friuola exceptio opponatur:de pᷣben. dilectus ij. de cõceſ. pben.c.cum nꝛis. Si vo aliqð ratiõale opponatur illud exainabit᷑ æ executio ſuſpendetur gꝗ de Go. ↄſtitutus ⁊? de ap.dilecto:ſed ſupeꝛ exceptio ne ꝓpoſita pꝛius ꝙᷓ; teſtes recipiant᷑ eꝛit lis comeſtã da fᷣm eum: alleg.c ueniens de renun. ⁊æ remittit ad plene nõ in ſumma. F. qñ ſub. F. ð dilaroꝛijs v. pe. ⁊ ulti.⁊ ſie uult in hoc loco ſimpliciteꝛ ꝙ exceptoes ſint admittende ⁊ lis conteſtanda ſupeꝛ eis:nide eũ dẽ Jo. an. in ti. de pe.⁊ poſ..fi.in addi. mag. ubi foꝛmat queſtiõe, Dapa mandauit executoꝛi: ꝙ ſi conſtaret. A. tenniſſe duo curata contra decꝛe. exe cꝛabilis Jo. xxij. ꝙ alteꝛum confeꝛat. B. impetꝛãti: executoꝛ pꝛoceſſit illo. A. poſſeſſore non uocato:et poſtq; conſtitit ſibi de facto contulit impetratoꝛi be neficium de quo in reſcꝛipto:ac illum induxit in poſ ſeſſionem: poſſeſſoꝛ appellauit ⁊æ petijt ante omnia ſe reſtitui ad poſſeſſionem: cum fueꝛit de facto ſpo liatus iuxta nõ.in.c.conqueꝛẽte de of. oꝛ. queꝛi qͥd iur. nam opponebatur ꝙ executoꝛ poteꝛat ꝓcedeꝛe q & parte non uocata p ea que ponit hic Inn. Fz Jo. an. determinat illũ pꝰ ꝛeſtiuendũ: qꝛ executoꝛ non poterat reciꝑe ꝓbatiões ꝑte nõ uocata ¶ Mec ob. nõ.hic:qꝛ ꝓcedũt cũ gra ẽ facta:ſed in qone noſtra gꝛa erat fienda prius cõſtito ꝙ ille tenẽt bnficia 3 eyuag.execrabilis.ſʒ ñ poteꝛat conſtare ilio non uo cato:cum ageꝛet᷑ de facto ſuo. Itẽ fᷣm enʒ pᷣſuppo ſito ꝙ fuiſſet merus executoꝛ facte gee:non tñ de bebat imperrantem induceꝛe in poſſeſſionẽ poſſeſſo re non uocato: cũ poſſet ſibi ius cõpeteꝛe.ðᷣ eim nõ licʒ oꝛdinario collatori:ut in.c.licʒ epᷣs de pᷣben.li. vj. foꝛtius nec delegato:cũ oꝛdinaria poteſtas ſit fa uoꝛabilioꝛ: ut in.c.i.⁊ ibi ꝑ glo.de ꝛeſcriptis li.vj. ar. in. c.fi. de re iudi.æ uide ibi latius peꝛ eum:et h̊ bñn nõ. qꝛ multum limitãt bic nõ.ꝑ Inno.bes nunc dicra antiquoꝝ in unũ collecta:qᷓ ſparſa ingeꝛũt dif ficultatẽ. Do. an. in effectu clare eum ricitando di ſtinguit inteꝛ executoꝛẽ ad ꝓuidendũ ⁊ executoꝛem ad cõpeliendũ.pꝰ cãu ſi in ir̃is eſt cla uocatis uocã dis nel ꝙ debeat citare ptes:⁊ tunc eſt claruz ꝙ te netur citare ut noluit Inno. in. d. c. ꝓpoſuit:qͥnim mo plus dnt do.de rota ſeu collectoꝛ deciſionum: ꝙ taliteꝛ deputatus vꝛz iudex potius qᷓ; executoꝛ:ðᷣ quo uide peꝛ eos decif.cccxxxvij. ſic habebit ꝓ cedeꝛe in loco ubi deputatus fuit per. c. ſtatutuʒ. F. in nullo de reſcꝛiptis. ibro. vj. de quo per Guil. de möte lau. de reſcrip. cle. i. ? uide ꝑ do. de ꝛ0ta. ccclxiij. deci. Aut ĩ litteris hn cauet᷑:⁊ tũc ſi ſimptr ſine aliqua cła purificanda mandatur ꝓuiſio ⁊ dic ſe credere ꝙ debeat admincꝛe exceptiones ꝑ quas arguitur ſue ptᷣatis defecius.⁊ h noluit Innocẽ. in pluribus locis ſuꝑius alł.als aũt exceptiones de iu re debẽt admitteꝛe:ſed h̊ͥ non admittit ſtilus curie ut dicir Compoſt. nbi S. vocare autẽ ꝑtes nõ arta tur ſm eũ: nec aſſumeꝛe ptes iudicis anteq; oppõa tur nt uoluit Inno. in locis pᷣall. Aut fuit deputa tus cum cla: ? tũc aut cũ cła ſonante in monitioneʒ 2æ non artat᷑ aſſumeꝛe ꝑtes iudicis:putat tñ ꝙ licet de iure nõ teneat᷑ citare:tñ exceptiones legitimas te nerur admitteꝛe ſaltem ut ſuperiori referat: ſed dicit ꝙ pratica h nõ admintit: ut dicit Compoſt. in. d. c. capitulũ. Aut ſonat in cõditionem: ⁊ tunc ſi nõ tan gitur pꝛeiudiciũ teꝛtij putat idem qð in pꝛecedenti membꝛo. Si aũt tangitur pindiciũ tertij uocãdus ẽ ille cuius inteꝛeſt: æ dʒ ꝑtes iudicis aſſumeꝛe ðᷣ iure: 2? ſic tʒ fam opi. Inno.hic:nec plʒ ſibi dria illa. In no:an dicat᷑ ſi tibi conſtiterit ⁊c. uel ſimpliciter ſi ẽ de tali nita c. nam illud vbum conſtiterit põt refer ri ad ſui cognitionem. idẽ dicit.ſ.ꝙ dʒ citare partẽ qñ apponitur cla que dʒ purificari quo ad aliuʒ an i cõferat nt. nõ. Jo. an. in addi. ſpe. loco palle.ut pma ſi cõſtiterit ꝙ talis poſſidet duo bnficia cura ta ⁊ẽ. ⁊ dic ꝙ h̊ͥ membrũ includebat ſub pꝛecedenti cum hec cła ſonet in conditionem ⁊ nenit in pᷣiudi cium alterius. Secundo caſu principali.ſ.in exe cutore ad compellendum dicit: ꝙ aut deputatur ad compellendum habẽs ptᷣatem cõferendi:et tunc ex quo pᷣceſſit ꝓuiſio nulla admittitur exceptio:de ap. cõſtitutus de accu. accedens: licet poſſit ſi nelit ſaltẽ ut rcferat:⁊ ſic põt intelligi fᷣm eum qð nõ. Hoſti. ¶ De pꝛeſũptionib in. d. ce. de ceteꝛo:ſed ceꝛte ninis gnaliteꝛ in h loqui cũ pñt opponi exceptiones de quibus in.c. accedẽs . de accu. Item ↄtra reſcꝛiprum omittit etiam ine bꝛum.ſ.qn fuit deputatus ad compellenduʒ oꝛdina rium ad confeꝛendũ:quo caſu dic ꝙ debẽt admitti exceptiones legitime ut uolueꝛũt Inno. ?= Joã. an. in pluribus locis palle. Aut eſt deputatus ad com pellẽdum poſſeſſoꝛem beneficij:⁊ tunc dicit ꝙ teneĩ citare æ iudicis partes aſſumeꝛe ar. in.d.c.qʒ eps et nõ. Inno. æ Jo. an. ubi S. ꝓcedunt quãdo depu tatur executoꝛ ad ↄpellẽduʒ reſpectu iuris de nouo caꝛeati in Eis.ſi aũt datur ad ius cꝛeatuʒ ante lr̃as ut in foꝛma. c. cũ ᷣm apłin de pben. refeꝛt duas opi. Pꝛima ꝙ eſt iudex ⁊ nõ executoꝛ ita ꝙ oʒ ꝙ pro cedat ut iudex ⁊? exceptões admittat ut dicit eſſe tex. in.c.accepimus de eta.⁊ qua.⁊ all. Inn. 7 Jo. an. ibi. ſed ceꝛte illa decꝛe.hᷣ nõ ꝓbat imo potius ꝓbat oppoſitum dum dicit ꝙ mandat illos exaĩari ſi ſunt idonei. Item non dicit ꝙ debeat citare epm ſed ad mitteꝛe exceptiões ipius ſi quas foꝛte uolueꝛit oppo neꝛe. nec Inn. nec Jo. an. h ſentiũt imo oppouuʒ. nam loquitur Jo. an. ut Sᷓ dixi ſumẽdo geneꝛaliter ar. ex tex. illo ad alios executoꝛes. Secunda ẽ opi. pꝛecedenti contraria quam ſentiunt do. de rota. c xcij. deci.= alł. Dau.in cle.i.de conceſ.pꝛeben.dnt enim ꝙ ex quo pꝛeceſſit examinatio in oꝛdinatione nõ uidet᷑ datus ut iudex ſed ut executoꝛ:⁊ purificati oneʒ gẽe habebit faceꝛe ſe infoꝛmando extraiudicia liteꝛ ut bonus uir etiam in abſentia impetrantis:qꝛ cum alias fueꝛit examinatus non exigitur pꝛeſentia: ſed fiet extraiudicialis inquiſitio de moꝛibus ⁊ uita ubi fuit conueꝛſatus:de elec.ſi poſtq;. ⁊ hͥ opi.mibi placet ⁊ uidet᷑ tex.in.d.c.accepimus maxie in eo qð dicit: ꝙ ex ſupeꝛabundãti mandat ĩquiri iteꝛũ: Nic poſſeʒ taceꝛe:cum tanta ſint ſparſa ⁊ ſatis fatigatus in colligendo ⁊ fideliteꝛ recitãdo alioꝰꝝ dicta: Lamẽ ne cupientibus ⁊ affectãtibus iudiciuʒ meũ deſit cla re ⁊ bꝛeuiteꝛ dico: ꝙ quidam ſunt caus in quibus clarũ eſt ꝙ nõ põt iudicis partes ſumeꝛe: ⁊ quidam ſunt in quibus renetur. Remanẽt aliqui dubij ĩ qui bus dicam qð mihi uidetur. ¶ Dꝛimns caus qnñ delegans nõ babebat iuriſditionem. nõ eniʒ potui ↄmitteꝛe quod nõ hẽbat: quia nemo dat qð ñ habʒ .i. q. vij. daibeꝛtum ⁊.c.ꝙ aũt de iurepa. quod ſen tit hic Inno. poſt pꝛin. Ex quo infeꝛo ꝙ iſti infeꝛio res habentes de iure ſpali collationeʒ ſine iuriſdinio ne non poſſunt nec peꝛ ſe nec peꝛ ſuos cõmiſſarios partes iudicis aſſumeꝛe: ſed extraiudicialiteꝛ ad eo rum inſtructionem poteꝛunt informarionem ſumeꝛe ſicut faciunt arbitri et arbitratoꝛes:eriam ſi in com miſſione dicatur ſi tibi conſtiteꝛit 2c. nom poſſunt illa uerba refeꝛꝛi æ neꝛificari in extraiudiciali inſen ctione.tex.eſt nõ.in.c.cum contingart de reſcꝛip. Secundus cãus quãdo ſupeꝛioꝛ delegans pꝛius co gnouit plene de iuribus partium: etiaʒ reſpectu exe cutionis fiende ⁊ ſimpliciteꝛ mãdat ut confeꝛat ⁊ in ducat in poſſeſſionem.talis enim eſt meꝛus executo. 2 nullam exceptionẽ dʒ admitteꝛe.l.executoꝛeʒ z.l. ſi ut ꝓponas. C. de execu. rei iudi. nõ in.l.a diuo pio ff. de re iu. z. d. c. de ceio. ¶eni caus qñ ſupio: 1l. Oums aingunc a onulritonimun lm õ 4 uputannima fims mim ais untitiͦſt alpzinsin cl tnccginunt Cnſinms rchr nbes geie on anin t lgentcinto gi toma o Itbiscintimnirnsaitrs⸗ Gamm nipnscta evaconeennonen Iionaunm unſäiranisagacg eno ohen MNCNoreie ecienistenet Coneſckwesciansknſchidrenirde G e NNNACWGd a. ahitd nanezcm id Nennn wcſdie n ninfnen aotaſimmnclannttie fegnkscnnnlans iru nſttinenenngenten nn gen edt ti iingeofſ ienun RM cenomniinig irttig ut ynoſ ibigoeſnc n b lshubes iinmn tnn lo cins fennnerctbinen nondicn echent in t xzn Psſiapns ſor⸗ Uohong r En Aöcininniihgn A adidserenors Santie Prtciani omnnu unnſnintncrin⸗ aſ cen r. Pa nckickanint cnin noueſſt uni mo nonime m hms miutr rnmouronie om gr aiſuer liommch anmucdit mu uusui, mun ir iilni inrurunal nn aiss rit auniuus or nigiurorlnu. Iin amindeinis nnuitnoce mubno uin ſut connenamsce ele tpoſt eboin õäü rgaſmrndukii ninigintiri E Snwer and ai n dusfungen cclacndo tickim tiin io icn dn õäl õ 4 3 aid nfmuids msinei NsWNN⸗Rerand Uclidh GNN ANNsWa. em. (amma tusdem cd aan uͦn õl 4 ꝓuidii ſeu ꝓuideri mandat alicui ex certa ſcientia ꝛemouendo apeꝛte omneſ exceptiones ⁊ ꝛeſeꝛuando ſibi cognitionem.ar.eoꝛum que nõ.in.d.c.ex paꝛte de offi. det.? per Moſt. in. d. c. de ceteꝛo.⁊ in hoc ẽ diligenter aduertenda foꝛma mandati: ar. de pꝛiuił. poꝛo In his enim caſibus ⁊ ſimilibus ſiqui poſſet occurrere cxecutoꝛ eſt omnino merus ⁊ dicitur me rus:quia non habet mixturam iuriſditionis: ⁊ in iſtis non habet locum glo.in.d.capitulo paſtoralis Caſus uero in quibus debet aſſumere partes indi cis ſunt iſti. MOrimus ſi in litteris mandatur ut ci tet aduerſarium uel apponitur clauſula uocatis uo candis ⁊c.ut ſupra dixi.⁊ bene facit.cap.exhibita ⁊ quod ibi nõ.de iudi. Secundus caſus quando ult dare poſſeſſionem quam alius obtinet. debet enim illun uocaꝛe quãtũcunqʒ ſunpliciter ſcribatur.quia non eſt de intentione pꝛincipis ut quis remoueatur a poſſeſſione ſine cauſe cognitione.l.q fi. C.ſi peꝛ niʒ nel alio modo.iij.q.ix.caueant.⁊ capitulo omnia ⁊ tenent doc.in locis prealł.æ pꝛobatur in. d.c.licet eps de preben.li. vi. Tertius caſus ſi executoꝛ fuit datus cum clauſula que uenit purificanda ex facto tertij de cuius preiudicio agitur: tunc enim tacite nidetur mandata cognitio:qꝛ carum merita partiũ aſſertione panduntur in. c. tum ex litteꝛis de in inte. ꝛeſti. z.d.l.fi.? hoc eſt quod uolnit Jo.an. in dicta addi. Quartus caſus quando executoꝛ datur ad compellendum oꝛdinarium collatoꝛem ut conferat debet enim eum monere ⁊ citare ut conferat: ⁊ ſi ile opponit exeeptiones limas audiendus cſt: ut eſt caſus cum ibi nõ.in.c.accepimus in fi.de eta.= quali.⁊ in.c.capitulum ⁊.c.conſtituius de reſcrip:. uolunt doc.in locis prealle.non enim debet quis impugnari ⁊? defenſio negligi contra. c. cum inter de excep. In his enim ⁊ ſimilibus caſibus executoꝛ dicitur mixtus quia habet cum executione iniunctaʒ mixturam iuriſditionis:quia ex quo ſuperioꝛ prius non cognouit de iure executionis fiende uideĩt̃ ſuo commiſſario etiam iuriſditionem dediſie:ar.c. ex lit teris de of.del.=.d.c.accepimꝰ.⁊.xxv.q.ij.⁊æ ſi nõ cognitio.non auteʒ appellatur index:quia inriſditio hic datur acceſſoꝛie ad miniſtenum exeꝛceneum: quod ex ſui natura eſt extraiudiciale:nec deputaiur inteꝛ partes contendentes:ſed quia acceſſoꝛie habet iuriſditionem ⁊æ ratione pꝛedicta tractatur ipius ma treꝛia:de offi.delega.ut in.c.ſupeꝛ ceo de offi. dele.ad denotandum ꝙ habet iuriſditionem delegatam: er innuit ibi glo.⁊ in.c.tibi qui de reſcꝛip.li.vi. CErx his habes fundamentum huius mateꝛie. extra pꝛedi ctos cãaus remanet dubietas:an executoꝛ poſſit aſſu meꝛe uel non partes iudicis:⁊æ an teneatur exceptio nes admitteꝛe ubi eligit niam meꝛi executoꝛis. ⁊ in hoc concludeꝛem: quod ſi uult poteſt iudicis partes aſſumeꝛe ctiam ſi fuit datus ſimpliciteꝛ peꝛ ea que dixi ſnpꝛa in pꝛimo articu. ¶ Si autem uuſt pꝛoce deꝛe extraiudicialiteꝛ dico quod etiam poteſt: quia cum actus de ſui natura ſit extraiudicialis poteſt a pꝛincipio pꝛocedeꝛe ut nult: ſicut ille qui habet qu as uias poteſt eligeꝛe a pꝛincipio quam uult:ut nõ. in ſiimili in. c. quintauallis de iureiuran. =. c.ii: quis Budum duas de elec.li.vi.quod dico pꝛocedere etiam ſi ſit appoſita clauſula ſonans in conditionem per uer. ſi conſtiterit: quia cum bec uerba poſſint referri ad extraiuditialem inſtructionem:ut in.d.c.cum coniĩ gat:non debet per hec uerba alterari natura nego cij. nam ſi teneretur a principio citare eſſet potius iudex quam executoꝛ : nec curo de preiudicio alteri us extrinſeco:utputa quia ad epin pertinebat colla tio:ut ſi ſuperioꝛ potuiſſet extra iudicium ſe inſor mare utrum is pꝛo quo mandat ſit de tali loco uelł magiſter ⁊c̃.ſic poterit ⁊ iſte. ſed ubi ageretur de iu re alterius:tunc bene fateoꝛ ut ſupra dixi ꝙ ille ſit nocandus:pua ſi diceret᷑ in literis ſi conſſiterit epʒ fuiſſe negligentem in conferendo ⁊c. uel ſi conſtite rit quod talis teneat duas eccleſias curatas ⁊c. naʒ hoc caſu tacite uidetur mandata cognitio:quia cau ſarum merita ex partium ⁊c̃.ut ſupra dixi.ſed ſi cõ paret is qui pretendit aliquod preiudicium fateoꝛ quod debeat audiri:æ tunc debet aſſumere partes iudicis:ut in.d.c.aceepimus in fi.⁊.c.cum adeo 2= c.ſi quando de reſcrip.cum multis ſimi.pꝛc batur ratione:ex quo ſuperioꝛ non cognouit de iure exe cutionis uidetur hoc mandaſſe ſuo commiſſario ar. in. d.l.a diuo.pio ? pꝛobatur hic in fi.ubi po teſt preſbiter iſte in ſe aſſumere onus ꝓbandi iſtuʒ impetrantem non eſſe idoneum ⁊ debet audiri ⁊ ſic illud dictum Compoſt. in. c. capitulum non uidetur generaliter pꝛocedere. nam ad hoc habet iuriſditio nem mixtam: ut ibi expediat aſſumat cognitionem quod ſatis uidetur expedire ubi quis pro ſuo pre iudicio ſe opponit ar.op.in.d.c.ex parte.ij.de of. deł.⁊. c.ſuper eo.ti.⁊.l.ij. . ſiquis a principe.ff. ne quid in loco pub.ſed dubium eſt.ſed quid ſiquis ſe opponat non ex preiudicio priuato ſed publico:ut quia comparet tertius ⁊ dicit illum non eſſe idone un:nunquid debeat audiri:æ ̊ caſu foꝝe poſſet procedere dictum Compoſt. ut executoꝛ non tenea tur eum audire:cum ſu executoꝛ extraiudicialis: ſed agat poſtmodum ille per niam denuntiationis: uel accuſationis:ſicut nec committens oꝛdinario tenebatur admittere ut nota. Innocenti. in. capitu. ad diſſoluendum de deſpon. impub.ſed de meꝛo iu re contraꝛium puto uerum. licet enim fateat᷑ ordi narium poſſe: non tamen eius delegatum: quia in dubio debemus credere ordinarium nolu iſſe quod indigno fieret pꝛouiſio:argumentum. in l.ſi pꝛocuratoꝛ. ff. de condi.inde.æ maxime quando expꝛeſſit illam clanſulam ſi eſt idoneus. Item ſicut in confirmatione admittitur excipiens contra elec tum pꝛo inteꝛeſſe publico iuxta tamen nota. in.c. ſu peꝛ his de accuſa.ita in pꝛouiſionis actu cum pꝛcui ſio habet uim electionis ⁊æ confirmationis:iuxta no ta.in.c.cum olim de cauſa poſ.⁊ pꝛopꝛie.⁊ pꝛeſumẽ dum eſt ꝙ ſupeꝛioꝛ uolueꝛit potius a principio oc curreꝛe quam pꝰ cauſam nulneꝛatam remediuʒ que reꝛe iuxta conſilium.l.fi.C. in qui.cau. in integrum reſtitu.non eſt ne. Ex his infeꝛo incidenteꝛ ad duas queſtiones. Dꝛima eſt an coꝛam executoꝛe ſit ſi enda litis conteſtatio. nidiſti ſupꝛa uarias opi niones. ſatis cꝛedo: quod ubi executoꝛ pꝛocelſſit cũ dictoribus ſit fienda litis cõteſiatio qꝛ tal con tradictio hʒ viʒ cuiuſdam petitõis. ut nota. in. c. ſuꝑ eo.de elect. S̊ dico ſaluo eo quod hodie hẽtur ĩ cle. diſpẽdioſam. de iudi. ſecus ubi pꝛoceſſit ſine contra dictore æ hoc ſatis ſenſit Jo. an. in. d. c. accepimus. Scda qõ an ⁊ qñ ſit appellanduʒ ⁊ an neceſſe ſit appellare a pꝛoceſſu excutorum ad beneficia: ct in hboc cõcludo cum Inno. æ doct. hbic quod aut pꝛo ceſſit ſine cãe cognitione ⁊ tunc ſi non fuit appellaiũ infra decendium poterit nihilominus obijci pꝰ quia actus eviudiciales non trãſeũt ĩ rem iudicatã poſſet tñ quis.j.decẽdium appellare ſi ſentiret ſe gꝛauainʒ ur in. c. concertationi de app.li. vi.ad idem.c.ↄſtitu tus. ij. infra. e. ti. Si at pꝛoceſſit cuʒ cãe cognitione puta inquirendo de meritis peꝛſone ⁊ alijs ĩ ꝛp.cõ tentis:tũc neceſſe eſt ut hi quibꝰ infertur piudicium appellent.. decendium. ulteꝛꝰ qt non ſi audiẽdi:de etc.cum dilecti =: c.fi.de ełc.li.vVi.quod põt inrelligi ſʒ Joan. an. ſiue fuerit abntes ſiue pntes ẽt nõ no cati:ex q tũ pꝰ ſciueẽt factam ꝓuiſionẽ.j.decẽdiuʒ nõ appellanerũt.ff. que ſñie ſine ap.ꝛeſcin.:.i. F. itez cũ ex eo edicto. qð intelligo niſi a principio fuiſſent ſpãliteꝛ uocandi.nã tũc ꝓceſſus eſſet nullus.iij.q ix. cau eant ⁊ dixi gð poſt Jo. an.in addi.ſpec. Si ne:o uocati fuiſſent ut contumaces:tunc non audi rentur appellantes.ij:q.Vj. S.ſunt quatuoꝛ ⁊.xxiiij. q.iij. de illicita. in em per uiam denuntiati onis nel accuſationis audiri poſſit quis tunc non comparens uide peꝛ Yꝛe.conſi.xxiij.⁊.xcvij.? qð dico in.c.cum oliʒ de cã poſ.? ꝓprie.unum tñ quo ad pꝛedicta nõ:ꝙ ubi conditio eſt notoria oꝛdo ñ eſt fuandus ſᷣm Innoc. ꝓ quo allego.c.qm de fił. pſ.z.c. ad nr̃am de iureiurã: 7.l.i. C. qui ? aduer. quos iuncta gl. dicit tñ Inno. ꝙ h ipᷣm debʒ expri mere uel in ꝛelatione uel inte:locutoria:ut ſi ueruʒ ẽ nõ ſit ei ulterius ↄdicendi facultas:niſi appelletur. ij. q. vj. biduuʒ. H̊ nltimũ puto cautum ſed nõ neceſ ſarium ꝑ ea que nõ idẽ Inno. in. c. iue in fi. de co ha. cle. ⁊ muli. ꝓ hoc.c.ij. xxiij. di. ¶ Venio nunc ad ulti arti.ſ.an teneat colło:ſi cła appoſita ĩ Gpto non uerificatur. Inno. hic cõcludit: ꝙ aut erat clau ſula ſapiens monitionẽ ⁊ inſtructionem ut illa ſi eſt idoneus ⁊ tʒ collo:licet in neritate nõ ſit idoneus: quia cũ illa cla intelligat᷑ ipſo iure ſi expꝛimat᷑ ñ dat nouam foꝛmã mãdando:ad hoc.c.ſignificaſti ⁊ qð ibi nõ. de elec. z.l.iij.ff. de le.i.uide in ſili nõ.dictũ Inno. in.c.prudentiã de of.dele.ubi dicit:q ſi ex primatr cła cõcernens inſtructionẽ circa merita cõe q̃ als ĩtelligebat᷑ nõ dat nouã foꝛmã mãdati.hic diẽ ꝙ ſi executoꝛ pꝛo executione mandati excõmunica ret dictoꝛes tʒ excõicatio:qꝛ iuriſdirionem habet. Si ueꝛo cla ſapiebat cõditionem : tũc niſi pus ueri ficetur colło nõ tʒ:qꝛ cũ daret nouã foꝛmã mãdari nõ lʒ cõmiſſario egꝛedi foꝛmã ſpti.ꝙ ſi fecerit:ac tus eſt ipſo iure nullus:neqʒ tʒ excõicatio ab eo la ta. d.c.cũ dilecta de Gp. ⁊. c. uenerabili de offi. de le. nõ.n. bʒ poteſtatẽ anqᷓ; purificerur cõditio.ut.l. cedeꝛe diẽ.ff.de v.ſig. primũ tñ dicrũ vr Inno.̊ᷣ limitare:niſi colło fiat ſcienteꝛ indigno:⁊æ nõ dictuʒ ſingu. B ſentit eniʒ ꝙ collo facia ſcienteꝛ indigno ꝑ ¶Be iureiurando: execurorẽ eſt ipſo iure nulla: qð clarius tener idem JInno. loquens expᷣſſe in ↄmiſſario Mape in. c. in teꝛ dilectos de exceſ.pꝛela. ibi iñ loquit᷑ de collatiõe facra ſciẽteꝛ notoꝛie idigno. hic aũt nulla mentionẽ facit de qualitate notoꝛietatis ¶ In Pꝛium facit dẽm Coõpoſt. recitatũ ? nõ ipugnatũ ꝑ Jo. an. i. c. caplʒ de reſcꝛip.in pe.colũ.ꝓpe fi.ubi dicit: ꝙ collatio fa cia cꝛioſo nõ eſt ipo iure nulla ſʒ qnullanda: alle. bo. tex. in. d. c. iteꝛ dilectos. Ego in hᷣ eſſeʒ in opi.ſingu lari. diſtingueꝛc eiʒ ſic:ꝙ aut collatio fit incapaci pu ta laico femine infanti uł ſimili iuxra no. ꝑ Inno. in c.cũ nẽis de ↄceſ.pben.⁊ nõ tʒ collatio:qꝛ apa p ueꝛba gnalia nõ intendebat ſecum diſpenſare:cuʒ ignoꝛaret defectum.l.barbarius.ff. de of.pto.⁊ qð nõ. in. c. ij. de ſciſma ¶ Aut fit capaci licet alias indi gno:qꝛ minoꝛi iuxta etatẽ requiſitam canonibus:uł alias indigno ea indignitate que reddit ipam colla tiõeʒ ipo iure nullã iuxta ea que hntur ⁊ nõ.in. c. cũ in cunctis ð elec.in fi.iũcto.c.qᷓꝙᷓ in fi.e.ii.li.Vi.⁊ tunc licet collatio oꝛdinarij uł ipſius commiſſarij ſit ipſo iure nulla: ut dictis iuribus iũcto.c.ſi compꝛo miſſarius eodem titu.lib. vi.ſecus puto peꝛ collatio nem factam peꝛ commiſſarium PDape : quia iura inducentia nullitatem ſunt penalia ? loquuntur in oꝛdinarijs:⁊ ideo non debent extendi ad papam ut ad ſuum commiſſarium.l.pꝛinceps.ff.de leg.⁊ in.c. innotuit de electi. hoc enim nullo iure cauetur ⁊ pe ne non debent extendi ad caſus non expꝛeſſos: de pe.di.i.pene.nõ.glo.in.c.fi.de iurepa.pꝛo hoc glo. nõ.in clemen.ſi de beneficio de pꝛeben.in ueꝛbo epi ſcopi:que dicit:ꝙ licet executoꝛ differat confeꝛꝛe be neficium uacans infra ſex menſes non peꝛ hoc peꝛ dir poteſtatem confeꝛendi. nam.c.ij.de conceſſ.pꝛe ben.loquitur in oꝛdinario ¶ Idem eꝛgo dicendum in pꝛopoſito quando contulit indigno.fateoꝛ tamẽ quod pꝛopteꝛ indignitatem ille poteꝛit pꝛiuari ſeu collatio ceſſari. uide ad hoc dictum. c.inteꝛ dilectos que nõ.nec obſtat ſi dicatur ꝙ papa mandauit con feꝛꝛi ſi eſt idoneus:quia ut ſupꝛa dixi illa clauſula ſa pit monitionem ⁊ non conditioneʒ. We iureiurando. rubꝛica. Quia in defectum pꝛobationum recurritur ad inramentum infra eo.c.fi. ? ſupꝛa de pꝛocura.ex in ſinuatione: Ideo poſt tractatum de pꝛobationibus tam in ſpecie quam in geneꝛc meꝛito ſubdituꝛ hec rubꝛica. Eſt enim iuramentum maximum linium ex pediendarum remedium. l.i.ff. eo. ⁊ alibi dicitur ꝙ omnis controueꝛſie finis eſt iuramentum infra eo. 2 ſi chꝛiſtus.uide ad mateꝛiam glo. nõ.xxij. queſtio ne.i. in ſumma: que ponit quid ſit iuramentux: quid iurare:que fuit cauſa inſtitutionis iuramenti. Item foꝛmam iurandi ⁊ penam peꝛinrij pꝛoſequamur hic pꝛimum:ne edificemus ſine fundamento.nam igno ratis pꝛincipijs opoꝛtet ignoꝛare ea que ſequuntur .i. queſtione.i.cum paulus.glo.pꝛeallega.dicit ꝙ in rare eſt aliquid deo teſte diceꝛe. iuramentum uox ip ſius iurantis uel actus ipᷣe uel ipum quod iuratur. Hoſtien. in ſumma eo.ii.F.i.dicit ꝙ eſt aſſeꝛiio nel irur t lun et eſel pfituminm vut in in ii ueinmnmn iſgir onn encl e deiaun mnz ii. e Asröitennn miii lragsſncück: uno nagsctpen nicts Yuoindcaſhstdndi Oripeeinriſcore occhcgei⸗ wEeunoneodenencprnen iwen hummtNCNsd Ree GcGecanedun diaignnt ſaiceſisgin etiope lerattnmentoponeln ang nifnifrigſto ftltnnnan⸗ onencnail Nitͦ gie ieiſummnitetilinc,nnn⸗ iptinmimnii d calentgntit ſpuel. n. Wnhi in ais iſdus icotl nns cdenn in l F tlsnoſet pon am N (omemiſtarion Pre Cr indocennn mlimtan ſon Penalsn eoamm oxlmist iin ndten aniune vum omnſnimn .min u ſcelgen imomi deceni rnin uloinermamn ne m dtmr amm w aſs or peſosn NAρ goir E une vo n ncem ic beufocorb in i ve dang ian enmorcfnn afhe Gcim uamns infin ſer nenies on pa boc e⸗ icſtnen Conferndl. an ci Concſr obid mounti (Wancddccnamn ooltd donni nrchinügafuun d ohre Mgimen lenntldeilr hnd n e — ͦ Nnidam ani, aiAAesiniGaün õ Nitine rwmurmmde niu. a 1 negatio de aliquo honeſto licito ⁊ poſſibili ſacꝛe ꝛei atteſt tione firmata Cy. in aut.ſacramenta puberũ C. ſi a duer. uen. dicit: ꝙ eſt affirmatio uel negatio vVbis expreſſa cum nera religione tamen poſtea nõ ꝑſiſtit in eo quod dixi ð expꝛeſſione vboꝝ ↄcludẽs ꝙ expᷣſſio voalis nõ ẽ de ſubã iuramẽti.nã reꝑitur Fʒ eũ gctus aliquis ad cuius eſſe vba requiruntur. ut qctus ſtipłonis.l.i.fl.de.vV.ob.⁊ queliber diffini tio pᷣdictaꝝ põt tolerari. Item ſcias ꝙ iuramentũ ſacra nẽtũ ⁊ iuſiuꝛãdũ ſũt ſynonyma i.idẽ ſignificã tia quo ad mm nr̃am.de prio ⁊ 3 pʒ hic in rubꝛo 2 nigro.nã in rubꝛo ponitur de iureiurando:⁊ ĩ ni gꝛo tractatur de iuramento.pʒ et in.l.iuſiurandum .ff. e. de fo pʒ in. d. aut.ſacꝛa. Nnʒ ramẽ aliter acci pit᷑ ſacꝛm ut ſupra de ſacra.nõ ite.ꝑ gl.in.c.ueniẽs de tranſac.⁊.i.q.i.multi.quare autem appellat᷑ ini iurandum.dñt quidã ut nõ.in. d. aut.ſacr̃a:ꝙ ius ponit᷑ ꝓ expſſione vboꝝ.qð nõ plʒ ibi De. ? Cy. 7 dñt ꝙ ponit᷑ qꝛ multa ſũt neceſſaꝛia ut iuridice iu ret᷑:quaſi ſit ſenſus de iureiurando.i. de iurando iure.i.iuramæeto iure facto.⁊ dicit Hoſii.in.d.F.i. ꝙ melius diceꝛet᷑ de facto iurato uel de iuꝛe iurato. Si autẽ queꝛis de etimologia noĩs.dic ꝙ dẽ ſacꝛm quaſi per ſacra aſtringimẽtum. Jurametum vo dẽ quaſi iuris aſtringimetũ. Suꝑ quo aũt ſu iurãduʒ .i. ſug qua mꝗ:an ſuꝑ euangelijs:an ſuper ꝛeliquijs an ſuper coꝛpoꝛe xpᷣi.uide gl.nõ.ſemper menti tenẽ dam in cle.i.de bẽti.in.v.tacta.⁊æ dic ꝙ ad ſubſtan tiam iuramenti non requiritur tactura:ut patet ex diffinitione æ ꝓbatur in.c.⁊ ſi xps.j.e.ſed qꝛ forti us ſtringit iuramẽtum coꝛpoꝛale igitur iura cõiter exigũt coꝛpoꝛale iuramentum.iij.q.ix.hoꝛtamur ð elec. ut circa li.vi.? .d.cle.i.cum multis ſili. Hinc dicit Aug.nõ.in.c.mouet.xxij.q.i.qᷓto id ꝑ quod iurat magis ſanctũ eſt: tanto magis eſt penale per iuriũ.⁊ nõ Inno.in.d.c.⁊ ſi xps.⁊ h̊ qꝛ u magis contẽpneꝛe in trãſgꝛeſſione. Hinc eſt ꝙ qnqʒ iurat peꝛ deum omnipotentem z quatuoꝛ ſancta euange lia: ut in.c.quot.coꝛdis.i.q.vij.qnqʒ ſuper altari qñqʒ ſupeꝛ ſanctoꝛum ꝛeliquijs.ut in.c.habemꝰ.xx ij. q. i. Iẽ ſcias ꝙ ubi diſpoſitio ꝓ ſolẽnitate actꝰ requirit iuramẽtũ coꝛpoꝛale ſeu cum tactura nõ eſt iuri ſatiſfactũ ex ſolo vpali iuramento: ut dicit glo. nõ in. c. ut circa pal. Oe fide aũt qualiter multipli citeꝛ ſumatuꝛ:uide bo.gl.in.d.c.mouet.⁊ an magis aſtringat iuramẽtum ꝙ; fidei interpoſitio dico pleñ in.d. c.ad aures quod me. cã. uide archi. in. c. i. de ſepul. li. Vi. Xadminiſtratione. Caſus: Creditores compelluntur rela xare iuramentum de uſuris ſibi ſoluen dis. h. d. quo ad litteram: ſed quo ad intellectum ge neralius ſic. Agi poteſt ad relaxationem iuramenti cuius implementum turpitudinem continet ex ꝑre ſuſcipientis:⁊ eſt caſus nõ. 6. primo ꝙ ex iun ramento preſtito ſuper uſuris ſoluendis obligatio ſaltem ſecundaria acquiritur parti ſuſcipienti: cuius Orium tenuit do.an.in.c.debitoꝛes.j.e.ſed õ cum iudicio meo eſt caſus hic. nam ſi nulla obligatio Ex adminiſtratõis acquireret᷑ ꝑti non compelleretur ad relaxationem iuramenti nam ꝛelaxatio pꝛeſupponit uinculum.j.ð deſpon.impu.ad diſſoluendũ ⁊z.l.deceʒ.ff. ð. V. ob. nec eſſet iſte iurans tutus ex relaxatione ſolius par tis cũ nemo dare poſſit qð nõ Pʒ.i.q.vVij.daibertũ 2.c.quod aũt de iurepa. ¶ Mõ. fo ex h̊ ⁊ ex tex. ꝓꝙ ex puro iuramento oꝛit᷑ ꝑti ſuſcipienti obligatio ſaltẽ nalis non enim hic ponderat᷑ pactũ precedens 2 pᷣſuppoſito ꝙ pᷣceſſiſſet nullam obligarionem in du ciſſet.j.e.debitoꝛes.ſolum ergo iuramentuʒ fuit hic obligatoꝛium:qð nr̃ ꝗ Mar.i.l.ſiquis ꝓ eo.ff. de fideiuſ. ubi dicit ꝙ ex iuramento extraiudiciali nulla obligatio ẽt nalis ꝑti acquiritur ꝑ illum tex.ſʒ lIʒ foꝛte ꝓcedere poſſit de iure ciuili:ſecus de iuẽ ca nonico: aꝛ.op.hic.⁊ qꝛ iurans ꝑti intendit illi ꝓmit tere: q ad ↄfirmationẽ adducat religionem iuramẽ ti: æ de hoc aliquid dicet.j.e.cum contingat.hʒ eniʒ iuramentum pactum irercnſun. . 7), inra mẽtu n ↄtinẽs turpitudine ⁊z peccatum ex ꝑte ſuſci pientis eſt obligatoꝛiũ.ſatis enĩ ẽ ꝙ ex ꝑte pſtantis turpitudinem nõ ↄtinet als nõ ualeꝛet:ut in.c.ſi vo j.e.⁊.xxij.q.iiij.per to. ¶ Ex quo ifero ꝙ ꝓmit tens ſolue? uſuras nõ peccat:concoꝛ.j.e.debitoꝛes ſed iu hoc limita ⁊ reſtringe ꝓut nõ. Inno.in.c.ſu peꝛ eo.j.de ner L quaꝛto iudicem eccliaſticũ hꝛe inriſditionẽ in Iaicos rõe iuramenti non ſolum qn agitur ad obſeruantiã ipſius in.c.fi.de fo.cõ.li. Vi.⁊ in.c.nouit de iudi.ſed etiam ut cõpellat ſuſcipi entes ad relaxationẽ qn turpiter receperũt. ¶ NMõ ultimo ꝙ iz iuramétum principaliter obliget deo. . e.debitores tñ ſi ille in cuius fauorẽ iuratur obliga tionẽ remittit nõ indiget iurans alia abſolutione: qꝛ ðs uẽ ẽt remitteꝛe cum ad utilitatem alterius iu ramẽtum receꝑit:ad idem de ſpon.c.ij.ſecus ſi prĩ cipaliter iuraꝛetur contemplatione dei nam tunc eti am Mapa non remittit ſine cã.ut dicetur.j.e.quã to. Et ur mirabile ꝙ ðs recipiat iuramentum in fa uoꝛem facinoꝛoſi hoĩs:cum pſalmiſta dicit:Odiſii omnes qui opeꝛantur iniquitatem:⁊æ lex ciuilis dicat ꝙ nemo ex impꝛobitate ſua debet actionem conſe qui.l:itaqʒ fullo.ff.de fur. So. põt dici ꝙ deus nõ conſideꝛat utilitatem ſuſcipientis ſed religionem et pꝛomiſſionem iurantis.ex quo enim aſſumpſit religi onem iuramenti ad implementaʒ pꝛomiſſiouis quã poteſt ſine ſuo peccato exequi:debet ob dei reueꝛen tiam exequi:ſed ſi ſuſcipiens remittit iurameutuʒ eti am deus remittit: quia peꝛ iuramentum non imede bat placeꝛe deo ſed ſatiffaceꝛe pꝛoxio. ¶ Venio ad glo. oppo. tex. uidet᷑ eniʒ ꝙ cꝛeditoꝛes nõ debeãt compelli ad relaxationem iuramenti:cum obligatio queſita eis ſit de iure naturali:que peꝛ pꝛincipeʒ tol li non debet in cle.paſtoꝛalis de re iudi. peꝛ Inno. in.c.que in eccleſiarũ de conſti. ¶ Glo. pꝛima me tu contrarij ut arbitroꝛ dicit quod hoc facit eccle ſia ratione peccati: quia ſine eoꝛum peccato non po teſt iuramentum adimpleꝛi. Ex hac ſolutione nota: quod iudex ex officio ſuo poteſt occurreꝛe peccato futuro ⁊z impedire ne fiat:facit quod legitur z nota tur in capitulo ex litteꝛis ⁊ in capło ſcdᷣo de deſpõ. Itẽ põt ↄpelleꝛe laicum ad reſtituendam rem quaʒ ſine fus peccato ꝛetineꝛe nõ põt, ¶ Blo. ſubleque teꝛ querit:quid ſi debito: ſoluiſſet uſuras ⁊ iuraſſet nõ ꝛepeteꝛe. Gndet dando duo ꝛemedia. Orimum ut debitoꝛ denũciet h ecclie: qꝛ ille ſtar in peccato.⸗ ſic indirecte cõpellit᷑ reſtitucꝛe uſuras officio iudicis Secundum ut petat abſolutioneʒ ſeu relaxationem puiuſmodi iuramenti:⁊ poſtea poterit ꝛepereꝛe:nec niolat iuramentum petendo relaxationem iuramen ti: licet ꝑ ꝛelaxatiõeʒ pueniatur poſtmodum ad ꝛepe tionẽ. ⁊ h iõ:qꝛ cũ h̊ iuramentũ ſit odioſuʒ non dʒ extendi. ſed in ꝓprijs termis obſernari: ar. bo.i.c. ad audientiã qð me. cã. facit qð nõ. Inno. in. c. ſuꝑ hoc de ꝛenũc. Monit teꝛtium remediũ in caſu quo uſure non eſſent ſolute: ur cõpellatur deſiſtere cꝛedi toꝛ officio iudicis ab exactione illaꝝ peꝛ. c. tuas.. de uſuris. Sed ut plenius ꝙ; alibi habeas banc mareriam hic utilem æ quotidianam ſimul collectaʒ diſtinguo pricipalit᷑ in duo mẽbꝛa: et in quolibʒ po naʒ duos caſus contingentes. Aut enim nſure nõ du m ſunt ſolute aut ſic.p cãu aut iurauit quis ſim pliciter ſoluere uſuras:aut iurauit ſolueꝛe 2 nullam qonẽ Z qrimoniaz mouere nec iudici denuntiare. n ſo caſu qn uſure ſũt ſolute aut iurauit debi toꝛ ſimplłꝛ non repetere:aut iuꝛauit non repeteꝛe ⁊ nullã qõnem ſeu querimoniam facẽ nec indici denũ ciare: ¶ Menio ad pᷣmum caſum primi mbri.ſ. qñ ſimpłr iurauit ſoluere: in quo dico multa remedia com oetere iuranti. Drimum facile eſt. ſ. ut ſoluat ⁊ ſic adimplear iuramentum ⁊ poſtea repetat: ut.j.e. debitores. Secundum remedium ut petat credito rem compelii ad relaxationẽ iuramenn ut hic. ſed H ꝛemediũ dico cõpeteꝛe ſi non inſiat terminꝰ ſolutio nis fien de. naʒ ſi i poſſet fieri hec cõpulſio quo mi nns interim incideꝛer in ꝑiurium non debet iſte au diri. ſed dʒ priꝰ ſolueꝛe: ad h̊ 26. . debitoꝛes. . eo. z H ibi aperte ſentiunt Jo. an.æ Vincen.⁊ idem con firmar Jo. an. in addi. ſpec. e. ti ſupeꝛ rubrica in ul tima. q. Idem dico ubi lapſus eſſet terminus ſolu tionis fiende:⁊ ſic incidiſſet in periurium.non eim debet audiri uolens attentare ꝛemedium bnius. c. quia ſic ſtaret interi in peccato peꝛiurij:⁊ peccata tanto ſunt gꝛauioꝛa qto diutius infelicem animaʒ derinent alligatam in. c.fi. de conſue.⁊ bᷣ aperie ſen it Fꝛe. conſi:ccxxxxix. ¶ Tertiuʒ remedium eſt ut nt debitoꝛ petat abſolutionẽ ab epiſcopo.nam epᷣs t abſolueꝛe a inramento turpiteꝛ ſuſcepto: ut nõ. Funo. degihe in. c. debitoꝛes ꝑalł.⁊ in.c.ad aureſ qð me. cauſa.facit.c.i.? qð ibi nõ.de noto ubi diſ penſat ex cauſa ſupeꝛ uoto:qð eſt de iure dinino⸗ ſic iuramentũ: ut.c.licʒ.?.c.magne de uoto:qð trene menti. ¶ Sed dubiuʒ ẽ: nunquid pꝛeteꝛmiſſo ꝛeme dio hꝰ. c.poſſet attentari h ꝛemedium abſolutionis petende:an neꝛo ſit iſtad ſubſidiarium remedium. Inn. in. c.debitoꝛes vꝛ uelle ꝙ priꝰ ſint cꝛeditoẽs cõpellẽdi iur foꝛmã bꝰ.c.? ſi ſic nõ pñt induci: tũc epᷣs ipſe abſoluet.nã eps ex cã abſoluit a iuramtis etiã licitis:ut in.c.nos ſanctoꝝ ⁊.c.iuratos.xv.q. Vj. 2 ꝛefert hic do.an. ſic uidiſſe alias conſultum: ſed ipe dicit q̊ hᷣ ſit urbanius: ar.in.l.quidã ibeꝛꝰ.ff de ſer. urba. pꝛedi.nõ m neceſſariũ ẽ: quia iſta ſunt ¶ Be lureiurand duo remedia eque principalia. . eo. ſi uero 2 8 aò me. cã abbas ⁊.c. ad aures. ſed repeꝛio Joq.en. in dicta addi. ſenſiſſe oppoſituʒ ſequẽdo dictũ Inno. pall. ſed mibi plus plʒ dictũ do. an. nam ſi epus ab ſolait pꝛincipat: an iuramentũ eſt metu pſtitum nec eſt neceſſe recurreꝛe pꝛiꝰ ad iuramẽta ſuſcipictis: ut .ꝗq. c. ſi vo æ nõ. Inno.in. d. c. ad aures eꝛgo foꝛti in can nro.nam ex his que fiũt metu obligano etiã pꝛimaria acquirit᷑ ꝑti: ut n. płe in. c. abbas pal.? ni bilominus eps pꝛincipalit abſoluit conſtito de iuſto metu:eꝛgo foꝝiꝰ poteꝛit in cau nro in quo ex ꝓmiſ ſione nibil acquirit᷑ ꝑti: ut. d. c. debitoꝛes. ? iuramen tuʒ pꝛincipałꝛ dirigit in deum ut ibi. pot eꝛgo ? con gruentius adhuc nidet᷑: ꝙ eps qui eſt dei uicari in ſua dioceſi abſoluat:ut in. c. mulieꝛ. xxxiij. q. Vi. Itẽ nbicũqʒ reꝑiuntur a iure duo remedia ꝓdita nidẽ tur eque pꝛincipalit᷑ ↄpeteꝛe:nec unũ eſt ſubſidiariũ ad reliquũ: ur.l. quotiens.ff. de ac. ?æ ob. nec ob.ſi di catur ꝙ. c. ſi vo loquit᷑ in apa: quia in hoc reci tat factũ nã cũ eps poſſit abſolueꝛe ut S dixi: eꝛgo ꝓ cedit eni in epo. An aũt in abſolutiõis actu debeat epᷣs uocare ꝑtem adueꝛſaʒ dicã. . tẽ ite ligo ꝙ h remediũ competat ĩtelligẽdo ut ſupꝛa dixi in pcedẽ ti remedio qn. ſ. anteꝙᷓ teꝛminus ſolutiõis fiede imi neat actus abſolutionis poſſei expediri peꝛ ſupꝛadi ctam rönem: ? pdictum remediũ abſolutionis apte ſe iſit glo.in. c. debitoꝛes in.v.cogendi.¶¶ Eluartũ remediũ ſatis notabile ſi ueꝛitaie fulcitur eſt ut debi toꝛ ↄuentus rõe iuramẽti excipiat ꝙ nõ dʒ cogi ad obſeꝛuantiã iuramẽti:cum ipᷣe cꝛeditoꝛ teneat ꝓpteꝛ ſuam turpitudinẽè illud relaxare: ? ſic illud ſibi relaxa ri petit. ? hᷣ fieꝛi poſſit nidetur uelle Fre. conſi. cclxiiij. alle. nõ. peꝛ gl. in. c. paſtoꝛalis de cauſa poſſ. 2z ꝓpꝛie.in glo.pe.⁊ facit:qꝛ ꝑ uiaʒ exceptionis põt peti reſtitutio in ĩte.l. naʒ ⁊? poſtea. F. ſi minoꝛ. fl. ce iureiurã: 7 bãc ſmiaʒ ſequit᷑ bic do. an. ſ̊ õ hãc opi. adduco ea que in pcedentibꝰ membꝛis dixi. ⁊ cixit Fre. ↄſi.cclxxxix.ubi ĩ fi.diẽ: ꝙ petens abſolui a in ramento debet puenire teꝛminũ ſolutionis facicde. nõ eĩʒ dʒ audiri poſt reꝛminũ cũ ĩciderit in piuriuʒ: qr fruſtra auxiliuʒ legis inuocat: de nſur. qꝛ fiuſira. facit quod nõ. Jo. an.. e. debitoꝛes: ubi uult ꝙ in ſtãte teꝛmino ſolutionis fiende nõ põt peti relaxatio iuramenti: ne iteꝛim icidat in peꝛiurinʒ. ¶ Ideo in pᷣmiſſo articulo ſic diceꝛem: ꝙ aut lapſus ẽ teꝛmin⸗ anteqᷓ; ↄueniat᷑ debitoꝛ ? nõ põt pᷣdicto mõ eriꝑe ne pſeueꝛet ĩ ꝑinrio: ſʒ dʒ ſolueꝛe ⁊ poſtea repeteꝛe: ar. .e. c. debitoꝛes. aut teꝛminꝰ nõ eſt lapſus: ſ mno ra omitiiĩ ex ſola ĩteꝛpellatione iuxta.l.ſcienduj ⁊.l. mora. ff. de uſur. ? poſt iteꝛpellationem non poteꝛit ſupꝛadicto modo excipeꝛe: ne incidat in periurium ratione pꝛedicta. Reſtat eꝛgo diceꝛe quod ſoluʒ po teꝛit ſic excipeꝛe antequam conſtituatur in moꝛa ſol nendi æ quod poſſit liqueꝛe de turpitudine recipien tis iuramentum antequam inſtet teꝛminus adimplẽ di iuramentum peꝛ pꝛedicta: æ hec puto ueꝛiſſima. luintum remediuʒ ut iudex ex officio ſuo com peſiat cꝛeditoꝛem deſiſteꝛe ab exactione uſurarum: nt in. c. tuas infra de uſuris. ⁊æ hoc remedium pꝛo deꝛit:quãdo iurans non conſtitneꝛetur in moꝛa ſine actsloe irtcſepro⸗ e . Venon nali ent Ki⸗ nmehlytn in iin mim mnifte i nanmi nti nimniniun pev u ai onmna iditn imn/nizn nnf kiiguh Haa nli gie Piog hnone unceuligſnio gwonilogg irn mnio fero irnegnicns uncn miifhßpoccunclinnar in nd elKogoro feienſcntd en Iucanndd ain Auetarrs vod n euii nnn ionclonudgerc Waaccicvesrearuedimaneni Ninagtliilertd ninent in rionnonenenn leſtn. Grenimrizitgi heretdagemum itpent lcktengrizinne Jerdalnuitinuin enr uitini i Reatiomnur doni icenwiart Pam qntt m m̃ eps voſſt ohſoarn z u neo. An ait in dboͤhruͤgn Os ocnt rn adeinzcli). Ninß rdi Conpem inligico nr innncinn iencdio qi anup; rmins inisfi Near aems obſobnons oſin peli l nn ſorn?: idmun rnrd oponninet lenta — m Mi ſuns omdilſentn liwr ud v nus ſr inmi anir öͦHραN²ρ Evmni umin un ir dtormnmit, unmpiwinz iidhmur e n ſtinlin wit 19 bfei polſt uidem uete Fe. i. s õ wewin daeſſih egii en 83 ceindehaſc words⸗ i N Crrir di anen . o drenge Cminc⸗ ent õ interpellatione cꝛeditoꝛũ nã alias non eẽt tutum:qꝛ dies ĩterpellaꝛet pꝛo hoĩe in. c. potuit de loca ¶ Ce nio ad fm.c.qn.ſ.iurauit ſolueꝛe ⁊ nullam qõnem mouere ⁊c.dico ꝙ habet iſte primum ꝛemedium.ſ. ſoluendi ⁊ poſtea ꝛepetendi.nam nõ iuꝛauit nõ ꝛepe te. ⁊ H iuꝛa nẽtũ ẽ ſtricte itelligẽdũ.aꝛ.ĩ.c.ad auꝛes quod me.cã Secũdũ ꝛemedium ut denunciet ecclie nã nullũ iuramẽtũ obligare poreſt quin poſſit quis denũciare cuoſum eccłe:ut in.c.quemadmodum in fi.j.e.æ nõ glo.in.c.ad nẽam.ij..e.⁊.c.neniens de regu.æ in.c.auctem.xv.q.vi.dʒ tamẽ denuncians ſe fundare ſuꝑ ſalute ꝓximi ⁊ nõ principaliter ſuꝑ itereſſe ſuo:qꝛ tũc obſtaret illi inramẽtũ ut nõ Mo ſti. in. d.c. quẽadmodũ. Dicit tam bic do.an.q; du plꝛ põt uenire iſte denũcians.ſ.peꝛ uiam denũtiatio nis enãgelice uel iudicialis:⁊ tũc habet ſeruaꝛe for mã monitionis de qua in. c.nouit de indi.⁊.ij.q.i. ſi peccauerit. Itẽ per uiã cuiuſdã itiationis:ut iudx aniſatus iſtet circa coꝛectõnem peccati:æ in bac nõ credit monitionẽ neceſſariã. nihil allegat:ſc ego al lego bo.tex.in.c.pterea.ij.de deſpon.ubi caſus de bac itiatione que fit iudici ad peccatum obuiandnʒ ſine aliqua monitione:facit.c.tertio loco de pᷣſũp. ſed primũ dictũ do. an. ut hẽat hoc caſu locũ denũ ciatio indicialis mihi non placet:qꝛ illa fundatur magis ſuper iĩtereſſe ꝓprio quã ſuper ſalute ꝓximi ¶ Zertium remediũ ui petat debitoꝛ abſolunonẽ ꝗ iuramento abſqʒ eo ꝙ faciat citari creditorẽ.⁊ h remedium ſẽtit Jo.an.in pᷣdic. addi.in fi.dicẽs ꝙ; ꝓ eam nõ detrabit multum iuri aduerſarij.ſimile in liberto qui petit ueniam a indice ut poſſit agere õ pꝛonum.l.quiſqʒ in prin.ff.de i ius uo.ſʒj mihi non placet ex duplici capite. Dꝛio qꝛ ſatis exponit que relam de aduerſario ꝓponẽdo ꝙ illicite eũ aſtrixit iuramẽto.fo qꝛ nõ põt negari quis ex relaxatiõe iu ramẽti fiat pᷣiudicium crediroꝛi:ar.in.c.fi.de fo.cõ pe.li. Vi. ergo nõ dʒ fieri abſolutio eo non uocato 2 uocari nõ põt quin aduerſarius incidat in ꝑinriũ exponcdo ꝗꝛelã õ illum: æ facit quod.j. in.fi.dicam uartum remedium ut iudex ex officio ſuo cõ pellat cꝛediioꝛes relaxare h̊ iuramentũ ut h:uel com pellat eos deſiſteꝛe ab exactione in. c. tuas infra de uſur. ( Wenio ad ſᷣm pꝛincipale membꝝ en. ſ. uſu re ſunt ſolute.⁊ pꝛimus cãus fuit quãdo iurauit nõ repeteꝛe:⁊ dico ꝙ competũt tria remedia. Dꝛimũ ut petat abſolutioneʒ huius iuramẽti:ar.in.c.ſi vo J. e. z declara ut dixi in pꝛecedenti membꝛo. Scdᷣm ut petat cꝛeditoꝛẽ compelli ad ipius relaxationeʒ ut B. Teꝛtium ut denũciet boc indici. poteſt addi quar tum ut iudex ex officio compellat ad reſtituendum: ut eſtecqus in.d.c.tuas: ⁊æ declara hec omnia fſᷣm pᷣ dicta. ecũdus caus qn ſoluit æ iurauit non re peteꝛe nec ullã queꝛimoniã faceꝛe nec denũciare.dic ꝙ bʒ remedium denuntiandi intelligendo ut o dixi in alio membꝛo. Itẽ iudex ex officio poteꝛit cꝛedito rem ↄpelleꝛe ad reſtituendũ: ⁊z declara ut dixi in fo cãu pꝛimi membꝛi.¶ Miũc ex glo.qro:qꝛ õ dixi iu rantem ſolueꝛe uſuras ul ſolutas non repeteꝛe poſſe peteꝛe relaxationẽ ſeu abſoluntionẽ iuramẽti:nũquid in hac abſolutiõe debeat creditoꝛ uocari. Joã. an. Ex ad miniſiratiõe late ꝓſeqᷣtur in addi.pdic.in ult.q.? tandẽ ↄcludit ꝙ qnñʒ iuꝛamentum eſt temeꝛarium ẽt ex ꝑte iurãtis ? tunc nõ requiritur ꝑtis nocatio ut in.c.ↄſtitutus de teſti. pꝛo h̊ qꝛ tunc potins requiritur denunciatõ ꝙ nõ ſit ligatus quã relaxatio.⁊ itelligo h̊ qñ mani feſte ↄſtat iuramẽtum non ligare.nã in notoꝛijs nõ eſt opus uenire ad iudiciũ: ut in. c. qm de fi. pᷣſ. ſi ãt poſſet dubitari tũc puto aduerſariũ cni iuramemtũ fuit pᷣſtitum uocandũ:qꝛ cum ſua interſit ne relaxet᷑ ergo dʒ uocari.iij.q.ix.oĩa ⁊.c.caueant ⁊ de cauſa poſ.? ꝓprie.c.i.⁊.l.de unoquoqʒ.fl.de re.iudi Si Vo iuramentum nõ fuit temerarium ex ꝑte pᷣſiantis ut in caſibuſ pᷣmiſſis:iunc dicit ꝙ ſiue agatur ut ab ſoluatur ab obligatione pctus quem dicit uſurariũ ſiue petat abſolurionẽ a inramẽto de uſur.j. certuʒ diem ſoluendis pᷣſtito. ſiue de ſolutione nõ repeten da ſeper eſt ꝑs aduerſa uocãda:niſi taliter inraſſet ꝙ uocari nõ poſſet quin incideꝛet in piuꝛiũ puta fʒ eum ſi iurauit illum in iudicio nõ uocare uł denũti re tunc.n.poterit abſolui creditor̃ nõ uocato.h̊.n. nõ detrabitur iuri ꝑris.ſicut cũ liberius petit uemiã ut poſſit uocaꝛe dñm in ius.l.quiſqʒ.ff.de ĩ ius no. H ſunt vYba ſua.⁊ ſubijcit ꝙ ꝓcedeĩ in h articulo fʒ foꝛmã cle.diſpẽdioſam de iudi:idẽ.ſ.ꝙ ꝑs ſit uocã da. ſentit idẽ Jo. an. poſt inc. in. c. ðbitoꝛes pᷣal. ⁊ Fre.conſi.cclxxxix.ubi dicit ꝙ petens abſolutio nem a iuramento ptendens ↄtractum uſurarium de bet ꝑte nocata ꝓbare ſalteʒ ſemiplene Sctum fore feneratitiũ:⁊ nalebit h̊ ſemiplena ꝓbatio ad optinẽ dum dũtaxat abſolurionẽ a iuramento:ſed poſtmo dum ur ꝓnũciet᷑ ctus uſurarius oʒ ꝙ plene fiar ꝓ batio:nec illa ſemiplena faciat fidẽ ĩ hoc iudicio:cuʒ ad aliud agatur nunc:ut in. c. ueniens.ij.de te ſti.⸗ plus dicit ꝙ iudex ecchaſticus nõ dʒ faceꝛe ĩhibitoꝛi am iudici ſeculari ne ꝓcedat ad executõem ↄcius ꝗᷣ prima fronte nõ appet uſurarius niſi parte uocata ſicut iudex ad quẽ non inhibet iudici a quo niſi uo catis partibus:ut in.c.romana..ſi uero de ap.li. Vi. dicit ẽt ibi ꝙ pendente qõne an debeat abſolui a iuramento nõ qʒ fieri inhibitio iudici ſeculari:qꝛ coꝛam iudice ſeculari agitur de executione inſiri:⸗= coram eccleſiaſtico agitur de facto abſolutionis:et ſic ceſſat.c.tuã de oꝛ.cog. Et ſubijcit etiam ibi nõ bile vbum:qꝙ poſtquã quis ĩcidit in ꝑiuriũ qꝛ non ſatiſfecit in teꝛmino ꝓut iurauit non anditur petes abſolutionem:ſed compellitur ſatiſfaceꝛe: quia fru ſtra legis auxiliuʒ inuocat ⁊ ceteꝛa de nſur.quia fru ſtra. ſed reſpectu pꝛincipalis queſtionis refeꝛt do. anto. infra.e. debitoꝛes ſe audiuiſſe Dau. ⁊? Cal. conſuluiſſe: quod aut petitur abſolutio a iurameto firmante contractatum ⁊ debet pars citari: cum ex hoc contingat reſciſio contractus:⁊ ſic agitur de p iudicio partis. Aut illð iuramontũ non firmat con tractum ſed petitur abſolutio: ut apeꝛiatur uia ad reſcindendum contractum: ? non ẽ neceſſe partem nocari: quia non pꝛeiudicatur parti æ quia bec abſolutio eſt potius penitentialis quam indicialis. Dominus antonius dicit ſe putare: quod aut iu ramentum non eſt obligatoꝛiuʒ ex parte iurantis cet nõ requiritur uocatio partis:ut g dixi ſecũdu; Jo. ¶ He iureiuran. an. Aut eſt obligatoriũ ex parte iurantis ſʒ ↄtinet turpitudinẽ ex ꝑte recipiẽtis: tunc aut non eſt tan ia turpitudo qͥn ſaltẽ ſibi acquirat᷑ ſecundaria obli gatio:⁊ dʒ ꝑs uocari ꝛõe ſui inteꝛeſſe.maxime h ꝓ cedit ſm euʒ ſi iuramentũ firmabat ↄctuʒ:cũ ex ab ſolutiõe ſequat ꝛeſciſio ↄctus.ſecus dicit ubi tanta turpitudo vᷣſarur ex ꝑte recipiẽtis:qꝛ nulla obliga ex iuramẽto ſibi acquirit᷑:nec ↄctus firmabatur iu ramento. nam h̊ cãn cum nullũ inteꝛeſſe poſſit pᷣten deꝛe:cũ obligatio acquirat᷑ ſoli deo non eſt neceſſe ilũ uocari. ſatis eim eſt ꝙ abſolutio fiat ꝑ iluʒ qͥ tʒ in H̊ caſu locũ dei.poĩt exemplũ in iuramẽto de uſu ris ſoluẽdis uł nõ repetẽdis pᷣſtito:nullũ.n. ius agẽ di naſcit̃ ex h̊ ꝑti fʒ eũ:lʒ ut quilibʒ aliꝰ poſſit indici intimare ꝙ iurãs peccat nõ obſeruãdo iuramentuʒ Et ſubijcit᷑ nõbile vbũ:ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ ꝑs ſit uo canda:iñ tʒ abſolutio ea nõ uocata:ſicut dẽ in abſo lutiõe ab excõicatõe:ut nõ.i.c.qᷓ frõte ð ap. Itẽ diẽ ſibi nõ placẽ pmiſſuʒ dẽʒ Fre.qᷓtenus dixit illũ qͥ in cidit in ꝑiuriũ non poſſe peteꝛe abſolonẽ:qꝛ iurans erat obligatꝰ ad duo.ſ.ad ſoluẽdũ ĩ ĩmio ⁊æ ad ſol uendũ ſimpłi:de do.⁊ ↄtu.cũ dilecti ⁊.l.celſus.ff.ð arbi. qꝛ ſi nõ ſoluit ĩ ĩmino incidit ĩ ꝑiurinʒ:ſed q̃te nus ꝛemanet obligatus pꝰ teꝛminũ põt perteꝛe abſo lutionem.do.Car.in.d.c. debitoꝛes ſimpłr tenuit cũ Jo. an. ?z Sꝛc.ut in abſołone ſit paꝛs nocanda: cũ agatur de ipſius piudicio: ⁊ ſic dicit ſe ipſi cõſu luiſſe. ¶ Ouid dicenduʒ in tãta uarierate:certe mł ta ex pᷣdictis mihi nõ placẽt.⁊ p illud dẽʒ. Jo.an. in addi.pᷣdicta qᷓtenꝰ dixit ꝙ ſiquis iurauit ñ uoca re aduerſariũ nec denũtiare ꝙ poterit abſolui abſẽ te ꝑte:cũ nõ poſſit nocari ul denũtiari ſine ꝑiurio. nã ſ eſt falſuʒ ꝛeſpectu denũtiarionis:cum ur g dixi nullũ iuramentũ poſſit ligare ad nõ denũtiandum: cũ ſit Z pceptũ euãgelicuʒ:ſi peccauerit in te frateꝛ tuus æc. ¶ Itẽ negari nõ põt qͥn ꝑti inferatur pꝛe indiciũ ex hac abſołone:cũ ſine ea nõ pot᷑ᷣat in indi cio moleſtari ꝑ aduerſariũ:gꝰ dʒ uocari ante abſo jutionẽ ut ſuũ ius defendat:ut in.c.i.de cau.poſ.et pꝛoprie.cũ alijs ſuꝑius alł. Scðo nõ placʒ dicium POau. 7. Cal. quos ſequit᷑ do. An.i.d.c.debitoꝛes in eo ꝙ ſentiũt ↄctũ ꝛeſciĩdi ſi tollit iuramentnʒ qð firmauerat gctũ.nã cũ ↄctus ex inteꝛpoſitione iura menti habuerit ſuã firmitatẽ nõ dʒ conue?: li; nũc ceſſet cã ↄfirmãs:ex quo nõ ſuꝑuenit cã anullas:ut ꝓbat in rla factũ tie de ꝛeg.iur.li.vj.facit qð nõ. Har.u in.l. ex facto.ff. de vul.æ pupil.ubi pꝰ Ray. de foꝛli cõcludit:ꝙ ſi hñs filios naes tãtũ feẽ eos legitiari ut ſibi ſuccedeꝛẽt:lʒ poſtea duxerit uxoꝛem 2 ex ea habuerit filios los:nibilominus legitimati ſuccedẽt una cũ ltis æ nalibus:qꝛ ex quo actꝰ legiti matiõis ẽ cõpletus ⁊ ↄſumatn dʒ irritari:lʒ ꝑuene rit ad euʒ caſuʒ a quo nõ potuit hr̃e pricipiũ:ut.d. rła factũ lie:⁊ ſic nõ ſuffic ãmõ ꝙ ceſſet cã ↄceſſio nis puilegij:qð ẽ nõ.h̊ idem ĩ ꝓprijs ᷑ᷣmis vr uo luiſſe do. Ang.de ꝑuſio ĩ qdaʒ diſputatiõe que ĩci pit dna katerina:ubi inteꝛ cetera dicit magnaʒ eſſe dr̃iaʒ an Zctus cõualidet inramẽto: an vo iurãs ſit tm aſtrictus ad obſeruantiã inrameti. vbi. n. actꝰ iu ra mto firmat᷑.qͥ qs abſoluat᷑ a iuramento n ꝓpica põt uenire S ↄtractuʒ: qꝛ ↄtractus de ſe ẽ ualidus pp iteꝛpoſitionẽ iuꝛamenti: ? abſolutio h ſolũ oꝑat ut Zueniẽs nõ ĩcidat in ꝑiuriũ.nõ aũt anullat Zciu: Vn nullus dicat ſʒ eũ: ꝙ minoꝛ qui iurauit ſup õc tu: aut maioꝛ qui iurauit ⁊ eſt deceptꝰ ultra dimidiã iuſti pcij ſi abſoluit᷑ a iuramẽto ꝑ ſuꝑioꝛc poſſit ꝓp teꝛea uenire ) actũ:qꝛ Scius eſt ualidus ⁊ irreuoca bilis. Si aũt iurameniũ nõ ualidat ↄctũ ſz ſolũ obli gat ꝑſonal: ad nõ oueniédum imediate cũ ẽ abſolu tus põt uenire S Sctũ: nõ eĩʒ ob.iuramentũ:qꝛ ẽ ab illo abſolutꝰ ꝑ ſuꝑioꝛc.non actus qꝛ nullus. vñ qui iurauit ſe ſolutuꝝ uſuras aut nõ uenire 3 actum pi gnoꝛaticiũ ↄceptũ in foꝛma uẽditiõis imediate cũ ẽ abſolutus ꝓſequi põt ius ſuũ:qꝛ tale iuramentũ nõ firmauit ꝓmiſſionẽ: ſj ſolũ obligauit eũ ad nõ ueni endũ : qð ẽ bn nõ. ⁊ de hac mã an ⁊ qn iuramen tũ ualidet ↄctũ dicã płe.j.e.cũ otingat. (Monclu do g õ pᷣdictaʒ opi. ꝙ ubi iuramentũ nalidt cõtia ctum ſublato iuramento non pꝛopteꝛea reſcinditur contractus. eꝛtio non placet mibi opi. do. ant. inquantum uult ꝙ ex iuramento pꝛeſtito ſupeꝛ uſu ris ſoluendis uel ſolutis non repetendis obligano non oꝛitur parti etiam ſecũdaria. nam ptra h uideĩ tex. ̊ ut latius S in pᷣn. dixi. Item uideo ꝙ iuramẽ mm ui extoꝛtũ obligat pti:ut j.e.ſi vo ⁊ S qð me. cauſa in. c abbas ⁊ in. c. ad audiẽtiaʒ cũ ſi.ꝗ foꝛn in cãu noſtro ubi iuramentum fuit ſponte pꝛeſtituʒ. deus enim tenet iſtud uinculum pꝛopteꝛ cbligatio nem queſitam parti:quod patet ex eo:quia parte re mittente deus remittit ſine alia abſolutione: ut hic. ¶Quarto non placet indiſtincte dictum do. anto. inẽptum dixit: ꝙ pꝛeſuppoĩto ꝙ pars debeꝛet uoca ri tamen ſi non uocaretur ualet abſolutio.dico eim ꝙ aut clariſſime conſtat iuramentũ contineꝛe turpi dinem ex parte ſuſcipientis:⁊ non eꝛit opus partem uocare in abſolutionis actu. unde tenebit abſolutio parte non nocata:ar.in.c.cum olim de re iudi. ⁊? in fra latius dicã.⁊ hoc caſu poteꝛit ſaluari opinio do. anto ¶ Aut actus ſupeꝛ quo iuramentum fuit pꝛeſti tum non apparet pꝛima fronte uicioſus ⁊? non tene bit abſolutio parte non uocata ¶ Ratio apeꝛuſſima eſt:quia a iuramento parti pꝛeſtito non abſoluit epi ſcopus:ĩmo nec papa ſine cauſa:cuʒ deus recepeꝛit obligationem in fauoꝛem partis:ut nõ. glo in. c.ꝙ to.j.e.? Inno.in.c.cum inteꝛ. . de renũ. Anie eꝛgo qᷓ ſibi conſtet cauſam ſubeſſe non habet pote ſtateʒ abſoluẽdi pꝛeſuppoſito ꝙ ſubſit:quia ignoꝛat id quod eſt fundamentũ ſue poteſtatis:ut nõ. Har to. in.l.ij. ff. de iudi..l.multum. ff. de condi. de.ſa cit quod le. æ nõ.in.c.ex parte aſtef.j.de concel.pre ben.nec poteſt ſibi de cauſa conſtare parte non uo cata:quia cauſarum meꝛita partium aſſeꝛtione pan duntur.i.fi.E.ſi peꝛ nim uel alio modo ⁊ in.c.ium ex litteꝛis de in inte.reſtituAliud eſt in abſolutioe ab excõicatione:quia illa ſempeꝛ pendet a uolunta te excõicatoꝛum. ualet enim ſempeꝛ ſiue iuſta ſiue in iuſta ſit excõicatio: ut patet in. c. uenerabilibus. . ubi autem de ſenten. ex.li. vi.? hec nota: quia ſepe accidunt ? puto ueꝛiſſima. Quinto non placet ꝛepꝛo patio domini Antonij ad dictum YFre. dum dicit iplihei n e ,,SAGneAACXú² ſtiign iſllelſg e cng n in s on ie Geinotrdondee ⸗ ee nmiid Vicin SN 6 eautnonk a Vſſemara⸗ l anorOriiun rücdid otimsanfum S hicitnſts Ndedn 4 e gumnem tcii gii u⸗ lete i,enoe , o gui npinli i n eitf inlninnnni/ iltimumtiiiilvn lc⸗ itco ii eti i fnusnh⸗ bbi Neiniino mnejfeni Ginti Ynincdmsgördit iEl icoſceli gniſ eleni ni ſicsctolecci o lſterchcietrgnin Uteiſoitgerooeml ncit ſi ICäkitnofdenino dcten dsii 1olkKKpnidianed tann in rnacstbannter, echa mmneh mennine Snnitun WMonnd ſwen ete m i in tiime Meſcwan ſiſbeit nen in iiigfemiiutinfinn ſuntnmr tihiglli ſitace Geimunſaore ec i br oleenigli ed eo ggieen rbbͤlev gi analte cn⸗ g. Mond non popterg 14 RZZM IS. (Teno nonphaanticgien manmmn II crinfanen Ulſtoſgr Bſnds Nd ſolnis non getniect⸗ Nonnmr nni nn ſaödarin ian Ann rShusznöncin Yanniwen wum u nomi obiger git ſe ſorschn aſiic hi til c aliigciſg it in cin wſm ur mmun fir inr Prſt deuaun mn nunninmn arrrchien ſan pam u r ANne wrr, Eumur as mnmn ral, dlu.ur Mumv won okucrinditinurdum on, Fun art rſpoi mboctent ⸗ anmt non vocnen udr iönno dcden ꝓ ſi ꝑs incidit in ꝑiuriuʒ:qꝛ non ſoluit in termino nõ audit᷑ perẽs abſolutõem.nam puto ̊ dictũ ſatis equũ. Nec ob.rõ do.an.ĩmo potius facit pꝛo. naʒ ſi poſt teꝛminũ remanet obligatus ⁊ ſic ꝑſeuerat in Piurio:eꝛgo dʒ ↄpelli ꝙᷓ; citius põt ut ab illo pecca to ſe abſoluat ⁊z iuꝛamẽtũ adimpleat ut h::ſi enĩ com pellitur inſtante termino ut ſoluatut h: foꝛtius vᷣbʒ ↄpelli poſt terminũ tũ in odiuʒ ſui ut a peccato libe ret᷑:tũ ut nõ ꝑſeueret in peccato ut ſupra dixi.puto t ꝙ ſi petẽdo abſolutõem nõ ꝑſeueraret in pecco ꝙ poſſet petẽ abſolutõnem ẽt poſt tminũ:lʒ ĩciderit in ꝑiuriũ ſeł Zueniedo.exẽplum in eo qui ꝑ metum rẽ uẽdidit ⁊æ iurauit nõ Zuenire.łʒ.n.ð facto Zᷣuene rit ⁊ ſic iciderit in ꝑiuriũ:nihilominus potcrit petẽ abſolutõem poſtea:ut ſic licitũ ſit ſibi nenire ↄ uẽdi tionẽ.̊ eni caſu ceſſat ꝑſeuerantia in peccato:ĩponi ſibi tñ dʒ pnia de ꝑiurio:⁊ in h̊ cãu poſſet ſaluari dictũ do.an. ¶ HMis aũt ſic diſcuſſis uenio ad prĩ cipalẽ qõnẽ:in qua bꝛeuiter pono hãc ↄcluſionẽ ꝙ; ubicũqʒ iuramẽtũ eſt obligatoꝛiũ ex ꝑte iuꝛantis ⁊= aliquã utilitatẽ otinet ex ꝑte recipiẽtis nunqᷓ; dʒ re uocari niſi uocata ꝑte. Rõ huius ↄcluſionis eſt:qꝛ ex quo ꝑ abſolutõis actũ pᷣiudiciũ irrogat᷑ ꝑti ĩ eo ꝙ ſibi utilitas amittitur dʒ ꝑs uocari:qꝛ nildʒ fieri in piu diciũ abũñtis in.c.i.de cã poſ. ꝓprie.⁊ ĩ.c.ĩ teꝛ quatuoꝛ de ma.⁊ obe.iij.q.ix.caueant ⁊.c.oĩa ⁊ .ff. de re.iudi.l.de uno quoqʒ ⁊.l.fi.C. ſi per nĩ uel alio mõ ꝑtis ãt recipiẽtis uẽ quaſi ſemꝑ itereſſe:qꝛ ntile ẽ hre ꝑtẽ uĩculatã iura mto:cũ mlłia iuramẽtuʒ opꝑet᷑ ⁊ ſalti accumulet foꝛũ foꝛo in.c.fi.de fo. ↄpe. li.vi.⁊ qð ibi nõ.facit.l.cũ pꝛ..filius mẽeʒ.ff.ð le. ij. æ qdð ibi nõ. Itẽ abſolutio non dʒ fieri niſi cã co gnita:ut nõ Inn. in. c. ad aures qð me.cã.⁊ ſpe.in ti. de le. .nũc oñdẽdũ.v.xxiiij.⁊ ſe.nã ut.S.dixi ñ e:uennt . N dit qñ ꝑs nõ curabat petere abſolutõem:ut ibi lẽtit gl. ? qdð ̊ dixi iurãtẽ poſſe petere abſolurõnem ? re laxatõem iuraméèti ꝓcedit nõ ſolum ĩ termis hꝰ. c. qñ iurauit ſoluẽ uſuras:ſed iðᷣ ubicũq; ꝑs turpirer ꝛecepit iuramẽtũ ut in. c. ꝓx.⁊.c.ſi vo nõ Inn.i.c. ad aures qð me. cã. latius ꝑ F ꝛe. ↄſi. cclxiiij. pal. ꝙ ẽ nõ:hẽs nũc expeditũ hũc utile= quotidianum ar ti. ¶ Menio nũc ad glo.in. v. diſtrictõe que querit qd ↄpᷣpendatur h applloe diſtrictõis eccliaſtice rn det ꝙ ſuſpẽſio uel excõicatio ꝑ.c. quereti de. V. ſig. ſed gl. debuiſſet addeꝛe ẽt ĩterdictũ:cũ de his tribꝰ fit m itio in illo.c. uel dic aliter: ꝙ illud.c. loquit᷑ de cẽſura eccliaſtica:ſed tex. iſte loquit de diſtrictõe 3 magis ↄgrue refertur ad penã tpᷣalé: cẽſura vo ad ſpũalẽ:lʒ qnʒ capiãtur pꝛo eodẽ.¶ Vlxia gl. qrit qᷓ ptãte iſti ↄpellẽt creditoꝛes ad ꝛela vanda h̊ iuramè ta. rnidet duplicit᷑.prio ꝙ ur delegati. o ꝙ ut oꝛdi narij.⁊ teñ h ultimũ:ad ̊ dẽm.c.tuas ? qð nõ In no.i. d. c. debitoꝛes. Oꝛdinarij g ̊ facient iuꝛe ꝓ prio ſʒ pria expoſitio glo.fuit facta:qꝛ oli in ſupra ſcꝛiptõe dicebat᷑ oibꝰ xpianis:⁊ ſic uidebat ꝙ dẽꝛẽt facere ut delegati.ſʒ hodie illa ſupraſcriptio fuit re mota ad denõnð ꝙ oꝛdinarij h̊ faciãt iure ꝓprio: facit qð le. æ no.ðin.c.i.de noto ⁊.c.oꝛdinarij ð of. oꝛ. li. Vi. Abbas. 3 ſp Legitur duobus modis Eꝛuenit. egi⸗ ꝙ inramentũ fuit preſtitum ſuꝑ rebus ecclie:⁊ ſecundũ hũc ite lectum. h. d. ¶ HMon ualet iuramentum pᷣſtitum a prelato de non repetendis rebus eccleſie. Secun do modo ĩtelligitur ꝙ fuit preſtitum ſuper rebus proprijs:⁊ tunc ſumma ſi iuramento meticu loſo fit abſolutio peꝛ iudicem eccleſiaſticum.cõis di R. m dutſtnecorſhn uanenid orneer Ven ANr ichiensd onen onspult ene n idnnnis dc Wde WNeda niſio. ſecunda ibi cognita. ¶ Mõ. prio ꝙ ʒ iuram tũ poſſit ſeruari ſine ĩteritu ſalutis ei᷑ne ex ꝑte iurã tis ex quo tñ ↄtinet turpitudinẽ ex ꝑte exigẽtis põt põt epᷣs abſolueꝛe cã nõ aſſiſtẽte:ſʒ cãe cognitio ad biberi nõ põt ꝑte nõ uocata.l.in cãe..cã cognita Dnr N OCNN cCGNRdird deted fanumaidacknenſundai õ untmNüinf rnd vt Dlolond rne o n dagnsummmd un un Z . nunmnini, . mno. in ,Aunn inn Pan ſan ſubeſe tenin ſcbitcu ſecallch n⸗ 2 qð ibi nõ.ff.de mino.d.c.tũ ex ſis de ĩ ĩte.reſti. ⁊ in.l.fi.C.ſi ꝑ uĩ uel alio mõ.⁊ ſi aliter fit abſolu tio nõ nʒ per ea que s dixi. hec puto ueꝛa:niſi noto rie ↄſtet iuramẽtũ ↄtinẽ turpitudinẽ ex ꝑte recipiẽ tis: ita ꝙ ceꝛtum ſit parti abſenti in h̊ nullam defen ſionem ↄpeteꝛe. nam tũc puto abſolutionem ualeꝛe pte nõ uocata. nã ſi h̊ cãu ualeꝛet ſnia ſupeꝛ pꝛicipꝗ li ubi agit᷑ de maioꝛi pꝛeiudicio: foꝛtius nalebit ab ſolutio ubi nõ agitur de tato piudicio.ad h.c.bone F. lega. de elec.z.c.qᷓto ⁊ quod ibi nõ. Inno. de tranſla. pꝛela.c. neneꝛabilẽ de elec.c. cũ oliʒ de re iu. ? qð le. ⁊ nõ.in.l.ij.ff.de admi.ꝛe.ad ci.perti. et ꝓ h̊ optie facit pᷣal.c.ꝑ tuas de uſur.ubi mandat᷑ iu dici nt uſurarios recipientes iuramẽta ſupeꝛ uſuris ſibi ſoluendis uel ſolutis nõ repetẽdis debeat ↄpel leꝛe an ſolutionẽ ab eaꝝ exactiõe deſiſteꝛe ⁊ pꝰ ſoło nẽ illas reſtitueꝛe. Si gꝰ queſtio iuramẽti ẽ coꝛã eo ⁊ notoꝛie ↄſtat de illiꝰ turpitudie põt abſolueꝛe ab illo iuramento abſqʒ eo ꝙ uocet ꝑtẽ:æ ꝓ h̊ bo.tex. in.c.ꝓxi.Et ꝑ h̊ ifeꝛo ad ĩtellectũ.c. debitoꝛes.j.e. ubi ↄpellit᷑ iurãs ſolueꝛe.DOʒ eim itelligi qñ non cõ ſtat ꝙ iurauit ſolueꝛe uſuras: ut qꝛ pctus eꝛat ſub founa licita ↄceptꝰ nõ poteꝛat ↄſtare añ finẽ tmini ul ꝑꝑ abntiaʒ pꝑtis: ul qꝛ teꝛminus inſtabat: ul pꝛoce directa uia peti abſolutio a ſuperioꝛe nec exigitur ut prius cogatur recipiens iuramentum illud rela xare:facit ad ea que dixi ſupra.c.pꝛox. Mö. Fo ꝙ ubi ſuperiori conſtat de turpitudine recipientis inramentum non eſt neceſſe ut in abſolutionis ac tu uocetur aduerſarius:quod latius dixi ſupra.c. pꝛox. alia ueniunt examinanda cum glo. ( DOo. nidetur enim iſte tex. ſibi contrarius. nam pꝛimo dicit iſtum epiſcopum non potuiſſe iuramento con ſtringi. ſecundo dicit quod papa abſoluit eum. nam abſolutio preſupponit uinculum:de deſpon. impu. ad diſſoluendum ⁊.l. decem de uerbo oblig. Sol. tres intellectus colliguntur ex glo. prima er ſecunda. Drimus quod nullum iuramentum me tu extoꝛtum obligat: æ tunc opoꝛtet nos diceꝛe neꝛbuʒ hoc abſoluimus ſtat hie impꝛo pꝛie. Et hũc intellectum ponit glo. ſecunda in pꝛincipio: qui ta men communiteꝛ non tenetur. Secũdus intellectus quod metus non impedit uires iuramenti: ut in. c. ſi ueꝛo infra eodem ⁊ in.c.ad aures ⁊.c.ad audien tiam quod me.cauſa:ideo neceſſaria hic fuit abſolu tio.æ dum textus dicit quod non poteꝛat aſtringi iuramto:dic ĩ effen quo minꝰpoſſit obtineri abſolo Mernns intellectus quod iuraſitum fnit hic iter poſium ſupeꝛ ꝛebꝰ eccłe: iõ ipſo iuꝛe nullũ:⁊ tẽ vbũ abſoluimus ſtat impꝛoße nt ĩ gl. Aduerte qꝛ bic ſi duo exaianda. Dꝛimũ nũquid iurantum meru ex õtũ ſit obligatoꝛiũ ſupeꝛ rebꝰ pᷣuatis ipſiꝰ iurantis pᷣſtitum. Scðʒ avid ſi fuit pſtitũ ſuꝑ rebꝰ eccle ĩ dã num iplius eccłe. Ad pmũ cõit᷑ tenetur ꝙ iuramũ ſit obligatoriũ:qꝛ metus nõ cxcludit cõſenſuʒ: ut in c.merito.xv. q.i.⁊.l.ſi mulieꝛ. ff. ꝙ me. cã. nõ. plene ꝑ glo.in. c. abbas qð me.cã.?- in. c. aucte.xv.q.vVj. 7 idẽ ibi archi. põt tũ peti abſoluno a iuramento? nt hic ⁊ in. c.ſi Vo.j.e.⁊ ad.c.auctate.⁊ dic h In no. nõ. vbũ ꝙ cõtra ꝓpriũ iuramentũ nõ dat᷑ ꝛeſti tutio ĩ itegrũ ſʒ abſolutio ti. Cõtra iuramẽtũ vo ab alio pſtitũ bñ dat᷑ ꝛeſtõ ĩ itegꝝ ubi cꝗ exigit:ut ĩ .l. nã ? poſtea. F. ſi miõꝛ. ff. ð iureiu. ? idẽ doc. cõiẽ Hhᷣ gl. ̃.i.d. e. aucte vꝛ uelle ꝙ iura miũ metn extoꝛ⸗ mñ poſſit ꝛeſcidi ꝑ exceptionẽ uł actiouẽ qðᷣ me. cã ꝑ to.ti. qd me cã.mihi plus plʒ primũ dictũ ꝑ iſta iu ra ſuꝑius alle. cum eim obligatio ſit deo queſita oʒ p ꝛemittat᷑ ꝑ eũ qui tʒ uices dei ⁊ nõ ꝑ actionẽ qð me.cã. Et adueꝛte.aut eim agit̃ nt qs abſoluatur a iuramẽto:æ tũc oʒ ut adeat index eccleſiaſticꝰ:ad H̃ᷣ qð nõ. Inno.j. eo. debitoꝛes. ⁊ ſpec.iĩ ti. ð lega. F. nũc oñdẽdũ . v. xxiiij.. ⁊ ſe.facit.c.uenerabilẽ ð ele. Aur agit᷑ ut turpit᷑ recipiẽs cogat᷑ ꝛelaxare iuram mũ:⁊= pot᷑it hãc cõpulſionẽ faceꝛe iudex ẽt ſecularis: nt nõ. Fre.cõſi. ccxiiij. in fi. ᷣ puto nerũ qn nõ du bitatur de turpitudie ꝛecipiẽtis.ſicut eim cõpellitur ad obſeruãtiã in. c. . j. e.ti.li. vj. meli⸗ facit. c fi.de fo. cope.li.vj. æ pe: Jo.an. in nouel. facit ẽt qð nõ Frꝛe. cõſi. cclv.in fi. ita põt cõpelleꝛe ad ꝛclaxationeʒ ſz ſi dubitat᷑ ðᷣ uiribꝰ iuramẽti:tunc dʒ adiri iundex eccleſiaſticꝰ: ut in. d. c. nenerabilẽ. Quis aũt ſit ĩ bꝰ cõpetẽs iudex:an.ſ.iudex rei uł actoris:uide qð di xi in.c.ſiquis ↄ clericũ in prin. de fo. cõpe. VMeio adi᷑ʒʒ pricipale mẽbrũ qñ iuramentũ fuit pſtuũ ꝑ pᷣ latũ ſuꝑ ꝛebꝰ ecckie. Inno. uelle vꝛ ꝙ ſit et obliga toriũ.diſtiguit tñ ꝙ aut ꝑ niolẽtiam qͥs iurauit in dãnum ⁊ abſoluit᷑ ut illas ꝛepeteꝛe poſſit: ut hic ⁊.. e.ſi vo ⁊.c.ueꝝ:q iura ĩtelligũtur gñaliteꝛ ſine ꝛebꝰ ꝓprijs ſiue ꝛebꝰ eccłie quis ſpoliet. ſi vo iuranit ſi ne uiolẽtia ⁊ dolo:tunc dicit ꝙ ſuꝑioꝛ ul facict ab ſolui platũ qͥ iurauit: uel dabit curatoꝛc bonis nlp nidebit alꝛ ꝓut meliꝰ potit ut eccłia ꝛcs ſuas recu peꝛet: ut iurãs nõ ueniat directe iuramẽtũ: ar. ff. de neg. geſt. l. at qui nã. F. cũ me abñte 2z. J.eo.debi toꝛes. Si aũt p aliũ ꝛ es ecclie ꝛecuꝑari ñ pñt ꝙᷓ ꝑ iurãtẽ: t ẽt eidẽ dabit licẽtia ꝛepetẽdi:qꝛ iuramẽtũ H cãu uõ põr obſeruari ſin ĩteritu ſalutis illiꝰ qui in rauit.j. c. ſi neꝛo z.c.mna. Moſt.vr uelle ꝙ talia in ramenta nõ ligãt ꝗᷓ fũt in danũ ecclie:ſed potiꝰ ſũt iuria. . e. ſicent nr̃is: ur̃ m ſe reſtrigeꝛe ĩ ultio caſu Snno. qñ.ſ. ꝑ aliũ nõ pñt res eccłie recuꝑari. Jo. an.ex ſuo ſũmario ur̃ nelle ꝙ iurameniũ tale nõ ſit obligatoriũ: ſed alit᷑ ipe diſtinxit ĩ.c.cũ ueniſſent de inſti. ibi eim dicit ꝙ ant alienãs bona ecclie inranit nõ Zuenire. Aut nullũ iuramentũ pꝛeſtitit.pꝰ caſu ſubdiſtingnit:aut in cõfirmatiõe iuranit ñ alienare & ſiaĩ priori iurameto: ut i.c.itellecto.j. e. aut p ñ Ge iureiuran: iurauir: æ tũc dʒ iuramentũ obſeꝛuare: ut.d. c. cũ ne niſſent. Si ueꝛo in alienatõe nõ iuranit nõ Zuenire: 2 tũc h illã licite põt uenire.⁊. ſic itelligit. c. ſiqs pꝛeſ byteꝛoꝝ de re. ec.nõ alie.⁊.xxxv. q.ix. ꝙ quis. Ho ſti. ibi uidet̃ uelle iuamentũ ſeꝛuandũ ſit an alit põt ecctie ↄſuli: ut.d.c.cum neniſſent: alias ſecus:nt in c.ſicut..e. QDo.an.dicit ſe putare:ꝙ ſi in alienatio ne tangitur piudicium ſolius pꝛelati: quia ſepaꝛabile eſt pꝛeiudicium pꝛelati a pꝛeiudicio eccleſie iuramen tum obliger: ut in dicto.c.cum ueniſſent. ſed ſi nõ eſt ſeparabile a pꝛeiudicio eccleſie non uidetur ꝙ fuai poſſit abſqʒ anime peꝛiculo: ideo illum non repellit: nil aliud inducit. Ego dico ꝙ de hac ſua diſtincnõe eſt glo. oꝛdinaria in dicto.c. cum neniſſent in. Y. ob ijciebatur/ Irem adduco glo. nõ. in. c. i. de in integ. reſti. li. vi. que dicit ꝙ eccleſia in petenda reſtitutio ne adueꝛſus ↄtractum ecclie damnoſuʒ eſt magis p nilegiata q; minoꝛ: quia ſi minoꝛ iurauit non cõtta uenire non poteſt peteꝛe reſtitutionem in integrum: ut in autentica ſacꝛamenta pubeꝛum. C. ſi adueꝛ. ue di. Si autem pꝛelatus iuranit non repeteꝛe uel con trauenire ſic iurando dcieꝛauit: æ eccleſia eodem pe tente uel alio ex indicis officio reſtituitur.xxxv. que ſtione.ix. ꝙ quis ⁊.c.ſicui infra eo.cum ſi.⁊ ſic ill glo. non diſtinguit an poſſit peꝛ aliuʒ conſuli nł nõ: nec requirit abſolutionem ut idem poſſit contraue nire. ? peꝛ hec dico ⁊ peꝛ rationem quam infra ſub ijciam nullum inramentum ligare pꝛelatum in dam num ipſius eceleſie.pꝛobo ratione. iuramentum no debet eſſe uinculum iniquitatis infra eo.quanto:ſed ſi iſtud ligaret bene eſſet uinculum iniquitatis: quia illaquearet ad rem illiciram obſeꝛuandam contra. c. cum quidam ⁊. c.ſicut infra. e Item peꝛ iuramentũ non poteſt ſe quis ſubtrabeꝛe ab oneꝛc publico in c.ſi diligenti de foꝛo competenti. ſed boc eſt onus publicum quod incumbit pꝛelaro circa defenſionem lurinm eccleſie.xliij.di.ſit rectoꝛ ⁊ melius in dicto.c. ſiquis pꝛeſbyteꝛoꝛum:eꝛgo ⁊c. ⁊ multum bene facit dictũ.c.ſiquis pꝛeſbyteꝛoꝛum . nam ibi punitur alie natoꝛ:niſi ſibi peꝛ celeꝛem repetitionem pꝛoſpexeꝛit. quomodo eꝛgo peꝛ iuramentum ſuum poteſt ſe libe rare a pꝛecepto iuris:facit.l.legatus ⁊ quod ibi nõ. .ff. de offi. preſi. ruenit. Caſus: Non deient . qui inramenti imple entum in melius commutat. b. d. pii —, mo. ¶Mon aſiringitur quis iurame to ad implendũ quod iurauit ſi ab alia parte nõ im plet᷑:cuiꝰ reſpectu pᷣbuit inramtũ.duo ſũt dicta. ſecũ dum ibi nec tu. ¶ Antequam alia attingam que ro de intellectu littere in utroqʒ dicto. Soluto In nocen. uidetur itelligeꝛe primum dictum in nouen te ut nõ dicatur infꝛingere notum ſi in melius iliux commutat. intelligit tamen ꝙ fiat commutatio auc toritate ſuperioris:alle.c.ex multa de uoto. ideʒ ni detur uelle Jo. an. ?æ Goff. qui dñt: ꝙ ſi primũ uo tum eſſet noxium ⁊ illud in qdð commutatur eſſet utile:tunc licet pꝛopria auctoritate commutar: ut in c.mulieꝛ.xxij.queſtione.iiij.⁊ ſic dicunt intelligeda iepins nagimn uni igginnigrihtini i⸗ ctaalciorſeleho detn b/ ſrienreſoetiinſintei Mrntirckol nusni umn ef locnsſpnſinin icnn cumactu ii e uli npmiilenilngiht ,mn onivef nfur o aivunt tc itontcgin ni ati g au loctſoenni epntonn ix mion i rnunbal un uſ poln ig nolotſnuſtepnn borni höſfngtcispoſtunan unnensin uIttmeNummennnensin güſteielihcigiiafuntannen s de Anond WeAciſen diuunm nenttrndnenat an Ncnpaldanmn tde D de n Bn Raann Mume ſeſrſisg rͤf Inſigelinenan Urinsion lipennmgent n 40 Mmumnignin Aan iamtniegin neer ucſco aceſte nonnr „ 6 edeiclo ſcchiinn 4 occgeini G — lcancann — o glo oitit che uerckeſnin einn eimmnalelmt rnmmn nſmnimitmn amann derriſtuimtt . ennen ndenmn Ct Ammen prelins iuranitrontrn ntpmtſcinmmio ddenit a tlig ene dider dlcsofio tininn one Ngist ſeniifigto ani, ewninnn n olt tih nti ner nyuin ppotmonen miln olten Mrtwubedepu min unf⸗ ſcun ulin imimumm mrarlimmil n lus aulſc ovbo /im inmmmm a dnitnim iniimoifan gunt i igim banr oſer inmium inininma li eprmn a on ſianmmobeeuancen nm⸗ nnidn t ictifn Innaniunmneni wipprſ ſe gus ion er Noſer Nkon Aiügmpdanenn u pmnwlonnnfendere ,ã u odd d. 1 Mtondan Gnsdtdnneh Pipenn Ni cNens edſonnmn un in umrti ſ acteen waninndi egſeinmumn un in n m nb irt egnetin mea prent inſigfll, a off.prei. . Cske fhe nit. Ci mim mmninmeinsconmn⸗ Morcdu an nolinmti 1 8, Cectn Pbbitiannd⸗ ⸗ — 15 ecan oĩa.c.illius qõis.ſed certe illud nõ eſt cõmutare in melius.ſicut loquitur iſte tex.qꝛ cõparatiuum pſup ponit poſitiuum.l.ubi aũt.ff. de. v.ſig.ſj qñ primũ uorum fuit illicitum nõ dz ↄmutari in melius:ſʒ po tins dr̃ deſeꝛi.? hoc nõ ſolum eſt licitũ imo neceſſa rium. bic dicit canon. In ꝓmiſſis malis ꝛeſcinde fi dem in turpi noto muta decretum. Impia ẽ ꝓmiſ ſio que ſceleꝛe adiplet᷑ .xxij. q.iiij. ꝓmiſſis do. An. dicit ꝙ nbi cadit dubiũ an id in quo fit ↄmutatio ſit maius bonum ꝓcedit dictum Inno. ut in ↄmu tatione hẽat᷑ ſuꝑioꝝ auctas.idem dicit ſi euidenter ẽ maius bonu n.poteſt tamen utrũqʒ adimplere.tẽ enim cũ ↄmutatio ſit uolũtaria nõ deber fieꝛi ſiñ ſu ꝑioꝛis auctc ad hoc.c.i.de vo. Si ueꝛo nõ poteſt adimplere primũ uotũ ſine deſertione ſeu turbatio ne maioꝛis boni.lʒ tutum ſii habeꝛe ſuꝑioꝛis licenti am:tamen ẽt ſine ea poterit ipſe ꝓmiſſoꝛ ↄmutatio nem facere. ad hoc qð nõ.in. c. ↄnuſſum de ſpon. 2 de ꝛegu.lʒ fin eum. Aduerre ramen dictũ do. An. ẽ pulchꝝ:ſed nõ ꝓbat᷑ iuribus alle. ꝑ eum. nam in c.omiſſum fuit aditus ſupꝑioꝛ. Itẽ ↄſulit illi ur pri us Zhat ſicut iuꝛauerat:⁊æ poſtea religionem igredi at᷑.c.lʒ potius ꝓbat oppoſitum.nam ibi di ꝙ non dʒ quis itrare religionẽ ſtrictioꝛc niſi pꝛius petita li centia a ſuꝑioꝛe.ſed ego allego tex.ᷣ ꝓbantem i. c. ſcripture de vo.⁊ ibi aꝑtiſſime hoc ſenſit Inno. in prin. hinc eſt ꝙ ſi prius cmiſit uotum non cogitur poſt religionis ingꝛeſſum illud ꝑficere:ut nõ glo. in Cc.monachis.xx.q.iiij.ad hoc.c.uoluit.xxxuj.q.v. dico tamẽ aduertẽdum ꝙ iſtud.c.in prin.loc uitur in ꝓpoſito ⁊ in ꝓmiſſo:⁊ pꝛo pꝛio uide bonũ tex. ĩ c.qui bona agũt.xvij.q.i.ubi pʒ ꝙ poſtꝙᷓ quis ĩ alo ſuo deliberauit aliqua bona ſen melioꝛa facere: ſi delibeꝛata nõ facit peccat:quaſi ex ꝓpoſito firmo obliget quis deo 2z foꝛtaſſis ꝓpteꝛ hoc dixit iſte tex. ꝙ nõ itringit quis ꝓpoſitum:qui in melius illud cõ mutat ⁊ banc ↄmutationẽ in melius puto ꝙ poſſit quis ſine alia ſuꝑioꝛis lñia facere cum non ſit obli gatus ecclie exquo nõ ꝑuenit ad expᷣſſionẽ inx nõ. in.c. l̃aturam de noto. uide tamen circa boc oino qð ibi nõ Jo. an. poſt beatum tho. ?æ Avꝛchi. in. d. c.qui bona quo ad fᷣm ſi pꝛomiſſum puto ut tex.fa ciat ad titulum qð dʒ itelligi de pꝛomiſſo iurato ut ſic ſit ſẽſus ꝙ nõ dr tranſgredi iuramentum:qui in melius illud ↄmutat quo caſu dico ꝙ aut iuramen ti iplementum ↄcernit honoꝛem dei aut utilitatem priuatã: prio caſu plʒ ut requirat ſuꝑioꝛis qucias ĩ ↄmuratõe.Si utrũqʒ põt adimpleꝛi z qd iuramẽ tum poſſit eps ↄmutaꝛe in melius ſicut notum alle go Inn. in. c. debitoꝛes in fi. j. e. ubi dicit quod ſi quis iuraſſet ire ad ſanctum Jacobum: ? nüc nellet faceꝛe maius bonuʒ poteꝛit eps ↄmutare illud iura mentũ:ſicut dicimus in noto:æ ad hoc allego iſlum tex. ar. quod eſt nõ. Si aũt non poſſet ſeꝛuare iura mentũ ſine turbariõe maioꝛis boni tʒ ſimplicit᷑. do. An. ui ſupꝛa dixi ꝙ nõ peccat ↄmutationem facien do ꝓpꝛia auctoꝛitate quod ego idiſtincte ñ admitte rem. pone enim ꝙ quis iurauit ſeruire uni hoſpita li nunc uult ſeꝛuire alteꝛi hoſpitali magis religio ſo ⁊ populoſo dicemus ne quod hoc poteꝛit ſine Wernuenit 4 ſuꝑioꝛis auctoꝛitate certe credo ꝙ nõ.qꝛ ſic ibera ret ſe ꝓpria auctoꝛitate ab obligatione ⁊? Orium re ſtringerer nimis. c.i. de uoto:ſed ſi ueller ſpale ob ſequiũ omutare in Ppetuam ꝛeligionis obſeruantiã tüc puto ꝙ porerit ⁊ ſic loquitur.d.c.ſcriptuꝛe ⁊ hꝰ dicti duplex ẽ ratio.prio fauore religionis. ſᷣo qꝛ i pendit ꝓ tpᷣali obſequio ꝑpetuũ deo ſeruitiũ qð n Otingit qn ſimpl: ↄmutat in maius bonũ ? minus ex h offendũ iuris rla.fo caſu quãdo iuꝛamentum ſeu ꝓmiſſum cõcernit utilitatem priuatam. dico ꝙ; ſine illius cui fuit pſtitum ↄſenſu cõmutaꝛi enam in melius nõ põt nec ꝓdelt in hoc ſuꝑioris auctoꝛitaſ ad h̊ qd nõ.j. c. qᷓto æ Inno. in. c. cũ inter. p. de ꝛc nunc. ſentit Jo. an. in rla in malis de re.iur. in mer cur.pꝛo quo facit qꝛ debitoꝛ non põt una rem ctiã meliorem pro alia ſolueꝛe ĩuito creditoꝛe.ut in.x.ij. ff. ſi cer. pe.? inſti. qui mo.tol.ob.in prin. ⁊ per hec ẽ expedita pria ꝑs.c. enio ad f̃am ꝑtem. c. et queꝛo de ĩtelleciu ipſius ſolurio dic ut ſentiũt doc. ꝙ poõt itelligi quando quis ſe obligauit ſub certa cõditiõe uel reſpectu alicꝰrei ↄſeqnde tacite uł expᷣſ ſe. exemplum obligaui me tibi ſeruire in bello ratõe feudi quod mihi ↄceſſiſti. certe ſi aufeꝛi mihi fenudũ nõ teneoꝛ tibi ad ſeuitium arg. in. c.i.de feu.æ de loca.potuit nel pꝛomiſi te non expeilere de domo tibi conceſſa per me in emphucoſum certe tacite ſub intelligitur ſi ſolueris mibi canonem glias ſi non ſoluis poſſum te expellere quia iu non ſcruas id ra tione cuius facta fuit pꝛomiſſio.l.queꝛo.. itcꝛ loca torem.ff.locati z pro predictis. ẽ illa luris ila fran genti fidem fides frangat eidem. ut in rla fruſtra ſi dem de re.iu.li.vi.hec etiam ꝓcedunt in ꝓmiſſiõe iurata.ut hc eadem rõe HMoſu. poncbat caſum in eo qui iurauit alicui ſeruiꝛe uſqʒ ad tempus pꝛo ceꝛ to ſalario ſibi quolibet menſe ſoluendo:ceſſatum fu it in ſolone: querebat an ſine metu Eiurij poſſet iſte a ſeruitio deſiſtere æ religionem intrare.rndetur ꝙ ſic duplici ratione fᷣm eum.æ= per h̊ ſentit ꝙ prin.= finis.c.ponãt unum ⁊æ idem factum. ⁊ Iʒ hoc poſſet ad mitti tamen de modico deſeruiẽt pꝛima ratio.c. qꝛ poteſt iſte uenire ↄ ꝓmiſſionẽ fᷣm hanc caſus po ſitionẽ ẽt nõ facta commutatione in melius z nõ ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ doctoꝛ qui ꝓmiſit legeꝛe pꝛo ceꝛto ſalario ſibi ſoluẽdo ceꝛtis ipꝛibus licite deſiſtit a lec tura ſi ſibi nõ ſanſſit in tpᷣe ſᷣm ꝓmiſſionem tpᷣe ob ligationis factã ⁊ hoc hẽo ꝓ idubitato cũ no poſſit Oducroꝛ ageꝛe ↄ eũ:niſi adipleat ptractum ex parte ſua. ar. in. l.iulianus. F. offerꝛꝛi. ff. loca. z.l. ediles in fi.ff. de edi. edic.=.d.regula fruſtra fideʒ:ſed dubitã dum eſt an ꝓ tpꝛe quo non legit ex defectu ſolutio nis nõ ſacte poſſit peteꝛe ſalarium 2 vẽ ꝙ nõ: quia ipe nõ adiplenit Zctum ꝓ parte ſua: ꝓ hoc iura ꝓ xime alle. æ maxime facit. d.l.ediles in fi. peꝛ quem tex. audiui ita deteꝛminaſſc albeꝛ. de roſa. Ego hoc admitteꝛeʒ qñ potuit adimpleꝛe otractum ? non ad impleuit.nõ tũc vz noluiſſe recedeꝛe a Sctu. nam po teꝛat ageꝛe cõductoꝛem actione locati: 2 ſic conſe qui ſalarium.ſi aũt nõ legit quia ꝓpteꝛ pecunie defe ctuʒ non potuit ſtare in loco:tunc ſatis puto ꝙ po reꝛit ageꝛe ad inteꝛeſſe ex quo ꝑ eum non ſtenit. pꝛo F hoe bo. tex.i.l.iſi in . gqui opas eo eim ꝙ non noli exſtimaꝛe. xxiii.q.i.u da ad ide.c.qð deo pari. xxxiii. maritus ? uxoꝛ ꝓmiſerũt ↄtinẽtiaʒ: lʒ alteꝛ nõ ſeꝛuet tenet᷑:ſacit ẽt.c.inocẽs.xxxii.q. Eteꝛ illã ac glo. opponit et us qnz eim due ut quia ꝓmiſi liquid aliud: z teneoꝛ ego ad loquit᷑ iſte tex.ad idẽ.c.cõ l. cũ ꝓponas.ii. C. de pact. z. d. ego ſolus me cbli itionata ꝛeſpectu ali ſi ꝓ ie ire ꝛomaʒ ſi nõ des mibi nõ teneoꝛ: ficat᷑ niſi a tꝑe exiſtentis H. ſig. et inſti. de. V. e loquit᷑ iſte tex. nã ꝛcliquus iñ ſeꝛuaꝛe iii. ubi fides fuit ſeꝛuata illi qui fraudul cepit. So. de his tribus canonibus ſoluit: ut in ea pʒ. Sed tu dic clari obligatiões ꝛeſpectiuãtur adinuicez: tibi ceꝛtuʒ quid:qꝛ tu ꝓmiſiſti mihi tũc ſi in nõ adimples ex pꝑte tua nõ impleꝛe ex ꝑte me⸗ ſt tutus de penis ⁊. rła fruſtra fidẽ. Idem dico qn gaui ſed obligatio mea fuit cõd cuius adiplendi ꝓ te: puta dederis mihi.x. ſed cere ſi qꝛ obligatio mea non puri cõditiõis:ut.l.cedeꝛe diẽ.ff.de. ob. i. F. ex cõditiõali et ita ꝓpri vbuz cõditioni. qnʒ eim obliganões 65 ꝛcflectunt ad ideʒ fa ſi tibi dare ſimpł⸗ u et poſtea iuraſti aliquid fa dipleam ꝓ me ꝓpmiſ ium ſi difſeꝛs adim ꝓmilſiſti ꝛõne ꝓmiſ ſimpł:.et de ſpe ad ſpẽm nõ admitii epo. et hanc cõclu alle. l fi. F. pe. lli. c. qð deo bis hic ꝛepetit v nõ ꝛeſpectiuãtur adinuicẽ.i.nj ſed ad diueꝛſum: utputa ꝓmi cenuʒ libꝛuʒ et iuraui.t ceꝛe ꝓ me:cene licet ego nõ a ſionẽ meã:tu mi nõ enitas ꝑiur pleꝛe ꝓmiſſiõeʒ ſionis meæ. ſed tur cõpenſatio:ut nõ.in. c.ij de d ſiõeʒ noluit Ey.i.l. ců ꝓponas.ij. pal. ff. de eo ꝑ quẽ factum erit: ſic põt inte in glo. ꝓ ↄtrario.loquii eim de marito et pmiſerũt cõtinẽtiã deo: et ſic quelibet ꝓ miſſio fuit ſimplex ꝛeſpeciu dei:lʒ igr̃ un nõ mñ ꝑ hoc alteꝛ liberat: exano pure et ſine condi tiõe ꝓmiſit. nã que ſine cõditione ꝓmittunt᷑: ſine cõ ditione cxoluenda ſunt : ut in. c. unico. xxxij. q. Viij. NAa.c. noli eſtimaꝛe. dic ꝙ loquitur en hoſti ad certum actuʒ fuit fides ꝓmiſſa que ſeꝛnonda eſt: ex ſtis imterim ſeꝛuat fideʒ. Ad. c. inocens. dic ꝙ multuʒ facit. oquitur eim qn mentuʒ ſumpt:i ꝑ fraudem: ita ꝙ ipe nil ꝓmiſit et lo quit᷑ de gabaonitis et de itelleciu illius. c. dic ut ple ne ii nõ. maxie in. F. ſe. et ibi peꝛ archi. — So NM. tuam: qꝛ tu nõ ¶ Werueni ege. F. colon. ff. lo. ad idem. l. 5 pdicta et tex. op. uidetur ſeꝛuanti fidẽ ſit fides ſeꝛuanda: ut in. c bi d. ꝙ boſti eſt fides fuã q. vV. ubi dicit ꝙ ſi us nõ fuet: quis extoꝛſu iura Piꝛo ſũmario dic ꝙ ponitur foꝛma iu ramenti. vij. c. cõtinẽs fᷣm quã iurãt pape chi qᷓ ſũt exẽpti. nã alij ñ exẽpii iur ut ĩ. c. dilecti ð ð ma. ⁊ obe. hodie tes dignitatẽ a papa ſibi iur hoc iuramentũ inbene t ſuis archiepiſ⸗ vo oẽs ꝛecipiẽ zt. Vvñ ẽt abbates pᷣſtot dictione: ſicut epi in ↄſecran onc. de iuramento vo qð pꝛeſtat ĩperatoꝛ. dic uit in cle. ꝛomani. . e. ti. de iuramẽto qð pſtant inferioꝛes lerici hẽs in.c.qꝙᷓ. xxiij.di.latius peꝛ Hoſtien.et Jo. an.j.e.tua de iuramẽero q feudi. eſt tex.ĩ.c. de foꝛma. xxij. q. V. ? de aranento. Vid in ſpe. e. li. F. i. . lud aut. ¶ Aeio 8 pſtat naſallus dño multiplicc e nüc ad declarationẽ. c. attingẽdo quèlibet articula de ꝑ ſe:bᷣ eniʒ ut dixi ſunt.vij.articuli ſeu ſt ibi non eꝛo. teꝛtiũ ibi cõſi quintũ ibi nocatus.ſextum Et nõ. p ꝙ eps ncto petro ⁊æ romane ecclie ⁊ pape ueꝛo pꝛio qualł ta pꝛia fruẽs no idi Inno. ꝙ ſeꝛuat quis petro ſeꝛuãdo fidẽ: quam beaius docuit:⁊ ſic N ꝑ hoc iuramentuʒ uandã fidẽ catholicaʒ: ſeꝛuat aũt tie tenẽdo eã matrẽ ? magr̃am ꝑ ueꝛbũ romane ꝙ er ad eos exẽ a ↄſtiuuãt eccliaʒ ro n. l. quiſqs. C. ad fi. a p.c.nouit ⁊.c. ᷓto: ſz teꝛa ſequẽs eis pdicit: quia ſm id lt diceꝛe ꝙ cuʒ ſtatim fiat mentio nõ vꝛ ꝙ icludant in boc uocabu ſi la uoluiſſet ꝑ hb capitula iuramenti. 'm e lium:q̃rtaʒ ibi papatuʒ. ibi legaiu n. ſepti iurat fi delitatẽ ſa tũc exũti ſuiſqʒ ſucceſſoꝛibus. ¶ iſta itelligant cuʒ beatus pe. beq delitate nr̃a. So. dic ſʒ fidelitatem ſancto petrus ſeꝛuauit ⁊ ſe aſtein geꝛe ad ſeꝛ fidelitatẽ romane ecc 2 polbus alijs pcellemẽ z dqnam:? ecctie dicũt cardinales ſm Jo dit᷑ h iura nentũ cũ ipi cũ pap monã ⁊ ſint ꝑs coꝛꝑ .l. iut. ma. 7. J. de dicit Jo. an. ꝙ lin fueꝛat poon ſpecifica de pa lo romane ⁊c.nã geꝛe papã ⁊ cardinale de papa ſicut facit po adduco iĩ ſili. c. cũ noluit ↄphendeꝛe to us cũ papa includ tus ul traſire ſub pa. ?7 pꝛ0 h xxvV. q.i.? ꝑ hoc dico libet cardinali in ſpe: ſe ſicut in ſili dicimus de o cius cuilibet canonico: ut in. c.qui q.ij.⁊.d.c.cũ cleꝛici liteꝛ H expꝛimat qð pmiſſas: quinimo p iteꝛ et expꝛimi mũ ibi aploꝝ. s pape. arg. i oc ueꝛbuz intelli S feciſſet pꝛius ſaltẽ mentionè ſtea: ſed trenẽdo pꝛimũ ꝓ quo v. ſig. põt diceꝛe ꝙ pꝛi tũ collegiũ romanũ tanq cigni 7 poſtea ne uideat᷑ papa neglec gñalitate ft ſpecifica métio de pa archi. in. c.ſunt quidaʒ ꝙ ſi iurãs nõ aſtringitur cui d ipſi collegio cardinalium: bligato cap lo ui no ſit aſtꝛi manumittu. xij. 27 ꝙ ibi nõ. ſecus in papa cum cꝛedo ſeꝛioſe fuiſſe f ꝑꝑ cẽs peꝛ iſtum tex. nomẽ ꝓpꝛiũ pape ꝙ ua eĩ iurare epo ẽt in facus ꝓpꝛijs. vij. r iurare.d.c.qui it ſecũdus articu oc facit quod nõ. lus dicunt docto. qrenus ſpãlt ſallus ecclie en ſed canonicus nõ tenetu mannmimit:7 ꝓ boc fac Mõ eri ex boc/pꝛmo articulo ꝙ no plato canonice nõ intrãti eſſoꝛi. facit. c. alienationes ſcdᷣo articulo ꝙ ad peꝛdi ſequir ꝑditio uite: quid aut opꝛe ſubditus obedire t ſi iuraſſet obedire ſucce Mota ex hoc tionem membꝛi nõ hendat᷑ appellatõe mẽbꝛi. uide ple ff. de publi. iudi. ubi cõcl poꝛis memoꝝ qð hʒ offici pes manus oculus ⁊ ſi. ꝑ nõ eſt membꝝ ſ̊ ꝑs membꝛi.ſ. bꝛũ ꝓbat in auc.ſj nouo iure nõ.⁊ magis clarus ĩ.c.ſicut uꝛgeri.i. Et ſi ſit arida nerũ qͥdẽ mẽbrũ ẽ qꝛ facit ad multa. adduco ẽt ꝓ ↄclu in.c.ſingula.lxxxix.di.ubi c membrũ qð hẽt certum officiu ectũ cle. ſi furioſus de homici. ? ad ſtaruta . mẽtionem de membꝛo. ꝙ qs declarat al noce nũtio ⁊ lĩis. ſtricte illud dr coꝛ ũ diſtinciũ ? ſeꝑatum: ut qð ifeꝛ ꝙꝙ digius ſtricte man?: ꝙ man⸗ ſit mẽ .C. de f. fu.? eſt tex. q.i. ubi dẽ ꝙ efficax qð nõ ſiõe bar. tex. nõ tur illud dici m. faciunt h ad intel Mota ex teꝛno teri uolũtatem ſuam trib ¶ BGopo. tex. de incõgruuan Ct mumlſihn leinfſtnlea nd a itſc la n iiſde⸗ U 13 Aandanm cp CMni9. inm on c aine eccpen i ocio nud gnt⸗ mnind mutc hnmt de⸗ il fin ci i inuni * gulfm n ib Gcnn o. nat, ſsaſhtenf sotig cüſets 114 cln ie etitu roſce Cuni töͤften crentenanze 6Ckereteinet⸗ en teurte un un eacirihtsha ſiid ſaſace⸗ colesNle GSendachd ſnclcrer lenun ſuts cdont biezornpnn bſo⸗ crana Mfnst ietennaltuntg̈α½ Nidc icmrin tr iß⸗ prunmrollanmni iniononlni rdi ul as jins ſiſc euti bn a ncgilcetl inittan Pnigiitinsalumeßenn in nizeteti cöirigen n n cisboesihuns wr andchtdn Megwia incheſüanschen Auicnonſtidrnddscdnsden cntentmg urnt )ilastene nded n deſemmtte OCdMensfdmu Ueadis logchporn ninn pe un Rel 81 Nusiſcl CMetirocin Lonprectman, ſftcrfin Niene Nnrmiivdlagen ſſanen nlſchgiceig⸗ di i. ſlihirittinii un nſ fufr nineſelum aii nea leoci i remn vecho inei 4 Spocio ih rto, eacn in ie dnpmrrer pjnen un aagrt iir egen ni irgrüfen loer ate einomrg 4 0 1 0 * nſcein cbsczor i Rdi wüͤtla dansgr age MA mar ſkeds eſaz nnt an glurn ſenbes is ietin iren wnitn ult dter ge mni echen de n. no vi Piclacantinbeer bimmtt iſiin wdibſindoern ger htCMinies feſſ uſtir e pa ſcn in ſrn ia ni ni mo iſaci dnd ig dira; õ scipu uliti cwſti enitai min msu miit s gialiur i ufa uot tuv Nuij icA qie ꝑrdiog iunis liiu. randmni in ſe: lu ſ olpoſculin a u damscob gio ath n o/ i ms ibe endnic:: uuin ag nunnntn . e . CSNNN itci ctidt gbind as 3 4 mi ed hh eiceflſeeſ⸗ fünic Gad. Krſnt Au olind Pus n „Wſn en mut ed ain fuits R csNO wendr uinte le Nlann cndls nſali cmän )otulſectnen n Sanadoeſindnnloq a* gead ne ſovams Cdenn e 6 aſmnirn annſr edle da anch a aerbot ſch NMy olani ng n en ed igegaen 1 nebꝛi ide hen /e „ ai. wdi elid ,,0 locutionis.nam ſupra locutus eſt in ſingulari:ut pʒ ibi manifeſtabit:æ poſtea loquit᷑ in plurali:ibi ad eo ꝛum damnũ.⁊ ſic relatiuum diſcoꝛdat cum ſuo ante cedenti S.c.ad audientiam de ꝛp. So.dic ꝙ iſtud relatiuum eoꝛum refertur ad principium.c.un dic dad eoꝛum damnum.i. diminutionẽ fidei beati petri nel in deꝛogatõem honoꝛis ecclie uel in leſionem ꝑ ſone pape ſᷣm Inn. uel cardinalium ᷣm Moſti:ar. prealle.l.quiſquis canoniʒata ſub. . ueꝛum.vi.q.i. ſed de eis dico ut ſupra dixi. x qrto arti. nõ. ꝙ ep̃s tenet᷑ ex iuramẽto defendere z adiv uare pa patum ⁊ rlas ſanctoꝛũ pꝛum:⁊ dic papatũ.i.princi patũ tã in ſpũalibꝰ qᷓ; in tpᷣalibus ſᷣm Inn. dic rlas .i.canones ſummoꝝ põtificũ ⁊ alioꝛũ ſanctoꝝ pꝛm eccłam romanã appꝛobatos.iij. di.canon.xvij. di. per to. m Inno. MHinc alibi dicit canon ꝙ epi ſunt debitoꝛes ſacras rłas cuſtodiꝛe:⁊ ſic poteſt ex tex. colligi dictũ ſatis acert ũ:ꝙ epᷣs nõ ſeruans vel ſeꝛuaꝛi nõ faciens canones iĩcidit ĩ ꝑiuriũ.cum iuꝛet defendeꝛe ⁊ retineꝛe canones.non eniʒ defendit nec ꝛetinet qui nõ ſeꝛuat nec ſeruari facit.pꝛo h̊ a le.gl. ſing.in.c.ſacerdotes.ij.q.vij.que dicit ꝙ a prelato nõ ſeruante canones põt recedi ſicut recedit ab ex cõicato ⁊ ab alio pᷣciſo ab eccłia æ qm utrũqʒ dictũ ſimoliciter intellectum ſatis acerbum eſt. dicerem ꝙ; ꝓcedunt ubi ex ↄtemptu quis nõ ſeruat nec ſerua ri facit canones.tunc.n.pᷣlatus ẽ ꝑiurus ut hic ⁊ li cite ab eo recedit᷑ ut in.d.gl.ẽ.n. hereticus.ut in.c. alieni.ij.q.vij.⁊ per illum tex. reſtringo illam glo.i telligo tamen ꝙ eſt hereticus ſi cꝛedit papam non hre ptãtem condendi.xix.di.nulli faſ.als depe nuur ↄ'ẽnens.iiij.di..hec ⁊ ſi legibus.de quo nide bo. glo. in. c. gnãli de elec.li.vi.in.v.inhibentes¶ Mõ ꝙ nõ tenet᷑ ſubditus adiuuare pᷣlatum ſuum etiam papã ò oꝛdinẽ ſuũ qð ĩtellige ut in glo. ¶ Mõ. ibi oẽs hoĩes ꝙ platus tenet᷑ ex debito inꝛamenti iu nare papã ẽt ↄ pꝛincipẽ ſuũ:piurus eſt eꝛgo pꝛelatꝰ qui timoꝛe ſui principis ſecularis non adiunat pa pam:an teneatur iurare filios ſen parentes ꝓpri os.uide bo.glo.in.c.de foꝛma prealle. ¶ Ex quin to.c.nõ ꝙ pꝛelatus nõ tenet᷑ ire ad ſynodum ſeu cõ ciliuʒ niſi uocetur: æ peꝛ h̊ dicit h̊ Jo.an.poſt Cin. ꝙ ſi epᷣs nidet oẽs alios epos ire ad ſynodum non tenetur ipe ire niſi fueꝛit uocatus ut hᷣ ⁊æ.c.ſi epiſco pus.xviij. di. ior ſcðᷣo ꝙ dicit uocatus:⁊ nõ pemptoꝛie citatus.ex h̊ eniʒ infeꝛtur ꝙ una uocatio ſufficit ſm Joã. an. qdð nõ. æ dic ꝙ regli ad actum extraiudicialem ſufficit unica requiſitio:ut eſt gl. nõ. in. d. c.ſi eps ⁊ ĩ cle.i.de hẽ.in.v.redqſieꝛit. ¶ Ep. 2 uidet᷑ ꝙ tex. debuiſſet dixiſſe ad ↄcilium ⁊? non ad ſynodum:qꝛ epᷣi faciũt ſynodum.papa ⁊ archiepᷣi ⸗ cilium. Moſtiẽ. fatetur Zꝛium tñ dicit ꝙ quandoqʒ; unũ ſumit᷑ pꝛo reliquo.xvij.di.nec licuit. xviij.di.ꝑ to. ⁊ cum hoc dicto cõiteꝛ tranſeunt h̊ doc. Ego di co ꝙ iz pꝛo dicto Hoſti. uideat᷑ tex. in. c. ſicut olim de accu. ubi appellatur ſynodus epoꝝ ⁊ ↄciliũ archi epoꝝ.m dico ꝙ ↄciliũ etiã gñale recte poteſt appel lari ſynodus:ut patet ex ethimologia uocabuli.dicit eiz ſynodus grece: latine vo idem eſt qd comitatus ſeu ceius: ut dicit tex.in.c.i.vv.di.ubi hr̃ unde dica? Ego enim Pcilium:⁊ nide.c.i.de ſpon. ¶ Sed qꝛo nũquid pᷣ latus teneat᷑ ire ꝑſonaliter ad ſynodum ſeu ociliuʒ dic ꝙ ſic niſi ifiꝛmitate detentus:⁊ tunc tenet᷑ mitte⸗ legatum ut ẽ tex. nõ.in. c. eps ad ſinodum.xviij. di. Et ex H x ex tex. nõ. ꝙ prelatus qui iurauit inxẽ foꝛmã buius.c.ĩcidit in ꝑiurium ſi nocatus nõ con fert ſe ad ↄcilium:niſi fueꝛit impedimẽto ltimo detẽ tus ut H. ¶ Erx ſexto. c. nõ. ar. ꝙ is cui data eſi ſe curitas ueniendi uz data ſecuritas redeundi nõ.n. ſecure uenit qui tute redire nõ põt:quod tʒ Bar. in.l. utantur. ff. de ſepul. nio. facit quod ipſe nõ in.. ſi cui. ff. ex qui. cau. ma.æ. in.l.i.ff. ad legem iuł. ma. ⁊? ibi foꝛmat qõem.nũquid nideat᷑ data ſecuritas ſe mel duntaxat neniendi an pluries dic ut ibi WMiõ. ꝙ epi tenẽtur ſubuenire legatis aplice ſedis in ſuis neceſſuatibus: quero de quo legato intelliguur iſte tex. So. dicit Hoſti. ꝙ tam de gnãli ꝙᷓ de ſpali:ẽt ſi ſinplex nücius ſit de pſcrip.ad audientiam 2 de cenſi.cum inſtantia. E ultimo. c.nõ. ꝙ epi tenẽ tur ſingulis inis miſitare apłoꝛum limina: aut pſõa liter aut ꝑ nũrium tex. tñ in. c.iuxta.xciij.di.ur limi tare iſtum. dicit.n. ꝙ epi qui ĩmediate ſub ſunt pepe debent oĩ occaſione remota. ſi ꝓpinqui ſunt ꝑſona liter uiſitare limina aptorum.ſi remoti ſunt tunc ni ſitabunt ꝑ cyrographũ poſſet tamen dici ꝙ iuramé tum nõ aſtringit niſi ꝓut h̊ dr̃ qꝛ nõ debet extendi iuramẽtum in. c. pe..e.ſed. c. illud ꝓcedit ſine iura mento. ¶ Queꝛo quid itelligit ͥ appłone liminum Jo. an. dicit curia romana.nam ubi eſt papa ibi itelliguntur eſſe limina apłorum.ipſe enim fũgit᷑ au ctoritate ipſoꝝ apoſtoloꝝ nõ.n. põt iſte tex. intelligi de aplis moꝛtuis ꝑ id ꝙ ſequit in tex. ibi niſi eoruʒ abſoluar lñia. Q Ex h nõ ꝙ it i cenſeĩ roma ubi ẽ papa nõ tamẽ dʒ papa ſine cã tꝛanſferre ſedem de ciuitate romana ut in. c. fundamenta de clec.li.Vi.2= qð ibi nõ Jo.an.⁊ facit tex.in. c.quamuis.xxi.di. fo qro qualit niſitabit qs ꝑ nũciũ dicũt doc.ꝙ mittet nũciũ cũ r̃is patẽnbus ſtatum ſue eccleſie cõ tinẽtibꝰ. An ãt teneat᷑ pecuniã mittere ad papã ſeu euriã dicũt doc. ꝙ nõ miſi ſit alias debita uel niſi ec cleſia ꝛomana egeat:tunc.n. ẽ illi ſubueniendum. qꝛ fidelitatis debitum h̊ impoꝛtat ut pʒ de feudis.c.i. 7. d. c. de foꝛma. Iẽ papa ẽ dñs oĩium ⁊ uicariꝰ xpi in.c.cũcta per mũduũ.ix.q.iij.æ de tranſla.pᷣla.c.ij. Irẽ cum in tali caſu neceſſitatis ſit ſubueniendum nũcijs aplicis:ut in pᷣcedenti arti.⁊ ĩfeꝛioꝛibus oꝛdi narijs:ut in.c.cuʒ aplłs de cenſi. foꝛtius pape ſubue niẽdum eſt de elec.licʒ in fi. ᷣm Moſtien. facit quod ipſe Moſtien. nõ. in capitulo ſecundo de deci. 2= qðᷣ legi.? nota.in cle.ij.eo.ti. Er fine lĩe nota unuʒ modũ iurandi:ex quo nota iuramentũ pꝛeſtari:licet nõ expꝛimatur ueꝛbum iuro:ſicut quidam uoluerũt qð nõ eſt neceſſarium : ut hic uides ⁊.. e.⁊ ſi xpᷣus. ¶ An aũt eps pſtet hoc iuꝛamentũ coꝛpoꝛal: Jo. an. bic ꝙ ſic ꝑ ilud ueꝛbũ:bhec gñalit̃ autẽ. an ⁊ qn eps in iurãdo teneat᷑ tangeꝛc. dixi plene ĩ.c. fi.de iu ra. calum. An autem epus iuret alia capitula nltra iſta. Jo. an. addit duo . pꝛimũ betur in. c ij. de fen. ſim in. c.ut ſupeꝛ de re.eccle. non alie. ¶ Venio ad glor. ? nõ pꝛimo teꝛiam in eo ꝙ uult hoc. c. debeꝛe X 2 coniũgi cũ.c. de foꝛma:ita ut unum ſuppleatur peꝛ alu d: cũ ambo tractẽt de foꝛma iuramenti fidelita tis: æ arguebat Mincé. ꝑ ea qᷓ dicunĩ in hac glo.ua ſallum non poſſe teſtificari ꝓ dno. de quo uide in ſpec. de teſt. F.i. V. ſed nũquid uaſallus ? ea qᷓ nõ.iĩ c. accedẽs.ij. ut lit. non cõte. ¶ Blo. iiij. ꝛeſtringit tex. ad cõſiliũ honeſtũ. ihoneſtuʒ aũt põt ꝛeuelare ei q põr ꝓ deſſe ⁊ nõ obeſſe. ar. in. c. boc uidet᷑ all.in glo. dicit DHoſti.ſe neſcire q̃d glo.tẽdat cũ pape ⸗ ſuiũ pſumẽdũ ſit honeſtũ:ſed ego ſn roꝛ de Doſt. ꝙ babnerit dictũ gto. ꝓ ĩcõuenieti cũ papa nedum poſſit peccare ex fragilitate humana.ij.q. Vij. nos ſi cõpetẽteꝛ.ſed ẽt poſſet eſſe heꝛeticus:ut in. c. ſi pa pa. rl. di. Et ego iõ noto glo.ſingu. ꝙ malum con ſiliũ non tenerur pꝛelatus ſeu uaſalus celare ita ꝗꝙ iuramentum ad hũc caſum nõ extẽdi: facit. c.i. eo. ti. li. Vj. ? dʒ ꝛeuelare ei qui poteſt ꝓdeſſe et non ob eſſe: z facit hec glo.ꝙ ſi iuraui non ꝛeuelare ſecꝛetũ mihi peꝛ te dicendũ ꝙ debet intelligi de honeſto ?z nõ de alteri nociuo: æ ꝙ tunc poſſum ꝛeuelare ſed nõ in oibus ſed uli qͥ põt ꝓdeſſe æ non obeſſe: ut puta ſaceꝛdoti qui admoneat illum ut oꝛet pꝛo illo. ar. in. . c. hoc vr̃ qõ bñ nõ. ⁊ ꝓ hoc uide tex.iunnec ta gla. ſing. in c. uerũ. uij. di. in. v. cõtagiõe. U timo nõ. glo. in. v. ſaluo ꝗᷓ uult ꝙ platus non dʒ in nare eẽt papã cũ armis. Jo. an. diẽ boc eſſe uerum in ꝑſona ꝓoria. xxiij.q Viij. F. i. 7. c. ſe. patẽ di it J. de uoto ex multa. F. de clericis:tenet᷑ tn. ᷣm euʒ mirteꝛe uel ducẽ milinã de dila. c. fi. Itẽ põt boꝛta ri ad pagnã m liteſ:ut in. c.hoꝛtamir 2.c.igit᷑.xxiij .q. viij. fin euʒ qᷓ vba nõ.æ uide ad pᷣdicta bonam glo. in. c. ſciſcitaris. vij. q.i.q dicit ꝙ in nullo caſu iʒ clericis pugnare ſi pñt euadeꝛc.i.di. de his cłcis. pnt tñ alios hoꝛari ad pugnã inſiam: etiã iteꝛeſſe .d.c. igitur =. c.ut pridem ea. canſa ⁊ queſtione Alduerte fateoꝛ ꝙ pᷣdicta ſunt nõ iterueniẽte pape licẽtia: qꝛ clericatus ꝛeddit clericos ibabiles ad pu gnandun èt cũ ifidel bus:ut in. d.c.ex multa:niſi efenſiõe porie ꝑſone: ut in cle. ſi furioſus ð homi. ſed ego moueo dubiũ nũquid cũ pape licentia poſ ſiut clerici uti armis er offenſibilibꝰ: æ dico ꝙ ſu ſi eſt bellũ iuſtũ:hoc eiʒ ẽ clicis ꝓbibitũ ex ſola oꝛdi natiõe eccleſie: papa mñ non debẽt faceꝛe ꝓpt enoꝛc ſine magna cauſa hec eſt apta ſũia Jo. cal. in. c. pe titio de homi. ubi late plſe quit: facit ꝙ nõ. Moſtiẽ. in. c. ſicut dignũ de hbomi. ubi iʒ papã poſſe diſpen ſare cum bomicida uolũtario: qꝛ irregularitas e de lure poſitiuo qð ẽt ſenſit Inno. in.c.ad audictiam e. ti. ſacit. c. is qͥ de ſen. ex. li. vj.latius banc mã; exa mino in. c. clerici arma de uita ⁊ ho.cleri. ubi uide as ⁊ ibi tracto generaliteꝛ: an æ quando liceat cleri cis aꝛma monueꝛe tã pꝛo ſe ꝙ; pꝛo alio Bllus. Calſus. Non tenetur cleri cus epo ſuo obedientie iu . ramentuʒ pꝛeſtare niſi ratione adminiſt:a tionis tibi conceſſe. b dicit ¶ Mora ibi clericos ſu os:⁊ hoc pꝛonomen ſuus:non ſempeꝛ denotat do miniũ: hic eim denotat iuriſdinoneʒ et quadam po teſtatẽ. ad idé. c. ſi tibi abnti ð pꝛeben. libꝛo. vj. ð ¶MDebito ꝛes. ho in. . quintus muti.ff. de au. ? ar. le.xꝑ War. in pe. ff. noui ꝑ glo. in. c.i.de po. pla. nota unum caſum in quo licite iurat᷑.ſ. ꝓ obedientia pꝛeſtanda: alios caſus uide in glo. quã nõ. ⁊ nide glo.ij.q.v. c.i. ¶ Glo. ij. opponit de. c. ꝙ. xxiij. q.i. ubi cle rici pꝛeſtant epiſcopo iuramentũ obedientie. reſpon der ꝓ lo qutt de illis quibus mittit᷑ reꝛuʒ eccleſiaſti carum ad niniſtratio. iſtu d ueꝛo de clericis ſimplici bus ad .c. legebatur de ma. ? obe. Ego do ſo lẽne n limitationẽ ad iſtum tex. ꝙ. c.iſtud ꝓcedit qñ ſunplex cleꝛicus nõ eſt ſuſpectus de inobedietia. tũc eiʒ data ſuſpiuone põt compelli ad iuranduʒ. pro hᷣ bo.iex.in.c.cũ in eccleſijs de ma.⁊ obe.⁊.d.c.lege batur in fine pondeꝛata ipſius rauone uoluit glo. nõ. in dicto.c. qq;. „cCaſus. Qui ſe cbli Ebitores * gauit ad uſuras ſol uendas ſolueꝛe non cogitur: miſi iurauent quo caſu cogitur: ſed repetit. tria ſunt dicta. ſecũduʒ ibi ſi Vo.teꝛtiũ ibi ⁊ cũ ⁊c̃. 5 pꝛio ar. ex tex. in pꝛin. ꝙ ex ꝓ niſſione de ſoluẽdis uſuris non naſcit obligatio etiaʒ nalis hoc colligo ex eo quia ꝓmitẽs nõ cogit᷑ ſolueꝛe. nã ſi nãlis eſſet oꝛta cogeꝛeĩ rõne pacti:ut in.c.i.de pac.ſicut cogit᷑ in cãau iuramenti. ꝓbo alia rõne: qꝛ ubicũqʒ lex reſiſtit Zhentibus nõ naſcitur obligatio etiã nalis: ut in.l. cũ lex.ff. de fide iuſ. ⁊ ibi plene ꝑ Oar.qð ꝓcedit et ſi a teni contra henti tm reſiſtat ut ibi nõ. Oar.⁊ h ꝓbatur apeꝛie nam lex nõ reſiſtit recipiẽti ad uſuram:ex quo necel ſiratus facit:ut nõ. Innocẽ.in.c.ſupeꝛ eo de uſuris ſed ipi mutu ĩti in. c. ↄſuluit.e ti.⁊ iñ nulla obliga tio naſcitur: ut h̊ patet.Mõ fo aꝛ. optimũ ꝙ ubi turpitudo ueꝛſatur ex parte recipiẽtis obligationeʒ 2æ non ex parte ſe obligantis ꝓmiſſio ſeu pactum non obligat ſine iuramento. ſed ſecus cum iuramen to:⁊ ſic hẽs cãaum in quo eccłia facit dr̃iami 0 miſſionẽ ⁊ iuramentuʒ:de quo.j.latius. 6 ibi cogendi ſunt dno ꝙ iurameniũ pꝛincipałꝛ dirigitur in deũ.⁊ ei acquirũ pꝛincipalis obligatio lʒ effectus cõceꝛnar unilitatẽ pꝛiuatã. (Mõ ulumo ꝙ ſoluens uſuras nõ vr̃ bre animũ donãdi alias nõ poſſet r⸗ peteꝛe.l. capanus.ff. de ope.ii.de quo aliquid.. ſſ Menio ad glo.oppo.obligatio h̊ non comrabiiur: ſed iuramentũ tʒ:⁊ ſic ualet acceſſoꝛium ſine pꝛicipa li S.c.ſi diligẽti de fo.compe.⁊ regła acceſſoꝛiũ de regu.iu.li.vi.⁊.l.nõ dubium.C. de legi. cum mliis ſilkibus. ſo. glo.i.ſenſit h pꝛium:ſed non ſoluit. Jo. an. dicit ꝙ in pactis peꝛ legem vʒ regularit acceſſo riuʒ ſine puncipali.unde ↄmittitur pena appoſua: li cet nõ ualcat actus pricipalis:ut nõ glo. in.l. pacta q̊ õ. C. de pac. x in.d. rla acceſſorium:p ramen nõ ſoluit õrium.quia ſtipulatio uſurarum eſt õ legem diuinam ⁊ canonicã.j.ðᷣ uſuris ꝑ to.⁊ ſic etiam ac ceſſoriuʒ. debẽt coꝛꝛueꝛe iur iheoricam glo.e qui bus S HMoſt. ꝛeddit banc diueꝛſitatis ranonem per iuramentum porius iurans obligatur deo ꝙᷓ bõi: 2 iõ als nanum ⁊ irritum ſolidat adiectio iuramen ti. xxij.q.i.c.i.⁊.c.habemus quaſi dicat ꝑ ꝓmiſſio nem ooligatio acquirit᷑ homini que hic unpedu exE mit um h liiin ſpſſi mniĩ imii nſmme archhcne gitincn⸗ oigin mit gndlun uemitrMNlen 0 unfmsnul dfenumn utn nilimaieln ln iunnfiicitodiin tn ne hrcicca bocelnanaran denn Poimnbnl ſe nigoni uaimnmntännhnt, oniſeren Pi onſtonn cunemin iteſe r ehetnsA petaun aterus ns ſepean ſrgohaſti pntſtorenad Rawahigadendendoiwnmtamen ciim t ndgeni orhueseddeinseſcenirden aNeutddNNei inaner Gaisanineden mnmag ainmngnrdin uit niravinetn le aſiſntcinteette enimmnlekli iin ſtoſnlr niſtcnnnn, cpeang inmii neei⸗ erinmns enentn in en lisſo ſffilto m e Lin iolieinſntom W n en eCennse ſgs nen 1 6 — mern bir cürt. Miohron dar uſor beſcliit ingin oigotth enn 1 Shrloon n cogi ſoper t wagum uſmscſn aru Pan uin 1 it gincitinan n u ir anhiil lt mnn niam wigrw ai la n i cily ſ cit nlemerg Ar o nuſifitinn bam nilr A Ur t; tuurn ur h ci itr pii wimmr o uf n imim ſo moe inc p lin⸗ pmmin inc At. t. 1in uln oble mum u an (Mſonojnigm õ 1n ſe Rlguns Puſſo n uinn mddignir Grmned NNds ninann õ õää uins. e opuſmn in umnmi ch di.1 umni e aacmumimiui. D uni. 6 ie nni ddidl lugſcn Ne ie wpiit phibitione legis ꝓpter turpitudinẽ pbentis.ſed iu ramentum dirigit᷑ in deum apud quem nulla reꝑi turpitudo uel pꝛohibitio:⁊æ hec ſolutio ſic declarata eſt ſatis bona. ¶ Ex qua ſolutione ĩfertur ꝙ ibi cã ãanullans principale non concurrit in acceſſoꝛio an nullato principali non annullatur acceſſoꝛium ad hoc inſti.de inuti.ſti.O.ſiquis alium que uerba nõ. Ded contra pꝛedicta oppo.deus non facit driam ĩ ter ſimplicẽ loquelã ⁊æ iuramẽtũ.xxij.q.v.iuramẽti ſicut ergo quis ↄpelli᷑ ad obſeruantiam iuramenti ut hᷣ ita dʒ cõpelli ad obſeruantiam ꝓmiſſionis ſeu pacti.d.c.iuramẽti ⁊.c.i.de pac.⁊.xxiij.di.c.pſalmi ſta. ¶ So. dicunt Goff. ? Hoſti. ꝙ licet deus nõ facit driam ecclia tamen facit.unde plus peccat tꝛãſ gꝛeſſoꝛ iuramenti quod patet ex maioꝛi penitentia. xxiiij.q.i.non affeꝛamus.ſimile in uoto ſolẽni ⁊ ſim plici. . qui cle. uel uo.rurſus ⁊.c.conſuluit.? Joã. an.dicit in utꝛoqʒ caſu predicto dicendum ꝙ cõꝑa tio fit in geneꝛe nõ ideterminata qtitate ꝛcatꝰ uult diceꝛe ꝙ loquela ſimplex z iuramentum equiꝑant in geneꝛe:qꝛ.ſ.uterqʒ peccat ⁊ ex tꝛangꝛeſſione qui libet eſt dignus pena eteꝛna iuxta illud ſapientie.xv os qui mẽtit᷑ occidit aiam ⁊ tꝛanſumptiue in.d.c.in ramenti:tamen in quãtitate plus peccat tꝛanſgꝛediẽi iuꝛamẽtũ qᷓ; ſimplicẽ ꝓmiſſionem ut ꝓbat in.c.mo net ⁊.c.habemus.xxij.q.i.⁊= in.c.i.ea.cꝗ ⁊.q.⁊ hoc oꝛiginaliteꝛ uoluit glo.in.d.c.iuꝛamẽti ⁊.c.pe.j.e. ſed certe iſte ſo.non placent quo ad caſum huius.c nam ſi deus non facit diffeꝛentiam nec eccleſia face ꝛe debet qꝛ iudicium eccleſie debet ſe confirmaꝛe in qtum poteſt in iudicio dei:ut in.c.ut noſtꝛum ut ec cle. benefi. z. c.a nobis.ij.de ſen.ex.nec etiam pꝛoce dit dictum Joã. an. h: qꝛ ſi iſte qui pꝛomiſit uſuras peccaꝛet in non adimplendo pꝛomiſſionem compel leꝛet ꝓmiſſionem ſeꝛuare:nt in.c.i.de pac.nec babe ꝛetur reſpecius ad peccatum alterius.ſatis.n.eſt ꝙ ſine peccato iſte poſſet ſuã ꝓmiſſionem adipleꝛe ſic obſeruat᷑ ̊ in adimplendo iuramẽtum. in quo non oſiderat᷑ ꝙ alter magis peccat ⁊ gꝛauat᷑ in recipien do uſuras:ſed potius ↄſiderat᷑ æ hẽtur ꝛeſpectꝰ ad iurantẽ ut nõ peccet:qꝛ minus malũ ẽ nt unus pec cet ꝙᷓ; duo.nec dʒ quis ↄmitteꝛe peccatum etiaʒ mi nimũ: ut alter euitet maius:ut dicit glo.nõ.in.c.q; aũt ait.xiiij.di.dic ergo clariꝰ z meliꝰ ꝙ illa auctas palle. deus nõ facit dꝛiam ⁊c̃. ꝓcedit quando iuꝛam ti ?æ ſimplicis ꝓmiſſionis dat̃ ualiditas.ſed in caſu noſtꝛo ſimplex ꝓmiſſio eſt nulla ꝓpter turpitudinẽ ꝛecipientis.iuramẽtũ vo uʒ qꝛ deꝰ turpit᷑ nõ ꝛecepit nec iurans peccauit:ut ſupra latius dixi.per h bꝛe uis ſo. ſufficit nõ eam. ¶ Blo. ij. pꝛocedit multuʒ iuolute imiſcendo qᷓttuoꝛ ↄꝛia que ueniũt ad diueꝛ ſos effectus ⁊ ſcias ꝙ pꝛima duo ueniũt õ cꝛeditoꝛcẽ in fauoꝛem debitoꝛis:econtra capio pꝛima duo. vꝛ eiz ꝙ iurãs nõ dʒ cogi ad ſoluendum:quia cum ha beat actiõeʒ ad uſuras reperendas ut h̊ eꝛgo foꝛiꝰ hʒ exceptionẽ ne compellat᷑ ſolueꝛe ꝑ regulam iuris cui damus actionẽ foꝛtius exceptionẽ: ut.l.inuitus F.cui damꝰ. ff.qe re.iu.⁊ in regula qui ad agẽduʒ de re. iu. li. vi¶ Ité ⁊ fo ubicũqʒ petit qui reſtimẽ venet᷑ põt repelli ꝑ exceptioneʒ de dolo: quia doloſe Debitoꝛes. agit qui petit ꝙ ſtatim ꝛeſtituturus ẽ:ut ĩ.l.dolo.ff. de do.excep.⁊ in rła dolo facit de re.iu.li.vVi.ſʒ iſte uſurarius tenet᷑ poſtca reſtitueꝛe:ergo poteſt nunc repelli mõ pꝛedicto:⁊ h ſunt in fauoꝛem debitoꝛis eũdem ꝙ nõ audiat᷑ poſtmodũ repetendo glo.ar guit primo ſic. Aut iſte debitoꝛ ſoluit debitum ⁊ ñ audit᷑ repetens:ut l.iulianus.ff. de odi..inde =. c.fi. de ſolu. Aut ſoluit ĩidebitum:⁊= ẽt nõ debet audiri: qꝛ cum ſciat idebitum ⁊ ſoluit nẽ donare.l.cuius ꝑ erroꝛem. ff. d. ꝛegu. iu.æ nõ in. d. c. fi. Itẽ ⁊ fo qui ſic ſoluit ut ſtatim repetat nõ ur̃ ſolucꝛc.ut in.l.qui ſic ſoluit.ff. de ſolu.ergo iſte repetendo non ur̃ a iu ramẽto abſolutus:⁊ ſic iuꝛamẽtum debet obſtaꝛe ꝛe petitioni:⁊ ſic ꝛepeteꝛe nõ põt ⁊ ſic ſilent pꝛima duo ↄria que fũdãatur ſuꝑ iure repetẽdi:⁊ ꝑ h̊ hẽs claꝛe mẽtẽ gl.uſqʒ ad.v.ad h̊ͥ dicas ibi glo.rnect qꝛ nõ ad oĩa Söria:ſʒ duntaxat ad illud de ſolutiõe iccbiti ſciẽter facta:dicit.n.fatẽdum:ꝙ ſi uſure ſũt idebue ⁊ taꝙ idebite pnt ꝛepeti.nec ob.ꝙ ſcienter ſoluerit qꝛ nõ aĩo donãaãdi:ſed timoꝛe iuramen fecit:iõ excu ſat: ſicut ile qui metu duci:æ uoluit glo. uſqʒ ad v.æ ſicut. ¶ Anteq expediamus illã Eticulã exa minemus riã ſupra foꝛmata ad primũ de rla cui damus ⁊c.n. Goff. H. c. pcedere qn cꝛcditoꝛ nõ agit ſʒ cõpellit᷑ officio iudicis:⁊ ſic nõ bʒ locũ excep tio quaſi ↄrium ꝓcedeꝛet ubi cꝛeditoꝛ ageꝛet.⁊ ſic nult Gof. tacite ꝙ ↄtꝛa agetem põt ille qui iurauit excipeꝛe ⁊ ſic itellexeꝛũt aliqui finem huius gl.qũ di cit ꝙ debitoꝛ ↄpellit ſolueꝛe niſi petat iuramentum relaxari do. An. uidetur diſtinguere inter modes excipiendi: aut eni excipit de Setu uſuꝛario petendo abſolutionẽ uel relaxationẽ iuramenti ? auditur ꝑ id qð nõ.fꝛe.cõſi.cclxiiij. ¶ Aut ſumpliciter excipit ↄctum eſſe uſuraꝛium uel ꝙᷓ habet actnonẽ ad ꝛcꝑe tẽdum ⁊ non dʒ audiri.nec ob.xrla pa le.cui damus actõem ⁊c. ꝓcedit enim. quando nihil ſubeſt magis ꝛepellens exceptõem ꝙ; actionem. h autem ſubeſt iu ramentum dqð obſtat exceptioni.ſed non repetitioni hec eſt bona ſolu.æ nõ. eam pꝛo limitatione ad il lam regulam. z uide aliam nota. quam ponitIn nocen. in.c.inter dilcctos de excel.prela.ſed primũ membꝛum diſtinctionis non placet indiſtincte:ſʒ oʒ ꝙ excipiat petendo relaxationẽ uł abſolutionẽ ante ꝙᷓ cõſtituat᷑ in moꝛa. nam excipiendo inſiante teꝛmi no incideꝛet in ꝑiurium qð eſt ↄ mentẽ huiꝰ decꝛe. Item ſi dictum ſuum pꝛocedeꝛet idiſtincte: iſtud.c. eſſet quaſi ſine effectu cũ quilibet exciꝑet petẽdo ab ſolutionẽ.ideo dic ut plenius dixi Se.c.i.ubi cxpedi ui magnã ꝑreʒ mateꝛie huiꝰ.c. alij ut refeꝛt Gof. di xeꝛũt dẽʒ Sꝛiuʒ ꝓcedcꝛe:qn cꝛeditoꝛ directe ageꝛet: ſed. c.iſtud ꝓcedit cꝛeditoꝛe denunciante peꝛiurium debitoꝛis.hoc tamen ſibi non placet: quia cꝛeditoꝛ debet repelli a denũciando ratione ſui cꝛiminis:cnʒ ſit infamis ſaltem infamia canonica:æ quia bono ʒe lo nõ denũciat nec caritatiue mouetur.j.de ſimo.li cet hely.uideamꝰ latins in quibꝰ cqibus poſſet pꝛac ticari diſpoſitio huiꝰ. c. Aut eiʒ iudex uidens hunc debitoꝛem in pꝛincipio deieꝛandi nult ex officio ſuo eum compelleꝛe ad ſoluendum ⁊ poteſt nec ille põt excipeꝛe nec abſolutionem peteꝛe niſi infra teꝛminuz X3 ſolutiõis facide poſſit cſtare Zctũ eſſe feneraticiũ ut ſentit ; Inno.⁊ latiꝰ dixi S.c.i.? h̊ caſu claꝛe ꝓ cedit diſpõ hꝰ. c. Aut creditoꝛ denunciat peccatuʒ debitoris:ita ꝙ agit denuntiatione euangelica fun dans ſe principalit᷑ ſuꝑ ſalute ꝓxi:⁊æ dicit Goff. ꝙ nõ dʒ creditoꝛ audiri:qꝛ nõ bono ʒelo uenit. Ego dico dictum Goff. pꝛocedeꝛe qn notorie conſtaret vctũ eſſe uſurariũ.tunc eim ille ꝛepelleꝛet᷑ a denũciã do ꝛ0e cris: æ maxie qꝛ ifamis eſſet nõ ſoluʒ ifamia canonica ſed et ciuili:ut in.l.impꝛobuʒ fenus: ⁊ qð ibi nõ. Mal. C. ex qui. cau.irro.infa.=.iij. q. Vij. poꝛo. Itez iudex ex officio ſuo cõpelleret hũc cre ditorẽ ad ꝛelaxandum iuramentum:ut in. c.i.S. eo. ? ſi non uult relaxare poterit ipſe abſoluere:ut hic nõ. Inno. uel ipſe abſoluet pricipalit᷑ ſm ea que di xi in. c.i. S. eo. Itẽ poſſet cõpelleꝛe cꝛeditoꝛeʒ ut ce ſiſtat ab exactione:ut in.c.tuas.j.de uſuris. Si ãt Sctus nõ appareꝛet uſurariꝰ:tũc pc ſſet (ꝛeditoꝛ ue niꝛe ad denũtiãdũ peccatũ illius in nõ obſcruanco iuramentuʒ: 7 ſic fo mõ poſſet intelligi iſte tex. SBꝰ mõ poſſet ĩtelligi iſte tex. æ praticari cꝛedite ꝛe directe agendo:ſed pꝰ uideamꝰ utrũ poſſit directe ageꝛe.dico ſic ꝙ aut ctus non apparet uſurarius qꝛ foꝝe malicioſe fuit cõceptꝰ ſub foꝛma depoſini uel mutui gꝛatuiti:ſed plus fuit ſcriptuʒ ꝙ; ꝛecepiũ fuit æ tunc dico ꝙ optime praticari poteſt hec ha: non eim debet debitoꝛ admitti ad expediendum ne icidat ĩ ꝑiuriũ:debuiſſj.n.eſſe uigilãs ꝑ prius anqꝙᷓ; inſtaret teꝛminus ⁊ ipetrare ꝛelaxationem iuramẽti iux ea qᷓ dixi in.d.c.i.nec hẽt h̊ locũ officium indi cis:tum qꝛ nõ còſtat de turpitudine cõtractus:ium qꝛ interi debitoꝛ ĩcideꝛet in ꝑiuriũ:⁊ ſic ꝓpt᷑ nimoꝛc piurij nõ hẽt locũ rła.cui dam actioneʒ ⁊c.nec rla dolo facit. Aut ↄctus aꝑte apparet nſurarins:⁊ ui det᷑ ꝙ tũc nõ poſſit creditoꝛ ageꝛe.nõ.n.agit nigo ꝛe ꝓmiſſionis qꝛ nulla eſt ut in prin.c.non uigoꝛe iuramẽti:qꝛ fᷣm opi.do.An.actio ſeu obligatio nñ acquirit᷑ ꝑti ꝓpteꝛ ſuã turpitudinẽ ⁊ ſine actiõe ne mo expꝑitur.l.ſi pupilli.ff. de neg. geſt. aũt dcficit obligatio que ẽ mr̃ actõiſ.:.qʒ.ff. de ꝓcur.ſed nit ci xi in. d. c. i. credo ꝙ h̊ opi. do. An. in h non ſit vVa 2z Sriũ ſentit h glo.dum inuit cꝛeditoꝛem poſſe age ꝛe pꝛo uſuris ſoluẽdis:ubi internenit iuramentum: quaꝛe dico ꝙ ſalteʒ fa obligatio acquiri ꝑti. ut di xi in.d.c.i.ꝛõe cuius iſte poterit ageꝛe. nam exquo ius pꝛecipit aliqͥd fieri:datur actio ſaltem ex illa.l. ff. de condi. ex lege.l.una.? ꝓ hoc adduco.c. tuas ſepe alł.c.de uſuris ubi dicit ꝙ iudex nõ dʒ ↄpelle ꝛc creditoꝛes qui receperũt iuramenta:ut deſiſtant ab exactiõe:eꝛgo pꝛeſupponit ꝙ actio cõpetit:alias kruſtra fieꝛet compulſio:æ h caſu ẽt poſſet praticari hoc.c.qn.ſ.cꝛeditoꝛ cõparuit inſtante termino ita ꝙ ex dilatiõe ille incuꝛꝛeꝛet ꝑiuriũ.dʒ enim iudex eli geꝛe it potiꝰ admittat iſtuʒ cũ peccato qᷓ; euʒ ꝛepel lendo patiat᷑ aliũ incideꝛe ĩ ꝑiuriũ. Ideʒ ſi ille cꝛcdi toꝛ cõparuit poſtq; debitoꝛ incidit in piuriũ:nõ.n. dʒ iudex pati illũ ſtare in ꝑiurio nec debet ilum ab ſolueꝛe:tũ qꝛ non petit.tũ qꝛ nunc non ẽ dignꝰh ꝛe medio:exquo legẽ otempſit incidẽdo in periurium iuxta ea que dixi in. d.c.i. ¶ Ex pdictis bẽs ulira Hebitoꝛes. alios uarios mõs pꝛaticandi h. c. ? remanẽt ſoluta pꝛino duo cõtraria que uenicbat 3 faʒ ꝑtem. c. Weniamꝰ nũc ad alia duo ↄꝛia que militãt teꝛtiã pteʒ.c. in qua ꝑmittit repetitio pꝰ ſolutiõem glo. iſta ut 5 uidiſtis rndet ad pꝛimũ ꝙ timoꝛ inramemti ex cludit pᷣſu nptionẽ donationis. Moſti. ? Jo. an. ui dent᷑ h̊ dictũ ipugnare. nã ex h ſequeꝛet᷑ ꝙ ſi is qui nõ iurauit ſoluit uſuras non poſſit repeteꝛe cum in ſolutione ceſſar timoꝛ iuramẽti qð tñ eſt falſum ᷣm eos nihil allegant ad h: ſed ꝓ h̊ facit tex.in. c. ad no ſtram de emp.æ uendi. ⁊.c.illo uos de pigno.⁊ clari us. . de uſuris qꝛ fruſtra ⁊. c.michael. Dicũt eꝛgo Inno. ⁊ Hoſtien.ꝙ h̊ admittitur repetitio ſcientia indebiti no obſtate in fauoꝛc ſeꝛuãtis iuramentũ uel ꝓmiſſuʒ æ in odium cꝛeditoꝛis. Iteʒ fm Moſtien. leges gaie loquunt᷑ de ſolutiõe que nõ ipꝛobaĩ a le ge de quo ꝑ eũ in ſũma de uſuris.F.fi. V. ſed qũo. Item ⁊ teꝛtio m eũdem h̊ eſt ſpale in uſura: ut repetat᷑ nõ obſtante ꝙ ſciẽteꝛ ſoluit indebitum: ⁊ Poteꝛ peiculum anime ipius recipiẽtis. ¶ Auart ſolutiõc ponit do. An.dicẽs ꝙ aut inteꝛuenit iura mentũ:⁊ tũc in dubio excluditur pᷣſumptio donatio nis ꝓpieꝛ timoꝛẽ ꝑiurij:ut h̊: ¶ Auat inteꝛuenit ſun plex ꝓmmiſſio: ⁊ tũc ſi conſtat ꝙ uoluit donare ⁊ ca ſus eĩ clarus ꝙ ceſſat repetitio. Aut conſtat de ʒ rio:⁊ tunc datur repetitio:ſed ſi ſumus in dubio di cit adouc dandaʒ repetitionẽ: quia ex quo pꝛeceſſit cã pſumit᷑ ꝙ uolueꝛit ſatiſfaceꝛe ꝓ niſſioni ſaltẽ nã li æ nõ donare.? ꝑ h̊ v nelle do. An.qꝙ in ſumplici ꝓ niſone uſuraꝝ oꝛitur obligatio naturalis:qð pu to falſum cum lex reſiſtat:ut s an Crcee ꝓ pꝛeſumptio donatiõis ̊ excludit qꝛ aut a pꝛincipio ſoluit æ neceſſitatus fecit cupiditate conſequendi pe cuniam mutuo aut ex poſtfco: æ uidet᷑ ſoluiſſe ut ꝑ ceꝛet pudoꝛi ſuo ne notaret᷑ de fraciiõe pꝛomiſſiõis apud uulgum. ar. op.in.l.quintꝰ mutiꝰ.ff.m.⁊ i.c. tua.j.eo. cum ibi nõ. nemo eim eſt ita ſupinus ꝙ li enter ſoluat uſuras. lI. cum de indebito. ff. de ꝓba. Mõ iiñ ex glo. ⁊? ex pdictis ꝙ uſure repetuntur ex quaſi Sctu ꝑ ↄditionem indebiti.de h̊ remittit ad glo.⁊ doc.in.d.c. michael ⁊ ꝑ glo.xvi.q.vij.ſi epʒ ꝑ Soe.in ti de acti.⁊ peti..ij.V.qð autẽ dixi:ubi coſulit ꝙ petẽs ſe nõ artet ad cõditionem indebiti. dic ut in.d.c.tua vo.¶ Ad ultimum ↄtrarium de .l. qui ſic ſoluit. glo. B.nõ rñdet:ſed hoſt.dicit ꝙ an ꝓpteꝛ iuramentũ ſoluit᷑ uſura:ius non intendit ne:e ſolui:ſed potius numeꝛari ita ꝙ ex ſola numeꝛatiõe iuris ĩteꝛptatione ſatiſfacit iuramẽto.ad h̊ inſti.qui. mo. xol.obli. in pꝛin. Uł dic clariꝰ qꝛ.l.qui ſic ſoluit loquit᷑ in obligatiõe a iure nõ iĩpꝛobata h̊ aũt a iure ipꝛobat᷑:nec põt cꝛeditoꝛ ꝛetineꝛe ſine pcco.vñ ſauij E ut iteꝛueiat numeratio ad ſatiſſacrionẽ iuramenti ut ſic cõſulat̃᷑ debitori æ creditori. Ael dic vut fone uoluit glo. iſta ſolueꝛe i. v. ul ſic: ꝙ iſte pure ſoluit ꝛõne iuramenti.nec appoſuit pactũ de ꝛepetẽdo ſeu ꝛeſtituendo: licet alio iure repetit ſcilicet quia ſoluit indebitum: æ quia ille peccat ꝛetinendo ſine iuſia cauſa 2 5 legem diuinam æ bumanam. ¶ Mũc ue nio ad ultimam particulam glo.in. vV. æ ſic hẽt:que ſentit oppoſitum de.c.i.S e. ubi iurans nõ ↄpellunt ſnet⸗ et Ceridid , A .. ini cahn iͤſn hee nnn n . ononr e ain ,01 ionſ Pyuimaui ulihi en ig inn⸗ oſin lufsil 1 utlinile Hõ õ Püifncnickeuttan anpennen annenleuncüinfonn ſeofta laklnactincſenn vdenwrns cetaautſre Necſictct rnetne CroſafenſCrtdi ani Gzlatkſ Wanendecen Giermeden urinonune Alepchonngrigni ensp Cſektcnitiſeäitrifuſnns luum at ilmoaf Kct euncheunſhiimitutrenn icſes lontehctppetr na 6nülnngmniuneng emnoiintleni . pe ſlttilcitun, 7. (Mnoalgneet, begllumen L Meo lols cehergec edte ligontich ſn iiehen . n aen 9 nuln anto a befiniſhchen rincie ſnerl 1 . — mmn Pno nchiis enl ndihunn . n hni⸗ Ocbcmiſlnntote oengeinſtb, ſArinn 1 Pnſſo: t üeſ Coſſtr goconne scts gaeſi nmnd An gſet ort m duur mninttſ hhnoin be anu uut mim. nicrpori um iri lſuery loniiti rucu re; ulch Spi,ni ſoluere ſed cꝛeditoꝛ cõpellit᷑ relaxare iuramẽtũ glo. rndet ꝙ debitoꝛ hʒ utrũqʒ remcdiũ:nam ſi uuli pe teꝛe abſolutionẽ audict᷑ ut ibi ſed ſi nõ petit ⁊ cogi ſoluere bʒ remediũ reperendi:ut hic in fi. ſed certe Fm hoc uana ect hꝰ.c.diſpõ:cum quilʒ poreſt ſe pe tere abſolui:iõ dic ut late dixi in.c.i.ſupra eo.pꝑ pꝛe᷑ dicta hẽs clare tria dicta hꝰ. c.qꝛ.ſ.nulla naſci ob ligatio ex ꝓmiſſione uſuraꝝ. Item quare cõpell iſte adimplere iuramẽtum. Item ⁊ tertio de iure ꝛc perendi. Sn oſtram. Caſus. Si debi toꝛ cꝛeditoꝛi iura uit rem pignoꝛatam nõ reperere niſi priꝰ debitum ſoluat iuramẽtum ſernare compellitur. ſic ſummat Jo. an. ſed hec ſũmatio nullam dubitatõeʒ ptinet.ſed foꝛte ꝓpter uarietatem lectu ſummauit Jo. an. ita gnaliter.iõ ſũmo ſic.¶ Hebnoꝛ qui iu rauit creditoꝛi nulũ granemẽ ſupꝑ re pignoꝛata in ferre donec ſoluerit debitũ nõ auditur ꝛepetens pi gnus uolẽdo ↄpenſare fructus in ſoꝛtem. ſed debet prius debitum integraliter ſolueꝛe:æ demũ rẽ cum fructibus ide ꝑceptis expoſceꝛe.⁊ ẽ nõ caſus. Cõis diuiſio. fa ibi iõqʒ ¶ 85 ꝙ licite capit quis in pi gnoꝛe poſſeſſiones ? redditus ⁊? nõ. ꝙ. vV.poſſeſſio qnʒ capit᷑ ꝓ ꝓprietate rei ? nõ pꝛo nuda poſſeſſiõe concoꝛdat.c.qm frequẽter.. ꝙ ſi ſuꝑ rebus ut lit. nõ cont. ¶ Nõ ꝙ creditoꝛ deducit qte oĩa expeſaſ quas fecit in re pignoꝛata ⁊? ꝙ fructus dicit ſolũ id Ad noſtram ſnia uel exprimitur manifeſte falſa uel iiuſta uel oñ non fuit ſeruat oꝛdo ut in.d.c.ſacro:ſʒ in caſu nꝛo oꝛdo fuit ſeruatus ⁊ cã expꝛeſſa que nõ fuit iniuſia uel falſa: ſed dubia qꝛ debitoꝛcs dicebant de fructi bus ſatiſfactum:crediores autem negabant.unde quia non conſtabat adhuc de ueritate fit abſolutio 2 ratione dubietatis debet preſtari ſufficiens cautõ Et ſic nõ fᷣm Jo.an. ꝙ łʒ ꝓ dubia cauſa ñ ſit quis excõicãdus:lata tñ ſnia tenʒ ſimile.ij.q.vi.biduum. Ael põt dici fo fᷣm Moſſi. ꝙ ſufficiens cauno nocatur hic iuratoꝛia ? non pignoꝛaticia uł fidciuſ ſoria pꝛout dixit glo:quia obſtante iuramento ante ſolutionem pecunie non poterat de frucubus qõ ꝛc ferri:⁊ pꝛo hoc inducit finem. c. ubi non mandat creditoꝛem iſtum diſtringi per cautionem pigno: a ticiam uel fideiuſſoꝛiam:ſed ſolum cum reducenceũñ in primam ſententiam certe utraqʒ ſo. Hoſti.uicct mihi falſa. Drima enim eſt apeꝛtiſſime contra tex. in.d.c.ſacꝛo..caueant:ubi dicitur ꝙ abſqʒ mamſe ſta ⁊ ratõabili cꝗ non eſt excõicatio pꝛofercna q; ſi ↄ factũ fuerit ẽ talis ſnia ſine aliquo grauamie ⁊c uocanda ad idem.c. nemo eps.ij.q.i.⁊.c.grane.yxi. q.iij ſed hic cauſa erit dubia ſecundum opi. Moſt. ergo ſine aliqua cautione cerit relaxanda. Scèᷣa ſo. non pꝛocedit ex eo qꝛ ſi non poterat ꝛcferri cõ fructuum ante ſolutionem:eꝛgo excõicatio fun imin ſta.⁊ ꝑ ↄns ſine grauamine ꝛelaxanda:ita ut iuram tum preſtari non debeat. Inno. gicit ꝙ iſte fuit ex cõicatus:pro contumacia:⁊ h̊ fuit inſtum:æ iccireo quod ſuꝑeſt deductis expeſis l.i.C.de fruc.⁊ li cx pẽ. ⁊.l.fruc.ff.de imne 41 ꝙ ubi eſt Ztentio ð obſeruantia iuramẽti uel de fructibus in ſoꝛtẽ ↄpu tandis poteſt adiri iudex eccleſiaſticus inter laicos. Mõ fm cõem itellecrũ = tene ſempeꝛ menti ꝗ; iuꝛa mẽtum ẽ obſeruandũ in foꝛma ſpecifica nec ſufficit non abſoluitur niſi preſtita cautione in iuramento. ſatetur tamẽ ꝙ ſnia reſtiutionis reruan fuit imuſia 2 iõ j ipſam mandat᷑ ꝙ res creditoꝛibus ꝛeſtuuani hoc dictũ nõ placet Hoſti.qꝛ aut iſte fuit excẽicarꝰ ꝓ ↄtumacia ↄmiſſa in nõ parendo ſnie reſutunõis a bruumvoimroblnn munag vſfaiman h eilrn⸗ 9 pcummno conmos bol wor araro inn⸗ Oun t acſinms feet apictnne cofſesnendie mnm Im cr olfid: T1dai doden npolon ſdo ſe honi deftneidedonſſi wdmgnn 1 Minldim d Kndti õl . ekduntinsid tedtdn . Woer g. 1aas in ſar dagi en d ludten wünnn 9. Nort tdd 1 o bic . Nczet Syenti & i i i e Innn MA Nben cdlan p aloſen randeu t⸗ Timm, aui ſe ſoluit gb.o ſnll n r immmni ſbi innn e nn unernd illud adimpler in effectu pʒ ̊ qꝛ iurans prius ſoluẽ tenet᷑ actualiter: nec ſufficit compenſare q;ꝗ; com pẽſatio ſit ficta ſolutio.l.ſi peculiũ..i.ff.ð ſta.lib.ð quo.·.latius.¶ Nõ quem poſſe compelli peꝛ eccle ſiaſticum iudicem ad reſtitnendum quicquid ꝑcepit ex re pignoꝛata qnãquã ↄctus pignoꝛaticius nẽ pᷣ ceſſerit quaſi uideat᷑ re ipſa uſuras ↄmittere rennẽ do ſibi fiuctus uel redditus occaſione mutui pꝛece dentis ¶ Mõ ultimo ex fi. ſe ꝙ abſolutuſ ab excõi catione cum ſolẽnitate debita de parendo mandato iudicis non reincidit ipſo facto in excõicationẽ qᷓ q;ᷓ mãdato ut pꝛemiſeꝛit non pareat ſed opus eſt ui de nouo in illam ꝛeducatur ad idem. c.queſtioni de appel.fallit in caſibus ↄtentis in.c.eos de ſen.ex.li. vi. ¶ Menio ad glo.?z primo qꝛ hic papa mandat recipi in abſolutionis actu ſufficientem cautionem: Mueꝛo qualis deber eſſe hec cautio.glo.ij. dicit ꝙ pignoꝛaticia ſeu fideiuſſoꝛia ex quo hic adduci tur qualitas ſuff cientie( Sed ↄtra boc ⁊ cõtra tex. op.uidetur eniʒ ꝙ nulla cautio eꝛat hic pſtanda:qꝛ ubi excõicatio eſt iniuſta dʒ relaxari ſine aliquo gra uamine: ut in.c.i.de ſen.ex.li.vVi.⁊.c.ſacꝛo de ſentẽ. ex.ſed hic fuit iniuſta:cum nõ teneꝛent᷑ cꝛeditoꝛes re ſtirueꝛe res pignoꝛatas ante ſolntioneʒ ſoꝛis.ſoluit hoſti.ꝙ Sↄꝛia pꝛocedũt qn nulla cauſa expꝛimitur in rerum ⁊ excõoicatio fuit iniuſta cum non tenẽtur pa rere illi ſnie ut iniuſte.⁊ ſi peꝛ ↄns non fuit coentũax ergo ſine cantõne nenit abſoluẽdus.Aut fuit excõi catus ꝓ ↄtumacia ↄmiſſa in non comparendo = ad huc iniuſte h agit᷑ õ eum cum deberct ſufficere iura toꝛia cautio.j.de.v.ſig. ex parte ⁊z.cap.cum olim. ? ſic nõ põt dictum Inno.ſaluari miſi dicatur ſcᷣm hoſti. ꝙ cꝛeditoꝛ niolenteꝛ reſiſtit debitoꝛi in occun patione reꝝ que fiebat iudicis auctoꝛitate modũ ex cedendo et monitꝰ noluit ſatiſfaceꝛe ꝓꝑ ꝙ iuſte fuit excõicatus ⁊ rõe huiꝰ offenſe ſaltẽ dubie caueꝛe de buit ul ſᷣm eũ fuit iſte excõicatus ꝑꝑ ↄtumaciã ⁊ ꝑꝑ expenſas de quibus ante omnia cauendũ fuit de iu di.c.i.he due ultime ſolu.ſatis ſunt ve in ſe licet nõ multũ ↄueniãt ſe.dico etiã ꝙ ſolo Inno.põt ſatis ſuſtineꝛi:qꝛ excõicatus ꝓ ↄtumacia in non comparẽ do coꝛam iudice non debet abſolui ſine ſufficienti cautione:nec ſufficit iuratoꝛia:ut eſt tex.iuncta glo. nõ.in.c.qua fronte de appel.facit tex.in.c.i.de do. 2 ↄtu.li.Vi.No.an.dic ſe putare ꝙ iſte ideo abſol uitur cum cautiõe: qꝛ ſnia fuit lata ex cã ꝓbabiliteꝛ dubia in iure:ex quo petebat᷑ ut fructus compenſa rentur in ſoꝛtem: ni patebit ex his que dicam in ſe. glo. æ maxime quia retractato grauamine ſententie reſtabat aliquid implendum ex parte cꝛeditoꝛis: nt patet in fi. capi.hec ſolu. licet nideatur applandere 7 g fe. non tamen puto eam neram: qꝛ ꝓbabilis eꝛ202 licet hẽat excuſare iudicẽ: ut non ↄdenet᷑ excõicato ad inteꝛeſſe: nõ tñ aggrauat cxcõicatuʒ qui iſons ẽ nt pꝛeſtet cautionẽ de parẽdo cum illa exigatur ꝑꝑ pſumptionẽ inobediẽtie cã tam ex culpa contracta in excõicatione: z ſatis colligunt᷑ in.d.c.ſacro. Il la eꝛgo Inno. ſolutio iunata. ut S magis nidet᷑ iuri cõſona: ut dicamꝰ iſtũ fniſſe excõicatũ ꝓpt ptuma ciã cõmiſſã in nõ cõparedo in iudicio moto ob ca; in tex. cõtentam: ⁊ h ſola ſolutio ſuffeciſſet ſud ut an tiquorũ dicta nõ tꝛãſiſſent indiſcuſſa inſteti plus q; oportuit. ¶ Op. 2.2 uidetur ꝙ nõ teneat᷑ debitoꝛ ſolueꝛe prius integrã ſortem:ſed ꝙ poſſit computa re fructus in ſortem:ut in.c.i.⁊=. ij. infra de uſuris cuius ↄrium inuit h̊ ̃a.ſo.ex glo.iij.eliciunt̃ duo ĩ tellecus. primus ut ra itelligaĩ cũ ſuppleriõe.ſ. ut ſors pᷣus ſoluatur ve nel ꝑ imputationem fructuũ ut in contrario ĩ h̊ tñ glo.nõ pſiſtit: ſzy tranſit ad fʒ itellectũ ſpale:ſit H ꝓpter iuramẽtũ pᷣſtitũ de nõ mo leſtãdo donec fuerit ſatiſfẽm. uñ oʒ ꝙ pᷣus ſoluatur va ſors ⁊ poſtea qᷣ q̃ ĩ ĩde potuit creditor pciꝑe re petat᷑ gl.hũit ĩ ̊ bonũ ĩtellẽm:ſʒ ñ põit bonũ exẽp plũ. nã ut dicit h̊ Jo.an.⁊ bñ ſi iuraſſet debitor ñ moleſtare niſi prius ſatiſface:et non procederet diſ poſitio nel deciſio littere:qꝛ exquo ſatiſfactum eſſet de fructibus nõ diceꝛetur nenire S iuramentum. uñ potuiſſz inſte repeteꝛe pignora dicit eꝛgo Jo an. ꝙ; ex forma iuramenti requirebatur numeratio pecu nie ⁊ ſolutio quaſi dicat non ſufficere ꝙ ex fructibꝰ ſatiſfiat ⁊ diẽ pᷣboa ꝙ cum bhoc n fuerit iuratum ðᷣ uſuris ſoluendis non eſt locus petitioni relaxatio nis iuramenti de ono.S eodem.c.i.Et hunc intele ctum aperte ſentit Innocen. hic in fi.dicens ꝙ eii am ſi creditor agerer repetendo pecuniam non poſ ſet debitor fructus compenſare cum iurauerit non mleſtare niſi prius ſortem ſolueret non conputatiſ fnctibus hic enim actum erat inter cos.⁊ bic intel lectus comuniter tenetur ſecundum quem elicitur: ut dixi in nno nõ. ꝙ iuramẽtũ dʒ impleri in forma ſpecifica nec ſufficit ꝙ ĩ effectu ipleatur. ¶ Aduer te aur frnuctꝰ ſupſunt ⁊ in dubio nõ poteſt opponi opẽſatio per debitoꝛem ſi cred tor params eſt eos reddere ſoluto ſibi debiro duplici rõe . MDrima qꝛ de ſpe ad quantiratem nõ fit compenſatio.ut nõ.in c.fi de depo.æ ̊ͥ alio modo nolueꝛ?t Inno.? qui dam alij. intellige tex.iſtum:ſed nõ eſt bonus intelle ctus iudicio meo qꝛ fʒ ̊ fruſta põdeꝛaꝛeĩ h̊ iuramẽ tũ:dẽm tñ ẽ ueꝝ in ſe. Secunda rõ qᷓre nõ poſſet opponi compẽſatio ẽ:qꝛ fꝛuctus rei pignorate ñ cõ ſũpti ſt ĩ cã pignoꝝ:ſiẽ ipſa res pᷣncipalis.l. q;uis in fi.?æ qð ibi nõ.glo.C.in qͥ. cau.pi.ta.ð. ¶ Aut fꝛn ctus nõ ſuꝑſunt qꝛ cõſumpti ⁊ ſic creditoꝛ obligat in q;titate uel ꝛecipit q;titatẽ ex re pignoꝛata.⁊ tũc nõ interueniente inramento:de quo hic in dubio ẽ fiẽda cõpenſatio: æ ſic dʒ ĩtelligi. c.i.?.ij.de uſuris ⁊= .c. cum de pig. Aut ĩteruenit iuramẽtũ de nõ in quietãdo niſi priꝰ ſoluat debitũ ⁊ hic caſus ẽ dubi doc.nr̃i cõiteꝛ ſequũtur qð pᷣdixi nt non hẽat locnʒ cõpꝛeſatio:ut ſic iuramentũ ipleaĩ in foꝛma ſpecifica ſed contrarium reperio ſenſiſſe Mar. in. l. amplius ¶ Riueꝛo. .ff. rem ra. ha. ubi ponit ralem queſtione; uidam ꝓmiſit tibi ſolum cenam qutitatem: æ hec iurauit poſtea Lompear recũ: nüquid 5ᷣ ſut ꝑiurus. vẽ tex. innueꝛe ꝙ ſic.Cõtrarium ipe determinat mouetur: qꝛ edicta ſeu cõditiones debẽt impleꝛi in foꝛma ſpe cifica ſicut iuramentum:ut in l.qui heꝛcdi in pꝛin. ⸗ .l. meuiꝰ.ff. de ↄdi. æ demõ. ſed iuſſus dare ſeu ſo ue re implet ↄditionẽ ↄpenſando: ut.l.ſi peculiuʒ.S.i. ff. de ſta. lib. eꝛgo ⁊c.pꝛeteꝛea ſi ego impedioꝛ iuſta de cauſa faceꝛe qð ꝓmiſi non ſum ꝑiurus:ut.l.fi. ff. qui ſatiſ.co.⁊.c.ſignificante de pigno.ſed ſi eo nõ ſoluo:qn ru debes mihi ꝛeddeꝛe ego impedioꝛ a re: qꝛ ideo tibi nõ ſoluo.qꝛ tu mibi nõ ſoluis.unð qua ſi facto tuo impeditus non debeo eſſe peꝛiurus:hac rõnen facit tex.in.l.iij. circa pꝛin. vV. iteʒ queꝛitur. ff. de ſta lib. quid dicenduʒ põt dici ꝙ ante factũ eſſet ſequẽda opi. Jo. an. æ Inno.ſed poſt factũ:ut quis excuſet᷑ a ꝑiurio ſequẽda eſt opinio Bar. que ꝓPce dit gñaliteꝛ qn quis tenet᷑ ſolueꝛe: ſed opinio nẽoruʒ doc . ꝓcedit in cau bui.c. qn.ſ.tp traditi pigne us inteꝛuenit h iuramentũ de nõ moleſtãdo ante ſoluti onem ſoꝛtis.nam tacite nidet᷑ actum ut fructus non compẽſent᷑ ante ſoluniõeʒ alias nibil oꝑaret᷑ iuramẽ tuʒ:qꝛ de iure eſt ut S dixi:ut ante ↄpenſatic nẽ fruc tum non fiat ↄpenſatio: ⁊ hoc cãu puto ꝙ poſſet peti abſolutio a iuramto lʒ aliteꝛ ſenſeꝛit Io. an. p Hoa. nam lʒ H nõ ſit uſurariũ tamen turpiteꝛ tenet iſtum ninculatum inramẽto cum ſine aliqua iuſta ca recuſet compẽſare ꝙ;titatem debitam ratione frucin um ↄſumptoꝝ:⁊ poſſet attentari hoc eſſe uſurariuʒ cũ uelit inteꝛis ꝑcipeꝛe utilitatẽ huius pecunie S il ðᷣ enangelicũ. Ouruũ dãtes ⁊ niłil inde ſpeꝛantcs ce uſuris conſuluit:⁊ ꝑ hoc hẽs itelleciũ huius.c.omiſ ſis quibuſdam aliis lecturis que magis inne luũt ꝙᷓ; declarãt. ¶ Op. teꝛtio ? Vẽ ꝙ debitoꝛes iſti debuiſ ſent ex uioſentia illata cadeꝛe a iure eox: vt.l.ſiquis in rantã. C. uñ ui. 7.xvj. q. vj. placuit. Wi. fi. po nit qᷓtuoꝛ ſo.pria ꝙ ĩ cqis eccliſticis rigo ille nõ ſeꝛ uatur: ſed ceꝛre hec ſo.ẽ falſa:tuʒ qꝛ cã nõ erat hic eccliaſtica nec ꝛõe ꝛeꝝ nec ꝑſonaꝝ tum quia et int ꝑſonas eccliaſticas:dũ agit᷑ de eaꝝ iure priuato pe na illoꝝ iurium het locum: ut pʒ in. c. enʒ qni ð pꝛe ben. li. vj. ¶ Secũda ſol. ꝙ bᷣ nõ fuit actuʒ ad hoc 2 hec eſt ſatis bona.nã peng illoꝝ iuriũ nõ omittit ipſo facto:ut in eis nõ. Terria ſol. ꝙ iſti debio zes excuſant.qꝛ aucte iudicis iſtum creditoꝛem ex pulerunt.h̊̊ ſolutio mihi non plʒ qꝛ auctoritas iniu ſte ipenſa nõ excuſat de quo nide ꝑ Har. in. 1. iuſte poſſidet.ff.de acquir.poſ.⁊ uide qð dixi in.c. pjre le de reſti.ſpo.quarta ſol.ꝙ de hoc cognoſceꝛc int̃ licos non ſpectat ad papam:et hoc placet. J Ue ro. Taſus. Si iuramentum p metum extoꝛuũ ſeruari pot ſine iteritu ſalutis eterne ſeruandum eſt. Ecclia tñ ꝛomana cõſueuit a tali iuramento abſol neꝛe. Cõis diuſſo.fa ibi tibi. ¶ W p' regulã ad quã all.quotidie iſte tex. ꝙ iuramẽtũ qð ſeruari nõ põt ſine interitu ſalutis eterne nõ eſt obligatorium: iła ꝙ pꝛopria auctorite põt iurans ↄtrauenire: et — ⸗ urpic g, ⸗ —– Am imii da ann wolned. eg e nnun tdin Gano . “ henmm. D – n umn widn ales⸗ ntumile ui n ti Magiknm Nacnan Pendn ccndowienden, Oontifrnſumſen on Mm cmn nan ͤ ſ dtreimnei⸗ Umna lm mmumr in j n / muumninn mniliu miuaimrtds uſn mmolin iins in nmnun imtonnigmon, Qmnm rſſein pennſt g ſtuncarun ſnen . Gof uertnor nan cun Pigenſticiniſigne Cuncun an Porimrenſontetgrior iane dlhen Pamuggahintnb 1nene unr er dcdt d Podtonrſrrtlgoecuntn Weſecnimr er araneiruncnne RdmdNN odiercrechu WANOscnn Dndr dpinſo nmninidſfta un tmmmuihmmatln 1chupcautchonag tin pon uum chncdnntmmn bas Cooctoninir tn perarins zümu inmnamn deiion — nenſien ugen n (aitr CnnſamsNNctetidinunn conpelai ur ſlni Uitgntr tnegr ce iureeſtdnuane Iinti⸗ * 4 iremim. elcingnngt den mg innnw halinſnten hoe, Bumés ſtulmimmnninn mmuimmimminan ir iſan ſt ncrnrir anndtinn mr /tn n umort vſttamnm .r llmni i na rr ulun igumt l0 angtci Nni tirs: ii er enmsce rs coniulune g boc hes inclegu buirs nd Simbuldmn ansaunsetengundi rri Drndt Rectorstcc Qanderhtah tnte in⸗ mCNA Wn. Gu dandd gin seſicsedie K RWo 4 . l An de r Borenun chun ui i deag meyrun omnselchliig idi een ner mbr cunbabennuin n ure ofüraane Srcda obn nn fuoe lopertin dic ꝙ nõ ſolum poteſt ſed imo etiam debet. xxij.q. iii.quaſi per totum. contrario collige ꝙ ubi ſeruari poteſt ſine inteꝛitu ſalutis eterne ẽ ſeruãduʒ quod tamen eſt falſum ⁊ in regula non eſt obligaio rium de re.iu.li.vi.⁊ ibi bo.glo.⁊ clarius patebit ex.j.dicendis.nõ.n.nʒ arg.a contrario ſenſu.ubi ⸗ rium ꝛeꝑitur expᷣſſũ.j.de ſen.ex.a nobis.ij. ¶Nõ fᷣo ꝙ uʒ ꝛenunciatio beneficij metu facta.ad hoc ui de quod le.⁊ nõ.in.c.ſuꝑ hoc de renunc.⁊ peꝛ do. de rota deci. ccclxij.⁊ in.c.ſollicite de reſti.ſpo.⁊ qð ibi dixi ESenio ꝙ a iuramento turpiter recep to poteſt eccleſia abſoluere nec eſt neceſſe ꝙ is qui turpiter recepit moneatur prio ad illud relaxanduʒ ad hoc quod plene dixi in.c.i.ſupꝛa.eo.⁊.lʒ h dicat de eccleſia ꝛomana t idem itelligas de epo:ut nõ. Inn. in. c. ad aures quod me. ca. z. c. debitoꝛes ſu pra.e.? de ꝛomana ecclia qr̃ cã exempli.ſeu qꝛ ſic factum eẽ reꝑiebatur. (NMõ. ulrimo ar. oprimum ꝙ renuncians beneficio per metum non indigʒ no ua collatione:ſed peꝛ actõem quod me.cauſa reſt tiu itur in pꝛiſtinum ſtatum facta abſolutione a iuramẽ to. ⁊ credo ꝙ dupliciter poteſt metum paſſus ageꝛe primo intentando utilem actõem in ꝛem:qꝛ per reſi gnationẽ metu factam ſolum ꝑditur directa actio: ut eſt rex. no.in.l.metum.. uolenti ⁊.l.ſi mulier in fi.ff. quod me cã. Item ⁊ fo per actionem perſona lem quod me.cã.per quã oĩa dẽent reduci ad ſtaruʒ priſtinum ut in iuribus pᷣalle.ad hoc adduco iſium tex.⁊.c.audientiam ⁊.c.abbas quod me.cã:ubi ſine noua collatione ꝛeſtitutus fuit renuncians ad beneſi cium metu reſignatum. Sed contra predicta facit tex. iſte in. v. permiſſi quod vbum denorat diſpoſi tionem: Sol. Goff. ut arbitꝛoꝛ metu contrarij ex ponit permiſſi.i. dimiſſi:quia ſecundum eum poſt abſolutionem non requiritur aliqua diſpenſatio:ſʒ ius commune eſt quod hic dicitur ⁊ hoc ſatis placʒ 2 aperte ꝓbatur per.d.c.abbas ⁊.c.ad audientiaʒ nno.uidetur intelligere iſtum tex. de permiſſic ne que ſequitur ex abſolutione iuramenti:quaſi peꝛmiſ ſio fuerit in eo quod ſuperioꝛ pꝛeſtitit auctoꝛitatem in abſolutionis actu o. an. dicit ꝙ ſi teneatur opinio ꝙ renuntiatio meticuloſa quaſi habens in ſe annexam noluntatem excludat ins beneficij quod renunciauit opoꝛtet ꝙ ultra abſolurionem permit tatur ibidem celebrare ⁊ ꝛemittit ad nõ.in.d. c. ab bas.Ego dico ut ſupra dixi quod licet ꝛenuncians perdat ius ⁊ directam actionem remanet tamen ſi bi utilis per quam poteſt ſine noua collatione repe tere beneficium mem reſignatum:ut aperte pꝛobat in. d. c. ad audientiam. ¶ Item dico quod per acti onem quod me. cauſa omnia reducuntur in ſtatum priſtinum ut in. d. S. uoleuti ? quod ibi nõ. Mar. Dopo. ſecundo tex. de. c. ad audientiam pal. ubi ſine abſolutione iuramenti fuit ille andituſ quia licet iurauerit reſignare:non tamen.iurauit non re petere.ſol.intellige ꝙ h̊ non ſolum iurauit reſigna ꝛc ſed etiam non repetere alias procederet contrari um:cum tunc non neniret contra iuramentũ repetẽ do:⁊ hoc credo uoluiſſe hic glo.fina.que per hec remanet declarata. ( Mopo. tertio. uꝛ enim eꝙ licz (De iureinran: nõ ueꝛgat in inteꝛitum ſalutis eteꝛne ſpiritualis:nihil ominus iuramentuʒ non eſt ſeꝛuandum:cum poſſit ueꝛgeꝛe in peꝛditionem uite coꝛpoꝛalis: ut in. .. fi. x xij.q.iiij.ſo.glo.ij.fatet᷑ ↄꝛium ⁊lſic ad tex. debʒ ſub audiri ꝑ.d. S. æ pꝛo hoc ego facio hãc ratiõem quẽ admodum enim non ualer iuramentum tendens in moꝛtem alteꝛius.xxij.q.iiij.c.i.cum quattuoꝛ ſe. ita ⁊ foꝛtius non debet ualeꝛe ſi tendit in moꝛtem ꝓpꝛi am:ut in.c.ſi non licet.xxiij queſtione.v.intelligit ia men iſta glo.quando directe ueꝛgit in moꝛiem: ſecꝰ ſi occaſionaliteꝛ. ponit exemplum in ultramontano qui iurauit traheꝛe moꝛam de menſe auguſti rome. nam ſic iurans debet ſeꝛuare iuramentum ſecunduʒ glo. quaſi uelit glo. diceꝛe ꝙ licet aliqn ex tali moꝛa ꝓpteꝛ intempeꝛiem aeꝛis contingat ultramontanis moꝛs.tamen hoc nõ ſempeꝛ accidit ⁊ ſic directe nõ tendit ad moꝛtem ſed occaſionaliteꝛ. ſed Joã. an. di cit dictum glo. ueꝛum niſi ex imminente infirmitate uel complexione iudicaretur ſic iurans moꝛiturus ex tali moꝛa quod eſt ualde norã. ⁊ pꝛobo ratione. nam ex his circunſtantijs iuramentum apparet te meꝛarium:nec eſt ueꝛiſimile ꝙ deus uelit recipeꝛe ta le iuramentum peꝛ quod cꝛeatura ſua incurrat moꝛ tem:quam ipſe tanta attentione foꝛmauit.? peꝛ hoc diceꝛem ꝙ ſi a peꝛitis medicis diceꝛetur fratrem caꝛ tuſienſis oꝛdinis non poſſe aliteꝛ mortem euadeꝛe niſi peꝛ eſum carnium ꝙ non obſtante regula ſeu uoto debeꝛet carnes commedeꝛe:ſicut enim iuramẽ tu n non ligat pꝛopteꝛ peꝛiculum moꝛtis iia nec uo tum cum paribus paſſibus ambulent: ut nõ.in.c.i. 2z.c.debitoꝛes ſupꝛa.e.⁊ in.c.licet 2. C. magne de uo to. feꝛtur tamen ꝙ magiſteꝛ Ray. de milla noua ſũ mus ⁊ quaſi diuinus medicus fecit tractatũ in quo concludit uitam poſſe reſtaurari ſine eſu carnium. di xit enim ꝙ uinum mediocꝛe maxie aromaticuʒ ⁊ ni tella onoꝛũ mediocriter mollia que acunſtima gige ſtione conuertãtur in landabilẽ æ muliũ ſangninem ſunt ad h̊ magis ↄpetentia ꝙ; carnes:⁊ ceꝛte ſi ̊ ue rũ ẽ ceſſat pꝛimũ dictũ:ſed ubi ex circunſlãtijſ medi ci diceꝛẽt ↄrium certe ꝓcedeꝛet dictũ meũ. Itẽ poſ ſet ↄtingeꝛe ꝙ infirmo oua ſũt faſtidioſa iia ꝙ nõ põt illa caꝑe ut plures exiſtũt quo caſu idubio illud eẽt renẽdũ.nã neceſſitas excuſat ab oĩ pcepto:ut in c.ij.de obſer ieiu.ↄcluſio ergo ſit iurametũ nõ cẽ fuandũ qñ ſine ĩteritu ſalutis coꝛꝑeł uel ſpũalis ſeꝛ nari nõ põt. ¶ Op. quarto ⁊= alꝛ ur.n. ̊ nõ ſufſicẽ P.c.ſi aliquid.xxij.q.iiij.ubi iunramẽtum nõ fuat᷑ ſi vgit in detioꝛẽ exitũ ſeu in diſpẽdiũ ſalutis.lʒ nõ tẽ dat in ĩteritũ ſol.h.gl.ij iĩ fi.fatet Sriũ:⁊ fac hãc faʒ ſuppletõem ad tex. ¶ Et aduerte ut itelligas qnqʒ iuramẽtũ vgit in ĩteritũ ſaluris ſpũalis nel coꝛpoꝛa lis:qnqʒ in diſpẽdium qñqʒ in peioꝛem exituʒ tunc Vgit in ĩteritũ qn obligat ad peccatum moꝛtale:qð ẽ moꝛs aĩe.nam decedẽs in peccato moꝛtali punit pena eĩna.xv.di.unum oꝛariũ ⁊ h̊ reſpectu ſalutis ſpũal vVgit ãt ĩ ititũ ſalutis coꝛꝑal qn obligat ad id qð ẽ moꝛs coꝛpis.dẽ aũt vᷣgeꝛe in diſpẽdiũ qñ obli gat ad neniale. nã pecẽʒ ueniale tẽdit nõ in ĩteꝛitũ ſa lutis:qꝛ ꝑ id nõ pꝛiuat᷑ qs uita et᷑na ſʒ ĩ diſpẽdiũ.i. in diminutionẽ:quia impedit ut non cito perueniaĩ ad uitam eteꝛnam nam opoꝛtʒ ut prius purgetur in puꝛgatorio ſi in illo decedit: ut in.c. qualis xxv. di. ad h. c.ij. ? qd ibi nõ.de pac.li.vVj.ʒ.caſu quando tendit in peioꝛẽ exitũ.attẽde c.n.h̊ multuʒ generale ⁊2 põt in ſe ↄpꝛehẽdẽ peccatũ moꝛtale ⁊ ueniale.vn tex. in. c.ſi a iqͥd palle. dicit tale iuramentum nõ ob ſeruandũ.dicit tñ ibi nõ. archi. iuramentũ ueꝛgit in peioꝛẽ exitũ ſex modis.pꝰ qn iuratur aliqd qð ẽ moꝛtale.2.qn iurat qð E ueniale in ſe. 3 cuʒ iuraĩt aliqd qð ĩ ſe ẽ idẽns tã ex circũſtãtijs cfficit ueniale nel moꝛtale. pone exemplũ ut ipſemet archi. nõ.ĩ.c. aĩaduertendum.xxij.q.ij.ſiquis iurauerit ꝙ nunqᷓ; erit negociatoꝛ uel miles nel ꝙ nõ recipiet feudum a tali dno nel ꝙ non recipiet mutuuʒ uel quidſilłe. certe ſi ꝛes uenit ad caſuʒ in quo non põt alit uiue ꝛe:niſi ueniat cõtra iuramentum nõ tenet᷑ illud obſ uare 20: quia ſi a principio fuiſſet iſte caſus:iuramẽ tũ fuiſſet te nerariũ:⁊ iõ põt ꝓpria auctate cont:ia nenire ᷣm eum qð eſt nõ.quarto cum iuramentum excludit opꝰ ex neceſſitate facienduʒ. ut qn iurat qs ut nil ex caritate dabit tali nel ꝙ nõ colet deum.nõ .n. eſt viſile ꝙ deus recipiat talia iuramẽta: cuʒ ipᷣe mãdat oꝑa caritatis exeꝛceri:æ iuramentũ non dʒ eſſe iniquitatis niculũ.j.e. q̈to. quĩto cum excludir opus de gñe bonoꝝ:ut cum qs iurat q nũq erit eps uel clericꝰ uł mõachꝰ. In õriũ tñ facit tex.i.c. archidiaconũ:alias ĩcipit floꝛẽtinũ.lxxxv.di.ubi vꝛ ualeꝛe iuramentũ:ut nõ accedat ſeu pꝛomoueaĩ ad epatum:idem ſentit glo.in.c.inocens.xxij.q.iiij.in neꝛbo argumẽtũ ẽ . IJdẽ nõ hug. xx. q.iij. in pᷣn. nbi dicit ꝙ ſiquis iurat ꝙ nunqꝙᷓ eꝛit clicꝰ uł rlaris talia iu ramẽta ſunt fuada 7 gnaliteꝛ ſᷣm enʒ omnia iuramẽta quibus iuraĩ alicd qð nec moꝛale ẽ nec neniale. Icẽ vr ſentiẽ 2 granus i. F. fi. xxij. q. iiij. ſed archi.pꝰ Ray. ſentit Iriũ i.d.c.ſi aliquid ⁊ in.c.in nocens:dicens ꝙ tale iuramentum conſideratur in .d.c.archidiaconũ non ꝙ ſit obligatoriũ:ſed quia moꝛtalit᷑ peccat temeꝛe iurãdo.nam due ſunt. ſpes ĩ iuſtitie: faceꝛe malũ z? declinare a bono. vñ ſiẽ non obligat iuramentũ ad faciendũ malũ:ita uidet ꝙ; n obligat ad declinaduʒ a bono cũ nulla ſit utilitas ĩ obſeꝛuatiõe buiꝰ iuramẽti.pᷣteꝛea cum dñs cõſulat oꝑa pꝑfectionis cõtrariꝰ quodãmõ eſſer ſi uellet ꝙ occaſiõe talis iuramẽti abſtineꝛet a bono. Nec ob. dictũ Gra.ꝙ ſᷣm archi.nõ dicit ꝙ huiuſmõi iura menta ſint obligatoria: ſed n pPhibentĩ obſernua ri. H̊ nltimũ mihi nõ placet cũ uult cõtrauenire ꝓpt᷑ bonũ publicũ.primũ pliʒ cũ nititur ꝓpt bonum pri natu ſ. ur pꝛeſit ⁊ nõ ꝓſit.ad hoc.c.qui epatũ.viij .q.i.Sexto dẽ vgeꝛe ĩ peioꝛẽ exitũ cũ excli it opꝰ indr᷑ns pia itentiõe ꝓ deo aut ꝓxio faciendum :ut ſiqs iurat:ut nõ loquat᷑ martino uel qð non itrabit domũ eiꝰ uł qͥd ſile:nõ eim tenet iurans ad obfuã tiã talis iuramenti ſi uult Sriũ faceꝛe pia iĩtentione ꝓpt᷑ deũ uł ſalutẽ Pxi ⁊ de hoc uide qo nõ. j. e. cũ quid. Ex his decidit᷑ qõ an ualeat iuramentuʒ q; qͥs qnʒ pᷣſtat de nõ fideiubendo pꝛo alio. Lau.tenu t ꝙ ſic: qꝛ ſicut põt quis iurare ꝓ utilitate ximi: ita ꝓ utilitate ꝓpria ut recitat archi.in.c.nõ ẽ Otꝛa xxij. q.i.? Jo. an.i.c.fi. de fo.cõpe.li.vj.ſed idem De ſureinran: Joã. an. latius hoc aſſumit in addi.ſpe.eo.ti.ſupe⸗ Nica ⁊ ibi cõcludit ꝙ ſi ſalus ꝓximi piclitaret᷑ niſi fideiubeꝛet nõ tenet᷑ ad obſeꝛuantiã talis iuramenti qꝛ iuramentũ nõ extendit᷑ ad hunc cãuʒ incogitatũ: 2 ſi cogitauit huũc caſuʒ iuramentũ fuit temeꝛariũ:= ſic nõ obſeꝛuan dũ.ſiłe hẽtur in.c.i.eo.ti.li.Vi.Ego boc dictũ hẽo ꝓ indubitato: qꝛ in tãta neceſſitate te net᷑ quilibet ſubuenire pꝛoximo.lxxxvi.di.paſce.xx xiiij. di.c.i.⁊.ij.⁊.xliij.di.c.ſicut.unde non potuit ꝑ iuramentũ ſuũ ſe ſubtrabeꝛe ab hoc one:e.argu. in .c.ſi diligenti de fo. compe.? plus ego ſentio ꝙ tale iuramentũ nõ obliget ubicũqʒ ꝓximus ueꝛe indiget tali fideiuſſione:lʒ no ꝑiclitetur ſalus ꝓpꝛia: qꝛ tene mur ex pꝛecepto dei diligeꝛe ꝓximos: ſicut noſmet ipos de pe.di.ij. ꝓximos. Ideo tenemur eis ſubue nire in ipoꝝ neceſſitatibus: ꝗ ꝑ iuramentũ nim nõ poſſumus nos ſubtrabeꝛe ab hac pietate ex neceſſi tate fenda. ut.d. c.ſi diligenti: æ hoc pꝛocedit tenen do ꝙ teneamur ſubuenire ꝓximo in ſuis neceſſitati bus ex pꝛecepto:ſj ſi uolumus teneꝛe opi.beati tho. fa fe.q.xxxij.arti.V. ubi examians illum articu um an elimoſyna ſit in pꝛecepto:dicit duo conſideꝛada unum ex parte dantis aliud ex parte recipiẽtis:ex ꝑ te dantis dicit ↄſideꝛandũ ut in elemoſynã eꝛogem qð eſt dãti ſuꝑfluum:ut hẽtur luce.vi.qð ſuꝑeſt da te elemoſynã ⁊ dẽ ſuꝑeſſe nõ ſolũ reſpcctu ſuimet:ſj eriã reſpeciu illoꝝ quoꝝ cura ſibi incũbit. pꝛiꝰ eiʒ te net᷑ quis ralibus ſubuenire ⁊ poſtea alijs.ex ꝑte aut recipiẽt is requirit᷑ ꝙ neceſſitatẽ hẽat:nec omnis ne ceſſitas obligat ad ei danduʒ ex pꝛecepto: ſed illa ſo lũ ſine qua neceſſitate patiẽs nõ põt aliteꝛ ſuſtentari nt.d.c.paſce:⁊ ſic ↄcludit᷑ ſn eũ ꝙ elemoſyna tunc eſt ĩ pꝛecepto: cũ quis hʒ ſuꝑflua modo pᷣdicto ⁊ ſi militeꝛ eſt in tãta neceſſitate ꝙ nõ põt aliteꝛ ſuſtẽta ri:alias ẽ de ↄſilio:⁊ hoc caſu dico ꝙ eſt magis du biũ nũquid iuramentũ obliget ex quo ꝓximus non eſt in tali neceſſicate:ſed nihilominus puto ꝙ nõ ob liget tale iura nentũ:rõ qꝛ k fideiuſſio nõ ſit hoc ca ſu in pꝛecepto.tñ ẽ de ↄſilio:⁊ eſt opus ex pietate fa cien dũ ꝓpteꝛ deũ ? amoꝛẽ ꝓximi:ſed ut s̊ dictum ẽ nõ põt quis obligari ut non facist opeꝛa pictaus ꝑfectionis:qꝛ nõ eſt ueꝛiſile ꝙ deus recipiat talia in ramenta ↄtra ſuũ cõſiium cũ ipe dixit:ſi uis peꝛfec tus eſſe nade ? uende oĩa que bẽs ⁊ da paupeꝛbus ut hꝛ in euagelio. ſi m quis nõ obſeꝛuat nõ peccat: ut dixit Gra. in. d. S. fi.? idem ꝑ oĩa puto qn quis iurauit ñ mutuare pecuniã eadẽ rõne ⁊ h̊ nõ qꝛ pñt decidi multe qõnes. æ uide ad ꝓximũ dictum quod nõ. Jo. an. in.c.ij. de ſolu. ubi dicit ꝙ ſi ecclis habʒ pecuii ſuꝑfluã illam recte mutuat: cum ei teneatur de ſupe:fluo faceꝛe elemoſynam. xij. qõne.ij. aurum xvi. queſtione.i.c.ſi . foꝛtius tenetur mutuare indi gentibus. ¶ Munc habes ex pꝛedictis multipliciteꝛ limitatam illam regulam poſitam in tex. ut dicamus iuramentum non eſſe obſeꝛnandum ſi ueꝛgat in in teꝛitum ſalutis eteꝛne nit hic:idem ſi ſalutis coꝛpoꝛa lis uel ſi ueꝛgit in peioꝛem exituin idem dicas ſi eſt contra bonos moꝛes naturales:utputa ſi pꝛebet oc caſionem delinquendi: ut in. c. quemadmodum ifra e. S in regula nõ eſt obligatoꝛiuʒ de regu. in. li. Vi. D prrl — iriklan rliurgh. tcercim us lonin int miſun ti iukaniltßii fmu Eötninn nonpidic mnn gn nschoyniunn Naitiod ne. Donneotoncefummd n aos pnn ilfcmni cdigniig ſd nenden Auncvntenen noderinegeccnoſten din Neränaſitcenſwnenn Oidnansiecan cnaenede Ciund Jdanbtieneren Gcde d Kndecicnnen Machinioofalamitecdrr Leboniſchſftati meentöbar onciſetſciugrrisniner bignt mn di ii hin Roncſunſiſlniw uhe rin mceßmn i enn — luumniorſiotigne: cnltcn uclnen iremnti lhecen Doſte igen . vob ihn 9, eſtfar beng To Mrant py. ſee licciſani ginm Necie nitgce R nuh cſiniefen wammnnin 1. d Nromi0 oblger nͤe ugtie 4 get ſo Ure, Gnr azn . bnnngifee thocpn Primo in ſtert nane iugungntrit * R umun nucu e nai tn tdn ncr rdnns idapnenin E damsdtloſcdemtiin chnoſtigg Goch fu ſiglumu tenr le cihe t cmnpſnit ſnſe o li riannimn ainjmm ihr wr n iir nint ori õ puis mmumi Mnſſimiur erne Mt obigr n nniy roumnvi lt Eiir om cſtur anis noit alix ilnmn Acetſcndi fnei gannſumne di puen: n ns ingfta nod Nicdnd õ ai A Nlo n d nacſt üngd uranentd igere d Pennan äüõä Watit ueretitd AVRdo dſin ſen umni norcthali Geni Ne n dn Pnlu o a cos Nirnurnenſtte a Fechonisegnoch eſkgun n a ont oſlunc ße⸗ nie ndr onclebiht s eNe nde t neſct⸗ Tiu rbiin igtio imn apls p Arr Gand uembn ri notlare Neenſi tiſn 7 ibi uidebis multa exẽpla in glo.ſecꝰ ſi ẽ ð bonos moꝛes ciuiles:ut in.c.cuʒ ↄtingat.j.eo.⁊.d.c.ij.e pac.li.vi¶ Aade aliã nõ.limitationem quam ſẽtit Jo. an.j.eo.ſicut ex liis.ſ.cum temerarie ⁊z caloꝛe iracundie quis iurauit quaſi nõ uideat᷑ hẽe ↄſẽſum iurãtis ſicut in ſimili dicit glo.nõ.in ↄfeſſione in.c. ex lr̃is de diuoꝛ.Oo. an.in.d.c.ſicut dicit ſe putaꝛe ꝙ ſi caloꝛ iracundie fuit tantus ꝙ illud delibeꝛate nõ feciſſet iuꝛamẽtum nõ ẽ obligatoꝛiũ:qꝛ hec uolũ tas nõ ẽ diſcꝛeta uel ſi ẽ de facili ẽ ꝑ epᷣm ↄmutãda de quo ꝑ Rar.in ſũma.eo.circa prin.⁊ h̊ plʒ ⁊ cꝛe do ꝙ h̊ idem uoluit Jo. an ¶ Quid aũt de eo qui aurauit ꝛedire ad caꝛceꝛem dicit ꝙ tenet᷑ obſeruare Et ſi ſubſit periculum moꝛtis dimodo carcer nõ ſit iiurioſus de quo uide gl.nõ.in cle.paſtoꝛalis de re iu li. in. v. uio lẽtiã æ peꝛ Jo.an.in add.ſpe.e.ti.ſuꝑ ſica. facit qd nõ Mir. in. l. relegati. fl. de pems. Et᷑ hos caſus iuramẽtũ rłariter eſt obſeruandum Iʒ ſit temeꝛariũ.nã temerariũ ẽ quãdo neceſſitas nõ ipellit ad iurãdũ:tñ mibilominus ẽ obſeruanduʒ ut nõ.glo.in.c.archidiaconũ ał.floꝛẽtinum pꝛcal.nõ. archi. in.d. c. aiaduertẽdum. Blo. iij. colligit ar. ex tex. ꝙ iuramẽtum metu extoꝛtuʒ dbnaaren po.in orium de.c.abbas ⁊ in.c.i.cum ſi.quod me. cã.ſoluit ponẽdo tꝛes opi.prima ꝙ nõ ẽ obligatoꝛi um. fa diſtinguit an habuerit animum obligandi ſe ⁊ obligatur.an defuit animus ſe obligandi æ non obligatur.tertia opi.quam dicit glo.coĩioꝛem eſt ut obliget fuatum nõ vgit in peioꝛem exitum:ut h̊ ꝓ bari u? ⁊ in fi.ur̃ glo.uelle faceꝛe dꝛiam inter iura mẽtum aſſeꝛtoꝛium ⁊? ꝓiſſoꝛium ⁊ dicit ꝙ aſſeꝛto rium dr̃ cum eſt de pniti uel de pterito:æ iſtud non dʒ pᷣſtari Sↄ vitatem ꝑ quẽcũqʒ metum gꝛauiſſimuʒ qꝛ potius dʒ omnia mala pati ⁊c.quod me.cã ſacꝛiſ Dꝛomiſſoꝛium de futuꝛo cum quis ꝓmitut ſe ali quid facturũ uel dicturũ:⁊ iſtud indubie nõ ẽ ſeruõ dum cum ſeruari nõ põt ſine peccato.ſi auteʒ ceſſat peccatũ in obſeruãtia ſũt opi.ut ſupra nidiſtis.nun quid metus ipediat obligatõem ⁊ gl.tʒ ꝙ ẽ obliga toꝛium ut h. Jo. an. S ⁊.. e. ueꝝ ⁊ in.c.ad audien tiã qð me.cã vꝛ uelle ꝙ pᷣdicta fa opi.poſita ĩ glo. hẽat locũ in foꝛo pnĩali:ubi de oĩbus cꝛedit᷑ ofiteti de homi. ſignificaſti.unde ſi nõ habuit animũ ſe ob ligandi:ſed ſolũ uoluit tpᷣs redimeꝛe æ enadeꝛe non obligatur apud deũ qui ſolũ reſpicit coꝛ.xiiij.q.v. ſi quid iueniſti:ſed in foꝛo iudiciali ſibi non credit᷑: ut in.c.tua de ſpon.nõ. Inno.j. e. ueniens. unde Gᷣ cãu eccłia ĩ reueꝛentiã iuramẽti ſtatuit:ut debeat ob ſeꝛuari ac ſi obligaret: quaſi uelit in ondeꝛe foꝛti tudinem iuramenti: ut h ⁊.d.c.ueꝝ:⁊ idem tenet ibi Moſtiẽ.idem.ſ.ꝙ obliget in foꝛo iudiciali tenet ibi Cal. 7 refeꝛt beatuʒ Tho. hanc opi. teneꝛe fa fe. q. lxxix.arti.vVij. ⁊ uidet᷑ ſentire ꝙ obliget euã in foꝛ0 oſcie:qð ĩtelligo fʒ diſtinctõeʒ pcedentẽ. hõc ẽt opi. tʒ glo.in.c.auctateʒ xv.q.vi.diẽ m ꝙ ſʒ iuramentũ metu extoꝛiũ obliget ipo iure. datur in excepuo uł actio qð me.cã ad reſcindendũ.ff.qð me.cã peꝛ to. 2 nota h ultimũ:ſed archi. dicit ibi ⁊ melius ꝙ liccet hẽat exceptionem qð me.cã ⁊? de iure poſſit agentẽ vepe leꝛe:non tm põt ea uti ſine peccato:ſi m uelit ca (Beiureinran: nti repellit᷑ agẽs ? ille utẽs ẽ abſoluendus a iudice. hoc ultimũ ego ĩtelligeꝛẽ fm ea que dixi in.c i.S.e. ſed dubium eſt nũquid iuramẽtum metu extortum obliget Zᷣneniẽtem ad moꝛtale an ſolum ad ueniale tex. in. c.ueꝝ.j.e.ur̃ ꝙ tin ad ueniale ⁊ ſatiſ h ſentit ibi gl. Jo. cal. ſẽtit h ꝙ ad mortale ⁊æ ad.c.uerũ.. ceteꝝ rñdet tripliciter.prio ꝙ loquitur poſt abſoło nẽ.h̊ tamẽ ſolutio nõ plʒ ibi Jo.an.fo rñdet ꝙ; ꝓ cedit in foꝛo iudiciali.ſecus in foꝛo pniali.ʒ ꝙ tex. ibi ſolũ dicit Zↄuenientẽ nõ puniẽdũ ꝓ moꝛtali.nõ ãt dicit ꝙ nõ peccat moꝛtaliter archi. in.c.habemꝰ xxij.q.i.poſt beatũ tho.tʒ ꝙ obliget ad mortale di cit.n.qꝙ ꝑiuriũ ex ſuo genere ẽ moꝛtale peccatuʒ qꝛ ipoꝛtat ↄtemptũ dei nec excuſat᷑ a peccato mortali nõ iplẽs qðᷣ coactus iuꝛauit ſed gl.in. J. alias ca de mũ.xxvi.in fi.clare nõ aꝑit ĩtẽtum ſuũ ſed refeꝛcẽdo finẽ ad principiũ uideĩ̃ ſentire ꝙ obliget ſolum ad neniale ꝑ illud. c. uex: z ſic intellexit eam ibi Jo. de foꝛ.ut ibi recitat archi.Ego cõplectendo hunc arti culum ⁊æ pcedẽtẽ diſtinguo ſic.ꝙ aut iſte meiũ paſ ſus nõ hũit aium ſe obligãdi ⁊ nõ indiget quo ad deum abſolutione qꝛ deus recipit iuramẽtuʒ pꝛout ex corde procedit ut in.c. humane aures. xxij.q.vV. peccauit tamen iurando qꝛ aſſumpſit nomen dei ſin effectu erit tamẽ peccatũ ueniale.⁊ foꝛe h̊ cedit ſo lum in hoie ꝑfecto ſed in alio nullũ erit peccatũ cũ excuſet᷑ rõe metꝰ.ꝓ G̊ qð hr̃ in ſilłi in.c.neqs.xxij.q ij. Aut habuit aium ſe obligãdi:⁊ tũc puto ꝙ pue nicdo peccat moꝛtala:qꝛ affuit ↄſenſus:ſed ratione metus.nõ puniet᷑ ita acriter:ſicut ſi uemſſet S iura mẽtũ libere pᷣſtitũ ar.in.d.c.ſacris.ij.q.i.in primis 2 crederẽ ꝙ ubi ↄſtaret de h̊.ſ.ꝙ habuit animũ ſe obligãdi deberet puniri pꝛo moꝛtali Iʒ non ua acri ter ⁊ ſic reſtrigo.c.ueꝝ..ceterũ.j.eo.Aut ſumꝰin dubio utrũ.ſ.habuit animũ ſe obligandi uel nõ.⸗ dico ꝙ ꝓprie loqtur.d.c.ueꝝ.nam in cubio preſu mẽedum eẽt ꝙ nõ hẽret animũ ſe obligandi ar.i.c. ſuꝑ ̊ de renũ.⁊.l.Cũ de idebito.ff. de ꝓba.⁊ ita ſẽ tit YHo. an. poſt. Hoſti. in. d. c. uerum ⁊ in. c. ad au dientiam quod me.cã.ſed qꝛ poſſet accidere riuʒ Item ne eccleſia ſic daret mãʒ deieꝛãdi uoluit ꝙ in dubio obſeꝛuaret᷑ tale iuramentuʒ: quaſi uolueꝛit ſe obligare:ſed poſt factũ reſpectu pene que eſt reſtrin geda pᷣſumit᷑ in mitioꝛeʒ ꝑtem ut non puniat᷑ tanqᷓ; pꝛo moꝛtali. tum in odium metum inferentis: tum quia ex quo eccleſia pꝛocedit ex pꝛeſumptione deber in pena infligenda tempeꝛare ſententiam. ut notat Innocen.in.c.quia neꝛiſimile de pꝛeſumpti.⁊ hunc puto ueꝛum intellectum illius.c. peꝛ quem ſaluatur dictum beati Cho. Archi. æ alioꝛum. ⁊? ex his põt reddi ratio de qua alias dubitaui: quare uotum metu factum non eſt obligaroꝛinʒ: ut notatur in. c. abbas pꝛeallega. ſed iuramentum ſic cum ſit quod dam uotum ⁊ iudicentur a pari:ut nota. in capitu lo debitoꝛes ⁊ in capitulo pꝛimo ſupꝛa eodem. Dico enim ꝙ ut ſupꝛa dixi iuramentum non debet eſſe obligatoꝛium ut ſi non babuit animum obligã di ⁊ ſic debeꝛet pꝛeſumi: ſed eccleſia aliteꝛ ſtatuit ne detur mateꝛia allegandi merum: æ ſic pezꝛieꝛandi cum frequenteꝛ iuramentum inteꝛueniat in actibus hominum: ? ut hẽatur in maiori ꝛeue:entia dʒ peti abſolutio que rõ ceſſat in uoto qð ꝛ20 emittiit. E reſcripto. aſus. Mona chi qui pꝛo debi 0 monaſterij inrant ſtare in obſtagio ⁊ fi deiuſſores qui iurauerunt creditorẽ indénẽ fuare: juramenta fuare cogũtur. Cõis diuiſio.fa ibi iõqʒ æ põe caſum in termis ¶Quidam abbas pꝛo uti litate monaſterij ceraʒ quantitatem pecunie ꝛecepit mutuo a quodã.p.⁊æ conuentũ fuit inter eos:ut cer tis loco ⁊ tpꝛe ſolueꝛet dicta pecunia peꝛ abbatẽ di cto.p.⁊ ꝓ hac cõuentiõe obſeruãda quoſdam ex ſu is monachis obſides dedit qui de obſeruanda cõ nentione iurauerũt .¶ Nẽ pmiſit dictus abbas ꝙ ſi illi monachi dati ꝓ obſidibus aliquo caſu defice ꝛent alios in eoꝝ loco ſubꝛogaret: inſupeꝛ ſi fidem monachi nõ ſernarẽt: abbas dedit fideiuſſoꝛes quẽ da n nobileʒ uirũ ? eius uxoꝛem qui ſub iureiuran do ẽt ſe obligauerũt.deniqʒ oĩibus deficiẽtibꝰ in di cta cõuentiõe obſeꝛuãda iſte.p.cꝛcditoꝛ vↄqueſt? eſt pape qui mãdauit ut het iĩ ha in. v.iõqʒ mãdamus z. QMi abbatez poſſe ꝓ utilitate monaſterij ali quos ex monachis tene? er mõaſteriũ ẽt dado eos in rndes A R o⸗ ꝙ clici et religioſi poſſũt ꝓ utilitate ecclie ſe obligare ad ſtandũ in cb ſtagie et eſt obſtagiũ cõuentio iurata uel alias obnoxia aſtrĩ gẽs quẽ ad nõ exenndũ de ceꝛto loco donec fuerit prĩcipali cõuentiõi ſatiſfactũ 2 ẽ fʒ HMoſtien. cõiteꝛ vVulgaꝛe linguellatine maxiĩe in francia lõl aꝛdig et ꝓuicia: ? utimur bodie hᷣ cõiteꝛ in italia.¶ Hõ. teꝛ tio ꝙ monachus põt ꝓ utilitate monaſterij ſe obli gare pſonalit᷑ et cum iuramento. Ex hᷣ tex. colligit Hoſti ar. ĩmo dicit expꝛeſſuʒ ex naturali obligatiõe actionẽ dari.nã monachi nõ poterãt obligari ciuili reꝛ ſed nãliteꝛ tantũ ¶ Aduerte de dicto principali. dic nt plene nõ.in. c.i.de pac.ſed quoad alia credo dictũ Moſt. hic nõ colllgi:qꝛ monachi ſe obligaue runt cũ conſenſu abbatis ? ꝓ utilitate mo naſterij ⁊ ſic puto ẽt ciuiliteꝛ fuerũt obligati cũ eeʒ ⁊ſeẽ ſus ⁊ nolũtas depẽdeat a uoluntate abbatis:ut in .c. ſi ꝛeligioſus de elec.li.vVj.puto ẽt ꝙ ſine con ſeſu abbatis monachꝰ nõ obliget᷑ et naturaliteꝛ: qꝛ ius ꝛeſiſtit huic obligatiõi:ut in.c.nõ dicatis.xij.q.i.ct in. e. ij. de teſta.li.Vj.eꝛgo nulla oritur obligatio:ut in.l. cũ lex ? ibi ꝑ Har. ff. de fideiuſ.qðᷣ nõ.ſecꝰ di co in ſeruo. ille.n. obligat᷑ nalit: ut i.l.nũtr. ff. ð Odi. inde. æ hoc iõ qꝛ ius ciuile nõ ꝛeſiſtit.ſed nec aſſiſtit binc foꝛte dixit tex.nõ.in.c.multos.liiij.di.ſeruiiu tem iſtã ſpualẽ q̃ eſt i monacho ſtrictioꝛẽ foꝛe ſerni tute bumana: ⁊ facit ad hoc qꝛ ſeruꝰ non ꝛenumtiat ꝓprie noluntati.ſed monachus ſic:ut in.d.c.nõ di catis. Ex hoc infero aliud nõbile ꝙ in obligatione monachi ſine conſenſu abbatis ñ põt accedeꝛe fide iuſſoꝛ.l.i.⁊.ij.ff.de fideinſ.vide tũ de his ↄctibus monachoꝝ elegant᷑ in. c. olim.ij. ꝑ Inno.de priui. 2=. c. ꝙ quibuſdã de fideiuſ.? ꝑ Mar. in.l. ſi cõmu nis ſeruus.ff. de ſti. ſer. Hiota non impꝛobatum ut clerici etiã ꝛeligioſi iurent ſupeꝛ pctu obſeruãdo Ntẽ no. ꝙ laic? iurãs ſuꝑ Zciu et tanꝙ fideiuſſo: ¶ Se lureinran: pot cõneniri coꝛa indice eccłiaſtico.facit.c.fi.de fo. cõpe.ii.vj. ¶ An aũt fideiuſſoꝛ clerici poſſit cõne niri coꝛam iudice ſeculari cuʒ pꝛicipalis ibi ↄueniri nõ poſſit uide peꝛ Spe. in ti. de Ope. iudi. adi. F. i. v. ſed pone ⁊ concluſio eſt ꝙ ſic ota mirabile ꝙ tota teꝛꝛa põt ſubijci inteꝛdicto ex eo qꝛ qns nõ ſeꝛuat ↄuentionẽ iuratã ei ſi ↄuentio cõceꝛnat ↄmo duʒ pecuniariũ ⁊ pꝛiuatũ inteꝛeſſe: hodie ueꝛo ipſo iure eſt nullum inteꝛdictũ latuʒ in aliquẽ locum pꝛo pecuniario debito: de quo dgic ut betur in extraua. bonifa. que ĩcipit ꝓuide. ¶ Opp. ⁊ uidet᷑ ꝙ iſti mo nachi nõ poteꝛãt detineꝛi ut obſides. ar. in. c. nupeꝛ 2.c.contingit de ſen. ex. lo. i. metu contrarij ut arbitꝛoꝛ:dicit ꝙ iſti fueꝛũt dati uoluntate eoꝛum alias detineꝛi non poſſent. Hoſti. dicit hoc nõ ꝓce deꝛe in monachis. qꝛ nõ bnt uelle: quare dicit ꝙ de iĩpeꝛio abbatis æ pꝛo unilitate monaſteꝛij ſeu neceſſi tate manebũt in obſtagio de poſtu. c.ij.nec ob. fm eum ꝙ ſtabiliras loci uel clauſtri ſit de regula. .e. ſicut ex lris.⁊ ꝙ monachus ſine clauſtro non uiuit xvi. q.i.placuit: ⁊ ꝙ abbas ienetur reuocare uaga tem de offi. oꝛ. qᷓto ⁊. c.fi.de regu. ⁊ ꝙ bencficiati uł exñtes in ſacꝛis nõ ſunt aduocãdi a diuinis:ut in .c.fi. lxxx viij. di. ⁊ ar.ff. de arbi.nõ diſtinguem. . ſaceꝛdotio. hoc enim dicit ꝓcedeꝛe cũ aduocaretur totus ↄuẽtus ẽt ad tps uł de uno monacho in ꝑpe tuũ ſed pꝛo neceſſitate ul ꝓ unilitate me naſteꝛij hec toleꝛant᷑ ad tpᷣs de abbatis ipeꝛio:ſicut a ian manet in alicuiꝰ plati uł magnatis fuitio qð fit nõ ſine uii litate monaſteꝛij: cũ ꝑ illũ negocia monaſteꝛij ꝓmo ueant᷑:ſicut in ſili dr̃ de cle.nõ reſi.cuʒ cilectus ⁊ fa cit quod nõ. in. c. cnʒ. J. ?. A.j.de re iudi. ¶ No plura ex his dictis Noſti. pꝰ ꝙ totus guentus nõ põt ſubtrabi a monaſteꝛio pꝛo neceſſitate uel utilita te monaſterij etiã ad tẽpus. Ego diſtingueꝛc caʒ ne ceſſitatis 2 utilitatis. ar.in. c.ſi canonici de offi. oꝛ. li. Vi. ⁊.c.ex ꝑte.j.de v.ſi.⁊ in.c.ij.ð iu.pa.ubi bo. tex. ſʒ ꝓ leui cã nõ eſſet fiendũ:⁊ ſic ꝓcedit.d. Ho. 4 Secudo nõ abbatẽ nõ poſſe cocedeꝛe uni mona cho:ut in ꝑpetuũ ſtet extra clauſtrum/In otrariuʒ adduco. c. inſinnãte ne cle. uł mo.æ quod ibi no. In nocen. ubi dicit ꝙ licet abbas non poſſit ſe ad hoc obligare. argumen. c. cum ad monaſteꝛium. v. nec alicui de ſta. reguLamen poteſt concedeꝛe mona cho ut ſtet in ceꝛto loco extra monaſteꝛium in dicio .c.inſinuante. nam ut dicit abbas in. c. cum illoꝛum de ſen. ex.ubicunqʒ fueꝛit monachus dummodo ſit ſub obedientia abbatis ſempeꝛ fingitur eſſe in dau ſtro.ſed pꝛo dicto Hoſtien. adduco textum notabi lem in capitulo monachuʒ nigeſima qucſtione quar ta ubi dicitur ꝙ etiam pꝛopteꝛ neceſſitatem infirmi tatis non licet monachis relicta congregatione e ige ꝛe ſibi celulas ſolitarias extꝛa ſepta monaſterij: por dici ꝙ ſine cauſa nel ex leui non poteſt abbas boc concedeꝛe:ſed cx canſa urgenti ? ꝓbabili boc pote rit:facit quod nota idem Innocen. in capiiulo poꝛ ꝛectum de regu. ota teꝛtio abbatem poſſe cõ cedere monachum ut ſit in ſeruitio alicuius prelati uel alterius magnatis. pro hoc ego allego.c.cum paſtoꝛis.ij.queſtione.vij. vbi eſt texius.notabilis goc Obco n amui Nonnc⸗ unle (aent As tnngiuſin , iecndd Gn hriſu, nae n eCerceſoein rbbrntaM altan⸗ l cinitcimin un ananaiu ceareic ijtanblnanrn cec⸗ rntinmdcongttieenſani Padimtnciniſieithias, Gninafos and rrihiffun hibnenmanttnitn es cdu GeſKornäin eitnetdnnd wn Cetodorär daas e Doenn Noſecatcinidnergunuaß⸗ ichen detdenhans dedun ENN nihn mäiſfmrtekiis meeni⸗ ſcoſalmdppib indingt⸗ boſtbuslöhftaitiichicssh puſleni nerſö it in ieii nrinlobſletrͤtiuiſtm ſspicnſhn⸗ Uithoͤingiegs Biitliz nililti ine iſizhtth in in ignigpoſſtithiene En aificictg üſer⸗ idinzee ican 6o. , i w⸗ lopſcesno ic. utin ſigitſed l llo non poſtinr al 18 rchinfmn lſchencn lih 1ovocnnogolbe nüleſteſ n Nfe Mine fone nonni Rpikrnm obi Znan Nt ins bci uſtiiſt r Set Gmonnchus ihecaſfong Nalin t nsnan e, r Kaidtti nen kainn 1aſl.eſigr t am ſwus d ſn gerocic,siit cKlmmi d tn fcrmti tdſnmn lret, doe gindiet eelhtitctnn Ems onanga je l eo nonm oi mũ s diur u, punlne neſzſen mkur. Viscedms imd ſrſginn alam ien a mpuib /ao pftroͤhir ſr muſnji c li uoci nomnſa n xmi:ſr in l cr , ol aus/ a wot nec Ne Ai ereid. a b dcis Hofi tons ranre Gbatbi nopeſenid o eccſigeuc uc Puni cünd ine Emgeſinchent immst miins N NAN nie n NtcaMeie Ndn de ſant RSWNN Georbenc ehnd . dddeenkelin Waapenäſetnn urin nis 1ude Nitnin e t And ei occn. Aeng Maiip m ſhſtd NL cArgonnen..W. Awnſtin ne en Zmneſ ſofl ꝓbans monachũ poſſe eẽ epi cubicularinʒ ⁊ ibi gl. exaĩat an epus iuito abbate poſſit illũ hr̃e:⁊ facit h̊ ad id ꝙ ſnꝑius dixi.nã ibi deputat᷑ ad ſeruitiũ epi ſine tpis pfinitõe.? uide quod nõ Inno.in. c.cum .i. ? a. preal. ¶ Fo h̊ glo.i.principaliter oppo.uidcĩ .n.ꝙ liberi hoĩes nõ pnt obſides dari de pig.c.ij. 2.l.qui filios.C. que res pig.ob pnit in quibus pʒ ꝙ iber hõ nõ põt dari in pignus:⁊ qui recipit pu nit: ut in aut.ut nul.iudi. In prium arguit glo.nã iura uidẽtur h ꝑmittere ut in. c. ut pridem ⁊.l.cbſi des alle.ð in glo. So. gl. triplicit. prio ꝙ liber hõ nõ põt detineri ut ius ↄſtituat᷑ in eo tanq; in pignore niſi in caſu.l.ij. C. de pa. qui fili.di.ſed bene põt te neri nuda detẽtõe ut fiat qð ↄuẽit ĩteꝛ ꝑtes ⁊ ꝓ hac ſo.facit ſm Jo.an.qꝛ qnqʒ tenct᷑ res pro ea pecu nia pro qua obligata nõ fuit uit in. l.vna. C. etiam ob ciro.pecu.pig.ac.po.i2ꝛꝰ.ſo.glo.ꝙ h nairatur factum quaſi dicat ius h nõ PtETena ſo. ꝙ pecunia obligari nõ poteſt:ſed pro pacto ineunde pacis nel ↄſimili ſic:ut h̊ ⁊.c expoſita de arbi.glo. x. q.ij.h̊ ius in vbo ↄflata.iʒ primã ſolutionẽ eam tamẽ reſtringendo ꝑ hãc ultimã ut ꝓ pecunia non poſſit ita reſtringit.c.ut prideʒ.xxiij.q.Viij ⁊ uẽ ibi nelle ꝙ iuiti retineri pnt iſti dati obſides:qð tamen dicit nõ ꝓcedere in clericis:qꝛ clericus non põrt re nũciare beneficio canonis ſiquis ſuadẽte nit in. c.cõ tingit.ij. de ſen. ex.⁊ ad.c.iſtud dicit auete pape ꝓ neceſſitate eccleſie h fuit factũ ſed certe h ẽ diuia re ad iſtũ tex. æ potius colligit öriũ Inno prio po nit ſo. glo.poſtea dicit ꝙ obſides uocat eos.qui iu rãt ꝙ nõ recedent de ceno loco quouſqʒ eis fuerit ſatiſtactũ nã ſi detinerẽtur iuiti eẽnt excõicati deten toꝛes.xvij.q.iiij.ſiquis ſuadente:ẽt ſi de eoꝝ uolũ tate detinerẽtur. d. c. ↄtingit æ idem ſentit MHoſtiẽ. Jo. an.diſtiguit modũ tenẽdi.ſi eni clencus ꝓmiſit obſtagiũ in caſtꝛo uel palatio ⁊ ne dicat᷑ fractoꝛ fidði ſi ibi ſponte manet pudori ſuo ꝑcens ceſſat excõica tio.ſi vo tenet᷑ in ↄpedibus uel ĩ carcẽ iuitus ut fu gere nõ poſſit tũc ẽ locus pene Do. an. nil dicit h de ſuo ſed ſola recitatione fuit ↄtentus ſʒ ꝓfecto ar ticulus iſte nõ ẽ clarificatus ꝑ pcedẽtia Un cum ꝗritur an liber hõ poſſit dari in obſidem facio tria mẽbra. aut qᷓritur de laicis aut de mõachis aut de c icis ſecularibus prio caſu dico ꝙ ab ipatoꝛe ſuis hoſtibus.⁊ eõ pñt daꝛi ⁊ iſli obſides hoc caſu ſunt quaſi ſerui.unde nõ pnt teſtari ſine lnia principis: ut in.l.obſides. æ qð ibi nõ.ff. de teſta. Idẽ puto ðᷣ alijs pricipibus hntibus iura principis ſeu ius idi cẽdi bellũ ad h ꝙ in ſili nõ. Har. ff. de pub.iudi:iĩ .l. ifamẽ æ iſti ꝓprie dicũtur obſides neri. Aut qri tur nũquid poſſit dari ab ifeꝛioꝛibus ⁊? glo. in.l.ij. C. de pa. qui fi. di. dixit ꝙ nõ. Iʒ fateat᷑ de fcẽo nſur patũ Sꝛinʒ:⁊ idem do. Aʒo.in ſũma de teſta. Mã. in.l.obſides non eligit:ſed remittit ad iſtum textum Ego cꝛedo ꝙ non poſſunt dari ut ſint pꝛopꝛie obſi des ut ſic peꝛdant quodammodo libeꝛtatem. quia imutare ſtatuʒ hoĩs eſt ſolius pꝛincipis.ar.l.i.F. de qua.fi.de poſtu. æ foꝛte noluit Innocen. h dum di xit ꝙ h uocantur obſides qui iurant ꝙ nõ recedet ⁊c. quaſi dicat iſtos non eſſe pꝛopꝛie obſides: aut ¶ Be iureiuran: dant᷑ ut nõ recedãt de loco donec fiat qð iter ꝑtes ↄuenit ita ꝙ a iter nõ alterat᷑ iſtoꝝ ſtatus ⁊ põt pꝛo babiliter dubitari.æ credo ꝙ ſi nõ iĩteruenit iuram tum nõ poſſint ſalti iter priuatos de iure dari quia u quedã ſpẽs ſeruitutis.nam uideo ꝙ obligat ad factum pciſe nõ ↄpelli᷑. cum uideat᷑ quedã ſpẽs ſer nitutis. ut le.? nõ.in.l.ſtipulationes nõ diuiduntur .ff. de. V. ob.l.ſiquis ab alio.ff. de re. iudi. facit etiã qð nõ.in.l.cũ tale.ff. de condi.⁊ demõ.ſed ſuccedit obligatio ad itereſſe:ut in iuribus pᷣal.nõ.igu for tius dicẽdũ in caſu nzo:ut nõ ualeat hec obligatio quatenꝰ teneat᷑ ſtare ⁊? non recedere de certo loco. Item b uẽ quidã carcer priuatus quem iura miro modo deteſtantur:ut.l.i.C.de priua.car.⁊ ad iura que uidẽtur aliud uelle ẽ dicẽdum ꝙ narrant faciũ 2 nõ ponũt ius ſaltem inter priuatas perſonas:ſed ſi interuenit iuramentum puto quod is qui in rauit poteſt compelli ad obſeruanonem ipſius ut ſtet in loco donec fiat quod conuenit nen, tamen alꝛ debet detineri inuitus ⁊ ſic intelligerem il i tex. non enim crederem ua ere iuramentum: ut poſſit inuitus detineri:quia eſſet contra bonog mores o c.nõ eſt obligatorium de re. iu. i. vi. ¶ Vemio ad ſecundum mẽbrum uʒ quid de monachis.æ puto ꝙ tam in eis ꝙᷓ; in clericis ſecularibus q; ſolus pa pa poſſit eos dare obſides:ut ꝓpric ſornatur nam obſidum:de quo ſupra dixi.arg.in.c.cuncta per mundum ⁊ ca pitu.per pꝛincipalem. ix.queſtione. iij.? ſic pꝛocedit glo.in.d.c.ut pridem ¶ Aut dan tur non ut proprie ſint obſides:ſed ut ſient in cer to loco ⁊c̃.ut ſupra ⁊ puto ꝙ abbas poterit mona chum ſuum deputare pro neceſſitate nel nuuliiate monaſterij etiam inuitum:quia monachus non po teſt abbati reſiſteꝛe cum uoluntas ſua dependeat a uoluntate abbatis:ut in iuribus prealle. ex qna ratione puto ꝙ eum detinentes etiam innitum dũ modo de uoluntate abbatis non ſint excõicati: ar. .c.ut fame de ſen.ex.ſed inuito abbate non pore rit retineri: tum quia habet beneficium cane ms ſiquis ſuadente:⁊ facit capitu.nuper.j.cc ſien . ex. tum quia eſſet quedam ſpecies ſeꝛuitutis teneꝛe bo minem iuitum:ut S dixi in laicis. Si autem inteꝛue nit iuramentũ ſeꝛua quod ſupra dixi in laicis: idẽ ꝑ omnia dico in cleꝛicis ſecularibus:niſi qꝛ poteꝛũt E epos deputari ſicut mõachi cũ ſint ita aſtricti nec poteꝛũt iuiti teneꝛi:lʒ a pꝛicipio ↄſenſeꝛit ſine excõis pena.ar.pal.c. ↄtingit nec cps in h̊ põt diſpenſare. ar. c.ſi diigenti de fo.oↄpe. roHer. in eo ꝙ; mãdat uxoꝛẽ ↄpelli ad obſeꝛuantiã fideiuſſionis:nã mulieꝛ iuuat᷑ beneficio nelleiani: ut nõ encaiur obli gans ſe pꝛo alienis debitis.fl. ?. C. ad uel eia. p to. nõ.in.c.ſi diligenti de fo.compe. ¶ Solu. glo. pe. dat tres ſo.pꝛima ꝙ mulieꝛ audiet᷑ ſi excipit de ſuo bnficio.hec diuinat. Secũda ꝙ foꝛte h̊ mulieꝛ renũ ciauit huic beneficio.hec etiã diuinat: æ an ? en ua leat renũciatio dixi plene in dicto.c.ſi diligenti. Teꝛtia ſo.ꝙ h̊ͥ obligat᷑ uigoꝛe iuramenti.ar.c.cum otingat de fo.compe.⁊ hec mibi plʒ ⁊ eſt ualde nõ. 7 notabis ſempeꝛ in hoc hunc tex.iuncta hac glo. quod malieꝛ obligatur ex fideiufſione: ſi iurauit æ plus dicit Maꝛ.i.l.ſiquis ꝓ eo.ff. ðᷣ fideiuſ.quod contractus fideiuſſionis firmatur iuramẽto qð bn nõ. nã mulieꝛ principałr iuuatur i fauoꝛẽ ſui merito vctus i Srium firmatur iuramento. ar.i.c.ij. ð pac. li. vj. an aũt poſſet petere ꝛelaxationẽ ul abſolunõcʒ iuramenti. vide qð dicã in.d.c.cũ contingat.¶ ¶l timo opp. vꝛ. n. ꝙ ex alio capite hec mulieꝛ æ mari tus non poterat cõueniri:qꝛ non potuerũt ꝓmitẽ factũ alienũ inſti.ð inuri.ſti..ſiqnis alij.ſoluit gl. fi.ꝙ iſti ſolũ ↄpellent ad dandũ oꝑã ut cõuẽnio ob ſeruet᷑ ꝛc̃. dueꝛte qꝛ glo. vr ſentire iſtos fuiſſe ſideiuſſoꝛes obligatõis facti uʒ ut conuẽtio de ob ſidibꝰ = alijs obſeruet᷑.quo cãu cũ ꝓmittãt facium alienũ tenenĩ ſolum pᷣſtare oꝑam quã pnit ⁊æ nõ ali ud. ⁊? ᷣm hũc itelleciũ collige unum ſingulare:ꝙ licʒ alias ꝓmittens factum alienũ ad nihilũ obliget niſi ſpecifice ꝓmiſerit ſe curaturũ et facturum:ut in. d. .F. ſiquis a iuʒ:tñ ſi ſimptꝛ ꝓmiſit factum alienum cum iuramento obligatur ad oꝑam pᷣſtandã:ſic ſi ſe ſpecifice obligaſſet:ut ſic naleat iuramentum eo mõ quo ualere põt. ar. in. c. ad noſtrã.j.e.⁊.l.cũ pꝛ F. filius mat:ꝛeʒ. ff. de lega.ij.ad hoc facit tex.cum glo. in. c. ex l teris.ij.ð ſpon. Si at uis itelligẽ tex: ꝙ iſti obligauerunt ſe ut fideiuſſoꝛes debiti princi palis:tunc ceſſat motiuũ gl.⁊ tunc poterũt ↄueniri iux ea que hntur in auẽ.de fideiuſ.in prin.⁊ ut nõ. in. c. ij. de fideiuſſo. Mico.abb. L Bezelam. Caſus. MDeriurus eſt ab ecclia remo nendus:qui non neceſſitate ſed uolunta te nenit S licitum iuramentum. b. d. Drima pꝑſ po nir imetrãtis queꝛelã. o dat indices:ibi quoniam M p“ ꝙ nõ adimplés iuramentũ ex neceſſita te non incidit ĩ ꝑiuriũ deus.n.a ſi icit anin j.xi.q .v. ſiqd ineniſti. uide dc hoc qð dicetur.j. e. breui. HMiö fo ꝙ ꝑiuriũ ẽ ꝛemotiõe beneficij dignum: 2 colligit᷑ ̊ ireligẽdo ꝙ iſte chicus bẽbat hac eccle ſiã in titulũ ſʒ ſi bẽbat ad pẽſionẽ ꝛeſpeciu fruciuuʒ ⁊ erat uicarius tpalis:tũc iſtud ñ colligi: ſʒ prin ũ dictũ eſt uerũ:imo plus dico ꝙ ꝓpter ꝑiuriuʒ põt quis deponi ab ordine ⁊ bñficio:ut ꝓaat᷑ in.c.enʒ nõ ab hõie de iudi.facit.c.ſiqs epᷣs.l.di.? ĩ deteſia tionẽ huiꝰ cris.uide bonũ tex.in.c.fi.xxij.q.i.⁊ ibi glo.tractat cui ſit maioꝛ pria iponenda bhomicice adulteꝛo uel ꝑiuro ibi uideas. ¶ Oppo. nidetur ciʒ ꝙ iſte clericus nõ fuit obligatus ex ilo iuramẽ to ꝙ ſine auctoritate epᷣi nõ pomit eccliã cõſtitueꝛe cenſualẽ:ut in.c. ꝓhibemꝰ ⁊.c.pᷣteꝛea.⁊.c.ſignifica uit de cẽſi. nec ligat inramentũ õ ius publicũ pꝛeſti tũ de foꝛo cõpe.c.ſi diligẽti.ſol.c.iſtud põt intelligi dupliciteꝛ:ut ſentit glo.fi.⁊ doct.prio ꝙ eccłia iſta erat ãnexa pᷣbende illius canonici ad ſuſtentationeʒ illius inxta ea que hñtur ĩ. c.extirpãde.S. qꝛ vo et c.expoſuiſti de pᷣben.fo põt ĩtelligi ꝙ iſte clicꝰeꝛat uicariꝰ ipalis ⁊ ↄductoꝛ fructuũ illiꝰ ecclie ⁊ pᷣſtitit inramentuʒz ð ſoluendo:ut pʒ ĩ lꝛa ⁊ qlibʒ ĩtellect ẽ bonꝰ.pᷣ nꝰ tũ melior cũ lĩ̃a dicat ꝙ debebat ſolue re nomĩe eccle ¶ Op. vr.enim ꝙ ſola ceſſatio biẽ CSe iureinran nij ſufficiebat ad pꝛiuãduʒ iſtum cleꝛicum ſine delic to piurij: ut in.c.potuit ⁊.c.pꝛopteꝛ. j.de loca. So. glo. pꝛia fatet Zꝛium. tu dic hoc ꝓcedeꝛe fm illu ĩtel lectũ hnteʒ ꝙ iſte eꝛat conductoꝛ ⁊ uicarius tpalis. ſʒ itelligendo ꝙ eꝛat rectõ uł uicarius ꝑpetuus ſola ceſſatio ſolutiõis cẽſus ſeu pẽſionis nõ ſuffiẽ ad pꝛi uationẽé. ad H. c. oſtitutus ⁊ quod ibi nõ.de ꝛeli. do. ideo foꝛte põdeꝛat᷑ hͥ ꝑiuriuʒ:⁊ hũc ĩtellectũ puto ue rioꝛeʒ. naʒ m primũ nõ opoꝛtebat adire papam cũ ipſo iure cecidiſſet a locatione: ut in dictis iuribus. Item iſte potuiſſet iſtuʒ remoue:e a nicario tem poꝛali ad libitũ: ut in.c.ad hec de offi.uica.⁊ ſic fru ſtra reſpectu remotionis ab ecclłia fᷣm pꝛimũ intelle ctum pondeꝛaret᷑ ꝑiuriuʒ. Blo. ij. queꝛit qre piuri nõ me:ent᷑ ecclias regeꝛe. rndet qꝛ ſunt ifames ⁊? iſa mibꝰ poꝛte dignitatis ⁊c. Ex hac glo.⁊ ex gl.c.pꝑue nit.j.de fideiuſ.quidã tenueꝛũi ꝙ peꝛinri indiſtincte ſunt infames fᷣm canones:ſed ceꝛtc h̊ non dicit glo. imo re ata ad tex.nõ poſſer melius diceꝛe. cũ ciʒ iſte cleꝛicus ueneꝛit ꝓmiſſioneʒ iuratam fuit ſiarim in famis non ſolum infamia canonica:ſed etiam ciuili: nec reſpectu iuris canonici tm: ſʒ etiã de iure ciuili: ut in.l.ſiquis maioꝛ.C.de traſac.fᷣm cõem itelleciũ: qui ibi tradit᷑: de qꝰ dixi ſatis plene in.c.teſſimomũ 5 de teſti.dic ut ibi. Sʒ ego queꝛo ultra gl. nũquid infamia pꝛiuer quem ipᷣo facto titulo ſui beneficij 2 alijs dignitanbus ſeu honoꝛibꝰ. Ego ſemꝑ de hoc dubitaui.do. Car.vꝛ tacite h̊ ſentire ꝙ nõ.dicit eiʒ h caſuʒ ꝙ ꝑiuriũ non pꝛiuat ipᷣo facio quem benefi cio ſuo:licʒ collatio facta peꝛiuro non teneat:ut nõ. fre.conſi.xlviij.adducit ipe nõ.peꝛ Drud⸗ im e autd nr̃is. de ↄceſ.pᷣben.ſed cene Inno. ibi nil ſpecifice dicit de peꝛuro: ſʒ apeꝛte hoc ſentit iudicio meo in .c.inteꝛ dilectos de exceſ. pla. poſt pꝛin. ubi dicit ꝙᷓ petẽti beneficium ſuum nõ põt opponi exceptio peꝛ iurij ut adulteꝛij uel alteꝛius cꝛs qðᷣ nõ ĩiducit pꝛiua tioneʒ ipo facto:nõ m loqui de quolʒ ꝑinrio.nam poſſet iteligi de ꝑiurio qð non ifamat infamia cinili ur ſi uent ↄ iuramentũ aſſeꝛtoꝛinʒ: inxta ea que nõ. Acchi.in.c.auctoꝛitateʒ.xv.q.vi.⁊ dixi in.d.c.teſti moniũ:in ꝗquicqᷣd ſentiat nihil adducit ad p̊ pꝛoben dum. ¶ Beg in Zꝛiuʒ ego adduco tex. nõ. in...ij. . miles.ff. de his qui nõ.infa. ubi aꝑte vꝛ inueꝛe ꝙ i famia pꝛiuat ipo facto quem militia ⁊ glo.ſing. dicit ibi ꝙ pari ratione pꝛiuat quem militia celeſti ⁊ alijs dignitatibus æ honoꝛibus. idem uiderur glo. uelle in.l. fruſtra.E. de re mili.li.xij. ad idem..infamia . C. de decurio.li.x.ubi dicit litteꝛa ꝙ infamia que ſitum adducit honoꝛem:⁊ ſic ſloquitur peꝛ ueꝛha pꝛe ſentis tempoꝛis: ex quo nidetur ꝙ ipſo iure pꝛiuat honoꝛibus queſitis iuxta theoꝛicam glo. in regula in penis de re.iu.li.vi.⁊ eoꝝ que dixiin.c.ſi diligẽ ti de fo. compe.⁊= ſatis hoc puto pꝛocedeꝛe in digni tatibus æ honoꝛibus circa titulos beneſiciales: ſed in illis dubito quia non repeꝛio tex. ̊ dicentem im mo uideo ꝙ quantuncunqʒ quis ſit cꝛiminoſus nõ peꝛdit ipſo facto beneficium acquiſitum peꝛ pꝛius etiam ſi eſſet homicida:ut pꝛobatur in.c.cleꝛicus ne cleꝛi.uel mo.⁊ in.c.ex litteꝛis de exceſ. prelatoꝛum: et tamen homicida eſt deteſtabilioꝛ canonibus. iiöunmk untarrinſo,, un iletlimrnsn un dinnsdud oonino warrnchtin Ppfonbonn irinfenocgriti nndcice din⸗ ACnciuß- orſecntiidifmiihu Grdinoucainn dahrtaran fENdrkrdondiAd darche⸗ ooc Necnoteninrnd ſune Wdecieporccolaardiger Geſcdued AUninirmrirlem foroteri edfiperundbonmn n⸗ ſceſnot poloinſ n ne Pafſonmnſtiimmmnfnmn aulacſrſulft ttiminnn⸗ unst ſmnsii urntip tinemn vcelgnrstſhitgttinei oniſcoeihfefniſoſinrin ogt nigepoh go ieg liutetiinanenue lie ncleni Pisaialgcre⸗ G i⸗ er endectitenn to:e nide gnoc Gnirſah o aprlte cevo ſnn ans im biſco n n ſtroefej biohteg 4 H ba Jor Hyog n leßſſi. lußeſuß . chlunu muc bont NNn Rnr;,negi aho ani m nuun intw nt lu jclmuin riw nmmni t ni Maliurixiiſ m Mnncan iis ce M pben illar Amo linl umte⸗ Ane enad: chetehve ſant indto ned Aun dlenos deeud Pa potdin rdr Mindereſaun nunrdr Ndnede mi düren d dninsis d ddndrn ü MWa trhe eurd deimarfmin õäl ntucie, NN Ntne nonuinm Nidſanar ihlalenta un An zzed dindddt mles ſ cr do n Mine i ſmn ur nſun unnmi hoymmun uunarn nianbis orbis Genin 1 alinC ſe miili ecuno.1.1.Udi Cict irigt laver bonoren ithhin ſe is: er auonan, 1 iunatpeonen 01.N 1end E.n. irregularis adeo ut dubitet an papa poſſit cuʒ eo diſpenſare ut nõ.in.c.ſicut dignũ de bomi.ſaltẽ negari non põt quin difficillime diſpenſaret ꝑ.c.mi 202. 1. di. ubi tex. nõ facit ut diſpenſari non poſſit Iʒ quidã illum referant ad difficultatem diſpenſãdi fac pꝛo dicto principali qð nõ. Inn. in. c. cum nꝛis pre alle. æ iſte tex. in. V. remouẽtes:lʒ poſſit ꝛeſpõderi ꝙ debeat referri ad remotionẽ facti. tamẽ ſatis eſt ꝙ nõ dr̃ ꝙ ipſo iure.unde nõ debemus iponere bac penã ſpũalẽ exquo de iure cãonico expſſe nõ caueẽ ut in ſili dicit glo.in.c.fi.de iu.pa.ſateoꝛ m ꝙ colla tio facta ĩfami eſt ipſo iure nulla. ut in regula ifami bus de re.iur.li.Vi.? in.lij.C. de dig.li.xij.facit ꝙ nõ. in. c. iteꝛ dilectos palle. æ uide quod ibi nõ.? ad primũ dictũ facit glo.iij. in fi.que dicit x meꝛito iſte debuit priuari cũ eẽt ifamis.⁊ ſic nõ. V. priuari C Oopo. ulterius ? uidetur ꝙ iſte priuari non de buit rõe ꝑiurij.qꝛ hᷣ ciuilit᷑ agebat᷑ de pẽſiõc.æſic ẽt ꝓbato cꝛĩe pᷣuari n debuit ut ĩ.c.ij. de or. cog. ?.c. ſuꝑ bis de accu. ⁊æ ꝙ agebat᷑ h̊ ciuiluer ꝓbat Lan. H Uin. per. v. querelam poſiiũ in prin. c.⁊ nõ bñn h H. qꝛ iſtud Ybum querela ex ꝓpuo ſignificatc c0 uenit cẽ ciuiliter ? nõ crialiter itentate: æ uide de b* uerbo qð nõ. gl.i. in. c. queꝛelã S de ꝓcu. in.l.ij. C. qũo ⁊ ñ in. So. glo.fi.ponit duos itellecius vt. S. dixi.primus ꝙ iſte erat uicarius tpᷣalis ⁊ cõducior fructuũ.⁊ ſᷣm hunc itellectum ceſlat Srium.qꝛ non principaliter rõne ꝑiurij.ſed ob defeciũ Me nis nõ ſolute.j.biẽnium.iſte fuit remotus ecudut itellectus ꝙ hẽat bnficiũ ĩ titulũ ⁊ tũc ad Sõria rndʒ ꝙ per modũ denũtiatõis fuit h querela ꝓlata. ? ad H̃ agebat᷑ ut eccłia priuaꝛet᷑ ⁊ qꝙᷓ; doc. cõir tranſcãt cũ h̊ itellectu mihi tñ nõ ſatiſfacit qꝛ denuntiationis nia nõ admitui᷑ monitione trina nõ pcedente ut ĩ.c. nonit de iudi.melius in.c.cum dilectus ð accu. Itẽ denuntiatio tendit principaliter in finem boni publi ci: ut aia fratris coꝛigat᷑ ut in. d. c. ſuper bis ⁊ nõ.ĩ d.c.nonit. hᷣ autem iſte canonicus fundabat ſe ſuꝑ iure prinato ut pʒ in pꝛin. ⁊?. vV. queꝛela ⁊ ex fine ubi mãdat papa huic canonico eccliã reſtii qua ꝓpteꝛ dico ꝙ iſie canonicus agebat ↄ iſtum cleꝛicũ euʒ de feꝛẽdo de cꝛĩe ꝑiurij ciuiliteꝛ:nõ ut depe neꝛet ab oꝛ dine:ſed ut ab adminiſtranõe ecclie tanqꝙᷓ indignus remoue:ꝛet᷑ qꝗð fieꝛi põt:ut eſt bo.tex.in.c.ꝑ tuas.i.ĩ fi. de ſimo.⁊ h pꝛo ſuo inteꝛeſſe.tmũ quia nõ ſoluebat penſionem ſibi:ut iuramento firmaueꝛat:tnʒ qꝛ cum ecclia eſſet ſua uł ſibi ſubiecta inteꝛeꝛat ſua ne iſte ꝑ iurus ⁊ iſamis illã detineꝛet ⁊ ſuꝑ h impetrauit iudi ces delegatos a papa ⁊ ob h in fi.papa mãdat huicx canonico eccłiaʒ reſtitui:ſi conſtiteꝛit ita eſſe ut nax rabat.uide pꝛo h̊ glo. in.c.ex parte de teſti.in glo. .i. in fi.? ibi peꝛ doctol Ex bis tene nnũ menti fᷣm hũc intellectũ ꝙ is cui eccłia eſt ſubiecta uł alit iteꝛ eſt:põt ageꝛe ↄ rectoꝛẽ ciuiłꝛ de cꝛie: ut remoueaĩ a bnficio: ⁊ nide quod dixi ſuꝑ ſyica de indi. ¶ ¶i timo glo.expeditis queꝛo.ſupꝛa uidimus ꝙ rõne ꝑ iurij põt quis pꝛiuari bnſicio ſuo. ũc qro nũ quid idẽ ſit rõe fidei niolate.archi.in.c.iuramẽti.xx ij. q. V. refen beꝛ. Jo. ?æ Hoſti. teneꝛe ꝙ ſic in. c.q̃re n. j. ne pla. vi. ſu. ſed ipe finalꝛ tenet Sꝛium dicẽs ¶ Be iureinran: ꝙ; ̊ oĩa iſta poſſint dici iuramèta:tamen ciꝛ grani⸗ peccat ueniẽs iurametum quã fidei ĩterpoſitionẽ nõ dʒ iſte ſecũdus ita ſtricte puniri ſicut primuſ:ar. c.nõ afferamus. xxiiij. q. i. Exquo infert ꝙ nõ debʒ priuaꝛi beneſicio.ſicur ꝑiurus:⁊ idem uidetur uelle idem archi.in.c.i.de ſepul.li.Vi.facit qð in ſili nõ. gl. in. c. pe. j.e.? hanc opi.ur̃ h̊ ſunpł ſeq do.An. ſed tu aduerte latius nã gaſ.de cal.in.c.ij.de ſpon. prio recitat rotã tenẽ illã opi. Archi.poſtmodũ nẽ ab illa declinare dicẽs ꝙ oĩa iſia ſunt iuramẽta ut primo dixit Archi. do. Car. in. d. c. ij. æ in. c. ad au res ꝙ me.cã.ſequit᷑ prim opi.qꝛ exquo hec pena priuatõis nõ reꝑit᷑ ĩflicta ↄ uiolatoꝛem fidei nõ dʒ ad eum extendi ⁊ uẽ ibi uelle dar̃ rlam in cognoſcẽ do iuramẽtum a fidei iterpoſiiõe dicens nunqꝙ;ᷓ eſſe iuramentnm niſi exprimatur nerbum iuro. In no.uero circa hoc ultimum alꝛ dixit in.d.c.ad au ꝛes dicit enim iuramentum eſſe quando fit ſuper li bꝛo uel reliquijs uel alia re ſacra.? ꝑ h uitimum ur itellexiſſe de libꝛo euangelioꝛum ſeu miſſali:qꝛ alij li bꝛi non bndicuntur.fidei autem inteꝛpoſitione dicit eſſe qñ ꝓmiſſio ẽ facta per deum uel fidem ſuam qꝗᷓ Vba ex toto mihi nõ placent nec aliquo iure ꝓbani primo enim dictum Inno. ꝓcedit dum tacite ſenſit iuramentum non eſſe ſi non pᷣſtatur ſuper aliqua re ſacra.̊ enim expꝛeſſe eſt õ.c.⁊ ſi xpᷣs.j.eo.ti.⁊ ple ne dixi ſuper eo ſuper ſeica imo quod plus eſt iura mentum dr lʒ pſteruꝛ per cꝛeaturam.licet ſic iurari non debeat: ut in.d.c.⁊.ſi xpus.⁊.xxij.q.i. moues Theoꝛica ueꝛo do. Car.eſt aperte contra.c. ego M. in fi. ſupꝛa e. ubi non exprimitur uerbum iuꝛo 2z tñ eſt iuramentum.ad idem.c.⁊ ſi x-ps ubi ponun tur multe foꝛme iurandi abſqʒ uerbum iuro.⁊ nide bonam gl. xxij.q.i.in ſumma:⁊ per hoc etiam dico dicta illoꝛum qui uolunt indiſtincte facere difſerenti am inter iuramentum ⁊ fidei preſtationem non pꝛo cedeꝛe.nam ſic dicendo: ſic deus me adiuuet eſt iuramentum:ut.d. c. ego. M. uel teſtis eſt mihi de us ⁊c̃.ut.d.c.⁊ ſi xps multo foꝛtius debet dici inꝛa mentum.ſi dico ꝓmitto peꝛ fidem meam uel peꝛ de um. pꝛo hoc facit diffinitio iuramẽti quam poſui S ſuꝑ ica.nam boc caſu adhibet ipſe deus ſeu eins fides ad confirmationem ſimplicis aſſertiõis nõ.n. dẽnt eſſe euangelia in maioꝛi reuerentia ꝙᷓ ipſe de⸗ ſeu ipſius fides imo per euãgelium iurat ꝑ reſpectũ ad ipſum deum. quãobꝛem puto ꝙ omnis fidei pꝛe ſtatio eſt iuramentum:ſed non econtra. vñ fidei pꝛe ſtatio ꝓpꝛie eſt quãdo quis inteꝛponit fidem ſuam: ut quia:dicit pꝛomitto peꝛ fidem meam uel peꝛ deũ. Juramentũ vo gene:ꝛaliteꝛ eſt quãdo ſimplici aſſeꝛ tioni inteꝛponitur uincnlum religionis:⁊ ſic poſſunt intelligi multa iura que ponunt iſta ut diueꝛſa: ut in c.peꝛuenit de fideiuſ.⁊.c.queꝛelam ne pꝛela.vi.ſu. 2. c. ij. de ſpon. ⁊ hoc infeꝛo ad dubium pꝛincipale. nunquid uiolatoꝛ fidei ueniat pꝛiuandus benefi cio:⁊ puto ꝙ ſic quia peꝛiurium committit:ut ſupꝛa pꝛobatum eſt:æ iura uolunt quod pꝛo peꝛiurio quis pꝛiuerur:ut h æ dẽo.c.cum non ab homine: nec eſt ueꝛum fundamentum tenentium contrariam ſentẽti am.ſ. ꝙ minꝰ peccat uiolatoꝛ ſidei: quia dico poſſe tõeingeꝛe ꝙ; magis peccaꝛet qm piuriuʒ tanto gꝛa nuius ẽ q;to ſanctieſt id ſuꝑ quo iurat᷑:ut ĩ.d.c.mo uet ? nota. Inn. in. d.c.? ſi xps:ſed poſſet ↄtinger ꝙ iuramentũ eſſet pᷣſtitũ ꝑ aliquã creaturã qꝰ caſu nõ ẽ dubiũ fidẽ intpoſuã eſſe magis ſanctã. Itẽ iu ra non ponderãt ꝙᷓtitatẽ delicti cũ qñqʒ minꝰ qñʒ plus delinquat᷑ ut & dixi. ſed ſimptr attẽdit᷑ piuriuʒ qð eſt gꝛauiſſimũ peccatũ maxime in clerico. vx eim nõ obſernãs deũ coteneꝛe ⁊ iõ glo.nõ.dixit in.c. ij. ge ſoon. fidei pꝛeſtationẽ æ iuramentũ equipolleꝛe. Idẽ nolait glo.i.c. fi.ne pᷣla. vi. ſu. ? i. c. Oſuitum s de tranſac.qʒ collectariꝰ alið ibi ſenſerit dicẽs ꝙ ui olatoꝛ fidei nõ ẽ ĩfamis:ſ cut uiolatõ iuramenti qð puto fa ſuʒ ꝑ pdicta.facit.c.tua.j.eo.ubi ſecunduʒ cõ; lectuꝛã pbat᷑ ꝓ ꝑiurio clericꝰ uitari n põt quo ad uulgi opinionẽ: licet in Vitate non ſit peꝛiu rus qꝛ iuramẽtũ nõ erat licitum:iponi pena priua tionis bñficij.eꝛgo foꝛtius hec pena iponẽda ubi violau t fidem legitime pᷣſtitam Caſus. Si pñtat iurat Ba nos. pntanti de antiq cenſu , augedo ⁊ poſtea ↄtrariũ iurat inſtituenti Valer fʒ ⁊? non primũ tñ ab eccleſia ꝛemouet᷑.Coõis ginuiſio. fa ibi tue igiM. p ꝛectoꝛc eccelie ñ peſ ſe ſe obligare ad ſoluendũ cenſum nel ad augendũ ſolitum de ꝛedditibus ecclle ẽt ĩ nita ſua qð vr̃ cla rius ꝓbari.j.de cẽſi.ptea ĩ fi.nã H̊ poſſet eẽ ecclie dãnoſũ ĩ futuꝝ.ar.c. pꝑuenit de arb. ⁊æ nõ. ꝙ etiã pa nono ſponte ſolueꝛe nõie cenſus non põt. Mõ to caſum nõ.ꝙ cõſtituens ſe inteꝛ iuramenta õria tan ꝙ; piurus eſt ꝑpetuo ab omni officio ꝛemonendus Et nõ bñ ex hoc ⁊ ex fi.l̃e ꝙ ꝛõc ꝑiurij ẽt cõmiſſi reſpectu certi bnficij p̃uatur qs nõ ſolũ ipſo bencefi cio:ſed ẽt oĩbus alijs ⁊ ihabilitat pꝑpeino ad bencfi cium ſuſcipiendũ.Et nõ bñ h ꝓcedeꝛe ct ſi ſit tale piurium qð infamiã non irroget.nam piuriũ ð̊ qꝰ bic nõ irrogabat infamiã. qꝛ non eſt ꝓprie periu rium:ut dicam ſtatim cuʒ glo.æ ꝓ hoc facit.c.cum nõ ab hõie de iudi. ubi ſimpłr ꝓ ꝑpiurio ſtatui pẽa depoſitiõis. ¶ Bopo.7 Vr ꝙ iſte clericus nõ com miſerit ꝑiuriũ cũ ꝓprie ꝑiurium ſit trãſgꝛeſſio liciti iuramenti:ubi aũt quis trãſgꝛedi iuramctũ illicituʒ nõ icidit ĩ ꝑiuriũ imo meꝛeĩ traſgꝛediendo:lʒ pecca uerit in iurando ut ꝓbat᷑.xxij.q.iiij.ꝑ to.⁊ i.c.q to J.eo.qð aũt primũ iuramẽtũ fuerit illicitum pʒ ex nõ.in pria glo.⁊.ij.ſolutio glo.ij.mem cõtrarij ex ponit.v. ꝓ ꝑiurio.i.pꝛo temeꝛario iuramento ⁊ nõ illã expoſitionẽ. ¶ Sed tunc fortit oppo. ultra ali os pꝛo temerario iuramẽto nõ debʒ qs priuari be neflcio ĩmo ꝙ plus eſt nõ ihabilitatur ad pꝛometio nem:ut in.c.ſicut.j.e.nõ.glo.i.c.floꝛentinũ.lxxxv. di. .xxij.q.iiij. diffinicio æ ſpecifice vẽ ꝓbari quo ad caſũ noſtꝝ in.c.ſignificauit ⁊.c.grauis.j.ð cenſi bus in quibꝰ clericus pᷣſtat temeꝛe tale iuramentum de ſoluẽdo cenſuʒ pntatori fuit abſolutus a tali iu ramto ĩpoſita pnia ꝓ temeritate iurãdi ¶ So. qda ſeſerũt ꝙꝙ ꝛce ſimõie iſte clericꝰfuerit puat.ar.c.cũ clerici ð de pac. qðᷣ nihil eſt: eum la bic ſe fundet ſapeꝛ ꝑiurio. Alij dixerũt ꝙ primum iuramentum ¶ He lureluran: poteꝛat eſſe licitum relpectu clerici iurãtis. naluiſſer enim ſupeꝛioꝛis poſtmoduʒ inteꝛueniente conſenſu ideo nõ debuit ꝓpꝛia auctoritate contrauenire inrã do Saũ.h et nõ plʒ.tũ qꝛ nunqᷓ; naluit tale iuramè tuʒ t quo ad ſe ꝑ d.c.ſignificauit ⁊. c. grauis cum ſi.tũ qꝛ nõ iurauit ↄꝛium ſponte:ſed ex pꝛecepto ſu peꝛioꝛis:ut pʒ in tex⸗ Ideo ego ſoluo aliteꝛ 2 ſic. qnʒ quis ꝓmittit ulł iurat ſolueꝛe ul augeꝛe cẽſuʒ: ut pietur ad eccliam ita ꝙ ꝓmittit tpale ꝓ ſpũali cõ ſequẽdo:⁊ tunc rone ſinonie pꝛiuatur beneficio: ita loquitur.c.cum cleꝛici de pac.¶ Quãdoqʒ nen p milit ſeu iurauit ſolueꝛc ex pacto: ſed ſimpliciter iia ꝙ ceſſat ſinonia:⁊ tũc aut pᷣſtitit ſoluʒ unũ iuramẽ tuʒ ⁊ nõ debet pꝛiuari licet ↄueniat: quia nõ peccat in otraueniédo:ſed pꝛius peccauit temeꝛe iurando. Aur poſtea iurauit ↄꝛiuʒ ⁊ ſic ſcienteꝛ conſtimit ſe inteꝛ duo iuramenta ↄtraꝛia ? haher locum pena huius. c. ut iſte pꝛiuet᷑ tanq; ꝑiurus: licet in neritate nõ ſit ꝑiurus: ⁊ hꝰ ideo qꝛ euo ad ſe ⁊? quo ad uul gi opi. nõ põt euade:e ꝑinꝛiũ ⁊ hoc ſenſu pic Inn. qui dixit ꝙ iſte eꝛat ꝑplexus inteꝛ duo iuramenias 2 traria:ut ſi unũ ſeꝛuabat alteꝛuʒ ſeꝛuare nõ poteꝛat Sentiit ẽt Jo. an. Qũ exponit tex. ꝙ iſte nõ poteꝛat nitare pꝑiuriũ ſʒ fatuã opinionẽ quoꝛũdaʒ uł ꝓpteꝛ ſuã enoneã ↄſcientiam. Et ex his hẽs caſum ſig.in quo quis pꝛiuat᷑ beneficijs ꝑꝑ iurameniuʒ temeꝛari um:⁊ puto ꝙ tale ꝑiuriũ non ſit ſufficiens ad depo ſitionem ab oꝛdine iuxta nõ.in.d.c.cum non ab bo mine cum debeat intelligi de ſtricto piurio:æ babes nunc ultra alios detectum ueꝝ intellectum. c. huius. C Zo pꝛincipaliteꝛ glo. tãgit incidẽteꝛ 7 iuclute cua liteꝛ peccet traſgredies licitum iuramentũ ul' temeꝛe iurãs ⁊ capiẽdo menteʒ facit tres caus. WMꝛm?* cũ quis iurat licituʒ ⁊ ſcienteꝛ trãſgredit᷑ ⁊ talis pec cat moꝛtaliteꝛ: ut S.e.queꝛelam:⁊ uide bonuʒ tex.in c. ille qui. xxij. q. V¶ ſus cũ quis iurat falſum cꝛe des illud foꝛe ueꝛum:? iſte nulũ peccatm incurrit: ut in. c. hoĩes.xxij.q.ij. Jo.an.poſt Tan.diẽ hꝰ ne rum ſi adhibuit oẽm diligẽtiam alias ẽ ueniale ulłſi fuit in culpa moꝛtale ¶ teꝛtiꝰ cqaus qn quis iurauit illicirum: quo cãn aut iurauit ex delibeꝛatiõe ? ꝓpo C 4 nt ſito ⁊ peccauit moꝛtalꝛ in iurãdo.j.e.ſicut. iocoſa leuitate uel in cautc ⁊ eſt ueniale. xxv.di. F. alias ea demũ. Ael põt intelligi glo. nt ponat in h ultimo duos cãus.¶ Mꝛmus quando ſcienreꝛ iu rauit i licituʒ ⁊ peccat moꝝalꝛ ¶ Scds qn iuranit indiſcꝛete:ut qꝛ inanuʒ aſſumpſit iuramentuʒ iocoſe nł leuitate quadaʒ: æ hoc cãu peccat uenialit: ? facit ꝓ hoc...alias ea demũ in fi.⁊ ibi glo. Sed aduer te latius poſt beatum tho.æ archi. in. c. hemus.xxij. q.i. Aut.n.quis tranſgꝛcdit᷑ iuramentũ licimm ſci enteꝛ ⁊ peccat moꝛtaliteꝛ et ſi iocoſe uel ideliberate iurauerit.qꝛ ꝑiurium reſpicit dei contemptum.cni quidẽ ↄtẽptus nõ nitat:lʒ iocoſe quis iuret: oꝛ non dʒ nomẽé dei iocoſe aſſumeꝛe cum ſit unum de.x.p ceptis dininis. Mon aſſumes nomen dei in nanum ⁊c.quqdoqʒ quis indelibeꝛate iurat:falſum tamen ſcit ſe fallum iurare ? nibilominus etiaʒ peccat mõ taliteꝛ ꝓpter diuinum cõtemptũ:qñqʒ quis iocoſa leuitate aliqd iurat qð poſtea ex aliqna neceſſitate WN Poſt) utm u mian e globn in . e at Heß⸗ D D iue rmdrenan. 4 Eſerrihkletnigair n gnctlenoſeſen lircus pannditt emn itin ligeavmonan nſvſi iue⸗ roniſet ſſigitun haan lerttnen /ruimm g hru dimmeunnteinr ammi Mummlamaimi lnn u ſontatlticm K id. Ntiͦt ptwtumampoummnt inaht Nd oczvolnnumn wunrizbir e l Oeumgodins do umpor miga ſoltuns rocf eent au cveis in Ptactlapeſonnleenetccbnt dceuigin rgpniſnsanunft etewn i init tunn (Deimn gm n Enfnn tſciemdaſorenudiee i rntuſcunhie Grineſdcarhe es tenncdigs nansnimen nalönrbetiascren nund⸗ necvlchnchin ſpin nigiſemi inſen ni 60 Uilanedenrſe ſche Bunimn kes ſen „Wahsbezgggn⸗ cvo qus giun bhnfß tnecn net nr mi nſtifiimna nangn honir m iͦn cannt ur andtar im,c ihm murti r MAin Aielanun r vainnin gbciinnin ichern tupam niſghes /anm nmanilence pist piicto none ult mocins, (Pa rsimn ieme ana niſgett isde. ann tna ,. etanns wdedenr kaniaRsdhnirfälun GElfor enn henmüetguum nonn un NSSG Bn N Tmäi NAMe ieuan Us ince 6 u dNNNee Ense, Aon Kcmn d n nuibitenitt ſuo õ . ocolt imeid ncnrtcliaik. Auz a ni A ainiig H Aumo mwatis Pin li muih in tfeun n C⸗ tra gumniſunſſtinn mat muli hor inſlun us aa eni niiebi⸗ vltemn po.c cicnl Auor nns ranſncdi iphunn 4 onalterall ſtole l adimpleꝛe non põt ⁊ peccat uenialiter: æ boc ultimo caſu intelligo tex. cum glo.in. d. F. alias ea demum 2 uide ad materiam tex.nõ.in.c.i.xxij.q.ij.ubi po nuntur ⁊ diſtinguuntur octo geneꝛa mendacioꝛum Exy gl. queꝛo qꝛ iſte clericus iurauit epo ꝙ ſolitam 7 antiquam penſionem non augebit quale iuramen tum pᷣſtat gnãliter clicus epo itellige de beneficiato qꝛ alij regulaꝛit᷑ nõ iurant ſupꝛa.e.nullus So.dicit HMoſt. ꝙ lʒ diuerſa foꝛma iurandi per rectoꝛes uel curatos ſm diuerſitatem locoꝛum ſeꝛuetur:hec mm uidet᷑ ↄgrua æ per iura ꝓbari. ¶ Jurauit enim fidelis erit epo æ obediens ſupra.e.nullus ſub quo itelligas ꝙ ſeruabit illiuſ ſnĩias ⁊ pꝛo poſſe faciet ſeꝛ uari qð tñ aliqui exprimũt: pꝛo ̊ ſupra de offi. oꝛ. cum ab eccleſiaꝛũ ⁊.c. ad ꝛepᷣmẽdã. m capłin ꝙ mã data ſua ſancta z honeſta adimplebit g de offi. oꝛ. c. fi. Teꝛtiũ ꝙ nihil alienabit ſine ipſius licentia.xij. q.ij. abbatibus. xvij. q.iiij. in uẽditionibus Quaꝛtũ noiĩe ecclie ultra certam ſummam que arbitrarie de terminet᷑ mutuũ nõ Shet.. de fideiuſ. ꝙ quibuſdaʒ ¶ Quintum e ecclam nõ ꝛelinquet nec ad aliam ſe tranſfeꝛet ſine ipſius licẽtia.ſupꝛa de ꝛenũ.admonet Sextum ꝙ iura ecckie pꝛo poſſe petet ⁊ defendʒ ntilia eius ꝓcurabit æ nociua uitabit quod dicit in telligenaum etiam poſtpoſitis negocijs ꝓpꝛij matri monij arg.vij.q.i.pñtium ⁊.c. placuit ⁊7. xvi.q.i.q ucꝛe ⁊.c.nos autem. ¶ Septimum ꝙ nil dedit uel dabit uel aliqnod pactum fecit nec commiſit aliqð illicitum peꝛ ſe uel per alium ipſo ſciente pꝛo adipi ſcenda eccleſia de pac.c.fi.de ſimo. nobis:⸗ ꝙ quã cito hoc uicium ad eum peꝛuenerit inſinuabit epo: 2 ad ipſius uoluntatem ꝛenunciabit de clec.c. pe. ctauum ꝙ oꝛdines ſuo tempoꝛe ꝛecipiet:? H ſi oꝛdinatus nõ eſt de era. æ qua. queꝛis.¶ Nonũ ꝓ in eccleſia perſonaliteꝛ reſidebit ⁊ deſeꝛuiet in oꝛ dine quem ipſius cura ꝛequirit de cle. non reſi.quia nõnulli 2.c. relatum. ¶ Decimum ꝙ non ſoluet ul tra antiquam ⁊ ſolitam penſionem. ut hic:2= cũ hac foꝛma tꝛanſeunt hic cõir doc.ſed certe lʒ ad omnia ſuꝑius contenta obliger pmotus m iure nõ ꝓbat̃ ut ad oĩa h̊ cleꝛicus debeat ſuo iuramẽéto obligari. Vñ ego allego rex. z glo. ubi ponit᷑ directa foꝛma bꝰ iuramenti nec inſeꝛunt᷑ tãta:ſicut h.xxiij.di.ꝙꝙ; ubi nideas ⁊ dic ut ibi. j Caãaus. Epiſco Bm quidam. pi de peꝛiurio granius ꝙ; alij ſunt puniendi. hoc pꝛimo. ¶Iliicitum eſt iuramentum de non pꝛebendo ſub ſidiuʒ oiuncto hoc fo.et ſunt duo dicta ſe patẽtia pꝰ duo rõne quorũ maioꝛ pnia imponitur ꝓ delicto. ¶ Mꝛimo ſi delinquẽs eſt in dignitate ⁊ tqto maioꝛ ĩponi qto in maioꝛi dignitate eſt po ſitus. uide bo.tex. in papa in.c.alioꝛum.ix.q.iij. Secũdo ex coꝛuptiõe pximi ꝓpteꝛ malũ exempluʒ utputa qꝛ peccatum eſt palã ↄmiſſuʒ ⁊ tãto grauius ex ̊ eſt puniendus quanto plures exemplo male ui te conupit. unde Grego. ſeire pꝛelati debent ꝙ ſi peꝛueꝛſa unqᷓ; peꝛperrant tot moꝛtibus digni ſunt quot ad ſuos ſubditos peꝛditionis exempla tranſ Kum quidam mittunt ut le. in. c. precipue.xi. q.iij ¶ Mo cx fa ꝑ te nõ ualeꝛe iuramentũ j officium pietatis caritatis ? ꝓpinquitatis ꝛ0cm.j. uidebis ¶ Op. contꝛa tex. in eo ꝙ innuit dignitatem delinquentis aggꝛauare peccatuʒ.nẽ ꝙ acriuſ ſit puniẽdus ignobilis q i di gnitate poſitus ut in.l.ij. C. ut nemo pꝛi. ⁊.xxiiij. q.i.qui õ pacẽ So. gl.ĩ H iſtat. æ tãdẽ ur oↄcludẽ ꝙ aut qᷓrit᷑ de quãtitate peccati quo ad pniam iponẽ dã in foꝛo ↄſcie:aut quo ad penã foꝛi cõtentioſi: p mo caſu nõ ↄſideꝛat᷑ imediate dignitas delinqᷓntis ſed qtitas ↄtemptus:unde ſicut quãto quis magis ſeipm affligit tãto magis ẽ iuſtus.vij.q.i.F.cuʒ er go ita ꝙᷓto magis ↄtẽnit tanto magis peccat unde poſſibile ẽ ꝙ in eadẽ ſpẽ peccati magis dðlinqꝛet ru ſticus q; magnus plarus qᷓ minꝰ ↄtẽpſit.ſʒ ĩ dubio ubi nõ ↄſtat ð ↄtemptu maioꝛ pᷣſumit᷑ magis pↄtẽnẽ qꝛ nẽ magis deo ĩgꝛatꝰ⁊ ſic ꝛõe pſũptõis magis pu nit᷑:⁊ ſic fm gl.dignitas nõ aggꝛauat delictũ ſʒ ma gis ipᷣm delinqntẽ ꝛõe pᷣſumptõis. ſic itelligat tex. iſte idẽ nõ. glo.i.c. hõ xppianus.xl. di. ¶ Secundo mẽbꝛo.ſ.quo ad foꝛum contentioſum dicit ꝙ ĩ pẽa pecuniaria plus punit᷑ nobilis ? in dignitate poſitꝰ ſed in coꝛꝑali magis punit᷑ priuatꝰ ⸗ ignobilis ⁊ ſic ꝛeducit gl.ad ↄcoꝛ.iura pꝛo ⁊ õ in ea alle.?æ ̊ ulti mũ firmat hHoſt. in. c. ea. que de ſta. regu. Aide tu ad pꝛimũ membꝛũ qð nõ Jo.an.poſt beatũ Tho. in.c.accuſatus de heꝛe.li.vi.ubi cõcludit ꝙ in ec ðᷣ geneꝛe peccati minus peccat religioſus quam laicuſ niſi in tꝛibus caſibus. ¶Dꝛim? cum peccat 5 uo tun religionis puta foꝛnicãdo ꝓmiſſionẽ otinẽ nie Bechdus cũ excedit ꝑ ↄtempiũ qꝛ uẽ magis igratus cũ ex dei beneficio eſſet ꝓductus ad pfecti onis ſtatum. facit ꝙ hẽ in auc. de mona.in pn. z. c. fi.xvij.di. ¶ Teꝛtius cũ peccat publice ita ꝙ pᷣbet alijs ſcãdalum.nã tunc tenet᷑ et de delicto alioꝛũ de uoto magne ⁊.d.c.pcipue. Xtra pꝛedictos ca ſus leuius peccat religioſus:⁊ pꝛopter meꝛita pce dentia ⁊? ſeqntia.ᷣ inx illud.pſal. ¶ Si ceciderit iuſt⸗ nõ collidet᷑:qꝛ dis ſupponit manũ ſuã.hic HMieꝛo. ut hẽtur de pe.di.iij. Septies in die cadit iuſtus et reſurgit:lʒ iuſtus cadit non tamen pdit nomen iuſti exquo ꝑ bona opa illico reſurgit. Ex quo ĩfeꝛo ad gqonem glo. ꝙ poſitus in dignitate ut eps leuius de linquit ꝙ ifeꝛioꝛ cũ dicat᷑ religioſiſſimus.ut in. c. ex multa de.vo. ſic in ſtatu ꝑfectõis.in.c. Iʒ de ꝛegn. ⁊ in.c.niſi cũ pᷣdẽ de ꝛenũ.niſi peccet ð uotũ cmiſſũ in receptione oꝛdinis nel ex temptu nel publice in ſcandalũ alioꝝ rõnibus pᷣalle. ⁊ in tribꝰ cãibus pal. ul eoꝝ alteꝛo aggrauatur peccatũ ex dignitate:⁊ ſic põt recte ĩtelligi iſte tex.⁊=.c.homo xpianus pal. als ſecus:ut in.d.c.ſepties ⁊ in dubio pſumit magis . tẽneꝛe:ut h̊ in glo.⁊ in.d.c.hõ xpᷣianus: ⁊æ quod ibi nõ.⁊ de mltis circũſtantijs aggrauãtibus delictũ. ui de bo.tex.cuʒ glo. in. c. i. de pe.di.v.?æ ꝑ h põi deteꝛ minari qſtio glo.in fi.xiiij.q.fi.⸗ tãgit glo. in. d. c. i. utrũ magis peccet cũ mulieꝛe pulchꝛa ꝙ; cum de foꝛ mi: cedo ꝑ pꝛedicta ꝙ pꝛimo debcat attendi maioꝛ Otemptus:æ ĩ dubio magis excuſat᷑ qui delinquit cũ pulchꝛa:qꝛ magis pᷣſumit᷑ tẽratus. facit de pe. di.ij. ſciendum. ¶ Item faciunt hec ad aliam queſlõem 5 gauis magis gꝛanet᷑ de peccis an peccãs occulte an publice. de qua uide glo. i. c. de hie de cele.miſ.⁊ ĩ c.nemo.xxij .gq. iiij. 7 i.c. clericꝰ ſolus. xxxi.di. Ja. bu. ſubtilius diſtiguit in.l.iij. C. de ſum.tri.ubi diẽ ꝙ aut tractamus de cã delicti aut de effectu: ſi de cã que ẽ dolus:aut conſtat de dolo ⁊ non fac̃ dr̃iaʒ inteꝛ clam ⁊ palã aut dubitatur: ? tunc ſi tractamugz de his.ꝗᷓ ſũt ĩ gñe ꝓbibitoꝝ nõ ẽ dia qꝛ ſeꝑ pᷣſumi tur dolus l. i. C. ö ſica. ? ĩ. c.i. de pꝛeſump.? qð ibi nõ. aut loqmur de bis ꝗ ſũt in gñe ꝑmiſſorũ.iĩ ſpe m ſunt ꝓhibita ut matrimonium: tũc aut fiũt clã 2 pᷣſumit dolus aut palã ⁊ nõ pſumii dolus:ſed er roꝛ.l.fi.ff. de ri.nup.⁊ hec faciunt ad queſtionem fuit de facto. Quidam frater ꝓfeſſus exiuit oꝛdineʒ 2 accepit uxoꝛeʒ :qrebaĩ an iĩiquiſitoꝛ heꝛetice pꝛaui tatis poſſʒ ð hoc cogneſcẽ. Eut. diccbai peꝛ pꝛcdi cta ꝙ ant accepit uxoꝛem clã ⁊ pſumit in dolo z n in eꝛoꝛe:iõ ĩquiſitoꝛ nõ poterat cognoſcẽ. Aut ac cepit palam ⁊ nõ pᷣſumit᷑ in delo ſed eꝛꝛoꝛe:⁊ ꝙ pu tet ſibi liceꝛe ⁊ ꝙ enet in fide:⁊ ſic cognitio peꝛine bit ad inquiſitoꝛeʒ qð nõ.pdicta ꝓcecũt cum conſi derat᷑ deliciũ ex ꝑte cãe.ſi aũt cõſideraiur ex ꝑte ef fectus:⁊ tũc poti c ↄinitteꝛe dclictũ palam ꝙ occul te:ad . d. l:iij. E. ð ſum. tri. ?. d. c.pꝛecipue: ? faciũt hec ad mãm ſupꝛa tactam. MOQuis añt magis me reatur ex eodẽ gñe boni an religioſus an latcus.ui de glo.nõ.in cle. ſi dnʒ de reli.⁊ ve.ſac.ubi cõcludi tur ꝙ religioſus. Quo ad fᷣm mẽbrũ glo. uide ĩ ſi mili ꝗðᷣ le. ⁊ nõ.in.l.deſetorẽ.ff. de re mi i.⁊.l.caxi talium. F. i. ?. F. ſerui teſt. ff. de pe. ubi pʒ ꝙ ꝓ ee dẽ delicro non iponit᷑ pena ita ignominioſa nobilibus militibus ⁊ alijs niris honeſ ioꝛibus:ſicut uilit us 2£ = ribaldis: ⁊ facit pꝛo conſuetudine hodierna:ut ui les tm furcha ſuſpendant᷑: ur nõ. Har. in. d.l. ceſeꝛ toꝛem ⁊ qui dicantur ignobiles: við bonã glo.i.c. qui 5 pacẽ. xxiiij. q.i..l.nec uis. C. de digni.li.xij. 2 Oar. plenius in. l. i. e. ti ¶ Venio ad ſecundaʒ parteʒ decre. æ oppo. videtur. n. ꝙ; 15 ſit neceſſaria abſolunio ab iſto iuramenio cũ ilicuum iuramẽiuʒ non obligat ne ſu uinculũ iniquitatis.xxij.q.iij. int ceteꝛa. So. gl. ij. metu Zrij intelligit ꝙ bic fit abſo lutio ad cautelã. Inno. ꝛcfer quoſd diceꝛe ꝙ; alit iurans nõ dʒ loqui pri donec ꝑ ſuꝑiorem fuerit ab ſolutus: quia tale iurameniũ põt obſeruari abſaʒ 8 trimento ſalutis eteꝛne. ſuꝑioꝛ in pot ⁊? debʒ ꝛelaxaĩ quo facto libeꝛe põt loqui. Do. an. dicit ſe credeꝛe ꝙ initum iuramentũ dirigit ad nõ loquẽdũ patri ex indignatiõe: uł qꝛ nõ uelit pꝛeber officiũ caritatiſ non ſit obligatoriũ nec eget abſolutiõe qꝛ militat 5 caritateʒ. Idẽ dicit ſi iurameniũ ſic pꝛeſtaretur de alio conſanguineo ut extraneo: qꝛ qʒ fri ſno qcinꝰ põt ꝛecõciliari.ſi ueꝛo tale inramentũ fuerit pᷣſtuum ex aliqua iuſta cã.nt quia foꝛe locutiones iſtiꝰ erat coꝛꝛuptibiles iuramentũ efſz obligatoriũ ? non ab ſolueꝛet᷑ in dubio: in tale iurametũ nõ hbʒ bonũ aſpe ctum ⁊ qꝛ poſſet eſſe obligatoriũ fit abſolutio:ut hᷣ Fim eum:⁊ ſic vꝛ intelligeꝛe iſtũ tex.in caſu dubij. ſzʒ ceꝛte pᷣ euʒ aꝑte facit hec ha ꝗᷓ aſſlertiue dicit b in ramentũ et̃ licuũ ⁊ priũ ꝛõni.⁊⸗ mandat iſii imponi pniam de eo ꝙ male iurguersn Vnd plz mibi intel ¶ Sicut ex litteris. lectus glo. ꝙ; abſolutio fit h̊ ad cautelam. ¶ Vr in teilige de abſolurione facti ne taliteꝛ iurãs notct de facto de trãſgreſſione iuramenti ⁊ ꝙ tale iuramemũ ex indignatiõe pſtitum nõ liget:bn facit.c.qui ſaera mẽéto. xxij. q.iuj.?⁊ ð pe.di.ij. ꝓximos:⁊ generaliteꝛ quot modis iuramentũ dicatur illicitum dixi in. c. ſi neꝛo g eo. ⁊ qui pnt a iuramẽto abſoluere nõ. in. c. i. ?.C. debitoꝛes s eo.⁊.j.eo.qꝙto. . Iy g =-s Cquſ Mõ Icut ex litteris. nalet ns mentuz monachi clauſtrum abiurantis: et ſibi de H̊ grauis pnia imponitur. Cõis diuiſio ſcdᷣa ibi ridemus. ibi pꝛioꝛ iũcto tex.⁊ ibi mona cho ſupꝛadicto:ꝙ licet monachus efficiat᷑ pꝛioꝛ non iñ ꝑ hoc deſinit eſſe monachus: facit.c.fi.de ſimo. 2z qð ibi nõ. Ex quo põt colligi arg. ꝙ pꝛioꝛ uel ab bas retinet ins monachatus:⁊ ſic licet renunciet nel de onatur ao abbatia ułl pꝛioꝛatu remanet nibilemi nus monachus monaſieꝛij. Cõtrariũ iñ ſentit Jo. an in. c. cũ ad monaſteꝛiũ de ſta. regu.⁊ idem Fre. qui latius ꝓſequit᷑ ↄſi.xix.? ꝑ Jo. de lig. in cle. nei agro de ſta. reg. ſj do. an. t pꝛimũ i.d.c.cũ ad moa ſteriũ: qdᷣ plus placʒ de equitate ⁊ plenius dic iit ibi nõ. ¶Secũdo nõ ibi cũ fidem ⁊c. ꝙ non ua et in ramentum monachi contra ſuam pꝛolfeſſioneʒ: ⁊ ſic arguo nõ naleꝛe iuramentũ ↄtra uotum:⁊ eſt rano quia ̊ nõ dependet a uolũtate iurantis. Vn iuromẽ tum nõ poſſet ſeꝛuari ſine diſpendio ſalutis eteꝛne. ¶M teꝛuio pniaʒ iniũgendã ei qui temeꝛc iurarit illicitum nec excuſat̃᷑ ꝓpteꝛ caloꝛem iracundie¶Ex quo infenur ꝙ caloꝛ iracundie non excuſat a Pecea to quod nõ.puto tamen ꝙ minuit cu pam: licʒ eam xtotaliteꝛ nõ excludat. ar. ij. q. iij. F. õndũ.ad fi.⁊.l. una. E. ſiquis iꝑa. ma. z. lI. omne delictũ.ff. e re mi li. facit. c. inebꝛiaueꝛũt.xv.q.i.⁊ uide glo. nõ. in. c. ex Ir̃is de diuoꝛ.que dicit confeſlionem factam caloꝛe iracundie nõ pꝛeiudicare. niſi detur peꝛſeueꝛanna: 7 facit hoc ad qſtionem ſequentem nunquid iuramen tum alias licitum obliget ſi emanauit caloꝛe iracun die Jo. an. ſentit H̊ ꝙ nõ: dicit enim ꝙ iuram entu de quo H̊ nõ obligat iſtum ex quo Et ſi nõ fuiſſet ꝓ feſſas ex quo ſi temeꝛarie iurauit ⁊ calore iracũdie: ſecus dicit ſi ex cã ⁊ cũ delibeꝛatiõe iuraſlet:puta ꝙ nunqᷓ intraret domuʒ talis mulieꝛis quam turpiteꝛ ada nanit licet ſit a talivus inramentis abſtinenduz ꝑ id qð hẽtur in. c.cleꝛicos de coba. cle. ? mu. ?.c. ſi cut qdᷣ nora. Do. ant. putat ꝙ ſi caloꝛ iracunche fuit rantus ꝙ ilud delibeꝛate nõ iuraſſet tale iurame tum non eſt obligatorium: quia hec uolutas non e di ſcreta uel ſi ſit de facili ꝑ epm eſt comutanda. de quo ꝛemittit ad Ray. in ſumma de iureiuran. circa prin. ſed tu uide glo.nõ. in. c. dudum de conuer. cõ iuga. in. v. caloꝛe qᷓ uult uotum emiſſum caloꝛe ira cundie non obligare. ar. Ulius. c. 7.d. notandum in fi.? Yo. an. ſoluẽdo ibi priũ foꝛmatum de. c. ſit qui opes.xvij.q.iiij.qdð uidetur pꝛobare cõtrariuʒ dicit glo.illã ꝓcedeꝛe qñ eſt talis ? tanta turbatio ꝙ ſapit quãdam mentis alienationem et ey multo furoꝛe alias uotum non impecit: qꝛ ca que ſe bos . e eben . mallchdlte⸗ Nclunm unichi ,ſenorEN”, eintl⸗ mnc 1gco Veniinn ah n fi n ailot⸗ dern Nti vda tmniili ui iſ ſizn e lceoc ſaunllninl urnuci onchignetn mchi nmmnaiihe enind nnin, giuzaͤizan iſini ant a n rneheit di 4 tngeen Eonegin d iicut We rd an aien kauncan uine. unt arccadeen octoͤm Euon in ine unt palb niu i i u/iv lnnſintctan utx oAptrtt n;idl ntaſtnur anis nn ain/ x, gnin in ml umt ii⸗ ft lononr unla ugt toni Ganioſ igotbinmurzinunai guammne Nlutßiccaercas eptance egn trotiſtneincanſto ob run giſi Cifot gniien ſaplimon orr tebae; Vefetnitanonderſinnemanci cdi Hponiſed oonſennanmm wae RCne ſcligenirppnn Drienſd mmcdirmngeſaie gnn Mushie istmtsiisiin Hichinenuitſpeionenansſ Ma mdednunneſ m nio n nic nonucoſonni atinin betienilriis i 1 blg. L ) Kitntig „. mſen Abvoinne hogn R io n öz ſo i e di ” mnuetöihu .n Nrc Giſe . a e inlinj nnniuch emn achur iget ecef enni maſun D inie ünhen trc ie Moh⸗ rcf i ncſeniie il laon (Knnn⸗ Phpp beb 9 i „ Gumd uhlrinn — enponmn Ai 4 en C Olbi pꝛo, iconn ammn nn ler monachus cfei⸗ . od ecucſenontls: i in Krn Mtoligign 4 nr 1) doari Aprongn nun msnonnbis honaſlei Cirni ii n ncdnonaſei Celarenti n unns gegni N nt ci D ſmni u s n ckanur niet 1 Sain⸗ öbicifanei gnnil maximn mutnm ſan ſſſon õü uuswdAr ulinrimm ſiin n ui wruαLdoltns * ero nin iiganiini mer ul vumm amli ore orn ſamdi M nntem: dor uundr tenenuſinn fe mod o neng nindtn un lcden Prinn töcknin igi Rniddt m Ciansignmal orne Krnfün cNeNin d Nnddeh l FS Kdo.Ne Gr Cſchmrorfunn Pndr aprndhue iſian Fin frue Ancnen Cbenonnwni ia N C õ omnn dol 3 m 0dorenngn opes:ubi ualet donatio ecclie facta tumultuaꝛio mẽ tis affectu:⁊ ſic idẽ erit dicẽdum in iuramento cum ꝓcedãt a pari ut nõ. S. e. c. i. . c. debitoꝛcs. Sed in Sꝛium adduco dicta beati Tho. fa fe. q.lxxxvij. aꝛ ti. prio que recitat. Jo. an.in.c. aturam de uoto: qð nõ.dixit tria eẽ neceſſaria in uoto.prio delibera tio.fo ꝓpoſitum uoluntatis.tertio ꝓmiſſio:⁊ ſatis bene facit.c.lvaturam ⁊.c.nuptiarũ in prin.xxvi.q. i. ergo idem in iuramẽto qð principaliter dirigitur in deum.deus.u.reſpicit coꝛ:ut in. c. ſiquid ĩueniſti xiiij.q.vV.⁊ uult militẽ uoſũtariũ.xv.q.i nõ ẽ. Itẽ uideo ꝙ cõfeſſio nõ pᷣiudicat caloꝛe iuracundie fac ta ut ſupra dixi foꝛtius nec iuramẽtũ quare ↄclude rem iuramentum non obligare ex arrupto factum qꝛ nõ hʒ in ſe ↄſenſũ ad h̊ͥ qð nõ Inn. in.d.c.ſgtu ram:ad cautelam tñ poterit peti abſolutio qne ð fa cili eſt idulgenda C principalit᷑ qꝛo:iſie monachꝰ abiurauit clauſtrũ nũquid ſaltẽ pᷣiudicauit ſibi uide tur ꝙ ſic. ar. in. c. ex tranſmiſſa de renũ.⁊ in.c.qð in dubijs:ubi pʒ ꝙ renũcians bnſicio in manibus nõ ſui ſuꝑioꝛis piudicat:lʒ nõ ualeat in pᷣiudicium ſui ſuꝑioꝛis:ita ur̃ dieẽdũ hic ut iuramentum preinu dicet ipſi mõacho:non aũt monaſteꝛio quin poſſit eum repeteꝛe:⁊ hãc opi.tenuerunt quidam.ſed In no.? HMoſt.rium Mec ob.iura ſuperius allata lo quuntur.n.in clicis ſecularibus qui ſine ecclijs eſſe pnt.monachi vo nõ poſſũt nec debent uiueꝛe ſine clauſtꝛo.xvi.q.i.placuit ⁊.c.ſi cupis uel dic melins ecclie ↄferũtur clericis ſecularibus aliqn Ppter uti litaten ꝓpriã:ut hẽant unde uiuant de pᷣben.cũ fʒ aptin. ¶ Alian ppter utilitatẽ ipſius: æ bonũ publi cum:iõ ſi illas abiurant uʒ iuꝛamẽtũ quatenus coꝝ utilitati piudicet ar. c.ad aplicam de regu. ſed mõa chus tenet᷑ ſtare in clauſtꝛo ob ꝓpriam ꝓfeſſionem quã facit ꝓmiſit.n.ſtabilitatem loci:æ de bac ꝓfeſſi one facit mẽtionem hec ſia a qua quidẽ obligatiõe nõ potuit ſe ꝑ ꝓprium iuramentum abſolueꝛe ar. ð fo.compe.ſiidiligenti:æ ꝑ hanc ſolutõem ſoluitur 5 rium qð foꝛmari poſſet de.c.ex ꝛpto.S. eo.⁊=.c.cum paſtoꝛis.ij.q.vij.⁊æ de multis alijs iuribus in qbus pʒ ꝙ monachi qnʒ ſtant er clauſtrum licite. nam ꝓ cedit qn interuenit ſupeꝛioris?:auẽtas:ſed ipſe pro pria aucte hͥ non poſſet. nam ut nõ Inn. in. c.fi. de ꝛenũc.monachus notaꝛet᷑ apoſtaſia:ſi non eſſet ſub obediemia ſuperioꝛis. facit.l.ſicut. C. de acti. et obliga. Eꝛitatis. Caſus. Vaſalus qui iurauit pꝛelato ſucceſſo ꝛibus iurare non cogitur. In prima geccii ſa ↄſultatio.in ſcdᷣa rnſio:ibi reſpondemus. ¶ NHõ pꝛincipiũ qð quotidie alle. hinc dicit᷑ qui ueꝛũ di cit nõ laboꝛat.⁊? nõ ꝙ ſimplicitas ↄmendatur: alibi repꝛobatur. vñ repellit a ꝓmotione.xxxix.di.petrꝰ. So. ſimplicitas contraria dolo ↄmendatur: ut h̊ et in. c.ſi cupis.xvi.q.i.⁊ dici᷑ tunc ſunplicitas quaſi ſine plica ſeu mixtura: Illa neꝛo que eſt diſcꝛctiõi O traria repꝛobatur:ut in Sꝛio: ⁊ dicit᷑ tũc ſimplicitas quaſi ſine mixtura diſcꝛetiõis: ⁊= ita nõ. in. d. c.petrꝰ ⁊.c.ſi cupis. ¶ Fo nota ꝙ papa habens iura impe ¶ Merimtis ſũt nõ idigent delibeꝛatõe ⁊ ſic ĩtelligit.d.c.ſũt qani rij. in loco licite recipit a ſubditis iuramenta boma gij ⁊ fidelitatis.facit cle. paſtoꝛalis de re. iudi.⁊ cle. ne ꝛomani de elec.uide bonum tex.cum gl.in.c.tibi dño.lxiij.di ¶ Atẽ nõ inncta glo. ꝙ regnum ſicilie eſt de tpᷣali iuriſditione eccłie. unde ꝛcx.iurat pape homagium ⁊ fidelitatem ⁊? pꝛo diffeꝛentia inter ho magium ⁊ fidelitatem.uide bo.glo.in dicta cle. pa ſtoꝛalis in.v.lignis.⁊ ad primum dictum nide bo. tex. ibi. ? in. c. ad apłice de ꝛc iudi.i.vi.¶ Op. dici tur in tex.ꝙ ſi uaſallus iurauit pape fidelitatem nõ tenetur iuꝛamentum iteꝛaꝛe in perſonam ſucceſſoꝛis unð ob.c.longinquitate.xij.q.ij.ubi dẽ ꝙ liberti te nẽtur ꝓfeſſionem ſtatus ſui faceꝛe ſucceſſoꝛi no ob ſtãte ꝙ eam feceꝛint pᷣdeceſſoꝛi.ad idem.l.ĩpialé. O. pᷣterea de ꝓhi. fen. alie.ĩ li. feu. ubi dicitur ꝙ ſi ma ioꝛ. xiiij. annis ſua icuria uel negligẽtia inueſtituraz nõ petit a dno.j. annũ ⁊z diem ꝑdit feudum ⁊ ꝛedit ad dñm. So. gl.fi. ſol. H̊ Zꝛium dupliciter. primo ꝙ; oc. c. ↄtineat in hͥ ſpalem indulgemiam ſed h ꝛeſpe ctu hẽdum non colligitur ex ſa:ideo tranſit ad faʒ ſolutõem ꝙ ubi quis iurauit dno ⁊ ſucceſſoꝛibꝰ nõ compellitur iterum iurare ſucceſſoꝛibus:qꝛ ex ꝑte iurantis iuramentum ẽ ꝑpetunm:? ſic intelligat h. c. ſentit gl.ſecus eſſe ſi ſimpliciter fuiſſet iuratnʒ o mino. Ex gl. doc.h̊.multum inſtant.ſed tandem ĩ eandẽ ſnĩam in effectu ĩcidunt. Ex dictis enim phi. Gof. æ Hoſti. hec diſtinctio dicit᷑ ꝙ aut quis iura uit alicui ⁊ ſucceſſoꝛibus.⁊ tũc non cogit ampliꝰ iu rare.lʒ teneat᷑ cognoſcere libertum ſeu ualallum ſeu ſubditum ⁊ de hac recognitione loquit.c. de longi quitate alle. ꝓ Sõrio ⁊ h ne longinquitate tpᷣis pegt memoꝛia oꝛiginis:aut nullam mentionẽ fecit de ſuc ceſſoꝛibus in iuramẽto:ſed ſimpliciter iurauit peꝛſo naliter ⁊ tũc iurare cogitur cuilibet ſucccſſoꝛi ⁊ ſic ĩ telligatur.d.l.impialem ¶ Æ.ontra hanc cõem theo oꝛicam facit iſte tex. in eo ꝙ dicit ſi iuratuʒ ẽ nobis ulalicui ſucceſſoꝛi ⁊c.⁊ ſic ſufſicit iuramentuʒ eſſe P ſtitum ſine commemoꝛatione ſucceſſoꝛum:ideo dice rem ſic: ꝙ aut in iuramento facta eſt mentio de ſuc ceſſoꝛibus ⁊ ſeꝛua quod g dictum eſt. Aut ſimplicit fuit pᷣſtitum:æ tunc aut pꝛeſtitum ſub nomine ꝓPhꝛio uel fuit appoſitum aliquod ueꝛbuʒ peꝛſonale: utputa pꝛomitto tibi ⁊c.?æ tũc ꝓcedat opinio pᷣmiſſa:ſi tamè is cui fuit iuratum remoueꝛet᷑ ꝗ dignitate non tenet iurans illi amplius ad iuramenti obſeꝛuantiaʒ: quia intelligit pᷣſtitum ꝑſone rõne dignitatis:⁊æ de hoc eſt tex. in. c. ueneꝛabilem in fi. de elec. Aut fuit pꝛeſtituʒ ſimpliciteꝛ ſub nomine dignitatis:⁊= tunc dico ꝙ trã ſit ad ſucceſſoꝛes q;tuncũqʒ non fueꝛit facta mentio de ſucceſſoꝛibus: ut ſi dixeꝛit pꝛomitto obedire cpi ſcopo ſenẽſi uł romano pontifici æc. quia dignitas nõ uariat᷑ ex diue:ſitate pꝛeſidentium: ur in. c. libeꝛti xij.q.ij.⁊? in.c.ſi gratioſe de ſp. lib. vi. facit. c. qm abbas de offi.dele.æ quod nõ. Har. in. l. centeſimꝰ .ff. de. v. ob/ Et pꝛo hoc potes inſtrui tu ſcholaris an iuramentum ſemel rectoꝛi pꝛeſtitum ſit iteꝛanduzʒ in ꝑſonam ſucceſſoꝛis.conſuluit tamẽ Moſti. ꝙ pᷣla tus iuramentuʒ recipiens nullam faciat mentionem de ſucceſſoꝛibus:ut ſic iurãs aſtringat ad iteꝛanduʒ iuramentũ ſucceſioꝛibus.¶ ¶ Quid autem ſi poſica s 2 utatur in dubiũ an fuerit facta mentio ſucceſſoruʒ. dicit Hoſti.ꝙ ei qui dicit ſic iuratum icumbit onꝰ ꝓbandi.ff. de ꝓba.ei qui dicit.ex pᷣdictis habes an 2Ziqñ iuramentũ ſit ꝛeale nel ꝑſonale ex ꝑte recipien tis. Müc queꝛo an ex ꝑte iurãtis qnqʒ ſit reale ut ſic iurameniũ tranſeat ĩ beꝛedeʒ uel ſucceſſoꝛẽ iurã tis. So. Moſti. ⁊ cõiteꝛ doc. dicũt ꝙ non etiã ſiquiſ iuraſſet ꝓ ſe æ ſucceſſoribꝰ ſuis ſeu heꝛedibus:qꝛ li cet quis poſſit obligaꝛe heꝛedem tpᷣaliteꝛ: imo ẽt nõ faciẽdo mentionẽ de heꝛedibus pactũ reglarit tran ſit in eos: ut.l.ueteris.C. de S. ⁊ omit.ſiip. ſpualii tñ nõ põt qꝛ licqʒ ſit honeſtũ:ut in ſpnalibus obligs tiõibꝰ filiꝰ ſequat uolũtatẽ pꝛis:nõ iñ ẽ neceſſarinʒ: ut nõ. in. c.i. ð deſpon. ĩpu. ? in. c. ex lris de ſpõ.et in. c.uno.de deſpon.impu.li.vj.uñ filius uel heꝛes nũqᷓ; eſſz piur⸗ ex iuramento defuncti ar. bonũ i. c. pe.j.e. ¶ Sed dices tu quare quis põt ſe obligaꝛe alicni æ ſucceſſoribus.nõ aũt obligare ſe ⁊ ſucceſſo ꝛes Gndeĩ prio cãu agit de obligatõe pꝛopria qua quis põt faceꝛe ꝓut nult.fo neꝛo caſu agitur ð ob ligatiõe aliena quã nõ pot faceꝛe ĩ iſtis ſpiritualibꝰ: niſi inteꝛueniat mandatuʒ ſpale de iura. calũ. c.fi.li. vj. Ex his hẽs nõ.cõcluſionẽ:ꝙ licet obligatio in malibus tranſmittat᷑ in hbeꝛedem:ſecus in ſpualibuſ MRatio diueꝛſitatis põt eſſe qꝛ in iſtis ſpualibꝰ ligat aĩa que ſine ꝓprio cõſenſu ligari nõ põt:ut in iuri bus ſuꝑius a lega.⁊ facit.xxx.q.ij.c.uno ⁊ qð nõ. glo. xxiiij.q.iij in ſũma ⁊.i.q.iiij.ĩ ſũma:⁊ haãc ↄclu ſionẽ firmat Jo. an. in. c. fi. de ſepul. ubi plus uult ꝙ nõ ſolũ beꝛes nõ obligat᷑ ex iuramẽto dcfuncui ſʒ t᷑t ꝙ ꝛõe iuramẽti defuncti nõ poſſit cõueniri in fo 20 eccleſiaſtico ⁊ ſic ꝙ. c. fi.ð fo.compe.li.vVj.nõ ha beat locũ ĩ heꝛcdᷣ qð e nõ.⁊ uide qð dixi in.d.c.ſfi. alia cõcluſio eſt ex pᷣdictis ꝙ iuramentũ ex pꝑie reci pientis qñʒ ẽ pe:ſonale quandoqʒ rea e.exꝑte vVo iurãtis ſemꝑ ẽ ꝑſonale. An aũt ſemꝑ obliget peꝛſo nã iurãtis.dic ꝙ aut fnit pᷣſtitũ ſimpłꝛ non habito ꝛeſpectu ad dignitatem eiꝰ cui iuratũ eſt nec ad di gnitatem iurantis ⁊ ſempeꝛ obligat ſi h̊ pñt impoꝛ tare vba iuramenti.argumẽ.xxxij.q.viij.c.uno. Aut fuit iuratũ ꝛeſpectu alicuius dignitatis ſeu al terius qualitatis exntis in ꝑſonam iurantis uel ꝛeci pientis:⁊ tũc ceſſante illa qualitate ceſſat iuramẽtũ: exemplũ iuraui tibi qꝛ eꝛas eps ſi poneris ab illa dignitate non obligoꝛ nibi amplius:ut.d.c.nenera bilem. Ex parte iurantis pone exemplum iurani ſeꝛ uare ſtatuta eccleſie tanqꝙᷓ canonicus ſi non ſuʒ am plius canonicus nõ aſtringoꝛ iuramento. ar. d. c.ue nerabilem ⁊. c.cum int᷑.p.⁊æ qð ibi nõ.de ꝛenun et tenet YFre. cõſi.cclvj. ¶ Queꝛo an diſpõ huius.c. uendicet ſibi locum in ꝓmiſſione obediẽtie tex.i.c. olim de ꝛeſti. ſpolia. el.i. v uelle ꝙ non ubi innuũ quẽ poſſe pꝛomitteꝛe obedientiã pꝛo ſe et ſucceſſo ribus ⁊ alijs fꝛibus.So.ille tex.pria fronte hoc in nueꝛe vr ſed ꝑ iſtũ æ ꝛ2ões ſuꝑius allegatas oʒ illum reſtringeꝛe ut ibi dicũt cõit eꝛdoctoꝛeſ aſſeꝛentes ꝙ; ꝓmiſſio obedientie facta peꝛ unum etiã prelatum alios non obligat niſi de ipſoꝝ mandato pꝛomitta tur ſicut nec uotum nec iuramentum. ſed dicitur ſic ibi pꝛeſtari pꝛo alijs in ſignum ꝙ alij debent obe ¶ Me iureinran: 8 dire. dñ dicunt ꝙ quilibet ſuccedẽs illam obedienii am faceꝛe tenet᷑ ſed nõ cuilibet ſucceſſoꝛi: ut h. dicũt etiam ꝙ ſi alij ꝓ quibus etiam iurat ſciũt hãc obe dientiam a ſuo pꝛelato pꝛeſtari uel eoꝛuʒ pꝛocurato re ⁊æ hoc patiũtur obligãtur efficaciteꝛ ex iuramento uel obedientia ſic pꝛeſtita. C. de iura.ca um..i. . ij. quod eſt nõ. facit quod in ſ imili nõ. Inno. in. c. ex parte decani de reſcꝛip. Erum Caſus. A iuramento peꝛ me tũ extoꝛto ecclłia ſolet abſolue rez eius trãſgreſſoꝛes ut peccãtes monia liteꝛ nõ puniũtur. Dria ꝑs ponit qõnem ? ipſius rnſionem. fa reſpõſionis illationem ibi ceteꝛum. Mõ pꝰ ꝙ iuramentũ meru moꝛtis uł reꝛum amiſſio nis pᷣſtituʒ eſt obligatoꝛiũ ſahẽ quo ad ecchiaʒ militã tem. qᷓ nõ indicar de occultis:an.ſ.iurans habuerit ſe obligandi aim: an ãt liget quo ad deũ. dic ut pleñ dixi. s. e. ſi vo. Hõ. 2* ꝙ iuramẽtum turpiter re ceptũ:utputa ꝑ metum põt ꝑ ſuꝑioꝛem remitui:nec & neceſſe ut recipiens compellat᷑ prius ꝛcmitteꝛe: ſed põt recta uia adiri ſuperioꝛ ut ab illo tanq; turpiter recepto abſoluat:? ſic uidetur uia ordinaria: de q plene dixi in. c.i. S. eo. ? licet dicatur h̊ de abſolutõe facta per papam. idem tñ eſt de epo iur nõ.per In no. in. c. debitoꝛes.S.e.ſʒ hic factũ narrat. 5. ꝙ exemplis principis iudicare poſiumns ad poc.c. in cauſis.. de re iudi. .xx. di.c.fi. ¶ Mõ. ꝙ manſ grediens iuramentum meticuloſe preſtitum non pnu nitur tanq; ꝓ mortali ¶ An autem peccet morta liter ſunt opiniones. dic ut plene dixi in.d.c.ſi ueꝛo ubi examinaui intellectuʒ huiꝰ.c. ¶ Queꝛo primo an pꝛocedat tex. in omni coactione. Soluti. dantur due limiitationes. prima ut procedat in coactione conditionali nõ in abſoluta:qꝛ tunc nõ obligaret iu ramentum: ⁊ ſic nõ egeꝛet abſolutione.nam uis ab ſoluta nõ habet cõſẽſum:⁊ hõ potius tũc dicitur pa ti q; age?qð me cã ſacris de bap.maioꝛes.l.di.pꝛeſ biteꝛos ſm Gof. dictum ẽ neꝝ in ſe: ſed dicit Jo. an. ſe nõ uidẽ quõ quis poſſit cogi abſolute iurare HYbaliter: cuʒ nõ poſſit quis ↄpelli pꝛeciſe ad loquẽ duʒ uũ phũs Qui ſecũdus uocabatur qui propter caſũ mis plus loqui nolebat Adriano ſcripſit in ia bula uocis mee proferẽde nulla tibi poteſtas eſt:? Moe.de conſo. narrat ꝙ cum tirannus quidã ho minem liberum ſupplicijs putaret induceꝛe:ut proð ret ſocios coniurationis ille linguam ſuam momor dit atqʒ abſcidit ⁊ in os tirãni ſeuientis abiecit. Se cundam limitationem ſentit glo . fa dicens tex.nõ procedeꝛe intercedentem uano mem: nã tunc nõ ab ſolueꝛetur iurans:ſed neceſſe habeꝛet ſiare iuramen to. ar. in. l. meiũ. ff. qd me. cã ubi pʒ ꝙ nõ exenſat: niſi metus qui cadeꝛet in cõſtãtẽ. Moſt. i priuʒ di cẽs ꝙ ẽt ſi metus fuit ĩpꝛobabil fiet abſolutio ĩ odi um cogẽdũ ne ex dolo ſuo alij repoꝛtẽt damnuʒ ? ipſi cõmodũ:æ hoc mihi placct.nam &t de iure cini li ſubuenitur metũ paſſo ex iudicis officio:licet ni⸗ ſuerit atrox: ut.l.fi.ff. quod me.cauſa:ita nõ.glo.et Har. in. l. inteꝛpoſitas. C. de tranſac. Mec ob. d. l. metum: ⁊ ſuniles quia pꝛocedunt reſpccin edicij Keande kemgenimi un õ en erentit Yoſenin a⸗ zivehemmmnifierhno uunt Riſt iinnu fnt mon nn anin gbiroclemickichs iemmint unqranuinno nalzvlm i uſcon irfcnnhl otin jnimmron ſttikrin kif n nni firtecvonneruanms tht obdtan iſo tiſtöclim ins ohptee reſt Nlettor uondinicorancven writ Ve liais neneſfceſnr ct it egin alirget ud ti itte en Nölgicecircilierdeſtrnin Munmn Cndcnintge ilenin elndäſfingumg ſeiimmiſ urde ſacanfceciectliee Abelendr cGonſſacſiedscitiz rſifutt snltcintriſin hoinn 4 tpiliti nicnctnunne⸗ chiibinnn ens erinnei loſnurn thio er, n Ulino iinnenn e z4 ſligſihß ,. , d chi nuͤto ſöcini Koß⸗ grraſtngianlnd einn ntf ainiinunne⸗ alg nitbſif,unde men e ciutzlinn⸗ almnitn eeſſtnt . iun fn Honi wet dadcſt ſtlors rmanfudin umn ggl gebtf intſ ſr⸗ e nliſicea n⸗ ee. ugntinck h luneu ten rdinäne . aſhii 1. Aln edcllisnn ilipt eanlngiing ii mseſ ſb. (Rrginming Gun anmpörpſppiorn n tſen echiens Contpeſai rits min Rremtman ſiinbblomzn etexo dionner ſcvidan in oine Pene dnin cis ntliadeunörnt ſan r mn umiicfcr nii no. inc chiorz icjbeſuu nnſ ”” nans ſ&riidtrdef Mon guuas inunmmmun ml vntum wn⸗ n m p i Maumnuur n irr imn opnnos den necnind n b ammimi inclenm wi. Oee ine nxkin er Monni udof Oan Audn mimins in MNiN an ndnofdinonn Domnnrm n mcun. t dn Wodeemds ſrandda (NMarr dodduns i ur ii Vatd els Ne nen ß K de ndai Poltcot iu Iſrcnsoen oſen r. gndags Mon Dnteüinstocbindi aſi nhni ll ſen ☛G a vols in Ber onſo. nngennn E ppicispoin n is lelngunn *☚ giraniſce qð me. cã nõ aũt ꝛeſpectu officij iudicis de quo nið etiã bo. gl.in. c. pe. qd me. cã. in. v. nec metum. Itẽ ſarig ẽ ꝙ pꝑs turpiter iuramẽtum receꝑit.ar.c.i.s.e Alrimo qᷓꝛo an finis ſe ĩtelligatur quando nul la iteruenit abſolutio Jo. an. ꝙ ſie licet quidam ð: ſed tu tene primum quod etiam ſentir gl. pe. ſi enim interueniret abſolutio non imponitur aliqua pnia ſupra eo.ſi uero. J Eni ens. Caſus. Si is cuius mã dato ſtaꝛe iurani aliquid mihi pꝛecipit contꝛa iuꝛamentum peꝛ me pꝛius licite factum illud ſeꝛuaꝛe non teneoꝛ. h. d. ibe rẽdo vois lre:ſed põt alꝛ intelligi ut patebit ex. j. dicendis. In. i pte ponitur queꝛela impetrãtis In fa ꝓuiſio ibi ueꝛum. ¶ Mõ ꝙ ſupeꝛ ſatiſfactione ĩ iurie pñt partes ↄponẽdo iurare ðᷣ ſtando mãdato teꝛtij. Iem de ſtando mandato offenſi: ut. J. e. quĩ tauallis pꝛo h̊ qꝛ ſolum agitur de ꝑtium piudicio. unõ gꝛatis põt pars alteri ignoſceꝛe:ut in.c.ſi illic. xxiij.q.iiij. hinc dicit Moſti. ̊ nõ. vbum ꝙ quãtũ cunqʒ ſit iniuria iudex dʒ eſſe contentus de ſariſfac tione de qua ↄtentat᷑ iiuriã paſſꝰ .nã ꝑ nudũ pactũ remittitur iiuria.ff. de pac.ſi tibi.x.F.i.de pig. ac. ſi rem. incen. tñ 2z Inno. ſentiunt alꝛ. dicunt enim hB hoc iuramentum ſuffice:e pro ſatiſfactione niſi tã ta.ſit iniuria ꝙ fuerit maioꝛi pena punienda quod arbitrio diſcꝛeti eſt iudicis relinquendum:æ hoc di ctum ego appꝛo bo pꝛo quo allego caſum in.i.licita tio..quod illicite.ff.de publi.ubi pʒ ꝙ de eo qð ẽ pꝛiuatum oꝛit᷑ reipublice ius agẽdi ad uindictam vñ hz ꝑs poſſit remitteꝛe quatenus tãgit pᷣiudicium ꝓpꝛiũ nõ tñ in piudicium iuris reipublice queſiti:= nide ad hoc quotidianã qõnem quam ponit Bar. in.l.ĩteꝛ ocẽs..recte.ff.de fur. facit. c.i.?.c.crimina de collu. detegẽ. æ quod ibi no. æ bec nõ. ¶ fo nõ. ꝙ ʒ ubi agit᷑ de cꝛie cꝛialiteꝛ nõ poſſit opꝛomitti in pꝛiuatum.de quo m dic nt in. c.pe. F.i.de in inte. re ſti. z.l.nõ diſtinguemus S. iulianus.ff. de arbi. ſecus tñ ubi agit᷑ de cꝛie ciuillreꝛ: ut ᷣ 7.l.quid eꝛgo. F. ex cõpꝛomiſio.ff.de his qui nõ.infa. facit. c. quintaual lis pꝛeal. ?.c.rᷣas de pᷣſump. ¶ M ttio pꝛancẽ pꝛe cipiẽdi ei qui tenet obedire nirtute inramẽti nã re cipit᷑ ſub iuramenti debito Pcoꝛ. . c. pꝛoxri. ¶ ⸗ ultimo ꝙ iuramentuʒ gñalꝛ pᷣſtitum de parendo ali cuiꝰ mãdato nõ eſt ita inteꝛptandũ: ut comp̃hendat oĩa que ex vᷣboꝛuʒ gnalitate poſſet opꝛehendeꝛe. nõ enim dʒ extẽdi ad aliqð oꝛium pꝛioꝛi iuramento al teꝛi pꝛeſtito:ut h̊ in fi. nec ueꝛiſilkꝛ eſt cogitatum:ut colligit᷑ ex narratione facti de quo.j.latius.vñ dicit p glo.i.quã nõ. ꝙ dʒ intelligi de idoneo mandato. ar. c. ad cãm de elec.i.ut ſit rationabile 2 boneſtum quod mãdatur fm Hoſti. qð bene nõ. p iſtis iura mentis geneꝛaliteꝛ pꝛeſtitis de ſtando mandato ſeu arbitramento alicuius de quo aliquid. I. æ peꝛ h ſit expeditum pꝛin. glo.i.¶ Op. S z ↄtra tex. nidet enim oꝙ ſtandum ſit dicto iſtoꝝ eriam ſi ſit iniquuʒz: ut. l. diem. S. ſtari. ff. de arbi. Rndet glo. i. ꝙ iſti nõ fueꝛũt meꝛi arbitri de quibus ſoquit pꝛium:ſed aꝛbi tratoꝛes ⁊ amicabiles compoſitoꝛcs:quoꝛnʒ landuʒ Veniens rednci põt ad arbitriuʒ boni uiri.l. ſi locictatẽ.c.axr bitroꝝ.ff. ꝓ ſocio quod plʒ hoſti.? ducit hoc ꝓbaꝛi in tex in co ꝙ iurauit iſte ſtare mandato æ no ſnie. ERitc ex h dicto iuncto tex. ꝙ ſi ꝓmitto ſta re mandato alicꝰ uideor illum elegiſle:ꝛ ut bonum ui. rum ⁊ amicabilem conpoſitoꝛem nõ at ut arbitrum ed ego tunc ultꝛa alios oppo.ſi at iſti fuerunt ar bitratoꝛes:quare papa nõ ꝛeduxit iſtorum laudum ad aliquam moderationem:ſed ſimpliciteꝛ mandatũ ꝓnuntiau x nõ teneꝛe:puto poſſe dici ꝙ totum mã darum fuit iniquum:= ſic non erat aliquid reducibi le.æ fm hoc nõ.bñ ad hoc iſtum tex. ꝙ ubi index aditus ſuper iniquitate laudi reꝑit totum iniquum põt ſimpliciter ilud ꝓnũriare nõ teneꝛe uel annullaz? nec aliquid eẽ nec in aliquo ptẽ ↄdemnare: ut papa fecit hic.puto tñ ꝓ iudex poſſet ↄdemnare lt᷑ime: ꝓut arbitratoꝛes pomiſſent cum ſuccedat in locũ il lorum:⁊ ſic põt facẽ qð illi facere debuiſſent : ſicut dicimus in iudice appellationis:ut in. c. raynutius ⁊7.c.rayna dus de teſta.? forte ̊ nõ fuit aliquis qui hoc peteꝛet nec cõſtitit pape quid iſte debuiſſet pati pꝛo illa offenſa:maxime cum alteꝛnatim cõnitia ſibi intulerunt. ¶ GBlo. ij. primo colligit ar. iuramentũ foꝛe ĩteꝛpꝛetandum fᷣm intentionem iuꝛantis ſed ſta tim oppo.⁊ remittit ad.c.ex ſiis de ſpon. ſed dic ꝙ hoc ar.ſolum colligitur ex narratione partis ſed ex diffinitione pape poteſt colligi ar.ↄrium cum papa funder ſe ſupeꝛ iuramento ↄꝛio pꝛius pꝛeſtito de q* pars nullam fecerat mentionem.ſed de hoc uide u bo. gl.in.c.queritur.xxij.q.v.⁊= aliquid ſtatim cicã ſed glo.tranſit ad aliam qõem in fa parte z querit nũquid vture huius gnãlis iuramenti potuiſſet ſibi pcipeꝛe ut cedẽt bonis uel ut ei daꝛet bona ſua. ? ꝛe ſpondet ꝙ nõ qꝛ nõ excẽditur ad ea de quibus nõ fuit cogitatũ.dʒ enim iuramentum gnae c uili mo ĩ telligi qð bn nõ.¶ Ex dicus Inn. poteſt colligi h diſtinctio ꝙ ant iuramentum fuerit geneꝛaliter pſti tum de parendo mandato alicuius aut ſpecifice: et determinate:ſed oꝛitur ex poſtfacto dubitatio ſuꝑ ipſius ĩtellectu = iteꝛpᷣtatõe.pꝛio caſu cdicit ꝙ iuram tũ nõ extenditur niſi ad ea de quibus cogitatũ eſt uł debuit merito cogitari. .e. qntauallis.j.de deci. ex multiplici cũ ſilibꝰ:ꝛcfert alios dicẽ ⁊ nõ male ſʒ eũ nõ ſufficeꝛe ſi iurãs dicat ego non cogitaui ꝙ H̊ mihi pcipes dũmodo pena nõ excedat culpam imo oĩa põt pᷣciꝑe quatenus culpa patit᷑ niſi ſit 5 ius. j. e.quintauallis uel Sria prio iuramẽto ut hic uel ni ſi eẽt tale ꝙ fᷣm cõem reputationem nunc iuraſſet ſi credidiſſet h ſibi manda:i. ar. c. petitio. j. e. æ. C. que res pig.ob.poſ.il.i.in.fi.ff.de pig.l. obligatiõe gnãli.? nõ bene h̊ ultimũ:ſo mẽebꝛo principali dicit in ꝓſilio aie ſue fm intentionem iurantis ẽ iterp tãdum:ſed in indicio recipit iterptationẽ fm ius.j. e. ueniẽtes qð ẽ nõ.⁊ ſẽꝑ h̊ alłatur ꝙ iuramentum recipit ĩteꝛpꝛetatõem fᷣm ius in iudicio contentioſo ſed in pniali fm itentionem iurantis.qualiter auteʒ iudex ĩterpᷣrabit fm ins uide gl.nõ.in. d. F. querit᷑. xxij.q.vV.⁊ in c.ex lr̃is.ꝰj.ðᷣ ſpon. ? reſpectu foꝛi pni alis ut ↄſideret᷑ intentio iurantis nide bo. tex. cum ibi nõ. in. c. tua. de ſpon. ſacit capitu. ſignitficaſti S 3 de bomi. 7 ꝑ h deteꝛminat᷑ qõ ſe. Quidam cleꝛlcus iurauit ſtare mandato epᷣi qui pcepit ei ur beneficio ꝛenũtiaꝛet ⁊ ꝙ nõ appellaret ccꝛte:ex quo H nõ eꝛat Hiſimile poterit pcepto nõ obſtãte appellare: æ ita fuit deteꝛminatũ:ut hẽtur in dnicali queſtione.xxvVj 2 ꝑ p̊ dico gl. ſequẽtem non ꝓcedeꝛe in eo quod di cit ſi mandatum iſtud non ꝛepugnet prioꝛi iuramẽ to:ſed alias enoꝛmẽ lcſionẽ infeꝝ in ꝛebus pꝛalibꝰ ꝙ petenda eſt ꝛelaxatio iuramenti. nam ſi ueriſimili teꝛ nõ cogitauit iſtuʒ caſum non uideo ꝙ ſit opns peteꝛe ꝛelaxationẽ iuramenti cũ iuramentuʒ non ex tendatur ultra cõſenſuʒ iurãtis: ut pʒ ex pꝛedictis et firmat Jo. an. in. c. uno de oↄmo. ubi dicit ꝙ gñaliſ ꝛcnũtiatio caſuũ foꝛtuitoꝝ non ualidat᷑ iuꝛamento ex defectu conſenſus ꝑ hoc ct poteſt decidi alia qõ Quid ſi mandatũ iſtoꝝ non fuiſſet örium pori in ramento:ſed obniaret ałs ſolẽniteꝛ ꝓmiſſo.ſol.dic Inno. ꝙ debʒ ſernare iuramentum ſeu mandatum factũ in Vtute iuꝛamenti æ de ꝓmiſſo debet alite: ſa tiſfacere qd ꝓbatur h ĩ ̃a fʒ eũ:qꝛ in deciſic ne fũ dat ſe ſuꝑ iuramẽto: 2 tñ S fuerat facta mẽtio 8 miſſo. facit.c.nõne.s.de pſump. Hoſt.impugnat h̊ dictũ qꝛ ſi pꝛio aliquid licitũ ꝓmiſeꝛat ad illud obf nandum obligat᷑ apud deum ac ſi iuraſſet. xxij. q. V iuramenti. mandatum eꝛgo cõtrarium tanqꝙᷓ; contra deũ ⁊ 3 ius nõ ẽ fnãdũ. Itẽ nõ ẽ pſumendũ ꝙ; ge neralit᷑ iuꝛãdo hoc fenſerit ur mãdaꝛeĩ̃ oriũ ſue pꝛo motiõi. ar. ex ſupꝛadictis? Itẽ ⁊ 3 nõ nidet᷑ conce dendũ ut poſſit mandatũ fieri ꝑ qnod alieno inri illiꝰ.ſ. cui facta eſt ꝓmiſſio piudicet᷑: qꝛ nec manda tum pape ad talia ſe extendit & de offi. dele. ſꝑ. eo facit.l.ij. S. ſiquis a prĩcipe.ff.ne quid in loco pu. nec uidet᷑ ꝓcedeꝛe fᷣm eũñ dictũ Inno. in co ꝙ dicit ꝙ de ꝓmiſſo dʒ alit᷑ ſatiffaceꝛe qꝛ nõ põt inuito cꝛe ditoꝛe alind ſolui.l.ij. ff.ſi ceꝛ. per. ⁊ iſti.de acti. .ſi s analiteꝛ. Itẽ qꝛ põt cõtingẽ ꝙ alr ſatiſfaceꝛe nõ poſſ; niſi ad iplendo qð ꝓmiſit: finge.n. ꝙ pꝛomiſit Shex cũ beꝛta ? nüc mãdatur ne vhat:certe nõ vVz qꝛ primã fidem nõ iuratã ſeruare tenet᷑ j. de ſpõ. ſi cut ⁊ ſunt iſte ꝛões multũ urgentes Innocẽ. do. An. dicit ſe putare:ꝙ ſi prima ꝓmiſſio obligat P ciſe: ut qꝛ eſt obligatio dandi non artaret ad pcep aum ſecundi iuramenti:niſi ꝑs de alio cõtentaretur (. cni facta fuit ꝓmiſſio ſed ſi eſſet obligatio nõ pᷣ ciſa ut in obligationibus facti ĩ bꝰ qͥs pciſe no ob ligaret᷑ ad factũ ſʒ ad inteſſe: tũc qꝛ põt ipleꝛe pmuʒz 2 ſm ſaltem ſpecificũ iuramentũ ad hoc obligaret: iz nõ foꝛte gñalꝛ:ut ſi uni prĩo ꝓmiſi tradeꝛe ꝛem poſtea ꝓmitto alteri ⁊? iuro:nam pofluʒ ſeruaꝛe iu ramentum tradẽdo fo ?æ ꝓmiſſum ſatiſſaciendo ce intereſſe. ? dicit ſe putare hanc fuiſſe mentẽ Inno. ſecꝰ ait ẽ in iuramẽtis ⁊ dicit h̊ nõ.ĩ obligatõibus inratis ut quis pciſe cõpellat᷑ ad factũ maximc cum iuramentũ hẽat vim illius cle ſi non vʒ qð ago. nt ago:ualeat meliori modo quo põt ut nõ in... cum 5. F. filius mrem. ff. ge le ij. 7. c. ad noſtrã el. iij. . e. ti. Er ſi H eſſer uerũ muliũ limitaret mãm.i.ſtipło nes nõ diuidunt. ff. ð.v. ob. vult eꝛgo ĩ effectu do. An. ꝙ ꝓmiſſio non iurata non obligat pꝛeciſe ad factũ de iure canonico ſicut nec de iure ciuili ſecus ¶ He lurelnran: ſi fuit iurata Seã ego dubito an hec concluſio ſit ueꝛa ? contra pꝛimũ membꝝ facit multũ:qꝛ apð deu n ⁊ reſpectu peccati pariteꝛ obligat ſimplex pꝛo miſſio ? iuramentũ:ut in dicto.c.iuramenti:łʒ nõ in qititate reatus: ut nõ. in. c.pe. . eo. Itẽ expſſe vꝛ fa ceꝛe. c.i.de pac.⁊ expᷣſſius.c.qualꝛ eo.ti. ubi qr ſtu dioſe agendũ eſt: ur ea que ꝓmittũtur oꝑe ↄpleant. vã põdeꝛa ĩlo.v. gnale p:mittunt᷑ 2 ill ope oplean tur ⁊ ſic reqᷣrit ↄplementũ in foꝛma ſpecifica 7 non reſpectu iteꝛeſſe . ¶ Eötra memob? ſcom in quo dr ſecus in iuramentu. facit nõ. dictuʒ Inno. in. c. ꝑ iu as de arbi.nbi dicẽ ꝙ lʒ iuramentũ ĩteꝛuenit in ↄpꝛo miſſo de ſeꝛuãdo laudo nõ tñ ꝑ boc pciſe compelli tur ad ipius obſeruantiã: ſed dʒ intelligi iuramentũ quod ſeruabit ſniam arbitri: ſiẽ iurauit uel penã ſol uet: ut ſic iuramentũ ĩtelligatur altcꝛnatinũ: ſic è ma terꝛia ſubiecta ſupeꝛ qua fuit inteꝛpoſitũ .eꝛgo idem eſſet dicendũ ĩ ꝓpoſito ꝙ ſi iteꝛponit᷑ in obligationi bꝰ facti ꝗʒ ĩteꝛptari fᷣm nãʒ illiꝰ obligatiõis: ut ꝙ fa ciat fem ul ſoluat iteꝛeſſe. in hac ſatis dubia qõe ego putarẽ quẽ obligari pꝛeciſe ad factũ ſi ilð adimple re põt: dũmodo nõ ſit ↄtra bonos moꝛes ſine pꝛo miſſio ſit iurata ſiue ſimplex ? loquoꝛ de iure diuio æz canonico. moueoꝛ pꝛimo peꝛ dictum. c.i.⁊.c.qua liter de pac.? preall.c. iuramẽti. ⁊ per ilið pſalmiſte que procedũt ð labijs meis nõ faciã irrita. xxiij.di. pſalmiſta facit.c.licet de uotio ⁊ de ſpon. ex litteris ij. . . e. ⁊ ſi x-ps 7. .c. ꝓxi. ⁊ bo.tex.in.c.nc ui ce iu di. Mec ob. ſi dicat ꝙ de nã iſtiꝰ obligationis fci eſt ut ſufficiat daꝛe ĩtereſſe:qꝛ ho pꝰ poſſet negari ẽt de iure ciuili: Sũt eim in boc mlie opiniones adco nt ilti non parue auctatis tenueꝛunt ꝙ ſiquis põt adimpleꝛe fem ienetĩ pꝛeciſe ad illud ſed ſi culpa ſua nõ põt adimpleꝛe ul poſt moꝛã ĩutile eſſet alreꝛi ꝑti fem adimpleꝛe: tunc ſuccedit obligatio ad inteꝛeſſe: ut plene nõ. in. d. l. ſtipulatiõcs nõ diuidũtur ⁊ i.l.ſi quis ab alio in fi. ff. de re iudi. ſed tenendo aliam opi que uidet᷑ magis cõis ⁊ eã ſequit᷑ bar. in.d.l.ſti pkones que in obligatõe fẽi cauſata ex ↄuentõe ꝑnũ ſuſficiat ſolueꝛe ĩteꝛeſſe adpuc dico ꝙ non pꝛocedet de iure canonico uel diuino: ratio quia fundamctuʒ illius opi. eſt qm ſtipulatio fuit inuéeta a ivre ciuili: nt quis ſtipulareĩ ꝙ ſua ĩteꝛeſſet. ſauis Ege beat ſu iteꝛeſſe ita dicit Mar. in. d.l. ſtipłones ? ſic ila opi. fundat᷑ ſuꝑ nã ſtipulatiois: ſed de iure diuino?⸗ canonico alia cſt rõ ꝓpteꝛ quam anis tenetur adim pleꝛe ꝓmiſſuʒ maxie iuratũ nc.ſ.incurrat peccatum ueniẽdo ꝓmiſſionẽ ſuam ? decipiatiſic ꝓximũ: ut in. d.c. i. ?. c. qualiteꝛ de pac. Itẽ iuramentũ tedit in deũ in. c. debitoꝛes S. e.⁊ tenet quis ex giſpoe legis diuine reddeꝛe ſua iuramẽta dno. d. c.? ſixpe. naz 2 ipe Harto.uult ꝙ ubi obligatio deſcendit a lege compellit᷑ quis pᷣciſe ad factũ.ar.in.l. qui libeꝛos. f. de ritu nup.cum ſi. Item ſi a teſtatoꝛc idem nilt in ducat ſpeciem ſeꝛuitutis.l.ntio. titio. ff. de coi. demõ. Ideʒ eigo debemus diceꝛe in obligatiõe can ſata ex ↄuentione ꝑtium cũ iura diuina? canonica mãdant illaʒ ſimpłꝛ obſeꝛuari: nec ob. c.pe mas de arbi. ubi vr̃ ꝙ ꝓmittẽs ſtare ſententie ar bitri pciſe nõ cogit᷑: ſed ſufficit pꝛeſtare iteꝛeſſe ul penã ſoluere Warend d imuiumumm amm Peiierm tdiunndad arſhechicnenrleſts Clis ckcnor era hunſo inn nroriſſveppegn imt ſint anenoſer nikr odtonni inin esbfranen nün unant lralvaſis unt liin irmniliflniod ing nil itir ixeninirlanu rtios. nnaf pofn ſcin ihac luin pſtfne eadernike Yonntfinnn felge. Kin nere Ke. Aw. ) Noliſiſintns. Imntcalen einleet fennin n aſ Clrdirnsnerenn en Kuntithiimnsſiſſönin Nolcgt rdörcdeireieencin Uutmſd en enſn etr Adlisfntinmen inmn Aleſtithal PR ſiſhtite nicinetne⸗ neen Uingt i tnnf ſtni SNNENN enlſiegg⸗ „. chitbnn 4 uonenin DWH tarcjn a innd iimn cur ebins e anmmmn l õ ä ufndk olm ierſe inban ſisdtue rt me bign eſe Afuß ſihe⸗ e Nindd,nöſt orr boyos norpſr mſſioit mm ſneſmig: ſotorcriret cmonio, norind hdiinn itt lirr eac t ral cinnnai t Nri vr oreniij ohs mo nofriiinnmi lumi utcM eo tce hon gin Icſcciραορcn?to,r e 4 Nronſidatoc, nͦ oblcenonet la ſſan ar irnſlemb o volr ezni time duni Oirein in tweniropinons In won or ue acians eunnt is ver mmer n ei rclead iid i ſaaſn De minper u dot noi ine Urnt 1admeete iudtehnedign 1 medh ex d in à Kydards d Gwüdwrril Ndo Sdio nns Kindt tencſdo i Ne d ags t — Nnescu n dikndr dcnimni n ſe danm dort itcſtain did ger 8 e ime anmnilo e lu k iowano fvniwven Hrofonn 3 0i d ann Eint auc ig uiniſt tbi ſui irecſſe in ict Bar. ne ſiſm, 5 mnui ſcni ſpohröst iadt to pprerunn en er nſyͦnne mur ſn minz nſſoneſum : unn⸗ – . apalier de i nn 4 ors 5e l n ſua iuramen Cio⸗ vbioblcnie dunr lecler in conel d anl. Inn in r . eumun / cn eten temsccn eno. NMee aj min⸗ ut ibi ⁊ in.c.dilecti eo.ti.poteſt enim reſponderi q ibi pꝛeciſe.⁊ determinate ſe nõ obligauit ad ceriuʒ quid:ſed in genere: ut ſtaret laudo dicendo: unõ ne arbiteꝛ poſſit ad libitum ledeꝛe iura: ſtatuerunt ut ſolueꝛe penã ſufficiat. uel iteꝛeſſe:qꝛ ut dixi nõ iteꝛue nit purus oſenſus ſuꝑ laudo. nidemꝰ. n. ꝙ pꝰ emo logatõem nõ ↄpetit aliqdᷣ ꝛemediũ.l.pe.C. de arbi. 7.d.c.per tuas:quod puto ꝙ ſi compꝛomittens ali quo modo cogitaſſet ꝙ arbiter poſtmodũ ꝓnucia uit ? habuit animum ſe obligandi ad illius obſer uantiam ꝙ ſine peccato non poſſet retꝛocedeꝛe: ar. d.c.iura menti ceſſat enim ̊ caſu ratio premiſſa 2= P hboc ↄcludo cum pꝛealle.opi.hoſti.ꝙ ſiue ſequat iuramẽtum gnãle ut in termis hꝰ. c. ſiue ſpale: ut in exẽplo do. AMn. nuuqᷓ; tolii᷑ pcedens Spꝛia ꝓmifſio. ut᷑.n. iuramentũ temerarium 5 ꝓmiſſionem ſuã ar. d.c.iuramenti æ bo.tex.in.c.ex lr̃is ⁊.c.ſieut ſupꝛa e. ⁊ ipſe net Inno.rium ur ſentire ut in. c. ſicut de ſpon. ubi dicit ꝙ ſi primo õxi ſponſalia cum una ſi ne iuramento. deinde Sxi cum alia cum iuramento quaſi non ualeat iuramentum contꝛa pꝛomiſſioneʒ alteri factam ⁊ ad iſtum tex. dicit ꝙ narrat factum nam iſte obligauerat ſe iſtis ecchjs ꝑ iuramentum unde expone tex:ex pꝛomiſſo.ſ.iurato = hoc colligi tur ex rnſiõe pape qui ſimpłꝛ fũdat ſe ſuꝑ pꝛioꝝ iu ra nento.nec mãdat ↄditionalł: ĩquiri ſi iuꝛauit ⁊ ſic hes hanc uniem mãm declaratam = deciſionem ad mulias alias ↄſiles qões.⁊ faciunt hec ad illam qo nem quidã filiuſfa. uel cleꝛicus iurauit non exire di ſtrictum ſenenſem ſine licentia creditoꝛis demum reuocat ꝑ pr̃em uel epᷣm nũquid licẽtia nõ obtenta poſſit inde recedeꝛe. uide Jo. an in rla in malis de re.iur.li.vVi.in mer.⁊ fre. ↄſi.clxxxvi. Reui leiſcitatus. Sans rauit eccłiam defendere æ requiſitus ſine iuſta cauſa ꝛecuſat:piurus eſt nec eum defendit ap pellatio:⁊ fa ibi rñ demus. 6. praticam preci pien di ei qui iurauit obe dire pcipirur enim ſub in . ramenti debito concoꝛ. ſupra. e. c. ꝓx. LScõdõo nõ ꝓ nõ obediẽs ſm iuramentũ pꝓpꝛium ĩcidit eo ipo in piuriuʒ nec rcquirit᷑ aliqua ſnia. ¶ Mõ ꝙ appel latio ẽt fm iſta tpꝛa nõ ſuſpẽdit obligationem pure queſitã: æ hodie hec decꝛe.nõ hʒ dubiũ cum appella tio etiã eriudicialis nihil naleat niſi ſit rõnalis.j. de appella. ut debitus:⁊. c.i.e ti.li.vVi.= oʒ ꝙ expꝛimat cãm: ut ibi: ſed olim dubitabatur ex eo quia oĩs ap pellatio que nõ eꝛat manifeſte fruſtratoꝛia deuolue bat cãm ad ſuꝑioꝛem.ij.q.vi.ad romanam: ⸗ nota in.c.ut debitus ⁊ peꝛ gl.in dicto.c.ad romanã:ſed rõ decidẽdi in Sꝛinʒ fuit duplex ſm Goffre. pꝛima qꝛ ꝑ appellationem non põt iĩpediri quod peꝛpetuo edicto fieꝛi pꝛecipit᷑. ff. de appella. non reci.l.ulti.ij. q.vi. diffinitiua: ſed peꝛpetuo edicto pꝛecipit᷑ ne in uanum dei nomen aſſumat᷑.¶ Item ne nioletur in ramentũ.j.e.⁊ ſi chꝛiſtus 7. xxij. q. v. quacunqʒ. Secunda rõ qꝛ licʒ fm iſta tempoꝛa appellatio ſine expſſione cãe eximeꝛet a iuriſditiõe nõ tamen ab ob ligatione ut a dixi. Et ex h ⁊ ex tex nõ õ religioſos appelltes ut plurimũ ſine cꝗ legitima a pꝛecepto ſu Breui ſciſ itatꝰ ꝑioꝛis.nõ.n.euadũt notã.tranſgreſſionis obe dien tie uel iuramenti ſi prius iurauerunt. Item etiam optime facit iſte tex. contra iſtos qui appellant ſen petunt laudum reduci ad arbitrium boni niri ſine cã ltima nõ obſtante iuramento pſtito ð ſtando lau do. ſi.n. poſtea declarat laudũ non reducendum pz eos eſſe ꝑiuros niſi ꝓbabilis erroꝛ eos excuſaſſet ar. c. ſacꝛo ge ſen. ex.æ uide quod dico.j.eo.quinta nallis ¶ Viltimo nõ iuncta gl.i. ꝙ difficultas excu ſat a ꝑiurio ſic ⁊ neceſſitas ſupra. e. querelam æz. l. fi. ff. qui ſatiſda. co. hoc opponũ de. I. 9 tinu actus. g. illud quo qʒ. ff. de. . ob. Sol. glo. i. rñdet ꝙ difficultas impedit ꝑiurium cõmitti led nõ liberat a pena conuentionali:ut in Srio ¶ ama ſus in ſua teꝛia. q. dicit ꝓ ſi impedimentum ꝓuenit ex caſu nõ cõmittitur pena: ſecus ſi per honuné ff. ad.l.acqui. pinde ad mãnm quod nõ ꝑ Dy. 7 Jo. an.in rla peccatum de re.iur.li.vi. uide tu latius ꝑ r. in. l. quod te. ff. ſi cer. pe. æ in. d. F. ill ubi mił ta ꝓſequit᷑ circa hãc mãʒ ⁊æ aliquid pomit in.l.ſi de ceſſeꝛo.ff. qui ſatiſd.co.2= quãtum ad ꝓpoſitum in effectu dicit ꝙ aut pena nenit cõmittenda ex ↄditio nis euentu:aur ex cõmiſſone moꝛe.pꝛimo caſu diffi cultas pᷣſtatõis nõ ipedit penam ↄmitti:ut ꝓbat᷑ in .l. in illa ſtipulatõe. ſi calendis.ᷣff. de.v. ob. exempluʒ ſi tibi nõ dedero ſtichum in calendis martij ꝓmitto dare. c. certe caſu moꝛiat ſtichus teneoꝛ mihilomi nus daꝛe.c.ut in.d.l.in illa ſtipulatõe:æ hoc ideo qꝛ pena uenit cõmittẽda nõ ex moꝛa ſed ex concditiõis euentu.ſ.ſi non dedero ſtichum lIʒ glo. aliud dixerit in. d.l.ſi derenero il Secũdo caſu pone exempjuʒ Pinitto tibi dare ſtichum ⁊z ſi non dedero ꝓmitto tibi dare.c.ſubdiſſingue aut in obligatde eſt faciuʒ aut aliquid dari. prio caſu difficultas impedit moꝛa Omitti ⁊ per ↄnſ pena.ut in.l.ſi ueheda. .pe. ff. ad legem ro. de iac.uiputa ꝓmiſi ſub certa pena certo Ipe ↄducere res tuas adicertum locum certe ſi caſu fui impeditus non committitur pena.ut in.d.y.pe. fo caſu ẽt ſubdiſtingue ꝓꝙ aut certam ſpẽm dari eſt in obligatione aut quãtitatẽ. prio caſu pena euitat ex difficultate preſtandi:ut ſi ſub certa pena ꝓmiſi dare ſtichum qui caſu moꝛtuus eſt ante moꝛam ut in. d.l.qd te.⁊.l.ſi hõ moꝛtuus.ff.de.vᷣ.ob. ʒ, ca ſu dicit moꝛã cõmitti ⁊ ꝑ ↄñs penam ut.d. J. illud nã ſi incẽdiũ nõ liberat ab obligatõe quãtitatis.ut .l.incẽdium. C. ſi cer. pe. fortius nec difficultas:et põt eſſe rõ hniꝰ diueꝛſitatis qꝛ ubi Stitas eſt in ob ligatione:difficultas nõ libeꝛat qm totum genus pe rire non põt.obligatio vo ẽ in gñe cũ ceꝛta ꝙ;titas ꝓmittit᷑: ut in.l.in rõe.F. dgiligeteꝛ. ff. ad. .fal. quod intellige niſi ꝙᷓtitas debeat ut ſpẽs: utputa pꝛomit to. c. ex his que ſunt in illa archa tũc idẽ eſt dicendũ in obligatione ceꝛte ſpei:ut nõ. in.d. H. diligenteꝛ 7 in.l.ta is ſcꝛiptura. ff dele.i. ⁊ ſic tempeꝛa dictum Har. Itẽ in alio limirarẽ ſuũ ultimũ memby dice ꝛcʒ eij ꝙ ubi ꝙᷓtitas eſt in obligatiõe ⁊ ex poſiféo ꝓ miſſoꝛ fuit ĩpeditus ꝑ eum oↄtra quẽ nõ põt habeꝛe regreſſum ſeu cãu foꝛtuito:ꝙ tunce pena nõ ↄmittii ſeu ſalté reſtituet ex cla gnali ſiqua mihi iuſta cq et E ar.op.in. c.ſignificãte de pigno.⁊ in.c.ij.de cõſti. 8 4. E in. c. ex lĩ̃is dð ĩ iteg. ꝛeſti. ⁊.l. i. ff. ex qui.cau.ma.fa teoꝛ tñ ꝙ difficultas ſen caſus nõ liberat ab obliga tione: ? ſic loquir᷑.l.incẽdium æ.l. cõtinuus. F. illud ꝑiuriũ aũt ſemꝑ ipedit̃ ex difficultate qꝛ iuramentuʒ obligat data dũtaxat facultate.xxij. q.ij. beatꝰ ⁊. ꝗ. e.⁊? ſi x-ps ? S. eo.querelã. an aũt ipediat uinculum excõis ſi iuſſus aliqd faceꝛe mime fecit ꝓpteꝛ difficl tatem faciendi. uide bo. glo.⁊ qð ſupeꝛ ea dixi 8 te ensn nc eieniann tex. loqt qn is q iurauit eccleſiã defendeꝛe. fuit 2cqſitꝰ.dubitat᷑ nũ q̃d ſiñ ꝛeqſitiõe teneat᷑ illã defẽdẽ gl.ij. arguit ꝓ 2 5 z nibil concludit. Jo. an. ꝛcmittit ad ſpec. inti. de aduo. F. i. v. ſed nunquid is qui iuranit: 7 dicit ꝙ q̃ qd h æ ibi dicat attendẽda ſunt ueꝛba iuramenti: A iueꝛte: aut iſte iurauit defendeꝛe ecckiaʒ ꝛequiſitꝰ 2 tunc nõ tenet᷑ niſi ꝛequirat᷑ ar. c. poꝛo ð puil. aut iuꝛauit ſunpłr defendẽ eccłiã ⁊ tũc tenetur etiã ſine ꝛequiſitiõe ſi ſciret eccleſiã ſuo patrocinio indigeꝛc ut in. c. de foꝛma. xxij. q. V. ar.l.in illa ſtipulatione ptis.fl. de. V. ob. ſic ſalua ſpe. in pꝛeal.? uide ad ma teriã bo.glo.in.c.cupientes. F. ſi ueꝛo de elec. li. Vj in. V. cõrẽpſerit. ¶ Vltio querit glo. nunc uid. iſte qui iurauit ecclam defedeꝛe incidat ĩdiſticre ĩ ꝑiuriũ ex non defẽſione:⁊ rñũdet qð non: ⁊æ põit tres caſus in quibus non tenetur defẽdẽ. ODrimꝰ ſi eccła non Fuauit ei fideʒ in ſuis neceſſitatibus.ſcðs ſi ecclia ei ſubtraxit ſuũ ſalariũ ↄſuetũ.t᷑tius ſi eũ remordet cõ ſcia de iniuſtitia cãe. diẽ t gl. ꝙ boc can aduoca tus debeat ſequi ſuã oſciaʒ. ecchia in lẽbit eũ ꝓ ꝑin ro ex quo nõ defendit eccliaʒ ut ꝓmiſit. ar. c. las ð reſti.ſpo. Adueꝛte pꝛĩo circa pꝛimũ cõuʒ. ſi cnim ec cleſia ꝓmiſit ſibi aliqua in ſuis neceſſitatibus ? po ſtea nõ ſeꝛnauit nõ vꝛ iſte caus in effectu diffeꝛꝛe a Fo. ideo tũc dicendũ ut ſuꝑ eo dicã. ſi ueꝛo gl. intel lexit de fide tacite pꝛeſtita fſm quoſdam qui dicũnꝙ ſicut naſallus tenetur adiuuare qnʒ in neceſſitatibꝰ: ita ? dñs uaſallum. ad h̊ quod leg. ?= nõ.in.c.de foꝛ ma. xxij. q.vV. quaſi uelit glo.ꝙ eccłia etiam ultra ex pꝛeſſe ꝓmiſſa teneatur ſubuenire iſti qui iurauit de fendeꝛe eccliam in ſuis neceſſitatibus. Cene glo. nõ bñ diceꝛet. ſatis eiʒ eſt dũm tenen in hbis que eypᷣſſe pmiſit. ar. in.l1. ſicut. C. de act. obli.? foꝛte ob h noluit BGui. naſo H ꝙ uaſallus tenetur iunuare eñʒ licet dñs nõ iuuerit uaſallũ. Ratio qꝛ uaſallus tene tur dno ꝑ iuramentũ.ſed dñs tenetur uaſallo ex ur panitate: ? nulla pena ẽ nõ facieti id ad quod ſoluʒ qͥs tenetur ex urbanitate: ut nõ. C. de pig. crediuio res ⁊.l.ciuilc.C. de fur.⁊..ð loca.potuit:⁊ hoc cir ca primum caſuʒ. enio ad fſᷣm in quo gl.dicit ꝙ ſi ecclia illi ſubtraxit ſalariũ ↄſuerum ⁊c. Hoſti. 27 Jo. an. dictũ glo. ꝓcedeꝛe qñ tota eccleſia delin quit in ſubtrabẽdo ſibi ſalarium ſecus ſi ſolus pꝛe latus als agat pꝛelatũ ⁊ iuuet eccleſiã.ar.in rła de lictũ de ꝛcg. iur. li. vj. niſi iſte ſub cõditiõe iuraſſʒ. ſ. ſi ſibi ſalariũ ſolueꝛct S. e. puenit: qi uelit ꝙ boc uj timo caſu ſufficiat ad nõ defendẽédũ ꝙ ſalarium ſi pi nõ ſolui. ¶ Eõ. bene ex hoc dicto ꝙ factum ſolius pꝛelati ſufficit ut deficiat cõditio: non aũt ut vctus modalis ſoluat mõ ꝑ ipʒ platũ non ſeruato æ de hoc uide qð nõ.in.d.c.peruenit. ? in. c. ueꝑ.. De iureluran: de cõdi. appo. Et ratio diueꝛſitatis põt eſſe:quia ut ptractus cõditionalis diſſoluat᷑ ſatis eſt conditionẽ nõ fuiſſe adimplerã eriã ſi ſine culpa hoc cõtingit ut in.l. illa ſtipulatõe ſi calẽdis.ff. de v. ob. æ quod nõ. bar. in. d.l. ſi deceſſeꝛo: ſʒ ꝙᷓ diſſoluat᷑ ꝓpteꝛ moduʒ non ſeꝛuatum exigitur moꝛa: ut in dicto.c.ueꝛum:ſp factũ ſolius pꝛelati nõ facit eccliam eſſe in moꝛa. ar. xvi. q. vi. ſi epn. ¶ Menio ad teꝛtiũ caſuʒ in quo glo. uult ꝙ ) pſciam nõ tenet᷑ iſte iuuare eccleſiam ſʒ ecclia hebit eum ꝓ piuro:hoc ultimuʒ non placet Hoſti. qꝛ ſic daret mã cuiqʒ ꝑ iurameniuʒ aſtricto ad adiunandam eccleſiam aufeꝛendo beneficiuʒ ſen ſalariumn deputatum ↄtra. c. ſatis ꝑueꝛſum.lvi.di.S .e. queꝛelam: ⁊ ſic iſte pateꝛet damnũ unde debeꝛet P miã ↄlſequi S. c.ſane de renũ. Mec ob. ſcdᷣm euʒ in ra que alle. glo. qꝛ loquũtur in mr̃imonio ubi time tur colluſio de eo qui ↄgno.ↄſan.uxo. ſue ſuper eo 2 in quo ueꝛtit᷑ ꝑiculũ icontinẽtie: nec põt ꝑ alium li cite deſeꝛuire. ſecus in officio aduocauõis qð ꝑ aliũ expediri põt.C. de iudi.rem non nonam. dabit eꝛgo iſte ſubſtirutum bonuʒ qð ſalua conſcia faceꝛe pote rit ar. ff. de nego ge. at qui naturã. J. cum me abſẽ te ⁊. l. pꝛetoꝛ. ff. de iuriſdic. om. iudi. = ſi non poſſet alium inuenire nõ babebitur ſtatim pꝛ0 ꝑiuro:ſʒ cõ ſideꝛabitur arbitrio boni uiri pondeꝛata qualitate ꝑ ſone aduocati ? cauſe an hoc faciat fraudulenteꝛ: et ſi apparet fraus ꝓcedatur contra euʒ ſi bona fides abſoluatur. ar. de reſcꝛip. cuʒ contingat in dubio ue ro relinquatur conſcie ſue. ar. . e. mulieꝛi ⁊.i.q.vVij. ſancimus . Et ceꝛe hec tria membꝛa ultima ſuffecil ſent in hoc arti. pꝛemiſſis reſecatis.naʒ ſi apparet de bona fide nõ tenet᷑ dare ſubſtiiutum cum pꝛc miſſio gñalis nõ ſe extendat ad iſtũ caſum ut defendat ma lã ⁊ iniquã cãm.ar.in.l.rem non nouaʒ. C. de iudi. æ in.c.i.li.vi.de conſti.⁊.l.ſi pꝛocuratoꝛ. ff. de cõdi. inde cIdeo dixit do. Anto.æ bene ꝙ ſi cenum eſt eccłam foueꝛe bonam cauſam pꝛocedit glo. ſi ceꝛũ eſt ꝙ fouet iniuſtaʒ non eꝛit peꝛiurus: nec reputabi gur pꝛo peꝛinro ſi eſt dubium ex quo conſtat eũ nõ defendiſſe cum fundata ſit intentio eccleſie allegaris penurium habebitur pꝛ0 peꝛiurio niſi oſiendar bo nam cauſam eſſe inuſtam nec curabimus de ſola ſciẽtia ipius ⁊? cꝛedo ꝙ in hoc caſu dubij loquatur glo. noſtra facit.c.inquiſitioni de ſen.ex. * jurauit ceꝛtã ſeꝛuare mno neram ſi ſciebat illã leginimo pondeꝛelfran datam peniteꝛe debʒ de iuramento quod fuit illicitũ 2 ideo non ſeꝛuandum. ſi ueꝛo ignoꝛabat tunc iura mentũ ſeꝛuat ſi illam facit reſtanrari ſic cditeꝛ ſüma tur: ſed ego ſũmo gñalius cõpꝛehendẽdo èᷣt ulrimũ dictũ. c. ⁊ ſic iurãs ſcienter illicitũ nõ indiget abſolu tiõe ſʒ tenetur illud nõ ſeꝛuare: ſi Ho iurauit ignoꝛ teꝛ dʒ illud obſeꝛuare: ſi aliquo licito mõ ẽ obſeꝛna bile. Si aüt iurauit licitum qðᷣ pntabat illicitũ debʒ obſeꝛuare iuramentũ:ſed de animo deprauato aget penitentiam.h.d. pꝛio ↄſultatio. to rſio ibi ſuꝑ ꝗ in qua tria mẽbꝛa diſtiguit. ſʒ ibi ſi vo. ſtinz ibi uex ſoiſon g tofll ſiclir acim eN liſe a rfſpen men Gtugiim a c in Ih ini ,inzults inn . . taniini / umrtur inn ninum l . no mialiminnmn mſd nn G pinmimmhjuntck on vig ltan in cntur um ifotlanſi ſfinenimnficeiſen Aollni eünnthiſ N Urrendidoden (Vitiot. rtictcileqdnemn nntin TNmna tiDthmsnſe ni Wcbnnoreäfenntratcdnenane Deieleensnndeſfemrdecldidns lnanadccinſiamn aangaede lqninis Padcritillü pons m Ntnidknmngi ritnnir Monaſt uſtertem ummio ocſe uifſentſifnü getſts lugg⸗ atainm hos trifi nieflguti ee dicſ nutiniſ in 7ceßmanm teflinnmm rnen Nimn fiſßnusnoree nſdnenn⸗ ltinnb ninen ho inelige ſcn Geenngentiuge Ceſa. B Eehl no. Aur eli i lkerois a due Niu no i Ce An rihmne attbninn talt ſ ne unoyenmen D 109 dar ind. 4 icttsfi un ſ Ee g nſiztn, ed e. gui namni ſanne e t. gaon f ge unſclcon udi titon abimo bon in oygenn nien ſoxe Mvoni cule n borfuirfencliant õ 1btam:. a. & a ornunter in bo o Muamrnie r alie , ums. Gcdae kam; rb alinn Au 1 boc ann ouniſs tclans ejw on ick n rrei dut inſtunm um gem ſi⸗ Gasdö enmde ad ü unindiacennn Grici dn A Nl en KNNd Cdend. uelA NnitlüpttnaRk Kdͤ Jäimnio Brd tvarqiceunt lmiort donmn im oit a nii Agiuauun tnn m emdach din 1 enaie animninaiinand . munun dehchin 1 Nau⸗ lit rdomdeccunoimws) –—– enn 4 wn õ Cin. r Gando. nu it umnſſcrdn liliin, nen cdeinmnmn/ mnn Gumn. n en, 0eo on ſenandunn⸗ * mmem ſihmn li ihcni Acgoſim Fain . ſ innl Ciw, ear ln m.¶l¶ Nõ pꝛio ꝙ ſi conſiliaꝛij pncipis uel ciuitatis nõ ꝛecte conſulũt ꝑdũt nomẽ ↄſiliarium ⁊? appellan tur deceptoꝛes:? hoc ideo qꝛ officium ↄſiliarium E iuſte conſuleꝛe.un ex ↄſilio fraudulento quis tene tur de quo in rł'a nullus ex ↄſilio de ꝛcg. iu: li. Vi.? i c.ſicut dignũ.F.qui vo de homi. ¶ Mö. quẽ öbẽ ueniꝛe factũ ꝓpriũ ĩdiſcrete geſtũ:dʒ tamẽ diſcre re Zueniꝛe qð iĩtellige ut le. æ nõ.in.c. qualiter æ qn de accu.⁊ magne ſapie ẽ ⁊c̃ xxij .q. iiij. magne. Mo tertio ꝙ ab illicito iuramento nõ ẽ abſolutio ne ce ſaria. rõ qꝛ abſolutio pꝛeſupponit ninculum de de ſpon.ĩpu.ad diſſoluendũ æ.l. x. ff. de. V. ob. ſed iura mẽtun ülicitum non ligat ut. xxij. q.iiij. quaſi ꝑ to. 2 20 eſt qꝛ iuramentum non dʒ eſſe iniquitatis uicu lum.i.nõ dʒ ligare ad iniqtatẽ.nã cum pſtet princi paliter deo: ut in. c. debitoꝛes ſupra eo. deus nõ ult uinculaꝛe quẽ ad iniqtatẽ. ⁊ de h. . latius.¶¶ Mõ. quarto ibi irreqſito ⁊c. ꝙ priceps nõ dʒ aliqd ager in piudiciũ ppłi ipoꝝ aſſenſu nõ reqſito ſm Jo. a. ad hoc.c.ad hec de offi. aꝛchi.qðᷣ nõ.⁊ facit tex.iſte in ar. m Hoſt. ꝙ pꝛinceps ꝑ ſe nõ põt componer̃ de damnis ppło datis rõne guerre:de quo remiuit ad ſũmam de pe. SF. fi. V. ſed põe ꝙ guerra. Ex his nõ pꝛincipem non poſſe diſponere ad libitũ ðᷣ ſubã ſubditoꝛũ.pꝛo quo facit quod nõ Inn. in. c. que in eccliaruʒ de oſti.⁊ legiſte in.l.fi. C.ſi Sↄ ius nel nii. pub ¶ ¶ Mõ. in. v.ſi/ vo ⁊ tene menti ꝙ ſi iuramen tũ ſernari nõ põt in foꝛma ſpecifica dʒ fuari eo mõ quo põt.nã ut h̊ nides iſte rex iurauit ſeruare mo netã pꝛis ſui ⁊ itellexit de pniti:iñ ſi illa reꝑiĩ frau data tenet faceꝛe aliam monetam cudi ſub nomine patris ſui ut ſic ſeruet iuramentum eo mõ quo põt Ex h̊ pʒ ꝙ iuramẽtum bʒ uim cłe ſi nõ uʒ ꝙ ago: nt ago. ualeat ut ualere põt. concoꝛdat.c ad noſtraã iij. . eo. =. l. cum pz. J. fillus mẽem.ff. de le.ij. æ uide quod dixi. s. e. ad nꝛam ? ꝑ pʒ tex ibi niqueq̃qʒ debere expõi..i. o mõ quo põt. ¶ Mõ ultio in. V. vm tmn. i elligẽdo ꝙ ponat tertium cauʒ ut uẽ placẽ Jo. an. ? Eal. æ cõirſeqntibus ut ſic inteligat en credebar monetã fraudatã ſcd non erat ⁊ placet mi bi iſte ĩtellectus ut ſic diffeꝛat a pcedẽtibus ꝙ iuꝛãs licitũ quod cꝛedat illicitum peccat peꝛ qð dicu Jo. cal. ꝙ iurãs vʒ qð cꝛedit falſũ ẽ ꝑiurus quo ad de um. Idem dicit in eo qui credit uenire ↄ iuramtũ =Z nõ nenit ut ſi cꝛedebat iuramẽto nõ eſſe ſatiſfactũ cui m erat ſatiſfactũ quod ſatis placet qꝛ deuſ ꝛeſpi cit ainm hois ⁊ nõ factũ.xiiij.q.vV.ſiquid iueniſti ⁊ de pe.di.i.c.ſi ꝓpterea ⁊.c.ſi ei ( Aenio ad gl. 7 qꝛ h tractatur de falſa moneta. queꝛo qua pẽa pu nituꝛ falſarius monete. rñndeo aſſumendo membra glo.i. ?. declarando ꝙ aut falſat quis monetã prin cipis intellige de nouo eam adulteꝛando æ ↄbun dʒ l. ij. C. de fal.mo. Aut falſat moneram cinitatis ſen alteꝛius infeꝛioꝛis ab imꝑatoꝛe ⁊ capite punitur ſie itelligit glo. l. i. C. e. Aut non fabꝛicat monetam ð nouo ſed fabricatam radit.ſ.minuendo uel tingit puta monetam eꝛeam ut appareat aurca ? punit ul timo ſupplicio uel datur ad beſtias fmn ↄditicem ꝑ ſone: ut in. l. quicunqʒ.ff. de fal.? nõ.gl.qꝛ ꝑ hac di ſtinctõem apit intellcctum illarum trium legu ? Luc C Quanto itellectum ſequit MHar. in. d.l.quicũqʒ⁊ glo.in.l.ij. pal. A ij ut Ja. de aꝛe.in.d.l.ij.dicit ꝙ falſas mõe tã auꝛeã pᷣncipis ↄburit ⁊ ſic ĩtelligat illa.l.ij. Aut erat moneta eꝛe ↄtaminata ⁊ ꝓcedit.l.i.? uterqʒ in tellectus eſt bonus. DHemũ glo. ponit tria ſpolia ĩ B crie. adde æ quartũ qꝛ accuſatoꝛi pſtatur ipunitas 7 qlibet falſaꝛiũ caꝑe põt: ut in.d.l.i.¶ Ex gl.que 20 quid de eo qui ſciẽteꝛ expẽdit falſã monetã. So. uẽ ꝙ teneat᷑ pena.l.coꝛnel.de fal.que regłꝛ eſt ðpoꝛ tatio æ oium bonoꝛũ publicatio:ſeruus neꝛo ultio ſupplicio afficitur de quo dicẽdũ ut in.l.i in.fi.ff.ð fal.⁊ ꝙ talis expẽditoꝛ teneat᷑ hac pena uidetuꝛ tex. in l. hac.l.fl. ad.l.coꝛ.de ſal.ſed Mar.ibi dicit h ꝓ cedeꝛe quando expendidit nummos plumbeos nel ſtagneos:qꝛ de eis tmin facit mentõnem illa.l.als qʒ puniri pena eyoꝛdinaria: ar.l. ſaccularij. ff. de e oꝛ. cri.⁊ ſic dicit ſe multos defendiſſe a pena.l. coꝛ.de fal.quod eſt nõ eriam in mã enenſions ue0 ij.qꝛ glo. facit mentionẽ de monera ciuitan nunqᷣd liceat inferioꝛi a principe uel imperatoꝛe cude? mo neram: uidet ꝙ nõ ꝑ tex. in.l.i.?.ij. C. ð fal.mo.gl. hoc tangit in. d.l.ij. ? dubitare ur̃ m ꝛeſideꝛe ur̃ vt nõ liceat ſine ↄceſſione principis æ hoc ſequunt᷑ ibi HBar. Me. ⁊? Cy. ĩtellige niſi ciuitas uel princepsĩ ferioꝛ hoc pᷣſcripſiſſet ꝑ tin tps.de cuius initio nõ extaret memoꝛia: ut in.c. ſuꝑ ꝗbuſdã de.v.ſig. facit qð nõ Har. in.l.uectigalia.ff.ð pub. uel niſi eẽt tal qui pᷣſcripſiſſet iura iperij ut nõ in ſili Inn. in. c. cũ .p. tabellio de fi.ĩſtrn. ? in.l.infamẽ.ff. de publi. iu. ꝑ HBar. ? ſic ſalua iſtum tex. pꝛo quo glo. uide nõ. in. c. Adꝛianus.ij.lxiij. di.que dicit reges hiſpanie nõ ſubiacere iperio.qui regnũ a faucibus hoſtium eruerũt de quo in.c. ꝑ uenerabilẽ ꝗᷣ fi.ſint le. ʒ qꝛo qꝛ ᷓ dixi falſarium monete infeꝛioꝛis a pꝛincipe vł &ł monete eꝛee ipᷣius pꝛincipis ſm alium intelleciuʒ de bẽ capite puniri:nũquid debeat ĩtelligi de pena nõ tis. So. Goff. æ Hoſtien. refeꝛunt Jo. cꝛemen. de fendiſſe quẽdam qui falſaueꝛat monctã ciuitatis bo no. ut non puniret᷑ pena moꝛtis nãalis ſed ciuilis: qꝛ pena capitalis eſt triplex: ut in.l.ij.ff. de pub. iudi.et nõ. Inno. in. c. qualꝛ æ qn de accu. debet eꝛgo intel ligi de mitioꝛi: qꝛ pene ſunt reſtringẽde de pe.di.i. .F. pene ⁊ in ꝛegula ĩ penis de re.iu.li.vVi.⁊.l.pe.ff. de pe. hodie tñ ſtamita tenaꝝ cõiteꝛ ꝓuident ? cum illa opi. Joã. an. cõiteꝛ trãſeũt h̊ doc. Reliqua circa fraudationis mateꝛiã monete dicam poſt glo. ſed qꝛ h fuit aditus papa ſupeꝛ abſolutione iuramenti nun quid papa poſſit abſolueꝛc a iuramento glo. mul tum plene hic diſputat quam nõ.quia quotidie all. æ in effectu nidet᷑ ↄcludeꝛe ꝙ ex canſa põt abſolue re ⁊ in aliud quod ſit magis deo acceptum ↄmuta re ſicut facit in noto: ſʒ ſine cã nõ põt ex qꝰ iuramẽ tũ eſt licitum. idem Inno. in. c. cuʒ inteꝛ. p. de renũ. =æ archi.in.c.aucteʒ.xv.q.vV ubi glo.circa hꝰ multũ laboꝛat. Ideʒ ſentit glo.in.c.nõ ẽ de no.⁊ qͥ loqua tur in uoto:tñ ipius ratio ↄcludit enã inramentuʒ: Igem ſpe. in ti. de lega.S. nunc oſtendum.v.xxiiij. ubi plene examinat iſtam mateꝛiam iuramenti z per Innocen. in.c.ueneꝛabilem de elec. in ulti.colum. 2z concludendo in unum mateꝛiam iſiam dico ſic g aut iuꝛamentũ eſt tale qð ſeruari nõ põt ſine ꝑi culo aie:u: ſi iurauit coꝛꝛũpeꝛe monialẽ uel iugula ꝛce paretes uł quid ſile æ tũc nõ requirit᷑ abſolutio: ſed aucte ꝓpria põt guenire:ut g̊ dixi licʒ debeat pe nitere de temerario iuramẽto:ut in.c. ad audientiã in fi.de ſpon.⁊=.xxij.q.iiij.c.i.⁊ ſe.ita tenet Annoc. in.d.c.uenerabilẽ:⁊ Hoſti.h̊ aũt poterat ſeruari ſi ne interitu ſalutis eteꝛne:ſed als erat temerarium =z pnicioſuʒ exempluʒ uł ꝑicuoſuʒ ⁊? non debet oueni ꝛe? ſine aucte ſuꝑioris:ut in.d.c: uenerabilẽ ⁊? S. eo. cũ quidã.S.fi.? h̊ͥ eſt dictum Inno.i.d.c.uenerabi lem qð itelligeꝛẽ in caſu dubij:als aũt nõ obligat ex quo eſt S bonos moꝛes: poſſit ſeruari ſine ꝑicło gĩe: ut eſt tex.iuncta glo.in ꝛla nõ eſt obligatoriũ de ꝛegu.iur.li.vj.de quo nide qð dixi in.c.ſi vo et.d. c.cum quidã S. e.æ limita ut ibi dixi Aut iuran ẽ tum eft illicitũ ex pte ꝛecipietis:ſed ex parte pꝛeſtan tis licitũ:⁊ tũc nõ lʒ Zuenire ſine abſolutiõe:ut ĩ.c. ſi ueꝛo ⁊=. c. ueruʒ S eo.æ multo foꝛtius quando ex ntraqʒ paꝛte eſt licitũ:ut in dr venerableA um aũt tunc poteꝛit abſolueꝛe a tali iuramento:dic ꝙ; aut fuit pᷣſtitum ꝑ ĩfeꝛioꝛc ĩ mã ſpectante pꝛincipalit ad papã:ut ſi iurauerũt canonici nõ recipeꝛe aliquẽ ultra numeꝝ ⁊ põt papa ct ſine cauſa abſolueꝛe:qꝛ in tali iuramento itelligit excepta auctas pape.ut in ⁊c.uenientes.j eo.qð ſic dʒ intelligi:qð etiaʒ uoluit HMoſt. h̊. Aur fuit pᷣſt tũ in alia mã: æ tũc aut pᷣnci pałr ob dei ꝛeuerentiã æ honoꝛẽ:⁊ ſine cã nullus pᷣ teꝛ deũ ꝛemitteꝛe põt.ſic intellige Jo.an.pꝰ Vmcc. in.c.de ſpõ. Spe.ĩ ti.de lega..nũc oſtendencũ. v. hoc quoqʒ.ubi ꝓſequit iſti mãm ubi nide. Mapa enim non poõr ſine cã ꝛemitteꝛe obligationem deo qᷓ ſitam. xxi ij:q.i.manet ⁊.xxiij.q.iiij. in.c.ſi is cui. Ex quo infeꝛo ꝙ ſi papa non põt abſolueꝛe ali um: mulro foꝛius nec ſeipſum ar. in. c. fi. de inſſit. ?.c.ꝑ ueſtras de iuꝛepa. facit qð nõ. Jo. an. in. c. ſi gnificaſti de fo. compe.æ do. An. in.c.cum inteꝛ:ſi in papa aliquẽ abſoluit pᷣſumitur in dubio cã quo ad eccleſiam militãtẽ:ut in ſili nõ.glo.in.d.c.nõ cſt de uoto.? ꝑ legiſtas in.l.fi. C. ſi ↄ ius uel uni. pub. Aut ſubeſt iuſta cã et tunc papa põt a iuramento abſolueꝛe:ut in.c.ſi ueꝛo S.e.⁊ ẽ iuſta cãꝗ ſi turpuu dinem ↄtinet ex ꝑte ꝛecipientis:ut ibi uel ꝓpt᷑ ſcan dalum euitãdũ: ut nõ. hic glo.?æ Inn in. d.c. ueneꝛa bilẽ:uł maioꝛ utilitas iminet in ↄmutatõe:ſicut dici mus in uoto:ut nõ. Innoc.i.c. debitoꝛes S. eo. uel ſubeſt aliqua alia iuſta cãꝗ. xv. q. vj. nos ſanctorum. 7.c.auct̃em:qͥnimo ẽt epᷣs poterit his caſibus abſol ueꝛe:ſicut ⁊ uotum cõmutare:ut nõ.dicit Innocẽ. in. d.c. debitoꝛes. hec tñ erit dꝛia inteꝛ papã ⁊ ep m qꝛ in factis magnaꝝ pſonaꝝ uel multum dubijs dʒ recurri ad papam:ſic põt intelligi.c. nenerabilẽ: ſed in alijs poterit ẽt eps reſpectu ſue dioceſis:ſʒ papa reſpectu totius oꝛbis ſic no.ſentit Spe.in ti.de le. F. nunc oſtendendũ.v. xxiiij. ibi m ſentit ꝙ ſine cõ mutatiõe nõ põt eps dare lniam Sueniendi quod ego non admitto qñ ſubeſt alia iuſta canſa. ar. i. d. c. ſi vo cũ ſi. Ali ãt platꝰ citra epᷣm qui non heat epaleʒ iuriſditionẽ nõ puto ꝙ poſſit abſoluere a iu ramento.ſicut nec ĩ uoto diſpenſare poteſt: ut nõ.ĩ ¶ Be lureiuran: c.i.de uoto li.Vi. Aut iuramentũ reſpicit pꝛincipa liteꝛ ↄmodũ hominis: ? tüc ſine cauſa papa remine re nõ põt ſʒ cũ cã ſic:ut nõ. Spe.in. d. V. hꝰ quoq ⁊ archi.in.d.c.auctoꝛitatẽ is tñ de cuiꝰ ↄmodo agi tur remittere põt:ut in.c.i.de iureiurãᷓ. 7. c.ſignifica nit de cenſi.⁊ in.c.ij.de ſpon.⁊ ibi Jo. an. q8 cedit ẽt ſi iuramentũ ↄceꝛnat utilitatem utriuſqʒ cõ tꝛahentiũ:ut qꝛ aliqui iurãt ſibi adinuicẽ ad aliq fa ceꝛe ut in. d.c.ij. ſecus puto ubi quis ſimplꝛ inraret ad ↄ nodũ ſuũ.nã nõ poteꝛit ſibi remitteꝛe iuramen tũ ne auctoꝛiʒet in facto ꝓpꝛio nec alius poteꝛit re mitteꝛe ſine cã: ut ſentit Spe.i.d..hꝰ quoqʒ. Ad de ad pꝛedicta nõ. dictũ Inno. in. d. c. ueneꝛabilem ubi dicit ꝙ nõ ſolum in temeꝛarijs iuramètis: ſed et in licitis q̊ Zuenire ſine auctoꝛitate ſuꝑioꝛis urgete neceſſicate ſi nõ põt hꝛi ſuꝑioꝛ a quo petatur abſo lutio.xi.q.iij.anteceſſoꝛ:⁊ idem dicit ſi foꝛe magna utilitas ſpũalis h exigat. hoc utimum non placer ibi hoſti.qꝛ nõ dʒ ↄmitti ꝑiurium ꝓpteꝛ bonum ſpuale contin ʒcs.ar.in.c.ſicut non ſunt.xxxij.q.iiij.? in.c. ſupeꝛ eo de uſuris.ſed ſaluando Innocen. peſſz di ci iudicio meo ꝙ non ↄmittitur piurium ſi cõm uta tur iuramentũ in maius bonũ in.c.peꝛuenit 5. c. Eʒ tñ hꝛi auctoꝛitas ſuꝑioꝛis ſi hꝛi põt: ut.d.c. ueneig bilẽ ? pdicta nõ bñ.¶¶ Oop. in eo ꝙ papa mãdat cudi monetã ſub noie pꝛis: ſi iſte rex cꝛedebat tepo re iuramenti monetã eſſe ltimaʒ ⁊? repeꝛitur defran data. nam ex hoc uidetur rex omitteꝛe falſum. ſicut enim in moneta tria de ſubſtãtia requirũtur.ſ.mate ria meta lica:qtitas pondeꝛis ⁊ publica f ꝛma.ff. de Zhen.emp.l.ita ⁊ in quolibet iſtoꝝ ↄmiini falſues. So. glo. que ẽ in v. noĩe ꝙ iſcꝛiptiõi monete fides nõ adhibet᷑ c. quaſi dicat falſitatẽ ↄmitti in ſcꝛuptn ra que ꝓbat nõ aũt in illa que fidem non facit.nota bene hoc dictum quia facit ad multa: ſed mihi h ſo lutio non ſatiſfacit ſimpliciteꝛ intellecta. quia immo inſcꝛiptio fit in moneta ad pꝛobandum publicaʒ foꝛ maʒ ⁊ auctoꝛeʒ ipſius monete. unde chꝛiſtus in enã ge io inteꝛꝛogauit cuius eſſet ſupꝛaſcꝛiptio ilius mo neie:⁊ cum fuiſſet reſpoonſum ꝙ ceſaris:Qixit reddne eꝛgo que ſunt ceſaris ceſari ⁊c̃. Goff. ſoluebat obie ctionem pꝛocedeꝛe: ſi iſte rex feciſſet cudi monetam ſub nomine patris:ſed h̊ non faciebat:ſed ſoluʒ ute batur uereꝛi. hoc etiam nõ ſatiſfacit lre ut pʒ ibi cu dat᷑ ⁊c. Moſti. dicit ꝙ iura Sꝛia nõ hñt locũ in mo neta:ſʒ in inſtris ſic. nam dũmodo nõ falſet moneta nec alten pᷣiudicet non refeꝛt an cudatur ſub nomie pr̃is ul filij uł que figura ponat᷑:ut h̊ dicit patex:ſj ceꝛte ſatis ſalſificat ex quo inſcꝛibũ nomen il ius qui nõ fuit auctoꝛ ð his que fiũt a pla.c. ̃to.dic ge foꝛ malius ꝙ iſtud fiebat ab hnte ptatẽ ſine alicꝰ piudi cio a bonũ finẽ.ſ.ut fuaret iuramẽtũ eo mõ quo fieri pokat.h̊ᷣ tñ gl.poſtea oppo.ð.c.ſane ⁊ ñ ſoluit ibi enim nuitur ꝙ inſcriptioni libri ſtatur: peꝛ que iex. colligit ibi glo. arg. ꝙ ſi in aliquo lapide uel co lunna inueniatur ſcriptura: fides eſt ei adhibenda: et facit ille textus in contrarium tenendo dictum glo. ꝙ inſcriptio monete non pꝛobat. Joannes an dꝛe. dicit ꝙ ibi non aſſertiue: ſed ĩ dubio forte dicit per deſcriptionem libri de ipſius auctore nMer h ſe nina oCntallah o mnuciii d lenttrhe ſneowmor r mrrgnteo n ielt⸗ . fr Onr i/ ciod ,m,uſfi iugii mn Mrul nchciyunt in , i l firir li lannu e liet inciiz tu ii n n ſc etl lecr lnncin/ immpyni pcktin Cebet fen cini immeminii ce abtiſnen nntcugleumrtii Mün hen noleoeo LPotaddkrrunmroctn Ennl Cniſegsmcanrugßdeni na⸗ DCbntedimdſciramene ertdeh Klerenonnderdſcirent Gacden 4ddenmfüna cndrdn ſannn onwadacraaciadcronmman Wuns dannboſtcdcannthm nen PatſnumnpicgiVlensroe icannhpetſpvoſr zicbtin nan uſttb unmmignmiun Muimenefinr icnieſimnctanben tonen ontgiitd onanit n mumrionhinttin iniinin, clinckegitincegnn⸗ niglolie Pai ti gnen nick ibfinnmminl znn gnu Mhe iſin ni rn enuen laa inaninii e ni rg ilmnu mr⸗ d auſhn ſlimigminnſanr nqe pon naütin lnpeftdonvon acnd bex dor digum gniafct dmnn. Kae ptoRNun indlcter inelgen agan cupno fa inmonca d wdendomde õü FaWendgrit inscſaſuhmſairo⸗ ſcra onnftſarcſdorſon Ein eg n in 7e Boßf e copen porlor:ſilketarfeiſaod ſo nonme uns ſeld Mineuſl bamr arn bo dinn nöfmſfutiin du: ce Dſi dan wiun zußin rarn infis ſe an dünoco ſſ . r auei pmiicei non cfannain srfii uuefigunn doninid⸗ eue ſuis ſalſſcat er goo nlat * zfui ugo d bis que fünßui⸗ niuus g ilna feban 1bin ii co11boli fneſ fnn inm in hiñ 9.0 ten o cõſtare ⁊ facit xvi.di.c.i.⁊.c.demẽtis:ſed tn de his dic ut dixi in.c.cũ cam de ꝓba. unc glo. decla ratis attingã aliqua circa mam moncte:⁊ primo 3 20 quot mõis pꝛiceps ſeu hns ius cudendi monetã ds eam fraudare. JInno. ponit duos modos primꝰ qn certum pondus ꝓ quolʒ denario a pncipio or dinatum diminuitur de mandato principis mãdatiſ illã ſic diminutã poſtea recipi ac ſi primi ponderis eſſet:ꝛꝰ cũ ab initio cudit moneta multo minoris põ deris uel naloris q́; eẽ debeꝛet deductis inde expẽ ſis. uult. n. Inno. ꝙ moneta. in forma dʒ tm ualeꝛe qtum uʒ in mã deducus ti expenſis qᷓs auctoꝛitatẽ pſtans de ſuo facere nõ tenet. ex officio.n.nõ dʒ ha bere dãnum. ff. ex qui cau. ma.l.i.?.c. cũ non dece at de re iu.li.vi. Inno.immo plus credit ꝙ ſi prin ceps indiget poterit ĩde ſentire aliquale lucrum ur ſic minus ualeat ꝙᷓ ualeret in mã ẽt deducus expẽſiſ cum ipſe ex officio det auctoritateʒ monete hoc ue rũ niſi ſpargẽt ex regnũ qᷣi cũ dãno nõ ſubditoꝝ poc faceꝛe nõ poſſit. Credit ẽt Inn. ꝙ in pꝛi cqu poffit pnceps cũ conſenſu populi diminnere mõetã qꝛ quilibet põt renũtiare iuri ſuo.vij.q.i.ꝗᷓ piculo ſũ.⁊ diẽ ſufficer̃ oſẽſũ maioris ꝑtis magnatũ regni qꝛ negociũ regni reputat᷑ negociũ uniuerſuatis.ar. in. I. ij. C. de iura. calũ. ⁊ facit ꝙ ipſemet Inn. nõ. i c.fi.de ma.⁊ obe.ſʒ ego de hoc dubito cum tracte tur de preiudicio ſingulorum.ar.eoꝝ. qne nõ. in. c. cũ oẽs ð cõſti. . C. que ſit lõ. ↄſue.ſuꝑ Nica fatet t Inn. oſẽſũ populi noõ ſufficẽ an illa pecunia eẽt expedenda e regnum ? idem Mo. ar. in.1. fl. ff. Ce iuriſ.om.iudi.de ↄſti.que in eccleſiaruʒ ⁊.c.eccleſia ſz ciꝛca dictũ pcedes dicit Mar.in.l.ij. S.mutui.ff. ſi cer. pe. .l.paulus qe ſolu.ꝙ pecunia qʒ imn Valc? tum uʒ mã. expẽſe aũt debet fieri ce cõi: ut.i.leff. de pᷣben.emp.fatet᷑ m ꝙ de ↄſuerudine ſeruatur 3 rium: ⁊ dic ꝙ ſeruatur dictũ Inn. tã in expeſis ꝙ; in modico lucꝛo. Moſt. addit rernum mocum fiau dandi extrinſecus:ut qꝛ princeps bonã monetaʒ ꝛe pꝛobat ⁊ equiualẽtẽ uel minus ualetẽ ſuſeipit ad 5 nt de ꝛepꝛobata bonũ foꝛũ hẽat ⁊ illã oflani faciat 2Z cudi:⁊ in ſũma dic ut pꝛedixi ꝙ ſicut in moneta ſunt tria:ita circa qdᷣlibet põt ↄmitu falſitas:ſj̊ hoc ultimũ dictum bhoſti.cõcernit uſum moncte ?= com petit ſolum pricipi. ¶ Vlterius queꝛo de qõe quo tidiana ipe diſpõis ſen ↄcti debui cuꝛcbat ceta mo neta curſu tpis illa moneta ẽ detcrioꝛata ſen dimi nunta:queritur nũquid ſolutio debeat fieri fm eſtia tionem antiquã uel ꝓut currit ? maxime ſi repuiur noua melioꝛ:hanc qoem ſatis ſuccinte ictigit glo.in c.olim de cenſi.⁊ in.c.quis ignoꝛet.xxxij.q.iiij.ple niꝰ ꝑ hoſti. H̊ ?⁊ MDau.i. cle.ij. ð ci.p Ci.? Odo. in.l.in minoꝝ.C. in qui.cau.in inte.reſii.no eſ ne ceſ.ꝑ Mar. in.l.paulus: alias incipit cꝛeditoꝛ. ff. de ſolu. ? Spe.ti. de ſolu. S. nunc aliqua. v. pone ⁊ ibi peꝛ Jo. an. in addi. æ do. An. ſatis plene bic: ſed ex pediendo mateꝛiã clare ? concluſiue conſideꝛannʒ eſt ꝙ duobus modis pꝛicipaliteꝛ poteſt pecunia ſen monera deteioꝛari ſen minui ſcilicʒ reſpectu curſus qꝛ ſtate eadem bonitate itrinſeca nõ vʒ im ſicut ua lere ſolebar. AQuanto ¶ Iteʒ ex defecu pecunie q; ẽ diminu ta in põdeꝛe:ut quia fuit tonſa circumciꝛca ⁊ peꝛ lon gum uſum ẽ effecta eꝛoſa:utputa quia erat de ere hz iſuꝑ hẽbat de argẽto qð ex lõgo uſu coꝛꝛuit.prio caſu diſtingue ꝙ aut moneta eſt ꝛeſpectu curſus in totum reprobata: utputa qꝛ princeps ĩteꝛdixit in to tum illius nſum.⁊ tunc ſi debitor non fuit in mora tenuit MDe. ? ſequit Ci. in.d.l.in miorũ ꝙ põt ſol ui de antiqua:qꝛ ſatis eſt mutuum reſtitui in eadem ſpẽ ⁊ bonitate eað intriſeca ut.l.cum quid.ff.ſi ceꝛ. pe ¶ Contrarium tenuerunt Ja.? Odo. z ſequit Bar. in. d.l.paulus ? do. An. hic. = cõmuniter B tenetur.lſʒ Moſtiẽ. hic uideatur ſentire primum dic tum ſed tu rene ꝓprecedens:ar.in.l.eleganter. .qui reprobos.ff. de pig. ac. Mec ob. motiuum tenẽtium õrium:quia non eſt nerum quod moneta iſta ꝛepro bata habeat eandem bomiatem intrinſecam: cum monera magis conſideretur reſpectu curſus quem reſpectu materie ad h̊ bonus. tex.in. c.eijciens. xxx ix. di. debet ergo ſolui ſecundum eſtimatonem anti quam.⁊ de hoc nidetur tex.in.d.c.clim ⁊ ita tenet Spe. ? Jo an. ubi ſupꝛa Aut non eſt in totum re probata ſed tantum alterata in ualore. quia non ua let tin ſicut ualere ſolebat ⁊æ ſubdiſtingue aut hec al teratio contingit in perpetuum ut quia princeps in terdixit ne tantum ualeret forte propter lucium ut poſſit ꝛecolligere pecuniam ⁊ facere conflari æ de nouo cudi ⁊ tenet h̊ Moſti.ꝙ damnum pertinʒ ad creditorem:exquo debitoꝛ non fuit in moꝛa nec in aliqua culpa ? idem Ja. de are.?æ Har. in. d.l. pau lus.quia pecunia iſta babet ſuam bonitatem intrin ſecam. Sed Odo. in. d.l.in minoꝛum æ do. An. H tenet oppoſitum.ſ.quod debeat ſolui ad eſtimatio nem antique monete ratione ſupra dicta. quia boni tas pecunie eſt reſpectu uſus principalier. ideo de bet in illa bonitate fieri reſtitutio.d.l.cum quid.ff. ſi cer. pe. Item ſi in totum uſus pecunie eſſet repꝛo batus deberetur eſtimatio ut in pꝛecedenti membꝛo dictnm eſt. ergo idem ſi in parte eſt diminuta arg. .ll. que de ota. ff. de rei. uendi. . c. paſtoralis. . itẽ cum totum de offi. dele. pꝛeteꝛea hoc pꝛobari uide tur in.c.olim de cenſi.pꝛealle.⁊ hoc mibi placet ne iſte creditoꝛ ex ſuo beneficio damnum ſentiat. cundo caſu quando alteratio non eſt in per peiuum ſed ad tempus: ſicut contingit quotidie unum floꝛenum magis naleꝛe uno die quam alio: ita quod cꝛeſcit ⁊ decreſcit ualoꝛ ſecundum tempo ra æ communiter tenetur hanc nariationem non ð beꝛe attendi ar. optimum in ·l.pꝛecia ꝛerum in fi.ff. ad legem fal.ſicut enim creditoꝛ nellet ut ſibi ſolue retur ſi plus nunc naleꝛct: ita deber ꝛecipeꝛe ean dem monetam ſi minus nalet cum ſperetur augmẽ tum : ſic uoluit Mar. in. dicta.l.paulus ⁊ alij in di cta.l.in minoꝛum: quod eſt ſanis equum puto ta men quod ſi non eſiet ſpes quod de pꝛoximo ha beret augmentum quod deberet baberi ratio ad eſtimationem que eꝛat tempoꝛe mutui: quia neꝛum eſt diceꝛe quod hodie non habet illam bonitatem reſpectu curſus quam tunc habebat: ⁊ ſic militat ra tio pꝛecedens maxime quia poteſt eſſe ꝙ nunquam cꝛeſceꝛet. argu. in .l.iuriſpeꝛitos in pꝛincipio.ff.de — de excu. iuto/ æ eius qð nõ.glo. in cle.ij. de Gp. Uenio ad fᷣm caſum principalẽ.ſ.qn ex defectu ip ſius monete cõtingit deterioꝛatio:⁊ cõiteꝛ renetur ꝑ canoniſtas ? legiſtas ꝙ damnũ ꝑtinet ad debitoꝛc quia moneta non hẽt ſuã bonitatẽ itrinſecã quã ha bebat tpꝛe ocius mutui:ut.d.l.cum quid. ¶ Iteʒ ſcias pdicta ꝓcedeꝛe et ſi debitoꝛ nõ fuit in moꝛa ſi aũt fuit in moꝛa tũc ʒ oẽs omne ꝑiculũ ſpectar ad ipſum debitoꝛeʒ. dʒ.n. ꝛeddeꝛe fᷣm eſtimationem qne erat tpꝛe quo debebat ſolueꝛe niſi fuiſſet tempoꝛaliſ ⁊2 momentanea:ut s dixi.pꝛo h̊.l.vinum et qð ibi nõ. ff. ſi ceꝛ. pet. hoc m limitauit Eã. ubi S quãdo damnum contingit in peccunia gꝛoſſa:ſecus ſi ĩ mi nuta mouet᷑ qꝛ gꝛoſſa eſtimatur ꝑ minutam æ non ecõtra.nam unus denarius non põt eſtimari peꝛ ſo lidum aꝛgẽteum uel aureũ:⁊ iõ cũ illa minuta non capiat eſtimationem nõ poſſumus diceꝛe ꝙ debeat attendi eſtimatio:que eꝛat tpꝛe moꝛe contracte uel poſtea uſqʒ ad tpᷣs ſolutiois:ſicut ĩ alijs ſpebus ca uetur in. d. l.uinũ. H̊ͥ 25 Mar. nõ uidetur multũ pla ceꝛe do. An.̊ qꝛ fn eũ ſicut gꝛoſſa eſtimat minn tam:ita minuta eſtimat gꝛc ſſam.ſi foꝛte minuta ali quid affeꝛt utilitatis. nam ſicut pꝛo paruis emuur floꝛenus:ita pꝛo floꝛeno poſſunt emi parui ſi ali qua neceſſitas h̊ impellat:⁊ hoc plus placer q; dic tum Hꝛr:qð ſolum conſiſtit in ſubnilitate:licet eim unus denarius non poſſit cſtimari: tamen plures ſimul ſic. vnde diceꝛeʒ ꝙ aut hec pecunia ꝛepꝛehat᷑ in rotũ ⁊ nõ põt de ea ſolui dicto.. ſi ꝛepꝛobos. Item puto in alio dãno cõtingẽte poſt moꝛam:dũ modo directe ipſa deterioratio contingat ipſaʒ mo netam paruam. ut quia fuit decretum:ut duo uale rent ſolum unum de nouis.hec omnia pꝛocedunt quãdo pecunia eſt debita ratione contractus. . Muid aũt ſi ex teſtamẽto ut qꝛ tpꝛe teſtamenti p uſ uel minus.ualebat moneta qᷓ;ᷓ hodie ualeat ⁊ intelli ge de peꝛpetua alteratione: æ dic ꝙ debet attendi na loꝛ. exiſtens tpꝛe teſtamenti. quia de eo nidetur te ſtatoꝛ ſenſiſſe ut in.l.uxoꝛem. S. teſtamento.ff. ð le. iij. z.l.fi. in prin. ff. de au.æ arg. lega.tenet Jo. an. in addi. ſpe.in d. S. nũc aliqua. v. ſed pone ⁊ ita cõ ſuluit Oidꝛa. ut ꝛecitat do. ODe. de ancha. in dicto c.olim:idem dixii oldra. in precepto arbitrorum ⸗ eadem ratione idem dic in iudice condẽnante in ceꝛ ta quaniitate. ¶ nid ãt in ſtatuto põe cauetur ꝙ pro tali delicto ſoluantur decem libre nel ꝙ tot li bre denĩ officiali demũ alterat mo nera ꝑpetuo diẽ notabiliter. Soe.i loco pᷣalle.ꝙ dʒ ſolui de pecuna currenti quia de talli uidetur ſtarutum ſenſiſſe.unde mutata pecunia nidetur mutatum ſtatutum argu.c. tranſl ao de conſtitutio de quo ego multum du bito Quid enim ſi tempoꝛe ſtatuti floren us ua lebat longe plus quam hodie:dicemus ne quid ꝙ debeat ſolui ira modicum cum ſtatutum uoluerit menſurare penam delicti quod fſieꝛi debet: ut in.c. non affeꝛamus. xxiiij. queſtione.i.=.l.reſpiciendum .ff. de penis: ? idem dico in ſalario conſtituto offi ciali:æ caſus iudicio meo uidetur in contrarium in dicto.c.olim de cenſi. Mec ob. clementi ij de deci mis ubi ſoluno ſu de pecunia currenti: quia ibi nẽ Be inreiuran: . alteꝛatur diſpoſitio. nam ſolum ibi dicir ꝙ ſi gli cui conccditur decima beneficioꝛum poteſt ſolui de pecunia currenti. non enim eſt uis de qua ſoluamur dummodo ſoluatur decima. ¶ Quid autem in mã dato ſeu gratia facta peꝛ aliquem dominum: utputa quia conceſſit pꝛinceps alicui centum floꝛenos an nuarim ſupeꝛ cenis redditibus demum alreꝛatur peꝛ petuo ualoꝛ floꝛeni. dicit hic do. Anto. ꝙ ſi ignoꝛa bat pꝛinceps ualoꝛen monete debet intelligi ꝙ fiat ſolutio de noneta currenti: quod dicit teneꝛe glo. ⸗= guil. de monte lau. in dicta clemen.ij. ſatis placet dũ pondeꝛat ignoꝛantiam pꝛincipis: alias puto ſecus. argumẽ.in dicto.c. olim ⁊ in dicta.l.fi.ff. ce an. æ qr gen. eg. æ per hec habes hunc arti ris piene 7 clare pꝛeceteꝛis expeditum ¶ Vltimo h ſubijcio unam queſtionem quotidianam. QOutuani tibi cen tum in auro: nunquid teneoꝛ recipeꝛe in argento uel in pecunia minuta uel econtra. ¶ Outuani nibi in argento an poſſis ſolueꝛe in auro me inuito: uel ei am in eadeʒ mateꝛia:ſed alteꝛius foꝛme:puta mutua i floꝛenos ſenen vis reſtitueꝛe floꝛenos floꝛenti nos in eodem ualoꝛe ¶ Dic concludendo memem HBarto. in dicta.l.paulus: q; aut mutuaui centun libꝛas in floꝛenis: ⁊æ tunc ſatis eſt reſtitui centum li bꝛas etiam in alia moneta. quia uideoꝛ eſtimando illos floꝛenos pꝛo centum libꝛis illos ſic uendidiſſe: ſicut dicimus in dote cum traditur eſtimata in.i.cuʒ dotem C. de iure do. æ iden dic in depoſito. Aut fuit dictu n mutuo uel depono centum libꝛas in flo renis ⁊ uolo mihi reſtitutionem fieꝛi in floꝛenis: et tunc peꝛiculum ? commodum diminuue nis uel au gumenti peꝛinet ad debitoꝛem ſen depoſitarium. n ide tenetur reſtitueꝛe in floꝛenis ſecundum eſtima tionem exiſtentem tempoꝛe ſolutionis fiende. argu. in dicta.l.cum dotem¶ Aut fuit ſunpliciteꝛ factum mutuum: utputa mutuo tibi decem aut centum flo re.⁊ tunc aut ſum paſſurus aliquod damnum recipi endo in alia foꝛma:⁊ tunc non tenecꝛ recipeꝛe ut ci cta.l.paulus. Aut nullum damnum potiar ⁊? tunc in aglia mateꝛia non teneoꝛ recipeꝛe puta argentum pꝛo guro:quia mutuum debet reſtitui in eodem genc:e ⁊ eadem bonitate:ut dicta.l.cum quid: ⁊ aliud pꝛo alio inuito cꝛeditoꝛe ſolui nõ poteſt: ut.l.ij.fl.ſi ceꝛ. pe. Aut nult reſtitueꝛe in eadem mateꝛia ſed in alia foꝛma:utputa floꝛentinos pꝛo ſenenſibus:⁊ cõmuni teꝛ tenetur ꝙ teneoꝛ recipeꝛe:ut dicta.l.panlus:oↄſue tudo tñ eſt in muiis ꝑtibus: ut etiã in alia mã poſſi reſtitui que fuanda eſt: qꝛ tacite uidet᷑ õbi fin oſue tudinem loci:ut.l ꝙ ſi nolit..qui aſſidua.ff. de edi li. edic.facit.l.labeo.ff. de ſupꝑ.le.rʒ Bar. ubi ð? ſic ↄſaluit Oldra.¶ Quid autẽ in depoſiuo: uide tex. nõ. ⁊ quod ibi no. in. l. in naue. ff. loca. ? ſaus uidei conſideꝛãdum quid fuit tacite actum an.ſ.pecuniaʒ depoſitam confundeꝛet cum ſua uel teneꝛet ſeꝑataʒ. Micolaus abb. ni & Laſus. Judices qui En ientes. iurant infra ceuuz ie pus ſententias exequi hoc no obſtante ap pellationibus ab eis inteꝛiectis defene tenetur. b. d. 4 l 4 1,/7( 4 ſe⸗ gternis GN ſün aNN an . jnirckl. ENds. — onm n anſtſiten) uri c nnnſiͤtus 8Wac . bninnd andisi Gone Nu 6ancv ſcinns Nn cotscbb gta eumi usrn weign oteupim, iimn ⸗ rCms iin a n c lenu linale⸗ rcontetercyinmſnmn no 1 uninmririmtiins in udis i⸗ icgotneuſein bio hatn GA; gtuninmcuminbirigeii Oiſtonnigrercs ügotenunbea connciforn Nr.Cfuotbec Acre Csinutincucſoeſctetstocier dtnen Nicnanmch ud chaguchatrſnanma Püontendcitcriafa ager iunn in figecdimaneord Rentmeit du Ches Krni gſctnneneunßh DPodovnimstanceſpeislec Tiapoſtpelnocodt doaninthnn nl.. Ammamuhs ſ teleen ſuch fiſanſoloenontine ienſiicſ oligſeei tin nie etno ſo ellin elſir Plcaninöͦpöru ltchnntenonti elge rlodtan nſintlten lnſoe dbiganheneſn Nl ſen linn ni Prechaon nen 4 naolb iiln ſiant⸗ mund ſubſio nne M ng oalit W ned nanno. öergo os aip ennmn bzs losſtlet 10 mirdhr annuinrgtimut „Rär msro A nnmn ngn MoO,i,corn um paluim ? wwchindininneno Gnmm pommn aa tiomn in Cnolnun 1rpn ſfinerin fonis euncbncina onen enſſenen anpor ſouronistnce. Ne. ndmlanm toeni(Vufur ungiogatum un Cppun murnd di dcen an ehun et mnd mn ſom dadorns anadda dannunte ndn m fonna: d Wecr feahent GANNNuNs. Bor Aon Angwunpetnem An mureia don ed tapen don ganmn mo:pa minnn denafchin nirdht: aden bonime N dinl an ent tin õü Pe. An wur iefimerin Oden muen 4 ſunn npnnf unpshp ſiieſ un erniin cotickin nus bbls u , chmi ve funn eſr a ie len AVel aliter 2 gnãlius nõ uʒ iuramẽtũ pᷣſtitum in pᷣin dicinm iuris ſuꝑioꝛis. Diuiditur in quatuoꝛ.in pri ma rephenſio conſulũ.in fa ibi uex ipſoꝝ excuſatõ in tertia ibi:qꝛ ueꝝ ipſorũ excuſationis repꝛobatio 2 gnãle mãdatum in quarta ibi cum igitur mãdatũ ſpãle æ cõminatio nõ parentis. 5 primo iucta glo. qnta ꝙ in terris ſubiectis tpaliter eccle appella tur a ſecularibus iudicibꝰ ad papaʒ omiſſo alio me dio:de quo in. c.ſi duobus de appel. ¶ Hõ.ſo ꝙ ciuitates recognoſcentes ſuꝑioꝛc nõ pnt appelle tio nem tollere nec ſuꝑ eo aliquid ſtatuere in piudiciuʒ peminẽtie ſuꝑioꝛis.lex ergo oẽs populi.ff.de iuſti. 2 iuꝛe que dat licẽtiã ſubditis ſtatuendi debet intelli gi dũmodo non ſtatuant contra ius ?⁊ peminentiaʒ ſuꝑioꝛis.de quo uide ibi latius per Har. 2 aliq uid ad mãm tetigi. in. c. quod clericis de fo.compe. Di vo ciu tas nõ ꝛecognoſcit ſuꝑioꝛc põt tolleꝛe appel larionẽ ſicut princeps.l..i.ff.a qui.app.non licet tʒ Har. in. d. l.oẽs ppłi.iĩtellige in tpalibus. Nam in ſpũalibus nemo põt pᷣſcrib eꝛe ð ſupremam ptãtem pape: ut nõnter dicit Inn. in. c. bone.ij. ð poſt. pla. facit. c. nulla.xciij.di ¶ Quid auũt ſi in ciuitate non eſt ꝓuiſum de iudice appellationis uel moꝛtuus eſt ad quẽ debeat appellari ſi ciuitas non recognoſcit ſuꝑioꝛem. uide Oar. in. l.ubi abſunt. fl. de tu. æ cu ra.datis ab his. Urs ꝙ iudices ent iurare ut in dicẽt ſecundũ leges ut in auc.iuſiurã.quod pᷣſtatur ab his:ex quo ifertur ꝙ fᷣm ↄſciam quam bhabent ut deus nel hõ iudicaꝛe nõ pnt de quo in. c.paſioꝛa lis. SF. qꝛ vo de offi. dele.¶V õ id ad quod allega tur quotidie iſte tex.ꝙ iuramentum nõ obligat ſub ditum iurantẽ in piudiciũ iuris ſen anctis ſuꝑioris = ſic uẽ ſuꝑioꝛem poſſe ĩꝑtiri ſubdito facultatẽ neni endi ↄ ꝓpꝛium iuramẽtum:ſed tu h̊ ĩtellige ĩ inꝛam ro pᷣſtito in mã ꝑtinẽte ad ſuꝑiorem: ut hic alias ſe cus.ut dixi ſupra ꝓx.c. Et facit hoc ad qõnẽ:cleri cus iurauit in ſiudio cxiſtens nõ exiꝛe diſtrictum ſe nẽſem anteqᷓ;ᷓ ſuo creditoꝛi eſſei ſatiſſactum ante ſo lutõem reuocat᷑ ex iuſta cã per ſumm epm:queritur nũquid iuramẽto nõ obſtante teneaĩ᷑ pareꝛe mda to ſuꝑicꝛis. Et ur̃ ꝙ ſic qꝛ non potuit iſte clericus in piudicium iuris ⁊ aucte ſuꝑioꝛis ſe obligar̃:ut h 2 ita poſt multa ↄcludit Jo. an.in rła in maliſ ð ꝛe. iur.li.Vi. In mercurialibus niſi de licẽtia ſi ꝑioꝛis ſeu epi fuiſſet in ſtudio z pꝛo neceſſitate ſtudij Sxit uẽ eni tũc ſe obligaſſe cũ licẽtia epi qui dedit licẽtiã qꝛ uno ↄceſſo oĩa uidẽtur ↄceſſa:ſine qbus illud ex plicari nõ põt ut in.c.ptcrea.z.c.prudentiã de effi. delega.z.l.ad rem mobilem æ.l.ad legatum. ff. de ꝓp cura.⁊ ibidem peꝛ oia ↄcludit ibi in pre reuocante filium qui predicto mõ iurauerat. Et ego idem pu tarem in quolibʒ ſubdito. Hã ciuitas ſeu princeps poteſt precipeꝛe ſubdito ut non cxeat diſtrictum ut ut nõ uadat ad certa loca.l.fi.?æ quod ibi nota.ff.ð decre. ab ord. fa. z.l.mercatoꝛes. E. de commercijs 2æ meꝛcato. nõ ergo potuit ſubditus ſe obligare ad manendum e in preiudicium illius iuris ſuperioris niſi ſupior pᷣus expſſe uel tacite dediſſet licetiam q8 bene notabis ꝓ doctoribus foꝛenſibꝰqᷓ ſine ſui ſuꝑ ioꝝ lñia ꝓmittũt legeꝛe ad certum tpps extra natale (a noſtram pꝓprium. ¶Drteꝛea ꝑ hunc tex. determinat᷑ cõ. an eps poſſit ſtatuere:ut ab ĩiterlocutoꝛia pofſit ap pellari niſi in caſibus in qbus iura ciuilia appellati onẽ admittũt: ⁊ dicẽdũ ꝙ nõ qꝛ nõ licet epo uiolar ius ſuꝑioꝛis ⁊? canones ſtatuere.de quo plene ꝑ Jo. an. in.c.fi.de appel.li.vi.⁊ in.c.ultimo de offi. archi. ⁊ per do.de ro.deciſi.xxvij.⁊æ uide reſpecin laicoꝛum quod nõ. Jo.an.in addi. Spe.in n. ð ap pella. in. F. nunc tractemus iuxta pꝛincipium. Vlti mo op.⁊ ur̃᷑ ꝙ ex alio capite n ualebat ſtatutũ iſto rum diſponẽs.ut.j.xxviij.dies iudicata mandaꝛent executioni. Nam ↄdẽnatis.in actione perſonali dã tur quatuoꝛ meſes ut in. c. ꝙ ad ↄſultatõnem de re iudi.qð quidẽ ipᷣs lʒ cã cognita poſſit abbꝛeuiari.ff de re.iudi.l.ij.nõ m ſine cã:als quod &ceſt ꝛſuppleĩ a lege. ff. de re.iudi.l.iiij. F.ſiquis ſed ꝑ iſtã ↄſuetu dinẽ ſeu ſtatutũ ꝛeſtꝛingebat tps indiſtincie in omni tali ca ẽt ſi nulla cauſa ſubefſet. ergo talis conſuetu do uel ſtatutum non debebat ualere. So. Gof. fa tetur ↄrium ſed fᷣm Moſtic.papa non repꝛobauit ex iſto capite ſed ex alio de quo in lr̃a mihi non pla cet dictum Gof.licet enim iudex non potuiſſet ſine cã reſtringẽ et per uiã ſtatuti rõe pᷣdicta ⁊? ꝑ ea que nõ. Har. in.l.oẽs ppli.ff.de iuſti.æ iure:ppłs tam bene potuiſſet h iduceꝛe in ipoꝛũ pᷣiudicium ꝑ uiaʒ ſtatuti uel ↄſuetudinis.ar.in.d.l.oẽs ppłi cũ ꝑ h̊ nł lum fiat piudicinʒ ſuꝑioꝛi ſʒ dũtaxat ipſis litiganti bugſlend ad gl.ſatis breues ⁊ faciles. Et que ro quare appellatõe pẽdẽte ſnia nõ pot executioni mãdari gl.pe.rñdet ꝙ ꝑ appellationcem extinguit ꝓnũciatum.i.i.ff.ad turpil.Et idem vr̃ uelle tex.in. l.ij. ff. de penis. ¶ Mo. glo. in eo ꝙ dicit ꝓnuncia tun extingui ꝑ appellationem Jo. an. dicit ꝙ imo ſuſpenditur: ut pʒ h ĩ tex.do. An.dicit ꝙ extngui de pnti ſed in ſuſpecto exitu futuro ſuſpenditur ut nõ in.d.l.i. Sed h̊ facit.c.fi.de ſequeſt.po.⁊ fru. intelligendo ut ibi dixi:æ dic ut ibi æ uide per ar chi. de appella. non ſolum lib.vi. In glo. finali in fi. dic ut habetur in.c.nõ ſolum de appellationibus li. vi. Nico.abbas. noſtram. PDeꝛ iudicis offi ciuʒ ſubuenitur il li qui pꝛopteꝛ iuramentuʒ uſuras repeteꝛe nõ põt ita ſũmat Joã an. Et quidem pꝛocedit h ſũ mariuʒ ſᷣm unũ intellectũ ſatis clarum.ſʒ ſm aliũ nõ bilioꝛẽ ſũmo ſic. Jurãs uſuras nõ repeteꝛe põt iura mento nõ obſtãte ex noua cauſa repeteꝛe. pꝰ narrat factuʒ. ſo ꝓuidet ibi madamus.¶ Mõ pꝰ ꝙ iura mentũ de uſuris ſolutis nõ repetẽdis ñ oꝑat remiſ ſionẽ uſuraꝝ:pſumit᷑ eiʒ tale iurameniũ extoꝛiũ. ar. .c. ſuꝑ h de renũ. ibi ſecularẽ. ar. ꝙ nedũ co rã eccłiaſtico ſed ẽt coꝛã ſeculari iudice nſure repeti pñt ſj Jo. an.diẽ h̊ nõ ꝓbari h qꝛ ſ vba ꝑtis ⁊ re mittit ad nõ.ꝑ arch.i.c.qͥd dicã.xiiij.q.iiij.⁊ ad gl. ĩ cle. diſpẽdioſaʒ de iudi. Ego remitto ad plenius ꝑ me tacta g de fo. ↄpe.cũ ſit gñale ¶ ¶ Mota bonam pꝛaticaʒ citãdi teſteſ qn ignoꝛãtur ꝑſone:ut ſiat gña le pceptum ſub excõica. pena ut qui ſuꝑ tali féo no ueꝛint ueꝛitatẽ ↄpareant ad teſtimoniũ ꝓfeꝛendum —— Er quãᷓ; iſte tex. loquat᷑ĩ mã peccati. Idem tamẽ puto dicẽduʒ ubicũqʒ teſtes cõpelli poſſunt:qꝛ tunc taceꝛe Vitatẽ ẽ pcẽn moꝛtale in. c.quiſqs.xi.q.iij.in .c.i.de cri. fal. quo uiðᷣ qð dixi i. c.i.⁊ fi.de teſti. co.⁊ tene menti hac utilem praticã.⁊? ex ̊ͥ ⁊? ex tex. nõ quod rõne teſtimonij ferẽdi põt laicus cõpelli a iudice eccleſaſtico ? cꝛedo ꝙ ct ĩ cã vertẽte coꝛam in dice ſeculari poterit iudex eccłaſticus ad requiſiti onem iudicis ſecularis hanc ſniaʒ excõis gñaliter ⁊ in ſoe fene ſi ꝑſone ſciũtur:qꝛ ſicut index ſecularis impendit auxiliuʒ indici eccleſiaſtico:ita eõ debet fa cere eccleſiaſticus.xcvi.di.cũ ad verum.facit quod nõ. Inno. in. c. licet ex ſuſcepto. ö fo. cõpe. æ. xiiij. q. ij. c. quanq;. ¶ Altimo nõ caſum i quo iudex eccle liaſticus ꝓcedit ex officio ad inquirẽdũ ſuꝑ nerita te ĩfamia non pcedẽte. Lõtra h̊ op.de.c.qualiteꝛ et qn.·ij. de accuſa Solutio dic ſm Hoſtien. ꝗ; iſtud eſt ſpale ubi agit᷑ de coꝛꝛectiõe pecoꝝ nel ubi iminct piculũ alaꝝ.igit᷑ idẽ.c.unicũ ut eccle. bñficia: de cle ricis ꝑegri. c. fi.? ð pꝛebẽ. gꝛaue cũ ſilibus:ſecꝰ ubi ſieret inq̃ſitio ↄtra ſubditũ ad delicrum puniẽdũ:ut in ↄtꝛario.⁊æ uide ꝑ eũde Moſti.ĩ.d.c.unico quod nora. Aide aliã limitationem quã poit Inno.i.c.i. de poſtu.pla. ubi dicit quod ĩ idſitiõe q fir gñaliteꝛ er non de certo crie non reqrit infamia pcedẽs: ut ibi idẽ dic in ĩqſitiõe gña i pſonaꝝ:ut.i.c.i.de offi. ordi ⁊.:.congꝛuit.ff de offi.pſi.Et ex iſto tex.ſũpta occaſiõe tꝛactat h Inno.iĩ quibus caſibus ſit iudici permiſſa inquiſitio æ in quibus ꝓhibita:q̃ mõ meliꝰ ⁊ cõgruẽtiꝰexpeditur.i.c.qiter ⁊ qn pᷣal.æ ꝑ aꝛ. in. l. ij. F. ſi publico. ff. de adul. z.l. iiij. .̊ ai t iudi ciũ ff. de dam.ĩfec. Sed ut ñ deſint ̊ vba Inn. qꝗᷓ ſolent multũ allegari?? ut intelligas cum effectu illa hic ſubiſcio. Monit.n. aliquos caſus in quibus iu dex ex officio ſuo põt ꝓcedeꝛe ⁊ aliquos ꝓbibitos primus de conceſſis ẽ ubi agitur ð reſtitutione uſu raꝝ:quas debitoꝛes iu rauerũt non ꝛepeter̃: ut exaꝰ pꝑs impedit᷑ ageꝛe:poſſit index ex officio ſuo pꝛoni deꝛe.ſecꝰ dicit ubi. ꝑs nõ ſic ligauit ſe ex iurameto: aꝛ nõ dʒ iudex ſic ꝓcedeꝛe ad ntilitatem priuatam: exquo ꝑs põt ageꝛe ⁊ nõ petit tatetur m peſies ꝙ eps g eum quẽ ſuſpectũ hʒ põt iquiꝛeꝛe de vſura.ſi cut ⁊ de alijs cribus nõ ad prinatũ inteꝛcſſe alicꝰ p nate pſone:ſed ad pniaʒ iponẽdã ⁊ ſic loquit᷑ ð of oꝛdi.c.i.dicit tũ Hoſii.ꝙ tũc ꝑ ↄſequẽtiã uerſatur priuatum inteꝛeſſe:qꝛ fructuoſã pniaʒ ageꝛe nõ põt niſi reſtituat alienũ.xiiij.q.vVj.c.i.de uſuris crm iu. ¶ W. ꝙ ꝑ h̊ vr ſentir Inn. ꝙ in primo caſu añ lurauit nõ ꝛepeteꝛe:põt iudex pricipaliteꝛ pꝛocedeꝛe ad utilitatẽ priuatã: æ ꝓ hoc induco talẽ ꝛõ̃em:ubi cũq; equitas ſuggerit ⁊ ꝑs non põt age? põt iudex ex ofſicio pꝛouideꝛe ꝑti.l.plane ff. de peti.heꝛedi ¶ W. Gar. in.l.i. fl. ꝙ vi aut clam:facit. l. qntus mutius i fi. ff. de ãnu.lega.⁊æ ad hoc facit iſte tex.ꝙ nõ. Mam papa vr h̊ moueri nõ ſolũ ob ſalntẽ aĩe defuncti:ſed ẽt ob ntilitatem iſtoꝝ qͥ inrauerunt nõ ꝛepeteꝛe. Scdᷣus caſus nõ dubitabil ſm Innoc. qñ eps inquirere uult de cõſanguinitate inteꝛ cõiuges de diuoꝛ. poꝛꝛo.xxxv. q. vj. ſi duo:et idem generali reꝛ põt dici ſᷣm eum ubicũqʒ vult inquirere ðᷣ alio impedimento canonico. Eadẽ eiʒ eſt rõ fm Hoſti. eꝛgo idẽ ius ꝓ h.c.i.⁊.c.ſigniſicauit de offi.oꝛdi.= ꝙ hoc poſſit in ↄpendo eſt expſſuʒ in.c.fi. ð cade. deſpo. ſ idẽ dicendũ in ctu: ex quo nõ agit ad pe nam:ſed ad peccatũ euitaduʒ: ut nõ.S ⁊ ꝑ Inno. in .d.c.i.de poſtu.pla. Leꝛtius caus cũ uult inquireꝛe de iuribus pꝛincipis.C. de bonis ua.l.pełt.? ult.ji. x. Oe quo remittit Hoſti. ad. c. cum dilecta. V. no lentes de confir. uti. uel inuti. reſpectu ueꝛo pꝛohibi tionis pñt elici tres regule ex dictis Inn. pꝛima regulariteꝛ de cꝛie nõ iquirit ex offic io. ſed iu intelli ge qn ꝓcedeꝛe uult ad penã nõ pcedete ifamia ats ſecus: ut in.d.c.quał: ⁊æ qn. Et expedias hãac regulã meliꝰ ut ibi nõ.? ꝑꝓ Mar.in. d. Y. ſi publico. ſecũda regula ꝙ ſuꝑ iuribus ecclie nõ ẽ ꝓcedendũ ſeu per inquiſitiõeʒ:ſʒ ſeꝛuato oꝛdine iuris.ſ.oblato libello noiĩe eccłie ⁊ alijs rite obſeꝛuatis. fatetur tamen papa poſſit ex officio ſuꝑ illis ꝓcedeꝛe de plenitudie ptatis ⁊ ſic vr̃ ĩtelligeꝛe.c.cũ olim de teſtibus. Sed adueꝛte qꝛ idem Inno. al t᷑ vr̃ diceꝛe ul ſaltẽ hoc li mitat in c.qm. SF. ſunt ⁊ alij ut li.nõ cõte.dicit enim q; rõne exceſſus põt index ex officio ſuo pꝛecedeꝛe ſupeꝛ iuribus ecclłie occupatis ul male detentis:alle gat.d.c.cum olim ⁊ illum. S.ſunt ⁊ alij ⁊ de accu. qualiteꝛ ? qn pꝛeall.cum ſilibus. dictum eꝛgo ſuum H opo ꝛtet ĩtelligeꝛe qñ iudex uli ꝓcedeꝛe ſuꝑ iuribꝰ ecclie nõ occupatis ulł male detentis ita ꝙ euitatĩ ex ceſſus. Et uide circa hoc qð nõ. idẽ Inno. in. c. epi de re. eccle. non alie. Sʒ mihi plus plʒ ut indiſtincte poſſit iudex ꝓcedeꝛe ex off cio ſupeꝛ iurib us eccleſie quia ad utilitateʒ publicam iudex pꝛocedit ex officio .l. congruit. ff. de offi.pſi.? in aut᷑. ut nulli iudicum F. i. 2. F. qm. nõ. Marto. in. I. iiij. F. boc autem in dicium.ff.de dam.infec.ſed ius publicuʒ conſiſtit in ſacꝛis ſaceꝛdotibus ⁊æ magiſtratibus.i.di.ius publi cum.l.i.ff. de iuſti.? iure. Itẽ ſi põr ꝓcedeꝛe ex offi cio ſup iuribus pꝛincipis tpalis:ut S ſᷣm Inno. foꝛ tiuns idem ẽ ꝑmittendũ ſuꝑ iuribus pꝛincipis ete:mi. Nãi bona eccłie ſunt dei in.c.cũ ex eo de elec.li.vi. dixi in.c.cũ ſuꝑ de cã poſ.⁊ ꝓpꝛie.ꝓ q facit qð ha betur in auc.de eccle.ti. .ſiquis edificationeʒ:ubi tam eccłiaſticus q; ſecularis iudex ex officio ꝓcedit in actu pio:qnimo et ad utilitatẽ priuatã põt et dʒ iudex ꝓcedeꝛe qn agitur de miſerabilibus peꝛſonis æ actu pio:ut.l.nec quicq; S. aduocatos.ff.de offi. ꝓconſnl.nõ. Oar.in.d.S.hoc aũt iudiciũ qð nõ. leꝛtia rta ꝙ ſuꝑ iuribꝰ ſingulariũ ꝑſonaꝝ non / cedendũ iquirẽdo ulł ex oꝛdinẽ: ſed libello oblato ? ſeruato iuris oꝛdine qð ẽt ſequit᷑ Jo.an.in. c. fi.ð fo.compe.li.vj.ubi hoc appꝛobat.etiam ſi factun allegerur notorium. Ego ad hoc allego. l. ad per emptorium. ff. de iudicijs.=.l. pꝛoperandum. F.i. C. e. auẽ. qui ſemel.C. quomodo ⁊ qñ iudex ubi patet ꝙ iudex non debet citare abſentem: niſi par te petente: ? ſi aliteꝛ citet non nalet citatio: ut di xi in capitulo pꝛimo ſupꝛa de iudicijs. Et notat. Hart. in. dicta.l.ad peꝛemptorium: boc intellige nerum niſi cauſa ſit miſerabilium ꝑſonarum qauen poſſunt ſe inuare:ut in.c.ij. xxxvij.diſtincuione no tat Hartholus. in dicto. J. hoc autem iudicium. ed a0b , o⸗ ntuet rmen⸗ bitan bn anſſdn ſen ſimniho ſein ſhhen n nc Z gnun vcigirnn⸗ ſe 4 cm egel⸗ N ctsſ 6ſute 1 ſt. Aten ⸗ 160, gi lin degmot, K, lonſe⸗ uanul irli⸗ „,GC N. anlnſe ſnetimg citis aninn trollul . ganlpin r t⸗ uhiiwti in na⸗ em uchig r un inn minptnnri inmnim nin GPrikronnrigſtcniclne nsinn pmme ſrt, unl dd n ſenitti Per Nihagaftcoſto õ Glnintingad Ndtid AnacRekaeakd pan iAeorconaschiconndns Fitoſcheonedncchdedidec WAsroC ändrs dlingrerſt⸗ dnsfenſärvennetfnnsrdin Lebagilanorponrinskgens biononiliinſunn une enite Pba gſclcefſticgnntintle⸗ voffcegbn Intröretti an nic nz aſtuotſt ngen in ſtinictsciensn ihetricl gueinann nöctemef aſſeſnengiig ſſinmi uinpearnlltiniidi leſen. hachtuiiiine nſnii ficeloi ifnne lrin Brlfimnone fet o L Picenin iticenſuns in iſ cti e⸗ – iſcolitbiine nwan rdtemain :limn ſin tith zuinthiekan intne⸗ opomrirlie ſun ſibig diuneg enit mirlter nckril itr ie e monpns inge nangin gar alis Eul nthr go oͤcl gmi — lult utr eir acfih ipintiul mu uu tm blan un nonn taeft . .ongnul fich offolrin Ak t uli iuctn Alt. Sqnno. Bmno nlli ſbec ieane damn de daninfer ſcd ins oico; ricer cis endoubus 2 nag rands d ds unIA udnme Reſiddn Nadre 0olnn urdos dinchtsihnisöin In Dus den rinenda un uras inche Pdon cdeſon dain crdcte õü fune bant n M A een Hnbs Ciflnme õ n atn gi ind a A ulimi rruiͦ nin eckri n enſn ine caun pio M cic ſailnnan mitö Br nd a üni raua tt iin iunb⸗ ngimni ſus ceui iuirſo le oit ſetud imis orinte a gea 1 myconxl . bi hor Mn I 8 ez worofinn. E boe 4 eanf we icinßtlnn 2 Jo. an. poſt Moſtiẽ. in. c.ij. de reſtitu.ſpo.ubi di cit ꝙ de reſtõe miſerabilis ꝑſone ſpoliate põt iudex ꝓcedẽ ĩquirẽdo ar.ibi. Queꝛo nũquid peꝛ illa Vba teſtõꝛis: ut reſtituerẽt oibꝰ qᷓ ꝓbaꝛẽt ⁊c. uideat᷑ iſtis debitoꝛibus ꝛemiſſũ iurametũ.glo.ĩ vbo omnibus Finaliter ↄcludit ꝙ ſic:qꝛ in teſtis debemus facere largã ĩterptationẽ in.c.cum dilecti de donat.2.l.in reſtamentis.ff.de re.iur.⁊ ſic iure legati potuerunt peteꝛe uſuras ſolutas hanc opi.ſequuntur BGof. 7 Hoſt.æ do. An. Mec obſtat fn Goff. ſi dicatur legatum ĩ utile exquo legatur ꝙ debetur ut inſti.de lega. F. eꝛio qꝛ nõ eſt ex toto inutile. Aut enim pe cunia non erat ſoluta:?æ nidetur legaſſe liberationeʒ ꝛeſpectu ꝓmiſſionis ⁊ iuramẽti.ff. de li. le. l. ij. Aut eꝛat ſoluta ⁊ intelligitur legaſſe exceptionis ꝛemiſſio nem.i.ſi cediroꝛ eo. ti. Ande non obſtante inꝛamẽ ti exceptione poterunt ꝛepeteꝛe uſuras ¶ Mam ps in cuius utilitatem iuꝛatur poteſt iuramẽtuʒ ꝛemittẽ ut in. c. i. . e. .c.ij. de ſpon. æ qð ibi nõ. peꝛ Jo. an. Mõ ob. ꝙ tex. dicat ꝙ repeteꝛe nõ attentabant ⁊c.qꝛ ſine cã timebãt ſᷣm eũ foꝛte tenti ſubtili ꝛeucꝛẽ tia iuramenti. C. de fide ĩſtru.l. fi.? de ſimo. ? ſi qõ nes. Nec obſtat ſi dicatur teſiatoꝛc nihil iſtis reliqᷣſ ſe cũ tãtuʒ loqret᷑ ſuis heꝛedibꝰ:qꝛ ut dicii do. An. 2 bene nõ refeꝛt cum quo teſtatoꝛ de ſua uoluntate loquat᷑ un iſpicimus potius effectũ quaʒ Vba.l.mi les ad ſoꝛoꝛc. ..i.⁊.l.peto.⁊.l.cũ pt᷑. .ſurdo. ff. de lega.ij.⁊ ꝑ hoc ur̃ tolli opinio Inno. Zria qui dixit iuramẽtum iſtis obſtaꝛe cũ nihil fueꝛit eis ꝛcmiſſum Et aliqui ſequũtur hãc opi. Inno. Aduerte quia iſte tex. facit pꝛo ⁊ 3 prio.n.facit ꝓ opi. Inn. in co ꝙ ipſemet papa dicit ꝙ timoꝛe iuramẽti non aude bant uſuras repeteꝛe.ſi.n.iuramẽtum i vitate non obſtitiſſet papa mãdaſſet denũciare eos iuramento nõ teneri. ſicut fecit.j quintaualł.?æ ꝓcedit in cã ad iſtoꝝ iſttiã. Hec ꝓceſſiſſet ex officio ſuo. In Zriũ facit qꝛ uno cõceſſo uidẽtur oĩa ceſſa ꝑ q uenitur ad illud ut in. c. pterea ⁊. c. prudétiã de offi. dele. ?. l. ad 2c6 mobilé z.l. ad legatũ. ff. de ꝓcura. Sed iſte mãdauit uſuras reſtitui omnibus qui ꝓbarẽt ⁊c. g vr remiſiſſe omne obſtaculuʒ ꝑ ꝗð ipedirct᷑ ꝓbatio Sed his nõ obſtãtibus diſtingueꝛẽ ſic: ꝙ aut debi toꝛes remiſeꝛãt libeꝛaliteꝛ uſuras cꝛeditoꝛi ? peꝛ illa nerba gñalia non puto uſuras legatas: quia in n bio nõ uidet᷑ ius ſuum iactare uoluiſſe maxime peꝛ Vba gñalia de inſti.cuʒ ueniſſent ⁊.l.cum de indebi ro. ff. de ꝓpa/Aut nõ remiſeꝛãt ſaltem libeꝛaliteꝛ: tũc cuʒ teſtatoꝛ ſit obligatus quo ad deum ad illas reſtituẽdas debemus in dubio inteꝛptari ꝙ illas le gaueꝛit:cum nõ debeꝛemus pſumeꝛe eum ſue ſalutis deceſſiſſe imemoꝛẽc.i.q.vij.ſancimus.facit.c.fi.de ſe pulturis ? hoc expedit ſaluti aĩe ſue.ſac qð nõ. in. c. uno de ſcꝛu. Yba eĩʒ dubia dnt ĩtelligi ciuilꝛ ſm ſubi ectã mãʒ.ff. de le.i.ſi fuus pluriũ. ⁊.xi.q.iij.rogo. Ad hanc diſtinctionẽ facit qð nõ/ Jo. an. in addi. ſpe. in ti. de uſuris in.iij.colũ.ubi iteꝛ ceteꝛa dicit no tabile ueꝛbum ꝙ ſi debitoꝛ remiſit uſuras an nalcat remiſſio ↄiecturanduʒ ꝑ indicia an fueꝛit libeꝛaliteꝛ facta an vo in fraudẽ.ar. c.ij. de renũ.li.Vi. An aũt C illa Yba teſtatoꝛis poſita in tex.uł ſimilia pꝛobetur ¶ De iureiuran: teſtatoꝛem fuiſſe uſuꝛariũ.dic ꝙ nõ cũ ſimplicit᷑ fate at nõ ſe uſurariũ de quo uide nõnter per Fꝛc. cõſi lio.lxij. ar. in.l.ſi nõ deſignata.C. de fal.cau.adiec. le. .c.ſi papa de puile.i.vi. Si aũt uis teneꝛe opi nionem Inn. æ qras de alio ꝛemedio ꝛepetendi uel poſito ꝙ teſtatoꝛ nihil dixerit dic ut in glo.ij.⁊ in iſta in fi.quã nõbis ⁊ plenius dixi ĩ.c.i.ſupra.e. Op. tex.ĩ eo i papa madat teſies recipi li.ñ pↄt. 3 ti. ut lit. ñ oↄt. Sʒ gl. ultia dat tres ſołocs. prĩa ꝙ H̊ ꝓcedebat᷑ ꝑ uiã iquiſitõis.Secũda ꝙ papa no luit ex oꝛdinẽ ꝓcedi.ſʒ hodie dic ut in cle.diſpẽdio ſã de iudi.ubi qr̃᷑ ꝙ in cã uſurarũ põt ꝓcedi ſimpłꝛ ⁊c. Tertia ſolutio.ꝙ ̊ agebat᷑ de executõe ultimaꝝ uolũtatũ:⁊ nõ bn hãc ſolutõem:⁊ ꝓccdit ſᷣm ĩtellec tũ ꝙ h̊ fuit facta remiſſio in teſtamẽto ⁊ ex ea nota bis ꝙ ſuꝑ executõe ultimaꝝ uolũtatũ põt ꝓcedi ex officio ĩquiſitõis quod idubie ꝓcedit in pijs cauſis de teſta.tua:⁊ in auc.de eccle.ti..ſiquis edificatõʒ Altimo ex gl.queꝛo hic fit edictum generale:ut qui ſuꝑ eo nouerit vᷣitatẽ compareat ad teſtimoni um ꝓferẽdũ nũquid ipᷣi debitoꝛes poterũt ad h̊ cõ pareꝛe iuramento nõ obſtante Moſti. dicit ꝙ ſic:qꝛ H nõ eſt ↄð iuramẽtum pſuppoſito ꝙ nõ fuiſſz remiſ ſum. quinimo.ſi ad hoc uoluiſſet ſe aſtringere non ualuiſſet inramẽtum tanqᷓᷓ temeraꝛium.xi. q.iij..qᷣſ quis de cri.fal.c.i.q̊ enim nõ faciant ꝓbatõem poi ſet tamen eis iurametũ deferri. allat de teſti.c.in oĩ 2æ..c.ſi. ¶ Mõ. h vba ſ ſint aliquantulum dubia ſed itelligo ꝙ nõ faciant ꝓbationem plenã cũ agat de eoꝛum ↄmodo tamen admittẽtur iudice ꝓcedẽ te ꝑ ĩquiſitõem ad aliqualem fidem faciendam cum agat᷑ pricipaliteꝛ ad ſatiſfaciendum aĩe defũcti ar.d .c. in omni¶ Ex hoc habes ꝙ in ꝓceſſu generali ⸗ uſuꝛariũ admittũtur debitoꝛes qui ſoluerũt uſuras in teſtes nõ tamen ad plenã fidẽ faciẽdã:de quo ni de qð nõ. Fre.conſilio.xvij. Quid aũt ſi ðbitoꝛ qͥ iurauit nõ repetere denũciat an poſſit in cã vᷣnũcia. teſtes ꝓducere Me. ꝙ ſic: cũ iſiud ſit acceſſoꝛium ad ipſam denuntiationem quod placet. Tenetĩ eniʒ dicere eccleſie cum effectu: ꝓ h bonus tex.in. c. ple rumqʒ.ij. q. Vij. SD noſtram. Caſus Judex ꝗᷣ iurarunt in omm anſa iudiciarium ordinem obſeruare in notoꝛijs ſubtilitatẽ oꝛdinis iudiciarij non ſeꝛuabit Vel gnalius ſũmo ſic:iuramentũ gñale debet ita in telligi ſi fieꝛi põt:ut nõ obuiet iuri alias tanqꝙ teme rariũ nõ obligat ↄᷣ iuris obſeꝛuantiã diuidit. Nam in pꝛima pꝑte recitat tenoꝛẽ iuramenti. in fa ivi nos illud duptłꝛ inteꝛptatur. æ fa inteꝛptatio ibi q;q;. Et ut clarius hẽas ĩtellectũ:pone ſic cãuʒ:archieps nea politanus quaſi ꝑ extoꝛſionẽ foꝛte ad iſtantiã ſui ca pituli uł populi pſtitit gñaliteꝛ iuramentuʒ: ut in om ni cã obſeꝛuaꝛet oꝛdinẽ iudiciarium pꝛoceſſu tpꝛis cũ occnrreꝛent facta notoꝛia: dubitauit an deberet in eis oꝛdinẽ iudiciariũ obſeꝛuare. pꝛopteꝛea ſupeꝛ hoc conſultus inteꝛpꝛetatus eſt hoc iuramentum du pliciteꝛ. Mꝛimo ut extendatur ad cauſas notoꝛias Sed intelligatur fᷣm ſubiectam mam.ſ.ut ĩ cãis nõ notorijs obfuetur oꝛdo iudiciarius.ĩ notorijs vo non ſeruetur ꝑ oĩa qꝛ oꝛdo ĩ notorijs ẽ nt ꝑ oĩa nõ Fueĩ᷑:iux illð ułgatũ ĩ exoꝛdiarijs oꝛdo ẽ oꝛdineʒ nõ ſeruari. fo dicit poſſe intelligi: ut referatur ad cãs ĩ qbꝰ ordo iudiciariꝰ ẽ fuãdꝰ. dicit.n. ꝙ ſi iſte archi epᷣs habuit in aĩo:ut ordinẽ iudiciariũ ĩ oĩ cã pari ter fuaret ⁊ ſic ceſſet pᷣdicta ĩterpetratio talle iuram tum enm ſit ) canonicas ſãctiões potiꝰ eſt dicendũ ꝑiurium nec aliqua ratione ſernandum. ¶ NHoia. p ꝙ iuramentũ canonẽ ꝓditũ in fauoꝛc publicũ non ligat.facit.c.ſi diligenti de fo.ↄpe.⁊ ſupꝛa eo. ſicut. ¶ Mota ſcdᷣo qð iuramẽtũ gñale dʒ reſtringi 2 intelligi ſn ſubiectam mãm ⁊ reduci ad temminos iuris cõis quãtum fſieri põt.facit.c.i.eo.ti.libꝛo.vj Mota ibi non ꝑ oĩa ⁊c.quod oꝛdo iudiciariꝰnõ vꝛ ex toto ĩ notorijs ſublatus.facit ad id quod nota. h in glo.ij. ¶ Hõ quod oꝛdo qnqʒ cõſiſtit ĩ nõ ſeꝛ nando oꝛdinẽ ſolitum. ¶ Mõ. ꝙ tela iudicij poteſt dici oꝛdo ĩ eo ꝙ oꝛdinate ꝓcedit.nam qnʒ ꝛeligio appellat᷑ oꝛdo:qꝛ dʒ eſſe oꝛdinata æ appꝛobata: ut le.⁊ nõ.in.c.ij.qui cle.uel uo. OQnqʒ appellat᷑ oꝛdo caracteꝛ qui iprimit᷑ in oꝛdiatiõe clerici.de qꝰ nide xxcij. di.in ſũma. ¶ Mlnio nõ ꝙ dictuʒ generale nõ ſemꝑ generalit᷑ itelligit᷑ qd ꝓcedit qn nõ ẽ eadeʒ 265 oĩium cõtẽtoꝝ ſub gñe:alias ſecus ⁊ ſic reducas ad cõcoꝛdiam iura allegata ĩ glo.fi.qᷓ peꝛ hoc ꝛema net declarata: ¶ Op. 7 nẽ ꝙ ex quo ꝑ extoꝛſioneʒ h iuramentũ fuerat pꝛeſtitũ nõ debebat ligare ſalteʒ effectualit᷑.ar.S.e.ſi vo ⁊.c.nerũ. Solutio glo.i.di cit ꝙ ob hoc nidebat᷑ non teneꝛe ſed aliteꝛ non ſol uit Zrium. dic tu ſinpłr pꝰ ſm Jo. an. ꝙ hic non fuit ueꝛa extoꝛſio:ſecus in Srijs:facit de elec.quorũ dam li. vj. in pᷣncipio ⁊ ↄſtitutio Jo. execrabilis in pri. bic tex.dicit qᷓſi cx quo nota ꝙ dictio quaſi di minuit ⁊ ꝛem ipeꝛfectã ſignificat ut nõ.in.l.in facto .ff. de cõdi. æ demon. nbi tex.iũcta glo.⁊ in.l.in peꝛ ſonã..qui pecuniã.ff. de pac.vide glo.in.c. ꝑaro chianos de deci. æ. c. ꝓut de do. æ contu. ¶ Ande exponit tex. Inno.qſi ꝑ extoꝛſionc.i. cõſilium uel deſideriũ tuũ nõ ti fuit va extoꝛſio ſecundum euʒ. ¶ Sceðo põt dici ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ uere fuiſſet ex toꝛtum ꝑ metũ:nihilominus ligat donec ſequat̃ ab ſolutio ꝑ ſuꝑioꝛc:ut in ↄrijs:⁊ dic ut ibi pleniꝰ no tatum fait. Sed hic adueꝛte ad unã queſtionẽ ultra ibi tactã. pone ꝙ ꝑ metum quis obligauit ſe peꝛ iu ramentum ad id ad qð al tenebatur de iure cõi.nũ q̃d tale iuramentũ liget:ut cõtraueniẽs ĩcidat in ꝑin rinm.doc.hic inſtant:ſed in dubio tene ꝙ ſic.nam ſi tale iuramentũ obligat ad idiffeꝛens:ut in.d. c.ſi ueꝛo foꝛtiꝰ ad id qð ẽ ſʒ ius.dicit tamẽ hic Jo.an. ꝙ per ſuꝑioꝛeʒ poterit a iali iuramento abſolui qðᷣ bene notabis ex quo habes ꝙ licet quis ſit obliga tus ad aliqd faciendum de iur̃ comuni:in ſi peꝛ me tum iurat illud facere:poteſt petere abſolutionẽ ne forte öueniens incidat in ꝑiurium: ubi alias nõ inci deret:⁊ ſic extendas.c.ſi Vo.S.e.ti. Nam iniuria ſi bi irrogatur in eo qð illaqueat᷑ iuramento ad iuris obſeruantiam ut in.c.legebatur de ma.⁊ obedi. Mppo. fo in eo ꝙ tex. dicit in notorijs ordinem ¶ De lureluran: iuris nõ ſeꝛuandũ:qꝛ imo fuari dʒ.ij.q.i.deꝰ oĩpo rẽs ⁊.c.poꝛꝛo de diuoꝛ. Soluit glo.ij. ſupplẽdo ad litteꝛam ꝙ non eſt oꝛdo ſeꝛuãdus ſcilicet ex toto: ſzʒ in parte ſic dʒ fieꝛi citatio ⁊ ſnĩa ſeꝛꝛi: ut in Otrarijs de hac mã dic ut pleniſſime nõ. in. c. ueſtra 7. c. fua de coha. cle.?æ mu. do. Anto. dicit h ꝙ citatio exigi tur Iʒ no pemptoꝛia de ſnia dicit ꝙ exigitur: ſed nõ cum ſolenitate uł ſcꝛiptura.dic ꝙ reſpeciu citatiõis uarie ſunt opiniones. naʒ glo.in.c.poꝛꝛo palle. ſetit ꝙ nõ ſit neceſſaria Inno.fuit uarius:ut nõ. ipſe in .c.tua pᷣalle.z. c.ꝙᷓto de tran ſla.pꝛela.⁊ uide glo. ij. q.i.in ſũma ⁊ in.c.que lotharius.e.q.que mibi ſem ꝑ placuit:ꝙ ubi factum eſt ita notoꝛium: ut inficiari nõ poſſit nec requirũtur alique pᷣſumptiões nõ ẽ ne ceſſaria aliqᷓ citatio: nec reqri ſolenis ſnia: ſʒ ſufficit quoddã pᷣceptũ ſic pñt intelligi.c.cum olim de re in di. ⁊.c.quãto de tranſla.pla.⁊.c.bone de elec. alias aũt ꝓcedat dictum glo. h̊ͥ pꝛo qua optime facit iſte tex.dum dicit non peꝛ omnia ⁊c. ⁊ ibi que debet in alijs ⁊c. quaſi clare ĩinuat ꝙ aliqualis oꝛdo eſt ſeuã dus: ⁊ pꝛo citatione facit.c.fi.de offi.dele.ii.vi. iun cto. c.i. e.ti. ? li. Et hec concluſio uidetur de mente Jo. cal.in.d.c.ueſtra ubi pleniſſime de hac materia ſic limita Inno. in. c. ex ꝑte de v. ſig. ubi dicit in no toꝛio iudicem pꝛocedeꝛe potius exequendo i ſentẽ tiando. ad pꝛedicta allego tex. glo. ? Harto. in..ic tus fuſtium. ff. de his qui nõ. ifa.ubi ꝓbat̃ fm ungʒ lec.ꝙ nõ requirit᷑ in notoꝛio cãe cognitio nec ſolem nitas ſnie:ſed ſufficit iudicis pceptuʒ de exequendo. ad idem.il.ij.O.quod de frumentaria.ff. de admi.ie. ad ci.pti.ubiclare colligitur maxie peꝛ Bar. ꝙ ubi omnia iura partis ſunt nota iudici: nt quia ꝓduxit libꝛum ubi ſunt oẽs rationes poteſt pꝛonũciare pte abnte ⁊ non citata ratione notoꝛietatis: ⁊ h̊ uoluit Inno. in. d. c. qᷓto: ſj queꝛo utrũ ĩdiffeꝛẽteꝛ in noio rijs pteꝛmittẽdus ſit oꝛdo iuris. gl.iſta ſᷣa nõbiliteꝛ diſtinguit ꝙ aut ſunt notoꝛia in hac ꝓuincia iudici 7 alijs ? ꝓcedit qð h̊ dicit᷑. Aut nõ ſunt notoꝛia in hac ꝓuincia ſed alibi. uł ſi h ſunt notoꝛia non tñ iu dici ſed alijs æ tũc habet iudex duplicem modump cedendi:ut pʒ in.glo.quaʒ ſingularit᷑ norabis maxi me in eo ꝙ apeꝛe ſentit: ꝙ de eo ꝙ eſt notum iudi ci:ut notoriũ:lʒ ey iudiciũ põt iudex iudicare ⁊ ideʒ nõ. glo.in.l.i.C.qui ⁊ adueꝛ.quos:⁊ bene facit iſte tex.faci t qdᷣ nõ.glo.⁊ Har. in.l.ictus fuſtium.ff.ð his qui nõ.infa.Et inquãtum glo. exigit notoricia tem in pꝛouincia ego intelligo de ea ꝓuincia qᷓ het unũ ꝛegimen ſicut olim cum ꝛegebatur uno pꝛeſide in. c.ij. de offi.lega.li.vj. Sed cum hodie ſingule ci nitates hñt ſua ꝛegimina iuxta nõ.in.l·fi.C. de pꝛe ſcrip.lon.tempo.requirerem notorietatem in cinita te ſeu ſuo territorio/Nam de eo qð eſt extra terri torium iudex ꝛecte infoꝛmari non poteſt niſi ꝑ pꝛo bationes. ar. in. l. fi. ff. de iuriſdic. om. iudic Et faẽ bec glo.ad qõ.pone queʒ notorie foꝝe eſſe excom municatum in una pꝛouincia /In alia uero ubi geſſit officium publicum: boc erat occultum: nunquid tenebunt geſta habito reſpectu ad pꝛoui ciam ubi geruntur nel nullo conſiderato quod ſe mel iſte fuit notorie excommunicatus. facit hor in e afons gonr ll tut on il NöInn it etid e ggan Nircrnawhun a MdeNN rinm. Arnlnsfonnanſs speneltchuninel t almbiſbckter, ſ, m Melovunne oii inlun NontA n ntt⸗ Cadtititß Ewia Wrl. 41kuncen cctfoatiecie funcunmd Aofſceeti niltrvoii ich ſeſnninn Oe untiinonis nt Neponngbeniunſtnonengatbain Orſrlnetitnin JnindCn GLüle nicnutonunaicetonmmn ſcind gNedendzſiaideanl Killanas gech ſer edtdamanun Iemssnonfidananm mictds Dhfucdrni een isdcnir raz Neſtsthein etuegi Garanorrockinfonnedgna ierichadbliſfcetvddtinne orrinſngneſiͦſtpegun 1 Mr blindliſgiltse aters tepbonnth en Pui iteroanotan Dnraham 1poſtu gaun niin nrono intiir eeien lbit n peeſt enni H N N leſſisonſenon ⸗ wte unliſ⸗ oſckfunmnmiftch ag age vorchnre olgiur mrene Br. u Siores pontſt onßcnee net non aun 1Atone notoncads : ddw oind Fnhaben Udidttſenerin seminins t ond ins. Hen iaroi ſngning ſon oidiginden guncan 1ust ecin ed deict Bnro on ro du punca ſed dii Nbionn netwianeni Aaſein uis d uc diar wd erhieonne eRendem Bin Ho aczſieunrt ſenm e ineo G err lning deen gethen cl:eut oorii:h c ndici or ince num nöͦ go nliCnitahen eztto⸗ ler uitd h got Br iliuefii his gui N inſ Rinapaun ooſun pnupwainiu go nnligo e n m xzimen ſcn olm an dng Nci oegn . G n de bit n vgiming iunn bnch on tnpo. eqbiſeſen S en Mamcecrdt uſo rmion /ſin jofe glo. ꝙ dit tencꝛe. Idẽ tʒ pau. de liaʒa.? ꝛefeꝛt Jo. an. ſic ſibi rndiſſe:iia recitat do.an.in.c.ſciſcitatus de reſcrip.qui tamen opponit de dicto. Jo. an.i.c. inquiſitõi de ſen. exc. ¶ Dihi placet primũ dictũ qðᷣ ꝓbo ar.l. Onbaꝛius.ff. de offi.pto.=.l.ij. C. ð ſẽ. ?. iij. q. vij. F. tria. v. uex. nã in illis iuribus er̃ tenẽ geſta a ſeruo toleꝛato rõe publici officij ? pꝛc fecto viſitꝛ credendũ ẽ ꝙ in eoꝛũ ꝑtibus notoꝛiuʒ erat il los eſſe ſeruos. Itẽ 20 cõis erroꝛis ꝓcedit ſʒ in alia ꝓuincia factũ ẽ notoꝛium Eſt.n. ꝓbabilis ignoꝛan tia ꝛeſpectu eoꝝ que gerũtur extra ꝓuinciã.j.q ma. accu. po. in. c.fi. æ in auẽ. ut fac.no. conſti.ad dictũ Jo. an. in. c. inqſitõis dico ꝙ nõ obſtat.q; ſolũ diẽ ꝙ notoꝛie excõicatus in una ꝓuincia põt tanq; no toꝛius uitari in alia ꝑ ſciẽtes:qʒ ibi nõ ſit notorius: 2 ſic loquitur reſpectu ſcientium:ſed reſpeciu igno rantium potius ſentit oppoſitum ⁊? bec nõ. Sed cir ca hoc queꝛo pone ꝙ factum erat notoꝛium nõ in ↄſtabat iudici ⁊ nihilominus ꝓceſſit tanquã ſuꝑ no torio nũquid teneat ꝓceſſus:gl.hic nõ aꝑit:pc uus tñ uidet᷑ ſẽtire ꝙ nõ in eo ꝙ dicit iudicẽ debẽ hᷣ ca ſu ꝓcedere tãq; ſuꝑ occlłto:ł pmittẽ cãe Ogninc neʒ an factũ ſit notoꝛium. Sed Inno.in.c.tua in fi.de coha.cle.? mu.tʒ Srium. Ego ſic diſtinguerem ꝙ aut qualitas notoꝛietatis erat fundamẽtũ iuriſditio nis pone exẽplum in.c.i.de offi.dele.li.vVi.⁊ in.c.c cuſatus in. . ſane de heꝛe.li. vVi.⁊ tunc ꝓccſus a iu dice ignoꝛante notoꝛiũ ẽ nullus ar.in.l. queꝛo. ff. ð eo.qui pꝛo tu.⁊ in.c.ex parte aſtenf.? qð ibi nõ. de coceſ.pbẽ.ad h̊ theoꝛica Har. in.l.ij. de iudi.z .l. multũ ↄdi.æ demõ. æ Inn. in. c. cum contingat de offi.de e.ubi gnãliteꝛ uoluit ꝙ ſi iudex ignorat id ꝙ ẽ fundamẽetum ſue iuriſditionis nõ uʒ ꝓceſſus pſuppoſito ꝙ heéat iuriſditionem.per h̊ dixit nõnt. Har. in.l.multũ ⁊? allat Inn. in. d.c. cum contigat ꝙ ſi iudex mulctauit contumacẽ de contumacia pri us ſibi nõ ↄſtito:nõ nʒ ſnia:⁊ idẽ tenet in.l.ſi finita .F. iulianus. ff. de dã. ifec. qð nõ. aut qualitas ne to rietatis nõ erat füdamẽtum iuriſditõis:ſʒ ſolũ pᷣſia bat facultatẽ ꝛeſpectu oꝛdis iudiciarij nõ obſernan di: æ uʒ ꝓceſſus ⁊ H caſu ꝓcedat opi. Inno. Ratio eſt qꝛ erroꝛ nõ eſt in fundamẽto ſʒ in quibnſdaʒ ac cidẽtalibꝰ ad. h.l.ij.ff.de iudi.ubi tenet ſnia:lʒ iuðꝰx ignoꝛet iuriſditionẽ ſuã eſſe ꝓꝛogatam.ad idem qð nõ. Har. ibi. in. d.l. ij. . in.l.ſi is ad quem.ff. de ac qui.heꝛe. Et ideo bona cautela eſt ut iudex ſempeꝛ ꝑ ſuã ĩiterlocutoꝛiam ꝓnunciet factum eſſe notoꝛiũ 2? poſtea ꝓcedat tanꝙᷓ ſuꝑ notoꝛio ⁊ ualebit hec ꝓ nuntiatio in tãtũ:qꝛ ẽt ſi factũ nõ eſſet notoꝛiuʒ na lebit tmñ ꝓceſſus oꝛdine nõ ſeruato:ad h̊ quod le.z nõ. in cle. paſtoꝛalis in glo.in vᷣbo declarato de re. indi. facit qðᷣ in ſili nõ. Inn. in. c. ij. de dila. Op. ur̃ enim iuramentum eſſe licuũ etiã ſi extendat᷑ ad cõs notoꝛias qꝛ in eis põt iudex ad cautelam iudicialeʒ oꝛdinẽ obſeruare:ut in.c.bone de elec.glo.in vᷣbo requirit ſoluit ⁊ bñ:ꝙ iuramẽtum indifferenter pre ſtitum ex duplici capite uidet᷑ iniquũ pꝛio ꝙ ledeꝛct nimiũ ius actoꝛis cui icũbeꝛet onus ꝓbandi:fo qꝛ lederer̃ diſciplina indicialis cũ nõ poſſent puniri no roꝛia niſi ꝓbaretur.ad.c. bone.rñdet ut patet ĩ ca. Vn ſepe cria remanẽt impunita ↄtra.c. nt fame ce ſen. exc.⁊ ſic tale iuramẽtum ĩduceret ꝑiculũ ſaſntis ar. xij. q.ij.cuʒ deuonſſimã ſm Jo.an. Ego latius in hac mã ſic diſtinguo ꝙ aut iudex in cauſis ſũma rijs nõ tñ notoꝛijs nult ꝓcedere iudiciario oꝛdine ſeꝛuato ⁊ põt ẽt ꝑtibus ↄdicentibus:qꝛ h ſubijcuur arbitrio ſuo:ut in cle. diſpendic ſã de indi.⁊ ibi peꝛ glo. nõ tñ puto eum ſe poſſe ad h̊ iuramento ligaꝛe qꝛ iʒ h poſſit ex libeꝛo aꝛbitrio non tamen poſſet ſe neceſſitare: cum qnqʒ qualitas tpris aliud ſuadeat nec debet poſſe a ſe abdicare facultatem a iure ſibi ob bonũ publicũ ↄceſſ:ſiłe in teſte qui non ↄpellit in cauſa cꝛiali:⁊ tñ llicitum ẽ iuramẽtum de nõ teſti ficando ut in. c.cõſtitutus ð teſti. Et h ĩtelligo quo ad cãs de qbus in. d. cle. diſpendioſã. Sed in alijs cauſis que ſui nã ſũt ſũmarie quas tetigi.in.c.i.de li.obla.nõ.puto ꝙ iudex inuitis ꝑtibus poſſit. ꝓce deꝛe plenarie ad h. xi. q.i.ſi quis cum clerico ⁊z in auẽ.de man.principũ..ſit tibi. Aut nult index ꝓ cedere in notoꝛis iurijs oꝛdine ſeruato:⁊ ſi ꝑtes cõ ſentiũt põt:qꝛ res de facili redit ad nãm ſuã.xxxv. di. ab exoꝛdio facit tex.in.d.dle. diſpendio ſam in fi. 7 uide ibi bonam gl. Aut inuitis ꝑtibus ⁊ puto ꝙ nõ poſſit qꝛ lederetur ius actoris ut dẽ bic in gl.et bene facit dicta cle.ſepe in fi. Neutꝛo tamen cãn po terit iu lex ſe aſtringeꝛe iuramẽto:ut bic p rões pre dictas:⁊ per h põt dari alius itellectus ad.c.bõe:q; ibi ꝑs ↄſenſit uñ ſpõte actor teſtes ꝓduxit ⁊ de ĩtel lectu illius.c.dic ut ibi plene nõ. Ni. Ab. ₰ te aſus qui iurauit cui non debu it cui deberet iurare compellitur el ſũma gnãlius ſic. Si unum iuramen tum uni debitum alteri pſtatur:illicitum eſt: æ eo nõ obſtante cui debet᷑ preſtandum eſt. primo penit ex oꝛdin n.fo narrationẽ ibi ſane.t᷑tio ↄcluſionem ibi cũ igit. ¶ M ꝙ ſoluens uni qð alteꝛi eſt debitum nõ libeꝛat᷑.h̊ intellige qñ ſponte ſoluit.ſecus aũt ſi ⸗ↄ pulſus iniuria ipſius cꝛeditoꝛis uel aliteꝛ ſine iniuria debitoꝛis.tũc enim ſaltẽ hʒ exceptioneʒ õᷣ neꝝ cꝛedi toꝛem:ar. optimũ in.l.nonuiſſime.ff.quod cum fal. tu. de quo uide plene peꝛ Mar. in tractatu de tyrã no: ⁊ aliquid peꝛ Innocen. in. c. nihil de elec. facit.. ſi meꝛces..culpa.ff.ſoca.quod nõ. facit enim pro iſtis qui ſoluũt alioꝛum cꝛcdita tyrãnis uel intrut᷑ p latis:de quo plene ꝑ bar.in loco pꝛeal. ¶ WMõ ſecũ do ꝙ ꝓteſtatio non excuſat id qð indebite fit:æ hoc qꝛ vꝛ ↄꝛia facto de app.ſolicitudinem. hoc facit fm Hoſti. quẽdam officialẽ qui fecit hoĩem ſuſpendi ſaluo iure ſuo Item facit fm modeꝛnos ut non mi nus teneat᷑ de iniuria qui dixit ſalua reueꝛentia vẽa uos mẽtimini ꝑ gulamNã ueꝛbũ iniuric ſũ pcedẽs uel ſubſequens declarat ꝙ nõ hʒ animũ ſaluandi ſi bi honoꝛem ad h.l.ſi nõ conuicijC. de ininrijs: et .lI. ſi quis extraneus. ff. de acquiré. heie. æ ibi h̊ nõ. Har. poſt Oy. qdᷣ n5. 0 wi licnum 7 tene menti ꝙ ſi ſubditus iurat obedientiam ⁊ fidelitatem ei cui non dʒ in pᷣiudicium ſuꝑioꝛis ſeu qñi tale in ra nentũ ẽ i licitũ:⁊æ ̊ qꝛ non poteſt ſeꝛuari ſine ſalu tis ꝑiculo cũ nõ poſſit ſe obligare i pᷣiudiciũ ſuꝑio ris S eo.uenietes: facit.c.cũ ↄtingat ĩ fi.j.e.⁊ in.c. t ij. de pac.li.vj.? qdᷣ nõ. Inn.i.c.oli el.iij. de ꝛeſti. ſpo. Op. vi. n. ꝙ iuramentũ pꝛeſtitũ archicpo ſem peꝛ ſit illicitũ cuin ueniat ↄ ius ſuꝑioꝛi debitũ ar. in c. irelecto. 7. e. So. põt intelligi ſm Innocẽ. qn iu raſſet archiepo ꝓ alio feudo ſeu alia iuſta cauſa et non ꝓ iſto iudicatu. tunc.n. vʒ utrũqʒ iuramentuʒ. Et ſic habes ꝙ qͥ põt eſſe pluribꝰ obligatad fide litatẽ ſecus in ligio.põt eiʒ quis eſſe uaſallus pluriũ ſed nõ ligiꝰ de quo uide bonã glo.in cle.paſtoꝛalis in vbo hõligeus de ꝛe.iudi¶ Queꝛo fo:an iſte qui iurauit archiepo fidelitatem ꝓ iudicatu ſit priuarꝰ feudo. Hoſt. dicit ꝙ ſic:qꝛ q;tum i ipſo fuit feuduʒ alienauit ꝛecognoſcẽdo aliũ in dñim ut in li. feu. de feudo non alie. Inmꝑialis: æ maxime ſi fiat pacta iurata. EC. de tranſac.ſi quis maioꝛ. Sʒ in Soriũ fac iſte tex. in eo ꝙ papa exigebat iuramentum ab iſto pꝛo illo iudicatu. ſendco duplicit. pꝰ ſaluado dictũ Hoſtien.ꝙ feudũ:ex h̊ incidit in cõmiſſum fauoꝛe dni. Ideo põt dñs tolcraꝛe illũ ſi nult:ar.in.c.potu it in fi.?⁊ qd ibi nõ.de loca⸗ Vel dic quia ex iuſta ignoꝛãtia iſte fuit excuſatus:⁊ foꝛe ob hoc dixit ſal uo bonoꝛc ſedis apoſtolice. ¶ Oppo.ʒ.L uidet᷑ eiʒ ꝙ ex ſolutione alteri facta nõ augeat debuiũ cũ nul la lege hoc cauear᷑. Satis eiʒ eſt ꝙ ſoluatur debuũ cuiꝰ ſolutiõe cõtingit liberatio.l.ij.ff.ſi cer.pet.⁊ in ſti. qui.mo.tol.obli.in pnꝰ.Soluit glo.i.⁊ bñ ꝙ de bitum augetur ꝛõe difficilioris ſolutiõis:vnde ex h̊ grauat᷑ ad ſoluendũ bis/Et ꝑ hoc infeꝛt glo.ij.ꝙ peius ſeu gꝛauius eſt latroni qui ꝑtitur ſpolia cum ſocio qᷓ; ſi nõ ꝑtiat. Hoſti.pꝰ Goff. dicit h uerum qn iõ non ꝑtit᷑:qꝛ peniret de peccato ⁊ itendit neꝛ0 dño ꝛeſtitueꝛe:ſecꝰ qn fidẽ ꝓmiſſo dno frangit ad ſui cõmodũ:⁊ ſic credo debeꝛe intelligi tex.cum gl. in. c.ſi ad peccatũ.xxij.q.iiij.ubi glo.vr contraria tex. ⁊ uide qðᷣ nõ. Jo. an. Sõ in ꝓhemio ſupeꝛ glo.ſi ue ſit. Queꝛo hic dicit tex.ꝙ ſoluẽs alteri nõ libe ꝛatur:ſed nunquid ꝛecipiẽs debitũ alterius iencatur ad aliqͥd. glo. fa dicit ꝙ tenet᷑ furti niſi creditoꝛ ra tum hẽat alt ff. de furtis.l.fallus.S. i. ¶ Aduerte qꝛ glo.geneꝛaliteꝛ nimis loqui. NHã pꝰ non vr ꝓce deꝛe in caſu nr̃o:qꝛ in rebus icoꝛpoꝛalibꝰ n omittit furtũ ſicut nec in alijs rebus imobilibꝰ ut inſti.de nſuca.F. qð aũt.nõ.glo.in.c.dudũ de elec ij. Sed dʒ glo. reſtringi ad ꝛes mobileſ:⁊ qn alteꝛ ꝛecepit ſci ens debitum ad aliũ ꝑtineꝛe ⁊ ſimulauit ſe ꝓcurato ꝛem:ſic loquit.l.falſus.Ael qñ recepit nomine pꝛo prio ſine aliqua iuſta cã. Secus aũt ſi credcbat de bitũ ad ſe ꝑtineꝛe.tũc eiʒ excuſatur a furto ſeu rapi na. inſti. ui bo. ꝛap. S. qꝛ tã. Idẽ ſi ꝛccepit ut nego cioꝝ geſtoꝝ geſtoꝛ:ar.l.penul.ff.de nego.geſt.⁊.:. ſi pupilli. Nũquid aũt poſſum ſolueꝛe cꝛeditori cre ditoris mei:ita ut contingat libeꝛatio ipſo iure:qõ eſt utilis ⁊ non tacta ꝑ canoniſtas.Dico ꝙ aut q̃ri tur nũqͥd cꝛeditoꝛ meꝰ ex illa ſolone ſit libeꝛatus:? dico ꝙ ſic:ẽt ſi eo iuito ſoluiſſj creditori ſuo:ut.l. ſoluẽdo.ff. de nego.geſt.c ĩſti.q.mo.tol.obli.ĩ pᷣnꝰ. Aut querit᷑ nũqͥd ego ſuʒ libeꝛatꝰ a credtoꝛe meo HBar. in.l.ſolutũ..ſolutã.ff de pig.act.ſic notant diſtinguit:aut ego ſoluo creditori cꝛeditoris qui habet me uel bona mea obligata. pone exemplum We iureinran. ſi ↄduxi hoſpitium ab eo qui cõduxeꝛar ab alio: ? ſi beꝛoꝛ ipſo iure: ut in.d. . ſolutã: ubi tex.no.nec mi rũ cum poſſum ab illo cogi ad ſoluendum: ut.l.no men. E. que res pig. ob. po. = ideo ſoluẽdo ẽt cꝛcdi toꝛi meo iuito libeꝛ0ꝛ. l.utrum. ff. de conſti. pe. Enʒ ille cꝛeditoꝛ creditoris mei non hẽbat me nel bona mea obligata: ⁊? tunc aut ideo ego teneoꝛ creditori meo:quia ipe alij tenetur ⁊ poſſum alij ſolueꝛe: ut.l. ſi libeꝛ homo.ff.de neg.ge. ubi pʒ ꝙ ſi tu gerendo negocium meũ recepiſti pecuniã mutuã liberor a te ſoluendo cꝛeditoꝛi tuo. qꝛ cõtemplatione mea tu es illi obligatus. aut cã quare cꝛeditoꝛi meo teneoꝛ eſt oino ſeꝑata a pꝛima. Et tunc aut ſoluo cꝛeditoꝛi cꝛe ditoꝛis cꝛeditoꝛe meo uolente:⁊ in dubio contingit libeꝛatio: aut eo inuito: ⁊ tunc non comtingit libe:a tio: ut.l.inuito de ſolu.⁊.l.fi.C. de neg.ge. aut co ignoꝛante:⁊æ contingit libeꝛatio ope exceptionis: ut .i.ſi oꝑa. ff. de doli exceptõe:⁊ ibi bo.glo. Et ex his notãteꝛ dicit Har.ꝙ ſi pꝛimus cꝛeditoꝛ bʒ inſſʒ in quo ↄtinet᷑ obligatio oium bonoꝝ ⁊ peꝛ ↄns iſte de bitoꝛ debitoꝛis ſeu nomen cius eſt obligartum po re rit ſolueꝛc illi cꝛeditoꝛi cꝛeditoꝛis:qð eſt notandum. Vigde tiñ glo inſti.qui mo.tol. obli.in pꝛincipio que ſentit ꝙ cuilibet cꝛeditoꝛi cꝛeditoꝛis põt ſolui etiam inuito cꝛeditoꝛe ⁊ contingit libeꝛatio. Sed pꝛmũ di ctum cꝛcdo neꝛius peꝛ.d.l.ſi oꝑa:⁊ tenet etiam glo. ibi = in.d.l.ſolutũ..ſolutã ⁊æ hec nõ. Nico. intauallis. ſus. Quiin rauit ſtare man dato alicuius non tenetur pareꝛe ſi pcipit illicita ut ꝙ filium exheꝛedet uel uxoꝛem abijciat ? .c.famoſum ualde ꝓpteꝛ mateꝛiã arbitro ꝝ que hic tractat᷑.cõis diuiſio fᷣa ibi uoeirea. C.6 pꝛio ꝙ ꝓ ſatiſfactiõe iniurie licite iuro ſtaꝛe mãdato iniuris ti ⁊ ſic poſſuʒ ualde me ſubijceꝛe iudicio adue:ſarij mei. Et qᷓ;ꝙ; pateꝛ h iuramentũ pꝛeſtiteꝛit occaſione iniurie illate peꝛ flias:tamen eadẽ ratio eſt in ippis fi liabus:ut ꝓbatur S.e.ueniẽs:⁊ facit.l.ſi libeꝛtus.ff. de oꝑ.li.æ ex h̊ ⁊ ex tex.infeꝛo:qꝙ lIʒ nõ poſſit cõpꝛo mitti cũ agit᷑ de cꝛie cuminaliteꝛ:ut.c.peł. de in inte. reſti z.l.nõ diſtinguemus.S.iulianus ⁊.F.de libeia li de arbi.ſecus tñ eſt ubi agitur ð cꝛimine ciuilit nt hic. ¶ So nõ ꝙ in feminam põt compꝛomini tanq; in arbitratricem. Secus iñ tanqᷓ in arbitraʒ: qꝛ h ultimũ eſt officium uirile cũ hẽat ꝓceeꝛe iudicialit ut ꝓbat᷑ in. c.dilecti de arbi. z.l.fi. C. de arbi.quod intellige niſi femina ex dignitate hẽat iuriſdirionem: ut qꝛ eſt regina uel comitiſſa: ut dicto.c.dilecn:? gic ut ibi nõ. æ peꝛ glo.? peꝛ Har. in dicta.lfi.¶irio nõ quẽ poſſe ad obſeꝛuantiam arbitramenti ſe obli gare ꝑ iurametũ. Et nõ. ꝙ h̊ caſu arbitratõ ꝑcipit ſub debito pᷣſtiti iuramẽti:fac.c.bꝛeui:⁊ qð ibi cixi co. ¶ Mõ. quarto ꝙ arbitrator põt pꝛonũtiꝛe ſub cõditiõe deceꝛnẽdo in futux: ut pʒ ibi:ſi on filie ⁊c. Ec ꝓ hoc qꝛ dictũ arbitratoris nõ ẽ ꝓprie ſnia ſed potiꝰ quidã gctus ſeu tranſactio:ut in auc. ut diffene iudi. in pri. iuncta glo.ſi vo cõtigerit C. de iudi. N.ꝙ in iuramento gñali de obediendo uel parendo mandato alicuius non ueniunt illicita b .ueniens õ eo.⁊.c.i.e.ti.li.Vj. ota ultio ꝙ len te rogi hm⸗ H 4. , cz⸗ eithnnm niun/ ſpo⸗ Not onnn te ietutde otne H ln Meerni . 4oronti nin lact i ai ,ton Gunbi⸗ eta⸗ u 119 . WWAXN Cells eN Al. gkbipnmte 4 “ D NcN ſin eütin niu bun mun enſſhl n rNa di Punnie aitltlcſesf de 4 bstot odasn uuni – uh. Ainiä N . ie Kenn 8 ANdM nuln WAGitknd nun Nnitte e rnlali lltſene irameuntzneno ſel Orporotronnanen nnihofft umnen Oriclloan, ſabluuͤffhn gtinmmuicfn GerN 4 huſemmiultien Liffo i un nmun ſtnitgdlfi;ciin 15 ſ,ſorei ͤftum teulin x riſunierds uolgirinene ren Nbiorco .lit noq; Cpln:e nci igpluwf Gensittbinicunchan ſönizinsrin Nelnirun (Ohf Igaf tuntaiitdei)usdpdian rmiihnotruncvntüguurmle übenidin hidagnn nn 1adbeſd ecn dnin maſelgidinmnengihtnzin Chttenchech fics mnt nul fanndi ogt ijuie Gnnttiirtici lpgercusc Iſceſtcifnitnt tenſithbnen wblgtrei Alnumnlstketenmni ithinſumuccuine⸗ rr Huimnochertmigfin gtepbnsa Zbcäiflusibemin⸗ teraes en go iſt gni n itg libe rat ſuito chrort conn 6olotiſhnn Cectons ercte ngtlbegno Cnen a „ 4 e ncllentmnmau l uni / blti ther in ytuglis isA alij ſuje r Molaups ſon mur mmne ſc hug ilm atwuin nm nſimne lmpſun nc n mmmii nbinor ett nmmi cos cinſo fn bi oefn Cdie Emlſumöeiniune icte imo tan nadand we 1ric doſſc; unde me iwdicer ucied defn . Köch uadiuranoni ctent ocddin l ds Porn 5 Neniserfictl Klpen K cNhabid nieeg hl peſti mmn dd si deciecininaſrennt c et rch tnd ſingenne lmmns , de ndi ns i cl gind Cininect be. (toin imninmn Necnunr in atbinmnen Gecls i chin d Vlnmi dloffcun hinie c hen e 1pbzi in c. dlunide Atbiei Cn znirnebenr itien chge ni kninn er digſfne * n do qrct egin el comitſſnnt dco , tha go.r he Br in arbitramẽtũ ↄtinẽs rẽ illicitã ? a iure ꝓhibitam eſt ipſo iure nullũ:ut ꝓbati in fi.ibi denuncies ⁊c.non enim mãdat a iuramẽto abſolui:ſed denüũtiat nõ te neri.is enim qui nuntiat nihil agit.l. heꝛedes palaʒ .ff. de teſta. Ex h̊ ifert ꝙ vbum pcedens ibi ꝛeuocʒ æc̃.dʒ ĩtelligi de facto ꝓpter opi.uulgarium. Ex qꝰ vVbo põt argui aꝛbitratoꝛem poſſe ſuum pꝛeceptum ꝛeuocaꝛe ꝙ põt admitti quãdo ꝓnunciauit otra foꝛ mã ↄpꝛomiſſi. uel qn mandatũ nõ tenuit de cuo tñ remitto ad ea que legũtur ⁊ nõ.in.l.diceꝛe in fi.cuʒ duabus ſe. leg. ff. e.? potes diceꝛe tã in arbitꝛo ꝙ; ĩ arbitꝛatoꝛe ꝙ ſi exi toto ꝓnuntiauit ita ꝙ finitum cſt officium ſuũ nõ põt illud reuocare. Secus ſi mt locutoꝛiã per quã nõ finitur ptãs ſua:dic ut in dic tis iuribus plenius nõ mayie peꝛ Har. facit. c. ſi cõ pꝛomiſſarius de elec.li.Vi. ⁊.l.ſi cui.ff.de ſeruitu.= .c. in liis de offi.de. iſte aũt mulieres pnt reuocare mandatum:qꝛ h̊ ↄcerncbat eaꝝ ꝑſonas:unde ꝛeuo cant tanqᷓ; ꝑtes. Item mandatũ fuit ipſo iure nul lum ⁊ ꝛeuocatio potiuſ ꝛcfeꝛtur ad factũ quã ad ius ut ſupꝛa dixi. dic tamen de mã: ut pleniuſ nõ Bar. in. d.i.dicere cũ ſe.? per Jo.an. in addi.ſpe.in ti. de arbi. S. ſequit᷑.V.ſed pone. ¶ õtꝛa H 7 3tex. oppono arbitramẽtum tʒ mero iuꝛe qᷓ tuncunqʒ ſit iniquũ:lʒ poſſit peti ꝛeductio ad arbitriũ boni uiri. ut in.l.ſi ſocietatẽ. S. arbitꝛoꝛũ ff.pꝛo ſocio. So.in telligo iſtũ tex.qn arbitramẽtũ eſt ↄ ius quo caſu ẽ ꝓrſus nullũ ſine petitõe reductõnis ut in.c.exaĩata de cõfir.uti.uel inuti.hoc enim mandatum fuit non ſolum ius ciuile:ſʒ ẽt õ ius diuinuʒ æ gentium ut .ſ. filij ſine cã ſufficienti expeꝛedarẽtur ⁊z coniunx ſi ne cã foꝛnicatiois ꝛepelleret̃ ut in auc. ut cum de ap pellatione co.S.aliud quoqʒ capłſin:⁊ in c.ij.de cõ iugio lepꝛof. Secus ãt ubi mãdatum eſſer iniquuʒ nõ tñ õ ius ⁊ ita ꝓcedat orium.¶ Op.fo ⁊ nide tur ꝙ et ſi mandatũ nõ eẽt ius mõ pᷣdicto:tamen iura nẽtũmo aſtringebat iſtũ quintauallẽ:qꝛ inꝛamẽ tũ nõ extẽdit᷑ ad vVᷣiſiłꝛ nõ cogitata ut in.c. ueniens 2Z qð ibi nõ S. e.⁊ quod nõ Jo. an.in.c.uno de cõ mo. ſed vᷣiſiłꝛ in iuramẽto gnãliteꝛ pᷣſtito nõ ur̃ qͥs cogitaſſe ut exheꝛedʒ filios aut uxoꝛẽ a ſe abijciat ergo ad h nõ tencbat᷑. So.glo.ij.uidetur hic ſtare ↄtrario ⁊æ bñ:⁊ uidet᷑ ↄiungeꝛe duas cãs pmiſſas ſil ur rõe illiciti mãdati: æ qꝛ viſilꝛ h̊ non cogitauit nõ obligabat᷑ quintauallis ad obſeꝛuantiã iſtius manda ti:⁊ hinc ſumpta occaſione enumeꝛat hic glo. cãs le gitimas exheꝛedatiois filioꝝ quibus addũt Me. ⁊= Ab. cũ filius ẽ heꝛeticus de heꝛe excõicamus..cꝛc detes: ⁊æ dicit Jo. an. ꝙ in oĩbus cãibus in quibus pat᷑ põt filiũ exheꝛedare foꝛtiꝰ põt alimẽta denegare de quo remittit ad ſpe.qui fi.ſint le.vſ.quid ſi filia: ? ſequenti. Idem tʒ Har. in.i.diuus.ff. de pari.⁊ ꝑ .l.ſi quis a libeꝛis. ff. de libeꝛis agnoſcendiſ. d de tñ notabile dictum ſpe.in loco palle. ubi dicit ; ſi fulia uult peniteꝛe de peccato que luxurie eꝛat dedi ta pateꝛ debet eam aleꝛe:ar.c.feꝛum.l.di.⁊? peꝛ ↄns dico ꝙ tenet᷑ eaʒ dotare:qꝛ cã dotis nõ minus fauo ꝛabilis ẽ ꝙ; cã alimentoxꝝ:ut nõ. Cy. in.l.nõ omniuʒ C. de a qmi. tu. facit.l.i.ff.ſo.ma. ⁊ quod ibi dixi ĩ c.cnʒ hᷣet de eo qui duxit in ma.? ꝑ Har.in auẽ. uintauallis ex ↄplexu. C. de inceſt. nup. Expedit. gio. tractabo hic aliqua circa mãm arbitꝛoꝛũ qᷓtenus ↄgruit mãe huius.c.ꝛõe glo.quã poſuit hic Inn.que quotidie allegat ꝛeliqua fuando titulo ð aꝛbitris:ubi melius tota mã cadet ⁊ uide in fi.huius tractatꝰ:ubi pono ꝑ mo ſuʒ tabule ea que tractabo hic ſub ↄpendio. Et ut intrẽ mãʒ:opp.ſic hic fuit pſtirum iuramẽtuʒ de paꝛendo mandato iſtarũ mulierum quibus iniu ria fuit irrogata:⁊ ſic erant iſte arbitratrices in fac to ꝓprio cõtra.l.peł.ff.de arbi.ubi dici ꝙ ĩ facto ꝓqꝛio nemo põt eſſe arbiter ſicut nec iudex.C. ne quis in ſua ca.pꝑ totũ ⁊.iiij q.iiij.c.i.⁊.xxiij.q.iiij.ĩ ter So. dic ꝙ prium loquit᷑ in meꝛo arbitro tex. aũt hic ⁊ in.c.ueniẽs ſupꝛa eo.ꝓcedit in arbitꝛatoꝛ In facto eni ꝓpꝛio quis põt eẽ arbitratoꝛ ut h:⁊ ĩ .l. ſi libeꝛtus. ff. de oꝑ. liber. Ratio diuerſitatis eſt qꝛ arbiteꝛ eſt quaſi index ⁊ eligitur ut pꝛocedat iur. oꝛdine ſeruato ⁊ fſm ius:iõ dicit lex ꝙ arbitria ſũt redacta ad inſtar iudiciox:ut.l.i.ff.de arbi.in facto enim ꝓpꝛio quis nõ põt eſſe iudex:qꝛ nemo poteſt ſibi ipſi imꝑaꝛe ut in iuribꝰ pᷣallegatis ita nec arbit Sed arbitratoꝛ eligi᷑ ut quidã amicabilis compoſi toꝛ:⁊ ut ꝓcedat extra iudiciũ ⁊z ↄponat inter ꝑtes qð repugnat in facto ꝓprio cum uideat̃ ſibi data ptãſ tãqᷓ; bono uiꝛo.d.l.ſi libeꝛtꝰ⁊.ff.de fideicc miſſ li.l.thais. . ſoꝛoꝛc.⁊ de mã uide benum tex.cũ gl. in.l.in. ꝑſonã. S. gnãli. ff. de re.iur.⁊ in.l.in uenden tis. C. de ᷣhen.ẽp. Qua ꝓpter ſcias ꝙ appellatõe arbitri gnaliter ſumpti ueniat ẽt arbitratoꝛ: tamen inſpecta utriuſqʒ nã in multis differunt:ut eſt oꝛigi nalirer tex. nõbilis ⁊ principalis ⁊ clarus ĩ tota iſta mã in.l.ſi ſocietatem..arbitꝛoꝛũ.ff.pꝛo ſocio.ubi dr̃ ꝙ arbitꝛoꝛũ duo ſunt genera unum huiuſmodi ut ſiue ſit equũ ſiue iniquum ꝑere debeamus quod obſeruat᷑ cũ ex ↄpꝛomiſſo ad arbitrium itũ ẽ altum huiuſmõi ut ad boni uiri arbitriũ redigi debcat ⁊c̃ uide gl.ſupra.e.ueniens.⁊.in.c.cãmqʒ.S.de elec.et lʒ quidã dixerũt ut Inn.ᷣ ⁊ cõir doctoꝛes ſequen tes ⁊ bar.in.d.. arbitꝛoꝛum dicant arbitriũ diſceꝛ ni ? cognoſci ab arbitratoꝛe in diuerſuate no minis:vn ſi ↄpꝛomittit̃ in aliquẽ tanqꝙᷓ in arbitrum ille dicit᷑ arbiteꝛ ſi tanq; in arbitratoꝛem ille dẽ arbi tratoꝛ ſᷣm eos: mihi tn plus plʒ ut non ex diueꝛſua te nominis:ſʒ potius ex mõ aſſumẽdi ⁊ ptᷣate eis tꝛa dita dinoſcant᷑.vn ut notãteꝛ dicit hic Inno. arbit dicit᷑ qui eligit᷑ ut iudex.ſ.ut ꝓcedat fuato in ſubſiã tialibꝰ oꝛdine iudiciario ut litẽ dirimat coꝛam ſe ce ptã uel coꝛã alio oꝛdine iudiciario ſeꝛuato:licet tene at e iã ſi inique dirimat. ff.de arbi.l.qualẽ.⁊.l.diẽ ꝓ ferre.F.ſtari.vn arbitrium diffinit᷑ ꝙ ẽ ſminus actꝰ ꝑſonaꝝ quaſi iudicio ↄfligentiũ uł cã in dicẽdo ius uoluntarie poſita. Arbitratoꝛ aũt eſt qui eligitur ut aliquid eſtimer ueluti pcium uel oꝑas uel partes ſo cietatis uel quid ſile:æ ut arbitret fm ꝙ ſibi vr ſine oꝛdine iudiciario inſti.de emp.⁊ uen..pciuʒ.ff.de v. obli. ſi quis arbitratur æ qð nõ ſit corã eo iudici um pʒ hic.⁊ in.c.ueniens g eo. ⁊.d.l. ſi libeꝛtus de oꝑ.li. N opꝛomittit᷑ in his iuribus in pꝛincipalem adueꝛſarium qð nõ poſſet fieꝛi ſi hr̃et ꝓcedeꝛe ut iu dex: quia nullus in re ſua põt eſſe arbiteꝛ uel iudex „ * 2 * ¶ De iurciuran: ut 3 dixi.⁊ bẽtur.in.l.penuł. Idem ꝓbat in.l.ſi de meis.F. ꝛccepiſſe.ff. de arbi.ubi hẽtur ꝙ coꝛam eo qui aſſumpſit officiũ inteꝛ ꝑtes ↄponẽdi non eſt in diciũ nec in ꝓcedẽdo nec in diffiniẽdo:ut ibi ꝑ baꝛ. Ex quibus põt inferri ꝙ ille ꝓprie ẽ arbiteꝛ q eligi tur ut iudex arbitratoꝛ qui hʒ aliqͥd aꝛbit ari ex bo no ⁊ equo ex iudiciũ ð pᷣben.niſi.ubi pꝛo bono pa cis põt de iure unius modeꝛate tñ alteri dare:ut in .d.c.niſi:æ nõ.in.d.l.ſi de meis. .ꝛccepiſſe.ff.ð ar bi. ?⁊ ꝑ Bart. in. d. .arbitrox. (Boinio autem Inno. ⁊ alioꝝ ut diſcernatur unus ab alteꝛo ex di ueiſitate nominũ põt ſaluari qn ſimpliciteꝛ fuit cqᷓ; cõpꝛomittimꝰ in te ut iu arbitrũ aut ↄp:omittimus in te ut in arbitꝛatoꝛem:⁊ nõ fuit aliquid addiinʒ ꝑ qð diſcernatur unũ ab alteꝛo ex ꝓprierate cuiuſqʒ ꝓ boc tex.nõ.in.l.ſi de meis..recepiſſe ubi dicit ꝙ; ꝓprie arbiteꝛ qui aſſumit officiũ iudicis in ꝓce dendo ⁊æ diffiniendo ille ꝗͥ aſſumit officiuʒ cõponen di non ꝓprie dr̃ arbiteꝛ: ſed in dubio poſſz dici ar biteꝛ æ melius iudicio meo.qꝛ ſi fnit ↄpꝛomiſſũ ſim plicit᷑ in aliquẽ tãqᷓ; in arbitrũ nec fuit dictũ ut ꝓce deꝛet iudicialit᷑ nec aliqd aliud ꝑ qð poſſit magis coniecturari de uno ꝙᷓ de alio:ꝙ tũc ſi fuerit aſſup tus ſuꝑ aliqua diſcoꝛdia vr̃ electus ut arbiteꝛ: ſi ſu peꝛ aliquo ↄctu ad purificationẽ ipſius vꝛ aſſũptuſ ut arbitratoꝛ:⁊æ hoc pꝛoprie vr velle tex.in.d. F. arx bitroꝝ cũ duabus le.ſe.⁊ ſic limitaꝛc dictũ Inno. hic:? Mar. in. d. F. arbitroꝝ:⁊ facit ad pᷣdicta que nõ. ſpe.e.ti. de arbi. F. i.V. arbitratoꝛ Vo. Ex pꝛedi ctis collige aliquas drias inteꝛ arbitrũ ? arbitrato rem.prima eim ⁊ pricipaliſ eſt:qꝛ arbitratoꝛ ſẽꝑ ſu mi᷑ circa ↄctum.arbiteꝛ vo aſſumit᷑ in lite:ita dixit Ja.de are ut ꝛefen Cy. in.l.ſi qui ex ↄſenſu LC. Ce epiſ.au. Sʒ iſtud pria fronte vr̃ õ iſtũ tex. ubi arbi tratoꝛ fuit aſſumptus ni ſuꝑ ↄctu:ſed iuꝑ ſatiſfacno ne iiurie. Iẽ Z. l. i. F. inð qrit᷑.fl. de no cꝑ.nũ.ubi aſſumit᷑ ſuꝑ lite ? idẽ ⁊ clariꝰ ꝓbat᷑ in auc.ſi vo ⸗ tigerit. C. de iudi. æ ideo alij dixerũt ut ꝛefcx Dã. in. d. F. arbitroꝝ ? Inno. ꝙ arbiteꝛ ẽ ile qui bʒ iudicare de iure ſm oꝛdinem iudicioꝝ. Arbutrratoꝛ Ho eſt ille qui aſſumitur de iure ? de facto. Dart. Ho in. d. F. arbitroꝝ dixit ꝙ ſi bene aduertant᷑ iſto rũ opiniones non diſcoꝛdãt: nam qn afſumnĩ ſupeꝛ lite aſſumitur ſuper gctu.ſ.fiendo:qꝛ arbitramẽtũ eſt qᷓdã tranſactio: ut nõ.in auẽ.ut di.indi.in prin. Vnde dẽ aſſumi ſuꝑ ↄciu tranſactionis ineũdo.vñ in eſſectu aꝛbitratoꝛ ſemꝑ aſſumit ſuꝑ ↄtractu. aut .ſ. cõplẽdo:q; fuerat a ꝑtibꝰ ichoat: ut.d..pciuʒ inſti. de emp. ⁊ uen. Aut ſuꝑ ineũdo et ꝑficiẽdo ut qn aſſumit᷑ ſuꝑ lite ut tranſigat iteꝛ parres. nec ob. ſi diceꝛes ꝙ ſᷣm hoc nũqꝙᷓ; poterit arbitratoꝛ aſſũp tus ſuꝑ lite in totũ abſolueꝛe:uel in totũ cõdẽnare cũ arbitramẽtũ ſit tranſactio: ut dicenʒ ẽ. Lrãſacuo vo nullo dato uł ꝛetẽto nõ uʒ:ut in.l.tranſactio.C de tꝛanſac.⁊.c.ſuꝑ eo S.e.ti. Mã rñdet᷑ fʒ Bar. tranſactio ẽ genus continens in ſc omnẽ modum ꝑ quem ꝛecedit᷑ a lite:ut ꝓbat᷑ in.l.ij.ff.de iureiuran. ubi dicitur quod iuꝛamẽtuʒ delatũ in iudicio a paꝛ te paꝛti dẽ quedã trãſactio. vñ ĩteligas ꝙ ãbitramẽ cum eſt quedã tꝛãſactio ĩ geneꝛe h eſt quedã ↄuẽuo quã a lite receditur. Cõtrarium vVo ꝓccdat in tñſ actione in ſpecie in qua requirũ ꝙ aliquid det᷑ uel retineat᷑.Ex quibus infeꝛ ꝙ; arbitratoꝛ aſſumptꝰ ſu E lite poteꝛit in totũ abſolueꝛe ul ↄdemnare ꝓ hoc iſte tex. 7 5. e. ueniens. Q Ætcudo eꝛgo ꝙ pꝛa dif feꝛentia pꝛincipalis eſt:qꝛ arbiteꝛ aſſumit ſuꝑ liie ar bitratoꝛ ſuꝑ Sctn:aut peꝛficiendo aut ineũdo: ut pʒ ex pꝛedictis. ¶ Secũda diffeꝛeutia eſt: quia arbiteꝛ eligit᷑ ut ſit loco iudicis:ita ur habeat ꝓcedere iuris oꝛdine ſeꝛuato. d.l.i.?.l.ſi de meis..recepiſſe.unde nõ dʒ ꝓcedeie diebus feꝛiatis: ſicut nec index. ut.l. oẽs. E. de arbi.⁊ plenius dicendum in.i.ſi de meis .F. fi. . l. feꝛiatis. ff. eo. dʒ ẽt iudicare ſᷣm ius ⁊ non tolleꝛe uni ut det alteꝛi ſicut facere dʒ iudex:tamẽ ex iniquitate nõ reſtituitur arbitriũ:ut.l.diẽ ꝓ feꝛe.. ſtari æ.l.qualẽ. ff. de arbi. niſi inteꝛnueneꝛit fraus:ſen pcium de quo in.i.ij. C. e. arbitratoꝛ ueꝛo ut ſupꝛa dixi aſſa nit᷑ ſuꝑ ↄctu ut ꝓcedat extra iudicium. Eſt eiʒ ↄpoſitoꝛ ⁊ mediatoꝛ ĩteꝛ ipᷣas partes. unde ſicut ipe ꝑtes pꝛocedũt ad cõpoſitionem eiudicial teꝛ:ita 2 arbitratoꝛ. hinc dicit nõbiliteꝛ hic Inno. ſe nõ ſa ceꝛe uim utrum iſte arbitratoꝛ feceꝛit litẽ conteſtari inteꝛ partes uł ſi ſmam in ſcuptis ꝓnunciaueꝛit uel ſimpliciter nudo vbo quod ſibi uiſuʒ eſt dixit:qꝛ co ram eo nõ eſt iudiciũ:nec quaſi iudiciũ:ſʒ totum in ſua poſitũ eſt uoluntate ⁊ pdictaꝝ ſolemnitatũ ob ſeꝛ uatio nõ eſt niſi coꝛã iudice uł arbitro: ⁊ ita nõ põt dici lit. ↄte.uł ſnia ſm euʒ que vba bñ nõbis. ꝑ bec eiʒ dixi in.c.pſentata g de teſti.ꝙ licʒ arbitratoꝛ reci piat teſtes ſolẽnit᷑:nõ tñ ꝑ hãc atteſtatiõeʒ faciẽt fidẽ coꝛam iu ſice:qꝛ illa ſo ẽnitas ꝑinde hẽtur ac ſi non inteꝛueniſſet ratione pdicta:⁊ ſic reꝑiunt᷑ omni caſu recepte ſine lit.cõte.⁊ alio oꝛdine iudiciario. Teꝛtia diffeꝛentia colligitur etiã ex pᷣdictis: qꝛ in facto pꝛo pꝛio quis nõ põt eſſe arbiteꝛ:ſj arbitratoꝛ ſic. ratio nem g tetigi. ¶ Quarta diffeꝛẽtia qꝛ arbiter nõ iu rat nec partes dñt iurare de obſeruantia arbitrij ut hodie pꝛouiſuʒ eſt de iure ciuili in auc. deceꝛnimus C. de arbi. Sed in arbitratoꝛe non repeꝛitur pꝛobi bitum ut hic ⁊ ſupꝛa co.ueniens: facit.l.hac editali Cde ſecundis nup.⁊ hoc tenueꝛũt Dar.? Bal⸗ in dicta auc.deceꝛnimus. quid autem ſit de iure ca nonico ceꝛte in arbitratoꝛe. caſus eſt hic ⁊ ſupꝛa.e. ueniens: in arbitro dic ut legitur ⁊ notatur in. c.ij. de acbi. ubi de h̊. dixit tamen notanteꝛ Oal. in dic ta auc.ꝙ licet arbitrium non pariat actionem quan do fuit iuratum ↄtra tenoꝛẽ illius auc. tamen de iu re canonico poterit iurans ex officio iudicis cõpelli ad illius obſeꝛuantiã:ar.c.ſi ueꝛo ſupꝛa.e.dic ut nõ. in dicto.c.ij. Garto.tamen tenuit pꝛium dicens ꝙ iurans peccauit in iurando. dictum Dal. plus pla cet:arg.eoꝛum que dicam infra eo. cum conungat. ¶ Auinra quia arbiteꝛ recuſatur ut ſuſpectus.ff. de arbi.1. non diſtinguemus. . cum quidam. Sec? in arbitratoꝛe ſm do.an.hic alt.dictum..cum qui dam:⁊æ dictum. S. arbitroꝛum:æ dictum. S. ꝛccepiſſe: z.l.i. F. ?Z poſt opeꝛis.ff.de no.oꝑ.nunc. Sed ceꝛie illa iura non pꝛobant arbitratoꝛem non poſſe ut ſuſpectum recuſari: licet pꝛo hac diueꝛſitate poſſit in duci hec ratio. dicto arbitꝛi ſtat oio metu pene ſiue „m Cri i t, 15 647 etl⸗ onol Were nſanle l i n us ochſunne ccinn 7. t. n ien n füedn ito inplut zenung õ tahiſ lemen ir gſeun d cralr nmuit iupſſini jſan iheiebor uin lumn rle in / i⸗ iuit ſiinilint natund⸗ rlnlbniin ni nnlun 4. mmtx ilmen i olin cttioi eu bontii umind ⸗ GOkncuutrenr n uun nncan n aronorndo A fſeorginii⸗ acienctenmoaigenen do Arin Eurcrcer nouomr iigayetom: einci,törenr td etit iarssr edodelCeen Cadd faſtuerorda eſon wdin en ASNoranr imno wo cndent ucordrſcrywincodeegu 6seanbloninszi feaſanpe enntd annſcig⸗ Snnerbe imointtscͤtrsir kcdlepoon 11 ſin ni Br in ien Palgrorcſnantin, nch 1sqneqniibitenne acke⸗ Hnoͤntinruzünlittite⸗ lioen ineſtnns; istiri lailr⸗ Nimnin Aun . 7 ig;z beſſpligt iiinii ,Fonoeneid rmmrcirſitintt en muniſe ndirnnſteitti merenslſt finn ſinns rim ſinplain mao h lunns nnnen acne vcra ſtluicet⸗ ſun poſti qrvol nn t nſ llihfi l oitan etiny hhonninie o uſ uitieikatiwe t ini⸗ drkt ſufnan e fhybſ huͤhis, 4 dnncmuc mi g lyatimmn r ng lanininn ohi mlniiz tcii i Coun iu tccgꝛ li P inins aince enn /j non nevenſian moneßclan t ic tpinf onni ae Iucxr ine ln cdte t nio online indicianid ena demma coligiun ai eriens rinacd 10 gois d ri Wrarorſc xn rig. ODonn dfenra en noleri In ver anes dt urut deoietunta mbön dole gdolc)tl de re olnin mi, aenn CKrN. Bedn nd on hon fepeiun, dium ude 1 hnc uenens int ſbu õ õ 8 no nco ceue in AWll or. iis tbet . nmt cncrb dnt ummam li , an ubittuun non aiin ide n ue lea abinnum o, – dofur unuum oM lcſer sale urans cr ofto en mmonio polelit ulans er oflloltn eemn n Laenſnu⸗ „ſm do.“ N in udunmmir gi⸗ mnd, abinſe. 6 untaiun 35 ocMN .li H obun 1n ſit iniquũ ſiue equũ:ut in.d..ſtari:merito ins pꝛo nidet ut poſſit an ſniam ꝛecuſari itellige ut nõ.in.d. .F. cũ quidã ex cã ſuꝑueniẽte poſt ↄpromiſſum ar. c. iſinuãte de offi. dele. Adem puto in cẽ pꝛius cꝛa nũc nouiter derecta ut ẽ glo.nõbilis.in.. exceptio iij. ꝗ. vi. in dicto vᷣo arbitratoꝛũ eſt pꝛodituʒ reme diũ:qꝛ põt peri reductio ad arbitrium boni uiri dic to.F. arbitꝛorum:æ hic ⁊ ſupra.c.ueniẽs.Sed hoc nõ obſtante mihi illud dictũ non plʒ.nam uideo ꝙ; in iudice ẽ ꝓditũ remediũ appe.⁊ m põt an faciũ recuſari qꝛ ꝑiculoſum ẽ coꝛaʒ ſuſpecto agere.iij.q. v.qꝛ ſuſpecti ⁊ de appel.cũ ſpãli põt enim ſaltem 5 facto grauari z uexari ĩ appellãdo ⁊æ petẽdo reduc tionẽ ad arbitrium boni uiri.i.iudicis:⁊ huic gra uamini facti iura nolunt obuiare de arbi. peruenit 2 quod ibi nõ. Idem uideo ꝙ ꝓcuratoꝛ poteſt nt ſuſpectus ꝛemoueri.ff. de ꝓcu.l.item ſi ſuſpectus iʒ eum poſſet agi ſi male uerſaretur in officio.ff. manda. per totũ. Item in notoꝛijs iudex recuſari põt ſi pena iponẽda nõ eſt expᷣſſa in iure ſed uenit imponẽda arbitrio iudicis: qꝛ in arbitrando poſſet grauare ꝑtem:ut nõ. archi. in. d. c. qnia ſuſpecti et Hoſti.? Jo. an. in.d. c.cum ſpãli de appel.dixi in. c.cum ueniſſent de iudi.ergo idem dicendum in ca ſu noſtꝛo. Sed licet arbitratoꝛ ꝓcedat iuris oꝛdie nõ ſeruato ut.d. S.recepiſſe m̃ in arbitrando poſſi excedeꝛe modũ ⁊ ꝑiculoſiſſimũ eſt ut dicto adueꝛſa rij ſeu ſuſpecti ſe quis exponat:quare credo ipſum ut ſuſpectum poſſe ꝛecuſari: ꝓ h̊ facit qꝛ tex.in.d. cũ quidã loq̃iur idiſtincte in arbit:o.Sʒ largo mõ appellatiõe arbitri uenit arbitratoꝛ: ui in. d. J. arbi tꝛoꝛum:⁊ nos nõ ſumus in mã odioſa:ut debeat ſi eri reſtrictio ſed fauoꝛabili:qꝛ ꝛecuſatio admittitur ex quadam equitate nt in.c.cum inter de excep. Sʒ ꝛepꝑi hãc opionem do. An. fuiſſe oꝛiginalit Guil. de cu.⁊ fran.de aꝛetio:⁊ ipſemer do.An. in alia iꝑ te huiuſ.c.refeꝛt.mouentur iſti ꝙ a peꝛſona arbitra toꝛis anteqᷓ;ᷓ arbitꝛetur nõ ꝛecedi.l.ſiqnis aꝛbitratu ff. de. vV. ob. ⁊.l.fi. C. de ↄhen.cmp.Sed h̊ 20 mihi nõ ſatiſffacit:qꝛ ⁊ a perſona arbitri non receduur ut alius aſſumatur imo uno deficiente ex icto expi rat compꝛomiſſuʒ: ut in.c.uno delegatoꝛum de cffi ci. dele.⁊? nibilominus põt recuſari pꝛopꝑteꝛ ſuſpicio nem:ut.d.. cum qnidã.gꝰ ideʒ in arbitratoꝛe quin imo ĩ młiis cãibus põt recedi a ꝑſona arbitratoꝛis ⁊ aliꝰ aſſumi tu nõ.ꝑ Har.in.l.ſiquis arbitratu. pal.qð non eſt in arbitro.¶¶ Scxia qria colligi ex his que dixi ĩ nõbilibꝰ:qꝛ muſlieꝛ põt eſſe arbitratrix ſ nõ arbitrix:ut h̊ iũcta.l.fi.C.ð arbi.⁊.c.dilecti.e. ti. rõem diueꝛſitatis õ dixi. Et ob h dixeꝛũr quidam ut nõ. ſpe.? Joã.an.in addi.ᷣin ti. de arbi.G. ſequit v. quid de ſimplici:qð idẽ ẽ dicendũ ð monacho ut nõ poſſit eſſe arbiteꝛ:qꝛ nõ dʒ eſſe diſceptatoꝛ foꝛen ſium negocioꝝ.xvi.q.i.monachi.⁊.c.de pᷣſentium. ſʒ arbitratoꝛ ſic:qꝛ ẽ officiũ pietatis reduceꝛe diſcoꝛ dantes ad ↄcoꝛdiam.uide bonum tex. in.c.iniuſiuʒ .xi. q.iij. de arbi. IJdem uoluit glo. in.l.pedius.=.1. fi. ff. de arbi.? ꝙ poſſit eſſe arbitratoꝛ tʒ pau.in cle. ij. de reſcꝛiptis. Reqrit tñ Iniaʒ abbatis: ⁊ ideʒ diẽ ad h̊ ut poſſit eſſe arbiteꝛ. Et idẽ ibi Joã. de ligna. MQuintauallis qꝛ nõ hʒ nelle uel nole:lʒ oldꝛa.non ꝛeqniꝛat lniam ut poſſit eſſe arbitratoꝛ:æ idem uidetur Ja.de aꝛe. ut recitat Jo. an. ubi ſupꝛa ipſe ueꝛo ſpe.uelle nẽ ꝙ nõ poſſit eſſe arbiter ſine utilitate monaſterij ſui.⁊ aobate imꝑante.ar c.ij.de poſtu.⁊ dicti.c.monachi Sed arbitraroꝛ põt eſſe ex ſola nia abbatis ⁊ h mi hi placet circa opionẽ in. c.ij. de teſta. li. vi. Mõ.n. põt eſſe executoꝛ teſtamenti:lʒ actus ſit fanoꝛabilis ſine ſui ſuꝑioꝛis licentia.eꝛgo nec arbitriũ in ſe aſſu meꝛe.facit.xij.q.i.nõ dicatis ⁊ optime facit.l.illa vᷣ ba. ff. de. v. ſig. ubi dicitur illa vba arbitratu. Qucij Ticij ſignificant ius ⁊ non cadunt in ſeruum. ergo nec in monachuʒ qꝛ detinet᷑ ſtrictioꝛi ſeruitute quo a abdicationẽ ꝓprie uoluntatis.liiij.di.multos ⁊= ui le in ſili glo.nõbilem.i cle. religioſus de pꝛocu.iĩ vVbo ſubſtirueꝛe. Et hanc ulimã opi. Mal.ſequitux in.l.ſiqui:ex ↄſenſu.C.de epi.au.hoc tene.licʒ do. An. hic inſtet. ¶ Septima dzia ſᷣm quoſdam qꝛ in iudicem oꝛdinariuʒ ſubditi nõ pnt ↄpꝛomitteꝛe ut ĩ arbitrũ ſed ut in arbitratoꝛẽ ſic:de h̊ dic:ut plene nõ in.l.ſed ⁊ ſi ſeruum..ij.⁊ in.c.cuʒ tpe de arbi. upi iſta declarant᷑ æ terminãtur. ¶ Ocraua dria fʒ Jun. ᷣ in enologatõe ſnie. Mã ſma arbitri emc lo gatar.i.appꝛobat᷑ taciturnitate.x.dieruʒ ut ſic poſt modunm det᷑ actio ⁊ exceptio.l. penul.C.de arbi.in tellige ſi ſine pena fuit ↄpꝛomiſſũ:ut ibi nõ ⁊ in.c.ꝑ tuaʒ de arbi. dictum arbitratoꝛis nõ emologat pre dicto mõ.ſed ſi illud expᷣſſe confirment paꝛes parit exceptõem quaſi tranſactõis uel pacti imo fᷣm HMo ſti. ſi equũ ſit ẽt una ꝑte odicente erit officio iudicii executioni mãdãdum:ar. ff.de re iudi.ſi conuenerit 2 idem ſi iniquum ſit poſtq; ad equitatẽ fuerit reda ctum ar.in.c.ij.de arbi.⁊ alibi no. remittit Hoſt. Et adueꝛte qꝛ hic ſunt duo examinanda:primo an pꝛo executione arbitramenti detur aliqua actio et que.ſecundo an ex taciturnitate tempoꝛis emologe tur arbitramentum adeo ut non poſſit pen reduc tio ad arbitrium boni uiri. æ de utraqʒ queſtone ꝛe ſpectu ſnie arbitri non eſt mã noſtra ſed plene trac tatur in.c.per tuas ⁊.c.dilecti de arbi.⁊ in dicta.l. pe. C. e.ti.hic ãt tractat᷑ de ſnĩa ſeu dicto arbitrato rum ⁊ quo ad pꝛimaʒ.q.inſtat plurimum bic Inn. ſed in effectu ↄcludit ꝙ ſi fuit iuratum orit actio in factum ex iureiurãdo.Si vo nõ fuit iuratũ ſtare ar bitrio arbitratoꝛis: tũc ex ippius ſnia non oꝛitur ac tio nec pꝛppꝛie dicitur dictum eius ſententia ſiue ar bitriuʒ ſʒ potius quedã traſactio:ut õ dictũ eſt.Eſt iñ utilis arbitratio ſine iuramento: quia ſi pꝛeceſſit ſtipulatio agetur ex ipᷣa. Vel ſi in aliquo ↄctu electꝰ eſt arbitratoꝛ puta: ut arbitret᷑ de pᷣcio alicutus rei uendite tũc aget᷑ ad arbitratũ actione ex uendito uł ex alio ↄctu ſimili.ut in..pciũ inſti.de ↄhen. emp. qð ẽ itelligendum vᷣm eũ ſi in ↄtineti poſt ↄtractum uł ſtipulationẽ ↄuenit de ſtando dicto arbi ratoris ſecus ſi ex ĩteꝛuallo.tunc enim ex dicto talis arbitra toꝛis non datur actio: ſed tantum exceptio ſicut nec ex pacto nudo.ſf.de pac.l.iuriſgentium..quinimo ⁊ ſequẽti ⁊.ff.ſi ceꝛ.pe.lecta.Hoſti.aũt alit᷑ h̊ ſentit ut ã dixi. vꝛ aũt uelle ꝙ ſufficiat nuda conuentio 2= ꝙ plus eſt ꝙ huiuſmodi dictũ babeat cxecutionem 1 5 paratã. Dar. in dẽo. S. arbitroꝝ p'acʒ dictũ Inn. ꝛeſpectu ſtipulatiõis. Itẽ ⁊ qñ ſuꝑ aliquo cõtraciu arbitratoꝛ fuit aſſumptus.⁊ pꝛo hoc ultimo adijcit hãc ꝛeʒ arbitramentũ implet Sctum eꝛgo ex ipſo tractu orit᷑ actio ut dẽo.F. arbitroꝝ ⁊.l.ultima ð ʒ hen. emp.⁊.l.ſiq; aꝛbitratu.ff. de v. obli.⁊.l.ſi libeꝛ tus.ff. de oꝑ.li. Negat aũt ꝙ ex iuramento compe tat actio:lʒ ſit pꝛeſtitũ de iuramento obſeruando qꝛ ſecũdũ eum ex iuramento non oritur actio niſi an eſt deciſorium lit.ut ipſe nõ.i.l.iuſiurandũ quod ex cõuentiõe.ff.de iureiuran.Sed iuramentum quod apponitur in cõpꝛomiſſo uenit ad ↄfirmatiõeʒ pctꝰ merito actionẽ non pꝛoducit Et ex h infert ꝙ ſnia arbitratoris non hẽt paratã executionẽ:ſed agẽdũ eſt ex ſtipulatione ꝓpoſita uł ex ↄctu pꝛeambulo ĩ pleto ꝑ arbitramentũ.nõ aũt dʒ iudex ĩ ↄtinẽti exe qui:ut in.l.nimis ꝓqᷣe.C. de exe ꝛei iudi.⁊.l.ſi cuʒ nulla ff. de ꝛe. iudi.Iʒ Hoſti.nidet᷑ inueꝛe Sↄrium:ut g dixi.do. An.plʒ dictũ Har. de iure ciuili. ſed de iure canonico tʒ cũ Inno. ut ex tali iuamento det actio uel officio iudicis implorato. Idem ſi non eſt iurandum:ut dixit Hoſti.qꝛ negari nõ põt hic nõ eſſe cõſenſuʒ q de iure canonico ꝓducit ius agendi ut nõ.in.c.i.de pac.?⁊ ꝑ Hoſti.iĩ.c ꝑ tuas de arbi. fatet᷑ tñ ꝙ tale arbitramentũ nõ hẽt executioneʒ pa ratam. Mec MHoſtiẽ. apeꝛte uẽ hoc nelle:qꝛ arbitra mentum non habet uim actus iudiciarij:æ mihi ſa tis placẽt hec dicta.nã iura canonica ĩdiſtincre man dant iuramenta ⁊ pacta ſeruari ẽt ſi Sctꝰ pꝛecedẽs eſſet nullus:ut ĩ.c.debitoꝛes Sᷓ e.⁊.c.⁊ ſi xps.j.eo. ⁊ ð̊ de pac.c.i.⁊.ij.plene dixi in.c.cum neniſſent de inſti:⁊.d.c.i.de pac.ubi plene dico de pacto nudo 2z de iuramento. Mec obſtat ſi tu opponeꝛes de.c. ꝓ tuas de arbi. ubi agitur ad inteꝛeſſe ſi arbitrium non fuit emologatũ:quia dico illud pꝛocedeꝛei ſen tentia arbitri. Cuius dicto pciſe nõ ſiat.qꝛ a iure ſu it illi traditus intellectus alt᷑natinꝰ: ut.ſ.ſtet arbitrio uel ſoluat᷑ pena ulł inteꝛeſſe ubi pena nõ fuit appoſi ta. Et h̊ lõ qꝛ cũ nõ ſit adueꝛſus illius iniquã ſentẽ tiam de ꝛemedio ꝓuiſum uoluerũt iura ꝛef enaꝛe il lius ptãtem:ut ibi nõ. Inn. Sed in ſentẽtia arbitra toris hoc nõ cauet᷑ qꝛ ꝓuiſũ ẽ de ꝛemedio ꝛeductio nis ad arbitriũ boni uiri: ut in. d. F. arbitroꝝ. J pꝛeciſe põt agi ad ipius obſeruãtiam:ut hic et S.e. veniens a örio qð eſt notandum. ¶ VWenio ad ſe cundã queſtiõeʒ. an.ſ.ex taciturnitate tpᷣis emologe tur arbitramẽtũ:ut ſic nõ poſſit ampliꝰpeti ꝛeductõ ad arbitriũ boni uiri. vidiſti qͥd. S. tennit Inno. di cit.n.qꝙ nũqᷓ; emologat᷑ taciturnitate.x.dierum.ſpe. in ti. de arbi. S. ſequi.vV.ſʒ.j.qð tpᷣs uidetur dicex ꝙ iſta ꝛeductio dʒ fieri..x.dies ſicut in appellatõe: qꝛ iſta ẽ qᷓdam appellatio ſeu appellationis ſpeties .lI.nõ diſtinguemus.S. cum quidam. ff. de arbi. 2 fʒ B non ꝓcedeꝛet dicta dr̃ia inter arbitrum ⁊? arbitra toꝛem. Sed Har. in. d. S. arbitrorum non placʒ B opinio quia ꝛeductio ad arbitrium boni niri pent aut iure actionis aut officio indicis aut peꝛ uiã ex ceptionis:ut.j.ſubijciã ſʒ actionibus uł excepuiõibꝰ nõ pſcribitur tã modico tppꝛe nec officio iudicis ad e iureiuran: hoc.i.ſicut.C.de pꝛeſcrip.xxx.ãnorum..l.queꝛelã C. de fal. egeꝛet fm eum principis declaratiõe. ſed de rigoꝛe iuris ſᷣm ea que ſcripta ſunt dic ꝙ ſi per ãnũ taceat ꝙ vꝛ arbitramẽetũ appꝛobaꝛc p.l.qᷣ ſe gꝛauatos. E. cẽſi. ? ꝑc.li.xi. Si vo.. qnũ oque ſtꝰ ẽ aut coꝛã iudice aut extra iudiciũ ita ꝙ appeat ex taciturnitate nõ ↄſenſiſſe:tũc eo caſu quo ꝛequc tio petit̃ iuẽ actiõis ul officio iudicis qð loco qcno nis ꝓponit᷑ tũc tãto ſpᷣe durat ius petẽdi ꝙto tpꝛe durat illa actio ꝗᷓ petit᷑ ꝛeductio.ſʒ qn offm iudicis ĩ petitiõe reductiõis ꝓponitur loco excep.durat tunc Ppetuo ſicut exceptio.l.pure.x.fi.fl.de doli excep. 2.1. S. E. de exce. ſi vo poteꝛat peni reductio ex offi cio iudicis pꝛincipalꝛ intẽtato ⁊ nõ loco actiõis: ut in Zctibus ſtricti iuris:ut.j.patebit tũc dʒ peti.j.an nũ hodie qꝛ regula ẽ ꝙ qncũqʒ officiuʒ iudicis dat ad reſcindendũ id qð de iure cõi vʒ utili qno finit: ut. I.ĩ honoꝛarijs. V. ſz cũ reſciſſa.ff. de actio.? obli. hec dicta non placẽt YFran.de aretio:ut refeꝛt h̊ do. An. eũ ſequẽdo. Mã dẽs.v. ſʒ cũ reſciſſa loquit in remedio reſtitutoꝛio ? pᷣtoꝛio quod ſolum durat an no: qꝛ reſtringibile tanq; ↄpetẽs eroꝛdinario mõ ſʒ iſta reductiõis petitio ↄpetit ex equitate ciuili ⁊ iure ↄſultoꝝ:ut in.d...arbitroꝝ ⁊ mã eſt fauoꝛabilis:q; reductio eſt itegratio deceptionis realis.⁊ purgatio doli. Mõ ob.l.qui grauatos: qꝛ ponit caſuʒ ſpalem loquit᷑ eiʒ de grauamine iniuſte adequationis ad co gnoſcendũ publicas functiões ⁊ uenit ibi õ actũ fq; ab hite auct᷑em de publico.vñ põt eſſe ibi fauoꝛ pu blice ntilitatis:ut poſt annuʒ quis nõ audiat᷑ allegãs grauamẽ ĩiuſte adequatiõis ne illi officiales din ſint in ſuſpeſo. Jo cũ ille cãus exoꝛbitet nõ dʒ extẽdi ad decurtãdas actiões exceptiões uł officiuʒ iudicis in alia mã ↄpetentia j regularẽ naʒ actionum ⁊ excep tionum. ad h.l.i. F. meminiſſe. ff. de uen. inſpii/ Naʒ ſi ſecus diceꝛemꝰ eadẽ rõe poſſet dici ꝙ poſt.x. dics nõ debeꝛet audiri: ar.in.l.hi qui ad ciuilia.C. de ap pel. ¶ Zoncludũt eꝛgo ipᷣi ꝙ durat hec facultas pe tendi reductionẽ fᷣm nãm remedioꝝ que ↄpetũt ad eam petendã:ut ſi ↄpetat officiũ iudicis expectantur xxx.anni.l.ſicut.C. de pᷣſcꝛip.xxx.ulł.xl.annoꝝ. Si neꝛo ꝑ uiã exceptiõis tũc ꝑpetuo.d.l.pure ſi penimr actiõe ex eo gctu: tũc durabit tanto tpᷣe quanto du rat actio:⁊ ſic nõ emologabit᷑ taciturnitate.x.dieꝛuʒ ſicut dicimꝰ in ſnia arbitri.Sʒ mihi plus plʒ opinio ſpe.ut pꝰ decendiũ nõ audiat᷑:moueoꝛ p ꝑ diciaʒ.l penultimã. C. de arbi.que łʒ loquit᷑ in arbitro:m qꝛ arbitratoꝛ largo mõ põt dici arbit᷑:ut in.d..arbi troꝝ. Et qꝛ eadẽ ⁊ foꝛtioꝛ 20 c in arbitratoꝛe ch eẽ ideʒ ius de cõfir. utili cũ diilecta ꝙ ſit eadẽ ? foꝛtiõ 20 pʒ: qꝛ dẽz arbitri nõ ꝛeſtrigebat:ſʒ ſoluz ex ouen tione ꝛeleuabatur ⁊ ſolum tenebatur ad inteꝛeſſe ſi ſtipulatio inteꝛceſſeꝛit: ut nõ.i dicto.c.ꝑ mas.diciũ ueꝛo arbitroꝝ reſtringit preciſe niſi petamr ꝛeductõ non ꝛeclamando:eꝛgo uidetur foꝛtius oſentire. NRé 2 fo ex nõ appellatiõe ius pᷣſumit ↄdẽnatũ pſentiii 2 féo ſuo ↄfirmare ſniaʒ ĩ.c. ꝙ ad ↄſultationẽ ð ꝛe iudi.⁊.l.fi.C. de ſen.q̃ ſine ceꝛ.quãti.g a paritaie 2õnis idẽ dicẽdum ĩ condemnato peꝛ arbitraioꝛem 2 ſbeode⸗ „5 1 gnan a mnimni nn ane gfurtilt NNN , eraſfn ginſtnn el Ulifemen lini GuyriepſMnil riminanunru,nimnun ne chejcnitfennt lnnn inkurpufin lnin nraſa mſudt H d tiumn ltmimnnit inina m tr nitlizinlliana fcech ut Agtinipdenii un ums n andus ſlicticerto em ont aio iebidenn luthet ircged denmnd adirr Oölmmteſkſeneen Baerensgeno uinatigunnn an gisfin Noniti Ninſunencoe Acninnicn e gn lſcennaſerorgtrmime uinattepwdmini Rmeni Amsflchm mnnm n Gunm ölſiſrons pbefnan aartutinlunnnm gagerckatziigturtlemf esnetnt,ſctanginun nn , WE un „„ Offloſpllng ece Nonlirfceſctaci lrhe 00 c. . sſn ie AI. elblbefmnenn 4 „ NNe no.o gluriit , lſogk höe urcicgnn e ſtolſgnog teN oentganlitrii nan Aattareninrt, ni utſatimptni f mockuncnginnien l. HMod auigenne ant te⸗ oukejcegaunir iiſr ulgmnin gwlenſi hlfnst mihrj ib hir mimch hloo ij ir ae i l gmumi iiſt imnus ell ofaulgrt nihtb. Pai lecis mbin o nit⸗ Camnichs nics ale nocs kofftig ic Au ni opanna 5 tegoln in Acionum ionmn 11 51,5 nenniſte deven er Ve ns dcnen cMWe de ſdh eR 1 Kben imi a ndiei dCut C (Emmevintegi gömudatint⸗ eArehncioni intamtenrone⸗g emNiNR Neik fti bätdet miMNNK& AcNN Ne ti amisi geilini cde ercd eln i nmt manit Im aio: ir oghi udlunmn ſardan nfindin Gndi t 5decanli o Ndin nolenſ bpor dic Mi ⸗ – dac 1.. . i ſdileene 8 ſar a nſtni⸗ nhnebn thm oicol foꝛtius.n.ex taciturnitate dʒ pꝛeſumi ↄſenſus in cca ſu noſtꝛo ꝙ; in ↄdẽnato ꝑ iudicem:qꝛ indiciũ a prĩ cipio ⁊.ex poſtfacto ẽ neceſſaꝛiũ.l.ĩteꝛ ſtipulantẽ.. ſtichum de.v. ob.in.c.ĩtelleximus de iudi.ſed arbi tꝛamẽtũ ẽ uolũtariũ.un minꝰ põt ↄqueri de eo quẽ ipſemet ſua uolũtate elegit:ut dicit tex.in.c.cauſam de re udi. Si enim ſibi arbitꝛamentum diſplicebat cur tã diu tacuit:ut in ſimili dicit tex.in.c.i.de fri.⁊?· male. Itẽ uidemus ꝙ ſi aliqs noĩat᷑ ad aliquod of ficium publicũ niſi ſtatim ſaltem.j.x.dies ꝓclamet: poſtea nõ audit᷑ nt ĩ.l.hi qui ad ciuilia.C. de appel. Mec obſtant motiua iſtoꝛum doctoꝛũ rñdeo enim nnico vbo ꝓcedunt eni qñ quis diꝛecte uellet pᷣſcꝛi beꝛe q̊ actõem uel iudicis officiũ uel exceptõem:ſed in caſu nẽo ex taciturnitate nõ catur pſcꝛiptio:ſed pᷣ ſumit᷑ ↄſenſus appꝛobatoꝛius:ſicut ĩ ſiti dim nõ pſcribit᷑ libertas niſi ſpacio.xx.annoꝝ de quo dicẽ dũ:ut in.l.ij. E. de pᷣſcrip.lon.tem.que pꝛo liberta te. ⁊ tñ ſi ſeruus alicuius oꝛdinat᷑ eo pnte ⁊ nõ ↄdi cente pᷣſumitnr ↄſentire a deo ꝙ ſtatim ꝑdit dniuʒ ut in. c. ſi ſeruus ſciente.liiij.di. Et ad h̊ poſſẽt ad duci multa ſiłia:? h̊ opĩo hʒ magnã equitatẽ:ut liti um mã aufeꝛat᷑.l.quidã eſtimauerũt.ff.ſi ceꝛ.pe.⁊.c. finẽ de do.⁊ ↄtu.⁊ hãc opioneʒ ur᷑ ſentiꝛe fre.lʒ nõ multũ fiꝛmet pedes conſilio.cclxxv. Nunc incident ꝓ declaratõe pᷣdictoꝛũ qrir̃ quo iure ſententia arbi tratoꝛis reducatur ad arbitrium boni niri. doc.hic ⁊2 in.c.ij.de arbi.⁊ ſpe.eo.ti.g.ſequitur.v.ſed quo iure.dicunt ꝙ officio iudicis ad hoc.c.ij. de ar.z. c.expoſita eo.ti. Har.in.d.y.arbitꝛoꝛum dicit ꝙ aut loquimur in ↄciu ſtricti iuris.æ tũc agit᷑ ꝑ offi cium iudicis ut in.l.ſi libertus.ff.de oꝑ.lib.⁊ ſic in telligit opionẽ pdictoꝛũ:aut ſumus in ↄctibus bõe fidei ⁊ tũc aut ex eo Zctu oꝛit᷑ actio ei qui uult petẽ reduci ⁊ perit᷑ actõe ex eo gctu:ut.d..arbitꝛoꝛum ⁊? in.l.unde ſi nerue.e.ti.Aut ex eius ꝑte nõ oꝛitur actio.Exẽplum in ↄctu dotis fuit ↄpꝛomiſſũ in ali quẽ ut ſtatueꝛet dotẽ alicui mulieri. qui grauando mulierem iniqꝗᷓ ſtatuit. Certe ex ꝑte mulieris nõ ori tur actio ad repetendam dotẽ ↄſtante mẽimonio.l. quotiẽs.ff.ſolu.ma. tunc recurritur ad iudicis offi cium.ar.d.l.ſi libeꝛtus. ꝓ hoc fᷣm eum ſi mulieꝛ cõ neniret᷑ a uiro uigoꝛe illius arbitramenti mulieꝛ poſ ſet excipeꝛe de eius iniquitate ⁊ ſic peꝛ officium iudi cis meꝛcenarij de eius iniquitate cognoſceꝛetur:ſed ubi competit exceptio etiã ſi nõ ↄueniat᷑ põt indicis officio ſuꝑ illa agi ne ab adueꝛſario inquietetur.l.ſi ↄtendat. ff. de fideicõ. z. l. aurelius.S. centũ = qðᷣ ibi nõ.ff.de lib.le.fran.de aretio ut refeꝛt hic dominus Anmo.nõ placet illud.d. Marto. ut in bonefidei in dicijs agat᷑ actiõe ex eo ↄtractu:qꝛ illa actio nõ extẽ ditur ad icogitata æ nõ ↄphenſa in Sctu:qꝛ ibi non eſt obligatio que Zhitur ex ↄſenſu gꝰ nec actio: cuʒ obligatio ſit mateꝛ actiõis.l.licet.O. ea obligatio.ff. de ꝓcura. quare dicit agendũ officio iudicis meꝛce nario deſeꝛuienti actioni.ar.l.ij. C. de acti.emp.do. An. dicit tenẽdum qð nõ.in.l.ij. C.de reſcin.uẽ.⸗ ſic ſentit ꝙ agat in bonefidei ↄtractibus actione ex eo cõtractu:ſicut tenuit Mart. nam in.l.ij. nõ. glo. 2 Har. ꝙ ad reſcindendã uẽditionem agitur actiõe ¶ Quintanallis ex eo Zctu qð ſatis mihi plʒ per.l.exempto..ſiqᷣs Vginẽ.ff. de ac.emp. Lene eꝛgo opini. Bar.in hoc tamen nõ eſſet maxia uis tenẽdo ꝙ ex taciu ni ate. x. dierum emologaret᷑ arbruneuund ie na diia qꝛ ↄpꝛomiſſũ factum in arbitrum ſoluitur moꝛte alterius compꝛomittẽtium ð ar. c. fi. z.l. dieʒ pꝛoferre. F. i.ff. e.un nõ tranſit in heꝛedes niſi ſpali teꝛ de eis in cõpꝛomiſſo caueat᷑ ſecus in arbitꝛamẽ to qꝛ illud eſt pactũ ſeu tꝛanſactio que tꝛãſeunt ĩ he ꝛedes.l.ſi pactũ.ff.de ꝓba.Hoc tenet hoſti.? cõix doc.in.d.c.fi.ſpe.in ti.de arbi..fini.v.ſed nũqᷣd arbitratoꝛ renet ẽt.fran.de aretio.in.d.l.ſiquis ar bitratu. ff. de. v. ob. ẽt ſi ſuꝑ pᷣctu ineundo fuerit cõ pꝛomiſſum qꝛ ſpes conditionalis obligationis tꝛanſ mittitur ad heredes inſti.de.vV. ob.F. ex conditiona li. niſi ſit talis que ꝑſone cohereat.l.centeſimis.ff. ð uer. ob. nec uidetur quare ↄctus debeat diſſolui cũ ſit ꝑfectus ex parte utriuſqʒ pbentium.l.potioꝛ. ff. qui po.in pig.ha. Har.in..l.ſiquis arbitratu di ſtinguit ꝙ aut arbitratoꝛ fuit aſſumptꝰ ſuper Sciu nõ ꝑfecto:⁊ idẽ in eo quod in arbitro peꝛ.d.l.dieʒ ꝓferre. Aut ſuꝑ ↄctu perfecto:ut ſuper aliquo ac ceſſoꝛio.pone exẽplum in..pcium iſti.de phẽ.ẽp. ⁊ tunc tranſit in hẽdes.l.fundi.poſ.ff.de acq.poſſ. mihi plus plʒ indiſtincte pcedẽs opio ꝑ.d.F.ex cõ ditionali.Et qꝛ realiteꝛ ois ↄctus ẽ tranſmiſſibilis in heꝛedem.l.ueteris.C. de phen.⁊ commit.ſtip.⁊ ĩ ti. ut actio ad heꝛe.⁊ hen.per totum. ¶ Muid ſi alter ex cõpꝛomittẽtibus baãniat. uide Mar. in. d.l. ſiquis arbitratu cima dria qꝛ atteſtationes ⁊ cõfeſſio facta ⁊ recepta coꝛam arbitro faciunt fi dem poſtea coꝛam iudice:ſecus in habitris coꝛam arbitratoꝛe:qꝛ coꝛam illo non eſt iundicium nec qua ſi in hoc tamen ſunt opiniones ⁊ dic ut plenius di xi in.c.pntata ſupra de teſti.⁊.c.fi.de confeſ.⁊ per Jo. an.in addi.ſpe.in ti.de confeſ.F.nunc uidẽceũ .v. quid de confeſ. ¶ Vndccima dria colligitur ex nõ. ꝑ Jo. an. in. d. V. quid de cõfeſſione: ubi uideĩ uelle ꝙ confeſſio facta coꝛam arbitꝛo põt reuocari poſt ſmam antequam arbitrium ſu emologatuʒ:qꝛ ante emologationem nõ poteſt dici finitum negoci um:cũ non cõpetat ex co actio uel exceptio.d.l.pe. C. de arbi. ⁊æ ſic dʒ poſſe reuocari.ut in.c.fi.de cou feſ.ſed cõfeſſio facta coꝛam arbitratoꝛe ĩdiſtincte n reuocatur laudo ſecuto ſi eſt ualiduʒ qꝛ negociũ nꝛ finitũ ꝑ tranſactõem.ut nõ.in auc.ut diffe.iu.i pri. 25 gixi ¶q Huodecia dr̃ia qꝛ lit.conte.coꝛam arbi tro iteꝛumpit pſcꝛiptionc.l.pe.in fi.C.de arbi.ſecꝰ in arbitratoꝛe:qꝛ coꝛam eo nõ eſt iudiciũ nec quaſi: ⁊ ſic nõ põt eſſe li.conte.de quo peꝛ Joã.an. in ad di.ſpe.in ti.de li.ↄte..effectus in pꝛin.ubi ꝑlemus de hoc ⁊ facit quod dixi in d-c,Ditaa Al ain teꝛtia dr̃ia:qꝛ arbiteꝛ nõ põt ꝓcedeꝛe diebꝰ feꝛiatis: ut g dixi.de quo dicendũ ut in.l.ſi de meis.. ult.⸗ .l.ſi feꝛiatis. ff. de arbi. ſʒ arbitratoꝛ ſic ut nõ. bar.in locis palle.qꝛ arbitramentũ eſt quedam traſactio ⸗ ad ↄcoꝛdiam ⁊ ad pacẽ reductio. qð cum cõceꝛnat pietatem põt explicari diebus feꝛiatis: ut in.c.ij.de feꝛijs. E go aliteꝛ diceꝛeʒ ꝙ aut queꝛit᷑ nũquid geſta coꝛam arbitratoꝛe die feꝛiato teneant dico ꝙ ſic: = ¶ De iureinran: ꝗquia cum coꝛã eo non ſit iudiciũ:ceſſat diſpoſitio c. fi. de ferijs.facit qdðᷣ nõ. glo.in cle. unica de offi. dele Auat querit᷑ nũquid debeat arbitratoꝛ ul poſ ſit ſine peccato ꝓcedeꝛe:æ dico ꝙ aut ſperat pax aut aliquis actus pius ⁊ põt ut in. d. c.i. Aut ſoluʒ ſperat᷑ ad iplementũ alicꝰ Sctus ⁊? tunc puto ſecus qꝛ talibꝰ diebꝰ non debẽt homines itẽdẽ negocia tiõi ⁊ mercãtijs nt in.c.i.pal. facit optie.c.qualitas de pe:di.v. Quid aũt ſi titiꝰ bʒ arbitrari. ꝙᷓtũ fuit expẽſũ in tali domo uel collectũ ex tali agꝛo.dicemꝰ ne liceꝛe huiuſmõi intẽdeꝛe ceꝛte non:cũ hõies qñt tũc intẽdeꝛe dininis ar.c. licet eo. ti. cũ ſilibus. uide ad mãm qð nõ. ſpe.i ti. de arbi. ſequit.V. ſʒ nuqᷣd amicabil compoſitoꝛ ? ſequẽt: vbi dic arbitꝛatoreʒ poſſe pcedẽ talibꝰ diebus:ſed nõ poſſe compelli er ſi ꝑtes paciſcant᷑ qꝛ tale pactũ mõ pdicto non pᷣin dicat arbitratori:ſed ego ĩtelligo cum limitatiõe P dictoꝝ. Decimaquarta dr̃ia qꝛ coꝛã arbitratoꝛ non ẽ locus pemptiõi inſtãtie ꝑ lapſuʒ triẽnij:quia coꝛam eo ut g dirxi nõ eſt iudiciũ ul q̃ſi ⁊ ſic ceſſat diſpoſitio.l. ꝓperandũ.C. de iudi.ſed coꝛã arbitꝛo multi tenuerũt ꝙ ſic:alij aliteꝛ cũ non heat iuriſdi tionem. de quo uide ꝑ ſpec.in ti. de arbi. F. differt v. primo. idem ꝑ Mar. in. l. ſi de meis. F. fi. ff. eo. ꝑ Jo.an. in addi.ſpe.in loco pᷣallegato ⁊ ꝑ Cy. in d.I. ꝓpeꝛandũ Cy. mñ ? Jo. an. multis ꝛccitanis Vi dent᷑ ꝛeſideꝛe ꝙ, coꝛã arbitro nõ ſit iſtantia. (ihi iñ ge iure cinili multũ plłʒ pria opio:qꝛ arbutria ſũt ꝛcdacta ad inſtar iudiciox.l.i.ff de arbi. Et coꝛam eo eſt quaſi iudiciũ.d.l.ſi de meis. .ꝛecepiſſe. ſacit .ſ. oẽs. C. de ferijs: ? ꝑ ↄñs debẽt hr̃e locuʒ diſpõ .I. pperandũ. ſed de iure canonico vide qð dixi in c.pe. de indi. ¶ Ouĩtadecima dria quia arbiteꝛ ex quo ſemel ſupeꝛ toto ꝓnũtiauit ſeruãdo foꝛmaʒ cõ pꝛomiſſi ſiue bene ſ ue male functus eſt officio ſuo vngde non põt amplius mutare ſñiaʒ ſuã: ut le.? nõ i. l.dicere in fi.cũ ſeqñti.ff.de arbi.⁊ Sᷣ tetigi. In ar bitratoꝛe vo ſunt opiones.dicunt.n. quidã ꝙ cum coꝛꝗ eo non ſit iudiciũ: ut S dixi non hẽt locum.c. in l̃is de offi. dele. hanc mãm aſſumit plene Cy. pꝰ Pe. in.l.f. C. de Zben. emp.facit ẽt ad mãm. c. ſi còpꝛomifſarius de elec.li. Vj. ? qð le. nõ. in. c. cãʒ qͥ v. c. noſti de elec. . c.ſiquis pᷣſbiteroꝝ ce ꝛebꝰ ec cle. nõ alie. Cy. in. d.l.fi.poſt Me. ſic ĩ effectu con cludit ꝙ; aut arbitriũ ſeu electio competit mibi iure meo:æ poſſuʒ q̊ male ſemel elegeriʒ ſeu arbitratus fueri iterũ arbitrari. ad hoc.l.̊ cõditio.ff. de odi. 2z demon. ubi dẽ ꝙ ſi teſtaroꝛ legauit.mibi centum ſi nupſero.ſi nupſi ĩntiliteꝛ poſſum iteꝝ Sheꝛe ⁊? le garũ cõſequi. Aut cõpetit mihi ſupeꝛ iure alieno ⁊ aunc ſi nõ ſeruaui foꝛmã poſſuʒ iteꝝ arbitrari. d.:. quid tñ de arbitris.ſi eim ſeruani foꝛmã nõ poſſuʒ iterũ arbitꝛari.d.l.quid m de arbitris:ſi enim ſeꝛua ni foꝛmam non poſſum amplius me iĩtromitteꝛe:qꝛ fiue bene ſiue male functus ſuʒ officio meo: ut ĩ.d. c.ſi cõpromiſſarius.ad iſtum tex.dic ut S dixi ⁊ ſic vVñ ꝙ non ſit dr̃ia in hoc inteꝛ arbitrũ ⁊æ arbitrato 26. Quid aũt ſi fuit dictũ ĩ compꝛomiſſo ꝛut poſſet pluries ꝓnũtiare. dic ut nõ. Mart in. d.l. quid m. ¶ Ocimaſerta dria qn arbiteꝛ nõ cogit laudare: lʒ ſuſceꝑit ↄpꝛomiſſum niſi ibi ſit pena uel pignoꝛa ſed arbitratoꝛ ſic ſi cõpꝛomiſſum recepit: ſic refert do. An. h modeꝛnos reneꝛe i.l.fi. C. de ↄhen. emp. Ʒ gl. fi. ilius.l. dicit enã hoc teneꝛe ſpe.⁊ Jo. an. in ti. de arbi. . ſequit᷑ v. qᷓ nũquid arbitratoꝛ. ſed cene Jo. an. nõ ſic loquit᷑ nec Cy. in.d.l.fi.dũ rephendit illã glo. dixit eiʒ ibi gl.taʒ in arbitro i in arbitrato re ꝙ nõ cogunt᷑ ꝓnũciare:niſi pena uel pignoꝛa de ſtdo ſnie ĩteꝛueneꝛint. Cy. vo dicit ꝙ glo.neſcit qͥd dicat qꝛ in utroqʒ ſatis eſt diſtingueꝛe an acceptaue rint 2 ↄpel unt᷑ alias ſecus ⁊ idẽ Jo. an. in loco peal le.qᷓi dicat ꝙ uteꝛqʒ ↄpellit: ex quo acceptauit licet pena nõ ĩteꝛueneꝛit ⁊ bene loquũtur.ſatis eiʒ ẽ ꝙ in teꝛueneꝛit ſtipulatio de iure ciuili uł ꝙ a:bitratoꝛ fue rit aſſumptus ſuꝑ aliquo ↄctu ut ſupꝛa dixi uł ꝙ de iure canonico fueꝛit ſimpliciteꝛ ↄpꝛomiſſum de ſtan do ſnie:nã tũc ſnia nõ põt eſſe fruſtratoꝛia:quia agi tur ad ĩreꝛeſſe reſpeciu arbitri ⁊ reſpectu arbitrato rum põt agi ad ipius executionem: ut patet ex pdic tis. Mec ob.l.nõ diſtinguemus..i.ubi dicit ꝙ niſi pena ſit adiecta in ↄpꝛomiſſo nõ compellitur arbit ꝓnũciare qꝛ dʒ ĩtelligi quãdo nudo vbo fuit ↄpꝛo miſſuʒ.nã tũc ſnĩa poſſet eſſe fruſtratoꝛia de iure ce᷑ uili: qꝛ ex nudo pacto nõ agit᷑:ſecus aũt ſi fuiſſet cõ pꝛomiſſuʒ ⁊ ꝑ ſtipnlationeʒ fuiſſer ꝓmiſſum de ſian do ſnie. Nã tũc arbiteꝛ compellit ut in.l.diẽ ꝓfene in fi ff. de arbi. Et ſic intelligit ibi Dar. quid auteʒ in hoc ſentiat Jo.an.⁊ canoniſte.dic ut nõ. ꝑ glo. æ in.c.ꝑ tuas de arbi. qð h̊ non examino:quia non eſt mã noſtra.nã h̊ ſolũ intẽdo tractare mãʒ arbitra toꝛis ? non arbitroꝛum. Concludo eꝛgo ꝙ in hoc nõ ſit dꝛia inter arbitrũ ⁊ arbitratoꝛc:ſed ſolum de bemus diſtingueꝛe an acceptaueꝛit arbitratoꝛ uł nõ 2 hec .. Decimaſeptima dr̃ia quia arbiteꝛ non põt ſniam feꝛꝛe in ecclia:ſicut nec iudex ⁊ lata nõ te neret de imu. eccle. decet li.vi. ſecus ĩ arbitratoꝛe.l. ſfi. C. de feꝛijs:ita tenet h Joã. an. m Fran. de are tio. Adueꝛte tamẽ ad boc dictuʒ. Mꝛimo nõ quis uoluit extẽdeꝛe. c. decet ad arbitros. illud m. c. loqui tur ſolũ in iudice:ſʒ plʒ mihi ut bẽat locũ in arburo ꝛ arbiteꝛ laꝛgo mõ dicit̃ iudex.ij.q.vi.a iudidbus iũcto. S. ſe. ⁊.l.i.ff. de arbi.⁊ cum illud.c.ueneꝛit ad peccatũ impediẽduʒ nõ dʒ fieꝛi ſtricta ſed larga iteꝛ pꝛetatio: ut nõ. Jo. an. in. c. ex tenoꝛc qui ſi. ſint le. in. c. ij. de diuoꝛ. ⁊ fac gl.nõ. in.c.ſciãt cũcti de elec. li. vi. ⁊ in. c.fi.e.ti.⁊ li.deiquo iñ dubitari poſſet cir ca nullitatẽ ꝓceſſus ꝑ id qð nõ.ibi glo.in. d.c. cecct de.d. arbitratoꝝ ſeu ꝓceſſu indiſtincte teneo ꝙ V qꝛ eſt quidam ↄctus:ut ſupra diciũ eſt:õcius autẽ initꝰ ĩ eccha irritat᷑ ꝑ illũ tex. ut ibi dicit glo. nobil. An aũt peccer arbitratoꝛ ibi ꝓcedẽdo diſtingueꝛẽ ut S dixi in ea. q. an ſit ſibi liciũ ꝓcedeꝛe die feria ta ⁊ dic ut õ ĩ decimateꝛtia dr̃ia dixi. Decimaoc taua dr̃ia arbiter non põt extẽdeꝛe man ad ꝛes eỹ cõpꝛomiſſuʒ:ut ĩ.c.cũ dilectus de arbi.⁊ in. l.nõ di ſtinguemꝰ. F. fi. ff. eo. ſed arbitratoꝛ ſic. ut nõ.ſpec. in ti. de arbi. S. excipit.v.ſed pone ⁊ facit quod ip ſe nõ. eo. ti. F. i. V. aꝛbitratoꝛ ueꝛo. Ratio ſm eũ: qꝛ dictũ arbitratoris tʒ ſiue ſit equuʒ ſiue iiquũ.ſed ꝑ iudicem ꝛeducitur ad equitatẽ: ut.d. S. arbitrorum . . , Wt ,1 omnninn 4 8 NN d Poign, ule ne x cnſen cunetb S ini tlnn eu n⸗ Aufiiui gn ſhotn nii * uld , elt ſc i 1 gerenanus un⸗ Gntmn/0 47 v ſicnen iſoi co M nien niun Pt . enan e, Cl ee u mſ i her, , e⸗ Ne n d nd miutei A ontbd Aih inen, Kius auccne ebii⸗ Iunn. idima mniccden riybiffnhr r10, 1 Nchn, mminmn tMnutf ſnllin⸗ mmigtinin ri ni iſtam rcencrwr ANabinnor intchin I Biet r nerin ie dpon Apnnsitpoſten oetin nſn ſicrincgatundorſatit nl umgf ſcherd Mifeli ainl rtned desegtnsſa Neticöengoreäigum Jomntdon GeilKinncren amndt Nndrn taſ isgſtimneköci altinud Rcdanddüiteſicaleng Donſſncisnsdeſeoitgienon nſs ketrtetolſd tiiee an n Ninugo. Mldetgiuner * aſtiſannoatitnſemn iufe⸗ Ncinotüninn ifnsgiee, at⸗ lyetcpace aniſiäten fin nmienbnrutiftie⸗ leubi gungiintee⸗ nee og inana⸗ mizer mmnien r, lenn ea Nat nöſans RV uürme nneſöfatnoͤng ehed arbinunte⸗ lad lraniſiz ſhlt⸗ . nm 4 „ W heiße⸗g, Lten on e D 8 ſeabinnor , in lihn teröi gnö Scſunsſaſt Uen ſtaden in gonſond ontn Nune nczinlig nie⸗ nwco ſtoſt, mſizni iic ſin oſſreſe Fuſkaoindr a co an egi in iti Nonſtz tpſhlmnnziſn nim n nie Hi nn CNprhirinl cift inſienni C ſeinelgrb Brraudr in tw lema Pantamnirl n o/ rincpuucati qos wrnmieuin dlmi oſma i ninmuunr nin pust ſon antinomm Qonclco aronta⸗ ſt a mner arbiti t atbirnor d un tems ditngner an utehnneit ndirnrln 1 ö. (Deanaſhimmcracbia Wdarrdn ä a Einn etle deal Kansi ainnde Akisinmab Jänin Sma Arumntu dadan Ppnaß vormitt kntiadua li⸗ ne au nderhghiupen oi i n Tdin ao d didi Mderi a Ktn Nrit 4umidce en Kalif ene jfrintau cari inede nochlei ſfren iai⸗ 0„ Niſ nö. Jo. n n. ,AMh uno⸗ u,J “ .cKiri Edvon tſuig ſ. ll lan nachcne .cecroictu ai dc toigon eniperſlus , id Cd n N — cſit⸗ tſopracchte, gich ngar⸗ nntiaclaitin l õäl Yeo dicit ꝙ fi coꝛam arbitratoꝛe agebamus de certa re poterit arbitrator illam uni adiudicaꝛe re cepta quãtitate pecunie ab alia ꝑte ?æ ꝓ h.d.ur̃ tex. in.c.niſi de popẽ.⁊ ſentiunt doc.in.c.ↄſtitutus de re li.do.ubi tex.fᷣm unũ itellectũ. Adueꝛte nã exẽpluʒ ſpe. ꝓcedit de iux ſʒ dictũ ſuũ ẽ nimis largũ ut poſ ſit extendere manus ad aliena de qbus nõ fuit cogi tatum ĩ ↄpromiſſo. un in pꝛium facit.l. cũ acquilia na. ff. de tranſac. maxie. iuncta. l.unõ ſi nerue. ff. pꝛo ſocio ⁊.l.cũ acq iana. ff. de tranſac. Jõ nõnt᷑ dicit Har. in.l.cũ acquiliana.ff.de trãſac.ꝙ ſi coꝛã arbi tratoꝛe ẽ cõtẽtio de uno fũdo lʒ ↄpꝛomiſſuʒ ſit gnã le.nõ tñ põt arbitratoꝛ ↄdẽnare alterã ꝑtẽ ut recipi at illũ fundũ ⁊ det aliã rẽ de qua nõ fuit cogitatum ſecus ãt ſi uult ↄdẽnaꝛe in pecunia:qꝛ pecunia non utr᷑ alia res:cũ oĩs res peꝛ eã eſtimet᷑.Dl.i.ff.de ↄhẽ. emp. Nã ⁊ iudex additus ſuꝑ actõne cõi diuidũdo hoc facit ut iſti. de offi.iudi.S. officinm.⁊.l.ad offi cium. C. cõi diuidundo. per hoc dico ꝙ ideʒ pote rit arbiter ſicut iudex.uñ ↄdluderẽ ꝙ in hoc nulla ſit dria iter arbitrũ ⁊ arbitratoꝛem.ita ꝙ nemo eo rum poreꝛit manus extẽdeꝛe ad ea que ſũt aliena ꝓꝛ ſus ⁊ icogitata ⁊ ſic nõ ob.c.niſi ⁊ nõ.ꝑ doc.i.d.c. oſtitutus:qꝛ illa nõ ſũt aliena ꝓꝛſus a pꝛincipalꝛ pe tito cum in pecunia fuerit facta ↄdẽnatio qð etiam ſentit h̊ do. An.lIʒ nõ ita clare cianona dria excõicatus nõ põt eſſe arbiter ſicut nec iudex de re iudicata ad ꝓbandum itellige de notoꝛio excõicato ut ita ibi affirmat ſpe.in ti.de arbi. S. differt. V. Item ſm eum ⁊ idem aꝛchi.ij.q.vi.a iudicibus ſu per pria gl.⁊ ita refert ſepe in curia fuiſſe determia tum de mandato pape. In aꝛbitratoꝛe ſunt opinio nes. O. ſẽtit ꝙ poſſit:qꝛ excõicatꝰ eqᷓpat᷑ vpoꝛta to. depoꝛtatus at nõ ꝑdit ea qᷓ depẽdẽt ex ↄſenſu.ct ſũt de iuꝛegẽtium hoc ſentit in.l.cum pr̃.S. beꝛedi tatẽ.ff.de le.ij.⁊ in.l.ex facto.ꝗ.ſiqs rogatus.ff.ad treb. hãc qõem plene diſputat Jo. an. in rla dolo ðᷣ re.iu.li.vVi.in mercu..⁊ tandẽ ↄcludit in Sꝛiã ſniaʒ dicẽs ꝙ ſi ẽ notoꝛe excõicatꝰ nõ cadit ĩ eo arbitra mẽtũ qð fit ꝑ modũ laudi uel ſnic:allegat ꝙ de cõ pꝛomiſſarijs datis ad eligendũ legit᷑ æ nota.in.c.in canſis de elec.? quod nõ. archi.ij.q.vi.a indicibꝰ ſuꝑ pꝛima glo ubi dicit ꝙ illa ueꝛba arbitratu Li cij ⁊c̃.ſicut nõ cadũt in ſeꝛuum..i.illa.ff.de vᷣ ſig.ita nec in excõicatũ:qui ẽ fuus pcci ⁊ ex cõionẽ ecclie. facit.c.pia de excep.li.vi.cũ ſi.Ouis aũt dicat excõ municatus noroꝛie hẽs glo.nõ.in cle.i.de ſepultu.2= dic ut ibi. Si ueꝛo excõicatus fuit ſimplex mediatoꝛ 2 pꝛoſoneta:ita ꝙ ↄctus firmatus ex partiuʒ conuẽ tione ? nõ ex ꝓnuciatione excõmunicati tunc actus tʒ. vVñ tantũdem vẽ ↄcludeꝛe ꝙ nec in lite nec ſupeꝛ vctu põt excõicatus notoꝛie eſſe arbiteꝛ uel arbitra toꝛ: ⁊ ſt õ fiat nõ ualet arbitrium ſeu arbitramentũ. hãc eandẽ ſniaʒ ſenſit ſpe.in loco pal.qui lʒ nõ dixe ait ſpecifice de arbitratoꝛe:tñ hoc ſatis ſenſit ex rõe ſua dũ dixit ꝙ excõicatus nõ põt ↄtraheꝛe ꝑ.c.cum excõicato.xi.q.iij.? uidetur hoc ꝑ hanc ratiõem uel le hoſ.in.c.ueritatis de dolo ⁊ contu.ubi firmauit oõtracrum initũ cũ excõicato eſſe nullum et ſᷣm hoc Muintauallis dictum ꝙ ꝓcederet qð pᷣdixi ſine ſcrupulo:ſʒ tenẽ do opionem ↄꝛiam.i.ꝙ ↄctus initus peꝛ excomimn nicatum ualeat quaʒ tenuit Inn. ⁊ multi alij: ut ple ne dixi in.d.c.ueꝛitatis:eſt maius dubium ⁊ tenet h do. An. opi. Oar. contra Jo. an. quia negari nõ poteſt ſecundum eum quin arbitramentum cxpedi atur per uiam contractus. Sed contractus initus per excommunicatum tenet ſecundum opinionẽ qᷓ; ſupra tetigi. fatetur tamen ꝙ durante excommuni catione non poteſt arbitratoꝛ exeꝛceꝛe arbitrium in uitis ꝑtibus qꝛ non tenentur ſibi communicaꝛe. hec queſtio uidetur mihi ſatis dubia. ſed potius teneꝛcʒ cum Jo. an. allego bonum tex.in.c.poſt ceſſionem de ꝓba.ubi pʒ ꝙ excommunicatus nõ poteſt eſſe ꝓ cuꝛatoꝛ:ita ꝙ hoc officium non cadit in eum:ut ibi notabiliter ꝓbatur:licet pꝛo facto ſuo poſſit eſſe in iudicio:ut in.c.intelleximus de iud.foꝛtius nec c ffi cium arbitꝛatoꝛis aſſumere:cum hoc caſu habeat arbitꝛari tanꝙ; bonus uir:ſed non poteſt dici uir bonus ex quo perſeuerat in excommunicatione:cũ ex hoc ꝛeddatur ſuſpectus de heꝛeſi ut in.c.fi.de pe nis. Infamis autem poteſt eſſe pꝛocuratoꝛ. inſti. de excep.in fi. Ande łʒ per ſe poſſit excõicatus ualide heꝛe ſᷣm illam opinionem non tamen aſſumeꝛe h̊ officium ciuile inteꝛ alios ar.in.d.c.poſt ceſtionem 2.c.pia de excep.li.vi.⁊ ſccundum hoc non erit dif᷑ feꝛentia hoc caſu inter aꝛbitrum ⁊z arbitratoꝛem. Aeuna dria ẽ: arbiteꝛ dʒ unicuiqʒ partiũ ꝛed deꝛe qð ſuum eſt nec dʒ tolleꝛe de iure unius ut det alteꝛi:ideo dicit lex arbitꝛum aſſnmeꝛe partes iudi cis.l.ſi de meis..ꝛccepiſſe.ff.de arbi. Jatencum ẽ tamen ꝙ ſi male iudicat ſtatur ſnie æ imputet ſibi qui ta em elegit:nt dicit tex.in.l.diem pꝛotene.. ſtari.ff. de arbi. Arbitratoꝛ ueꝛo poteſt ce iure uni us alteꝛi daꝛe pꝛo bono concoꝛdie ita notabilueꝛ di cit gl.in.l.ſed ⁊ ſi in ſeruum..ſiquis iudex ⁊.il.ſi de meis..xrecepiſſe.ff. de arbi.? B Innocen. Ego ad hoc adduco tex.notabilem ? apertum maxime iuncta glo.in.c.niſi de prcben. Nam ibi impoſſibi le erat de iure quod unus habeꝛet titulum in bene ficio ⁊ alteri debeꝛetur penſio.Et tamen pꝛo bono pacis ex ptte arbitraria fuit illud toleratnm quod intelligit Har. in. d. S. recepiſſe qn modice ledit ali as reduceretur ad arbitrium boni uiri: ut.d. S. ar bitroꝝ:⁊ peꝛ hoc puto male dixiſie Hal.in uiibus feudoꝝ in ti.de lege coꝛꝛa.c.ij.ubi inteꝛ ceteꝛa dixit ꝙ ſi arbitratoꝛ ex ceꝛta ſcia de alieno largitur non Vʒ qꝛ nõ eſt ei peꝛmiſſuʒ dare de alieno.ff.ꝙ ui aut cla.l.ꝓhibeꝛe.S. plane.imo fᷣm euʒ eſt ſpecies furti: quandoqʒ de alieno largiri hoc dictum eſt fallum: ex quo facit pꝛo bono pacis ⁊ concoꝛdie:⁊ nidetur ad hoc hie mandatũ dũmodo enoꝛmiteꝛ non ledat: ut ſupꝛa dixi. Si autem uis ſaluare Hal. intellige quando facit ſine cauſa nel quando in non modico ledit: ſed dices que eſt diueꝛſitatis ratio inteꝛ arbi trum ⁊ aꝛbitratoꝛem:reſpondeo arbiteꝛ cligitur lo co iudicis:⁊ ideo debʒ ꝑ tramitẽ ⁊ ſemitã iuris pꝛo cedere tribuendo cuiqʒ qð ſuum eſt ut in iuribus pᷣ allegatis z ſupꝛa in pꝛobemio gregoꝛiano in uer. SPe iureluran: JIgdeoqʒ lex pꝛoditur : arbitrator vero eligitur ut amicabilis compoſitoꝛ ? tranſigens inter partes:ut in auté.ſi ueꝛo contigerit. C. de iudi. Ex natura ne ro cõpoſitionis ⁊ tꝛãſactiõis eſt ut poſſit pꝛo bono pacis de iure unius dare alteri ſine magna alterins leſione. ſatis enim lucratur qui a lite ꝛccedit.l.luciꝰ 2æ qð ibi nõ.ff. ad trebel. iceſima pria diffeꝛen tia ſm Innocẽ. hic dictum arbitratoris non mutat ubi modice ⁊ nõ graniteꝛ ledit.alle.ff.de cꝑ.lib.ſi li be:tus. Lu potes allegaꝛe qᷓ in pꝛecedẽti cr̃ia dixi. dictũ vo arbitri nõ mutat᷑ et ſi grauiter ledit:imo ſi pena ꝓmiſſa ſit agit᷑ ad penã. C. de arbi.:.i.? ſi non fuit ꝓmiſſa ſed tin ſtipulatio inteꝛceſſit agitur ad inteꝛeſſe.ff. de arbi.l. diem ꝓfeꝛꝛc..fi.? duabꝰ .l. ſe. . l. ra demum. ¶ M ꝙ dicit de ſtipulatione pꝛo his que õ dixi ⁊ nõ.in.c.ꝑ tuas ð arbitris. Si aũt ſimpliciteꝛ cõpꝛomiſſum ſit z ſnia ꝑ partes expᷣſ ſe emologata fuerit ⁊.j.x.dies nulla ꝑs ↄdixit orit ex ſnĩa actio ⁊ exceptio.l.penul.C.de arbi.⁊ agiiur tũc cõditione ex illa.l.m Inn.⁊ nõ.quia ſentit ꝙ arbitrium penale non emologatur taciturnuate ce cem diex:de quo in. d.l.penul.⁊ in.c.p tuas pꝛeal. Vult eꝛgo in effectu Inno.ꝙ dictũ arbitri nõ ꝛedu cit᷑ ad arbitriũ boni uiri ẽt pᷣtextu leſionis enoꝛmis ſed dictum arbitratoris ſic ex quo enormiteꝛ ledir. primũ ꝓbatur ĩ. d. J. ſtari ſm in pꝛeallegato. J. ar bitro irca primũ uide Hoſti. in. c. ij. de arbi. qui dixit ꝙ ſi arbitriũ cõtinet maifeſtã imquitatem pot᷑it ſuꝑioꝛ ex ſuo officio illud ꝛetractare.ar. illius .c.qð eſt notabile dictũ limitans ſingulariteꝛ illũ.. ſtari.ſed ego allego ad hot oꝛdinariã glo.menti te nendam.ij. q. vj. a iudicibꝰ ⁊z ideʒ ibi archi. Et ð hᷣ ego remitto ad plenius nõ.in.d.c.ij.quia h̊ ut dixi non intendo tractare mãm arbitroꝝ cuʒ ibi ſit ſpa lis titulus. Sed uenio ad fᷣm.d.ſ.ꝛeſpectu arbitro rum. Et queꝛo de ꝛatione iſtius diueꝛſitatis quare ſnia arbitri non reducit᷑ ad arbitrium boni niri ſal tem ad petitionẽ ꝑtis ⁊ dictũ arbitratoris ſic Hã. in. d. S. arbitroꝝ in ultima colũ.dicit ꝙ iõ quia ex cõpꝛomiſſo in arbitrũ fit iiuria iudici:cuius eꝛat in riſditio cuʒ adeatur arbiteꝛ ut pꝛocedat iudicialiteꝛ: ſicut iudex:merito iudex ſe non impedit de iniqui tate. ad hoc.l.litigatoꝛes.ff.de arbitris.ſed qn cem pꝛomittit᷑ in arbitratoꝛeʒ tunc nulla iniuria fit iundi ci cum fiat ſuꝑ cõtractu ut s dixi qui cclebratur ex partiũ cõuentiõe ⁊ non iudicis aucte ¶ Sed contra hoc facit.l.iij.ff.de arbi.ubi dicit᷑ ꝙ arbiteꝛ eligũ tanq; bonus uir:⁊ ſic Vꝛ electus ut arbitratõ. So. dicit ibi glo nõbilis ꝙ arbiteꝛ eligit᷑ ut bonus uir: precipue hoc eſt ut ipſe ſit bonus nuir:cuius arbi trio parcatur.ita ꝙ non eligitur cõparãdo bonita tẽ ſuã ad alteꝛũ:ſed hẽtur ꝛeſpectus ad ꝑſonã ſuam tm:ſed arbitratõ eligit᷑ ut bonus uir ſimplicit᷑.i.ut dicat id qð diceꝛet quilibʒ bonus uir ꝙ ſi non facit merito ꝛecurritur ad arbitriũ boni uiri.i.iudicis.l. cõtinuus.ff. de V. ob. ſm Mar.i. d.l.iij. ? qᷓ ꝙᷓ iſta uideant᷑ nõbilia:tñ mihi ex toto non ſatiſfaciunt qꝛ nõ vꝛ cõpromittendo irrogaꝛe iniuriam iudici cum hoc fiat lege permittente.C. de adul.l.g rachus et xxiij.q.iuij.qui peccat et.c.cum eccleſia uulterana de elecINrẽ ſi iſia rõ eſſet ſufficiẽs pari mõ iudex ñ impediret ſe in oↄpellẽdo arbitrum ad ꝓnũtiandum nec in mandãdo executiõi ſniam ſuã qð tn fac ut.i. .iij. ff. de arbi. z.l. a diuo pio.ff. de re iudi. Ego di ceꝛem hãc eſſe rõnem arbiteꝛ ne eligiur ut arburatu ſuo decidat:ſed ut pꝛocedat ſm ius dicto. F. recepiſ ſel Ideo nõ põt reduci ad arbitrium boni uiri quia nõ habet in eo locũ arbitratꝰ appellari aũt nõ pot: qꝛ ex ſnĩa ſua non dat᷑ actio iudicati ⁊ ſic appellatio nõ repeꝛit quid ſuſpendat: ut le.? nõ.in.l.i.C. de ar bi. Cũ eꝛgo nõ reꝑiat᷑ competẽs ꝛemediũ ſtandũ eſt ſnĩe ſue:⁊æ iputandũ ẽ ↄpꝛomittẽti niſi iudex ex offi cio ſuo coꝛigat modo pꝛedicto. Arbitratoꝛ aurem eligit᷑ ut arbitratu ſuo ꝓcedat: meꝛito dictum ſuum reducit᷑ ad arbitrium boni uiri ut in.d. F. arbitroꝛũ ¶Mũc circa iſtam reductioneʒ ad arbitrium boni uiri queꝛo de pluribꝰ. Et p quid ſiquis ꝓmiſit ſub pena ſtare dicto arbitratoris nũquid peni poſſit iſia reductio ſi arbitratoꝛ inique pꝛonũciauit ſine mei pene. Inſtat Inno. æ tandeʒ ↄcludit ꝙ non incidit in penã petendo reductionẽ iniqui arbitramenui: q; iuramentũ eſt foꝛtius qꝙ; pena. Sed iuramẽtum nõ aſtringit ipᷣin ad parẽdum quouſqʒ redactum ſu ad arbitrium boni uiri:ut h̊ pʒ.reſtat ꝙ ⁊ pena minus ipᷣm aſtringeꝛc põt.hoc etiaʒ tenet Moſti.quãdo ge neꝛaliteꝛ eſt iuratũ de ſtãdo dicto arbitratoꝛis. Icẽ tenet ſpe. in ti. de arbi.F. i.V.ſj pone ꝑ iſtom tex.qð mihi ſatis plʒ.nã vba gñalia debẽt intelligi ſᷣm ſubi ectam mãʒ.l.queꝛo. S. inteꝛ locatoꝛem.ff. loca. ⁊..ſi uno eo.ti. debet ergo pena ⁊ iuramentum inteligi ſi enoꝛmiteꝛ non leſeꝛit ſic in arbitro nõ. dicit Inn. in.c.peꝛ tuas de arbitris ut iuramentum de ſtando ipius dicto intelligatur alteꝛnatiue ſcilicet ꝙ ſtabit ubł ſoluet penã aut iĩteꝛeſſe ⁊ h nõ. Sed maius dubi nʒ ẽ ſi ſpaliteꝛ ⁊ expꝛeſſe dictũ fuit ut arbitratoꝛ poſ ſit ius unius partis in totũ uł in ꝑtem dare alteꝛi:et qð q;tuncũq; inique ꝓnunciaret ſtandum mihilemi nus eſſe dicto arbitratorũ:nũquid poſſit peti redue tio ad arbitrium boni uiri maxie ſi iteꝛuenit inramè tuʒ uł pena:dicit Hoſti. ꝙ niſi arbitramentũ eſſer ⸗ deũ quo cau nullo mõ eſſet parencũ.ut nõ.in.c.ad aures de temp. oꝛ. meliꝰ in. c.dñs ⁊.c.iulianus ⁊.(. qui reſiſtit.xi.q.iij.dñt ꝑtes arbitramentũ obfnare nec poſſent puenire ſine metu pene ſiue ꝑiurij ſi pe na ut iuramentũ ĩteꝛuenit.potueꝛũt eiʒ ꝑtes ĩ hoc ſe ligare ⁊ iuri ſuo renũciare.ad hoc.c.i.⁊.ij.de pacii. 2z. Vij.q.i.quam periculoſum ⁊.il.in re mandata. C. manda. ⁊.c.de his de ſepu tu. dicit tamẽ ꝙ foꝛte ex equitate iudex debeꝛet occurreꝛe iniquitati ex flicio ſuo pẽſatis.pſonaꝝ ⁊ cãe qualitanbus de tranſac. c. fi.qð ueꝛbũ eſt ualde nonduʒ. Et attẽde qꝛ pdictoꝝ deciſio depẽdet a qõne iam multũ triia oue adhuc ſub iudice pendet. Mã ꝑ quot oꝛa diſcurrit tot ſen tentias repoꝛtat. uidelicet:nunquid poſſint partes a pꝛincipio renũciare reductioni ad arbitriuʒ boni ui ri. Et pꝛeſuppoſito ꝙ ualeat renũciatio ſeu pactum nũquid extendat᷑ ad oẽʒ leſiõeʒ maxiĩe ſi ĩteꝛuenit iu ramentũ uł pene appoſitio.⁊æ qꝛ lõgiſſimũ ⁊ faſtidio ſuʒ eſlet oẽs opiniões ⁊? me tiua narrare maxie cum fiat diſcurſus ꝑ mita membꝛa. ponã pꝛio remiſſiõcs , ſbiſo 1 e p ſ harnio 8 Si hti⸗ ., lus ſen a cAs Leint G vi ,44 ind 8 “ Aulß⸗ et Ngcorn 1 eturliii ſileli ciaeno lin lnnm. igounN dcecd⸗ idiannnu eitNe cun⸗ arali Glane n Gtnnm g – = — = = = — . E = „ uhnnd ranto ncſen egla de ocoe⸗t 1 gürtnplontrani bbi irtiinplun . dtpun us Gre Noortrobl; i nhuminhm rmſatmiiani 5 imn mißj i mmuin / nil mnlatrien Minns lgn ſn Eior upemniue .nprnad mund mreiipcpai ſon tautano Aſran nocte ſats Erdenbeo tinn ösoen Jifncrin dergiatcanitd nraenne Plitri obter eſroridn ) corwenne Gencts doarerint Wiiumms d eyn adeſheſlcer ilcreinn GenndNRCswiſenmin utpſhnkan ſrogtalidnenitun Cilſfikftnisdin der iü r un R cüſreinmnenonſein Va.n tangoicguid large oſenz Huai 6 en nucifißnun n aſtfenin tenatebini n . naadn arittt ii⸗ in 1h. Mcſctcörodenn 4 iig nrqtrien 0 üainchad inihtzfmns Aeehſen 9 hennchn ſgurp ſſonn mir lms . ni ſn gil tan inlg ft um mj/n ſnm lumm lln rwell. n ayp ut ioncmmumni ſaomir non lar icinabimo car a/l ncpe masce abins Nrinnmnntun ce tmnco pus dind indligmur atanatteſclicngg dt Alove pani mm eeſe 10 Dedmaind Giſ älnet ece icinfnam dingin ſus nnins usin n An en edſen d öhmmnctüch made Drmnamma ſontn N! äü i Noundeni iinare liruant nii en dct Doſig ninnimmmn ei gpo n nlo nmd ſ cgeinniit Aules delanh 0h ncstlln Alkr Nii t ges ninmneui cina e ſuegr xr pplin zuanſit ine nel en N l lane tiun ſo⸗ rnianc l doe in iqicum ercuſoſuntlin V alutcde bis e ſenmn atmn iler ebert ocuncrſini fo ↄcludã mã ſub quadã diſtinctõe iſerendo doc. pᷣſtantioꝛũ opiones de hac igit᷑ mã nideas peꝛ Cy. in.l.pe.C. de arbi.æ ibi ꝑ multos ⁊ maxie ꝑ Dal. ꝑ F.:e.ↄſi. ccxx.ꝑ ſpe.in ti.de arbi.F.ſi.v.qͥd ſi cõ pꝛomiſſ.⁊ ibi ſatis per Jo.an.in addi. diſputauit. Jo. cal.? diſputatio ſua incipit duo lingantes:tra ctauit ſatis ꝓlixe oꝛiginaliter dy.in ꝛegula ſcieti de re.iur.li.vi. Ja.bu in.l.ſi unus..illud.ff.ð pactis ⁊ in.d.l.penul.guil.in.l.ſiqui.ex conſenſu.C.ð epi. au.⁊z aliquid per do. Car.in.c.expoſita de ar.per do. An.̊ ?= Daꝛ. in. d. lI.pe. ĩ.l.queꝛo. F. iteꝛ loca toꝛẽ.ff. locati æ pleniꝰ ĩ.d. J. aꝛbitꝛoꝝ. Et concludo ſic oĩa:ꝙ aut quis abſente ꝑte ⁊ ex iudicium ꝛenun ciat petitõi huius ꝛeductõis ⁊? nõ uʒ:qꝛ iuris futuri renũtiatio nõ tʒ ut.l.ſi ita ſcriptũ. .i.ff.de le.ij.nõ plene ĩ. l.i.C. ð pac.⁊.c.ex młtiplici de deci. Aut in iu dicio uel extꝛa in partis pntia in quibꝰ caſibus tʒ iuris futuri renuntiatio:qꝛ hʒ uim pacti de non pe tendo iuxta nõ. in. d.l.i.C. ð pac.æ maxie ꝑ Bar. 2 per gl.in.l.i.f.de cura bo.dã.uel obligaut quis ſe ꝑ pactũ ad no petẽdũ hãc ꝛeductionẽ:⁊ ſumus ĩ caſu dubij. Oy.in.d.regula ſciẽti loquèl in ſimplici renũtiatione ſeu pacto tʒ ꝙ h̊ͤ nõ obſtãte poteꝛit 250 ne magne leſiõis peteꝛe hanc reductõem:qꝛ illð pac tum dʒ intelligi ſi ut bonus uir fueꝛit aꝛbitratuſ:ar. in.l.qro..inter locatoꝛc ubi tex.nõbilis dicit ꝙ ſi ꝓmiſit locatoꝛ nõ expelleꝛe iquilinũ intelligitur ſi ip ſe ſoluerit pẽſionẽ ⁊ idem ꝑ illum tex.confirmar ibi HBir. à Jo. an. in. d. regula ſcienti dicens illud ẽt ꝓcedeꝛe ſi iteꝛueniſſet iuramẽtum ſeu pena. Idem HBar. in. d. I. arbitꝛoꝛũ dicẽs ꝙ iuramẽtũ hʒ in ſe illã ↄditionẽ quã hʒ paciũ pambulum.ſ.non ueniꝛe ptra ſi eque fuerit arbitratus allegat iſtũ tcx. z. l. fi. C. de non nu.pecunia ⁊.l.fi.in prin.ad munic.oꝑa tur eni illud pactũ ſeu renũtiatio ꝛeſpectu modice le ſionis. Et idẽ tʒ h̊ do. An.⁊ uẽ quaſi cõis opinio. Itẽ fſm dy.in.d.ꝛegula ſcienti nõ uʒ pactũ qꝛ peꝛ il lud iĩuitat᷑ arbiter ad delinquẽdũ S.l.conuenire.ff. de pactis do. æ remittit᷑ doluſ futurus S.l.ſi unꝰ. ff. de pac.⁊ idẽ ſpe.in.loco pallegato:ↄꝛium min ſentit F :e.in.d.oſi.ccxx.dicens ꝙ paciũ ſeu ꝛenũtiatio iu ramento uallata ſtringit ad nõ pueniẽdum ꝛeſpectu cuiuſlibet leſionis: H̊ tũñ bene nõ ꝓbat Ja. bu. idem ſentit etiã ſine iuramento ut refert Hal. in. d.l.pe. dicit ẽt ꝙ quicquid dicat dy.ipſe nõ nidet quare ꝑ pactũ nõ poſſit remitti reductio ad arbitrium boni niri niſi dolus ex aio ꝓcedat:ſed ubi leſio inteꝛuẽit re ipſa dʒ pactũ ualer̃:exquo conſtat de intẽtione ꝑ rium. MOal. dicit cõir obſeruari ꝙ nõ obſtante qua cũqʒ vᷣboꝛũ cautella ꝓpter enoꝛmẽ leſionẽ põt peti reductio ad arbitꝛiũ boni uiri:qꝛ ñ ẽ viſite ꝙ com pꝛomittẽtes ſenſerint ꝙ arbitratoꝛ poſſet eos enoꝛ miter ledeꝛe ar.ĩ.l.cũ acquiliana.ff. de tranſac. Ego diceꝛẽ:ꝙ aut deceptio ĩteruenit ex ꝓpoſito:⁊ tunc reſpectu q;tecũqʒ leſionis põt peti reductio non ob ſtante quocũqʒ pacto:qꝛ ſicut expᷣſſe nõ põt renun ciari dolus futurus ita ⁊æ foꝛtiꝰ nec tacite ⁊ ſub iuo lutõe vpoꝛũ. Itẽ ſi arbitriũ retractat ꝓpter doluʒ .l. iij. E. de arbi. 7. I. ita demuz. ff. e. foꝛtius arbitra mẽtũ:⁊ ĩ h̊ nidẽtur ↄuenire cõir doc.⁊ oꝛ interuẽit ¶ Nuintanallis dolus ex ꝓpoſito qñ ſcienter ꝑ fraudẽ dolũ uł odiũ ſeu gr̃am grauauit altaʒ ꝑtem aut deceptio iteꝛuẽit ꝛc ipᷣa.ſ.ſine dolo arbitratoꝛis:⁊ tũc ſi modice ledit nõ fit ꝛeductio ut nõ.in.d.il.ſi de meis. .ꝛccepiſſe. ff.de ar. ut ſupꝛa latius dixi ẽt ſi renũtiatio nõ iter ueniſſet ut ſupra dixi. ? pʒ in. c. niſi de pben. Aut le ſit nõ modice ⁊ uidiſtis cõem opionem ꝙ poſſit pe ti ꝛeductio:ſʒ mihi nõ plʒ qꝛ fᷣm h̊ illa vba ꝛenuntia tioniſ nibil opꝑaꝛent᷑ S. c.ſi papa de pꝛiuilegijs li.vi. ⁊ in.c.in his e.ti.⁊.l.ſi quando.C.de incffi.teſta. cũ ibi nõ.nam ſine ꝛenũtiatõne non potuiſſet peteꝛe rõe modice leſionis: dicamꝰ ergo ut vᷣba aliqd oꝑa ꝛent᷑ ꝙ ꝛõe magne quãtitatis nõ poterit. Secus 20 ne maxime ſeu enoꝛmiſ leſiõis:qꝛ illa in dubio uidẽ tur excepta: ar. in.l.oẽs. F. lutius.ff. de his ꝗ ĩ fꝛau. cꝛedi. Mec obſtat.l.qꝛo. . iteꝛ ocatoꝛc᷑:qꝛ ibi vba aliquid oꝑant᷑ ut ibi nõ ꝑ Har.ſed h nibil oꝑaren tur. Et nõ qꝛ dixi poſſe peti reductionem etiam ſi deceptio inteꝛuenit ꝛeipſa ꝓ h̊ optime facit.l.ſiquis cũ aliter.ff. de ueꝛ.obli. Itẽ qꝛ ſatis eſt ꝙ non fecit ſicut debuiſſet faceꝛe qubet bonus uir ut.i.ſi libeꝝꝰ ff. de oꝑ.li.hᷣ dico qꝛ quidã fuerũt in opione ꝙ nũ q fit ꝛeductio niſi deceptio iteꝛueniat ex ꝓpoſito ar bitꝛatoꝛis:ſʒ primũ dictũ ẽ cõius enio ad ᷣm mẽbꝛũ diſtictõis:aut quis renunciauit ſeu fecit pac tum de nõ petẽdo reductõem ẽt pꝛetextu magne leſi onis:⁊ tũc ſi deceptio iteruenit ex ꝓpoſito:nihilemi nus põt peti qꝛ dolus futurus ꝛemitti nõ põt ut p dixi. aut re ipſa ⁊ nõ poterit peti reſpeciu magne ꝙ; titatis.qꝛ potuit ꝑs ſibi ex pacto pᷣiudicaꝛe.l.i..ſi ↄuenerit.ff. depoſi.⁊æ in regula ↄctus.⁊ rła.ſcienti de re.iur.li.vi.Sed reſpectu maxime ſeu enoꝛmis leſionis ſic exquo de tali nõ fuit expſſum qꝛ renũci atio nõ dʒ trabi er itẽtionẽ agẽtis.l.q iniurie.ff.de furtis ⁊ in.c.cũ uolũtate de ſen.excõ.ſentit Hal.in .d.l.pe.æ do.an.h:⁊ dicit bal. magna quantits ułl parua dicit̃ reſpectu ꝑſonaꝝ ⁊ cae: allegat.l.cum filius. J. heꝛes meus.ff.de le.ij.uide bonam glo. in .c.fi.de re iudi.li.vi. aut renũciatio ſen pactum fuit multum geneꝛale:ut ꝙ poſſet arbitratoꝛ alte ⁊? baſſe in totum ⁊ in ꝑtem de iure unius tolleꝛe ⁊ dare alte ri:⁊ tũc aut pceptum arbitratoꝛis fuit õ deum:⁊ nõ ligat quãtuncũqʒ ſit iuratum ut pena ſit appoſita fʒ Hoſti. h̊ ⁊ bene ⁊ pꝛobat.xi.q.iij.qui reſiſtit =.c.qᷣo minus. Idem puto ubi fit ↄtra ius cõe non remiſſi bile peꝛ partes ut in.c.examinata de arbi.⁊.c.peꝛue nit eo.ti.⁊ de foꝛo comp.ſi diligenti. Aut eſt cõtra ius pꝛinatũ ipius ꝑtis:⁊ ſi deceptio contingit ex pꝛo poſito ⁊ dolo arbitri põt peti reductio peꝛ rationeʒ g dictã:ita tʒ Jo.cal.in ſua diſputatiõe ⁊ Jo.an.in addi.pᷣdicta ? Harto.in.d. S. arbitroꝛum:æ eſt cõe dictuʒ. Aut iteꝛceſſit ſine dolo ⁊ ualet ita ꝙ nõ põt peti reductio:ita tenuit Jo.cal.?æ Jo.an. in addi. pꝛedicta:⁊ ita refeꝛt fuiſſe in quadã diſputanone cõ cluſũ:qꝛ ſatis h̊ ↄſtat de ĩtentiõe renũciãtis ſeu ꝑaci ſcentis. Sʒ tu adueꝛte latius: aut eiʒ ſumus ceꝛi nõ inteꝛuenit dolus:aut ſumus in cãu dubij:pꝛimo caſu tenuit dominꝰ etrus de ancha.diſputando ut ipſe refeꝛt in repetitione.c. canonum de conſſitu tio. ꝙ poteſt peti reductio pꝛetextu enoꝛmiſſime ¶ De inreluran: geſionis:qꝛ paria ſunt dolũ intuenire ex ꝓpoſito ul ꝛeipſa dẽa.1.ſiqs cũ aliteꝛ. ff.de V. ob. .l.ij.ff. ð do li excep. Sed cõis opinio vꝛ in oppoſitum ur ſentit Bir. in. d. F. arbitroruʒ. æ Jo. cal. et Joã. an. ubi ʒᷓ et do. An.:⁊ idem ꝛefert tenuiſſe do. Yranci.de are. Mon. enim. eſt h̊ opus coniectuꝛaꝛe tacitam uo luntatem:exqꝰ ſumus ceꝛti de expꝛeſſa ut in.c.ij.de re iudi. Quiſqʒ enim poteſt iuri ſuo renũciare de regu. ad aplicã ⁊. vij. q.i.qᷓ; peꝛiculoſũ ⁊ ad.l.ſiqs cum aliter allegatam ꝑ do. De. rũdeo ꝙ loquitur qn quis fuit deceptus ignorãteꝛ ſed in caſu noſtro ſciẽteꝛ ⁊ appẽſate dedit illã amplſſimã ptatẽ arbitra tori. vnde de ſe cõquerat᷑ ar.in.l.cum mãdato.ff. de ꝓcur. ? ita noluit Hoſtien.? Jo. an. in. c. fina. de ma. 2 obe.æ h̊ puto ueꝛa niſi fuiſſ appoſituʒ ali qð vᷣbum illius pfaris ꝛeſtrictiuũ: utputa ꝙ poſſet alte æ baſſe ⁊ẽ. ꝓut ſibi uidebit ⁊ placebit:nam hᷣvxᷣ ba uidebit ⁊ placebit ĩpoꝛtãt arbitriũ boni niri ut .l. thais. F. ſoꝛoꝛeʒ.ff. de fideicõ.li.?.l. fideicõmiſſa. F. qᷓᷓ ff. de e.iij.nõ.in.c.ij.de cõ.uici.⁊ idẽ döm n ſilibꝰ ad h̊ qð nõ. Har. in. d. c. ij. ö.l. coꝛ. putat itñ do. An. ꝙ ſi ex aiqua legitia cã fuit arburatoꝛ deceptus de qua cõſtaret ꝙ tunc ſaltẽ ex clauſula generali uel iudicis officio ſubueniret̃ leſo: ar. in.l. in ambiguo. ff. de ꝛebꝰ dubijs:⁊ nõ.ſpe.in ti.de ar bi. S. ſequit.V. quid gꝰ ſi ꝓpoſuiſſ:?⁊ hoc caſu pu to poſſe ꝓcedeꝛe illud nõbile dẽ Hoſt. palle. ꝙ in maxima quãritate iudex poſſet ex officio ſuo occur reꝛe uel qñ dubitatur de dolo ut in ſeqnẽti mẽbꝛo ſubijciam:als aũt non nideo qũo poſſi ſe index im pedire ad ut litatem priuarã ) pactũ expꝛeſſnʒ: ar.ĩ .l. iiij. F. aũt indicium. ff. de dã. infec. Ipſe mñ do. An. in alia pte hꝰ.c.vr nelle ꝙ q;tũcũqʒ ueꝛba ſint large cõcepta:nihilominus data enoꝛmi leſione enã reipſa dabitur ꝛeductioni ꝛemediũ. ¶ Douetur quia talia neiba in geneꝛe et effuſo ſermone pꝛolata ſunt ſub confidentia diſcretionis ⁊ amicitie arbitroꝝ ut captent ipſorum beniuolenuã ad non ledene vm: iõ non dʒ ita lare ĩtelligi ſicut ueꝛba ſonãt: qꝛ de Ftis facile ſeruitur:ſi gꝰ ꝛcꝑiunt ſe in hac confidennia ce ceptos dʒ eis ſuccurri. ar. . e. qᷓto ⁊.c.ueniens ⁊ h̊ = ſi iuratum fuit:quia nerba iuramenti obuiant ab ſolueꝛerur uel iudex ex officio ſuo ꝓuidebit:⁊ ſic ꝛc feꝛi de ſacto conſuluiſſe:æ Vẽ hec c pinio cõcoꝛdare cũ illa do. De.de ancha.h̊ opio hʒ equitatẽ.⁊ pꝛo ea optime facit.c.cũ ueniſſent de inſti.⁊.l.ſi libeꝛtus ff. de oꝑ.lib. Alia tũ opio vr̃ uerioꝛ de iuris ſub tilitate ar. optimũ in. c.qꝙᷓ; periculoſũ.vij.q.i.⁊.vV.q .v. ſed aliud. Sʒ quia notarij ex conſuetudie ſolent apponeꝛe illa ueꝛba geneꝛalia ſatis poreſt teneri hec opinio do. An. nt niſi aliteꝛ appareat nõ vr̃ qͥs uo lniſſe pati enoꝛmẽè nel ſaltẽ enoꝛmiſſimaʒ leſionem: ar.l.cũ de idebito.ff. de ꝓbat.⁊ facit qð dicam.j.e. cũ cõtingai ubi nide niſi aliud dicatur fauoꝛe litinʒ dirimendaꝝ. In ultimo membꝛ0. ſ. cum cubitatur de dolo:tunc ꝛõe enoꝛmiſſime leſiõis põt peti ꝛedu ctio ſaltem officio iudicis:qꝛ pᷣſumit᷑ dolus in tãta leſione ut.l.lutius.S. creditoꝛ.ff. de his que in frau. cred. ij Bar. in. d. F. arbitro ? 2 ſic dicit peſſe ſal nari illud dicium Hoſtien. idẽ do. an h ? Franciſ. de arerio. Mã ex facti qualitate pᷣſumiĩ dolus ĩ. c.ij. de renũ.li.vVi.⁊.l.dolũ.C.de dolo:Ouero sð niſum eſt an æ qn ↄpetat remediũ reductiõis facta renũcia tione. Nũc queꝛo in quibꝰ caibus competit utputa qꝛ nulla ĩteꝛuenit renũciatio uel ſi inteꝛuenit non im pedit reductionẽ ut in caſibus pᷣdictis pꝛo qta leſio ne dabit᷑. So. nõ reꝑitur in h ſpecifice ꝓuiſũ ideo ĩ ſurgũt narie opiniões. pꝛima fuit quoꝛũdam qnes recitat Ey.in.l.fi.C. de ↄhen.emp.ut opoeat quẽ eſſe deceptum ultra dimidiã iuſti pcij. ſiẽ in ſili hetur in. l. ij. E. de reſcin.uen. ⁊.c. cuʒ dilecti ⁊.c.penł.de emp.⁊ uen. que opio nõ plʒ Cy.? Me ideo ponũt ibi fam opinionẽ:ꝙ q;tuncũqʒ fueꝛit deceptio:com petit h̊ remediũ quia iura loquuni indiſtincte ut.d. .l. ſi libeꝛtus.ff. de oꝑ.li. z. d. . arbitroꝝ.¶ Teꝛnia opinio ꝙ ſicut pꝛo modico nõ datur reſtitutio in in tegruʒ.l.ſcio.ff.de mino.⁊ in.c.i.de in inte.reſti. ita nec remediũ reductiõis: hanc ſentit ſpe.in ti.de ar. .F. ut aut. V. ſy quo iure uidet᷑ etiã de mente Mar. 2z glo.in.l.ſi de meis..ꝛecepiſie ⁊.l.ſʒ ⁊ ſi in ſeruʒ .F. ſiquis iudex.ff. de arb. ubi dicunt arbitratoꝛem poſſe de iure unius dare alteri ? Harto. ibi dicit dũmodo modice:alias fiat reductio ad arbitriũ bo n uiri. Auartam opinionem ponit Har.uin dic to. . arbitroꝛum:ubi diſtinguit an arbitratoꝛ fueꝛit aſſumptus ſupeꝛ contractu an ſupeꝛ lite: pꝛimo caſu requiritur exceſſus ſeu deceptio ſaltem in ſexta par te totius:h̊ niritur pꝛobare peꝛ dictum...arbitrorũ iuncta.l.unde ſi neꝛue. ff.pꝛo ſocio ubi dicitur ꝙ ſi n ii ex ſocijs adiudicauit unam ꝑteʒ:alteꝛi duas põt peni reductio. Si ueꝛo fuit aſſumptus ſupeꝛ lite non debet conſideꝛari ſimpliciteꝛ lcſio reſpectu quanuita tis debite: ſed debet etiam pondeꝛari euctus litis ⁊ ſtatus cauſe: ut ꝓbatur in.l.lutius.ff.ad trebel.ubi ua et trãſactio in quarta parte debiti: ⁊ ſic pc ndeꝛ bitur quantitas leſionis habito reſpectu ad qualita tem cauſe: ⁊æ idem firmat in.l.ij.C. de reſcin. uen.⸗ ad illam.l. que in uenditione requirit deceptionem u tra dimidiã iuſti pꝛecij. Reſpondet ꝙ loquitur eñ quis leditur in taxatione pꝛccij facta a ſe ſecus in ta xarione facta ab alio: tunc enim ſufficit exceſſus in ſexta parte ut dictum eſt ſupꝛa¶ Et peꝛ h̊ infert ad norabile dictum ſub dubio:foꝛte ꝙ ſi aliquis eſt de ceptus in aliquo contractu peꝛ ꝓcuratoꝛem foꝛte in ſexta ꝑte ꝙ poreꝛit intentare remediũ.l.illius.ij.C. de reſcin. uen. Sed ) pꝛocuꝛatoꝛem nõ poteſt habe ꝛe regꝛeſſuʒ ar.pdictorum iurium Franc.de aretio tranſit cum opinione ilarum glo.ut hic ꝛcfen do. An. equi in hoc articulo dicit ſibi uideri ꝙ tex.id. .l. unde ſi nerue cũ ſequẽti pꝛobat de dimidia quia loquitur qn uni ex ſocijs aſſignauit mileſin ũ aliſs duas milleſſimas. Ego tantorum patrum ꝛenẽrẽtia ſemꝑ ſalua: dico tex.ĩ. d.l.unde ſi nerue cũ ſequẽn non pꝛobare nec de ſexta parte ut dixt Hau. net de dimidia ut dicii do. An. Ratio ẽ ĩ pꝛopiu. naʒ ibi fuerũt fee tres milleſime ⁊ ſic ꝑtes nes uni ex ſo cijs adiudicauit milleſimam ⁊ ſic ftiã ꝑtem alij. ad iudicauit duas milleſimas ⁊ ſic duas paueſ:exquo euidẽs reſultat iiquitas pſuppoſita in ſocijs piiais ſuit g alteꝛ vcept'nõ ĩ dimidia nec ĩ ſexta ꝑie dpin R an CNN NWrl ubn „e 1 4 49 4 eſ ri⸗ ¹ nch Ani e iſiin ifinn 40. „,d1r9. 9 Gumn ntpul ſicent „ gſe nne , A NNAÜE˙ Ienne rardnin Gl nnycitir oni m⸗ i nefitur iinininin eus Iutunirtinnſan min ib õ Ue. tinmm ris rl n vnr . 0 fraſticot thue enil uumsff. Cicroiztchincir,ſtt Dun Mynminniteßtaanttüdort riuninan Uronübonunantneint uanmr Nuunircen Peminuliiett A Ieerim dteneräenttn Ckabſerteniikuntiimatg Püichcinibin tan ſncirgeicor enchain diccecaten e en ze leinuin Pen n 1ſcoe nnlli Atgtaht mitt 4 CN Kmmmnimmi, 1 brplinſchſgniae⸗ nöen pont in/ Mdt Re .B minnt e. “ nimmnifn ii nkünnire I Sloperconmaem an Cpellee⸗ . uw cſio lncegtolim . 0 b Mim pybar rdinn ſat, uuce ſrur / go haoti gamt 1aοαρaοααα7 7 n uiumo O o ſit linms lro lun onſceun inpleir Mſonſtmn nit ts edie a ceha aimn doncann acno ins ſuns cuſe: ppanr in lurus fiad ncdilwd uariiacno n vunn dan dchin d A en duu aunns Cionisbintd eetnad cpin mmanſe: donfunmNN Cdercchtan õ õü 3säs Envx aun m i: M ainſiftdt ſemr uddmdiNn oti noanledun iidino n gliun nsnimw mmmanln ſem geg oru uamme ian i e rn en Nu mwanne xngrſiija. zaaonn n na ben rmit am opnicze innn hal euimE mmmg ſnaliun:dies ridlut i bue et ee eluhn — cndo A tmi i i, nictnetllln Aodicuut ſnnn dug cis on dns uun iusß . ſʒ ſolũ in ktia ꝑte poꝛtionis debite debebat.n.ex tri bus milleſimis hẽe mille æ qngenta:ergo fuii ſolum deceptus in qͥngẽtis ꝗᷓ ſũt ttia ꝑs mille æ quingẽto ꝛum ſz eſſet ſexta ꝑs toniꝰ q;titatis. Sʒ nõ põt diceꝛ in tota illa ꝑte deceptũ:qꝛ nõ debebat ſibi totum lu cru n:ſed dimidiũ. habito ergo ꝛeſpectu ad ꝑtẽ ſibi debitã fuit ſolum deceptus in teꝛia ꝑte poꝛtõis ſibi deoite. ꝓbat ergo ſinglꝛ ille tex. ꝙ deceptꝰ ſeu leſus Eꝑ arbitrũ in t᷑tia ꝑte totius debiti põt diceꝛe aꝛbitꝛa mẽtu m iniquũ ⁊ pcteꝛe reductionẽ ad arbitriũ bõi niri. dico ct nõ ſemꝑ requiri leſionẽ in tertia ꝑte:qꝛ ille tex.nõ facit in h̊ͥ regulã.Sed illud dixit cã exem pli ⁊ ea que dñntur cã exẽpli nõ reſtringũt ꝛegulã:ut in.c.i.⁊ qð ibi nõ.ne cle.uel mo. S ꝓbaĩ ibi ꝙ ex euidẽti iniquitate põt peti reductio. OQnñ aurẽ dicat᷑ euidẽs iniquitas nõ cꝛedo poſſe dari certam doctri na n:ſed ex uarijs circũſtantijs bonus uir.i.index arbitrabitur. Maʒ ſacilius dʒ arbitraroꝛ induci ad dãdum de iure uni alteri qn nõ põt aliteꝛ ſeq bõa pax:quã ceſſante hac rõe pacis ↄſequẽde. Itẽ alit qi ius ẽ dubiũ obſcurũ ⁊ iuolutũ q; qn eſt clarum Atẽ aliter qn ẽ diues quã pauꝑ.⁊ ſic de ceteris cir cũ tantijs:ar.in.l.i.fl.de re.du.⁊ in.c.de cauſis de offi. dele æ qðᷣ nõ glo.in. c.fi. de re iudi.li.vi.? qðᷣ ſupꝛa dixi fin Oa..in a ia qõ 20 5H optime fa ciunt ea que dixi circa cõpoſitionem fiendã in.c.i. de mu.peti.ubi uide:⁊ hec nõbis Vlterius queꝛo an petens reductionẽ ad arbitriũ boni uiri ⁊æ ſuccũ bens.qꝛ nõ ꝓbauit iniquitatẽ euidẽtem iur̃ ſuꝑins dicta inciderit in penã ↄpꝛomiſſi cum ꝓmiſeꝛit ſub pena ſtaꝛe arbitramẽto ⁊ nõ Zueniꝛe de hoc ꝑ bar. in. d. .arbitꝛoꝛum plenius in.l.qui ꝛome..duo fratres.ff. de.V.ob.⁊æ adhuc plenius ĩ.l.iulianus.ff. de O ſi. inde.⁊ oꝛiginalꝛ in qõe ↄſuluit Oy. q tẽuit pen omitti maxĩe qñ iuꝛauit nõ peteꝛe ꝛeductõnem ad arbitriũ boni uiri. æ poſtea petijt æ ſuccubuit.ᷣ ↄſilium ẽt refert. Jo.an.in addi.ſpe.in.ti. de arbi tris. S. excipitur. V. quid ſi ↄpꝛomiſſum ⁊ ibi ꝛefert HBGuil. de cu.̊ limitaſſe mſi habuerit iuſtam cauſaʒ petendi reductionẽ:ut qꝛ ꝓbabiliter credebat arbi tramentum iniquum ał.l.ſi quis foꝛte.ff. de penis. Ego allego tex.optimũ in.c.ſacꝛo de ſen. excõ.⁊ nõ.in.c.fineʒ de dolo ⁊ ↄtu. Sed adde ad h̊ duas nõbiles limitatões Barto. prima in. d. S. duo fra tres. ubi dicit ꝙ incidit in penã:ẽt ſi ſnia per quam fuit declaratum arbitramẽtum equũ fuiſſet multa:=z hoc ꝑ illum..duo fẽes.ubi ur᷑ tex.in ſibi aliam limi tatõem ponit in.d.l.iulianus.ubi diſtinguit aut iudex declarauit arbitramentum equum. ⁊ ſic hac cauſa expᷣſſa abſoluit reũ ⁊ incidit in penam. Mec in hac queſtiõe pene admitti᷑ ꝑs ad ꝓbanduʒ ꝙ ar bitramentũ fuit iniquũ ut in dicto.F. duo fꝛes:⁊ fa cit glo. nõbilis in.d.l.iulianus. Aut pꝛĩo fuit reus ſimpł: abſolutus ulł iudex abſoluit:qꝛ nõ fuit ꝓbatũ iniquũ:⁊ tũc in qõne pene poteꝛit de iniquitate pꝛo bare. NHã ꝑ hanc ꝓbationẽ detegitur iniquitas ſnie que tranſitiin reʒ iudicatã: ⁊ ſic nõ obſtabit exceptio rei in licate:? uide plenius ad mãz quod nõ.in. d.ſ. iulianus:⁊ ĩtellige oĩa pdicta cuʒ illa limiratiõe guil. 7 Jo. an. pdicta. Et ex iſtis infert ꝙ qui allegat ini Maintauallis quitatẽ arbitramẽti hʒ h ꝓbare alłs ſuccũbit:qꝛ pꝛe ſu nitur ꝓ iuſticia.l.ab ea ꝑte.ff.de appel.quod iʒ . an. in loco. pᷣalł.æ bar.in. d. I. arbitꝛoꝛnzʒ ꝓba bit aũt ex antiquis actis.uel nouis ꝓbatõibus ſicut in cã appellatõis obſeruat᷑. ut in. c. Joãnes de fide in tru. æ quod nõ in.c.in preſẽtia de renũ.⁊ uide ꝑ 1Re.in ↄſilio.cclxxv.ubi oĩo uide in ſolutione. Sʒ iſtud dub um noõbile per iſtos doctoꝛes nõ taciũ ẽ. Quid ſi ꝓ ꝑte obtinuit.? ꝓ ꝑte ſuccubuit. an inci dat in penã in totum uel in ꝑtem ul euitat ex toto: quã reꝑi tetigiſſe bal.in er̃neo loco.ſ.in uſibꝰ feu. in titulo de lege.cõ.c.ij.pone cxẽplum arbitratoꝛ p cepit ꝙ darẽtur decẽ iudex in cauſa reductõiſ ſiatu it de quiqʒ bal.tñ uẽ heſitaſſe:quid ſi iſta quĩqʒ nõ ſoluũtur nũquid cõmittat᷑ pena ↄpꝛomiſſi ſaltẽ ꝑro rata: ⁊ finaliter cõcludit ꝙ nõ:qꝛ nũc agit̃ nõ ex cõ pꝛomiſſo:ſed iudicis ſnia. Unde murata pſona ſii pu atio pene nõ cõmitti.l.cũ apud.ff. iudica.ſolui. ⁊ qð ibi nõ.⁊ ſic fᷣm eũ i npune a pena ↄuentionali ſnie iu dicis nõ paꝛebi:qꝛ ↄpꝛomiſium ſeu pena in eo appoſua ad ꝑſonam indicis:de quo non fuit co gitatũ ſe nõ extendit.l.in ↄpꝛomiſſlum.ff.de arbi.et dicit hoc placuiſſe bar. Mon tamen ſpecifice tangit qdem quã in pꝛin foꝛmaui. Et prio dubito de ſua Ocluſione ẽt in terminis ſuis:qꝛ iudex aditꝰ in caſu reductionis ſuccedit in locũ primi arbitratoꝛis: ut nõ. Inno.in.c.pnti hodie incipit ſtatutum de t᷑. li. Vi.? bar.in.l.i.ff.de le.ij.ergo ẽ eodẽ iure cenſẽ dus cum prio niſi dicas ꝙ iſti canones ? ꝓmiſſio nes penales ſunt ſtricti iuris.un nõ tranſeunt ẽt in iu dicem appellatõnis:ut.d.l.cũ apud:unde uariato tribunali uel ẽt noĩe iudicis nõ hnt locum ut pene ꝑ Hir. in. d.l. cum apud. pores ergo concludere quod aut iudex ſimpliciteꝛ confirmat arbitramen tum:⁊ habet locum pena. ſecundum diſlinctionem ſupra in precedenti queſtione poſitam. Aut iudex refoꝛmat ⁊ tunc pena ceſſat in refoꝛnanõe.qꝛ non agitur amplius ex compꝛomiſſo: ſed ex iudicis ſen tentia. Sed quo ad pꝛimã qucſtionem quam ego s foꝛmaui nũquid eo ipo ꝙ petijt reductionem totiꝰ ſumpliciteꝛ ⁊ obtinuit in ꝑte ↄmittatur pena in pte. Ciedo ꝙ non: quia iuſte perijt reductionem totus arbitramenti.hoc pꝛobo peꝛ.l.unde ſi neꝛue cum ſe. ff.pꝛo ſocio iuncto..arbitroꝝ pᷣalle. uide quod in ſunili dixi in.c.finem de do.æ contu. Sed bal.hanc queſtionem ſpecifice tangit in.l.fi. C.de ar.ubi pꝛio diſtinguit ꝙ aut capitulum in quo fuit leſus erat ſe paratum ab alijs æ ↄmittitur pena in totum. Secus ſi eꝛat connexum uel unitum:ita ꝙ nõ capiebat con gruam ſepaꝛationem:ar.in.l.etiã.ff.de mino.poſtea uidetur uelle ꝙ inſolidum cõmittatur pena cum de beat dare ⁊ ſeꝑatim ſpecificare grauamen arg.in.l. qui ſolidum. ff.de lega.ij.hoc ultimuʒ uidetur ſatis mihi durum:⁊æ contra illam.l. unde ſi neꝛue cum ſe. Mide indiſtincte teneꝛeʒ quod ſupꝛa dixi ut indiſtin cte euitetur pena cum arbitramentum ſit quedam tꝛanſactio ſupeꝛ toto ut in auẽ.ſi neꝛo contingit.C. de iu di. non poteſt iſte dicere ſe magis grauatum ſuper uno a ticulo q; ſupeꝛ alio: ſed grauamẽ reſul tat ex toto compꝛomiſlo ſimul cn ſii unica trãſactio ¶ He iureiuran: ſeu unicus contꝛactus:ꝙ hoc iuꝛa ſuꝑius allegata. Er his poteſt inſtrui nũqͥd petẽs reductionẽ ĩcidit in periuriũ ſi iuꝛauit laudũ fuaꝛe æ poſtmodũ petijt reductiõem ⁊ non obtinuit uł ſaltẽ in parte. QNueꝛo j.qᷓntum tẽpus debeat arbitratoꝛ arbitramẽtũ expli care.ſpe.mouet qõeʒ in arbitro nõ ĩ arbitratoꝛe in ri. de arbi. F. diffeꝛt. v. Iteʒ qðᷣ.j. trienniũ ⁊ ꝛcfert uarias opiniones nec firmat in aliqᷓ pedes. Jo. an. ibi in addi.vꝛ ſentire cõpꝛomiſſum.non expirar̃ tri ennio ſicẽ quidã dixerũt ꝑ auẽ.ſi m̃.C. de temp.ap. et cle.q;diu de appel.bar.ſpecifice in ãbitratoꝛe tã git in.l.ſi quis arbitratu.ff. de. Veꝛ.ob.⁊ diẽ qð iſta poteſtas finitur eo nolẽte arbitrari. ut ĩ.l.ſi merces .cff. locati. æ in. J. precium inſti. de. ẽp. et nen. Sʒ du bium eſt qnñ dẽ nolle arbitrari.iõ ĩ ̊ diſtiguit quod aut arbitꝛamẽtum fuit collatum in aliquẽ ex phẽti bus aut in teuiũ.pꝰ caſu ſi cõpꝛomiſſum ↄſiſtit cir ca ea q̃ ſũt dc ſubſtãtialibꝰ Sctus ut circa ꝛc ipſam: tũc dʒ aꝛbitrari.j.xl.dies:ut in.l.ꝙ ſi nolir..ſi qͥd ita. ff. de edi. edic.ð ſi circa aliqᷓ exrrinſeca:tunc tenet arbitrari qᷓ; primũ poterit: ut.l.hec ↄditio.ff.de ↄ traben. emp.ꝛꝰ caſu qñ cõfeꝛt in tertiũ:tũc ſi. .õnũ nõ arbitrat᷑ vẽ nolle arbitrari.C. cõia de le.l.fi . ſed ⁊ ſi quis:nec dicat aliquis ſᷣm eũ ꝙ ibi ſit ſpale fauoꝛe ultime uolũtatis:qꝛ in eo ſolũ ẽ ſpale ꝙ ꝛece dit᷑ a peꝛſona. Hal.in dẽo.c.ij.de.l.coꝛ.dicit ſalua reuerentia bar. iura ſuꝑius allegata nõ ꝓbare ſuaʒ opinionẽ.nã in.l.ꝙ ſi nolit erat collatũ arbitriuʒ ſu peꝛ ꝛeſolutiõe ↄctus:⁊ non tanq; in bonũ uirum:ſʒ tãqᷓ; in uolũtateʒ eius cuiꝰ arbitriũ nõ poterat ꝛcdu ci ad arbitriũ boni uiri. NMam ibi dẽ ꝙ ſi ꝛes ſit uẽ dita cum pacto ut ſi diſplicuerit ꝛedibeat᷑ nec ſit dif finitum tempꝰad ꝛedibendũ ꝙ.j.xl.dies poteſt ꝛedi beri ⁊ nõ ultra. Itẽ.d.l.fi.C.cõia delega.non pꝛo bat id ad qdðᷣ. Har.inducit quia ibi eſt caſus ſpaliſ 5 ut pꝛefigat᷑ ãnus:qꝛ ſꝑat᷑ ꝙ electio ↄuertatur in ad uerſariũ:iõ ipſe dicit ꝙ teꝛminus dʒ ſtami a iudice nt. ff. de iure deli.ſi curatoꝛes. Itẽ ſine rermini pꝛe fixione ex quo labit᷑ tm tpᷣs ifra qð bonꝰ uir fuiſſet arbitratus expirat ↄpꝛomiſſuʒ cũ in eum fuerit cõ pꝛomiſſuʒ tãq; in bonũ uiꝝ ar.in.l.i.ff.ſi quis cau. Et vr ſibi equũ ut expeciet᷑ ꝑ ãnum ↄputãdo ãnuʒ nõ a die cõpꝛomiſſi:ſed a die quo potuit cognoſce ꝛe pñtibus ꝑtibus uel aliteꝛ fm eum. Aut fuit com pꝛomiſſũ ſuꝑ lite aut ſuꝑ negocio.pꝰ cãu arbitratõ ſuccedit loco arbitꝛi:ideo dabitur triennium. fo ca ſu uel aſſignabitur tempus arbitrio iudicis uel peꝛ lapſum anni inducetur tacita ꝛenuntiatio cõpꝛomiſ ſi tam partiuʒ qᷓ; ipſius arbitꝛatoris:ar.ff. de arbi. Itẽ ſi unus..ſi multo plus:ſilłe de anno in.c.que renti de offi. de.hec dicta. Oal.non pꝛobantur in re ⁊ maxime id qð ſentit ð arbitro ut expiret ipiuſ poteſtas peꝛ triennium ⁊ aliteꝛ ipſemet Mal. nota nit in. l.ij. S. ſed æ ſiquis.C. cõia delega.Ego dico ꝙ aliud eſt quereꝛe nunquid triẽnio expiret inſtan tia coram arbitro nel arbitratoꝛe. æ de hoc dixi ᷓ. Aliud eſt quereꝛe q;to tempoꝛe duꝛet poteſtas:⁊ ð hoc h̊ in arbitrio diceꝛem ꝙ; durat quãto tpꝛe qu rat actio.niſi tacite uł expꝛeſſe hec poteſtas ꝛcuocet ꝑtibꝰ.̊¶ Vr ꝓbari ĩ dẽa auẽ.ſi tamẽ.ibi ſi decies milies p'us qᷓ; biennij tempus ⁊c.z in. d. cle. q;diu. ſi nile in iuriſditione delegata que niſi reuocei ſempꝑ durat donec extinguatur: ut ĩ.l.falſo. C. de dinerf. reſcꝛip.⁊ nõ.in.c.ſi autem.c.pleꝛũqʒ de reſcrip.ĩ ar bitratoꝛe eſt maius dubium 7 cꝛedeꝛẽ idem dicendũ quod in arbitro. hoc ꝓbaiĩ in dicta auẽ.ſi m. qʒ eim ibi tex. loquat in arbitro tñ nõ apponit aliquid peꝛ qað appareat ꝙꝙ magis ſenſeꝛit de arbitro & de arbi tratoꝛe. Mã nomen arbit᷑ eſt cõe: ut in. d. F. arbitro rum: æ z dixi ⁊ nullus tex. ſpecifice facit mẽtionẽ de rbitratoꝛe: ſᷓ cõiteꝛ loquũtur de arbitro. unde ubi mã nõ eſt magis ꝓpoꝛtionabilis arbitro q; arbitra toꝛi appel atõe arbitri debemus itelligeꝛe de utreqʒ: ut in. d. S. arbitroꝝ. Et ꝓ h bonus tex. in. c. expoĩta de arbi. ubi arbiteꝛ appellatur cuius lauduʒ reducit ad arbitrium boni uiri. Mam ⁊ arbitratoꝛ qnʒ aſſu mit᷑ ſupeꝛ lite uentilata coꝛam iudice ut in auẽ.ſi vo contigeꝛit. C. de iudi.hoc ueꝛum. ubi ipe arbitratoꝛ dixeꝛit ſe nolle acceptare compꝛomiſſuʒ: qꝛ ſtatim ex pirat:ut in.d.l.ſi meꝛces.ff. loca. ipſe tamen partes pñt poſt acceptationem ſibi ꝓuideꝛe faciendo illũ ⸗ pelli ꝑ iudicen ut S dixi. uł cõi ↄſenſu ab illo recede re.l.litigatoꝛes de arbi. alias autem ꝙ nõ mutatur quare ſtare pꝛohibetur:ut.l.ſancimus.C. de teſta ⁊ .ll. pꝛecipimus in fi. C. de appel. facit cle. ꝙdiu ubi tex. loquirur ſimpliciteꝛ de ↄpꝛomiſſo:⁊ dicit qdiu ⁊ẽ. ſine pꝛefin rione tempoꝛis compꝛomiſſum anieʒ eſt cõmune arbitro ⁊ arbitratoꝛi dicta auc.ſi ueꝛo 9 tigeꝛit. Queꝛo quis eſt iſte bonus uir ad cuius arbi trium recurritur pꝛo iniquitate arbitramenti. Solu. cõiteꝛ dicitur ꝙ eſt iudex.l.continuus. . cum ita.ff. de ueꝛ. obli. z.l.ꝙ ſi epheſi.ff. de eo quod ceꝛto loco æ.l.uir bonus iudi. ſol. ita nõ. hic ⁊ in dicto..arbi troꝛum:æ uide bonã glo.in.c.potuit de loca. in ue: bo celeꝛi in fi.que geneꝛaliteꝛ dicit ꝙ ubi fit mentio de arbitrio boni uiri in geneꝛe intelligitur de indice peꝛ dictam.l.continuus. Sed dubitatur quis iuder eꝛit competens an iudex arbitratoꝛis an rei an acto ris:⁊ ſepe poteſt hec queſtio contingeꝛe cuʒ compꝛo miſſum fit a cleꝛicis in laicum:uel a laicis in cleꝛicũ: ſeu cum compꝛomittentes ſunt laici:⁊ etiam arbitra coꝛ:ſed ſunt diueꝛſi foꝛi. Harto.in dicto..aꝛbitro rum recitat aduocatos cõmuniteꝛ teneꝛe ꝙ ſit iudex competens iudex appellationis cum iſta reducnoo ſit quedam appellationis ſpecies.l.non diſtinguemus .F. cum quidam. ff. de arbi. Ipſe uero tenet cõtra rium ſcilicet ꝙ ſit iudex is qui hẽt iudicare iĩ princei pali cauſa ita ꝙ ſi actoꝛ in cauſa originali petit 2c ductionem debet recurrere ad iudicem rei:ſi ipſe ꝛe us perit: habet recurrere ad iudicem ſuum. Natio quia ſiue petatur iure actionis ſiue officio iudicis ſemper adiri debet iudex rei:quia ſempeꝛ actoꝛ ſe quitur forum rei in.c.cum ſit de foꝛo competenti. cum hic non agatuꝛ ex compꝛomiſſo. et ſic non eſt adeundus iudex arbitratoris. Si aũt ꝛeus ipſe petit põt adire iudicẽ ſuum: qꝛ quaſi ſuꝑ exceptõe ſi bi cõpetenti pꝛouocat:et ſic ad iudicem ſuum qui eſt iudex principalis cauſe pꝛouocare poteſt: ad hoc.l.fina.C. de uſu.publi.ſecunduʒ unam lectura Prüphhe dron , cin MNN etne ite nii ,rant i. ondonnch in . d⸗ ſnn ſun CRh e , nela 1 .Lenon V fan⸗ in nol us ſtur A, nd i ibämiinde mrmnmln n Gleel N 4 ,,7rNe.Y) „„ li mnmmita eadcliinnn eDrN inede o ſurſe 6 orctee m NMp n dleſii n gtdenlet e Prs fai ahdtaſe 6edeerobe e o dt n ſegaaflia temwin tan ntunn u,ttolote etpincpns ale e 1 cirtt 1ecs Nsdn ne⸗ g bino⸗ ericeſo eh ri . iln e n ul aftaugcn un ni hilt oni ninin in nee . aintgiß mn ul n enn rotu mrüli⸗ afriui Alliſin 1 Aifnsce nnolims 0Nsin n wuin ige Princaittgurial t ine bi Gi Mirzocr ditgotcdim goctre oritcis iclor cvansin in tihenone Artirundanikin Pi do naſin ndi, Nedanserdirundtan Wegdene dolin w Ndonrcſgrdcaid drd wei Vftaſterſrlesnetwaisdunha MWöftundonturtzaridarren geunmn Iumſckminerſelapchndenegtei: niterftt Nümninetiteint dein Sin gimſh. kin nſtingin gui Gſhnſertnſegeni firſöcppe nonontibmimminmn gelmn S Ubonnsiir ſ doſdinte ſllͤlſefehoſgtoſhdmnen S “ crn nicaogi i on t n Ggni ſchegtne loo arb ln dehn ,n uun ad ki ſenoleaetpe M d rmndlſinens flr ien i Doſt rcrhtnnonen bi puicer fe Delipindten uchn dſain lciigloſncri⸗ e! rigargwe 1r.!luignors de rbi, usoltmng in “ bbamullumm mnm⸗ sn Aegpeltſatci er banm iimiiinc Apypniſo ger l ſprfntone ipls ononlin umme oiwe atinmwicimnreſn eni Qro qizc, ik nbllir g aln mun ummwr pvo utararbirammti G cum deimr et iuder Cnninps Nnin, Errobl. clſiebeifi eed wod erd tlr bonns di CLin . d rin icd Fa ommt uidebond G in Noride . n ü dend id doni dn en wcliczwar cer NicnNA CONEIN Oed Gipiun cet õä Sa Geare der apfi Cnner o miſomfnaceics Gamkliuict ſcn n odlinenes nliänchr ſunt dineiiſon Prnnindin lonſed . rumn ſecinn acocnios (önvnuentaett comperens uur minmnnin in ppclanonis Fritslun . m qnicnn d nti Mem zun ſclua ſt nder Be 1ina acnoꝛin nſtd . Agd hãc ſmiaʒ adduco.c.expoſita de arbi.ubi papa cognoſcit de arbirramento lato a duce uenetoꝛum: qui ſibi nõ ſubeꝛat:ꝑtes tñ ſibi ſuberãt.hec ↄcluſio HBar. pla. hic. do. An. ubi laudum efſet ita iuratuʒ 2 dubitaret᷑ ſuꝑ reductõe ꝓpter iuramentum. Maʒ tunc dʒ adiri iudex eccliaſticus ut hic. allego etiam tex.in.c. uenerabilem de elec. Idem ſi laudum eſſet in mã ꝑtinẽte ad ecchiam aꝛ.hic.uel ſi euidens nutꝛi ret peccatũ de iud.nouit. Aduerte latius oẽs con neniꝛe uident᷑ ꝙ ad iundicẽ arbitratoꝛis nõ ſit ꝛecur rendum cũ iſta reductio nõ ſit ꝓpꝛie appellatio:qð etiam tenet collec.in.c.cũ dilectus de ar.ſentit.fre. conſilio.ccxxxv:Sed ego limito niſi ex foꝛma ſtam ti laudũ hẽꝛet executõem ꝑatam. Lũc.n. cum pars ↄquerat᷑ directe de laudo dʒ adiri iudex ipſius ar bitratoris ſicut obſeruat᷑ in cã appellatõis.ij.q.vi. antertoꝛũ ⁊z. c.ꝛomana.F.dʒ de appel.li.vi.ad hoc allego r. in. l. ij. C. ubi ? apð quẽ ubi aptiſſime hoc tenʒ ceſſante vo.d.l.municipali.lʒ coll.dicat ꝙ petens debeat adire iudicem adueꝛſarij Tamen mi hi placet illa opinio pcedens Har. æ facit qð nõ. ipe Fre.conſilio.ccxxxvij.ubi dicit.ꝙ ſi petit᷑ exaĩa tio teſtiũ ad ꝑpetuam rei memoꝛiam debet adiri iu dex pꝛincipalis cauſe ſiue petatur a ꝛco ſiue ab acto re qð plenius dixi in.d.c.cum ſit gnãle ⁊.c.ſiqs ᷣ cleri. de fo. compe.⁊? tʒ Har.in. d. S. arbitꝛoꝛũ:⁊ H̃ 26e pᷣdicta.Et qꝛ cã nalis uincit accidẽtalẽ.l.qui hẽ bat. ff. de tutelis.dʒ ergo conſiderari oꝛigo cãe:et nõ id qð nũc accidẽtalitcr petit᷑. Addo ẽt aliã limi tationẽ ꝙ ubicũqʒ ꝓ ꝑte eccleſie petit reductio po terit cx ſpali priuilegio adire iudicẽ eccłiaſticum ſi allat fraus ub minus ltimus ↄctus ut nõnter uoluit in oĩ caſu Inn.in.c.cũ ſit gnale palł.? uide qð ibi dixi. ¶ qro de nõbili æ quotidiana queſtiõne ſupra dixi quis eſt iudex opetens in iſta reductione ad arbitrium boni niri. Nũc qꝛo an a ſnia iudicis reducentis arbitramẽtum ad equitatẽ poſſit appel laꝛi.do.an.refert hic.bu.in.d..arbitꝛoꝛũ tenuiſſe ꝙ ſma iſtius iudicis reducẽtis nõ poſſit reduci ad arbitrium boni uiri:qꝛ iudex non cognouit ut arbi tratoꝛ:ſed ut index.ſed appellari bene poteꝛit: quia ut iudex fecit. Joã. an.in addi. ſpe.in ti.de appella. F. in quibus v. xvi. recitat ruſticanuʒ doctoꝛc anti quũ diſputaſſe ⁊ tenuiſſe ꝙ a tali ſnia nõ appellatur motus:qꝛ ab arbitramẽto non appellatur. eꝛgo nec a ſina iudicis reducẽetis:qꝛ nõ cognoſcit ut iudex:ſʒ ut bonus uir. ff. pꝛo ſocio ſi ſocietatem in fi b rogatũ aũt aſſumit nãʒz eius in cuius locũ ſubrogat᷑ in.c.ecclłia:ut li.pen.ſicut eiʒ qñ arbiteꝛ cognoſcit lo co iudicis ab eius ſnia appellatur de offi.deleg.c.ab arbitris li.vVi.⁊.l. aꝑtiſſimi.C. de iu.⁊.l.arbitro.ff. qui ſa.da.cogã.ita non debʒ appellari a iudice qui cognoſcit loco arbitroꝛum ſeu boni uiri. do. an. ſe quitur hic. bu.ſ.ut poſſit appellari: quia in ↄmiſſis ad arbitrium iudicis appellatur:ut nõ.in.c.ſuꝑ bis de appel. Item qꝛ hic nõ ſubꝛogatur iudex in locuʒ arbitratoꝛis ꝑ oĩa:ſed datur ut iudex ut iudicialiteꝛ coꝛigat:qð exiudicialit᷑ eſt malefactũ ſicut in ſimili. non appellat᷑ ab excõicatiõe:⁊ tñ appellat᷑ a declaꝛa tione excõicationis adducit no.in.c.paſtoralis de ¶ Quintauallis appel.ad.c. ab arbitris dicit ꝙ facit ꝓ qꝛ ibi cogno ſcunt ut iudices idᷣo appellat᷑.dicit.n.qꝙ ſi teneretur opinio ꝙ iudex iſte oĩa ut arbitꝛatoꝛ faceret poſſet ſaltem ipſius ſnia reduci ad arbitrium boni uiri:al legat gl. in. d.c.ſuꝑ his:⁊ ſic ipſe tranſit ĩ ↄriã ſniaʒ ꝙ nec appellari poſſit nec reduci ad arbitrium bo ni uiri ego adduco Mar. in. l.i. in fi. ff. de le. ij. ubi h aꝑte tenet alłat Inno. in. c. preſenti de reſcrip.li. Vi. Modie incipit ſtatutum ubi uult ꝙ quando iu dex cognoſcit ut bonus uir non poſſit appell ari ſi cut nec ab ipſo aꝛbitrator. Idem uidet᷑ uelle Bal. in. l. fi. C. de Zhen.ẽp. ubi refert Har. ſic tenuiſſe ipſo audiente in.d.l.i.licet aliqui libꝛi non habeant Ego tamen habeo in meo ⁊ nidi aliam lec.illud di ctum nõ hñtem. Item dicit ꝙ nõ põt peti reductio ad arbitrium boni uiri:ut tenet ibi bu. hanc opini onem ſequit᷑ do. meus do.car.florentinus in .c. ex poſita de arbi.⁊ refert Mart. de ſaliceto ſic ↄſuluiſ ſe. Ego ẽt ſic conſului in qõe facti. Hã ex õrio ſcq remr ꝙ ꝑtes incideret in anfractus iudicioꝛũ quos ↄpꝛomittẽdo euirare uoluerunt. Item iudex ſuper reductõe hʒ ꝓcedere n ſʒ meꝝ ius ſed equitate pre habita ſiẽ ꝓceſſiſſet arbitratoꝛ ſeu pꝛocedere debuj iſſet bonus uir ut.d. S arbitꝛoꝝ ⁊ ibi per Mar. g nõ ꝓcedit ut meꝛus iudex. Itẽ nõ dʒ peti reductio ad arbitrium boni niri. qꝛ ſic eẽt ꝓceſſus in ifinitũ S.l. terminato. C. de fruc.? lit. expen. ⁊ quia h nllo iure cauet᷑ nõ obſtant nõ.in.d.c.ſuper his allata ꝑ do. an. qꝛ ĩtelligo illã gl. m glo.ibi pcedentem.i q dʒ ſnia reduci ad equitatem.iſ.per uiã appel. qn in dex ꝓceſſit ut iudex.nõ loco arbitratoris. MHam lo quit qn uenit pena iponenda arbitrio iudicis.⁊= ſic loquit᷑ qn ꝓceſſit nt merus iudex quo caſu appella ri põt ut in.l.ſi qua pena iuncta gl.? Maꝛ. ff. ð. V. ſig. Mos ãt loqmur qñ iudex ꝓceſſit ut bonus ar bitratoꝛ hec opio hʒ equitatem ut cito finis litibus ſponat᷑. Sʒ hic ãnecto dubiũ nõbile an ꝑ petitõem iſtius reductionis dẽat ſuſpẽdi executio iſtius arbi trameti. dñs car.in.d. c. expoſita de arbi.tʒ ꝙ non allat nõ.in. c. ex lris de in ĩite reſti.in gl.ſupplicauit: ⁊ ſufficit m eũ ꝙ h̊ iure nõ ꝓbat᷑ Nec ob.ſi dicat ꝙ hec petio hʒ uim appellatõis.d.l.nõ diſtinguemꝰ F.cũ quidã de arbi.qꝛ nõ ꝑ oĩa ut ibi nõ. NHaʒ iu dex h cau adirur nõ ꝑ uiã appellatõis: ſʒ ꝑ queꝛelã: ⁊ hec diffeꝛũt ut in.c.ↄceꝛtatiõi de appel.li.Vi. Ego indiſtincte teneꝛ eʒ Sꝛiuʒ:qꝛ quo ad cffectuʒ diffeꝛẽdi executionem hʒ hec petitio effectum ſuſpenſiuũ:⁊ ſic niz in h appellatiõis ut ꝓbat᷑ in.d.F.cũ quidã. Itẽ iura dicũt ꝙ arbitramẽetũ iniquũ debeat reduci ad arbitriũ boni uiri.gꝰ nõ dʒ executioni mandari añ reductionem ut clare pꝛobari uidetur in dicto. F. ar bitroꝛum in fi. iuncta.l.unde ſi neꝛue cum ſe.eo.ti. hoc etiam uidetur uelle Innocen.hic qui dicit non ualeꝛe dictum arbitratoꝛis niſi ſit equuʒ uel ad equi tateʒ redactũ:æ idẽ dicit glo.in.c.cauſamqʒ de elec. Sed quia ſupꝛa tacte ſunt multe diffeꝛẽtie inteꝛ arbi truʒ ⁊ arbitratoꝛẽ tam in modo ꝓcedendi ꝙᷓ; finien di: Item babuiſtis ſupꝛa aliquos modos cogno ſeendi æ diſceꝛnendi arbitrum ⁊æ arbitratoꝛem. Euero nunc de aliquibus caſibus dubitabilibꝰ.et qꝛo pꝰ qͥd ſi fuit cõpromiſſuʒ in aliqueʒ tanqᷓ in ar bitriũ ? arbitratoꝛc: erit ne iſte arbiteꝛ uel arbitra toꝛ. Solu. Inno. hic ?2 Har. in. d. F. arbitrarox: cõteꝛ doctoꝛes dicunt ꝙ ex mõ ꝓcedẽdi ? ꝓnunti andi ꝑpendem utrã fecerit ut arbiteꝛ uel ut arbit: a toꝛ ar. eoꝝ que norã.ĩ.l.i.ff. de iudi. z.l.epale.C. ð epi. au. Itẽ dicit Inno.ſi fuit compꝛomiſſum in ali quẽ ꝙ poſſit ꝓcedeꝛe fuato oꝛdine iudiciario uel Et nõ ſeruato.nã illa vba ꝙ poſſit ꝓcedeꝛ fuato oꝛ dine iudiciario inuit ꝙ ꝓmittitur in eum tanꝙᷓ in arbitꝛũ. Alia vo vba ꝙ poſſit ꝓcedeꝛe nõ ſeꝛuato oꝛdine iuris inuũt ꝙ tanqꝙᷓ in arbitratoꝛcẽ. Ideo fʒ eũ ſi ꝓceſſic fuato oꝛdine iuris ſtabit᷑ dicto ſuo enã iniquo: q; vꝛ ꝓ eſſiſſe ut aꝛbiteꝛ. Si ueꝛo pꝛoceſſit iuris oꝛdine non ſeruato : tũc non ualebit dictum ſuñ niſi ſit equã uł a l equitatẽ ꝛedactũ:qꝛ vẽ ꝓceſ ſiſſe: ut arbitratoꝛ. E ʒo aũt cũ ꝛeueꝛentia hec dicta nõ ſequoꝛ: qꝛ icet poſſit eligeꝛe alterã uij: in in n6 eligẽdo põt ꝓcede? utraqʒ auctatc: ita nont cic In no. in hnite delegatã æ oꝛdinaria in. c. cũ ex officij ð pſcrip.Ego allego ad h̊.c.niſi de pꝛebẽ.ubi ſimpli citeꝛ ꝓbat᷑ ꝙ ſi in aliquẽ delegatũ ↄpꝛomittatur ille põt ſumul ⁊ ſemel in eadẽ cã ꝓnũtiaꝛe:ut arbitroꝛ ⁊ ut delegat?. Ita dico ꝙ ſi ↄpꝛomittitur ut in arbi trum ⁊ arbitratoꝛẽ ut pari ꝛõe poſſit ꝓcedeꝛe ⁊ ꝓ nũtiare utraqʒ ptate ſi a prin expſſe non elegit:⁊ ſi 3 iuſticiã partis ĩ modico leſiti poteꝛit ꝑeti ꝛcecveuio et in dubio ex qualitate facti pꝛeſumi h̊ feciſſe ut arbitratoꝛ:ut ꝓoat᷑ in. d. c.niſi: facit.l.cum queri ff. de ſta ho. æ bhec bñ nõ. qꝛ quotidie accidunt et puto ueriſſima ? ꝑ hoc determinat᷑ alia qſtio. Do ne ꝛetẽtis termis: ut S dictũ ẽ pꝛoceſſit cõpꝛomiſſa rius ꝑti iuris oꝛdine ſeruato: ⁊ partiʒ iuris oꝛdine nõ ſeruato utputa fecit libellũ dari.litem conteſtari ꝛecepit m teſtes partibus non uocatis æ publicaus ſniaʒ ſine ſcriptis dedit.dicit Moſti. in hac qõe poſ ſe dici ꝙ ſũia nõ teneat qſi eligẽdo ab inicio uiam iudiciariã uideaĩ aſij ꝛenũciaſſe.ar. de appel.ſolicuu dinẽ ⁊ de preſump.nõne. dicit t ipſe melius eſſe ut dicamus ſuiaʒ ualeꝛe: ſi eꝗᷓ ſit: alic qͥn ad arburium boni uiri redigendam:ut ſic inteꝛpretemur trolem n garbitrum:ſed arbitratoꝛem.h̊ eim eſt fauorabile ut ceſlent litigia:⁊ h mibi ſatis placet ꝑ pꝛedicta:quia ex quo habuit utrãqʒ poteſtatem pe tuii pꝛoccc cꝛe ſeruato oꝛdine iudiciario ? nõ fuato: ad h̊ ultra pᷣ dicta optime facit tex.in.l.diem ꝓfene.S. ſi quis li tigatoꝝ.ff. de arbi. ubi pnit ꝑtes a principio paciſci ut arbireꝛ ꝓnuntiet in abnitia ꝑtium ⁊ ſi pñt in arbi tro ꝛemitteꝛe pꝛo ꝑte oꝛdinem iudiciarium eadem 25e vr̃ ⁊ in totũ. VUn licet in iudice h̊ tieri non põt iux nõ.in.c.fi.de ꝛc iudi.li.vVj.⁊æ in.c.de cauſis de offi. dele. Secus t in arbitro. 25 qꝛ arbiteꝛ aſſumit poteſtatẽ a ꝑtibus:non ſic aũt iudex:⁊æ ̊ puto uexꝝ quicqͥd ſentia Oar.poſt Oy. in. d. F. arbitrorum. ubi vr uelle ꝙ poſtiꝙ elegit niã arbitꝛi non poterit ꝛedire ad uiam arbitratoris.illud enim ꝓcedeꝛet iu dicio meo ubi babẽt neceſſe eligeꝛe unã uiam: ar.i. ſi cui. ff. de ſeruitu. Secꝰ ſi potuit ꝓeedeꝛe utraqʒ nig nec ſpecifice pꝛocedit a principio.peꝛ h̊ eus põt ¶Be iureiuran: folui alia queſtio quotidiana. pone fuit dictum ꝙ; comoꝛomiſſarius poſſit pꝛocedeꝛe de iure ⁊ de fac to.pꝛonunciare tamen debeꝛet im ius: an talis eꝛit arbiteꝛ uel arbitraroMar. in. d. §. arbitroꝛũ dicit ſe cꝛedeꝛe ꝙ ẽ arbiteꝛ: qꝛ iudex qnʒ et cognoſcit de plano ſumarie.l. nec quicqꝙ. S. de plano.ff. de offl. ꝓcõſul. ⁊ de v.ſig cle ſepe. Nec ob. fm eũ ſi dicẽs oꝛdinẽ in diciariuʒ nõ poſſe remitti l.ij..ſʒ qꝛ ueꝛe mur. C. de iur. calũ. qꝛ illud eſt ueꝛum qudo lingt coꝛum iu dice qui hʒ iuriſditioõeʒ a ſuꝑioꝛe. Secus ſi coꝛam arbitro qui bʒ ptatem a ptbus qð cicit no tandũ hoc ultimũ mihi placet ut.S. latiꝰ dixi. Sʒ cir ca primũ puto ꝑ ea ꝗͥ.ð. dixi ꝙ iſte eꝛit arbitꝛatoꝛ ? arbiter in ꝓcedendo :ſʒ in ſentẽtiando eſt ſolum ar biter ut pʒ ex pkate ſibi tradita ⁊ idem dicendum in alijs ſinilibus qõibus. Sed circa hec cadit nõbilis ꝗ tio quid ſi arbiter aſſumptꝰ mõ pᷣdicto ꝓnũtiat ĩ iuſte nunquid teneat ſũia Mar. in. d. l. diem ꝓferre .F. ſtari. fl. de arbi. nõbiliter dicit ꝙ nõ: quia ꝓnun tiat ↄ formam compꝛomſſi. Fran. de aꝛectio in.l.ſi quis arbitratu.ff. de. v. obl. tenet Srium qꝛ exprimi tur qð ineſt:⁊ ſic nõ dat formam. Iteʒ qꝛ nõ ualet oↄpꝛomiſſũ ĩ arbitro ſi nõ remaneꝛet ſibi libera po teſtas ualide eligẽ di qð ueller. ff. de arbi.1. qeʒ: facit ad qð nõ. Inno in. c. prudeétiã de cffi. dele.? q nõ.doc.in.c.ex inſinuatione de reſcrip. Do.an.pu tat hoc non ꝓcedẽ in arbitro: ſed in arbitatoꝛe ſie ut tenet Har. qꝛ ille põt a iure recedere: æ ſic nõ in eſt illud a neceſſitate ſicut in arbitro. Ego in. c. cuʒ dilecta de Gp. ſa uo ſimpliciter illud dictum Mar. qꝛ licet inſit de iuſti cia ut arbiter pꝛocedat ſecundũ ius non tũ de neceſſitate:nec ineſt ſibi de forma.nẽ t ci expᷣ ni᷑ ĩ compꝛomiſſo ineſt de neceſſitate ⁊ de foꝛma ꝙ nõ ineſſet de neceſſitate: pʒ quia arbitrium iiuſte latũ uʒ:ubi ãr id qð ĩeſt de iuſticia exprimi in forma hominis inducit neceſſitarẽ ut ꝓbat in. c. ci dilecta palł iũcta gl. i. pterea ubi vVba pnr aliqd ep ari nõ debet itelligi ſine effectu. c. ſi papa de pul.j. Vi. 2.l.ſi q.C. de inoffi. reſta. Sʒ in caſu noſtro po ſlunt vᷣba oꝑari pꝛomiſſum effectum ergo ⁊c. Non ob.illõ motiuũ YFrã.qꝛ dico.l.qẽ ꝓcedẽ qñ datur ſibi cerra forma ꝓnũtiandi: ita ꝙ auferiur ſibi libe ra poteſtas. Sʒ in caſu nr̃o ᷣ nõ fit: ʒ dat᷑ ſibi ſibe ra poteſtas ſi id að inerat de iuſticia reducit᷑ in for mã hominis Et ad dictum Inn. reſponde qð ꝓe dit qñ id qð expmit᷑ ſapit inſtructionẽ cãe . Sec ſi dat modũ ꝓcedendi æ latius dico in. d. c. cũ dieda Alims ut nil boni ad mam deſu. Oueo an ar bitratoꝛ debeat pꝛonunciare partibus pꝛeſennbus. Solu. Cy. in.l.fi.E. de pᷣhen.emp.tenet ꝙ ſic aliteꝛ non ualebit ſñia fm eum. ODouaur pricipalr p.l. ſi quis arbitratu. ff. de vbo. ob. ubi dicit qᷓ ſi pe⸗ te ſtat quo minus compꝛomiſſarius arvitreiur o mittitur pena. peꝛ partes autem aluer ſiare non poſſet niſi ipſis abſentibus poſſet arvitrari ex quo infeꝛtur ꝙ partibus abſentibus non pot pꝛonuntiari. Martho. in dicta.l.ſi quis arburatu ꝛefert quẽdam ſolẽnem aduocatum conſulmiſſe co trarium. ipſe tamen ſatis ꝓlixe ſequũ pᷣm opione 7 ꝓ cãn allat.l. qð ſi nolit. .ſi quid.f. ce edi. edic Abu . lus e giemi taandek rb/ onſutii Kotfn⸗ Puki nnui Hantste ſne tufund⸗ ac 4 e W lig enged⸗ V Pranbanum nunten A onrievrin unn nne Urin zavocvenin poneniune Aunnt,d uand, n Eollſpu iohli. omtmn . cutnhiu i i Ct⸗ toiulnin Hl id liina⸗ rcuidan eni Mltin alncoenn Gnntatbimapem voſt ſatthereobbicnerſim ine getus ct Ntilnnticdcomd Zino duncint⸗ rrbiruneroinlicntercrid tüi 0nniclonne raſeomtai drſego (uſtonincdigre wderofndägei wd Aſcſractonetboenrwun dit Cede döenennetumien efklemngi Ctetinrnelgg iade WiCohorans in Clgprpn porrürene usnninniiſericrnnittz die, sohnſt Jennmnmmitöcke⸗ S nsgit örurfeninnt ar l iwtbütbrogr uthtnen ingingli nfrtargni miii u Gußint ntinm eſian⸗ nſcen huunſtmi, nürun arlan ento:Fin ſenifnhhe ruerſen ſcbi nainre Ne — in ſbi nrocint iüeſt⸗ e scing eſcfuing Ponſti Nbino ſino ſenmnen ſpl teſtus niieclgii göln fbemtiin lbgon Nwnc mii c ejn N r incqiſimmorcr iinp m ox o, aetli ſmtimr la nantn irm Gir oi lepira inr ardene ſe tiuii mſar ſat ia tio Enn dm ce Pp vo inptanrilddanm r lea iuir de uſn ur abicr pꝛoctt Aun ſs non ni de wcſſcae ner nel ibi ce onn// ai e mii cononiſo ncſewccſingn ſom nöineſa cenecſimne zania Woin tehmi wzldiinid ed denica in fonmdommimsMtud NN min in RemP iuen Jicwen Joaß 4 ind Wa clihnrckunn nil õ nnam nſimcfunch i mn Fuͤn dan i inn ſcitemnfornn Pnünmliag . Ginaſn niohn ha ltino vr ni boi A nnn Grn pꝛonuncant Pmnhe rn 1 E de er Suknli Ci uot ſnis boni 4a0 nör! Irem ſʒ arbitꝛatoꝛ ñ cognoſcat iudicialit᷑ iter ꝑtes: dʒ tñ ꝑtes iteꝛꝛogaꝛe.l.i.ff.ubi pu.educa.⁊ ad hoc al egat multa ſimilia YFꝛã. de aretio quem ſequitur hic do. An. dicit ꝙ ſi ꝑtes ſũt pñtes in diſcuſſione iam facta non eſt neceſiaria uocatio in arbitratoꝛe: ar. C. de adł.l.q;uis indubitati. Et hoc tener Cy. poſt. Ja. de ra.? De. ꝙ plus eſt in arbitꝛ0 in.l. ſi qui.ex conſẽſu. C. de epi.au. Si ueꝛo ꝑres nõ fueẽt adhibite in diſcuſſione uel nõ ↄſtat dicit ꝙ ſi ꝑtes nõ ꝛeqᷣrunt᷑ nõ ꝑ hoc laudum eꝛit nullũ:qꝛ talis mo dus ꝓcedendi nõ reꝑitur ſtatutus a iure ipſis arbi tratoribꝰ:hẽnt eni ptãtem equũ arbitrandi ſine ob ſeꝛuatione alicuius foꝛme:un eẽ debet in electiõe ip ſoꝛũ:an hoc uelint obſeruare ad hoc.l.ſi defuncta. G. fi. ff. de uſufruc. ad hoc qð in ſili dicimus de exe cutoribus in.c.fi. de pſump.⁊ in cle.uniea de cffi. delega. de honeſtate tamen debent ꝑtes uocari:⁊ ſi detractant uenire non cogituꝛ arbitratoꝛ iudicare: qꝛ põt ſibi diceꝛe non liqueꝛe de cã.⁊ hoc mõ petit ſtare ꝑ nõ uenientem quo minus arbitꝛeĩ:⁊ ſic põt iute ligi.l.ſiquis arbitratu.nõ ob.l.ꝙ ſi nolit:qꝛ ibi nõ dr̃ ꝙ in arbitrãdo ꝛcqᷣrat᷑ ꝑtiũ pntia:ſed excuſa tuꝛ quis ꝑtim a contumacia non reſtituendi ꝓpter abſentiã eius cui dʒ fieri reſtõ.non ob.iura allegata peꝛ Mar. qꝛ loquuntur in actibus iudicialibus uel qᷓi ſed nos loquimur in actibus mere exiudicialibꝰ ut in Sctibus qui pnñt ↄpleri ꝑ nũtium ⁊ epiſtolam .l. ↄſenſu. C. de actio. ⁊ obli. facit.l.certũ. F. ſiqs.ff. de confeſ.iuncta.l.publia.ff.depo.hanc opi ego ſe quoꝛ ⁊ oꝛiginalit.fuit hec opi.Guil.de cu.in.l.cpa le. C. de epi.au.ſequitur Mal.in. d.l.ſiqui ex ↄſen ſu ⁊? do. Caꝛ.in.d.c.ex poſita:ſentit Hoſt.hic in ſu pradicta qõne in eo ꝙ ſentit arbitꝛatoꝛem poſſe te ſtes recipeꝛe ⁊ publicare ⁊ ſniam ferre ꝑnbus abñnti bus. Idẽ ſentit iudicio meo Inno. dum dicit ꝙ co raʒ arbitratoꝛe nõ eſt iudiciũ nec quaſi ſz totũ ĩ ſua poſitum ẽ uoluntate.nã ſolemnitatũ obſe:uatio nõ eſt niſi coꝛã iudice uel arbitꝛo fᷣm eũ ſʒ er iudicium ad ſui ĩſtructionẽ laborat arbitraroꝛ ad vitatẽ inqͥ rẽdã. Et pro hac opione adducit᷑ ultra pᷣdicta. ff. ð le.ij.l.cum pr᷑. S. heꝛeditatem ⁊ .l.ex facto ad treb. nbi depoꝛtatus in longinquaʒ ꝓuintiã remotis ꝑti bus arbitrat. ad idè.c.ij.de arbitris: ubi exul ⁊ ab ſens ↄpꝛomiſit. Item arbitramentũ nõ eſt ad inſiar iudicioꝝ:ſʒ Stractus ut.d.auẽ.ſi vo ↄtigeꝛit.cõtrac tus aũt põt purificari ẽt ꝑtibus abniibus ex quo ð deꝛũt ptᷣatem mediatoꝛi:ar.in.l.ij. ff. de condi.⁊ de mõ.facit ẽt quod nõ. Inno.in.c.fi.in fi.de tranſla. pla. Sʒ ad pᷣdicta adde limitationem ſolemnẽ: ꝙ ſi arbitratoꝛ ꝓceſſit ex arrupto ꝑte non andita nec re quiſita laudũ eſt nullũ: ⁊ ita allegatũ fuit de facto ⁊= ẽt ꝓnũtiatuʒ:ut notanteꝛ refeꝛt Mal. in li. feu. in ti. de inueſti.in maritũ facta.c.i.ꝓpe finem:⁊ faci ᷑ᷣm eũ.d.l.ꝙ ſi nolit in fi.? quod nõ. Inno.⁊ Jo.an. in. c.ex rõne de ap.pꝛo hoc facit quia bonns nir de bet audire ꝑtes cum eaꝝ aſſeꝛõe cãꝝ meꝛita pãdun tur.l.fi. E. ſi ꝑ uim nel alio mõ ⁊.c. tũ ex lr̃is de in inte. reſti.? qd nõ. Oarto.in.l.cum ꝓlatis.ff de re iudi.⁊? ſic poſſes reduceꝛe ad ↄcoꝛdiaʒ opiniones õ rias. Ec qꝛ S incidenteꝛ dixi Ja. de ra. Me. 2 Cy. tenere in.l.ſiqui ex ↄſenſu.E. ð epi.au.naleꝛe ſnĩaʒ arbitri ſi ꝑtes fuerũt pꝛeſẽtes in diſcuſſione cãe uſ qʒ ad ↄcluſionẽ örium puto uerum per.l.diem pꝛo fecre.S.ſiquis litigatoꝛum ff.de arbi.ubi tex. ſingu lariter dicit ꝙ non põt ꝓnuntiari ꝑribus abntibus uel alrera earũ ẽt dara ↄtumacia:niſi fuerit hoc dic tum in ↄpꝛomiſſo:quod uidet᷑ Har.habniſſe ꝓ in dubitato in. d. lI.ſiquis arbitraru: æ clarius Mal. in .d.l.ſiqui ex ↄſenſu Sʒ ex cõtumacia ↄmittit pena ↄpꝛomiſſi ⁊ expirat ptas arbitratoꝛis ſᷣmicum ur i .d.F. ſiquis quod nõ. und nolo h omittere qõnem nõbilem ⁊ quotidianã. Compꝛomiſſum fuit in duos ⁊ diſcoꝛdãt:nũquid iudex poſſit eligere teꝛ tiũ ſeu. eos ad electioneʒ tertij ↄpe lere:hec qõ fuit de facto ⁊ intellige de arbitꝛatoꝛibus. Nam ð arbi tris nõ eſt dubium ut in.c cũ ſpãli de ap.⁊ in.l..idẽ ſi unus...ſi in duos.ff. de arbi. Mal.in. d.c.i.de ĩ ueſti. in ma. fac. recitat fuiſc per quoſdain ſapien tes reſponſum ꝙ non:qi arbitratoꝛes ſunt ad ſimi litu linem ꝓſonetarũ.l.ſi de meis..recepiſſc.ff. ce arbitris:ſed cerrũ ẽ ꝙ in Iſonetis nõ eſt tractãcuʒ de electione tertij:⁊ hec opio placet ibi Mal. etiã mihi qꝛ a ꝑſona nõ arbitrãte nõ recedit̃᷑ ut. l.ſiquis arbitratu. ff. de. V. ob. =.l.ſi merces. ff.l predictis ſub epiogo ꝑ modum tabule ut facilius inuenias mam hẽs uiginti æ unam drias inter arbi trum ⁊ arbitratoꝛem ex quibus colligitur maxie ex principio modus cognoſcendi ⁊ diſceꝛnẽdi arbitrũ ab arbitratoꝛe. Secundo pricipalꝛ hẽs multas qõ nes ad mn. tres habes ineidenter poſtea. xvuj Drima ẽ. an pro executiõe arbitramẽti det᷑ ali qua actio ⁊ q. ¶ Secũda an ex taciturnitate tẽpo x 8 ris emologet᷑ arbitramentũ ut ſic ñ poſſit peti recu (ent . Teꝛtia ctio ad arbitrum boni uiri. quo iure pe titur ꝛeductio ad arbirriũ boni uiri. ana qõ poſt oẽs dꝛias qꝛ dictum arbitri non reducit᷑ ad arbitꝛium boni uiri ſicut dictũ arbitratoris ¶ uĩ ta qõ nunquid poſſit peti reductio arbitramenti ſi partes ꝓmiſerunt ſub pena ſtare dicto arbitrato ris: ⁊ quid ſi fuit iuatum ¶ Sera queſtio quid ſi fuit dictum ꝙ poſſit alte æ baſſe arbitrari ⁊ de iure unius dare alteri in totum uel et in ꝑtẽ æ an ualeat renuntiatio ſeu pactum de non petendo reductio nem. ¶ Septima qõ pꝛo quaꝛta leſione põt peti aa bitramentum reduci ad arbitrium boni uiri ¶ Oc taua qõ an petẽs reductionẽ ? ſuccũbens incidat ĩ na qõ quid ſi petes ꝓ ꝑte ſuccũbit ? ꝓ ꝑte obtinʒ 2 quid ſi nõ.ſeꝛuauit ꝑs arbitramẽtũ ꝑ iudicẽ moð ratũ an incidat in penã opꝛomiſſi ſtio.j.qtuʒ tempus dʒ arbitratoꝛ arbitrari. n decia qõ quis ẽ iſte bonꝰ uir ad cuiꝰ arbitriũ recur rit᷑ ĩ cã reductiõis: ⁊ an ſit iudex aꝛbitratoꝛis an ac toꝛis ul rei Daogecima qſtio an a ſententia iu dicis reducẽtis arbitramentũ ad equitateʒ poſſit ap pellari uł ſaltẽ peti ut reducat᷑ ad arbitrium alteꝛius indicis. cꝛtiadecia ſtio ẽ an ꝑ peritionẽ reduc tiõis ſuſpendatur executio arbitramenti. Mecia quarta q̃ſtio quid ſi fuit ↄpꝛomiſſuʒ in aliquẽ tanqᷓ; cimg qaue — — — penã ↄpꝛomiſſi uel ꝑiurij ſi iurauerat æ incidenter tangitur quis hʒ ꝓbare S arbitramentum. ¶ Mo ¶ De iureiuran. in arbitrũ ? arbitrateꝛem ⁊ quid ſi fuit dictum ꝙ; poſſit pꝛocedeꝛe fuato oꝛdie iudiciario ? non fᷣua to. ¶ Decimaquinta qõ quid ſi is in quem fnit cõ pꝛomiſſum mò pᷣdicto ꝓceſſit parti fuaro oꝛdie iu diciario ? nõ zaro⸗ E. Sermmcbecoma qõ qd ſi fuit cõpꝛomiſſum mõ pᷣdicto ut cõpꝛomiſſarius poſſet ꝓcedeꝛe de iure ⁊ de facto: æ ꝓnũtiare de iure im̃: æ nunauid hoc caſu naleat ſnia 5 iuns uel iniuſta. Decimaſeptima queſtio an arbitratoꝛ poſſit ꝓ nũtiare ⁊z pꝛocedeꝛe partibus abſentibus. eci maoctaua ⁊ ultima queſtio nũquid duob arbitra toribus diſcoꝛdãtibꝰdebeat deputari teꝛtius:tracta tur ẽt in principio.c.an arbitratoꝛ ſeu arbiteꝛ poſ ſit murare laudũ:⁊ latius in.xv.dr̃ia ubi uide:qões vo que eliciũtur ex qr̃ijs ð poſitis poteris facilitca diſcurrendo uidere. Mico. ab. — B a nos. Caſus:cõiuges abiura ] re ſe non poſſunt ita ſũ matur. Ego ſummo ſic. ex cauſa leui et te meraria cõiuges ẽt quo ad totum æ mutuam coba bitationem ſe ſepare nõ pñt:ẽt cũ iuramenti ĩteꝛpo ſitiõe. b. d. In pria conſultatio. In fa rnſio. fa ibi nos igitur. ¶ Mõ. ꝙ diſſolutio non depẽdet a uo untate coniugũ ſiue agatur ad diſſolutionem quo ad ſubſtãtiã uĩculi ut in.c.ſuꝑ eo.ð eo qui cogno. cõſan.uxo.ſiue agat᷑ de diſſolutiõe ꝛcſpectu mutue Fuituris æ cohabitatiõis:ut h ⁊.J.de ↄuer.cõiug.c. cũ ſis ⁊ q̃ peꝛ totũ.¶ Nõ fo ꝙ ex cã ↄtinẽnie ſeꝛ nande pnt cõiuges licite ſeꝑare domicilium ⁊? coba bitationem:boc intellige niſi ſint inuenes et ſuſpecti de incõtinẽtia:tunc eiʒ iudex debʒ ex officio ſuo oc cuꝛꝛeꝛe ⁊ impedire ſeꝑationem ar. in. c. uxoratꝰ 2.c. cũ ſis de oueꝛ.cõiuga.⁊ ſentit MHoſti.in.c.ueniens de ꝛegularibus.j. ubi dico. ¶ Mõ. ʒ ꝙ peꝛ iſta v ba moneas ⁊? inducas non mandatur pꝛeciſa coac tio:vide qð le.⁊ nõ.in.c.ij.de ſpon. Mota quaꝛ ʒo iudicẽ eccłiaſticũ poſſe ⁊ debeꝛe ↄpelleꝛe cõingẽ ad penitionem alterius cõingis ad cohabitãdũ mr̃i monialit᷑ cũ ſuo cõiugali. Et ſic eccłiaſticus ẽ iudex non ſolũ nbi agit᷑ de ſubſtãtia ninculi mrimoniał:ut in. c. tnã de oꝛ. cog. z.c. latoꝛ qui fi. ſint legi. ſed ctiã ubi agit᷑ de integꝛatiõe matrimonij quo ad mutuaʒ ſeꝛuitutem:⁊ in hoc poſſet ẽt adiri iudex ſecularis ut dico in.c. non eſt de ſpon.⁊ ſic uteꝛqʒ eſt compe tens. Et nõ. ꝙ ẽt eccleſia ↄpellit nxoꝛc ut ꝛedeat ad maritũ.ẽt ſi pᷣciſe ꝛeſiſtat:hᷣ tm ſolũ dẽ de cõpulſie ne p cenſurã eccliaſticaʒ. An aũt poſſit pciſe cõpelleꝛe puta p familiã: uide qð dixi in. c. litteꝛas de ꝛeſti.ſpo lia. ¶ Blo. pria querit ꝗr̃ hoc iuramentũ non fuit obligatorium: rñdet qꝛ fuit temerariũ ut in tex.ſed adueꝛte qꝛ ꝑ h̊ nõ ſatis fit queſtioni:nã hoc eſt ꝛepe teꝛe ipʒ qꝛe iõ ẽ uidendũ qꝛe h iuramentũ fuit teme rariuʒ. Ego rñũdeo ꝙ ideo qꝛ ↄiuges tenentur ſibi ꝓpteꝛ bonũ mr̃imonij ad mutua ſeruitia ? mutuo debitum ꝛeddendũ:nec lʒ dimitteꝛe uxoꝛẽ niſi ex cã foꝛnicatiõis ⁊ eõ:nec uxori lʒ dimittẽ nirum ſuum xxxij. q. vij. c. aplus ⁊ in.c. oẽs cãtoꝛes. Iſti aũt di niſerãt ſe ex quadã leuitate ⁊ temeritate:nam ut pʒ ex fi. litteꝛe uteꝛqʒ poſt ſeꝑationẽ cõmiſit adulteriuʒ Secꝰ iñ eſſet ſi ex honeſta cã boc feciſſet puta ꝓp tes otinentiã ſeꝛuandam ut in. c. qð deo pari. xxxiij. q. v. æ boc ẽ að uoluit Innoccẽ. dicens hoc iura mentũ fuiſſe temeꝛarium qꝛ nõ fuit ꝓmiſſa continẽ tia nec aio cõcepta: qð intellige ut s dixi qn.ſ.non eſſent de incontinẽtia ſuſpecti. Sed tũc diceꝛes quo mõ pᷣteꝛ foꝛnicationis cam uir dimittit uxoꝛem ).c. .ij. de ↄueꝛ. cõiu. cũ ſibivus:rñdeo ꝙ nõ dicit᷑ dimit teꝛe ſed potius ex cã honeſta ꝑꝑ deũ ſeꝑant cobabi tatiõeʒ ut facilius uacẽt oroni ⁊ ↄtemplatiõi ⁊ ẽ ho neſtum ⁊ hoc faciũt auct᷑e epi:⁊ ſic intellige tex. cum glo. in. c. ſi tu abſtines.xcvij.q.ij.æ uide quod ſcrip ſi in. c. ij. de ↄueꝛ. coniu.nõ eſt tñ hec auckas de ſub ſtatia ut h 2.c.qd deo pari palt.¶ Queꝛit ſecunda rio glo. qualꝛ iſti punient᷑ pꝛo temeꝛario iuramento 2 eſt glo. clara. Inno. h dicit ꝙ punient᷑ pꝛo moꝛa li:uide tu de boc bonã glo.= quod ibi dixi in.c.tua nos 5 eo. ¶ Op. 7 uideĩ ꝙ unus non poſſit ſine al tcꝛo cõmoꝛari niſi uteꝛqʒ intret religionem: ut in.c. ad aplicam de ↄueꝛ.cõiu.ubi patet ꝙ non ꝑmittitur uni ↄiugum intrare religioneʒ niſi ꝑiteꝛ reliquus in grediat. Soluit glo.ij.ꝙ quidã fatent Zꝛiuʒ: ſz ipa tʒ ꝙ ẽt in ſeculo cã ↄtinẽtie pnt diuiſim comoꝛari ꝑ dictum.c.quod deo pari. Sed ſi alteꝛ uellet religio nẽ intrare tũc oʒ ẽt alteꝛuʒ ingredi:ut ĩ ↄꝛio. Ratio aũt diueꝛſiratis poſſet ẽt fᷣm Hoſti.qꝛ ſi poſſet unꝰ ꝓPfiteꝛi alteꝛo iuuene remanente in ſeculo poſſet ab ſurdum boc ſequi:quia iuuene nõ continẽte uł ꝓfel ſus educeꝛet᷑ de monaſteꝛio ul alteꝛ niueꝛet ſemꝑ in adulteꝛio ad hoc de cõueꝛ. coniu.c.ex ꝑte pꝛio ⁊.c. plʒ:ubi neꝛo ambo ſunt in ſeculo ſi nõ ↄtineꝛent nil abſurdũ ſequit᷑:ſj alteꝛ cogit alteꝛi adheꝛẽ ut h. Ad uene bñ. nã ſentit Mo. ꝙ ſi ↄiuges ſe ſeꝑant cã ↄii nẽtie:⁊ eã nõ ſeꝛuãt debẽt ↄpelli ut ſił cohabitent? reddant ſibi debitũ:hoc dictum poſſet ſatis admiti ubi non emiſeꝛũt notum ↄtinẽtie:ſʒ dixeꝛũt ſimplici ueꝛbo epo ꝙ eam uellent ſeꝛuare ⁊ ſic indicio meo poſſet intelligi iſte tex.a ꝛio dum dicit quã ſi ꝓmit teꝛe uolueꝛint ⁊ ſeꝛuare qꝗᷓſi ſi ꝓmittũt ⁊ non ſcꝛuant nõ dʒ eps eos pati diuiſim hitare. Sed eſt dubium quid ſi uouiſſent ↄtinẽtiaʒ ⁊ poſtmodũ alt᷑ lapſus ẽ in adulteꝛiũ: an eps dʒ reintegrare ſaltem ex officio illud mr̃imoniũ uide de hoc quod nõ. in.c.dudum de ↄueꝛ. coniu. Inno.uidet᷑ ibi uelle ꝙ nõ:imo di ꝙ ſi iſti uouẽtes ↄiungeꝛent᷑ carnaliteꝛ pꝛoles inde geita eſſet illegitia. Et idẽ tʒ glo.in.c.miniſteꝛ.lxxri. di. ſentit etiã bic Inno.dum dicit ꝙ ſi iſti iuraſſent ſe mutuo non petituros cauſa ↄtinetie non poſſent ſe ulteꝛius repeteꝛe. Sʒ gl. in. c. noſſe. xxx. q. . l. c. qð deo pari.xxxiij.q.vV. dicit ꝙ kʒ alteꝝ repeꝛeꝛe no poſſit: iudex tñ ex offſicio ſuo reintegrabit matrimo nium ar. de diuoꝛ. ex lr̃is. Sed cene illud.c. hoc no pꝛobat. loquitur enim in alio caſu ut ibi nõ. ? in oppoſitum multũ facit üllud.c. qð deo pari vbi alteꝛ fuit lapſus:æ tamen papa nõ reſtituit eum alteꝛ:ſec hoꝛtat᷑ ut ſeꝛuet ↄtinentiã. Item alteꝛ reponaret co modũ de delicto ſuo æ uolẽs indirecte repeteꝛe con iugem committeꝛet adulteꝛium. ſed puto ſatis poſe diſtingui: ꝙ aut alteꝛo elapſo non peꝛ boc nehe mens inſurgit ſuſpicio de peꝛſeueꝛantia in peccato: æ non debet matrimoniʒ reintegrari ? ſic loquatur ſi ſrslei gan ᷣOiimmtuic niil , . , vol mn 1 lue ige 1 nmon 4 nn asalNo cudoo nimmun uent ANNN. igenne n⸗ n un chatun e 10nd n ſieſnle Cpn con rmni an (cdndan ii mmnſnii ine uſtt Llttf muneinc ine feſteionin ſ cereriinnem nenn nanmben nſtinlereo 6erloenoren ocant Catofamgunitnoncpekreinvin 6Clgrklarontdotſcdene tſetftcn CONmicrnndmuns Ininun ontcnebetneiciginctangdet saeit auti anftong iradd noniſnndcſogderincicm ninen eſonsonſcislagiſennncſ edor vn ir Or biuitleſ aams⸗ naibisnnocnog dind minine riſeune mnſil atn A Euun ſnrietltingſefin ſe np. cheg fn dintziginnn Non ciennhoſ in igz nig greain. Gonitg von üinn oa nliiſmi c ain emociniieftininen⸗ Gdianm nch . mcwd do n Geian eimmeiiroja irn Ugrcinii nircueſtims oſtäft Hig ini Pirri dev iMer onunenein ſon ſannn o ſnni u mmr benniiri ſisatenic monuſcip calm nieni aſtm in cr unn nilcrgre nt ubi m ambv in ij b ib ojem viarci ſenui, alr ot aleraclrvth. err bi ni nmi Ho i aiges elpnrci cert cino ſenin dcha opeli t itcobubiene eldun ibi chtitboc ciamndoſſaſarsadrdr oinon anienit vonmm ornete irein ing edo cho genn wlen ſankrſe dcon a nehg raio iin äcr iͤſi õäs d Geseds din Auiimtime. Sick mAnduſſon Amnetzi poſndn 1 4 MAciins G amegun ürnil wd nimdnü irertac od b n dee. Gnu Inndiſflucrli ii wnirs hingei mnuünn idetz gonem Jrodndarit⸗ c.quod deo pari:ut eſt ſuſpicio peꝛſeuerantie ut qꝛ eſt iuuenis ⁊ ſuſpectus:tunc ex officio indicis rein tegrabitur matrimonium. Ratio qꝛ tale uotum ui detur fuiſſe illicitum: nec debeat a pꝛincipio emiti ucl ab eccha ꝛccipi:ſicut enim unus non poteſt intꝛa re religionem alteꝛo ſuſpecto remanente in ſeculo ꝓpter timoꝛem incõtinẽtie nt in iuribus ſupra alle gatis:ita non eſt ꝑmittendum ut foueant ? ꝑmane ant in ſeculo:⁊ ſi de facto uouerunt epus ex officio ſuo ꝓuidebit ne maius peccatũ inde contingat qð nõ. ¶ In kfa pice gl. iſia querit quid ſi coniuges iu rant nunꝙ; diueꝛteꝛe ad inuicem nũquid tale iuram tum omni caſu ſit ſeruanduʒ Et primo arguit 7 ſe cundo concludit ꝙ ſi uellent itꝛaꝛe ꝛeligionẽ poſſet qꝛ tunc ↄmutarent iuramentũ in melius:⁊ ſic nidet nelle ꝙ aliter non poſſent ad inuicem diuerteꝛe ob ſtante iuramẽto. Jo. an. dicit ꝙ ſi iuſta cauſa ſubei ſet puta conſanguinitans:uel a iud ꝑpetunm impe dimentum:tunc non obſtante iuramento alter ager poſſer ad diuoꝛtium:cum ſubaudiatur ibi miſi ex cauſa:quia nec contra ius intelligitur inraſſe S. c. ꝙ xi. . c. ad noſtram el.iij. Adueꝛte quia in iſtis exem plis Jo. an. queſtio non habeꝛet dubium cum inra mentum geneꝛale ſe non extendat ad caſum nutrien tem peccatum ex tacita intentione iurantis ⁊ pꝛeſup poſito ꝙ habuiſſet illum animuʒ tale iuramentum il licinum non ligaret ut pꝛobatur in.c.i.de iureiuran. li. vi. Sed dubiũ eſt quid ſi oꝛitur cauſa ltia dinor tij quam inrans poſſet remitteꝛe. ut puta inductam in fauoꝛẽ ſuum: ut ſi mulieꝛ cõmiſiſſet foꝛnicationeʒ carnalem ul ſpũalem ut.j. c. ꝓx. uel non ſolneꝛet do tem ꝓmiſſam iur nõ.in.c. ꝑ ueſtras de dote poſt di uoꝛ. reſti. uel quid ſimile ꝙ poſſit diuoꝛnum perteꝛe nõ obſtante tali iuramento geneꝛali: uidetuꝛ bonus tex.in ſili in.l.queꝛo. inteꝛ locatoꝛem.ff.locati ubi dicit ꝙ ſi locatoꝛ pꝛomiſit non expelleꝛe inquilinnʒ: intelligitur ſi ſolueꝛit penſionem: ⁊ ſic ſi feceꝛit id ad quod tenct᷑ ex natura contractns. Iteʒ ſi pꝛomiſi fi lium non exheꝛedare intelligit niſi cam ex heꝛedatio nis dedeꝛit.l. quidã cum filium.ff. de neꝛ. obli. Item ſi pꝛomiſi te nõ offendeꝛe intelligitur niſi cauſam of fenſionis ↄmiſeꝛis.l.qui ſeꝛuum. ff.de v.obli.Et ge neꝛal: m HBar. ibi facit ille. J. ad omnes ↄtractus in quibus ultro citroqʒ aliquid ꝓminit᷑ ut quis nõ teneaĩ ſeꝛuare qð ꝓmiſit ſi ꝑ adueꝛſam ꝑtem omia ſeꝛuata nõ ſunt:facit.l.iulianus:J. offeꝛꝛi.ff. de acti. emp. dʒ eꝛgo fᷣm hoc intelligi illud iuramentum de non diueꝛtendo ſi alteꝛ legeʒ coniugij pꝛo hoc quia aliteꝛ matrimonia nõ eſſent libeꝛa in diſſoluendo ex iuſta cã contra.l.libeꝛa.C. de inuti.ſtip.pꝛo ⁊ cõtra faciunt ea que dixi Sð ꝓximo.c.in queſtione illa cum quis iurauit nõ peteꝛe reducrionem iad arbitriũ bo ni uiri ubi uide:⁊ pꝛo pꝛia ꝑte eptime facit.c.pꝛoxi mũ in prmcſro. Blo. penul. queꝛit an bic mulieꝛ potuiſſet ꝓpꝛia anctoꝛitate iuramento non obſite redire ad uirum: ⁊æ dicit ꝙ ſic:idem tenet Moſti.ſed Tan. ⁊æ Gof.contra. Dicit Joã. an. ꝙ bec ultima opinio poſſet ꝓcedeꝛe qn eſſet dubiũ:an ꝓpteꝛ incõ tinentiam ⁊ ad laſciuiaʒ ſe abiuraſſent dicit ꝙ apud aun non poſſet cadere dubitatio. Aut enim iurauit ¶ Qucadmodum . pꝛopteꝛ ↄtinẽtiam ⁊? non debet redire ſine ſupꝛioꝛis auctoꝛitate iuxta ſupeꝛius dicra. Aut pꝛopteꝛ laſci niam ⁊ tenetur redire cum iuramentum fuu tcme:a rium ut in litteꝛꝛa. ¶Bemadmodum. Pds iurauit cum muliere pöᷣheꝛe ꝓpter ſuꝑueni entem foꝛnicationem uel difoꝛmitatem eam repelle? poteſt:ꝓpter precedentem non.h.d.primo ſi uir iu ꝛauit non accuſare uxoꝛem temerarium eſt iuramen tum:ſed ſi ſpãaliter de adulterio hoc iurauit ocnunti are poterit:ſed accuſare non debet hoc ultimuʒ nõ eſt ſine dubio ut.j.patebit.Diuiditur in tres ꝑus principales.fa ibi il ud autem:ie:ua ibi ꝙ ſi. ri ma ſubdiuiditur. Nam pꝛimo inducit ſilłe conſulta tioni fiende. fo ſol.ibi ita ſiquis.tertio ꝓbat ſoluri onem per euitationem abſurditatis ? per rõem ibi: alioquin. quaꝛto rndet oppoſitioni iuram eti ibi nõ obſtanie ꝙ rnſum ꝓbat ꝑ cuitationeʒ abſurditaus ibi quid ſi poſt. Secũda ꝑs principa is nõ ſubeiui ditur: ſed tertia ꝑs ſic.qꝛ primo ponit caſũ.fo allat pꝛo negatiua ibi cum in ſcriptura. terno pꝛo affir matina ibi ſed nunquid. quarto ſoluit ibi mtius. En prio ꝙ ualct argumentum a ſimili data ſili tudine in eo ad qð ↄferi: ʒ in alijs illa non ſint oĩo ſilia ut pʒ hic in ſilitudine inducta inier matrimoni u n ↄctum ⁊? phendum quod nõ. facit.c.cum di ec ta de confir. uti. uel inuti.uide Jo. an. in. c. non põt de pben.li.vi.ubi hoc firmat. ¶ H. fo argumen tum ꝙ iſta uerba ꝓmitto ꝙ tenebo te pꝛo legui ma uxoꝛe contrabitur matrimonium de pꝛeſenn: ce quo uide bonum tex.cum ibi nõ.in.c.ex parte pꝛio de ſpon.⁊ ſacit ꝙ in actibus pendenubus a mera diſpoſitione diſponẽtus paꝛia ſunt diccre uolc ꝗ ti tius hẽatur ꝓ tali:uel ꝙ talis ſit:utp nta ꝙ ſu ciuis nel ꝙ hẽatur pro cine de quo per ar. in. l. ſic uiſ pꝛo emptoꝛe.ff. de uſufruc. H tertio ⁊ iene mẽ ti ꝙ pꝛomittens ⁊ iuꝛans ſeruaꝛe aliquem contra ctum intelligitur ſe obligare in quantum allus cb ſeruat pꝛo parte ſua als non tenetur ad obſcruanti am concoꝛdat.l.quero.. inter locatoꝛem. ff. loca. 2 facit iſte tex.ad ea que dixi ſupra.c.ꝓx.⁊ qð nõ. PH .in. l.cum pater..libertis.ff. de lc.ij. ubi ꝑ il lum tex. dicit.ꝙ ſi duo fecerunt pacem. ⁊ ꝓmiſerit illã nõ rũꝑe ſi poſtea rũpunt qui rũpit ſcðs põt ac cuſaꝛe primũ ſj primus nõ fᷣm qꝛ ſcs nõ eꝛar ob ligatus ex quo pꝛimus nõ ſeruauit pacẽ.lacit quod ipe nõ. in.d. O. inteꝛ locatoꝛc.⁊ qð le.⁊? nõ.ſupra e. peꝛuenit. ¶ NHõ quarto ⁊ menti tenete ues andito ꝛes ſeu legentes quod alibi'non ita bene ꝓbatur ꝓ fornicatio ſubſequens diſſoluit ſponſalia de futuro etiam iuꝛata:⁊ licet iſte tex. loquaĩ in ſponſa forni cante. Idem tamen dicendum in ſponſo qꝛ quo ad iſta non iudicantur ad imꝑaria ui in capitu. aplus xxxij.q.vVij.⁊ ea.cauſa.q.vi.nihil iniquiꝰ.⁊.c.inci gnatur: ⁊ ita in facto ſenis conſului.⁊ itelligo ꝙ for nicatio diſſoluit ſponſalia. ſ. in fauoꝛem illius qui non peccauit: ille eniʒ põt ilam non duceꝛe: ſed pec cans non abſoluitur a io nolente quia delictum ſluũ non geber ei pꝛeſtare immunitatem æ abſolutionein 22 a contractu ſuo ut in. c.ij. de traſla:pꝛela.ſacit qð ĩ ſimili habetur in. c.de illis el.pꝰ.j.de deſpon.impu. HMota ibi pꝛoꝛſus abſurdum ꝙ ualet argumẽtũ a uitatione abſurditatis:Ocoꝛdat.c.ex oꝛe de priui legijs cum ſimilibus. ¶ Mora ibi turpius cijcit qᷓ; non admittitur hoſpes ꝙ licite allegamꝰ dẽa poeta rũ cx quo iuri nõ pdicũt. Idẽ de ꝓneꝛbijs ꝓbat᷑ ĩ .c.⁊ ſi iudeos de iudeis:⁊ quotidie alłat᷑ iſte textus ꝙ facilius ipedi mr̃imonium ↄbhendũ ꝗ; dirimatur cõtractũ:q ce.? uo.c.rurſus.¶ Mõ.i vbo nõ ob ſtante ⁊ tene menti:ꝙ iuramentũ appoſitum in ali quo ↄctu ꝛecipit oẽs ↄditiões ⁊ ſubauditiões ſeu li mitationes qᷓs hẽt ille ↄctus:⁊ idẽ dic ſi apponit᷑ in alia diſpõc ſeu obligatione.ut ꝛcguletur ab illa ꝓ h̊ .l. fi. E. de nõ nu. pecu. ?æ ꝑ Inno. qui hoc 1ʒ in. c. p tuas de arbi.? Dã. in.l.ſi ſocictatẽ.S. arbitroꝝ. ff.pꝛo ſocio g dixi in.c.quintauallis:limita ti ſecun dum nõ.in.c. debitoꝛes ð eo.¶HMiota ꝙ turpitu do ſeu diffoꝛmitas pcedens gctũ nõ põt cõtra con trahentem allegari. ſed ſubſeqns ſic.qðᷣ optie fac ut hens non poſſit allegaꝛe debitorẽ ſuſpectũ ꝓpteꝛ pauptatem pcedentem ſeu moꝛes pcedentes ad qð faciũt tex.in.l.ſi creditoꝛes.ff. de prinile.cꝛcdi.⁊.. fi. C. de ſpon.⁊ ibi ꝑ Har. ⁊. c.pꝛcteꝛea de teſti. co gen. 7. c. fi. de collu. detegen:æ ex hoc textu arguit Hoſti.platũ pꝛetextu cris ꝓmotionẽ ſuã pꝛeceden tis nõ poſſe ꝛepelli de quo in. d.c.pꝛeteꝛea ⁊. c.fi.de pur.cano. ubi de hoc. Q HMõ.ex ultima parte ꝙ ꝓ mittens ſeu iurans aliquẽ nõ accuſaꝛe põt:nihilo mi nus illũ denũtiare ad penitẽtiaʒ ꝑagendam. Et nõ ex hoc ⁊ ex tex.finẽ denuntiatiõis euangehce. fit.n. non ut imponatur pena ſed ut cogatur penitẽ: exqꝰ nõ. Pe. ꝙ ꝓbato crie alicuiꝰ ꝑ denũtiationẽ ſuꝑi oꝛ nõ priuabit illũ uel ſuſpendet eñ officio ſuo uel bñficio.ſʒ ſolũ coget peniteꝛe niſi in caſibꝰ de qbus in.c.inquiſitionis de accu.qð dicii alibi melius nõ ꝓbari. Sʒ adduco bonuʒ tcx.in.c.ſuꝑ his de accu ſatio. ubi melius ? generalius ꝓbat᷑. Sʒ queꝛo qͥd ſiqͥs iurat aliquẽ nõ denũtiaꝛe:uide glo.in.c.ad no ſtrã.ij. S.e.q dicit iuramentũ non eſſe obligatoriuʒ qð eſt õ pᷣceptũ xpᷣi ⁊ bonũ caritatis.diciũ eĩʒ eſt ſi peccauerit in te f? tuus ⁊c.de iudi.nouit ⁊.ij.q.ũi.ſi peccauerit:⁊ uide qð dixi in.c.i.S.e.dicit tamen no tant᷑ ̊ Moſt.ꝙ aut iurans nult denũtiare principa liteꝛ ꝓpteꝛ ꝑiculũ aĩie delinqntis æ iuramentuʒ nen ob. aut mouetur pᷣncipalr ꝓpt᷑ inteꝛeſſe ꝓprium ⁊ nõ põt ſine metu ꝑiurij:qð ſatis mihi placet. Nam iuramentũ ualet ꝛeſpectu inteꝛeſſe pᷣuati.ſ̊ nõ ꝛeſpc cru ĩteꝛeſſe publici.l.ſi unus..pacta.ff.de pac.facit qð dicã ſuꝑ glo.æ hoc ſemꝑ notabis.¶ Venio ad glo.⁊ nõbis glo.ij.q in cffectin facit tria.nam prĩo ponit multas cõditiões generales que ſubintelligũ tur de inramento:⁊æ quatenus dicit ꝙ intelligi ↄdi tio ſi płlʒ pape intellige qñ pſtani i mã ſpectame ad papã ſic loquit᷑.c.neniẽs S e.ubi plene dixi.alias ſe eus ut pʒ ex nõtis S.e.quãto. Scðᷣo dicit ꝙ ſpales cõditiões non intelligunt᷑ niſi exprimant. ¶Zeꝛtio in fine diẽ ꝙ ꝓpt᷑ cõditiões ſubintellectas iuramentũ nõ dẽ conditionale:ſiẽ nec alia diſpõ.intellige etiam ſi expᷣmant ut in.c.lignificaſti ⁊ qð ibi nõ.de clec. Se iureinran. Jo. an. addit alias pdictiões ſubintellectas. nam ſi iuro tibi decem reddeꝛe itelligitur niſi iudex interdi cat intelligo ex legitima cã de cenſi.ſigmificauit 7. ff. qui ſatiſda.cogã.l.Fi.uel ius cõe quia excõicaius cſt de quo in.c.ueꝛitatis de dolo æ ↄtumacia ⁊ S co.de bitoꝛes. Itẽ qñ pꝛ iurat ſe datuꝝ alicui filiã ſuaʒ in uxoꝛc itelligit ꝓ miſiſſe ſe factuꝝ ⁊c. de quo uide qð dixi in.c.ex lr̃is de ſpon.ubi glo. Itez itellige ſaluo iure alteꝛius S e. uenics. Itẽ ſubaudit̃ qð babes g eo.quintauallis¶ Item ſi iuraui alicui ab co debeo abſolui S̊. e. quintauallis ⁊.j.de ſpõ.c.ij.? niec ad mateꝛiã ꝑ Moſſi. in ſũma. e. ti. F. ꝙ ſpẽs. ¶ In gl. in ueꝛbo foꝛtius in fi. dicit Jo.an.æ melius ꝙ de poſitarius nõ poſſet obijceꝛe ↄpenſationẽ ut in iuri bus allatis in fine glo.deponẽs iñ põt eqm obijceꝛe cũ in ſuũ fauoꝛẽ ſit itroductũ ut in depoſito nõ fiqt ↄpenſatio:arx.in.c.ad aplicam ⁊.c. ſtatuimus ce re ua. 41O, uidet᷑ ꝙ ꝓpteꝛ ſuꝑueniẽteʒ diffoꝛniita tem nõ libeꝛet᷑ quis a ſpõſalibus: qꝛ iuramentũ ẽ ſeꝛ uandũ:ex quo põt ſeꝛuari ſine iteꝛitu ſalutis ctemc: ut in. c. ſi ueꝛo g e. Sol. glo. in ueꝛbo ocules ꝙ Zꝛi um ꝓcedat niſi quis libeꝛct᷑ a iuramento ꝑ exiſtemi am ↄditiõis ſubintellecte ut h̊ qð nõ. pꝛo limitatiõe illius. c. ſi ueꝛo ⁊ ibi plene n Bai⸗ glo. que rit quid ſi ſponſa labeꝛet᷑ facultatibus.d.ꝙ; ꝓpteꝛ h nõ poſſet a ſponſo dimitti. hoc intelligit ueꝛuʒ Jo. an. niſi ceꝛta q;titias ꝓmiſſa fuiſſet: ⁊ tũc non poteſi ꝓmiſſionẽ adipleꝛe.j.de ↄdi.appo.de illis/Hõ bꝰ dictum:nam illud.c.de illis loquit᷑ quãdo iuꝛamẽtuʒ fuit pſtitũ ↄditionałꝛ.nos aũt hic lo quimur qn ſim pliciteꝛ:ſʒ mulieꝛ ꝓmiſit dare ceuã ꝛem uel cuan tiia tem ⁊ nõ põt ꝓmiſſioneʒ adimpleꝛe. Sʒ aducꝛte qꝛ dubito ẽt in teꝛminis glo.nam ex quo mulieꝛ cõtra xit ſunpłꝛ ſponſalia nõ ꝓmittendo ceꝛtã dotem uide tur ꝓmiſiſſe omnia bona ſua in dotẽ ut notãteꝛ le. 2æ no.in.l.mulieꝛ bona.ff. de iu.do.æ peꝛ Mar.in.l. ſi oſtantc.ff.ſo.ma.eꝛgo ſi labitur facultanbus:⁊ ſic nõ põt oĩa que habebat dare in dotem nõ dʒ ſxen ſus obligari ad cõtrahendum qꝛ Gcficit cẽditio ſub intellecta. ſ.ſi reſ in eodem ſtatu peꝛmanſit ut in tex. ⁊ in glo.ij.facit.c.ꝑ ueſtras ⁊ cð ibi nõ.j.de cote. poſt diuoꝛtiũ reſti.qð nõ. Iteʒ aduene in ceo qðgl. in pꝛima ꝑte dicit ꝙ iuramentũ cõtra leges nõ ligat ⁊c̃.dicit notãteꝛ Hoſti.hoc ueꝝ ubi iuramentum re pꝛobatur lege canonica ſicut de fo.compe.ſi diligeti 2z..e.ſicut.ſimpłꝛ enim in boc non ſtat᷑ legi cinili:qꝛ nec de foro ſuo eſt inramentum de iudi. nouit? de elec. ueneꝛabilem ad fi. in axc. ut cle. apud pꝛepꝛios epi.F.ſi ueꝛo cccliaſticuʒ col.vi.⁊ ſic facit ꝙ ſtatutũ laicoꝝ nõ põt impedire iuramenti abſolunonem. ui de qð dico.j.e.cũ contingat. nero qᷣd ſi ſpon ſa de futuro foꝛnicet᷑ ſeu opprimaĩ peꝛ uiolenuiam: nunquid ſpõſus poſſit eã dimitteꝛc:glo.iſta conclu dit in fi.qð non:⁊= idẽ Jo.an.non cĩʒ fm cũ qʒ cõ pelli cõtrabeꝛe bigamiã. Secus dicit ſi fuiſſet ſpon ſa de pnti t nõ.gl.in.c.ꝛaptoꝛ.xxvij.q.ij.que etiʒʒ appꝛobat pcedens dictũ glo.⁊ facit qð habetur in c.diſcretionẽ de eo qui cognouit uxoris ſue cõſan guincã. ¶ Eluero quid ſi ſponſa de pꝛeſenti foꝛni cer̃ uel incidat in aliquam diffoꝛmiateʒ:nunquid a cur nit, en e. “ rie ituiin lum 4 i⸗ Ntanüin ln ſnſn rüumiehf uthnnn gdd⸗ emmidotehenneranton inunt 1d ta⸗ geſriire Otinwi intton , cnchhtereorſtand amnmen en PNrfadtiinonte etstatfe fugenzi wirmungeſachnati cnkdwots oſoſnchccuaened idecdlaican uoireik ahenofn Jwomrnieonmnpenunſäkrenge ſont Jnnrinrign nr enlinio n Iitrtirainctoſtopnſte w unentliſ unedütibonin ſncocenneig e ninntt gnn⸗ ayſeiimni rti ntimd l eemenrtnti ermrn io. ojnicttnh ani lergiren henn ſuſtm aſttchhrßinten ſhmanmtirmiun Uin nonn buttti in Enmen ear hun . jtlr indl nng / an ethunhin meun iheneſinngnn Nnlre luns ſe Lbbi ee n it quifſ honlalher ſauulunhos dns nopoſa⸗ ſonſocinmn boe irignin nu eeniip nli iſir tinn Kud,ia IGͦisnr uitingni ſr tiimmul w ij i bilinrat⸗ patſ mmla mnitmr ni mn c mmni mn to o gmnſtionej caingler Gaclor ge tainteminisg mn er vo nnler dnn RGVn ondln o Primendo en downi⸗ m pmmiſſe ormia vora nin do drneöta, äü (NNune Ko na . adien Kacharbust õ Geran oo Cs Rpad NdNN CcfirEnl ichen d nedianſun henuſtun tin goi t t Ncigtcdtiiſt dol anori ic Mlarnt npam rdtn ginmm inim tt dcr miir Hoſ o uinmn wam hkenmaſinaſſac cſeſn inph minin be e . 8 er ce folo ſoctiutmmenum i Armtienalſina n ven alluſtcn lſteſten .sineiſtinman ie r öinhel ſ S jcc; ſeuopormife imuro ſomicei ſcn ſ — disoſt ihinire / cd cide onmmd 65 Gei aadbene bigand. 6 lade n chtilin, 9 6 obuſi⸗ illr iie 5 di . ſponſo poſſit ex toto dimitti glo. in Ybo tenetur di cit ꝙ non. intellige ꝙ ꝓpteꝛ adulterium põt dimitti quo ad thoꝛũ.l.ſi nxoꝛ. J. diuus.ff.de adul Sed alijs diffoꝛmitatibus nõ obſtantibus tenet eã ducẽ ut in. c. hi. qui. xxxij.q.vij.qð nõ. 6. ex glo. in v̈bo qᷓ;uis ꝙ dictio q;uis regulariter aduerſatur p cedentibus:qnʒ tñ apponitur cãtiue ut hic:intellige ubi ſubiecta materia hoc expoſtulat. ¶ Op. æ ur̃ ꝙ ſicut nõ ualer pactũ et inratũ de non accuſando ali quẽ de quocũqʒ crie ut hic d;. F. illud autem: eodẽ modo nõ dʒ ualere ſi fit de certo crie. nam uiꝛoqʒ caſu inuitatur quis ad delinquendum ⁊ remitti do lus futurus contra.l.ſi unus.S. illud æ. J. facta. ff. de pac. do. ubi habes tex.expreſſum. ad.idem.:.con ucnire.ff. de pac.do.pro ſolutione capio glo. i Vbo crie z in Ybo in hoc cãu ⁊ in vbo deſiſtit que dent ad hoc coniungi ⁊ taugũt hoc Zrium multum taci te ⁊? mens gl. eſt ꝙ circa cꝛimẽ cõmittẽdum nõ nalz pactuʒ ⁊ ſic loquit. S. illud ⁊.l.ſiunus.ſed circa cõ miſſum ualet ut hic ⁊ in dicto. S. pacta ⁊ ſic nidetĩ itelligeꝛe. v. ꝙ ſi ali ſolutionẽ ſenut in. d. gl.i v to deſiſtit: ꝙ pactũ de non accuſando de certo crimie puta adulterij: ualet quatenus tangitur intereſſe pri narumn: utputa ut non poſſit accuſare ad diuoꝛuum celebꝛandum:ſed quatenus tangir publicum non uʒ ut in Zuo ex iſta ſolutõe infeꝛĩ ꝙ ſi iſte maritus uel let accuſare de adulterio crialiter ad uindictã publi cam ualet iuramento non obſtante. Aduene Inn. uu ſentire iſtas ſolutões glo. ?æ Jo. an. poſt eum re citando:dixit.n. ſuꝑ vᷣbo diuoꝛuij ſen uancum eſſe iuramentum in eo ꝙ tangit rem uel iniuriã familia rem:⁊ eſt pactũ factũ de preteruto adulterio non ac cuſando. In his aũt que reſpiciũt aiam ſeꝛuanduʒ nõ eſt æ ideo põt denũtiare adultenũ cõmiſſum peꝛ q̃ᷓ denũtiationẽ pcipiet iudex marito ꝙ nõ cohabi tet uxoꝛi donec peniteat:qꝛ non iurauit nõ cohabi tare: ſed nõ accuſare. Si aũt uxoꝛi adliere non pẽi tent cohabitare iuraſſet nõ eſſet iuramẽtũ ſeruanð ar. xxxij. q.i.c.i.imo ſi nec per preces nec per denũ tiationem ad penitentiam poſſet optinere per iudi dicem ł uxoꝛis conſenſũ ꝙ ceſſaret ab eiꝰ cohabita tione:poſſet tũc eam accuſare de ad lierio ſim eũ et Inno. attende contra primam ſołfonem gl. ꝙᷓ enaʒ ſentit Inn. ut intelligat tex. de adłicrio iam ↄmiſſo młltũ facit iſte tex. in.vV. ꝙ ſi expreſſe qᷓ uenit aduer ſatiue ad illũ.. tamen.cũ ibi loquat᷑ tex.de non ac cuſando de quocũqʒ crie ↄmittendo ergo. v. ꝙ ſi expreſſe qͥ tantũ aduerſat᷑ precedentibꝰ qꝛ loquitur de certo crimine debet intelligi de crimine ↄmuten do. Itẽ ſi loqret᷑ de crie iam ↄmiſſo res nõ fuiſſet dubia ꝑ. d.l.ſi unus. . pacta. Itẽ ceſſaret ar. e q tenꝰ arguit pactũ nõ ualeꝛe: qꝛ pbeꝛet᷑ libeꝛa peccan di facultas.ceſſat eiʒ bec rõ in cie iam ↄmiſſo:quia reſpectu ↄmittendi iam ꝓmpta eſſet accuſatio cõtra ſecũdam ſolutionem glo. ut intelligat non reſpectu adulteꝛij cõmittendi: ſed qtenus tangit᷑ ſpale ireꝛeſſe quã etiam ſolutionẽ nõ apeꝛte ſz tacite ſentit Inn. facit multuʒ tex. in. d.l.ſi unus.. pacta ubi dicit ꝙ nõ ualet a pꝛincipio ut non agatur inteꝛdicto unde ni:Naʒ z reſpectu reſtitutionis ueꝛſetur utilitas pꝛi iureiuran. nata tñ qtenꝰ preſiat᷑ certo mõ ipunitas inuitat ds ad delinqndũ:qð eſt contra publicam utilitatem ut in. c. ut fame de ſen.ecx.⁊ meliꝰ in.l.licitatio.O.qð il licite.ff. de publi.⁊æ nectiga.Sed non enim dubiũ ẽ q̃n uxoꝛ fiat liberioꝛ ad foꝛnicandũ cũ ſcit ſe a ma rito de a ilłterio ſaltem ꝛeſpeciu diuoꝛtij accuſari nõ poſſe. Cum ergo hoc iuramentũ ſit contra bonos mores ualez non debet ut in regula non eſt obliga torium de re.iur.li.Vi.Et ob hoc ĩtellectuſ hꝰ.c.ui ſus eſt ſemnꝑ mihi difficilis æ male per doc. declaraĩt forte ⁊ ꝓpter iſta dixit h Guil.na.qꝙ vbũ tunꝰ po ſitum in tex.ſtat comparatiue.deſignat enim ꝙ ma ritns nõ obſtante iuramento poſſit uxoꝛem accuſa 2c.ſed tutius eſt ut nõ accuſet ⁊ foꝛte hec lecmra n eſſz mala. facit tamen in Srium qꝛ in dubijs eligimꝰ qð eſt tutius ut in.c.iuuenis de ſponſalibus. ergo ſemꝑ erit eligenda iſia uia ut non fiat accuſaiõ Cõ cludo ſic totã materiã ꝙ aut intelligimus de cõmiſ ſo ⁊ caſus eſt clarus.d..pacta ⁊.c.ueniens de ac cu.i. Aut de cõmittẽdo.⁊ tunc reſpeciu accuſatõis criminalis nõ ualet pactũ nec iuramẽtum qꝛ preſiat materiã peccandi. ut in. d. S. illud z. S. pacia. aut reſ pectu accuſationis ciuilis.ſ.ad diuortium celebran dum ad ↄmodum mariti. Et eſt caſus dubius cre do ꝙ ſimpliciter pactũ nõ ualeret:ſed ſi interuenit iuramẽtum ẽ dubium.ideo littera arguit pro et 3 ↄcludens tñ tutius eẽ ut non accuſet.ſed denuntiet cũ ꝑ hanc uiam ꝓuidebit circa delictũ.⁊ iſte obieꝛ uabit iuramẽtũ.? ꝑ hoc datur nõbilis limitatio ad .d.l.ſi unus.⁊ ſic magis ſtringit iuramẽétum quam ſimp lex pactũ ar.c. debitores ſupra e.ti.facit qð nõ Jo.an.in Spe.de dona..i.v.quid ſi actũ:creco ẽt ꝙ poterit accuſare crialiter qꝛ in hoc nõ vᷣſatur cõmodũ priuatũ ut ſupꝛa dixi ⁊ ideo non ſine mini ſterio dixit littera ꝙ dʒ deſiſtere eam accuſare ad di nortiu n celebeandũ.⁊ ex his hẽs clarum itellectuʒ huius. c. ¶ Blo. ultia querit qͥ ſi iſia mulier nollʒ corrigi ad denũtiationẽ ecclie So. Jo. an. dixit ꝙ tũc uir põt eã deſeꝛere qꝛ uẽ quali heretica.Lã.ſuit in Zjria opione ut dqr in fi.gl.ꝙ nõ debet eam deſe rere ſʒ dʒ eam corrigere ⁊ in ninculis tenere ⁊ caſti gare.ẽt ſi marxiti ſui uite inſidiaretur inducit iura in eo allłata. ¶ Mõ prio ex glo.ꝙ maritus poteſt lici te ex cã malierem caſtigare ⁊ in uinculare.⁊ tenete menti hoc ultimum: quia textus in capitulo pla cuit:peꝛ quẽ ſe fũdat hic glo.loquitur de uxoꝛibus clencoꝝ: adeo ꝙ glo. ibi dixit illud non extendencũ ad uxoꝛes laicoꝛum. Sed glo. in. c.ſicut.vVij.q.i.di xit maritũ poſſe caſtigare uxoꝛc ſuam: ſed non ueꝛ beꝛibus afficeꝛe:quia aliena illa eſſe debent ab inge nuis ut.l. conſenſu. C. de repu. Goffre. 2 Hoſtiẽ. hic dicũt ꝙ illa.l.cõſenſu pꝛocedit niſi ex cĩ magna fiat ut in exemplo glo.⁊ niſi ueꝛbeꝛa ſint leuia. illa enim uident᷑ marito ex cã peꝛmiſſa ar. in.l.pceptoꝛi ff. ad.ůI. acquil. ? de homi. ad audientiam: alias ma ritus puniretur ſi ſine cauſa uel enoꝛmiteꝛ hoc faci at. C. de repu. auctentica ſed nouo iure. ¶ Conclu do eꝛgo ꝙ ſecũduʒ ꝙtitatem culpe põt maritus coꝛ ꝛigeꝛe uxoꝛẽ: ita ꝙꝙ non ꝓcedat ad ſenia. illa enim ſt iudici relinquenda:etiam in ſeꝛuis pꝛopꝛijs.ut inſii. „ 5 de his qui ſunt ſui uł alieni iuris.F.ſʒ tipᷣꝛe Se cũdo nõ.ex glo.qꝙ uxoꝛ ẽ ꝛelinquẽda marito:licʒ in ſidiemr uite ipius:hoc puro ueruʒ ſi põt pꝛonideri adueꝛſus inſidias:als nõ tenet᷑ ſe exponere pericu lo moꝛtis ut in.c.litteꝛas in fine de ꝛeſti.ſpo.ſic ĩtel lige ea qᷓ legunt᷑ æ nõntur ꝑ doc.in.c.i.de diuoꝛ. et in.c.gaudemus:Iʒ glo.alit᷑ dixerit in.c.quicq̃d muli eꝛ. xxxij. q.v. ¶ Lerno quo ad principale qneſituʒ glo. puto ꝙ ſi mulieꝛ poteſt compeſci ⁊ caſtigari ab inſolentia ſua pꝛocedat ultima opio gl. alias pꝛoce dat pꝛima opinio peꝛ illud qð z dixi poſt Innocẽ. AUltimo opponit glo. ꝓpe mediũ in eo ꝙ hic ðᷣ negatur accuſatio:⁊æ peꝛmiſſa eſt denuntiatio ⁊ ſic qð una uia denegat᷑ alia ↄcedit᷑ cõtra iura alłata in glo.de hoc bꝛocaꝛdo uide qð nõ.glo.in regula cũ quid.li.vj.⁊ dic ꝙ ad aliũ effectũ ꝑmittitur bic de nũtiano:⁊æ ad aliũ denegatur accuſatio.nam accuſa tio denegatur quia agitur ad diuoꝛtinm denuntia tio ꝑmittitur quia agitur ad tennentrein. aach 64 e e Caſus:Uloõachi X. T ſi criſtus. 2 ↄuerſi iuraꝛ ꝑnt .- ꝓ teſtimonio feꝛẽdo in cã monaſterij ſui: ita cõiteꝛ ſumatur.ſed hec ſũmanio nimis ꝛeſtringit Iraʒ:iõ ſũmo ſic: Licet ex cã neceſſaꝛia etiam ꝑ ꝛeli gioſos iurat᷑. h.d.diuidit᷑ ĩ quinqʒ ꝑtes. In prima rndet auctoritati euãgelice qua uidebat᷑ ꝓhibitum iuramentum:fa ibi. Ja. rndet auctoritari apoſtoli ce.tertia ibi. Angelus pꝛobat multis anctoritatibꝰ noui ⁊ ueteris teſtamenti ꝙ licitũ eſt iuꝛare.quarta ibi quedã:dicit qᷓꝛe ſimplicit᷑ ꝓhibet iuramentm. quinta ibi:licʒ dat petẽtibꝰ licennã iurãdi( Mõ.qꝙ; non creder̃᷑ ſimplici aſſeꝛtiõi ꝓximi ꝓcedit ex pena peccati prioꝝ parẽtuʒ:inde oꝛta ſunt obliuio:ira:in credulitas ⁊ ſilia:caro eim tunc coꝛrupta extitit:ex cuiꝰ coꝛruptiõe ꝓceſſit aĩe ⁊ coꝛporis ifirmitas de quo uide bo.glo.xv.q.i.in ſũma:⁊ textus in.c.ita eꝛgo.xxij.q.i.(¶ Hõ fo non eſſe iurandum peꝛ cꝛe atuꝛam:ſed ꝑ creatoꝛẽ:quidã eniʒ honoꝛ exhibetur illi ꝑ quẽ iurat᷑ cũ aſſumitur ad confirmationẽ actꝰ qui ſoli cꝛeatoꝛi ut ipe ſolus recognoſcatur in ſupe rioꝛem tribuẽdus eſt. ¶ NMõ mñ ꝙ ſi de facto iurar P cꝛeaturam ligat nihilominus tale iuramentũ:quia iurando ꝑ cꝛeaturã vꝛ hẽe quẽdam reſpectũ ad cre atoꝛc uide bonam glo.in.c.quoties.i.q.vij.in glo. que eſt ſuꝑ vᷣbo ſalus. Er ex hoc ⁊ ex tex. nõ. ꝙ licʒ vba legis ꝓhibitiua diriganĩ in ꝑſonã:nõ iñ ꝑ hoc iuramentũ in ↄꝛium ſempeꝛ inualidatur cõrractus. HBar. in.l.ſiquis ꝓ co.ff.de fideiuſ. in auẽ. ſacẽa pubeꝝ. C. ſi adueꝛſus uẽdi.pʒ ex illis vbis hoc noli te inrare ⁊c.? iurans in contrarium peccat quia ue nit ↄtra pꝛeceptum dei: ⁊æ nihilominus tenet᷑ ad ob ſeꝛuantuiꝗ iuramenti ex quo ipᷣm qð iurat᷑ põt obfua re ſine ꝑiculo aĩe:uide qð dicã in.c.cum ↄtingat.j. e.? ꝑꝓ Archi.in.c.nõ eſt contra.xxij.q.i.¶¶ Nota teꝛtio duo requiſita ad hoc ut iuramentum fiat ſine culpa. pꝛio ꝙ ex neceſſitate iurer. fo ꝙ iuramentum hẽat illos tres cõiteꝛ vitatem iudicium ⁊ iuſtitiam:æ adueate qꝛ ueꝛbũ neceſſuatis capit hic in tex. late ut ophendat etiã utilitatẽ: vr eiʒ largo mõ neceſſitatus ad iurandũ qn inſtat utilitas: æ ſibi nõ cꝛcdiutvur ſine ¶ Me iufiu. tua nos iuramento:unde nõ ſolũ ꝓpteꝛ urilitatẽ ꝓpꝛiã: ſ en am ꝓximi põt quis licite iurare ſi aliteꝛ ſibi non cꝛe ditur ut ꝓbatur in.c.ita eꝛgo.xxij.q.i.æ ibi bonam glo.æ ꝑ Archi. in.c.non cſt õ: ea.cã ⁊ qõne. Adde etiã ad pᷣdicta glo.nõbilem in.c.floꝛentinum.lxxxv. di. que ꝑ iſtuʒ tex. dicit omne iuramentũ foꝛc temeꝛa riũ cũ ad iurandũ nõ ĩpellit neceſſitas:quod iĩtellige largo modo ut g dixi. 6. qrto ibi oĩs otroueꝛ ſia ⁊c. ꝙ licite iurat᷑ ut recedat᷑ a lite qð ẽ ↄtra illos qui neꝛent᷑ ſubire iuramentũ a iudice uł a pane dela tum:æ inſeꝛĩ ex hoc ꝙ exceptio ꝙ caula fuit iuramẽ to finita impedit litis ↄteſtationeʒ: ſicut quelibʒ alia exceptio litis finite cũ iuramentũ debeat eẽ finis ois ↄtroueꝛſie:de quo uide bonã glo.in.c.de lit. conte. li. vi. ꝑ Bar. in.l.ↄqueꝛebat᷑.ð ff.iudi.ſol. ¶ Mota quinto ꝑ quẽ ſit iurandũ ⁊ quare ſit iurandũ:eſt ciʒ P ſolũ deum iurandũ ⁊æ nunqꝙᷓ ꝑ cꝛeaturaʒ niſi in ca ſibus in iure expᷣſſis ut notãteꝛ dicit hic glo.iuij.Eſt aũt iurandũ ad finẽ ↄtroueꝛſie: intellige non ſolum iudicialis ſʒ etiã exiudicialis.l.ſʒ ⁊ ſi.F.ſi aũt heꝛedi tateʒ. ff. de pe.heꝛe.ꝑ Maꝛto. in.l.amplius.ff. rc. ra. ha.ubi pʒ ꝙ ↄtroueꝛſia dr an lit.ot.⁊ largo modo ad excuſandum iunramentũ: dẽ otroueꝛſia en ſubeſt neceſſitas uł unlitas:⁊ mihi nõ cꝛeditur ſine iuramẽ to ut pʒ ex pdictis. ¶WMs ꝙ peꝛ iſta ueꝛba in vita ge dico nobis ⁊c̃. iurat᷑ quaſi inteꝛponat ipᷣim deum qui eſt vitas ad ↄfirmationẽ actꝰ ꝓ hꝰ.c.in quadã de. cele. miſſa. ubi dẽ ꝙ xpᷣs ẽ Vitas:iõ xpᷣs ĩitenoga tus a pilato quid eſſet vitas n rñdit ne uideꝛerur ſe ipᷣm iactare ut ibi nõ.⁊ de multiplici foꝛma uramen ti tam in pꝛimitiua ecclhia ꝙᷓ in hodicꝛna uide b onã glo. hic ⁊.xxij.q.i.in ſũma.¶ Nõ ꝙ peꝛ illa ueꝛba moꝛioꝛ ꝑ gloꝛã neſtram ⁊c.aplłus iurauit ⁊ conſtat iuramentũ ex illis ueꝛbis ꝑ gloꝛiã ueſtrã æc̃.⁊ eſt ſen ſus ſᷣm Jo.an.moꝛioꝛ.i. peꝛicula moꝛtis ſubeo uel ꝑatus ſum moꝛi. ꝑ gloꝛiã ur̃aʒ.i.peꝛ eteꝛnam gloꝛiã ad quam ſpeꝛo ſic aſſeꝛo cum quo affirmo ſcꝛiptoꝛ. Ex alijs ⁊ ex pꝛedictis infeꝛo ꝙ ad ſubſtantiam iuramenti nõ eſt neceſſe ꝙ expꝛimat᷑ ueꝛbũ iuro:ſed ſatis ẽ ꝙ ad ↄfirmationẽ vVitatis quis ĩteꝛponat ipᷣʒ deum explicite uel iplicite: de quo uide ut dixi i.c. queielã S.e. ¶ Hõ ibi redde deo ẽt ꝙ iuramentuʒ tenẽtur ſeꝛuare ex pᷣcepto iuris diuini.Ex quo infeꝛ tur ꝙ papa nõ põt ſine cã illud relaxare de quo ple ne dixi S.e.quanto. Mõ ibi cum ſit confirmatio æc. ꝙ iuramentũ inteꝛponitur ad cõfirmationẽ vitatis ideſt ſimplicis aſſeꝛtionis. Addit᷑ eniʒ ſimplici aſſeꝛ tioni religionis ninculũ: unde nide ad hoc quod di xi ᷓ ſuꝑ Neica. õ ĩ v. quedã quare fuit iuramẽ tuʒ ceſſante neceſſitate ꝓhibitum:nõ eim pꝛohibetur qꝛ in ſe malũ ſit:ſʒ ꝓpteꝛ ꝑiurinʒ quod ſepe ex ĩcau ta iuratione oꝛit:idem qnt ne dei nomen in uanum aſiumat. Mõ ibi modico uino iuncta glo. ꝙ aliqn indulgendũ eſt coꝛpoꝛi ut ſir ꝓmptuʒ ad excxcinum nirtutis.xliiij.di.conuiuia.Et nõ ↄtra iſios evi pꝛo pteꝛ abſtinẽtiaʒ nimiã incurrũt egrirudinem:incidũt eĩʒ in peccatum nõ modicum:⁊ ſᷣm Mieꝛo.offeꝛunt iſti rapinam in holocauſtum dum nimia ciboꝝ ege ſtate nel ſomni penuria coꝛpus ſuuʒ imodeꝛate aflli gũt qð dñs odio habet:de quo in.c.nõ mediocꝛue: uimtu eh um nun lt linii nmnfſcio in Mauſ cyrim nu egnier oeners Einy il iitstr ndſaſtsd anefntitni Füeminet onuſtn nnel idei nſitnd Precl cdestdoedanan mer de (ORodäcinglemſt umede CunmrRcwendcigtungetre d ipnnecsnrnn nsnddii Uncecograngzurnendniniwec mſdlahorcggonanctnigennrn⸗ gfmmetröntiscemnisam Pharſtſeensakinaunt ot iij⸗ go wonblis conagi ſſici ,mogſinifchsfint eg g e Alspirhb itlinwin an 1 brberi ſungulßen micͦ i lelli tnomiſnimiito limatirai bonicnthi L . lis lbl nng de 1 en cgle iszin naee mreninlüniinie B neonnii i onmns i le eo wwos te ini 6 ns afnnmno n⸗ Heonte nſinn tig e im rin Nalv iſcſtr inpjf Nittneucgrn m uurut ilech uigitmun 4 ummmu ali hin liceto n eramn tc plo iurcuſte enr nmmni g lis enop gori efi tttcimn lefn Pm mwimi. Nicl tous nedi dms ſun wi. Pgiͦ tiizi datetan i Agunm ſpenoſit iſed om dd Wnnoſair E Uis ? er Rucicis tend ,ad ſorſannn pramem nO d vecdſe gechung veriurt ſs t A ditnmidn: Nuns ansiehan Ceum enhdann Wdie: roudeuchit ei 34. (Votinie wügun nam’ ſenne crpeind ns duin Cen m n no a nec̃ lud chamrces xns aummd Eo an ſtufm urumeni nnrponlun fmani⸗ it lmins aſanms. Alli in⸗ noni rlgions nttundn i ln hua. Nſ dcee ccſinr uucſunppbung ruͦlemiſ:ß Pper gunſgiß, ii can dit r i nn 5 dbi mocico vinx uung de ↄſe. di. v. ubi tex. nõbilis. ¶ Mõ. in fi. ibi uos æ cõuerſi cum ſupraſcriptõe in qua loquit Abbati z. c. ꝙ cõuerſi monaſteꝛij nõ ſunt de capitulo alł.fru ſtra dixiſſet de conuer. de quo uide quod legitur et nõtur in. c. ex eo ꝙ in fine de elec.li.vVi.⁊ per Inn. in. c.ij. de inſti.Et nõ.ꝙ nõ ſolum monachi ſed ẽt ↄuerſi poſſũt teſtificari in cã monaſterij facit.c.nuꝑ ſupra de teſti.¶ Aduerte tamen qꝛ tex. hic dicit ðᷣ ficientibus alijs ⁊c̃.⁊ ſic uẽ innuere ꝙ in defectum duntaxat iſti admirtant. Sʒ Moſti.? MDe. ſimplici ter ſupplent ad tex. maxie quaſi ẽt alijs teſtibus exñ tibus pñt exhibeꝛe teſtimoniũ.nã qñqʒ quis eſtimat ſe hẽ:e decẽ bonos teſtes ⁊ nõ hʒ niſi unũ qð nõ. ſʒ uide latius de hoc in Spe.de teſte.S.i.V.nunquid 2= plene dixi in.c.inſuꝑ in.iiij.colũ.ſupra de teſtibꝰ 2 dic ut ibi.⁊æ ad iſtũ tex.pot dici ꝙ ideo papa dixit deficientibus ⁊c̃.ne iſti iurando ueniꝛẽt contꝛa con ſciam: nam dubitabant iuraꝛe ideo dixit indulgẽus CEns ad gl.æ pꝛio op.ur᷑.n. ꝙ uolens aliquid negare nõ dʒ geminare negationẽ. qꝛ cue negatio nes faciunt unã affirmationẽ ut in.l.duobus vᷣbis ff. de vpo. ob. cnius Sↄriũ ĩnuit iſta l̃a dum dicit ẽ é nõ nõ. Sol. colligit ex gl.ij. ⁊.iij. vy ꝙ qn due ne gatões referũtur ad idẽ faciũt unã affirmationẽ ut in grio.ſecus ſi refeꝛũtur ad diuerſa ut hic.fit enim hic geminatio ut una referatur ad coꝛ: alia ad os qð nõ. Idẽ ubi referũtur ad diuerſa in eadem or̃o ne ↄtenta ut nõ. in. d. l. duobus ¶ Item boc limita niſi ſequat᷑ Zꝛius ⁊ abſonus ĩtellectus.tũc enim due negatões nõ faciunt unã affirmationẽ ſed una ne gatio ſtat ꝓprie:alia ſupeꝛabundat pleꝛũq; enim ex abundantia coꝛdis quis geĩat negationes ut colligi tur ex nõt.in.l.i.C. de ſernis fugi.ubi per Ey. facit .l. fluminũ in pꝛin. ff. de dãno ĩfecto ¶ Sed quid ſi apponũtur tres negatões cõcernẽtes idẽ neqʒ ꝛeſul tat Srius ſeu abſonus ſenſus:dic ꝙ due faciũt unã affirmationẽ ⁊ tertia ſtat ꝓpꝛie.l.i ð her.inſti.ff.nõ HBir. in. d.l. duobus: æ hoc nõ. æ menti tenete be ne. ¶ Oo. fo uidet᷑ enim ꝙ licitum ſit iurare per cꝛeaturas ut ꝑ crucem ꝑ euãgelium ꝑ oꝛdinẽ ꝑ ſa lutẽ pꝛincipis ut in iuribꝰ pᷣallatis in gl.iiij. ¶ So. nt iſte glo.ꝙ non lʒ iurare niſi ubi in iure expꝛimi tur:ſed adueꝛte qꝛ glo.nõ reddit rõeʒ quare in iſtis licʒ iurare ⁊ nõ in alijs cꝛeaturis:diceꝛem q; in iſtis habet᷑ reſpectus ad ipm cꝛeatoꝛẽc nõ ſic facilit᷑ ĩ alijs vñ glo. notabilis in.c.quotiens.i.q.vVij.dicii ꝙ iu rans ꝑ ſalutẽ pꝛincipis vẽ iurare ꝑ enʒ cuiꝰ iudicio ſalus pꝛincipis ↄſiſtit:⁊ ſic iurans nõ peccat. Secus ſi habeꝛet᷑ reſpectus ad ipam cꝛeaturã dũtaxat inten dẽs illã inuocare in teſtimoniuʒ ſeu ad confirmatio nẽ actus:tũc eniʒ honoꝛẽ deo debitũ ipendeꝛet cꝛea ture ⁊ ſic ↄmitteꝛet idolatriã de ↄſecꝛa. di.iij.c.pᷣla tum ⁊.c.ueneꝛabilis ubi tex.cum glo.ꝑ hoc arguit Hoſti.ↄtra illos qui plus hoĩes qᷓ; de honoꝛant: dũ eim coꝛam altare tranſeũt nullã ẽt inclinarionẽ ł reueꝛentiã exhibent:⁊ qn coꝛam qno ueniũt q̃i ido lum colũt in iungẽdo manus utrũqʒ genu flectẽdo nõ ſolũ pileũ ſʒ chlãydẽ ⁊ ʒonã remouẽdo õ id qðᷣ legit᷑ apoc.xix. ubi angelus dixit beato ioãni cadeꝛe pRolemi ad pedes ipſius: uide ne feceꝛis: conſeꝛuus ¶ De iur̃in. tua nos enim mus ſũ ⁊ Iʒ ꝛeueꝛẽtia ſit exhibenda ſuꝑioꝛibꝰ de ma. æ obe.qð ſuꝑ his.quare iſti ſuꝑioꝛes debẽt reciꝑe ne uideant cõt pni.l.obſeruandũ.ff.de offi. pſi.⁊ in.c.qũo neceſſiras.lxxxvi.di.hec tamen ido latria eſſet coꝛigenda ⁊ que exhibet᷑ ⁊ recipit dʒ ex hiberi ⁊ recipi iuxta illud vpum iperatoꝛis Fre.fie ctentis pape qui dixit nõ tibi ſed petꝛo. Et dicit ꝙ maxie pᷣlati dñt a talibus abſtine? ne uideant᷑ ut do minãtes in cleꝛo:de quo uide bonum tex.cum glo. in.c.eſto ſubiectus.xcv.di.⁊ in.c.eps cum.c.ſequẽ ti ea.di.? e glo. nõuit glo.in.c.ſi aliqua. xxij. a. i¶ ¶¶ o. tertio in eo ꝙ in tex. dicitur nolite iurare oĩo:⁊ tamẽ in multis caſibus ẽ licitum iurar̃ ut nõ g. e. nullus So. glo. in Vvbo oĩo dicit ꝙ illud Vbum oio nõ ſtat ulł: ſed exponit̃ oĩo.i.ex leui cã. adducit ſiłe in.l.grecc.ff. de fideiuſſoꝛib us Moſt. repᷣhẽdit gl.qꝛ iſtud oĩo ſtat ibi pꝛo nullo mõ:⁊ ſic nõ ẽ ſile. Ego dieo ẽt ꝙ hic ſtat pꝛo nullo modo: nã iſta dictio oio nõ qualificat vbum iuraꝛ: ſʒ vᷣba ſubſequẽtia.ſ.neqʒ ꝑ celũ neqʒ per terrã neqʒ ꝑ ca put uel capillos ⁊c̃.quaſi dicat nolite oĩo iurare ꝑ creaturã:⁊ tunc ſtat ꝓprie.(¶ Op. ꝙ iuramentum iteꝛpoſuũ ꝑ creaturã nõ ſit ſeruandũ cum iure etiã diuino ꝓhibeatur ar.x. di. c. nides ⁊.l.nõ dubium. C. de le gibus. So. dicit glo. in vbo ſeꝛuandum ꝙ; ex quo illud ꝙ iurat᷑ ẽ licitũ ſernandum eſt iuramẽ tũ qual tercũqʒ iuret᷑:multa.n.fieri ꝓhibentur qᷓ̃ ſi facta ſũt obtinẽt ꝛoboꝛis firmitatẽ. Etiã dat ſilłe iu dex ultia die ſue iuriſditõis iudicare nõ dʒ.l.enm qͥ ff. de iur.om.iudi.ſi tamẽ iudicat ſnia tʒ.l.meminiſ ſe. ff. de off. pconſu. M bñn hoc ultimũ pꝛo in tellectu illaꝝ legũ. æ hac Slo. allat Mar. in. d. l. eum qui. Sʒ ĩtellige qui nõ dʒ ultima die iudicare.ſ.poſt aduentum ſucceſſoꝛis erubeſcit enim ꝓpter abdica tionẽ iuriſditionis. ante enim aduentum iuriſditois ſucceſſoꝛis licite iudicat.d.l.meminiſſe. Item intelli ge glo in oꝛdinario ſecus in delegato.nam ille iudi cat ẽt ultia die iuriſditionis ſue ut in.c. conſuluit ðᷣ offi. dele. ubi per Jo. an. æ uide qð hẽtur in auc. ð admi. tu. S. ilind col.vij¶ Sed quo ad principale dictum glo.dic ꝙ non eſt ſufficienter riſum ad ↄꝛi um:ego dico ꝑ.l.ꝓhiberi ꝙ.l.pꝛohibet iurare per cꝛeaturã nõ ꝙ ipᷣm iuramentũ in ſe ſit malũ: ſed ut reueꝛẽtia exhibeatur pꝛincipaliteꝛ ipi deo. Si auteʒ G fit ualet nibilominus iuramentũ:qꝛ ſaltem in cõſe quẽtiaʒ iurat᷑ ꝑ cꝛeatoꝛcẽ:honoꝛ enim exhibitus cꝛca ture:rcdũdat ẽt ↄſequẽteꝛ in honoꝛeʒ cꝛeatoꝛis hoc ꝓbat hic tex. in vV.qꝛ teſtante: ⁊ ſic lex pꝛohibitiua nõ hʒ ꝑpetuã ⁊ purã cãm ꝓhibitiõis:⁊ſic ceſſat cõ trarium facit qð nõ.glo.in.c.tua.de ſpon.duoꝛum. HGlo. in ueꝛbo neceſſitas eſt facilis æ nõ.eam ⁊ dic ut ẽ dixi in nõbilibꝰ ueꝛo tex. hic ? clarius in c.aĩaduertendum. xxij.q.ij.dicit ꝙ iuramentum dʒ bẽe tres comites.ſ.ueritatem iudicium ⁊ iuſticiom: alias ſi aliquid iſtoꝛum defuerit porius ẽ ꝑpiuriũ q; iuramẽtũ. Qualiter aũt iſta ĩtelligant. So.glo.in Vᷣ bo in vVitate cum duabuſ ſequẽtibus ad h̊ tendũt⸗ expone ſᷣm eas ueritatẽ.ſ.oↄſcie.ſ.qð id qð iuratur dʒ quis putaꝛe neꝝ in ↄſcia. Mõ ſufficit enim ꝙ in ſe ẽ nerum niſi iurans credat illud ueruʒ.als illicire £ — et cõtra cõſciam iurat.xxij.q.ij. hoĩies nõ. glo. in. d. c.aiadueꝛtendum. Et ex tex. m unum intellectum in. c. quãto in fi. . e. dicit iudiciũ ideſt diſcꝛetionem nel deliberationẽ: dʒ eim iuramentũ eſſe diſcretum. 2 dic ꝙ dẽ diſcretuʒ ex modo iurãdi et ex cã ꝓpteꝛ quã iurat᷑. Si eim iurat ꝑ deũ ⁊ ex cauſa neceſſaria ſeu utili ſatis ẽ diſcretũ ut S dixi:alias ſecus ut bie ꝓbat ĩ tex.⁊ S dixi ⁊ eſt tex.xxij.q.iiij.S.illiciruʒ cũ ſe. dic iuſtitiã.i.ꝙ iuſtum ſit ꝙ iuret᷑ ut in.c.quãto 5. e. Si eim iſta uel aliqð iſtoꝝ defuerit non iuramẽ tum ſed ꝑiurinm ẽ cenſendũ ſᷣm glo.hic:⁊ ſunt ue⸗ ba tex. ut.d.c.aĩadueꝛtendñ. Sed contra boc ego foꝛtiteꝛ oppono. Juramentũ inteꝛpoſitum ſuꝑ cꝛea tura nõ hẽt in ſe comirẽ iudicij qꝛ non eſt diſcre ũ cũ ſit contra pceptũ dni:⁊ m pcipitur illnd obfua ri ut hic:eꝛgo ẽ iuramentũ ⁊ nõ ꝑiuriũ. Itẽ ſiquis indiſcꝛete nulla neceſſitate uel ntiliiate ſnadente in rat aliqͥd qð in ſe nõ ẽ malũ tenet᷑ ad ipſiꝰ obſeruã tiam ut in. c. cũ qs ⁊? qdᷣ ibi nõ.. e. ? in dicto. J.il licitum:eꝛgo ad eſſe iuramenti non reqrit᷑ indiciuʒ. ¶So. dico ꝙ qnʒ iuramentum ẽ indiſcretum ex pte eius qð iurat᷑.ut qꝛ illud illicirũ vᷣgens ad inte ritum uel diſpendium ſalutis eteꝛne. æ fuari tale nõ dʒ.xxij.q.iiij.ꝑ torũ. Qnʒ indiſcretũ ẽ ex modo iu rãdi uel ex cã ut quia iurat ꝑ creaturaʒ nel ſine deli beratione ſeu ceſſante neceſſitate ul unilitate:? iunc dic ꝙ iura mentũ obliget ut hic ⁊ in iuribꝰſupeꝛius allatis. 7 ad tex c. aiadueꝛtendũ dũ dicit ꝙ ẽ pomiꝰ piuriũ qᷓ; inramẽtũ:dic ꝙ nõ ẽ iurametũ.ſ.licitum ſine peccato:ſʒ ẽ ꝑiuriuʒ ideſt illicituʒ ⁊ incauta iura tio.capit᷑ ibi ꝑiurium largo modo ꝓ incauta iurati one:nõ ꝓ tranſgꝛeſſiõe liciti iuramẽti..¶ Conclu de eꝛgo qꝛ glo.⁊æ doc.hic non declarant ꝙ ad hoc ut quis iuret ſine peccato:æ inramentum ex omni ſua pte ſit icitũ dʒ babeꝛe illos res comues: ſi im aliqðᷣ ilioꝝ defuerit dimodo qð iuratur ſit liciiuʒ z boneſtũ ẽ ſeꝛuandũ ⁊ iuramentũ cẽ:licʒ nõ fueru lici cum ⁊ peccanerit iurando:nõ tñ talis ſempeꝛ peccat moꝛtaliteꝛ: ſed qñʒ uenialit ſm q;titateʒ łꝑe ut nõ. A chi. in.d.c.aia dueꝛrendũ.Hoc uidetur pꝛobari bic ⁊ clariꝰ in.d. .. illicitũ:⁊ nõ.iĩ.d..aĩacneꝛcdũ. nide ſiłe in eo qui contraxit matrimoniũ contra no tum caſtitatis:tʒ eim mr̃imoniũ:licet ille peccauerit in cõtrabendo ut in. c.uno de noto ⁊ uoti ꝛedẽ. li. vVi. ¶ Queꝛo qͥd ẽ diceꝛe amẽ. glo. in. v. amen ex ponit.i. ſine defectu. ⁊ fm Hugo. ut hic ꝛeter Jo. an. eſt hec dictio ↄpoſita ab a qð ẽ ſine ⁊ mene qðᷣ eſt defectus:uide.c. ꝛeueꝛa in fi.de conſe.di.ij.ubi exponit᷑ amen.i.ueꝝ eſt: ꝓ boc eſt tex. hic ubi capit amen ꝓ ueritate ⁊ in effectu idẽ eſt qð ſine defectu Aliquãdo exponit᷑ amẽ.i.fiat:⁊ ſic capit cõiteꝛ ĩ of ficijs diuinis:nam clerici rndent amen.i.fſiat qd pe titũ eſt in oꝛatione:hinc Hieꝛõymꝰ ad medelam di cit ꝙ ſeptuaginta inteꝛptes ꝙ in hebraicis legitur amen amẽ tꝛanſtulerũt fiat fiat:? de ueꝛbo qð dici tur kirieleiſon:dic ꝙ ſunt due ꝑtes.⁊ dẽ kirie id eſt dne: leiſon. i. miſeꝛeꝛe ut nõ. Jo. an.ĩ additio. Spe. in ti. de ſen. pꝛela. F. ut aũt. ¶ Blo. in vbo teſtis ponit foꝛmas iurandi in ueteri teſtamento æ tẽpoꝛe gee. l. in primitiua eccleſia poſt aduenwum xpi et in — ¶ Sicut noſitis eeclla hodierna. Ex qᷓ manifeſte colligit quod j xi vʒ ꝙ ad eſſe iuramemi nõ requiri ꝙ iuremn ex pſſe ꝑ vpum iuro. Et uide de his plemorem glo. xxij. q.i. in ſuma ⁊ in eo quod in fine dicit glo. bo die iurari ꝑ deũ 7 euangelium:in contrarium facit quod habet᷑ ̊ in glo.iiij.ubi ẽt hodie ponũtur alij mõi iurandi. ad idẽ.ij. q. v.c. ſiquis pſbit. Itẽ ex conſuetudine hodierna ſalteʒ apud italicos ſufficit tangeꝛe quãalibet ſcꝛipturã ut ẽ glo. nõbilis in cle.i. de hbei e. Ideo queꝛo quali ſit in dubio hodie iurq duʒ. So. dic ↄpꝛehẽdendo glo. in dicta cle.i. in ne bo tacta: æ Hoſti. hic ꝙ aut ius expreſſe in illo cqn pꝛouidet: puta ut in teſte ꝙ; debet iurare tactis eu gelijs: ⁊ tũc oʒ ſic iurare: nec ſufficit aliã ſcꝛipturam tan geꝛe.iij.q.ix.hoꝛtamur. Et cõiteꝛ iuramenta qre Aefeꝛunt᷑ a iuꝛe a iudice ⁊ a ꝑtibus ex neceſſitate pꝛe ſtantur pᷣdicto mõ.i.q.vVij.quotiẽs.xi.q.i.teſtimoni um de iuramẽto calumnie. c. pe. ? S. c. egoſ M. Si aũt iuraret᷑ aliteꝛ:Iʒ illud eſſet iuramentũ 7 obligaret iurantem:nõ iñ eſſet ſatiſſactum iuri:cuʒ pꝛo forma exigat tacturam euangelioꝝ: uide bonam glo.in. c. ut circa de elec.li. Vi. Ego puto hoc ueꝛum miſi con ſuetudo ceſſet in ↄtrarium in.c.fi.de ↄſue.quãdoq; iuramentũ defeꝛtur uo untarie a ꝑte parti.? tunc iu randũ eſt ᷣm uoluntatem defeꝛẽtis: ĩitelligẽdo m ꝙ illud ſit ꝑmiſſuʒ.l.iij.cũ.l.ſe.ff.e.ti.qnʒ ꝑtes cuene ꝛunt de iurãdo non expꝛeſſa ceꝛta foꝛma: ⁊ dici bic notanteꝛ Hoſti. iuranduʒ eſſe modo pꝛedicto.ſ.ſuꝑ euangelijs qð plʒ ut in dubio uideatur actuʒ im ꝙ iura defeꝛũt cõiteꝛ ar.ff. de edi.edic.l. ꝙ ſi nolu.j. quia aſſidua. Et nidet᷑ tex. cũ ibi nõtis ꝑ Har.i.l. qui ꝑ ſalutẽ.ff.e.ti.Et uide de mateꝛa ꝑ Hoſnẽ.in ſũma.e.ti.F. qũo ſub. . ꝑ quod. Olo.in ueꝛbo m la ponit unũ ſile ad tex. nam quedaʒ ſunt ſimoniaca ipo iure nt uendere ſpũalia: quedam ꝑ conſtitutonẽ eccłie ut dare aliquid ꝓ bndictione nubentium ulꝓ baptiſmo: iſta duo exempla repꝛobat Jo. an. qꝛ ieꝛ tum eſt ꝙ baptiſinus ẽ ſacẽ̃m ⁊ bndictio nubenuuʒ eſt ſacꝛe rei ſignum: ⁊ ſic ꝑ illa ↄfenur ⁊ augeĩ gfa ſpiritusſãcti:gꝰ ꝓhibitũ eſt aliqd dari qꝛ ſimoniacũ ſ foꝛte iudicio meo ſaluando glo.poſſet Gici ꝙ uen deꝛe ipa ſpũalia eſt ſinoniacum in ſe. Mam ſimon magus a quo dicta eſt ſimonia uoluit emeꝛe grani ſps ſancti ut nõ.i.q.i.in ſũma ſᷣm Archi.ſᷣ aliquid pꝛo ipis dare uel acciꝑe:non tamen animo uedendi nel emendi:ſʒ ꝛemunerandi platũ nõ ẽ ĩ ſe ſimonia cuʒ: ſedidẽ ſimoniacũ qꝛ a iure ꝓhibitũ. facit bonuſ tex. cũ glo.i.q.i.emendari.Et circa boc cogitabis qꝛ eſſet notabilis limitatio ad mam ſimonie:? uide de materia glo.in.c.cũ pridẽ de pactis.:.c.ſaluatõ ei. q.iij. ubi peꝛ glo. ueꝛo quid de terno exem plo glo.ſ.cũ dat ꝓ ponendis pꝛelatis in ſede.o. an. appꝛobat dictum glo. ut illud ſit ſimoniacum quia pꝛohibitum:ſed conſidera quia glo.non ape rit an uelit intelligeꝛe de nuda inſtitutone coꝛpora li:an etiam de colatoria tituli. uide circa boc que di xi in. c. i. de ſimonia z in ꝛepetitione.F. quia uero de pꝛeben. extirpande. ¶ Gſola in ueꝛho ſequun tur colligit aliquid pꝛohibeꝛi ꝓpter malum qð inde poteſt ſequi:æ oppono in cõtrariũ de.l. li.ff. ui. el ncrlckhin iin ec⸗ Pnnnna in ci , mr 4 rpntclntan mnciin uſim imun ineni 6 Mprpc ontt Eimut ulaſmaane ,ainiurcfinneſin miar din Suylene ine notiact in fn an 1 Pennſ⸗ ngcauc ricnus ſve Ccn m uprNbenamtiſun acanſ GNtoan obonr inneni tacſinsrn sdorchorendrcdens acAmrs Eudjceid Jrnimmiitei nstiin Nchäeſen eſaſnmns etneng w Roerpnenaig dataifdtandi eniiiganscnmgia nins ſ Podnh Aorrciſin nenenn Uimnatcnamtedaaninnege mninldſiiststnirliznni opinumifci li ſehitmie Minwsgalmntbeſinnhr ne, eannn ni endn idegitni n d PnsnrſdiErhen ienninir 4 bnrpcnsuße ſinf inploe e e n 1.9. Cpopuoborze, coeſain, D II Manun in Lr, n ſce unenmn dcſem, donnnen enn⸗ mmiicffntmnn inein ſlut ſit nmnſizliici lefei 6 un cemnih wanſbeen r numd Hhſiinmni l nn nin aapiis o/hin indtolitam m diticunen fchat ale ginl aſin ntimn ti is G ulp auni fet Alitce n6 ſin ei cio ib pco Gb imueton Epont uni ſlead or vun auedg iun inonian Hnien vendere hünin anedand ſtuin eulen due digpid pbidhcicne rdeun dhrimoeinn And Oontatcubn Jonn unch Dohilimstdind ditini⸗ õ emmhans PMhtückiiit nu ſunzunaunhnif aödnckſinonaum nſ K nmingimacha ſelm un ain infre zv oͤan Arar ilnannn 4 Gmnnenncl .(udi ſonoliai rd e Mn nelalmuukan, lrnr biis Mind N nin gtelan n. ecepee mmn go n 1c ij vvier 4 . Ponendeft a qui.ma.li.nõ fi.ubi dr ʒ ſtivulari operas uł mer cedem a libero:licet ſtipulari non liceat ſimpliciter mercedem ad idem. l.ſi unus. . illud.ff. de pacris ubi dolus futurus non poreſt expreſſe remitti:⁊ tũ poteſt paciſci ne agatur depoſiti:⁊ ſic indirecte re mittitur dolus futurus.glo.non ſoluit ſed dic quo ad.l.fi.qꝙ in ſtipulatione aſternatiua non eſt pꝛobi bitum ꝙ ſolutio fiat uoluntarie cum optio deruꝛ ip ſi libero ut in regula in alternatiuis li. vi. ad.l.ſi unus dic ꝙ poteſt paciſci ne agatur depoſiti.ſ. reſ pectu doli de prerito ⁊ dic plenius ut ibi nõ Gl. penu tima inſtat an æ quando ceſſante cauſa ceſſat effectus:⁊ uidetur appellare cauſam finalem ꝓpter quã excludẽdam cãm impulſiuam ꝓpteꝛ quã habẽ dam.⁊æ mens glo.eſt ꝙ ceſſame cã finali ceſſat effec tu 3. ſecus ſi ceſſat cauſa impulſina ⁊ inuo uit ſe mul tum In hoc tamen dnt ut plene ⁊ clare nõ.in. c.pꝰ tranſlationen de ꝛenũ.in gl.in. v.ceſſante ⁊ ſuꝑ ea. S umu⸗ opponit illi de collegio indiſtincte gdmittuntur in cauſa eccleſie ad teſtificandum ut ĩ .c.ſuper pru dentiam. xiiij.q.ij.⁊ in.c.inſuper de te ſti. ergo fruſtra papa bic dicit indulgemus.fruſtra enim indulgetur quod cõi iuꝛe concedirur.l.i. C. de theſau.li.x. Gl. mern contrarij exponit.i. incul tum eſie oſtendimus. Idem Inno. uel im Hoſti. hoc fecit papa ad ſaluandas iſtoꝛum conſcientias qui aliter ſe ſecuꝛos eſſe non purabant:⁊ facit bec littera in ar. ꝙ ꝛegularis in alia cauſa quam eccleſie non poteſt eſſe teſtis:ałꝛ tamen dicit accur. C. de te ſti auẽ. ſi dicatur ⁊ plenius in Spec.e.ti.S.i. v. itẽ excipit̃ ꝙ eſt monachus:⁊ in.vV.quid de monachis dixi in.d.c.inſuꝑ¶ Ex glo.queꝛo an indiſtincte ſit ꝓhibitum iuꝛaꝛe ceſſante neceſſitate uł utilitate dicit Inn. ꝙ ſic: nulla eni uel modica eſt dria fm euʒ an quis iuꝛet ſuꝑ euangelia uel ꝛeliquias ſiue dicat tin ꝓmitto hoc in fide mea:qꝛ nõ ſolum peꝛ cꝛeata ſed Et ꝑ incꝛeata ꝓbibetur iurare niſi neceſſitas uel uti litas hoc expoſcat ut h ⁊ qð metus ca.c.ad anꝛes ⁊ de aꝛbi. c. puenit. Item iuramẽtũ ẽ qn quis diẽ ſub piculo aĩe ſue de fri.fenitatis.dicit tamen q maioꝛ eſt ↄtemptus ⁊ maius ẽ pexcatũ fallẽ iuramẽiũ fẽm P ĩcꝛeata uł ſuꝑioꝛes cꝛeaturas q; per minus ſcas. POꝛo hoc ego allego tex. expſſum in.c.mouʒ.xxij. q.i.ubi ẽt q̃rit᷑ quis magis peccet an iurans P crea turã nel ꝑ falſos deos ⁊ tranſgꝛediẽs an tranſgꝛedi ens iurameniũ factũ ꝑ deũ. Ratio dubitandi eſt qꝛ primus peccauit bis.ſ.iurando z? tranſgꝛediendo. ipſe qui iurat ꝑ deum peccat ſoluʒ in nanſgꝛediẽdo ſed dic ꝙ iſtud unicũ peccatũ pponderat illis quo bus nt ibi.Ex his decidit alia qõ an ſit peẽm xpᷣia no iuraꝛe ꝑ deos alienos:⁊æ an teneatur illud iura mẽtũ adimpleꝛe Inno. dicit ꝙ peccauit in iurando nt h̊ ⁊ tenet᷑ adimplere ut.d.c.mouet.Naã qui iurat ꝑ cꝛeaturã iuꝛat quodãmõ ꝑ cꝛeatoꝛem:qꝛ cꝛeatura eſt teſtis cꝛeatoꝛis ⁊ ᷣ honoꝛat᷑ in creatura lʒ nõ Henripellen⸗Eineuns qrit̃᷑ an peccet xpᷣianꝰ ꝛecipiendo iuramentũ ab infidelibus ſᷣm religione; ipſoꝝ. Inno.qꝙ nõ pꝛo hoc nidet᷑ tex.in.d.c.mouʒ ſtimo q ri qualꝛ peccet iurans ſine cauſa nel iocoſe:uide qð legit᷑ æ notat.xxv.di..alias ea de ¶ e iureiuran: mã ⁊.c.floꝛctinũ.ᷣlxxxv.di.peꝛ Aꝛchi.in.c.nõ eſt ꝭ .xxij. q.i.? quod nõ ſupra e.tua NHi. Ab. . mẽtum contra utilitatem eccliaſticam pꝛeſtitum non tenet Aiuiditur in tꝛes partes.in prima ponit iuramentũ temerarium.in fa punit iurantem ibi pꝛo iuratione in tertia cõmittit inquirenda æ ꝛetractanda ibi quia 5. pꝛimo argumentum ꝙ uacante eccleſia poſ ſunt canonici faceꝛe ſtatuta dummodo non ſint cõ tra utilitatem eccleſie:an autem durent cꝛeato epi ſcopo uel poſſint per epiſcopum reuocari. uide F annto rn li aun⸗ ibi in minonbus oꝛdinibus ar.ſcdᷣm/ Jo. an. canonicos non cogen dos ur ꝓmoueantur: põt tamen hoc intelligi de mi noꝛibus ꝑ reſpectũ ad etatẽ ſeu oꝛdinẽ epaleʒ:⁊ ſic nõ collig tur argumẽtum:⁊ de hoc dicencum ut le gitur ⁊ notatur i ueris de eta. æ cuali. in clc. R aui eo. . Cs cp iurans ante ſuam pꝛomotio nẽ in pꝛeiudicium dignitatis non tenetur ad obſer uantiam poſt pꝛomotionem. Iſti enim canonici foꝛ te ſtatuerant ꝙ quicunqʒ ex illis fieret epiſcopus ſeruaret quedam que tenebant in preiudicium ec cleſie ſeu pontificalis dignitatis. Ex hoc habes quid dicendum cum cardinales ante creationem ſummi pontificis aliqua ſtatuunt æ pꝛomittunt eti am cum iuramento illa ſeꝛuare ſi contingat aliqueʒ eoꝛum pꝛomou eri ad ſũmum ponuificatum.naʒ pu to iuramẽtum non aſtringeꝛe ſi iuꝛamentum tendiꝰ in pꝛeiu dicium dignitatis pontificał ar. hic. Hõ illicite ? temeꝛe iuranti penitentiam imponendam licet non aſtringatur iuramento:æ uidetur quod ſit imponenda penitentia unius anni ut in.c.qui ſacra mento.xxij q.iiij.ubi bonus text.cum gloſ.⁊ nide glo. ſupra e. tua ¶ Mõ. ꝙ illicitum iuramentum lar go modo poteſt dici periurium:⁊æ dic periurium.i. in iſcꝛetum ⁊ illicitum iuramentum. Nõ eni capit hic ꝑiurium ꝓ tranſgꝛeſſione iuramenti liciti ſimile in.c.aĩadueꝛtendum.xxij.q.ij.dixi S.c.ꝓxi.non eĩim peccat quis non ſeꝛuando illicium iuramentum: ſʒ peccat temeꝛe iurando ſupꝛa eodem quanto.⁊. xxij. queſtione.iiij.peꝛ totum. ¶ Mora ultimo ad utilita tem eccleſie poſſe fieꝛi inquiſuionem etiam nulla pꝛe cedente infamia:facit quod nõ.in.l.iiij.S. boc autẽ iudicium.ff. de dam. infec. Sed contra hoc et cõtra tex. oppo. uidetur enim ꝙ non eſſet hic neceſſaria inquiſitio cum conſtaret de delicto epiſcopi ex con feſſione. Sol. dicit Joannes andreas ꝙ iſti epiſco po cꝛedidit papa in ſuum pꝛeiudicium: ideo ſibi mandat penitentiam imponi: ſed in pꝛeiudicium ca nonicoꝛuʒ noluit cꝛedeꝛe ſicut nec debuit:ideo man dat illoꝛum reſpectu inquiri. ⁊ pꝛo hoc allego tex. Vi. queſtione.ij.placuit ⁊.c.ſi tantum ubi patet epo ſoli non eſſe cꝛxedendum in piudicium ſubditoꝛum. ¶ Bb. pꝛaa colligit ex tex ꝙ ſi exñs in mortali pec cato ꝓmouetur non t ex hoc debet remoueꝛi: ſed penitentia de pecco eſt ſibi iponenda ſicut h facinm fuit. in cõtrarium arguit de.c.quicunqʒ.lxxxi.di.et xxiiij. di. c.ulti.⁊.l.di.ex penitẽtibus. Solvit in effe ciu quod leuia peccata nõ deijciũt iã pꝛomotum utr p: ſecꝰ ĩ grauibus ut ĩ Sↄrijs:hoc eni pcccatũ teme rarij iuramẽti ẽ leue: quod pʒ ex eo ꝙ ſolũ ĩiponitur penitẽria uniꝰ ãni ut.d.c.qui ſacꝛo:pꝛo alijs ẽt mor talibus iponitur. vij.ãnoꝝ.xxxiij q.ij.hoc ipᷣʒ:⁊ iðᷣ ʒ Inno. qᷓ aũt crimia inducant depoſitionem. dixi pleniſſime in. c. at ſi clerici de iudi. Et nõ.ex glo. ꝙ temẽ iurans peccat moꝛtaliter:⁊ ideʒ ſentit h⸗ Inn. ſed ru intellige qñ iurauit illicituʒ ut ̊ ⁊ in.d.c.qui ſaczo:ſecus ſi iuraſſet tenẽ.i.ſine neceſſitate uel uuili tate ſeu iocoſe:nã tunc peccaꝛct uenialit᷑ xxv.di.. alias ea demũ nõ. glo.in. c. floꝛentinũ.lxxxv. di. Iln aũt temerariũ iuramentũ ꝛepe lat ab elecnone uel te ſtimonio:uide glo.in.d.c.floꝛentinuʒ tetigi aliquid in. c. intimauit ⁊.c.teſtimonium ſupra de teſti.uide ẽt nõ glo xxij.q.iiij. diffinitio que cõcludit inꝛam ẽ tum illicitum ⁊? temerarium non infamaꝛe nec in ꝓe dire electionẽ factã uel faciendã:quatenꝰ dicit de fẽa plʒ quia tex.ẽ h:quatenus dicit de facienda:creco ꝙ male dicat niſi prius ꝑacta penitentia ar. c. fi. e cle. exco. miniſ. ſentit gl.i.c. floꝛentinũ.S ccẽo Pꝛo opinione tam illiꝰ glo. induco bonũ tex.i.c.i. xxxi. di. nbi graue peccatum dũtaxat repellit ab electone: ſed iſtud non poteſt dici graue ut pʒ ex inpoſitõne penitẽtie.primũ dictum puto tutiꝰ:quia oẽ mortale poteſt dici graue cũ priuet uita et᷑na xxv.di.F. als ea demũ.quid de eo q̃ iurauit non epiſcopari an ex boc ꝛepe latur? Jo. an. remittit ad.c. Archi. alias florentinum pꝛeał. ego ꝛemitto ad. S. illicita. xxij. q. iiij. æ plenius dixi. in. c. ſi vo S. e. dic ut ibi. Glo. fa colligit quod ſede uacãte ẽt cãonici nihil pnit diſ ponẽ in ipſius piudicium: uide.c.qꝛ ſepe de elec.li. .Vi. iñcta ce. ſtatutum eo..·ti. .xij. q.ij. ſi q̃ de rebꝰ. ¶Ho. z vẽ quod ex duplici capite iſtemet epᷣs po rat ꝛeuocare attẽtata in dãnũ eccſie pꝰ ꝑ.c. quod quis ↄ n ſit. xxxv.q.ix.⁊.c.ſiquis pᷣſoĩoꝝ de re.ec. non alie ubi dr quod ẽt ipſemet qͥ idebite alienanit bons ecclie poteſt reuocationẽ faceꝛe ſeu bona repe teꝛe. Irẽ qꝛ iſte iurauit ut canonic?:nunc eũt cꝛat epᷣs. pꝓ h. c. uenerabilẽ de elec. ſo. fi. faret Zriũ dicit Jo. an. hoc neꝝ ſi intaitu cignitatis uult ueni re q iuramentũ. Secus ſi intuitu peꝛſone.quia tũc neceſſaria eſt ſupioris auctoritas ar. in. c. pꝛedicto nenerabilcʒ Hec limitatio ꝓcedit ꝛeſpectu primi ca pitis:ſed ꝛeſpectu fi dicit ꝙ ẽt i iſte iuraſſet tanq epᷣs:non tñ aſtrigẽt eũ iuramentũ qꝛ ex quo iuram tum eſt illicitum ? in dãnuʒ ecclie nõ ꝛcfeꝛt:an iura nerit ut canonicus:an ut epᷣs qꝛ neutro caſu ualet iuramentũ tanqᷓ; indiſcretũ ⁊ iniuſtuʒ ut h:⁊.c.ꝑue nit S. e. Sed ſi iuramentũ ał fuiſſet licituʒ bñ ꝛcfeꝛt an iuraſſet ut canonicus an ut eps ut.d.c.uenerabi lem:tene eꝛgo in hoc glo. ¶ Vltimo iſta lr̃a. facit ad qõnem an donatio facta peꝛ epʒ capitulo ſuo ðᷣ bonis ſue menſe piudicet ſucceſſori:uidetur ꝙ non ar. p:ubi factũ capituli non pꝛeiudicat ſuturo cpe: iſte tñ tex.facit multũ a ꝛemotis:qꝛ h factũ fuit illici tũ nec iteꝛuenit auctas epᷣi cũ iſte tũc tpis eſſʒ cano nicꝰꝛdictũ m ẽ in ſe ueꝝ. Et illud ʒ Jo.an.? Mi. ¶ Cum coͤtingat. p:mouent᷑ ea rõne qꝛ capitulũ non potnit aucteꝛiʒ re in facto ꝓpꝛio ꝑ ea que hntur in ſiß in cle.ij. de rebus ecc.nõ alie.⁊ ibi glo.format iſtaʒ qõnem ⸗ D hãc rõeʒ ↄclu debat H̊ Jo. alteꝛnariue tn nullaʒ eccle ſiam poſſe aliquid dare eccleſie cathedrali aucte epi xvij. q.iiij.queſti. ⁊ ita cõiteꝛ trãſeũt h doctoꝛes.h ultimũ ego puto ueꝛum qn nellet de nare cõi menſe epi ⁊ capituli:qꝛ tũc eps auctoꝛiʒaret de fẽo ꝓpꝛo. Secus ſi uellet donare ipſi capitulo uel ad fabꝛcaʒ ecclſie cathedralis: qꝛ tũc eps nõ auctoꝛiʒat in facto ꝓpꝛio in alienatione quã facit iuxta nõ.ꝑ Joã. an. in. c. ſi pꝛopteꝛ tua debita de reſcꝛip.li. vi. ⁊ in. c. ut noſtrũ in fi. ut ecclia. bnfi. nec epus dicit̃ ↄſentirc in facto ꝓpꝛio:qꝛ in alienatiõe quã facit ec lia infeꝛioꝛ nõ req i niſi auctas epi.xij.q.ij. abbatibus ⁊.c.pla cuit nõ.in c.i.de his que fiũt a pᷣlato. ſed dubitabi le magis eſt pꝛimũ dictum Vin.æ Jo. ? uide Ho ſti. in. c. nouit de his que fiunt a pꝛelato ſine ↄſenſu capituli nbi tʒ epum indigenti capitulo poſſe alicua de grinẽtibus a i menſaʒ. ſuã donare:qꝛ nõ qr̃ ꝓpꝛie alienare cũ oĩa remaneãt in dominio eccłie.l.unum ex familia. ff. de le.ij. Sʒ tene ꝙ ualet tantuʒ in nita epi: ſucceſſoꝛ aũt põt reuocare qꝛ cum in alienanõe etiã irretractabili requirat᷑ ↄſenſus capituli ut in.c. ſine exceptiõe.xij.q.ij.capitulũ tñ inre hodieꝛno nõ põt ↄſentire ad ſui cõmodum ut eſt expſſum in ce. .ij de re. ecc. non alie.?æ hoc tenet Spe.? Jo. an. in Spe.in ti.de his ꝗᷓ fiũt a pᷣlato in u tima adqi.ſi’t nec tutoꝛ auctoriʒat ad ſui cõnodũ in facts pupilli .l.i. .l.pupillus. ff. de auẽ. iuto. peꝛ qð dixit Dar. in. d.l.i.ꝙ ſi ſtatuto cauet᷑ ꝙ mulieꝛ non poſſit ob ligari ſine conſenſu duoꝝ cognatoꝝ non poterant iſti agnati conſentire ad eoꝝ cõmodum dqð nõ. pu to tñ ꝙ ſi ex cã fieꝛet nenditio rerum epi poſſet ca pitulũ palam ⁊ publice ſine fraude emeꝛe:q; tunc ñ dẽ conſentire ad ſui cõmodum cũ ille contractus fi at principalit᷑ ad utilitatem epi:ſic mroꝛ emit palam ꝛcʒ pupilli ipſo conſentiente ut nõnt᷑ ꝓbat ĩ. d.l.puj pillus ⁊ ſequenti:⁊ capitulũ Zhendo vꝛ ↄſentire ut nõ. Jo. an. ĩ ſimili in ꝛegula qui tacet de ꝛeg. iur.li. vj. in ner. ? ir. i. l. cũ patcꝛ. J. libenus.ff. ð le.ij 2z Bi. in. l. ſi fiius C. de peti. heꝛedi. facit quod nõ:O daa.conſilio. ccxviij.⁊ ſic põt ꝛeſtrigi eᷣ limi tari dicta clemen.ſi una de ꝛebus eccleſie non alie. Caſus: Bm contingat. on an ditur mulieꝛ contra alicnationem ꝛei doia lis cui ſponte conſenſit et non eontrauenire iura nit ſic ſummatur communiteꝛ. Sed ego genera iteꝛ ſic ſummo: iuramentum pꝛeſtitum ſupeꝛ acu a le ge infirmato principaliteꝛ fauoꝛe iurantis: licet ſe cundario in fauoꝛem publicum neceſſario eſt obſeꝛ nandum ſi non ui nec dolo fuit pꝛeſtium ? in alre rius pꝛeiudiciuʒ principaliteꝛ non ꝛedundat.poc di cit multũ ſingulariteꝛ conſideꝛata medulla capituli. In prima parte ponitur conſultatio (In ſecun da ꝛeſponſio ibi nos. ota ex principio iunc to fine ꝙ mulieꝛ ↄſentiẽs alienatiõi facte ꝑ maritu de ꝛe dotali uel donata ꝓpteꝛ nuptias. ideʒ 2 foꝛi Glbrton ſftcnctontſtnd nui immi rimiii fiſnt n min i,nunadnrcia gmmnmi nitini ani Ericn eciin ci N ,in tiliptinninium lats⸗ õäl curtittci iar monii ii Eer inte rinl etaitceidentn tbot Ceutniſshrisodottrsſtannse ). rt Reginninmn cob uin⸗ Uöfiundctobienvrun. Eeer eer 1eſsttnstegmiaſttmsgtdut eretaſefanmwentänge Jonig ns n Süctenn B tt Riepteunmidcinmi uamtüanummrdethtt ernchinui diſer eRcgſgeſcehusſheEnnn iRemnllin e indecnsalſün :cono üinmnarn on Umanckerlicim gan Mitſlunſt rirtinn ee neqr ſe ltcie mne lune Triuagnarin R an or; trar gors, e lgeno dbbitig nncküia lune cAAteni l Aheni. mroligrfvin . Nentut ol ſonröſimn, g. teftintn Ftcizak, etete⸗ . balropteſe ci n ZZ Bie ; —– n c.n 1 R . le⸗ Nne e d big Nnen Koin n Randd gii eer n i Oeg uggnn e lueſtn i i munen ann aumannanbli nnini aſis Cpiut ir am e Niipiniin inehet Mne s in önwcun Gziin ij der ac n e rboe imn grr t e Orinic hoj fütwi inm i er mn mnn a, ij ci weiiinfnor ir Aunluu ſſcw e o e ön B n4limw aur uler w, zoſ lan ir coniaſ, choragunr on wnn mi conamn d eox oun o/u Pnolerd fen vandto iauncht woſten Pani um t ablceſce fntecncr runei Rücmn adſicninndd ieotam 1 rbayii A umimen hencrn vi ſenik u N Pi zl Nst eaen: Cnli enid N gen Rwimnin rginciinen ur „e Priltüatbemi Un vn Dr üa nn 4 Dünlafüns C hedi,l : O An itid cchht ei ſcl ndenen donn e wteſ n midn enenſiun . „,0 Vm continont ⸗ V iur muieiconm Aionnwan is ci honte conſenlt er non c itumm onmnnd c ucs ti w lten fnnon ur ¶ EKum eoͤtingar. de re ntriuſqʒ cõi nõ pᷣſumitur ui aut dolo indncta niſi ꝓbetur. uñ reuerentia maritalis duntaxat ipſaʒ nõ excuſat qð bene nõbis.uñ oʒ ꝙ ꝓbeniur vbeꝛa uel mine ſufficientes ad incutiẽdum iuſtum nmorẽ ad hoc qð nõt Inn. in. c. cam mrimonij de offi. de le:? Hir. in. l. ad inuidiã. C. quod me.ca. æ utꝛobi qʒ facit tex. ad idẽ.c. accedens de conueꝛ. coniugaio rum. ? ſic limita qð legitur ? nõ.in.l.i.F. que oneꝛã de. ff.quarũ rerum actio nõ datur ſe⸗ dic in cleꝛico oↄſentiente epᷣo ⁊ ſilibus ꝑſonis. cũdo nõ ꝙ circũſcripto iuramento conſenſus mulieris ſuꝑ alie natione rei dotalis uel donatõis ꝓpter nuptias nił lam obligationẽ ↄſtante mẽimonio inducit.⁊ ſic nẽ ꝙ ẽt nãlis obligatio nõ oriĩ. Et nimirũ quia ex ctu qui fit lege reſiſtente nulla oritur obligatio ur ĩ .l. cum lex. ff. de fideiuſ.æ qð ibi nõ. Mar. lex enim buic alienatõi reſiſtit ui.ff. de fundo dotali per tomũ 7 in auc.ſiue a me.C.ad uellei.⁊ per hoc uidet᷑ ſol ni qõ quã ponit h̊ do. An.an ſideiuſſoꝛ accedens buic uenditioni teneat᷑ de euictõne ?æ ponit multas opiones de boc uide pene per Oar. in. d. l. cum lex:ubi tandem uidet᷑ ↄcludeꝛe q ſi mulier uendidit nõ tenet᷑ ipſa nec fideinſſor dicta.l.cũ l.ſed ſi uendi dit maritus uel alius tenet᷑ ipſe ⁊ fideiuſſoꝛ. ar. in.l. 2 ſi is C. de pᷣdijs mino.ſine decre.nõ alie. Ratio qꝛ lex non reſiſtit nenditioni:⁊æ ſic actõi ꝑſonali:ſed alienatõi hoc ẽ rranſlatõi dnij. unde uxoꝛ non obli gatur:qꝛ teneret᷑ ad tranſlatõem diiij.l.ex empto ff de acti.emp.⁊ qð dixi in.c.cũ Jo.de fi.inſtru. nec fideiuſſoꝛ:qꝛ hẽret regreſſum õ mulierẽ. Sed alius uendens ⁊ fideiuſſoꝛ tenent:qꝛ nemo ꝓhibet᷑ rẽ ali enam uẽdere cũ ſolũ obliget᷑ perſonałr ad tradẽdũ rẽ uel ĩtereſſe ut in.l.rẽ alienã.ff.de Zhen.ẽp.æ hoc teneas omiſſis uarijs opionibus recitatis per Jo. an. æ do. An. ( ʒꝰ. ꝙ iuramẽtum dolo ul me au pᷣſtitum nõ eſt obligatorium. duerte ꝛeſpec tu doli:caſus eſt clarus quando fuit talis ꝙ habuit auferre conſenſum iuxta nõta per/ Jo. an.i.c. uno de cõmo. Sed dubiũ eſt reſpeciu metus ꝑ. c. uex = c. ſi vo gᷓ e.ubi pʒ ꝙ tale iuramentũ eſt obligatoriũ i poſſet peti abſoluno a iuramemto ut hic ? ibi: æ7 boc cõiteꝛ renet: æ quo ad caluʒ nim uidet᷑ eypᷣſſe te neꝛe Archi.in. c.ij.de pactis lib. vi. Et multi tenue rũt hic dicentes ad iſtũ tex. a contrario ꝙ inramen tũ mem extoꝛtum non obligat. ſ. in cffeciu:quia põt peti abſolutio:ſed ceꝛte hec eſt ĩpꝛopꝛictatio:⸗ maxi me qꝛ ſic loquit᷑.d.c.ij.=.c.lʒ.j.e.li.Vi/⸗Adeo dicen dum ⁊ melius:qꝛ aut iuramentũ ẽ meiu extonũ ĩ ca ſu a lege nõ ꝓbibito ⁊ ẽ obligatoꝛiũ:⁊ ſic ſoquit.c. ueꝛum ⁊. c.ſi ueꝛo S.e.aut in caſu a lege pꝛobibuo:æ tũc nõ obligat ipo iure: qꝛ ꝓpteꝛ legis reſiſtentiam oʒ ꝙ ſit ſponte pᷣſtituʒ:⁊ iſte ẽ ꝓpꝛius cãus iſtiꝰ.c.et cC.ʒ ⁊.c.ij.pall.⁊ optie facit auẽ.ſacramẽta puberũ C. ſi adueꝛſus uen. ubi dẽ ꝙ nullius eſt momenti in teꝛueniẽte metu:⁊ eſt ſingularis limitatio ad iura in contrarium allegata: æ hac opinionẽ repeꝛi tenuiſſe dnm UMincẽ. mediolanẽf. eximiũ canoniſtam: 2 hõc opinionem ſempeꝛ tenui: ⁊ ſic intellige ⁊ limita glo. in. d. c. ij. Alia nõ colligo qꝛ neniũt. . examinanda: ſz anteiꝙ; deſcendam ad glo. ſoꝛmo unicam oppoſiai onẽ Ram:vꝛ enĩ ꝙ reſpectu donatðᷣis ꝓpter nup tias fruſtra qritur de ualiditate iuramenti mulieris qꝛ ſoluto matrimonio dos redit ad mulierem ⁊ do natio propter nuptias ad uirum ut in. c.fi. de dete poſt di.ꝛeſti. Solo duplex eſt:foꝛte ex foꝛma ſtatuti uel pacti mulier ſupcꝛueniens lucrabat᷑ do nationeʒ ꝓpter nuptias:ideo uolebat tunc uenire cõtra illaʒ alienarionem: ucl dic quod dicebat illam rẽ ſibi cbli gatam ꝓ reſtõe dotis:et ſic agebat hypothecaria er dicebat alienationem nullã ꝑ illam auc. ſiue a me re plicabat᷑ de iuramẽto. 7 rñdet ut in ſfa ¶ Nunc at tingendo glo.æ intrinſecaʒ mãm huiꝰ.c.oppono S tex. Juꝛamẽtum g legem iteꝛpoſitũ eſt nullum ut in l.nõ dubiu n. C. de legi.⁊.c.ſi diligenti de fo.com pe. Sed lex ꝓhibet fundi dotalis ⁊ rei donate ꝓpt nuptias alienationẽ ut ſupra dixi:ergo ⁊ alienatio ? iuramemum nullius ſũt momẽti ⁊ corrobora ↄꝛi um hoc ut in principio gl. ex qua in effeciu colligũ tur tres ſolones. PDrima ꝙ lex ciuilis irritauit ta lem ↄctum conſiderando id qð erat utile æ bone ſtum coꝛpoꝛi expedit enim mulieꝛes ſaluas habeꝛe doteſ ⁊c.li.ff.ſo.ma.Ded canon hic conſiderat nii litatem aie. aia enim eſt pferenda coꝛpoꝛi ? cunctis rebus.xij.q.i.pᷣcipimus hec ſolutio ẽ bona ĩ ſe:⁊ ẽ ſenſus:ꝙ ſ lex ciuilis ꝛeſiſtat huic Sctui ob ſalutem coꝛpoꝛum ⁊ ↄſeruationem pr̃imonij:lex amẽ canci ca nõ uult ꝛeſiſteꝛe iuramẽto ne ꝓpter bona tpᷣalia det᷑ uia ꝑiurijs.hec ſolo lʒ in ſe ſu bona ut pꝛcciixi: nõ tñ foꝛmaliter euacuat ↄrium cũ hoc iuramentuʒ ſit pſtitum ↄ legem fundatã ſuꝑ bona equitate.l.i.f ſo. ma. ¶ Secũda ſolutio ꝙ aut mulier poteſt ſibi Olſulere ex alijs bonis marui uſqʒ ad quantiratem dotis.⁊ tunc iuramentuʒ pꝛeiudicat mulieri: æ ita lo quit᷑ h. al ſecns ut in.d.auẽ.ſiue a me:⁊ fʒ h cano. nõ coꝛꝛigit legẽ ſʒ reducit ad teꝛminos illius auẽ.ſi ne a me. hec ſolutio nõ ur̃ placeꝛe glo.æ bene qꝛ lr̃a loquit ĩdiſtincte. Itẽ ↄ banc ſolutionc facit tex.in. c.ij.de pac.li.vVi.ubi tex.dicit ꝙ oĩo debʒ huiuſmo di iuramentum obſeruari: ad idẽ. c.qʒ.e. ti. li. Vi. ubi tex. loquit idiſtincte:æ tenʒ Archi.in. d. c.ij ¶ Zer tia ſolutio:ꝙ aut lex ꝓhibens bʒ ꝑpetuam cauſam Phibitionis ⁊ iuariabilem: utpuia qꝛ ꝓhibet ea que in ſe turpia ſunt:æ iuramẽtum nihil operatur ut in Zrijs:aut nõ habet ꝑpetuam cauſam ꝓhibilionis ? ꝓcedat iſte tex.nã ꝓhibitio huius alienationis nõ E ꝑpetua qꝛ ſi mulier ↄſenſit iterum poſt bieniuʒ ẽt ſine iuramento tenet alienatio ut.d. auc. ſiue a me. Juramẽtum hᷣ igit bʒ uim fi ↄſenſus ¶ Nõ ſingu lariter iſtã ſolonem in ſe ex qua hẽs ꝙ ubi ad uali ditatẽ acius reqrit᷑ geiatꝰ ↄſenſus ſufficit unicꝰ cuʒ iuramẽto:tñ no ſatiſfac hec ſolo ad tex. nꝛm ꝓcedit n.ſolũ reſpectu donatõis ꝓpt᷑ nuptias æ ſic loquit illa auc. ſiue a me:nõ ꝗt reſpectu fundi dotalis:? q; ꝙ gl. ᷣ in fi.adducat unũ ſile.ſ.in pacto.l.cõmiſſo rie qð ẽ in pignoꝛibus ꝛeprobatũ ⁊ tñ ſi interuenit iuramẽtum non auditnr uolens ↄuenire ut in. ciſi gnificante de pig.attamen in ueritate non eſt ſimile reſpectu iſtius ultie ſolutõis:ſed potius contra q? illa ꝓhibitio bʒ cauſam ꝑperuam prohibitionis. ct nihilominus iuramẽtũ in orium ẽ ſeruãdũ. Sʒ pẽt dici ſile ꝛeſpectu huiꝰ tex. gñaliteꝛ iutelligdo.ſicut eim bic ualet iuramentũ cõtra legé: ita et wbi. ſed ꝑ hoc nõ ſoluit᷑ foꝛmaliteꝛ cõtrariũ: ſed eſt multiplica re incõueniens. Dy. in ꝛegula non ẽ obligatorium de ꝛc. iur.li.vj. Archi. in. c. quis de pactis li.vj.et multi aiij qnt ꝙ contraria ꝓcedunt ubi iuramentũ inteꝛponitur cõtra ius cõe.iſtud. c. ? dictũ.c ;nis 2 auẽ. ſacꝛa pubeꝝ ꝓccdunt ubi iuramentũ inteꝛpo nitur contra ius ſingulare editum fauoꝛe ceuarum ꝑſonaxꝝ. bhec ſolutio vꝛ multuʒ coloꝛata ⁊ exquiſita: ſed in cõtrariũ facit. c. ſignificante de pigno. vbi ua let iuramentũ cõtra ius cõe.nam pactum. l. cẽmiſſo rie de quo ibi ipꝛobatur nõ fauoꝛe certe pſone:ſed generaliteꝛ ipꝛobat᷑ quo ad oẽs. Alij dñt ꝙ aliud de iure ciuili: aliud de iure canonico. æ hec ſolutio incidit in idem cum pria: ſed non ꝓcedit peꝛ autẽ. ſacr̃a pubeꝝ. C. ſi adueꝛſus uen. ubi ualet iuramen tum contra legẽ. unde foꝛmaliꝰ 2 clarius ſoluendo cõtrarium dico ꝙ qnʒ lex aliquid ꝓbiber pꝛopt᷑ bo nos moꝛes cõſeruãdos:⁊ iuramentum i cõtrarium nil ualet ut ꝛegula non eſt obligatoriũ de ꝛeꝑu.iur. li. Vj. NRatio qꝛ talis lex eſt fundata ſuꝑ ctate nãli qᷓ eſt indiſoenſabilis æ incõmutabilis maxin e ꝑ iſtũ iurantẽ: cũ ſit ꝑſona priuata.v. di. in princi. viij. Cĩ. q̃ contra moꝛes:⁊ intelligo de bonis moribus nãli bus non aũt de cinilibus tantũ: quia oĩs lex E fũda ta ſuꝑ bonis moꝛibꝰ ciuilibꝰ ⁊ equitati ciuili. i. di. ſuetudo. bec aũt equitas ciuiis eſt uariabilis in. c. non dʒ de cõſan. ? affi. HMemo autem dubitat quin .l. ꝛ epꝛobans pactum.l. commiſſorie in pignoribus ſit fundata ſupeꝛ bonis moribus ciuilibus: tom 6 iuramentũ in cõtrariũ nalet ut in dicto.c.ſignifican te. ⁊ in hoc caſu põt ꝓcedeꝛe contrarium. onqʒ lex fundatur ſupeꝛ bono publico principalr: idem di cendũ qð S. qꝛ pactis ⁊ iuramẽtis prinatoꝝ ins pu blicũ ꝛemitti non põt.Rõ nãlis quia quis non põt ei ꝛenũtiaꝛe qðᷣ ꝓ ſe nõ ẽ introductum in. c. ad apli cam de ꝛegula.? hoc caſu pñt intelligi iura in cõtꝛa rium al egata ad hoc.l.ius publicuʒ. ff. de pactis et in. c. contingit de ſen: ex. Onʒ lex eſt fundata nõ ſu peꝛ bonis moribus naturalibus: nec ſupeꝛ publica utilitate pricipałi: ſed in odiũ aliqueꝝ: ? tũc cũ nul la turpitudo ꝛeꝑitur in iurante: ita ꝙ põt dũtaxat cũ diſpendio ꝛeꝝ tpaliũ iuramentũ adimpleꝛe cõtra legem obligat iurantem ad iplementũ: ? iſte eſt pꝛo prius caſus.c.ſignificãte de pig.⁊ facit.c.debitoꝛes 5.e. ſed non firmat cõtractũ m Mar. 2 bene in. d. .l. ſiqs pꝛo eo ubi taliteꝛ iurans hẽet oĩa ꝛemedia cõ petentia ei qui iurat ſoluere uſuram põt eiʒ a prici pio anñ ſolutionem pereꝛe abſolutionẽ a iuramento uel inſtare ut creditoꝛ cõpellatur relaxare iuramen tum ur plene dixi in. c..i. S. e. uel poſt ſolutionem ꝛc peteꝛe dicto.c. debitorcs..⁊ boc in odiuʒ ipſius cꝛe ditoꝛis ar.c. ſi ueꝛo S. e. ⁊ hoc eſt de mente Bart. in. d.l. ſiquis ꝓ eo. Qñʒ lex eſt fundata principalit ſupeꝛ fauoꝛe priuati.licet in cõſequẽtia eſt fario ſit fundata ſupeꝛ publica utilitate ut in caſu noſtro er caſu. c.ij. de pactis li. vj.? auẽ. ſacꝛa puberũ ? iura mentũ ĩ Sriũ obligat iurantẽ ⁊ ẽ iſte ꝓprius caſus c. noſtri et iurium ꝓxie allegatoꝝ. nec hoc caſu ꝓ ¶ Me iurelur au. cedit Zᷣꝛium. Matio eſt hec: qꝛ cũ̃ lex no ſit fundana ſupeꝛ fauoꝛe publico:nec iuramentũ contineat in ſe aliquan turpitudinem ex parte iurantis nel ex pte mateꝛie ſuꝑ qua fuit pᷣſtituʒ nõ põt.l. impedire quo minus quis ſe obliget deo.nam iuramentũ pꝛincipa liteꝛ dirigit᷑ in deum ut in. d. c. debitoꝛes ⁊ deus pce pit: redde deo iuramenta tua in. c.?= ſi xps ſupꝛa eo. põt enim lex ad cõmodum ſubiectoꝝ impedire obli gationem queꝛen dã hõi.l. cũ lex.ff. de fideiuſſ.ſʒ nõ obligationẽ queꝛcndã deo cũ lex ſubijciatur deo. ad hoc. xxiiij. q.iij. ſi habes ⁊. xi. q.iij. iulianꝰ ⁊.c.ſi do minus ⁊.c.qui reſiſtit quinimo etiaʒ. l. cano nica no poſſet in fauoꝛc pꝛiuatũ ĩpedire obligationẽ queꝛen dã deo hoc ꝓbo ꝑ. c. ad aplicã de regu. nõ ſolu eij regula monachoꝝ ſed etiã ſtatutũ gregoꝛij ſolemni teꝛ inteꝛdicit ut ante annuʒ ꝓbationis quis nõ ſuſci piat᷑ ad ꝓfeſſionem ⁊ hoc fauoꝛe ingredi uolentis ? monaſteꝛij ut. d. c. ad apłicam. xix.q.iij. monaſteꝛijs. æ nihbilominus ſi antea fit pꝛofeſſio tenet quia obli gatio queꝛitur deo:7 reſpectu dei pomit iſte renũtia re fauoꝛi ſuo non obſtante inteꝛdictione legis. Ad idem bonus rex. in ſili ut. c. qui poſt uotum de regu la.li. Vi. A d idem.c.debitoꝛcs v.e.lex enim canoni ca ? diuina inteꝛdicunt ↄtractum uſurarium de uſu ris ſupeꝛ eo. Adde ꝙ ex tali contractu nulla oꝛitut obligatio dicto.c.debitoꝛcs: ⁊ tñ iuramentũ de uſu ris ſoluendis ualet:ex q ex parte iuranis nullũ ſub eſt peccatũ dicto. c. debitoꝛes. Unde lcx hũana net ult nec poreſt ex ſolo fauoꝛe pꝛiuato uel odio:impe dire obligationem queꝛendam deo cx quo nec exꝑ ſona iurãtis nec ex ꝑte mateꝛie repentur aliqua tnr pitudo ↄtra bonos moꝛes nãles ſeu contra bonuʒ publicum pꝛincipalit. Ex his hes claruʒ ⁊? ueꝝ intel lectum hbuius. c. ?. c.ij. ?⁊ anẽ. ſacꝛa pubeꝛum. oĩa eim neniũt ↄtra ius ſingulare editum fauoꝛe heĩuʒ. Eʒ circa intellectũ iſtoꝝ iurinʒ dubitat᷑ pꝛincipaliteꝛ ce duobꝰ . pꝛimo an indiſtincte ualeat iuramentũ 5.l. hũanam fundatũ pꝛincipalꝛ ſuꝑ fauoꝛc pꝛiuato ſeu odio fo an in calibꝰ in quibꝰ vVʒ firmet᷑ Sctus ꝑin ꝛamentũ. ¶Circa pᷣmn. Har. fuit ĩ ſingulari opio ne ĩ. d:l. ſiqs ꝓ eo ⁊ auẽ. ſacr̃a pubeꝝ ⁊.l.ſeius ? an gerius. fl. ad.l. fal. dicẽſ ꝙ aut lex ñ dirigit .ba ſua ad ꝑſonã ſʒ ad ↄtractũ:ut qꝛ ꝓhibet alienationem fundi dotalis ſeu ꝛei donate ꝓpt᷑ nuptias ſeu reruʒ moris:⁊ iuramentũ ualet.⁊ in hoc cau ĩtelligit iſtü lex. ⁊. c. ij. ? auẽ. ſacr̃a pubex pall.ſed ſi lex pcipeꝛet ꝑſone dicendo ꝙ mulieꝛ nõ alienet: ul ꝙ minoꝛnõ nẽdat ſeu ꝙ aliquis n emanat tũc iuramẽm iteꝛpo ſitum in Zriũ nulliꝰ eſt momẽti. ¶ Douei quia ſic in rãs facit ↄtra pceptũ legis facte ab hñte pfatem. eꝛ⸗ go peccat moꝛtalit᷑ cũ ſcriptũ ſit qͥ nõ obedierit pri cipi moriat᷑ moꝛte de ma. ? obe.c. ij. Juramenum aũt ſuꝑ obſeꝛuatiõe peccati monalis nulſi: ita demũ dʒ obſernari ſi fuatũ nõ vgit i diſpedti ſaln tis ere:ne. ꝓ hoc adduẽ dẽz Jo. an. HMoſt. .c. lic eo.ti.li. vj. ubi glo. dicunt enim ꝙ ubi mulieꝛ pri mo iuranit ſe non alienaturam fundum dotalem ſi poſtea alienat ? iurat de non contraueniendo non nalet fa alienatio:æ hoc dicit multum notandum ꝓpteꝛ ſtatuta diueꝛſa que ſunt pe mundũ ut ſemp un nlel caoN), mmilcnglge i 8 gol ,, s 4 etocn ge chi mitumi i in , P, , adhen 1 ſen e 1 untiſ jn zis. AORν N. n mnulin gnt 9Clrmi, cun wkoninaftn ni hiin Nigtvallvhni immin areiſcguntpnt Nnd. GnCnmtegd. immlitli orienn hl inn nſtii . ſnutfttie n i a rpnion n Nuttm ,iAA. Mnuu . e her in i Nο ,taltui,ltnn nn. 4 m Brr & ukoft ustar inhnn na ntlei nenen nun lus ui/ prumnmmeeimndt untin4 Gnnunceenrl N Aſtnchunten Cnuris ei wiendun xltnantodcus anilann. isſeet dicorahnmemem cke Gernanſacen odeorgrat dei Uumtcnieſenntin n ubh rnneuinineging Cünttaktenfrteum Drn uunmnünimeiſe ttiiun uumnifitntunifian ſeſdnpini,ghllcen gohut nijcſnſinsscimneng⸗ Ndan uinn inietilbnmn, biptaleritsnn Pyte,nin conrlnignnn: lup l iAeaͦ Niſicirenr ee Pen⸗ (egn iclaltgutti gahi 5 Mum contingat 1e ſmoꝛ ſio o obſane inpcatng „r Alienccthingzzeh Atdmmimediam Anunninnn sſen Alegant mmn obigno dito cdtorg eifinmer Iis ſum isiir ronrrinmns tumi din dbis rli m pvnſ r ſob uox ginmo lodhn crouigmonan oemun dorvoſt ſoni wrins r or or narae wlur ain mdo onn boros noro nils i mz t plaun oincirti Crbisbescnt cri umn uis c4 ie Mtin ihenn da⸗ märort us ingne tüum ranoic canmcimi ſor ididti inehi⸗ o. Pand N dltmde tden Munet ümm imri dinehch nniufr⸗ o n n Gt Vncir z Craini n iiniiiß⸗ ei dlis miſuknhertl meſallin cis uien õ e i dmns laun dont Ninii⸗ instmmni n nnn l cc i e ſultahnbe⸗ . rdnhni n l giin ln iaue nul inſpiciat᷑ an ſtatutũ ꝓhibeat ꝑſonas ↄhe:e.an ↄtra ctun fieri tantum. Ego in hac materia feci ſolẽneʒ diſputationem que icipit ſtante ſtatuto ⁊c.? iteꝛ ce tera attigi hanc differentiã Mar. que cõir nõ placʒ canoniſtis:de ea enim nõ ur̃ curaſſe. Fre. de ſenis conſilio.cclxiiij.imo omni caſu ſentit ꝙ agens ↄtra legem ſeu ſtarutum eſt tranſgꝛeſſoꝛ legis:? ꝙ iura mentum eſt obſigatoꝛium lʒ öᷣbenſ ſecum.qꝛ peccat Zhendo contra legem teneatur ad relationem iura menti. hoc tamen ultimũ ·j. plenius diſcutiã. Eanc ẽt diam Hir. ipugnat hic. Jo. de lig.⁊ do.epᷣus uincen. qꝛ. qᷓꝙᷓ.l.ꝓhibeat ſimpliciter: tamen ↄfaciẽſ tranſgꝛeditur legem: Iʒ vba non dirigantur ad ꝑſo nan. d.l.non dubium. nec eſt uerum ſm Jo. ð lig. ꝙ. qubet faciens contra.l.peccet moꝛtaliter etiam ſi lex ſit ꝓhibitiua niſi ſit cã ꝑpetue ꝓhibinonis:cum alz lex in caſibꝰ ꝑmittat.⁊ ſic nõ poteſt eſſe moꝛtale Sed circa hoc plenius dico in c.nam concupiſcen tiam de conſti. do. An.in effectu. Oar. impugnat concludens ꝙ ſi ſtatutum ſeu lex eſt fundata prin cipaliter ſuper fauoꝛe ſolius iurantis iuramentum ſemꝑ obligat et ſi ĩ ↄſeque tias ꝛemotas adſit pꝛo hibitioni fauoꝛ publicus uelut ꝙ liberi ꝓcreantur uel ꝙ ciues diuites maneant ⁊ non depauperentur qꝛ in quantũ pceptum dirigitur ad ꝑſonam fauoꝛe ꝑſone pᷣceptum ſapit nãn conſilij.ff.man.il.i.⁊=.l.cũ pꝛ. F. mando. ff. de le. ij. 2.l. titio in prin. ff. de ↄdi. 2 de nõ.cum.ſiłibus. MNã pcepta ite ligũtur fᷣm ma terie ſubiecte nim. xi.q.iij.ꝛogo. Idem uoluit do. De. de ancha.in ſua ſolemni repetitione.c. cano nun de conſti. dicens hanc diſtinctionem Dar. eẽ vbalem:qꝛ ſtatutũ ãnullando Sctum ſans videt᷑ hibere contrabentibus ne auentent contrabere. c qͥ contra iura. de re.iur. li. vi. Et vba collata in rem concernũt potius ꝑſonas ꝙᷓ; ꝛes de exceſ.pla. tanta 2 non refert cum quo quis loquat᷑.l.cum pateꝛ.I. donatõs. ff. de le.ij. An concludit iuꝛamentuʒ eſſe obligatoꝛium ſiue lex in ꝓhibitione ↄcemat ꝑſonã ſiue rem: Hanc opinionẽ ſẽpeꝛ tenui ⁊ fm eam de cidi:lʒ do. An ʒe.de ꝑu. in quodam ſuo conſilio ꝙ incipit: dña katbeꝛina fueꝛit ſecumus Marto. Ulo neoꝛ pꝛimo in ſmiam iſtam qꝛ ſi res ꝓbibet᷑ alienari Pſona intelligit pꝛohibita:quia res ſe ipᷣam alienare nõ põt:nõ enim dʒ inſpici cuʒ quo quis loquat᷑:ſed in queʒ diſpoſitionis effectus dirigit ut dicit tex.in .l. cũ pateꝛ. . donatiõis de le.ij. Sicut enim uno ꝓ hibito uendeꝛe alius tacite uidetur pꝛobib en emeꝛe ꝓpteꝛ nãm coꝛꝛelatiunoꝛuʒ qꝛ unũ nõ põt eſſe ſine re liquo ut.l.i.C. de cupᷣſſis ex luco li.xi.nõ. Marto. in.l.penul. C. de indic. uidui. ⁊.l.fi.de excep.facit qð nõ. glo. C. ne fideiuſſoꝛ. do.ð.ita re pꝛc hibita alie nari peꝛſone nidentur pꝛohibite cum ſine eis non fi at alienatio.lex enim eſt impoſita non nerbis ſed re bus de elec.cõmiſſa li.Vi. Idem in ſili locus inteꝛdi citur ne in eo celebꝛetur: cleunci uidentur inteꝛdicti ĩ eo loco celebꝛare:adeo ꝙ celebꝛans ibi durante in teꝛdicto incurrit irregularitatem ut in. c. is de ſen. ex.li.vVi.? dicunt᷑ uiolare ſniaʒ inteꝛdicti ut in.c.i.de poſtu.pꝛela. ⁊ deſpiceꝛe petri claues ⁊ eccleſiaſlicam kxdeꝛe pratem ut in. c.fi.de exceſ.pla.ex quibus pʒ ꝙ interdicta ꝛe inaĩata interdictum dirigitur in effectu ad ipſos hoĩes ꝛem interdictam agitantes.ad idem illud. c. ij. de ma. æ obe. quod allat Oar. ꝓ ſe. H ibi nõ fit dꝛia an vba legis dirigantur ad pſonam an ad rem:ſed ſumnpłi dr̃ qui uenerit õᷣ decretuʒ epᷣi ab ecchia abijciat: ? qui non obedieri principi moꝛ te moꝛiat.nõ enim obſeruat decretũ principis qui alienat rem a principe ꝓhibitam alienari. imo com mittit Z legem ⁊ pceptũ principis.ut pʒ ex pdiciis 7. xi. q.iij.ſi dns ⁊.c.iulianus ⁊.c.qui reſiſtit.æ cui dẽtius ꝓbo ſic:lex dirigit pceptũ ad rẽ qꝙ res mio ris nõ alienct᷑ ſine iudicis decꝛeto.C. de pᷣdijs mi. ſine de.nõ alie.ꝑ totum.m ſi minoꝛ alienat ſine de creto dicit.l.ꝙ eſt factũ cõtra.l.ꝓhibuionẽ ⁊.l.nõ ſolũ ⁊.l.ſi quidẽ ⁊.l.ad reſoluendũ C.e.ti.hinc eſt ꝙ nulla oꝛit̃ obligatio nec nãlis nec ciuiis ut nõ. H i. in. d.l.cum lex.ff. de fideiuſ.ergo ſequiĩ ꝙ ſi minoꝛ facit S legem peccat moꝛtalꝛ: ⁊ ſic nõ teneret̃ ad obſeruantiã iuramẽti quod ẽ falſũ.ut in pallata auẽ.ſacꝛa pubeꝝ Ad idẽ.c.ij.de pact.li.vi.ubi er ꝙ lex ciuilis ĩpꝛobat pactum factũ a fiulia ut dote cõ tenta nullum regreſſum hẽat ad bona pẽna ut bhabe tur in.l.pactum. C. de colla.?æ de pac.l.pactum. er go filia paciſcens uenit contra ius ciuile cum ueniat uetitu n ꝑ ſuꝑioꝛem.⁊ ſic ᷣm opi. Dar. peccaret mortaliter æ nõ deberet cõpelli ad obſernantiaʒ iu ramenti qð ẽ falſũ ut in.d.c.ij. Ad idem facit cpti me ⁊ clariſſune tex.in.l.qui conira ſenaꝰ conſu tum ff. de fideiuſ ubi dr mutuans filiofamilias facit 3 ſenatus ↄſultum:æ tamẽ vba ſenatus ↄſulti ma cedoniani nõ dirigũtur pceptiue uel ꝓhibuiue ad ꝑſonã:ſʒj tin dr̃ ꝙ illi nõ deĩ aciõ.l.i.ſſ.ad macedo. ergo aꝑte pʒ ꝙ ex quo ſunpliciter aliquid proł ibe ne fiat ſatiſ ni ꝓhibita ꝑſona ne faciat.⁊ ſi fac dꝛ facere contra.l.⁊ ſi crediteꝛ ꝓhibetur mutuare er go filiuſfa. ꝓhibetur acciꝑe.qꝛ diſpoſitum in uno ex correlatiuis extenditur ad reliquum ut ſupra di xi:⁊ tñ ſi minoꝛ accipit ? iurat reddere obligat᷑ ex ſuo iuramẽèto ut ipſemet Har. uult in.d.l.ſiquis ꝓ eo. ?.l.ſeiꝰ:æ augerius ad.l.fal.¶ Ex qbus ur̃ con clu dẽdũ ꝙ iſtud.c. ꝓcedat indiſtincte ut exquo lex aliquid ꝓpibet principaliter fauore ꝑſone iurãtis lʒ i ↄſequẽtiã ⁊ faꝛio in fanoꝛẽ publicũ iuꝛamẽetũ in riũ pᷣſtitũ ẽ obſeꝛuandũ ut h̊ ⁊ in.d.c.ij.⁊ auc.ſacꝛa menta puberũ:⁊ ita ſupra ſũmaui.⁊ poſſet attenta ri ꝙ ſi iſte de cuius fauoꝛe pꝛincipalꝛ agi iurauit õ riuʒ nõ peccat:⁊ ſi ĩ aliquo peccat iurãdo nõ peccat obſeꝛuãdo:ĩmo peccaret in Zueniẽdo. pꝛimũ ꝙ nõ peccaueꝛit iurado: ꝓbatur qꝛ cum lex ꝓhibueꝛit pꝛi mũ pꝛincipalꝛ in fauoꝛem ꝑſone ⁊ eius ↄmodũ:nõ intẽdit ipaʒ ꝑſonã illaqare ex rrãſgreſſiõe ad pecca tum:ſʒ potius ipaʒ pꝛiuilegiare: ne qð ſtatutũ e ĩ fa uoꝛẽ ⁊? ↄſeꝛuationẽ reꝝ tpaliũ tẽdat in danuʒ ⁊ iteꝛi tũ uite etẽne legẽ qð fauoꝛe.C. de legibꝰ ⁊ regulã ꝙ ob graʒ de re.iur.li.Vi.Cuiq; enim łʒ renunnare pꝛiuilegio ſuo. C. de pac.l.ſiquis in ↄſcꝛib ẽdo ⁊.d. c.ad aooſtolicam:nec ex hoc dicitur in effeciu con tem neꝛe pꝛincipa ẽ pꝛiuilegiantem uel ↄſulentẽ.iiij. di.S. hec ⁊ ſi legibus: ad hoc tex. optimus in.i.i. J. inde queꝛimr.ff. de no. ope. nu. ubi dicitur ꝙ ſi CBDelareinran. poſt nouum opus nuntiatum eonueniat quis cum adquerſario ut opus fiat ualet conuentio nec pericu lum eſt ne pacto priuatorum iuſſu pꝛetoris ãtepoſi ta uideatur.quid eiʒ aliud agebat pretor quam hoc ut contꝛoueꝛſias eorum dirimeꝛet a quibus ſi ſpõte ꝛeceſſerunt ðᷣbet pretoꝛ hoc raium habere: Ex qui bus neꝛbis ſatis luculent᷑ ꝓbatur ꝙ ueniẽs ccntra ius ſuum ſeu pꝛeceptum factũ fauoꝛe ſui nõ peccat: boc idem ⁊æ clarius nidetur ꝓbari in. d.c. ad apoſio licam inducendo ut zD pʒ ꝙ ueꝛba dirigebantur ad pſonam:tñ ſi contra fu tenet quia uidentur ꝛenunti aſſe eorum fauori. Item poſito ꝙ in hoc ꝛeperire tur aliquod peccatum non tamen debet peꝛmitti ut neniat iſte contra ꝓprium iuramentuʒ ex quo ciꝰ obſeruantiã peccatum aliteꝛ nõ ↄmitnitur ne iterum peccet contraueniẽdo ut aꝑte ꝓbamr in. c.? ſi XSs 5 co.⁊.c.moucet.xxij.q.i.ubi pʒ ꝙ pꝛecepiũ eſt qiui num ⁊ ꝛelatũ ad ꝑſonam nequis iuret peꝛ creaturg: ? m dicuur ꝙ ſi iurat z iurans pecceneꝛit nib iemi nus tenetur ad obſeruantiam iuramenti: ex euo po teſt obſe:uari ſine peccato. Idẽ uidetur in alijs in ramentis temerarijs non babennbns comnem du cretionis: obligant eĩm inrantẽ ex qno poſſunt obſ uari ſine peccato:licet temeꝛe iurans peccauerit ĩ iu ran ſo ut pꝛobatur in.d.c.⁊ ſi x-pᷣs iuncto..illicite. xxij.q.iiij.Ex quibns poteſt cari hec theorica ꝙᷓ; quã umcũqʒ iuramentum ſit temerariuʒ ſeu illicitũ: ex quo ramen non eſt contra bonos moꝛes natura les nec in eius obſeruãtia iminet peccatum ſemxer eſt obſeruandũ ut pꝛobatur in iuribꝰ S allatis. Ju ramentum eim debet habeꝛe tres comites.ſ.ut oĩio ſit licitum:non aũt ut ſine cis non obliget iuranteʒ vt plene dixi S.e.⁊ ſi xps:⁊.hec ſufficiant quo ad primã queſtionẽ. ¶ Menio ad ſecundã.ſ.an cõtra crus talis fiꝛmet᷑ iuramento an ſelũ obligeĩ ex ſuo iuramento ⁊ non ex contractu: ⁊æ eſt ſubtiliſſimꝰ pũ ctus et etiam magni effectus fᷣm Mart. in. l. ſiqnis pꝛo eo ⁊ Cal.inteꝛ u ꝛumqʒ caſum. Mam ſi cõtrac tus firm uur iuramento nõ licet amplius contraue nire peꝛ ſe uel ſucceſſoꝛeʒ:ſecus aũt ſi nõ firmatur: nam hoc caſu ſtatim cũ obſeꝛnaui ego poſiuʒ ꝛepe teꝛe cum ſine canſa incipiat eſſe apud crecitoꝛem. Itẽ poſſum a pricipio peteꝛe abſolutionem a iura mento ut in.c.i.⁊.c.debitoꝛes ðᷣ e. Iteʒ heꝛes inrã tis poterit contraueniꝛe cum iuramentum ſit pe:ſo nale ⁊æ non trãſeat in heꝛedem ſeu alium ſucceſſoꝛeʒ ʒ.e.c. Vitatis. Har.tenct ꝙ bhoc caſu.ſ.cũ.l.ꝓhibʒ principaliteꝛ fauoꝛe perſone ſeu fauoꝛe ꝛeipublice: ſeeundario iuramentum firmer contractum: quia iu rando licet alienaꝛe ut hic ⁊ dicta auẽ.ſac?a in glo. ſupeꝛ neꝛbo obſeruari.do. An.itʒ cõtractum nõò fir mari iuramento niſi ubi lex canonica uel ciuilis hꝰ exprimit quia potuit.l.ex cã prohibeꝛe c ontra ctum 2 ſic impedire obligationem naturalem ⁊ ciuileʒ:lex aũt canonica fᷣm eum nibil dicit de contracm: ſz di cit iuramentum iniolabiliteꝛ obſeꝛuandum pꝛopteꝛ peccatuʒ:unde nihil cogit ut contracius ualidetur: 2 nõ obſtant abſurditates qᷓ poſſent ſeqͥ fm illã qꝛiaʒ HBir. 7 Cal. de qᷓ Sð qꝛ fʒ eũ ex quo nulla arguitur mirpitudo ex paue tenẽtis non hẽt locum.c.debito res. Mec ob.ſi dicat᷑ adeſt turpitndo ex quo con trahitur contra.l.qꝛ ex hoc nibil peccat in deum:Iʒ temeꝛe agat ⁊ ſufficit ſi adeſt pena nullitatis comrg ctus. Item recipiẽs iuramentũ non peccat quo ad .l. dei que ꝑmittit illum fauoꝛe tpali pꝛopteꝛ nem̃ re nuntiare:nec ob. ꝙ poſtq iuramentum eſt impletu; Leneat ſine canſa qꝛ cauſam habʒ a iurante reſpectu ſecundarie obligationis ex iuramento que ad eum dirigitur: unde habet ius tenendi. nec ob. ꝙ non tranſeat iuramentum ad heꝛedes quia licet peꝛſongꝗ lireꝛ non obligenteꝛ ad peꝛiurium: ſeꝛuare tamen te nentur ne ledant animam defuncti de ſepul. c. fi. de raoto.in litteris. NHon ob.ꝙ ceſſionarius poteꝛi 9 trauenire quia non poteꝛit habens cauſam lucꝛati nam uel ubi ceſſio fiat cum fraude: ubi ueꝛo habet oneꝛoſam ⁊ non apparet fraus dicit ꝙ licet conira ctus non ualidetur iuramento: ſurgit tamen obliga tio que pꝛetendit uinculum in pꝑtem ſupeꝛ ob ſeiuan tia ↄtractus que pꝛoduceꝛet obligationem ſimileʒ 7 illius nature cuius ẽ ↄtractus ⁊ obligatio ⁊ pꝛof cit omnibus quibus obſtaret ⁊ pꝛoficeꝛet contractus: ⁊ ſic firmiteꝛ ⁊ inuiolabiliteꝛ obſeꝛuabitur iuramen tuʒ: uult eꝛgo in effectu ꝙ contractus non firmamr iuramento: tamen iuramentum habʒ illum effecum in re entione rei quam ꝓduceꝛet contractus: unde putat ꝙ adueꝛſus iuramentuʒ niſi alia arguatur de ceprio non dabitur remedium.do. Car. dicit iutius tenendum ut hoc caſu contractus firmetur iuramẽ to:⁊ ſic uitabuntuꝛ pꝛedicte diflicultates.tamen tenẽ do ꝙ non firmetur tenet ꝙ beꝛes non poreꝛit con trauenire:æ muto foꝛtius nec ille qui inrauit lice ſe mel adimpleueꝛit Yre.conſilio. cclxxi. tenet ꝙ firme tur iuramẽto in caſu huius.c.ij.de pac.li.vVi.⁊ auẽ. ſacꝛamenta pubeꝛum:⁊ ſic ꝙ beꝛedes non poteꝛunt contrauenire quia licet iuramentum non extendatuꝛ ad heꝛedes ut eos obliget:ad peꝛiurium tamen cen tractus extenditur cum ſit nalidatus iuramento: ad hoc tex. cum glo.in dicta auc.ſacꝛamenta:alias ſeii dum eum pꝛobibeꝛet lex ⁊ decipeꝛet contrahentẽè cũ inteꝛpoſ tione iuramenti. Idem archi. in dicto. c. j. 2 Cal.hic dicens ꝙ ſicut iurans nõ põt cõtraueire ita nec eius heꝛes qꝛ ius qð qͥs non bẽt non poteſt in aliũ tranſfeꝛꝛe ut in ꝛegula nemo poteſt de ꝛegn. iur. li. vj. æ concludit ꝙ in caſu huius.c.? ſil bꝰmn 4 bus ſolo iure ciuili Zctus ĩpꝛobaĩ heꝛes nel ſucce ſoꝛ nõ põt ouenire adducit. d. c.ij. Ié qꝛ hoc iurs mentũ nullã cotinet turpitudinẽ ⁊ ẽ pſttũ de eo qʒ ſpectat ad iurantẽ: cꝛgo dʒ actũ nalidare facit õ.. ſi vo ⁊.l.cũ quis decedẽs.. codiciluus.f.de le.iij. ⁊. . de inſti.c.cum ueniſſent:peꝛ que iura pꝛobaĩ ꝙ ubi quis ꝛenũtiat iuri ſuo ſy ex ci poſſit Zuenite: in ſi iuramentum interceſſit qð factun ẽ ampli ꝛeſcin di non põt. E cludit eꝛgo iuramentũ ualidaꝛe con tꝛactum ⁊ ita ꝛefeꝛt Jo. mo. archi. 7. Jo. an. in. d. c.ij. ⁊ ſic bec opi. ꝙ in caſu hꝰ.c.⁊ ſiſᷣbus onacius nalidet᷑ in ramento ẽ cõis:⁊ eaʒ ſemꝑ ſecur ſuʒ. Et vr de hoc caſus ĩ.d.c.ij.ubi expiſſe dẽ iluud pacium iuramẽto fa nari. Vñn ſicut in caſu illiꝰ. c.firmatun pari ꝛ25ec ⁊ in caſu bꝰ. c.? auc.ſacr̃a puberũ cũ eadẽ ſit utrobiqʒ 20.ar.c.cuʒ dilecra de ofir. uti. uel iut · ro vbrANita iora Cinb aM eninlpu inalin ,lu⸗ vent gtcimcifſendwonlin h ſitritnfral uunc au inms bn ubynn n Ctn nolin uen uti ſounencredriur an⸗cns frmet urann ine ern. Ng ee ioincev to g i Innstrmriofinni anistbiean Liuſan Prsprgapernntre) Aun gnaanscine sele oper immmeninehſtent ie foboeſdsopet neiensnon odint ndiNandclarzaan mdepulns dcnr Ouncpinon griiaruſag dcnnaminon mrfürdcchnsunacndiamiunnpren himainanmnope ſgtorn wig iriaennrzensc iicnstinnee bi Negansponfmnnn unmanm du unsaſniinrad ötatnnn;inne inalar nc tſinn tnmnrraztl lmunemni rcſ chſthnenin nſiug ne niſnn tikui ins röanungnteineee aner pignontcunſen Ufom lohis ienſar an chſin, in Z blrtze inaninmn oͤſenn nni lgn an al ſzei —“ lonſconnmnchnenn n a Ruin arocen conſtio nc ſniez ſormnae ERNE „. dehs gbſoſnnon; ee mnurinn H Immn . . lie opeve⸗ en obepebirn t ineg nſſngtomnen u Tmo: mi, umenmnbiziin raninr numn Pcnn nnng un alſg iunmnm ni ain epno w ct 9 N Mwr onstimn co Qer d xvnimir r h nmnofenem rr ie umunnmm utirfinlara n vgviſimmn nn ker n wi mumite mulo ſonuo irr lrnr omunin maimenan Fre onſlo cin mng in Nqnd n b boiuns c i deacn Nan ſommn oobemmt ic g dendes en dorn Courmwcnite dpia uce marenaumn onegat Aberdes n eos Nigerad heinnnmen novs encmchmt onm tdidamsiwrn NNW. AN S0 n ANi ſianant drnem vodden t nendom apieinn. JEntitt 4Q1bcdde ſan nmeüfäl amtius bers igcdinun din i ui nnſer ui thl niſii r.1. ehat n itnei⸗ zus ſho cul ang hti de ſeno zmnt Malt nuni nuli cotnen mmmtint, n 2d inmnte:cih hain lc̃ nis enliiud Item facit ratio do. An.quã retuli in precedenti gqõne.ſ.qꝙ.cũ.l.pricipal: cõcernit fauoꝛem iurantis uidẽtur potius oſultoꝛia quam preceptoꝛia ⁊ obli gatoꝛia. AUnde cũ.l.hoc caſu nõ reſiſtat nec ꝛeſiſter poſſit iuramento ut dixi in precedenti queſtione ur ſuperueniente iuꝛamento tollere ꝓhibitionem ſuam ut expſſe colligit ex ue:bis illius auc.ubi mandat iu ramenta inuiolabiliter obſeruari qðᷣ non faceꝛet ſi ſtaret in ꝓhibitione ſua ar.in.d.l.ſiquis pꝛo eo et qð ibi nõ. Oir.⁊ ſic ↄualidat᷑ ctus cũ nõ reꝑiat reſiſtentia. Inſuꝑ adduco aliam rõnẽ fere ↄcluden tem:ſi iuramẽtum nõ firmaret ↄctum in caſu auc. ſacr̃a puberũ ⁊ ſilium. Inpꝑpatoꝛ nõ mandaret iura mentũ ſeꝛuari qꝛ iuramẽtum exiudiciale nõ inducit obligationẽ de iure ciuili fᷣn opinionẽ legiſtarum p.l.ſiquis ꝓ eo de fideiuſ.ubi per Har. loquitur ergo auc.ſacꝛa pubeꝛũ de iuramento cõfirmatoꝛio plʒ tamẽ mihi opi.do.An.qꝙ pᷣſuppoſito ꝙ ↄctus nõ fiꝛmaret᷑ tamen beꝛes uel ſucceſſoꝛ ſingularis nõ poterit Zuenire ⁊ multo foꝛtius nec ipſe iurans pꝰa adimplementum ꝑ. d.c.ij. ubi. dꝛ oĩo eſſe ſeruanduʒ dictum iuramẽtum:unde per illã dictionem oĩo uo luit exclu dere oẽm ↄuentionem ut ſentit ibi aꝛchidi aconus A l idẽ tex.in dicta auẽ.ſacr̃a pubeꝝ in fi. dum dicit inuiolabiliter. Item facit iſtud. c.⁊.c.licet j. e.ti. li. Vi. ubi nulla fit mentio de receptione alicu ius ſicut fit in caſu.c. debitoꝛes ſupra.e. Secus iñ puto ubi.l.inhibet ↄctum odio creditoꝛis ut in.c. debitoꝛes. Secus ut in. c.ſignificante de pig. ut di xi plenius ſupꝛa qꝛ in odium ipſius ſtabo.c.debito ꝛes:z. c.i. ſupra.e.ti.lʒ Fre.in dicto conſilio.cclxxij. ſentiat idem ꝙ in caſu huius.c.ſed minus beñ ꝑ ea que ſupra dixi. Sed ultra predicta aduerte ad illaʒ difficultatem que oritur an pctus firmet᷑ iuramẽro uel ne dicit.n. Ang. de ꝑuſio in dẽo ↄſilio ꝙ ubi actus iuramẽto firmat᷑:ʒʒ quis abſoluatur a iuram to nõ ꝓpterea põt uenire actum qꝛ actus eſt nali dus de ſe ꝓpter iuramenti irerpoſuioneʒ: æ abſolu tio hoc ſolũ oꝑat᷑ ut Zueniens non incidat in ꝑiuꝛi um nõ ãt annullat Sctum. unde nullus diceret fᷣm eum ꝙ minoꝛ qui iurat ſuꝑ ↄctu:aut minoꝛ qui iu rat ⁊ fuit deceptus ultra dimidiam iuſti pꝛecij ſi ab ſoluitur a iuramento per ſuꝑioꝛem poſſit ꝓpterea ueniꝛe j̊ actum qꝛ ↄctus eſt aliquis ⁊ irrenocabilis ubi ueꝛo actus non firmatur iuramento ſed ſolum iurans aſtringitur ad nõ uecniendum 5 iuramentuʒ imediate cum eſt abſolutus obtinet:non cniʒ obſtat iuramentũ qꝛ eſt abſolutus a ſuꝑioꝛe:non actus qꝛ nullus. unde qui iuꝛat ſe ſoluturũ uſuras ant nõ ue nire S actum pignoꝛaticium factum in foꝛma uen ditionis imediate cum ẽ abſolutus ꝓſequi põt ius ſuũ qꝛ tale iuramẽrtum nõ firmat ꝓmiſſionẽ ſʒ ſoluʒ obligat eum ad nõ ↄueniẽdum qð eſt nõbile diciũ æ menti commendandum ꝑpetuo. Sed Jo. cal. PDMau.in quodam conſilio uidentur ſentire orin m in eo ꝙ dicũt ꝙ petens abſolutionẽ iuramento cõ firmante pctum dʒ facere cirari ꝑtem qꝛ tractat̃ de eius piudicio cum ſublato iurameto ſeqtur reſciſio pctus. Sy mihi plus plʒ hoc dictum Ang.quia vt ſupradixi ꝑ interpoſitionem iuramenti lex tollit pꝛo Kum conuingat hibitionẽ ⁊ ſic Zctus ꝛemanet nalidus ſine alia ꝓhi bitione nõ ergo põt ꝛeſcindi ꝑ abſolunionẽ iuramẽ ti qꝛ Zcius aſſumpſit niꝛes ex ↄſenſu ꝑnium iuramẽ to uallato: unde nõ ceſſat nunc ex toto cã cõfirmãs ar. C. quando li. ab emp. diſce. æ. ff. per totum ⁊æ.l. nihil tam nale.ff. de ꝛe.iu.⁊ in.c.i.e.ti.?⁊ hoc teneas unde merito dixit tex.in.d. auc. inuiolabiliter ⁊c. = in. d.c.ij.oĩo ſeruandũ ⁊c̃.qᷓi de cereꝛo debeat uale? ut ↄctus:iĩ õriũ tñ faciunt multa qᷓ ſequũtur Ité tʒ opinionẽ Ange.inutilis eſſet ſemper hec abſolutio li Zctus poſtmoduʒ foꝛet irreuocabilis contra.c.ſi uero S.e.ubi bonus tex.unde poteſt ſic diſtingni ꝙ aut ↄctus ſuſtinebat᷑ ſolo iuramento:⁊ tunc eo ſub lato dũmodo legitime tollitur Sctus qꝛ tollituꝛ illð uinculum quo ſolo ſuſtinebat᷑ ar.op.l.ſtichum.S. nãlis.ff. de ſolu.=.c.cum ceſſante.j.de appe. Ziut ſuſtinebatur etiam alio iuꝛe:⁊ tunc ſublato iuramen to datur facultas interpellandi aliud remedium pri us competens ad ꝛeſciſionen ↄctus. Exeplum an quis in ↄctu fuit deceptus ultra dimidiam iuſti pꝛc cij quo caſu ↄctus non eſt ipſo iure nułus:ſed ſub lato iuramento poteſt agi condic.l.ij. C. de reſcin. uen. c. penul.⁊.c.cum dilecti de emp.⁊ uen. uel quã do in ↄctu inito per metum inieruenit iuramenium ſic poteſt intelligi. c.ſi vo pall.æ hoc de ſecunda qõ ne. Mũc ad pᷣdicta applico duo dubia quotidiana 2 multum nõbilia que diſputaui ? continctur ĩ pal. diſputatione ⁊ ueniunt ad limitationem pꝛedictorũ hic.n.pʒ ⁊ in iuribus pall.ualere iuramentum le gem ciuilẽ emanãtẽ principalꝛ in fauoꝛem priuatuʒ pone eni ꝙ lex ſeu ſtatutũ irritet etiam iurameinm uel foꝛma nõ ſeruata diſponit ꝙ Sctus hẽatur pꝛo ficto ⁊ ſunulato.Ecce in terminis ſtatutuʒ diſponit nõ ualere ↄctum minoꝛis nel mulieris ſine cõſenſu duoꝛũ agnatoꝛũ ẽt ſi iterponatnr iuramentum uel dicit ꝙ talis ↄctus hẽatur pro ficto ⁊ ſimulato nũ quid iuramẽtum forma ſtatuti non ſeruata pᷣſtitum obliget iurantẽ:⁊ ad hos duos articulos multa ad duxi pꝛo ⁊ õ in dicta diſputatione que cã bꝛeuitatiſ o nittã:⁊ lolũmõ ueniã ad deciſionẽ. Et prio pᷣmit tam opiniones principalioꝛes q́s in materia reꝑio. t prio ſciendũ ꝙ Ja. de bel. tã in filiofamilias ꝙᷓ in minoꝛe ꝓbibito phere ſine certa ſolemmtate diſputat unam qõnem quid iuris ſi contraxit cum iuramento nõ ſeruata ſolẽnitate ſtatuti:æ concludit in filiofa.ꝙ iuramentum dicto caſu non dat robur ↄctui tum qꝛ eſt acceſſoꝛium ad contractum nulluʒ. ergo nihil ualet dicta.l.nõ dubium. C. de legibus tum qꝛ j bonos moꝛes.nam talis contractus pre bet cauſam delinquẽdi.⁊ parentes depredandi.l.i. ff. ad macedo. æ regula non eſt obligatorium pre alb. de minore dicit idem de iurc ciuili ſed de iure canonico dicit eum ogligari per iſtum textum ⁊ dic to capi.ij.? incipit queſtio.l.pulſiua cauetur quam etiam recitat. Jo. an. in addi. Spe.in titu. de ſen. prola. F. ut autem. v. ſed pone ⁊ ſimiliter tranſit F5. re. de ſenis conſilio. cclxxij. aangit primum arti culum ſcilicet quando lex irritat contractum ? an nullat iuꝛamentum:æ loquitur in filiofa.? cõcludit iura nentum ualere quia obligat in caſu fonioꝛi ut Be iureiuran. ut in auẽ. ſacꝛa puberuʒ ⁊ ⁊ ĩ.c.ſigniſicante de pi gnoribus ⁊.d.c.ij.de pac.l..vj. Mec obſtat ꝙ ſta turum ãnullet iuramentum:qꝛ h n põt facẽ cũ non ptineat ad forũ ſuum ſʒ eccłe: ut.in. c. uenerabilẽ de ele. Bar. in. l.ões populi.ff. de iuſti.⁊ iu.iĩ.viij.ſeu .ix.colũ.dicit quod aut ſtatutũ ſimpłr ãnullat iura mẽtum nõ fuata ſolẽnitate ⁊ non ualet:aut diſponit quod ↄtractu alr celebrato pſũitur dolꝰ ſeu qð mi noꝛes dolo pᷣſumantur inducti æ ualet:monetur qa ſtatutum pᷣſumẽ põt dolũ: ſʒ iuramtum dolo extoꝛ tũ nõ ualet ut hic cũ ſimi.do. Mal.tangit in autẽ. ſacr̃a:⁊ dicit ꝙ ẽt ſi ſtatuta nõ fingãt doluʒ ⁊ ſimu lationẽ tñ ſi hñt ꝛõneʒ ⁊ equitatẽ:puta quia malicia illius loci erat multũ ꝓmpta ad decipienduʒ mino ꝛes:talia ſtatuta ãnulantia iuramentũ nalent:nec iu ramentũ eſt obligatoriuʒ. Mam cum babeant equi ratem ⁊ rõeʒ nalem nõ pnt dici iuri cõtraria. Fatet᷑ m bonã eſſe cautellã que in multis locis fuat᷑:ut õc tus ↄtra ſtatuta geſti pſumant᷑ dolo:ſen metu extoꝛ ti: ſed idẽ Qul. in.l.non dubiũ. C. de legi. uidet ali qʒ theoricã tradeꝛe:diẽ.n. ð̊ iure canonico eſſe dicẽ dum ꝙ interdũ iuramentũ tollit cam pꝛohibitionis iuris fictione:⁊ tunc ſeruandũ eſt iuramentum. ueꝛ bi gra ſi cã ꝓhibitiõis eſt minoꝛ etas iuramentum fingat maioꝛem:et iõ tʒ ↄtractus.ſecus ſi non tollit cãʒ ꝓhibitiõis. Exemplũ:ſtatutũ pꝛohibet minoꝛem heꝛe qꝛ fingit dolũ:certe fᷣm eũ iuramentũ n tollit cãm doli pꝛeſũpti:⁊ iõ nihil oꝑatur iuramentũ:ar. .l. ſiquis inquilinos. ff. de le.i.tin eꝛgo iuꝛamentum oꝑat᷑ in cauſato quãtũ oꝑari põt in cauſa ⁊ n plus: nec obſtat ſᷣm euʒ.c.ij.de pactis li.vVj.⁊.c.lʒ.j.e.ti. ⁊? li.⁊ iſtud.c.qꝛ in iſtis cã ꝓhibitõis erat de iuſtitia poſitiua ⁊æ mutabili ⁊ non de immutabili:et ideo in iſtis põt iuramentuʒ oꝑari:illa aũt iuſtitia eſt muta bilis cuius tranſgꝛeſſio non inducir peccatum ð inẽ diuino: illa Vo eſt iuſtitia imutabilis cuius tranſgꝛeſ ſio inducit peccatum.qꝛ ius diuinũ ẽ imutabile:? in boc fundat᷑ fm eũ ꝛegula nõ ẽ obligatorium li.vj. hec ſunt voa fʒ eũ qn agitur de efficatia iuramẽti reſpectu iurãtis:ſed qn ꝓhibitio ocernit aliũ q; iu rantẽ:iuramẽtũ unius alteri obeſſe non põt ut nõ. C. de bo. qꝗᷓ li.l.fi.. filius aũt. Et ex pᷣdictis bꝛeuit᷑ còcludit ꝙ aut iurat᷑ j ius iurãtis.aut S ius tertij. Orio caſu aut 25 ꝓhibitiõis fundat᷑ ſuꝑ equitate naturali = non ualet iuramentũ:aut fundatur ſupeꝛ quadã equitate poſitiua:æ tunc ualet iuramentum. 5.·caſu non nalet iurameniũ.qꝗᷓ oĩa dicit bñ notãda Ad. c.debitoꝛes rndet ꝙ iuramẽtũ ſupeꝛ uſuris ẽ ꝓhibitũ in altero extremo.ſ.in ꝛecipiete ſed non eſt pꝛohibitũ in ꝓmittente.⁊ iõ ꝓmittens debʒ obfua re iuramentũ nõ in fauoꝛẽ hõis ſed ꝛeſpectu diuini nõis qꝛ deo iurat᷑.põt peti iũñ abſolutio ut ibi ⁊æ in c.i.S.e.ti.hec. Maldus ⁊ de hac mã aliquid ꝑ eũ dem.in.l.fi.C. de non nu. pe.⁊ in.l.pactum qð do tali.C. de collat:⁊ in.l.ſeius ⁊ augerius.ff.ad.l.fal. do. An. hic tenet iuramentum in caſu noſtro ualeꝛ licet ſtatuta anulent iuramenta uel pꝛobibeant:quia pꝛohibeꝛe iuramentum non ſpectat ad iudices ſecu lares nec ad.l.ciuileʒ ut nõ. Moſtien.in.c.quemad modũ s eo.ubi dixi:2 Fꝛe.ubi ð. Idem dicit ſi an nularẽt inſtr̃a uł fraudem pᷣſumeꝛẽt alia non apparè te cã pᷣſumendi: ul ſi imponeꝛẽt penam uenientibus ad ↄtractum: qꝛ oia talia ↄfingi poſſent ad excludẽ dã iuramentalẽ obligationé uia indirecta ubi direc ta fieꝛi nõ põt ↄ regulam cũ quid li.vi.d.c. quanto de pꝛiuile. NHec ob.fᷣm eũ qð dicitur de uoto.. ij. ff. de pollici.ubi ius ciuile diſponit ſupeꝛ uoto qꝛ non ualent leges ille inqtum infringunt notum: ad hoc quod nõ.glo.in.c.mulieꝛ.xxxij.q.ij.⁊? hoc eſt dictuʒ Fre. in dicto conſilio.cclxxij. Sed ego intelligo ſed dum nõ. peꝛ Innocen. in. c. ſcꝛiplure de uoto: non enim deꝛogat᷑ ex toto illis legibus: ut ibi ſentit In no. ⁊ peꝛ hꝰ putat ꝙ alio extrinſecus nõ appente in ramentũ obliget ꝓdigũ: dũ tñ ſit conſenſus capax. lʒ aliud uolueꝛit Fre. conſilio.xxx.? Barto. in.. is cui.ff. de ueꝛbo.obli.ad hꝰ q; in acquirẽdo equi ꝑatur pupillo pubeꝛtati ꝓximo ur nõ. in. d.l.is cui ⁊ ex delicto obligatur ut ibi nõ.eꝛgo ex iuramento: de delictis pue.c.i.⁊.ij. nec fm euʒ ob.ꝙ inteꝛdicta ſit ei adminiſtratio qꝛ ꝑ boc nõ eſt ei inteꝛdictum in ramentuʒ nec inteꝛditi potuit¶ Nec ob. ꝙ lex equi paret eum furioſo qꝛ nõ attẽditur in hoc equipatio legis:⁊ qꝛ totum hoc fit fauoꝛe ſuo. Nec ob. ꝙle gis reſiſtentia impediat nalem obligationem. ff. de fi deiuſ.l.cum.l.⁊.l.ſi nõ ſoꝛtem...i.ff.de ↄdi.inde.ei go pari rõe iuramentũ.xxij.q.v.iuramenti: qʒ illud neꝛũ qn illi ꝓhibitioni ↄſonat ius diuinuʒ ut in uſu ris. Item lſʒ poſſit ifringeꝛe nãleʒ obligationẽ inqua tum obligat ꝑti ⁊ ẽt iuramentaleʒ quo ad ſecundari am obligationem que dirigit̃ in ꝑteʒ:nõ tñ infringit nec infringeꝛe põt obligationẽ iuramenti inquanmivʒ pꝛincipaliteꝛ dirigitur in deum:nec in hoc tunc ſunt paria ſimplex loquela ⁊ iuramentũ: qꝛ iuramẽtũ p cipalit᷑ dirigit᷑ in deum loquela in ꝑteʒ. Nidet᷑ gᷣ in effectu ↄcludeꝛe do. An. quo ad utrunqʒ articuluʒ ꝙ iuramentũ obliget:⁊ ſic obſeꝛuandum: niſi qn.. ſeu ſtatutuʒ pſumit dolum ſeu fictionem ⁊ habuit le gitimam cãm bhoc pᷣſumendi:ſecus ſi hoc fecit meio ſauoꝛe minoꝛis.do. Car.refeꝛt hic ſe conſuluiſſe ſta tutum ualeꝛe ⁊ impedire iuramentum cum pꝛeſumit dolũ ſeu aliã iuſtam cãm:⁊æ qꝛ tũc ↄtrahens ſatis ni det᷑ in dolo eſſe. He ſunt pꝛincipalioꝛes opiniones quas in mꝗ reꝑire potui:⁊ ut hẽas reʒ cdlarioꝛẽ ſub ijciam ꝑ bimembꝛẽ diſtinctioneʒ qð mihi in hac mã vVꝛ. Et dico ſic:aut ſtatutum ſine alia pꝛeſumptione fraudis ꝓhibet obligationem ſeu alium actũ ct aãnul lando iuramentũ niſi ceꝛta ſolemnitate ſeꝛuata: aut pᷣſumit fraudem deceptionẽ dolũ metũ uł quid ſilę. pꝛio caſu dico iuramentũ obſeꝛuãdum ex quo pꝛin cipalꝛ fauoꝛe ipius iurãtis emanat ſtatutuʒ ut ꝓba tur h̊ ⁊ in.c.ij.⁊ in.c.q̊ ⁊ in auẽ.ſacẽa puberum pꝛe alt. nec facio uim an ſiatutũ dirigat ueiba prohibi tiua in ꝑſonam aut ad ꝛem ur pleniſſime dixi. hec pꝑs ſatis z probata eſt in ĩtellectu hup.c. M ꝛeſtat rñdeꝛe niſi ad iuramentũ ipugnatum peꝛ ſiatutum: dico eim ut g dixi ſatis dẽʒ ẽ ſtatutũ nõ poſſe impe dire ex me:o fauoꝛe alicuius obligationem iurame talẽ q acquirit᷑ deo.qꝛ inferioꝛ nõ põt impone:e ſe gẽ ſuꝑiori in cle.ne ꝛomani de elec.⁊ õ latius diri. Itrem facit dictũ Inno. in. c.ij. de regula. ubi dicit Eencht ln ai hiin D ö nnoſunikN ſe brmi intri mun r 1, mujunimnmũ ſiralß hamm. . , ulvgfmiinr uſt ſtta⸗ 7 tiannccrcner ldint onman õl ickecactoceulnt an aisſpi ehis Heinbtyataoimi phemn inon afuel nehi eni et detnene en ſo insarninturn ndani ſin dude aprincihcedntsn Kade Ven g ſheriſensramismiigtagötser onnwära iminfndannnons Wankſcennwlidudndiprn nmnenüiuunttanntenn wr Mümgninninenünde Padoalpinünetr. toräg g ſumi Höfenmnſbemin znican uunllcmnindngennin Oneeſſishaunn jimifnen ſar rolannmnini en rcjngenenon cden nelil ebgr n otntlieg 3 atun fnoſo⸗ nücimin 9. gn * 8 bn rſtfuorin tnnainpetin en Gigtin . Mlamlelſtöhun ſificeg 9o nn eiummmi. miFirma * ll ghinnoni on ocin mmcuigr ra mmuh go nin mmmonm grcnmiinn noift imiger Ncroblgmmmeinnnie pimimir dinginr indunn mein ornnrl pri ſmper oqndh ? unmmni: inanen chiit dngt iſ damn oapenin e idat ium ochder do An. gid Aummnddt Oummmoni CDüger c Sienanun i ſanſtumum; dionir Gonſen ſoioren ti guünmncandoe Pfanenäſecnsſthoeft õ mmnticr tinpeintimemanmmd en üſe iiiſum int utemin ei n 0o le De iun anld mnsin nuͦ ſeyieonin bin iaun pbinenhne cſtumnong as F. Edoſtan ſmmnſ ſmdetolhummniun⸗ Ho uranenii nii em ſimu⸗ ziunit fruuden deegnoni hĩ . ꝙ in iſtis ſpũalibus ius nãle pᷣertur poſitiuo.nnde cõcludit ꝙ quo ad offerendũ filium monaſterio nõ E differentia inter patrem ⁊æ matrem:facit.c.ſi annũ de in di.li.vi.unde cum ↄctus minoꝛis uel mulieris bẽat ſuũ eẽ fm nãlem equitatem ⁊ ſᷣm ius gentium ⁊ iteruenit inramentũ nõ eſt curandum de omiſſio ne ſolẽnitatis iuris ciuilis:ut ꝓbat᷑ in.l.i.eo.ti.⁊ in dicta auẽ. ſacꝛa puberũ.Ad idẽ facit quod le.⁊ nõ tur in.l.i.C. de ſacꝛoſanc.ec.ubi ↄcluditur ꝙ ĩ cõ cernẽtibus aĩiam attẽdimus ſolũ ſolẽnitatem iuris gẽtium ⁊ nõ iuris ciuilis ⁊ nõ.in.c.relatum ð teſta. Hec potuit ius ciuile ſeu ſtatutũ repꝛobare iuramẽ tum ẽt ſi minoꝛes erãt ſoliti in tali loco decipi quic quid dicat M i.in dicta auẽ.ſacramẽta qꝛ hoc nõ ſpectat ad legẽ ciuilem ſed ad papã ur in.c. uenera bilem de elec.ad idem.xcvi.di.ſi imperatoꝛ ubi ex pꝛeſſe dicitur ꝙ in iſtis ſpũalibus ẽt ĩpeꝛatoꝛ dʒ hr̃e recurſũ ad eccleſiã æ facit quod ponit Fre.conſilio xciiij. ubi dicit nõ ualeꝛe ſtatutum laicoꝝ ꝙ ex aliq facto ſiue geſto pᷣlumat᷑ cõrractus uſurarius puta ſi appaꝛet ſolutio de minoꝛi q;titate ꝙᷓ; ↄtineat̃᷑ in in ſtrumento intelligat᷑ contractus nſurarius ⁊ heatur pꝛo plena ꝓbatõe mouet᷑:qꝛ cognitio utrrum debe at cẽſeꝛi Zctus uſurarius neceſſario tangit ſpiritua litatẽ Jõ nõ pñt laici ſuper hᷣ ↄſtitueꝛc.c.fi.de ꝛc.ec cle.nõ alie.=.c.eccleſia ſancte marie de ↄſti.⁊.c.tuã de oꝛ.cog.⁊.C.latoꝛ qui filij ſint legitimi.facit ẽt qð nõ Jo. an. in. c.ſtatutũ de heꝛe.li.vi.ubi ↄcludit cõ ſile ſtatutũ nõ u aleꝛe ẽt ꝛeſpectu pene ut ſi apponaĩt pena ↄbenti mr̃imoniũ ſine ↄſẽeſu ꝑentum. ſi dico in ꝓpoſito ꝙ Iʒ ſtatutũ laicoꝝ poſſit ꝓhib eꝛe pꝛiuʒ nõ tamen põt decerneꝛe in ualiditatẽ iuramenti ex quo nõ pᷣſtatur ſuꝑ re turpi:qꝛ nõ eſt de foꝛo ſecu lari:ſed eccleſiaſtico de iudi.nouit cum alijs ſuꝑius allegatis. Mec in h̊ hʒ auctoꝛitatẽ aplicam ĩmo mit teret falcẽ in meſſẽ alienã nec deceptionẽ ſeu leſionẽ minoris curat imꝑatoꝛ.nt in.d.aut᷑.ſacr̃a puberuʒ nec papa in.c.ij.de pactis li.vi.⁊ hic. NHam ꝓpter fragilitatẽ ſexus ⁊ etatis multis deceptõib us expoſi tq emanarũt illa iura in fauoꝛem minoris ⁊æ mulie ris:ut.ff.de mino.l.i.⁊ ad uellei.ꝑ totum: ⁊ tamen iuramentũ in ↄꝛium ualet:qꝛ hetur ponꝰ reſpectus ad aĩam ꝙ ad fauoꝛẽ reꝝ tempoꝛaliũ:ut hic ⁊ ſili:⸗ h quo ad pꝛimũ membꝝ. do mẽbꝛo pricipali qn ſtatutũ nõ ſeꝛuata ſolemnitate pᷣſumit dolum ulł aliam illicitram cãm.dico ꝙ aut nulla apparet ſpecifi ca ⁊ ueꝛiſilis piectura pᷣſumendi fraudem:⁊æ non ſuſ ficit quo ad euacuandum iuramentũ: qꝛ nõ apparẽ te cã urgenie non debet nec põt impediri obligatio queꝛẽda deo:ar.xxv.q.i.ſunt quidã = qð nõ. Inn. in. c.que in eccleſiarum de ↄſti.⁊ melius in.c.qꝛ ple ꝛiqʒ in fi. de imu. ecc.⁊ ꝑ legiſtas in..fi. C. ſi õ ius ul uti. publi. eſſet eiʒ tale ſtatutũ cã ꝑfidie ⁊ ꝑiurij õ .l. i. E. ſi adue. uen. iſtum tex. cũ ſilibus. aut ſubeſt cã pᷣſumẽdi: ut qꝛ cõiteꝛ in loco minoꝛes decipiebã mur ⁊ inducebant᷑ dolo ad ↄhendum ⁊ ſepe fingebã tur ↄctus obligatoꝛij õↄ minoꝛes.unde ſtatutũ argu endo a cõiteꝛ accñtibus qð qʒ in.c.i.d cleꝛi.nõ reſi. ubi ꝑ Cal.? Cy. in.l.neqʒ natales.C. de ꝓba. ĩtro Quxit quandã ſolẽnitateʒ qua omiſſa pᷣſumit ſimula ¶ um cötingat ꝛum cõtractum ſiue doloſuʒ. Et tunc cõſiat in foꝛo aie per ipm minoꝛẽ ↄcium eẽ uerum ⁊ non fictum. Aat doloſũ ⁊ puto ipʒ aſtrictũ ad obfuãnã iuram ti: qꝛ ĩ foꝛo aĩe credeꝛẽ confitẽti ĩ piuciciũ ſuũ ð ho mi.ſignificaſti. Nõ in cle.i.de pe.⁊ ceſſat ꝛ0 ſtatuti. nam exquo ſtamũ eſt cõtra obligationem diuinam ceſſante cã ſtatuendi ceſſat diſpõ:ut notanter ſentit Inno.i. c.qꝛ pleriqʒ de iĩm.eccł.i fi. facit quod no. gl. in. c. nõ eſt de uo. Et idem opinoꝛ. dʒ. cuo ad forũ cõtẽtioſũ:ut ſi aꝑto oꝛe poſt modũ confitetur pctũ ueꝝ eẽ ⁊ nõ ſimulatũ ſiue doloſũ ꝙ tenear᷑ ad obſeruãtiã cũ ceſſat rõ ⁊ cã ſtatuẽdi. Nam ⁊ cõtra pᷣſuptionẽ iuris ⁊ de iure admittit ꝓbatio in cõtra rium ꝑ cõfeſſionẽ eius de cuius fauore agit᷑.ut pro batur ĩ aut᷑.ſʒ iã neceſſe. C. de dona.ante nup.⁊ in .c.is ꝗ fidem de ſpõ. in.d.c.qꝛ pleriqʒ de imu.ec cle. ꝑ Inno. ubi ſingulariter dicit ꝙ etiam poſiqᷓ; ſetẽtia tranſinit ĩ rẽ iudicatã ſi ↄſtat de eius imic ui tate ꝑ cõfeſſionẽ paꝛtis ꝓ qᷓ lata fuit dʒ reuocari:qꝛ ceſſat preſũptio iuſtitie que oꝑat᷑ trãſitũ ĩ rẽ iudica tam muito eꝛgo foꝛtius debet hoc dici in iurameio quod pꝛincipaliteꝛ obligat deo:ut in.c.dcl uoꝛcs 2= c.⁊ ſi xps s.e.⁊ h̊ intelligo qñ ↄfeſſio hʒ ſuas ſolẽ nitates ꝛequiſitas:⁊? per h̊ hẽs bonam practicam in locis:ubi ſũt talia ſtatuta ut facias iurantẽ interro gari iureiurãdo an inteꝛceſſeꝛit ſiłatio uel dolus qdðᷣ bñ nõ aut minoꝛ ſeu mulieꝛ allegat fꝛaudẽ pᷣſumptã E ſtatutum ſeu nõ dicit ↄctum licitũ ⁊ poterit ſerua ri opio Haꝛ. æ Wal.æ alioꝛum ut iuramentũ tunc nõ ſit obligatoꝛiũ:qꝛ non tollit pᷣſumptione ſtatuti legitime iductã ad h̊ tex.ſingularis in.l.fi.C. ð̊ nõ. nu.pe.ubi pʒ ꝙ ſimpliciter ↄfutens ſe recepiſie mu tuum.m. j. biẽnium excipe? põt ↄfeſſionem cmanaſ ſe ſpe future numerationis ẽt ſi iuramentum a prin cipio fuiſſet ĩteꝛpoſitum.un pᷣſumptio iuris nõ oꝑa tur effectum ſuum ct ſi iteꝛceſſit iuramentũ. unð ſin gulariter ibi ꝓbatur ꝙ ois pᷣſumptio que ẽ ĩ Sctu uel ↄditio tacita ĩtelligit᷑ in iuramento ſuꝑ eo pᷣſto quod etiam nõ ibi Hal.⁊æ per Inn. in.c. ueniẽs gẽ eo.⁊ in.c.per muas ſupra de arbi.⁊ S dixi in.c.q̃n tauallis:? h̊ de ſecundo Anũ tamen non omine: qð eſt in hac mã ſingulaꝛe ꝙ in illis caſibus ĩ qꝗbus dixi iuramentum ligare nõ dʒ iudex ſecularis dicẽs õrium ð hoc cognoſcere:qꝛ cũ ex rõnũ ⁊ opinionũ ↄflictu ꝛeddat᷑ ſaltem ꝓbabile dubium de ualiditate iuramenti nõ poteſt iudex ſecularis de hoc cogno ſcere ſed dʒ referre ad iudicem ecclhaſticum de or. eogni. tuã de ſen.ex.ſi iudex laicus li.vi.de iudi. nouit nõtur de foꝛo compe.cum ſit generale.⁊ per Jo. an.eo.ii.c.fi.li.Vi.? per Mar.in.l.ticia.ff. ſo lu. ma. z.l.i.ff. de iur.om.iudi.Et uidetur aperte ꝓ bare tex.in. c. uenerabilem de elec.ꝙ ſolus papa ce h cognoſcat.exquo orit᷑ ꝓbabile dubium.ſed ſpe. in ti. de lega.ꝗ.nunc de epiſcoporum.v.item papa ſingulariteꝛ dicit ꝙ etiam infeꝛioꝛ a papa poteſt in teꝛpꝛetari iuramentũ qñ dubitatur de eius ualidita te. ad.c.ueneꝛabilem rñdet duplłi. Dꝛimo ꝙ pꝛoce dit in negocio arduo:⁊ iteꝛ ꝑſonas magnas uel qn uult dax licentiã Zueniendi ſine ꝑmutatione æ ↄmu tatiõe aliqua: = q dn ſpe.ſequit᷑ do. An.s.e.ꝙto X. ego adduco ad ̊ dictũ Inn. S. e. debitoꝛcs: ubi te net epm poſſe ſupeꝛ iuramento diſpenſare: ⁊ ſic foꝛ tius intpꝛetari. qnimo ẽt de ĩtcꝛpetratõe ſentit ĩ exẽ plis ꝑ eũ ibi poſitis:⁊ peꝛ hoc hes deciſionẽ ilioꝛuʒ dubioꝝ:in eo mm ꝙ do. An.ꝛepꝛobauit opinionem Frꝛe. in pꝛodigo plus mibi placet opinio Yꝛederici duplici ꝛõe:qꝛ exquo eꝛat ſibi interdicta adminiſira io:iuramentũ nõ poterat bꝛe efficaciã:ar.S.e.ſicut ex litteris. Itẽ ⁊æ meliꝰ iudex inteꝛdicẽdo admiſtra tionẽ tanqᷓ; ꝓdigo vʒꝛ ex iuſta cã pᷣſumeꝛe dolum ⸗z fraudeʒ ſecũ ghẽtis.gꝰ iuramentũ non obligat ꝛce fraudis pᷣſumpte:ar.hic ⁊ ex ſupᷣdictis:⁊ hanc opi. Frꝛe. ſequit᷑ Mal.i.l.i.C. de ſacroſan.eccle. dicens ꝙꝙ ex prio intdicto eſſet fruſtratoria. Et hac opini onem dicit ẽt teneꝛe Ja. de are. in. l. qui hẽbat. ff. de tutelis. Ex pᷣdictis põt infeni ad deciſionẽ tal qõis an donatio facta ultra leginimũ modum ſine legitia inſinuatiõe cõfirmet᷑ iuramento. uel ſaltem tale iura mentum ſit obſeruãdũ. Hal.ĩ.l.id qdᷣ pauꝑibꝰ.C. de epis ⁊ cle.tʒ ꝙ; n:qꝛ ꝑꝑ fraudẽ talis donatio ſiñ inſinuatione ẽ a iure ꝓhibita: ur.l.data. C. ð dona. nide latiꝰ, p Jo.an. in addi.ſpe.i ti. de iſtru. edic.ꝗ. poꝛꝛo.v.ſi itẽ. Mã ibi ſentit priũ:⁊ pꝰ multa videt cõcludeꝛe iuramentũ fuandũ niſi dolo uel mei fue rit pᷣſt tũ: qð mihi plus plʒ:qꝛ.l.ciuilis nõ pᷣſumu fir mit᷑ dolũ in tali donatõe.ſʒ iduxit illj ꝓuiſionẽ: ut ni taret᷑ fraus ꝗᷓ poſſer inteꝛuenire ſine ĩſinuatõe:ut.ſ. ſtringet ĩ. d. . data de dona. Emanauit eꝛgo ꝓuiſio illa ut ſubueniret deceptionibꝰ puatoꝝ eꝛgo uʒ iura mentũ ĩ Sriũ:qꝛ qͥs pᷣſumit᷑ ĩifoꝛmatus ueniẽs ad inu ramẽtũ: fac.c.ij. de pac.li.vj.iũcto eo qðᷣ nõ Naꝛ. in.l.ſiqs ꝓ eo.ff.de fideiuſ.ad ideʒ.c.iſtud.⁊.c.licet eo. ti.li.Vj.⁊ aũt.ſacramẽta puberum.C. ſi adueꝛ. Ven. ꝓpteꝛ uirandã deceptionẽ ⁊ lcſionẽ fuit ĩtrocu ctũ:ut in ↄctu mooris ĩteꝛueniret auctoritas tutoris ſeu pᷣſidis.C. de pꝛedi.mino.ſine decif.nõ alie.pꝑ to tũ iũcta.l.i.ff.de mio.⁊ tũ iuramentũ a mĩoꝛe pꝛeſti iũ ſupplet defectũ oĩuʒ ſolẽnitatũ:ut in.d.aũt.ſacra menta pubernm. ODꝛeteꝛea raro cõungit ꝙ in do natiõe pſerũ a mĩoꝛe facta ĩteꝛueniat dolus. dux E ĩdiſtincte impediri iuramẽti obligarionem. Addi: Micolai abbatis: ãnecro nũc ẽt aliud dubiuʒ quoti dianum ⁊ difficile qð ẽt diſputaui:põe ꝛctentis ſupᷣ dictis terminis ꝙ is qui iurat ſeruaꝛe ↄctũ maxime ſi iurat oĩa ⁊ ſingula foꝛe vᷣa uult ꝓbare ſin vᷣlatio nẽ ucꝛaʒ octus:⁊ ſic Zueniret inſiro iuraro nũomd poſſit nõ petita pria abſe Fone a iuramento:æ hanc qõeʒ ſatis arduã uidi ĩ fẽo ⁊ ꝙ debeat audiri.ꝓba batur ſic. Juramẽtũ obligat iurãtẽ ex ĩitentiõe ipſiꝰ iurãtis.xxij.q.vV. humane aures:⁊..ſi eꝛgo.⁊...ex bis ⁊? S.e.q;to. Sed qui ſimulate phit ĩ vitate nihil agit:qꝛ deſicit ibi ſubſtãtia Sctus.ſ.oſenſus.vñ ꝑin de ẽ ac ſi nihil fuiſſet actũ:ut.l.emptoꝛ:⁊ qð ibi nõ. ff. de aqᷓ plu. arcẽ. z. c. ilo uos de pigno.⁊.c.ad no ſtrã ð ep.⁊ Vẽ.l.ſi ãcilla cũ ſequẽ.C. ð ↄben.emp. g ex iuramẽto ſuꝑ eo.pᷣſtito nõ obligatur pꝛo boc tex. ĩ. d.l.fi. C. de nõ nu.pe.ĩducẽd: ut gõ induxi et qð nõ. Inno. i d. c. ꝑ tuas de arbi. Secũdo ad idẽ induci qdᷣ nõ. Oar. in.l.nemo. ff. de lega.i.in illa gõne an ꝛenũciatio excceptionis ſimulatiõis 2 ficuio ¶Be lureiuran. nis nalcat ⁊ ↄcludit ꝙ non:qꝛ inte: eos actũ ẽ q ctus ſit ſimulatus:⁊ ſic deficit in ſubſitia:⁊ ſic nõ ẽ ctus.l.imaginaria.ff.de re.iur. ⁊.l. ſimulate.ff. de ritu nup.⁊ ſi renũtiatio fictiõis in eo Zctu fea uale ꝛet idem eſſet diceꝛe ꝙ eſſet ſimulatꝰ: ⁊ nõ ſimulatꝰ qð eſſe nõ debet ar.in.l.nemo pallegata: ⁊. c. cũ ſup de offi. dele. =. c. ſollicitudinẽ de ap. una. n. ? eadem res non debet parere ↄrioſ cffectus ð bap.maioꝛes pꝛeterea ſᷣm eũ qꝛ ſicut ↄctus ipſe fuit ſimulatꝰ ita renũtiatio fuit ſimulata.ꝗ n cẽ renũtiatio. opponet ge exceptio ꝙ pcrꝰ totꝰ fuit ſimulatus. ? quicquid cõtinet᷑ in illo ĩſtrumẽro fuit ſimulatũ Ad ideʒ qð nõ. Cy.in.l ſi ex cautione. C. de nõ nu.pe. nbi cõcli dit nõ ualeꝛe renũtiationẽ exceptionis nõ numeꝛate pecunie ĩ eodẽ ĩſtrumẽto factã: qꝛ ſicut iducit ad cõ firẽdũ ſed ad renũtiãdũ:ar.l.ſi mulicr.C. ad uellei. ⁊ idẽ dic ĩ oñi pꝛiuilegio ĩdulto alicui ꝓpt eiꝰ fragili tatẽ. alias de facii tol ẽt ꝓuiſio.l.ſed eũ: nec põt re plicari ꝙ ẽ renũtiatũ exceptioni ſimulatiõis: qꝛ ciĩa iſta fuerũt ſiłata. Secus ti fᷣm Mã. ſi talis ſimula tio uel renũtiatio fieret ex iterna lo:ar.i.l.ij. cðᷣ me. cã. Ita dico ĩ ꝓpoſito ꝙ exqꝰ actũ fuit ut dcc eſſet ſimulatus.eꝛgo iuꝛamẽtũ ⁊ quicquid ſecutũ eſt iĩcõtinẽti fuit ſimulatũ/Noõ ergo ẽ dðʒ ꝙ uoluerũt ualere ⁊æ nõ ualere ĩ cõtinẽti:ar.i.l.nam ad ea.ff. de cõdi.?⁊ demõ.nõ eniʒ pᷣſumit᷑ quis uelle ĩcõtinẽti re cedere a ꝓpoſito ſuo:nt ibi:⁊ ĩ.c.maioꝛes.de bap. Tertio ĩduco.c.tuã de ſpõ.ubi patet ꝙ ct in mani monio qð fauoꝛabile:⁊ ĩ multiſ pꝛiuilegiatũ de con di. appoſi.c.fi. Simulatio ẽt ex una parte ꝙ plus ẽ 7 doloſa ⁊ deceptoꝛia ipedit uircs marrimomj exq cõſtare põt de ſimulatione.eꝛgo idẽ ⁊ foꝛtius ĩ caſu nr̃o. In Sriũ facit qꝛ ſimulate Shẽs ⁊ recipiens iu ramẽtũ a cõtrabẽte de nõ neniẽdo cõtra intendu iu rãtẽ illaqueare:ut ſaltẽ cõtra apparẽtiã ⁊ aſpectum cõtractus nõ ueniat nec detegatur uitiũ ſimulatiõis ar.i. c. ilo nos ðᷣ pigno.⁊. c.ad noſtrã ðᷣ emp.⁊ uẽ. = iſte ẽt ĩtẽdebat ſe ad h̊ obligare.ergo nõ debʒ au diri allegando ſimulationẽ: quia detegit uitinʒ ctꝰ cõtra ĩtẽtionẽ ipſoꝝ cõtrahẽriũ qð eſſe nõ debet ſtã te iuramẽto:ar.iĩ.c.quacũqʒ arte. xxij. q. V. Item ct ſecũdo allegãs turpitudinẽ ſuã nõ eſt andiẽdus ma xime in eluſionẽ reꝝ ſpũaliũ de cõceſ.pꝛebẽ.cũ ſuꝑ de dona. ĩteꝛ dilectos plene ꝑ Haꝛ. in. l. poſt moꝛc ff. de adop. Sed iſte allegãdo ꝙ ſimulate iurauerit alle gat turpitudinẽ ſuam uidelicet ꝙ dei nomen et eius religionem innanum ⁊ deceptoꝛie aſſumpſerit xxij.q.v.quacũqʒ:ergo nõ eſt audiẽdus maxime cũ iurauerit oĩa ĩ Zctu cõtẽta eſſe nera. nã allegat pꝛo priũ ꝑiuriũ allegãdo ſimulationẽ: ? ſic nõ audiẽdus ar. c. cũ ipoſitionibʒ..eo.ti.li.vi.multa alia acduxi i. d. diſputatione: ſz cã breuitanis omino. renuli eni pᷣdicta:ut appareat difficultas qonis nunc ueniens ad ſolutionẽ ſcicdũ q; reꝑit gl. i.. ptione. C. plys uale. qd agi. firmãs iuramẽtũ non obſiare ꝙ poſſit opponi de ſimulatõe quaſi actũ ſit S.l. C. de legi. . nõ dubiũ. . l.ſi ſcillã. C. de ↄhẽ. ẽp.er qua glo. col ligit ibi Cy. ꝙ pẽa adiecta ſimulato ↄctui ex conen tione nõ cõmittit᷑ qð dicit pꝛoculdubio eſſe nex: eu locũ repꝛobati cõtractus uerc agitur aliꝰ ſimulat r Ndd Nd Crinchun n . Pinnſct co 6inmmae irnn h ,1,gaie ututiiͦmitmi in rrgi lan unt, i nugl lal i rplninic ini mmnn uim un nucit lpañ ſi on igicqiiionni neſtint unc fui⸗ ſgui ngntl ii ſinito ioc meininuien rqncnezten:uin Ctlifiſalrntimunaturofüiniume Glitl adercſeentatdengi anb⸗ Gcm deſonadden ner r 1Ahnddfoli c. Aſor e Wſetoneetaeminzagnensventinit ACuntNdinimadetininnddcernt eoriti egnnfehhünlunt wn ume nealie dden ne Clenohent npintnandeznsr Aöninrdnn Nrmpgiſircöitöcpglind m ſsqunioſiminocanans RRã ninſgſtmmimſüifimniptien aci fitmuirlcſogtſenen Nanac ponriten öenmn Colin Uanr lnni ecnünmiongtine kinialnSmrnns no M itno inagimg e gie c Jadni rip rie ſaſmiamtpinmi; ticii⸗ ami in ſimtni ſöanithe Nacret ö igrj Gtninni nentt colit m n lmni nock in ea ſo otr biric nnom TLwiiucmic ſutimng an mnd oaoubleeinuin ninlgieni Aric Onmwunpeg 1chon t mvu iwlt nns mm nm a citn ait e imbnoc ao er nlsil i. Nori ſut a inuane des t echiee miai tcrtir detobenito nnimedar bapent n ni d edd Kanr õ Dande git dovesd 2 nafiͤdenge ReAnidedned igne adnd 4 Aidermlo indnanegli encren õ ſeit einmin n cnih ſcc̃lo igsvnum i iin unen Koneter itlütti 8 e em in dinne erd 8 de r Geliſe legidogini dus Ang. de peꝛuſio in dicto ↄſilio quod ĩcipit do mina chatcerina uᷓ ſẽure ſunpłr ꝙ aqn iuratũ ẽ ſuꝑ gctu ſi nulato dʒ priꝰ peti abſolutio:loquitur tamẽ qn unus ↄctus ſiłatur loco alteꝛiꝰ. dicit.n.ꝙ qui in rauit ſe ſoluturum uſuras aut nõ uenire 5 ↄtractuʒ pignoꝛaticiuʒ factũ in foꝛma uẽditionis imediate cũ eſt abſolutus ꝓſequi põt ius ſuũ:qꝛ ta e iuramentũ nõfir nat ꝓmiſſionẽ. Iẽ ſentit Yrc. ↄſilio. cclxxix. do. A i. loquit᷑ hic muliũ ĩtricate: ⁊ uix põt elici peꝛ eectas ſenſus:ſed expediendo omnia claꝛe pꝛocedam ꝑ enumeꝛatiõeʒ caſuũ aui pnt in mã ↄtingeꝛc. MPꝛi mus cãus ẽ qn ĩteꝛceſſit ſimulatio ex parte utriuſqʒ ↄtrahentis ⁊ actũ fuit iteꝛ ꝑtes:ut taʒ vↄctus ꝙᷓ iura mentũ eſſent ſimulata: ⁊ ĩterceſſit ſilatio ex iuſta cã: puta ꝓpteꝛ iuſtuʒ timoꝛẽ uł debitoꝛ anxius iueniedi mutuũ ↄcepit pignus in foꝛma uenditionis ⁊ cꝛedi toꝛ lucꝛaretur fructus: ⁊ tũc ſiue ſubꝛoget᷑ in locum alteꝛius otractus ſiue nõ:iuramentũ nõ obligat: qꝛ detficit ↄſenſus ⁊ fuit iuſta cauſa ſimulãdi:ad hᷣ.c.i. ꝙ ne. ca. x. l.fi. C. de nõ nu. pe. Secũdus caſus añ iteꝛueniũt oĩa que ponunĩ ĩ pcedẽti caſu: ſʒ cã ſilan di fuir iniuſta ? pꝛaua puta ut fraudaretur gabella finxeꝛũt alium ↄctum ⁊ iuraueꝛũt uel ad deceptionẽ alteꝛius:æ tũc eſt maius dubium:ſed dico h̊ caſu ad ueꝛten dum ad foꝛnã iurãdi. Aut eniʒ iurat ſingula ↄtẽta in inſto eſſe Va: ⁊ tũc incõtinẽti fuit ꝑiurus: H in mẽte ↄcipeꝛet illa eſſe falſa: qꝛ ſimulatio itenno nis ex iniuſta cã nõ excuſat:ut nõ.i.c.qð ĩteꝛogaſti xxvij. di. ſicut contingit in illo qui pce ul pᷣcio coꝛ ꝛuptus depoſuit falſũ de cꝛi. fal.c.i.Vñ nõ eʒ aud iri alle ʒãs ſimulationẽ cũ fateat᷑ turpitudinc ſuam.ſ.ꝑ iurium ꝓpꝛiũ.ð.c.iteꝛ dilectos cũ ſi. Si vo iurauit nõ uenire õ illũ ↄtractũ quẽ ſiłabãt:⁊ tunc puto ꝙ; iz grauit᷑ peccet quo ad deũ aſſumẽdo religioneʒ iu ramẽeti iuanũ maxiĩe ad exceptionẽ alteꝛꝰ: m ſi trat gredit᷑ nõ ĩcidit in ꝑiurium:quia nõ affuit itentio ſe ob igãdi. unde reſpectu dei nõ exigit al ſe lutio ar. in. d. c. tua de ſyon. æ qð nõ.gl..in.c.traꝝ de pꝛiuile. =z archi.ĩ.d.c.qð ĩtꝛogaſti. Oʒ q ad foꝝ ↄtctioſũ pelui iſte ſuare iuramẽtuʒ quatenus uenit in ſur piu dicium ⁊ nõ iminet a e ꝑiculũ:qꝛ nõ debuit ↄfunde re oꝛdinẽ reꝝ maxie ſpũalium ⁊ abuti iuramẽto ma xime ad alteꝛiꝰ deceptionẽ. Unde nõ dʒ audiri hãc turpitudinem allegans: ad h optime dictum.c. ꝙ in tenogaſti: æ qð ibi nõ. ⁊ ꝑ gl.in. d.c. tua. Teꝛtius ca ſus quando ſimulario cõtractus inteꝛuenit ex parte utriuſqʒ ⁊? iuramẽtuʒ fuit pᷣſtitum ſuꝑ tali contractu 2z actũ fuit tacite nel expꝛeſſe: ut non ueniret contra apparẽtem ↄctum. Sed in ueꝛitate ↄſeꝛuaret᷑ ↄctus ueꝛus puta pignoꝛaticius: ⁊æ tunc abſqʒ dubio non põt ↄuenire nõ petita abſolutõe:⁊ h̊ caſu ĩtellige ci ctum ang. æ Fre. H. n. iuramẽtũ ſᷣm itentõem utriut qʒ obligat ut nõ detegat᷑ ſimulatio æ ut reſeruemr nerus ↄctus pignoraticius forte ut ſub iuſto uela mine accipiat fructus loco uſure.un ꝑinde eſt ac ſi iuraſſet ſoluere uſuras quo caſu nõ lʒ contraueniꝛe non petita abſolutione ut in. c.i.?.c. debitoꝛes. S. e. ⁊ iſte caſus iu dicio meo nõ hʒ dubium quãdo cõ ſtat ꝙ iuramentũ ad h̊ fuit interpoſitum ut ↄctus ſiatus fuet quo ad apparenuã: ⁊ ſic ut nõ detega Kam contingat. tur ſimulatio. Sy dubinʒ ẽ qͥd ſi iuamemũ fuir ſim plicit᷑ pᷣſtitũ:⁊ nõ apparet qͥd ſenſerint cõtrabentes circa iuramentum:⁊æ nõt.de hoc in ſequenti caſu. Qaartus caſus qn ↄctus fuit ſilatus æ iuramentũ fuit ſuꝑ eo pᷣſtitum ⁊ ꝙꝙᷓ poſſit ↄſtare de ſimulani one ↄctus nõ tamẽ ↄſtat de ſimulatione iuramẽen ⁊ hunc caſum ꝛeputo dubium:puto tin dicendũ ꝙ qꝰ ad totalẽ obſeruãtiã ↄctus ſimulati non obligat᷑ ex iuꝛamẽto:qꝛ nõ ẽ pſumẽdum ꝙ ĩcõtinẽti ex inteꝛpo ſitione iuramẽti noluerit ↄctũ ualeꝛe de quo actuʒ eꝛat ut ñ tene:et miſi ex iteruallo iuraſſet:ut in ſchi di xi poſt Oar. S in argumentis Sed quo ad obſer uĩtiã ↄctus in apparenti donec ſeruet ꝙ tacite fuit iter Zbentes actũ puto in foꝛo aĩe ſtandũ intenuõi iuranus ꝑ ea que nõt Inn. in. c. uenicẽs ſupᷣ.æ.focit .c. ſigmnificaſti de homi. In foꝛo vo cõtentioſo uti fit iteꝛptatio ſᷣm ius:⁊ ex uarijs circũſtantijs:ut nõt Inn. in. d. c. neniens aꝛbitroꝛ iuramentũ ligare:qꝛ debe nus pſumere ꝙ noluerit abuti iuramento ar. cc.eſtote.i. de re. iur. Item iuramentum bhʒ uiʒ clan ſule ſi non ualet quod ago ut ago ualeat ut ualeꝛe poteſt in. c.ad noſtram. cl.iij. S. e. z.l.cũ pꝛ..filius mr̃em.ff.de le.ij.? utꝛobiqʒ bñ facit quod nõ.Cy. i. d.l.ſi ex cautoe.C. ð ñ nu.pe.ubi ↄcludit ꝙ iurãs nõ opponere exceptionẽ nõ numerate pecunic obii gatur:ſʒ ſinplex renuntiatio nõ ualeat ergo in pro poſuo ſi iuꝛamẽtum nõ obligat ad tota em obſciuã tiã ↄctus ſilan ꝓpter ↄdictoem que inde oꝛiet ſal tem obliget quo ad obſeruãtiã appaꝛentis Sↄcius.⸗ maxime qꝛ hͥ teneꝛe tutius ẽ ⁊æ viſiłus:⁊ hunc caſũ nota: qꝛ ↄtingit quotidie.⁊ pᷣdictum caſum ĩtelligo qñ ex iuſta cã ⁊ nõ ad decipicẽdũ t᷑tium facta fuit ſi mulatio. als ſeruet᷑ qð ſupra dixi. Icdem mſſi alie ciu cũ tantie ſuadeãt oppoſiiũ.Quiius caſus qn ſilatõ eſt de uno Sctu ad aliũ gctum qui non poteſi ſerua ri ſine teriu aie:uel ẽ Sð vonos moꝛes puta agiiur ʒ.tus ſinoniacus:ſed aliud cõcipit᷑ æ iuratur.⁊ tũc ex tali iura nento nõ tenet nec ad obſeruantiã tcta lis ↄctus nec quo ad apparentiã exquo in obſerua tione iminet peccatũ.lʒ.n.peccauerit iunc iurando nõ tñ peccat Zueniẽdo:ut.xxij.q.iij.ꝑ totum facit .c.fi.de pac. Sextus ⁊ ultimus caſus eſt qn ſilato iterceſſit ex ꝑte iurãtis tin: ut qꝛ gerebat aliud ĩ coꝛ de aliud in oꝛe uel uſus ẽ vbis duplicibꝰ callide iu rãdo:⁊ tũc iuramẽtũ ĩtelligi ſm itẽtõem recipietis 2 ſic ðs uʒ reciꝑe ut ẽ tex:xxij.q.vV.c.quacũqʒ arte 2. F. his oĩbus. ¶ Ex pdictis remanet clare dubiũ ſupra foꝛmatũ deciſũ.Cõſequenter ſubijcio qẽnem quotidianã ⁊æ ualð utilẽ:nũquid in caſu hꝰ.c.⁊ ſiliũ ubi iuramẽtũ aſtringit ↄ legis uel ſtatuti diſpõnem iterpoſitũ audiat᷑ petens ab illo ſe abſolui bunc ctiã articulũ diſputaui in.c.palle.? omiſſis ar.que for maui ad utrãqʒ ꝑtem ſolum inſerã ſołenem. Et pꝰ ſciẽdũ ꝙ; Fre.de ſenis dicto cõſilio.cclxxij.foꝛmãs pũctũ quaſi ĩ ᷑minis nꝛis ꝙ ſtatuto ciuitatis caue bat̃᷑ ꝙ certa ↄfeſſio ſiue ꝓmiſſio facta a filic fanuli as ſine ↄſenſu patris nõ ualet ipſo iure enam ſi in ratum fueꝛit:æ quidam filiuſſa.hᷣ non obſtante pꝛo miſit æ iurauit concluſit iuramẽtum foꝛe obligatoꝛi nn. Sed qꝛ iuramentum recipicns fecit ̊ foꝛmaʒ x 2 fatuti ciuitatis ex cã edicti eni obtẽpare debuerat 2æ nõ cõuenire.viij.di.qꝗᷓ S ⁊.xi.q.iij.q reſiſtit nec ex tranſgreſſione dʒ reportate cõmodũ ſʒ ponus puni ri:qꝛ põt compelli ad relaxãdũ iuramẽtũ nec in hoc uenit iurans iuramẽtũ immo petẽdo relaxationeʒ iuramenti fatet᷑ ſe eſſe obligatũ iuramento ſicut ac cidit iu eo qui fatet᷑ ſe iuraſſe ſolueꝛe uſuras qͥ obli gatur iuramento:⁊ m põt peteꝛe relaxationem iura menti. S.c.i.ſicut gꝰ ibi recipiens iuramentum ſuꝑ re illicita qꝰ ad ſe cogitur relaxate iuramẽtum:ita h fm eũ iuramentũ eꝛat illicitũ ex ꝑte ꝛecipiẽtis ꝓpteꝛ ꝓhibitiõeʒ legis mũicipalis cui dʒ obtẽꝑare:ideʒ ni det᷑ teneꝛe hic uin. dicens ꝙ in fmio huiꝰ.c. inram tũ obligat mulieꝛẽ ad obſernãtiã pctꝰ:licʒ dʒ inſtaꝛe ut abſoluat᷑.õriũ tʒ archi.i.c.q;uis de pac.li.vVj.ꝑ voñ oio ibi poſitũ.do.An. hic aliteꝛ ſentit.dic eim ꝙ ſi non arguit᷑ aliqua deceptio ꝗᷓ non habet in ſe dolũ ãnexuʒ ſaltem pſumptũ nullũ competit ꝛemedi um g iurametũ ꝑ quecũqʒ vᷣba loquat᷑ ſtatutũ. Sʒ ubi deceptio argneꝛet᷑ ex Zᷣctu tũc habẽt ꝛemedia ſi deceptio eſſet enoꝛmis ad h̊ͥ qð nõ.glo.S.in.c.ueni ens. cũ iuribus ibi allegatis:⁊æ H qꝛ ẽ enoꝛmis pᷣſũi tur dolus ⁊ ſubeſt cã ſic pᷣſumendi:nt.l.oẽs..lutiꝰ .ff. de his ꝗᷓ in frau. credi.⁊.l.qui teſtamentũ de ꝓ ba.⁊ qð ibi nõ.⁊ idẽ diẽ fi Zctus fieꝛet cuʒ viſimilꝛ ↄſumpturo:ubi p̊ cõſtaret euidẽtia facti:qꝛ note rie eſſet ꝓdigus uel ſibi ut ꝓdigo bonis eſſſz iterdictũ: qꝛ hic aliqualis ẽ turpitudo ex ꝑte phentis qui mãʒ dat cõſumpturo ad ꝓpriũ cõſumendũ ⁊ lex ex cõ le gitima fraudẽ in talẽ pſumit:ut.ff. ꝓ emptõe.l.ſiqs cũ ſciret ⁊.ff. ̊ mino.l.qð ſi minoꝛ.y.fi.⁊.ff.mãda ti.l.ſi Vo nõ ꝛcmunerãdi.S. adoleſcẽs.idẽ dic ſi mu tuaꝛet uel heꝛet cũ ꝑato ad luduʒ uel coꝛꝛupto no torie in actu ludi ⁊ in uanitatibꝰ mulierũ.tũc eĩʒ fo ꝛet ꝛemediũ adueꝛſus huiuſmõi iuramẽta peꝛ inra ſuꝑius allegata ⁊ hec vᷣba ſatis placẽt:ut.j.latiꝰ di cam.do. De.de ancha.iĩ.d.ꝛepetitõe.c.canenuʒ de cõſti. apeꝛte nõ exprimit qͥd ſentiat in caſu qꝰ minõ ſeu iurans nõ eſſʒ leſus:ſed attingit caſuʒ:in qꝰ int nenit deceptio ⁊ ↄcludit illud qdð do. Ant.Et quia ẽ caſus quotidianus ꝛecitabo prius ueꝛba ſua.foꝛ mat.n.punctũ ſuꝑ ouo ↄſuluit in hac ciuitate ſena rũ:Cauet᷑ eim hic ſtatuto ꝙ nullus cõtractꝰ finis ⁊ quietatio ſi fieꝛet ꝑ minoꝛc̃.xxv.onis nalcar nec ce eo ius ꝛeddat᷑ niſi int̃cedẽt certa ſolẽnitas h ſtatuto pmiſſo ↄtingit ꝙ patruus tradidit nuptui neptẽ ſu am datis ſibi in dotem quigẽtis:⁊ ipſa neptis mioꝛ ꝛenũciauit dicto patruo oĩ iuri ſibi cẽ petenti in par na heꝛeditate ꝗᷓ nalebat plus in qdruplũ et iurauit non Zuenire:queꝛebat᷑ ne eſſet aliqdð ꝛemedium re ſciſſiuuʒ hꝰ otractꝰ finis ⁊ quictatiõis ⁊ ↄluluit ipᷣe ꝙ poterat peti abſolutio iuramẽti ſiue relaxatio ad hͥ p inducebat regulam ꝙ iuramentum non dqʒ eſſe iniquitatis uiculũ.c. ĩter cetera.xxij.q.iiij.q; uerbũ iniquitatis multũ põderabat. Itẽ iuramentũ debet hẽe tres comites:ueritatẽ iudiciũ ⁊ iuſtitiã i.c. aĩad uertẽdũ.xij.q.ij.⁊.c.⁊ ſi xps ſuꝑius allegatũ in que ſtiõe qt pᷣ dicta euidẽs pʒ iniquitas:ut cũ pꝛo modi co quis renũciet hereditati pateꝛne:⁊ ita locupletaꝛi paria enim ſunt in diſpoſitione dolum adeſſe ex ꝓ (Be iureiuran. polito ul re ipa: ut ĩ.l.ſiquis cũ alit. fj. de v.ob. ?j· eij. ff. de doli exceptiõe. hic enim inheꝛebat dolus re ipa ſaltẽ ꝓpteꝛ graue daãnum nedum uſqʒ; ad qjqrn plum:ſʒ ultꝛa dimidiã vᷣye eſtimatiõis iurꝗ ſubueniüt deceptis etiaʒ maioꝛibus.l.ij. C. de reſcin. nen.2 4 cũ dilecti de emp. æ uen. In caſu autẽ ꝓpoſito eſt cum enoꝛmi deceptione coniuncta minoꝛ etas 7 ſe xus fragilitas quibus iura multipliciter ſubueniunt 7 uidẽt ꝓpt᷑ naturalẽ equitatẽ deceptionẽ ueriſimile tã in öhendo ꝙᷓ ĩ ſolẽnitatibus adhibẽdis.l.i. ff. de mino. Et qualitate aũt ꝑſonaꝝ ⁊ ipſius facti aꝛguit Shenſ cũ tali ſua nepte de dolo:ad h...i.? quod ibi nõ. ff. de doli excep. Rõe ergo euidẽtis iniquitatis ⁊ doli ſaltem re ipſa inherẽtis ũli renuntiationi uide batur fm eũ iuramẽtũ relaxandũ:ſicut cũ ꝑ memim quis renũciat bõis ſuis cũ iuramẽto ð co.ſi uero. Maria ſunt iſta q ad reciſionc cõtractus dojꝰ e metꝰ.c.abbas..c.pe.qꝙ me.cũ.ad h̊ ct adducit pa leg. dictũ uinc.ſi.n.iĩ caſu huiꝰ.c.põt mulier petere abſolonẽ.gꝰ młto foꝛtiꝰ ĩ caſu ꝓpoſito ubi concur rũt ſexus fragilitas ⁊ minoꝛ etas ⁊ enoꝛmis leſio:⸗ Et reueꝛentia qᷓ; puella ſeu femia dʒ hꝛe ad patruum ſuũ in cuius dnio ⁊ ſub cuiꝰ gubeꝛnatiõe remãſeꝛat pꝰ moꝛtẽ pꝛis ad h.l.i.F. que honeꝛãde.ff. cuap re rũ actio nõ datur. ⁊ qð nõ.xxij.q.iiij.unuſquiſqʒ et ſʒ pᷣdicta dicit debeꝛe limitari aut.ſacꝛamẽta pubex ut nõ hẽat locũ in cãibus in quibꝰ põt ↄctus.ſen di ſtractus argui de euidẽti iniquitate ⁊ dolo re ipa ex ꝑꝓſpicuis indicijs.l.dolũ C.de dolo.hec ſunt ueꝛba ſua que ſatis placent.iõ ſeꝛiatim recitaui ? adueꝛten dum qꝛ inqᷓtuʒ S recitauit opinionẽ vin. uidet᷑ eam appꝛobare ⁊ ꝑ ↄñs ſentire ꝙ ẽt nulla data leſione ex quo ↄxit Sj.l. põt peteꝛe abſolutionẽ:⁊ idẽ ſentit Et recitãdo pᷣalle.dẽmn YFre.æ cum eo trãſeundo.Sʒ quatenus dixit aut.ſacꝛamẽta pubeꝝ limitandaʒ qn ctus nõ põt argui de euidenti iniquitate.æc̃. apeꝛte ſentit ꝙ in caſu illius au. non competit abſolutio alias non eſſet limitatio:⁊æ peꝛ ↄſequens uidetur idẽ ſentire in caſu huius.c. ut non competat abſolutio non data cnoꝛmi leſione in contractu: ⁊ ſic nidetur recedeꝛe a.d. vin.⁊ nide quaſi ↄſileʒ qõeʒ ꝑ Fre.⸗ ſilio. cxcviiij. Bar.i.d.l.ſiqs ꝓ eo.ff.de fideiuſſ.ſa tis ſẽtit.lʒ nõ aꝑte ꝙ ex ſolo hcm .l.nõ ↄpent ab ſoło.dic eim pꝰ ꝙ qn ↄctus repꝛobaĩ odio cꝛedito ris nõ firmat᷑ iuramẽto:ſʒ ipᷣm iuramẽetuʒ ẽ ſeꝛuãdũ opetit tũ abſoło. Sʒ qn ↄctus repꝛobat᷑ fauoꝛe de bitoꝛis: tũc dicit ꝙ firmat᷑ iuramẽto:⁊ nihil dicit de abſolone. vVnde ſentit ꝙ h caſu nõ compenit obſolu tio. Ego auteʒ ad totalẽ mateꝛiã euacuãdaʒ pecdaʒ ꝑ caſuũ enumeꝛationẽ: ſicut feci in pꝛecedeni qone:? pꝰ ponã caſus minus dubitabiles. Dꝛimus g caſus ſit qũ iuramentũ oĩ ex parte ẽ ſicitum tq.ſ.ex ꝑte iuꝛãtis q; etiã recipiẽtis ꝙ; ex ꝑie mẽ ſup qua p ſtatur = tũc abſold nõ ẽ ipẽdenda ſed copellendus eſt inrãs ad eius obſeruationẽ S. e. ? ſi xps:⁊. c. ad noſtram el pꝰ. quinimo nulla cã intrinſeca appar eie etiam papa a tali iuramento abſoluere nõ poſſer ge a m dʒ:ut plene dixi in. c. ꝙᷓto. 2.c.i.?.c. debito res S. e. ¶ Secũdus caſus qnñ iuromẽtum ex parie iuramtis poteſt ſernari ſine imterim ſalutis eterne 5.,50 ,Geti⸗ 4 o⸗ . nit nin aſt . eh an nni ſeie nminn Etorenn igmi tenn e ſetr vnn ſtaplht gtee iin rlkin magler lut uln⸗ orſun poGaum . ep⸗ ſelane e Adis,, re ſemnii9 E 2ugias ic⸗ tttoa. ſii lſn inſ (40 lumiſtd hni . etokettsin Crerorobl. ncicel ſtt hſeitl ori rei cine acnt ⸗ nin lall tihil tumi nngnon ni ln n h i i l inci⸗ Geemaj Bri ar umm . icruenipcſe billeſmi rhſirwtir ipini ans t on goyrmnenz notentorcpolum 1tenenecoboee tie ibltingve ant CMNsOcnditnaneiunmis: vpn Gteoo valor Codicallen Tioramenti oaorocfteralavein dioncven lesfies da nRt Cd 1ö6 Joanincide (Gd. dſcirrcid o citmiciſtebſendeneon Iint Nanſisateſtlucn untusd Mene ſchui ealdn Kngerde tincaicickngütun iinmtire ſhladtihagtn eidoisditen Himpiccnsbiqnuti wligliſe manentjnockigtininanenn in ceſſez alinniſ g, LNN noͤgrſdt Aſumne mr ̃ enefcbſon⸗ Aechfſnnnctenn Iſ icinorero KHH nsaudli gehorig⸗ ni miitn tctünigten dcnditdterinim miſteni, nohr gincitlsin li ir t ramns a aitifininiurtch⸗ ns m ga lchi Cclchh iwin ſu veſins ouur ĩ laumir. Nimuieae mn einjmis nnnunropinone in itte Pywonet o ogis ane ner li rn on a o m 51. d paer dbſolnionericilert tenit e din Sauncriſend nmns in Ni aennin idenſfrnn mst d ngi A ndoiticnine dn iq in inins mi MWCNet N IasCGtdrN ennetsn crre NCda das . MNCOn N MmonNmn GNNNii etrnt ntik n id i (o rii Dridlſc zafti s ſent. Hd reg⸗ aſce zuiͦ G:dtand ndandctin ticch Gſonmiinmnini 1 Unmt . one. Me eungbain . „Gromg0 onni wadd . ſĩ mmmn n 4 . £ 4 i ais ning n e i eni 0i d N . a ſr ad rentd (os u . iuie guns henn neope 1 r nſc oin⸗ ⸗ ſan 4 zoblenmme, Aia iſolb boſram 8 – . n ſeu diſpendio:æ tũc nulla cõpetit abſolutio.peccatũ enim fuit in iurãdo nõ in ↄueniendo S.e.qᷓto.xxij. q.iiij. p tan ll Tertius caſus quando per pꝑteʒ iuramẽtũ poteſt ſeꝛuari ſine iteritu ſeu diſpendio ſa lutis eterne:ſed eſt bonos moꝛes:tũc.n.nulla req rit᷑ abſolutio:ut in ꝛegula nõ eſt obligatoꝛiũ de re. iur.li.vi.⁊ intellige de bonis moꝛibus naturalibus ut ſupra dixi. uarms caſus ẽ quãdo iuramen tum ꝓceſſit caloꝛe iracundie:poſſer tamen ſeꝛuaꝛi ſi ne diſpẽdio aĩe:æ de h̊ dic ut dixi S in.c.ſicut ex lit teris. ¶ Quitus caſus qñ iuramẽtũ ẽ a principio ſuꝑ mã ĩdifferenti:ſed poſtea deuenit ad caſum ce quo ſi cogitaſſet a pꝛincipio nõ fuiſſet licitũ ſeu nõ iuraſſet:⁊ tunc nõbiliter dicit archi. in.d.c.aiaducx tenduʒ.xxij.q.ij. ꝙ põt ꝓpꝛia auct᷑e Zuenire nec re quirit᷑ abſoło puta ſi iuraui non negociari uel non reciꝑe feudum a tali dno æ deuenit caſus ꝙ niſi ne gociatoꝛ ſim uel recipiam feudum aliteꝛ uiuere non poſſum. Et uide in h̊ qð plene dixi in.c.palle.ſi vo z. e. ¶ Sextus caſus qñ iuramẽtuʒ fuit dolo adueꝛ ſarij extoꝛtum:⁊ tunc conſideꝛa ꝙ ſi ↄtꝛacius ſuꝑeꝛ quo pᷣſiat᷑ ẽ a lege repꝛobatus fauoꝛe ipᷣius iurãtis tale iuramentũ nõ eſt obligatoꝛiũ:cãus ceſt hic a ceon trario lie:ut s dixi in ultimo nõbili. Nam tex.hic ⁊ in.c.ij.de pac.li.vVi.⁊.c.lʒ.j.c.ti.⁊ li.⁊ in aut.ſacra menta pubeꝛũ.cõiteꝛ excipit caſus in cuo dolus int nenit. ⁊ ideʒ qn iteꝛuenit metus.ex quo eiʒ talia iura mẽta ſunt ↄtra legeʒ nõ ligãt niſi ſint oio uolũtaria qð ſentit etiaʒ Har.in.d.aut᷑.ſacꝛamenta pubeꝛum in fi. fateoꝛ tutius eſſe ꝙ his cãibus petat᷑ abſolutio ut ſentiũt multi doc. ſed pꝛimũ ueꝛius ⁊ notabilius Si ueꝛo iuramẽtuʒ nõ uenit ↄtra diſpoſitum a iure 2 inteꝛuenit dolus:⁊ tũc ſnbdiſtingue ꝙ aut eſt tan tus dolus ꝙ excludit mentẽ iurantis: utputa qꝛ ceſ ſante dolo nullo mõ ſe obligaſſet: ⁊ iuramentũ non ligat ⁊ põt ↄuenire nulla petita abſolutic ne:ar.op. in.l.tres fr̃es.ff. de pac.⁊ in.l.ſi ſoꝛoꝛ C.de colla.?= qð nõ. Jo.an.in.c.i.de cõmo. ⁊ ſic intelligo fre.cõ ſilio. cxcvi. ubi expᷣſſe hͥ ſentit ponendo teꝛminos in minoꝛe.xxv.ãnis que ſeducta a fratribus heꝛeditati pateꝛne renũciauit que ualebat longe plus q; habu it in dotẽ qð eſt notãdum ꝓ limitatiõe.c.ij.de pac. li.vi.qð nõ pꝛocedat qn dolus dedit cauſaʒ ↄctui. Hã ubi dolus ibi excludit᷑ uolũtas.l.i.ff.de dolo.⁊= iuramentũ nõ obligat ultra intentionem iurantis ut .c.ueniẽs.⁊.c.quintauallis ſupꝛa.e. Sed ubi dolus nõ excludit ↄſenſum:ut qꝛ non dat ↄctui cãm:⁊ tũc exigit᷑ abſolutio que dʒ pᷣſtari non obſtante adueꝛſa rij ↄdictione propteꝛ eius turpitudinẽ æ dolum. Ex ideʒ intelligo ubi inteꝛuenit metus ut requiratur ab ſolo que dʒ ipendi ſine difficultate in odium adueꝛ ſarij metũ ifeꝛentis. S. e.ſi Vo ⁊.c.ueꝛuʒ:⁊ dic ut ibi dixi plenius ¶ Septimus caſus qn iuramentuʒ cõ tinet turpitudinẽ ex ꝑte recipiẽtis ⁊ maximc concur rente turpitudine ẽt ex ꝑte mateꝛie ſuꝑ qua pᷣſiatur: led ex ꝑte iurantis nullũ iminet peccatũ:⁊ tunc iura mẽtuʒ obligat:ſed põt pcti abſolo non obſtãte ↄtra dictione adueꝛſarij. ⁊? iſte ẽ ꝓpꝛius cãus.c.i.⁊.c.de bitoꝛes S.e.⁊ peꝛ iſtuʒ cãuʒ põt decidi quid dicẽduʒ in fuiofa. renunciante macedoniano: ? iurante non ¶ Eum cõtingat. Zuenire Har. in. d.:.ſiquis ꝓ eo decidit ſm caſuʒ Pdictum ut iuramẽtum obliget:ſʒ ↄpetat abſoluno Jo. an. poſt. Ja. de bel. plus ſentit in addinõe ſpe. in ti. de ſen. ꝓla. F. ut ãt. v.ſʒ pone.ſ.ꝙ tale iuram tũ nõ teneat qꝛ bonos moꝛes eſt do. An. hic diẽ ꝓ ſi lex eẽt in loco ubi freqntaretur ꝙ filijfa. ineu cantur ad parentes occidendos ꝙ talia iuramenta turpit᷑ pᷣſtita ⁊ bonos moꝛes nõ obligaꝛẽt iurãtẽ ſaltem ꝛeſpectu farie obligatõis que dirigitur in ꝑ tẽ ⁊ anteꝙᷓ ſolueret poſſet peti abſolutio:qꝛ in qtũ cꝛeditoꝛ peteꝛet:turpiter petẽt.ubi ãt eſiemus in lo co in quo cõir nõ iducerẽtur ad tmn malũ ut ĩ xpᷣia nis hodie qui talia ualde abhoꝛꝛent:tũc iurametuʒ obligaꝛet nec poſſet peti abſolło:ad hͥ qð nõ.In.in .c.qꝛ pleriq; in fi.de imu.eccle.? hanc opinionem ut tutioꝛem fui ſecutus in dicta diſputatione ſed de iuris ſubtilitate alia opinio quã Ja.de bel.? Jo. an. ſentiũt in loco palle. ur̃ Vioꝛ qꝛ negari non pot quin filijfa.iĩducãtur ex h̊ ad depdaãdum paretes i ł alios ut hẽant.un ſatiſfaciant ne cogantur ſlare in carceribus uel cedeꝛe bonis.unde ſi bene ponccret .l.i. ff ad macedo.illa ꝓuiſio emanauit non ſolum in odium cꝛeditoꝛis:ſed principalius ad compeſcen dam libidinem peccãtium.⁊ ſic pꝛopter bonũ publi cum coꝛpoꝛis ⁊? anime cõtra quod iuramẽtum pꝛi uatoꝛum nullum ẽ dicto.c.ſi diligenti z.c.de ſen. excõ. ⁊.d.l.ius publicum. Item inꝛamentum ꝛcpꝛo batur nõ ſolum qn in ſe continet peccatum:ſed etiã ſi poteſt eſſe occaſio peccati:ar.c.cum ab omni de uita ⁊ ho.cleri.⁊.c.nam concupiſcentiam de cõſti. facit.c.ſieut ex litteris ſupꝛa eo. ctauus caſus eſt quando nulla alia turpitudo reperitur in iuram to niſi quia eſt pꝛeſtitutum contra legem:æ in hoc diſtinguo.aut enim lex reſiſtit in fanorem reipubli ce principaliter æ non eſt neceſſaria abſolutio:cuia iuramentuʒ non ualuit:ut in.c.ſi diligenti de fero compe. Aut principaliteꝛ in fauoꝛem iurantis:licct ſecundario in fauoꝛem publicum: ut in muſicre et in minoꝛe:⁊ tunc ſummus pꝛoprie in caſu.c.noſtri ⁊ in.c.ij.de pac.li.vVi.⁊ aut.ſacramenta puł erum 2 puto ꝙ abſolutio ſit deneganda:primo facit ad hoc regula generalis:quod iuramentum eſt obſeꝛ uandum ubi poteſt obſeruari ſine periculo anime ſupra eo.ſi uero cum ſi. Item bic nulla reperitur turpitudo. Nam ex quo.l.pꝛouidet: fauore perſo ne ⁊ talis perſona iurando renunciat fauoꝛi ſuo: ut ſupra dixi nulla reperitur turpitudo in contra bent¶ Ham.l. dei boc non habet pꝛo turpi: ut ſeruetur iuramentum nec ex parte contrabentis poteſt argui dolus uel aliqua alia deceptio nec de ſe materia eſt turpis arg.opti.in ſimili in capitu lo ad apoſtolicam de regula:ut ſupra induxi indu cendo in alia queſtione: æ ſic ſumus extra termi nos capitu.debitoꝛes ⁊ capitulo.i.⁊ capitulo ueruʒ ⁊ capitulo ſi uero ſupra eo:ibi enim reperitur turpi tudo ex paꝛte recipientis æ peccatum et materia cſt prohibita:quia in ſe mala de uſuris ſuper.e. que omnia ceſſant in caſu noſtro:æ ſiqua culpa reperi tur ſatis punitur in retractatione actus iuramen to non obſtante nec uidetur dictum Fꝛe. ꝓbabile Xx ſt fiat abfolutio ex eo qꝛ Zctũ è Sg.l.uł ſtatutũ. Nã ſi hoc eſſʒ ueꝝ ðᷣ facili euacuaret᷑ diſpoſitio huiꝰ.c. 2 auẽ. ſacramèta pubeꝝ. z. c.ij. pallegatũ 2 ĩ caſibꝰ ſimilibus petẽdo abſołonẽ a iuramẽto:nec ẽ ueriſi le ꝙ in aliquo iſtoꝝ iuriũ que emanauerũt ita ſolẽ niter nulla fuiſſet facta mẽtio de abſołone ſicut fit ĩ c. ueꝝ ⁊ S.ec.c.ſi uero cũ ſi. Similit᷑ nõ placet dictũ uin. archi. ⁊ ur̃ hic caſus cõtra eos iĩtelligẽdo fᷣm cõem ĩtellectũ nidelicet ꝙ etiã ĩ caſu huiꝰ.c.iuramen tum metu extoꝛtũ eſt obligatoꝛiũ. Sed pꝛocedit hic argumẽtũ a cõtrario ſenſu habito reſpectu ad effe ctum qꝛ hoc caſu fiet abſoło:ut S.c.ſi uero.ſi ergo ſpõte ẽ pꝛeſtitũ nõ dʒ ipendi abſolo:qꝛ al.non eſſet dr̃a an ſpõte aut metu pᷣſtaretur. Mec obſtat ſi dica tur ꝙ turpitu ſo hic reꝑiẽ ex ꝑte recipiẽtis ĩ eo ꝙ 3 legem ſeu ſtatutũ Straxit:qr ut S dixi exquo lex ſeu ſtatutũ diſponit ĩ fauoꝛe ꝑſone pꝛincipa iteꝛ con trabẽdo ⁊? iurãdo renũciat ſuo fauõi:⁊ ſic nulla tuꝛ pitu do maxime reſpectu dei:⁊ in aciu ſoũali:ubi re putatur maioꝛ ⁊ diſcretus de.iudic.c.ſi annum.li. vi. ⁊ per hoc.c.⁊ ſimilia ĩ quibꝰ excipit᷑ niſi interue niat dolus ⁊c̃.ergo ex ſolo ↄctu n ans ran fa noꝛe ꝑſone nõ pᷣſumitur dolus. onus caſus ẽ qñ retẽtis sᷣ dictis terminis:ut qꝛ ſtatuto ſeu.l. reſi ſtente Zhit᷑ æ dat᷑ leſio ĩ Sctu uł dat᷑ leſio ultrra dimi diã iuſti pꝛecij ſtatuto non reſiſtẽte:ut in caſu.c.cuʒ dilecti de emp. ?æ uen. æ.ł ij. C. de ꝛeſcin. nendi. nun quid tũc poterit peti abſolutio a iuramẽto:⁊ dico ꝙ aur leſio eſt modica ? dðʒ ꝙ nõ:qꝛ ꝓ modica le ſione iura non curãt dando ſpale ꝛemediuʒ ad hoc c. abbas qð me.ca. z. c. freqnẽs de ꝛeſti.ſpo.li.vj. c.i.cũ ibi nõ.de in itegꝝ ꝛeſti.æ.d.l.ij.cum ſi. Aut leſio fuit enoꝛmis:⁊ tunc ſi iuramentũ fuit ſimpliciĩ pſtitũ de non ueniẽdo audiet᷑ allegando enoꝛmeʒ leſionẽ:quia in taſi enoꝛ ni leſiõe pᷣſumit᷑ dolus.d.l. oẽs.S.lutius.ff.de his que in frau.credi.⁊.l.qui te ſtiũ ff. de ꝓba. Hõ.n. pſumit᷑ iurãs hunc caſuʒ co gitaſſe. ar. eo. que nõ. S. e. ueniẽs ⁊.c.quintauallis. Itẽ qꝛ iura cõiteꝛ excipiũt dolũ a talibus iuran tis ſz paria ſunt ꝙꝙ dolus ĩteꝛueniat ex ꝓpoſito uł re ip ſa. l. ſiq cũ ali᷑.ff. de vbo.obli. Itẽ turpitudo ꝛcꝑi tur nũc ex parte ꝛecipiẽtis ⁊ hec nident᷑ vᷣa nõ ſolũ ſi ueꝛba uel iuramẽta ipſius ſint ĩdiffinita:ſʒ et ſi ſũt generalia:ut qꝛ iurauit nõ nenire cõtra ulla ꝛatione ul' cã. dicunt eiʒ hec ue:ba intelligi ciuiliteꝛ æ excipi ab illis gꝛaues leſiones.ar.opti.in.l. cꝛeditoꝛ.J.lu tius.ff.mandati ⁊ in.l.aurelius.F.i.ff.de li.leg. Si aũt ueꝛba ſunt magis ſpecifica ⁊ lata ita ꝙ a parte uideant᷑ excludeꝛe ꝛcmedia:ut quia iurauit non ueni re õ etiã ꝛõe leſiõis enoꝛmis:⁊ tunc ſi ucrba coucu dunt ad unum dũtaxat ꝛemediũ æ non ad aliud ut quia iurauit non uenire ꝛc̃eʒ minoris etatis illud ſolum ꝛemediũ uidet᷑ excluſuʒ æ non aliud: vnd po terit Suenire tanq; maioꝛ.ad h̊ uide glo.in.c.pe.de empt. ⁊ uen.z. C. de ꝛeſcin.uen.l.ij.? utrobiqʒ peꝛ doc.Si cõcludũt ad oĩa ꝛemedia:ut qꝛ iurat nõ ue nire 5 nulla ꝛe neqʒ tanqꝙ; minoꝛ neqʒ ut maioꝛ:7 tune tenet do. An. ꝙ iuramentum excludit maioreʒ ? contractus ꝛemanebit nalidus exquo aliteꝛ a iure ¶ We iureluran. nõ ĩpugnat᷑. Idẽ tʒ in minoꝛi quo ad ᷣ.ſ.ſenẽ leſio nẽ. ſed quo ad enoꝛmẽ putat nõ ualeꝛe ↄtractum 2 iuramentuʒ: ſed poteꝛit peteꝛe abſolutionem ꝗ iura mento in caſu enoꝛmi etuiam enoꝛmiſſime leſionis tuncunqʒ dicat ⁊ in iuramento ſpecificct ꝙ non ue niet contra otractum ratione enoꝛmiſſime leſionis: licet Mar. ? alij tenent contrarium. in dicta.l. ij. c dicit etiam pꝛocedeꝛe ſi minoꝛ dixiſſet ꝙ totum illo quod plus ualet dat ? donare intendit contrabenti ſecum:ut multotiens ponitur in contraciu: quia nõ eſt ſine dolo ? fraude qni contrabit ne dum cum conſumpturo:ſed cnʒ actu male conſumente. ff. pꝛo emptoꝛe.l.ſiquis cum ſciret ⁊.l.ſi neꝛo non rem nune aandi.S. adoleſcens.ff. man. ?.l.ij. f. quarum re um act. non da. AUnde cum fraus ſit ex parte recipienis canonica iura non aſſiſtunt talibus iuramenns: putat ueꝛum etiaʒ ſi minoꝛ iuraueꝛit omnia ? ſingu la ueꝛa eſſe ⁊ illud eſſe ueꝛũ pꝛecium rei qꝛ ↄſtito de oppoſito talia pnt reuocari.j.e.c.cnʒ impoſinombꝰ li. vi.⁊ quod ibi nõ.qꝛ iuramentũ ccſeĩ ſu pᷣſ i ſib ofidentia ꝙ illud ſit ueꝛũ pᷣcinʒ ce quo ẽ guennʒ. Vn ↄſtito de ↄꝛio nõ eſt peꝛiurus: licet taliteꝛ iura ueꝛit S;. e. quẽadmodũ. ⁊.xxij.q.ij.in.c.beatus pau lus cum..ſe.⁊ ſic dicit in facto ſe ↄſuluiſſe in cq u iuſdã puelle:que fuit ĩducta:ut ſic iuraret maxie: qꝛ talia ueꝛba ſepe apponũt nõꝛij ex ſeipis: ⁊ aliquoõco ſub inuolutione ueꝛboꝝ obꝛipiũtur iuramenta talia a minoꝛibus maxie feminis que non iteliigunt quid agãt: hec ſũt ſatis exquiſita ⁊ omni equitati oſe na. Sʒ ĩ eo qð diſtin guit inteꝛ minoꝛc ? maioꝛẽ nen ex toto plłʒ:puto etiam ꝙ maioꝛ poteꝛi Suenire ꝗqun cũq; illa ueꝛba late fueꝛũt concepta leſione data ſol tem enonmiſſima: quia notarij ſolent hodie cõm ni teꝛ apponeꝛe illa ueꝛba ad maioꝛem ualiditatem cõ tractus: contrabẽtes tamen putant ilud eſſe neꝛum peium rei:nec in aliquo decipi. Unde ſicut poſſer ⸗ trauenire ſaltem petendo abſolutionem: ubi mierne nit dolus ex pꝛopoĩto:ar.in dicta.l.cꝛeditoꝛ ita qiã do dolus inteꝛuenit re ipa in dicta. l. ſiquis cum ali teꝛ de v. obli. ⁊æ hoc iteꝛum niſi in aliquibus cireun ſtantijs appareat contrabentem uere uoſuiſte illud in quo fuit leſus donare:⁊ ſic poteſt intelligi.l. ſiqs donationis cauſa. ff. de contrahen. ompEin erl io eiʒ qtuncũqʒ illa Vba fueꝛint late concepta nõ pᷣſu maʒ animũ donãdi ſed potius appoſua ex conſuetu dine notarioꝛum apponẽtium hec ueꝛba.ualet enim ar. a cõiteꝛ accñtibus: ut S dixi ⁊ ad pdicta opie ſa cit dictũ ſpe.in ti.de emp.⁊ uen.F.nũc uidẽdum v. quiꝗ ſi uendẽs equũ:ubi ponit qõem de ilo qui ue didit equũ dolentẽ in ſpatula:nõ in ondentem dolo rẽ qn erat calefactus in eũdo dicẽdo do ubi iſtum equũ pꝛo ſtrabone ꝓ gibboſo dolentem ſpaiulamn ? habentem oẽs maculas nec uolo ex aliquo teneu: ? dicit ſpec.ꝙ mibilominus tenctur exquo als ſpecifi ce nõ ꝓpalauit defectũ. NHam emptoꝛ fuit decepius uidens ꝙ falſitatem dixerat in alijs expꝛeſatis et credit ueriſimiliteꝛ eum falſum diceꝛe de moꝛbo patuloſo tunc latente: ſic dico ad propoſium cum notarij et contrabemes ſoleant ad cautelam cespichonſen ſolntar ilannsſbti uthnenintelig sceinnani N ovorchlottoen Urd in CNinms lot nunih ru ume a dhlnan , ivicinniip blnn / in gholu rhi plix llſt ul it tnia Au lo n ,mimfi/ Pimsqi ar lrn orots Ginnenoqfianauunimne wbta Zmmsqit phbengſonc nodſun Aian Ornecſ ptberfnoreioſts räns pi Perfnioinfnane diei Ounsen zu Olteſuscecedederigcta. mbenn ee IumnCliKercnuntl aoen GSdnes Addenſun d airs e Cum Duntlſcuswtn Eint düdodſauc Pobam ine inuns omcin Brmatimmin ni in mGnsſins ftgniritamn Anlanmnnn neälgrmmtitg lleenlilwnni e⸗ et lnnozitffuki (⸗ ſ henniimnginmiinmrfn uo enniottfli ul ienon ſtonono agf ir de oe aſarcindtgntir n cſöinmi Ertimmiſi lnnee ge ſcr Gtönni K nalu ai iſ fisngi i miͦdo Anciten gitict l.d0. Ann giefr ſe tnennn ſon ob G pafiamn i hoſtd uin dit glaen H.ir wod bid gi i S 5 lvaſt noizeiz we Un 5 no 8 920 lͤckpeimns; ſer 8 veut c inni tij inee manſte Ctinfnnot Nibtki nſc Ncleue ititnnut narne tnn wh e mu niͦ aligti ſp nvimir rier üm nmn miris ri aniſiz onmn irttnt ig i ſi ſms anuiiu rnm nian oe Glon iſmnunr iu mirt morien lem eepio uin o nioꝛ een inennt g ciq r eba lie nei conen iene cin / pncmmidina: Cvinnonri ſolnbodetde r poNer nbebn d Mioen iemden us Codels unmfwantind Gerer funteinetiniied cn Vnetſanze Eueite lnon adid Wrgen Raim NI ZB Rcn NCcdN 1 N Wasunenenatea enl ſiate⸗ NN 1dNrrnnin inid ſtunris Mnen omünne, u in goo fu es donane d ormons Maſd⸗ mmara mriczin dnſrin n ponere uerba ualde lata excludentia oĩo remedia: nõ uẽ iſte per illa vba gnalia noluiſſe eneꝛmiſſimaʒ pati leſionẽ:ſed potius fuiſſe paſſũ illa vba apponi ad ſeruandũ ↄſuetudinẽ nõꝛioꝝ gnãlem facit.l.cuʒ de ĩdebito.ff. de ꝓba.⁊.c.cum uemiſſẽt de inſti. Et idem u ſenſiſſe do. an. in.c.quĩtaualł S. e. ubi dicit ſe de facio conſuluiſſe ꝙ quãtũcunqʒ vᷣba lare con cipiãtur in ꝑſonas arbitꝛoꝛum:utputa ꝙ poſſent ð iure uniꝰdare alteꝛi in totũ uel in ꝑtẽ ꝙ nihilominꝰ enormiter deceptus poterit Zuenire lʒ nõ apꝑẽt de dolo ex ꝓpoſito:ſʒ im̃ ex re ipſa. qꝛ talia vba fᷣmo ne effuſo emanata uidentur ꝓlata ſub quadã confi dentia ꝑſone ⁊ amicicie arbitroruʒ ⁊ ut captẽt ami ciciã ⁊ beniuolẽtiã arbitꝛoꝛũ ad nõ ledẽduʒ Et ideʒ tenuit diſoutando do.pe. de anchar.ut dixi S in. c. quintauallis æ aliquatenus ſentit ibi hoſt.lʒ multi ꝰ ⁊ ibi plene dixi VUn h̊ nõ eſt ſine dubio ¶ his hẽs quintũ caſũ quando iuramẽtũ fuit iterpoſitũ ⸗ .I. ꝓuidentẽ deceptionẽ quatuoꝛ collige ex bis qꝗᷓ S dixi in prin.in diſcuſſiõe itellectus huius capitli. Decimꝰ caſus qn turpitudo ꝛepꝑit᷑ ex ꝑte ꝛecipie tis iuꝛamẽtũ ita ꝙ locus ẽ petitõi abſolutõis:ſed iu ras anqᷓ; ſolueꝛet icidit in ꝑiuriũ dubitat᷑ nũc nũq̃d poſſit petere abſołoem ſicut potuit a prin.⁊? ẽ quo tidianus caſus:cũ multi Zueniãt.⁊ poſtq; excipi õ eos de iuramẽto ipſi petunt abſolutõem ⁊ dic de h̊ ut dixi ſupra.c.i ndecimus caſus zæ ultimus ẽ quando iurat nõ repetere nec abſolutionẽ petẽ nec aliquã qrimoniã ſuꝑ his deponẽ ⁊ hunc plene teti gi in. c.i. S. e.dic ut ibi ? ꝑ hec hẽs clare materiam huius abſolutõis. Itẽ hẽs quinqʒ caſus in qbꝰ iu ramtũ apponit᷑ S.l. Drimus qn lex vᷣſat̃᷑ circa bo nos moꝛes. Secundus qn circa utilitatẽ publicam. Tertius qn lex ꝓhibet aliquid in odium alicuius. Quartus qn ꝓhibetfauore ipſius iurãtis prĩcipa liter ſʒ fario in fauoꝛẽ publicũ. Quĩtus qñ ꝓuidet aduerſus deceptões:ut in caſu.c.cum dilecti de ẽp. 27 uen. 7. l.ij. C. de reſcin. uen. zæ. l.pactum. C. de pa ctis:æ qð in eis dicẽdum:ſunt ⁊ alij caſus quos ꝓ ſequitur Har. in. d.l.ſi cuis pꝛo eo. Et ſit ſextus quãdo aliquid ꝓhibetur rõne ſolẽnitatis ꝓbatoꝛie quo caſu Darto.dicit iuramẽtuʒ nõ cõualidare ac tuʒ:ſi ta is ſolẽnitas deficit:qꝛ iſte ſolemnitates ſunt ad publicam utilitatem ĩtroducte:nec pꝑnt pactis nec iuramentis tolli.d.l.ius publicũ.ff. de pac.? in.d.c. ſi diligenti ⁊.l.nemo põt.ff.de le.i. d unum m dicit adueuendum ꝙ iuramentũ inteꝛpoſitum ſupeꝛ aliquo actu impoꝛtat idẽ ac ſi diceꝛet ꝙ ſi nõ ualet iſto mõ quo agit᷑ ualeat oĩ mõ quo ualeꝛe põt:⁊ iõ ſuꝑ teſtõ iurat᷑. Et ibi non ẽ ſolẽnis numerus teſtiũ ꝑin de ẽ ac ſi dicẽt ꝙ ſi nõ ualet iure teſti uʒ iure co dicilloꝝ.l.cũ pẽ..filius mreʒ.ff.de le.ij.qð dicit no tandũ.do. An. dicit ſe putare ꝙ niſi ſolẽnitas fun det᷑ oĩo ſuꝑ publica utilitate eiꝰ defectus non impe dit obligationẽ iuramẽti.exemplũ in ↄctibꝰ i auibꝰ dat᷑ ſolẽnitas in fauoꝛeʒ mulieꝝ uel minoꝝ. Iteʒ di cit illud dictũ Mar.nõ ꝓcedẽ ẽt in illis in quibus ſolẽnitas inuenta eſſet ob publicam utilitatem:ſi iu ramentum non obſeruatum ledẽt animã ut ĩ legatiſ ad pias cãs. Mõ puto ꝑ hec dicta qõi ſufficienter ¶ Eum cõtingat foꝛe ꝛũſum. Et ut claꝛius pateat ponat᷑ exẽplũ i hat ſolẽnitate ꝓbatoꝛia dicit ſtatutum ꝙ nullum inſiim pꝛobet ſufficienter niſi fuerint ꝛogati duo notarij. Mic ꝓducit᷑ inſtm iuratum de quo fuit ꝛogatus unus dũtaxat nõꝛius nũquid faciat fidem Ceꝛte di co ꝙ in caſibus in quibus nʒ ſtatutũ nõ facit fideʒ qꝛ ſicut nõ ꝓbat õctũ:ita nec iuramẽtũ ar.in.l.fi. ¶ de nõ nu. pe. Sʒ ſi aliter ↄſtaꝛet de iuramẽto pura ꝑ teſtes opellendus eſt iurans ſeruaꝛe iuramentum Itẽ deficiẽtibus ꝓbatõibus tenet᷑ in foꝛo aĩe:quia ſtaturum nõ anullat obligationẽ in fauorẽ publicuʒ ſz ꝓbationẽ. Satis ergo ẽ ꝙ de facto aliter cõſtet: facit qð nõ.in.c.ſicutide ꝓba. NHec diſtinguo an in fauoꝛem publicũ an priuatũ ſtatutum pꝛonuideat:qꝛ idem iuris eſt ex quo nõ põt fieri ꝓbatio ſufficiens de iuramẽto. An ãt in cõceꝛnẽtibus piam cauſam habeat locum tale ſtarutũ ꝛemitto ad nõ.in.c.ꝛelatũ de teſtis:⁊=.l.i.C.de ſa.ſanc.ecc. Septimus caſus qn aliquid ꝓhibet᷑ ꝛõe defectus ſo ſẽnitatis form ał. Exẽplũ in ſtipulatione in qua qñt iteruenire ue:ba ex utraqʒ pte:ſi ex alła ꝑte nõ rndeatur nõ uʒ ut.l.i F. i. ff. de. V. ob. Hunc dubirat᷑ quid ſi interueniat iuramẽtum dicit Oar. in. d. l. ſi quis pꝛo eo:ꝙ nõ firmatur ꝙ ſi ſtipulatio pꝛout agebatur. qꝛ deficit foꝛma que dat eſſe rei tamen ualebit ut pactum ue ſtitum:qꝛ iuꝛamẽtuʒ hʒ nim clauſule ſi nõ nʒ qð ago ut ago ⁊cc.qð nõ ⁊ ꝑ h̊ dicit qð lʒ fideiuſioꝛ non te neat᷑ qn inteꝛceſſit in durioꝛc cãm:uel quando ꝓmi ſit aliquid aliud.l.gꝛece.ff.de fideiuſſoꝛibus: tamen ſi ireꝛceſſit iuramẽtum nõ tenet᷑ ut fideiuſſoꝛ:q2⁊ ce ficit foꝛma fideiuſſionis ſed ut pꝛincipalis pꝛemiſõ qm iurando nult oĩo teneri melioꝛi modo quo põt hoc dicit ꝓcedeꝛe niſi defectus ſu circa ↄſẽſuʒ Nã tunc ſi ↄſenſus deficit totaliter uel limitat᷑ ceꝛto nõ uel eodẽ mõ ĩteligitur iuran ẽtum nõ.n.ſe extendit niſi quatenus ẽ ↄſenſũ.d.l.ultia.C. de nõ nu.pec. 7. l. fi. ff. qui ſatiſdare cogã. z.I.ſi ibertus.ff. de cꝑ. libe. ¶ Octauus caſus ẽ qn ↄctus ꝓhibeiur ꝛõne rei ſeu mãe ſuꝑ qua ↄctus fit ut ſi hi ſuꝑ ꝛe cuiꝰ nõ eſt ↄmertium tunc putat Mar. ꝙ nõ ualidetur iuꝛamẽto qꝛ ur̃ ↄcemeꝛe ipoſſibile de iuꝛe uel de fac to.l.apud iulianum in fi. ff. de le.i.=.l.inter ſtipulan tem. F. ſacr̃a.ff. de.V. ob. facit regula nemo de re. iu.li.Vi.?ꝓ quod nõt Oy. in regula ſemel ceo in vi. Monus caſus quãdo aliquid ꝓhibet᷑ ppteꝛ als ſub ditoꝛũ utilitates exẽplum in.l.cum hi.ff. de tranſac. ubi pꝛohibet᷑ tranſactio ſuꝑ alimẽtis: ⁊.l.pactũ.¶. de pac ubi ꝓhibet᷑ pactum ꝑ quod quis renunciat ſucceſſioni future: etiã his caibus putat bar.in.d.l. ſi quis pꝛo eo: ꝙ actus de iure canonico firmetur iuramento:ut in.d.c.ij.de pac.li.vVi.qꝛ hic non ſunt pꝛohibita: quia ↄtra bonos moꝛes aut utilitateʒ pu blicaʒ:ſʒ ut ꝓuideꝛcet᷑ ntilitatibus ſubditoꝝ: qꝛ de fa cili pꝛo modico remitteꝛet illud ius futuꝛuʒ:idem pu tat in donatiõe que ꝓbibet᷑ ĩteꝛ uirũ ⁊ ux.⁊ hꝰ dicit teneꝛc guił. de cu.in.l.ſʒ ⁊ ſi pꝛioꝛi.ꝗ.itẽ ſi iuraueꝛo .ff. de iureiurã. Idẽ tʒ Fre. de ſenis ↄſilio. cxxxvij. ubi plene nide ⁊? nidet᷑ uelle ꝙ firmetur iuramento do. an. tʒ iuramentũ ualeꝛe:ſed nõ confirmare cona tionẽ. Lu de hoc dic ut ſupꝛa plene dixi.uide Jo. = de ſig. in. cle. ꝛomani.. e.ti. ubi idem tʒ. Sed adueir te qᷓtenus dixit hic Oã. ualẽ iuramentũ ſuꝑ trãſac tiõe alimẽtoꝝ.Cõtrariũ tʒ ĩ.d.c.hi qͥ in prinꝰ.idem ſentit in.l.de his.ff. de tranſac.qn fit tranſactio nõ niß vbis teſtiſ. Cõtrariũ tenet hic do. An.⁊ meiꝰ quia utroqʒ caſu principalis utiliras eſt priuatoruʒ facit.l.i.? qʒð ibi nõ.C.de pac. An aũt donatio fa cta filiofa.ꝑ pꝛeʒ cõfirmet᷑ iuramẽto uide peꝛ bal in Al. iij. E. de dona. æ qð in ſimili nõ. Jo. an. in addi. ſpe. in ti. de teſta. F.i.V.ſed pone filius:ubi querit an donatio facta patri ꝑ filiũ exñteʒ ĩ ptate ualeat int̃poſito iuramẽto:uide tã in patꝛe q; in filio:peꝛ Hir.i.l.fſ a fie in nltia colũ.ᷣff. de ↄdi.inde.⁊ tex. 7 glo.in.l.ij. E. de inofſi.don. Decimus ⁊ ultimus caſus qñ iuramentũ int᷑ponit᷑ in actu cui lex nõ aſſi ſtit. nec expꝛeſſe ꝛepꝛobat.exẽplũ in ſtipulatiõe alteri facta inſti. de. V. ob. S. alteri:uel ĩ pacto nudo ð inꝰ ciuili. Oar. putat ꝙ de iure canonico cõuentie na lidet᷑ ſicut ualet penalis ſtipulatio ſupeꝛ eo appoſita d. F. alteri. Aduerte qñ pᷣceſſit pactum non dubito de iure canonico ꝑ.c.i.de pac.⁊ plenius de inramẽ to ex iudiciali qñ nõ eſt j.l.an ex eo detur actio nõ in. c. cum neuiſſent de inſti.dic ut ibi ⁊ etiam reſpec tu iuris ciuilis.ponit do.an. unum notabile ⁊ ſingn lare dictũ:dicens ꝙ ubicũqʒ pꝛecedit obligatio nã lis iuramentum ſup illa pꝛeſtirum ẽt de iur̃ ciuili in ducit obligationẽ ꝑ tex.in.l.iureiur ff. de op.li.ad idẽ.l.i..ſi debitis.ff.de cõſti.pec. Sʒ ego dubito in ſtipulatiõe alteri facta an cõfirmetur iuramento: de quo uide bonã glo.in.c.quotiens.i.q.vij.⁊ poſ ſet dici ꝙ ubi oritur nãlis cõfirmet᷑ alias ſecus.n ſit colligit ex nõtis in.l.ſtipulatio iſta.S.ſi quis inſu lã.ff. de vbo.ob.⁊ in.l.i.ff.de pac.nide quod plene dico ſupeꝛ ꝓbemio huius libri:ubi tango an de iu re canonico quis poſſit alteꝛi ſtipulari. Ex pꝛedictis reuocat᷑ in dubiũ an ualeat pactũ iuramẽto firmatũ de nõ cedendo bonis. vide Frꝛe. cõſilio.lviij. Arem an iuramentũ obliget fideiuſſoꝛes dotiuʒ. Har. in .d.l.ſiqs ꝓ eo dicit ꝙ nõ:qꝛ pꝛeceptum dirigir̃ ad ꝑꝓſonã.do.an.iʒ iſtud dictũ.ſed alia ꝛe.ſ.quia eſt ⸗ bonos moꝛes cũ notet᷑ quedam ꝑfidia ⁊ diffidentia inteꝛ cõiuges.certe poſſet attẽtari Zrium:quia non ſunt boni moꝛes nales:ſed ciuiles ut ẽ dixi¶ Mam ꝓcedit h̊ ex quadam equitate poſitiua que ẽ naria bilis. Nam ſiẽ adueniente pauꝑtate nxoꝛ ſibi cõſu lit:ut in.c.ꝑ vr̃as de dote poſt diuõ.ꝛe.ita ⁊ a prin cipio vr ꝙ poſſit ſibi cõſuleꝛe:qꝛ melius eſt añ tpᷣs occurrere ꝙ; poſt cãʒ uulneꝛatã ꝛemediũ queꝛeꝛe.l. fi. C.in qui.ca.in ĩtegrũ ꝛeſti.nõ eſt nec vnde poſ ſet hodie lex ſtatueꝛe griũ ita æ quis peꝛ iuramentũ poſſet ꝛenũtiare huic fauori maxie ar.il.i.ff.ſo.ma. ⁊ hic:⁊ hec ſufficiant ꝓ cõplemento huius ꝓfundiſ ſime mãẽ. In glo.ſi.intelligo glo.ᷣm doc.qn diꝛecte fieꝛet in pꝛeiudiciũ filioꝝ.Lũc.n.non ualeꝛet puta: quia bona eſſent ſibi obligata ex teſtamẽto aui uel alit᷑. Secus ſi indirecte.nam ſemꝑ pᷣiudicat filijs:qꝛ alias ſucceſſiſſent in ꝛe illa ſi non fuiſſet alienata:ct nige qð nõ.glo.in.d.c.ij.de pac.li.vj. Icut et infea. ce enan De lureinran. da nõ eſt ei qui fideʒ frangit. Ego ophendendo to tum tex. ſũmo ſic. Oouẽs bellũ iniuſium opellitur reſtitueꝛe que ꝑ uiolẽtiaʒ occupauit: æ eos abſolueꝛe a quibꝰ idebite iuramenta extoꝛſit. tᷣ pꝛimo uſqʒ ad H. Juramẽtũ: abinde uſqʒ ad finẽ fᷣm uem ĩtellectũ h dicat. Mõ aſtringit quis iuramẽto ad implẽcum að iurauit ſi ab alia ꝑte no ĩpletur cuius reſpectu P buit iura nẽtuʒ:⁊ ut pʒ ex pᷣdiciis ſt due ꝑtes.fa ibi iuramentũ. Et pone ſic cauʒ Falem: quidã Hæéꝛicus iniuſte mouit bellũ S quẽdaʒ Joãneʒ quo multa ei bona peꝛ uiolentiam occupaui: ac eum captum foꝛ te ad iurãdum induxit ut bona ſic occupata non re peteꝛet: uł ſm aliũ iĩtellectum relaxauit cum iuramen to de redeundo ad uincula. æ h̊ fuit pꝛimũ iuramen tu n: de quo tex. in pꝛin.loqui: demũ pſtitit aliud iu ra nentũ de quo in fine he ? non apparet ſuꝑ quo. S, foꝛte ſin Hoſti. iſte Noãnes pꝛomiſit Hen. cẽ tu n libꝛas ſi ipᷣm nõ offendeꝛet ⁊ ille ʒ ꝓmiſeut vel iu raueꝛit foꝛte non offendeꝛe dictuʒ Joan. nib ilomi nus euʒ offendit: quibus ꝑactis iſte Joannes fuit 9 queſtus pape petens ſuꝑ omnibus de opouuno re medio ſibi ꝓuideꝛi: papa ↄmiſit cauſam quibuſdaʒ mĩdat reſpcu iuramẽèti ut hẽtur ĩ lra in pꝛin. reſpec tu ſecũdi rñ det quid iuris:ut in. v. in ramẽtuʒ: ? ſic clara eſt Ea. ¶Hã pꝛimo ex ꝑre pꝛioꝛi ꝙ bellũ mo uẽs tenet᷑ reſtitueꝛe oia occupata qðᷣ ꝓcedit qn imu ſte mouit belluʒ: ut in l?a in v. iniuſte. ał ſi iuſte fecit nõ tenet᷑ ad reſtitutionẽ fm Hoſtiẽ. ſʒ facit ſua que occupauit.xxiij.q.vV.dicat:⁊ nõ.pꝛima diſ.ius genii um: ⁊?.j.latius dicã ¶ W. fo ecchiam habeꝛe iuriſ ditionẽ in laicos rõne pacis fracte ⁊ poſſe directe in naſoꝛem ↄpe leꝛe ad reſtitutionem. Maʒ ſi bñ põde ꝛabis hanc lam nõ fuit hic ꝓceſſum ꝑ uiã denũtia tionis cum nulla pceſſit monitio: ſed uia directa peꝛ uiam queꝛele fuit aditus papa tam ſupeꝛ relaxanõe iura menti: qᷓ; ſupeꝛ reſtitunione inuaſoꝛum quod ſin gulariteꝛ notabis pꝛo intellectu.c. nouit de iudi. in v. licet. Et duplex põt eſſe huius dicti ratio. Dꝛia qꝛ h dictũ nõ poteꝛat eſſe nõ notoꝛiũ in loco rande cuiug papa iuriſditionẽ exeꝛcet in laicos: ut dixi in dicto.c. nouit. Scdᷣa qꝛ rumpẽdo paceʒ uenit quis directe ↄtra caritaten dicto.v. icet: ⁊ ſic delinqui directe ↄtra pꝛincipale pꝛeceptum dei. meꝛito ipſius nicarius cognoſcit iuxta nõ.in.c. cuʒ ſit geneꝛale de fo. compe.¶ M reꝛuo ⁊ tene menii ꝙ iudex cccle ſiaſticus compellit laicum relaxare iuramentum ab eo turpiteꝛ receptum nedum in materia uſuraria:ut in.c.i.sõ eo. ſed etiam alias qualitcꝛcunq; turpiiudo repeꝛitur ex quo ex parte recipietis nõ põt ſeiuari ſi ne diſpendio ſalutis eteꝛne. Ex hoc? er tex. infeꝛo ꝙ ẽ iuramentũ turpiteꝛ ꝛeceptum obligat parti ſal tem ſcᷣario.alit̃ non poſſet ꝛelaxari ſaltem a parte Miun abſolutio pꝛeſupponit uinculum. ..decem. f. de vbo. ob. z. c. ad diſſoluenduʒ de deſpon.impu. facit ad ea que ſupꝛa dixi in.c.i. ¶ WMota quarto ꝙ pꝛopteꝛ delictum domini peꝛſenerantis in conti macia poteſt ſua tena ſubijci interdicto donec ille ſatiſſecerit:⁊ ſic nõ.q; non eſt ſpeciale in matrimo nio id quod habetur in. c.non eſt. j. de ſpon.⸗ H uide bo.glo.xxiiij. q,iij. in ſũma.?.i.q/ iij.i ſuma ,ememmm „Ari ewinn eh iſi, wab⸗ ied,enet neene g nn 77 1 aaßbali irlce i edo cnce SL ſol ſige ari in n lalin n i ſt mr pictenide ennn ſitöc, nmnel ſſ⸗ oecn uikn ,uu ni ri⸗ ho ints l NöMN u lu genni oen nnnn , lnr ero r a aolr Jd NbNͤrrſahe ie gelaed de 6 digts —? Fälascdion ſechans tutzmiiur giinnen mlinsſiibg umnn⸗ rirnmnu ninn ſoen eninwu aſitun 15 immaini Mig ni Mu ſ ichnionwnl n is anohe⸗ m ſritmiti o icl lamn. cimzetotlur göpronit Gan ge rrſehun heleolnos le H.⸗ ONac pnictcjdtarſ ceaſenin uniuſeß 6irentteſcen ensqug glun inn lötmence Yomneigeeſ be negign Umecd poſt Gchoc; li Jo ndo foinanatoiſ le Denedigtodſenn Monedchrſel atchinsnadandnn nnhemeutin Gndhirlekten Aöebei ac gbethn. Jrl aneile Ia1 goſun oſrun zbmczton aimniiin moalininidſin iiplinnan 4 tiye unnuitilninrand Cbmmmdimme ib Atennn i griſtenicek neſr 0 iutanſitgo ne n Anti lino. . ktem annon llgenre in pſ⸗ 4 Mamn iliusniie⸗ inochet g hraggt D)l.l. gegnunn. ſe. eſa . l. er ſact , Br n ckofflaſeſo e , Bnlar allnhocn din. in rden bis uaßſei, n i Nwehaep in olnitlsceg bit nuckt m Allſtluin, nanmnnenn ban ifin „. exj itmeroi Nnpwr,o gette mnr halne n brin iſilk iti Ntmi mimmn ſti /fnt onyml m/, curt ninnd in tjns dij Wr. llinn ybert cum in ueos or ausſnrt wſenn Moxrn rlera1 eſtnnanen My/binit Wosbmn Pam no fut ic peeſunm uu deina nns an nuln rcſ nonno ſoin necaf Ann oreſut ans un Mertöan ü Ceid un Cirzeracſeduns ntan dri dNtncheidln mün cun NIiinmhekta ich ad N. Dnihiumehni Arur ncnnnin ſün ti Arn nzuch unn i oſerinmnond l ſo con Gicnotcemig uin 3conpcli hiun untor nicnns o ſct oi un nond ſhſan 8 Nu uuru i küiin dinnsrininnit elin Phunergrnogt ¶ WMð ĩtelligendo ꝙ iſte pſtitit iuramẽntum rede undi ad caꝛceꝛẽ ꝙ tale iuramentum eſt obligatoꝛiũ qð ĩtelligo qñ bellũ eẽt iuſtum.tunc.n.peccaret nõ ꝛedeundo uel fugiendo carcerẽ:ut no gl.i.di.iuſgẽ tium:æ per Mir. in.l. relegari.ff. de penis. Secus ubi detentio eet iniurioſa:æ timẽtur tunc de ꝑiculo pſone:qꝛ tunc iuramẽtum nõ poſſet ſeruari ſine ꝑi culo ſalutis coꝛpoꝛalis.xxij.q.ij..fi.æ nõ S.e.ſivꝰo UVWide gl.ſingulaꝛẽ in cle. paſtoꝛalis de ꝛc iudi.in vᷣ bo ꝑ uiolcẽtiã:⁊ qðᷣ nõ Jo.an.ſuꝑ rubꝛica huius ti tuli in addi.ſpe.⁊ ſic limita dicta doct.hic.unde oʒ tunc ĩtelligeꝛe iſtũ tex.ꝙ hec abſolutio fit ad cautel lam.ſ.quo ad opionem uulgaꝛium ar.S.e.tua.uł ꝙ; hic nõ erat timoꝛ ꝑſone:ſed ꝛerum MHõ.ex fa ꝑ te ibi ſi de aſſenſu:ꝙ per iuramẽtum uel pactũ nul lus obligatur niſi conſentiat ille cui fit iuramentum quod dicit pe.eſſe notandũ:quod putat neꝛuʒ do. an. niſi ratificet poſtea. Itẽ h̊ vᷣm quo ad obligati onẽ ꝑtis.ſed quo ad obligationẽ.que dirigitur in deũ ſatis obligat᷑ de abñtia ꝑ nõ.S.e debitoꝛes: ⁊z .c.cũ ↄtingat.ego dico.ſic:ꝙ aut quis iurat pᷣnłr ĩ fanoꝛẽ dei.i.ĩtendeẽs pᷣnla deo placẽ.⁊æ non requirit altius ↄſenſus Mã deꝰ ubiqʒ pns ẽ un ↄſtiro ð iu ramẽto ↄpellit᷑ ad obſeruãtiã S.e.⁊ ſi xps ĩ.v.imo facit qðᷣ nõ Inn. in. c. ex ꝑte de cenſi. Aut iurauit itendẽs prinlłꝛ placeꝛe ꝑti:⁊ tunc deus recipit:ſʒ ad ↄmodũ ꝑtis ʒʒ abntis qꝛ pꝛimaria obligatio dirigi tur in deum.S.e.debitoꝛes:uerum ſi ꝑs nõ curat ðᷣ implemẽto nec ẽt deuſ in.c.ij.?æ quod ibi nõ.ð ſpõ. 2 h̊ reſpectu exigit᷑ ↄſenſus ꝑtis.ſed non puto bũc eſſe ĩtellectũ huius capłi:qꝛ ↄſenſus ꝑtis hic ponde ratur ad iferẽdum iſtũ Jo. nõ eſſe obligatum ſi al tera ꝑs negligit ſeꝛuaꝛe qð promiſit. Sed credo ꝙ; ponderat᷑ reſpectu tacite Oditiõis.ſ.ſi ile. H. obſer uaret qð ꝓmiſit.qᷓi dicat ſi de aſſenſu utriuſqʒ ꝑtis q̃ſqʒ iurauit reſpectu eius ꝙ erat ꝑ alium implẽoũ nõ teneat᷑ iſte Joanes ipleꝛe ſi ile. H. negligit ob nare qðᷣ ꝓmiſit. Sʒ qꝛo hic ꝗr̃ ilũ Jo.nõ obligari ex fo iuramẽto:ſi ille Hẽ. negligit obſeꝛuaꝛe ⁊c̃.q̃d ſi non negligit:ſed neceſſitas uel aliud iuſtum impe dimentũ eum excuſat.So.dicit Moſtien. ſecus eſſe alk. S. e.bꝛeui.⁊.c.queꝛelam. Sed ceꝛte illa iura faci unt ad ꝓpoſitum noſtrum. ꝓbant eĩʒ ſoluʒ ꝙ impe dimentũ excuſat: quo ad ̊ ut iurãs nõ incidat in ꝑ iurium in non obſeꝛuãdo qð iurauit: ſed ꝙ alia ꝑs teneatur ad obſeꝛuãtiaʒ ſui iuramẽti: ex quo reſpec tiue iurauit illa iura nõ ꝓbant:nec dictum eſt ueꝛũ: qꝛ iſte uidet᷑ tacite ſub ↄditiõe iurare.ſ.ſi alt᷑ ĩpleꝛet: qð iurauit qð tʒ hic do.an.⁊ adducit nõ.in.c.fi.de condi.appoſi.Ego adduco tex.cum ibi nota.in.l.ſi uno. F. item cum quidam. ff. loca. ubi pʒ ꝙ ex caſu otingente in ꝑſonam illius qui locat oꝑas ſuas ſala riũ nõ debet᷑:ad ideʒ.l.i.C. de re mili.li.xij.⁊.l.ſeio .ff. de annu. le. æ facit qd nõ. Dar.in.l.diem functo ff. de offi. aſſeſſo. z. l.in rebus.ff. ↄmo.⁊.l.ſi cuʒ do tẽ.F.ſinaũt.ff.ſo.ma.Scðdᷣo queꝛo quid ſi iſte Hẽ. nollet iſtũ abſolueꝛe a iuramẽto.dicit hoſti.ꝙ eccłia abſoluet: ut in.c.ſi ueꝛo S.e.ul fier pꝛius opulſio de qua ĩ ha.tu dic ut plene dixi S.c.i.¶ Hlo.i. extẽde 7 declara:ut S dixi:ĩ uno nõbili.¶I¶Jateꝛiã glo.ij.ſta tim reaſſumã ⁊ dic ut dicam ſtatim. Ad orium gi. fi. dicit Jo. an. ꝙ ibi fides data fuit deo. bic autem homini declara tu latius:ut dixi ſupꝛa.e.c.ij.ubi de claratur fa ꝑs huius.c. Munc ꝛeſtat expedire qᷓdaʒ nõbilia dicta Inn. hic ⁊ in. c. cum olim el.i.de reſti tu.ſpo.que hic reſeruaui.tũ ut mã nõ eſſet ſparſa. tũ qꝛ illud.c.ſatis c oneꝛatũ ſua materia intrinſeca ⁊ dicta hec ↄcernũt mãm belli:de quo etiaʒ ꝑ doc. in.c.pꝛo humani de homi.li.vi.dicam ſatis cõcluſi ue:qꝛ materia de ſe longa ẽ. ¶ Et prio qꝛo:qꝛ hic mãdat᷑ inquiri ſi ĩiuſte iſte Hẽ. mouit bellum quod dicat᷑ bellũ iuſtũ uel iniuſtũ. So.de h uide gl.xxiij. q.ij.in ſũ na:ubi ponũt᷑ quiqʒ ſpeſ ĩ iuſticie Hoſ.iĩ d.c.i.de homi.li.vi.? Jo.an.poſt eum ponit.vij. ubi uide. Sed tu expediendo Innocentium bic. ⁊ in dicto.cap.olim breuiter dicas ꝙ duplex eſt bel lum quodam pꝛoprium ⁊? quodaʒ impꝛopriũ Del lum ꝓprium ẽ illud ꝙ aucte iuris ſeu prĩcipis ſuꝑi orẽ nõ recognoſcẽetis iducit᷑ ut ẽ imꝑatoꝛ æ maxie papa fᷣm hoſt.xxiij.q.iij.c.i.ff. de capti.?æ poſtlimi. ver in: bolleore N. de. d volcecet⸗ an⸗ nulli ſubeſt de iudicijs nouit ⁊ de ele.licet in fi.⁊.ix. q.iij. Cuncta per mundum:⁊ pꝛo hoc ꝙ papa ex cauſa poſſit indicere bellum contra laicos xpᷣianos uide in.c.pꝛo humani de homi.li.vi.ubi ratione delicti exponit bona laicoꝛum quibuſcunqʒ. Item inducit ſeꝛuitutem:ut in.c.ita quorundam de iude. 2.xv.q.ultima cum multe cum ſi.⁊ in iſtis pꝛeſertiʒ duobus cõſiſtit ꝓprium bellum. ut.ſ.capti effician tur ſerui ⁊ bona efficiant᷑ capictium. Et ex his ſc qᷓ tertium.ſ.ius poſtliminij:de quo in.l.poſtliminium 2.l.ſiquid bello.⁊.l.hoſtes.ff.de capti. Et eſt intelli gendum ꝙ bona efficiuntur capientium a pꝛincipio tamẽ dnt poſtea aſſignari duci belli ut ea diſtꝛibuat inter pugnatoꝛes ſecundum eoꝛum meꝛita:⁊ ita ſex uatur de facto. Sic intellige quod le.⁊æ nõ.in dicto .c. dicat.xxiij.q.vV.in.l.ſiquid bello pꝛealleg.æ per HBir.ibi qui hoc tenet ⁊ idem glo.in dicto capimu lo dicat:⁊ quid ſi poſtliminium uide mu canoniſta glo. i. diſt. ius gentium.⁊ intellige predicta de bo nis mobilibu am immobilia non cefficiuntur capientium: ſed publicantur ut legitur et notatur in. l.ſi captiuus. O.i.ff. de capti.? per Barto. in dicta. l.ſi quid bello. Item predicti effec tus ſequuntur etiam ex parte illorum qui mo uent bellum contra romanum impeꝛium in dicta.l. hoſtes. ita ꝙ pꝛopꝛium bellum eſt: ſiue romanum impeꝛium moueat contra aliquem ſiue contra illud moneatur ab alio.qualiteꝛ autem papa poſſit moue ꝛc bellum contra infideles uide peꝛ Innocen. in. c. ꝙ ſupeꝛ his de uo. An autem is qui recognoſcit ſupeꝛioꝛem de facto ut Rex francie:uel reges hiſpa nie poſſit indiceꝛe pꝛoprie bellum? dic ꝙ ſic quia ha bent iura pꝛincipis.non anteʒ poſſunt habeꝛe recur ſum ad ſupeꝛioꝛem cum illuʒ non habeant in tempo ralibus h̊ vr de mẽte Inno.in.d.c.olim: ſed clariꝰ tenet Harto. in dicta.l.hoſtes: ubi dicit unum dic tum menti tenendum ꝙ hodie ex conſuetudine iteꝛ xpianos nõ ſeꝛuam iura captiuitatis ? poſtliminij. C Be iureiuran. Ande capti non efficiuntur ſerui:ſed q;uʒ ad bõa obſeruamcui ↄſuetudini ſtandũ ẽ fm eũ:ut.l.poſt liminiũ de cap.⁊ hoc de bello ꝓprie ſumpto¶ Nð dã eſt bellũ ipꝛopꝛie ſumptũ unillud qð nõ ẽ idictuʒ ꝑ pꝛicipẽ mõ pꝛedicto:ſed ꝑ inferioꝛes recognoſcẽ tes ſuperiorẽ:⁊ ſi nõ hñt iuſtã cõm pugnãdi ut qꝛ nõ pugnant ad eoꝝ ſeu reꝝ ſuaꝝ defenſionem h eſt iniuſtum bellũ æ dicuntur.iſti potius latrũculi.d. l. hoſtes: nec bona nec pꝑſone efſiciunt᷑ capientiuʒ: ſed tenent᷑ ad reſtitutionẽ ut hic. Si vo hnt iuſtam cãʒ pugnãdi ut quia non pugnant niſi ad defenſionem 2 ꝓſecutioneʒ iuris eoꝝ:⁊ iũc refeꝛt fᷣm Jo. Utrũ is qui bellũ agit habeat iuriſditionẽ ul nõ. Si. n. hʒ iuriſditionem ſupꝑ illis ꝗbꝰgueꝛꝛã facit ⁊ cõtumaces ei ſunt ? ꝛebelles põt ſtatueꝛe æ concedeꝛe ꝙ licet unicuiqʒ ꝛes eoꝝ iuadeꝛe: æ capeꝛe: ſuas faceꝛe ⁊ li beꝛos ẽt bõies ꝛebelles capeꝛe æ detineꝛe quouſqʒ dño fuerint aſſignati ut nõ.j. ð ſen. excõ.a nobis ⁊ Fin Inno. bic:⁊ tales potiꝰ pnt dici obſides ꝙᷓ cap tini ⁊ ſm h̊ etiam poteſt ĩtelligi.ff. de le. iij.l.i.primo rñſo. z. F. i. ſed ẽt ſine aliqua ↄſtitutiõe põt tales ꝛe belles ſi teꝛã ſuã inuaſerit ⁊ in ea danuʒ dederĩit pu nire ? dãnare.C. ubi de crimi.agi oʒ auc.qua in ꝓ nincia:⁊ pʒ ex eo qð leg.⁊ nõ.in.c.i.de ꝛapto ribus fᷣm Hoſtiẽ. Si aũt is qui tale bel um gerit nullam iuriſditionẽ hẽat ſuꝑ eo ſupeꝛ quo bellum geritur: et tñ pugnat iuſte. puta quia alius inuaditiipʒ ⁊ ipᷣe ſe uel ꝛes ſuas defendit:⁊ tũc licet ci nĩ ni ꝛepelleꝛe: 7 in defendendo ⁊ in repellendo hoĩeʒ ꝑcuteꝛe et ẽt occideꝛe:ſed cũ moderamine ĩculpate tutele:de quo nõ.in.d.c.olim.iũc iñ nec bona aduerſarij:nec ip m aduerſariũ Iʒ capeꝛe nec capiẽdo ſua faceꝛe:nec etiã inuaſoꝛẽ detineꝛe. cui t inuaſori ſi in ipſa inuaſiõe ſpoliet᷑ uel vbeꝛet᷑ actio ni bonoꝝ ꝛaptoꝝ ⁊ et iniu riaꝝ denegat᷑:qꝛ exceptio paris cris obſtat ei.j.de de adul intelleximus. Sed bñ põt ꝛcs quibꝰ ſpolia tus eſt uendicare quaꝝ ꝛemanet dns ſiẽ prius.ff.de ꝛei nendi.:. in ꝛemactio.m Inno. bic: que ſũt Vba noranda: æ qð & dixi de teſtibus hntibus iuriſditio nẽ ut poſſit ad ſuoꝝ.⁊ coꝝ defenſionẽ bellũ moue ꝛe:dicit Inno.in.d.c.olim ꝓcedeꝛe ẽt ĩ platis qui buſcũqʒ iuriſditionẽ tpᷣaleʒ hntibus:ad h.c.dilecto 2 ꝙ ibi nõ.de ſen ex.li.vj. MPñt m inteꝛeſſe bello: ſed non pugnare ꝓprijs manibꝰ: ſed clamare pnt pugnate et capite:ſed caueant ne dicant occidue ut nõ. in. c. ſignificaſti elij.de homici.⁊.c.ex lineris ðᷣ exceſ.pla. de quo nide bonã glo.in.c.ſciſcitaris.vij .q.i.⁊ qð le.⁊ nõ.in.c.ex multa ð uo.⁊.xxiij.q.viij hoꝛtat᷑ ⁊.c.igit᷑:⁊ ſi clerici ſũt nõ habentes iuriſditi onem:tunc dic ut S dixi in laicis non habentibꝰ iu riſditionem ut liceat ſe ⁊ bona defendeꝛe ẽt inijcien · do manus in clericos:ſed cuʒ moderamine inculpa te totele:de quo plene le.⁊ nõ.in pꝛealle.c.oli.nõ iñ ꝓ defenſioe ꝛeꝝ ꝓcedeꝛe ad occiſionem uł alia ſena ut in. c. ſuſcepimꝰ de homi.de quo dicendũ:ur nõ.iĩ .d.c.olñi. qñ aũt bellũ nõ indicitur a pricipe non dẽ ꝓprie bellũ fʒ Inn. ⁊ bñ:ſʒ potius defenſio¶ Sed circa pꝛedicta qꝛo dixi s ꝓpᷣe bellũ idici ex ĩpatoris edicto:qͥd ſi iꝑatoꝛ monit bellũ nũc ↄ papaʒ nũqᷣd 2 iuſtuz ? pone in terminis quos ponunt Joan. m. ? hoſti. in. d. c.olim ¶ IAnparoꝛ eſt iniquus ? pec catoꝛ monit? ſe ñ conigit: ſed peioꝛa cõmittit ? tan dem excõicat᷑ ꝑ papam: ? oĩa oↄtẽnit mouẽs tandeʒ bellum ? indicẽs. ꝓpteꝛ h eccliam:dicet᷑ ne iuſtum bellum ex pte ipius cum ab impꝑatoꝛe ſit ĩdictũ:æ p ſʒ illos qui qnt duas hꝛe iuriſditiões.ſ.tpalẽ ⁊ ſpũa leʒ ſic a deo ꝓcedeꝛe ut una nõ ſubſit alt᷑i ⁊ nihil ad eccłiam de tpalibus oʒ fateꝛi ꝙ ſic: ſ abſit h fm Jo. an. ? ho.a fideliũ coꝛdibus. Impatoꝛ enim ex officio ẽ aduocatus ecclie. vñ nõ dʒ eã ipugnare: ſᷣ potius a malignoꝝ oppᷣſſionibus libeꝛare de natis ex li.uen.c.uno.⁊ adde bonuʒ tex. in cłe.romani.j. e.ti. quinimo tanta pꝑtinacia ſm eos uix carere pot labe heꝛetice pꝛauitatis ad h̊ͥ qð nõ.j.ð heꝛeticis ex cõicamus:⁊ in tanta iniquitate ẽt ſi papa in tpalibꝰ eſſet infeꝛioꝛ fieꝛet ſuꝑioꝛ ꝑꝑ peccatum ipᷣius:ar.xl. di.multi in fi.tñ ceꝛtum eſt ꝙ papa eſt ſuꝑioꝛ: unde ipm electum exaĩat appꝛobat ⁊ impꝛobat de elec ne neꝛabilem. Et circa h̊ uide qð plene dixi in. c. nonit de iudi.⁊ finaliteꝛ in hac qõe ↄcludũt tale belluʒ eſſe iniuſtum. Et ꝙ in h̊ caſu S iniquũ pꝛincipeʒ tenent oẽs fideles ⁊ catholici eccłlie adhereꝛe:quos etiqʒ ſi ſalli impij ſunt põt papa ex hac cã abſolueꝛe ab ob ſeꝛuantia pᷣſtiti iuramenti ſuꝑ fidelitate:ut pʒ.xv.q. v.nos ſcoꝝ ⁊.c.iuratos cuʒ ſili. Ego amplius dico ſic.ſ.ꝙ papa põt ex cã ardua pᷣuare imꝑatoꝛeʒ ⁊ ali os reges ⁊ S eos indiceꝛe bellũ publicuʒ.ut in..c. neneꝛabilem de elec. =.c. nouit de iudi. ⁊.xv.q.vi. alius ⁊ in.c.ꝓ humani de homi. li.vi.⁊ nõ.glo.inn cto tex.in.c.ad apłice de re iudi.li.vi.⁊ doc.in.c.ex geſtis de cleꝛi.non reſidentibus: æ hedie optime ſa cit qdðᷣ hẽtur in eruaganti bonifacij qre ĩcipit unaʒ ſanctã. põt eĩʒ papa ex cã ardua iuriſditioneʒ in tpᷣa libus quã a deo ſuſcepit in hĩmn deduceꝛe ad actũ õ quoſcũqʒ ut plene dixi in dicto.c.nouit ubi uideas. Iteʒ dico ꝙ nõ eo ipo ꝙ impatoꝛ nel papa indicit bellũ õ aliquẽ ẽt ĩfeꝛioꝛẽ dr̃ iuſtum ¶ Nã ⁊ ipi pecca re pñt.xl. di.ſi papa ⁊.ix.q.iij.alioꝛum.⁊ dicto.c ad aplice ⁊ cle.paſtoꝛalis de re indi. hñt eim ſũmi pꝛin cipes a deo poteſtatẽ paſcendi ⁊ recte iudicandi ſub ditos:nõ aũt delinquẽdi ſeu oppꝛimẽdi. xl.di. c.i.et .d. c. aliꝰ. oʒ eꝛgo ꝙ ſubſit ltĩa ⁊ nolis cã utpnta qꝛ ſunt ↄtumaces ⁊ rebelles ecclie ſeu imꝑio.poſſer iñ admitti nt in dubio pᷣſumatĩ᷑ ltĩa cã in pꝛincipe iuxta nõ.p legiſtas in.l.pſcꝛiptiões ⁊ in.lfi.C.ſi õ ius ul uti. pub. ⁊ ꝑ aliquos in.c que in eccłiaxꝝ de ↄſti. pu to eriã ꝙ ex cã ſtia nõ poſſet imꝑatoꝛ indicẽ belũ ⸗ ꝑſonã pape non dico eccliam ut ſi papa eſſet heꝛe ticus ⁊ non poſſet iudicari ꝑ eccłiam ut ſciſinancus uel als incoꝛꝛigibilis ⁊ eccła nõ hẽat quid faciat. de quo remitto ad ea que hntur ĩ.c. pꝛicipes ⁊.c.ſegu xxxiij. q. v. ⁊ in.c. in noĩe dni.xxiij.di..c.nec licuit .xvij. di. æ ad h̊ nõ. in. c. cuʒ nõ ab bomine de iudi. æ in.c.non uos ⁊.c. de lyguribus.xxiij..v. vide glo. in. c. tua de deci. Ex his infeꝛo ad aliaʒ queſtio nem an in dubio bellum pᷣſumat iniuſtũ uß iuſtü. faG iſte tex. ꝙ iuſtũ qꝛ dicit ſi ↄſtiteꝛit ꝙ iniuſte moueꝛit ⁊c. ⁊ ſic onus pꝛobãdi ĩcumbit aſſeꝛẽi illud iniuſtü. Hoſti hic tenet ↄtrarium dicẽs ꝙ reglꝛ omne bellu pᷣſumit᷑ iniuſtum æ damnamʒ. C. de gla.l.i.li.xi. de ſinriercrd/ itiwii cti c lnea' a ti uinli locin alugs⸗ 4 ginmnfili 6fenotudckon⸗ Fünuxtinint enmmn. & ronis Peteine inde Cim uicini,n gizagimm geranaubien nu auniinitfini in Fcizalthon chenidn i finft ſtemageſini dl ne CAis ingbb. n ro⸗ rgumrzei nnn Canmu lvin hin unn mrm mu u m in in rilauufoa Gn iltin innenan cori t ſulmn ch õ Irrlliulr ii imn lrcriſi Cletugſcnienſtit wn altai Pitriiairactinnitig Naci find agsneoRntdi ocehio nis aimns Noict ornnocdn Ingai beciencſe d etriteo t etet Nchsinnter etsſeſianfteſibter owitnihn. eGosmivoindetlinacgran enssceſcncofonenethvgnr niſcianiſum nnetenenſnlfi Un Iungisdoegfhnieſonepenane eieen, ſensintnni E ceuiey ciſzgnicenainanataſoſer honn kahſsitile i lin iz s iuit erclintigt ainnisi Dan ſne ngtin Ntinmenntti⸗ ⸗ ſnſeinntan elanlie Pgemamnn 3 natanmnen n Ntns clonlcec nſnon Ai Ccittniuzf N II In 9 5 let Gbehncſſ HH i ee keerct rfimiminbereh ſerve elnate Nleitege inuſen Crginz ie:. isſces, „.. incniing n ralt Allenckacrge Nnun Mnrbri dll . ui n ummn i ſlalnrng e ort cimmeqh ſi bomt ücininfmrim os nets thcm iil eoxbili obicg ni mmilncd dr ec ic ud, Aue ncphnmice tni i ſir uͦg αα7.cααdb0ααα õ tc bamn neñugenn bonibc, aricßi m ſmi jni ndninſttonnit pocnin de ihin din telner Mad Ntigz net dinididd Kttipo I Anoiinante init Gzini tianiä un Ciſ ettàtntnaidemnal Pit Mdis dere Wii . 31 NoDNmi Meiittearicdin chesc! B dpinin1 Guos:nd deinepict cen ta5. geg ntint inin ccles cce l „ 2, 1 femi noni igrest ſunm Nonnuts Anmundrd . ⸗ zo kzits n endesn . ptpugpes int rnun . ie erci iu n oſa inm a Ndto alun iſ ſaindienipelnn 1c.behn n nnen Erheii⸗ oncm nimin, irien, pur. ca.c.i.?.ij. cum ſuis cõcor. Ad iſtum tex.rñdʒ dupliciter.primo ꝙ vᷣbum ↄſtiterit poterit referri ad vbũ ĩiuſte ⁊ tunc dicit ↄſtare de iiuſtitia eo ipſo ꝙ nõ ↄſtat ↄriũ allega.in fi.C. qui mili.nõ po.l.ſu per ſeruis li.xij.exquo nõ ꝙ iſtud uerbũ ſi ↄſtiteꝛit poſitũ i aliqua diſpõne nõ iĩmutat ipſius nãm: ſi ſa tis dr̃ ↄſtare ex quo ius cõe fũdat intẽtionẽ agẽtis in illo caſu. Secũdo h̊ uerbũ ſi cõſtiterit ꝙ põt re ferri ad Ybum moueꝛit:⁊ tũc tex.nõ facit ut bellum pᷣſumat᷑ iuſtũ:⁊ ẽ tunc ſẽſus ſe ſi ↄſtiterit q Hẽ. mouerit bellũ ↄtra ioãnẽ:nã facta nõ pᷣſumũtur de offi. dele.cũ in iure.Et fin Moſt.h.cũ qritur de ꝛe ſtitutõe daãnoꝝ daroꝝ in bello dʒ queri quis fueꝛit bellum moucs. quaſi illi ſit ivutãdũ totũ cõmiſſum in illo cõflictu. E. de ui publi. uł pꝛiuata.l.qm mul ta facinora. ff. ad.l.acquil.ſi ex plagis. . i. Et ideo in lr̃a papa mãdat iquiri ſi iſte mouit bellum:dic tu HB ꝓcedere reſpectu reftionis dinorum. Sʒ ꝛeſpec tu eoꝛũ que fuerũt occupata in bello diſtingue: ut ſupra in pcedeti qõe dixi Itẽ dico primum dictuʒ HMoſt. pcedere in bello indicto a recognoſcente ſu pioꝛem:ut tũc in dubio pᷣſumat᷑ iiuſtũ. Si autẽ fuit idictũ a ſupremo principe puto grium ut ſupra di xi in fa qõe:peꝛ ea que nõntuꝝ in.d.l.fi.⁊.l.pſcꝛipti one.C. ſi õ ius uł uti.pub. ¶ Quarto pricipaliter qro pone ꝙ tuitenes equũ meũ:⁊ qꝛ mihi repetẽti denegas: aufeꝛo tibi aliquid niolẽteꝛ nunquid dabi tur tibi actio ui bo. rap.õ me. Mider᷑ primo ꝙ ſic. ar. in.l. extat.ff. qðᷣ me.ca.Sʒ in Sriũ facit:qꝛ adeo delinquis tu qui qdð meũ ẽ mihi reddere denegas ſicut ⁊ ego qui te ſpolio:qꝛ nõ multũ inteꝛeſt iniuſte detineꝛe uł iunadeꝛe aliquẽ ut in.c. ſepe de reſti.ſpol. Ct dicit aug.ꝙ ſiquid inueniſti ⁊ non reddidiſti:ra pniſti. xiiij.q.vV.ſiquid iueniſti: gꝰ uidet᷑ ꝙ ſi in h̊ ca ſu agis õ me:obſtat tibi exceptio paris cꝛiminis ut dictũ eſt. Solutio dicit Innocẽ.hᷣ delicta eſſe circa diueꝛſa: ideo nõ ↄpenſant᷑. Itẽ q;uis iuadeꝛe ⁊ deti neꝛe a ienũ parificent᷑ h ueꝝ ĩ foꝛo aĩe ut dẽ in.d.c. ſepe. Secus in foꝛo iudiciali in illo eiʒ non punitur detinẽs ex ſola derentione:nec etiã cogitur reſtitueꝛe rem alienã niſi ꝓbanti intẽtionem ſuã.l.fi.C. de rei nen. Inuadẽs vo ex ipa iĩuaſione punitur ⁊ reſtitue ꝛc tenetur.l.tiquis in tantã.C. unde ui ⁊æ.xvi.q.vi. .c.i.ſj is qui detinet in ↄtẽtioſo foꝛo potiꝰ negligẽs uł culpabilis iudicãdus eſt ꝙᷓ; delinquẽs: is vo qui iuadit neꝛe delinquẽs ⁊ cꝛiminoſus ẽ. De culpa aũt ſine negligẽtia admittitur compenſatio ad delictum: qð culpe ppondeꝛat.ff.ad.l.acqui.l.ſi ex plagis.. .i. m HMoſti.? fm Innocẽ.exceptio culpe nõ impe dit ꝓſecutionem actionis de dolo uel de cꝛimine.ff. ſo.ma.ſi moꝛa.Alij dicũt ⁊ melius fm Inn. ꝙ qn ſpoliatus ſuũ ſpoliatoꝛẽ ſpoliat:⁊ ſi vteꝛqʒ alteꝛuʒ actio vVi bo.rap.⁊ etiam iniuriaꝝ cõpetat: obſtat t̃ alreꝛutri exceptio ↄpenſatiõis:inq;tuʒ alteꝛiꝰ ſpoliuʒ nł iiuria poteꝛit eſtimari.Sic.n.itelligi ꝙ dolus cũ dolo ↄpenſatur: ⁊æ ꝙ paria cꝛia mutua ↄpenſatione tollunt᷑ de adul.c.pe. ult.⁊.ff. de dolo ſi duo adeo ꝙ nõ ſolũ pecunia compenſatur:ſed etiam redditio ↄiugalis debiti ut in iuribꝰ palł. quo aũt ad penas tpales ſeu ſpũales ſine ẽt pecuniarias que applicanĩ ¶ Sicut filco nulla fir Openſatio:ĩmo oẽs qui delinquũt dũt luere penas ſuas ut pʒ.C.de mo.mul.per totum ⸗ nõ in. d.c.ĩtelleximus de adul.qᷓ Vba nõ. Et primũ dictũ dico ꝓcedere:qñ quis põt res ſuas recuꝑare per iudicẽ als aũt in defectũ iudicis põt qns rẽ ſuã Et uiolẽter.ſi aliter facere nõ põt recuꝑare ar.l.nul lus.C. de iude.=.l.ait ptoꝛ. J. ſi debitoꝛẽ.ff.de his q̃ in frau. cꝛed. ¶ Mõ Inn. in. d. c. olim ? Mar.ĩ .d.F. ſi debitoꝛc ⁊ gl.i.di. ins gẽtiũ:dicit etiam nõ biliter Inn. in. d. c. olim ꝙ ſi rẽ meã nõ poſſũ alit recuꝑare licitum ẽ mihi illã furto ſubtrahere:dum m aliter a derẽtoꝛe iniuſto ſcãdalũ nõ oriat᷑: nõ tñ lʒ eam recuꝑare ꝑ fraudẽ ſeu mẽdaciũ.Et nõ. hoc ultimũ facit qꝛ nõ lſʒ mẽtiri ẽt ꝓpter ſalutẽ alterins xxij.q.ij.nequis ⁊.c.ſuꝑ eo de uſu.⁊ ſic limita gl⸗ nõbilem in. c. cupiètes de elec.li.vi.in vᷣpo.malienã tium Ainno qro an uocati ad bellũ inſtum uel ĩ iuſtum agere poſſit õ uocãtem ad expenſas æ dana que ꝓpt᷑ h̊ paſſi ſũt. So. Hoſti.? Inn. late hic ꝓ ſequũtur. ¶ Tocluſio eoꝝ ẽ ꝙ ſi bellum erat iniu ſtum nõ hʒ actionẽ mãdati uel aliã ↄ mãdãaãtem ſeu nocantẽ qꝛ in re turpi nõ phitur obligatio iſti.mã. illud quoqʒ ⁊.ff. eo.l.ſi remunerandi.. rei turpis: aut erat bellũ iuſtum:⁊æ tunc hẽnt actionẽ mandati 3 nocantem niſi cauſa pietatis uel humanitatis ſiue parentele h̊ faciant:ar.ff.de neg.gelſ.l.nenſẽmius.xx iij. q.iij.nõ iferenda ⁊.c.ſi quãdo uel niſi ad h ex ᷣ bito teneãatur.xi.q.iij.ſi dñs.c.iulianus:⁊ nõ. bene iſtos caſus de iſtis qui tenentur ex debito dicit In no. ꝙ excuſatur ſi iimicis damnũ dederint niſi no toꝛie eſſet bellum iniuſtũ ut in.d.c.iulianus:qꝛ ĩ du bio obediꝛe tenẽtuꝛ.xi.q.iij:quid ergo.xxiij.q.i.qd culpatur. Aduerte ĩtelligo enim ꝙ iſti qui ita tenet ẽt ĩ dubio excuſat᷑:nã ⁊ alij excuſãt᷑ ſi certũ ẽ belũ eẽ iuſtũ ut in.c.dilecto de ſen.exco.li. vi.? quod nõ glo. xxiij.q.viij.in ſumma. Et Inno. in dicto. c.ſi ueꝛo de ſen.excom.quaſi in dubio iſti non excu ſarentur:exquo ex debito non tenebantuꝛ ar. c. iu nenis de ſpon.⁊ quod nõ.glo.in.c.uno de ſcruti. ⁊ ſic intelligo h̊ dictum Inno.ſed ſubditi in dubio excuſantur. quia tenentur obedire.d. c. quid culpat dicit etiam Inn. ꝙ uocati qui non tenebautur poſ ſunt agere contra uocantem actione mandati etiaʒ ad damna que contingunt cãu foꝛtuito:dummodo ueꝛiſimiliter contingere potuiſſet quaſi nocans hoc debuit cogitare a principio:⁊ ſic dicit intelligendaʒ .l. inter cauſas. . non omnia ⁊æ. J. impendia. ff. mã da. Secus ubi damna contigiſſent ex caſu fortui to:qui ueriſimiliter non fuit cogitatus ut.d.S. non omnia que ſunt uerba ualde notanda maxime in materia fideiuſſionis:licet ſit ſecus in commodato qꝛ commodatarius non tenetur de caſu foxuito ut in.c.uno de commo.ſed hoc contingit ex natura mandati:qꝛ mandatarius regulariter agit ad om nia impendia: cum non intendat facere de ſuo be neficium. d. S. impendia = de fideiuſ.in capitulo per uenit ⁊ capitulo conſtitutus:⁊ circa hoc latius iſtat h Inn. ad ſupra dixi in ult.ſumma. Et itelligo pꝛe dicta in eo qui gratis ſuſcipit mandatum. Mam ſi aliquid mercedis recipit non dicitur mandatarins ¶ Be iureinran. ſed locator:mandatum.n. debet eſſe gratuitũ ut ĩ.. i. ff. manda. ¶ AUnde puto quod iſti qui ueniunt precio ſeu mercede ad bellum ut ſi t hodie ſtipendia rij non pñt agere ad dãna que contingũt ſine culpa ſaltem leui mandatarij: ar.l.in. Sctibꝰ.ff. de ꝛe iud. Mã ibi ↄtꝛactus ꝑficitur gra utriuſqʒ:lſʒ mãdatũ ex plicatur gẽa mãdãatis tm. Et circa pꝛedicta Innoc. foꝛmat aliã qõeʒ nõbilẽ de eo qui mãdanit alicui ut faceꝛer ſibi aliqð edificium in inſula circũdata mari: pꝛopteꝛ qð mandatarius ex caſu naufragij incurrit multa damna:nnnquid poſſit cõtra mandãtẽ age?: et in h̊ multuʒ inſtat. tandem concludit ꝙ; poteſt dũ modo caſus talis ſit quẽ ñ ĩcurriſſet:ſi madatuʒ nõ habuiſſet:ar.l.ſi pecunia.ff.de condi.ob cãm:mihi V h̊ dẽm dictũ..non oĩa:ubi dicit᷑ q ubi maãda tarius fuit ſpoliatus in uia a latronibꝰ non agit ⸗ mandanteʒ. J piʒ mihi plus diſtinctio facta S aut neriſimilit aut nõ ⁊c. ⁊ uidet᷑ ſentire Jo. an. in ꝛegu la dãnũ.de ꝛe.iur.in meꝛcu. exto querit᷑ exquo mãdatoꝛ tenet᷑ uocatis ꝓ dãnis ni ſupꝛa dictuʒ eſt. nũquid uocans poſſit ageꝛe ui bo ꝛap. illos qui uocatos ꝑ eum ſpoliauerũt Inno. cõcludit ꝙ; non qꝛ ꝛes ablate non erant de bonis ſuis:nec eꝛat ipſe detentoꝛ ad hoc.l.ij.O.ĩ hac actiõe.ff ui bo.xapto. Sed ipſi hõies ſpoliati ſinguli ageꝛe poſſũt. In biſ aũt caſibus ⁊ ſimilibus dat Inno.bonum conſiliũ ut mandatoꝛ ſatiſfaciat ſpoliatis:ſed ante ſatiſſactio nem cedi ſibi faciat actiones.ſic enim ageꝛe poterit contra ſpoliatoꝛes. C. manda.l.penul.⁊ ſi poſt ſolu tionem aũt non pꝛodeſt facta ceſſio niſi ðᷣ ipſa faciẽ da antea conueniſſet ut.ff. de ſo.l.modeſtinus qð nõ. ¶ Vltimo h queꝛo an uaſalli ſeu milites uoca ti teneantur ire ad belũũ.dicit Innocẽ. ꝙ de iuꝛe eſt ꝙ naſalli ſy reneant᷑ eſſe in conſilio ⁊ auxilio:ꝙ dñs non ledatur. xxij. q.v. de foꝛma:non tamen milites 5 qnt ire cũ armis in ſeruitio dni:nec aduocati tenen tur pꝛo eo aduocare uel alia ſeruitia ei exhibeꝛe niſi ex pactis ad hoc teneant᷑ ad munera pe:ſonalia cuʒ ſumptu uel ſine ſumptu uł niſi in calibꝰ qui ponunt᷑ in nſibꝰ feudoꝝ:uł niſi ↄſuetudie debeant᷑:hec ſunt ueꝛba foꝛmalia Innocen. ſatis generalia ? obſcura 2 in eadem foꝛma h ꝛecitata ꝑ doc.ð materia. Jo. an. ꝛemittit ad nõ.in.c.i.de feu.⁊ ad ſũmam Hoſt. eo.ti..qͥd ſit fidelitas:⁊ ibi ſpecifice non tangitur de militibus ⁊ alijs dans Es ſic diceꝛem: ꝙ ſub uno dno quidã ſunt naſalli ꝓprie uiputa tenen tes ab eo ſeuda. quidam ſunt uaſalli impꝛoprie ut qꝛ ſunt dumtaxat ſubditi ꝛce originis uel domicilij nibil tñ tenent ab eo.ſed ſubijciũtur ꝛõe nudi exeꝛci tij iuriſditionis: accedat ad hanc diſtincrionem qðᷣ nõ. Mar. in. l. i. ff. de iudi.?æ melius in.l.i.J.⁊ poſt operis in fi.de no. oꝑ.nũ.ubi hãc diſtinctionem in alia mã ſentit. æ uide qð nõ. Hoſii.in.c.pꝛoxĩio ubi dicit ꝙ non eo ipſo ꝙ quis habet poſſeſſionem.j. aliquã ꝓuinciã tenet᷑ dño ad fidelitatem pꝛeſtandaʒ qꝛ res nõ pꝛeſumunt᷑ fendales niſi ꝓbent᷑ qð latius ibi dicam. Quidã ſũt milites ueri ut illi qui iurant ea que ponũtur ꝑ glo.iu.l.pe.ff.ex qui.cau.maio. Et inteꝛ cetera non euitare moꝛtem pꝛo repu.⁊ iſti 6 olim habebãt ſalaria de publico. Quidã.n.ſũt mili tes non ueri ſed tin ꝛeſpectu honoriſ: qui iſia ñ pꝛo mittũt ſed uiuũt ut alij ciues de quibꝰ peꝛ Cy. in. .i. C. de iuri. et facti ign. pis pꝛemiſſis diſtingueꝛe ſic:quod aut dominus uult alios pꝛo libito nolins tis inuadeꝛe non fauoꝛe reipublice: æ nõ tenentu ex debito aliqui eũ ſequi ad bellãdũ eti ſi ſint uaſalli: aꝛ. c. de foꝛma. xxij.q.v. niſi aliud habeat cõſuetudo uel pactum:⁊ ſic poteſt intelligi quod dicit Inno.dð militib?. ODõt. n. de militibꝰ generaliter itelligi ideſt de militãtibus ſeu aptis ad pugnã aut dns inuadit ⁊ tunc ſi timoꝛe eſt ſubitaneus ⁊ ipꝛoniſuſ:credo oẽs apti ad pugnã ſeu cuſtodiã teneantuꝛ fauor rei publice. Mam ⁊ clerici hͥ caſu tenentur ad cuſtodiaʒ ut in. cꝰ. peruenit:æ quod ibi nõ.de ĩmu.eccle.facit. xxiij.q.viij.oĩ timoꝛe.⁊.c.ſi nulla:aut non talis nioꝛ ſubeſt:⁊æ tunc puto ꝙ uaſalli pꝛopꝛie dicti teneantur per dictum. c.de foꝛma. Idem de militibus pꝛcpꝛie ſumptis. d.l.pe. alios vo nõ puto ↄpellẽdos: dũmõ dominus ſufficiat de peꝛ ſe ex redditibus ques hʒ a laico:nã pꝛopter hoc honoꝛat nm in reddinbus gabellis ⁊ ſimilibus:ut eos neceſſitatis ipᷣe qns ccſẽ dat:ar.xxiij.q.V.pꝛincipes ⁊.c.regũ.Si autẽ nõ ſuf ficiat per ſe:tunc puto oẽs teneri ꝓ ſalute dni ⁊ pa trie dictis.c.ſi nulla ⁊.c.oĩ tẽpoꝛe:⁊ h̊ ſufficiant. 3 mis. Caſus. lerici nõ habentes 2 tempoꝛalia a laicis nõ tenet eis pꝛeſtare iuramẽta fidelitatis. Drimo ponit factũ repꝛehẽſibile:cui fo pꝛouidet:ibi quia. Quero pꝛimo quid ſi clerici tenẽt tẽpoꝛalia a laicis nũquid tũc tenẽt eis pꝛeſtare iuramenta fidelitatis. So.tex.̊ a õrio ur̃ ꝙ ſic:⁊ ſentit glo.i.dicens: ꝙ tũc ĩ illis tẽpoꝛalibus clerici eſſent ĩferioꝛes de ma. 7 obe. ſolite. ¶ Adueꝛte nõ ĩtelligas h rudit ĩ oibʒ tpꝛalibus qlitercũqʒ a cleꝛicis poſſeſſis:qꝛ eſſet .c. nonerint. x q.i. Sed intelligas ĩ tpꝛalibus:qꝗᷓ tenent in feudũ a laicis:ita ꝙ laici ſũt dni feundoꝝ: ⁊ h̊ vj iudicio meo nelle la ibi obtinentes ab eis ⁊c. non ergo ſufficit ꝙ obtineant tpꝛalia ĩ pꝛonincia laicoꝝ niſi obtineant ab cis:⁊æ hͥ uo luit Onno.in.c.ſoliuie ð ma.⁊ obe.ſic intellige hũc tex.h et ur̃ uellc hoſti. pᷣ dicẽs ꝙ nõ h̊ ipſo ꝙ aliquis tʒ tẽpoꝛalia.j.regnum uel ꝓuinciã alicuiꝰ dqʒ illi fidelitatem niſi ipſa ſe bie in feudũ recognoſcat:qꝛ non pꝛeſumi feudatarius niſi pꝛobetur. Mã a pꝛimeuo iure oĩs pſona? ois terra libera erat.i.di.ius autẽ gẽtiũ ⁊ facit auctori tas geneſis:quã ponit gl.i.c.quãqᷓ de ceſi.l.V. x quã pʒ ꝙ ñ oĩs res tẽpoꝛalis ẽ feudal. Et rõ.ß d qꝛ loquitur nõ ſolũ in rebus tẽpoꝛalibʒ poſſeſſis clericis ſed etiã a laicis quibuſcũqʒ ⁊ facit qð o dixi in.c.pꝛoxi.hoc etiam uoluit Inno. eniã reſpectu in fideliũ: ut ⁊ ipſi ſine peccato poſſideant ex diſpoſiti tione iuris naturalis ⁊ gentium:ut kio Cran nidere poteris in.c.quod ſuꝑ biſ de no.¶Ex qui bus collige ꝙ reges ⁊ alij qni terrarũ non fundot intentionem ſuam ſuper ſingularibus reb? poſſe ſionibꝰ ipſoꝝ ꝓuinciax ſeu terrã nec ſuper unli net ſuper directo dominio:unde illaꝝ rerum poſſeſſo res non poſſunt dici reſpeciu illarum uaſal¶ Mee obſtat ſi oppõatur de. c. omnes baſilice. xvi.q. vij. ubi dẽ oẽs ecclie exites in dioceſi ſũt ſub piai⸗ D oriina 6 , jn⸗ rh Kilmen⸗ ummng, ſi Noriun mum olgt en . an muſ i mn ſt ſoci iode ſrina i a zemunet j⸗ ,1, , / lyeni mtt Nn n riis70n , berfun icn, n oſalhnin eSNolttd u ſ ſons iſntinn M . Anniechn ſrrfhal Vriono Aon ̃ nensclerſuunßſgſeren 1 rtpeſanteinmi⸗ fneufomm . ſ emneg eſio ot lr tuncgon iumn Gdineng,n ut umrltlaſci lnn m /0) ſirinliimialnniemn un lponi ini ie nn ne ⸗ . aflnaſniltn ttii u/ npon õ Melenaptubsne⸗ ſilipcbene i d gitenrlniGrns tſſan o ſb litiroeſncneceimrecin bigrinſe pune itiusns ahümceucr pprinliſſd ſerniede ſto ed nin tan ſis e⸗ fſomde iRimanemnfctnns chd mönm cNtninſefcetenictirrenen en Rrdelgincenmitiai 4 umSraeiueedenrgti füerſſeinorig unig anaſt iittimn dan ſroeicſiginr⸗ tichſitayn ſne Arnpßilof r⸗ boo publcoli⸗ ipo an i, Aeini in m miſg phicne 10ü nn eme vnaihna in 4 6 4 MNedas cl mlit coi ſiocezlct mia Qs OAniinit 4J Ins, poniaolhisn . E rſenrinnniufiluns Honi ſimi nrtuſblea fynoninit Am ninw qli ni ma tjpinil nimid ic mi asuſreinmmmmn lia G 1 o rſer lan goims. i iins tponibus dendicſon ienors en 1arſitr (NMuer öitgnb liit pinns dietiicha rids oſcſisndan ü fadi ucsin aſinitſenan nacn d dſa Ricnincſus nbi uheng oNbem iuinin ucwem ncnn ditn indr ä rsgniginsiuud nri ti⸗ Glfteluerif „ cnfonpruriſi inſevdi togholenanna heimn Piapinaoiutcef niipwtan afune 1nt i diins Migallſt epi:qꝛ ſubſunt quo ad iuriſditionẽ nõ ãt q ad dñi um Mi bona ſpũalia nõ ſut in alicuiꝰdñio ĩ. c.fi. j. de re.iu.⁊ inſti.de re.diui.ꝗ.nullius:⁊ ita põt dici fFm Moſt. quo ad bona tpᷣalia: ut quo ad iuriſditio nen ſubſint dnis laicoꝝ:⁊ idem ur̃ incolis ⁊ ſic pot intelligi.ff.ad muni.l.incola.ff.de cenſi.forma..ui tes.ff.de publi.l.imperatoꝛes ⁊.C.ubi in rem acti to.i.fi.ff.de offi.preſecti urb.l.i.F.cum urbeʒ. Nõ autem ſubſunt quo ad dominium directum nel aliã ſeruitutem. niſi ꝓbetr᷑ impoſita uel annexa.j.de cen ſi. Hʒf: acit.x.q.iij.qꝛ cognouimus ⁊. xviij.q.ij.eleu terius ⁊.c.ſe. ̊ uera fᷣimn Hoſt. ut dñs ꝓuincie ba beat ius in tota ꝓnincia niſi aliquis pᷣſcripſerit oẽ ius in aliqua cinitate uel caſtꝛo inteꝛ ꝓuinciam ma xime ſi noĩe alterius ſuꝑioꝛis h̊ poſſedit z pꝛeſcꝛip ſit ar. de pᷣſcrip.cũ ex officij poteſt.n.tale caſtruʒ cũ territoꝛio ad alium dnim ꝑtineꝛe:⁊ ſic facere per ſe territoꝛium a ꝓuincia: ar. ff. de uer. ſig.l.pupillns. FG. territoꝛiũ ⁊..de ueꝛ.ſig.c.cũ in ꝑtibus.⁊.ff.de uer. ſign.ll. fi. Lu uide qð in ſili nõ. Jo. an. in. c. ſi epᷣs de offi.oꝛ.li.vi.⁊ qð dixi in.c.cũ ↄtingat ð fo 20 ↄpe. de eo qui pᷣſcripſit iuriſditionẽ epalem ĩ cer ta ꝑte dioceſis:⁊ dic ut ibi.Et nõ h̊ dictũ Hoſti. ſed qnatenus dicit iſtum pᷣſcribeꝛe oẽm iuriſditõem in caſtꝛo maxime ſi poſſidet noĩe alterius uẽ uele ꝑ iſtam dicrionẽ maxiĩe ꝙ noĩe ſuo poſſet pꝛeſcribeꝛe 3 prioꝛem. Ego dicerem ꝙ ſi iſte qui uult pᷣſcribe re erat als ſubditus dni ꝓuincie:tunc lʒ poſſit pre ſcribeꝛe iuriſditionẽ in caſtꝛo:nõ tamen põt pᷣſcribẽ quo ad ꝑſonã ſuã niſi paſſiue iuxta ea que le.æ nõ. J.de pᷣſcꝛip.cũ nõ liceat ⁊ facit quod dixi poſt Ho ſti. in.c.ꝑ uenerabilem qui fiij ſint legitimi:qꝛ non põt eſſe acephalus nec ſeipſũ pᷣſcribere.facit qð nõ gl. in. c.nulla.xciij.di. Sccus aũt ſi erat nõ ſubditꝰ quã aũt iuriſditionẽ de iure cõi hẽat in ſe ꝓuincia ciuitas uel caſtrũ:uide pulchꝛe ꝑ bar.in.l.i.ff.ðᷣ dã. ifec. uide de caſtꝛo qð dixi in.c.cum ad ſedeʒ de re ſti.ſpo.unde aũt dr̃ iuramẽtum fidelitatis cũ oẽ̃ in ramẽtum cõtineat in ſe fidẽ ⁊? quid cõtineat in ſe ui de ꝑ Jo. de lig.in. cle.ꝛomani. . e. ti. . xxij. q. v. de foꝛma. Sʒ circa pꝛedicta queꝛo:pone ꝙ aliquod ca ſtrũ uł ex pᷣſcꝛiptione ulł ex ĩꝑatoꝛis conceſſione pꝑti net ad aliquẽ:poſtmodũ ĩꝑatoꝛ conceſſit totam pꝛo ninciã alicui.j.quam ẽ ſitũ illud caſtrũ:nũquid fit il li piudiciũ circa caſtrũ. Hoſti.dicit ꝙ non: quia id faceꝛe ĩtelligitur ſine alteꝛius pᷣiudicio.ff.ne quid in loco publico.l.ij.F.ſiquis a pꝛicipe: facit optime.c. ſuꝑ eo.de offi. dele. qð maxime ꝓcedit ſcðʒ Moſti. qñ uteꝛqʒ bʒ ab impeꝛatoꝛe:nam tmn ualet ſpãle quo ad quedaʒ q;tum gnale quo ad multa de officio de le. ſtuduiſti ⁊.ff.pꝛo ſocio.l.renunciatio.S.actione imo geneꝛaliteꝛ ſpes deꝛogat geneꝛi infra de re.iu. geneꝛi li. vi. Scðᷣo queꝛo pꝛincipaliteꝛ nunquid cle ꝛicis a cleꝛicis ſit h iuramentũ pꝛeſtandum:glo.ij.di cit ꝙ non. Qu de h dic ut nõ..in regula fi.j. de re. iur. ⁊ in. c.nullus S.e. =.c.tua. ARrecn in ſe cla ra ⁊ facit ad ꝓpoſitum h̊ auctas iungendo qð dice batur ĩ pꝛima ꝑte ipius auctatis: ubi dẽ tu quis es qui alienum iudicas ſeꝛuum:ſeꝛuus ſuo dno ſiat ꝛc. t dicat cũ cleꝛci nõ ſubſint laicis non dit pᷣſtare h (Wans: iuramẽta fidelitatis. Nũc ex gl.op. õ principiũ ĩ eo qð dr iſtos laicos nimis detraheꝛe de iure diunino. nã nullũ ius diuinum ꝓhibet apꝑte h̊ iuramenta pꝛe ſtari laicis. Solutio metu ut arbitor Zrij Hoſti. ex ponit ius diuinum ꝓ eccleſiaſtico uel canonico per quod coligit hic ius canonicum eſſe diuinum:remit tit ad nõ.in.c.i.de iuramento calunnie ſumptum. n. elſt ex diuinis ſcꝛipturis.j. de accu.qualiteꝛ ⁊ quãdo ij. in pꝛin.? ius qðᷣ papa uicarius dei ꝓmulgat ipſe deus ꝓmulgaſſe nẽ. facit. c.ij. de tran ſla. prela. nec ob. etiam fᷣm cum ꝙ leges ſunt peꝛ oꝛa principum nigate diuinitus.l.fi.C. de preſcrip. longi tem po.⁊.xvi.q.iij.in fi.qꝛ illud ꝓcedit largo modo:ſʒ ſtricte de ſolo papa eſt intelligẽdum ꝙ ſolus eſt p̃i uicarius generalis m eum. ed contra B op. d. c.nõ dʒ de ↄſan.æ affi.ubi conſtitutiones etiam totius conſilij dicuntur leges humane hic ẽ ꝙ pnt ꝓ ipe reuocari ut hic.ſed ius diuinum eſt imutabi le.v.di.in.pꝛin. Item modica ſunt in iur̃ canonico que ſunt extracta ex nouo ⁊ ueteri teſtamento ma xime reſpeciu huius cõpilationis ?z vxi.⁊= cle. Ideo ego ĩtelligerẽ iſtum tex: ꝓprie ut loquat᷑ de ipo me ro iure diuino. Nam clerici eximũtur a iuriſditiõe laicoꝛũ de iure diuino ut in.c.ſi ĩperatoꝛ iuncta gl. xcvi.di.nõ Inn. in. c.ij. de ma. ⁊ obe.facit gl.in. c. qꝙᷓ de cenſibus li.vi.merito iſti detrabebant iuri diuino exquirentes hec iuꝛamenta a clericis z a ſubditis. rat non eſſe 3 aliqnẽ põt in cauſis ꝓprijs ⁊ eccleſie ſue eſſe eum. Ita cõir ſũmatur. æ pꝛocedit ſummario ſecundum intellectum gl. ſed habito ꝛcſpeciu ad gl. Inno. ſũmo ſic:qui timenti conſpirationem iurat de non eſſendo contra eum:põt tali iuramento nõ obſtante in pꝛoprijs ⁊z eccłe.ſue cauſis ſtare contra eum. Sed limita hec duo ſũmaria ut infra dicam: cõis diuiſio.fᷣa ibi interprctatione. NMõ. primo ꝙ; H clericus nõ debeat preſtare aico iuramentum fi delitatis ſupra.c.proxi.nec in manibus ſuis aliter iurare ſine ſui ſuperioꝛis licentia.xxij.q.v. nullus de quo tamen dic ut plene dixi in capitu.i.de iura. calum.tamen ſi illud preſtat in dependennbus a po teſtate ſua tale iuramentum eſt obligatoꝛium.quod tene menti. Ex quo nõ. quod tranſgrediens man datnm iuris in iurando tenetur nihilominus ſerua re iuramentum. ſi illud ſeruare non poteſt ſine ani me diſpendio: ⁊ facit contra Mar. in.l. ſiquis ꝓ eo ff. de fideiuſ.ut dixi in.c.cum contingat ſupra. eo . Mõ fo ꝙ iuramentum de nõ eſſendo ↄtra aliquẽ eſt obligatoꝛium. ¶ Mõ ultimo ex fine littere. ſm Ab. ꝙ conſpiratio eſt proprie confederatio fac ta in pꝛeiudicium peꝛſone alicuius uel ipſius digni tatis. Sed tu dic hoc procedeꝛe in conſpiꝛatione il licita. Nam conſpiratio quandoqʒ eſt licita de quo nide peꝛ Inno. in.c.cum.i.=.a.. de re iudi.? quod ibi dicam. ¶ Op. uidet enim ꝙ hoc iuramentũ nõ ſit obligatoꝛium: cum fueꝛit metu extoꝛtum ut innui litteꝛa ⁊ ad hoc ſupꝛa eo. c.cum contingai BGlo. i. in effeciu ſoluit dupliciteꝛ. ¶Mꝛimo ꝙ hit glegabat᷑ extoꝛſio:ſed de ea non coͤſtabat. ko iu ramentũ extoꝛtũ non obligat quo ad negocia pꝛo pria uel eccleſie ut in ſia pʒ:ſʒ ut nullaʒ cõſpirationẽ faciãt õ ſtatũ pricipis ſic.unde ad hoc de honeſtate ? ex debito tenebãtur. Jõ nõ curandũ de extoꝛſiõe = ſic arguit iuramentuʒ pꝛo parte naleie et ꝓ paꝛte non. Aduerte quia glo. nil boni dicit: ego dico ꝙ; tex. põt inteligi duplicit: primo ꝙ loquatur ð extõ ſione ꝑ ipoꝛtunas pꝛeces:⁊ tunc talis extoꝛſio non excuſat ð eo. ad noſtrã tij. æ credo ꝙ de tali extoꝛ ſione loquatĩ tex.iſte:quia de metu nulla fit mentio in littera. Fo põt intelligi ꝙ fuit extoꝛtũ ꝑ metũ qui cadit ĩ cõſtantẽ:⁊ tunc ꝛcſpectu iurium ꝓpriorũ eſſzʒ obligatoriũ:licer poſſet peti abſolutio ut in. c.ſi Ho ʒq eo. Sed in tex. noſtro ñ ꝛequiri᷑ quo ad negotia ꝓpria ułecc lie aliqᷓ abſolutio ꝛõe metꝰ. ſz qꝛ iuram tũ iſtud nõ extẽdebat᷑ ad hũc caſuʒ ut patet in inte: pꝛetatione pape:⁊ ex his que.j.dicã. Sed quo ad machinationè nõ fiendã uel ꝛeſpectu cãrũ e nearuʒ iuramentũ ligat ut in lra 2 ĩ. d. c. ſi ueꝛo. ⁊ pute ſi cer ałs ꝛeſpectu machinationis ñ fiende iſti tenẽtur ex debito iuris:tñ ex quo iurarũt ꝑ metum:pe ſent peteꝛe abſolutionem a luramento:quia tale iuramẽ tum aggrauat factu; eoꝝ ne ex Zuentione incidant in piuriũ: ad qð als nõ eſſent aſtricti.? H nidet᷑ ĩ ſi mili ſentire Jo. an. i. d. c. ad nr̃aʒ:⁊ uide qð ibi dixi ß tñ nõ petebat᷑ abſoluiio. Sʒ pꝛedicta et contra tex. op. V. n. ꝙ exquo iuramentũ fuit generaliter pᷣ ſtirum: generaliteꝛ debuit intelligi nt ĩ. c. ſolite ð ma. 2 obe.⁊.c.ſi ꝛomanox.xix.di. Sol. coſſigitur ex glo. fi. in generali ſeꝛmone pſona loquẽs itelligitur excepta. Idem in qualibet alia ꝑſona que dʒ adiu uari æ ꝓmoueri ſicut ꝑſona ꝓpria ut eſt eccleſia ip ſins loquẽtis ſeu iurãtis. Itẽ ꝓpria patria ut ĩ gl. ex qua elicit᷑ pria lectura:fm qnã ſũmaui ut pꝛomit tens ſeu iurans qð nõ erit ↄ aliquẽ nõ põt eſſe õ il ũ ẽt in iudicio niſi ꝓ negocijs ꝓprijs nłeccleſie ſue nel patrie:⁊ ĩ eo qð gl.dicit pria vꝛ extẽdere tex.ſʒ ſatis põt dici ꝓpria:ex quo eſt pr̃ie ſue ar. xxiij.q. viij. ſi nulla ? in.c.in omni:⁊ fᷣm hũc ĩtellectũ expo ne tex. ibi ꝓ ſpalibꝰ ueſtris.ſ.iuribꝰ. Me. expõit ma gis large vʒ. i. pſonis coiunctis ut ſit ſenſus: ꝙ etiã ꝓ ꝑſonis ↄiunctis potuerũt eſſe S iſtum principeʒ: allegat. c. iij. de poſtu. . C. de excu.l.humanitatis. Aob. ſequẽdo hunc intellecwuʒ expõit adhuc magis large. I. ꝓ amicis. Inno. vo ponit aliũ intellectum intelligendo tex. magis ſiricte : dicit.n. ꝙ papa inter pratur hoc ſtricte iuramẽtũ ꝓpteꝛ vVba pcedẽcia.nã timoꝛe cõſpirationis h̊ iurõmẽtũ fuit iĩtpoſitũ: ⁊ iõ nõ dʒ exxendi ad cãs ꝓpꝛias uel ecclie. Secus ũt ſi generaliter ageꝛet: ut in nullo negocio eet S ipſum: tunc.n. in negocijs eccleſie nõ tenẽt᷑ iuramẽtũ fuare ʒ.c. ij. ſed in pꝛopꝛijs dʒ obtinere abſolutioneʒ. ſi in ſtus metus interuenit uel alia cã iuſta qre fuerit iu ram̃tũ extõtũ:ut nõ.S.qð me.ca.ad aures ſʒ Inn. 2 ſic nult Inn. ut ꝑſona loquẽs non intelligatur ex cepta:qn iuramerum fuit generaliter pſtimʒ exquo nò apparet extrinſecus de cꝗ reſtrigẽdi: que lectura ẽ ꝓrſus ↄria pcedeti.do. An. trſit ſimpla cũdẽ re itado. Ego aũt ſic diſtigueꝛcẽ: ꝗ aut vba pᷣcedẽtia ¶ Ge ſureimfan. 2 materia ſubiecta pnt dare intellectũ ad generali? pᷣſtitũ iuramẽtũ:⁊ fiat ĩterpꝛetatio larga ⁊ ſiricta ʒ pᷣcedẽtia:ſic itellige hᷣ Inno. ⁊ ĩ. c. ueniẽs 5. e peed' tia eniʒ ĩfoꝛmãt ſequẽtia:⁊ ecõtꝛa per ſequẽtia anqʒ declarãt᷑ pcedetia ut ĩi.l.ſi ſeruus pluriũ:⁊.l.qui filig bus. ff. de le.i.?.l.nummis de le.iij. ⁊.c.ſedes de re ſcrip.⁊.l.fi. .cui dulcia.ff.de uino.tri.⁊ oleo le. Et ideo ſi pſtiti iuramẽtũ timèti conſpirationem ꝙ nõ ero g eũ ux actũ ut ĩ iudicio uel ex pꝛo rebus meis nel eccle ñ ſim õ eũ.iurametũ.n.generale n exendi tur ad ueriſimiliteꝛ n cogitata S.e. ueniẽs.⁊.c.ctiita nallis. Si at pſtiti iuramtũ de nõ eſſendo te ex eo qꝛ ĩ iudicio tecũ egeram ⁊ inimicit am Oxi:ut pꝛoce dat et lec. Inn. ut nideat actũ: ut ẽt ĩ cauſis ꝓpꝛijs nõ ſim g te:qꝛ h ur̃ actũ ꝓpteꝛ pcedẽtia. Vnde mũ eſt neceſſaria abſolutio ſi iteruenit metus uel alia rõ nabilis cã:ut diẽ Inn.⁊ limitarẽ ego h̊ diciũ reſccc tu eoꝝ que ter nos erãt agẽda de pterito ¶M re ſpectu eoꝝ q de nouo accidũt.nõ puto iuramẽtum generale obligare ar.i eo qð le.? nõ.i.c.cũ ĩter.j.ð renũ. ⁊ peꝛ Mart. in.l.qui rome.F.uc fratres de ueꝛ.obli.⁊ in.l.queꝛo..inteꝛ locatoꝛem.ff.loceni ſa cit.l.ſi unus.J. illud de pac. Mam in tali iurameto geneꝛali debet intelligi conditio ſi res in eodem ſia tu peꝛ nanſeꝛit ð eoo. quẽéadmodum:⁊ quod ibi nõ. ſi enim ſumus in dubio:qꝛ non apparet de pꝛecedè tibus uel poſſunt ad utrãqʒ partem deduci: iunc ꝓ fecto caſus eſt dubius:ſed cꝛedo faciendam inteꝛpꝛe tationem hic contentam. Ratio duplex:pꝛima quia in dubio non debʒ quis pꝛeſumi:ꝙ ius ſuuʒ noluit negligere:eſſet enim quedam donatio:quaʒ iura in dubio non pꝛeſumunt.l.cum de indebito.ff.de pꝛo ba.c.ſuper hoc de renun.⁊ quod nõ.glo.notabilis in.l.cum quid.ff.ſi certum pe.facit optime tex.cum glo. in auẽ.ſi quando.C.de conſti.pecu.⁊.l.qui iſu lam. F. fi.ff.ocati. Decunda ratio quare ĩ dubio dʒ fieri interpꝛetatio contra ſtipulantẽ.l.quicquid aſtii gende.ff. de uer. obli. z rla contra eum de re.iur.i. Vi. ſicut in ſimili dicimus in eo qui pꝛomiſit empto rem defendere de iure ⁊ de facto contra omnem ꝑ ſonam.illud enim uerbum de facto reſtringum tm naturam contractus de quo nõ. in. l.fi. C. de actio. emp.æ per Mar. in.l.ſtipulatio iſta. ff. de uer. obli. ⁊ ſic limito omĩa pꝛedicta:non tamen placet in hoc caſu opinio Pe. = abba. ut ueniant cauſe coniun ctoꝛum ⁊ amicoꝛum:quia eſſet nimis reſtringere in ramentum: ſed ille cauſe dumtaxat que ueriſimiliter non uidenrur includi in iuramento generoli: ut q⸗ ad eas baber affectionem iurans tanᷓ ad pꝛopꝛiaſ ar. E. que res pig. ob. poſ.l.i.?.c. ueniens ⁊.c:quin tauallis S eo. ita ut poſſint dici ſpeniales pꝛout tex. exigit: ſed ſic poſſet perſona eſſe cõiuncta cognatio ne uel amicitia maxima: ut etiam illorum cauſe ex cludãtur: ſicut in ſimili nõ. in. c.nonnulli:ct. c. cx par re decani. de reſcrip.⁊.l.ſed ⁊ he.ff.de pꝛocuratoꝝ. et. l. exigenti. C. e. Altimo glo. iſta in fi. opp onit ee multis iuribus in quibus perſona loquens iucludii in generali pꝛobatione uerboꝛum. ſed dico ꝙ non poteſt dari certa ⁊ inuariata doctrina ſed im uarie tatem caſuum uaꝛio modo deciſio ſequiiuar · „ M vun s N,eg lo⸗ . 6 neheen 7 60 4 zeſtin ani, 60 WW8 ,7 0 1 1,Krme ( G n e Wn Crinnn eNlne n Oorinic iggirinri eſorummſnin ,ihlunmn tenonslifenni n n ſ 1 titunns il ui nmun hi rmieMn, t:Mn /im ceh. ſyrtleninnungiu Lattan ni⸗ itguretiir unn 4 roey ltro, cuucNe Nenot menen ipan:laimcitcerim nöftit gan 9 Uimmedzaunagenrcenuſns ſ fuabus on lismnſouenfuircdhindoccer cvod dir Ceuonsanbhanr dmetnaniinonnwrd Enerfenabvs rſeuſon id nonirſhcnn PumerueetRetmgerininun tk Crdgcnri nmiſt ersch gicnurtüitetoatd ne n . eihgn Mnig (Venimet ſinzceneinetimi Olicünfe Fapoceterfnocneins Dchninpnn i ficſlncnſtmikn ir oce baftiinſvihn guninaiͤte niie lanero ail e „ .. . ſnonortt,e,⸗ 1oiucſcomodeiinni nucr 1.. 1 ti⸗ regin mmcffi ſtinmin Ri⸗ ieblin Pültustiside ehuen e A.r ..1 i ſrat, ge 4 lini LCd⸗ ni * Anbe ſiinmſtſüle tin ilisci ltaclſfie 8 NWE oßs aceſaſie Pocenrn is D a ci., act S niͤce go in i mi cria eſehiing hckun wiiͦ⸗ “D Jo. an. biin Nencaſ lſg Dnllshrge ie el ſen icargn 5.1. ohiken naſce deh iit ſbcſtenn iei Nnicehchr in n Alkeile ummmne 3 go ſn ſi na.obl nlcneo innhen tonf . I rlims ſ icem Punndit mrnlcha mlg anclnſ mt amenz0n intpelnent 4 anm ſumwin ctiog, n Ahunen tbwn oſin umig mmntn ſmalscfchtis itub tcotinir uxn Nα Rnodrpin apo mt o wlmni us ſji vgiorcſa ann octun donmno ag in tio wn prinumn aunceinctio n uc byer boe ce ſnmn qvod d go nordi⸗ Plum qnd dcenun e otoer Gmnme ſcdo Ceenadau a oen Goomtarnd aakidtt EimmmeuNd NNNel int FNn en DMatkhaEn onwin danneinede Ponmtt en dadt e! efmao cnnt vumnimun in um coeNNense i an Prnlitnimiuit leimwcnurumnn (aiv opinio ebba bte⸗ * chantunt ummmag ER litteris. Eiſus. Si iudex in principio cãe iuꝛam um de ueꝛtate a ꝑtibus noõ exigit in p:o ceſſu illud exigere poterit.ſic cõir ſũmat᷑. Sed boc ſũ nariũ łʒ ſit uerũ in ſe nõ tñ colligitur ex l̃a ĩ qua nõ pon derat᷑:qð a principio nõ fuerat exactum:fo mõò ſᷣn aliũ tellectũ ſũmat᷑ ſic.Cũ aguur de uſuris ⁊Z ꝓbationes deficiũt ſi fama ẽ pꝛo petẽte in ſupple mẽtũ ꝓbatõis exigit᷑ iuramẽtũ Hec lec.ẽ nõbilis ⁊ põt eſſe uera ĩ ſe:ſed nõ cõgruit huic l̃e:que nõ lo quit᷑ de iuramẽto litis deciſiuo.ſed de vitate dicen da que in ſe multũ differũ: aut.].parebit. Ego ihe rẽdo uerbis lre.ſũmo ſic. Cũ agit᷑ de uſuris põt iu dex in qualʒ ꝑte litis ex officio ſuo deficiẽtibus pꝛo batõibus exigere a ꝑtibus iuramẽtum de vnate di cẽ ſa:⁊ idẽ puio eadẽ rõe in qua ibʒ cã ĩ qua iminʒ peccatũ:ut.j.dicã in pria ꝑte ponit ↄſultano in fa rñſio mãdatu n cõtinẽs ibi ne igit lpei tex. optimũ ꝙ debitoꝛ agens ad ꝛelaxationẽ pignoꝛum quaſi ſit ſatiſfactũ ſoꝛii ex fructibus pignoꝛs bhabet ꝓbare qutitatẽ ſoꝛtis ⁊ fructuũ ꝑcepioꝛum:⁊ ſic nõ credit ſibi aſſerenti pignoꝛaſſe pꝛo ceꝛta quãtita te: qꝛ dʒ ꝓbare id totũ qð eſt cã ſue itentionis ſilłe ĩ l. ij. . cõmo. æ qð ibi nõ. Ego in tali dubio ubi de bitoꝛ nõ põt uerã ſoꝛtẽ ꝓbare cõſulerem ut agat ꝛci uen licatõne ⁊ ſi creditoꝛ excipiet de pignore hebit ipſe ꝓbare ueram ſoꝝꝛẽ cum ſit fundamenium ſue exceptionis.l.i.ff.de excep.⁊ in.l.in exceptic nib us. ff. de ppationibus. Mõ ibi quaſi notoꝛium ꝙ fama in minus ſe habet qᷓ; note 2 um ? nimirum qꝛ fema ſepe fallit nõ ſic notorium ꝙ ita ſe exhibet ut nulla poſſit tergiuerſatione celari:? de utroqʒ dic ut nõ. in. c. uẽa de coha ce. æ mu ¶Mõ. teꝛno ? tene men ti ꝙ fama etiam diuulgatiſſima nõ facit plenam ꝓ bationẽ:ẽt cum agitur de uſuris ſeu fructibus ↄpu tan ſis in ſoꝛtem facit.c.cũ in dioceſi:? quod ibi nõ de uſuris. nam h̊ fama iducebat quaſi nororiuz:cðᷣ erat ex fructibus ſatiſfactũ ſoꝛti:⁊ iñ non ſufficit ad ꝓbationẽ:⁊ uide qð de fama pjene dixi.in.c.ueniẽſ S de teſti.Et nõ ꝙ dictio quaſi diminuit ſignificaiũ eius cui adijcitur: uide quod nõ plene in. c. prout de do.⁊ contu. ubi tetigi d erancme ꝙ iura mẽtuʒ de ueꝛitate dicenda põt exigi eniã in fine cẽe: ʒ3 eigo debeat fᷣm oꝛdinẽ iuris pꝛeſtari in principio t nõ eſt ille oꝛdo ſubſtantificus ut h:æ hodie clariꝰ ꝓbat tã in iſto ꝙᷓ; in inramẽto calũnie ut ĩ. c. i. de in ramẽto cali.i. vi. ¶ Mũc intro matenã. c. ̊ nõ ſa tis iudicio meo declaratã ꝑ doc.⁊ pꝛio queꝛo in qui bus cãis pᷣſtat iſtud iuramentũ ueꝛitaus. Rncct gl. .i. ꝙ ſolũ in ſpũalibus cãis s de elec.dudũ:ĩ talibus eiz n iurat᷑ de calũnia. Adueꝛte qꝛ ꝑ h̊ vꝛ ſentire gl. ꝙ cã uſuraꝝ ſit ſpũalis: ſʒ alꝛ dic.j.glo.fi.ſ.q; ẽ q̃ſi ſpũalis cũ ſit eccłiaſtica:æ põdeꝛa rõnem ipſius: ułt eiʒ ꝙ oĩs eccleſiaſtica cã.i.eccleſiaſtici foꝛi pc ſſir ci ci quaſi ſpũalis.glo.in.c.ſi annũ de iudi.li.vi.vx di ceꝛe eã eſſe ſpũaleʒ:ſʒ Jo. an. ibi in ne uella ſcrit qð ſtatiʒ dicã.ſ. ꝙẽ ſpũalis large.i.eccliaſtici foꝛi de in di. cle.ij. Et ſi diceꝛes que g fuit rõ dubitandi hic: ex quo ex nã cãe pᷣſtari debebat iuramentuʒ de uci tate qicẽda. Collige rnſioneʒ ex glo.fi.in fi.qᷓ diẽ (Brllinerts . . dubitatur ex eo ꝙ; non fuit pꝛeſtitum in pꝛincipio lſi tis ſicut fieꝛi dʒ:æ rũñdet᷑ ꝙ ſic:qꝛ non e de ſubſtana ut pꝛeſtetur in pꝛincipio.Ex his coligit pꝛia lec.ad iſtũ tex.quã tenẽt hic cõir doc.ſed mihi bec le. uiſa E ipꝛopoꝛtionabił ad tex.⁊ fundari ex falſa roe :lia .‚n.ᷣͥ nõ faciebat dubitationc.qꝛ in principio nõ fu erat pſtitum ſed qꝛ res aliter ꝓbari nõ poteꝛat Itẽ fũdat᷑ ſuꝑ fla ꝛõe:qꝛ ſequit᷑ ex ꝛe gl. ꝙ oĩs cã eccle ſiaſtici faꝛi dʒ tꝛactari nt ſpũalis:⁊ ſic dʒ iurari ſẽꝑp de vVᷣitate dicenda:qð c Sp. c. Eas.de iura. calũ.iunc to toto nitulo. NMam in hoc toto illo ntulo mandat iurari de calũnia:æ ſolum excipiuntur cãe mere ſtũ aes:ut patet in exemplis poſitis in cicto.c.ſʒas c ð c. un deuiet a ꝛc.iur.debet reſtringi zæ ſolum ſeꝛug ri in pꝛopꝛijs terminis:alłs in foꝛo eccleſiaſuco ſuꝑ fluiſſet titulus de iura. calũ. Ande dico ꝙ in cauſa uſuraria cum illa nõ ſit meꝛe ſpiritualis nec annexa ſed ſolum agitur indirecte de peccato:non dcbebat ꝛegulariter iurari de ueritate dicenda. Et h fuit ra tio dubitandi hic. Sed papa hic mandat illud pre ſtari limitatiue.ſ.deficientibus alijs pꝛobarnicnibus nec occutata ueritate iuſticia pereat.⁊ peccatuʒ uſu raꝛu n pullu et:⁊ ſic ponitur hic deciſio noua ut col ligitur ex uerbo mandamus:non enim dixit reſpon demus ſimile nõ.in uerbo uolumus in cle. una ce offi. iudi.in glo.fi. Erit enim inte lectus hums.c. ꝙ in cauſa uſurarum uel alia in qua imminet peri culum animarum licet ex natura cauſe non ſu pꝛe ſtanum iuramentum de nueritate ex quo non ẽ ſpi ritualis iuxta nõ.hic in prin.glo.⁊.in.c.i. de iura. calũ.li.vi.tamen deficientibus alijs pꝛobationibus 2 e ninentibus aliquibus pꝛeſumpticnibus pcteſt iu dex ex officio exigeꝛe iuramentum de ueritate ci cenda:⁊ eſt hec notabiliſ æ noua lectura. Hodie au ten conſuetudo intꝛoduxit modum faciendi poſui ones in qualibet cauſa ad quas cogitur pars rnde re de uecitate ut in.c.ij.de teſt.l.Vi.? nõ.in.c. u du n.ij.de elec.⁊ in cle. ſepe de ueꝛ.ſig.⁊ in. c.i.⁊.ij. de confeſſis.li.vVi.⁊.l.ij.C. de iura. calum.⁊ ſic in qualibet cauſa poteſt indirecte pars cxigere a par te hoc iuꝛamentum de ueritate dicenda:hoc tamen iuramentum de neritate dicenda: poteſt exigi a prin.d.capitu.i.? poſtea poſſunt fieri poſinones dicto capitulo dudumi. Alia eſt lec. ad iſtum tex. ut premiſi quod loquatur in iuramento deferendo in ſupplementum pꝛobationis de quo infra eodcem .c.fi.? poteꝛat hic defe:ai: quia fama faciebat ſemi plenam pꝛobationem: de quo nide quod plene cixi in dicto capitulo ueniens de teſti. Iſte intellectus poteſt eſſe ueꝛus ut dixi in dicto.c.ueniẽs:ubi tꝛacta ui plene de effectu fame. Sed quo ad text. noſtrum non placet: quia hic loquitur de iuramento nen li tis deciſiuo ſed de ueꝛitate dicenda: iſta enim diffe runt inteꝛ ſe. Nam poſt iuramentum litis deciſiunʒ nihil aliud queꝛitur ſupꝛa eodem. c. z ſi chꝛiſtus ⁊.l. .i. C. eo. Sed poſt iuramentum de ueꝛitate rem anct ſaluum ius cuilibet parti: quia iſtud defeꝛtur non ad deciſionem litis: ſed ut clarius habeatur neꝛitas ut in. c.ij. de teſti.lib.vi.⁊ dicto.c.litteꝛas. IJtem ſe cundum bunc intellectuʒ hec decꝛe.eſſʒ de in dubio ℳ₰ — Mam de iure deciſum eſt: an ⁊ añ ſit deferẽduʒ in ramentum in ſupplementum pꝛobationis.nt.j.co. c. fi. ⁊ ſi loqueretur de tali iuramẽto:papa reſpõdei ſub conditione ſeu limitatione:ſcilicet conſideratis qualitatibus perſonarũ ⁊ cauſe.⁊ dixiſſet an actori an reo fuiſſet deferendum. pꝛont facit.. c.fi. tene ergo lec.quam pꝛemiſi.queliber tñ iſtarum triũ eſt nera in ſe intelligendo:ut s ⁊ circa banc lec.applico hic duas qõnes quotidianas¶Mrima titius fecit cõtractum cũ ſempꝛonio: ⁊ qꝛ pecunia non fuit ſo luta ĩ pꝛio termio renouauit contractum de pluri.⁊ iterum de pluri.ᷣ in fine ſecundi termini.poſt moꝝeʒ titij reperiuntur inſtrumẽta cancellata:⁊ pꝛc bat᷑ peꝛ teſtes ꝙ titius erat uſurarius ? ꝙ fama erat: illes contractus uſurarios eſſe: ? ꝙ ſic illi teſtes crede bant. querebat᷑ nunquid eſſet locus delationi iura menti. Jo. an. in. c. ij. de uſuris li. vi refert Jo. de deo tenuiſſe ꝙ ſic conſideratis m̃ bis que nõ.j.co. in. c. fi. qdᷣ nõ. ¶ Secũda queſtio eſt: an ꝛepetendo uſuras ſufficit pꝛobare illum eſſe uſurariuʒ an cõtꝛa ctum:⁊ tẽpoꝛe cõtractus ⁊ poſt contraciuʒ: ⁊ ꝙ cõ ſueuit nelle habere inſtrumentuʒ de duplo: ut ſic ſal tem ſit locus delationi iuramenti. Archi. in. d. c.ij. determinat ꝙ non fᷣmn Jo. an. ibi dicit hoc dictum non recipi in ſcholis:⁊ in iudicijs repꝛobaꝛi qð nõ. Et pꝛo h̊ facit. Nã ex cõſuetudine hoĩs pꝛeſumitur qualitas facti de pignoꝛi. illo nos z.l.oni ſemiſſes ff. de uſur. z. c. æ ſi queſtiones de ſimo Ande ſaltẽ ex iſtis debet redundare ſemiplena ꝓbatio: ut ſic fu locus declarationi iuramẽti:ſed bec intelligo fnata diſtinctione:de qᷓ.j. eo.c.fi.¶ Quid eim ſi iſte cui dicit nũc gꝛatis mutuaſſe:ẽ amiciſſimus uł ꝓxia cõ ſanguinitatis uel affinitatis linea ↄiũctus.ceꝛte ñ ẽ ueriſilis pᷣſumptio ꝙ ptractꝰ ſit aſarariꝰ ex cirũſtã tijs:eꝛgo index arbitrabi:an ſit ei iuramentum de feiendum. ¶ Eirca pcedẽtẽ ĩte lectũ queꝛo quid ſi ꝓ inramentuʒ iſtud de ueritate nõ põt de ueꝛa foꝛte liqueꝛe:ut qꝛ cꝛeditoꝛ dicit de centuʒ:debitoꝛ ad.x. Solutio dicit Moſti.cõſiderandũ uerũ pꝛecium ꝛei ⁊ cõſuetudinẽ creditoꝝ.ut ſi conſuenit uelle pignꝰ ad ualentiã dupli eiꝰ qðᷣ mutuat ⁊ ſic ſua ſubtilitate iudex ueritatem inquirendo cãʒ decidat:ar.ff. de pi gno.actio.l.ſi fuos in fi.⁊.l.qui ſemiſſes.pꝛealleg. vVl ſᷣm eum his cõſideratis.⁊ ſama utriuſqʒ iſti uł il li uſqʒ ad certã q;titatem de qua ſibi uidebitur de ferat inramentum.j.e.c.fi.oĩbus his deficiẽtibꝰ oʒ ꝛeuʒ abſolui..e.c.fi. Item faciũt hec ad aliã qõeʒ quotidianã:quidã ꝛepetit uſuras quas ſoluit titio. ꝓbat de ſorte ⁊ tpᷣꝛe quo duranit obligatio. Itẽ ꝙ ille ſolitus feneꝛari ad tot pone quattuoꝛ denarios ꝓ libꝛa. Sed de ſolutione uſuraꝝ ꝓbare non põt. queritur an ex pᷣſumpriõe dẽat cõdẽnare ꝓ tpꝛe qꝰ durauit obligatio ad ſũmam ad quãẽ oſtendit ꝛano qnatuoꝛ denarioꝝ ꝓ libꝛa. Jo. an. dicit ꝙ ſic:æ di cit hoc multotiens fuatũ fuiſſe in foꝛo bon.eccleſie ad qð faciunt iura ſuperius allegata:in quibus dici tur attendendũ foꝛe hõis cõſuetudinem ut.ff. de ꝓ bationibꝰ. ſi cyrographũ:⁊.C.de apo.pu.quicun q;.li.x. Ja. de are.ut ricitat Cy. in.l.i.C. de ꝓba. tenet riũ.dicit eim ꝓbandam ſolutionem pecunie De iureiuran. factã ex tali cã. ficut Pbanduʒ ipᷣm cꝛeditoꝛem tmn de fructibus ꝑcepiſſe:allegat iſtam decꝛc. 7. c.ad n ſtram. el.i.. e. Yoã. an. inbeꝛens opinioni ſerclee ꝙ quãtitas ꝑceptionis fructuum nõ ſic uenit Pſum ptiue ſicut ꝙtitas uſuraꝝ et in S dictis temis:⁊ di ꝙ hodie foꝛſan ꝑ libꝛos rationum decidẽtin pdicta p Ce.unicã.e.ti.⁊ cũ hoc dicto trãſeunt hic cõiter doc.mode:ni. Ego dubito que iſtaꝝ opinio preug leat. Mi ↄtra Jo. an. facit: qꝛ cã uſuraꝝ hʒ in ſe an nexum cꝛimẽ. Jdeo iudex eccliaſticus cognoſcit: ut nõ. xvi.q.vi.ſi epᷣm. ⁊ infamiã iuxta ea que nõ. in .F. poꝛꝛ0.iij. q.vij.⁊ in.l.impꝛobũ fenꝰ. C. ex qui. ca. ideo uidet᷑ ꝙ ex ſolis pſumptionibus nõ ſit in t̃ ta cã iu dicandũ maxiĩe cuʒ nõ ſint uiolẽte.nt eiʒ dixi 5. potuit alijs mutare ſub uſuris. ſed iſti non:quia eꝛat amicus uel alias ſibi ſeꝛuiueꝛat. ⁊ ſic non ꝓbat hoc eſſe qð ab hoc contingit abeſſe. c.ij. de tranſſa. pꝛela. z.l.neqʒ natales. C. de pꝛoba. quinimo poſſet dubitari nũquid ſit locus delationi iuramenti P ea que nõ.in.c.tã ſliis de teſtibꝰ:facit ad pᷣdicta qdð no. Juno. in.c.qꝛ ueꝛiſimile de pᷣſump.poſſet m̃ admit ti ꝑ ea que ̊ dixi ⁊ ꝑ.c.cum in dioceſi de uſu.ꝛ in hoc dubio recurrat᷑ ad iuramtuʒ. fuatis m his que nõnt᷑ ⁊æ htur in.d.c.fi.⁊? ſic cõcoꝛdareʒ has opinio nes. Aueꝛ0 qualiteꝛ rndetur ꝑ iuramentũ iſiud de ueꝛitate. So.dicit glo.i.ꝙ ꝑ ueꝛbum ſcio uel ne ſcio:ſed in iuramẽto calumnie. Rñdetur ꝑ ueꝛum cꝛedo uel non cꝛedo.dicit m ſingularit᷑ glo.ſi.ꝙ eqʒ pᷣiudicat confeſſio de cꝛedulitate ſicut de ueritate.in te lige tu de facto ꝓpꝛio nõ alieno:ut in.c.licet dep ba.⁊.c.cum cauſam de teſti. Item dic ꝙ ſi rñdeꝑ ue:bũ nõ cꝛedit nõ incidit in ꝑiuriũ: Iʒ peſtea ꝓbei ↄꝛiuʒ. Secus in iuramẽto de ueꝛitate:ar.in.c.cũ im poſitionibus.j.e.ti.li.vVi.⁊ uide latius ꝑ fre. cõſilio xxiij. in fi.? idẽ qðᷣ.g.iſta tenet ſpeculatoꝛ ĩ ti.de de poſi. F. vi. v. hꝰ tamen. ⁊ Cy. in.l.ij. F. qð obſeꝛuari .C. de iura.calũnie. Dicit enim Inno. hic quo ad pꝛimã ꝑtem glo, ꝙ in iuramẽto de ueꝛitate rñde nõ ſolum de eo qð ſcit: ſʒ etiam de eo qð nõ nidit ſi in dubitataʒ hʒ de eo notitiã. exemplũ de chꝛiſto oſtan tino ⁊ iuſtiniano impeꝛatoꝛibus.dicit tamẽ Jo. an. Archi. dixiſſe ꝙ hec non ſunt ueiba Innocen.ſed ceꝛte Inno. hãc ſniam expreſſe etiam firmat ? lat pꝛoſequit᷑ in.c.fi. de iura.calũ.vbi etiam Jo. an. et Hoſtien. tangunt:⁊ uide qð ibi dixi ⁊ in.c.lineras eo. ti. Secus ẽ in teſte ſᷣm Innocen. ibi ⁊ bic quia teſtis hẽt deponeꝛe de his non ſoluʒ ꝗᷓ nouit ſeu in dubitatam habet notitiam. ſed de his que ada ? ge ſta ſunt in pꝛeſentia ipſius.l.teſtium. C. ð teſti.? op time pꝛobatur.iij.q.ix.c. teſtes. Aſia dicna glo.ſunt clara: ideo ſpecialiteꝛ non pꝛoſequoꝛ?⁊ in eo ꝙ ulti ma glo. dicit non eſſe malum:ut in cauſis ſpirituali bus iuretnr ſimul de calũnia ⁊ de ueritate dicenda. dic hodie ut habetur in. c.i. de iuramento calumnie libꝛo ſexto. ſus. Si is qui e: nõ uʒ aliena quã poſtea fec ẽt ſi lurat nõ Zuenire ſic cõmuniter ſummamr. Sʒ hſümane n ee 4 lp cl . 0 mmn 1 Gmn pchll vrdentin “ 1 grino ſn u in st n. aits g , tim ſnnn . ai, n no de iiidh ve nimd ſbusthn erulnn bhhl nil n fec lldl . N. 1 fann li , alj.(⸗ godo . tle⸗ orulniii,. d rig en en Ei ettmnſf aſils n e aeli „ ; einn 4 4 ter G hini fniee ſgins e oſ nd do atlemo l woft 7 raur eigcoe ,, angr rer d ecovonto 1M Neni umn Oro ſer ,zr yl u oſatimitdi n imi innmi n nnn c lintin lmn ſn ni⸗ lenntticwuntwii ttllemi nſd. . eln Gdzun mninch nencroviauts ounginiſnnnffieheſi ig i etisdiri otitisn nſinc Gl nginlüre tegeignlidcenan inunon ii Alerus ongunne on daidetag in gice deafn ſeni ofninrindnndckaden ſöblier Jnoin gicieſand g iinpin ſhlecſentenog teges n Piumnenehonftiosſel negzftesnertie guitenser ſinpeyffacccanersa tegn lmure hoyrll is iein ſt pi ſeerci dchceo bir ael innockea geniſbus onnihsftalt oimniͦ ors inaror on otilſdii tee⸗ ſber nn ſoe in in Gricng in hnd ne⸗ Niieikunenenn een nthoi pyie rchnmſtulta ge mne ſennhi ntaſii 1deo lunſcſtone in taſbigcen . r Perno. ſor eh , nn . eee. ſet. Rego inoa örſens giinapbus y, aoceno ſicl inmm icinzd enmnheiuit ltz iͤe elickin Aerins NNN1 H, dde ltteſenfigz n : Maniyr⸗ dun iltiaslime gren n cl iscerſt in i . mue Ptalmnt Kiimg Lencesdith nih it doe⸗ vornmininnicfin mi din nt itſe iniin pcnlimniim gin eim Go t ghl ggiimt ſuituimaimmt himn rh marh dirn illngi uim mniſſock outiiur ſarceie lrucſim o oanin latcmn alnce i Mndi / i ebi n vit ni mit n puni /celx / zt Geus ninmi eneinr erincci Nuonbes AR. Ndelnds ftt. mi nfe idt ad gntena ecdnanind MAd nn inli Hedt Ck Gn cline Dorgiin Ind d n en gog nimnmid eleimi õä Aorm ertn minünnnfüctti mot Miind henbthtshini Athe tiieq anmn innnenn 7 Inn Nſinch uni olegoiintlde ingii ſite prnmmtt i hfili 3 .a. usein nſe fn un d. er delisſieſii nsanhon imini⸗ um n ſalun i alan n nſami gliie ne mpm iſallin — ſe ninan, v5 gen ſune Xüun nieudenn cixm oſeno⸗ T 61 ſtclcaden, uritii, mne 2, zn 33 cirlefS PNM iun hen ri nimis reſtringit laʒ que fundat ſe nõ ſolũ ſuꝑ iura mẽro: ſed etiã ſuꝑ iuris debito: ut.. latius dicet᷑ iõ ſũmo ſic. Si poſitꝰ in dignitate alienat bona digni tatis: non ualet alienatio ? ipſemet reuocare debet nõ obſtante iurameto de non reuocando maxime ſi prius iurat non alienare hoc diẽ fᷣm uerum intelle ctum. Mõit primo factũ corrigẽdũ. fo corrxigi mã dat ibi nos ſubmittẽs cãʒ mãdati ibi qꝛ. Bora primo regẽ non poſſe alienatõeʒ facẽ de bonis ⁊ iu ribus regni bona eiĩʒ ſũt dignitatis ⁊ nõ ꝓpᷣa ipiꝰ regis:lʒ ipſe hẽat iu riſdittonem ⁊ admiſtrationem ipius hinc ẽ ꝙ regnũ ulł comitatꝰ ſeu alia dignitas nõ dinidit᷑ poſt moꝛẽ regis ẽt inteꝛ filios defuncti: ut le. æ nõ.in.c. qᷓ de uo. ⁊ de h̊ aliquid.j. ota fo ꝙ ſicut adminiſtratoꝛ eccleſiaſticus põt reuoca re alienatiõeʒ quam ipᷣemet indebite fecit de iuribus dignitatis æ adminiſtrariõis ſue: ut in. c.ſiquis plby teꝛoꝝ de re.eccle.nõ alie. Ita ⁊? poſitus in dignitate ſeculari quinimo nedum põt ſed debet ut h̊ 2. xij. q. 6 6. ij. non iceat. xxxv.q.ix.quod quis cõmiſit. teꝛtio ꝙ rex coꝛonatur ⁊ tpᷣe coꝛonationis iurat nõ alienare bona regni. Ex quo infenur ꝙ, Rex nõ eſt meꝛus dñs iuriuʒ regni: ſed potius pꝛepoſitus ⁊ ad miniſtratoꝛ: ſile in epo cum ↄſecꝛatur: ut bᷣ in pꝛin. glo. Item tpᷣe coꝛonatiõis rex inũ itur: de qua unc tiõe in. c. unico de ſacꝛa unct. ¶ Queꝛo quid ſi iſte rex nõ iuraſſet pꝛius ſʒ fa alienariõe iurauit non re uocare. Sol. iſte tex. pꝛia frõte vꝛ uelle ꝙ tunc non poſſet Zuenire cũ nõ repꝑiat᷑ ̊ iuramentuʒ alteꝛi eſſe Zꝛiuʒ:⁊ ſic ceſſat rõ lie:⁊ h idẽ vꝛ uelle gl. in pꝛin. dũ arguit ultimũ iuramentũ de non reuocando eſſe illicitũ: qꝛ eſt Sꝛiuʒ pꝰ licito:qꝛ ſi unũ Sꝛioꝝ eſt benũ 2 licitum reliquum malũ eſt ⁊ illicim.xxxij. di. boſpi tiolum. Sed Znuzʒ firmiteꝛ eſt tenendũ: quia ut s di xi bona regni nõ ſunt ꝓpꝛia ipius regis ſed dignita tis ꝛegalis hinc eſt ꝙ glo.nõbilis in. c. mo yſes. viij. q.i. arguit ꝑ illũ tex. regeʒ eligendũ ꝑ elecnonem ſi cut imꝑatoꝛc.xciij.di.legimus Iʒ glo.arguit in cõtra riu n. Vij. q. i. deniqʒ ⁊.xxiiij.q.i.c.fi.⁊ de ↄſuetudie ſeꝛuat᷑ H̊ ultimũ:⁊ ita pꝛobat᷑ in.d.c.licet de uo.dicit in nõpilite: Inno in. c. grãdi. de ſupp. neg. pꝛela. ſi. Vi. in pꝛin. ſpale eſſe in regno:ꝙ reges non poſſunt pꝛiuare nedum filios ſed neqʒ fres nec alios conſan guineos ex ſtirpe pr̃na deſcendẽtes a regno ſola no luntate:lʒ papa uł alius ſupeꝛioꝛ poſſit ipſum pꝛiua re ex cã.d.c.ʒ de no.hinc quod foꝛtius eſt diſputat᷑ de uiribus donatiõis fẽe ecclie ꝑ ↄſtantiũ: quia ᷣm oẽs imꝑatoꝛ non põt ad libitũ alienare iura impeꝛij lʒ hẽat inteꝛ ſeculares pꝛincipes ſupmam prateʒ Et tenet᷑ cõiteꝛ ꝙ ĩꝑtoꝛ nõ poſſit alienare in graue pᷣiu diciũ ĩpeꝛij:l ualueꝛit donatio fca ecclłie: qꝛ illa ſupi oꝛ ⁊? nõ ẽ ꝓpꝛie alienatio cũ papa hẽat ſaltẽ in hitu a deo iuriſditionẽ in tpalibus. de qua qõne plene ꝑ HBar. in ꝓhemio.ffoꝝ.⁊ ꝑ Jo.de lig.in cle. roma ni. . e. ti. Si eꝛgo imꝑatoꝛ nõ põt foꝛius nec Rex .vij. q.i. in apibus ⁊ xcvi.di.ſi imꝑatoꝛ. Juramen tũ eꝛgo de nõ reuocãdo alienationẽ indebite factaʒ eſt illicitũ: qꝛ Z ius cõe ⁊ cdit in alteꝛius dignitatis piu aicinʒ gꝰ nõ ſeꝛuandũ.S.e. cuʒ otingat in fi. 2.c. ij. de pac.li. Vi. æ. c. ſicut nris . e.ñ MNam iurameninʒ nõ dʒ eſſe uinculum iniquitatis S e qᷓto ⁊.xxij.q.ij. aĩaduertẽdum: æ H uẽ uelle glo. noſtra in medio ĩ.v buiuſmõi.n. iuꝛamẽta ⁊c̃. uſqʒ ad finẽ. nõ obſtar iſte tex. a ↄrio in eo ꝙ; ponderat primũ iurametũ:qꝛ ſi bene pondeꝛet᷑ mouet᷑ peꝛ duas rões quarũ quelʒ ẽ E ſe ſufficiens. Mꝛima qꝛ in pᷣiudiciũ ꝛegni ⁊ ho noꝛẽ ꝛegis alieuare nõ poteꝛat. Vn ex h tenebatur ꝛcuocaꝛe.unde poſito ꝙ ceſſat una ꝛõ non ceſſat ꝑ H iuris diſpõ iſti.de nup..affinitatis:hanc ꝑtẽ ſuc cite ſennt hic do. An.⁊ glo.in vᷣbo liberã in. c.ij.ð ſupple. neg.pla.li.vi.ſed ego firmiter teneo ꝑ iſinʒ tex. ea que ſuꝑius dixi.⁊ facit.c.ſi diligenti de foꝛo cõpe. ubi dicit᷑ nõ naleꝛe iuramentum in piudicium iuris publici: facit. c. ij .S. eo. ꝛeducẽdo glo.noſtrã ad ↄcoꝛdiã dic ꝙ prima ꝑs fũdat᷑ ſupꝑ ꝛõe iuramen ti: de facto tol it excuſationẽ de no ꝛeuocãdo. Se cũda ꝑs fũdat᷑ ſuper alia rõe tex.ſ.ꝙ de iure in pre iudicium dignitans alienare nõ poteꝛat. Et ꝙ dixi regem uel ĩperatoꝛc nõ poſſe alienaꝛe in pᷣiudicium regni. Inrelligit nõbiliter hic Inn. de alienatione per quã ledit grauiter dignitas regalis.nõ enim ꝑ 5 iterdicit oĩs donatio uel alienatio quod bene nõ bis. Nã ꝓpꝛiũ regũ ⁊ pricipũ ẽ dõaꝛe ĩi.c.i.de do na. 7 idẽ tʒ Jo. an. in. d. c.grãdi. ⁊ facit qð ibi nõ. gl. 7 idẽ dic in plato qui iurat nõ alienare ĩcõſulto papa nõ eni dʒ itelligi de modica alienatõe qꝛ iura mẽtum nõ extẽdit᷑ ad vᷣiſiłr nõ cogitata ſupra.e.ue niẽ 3:? de iſtis modicis nõ uidet᷑ cogitatũ:cum ſint excluſa a ſolẽnitate debita.xij.q.ij.terrulas ⁊ ita de terminat. Fre. conſilio. cciiij. æ ſic iunge cum boc dicto Inno. æ nõ. ¶ Alterius aduerte allegat᷑ cõir iſte tex. ꝙ alienatio facta S inramẽtum nõ tenet et ſi ſit iurata. unde gl.nõ.in.c.lʒ.j.e.li.Vi.ꝑ iſtuʒ tex. dicit ꝙ ſi mulier iurat nõ alienare bona dotalia:ſi bi donata ꝓpter nuptias ſine legali ſolennitate ſi poſtea alienat ? iurat nõ ↄöuenire nõ nalet alienatio qꝛ ultimũ iurametũ fuit primo licitum ↄrium Sed 3 h ego oppo.de.c.ſicut de ſpon.ubi ualet iuramẽ tum ꝗ iuramẽtũ: ? dicit Inn. in. c. dilecto de pᷣbe. ꝙ ſi iuraui nõ alienare librum ſi poſtea alienaui ua let alienatio: licʒ ſim ꝑiurus ad idem quod no. Jo. an. in regula quod ſemel placuit de re. iur. li. Vi. et xiij.q.ij.c.unaquaqʒ:ubi concluditur ꝙ lʒ quis iu rauerit nõ mutare teſtamẽtũ t ſi mutat tenet ſᷣm i; reſtatoꝛ ſit ꝑiurus: qꝛ nullibi reperitur ꝙ actus ge ſtus j iuramentũ nõ ualeat orium uidet᷑ difficile:et hic peꝛ aliquẽ nõ tactũ. Ego dico ſic ꝙ qnqʒ actus diſpõ depẽdet a mera nolũtate ſeu facultate iurãtis 2 tũc ꝓcedit grium ut ualeat alienatio enam nõ in rata 3 iuramẽtum prius pᷣſtitum:lʒ iurans ſit ꝑiu rus qnqʒ actus diſpõ nõ depẽdet a mera facultate iurãtis: ut qꝛ iterdicitur a lege fauoꝛe ipſius iuran tis. Erẽplum in muliere æ minoꝛe in. c.cuʒ ↄtingat 5̊. e.⁊ in ant᷑.ſacꝛa pubeꝛũ.C. ſi adueꝛſus uendi.Et tũc actus ẽt inratus ↄ primũ iuramentũ non ualet ſic ĩtelligo gl. d. c. qͥ. Ratio qꝛ actus ſine inramẽto erat ipſo iure nullus obſtante ꝓbibitione legis.Rõ autem iuramẽti ſuſtineri nõ põt: qꝛ iaʒ obligaueꝛat ſe deo ꝑ prius in orium: ? ſic m fuit illicituʒ. IJdẽ 2z foꝛius qn actus ꝓhibetur rõe publice uulitans 17 tunc eim 'm iuramentum nõ ualet 3 primũ duplici 26e. PDria qꝛ & illicitũ cũ ſit ↄriũ pꝰ licito. Scdᷣa qꝛ tendit in pᷣiudiciũ alterius ut ðᷣ dixi.Et iſte eſt ꝓ prius caſus h.c.? ꝑ h̊ͥ potes decideꝛe queſtionẽ no tabilem quã ponit gaſ.de cal.S.eo.cũ contingat.pᷣ latus iurauit non alienare bona eccleſie icõſulto pa pa:ut cõiteꝛ hodie iurat᷑ demum alienat ↄ iuramen tũ an teneat alienatio.⁊ cõcludit ipſe conſulendo in qõe facti ꝙ ſic:ita ꝙ ꝛõe iuramenti ſolius nõ nenit reuocanda:qꝛ regulariteꝛ tenet actus ↄ iuramentuʒ ex quo.il.alit᷑ non ꝛeſiſtit:nt declaraui ⁊ tenet etiaʒ archi.in.c.ſi a ſede.de pꝛebẽ.li vj.⁊ ſpec.de emp.⁊ uen. F. teꝛtio loco v. quid gꝰ ĩ fi. Quid aũt ſi inrãs non alienate locauit pei centum anos nunquid erit peꝛiurus pꝛo ⁊ cõtra facit qð nõ.glo.in cle.i.de ꝛc bus eccle. non alie. Ibi tn finaliteꝛ glo. iſta cõcludit ꝙ ille qui non põt alienare non põt locare ad cẽtũ ãqnos:recitat tñ accux.tenuiſſe ↄriũ in.l.penul.ff.de le. ij. Gaſ. in preallegato loco dixit ꝙ alienationis vᷣbũ pprie ſumptũ irelligit᷑ qñ directe trãſſeꝛt᷑ dniũ 2 licet non alleget:⁊ tex eſt in.l.fi.ff.ð fun.dota. Sʒ qꝛ mã alienatiois ꝛei eccliaſtice ſumit᷑ largiſſime pꝛo hibitus alienare ꝓhibeĩ locare per centum annos: Itẽ nõ põt pignorare:ut nõ.xij.q.ij.in ſumma.Sʒ pꝛoprie ſumpto nocabulo qui locat non alienat:ut dicit glo.in.l.i..qð aũt.ff.ðᷣ ſuꝑfi.⁊.l.fi.ff.ſi ageꝛ vec.peta.iuramenta aũt ſunt ſtricti iuris. Ideo fᷣm eũñ nõ extẽdunt᷑ ad alienationẽ iprope ſumptam:ut eſt locatio ad centũ ãnos.locans eꝛgo ad tantũ tẽ pus nõ eſt periurus. allegat qð in ſimili nõ.i.c. ut ſuꝑ de ꝛe.eccle.nõ alie. Nõ m dicit ꝙ locatio tene at. Ego de hac deciſione dubito et potius tene ꝛem oppoſitũ:qꝛ iuramentũ pꝛeſtitũ intelligitur fᷣm qualitates mẽ in qua pᷣſtat.vn aſſumit oẽs tacitas oditiones ⁊ ꝛeſtrictiões ⁊ ampliatiões ᷣm naturam mẽ in qua pᷣſtatur:ut in.l.fi.C.de cõdi.inde.⁊.l.ul tima. ff. qui ſatiſda.cog.nõ. ꝛr. in.l.ſi ſocietatem .G. arbitrox.ff. ꝓ ſocio:? Inn. in c.p tuas ð arbi. ꝓbat᷑ ᷓ eo.quẽa dmodũ. Sʒ vbũ alienatio intelligi tur laraiſſime in mã alienatiõis rei eccleſiaſtice ut ip ſe net G iſ cõfitet æ ꝓbat᷑ in.c.nulli. F.i.de ꝛe.ecc. nõ alie ⁊ qð ibi nõ.in glo.gꝰ iuramentũ de nõ alie nãdo ſupeꝛ ea pꝛeſtitum debet intelligi largiſſime:⁊ ut conueniat mẽ ſubiecte:⁊æ hoc credo uerum. liezi. Taſus. Si mulieꝛ iurauit aliquem eſſe ſuum maritũ ⁊ ſuccubuit:qꝛ aliteꝛ n ꝓbauit nõ datur nec denegat᷑ ei:licẽria cũ alio ↄhendi.: Diuidit quo ad itelectũ.qꝛ prio ponit᷑ qo:o ſolutio ⁊ 2 ibi nec. ¶ Mãõ p ꝙ licct matrimoniũ ſit ꝛes multũ fanoꝛa bilis:ut in.c.ex litteris Sð de ꝓba.⁊.c.fi.de re iudi. cũ ſiłbus:ũñ tñ ĩ tin ur ſuꝑ eius ↄctu ſteĩ ſoli iuꝛam to aſſerẽtis Zctuʒ. 5 fo ꝙ ꝑiuriũ nõ ipedit g hi mr̃imoniũ ſiẽ nec excõicatio ut le.⁊ notat᷑ in.c. ſignificaſti de eo qni duxit in matrimo. cria impe dientia mr̃imoniũ:uide ꝑ glo.in.c.ij.j.de pe.⁊ re miſſ. æ qdð ibi nõ. ¶ Certio nõ.iuncta glo.fi ꝙ ubi còcurrunt due pᷣſumptiõcs:quarum una alteri non poonderat:ſʒ ſunt parig potẽtie inuicem ſe colludũt ſite ĩ.c. Eas de pᷣſũp. ¶ Mõ ꝙ ꝛeglarit᷑ debʒ ecclia ¶ De iureiurando. ꝓhibeꝛe ne quis neniat ꝓpꝛium iurameniſi fäcit .I:de ſoon. ex ſis.ij. ꝓbatur.n.h per locum a ſpali ¶Mõ nltimo ꝙ ubi agitur de dubio peccato s relinquẽdus eſt conſcie ſue. ¶ Wlo.i. diuiditur in duas partes:in prima querit᷑ an uir iſte fuerit legiti me abſolutus:⁊ rñdet ꝙ ſic:qꝛ actoꝛe nõ ꝓbante re us dʒ abſolui nt in iuribus allegatis in ea. Sed 3 h ego oppono ſic poſt iuramẽtum delatũ pii nihil amplius dʒ queri qꝛ hʒ uim tranſactõis .l. i. . ijff. .e. 7. l.i. C. e. ? tex. in. c. ? ſi xpᷣs S.e.dicit oĩs 5 tꝛouerſie finis eſt iuramẽtum:ſed iſta mulier in indi cio iuꝛauit iſtũ nix oxiſſe ſecum matꝛimonium eꝛgo qʒ ſibi adiudicari: cum actio ſibi cõpetat ex iuramẽ to.l.actoꝛi.C. e.⁊.l.ſi duo..marcellus ff. eo. So lutio dic Zꝛium ꝓcedeꝛe ſi iuramẽtũ fuiſſet delanʒ huic mulieri in ſupplementum ꝓbationis. ſed tex. loquitur de alieno iurameto:foꝛte enim exegit inöx iura nẽtum de viirate dicenda. S. c. ex lr̃ie 2 Cõfeſſio facta uigoꝛe talis iuramenti ppiudicare põt confiten ti nõ aũt ꝓdeſſe qꝛ rfariter nõ uʒ cõfeſſio ad Ppri um cõmodum cõfitẽtis.xiiij.q.ij.in prin.uel loquit fm JYo. an. de ↄfeſſiõe mulieris facta in põnibꝰſuil quas ſuo poſuit ſacro iux.c.cũ ĩ poſitõibꝰ.j.et. li. vi.¶ Vẽio nũc ↄpetẽti oꝛdie ad fam ꝑtẽ glo. pöe n. ꝙ mulier habuiſſet unũ bonũ teſtẽ nũquid fuiſ ſet ſibi deferãdum iuramẽtum in ſupplemẽtũ ꝓbati onis ⁊ ẽ iſta qõ nõbilis ⁊ difficilis in effectu Oſiſtes nunquid in cã mẽimoniali ſit locus dilationi iura menti in ſupplementum ꝓbationis glo. i. arguit ꝙ ſic ꝑ iura generalia:ſed finaliter cõcludit oppe ſunz qꝛ hec cã eſt ardua cuʒ agat᷑ quaſi de ſtatu hominis cũ ꝑ hoc ſeꝛuitus ↄſtituat᷑ in ipo: ⁊ nõ bn hãc rõeʒ ꝓ qua facit.c.nõ dʒ de ↄſan. ⁊ affi.⁊?.c.omnes cau tiões.xxxij.q.vij. Idẽ uidet ſentire gl.iuris ciuilis. in.l.iij. F. quacũqʒ.ff.e.ti.hᷣ opi.ẽt vVt̃ placeꝛe abba ti hic qui rndet ad.c.atteſtationes.j.de deſpon.ipu be. ubi fuit in cã matꝛimoniali delatũ iuramentũ ꝙ ibi non defeꝛt ſuꝑ pꝛincipali actione.ſ̊ ſuꝑ articulo poſtea oꝛiẽti ſuꝑ quo magna eꝛat pᷣſumptio contra reum. ſ.ꝙ ↄſenſiſſet poſt etatẽ.uł ſm eũ ibi actrixbẽ bat pſumptionẽ ꝓ ſe:hic nõ:⁊ in hac ultima ſołone vr iclinare in Zꝛiaʒ opinionẽ hꝰ gl. Jo. an. dicit ꝙ illa decꝛetalis ſolũ nult ꝙ ſi pſumptio ẽ reuʒ qui nenit abſoluendus in cauſa mr̃imoniali nõ abſolne tur niſi iuret ad excludendã illaʒ pᷣſumptionẽ quaſi uelit diceꝛe z bñ ꝙ ibi nõ loquitur de iuramento in ſupplementum:pꝛobationis ſed de iuramenio pur gatiõis quod defeꝛtur reo anteq abſolnatur: ui ſi purget pꝛeſumptionem ortam otra eum. UVnde peꝛ illud iuramenrũ nullum fit pꝛeiudicium matrimonio nec actoꝛi ſed eſt fauoꝛabile eis cum aliteꝛ ueniret pure abſoluendus actoꝛe non pꝛobante: aliteꝛ tamẽ Jo. an. non declarat in hac q̃ſtione mentem ſuam. Hoſti.hic ⁊.j.e.c.fi.⁊ idem phi.tenent conira opi. glo. dicentes ꝙ in omni cauſa etiam matrimoniali põt defeꝛi iuramentũ ↄſideꝛatis t circũſtantijs:po nit ipe Hoſtiẽ. exemplũ in mulieꝛe boneſta potenti ⁊ diuite que petit aliquem in uirum ſibi infeꝛioꝛem uił equalem qui ſepius de ſtupꝛo illam ſollicitaueꝛat 2 ꝓbat ꝑ unum teſtem omni exceptiõe maioꝛem. ꝙ leum henir ulmni i. n Vrr nöfncf tontie i . nin nn inunmu ni nfr 34 gnniwoniy ilnn ii n . nnũAi lnuci , õ olturuſi mli i ic Mine ſi tvumnni iͦc ui inbrcigriht vſr un clgtinum mninen obſn anio cöetii rl ſinnocbſir ſomnsn rmeri toAnſee dit gionmenmzor Gronstbiſoct Ponmm hen dirtnin d ioresdedooinpn dmuwenti No eeſtun Kreocten oorvrir ias dicbelns. dan tiones Gd cenenoſerdanecdonen crſtadnodir iormeni prgnis ei e nciin cti ſnininaneni ſschren obingbnte ſduruay Nonnctomn Bavitiſnier nbifmnen dcſrniinaneni atſini ſimtipitcſenim nisſn pnmn epantg ſinnſtlowcian ilnnfimmn fantinlilniunie D ſuenömmriifftunum ut uein neſhesſanenen⸗ Obe non mibi nicl humge iangge uraügennwenat no ſuſſnn E –W na⸗ li cins co ſie nccocre lngeſpins Zann G — — — — . £D — ſami ni in astiſt un mi Nlni ti nchls afioicſin⸗ Muinphil ſr moglnni nunyinnmn gninb h ian letun gmnu l inlm citci ni dicſ niuan ign nuſ c ſun init iin oe bnms oſimn ißnt oͤ ti irni m tut nochcr in Lſiet anmescn Nii mni N Ye dä ſanitg wis cſe alin annigzften do A Katee iN NdNA Odnes N er⸗ Ninfutin d marundridn eid maneni Nm Gei Niedl nane hln MMedr MMaudugacaßiimnint uni Neiſia Mni dfnäͤſt du umimi ee ntübkiimn õ õä nt o mniisn n imiii õ lnßimm Aarrtti g bi noaum uin ſpammnun onſs: tdldenn . probationſs it õ l nium mui diuſted itniz hule⸗ duniant jnamin 1 pou m iſte deſponſauit eã ꝑ ueꝛba de pniti:adducit de ſepł. ex parte ⁊ de teſti.ſupeꝛ eo.ij.fatet᷑ ipe Ho.⁊ idem phi. ꝙ in ccis mẽimonialibus ⁊ ſimilibus in quibꝰ neꝛtitur peꝛiculum aie ſicut ibi eſt ſpãle:ut non tran ſeat in rem iudicatã.ſic oʒ ibi ſpãle fateꝛi ꝙ ſi apꝑet decepta ecclia retractabit᷑ qð eſt faciũ rõe iuramen ti delati:ar.j.de fri.frat᷑nitatis ⁊.C.e.l.i.qð ẽ ſpãle ↄtra lege:ff. e.l.nõ eꝛit.. dato ſit ratio:quia in tali bus nec lex pualet. nec cõſuetudo g de conſue.c.fi. ꝑ que pʒ etiã in mr̃imonio poſſe iuramentũ defeꝛꝛi: ita tñ ꝙ ltimo matrimonio nullo modo pꝛeiundicari poſſit nec ſalus aie impediri quotiès de ipᷣius ꝑicu lo ↄſtaret:⁊ ſic tranſit Jo.an.cũ hac opi.Et nidct hic ſentire ꝙ poſſit defeni cum limitatione pꝛedicta Har. poſt Ou. in. d.l.iij. S. quicũqʒ dicit ꝙ ſtanti ꝓ matrimonio põt defeꝛꝛi:ut iuret pꝛo matrimoemo qꝛ hic nullũ ꝑiculũ eſt cuʒ nideat᷑ de nouo ↄtrabeꝛe ſub ↄditione ſi ille iurauit:ſed ſtanti cõtra matrimo niũ nõ cſt defeꝛendum qꝛ nõ dependet illius diſſe fo a facultate ꝑtium:⁊ ſic vr̃ ſentire MHar. peꝛ rõneʒ ſu am ̊ ꝓcedeꝛe in iuramento iudiciali:quod defeꝛtur a ꝑte ꝑti. in neceſſario eiʒ qð defeꝛtur a iudice nõ ꝓ cedeꝛet pꝛimũ dictum Mar. cuʒ illud defeꝛat̃ parte alreꝛa nõ ↄſenticte.l.admonẽdi.ff. e. Item ᷣm dictũ H . nõ fundat᷑ bona rõe: qꝛ lIʒ iuramentũ defeꝛat᷑ ſtanti ↄtra mẽimoniũ:nõ t peꝛ h̊ diſſolueꝛetur ↄiu gium imo qncũpʒ cõſtaret de pꝛio reintegraꝛet᷑ mr̃i momũ ꝑ.c.ↄſanguinei ⁊.c.latoꝛ de re indi.⁊ gẽ dixi fin Moſtiẽ. ↄtra opi. Har.nidet᷑ tex.in.d.c.aiteſta tiones ⁊ eo mõ tollit᷑ rõ gl.in.d.l.iij.que vꝛ uelle ꝙ ideo iuramentũ nõ eſt defeꝛẽduʒ in hac cã qꝛ ãplius nõ poſſet queꝛi de legitimitate matrimonij obſtante iuramẽto qð ẽ falſũ: qꝛ ſi ſnia nõ obſtat foꝛtius nec iuramentũ do. An.j. e. c. fi.dicit ꝙ iuramentuʒ pur gationis ubi nõ eſt ꝓbatum defeꝛꝛi põt:ut in.c.atte ſtationes de deſpon. impu. iuramentũ vo neceſſariũ põt reo defeni qui uenit alias abſoluẽdus. d.c.atte ſtationes. Sed ceꝛte nõ difſfeꝛt h̊ a pꝛecedenti articu lo:qꝛ iſtud nõ põt dici iuramentũ purgatõis ex quo defeꝛ reo. non enim defeꝛt ſibi in ſupplementũ ꝓba tiõis cũ reus nõ hẽat ꝓbare: ſed ut purget pꝛeſum prionem õ eũ oꝛam. Acrtoꝛi aũt ſemiplene ꝓbanti nõ ẽ fm euʒ defeꝛendũ iuramentũ neceſſariũ: ſʒ uo lũtariuʒ põt defeni inq;tum iurãs ſtat ꝓ mr̃imonio qꝛ partes ſunt ſibi pᷣiudicare:ſed neceſſarium nõ eſt defeꝛendũ: qꝛ cã eſt ardua nõ ob. ꝙ poſſet retracta ri:qꝛ foꝛte nõ potueꝛũt hr̃i ꝓbationes ad retractan dum:hec ſunt que in diueꝛſis locis ſcꝛipta reꝑio peꝛ que non mihi nidetur ad plenum huic articulo quo tidiano ſatiſſactuʒ. Ego compꝛehendendo clare om nes caus dico ſic ꝙ aut nõ conſtat de matrimonio: nt qꝛ de ipius gctu diſputatur aut cõſtat. ſed diſpu tatur de aliquo impedimento ipſius puta de cõſan guinitate:pꝛimo caſu aut actoꝛ plene pꝛobat: ⁊ non eſt curanduʒ de inramento: ut in.c.ſicut de pꝛc ba. Aut nihil pꝛobat:⁊ idẽ qꝛ reus uenit ſine quolibet iuramẽto abſoluẽdus ]. e.c.fi. ſentit Jo. an.in. c.i. de clã. deſpõ. Midet᷑ tm tex. in. c.ij. e. ti. Aut pꝛc bat aliquid ſed minus qᷓ; ſemiplene:⁊ tunc non actoꝛi ſʒ reo deferendum eſt iuramentum purgationis: 2 Wule iſte eſt ꝓprius caſus.c. atteſtationes pᷣalle. ¶Ma; ibi ex niſu ad copulã eꝛat oꝛta pſũptio ꝙ poſt eratẽ legitimã puer ↄſenſerat in mulieꝛem facit quod nõ. infra.c.fi. Actoꝛi autem non eſt deſeꝛendum :quia non habet ſemiplenam pꝛo ſe:ut nõ.in. dicto.c. fi. 2 loquoꝛ de iuramento neceſſario quod ſcil cʒ defeꝛ tur a iudice parti.quid autem in uoluntario iudici ali quod.ſ.defertur a parte parti. dico ꝙ indubie actoꝛ poteſt defeꝛꝛe ꝛeo:quia ſine illo nenit abſoluẽ dus ex quo plene non pꝛobat. Reus poreſt defer ꝛe actoꝛi ſi ſibi tantum pꝛeiudicat.nam ſicut pe ſſet de nouo contraheꝛe:ita poſſet deferre iuramentum actoꝛi.licet ſemiplene uel nibil pꝛobet ut in opinio ne Har. Aut ſemiplene acroꝛ pꝛobat: æ bic eſt ca ſus magis dubitabilis:in quo ſic diſtinguo quod aut queritur de iuramento noluntario aut neceſſa rio:primum poreſt deferri ꝛeo cum ueniat abſol uendus:ex quo plene non conſtat de matrimonio eſt enim hoc fauoꝛabile matrimonio dicto capuu lo atteſtationes. Actori autem poteſt deferni ſi re us ſibi ſoli preiudicat ratione predicia.ſecus auteʒ ſi pꝛeiudicaret alteri matrimonio de quo conſtaret: quia non poſſet tranſigere tunc:⁊ ſic nec iuramen tum deferre in preiudicium alterius matrime nij iu ta nõ. in dicto capitulo.ij.de clandeſt. deſpon. Secundum.ſ.iuramentum neceſſarium indubie po teſt deferri ꝛeo dicto capitulo atteſtationes:quia ac toꝛ non poteſt conqueri exquo ſuam intentionem plene pꝛobaꝛe non poteſt:nec per hoc iuramentum preiudicatux iuri ſuo:quia quandocunqʒ conſtire rit rernirnnd retractabitur attentatum ranc ne iu ramæti:ut ſupra dixi.⁊ facit.l.admonendi.ff.eo. An autem actoꝛi poſſit deferꝛi eſt ſatis dubium pꝛopter arduitatem cauſe. Ego indubie credeꝛem ꝙ ſic per tex.capitulo fi.j e.iuncta.l.terna.ꝗ. qua cunqʒ; palle.hoc foꝛe ꝛelinquendum diſcꝛeto iudicis arbitrio:ut conſideratis omnibus qualitanb us et circunſtantijs peꝛſonarum ⁊ cauſe defeꝛat uel non deferat. Quid autem ſi actoꝛ eſt optime uite:æ pe tit puellam ſe inferioꝛem uel equalem. z habet de contractu unum pꝛobatiſſimum reſtem:uel foꝛte ha bet duos teſtes quoꝛum unus eſt non oio integeꝛ: ⁊ ſic haqet plus quam ſemiplenam pꝛobationem certe ſatis poteſt ad iuramentum recurri. Maʒ nul lus tex.dicit inramentum non deferendum in cauſa ardua ſed iudex poteſt inſpectis ꝑſonarum ⁊æ cauſe circunſtantijs deferre illud actoꝛi.j.eo.c.fi..i.po teſt ergo ſemꝑ quãdo circunſtãtie æ qualitates per ſonaꝛum ſuadent optime facit qð habetur in ſimili din. c.cũ cã de raꝑto.⁊ glo.in hoc notabilis in.c.ui dua de regu enio ad fm mẽbrũ principale qñ conſtat de matrimonio: ſed diſputatur de aliquo impedimento ⁊ diſtingue feꝛe per omnia:ut dixi in precedenti membꝛo eo ſaluo ꝙ ſtans pꝛo matrimo nio non poſſit deferre iurametum ſtanti contꝛa ma trimonium. Rõ quia ſicut non poſſet expꝛeſſe tran ſigere matrimonium:ut in. c.fi.de tranſac.⁊.c. ſu per eo de eo qui cog.ↄſang.ita nec tacite defeꝛẽdo iuramentum ⁊ in hoc caſu poſſet ſa nari illa opi nio ir. non enim eſt recedendum a matrionio Y 2 nin per ueras probatòes ſeun plenas ð impedimẽeto de teſti. c. licet ex qdam in fi. An at iudex poſſit de ferre in qꝰ non cadit timor colluſionis:ar.c.niſi de preben dico arbitꝛarium prout g dixi in precedenti articulo:tacit dẽm.c.licet ubi pꝛobationes de con ſaguimtate non ſũt neceſſario cõcludentes:⁊æ tamen diſſoluitur matꝛionium de quo cõſtabat.Credo tñ ꝙ niſi pſumptiones ꝓ aſſerente impedimentũ ſint multũ urgẽtes nõ dʒ iudex pꝛoeedeꝛe ad delationeʒ iuramenti peꝛ ꝛceʒ dicti.c.licet in fine ⁊ ꝑ ̊ habes hunc articulũ clariſſime diffinituʒ. Et ex his poreſt decidi cõſilis qo:an in cã mõachatiõis ſit locꝰ huic delationi iuramẽti gl in.d.l.uj. S. quacũqʒ tener ꝙn nõ ꝓpter arduitatẽ cãe. Alij ur ꝛefert Jo. an. . e. .C.fi.dicunt poſſe deferri. Sed ſi eſſer iuramentum uolũrariũ uł iudiciale neceſſaria eꝛit ſuꝑioris ancto ritas ſicut in alienationibꝰ rerũ.xij.q.ij.ſine excepti one ⁊z x.q.ij.̊ ius:ſecus in iuramento neceſſario ad hoc.ff.de ꝛebus eoruʒ.l.iij..iteʒ querit:⁊ h̊ ſũt vVba Cy. in.l.in bonefidei.C. eo.ti.ſed ipſe Cy. in additione dixit modeꝛnioꝛes tencie iuramentuʒ nõ deferendũ in cã mõachatiõis:quia ninculũ anctate dei ipꝛeſſum nõ põt ꝑ inferioꝛem tolli:⁊ hec ſibi pla cẽt. Sed certe hec ꝛ20 tollit᷑ ꝑ ea que dixi in pcedẽti articnlo. Harto.in.d.l.iij.?⁊ do. An.dicunt ſicnt ge dixi in canſa mrimomali. Ego dico latius peꝛ oĩa: D dixi:qꝛ in hac cã eſt eadem ꝛõ qne in cã mr̃imoni ali:æ uide glo.nõbilẽ ĩ.d.c.uidua de ꝛegu.que uult poſſe deferri. Sed reduco illaʒ ad diſtinctionẽ quã 8 feci in pcedenti qõe:æ uide qð le ⁊ nõ.in.c.cum cã de rap. Olo.ij. eſt clara uſqʒ ad. v.lau.ibi tacite oppo.de.l.naturaliteꝛ..nihil.ff. de acquirren.poſ. nbi ille qui uendicare incipit ꝛem põt redire ad int dictuʒ uti poſſidetis non obſtante orietate que ex hac uiciſſitudine oritur.glo.ſolun ſed nõ multũ cla re.dic ꝙ ibi nulla ẽ grietas:põt enim quis ageẽ rei nendicatiõe pꝛetextu detentiõis:iu ea que hñtur et notant᷑ in.l.officiũ.ff.de rei uen.⁊.c.exaĩata.s de iu di. inteꝛdicto aũt uti poſſidetis põt nũc ageꝛe ratio ne poſſeſſionis ciuilis:æ dic plenius de intellecmu illiꝰ .l. ut dixi in. c. paſtoꝛalis z. c. cum dilectus de cauſa poſ.⁊ ꝓpꝛie.hec enim mulieꝛ nõ põt excuſari a ↄtra rietate cum de facto pꝛopꝛio agens pꝛius inrauit ſe cum illo niro oxiſſe. Hũc aũt petendo licemiam cũ alio Zhendi.dicit pꝛoꝛſus oppoſitum. nam ſi neꝛum iurauit nõ põt oheꝛe cum alio:quia matrimoniũ pꝛi mũ legitime ↄtractũ nõ diſſoluitur ex eo ꝙ aliꝰ trã ſiuit ad alia uota: ſed ꝑ moꝛtem naturalem dũtaxat xxxij.q.vVij.c.i.⁊.ij.⁊? ideo quia eccłia dubitat an ue ꝛum an falſum iuraueꝛit aſſumit niã mediã:ut h̊ dẽ. Sed tũc foꝛtiteꝛ oppono ex quo hec mulieꝛ inrauit nõ dʒ admitti uolẽs uenire confeſſionem ꝓpꝛiam maxie iuratam:qꝛ ꝙ quiſqʒ dilucida noce ⁊c̃.de pꝛo ba.pꝑ tuas. æ.l.geneꝛałꝛ. C. de nõ nu. pe. Soln. põt dupliciteꝛ colligi ex dictis Inno.lʒ ipſe non foꝛmet hac oppoſitionè:pꝛio ꝙ iſtud eſt ſpãle in mrimonio ꝓꝑ ꝑiculũ qð eſſet ſi ↄtineꝛe cogeꝛet᷑ uł ali᷑ ⁊ plus ſi bi plʒ ꝙ poſt ſniaʒ lʒ õ ſuã ↄfeſſionẽ uenire de quo ꝛemittit ad nõ.j.de excep.cũ ueneꝛabilis.iĩtellige hac ſolutioneʒ qũ ꝑ ſniam fuit confeſſio repꝛobata:ut h ita vt de mete Inno. ut apte ipe ponit in. dc ch ueneꝛabilis. ante enim repꝛobandeʒ ul ſi eſſet ze ꝓnũtiatũ nõ liceꝛet ↄᷣ eã uenire: ut in õꝛio niſi ꝓut nõ. in. c.fi. de ↄfeſ.x in.d.c.cũ ueneꝛabilis 2 hane ſo lutionẽ nõ ſingularit᷑:qꝛ hẽs cãuʒ in quo licʒ nenire ð ↄfeſſionẽ etiã iuratã ⁊ eſt ro. Nam ex quo iuder illa nõ recepit nec ꝑs appꝛobauit nõ põt ſupeꝛ illa ſe fundare ⁊ cogeꝛe ꝑtem ad obſeꝛuanti: ut in regula ex eo.de regu.iur.li vi.⁊ in.c.cũ olim de cenſi uide ad mãm qð nõt glo.xxx. q. vV. F. his ita ⁊? in aut. qui po.in pig. ha. Iteʒ ſi poſſeſſoꝛ ⁊ qð nõ. ſpe. in n. de exceptione. S. uiſo ? V. quid ecõtra coli.v.? bonũ tex.in.clij.de eo qui mit.in poſſ. iuncta glo. teꝛnia. Attio queꝛi᷑ quid faciet index ſi mulieꝛ uoles 35 beꝛe petit bãna poni qð de iure eſt: ut in. c.fi. de c deſt. deſpõ. Solo dicit Moſti. ꝙ epᷣs dʒ illa moueꝛe ad ↄtinentiã: ar.in.c.diſcꝛetionem.j.de eo qui cog. oſan. Si vo nõ põt illam induceꝛe pcipiat bqna P“M blicari cũ ꝓteſtatione huius decꝛe.ſ.q pꝑ id nõ intẽ dit dare licentiã ul denegare ſʒ illã oſcie ſne relinone re. denegare aũt bãna nõ dʒ: qꝛ denegando pambu la Zctus denegaret ↄctum ↄtra hãc lr̃aʒ. dicit Jo. an. dici poſſe ꝙ licʒ pꝛoteſtatio pꝛedicta ſit ntilis in hoc caſu:nõ tamen eſt neceſſaria alt.ff. de iudi. non nidetur. dic clarius ꝙ miſſio bãnoꝛum nõ fit ad qᷓ dam licentiaʒ: ſed potius ut ex cauſa legitima ſiqua ſubeſt inteꝛdicatur matrimoniũ zc. Tericu g. Cãus: Qni iuranit ſer uare ſtatuta edita ⁊ po ſtea peꝛ illud inramentum aliteꝛ non iuran do pꝛomiſit ſeꝛuare edenda ſeu poſtea edita non t netur ex iuramento ad noniteꝛ edita. hoc dicit ſecũ dum ueꝛum intellectum pꝛimo ponitur queſtio.ſecũ do ſolutio ibi licet.¶ Mota pꝛimo cleꝛicuʒ licite in rare de ſeꝛuandis ſtatutis eccleſie ſue. Ideʒ uideut dicendum de epiſcopo:argumẽ. viij.q.iij. artaldus. ¶ Auid autem ſi in nolumine ſtatutoꝛuʒ repeinn tu aliqua illicita.dic ut habetur in.c.i.co.ti.lib.vi. . ſecundo ꝙ iuramentũ de ſeꝛuandis ſtatutis eccleſie refeꝛtur ad ſtatuta ſubſiſienria ſecũcum nem pus iuramenii ⁊ nõ ad ſtatuta pc ſtea edita iia colli git hic do. Anto.quod non colligitur ex lineꝛa nec eſt ueꝛum qm hic reſtrinxu ſe iurans ad ſtatuta edi ta:ut patet in tex. ibi edita meꝛito iuramenim non extendebat᷑ ad poſtea edenda:ar.in.c.ſicut infia de ſpon. ¶ Quid autem ſi indiſtincte ſe obligaſſetad obſeꝛuantiam ſtarutoꝛũ dicam latius infra. ¶ Mo ta ꝙ licet quis teneatur ad obſeꝛuantiam nude pꝛo miſſionis ſupꝛa de pac. c.i. z. ij. .xxij. queſtione.v. iuramenti a deo ut dicatur ibi deum nõ faceꝛe qriaʒ inteꝛ iuramentũ ⁊ ſimplicẽ ꝓmiſſioneʒ tiñ ſolidi⸗ eſt pẽʒ ſeu ꝓmiſſio ubi ĩteꝛuenit inramentũ: ut eypſſius ꝓbax᷑.xxij.q.i.c.i.? ea.cã.q.ij. ailaduecqũ ⁊.c.ſꝑ eo. de ↄſang.⁊ affi. ubi bo.tex.cuʒ glo.⁊ rõo.j.ſubij ciet.¶ Op. ⁊ nidet̃᷑ ꝙ debeat iuramentũ extei ad edita ⁊ edẽda ꝑ.l.fi. C. que res pi. ob.po.ubi dĩ ꝙ ſiquis obligat bona ſua vꝛ obligare nedũ pñtia ſed ẽt futura. Solu. glo.ſentit hoc ↄtrarium ⁊ dicit ꝙ ideo nõ extendiur ad futura:quia non debet exleci luenli ium N . jwiui edun rurem r mteulmn s. ſe (uoſanm. iunuit / iinsn lN ſien e, f 4 ſ ninnn ! lzimgin mgun. nnergamg⸗ rticni, aiinn unhe ſͦn u ccöcetid de⸗ ndacren Mennn ozricjtfririrfiung nltanunino pü prtentrſd nol alu ſden orcoſt enlrd an cn⸗ Irſtan ittcinn ii⸗ numigſ,nnn 1 in . Ilinm alnſimn i o ſñm i 7 tonnirinmninnan uir s. nnt oh n r M l i hunin cenlſiniiicciſtune nns liter hon oltanrtceſoteſd ad dan grod iun Otleerincgirer aac ſtun iena vel Gabtocdiefſenrſtodigobera nen ſmnpt Uafnnrgnin digancrengi deocn dcoed wnſcaſacrliſdeuema Catt Oxinlſifihdnn an inie ed cb An ngensdreneſci din lundeniimnnind Hamſhin ümnimoſtaifmint N Priunchal, donn ſoue⸗ unl Cirtz undumn eogigbbid he⸗ ucorriniinmiiin igniuen ☛ 2 — Nra uni nAmn itmnng ulle luenigur numni li. 1 lnin 4 CsAin ne ſumm anin llotimumnmn liro /on in ponit ountelncn ir oſtnecin n W orunenO d wotnelin, dor Grde ü Aloro nn en Naand deie ne Eemnnds nnis teie ie Net Aenlan de hicdo aigene Niainen OAmn ninodanine Euman, Tm an dcudenrin ien oeondo enotideſund treie nt unn ſinſſlneſin õ gde ho Ann al ſenin tvoum an de ſckrnpſe iumi au mnnnn bieinſunnn nmmdeni: A1 ole Anhunn . Scd urm üſtaii7 eumm ſmni en n tenearut 6 . agen is ieſe (ia. nſtonis n 1 Anr tiemi, iuramentum ad ea de quibus non fuit ueriſimiliter co gitatũ ? que poſtea accidunt ſicut dicimus ĩ trã ſactione.l.cum acqliana. ff. de tranſac.hic enim nen fuit cogitatum niſi de pntibus cum iurauerit ſolum obſeruare ſtatuta edita. An nõ potuit poſtmodum ex nudo ↄſenſu extendere iuramẽtum ad edenda ułᷣ nouiter edita:ut littera inuit:⁊ eſt ſatis bona rnſio ſic oꝛdinãdo gl.ut dixi Moſt.reſpondet magis ſpe cifice ad orinm dicit.n. ꝙ illud eſt fauoꝛabile. Sed iſtud.ſ. ut iuramẽtum extendatur eſt odioſum æ ꝑi culoſum:⁊ eodem mõ rñdct ad.c.qꝛ circa de prini le. z. ff. de ſeruitu. urba.pᷣdi.l.qꝛ ſeꝛuitus. Mota be ne hͥ dictum ꝙ iuramẽtum eſt ſtricti iuris.unðᷣ non debet de facili extendi ꝓpter ꝑiculum ꝑiurij. Idem nõ Gaſ. ſupra.e.cum contingat dixi in c.intellecto ſupra eo.optime facit tex.in.c.cũ clerici de.v.ſig 2 ſupra. e. neniens z. c.quintauallis Jo. an.nõ plʒ h ſolło Hoſti. quo ad iſtũ tex.qꝛ vpum edita poſitũ ĩ iuramẽto ſoluit õrium facit fᷣm eũ.ff.de.vᷣ.obli.cũ ſtipulamuꝛ. Ex h̊ ſentit Jo. an. æ clarius do. Car. ꝙ ſi nõ fuit appoſitum vᷣbum edita.ſed ſimpłꝛ iuraſ ſet ſeruare ſtatuta obligaret᷑ et ad edenda qð mihi non placet:qꝛ ꝓpteꝛ metum ꝑiurij iuramentum eſt grauis piudicij ⁊ ſtricte ĩterpᷣrationis nt predixi:iõ nõ eſt extdndendum iĩmo potius reſtringendum: ut nõ ↄpꝛehendat id quod ex lara vboꝛum ſignificati one poſſet ↄphendeꝛe.d.c.cum clerici æ ſupra eo. al noſtram.iij.⁊.c.quintauallis.uoluit Arch.in.c. equis.xxij.q.ij.poſſet tamen ſic diſtingui ꝙ aut il la ſtatuta que poſtmodũ fiũt nõ ſũt muliũ pᷣiudicia lia ? extendeꝛe iuramẽtum ad illa ar. illius.lfi. C. ꝗᷓ res pig.ob.po.⁊ quod ibi nõ.qᷓ;ꝙᷓ ꝑiurium ſit ĩ ſe grauiſſimi piudicij:tamẽ dẽmus antẽdeꝛe non ad id quod nenit acceſſoꝛie:ſed ad id ad quod iuramẽtũ obligat pꝛincipaliter.ſ.ad/ ſtatura fienda que ſut mo dici pᷣiudicij ſicut ſi obligo bona mea ſimplicĩ uẽi unt ẽt futura:qꝛ in obligatione agiĩ de modico pꝛe iudicio ad pꝛemiſſa facit.l.i.ff.de auc.tu.⁊ h̊ eypſſe uoluit Har. in. l.ſi ſtipularus. S. cum ſtipulamur ff de. v. ob. Aut ſunt grauis pꝛeiudicij æ iuramentũ ad illa nõ extẽditur ar.in. d. ꝗ. cum ſtipulamur: æ in .l.ſi mandaueꝛo. S. is cui.ff. mandati.⁊.c.felicis.. neꝝ de penis lib. vi. ubi hẽtur ꝙ publicatis bonis alicuius ſimpliciteꝛ nõ ueniũt bona futura:a hoc ꝓ pteꝛ grauitatẽ piudicij:⁊æ ſic reducitur ad ↄcoꝛdiam cum. d.l.fi. C. que res pig.ut ibi nõ. ⁊ hec notabis. Sʒ alt 5 2 tex. oppo. vx eim ꝙꝙ tz nõ teneat uigoꝛe pꝛimi iuramẽeti:dʒ t obligari uigoꝛe ſecũdi. nã ꝓ mittendo peꝛ pꝛimũ iuramentũ uidetur iurare ſaltẽ ꝑ cꝛeaturã. ualet enim iuramentũ inteꝛpoſuum P cꝛeaturam ſeu cꝛeata ⁊ facta nt ð eo. ⁊ ſi chꝛiſius So. JYJo. cal. fuit hic in mirabili opiniõe fatẽdo pᷣꝛi um dicit eiʒ ꝙ lʒ trãſgrediẽdo nouuʒ ſtatutum non faciat ↄ pꝛimũ iuramentũ. tñ qꝛ ⁊ ſecũduʒ fuit iura mentũ:qꝛ rẽ cꝛeatã uł factã adiecit.ſ.iuramentũ.iſte cleꝛicus dʒ dici ꝑiurus ad h̊ pondeꝛat iſtũ tex.in fi. ibi ex debito pᷣſtiti inramenti. do. An.dicit hic h di ctum ꝓcedeꝛe ſi ↄſtaret ꝙ egeꝛit inrare. Sed putat ipe ꝙ iſte iurare nõ intẽdeꝛit: ſed inramentum anti quũ pᷣſtirum ad h̊ extẽdeꝛe ex ꝓmiſliõe que nõ ſuffi Mericus cit:⁊ h̊ tener archi.in.d.c.nequiſ uult idem Jo.an. in addi:ſpe.e.ti.in fi.ubi.d.ꝙ ſi ſubditus qui prio iurauit dno conuenit ꝙ illud iuramẽtum poſtea ex tẽdat᷑ ad alia nõ tñ fit extẽſ o ut hic ſicut per pactũ poſſum obligaꝛe ſucceſioꝛem nõ tamen per iuramẽ tum: ut nõ g.e. Vitatis quaſi iuramẽtum nõ extẽdat ex ſi nplici conſenſu: ſed exigitur epᷣſſa iuratio qua ſi foꝛma iurandi ſit de ſubã:ut hic melius quã alibi nõbiliter ꝓbat᷑:ꝑ hoc ẽt dixit abbas hic ꝙ ſiquis aſſe it aliquid dno ꝑ ſacr̃m ꝙ prius fecit nõ eſt peꝛ iurus lIʒ ſit illud falſum. quod intelligit Jo. an. æ be ne qn ad h̊ primũ iuramẽetum nõ extedebatur at. ſe cus per h̊ et nõnter dicit do. An.ꝙ ſi derur licen tia notario uel iudici ut extendat inſtrm:prout uult ꝙ non poſſit ibi addere iuramẽtum uel ſtipulatõem ſi foꝛmaliter no ĩterceſſir:qꝛ nõ poſſunt hec ſumplici conſenſu ſuppleri cũ hẽant certã foꝛmã qð nõ. ⁊ ge neraliter quid poſſit addere ſapiẽs qn inſijm ẽ ad ↄſuium ſapiẽtis extendẽduʒ remitto ad Mar. in.l, ex ea paꝛte:ff. de uer. ob. ⁊ latius in.l.ilia inſtitutio ff. de here. inſti. go quãtũ ad principalẽ oppo ſitionem ſupra factã diſtinguo ſic:ꝙ aut is qui pri mo iurauit agit nũc extẽdere illud iuramẽétũ ad ob ſeruantiã alterius actus nõ ãt de nouo iuraẽ: ut qꝛ dicit uolo teneri vᷣtute primi iuramẽti:uel ꝓmito ꝑ primũ iuramẽetũ ⁊ nõ fit extenſio rõne predicta:nec et tenet ex nono iuramẽto.qꝛ h̊ non intendit ⁊ hoc iudicio meo uoluit iſta ſa ibi quod pꝛomiſit zc.nõ aũt dicit ꝙ iuranit quod facit aꝑte õ Cal. ⁊ ita ſen tit archi. in. d. c.nequis æ glo.noſtꝛa hic. Cum er go iuramẽtum dirigat᷑ in deũ g. c. debitoꝛes ⁊.c.et ſi chriſtus:oʒ ꝙ obliget ſe deo directe quod nõ fit qn agit ſolum iuramẽtum extẽdere nec confirmat ꝓ miſſum per religionẽ deo debitã ſicut dʒ facere iu ra netum ſupra.e.c.⁊ ſi chriſtus. Aut irendit nunc iurare adhbibẽdo primũ iuramẽtum:2 põt h̊ cõſide rari dupłi. Ano mõ ꝙ intendat iurare P primũ iu ramẽtũ ſicut ꝑ rem ſpũalẽ:ut qꝛ dicit iuro P pꝛimũ iura nẽtũ ſicut ſi diceꝛet inꝛo peꝛ euangelia nel per ſanctũ petrũ:æ hoc caſu ꝓcedeꝛet dictum Cal. Se cundo mõ põt cõſiderari ꝙ itendat per relationem a primũ iuramẽtum exprimeꝛe foꝛmã prioꝛis iura mẽti:ut ſi dicat iuro per primũ iuramẽtum.i.ſcvᷣm foim ibidẽ expꝛefſã:æ tunc etiam credo ꝙ obliget ex nouo iuramẽto nõ ꝙ extendatur antiquum.naʒ ui deo ẽt ꝙ ubi ꝛequiritur nõbilis expreſſio non re fert an exprimat᷑ nõiati an per relationem ad aliud ut pʒ in ſnia q iudex dicit ↄdẽno ł abſoluo:pꝛont in actiz ↄtinetur: ut nõ:in.c.penul.de iudi.Vel qn refeꝛt ſe ad ceuum inſtr̃m: ut nõ. Jnno. in. c. ij. de li bel. ob. facit tex.in.l.penul. C. de ſen. que ſine ceua quanti.? quod le.æ nõ.in.c.ueneꝛabilis de excep. er de reli.do. cum ueneꝛabilis:= pꝛecipue pꝛocedunt pᷣ dicta eo attento ꝙ peꝛ iuramentum pꝛincipalis ob ligatio acquirituꝛ deo. dẽo. c. debito:es: 2.c. ? ſi chꝛi ſtus qui non reſpicit ad ueꝛboꝛum foꝛmã ⁊ coꝛice: ſed ad mentem ſe obligare uolẽtis. xiiij. queſtiõe. v. ſiquid iueniſti:ut ſicut in uoto:nõ.in.c.hatura.j.de uoto ⁊z peꝛ Inno. in. c. ex ꝑte de cenſi.⁊.c.poꝛꝛectũ de regu. Et peꝛ hoc concludo in hac mateꝛia ſi y 53 — põt ↄſtare quoqꝰ mò in foꝛo aĩe ubiudiciali iſte in tendebat nonit iurare obligabi ex iuramento: ar. S e.æ ſi xps ⁊ ĩ dubio ſatis vr̃ uoluiſſe iurare ſi expl ſit nerbum iuro uel cõſimile: ? ſic limita oĩa pꝛedca. iluo oppo. vr eiz ꝙ becindagatio le 2 pꝛedic toꝝ ſu ſuꝑſlua:qꝛ cũ certũ ſit iſtum clericum obliga ri ex pꝛomiſſiõe nõ refeꝛt an etiã teneatur ex iuram to qꝛ inteꝛ iuramentũ ⁊ ſimplicẽ loquelã deus nõ fa cit cæiam:ut in. c. iuramẽti.xxij.q. V. So.glo.noſtra tacite ſentit ? ſoluit ꝙ reſpeciu obſeꝛuãtie nõ eſt dif feꝛẽtia:qꝛ pariteꝛ obligãt: ut in Oꝛio. Sed in Zuẽtio ne eſt dr̃ia qꝛmnaioꝛ pnia iponi ei qui uenit 3 iura métuʒ æc. quã ſołoeʒ nõ. Jo. an. dicit hac equiꝑatio nẽ ꝓcedeꝛe quo ad genus nõ quo ad detenminataʒ ititatẽ reatus: dic clarius ꝙ deus nõ lacit ĩteꝛ iſta dr̃iaʒ. ſ. quo ad intcꝛitũ ſalutis: qꝛ nteꝛqʒ peccat moꝛ taliteꝛ iux illud: os qd mẽtitur occidit aĩaʒ: ſapiẽtie pꝛio. c. ? in. d. c.iuramẽti. ratiõe cuius quiſqʒ meꝛet᷑ priuari:æ priuatꝰ ẽ gratia dei ⁊ nita eterna. xxv. di. F. al ea demũ:ſed ꝛeſpectu quãtitatis reatus magis peccat qui uenit cõtra iuramentũ.⁊ ideo maiori pe na afficitur. Ratio qꝛ iſte magis cõtẽnit deum cui firmanit ꝓmiſſuʒ ſuum ꝑ iuramantum ? traſgꝛeſſꝰ eſt. xxij. q.i.mouet ⁊.c.i.⁊ de iudi.cũ nõ ab homine 2. c.nouit ⁊? ᷓ eo. querela. Jõ iurameniũ adijcit ma ius ninculum de ↄſan. ⁊ affi. ſuꝑ e. ⁊.c. pꝛeterea. ij. de ſpon. z tanto maius quãto id ſupeꝛ quo pᷣſtatur eſt anctiꝰ de. c. mouet. dixi eo.⁊ ſi xps.⁊.l.ſiquis maioꝛ. E. de tranſac: que nõ. Mico. abbas Hoc.c. habʒ B ramentum. principalit᷑ du 8,O partes: ſecũda eſt in. ſane. Et primo legã iſtud pricipiũ qð cõiter nõ ſumatur. Sed pꝛo iunenibꝰ ſũmo lic. Juramentũ litis deciſoriũ a iu dice delatũ ſine iuſta cã recuſari non poteſt. Dela tum vo a parrte licite recuſat᷑ ? referiur in actiõe tũ famoſa nõ ſʒ reo ꝛefene Dinidit᷑ h pricipiũ in tres ptes:prima tractat de iuramẽro neceſſario quod.ſ. defeꝛtur a iudice parti. fa de iudiciali cð.ſ. deferiur a parte ꝑti. tertia retractar de relatone nõ fiẽda ꝑ reũ in actiõe famoſa. Scdða ibi q;uis:tertia ibi nec liceat. Mõbilia h aliteꝛ non colligo: qꝛ eſſet ꝛeplica? iam dicta in ſummario ⁊ ſtatiʒ dicẽda. Sed ꝓ de clararione ipſiꝰ ronus mẽ opponit. uider᷑.n. littera ſibiipſi Zria. Mã pꝰ dicit iuramẽtũ non poſſe recu ſari. fo dicit oppoſitũ. So dic ut in principio glo. .i. quã melius oꝛdinãdo et clarius ⁊ latius mäm ex pediendo dic ſic: ꝙ quo ad pꝛopoſitum noſtruʒ in ramentũ eſt duplex quoddam indiciale quoddam extraiudiciale. Drimum duplex: quoddam qð de fertur iudice ꝑti qð appellat᷑ neceſſariñ.quia ſine iu ſta cã recuſari non põt ut hic in prin. iuncta ſupra ſcriptione ⁊ in.l.generaliteꝛ. C. de non nu. pe. Ap pellat iſtud ẽt litis deciſoriũ ſeu declaratoriũ: quia pſtatur ad litis deciſionẽ: ut ĩ.l.ij.?.l.admonẽdi et .l. manifeſte cũ ſi ff. eo. in. c. ⁊ ſi xps S eo.Et hoc iuramentũ ꝓducit actionẽ ẽt de iure ciuill: ut in.l. actori. C. eo.ti. z.l.ſi duo pꝛoni. S. marcellus.ff. e. 7 dic ut ibi. Aliud qð defert᷑ a parte parti ⁊ iſtud ſtat in nõie ſui generis z appellatur indiciale ⁊ iſisᷣ ¶ Me iureiuran⸗ recuſari põt ? refeni: uiiin fa ꝑte buiꝰ pꝛincipij qs an ſit nexꝝ iĩdiſtincte: ut recuſari poſſit dicaʒ.3.lanus 7 iſtud etiã iuramentũ ꝓducit actuõeʒ: ut dicus legi bus. Scöm pꝛincipale.ſ. .ciudiciale appellaĩ no lũtarium:qꝛ uolũtate ⁊ ex ↄuentione ptium ſuſcipi nec eſt neceſſe refeꝛꝛe: ut ſtanm dicã in iudiciali 2 de iſto nõ retractat hic m glo. ſed dic ꝙ non tractat᷑ explicite ſed iĩplicite fit mentio a Sꝛio ſenſu ibi quod in iudicio ⁊c̃. quaſi dicat ſi eſt extraiudiciale nõ pot refeni nec ctiã defeni niſi ex iparum ꝑnum Juentio ne:⁊ dic ꝙ iſtud exiudiciale eſt multiplex quoddam aſſenoꝛium de quo dixi S. e.ſi vo: quoddã obligati onis introductoꝛiũ: ut qñ ꝑ iuramentũ aliquid pꝛo mitto. OQuodda ↄfirmatoꝛiũ: exemplũ in. c. cum cõ tin gat S. e. ? in. c.ij.de pac.li.vi.in aut᷑. ſacꝛamenta pubeꝛum. C. ſi adueꝛſus uẽ. an aũt ex quolibet iſto rũ ꝓducat᷑ actio: nõ eſt ꝓpꝛie mã nr̃a de imꝛe cano nico puto ꝙ ex quolibet iuramẽto licito ꝓducat᷑ ac tio dũmõ mã ſit ad h̊ apta:quia ius diuinuʒ ⁊? cano nicũ mãdat iuramenta ſeꝛuari S.e.⁊ ſi xpus ⁊.c.cuʒ cõtingat ⁊ c.debitoꝛes cũ ſi. eꝛgo competit ius age di.l.ſtatuas.ff. de acquirẽ.re.do.l.una.ff. de condi. ex.l.nõ.glo.in.c.cum libeꝛũ de ſepul..c.ſi canonici de offi. oꝛ.li. Vi. ⁊ de hoc articulo plene peꝛ docto. in. c.cum ueniſſent de inſti ubi plemſſime dico. Sʒ de iure ciuili Mar. fuit in ſingulari opi. in.l.ij. ff. e. dicit eiʒ ꝙ ſi iuramentũ aſſeꝛtoꝛũ eſt litis deciſoꝛũ: lʒ e iudiciuʒ pᷣſtet᷑ competit act o ⁊ hʒ executionem paratam. Exemplũ ſi er iudiciũ aliquis detulit alteꝛi iuramentũ ſupeꝛ aliquo ↄtractu ſeu controue:ſa: ? ille inrauit ꝙ dictum fuit niſum aliquibus legiſtis durum:⁊ mihi nunq; placuit:quia iura ciuilia dãtia in ̊ a tionem loquũtur de iuramẽto iudicialłꝛ pꝛeſti to: ut innuit᷑ in.l.actoꝛi.C. e. facit tex. in.l.ſi duo pa troni. ff. e. Et ratio quã ponix Harto. in. l. iiij. F. ſi ex ↄuentiõe.ff de re iudi. ¶ De iuramento obliga tionis introductoꝛo tennit Dar. ꝙ non compent ius agẽdi ꝑ.l.ſiquis pꝛo eo.ff.de fideiuſſ.ubi ponit hoc dictum.uide in eo qð dixi S.c.cuʒ contingot ce confirmatoꝛio dic etiam ut ibi dixi.ſed contra pꝛedi cta ⁊ õ tex.foꝛtius opponit.vr̃.n.ꝙ iuramentũ iu diciale nõ poſſit ꝛecuſari niſi ſaltem referat᷑ defeꝛen alit ꝛecuſans ſine cã dʒ cõdẽnari:ut ↄſeſſus:ut in.l. maifeſte. ff. eo. vbi dẽ q; maifeſte turpitudinis ? cõ feſſiõis ẽ nõ iurare uł nolle ꝛefene iuſiurãdum: ad idem.l. delata. C. eo. z.l. iuſiurãdũ qð ex cõuetione cF. ait ptoꝛ. ff. eo. ubi qᷓſi idẽ het᷑. So. ex fa hui gl. ꝑte põt colligi duplex ſoło:pria ꝙ cõtrarium loqui tur qn ꝑs ſuſcepit iuramentũ ſibi delamm a parte tũc. n. habet neceſſe iurare aut ꝛcfene. hbec ſolulio ni mis illa iura reſtringit qᷓ loquũtur idiſtincte. ſecũda E ꝙ le iure antiq ꝓcedit oriuʒ. hodie Ho ſecꝰ ut hic: z.l. gñaliteꝛ. C. eo. Et banc ſolutionẽ ſetit etiaz glo. in. d. F. ait ptoꝛ ꝗᷓ dicit hoc iuramètũ iudiciale hodie poſſe ꝛecuſari. ꝑ.d.l.gñaliteꝛ:h ſolutio mihi nou placct:tũ qꝛ euitanda eſt iuriuʒ conectio. ui in c.cũ expediat de elec.li.vj.tum qꝛ nõ ueriſimile qð.l.delata poſita in eo. ti. corrigaĩ p.l. generaliter ibideʒ ſequẽrẽ. Ad quid. n. fuiſſet ibi poſita lex de lata. Jo. an. ponit tertiã ſolłonem: ut contrarig iure on 9 ulguli⸗ uon in. eD ſe 4 „ oni⸗ 4 ccͤtl gin tn nn lgtim ſnt, ſigh itonen ado znhi⸗ 60 . 5 crind, mil ntin a auidl brni a nin i eſ iͤ zabetl 4 rdolliii Gioni 0 ernein e gen n d hol⸗ uſniter tonm binn letren N roaiſsiul, i nleln ſeluten Gnig eul aertte igi lcc mi u ſrintegnl nr ce tun 1 une nc N ie i U iſt umins altcin irmminmictu orn⸗ ncltn ſtorſeci inaſb nn , itc tnler ui⸗ lg aſiurmtunmin rz efrir. õ ſiocer ⸗ Grſruninmceummo e nteconr ipna mmippbnred fenee ſc nebopin Clgrenirr nir Crhtan peecunn Ufaſchesclenm doncirleni aun Gndlccaaed)utin.n - ſleCein Ncer mileafieted ö i. canitber tin gin doderfuenn GEemm Jond n nlcgrecirn Cngdpoſtimanenitnſeigan huuntochſene) nmntcer Caknlietſclndcſfinchfrin enercc Uenoeſndcs hoſttenini re n gudin. Graprlngteimnan fnüͤnnini mmmni nſti riulierbimn tg mtr⸗ aiceſenmr oct bageifonn . n mnmnelusf rpano il dumͤ hötonenfff inien niialanger liteon 4 lele nlng oſle izli, 1 ⏑ no dünonüſt Ah ndi midninunenſen B izetſin Cenzat Achtorgi eg Gnn ſctunni rcnlnzt crl ncan hri ctigit rotang tctn nnb te nncan vanſen ce ficdi lnſimrii Eunr mi Pr inn itlunon nli aingl immmi ſaguicfiizii cruimmſt anm mothanmn mm Empſiſcr li inocuti nmni r diomun innonrtt Emui un ſiir lum alcoleus tt ummm:: mib unc lnmit rn cutlr it 5 monan oqvönn de uranao dtii panmin!MolCehttrinAtNN m ſe Amn ne Anir AX A. Weimrunehod äl thnliansdnn Ahtelſtni Nam encdchan dcnng mimmmwtimunhin un at5orus Mdl. inde Aurſranmnll a ii⸗ ii mins te⸗ rni ſenc⸗ muiik o nn en t , ne ik ſiole re in ſoste Hahi becg en gil ium itelligant᷑ qn ſine cã uult quis recuſare.l.generaliter 2 hoc.c.loquat᷑ qn ex cã ⁊ ſic illa iura pria non coꝛ rigũtur ꝑ iſta ſed gloſãtur ⁊æ declarãtur ⁊ hãc ſolu tionẽ tʒ hic do. An.lʒ mẽtionẽ ñ faciat de Jo.an. 27 Dꝛr. in.l. generaliter. E. eo. reſpondendo ibi ad Sria hec ſolo ab olim mihi nõ placuit ad iſtũ tex. Mi ſi diligeter ponderet᷑ ꝓbat ꝙ ẽt ſine cã poſſit hoc iuramẽtũ delatũ aꝑte recuſari.cum enĩ loquẽs in pꝛincipio de neceſſario qðᷣ defeꝛtur a iudice dicat ſine cã iuſta recuſari nõ poſſe z poſtmodum aduer ſatiue ueniat. v. quis in quo dẽ ꝙ delatum a pte pti põt licite recuſari dʒ inteiligi ut poſſit recuſari ſine cã:qꝛ ał.nõ ueniẽt aduerſatine ad precedentia nam dicio q;uis eſt pcedentiũ aduer ſatiua regulari ter ut nõ in. c.⁊ ſi xps S.eo.in glo.in.v. teneret᷑ = forte ob hoc quidaʒ modernioꝛes legiſte dãt quar tum itellectum ad iſtũ tex. dicẽtes ꝙ dictõ q;uis po nitur hic aduerſatiue in h̊ ꝙ iuramẽtum neceſſariũ ñ põt ſine iuſta cauſa recuſari etiã referendo ſed iu diciale põt recuſaꝛi dũmodo referatur ⁊ ſic tex.ibi ac referri dʒ ĩtelligi fᷣm eos dũmodo referat Iſſe ĩ tellectus ur̃ ſatis coloꝛatus:ſʒ ipꝛopriat lram dũ ex ponit illã dictionẽ ac ↄditionaliter. Nam iſta dicro ac ponitur copulatiue ut ſit ſenſus ꝙ iudiciale. põt recuſari ⁊ referri.mihi plʒ quintus itelectus quem in duobꝰ vᷣbis ſentit h Mo.⁊ latius Mar.lʒ nõ fa ciat mẽtionẽ de Hoſt.in. d. l.manifeſte ut dicamus ꝙ iuramẽtum iudiciale qð a ꝑte ꝑti defertur poſſit libere ſine cã recuſari ẽt nõ referendo:ur ꝓbat᷑ hic 2 in.d.l.generaliter.ꝗ.ſin aũt.Rõ qꝛ ꝑs nõ põt ne ceſſitare ꝑtẽ ad iurandum u ad referẽdũ:ar.eoꝛuʒ que dixi in.c. ꝓut de do.⁊ ↄtu.ſed ſi index appꝛo bat iuramẽtum delarum a ꝑte iubedo nt iuret tunc tenet᷑ ꝑs iurare uel referre:⁊ ſic ꝓprie loquitur tex. in. d.l.generaliter. S. ſin ãt. Et h̊ caſu ꝓcedunt con trãria ſuꝑius allegata:⁊ hunc iĩtellectũ etiam ſentit gl. in. d. l. delata æ in. d. I. generaliter ? in.l. in bone fidei.C. e.in.v.per iudicẽ:ẽt facit qdᷣ nõ inſti.de fi deicõmiſſ.heꝛe.F. fi.in gl.in vᷣbo hẽꝛe:fateoꝛ tamẽ ꝙ lectura Jo. an. æ Har. in. d. l. geneꝛaliteꝛ ẽ va in le:ut ex cã poſſit iuramentũ recuſariletiam ꝑ indicẽ appꝛobatum nõ obſtante.l. manifeſte ?æ Ey. peꝛ. d.:. geneꝛaliteꝛ: ſed nõ eſt ſimpłꝛ vain ſe:nec ceſſante ꝓ batione indicis nõ poſſit recuſari ſine cauſa peꝛ ſu pꝛa dicta. ¶ Circa pꝛedicta queꝛitur que poſſit eſſe iuſta cã recuſandi iuramentũ neceſſariũ uł iudiciale a iudice appꝛobatum. dic ꝙ multiplex: utputa ſi is cui defeꝛtur nõ eſt bene infoꝛmatus de mã. ar.in.l. marcellus.ff. reꝝ amo. uel eſt talis mã ſuꝑ qua non põt ↄueniri ul actoꝛ plene ꝓbauit S de ꝓbatioibus .c.ſicut:æ multas ↄſilłes cãs uide peꝛ Mar. in. d.l. manifeſte. An aũt ex parte rei ſit cã legitia recuſan di:qꝛ actoꝛ nihil pꝛobauit.dico ꝙ ſic: h ſentir Jo. an. hic in duplici loco: pꝛimo i tex. ſupeꝛ v. nibil ali ud pꝛeſtitit. Secundo ſupeꝛ glo.ij.ſed iudicio meo boc ꝓbat in.l.in bonefidei.C.e.ubi dẽ ꝙ cã cogni ta decidi lis dʒ ꝑ iuſiurandũ: g nõ ex ſimplici ⁊ uo luntaria delatione. Ad idem iura nulgaria que dit reum abſoluendum actoꝛe nõ ꝓbante etiam ſi nihil pꝛeſtitit ut hit:⁊.c.unico:ut eccleſiaſtica benefi.cum ſilbus. Et hoc nident᷑ ſentire gl.? Har. in. d.·.in bonefidei.⁊.l.admonẽdi ⁊z hoc ĩtelligo idiſtincte ſi ue ðferat᷑ a iu dice ſiue a ꝑte Mã ſi ex hac cã poſſũ recuſare iuramẽtum neceſſarium. foꝛtius iudiciale maxime tenẽdo ꝙ dixi iudiciale non artare:niſi ap probetur a iudice.æ ſic limita dictas.l.manifeſte de lata iuſiurandum ꝙ ex conuentione. F. ait pretoꝛ. prealle.? H nõ.qꝛ multum decipiũtur credentes idr̃nier poſſit actoꝛ iuramẽtum deferre reo. Nam tex. in. d.l.generaliter aꝑte dicit iuramẽtũ neceſſari um ⁊ iudiciale poſſe ex cã reculari.hec aũt cã ſatis E legitima exquo actoꝛ nihil ꝓbat ut pᷣdixi facit qðᷣ ſentit Y. an. in. c. i. ð clãdeſ. deſpõ. ⁊ tex. in. c. ij. . ti. ? ꝙ dixi ſupra e.mulieri. Et hãc opi.apertiſſime tenet ſpe.in ti.de iuris dela..i.v.ſin autem actoꝛ: niſi in caſibus in quibus iura deferunt iuramẽtum reo etiã ſi actoꝛ nil ꝓbat ut in.l.fi.S. ſane.C. de hiſ qui ad ecc.ↄfu.æ.l.ultia.C. de fi.iſtru. de iuꝛe deli. l. fi. F. lcentia cum. ſi uero ulteriꝰan poſt in ramẽtum delatũ poſſit recedi ꝑ nouas ꝓbationes i Sriũ reꝑtas.glo.iſta.in teꝛtia ꝑte diſtinguit ꝙ aut iura netũ fuit delatũ a iudice:æ põt poſtea ꝓbari ʒ riũ aut a ꝑte ⁊ nõ põt recedi:ut.l.admonẽedi.ff.e.2⸗ l.i.? qð ibi nõ.C. eo.qð ĩtellige ẽt ſi pars aduerſa nelit ꝓbaꝛe ꝑiuriũ dices tu que eſt diuerſitatis rõ cum iurametũ neceſſarium deberet eſſe maioꝛis ro boꝛis ꝙᷓ iudiciale dic ꝙ ratio diuerſutatis eſt hec: qꝛ deciſio litis facta per iuramẽtum iudiciale habet uim tranſactois ur̃ eni ꝑs deferes tranſigere ſi alia Eꝑs iurauerit tranſactio ãt nõ ifrigitur pᷣtexiu ꝓba tionũ nouiter reꝑtaruʒ.l.ſub ptextu. C. de tranſac. Jurametum ueꝛo neeeſſarium defert᷑ ſine conſenſu Etis:⁊ ſic nõ põt hẽe ui tranſactõis:⁊ qꝛ fertur ſma ex ꝓbatoe nõ itegra ſine ꝑtis conſenſu permittunt iura:ut ex ꝓbatõibus nouiter reꝑtis poſſit retrac tari qð actũ e uigore talis iurameti. d.l.admonẽdi 2 uide aliqua pulchꝛa dicta que circa h̊ ultimum di xi.in.c.pꝛopoſuiſti de ꝓba.limita primum membꝛũ ut non poſſit retractari geſtum uigore: iuramenti iudicialis niſi vVtatur anime periculum non remiſſi bile conſenſu ꝑrium:ut in matrimonio carnali ⁊æ ſimi libus:ut notateꝛ dicit hic MHoſtien.⁊ in.c.mulieri g eo. ⁊ ibi dixi. Iteʒ fallit in cãu.l.fi. C. e.ubi quãdo petitur legatum ⁊ nõ apparente teſtamento defeꝛiur iuramentũ. Si enim poſtea reꝑiatur in teſtamẽto ni hil relictum põt a tali iuramento recedi Er b̊ ideo qꝛ iuramentũ:ut s dixi hʒ uim cuiuſdam tranſactio nis.l.ij. ff. eo. Tranſactio vo fieꝛi nõ põt niſi cogni tis ueꝛbis teſtamenti:ut.l.de his.ff.de tranſactio.⁊= de hoc peꝛ glo.in.d.il.fi x his infeꝛtur ad limi tationem illius pꝛime limitatiois quam gᷓ dedi ſcõᷣm Hoſti. Naʒ ubi iminet peccatũ non remiſſibile peꝛ partes nõ põt fieꝛi irretractabilis tranſactio peꝛ. c. fi.æ qð ibi nõ de tranſactio.⁊.c.ſupeꝛ eo.de eo qui cog. cõſang. meꝛito ſi poſt iuramemũ ↄſtat de ↄuo debet fieꝛi oĩuʒ retractatio æ tene mẽti hãc rõcʒ Et nõbis bene hanc glo.in eo quod dicit a iuramemo peꝛ iudicem delato poſſe recedi ꝓpteꝛ nouas pꝛoba tiones nec facit uim ĩteꝛ ſpẽs ꝓbationis peꝛ h̊ dico notãteꝛ: qꝛ tex.ĩn.l.adimonẽedi loquit᷑ de inſtrumenis I 4 nouiteꝛ ꝛeptis hinc Har. ibi in fi. foꝛmat qõem an ꝑ nouos teſtes poſſit parit᷑ ꝛccedi:⁊ poſt glo ibi di ſtinguit ꝙꝙ qdã ſunt cãe in quibꝰ nõ admittit᷑ ꝛepꝛo batio ꝑ teſtes:ut in.l. genelaliteꝛ C. de non nu.pe. æ in iſtis non eſt dubiũ. Ouedaʒ ſũt cãe ĩ quibꝰ ad mitti ꝛepꝛobatio ꝑ teſtes:ut in.d.l.generaliter:⁊ tẽ ſi quideʒ fuerũt in pꝛia cã exaĩati ? publicati.teſtes 2æ nõ poterũt ꝓduci impediẽte publicatiõe. Si aũt teſtes non fuerunt examinati poſſunt de nouo pꝛo duci eadeʒ ꝛe qᷓ inſtra:qꝛ appellatione inſtoꝝ ueni unt teſtes: ut.l.i.ff.de ſide inſtru.⁊=.c.ꝑuenit ð teſti. cog. do. An. dicit ſe putare ꝙ indiſticte admittant᷑ reſtes non obſtãte publicatiõe:qꝛ prima nõ fuit cio integꝛa ꝓbatio. vnde ꝛetractari põt ſentẽtia ex quo clare põt ꝓbari ↄriũñ ꝑ teſtes.mihi plus placʒ dictũ Har.moueoꝛ tali ꝛõe:ſi añ ſñiaʒ latam publicatis atteſtationibus uoluiſſet actoꝛ nel ꝛeus teſtes ꝓdu ceꝛe ſuꝑ eo.articulo uel directe õrio non fuiſſet ad miſſus pꝛopteꝛ timoꝛẽ ſuboꝛnatiõis de teſti. cle.ij. eꝛgo foꝛtius nõ dʒ admitti pꝰ ſñiaʒ cũ adijciat uin culũ. Mec obſtat.e. ueniẽs de teſti.qꝛ loqnit᷑ qñ ad aliud nũc aꝑit̃ q; pᷣ. Mec ob.ſi dicat᷑ appellatio ne inſtoꝝ ueniũt teſtes: qꝛ illð ex lata ⁊? non ex pꝛo pria ſignificatiõe vboꝝ:ut dixi in.d.c.pernenit ore qdẽ lata inipꝛetatio nõ dʒ fieri h cn in qꝰ recedẽt᷑ a ꝛeg.iur.ſʒ debẽt vᷣba ſumi ꝓprie:arx.c ſiatutũ de elec.i. Vj. ⁊ in.l.q̃ fl.de legibꝰ.¶ Sʒ in alio cãu .ſ. qñ nõ obſtat publicatio nõ in rin ꝛecedit᷑ inre me rito ex paritate ꝛ0is põt fieri illa larga inteꝛptatio. ar.in.c.cũ dilecta.de cõfir.uti.uel inuti.nubi bonus tex. ſic imita gl. iſtã. ? Hh nõbis. ¶ Supra uiſum ẽ an deciſio facta pꝛetextu iuramenti ſit ꝛetractabilis ex poſtfacto. MHunc quero utrum poſſu appellari a principio anteqᷓ; ſententia lata uigoꝛe iuramenii tꝛ5 ſeat in rem iudicatam. hec qᷓo ꝓ ꝑte expeditur ĩ. d. .l. generaliteꝛ. C. e.? cõclude ꝙ aut lis deciditur ni goꝛe iuramenti neceſſarij:? põt apellari ſicvt ab il la ſnia.d.l.admonẽdi.Aut uigoꝛe iuramenti iudici alis:⁊ tunc is qui derulit appellare non poteſt ſi ali teꝛ iuraui:qꝛ uidet᷑ ſuo cõſenſu trãſactũ.d.l.gñalii Aut is cui fuit primo delatuʒ ꝛetulit alteri defeꝛẽti 2 ille non uult iurare ⁊ fert᷑ ſñia ↄ eum nec põt ap pellare:qꝛ exquo a pricipio deſfeꝛendo elegit deciſio nẽ ꝑ iuramentũ nõ dʒ ſibi illud ꝛelatuʒ recuſare.d. .l. generaliteꝛ: qdᷣ ego intelligo nerum niſi ex iuſta cauſa ꝛecuſaret.pone exemplũ:qꝛ in archa paterna aliquis reꝑit inſttm debiti qd faciebat ſemiplenam ꝓbationem:⁊ nõ ualẽs aliteꝛ ꝓbare detulit inramẽ tum ꝛeo:ille ꝛefeꝛt ſibi certe licite il recuſat ne co gat᷑ anceps ſubire ꝑiuruʒ cũ ſit de féo altius.l.mar ccllus ff. reꝝ amo. Si vo is cui refert᷑ iurat eſt du dium:nunquid ꝛeferens poſſit appellare.pla. tenet ꝙ ſic:ſed Jo.⁊ aʒo ↄ monent᷑:qꝛ oĩs relatoꝛ eſt de latoꝛ:ſed delatoꝛ non põt appellare.d.l.generaliter. eꝛgo nec ꝛelatoꝛ. Sed pꝛo opi. pla facit qꝛ delatoꝛ ſponte detulit ſed relatoꝛ non. Mam tenebatur ad alteꝝ duoꝝ.ſ.aut iurare aut. refene. conſtat autem plus ſubueniri neceſſario agenti ꝙ; uoluntario de offi. dele.ab arbi.li.vi.⁊ quod ibi notatur ĩ gl.⁊ h ¶ We lureiuran. cõius appꝛobat᷑ ſm Jo. an. ? n in. d... geneꝛalitex ⁊? uidet᷑ hic ſequi do. An. Ego limitarẽ hãc opinio nẽ ꝑ ea que ſuꝑius dixi. Aut eniʒ index iuramentũ non appꝛobaueꝛat: æ tunc cum refeꝛens illud feceꝛit uoluntarie nõ poteꝛit appellare. aut index appꝛoba uit ⁊ mandauit nt iuraret:⁊ tunc ſecus per ratione; pdictam:⁊ hec opinio ẽ indubitãteꝛ Va tenedo lectu rã quam s tenui:qꝛ motiua tũc limitat᷑: aut is cni de feꝛtur iuramentũ recuſat iurare non obſtante appꝛo batione ſeu mãdato iudicis nec ꝛcfeꝛt: æ debʒ femn ſẽ tẽtia ↄ eum:põt tñ appellare ſed niſi coꝛam iudice appellatiõis ꝓbet inſtam cãm recuſatiõis index ad quẽ ↄfirmabit ſniaʒ ut ꝓbaĩ in. d. l. geneꝛaltt: dʒ in iudex a quo an ↄdemnatiões ꝓnũciare illum bnidu; ꝓ cõfeſſo:ar.in.l.manifeſte pᷣall.iũcta.l.eius qui de latoꝛc.ff de iur.fi.⁊ h̊ nõ. in.d.l.manifeſte ⁊.i.eius ubi de boc nideas . Menio nunc ad v.nec licean 2 qro de rõe quarc in actiõibus famoſis non liceat refene iuſinrandũ ſicut in alijs actionibus. Triple⸗ ratio ſolet aſſignari:ut nö. in. d. l.marcelus Met ratio quia lex defeꝛi inramentũ. nam in mulus caſi bus lex defeꝛ iuramentuʒ in iſtis famoſis ? multos enumeꝛat. glo.in.l.pnti..ſicubi. C. de his que ad eccle cõfu.uide in ſpe.de offi in...ult.v.vi. hec ſo lutio nõ ẽ bona:qꝛ ut colligit᷑ hͥ hoc hẽt locum et in iuramento delato ab hoĩe. loquit eĩʒ iſte tex. in iura méto delato ab hoĩe cũ v. nec liceat ueniat cõtinna tiue ad pᷣcedentia:⁊ ſic dʒ intelligi in eo caſu cũ pce dẽtibus iuxta ea que hntur ⁊ notãtur in.c.maioꝛes de bap.in. S. ceteꝝ. Scðdᷣa ratio reddit in odinʒ ceis b ẽt mihi nõ ſatiſfacit: qꝛ anteq; ꝓbet᷑ delictũ penꝰ eſt pſumendũ ꝓ reo ꝙᷓ; ꝓ actoꝛe:ut in.c.eſtote.j. de re.iur.⁊ in.c.fi.de pᷣſumpti.⁊ iura ſunt pꝛomptioꝝ ad abſoluendũ q; ↄdẽnandũ de pꝛoba.ex lr̃is.facit quod nõ.glo.in.c.cleꝛici.lxxxi.di.Leꝛtia ratio ⁊ cõ munit᷑ cõioꝛ eſt qꝛ ↄuentus melius pꝛeſumitur ſcire ueꝛitatẽ q; actoꝛ ſeu accuſatoꝛ. Mã ſi iu ſubtraxiſi mihi rem meã clã ⁊ defeꝛo tibi ſuꝑ h̊ iuramentum ſi tu refeꝛes mihi nõ poſſem cum bona ↄſcia inrare. Sed tu qui es infoꝛmatus de fco tno debes ſubire iuramentũ. Et ideo diẽ Mar. in.l.iuſiurãduʒ. ? ad pecunias. S. ait ptoꝛ. ff. e. æ in.I. lex coꝛnelia. I. hac lege.ff. ðᷣ iniurijs ꝙ ſi actio famoſa ẽ talis:in qua ac cuſatoꝛ ſeu actoꝛ põt eſſe ita ĩfoꝛmatus ſicẽ reus põt iuramentũ refeꝛꝛe:ut ſi accuſo te ꝙ ituleꝛis mihi iiu riã:⁊ tʒ h̊ do.An. ʒ ñ allegat Har.⁊ ſatis pł mi hi boc. Mã ex ꝛõe cõiecturata legis poſſumus ? ð bebus leges ꝛeſtriger᷑ ⁊? apliare ad limites.ꝛõnis:łt nõ.i.l.nõ dubiũ.C. de legi.p Cy.⁊ ꝑ Mar.i.lite querit᷑.ꝗ.qui ipletꝰ.ff.oca. ¶ Ex hac ꝛce ifero ad limitationem nõbilem oĩum pdictox: ut tunc liceat ei cui pꝰ iuramẽtũ defeꝛt᷑ illud ꝛefene qñ deferens ẽ uel neriſimiliteꝛ eſſe debet ĩfoꝛmar: ſicut is cui defeꝛ tur. alias aũt ſex eſſet impoſita neiis ? non ꝛcbus cõtra. c. cõmiſſa de elec. i. vi. quiliber enim Ge facili ꝛefenet illi quem ſcit non eſſe infoꝛmatum gd inran duʒ. ut ſic ꝛeleuetur ab onere inrandi. ¶Munc cir ca pᷣdicta ⁊ circa tex.quero an in actionibus famo ſis ⁊ alijs cribus non famoſis non poſſit deferri in itiſln ſtitan atecniravi cicl e Cata Grlinnin ſe minginchidd , euſut d ken ¹ glinggnͤn dder i ecie achi Gie tnimit maligzmi iolgiſcl lten nmn ten enkreqnii n nmbſt erdfin 1 Mh ſoni zeiotier hr no io n ccc ininnmezeſchn nnam ni eCcu aun uinnin. umncf i y imuumim ins idiinmniiid ihui mui n il i M cciit iuniven wier ironi⸗ Gel and ſicn loiroſeſtonerero e aia unci Ali tliiim tal oamus fe. neioo. Anbari io geanr in gini ſmmſts Jopio dictwannigr dic llgentaſtcGni adeantan cans rCtriſtleintar in dcdenrſen or edfi nackan nccfecuſte Cenirintdi ci ensduedterdstre ti Cifntiſigicinint enii enſet unn elemn runmn tnonbigenſcenngn W Nono ine Cgepeng in * Ubiactor ſaniglene obn hin e Dlyeckfnſonenun 1 Nin õ ſco: glncſaimmngin Nobatong gon it i mnhmen ienghnepbint, nncſniͤ . 1s: Mitſgnn⸗ huitülyr pbatione Gcncicka 2 ☛—. — é«3 S 59 — — — — — 2 1 HEHEHEE ôò —2I—2 . ni 7 „ I. *1 — ☛ — — tnn iin ſſran n.l,mn eſtepebi ckinr 8 derde n Onia hſen INmmani entn uinmenmn ſsſnee emmen goinl in ſſchiti lck uhen Hecof in ſnie nud webirnn alnißehntii vnmmnn en hole oclk oj ſen nindim pr c; , e ler min ue iulhmur ſic inſginren ci ditus umn n lſire rinr ine tmin ſarr tn monufi nocß handi n inſiar anni neuic ci dpemmci o to ḧorin cN 1Nr tin Kdeßfunpn tiun em gonenon A tovendi oNinmndi epodr erſen wodn goin Eeiaern dTetania mmi nA Nenseins Pwni “ ACdud V un NNMAt dit tNindnmn iGersi dſoſen anden il SeAn anes nidununs G fonocte mmmnii Qriten e Dr nlniui mns. ſinſttil Man ge ſmnunis lie nchitie ulnor ſan Coro cein ſommeit . iceri ei⸗ . 4 eo Anhu iln ie mminronen iß ntafm A eimiina ſanii diſtincte iuramẽtum iſte tex. facit ꝙ ſic:nõ eni poſſit referri niſi prius fuiſſet delatũ.ſuper quo uarie ſũt opiones. ¶ Recitabo pꝛincipalioꝛes.ſpe.in ti. ð iu ra. dela. F. i. V. ut qt dicit tã in crialibus quã in ciu libus famoſis iuramentũ neceſſariũ nõ eſt a iudice deferẽdu n in ſupplemẽto ꝓbatõis:qꝛ in iſtis ꝛequi rũtur ꝓbationeſ luce clarioꝛes.l.ſciant cuncti.C.de Pba.ij.q.viij.ſciãt ſed iuramentũ a ꝑte ꝑti deferri põt et ſi ſit talis cã in qua nõ poſſit tranſigi:qꝛ ĩ de latione iuramẽeti nõ ur᷑ ↄfiteri ſicut in tranſacniõe ſʒ potius negare. Secdᷣa ẽ opio accur.in.l.in boneſidi C. e.qui ut ꝛefeꝛt Jo. an. hic tenet ꝙ deferri poteſt mihi tamẽ nõ ur̃:ꝙ bic teneat niſi foꝛte tacite dãdo rñnſum ad.l.maꝛitus. ff.de queſti. Sʒ ipſemer accuꝛ. in.l.maritus ſimplr tʒ in crialibus iuramẽrũ nõ de ferri:ſed in.l.iij.ꝗ. quacũqʒ.ᷣff.e.tʒ diſtincröem quã ſupra dixi tenere ſpe. ut a ꝑte poſſit deferri ſʒ a iudi ce nõ. Tertia opio diſtinguit ut agat᷑ crĩaliteꝛ an pe cunialit᷑:ut primo caſu nõ deferat᷑. Scðᷣo ſic ꝓ ultio facit. ff. de iiurijs.l.coꝛnelia.. hac.l.Sʒ õ h̊ ulnmũ aptiſſime tʒ gl. in. c. ta l̃is ᷓ de teſt. ubi per illũ tex. dicit ꝙ ubi agit᷑ de crie ẽt ciniliter nõ defert᷑ inram tum in ſupplemẽtũ ꝓbationis:ſed ſi reus eſſet infa matus debeꝛet ſe purgaꝛe quaſi nelit ꝙ iuramẽtum purgatõis poſſit reo deferri ad purgãdum pᷣſump tionẽ q eũ oꝛtã ex ꝓbatõe actoꝛis non plena:quod quidã plenius tenuerũt h̊ ꝑ.c.ij. de iura.calũ.⁊=.j.tᷣ pur. ca.per totũ.=.C.de pena.iudi.qui ma.iudi.in auẽ. nouo iure. Cuaren eſt opinio Hoſti. hic ⁊? ſupra.c.mulieri dicẽtis in oĩ cã iuramẽtũ deferri ꝛe ali ꝑſonali penali uel ciuili ẽt ſi agat᷑ de cõditiẽe ueł iiuria ꝑſone:uel an mulier.ſit pᷣgnãs uel an debeat fieri miſſio in poſſeſſionẽ nł nõ uel alia quacũqʒ cꝗ .d.l.iij. .l.iuſiurãdum ⁊z ad pecunias ff. e. ¶ Quĩ ta ẽ opĩo do. An.̊ qui prio ꝓſeqᷣtur in crĩalibꝰſo in famoſis. In prio dicit uolũtariuʒ ⁊? indiciale poſ ſe deferri:ẽt ſi deferat᷑ actoꝛi:qꝛ reus deferens nide tur cõfiteri ſi ille iuret ? ꝑ illã dictõem ẽr ſẽtire uide tur ꝙ ẽt ꝛeo põt ꝑ actoꝛẽ defeꝛꝛi:neceſſaꝛiũ ãt ſi agi tur de crĩe ciuiliter dcferri põt ubi cã eſt leuis: qñ aũt dicat᷑ euis patebit ex his que dicã j. in. S. ſane: idẽ ſᷣm eũ ſi agit᷑ caialiteꝛ ⁊ pecunialit᷑. Si ueꝛo aga tur cꝛialiteꝛ ⁊æ nõ pecunialꝛ põt defeꝛi reo õ què eſt ſemiplene ꝓbatum: æ appellatur ſacꝛamentuʒ purga tionis ut h̊ pʒ ⁊.j.de purga.ca.ꝑ totum ⁊ in auẽ.ſʒ nouo iure.C. de pena iudi.qui ma.iudi.⁊ ̊ ueꝛum ubi actoꝛ ſemiplene pꝛobat. Si aũt plene reus ſemi plene defenſionem putat iuramentuʒ non defeꝛeudũ etiam reo: quia cſſet iuramentũ non purgationis ſzʒ pꝛobationis:actoꝛi aũt nõ defeꝛĩ neceſſariũ in defec tũ ſemiplene ꝓbationis: tuʒ qꝛ cã eſt ardua:tum qꝛ requirũtur ꝓbationes luce clarioꝛes ⁊ h̊ dicit tene ꝛe Hat. In fis aũt. ſ. in famoſis dicit ſacꝛamentuʒ neceſſarium nõ defeꝛꝛi:qꝛ cã eſt ardua:? ꝓbationes requirũtur luce clarioꝛes:⁊ ſic trãſit. Sed ego repe rio Oar. hãc queſtionẽ tetigiſſe in.d.l.iij. ꝗ. quacũ qʒ ⁊ in.l.eũ qui..in popularibꝰ.ff.e.⁊ pleniꝰ q; ali bi in.l.maritꝰ.ff.de q̃ſti. ubi ponit ultra pdicta ſuaʒ opinionẽ que eꝛit ſexta in oꝛdie pdictaꝝ. dicit enim ꝙ; aut agitur de crie ciuiſter aut crialiter. Orimo caſu ſiqdẽ ẽ actio priuata locus ẽ delationi iuramẽ ti allegat. d. l.iij. -.l.ſi duo patꝛoni.. inlianus. ff.e. Si vo agat᷑ actione populari remittit ad nõ.in.d. l.eum qui..in pplaribus ⁊ ibi plene ꝑ eum. Scðᷣo caſu cũ agit᷑ crialiter aut loquimur de iuramẽèto de ferẽdo a ꝑte aut de iuramẽto deferẽdo a iudice:pri mo caſu ſiquidẽ accuſabitur ðᷣ aliquo iudicio publi co nõ eſt locus delationi iuramẽti ante lit. conteſt. qꝛ negociũ adhuc nõ ẽ ꝓprium ipſius accuſantis nt. l. ſi cui. ff. de uer.ſig. Idẽ dicit poſt lit. cont. ratõ fm eum eſt: qꝛ ſi reus in lit. cõt. fuerit cõfeſſus non poteſt ſibi deferri iuramentum ad abſolunonem:qꝛ eſſet actoꝛ in manifeſta calumnia.d.l.eum qui. F. in popularibus. Si autem negauerat eſt neriſimile ꝙ; iterum negabit ut.l.ſi cui.ff.de accu. Ideo deferẽ do ſibi iuramentum uidetur calũniari preterea. in iudicio publico quis nẽ nomine publico accuſare ⁊z crimen publicum agere. Sed ille qui agit canſam alienam non põt deferre iuſiurandum: miſi ei ſpãlit ſit mandatum.ut.l.iuſiurandum:quod ex conuentõ ne. F. fi. 7.l.tutoꝛ. ff. e.?. c. qui ad agendum de pro cu.li.vVi.pterea ſᷣm eũ ſiquis poſſet reo deferre iu ramentum tota materia turpilliani eſſet deſtructa: quia daretur licentia accuſatoꝛi deferendi iuramen tum reo ⁊ deſiſtendi impune:quod tamen fieri non poteſt ſine abolitione:⁊ hoc ultimum uidetur etiam ſentire Cy. in.l.in bonefidei. C. e. allegat in ar.l.fi. C. de abſolitio.æ ideʒ quod ſupra dixi ut actoꝛ nõ poſſit deferre reo. ſentit Oar. in. d l. eum qui.S. in popalaribus ſi agitur de alio crimie ad ntilitatem fiſci eiſdem rõibus. An aũt reus poſſit deferre ac toꝛi ad condẽnationem.ut quia dicit uolo eſſe con demnatus:ſi actoꝛ iurabit:ſunt opi.inter Guil. de cu.qui tenuit quod non: quia in criminalibus de bent eſſe pꝛobationes luce clarioꝛes. dicta.l. ſciant cuncti.? Ja. bu. qui tenuit contrarium:quia qui defert iuramentum nidetur confiteri ſub conditio ne. ſi ille inrauerit:ut.l.qui iuraſſe circa fi. ff. eo . ſed confeſſio eſt pꝛobatio luce clarior:æ hoc dic tum placet Oar. hoc etiam tener Cxy. in. dicta.l. in bonefidei ¶ Gi uero ſummus in iudicijs priuatis tunc antequaʒ peꝛueniatur ad iudicium poteſt quis iuramentum defeꝛꝛe ut dicta.l.iij.ff.eo. ibi penali = ceteꝛa.⁊? argu.l.iuriſgentiũ S.ſi paciſcar.ff. de pac. ſed poſtq; deuentum eſt ad iudicium accuſatoꝛ non poteſt deſiſteꝛe ut.l.æ in pꝛinatis ⁊.l.ſiquis repeteꝛe .F. fi ff. ad turpillia. Ande dicit idem quod in pu blicis.ſi ueꝛo queꝛitur de iuramento quod defeꝛtur a iudice in defectum pꝛobationis:tunc reo ad abſo lutionem bene poteſt defeꝛꝛi ut in.l. pꝛeſenti.C. de his qui ad eccleſias confugiunt. æ dicitur iuramen tum pur gationis. Actoꝛi ueꝛo ad condemnationem non poteſt defeni: quia requiruntur pꝛobationes luce clarioꝛes dicta lege ſciant cuncti: ⁊ in hoc mẽ bꝛo intelligit gloſam in dicta lege maritus. hoc ulti mum uidetur etiam teneꝛe Cynus in dicta lege in bonefidei.mihi B hbec opinio Oarto. pꝛeteꝛq; in aliquibus ¶ H:imo enim ſentit quod ſi agitur de erimine ciuiliteꝛ indiſtincte eſt locus iuramento iu diciali æ neceſſario.qð mihi uider᷑ duꝝ: quid. n. ſi actio eſt famoſa ut iniuriaruʒ dicemus ne ut iudex poſſit defene iuramentũ actori in ſupplemenium ꝓ batiõis cum tanto diſcrimie rei:uel qͥd ſi ñ ẽ tamo ſa ſed als magna æ multũ piudicialis. Certe nõ eſt doʒ. nec credo ꝙ alit ſenſiſſer Mar. ſi diligẽter ad nertiſſet. Mã æ in mera ciuili hetur h̊ cõſidera: ut J. S. ꝓxi. Sʒ ꝓcedit eiꝰ opi.qñ cã nõ ẽ multum p iudicialis als ſecus:ſic ↄcoꝛdabim gl.in. d. c. tã lit teris cũ opione ſua ⁊ alioꝝ:ᷣ ẽt vꝛ in.d. c tã littẽis ſentire Hoſt. dũ limitat illa glo niſi ageꝛet ciuineꝛ ad pecunie cõdẽnationeʒ qſt ſecus ſi imineret aliud peꝛſonale preindicium puta ifamia:dico ẽt ꝙ ꝛeſpe etu cõdẽnationis pecuniarie dʒ fieri diſtictio pᷣmiſ ſa:⁊ nõ. illã opi.Hoſt.nã h loquit magis laꝛge.Et ad.l.iij. ſupeꝛ qua ſe fundat. Oar. põt dici ꝙ leqᷓ tur in iuramento deferendo a par te non a iudice: ur ibi aperte ſentit glo. Fo nõ plʒ dẽ; Mar. qᷓtenus indiſtincte dicit ꝙ ſi agatur de crimie crialueꝛ non põt actor defeꝛ e iuſiurandũ ꝛeo.ſed dicereʒ ſic ꝙ ĩ caſibus in quibus licitũ eſt tranſigeꝛe põt deferri ꝛeo iuramentũ ꝑ actoꝛẽ ſaltẽ ꝛeo cõſentiẽte cũ huiſ mõi delatio hẽat uim cuiuſdã tranſactiõis.l.ij. ff. e. 2 ꝓ hoc facit iſte tex. in vbo nec licet ⁊.d.l.lex coꝛ nelia. F. hac.l. An aũt actoꝛ ex hoc incidat in turpi lianum ut cõdẽnetur pecunialit. dicerẽ ſicut dicit in ipſa tranſactiõe:iuramentũ iñ poterit deferri: im pediet᷑ ꝓceſſus ad inſtãtiam ipſius actoris:de quo ꝛemitto ad nõ ꝑ Mar. i.l. trãſiger. C. de trãſac.⁊ ĩ .c.fi. S e. ti. Er utrobiqʒ plene nõ. an ⁊ qñ licitũ ſit in tex. æ glo. Tertio quatenus dicit Har. ? multi alij ꝙ ꝛeus põt actori indiſticte defene inramentu: quia uidet᷑ confiteri ſi ille iurauerit: ego de hoc du bito: qꝛ nõ eſt nerũ ꝓ reus ſimpliciteꝛ cõfueat imo porius negat ut dicit ſpe.in loco ſuꝑiꝰ allegato:et vr̃ defeꝛꝛe iuramentũ ſub quadã cofidentia ꝙ ille cõfitebit̃ Zᷣriũ uigoꝛe iuramenti:ad ̊.n. defert iura mentũ:unde ſubmittit ſe ⁊ coꝛpus ſuũ dicto uniꝰ ẽt aduerſarij:qdᷣ quidem nõ vꝛ poſſe faceꝛe:qꝛ nemo ẽ dñs membꝛoꝝ ſuoꝝ.l.libeꝛ homo.ff.ad.l.acquil. 2. c. contingii de ſenten excõi. Ad puniendũ auteʒ aliquem coꝛporaliteꝛ æ maxime capitalit᷑ requiruur clara cõfeſſio.l.i.ff.de queſti.ut ꝓbariões aꝑtiſſie ut ipſe reus uix negar̃ audeat ut ĩ.l.q ſniaʒ.C. ð pe nis. Meutrũ ãt cõtingit ĩ cãn nẽo:ad idem ẽt facit .l.nõ tin. ff. de appel. ubi dẽ ꝙ ĩ cã coꝛporali põt qͥ libet appellare ẽt reo iuito.q̃ſi non poſſii cõſeutiẽ ĩ iuſte cõdẽnationi ita in ꝓpoſito:ex quo iſte direcie nõ ↄfitet᷑ crimẽ:vr̃ ꝙ nõ poſſit ſe ſubijceꝛe dẽo uni us ⁊? maxime aduerſarij:⁊ ſic fone opio Buil. de cu.eſt uerioꝛ:lʒ ivjſe non moneat bonis rationibꝰ. ¶ WVltimũ dictũ Mar.qð ẽ ſatis cõe placet ut ibi agitur de crimiĩe crialiteꝛ nõ ſit ꝑ iudiceʒ deferendũ iuramentũ actori in ſupplemẽtũ ꝓbationũ:adduco ꝛationẽ quia in criminalibus dni eſſe teſtes oĩo ſiñ ſuſpitioneiut ẽt aliquatenus domeſtici repellaniur. q̃ alłs admitterent᷑ in cinilibus ut ꝓbatur. xiiij. q.ij .c.ſupeꝛ prudẽtia:⁊ le.⁊ nõ.iij.q.vV.c.i.eꝛgo fortiꝰ ipſe accuſatoꝛ non debet admitti ad faciendum ali De iureiuran. quẽ gradum ꝓbatiõis:tũ qꝛ pꝛeſumitur iinimicꝰ ð reſti. ſo¶ Itẽ cũ quis.ij.q vij.ſiquis: tuʒ qꝛ de faci li iuraret reum ut euitaret penaʒ calũnie: ⁊ h ſuffi ciant de boc articulo. Et ꝑ hbꝰ deteꝛminet᷑ qõ qua ponit Cy. in. d.l.in bonetidei ⁊ Jo an. hic Vʒ “ poſito q actoꝛ poſſit reo in iſtis cꝛiminalibus defer re iuſiurãdum. rruner incidat actoꝛ in tali onem de qua pena le. ⁊ nõ.in.c.ſuꝑ his.j.de accu 2æ nõ in. d. l. athletas. S. calũniatoꝛ. ff. ð bis qui 15. infa. æ intellige eo caſu quo reus iurauent illud ci men non ↄ miſiſſe. Et uidetur pꝛio ꝙ ſic ꝑ id qð hẽ tut.ij. q. iij. qui non ꝓbaueꝛit ⁊ in.: fi.C. de accu. 5 riuʒ tʒ h̊ Jo. an. ar. ff. de iureiu.l. eum in pꝛin. =. C. de plus pe.l.una ⁊ de pꝛeben. ſi beneficia li.vi.do. An. limitat hoc in iuramento uoluntario ⁊ iudicia li a parte delato: ⁊ in hoc caſu ꝓpꝛie loqu tur Jo. an¶ neceſſacio aũt actoꝛ non releuabitur ab illa pena ſm eum niſi dicatur ſemiplenam pꝛobanonem dediſſe iuſtam cãm litigandi ul infamiã pꝛecedenteʒ J. de calũ.c.ij.? quod ibi nõ. de elec.cum dilecti:di co ꝙ lʒ in pꝛioꝛi caſu euitet penam talionis non mñ euitat penã turpilł.que eſt quinqʒ libꝛax auri:nõ eiʒ põt negari quin defeꝛẽdo iuramentum reo deſiſtat ab accuſatione quo caſu incidit in turpillianuʒ.l.ab accuſatione.ff. ad turpillianuʒ ubi dẽ ꝙ deſiſteꝛe vꝛ qui componit cum adueꝛſario: pena ueꝛo turpiliani nò eſt ſ litudo ſupplicij ſicut pena talionis ſed pecu maria cum ifamia: de quo dic nt le.⁊ nõ.in.l.pꝛeua ricationis cum.l.ſequenti.ff.de pꝛeuarica. ad pꝛedi cta facit quod nõ. Mr. in.l.trãſigeꝛe. ff. de trãſac. ubi uult ꝙ tranſigens ſupeꝛ cꝛimine Iʒ euitet penam calumnie nõ tñ penam turpilliani: ita dicencũ in ca ſu nẽo cum ex delatione ⁊ ſuſceptione iuramẽti fiat quedam tranſac.ut.i.ij.ff. eo. Si neꝛo iudex detulit iuramentuʒ reo: quia actoꝛ fecit quicquid potuit⸗ nõ ꝓbauit: dic ꝙ ex hoc non excuſatur actoꝛ a pe na calumnie niſi alijs apeꝛtiſſimis docnmenus excu ſetur ut dicit tex. bo.in.c.i.de elec.li.vi.in fi.x dic ꝙ fama publica que eꝛat ipᷣe accuſatiõis ↄtra accu ſarum eſt legitima cauſa cꝛedendi: ⁊ excuſat accuſa toꝛem a falſitate æ calumnia ut notãteꝛ dicit ar. in.l.ij. C. ſi ſeꝛuus uel li. ad decu. aſpi.li.x ar..i.C. de teſta ⁊ facit.S. ueꝛumtm.iij.q.vij.eſt eim hoc eui dentiſſimũ documentũ ⁊ idem de ſemiplena pꝛobati one ⁊ ſimilibus.⁊? h nõ. CS ane Quia ſupꝛa dixeꝛat de iuramento *defeꝛendo a iudice ⁊ a parte ne ali quis crederet hoc iuramẽtũ indiſticte poſſe deſerri ſubijcit huic. F. in quo poĩt nõbile? ſolenẽ limitatõ neʒ: ⁊ hoc ĩtendit. actoꝛe nihil ꝓbante ꝛeus ẽ abſq; omni oneꝛe abſoluẽdꝰ. Si vo pſumptio ẽ ꝓ eo de fert᷑ ꝛeo iuramẽtũ uel ipſi actori còlideratis pſona rum ⁊ cauſe circũſtantijs: et poteſt diuidi in duas partes ¶ In prima ponit regulam. In ſecunga ipſius determ ationem ibi pꝛeſumptione. ¶ Mioia ibi ? ſi nibil etiam ꝙ actoꝛ nibil ꝓbans non poteſt ꝛco inuiro defeꝛꝛe iuramentum: ſed dʒ pure re ab ſolui:hoc probat illud uerbum et ſi nihil et cetera. ¶Mam at faciat ad titulum debet intelligi etlam apſni n ling bi roriR heh untſſi nn umnell e j i i intt i ncel lif ſe bwr lMNM Nl etz mmnl ccfttohain rirbgtimcit lik in ulne ſaali lonſtictc /⸗ mmiidicnii inni i i Gurnanenitiazdwcmn gilurtuſeni i c / . opfrininin linnh wnl un 1 sarinioter Mnofir oaimd coiraiccennto NYnch cne ſenn. cnn os ls lin boſcfteigo. Anciin Ptcrehikehſurininenenonenſanot Nencnnctrn Nectninſacnneno vangani⸗ Gindͤcick ongrionesſonmademmehun överanbporgndesſen onmne Cupei oporganonmn nonthtchern dong dcontendicunaſaggenrcbegi co⸗ Nfir de ung an inat i nſapcr. (DMn Kannig Gdrinimanetancheanngnend czolemmce cian Annen nuschipll tqn nnline Ccreing teſont mnm t röftmnin nhiin S entis clceij SPaut acton „lR 8 eumt nhi pbate ngblennr Arainit alriin n aunnſic ineaneni gahofer boyefei⸗ , e ubti⸗ 1 iccle in in s rſeinnt⸗ ngo Cne H iphrnsp rio qreno gie ſealhn n, gteget 2.2— N2 ⸗ tincſkitnrmn or n iiutinmin uimor falmlinn ibi ig 4 icompontan aihaſno⸗ ongtcomn nocht/ luth ipicjinmmn nlonuti nmi aniſam, Eadennb tiuͦn, unms an/ ſnn ſceungin n in ii Vnr il itxerftchni Nc imimsſoinirßntrmm QGumne nöni num urplan, in dintin ti aner ddnroe otenrieneiunninar Grnrnia . iKe. Gredint nd umnem tro: ain monſetd adgacd oni õü õü n mdicntet. dde Celanſt ium MMnctaiy Mdmhun (mnAyn ücrimdtenin õ nüntil nalinOensNatn ſln derh 1irr runni i g cin Aenuſſini aneni t iancrfnnen „ or tſmnlbos thrd. Quuſemurud⸗ (Sane. in ultin r rövle M Kin po holſi . ſ ſolutionẽ cõſequẽdam:ſed actoꝛe nõ ꝓbante dʒ ab ſolui ↄcoꝛdat.c.unicũ ut eccl.bnfi.⁊.l.qui accuſare .C. de edendo ⁊. Il.fi. de rei uen. =. vi.q.v.c.ſi. Nõ tertio iuncta gl.fi.ꝙ unus teſtis dʒ faceꝛe pᷣſumptio nem:⁊ nide bonũ tex.in.c.ſuꝑ.e..i.s.de teſti.ubi dẽ ꝙ facit pᷣſumptionem nõ modicã:= eſt ille bonꝰ tex.maxime ad.j.dicenda. ¶ Quarto nõ. iuramen tum nõ eſſe de nceeſſitate deferendũ reo uel actoꝛi ẽt pᷣſumptione faciente pꝛo actoꝛe:ſed iudex habet h arbitrari conſideratis circunſtantijs cãe æ ꝑſona rum:⁊ pꝛo ph̊ facit uerbũ põt poſitũ in tex. Nã non qcq̃ꝗ iudicis ptãti relinquit᷑:iuris neceſſitati ſubijci tur.l.nõ quicquid.ff. de iudi.⁊.c.conſuluit de offi. dele.? ̊ uoluit Hoſt.hic qui ur̃ uoluiſſe h foꝛe ar bitrarium nedum in cui dcferendo ſʒ ẽt an deferat dicit Jo. an. ꝙ quidã hñtes in.l.in bonefidei. C. e. lr̃am oʒ tenẽt orium:ſed ipſe dicit ſe b?e vpum põt ⁊ ſic concoꝛdat huic:⁊ ſic ur̃ tranſiꝛe cũ opi. Hoſt. Sed doc.iuris ciuilis in.d.l.in bonefidei.? Dar. in.d.l.admonendi tenẽt Srium:qꝛ tex.ibi dicit oʒ ⁊ iõ ſi iudex non defert ubi ad h̊ concurrunt neceſſa ria:poterit appellari ᷣm eos:quod mihi ſatis plʒ. HNiã ſicut poteſt appellari qn defert hnti iuſtam cãʒ nõ iurandi.l.gnãliter. C. eo.ita ꝙ non nult deferre ſuggerẽte legitima cã:⁊.uide in aliquibus libris qðᷣ tex.in.d.l.in bonefidei dicit:q ꝓpter ꝓbationum inopiã litẽ cã cognita ꝑ iuſiurandũ decidi oʒ ⁊ ſic ĩ ducit n eceſſitatẽ:⁊ nõ ex h̊ dicto doctoꝛũ ꝙ vᷣbum oʒ iducit neceſſitatẽ.facit viij.q.i.c.oʒ ad iſtuʒ tex. dico ꝙ dat arbi riũ in defeꝛendo ꝛeo niſi conſideꝛa tis circũſtantijs ⁊c.⁊ ſic inſpecto fine loquitur ð ar bitrio in cui defeꝛendo. Item dʒ reduci iſte tex. ad term nos illius.l.in bonefidei:do. An. dicit ſibi placeꝛe opi. legiſtaꝝ in iuramento neceſſario: opinio neꝛo canoniſtaꝝ ꝓcedat in ſacꝛamento purgatiõis: qꝛ in cꝗ cꝛiali purgationes ſunt arbitrarie:h.ultimũ nõ eſt ueꝝ:qꝛ iʒ purgatiões ſint arburarie reſpectu numeꝛi ↄpurgatoꝛum non m reſpeciu purgationis indicende:ubi cauſa ſuggeꝛit:ſic loquit.c.oĩbus.ij. q.v.facit.c.ij.de purg.ca.⁊.c.inteꝛ ⁊.ij.q.v.pꝛeſtł y teꝛ ſi a piebe. Do. 3 tex. Vꝛ eniʒ ꝙꝙ nunq ſit locꝰ delationi iuramẽti:aut eiʒ actoꝛ plene pꝛobat ⁊ reus dʒ ↄdemnart s de ꝓba.c.ſicut. Aut non pꝛobat ⁊ reus dʒ abſolui.l.qui accuſare.C.de eden.glo.fi.ta cite ſentit ↄtrarium ⁊ nõ foꝛmaliteꝛ reſpõdet:tu dic ar.nõ pꝛocedeꝛet:qꝛ fit a partibus nõ ſufficient᷑ enn meꝛatis:dic eiʒ ꝙ aut actoꝛ plene ꝓbat:⁊ dʒ obtine re aut nibil ꝓbat ⁊ reus abſoluitur et ſine iuramen to. Aut aliquid ꝓbat ſeu ẽ aliqua ꝓ eo pſumptio: 2 recurrit̃ ad iuramentũ ut h ⁊ i. d.l.admonẽdi ⁊.l. in bonefidei:⁊ ita in eis nõ.⁊ ſic ſuppleas pꝛimaʒ ꝑ teʒ glo. Circa quaʒ pꝛio queꝛo qn dicat᷑ actoꝛ nihil1 ꝓbaſſe ad h̊ ut reus poſſit diffinitiue abſolui. ¶ RRe ſpondeo ut notanteꝛ dicit Mar. in dicta.l. admonẽ di:qnʒ eiʒ iuriſditio iudicis aut inſtantia cauſe bhabʒ teꝛminũ pfixum a lege:⁊ tũc ad h ꝙ dicatur actoꝛc nibil pꝛobaſſe ad effectum ut poſſit ſequi abſolutio diffinitiue eſt neceſſe ꝙ ei ſit ſtatutus teꝛminus ad ꝓ (Gme— de iuramẽeto:de quo plenius dixi ſupꝛa. e. c. in pꝛin. Soe nõ ꝙ reus nõ tenet᷑ aliquid ꝓbare ad ab bãdum qꝛ ſi ſtat᷑ nõ eſſet puta qꝛ ſempeꝛ fuit abrs tũc nõ dicẽtur actoꝛẽ nihil ꝓbaſſe:ſed dicẽtur nibil ſufficiet᷑ agitatũ eſſe:⁊ ſeqᷓret abſolutio ab obſerua tione iudicij nõ a cã ut.C. de indi. ꝓperandũ. S. et ſi quidẽ ⁊ dixi in.c. ꝓut de do.= cõtu.⁊æ nõ ꝑ Inn. in.c.conſuluit de offi.dele.qnʒ iuriſditõi ſeu iſtãtie ſtatutus ẽ terminus a ꝑtibꝰ ut in ↄpꝛomiſſis fit to ta die uel deputat᷑ iudex cuʒ ceꝛo termio de ↄſenſu ꝑtium:⁊ hoc caſu terminus appoſitus hʒ uim t᷑mi ni ꝑẽptoꝛij dati ad ꝓbãcũ:ita ꝙ ſi actoꝛ.j.t᷑ᷣminũ nil ꝓbauerit reus dʒ abſolui:æ de h̊ dicit eſſe caſuʒ in.l.ſi de meis..fi.ff.de arbi.iuncta gl.ſuꝑ vᷣbo li quere allegat er Inn. in. c. i ſuꝑ eo.ij.de appel.hᷣ ul timũ eet ualde ſingulare:ſed nõ puto vm ſʒ ſaltem magnã reſtrictionẽ expoſcit ⁊ prio reſpeciu arbitꝛo ꝛñ põt ꝓcedere:qncũqʒ data abntia ꝑtinm nõ pẽt arbiter ꝓnũciare niſi fuerit in cõpꝛomiſſo dictũ ut .l. diem ꝓferre. F. ? ſiq; litigatoꝛũ. ff. de arbi.ſʒ cõ mittit᷑ pena ↄpꝛomiſſi ut ibi ⁊ in.l.ij. C. de arbi. et ibi per Oar. Itẽ oʒ ꝙ lis ſit ↄte.alias nõ ualeret ſina diffiniriua maxie ĩ iudice delegato ut ꝑ totum titulũ ut lit.nõ cõt.oʒ.ergo ꝙ dictũ Mar. reſtꝛiigat ⁊2 itelligat᷑.qn ſeruatꝰ fuit oꝛdo iudiciarius:⁊ coꝛaʒ arbitro ꝑtes ſũt pnies tpᷣe ꝓnũciatõis:unð teꝛminꝰ appoſitus ab hoĩe oꝑat᷑ ſolũ ut hẽat uim termini ꝑ ẽptoꝛij dati ad ꝓbadũ nõ ãt ſupplet defectũ aliarũ ſolẽnitatum:? ſic ĩtellige oĩa a legata ꝑ Mar.? In no. ¶ Secũdo q̃rit qñ dr plenc ꝓbatũ. So. Bar. mulrũ inſtat in.d.l.admonẽdi:⁊æ nide quod dixi in .c.tertio loco de ꝓba.in. fi.⁊ in ſũma dic ꝙ tunc eſt plene pꝛobatum qñ iudex ex his que ſibi oſienſa ſunt eſt adductus ad fidem ⁊ credulitatem eiuns qðᷣ intendit᷑.ff. de teſti.l.ad fidẽ æ de pꝛoba.l.quinqua ginta in fi. ?æ qualiter adducatur ad iſtam fidem 2z credulitatem:non poteſt dari certa doctrina:æ qnʒ adducitur per teſtes qnqʒ per preſumptiones qnqʒ per confeſſionem ⁊ parti per preſumptionem ð ſuc ceſ.ab inteſ.c.fi.S. de ꝓba.c.cum cauſam ⁊ nið qð ibi dixi ⁊ in.l.iij.ff. de teſti. ¶ Ex bis poreſt elici an dicit᷑ ſemiplene ꝓbatum nel minus ꝙ; ſemiplene uel magis.nam dicitur ſemiplene minus nel magis habito reſpectu ad extremum n ꝓbationis .ſ. ipſam fidem ⁊z credulitatem. ertio queꝛo nũ quid ſemper ſit recurrendum ad iuramentum dato aliquo gradu pꝛobationis dic ꝙ ſic:cauſa tamen cognita ut dicit tex.in.d.l.ĩ bonefidei poſſet enim eſſe ita leuiſſimum iudicium pꝛo actoꝛe ut non eſſet locus huic iuramento: ⁊ foꝛte ob hoc dicit texius hic poteſt etiam ⁊ ceieꝛa. non enim hic deteꝛminat qualis debet eſſe pꝛeſumptio ſed in geneꝛe loquitur ꝙ pꝛeſu mptione faciente pꝛo actoꝛe poteſt defeꝛꝛi iu ramentuʒ.pꝛeſumptionis aũt infinite ſunt ſpecies ut nõ.S de pꝛeſumptionibus quanto. tamen eſt adueꝛ tendum ꝙ ſi pꝛeſumptio pꝛo actoꝛe non facit ſemi plenam:non poteſt defeni iuramentũ actoꝛi. Ratio eſt in pꝛomptu.quia ipᷣe actoꝛ maxime in cauſa pꝛo pꝛia non poteſt faceꝛe ultra ſemiplenã: ⁊ ſic non po teſt reſultare plena ꝓbatio:quod etiaʒ ſentit DHar. in.l.in bonefidei: ſed tunc ſi uidebuur iudici defeꝛæ cur iuramentum reo ad purgandũ illaʒ pſumptioõez ut :? pꝛ0 H. c. iã litteꝛis de teſii. ⁊.d.l.in boncfidei nbi geneꝛal: dicit ꝙ ꝑꝑ ꝓbationũ inopiã recurrit ad iuſiurandum. Sed nũc queꝛo cui defeꝛetur iuſiu randuʒ actoꝛi.ſ. an reo pᷣſuppoſito ꝙ actoꝛ habeat ad minus ſemiplenã ꝓ ſe. ¶ So. glo. fi. in. ij. pte ſui attingit tacite h dubium:⁊ clare nõ decidit:ſj di cit ꝙ qnʒ reo qñʒ actoꝛi uidet᷑ iñ magis uelle ꝙ reo regulariteꝛ. Sʒ actoꝛi ſi niſuʒ fueꝛit iudici: ⁊ habeat ꝓ ſe una bonam pᷣſumptionẽ ul unũ bonũ teſtem:? ꝙtitas nõ ſit magna: ⁊ ſic ſentit qð s dixi nidelʒ nõ deferenduʒ actori niſi héat ꝓ ſe ad minus ſemiple nã ꝓbationẽ:ſed ꝛco ſic:qꝛ ſibi defert᷑ nõ ad cõplen dã ꝓbationẽ. ſed ad purgandã illã pſumptionem: æ ſic non ẽ neceſſe ꝙ ↄcurrat ſemiplena: ſʒ ſuffiẽ qlii cunqʒ urgẽs ne ꝛemaneat ſuſpitio õ eũ. Et in prici pali qõe cui.ſ.ſit deferendũ quot capita tot reꝑiunt ſnie. Hoſti. clare nõ elicit:ſʒ vr̃ uelle ꝙ ꝛeo niſi eẽt nilis 2 cõſueuiſſet deierare:t neſciret ueritatẽ: qꝛ ex facto alieno litigat: tũc eĩʒ eſſet deferenduʒ actori ſi hẽt nnum bonum teſtem ꝓ ſe: ⁊ ẽ bone fame:et cãõ non ẽ magna:⁊ dicit cam magnã nel paruã ex qua litate ꝑſonaꝝ ⁊ regionũ:⁊ ſic intelligit tex.dum dic᷑ iuramentũ deferendũ ꝛeo niſi cõſideratis circũſtan tijs deferat actori.⁊ hãc opinionẽ ſentiũt glo.cõiteꝛ iuris ciuilis nt nõ.in.l.admonendi ⁊.l.in be nefidei pal. abbas ꝛefeꝛt H̊ Odoff.dixiſſe deferẽdũ ei ꝓ q facit ſemiplena pᷣſumptio.cuius vᷣtute defertur: ut aliquid ſibi ꝓſit ar.ff de le.primo ſi qñ ad iſtuʒ tex: dicit ꝙ pcedit qñ reus eſt honeſtioꝛ ⁊ melius nouit Hitatẽ: dicit ẽt ꝙ ſi actoꝛ ſemiplene ꝓbanit itẽtiõeʒ 2Z reus ſemiplene defenſionem:adhuc delertur reo: dato ꝙ in oibus ſit paritas:quia reus eſt fauorabi lioꝛ ? iura ſunt pꝛõptioꝛa ad abſoluendũ q; cõdẽnã dum ⁊c.de pꝛoba ex litteris:⁊ idem Guil.i ſpec.de iura. dela. ad fi vVſi.q ſi actoꝛ: ubi ẽt recitat ſuꝑ G̊ quatuoꝛ opi. Cy. in.d.l ĩ bonefidei:dicit doctoꝛes tenere quaruoꝛ attendeda in pꝛeeligendo.ſ.cui defe ratur. primo attendenda eſt conditio ꝑſone. fo nã cqꝗꝝ. tertio quãtitas reum. quarto qualitas factorũ. cõditio ꝑſone attendit circa legalitatẽ ut legaliori deferat᷑:legalitas aũt iſta cõſiderat ex origine ex re rũ accidentia ex origine ꝑſone.qꝛ ſi eſt natus ex bo nis ⁊ legalibꝰ paꝛẽtibꝰ pᷣſumit᷑ bonꝰ ⁊ legalis ut.ff. de edili.edic.qꝙ ſi nolit.F.qui mãcipia.melius facit .l. ſiquis. C. ad. l. Jul. ma. z. vj. q.i.uerũ.G. ſiquis cũ militibꝰ iux illud.ſepe ſolet filius ſimiles eſſe pr̃i ex rerũ accidentia ut ex diuitijs uł pauꝑtatibus.nã panꝑes facilius deierãt qꝙᷓ; diuites.ff.de teſti.l.iij.et iiij.q.iij.teſtiũ fides:qð ꝓcedit ĩ diuitijs iuſte acqͥ ſitis. Si queſite ſint ꝑ uſurariã pranitatẽ ub rapinã non ẽ ſic pſumendũ:qꝛ ſicut danauit animam ſuam in acquirendo:ſic eſt nunc pꝛeſumedũ ꝙ deieraꝛet ut obtineret in cã: ar. c. ſemel malus de reg. iur. li. vi. ¶ Scðo pricipalit attendit̃ nã cãꝝ utrum ſint criales uel ciuiles exigetes ꝑſpicuã ꝓbationẽ ð his dixi o eo.iĩ pᷣma ꝑte. ¶ Tertio attẽdit᷑ quantiras ꝛc rum ut ſi magna ſit ꝛes que petitur opus eſt maio ribus indicijs. OOagnitudo auteʒ uel paruitas rex attẽdẽda ẽ ſᷣm eũ ex ↄditione ꝑſonaꝝ liigãtiũ et ex diuerſitate locoꝝ. Mã in qbuſdã locis res uel repu ¶ Ve lureluran⸗ tat pcioſa ? cara. xcii. di.legimus. ¶ OAuſto dcb attẽdi qualitas ſactoꝝ ut magis ſciẽti factũ defeꝛaf iuramentũ ꝙ ignoꝛanti.ff ad uelł.quãq; ?.l. marcel lus.ff.reꝝx amo. Si vVo oĩa hec ſunt binc inde equ lia:cui ſit defeꝛendũ. Refeꝛt ipe quoſdam dicex aut unus petit ꝙ ſibi defeꝛat᷑ ? alteꝛ nõ:⁊ tũc nõ pe tẽti eſt defeꝛendũ: quia ille qui ingeꝛit ſe eſt ſuſpenn .ff. de ꝓcu.l.que oĩa. Aut uteꝛqʒ le ingeꝛit il neut 2 tũc actoꝛi dicũt defeꝛendũ:qui laboꝛauit in Pban do ſemiplene:hec ratio nõ plʒ Cy. qꝛ nõ eſt h remu neꝛatio faciẽda. Ha ⁊ ſi actoꝛ nihil ꝓbaſſet qmnci qʒ laboꝛaſſʒ:nulli defeꝛetur iuramentũ. Refeꝛt alos diceꝛe reo eſſe defeꝛendum: quia fauoꝛabilioꝛ. 7 actoꝛi non ſit defeꝛendum uidetur quia nemo eſi te ſtis idoneus in cã ꝓpꝛia.iiij.q iij.oĩbus.unde Azo hũit ꝓ abſurdo ex hac rõne: ut ippi actoꝛi defemtur Refeꝛt etiam Cy. canoniſtas diceꝛe ꝙ reo ſi defe rendnm. Refeꝛt ultimo petrũ quẽ ipᷣe ſequi tenex ut oibus exñubus paribꝰ acroꝛi ſit defeꝛendu 2 n reo: ꝓbat H roe: qꝛ iuramentũ ẽ defeꝛendũ ei de Viſile eſt ꝙ minus facile ꝑiuret ar. in.l.ij. C. ge idi uidui.tollen.facit.c.cleꝛicos de ni.⸗ ho. cle. z magis eſt neꝛiſimile ꝗ deieꝛaret reus q; actoꝛ: quia grani? eſt peꝛdeꝛe ꝙ; non acquirere.l.ſi ſponſus.ꝗ.ſi mari tus ff. de dona.inteꝛ ui.? uxo. Harr. in dicta. .ad monẽdi dicit ꝙ aut actoꝛ habʒ pꝛo ſe tin facit ſu ſpitionem nõ pᷣſumptionẽ uł ſemiplenã ꝓbatiõeʒ:et tũc nunꝙᷓ ſibi defeit᷑ iuramentũ: qꝛ iuramentũ ſunz nõ ꝑficeꝛet ꝓbationẽ ut g dixi:ſed iſto cãu defenur reo ad purgationé ſui: allegat iſtum tex. ⁊ pꝛodeſi actoꝛi.qꝛ ad mittet᷑ ẽt poſt ſniam ex nouis inſtrumẽ tis. d. l.ꝗdmonẽdi: æ dixi in pꝛima ꝑte. Idem dicit in reo:ſi actoꝛ plene ꝓbaſſet intentionẽ ſuã: ⁊ rens ꝓbaſſet ſolutionẽ ꝑ aliqð indicium leue: nõ eniʒ &ᷣ feꝛtur iuramentũ ipi reo:qꝛ nõ pficeꝛet ꝓbationen ſuã:ſʒ defeꝛt actoꝛi eadẽ rõe qua ð. Si vo actoꝛ ha beꝛet ſemiplenã ꝓbationẽ: tũc ſi quideʒ actoꝛ neſcit ueꝛitatẽ ꝑ ueꝛã ſciaʒ que hẽtur ꝑ ſenſuʒ:poſito ꝙ ſe ret ꝑ firmã cꝛedulitatẽ:æ nõ defenet᷑ ei iurameni: qð vr̃ teneꝛe glo.in.d.l.in bonefidei.Rõ qꝛ h̊ pꝛoce deꝛet ẽt in exneo teſte: cũ hẽat deponeꝛe de his qne Pcepit ſuo ſenſu.l.teſtiũ.C. de teſt.⁊.iij.q ix.c.teſtes multo foꝛtius in facto ꝓprio:⁊ h̊ caſu detert ꝛeo:ſi uero actoꝛ heret ꝑfectã ſciaʒ de eo qð qri: ut quia agit ð mutuo de ſe fco.⁊ tũc ſiqdẽ ipe eſt uilis ꝑſo na uel als ifamis:tũc nõ defert᷑ ſibi iuramentũ cadẽ 20e. qꝛ ſi t eſſet extraneus teſtis hꝰ ↄditiõis n pfic rer ꝓbationẽ:⁊ ſic defert᷑ reo iuramentũ.idem dicit ecõtra:ſi reus ꝓbaſſet defenſionẽ ſuam ſemiplene: 7 actoꝛ ꝓbaſſet intentionẽ ſuã plene: non defertur iuramentum ꝛeo eo caſu quo & dixi nõ deferendum actori:ſed ſi oĩa iſta ceſſant:qꝛ cã non ẽ magna.et actoꝛ ſcit plenc vitatẽ ⁊ ẽ ꝑſona boneſta:ſi bʒ ꝓ ſe unũ bonũ teſtẽ defert᷑ ſibi iuramẽiũ ⁊ pficiet ꝓbati onem: ? idem ecõtra ſi reus ſemiplene pꝛobaſſet de fenſionẽ ſuã. rũc ſibi defert᷑ iuramentũ fʒ illi rlaʒ i oꝛe duoꝝ.ſ.dicẽtis ⁊ teſtis adhibiti ſtat omne vbuʒ ꝑ quã regulã rnder ad illud abſurdũ aʒo vy ꝙ qs nõ d; eſſe teſtis ĩ cã ꝓpria:h̊ eiʒ ñ ẽ abſurdum fm enm. M decre. S. de iudi. nouit referi uerba dni in 1e voniseen e on nraiii onttdel H igmmi in Peact. Pwobrio Ctvs AAd enen ren lwon 1 alrss l iuens 1 ereanchia W Gecenaon pn Anrccd! aee un tid Gumnei mniaſtiin — rfenaended ae 83 dcnnnl 1 aulgeſalfor inſnnn Uknſna hianttitun cefreles ant,mncllii= itoſir umn lnr hn lunn Cinbiropid nnpy s 15 lun bn her git miminutluun uli l ciuti Nuſbficmnr otimnſenvmn irircifpru anen ſnme;oumun tie is iß eſinca un crndctausin croece g ltioamemnceanunaaortin d revocen uwrsder lufcontaentonen oin Noſerurr iclancdaſt onie peehn coriid Prr iconne Udictnngendaninden Fmonpa toneimrarnn cn d ſconns riſünis ſorant rind e CGGdticwienöneinsſcrven elrähun ceiinnnignengi i inencninan at (ſdenmmn Eheſöruilantoianrorſix icn qn ennectis otiati wihoſtensatiſtnnstitſeii licktulbrefeitnanoi⸗ Ee tur , r iuger ibi cefechir clfner trn orcinad amdene, Wminig tinbut binö 0 zn elbi ſabbaturi;m f lkent Rofg umincg; ſnponi ſanzic nnunmmani ſt geeg icoc⸗ Fulkinennoneme t coe Wieoan h irneeiee cx a4 c ute Ponaegbirne Pi Couinnlien Bn i de uam hiz oln unmnn unnnig inhnin en nn ni in ii ſhit m nnn itilhrihnmn th mi unmi ſuner ono ift 2iliimnirtniiingr in 1 mium gar miſtimnn iiͦen glar Anoni tig ndicumlaue üeſe ſurmaneti tdentffton Ponen uſhctei on ede end Den benſanngend Ponndne deidcnn eumt dveiͦſcc eann ieſczgat⸗ õ Fwer gon CMindanftld hor xaanro ie dü incheret Peyt ſeinl tii LAlſtüin ukofomus inindd Mosk d Per uumbatg ftniſipeenciil zutd mmmo r eſ ir iiint⸗ , , gi, öeeit hon n d is fmmend . lacſeteminets ne, ſe dt lebinnmm n ener Gectiote eiuſt as ponſ 6 ſret la inentoriſti 4 1 Pprlla zdlnt n 10 ed inn rEmn GNN Alaoa ſenchlmng in onſelſtn ,Cgget gene dnitc ſtilvmani, euangelio dicentis:ſi pecauerit in te frater mus ⁊c᷑. in qua quidẽ aucte inuit:ut unus teſtis ſufficiat cũ dicẽte:⁊ claꝛius h hx in.c.in oĩ de teſti.qð Mar.nõ allegat:= illud ius dininnʒ alternatiue loquẽs iteꝛpᷣ tat᷑ ins ciuile fm eũ ꝙ in cãis grauibus æ magnis requirũtur duo teſtes cũ dicẽte.iĩ cauſis nõ magnis nbi nõ pñnt hẽri alie ꝓbatões ſufficit unus teſtis cũ dicente in. d.l.in bonefidei:cã tamen cognita ut ibi ⁊ in cãe cognitõe vᷣſatur qᷣcquid S dictũ ẽ Jo.an. tʒ potius ꝓ reo ꝑ hãc decretalẽ que pᷣſumptõne ẽt faciẽte pꝛo actoꝛe defert potius reo.⁊ qꝛ ſuccũbere oppꝛobrioſius eſt actoꝛi qui ꝓuocauit:iõ de ꝑinrio plꝰ ẽ ſuſpectꝰ:æ ꝑ h̊ tollit motiua MDe.?⁊ Cy. Idẽ uult do. An. alia ꝛ0e: dicit eni ꝙ ſi actoꝛ ſemiplene ꝓbauit:reus deberet ex iuris rła abſolui qꝛ actoꝛe non ꝓbante ⁊c̃. C. de eden.qui accuſare ⁊.c.ut no ſtrum ut eccl. bene. Ande actoꝛ releuatur æ reus grauat᷑:qꝛ pure nõ abſoluitur:merito dʒ reus in ̊ ꝛeleuari:ut ſibi ⁊ nõ actoꝛi deferat᷑ iuramẽtũ ꝑ bãc 2em Idẽ ifert ſi actoꝛ plus q; ſemiplene pꝛc bauit ut hᷣ aꝛ. ad pᷣdicta in.l.eũ qʒ.ff. eo. Si vo actoꝛ pleñ ꝓbaſſet ⁊ reus ſemiplene defenſionem tunc ſᷣm euz deferendum eſt ſibi actoꝛi predicta ratione:qꝛ debe ret de iure reus condẽnari: exquo plene nõ ꝓbat de fenſionẽ ſuã:⁊ actoꝛ plene ꝓbat intentionem ſuam. Et fᷣm hãc opi.dicit ꝙ nunqꝙᷓ; quis reperitur teſtis in facto ꝓprio:nõ obſtat.c.ĩ oĩ ⁊.c.nouit:qꝛ loquũ tur in mã peccati ⁊ denũtiationis quidã alij tenuer̃t oppoſitum cum opi. Har. ut actori ſit defeꝛẽdũ P .c. fi.de teſti.li.vi.ubi ſolũ dr̃ de actoꝛe.Ego conſi dero nõ poſſe negari quin in cã ꝓpria attẽtis circũ ſtantijs ꝑſonarum ⁊ cãe quis qnʒ teſtificet᷑ ut hic in fi c.⁊ in.d.c.fi.? expſſius in.c.ex rõne de ꝓcu.ubi fuit iuramẽtum delatum actori in cã reuocationis ꝓcuratoris per quã fidem reuocationem oĩa geſta ueniebant anullanda ⁊ ſic optie ꝓcedit conſideratõ HBar. dico tamẽ illud ĩdiſtincte nõ admittẽdum:ſed plʒ ut prima fronte iuramẽtum deferat̃᷑ reo niſi cõ ſideratis circũſtatijs ꝑſonaꝝ ⁊ cãe iudex arbitretur deferẽdũ actoꝛi ut qꝛ actõ melius ſcit ueritatẽ:⁊ ſic ꝓcedit dictum.c.ex iſinuatione uel ẽ legalioꝛ ⁊c̃.ut ſupra dixi in opi. Hoſt. Wnten apertiſſime h hic nõ cauillando lam nec obſtat.c.fi.de teſti.li. Vi.qꝛ loqtur negatiue dicẽs nõ defeꝛedũ ĩdiſſicte ac toꝛi ſj ↄſideꝛatis circũſtantijs ⁊c̃.⁊ ſic in effectu pꝛo uidet ut h:⁊ fecit mentionẽ de actoꝛe ⁊z non de reo: qꝛ iudex ibi defeꝛebat idiſtincte appellanti eum fonẽ do: qꝛ cam ad eum detuleꝛat. unde papa illũ rephen dit in h ut ibi nõ. Jo. an. in nouella: quicquid iñ h; ⁊ alibi ſcꝛibatur:h̊ tũ vr̃ arbitrariũ:⁊ raro ↄtingeꝛe põt ꝙ oĩa utriuſqʒ ſint paria: ſʒ qꝛ S ĩcidenteꝛ tetigi an iuramentũ ſit defeꝛendũ eo cãu quo actoꝛ plene bauit intentionem:⁊æ reus ſemiplene defenſionem. Taei an h̊ ſit ueꝝ indiſtincte ſolutio doc.iuris ciuilis i.d.l.in bonefidci ⁊.l.admonẽdi: ⁊ doctoꝛes nr̃i H cõiteꝛ dicũt:ꝙ aut in his que ſũt directe pꝛia occurrit plena ⁊ ſemiplena:exemplum ꝑ duos teſtes ꝓbaui ꝙ mutuaui tali in tali loco ⁊ tpᷣe tu peꝛ unuʒ teſtem pꝛobas ꝙ eꝛas eo tpe abſens ab illo loco:? ne ẽ locus delatõi iuramèeti: ſʒ tũc plena pfeꝛĩ ſemi plene ⁊ illam elidit in totum:⁊? hͥ caſu ꝓcedunt inꝛa dicentia illum debeꝛe obtineꝛe:qui bʒ iura potiora nt ꝓbat᷑ in. c. in nr̃a de teſti.⁊.c.ʒʒ de ꝓba.⁊=.l.ij.E de edic.diui.edri.nõ. gl.in.c.ſuggeſtum de iurepa tꝛ0. ſed ſi plena ⁊ ſemiplena ſunt compaſſibilia.Cxẽ plum ꝓbo per duos teſtes de muruo:tu per unum ꝓbas ſolutionem uel pactũ de nõ petendo:⁊ recur rit᷑ ad iuramẽtũ. als ſequeret᷑ abſurdũ ſᷣm Jo. an. qꝛ in nulla cã in qua fũdata eẽt de iure cõi intetio agẽtis poſſet deferri iuramẽtum ꝑ ſemiplena ꝓbati onem factam a reo ſuꝑ defenſione ſua. Cui aute H caſu ſit iuramẽtum deferẽdũ Mar. in qõne pcederi ſentit ꝙ ipſi ꝛeo ſi ẽ idoneus Idẽ ſetit bic Jo.an. dum dicit h caſu ad iuramẽtum ꝛucurrendum ſi q titas cauſe ⁊ alie circunſtantie de quibus in pꝛecedẽ ti qõne hoe ſuadent/ Nam reſpcctu actoꝛis h̊ non ſũt cõſideranda:qꝛ ſi nõ defertur ipſe obtiner uigo ꝛc ſue plene do. An.ſentit ꝙ actoꝛi:qꝛ grauatur in hᷣ ꝙ reus pure non condemnatur:unde debet rele uari ut iuramentum ſibi defeꝛatur ut dixi ſupra mi hi plʒ h dictum.qꝛ in defenſione reus eſt actoꝛ ut ĩ .l. in exceptionibus.ff. de pꝛoba.ſi ergo habet ſemi plenam deferatur prima fꝛonte ipſi acroꝛi ad purgã dam pꝛeſumptionem oꝛtam contra eum niſi conſi deratis circunſtatijs iudex deferat ipſi reo: ſicut ſu pra dixi in acnore Ordone queꝛo quia ſupra pluri es facta eſt mentio de ſemiplena ꝓbatione:nunquid unus teſtis faciat ſemiplenam probationem: glo. dicit hic quod ſic:idem dicit glo.l.admonendi ⁊= in .l. in bonefidei preale. Nam ſi duo faciunt plenam ergo unus ſemiplenam¶x quo depe nit ſuper eodem facto.nam fidem de aliquo habere eſt diui duum non obſtat ꝙ dicitur uox unius nox nullius quia illud pꝛocedit quo ad plenam pꝛobanonem non quo ad ſemiplenam: ̊ pꝛobatur in capuulo ex inſinuatione de pꝛocu.⁊ in capitulo fi.de ſucceſ.ab inteſta. facit.l.iij.O.cauſe.ff.ad carbo.æ boc cõiter tenent:legi.? cano. Sed aduerte ad aliqnas limita tiones.dic enim hoc dictum pꝛocedeꝛe quãdo un⸗ teſtis deponit ſuper facto.ſecus ſi ſuper iudicio fa ctum. tunc enim faceret ſemiplenam pꝛobationem de iudicio æ non de facto: ut nõ.per glo.? Har. in. l. fi. C. fami. herc.? in.l.fi.ff. de queſti. quod nõ. Irem ꝓcedit ſecũdnm HBar. in. d. l.admonendi et gl. ⁊ doc.hic quando teſtis eſt omni exceptione ma ioꝛ. Si ueꝛo teſtis eſſet alicuius oditionis ꝓPpter quam fides eius uacillaret in aliquo:utputa coſan guineus uel multum amicus parti z ſimilia tunc non faceꝛet ſemiplenam pꝛobationem ad h̊ quod nõ. glo.in.l.etiam mẽis de proba. Item hoc ueruz ſecundum Har. miſi circa idem poſſent ueriſimilit haberi pluꝛes teſtes:utputa cum aliquid eſt pꝛoba tum per famam. Eit᷑ enim preſumptio contra pꝛo ducentem et contra teſtem: ſi ſolum producitur unus teſtis ſuper ea. Item procedit illud dictum niſi teſtis deficiat aliquatenus in dicto:nel qꝛ requi ratur ultra duos Mam tunc in ſimilibus caſibꝰunꝰ nõ faceret ſem plenam probatõeʒ. Ex his poteſt in ſtari ſuper multis limitarionibus ſimuibus quas hic breuitatis cã omitto. lterius queritur ex quibns pꝛet᷑ depoſitionem teſtis ꝛeſultat ſemiplena ꝓbatio. So. H eſſz ualde longũ ⁊ magis laborioſũ ſubtile: ? circa h uide multa que ponit Har. in d.i.admoneudi. ?.l.fi. ff. de queſti. glo.in d.l. ad monendi ⁊.d.l.i boneſidei ponit exemplum ĩ dome ſtica ſcriptura ⁊ in fuga ꝛei. De primo nide tu qð plene dixi in.c.ij.de fide inſtru.de fo in.c.ueritatis de do. æ contu. de urroqʒ peꝛ Har. in. d. l. admonẽ di. Jo. an. hinc ſimpliciteꝛ approbat glo. accur. Vnum notabile dictuʒ ponit Har. in. d.l. admonè di: inteꝛ alia dicit eiʒ ꝙ dicta teſtium recepta exami nata inteꝛ alias ꝑſonas faciũt ſemiplenã ꝓbationẽ ſicut dicimus de ſententia qð limitat: ſi modo ilii re ſtes de nouo examinati non pnit:als eſt parti ipnta dũ: ar. in.l.fi. C. de teſt. z. c. pꝛeſentata eo.li.? uide qð dixi in c. ueniens.ij.de teſti. (rre arrmm pars poſſit uel debeat peteꝛe nt h iuramentum ſibi deferatur. Gar. in. d. l. admonendi dicit ꝙ ſic ꝑ. . liij. F. H aũt iudiciũ.ff. de dã. iĩfec. ubi dici᷑ ꝙ iudex non tenetuꝛ impendere officium ad cõmodum par tis non petentis:⁊ dicit ꝙ h̊ peter poſſu uſqʒ ad cõ cluſionem in cauſa:⁊ ſic dicit ſeruare conſuetudĩeʒ. Ego puto ꝙ ſine qualibet petitione poteſt iudex ⁊z debʒ p̊ iuramentum defene ꝑ tex.in. d.l.i bonefidei in neꝛſi.oʒ ⁊ facit h tex.in veꝛ. põt ⁊ in fi. in uerſi. nideat. quinĩmo ex petitione uideĩ pars aliquãtulnʒ ſuſpecta. Si eim extraneus teſtis ſe ingerendo ꝛed deret᷑ ſuſpectus ut dixi in. c. ij. de teſti.foꝛtiꝰ ꝑs pꝛo H qð dixi in alijs qõnibus. Itẽ oritur enidens pꝛe ſumptio ꝙ ꝓ ſe iurabit cx quo illud pent ⁊ iõ ſibi ur ſuſpecto non eſſet deferendũ iuramentũ. ſed foꝛ tius alteri parti non petenti:ut quidam dixerunt ut refeꝛt Cy. ibi S. ſed nec ob.ſi dicatur iudicẽ non te neri impendeꝛe officium ſuum non petenti: qꝛ ſatis eſt partẽ a prin. petijſſe iuſtitiaʒ:iudex aũt debʒ cun cta rimari æ modis omnibus laborare ad ueritatẽ habẽdã. xxx. q. V. iudicante z. C. de teſti. nnllus ⁊c̃. ¶ Erplicit ſecũda ꝑs ſuꝑ ſcðᷣo decretalium do.ab batis ſiculi MDapie impꝛeſſa ꝑ Franciſcũ de girar dengis Anno dni. ¶. cccc. xxxii. die. xxij. marcij. ¶ Kegiſtrumn „☛☚ dDee rubrica primo caſu eſt an er quãdo hanc materia nõ. peꝛ: Bar. ut ibi nõ. dã tenere quaſ poſſit poſſidentis impleuit moꝛtem aut iſte nt notat bar. ſummario unde ſua reis poſſe =? pꝛo hic uł ad per preſũptiões ipſo facto iudex maximianus peiꝛſonas exceptiones proba. canonibus ſi non poſſunt quia in cauſa concludunt uerſatur ad quos induci iuramentũ in hoc 2 ſic aut᷑. percipiuntur poſſediſſe ff. de publi. ſecus ſi ꝙ ſententia lerata cauſa ſupra eo. nota ibi cauſa ciuili x et in. l. i. .Cc. conſtit. Officiali ſuboꝛnatiõis hac oipnionẽ .xij. q.ij. eſt quando delere inſte umetũ .i. ff. de et fiat perperuns publicam per partes impingunt er tunc .C. e ꝛei et ſic una in duabus onus cui ſcriptũ omnia. c. locutionis prohibinone ſoluere adimplere ſunt non quod me. ut ibi glo. ꝙ arburamti ſit iniquuʒ fortius item licet c.quod ſponſo de conſe. ꝙ iĩ iſtis dñs ang. ſen diſpẽdis ponere, nimis iſte deſpõ. iuramentuz intelligant. S ——— E - at locer na Mminians ſ u⸗ “ . ni Me. 1Vyhbl ſolae nonidas ſnonpoſſon ARnphes 6 un al ſund Mpdun (M No Aas aruweti in ndoe ſe mi. r Nrayunm 8 poſeuſt ux o niuni Wuroſrss Airra Gn lun 5 böbysingeert i fundan imennoneac Crs CSONvont gerntoram ds pden Ien cdss ngrneſgenn er oräine icdit Turans Fauneleen urofen ſueei em meſinm gentai PMlim hed telt n anmr onnt Ronefar. Bcgichennlhmranen gebentus fuſeride Pnſeanſel orusre andemmori afſind ichnngonie ſttarsgtnetmnhlir hſn de dnbheedehinſse Nobibewe r enporennngseſſc Uegoaun onn Pileöfitegnng ien norcir pntan Uneinl ueriur fgeſe d 1. Ce tuhot ii ij fvdlmmo e ſcſteng 4 uemn H . 1 AAſo de iuꝛe. Nactoꝝ quo muniuntur ut lanceis ſeu gladijs: merito ſubijcitur ius reoꝝ quo muniuntuꝛ t clypeis.uel aliter et ſic: Supra uiſum eſt ð pbõibus in geueꝛe i ſpecie:ſʒ qꝛ ut plurimum fundata intentione ac toris reus opponii ꝑemptoriam uel ↄ ꝓbatio nem actoris:congrue igitur ex ordine ſubijcit̃ tractatus de eeept ounbus 4 Dop. contra ſi tuationem Nice. ur̃ eim male ſituata. debuit enĩ poni an hHeicã de lit.ↄt. cum tunc opponant᷑ di latorie fori. So. dic ꝙ reſpeciu dilatoriaꝝ con gruentius ſuiſſet ibi poſita Nica:ſed potius reſ pectu ꝑemptoriaꝝ neceſſario debuit poni hic. Et ſi diceres quare non poſuit ibi ſicut hic diẽ Jo. an. h̊ eẽ ðᷣ aꝛbitꝛarijs.uel uoluit hic poneꝛe qꝛ ꝑemprorie magis afficiunt negocium princi pale:iO fuit equius illam in ordine pondeꝛari: ar. in. I. queritur. ff. de ſta. ho. z. iiij. q iij hermo frodius.z ſi diceres ꝙ alique ꝑemptorie ꝓpo nuntuꝛ an li ↄt ut j de li. ↄt.c.uno li.vi Nndᷣt ipe ꝙ hoc caſuale ñ fuit pᷣponderandũ rłe ł dic quod iura adaptant᷑ ad ea que frequenuuſ acci dunt: ut.l.nam ad ea f de iegi. C Quero qᷣͥd eſt exceptio. So.dico ꝙ eſt actionis uel intẽtio mis excluſio.ſic alt᷑natiue dico.qꝛ aliqñ excludit actionẽ aliqũ intentõem tm. Exmplũ pmi cũ in ueritate actori compeuit actio:⁊ cã ꝑ exceptionẽ excludi oʒ nã ſi metu coactus uel dolo iductus nibi ſtipulati ꝓmitto:de iure ciuili obligatus ti bi ſum. un ex ſtpulatu recte quidam agit ſʒ ini que:iõ ꝑ exceptõeʒ ꝙ me. cã uel doli mali exclu dendus ẽ actor: ⁊ ið i ſiłtibꝰ. Exemplũ ſecũdi qᷓ do acuo i ueritate non ↄpeuit actoꝛi:ſz de facto 35 De exceptionibus. agit:ut ſi petas a me decẽ ⁊ ego excipio ⁊ dico me ſoluiſſe.ſi.n. ueꝝ ẽ quod dico.ſ.me ſoluiſſe nulla cõpetit tibi actio:qꝛ ſolunone eius qð de betur omnis tollitur obligatio:inſtitu. qui.mo. tol.obli in pᷣn.⁊ ꝙ excepno excludit qnq; non actionem ſed intenrionẽ uel actorẽ ꝓbat᷑.ff. e. .· .ij. æ ð his ꝑ Gof.i ſũma huiꝰii ⁊ de multiplici exceptione uide qð nõ j.e.c.exceptionẽ uide et ꝑ Inno. in. c.cũ dilecti ⁊.c.dudũ ij.qe elec.ubi appellat exceptioneʒ intentionis qn excipitur õ eum qui nõ petit:eſt tñ in facultate petendi:⁊ bʒ intentionẽ uel hr̃e debʒ petendi:ut qn excipitur 3 electũ anteqᷓ; petat ↄfirmationem uel cõſecra tionem. nã ⁊æ exceptio põt deduci qnqʒ ĩ iudicio Iʒ non deducatur actio:ut le.⁊ nõ.in.l. ſi cõten dat.ff de fideiuſ.æ in.l.aurelius..ſi centum.ff. de li.le uide quod dirxi in.c.ſi quis contra cleri cum de fo. compe. A de unum notabile dictuʒ ſpe.dicentis:q qn ꝑemptoria pꝛoponitur ante lit᷑ cont᷑ eſt intentionis excluſio.ſi ueꝛo pꝛoponi tur poſt:tunc ẽ actionis excluſioꝛita nõ.in ti.e. .F. i. V. ? nõ.in ti. ð li.ↄt᷑. S.i.V.ſj nũquid ꝑ ex ceptionẽ.⁊ hec omnia ꝓcedunt in exceptionc ꝑ emptoria de reliquis uidebitis.j.e.c.paſtoraliſ ⁊.· c. exceptionẽ. Vude aũt habuit ortũ excepiõ dic ꝙ in paradiſo A dam excipiente ꝙ decep tus ab Eua peccauerat:ut ponit ſpe.i ꝓbemio gG. ſae. Ego cꝛedo ꝙ ꝓceſſit ab ipᷣa nã: qꝛ excep tio eſt quedam defenſio que eſt de iuꝛe natuꝛali: ut in cle. paſtoralis de re iudi. Et Lullius li.pꝰ officiorum in tractatu ſic inquit: Dꝛincipio ge neri aiantium omni eſt a nã tributum ut ſe uitã corpuſqʒ tueãtur:declinetqʒ ea que ei nocitura nideantur queque ſint ad uiuendum neceſſaria inquirat:⁊ paꝛet ut paſtum ut latibula ⁊ alia eiꝰ dem generis:formalitatem tamen preſumpſit a iure poſutiiuo. Mi. Aobas. 4 2 e le⸗ le⸗ groprog cin — RAα Dho t o c us ee. V. reſſ⸗ g3 er 5P,,5. 2 ſu⸗ Putαπ 4 ) 4 Pan 4 Eniqʒ Caſus: Si teſlis ð cri 2ʒ* mine contꝛa enum excep to ↄuincituꝛ uel alias conuincius apꝑʒ repellitur a teſtimonio:ſed ð crie non punitur: ſi non tangit negocium principale. h. d. tria ſũt dicta. ſm ibi ꝙ ſi: tertium ibi ceterum. ¶ Ego mãm bꝰ. c. latiſſime expediui in duobus locis: p mum. n. 2 fm dictuʒ expediui in. c. teſtimonium 5.de teſti. ultimuʒ ĩ. c.ij.de or. cog. ubi uideas. hic ãt aliqua ſimpłꝛ dicam pro form. ¶ Mõ. teſtẽ q;tũcũqʒ toleratum poſſe repelli a teſtimo nio ſi nunc de cris ſuſpitione aut infamia ↄuin ci põt:concor.dictuʒ.c.teſtimonium et. c.ſuꝑ eo de teſti. ubi nõ. qͥd de iure ciuili.ſecus ãt ſi erat toleratus tpᷣe quo reddidit teſtimonium:ut.l.i. EC. de teſta.æ quod ibi nõ.iij.q.vij.O.uerũtn. ¶Võ fo ꝙ ſñia eſt teꝛminus excluſiuus ꝓba tionis exceptionis oppoſite in ꝑſonas teſtium. pñt ergo nſqʒ ad ſñiam ꝓbões induci. intelli go an concluſionem in cã ꝑ.c.dilectus de fi. in ſtꝛu. æ in. c. auditis ðᷣ ꝓcu. æ qð nõ. Inno.in. c: paſtorał de cã poſ et ꝓpe exceptio tñ dʒ oppõi an apermurã atteſtatõnum: ð quo dic ur le.⁊ nõ. in. c. pñtium.. de teſti.¶ An autẽ ꝓboes poſ ſint induci anqꝙᷓ; teſtis recipiatur dixi plene i. c. ex ꝑie ade ð teſti. ¶ Mõ ꝙ ad hoc ut teſtis oĩ no dicatur integer oʒ ꝙ ſit oĩio imunis ab bis quatuoꝛ. ſ. crie: quod intellige ut dixi in. d.c.te ſtimoniuʒ. Infamia:an hoc ꝓcedat in infamia facti dic ni in. d.c.teſtioniuʒ. Suſpicioe.ſ.inimi cicie.iij.q.vV. accuſatoreſ.nel cris.qꝛ non dʒ ĩ ali quo uacillare:ſicut opĩo ordinandi.lxxxi.di.tã tis. Item a macula mãifeſta: æ hoc duplłꝛ põt in telligi ſ.de macula aĩe:et tũc non diffeꝛt a crie: er ſic forte ſumit᷑ hic:qꝛ p fecit in gener̃ mẽtõʒ de cꝛĩe:et poſtea exemplificando dixit a macula mãifeſta.2 poteſt intelligi de macula coꝛporis: 2 tunc oʒ reſtringeꝛe yʒ Jo.an.⁊ bñ qn qs teſti ficari uult in cã criali ↄ clericum.ꝛeppellitur enĩ corpore uiciatus eo cãu quo repellereiur ab or dine ʒ Me.⁊ ab. uide tex.cuʒ glo.ij.q.vij. ipᷣi apli ⁊ in.c.fi.S.ð teſti 6.. F. ꝙ ſi: q ſnia corporis aflictia facit fidem in alio iudicio ⁊ in ter alias ꝑſonas. uides eiʒ hic ꝙ confeſſus uel conuictuſ in alio iudicio põt nũc repelli teſtimo nio inter alias perſonas. Iſte eniʒ ſnie que affi ciunt et notant hominem ſequuntur hoiem ſiẽ lepra leproſum:ar.in.c.cito turpem.i.q,iſacit c. teſtimonium ⁊ qð ibi dixi.s.de teſti. ¶ NHõ ĩ F. ceteꝝ ar. ꝓ ⁊ plan teſtis connictus ð crie ſit aliqua pena puniendus. nam tex. a Sꝛio ibi pe na ordinaria facit ut puniri poſſit pena exordi naria: æ ꝓ hoc nide.l.nullũ. C. de teſti. In ori um ꝙ nulla pena puniatur faciunt multuʒ vba ſequentia ibi ſufficit ſi a ꝓphibendo teſtimonio repellartur. nam uerbum ſufficit importat ut nil aliud requiratur ſeu imponatur: ut nõ.gl in. c. ſtatutum in pᷣn. de. Gp.li.vi.uide tñ circa h qð ple dixi in.c.ij.de or.cog ¶ Op.⁊ vr̃ ꝙ non ſolum uſqʒ ad ſniaʒ ſed etiam ꝑ. xx. annos poſt 2 oſparm fjtf Pv Snn i Ae,H.. ſ⸗B De exceptionibus.: poteſt opponi ⁊ exceptio probari contꝛa teſteg. ut in. c. licet de ꝓba.⁊ c.cum ucneꝛabilis. “ .lI. querelam. E. de fal. Secundo poteſt agni . non uſqʒ ad ſñiam ſed tin uſqʒ ad li. coni dʒ ps admitti.hec enim exceptio õ perſonas teſtium non eſt ꝑemptoꝛia: cum non pimat actioneʒ ſen ius agendi:cũ ⁊ alijs teſtibus ſeu pꝛobonibꝰpoſ ſit fieri ꝓbõ:ad hoc.j.e.c.inteꝛ.ſo.capiedo mꝭᷣ tem glo.iiij. hec exceptio que opponitur in pſo nas teſtium non poteſt dici dilatoria uel pemp toria cum non differat iudicium: ⁊ ſic nõ debet regulari ſᷣm ꝛegulas dilatoꝛiarum. et lʒ nõ ſit p prie ꝑemptoꝛia: accedit tñ magis ad nã pemp toriarum ꝙᷓ; dilatoriarũ: quia ſi non directe:ſaj tem per obliquuʒ ꝑimit: quia ſublata pbatione remanet ius partis inutile:ut in.c.ſepe:de ꝛeſti. ſpo. 2. l.duo ſunt ticij.ff. de teſta. tu.⁊ ideo non poteſt dici quaſi peꝛemptoria:ar.iij.q.ij.bermo froditus:iõ uſqʒ ad ſniaʒ põt opponi ſicut ale pemptorie: ut.l.ij. C.ſen.ꝛeſcin.non poſ.ñ ob. õrium:quia ꝓcedit in exceptione falſi qn.( op ponitur in dicta ? non i perſonas:quo caſu eſt diſtinguendum ut in glo. et nõ bene hoc dictuʒ ſimile nõ.i. c. ex parte ade.S.ð teſti.et ibi plen⸗ dixi. ¶ Sed queꝛo an i cã appellationis poſſit opponi contꝛa peꝛſonas teſtium. glo.iſta iĩ uliia ꝑte nõbiliteꝛ dicit ꝙ ſic:ſicut dicit ð alijs ꝑepto rijs ſeruata tñ diſtinctione.c.pntium.S.de teſti. nõ.ſing.hoc dictum et pro eo facit illud genen le:non oppoſituʒ opponam non pꝛobatum pꝛo babo in. c. cum Joãnes de fi. inſtru. C. de te. ap.l. per hanq¶ Item probo alia ratione.appej latio ꝛeſcindit omnia uſqʒ ad li.conte.ita ꝙ ilis quod poteꝛat opponi an ſniaʒ.⁊.li.ote.pot op poni in cã appellationis: ut le.? nõ. in. l. ita de mum. C. de procu. æ maxime per HBaꝛ. ſed aſ̃ ſñiam poterit opponi ⁊ pꝛobari 3 perſonas ie ſtium inxta diſtinctionem. c. ptium pal. eꝛgo et in cã appellationis eadem diſtinctio eſt ſeꝛuata. AAdueꝛte tñ ad unum nõbile dictum tam ei ca iſtam exceptionem qꝙᷓ; circa alias ꝑeptonias: ꝙ ſi malicioſe cã nexandi aduerſarium ꝑs diſtu lir opponere in prima inſtantia non audictur in cã appellationis:ita notani ſentiunt Jo. an.er Hoſi.in.c.inter monaſteꝛium.j.e.quod eſt mẽ ti tenendum. et idem põt dici in qualibet excep tione que malicioſe tempoꝛe teꝛminato non fuit oppoſua ut poſt illad tempus non achmittatur: ar. per locum a ſpãli ꝑ.c. ceptionẽ. j.c. Sʒ circa boc quero: nunquid in cãis in quib ſnia non tranſit in rem iudi. ut in matrimonialibus poſſit opponi in peꝛſonas teſtium citr rionem glo. hec non aperit. loquituꝛ enim qñ opponitur circa dicta interendo ſalſitatem: tuc enim claꝛiſſunum eſt ꝙ in infinitum pot oppo ni:quia apparet per nouam probationem fuiſſe eccliam in lententia deceptam et ſic pꝛocedunt illa iura uulgaria de re iudi. c.lqtor et. c. conſan guinei ⁊.xxxv.q.ix.c.qꝙ; quis.ſed ꝑ exce nioem et probationem 5 ꝑſonas teſtium non inferiut a appella⸗ a, mn .er. Neo e a plonens nſt onon n n gei de ui hlulin 1 3 1 mie aar nin ſos ranetns onv 1 N 1 uſs “ 1 hun meoht uͤhlii iiie ibisſſi lew ,(vl ſ,nl h uc nnl el . on nn ihmna ſore cid gantſ n ri tunnanche lnetiud and berduen one kaimn oc alia enngni Gnbgekin ang ubenſmmi a itn ls idl ns HM ſi klſtintni tn ur⸗Prudn/bn ipuiiiſin /blidar aG Scbiun linz, eluon wr⸗ Punam na hun liv h onn in wladie ſemmnen aiſſi Huſnum nlijant ie i ii ntſn n On dtcyeni ſeen Cobleſtonss pocf iitöni prntotoftſonen iaon⸗ Oatcont erqreto t ihenmn inc, an Arie uoltiiſod uadinmn gr⸗ ſomter net een deendns er rſee Cofeſtonsſoatamrannr, gito on Morſuernr ontici coficletnunco Uwnmr Gata iedneno n Dalerun uncörinnnerenatinenun oe NiNo cdäricndnin gtanon weta ienmrſipioter uaricuſe anutinni ſinier dnd orſimn cer eſſeng memtnn hl rdncoe etütthinn gun zgient fnmn iſin rtein ſtinminpe get Muociengri ſine nteirbo ſis et oſ i iciti mno goo oligirar. 6 int ro por ab ſoſo 4 lit uſioi ineſinid oecen unm inſr elcehct fiui tnſ ciigtei cnti cven igieiſoi ellik, tdinl gnn fſi ſſn fu Aſ phabit inn e ti⸗13 ſodz rt d.-lers q nniſi 1A toriammnah Pemptoꝛia: inceut Acceclt tn nugssad i Arun q llatoriarü:n nor 4 Per obliqun bimit:uin iben ſqunz n Gunet ius paris inutiſeint nein t.löduo ſunt ici f de leſn ne E iquaſſpernhinm iſgit⸗ lims: uſqz ag iiz ho Cppel i⸗ Morie: ut..ij. C. len eſen non i nm, uig peelltin regtone iici itur in dicta ? non perſonns:goct ngnendum it in glo. er n bene hec⸗ eno .cer pane ade d eſti n biſ Ded qneno an ici gppclhnioniif ni cont peſonis teſtum glo iſriii bllter dat ſc: ſut diat olis e natn m Giſtnceone cpitiym 5 dent boc dicum er pro eo faat ilud gen pppoſituz opponam non pꝛobatn pn ccumn Joines de fl inſtru. C.de ten bindſ Nem drodo ala tauone ann cndit ommnia uſoz acoe doent O0oni d ſbin .le he⸗ n dppelanonis:ut le.2 h.nin Cde roch. ?narimepel Duſt potenit oppoli Pwbeni 5 faſen õ appelanonis Men aſingocn dueue m̃ 2d unun noble lam ſum exceptionem citch Alas nin malcoſe ci enndt nnntl opporerein prünm inſtantiun nß ͦe mnonaſteimn gi * umet idem por dieifn wa malicioſe lemporelonii ita nonunt ſentun N De exceptionibus. neceſſario falſitas:qꝛ licet quis ſit exriminoſus: nihilominus potun Vitatez dicere ut aꝑte patʒ ex ſe ⁊ in.c.per tuas.j.de ſimo.⁊ melius in.c.ĩ fidei fauoreʒ de hẽ.li.Vi.ergo non debet recedi a cõ munibus regulis iuris. In ↄꝛium tũ facit: ſolus tranſitus in rem iudi.excludit iſtas exccp tiões 3 ꝑſonas teſtium. naʒ ut uides adminunt̃ in cã appellationis.ſed hec rõ cefſat in cauſis ĩ quibus ſnia non trãſit in rem iudi.ad hoc opti me facit.c.cãm matꝛimonij ⁊ qð ibi nõ.õ.de ꝓ ba.⁊.c.fꝛateꝛnitatis poſt pᷣn. ð frig.⁊.c.ſiẽ nobii maxime in fi. S. de reſti. æ uide oĩo que ibi dixi. ¶ Bopo 3. F. ꝙ ſi. ubi d ꝙ als ↄuictus uł cõ feſſus non dʒ admitti:niſi pus ꝓbauerit ſe ino centem. non enim uidetur hoc poſſe ꝓcedeꝛe: qꝛ ex quo fuit ꝓbatum eum fore caoſum marxi me poſt ↄfeſſionẽ ſuam non dʒ admitti ad pro bandam negatiuã: ut in c. ad nzaʒ S. de pꝛoba. ſo. glo que eſt in vbo ꝓbauerit ꝙ non pꝛobaue runt directe ſe innocentes ſed indirecte.puta ꝓ bando ꝙ egerũt pniam: ⁊z ꝓbabunt hoc per ſa cerdotem pꝛopꝛũ.( Hiõ. h dictum ꝙ poſt pe mitẽtiam quis põt dici Innocẽs: facit.l.di.ferꝝ 2 uide ad iſtũ intellectũ.quod dixi in.d.c. reſtio nium Abbas dixit pꝛobari inocẽtiã ſuã pꝛobã do abntiam a loco ubi dicitur delictuʒ ↄmiſſũ. bec lectura non plʒ Jo. an. ſʒ enim pꝛocedat re ſpectu illius ueꝛbi coniuncti:non tũ pꝛocedit re ſpectu nerbi confeſſilq.d. lʒ admittatuꝛ ad pro bandũ. õ pꝛobationẽ:nõ tñ õ confeſſionẽ ꝓpriã do.an.dicit ꝙ etiã reſpectu confeſſionis poteſt admitti:nõ tñ ꝑimendo confeſſionem: ſed potiꝰ excuſando iur̃ ea que nõ.⁊ habentur in.c. cum dilecii de accu mihi nõ p acet h̊ dictum quo ad iſtum tex. nec reſpectu pꝛobationis nec reſpectu confefſionis loquitur enim tex. quãdo alio tem poꝛe fuerunt conuicti uel confeſſi: ⁊ nunc oppo nunrur cria illa. certũ eſt antẽ ꝙ ex quo non ꝓ bauerunt tunc jrium nec excuſauerunt ↄfeſſio nẽ nõ debẽet nũc admitti: quia non appellando niderur ſimpliciter acquieuiſſe conuictioni z cõ feſſioni.ar.c.quod ad conſultationẽ de re iudi. 2.c.i..de frig æ male.ubi eſt bo.tex. in ſili. ſed bec dicta doc. ꝓcedũt ubi nouiter conuinceꝛent ð crie uel ↄfiterent᷑.alij aliter:ſʒ tene lec.glo. ⸗ Glo. i Vbo cõfeſſi itrat materiã: an teſtis iteꝛro gatꝰ ð̊ ꝓpꝛio crie teneat᷑ rũdere uide in ho q ſatis late dixi poſt glo.i.c.cũ cãm.ð teſti¶¶ A rimo glo.colligit ar. ꝙ ſi iudex recuſat̃ coꝛã ar bitro põt ab ipſo qri ⁊ dʒ inde dicere ueritateʒ. A luerte ſi q̃rit ðᷣ crie dic ut nõ.i.d.c.cũ cãm. ſi extra cãm cris ſatis ẽ honeſtũ ut rideat cum arbitri ſint in hoc ar. udices.de offi.dele ab ax tris li.vi.¶ Eirca. F. cercrũ qro quid ſi crimẽ obiectũ teſti cõrĩgit cãm de qua ag tur. ær glo. fi.ꝙ tũc n ſolũ repellit᷑:ſʒ etiã punitur ſi ãt non Otingit cꝛimẽ:ſolũ ꝛepellit᷑ qꝛ ad hoc ſolũ excipi tuꝛ. fatet᷑ tñ ꝙ ſi teſtis teſtificando uacillauit uel falſũ dixit punitur a iudice ut.l nullũ.C. de teſ. Nualit at hoc ultio cãu iſte puuet᷑ dic ut nota: Har. in dicta.l.nullũ. æ dixi in. d. cij de oꝛ. co gni ¶ Ex bis Vꝛ uelle glo. ꝙ dictio pᷣßtim. poſi ta ĩ tex ponat᷑ ꝓ rm. I lẽ Moſti. ?⁊ Gof. Inn. Vo inſtat in duabus glo.æ ur uelle in effectu. aut teſtis ↄuincit᷑ ꝑ reſtes ſeu inſtrã ⁊ non puni tuꝛ nec oꝛdinarie nec exordinarie:⁊ h̊ reſpectu: dictio pſertiʒ ſtat ꝓ mxie q̃ſ i dẽ ſit ſi idẽ crim ↄtingit cãm de qua agit᷑:aut eſt ↄuictus ꝑ cõfeſ ſione ꝓpriã:⁊ tũc ſi otingat cãʒ de qua agitur punit᷑ pena ordinaria g. de ↄfel.c.ij. æ.c. per in quiſitionem de elect᷑.⁊ ſi non contingit cãm vr dubitare:qꝛ loquit᷑ alternatiue. vr̃ tñ magis icli nare ut puniat᷑ pena extraordinaria: quod hic non negatur ſm euʒ: facit.d.c.ꝑ inquiſitiont᷑:⁊ ſic habes claꝛe intentũ ⁊ mentẽ Inno. Jo.an. Ve uelle: ꝙ ſi contingit crimen ð quo agitur pu niatur pena ordinaria: ſiue conſtet confeſſione ſiue probatione:⁊ in hoc accedit ad dicruʒ glo. Hoſtien. ?æ Goff ⁊æ dictio preſerti ſtat pꝛo tan tum:ſi neꝛo non cõtingit cãm ſequitun¶ Inn. ur non imponatur pena etiaʒ exordinaria: i aliteꝛ conſtat de crie ꝙ; peꝛ confeſſionem.ſi autem cõ ſtat per confeſſionem puniatur eordinaꝛie. do. an. plus plʒ hec opi. Inno.ut etiam in conne xis diſtinguatur an conſtet confeſſione an pro batione:quia cum non ſit iudicium ordinabili ter agitatum õ teſtem non debet imponi pena ordinaria:de accu inquiſuionis.nam pꝛobatio nes exigunt telam iudicij: ut.S.ut li.nõ cont᷑.ꝑ totum:ſecus in ↄfeſſione iu nõ. per Inno. in .c. qualiter æ qn. ij. ð accu. Item quia probatõ peꝛ confeſſionem eſt lucidioꝛ:boc dixi ut non ðᷣ ſint bic dicta antiquoꝝ q̃ ſatis declaꝛaui:ego ãt pleniſſime hanc materiam explicaui i. d. c.ij. dic ut ibi.¶ Nõbis tn ex iſto tex. ꝙ crimẽ ĩcideteꝛ confeſſatum ubi ad aliud agebatu: non eſt pu nibile ſaltem pena ordinaria: cum ni ↄtingat cꝛi men de quo agutur:pro hoc.l.ſi filium. C. de li be.cau.⁊ ſic uidetur hic tex.pro dicto Har. in .l. ſi ↄfeſſus.ff de cuſto. ⁊ exhi ꝛco. ⁊ ſic limitat Inn. in. d. c. qualiter pᷣal.¶ QAd dẽ. crimẽ con tingere cam dicit bic Inn. ꝙ qn teſtis ↄfuetur ſe inuolutum illo delicto de quo aguur bᷣ cofitet qn eſt quaſi circa idem factum:quaſi ſecus ſi a gituꝛ ð ſimonia com niſſa in ceia eccłia:æ teſtis oꝓfitetur ſe cõmiſiſſe ſimoniam in alio facto:qð ſatis plʒ. nam quando eſt diueꝛſum factum non põt dici in iudicium deductum ꝑ uiam conexio nis:ſicut quando ↄtingit idẽ factum.d.c.peꝛ in q̃ſitionem ⁊. c.ij.de confeſ. Haꝛ. in.l.ij. F.ſi pu blico ff.oe adul.exigit:q; tang at:idem factuʒ ⁊ eaſdem ꝑſoas:ut ſi pꝛoducit teſtem õ me ⁊? ego oppono ꝙ falſum dixit in hac cã 2ↄ me:et vr ꝑ hoc exemplum ſentiꝛe ꝙ non ſit neceſſe ꝙ tan gatur ſpecifice delictum de quo agitur:ſed ſatis ẽ ꝙ tangat illam cam do an. dicit ſe putaꝛe quẽ libet bn dicere.licʒ ſint dicra diueꝛſa.ego intelli gerem boc dictum Haꝛ qñ agiruꝛ cum teſte. ſe cus ſi cum producente:quia ſũñia lata õ pꝛodu centem non piudicat teſti: nec eõ in.l.lutius.ff. 3 5 2 2 g* . naſa, 1. „ dAeplimnnd ſer „Drtta 8e yri Pie . jUαι ο 2 H in = e I nm α de bis qui nõ.ifa.? hoc nidetur ibi uelle Bar. facit.c.ij.in fi.de ordi.cog. uide quod ibi dixi æ ita ſentit Mar.ibi cum hac opi.glo.fi.⁊ dicit (bic eſſe caſum. Mi. ab. contra actoꝛẽ de excõi yNatione nõ obſiat replicatio comunio nis:ſcdᷣa pꝑs ibi noſ.iMHiõ.pꝰ. ar.ibi ſcienter ꝙ cõicanſ cũ excõmunicato ignoꝛũter nullam excõ muniacationẽ incurrit:ad idẽ. c.nuper. de ſen. excõi. ¶ M. ꝛ.ge enã in orone nõ eſt excõica to cõicandum:⁊ dic ĩ oratione.i.ſecum orando nige tex.xi. q.iij. cũ excõicato æ.c.nuper preall. M. 5 . excõicatũ non poſſe alium accuſare qð intelligo etiã ſi proſequat iniuriã propriaʒ: unde petenti reſtitutioneʒ obſtat exceptio excõi cationis ut dicit glo.nõ.in.c.ex inſinuatione ð procu.pꝛo boc qꝛ iura generaliteꝛ repellũt excõ municatũ ab agendo. S. de iudi:c. intelleximus 2=. c. pia.de excep.li.vi.¶Mõ. ꝙ cõicans excõ municato non incurrit eande excõicatione: ſed minoꝛc I.de ſen.excõ.c.nuꝑ.⁊.c.fi.de cle.exco. mi.Et nõ. unã dr̃iam inter minoꝛem excõmu nicationé æ maioꝛem: nam maior pꝛiuai nedum a participatione ſacramentoꝝ. xi.q.iij. audi de niqʒ.⁊.c.is cui.⁊.c.i.de ſen.exco.li.vVi.ſʒ etiã a cõione fideliũ ut hic ⁊ in dicto.c.cum excõicato 2z.c.ĩter de ſen. excõ.dʒ etiã ſibi pꝛohiberi igreſ ſus eccleſie:xxi.di.cleros.⁊.xxv.di.perlectis.mi N obis Caſus Reo excipiente nor nero ſolũ pꝛiuat a ꝑticipatione ſacꝛamẽto de quo dic ut le.⁊ nõ.in.c.fi.de cle.ex. mi Ex quo infert hic tex.excõicatũ minoꝛi non põſſe a limineę iudicioꝛũ repelli nedum ab excipiẽdo. Opo. æ nidet᷑ ꝙ is qui cõiauit excõicato nõ poſſit illi excõicationẽ obijcere qꝛ no põt repꝛo bar̃ que ſemel appꝛobauit in.c.quẽadmodũ.S. i.ꝓxi.cũ ſimilibꝰ allegatis in pꝛin.glo. So.gl. .i latꝰ formando hoc Sriũ ſoluit duobꝰmodis pꝰ ꝑ dictũ Auguſtini.nõ nullos ſuſtinemꝰquos inutiles toleramꝰ.xxiiij.q.i.quiſquiſ:⁊ nult dicẽ ꝙ cõmunio ⁊ tolerantia uoluntaria nocet uit in Srijs.ſecus ſi eſt in uoluntaria.hec ſolutio coꝛri git᷑ iudicio meo duobus.pꝰqꝛ excõmunicatione coacta quis incurꝛit excõicationẽ niſi finſſet uis pᷣciſa ut in.c.ſacris.S.ꝙ me.cauſa.ꝛꝰ. qꝛ nõ pre ſupponit᷑ hic ꝙ uolũtarie ſibi cõicauerit nec de ciſio lr̃e fundat ſe ſuꝑ noluntate. Ideo foꝛte gl. ad pam ſolutionẽ tranſit dicens quem oꝓpproba ni repꝛobare nõ poſſum agẽdo ↄ eũ ſed excipiẽ do ſic.qꝛ qlibʒ reꝰ ẽt excõicatꝰ põt exciꝑe õ ſuũ actoꝛc.qꝛ oĩs ltima defenſio eſt reſeꝛuata reo ẽt excõicato.j.e.c.cũ ĩter.⁊ cũ hac ſolutione tran ſeũt h̊ cõit᷑ doc. ſʒ iudicio meo nõ euacuat fũdi 1ꝰ Zriũ.nã ex ſolutõe gl.ſequeret᷑ ꝙ ſi mulier pe teret dotẽ a niro ĩ caſu pᷣmiſſo poſſʒ nir exciper ð adultio pꝛiꝰ ↄmiſſo:qꝛ vr̃ approbaſſe ſolũ qꝰ ad actionẽ ⁊ nõ quo ad exceptionẽ.qð eſt õ mẽ tẽ dicti.e.quẽadmodũ.⁊.l.ſi uxoꝛ. ff.de adulte. quinimo textꝰ ĩ dicto.c.quẽadmodũ ꝓpꝛie loqt de excepiione ut nõ poſſit excipere mulierem (W. exceptionibus. cuiꝰ mores ſemel approbauitlunde diceꝛẽ ſic: ubi approbatio ſeu habilitatio depẽdʒ a uoliſtt te appꝛobãtis tũc non põt illum apoꝛobatũ ipu gnare nec ꝑ uiã actõis nec exceptõis et hoc cqn loquunt᷑ iura allegara in pꝛin. glo. ubi ueꝛo non depẽdet a uolũtate ſua tũc non obſtate illa coio ne ſeu tacita approbatie põt ↄtra illum inſtare ſaltem ꝑ uiaʒ exceptionis. ꝓ boc eſt bonus tex. in.c.dilecto de preben.⁊.c.noſci de elec. et q nõ. Jo. an. in regula ſcienti de re. iuris.. vj.in meꝛcuria. æ glo.in.l.i. C. ubi de cꝛi.agi.opoꝛet que dicit ꝙ ſi litigaui coꝛam eo quem mea noſũ tate non poteram iudicem facere poſſum ò nul litate experiri:licet a pꝛincipio non exceperim. unde cum cõmunicando excõmunicato non poſ ſum eum habilitare ad iudicia poſſũ illa comu nione non obſtante contꝛa eum excipere ut bic. pro hoc eſt bonus tex·.e. c.exceptionem..c. pia. eo.ti.li. vj.¶ Sed quero tex.bic loquitur quando excõmunicatus minoꝛi excipiebat con tra excõmunicatum maiori:quid ſi iſte excipies fuiſſet etiã excõicatus maiori nũqͥd poſſet a ſua accuſatione repelleꝛe excõicatum:uidet᷑ ra bic ſacẽ qð non:qꝛ iſte incipiens ẽ ꝛemotus nedum a ꝑticipatione ſacramentoꝝ ſʒ ẽt a cõione fideli um:⁊ ſic ceſſat 2 illius lie.cõtꝛarium tenet bic glo.⁊ bene:qꝛ licet excõicato interdicatur pias agendi non tamen excipiendi zc.ut in glo.⁊ hᷣ cõmuniter approbant hic doc.⁊æ in.c.cum inter .j. c. dicẽtesꝙ oĩs defenſio competit excoicato ſiue ſit realis ut ꝑemptoria ſiue ꝑſonał ut cõtra iudicem cõpetens ſiue ſit declinatoria ſiue com petat rõne tpᷣis feriati uei loci incõpetẽtis uel ꝛe ſcripti ſubrepticij uel ĩepti libelli:æ ide in dila torijs ſolutionis de quo etiã uide qð nõ.S.i.c. ſi aduerſus de bẽ.plus diẽ hic Inno.ꝙ excom municatus maiori ꝛepellit ab accuſatione ſua ex cõmunicatum ẽt minoꝛi tm cuʒ ſit crioſus.s.q me.cã.c.ſacris.ſicut enĩ ꝛcpelleꝛet illũ ñi excoica tus:ſic ? etiam excommunicatus per iura hic allegata in glo ¶ Yo. an intelligu hoc dictum ut excommunnicatus minori rpellatur ab accuſauo ne his caſibus quibus cõio cum excommunc⸗ to inducit mortale: de quibus plene no. in..c. ſacris:⁊ nõ ſingulaꝛiteꝛ hoc dictum.Er boc enim infertur:ꝙ exiſtens in moꝛtali tanc illegi timus ꝛepellitur ab accuſatione: facit ad ea que dixi in. c. teſtimonium de teſti. ubi uide:æ nots multum ad limitationem.c.i.j.de accu. quod in tellige niſi proſequaruxr iniuriam ꝓpriaz: ut i.c⸗ oimmnibus. iiij. q. vj. ¶ Irem er predictis e ey 5 glo. nõ: ꝙ quantũcũqʒ quis infamis uel cꝛimio ſus ſit põt tñ excipeꝛe õ ſuum accuſatoꝛem de il legitimitate. fallit in caſibus allegatis in glo. ? i caibus exceptis de quibus nõ. in c. cum. D. de accu. =. c.i.de teſti.li.vi.⁊ uide qð nõ. glo. in. d. G E. c. omnibus. Sed quero nunquid excõmum catus admirtatur ad ꝛeplmcanduʒ ſicut nenitif ad ecipiendum exempluʒ ago ↄtꝛa ie occa 0 mutui: excipis de pacto de non petendo: replic lichori cnorE de hin Gohoſ owant cdicnit era Kn Gends Py nnchnb⸗ inolingg i⸗ noen eny rextenvt Adj iltumtm im lan cen Cn ge ſpun/ und u gnleni Oonin ſo⸗ lenone ecſno pncidun AWönan ciara mamme znoaatfelenmnſubin Agroitſt dehlin nucluns en nenid adisaid adches unw oct tn eteehto auan ekeynons aen 10 Ke ge ſonper onnoocnur or ateg ſonechugter el ii gorsdorert er Vn;gafranddron. Jennemn chontbus ceprin poreg nan goch Acknpent eennstenserpnde Pnui Alol ubetgetains on ſchendsre gens hſenhlt )onlegiunhor Gur eiozonnnent gasriz n (Alfnauiconhe gieno n Pcſcris:n conpeit goni i ge aga ſon muniunt ſunnanennen epuoni lle ſnt reoy ſel lcunndts Cen eptionbus Crſi lcse nr gn Iiefonvel pböeg re emanlerg gfes in o poarceſemngg, Uerſoquitur h ſanöe Niſanpis on ch Pgninil 5ot teini Ner dn Cunde Neponinpn Onporg, hn enrlmenu NS Grchi M einn Ad iodiciz doſch P ontrg eumn cperen Pa. o. l.. vj annn v. 0 lerhieen . N nn erömn 8 minor * 4 onmncaumn miori quid ſrmne poſet — ölcnmmui il noner ſe epiens rrolgrl bncmnone ſenmmnwp hag cöiniin n M 1o llus lecounmn lent t bere: i ler otcao inercſoinr i, ndi non nmm motmii re nr in glot mnſer approbant h ooce in cninn dcars p ois efenſio conpent enoicid ſt reals u penptonis ſue gſonuk vt com en cöperens iine ſi declinatoria ue conn None tpis ferian ve locn incdeteisn Pri ſibregicc ddiehaldeſta de in ris Omaonis de aud ei ice ed 1dSi duertus dee ins ue di Innd gn anicuuus maiori vpeli ad acclinotſun Smumicaun nindi tin chſnfiizi ne cic tis meni vhelen lifant us:ſt ? aiam connnmſcms Ne iun legmn in go on ugitnin arommmnieamo nnin iginn iti ne bis caſbus gnions o tun tra o induct nortalede guiboenr ſe enort voͦigllumn dardam l. engee henſks nollif, onektate⸗ . ab gecuſetioſeſt jum de leſtabi icne ð pacto de petẽdo:opponitur excommunicatio ʒ ine ſen replicationem meã. Soe.e. ti. F. fi. V. item queritur dicit hanc exceptionẽ ſeu duplica tionem non obſtare replicationi: qꝛ replicatõ ſe pẽt ad exceptionem:ſicut exceptio ad actioneʒ. Eſt enim repucario quedaʒ defenſio ) exceptio nem:inſti. ð̊ repli in pᷣn. uñ ſicut excoicatio non repellit ab excipiendo ita nec a replicando. Item duplicatio non admittitur niſi directe cõ cernat ipſam replicationem:ut in loco ꝓx. alle. ſed excoicatio n elidit replicationeʒ:ergo ⁊c.ab ſurdum enim foret ꝙ babẽt reſpectus ad pactũ de non petendo: z non ad pactuʒ ſequens ð pe tendo. dico iñ reum poſſe exciꝑe ð excõe non ⸗ replicationem ſed ↄ ꝑſonam actoris ut repellat a iudicio.qꝛ hec exceptio põt opponi in qualibʒ pte iudicij.ut ĩ.c.pia.j.e.ti.li.Vi.⁊.c.pe.j.eoð. Hlo. li. opponit de.c.ſigniſicauit j. de ſen. ex. ubi cõicans excõicato incuꝛait excõicationẽ ma iorem:cuiuſ orium innuit iſte tex.⁊ ſoluit multi pliciteꝛ. Va ſolutio eſt ꝙ ꝓcedit in cõmunicante excõicato a apa concurrentibus alijs de qͥ bus dic ut ibi.¶ ¶ Altimo ſcias ꝙ iſtud.c.facit mtionem de replicatione. Jo. an. poſuit ad ma teriam explicandam. vij.qones quas ſuccincie ponam ad inſtcuctionem iuuenum/ꝓꝰ queriur qᷣd ſit replicatio.2 cui cõpetat.ʒꝰ qñũ competat. rto quis ſit eius effectus.qͥnto quõ rollatur uł nicietur. Sexto que ſit pus probanda exceptio nel replicatio. Septimo an ſuꝑ replicatione ſit neceſſaꝛio ꝓnunciãdum. pᷣmum icit ꝙ; replicatio ẽ allegatio actoris per quam ſoluituꝛ exceptio:inſti. ð.repli.in pᷣn. uel latius dicenduʒ eſt ueꝛbũ actoꝛis peꝛ id quod dicet᷑.j.un/ꝛeplica tio eſt Zria exceptioni quaſi excepiionis exemp tio. ff. e. l. npe. ſemper cum obijcitur ut exceptõ nem expugnet. ff. e.lij. F. i. votes ponere exem plum. S. poſitum ð ↄorio pacto. Irem in termis c.accedentibus de priui. pone qonem:ꝑochialiſ ecclia petit decimas:reus excipit de priuilegio quod habet de decimis non ſoluendis: replicat agens ꝙ pſcripſit 2 pᷣuillegium:hoc ꝓbato eli ditur exceptio æ obtinebit agens:⁊ ið in ſilibꝰ: S ſᷣm cui competit replicatio pʒ rnſio ex pdictis:qꝛ competit actori.uñ dic lex ꝙ acroꝛs non muniunt ſuam intennonem excepuonious que ſunt reoꝝ.ſed replicationibus.C. e.ii.l.nõ exceptionibus. Et ſi dicas ꝙ actoꝛe excipiente 3 teſtem uel ꝓbões rei ipſe ꝛeus replicat: GEnde tur ꝙ reus in eo ꝙ ꝓbat cenſetuꝛ actõ.fl. e.l.i. uel lex loquitur quo ad exceptiones ꝑẽpiorias nel que reſpiciunt pᷣncipale:æ ꝑ hoc intellige qꝗꝛ S.dictum eſt in diffinitione pᷣmi dubij:q voum actoris põt ibi ſumi largo mõ 4 teꝛium qſitum qn competat pʒ Nnſio etiã ex predictis. nam cum ueniat ↄ exceptionem competit cuʒ re us excipit ⁊ non pᷣus non eiʒ pot reſolui nec ex pugnaꝛi nondum obiectum:de deſpon. impub. c.ad diſſoluendum cum concor.⁊ ſᷣm h̊ eru ꝑ petua replicatio et competet qñcũqʒ excipietur. I De exceptionibus, cum enim replicatio ſit exceptio ut.S. dictuʒ eſt 2 analia ad agendũ ſũt ꝑpetua ad excipiẽdũ:ut .l. pure. F. fi. ff. ð doli excep. eꝛgo ꝛeplicatio ẽ ꝑ petua. dicit tñ Jo. an. ꝙ ubi eſſet quid imputã dum actoꝛi ea rõe qua tpᷣe perit actio peꝛiꝛet ẽt replicatio cum eadem actione:⁊ ſic intelligitur .ff. qn actio de pecu. eſt ãna.l.queſitũ. ⁊ ſic aliᷣ eſt in exceptione rei originalis ⁊ aliud in excep tione actoris qᷓ̃ dr replicatio:qꝛ i ptatẽ actoris eſt agere non in ptᷣate rei.C. de dila.l.ſi qn. Si ergo z exceptionem rei iudicate replico de ap pellatione mea quam deſerui uel ꝓſequi negle xi ſicut mihi obſtaret hoc agẽti: ita obſtat mihi replicanti:de ap.ſepe ⁊ cle.ſi appellatiõem.e.ti. boc ueꝝ:niſi exceptione paret᷑ mihi aliqua ꝑpe tua exceptio:puta nullitatis in his que ſũt poſt illam de quo le.⁊ nõ in.c lʒ ð ſen. ex. li.vi. Aenio ad quartũ quid ſit replicatiõis eſſec tus.⁊ dic ꝙ reſoluit uel expugnat exceptioneʒ: ut. S. dictuʒ ẽ:⁊ iõ oʒ ꝙ replicatio ſit talis ꝙ ui ciet exceptionem.nam iꝑtinẽs repelleꝛet᷑.j.e.di lecti.uel ꝑſonam afficiens ut ibi.Et ſcias ꝙ foꝛ tius ſe hẽt replicatio ad exceptionẽ qᷓ;ᷓ exceptio ad actionem.nã exceptio qnñqʒ defendit reũ ſuꝑ re petita qñqʒ afficit ꝑſonaʒ actoris: qnqʒ iudi cis:qnqʒ; teſtis:qnqʒ ꝓcẽis:qnqʒ forma libelli: qnqʒ Notũ:qnqʒ locũ:ſʒ replicatio ſemꝑ afficit ipſam exceptionem ut non proſit excipienti: uel ut nõ noceat replicanti:inſti.de repli.i prin.uið ad hoc qð nõ.in. c.ij.ð̊ or.cog. d quintuʒ quomõ tollatur uel uiciet. dicas ꝙ tollitur per duplicationẽ rei que ipſã afficit pone exempluʒ ꝑ decre.dudum de ↄuer.ↄiug.duplicauo tollit Eꝑ triplicationem ⁊ ſic deinceps:ut.ff. eo.l.ij.⁊ ĩ ſti.de repiica.poſt princi. Cuikxun que ſit prius ꝓbada an exceptio nel replicatio:de hoc ſatis inſtat Jo. an. hic poſt Soye. in ti. ð excep. 2 repli.ꝗ.fi.ubi de mã inuenies. Concluſio va eſt: ꝙ ſicut reus nõ aſtringitur ꝓbare ꝑempto riam ſibi competentem:niſi ex quo fundata fuit actoris intentio:quam intẽdit ꝑ exceptioneʒ eli dere. C. e.l.ſiquidem.facit quod le.⁊ nõ.in.c.fi nẽ de do.⁊æ ↄtu.⁊.c.de ieſti.S.de teſti.niſi ſit di latoria ſolutionis:de qua dicam.j.e.c.exceptio nem:ita nec actor cogit᷑ replicatõeʒ ꝓbare: niſi ſit ꝓbata exceptio rei qua ipſe actor intendit ꝑ replicatione elidẽ.⁊ hoc tenet ſpe.i.d..fi.poſt prin.poſſʒ tñ replicãs ſi ueller prius ꝓbare:ar. .c.i.de ꝓba.⁊.l.circa ⁊ quod ibi nõ.ff. ð̊ ꝓba. ſʒ tu uide quod i ſimili dixi i.c.i.ð or.cog. ubi plene dixi de actiõe ⁊ exceptiõe que ſit prius ꝓ banda:ſic dicẽdum eſt de exceptioe ⁊ replicatio ne:ideo limita ut ibi i Ad ſeptimũ z ad ultimũ quo querebatur:an ſit neceſſario ꝓnun tiãdum ſuper replicatioe. dicit Jo. an. poderan dum nãm exceptiõis S quam ꝛeplicatur:qꝛ ſi eſt emergẽs q;tũcũqʒ ſequat replicatio duplicatio triplicatio quadruplicatio ⁊ ſic in ifinitum ſatis eſt ꝙ ſuper exceptiõe ipſa ꝓnuncietur ſuꝑ qua neceſſe eſt ꝓnunciari: iur ea que dixi in.c.i. de 4 D / . V ſr Dplens de „. &C10 F ianas— 2 — ¶ H. exceptlonibus: or.cog.ubi ſatis expediui:qͥd dicatur emeꝛgẽs et quid incidens:et an ⁊? quando ſit neceſſe taci te uel expᷣſſe ſuper eis pronunciare. exemplum bᷣ dicti:excipio teſtem excommunicatum:repli cas illum abſolutum:duplico abſoluentem non habuiſſe poteſtatem abſoluendi hboc ipſo ꝙ in dex ꝓnunciat teſtem admittendum uel ñ admit tendum:ſatis ſuper ꝛeplicatione æ duplicatione pꝛonunciat:ſi tamen etiam ſuꝑ his ſpalit᷑ uellet interloqui non efſʒ peccatum ſi ueꝛo exceptio ẽ icidẽs ſuꝑ qua ñ eſt neceſſe ꝓnũciari:ergo nec ſuꝑ repiicatõe ꝓnunciabitur.exemplum excipio ð pacto de ñ petendo:replicatur de renũciatõe nel contꝛario pacto ſatis eſt ut cõdemnet iudex uel abſoluat ſuper principali per quod erit expe dita exceptio et replicatio:lʒ ſi nelit etiam ſuper illis ſpãliter ꝓnũciare poſſit. Concluſio ergo eſt i ſuper replicatione n eſt neceſſe ſpãliter ꝓnun tiare:qꝛ ſufficit tacita ꝓnũciatio que reſultat ex ꝓnũciatiõe ſuꝑ exceptione uel ſuper ipſo facto principali:ut pʒ ex prediciis et his que dixi i.c. i. ð oꝛ. cog. Mi. ab. Bm eccleſiaſtice. & Mabens pluꝛa beneficia cont:a alium de pluꝛitate non excipit:ita ſummar Jo. an. ſummatio eſt multum gnãlis:cõuenit iñ littere ĩ genere. alij ſummãt ſic: Reus ñ neceſſaꝛius ab exceptõe repellitur per replicatõʒ paris cris uel obiecti poſſet aliter ſummaꝛi ⁊ itell gi:ut.j.pa tebit. Eſt eiʒ hec decre.difficilis quo ad intellec tuʒ: et adhuc ꝛedditur magis difficilis ꝓpt᷑ dẽa doc. Diuidituꝛ ĩ duas ptes. In pᷣma põit deci ſum erxordium. In fa mãdatuʒ :ibi mãdamus. Wö. ar. ꝙ per inueſtituram factam i abñtia bñnſicij ñ acquiritur illius bnficij poſſeſſio: ðᷣ q dic ut nõ in c tranfmiſſam de elec.æ. c.ij.de cõ eAll dann poſſe eẽ pluralem in diuer ſis ecclis quod intellige iux nõ.in. c.gẽa ð Ep. li. vi. ⁊ cle. gꝛe.e.ti. ¶ Hõ.ʒꝰ quem n poſſe ꝛep bendere in alterius perſonam qò in ſua putat equnm.xxxij.q.vi.c.nihil cuʒ tribus ſe.⁊.xxv. di.c.fi.et.iij.q.vij.iudicet.¶ Op.õ tex.ur̃ eim ꝙ Z iſtum poffint plures excipere ſalteʒ noĩe ec cleſie: aꝛ.in.c.ſi quis pᷣſbyteroꝝ ⁊ quod ibi nõ. ð re ec.ñ alie.ubi pʒ ꝙ ẽt is qͥ male alienat põt nomie eccłe male alienata repetẽ. Itẽ pᷣtextu cri mis uel excõis ñ ꝛepellitur quis ad ðdᷣfenſiõeʒ ec cleſie ſue:ut ĩ.c.dilecti.j.e. Item ſaliem non de buiſſent plurales admitti uolẽtes exciꝑe S iſtuʒ ipetrãtẽ. So. ꝑꝑ b̊ oria ⁊ ſimilia legituꝛ h.c.mł tipliciter in glo.ex glo. ¶ Er diuide hanc glo. in rres ptes. In pꝛia ponit opi. Min. In ſecun da opi. Tan. et Jo. illi Sꝛiam. In teꝛia glo. ap probat opi. Vin. et ſyndet ad aliqna motiua in Srium.ſecunda ibi tan.⁊ io.tertia ibi mihi uide tur.⁊ ut clarius habeas glo.ꝛecitabo eaʒ cõclu ſiue. Nin.fuit in opi.ꝙ pluꝛales in bificijs ad mittant᷑ ad odicendum noiĩe eccleſie ⁊ ñ ꝓpᷣo.ñ plurales uero admittamur ad contradicendum nomine ꝓpꝛio et nomine eccleſie Aiſtur ter. Endet dupliciter. et pᷣꝙ ñ fueꝛt admiffi i nomine eccle:qꝛ Mapa celeſtinus ex certa ſei⸗ iſti ꝓuiderat.i.ſciens eum habere alia biſctcig⸗ et ex hac ſolutiõe colligit᷑ pꝛima lectuꝛa. & Sec contꝛa hunc intellectum facit. qꝛ collatio ex cer ta ſcientia facta ſʒ excludat ſubꝛeptionem:nõ tũ inducit diſpenſationem circa pluꝛalitatem iux ea que nõ.in cle.ſi rõanus de pᷣbẽ. in.c.ſi mo tu ꝓpo.e.ti.⁊ melius in.c.ñ poteſt.hic autem ñ obijciebatur de ſubreptione: ſed ꝙ obrincebat bñnficium in alia eccleſia. Item bec lec. gl. diuiat ad tex. nec tex. fundat ſe ſuꝑ iſta ratiõe.I. ꝙ iſti obijcientes laborabãt eodem morbo:ideo foꝛ te glo.tꝛãſit ad ſecũdam lec.dicẽs ꝙ iõ ñ fuit h exceptio admiſſa: quia iſte iam erat cõfirmatus et poſſeſſionem bũficij adeptus:⁊ ſic ñ habebat locum exceptio:cum nil iuris iſte nunc peteret: ſed quid facti ut libere poſſideꝛet: ꝓ hoc.c.con ſtitutus ⁊? quod ibi nõ.j. de ap.⁊ h̊ lec.coꝛruit: nt pꝛecedens diuinat:nec enim tex.ſuꝑ ea ſe fun dat:ex ꝛatione enim depᷣhendimus mentem qiſ ponentis.j. ð̊ vᷣbo.ſig.intelligentia ⁊.l.cũ pateꝛ .F. dulciſſimis. ff. ð le. ij. Yo. ?æ Tancre. fuerũt i ↄiraria opi. Nincẽ.dicẽtes:q nec nomie ecclie nec nomine ꝓpÿ poſſunt canonici opponere et illi qui ñ habent plura bñficia:tum quia n vſat dãnum ecclelie.tum quia utlie eſt ei babeꝛe pu res bñficiatos:⁊ dic latius ut in glo ¶ Sed ꝗ hãc opi.facit:qꝛ pluralis i bñficijs ñ poterit ia bñ ſernire eccleſie ſicut ſi baberet unum bnficiũ tantũ:ui pʒ in.c.quia nõnulli ð cleri.ñ ꝛcſi.?.c. relatũ.e.ti. Iteʒ eſt contꝛa eccłe uniuer ſalis uti litatem:ut ĩ.c.qꝛ ĩtãtuʒ de pᷣbẽ.⁊.c.ad aures de Hp. ſic ꝑ hãc opi.ñ ſolueꝛetur ↄrium facit qd le. ⁊ nõ.in. c fi.ð Gep.li.vj. et ꝑ Jo. de lig. i cle⸗ gratie.e.ti.ubi ꝓbat:ꝙ licet exigere bñficium ꝑ ſingularem clericum facit.c.conquerente de cle. non reſi. ¶ Itẽ S hãc opi.Lan.⁊ Jo. facit iſia littera a contrario ſenſu:que inuit ñ pluꝛales in bnficijs admittendos:⁊ ſic hec tenia lec. nõ pꝛo cedit Beꝛ. approbat opi. in. ut ſaltem illi ꝗ ñ habent plura bñficia admittantuꝛ. alij ueꝛo ſni niſi nomie eccleſie. æ uide motiua ſua i glo.: ſal uãdo bãc lec.poſſet dici ad iſtum tex. ꝙ iſti non fueꝛunt admiſſi:qꝛ opponebãt ſe noie ꝓprio no autem nomine eccle. ¶ Sed 2 hũc intelſectum op.ſic:ſi hoc erat in ſe illicirum debebat ſaltem . Papa ex ſuo officio hũt ꝛepelleꝛe:ar. eius qð nõ¶ Inn. i. c.i. de of. uica. . x. a. i. ſacerdotib: ubi colligitur iudiceʒ debeꝛe ex officio ſuo libel lũ laceꝛare ſi uidet ius nõ competeꝛe actori ma xime in iſtis ſpiritualibus in quibus reguiariter ſupplʒ ex officio: ut in.c.cum nobis et.c. cum di lecti de elec. et. c. cum uemiſſent i fi. de inſii. ſaluã do hũc ĩtellectum poſſz ſic Nnderi:ꝙ boc n co ſtabat ꝙ pluꝛalitas eſſet illiciia.nam in mulus sH caſibus licitũ eſt habere pluꝛa bnſicia compall bilia iux nõ.in.c.dudũ el.ij.de eee. .c Hot de Np. li. vj. et ꝑ Inn. in. c. cum iam dudum n Ppnm nuni os ſ. o een mn orCeo gon omn eſpptl Nſme⸗ tatoſe ſ eGN evwn iipe 4 i giblea lu atynſii 4 nna tenſa emna hiun vln eſlln btt ſ iſch 4 lürm ſun maln enn v iumiu ian cceſe id nueſi mmiin an⸗ e lihmn . ai di⸗ nelmg en gn nent ontiti D umn inkuun. Loo/. ne oun ennn nelun D AinurirNN, iin mnrnn ieuvumr Au Phran uſodan ilimn ujn uun mranraffanmhi onnmig t on don o uns onch Alnintar oidnndne tce Mrlabiſehegrnnin ſce rez irefongonies Aninganmn an lospeetoſlh ana Kinndn n Krerd bibenur höunntnno We tupids aen Lziſta nolen paurar Noleman enan Carioſenſa.vel dic in nonc erchpe⸗ Gehorakene teruonm gelaceo aprand (docen pnngniores ortionrsno epe Preplanonen oucsdeicitſſciudio ne⸗ loſſe Burelegnncobone rpinlun ler ſfſoma phor flet iſe r od ninc dli ſeortigzd l a Phrices onnienn nn lgg dii Marnr conpend e, cpron Nepelimwr obbac egrn ene⸗ niungetnan n n gu fuin , RGoolgr onnn n 8 ſouuſna foͤk j ue Ymnt / Armu gl i tin rnmn nxr omine ppo oſimr munifoger lni ibvn gn hifeinmn gluit binmm aclie mn itle ro titar ſi difcnwo:ece luigor igb birol aitqrpurals biſeſs ioten, huſnure cclcſe ſtcut ſibrveret unum uſici, mntiulinc nianonli deid a drie. NAenen d uſnafliet tmenit ginnde drintdin Ryr lepbicc n Cnenmn Nunt Eertbntid hl nn ut Gmie eniibi Pnq lnehgt ir ſrgimm gaunftininn mmmn. (Nidonn uch ten aconmro ſeſingkkinlin böfcis Aninendesn ſcbec enk! cdt Ber apyrobn . Unu 1 babenl pn pifca udninmnnt 4 1 ſtnonie leſe⸗t nunan ic hir lo poſtn icdid nrn⸗ ſennt niſſeg: auti 5 an nomine atſe ſ . 6N. da vnſen en eclt cl . *. r donh ulse ſ ſuong iicbime i aſbhsl nc ci i . l. 4 pᷣben. de quo Dapa noluit nunc inueſtigatio neʒ ſumere ſupra iſtos ſe opponentes:ſed exclu dere ex gñali ratone:quia non debent reputaꝛe ꝛepꝛehenſibile et illicitum in perſonis aliorum quod in ſe putãt licituʒ ei honeſtum.xxxij.q.vi. nihil iniquius cum tubus ſe. æ qdᷣ quiſqʒ iuris i alteꝛum ſtatuit ipᷣe debet utni eodem. ff. qð qᷣſqʒ luris.l.iij.⁊.c.cum omnes de conſti.⁊ peꝛ illum tex.⁊ pᷣdicta ampliando hãc lecturam poneꝛem quartaʒ:q nec noĩe ꝓpᷣo nec nomie eccleſie iſti plurales debent admitti ad opponẽdum cont:ia ꝑſonam n dico cõtꝛa heptum. Et idem eriã dice rem cõtra reſcriptum ſi ipᷣi eodem morbo labo rarent.nomie ꝓpo ñ per ſupradicta:nec nomie eccleſie etiam ſi utilitas eccleſie ueꝛſaretur:qꝛ ñ uideretur moueri bono ʒelo.non debent etiam nomine eccleſie reputare iniquum in aliorum ꝑ ſonis quod in peꝛſonis ꝓpᷣis reputent equum. ut ꝓbatur in dicto.c. cum omnes ſᷣm unam lec. cõmuniter ibi approbataʒ. debent enim iſti a ſe incipeꝛe: ar. in.l.ſi pupilli.ff. ð neg. geſt. æ poteſt cis dici eijce trabẽ de oculo tuo zc.ij.q.vij.. item cum in cuangelio ⁊ alibi iudicet ille ð alio rum errore qui non agit eadem que in alio pu tauerit puniẽda.iij q. vij. iudicet ⁊.c.poſiłatꝰ.æ bunc puto uerum intellectum c.nec ob.ſi dicat crioſum poſſe defendẽ eccłam:ut in contrario. boc enim fateor niſi ſequatur illud abſurdum: ut in alijs dicant iniuſtum quod in ſe putant iu ſtum tunc enim tanquã contraꝛius æ non bono ʒzelo motus non dʒ admitti:ar.c.ſolicitudinem in fi. de ap. z.l.ubi repugnantia. ff. de reg. iuꝛ. alij uero non plurales admitterentur. qꝛ ceſſat i eis hec rõ ſuꝑ qua ſe fundat Ae habetur nõ. limitatio ad oöria ſuꝑius allegata: 2 ̃a iſta nullam patituꝛ violentiam etiam a cõ trario ſenſu. uel dic ꝙ iſti canonici excipiendo de pluralitate certabant de lucro captando. ut .ſ haberent pinguiores portiones:iõ repellunt ꝑ replicationem paris delicti:ſic iudicio meo vr lenſiſſe Bar. allegando hunc tex. in. l. cum mu lieꝛ ff ſo.ma. ꝓ hoc facit ille iex.⁊ quod pleue dixi in.c.dilecti j.e.pot etiaʒ dici ꝙ iſti caonici pluraleles commiſeꝛunt contra legeʒ danãte plła litatem ex qua competebat eis exceptio:merito repelluntur ab hac exceptione:quia fruſtra au xilium legis inuocat qui commitui in legem: ut i. c.qꝛ fruſtꝛa de nſuꝛ. facit.xxvi.di.c.una et hbuc intellectum ad iſtum tex. ꝛeperio ſentiſſe¶ Inn. i. ⁊c.intellecximus ð adul.æ hẽs ĩ bis multa ultra alios. Et hec claꝛifſime ſufficiant ad intellectum .c.ſed ne deficiant dicta antiquornʒ ea recitabo maxime qꝛ egent declaratione:cum confuſe per alios recitentur. Inno. ponit quintã lec. dices: ꝙ ſi reſcriptum peccat in ſubreptione:puta qꝛ ñ fecit mtionem de alijs bñficijs nec ex certa ſcia POea contulit quilibet ẽt habens plura bene ficia poterit excipere:qꝛ nunc ñ excipitur õ ꝑſo nam ſed ↄ reſcriptum quod ſumit uires ex intẽ tione concedenis: de Vo.ſig.c.dilecto de itẽtõe ¶ De exceptionibus. autem Dꝛape nõ eſt pꝛouideꝛe ei qui habʒ alið bnſicium de illo nõ habita metõe:ð reſcrip.c.ſi pꝛoponẽ᷑te ⁊ melius i c.ſi moru pꝓpꝛio de pᷣbẽ. li.vj.ego hoc puto uerum:niſi ut dixi iſti excipi entes laboraret eodem moꝛbo. Si uero reſcrip tum non peccat in ſubreptione ita ꝙ nunc exci pitur duntaxat contra perſonam.ſ.ꝙ nõ poteſt plura beneficia ſimul obtinere:æ tũc ſi nõ uertit in danum eccleſie nõ poteſt agi nomie eccleſie: ſecus ſi uerteretur i danum: puta quia pꝛopter paupertateʒ pꝛebedaꝝ deſeritur eccleſia:tũc eni quilibet ↄ eum ageret etiã alijs iuitis. ¶ Item quilibet admitteretur ſi ſuum ſpeciale itereſſe ꝓ ſequeretur eriam ceteris iuitis.ff.de ꝓcu.i.licet puta ſi ſua prebeda ſpecialis ex hoc diminueꝛet ſecus ſi uerſaret᷑ ad ueꝛeſſe cõe: ut ſi diceꝛet mi norem prebẽdã habeo ſi iſte recipeꝛet᷑. foꝛte eni omnia ſunt in comuni:⁊ i fine ãmi ꝛedditus diui duntur inter canonicos. Reuio autem quare admittuntur contra reſcꝛiptum indiſtincte æ nõ cõtra perſonam eſt ſecũdum Inno. quia h̊ ulti mo caſu nõ uerſatur peccatũ:cũ nõ ſit peccatuʒ habere plura bnficia iuxta nõ. plenius per eum in dicto.c.cum iam dudum. G Et circa hoc in ſtat hic Inn. 2 certe licʒ iſta nideatur exquiſita nõ tamẽ cõueniunt littere:que nullatenus iſta ſiderauit:ſed fundauit ſe ſuper alia rõe:ut.5S. di xi. Hoſti.tenet hic pluralitatem bñnficioruʒ eſſe peccatum: æ ad iſtum tex. dicit ꝙ Mapa proui dit ex certa ſcia:ſed circa hoc dic ut dixi.õ.⁊ an ſit peccatum collige ex notatis in. d.c. gꝛa ⁊ cle. gĩe ⁊. d c. cum iam dudũ prealł.¶ Dextã lect. ſentit Jo. an. S. c. pxi. ? latius attingit eam bie do. Car. licet de Jo. an. nõ faciat metionem di cens:ꝙ iſti opponetes erãt rei uoluntarij: æ ſie nõ debebãt admitii:miſi prius legitimarent eoꝝ perſonas:cum in multis conueniant cum actoꝛi bus iuxta notata i.c.ſuper eo ð elec. Jllegitimꝰ autem accuſator nõ debet admitti:de accu. c.i. ſecus autem ſi eſſent rei neceſſarij:quia runc ad mitterentur ad defenſionem eccleſie:⁊ ſic intelli gat᷑.j. eo. c.dilecti ⁊ quod dixi in cõtrario. bec lec.mihi nõ placet:qꝛ ſi ueꝛſatur dãnuʒ uel uiili tas eccleſie nunꝙᷓ canonici dicũtur rei uolũtarij cũ teneant᷑ defedere iura eccleſie z eoꝝ etiã iteꝛ eſſe:ne eccleſia eorum depauperetur: ut notabii ter ſentit Inno.in. c.ſuper his de accu.⁊⸗ quod nõ. j. e. c. dilecti. Tene ergo quartam lecturam cõtra quam ⁊ cotꝛa tex.a ↄrio op.nidetur eniʒ ꝙ etiam nõ plurales nõ debeꝛent adinitti ad ex cipiendum: cum iſte iam eſſet inueſtitus:ſʒ opus eſſet agere non autem excipere:ut plene nõ.in dicto.c.ↄſtitutus de appel.facit ꝙ le.⁊ nõ.in.c. accedens.·j.de accu. So.dicit Inno. oõrium nõ ꝓcedeꝛe cum excipitur quod per obꝛeptionem i petrauit:ut nõ.in.c.cum olim de do.⁊ contu.⁊ de cauſa.poſſ.2=. proprie.c.cum olim hec ſo.eſt bõa in ſe. nam tunc negatur ꝓrſus ius compe tere inſtituto:ſed in caſu noſtro n ꝓcedit quia hoc ñ opponebatur cõtra reſcriptum ſed cotra a ₰ „ Tarine dantt & papa inis Onauno elg Acmat a, 4 rnα o* 1149 a lapſum. perſonam: ut ipſemet Inno. S. uoluit. un poteſt dici ꝙ hec exceptio poteſt admitti eo caſu quo pᷣ iure admitti poteſt. utputa ſi erat tale bnſiciũ quod de iure n poterat cum ſecũdo retineri. ſi eiʒ admittitur exceptio famoſa ↄ ꝓuiſum:ut.d. .c.acccdẽs:młio foꝛtiꝰ exceptio de iuẽ notoꝛia: aꝛ. c.i.ð of.uica.⁊ quod ibi nõ.⁊.c.ad decimas ð reſti.ſpo.li.vVi. „+ Cãus: Judex ſta Aſtorali 8. tuere dʒ terminũ aag oms dilarõias ꝓponẽdas: pꝰ queʒ excipienteʒ ñ audiet niſi in tribus caſibus bᷣ ex ceptis. Diuiditur. naʒ pꝛimo ponitur deciſa cõ ſultatio. In ſecũda ꝛeſpõſio ĩ qua duo facit.pꝰ põit decretum ⁊ ipſius caſum.ſecũdo penam et tꝛes caſus exceptos:ibi itaqʒ.¶ Mõ ibi iquiſi tiõi iũcto ueꝛbo decernimus: quãdoqʒ ad in quiſitiõem alicuius MDapa edit vde nouo:qð intellige quando conſtitutio non uenit ĩ pᷣiudici um cauſe pedẽtis:nec ob.quod bhabetur i aut̃. ut facte noue conſtõ. facit ad pᷣmum dictum.c. paſtoralis in pᷣn. de ſep.ſic limita quod nõ.i.c· cõſultatiõi ðᷣ tẽp.or.⁊.c ex tua ð fi.pl. ¶ Hõ Fo ar. optimum iudicem poſſe ex cã abbꝛeuiare terminum a iure ſtatutum ſine hominis miniſte rio. nam ad ꝓponendas dilatorias ius prefigit terminum li. ↄt᷑ ut ĩ.c.ĩter monaſterium j.de re indi.⁊ C. de excep.l.fi.⁊ tñ iudex põt abbreui are ut hic:ad hoc adducit iſtum tex. Bar. in. l· ij. ff. ð re iudi. Iſte tñ tex. poteſt adduci ĩ Sriũ: quia boc facit iudex auctẽe huius ↄſtitntionis. ut pater ibi deceꝛnimus.⁊ de mã nide qð nõ ĩ c cum ſit rõana de ap.ubi latius dicaʒ. Nõ ibi ex tunc de hac dictione. denotat enim extre mitatem temporis.et dic exiũc.i.poſt teꝛminum ¶ Et ex boc nõ ꝙ teꝛminꝰ p̃fixus ad aliquid faciendum intelligitur in dubio peremp corius:niſi aliud ĩ iure expriatuꝛ:quod tene h. HMoſti.allegat decꝛe.conſuluit de offi. dele.⁊ ni de bonam glo. in. ele.i.e. ti.in uerbo ꝑẽptorio. Idem BGuil. in Spe. de dila. F. i. V. exceptoꝛie 2. vV.ſe.ubi etiam tractat quid iuris ſi dies ultia termini ſit feriata:uide bonaʒ glo.in.c.i.de do. ⁊ contu.li.vj.que ſentit:ꝙ ſi in iure uel alia diſ poſitione fit mentio ð termino itelligitur de ſim plici termino. unde n ẽ neceſſe ꝙ ſtatuat᷑ ꝑpemp torieſet regłariter an et quando teꝛminus dʒ ce pemptorius ſeu trinus:uide quod plene nõ in .c. ↄſuluit ð offi.deł.⁊.c.ad petitionẽ.j ð accu. ubi ſatis ꝑ Inn. ? do. ð ro. deciß. xxviij. æ. ccxl vViiij. ? ꝑR Har.i.i.ſi finita. S. iulianus.ff. ð dã. ĩ tec.⁊=.l.mãcipiorum de opti.le.uide tex.cum ibi nõ. in.l.fi.ff.de fer. MHõ. regulam ⁊ tres cãuſ exceptos a regula regulaenim eſt ꝙ p'tminum lapſũ ꝑs nullatenus debet audiri uolens ꝓpo nere dilatorias. Fallii pꝰ ſi ꝑs fuit pꝛoteſtata ĩ tennino: quod intellige ut in glo.iij.ſo ſi de no uo exceptio ſit ortaltcio ſi prius erat orta ⁊ de ¶ Be exceptionibus: nono nenit ad noticiam ꝛei. Fe quaꝛtum caſum ſi de nouo ſupeꝛueneit facultas pband’ ea que oꝛa eꝛant tempoꝛe termini ſeu dilatõis paria enim iſta ſunt.ſ.ꝙ de nouo ſciat᷑ uel ſuper ueniat ꝓbandi facultas:ut probatur in. c. ut ciꝛ ca ð elec.li.vj.ita ſẽtit Mau. de liaʒa. in cle. oſti tutionẽ ð etc. ¶ Adde quintũ cum uult ppone re exceptionem illi ↄriam quã prio poſuit:qꝛ ũ potuit a principio ſimul exceptiones cõtꝛaꝛias ꝓponere:ita nõnteꝛ dixit glo.in.c.cum dilectus ð reli do. æ.xiij.q.i.S.i.V.ad boc in glo.in. v. afſeritis: æ bic ⁊ de hoc latius cum glo. His nõbilibus expeditis aſſumaʒ p glo. æ poſtea ex pediam aliqua dicta doc.que ñ poterũt ad glo. commoð applicari. ¶ Quero ergo pan diſpo ſitio huius.c.habeat locũ ĩ peremptorijs.glo.i. dicit p non. adueꝛte glo. põt intelligi dupliciteꝛ pꝰꝙ ſtatuto termino ad ꝓponendas dilatoꝛias nibil obſtat quin poſt teꝛminuʒ poſſint pꝛoponi ꝑemptorie.⁊ iſte intellectus nõ hẽt dubitatom: maxime quia ꝑemiorie proponũtur pꝰlit.cõt. 2 ñ ante:ut in.c.i.⁊.ij.ð li.ↄt᷑.li.Vj.⁊ iſte teꝛmi nus preſigitur an l. conte. ¶ Secundo pot in telligi ꝙ n ob. termino pᷣfixo ad proponẽedum ꝑemptorias poſſunt ipſe peremptorie nihilomi nus pꝛoponi:non tamen ꝛeddit rõem hꝰdicii: ſed ꝛemittit ad nõ.j.e.c.exceptionem ⁊ ibi glo. ſingulariter dicit peremptorias poſſe proponi uſqʒ ad concluſionem in cã:ut in.c.finem de do lo ⁊ contu.⁊.l.exceptionem. C. de proba.ſʒ cer te illa iura æ conſimilia nõ faciunt:quia loquũt᷑ quando nõ fuit ſtatutus aliquis terminus. nam dilarorie poſſunt de inꝛe uſqʒ ad li.ↄte. ꝓponi .j.de re iudi.c.inter:ſecus tamen eſt ſi terminꝰ ad eas proponendas fuit a iure preſixus ut b. Igem eꝛgo poſſet dici in peꝛemptorijs:ſed pꝛo glo. iſta facit:qꝛ indultum a iure bnficium nemi ni eſt auferendum:ut in regula indultum de re. iuꝛ. li. Vj. nec ob.iſte tex.quia loquituꝛ in dilato rijs in quibus ñ tꝛactatur de tanto piudicio ſiẽ in peremptorije¶ EEx bis potes colligeꝛe dubiũ eſſe probabile. quid eꝛgo dicendum.dico quat cuor opiniones principales in hoc aruculo re periri. Mrima ꝙ in peremptorijs nõ bbet ſo cum pᷣfixio huius termini. hanc tenuit iſta glo. Secunda habet totum oppoſitum. hanc tenet Inno. æ Hoſii.bic. Leꝛuia ut cum cauſe cogni tione poſſu terminus pretfigi: alias ſecus. fuit opi.Di.in regula indultũ ð re. iur. 1. vj. Quar ta ut quo ad ꝛegulam hic contentam habeat lo cum iſte tex. in peremptorijs.ſ.ut temminus pol ſit prefigi ad oẽs peremptorias proponendas: ſed quo ad exceptiones non:⁊ bec opi.uanaim nam Compo. in. c. cum ſicut de elec. ꝛciiat do. de 20. deci. xxxix. nõ credendum iuramento par tis ſi poſt terminum dicit ad ſuam nouiciam per emptoꝛiam peꝛueniſſe: quia cum tex. iſte deuiet a regulis iuris ut cꝛedatur i facio ꝓpo imꝛamé to ꝑtis ñ debet extendi ad ꝑemptouas: manin qꝛ ꝓpier graniiateʒ piudicij ꝑs de facili dclers ma b annſl⸗ nn. Nn : cpin an ingini an cecſi⸗ ſonoſ aoc atereepio non Anon ſumr iunmend ſorpumen. ivcg,umnet i,g,hn te itiigſuar l vnn iun ur ata iimm nnm tc iihn glunnalyr ſnumncl vo onn mroclaume kaniinni f greium anmanmur e,ice potl Pntnorun 1ptci nodetoni nobetſeinnl oe⸗ ſeqztetdnltapontt igarne m i n raaden Nle doe ehd Aummmn GümetantmRnorfse icpono nnnan ttann Kuntepamangrien fna geiororn ainſd d non aegn potun ſon uoln Mnin cederconminnmendtana prelani Gennig nlipwdemn Cinamin er Mreſmmnan td.Nſileercn ingaai Mrorio gnoc cedin cugnecetene itt e nlitl N ce ant iili cad forunmnelniſecneranns orben Aicde gnepreſtnunrſtenincla nne n ſ ⸗ *ZR ſumin mn t nin lns per que preſnun Gorn Enlhilomninus Urobirttitcin golace c beronmin Mo * cſuonſs llznungmn inento partis ghando ner n untarinm,ur prob lginineniinli 1 ndledſt nnn ſammnz wſin kamwnr t ſelneletns nd Mõ myine quia pamorie nohetimſti en me incl t i 1 9 gtien nus oreſgiur aj , cone, Hmhi lclg gi b mi jſſ ag Nrpnin annwnus ooſin ie grnpore ſble us oupon.noy munen vciit roen bile ſi mnmn o ſecunint iit, õ N d conboſoren in cinr incor0⁵ ptconm e.. eeptionan Cerobi ih e EZih rat conſiimtia no fatuntaua bagit nndonofün ftummns dictis rniins nann Anore oſonde n iſch e. P ſdere mdi mnerſenstmenh ſum AAeas ropoſennd iil in Nin⸗ opoſſe Cic in paenpiorisſ g Gnhnmma me bflinn Nickanigendummin ehii SNdnung lcr . net Od. ſe ter auid alinid⸗ . ro ote is n blbus i acnnn de n nisnh Erbsolsaliſen in ranpiofi . ſdnn d ag⸗ Clcencune . aſſe nnnnten zat: æ iuꝛamẽetum non eſt ſulpecto defeꝛendum i c.clericos de choa.cle.⁊ mmlie. Spe.i ti.ð excep. F. dicto. v.utrum tenet indiſtincre hunc textum habeꝛe locum in peremꝑtorijs:niſi quo ad pro ponendum crimmna Ya ilioenim uult ꝙ ñ cre datur iuramento partis ſi dicit illa noniter ad noticiam ſuam peruenifle: quia poſt terminum non debet audiri ſine reſtitutione in integrum ex clauſula generali:ut nõ. Innocentius in.c. coram de in inte.reſtitu. In criminibus autem non habet locum in integrum reſtitutio: quia non ſubeſt equitas ⁊c̃. domini de rota deciſio ne proxime allegata plene proſequuntur ⁊ fina liter:licet domini fuiſſent uarij:fuit tamen ſentẽ tiatum. ut in actore cui fuit pᷣfixus terminus ad omnia iura æz munimenta producenda non ſtetuꝛ inꝛamento paꝛtis propter grauitatem pꝛe iudicij ex parte rei imminens: qui alias ueniret abſoluendus: ſed in reo ſtandum eſt ſuo iura mento:quia fauorabilior:et ſic habebit locum iſte rextus in eo etiã quo ad exceptiones. Dau lus in clementina.conſtitutõeʒ de electione dicit quod aut exceptio nouiter eſt orta z admittitur ſed non ſtatur iuramento ſuo:argumen. de offi cio deleg.c.inſinuante ⁊.iij.q.x.placuit ⁊ quod ibi nõ i gl.fina.aut uult opponere antiquam q̃ᷓ nouiter ad eius noticiam peruenit ⁊ diſtinguit. ꝙ ſi nunc allegat ſibi notum eſſe quod prius erat publicum ⁊ non auditur:quia eſt preſump tio contra eum:ut in.c.i.de poſtul. prelatorum 2.xvi.di.quod dicitis:niſi pꝛobet ſe in tali loco fuiſſe ꝙ ueꝛiſimiliteꝛ potuit ignorare: ut in.c.fi nali qui ma. accu. poſ.æ hoc credo admitten dum eriam in dilatorijs ⁊z ſic puto limitandum etiam iſtum textum argum.c.fina.de iureiuran. in fin. ſi illud non allegat notum ſeu publicum admitti debet cum iuramento:quia preſumituꝛ ignorantia niſi pꝛobetur ſcientia:ut in regula preſumitur lib.vi.niſi exceptio ſurgeret a facto proprio quod debuit indagare:de elect.c.inno tuit ⁊.c.nulli.e.ti.li vVi.de cꝛimi.falſi.c.ad falſa riorum:uel niſi aduerſarius probet aliqua peꝛ que preſumatur ſcientia:qua tunc non ſufficeꝛt iuramentum ſecundum eum: ſed probare ba bebit aliqua per que preſumatur ignorantia 2 nihilominus iui abit:ut in.c.innotuit iuncta gloſa. de elec. hec omnia puto procedere etiam in dilatorijs quia nunquam debet credi ſoli iu ramento partis quando ueriſimilitudo eſt in contrarium:ut probatur in.c.nulti de eleccione li. Vi.in.V. ueriſimiliter iuncta gloſ. r ſuꝑ uenit nouiter facultas probandi:æzæ idem dicit quod in caſu proximo. Caute enim egit non ꝓ ponendo quod probaꝛe non potuit allegat .ij.q. vij.pleriqʒ.Ego allego textum expreſſum in. c.ut circa de electione li.vi.per quem textuʒ dicit. Archidiaconus. xiij.q.ij.ſuper ſumma: qð etiam reſpectu criminum proponendoꝛum ſtandum eſt iuramento partis contra opi.Com poſt. æ. ¶ Speculatoris: quod mibi placet. ad ¶ De exceptionibus. idem facit textus in dicto.c.nulli. Ego diceꝛem ꝙ ſine cauſe cogmitione non poſſit prefigi iſte terminus ad proponendum peremptorias: ut dicit Dinus tam reſpectu actoꝛis quã reſpectu rei. Vnde fateor actori poſſe terminum prefi gi ad omnia munimenta cauſe producenda: ut.in.c. coram ⁊ quod ibi notatur de in integꝝ reſtitutione ⁊z.c.auditis de procuratoribus:ſed non ſine cauſe cognitione: argumentum in.. diffamari.C. de inge.ma.æ.l.cum ticia.ff. de ac cuſationibus.æ.l.ſi ea. C. qui accuſare non poſ ſunt.hoc probo etiam per locum a ſpeciali. naz hoc ſimpliciter permittitur in cauſis ſummarijs ut ĩ clemẽ.ſepe de nerborum ſignificatiõe: eꝛgo ſecus in alijs. Item non debet de facili recedi a regulis iuris:que uolunt: ꝙ uſqʒ ad concluſio nem in cauſa poſſunt munimenta pꝛoduci z alle gationes nouiter fieri:de fide inſtrumentorum c.cum dilectus ⁊.c.cum ueniſſent de teſtibus. Igem dico in reo. cum enim habeat a iuꝛe ut peremptorias poſſit proponere uſqʒ ad ſenten tiam ſeu concluſionem in cauſa: ut in.l.peremp torias.C. ſenten. reſcin.non poſ.non debʒ ſine cauſa ita artari.nam ſi ide eſſet in peꝛemptorijs qð in dilatorijs tex.h̊ de utriſqʒ dixiſſʒ:pro hoc facit quod nõ.in clemen.unica.eo.ti.in ver. di latorie ⁊ in.c.pia.e.ti.li.vj.cum eniʒ maius pre iudicium uertatur in obmiſſione peꝛemptoria rum ꝙ; dilatoriarum cautius eſt in eis procedẽ dum:de electioõe.c.ubi periculum li.vj.⁊ ſic cau ſa artandi non ſubſiſtente poſſet iſta gloſa pro cedere.reſpectu nero excep.ionum placʒ ut quã do habet locum ꝛegula habeant locum etiam ex ceptiones: quia ſi rigor extenditur ad peremp torias:fortius debet extendi equitas:⁊ hoc pꝛo batur in dicto.c.ut circa ⁊ in.c.nulli: cum lumi tatione tamen eorum que ſupra tetigi ſecundũ Maulum.nec eſt curandum de grauuate pꝛeim Qicij:quia licet admittat ad probadum: non ta men habetur pro probatis.unde ipſa admiſſio eſt i ſe modici preiudicij.uide omnino ad predi cta que dixi in dicto.c. cum dilectus de fide in ſtrumen. d circa predicta z circa textum queritur de ſubuili æ difficili queſtione. pone ter minnm prefixum ad dilatorias proponedas fo re lapſum:nunquid poterunt pꝛopomi exceptio nes mixie que opponi poſſunt ad meꝛita æ ad proceſſum de quibus in.c.i.de li.conteſla.li.vj 2æ per Bar. in.l.cum querebatur. ff. iudi. ſolui. Specul.hanc queſtionem format in ti. de dila. .F. i. V. item queritur: ⁊æ allegatis aliquibus pro 2 ↄtra reliquit diſputationi. Jo. an. in addi. ibi plene proſequitur. z uidet primo ꝙ ñ:quia ter minus iſte prefigitur:ne impediatur longo tem pore li.cõte.ſed ſi iſte exceptiões admitteretur iã fruſtaretur principalis intentio huius.c.g ⁊æc̃. ¶ Secũdo facit:quia ſi ꝓponũtur i uiʒ di latorie dñt aſſumere nãm dilatoriaruʒ:ar.c.re colentes de ſta. regu. In cõtrarium facit:quia licet poſſint proponi in uim dilatorie:tame no Cia ſ. — ⸗ ſcit- * riTs r Iam - .⸗ . ) / PPv 28. Tern ur puerteg F lrſp y'o toemt . ¶ Be exceptionibus. perdunt nom peremptoriaꝛum:ut in dicto.c.i. ergo in termino excluſiuo non excludunmtur: cum hoc ſit odioſum: alias ſequeretur abſurdũ ꝙ ſiatuto imino ad dilatorias ꝓponẽdas uide rerur ſtatutus ẽt ad ꝑemptoꝛias:qð ñ eſt dicen dum:cum diuerſitas nominuʒ arguit diuerſita tem rerum in. c. ad audientiam ð deci. z.l.ſi idẽ E. de codicił.⁊ banc ptẽ finaliter tʒ ibi Jo. an. nec ob. iura ſuꝑius alle. qꝛ ꝑ oppoſitionem iſta ruʒ exceptionũ ñ ꝓrogatur lis:imo facilius ter minatur: qꝛ an li.ↄt.hñt uim pemptorie z dila torie:⁊ ſic poterit ferri diffinitiua abſqʒ alia cõ teſtõne litis. dicit tũ ꝙ uolendo tenẽ Sriuʒ.ſ.ꝙ ñ poſſit opponi poſt terminumn:qð iñ ſibi n plʒ poſſet diſtingui urrum opponant᷑ mere dilato rie utputa dico te ñ audiendum:qꝛ reſcriptum ſubrepticium ⁊ nõ dʒ admitti poſt t᷑minũ:aut ꝑemptorie ⁊ dʒ admiti:qꝛ tunc nullo mõ inclu duntur in termino: ? h hẽt equitatẽ ſummaʒ iu dicio meo. ar. illius. c. recolentes ſed ðᷣ rigõe nẽ ſimpłr dicẽduʒ ↄoriuʒ:qꝛ qualitcũqʒ opponaãrur exceptiões iſte ſemꝑ ſũt perẽptorie ĩ ſe.lʒ hẽant ex puilegio effectum dilatiunm. Itẽ dic ꝙ pꝰli. ote.idiſticte adminũt᷑ qꝛ ut nõnteꝛ dicit ibi Jo. an. poſt li. ↄte. hẽant utrãq; uim:non tñ pꝰcõ teſtõnem pnit br̃e nili naãm ꝑemptoriarum.n ceiʒ pñt amplius diffeꝛri ex quo lis ẽ oteſ.⁊ h̊ nota bis ꝓ intellectu illius.c.i.¶ Itẽ querit᷑ circa pᷣ dicta æ ciꝛca texiquid ſi oꝛiat exceptio pꝰcõcluſi onem in cã:nũqͥd debeat admini pꝰ t᷑minnʒ iux caſum bᷣ exceptum.⁊ dic ꝙ ñ:qꝛ pꝰcõcluſionem ñ admittunt᷑ ꝓbõnes ſiue aliegationes:ſiue ↄſi. ſtant in facto ſine in iure:ut in.c.cũ dilectus de fi. inſtru.? nõ. Inno.in.c.paſtorał de cã poſ.æ ꝓpe.facit.c.auditis de ꝓcu.niſi euidens rõ iu dicem moneat i. d. c. paſtoralis.⁊ boc tenẽt do. ) = ð ro.decif.xxix.⁊ ſic limito hũc tex nero — e VIT af 2 2. . . . an exceptio excõis poſſit dilatoꝛie ꝓponi poſt t᷑minũ.glo.iſta dicit quod ſic.hodie habes tex. in cle.unica.e.ti.et uide quod nõ.in glo.pe. Blo. ij. exponit tex.extũc.i.poſt ᷑minum a iudi ce aſſignatum. Ego circa h̊ quero:an iudex poſ ſit hunc terminum aſſignaꝛe ſi ↄ eum ſeu ſuam iuꝛiſditionem fuit exceptnm:ui ſic n ꝓbata pᷣul exceptiõe ↄ iudiceʒ ꝓpoſita teneatur paꝛs omſ ſuas exceptiones dilatorias in termino ꝓpone re. Hoſti.dicit ꝙ ſic:tum quia iudicis eſt exaĩa re an ſua ſit iuꝛiſditio:de Np.c.ſupeꝛ lr̃is ⁊.ff.ðᷣ iudi.l.ſiquis ex aliena:tum qr ſi hoc non poſſet nimium ꝓrelaꝛe poſſet iudicium ſucceſſiue illas ꝓponendo ↄ mtem huius.c.⁊ contra hec ſubt fugia poteſt etiam iudex recuſatꝰ ꝓuideꝛe ut in c.legitima ð ap.li.vi et facit de diuor.c.q;to in fi.nec poteſt excipiens de hoc conqueꝛi:cuʒ ad diem aſſignatũ poſſit oms ꝓponẽ.pꝰ õ iudiceʒ. fo ò ſptum.ttio ↄ aduerſarium:⁊= ꝑ ordine il las oppoſitas poſtea pꝛoſequi.Ego dubito an hoc dictum ſit uerum et potius putarem oppo ſitum. nam ex quo excipio contra iurilditionem indicis non debet ſe imordire de principali pꝰ X ſcao⸗ 4 P “ Pig Fta, EF = ¹ A=c Ad,,,etn P3 Fn *) non diſcuſſo an ſi iudex:ut in.c.cum ſpeciali de appel. ⁊.c.ſuſpitionis de offi. delega J ret enim quedam contraꝛieras ꝙ negem illum iudicem uel dicam mihi ſuſpectum:z ad ipſius interlocutoriam ⁊ prefixionem termini propo nam omnes dilatorias mihi competentes: facit quod nõ. Innocẽ. in. c. ſolicitudinem de appel 2.l.ſolutionem. C. de ꝛe iudi. Item ſi nego iläͤ iudicem nego illum mihi poſſe ſtatuere terminũ ergo non teneor recipere terminum: ar. c ſolici tudinem preallega.ratio enim que eſt i tota can ſa militat in prefixione termini: ⁊ ſi eſt mihi ſuſ pectus poſſet me grauare in prefixione termi ni: ⁊æ hanc opinionem teneo. ¶ Juxia predicta Mασ quero: quid ſi is qui ſtatuir mihi terminum ad proponendas diiatorias in ueritate non eit iudex:nunquid porero poſt terminum allegare eum non iudicem. Spe. e. ti. F. nunc uidendum .v. quid ſi in teꝛmino ⁊.vV.quid ſi iudex uidetuꝛ nelle quod ſic.⁊ idem in omni exceptione que reddit iudicium retro nullum:argu. c. in noſtra de procu.⁊ pro hoc facit.qꝙ ſi non erat iudex non potuit prefigere terminum:nec uidetur ex pꝛefixione termini pꝛonunciaꝛe ſe iudicem. quia ad hoc ut ex pꝛonunciatione acquiratuꝛ iuriſdi tio oportet quod ſpecifice pronuneietur non autem tacite ut notanter dicit Inno. in. c. ij. de dilationibus. dominus anto. diſtinguit: ꝙ aut ſtatuit terminum ſpecifice ad proponendas de clinatoꝛias defectus iuriſditionis ⁊ poſt teꝛminũ non poterit:aut in genere ad dilatorias ꝓponẽ das ⁊ porerit:quia non itelligitur tenminum ſta tuiſſe ad hoc:et nil aliud allegat.¶¶ Ego addu co in argumẽ.optimum textum in cleme. unica. eo.ti.ubi ſpecifice fit mentio quando ſtamiur terminus ad declinatorias et dilatorias pꝛopo nendas.ſi enim indiſtincte poſſʒ poſtea oppone quid operaretur prefixio termim reſpeciu decdi natorie. eeꝛte nihi tem facit opume ille tex tus pro opiniõe ſpeculatoris:quod pretixio teꝛ mini ad dilarorias pꝛoponendas non extenda datur ad declinatorias. illa enim ponuntur ibi ut diuerſa.ego melius iudicio meo ſic diſt gue rem:ꝙ aut is qui gerebat ſe pro iudice eral ia lis quem conſenſu meo poteꝛam mihi iudicem facere ⁊ non potero poſt terminum proponere declinatoriam quam ſcienter obmſi. Uideor enim illi ꝛenunciaſſe. hoc pꝛobo ſic:quia iſta pꝛe fixio ermini habet nim litis conteſta. l hic. fac quod nõ. Innocentius in. .ex ratone de ap pellationibus: ubi diẽ quod temminus bvominis ſubrogatus in locum teꝛmini iuris cenletur idem cum termino iuris: facit ad hoc.c. cum ſit romana 2. c. perſonas de appel. ſed poſt termi teꝛminũ iuris.ſ.cõte.li.ñ poſſũ declinatoris boc caſu ꝓpone:ut probatur in. c. iter ð re ludl. e go nec poſt terminum bominis: nec facio din urruʒ fuerit ſtatutus teꝛminus ſimpliciter ad latorias proponendas an ad declinatorias: quia quclibet declinatoria iudicis eſt dilatoris: nſurge eif . At l nelii ul 1nthmn eind nni i ſni dr nn ih muntn rniun dbron ſctattenn lentibĩ iſeuan rn eul i clgn cſnonſden lr erui ſuun ſſam 3 dien zvoN h, ſrango volin zfen ideieo nn⸗ uraepnena g tond nc ahl ſ ai n. i⸗ ſegein Ni Bi 1Kt nnhtgthſien daczozthie GinliE agontel ee mnimmn ih ill / llr mtrha uun i ie 1 urguletnir n fautarAne ii unmm . l. õ mm un ob mmn epb/ O/ õ Mnemnneiennsinpin arcoee Aetgoii cccha cſe hiis non i ufft eriſsa di Corinr ds Gainmnt pudo legeaſten dn We en nch 1,ſ uſo Ylc anig. CItborun. Nunopidinſctnoe weluur voſens ope Wennnungoeti ndct danenien eeinerehtonbns ones edin n nS Non etindonit imd Pei rind Nlonenlgahrnitun opinnun d goncumdlmngtenl nan mmt znig nn ni fn Ncus ſononinamn doſtr ls pon iſmmatoneſanmmn Uetalmm ſib ore enncannſisgifb gi ne openter Ucdſconmn Alugen 8 Mnoſes zneſoſſnin tatni⸗ donſpmen contiin inn tenconttanitnn g n Nolon bi miinn iun Umaren d hon bii cere, lmieſepon ſb nneck ii Hpe erorn ſe⸗ raudi Linan crann lon:aereci. de ocne go doe iit giin nit Hon poini prefgae unninmm neitn orſorr emini vſniireſe dlnn boe n eroynuitone rqtifun 1v oponea gvogd ſraiſie gronman nmn nolte ur nomnmr dier Ynoeini lnnonibus, doninns do. dtagnir 1 amit enminnn ſpeclhee od preponcnchts . dnupiis deſns innſciſtionis pof ni nporriran in genere ad iatoras Poe⸗ Ant oreir ida onicligtnr umnmnon ſe Adaea dind denn E ngNe Vinmm emmidetelt i hlſptiein nend amoft⸗ nsnilummsndinn, mnſiain iniſtverſaſßö(ſe icheet rant prefglatannin tn crid oenmemt n frt cher odtn (T al. 5 4.l eur — . 0w preſis .89* P rg rnini D rnn te ( S r. ete tza 2 S“S 1. . 5 apellat volasng oppaome ¶ We exceptionibus. ut probatur in dicto.c.inter. ad predicta facit aut᷑ offeꝛatur.C.de li.cont.cãoniʒata.iij.q.iij. offeratur. æ uẽ ſatis boc innuẽ iſte tex. mãdat pᷣ ſigi ei rerminum:ne cauſaꝝ terminatio ꝓꝛoget᷑. qᷓ qdem rõ uendicat ſibi locũ in omni dilatoria ſz et ſit declinatoꝛia:als non ſufſicient᷑ iſte termi nus ſubꝛogatur in locum ↄteſtõis õ.c.maioꝛes in pᷣn. de bap.æ.c.ecclła ut li.pen. nec ob.text.in d.cle.qꝛ ad maioꝛem cautelam ibi expꝛimituꝛ ẽt de declinatoꝛijs:aut eſt talis quem ego non poſ ſum facere iudicem ⁊ pot᷑o poſt lapſum termini 3 iudicem ꝓponere:qͥnimo poſt ſn am potero illum allegare non iudicẽ allegando nullitatem: qꝛ taciturnitas mea nihil officit:ex quo ni poſſũ illum facere iudicẽ:facit ad boc quod nõ. Jo. an. in regula ſcienti de regu.iu.li.vi.in mercu. 2 gl. in. l.i. C. ubi de cri.agi.oʒ ⁊ gl.iĩ cle.una ð ſequeſ poſ ⁊ fruc.⁊ tex.cũ glo.in cle.i.de re.iu di. facit ad ið: qꝛ lit.ↄt.non excluderet hoc caſu dictionem nullitatis:ut in iuribus prealle. eꝛgo fortius nec termini pᷣfixio:facit quod le.⁊ nõ.in c.ſignificaſti de fo. compe. ꝑ doc.⁊ hoc cãu ꝓce dit dictum Spec.facit ẽt iſte tex.cum fundat ſe ſuper termino pꝛefigendo a iudice.ſi gꝰ non eſt ludex non habet locum. iſte tex.qꝛ ceſſat q̃titas ſuper qua ſe fundat hec decre.iux.nõ.ꝑ MHaꝛ. ĩ Ii.ff quod ni aut clam ⁊ in.c.ſtatutum de Np. lib vi. x his hes ſextum caſnm in quo põt opponi dilatoria nõ ob rermini lapſu. Quero qual debet eẽ ꝓteſtatio ad hoc ꝙ poſt terminũ admittatur: ⁊ ſic.ſumus in pᷣma exceptõe.c.ſo. dicit glo.iij. ꝙ debet eſſe ſpãlis.non ãt ſuffiẽ ge neralis. ⁊ bñ loquitur: als eſſet inutił ꝓuiſio hꝰ decre. ⁊ idem tiʒ Hoſt.⁊ Spe e. ti. F. ij. V. ſ qᷣd 27. J. niſo. v. ſed qualiter. ¶ Jux hoc ⁊ tex.qro nunquid indiſtincte ꝛepellatur uolens opponer 3 paterminum glo.iiij.nõ.dicit decretalem ꝓce dere in exceptionibus non grijs.ſed in qrijs ſe cus.non enim potuit ſimul ꝓſeqͥ Sria:io ad ea ꝓſequenda admittitur ꝑs pꝰ iminum. Idé nõ. glo.in. c.cum dilectus de reli. do.et.xiij.q.ij.in ſumma ⁊ ꝙ.S tetigi.do.an.dicit:q foue hec õ rietas non excuſat:cum poſſit illas ꝓponere cũ diſiunctione:ſeu unam pure ⁊? aliam ſub condi tione ut in regula nullus pluribꝰðᷣ reg. iu.li. Vi. bec qo pendet iudicio meo ab alia: uʒ an pluꝛes exceptiones ↄrie poſſint ſunul ⁊ eodem tpᷣe pꝛo poni pure uel conditionaliter nam ſi pñt ꝓpõi ſaltem conditionaiiter in dubio putarem banc gloſ.non bñ dicere:qꝛ debuit reus de illis ꝓte ſtari:⁊ ſic potuit ſibi ꝓſpicere:⁊ hꝰ ↄſtõnis mie 2 neꝛba ſeruare Sↄ quam cõmittituꝛ:ſi ſucceſſiue poſſent ꝓponi. Si vo ñ poſſunt ꝓponi ſimul gl optime loquituꝛ qꝛ pceptum ñ obligat ad im poſſibile.Di.in regula nullus de reg.iur.li.vi. ponit exquiſitam theoricam dicit enim ꝙ ſi id quod ꝓponitur in una exceptione non põt con cuꝛrere cum eo quod põitur in alia non poſſũt ſimul ꝓponi nec ſucceſſiue:qꝛ ↄuincitur ꝛeus vᷣ mdacio:ad boc aut.õ qͥ ꝓpᷣam.C.de non nu. pe. ⁊.:.i.ff ſi quadru. pau.fe. di. x.l fi. E nox. Aut eſt poſſibilis concurſus ⁊ admittitur: ? ſie unlt ꝙ ubi exceptiones ſunt ꝓrſus eõtrarie nõ poteſt reus eis uti eriam diueꝛſo tempore.⁊ fᷣm bãc opi ꝓcederet iſta glo:ſed glo.ſentit Srium in.l.nemo. ff.de excep.⁊ claꝛius ibi Har.dicẽs ꝙ ð Dy. vẽ tex. in. l. cũ de indebito.ff de ꝓba. facit.c.fi.de ſolu.ubi ponitur conſimilis caſus ĩ quo poteſt reus tranſire ad cõtrariam exceptio nem. Cy. in. 1.i. C. de furtis poſt aliquos dicit ſub conditione reſultante ex eadem exceptione poſſe contraria ſimul ꝓponi.æ idem Jac. Hu tri. in. d. aut᷑. õ qui propriã. Gar. in. d.l. nemo ſic diſtinguit:ꝙ aut contrarietas reſultat ex ea dem exceptione z non admitritur uolens ea uti nnt. l.ij. S. ſed ſi alius.ff. quando appel.ſit.aut ex diuerſis exceptionibus reſultat contrarietas: æ= tunc onus probandi utranqʒ incumbit ipſi exci pienti:⁊ admittitur nolens ſimul proponeꝛe: al lega.c.auditis ⁊.c. cum olim de pꝛeſcrip. Aut onus probãdi nnam incumbit actori æ onus ꝓ bandi aliam incumbit reo ordine ſucceſſiuo: et nõ admittitur. exemplum ſi nego pecuniam mi hi mutuatam. item dico ꝙ ſolui. nam quatenus nego incumbit onus probandi actori: æ quate nus dico ꝙ ſoſui incumbit mibi:⁊ ſic reſultaret quedam contrarietas etiam in oꝛdine probãdi ideo non debeo admitti. mihi placet ꝙ ſi excep tiones ſunt prorſus contraꝛie non poſſũt ſimul proponi pure ſed cõditionaliter ſic:quia qui al legat contraria non eſt audiendus: ut in.c.ſolli citudinem de appel.⁊.l. ubi repugnantia. ff. de reg.iur.ad.c.auditis reſponde ut nõ. glo.in re gula nullus pluribus. x his apparet qualiſ cunqʒ opi teneatur pꝛeter illam Mi. glo. hanc male dicere:quia ſaltem poteſt proponere ſecũ dum communem opinionem exceptiones con trarias ſub conditione:⁊ ſic poterit unam pro ponere pure ⁊ de alijs pꝛoteſtari: ⁊ ſeruabitur mens huius.c.⁊ enam uerba. ⁊ habes inciden cer illum articulum plene et expꝛeſſe diſcufſſum: an plures exceptiones cõtraꝛie poſſint ſimul ꝓ poni.z uide quod dixi in.c. imputari de fide in ſtru. A utrũ lapſo termino peꝛdatur fa cultas excipiendi uel agẽdi/glo.iſta in ſecunda parte dicit ꝙ nõ. Aduerte quia gl. poteſt habe re duplicem itellecium. primo ꝙ ſtatuto termio ad agẽdum nõ perditur propterea actio lapſo termio ⁊ iſte ĩtellectus nõ eſt uerus in ſe: quia ĩ effectu perditur ſicut exceptio:ut.l.diffamari.C. de inge.ma.⁊.c.lator qui filij ſint legitimi.æ.l.ti cia.ff.de accu.nec puto glo.habuiſſe hunc intel lectum:cum contrarium ſentiat in ſequentibus. 4 cundo poteſt inte ligi: ꝙ ſtatuto termino ad exceptiones proponendas non perditur ac tio ſcilicet ſurgẽs ex illa mã ex qua poterat exci pi:⁊ ſic intelligit hic Jo.an.⁊æ bñ.põe exemplũ in ſpoliatione de qua poteſt agi ⁊ excipi:ut ĩi.c. .ij. de or. cogni. ſed in termino prefixo ad diula torias proponendas ſpoliatus non excipit Vni Ftͤs vrses gne pomi ril V. lapſa Fyo P dan farclias pi-A — B4 g = ,H vn . g. ¶ MDe exceptionibus. nec tollitur actio. I. quin per niam actõis poſſit ſpoliatio deduci: qꝛ ad aliud nũc agitur. Idem in ſihi nult Jo. an. in regula mora de ꝛeg. iuꝛ.li. vi. in mercu.⁊ nõ.in. d. c.ij.?ẽ uide Yrede.ↄſi. xcviij. ? ꝓſequitur Jo. an. ? Frede. an ꝑ uiam accuſationis ſeu denũciatiois poſſit peti remo tio illius ͥ fuit ad bũfcium ꝓmotus pᷣmiſſo ter nno ꝑẽptoꝛio uolentibus excipe 5 perſonaʒ uł ſeptum ⁊ noie opponentiſ ⁊c. Uenio nũc ad fʒ caſũ exceptum ⁊ quero:quid ſi exceptio dila toria oriatur nedũ poſt terminũ ſʒ et pꝰ li. cõte. nunquid poterit oppõi.glo.v. tʒ ꝙ ſic P.c.inſi nuante de of.deł. uidetuꝛ ẽt tex.ultꝛa gl. in. l. ij. C. de ↄſor.eiuſ.li.tʒ gl. in. d. c. inſinuante et In no.ibi:ſed ipſe Inno.dedit mirabilem limitati onem in. c. ij. ð or. cog. dicens:ꝙ ſi ð mã excep tionis nouiter orta eſt ꝓuiſum de modo agendi nõ poterit excipi poſt lit. cõte. ſzʒ. dʒ agi. põe exẽ plũ in ſpoliatione cõtingente p⸗ lit cõt. Jo. cal. in. c.fi.j e. tenet õriũ dicẽs: ꝙ ẽt excipi poterit p regulã qui ad agendũ de re.iur.li. Vi. ⁊ hᷣ mi hi plus placet. facilius enim.eſt excipeꝛe qᷓ' agẽ. et ꝓ bac ſnia facit iſte tex. qui indiſtincie admit tit exceptionem pꝰ teꝛminũ ortã. et iſte terminꝰ ſubrogatur in boc loco ↄteſtõis liris:ut.S.dixi. 2 tene mẽti in hoc iſtum tex. ſic itelleciũ.et uide qð dixi i. d.c.ij. f. A.mis nune ad ultimaʒ . exceptionem ⁊ capio pꝰ finẽ glo.que meliꝰ? adap - t .an, . ders ear ſ. es ſ »ae tratur ad tex/et quero nũqd indiſtinctc admitta ie e . tur exceptio pꝰ fminuʒ ſi eã ſibi cõpetẽ ꝑs igno rauit in terminogl.fi. ꝓpe fi.ur̃ uelle ꝙ non.et intelligit tex.in exceptionibus facti et non iuris in his qbus qs ignorauit factum er non ius.ut puta ignorabam iudicẽ eẽ ↄſanguineũ ꝑtis.cer te poſtea certificatus debes admitti cum iuram to ut hic:ſecus ſi ſciebam ↄſanguineum:ſʒ igno rabam eum ob hoc poſſe recuſari.tunc eiʒ mibi impurabituꝛ m glo. ? ið uꝛ ſequi Jo. an. quod plʒ ꝑ regulam ignorantia de reg. iur.li.vi. Idẽ ſentit Jo. cal. in. c. fi. ð̊ or. cog. Idẽ dic ubi alia pſumptio ſcientie eſſet contra allegantem igno rantiam. ut. ö. dixi poſt Mau. ¶ Munc redeo ad prin. glo/?c quero:quid ſi deuenit ad notici am partis poſt li. ↄte. glo. recitat quoſdam tenẽ eaʒ ꝓponi poſſe non ob.li.ↄt.ſed glo.tʒ Sriũ: qꝛ ab initio debuit iquircre an ſibi competeret. zura enim ſubueniunt uigilantibus et non dor imienubus ſed negligentibus: ut.l.non enim. ff. ex qui.ca.ma.primã opi.tʒ Goff. in ſumma hꝰ ti. F. ſed ſcieudum et Inno. de. of. del. c. pꝛuden tiã et ſpe. ð recu.ꝗ.fit ante et glo.in.l.exceptioʒ .C. de ꝓba. Aꝛch.et glo.iij.q.vj.c.exceptio. ¶ Sed adueꝛte qꝛ glo.in ꝛõne ſui non pꝛopꝛie impugnat primam opi. ſed potius limitat ut ꝓ cedat qn nihil poteſt parti imputaꝛi:quare non oppoſuit tempoꝛe debito:ſecus ſi poteſt impu tari et negligentia notari:ar.optimum in.c.ino tuit de elec. ⁊.c.nulli.e.ti.li.vVj.in.v.viſimiliteꝛ: ut qꝛ diligenter indagauit: æ hoc tiʒ do. an. bic. Ego allego Cal. ꝗͥ h expᷣſſe tẽuit ĩ.c.fi.ðᷣ oꝛ.co. ) 3„ qui dicit ſe ita intelligere iſtum tex. cuʒ g¶ Ig⸗ dicit reſpectu teſtis.ſ.quando peruenit W ciam poſt terminum ut admittatur ſi pꝛobabjili ter ignoꝛauit aliud ſecus:ut.d.c.nulli. Ee dictis glo. cum ſuppletionibus: nunc ad maio &νTem declaꝛationem materie queroſpone quod iudex a principio non pꝛefixit hunc terminum: ſed ſtatuit dilationem ipſi reo ad delibeꝛandũ: an uelit cedere nel cõtendere:iuxta id quod ba betur. iij. q.iij.offeratur. reus uero comparens in termino petit inducias ad omnes dilarorias proponendas: querituꝛ an daꝛi debeant. uide tur primo quod ſic per.c.cum cauſaʒ de appel. contꝛarium tenent Hoſtiẽ. Inno. Ab. æ com muniter doc.quia in teꝛmino dato ad Hynden dum debet excipeꝛe uel Endeꝛe: æ ad hoc ha buit illum terminum. licet iſte terminus deiuꝛ ad petitiõem actoris:non tñ ad petitionẽ rei ſʒ eos. ad. c. cum cauſam ſGyndet ꝙ factũ nar:a: nec ille articulus ibi examinatur. æ diẽ Jo. an. addendum quod nõ. in ſpe. de dila. F. i. V. qd ecce. æ. V. libeꝛatoꝛie ⁊z. S. nunc uidemus v. in ſi ma Zenʒe.in cle.i.e.ti.do.an.dicit ſe putare: ſi terminus ẽ ſtatutus ꝛco ad deliberanduʒ non debet iudex ad petitionem ipſius ꝛei daꝛe alium terminum:quia hoc includituꝛ in primo. Idem ſi datus eſt terminus ad ꝛeſpondendum libello nam uidetuꝛ datus etiam ad pꝛeambula que fie rt debent ante reſponſionem:ſed ſi ab initio eo comparẽte nullus terminus eſt datus:ſi tunc pe teret maioꝛem terminum termino iuris de quo in dicta aut.offeratur non admitutur ſi breuio rem admittitur: quia ex quo uult ſe artare non apparet quid repugnet huic aſſignationi: - ſic põt intelligi dictum. c.cum cauſaʒ ſecundum eñ mibi bec dicta non placẽt. dico enim ꝙ ſi a prin cipio ꝛeus petit terminum ad dilatorias propo nendas: non debet iudex niſi ex iuſta cauſa ſibi uideatuꝛ concedeꝛe:quia poſſʒ malignaꝛi peien do ſibi terminum cauſa ſubterfugij:cum forie nullam exceptionem dilatoriam babeat. unde cum iſtud.c. ueniat ad breuiandas liles non de bet eſſe cauſa prorogandi. nec ob.ſi dicatur ꝙ a inꝛe habet teꝛminum de quo in dicta aut. offe ratur. ſ xx. dierum: quod etiam ſentit Spe. in dicto. v. in ſumma ⁊ ſeq.quia nego ilum termi num ſimpliciter dari ad proponendas dilato rias:ſed ut eas proponat uł ꝛeſpondeat lbello: ut colligituꝛ ibi ex fine ⁊ ex glo. c. uxor. xvij.. iiij. et ideo d co quod ſi ꝛeus petita puncipio terminum debet index uolens obuiare malicijs dicere:ego ſtatuo nibi talem terminum ad dila torias proponendas ſi nullaʒ proponere nolue ris ſtatuto ad reſpondendum libello: quod ſieꝛi poteſt: ut nõ. Jo. an. poſt Guil. aſo. in dicto v. in ſumma in addi.ſpe. ¶ Si autem iudex a principio ſtatuit terminum ſimpliciter acd delibe ꝛandum et compaꝛens in teꝛmino petit terminu ad dilatorias: dico quod iudex poteſt preſumet fraudem et ex hac cauſa denegar e. ſed ſi Eus 4.N. . opunb erat aſt e Cice Hochi nnne nanut/ ſeis H ivummud . lio ſͦſe ialet giſtin ncptali ibildrin nls e Aen MNn⸗ Gcat te en Sobilgetnt di eſin ſccsobulgfan qui inbmn. a⸗ ſhicoe nt e n nn hiiuhen ud poſſit an eermivs eo e1 an Nidaui nnunrumr Mni lbi⸗ muriolilrnd i nmi g enup r cni x toſnnone iin ſatalſolty o oer e nninns bbrnnan 1 reolgn Eso oubio debocdogtu l ri oferi n baui gpen cin ber. Acetxnnond eaandoman wan tete N lton crehar ud ucice; reonaredain, Ocehnoren Ppge onirtens wigorei ternini pponere ongdinorias ſinnl koan Ilnsdecuo bie haleifigtnn d , Ndumons larng in , oſen no an Anplnsaſccundarpaſtche mgreice ns Ppercie nagindinin innigcz nlge puſumonoſrpkrbürtonntͤ ſo (Bocoricſingemd iure noc npoſit iſtennnm zn g. 1N aidl ſPec in i de gi loſhtauſent liſlita l i tenuiſe g deinrennton lui ut Piclſeſceinetilin cho hogr an tuumnscite lur umuni . pbo.ſer r Plen irn gn oimnitenug Min en eſie In N Alin temmino dr R 1a Nucere i, muiln Ermmunelwaſetntine 4 Enin Atorisnon ti aAenin, dc amanſmn ncag inin er le anicubs bi nmninnn td 1 idndm nod nhe r l ſiſ te.t Feldenet tndenufi m )enje in clelctdo n litle n iemniu? ſinung d daſbannnihn deber inchy ad pentionen ipſus mideri mmmmmm,u bor uſnd wj nonino dams t nmius od ponendun h mm uidemm daws anan d orumbol nen⸗ Rdeden ane eſpvonſonenſg ſ a no en orparar olus inninus ſt onmsſ wnce mmiornuntinum unnnd ins dedn dan mi ofennr non dnnmum A end len Aniim Mnd nnd ynrer gniͤtqhie Wedgeui õ eie mnbibeecicnnon DhKindicoeinght etenninumas Cinoruüf⸗ pio Ws halt ien ſnent encnmn dcde ig lüh ii pun derncNeken lin ſ̃ naig oſbitermimmn cuſ ſwaſicſa — .* . — — Cauurla a Jlcees biccandahe E niig pet. 77. A-ber S, der- mn P fiz ů + (. exceptionibns. in termino aliquaʒ dilatoriam proponit et petit teꝛminum ad pꝛoponendum omnes alias non nideo ꝗᷓre iudex debeat önegare imo ex officio ſuo dʒ idulgere:qꝛ reus poſſ1i ſuceeſſiue pꝛopo nendo plures dilatorias ꝓrogare nimium iudi ciũ qð poſſet t᷑mino non ſtatuto.ut in regla nul lus pluribus li. vi. z.l.nemo ex his.ff. de re.iu ris:nam tex.in dicta auc. offerat. non diẽ ꝙ de beat ꝓponẽ oẽs exceptiones:⁊ ꝓ hoc facit qð nõ.ſpe.in loco ꝓxi. allegato:ubi dicit ꝙ ſi reus nihil dicit iudex nõ dʒ pᷣfigẽ terminuʒ ad dilato rias qꝛ forte nullam ꝓponet:ſecus ſi incipit ali quaʒ ꝓponẽ ſic limita oĩa pᷣdicta ⁊ tene mẽti hanc cautelam ad lites breuiandas ut iudex in citatiõe inſerat tenorem libelli et prefigat ᷑minũ ad comparendum ⁊ dilatorias ꝓponenduʒ uel ad rñdenduʒ libello:æ uide quod dixi in. c.ij. de dila. e ex his deciduur alia qᷓo:ad cuiꝰpeti tionẽ debet iudex hunc terminuʒ pᷣfigere.æ dicẽ dum ꝓꝙ ad peutioneʒ actoris: qꝛ in eius fauoreʒ pncipaliteꝛ emanauit hec ꝓuiſio. Iteʒ iudex ex officio ſuo:qꝛ bõi iudicis eſt lites dirimẽ et ma licijs obuiar:ut.l.qͥdã eſtiauer̃t.ᷣff.ſi cer.pe.et.c. finẽ ð do.⁊ ↄtu.⁊ ſpe.i.d.v.in ſumma.et ad rei petitionẽ:qᷓ omnia itellige ut S. dictũ ẽ ¶ Que ro an terminus de quo hic dů poſſit excedẽ ter minum iuris. ſ.xx. dierũ de quibus in. d. aut. of feratur.iij q.iij.ſpe.in.d.v.in ſumma dicit ꝙ n dicens:ꝙ hoc.c.nenit ad abbreuiatione litiuʒ z= ñ ad augenduʒ:iõ pot ille terminus abbꝛeuiari 2 non e ongaꝛi. Ego dubito de boc dicto:qꝛ ut S dixi aut᷑.offerat᷑ non loquit ꝓpe in cau bj.c. ſed de trermino ad deliberandum an uelit cedẽ uel litem conteſtari uel iudiceʒ recuſare uel aliaʒ exceptionem ꝓponere.non ãt tenet᷑ uigore illiꝰ termini ꝓponere oms dilatorias ſimul: ſed teꝛ minus de quo bic pncipaliter pᷣfigituꝛ ad ꝓpo nendum oms dllatorias ita ꝙ poſtea nõ audit̃ aimplius:⁊ ſic cum boc poſſu eſſe magne idagi nis ꝓpier cãe magnitudinẽ z ſumus ex caſum a lege ꝓuiſum puto ſimpłr hũc terminũ fore ar bitrarium:ar.l.i.ff. ð iure deli.⁊ qð nõ. in.c.ij. 5 dila. uero utꝝ idiſtincte taʒ ð iuꝛe cano nico qᷓᷓ ciuii poſſit iſte rerminꝰ pfigi. So. Jo⸗ an in a di. ſpec. in ti. de dilat.O.i.V.⁊æ nõ. dicir Hail.ð ſuʒ tenuiſſe ꝙ de iuꝛe canonico põt ſta tui ut hic:ſed de iure ciuili non põt pᷣfigi a pꝛin cipio:qꝛ iam ſtatutus eſt a iure terminus ad di laroꝛias ꝓponendas ſ.litiſ ↄt.ut in.l.exceptiõʒ C.ð ꝓba.ſʒ ſi ex poſifacto timet᷑ de malicia ꝑtis potueꝛit ſtatui. Jo. an. ibi dicit:ꝙ ĩ hoc ius cão nicũ non diſcoꝛdat per ea que habet᷑ in. d. v. in ſumma:ubi ſpe.ur̃ nelle hunc terminum non ſta tuendum:niſi qni timetur de malicia:⁊ ex hoc in nuitur hunc terminũ non pᷣfigendum ſine cauſe cognitione. hoc etiam ſequituꝛ hic do.an. Ego ð hoc dubito ꝑ iſtum tex.in uerbo nonnũqꝙᷓ; ꝛc̃. Ex quo uꝛ innui:qꝛ contingere põt pꝛoꝛogatio ex dilatorijs ſucceſſiue pꝛoponẽdis:iõ ⁊c̃. Et iõ citra maliciã preſumptam põt iudex ab initio pᷣ ſigere terminũ ut citius finis litibus imponat᷑: 2 ſic uidet᷑ ſatis bn procedere opi.dicti guil.no tantis differentiam inter ius canonicuʒ ⁊ ciuile quãtum ad pricipiuʒ:ſed poterit ſeruari cautela quã. Sᷓ dixi.¶ Quero an poſt rerminũ lapſum homis audiatur uoles opponere i cauſa appel latiõisdo.an.dicit ꝙ ſic.per.e.cum Joanes ð f. iſtru. æ. I per hãc. C. de temp. ap.æ. c. fraterni tatis de eſti. æ qꝛ terminus ab homine ſtatutuſ reſtringitur ad inſtätiam opponentis. eſt enim quedam comminatio nõ ſe extendens ad appel lationem. C. cõmi.uel epiſto.per rotum: allegat eriã Jo. mo. æ Arch. i. c. cupieteſ. F. ꝙ ſi ꝑ.xx. 8 elec.li.Vj.⁊.xxiuij. q.iij.de illicita.ego tenereʒ Sriam opi.qꝛ ut gᷓ ſepe dixi iſte teꝛminꝰ qui ſta tuitur ab homine hic ſuccedit loco teꝛmini iuriſ .ſ. ↄteſtatiõis litis:ergodebet etiam ceſeri eodẽ iure cum illo:ut nõ. Inn.i.d.c.ex ratione.ſicut ergo in cã appellatiõis nõ licet pꝛoponere dila toriam nõ oppoſitam ante cõteſta. li.ut.l.ita de mum. C. ð̊ ꝓcu ubi notabiliter probat᷑: ira nec obmiſſam in hoc termino.nam ut nortãt r dicit Bar. in. d.l. ira demum appellatio no reſtituit ad eum ſtatum in quo cã erat ante cõteſtatioem ſed ad eum in quo erat poſt ut ibi pꝛobatur: ſʒ iſte terminus het uim conteſtationis quo ad ex cluſionẽ dilatoriarũ: eꝛgo nõ reſtituitur per ap pellationem ad ſtatum cauſe in quo erat añ lap ſum termmi. Iem ſi bñ ponderetur ratio litteẽ militat tam in inſtantia pꝛicipali quã in appella tiõe:ergo idem debet eſſe ius:ut in cle.ij.de te ſti. alias ðᷣ facili huius decre.prouiſio euacuaꝛe tur ⁊ ad iura g. in orium allegara dico ꝙ ꝓce dunt in termino peremptorio ſtatuto ad ꝓban dum peremptoriam uel intẽtionem pricipalem nam appellatio reſcindit omnia ux.S. dixi: ⁊ ſic loquituꝛ Archi.in.d.c.de illicita:ſed nos loqui mur in termno pᷣfixo ad dilatorias pꝛoponen das qui habet uim in hoc conteſtationis litis: cuiug non reſcindit appellatio: ut. S. di . 6 xi. timo queritur an iudex ex officio ſuo poſſit opponeꝛe dilatoriam poſt lapſum teꝛmini in caſibus in qu bus poteſt ex officio ſupplere. do an.dicit ꝙ ſic:allegat bonam glo. in ſumili ĩ .c i primis.ij.q.i.iĩ uerbo queredũ Ex qua col ligi poteſt ꝙ iſti termimi iudiciales Iʒ excludant partem nõ tamẽ excludunt iudicem: pro hoc ui derur bonus tex.i.c. cum Yoãnes ð fi. inſtru. = quod le.⁊æ nõ.in.c.cum clamor.de teſti.uide gl. nõ.in.c.i.de elec.li.vj.i uerbo abũntia in fi.uide etiam ad limitationem predictorũ. Archy. xiij. .q.ij.in ſumma qui dicit ꝙ lʒ poſt teꝛminũ parſ non poſſit excipere poterit tamen exceptionem prius poſitam declaraꝛe:quia qui declarat mihil agit de nouo ut.l.heredes palam. ff. de teſtam. ad hoc ego adduco bonum tex in.c. cum dilec tis de accu. ?æ quod notat Innocentiꝰ in. c. per inquiſitionem de elec.ſcias ꝙ Inno. plene hic tractat de dilatoria ſolutionis z ſimilibus dicã poſt gloſam infra eodem capitulo exceptionem Wy jin Sarſe hö. u2diat opror voöolaz, ſp, . ¶ De exceptionibus. a hoc. c:eſt ſatis oneratum. Hi. Ab. 4 Caſus: Excom B m inter. municat?ꝰ excipere appellare æ omnem ſuam defenſionem lfacere põt:ſʒ recõuenire nõ põt.communis diui lio: ſa ibi inquiſinoni.Mõ pꝰ excõicatum poſſe conueniꝛ:⁊ Endet tũc ꝑ pꝛocur̃em.an ar poſſit interuenire ꝑſonalr nõ in.c.intelleximus 5. de iudi.⁊ ibi płe aid quẽ poſſe oĩnʒ iudicuʒ iudiciũ.declinare ſi bet aliquẽ ex eis ſu ſpectuʒ:qð intellige qñ non ſuſpectus neq̃t pro ccdere ſine ſuſpecto:ſicut ceſſat iuriſditio alioꝝ morteʒ unius in. c. uno delegatoꝝ de of.deł. ita ⁊ peꝛ ſuſpicionem. Et rõ rõis ẽ:quia exerci tium iuriſditiõis competit omnibus delegatis pro ꝑte ⁊ ñ inſolidũ.ut nõ.in.c.prudentiã de of. deł.ſecus dic. ubi ex foꝛma Hpti unus põt ſi ne alio ꝓcedere:? h̊ cãu ð mõ ꝓponẽdi ⁊ ꝓce dendi in cã recuſationis / dic ut le.⁊ nõ.in.c.ſi unum de of.dele.li.vVi.dixi in.c.ſiquis cleii cum. S. ð fo. compe ¶ Hõ.ʒ regulam. ꝙ omni &ᷣfenſione ltia põt excõicatus.uti.impugnare ali um vo irecte uel indirecte ñ põt: æ hec e alia fgula que in fi.c. colligitur ¶ Et ex b ⁊ ex tex. nõ ꝙ omnis declinatoria iudicij maxie ratione ſuſpecti iudicis põt dici defenſio. Item nõ peꝛi culoſuʒ fore corã indice ſuſpecto litigaꝛe:cocõ. .c. qꝛ ſuſpecti.iiij.q. V. ubi eſt bo.tex ¶ Hõ ibi ſed equitas:ꝙ exceptio fundat᷑ ſuꝑ eqᷣtate ꝓ b: qꝛ exceptio eſt defenſio:ut hic ⁊.l.erceptio.ff.e. defenſio uero eſt ò iure naturali in cle. paſtoral de re iudi. ¶ Mõ iudiciũ ñ obẽ claundicaꝛ clau dicãet ãt ſm HGof.ſi audireẽ impugnatio ⁊ nõ defenſio.puto ꝙ ſemꝑ diceretur claudicare ubi cunqʒ iudex penderet ad alteraʒ partium foꝛte fauoꝛe uel odio perſone: lʒ ſit diſparitas.iter ꝑ ſonas:qꝛ in iudicio non debet eſſe acceptio ꝑſo narũ de indi.nouit.¶ Nõ. ibi abſuꝛdũ: ꝙ ua let ar.a uitatiõe abſuꝛditatis.ſimile ar.facit tex. in.c.ex oꝛe de ꝑꝛiui.⁊.c.quẽadmodũ.s.de iure iuran 6. ꝙ in dubio Dapa non cenſet cõmittere cãm ſuſpectis ex certa ſcialqñ at dicit facere ex certa ſcia dic qn hoc expꝛimit:ar.in.c. paſtoꝛalis. . pterea.de off.deł.æ nõ.gl. quã te nebis mẽti ĩi cle.ij. de ſyp. Idẽ dic ubi ex bis qᷓ Rpto expꝛimũt᷑ pʒ de certa ſcia Dape: nt nõ. uoluit Inno. in. c. pnti:qð hodie incipit ſtarutũ de Gep.li. Vi.ſentit Jo. an. i.c.nonnulli. e. ti. Et ſcias ꝙ qnñ apa actũ gerit ex ceꝛta ſcia ꝑin de ẽ ac ſi diceret ſe uelle facer̃ ex plenitudie ptᷣa tis:ſi illa opus eſt in actu qui geritur ut eſt glo: ſemꝑ mii tenenda in. c. ad bec ð ſp. facit quod nõ. in.c.ex muluplici in fi.de deci.⁊ in.c.i.ð cõ ſti. l. vi. ¶ MNõ.in.v.qua rõe ⁊c.ꝙ uno conceſ ſo nident᷑ oĩa ſimilia foꝛe conceſſa:facit.c.cuʒ di lecta de confirma.uti.uel inuti.⁊ quod nõ. gl.ĩ .l.i. C. de cõdi. inde. ¶ Hõ. ꝙ reconuentio nõ eſt defenſio ſed impugnatio:⁊ cui pꝛohibet̃ ↄuẽ tio ꝓhibetur etiã reconuentio. nam reconuetio ſt ſecũda conueutio:ut in.c.i.⁊.ij. de mu. peti. 733 ⁊.c.ij.de oꝛ. cog. ¶ Antec delcendam ad gl queꝛo ꝓ declaꝛatione pᷣdictoꝝ ⁊ texſqᷣd ſi De pa ex certa ſcia cõmitteꝛet cam ſuſpectis: nunqd naleret cõmiſſio. Moſti. dicit ꝙ ſic ꝑ. c. exparte .ij. de of. del. dicit tamen boc non deceꝛe: qꝛ ſic poſſet de facili grauari z dãnari innocens: q eſſet iniquum: de ꝓba.quoniam contra: nec in de debent iniurie naſci unde iura naſcuni: ð ge cu. c. qualiter æ qñ.ij. Idem quod Hoſt. te nuit Inno. in. c. tꝛanſmiſſa de fo. compe. Ego ueꝛo aliteꝛ diceꝛem ⁊ ſic:ꝙ aut Dapa comittit cãm cuius deciſio pendet a poteſtate ſua ⸗ pce dat dictum Hoſti. ad hoc quod nõ.in.c. ueniẽ tes ðᷣ iureiu. aut non dependet a poteſtate ſua: pura quia agitur de ſtatu perſone uel de rebus tempoꝛalibus inteꝛ laicos:et tunc puto ine cauſa rationabili non poſſet cauſam comminer ſuſpecto parte relucrante.quia recuſatio iudicis eſt ð iure naturali:ut pꝛobatur in.c.quia ſuſpec ti preallega.⁊ in.c.ſecundo requiris in fi.ð ap. ea uero que ſunt de iur̃ nãli per principem ſine cauſa toli non poſſunt dicta cle. paſtoꝛalis inſt. de iure naturali gentium ⁊ ciui.. ſed natuꝛalia et hoc uidetur ſentire glo.in.c.ad hoc de Rp. que eſt notabilis ĩ fi.ſecunde Gaoenbe ta men forte preſumeꝛetur iuſta cauſa in principe iuxta nõ.in.c.que in eccleſiarum de conſti eiꝑ legiſtas in fi.in.l.fi.=.l.pꝛeſcriptione.C.ſi cõm ius uel uti.publi.⁊ ad hanc diſtinctionem puuo reducendum.c.ex paꝛte pꝛeallega.Secundo queꝛo:nunquid excommunicatus in caſibus in quibus poteſt eſſe in iudicio poſſit peteꝛe ſen tentiam pꝛo ſe ferri. So. iſte tex. in. V. porro ui detur innueꝛe ꝙ ſic:⁊ clarius hoc ſenui do.an. in quodam notabili dicens: ꝙ in caſibus in qui bus excommunicatus poteſt eſſe in iudicicio no ſolum eſſe poteſt inquantum repellii ſententiamn pro alio ferendam:ſed etiam inquantum coſeq uelit iuſtam ſententiam pro ſe. ego dicerem ſi: ꝙ aut excommunicatus eſt in iudicio ut acloꝛ iĩ caſu quo poteſt:uiputa in cauſa abſolutionis et procedit dictum do.an.quia ex quo ius permt tit ut poſſit:uidetur permitreꝛe ui ſentetiam pol ſit petere. lacit.c i de ſep. li. vi. ? ſic pꝛoprie iſie tex. loquitur in. v. poꝛro. Aut eſt in iudicio in caſu quo eſſe non poteſt: et tunc in qualibet par te iudicij poteſt ꝛepelli etiam ex officio iudcis: ut in. c. pia. . e. ti. li. vi. et. c. exceptioneʒ..c. aut eſt in iudicio ut reus ⁊ puto ꝙ non poſſit pete re ſententiam pro ſe: qꝛ nil poteſt in indicio pe tere ſupra de iudicijs. c. intellerimus: icet iuder ex officio ſuo poſſit illum abſoluere ſi uideat ac torem non probaſſe unde credo quod ſi actor oblato libello negligit proſequi non naleret ip ſe excommnnicatus petere ipſum actorem com pelli ad agendum iuxta autẽ. qui ſemel. C. quo modo et quando index:quia ſolum poteſt ſtaꝛe in indicio quateuus ab alio ſtimulatur:me repo tet commoduʒ de ſua maliciatut. c imelleni⸗ ꝗ qͥdẽ rõ ceſſat actore ñ ꝓſequẽte:de quo n e nmn ronduen mit unrruſtmmng (e te otn ge. e . gmnnt ſie ummnin go ſov apehuoe ins 1 rtli di cröcmms l ſcnnn G Owcnid actrewltc ũſannu Gonnfnmn Alt anriutan vonſe o uauntd eninmne ml iny lo nntſe a nionmiinent ſons Cnt ſesb be GPteblcignnnorhentſe tchntgane wadtccendadnnsddrſrornes Gtorcscaſcihnihonint Reſhbih, eſi ictti Ino ginibeio ſheofurm Cert pertong uſtemntminor ue eechn w Ccnemmump ano) Khnina n cin ARnsoer edin ſero r pron Pacltencnn ie⸗ Ponnsnenis main Commmncnineß bann tem ) illaragio rigennepotdic nsree 1lin aſenlatabor tinhen Peſeni 60 Aen Ktumi aunnen nepumong eucſenez Iinulmr Preivdico⸗ ſiecnee zel ſent paſgre gr ffeclins nſe cenn Hpſt ee llanin 1 n hoaſcernr iut nen eld ,allt ibicnntende⸗ eciſicaline ggon c Plo inereſſe nlt 65 m gd geguief li enene olnnmanilg n 6 . aliare incſel leinme gannn ltconpenree dſen e⸗ laue utce ſalcſat Ucnded ſan lttin Plncico ſie an denſtann dan abuliten lur Nicaro cainerg un auntattiiie umn i realega. t in cſehnnco Z 1 cro qeſint dein, i e Dng ſa tol von poſſimn dien Ceſ delue numnil geninm ecii ſim a boe nenr ſniie go in co be⸗ ne f nonplis if. ſncegoNMe immn ſont orcſumemur iſtn ſan yr uma n in c vein aclſorum oe oſe lsin f. in /e ornpnone AI s vcj uti oubli,thane inone Ielcendum cerpone mralpi Bemn cmnb,nungudd attonnnmnictns fſ aiblo bns olſteſe nivdo oſt hak in miam ſeieni. o e ch ord⸗ demr unnen gic Grnsdaemd in avodam ordi nerg mu das erommntansotc eſeinbin⸗ ſolun cſepotcſ nganuum geli ſun 10 o ſcrendamſed enan net Pcit idlum ſcnentanmd ſen e õ l 8 o wectunnannali ig Nocein Ciarun doan ablr n r m poſſricann henniner⸗ de gol Nrien ſpane cle nhe Auchni Was TTwu⸗ ſ⸗ e r ναα☚ι1 Paſit = t. 1. 0 1 A C De exceptionibus. quod nõ. i. dicto. e. intelleximus.¶ Venio ad glo.⁊ op.ur᷑.n.ꝙ excõicatus non poſſit etiaʒ ex ciꝑe:quia reus in excipiendo fit actor.l.ĩ excep tionibus. ff de ꝓba.ſo.glo.i.ſentit h̊ õrium in pᷣma parte:ſʒ formaliter non ſoluit.dic ꝙ efficit actor quo ad onus probãdi:non autem ẽ actõ ꝓpe:qꝛ non petit ſibi aliquid adiudicari uel da ri ſeu fieri:ſed intendit repellere actorem ĩ totũ uel in partem a petitione ſua in.l exceptio ff. ð excep.⁊ ſic defendit ſe aduerſus actorẽ:omnis gutem defenſio ſibi reſeruatur. uñ ſᷣ̃m gl.eadem defenſio competit excõicato que competit non excõicato:quod nõ. ꝓpter quod põt appellare 2 appellatio nem ꝓſequi:qꝛ appellatio ẽ qᷓdam defenſio z principaliteꝛ inſtituta ad remouendũ grauam in. c. ſuggeſtum in fi. de ap. Aduer te ꝓ clã expeditione iſtius ꝑtis duo ſunt uiden α¾ρα dalp'nunquid excõicatus poſſit ſemꝑ ut reeſſe i iudicio ſecundo an indiſtincte poſſit appellaꝛe 2 appellationem proſequi. Circa primum dicit bic Inn ꝙ excommunicatus ut reus necefſar.? põt eſſe in iudicio ⁊ omni defenſione uii ⁊ ð ili reo põt intelligi iſte tex.⁊ dẽ neceſſarius cuʒ ac tio dirigiruꝛ ↄ eum nel ſpaliteꝛ nocatur ad iudi cium reddituꝛ enim iudiciũ in inuitũ: ut.l.inter ſtipulantem. F. ſtichum. ff. de Vb. ob. Si autem excõicatus uenit ut reus uoluntarius non e au diendꝰ ſᷣm eum. Et dẽ uoluntarius qn non ne ceſſitatur ꝑ iudicem uenire ad iudicium: ſed qᷣa ipſe uoluntaꝛie uenit forte ꝓ ſuo intereſſe nel cõ muni. exemplũ in aut.ſi oms.C. ſi ut ſe ab ber̃. abſti. ubi dr̃: ꝙ cuʒ minor perit ſe reſtitui aduer ſus aditionem bheꝛditatis uocãdi ſũt omnes cre ditores:uel pone exemplum in.c. ueniens.ij.de teſti. dicit iñ Inno ꝙ ſi in libello ſpecificaꝛetur certa perſona ut ſi petat minoꝛ uel eccła ꝛeſtuui ʒ ſententiam ꝓ Metro ſe lata: uel qꝛ danoſa eſt hr̃ditas ꝓpter debita Detro uel propter le gata ſibi relicta iũc. Detrus ueniẽs audiꝛet ex communicatione n ob. cum uideatur õ ipᷣm ſpe cialiteꝛ actio dirigi: unde pot dici ꝛeus neceſſaꝛi us. dicit tũ ꝙ aliqui dnt et hoc cau ipſum eè ꝛe pellendũ do. An. dicit iſtum n admiten ũ qnñ actio tentio non preiudicaret:uel ſi preiudicaꝛt non inñ in ſuo iure pᷣuato uel eccleſie ſue:als cuʒ ſtimulerur a preiudicio ſnie que ei pᷣiudicat po terit appellare:qꝛ iſte eſt reus neceſſarius.hoc dictum Hoſti. j. e. dilecti ſentit Inn. in. c. ſuper bis.j.de accu.⁊ facit ꝙ ibi dicam de appellatio ne cxiudiciali.tene ergo ꝙ aut ille compaꝛens ꝓ ſuo inteꝛeſſe uult aliqd ↄſequi ⁊ ñ admittitu⸗ qꝛ ẽ mere uoluntarius in.c.pia.j.e.ti.li. Vi.aut uult euitare piudicium z gꝛauam ſibi immines niſi comꝑeat ⁊ debet audiri ſicut eſt uideꝛe ĩ ap pellatione.nã ad appellandum n moleſtatur per iudicem:ſed ſolo pᷣiudicio ſnie.eſt enim iſta me ra defenſio qᷓ indiſtincte ꝑmittirur excõicato ut hic:⁊ ð hac mã uide quod nõ.j.e.c.dilecti.hec ꝓcedunt qn timct pᷣiudiciũ ſibi inferendum nel illatum ꝑ iudicem. ¶ Di at grauatur ex indiei um ꝑ priuatum nõ auditur ↄquerens ẽt ſi petit reſtitutioneʒ ſpoliationis: ut in. c.ij. de or. cog. nõ.glo.in.c.ex inſinnatione de ꝓcu.⁊.c.in noie dni.xxiij.di. ? Inno.in. c. cum noſtris de ↄceſ. pᷣbẽ.⁊ nõ.in.c.dilectꝰ de reſcrip.diuerſitatis rõ põt eſſe iudicio meo:qꝛ pruno cãu mere ſe ðᷣfẽ dit:nec tẽdit pᷣncipalr ꝓſequi ut hic: In ſo vo uult ↄſequi aliũ ⁊z alium pugnat:ideo nõ audit᷑ nec fit ſibi pᷣiudicium irreuocabile ſi nunc non audiatur:cum obtenta abſolutõe poteut ageꝛe: ſed in iudicialibus niſi audiretur de pꝛeſenti nõ poſſet poſimodum agere obſtante tranſuu i reʒ iudicatam.⁊ per hãc ꝛonem puto poſſe attetari ꝙ ſi reus eſt fugitiuus uel res eſt tpᷣe peritura excõicatum debere audiri.ſtimulatur enim ad a gendum ex eminenti pꝛeiudicio:⁊ põt dici defẽ ſio quedã:⁊ hoc eſt equiſſimũ:facit qð le.⁊ nõ. in.l ait ptor. SF. ſi debitoꝛem.ff ð his qᷓ in frau. cre.⁊ in.l.nullus.C. de iudeis.hoc iñ puto ueꝝ reſpeciu debitoꝛis fugientis.ſed ſi res eſſʒ aliter tpe peritura ſecus poſſet dici:cum poſſit facere ſe abſolui.⁊ h expꝛeſſe tʒ MHoſt.in.c. ſignificaue runt ubi dicit: ꝙ ſi actio excõicati perit tẽpore nõ ꝑ hoc dʒ admitti: ⁊ ſi de facto fuit admiſſus nõ ualʒ etiã quo ad interrumpendam pᷣſcriptio nem. vnð dicit ſe putare ꝙ nulia ciuilis iteꝛrup tio habet excõmunicatum iuuare:ar.ff. de regł. iur.i.ꝙ quis ⁊ in.c.i.de poſtu.prela. naturalis vo que omnibus ꝓdeſt ſibi ꝓderit. ff.ð uſuca. .l.naturaliter. pꝛimũ dictum ut non ualeat indi cium ad interrumpendam pꝛeſcriptionem ſi de facto fuit admiſſus non puto ueꝝ:qꝛ omnia ge ſta coꝛã oꝛdinario tenent anteqꝙᷓ;ᷓ reppellatur: ut i c.pia de excep.li.vi. ſʒ coꝛã delegato impetra to tempoꝛe excommunicationis poſſʒ dubitari: ꝛ illa geſta no tenent:ut in.c.i.de reſcrip.li.vVi. Vnñ eſſet incidere in queſtionẽ: an per actuʒ iudi cialem nullum interrumpatuxr pſcꝛiptio: de quo dicetur.j.in ti.de pꝛeſcrip. uid autem ſi 3 reum neceſſariũ fuit facta miſſio in poſſeſſionẽ ob contumaciam:poſtmodum in excommunica tione exiſtens petit poſſeſſione ſibi reſtitui: nun quid debet audiri. uide quod dixi in. c.qm. J. ĩ alujs ? ſe. S ut li.non conteſta. ⁊ per ſpe. in ni. ð contumacia. S. fi. V. ſͥ pone plenius per Oaꝛ. i .l.de pupillo.F. fi. ff de no. ope.nun. ubi conclu dit:ꝙ aut uenit ut reus pꝛincipaliier ad ſubeũ dam defenſionem cauſe ⁊z conſequenter ad recu perandam poſſeſſionem ⁊ debet audiri: qꝛ reus eſt attẽto pꝛincipali:ar.in.l.ſi pupillus..i.ff. ð pꝛui cre.æ dicto. ꝗ. in alijſ. aut principaliter pe tit reſcindi quod factum eſt contra ſe: uel peuit poſſeſſionem ſibi reſtitui æ dicitur actor:ar.i.l.i tribus.ff. de iudicijs. unde omnia illa iura lo quentia de actore habent locum in iſio: æ ſic non uult eum debere hoc ultimo caſu audiri:⁊ idem hic dominus. Antonius. Ego dico hoc ultimum non pꝛocedere:quia uenit ſtimulatus ex facto iudicis ⁊ ſic eſt reus neceſſarius. Què admodũ enim reus grauatꝰ appellat ut defedat ve wa aαdunmit ¶ De exceptionibus. C 1 7, ſe aduerſus ſententiam ut hic ? .j. c.pe.et ſi.ita 2 iſte grauat᷑ ꝑ miſſionem:⁊ ſic ꝑ intlocutoꝛiam iudicis poteſt cõparere ⁊ allare defenſionẽ ſuaʒ 2 petere grauamen rnocari:maxie ſi tiet ne lap ſu anni miſſus efficiat uerꝰ poſſeſſor:⁊ ſic ꝑdat poſſeſſionem: ut in. d. F. in alijs. ¶ Menio ad ſᷣm uʒ an excõicatus ualeat indiſtictẽ appellaꝛ et appellatõʒ ꝓſequiſæ dic ꝙ aut queꝛit᷑ de appel latione iudiciali aut e?iudiciali.pꝰ cãu põt excõi catus ſemper appellare eo tñ cãu quo poſſet nõ excõicatus. In h̊ enim ñ dĩint ut hic etiam ſi ex cõicatus fuit actor originarius:qr ad actuʒ ap pellationis uenit neceſſitatꝰ ſtimulo ſñie:ut pro batur in.c.ſignificaueꝛũt.j.e.ti.⁊ appellationem a ſe in᷑poſuam ꝓſequi:⁊ lr̃as ſuꝑ ea ipetrare ẽt metionẽ de excoe non faciendo:ut ꝓbat᷑.j.e.ii. c. fi. An ãat excõicatus appellatus poffit ap pellationeʒ interpoſitaʒ per aduerſariũ ꝓſeqͥ ad nerſario ñ ꝓſcquente:uẽ ꝙ ſic:qꝛ ñ excoicatus poſſet eam ꝓſequi.j.de ap.c.oblate.ergo idem in excõicato:cũ in hoc non differãt ut S dixi.õ rium ur᷑ velle Jo.an in.c.pia pᷣal.qꝛ reſpectu ꝓ ſecutionis excommunicatus n ſtimulat᷑ cuʒ rata maneat ſnia ꝓ eo lata aduerſario n ꝓſequente j.de ap.c.peꝛſonas ⁊.c.cum ſit.qð plʒ ad quod facit qð.s.dixi.¶¶ 2.caãu.ſ.cũ queritur de appel latione eyiudiciali Inn. fuit uarius. hic tenuit ꝙ; n.cum talis appellatio ſit ad cam ꝓuocatio: ur. d. c. cum ſit:⁊ ſic hẽt uim ↄuentionis qꝗᷓ excõ municatio interdicit᷑.Cotrariuʒ ſentit ĩ.c.dilecti ð ma.et ob. Jo. an.pꝰ alios concordãdo d cit in.d. c pia:ꝙ aut appellanio eſt mere e?iudicia lis æ ꝓcedit pᷣmum dẽm:aut nõ eſt mẽ exiudicia lis ⁊ ꝓcedit dictũ ↄriũ.põit exẽplũ hꝰ ulnimi dic ti in eo qui appellat ab executore uolente alicui ꝓuidere de bnficio qꝗͥ pñt uexare ? grauare ci cit do an. pᷣmuʒ dẽm ꝓcedẽ inqꝙ;tum appellat a grauam e futuro ſʒ inqũ a grauamie puo qꝰ ad finẽ deuoluendi iu) nõ.in.c.bone de ap.pu tat tñ ꝙ debẽt audiri cũ ſtimulet᷑ a granamine: maxie ubi eſt grauam poſſeſſionis.bᷣ dẽm puto oĩo falſum:qꝛ tał appellatio ẽ oio eyiudicialis: cũ ſit ad cãm ꝓuocatio.nec ob grauamẽ immi nens:cum ut.S.dixi non poſſit petẽ reſtõeʒ etiaʒ li fuit ſpoliatus nec h̊ cau defendit ſe:ſj potius uult aliũ impugnare:⁊ poterit abſolutõe obien ia agẽ:cum nullũ fit ſibi iuris piudiciũ.tene gꝰ ſimpłꝛ diſtinc. Jo. an ¶ Jur pᷣdicta queꝛo. poe ꝙ aliqs nõ excõicatꝰer iudiciũ appellauit et po ſtea excõicatur:nunquid pᷣdictaʒ appellationem ꝓſequi poteꝛit non ob. pᷣdicta excõicatione que ſuperuenit. ⁊ intellige ut ꝓcedat dubitatio i ap pellatione meꝛe extꝛaiudiciali ¶ Inno. diſtiguit: ꝙ aut negocium eſt delatum ad ſuperioꝛem pu ta qꝛ poſt appellationem ⁊ ante excõicationem grauatus fuit in eo ſuper quo appellauit maxi me ſi arripuit iteꝛ eundi ad cuꝛiã añ excoicatio nem:⁊ poteꝛit dictã appellationẽ ꝓſequi:ar.iij. .q.ix.reuera.⁊ qꝛ gnãliteꝛ dꝛ excommunicamm poſſe ſuam appellationeʒ proſequi: ut in. c.fi.ꝗ. c. ti. q⸗ lam uiderur ceptum iudicium uel ap pellationis cã ad boc qð nõ.ð of. dek. c. gratum 2.c.cum cãm.aut ante excõmunicationem non fuit grauatus:⁊ per conſequens appellatio non dum bẽbat effectuʒ nec negocium erat tranſla tum ad ſuperioꝛem:æ non poteꝛit hoc caſu ap pellationem pꝛoſequi. Refert iñ Inno. alios tenere contrarium dicens: ꝙ indiſtincie talez ap pellationem poteꝛit ꝓſequi excõicatus. do. an. tenet primã diſtinctioneʒ ⁊ reddit rõnem diuer ſuatis iter primũ caſum ⁊ ſᷣm dicens:ꝙ qñ iam ſuperuenit grauamen ſe defendit ſtimulatus:qd non eſt ante ideo repellitur. hec iudicio meo ij. eſt ſufficiens diuerſitatis 20: qꝛ tempoꝛe pſecu tionis ſemper reperitur grauamen preceſſiſſe: ⁊ ſic ſecundum ſuam rõem ſemper deberet ad mitti:cum ueniat a grauamine ſtimulatus:qð ẽ falſum. Ego autem ſaluo meliori iudicio dicerẽ ꝙ nec primo caſu nec in ſecundo poteſt excom municatus proſequi:ex quo appellatio eſt meꝛe extraiudicialis.OIOoueoꝛ principaliter: quia ap pellatio extra iudicium non eſt pꝛoprie ? ſiricte appellatio:ſʒ potius quedam ꝓuocatio ad cau ſam:ut eſt tex.ſing.in.d.c.cum ſit:nec ſupeꝛue nientia grauamis mutat nãm iſtius appellauo nis.ſed eam ueꝛificat ⁊ facit eam uires aſſumere ubi primo czꝛat quaſi conditionalis ⁊ pendebt a futuro grauamine.un ꝛegulaꝛiteꝛ non tenetur appellatus compaꝛeꝛe ad ierminum appoſitum per appellantem:ſed debet iudex ad ipſius in ſtantiam citare aduerſaꝛium: ut nõ. glo. in. d. .c. cum ſit ?æ Inno. in. c. dilecti de ma. æ obe⸗ ſic cuʒ appellans ſemper teneat locũ actoris po teſt ſemꝑ repelli prextu excõmunicationis eiiaʒ ſuperuenientis:ut in.c.prudentiã..ſex de offi⸗ dele. z. J.e.c.exceptionem ⁊ in.d.c.pia.nec ob. c.fi.j.e.ſupeꝛ quo ſe füdat Inno. dicès ibi eᷣ ueꝛi excommunicatum poſſe appellationem pꝛo ſequi:qꝛ loquituꝛ de appellatione pꝛoprie ſump ta.ſ.iudiciali.nam niſi tunc poſſet appellare et appellationem pꝛoſcqui ſententia traſirʒ in rem iudicatam:⁊ ſic ꝓpe ſe defendit appellãdo ⁊ ap pellationem pꝛoſequendo:ſed nos loquimur in appellatione exiudiciali æ in gꝛauamine cxira iudicialiter facto per parteʒ quo taſu ceſſant 19 tiones predicte:tñ poteꝛit poſimodum qũcũq; ꝓſeq̃ grauamen ſaltem ꝑ uiam querele:de ap⸗ .c.concertationi.li.vj.⁊ ſic non timetur de traſi iu in ꝛem iudicatam.nec ob.quod opponii de grauamine:qꝛ hoc idem eſt reperire circa oem appellationen: æ tamen non poteſt excdicatus id ꝓſequi etiam ſi fuit ſpoliatus ut. . dixi:licet ſpoliatio ſit in multis priuilegiata:de Oꝛ. cog.c. fi. ad hoc facit quod.S. cixi.¶ Juxia predicia queruur. S. nidimus quando excommunicatus appellare non poteſtinunc queritu an in alijs caſibus poterit ſairem abſolutus appellaꝛe non ob. lapſu decendij a tempore grauaminis ſen ſententie. So. Inno. ponit circa hoc duas epi nioues. PDrima ut poſt abſolutioem audliaiuſ N.α+ ſaennn hn lnnco tie ie⸗ ine io n onpöer anmgaln erd, n ni cfafnennodr nuhi Nr . rxſhxnr ſe mr Mhbn⸗ Mapron linoromuntictoAna , d 1eiforani Nu. MArar gun 1c⸗ unepnminnamoeofſic ti migss at healfmohl ctezg aoems no ladnetsad agelum wdondezage⸗ Pentifeimtonerdodneemrde igl Averſarinncen and mons dgere n ihere 08Cuet t.nc er de deap Voſtbinon Papumma nee non Pfaminpugnat ered rcumfverketcdicenns pererceiaum lonn fonweri danin igunn dis irina ſene Gyn ud incaendind npeciano: ibpus aſbug logunnriona perns nanen in Immni Cclnocinod Atomnon i Nmoſ. Sronemn og inngnan 1 aſiu nano onn arännniensegel ler ſe cuntt ſbi Gaentiunen Gpebnrnr ſlubeiſceimen it winn appeſareeernn cſrinitne ign⸗ erunr ,e ſornons oneneonanc or lumspoſſt aß ſtn i di i 1lle eſfimtonezſenenen3 ncppelanirtrefen nng ncſipeninr eſto ack Vr CS—. p= azze at „ ſe, A4 4 71. y. i- A⸗ ¶ De exceptionibus, uina gemanine ſin⸗, aünknum inmmen nerprimo aſt her n lanont nmnicatmns oſegnſer Gvo gpere prandtciis N iutt onorpriſein Nelano am imdenn n ſhii eppehnioß olis geihnd glegniii ſum:rcß . ins. nd n ſinettt Mani granmmis nunr nun ſtiis gn ns ſal m naftrt ſrit amn uesiſcn 1ipnmno an uiſ ondionlise t ſummo grouanie i tyobnr, on tmen ppelams conpamarod denninumn appolnn r pelamon,ſal ocben inder o0 ois Kmmam clare adverſanum:u nö gon. Atumin1 Jond in Alecide nnn dde ec Mhalns enden KNid dref ſong rehchidern wönncnced ſpervennnstninNenid d dee.t et ehiofen tin dchaN (fijeſnpan goſ füdr Aw dlet rei gconmmicumn poſe hlude Cannnqumdhl ninchoan un nli uncſeſl n ſudicatam: tele u oren dwſeſpehoſtl manm andulin u⸗ acilie ſno hel ñ nia directa ſed ꝑ reſtitõʒ ĩ integruʒ dʒ enim ſi bi reſtitui facultas appellandi ex quo nec peꝛ ſe nec ꝑ ꝓcuratoꝛem potuit excõe nõ obſtãte ius ſuum ꝓſequi ff. ex qui ca. ma.l.ſed ⁊ ſi et.ff de mino.l. papinianus exuli. ¶ S Decũda opi.eſt ꝙ excõicato ñ currat tempus:ex quo ñ pomuit agẽ ſeu appellare. un poſt abſolutionem poterit ap pellaꝛe.j.x. dies:quaſi tempus decẽdij ad appel landum currat poſt abſolunionem obtentam. et inducit in ar. ꝙ excommunicato tempus nõ cuꝛ rit:ut i.c.quia qiueꝛſitatem de coneeſ.preben. fatetuꝛ ramen Inno. ꝙ factum 3 excõicatuʒ tʒ nec poteſt ꝛetractari:quia uocatus non fuit uel admiſſus:q;uis non excõmunicatus poſſet ob hoc dicere actuʒ nullum ut nõ. S de procura c. in noſtra hoc ultimum dictum Inno .intelligo qñ actio non dirigebatuꝛ ſpecifice S excõicatuʒ urputa cum putetuꝛ confirmatio electionis:uł i caſu aut᷑ ſi omnes C. ſi ut ſe ab heꝛe. abſti. uel ſimili:als dicerem actum nullum ſi pꝛoceſſum fu it contra excõicatũ eo n nocato: ar hic iũcto c. omnia iij q.ix.⁊.c. caueant.¶ ¶ Sed circa pᷣnci pale dictum plus placer Inno. pria opi. ut au diamur ꝑ uiam reffiſtitutionis quam dicit ↄcedẽ dam quando aliter ſupeꝛ iure ſuo ſibi ſubueniri non põt. Si auteʒ aliteꝛ ageꝛe põt: ut in ↄfirma to qᷣ poſt coõfirmarionem põt accuſari de crivus non ꝛeſtituetur iſte nunc abſolutus ad appellan dum:ad predicta facit.c.oſtitutus de ap.iuncta .i. 2. ij. f. ex qui ca. ma. C⸗ Aduene quia idez Inn in. c. prudennam de offſi. deł nẽ magis ac cedere ad fᷣam opi dicit eiʒ ꝙ ſi excõicatus nõ fuit admiſſus ad agẽdum poſt abſolutiõeʒ ager poterit pᷣſcripnione nõ obſtãte: qꝛ peꝛ iudiceʒ uł aduerſarium ſtetit quo minus ageꝛet in tẽpore adducit nõ.in.c.ex rõe.j.de ap. Hoſti.hic non placet pꝛima nec fa opi pᷣmam impugnat ex eo qꝛ cum fuerit excòicattus ꝓpteꝛ delictum ſuum non meret᷑ reſtõem in itegrum:lʒ alius ſu in ab ſenre cã ꝛeipu. uel in detento iuſto impedinto:ĩ qous caſibus loquuntur iura ſuperius inducta per Inno un de uno cau ad alium non ẽ bõa illario & Secundam opi. impugnat:qꝛ aut fu it caſus in quo poterat excõmunicatus appella re:⁊ ſic currit ſibi decendium:cuʒ appellare poſ lit:ut hic ⁊..e.c.fi.aut erat caus in quo n pote rat appellare:et tunc ceſſat qo:ſed in.c.ſignifica yverunt.j. e. foꝛmans qᷓonem: nunquid excomu nicatus poſſit petẽ ꝛeſtitutionẽ ↄ ſententiam a qᷓ non appellauit:refert contrarias opi.ipſe uero dgicit. ꝙ ſi petitur reſtõ ex cła generali tali cla ex preſſa qua probata niſi ſubueniretur dãnaretuꝛ innocens uel peꝛret anima ſubneniendum eſt: ar. bic et. S. de in inte. reſti.c. ex littcꝛis. Si uero petitur reſtitutio ex alio fauoꝛe dependens ex communicatus repelleꝛetus: cum de iniquitate iudicis uł iniuſta ſentẽtia non conqueꝛatur: ar. .ff.de mino.l.prefecti.nec ob.iſte tex.ubi excom municato ſubuenitur ex equitate: quia equitas ſuadet ut hi qui ſũt excluſi a participatõe ecclie repellantur ab omni legum fauorabili auxilio. imputetur ergo ſibi ſi non appellat.⁊ licꝭ loqua tur in excommunicato: tamẽ in ratione ſua uiðᷣ tur limitare primam opi. ſam opi. uidetur limi taꝛe in dicto.c. prudentiam non ſolum reſpectu appellationis:ſed generaliter ſentit: ꝙ ſi excom municatus fuit in mora petendi abſolutionem currit ſibi tempus:quaſi tunc impediatur agere ex culpa ſua ⁊? non ꝑ iudicem nel aduerſarium: ſecus ſi non fuit in mora. do. An. hic dicit ſatiſ eque poſſe diſtingui: an excõmunicatus ſit iniu ſte z audiatur uel ſibi non currat tempus uł ſal tem reſtituatur: an iuſte ⁊ ſi eſt in cuſpa perendi abſolutionem currit tempus a tempoꝛe culpe ⁊ non reſtituitur: non a tempore ſententie ſi nõ ẽ in culpa:quia forte uellet ſed nõ poteſt:tũc non currit uel ſaltem reſtitueretur.nec ob. ꝙ deliciũ non poreſt cauſam legitimam impedire uel cur ſum reſtituendi:qꝛ delictum uel culpa non ẽ im mediata cauſa quare non poteſt: ſed eſt excom municatio:ut nõ.ð conceſ. preben.c.quia diuer ſitatem ſecunduʒ eum. Et uide ad hoc ultimum quod nõ.glo.in regula imputari de reg. iur.li. vj. ¶ Ego latius cõſiderando diſtingneꝛem ſic ꝙ aut loquimur in facultate appellandi aut ali ter agendi: puta pro rebꝰ ſeu iuribus pᷣſcriptis ꝓbpter defectũ facultatis agedi prio caſu aut qᷓ ritur ð facultate appellandi i iudicio aut extra: ſi in iudicio non debet audiri poſt tempus a iu re pᷣfixum nec ipſo iure nec per niam reſtitutio nis:ſiue excomunicatio fuerit iuſta ſiue fuerit in mora perendi abſolutioue:ſine non. Ratio hꝰ dicti eſt qꝛ:excommunicatio non impedit facul tatem appellandi: ut hic et j. c.fi.hoc uerum qn pᷣtendit impedimentũ ex capite excõicationis:ſe cus ſi ptendit aliud impedimætũ ex cã ꝓbabili: et hoc cãu ꝓcedit dictum Hoſt.j.e.in.c.ſignifi cauerunt. Si uero de appellatione e? iudicium queritur:et tunc in caſibus in quibus.S. dixi ex communicatum poſſe appellare puto diſtinguẽ dum ut. S. dixi. In alijs uero caſibus ſecus:cuʒ ſuoſit remedium per uiam querele: ut in.c.con certationi ð̊ app.li.vi.et ſi tempns agendi eſſer elapſum:⁊ ſic obſtaret exccptio:tũc dicenduʒ ut in ſequenti caſu ⁊æ hoc de pᷣmo mbro. Quo ad ſm membrum ſatis puto ꝓcedere dictum do. an. ⁊ facit dicta.l.papᷣ.exuli.ff.de mino.⁊æ ꝑ bec eſt expedita pᷣma ꝑs glo. enio ad ſecudaz; Ptem ⁊? op. textum.uidetur enimn excõmunica tum non admittendum etiam ſe detendendo: quia reus habet iurare ſicut ⁊ actor de calũnia 5 d iura.calu.per totum:excommunicato vo ñ lIʒ tangẽ ſacra ſicut nec igredi.v.di.ad eiuſ.xxi. di.cleros.ſo.ut in gl.q ſoluedo dicit excoicatũ admittẽdũ ad iurãdũ.qꝛ B̊ nenit i odiũ ſuũ als reportaret cõmodũ ð malicia ſua S.c.ĩtellexius 5ð iudi. ⁊ ̊ eſt bõa ſo.æ uide ĩ ꝑiuro ꝙ le.⁊ nõ. in. c. cũ ĩ eccleſijs de ma.⁊ obe.uide ẽt ꝙ nõ.i. .q.i.qui ſtudet ⁊.xxxiij.q iiij.uir cũ ꝓpᷣa. Que ro qͥd ſi excoicatus ↄueni ſuper eo ꝓ quo fuit — 1. zr — –— - ☛ PIn d 3 It ſex. F 75 iiſre ikt) . De exceptionibus. miuſie excommunicatus: nũquid po teſt excipeꝛe ꝙ ñ teneat᷑ Hendeꝛe:niſi pri reſtituat̃ ad coĩonẽ q̃ fuit iniuſie puatꝰ.glo.i teꝛtia ꝑte concludit ꝙ; ſic dũmodo probet ꝙ iniuſte excõicatus fnerit. Hoſt ð hoc dicit ueꝝ ſi agat excõicatis.ul is qͥ fecit iſtũ excõicari:ſecus ſi alius.ar..ð reſt.ſp. .c.frequẽs li. vj.?æ cꝛedo ꝙ hoc fuit ð mẽte gl.= id qð nõ.ᷣ firmat gl.in.c.nullus.ij.q.ij.ubi di cit ideʒ in ſuſpenſo:? uide ꝑ Aꝛch. ¶ Ex quo ſing. nõ. quem poſſe petẽ reſtõʒ illoꝝ iuriuʒ q ꝓ pe poſſideri uł quaſi poſſideꝛi ñ pnt:ſDi ↄceꝛnũt quodãmõ ſtatutũ ꝑſone:facit ad mãm. c. qꝛclaʒ 5 elc.et ꝑ hoc dicit Lapus alł xxi/ꝙ ſi pᷣſbyter pochialis nõ exhibet ꝑochiano ſacrtmeta ſicut dʒ et ſolus erat facere ſi petit ab eo decimas uel alia iura pochialia poterit ꝑochianus excipeꝛe ꝙ ñ exhibet ſacramẽta ut pᷣus:ct ꝙ eũ priuauit qſi poſſeſſiõe exhibitõis.et ſatis bñ fac tex.i.d. .c. nullus æ uide qð nõ.lxxxiij. di.ſi qs ¶ Que ro dẽ hic ꝙ ſuſpectis iudicibus ex ceꝛta ſcientia Papa cam n committit.pone ꝙ ſñia lata dete gatur iudicis ſuſpicio:nũqͥd debeat ꝛetractari. So.glo.in.v.ð certa ſcia ar.ꝑ iſtum tex.ꝙ ſic: qꝛ ſie ſie obtente nullam uident᷑ ↄfeꝛꝛe iuꝛiſditio nem:ð quo tamẽ ꝛemittit ad nõ.in.c.ad audien tiam. ij. de Hep. Ideʒ uidet᷑ notari in ordinario i.c. quotiẽs.ij.q.vj.¶ Adueꝛte qꝛ fundamẽtũ huius dicti eſt falſũ.ſuſpicio enim ñ inducit nul litatem ſepti ipſo facto:lʒ ꝑ exceptionem poſſit iuriſditio elidi:ut patet in.c. inteꝛ monaſteriũ.j. de re iudi. qᷓnimo nec qlibet alia ſubreptio: ut nõ. in. c. cererum ⁊.c.ad audientiam S de Np. un puto quia nec i ordmaꝛio nec in ðᷣlegato ex hac ſola cã poſſit retractari ſñia:qꝛ non ſequit iudex fuit ſuſpectus:eꝛgo tulit iniquaʒ ſniam.ſi enim credebat ſniam iniquam debuit appe lar᷑: quapropt᷑ ſibi imputetur ſi ſententie acqᷣeuit.. de ꝛe iudi.c.qð ad ↄſultationem:facit quod le. 2 nõ.i.c.cuʒ. J. ⁊. A. ð ꝛe iudi.⁊ ĩ.c.ſiẽ ð teſti. Et ad iſtũ tex. dico ꝙ Mapa ni cõmittit ſuſpec to cãm ex certa ſcia.ſ.qn recuſari poſſi:iuriſdi tnonem iñ ↄlert:qð pʒ ex eo:qꝛ ꝑte n ꝛecuſante tʒ ſnia:ut in.c.indicante ð of.deł.2=.d.c.int᷑ mo naſtrium:qð non eſſet ſi nullam iuriſditioneʒ iu dex recepiſſet. ¶ Menio ad glo.fi. que ĩ effectu querit:nunqͥd excommunicatus ↄuentus poſſit ſuum debitũ compenſarel æ coucludit ꝙ nõ:qꝛ qui compenſat quodamodo agit ⁊ petit.l.ãpliꝰ ff. rem ra. ha. qnimmo fm glo. ſi aduerſarius excõicatũ nõ repelleret poſſet iudex ex officio il lud facẽ.j.e.c.exceptionem.hanc opi.gl.tenent Jo. Ain. et idẽ Tan. hic et. . ð ſen. ex.ſi aliqñ. Hof. pꝰaꝛguit ꝓ opi. ria: ſed finalit putat opi. gl. ueriorẽ.ut excõicatus cõpenſationẽ obijcere non poſſit:qꝛ qͥ dãnatꝰ eſt petere compenſaꝛe ñ põt in.d.l.ampliꝰ ad fi. HBaꝛ. brix.in.q.ueneꝛe ali qᷓ incipit qᷓrit᷑ utꝝ excõicatꝰdicit:ꝙ Iʒ Tan.⁊ Jo. dicant ↄ ipᷣe ni putat excõicatuʒ poſſe com penſare.⁊ idẽ Dau. ]. e. c. dilecte ⁊ ꝑ.l.uex.ff. de compẽ. Hoſn.pꝛio arguit ꝓ ↄpẽlatiõe:qꝛ qͥ Ca i p RosS fa rhi V TAFI ig „ 2 4 ) 17 i deoleß f riſade Fo compenſat ꝓprie nõ agit:quod oʒ ex eoꝛqꝛ ue nit in compenſationem fjm leges:qð non uenit in petitione ut debitum nãle.ff. ð compenſa l.i Item excommunicatꝰſoluẽ dʒ:⁊ hoc u ſacej compenſat.l.ſi debitor.ff qͥ po.in pihardang diſtinguit:ꝙ aut debitum ẽ liqduʒ nec aduerſa ꝛius negationem ł exceptõeʒ pᷣtendit: ſed oſentit ꝙ fiat compenſatio et dʒ admitti: ut.l.fi. C. ð penſa. et. c. bõa fides.j. depoſi.et ſufficẽ dʒ iudi ci qᷓitercũqʒ ſatiſſiat actori.fi.de pig. ac..ſi rè. Si ãt aduerſarius excoicati negat uel excipiat: tũc ſecus fm euʒ. Jo. an. expꝛeſſe nõ eligit mo re ſuo qͥd nelit.prio enĩ ↄfirmãdo opi.gl.diẽ duplex ẽ defeſio. una qꝗᷓ habet nãm ſolius exclu ſonis ⁊ hec excommunicato per mittitur:ut hie 2.fl.de accu.l:.ſeruos. alia que hẽt nam ipugna tionis ⁊ actionis ut compenſatio:⁊ hͥ non cte dit᷑. C. de adul.l.qi alexandrum: ſed in alia ad di. ad fi. ſentit ↄrium dicens non ob. ꝙ cõpen ſans dicat᷑ agere:qꝛ idẽ dr de excipiente:= tañ excõmunicatus excipit ut hic: vñ uex ẽ ſy ei qui ↄpenſat agit quo ad h̊ qꝛ hẽ ꝓbare:ſʒ vita te inſpecta nõ agit:qꝛ iam ↄpelleꝛet᷑ actoꝛ ſi age retur reſiduũ reſtituere:qð tn nõ facit: ſed ſoli fir compenſatio.⁊ hanc opi.ꝙ poſſit compenſa re ſequitur hic do. An.⁊ mouet᷑: qꝛ excõicams pot exciꝑe:⁊ compenſare excipeꝛe eſt. debet eniʒ attendi qð principalit᷑ agit᷑:ut.l.i.ff.ð auc.iuſi Hnis autẽ cõpenſantis ẽ principaliter actorem a ſua pe itiõe repelle:lʒ in ↄſequentiã ſibi debimʒ ↄſequat᷑.Et hᷣ̊ ide ↄſequit᷑ excipiendo:nõ ob.. amplius:ubi ꝓmittẽs nõ petere non põt cõpen ſaꝛe:qꝛ ueꝝ ẽ ꝙ in effectu cõpenſans perit.qu quidẽ effectũ aduertit recipiẽs ꝓmiſſionem de non petẽdo:ſi directe nõ agit:ita ut ob b excoi catuſ ꝛepellatur. Ja. de are. cum quo trãſit Ey. in.l.qm alexãdꝛum. C. de adul. dicit ꝙ excomu nicatus uel bãnitus qꝗᷣ non põt agẽ n põt cõpen ſare:qꝛ compeſatio hẽt in ſe quãdam impugn tiam et petitionem. Maꝛ. in. l. amplius palle.t; ꝙ glo. hic. ut non admittatuꝛ compenſatio.et h idem dicit teneꝛe Oldra. et Ja. de are. p illi.. amplius:pꝑ quam etiam dicit compenſantẽ inde bitum ſolutũ incidẽ in penã ſtatuti punientiſ pe tentem inoᷣbite ſolutum:qꝙ nõ. ¶ MDuto q ad noſtram qᷓonem ſatis eque poſſe diſtigui: aut aduerſaꝛius confitet᷑ debitum ⁊ ocqeſcit compe ſationi ⁊ admittitnr: nec dʒ iudex ex offcio ſuo ꝛepelleꝛe:qꝛ non agit ſed potius ſoluit:⁊ non ꝛc fert qualitercũqʒ ſatiſfaciat in.d.l.ſi rem ? ſicꝓ cedit opi.Hoſt. Aut aduerſarius negat ⁊ non acqᷣeſcit compenſatiõi: ? tũc de igore procedit opi.glo.⁊ ſeq̃cium q nẽ magis communis: 66 eqᷣtate quã puto obſeꝛuandã uᷣ admittenda cnz ſit qᷓdam defenſio cum iõ non ſoluit:q; impedi tur ex facto aduerſarij. Si eni ille actoꝛ ſibi ſol uẽt iſte excõicatus ſatiſfacẽt. uñ impedii ꝑ acio rem ipſum quo minus ſibi ſatiſfaciat ad b as nõ. Bar. in. d. l.amplius ubi concludit icie⸗ iĩ ꝑiuꝛum:qꝛ iurat ſolucꝛe ſi ↄpeſai rone Pdicis: , crotittd:n d Nn e ide onn oatirteleſ lendi iſ du r Jentun aum keunnct eectron aben ici — iur nicirenur Gve egt e ceſorünin zhr Jen opmt znpbinac ſnii en/ tinrelrui mlun idmumkral hag in l, Gtimd nmltl ſi⸗ ſicetineranmrnti onmmnan ntenſhmnet Man gripnin giſen teceibicttoi f.ni, pen mncn Oigonnrs t richenir ſoit: z Kann inetodenecg gridcnto fceinf Giorecannndrad E nen acäſinn. YNeniüenehto Nornistund iunet ipeä fideitſſorem i de eep.) ereentie betone nako nimms etonels cun ren loinocere . 5reglerieregunn odie Ne icoNſegaiddo Ansni nibiven nmnfnit arod goin nd deinen 1 Nunaidnn tientnone tie, lur Abgencoſananngo po ni Diclli nr nboreſſilns itnsg conn nen reienntin tgle tn ii lli netgeen i n leſſninfdapſſorenncinr alniplon Nens acepionen conpgin hom ſumonniribn n . ro pycpal Loſſpennterinizge en tanſſon enm intoe br⸗ koninlon e zuim utnaheine Oeninnen pon t nocentem Doniri iriſcd oe; nenen lole Ræ i Arlſ. iſ. Dpriend “Mũ uitn ſunnnſtn ncchin ſef Rt ltecan ten elen getn “ VIoeni offnnithn mi — beben ũ eckonmunienogn ſ. D tonist Mignisn onhpeſſcigezn Z lcnm riun dcneſpntz usdini renn liticrn⸗ onumansahr r ie iini openſn gr o lb dain reinſorga no gging in ruienin⸗ ruur nſcni ſnene göfi ſonie ſr npmſnbt hn n g oſten re lmuiurbieco. A t nouct ain Hor acpee conpaſare opor cl cten nmmd ꝗo orinapult gfur ioan ſis auue copenſinns epriipalier ouorn ſun e noe cle gin MNemni ſbi cehn umni C hite olegol aunenco: öb mplus vdi gnuis hhege ondir e nde cſcnn unmtirnehis Auſſmim von Peidoinegendagrſumchb ni xxlmms Nene nantii Iul qn acidun C A aid daige nicmnsnd bnius on ir gl ſſen õ giitn . uma petinnmn. Dußh ami Go de n anauntum ane⸗ lmdum Dna l Anpluszpapan amit ,nröeceinhani fune bium ſolni nete nſen dbire ounmg numn n egeqr ſin wſtan onn lub eſ a natnis ffiiun 6 ſationi zadminimr:et 6 edpotti noN rſdpon “ clrechi acruti⸗ l 1,4 7 „ = = — S 2z hoc puto magis ſuri et rationi ↄſonum:cum oĩs defenſio excõicato ꝛeſeruet᷑:ut h̊.et ad.l.am plius Nnde nt.S. ꝙ ibi conſideꝛatuꝛ cffectꝰ com penſationis:qꝛ dãnificat ꝑtem õ pactum de nõ petendo:ſed excommunicatus non repellitur : a iudicio quatenus alium ſtimulat.ſed ſi ſtimulat admittitur uolens ſe defendere compenſando ł alio modo. ¶ Mnum tñ noõbis: ꝙ ſi ñ excõica tus petit aliquid ex aliquo gctu ab excõicato ꝙ non excommunicatus cogituꝛ daꝛe excommuni cato oẽ id ad quod tenetur ex eo gctu:ita notã ter per iſtum tex. dixit Inn. in. c. ſi vo ð ſen. ex. ꝑ hoc dixit Jo.an.hic excõicatum poſſe exciꝑe emptorem ꝙ non tenet᷑ tradẽ rẽ qᷓ; uendidit: niſi ſibi pᷣcium numeretur:⁊ idem nõ.c.i.S.de pac.¶ Quero pᷣſuppoſito ꝙ excõicatus non poſſet ſuum debitũ ↄpenſare:nunqᷣd ſaltẽ ipſiuſ fideiuſſor ↄuentus poſſit compenſare debitum ipſius excõicati/ ⁊ ur̃.pꝙ non:qꝛ hoc eſſet ꝓui dẽ ẽt excommunicato:⁊ ſic ꝓpt᷑ ↄnexitatem de uno dicto dʒ extendi ad reliquum: de ↄſtitu.c. trãſlato et facit.l.pediꝰ.ff. de arbi.⁊.l.i.F.iteʒ q̃ riiur. ff. de aqua quoti. z eſti. Item ſi admittere tur uiciarentur due regule:qꝛ non ſequetur ac ceſſoriũ nãm pᷣncipał. Item denegatuʒ una nia admittituꝛ alia nia S ꝛegulam acceſſoriũ ⁊ regu lã cũ qͥd una uia de re.iur.li.vi. Jo.an.tʒ priã ſniam.ſ.ꝙ ſi debitum eſt compenſabile poſſit in iſtincte fideiuſſor compenſa? excommunicatõe principalis non ob Douetur:qꝛ ius ꝑmittit fi deiuſſori ſolnuẽ de ſubã debitorũ.ff.mã.l.ſi ꝓcu ratorem.S.ſi ignorantes.⁊ qui cõpenſat ſoluit: ut. S. dictum ẽ nec obſtare dʒ excõicatio fideiui ſori oneroſam cãm hñti.ff. de doli.excep.l. apð F. ſi cũ ltima. Item cũ exceptio ꝑſonalis rei nõ iunet ipſũ fideiuſſorem.ff.de excep.l.exceptiões qᷓ peꝛſone multo minus perſonalis ↄ eum reum dʒ ſibi nocere.ff. ð̊ reg iur.l.i.? regula odia li. vVi.⁊ hãc opi.ſequit᷑ h̊ do. An.⁊ ur᷑ mihi ueriſſi mum fſacit quod nõ.glo.in.c.uno de iuꝛepa.li. vi. Item adduco talem rationẽ: excõicatꝰ repel litur ab agendo ſeu petendo ꝓpter cõmuniõis ꝑiculũ ⁊ ut rubore ſuffuſus citius ad cõmunio nem redeat:ut in.c.pia de excep. li.vi.q̃ rõnes ceſſant in fideiuſſore. auditur enim ipſe propo nens exceptionem competẽtem reo pᷣncipali ex ꝑſona ſua:cum omnis exceptio competens ipſi reo pᷣncipali competat ex iuris diſpoſitione ipſi fideiuſſori etiam iuito reo.nt in.l.oms exceptõ nes. ff. de excep.? ꝓpter ↄᷣnexitatem non debet innocens ꝓpt᷑ nocentem puniri:ſed nocẽs ꝓpt innocentem tolerari:ut in.c.ſacris de ſepul.et ĩ d . un queritur ᷣ gnãliter dr̃ hic ercõicatuʒ poſſe uti oĩ defenſio Ra&τ& ne: nunquid excõicatus bnis exceptionem poſſit añq; ↄueniatur implorare officinm iudicis ut ſilentium imponat actori ea ꝓbata ſicut poteſt non excommunicatus iu ea que nõ.in.l.ſi con tendat. ff. de fideiuſ.et.l.aurelius..centum.ff. ge li.le. dixi in.c.ſi quis õ clericum de ſo.cõpe. ¶ De exceptionibus. do. an. recitat Fe. tenere ꝙᷓ ſic conſi. eclxxxij. 7 plʒ ſibi hec opi.quicquid agit ordiat ad finẽ de defenſionis:adducit nõ.ꝑ Inn. j. qui fi.ſint le. .c.lator. nam dato ꝙ ꝓuocet ad iudiciuʒ:tũ to tum qð facit uenit ad defenſionem: qꝛ nil perit uel impugnat niſi ut abſoluat᷑.hoc dictum mihi nõ plʒ. prio per iſtũ tex. qui ꝑmittit defenſioneʒ excõmunicato qui impugnat᷑ ab actore.= duruʒ eſſet ꝙ actore impugnante reus cxcõicatus nõ poſſet ſe defendere. nam ſic multociens cõdem naret᷑ abſoluendus.qᷓ quidẽ rõ ceſſat actore nõ agente. Item quis ſatis lucratur eum ſatiſfacit uolũtati ſue:ut nõ.in.l.pe.ff.de cõdi.cã da.nõ ergo dʒ admitti cum ipſe pꝛouocat ad indicium ꝓpter rationes quas ponit tex.in.c.pia pᷣal. fa cit ergo ſe prius abſolui. nam repellitur a iudi cio ut citius reſipiſcat.admittit᷑ eni qn uenit uit reus:qꝛ neceſſitatur ab alio:æ ne repoꝛtet com modum de malicia ſua:ut in.c. intelleximus de iudi.que rõ ceſſat qñ ultro ſe offert:ut implorã do officium iudicis ſub ſua defenſione. hoc eniʒ officium iudicis nõ exercetur in ſui odium: ſed potius ad ſui cõmodum.⁊ hãc priam opi.puto ueriſſimã ex quo habet facultatẽ faciendi ſe ab ſolui:⁊ facit quod ponit Fre.conſi.cxiiij.ubi di cit excõicatuʒ nõ aundiẽdũ uolentem ꝓpriã iniu riam ꝓſequi:qꝛ indiſtincte iura repellunt excõi catum:facit quod dixi.S.e.c.a nobis.⁊ admitti non dʒ niſi in caſibus iure expreſſis.caſus autẽ iuris non eſt expreſſus ſi bene põderet᷑ iſte tex. 2. d.c.intelierimus. Mi. ab. Bm ueneꝛabilis. Caſus.Si reus a quo res petitur ex cipiat de ꝑmutatione ipſius rei facta cuʒ actore nõ fatetur ꝑ boc actoꝛem fuiſſe dñm:⁊ exceptio falſi ẽt poſt ſũñiam poreſt opponi.uel generalius ſumma ſic. Excipiens nõ vr̃ fateri ea que in ex ceptiõe includunt᷑.⁊ h̊ prio.exceptio falſi põt ẽt poſt ſententiam opponi:⁊ boc ſo.Diuidit᷑ prin cipaliter in duas ꝑtes. In pꝛia ponitur facti = ꝓceſſus narratio. In fa diffinitio.ibi intellexi mus¶ rima ſubdiuidit᷑ in tres.nam prio po nit petitionẽ actoris.ꝛꝰ ibideʒ Henſiõeʒ exceptio nis ?⁊ ꝓbatiõis reorum. tertia ibi ad hoc repli cationẽ ⁊ probationeʒ actoris. Secunda ſubdi uiditur etiam in tres partes. prima ponit quod dam motiuum diffinitionis ſoluens obſtaculuʒ. ſecũdo diffinit cãʒ quo ad ſpñalia:ibi qꝛ vo. ter tio quo ad tẽporalia:ibi ueꝛum.colligã nõbilia principaliora. Et nõ.prio ꝙ in acceſſorijs põt libellus eſſe generalis: ut pʒ ibi cum poſſeſſioni bus ⁊ pertinẽtijs ſuis:⁊ de hoc plene ꝑ Inno. in. c.in tãta de exceſ.pla/⁊z de hoc ⁊ quid cõpre bendatur nomine pertinentiaꝛum plene dixi in 1c.cum ad ſedem de reſti.ſpo.¶⁊ nõ ibi nendi care ꝙ licet ꝛci uendicatio ſtricta et directa nou competat niſi ei qui eſt effectus dñs de iuꝛe gen tium uel ciuili:ut in.l.in rem actio.ff.ð rei uẽd. tn laꝛga ct utilis competit ei qͥ hẽt ius ĩ ꝛc ſacꝛa b i (Qia cry a* PrnEsn Irhawdat M. pla ju 9n c/. e af- 4 V Er ruuiin 4A.a ſ p Ia 9₰ 1 Perz ſau rmn ſt 7 religioſa:lʒ ñ ſir uerus dũs.unde ut h̊ uides epᷣs uendicat ſibi eccłam rõe iurium ꝗᷓ hẽt ĩ ea: 2 de hoc dic ut nõ. Inno.in.c.cum neneꝛabilis de reli.do.et nide quod dixi in.c.exaĩata de in di. facit.l.qͥ tabernas.ff. de ↄden.emp.¶ Mõ. ʒ3 qꝙ una eccła põt cum pluribꝰ ꝑmutari:ad hoc quotidie ſolet allegaꝛi iſte tex.tñ hic loquit qn pmutatio fit iure ꝓpᷣetatiſ:nunqͥd poſſit fieri iuẽ tituli. JYo. an. dicit h̊ aꝛgui ꝙ ſic:? ꝙ bᷣ uidit ſe pe fieri:all.in ar.in.c.ij.de mu.peti.quod paꝝ facit:dẽm m ſuum cõiter approbat᷑ ⁊ maxime ꝑ Fre.in tractatu ſuo de ꝑmutatione.c.xij ⁊ peꝛ Jo.cal.hic ⁊ do.ð ro.deci.xvi.hoc tñ dnit ꝓce dere ſi hus plura illa tenebat de iure cõi.ſi aũt cum diſpenſatione:ut qꝛ eꝛant incõpaſſibilia:tẽ non põt hoc fieri:qꝛ diſpenſatio nõ tranſit ĩ teꝛ tiam perſonam:ð priui.c.ſane ⁊.vij q.i.c.peti ſti. Mõ q̃rto ꝙ una ecclła põt ꝑmutãi ꝓ alia ec cleſia ⁊ rebꝰ alijs:et ſi intelligitur de rebꝰ alijs .Jſ.ſpũalibus lr̃a ẽ clara. Si vo intelligituꝛ ð re bus tpᷣalibus:tunc ob.c.ad qones de re.ꝑmu. ſed põt dici h.c. ꝓcedẽ qũñ eccle ꝑmutant᷑ iure ꝓpᷣetatis.nam tũc ꝑmutant᷑ uelut qᷓdam tempo ralitates:ar.c.i.de eo qui mit.in poſ.iõ admix tio tpᷣalium n nocet illi qñ ꝑmutantur iure titu li:et h̊ nõ. ¶ Mõ ibi loco dñi ⁊c̃.ꝙ łʒ epᷣs non ſit reꝝ eccłaſticaꝝ ⁊ ipſaꝝ eccłaꝝ dñs:ut i.d.c. ij.ð dona habetur t loco dni.un ꝑmutat ſicut qñs Idem dic in quolibet alio pᷣlato.nã ⁊ ipſe tutor cum bñ admiſtrat habetuꝛ loco dni: ſed cum male loco furis:ut.l.qͥ fundum..ſi tutor ff. ꝓ ẽp.nõ ti ꝑ hoc dʒ epᷣs exigere ſeꝛuitia mo re ſeruili:qꝛ ſcriptum eſt non ut antes ĩ cleꝛo x. q.iij.c.i.in fi.¶ ¶ Mõ ſexto ꝙ eps non põt de iure communi diſponẽ ad libitũ de rebꝰptinẽti bus ad eccłas ſibi ſubiectas.uel ſic nõ.ꝙ lʒ epᷣs fundet intentum de iure cõi ſuꝑ eccłijs ſue dio. ꝛeſpectu ſpũaliuʒ ſeu inꝛiũ epᷣaliũ:nõ tñ quo ad tpᷣalia:ut de eis poſſit ad ſuum uſum diſponer᷑ niſi aliud ſibi competat de iuꝛe ſpãli ẽt ſi eccłie nacent: ut bic ⁊ in.c.pñti ð of.oꝛ.li.vj. Idẽ dic i abbate reſpectu prioratuuʒ ⁊ eccliarũ ſibi ſub iectaꝝ:ut ĩ cle.qꝛ regulares de ſup.neg.pᷣla.põt tñ epᷣs uel alius prelatus pᷣſcribeꝛe ut aliquas ec cleſias hẽat temporaliter ſubiectas:ut hic nõbi liter ꝓbatuꝛ in fi.ſacit dictum.c.pnti.⁊ nið.oĩo qð le.⁊ nõ.in.c.ut ſuꝑ ð re.ec.nõ alie.⁊ in cle. .i. de exceſ.prela.ubi nõ/que ecclłe dñr de mẽſa plati.⁊ uide qðᷣ nõ. Jo.an.in reglła qui õ ð re. iur.li.vj.in mercu.¶ M ꝙ ſi tranſumpiũ diſ cordat ab originali ſiãdũ eſt oꝛiginali:concoꝛ. c.qm õ ð̊ ꝓpba. ¶ Mõ ꝙ ex iſnumẽtis ꝓduc tis ꝑ aducrſariũ ẽt ſi ſit reus põt actor fundar̃ ĩ tentionẽ ſuã: æ qð plus ẽ ẽt ſi ſint ꝓducta ad ꝓ bãdã intentionẽ ſuꝑ q̃ actor ſe fundare ñ põt.= ẽ rõ:qꝛ utendo inſſꝛʒis efficiunt᷑ illa coĩa:ut.l.i. .F. edenda. ff. de edẽ. z. c. G. ppetuus cũ ibi nõ ð fi.inſtꝛ.⁊.c.cũ oli de cenſi.M ꝙ eccła nõ dʒ puniri ſi ꝓcurator uel pᷣlatus falſat inſtzʒſfa cit ẽt qꝛ ꝓcurator non uẽ habeꝛe mandatu; ad De er —T— ASe. illicita.l. ſi Ocurator. ff. ö condi. inde. 2. i. F. ſ ꝓcuratoꝛ.ff.ſi qs ius di.non obtẽp.ubi D curatoꝛ ipſe ⁊ dñs punit᷑ ex ſua Otumacia: ut in c.i. ut li.non cont.¶ N ꝙ iuder pot ſuppli ex officio allegando kallitatẽ notoꝛiã inſtrumeti maxie ad cõmodum publicum:ilʒ fuerit fallatum ꝑ ꝓducentem.alia expedient.j. cũ mã. potes rq notaꝛe ibi concedendum:ꝙ ꝑ uerbũ cocedẽdo tranſtert dñium. ego dico ꝙ hᷣ n ꝓbarĩ h per bum incãbium huic uerbo adiuncto. põt enij h colligi:ꝙ ꝑ hoc vbũ concedoo tꝛanſfert dñinʒ ſi Voa pᷣcedentia uel ſequentia h̊ inuuntiut ſiqi citur concedo hãc rein utendam uel fruendam ñ uenit dñium ſed uſufructus.xvj.q.i.poſſeſſio nes.nel ſi dico tibi concedo cã mortis. nam tũ vbum cõcedo reſtꝛingit᷑ ut ñ uideat᷑ ð pijti cõce dez.ff. ð do.cã mõ.ꝑ totũ ⁊.l.ñ eẽs. ff. ſi ceꝛ. pe. ¶ Quid autem dicendũ i dubio ut cum ſimpl; conceditur ꝑ hoc vᷣbũ concedo.dic ꝙ ideʒ ipoꝛ tat quod dono:ad hoc uide bo.tex.in l. fi ff de dona. z. c. paſtoꝛalis.e.ti.nõ. glo. ? Har in.l. uxori. F. fi. ff. de le.iij. qdᷣ puto ueꝝ:niſi ex circũ ſtantijs Srium eliciatur:ut ſi pulcherrimũ equũ ꝗ̃renti cõmodatum quis concedat:facit qð nõ. glo.in.l.cum qᷣs.ff.ſi cer.pe.hec nõ.¶Expedi am moꝛe ſolito pᷣus glo.pᷣma glo. dicit ſimilem caſum hr̃i in.c.preterea.ij.de tranſac.dic ꝙ eſt ſimilis qP ad narꝛationeʒ facti:ſj diſſimilis quo ad deciſionẽ.nam ibi fertur ſnia ex ſola ↄfeſſio ne rei:h eo.ſʒ dic ⁊ bñ fʒ Jo.an.ꝙ ibi Nenden do fuit pure confeſſus z non ꝑ uiam exceptiõſs ſicut hic.nam excipiens non fatetur:ut in regia exceptionẽ obijciens de ꝛeg.iu.li.vj.⁊.l.ñ uiq; .fl. ð excep Et nõ h̊ ꝓ teſtibus cõcordandis q qixeꝛunt aliquam ꝛem ſimilem ur ñ exigatur oj moda ſimilitudo: uide qð dixi in. c. tꝛanſſlato de conſti. 2.c.cuʒ dilecta de confiꝛma.uti.uelinni. Op. u? enim ꝙ ex iſta conkeſſione rei potnit epᷣs actor ſuam fundaꝛe intentioneʒ: ut.d.c pie rea ⁊ de elec.ꝑ inqſitionẽ.ſo.dupliciter peꝛ glo. .ij. pma ꝙ bic fuit repentina e ene piudicaꝛe nec debet ſufficeꝛe ꝓ li.ↄt᷑ ¶ Nõ bñ hanc glo.in ſe:ꝙ confeſſio facta indelibe:ate? ꝓpere non pᷣiudicat:ſicut in ſimili dicit glo.nõ bilis de confeſſione facta caloꝛe iꝛacundie in.c. ex lẽis de diuor.ſed quo ad iſtum tex.non plac mihi hᷣ glo. qꝛ lIʒ poſſit illico talis oſeſſio reuoca ri: ut eſt glo. in.c.apud.xxxij.q.i.?.c.ſi.de in reiur.li.vVj.tñ ex quo non reuocatur ſed datur perſeuerantia ur hic dabatur debebat naleꝛe: ut in dictis iuribus. ⁊.c.pꝛeteꝛea de teſti. co.forte ob hoc tranſit ad ſecundam ſolutionem ꝙ lit: conte. debet fieri peꝛ directam hentionem ad li bellum:ut in.c.unico de li.cont.bic autem excl piendo ſub conditione ndit. hec ſo. an ſi 1a in ſe:dic ut hẽs tex.⁊ glo.in.c.ij.de li. ot.i.vj. z dicit bic Inno:⁊ bene:q ſiue excipiendo ſiue ſyndendo pctitiõi ndeatur animo comeſtan di ſiteʒ facta erit conteſtõ:quod gic hic patere: quia hic id quod uocatur enſio etiam nocatn: larhi lt i in AℳMn m ſohe agt ſude Nar ilu⸗ Se ⸗ aliteten, ongrii⸗ grim⸗ ſſio un i nmn Nn in lu: awut Grnica W lnm ſyim iſbn D ſcrec ror ſecbat tenn lanrai nelovtggann norbobmnn bac. go aiommig ſin Gedor a ben, ANanomn Mnpa ſn unc ⸗ uectinr ulw tict t canre lhelinn ii. ininemm fan en inm be, ta aniſn C t05 i; nß ompici i i boſtſttin ſininl Eeſnnict Mo iduun boſmſies GElmauentconsan anseſt ulns ant ri decto dcendrn erd Noto⸗ 1 ieeron eri deeta den Boctuns iMorni conmonegilerni deafſesr Nt res fias rone annpciuenfcänninon us Orinn apiginuntone inicn urisn iract ch riee eigt ſonis i mnlen ueimmutſineer natnni ſiſtefn nliiſftce uar ſdin inting dne ſeminl,ans , guntſofmi numt Cem dinſ annmiſiͤ Peiunte anmpe ins fuens Necptogt cum ndnna öcun ſed i moerpßfnensenſſinncn am gritlirfi nid uendcmtäidindne, corelimt bor ſbiconchochet tat qvod dono:ad boe Uiteboſge domn t c fonls eli or Ri mont 5fde b iſ ghwnntn nis fin ciimr ri ltenn, irenn cönoclumn gnis onlalntigi go in lun gaff ſ ar oe ber ſ an nor ſoſio os go n go calti am hfi in cpuqa /ſcetrmnixr e ſmnlsq ad ummioni hui lmnis Adeaſone mum tbi emur ſin r ſoh õ o frn pore conteſis ? on gvinm omn ſonbec munerapiets onfuenrmn intecn rctioidind Nrdin Gaat itaunidgihma denul drenmn idhmn vn inin mi inn noch ſnſinbonier Haium tuſe cikt eleende onfimnun O cnin gheriſin viſtrt cs acor ſvam fondar ineniorezul tarwr gpiftmeſ ,ani Köracdi⸗ n mnnn 4 Frchan u ſfn Pll⸗ ban mnſechcol ac a = an.⸗Pdi⸗ — Cr S Aiums, (ρR Sea N CTra D . AEEE ire on . vian –— BDe exeeptionibus. exceptio ſed dic ꝙ non eſt bona ? formalis ſæn ſio ad orium ⁊ ad iſtuʒ tex.qꝛ hic non querituꝛ an fuerit facta conteſtatio. nam confeſſio facta añ li.ote.pᷣindicat:ut i.l.i.ff.de confeſ.⁊ nõ.gl. in.c.dudum.ij.de elec.⁊.ij.q.i.nos in quẽqᷓ;.et ideo dic q́; ↄfeſſio hic non pꝛeindicat qꝛ emana nauit excipiendo ut.S.dixi.⁊ dicit cex.æ dicetuꝛ latius.j.ſuꝑ vᷣbo in glo.fuiſſe. Rin uerbo bone fidei facit duo.nam pꝰ querit que dicãtuꝛ actiones bonefidei ⁊ que ſtricti iuriſ.ſecundo q̃ ꝛitur quare alique actõnes dnꝛ duntaxat bonefi dei:cum in omni contractu conſideretur bona fides.fa ꝑs ibi nec dñꝛ.¶ Menio ad pᷣmam ꝑ tem in qua dic declarando gl.ꝙ oms actiones regulariter ſunt ſtricti iuris pᷣter actiones enũe ratas inſti.de actio S. actionum ⁊ hic in glo.in qua enumeꝛãt᷑.xvij.⁊ quatenus enumeꝛat actio nem pignoraticiam dic m De. æ Ab. tam di rectam ꝙᷓ; Sriam. eſt enim duplex. quedam que datur debitori debito ſoluto alia que dat᷑ credi tori ſi res ſibi pignorata ſit aliena:⁊ iſta appel latur pignoraticia ↄria:ad hoc allego tex.aꝑtũ in.l.tutor.S. õriam.ff.ð pig.ac.nõ ni competit ſi creditor ſciebat rem pignoratam ecẽ alienam uel obligatam uel moꝛboſam:ut ibi dr.adde ad glo.actionem ex ſtipulatu de dore ut habetur in .d.. actionum Menio ad fam ꝑtem et queꝛo auare alique dicãtur actiones bonefidei ? aliq̃ ſtricti iuris:cum in omni ↄctu ↄſideretur bona fides.l. bonã fidem. C. de act. æ ob. uñ h̊ reſpec tu omnis ↄctus põt dici bonefidei:ita ſumituꝛ in. c.ij.xxvij.q.i.? adeo ↄſideratur bonaſides: ꝙ ſi ineruenit dolus aut ↄoctus eſt nullus aut irritat᷑: de quo dicendum ut płe nõ.ꝑ glo.æ doc to.in.e.cum dilecti de emp.æ uen. So. gl. fatet᷑ ꝙ in omni contractu ↄſiderat᷑ bonafides: ſʒ po nit tres df̃ias rõne quaꝝ diueꝛſificãtuꝛ in omni bus. Drima quia in actione ſtricti iuris non nenit niſi ꝙ ſtricte exigit actionis nã.unde non neninnt uſure ex mora niſi ſpãliter ſint ꝓmiſſe ut l.iij ff. de uſur. ſed in actionibus bonefidei ſic. ut in.l.iulianus..ex uendito.ff. ðᷣ act. ẽp.et .l. inꝛabit. E. e. ubi. d;:ꝙ ſi emptoꝛ diſtulit ſoluẽ pᷣcium rei empte cuius fructus ꝑcepit agitur ⸗ eum nedum ad pᷣcium ſed ad uſuꝛã pcij:quia ex quo peꝛcepit fructus equiſſimum eſt ut ſoluat pᷣ cium ⁊ uſuram pcij ut ibi dicit Jo. an. hoc ꝓce dere ſᷣm leges ſed m cãones ↄ. Jqeʒ forte ho die ſ̃ᷣm leges ſᷣn eum ⁊? ſʒ Ab. ꝑ nõ.in.c.iii.ðᷣ uſur. quaſi dicãt:ꝙ cum hodie multi tenent uſu ras ꝓhibitas etiã de iure ciuili g nſuꝛe et i iſtis ↄcribus bonefidei.¶ Aduerre an uſu eꝛe ſint ꝓhibite de iuꝛe ciuili.ego pleniſſime dixi οσαι in. c. cum ſit de fo. compeſſed an in pctibus bo nefidei ceſſent hodie uſure ſaltem de iure cano nico:ego dico.ꝙ ceſſant quatẽus petunt᷑ ut nuſu re:ſed ſi peruntur ut intereſſe:tunc quatenus in iereſt peii pñt:ita uoluit gl.nõbił in.d.l.curabit 7 in. c.conqueſtus de uſur. ubi plene boc exa mino.facit.c.dilecii de fo. compe. æ in.c. ꝑuenit de fideiuſ.cuʒ ſi.æ per Inno.in.c.ſacro de ſen. ex. ubi dicit: ubi pecuniam daꝛe eſt in obliga tione habebitur rõ lucri ceſſantis: qð eſt bene nõndum. ad idem allego.1. non miiqz in fi. qoð ibi nõ. Har. ff. de eo quod cer.lo.dico pleniul m. d. c. onqueſius. Secunda dẽia eſt: qꝛ in actionibus ſtricti iuris nõ uenit ĩtereſſe ſi rẽ mi bi dari eſt ĩ obligatõe:ſecus ſi rẽ tradi uel factũ nt. l. ubi ãt. ff. ð uerbo. ob: et.l.ſi quis ab alio ðᷣ re iudicata.ſed iſta omnia ueniunt in actionibꝰ bonefidei.l.i.fl.de actionibus empti. Aduerte enim hec differentia poteſt intelligi dupliciter. Mrimo ꝙ in actionibus ſtꝛicti iuris non uenit intereſſe.i.non liberatur quis ſoluẽdo intereſſe ubi rem dari eſt in obligatione: ſecus ſi rem tra di uel factum: æ hic intellectus eſt uerus in ſe: æ pꝛobat᷑ in iuꝛibus ſupeꝛius allegatis. Et ẽ ratio diuerſitatis:qꝛ ſi pꝛeciſe compelleret᷑ ad factum uel ad rem tradendam: qð etiam conſiſtit in fac to effet queda ſpẽs ſeruitutis quod iura abhor rent.l.ticio.ff. de condi.⁊ de.facit qð nõ. gl.i.le cum antiquitas.C. ð nſu ⁊z ha.non ſic cum rem dari ẽ in obligatione: qꝛ dare eſt accipientis fa cere.i.facere alium dñm ꝑ traditionem: inſti. de act. S.ſic itaqʒ:quod ↄſiſtit in puro facto. hanc rõnem allegat Har. in.l. ſtip.non dini. ff. de vV. ob. ubi pleniffime ꝓſequitur iſtam mãm. ſed licʒ hoc dictũ ſit ueꝝ in ſe:m nõ ↄuenit hic itellectꝰ materie nr̃e:qꝛ ex hoc ſequeretur:q; in ↄctibus bonefidei dando intereſſe quis liberaretur: qð eſt falſum apparente re que debetur: ut.l.is qui .ff. commoda. æ.l.exempto. ff. ð ac. emp.nõ.i.c. cum Joãnes de fi. inſtr. Ideo do ſecundum in tellectum qui ↄſiſtit magis in ſubtilitate:ut dica mus ꝙ in actionibus ſtricri iuris uenit ĩtereſſe: ſi rem tradi uel factum eſt in obligatoe.i.ꝙ ipᷣm intereſle eſt in obligatione ? peti poteſt: ꝙ intel lige poſt moram:ut dicta.l. ſtipulationes in fi. ⁊? ibi boc tenet glo.?æ Har.⁊ Dy. in regla mo ra.li.Vj.nam aliqui nolunt ꝙ intereſſe non eſt ĩ obligatione:nec peti poterat etiam poſt moraʒ: led aʒ peti ipſa res:⁊ intereſſe uenit poſt ↄdem nationem per officium iudicis.ſed primum dic tuʒ communius eſt æ uerius in actionibus ueꝛo bonefidei ipſum intereſſe non nenit.i.non ceſt in obligatione nt peti poſſit:ſed debet peri res z ĩ defectum uenit intereſſe: ut ꝓbari uidet᷑ in. d.l. exempto.nam ut ibi dicit tex.nibil magis bone fidei congruit ꝙ; id preſiari quod inter ↄtraben tes actum eſt:quod non faterur tñ iſta gl. qꝛ in bonefidei contractibus quãdoqʒ ueniũt ea ð qͥ bus cogitatum non fuit. nam ſi uendo fundum uel domũ nõ ueniunt ceſa z rupta:quia nõ ſunt ps fnndi:niſi actum exiſterit ut uenirẽt:ut.l.ſi fũ di.F.rupta.ff. de ac.emp.⁊ uen.⁊ dic ceſa ut car bones ⁊ arbores ceſe:rupta ut arena creta ⁊ ſi milia que ſunt in fundo:ut dicit ibi.tex¶¶ ¶Zer tia dr̃ia eſt:qꝛ in actionibus bonefidei multum exuberat officium iudicis ⁊æ plenius ſuccurriiur Sꝙ in alijs:? ꝓpteꝛ has dr̃ias ille actões uocani b ꝛ Wagent pbenefns Pr a wRe 5 pba P ſiricti iuris et iſte bonefidei. Contra pꝛecedens dẽm glo. op.de.c. cum eccła ſutrina de cã poſ.⁊ ꝓpe. ubi dẽ. ꝙ in iudicio ueniunt ea ẽt de qᷣo⸗ actuʒ ñn fuit ur uenirent: quod eſt contra. d..fũ di:ſed dic ꝙꝙ illud intelligituꝛ de his qͥ pñt com pꝛehendi ex nã actionis ut plenius nõ.in. d.c.? .vin. lI. ſolemus. ff. de iudi. als eynea non neniũt: ut.l.ñ põt uideri.ff. e.? hᷣ ſic declaraui ultra ali os in fauorem canoniſtaxꝝ qͥ banc mãm ur puz legalem intelligẽ non ſolent: æ hẽs cõſimilẽ gl.i d. actionum. ¶ Sed queꝛo ad quẽ effectum allegauit iſte pimutatio computeiu:⸗ int Sct? bonefidei. So. ñ põt hoc colligi ex tex. nec ex: ſed foꝛte uoluit dicẽ: q cum ꝑmutatio eſſz zZctꝰ bõefidei debebat iſte abbas agnoſceꝛe bonam fidem:ac etiam debuit credeꝛe eccłlam iſtam ꝑti nere ad epᷣm cũ quo ohebat pmutatiõem:boc en ñ multum refert.¶ Quero qꝛe ꝑmutatio n poõt fiei niſi cum dno uel eo qui eſt loco domi ni. So.dicit glo in vᷣbo loco dqni:qꝛ qͥ dat alie nam rem n phit ꝑmutatiõm: ut.l.i.fl. de ꝛeꝛuʒ. ꝑmu.cerie ꝑ hoc ñ ſoluitur foꝛmaliteꝛ ꝗſitum. nã de boc põt qᷓri quaꝛe ñ ↄobit ꝑmutationem: nec boc abſolute tenetur:qꝛ tradẽs ꝛem alieam bõa fide n phit ꝑmutationem: ut nõ.glo.poneſ opiones ↄrias i. d l.i.ſj gl. fuit h locuta fʒ opi. Medij iuriſcõ. ð q̃ ibi ⁊ plene ꝑ Mi.i. l.i. ff. ð. re. ꝑmu. dic tu poſt Hã. in. d. l.i.ff. e. ꝙ aut uo lentes ꝑmutaꝛe utũtuꝛ vᷣbis denotãtibus tꝛãſta tionem dnij: utputa dabis mibi equum ⁊? dabo tibi codicem:⁊ tũc cum ñ dno ꝑmutatio n ohi tur:æ ꝓcedit hoe cãu opi.pedij.⁊ eſt rõ:qꝛ non Qñs ñ facit tradẽdo rem aliéam alium dnm:qꝛ nemo dat qð n habet: ut.l traduio. fl. de acqꝛ.v rerum do et. c qð autem de iurcpa. nam ut ibi dẽ ꝓ ñ dato habet᷑ qð ab illo darur qui ð iure dare nõ põt ꝑmutatio ãt ſumit initiuʒ n ex con ſenſu ſimplici:ſʒ ex reꝝ traditione ⁊ tꝛ ſi no in alium dnio: ut. d. lI.i. z.l.placiro. C.e. cum ſit cõ tractus inomiatus ut ibi. aut noletetes ꝑmuta⸗ utũt᷑ Vbis ſapiẽtibus puri facti tꝛaditionem: ut ego accipio codicem tuum ⁊ tu meũ digeſtuʒ: uł utũtur vbo tꝛader̃ uł ſimih:⁊æ tũc ꝑmutano põr ꝑfici cũ ñ dño:qꝛ ſatiſſacrum ẽ vbis ↄhetium.⁊⸗ cum b temꝑamẽéto itelligas hãc allegatõʒ qᷓ põi tur ĩ tex. puto iñ ꝙ re alłterius euicta põt is qui rem ꝑdidit hr̃e regreſſum õ tradẽtem:ſic obſer uat᷑ in Zcru uẽditõis:de q in dicẽdum u nõ.in „ . aPnatt T ri hat 3 ſite bic. In dubio autem credam actum ut traſfera tur dñium.qꝛ hoc ur̃᷑ de natura permutationis: ar. d.l.i.? ꝑ hoc dicendum:ꝙ ſi duo peimutant bnficia ⁊ alteꝛ ñ hẽt ius ĩ ſuo ꝙ nulla Zᷣhit ꝑmu tatio.uñ recipiẽti beneficium alteꝛius nulluʒ ius acquiritur. rum qꝛ n hit᷑ ꝑmutatio cũ n baben te ius.cum ſaltem tacite uideatur actum ut bnſi cium ſuum afſignet 2? ũ alienum tum qꝛ ſuꝑior cludit Frede. in tractarn pmutationum. c.x. ꝑ ſtaz ? alias rõnes æ iſto can n curarem uaꝛie .d. l. i. fl. 2. C. e. ? H nõ: qꝛ canoniſie ñ declaꝛãt n itẽdit ↄferre ius niſi loco bnficij ſui.⁊? ita con 7 ððèðMU ſare- habazv* 44☚ pde, fen T ₰ Mle pPaactr Eapen T S. » s &„ „ 6. D. exceptionibus. tate Vboꝝ de qua.S. ꝓpter ꝛatões ꝓx. allatas: qj tñ dʒ quis ꝓpa auctoritate redire ad beneſiciü. ſuum ex quo tenuit renunciatio: ex cã perinn tatio n tenuerit:ſed cuʒ ſuꝑioris aucte:de “ tñ dic ut nõ. Frede.in.d.tractatu.c.v.2⸗ Jo annẽ an.i.c.unico ð re.ꝑiuu.li.vi.uide tex.nõ. et quod ibi nõ.in. . ſi bnficia de pbẽ. i. vi An &nſ äat agés ꝓ bnficio ꝑmutato héat neceſſe pbaꝛe pmutãtem ſecum habuiſſe ius ĩ bnſicioruide do. de rota deci. cxv. ubi dñt ꝙ n: ſz lufſicit pro bare illum habitum et reputatum ꝓ tali æ fuiſſe in poſſeſſione illins bnficij:quod nõ.et facit q i ſimili nõ. Inno.i.c. ueniẽs ðᷣ vVb. ſig.li. vi. ſee uẽ ꝙ ſup illa ↄleſſiõe pcr̃is poſſit eps undax intẽtõʒ ſuam. nam ex quo fuit ↄfeſſus . mutatõm fuiſſe factam cuʒ epo:ergo conſiteba tur eccłas illas ꝑtinuiſſe ad epᷣm:qꝛ permutatio non fit niſi cum domino ut.S.dixi et qui confi tetur unum confitetuꝛ omne id quod ex illo ſe quitur.viij.di.quo iure. So.glo.in uerbo fuiſ ſe confeſſus intrat hanc materiaʒ ⁊ dubie loqui tur.ſed ſi bene ponderetur hoc intendit: ꝓcu rator fuit hic confeſſus excipiẽdo.is autem qui excipit q;qꝙᷓ; ↄfiteatur factum contentum i excep tiõe:nõ tamen confitetuꝛ id quod iure eſt tacite compꝛebenſum in ipſa exceptione. Exemplum excipio de ꝑmutatiõe ꝑ hoc bñ fateoꝛ ꝑmutatio nem iterueniſſe iter te z me:qꝛ expᷣſſe hoc dico: ſed non fateor ꝙ res uer̃ ſpectabat ad te:qꝛ po tuit eſſe ꝑmutatio de facto:æ hoc qð ꝑtiuerit ad te ego non confiteor.uñ cum ꝓpo nam factũ ex cipiendo ⁊ repellendo te ab intentioue tua non debet dici ꝙ ego confiteoꝛ intẽtionem tuam:ne una ? eadem confeſſio opeꝛetur ↄrios effect' .·c.maioꝛes de bapſconſulit iñ glo. ad omne pe ſriculum euitandum: ut quis excipiat ſub cõditio ne: ut ſi uolo excipeꝛe de pacto non petendo d cam non confiteor te mihi mutuaſſe.? eſto p baretuꝛ dico te mihi feciſſe pactum de non pete do.⁊ idem dic de excipiente de imerrũptioe con tra preſcriptionem ⁊ in coniuge excipiente 8 cõ ſanguinitate contra coniugem eam uendicanté æ ſimilibus:iũc eim ĩ dubio n poteſt aduerſan? ſe fundare ſupeꝛ illa cofeſſiõe.⁊ hanc glo. ſic in cellectam nõ. ¶ Et ſcias ꝙ e? glo. multunm in bac materia ĩ diuerſis locis uariaꝛut docioꝛes: 7 per ordiem ſic prima bec opi.glo.quam aper. tius tenet hic Inno. dicẽs: : aut ñ ercſpiendo ſed alio modo ↄfitetur quis inttõc aduerſaꝛij c ſibi pudicat adeo ꝙ cona ſuam oteſſionẽ no poteſt aliquid dicere niſi probare crroreʒ ante ſũiam: de quo dicẽdum ut ple diri i.c. c de con fel. ſed ſi ñ ↄfitetur ſed ſolum excipiedo pꝛopo nit 2 n põt dici ꝙ ↄfiteatur nec ꝙ cuedat. q ei⸗ excipit nõ crcdit ſin eum nec diſcredit: immo di ci poteſt ꝙ dubitat: æ quaſi iter duo uerllimilia deducitur. C. e. l. ſi quis. ſi quidem. pat opi. cls rius ⁊ latius proſequitur ⁊ tenzʒ gl.in ꝛegulger ceptionem de regu.iur.li.vj.ubi dicit ꝙ illa uc negãdi factum n eſt tuta:cum doccat mentin ſi — n tem ⸗ ſvra e ſir nßnn rinchan lnlein ht n A Dan 6eg, nili. Cleten,ineorili Prnd⸗ ul iun ms RiNr N N. El emuwi Gwn Otcaon nz genon Mwentomm bot igt tonen gan incdmmdr fbio ei diicsppden. Ar onltenu n olunnmn gnn inn hin Colcldies ld imulicin tce mn⸗ eſnlr uree ui pos t intin e urm /gũ fbai ib Bnicdoonrvefbunt r un i⸗ Afrmnroynmmononce no inare Nare ligtnrer er id ean impugnn⸗ er Eeenn dictins dionenita von Uniſocgarerersen wan doder e foyemii icees e eurudt wn Pneſed oaltontirr ſl po hand Prwain decidondo on efunce ſpe ſdeſedſinplicter iner anehtone t aum len r Keing ei r gſinin nanſteneitcie cetg Cenco niften oiftui ginicſfenen on’s ſturee ſctonbogrinrin gon pienlofndtrcel⸗ Dl nine in (Dom dipnſir rntttn Ciindl ſnlln gin rms ercſpenct h cceptogn tanonen condnntin di unrconſeſtonenind einiluitienn ,ſen ne den Arptonen h, i n ſkſan lenonn. gri tenn nan Nam drnn 4 luo wnnu ſodie lu eſie ien imiifuun nun eran manidimmchihnne ur ecciu las aenniſt 44 “M 2 non ft nittun donin DR dontno ur din an waur unmcnninn onnr enin utut.ſiſcci ro im Gogon econſeſisinnn bn nungt ne m ſalſbar ponlnmm hee hnte, . 4 or fut bie cieſſzeniniͤto n cxcipt cp oftcamr iuumn contnmmin tioeno mmmn onfinmn id o inetri conpyxhenſim in le oupnone Crnn qupiooe pmuonoep bot oi ficoꝛpnmt on iemeniſeierrei iͦllebar ti asnon ſuror o i rnbi õ qgo non confror ui anppomn /ia chendo ttehelencott bingnſoemm on ü 5 67 ntendentNl edn N Geci õ Aonm Kicmumcuummdomen Alscrehinſtriik e: ſvolo cher de cnron Nhd acſeTe nwncnfteor ui Inmſeich prealle. neritas uel conſcia eſt in oppoſituʒ. dicit tamen ꝙ ſi pure excipit non per hoc aetor põt intẽtio nem ſuam fundare per regulam hic ⁊ ibi tradi tam.? huius dicti iriplicem reddit réem quam ibi uideas Idem nidet᷑ tenẽ ſpec. e.ti. in. S. uiſo Vv. quid ſi reus ⁊ ſe.ſentit Cy. in.l.exceptionem C. de ꝓba. z.I.ſiquidem. C. de excep. ubi late ꝓſequitur. Secunda opin. eſt Accur. in. l.ñ uti qʒ.ff. e. ? in.l.ſiquidem. C.e.qꝙ aut excipiens pꝰ negat et non n ſateri utputa ſi dicit nego obli gationem:⁊z inq;tum apparet dico te mihi feciſ lſe pactum de non petendo.⁊ in hoc cãu iĩtelligit iura que dñt:qꝙ excipiens non nidetuꝛ fateri. aut ſimpliciteꝛ excipit æ nidetur fundata intẽtio prane Z opini.ſecutus eſt Di.in regula rꝛtla fuit opi. Har. in. d.l.ñ utiqʒ reducentis ad concordiam dictas opi. dicit eim ꝙ ſi reus pure excipit ⁊æ actor ex toro negat ex ceptionem æ non põt actor ſuper illa ſe fundare E.l.cum de indebito.ff. de ꝓba.⁊ ꝑ regulam ex eo de reg.iur.li.vi. Exẽplum dicis me tibi obli gatum occaſione mutui:exceptio ꝙ mibi feciſti pactuʒ de non petendo tu hoc negas dicis iten tionem tuam fundatam ex vbis meis.ceꝛte non bñ dicis ꝑ pᷣdicta. Aut confiteris factum:ſʒ ne gas ius utputa qꝛ fateris pactum de non peten do:ſed dicis illud innalidum rõe minoris etatiſ uel alia ꝛ2õne:⁊ tunc potes te fundare ſuꝑ excep tione mea ꝑ.l.qm ff. ð̊ his qui nõ. infa.hᷣ opin: Bart. iudicio meo eſt ↄ̊ hunc tex.nam ep̃s hic confitebatur ꝑmutationem de facto interceſſiſſe nt clare colligitur ex tex. ſed eam impugnabat foꝛte ex defectu alicuius ſolẽnitatiſ:⁊ tũ non po tnit fundare intentionem ſuam ſuper illa excep tione:niſi diceres ꝙ iſte pꝛocurator non excipit pure ſed condicionaliter.ſed ꝓ p facit 20 lie: qꝛ Mapa in decidendo non ſe fundat ſuꝑ condic tiõe:ſed ſimpliciter ſuper exceptione.æ ad.l.qm quam allegat Har. Endeo ꝙ boc ñ ꝓbat loqͥ tur enim in tranſigente ſuꝑ cꝛĩe.⁊ dicit ꝙ tꝛanſi gendo ux fateri crim.ur᷑ enim feciſſe metu ꝓbati onis future:⁊ ſic non loquitur in excipiente:qꝛ excipiendo intendit repellẽ aduerſarium ab in tentõne ſua.¶ Quartã opi.poſuit Ja. de are. ut recitat Cy. in. d.l.ſiquidem diſtinguens mul tas formas excipiendi. aut enim reus ſic reſpon det:confiteor obligationem:ſed tu feciſti mibi poſtea pactum de non petendo: ⁊æ tunc niſi pꝛo bet exceptionem condemnabitur:qꝛ fundata eſt ꝑ ſuam puram confeſſionem itentio actoris.ad hoc adducit dictam.l.ſiquidem.ij.hyn. z.l.i..l. exceptionem. C. de ꝓba.et nõ hoc qꝛ ueriſſimũ eſt: qꝛ ofeffio eſt ſeparata ab exceptione:⁊ eſt de hoc bo.tex.in.c.preterea.ij.de tranſac.aut ꝛeuſ dicit confiteor obligationem ⁊ ſi de ea appeat dico qð feciſti mibi pactum de non petendo:et tunc non poteſt actor ſe fundaꝛe ex illa ↄfeſſiõe ꝛ obligationem negauit aut dixit ſi obligatio pceſſit ut aſſeris iñ tu feciſti mihi pactum ð non perẽdo:⁊ iunc non r᷑ confiteri nec negari:⁊ ſit De exceptionibus. non poteſt actor ſupeꝛ illa ſe fundaꝛc. æ hoc ca ſu dicit ſoqui hanc decre.æ.l.non utiqʒ prealle. cum ſimilibus: qualſi uelit ſecus eſſe quando re us pure exciperer: puta ſi diceret tu feciſti mihi erun de Ron petendo:quia tũc uidetur tacite confiteri obligationem:⁊ in hoc accidit ad opi. Accur.æ Dy. do. An. uidet᷑ iĩ effectu ſequi pr mam opi.que mihi ſatis placet cum regula ex ceptionem ⁊ dicta.l. non ntiqʒ loquantur indi ſtincte:ergo ſimpliciter ſunt intelligende: ut ſtãs in finibus mere exceptionis non uideatur ofite ri:⁊ ſic niſi actor ꝓbet intentionẽ ſuam vr reus abſoluendus ut hic.limita tñ ut colligi poteſt ex pᷣdictis:qꝛ ſi pure confiter obligationeʒ ? imme diate excipit ſibi preiudicat. Iẽ ſuper puro fac to exceptionis poteſt actor ſe fundare:ad h̊ alle go textum notabilem in.c.ex parte decani de re ſcrip.ubi ille excipiendo dixit ſe pꝛocuratorẽ re nocaſſe æ aduerſarius ſuper illa reuocatione ſe fundanit.nam ꝛcſpectu eius quod ponitur expli cite in ipſa exceptione non habet ipſe reus ali quam excuſationem. nidemus enim ꝙ ſi excipi endo negauit ⁊ poſtea ſuper illo cõuincitur pu nitur in penam mendacij: ut.l.penultima.ff de rei uendi.⁊ in autẽ.contra qui propriam. C. de non nu. pe. eras limirari poteſt ſecundum do. An.quando actor nult ſe fundare ſuꝑ fac to intercluſo ꝓut eſt in facto ⁊ non prout eſt in iuris effectu. nam illud nidetur reus fateri exci piendo.exemplum. ſi enim agitur ex maleficio inſamante opponens tranſacrionem uidetur fa teri factum ex quo infamatur: allegat dictam.l. quoniam. fl.de his qui nõ.iſa.ceꝛte illa lex ̊ nõ probat:quia ut.S.dixi non loquitur in excipien te ſed in tranſigente:cum cõſtat de rꝛanſactione ⁊ de maleficio obiecto:ſed hic nos loquimur qᷓ; do nullo modo conſtat de facto:niſi ex eo quia ſimpliciter iſte excipit.¶ Ireʒ aduerte quia qðᷣ dixi de exceptione habet locum in replicatione: ut actor replicans non nideatur fateri: ut dixi ĩ reo excipiente ſecundum glo.notabilem in dicta regula exceptionem:ideo qꝛ ſicut ſe het exceptõ ad actionem:ita ſe habet replicatio ad exceptio nem. eſt enim ꝛeplicatio quedam exceptio excep tionis ut.l.ij.ff.de excep.⁊ ꝑ hoc babe clare hunc articulum examinatumlEt notabis ex predictis multas praticas excipiendi ut eui tentur opiniones.ſis cautus ut taliter excipias ꝙᷓ nullo modo nidearis fateri. Item tene menti dictum Bar. ꝙ actor negans ex toto exceptio neʒ non poteſt ſuper ea aliquo modo ſe fũdare qnod intelligo etiam ſuper eo quod explicite ↄtinetur in ipſa exceptione quod declara ut. S. DOp. ulierius de.c. olim de Iyp. ubi commit tehs falſitatem in cauſa perdit canſam eꝛgo mo naſterium debuit hic ſuccumbere:cum pars ſua falſauerit inſtrumtum. So. glo.iĩ ueꝛ. peꝛ nicium ſentit h̊ contꝛaꝛium ⁊ non ſoluir:ſed glo. ſequẽs ux ſoluere:qꝛ contrarium procedit in pᷣuato fal ſante in cã ꝓpria:hic vo cum ꝓcurator falſanit b 5 . 5. l. — ſ.: Aglert- plu + „αW . rrr α nα 2* V. ò liif pa Aed . in cauſa eccleſie nam ut dicimuꝛ in tex. delictum pſone ñ debet rdundare in dãnũ eccłe non ob. c. tum ex litteris de in inte. reſti. ubi ex delicto falſitatis fuit lata ſñia õ eccłam: qꝛ ſecundũ gl. ibi deliquit rota eccła: Hᷣ ueꝛo non ↄſtitit capłm fuiſſe ĩ culpa:immo inuitur ↄrium in eo qð dicẽ delictum pſone zc. ¶ Mõ duo ſing. ex hac gl. pꝰ ꝙ delictũ pᷣlati ⁊ capituli nocet eccłe. idẽ nõ. gl. i. c. ij. ð or. cog. uide ſu ðᷣ h̊ qð ple dixi ĩ. c.i. de do. æ contu. ⁊ nõ bñ.qꝛ ſentit hic glo.ꝙ ẽt ĩ iudicio delictum ſolius pꝛelati non nocet eccłe: cuius contrarium tʒ glo.i regula delictum i. vVi. P. c. cum olim 8 cenſi.ſed nide guod dixi in. d. c.i.¶ Secundo pᷣncipaliter nõ ꝙ commitens in iudicio nitium falſitatis dʒ ꝑdere cauſam ſi fallitas eſt talis qᷓ cie piudicare poteſt. Jo. an. 7 do.an. tranſeunt ſimpliciter cum dicta glo.ſʒ ego allego Mar. in. l. in fꝛaudẽ. S. quotiẽſ.ff. ð. iure fiſci in contꝛaꝛium.dicit enim ꝙ comittens falſum circa inſtrumenta uel teſtes non ex boc perdit cãm: lʒ aliter poſſit puniri de falſo:alle. l. diuus. ff. re iudi. z.l.qui agnitis. ff.ð excep. que bene faciunt:ſecus ſi committimu: falſuʒ cir ea acta cauſe peꝛ tex. illius. J. quotiens: ubi tex. apene ur̃ innuere ꝙ debeat peꝛdeꝛe cauſam: ge neraliter in glo.ibi dicit.q qui falſitatem com mittit in cã debet perdere cauſam: ſed ut pᷣdixi Har. reſtringit ad acta:⁊ ſic in ueritate loquit ille tex. 2 ita intelligit glo. in.l. i. C. ð foꝛmul. qᷓ eſt notanda. ponit tamen ibi alium intellectum ad dictum. F. quotiẽſ. ꝙ loquituꝛ ĩ cauſa fiſci qᷓ agitur apnd ꝓcuratoreʒ fiſci:⁊ ſic in ueritate lo quitur:Iʒ Mar. 2 glo. ibi extendant ad oms: et ꝙ non hẽat locum in priuata cauſa: optime facẽ c.cum olim.ij. de offi. dele. ubi ille qui uiolauit ſigilla iudicum circa acta non fuit punitus in ꝑ ditione cauſe. ſed ſolum ur non poſſit opponẽ ʒ illa acta: uel niſi nelis Gendere: ur nõbiliĩ diẽ HBar. in.l.qui teſtium.ff.de fal.ꝙ ibi non fuit propꝛie commiſſa falſitas:cum non immmaue ꝛit acta:ſed ſoluʒ aꝑuit ⁊ ꝑlegit:⁊ iõ fuit erordi narie punitus. ¶ Quid dicemus circa bãc ua rietatem. ut ꝛeducant᷑ aliqua ad concordiam:fa tio ĩ hoc duo mẽebra aut queritur nunq̃d ↄmit tens falſitatem in iudicio debeat ꝑdere cãm. aut querituꝛ nunquid falſans inſtrumentum ſen ꝓ ducens inſtim falſum debeat ſaltem iudicari ac ſi inſtrummentum eſſet legitimum ita ꝙ Z ipſuʒ faciat plenam fidem. Circa primum puto quod regulariteꝛ non debeat ꝑdere cãm:lʒ poſſz aliteꝛ puniri.qꝛ cum hec pena nullo iuꝛe caueat᷑ non debʒ capitalis ſñia imponi ad hoc qð in ſili nõ. glo. in. c. fi. ð iurepa.⁊ pena d cti.O. quotiẽs.cũ loquatuꝛ in cã fiſci in quo ſunt multa ſpãlia nõ debet extendi:ut in regula odia de reg.iur.li. vj. ⁊ de pe.di.i.pene nbi dẽ ꝙ pene non debent excedeꝛ caſuʒ ꝓpᷣum. Item tex. in dicta.l.diuus indiſtincte dicit:ꝙ aduerſus ſententiam latam ex falſis ꝓbationibus dʒ ſuccunibens in integꝝ ꝛeſtitui.non enim dicit ꝙ falſarius debet pumiri ¶ BDe æceptionibus. in amiſſione cauſe: ſed potius innuit ↄriũ apte: cum cã ſit de nono agitanda remedio reſtitutio nis in integruʒ:quod eſt contꝛa banc glo.æ gl. c.tum ex lr̃is de ꝛeſti.in integ.non ob. c. oliz de NRp. qꝛ ibi fuit clericus priuatus bnſficio pꝓpter delictum falſi ꝓpter quod poteſt etiam clericus deponi ab ordine z detrudi etiam in monaſte rio:ut nõnteꝛ dicit tex.in.c.ſi eps. di. ad. c. tuʒ ex liis dico:q; ſᷣm alium intellectum magis con munem nihil facit. tulit enim ibi Papa ſeẽtetiã 3 eccliam cꝛedens q; inſtrumẽtuʒ ꝓductuʒ peꝛ ecclłam eſſet falſum:⁊ ſic ꝙ nihil ꝓbaret:qð iñ non eꝛat falſum. unde non tulit ſententiam pũi endo eccłam:ſed credens eccłiam nulluʒ ius hꝛe ex defectu ꝓbõis. Ad iſtum tex. Hndetur ꝙ ñ probat quod propteꝛ delictum falſitatis debeat quis cadere a cauſa ſed ꝙ ſi cauſa ſuiſſʒ eccleſie debuiſſet iudicaꝛi ſecundum iſtud inſtꝛumẽetum: qꝛ apponendo in inſtrumento ꝙ ille fuit epus ſabineſis uiderur falſarius confiteri ꝙ in uerita te ille ẽs de quo dr̃ in originali fuit ſabineſis: ⁊ hoc nõbiliteꝛ iſte tex. ut dicam in ſeq. Emembro. ¶ Venmo ad ſecundum in quo cõclu dam aliqua bona æ quotidiana dicta ꝑ Inno. hic. ⁊ uidetuꝛ pꝛimo ꝙ debeat ꝓducens inſiru mentum falſum uel minus ſolene iudicari ſecun dum illud: quia non poteſt quis diceꝛe contra inſtrumenta peꝛ eum ꝓducra:tum ratione pro ductionis ⁊æ approbationis:ut in.c.cum oliʒ de cenſi.tum etiam ratione tacite confeſſionis.naʒ ꝓducendo inſtrumenta uidetur tacite confiteri omnia in eis contenta:ut nõ. Inno. in. d.c. cuʒ olim ? 2 Mar. in. I. poſt legatum ff. de bis q. ut indig.2 facit iſte tex. arguendo ꝑ locnʒ a ſpã li. ¶ Expediaʒ banc mateni ponendo aliquos cãus qui eꝛunt quaſi concluſiones in mãNꝛ mus cãus ſit quando quis ſine dolo ⁊ ignoran ter produxit inſtrumetũ quod poſtea probatur falſum: ⁊ ñ debet ſecundum illð iudicaꝛi:quia ex quo fecit ignoranter non debet ex hoc puniri: ſicut hic dicimus in eccła que non fuit in culpa: et facit.l.poſt legatum prealle.nec ꝛatione cöfel ſionis tacite poteſt aduerſaꝛius ſe fundaꝛc ſi a liquid ibidem continetur in fauoꝛem ſuum:qꝛ illa tacita confeſſio que reſultat ex pductione eſt coheꝛens inſtrumento.unde ſublato inſtrumnen to ut falſo tollitur æ tacita conłeſſio tũqᷓ acceſſo ria. uidetur enim quis confiteri quatenus inſtꝛu mentum ꝓbat et non aliteꝛ: ut dicta.l. poſt lega tum: et hoc noluit Inno bic ? Baꝛ. n. l.l.voſt legatum. ¶Secundus caſus retentis pmiſlis termis qn ꝓducens inſtrumentum eypreſſe fuit confeſſus uera eſſe omnia que comtinentur in ſtrumento:z idem quod ſupꝛa dictum eſt in in ſtꝛumento poſtmodum falſo pꝛobato ſcecundum Inno. æ Haꝛ. in. d.l.quia licʒ hot caſu emana uerit ultra ꝓductionem expreſſa conkeſſio. tame eſt applicata 2 ꝛelata ĩ inſtꝛumẽto:? ſic ui Ofiteꝛi quatenus inſtrumentum pꝛobat ⁊ non aliter: t dicta.l.poſt legatum: facit.c.lraternitatis ? n Prin elut ſye⸗ n le itineriln un in ſolontfi an imn umi⸗ llginlutu Nrunimn ſtiinart t o ilt in nifrure rutin i inimn bun ai Gckaune tnisnmleinclgens egen⸗ gtem l lelinſtin velcbarun ſmpdiea ſerchiereinin ddmin dentanen göfrenaGaentt mtce tc nialtnuch dpoſten Pper iam micum jeiden cbata orinewr inducanr enn ſblihnciinnröen ſünneins gn Perenda Kopinioni ions geris Nſr Niineinr ſundht⸗ enmiſtsmmigaiſtleßtelanhisi Cornigeleit: innd rincer onie czuntönſumnsdend itnid dtanng ginisbinehnunan gur gaiautgaiutußt i tonnenmgch rſ poſſon ſoftenmr anqueonſin, un g⸗ Nicr monens hin (bafn cſe . lus etioin cecbat y gr eg oe zonn MAMl, qr en oftando A wonmanc niſt mm gle itz ſneis udam fälnnbtniimnie rilechz e io in oigifl iu imi t boc nobilna ſfeterur dunnt. õl mn aiqui bon t poidinuden) hicet icem onnmo deben oalapite mum ſalſium veſ mius ſolene indien ta dum iud, omia non porſt uis ier oonn urumema per nn oemam nmone Cvcions ? gpprobanonisrut inc e nſ m aian ruone nſte oſſomns, AMench iſtumenn Uidauur ucte coniien ommunsCNNNö. Yindtt mtd Bu NKrkrun Ndod, ndgditirrrdrih Nahiſit = õ e doonighon 8i gomdo guis he o bnt mc aiͦ abod aygn cunumniidindiengei ibi nõ. de hereti. ¶ Lertius caſus qñ confeſſio emanauit nulla hita mentione de priuilegio ſeu iſirumento:⁊ tunc reprobato inſtrumento nihil ominus remanet tamen confeſſio ſᷣm eos ꝛatio poteſt eſſe quia ex ſepaꝛatis non fit illatio ðᷣ tꝛãſ la.prela.c.ij. æ.l.papinianus exuli.ff. de mino.æ= .l. neqʒ natales. C. de ꝓba. adde ad hunc cãum notabilem limitationem Hart. in. d. I.poſt lega tum:qᷓ; non ſolent hic allegare canoniſte uidelʒ q licet hoc cãn non corruat ↄfeſſio reprobato inſirumento:tamen ſi confuens uult rõe erꝛoꝛiſ reuocare confeſſionem hoc poterit allegando il lud priuilegium reprobatum:quaſi fuerit cauſa illius probationis ⁊z confeſſionis:quod nõ.faẽc᷑ quod in ſimili nõ.in.c.ſinem de do.⁊ ↄtu.æ.l.q̃ ſolidum. ff. de le.ij. naꝛtus caus qn agimur ignoranter producto inſtrumento reprobatur p aduerſarium non ur falſum ſed ut minus ſolẽ ne:puta qꝛ deficit ↄſenſus canonicoꝝ ubi neceſ ſario ðbebat interuenire uel chartã nõ eſſe ſuffi cientẽ ad ꝓbãdum id ad quod inducitur: ⁊? tũc fᷣm Inno. rata manent omnia ibidem contẽta ꝓpter ↄfeſſionem. Rõ diuerſitaiis inter hunc caſum ⁊ pcedẽtem eſt:qꝛ ꝓbato inſtzo falſo tol litur fundamtum cni inheꝛebat ↄfeſſio:⁊ ita per ↄſequens totum tollitur edificium:ſed i hoc ca ſu ubi ñ ꝓbatur falſum remanet iuſtrumtum in ſuo uigore:łʒ ñ habeat tãtom uigoꝛem ut cꝛede bat ille qui ꝓducebat. dueꝛtendum tamen ſubtiliteꝛ circa hoc naʒ Faane ſeq.colũ.ut᷑ pᷣ ma fronte uel recedere uel limitare hunc caſum dicit enim ꝙ ſiquis male intelligens legem alle gat eam ꝓ ſe uel inſtim uel chartam ſimplicem dicit ſibi fauere in ſua cã:cum in ueritate ð iure nõ faueat:qꝛ ni eſt autentica chaꝛta uel ẽ teſtimo nialis tmin: tñ ſi poſtea ꝓpteꝛ alium arriculum qͥ i eadem chaꝛta ↄtinetur inducatur j eum i faẽ ſibi pindicium ꝑ rõem iſtã:qꝛ ueritas geſtoꝛum pferenda eſt opinioni.l.illicitas. . ueritas.ff.de of.pᷣſi.⁊.vViij.di.neꝛitate ⁊.c.ↄſuetudo.⁊ qꝛ qui errat ĩ ius:ut in caſibus pᷣcedentibus ñ ſoluʒ ſe corrigere põt: immo ⁊ iudex corrigẽ ⁊z ſuplere dʒ ut nõ.in ſummis ð erro.aduo.ñ ob.pᷣm eum ſi dicatur: ꝙ ꝓducẽs hanc chartam credebat ꝓ baꝛe ꝑ eã id quod ꝓ eo faciebat:g z eadẽ rõne dʒ ꝓbar᷑ contꝛa eum gꝰdʒ hbr̃i ꝓ ↄfeſſo maxime ſi ↄfiteatur ea que ↄtinẽtur i charta eſſe ꝓbata nã ex quo ueritas eſt ĩ Zrium nec ꝓbari pñt ſʒ ꝙ credebat.pʒ qꝛ ea ↄfitendo errauit ĩ iuẽ ⁊ iõ ſibi ñ pᷣiudicat ut eſt dictum ſecus ſi ↄfitetur ſe cꝛedeꝛe ea qᷓ ſunt in charta eſſe uera.hic tũ fatet Inn. iꝙ ſi ꝑ talem chatã minus autenrticã aliq̃d iudicatũ eſſet:tunc tam iudex ꝙᷓ; aſſeſſor qᷓ; etiã litigator eãdem chartã uel ↄſimilem uel idẽ ins condẽnato agente õ ſe admittere tenentur:alłat nõ. in ſumma ꝙ qſqʒ iuris:quod ẽ norandum. Ecce geut patet ex ꝓxime dictis unlt Inn. ꝙ lʒ iſir̃m ñ reprobetur ut falſum ſed ut minus ſolẽ ne ni tñ nocet ↄfeſſio tacita:cuius contrariuʒ ur ſenſiſſe in pcedentibus:nee doc.nẽi alꝛ declarãt ¶¶ De exceptionibus. Poreſi primo dici ꝙ pr us dicta ꝓcedũt quã do ſcieter quis ꝓduxit inſtim minus ſufficiens: ſecus ſi ignorãter ur hic. ſj certe hec ſolutio ſia re nõ põt qꝛ ſi ſcienter ꝓduxiſſʒ nõ eſſet dubiũ ? idem foret in inſtrumeto fallo ut ſtatim dicet᷑: cuius ↄrium uoluit. S. Inno ¶ põt dici ⁊ me lius:ꝙ aut inſtrumentum repꝛobarur ex defectu extrinſece ſolẽnitatis:utputa qꝛ nõ interuenit in alienatione ↄſenſus canonicorũ: eſt tñ inſirumẽ tum in ſe publicum ⁊ autenticũ:⁊ tunc ꝓcedant prio loco dicta.aut nõ eſt autenticũ:⁊ tũc pꝛoce dit hec ultima.nõ enim vr̃ ꝙ aduerſarius poſſit pro ſe inducere:ex quo nõ appꝛobanit illã char tam ut autẽticã:ſecus ſi approbauit ut autẽticã ſz ex alio defecru intrinſeco repꝛobauit: ad hoc allego norabile dictũ Jo. an.i.c.cum i poſitioni bus ð iureiur.li.vj.ubi dicit: ꝙ ſi aduerſarius meus impetrauit reſcriptũ me ĩ quo narrauit aliqua pro me poſſũ illa pro me faciẽtia appꝛo bare ⁊ allegare ĩ alio indicio:q;ꝙᷓ ilið reſcriptũ reprobẽ ut ſubrepticium:qꝛ ꝑ hoc ꝙ ſit ſubrep ticium nõ deſinit eſſe autenticũ ꝛeſpectu narrato rum el tertio diceꝛem ꝙ aut inſt umentũ ſeu charta ꝓducta cõrinet factum ꝓducentis ue riſimiliter ſibi notum:⁊ tũc ex quo ꝓducit vr̃ fiteri omnia ibideʒ cõtenta eſſe uera:nec põt ab hac tacita ↄfeſſione deſiſtere:lʒ poſitmodum pꝛo betur illaʒ chaniã eſſe minus ſolẽnem:arg.c, ab excommunicato ⁊ qð ibi nõ.ðᷣ ſep. aut continet factum ſibi neriſimiliter incognitum: ⁊ tunc cuʒ nideatur ex ignorãtia approbaſſe diſtigue ut.õ. ꝓx.dixi: aut nõ ẽ antenticũ ⁊ nõ põt ↄtra eũ ꝓduci:aut ſic:licʒ in alijs ſolẽnitatibus deficiat reſpectu ↄtentoꝛum:æ ſecus dicendũ ut.S. ꝛatio diuerſitatis pʒ ex ſe:⁊ hec nõ ¶ NQuintus caſus qnñ quis ſcienter æ doloſe ꝓducit inſtr̃m falſũ:⁊? dit qnidam ur Inno. ꝙ nullũ in hoc eſt ſpẽale in eccła:qꝛ quicũq; priuatus iducit inſtim falſũ eo ꝓbato falſo nõ condemnabitur ꝓductor in ſtrumẽta ad id qð falſũ iſtim ducebat eũ reneri cum in ueritate non teneretur.fateor tñ ꝙ poſſi condẽnari ð falſo:ar.ð cã poſ.⁊ ꝓprie.c.cũ ſuꝑ Item alia rõne ſᷣm euʒ nõ dʒ ↄdẽnaꝛi ad id qð ↄtinetur in inſtr̃o:qꝛ excipiendo ꝓponit:⁊ ideo nõ ↄfitet̃ liſ dnt ut ipᷣe refert:qꝛ ex q ſciẽ ter ꝓducit inſtrumentũ falſũ feꝛẽda eſt ſñia õ eũ ĩ eo ꝙ facit ꝓducentem ꝑ ſuꝑius dicta: qꝛ.ſ. Vr fateri omnia ↄtenta in inſtꝛumẽto:ſed ĩ eccle ſia eſt ſpeciale nt hic:⁊ cũ hoc trãſibit hic Inn. C Ex hoc potes colligẽ intellectũ ad iſtum tex. in eo qð dicit:ꝙ delictum ꝑſone ñ dʒ pᷣiudicat eccle.nã ĩ alio ilłle iſtʒ ꝓbaſſet ↄ ꝓducenteʒ licet ꝓbaretur falſum.nõ enim ꝓbat lr̃a ꝙ alius de buiſſet ꝑdere cãm ꝓpter delictuʒ falſitatis:ut.S. dixi ⁊æ ſatis ſentit Innõo. Ex predictis nõ caſuʒ ĩ quo iudex fert ſñiam ſᷣm inſtrummm falſum. do.an.hoc temperat:ut non tam ex iuribꝰ iſtꝛi q; in penam ſcienter ꝓducentis ſnia ferri debe at:als ſententia eſſet iniqua.Ego ĩ hoc aniculo ſic dicerem: ꝙ aut inſtrumentum ↄtinet unum b 4 See exceptionibus, factum indiuiduum:et tunc ſi adueꝛſaꝛius uule ueritatem: ſed aliqua quo ad opioné. unde auz ꝛecipere ꝓ le qʒ reciꝑe etiam contra ſe. uñ ſaltẽ diu ñ deregit᷑ falſitas dʒ obſeruari PReſmane ex officio ſuo iudex dʒ ↄſulere ꝓducenti:ex q xx.ãnorum peꝛcluditur nia dicendi nalliatan. adueiſarius fundat ſe ſuper illo: ar. in ꝛegula ¶ Et ex bac glo.nõ: ꝙ id quod ẽ nullum . ex eo de ꝛe.iu.li.vVi.⁊ in.c.cum olim de cenſi.⁊ ad ueritatem z quo ad opionem tractu tenpo lic intellige nõ. ibi ꝑ Inno.? Har.i.d.l. poſt ris non ↄfirmatuꝛ. ſed id quod eſt nullum quo legatum:facit qð in ſimili nõ in ↄfeſſione expᷣſ ad ueritatem ſed aliquid quo ad opionemn pot ſa ↄtinente unum factũ indiuiduum: ut nö. Jo. ↄfirmari n ut i neꝛitate teneat: ſʒ ut precludatux .an. in. c. i. de confel.li.Vi.?æ Har. in.l. aureliuſ uia dicendi nullum:⁊ ſic intelligo glo (Jo. an. .F. idem qſijt. ff. de li le.æ in.l.ſiquideʒ. C. de ex multum inſtat hic circa mãn. ego plenius 2 ci⸗ cep.⁊ ſic intellige Haꝛ. ĩ.l.ſi cõſul.ff. ðᷣ adop. rius examinaui hos duos articulos in. c. lic; de nbi dicit: ꝙ ſi in facto ꝓpᷣo tabellio ſcꝛipſit in proba. Et breuiter quantum attinet ad hoc.c. ſtruintum ? ꝓduxit illud in iudicio:ſi pars ad dic ꝙ ſententia tenet mero iure ſi eſt lata pll uerſa uult recipere ꝓ ſe tenet recipere ᷓ ſe. aut teʒ: ut.l.diuus.ᷣff. de ꝛe iudi.⁊. C. ſi ex fal iſtꝛ.. inſtrumentnz continet plura ſeꝑata:⁊æ tunc ꝓce totum maxie in.l.iij.tenet glo.⁊æ poſt eam Bã. dit dictum Inno. hic:ut poſſit ſe adueꝛſaꝛiꝰfun in.l.ſi pretor. S. marcellus. ff. de iudi. non ob.i. dare ex illo inſtro non in penam: ut dixit do⸗ qui agnitis que facit glo iſtam ceſpitare: quia An. ſed quia ex quo ſcienter ꝓduxit uẽ fateri ſoluʒ dicit ꝙ ñ poteſt excipi de re iudi. nolen omnia contenta iĩ inſtzo fore uera. un ſicut ĩ cõ tem agere de falſo quo minus examinetur qõ tfeſſione expᷣſſa põt aduerſarius recipere quod falſi: ſnia tñ inteꝛiʒ tenet:ut in.c.accepimꝰ de fi. facit pro ſe et reijcere ꝙ facit ↄ ſe:ut in.c.pᷣter inſtru donec per iudicẽ retractetur. aut ſentetia ca.ij. de trãſac.⁊ nõ.in iuribus prealle.ita ⁊ in E lata ↄ abſentem ex falſis inſtꝛumentis ſeu alle hac confeſſione tacita maxime in odium ipſius gationibus doloſis:⁊ tunc ſententia eſt nulla et dolofi. ⁊æ hoc ur̃ ꝓbare hic lꝛa.nam ut clare ba iſte caus ẽ in. d. ꝗ. maꝛcellus ⁊ tʒ ibi gl.? Bã. beas factum in originali inſtrumento dicebat᷑ æ uide ꝑ Inno.i.c.cum Hertoldus de re.iu. ſolum ꝙ ipſe Theodoſius epᷣs peꝛmutauit cuʒ 2.c. cum dilecta de Iep.¶Quo ad ſecundum mona ſterio:nec dicebatur unde eſſet epᷣs.ꝓcu A .. qtũ tempus ⁊ qualiter debeat ꝛetracꝛati:dic rator uero monaſterij doloſe in tꝛanſumpto ex ꝙ de falſo põt agi multis modis.p crialiter ut originali appoſuit q; eꝛat ſabinẽſis epᷣs poſſq; falſarius puniatur:æ tunc debet accuſatio inſti eps fundauit intentionem ex iſtrumento dice tui infra.xx.annos:ut.l.queꝛelam. C. de fal qiĩ batur ꝙ non ꝓderat epo:qꝛ in originali nõ di hoc cãu loquitur æ nõ quãdo agitur ad cffectũ cebatur ꝙ eſſet epᷣs ſabinenſis:replicabat epus retractandi ſententiam. unde communiter dici qꝙ; hoc nõ poterat allegãi:qꝛ ꝓcuratoꝛ falſo ap ꝙy Papa hic poſuit falſam allegationem: æ cõ poſuit:⁊ ſic ur̃ fateri erat ſabinenſis.Nndeĩ tingit hoc propter uarie nõ. in dicta.l. querelaʒ. per Mapam ꝙ delictum perſone ⁊c ſed dices Secundo poreſt agi ciuiliter actione in facium ſi ep̃s recipiebat inſtrumentũ pꝛo ſe:quare nõ ad intereſſe: ⁊ tunc poteſt agi uſqʒ ad.xxx. anos compellebatuꝛ ſtare perinntationi facte per pre quia tanto tempoꝛe durat quelibet actio perſ deceſſorem:ut in.c.cum nenerabilis de cenſi. nalis: ut.l.fi. C. de preſcrip.xxx.uel.xl annori. ſeoſm Inno. ꝙ foꝛe inſtꝛumentuʒ non cõtine Tertio modo poteſt excipi et durat ᷣ faculias bat omnia ſubſtãtialia ad peꝛmutationem: ut qꝛ perpetuo i.pure.ff. de doli excep.⁊æ in dicta.lq̃ non interuenerat ↄſenſus ſupeꝛioris nec alia qᷓ relam Quarto modo cum quis uult obtinere interueniꝛe debeꝛent:de quibus.xij.q.ij.ſine ex directe retractationè ſententie ſi fuit reus uil ſi ceptione ⁊z. xvij.q.iiij.in uenditionibus cum ſi. actor uult reduci ad priſtinam actionem ? peti Er ex hoc quod.S.dixi nõ:ꝙ ex inſtrumẽto Sebet reſtitutio in integrum infra quadrienniũ: producto ad probationem exceptiõis poteſt ad ut.l.diuus. Quito modo poteſt deduci fallitas uerſarius ſe fundare:licet non poſſit ſupeꝛ illa per uiam replicationis:⁊ dic ut dixi in dico.c. exceptione:qꝛ immediate ꝙ pꝛobatio pꝛoducit licet:ubi inuenies hanc materiam longe Ialius in iudicium efficitu:ꝛ communis:ut.l.i. S. edẽda diſcuſſam. Et aduerte quia loquoꝛ de falſitate .ff. ö eden. 2. c. G. perpetuus ? quod ibi nõ. de probationis.ſi enim Notum delegati eꝛat falſũ Vk late gi- on, ls phesf rse fi. inſtr. ¶ Memo nunc ad glo. antepekt. z plti. uel iniuſtum inſtrumentum procuratoꝛis gicen V. je las eP Ee Pe, ? quero an ſñia lata pretextu falſe pꝛobatõis ie dum ur in. c. ſuper litteꝛis de lep. ? in. c. nollꝛa neat infra quãtum tpᷣs poſſ ꝛerꝛactari.gl.pe. de pꝛocuꝛato ¶ NHunc extꝛa glo.primo oppo. arguit ꝓ ⁊ S uidetur enim pꝰ ꝙ ſit nulla pʒ qͥa Huidetur enim quod de iure communi eccleſie ex ea non competit xceptio.l qui agnitis ·ff.e. Pſite in dioceſi pertineant ad epiſcopum loci er In vrium ſacit qꝛ ſi eſſet nulla non conualeſcẽt in tempoꝛalibus: ut in. c. epiſcopum.x. ·i.peiit poſt.xx.annos.nam nt hic dicit tex. poſt.xx.an enim ibi rationem ad miniſtranonis redituum. nos non poteſt retꝛactãi:⁊ ſic ſentit ꝙ infꝛa.xx. Item agit pro rebus temporalibus ſpectanii annos dumtaxat poteſt retractaꝛi.⁊ idem ſentit bus ad cccleſiam:ut in.c.ſi.de ſuc.ab inteſta. glo. antepe.tandem glo.ſoluit æ obſcuꝛe:ſed in Irem adduco textum notabilez in. c. cu; ad tentus glo.eſt ſn Moſtien. ꝙ nulla eſt quo ad ſedẽ de ꝛeſti.ſpo. ubi epiſcopus füdabat inttom Rcrd S err ſae ",S"ſ FaSept aa s z⸗ liby 8 9 ſo olnt tn gtsr un gin⸗ nd RM uhrlin 4 lſob odun wolt aſſe alt zalt n laime iſ mum mlinin ln ſn . et e⸗ esſoe⸗ aluum oh iſmbh mniili pſelial aimmmi ſbuis . Grehnam cſen n acn n rahirun unnl ijsl tiune umnta eil , to nceic y np nCetcittineeni m glmm Syt Muoriumrtluvs Nens lonn lamnim Aidin i ſu onb a ummnmnat lten tc gll hun hen vcrbitepeni ronck oleginnne tuocialetinecdeſe: nnnis iani 4 NeNANReN Ndcſennns Nnti Oen adinatnidtis d dduns adn Deovodienon genhtepia alo ireſ r.Non ponerho cieis Nonden Pro anod epicopnspenttatonen e litacons edeianmn arod dcnioſe ve echs Cdeſſeft guidnstersck g nseco ſceqodlen an. Renh nefi e ſbenetune Näare Hin e öpniolenbi arſceher Ynor guien gankhertuope n anmme Kiumanſtoyls aenins Durianh Merquigt quann Opendrgro hon pͦeungo bi cktcktalegiune alguntit — ee. er aiam Ggunnne i koffe elb ice mnen anfinmeknngn ng ligud Ciantiſr ccſe connmal hor ler e r bar go nlrc A tnen g gnti W anun ſcd a 8 Ao ſn ehuz blnn gſlisfmnmit ondus dooſe:t inatſcti ſe cinse ncl mnlistn h “ eidep Jnoicann Bmoctunnt can clem oe hoo ſm 0,ni npvs ? ualicr dber rvanel por tilo pot egj nulib noclg p riulien MMunxs puniammrr jr oeher geruſno ii mimma m amam /chin Qor lil ecin ſoqniur e no uido giur od Hai Gmmmundt anmentumn unde conmunier dan 4Pmbeelintiln Meptaenad togr doe dn NNNdNd deren Gecundo dolcan Guigeracſdne fuen Amacſen iſt ic umi quia umd npor dinn gueidersio 1 als:u.l . Cde Niaiuln ucl Tmmiondio acſ euieidun Pere oorede doncht nd olure dede lu 1 in, C. u mnin Prnanli depochu N ilt Onmn ſu am etiam ſuper hoſpitali æ ſuper omnibꝰ poſ ſeſſionibus ad illud pertinentibus. Solu. dic ut .S. dixi in quodam notabili æ adhuc latius:qð aut epiſcopus dicit temporalia eccleſie ad ſe ꝑ tinere.ſ.ut eoꝛuʒ redditus poſſit conuertere ad uſus ꝓpos ⁊? de eis diſponeꝛe ad libitum ⁊? nõ poteſt:qnia redditus particularium eccleſiaruʒ ſunt depntati ad uſum miniſtrorum ⁊ alia neceſ ſaria ipſarum eccleſiarum:ut in.c.paſtoꝛalis de his que fiunt a prela. adeo quod etiam ſi uacat eccleſia non poteſt epiſcopus illius ꝛedditus ſi bi appropriare:ſed debent cõuerti in utilitatem eccleſiarum uel reſeruari futuꝛo ſuceſſoꝛi:ut ĩ.c. pꝛeſenti de officio or.li.vi. facit quod leg.æ nõ. in.c.ſi propter tua debita de Np.e.li. Aut uult fundare intentionem ſuam ſuper temporalibus quo ad iuriſditionem et protectionem et ut exi gat rationem de ad miniſtratione ipſorum et poteſt:⁊ hoc caſu loquũtur ↄtraria ⁊ his reſpe ctibus admitteretur libellus epiſcopi ſi peteret temporalia eccłe ſibi ſubiecte:ut nõnter diẽ In no. in. d. cum ad ſedem ubi uideas. dicit etiam hic Inno. quod uacante eccleſia poteſt eps pꝛo ea agere ꝑ.c.ſi.de.ſuc.ab inteſ. dic tamen ꝙ ẽt non uacãte põt agere:ut nõ.in.d.c.fi.? ad hoc induco.c.nouerint et.c.regenda.x.q.i.⁊ ꝙ leg. 2z nõ.in cle.i.de Nep.dixi plenius in.c.cum depu tati de iudi.ubi tractaui poſt Inn.ꝙ ſi concur runt epᷣs ⁊ rector immediatus ecclie:qͥ eorum debeat preferri.dicit etiam ꝙ ſi eccleſia non ha bet patronum erit libera z ad epiſcopum peꝛti net poner᷑ ibi rectorem ſi non eſt collegiata:nec in parochia alterius eccleſie: quanuis aliqui di cant ſecundum eum: quod epiſcopus petit rati onem adminiſtrationis ſed populus preſenta bit:quod ipſe non credit quia nullo iure proba X☛ NMota plura ex bis dictis Innocentij. rimo quod epiſcopus petit rationem admi niſtrationis eccleſiarum:quod dicit ipſe uerum exceptis eccleſijs in quibus clericus eſt patro nus:de quo uide quod legi.æ nõ. in.c.in latera nenſi de pᷣben.z. c. cum ⁊ plãtare.S. in eccleſijs 8 priuile.ubi ẽt uide per Innoc. qualiter ſit exi genda hec ratio per epᷣm uel patronum eccleſia ſticum:an ſit opus ꝙ clericus particularis aſſi gnet quid æ quantum expendat pro ſuo uictu. Hõ ſecundo ꝙ ubi ecclła eſt collegiata electio ꝑ tinet ad collcgium ⁊ ñ ad epiſcopum:ut in.c.i. de elec.nec etiam ad legatum:ut in.c. iij.et.iiij. de offic.le.lib.vi.dic tamen q epiſcopns habet confirmare electionem etiam ſi ſit collegium re ligioſorum:ad hoc allego bonum textum cum glo.in.c.i.xvViij.q.ij.?⁊ ꝙ nõ.in.c.nihil de elec. facit.xvi.q.vij. omnes baſilice.uide ad mãm bonazʒ glo in. c. ꝙ;ꝙᷓ de elec.li.vi.⁊ hoc dicit ue rum Hoſti.niſi ex ↄſuetudine hoc competerer epiſcopo:ut in.c.ij.de in integ.reſti nõ. ꝙ ſi eccleſia ſita eſt in parochia alterius non epiſcopus ſed rector parochie babʒ pſentaẽ mi niſtrum: ſed eo negligente hoc faclet epiſcopus De exceptionibus. ſecundum Hoſti. remittit ad. e. audientiam de eccleſi.edi.Et ſic nõ.ꝙ etiam Hoſti. approbat hoc dictum: ? tranſeunt cum eo communiter doctores hic: æ firmat Joannes andre. in.c.i. de capellis monachorum li.vj. ſ̊ certe boc nul lo iuẽ probatur:ſed emanauit iſte communis er ror per illud. c. ad audientiam: quod loquitur quando eccleſia parochialis contulit de ſuo ad ad edificationem æ dotationem capelle. Dedit enim ibi omnes obuentiones illins nille. ſecus ergo quando nihil de ſuo contulit: quia iuſpa tꝛonatus non acquiritur niſi edificatione con ſtrucrione uel donatiõe ⁊c̃.ut nõ.xvj.q.vij. pie mentis:⁊ hoc plenius dico in dicto.c.ad audiẽ tiam:ubi hoc etiam ſentit dominus Antonius licet hic ſimpliciter tꝛanſeunt cum dicto Inno centij ¶ Auano nota ꝙ etiam ubi eccleſia nõ habet patronum populus non habet preſenta tionem. An autem ex conſuetudine uel pꝛeſcrip tione poſſit id acquirere:uide notata in. c. queꝛe lam de electione:plenius per Joannem andreã in regula quod alicui gratioſe in mercurialibuns dico tamen ꝙ epiſcopus debʒ conari inquantũ poteſt deputare rectorem cum beneplacito po pnli: argumentum in.c.nullus.ixi. diſtinctione 2. lxij.diſtinctione.c.i.⁊ uide ibi bonam gloſaʒ. Quid ſi populus non uult ſine ſcandalo accep tare epiſcopum ſen rectorem deputatum per ſu perioren Opponitur ſecundo contra hanc ſententiam ape. nam ratione incertitudinis debet eſſe nulla.C. de ſenten.que ſine certa quã titate peꝛ totum ⁊.ij.q.vj.diffinitiua. ꝙ autem hec ſententia fuerit incerta patet in exceptione lententie:ibi que per autẽtica ſcripta noſtra zc. 2 nõ dicit que ſunt illa autentica ſcripta ? quid contineant. Solutio triplex colligi poteſt ex dic tis Innocentij. Mꝛima ꝙ Papa in ſententia licet non dicatur bic diſtinxit certis nominibus uel circumlocutionibus hec inſtrumenta: ita ꝙ conſtabat ð quibus inſtrumentis ſententia facie bat mentionem: quod ſufficit ad cenitudinem: argumentum in. c. licet ex quadam ſupꝛa de te ſtibus.⁊ in.l.certum ff. ſi certum petatu e cundo poteſt intelligi ꝙ iſta inſtrumenra erant producta ibi in actis:⁊ ſic ex parte actoris ceꝛti ficabatur ſententia.quod fieꝛi poteſt:ut.l.penul tima ⁊? ultima. C. ò ſenten. que ſine certa quãti. Tertio dicit hanc ſententiam ceꝛtam eriaʒ ſi in nulla parte actorum exprimantur capitula: quia ſcripta autentica certa ⁊ indubitata fuerũt ideo eis fides eſt adhibenda:⁊æ ideo per hũc tex tum ⁊ per predicta conſulit: ꝙ is a quo petun tur iura epiſcopalia faciat illa exprimi.nã ſi ſim pliciteꝛ condemnaꝛetur teneretur ad omnia nec releuaretur ſi poſtmodum diceret ſe exemptum ab aliquibus iudex tamen prudenter faciet ſi ð aliquibus dubitet ꝗ nciet faciendo excep tionem ut hic. C ora ſingulariter ex tertia et prima ſolutione Innocentij:quod ſententia po teſt cextificari ex inſtrumentis productis apnd „ 1 ¶ Be exceptionibus. acta ad que iudex ſe in ſententia ꝛetulit ſpecia lirer uel in genere. contrarium ipſemet ſentit in c.ij. de libel. ob.in. fi ubi dicit qð ſnia dʒ eſſe certa in ſe uel ꝑ acta. ff ð re iudi.l.ait ptor ⁊.l. pe C. de ſen que ſine cer. quãti. do. An.dicẽ ꝙ exceptio ſñie bñ pòt ceꝛtificaꝛi ꝑ inſt:a non pꝛo ducra:⁊ ſic intelligit iſtum tex.qꝛ de dubitabili põt iuderx reciꝑe ut nult:cũ exceptũ ñ declaret: ſz ſup eo ꝓteſtat hoc dẽm poſſet ꝓcedẽ qñ iu dex ꝛeciꝑer ceꝛta capła:qꝛ ſatis ẽ ſñiam eẽ certã iĩ pᷣncipali ubi fit condenatio:⁊ ſic nẽ intelligeꝛe Spe. in ti. de ſen. ꝓla. S. qualiter. V. quid ſi pe to.ſed qñ exceptio eſt uaga ⁊ geneꝛalis ut hic e rat nec poterat certificari ex actis:tunc ĩceꝛtitu do exceptionis reddit pᷣncipale incertum:quia nec apꝑʒ hic nec ex actis apꝑeꝛe põt in quibus aꝛticulis ſit facta cõdemnatio. Ideo pone b ſin gularem intellectum: ꝙ ꝓcedit illa generalitas in iudicijs uniueꝛſalibus ſeu gnãlibus in qbus multa ſunt ſpãlia: ut plłe dixi in.c.ij.de lib ob. ⁊= bũc intellectũ ad hoc c. et.c.cũ ueneꝛabił j. de reli. do. ſentit nõnt Jo. an. i addi. Spe. pal. F. qualiter. v. quid ſi reus ubi dicit: ꝙ ĩ ꝑticulaꝛi: bus nõ ualet ſnia niſi ſit ceꝛta ex ſe uel ceꝛtificãi poſſit ꝑ acta ꝑ.l.pit. pᷣal. Jdo cõcludit n ualẽ. hãc ſniam: ꝓnuncio ut talis iudex in tali cã ꝓ nũciauu:ex quo illa ſñia non eſt ꝓducta i actiſ: ſecus in nnineꝛſalibus iudicijs:ſeu gnãlibus ut bic ¶ Hõ bñ ex hoc ⁊ ex tex ꝙ cum eps petit ſubiectionem in eccła nalet bec ſentẽtia:adiudi camus tibi ius epale in tali eccła. Ix alit᷑ iuꝛa epi ſcopalia ñ expᷣmant᷑.hoc dico nõnduʒ ꝓpter ea que nõ. Inno.i.c.conquerente de of.or. nide m que dixi ĩ d c.ij. æ hec faciũt ad qone quoti * dianam: ſſumptus fuu ſapiens ad conſulenduʒ in certa cã:q ↄſuluit reum condẽnãdum:iudex reddito conſilio i actis ꝓnunciauit hoc mõ:ꝙ nunciamus ꝑ omnia: ut in conſilio ĩ actis reddi to cõfinetur: an ualeat talis ſententia. legiſte płe taactãt in.l.i. C. ſi a neꝛ li.⁊ płe Jo.an iĩ addi. ſpe.ĩ ti. ð excep. S. uiſo.v.porro:ubi Spe.põit cãn bonã praticã per quã euitãtur uarie opi. de quibus ſtatim dicet᷑ t eã ibi uide.ſed in qõe pncipali Haꝛ. in. d.l.i.Nʒ ſñiam non ualere:qꝛ ↄſilium dicit cõdẽnãdum.iudex eꝛgo ſequendo formam ↄſilij refert ẽt ad futurũ:et ſic de pñti nec condẽnat nec abſoluit S. l.quid tñ ff de ar bi. et. l.ait pretor.ff. de re iudi. Cy.poſt De.tʒ ibi ↄtrarium: ut res potius naleat æc. Idem ibi Hal. qꝛ vᷣba conſilij dirigunt᷑ ad iudicẽ: iõ ſũt de fuiuro:ſed iudex u? ꝓnunciare de pñti:cum alias ſnia nõ eſſet ↄformis libello:allegat.l.fun dus de reſcin uen. Jo. an. i loco. preall. pꝰmłta diſtinguit inter diffinitiuam et interlocutoriã ut diffinitina ni reneat: interlocutõia ſic. Rõ diuer ſitatis eſt qꝛ diffinitiua dʒ ꝓfeꝛi in ſcriptis non ſic interlocutoria:qꝛ ſaus eſt ꝙ poſtimodum re ducatur per notarium ĩ ſcriptis: ur le.⁊ nõ.i.c. fi. de ꝛc iudi.li.vVi.2.c.qm ↄ ð ꝓba.ſʒ qn iudex ſie ꝓnunciat nec abſoluit nec condenat ex ſcrip Wi poſru 1 A. Ara (i V ſe 4 4 „Retzt- alap αnα. a, . c Innocentiũ: quod ex quo icn quem ad certum officium non poſſum ampſiu l=py, 611. —, 2 — „ to cõiteꝛ tenet ꝙ ſñia ualeat:qdð ur̃ renẽd ſats in re dubia ꝑ. c. abbate de vV. ſig. z.l. quotieès ff. 8 v. ob. ? de ſubtilitate iunis ur muliũ ꝛeſtrigs ↄſideratio Jo. an. ſzʒ qꝛ maxie in ſnijs debem⸗ ↄſidera? men ẽ potiꝰꝙᷓ Vba: mẽs t iudicis cd demnare de pnti: qꝛ als non eſſet ſũia:= iterpre tatio dʒ fieri ut conueniat ꝛei de qua agitur: ut in. c. inter dilectos de fi. inſtꝛ. teneo ꝑteʒ ſnia ualeat: ꝓ qna allego tex. ſatis nõbilem i. c.i bis que.j.ð v.ſig.qui optime facit maxie oiũcta.. ait pretor. ff. ð ꝛe iudi/ Ex quibus ãt actis ſſia dz certificari quidaʒ dñt ꝙ ex ꝓbatorijs: ut ex atteſtatõibus inſir̃is uel cõfeſſionibus:ut nõ.in d.l. pe Alij dñt ſufficere ꝙ ex aſſeꝛtorijs ur ex libello:quod ſentit Jo. an.i.d.c.v.q ſi index: ubi dicit ualere ſniaʒ ſi iudex dicẽ condẽno te ad petita. Mar. in. d.l.ij. ſic diſtiguit: aut inder retulit ſe ad certa acta ⁊ nõ eſt uis que ſint illa: dũmõ ex illis poſſit ceꝛtificaꝛi:ut dicta.l.plt.e.. git pꝛetoꝛ et.l.quid tamen.aut non ꝛetulit ſe ad ceꝛta acta:ſed geneꝛaliteꝛ dixit condemno te ad id quod debes:et tunc oportet cõſtare ex acus probatoꝛijs:et bene loquituꝛ:qꝛ ex ſola aſſerno ne libelli non conſtat illum debe? et ꝙ ualeat ta lis ſñia eſt tex.iuncta gl.in.d.lſ.quid mn ff. de ar bi¶ .pncipaliter oppo.ꝓducens inſtrumètũ non põt ᷓ illud diceꝛe:ut in.c.cum olim de cen. facit quod le.⁊ nõ.in.c.imputari de fi.inſtru.er go ꝑs monaſteri non potuit aliquid allegaꝛe 9 inſtim ꝑ ſe productum So. dicit Inno. ꝙ licet producens inſtrumẽtum non poſſit illud ꝛedar guere de falſo:ut in contrario:poteſt tamen dᷣ cere ꝙ ↄtꝛa ipſum non facit: ita dicebat bic mo naſterium: ꝙ in inſtꝛumento autentico non erat ſabinenſis:ſed certe hoc non ſoluit contrariũ: qꝛ reſpectu tranſumpti ꝙ monaſterium ſe ipſi⸗ ſindicus produxit allegabatur falſitas: ut inine. ra deo dico quod eſt ſpeciale fauore ecceſe quia ut in littera dicitur delictum peꝛſone non debuit eccleſie pꝛeiudicaꝛe¶ Item dic quod dic tum Inno. hic non eſt indiſtincte uerum unde diſtingue ꝙ aut ſciẽter quis produxit inſtrumẽ tum ⁊ procedit dictum Innocentij ut un n pol ſit contra illud allegaꝛe falſitatem: cum ipſe de hoc poſſit accuſaꝛi ⁊ puniri et hoc etiam uoluit HBar. in dicta.l.poſt legatũ. aut produxit gno ranter. æ tunc ipſemet poteſt diceꝛe illud falſum: ut pꝛobatur in dicta l.poſt legatuʒ ? ibi aꝛ. 2 optime facit.l.qui ignorans.ff de fal ubi 5 pꝛobatuꝛ. ? intellige quãdo pꝛobabiliter ignoꝛa nit. ¶ Er ex predictis etiam infertur ſecunduʒ 4 ſemel approbaui ali cij reprobare: ut py q. iij. ſi quis j. c. inſinnan nod euã reproba conſimi nde ſi illum ꝛeſpectu eiuſdem officij rep in teſte quem ſemel pꝛoduxi: ut.iiij. teſtibus:niſi ex cã ſupeꝛueniente:ut te de offi. dele. Et plus nõbiliteꝛ dicit q reſpectu alterius officij non poſſum ꝛe: dummodo ſi tale in quo perſone les admittantur: ſecus ſi diſſimiles: u ciſinnie onla jzipz elillut iftenh, um gln i nſer⸗ Aurnoſen gt hon/, ere unnſtt N1ovr iimscrſ iſtu h bo o na ſniſ 1o iotunmmatinſfnmn ti hoſinil: ego Ngtentig nice Toonſo Cnnhtcehenrielig ie Togicſtg an Gſebineſis Ho dt Niftfuta nii dcho tbniſ itornaciſeſod ſti ei d sſzitoenm eepiiamolgier iner Crardocinclecun coligd ſoginer nont denoweco ditz gertaercieſſ⸗ iſundomr oadoris tentio apinoner tn Gibi pbatio ipſiug agorisad ihisnod 1idebrenſtſi eus gianid pori aniciſs⸗ nialigß ntin ſ Po nic iüſn nmne g g 5 g emiitunt ilanſhotſon ege noca nönſtlou ner i ionmptr iihmnnpenergli rinr. Uim etifnt⸗ . ſonemn no gcniſ 8 techtumms harihamnen nin Onmmlſter innnak ſee ſn bie ſß . 8 ideichbio ci i dam lts Pſitenfrmmnden Atprmten gifunn an cenn anntſcd genenlie dtcaun d woadebege mechonn i Probnorisa beye ogninnratus Ix lbeli non conitn onn Oebeiel lis ſi ch er innen glin. ovltetr Hbi; Pnopzlrr oppo gliabin n pq ilud dierir incnolnte uur quod t.x inc inouan oe ſaifn gos monſen nnpomiraluis alig iinp lepwanaumn G, dit NMnl oceens ilſfumammn non oſſrild nt rde fnlon n conmoart unend Gnrq, ammihiuntoniacrin edr de adenoneg Neſermend ened nn s rceen Tunteniqnorihoiun i Enchens Oemt iegnunn ineuin Gwa Nuod eiſhrcdi⸗ unt ¹ aminlnen cnnn Geiaon. m dehait eccleſe pandtam grnalt IrmbCmninihna uren g n in el 0 Aon Ynocent approbaui aliquẽ in iudicem poſſũ reprobare ſi producitur cõtra me in teſiem:quia perſona cꝛimioſa põt eſſe iudex iuxta nõ.ple ĩ. c.ſciſcita rus de Np. ſz ñ teſtis: vt i. c. teſtioniũ ð teſti.qð nõ.hoc als dixi:ꝙ licet ſcholaris fueꝛit appro batus ĩ rectorẽ ſtudij.ñ tñ peꝛ boc ↄcludit ꝙ ñ poſſit reprobari ĩ exaie.quia iſtud eſt diueꝛſum officiũ.nã illꝛatus põt eſſe iudex:dũmodo babe at peritiam cãrnʒ: ut i.l.ʒ.C.de iudi.nõ.glo.in .d. c. ſciſcitatus:n tam doctõ ut ĩ.l.magr̃os.E. de ꝓfel.æ medi.li.x.⁊.l.unica.C.de ꝓfeſ.qui in ur. ↄſtan.li.xij. nec ſtatutuʒ nniuer ſitatis ĩ Sꝛiuʒ nalet: qꝛ non eſt i poteſtate eoꝝ doctores enim in approbando ſũt nt teſtes:⁊ cãcellarius ↄſeꝛt honorem doctoratus loco pᷣncipis:ad hoc cle. .ij. de magilſ. facit quod nõ. Har.ĩ ꝓhe.ffoꝝ 2z nide qð dixi ĩ. c. ꝓpoſuiſti ð proba.⁊z pro dicto Inno. allego bo.tex.cũ glo.in.c.accepimus de eta. ⁊? qua.ubi hoc ur̃᷑ quaſi expreſſum:⁊ nide ẽt glo. in. c.ſcriptum de elec.limito tũ hoc dẽm ut procedat reſpecin priuati qui appꝛobauit uł to lerauit in uno officio:ſed reſpectu ſuperioris ñ procedit indiſtincte. dico enim ꝙ põt illum exa minaꝛe cum eſt tꝛanſfeꝛendus ad aliud officium qꝛ potuit effici indignus:ar.in.l.magiſtoꝛs ⁊ ; ibi nõ. C. de profeſ.⁊ me.li.x.⁊ pro hac limita tatione mea uẽ tex. in. c.in cauſis de elec.⁊ in.c. ſcriptum preal.et ibi boc idem uẽ uelle Jo. an. poſt Vin.ſuper glo.in uer.pᷣſumptione.¶ qꝛo 2z ultimo fortit᷑ ultra alios oppo.ſic:dubia ꝓba tio recipit intpretatõem ex ꝑtiũ ↄfeſſiõe:ut ĩ.c. cũ Joãnes de fi.iſtru.ſʒ bis ꝑs mõaſterij ꝓpo ſuerat q pmutatio facta fueꝛat cũ epo ſabinẽli: ergo origiale faciẽs mntiõeʒ de epo Theodoſio ſimpk: debebat ĩitelligi ꝙ ille Cheodoſius erat epᷣs ſabineſis. So.dico.qꝙ hic n fuit facta mtio ð epo ſabinẽſi ĩ forma cõfeſſiois ſiẽ i.c.cũ Joã nes:ſʒ ĩ forma excepiõnis:ut colligit᷑ ex littera. Et ex hoc intelleciu colligo ſingulare ⁊ notable dẽm ꝙ neſcio alibi uʒ ꝙ ex rei exceptõne ñ ſolũ n fundatur actoris ĩtentio qͥnimo nec declarat dubia ꝓbatio ipſius actoris ad ipſi ↄmodum. 2= idẽ breuit᷑ ſi reus aliquid põt ĩ articulis:quia articulãs ñ fatet:ut nõ Jo.an.i.c.cũ ipoſinoni bus de mmreiar d vrdl v re dici ꝙ b ↄtfeſſio emanaueꝛat falſo: ⁊ erat fũdata ſuꝑ falſo inſtr̃o. un ſicut falſitas ñ nocet mõaſteꝛio:ita nec illa ↄ o. Hi. Ab. . . Lim et infra. Tus: Quj tionem nõ admiſſam appellat coraʒ iu dice appellationis ꝓbare dʒ exceptioneʒ eſſe ue ram:ita ↄmuniter ſummat᷑:ſed ſᷣm bãc ſũmatio nẽ bec decre.ẽ de idubio ꝑ.c.ĩterpoſita de app. Igeo põt ſũmaꝛi alit ĩtelligẽdo ꝙ bic ſcꝛibiĩ ex ecutoribus illaꝝ ſũiaꝝ:⁊ ſic exceptio iferẽs nul litatem ſnie ẽt corã executoꝛe audit᷑ ad effectum nt ſi uerã eſſe cognouerit ſuꝑſed eat.uel ʒ ſic in teiligendo ꝙ iſti erant iudices appellationis ſi exceptio iuriſditionis excluſiua propter quam De exceptionibus. ꝓpter excep fuit appellarum probatur uera iudex appellaii onis non debet de pꝛincipali cognoſceꝛe: ſed ſuperſedere:⁊æ tam iſte qᷓ; precedens eſt nõbilis intellectus. In pma ponitur appellãtis quere la. In ſecunda prouiſio:ibi diſcretioni. Et ut patet ex predictis habʒ iſte tex.duos intellectus Sm pꝛimũ ⁊ magis cõem.pone ſic caſum.v.trac tus coram iudice delegato oppoſuit ꝙ trabeba tur ultra duas dietas: replicabatur ut in litte ra:demum propter exceptionem non admiſſam fnit appellatum.delegatus appellatione non ob ſtante excommunicauit illum. v. æ fuerunt impe trate littere ab aduerſario ſuper executione iſti us ſententie ad iſtos de quibus in ſupꝛalcꝛiptio ne coram quibus.v.propoſuit exceptionem ſuã 2 quia non audiebatur mandat eis Dapa ut in littera patet. Secundum alium intellectuʒ po ne caſum ꝙ. v. appellauit æ impetrauit litteras ad iſtos iudices in ſupraſcriptione contentos: quibus Dapa mandauit ut patt in littera: æ iſte intellecius eſt magis planus ⁊ littere conſen taneus. nam ſi ſcriberetur executoꝛibus Mapa non mandaret eis ut ipſi deceꝛnerent appellatio nem eſſe legitimam: quia non pertiuet hoc ad eorum officium: ſed ſolum debent cognoſcere ad effectum exequendi uł ſupeꝛſedendi: ut in. c. de cetero.j.de re indi.ubi plene nactabo hunc articulum:an ⁊? quas excepriones debʒ executoꝛ admittere. Item facit.c.cũ cõtingat de reſcrip: ⁊.c.paſtoralis.O. quia nero ⁊ quod ibi nõ. de offi dele.preterea pꝛo iſto intellectu facit: quia appellatione pendente non debet fieri executio late ſententie poſt appellationem:cum naliditas geſtorum poſt appellationem a grauamine de pendeat ab ipſa appellatione:ut in.c.non ſoluʒ de ap.li.vj.unde ſi factum contigiſſer ut recitat glo.fina.non mandaſſer Mapa ut executores cognoſcerent aliquo modo de appellatione:ſed ut ſuperſederent in euentum cauſe appellatiois: 2z miror ꝙ glo.⁊ doc.hoc non ponderauerunt: ideo tene alium intellectum. ¶ Mõ. ibi extra ſu am dioceſim ⁊c̃.ꝙ due diete quibus pꝛobibetuꝛ tractus non computantur a loco habitationis ſed a fine dioceſis concor.c.nõnulli de reſcrip. 2z clarius tenent doc.ibi.hodie neꝛo non poteſt quis trahi ultra unam ut in. c. ſtarutum de Np. li. vj. Mõ.ſecundo praticam procedẽdi cũ quis citatur ultra duas dietas. debet enim boc ꝓpo nere coram iudice:⁊ ſi non auditur debet appel lare.¶Ex boc ifeꝛo ad duas queſtiões. Dri ma nũquid citatus ultra duas dietas hodie ul tra unam teneatur comparere ad excipiendum contra reſcriptum. Gof.⁊ Hoſt.arguunt ad ꝑ tes ꝙ teneatur ire: allegant.l. arbiter kalendis .FH. i. ff. de arbi. æ ſupra de offi.delega.c.pruden tiam. In contrarium eſt. l.non uidet᷑ æ.l.ſi quis ex aliena.ff. de iudicijs ⁊.l. ex quacunqʒ. ff. ſi quis in ius uo. tamen hec duo inra uidentur potius pro contraria parte. Concludũt tamẽ pᷣ fati doc. ꝙ ire tenent᷑ ſi dubitatur de dietis: uei Wan v L d. 32 *ſo Fbin — + GKn, J = in rdh er n g eI⸗ Grf/ V. A eg = Guase ſi He in, petea — v E SASo G »fr. d. Olos RFr aAn wa S 4 Krc& facti cõpaꝛeꝛe uel factũ erat dubiũ Secunda q= C ¶ Se exceptionibns. an littere ſunt obtente de conſeuſu procurato ris quos partes habent in cnria: alias n tenẽĩ ire ſi nullum dubium eſt. ¶ Adueate qꝛ doct. hanc eandẽ queſtionẽ formant in. d. c. ñnulli z cõiter concludunt oppoſuũ dicentes ꝙ ðᷣbʒ ire ad allegandũ puilegium ſuũ ꝑ dictã.l.ſiquis ex gliena cum ſi. ſed mihi plus placet opi.prece. qꝛ ubicũqʒ notorium eſt ꝙ citato competit de clinatoria non tener᷑ compaꝛere:ut dicta.l.ñ ui detur latitaꝛe.ff. de indi.nõ. Inn.i. c.ij. de dila. ? gl.i.c.ſuper ir̃is de Hp.ĩ uerbo niſi forſan qᷓ loquitur quaſi ĩ teꝛmis nẽis.et glo.iĩ.c.ueniens ð̊ accuſa.⁊? i.c.ſi epᷣs.iij.q.ij.? Jo.an.i ꝛegula ſciẽti de reg.iur.ĩ merceu.facit opti.tex cũ glo.i c.paſtoralis.O. piſana de re iudi. CEt ad iſtũ tex. dic ꝙ iſte uoluit ut ſaltem euitaret pᷣindiciũ ſtio ẽ:nũq̃d teneret ꝓceſſus ſi ñ conpareret.dic ꝙ re exiſtẽte dubia teneret ẽt ſi prius ñ ꝓnũcia ret ſe iudicẽ:qꝛ Iprũ tʒ mero iuꝛe:lʒ cõpetat ex ceptio iuꝛiſditiõis eliſina:ut ſatis colligi põt ex c.ſnulli:ſj hodie põt dici cõtꝛariũ ꝑ.c.ſtatutuʒ 58 Np. li. vi.i fi. ¶ Tertio queritur q̃d ſi ad iu dicẽ citãtẽ iter eſt ꝑ aquã ⁊ ꝗᷓ frã.ſed per aquã n diſtat ultꝛa unã dietã:ꝑ t᷑ꝛq vo quattuoꝛ ł ecõ uerſo:q̃ uia attendet᷑ an terreſtris uel marina. qᷓ daz dixerũt ↄſiderãdũ eſſe niã uſatiorẽ ⁊ freq̃n tioꝛemn:qꝛ.l.qi.ſepe ⁊.l.putatoꝛ.ff.ad.l.qquił. = de ſpõ.c.ex his et.l.cum delanionis.. aſinam ff. ð fundo inſt. Gof.⁊ Hoſt.dut frequẽtius eẽ ut ↄſideretur itinera treſtia maxie tpᷣe byemali quo ſolʒ periculoſa nauigatio ce.C.de of.rec. ꝓui.l. ciuitas. Item termini dio.melius diſtin guũtur ꝑ rerram qᷓ; i mari nel i aquis:facit qðᷣ nõ. i ſpe. de citꝛa.poſt pᷣn. ⁊ hec ſatis placent.de mã iſta nidę plures queſtiones ꝑ doc.i.d.c.nõ nulli. ¶ BGo. pria querit:q̃d ſi he impetꝛantur ultra duas dietas:ſed iudices ↄferũt ſe ad locũ ꝓpiquũ.nũquid reus teneat᷑ Gendeꝛ. glo.iſta di cit ꝙ ſic:qꝛ hic ⁊ ĩ.d.c.nõnulli ſolum pondeꝛat tractꝰ: olim tpᷣe iſtorũ iurium eꝛat bec opi.Va:?= ſatis faciebat iſte tex.⁊ ꝛatio.d.c.nõnulli:ſed ho die poreſt ꝓcedere:dũmodo iuex non exeat lo cum cõmiſſiõis:utputa ſi eſt deputatus in certa dioceſi ñ põt illã exire:ſʒ. .illã põt ſe appropin quare:ut ꝓbat᷑ i.c ſtatutuʒ...i nullo pᷣalle.⁊ uẽ iudicio meo facta cõmiſſio ĩ certo loco nõ ſolũ qn boc expꝛimit:ſed ctiã ſi ĩ comiſſiõe exprimat᷑ dioce. indicis. Et ſi dicaĩ ĩ tali loco commoꝛãti põt tũc cognoſcer̃ ĩ loco more:lʒ ñ ſit infra ſuaʒ dioc ad boc bo. tex.ĩ. c. fi. de re. ꝑmu. ⁊ ibi hoc iʒ Jo. an.quod ſemper notabiſ. qꝛ quottidie ac cidit. ¶ Blo. ij. oppo. de multis iuribus = beñ ſoluit: ſed tu de iſta mã dic ut latiſſime dicetur ĩ c.ĩteꝛpoſita.j.de ap.⁊ ibi eſt bonꝰ tex pncipaliſ 2 fundamtum hꝰmaterie. ¶ Altima glo. op. ui detur enim ꝙ iuſtificata appellatione non debe ant ſuperſedere ſed pꝛocedere iudices in cauſa: cum ipſi ſuccedant loco primorum indicum: ur in. c.ut debitus de appellationibus. So. gloſa. ponit intellectum quem ſupra ꝛecitaui: ut ex ea. Ex quo intellectu collige 2 nore dee dixi in ſecundo ſummaꝛio. Oe.et Ab quod alium intellectum: ꝙ iſti quibus nunc Eengnt erant iudices appellationis. æ bec lectuꝛa nainr 2 notabilioꝛ ut ſupra dixi. Et ad c vnitarne⸗ dic ꝙ pꝛocedit quando exceptio pꝛopter nn appellatur ni uenit ad declinandam denhn . en dam iuꝛiſditionem iudicis: ſed concemit Pen tionem acroris:tunc eniʒ cum iudex appeſati nis ſuccedat loco pꝛimi iudicis debet iuſtificata appellatione de cauſa cognoſceꝛe.ſed cum exce tio extinguit inꝛiſditiouem iudicis deber iſte fa cere quod primus iudex erat de iure facturus .ſ.ſuperſedere ⁊ pronunciare ſe nõ iudicẽ: alias ſi diceremus oppoſitum iſte per ſi uaz exceptionẽ quaſi nihil optineret.nec huic intellectu obſtat c.ex paꝛte.iij.de quo MDetrus. ? Abb. oppo nunt ⁊ non ſoluunt:quia ut ibi nõ. illi indices fuerunt de nouo dati non contra manem appel lantem:ſed contra filios in quos erat actio qi ꝛigenda:⁊? ita potuiſſet Dapa facere hic ſiuo luiſſet:ſed uoluit ſupplere de facto. Mlecti filii. Caſus: Der a commumcationis peꝛiuꝛij exceptionem a ſua uel ecceſie ſue defenſione quis repelli nõ debet. uel ſic. pro defenſione ſue eccleſie poteſt quis opponere er cepiionem excõicatõis.periurij uel aliã leginm exceptioneʒ:nec per replicatõʒ excõmunicatdis uel periurij ꝛepelli poteſt hoc dicit. Mꝛiĩa pais ponit appellationẽ appellãtis.ſecũda dat iudic ibi quo circa. ¶ Mõ prio ꝙ excõmunicani nel periurij poſſũt ſe oppõere cõtꝛa electiõeʒ ð indi gno factaʒ ĩ eoruʒ eccleſia:ac illa eadeʒ criinins quibus ipſi tenẽtur electo oppõere. raro ifertur: ꝙ excõmunicatus ? periurus ſi cſt ſpo iure pꝛiuatus titulo ſui beneficij:quod intellge ut nõ. Innocentius in. c. cum noſtris de cocel. preben. uide quod dixi ſupra in.c.querelam de lureinrando facit.c.i.de iudicijs.¶ Mo tertio qꝙ electo petenti ſuam confirmationem nel age ti contra ſibi reſiſtentes obſtat exceptio periuꝛij 2 excommunicationis.⁊ ſi iſta inerant tempoꝛe electionis electio fuit nulla:nt in.c.fi.de clericis excõ.mini.=.c.cũ i cunctis de electone ? quod nõ.in dicto.c.queꝛelam.ſi autem ſupeꝛuenerunt poſſũt oppõi ad effectum ꝛepellendi electum ab agendo:et ut eius electio caſſetur: ut in.cſupeꝛ his de accuſationibus et dic ut wi. ¶õ ar. pꝑ locũ a ſpeciali:qꝙ periuꝛium ꝛepelitt quem ab agẽdo.bic euim dicitur ꝙ ñ ꝛepellit quem a de fenſione ſue eccleſie.ergo aliter agentem repel lit. JYo. an. hic dicit:ꝙ peꝛinꝛinʒ nõ ĩpedi agen tem:ſed confirmationem petentem ſic: quia illi intentionem perimit:ſicut repellit oꝛdinandum: de tempo. ordinan. c. finali. et teſtem ſupra de teſti. c. teſtimonium. Ego dico quod periuriumn ñ ꝛepellit niſi quemadmodum alia cꝛimina. nam 6. K.d ,Aulis, ſa Co alino ne gümi lenscel ſo mmng n o mt n niniag atun il n . Nn hled, gerd ,,/ t ed s nha ti cooſ c ande a ſdſgled mig. figi nnntagi i nu ns d cehri iic iniul cpni⸗ fen ſiiilMn ze dieu Ceor hin iannde, Glitt ne oin i M ⸗ (ſenr Mind . ehtd n ggoleftie elĩ ſoti – tſe rica. mict inpugrereal ſaſo hialſhmmi, piclinluni nif un uini⸗ Niteica ſeinn nldh nuintilti m hi,d / gal ſunsanerlio, i 16 31 u Ir iß bai i uſind i li gubinnſßicin tt wumi a ch⸗ eetd iiidtco g ief ot nd⸗ Gts geckrinsindrunenttignanſunnin cnüdet ſo wari :crmng iN b UneGe ndhnelcianst deni gihtinen Kde dooob. Pokidc nni dn Narn addacis iion terieo giſt anon ele dedirbaſctivaſcein wtunm (Nonadcacttanmmduenſmaeſüͦ Copatunmcalg cnoncunad mnelidang ozopponedni tintüſtfna nen Umnſamsrehicbnetonnüetong Oemnenqnummn iffſe: grgian idebntenehioan zle chzas wurn guocansg non goeng: geult pl aſtlaclonen Iinwe iin ntſeni hinumf ofniteti ii i i, e⸗ ſaiifutmifingitnn men vonni langenn lnblins paſcnſoſin 6 66 gden ninecſun homgemnt⸗ itpannns cfenſon i arrne nibſl u 5.ee Kai cknnli Fin nnil Jgena miinmno; gen ic n nun e guig dr ſeiſet⸗ unmntrmmd onconmn menſel Connm flos irqisn ngencr in voniſe Pykrn Unſterſal voſnt ſeplaedeſin, ſij⸗ Ci NMenfli ee eimiij nepronem a iote ſedeſenſone anisz pwli ni ta iit defnſone ixalſe orff lis oyyot pionen etcns venunij ali et ntptione nee per eplcai; rdnmnani Alperunij rpell votct boc cict. Pinen nt MAnione dclans Kdda d bicrd ra Vn gcddnnſe Perurhefinſedeendetſct wohamieori; caatſaate udus l tminn cend oact iermnconnicnmst Nnnnd 1 iorepiunms irnid ldartienl unö⸗Yinocrnnilsint i vie apochr hnntee rcurmn 0 ft ie dhes eoo pernm ſum Cffmmin i conrſbi reſſonts W Zceommmnieniolis n in noleraih cd icnntisdeilii — Ian ra E Platm no : . De exceptionibus. cciolſi a multis repelluntur:ut in.c.i.æ ĩ.c.cum dilectus de accuſationibns ⁊æ.iiii.q.vVi.c.oĩbus nñ crioſi non pñt alios denũciare uel accuſare: nt in iuribus preallegatis. bic enim admittunt᷑ qꝛ defendebãt eccleſiam propriam:æ ſecundum boc pꝛocedit hic arg.a ſpeciali:an ſuſpenſus ab officio ⁊ bñſicio poſſit agere:dic ut nõ.j.c.ꝓx. Hãõ. ꝙ ubi replicatio elidit exceptõʒ dʒ pᷣus ipſius ꝓbõ admitti:quia ea ꝓbata remãeret ex ceptio ĩefficax de hoc tũ uide ꝙ i ſili dixi in.c. i.de or.cog.⁊.l ciꝛca.ff.de ꝓba.⁊ plenius ĩ ter mis nr̃is dixi pꝰ Jo.an.i.c.a nobis.S.e.dic uit ibi. Gl.i. tollit p qlibet adminẽdus ẽ ad defen liõem ſue eccleſie ẽt ꝑiurus et excõicatus. Sʒ ʒ hoc ⁊ S tex.op.nẽ eĩ ꝙ iſti ñ eſſent admittẽdi: cũ ipᷣi opponerẽt ſe iſti electo:⁊ ſic erãt rei nolũ tarij qͥ cẽſentur actões:ad hoc.c.exhibita de iu di.æ ꝙ nõ.i.c.ſuꝑ eo ð elc.facit.c.cum int᷑.s.e. nbi excommũicato ꝑmittit᷑ dũtaxat ſtricta ðᷣfen ſio. uñ ꝓhibet᷑ ꝛecõuẽtio:ne ꝛemediũ defẽſionis ꝑmiſſũ tre hat᷑ ad impugnationis mãm ⁊ ſic nul lo mõ excommũicatꝰ põt impugnare aliũ etiam ad commodũ cccłe: ut in. d. c. exbibita. So. In no.j.e.c.cum int᷑ fatet᷑ ↄꝛium dicẽs excommuni catum n poſſe exciꝑe ↄ petẽtẽ ↄfirmatõʒ:ne de fenſio trahat᷑ ad ipugnatiõʒ.⁊ qꝛ cũ ſit ex eccłazʒ ꝓpt᷑ delẽm ſuum n inteſt ſua:nec põt excõicatio nẽ nel aliud crimẽ obijcẽ:ar. xxvi. di.una tim ⁊= qꝛ cũ trabẽ geſtat ĩ oculo ñ põt fiſtucã ðᷣ oculo fratris eruere.iij.q. vij. F. tria ĩ fi Ad bãc ðᷣ cre. Endʒ q loqt i reo neceſſario: ꝙ ur̃ colligi ex lia ibi traxiflʒ i cam æc̃.uolũtarius añt dʒ pꝰ fundare itẽtõeʒ ſuã ĩ iudicio ꝙ facẽ ñ põt excõi catus.neceſſarius ãt firmat intẽtionem ſuam in ꝑſonã hoc ipſo ꝙ uocatuſ ⁊ citatus ẽ ad iudici nm: de iud. intelleximus ⁊c.l. int ſtipulãtem. SJ. i. ff. de vpo. ob. Moſt. i. d. c. cum int z bic iʒ op poſitum adducẽès iſtum tex.i eo ꝙ iſti canonici pus ſe oppõebãt buic elco:⁊ ſic eꝛãt noluntaꝛij. Item adducit caſum ðᷣ tranſlato ad aliũ epiſ copatum cui ꝑ canonicum ad impediẽdam poſ ſeſſiõʒ opponebat᷑ crim cũ infamia: quem ipſe tranſiatus replicabat excommũicationeʒ ⁊ dicit Cleitem quaꝛtum diffiniſſe: ꝙ replicatio non elidebat exceptionem: ʒ ille eſſ reus uoluntaꝛiꝰ ꝓuocans non ꝓuocatus: iõ ↄcludit Moſli.ill diſtinctionem Innoc. int᷑ reum neceſſaꝛiũ ⁊ uo rarium ñ admittẽdã:niſi illã falnãdo dicamus vm euz iſtũ qᷓ nult malũ latũ repellẽ fore neceſ ſarium ⁊ n uolũtariũ uid eim grauius in tolerabilius peꝛiculoſius ꝙᷓ; ꝙ detur lupus loco paſtoris. diſſipator loco tutoris:homicida pro medico:tyꝛannus ꝓ defenſore inimicns pro ad nocato:certe nihil ut S.de elect.nil eſt z.c.ne ꝓ defeciu.xl.di.multi. Item cum excommunicato fſeruet᷑ exceptio ↄ tpᷣalem indicem delegatũ ſuſ pectum foꝛtius dʒ reſeruaꝛi S ordiaꝛiũ qͥ eſt peꝛ petuus.æ hoc dẽm Hoſt.dicit Spe.curiam ſex naꝛe.ſ.ꝙ excommũicatus ꝓ eccla ſua poſſit op põere petẽtẽ ↄfiꝛmationeʒ etiã ſi nolũtarie ue niat: ut nõ.in ſpe.de actore..i.v.itẽ q; ẽ excõ municatus. hoc ẽt vr ſequi Jo. an. Et ad.c.ex hibita preal.dicit poſſe dici: ꝙ ſi canonicus ex cõicatus ꝓuocat ad iudicium dans libellum ut caſſet̃ electio repellet ꝑ exceptionẽ. Si vo ꝓ uocantẽ ad cõfirmationẽ excipit etiam ſi ſponte neniat admittet᷑. hoc ẽt dictũ vꝛ ſequi do. An. nec Inno.ↄdicit in hoc caſu ꝓpoſito ſi bñ pon derent᷑ dicta ſua ĩ.c.ſuꝑ bis de accu. in ſecunda colũ.ubi dicit ꝙ crioſus nõ admittit᷑ õ petentẽ oↄfirmationem niſi ſua iterſit:puta ꝙ ſit futurus ſuus pꝛelatus uel ſi pronus nemini eniʒ ius ſuũ proſequenti obſtat exceptio crimis:ar.iiij.q.vVj. oĩbus ſᷣm eum. ⁊ pondera bnñ ſuam roõnem uult enim ꝙ excipiens õ futuꝝ pᷣlatum ſuum dicitur ius ſuum ꝓſequi nedũ eccleſiã ſuam defendere. excõmunicatus autẽ nõ repellit᷑ a proſecutione iuris ſui. pꝓcedat ergo dicrum Inn. in.d.c.cum inteꝛ:cũ crioſus excipit tanquã unus de populo ʒ petentem confirmationem.⁊ forte poſſz atten tari ꝙꝙ quilibʒ ẽt laicus futurus fubiectus eſt ad mittendus petentem cõfirmationem non ob. replicatiõe cris ꝑ rõem.S.dictã:⁊ facit.c.audac ter ĩ fi. Viij.q.i.ad pᷣdicta ẽt faẽ qð nõ. Jo.an. in. c.pia..e.li.vVj.ubi concor. Inn. dicit ꝙ ad mittit᷑ excõmunicatus appellãs extra iudiciũ qñ aliquod pᷣiudicium ex obmiſſione poteſt ſibi ge nerari:ſed ĩ caſu noſtro piudiciuʒ generaret hu ic excommunicato ſi non poſſet ſe opponere cõ tra petentem confirmationem: qꝛ obtenta cõſir matione mitteretur in poſſeſſionẽ z durius tũc repelleret᷑ iuxta ea que le.⁊ nõ. in.c.ueniẽs.ij.ð teſti. ¶ODopo. bic ↄ exceptõeʒ cris non dat᷑ re plicatio cris:⁊ ſic v ꝙ õ exceptõem doli nõ de tur replicatio doli: quod uidetur etiam ꝓbari in. I. apud iulianum. F. marcellus. ff. de doli ex cep.i¶ ¶ Sed contra hoc oppo.de.l.cum mulier 2.l.ulrõ.ff.ſo.ma.ubi ſi ↄtra mulieꝛeʒ repetentẽ dotem nir excepit de adulterio admittitur repli catio mulieris contra nirum de lenocinio.ad ið c.pe.? ulti.J.de adult.ubi contra uiruʒ pꝛopo nentem adulterium mulieris mulieꝛ admittitur ꝓponens adulterium uiri:⁊ ſic mutua compen ſatione crimina tolluntur. So. glo. fi. hic ſatis ĩ ſua materia notanda intrat hãc difficultatem.? in effectu pro ſolutione concludit: ꝙ replicatio admittitur quando ea non admiſſa excipiens remaueret in lucro. exemplum in dicta.l. cum mulier ⁊ dicto.c.penultimo.reijcitur uera ꝛepli catio ſi ea admiſſa agens remaneꝛet in lucꝛo:ſic loquitur dictus. .marcellus ⁊ caſus eſt hic: nã ſi replicatio iſtius electi ſuiſſet admiſſa admiite retur iſte electus excommunicatus ad agendũ: 2 ſic reportaret commodum: ⁊ ſic admittendo uel denegando eadeʒ eſt ratio: ne alter remane at in lucro alter in dãno.hoc uult in effectu io ta iſta glo. bunc articulum attingit Innocenti. in.c.intelleximus de adulte.⁊ aliquid poſuit in c.ſi quis preſbyrerorum de rebus eccleſi. non alie. ſed Mar. z Mal. poſt Ja. de are. æ buiri. . NV. 1 Wr verl. — rolle o A=fanſloj Tr 1e3 6 ]† = X- —–– Xn rd 1„ al ſæn enipS nUaAt plerttse , sl. At: ſæ= AMuvig Gn vplen a R Leba⸗nmnto 1 B⸗ ¶ De exceptionibus claaius pꝛocedunt in.l.cum mulicr. ff. ſo. ma. 2 .lI. uiro. ff. e ti ¶Et pꝰ ponã duas theoricas ad cognoſcendũ an ⁊z qñ exceptio doli ſeu cris tol latur replicatione doli ſen alterius cris.fo ſub iſciam exempla ad maioꝛẽ claꝛitatẽ: qꝛ mã ẽ dif ficilis.ʒꝰ.ponã aliqᷓs qones nõbiles ⁊ dubitabi les.qᷓrto formabo ex me unã ꝑuam diſtictiõʒ ꝓ aliqᷓi itroductõe ad mãm. Drima theoꝛica eſt lcgiſtaꝝ ⁊ maxime Maꝛ. in. d.l.cũ młieꝛ dicẽtiſ: ꝙ aut excipiens certat de lucro captando: z ad mittit᷑ replicatio doli:ne cõis malicia ꝓſit ſibi ⁊= alteri noceat. excemplum in.d.l.cũ mulier. uxoꝛ repetit dotem uel agit ut admittat᷑ ad ↄſoꝛtium uiri. maritus ãt excipit de adulterio ad lucrãdũ dotẽ mulier replicat ꝙ ẽt ipſe fuit adulteꝛatus. certe admittit᷑ replicatio mulieris:ut ibi ⁊ in.c.ĩ telleximꝰ de adult. aut recipiens tractat ð dãno nitãdo ⁊ ni admittit᷑ ꝛeplicatio.exemplum põe bic i.c.nio ⁊ i.l.apud celſum S. marcelus.ff.de do li excep. Jð ſᷣm eum qñ ſt actor ⁊ reus in paꝛi cã:magis tũc fauẽdũ eſt ꝛeo excipiẽti qᷓ; actoꝛi ꝛ plicãti:ar.in regula i pari cã de re iur.li.Vi.⁊ ꝑ hoc dicit Haꝛ.poſt Ja. butꝛi.ꝙ ſi ſtatuto caue tuꝛ ꝙ ñ ualeat ipſo inꝛe octus n ſoluta gabella: 7 nos ſilł oxius nec ſoluimus gabellaʒ:ꝙ ſi poſt moduʒ peto a te qꝛ uẽdidiſti. et iu excipis ðᷣ iua liditate ctus qꝛ ñ ſolui gabellã:et ego replico ꝙ nec tu ſolniſti:h̊ rplicatio mea ñ dʒ admitti:ẽ in alia rõ eficacior:qꝛ ꝓpter tuũ n ſoluẽ gabel lã ñ ualidat᷑ Scius:⁊ ſic hec ꝛᷣplicatio ñ elidit ex ceptionem meaʒ:qð facere dʒ replicatio.ut.j.di cam hec dicit Haꝛ. ueꝛa qñ ꝛeplicatio opponit poſt li.oↄt.⁊ ad merita cãe:ut tũc excipiẽs ceꝛtãſ de lucꝛo repellat᷑ ꝑ replicatõʒ paris cris:q caſu itelligit. c. cũ ecclaſtice. S. e.q nõ. ꝓ itellectu.illiꝰ ec. ſecus dicit qñ exceptio ihabilitůs opponitur ad ꝑſonã:tũc ei ñ elidit᷑ ꝑ replicatõʒ ꝑis cꝛimis ꝛalio:qꝛ reus co ipſo babilitatur ꝙ trahi ad iu dicium:iõ põt exciꝑe actorem:nec põt repelli pꝓ replicationem:cũ ſit reus neceſſarius:ut bic. ita dicit Inno.S.e.c. eum iter ⁊? nide bo.glo.in .c. a nobis. S e. h̊ dicit ẽe vᷣa niſi actõ ſi dome ſticus familiaris ipſius rei:qꝛ tũc n poterit ipſe reus lʒ neceſſariꝰ exciꝑe 2ↄ ꝑſonã ipᷣius actoris: cum añ ipſuʒ tolerauit ĩ familiaritate.allegat.c. nulli de accu. ¶ Sʒ aduerte qꝛ gl.ibi ?æ Inno: ? glo. i. F boc.ij. q.vij. dñt illud. c. ponex ſpãle ĩ epo q tenet᷑ hr̃e ĩ ſua famfliaritate bonos ⁊ gra ues:iõ ñ põt ᷓ illos poſtea exciꝑe:qͥnimo Inn. uoluit ꝛeſtriger illũ rex.ad cubiculaꝛios dũtaxat. qꝛ pꝛecipitur epo ut eos hẽat hõeſios ⁊ graues ij.q.vij.cũ paſtoris.ſecus ĩ aliis cleꝛicis quos interdum bonus prelatus tolerat ꝓpteꝛ ſcanda lum qð eſt bñ nõndum.⁊ ex bis hẽs theoricam Bar. extenſam et declaratam & Menio ad ſe cundam quaʒ licet ſenſerit hic do. An.iñ latius ? clarius poſuit Jo. an.S.e.c.a nobis nõ reſtꝛĩ gens ſe ad replicationem cris: ſed generalit᷑ lo quens dixitiꝙ effectus replicatiõis eſt reſolueꝛ uel expuguare exceptionem. nam ſicut ſe haber „ A⸗ „ * exceptio ad actionem ita ſe babet replicatio d exceptionem.l.ij.ff.e.ti.oporiet ergo ad bort replicatio admittatur operetur effectum “ ꝙ ſit pertinens ⁊ talis que uiciet exceptionem, nam impertinens repelleretur: allegat ad boc iſtum texrum: uel quod peꝛſonam afficiat ut hie ⁊ ſi diceres quando dicitur reſoluere excepoe dico ꝙ ñ poteſt dari certa doctrina:ſed ex natn ra exceptionis ⁊ replicationis poteſt berpend conſideꝛatis maxime que.S. dicta ſunt CEx big infertur ad aliquas queſtionesæ primo pone ſtatutum dicit quod bãnitus poſſit impune offe di:accuſatur ticius ꝙ percuſſit ſempronium ey cipit ticius ꝙ ſempronius eſt bannitus:ꝛ ſie po terat impune offendi:replicat ſempronius ip ſe ticius eſt bannitus:nunquid debeat admitti replicatio.concludit Harto.poſt Ja de are. in dicta.l.cum mulieꝛ quod non:quia cũ ticius ſit reus neceſſarius poteſt proponeꝛe omnem ex exceptionem inhabilitãtem accuſatorem:nec po teſt ipſe repelli:ad hoc optime facit iſie texus ? glo. in dicto.c.a nobis et quod ſupra dtyi. - ecundo queritur: quid ſi ſtatuto cauetur: ut bannitus non audiatur nec agendo nec exci piendo agit ticius contra ſempronium:excipit ſempronius titium eſſe bannitum. et ſic non de bere audiri excipiens contꝛa agentem:replicat ticius ꝙ ipſe ſempronius eſt bannitus:et ſic nõ debet audtri excipiens:quid fiet. non enim po terit audire nnum quin incidat in ſtatutum. Ja cobus.de aꝛe.tenuit excipientem non audiedi; obſtante ſtatuto.ſed Bart. poſi multa conclj dit non procedere iudicium. quia qua ꝛatione non deber audiri ꝛeus excipiens eadem ꝛatione non debet audiri actor agens: ex quo uterque eſt bannitus:et ꝛationem banni debet iuder ux qʒ repelleꝛe:⁊ hoc mihi placet.nam actor poteſt repelli iudicis officio:ut in.l.quos pꝛohibet ff. de poſtula. unde licet reus non audiatur: non tamen ſilet iudicis officium. æ uide ad boc qð nõ. Innocenti. in. c. intimauit de teſti. ubi dicit iundicem ex officio ſuo poſſe etiaʒ nullo excipi te indignas perſonas a teſtimonio repellere dic ta.l.quos probibei Idem dico in alijs acub⸗ iudicialibus.ut infꝛa eodem.c. exceptionem.ui de bonum texrum cũ gloſa. notabili in. c. queꝛen duʒ ⁊.c.ſi qui ſunt.ij.q.vij.⁊ poteſt udex ex of ficio repellere perſonas inhabiles eriam ſi ad uerſarius propter ſuum delictum ſit priuatus facultate excipiendi ut notanteꝛ uolueꝛunt glo. ¶ Vnno. in. c. nulli de accuſationibus ? glo. in c. alieni. ij. q. vij. reuocat tamen Har in dubi um:nunquid naluit ſtatntum tolens delenſionẽ cum nec bannito nec excommunicato nec quan tũcũqʒ criminoſo ſit auferenda: defenſio. ut in c. cum inter ſupra. e. eſt eni de iure naturali:it ideo nec per legem nec peꝛ principem tolli po teſt. ut eſt tex. in clemẽ. paſtoꝛalis de re iudi. Et ꝑ hãc rationẽ dicit ipſe ñ ualeꝛe iſtud ſtamtum. exceptioneʒ uero uoluntariam poteſt ſecundum dlMed cit ieſ e g mm niitl . difeim lun uniſt ni⸗ rt r 4 4 aunto inuen id cn in igirerulni . d⸗ ,. W uduul, ctſn wend S= =☛ ☛ = leolicthſal Hr on lenlienn e 0n ul u ſiwokin kol teſto lnize n . nvepmte / niſſi ſche/ inſfctrinn irumhige . enner caß ron eninplarpyonen dpe ſolbiticlldceradnini rlenio, g0. iorAnitte eNud Bui. lcntde aistndat ecind nic Gnondz epdſt miciotetis ndin Ye⸗ Preplato i cit ſen wout neptopen ſis panci n fanſce ucieig ivcer o eſrariad ungis arlentüanerepiens is:r ſcpricztbedi nadinn io ctrchelenöue onenint win niderſtuiſe, Nondene mms. (Fhaleonn bic in herden nencſingienmncen agim gilin⸗ ulienp cinſ obncpiagto eſortpto⸗ Ig isrgrß tehtoſetigtſt oconie Mungak t ,gegige Cenie M n lig ngice eh i inr ,,, ehſf mialb gric int ſleſee her Brie . ub ici acninr ni ob ſa nr bammims on aNcinnn egniht Peando ggi ei onm lnptoleng ſonprnins iun eſe banium alten ber audii cpiens conm Apenennet ums ie ſenpronins honninsgi nde uim arcpem: lis ier nn mt audre ummn ouir iidar in mun õü ” Anon procedett incicon aban aln wie ondeder Ndn wsſes Wen en von deder wn er d Ammiman mmnendnnidtaſin Gocheet hor nii gun an un õ lquset .a nnde üter tens ton nim ummniktiiics cficmmi Uril ZBundceni int. — ri irner to in ſtihſi ie ndigns xrons lnot⸗ in.gvos gobl u idiciolbos. ſin eoden de bonumtenum golnort Gct d; .l.ſqul in ſonus nne hem Gerari⸗s mant Gnn eum ſtarutum tollere: utputa non poſſit alium ðᷣ fendere:ſed tu dic latius poſt Mal.ibi quod q̃ dam eſt defenſio in qua nil agit quis:ſed ſolum negat:⁊ illa ñ põt tolli.un actore ñ ꝓbante reꝰ negãs dqʒ abſolui de iureiur. c.fi.et.l.q accuſaꝛe .C. de edẽ. Quedã ẽ defenſio ĩ qua reus aliqͥd nult ↄſeqͥ: ⁊æ tũc ſi illa ẽ ð iure nãli ñ põt ꝑ ſtatu tum tolli utputa ſi reus ꝓpõit ꝙ homicidiũ cõ miſit ad ðfenſiõem ſuam uel qd ſile.l.ut uim.ff. de iuſti. æ iur.⁊.c dilecto de ſen.ex.li.vVi.⁊ iſte ẽ ꝓpᷣus cãus.d. cle.paſtoralis.Aut eſt de iure ci uili ut exceptio pᷣſcriptionis rei iudi.uel ſimilis 2? illa pñt ꝑ ſtatutum tolli:ar.bo. in.c.quo iure Viij.di.facit aut.q ſupplicatio.C.ð pᷣci.ipe.off. ciuil eim rõ põt ea que iuꝛis ciuił ſũt tollẽ:nãlia vo iura corrumpe ñ põt:iſti.ð iuꝛe na:gen. S.ſʒ nãlia ⁊.v.di.ĩ pn. facit q; nõ.gl.in.l.quot. C. ðᷣ pci.impe.ofſe.⁊ ꝑ hoc bẽs ĩtellectum ad cle.pa ſtoralis ut ñ ĩtelligatur ĩ qualʒ defenſione.nide ſimile.appellatio ẽ defenſio:ut ĩ.c.ſuggeſium de ap.⁊ ĩ.c.cũ ĩter.sS.e.⁊ tñ põt tolli ꝑ pꝛicipem:ut i.c.ſuꝑ qᷓonum ð of.deł.æ.l.i.ff.q c a qui.ap.n li. eſer ẽt circa pᷣdicta dubitari:nunquid naleat ſtatutũ ut poſſit bãnitus ipnne offendi.2= dic ꝙ ſic:de quo plene ꝑ Bar.i.l.oms ppli.ff. de iuſti.æ iure.?⁊ ꝑ Jo.an.i addi.ſpe.in ti.de ⸗ↄ ſti.poſt pᷣn.ſt᷑ eni hoſtes cinitatis ⁊ peꝛdunt oĩa iuꝛa cinitatis:ut.l.amiſſione.ff.ðᷣ capi.di.⁊.l.mi nime. f ðᷣ reli.⁊ ſump.fu.⁊ utrobiq; plłe ꝑ. Bã. E heißalier quero pone ꝙ teſtiſ cui obijcit crim cum ifamia replicat ↄð opponentẽ ꝙ ẽt ipe crioſus ẽ nũqᷣd debeat admitti replicatio. glo.i l.iij. ff. ð teſt. ur̃ ſentiꝛe ꝙ ſic Zriũ tʒ Har.i. d. .l. cuʒ młier. nã excipiẽs tractar de dano nitãdo genon dʒ repelli ꝛeplicatione cꝛĩs ut dixi. Item h replicatio ñ elidit ſeu ꝛeſoluit exceptionem:qꝛ teſtis ꝓducit᷑ ut fiat fides iudici:ſʒ iudex nõ dʒ inclinari ad magis cꝛedendũ:qꝛ excipiens eſt in famis:⁊ ſic ꝑ utrãqʒ theoricã.S. traditam ꝛepli catio eſt repellenda:⁊æ idem tʒ glo.in.c. teſtimõi um. S. de teſti.uide ꝗ; nõ. Inno. in. d. c. intellexi mus. Finaliter circa hãc mãm põe hanc bre uem diſtinctionem:ꝙ aut agitur crĩaliter aut ci niliter: pꝰ cãu n ob.replicatio uel exceptio alteri us cris:qꝛ ñ relatione cris:ſed innocentia ꝛeus purgatr᷑ ut.l.negãda.C.qui ac cu.nõ poſ.cãoni ʒata.iij.q.xi.negãda.de h̊ͥ iĩ articulo dicẽdum ut ple le.⁊ nõ.per Mar. in.l.is qui reus.ff. ð pub.indi.admittit᷑ ñ obiectio annexi cris ut ac cuſator ñ repellat:ſʒ ut uterqʒ ꝓbato ðᷣlicto pu niatur:ut ſi maritus accuſat nxorem de adulte ꝛio crialiter ⁊ uxor excipit de lenocinio:admitti tur eiʒ æ hʒ effectum cuniuſdam accuſationis.iſte ẽ cãus nõbilł in.l.ij.O.ſi publico.ff.ðᷣ adul.⁊ di cendũ pleniuſ:ut ibi nõ.?⁊ ꝑ Aꝛch.in.d.c.negã da. ¶ ꝛ cau ſubdiſtigue cũ agitur ciuilꝛ:ꝙ aut replicatio æ exceptio concernunt diuerſa facta: aut ið pꝰcau ſi bũt diuerſos effectus ñ tollit᷑ ex ceptio ꝑ replicationem.ſʒ q̃ʒ aget de facto ſuo. exemp lum ſi tu dediſti mihi dãnum in una re et C De appellationibns. retardat᷑ pꝛouiſio ſeu alia utilitas eccłie:æ cꝛedo ego dedi tibi in alia. uel ſi tu dixiſti mibi iniuri am ⁊ ego tibi ⁊c.ad hoc.l.quemadmodum. .ſi nauis. ff. ad. l.aquil.æ nõ. Spe. in titu. de accu. H. quid ſi uocaui te z Inno.in dicto.c.intellexi mus.retitat tamen ibi Spec. unum dictum no tabile ⁊ ſemper menti tenenduʒ. dicit enim quol dam dicere:ꝙ ſi dicto uel facto feciſti mihi iniu riam ⁊ ego dicto uel facto tuo pꝛouocatus intu li tibi:ꝙ ex hoc non ſum tibi condemnandus: in.l.i.O.cum arietes.ff.ad.l.aquił.?æ quod calo re iracundie fit calũnia caꝛet.ij.q.iij.O.notãdũ quod ego non credo ex toto uerum: quia caloꝛ iracundie non excuſat ab iniuꝛia:ut in.l.ſi non conuicij ⁊ ibi plene per Cynum. C. de iniurijs. facit.l.ſi ex plagijs..tabernariꝰ.ff.ad.l.aquil. credo tamen ꝙ mitius ſim puniendus: quia iu ſto calore motus intuli tibi iniuriam: ut eſt tex. nõ.in.l.ſi adulterium.g. imperatores. ff. de ad ulterijs.predicta procedunt regulariter quãdo qʒ tamen in odium certi delicti admittit᷑ exceptõ uel replicatio in diuerſis factis ſeparatis: ut in ⁊c.quia fruſtra de uſuris:ubi nõ auditur uoleni repetere uſuras:niſi ipſe uſuras per eum extor tas reſtituat. Regulariter enim contra ſecundũ Inno. in dicto.c.intelleximus firmans pro re gula:qꝙ licet quis committat contra unam legeʒ tamen per hoc non priuatur benelſicio aliarum legum uel eiuſdem in diueꝛſis factis. unde ſtul tum eſſet diceie ſecundum eum: ꝙ ſi filiuſfami lias mutuauit filiofamił.⁊ ſic cõmiſit contra ma cedonianum: quod iuuetur macedoniano ſi al ter ſibi mutuauit.dicit tamẽ notãter: ꝙ ſi quis commiſit in eam legem per quam datur ſibi ex ceptio ꝙ remouebitur ab exceptione: ⁊ ſic dicit ſecundum unum intellectum poſſe intelligi. c. cum eccleſiaſtice ſupra.e. quod nõ. ¶ SDi uero replicatio zæ exceptio concernunt diuerſa habẽ tia eundem effectum ſeu concernunt unum 2z idem factum. Exemplum in diueꝛſis adulterijs uiri æ mulieris concernentibus idem matrimo nium: ⁊ tunc diſtingue ut ſupra dixi z declara ui in theorica preallega.æ hec bene notabis tu canoniſta. quia non habes alibi hanc materiaʒ ua clare enucleatam ¶ ltimo ſcias ꝙ Inn. tractauit hic materiam cum committitur ut citẽ tur omnes qui ſe opponunt alicui facto:æ quia parum eſt utilis:ideo conſulto obmiſi. Mi. ab. Laſus: Si per P oſtolice.cs ſuſpen ionis contra quam replicatur de nul litate ordinatio eccleſie retardatur fit abſolutio ad cautelam. h. d. poteſt diuidi in quattuoꝛ par tes. nam primo ponit exceptionem.ſecunda ibi quaʒ replicationem.tertia ibi ne tamẽ relaxatio nis ca quarto relaxationem: ibi ſentẽtias. H brimo unã cãm legitimã ꝓpter quã põt ieri ante omia abſolutio ad cautelã cũ.ſ.allega tur nullitas ſentẽtie cenſure ⁊ ex dilatõe iudicij Man⸗ A 9ven QC 1 4 lſalaua⸗ Den atela, ꝙ; hoc ultimum põderatur ad boc ut ex officio ſuo iudex tales ſententias relaxet. nam ad com modũ pᷣncipaliter pᷣuatuʒ ñ dʒ iudex ſuũ officiũ nõ petitum interponere: ut.l.ad peremptorias fj. ð iudi. 2.l.liij. S. ãt iudiciũ ⁊ qð ibi płe nõ. fl. de dã. infec.nõ. Inno.in.c. ad nr̃am.ij. s. de iureiur. ? ſic põt intelligi tex. cum glo.nõ.in. c. lignificaſti de eo qui du. in ma.ubi cõcluditur: ; abſolutio ab excõe ñ eſt ñ petenti impenden da.ceſſãte goutilirate eccłe ñ dʒ index ex ſuo offi cio ſuã ſñiam relaxare ẽt ad cautelaʒ:ſʒ dʒ ꝓce dere ſuꝑ uerirate cauſe:⁊ ſi Oſtiteꝛit de nullitate ſententie ꝓnunciare eaʒ nullã. als abſoluẽ non ad cautelam ſʒ fin ꝙ ius exigit:ad hoc qð ĩ ſili nõ.glo.de delegato in.c.ſolet de ſen. ex. li. Vi. ſʒ ſi ꝑs perit abſolui ad cautelã allegãdo nulliiateʒ 2 pᷣſtãdo cantionẽ de ſtãdo iuri dʒ iudex abſol uẽ et ſi non impediatuꝛ ex dilatione ꝓuiſio ec cleſie ꝑ dictũ. c. ſolet ⁊ qð ibi nõ. Jo. an. uato in eo quod haberiur ĩ.d c. ſolet: ⁊ ſic ultra alios intelligo iſtum tex. ¶ Ex q infero nnum nota bile. ꝙ ubi imminer utilitas eccleſiaſtica ſeu ipe ditur ordinatio eccłe põt iudex abſoluẽ quẽ ab excõe. H̊D non petat: ad hoc bñ facit.c. ueniẽs.ij. ĩ fi. ð teſti ⁊ quod ibi dixi:? ſic limita nõ.i.d.c. ſignificaſti:⁊ H nõ.¶ Mõ ꝛ ꝙ abſolutio ad cau telam impedituꝛ ñ ſoluʒ in ſñia excõis ſed ẽt in ſñia ſuſpenſionis ut hic:qð nõ.eſt.n.eað rõ in iſta ſiẽ ĩ illa: ut patebit ex.j. dicẽdis.¶ Et ſcias ꝙ quẽadmodũ in abſoluiõe excõis ad cautelaʒ pᷣſiatur cautio ĩ.d.c.ſolet:ita ⁊ in iſta: ut eſt tex. nõ. in. c. neneꝛabili. . de ſen. ex. ⁊ ſic debemus ĩ telligẽ iſtum tex. ꝙ iſti canonici pᷣſtiteꝛũtꝛ cautõʒ ſaltem iuraroriã de ꝑendo mãdatis indiciſ ſi cõ ſtiteꝛit eos fuiſſe culpabiles in eo ꝓ q late fuer̃t dicte ſñie. p. nzꝛ enim ꝙ pᷣtexiu ſuſpenſiõis non poteꝛãt iſti canonici repelli ab agẽdo:qꝛ fuſ penſus ab officio non eſt puatus coĩone bomi num p.c.a nobis.ð e. Iteʒ ſuſpẽſi pñt eligẽ: ut in. c. fi.ð cle.ex.mi. So. glo.i.intrat hane mam: ct ut clarius intelligas gl. et hãc mãʒ p ſcias bꝛe ihũ tex. duos intellectus p̃ncipał: ¶ Mrimus ꝙ iſti canonici uenerũt ad curiã: ut ĩ pntia Wape eligerẽt forte ꝓpter ſcãdalũ ſedãdũ in ꝑtibꝰ:⁊ ex cipiebat̃ nunc S eos ð ſuſpenſione ut repelleꝛeẽĩ ab ciigẽdo:et tunc ſᷣa eſſet claꝛa qꝛ ſuſpẽſus ab officio ñ põt eligẽ:ut ĩ.c.cum dilectus de ↄſue. et in. c cum inter. Rede elec. Et ad.c.fi.de cle. ex.mi. Zndet᷑ ſᷣm glo.ꝙ loquitur de ſuſpenſiõe minoꝛi quã qͥs incnꝛꝛit ex ꝑticipatiõe cũ excom municato. illa eiʒ ſolũ pᷣuat a ꝑticipatione lacra mẽtoꝛum et electione paſſiua ñ actiua ut ibi:bic loquitur de ſuſpenſione facta a iudice uel a cõo ne interente ſuſpenſionem in penã delicti nel cõ tumacie:et hec pᷣuat electõe ẽt actiua:ut ĩ iuꝛibꝰ prealle. QSecundintellectus eſt ꝙ iſti repelle bantur a limie iudicioꝝ dũ agẽnt ſuꝑ iure eligẽ di łdũ ꝓſequeꝛetur electionẽ iã factã ĩ ꝑtibꝰ :s hunc itellectũ altnatiue ſentir Hoſti.et utrũqʒ ĩ tellectũ ſẽtit Me. et tẽ uꝛgʒ Sriũ pꝰformatũ ad ¶ Be exceptionibus. qð ꝛñdet pꝰnõbilis h̊ glo. ꝙ agentẽ negoci pria uel eccłe cũ mãdato ⁊ ſic noie eccłe ñ re lit exceptio ſuſpenſionis:ut in orio:ſed Pmons tem negocia eccleſie nomine ꝓprio ſic: qꝛ cũ ſ ſuſpenſus ab officio et bnficio non poteſt a Rr ꝓ iuribus bñficij maxime ſpũalibus:cum il lo ſit remotus ſeu ſuſpenſus:cũ eo tpᷣe ſus noi terſit pᷣſertim cũ agit de iure eligendi qð ſuſpeſi exerceꝛ ñ pnt:merito iſti caonici pꝛetextu ſuſpen ſionis non poterant aliter repelli a lumine iudi cdorum. Ex bac gloſa habes colligere unuʒ ualde notabile dictumſ ſuſpenſus ab officio 2 beneficio non poteſt agere pꝛo iuribus bene ficij temporalibus uel ſpiritualibus nomine p prio tanquam beneficiatus.iſti enim canonici dicebantur eſſe ſuſpenſi ab officio ⁊ beneficio⸗ unde uerbum ſuſpenſionis poſitum in tex ꝛefer tur ad officium ſecundum docto. ut diffenat uerbo amotionis quod ſequitur. E aduer te quia Jo. an. ? alij uſque ad tempus ſunz ſim pliciter tranſeunt cum hac glo. dnmi. Anto. di ſtinguens has ſuſpenſiones.dicit ꝙ ſuſpenſus a beneficio non poteſt agere nomine proprio? inre ſuo:quia priuams eſt adminiſtranone:et ſic ſua non intereſt:adducit nõ.in.c.cum nuinto nienſis de electi.ſed ceꝛte male adducit.nam ibi glo. notabilis quam doctores ibi nõ reprobant dicit:quod ſuſpeſi a beneficio non impediuntu eligere:quia talis ſuſpenſio non repellit eos ab electione nec etiam a diuinis officijs. unde con cludit ꝙ ſuſpenſi omnia negocia tam ſpiꝛituolſi qᷓ; temporalia poſſunt exercere adeo ꝙ tali ten pore tales tenentur officiare eccleſiam: quia in pena eoꝛum talis ſuſpenſio intꝛoducta eſt:ideo nõ debet in eorum releuatione aliquid operani dicit tamen ꝙ ſuſpenſi modicam ſuſtentanonq debent tunc habere:ne ex toto egeant:⁊ ſic con cludit totum oppoſitum. ¶ Redeo ad nerba domini Anto. aut eſt quis ſuſpeuſus ab officio tantum:æ tunc putat quod cũ ñ ſit ꝛemotus ob adminiſtratione beneficij poterat agere cauſas temporales ⁊ ſpirituales in iudicio:quia iſti no annectentur ordini. fallit in cauſa electionis qᷓ agere non poterit: tum quia ipſam facere non poteſt: tum quia annectitur ordini et quia ſua non inteꝛeſt. ¶ Ego in hoc paſſu concluderej: quod ſuſpenſio operatur ad limites ſuſpenſio nis. Aut enim quis ſuſpenditur ab off cio ? be nekficio ⁊ tunc rene peꝛpetuo menti dictum bu ius glo. quam puto ueriſſimam: ut ſi ſuſpenſus non poſſit agere nomine pꝛoprio tanquam be neficiatus pꝛo iuribus ipſius beneficij. nam ia tum debet facere ſuſpenſio temporalis quo a⸗ tempus quãtum pernetus in perpetuum: a. in .i. que de tota. ff. de rei uendi.? in. cat ſi clerici de indicijs. ¶ Ex bac glo. etiam inferturꝛc D penſus a bencficio non debet babeꝛe xdditus beneficij:cum pro eo agere non 4 nus eſt: ad hoc bene facit. e: preteꝛ. xxxij. di.mo dicam tamen ſuſtentationẽ habeꝛe poter it ſi nõ vab line itni eicen in orcdeus nehneſt Grfniig Nli mmticeg eneßi dstſ n noczt ſ ngl aj Aud⸗ räumnta 6 porinie ceki welſhins t hoe iln sſiinis ne h iiiceclren ſezlulcchüt lum un eſfropnt mu ſe in füſuen. vntrrenmn /hid aninan p ichp iſhcivi aſe iam li yninſs vr inu i elini ee olßenfutlb ibffhͦ oe ſhenis ſrcjm tm go No poſer agei Pbffcoſtb ioſtpenſnscſen inbor re frnpotaggoedarenmſan futtot. Veſornisnd) ANatede ſüdieen Jyno Disedd derun uncuadenc Cis ſuis iettpcli tn nfn s unonionis. tobbus negociſs etcheiftcncſenon Dtenn Gctmo gnmn Bnnchengſietſng id ſdo tmer mne et iggeſirce⸗ lgn ni d, cCunſennstbiteee eddeſoer u ter anfimn dnmn anäinicicrten erſociſgiſhenmnanen⸗ Adocgtünn lane i dinch lbet ſnſn ſſlſt p ſ en ſen entni ai ntan lumani ngoſcts uuthonne . lns doeftione lciei bn d ieleleil idee ildren, . Ani enſon , Kimi nipclm Derbo motionis otſeginn ie⸗ n ana on r i tdmu, ermmſam ann br go din ſtingnens bi ſupenſoes ctg i⸗ beneſcco on poteſ Agerenonſhere, lure ſognia prinms eſ acninerne ſeſn non inereſtadlct ö intnm n nenſs de cmi d nr niadttet go. norabilis oam doaorts ibi no mnen irvo ſuſveſa bencfco non inpeiim igere qniu tis ſipenſo non nyelits cetnone nec inm a diuinss offjs Me udt q iuſvenſ onnianezoen un ini rrmporiin oſium gerece deo Wen e des WMN Ware nCchne ne aedN õ wd dederin eNron Courdone ianidcen Qcttmnen , iuſpeſt odicen one deden e hebert eettold egenneti (ern.Recnn õ wm Inn nia aid iſhkl mtumet nd Mn cvod cüfltnn W. . deyekch otetn “ aſch een Arm ſiunesit inlene Saſ⸗Frnſs G ◻ An faoyit liqz .1 .- lo 2 B ſahes A4B.Aααι¾. 2 ¶ He exceptionibug. habet unde niuat:ut dicii gloſ.nõbilis ĩ.d.c.cũ uintonienf.⁊ glo.in cle.ut bi.q de eta.⁊ quali. in voo dimidia:facit ꝙ nõ.ᷣ glo.in.c. paſtoralis i.fi.ð ap.⁊ hoc puto uerius qͥcquid dixit Egi. in.c.puenit de fideiuſ.ubi ꝑ illũ tex.⁊ cõeʒ obſ nantiã dic ꝙ ſuſpẽſio rfert ad quotidianas di ſtributões ⁊ nõ ad corpus pᷣbẽde ad illũ textũ dic ut ibi nõ.in qͥnta ſołone ꝙ illa ſuſpenſio fit poſtmodũ ſine pᷣiudicio creditoris cui reddiruſ eꝛãt adiudicati.ul dic ꝙ non iĩtelligituꝛ de ꝛeddi tibꝰ bñficij:ſed de ꝓpꝛijs pꝛimonialibꝰ z de hoc ẽ bonꝰ tex.iũcta gl.in.c.de multa:de pbend.qꝙ; latius declaꝛo in.d.c.ꝑuẽit. Aut ẽ quis ſuſpen ſus a bñficio tm.⁊ tũc tene glo. ualde ſingulaꝛc in.d.c.cũ uintonienß.⁊ eã declaꝛando ⁊ limitan do dico ſic:ꝙ ſuſpenſus a bnficio põt eligeꝛe.̊ ꝓbat in.c.cũ ĩ cũciis..ſi.iũcto.c.cũ nĩtonien. de elec.uide glo.in.c.cupientes..ceteꝝ:ĩ vᷣbo a bñficijs de elec.li.vi.⁊ hoc qꝛ ius eligẽdi ãne ctit᷑ ordini ſeu officio a quo ñ reꝑi ſuſpenſus. hoc nõ.doc.i.c.cũ dilectus de conſue.eligi autẽ n põt in illa eccła ubi ẽ ſuſpẽſus de hoc uideruꝛ cãus ſingulaꝛis in.c.ꝑ. inq̃ſitionẽ de elec.⁊æ nõ. glo.pal.in. d. c. enpictes. oĩa alia nero qᷓ ſpectãt ad officiũ poterit exeꝛcẽ ſiue ſint ſpũalia ſiue tẽ poralia:⁊ ſic reſtringerẽ glo.i.d.c.cupientes.in eo ꝙ dicit ꝙ ſuſpẽſus a bñficio põt exercẽ oĩa negocia ſpũalia ⁊ tpᷣalia.nã ſi intelligerer de ne gocijs ꝑtinẽtibus ad bnficiũ a quo ẽ ſuſpenſus eẽt de directo ↄ hanc glo. Itẽ quõ poſſet ageẽ pro bnjficio ſi ab illo ſuſpenſus eſſet ⁊ in hoc re ſtringo illã gl. ut ↄcordet cum iſta:⁊æ facit rõ.c. paſtoralis in fi..de appel.⁊ ſentit hic nõbiliteꝛ Inno. dicẽs ꝙ ex quo iſti erant amoti a benefi cijs ſuis licet tpᷣali tñ infra tᷣs amotionis ſue coĩbus negocijs eccłe intereſſe non poterant.qᷓ; dicit nõ. dignum. Aut eſt quis ſuſpenſus ab of ficio tin:⁊ tunc nec eligere põt nec eligi ut i.d. c.cum dilectus ubi plene de hoc nõ.nec alia ex eꝛceꝛe que ſunt deputata ordini:ur ĩi.c.i.de ſen: 2 ꝛe iudi li.vi.ſpectantia uero ad beneficiũ exer cere põt:ut in.c.preſbyteꝝ.xxviij.di.facit. c.ſtu deat.l.di.hec limita niſi ſit ꝓ tali cauſa ſuſpen ſus ab officio ꝙ ꝑ conſequentiã etiã cenſeatuꝛ ſuſpenſus a beneficio:ꝙ qñ contingat uide per gloſ.ſingularẽ in cle. cupientes. S. nero nouam de penis. Et uide ad mareriã qð nõ.in.c.ſicut de choa.cle. ⁊ mulie.et ĩ.c.cum bone de etate.⁊= quali.⁊ hec nõbis:qꝛ non habes alibi hunc ar ticulum ita late deciſum. ¶ Extra glo. ſcias qðᷣ Inno. tꝛactauit hic mateꝛiã huius abſolutionis ad cautelam que poſſet hic obmitti cũ eã longe diffuſius tractauerit Jo. an. poſt alios ĩ. d. c. ſo let ubi nideas. Sed ad itellectũ termioꝝ dicam hic aliquid breuiter et primo quero quare iſta abſolutio dicitur ad cautelã. So. dic ꝙ dicirur ad cautelam.i.ad maioreʒ ſecuritatẽ:et ad hoc ut res ſit potius in tuto ꝙᷓ in periculo. uñ alibi dicit lex: ꝙ babundans cautela nõ nocet: ut ĩ.l. tieſtamentũ. S. teſiũ. C. de teſta. nam pretendẽs excõmunicationem nullaʒ quo caſu dũtaxar bẽt locum hec abſolutio:ut nõ. in. d. c. ſolʒ =. c. uene rabilibus:de ſentẽ. excõi.li.vj. ⁊ hic.ſi innititur ueritati nulla indiger abſolutione: ur in. c. per tuas de ſen.excõi.æ.c.cum contingat de offi. de le.ſed quia ſuper nullitate litigando poſſet inte rim ſibi imminere aliquod preiudiciuʒ: ut ſi pꝛe textu nullitatis ĩmiſceret ſe diuinis æ poſtmodũ reperiret᷑ aliqua uel notaret᷑ apud nulgares ꝙ eſt excõicatus ⁊ nõ ſe abſtineret a diuinis 2 con munione hominuʒ uel quid ſimile. Ideo ut hec pericula euitent᷑ 2 ꝛecs ſit in turo inuenerũt jura nt peti poſſit ſeu fieri hec abſolutio ad cautelaʒ nt. ſ. de pñti abſoluat᷑ inq;tum opus ſit preſtita cautione de parendo mãdatis eccleſie ⁊ poſtmo dum litigetur ſuper ueritate rei.⁊ ſi fuerit reper tus culpabilis ↄpellat᷑ ſatiſfaceꝛe:ut in.d.c.uene rabilibus.ał in totũ abſoluat᷑.unde ſᷣm Inn. fit ad cautelam iſtius qui petit nt tute æ cum bona cõſcientia ⁊ ſine aliquo ſcrupulo poſſit ſe imiſcẽ diuiuis. Item ad caurelam opinionis ſue: ut. ẽ. dixi. Iẽ ad cautelam alioꝝ qui nolunt ſibi con municare: ⁊ ad cautelã eoꝝ que iſte facturus eſt ⁊? ne pretextu excõicatiõis infringant᷑ ſimilium que ſtudioſius ex ſe porerit cogitare.¶ Secun do querit᷑ qũ habet locum bec abſolutio ad cau telaʒ. So. quidam tenuerunt ꝙ in duobus caſi bus tantum. Orimus qn quis pretendit excõ municationèe latã poſt appellationẽ tm. Secũdꝰ cum dicit errore fuiſſe expreſſum in ipſa excom municatione ⁊ ſic cum pretendit᷑ nullitas alteꝛo predictoꝝ caſuũ:ut nõ.per Inno.in dicto.c.ſo let de ſen.excõi.li.vj.æ facit tex.in dicto.c.nene rabilibus.ſed hic Inno.firmiter tenet ꝙ quan do ex quacunqʒ cã allegat᷑ nullitas ſemper habʒ locum iſta abſolutio ad caurelam. æ bec opinio eſt cõmunior ⁊ uerior ⁊ cõiter tenet᷑:ut etiã nõ. in dicto.c.ſolet.nã eadem eſt ratio ubicũqʒ pre tenditur nulliras que nuerſatur in dictis duobuſ caſibus.nnde dic ꝙ cauſa exempli tex. in dicto .c. uenerabilibus fecit mentionẽ de illis duobus caſibus.⁊ ea que dicunt cauſa exempli regulam non reſtringunt ¶Vlrimo querit᷑ quis iudex poſſit ad cautelam abſoluere. So. dicit Inno. ꝙ quilibet de ſententijs ꝑ ſe uel auctorirate ſua latis.nõ tñ poſſʒ ſñias alioꝝ relaxare:niſi ĩ caſi bus ſuis remittens ð hoc ad nõ.i.c.ad reprimẽ dam ⁊. c.paſtoralis de offi.or ¶ Quid auteʒ ðᷣ ſudice delegato in ſenrentia a ſe non lata. nide glo.notabilem ⁊ quod ſuper ea nõ. in dicto.c. ſolet unum tamen in hac mã ſemꝑ notabis ꝙ; ubicũq; ſit mentio de abſolutione non adiecto ad cautelã intelligit᷑ de uera æ pura abſolntione que preſupponit uinculum. ad hoc nide glo.no tabilẽ in.c.capitulũ ſancte crucis de reſcrip.in fi.ubi dicitur ꝙ nunꝙᷓ abſolutio ĩtelligitnr fieꝛi ad cautelam niſi exprimatur an petitio abſoluti onis pure facta preſupponat nerum uinculum. plene dic ut in.c.uenerabilem de elec.hic nõ ſũt alia. Mi. ab. Cc i 7 0 d en — / 67 .s „ „Oι² rBe 7 -. C Sſileno 4 % ririrl1, Jar= he Wicg u Aoz Snutelag ſeld poyit 7 Maſus: Blecte ĩ chriſto. ?e coicanonis exceptionẽ a pſecunone appellatiõis quis ꝛcpelli nõ dʒ ſic cõit᷑ ſummaf. ſed hec ſũmatio no ↄtinet aliquã dubitanoneʒ per.c/cũ inter. S. e. . j.e.c.fi.ideo ſũmo ſic. Ex caicationis exceptiõe nõ obſtante ualei reſcrip tum unpetzatũ in cã appellationis Iʒ de excoĩca tione lata pꝰ appellanonẽ a gꝛauamie nõ faciat mentionẽ: 2 m boc ẽ caſus nõbilis 2 foꝛte ſin gularis pꝑ quẽ poſſet colligi una ꝛegula ꝙ; 5 in nouaro poſt appellarioneʒ ẽt ab interlocuroria nõ é neceſſe i ꝛeſcripto faceꝛe mentionẽ de quo infra dicã. Diuidit̃ bec decretalis. na i prio ponit᷑ appellãts narratio:in ſcdᷣa appellarniõis comifſio:ſcdᷣa ibi quo circa. CEõ ibi i eaſdeʒ in cã monaſterij põt ex cã feꝛri excoicatio in ſingulos de collegio hic eniʒ ipſe moniales fue aunt excoĩcate:forte eĩʒ index ꝓceſſit ꝓpter eaꝝ cõtumaciã:ad hoc.c. romana. ? in uniuerſitaiẽ de ſen. exco.li.Vi.Et ꝑ hoc tollit᷑ qdᷣ quidã colli gebant bic dicẽtes ꝙ tenet excoĩcatio lata ĩ uni uerſitatẽ: de quo tmñ dicendũ ut in. d. S. i uniuer ſitateʒ. Mõ. ij. ꝙ excoĩcarus põt in cã appel lanonis imperrare reſcriptũ ex quo eiʒ ſibi peꝛ mittit appellatio tanqᷓ; defenſio: eꝛgo 2 faculias ſuper ea iudicẽ imperrandi æ ꝓſequẽdi:parum 2 nibil ꝓdeſſet appellatio ſi etia nõ daret̃᷑ facul tas indicem imperrãdi æ pſequendi: qd ꝓcedit eriã ſi ꝓ alijs cauſis fuiſſet excoĩcatus:ut clariꝰ ꝓbatĩ in c. fi. j e.æ. S. e c cum inter. Opp.? ui deĩ̃ ꝙ reſcriptũ impetꝛaiũ ꝑ moniales no debu erit nalere ranq; ſurrepticiũ cũ nõ fecerit menti onẽ plenã de ꝓceſſu: ut in. c. inter monaſterium J. de re iudi.⁊ in. c.dilectus de reſcrip.⁊.c.ſuꝑ eo de coha. cle. ⁊ mnlie. æ. c ex lr̃is ð do. ⁊ 2tu. Y in. c. in nia de pꝛocu In qᷣbus iuꝛibus ꝓbat᷑ . ꝙ ꝛeſcripiũ dʒ facere mentionẽ de ꝓceſſu cauſe 7 de ſerie negocij ⁊ ſimilibus uit in eis patet.ſol nit nõnt᷑ Gof. ꝙ pᷣdicta ſunt nera ꝛeſpectu eoꝝ que fiũt ante appellarionẽ:qꝛ eoꝝ que fiunt ſeu innonant᷑ poſt apellationem nõ põt fieri meuo. cũñ enim per appellationeʒ ſit a iudice receſſum. nõ teneor ſcire quid ipſe faciat unde non facta de illis mentione reſcriptũ tenet ui bic ⁊. ð cõ fir. nti.nel inuri.c. bone. Idẽ tenet Dbi dicẽs ꝑ illã decꝛe. bone ꝙ ſicut de lr̃is que nulle ſunt nõ ẽ neceſſe fieꝛi mentionem ut ibi ⁊ nõ.in.c.ex tenore. S. de reſcrip.ubi hoc plene examiani: iia nec de excõicatione ut bic qð eſt bene notaduʒ. puto ꝙ etiaʒ alio reſpectu taciturnitas illius ex cõicationis non habet nitiaꝛe: qꝛ illius expꝛeſſio nõ ſubtraxiſſet nel retardaſſet principẽ a conceſ . ſione reſcripti.nam ꝓpteꝛ excõicationeʒ non ut J. c. li.?.S.e.c.cum inter ꝑꝑ inouationẽ factam non qꝛ naliditas illius innouationis pendet ab appel. li. vi. ergo ceſſat ois ſurreptio:ut i.c.ſuꝑ lis de reſcrip. pp.ij. uidet eĩi ꝙ papa non debuit dar̃ reſcripmũ iſtis moachis appellãtibus exitu illiuns appellationis:ut in.c.non ſolum de De excpuonibus. cum exprimerent cauſam iniuſta. (So. Inn. ꝙ littere monachoꝛũ nõ habebãt bonã iounes ſed ſurꝛepticiã.dixeꝛunt eniʒ in impetratione 5 iudices nõ admiſerant exceptioneʒ excõicatiõis contra actionẽ.ſi enim exp̃ſſiſſent qualitatem ex cõicationis et qũo excõicate agebãt pſequẽdo appellationẽ ſuã Zas nõ habuiſſent HBopo .iij. in eo ꝙ papa mãdat ſimplicit᷑ ꝛeuocari “ uata poſt appellationẽ. non eniʒ nideĩ᷑ hoc indi ſtincte de iure fiendũ: ut nõ. in. c. nõ ſolum pal: So. Inno. multũ ſingularueꝛ limitat bic illam iuris regulam nil innouari appellatione pendẽ te. de qua.ff mil inno. app.pen ꝑ tomnʒ ? in.l ap pellatione. C. ð appella. ⁊.c. dilectus eo.ti.⁊ ij. .q.vj. S. appellatione. dicit enim eam pꝓceder ꝛe ſpectu partis ⁊ ſic etiã ĩtelligir qð babet᷑ in aut᷑. ur nulli iudi.. ſuper boc:ubi prohibetur poſſeſ ſionẽ tranſferri de uno litigantiũ in aliũ.⁊ ideo ſi aliquid ꝑ paꝛtẽ fiat nõ eſt id reuocandum ma xime ſi nõ immutat᷑ ſtatus litis. ¶ Et ex boc die ꝙ ſi agat᷑ ꝑſonali actione ut exempto uel coſi mili ⁊ res que petituꝛ alienet᷑: renet alienatio cũ & hoc nõ mutet᷑ ſtaius litis nec ppiudiceĩ appel lationi:qꝛ ita condẽnabit᷑ ꝑſona facta alienatio ne ſicut ſi n fuiſſ facta:ſi aũt agatur reali actio ne de dñio tunc fatetur ꝙ non rtenet alienatio nõ ea ꝛõne:qꝛ appellatione nõ pendente facium eſt: ſed qꝛ res ẽ litigioſa. Hoſt. ueꝛo dicit ꝙ iſia regula apoellatione pendente ꝛc̃. reſpicit neduʒ iudicẽ ſed etiã partes ne uidelicet aliquid inno uent in cauſa i pᷣiudiciũ adueꝛſaꝛioꝝ ad minus niolenter nec mirũ m eum: qꝛ etiã nulla lite uj appetlatione pendente non datur licentia parti inuadendi poſſeſſionem quã tenet alia pars uij circa illã infeꝛendi aliqnã uiolentiã immo ꝑius ꝓhibetur expꝛeſſe. C. unde ui.l.ſi quis in un 27.l. extat. ff qð me. ca. z. c. placuit. xvi. q. j ſor cins. ergo Fm eũ intelligitur ꝓhibitũ appelaano ne pendente: æ cum bis tranſit ſimpliciteꝛ do. An hic Ego contra banc diſtincnoneʒ Inno: adduco bonũ tex.cuʒ glo. i. l. chirogꝛaphus. . fi ff de admi tu. ubi dicit quod iudex relegauit quendã ademptis ſibi bonis et cã appellationis pendente condeénatus illa bona alienat: confir mara uero ſententia cõtra appellantẽ fuit facta ilins alienationis reuocatio. ? dicit glo. ibi hoc eſſe:q; appellatione pendente non debuit fieri alienatio ? ꝙ debuit ex indicis officio fien illa ꝛeuocatio.idem tenet glo. in. .ſunti.fl. de bis nõ. infa. ? ſic uidetur dupliciter illa lex ceumn gl. facere cõtra opi. Inno.primo quia remedium illius ti. nil innonari æc. babet locum cond inno uationem paꝛtis ſcdᷣo qꝛ fit innouatio: licet agc retur ꝑſonali.quid dicendũ. Ego diceꝛè ſeqnen do illã glo.? Hoſti. ꝙ illius ti. ꝛcmediuʒ hobet locum reſpectu parns ubi ꝑ factuʒ paniis mun returꝛ ſtatus litis:ad boc adduco .c. bone ? q ibi nõ. Inno. de ap. ? glo. in. d. c.non ſolũ. pro hoc quia inſtantia cauſe appellationis ſuccedit loco inſtanne cauſe pricipalis. unde ſient peden gumm wun, Mri „guuta Ne . oanin irtelin ti G nieel ſonis i anlN mn liotn n ane enniſih im ſatfmnnn nueh olkpor e c li ſe ol⸗ lamilin iein ni uigettn nglnt. del unidenhl lin Obere mlec⸗ r aſcente ſo glt Auzmli ni t Clol lnouan e ii ginthnoran d liliotfdll – — dear Mirün mn aa a tdiili g atun ie 1e a, ocn dddrch ed i,deoen — ANR e GarNeNo lal dätalihi rhenn derpaſ N lum ſui, xdiemn Jo Gd reſmiun ci cite tenmnin ae⸗ 5 lioinamititi nr aſin minnhlimurn n ℳrrle hmitam Ma lor n nlli lciſfeufa t oflii /in nmiſenmi id is m, l⸗ ic mn ir apeln imdsis ge mnoniin ee ſtore gvocttont dce p lcte igoin ciſ e Nundegappelart Oenagtaeletetihende ntärtnepnn dicsa eden Adndd iodenrumt. ſaiuchee den R R denanidlaen docic interdoln. ane dea ö vd rened npiſhnotat tfiiffeſchidnann; ci ains unſiio gutiheſa gpeket⸗ nlene neſfſbane naienenpun eiundian Imo mi gi igi enl miceſei notzno gfergfonis ppelntiedatienen NNgnd Aoincan cr cian na hencere Matſentaſt⸗ ſich 4 tinſihheſigign giiniidi, Pniginſtunlgpotltonc u pa fe Mionerntinc cᷓ “ . E ſn lun ,iudeni effifnt lii linct ceni ze apeſnioct, mooreintin eiuit i ncmnirsce ineini ſ F undd ſiit uſefirſ di . Ublenge l. n lamnl aͤ imntinli ne ie, . eMni ſ ernne gulritvhinn neuſi ffeinf o ſclgfiinen uen e n ͦ per iign ic j⸗ latn nicgre gno j d bien len i e do tcif nn⸗ Liin aclincai ſfiünn Noenri laſoo i antsl flſen Nin ai doſte en 4 l hon; Amnſig ie cden tſpecitn Gialß 1 8 Inris 1ſeainaligt D nu ning oendittn one nmſſen denno ligni ti aignid ppanifir öci nt nmne ſnoimmmi nb lis Enn Al egi ni mone n onnt nli t rs qe paimn Mori min in bor no mni ſnms iibs e illi, luton: q conlanbit glon ien in N ſau /i fufi txu: it agemr telr N e oo mnc ſarur ſon tena en a vr:q: pelonone no pencneſm AlAqr ig Mo1 rzni ap clunone pendtnr i nſpſc, d ilciſed ani onnes e idcſie a1Mid innd rnN nſtindci dteſnnapal nins Gdencr WMäfnem antailaſat Kuiane int in dun lanad radenci oſchenen gawe dane cra lu uiremn igiin en inili eſe K memligtobn a qu 80 r at hul 1n de ncämcliginn dorſe Zente:1 cun O6s nig hnp S= S = * 447 audle; 7+ 7 14 . e 1 Z. De exceptionibus. illa inſtantia nihil eſt innouandũ etiaʒ ꝑ partem nt in cle.ij.nt lite pendẽte.ita nec pendẽte inſtã tia cauſe appellationis qꝛ ſuprogatũ debʒ ſaper̃ naturã illius in cuius locũ ſubrogat᷑:ut in.c.ec cleſia ut lite pendente z.c.maiores de bap.eadẽ eiʒ eſt cauſa licet inſtantia ſit diueꝛſa:ut.ij.q.vVi. .F. poſt pam iũcra glo.? ꝑ Har. in.l. cum apð ff. iud. ſol. ł põt ſic dici ⁊ melius: ꝙ aut appella tur extra iudicium ⁊ in dubio habet locum Sↄ i nouata appellationis pendentia: ut ꝓbatur in dicto.c.bone ⁊ ibi ꝑ Inno.⁊ ꝑ eundẽ in.c.dile cti de ma.⁊ obe.& in.c.ex parte.sõ.de reſcripiiſ. Aut appellat᷑ in iudicio æ procedit opi. Inno: hic dico tũ ꝙ innouata reuocabũt᷑ non ꝑ ꝛeme diũ illius tituli nil innonaꝛi zc.ſed ꝑ remedium alrerius uidelicet lite pendẽte.nam ut.õ. dixi ñ minus lis pendet nũc qᷓ; p ar.optimũ in l.ita ðᷣ mũ.C.de procu.nbi patet ꝙ effectus lite.ↄteſ. durat etiã poſt interpoſitionem appellanõis.ad idem tex. optimus qui ad hoc põt adduci in. c. cũ teneamur de ap.⁊ ſic põt ſaluari illud ſigula Ihre dictum Inno. Et rõ diueꝛſitatis inter appel lationẽ iudicialẽ ⁊ extraiudicialẽ põt eẽ hec:ap pellatio eim extraiudicialis directe dirigitur ad partẽ ut nihbil innouet:ut dicto.c.bone ⁊ in.c. certationi eo.ti li.vVi.et loquor qñ appellat᷑ ex iudiciũ ñ a iudice et ideo oꝑat᷑ officiũ ſnũ ↄtꝛa partẽ innouantẽ.iudicialis nero dirigit᷑ ad iudi cem. Eſt eim appellatio iudicialis de minori iu dice ad maiorẽ ꝓuocatio:ut.l.i.ff.de app.nide bonã glo.in.c.ij de ↄſue.li.vi.unde ꝑ appellati onem agit appellans ſuſpendẽ iuriſditionẽ pᷣmi indicis et cauſam deducẽ ad ſuperiorẽ: ut in.c. ſi a indice de ap.li.vi.õ ꝑtem ei nihil agitur ad boc.c. interpoſita.S. ſane de ap.iõ illud remedi um nil innouari ⁊c̃.fuit pᷣncipał: inductum õ in dicẽ cuius iuriſditio erat ſuſpenſa ꝑ appellatiõʒ 2 tene menti hanc rationem.puto etiam dictuʒ Inno.nerũ ꝙ ſi agit᷑ ꝑſonali non debet fieꝛi ꝛe nocatio alienationis appellatiõe pendente facta ꝑ id ꝙ nõ. Inno.in. c. cum. OIO. de ↄſti.æ ʒ ibi loquat᷑ pendẽte pria inſtantia:idẽ tñ eſt dicẽdũ in cauſa appellationis:qꝛ quicquid põt fieri in pria inſtantia poſt lit. ↄteſt.põt fieri in cã appel lationis:ut in.c.cũ Joannes de fið.inſtru.⁊ qð nõ. in dicta.l.ita demũ ꝑ Ma:. appellatio enim ſolũ ꝛeſcindit effectũ ꝓnunciati et deuoluit cãm ad maiorẽ iudicẽ: ut.l.ꝑ hãc. C. de tempo.ap. et. c. ueniẽtes de iureiuꝛã. .I. cyrographꝰ F. fi. palł.põt rñderi ꝙ ibi bõa eꝛant effecta cũ ſnia fuerit lata ſpecifice ſuꝑ illis:ut in.l.cõmiſſa .ff. de publ. unde ꝑ alienationẽ mutat᷑ ſtatus lit. cõtra ritulũ ne lite pendẽte.ideo debʒ fieri reuo catio et hoc negat Inno.ſed qñ agit᷑ perſonali bona nõ afficiunt᷑ etiã per ſñiam ſed ſolũ pᷣcipit᷑ ꝙ debeat rem tradere.ð quo tũ dicẽdũ: ut nõ. in. l.i. f. de ac.p.et dixi in.c.cũ Joannes pᷣall. de fi. inſtꝛn ¶ Itẽ et ſo põt ꝛñderi qꝙ ſi non ꝛe uocaret᷑ ibi alienatio nõ poſſet perſona cõdẽna ri ſicut prius.uel terno põt dici ꝙ id eſt ſpeciale in fiſco in cuiꝰ fraudẽ alienatio facta fuit faciũt plene circa hoc nõ.in.l.poſt cõtractum. ff. ð̊ do na.ſed prima ſolutio eſt ſubtilior ¶ Venio ad glo. quas pꝛeter ordinẽ ſoluũ in fine reſeruaui ꝓpter earũ facilitatẽ ⁊ oẽs clare ſatis ſunt pᷣter finalem que diuiditur in duas partes. In pria opp.ꝙ hic emanarũt quattuor cõmiſſiones.pꝛi ma ad abbatẽ ſancti Wenedicri ad petitionem monachoꝝ ſcdᷣa ad priorẽ de Angleſia ad pe titionẽ monialiũ appellantiũ. tertia ad peioꝛẽ ðᷣ Geꝛmine ad petitionẽ monachoꝝ appellantiũ. quarta ad decanũ Licoñ. ad petitionem monia liũ iteꝝ appellantium: ⁊ hec fuit ulnima commii ſio.de qua ut hic in tex. cui decano papa mãdat ꝙ iuſtificata appellatione ex parte monialiuʒ de beat procedere ſᷣm tenoꝛem prioꝛis mandati di recti ad priorẽ de germine.ſed illud fuit tertiuʒ mandatũ ⁊ nõ primũ:ut patet ex pꝛedictis æ ex tex.quare male. So.glo.qꝙ reſpeciu pꝛimi man dati ꝓcedit contrariũ:ſed reſpeciu iſtius ultimi illud dicitur primũ.fuit eni primũ reſpectu iſtiꝰ ultimi: facit qð in ſimili babet᷑ in.c. Joſeph de uer.ſig.⁊ hoc nõ. pro teſtibus concordandis. ¶ Scðo glo.querit de ordine ꝓcedẽdi ꝑ iſtum decanũ:⁊ rndet ut in ea patet.⁊ in effectu uult ꝙ licet iuſtificetur appellatio monialiuʒ interpo ſita a priore de Gemine:nõ iñ per hoc cogno ſcet de principali cã:ſed ſuccedit in locũ prioris de germine. Moſtiẽ.reprehendit glo.dicens ꝙ poſtq; conſtiterit de granamine tertioꝝ iudicuʒ debet iſte decanus ꝓcedeꝛe in cã principali: ut ꝓbstur in lr̃a ᷣm eum ⁊ hoc noluit papa ut eui taretur circnitus. Jo. an. ⁊ cõiter doc.ſequẽtes tenẽt glo.æ certe glo. ꝓcedit ut ius dictat: arg. .c.ut debitus de appellati.ſed iudicio meo non oportet nos in illo fatigare:quia papa mãdauit bic decano ut iuſtificata appellatione procedat iuxta tenorẽ cõmiſſionis prime facte priori de BGermine. Jdeo inſpiciẽda erat illa forma = ſe quenda:ar.c.cũ dilecta de reſcꝛip.⁊ ſi de nono acciderit iſte appellationes procedendum foret ut habetur in glo.niſi aliud haberet forina con miſſiſſionis ut h̊ ⁊ ̊ ſufficiãt qm bic nõ ſũt alia Mi. ab . Ignificauerunt. s exceptionẽ excõicatõis a pꝛoſecutione appellationis etiaʒ originalis actor repelli non debet:⁊ eſt caſus ſingularis quatenus dicit de actore.¶ Miuidit᷑ in duas partes. In prima ponit querelaʒ appellãtis. In ſcdᷣa inſtruit indi cem a quo:ibi mandamus.¶¶ Hõ.ibi ſignifica nerũt capitulũ.⁊ ibi capitulũ appellarunt qð no men habẽs ſignificatũ plurale uel nomen collec tinũ põt cõiungi cum uerbo pluralis numeri: 2 de hoc in.c. capitulum ſancte crucis de reſcrip. HMõ. ſcᷣo ꝙ in collegiata eccleſia etiã ſecula ri epᷣs nõ fundat intentuʒ ſuũ ſuper libera colla tione ſed dũtaxat ſuꝑ cõfirmatione.electio ueꝛo ſpectat ad collegiũ:ad boc.c.i.de electi.⁊.xviij. E 2 * er Ietzr 2c&.. 7 ſalrn AP) Fei⸗1. 4 n nn7*ν 7 N itter jp ie pani ſula abrſſidce 9dena Prenſrte cv q.ij.c.i.iuncta glo.dixi.S.e.c.cuʒ ueneꝛabilis. M. rertio ꝙ c pituluʒ põt excoĩcari. dic ut plene le. ?æ nõ.in.c.romana.J.in uniuerſitatẽ de ſen erch.1. vr. Aſ Ph quid fiendũ cũ ſupeꝛior nõ uult cõfirmat electionè. debʒ eiʒ ꝛecurri ad ſuũ ſuperiorẽ ⁊ põt adiri etiã appellatiõis uia. grauat eiʒ in nõ cõfiꝛmãdo ꝓut de iure dʒ:nec tps eſt prefixũ ad cõfirmanduʒ ſeu inſtuuenduʒ ideo oʒ ut pᷣdixi recurrere ad ſuperiorẽ ut dixi poſt dños de ꝛota in.c ij. de ↄceſ pbẽ.¶Mõ. nitio regulã generalẽ ꝙ oĩs defenſio cõceduur excoĩcato. hʒ eĩiʒ ſẽꝑ legitimã ꝑſonã ſtãdi ĩ iudi cio ⁊ extra nbicũqʒ ſe defendit legitime ↄcoꝛdat S e.c.cñ inteꝛ¶ Op.uidet᷑ eiʒ ꝙ legitime po merit archieps nõ cõfirmaꝛe electũ a capitulo. nam ſi capitu lũ eligit indignũ pꝛiuat᷑ ipſo facto poteſtate eligẽdi:æ poteſtas deuolui ad ſuperi orẽ:ut in.c.cũ i cunctis in fi.ð elec.So.du lex eſt itellectus primus quod cã ĩi dignitatis electi fuit quare Archiepᷣs aliũ inſtituit:ſed tunc ap pellatio fuiſſet iniuſta.ſcdᷣs intellectus eſt ꝙ Ar chieps pᷣtendebat ius eligendi ad ſe ſpectare et non ad capitulux. 2 iſte intellectus magis placer glo. prime ⁊ ẽ ueꝛioꝛ ꝑ tex.in eo qð fuit ꝓnunci atum ius eligendi ꝑtinere ad capituluʒ. nam ex forma ſñie pᷣſumit᷑ qualis erat contẽtio:ut nõ. in. c. inter dilecros de fi inſtru. ⁊ expreſſius nõ. glo.in.c.audita ð reſti.ſpo. ¶ Op. ſcdᷣo uidet̃ eiz ꝙ capłm nõ potuerit appellare cũ ſñia fuerit ꝓ eo lata:ut in.l.omnẽ honorẽ.C.qñ ꝓuo.nõ eſt neceſ. So.dicit glo.fa:⁊ bñ:ꝙ ĩmo fuit lata in parte contra capł'm i eo ꝙ paꝛs aduerſa fuit abſoluta ab impentione capituli.foꝛte enim fᷣm glo. capituluʒ petijt a parte aduerſa expenſas fa ctas in cauſis ? ꝓnũciari ius eligendi ad ipſuʒ capituluʒ ꝑtineꝛe:iudices ꝓnunciauerũt ꝓ capi tulo cum ad ius cligendi z reſpectu expenſaruʒ abſoluit partẽ aduerſaʒ.⁊ ſic utraqʒ pars reſpe ctu diuerſoꝝ: appellauit qð fieri põt: ut ĩ.c.ray naldus ⁊. c. raynutius de teſta. ¶ Et ex boc in tellectu nõ. qꝙ uictor in pᷣncſpali põt appellaꝛe reſpeciu condẽnationis expenſaꝝ obmiſſe: licet ꝑs uicta appellauerit ab ipᷣa ſñia. MDe. ? Ab. tenent hic cõtrarinʒ dicẽtes ꝙ ex quo index in lit hic ſniam in fauorẽ unius partis:nõ põt illa pars öhoneſtare iundiceʒ appellãdo dũtaxat ex obmiſſione condemnationis expenſaꝝ allegant d.l.oẽʒ honorẽ. ¶ Aduerte bec decertano de pendet ab intellectu illius.l.omnẽ bhonoreʒ: ſed coĩs opi.ibi ⁊ alibi:ut..allegabo in ↄtrarinʒ. Concludo neꝛitatẽ:dic cũ querit᷑ nũquid nictõ poſſit appellare ex ſola obmiſſione condẽnatio nis expenſaruʒ: uel qꝛ minus ſufficient᷑ cõdena tio facta eſt aut eiʒ pars uicta appellauit.⁊ non põt uictor ex ſolo appellaꝛe:et hoc ideo quia P appellationeʒ aduerſarij põt cõſequi reforma tionẽ expenſaꝝ:ideo exquo põt intentũ ſuuʒ cõ ſequi ſine appellatione non debet appellare indi cem dehoneſtando:qð pꝛocedit etiã ſi ꝑs uicta appellauerit ⁊æ appellationẽ nõ ꝓſequat᷑.eſt eniʒ De excepflonibus. ius acquiſitum appellato: ut poſſet illam innito appellatore ꝓſequi.⁊ iſte eſt uerus caſus dicte .l. omneʒ honoré: licet glo. aliter ibi ſentiat bor tenet Har. ibi. 2 dni de ro. deciſione ccclxuij. ſpe. in ni de appel. in quibus. v. xxxiiij. Jo an. in addi.⁊æ do. Anto.hic ⁊ hoc recte udicio meo uoluit ille tex.hoc tn limitat hic do. Anto. qñ fuit obmiſſa expenſarũ condenatio.ſi autem ſit lata condenatoria ↄtra reum et abſolutio ex penſarũ pro eo. tunc oportet actoreʒ appellaf ſi uult expenſas conſequi: qꝛ non poſſet releuari ex appellatione aduerſarij cũ peꝛ illaʒ nõ ſulpen datur abſolutoria ab expenſis 2 ſic dicit poſſe intelligi iſte tex. ſed ego non uideo ſuff cientem rationẽ differentie inter hunc caſum et pꝛecedẽ tem. nam quando iudex condemnat minus ſufi cienter uidetur partem abſoluere a reliqua pte ubi nõ fuit petita ceꝛta qtitas: ut in.l.i. C. ſ ad uer. rem iudi. m unũ intellectum qui cõii tbi te net᷑:et nõ. Inno.j. de re iudi.c.cuʒ inter. tamen uidemus ꝙ per appellationeʒ aduerſarij poteſt uictor conſequi ꝛefoꝛmationẽ ſententie: ut in di ctia.l. omnẽ honorẽ. In hoc tamẽ diſtiguerẽ ꝙ aut uictus appellat a ſentẽtia quatenus eꝛat cõ tra eum dũtaxat:⁊ tunc puto ꝙ oportet uictoꝛi᷑ appellare reſpectu expenſaruʒ ſiue iudex obmiſe rit cõdẽnationẽ expenſarũ ſiue abſoluerit:quia cum tot ĩ effectu ſint ſentẽtie quot ſunt articuli: ut.l.etiã.ff. de mino.⁊ nõ.glo.in.c ij. de oꝛ. co. licuit uicto appellare quatenus facit contra ſe: per cõſequẽs nõ reperitur ſententia ſuſpenſa ii ſi quatenus facit contra uictum appellanté.? 0 niſi uictor appellet nõ poterit ꝓ ſe aliqꝗ id dic re:facit qð nõ.in ſumili i.c.cum olim de cenſi.? quod habet᷑ in dicta.l.etiã. aut nictus ſimpla appellat a ſententia: æ tunc indiſtincte põt uidor reformationẽ expenſaꝛũ conſequi.qꝛ ſimpłex ap pallatio a ſententia ſuſpendit totã ſentenn:lcet cõtineat plures articulos: ut in. c.raynaldus et .c. raynucius de teſta. ? ſic intelligo æ reſtringo tex. in dicta.l.omnẽ honoꝛem. Aut nicis non appellat:et tũc põt nictor appellaꝛe.ſumus eniʒ extra caſum.l.omnẽ honoꝛẽ. et ſi diceꝛemus cõ trariũ ſequeret᷑ abſurdũ:qꝛ ex non appellatione adnerſarij uictor perdeꝛer ſũptus factos in lil et eſſet in optione iudicis nõ condemnare ad ex penſas contra.l.ꝓpeꝛandũ. C. de indi et.c. calü nia de penis:et hanc opi.tenuerunt do.de rota 2 Bart. æ Spe. in locis pal. ¶ Ded erca pre dicta queꝛo quid ſi expenſe non fuerũt pe acio rem perite nũquid poſſit appellare ſi iudex tu lit ꝓ eo ſñiam in principali ⁊ obmiſit condenati onẽ expenſarũ do. de 20. decif pal. concludunt ꝓ maiori paꝛte ꝙ ſic: qꝛ iudex ex officio ſuo de bebat condẽnationeʒ facere: ut.l ediles. . item ſciendũ.ff. de edi. edic. inꝛa dicunt niciu uicto ri condẽnandũ: ut dicta.l.pperandũ 2.c. calum niam. quidam tamè fuerũt in cõtraꝛia opinione 2 ſententia ut ibi refert collectoꝛ deciſionuj:ſe cum prima opi. uidetur hic tranſire do. Anto⸗ io.mun rlnn e Ee i lanci⸗ 4 n bocjren I ai de ſni tanmt niſiin 1 Bu ut ci . . en iigublnul Urinliſß alſi ic adun 7 l, 7 lol 5. Jnolſt/ Cropnin n ErNN. earate unit . mcti r in AreNr hoe 10.90. m. ſeie lrfuil 4 veaittdict di h Ne taurtrigunk gbion 1Nrreti tlooſate Gid nie Ce em Me tci nnd ru riſeo cob iſis lſ er pelr tn ce o icnt nmnt oe m mmi ilc inr in inel Ape deg ao r ſeprrr ,mmañ icmr ſtalii muſimenr , ninm ANtue lrt otfda . ulyoer ioſnpnnmn .iij C clelinitaßelen ur pollt ppclan ni oepettelterctdenie tredr ti h ds ienn Npelaoca orraiader anedederetr Genmronecdeſmdſicand iweit geieide No iNCicogaci ced inloci pinn w s ſicnt ilepoternerſtooffcio cdemte 1ſſeſactad bot o ed def eci Wbicicrg ad ahektdtitiwrns huns Entinderreiongretſun ciüifni n ppeſanis gtſnceit ohriniinlez rö Brr nlA apreſinſ⸗ en Necnian welans rpaſan Aoris nagon clinl an ieſniennl e. Sminſne ſitit nmi tmni ecöceſ preben ⸗ W le Nben la prcin hi z )aitlmiul Iiir in ſchego nonultott Nrence inter hore gn⸗⸗ neg ven⸗ nannnlninder n Cienter uidanrp 8 non abooheen, Plcen en Nbinöflitpein ſenöhtttenl er fan id in ni Unſetungi eign, no derr nn uidems Prreppelanone ut⸗ uigor conſani miumntoni nnin m lomebomn dor mi i an ulnsg Ppprlrra ſrdin umnse m am cunmir mronocponne prlar ſemm apenſiny ſeincn ncceunoni ooſri ſectſotnis n ot ficn imr emiit or ironin ileni fde mno e gloinc/ο%0 Nnir uigo gppeliere gonenus flct conmw ,e Cölegvis nd teperiur ſanenmaſiſhenſn 1 dmenms d ndncun Mdbnet õ Cindt ed nimntt nmdfnn eni qpod dpi n n) i muſtn n õ cormuini cheſſri oikaſn⸗ to aſcnertaſſichiti lrt canen dored aicllosn NCN njncns de chalt nctptt mndnomibum dun ppalare chi Ncnt nle⸗ am aimn lomidnia irmnũ perei toſl ſger H 1 n imorpach ¶ Aduerte qꝛ hec ẽ ſubtilis xonſiderario.nam ubicũq; põt iudex aliquid facere ex officio ſuo ſi nõ facit non põt ex hoc appellaꝛi:dictũ eſi no tabile Spe. in ti.de offi.iud. O. impedit.v.quid ſi iundex tenet Jo. an.æ cõiter doc.poſt pe.j.c. proxio.rõ ẽ quia iudex non tenetur impendere officiũ ſuũ ad cõmodũ priuari ſi nõ poſtulatur ut in.l.iiij. ꝗ. hoc autẽ iudiciũ.ff.de dã.infec.et nõ. Inno.in. c. ad noſtrã.ij. de iuꝛeiu. ideo con munit᷑ dicit ꝙ ſi iudex obmittit condẽnationeʒ expenſaꝝ:qꝛ non fuit peritũ ñ tenet᷑ reſarcire de ſuo.ſecus ſi fuit petitũ hoc nõ.glo.in.c.fi.de ꝛe ſcꝛip.? Haꝛ.in dicto.. hoc aũt iudiciũ ⁊ dicta l. ꝓperancũ ⁊æ.d.l.omnẽ honorẽ ⁊? ꝙ non poſ ſit appellari qñ expenſe nõ fueꝛunt petite ſentit Spe.in dicto..in quibus.v.ſed quid ſi nictꝰ. 2 forte hec opinio eſt uerior de rigore iuris.ĩ putet eĩ ſibi qꝛ non petijt magis enim debuit ſi bi proſpicere q; expectare ꝓpriũ mortũ iudicis. Et ſi dicercs nõne ſepe appellat quis nt probet nõ probatũ uel ui opponat nõ oppoſitũ in. l. ꝑ hãc.C. de remp.appe.=.c.cũ Joannes de fi.in ſtru. rñdeo ꝙ ob iſtas cauſas põt appellare:nõ aũt ut de nouo aliquid petat:quia hoc non ſpe ctat ad indicẽ appellationiſ.ij.q. vi.in fi.⁊=.l.eol C. de appe. dices tu eꝛgo ex toto iſte perdet ſũ ptus cũ nõ cõpetat ſibi aliqd remedium:ut.l.ter minato. C ð fꝛuc.æ li. expe.⁊.l.in bonefidei.C. de uſuꝛ. dico ꝙ ſic ⁊ ſibi imputet:aꝛ.in I.iiij. C.⸗ depoſi. ſic limita pᷣdicta ut poſſit appellari quã do expenſe fuerũt petite fateor tñ ꝙ ſi ꝑs uicta appellauerit poterit iudex ad quẽ habere conſi derationẽ expenſarũ.licet nõ fuerũr petite ĩ pri mo iudicio:quia cũ ſuccedit in locũ pꝛimi iudi cis.ſicut ille poterat ex ſuo officio cõd ẽnare ita 2 iſte facit ad hoc ꝙ nõ.do.de ꝛ0.decif.cccliiijſ. ubi dicũt ꝙ ad appellationẽ alterius partis po terit iudex reformare ſniam etiã in fauorẽ non appellantis:qꝛ ſuccedit loco primi iudicis:facit q; nõ. Bar. in.l. ſi expreſſim. ff. de appel unde ↄſequitur appellatus ex perſona alterius ꝙ ex ꝓpria pſona conſequi non põt:ſimile in l. petẽ de. C. ð̊ temp.in inte.ꝛeſti.⁊ ĩ.c. auctoꝛitate maꝛ tini de cõceſ.preben.li.vi.⁊ predicta bñ nõbis qꝛ faciũt ad multa ¶ Subſequitur ad idem qᷓ 20 quid ſi aliquis fuit ſimul condemnatus in pᷣn cipali et expenſis. So. dicit hic do. An.q oʒ ipſum ab ntraqʒ appellaꝛe ⁊ cõſequi utranqʒ qꝛ Archidi.in.c.fi.in fi.de appel.li.vi.¶ Sed tu aduerte qꝛ Archi.nõ ſic loquit᷑ ut allegatuꝛ. lo quitur ei ipſe qñ condemnatio expenſaꝝ fuit fa cta an diffinitiuã ſuꝑ aliqno articulo.ſi eim con dẽnatus nõ appellauit z lapſum eſt decendium nõ poteꝛit poſtea in appellationẽ a diffinitiua il lam condẽnationem proſequi.⁊ optime loquit R.c.fi.pal.quia illud grauamẽ ñ eſt coniũctum negocio principali:imo plus noluit Inno.ĩ. c. ſepe de ap ꝙ ſi index pronuntiat ſuper aliqua exceptione Sↄ pꝛoponentem.licet tunc nou con ¶ De exceptionibus. dẽnauit ĩ expenſis nõ poterit poſiea appellari ſi poſt decendium fit condẽnatio: qꝛ iſta eſt exe cutio prime pronũciationiſ.unde ad propoſitũ dico ꝙ ſi in eadẽ ſententia iudex cõdẽnauit in principali ⁊ in expenſis ſatis ẽ ſimpliciter a ſen tentia appellari:qꝛ unica põt dici ſenrẽtia:ur in .c.ij.de or.cog.que ſuſpenditur ꝑ unam appel lationẽ.licet habeat płres articulos:ut in. c. ray nucius ⁊.c. raynaldus de teſia.¶ Rñdeo nunc ad cõtrariũ prio formatũ per glo.tene ſequentẽ ſolutionẽ in glo.qꝛ forte capitulũ petijt fructus ab inſtituto: ⁊ hec ſolutio eſt bona. Ex qua colli ge ꝙ inſtitutus nõ legitime tenetur ad ꝛeſtitutio nẽ fructuũ.qð tñ intellige ſᷣm ea que plene dixi in. c. grauis de reſti ſpo p. ſecũdo de con trarietate e. nam primo innuit iſtos canonicoſ fuiſſe actores.⁊ tamẽ poſtea uidet᷑ uelle oppoſi tum. dicendo ꝙ excõicato defenſio reſeꝛuatur. tem ex quo iſti de capitulo erant actoꝛes quia petebãt confirmationẽ quare nõ repellũtur pre textu excõicationis contra.c.pia de excep.li.vj. So. glo. in v. deſenſio intrat bãc materiam ⁊ i effectu concludit ꝙ iſti erãt actores ut ſatis pa tet ex a:ſed ex quo ſententia fuit lata ↄtra eos intelligunt᷑ rei.ueniũt enim ad appellandũ ſtimu lati ex ſñia:ideo pretextu excõicationis non de bent repelli ne ius eorum pereat. ¶Er hac ſo lutione colligit᷑ qð dixi in ſũmario ꝙ; ad proſe cutionem appellatiõis admittitur etiã actoꝛ ori ginarins. hanc opi. clarius tenet Inno. bic di cens boc expreſſum:qꝛ nõ ſolũ reus originariꝰ ſed etiã acior põt appellationẽ ſuã proſequi ex cõicatiõe nõ obſtãte ⁊æ ꝙ capitulũ fuit actor pa tet ſm eum qꝛ primo egit coram Archiepo pe tendo confirmationẽ Detri quẽ elegerãt æ ap pellauit ab ipſo quã appellationẽ ꝓſecuti fuerũt coram prepoſito. Tertio egit coraʒ abbate ſan cti ſaluatoris z collegis petens ſententiam ab ſolutoriam latam pro aduerſario retractari. Hol.h̊ tenet contꝛariũ:qꝛ is qui in principali ẽ actor eſt etiam actoꝛ in cã appellationis:facit.l. bi qui ad ciuilia. E. de appel.? qð nõ.in.c.in pᷣ ſentia de renũci.ſicut ergo ĩ principali fuiſſet re pulſus ita ⁊ in cã appellationis.ſi ergo nult au diri faciat ſe abſolui:ꝓ hoc fac.j.e.c.ꝓxio: ubi in qualibet paꝛte litis põt ꝛeppelli dicit etiã ꝙ ſi tanto tpᷣe ſteteꝛit excõicatus ꝙ lapſuʒ ſit tpᷣs ap pellationis exercende non aundierur amplius:de ſe eim ↄqueratur.ar.ff. de mino.l.cũ mandato nõ ob.hec decre.que nidet᷑ admittere actorem originariũ qꝛ quatenus capitulũ petebat confir mationẽ erat acror ⁊æ hoc reſpectu nõ dʒ andiri ſed eo reſpeciu quo appellauit ab inſtitutione cephy.tenebat locũ rei:quia defendebãt iura ec clie:æ hoc reſpectu debʒ audiri Jo.an.inſtat ſʒ tandem concludit ꝙ aut appellat excõicatus ab inteꝛlocutoria:⁊æ tũc finito articulo appellatiõis põt pᷣtextu excõicationis repellit ex quo ẽ actor quia iam opponitur canſe principali cum ſinito appellationis articulo aggrediat᷑ iudex cauſam C 5 X ₰ aftoer aGinD* *νrρ ſy 77 ſu Prd oy'e zf 1172r, bſmanse . 2 . principalẽ: ad hoc qð le. ? nõ. in. c.i.de appel. li.vi. ſed prius repelli nõ põt cuʒ ueniat ſtimula aus.aut appellauit a difſinitiua:⁊ tenet ſimplici ter opi Inno. ut nõ poſſit ꝛeplli:⁊ hoc ꝓpteꝛ cõmixtioneʒ appellationis æ pᷣncipalis.non ciz põt cognoſci de appellatione quin cognoſcat ðᷣ principali.unde potius ꝓpter iniquitatẽ graua minis ſaltim ꝛe ipſa ⁊ ſi non ex indicis ꝓpoſito debet audiri etiã ſuꝑ principali ꝙᷓ; pꝛopter pᷣnci pale cõmixtuʒ ipſum excludit a ꝓſecutione gꝛa naminis:facit.c.ſacris ð̊ ſepul.? qðᷣ ibi nõ.æ.l- nna in prin. E. de rei nxo. acti. ⁊ ĩ.c.i.ne ſe.ua. hanc opinionẽ ut audiat᷑ tenet Ab. in. c. i.de ex cep.li.vi.⁊ cõiter moderni hic.hanc opi.credo ueriſſimã: æ dico apeꝛte ꝓbaꝛi ꝑ iſtũ tex. nam ſi bñ pondereĩ᷑ ſñia lata ſuper appellatione aperte colligitur ꝙ capitulũ principalr ꝓſequebat᷑ cau ſam in qua erat actor.fuit eiʒ pronũciatũ iuſ eli gendi ad capimlum pertinere ? cõfirmatus fuit ab eo electus. ¶ Nẽ patet ex ꝓnunciatione ꝓ prioꝝ iudicũ:in eo ꝙ decreuerũt paꝝẽ aduerſã nõ cogendã ad rndendũ eiſdem: ⁊ ſic capitulũ. nũc eꝛat actoꝛ ſicut pꝛius.nõ ob.c.peꝛ tuas.j].ð ap.qꝛ illud procedit cũ excoicatus appellauit a ſñia excoĩcationis ⁊ fatetur ſe ligatã.unde cum in omnẽ enentuʒ ſit abſoluendus ex quo excoĩ catio tenuit:ut in.c.cũ cõtingat de offi.dele.nõ debet audiꝛi nolens litigaꝛe ſupeꝛ iniuſticia ex coicationis niſi pꝛius abſolutionẽ petat ne ipᷣaʒ excoĩcationẽ contẽneꝛe nideat᷑:ſed hic non fuit appellatũ ab excoicatione ſed ſuper alio articu lo net fatebat᷑ ſe ligatũ unde non debet admitti exceptio cx quo ꝓſequitur gꝛauamẽ ꝑ iudicem inflictum.nõ ob.c.j.ꝓximũ:qꝛ uerũ ẽ ꝙ i qua liber parte litis ſuper principali põt opponi ex cõicatio:⁊ ita loquitur illud.c.ſecus in cã appel lationis rõ diuerſitatis:qꝛ nullũ ſubeſt peꝛiculũ ſi repellantur a principali:ſed in cã appellanõis ſic:quia deferetur interim appellatio et ſic non poſſet ſe defendeꝛe aduerſus oppꝛeſſionem iudi cis ¶ Et per hoc ſoluituꝛ alia qõ que ſequituꝛ in glo pᷣſuppoſito ꝙ audiꝛi debeat:pꝛout.S.dic tum eſt ꝙ erit officiũ iudicis appellationis.nun quid ſimpliciter reperta iniquirate ſnie caſſabit illam an etiã condenabit reũ actori excõicato: pone exemplũ actoꝛ petebat centum a reo iudex ꝑ perã reũ abſoluit a cuius ſnia appellauit actõ cõſtat indici ad quẽ ꝙ debuit ꝛeus condemnaꝛi actori:nũquid ipſe faciet hãc condẽnationẽ ex quo opponitur appellantẽ excõicatum glo.iſta attingit qõnem:⁊ ponit duas opi.prima ꝙ caſ labitur ſnia de pnti.ut ſic ꝛelenetuꝛ a gꝛauamie: ſed condẽnatio differetur in euentum abſolutio nis qꝛ nõ debʒ ferri ſñia ꝓ excõicato.ſcdᷣa opi: in qua glo. uidetur ꝛeſideꝛe eſt ut ẽt feꝛatur con dẽnatoria:qꝛ cum nõ conſtat illum excõicatum cum nec ad probandũ debet admitti aduerſariꝰ ex quo actoꝛ eſt in cã appellationis non poteſt dici ꝙ ſñia feratur pro excõicato:nõ.ꝛõeʒ glo. nidet᷑ eiʒ ſentire ꝙ ſi cõſtaret nõ dʒ ↄdenatoꝛia ¶ He exceptionibus.· pro eo ferri. Jo. an. tener quod.s. dixi ut rone grauaminis admixti audiatur etiã ſuper princi pali. Jo. cal. tenet in prima parte cõtra Hoſti. ut actor originarius audiatuꝛ in cauſa appella tionis per iſlũ tex.ſed dicit ꝙ caſſata ſentẽtia ñ debet index ferre condẽnatoꝛiã:et ſic tenet pmã opi. glo. ſed debet deferri in tp̃s abſolutionis deferende.erit ergo bic diueꝛſitas ĩ ꝓnũciqtide ex cã:ut ſiẽ ex equitate pot ſe in cã appellatiois defendere ita debet ſeruari iuſticia que nõ nult ut aliquid adiudicetuꝛ excõicato. 5. de iudi. ci telleximus. Et dicit ꝙ iudex appellationis cal ſando ſniam debet ꝓteſtari ꝙ per hoc nõ cõdẽ nat reuʒ actori in principali ex eo qꝛ de excõica tione actoꝛis ſibi eſt legitie facta fides.ᷣet bac x teſtationẽ dicit obſeꝛuandã:qꝛ ſimpſiciteꝛ caſſan do ſniam uidetur reum actori condenare. boc ultimũ ſimpliciter nõ admitto et cõtꝛariũ nidet᷑ ſentiꝛe Haꝛ. in.l.cũ apud. ff.iudi.ſol.et bene ſa cit ibi tex.et in.c.cũ cã de ꝛe iudi.primuʒ tamen tenuit Har. in. l. eos. C. de appel. ubi latiꝰ buc articulũ ſequitur:hic tamẽ nõ ꝓcedo ulterius: qꝛ nõ eſt pꝛopꝛia materia noſtra:ideo alibi dicã nide in. d. c. cum cauſa. ¶ Sed ꝛcdeo ad pᷣmuʒ principale dictũ ⁊ eſt ſciendũ ꝙ pꝛo prio dicio Cal. facit qð in ſimili dicunt dni de ꝛota deciß. .clxxxix. dicentes ꝙ licet pro reo cõtumace poſ ſit ferri abſolutoria ñ tñ adiudicatoria:aꝛ. c.ᷓ inter. S. e. z.I. qᷓuis indubitati. C. de adul. Do. An. putat hãc opi. ꝓcedeẽ ſi reus a pncipio op ponit eũ nõ audiendũ inquãtũ uelit condẽnato riã obtinere ſeu declaratoria. ſecꝰdicit ſi ſpectat cõcluſionẽ in cã anteqᷓ; opponat:quia tũc non põt excipi nec ꝓbatio fieri:de ꝓcu.c.auditis⸗ diſtinctio do. Ant. mihi non placet:qꝛ ſi poeſt obijci ad condẽnationẽ difſeꝛendã añ concſuſio neʒ eꝛgo ⁊ poſt. cum hec excõicationis excepiio ſit multuʒ priuilegiata:ut in qualibet parte liis poſſit obijci:ut j.c.ꝓxio et.c.pia.e.ti.li.vj.ubi patet ꝙ et poſt ſniam põt obijci ad executioneʒ differendã. multo ergo fortius poſt ocluſionem ad condẽnationem differendã hoc.qꝛ rõnes po ſite in c.pia pᷣal.militãt etiã poſt ↄcluſiont. Ji qꝛ equitate ſuggerẽte quãdoqʒ admittiĩ pꝛoba rio ⁊ ſuſpenditur pꝛimũ iudicium: ut in. c. paſto ralis de cã poſ.⁊ proprie.⁊ poſimodum ꝛeppeni hoc idẽ tenẽ Spe.i ti. ð renũci.? cõclu. .. V.? ſcias. In hoc iñ articulo credo ꝙ de rigoꝛe in ris poſſet defeudi p̃ma opi.glo. quã ſeqt Cal. qꝛ in ↄdẽnatione ſeu declaratione ceſſat illa e tas grauaminis ꝗᷓ fccit excõicatũ audiri. ſufficit eiʒ qp ſibi ꝓuideatur aduerſus ſtimulum iniqui tatis ſnie ꝑ ceſſationẽ.nã conceſſuʒ Otia reglas iuꝛis ex neceſſitare duꝛat quatenus ur ger illa ne cefſitas ſeu cã:ut in c. deus qui de ui. ho. cle. 2 in. c. ex trãſmiſſa de pꝛeſcrip.alia iñ opi. uide tur uerior ?æ minus deuiat a regulis iuris: tum qꝛ ſequẽdo pᷣmã opi. feꝛetur ſnia ꝑ pics gen id qð habet᷑ in.l.in hoc iudicio .ff. fa. beꝛ.? nõ. in. l.i. C. ſi aduer. rem iudi.? Inno. de ve imandeuta n l onron etcdicdtis 00 õäü ſetiutſr uins nn ei idii. pylit opy⸗ nirtirnn fin ij n binnithrunu nmnt in iln le rrn ian n inn⸗ Puuditmſl di ai nnſ. ſuituurimoblrum mit n m, mnun thi i ai can er ne ppetnoripfotar umnsze promnſſia roetclli gianet ici tobieride i flinnals. Oiuaroſinclcter gnir ap⸗ tonepofegrind wri umſcinmumd ureeräfiop doetoilerpreſtüinranen 1 ſobinreligedat beroaſtoſſtnns man iti inmmuuns nnalger iöi aatenn Gundeſtemr a ironi n veriſni cpin ſimlin. nin lier tqiel At. Iniſngöneti gisimnutnnlar⸗ rerehneſnai theſtnginin morumins ſſeſtonn ane⸗ ehocoher de nnnc ſie e Ouſ ro lmnd ntluſct un ll n afnin N Elro hiceröſenonng . mono:ninigen o⸗ nen lit ſper illme ſnie Hee “ .reing a oni deno reſennfo Uone aodat . Nd ndſtichkegirimnii act henmti i ünſten an n n mni ſinpleir nnie ri ir Mirlci pufinciiten tbirancci rilinn, teamt Bmn l as Cege ii õ qr no qt opin mmmo noſta co ht uicein cun aul, (Sed rintf⸗ nepre da e flieni vovyro Allhat oo in ſmnidnnt offor oni õ ſtſm abſolmono i ni acinncavonorancii m s et cni lbin Coeat 0 A un bitoni getliſ eg bſhio õ i winceteſendeanuna cnd ſn drſonendnmi, Monrali Kerchiet Pmio fentde Nen ad W Nongereranſte nnodo, And,mbinon acagſg dichinciodo. Ann md gai re õäs 0 det ecdlnicſiec ogot poſt cun 4 ng ecianorin uſrunn ſtmim nleha de ei s d en doiei aonſüun nib tu⸗ ii lo oltl feni minan enlierttn vone e ⸗ ſctenöen / is tc waninis ſeſ, eg nuten Uu i h ⸗ nina / us ee rl uni b n 66 ccſios ane n e ſrtſth⸗ 6 arr Kias 4, –— fc* 4 4410 pfer⸗ 1, Y a n5 Ce exceptionibus. iudi.c.cũ inte:. Itẽ oriretur alia diſſiclias quia ex tpᷣe ceſſat officiũ iudicis appellationis. Item adduco bonũ tex.j.c.ꝓximo:ubi certo caſu fit condemnatio expenſarum in fauorẽ ẽxcõicati 2 ſatis ẽ ꝙ executio et cõmodũ ſnie diflerat᷑ ĩ ipᷣs abſolutionis:ita æ fortius credo dicendum boc caſu:ut oẽs iſte difficultates retenr 4 Querit glo.circa mediũ quid ſi ſnia in cã pricipali fert pro actore excõicato.rñdet eam nõ ualere:intel lige tu ꝙ nõ ualet in effectu. qr nõ poterii ꝓ ea agere durante excõicatione:ſed poſt abſolutio nẽ poterit petere illius executioneʒ: ut dicitur in fi.glo.⁊ ꝓbatur in.c.pia pᷣal.ubi de hoc:niſi fu iſſer lata uigoꝛe reſcripti imperꝛati ab excõicato ut in. c.i.de reſcrip.li.vi.ubi de hoc. xtra glo. quero quid ſi ꝓcuratoꝛ alicuiꝰ apppellauit a ſnia lata contra ſe demũ fuit excõicatus nun quid poteꝛit appellationẽ ꝓſequi uarie ſũt opi niones ut hic ꝛecitat Inno.quidam dixeꝛunt non:qꝛ excõicatus eſt uoluntarius.licet enim te neat᷑ appellationẽ interponere:non m ipſam ꝓ ſequi:ut in.l.inuitus.C.de procu.æ. c.nõ iiuſte e.ti ¶ Alij dicũt. ꝙ aut ꝓmiſit appellatõeʒ p ſequi:⁊ tũc ne ueniat j fidem debʒ admitti.aut nihil ꝓmiſit z procedat prima opi.⁊æ hanc opi. uidetur ſequi Innocen. licet non firmet pedes. Jo. an. dicit poſſe dici ꝙ etiã ubi expreſſe ꝓmi ſit.nõ tenetur hoc obſeruare:qꝛ ⁊ ſi expreſſe di xerit ꝓmitto tibi:ꝙ ſi etiã cõtingat me excõica ri appellationẽ proſequar turpis ẽ promiſſio ꝓ pter periculũ aĩaꝝ:⁊ ſic ñ eſt obſeruãda.xxii.q. .itii. in malis. Si uero ſimpliciter ꝓmiſit appel lationẽ pꝛoſequi nõ tenet᷑ ſtatu ſic immutato ſeꝛ uare:etiã ſi ſuꝑ boc fuiſſet preſtitũ iuramentuʒ. qꝛ ſubintelligebat᷑ hec ↄditio ſi ſtarus meus fue rit ñ immutatus.ut patet ex nõ.i.c.quemadmo dum de iureiur. ⁊æ hãc opi.puto neriſſimã: facit ꝙß in ſimili nõ. Inno. in c. qualiter 2 qn el.i. de accu. In illa qõne cũ quis iurauit nulla ratõne renelare ſecreiũ ⁊ poſtea producit᷑ in teſtẽ Iteʒ non uideo quõ potuit iſte tex. tacite nec expᷣſſe ſe obligare õ iuris diſpoſitionem cum pacns p natorum ius publicũ n imutet᷑ in. c. ſi diligenti de fo. cõpe.⁊.l.ius publicũ.ff.de pac.nec ualert ꝓteſtatio iuxta nõ.in.l.alimẽta. C. de nego.geſ. Wco die excõicatus audituꝛ ꝑ uiaʒ appel lationis:nũquid eodeʒ modo dʒ audiri ſi impe tꝛat ſuper utilitate ſnie. Hoſt.qꝙ ſic ⁊ idẽ tenuit .j. ð re iud. ꝙ ad conſultarionẽ:monet᷑ quia ex cõicato reſeꝛuat᷑ oĩs defenſio:ut hic ⁊.S.e.c.cuʒ iteꝛ.⁊ nullã excluſit qui oẽs incluſit.Sõ.de ma.et obe.c. ſolite ad Die ſi ſ⸗ defendit appellã do ubi ſnia ẽ aliqua:fortius ubi ẽ nulla de ele. c.cum ĩ cunctiſ ⁊ qui fi.ſint le.c.per ueneꝛabilẽ in prin. Item ſi diceremus contrariũ poſſet de facto in non modicũ tpᷣs grauamen executioni mandari: ⁊ ſic excluderet᷑ excõicatus a defenſio ne. ſubueniendũ ergo eſt illi ante tp̃s:ne contra iuſtitiã opprimatur. ar. de ſer. nõ ordi. c.i.et ibi nõ. Jo. an. tenet contrariũ ꝑ.c.i.de reſcrip. li. vj. Moſtiẽ. tenet idem qð. z. in exceptionibus que poſſunt opponi ne mandet ſuta executioni de quibus in dicto.c.ad conſuliationem. ¶ Ex his putat do. An. ꝙ petens laudum reduci ad arbitrium boni uiri debʒ audiri non oſtante ex cõicatione ⁊ ſimiliter petens retꝛactari ſñiam 4 nõ tranſit in rem iudicatã:qꝛ ſe defendit aduer ſus ſtimulũ ſñie ſtimulantis ⁊= piculuʒ aie:ubi in obſeruatione ſñie nerſat᷑ periculuʒ aie. Ego pu to ꝙ excõicatus prouocans nõ debet audiri ni ſi q preiudiciũ de pnti ſibi infert ex ſñia al. dʒ expectare ⁊ cũ mandabitur executioni poterit ðᷣ nullitate opponere ⁊ ſic põt obſeruari opi. Jo. an.æ hec ſufficiant. Alia que doc. hic tractant ſunt ſatis expedita. S.e.c.cum inter: 2z in. c.a no bis et maxime de illa qõne an excõicatus audia tur petens ĩ integrũ reſtitutionẽ adueꝛſus ſñiaʒ a qua nõ appellauit:quã foꝛmat hic MHoſti.⁊ re fert ↄtrarias opi.ipſe nuero concludit ꝙ ſi petit reſtitutio ex clauſula generali tali cã expᷣſſa qua ꝓbata niſi ſubueniret dãnaret᷑ innocens uel pe riret aĩa:⁊ tũc ẽ ſubueniẽdum:ar.s.e.ti.cũ iteꝛ .F. i. 2. S. de reſti. in inte.c.ex lr̃is:ubi nero peti tur reſtitutio ex ſolo fauore dependes:repelleꝛe tur de iniquitate iudicis uel de iniuſta ſũia non queratur: ar.ff.de mino.l.prefecti. equitas eniʒ ſuadet ut hi qui ſunt excluſi a ꝑncipatione eccle ſie ab omni legũ fauorabili auxilio repellantur: ut in aut᷑. de priuile.dot᷑. here. nõ preſſan. circa mediũ col.viij.hoc idem tenent do.de ro.ðciß. ccccxlij ut principałr non petat. ſed ſi uelit reſti tui ad appellandũ.tũc dicũt ꝙ admittit᷑:qꝛ ut 5 ambulũ quoddã incidenteꝛ petitur æ omia ordi nantur ad finẽ defenſionis:ar.in.l.oratio.fj.de ſpon.⁊ hoc ſequitur do. An. hic:mihi placet in diſtincte opi. Hoſti. niſi iminear periculum aie. nõ enim eſt ſibi ſubueniẽdũ ex meꝛo fauore cuʒ omni fauore carere debeat: ut citius reſipiſcat dicio.c.pia.e ti.li. vſ. Mi. ab. bet parte li tis excõicationẽ cõtra actorẽ obijciẽs auditur ⁊ ſi malicioſe diſtulerit in expenſis con denatnr. æ dato ꝙ nõ excipiat ipſe iudex publi ce excõicatũ rcpcler. Diutanur. nam pꝛima pars põit dictũ qdð dicit ſpeciale ⁊ exprimit cãm ſcdᷣa ibi qð ſi puniri iubet reũ doloſũ.tertia pꝛe cipit ſine ope exceptionis publicũ excõicatuʒ re pelli.¶ Mõ. ibi in periculũ æc. q excõicato nõ cõicatur ſine peccato etiam in iudicio qdð proce dit in dubio cũ exõicatus eſt actor. ⁊ ſic loquit iſte tex. Quid aũt ſi eſt reus nũquid per ſe uale Eceptionem. Heus iqi gt eſſe in iudicio ſine aliorũ periculo. dic ut leg. ⁊? nõ.ᷣin.c.intelleximꝰ de iudi ¶ Mõ. ſcõᷣo unã regulã nõbilem que põt ex tex. colligi /q; termi nus pᷣfixus ſimpliciter ad aliquid faciendum nõ precludit uiam ad faciendũ ſeu proponendum id ex cuius obmiſſione iminet aĩe periculum.et hec eſt rõ quare in cauſa matrimoniali ſnia nõ trauſit in rem iudi. ut in.c.lator ⁊.c.ↄſanguinei c 4 - *E ra, aae. E ς , — ef'fY ione wren, 5 achzd † . — CaNS Ay d roſis ſns ſapler ð füoni Etr uo GP ſenr- ponde de ꝛe iudica. S qno uide qs plene dixi in. c. iuꝛs uit de pꝛoba.⁊ nide bonã glo.in.c.lator ⁊ ibi ꝑ HMoſti. WH5. tertio ꝙ excoicationis exceptio pot ꝓpon poſt iĩ cont.etiã ſi malicioſe nõ fuit ꝓbpoſita tpe debito.ex quo infert ꝙ crimen qd põt ꝓponi tpe oꝛdinario z extraordiario ĩ ſub ſidiũ põt illud proponi extraordinaꝛio tpᷣe euiã ſi malicioſe fuit pretermiſſuʒ ordinario ipᷣe.ſed certe hoc ꝓpter peccatũ iminens qð urget paꝛi ter utroqʒ tppe. al uideret᷑ ſecus:ar. in.. auxiliuʒ ff. de mino. ad hoc gl. nõbilis i. c. ad andientia .ij. de ꝛeſcꝛip.et i.c.inteꝛ monaſteꝛiũ. . ð ꝛe iud. et ꝙ ibi nõ. Moſti. Ws Pe caſum nõbilem in quo feꝛtuꝛ ſnia condemnationis expenſaꝝ in fauorẽ excoĩcati optime facit iſte tex.ad nõ.S.c. ꝓxio:ut etiã ſuper priĩcipali poſſit ꝓ eo ferri in cã appellationis a diffinitina. dicit iñ Inno. et placet cõiter doctoribus ꝙꝙ licet hic fiat ↄdena tio expenſarũ executio tñ diffeꝛĩ donec excõica tus fuerit abſolutus:uel ᷣm cũñ eſt ſpeciale ĩ pẽa iſtiꝰrei ꝗͥ doloſe diſtulit hanc exceptionẽ ꝓpone re. Ego fateoꝛ boc eſſe ſpceiale:ſed dico ꝙ ſicut inducitur ſpeciale hic rõe predicta: iia dicenduʒ ut ſit ſpeciale: qũ ca granaminis eſt coniũcta cũ negocio principali: ut iũc in cã appellatõis pol ſit ferri ſnia etiam pꝛo actoꝛe originali:ut plene dixi.S c.proxio.¶ Altio nõ. ꝙ i publice notis iudex ſupplet ex offſicio Itẽ indicẽ poſſe iudica re de eo qð ẽ ſibi notũ ut notoriũ.facit ad boc bonus tex. euʒ glo.in. l. i. C. qui z aduer. quos Irem inbabilem põt index a limine iudicioruʒ ex officio repellere etiã ſi nõ repellat᷑ a parte:qꝛ hoc nõ ẽ ſimpliciter ſtatutũ in fauoreʒ partis:ſʒ publicũ ad hoc.l.quos ꝓhibet.ff de poſtula.et tex.cũ glo.i.c.queꝛẽdũᷣ.ij q vij.quod ꝓcedit ẽt ſi pars ob culpã ſuã nõ.poſſit excipere:ut ẽ gl. nõbilis in. c. alieni.e. cã et.q.facit qðᷣ nõ.glo.in .Cc.i.ð elec.li.vVj ¶ Hãquid auũt poſſit pars ap pellare ſi iudex ex officio ſuo inbabilẽ nõ repel lit: Yo an. ⁊ doc. coiter ſequentes poſt e.te nent ꝙ nõ idem Spe. nult in ti. de offi. iudi. ꝗ. impedit:ubi geneꝛalit᷑ dicit indicẽ non grausꝛe ſi nõ facit qð ex mero officio ſuo faceꝛe põt.ad quod bene facit qð le.ĩ l uij. F. boc aũt indiciũ ff de dã. infec.qð ẽ ſingulariter nõndũ:et uide qð dixi.S c.prox.¶Queꝛo tex. hic dicit ꝙ ex ceptio excoĩcationis in dilatonjs ꝓponẽdis ob miſſa põt proponi poſimodũ ſed ꝛeus uenit cõ dẽnandus in expenſis ſi malcioſe ꝓponere di ſtulit. quero igitur qñ eſt tpᷣs dilatoriaꝝ propo nendarum. So. glo.i. hinc ſũpta occaſione ꝓſe quit᷑ hãc matenã excepnionuʒ ꝓponendaꝝ:⁊ in effeciu ponit tres ſpecies excepuionũ/quedã eiʒ ſunt dilatorie: quedã ꝑemptorie.? quedaʒ anor male:⁊z declarãtur in glo.ſed dic latius 2 claꝛiꝰ ꝙ quedã ſunt dilatorie ipᷣales quedaʒ ꝑempto rie et ppetue:ita diſtiguit tex. inſti.e.I. appellat uedã uero.ſunt anormale reſpeciu natuꝛe es : qꝛ ex toro nõ ſequũt᷑ nãm dilatoriarũ uel ꝑ emptoriarũ. dilatorie uero ſunt duplices. qdam Be exceptionibus. eni concernũt ipſum iudiciũ ut perſonaʒ iudicis partis uel ꝛeſcꝛiptũ.quedã concernũt ipfſum ne gociũ principale ſeu rem de qua agitur prime debent ꝓponi 7 pꝛobaꝛi an litẽ ↄteſiata ſeu ĩfꝛa terminũ expſſum prefixum a iudice ad oẽs dila torias ꝓponendas: ut probatur in. c. paſtoralis .S.e.⁊ c.inter monaſt riũ.j.de ſẽ.⁊ re iudi.2.:. fi. C. e.ti.? nõ.in.l.exceptionẽ C. de proba.ubi latis habes de hac materia ⁊? maxime ꝑ Cy po ſtea aũt ꝓponi nõ poſſunt niſi oꝛte fuerint poſt modũ:ut in dicto.c.paſtoralis ⁊ in.c.inſinuãte de offl. dele. z. l.ij. C. de cõſoꝛ.eiuſ.li.uel ubi de nouo peruenerũt ad noticiã partis:ar. in dicto .c.paſtoralis et in.d.c.ut circa de elec. li. Vj. et glo. nõbilis.iij.q.Vj. exceptio uoluit Inn. in. c. paſtoralis pᷣal.⁊ nide qð circa boc dixi ĩ. c.ij. in fi. de or. cog. Rõ aũt reglłe quare.ſ.non poſfſũt opponi poſt lit᷑.conte.eſt qꝛ paꝛs litem cõteſtan do dicit ſe uelle litigare et ſic ingredit᷑ negociuʒ principale. ſed peꝛ iſtas dilatorias dicit ſe nolle litigare cũ neniãr ad diffeꝛendũ iudiciũ: ut ĩ pꝛe al. F. appellant: ? ſic ex propoſitione iſtaꝛũ poſt lit᷑ conte.reſultat quedã cõtrarietas:ut in.c.cuʒ cauſam.j. de ap.et qð ibi nõ.merito tanqᷓ; ↄtia rius nõ debet audiri:ut i.c.ſollicitudinẽ de ap. 2 in.l.ubi repugnantia.ff. de re. iur. Idem dicẽ dum cum proponuntur poſt terminũ datum ad dilatorias proponẽdas qꝛ ille ſuccedit loco ter mini iuris.ſ. litis conteſtate. Igeo debet eodeʒ iure cum illo ceſeri.d.c.paſtoralis.et nõ. Inn. in. c. ex ratione de ap.facit.c. maiores de bap. ratio aũt exceptionũ eſt: quia quando de nouo ſupeꝛuenerũt uel ad noticiam nouiter producie ſunt nõ fuit liber conſenſus in litigando: quis ignorãs non conſentit:ut.l.nec ignorans. C. 5 dona.=.l.ſi per errorẽ.ff. de iuriſdi.om. iudidi cit tñ nõnter iſta glo.ꝙ exceptio decliatoria cit ca iudicẽ nõ ſolũ debet ꝓponi ãte lit ↄt ſz eii añ als öcliatorias ꝓponedo:qꝛ ꝓponedo alias corã iudice ur̃ appꝛobaꝛe ꝑſonã iudicis ⁊ ſic nõ poſſet poſimodũ iudicẽ declinare. ideʒ iʒ g0. in. c. inter monaſteriũ ]. de ꝛc iudi = ibi plene ꝑ doc. hanc tũ opi.ſequitur Maꝛ. in. l. quid con ſolebãt. ff. ð re ind. æ.l.fi. C. ð excep. ?.l.r. uideĩ in iudicem.ff de iudi. æ placet mihi hec opi.q: quẽadmodum producẽdo teſtem nideor ipſius perſonã approbare ⁊ poſimodũ ꝛepꝛobare non poſſum.iiij.q.iij. J. ſi quis teſibus. iia ? ipſum iudiceʒ approbo litigando coꝛam eo ſuper alijs dilatorijs:facit.c.inſinuame de offi. dele. ? ple nius dicam in dicto. c. inter monaſtariuʒ. deo Hcautela eſt ad uitandas op. ꝙ exceptio cora in dicem ponatur contra iudicem ſimpliciter. alie uero differuntur in exitum iſtius aut ponentur ſub conditione ſi prima non proderit. Sireo proponũtur oẽs ſumpliciteꝛ: dic quod nicetur in dubio ponere illam que cſt contꝛis iudicem er alias ſub conditione: ar. in.c. cauſamc de 2 ſcrip.⁊ ita uoluit Harto.in dicta-l. quldam 0 ſulebant: quod eſt notandnʒ. ¶ Sede dilatoꝛie coveni ei cen c⸗ puobal opponit 0 opp britg aunn olt ſe nmin nurlrun nle ei A proce 8 hinl e lie i is nſhine ſoc rud 00 s lam ſn Kil nein enſe⸗ ſuer n aſ ehsi fa lend nc n mniſen gena naſd Prümnderof e len didnmcſonn ekoaneſge ⸗ ea Porlerbot wt it muir ,uiuj cſyan cter op.nnr oora an nauſun, : gurimni nſinis Bu cin ,ar giai Nudne acich Dentd init Ciabetndhhsdera anſtcſpoſſt nerna cutelris Rean Ponene ial Conctnitentnacctemlepageminund Dreil Oocktincico Pegorats nnin pnm CNie do An fam.(Secrea bor gvennn Cched terhus boelino taſ pot gb In Siot ioiqh oſcd dcoſttore ituut Opoſten dnatitqnti arctapud⸗ Nöpornſtaneubleatonimchnaütn Drincipaſeſd udte neſnsan mioine ieſimnunckäirne annmnsnmd ui he Opl⸗ Ponlur im.c fraternuns eſcinniger ffrige gon enum C.ſen. ſein,non poſ a r; iu noneſftcirge⸗⸗ bo unbo rn ſn tonpſſcliue i o pooban poſfen:ſent obſenanr i gnr⸗ wke nrfncnatber⸗ Nonuyt glenecin incictorin fniceot m ein enie intelcſſdig Denppnm rimni ſ poſ agine eſc; Dbicans ans SNoſſſſ car non nr hol elun 4 1 lfaeren⸗ ll ſ nanang 3. lcifevn u 4 .li, , encnn naeen len G Whmen enel. Gſ enenen D e, „ erttü R P Wüihrinahge ☛ pon eenen Ni,r dngiſtie eöſſun Prinm i Nſen renlen Kit. “ ſelgt laengntn Loli r en anrcdnabrii 1as öni negeinneſn cc eick itna ſeigntine Pnnchpae ſen daſtisclnnus ictet lngmn ti mnii lc ſfnriinlin pelmi ſe poliur ſiin Ii come iltar queci coniniena na cauſam j.oe a o j ö enn mninn ius o ocher auddin i. lciudite den tin oi pugummu fee r, NMndi m um groponumur poft kenmnu oaunl Alrorus gfoponichs qr ſaadlt n un n uns is oofleſune. Yv eha wa, mran locihn dc iihtis gno in Dcaftovede MtNares N d. id in rhidi Aaialni deonn ſenemii luimtiam miun n or nd ian iber cohſenias n wantegt Gnoris ion oſentn inu Donn.44ſer rori de iürl d . Grti ner in90. a ii cioſoiͦ dede Ppoſt ie i dngtus Ptinm inin e niblet 3 ddiredeelntetieſ „ „NMitbi l er mni ſr i goc bin i Glſaun R ltioͤſe d t1Kd Utr ſ uiten f oe mir uc 1 ni Gumn grodeit ine na aii n poſmn ho lic in biccz ne Mrvmne di⸗ 6 lenſz tocrbic / nius dann i ¶ Ze exceptionibus. f. concernentes negocium principale ſunt ille q̃ conceꝛnũt ipſam ꝛem de qua agitur ut eſt dila toria ſolutionis:ut ſi petiſ a me.x.⁊ ego dico ꝙ; nõ teneoꝛ tibi ſolueꝛe hinc ad annũ:qꝛ ſic fuit a principio cõueniũ uel feciſti mibi pactũ ex poſt facto.et ꝙ de hoc ẽ dubiũ qñ debeat proponi et pꝛobaꝛi de hoc per glo.hic ⁊ in.l. exceptionẽ prea.⁊ plene ꝑ Inno.in dicto.c.pa Bar. æ Cy. in dicta.l.exceptionẽ. Er ↄcluð ſic maxime poſt Inno. ꝙ aut exceptio opponit ad proceſſum ut repellat acorem ab agendo er debet proponi ⁊ ꝓbari ante.litẽ cont.ſic ſeꝛuat in alijs dilatorijs nõ eĩi põt actor agere an tps ur in. I. continuis. F. eoqʒ; tpe. ff. de V. ob. z.l. itẽ q;.ff. de pac.aut opponitur ad merita cauſe. ſ. ne condẽenetur ad ſoluendũ ante ips: et tũc ſũt opiniones. quidam dicunt ꝙ debet proponi ne ceſſaꝛio ante litẽ conte.⁊ ꝓbaꝛi unde nõ ſufficit poſt litẽ conte.proponere ⁊æ ꝓbare ⁊ hoc dicũt per illã.l.exceptionẽ:que ſic uidetur loqui:⁊ iia uidetur uelle glo. bic ⁊ in dicta.l.excepiionẽ ⁊ ĩ dicto.c. exceptio:⁊ ita tẽuit qñqʒ De.ut ibi re citat Ey. ⁊ hoc qꝛ proponẽdo poſt li.conteſt.ui detur proponere cauſa ſubteꝛfugiendi iudiciũ. et hanc opi. recitat etiã Inn.i dicto.c. paſtora lis alij dicũt ꝙ ſatis eſt proponere et ꝓbare p?* litẽ pteſta. et tex.iĩ dicta.l.excepiiõem:dum dicit quod debet propõi ãte loquitur de ↄſilio et n6 neceſſitate:et hec opi.uidetur coĩior et eam tʒ Innoc i preal.c.paſtoralis et Maꝛ. iĩ dicta.l.ex ceptionẽ et Ja. ð are. et qnqʒ Me. ut ibi ꝛcitat Cy. ⁊ hec mihi plus placet.nam ſi opponit ad meꝛita cauſe ſatis eſt eam ꝓponere poſt li. ↄie. Concludit enim actorẽ male petere:ut in iuribꝰ preal. Moſti in dicto. c. paſtoralis tenuit pmaʒ opi. æ do. An. Fam. ¶ E circa hoc queruua uſq; ad ꝙ tempus hoc ultimo caſu pot ꝓbari Inn. dicit ibi ꝙ uſqʒ ad concluſione i caula et nõ poſtea. ⁊ dixerũt quidã ꝙ per teſtes pꝛobari nõ põt niſi ante publicationẽ atteſtationũ ſupeꝛ principali:ſed tu dic melius ꝙ aut articulus q nũc formatur eſt directe contrarius prino ? ꝓ cedit hec opi.? ꝓbatur in.c. fraternitatis de ie ſti. ⁊ ſic intellige ⁊ rſtringe glo.in.l.ꝑemptorias C. ſen. ꝛcſcin.non poſ aur non eſt diꝛccte ↄꝛiꝰ: imo ambo facta ſunt compaſſibilia: æ tũc poteſt pꝛobaꝛi poſtea:ſicut obſeruatur in qualibet peꝛ emptoria: ut plene dixi in.c.i.de or. cog. ⁊ facit c. finẽ de do.⁊ contu.⁊ in.c.de teſtibus.S.ð te ſti. Exemplum primi ſi poſt publicatas atteſtati oneſ:dico ꝙ ego promiſi daꝛe non pme ſed ad tempus. Exemplũ ſcdᷣi. ſi dico ꝙ ex poſtfacto fe ciſti mihi pactũ ð non petendo uſqʒ ad annum. hic enim ceſſat timor ſubornationis:ſicut i qua libet alia peremptoria cõpaſſibili cũ facto prin cipali.æ hoc expreſſe uoluit Jo. an.in bac dila toria ſolutionis in addi. Spe. eo. ri. ꝗ. nunc di cendũ: ſacit quod nõ. Hã. in aut᷑.qui ſemel.C⸗ de Aane tex. in dicta.l.excepiio nem d idem queritur quid ſi bec exceptio dilatoria ſolutionis nõ fuit oppoſita. conclude poſt Har.i dicta.l.exceptionẽ.ꝙ aut de eo nõ conſtitit iudici:⁊ tunc iudex ſimpliciter condem nabit m inſtrumentuʒ ⁊ probationes actoris. aut conſtitit iudici:qꝙ ꝛeo competebat hec excep tio:licet non fuerit oppoſita: ⁊ tunc aut inerat obligationi: utputa quia a principio fuit con uentum ut fieret ſolutio poſt biennium uel fuit appoſitũ pactum incontinenti de non petendo infꝛa biennium. ⁊ tunc quia hoc pactum uidetuꝛ ineſſe illi obligatiõi: ut.l.lecta.ff.ſi cer.pe.iudex debet illũ condẽnare ad ſoluendum in termino quia de qua re index cognouit de ea debet pro nunciare.l. de qua re.ff. de iudi.æ. c. cum ſuper de cauſa poſ.⁊ pꝛoprieta.⁊ in hoc caſu intellige Inno.in dicto.c.paſtoralis. Hoſtiẽ.tamen ibi dixit ꝙ iudex debet reo duplicare inducias per ea que habentuꝛ in. c. uno de plus peti ſed de hoc ultimo dic ut ibi nõ.aut pactum de non pe tẽdo infra biẽnium fuit appoſitum ex poſtfacto 2 tunc iudex codemnabit pure:quia ex quo nõ opponitur exceptio remanet actio nõ eliſa ſecũ dum Har. ⁊ nõ. bene hoc dictuʒ: et ita ꝛeſirin ge dictum Inno¶ Ex quo habes ꝙ iudex nõ debet ſupplere perempioriã ad comodũ partis nõ opponẽtis:licet de ea ↄſtet.facit.l.iiij. . hoc autẽ iudiciũ.ff. de dam.ifec.?æ ꝙ nõ. Inno.i.c. ad noſtrã.ij.de iureiur.ſecus ubi ↄſtaret nulluʒ ius cõpetere actori: ut in.c.ſacerdotibus.xi.q. i.nõ. Inno. in. c. i. de offi. dele. ⁊ in.l.ſi pupilli F. uideamꝰ. ff. de neg. geſ. æ uide ꝙ nõ. DHart. in dicta.l.lecta.⁊ bec de dilatorijs.¶ Eirca ꝑ emptorias dic ꝙ quedã ſunt peremptorie reſpe ctu actionis:ut quia directe opponuntur acioni nt pactum de non petendo. quedam ſunt per emptorie reſpectu intentionis: ut quando non cõpetit actio:puta quia reus ſoluit ut dixi.S. ſu per Hica. Item ſcias ꝙ quedam peremptorie concernunt ipſam obligationem: ut pactum de non petendo. Quedam nero conceꝛnunt exacii onem ut eſt exceptio que competit uiro cum cõ uenitur ſuper reſtitutione dotiſ ut non teneatur ultra qᷓ; facere poſſit: de qua in.l.alia ⁊ in.l.ex diuerſo.ff ſo. m. A Dien pone exemplum in exceptione compenſationis:ut in.l.quod i diem F. fi.ff. de ↄpenſa. prime exceptionis regularit᷑ debent proponi ⁊ probari poſt litem conteſta. nſqʒ ad concluſioneʒ in cauſa dicta.l.perempto rias.intelligendo tamen ut dixi in dicto.c.i. de or. cog. ⁊ fm ꝙ. . dixi in dilatoꝛia ſolutioe.nõ autem poſſunt proponi ante litis conteſta.quia cum iſte concernant negocium principale opoꝛ tet ꝙ prius partes ingrediantur iudicium ſuꝑ ipſo negocio principali q; deueniant ad confli ctum: ſicut in bello materiali. non enim prius poſſunt pugnare ꝙᷓ; utraqʒ pars ingꝛediatur in campum hoc fallit in exceptionivus litis finite que pñt opponi ante ⁊ poſt: ut eſt exceptio rei iudicate tranſactionis uel iuriſiurãdi: ð quibus dicendũ: ut ĩ. c.i.de litis cõteſt.li.vVj.rõ eſt ĩ ullis -4 ,—— — e. ppic 2 Pam, o ſ zIorme d., — — e .⸗ D„rä „14214 l. mnane Z 2 S „ Des N. plaus PH 4 ce/j * 4 zttj NX a „1 l. Rsate F ng Ien = „ jY panſh gdænano 1 J. ¶ De exceptionibus. qꝛ ut ſemp inſtantia iudicialis inchoata fuerit: 2 finita noluerũt iura ut pars iteꝛũ cõpelleretuꝛ aſſumere nouũ iudiciuʒ:qꝛ ſi ꝓceſſus poſſet eẽ infinitus. Item fallit ubicũqʒ ꝑemptoꝛia eſt no toria:qꝛ in notoꝛijs nõ debet iudex pati cauſaʒ deduci in iudiciuʒ: ut ẽ bonus tex.in.c.qm ð fi. pꝛeſby.uoluit nõnt᷑ Spe.in ti.de excep..dẽo v. ſed pone.⁊ nõ. Jo. an.in.dicto.c.i. Ideʒ ſi batur ꝑ inſtrumentũ cõtra qð actor nil excipit ſeu excipere põt: ut nõnt᷑ dicit Jo. an. in addi: ſpe. eo. ti. ꝗ. dicto v. ſed an reus. Idem ubicũ qqʒ exceptio ↄcludit actori ius nõ competere.ut puta ſi exceptio ꝙ ego ſolui.poſſuʒ eiʒ ꝓponeꝛe an litiſ.cõte.⁊ ipediꝛe ↄteſtationẽ.qꝛ ſi nullũ iuſ cõperit actori:ergo nõ põt agere:qꝛ ſine actiõe nemo experit᷑: ut.d.l.ſi pupilli ergo non teneor itrare iudiciũ.⁊ hoc tenet Har.i.l.cõqueꝛebat 2.l.uiꝛ bonus.ff.iudi.ſol.⁊ bene facit ibi tex. ni de aliquas alias exceptiones in mã per Spe. i dicto. S. dicto vᷣ. hoc ti fallit ?⁊ ꝑ Archi. in di cto. c. exceptio.iij.q. Vi. ¶ Nẽ ſcias ſi iſte ex ceptiones ꝑpemptorie obmittunt᷑: ut in inſtantia principali pnt opponi in cã appellationis:ut in c.cũ Joannes de fi. inſtꝛu. 2.l ꝑ hãc.C. de tẽp. ap. niſi malicioſe fuerint pᷣtermiſſe:uide ad boc qð nõ.glo.⁊ Hoſti.in.c.inteꝛ monaſteniũ de ꝛe iudi.⁊æ in. c.ad audientiaʒ ij.de reſerip.⁊ hoc ſe quit̃ do. An. hic qð ẽ nõndũ.ſecus iĩ dilatoꝛijs ille eiʒ indiſticte ꝓponi nõ pnt i cã appellanõis ut ẽ tex. nõbił ĩ.l ita demũ.C. ð̊ ꝓc.⁊ h qꝛ ĩ cã appellationis duꝛat effeciꝰ ↄteſiatõis facte ĩ pᷣn cipali:ut in.c.per tnas de appel.et in.l.fi.C de temp.ap. Conclude tñ ꝙ in illis caſibus in qui bus poteꝛant ꝓponi in cã pꝛincipali poſt conte Rationẽ potuerũt regulariter opponi i cã appel lationis:qꝛ litis appellatio ſuſpedit effectũ acto ris uſq; ad tpᷣs litis cõteſtate:ut dictis iunibus 2. I.i. ff. ad turpil æ i.c.neniẽs de iureiur.æ nõ. Bar in l.ita demũ.alie uero ꝑemptoꝛie nõ cõ cernentes principalẽ obligatione:ſed exactionẽ poſſunt ꝓponi ⁊? probari poſt ſñiam:ut dicta.l ex diueꝛſo in fi.⁊.d.l.in diem de cõpenſa.⁊ idẽ in ſimilibus:et uide glo.in.d.Cexcepiio et nõ. Cy in. d.l.exceptionẽ. uedam ſunt ut dixi exceptiones anormale que nõ ſequunt᷑ regulaʒ aliax:de ꝑpemptorijs habuiſtis. S. multa exẽpla ut patet in illis que poſſunt opponi ante li. ↄt. nel poſt ſñiaʒ. de dilatorijs pone exeplum in ſen tentia excõicationis que põt opponi in qualibʒ paate mdicij 2 uide bonum tex. in cle. una. e. ti. Item exceptio falſi ꝓcuratoꝛis æ quelibet alia que reddit iudiciũ retꝛo nullum põt opponi qn cunqʒ:de quo in.c.in nr̃a de procu.⁊ in.c.licet C. eo.ti.dico m̃ ꝙ exceptio excõicationis poõt opponi etiã poſt concluſionẽ in cã: aꝛ.in. c. pia p al. 7 nobiliter uoluit Specul.in ti. ðᷣ ꝛenũci.⁊ cõ cluſio. F. i. V. æ ſcias.regłariter aũt poſt ↄcluſio nem nõ admittunt᷑ alique ꝓbationes nec etiam allegationes: ut i.c. cũ dilectus de fi.inſtru.nõ. Vnn.i.c.paſtoralis de cã poſ.2 pꝛie.niſi eq̃tas magna contrariũ ſuadeat: ut in dicto.e paſto lis: nõ. Spe. in. v. preal a bec ſufficiant quo 8 materiã prime glo ¶ In eo iñ glo iſta . E=u atan ꝓbata exceptione excõicationis Pꝛoceſſtn prius habitns ꝛemaneat nullus: dic melius 8 aut ꝓbatr᷑ excõicatio cõtra iudicem:2 dic ur le nõ. in. c. ad ꝓbanduʒ de re iudi. aut cõtra Riem ? aut cõtꝛa reũ ⁊? nõ nocet excõicatio:ut in. c. i. telleximus de eo tamen dic ut le. er no in.ccnz inteꝛ et c.dilecti.5ð.e. 6 et ſi ſamd teꝛ et c.dilecti.S aut cotꝛa gctoꝛẽ et ſi ſum7 cã appellationis dic ut. S. c. pꝛoxi. et ſi in c pꝛii cipali:aut agebai coꝛã oꝛdinario ⁊ ualent geſta anteq; repellat:ut in c.pia eo ti.li.vj. aut cora delegato:⁊ dic ut ĩ.c.i.de ꝛeſcrip.eo.li. Bo. 2 uidet᷑ ꝙ ſi ſcienteꝛ obmittituꝛ exceptio excoica tionis ante lit.conte.non poſſit opponi poſies: ur in. c. inſinuãte de offi. delega. So. glo. ij hot eſſe ſpeciale in excõicatione:ut dixi S. ratio ſpe cialitatis colligitur ex tex. ⁊ facit bec glo.ad id quod dixi in nõbilibus.¶ Et aducrte q enim bic dicit᷑ procedit q excõicatio opponi dilato rie.ſ.ad differẽdũ lites modo predicto.ſi neio ꝑemtorie puta ad infeꝛendã electioneʒ nullam ꝓpteꝛ excõicationẽ eligentiuʒ tũc opponit poſt litem cõteſta.ſicut alia pꝑemptoria: d hoc quod in dicta cle.i.e.ti.¶ Oppo.⁊ uidet᷑ ꝙ ꝛcus n debeat condẽnari in expenſis ſi excõicationem ꝓbat cõtra actoꝛẽ qm actor ñ fruſtra fecit ilas expenſas cũ teneant oia geſta donec expellaim ? eo abſoluto poterit illis uti:ut in dicto.c.pis eo. ti. li. v¶¶ So. dicit glo.in. v. condẽnãdus olim ꝓceſſus erat nullus. afł. ꝓcederet cõtarü. hodie uero ſecus:ut in dicto.c.pia:et ſic ſenii ꝙ bodie non habeꝛet locum iſia condenano ex penſaruʒ ⁊ hoc reſpectu excõicationis aclons: ſed reſpectu iudicis dicit glo. ꝓceſſum nõ venef ſi excoicatio eꝛat notoꝛia ꝑ dictũ.c.ad ꝓbancũ ſed glo.nõ aperit an malicioſe differens oppo nere cõtra iudicẽ ſit condemnãdus in expenſis cum fruſtra aliqua pas reperiatur expenſas fe ciſſe ciꝛca pꝛoceſſum nullum. Ego credo ꝙ aut actor ignorabat et habebat locuʒ condenaiõ ꝑ rationẽ huius tex. aut ſciebat iudicem excomu nicatum et ſe ipſum decepit. ideo debet ccſſare condẽnatio: ad hoc.li.ff de act. emp.ct qð nõ. in dicto.c.ad probanduʒ. Item reſpeciu paiiis dicit YJo. an. per ꝛõnem buins glo.? bunc tex. ꝙ ſi malicioſe diſtulit reus opponere exceptio neʒ excõmunicationis contra ꝛeſcripſum impe tꝛatum ab excõicato ꝙ locus erit condenationi expenſarum cum expenſe liis interim ſint perdi te per. c.i.de in Selan gl. aue ro:nunquid indiſtincte habeat locum bec con demnatio expenſarum data in naliditate pro ceſſus.dic ꝙ non. primo enim ꝛequiritur ꝙ ma licioſe reus diſtulerit opponere:ut patet ex litte ra. z ideo dicit Inno. ꝙ ſi ex iuſta cauſa ꝛeus diſtulerit:pura quia tunc non habebat proba tiones paꝛatas ceſſabit hec condẽnatio qð eila placet Hoſti. allegat. l.argemarius. . penlt. . 4 1(4. el 4. ri tan Aana gn n ſi lote⸗ imuiſ . Puul Guin u Gee lin en i ſl d n a ig en ſraſlaciſi ,goolce 0 no rontnnftin i⸗ nilu 9 tn A ſtih n nl tſ amn n age ie: cob. umd grraln llu wa cjmhllie f⸗ ANbot n ei nnn hin nil ead aageis cdd aegnmnii md ai ain ho lofürn n, 4 d mlcoſeciirit onen M . ihs aniti o nuti in doſimd alsnrinnun ſieninoftinnni ij chlun i nichrr litanr lins eniian ,nilionins e enmp lhin unt: liflte an I, l wnſis ar nt icits niy puſnt ltin her p⸗ rtt ngb gog es ne ußnt il cacoreſno pottis ſnlnn qr nelns e n Opolecchlncn doneeſoneberans eſt Peſcer ero n aridus grenſis ferica odenaio oenden Jin gane cöſcnio pori aadebf eheensdd dis e Ns fics lp drineppll dal alis arcpnontd Iicg ad ſPs oppolte ccös atöcationis tſdenſas ame las tassfeclin bat groban ceplione non Coindn aoranis ibe non veraiſtacoe halaafin pigio Ccridlmgno ts; Einincignt leepenſs Keist he no iſtinnn 9 enſnd unntmuͤͦmt paſ nſced anere cebent ohgiznn lou nſ lel t ü n igego. tcötun “ — tein re anti oii Nätten⸗ 19 öjegena , ſolſget in lucicee krtchiiſbdcligr n otens acöſtnon⸗ f eſodi Urlongiigi, dbllſtemen Cogenabir in erpon⸗ ſin mnitiſl 7 e Oler⸗ ſiete ultenen nleng cpotanin iͤblh Enn ck neettgi rendenn ne ad friti lies moco Necel ben mt mrut fenti intn Pyrn rtmnoni genn it Z lrn cnſa ſar i, alonn eh ndenckiei CEhotulign oden condij in apwnſs ſ araiane pbacorm adox fſacor ifuſf kat apenſis ci cnenn oin geſo bonernelr 1co abſono poleſſe ls unrut i οα⁵ il So dict go n Hcndinicts Oin eodis au ls d Nelgdgi hoche dcrd ſectaen NöadNwalt dode ordipn hom ſntoin onſanc; 1 doe chean orölnüaſiztu ſnthenm nnet ct ho geſmnin ſancoicnio em notonn Neitil⸗ ſei gond oheru in nNekſefen ecin indliſtctanutki onfuindanmetu lecna woſſimn uinn. rnnbn abdunn An Na* Sðð I r Jntn ceas erlia. dr gny ,4 ſefa rfride Ss Jtre e e von ¶ De exceptionibus. de edé.adquco bonũ tex.in.c.pleꝛũqʒ.ij.q. Vij. cõo requirit᷑ ꝙ actor ignorauerit ſe excõi catum.utputa qꝛ abſens exiſtens in ꝛemotis ſuit excõicatus:ar.de ap.cũ ſit ⁊ reus hoc ſciebat et malicioſe diſtulit.unde cũ actor ñ deprehendat in aliquna culpa merito reus doloſus condẽnat actori bonefidei ut hic:et ar.in.c.apoſtolice de cle.ex. mi.ſi uero actor ſciebat ſe excõicatũ:tũc ceſſabit hec condẽnatio ſm Hoſ. De.et Ab. qꝛ uterqʒ reꝑitur in culpa unde cõpenſabit᷑ do lus cum dolo ⁊ culpa cum culpa.ff.de dolo.l.ſi dno ⁊. ff. de cõpenſa.lſ.ſi ãbo æ. j.de adul.c.płt. 7 ult.Ego dubito an hoc ſit uerum prio quia tex.iſte expoſcit ſeu ponderat maliciã rei ⁊ nil dicit de ignorantia actoris. ſcdᷣo qꝛ:preſuppoſi to ꝙ actor ſciat ſe excõicatũ ñ eſt in dolo ſed ĩ culpa duntaxat de cle.exco.mi.c.illud ſed reus qui malicioſe diſtulit cã decipiendi ipſuʒ actorẽ eſt in dolo dolus aũt pponderat culpe:ut.l.iteʒ ſi obſtetrix. ff. ad. I.aquil. Itẽ reus hic punitur ex ſuo dolo duntaxat qꝛ ñ oppoſuit tpᷣe debito led malicioſe diſtulit. non eni debeꝛet de rigore poſt tpᷣs admitti.pꝛo pria tñ opi.põt ſic argui. ſcienti nõ fit iniuria neqʒ dolus:ut in regula ſci enti de ꝛc.iur.li.vi.⁊ actor ſciens ſe excõicatum 2 nihilominus ſe ingerens ſe ipſum decipit: ut in.l.i.ff. de ac. emp. Itẽ iſte pꝛoceſſus eꝛat nuliꝰ etiã ſi iſte. reus nũqᷓ; oppoſuit ſaltẽ ſᷣm bec tpᷣa ut uoluit iſta glo.eꝛgo ꝙ reus nunc excipit n le dit actorẽ:imo potius cõſuluit qꝛ melius ẽ nũc opponere ꝙᷓ; nunqꝙ opponere ſorte hec pars eſt uerior ¶ Airerius quero in quibus expenſis fiet iſta ↄdemnatio.ↄclude pᷣm Inno. ꝗꝙ aut ex cõicatio ꝓbat᷑ æ habebit reſpectus ad oẽs expẽ ſas factas ſuꝑ principali uel alijs exceptionibuſ nſqʒ ad tpᷣs oppoſite exceptõis excõcationis ad expenſas autẽ quas reus fecit in hac probanda exceptione non condẽénabitur actoꝛ:quia ĩ boc non uexauit actorẽ ꝙ patet ex ſnia ꝓ ipſo lata: ar. C. de iud.l.reʒ nõ nouaʒ. Ego intelligo hoc de expenſis factis a tpᷣe quo fuit in mora excõi cationẽ obijcendi. nam ante moꝛã cũ non fuerit in culpa ñ nideo quare debeat condẽnari in ex penſis ar.in.c.ij.de conſti.æ ꝙ nõ.in.c.cum qi lecti de do.æ cõnu ut puta in expenſis quas fecit actoꝛ in citando nel libellũ poꝛꝛigẽdo ⁊ ſimilibꝰ nõ eim tenet᷑ reus illico obijcere cũ in multis ca ſibus põt excõicatus interuenire in iudicio:idᷣo potuit ꝛeus ante oĩa peteꝛe copiã libelli:ar.in.l· nõ uidet᷑ in iudicẽ ? ꝙ ibi nõ.ff. de iudi.¶Si uero reus excõicationẽ non ꝓbauit:tunc ſoum actor condẽnabit᷑ in expenſis factis in hac exce ptione non ãt i alijs.qr̃ non fruſtra actor illas fecit cũ poſſit ꝓſequi negociñ pꝛĩcipale. . c.pia .H. vi. ¶ Quero quid ſi excõicatio erat occulta nũquid renocat᷑ proceſſus nel ſnia excõicatione nõ detecta. So. glo. antepłt. aꝛguit ꝑ iſtũ tex. ꝙ; non:qꝛ ñ cogit̃ quis diuinaꝛe.adueꝛte quia hoc poterat ꝓcedere de iure antiquo:ſed hodie dic in iudice uel legato:u nõ.in. c. ad ꝓbandum. pᷣal.reſpectu acroris dic ꝙ ſi geſtũ eſt corã oꝛdi nario nalet indiffeꝛẽter ſiue ſit occultus ſiue pu blicus: ut in dicto.c.pia. ſi corã delegato non tiʒ ꝓcefſus ſi ꝛeſcriptũ fuit impetratũ ab excõicato licet occulto per.c.i.ð reſcrip.li.vj.⁊æ ibi ꝑ Jo. an. lacit qð nõ. Inno.in.c.cũ dilecius de ↄſue. d quero hic dici excõicatum publice per iudicẽ repellendũ:licʒ reus nõ excipiat qñ dicit publicus. So. dicit glo.multũ nõbiliter. ꝙ ſi iu dex tulit illã ſniam in loco ubi publice iudicare conueuit pᷣſentibus officialibus ſuis z ꝑtibus: nel altera parte ꝑ cõtumaciã abſẽte ſatis dicitur publicus.al ſecus ad hoc adducit.l.ſi ut propo nis. C. qũo ⁊ qñ iudex.illa lex ur dicit Jo. an. 2 bene parũ facit.ſolũ enim ꝓbat a orio ſenſu ꝙ ſnia tenet.nõ autẽ ꝙ dicat᷑ notoria ſeu publi ca:ſed melius facit ᷣm eũ.l.in donatiõibus.C. de dona. æ qð ibi nõ.z. C. de dona. oĩnʒ. finalit dicit tenendũ qð nõ.in cle. eos de ſepul.in glo. in v. publice ⁊ ibi obſcure loquitur. uiderur tiñ ibi uelle ꝙ reſpectu aliorũ non dicit̃ quis publi ce excõicatus eo ꝙ ſñia fuit lata preſentibꝰ offi cialibus ⁊? partibus:ut dicit iſta glo.qꝛ iura exi gũt publicitatẽ reſpectu aliorũ quo ad hoc ut pᷣ ſumatur ſciĩa:⁊ ſic ex multitudine aſſiſtentiũ tpᷣe excõicationis dicemus eam publicã uel occultã ego dicerẽ ꝙ aut agitur de pena incurrenda re ſpectu cõicantiũ publice ipſi excõicato: ⁊ habet locũ illud dictuʒ Jo.an.qꝛ uerba debent ſtricte capi ne quis puniatur ⁊æ maxime ſine culpa. naʒ de facili nõ hahetur noticia ð eo qð iudex egit in bancho ſuo coraʒ paucis:ſed reſpectu ipſius excõitati ſatis credo excõicationẽ eſſe publicam ſi ipſe interfuit uel fuir ad hoc citatus: qꝛ id qd fit in indicio dr notoꝛiũ: ut i.c. ueſtra ⁊ in.c.fi. de choa.cle.æ muli.quinimo dicitur id qð ex ꝓ batione coſiat manifeſtũ: ut in.c.cũ olim ð uer. ſig. ¶ Er peꝛ hoc infeꝛo ꝙ etiã ubi agitur ð in currenda pena ut in caſu illius cle. eos reſpectu ſcientiũ ſñiam eſſe latam: ꝓut bic dicitur in hac glo.dico iſtum dici publice excõicatum.⁊ ſic iſti incurrerent penas inflictas contra cõmunican tes uel ſepelientes publice excõmunicatum: licet aliter z minus bene uideatur ſentire iſta gloſa. Item quo ad diſpoſitionem huius. c. ut in dex illum repellat glo. iſta optime loquitur: uit in dicto.c.ueſtra in fine. Cꝛedo ctiam ꝙ ſi non fuit excõmunicatus in iudicio ſed ey ex quo nõ fuit publice excõmunicatus:ſufficit ⁊ credo ꝙ; uerbum publice non debʒ hic capi pꝛo notorio ſed pro ſpecie diſtincta a notorio. iuxta notata in dicto.c. ueſtra ⁊z ſatis eſt ꝙ probari poteſt ex co mmunicatus.ſicut enim pars poteſt oppone re excommunicationem: non ſit notoria ut hic 2 in dicto.c.pia.ita ⁊ iudex cum hoc fiat in fa norem publicum:ꝛatione cuius poteſt iudex fup plere ex officio: ut nota. in.l.iiij. C. hoc autem iudicium.ff. de dam.infec.¶ Item iudex tenet ex officio ſuo ĩquirẽ de habilitate ⁊ inhabilitate acc uſatoris ſen actoris:ut.ij.q.vij.c.querendũ oecupen 1271 142— Ance r v. Leatf „ l. »foe T† B Se exceptionibus. 2.l. quos probibet ff de poſtulan. æ.l. filius familias. S. milites. ff. de ꝓcuꝛa. æ ad hoc pnit te ſtes recipere: ad hoc qð nõ. Har. m.l. i. ꝓpe fi nem. ff. de qõni. unde ponmi bic publicũ ut dif ferar ab occuito:qꝛ ſi ꝓbari no pot excoicatus licet ſit in ueritate excoicatus: dʒ iudex ſilere al- opponere ⁊ repellere: ad hoc.ij.q.Vij.plerunqʒ 2. Vij.q.ij.ſi unde ⁊.c.placuit:que iura ad hoc optie faciũt. hoc eiʒ ꝓdeſt ipſi excoicato:cuin ſe coioni hoiuʒ ingerendo peccer: de cle. exco. mi. illud ac alijs qui ſciẽt cũ aiaꝝ ꝑiculo ipſi coĩca nerũt. facit c. cũ nõ ab hoie ⁊æ qð ibi nõ.de ſen. excõ.2? qð ibi habeiĩ in glo.ſe.¶ Et ꝑ bec pñt decidi due qöõnes quas ponit bic Inno. pᷣmo quid ſi actor oblato libello repellit iudicis offi cio. ſed reus inſtat ut agat æ ꝓſequar̃ qð poteſt ꝛeus faceꝛe iu nõ.ĩ auẽ. qui ſemei.C quõ ⁊ qñ iudex 2z. c. cauſam de do. æ cõtu. nunquid iudex debʒ eñ repellere: Inno. dicit ꝙ nõ. Idẽ nidet ſibi dicendũ ſi reus nõ fueꝛit adhuc conuetus: ſed timet ab eo cõueniri. unde põt reus inſtare ut cõpellatur agere iuxta foꝛmã.l.diffamaꝛi.E. de ingen. æ manu. z. c. cõquerente pm unã lec. ð offi. or. nam ſi diceremus cotrariũ ſequeret᷑ ꝙ id qð ſtatutũ ẽ in fauorẽ nõ excoicati rerorquet in ipſius odium ↄtra.l.qð fauore.C. de legi.et c.qð ob gratiã de re iur.li.vVi.ego per predicta dubiro an hec ſint nera:qꝛ non agitur hoc caſu de utilitate panis tin ſed de publica:binc eſt parte nõ excipiente iudex dʒ ſupplere. ¶EÆt hoc dicto ſunt due glo.prima in.c.querena um eſt ſuꝑ uerbo a indice ⁊ in.c.alieni.in glo.in v. aꝛgumẽto ꝙ iudex.ij.q.vij.ergo nõ poieſt ſola uo ũtas rei impedire iudicis officiũ:ſed ſi reus põt in hoc aliquid pᷣtendere inteꝛeſſe ꝓcedat tẽ opi. Inno.⁊ nidet᷑ ſatis honeſtũ nt agat ꝑ ꝓcu ratorẽ.ał pꝛocedat cõtꝛa eũ tãqᷓ; ↄtꝛa cotnmacẽ qꝛ nõ legitime cõpaꝛet in iudicio z bec ſufficiãt i. ab. ⅓CKLaſus: Mõ cõ uerſario. petit exceptio RRrei iudicate ꝛeo abſoluto qꝛ nõ poſſi debat Et nõ diuidi ¶ Hõ.pꝰ.ꝙ in actione re ali uenn ſnia abſolutoria ferẽda:ſi reus ſine do lo pendete iudicio deſijt rem petitã poſſidere. Es ſcdᷣo exceptionẽ rei iudicate nõ conpetẽ qn ceſſat cã ſñie iam late:licet eadẽ ſit cã petẽdi ? idẽ coꝛpus uel q;titas petar:ac eadẽ ſu ꝑſoaꝝ cõditio. hic eiʒ oĩa iſta cõcurrebant ſed qꝛ abſo Inrio fuit facta qñ reus ðᷣſiderat poſſidẽ ſine do lo:qꝛ ceſſat rõ ſnie ꝓcedit iudiciũ exceptiõe rei ludicate nõ obſtante:facit.c.odoaꝛdus ⁊ qð ibi nõ. de ſolu. hic diẽ Gof. hic ꝙ ſi ꝛeus abſoluit̃: qꝛ añ diem uel conditionẽ agebat nõ obſtat ad ueniente die uel conditionis euentu exceprõ rei indicate.ał l.grece.ff de pign.F.fi.⁊.ff de edi. edic.l.bouẽ..peł.⁊ ułt. Ideʒ diẽ ſi fuit abſolu tus ꝛeus qꝛ inepte agebat᷑:ut. S. iudi.c. exaĩata T.l.i.ffſi meſ fal. mo.dix ¶ GBlo. pꝛima ẽ elaꝛa. ⁊ iu canoniſia nõ. eam: ? ĩ eo ꝙ dicit ſufficeꝛe ꝛe um poſſidere ſaltem tpe ſñie. dic qꝙ; nõ requirif pꝛeciſe poſſeſſio nec a principio nec ipᷣe ſenretie ſed ſufficit detẽtatio: ut.l.officium in ti.ff de ꝛci uen. ⁊ nõ.i.c.exaiata de iudi.niſi noĩauerit dnz in iudicio: ut in.c. qm ut lite no cõteſi. S. ſi l.ij. C. ubi in reʒ actio.¶¶ Venio ad glo. i. qꝛ recitabo nõ ut iacer ſed ſruato ordine cõpeten tiori. Et pꝰquero quaĩ põderatur in tex. ſine dolo iſte deſiderat poſſideꝛe. So. glo. iſta foma uit ꝓpe mediũ bac qonem quã cõpetentius po ſuiſſet hic in pꝛincipio.⁊.ſoluendo dicit ꝙ ideo ſi dolo deſijſſer poſſidere non fuiſſet abſolutus ſed ↄdẽnatus ac ſi poſſideret: qꝛ dolus a poſſeſ ſore habet᷑ allegat multa iura:⁊ hodie hes tex. in regula ꝓ poſſeſſore ð re.iur.ii. vj. ? dic g poſſidentẽ qui dolo deſijt poſſidere: non cõpetit rei uẽdicatõ direcia qꝛ vVᷣba deficiũt: ut i.:ſi qs id qð.ff de iuꝛiſdic.om.iudi.⁊ plene peꝛ Cy. in . ex placito. C. de ꝛc. peꝛmu.ſed cõpetit uilisp pter menteʒ iuris unde illa que prius anteq do lo delineret poſſidere erat directa:efficit᷑ urilis rõne doli ex iuris diſpoſitione:ita nõ. Spe. in ti. de interro. acti. S iij. V. antepłt. Itẽ limita h dictũ ⁊ tex.niſi a pꝛincipio dolo incepiſſet poſſi dere:ut in.l.fi.in medio.ff de inſticia ⁊æ iure:et hoc ſentit bic Gof.⁊ clarius Spe.in pal. .. H. item hoc.ubi dicit ꝙ ſi dolo ał.iniuſte ⁊ malicio ſe incepit poſſideꝛe tenet᷑.licet nũc ſine dolo de ſierit poſſidere:ut in dicta.i.ſi ui.⁊ in c.cun m. de uſur. et in.c.ſicut dignũ.g. res de homi.facl .1. ꝙ te. fl. ſi ceꝛ pe. ⁊.l.fi.ff. de condi.fuꝛ. ⁊ ĩ bis dnabus ultimis cõcor. ꝓbatur hunc illicitũ poſ ſeſſorẽ teneꝛi etĩ ſi ꝛes ſit pempta. ¶ Wie o 5 capiẽdo primã partem glolqs habeat ꝓbareſ negatur dolus glo. arguit ꝓ ⁊? contra ? uidem: in principio inclinare ꝙ pꝛobãdi incũbit doſum alleganti qꝛ regula ẽ ꝙ dolũ allegas pꝛobare ie net᷑. ut.l.quotiens.S.qui dolũ.ff de ꝓba. led.j. in. V. uł dic qui debebat ↄtinuaꝛi ad pꝛecedetia alit ſoluit. dicẽs ꝙ ſi tpe litis cõte. poſſidebat p ſumit᷑ e dolo delinit poſſidere.ſi autẽ tunc non poſlſidebat nõ pᷣſumuur dolus ⁊ ſic poſſũt redu ci ad cõcoꝛdiã opiniones de quibus pꝛincipio glo doc. cõit᷑ tranſeũt cuʒ iſta glo. ego allego bac opi. tex. iuncta glo.in.l. non ignorabat C. ad exbi. ⁊ dicit Jo. an. ꝙ dolus probabitur ey coniectuꝛis de ꝛcnunci. c.ij.l. v.e./olum C. de dolo pp. uidetur enim quod ctiamn no polſſidens debebat cõdenari ex quo lit aſſupſit ut in. 1.is qui obtulit ff. de rei nen. .l. gri ſe lii. de peti. here. glo. dicit contrariũ procedeꝛe duo bus concurrentibus. MDrimo e ꝛeus non pol ſidens obtuleꝛit ſe lin:quaſi ſentiat ꝙ iſte non obtulit ſe liti. Scðᷣo ꝙ acror dAguene non poſſideꝛe al.ſe ipſum decipit. Acuene j quia glo.nõ declarat/quãdo dicitur ſe liii offer re. dic ꝙ tunc dicitur ſe offerre quando in in . cio uel extꝛa dicit ſe poſſidere.ſi autem nocetys uenit ad iudicium et afſumpſit defenſionem net fuit interrogatus: an poſſiderct non diclre ⸗ð iaon cnete wuli din lioſe aſtann dec' bai en le ſt nh ialtmn ſamiin Pynrrerceerererge Y lilrcler zeninht lig ueno orio. nide e ſicen d . Sa ttaſet⸗ baule aulilcen graigni db 6 dnleleii, dttgni V l. Ghan tol in iiu iea⸗ elinelibohus, . lici mtgldins 76 pig t21 m iin uuti / uli õ long c el Altincl hot oſt un dbni ocis c fe no volſcebatpre Minrqherbacino fteti obſolons orte pnenac, adrtd Prunir ſoni gftt ſoomsſinghancinin didodo Opfumei cbldpnscrninon ddn nndn debar.? P boe dico lego ain aubio doe Preſumereſtianfue aunerlaioritin Cpreſesc deentsr hecune ige i 1n tamen in etdpune Ancr äſlngvant ontſncerapſaenttonnch hennode wris icci biolansnaadr on d Nafn bec uerba iſtuc rponunngrincc jendlis ei üſſnibis di lnms gbiſſtantin lociei db⸗ la mmt doſſnpe bnocönaninpboe frit oeſten nn ni anicend gr n, n „ .int, 1 ni ubi go abſoi gni Rten chre gt ſanper hoe ſp uulon nmehln⸗ tis eſpplais ge Iin g no ſub hicn nn lan n Hn tctien en⸗ etthen aur leniſn un Zen 7 . Aeron d diin egn, i kndo onei Vencn., 8, anen A 6 s qberd gf n Ni⸗ 1ei nodicnd diteen ſprdefcünn ldgs de mnſttonini tgern laan CNrnti Pur man; imis ie l negien ſodeimen ſſtcr n Cirancſiit rone dolg ns c ſvſtorein i g⸗ il deinmmv l Ni, Hane. Jͤti dcit n mnvo dab iiaſfif cr rin Kinmido f einſicn in belni bie Go tchnis Gye nilſ ien boc vbidieng ſoobt nier nſe ſenapt poſſcker ni, a nicſine orbt ſont oſſcereutindan. ulee α, de nor a in c cnt igni es de onni ſhet LorActn NAf NtNfn dde drcdns Nms en Rundenebieti pihfmifmn ſddant 5 M dolns go algo 11 eſelne nmthundim Nrdinein Mzmin legllae dhi ie, . ninlapuen ſaidu ir , nAl d go ded du illui⸗ . :1ar Gcis hn he (eſn diſen ds anin 7 Hdolo dalt oſtie ſinte CRro jiiot- Ah* è Pr 5*“ 12* 4 Jismate ſar ſe liti offene:fed potius ſe defẽdẽ:qꝛ exquo fuit nocatus tenebatr uenire cum iudiciũ reddat᷑ in innitũ:ut.l.ſtipnlantẽ..ſticũ.ff. de uer.ob.⁊ de iudi.intelleximus:hoc pꝛobari uidetur in.l.qui petitorio.ff. de rei.uen.ubi dicit ꝙ qui petitõio iudicio utitur ne fruſtra experiat᷑:dʒ interrogar reũ an poſſideat uł dolo deſijt poſſidere. et hãc opi. tenet ſpe.in pᷣal. S.v.ſed pone er Mar.i. l. . is qui ſe obtulit pᷣalł.qð ẽ nõndũ. ¶ Blo. etiaʒ in nltia paꝛte queꝛit que et quot exigant᷑ ad boc ut obſtet exceptio rei iudi. glo. dicit ꝙ tria ut pʒ in ea. Et in fine nidetur addere quartũ: uidelʒ ꝙ ille qui fuit abſolutꝰ poſſidebat tpᷣe ſnie.nam ſi non poſſidebat ñ obſtat exceptio:licet ſit eað cã petendi idem corpus ſen q;titas et eadem ſonarũ conditio ut hic non ei intelligas hoc di ctũ glo.indiſtincte:qꝛ ꝓcedit ſolũ qũ reus fuiſ ſet abſolatus qꝛ non poſſidebat.ſi ãt fuiſſet ab ſolutus qꝛ non poſſidebat et qꝛ actor ñ ꝓbauit tũc:obſtat poſimodũ exceptio rei iudicate:qr ñi ceſſat ſcdᷣa cã licet ceſſat prima inſti.de nup.F. affinitatis: hoc nõbiliter poſuit gloſ.quã ſequit Mar. in. l.ſi quis ad exhibendũ.ᷣff. de excep.ꝛei iudi. ¶ Decd circa hoc ⁊ circa tex. q̃ritur quid ſi reus fuit ſimpł: abſolutus. So.dicit Hart. poſt glo.in dicta.l.ſi quis ꝙ dʒ inſpici ⁊æ ↄiecin ꝛari cã ſnie ex actis:ut in.l.nõ intelligit.O.i.ff.ðᷣ iudi. facit.l.iij. C. de ſen. que ſine cer. qᷓti. uide bonaʒ glo.in.c.audita de reſti.ſpo.⁊ ideo ſi ap paꝛet ꝓbatũ in actis ꝙ iſte nõ poſſidebat preſu mitur ꝙ ex hac cã nõ fuerit abſolutus.ſi autrem appareret ꝙ actor nõ ꝓbauit pᷣſumi ꝙ fuit alb ſolutus ſimpłꝛ.quid qt in dubio dicit do(An. pᷣſumeĩ abſolutus ex minori cã. ſ.qꝛ nõ poſſi debat.⁊æ ꝓ hoc dicto allego qꝛ in dubio ðbemꝰ preſumere ſniam fuiſſe latam ex leuiori cã:ut in .l. ſi preſes. fi. de penis ⁊.l. be cauſe. fl. de ſuſpe. tu tamen in pnti puncto aliter diſtinguerẽ ⁊ ſic ꝙ aut iudex abſoluerit reum ab impetitione ac toris et nidet̃ abſolutus qꝛ actor non ꝓbauit. nam hec uerba iſtud important: ut in.c. cum ue nerabilis. S. e. ti. cũ ſimilibus. ¶ Aut fuit abſo lntus ob inſtantia iudicij:et tunc poſſet ꝓcedere opinio cõtraria: ꝓ hoc facit cõis ſtillus iudicio rum qui attẽdendus ẽ ar. in. c. ex lhis de conſti. nã nbi qͥs abſoluit̃ qꝛ nõ poſſidet nel qꝛ actor ĩ epte egit ſempeꝛ hoc ſolet expᷣmi in ſnia:ut in.c. cxaĩiata ⁊ ꝙ ibi nõ.S.de iudi. unc glo. ex peditis ⁊z ſuppletis inferam aliqua que poſuit Inno. ſuꝑ Cica.j. de re iudi.que melius cadũt bic: ?⁊ Soe.in ti. de inteꝛo. S.ij.v. nerũ cũ ſeq̃n tibus qᷓ ueniũt ad intellectũ huius.c.⁊ materie. MQuero igit᷑ qͥ˖d ſi ↄtingat reuʒ euocatum ad iu icem cadere a poſſeſſione ſuꝑ qua agebat᷑.an ex eadẽ inſtãtia poſſit cõdẽnari qui deſijt poſſi dere æ ad quid ⁊ quõ ſit ſententiandũ. So poſt Inno dic ꝙ aut reus cadit a poſſeſſiõe nolũta rie cã mutandi indicij ⁊æ tũe põt cõdẽnaꝛi reme dio illius ti. ff. de alie. iudi. de quo in. c.fi.eo:ti. ⁊? hoc ſiue añ lit.ↄteſia.ſine poſt. Si uero non exceptionibus. tranſtulit poſſeſſioneʒ modo predicto ſed aliter deſijt poſſidẽ:æ tũc ſi agit᷑ ꝑſonalłr nõ eſi uis an culpa an ſine culpa deſierit poſſidere:qꝛ cuʒ per ſona ⁊ nõ res ſit obligata põt ad ſñiam ꝓcedi: facit qð nõ.idẽ Inno.i.c.cum.. de conſti. Di uero agebatur ꝛcali:⁊ tũc ſi ſine culpa 8 ſijt poſſidẽ nõ cõdẽnabit᷑ ſed abſoluetur ut hic 7. S. latius dixi.ſed cũ culpa ꝓcederur cõtra eũ ut ad litis eſtimationẽ ⁊ itereffe condẽnet᷑.ff.ad exhiben.l.de eo ⁊ pᷣdicta.l.ſin aũt..pofſidere. In priori iñ caſu cũ ſine culpa deſijt poſſidere dicit Inno. ꝙ actor inuito reo ? reus iuito ac tore poterit petere ut ꝓcedatur ad ſniaʒ diffini tiuã ꝓpter fructus ⁊ expenſas et inrereſſe = alia acceſſoria ad principale indiciũ = ꝓpter ſtipula tionẽ de euictione.⁊ idẽ in hoc ultio caſu tenet glo. in dicta.i.utiqʒ.⁊ loqui᷑ Innoc.qũ deſinit poſſidere poſt li᷑. ↄt᷑ nam ſi prius non deberet peti res principalis:qꝛ inepte peteret cũ deſijfſʒ poſſidere ſine culpa: de quo in.l.utiqʒ.ff. de rei uen.neqʒ poſſz petere fructus ⁊æ partus qñ eẽnt oĩno acceſſuri ad ipſam rem ꝑemptã:ar.i.l.iiij. C. depoſi.⁊ hoc ultimũ noluerũt glo.?æ Bar. in dicta.l.utiqʒ. ſecus puto qñ non eſſent oĩno acceſſorij: ſed poſſent peti principalr ſicut ipſa res ntpnta qꝛ ꝑcepiſti fꝛuctus ex re mea: iuxta nõ. ꝑ Har. in.l. ex diuerſo.ff. de rei uen. et peꝛ Inno. in. c.ij. de libel. ob. ⁊ in.c.tanta de exceſ. prela.nã tũc puto ꝙ ꝑempta re etiã añ litẽ ↄt᷑. poterũt peti fructus:qꝛ pũñt peti iure actionis 2z ſic principłr:de quo dicendũ ut plenius nõ. i iu ribus pᷣal.Häquid aũt noĩe fructuũ ueniũt hoc caſu actiones queſite occaſione rei ꝑempte ut actio legis aquilie æ ſimiles.dic ut nõ. Inn. in dicto.c.i.ubi nidetur tenere ꝙ tales actioneſ reus ſuccũbẽs tenet᷑ cedere actori nincẽtil. Qua liter iudex debeat ſe habere in ſentétia ferenda ſi reus non reperit poſſidere ic cp aut conſtite rit reum non poſſidere anquam actor fundaꝛet intentionẽ ſnã aut poſtea.primo caſu debʒ rens abſolui nec in aliquo ꝓnunciat᷑ pꝛo actoꝛe:de h̊ eſt caſus in.c.exaĩata.S.de iudi. niſi actor uł re us inſtaret ut ꝓcedat᷑ ꝓpteꝛ fructus ⁊ alia acceſ ſoria:ut.S.dixi.ſi aũt iaʒ ↄſtitit de iure actoris tũc dʒ ꝓnũciari etiã pꝛo actoꝛe qꝛ ꝓnüciabitur ns: ut ꝓbatur ſm unũ intellectũ in.l.ſi a te .f. ðᷣ excep.rei iudi.⁊.nõ. Har.in.l.is qui ſe obtu lit:æ ualebit illa ꝓnunciatio rantũ cõtra reuʒz ꝙ ſi reperit poſtea illã rem poſſidere mandabitur ſnia executioni cõtra eũ abſqʒ alio iudicio noui ter inchoando:ad hoc.l.iiij. ⁊ qdᷣ ibi nõ.ff. de peti.here.⁊? nõ. Mar.in.l.ſi a te ⁊ nide qð dixi in dicto. c.exaiata. Inno.in loco preal.ſ.ſuper ſyica de re indi. quẽ ſequitur Spe. in dicto. . ij. vV. qualiter. dicit ꝙ ſi ſñia ẽ feienda ꝓ actoꝛe iudex ſententiabit ſic qꝛ inuenimus ꝙ reus erat in canſa condemnationis ſi poſſiderer:ideo con dẽnamus eum ad fructus æ expenſas: ſed quia non poſſidet nec culpa ſua delſijt poſſideꝛe ab ſolnimus eum quantum ad rem petiram. dicit K0. epev: WV ecEtn“ A nrm Nr- Petent ſefe rr abpabe er M . M Vα PDſmßuanin ſonipante B⸗ * r fid ¶ De proleripuonibus. tamẽ ꝙ prius debet iudex facere ut preſtet can tionẽ ð reſiitnẽda re actori ſi ad eũ ꝑuenerit. f ge rei uen.l.ſi ueꝛo. ¶ Di aũt nõ eſt ſñia feꝛẽda ꝓ actore dicit iudex abſoluimus reuʒ ab ipetiti one actoris ? ↄdẽnamus actorẽ ad expenſas. refert m̃ Inno. alios diceꝛe ꝙ ſemꝑ iudex ſũia bit ſuper re qᷓ petñ nõ ꝙ dicat ↄdẽnamus ꝛcuʒ ad reſtitutionẽ rei ſimplicit᷑ ſed ſic ſilicet qn eaʒ babuerit. uel ſic:qꝛ iudicabit rem petitã eẽ acto ris:ar. ꝓ eis.ſſ.iudi.ſol.l.ſi fuus.ſed primũ di ctũ plus placet Inno. ſatis iudicio meo põt te neri qð prius dixi dicit etiam Inno.i loco pᷣal. ꝙ ſi ẽ ſpes ꝙ reus cito recuꝑabit rem ꝙ iudex poterit differꝛe ſñiam ⁊ abſolueꝛe eum ſimplicit a termio aſſignato ⁊ cũ poſtea ꝛecuꝑaueꝛit ꝛem ꝓcedet in cã cepta: põt ẽt iudex ſᷣm eum aliqñ abſolſuẽ nõ a re perita ſed ab inſtantia iudicij:z üc ſi poſtea recuꝑanerit ꝛem incipieĩ iudiciũ ðᷣ nouo.⁊ hec bñ nõbis.¶ Vlnio ad limitationẽ eius qð dicit᷑ in fi.glo. uide nõbile diciũ Dar. in. l.i.E. de or.iudi.ubi dicit ꝙ ubi ꝓꝛſus ideʒ eſt finis agẽdi obſtat exceptio ꝛei iudicate non obſtante ꝙ narier modus agendi:ideo ↄcludit nõ poſſe deduci ꝑ uiam actionis qð prio fuit ðᷣ ouctum ꝑ uiam exceptionis.ſi idẽ ẽ ꝓꝛſus finis agẽdi.ad hᷣ tex. nõbilis in.l.duobꝰ ff.de excep. ꝛei iudi nide de hoc ultio ꝗð nõ. Inno. in. c. ij. de oꝛ. cog. æ qðᷣ ibi dixi. ¶ Irẽ adde aliud nõ bile diciũ: ꝙ ubi petitio fuit geneꝛalis: ꝓſecutio uero ſpecials obſtat exceptio rei indicate ſoluʒ in ꝓſecuuis:⁊ ſnia generalis refert᷑ ad ꝓſecuta dũtaxat niſi ſcient᷑ æ malicioſe fueꝛit facra ꝓſecu tio ſpecialis.ad hoc habes tex. multũ nõbilem in.i.de ꝛebus ff. de arbi. nõ. Haꝛ. in. l.an eadẽ G. actiones. ff. de excep.a⁊ei iudi.⁊ uide ibi ð mã glo. in. l.ſi mater.S. eadem eo.ti. E£ neꝛabilem. Caſus: Ua let ꝛeſcꝛiptuʒ one appellationis:licet de excõicatione non fa cit mentionẽ.prio ponit dictum ſcdᷣo ſubiungit ipſius cauſam:ibi qꝛ uero. ¶ Mota prio excõi catum poſſe appellare ne dũ a diffſinitiua ut. S. c.ſignificauerunt:ſed ẽt a grauaminę illato an ſniam ut hic ⁊.S.e c.cũ inter. 6.ij. 2 tene menti ꝙ excòicatus põt ſe defendẽdo eẽ in iudi cio ꝑ ſe ⁊ ĩipetrare has ꝑ ſe nee cõpellit ↄſtitue⸗ ꝓcuratorẽ: ⁊ facit hoc ad intellectũ.c.iĩtelleximꝰ de iudi. ¶ E. iij. regulaʒ ꝙ ubi excõicatꝰ põt eẽ in iudicio:põt ẽt lꝛas ipeirare ⁊ facit iſte tex. in argu.ꝙ ꝓcurator ẽt generalis põt ſine alio ſpeciali mãdato Ras ipetrare ĩ cauſis in quibus ex ſuo mãdato age? põt.de quo nide qð dixi in .c.nõ nulli de ꝛeſcꝛip. S E ui uno cõ ceſſo intelligũt cõceſſa oĩa ſine qͥbdꝰillud commo dum expediri non põt.cõcoꝛ. de offi dele. c. pru dentiã æ. c. pterea. ¶ DOp. cotꝛa tex. in eo ꝙ di cit excõicatũ poſſe appellaꝛe ⁊ appellanoneʒ poſ ſe ꝓſequi ⁊c.nidet᷑ eiʒ ᷣ non debeat admitti ad ꝓſecutionẽ:niſi prius petat abſolutionẽ:ut ĩ.e. mpetratũ ab excõicato ſuper ꝓſecuti p mas de ſen. exco. So. dico cõtꝛariũ peedere quado quis appellat a ſentententia excòicatõis quã dicit iniuſtam. nam cuʒ fateatur ſe ligatum nõ debet admitti ad lingandum de iuſinia miſi prius petat abſolutione:ut in.c.per tuas ð ſen. excõ.quia cum in omnẽ euemuũ ſit obtinẽda ab ſolutio:ut in.c.cum contingat de offi dele. gif ferendo abſolutionem uidetur contineꝛe excom municationeʒ in dicto.c.per tuas.hic uero loq: cum appellatur ab alio gꝛauamine:z de excom municatione nibil ipſe dicit nec confitendo eam iniuſtam neqʒ iuſtam neqʒ nullam: ſed aduerſa rius opponit de excõicatione ad finem iſtium re pellendi ad quod non debet admitti cum iſte ſe defendat. ¶ Quero: tex bic loquitur quando appellans fneꝛat excõicatus ex alijs cauſis zc. quid ſi fuiſſet excõicatus pꝛo eadem cauſa pꝛo qua eſt in iudicio. So.dicunt doc.ꝙ idem.uñ ſatis eſt ipſum appellare ex grauamine leguimo ut hic et.S.e.c.cuʒ inter et pꝛo hoc.allego.c.i.ꝭ reſcrip.li.vj.ubi indiſtincte in appellanonis at ticulo permittitur excõicato reſcriptuʒ impetra re Der nunquid petenti exeeutioneʒ ſnie obſtabat excõicationis exceptio:doc bic olim inſtabant.ſed hodie non eſt diſputanduʒ peꝛ.c. pia de excep.li.vj.ubi concluditur ꝙ ſic ꝙ pot dupliciter contingere. aut quia fuit excõicatus poſt ſententiam pꝛo eo latam nondũ executioni mandatã. aut quia fuit in iudicio agens tollera tus ⁊ nõ repulſus exceprionis ope ſed nunc ipe executionis excipituꝛ qð fieri poteſt: ut in qicio .c.pia. Cetera clara ſunt ⁊ ſatis expedua in pꝛe cedentibus capitulis zc. Hi. ab. ¶ De pꝛelcriptlonibus rubrica. . cõtinpotur Bbrica iſta. aprmd oc ordine. ſupra uiſum eſi ð excen tionibus in geneꝛe: ſed quia freque ter obijcit᷑ preſcriptionis exceptio ⸗= pleꝛũqz dun bitat an 2 qn cõpetat merito poſt pcedete ſeq; iſta. ¶ Quero p. ꝓ iuellectu ke qd ſit pſepiõ uide bonã glo. xvj. q.iij.iĩ ſũma qᷓ ꝓſequii quid ſit pſcꝛiptio qͥd uſucapioſq̃ i eis exigal rol enp effectu ? ipſaꝝ iterruptione. Et a0 queſiũ nim dicit ꝙ eſt exceptio ex ip̃e ſubſiantij capies que acrioni pſonali uel ĩ rem opponit:hec pr. ofecto diffinitio nõ procedit: iũ qꝛ pᷣſcriptio non capit ſubſtanriaʒ ex ſolo tpᷣe al procedẽt a na eu da ſit qͥd nãle. Itẽ nõ explicat cauſaʒ finalẽ e oẽs ꝑtes ſubſtantiales ipſius ſicut dz facele bo na diffinitio ſicut le. er nõ. in. li. f. de dolo. er in regula poſſeſſor de re.iur. li. Vj. ĩ mercuria. 0 diffinitur ſic et meliꝰ ut nõ. ſuꝑ dicta regale pᷣſcriptio ẽ quoddã ex ipᷣe ↄgruens auctoꝛita legũ uim capiens penã negli entibus meren et finẽ litibus eeene & Bvo zni an ne lcriptio ſit contra ius nle:et prima frone lan tur ꝙ ſic quia eſt contra illam reguia natune èê en ni⸗ bere elgtm n ihmml, mh 1 ne elormim/ ſſr in ll verdln ir nhoñn nilei ſgentbibt te lon tal hen ne m nn Hapen grabll elnu en . t ug N. oc ſi⸗ ec Dõ ekhntn — ſurdſhring ennn ſ ⸗ 1 teige Prccnpn do ſon enimnonisl,lt, uen pftu Mlnanu icno mnhle tio hitns lenmnone ſi⸗ ntiblr .u Cin nſi i ttitnutitlupinn ifii ninii rbertr enr r i,iſnut ceĩ cIrtload oeirbendi uite boni ter in. 4 MNedi gd mMuſnchhi⸗ baden ocom Cgetärtſken Dum ca egla oſſſer Penins gden cl enine reſüam ni Cipiendo aptniaendond nin ſene Iſucapio eacqviſniodit gconnmmnnone . ſcſionis his ege ſnineinffne ionte ſolans nliiſficennn ondena bene in geici gc acgoltto Gi i Er aro n oligeper ſctapione rgfinr iiune ſet ter in adtitontbns C de s cſge in O inegnh doſeſondi ai ſecto Lumopprlatone ij neſggi de andi ſecuo air n Plerpronefßf n Arve m mor j naut inninß * Un untin 1spropt efine, unnſen ll ſegligenn leodin N, wden Eſn. enn nan⸗ Kicernuſnninmmn A, z dte n nn.Nam aned nn ad l l Ns ngmniond e a Derat 1bloloton⸗ tndi eni in n nn nnd Wndd dloſionen en diitt (* — Giruntmul, 6 anone enbil 4 ⸗ ucnfe bſamnegz lnte mnnhnnt Needicn Plend tarufat d nod ron Nebetacfinne gian dit baning pels rritns iſet bid ſfiſſg rocns Doencen di gnn chin mdtto. o cian dgl ſusckgin minngum udtaat mna br ig Teſenh l biſnuſtnnenn wpchnn õ õ obhxr qrötnns anchtonerhe ſtaoanl ſal bode n tdipvnncun. M c .vbi conchdiurg ſett opicir conuiger aor gla ul enonr t memian o co umm ondi runi undni. ani quia fit in ucico gens / len et No epuſis erechnonisoet ſl une ſje rndioniseihinn d enarchennds õ Olate õ £ Nanioibis chnin. Pbrinitne⸗ 1e onckr — e i mnen 1 ni int 4 i, ahniest anſau ies, n ſucapio 4 –WòæU mhi, ſſ⸗ ſoat ſel in, N irlongiteliſe e Gib⸗ Nvoecht sia, a ziie⸗ in . — ⸗-= Iſus 48/5 San,S - 45. Pind. u 8 l 7 + ¶ De prelcriptionibus neminẽ debere locuplectari cũ alterius ſacmra in in ꝛegula locupleraꝛi li.vi.⁊ in.l.nam hoc.ff. de ↄdi. inde. ſed ↄtrarium ↄcluditur pe an. æ bene ſuper dicta regula poſſeſſor. nam in fert penã negligentibus et finẽ litibus imponit qð ẽ rõne nal ↄgruũ.unde non ſumpliciter rece dit ab illa regula nali:qꝛ nõ ſine cauſa locupleta tur q̃ͥs ex pᷣſcriptione cum alterius iactura: ſed fit ut obpuentur due ꝛegule pᷣmiſſe.unde nec ex toto ꝛccedit a iuꝛe nãli nec ei in totũ deſexni de plene ðᷣ mã ĩ dẽa regula poſſeſſor. bſe quẽter quero quid eſt uſucapio. So. pᷣmitto qðᷣ uſucapio ẽ nomẽ geneꝛale:compꝛehendit ei lato ſũpto uocabulo pᷣſcriptionẽ ⁊ econuerſo preſcri ptio cõprehendit largo modo uſucapionem:ut ꝓbatur.ff de nſucapione iũcto rubro cũ nigro 2 ff.de diueꝛ.⁊ temp preſcrip:ꝑ totũ:ſed ꝓpꝛie 2 ſtricte differũt inter ſe.nam uſucapio ẽ i rebuſ mobilibus ⁊ ſe mouennbus. DPreſcriptio nero in rebus imobilibus ⁊ iuribus incorporalibus ut inſti. de uſuca.⁊ longi.temp. preſcrip. primo reſponſo ⁊ uide ibi glo.que ẽ in uerbo uſucapi antur: æ dicit ꝛ. i.l. ſeruitutes.ij. ff. de fuitu. ꝙ olim nome uſucapionis cõprehendebat uſu capionẽ ⁊ preſcriptionẽ all.il.ij.æ.l.eam q edes eff ò̊ uſue ſed poſtea Juſtinianus nſucapionem attribuit rebus mobilibus ⁊ pᷣſcriptionẽ rebus im nobilibꝰ ut.l.una. C. de uſuca. tranſfor. a qli bet ſolutio bona ⁊ ĩ uſucapione ſufficit tiẽnium int ibi:⁊ latiꝰ dic ut nõ.xvi.q iij.i ſũmaſ⁊ de tpᷣe requiſito ad preſeribendũ uide bonũ tex. in. ꝗ. pot ead cã ⁊z. q.⁊æ an uſucapio habeat locum ʒ eccleſiã:uide ꝑ Oi.in dicta regula poſſeſſor et plenius ꝑ doc.in. c.i.de in inte.reſti.ubi tangã. Capiendo aũt uſucapionẽ in ſua ſpecie:dicit ꝙ uſucapio ẽ acquiſitio dnij ꝑ connnuationẽ poſ ſeſſionis tpᷣis lege diffiniti.ita diffinir iuriſcon ſultus in.l.iij. fl. de uſuca.? pondera bene in eo ꝙ dicit᷑ ꝙ eſt acquiſitio dnij ⁊c. Ex quo nõnter collige ꝙ per uſucapionẽ acqritur dniium:z idẽ dicit tex.in l.traditionibus C. de pacus:qð in tellige ſfm D.. in regula poſſeſſoꝛ pᷣal.etiã de di recto. Mam appellatione dñij intelligi᷑ de dire cto. ff.ſi ager.uec.nel emphi.pe.l.i.⁊.ij.ꝙ ẽ no tandũ.ſecus aũt ẽ in pᷣſcriptione nã i preſcrip. x. nel. xx. annoꝝ qᷓ ꝓcedit in rebus puatorũ cuʒ titulo acquiritur dñium ſed nõ direciũ illud eiʒ remanet apud dñm rõne cuius ſᷣm Hy. poſſet Ins in rem agẽ nõ cõtra preſcribentẽ ſed cõtꝛa tertiũ. In preſcriptione nero longiſſimi tẽporiſ puta.xxx uel.xl. annoꝝ nõ acqͥritur dnium utile aut directũ ſed ẽ utus pᷣſcribens exceptione cõ tra qñm:ut in.l.ſi quis ẽptionis.C.de pᷣſcripti. xxx. annoꝝ ⁊ in.d. J. põt. Et 20 dinerſitatis pʒ Dy. eſt quia nſucapio eſt inducta in meꝝ fauo rem poſſidentis:ideo fauor facit ut acquiratur dñiuʒ etiã directũ. pᷣſcriptio ueꝛ.x. nel.xx. an.ẽ inducta partim in fauorem poſſidentis propter bonã fidẽ quã bʒ ⁊æ panim in odiũ negligentis unde fanor facit ut rꝛanſeat dnium utile. odium n ro ex parte dñi inducit ut apud eũ remaneat dñniuʒ directũ. Oreſcriptio uero.xxx.uel.xl.an noꝝ eſt inducta ĩ meꝝ odiũ negligẽtis: qꝛ cũ cedat cũ mala fide iura uolunt ſubuenue male fidei poſſeſſoribus. Et ex hac rõne dico ꝙ in pᷣ ſcriptiõe longiſſimi temporis cuʒ bona fide q preſcribit ↄtra eccleſiã j.e.de quarta.uel cõtra priuatũ ſine titulo qðᷣ acquiꝛit᷑ dnium utile ſicut in preſcriptione longi tpᷣis cũñ tunc ceſſat rõ ma lefidei qðᷣ nidetur uelle tex.in dicto. g. põt 2 i l.ſi quis emptuionis pᷣall.x idẽ ibi Brr. ueꝛte m ĩ eo qð dixi poſt Oy.ꝙ ꝑ Sen Koren acquirit᷑ utile dñiuʒ ⁊ nõ directũ.ſcias enim ꝙ ĩ pᷣſcriptione cũ mala fide oẽs cõueniunt ꝙ non acquirit᷑ dñium ſed tin exceptio:ut in dicto.l. ſi quis ⁊ dicto.ꝗ. põt.Sed in pꝛeſcriptione cũ bo na fide ſunt opiniones. quidã enim tenent illam opi.DOy Alij uero dicũt ꝙ acquirĩ dñiuʒ etiã directũ:de quo uide ꝑ gl.i dicta.l.ſi quis empti onis.= plenus ꝑ Jo. an. in dicta regula poſſeſ ſor.in uerbo quartũ ꝓponebat᷑ ubi ponit moti ua urgentia ad utrãq; panẽ. Et tandẽ cõcludit ꝙ quoad modum utendi acquirit preſcribens omne dñium qꝛ põt illa ꝛe un ut uult ⁊ ſicut põt quilibet dñs diſponẽ de re ſua ⁊ ſic iudicio meo poſſet intelligi Inno. in. c. ceteꝛum.S. de iudicijſ ubi dicit ꝙ ꝑ pᷣſcriptionẽ quis acquirit diꝛeciũ ctutile dninz qð eſt nõndũ.qð uið p glo.⁊ CEy. in aut niſi. C ðᷣ bonis mater.æ⁊ ꝑ Dar.i. l.i. F. fi ff de aqua plu. ar. æ i.l.minor.F.i.ff. de euic. ſed diſtingue ibi nõ ſn diſtictionem iſtaz. Sed capiendo dniuʒ directũ ꝓut deſcendit a iure na curali quod inheret oſſibus hoĩs:ut in.l.ij. ff. ꝓ ſocio illud nõ pᷣſcribitur:qꝛ non põt ege huma na ⁊ ciuili tolli qð ẽ nãli rõne acquiſitum.aeſiſtit eni ĩ hoc equitas nã is qð ſatis placʒ. Et addo ad hoc tex.nõbilẽ in.c.ad aures.j.e.ubi dicitur ꝙ pᷣſcꝛiptio cũ bona fide omnẽ ꝓrſus actioneʒ excludit æ nide oino qð ibi dicam: uide ſimilem goneʒ ꝑ Hir. in. l.fi ff ꝛem ra. ha. ubi qrit/ an V Ppſaipe, ⸗bens obl, G* „a lla oreſcriptioneʒ debiti rollatur obligatio nãlis 2 cõcludit idẽ in effectu qð.S.qꝙ tollitur obliga tio quo ad omnẽ effectũ m ꝛemanet natuꝛalis æ? utilis apud eũ:ad idẽ nide glo in.l.obligatiõuʒ fere.S placet.ff. ð acti.⁊æ obli. A lueꝛte hoc pot ſatis admitti de iure canonico ubi fuit pᷣſcriptũ cũ mala fide æ quotidie hoc ↄtingit hodie ꝓpt ſtatuta que poſt certũ tẽpus nõ admittunt cꝛedi torẽ ad agendũ nũquid nalet talia ſtatura quin ſaltem poſſit agi in foro eccłiaſtico rõne peccati ut dixi. Oar. fuit ſibi cõtrarius: uidetur tamen magis ut ualeant ⁊ ꝙ tollatuꝛ omnis obligatio naturalis in effectu. ſed cõtrariũ noluit Jo. an. i. c. fi. de excep.li vj. Mal.in. c.ſi quis per trigĩ ta ſi de feu.fu.contro.colł x.dicit conſideranda uerba ſtatuti.aut enim dicit ꝙ cꝛeditor qui nõ petierit infra tantum tempus intelligatur feciſſe pactum de non petendo uel intelligatur per acceptilationem debirorem liberaſſe: ⁊ tunc be ne tollerct naturalem obligationem in effeciu: Elic ſentit ꝙ hoc caſu nõ poſſit ꝛccuꝛꝛi ad eccle ſiam:faẽ qð in ſili nõ. Har.in.l.oẽs ppli.ff. de iuſti. æ iuẽ.qñ ſtatutũ pᷣſumit fictionẽ uł ſimula tionem: Aut ſtatutum dicit ꝙ tollat᷑ rõne negli gẽetie obligatio nãlis:⁊ tũc dicit ſe putare ꝙ in foro ſtatuentiuʒ tollat᷑ obligatio nãlis ſaltẽ in ef fectu. ſecus ĩ foro canonico ꝛõe pcc̃i:qꝛ nõ põt directe tollere nãlem: 2 nide ibi latius. Aut ſta tutũ refeꝛt ſe ſolũ ad exeꝛcitiũ:ut qꝛ diẽ creditõ nõ audiat᷑ pꝰ tm tpᷣs:⁊ tũc nõ tollit᷑ aliq̃ obliga tio:qꝛ ſolũ excludit᷑ ꝑſona agẽs ſilit᷑ ĩ excoĩcato qꝛ tũc agit pꝰ abſolutionẽ.⁊ ideo hoc caſu ſtatu tũ nõ ipedit qͥn dẽat audiri ĩ foro eccliaſtico:? nõ. bñ bec vᷣba:⁊ uide qdð dicã.j.c.fi.¶ Vlcio hic qᷓro:an ꝑ pactũ poſſit ipediri pᷣſcꝛiptio:uidð ꝑ Bar. pꝰ Op.i.l.nemo põt.ff. de lega.i.⁊ ĩ.l. i.ff. de uſuca. ubi in effectu ocludit ꝙ uſucapio ſeu pᷣſcriptio cũ bona fide nõ põt pacto diꝛecte renũciari:qꝛ ſunt inducte in fauorẽ publicuʒ ne dñia ſint incerta:ut in.d.l.i.ius aũt puplicũ pa cto pᷣuatoꝝ nõ remittit᷑.ff. ̊ pactis ius publicũ ? in.c.ſi diligẽti de foro cõpe.indirecte tñ bene remittit̃ ꝓpt᷑ ſuꝑuenientiã male fidei qᷓ impedit curſum pᷣſcriptionis:ut ĩ.c.fi.j.e. MDreſcriptio ueꝛo qᷓ ẽ inducta in odiuʒ negligetis ut illa que currit cũ mala fide nõ põt remitti:qꝛ nõ põt qͥs renũciari iuri ĩtꝛoducto ĩ odiũ alteriꝰ:ut nõ.in l. cñ fi ff. ad mace. Ex quo ifert Oar. ꝙ ſi ſtatu to cauet᷑ creditorẽ nõ audiendũ pꝰ.x. ãnos:nõ põt debitor tali ſtatuio renũciare. Et ex b ſetit ualere tale ſtatutũ:⁊ idẽ inuit i.l.ſequit᷑.O.ſi uiã ff. ð̊ uſuca.ſʒ ↄtrariũ nõ.i.l.oẽs pplłi.ff.ð iuſti. ? iure.tu nide in hoc qð dixi in.c.qð clericis ðᷣ fo.cõpe. Quedã ẽ pᷣſcriptio inducta in meꝝ fa uorẽ alicuiꝰ ⁊ tali pᷣſcriptioni renũciaꝛi nõ põt: exemplum in pᷣſcriptione iducta ↄtꝛa uolentẽ ꝛe dibeꝛe aĩal moꝛboſũ:ut.l qð ſi nolit..ſi qͥd ita ff de edi edic. Jo.an. ſuꝑ Neiica buiꝰti.ĩ addi. pꝰ Rofre. format qõem de eo cui fuit conſtituta ſeꝛuitus et appoſiiũ pactũ ut ñ tollat᷑ lapſu tpᷣis et ↄcludit qð.S.dixi poſt Dy. ⁊æ Haꝛ ut ipedia tur p̃ᷣſcriptio ꝓpter malã fidẽ. Itẽ uĩ ſentire ꝙ; ctiã ipediat᷑ ui pacti. dicit eniʒ tale pactũ nocere emptori illius fundi in quo fuit conſtimuta ſerui tus:qꝛ pactum nocet et pꝛodeſt babenti canſã a paciſcente.l.emptoꝛi.C. de euic.et.l.quotiẽs.ff. ſfami.fur.fe.di ſed extraneo non nocet cũ fue rit pſonale.l.ſi unus..añ oĩa.ff de pactis.do. An j. e. cũ nõ liceat uideĩ idẽ uelle.ſ. ur ex uiri bus pacti ĩpediaĩ pᷣſcriptio:qꝛ hoc tangit pᷣnci palit᷑ utilitatẽ priuatam ſecũdario publicam cui pacto põr renunciari: ut nõ.in. c.ſi diligenti de fo.cõpe.qð maxie ꝓce eret ſᷣm eũ in preſcripti one mere odioſa.naʒ cũ poſſit pacto interrũpi: ur nõ. Di. in. l. icut. C. de preſcrip. xxx. ãnoruʒ multo fortius põt impediri ne inchoet᷑ de iuꝛe iur. quéadmodum. Sed mihi non placer quate nus dixit do. An. pactum nale e in pᷣſcriptione inere odioſa:nam cũ illa nõ ſit inducta in fauo aem poſſeſſoris:quia iura non fauent male fidei poſſeſſoribus non nideo quo poſſit a pꝛincipio per paciũ renunciare:ar. c. uigilanti.2 qð ibi qi cam.j.e.ſed in mere fauorabili uel partim odi i ſe ⁊ partim fauorabili poſſet procedere hec 10 nio Jo. an. ar. in cle qdiu de appel.? in ankn tamẽ. C. de temp.appel.facit.l.ſi quis enptsise C. de pꝛeſcrip.xxx.annorum et meliꝰ c. ad apo ſtolicam de ꝛegula. cum ibi nõ. Hal.tamen i e⸗ .i. H preterea. de capitulis corra. colł x. uidei ſe qui opinionẽ Hir. ſimplicit: bec ſufficiat ad intellectũ ice. Mico. abbas. ſfp Caſus contra epm locum peꝛ ſe cõueꝛſum ad fidem pꝛeſcribit triennio:ſed cum uacat eccleſia uel eſt in ſciſmate non pꝛe ſcribitur contra ipſaʒ. Dinuidituꝛ.nam primo ponit dictũ.ſecundo de terminat:ibi ſi ti. caſum determinatũ expon ibi ſi auteʒ. alium addens ibi item ſi.¶¶ Non prio dno ſingularia ex iſto tex. primo in eo ꝙ hahes caſum in quo contra eccleſiã in re immo bili ſeu in iuribus ĩcorpoꝛalibus currit pꝛeſcrip tio per ſpatium tꝛiennij cõtra.c.de quarta in fi: . e.⁊ aut᷑. quas actiones. C. de ſacroſanc.eccl. Scðo ꝙ currit preſcriptio de iure canonico èt cõtra ecceſiã cũ mala ſide cõtra.c. uigilãti ⁊.c. fi..e ſed dic iſta emanaſſe in fauoꝛẽ fidei:utp lati efſent promptioꝛes in ꝛeducẽdo ad fidelia tem loca collapſa in heꝛeſim. multa enim ĩ ſidei fauorẽ ſpecialia inducta ſunt: ut in. c.in fidei ſa uorem de her. li. vj. æ. ij. q. Vij. ſi hereticus cun ſimilibus preterea auctoritate canonuʒ ? ꝑno nitionẽ que dʒ acquiſitionem precedere:utſõ. hic in glo.et in ꝛegula poſſeſſoꝛ de re.iur.i.vj. Et ex hoc ⁊ ex tex.collige ꝙ ex cauſa urgenti 2 rõnabili poſſet induci in ceꝛtis caſibus pꝛeſeii ptio cum mala fide.ſed cum agat᷑ de excluſione peccati credo auctoꝛitatem canonis neceſſani. lex aũt cinilis non poſſet hoc inducere ad boc tex.cum glo.notabili in c.inter bec.xxriij.q.ij. EE ſe, eccleſie matrici uacanti uel inntil prelatũ ad agendũ habenti non currit pſcꝛiptio ⁊ dic ꝙ hoc tempore dormit pſcriptio.ſi prius tpᷣe habilis prelati fuiſſet inchoata. unde tepoꝛe nacatõis ſeu ĩhabilitatis pllat debent de medio pᷣſcriptiões ſubduci:ut in.c.auditis.j c.. materias uide qð nõ.j. e. ex ranmiſſa et cillud et ꝑ Bar. in. l. nã iter. f. de nluca ¶ Bl. pria opponit ⁊ ſoluit et qꝛ facilis ẽ eam p te videas duerte tñ in eo ꝙ dicit ꝙ iſtud trienniumn coputat᷑ poſt illos ſex menſes ꝗͥ debẽt intercedẽ poſt ãmonitionẽ factã ꝓpᷣo epo: ut locũ ꝓ prin cõuertat ad fidẽ: nã ſane intelligas ut ſemp fiat cõtinuatio triẽnij imediate poſt lapſu illoruz ſex menſium.nã hoc tꝛieniuʒ currit a die cõueꝛſiõis ſeu poſſeſſionis:qꝛ abſqʒ poſſeſſione non cune ret pᷣſcriptio:ut in ꝛegula ſine poſſeſſione. i. Vj. celtranrinetum Alnbntſem ivmmm ult nip kaj uitg a unnmſiimn inmn d ui wrſund ummſon inmcnnb ſnuonar optitn 6eoflorchit in ealertlei Ei varkc taan wrdledcd Dur nli deaſclr i dcr acne nnd won⸗ tCantaels inn iettotlea mn ſuccederin oteſtneaahnintſtundtuur ine er algeto ge o eſt auitatars kan ches H hoſtom prelcbene une nex en inheran in eume tö dot i dde io lü:gola loleſi ia bene nodul act iͤ un ſtſüfntonono ritaalin i tis ceienontamen uni geinhi diͦ ei bleſc hoc ar eſt filiſauig u gere n hot memne elceſnnnt lcr g mnönbimmmnininbus onnninsi Nrcſum ag bor tiin i el ueſch moren ge pen ci bi ⸗ ſS⸗ nugis pot eſſe in aſi ml gbc⸗ eſein aſobongsr nſs lil eui muͤt emnimnir g a ſoſi conuentü ſen gnin⸗ in lie lunna gpſrli de p ilis ſne conſeni Plon vn nz; rlrnſth t t toe n e bi er ed, . 0nr ie on peglan. Gjgj ndn Aun mruttkeri nnnn in en ,e Anorhüf Mnpti Aſcenen iunm nbannrercſen doſtue 6 nongol ti inltntgaſiin gen anſhtnn dild ep Wamſtn ilis Prſerdintt Cunnarnde ſid ſclren ſnbinrcen Diämnm Nino⸗ ntctit⸗ tenmmnm:bil mi aſun darmninei 1 Rtamcz alun ules ſiſni Priodno ingningi er iſo er ine bibsctiin in vo onmetttſüißtet bif lw inbus oponlbis ani,e 1b r ſanum minni cinn ce qunnn ſet aui qs acnones Oe ſunoſnen uni ornpvor ine o im ar cſi ci nun ie cum cgliitt Iſe ddteiſ emmnaſſen fmori iiuj lricſen wormiorsin wlidol alie mbacdlNa ANIRCitiN ü Nemnſie Porondeder aia ilbatictt ſcriidus orceren auctortne canon 4 niini geihaumſtinennininn beein goain vglin Noſcſand Kado ter ler oligeg cdit ttönbli doſſen nchainceirlli⸗ 60 cunmalaſideſel Cnnoge⸗ ccri gedo⸗ mmium en tit Gufisnon poſt bocſim ſcx.cum ſononi nehn i ccie nmiue cndi bthelituc rcatad ag X. aAMWνan 2 5 prin a — ¶ De preſcriptionibus ¶ Einde dicũt hic Innoc.⁊ Hoſtie.æ bene in contrarüs ſignatis in glo ponitur tps pꝰ quod licet populũ lapſũ in hereliʒ acquirere ⁊ lucrari hic ueꝛo ponitur tempus poſt quod epiſcopus populi lapſi non põt illũ reperere.¶ Bl. kinaliſ primo colligit duos caſus in quibus eccleſie ſi currit preſcriptio ſecundo opponit ⁊ ſoluit iit patet in ea. Sed non reſpodet formaliter ad.c. nobis æz. c. uulteꝛane. Gof. dicit ꝙ hec capitula ñi loquuntuꝛ in iconomo ſed in adminiſtꝛatore qui pleuam habet adminiſtꝛationem in tempoꝛa libus. tem preſuppoſito quod ar.eſſet ueꝝ ſcilicet ꝙꝙ iconomus poſſi agere tamen non cõ cluderet ⁊ pʒ inſtantia in tutore qui põt conuẽi re ⁊ conueniri pro pupillo uel pupillus eius auc toritate iuxta diſtinctionem poſitam in.i.i.ff. de aucto.tu.⁊ tamen non cuꝛai contꝛa pupillum pᷣ ſcriptio.C. de preſcrip.xxx.annorum.l. ſicut et .l.fi. C. in quibus cau. in inte. reſti.nõ eſt nece. ſᷣm Inno. Ego do aliam inſtantiam magis cõ cludentem ad propoſitum/nam uacãte eccleſia inferiori non currit ↄtra eã preſcriptio:lʒ epᷣus ꝓ ea poſſit agẽ:hᷣ ultimũ ꝓbat i. c. fi.de ſucceſſ. ab inteſ. æ.l.ſancimꝰ. E. de ſacroſa. eccle. pᷣmum ¶ꝙ ñ currat pᷣſcriptio tunc tpᷣis nõnter firmat Juin. i. c.oli.el.i.de reſti.ſpo.¶ DOouet᷑ quia tũc eccleſia caret imediato defenſore ⁊ ſic non ẽ qui illins cuꝛam utilit᷑ agat ⁊ ꝓ hoc facit ꝙ licet epi ſcopus poſſit agere nõ tamen habet uel habere poteſt de facto curam ſicut immediatus admini ſtrator:ar.opti.in.c fi.de offi.archi.⁊ in.c.i.de re eccle.nõ alie.li.vi.¶ Et ꝑ hoc poteſt defen ſari ⁊ probari notabile dictũ Har in. I. nãliteꝛ ſ. de uſuca. ubi dicit ꝙ uacãte impẽio non cur ait conrra eius iura pᷣſcriptio:licet Mapa munc ſuccedat in poteſtate adminiſtꝛandi: ut in.c.licet ex ſuſpecto de fo. cõpe. ⁊ ſic ciuitatetes ł alij pᷣn cipes ñ poſſunt preſcribere tunc meꝝ ⁊ mixinʒ imperium ſᷣm eum:⁊ nõ. hoc dictũ roe robora tũñ:quia ipſe ñ ſita bene pꝛobat ſed facit füdamẽ tum falſũ in iconomo qui licet adſit ipᷣe uacatõ nis eccleſie non tamen currit preſcriptio lecun dũ eũ ut hic:ſed hoc.ar.eſt falſũ quia iconomꝰ agere nõ põt uacante eccleſia: ut dicit gl.⁊ hoc indubitatum in iuribus ſpectantibus ad ſolum prelatum ad hoc.c.i.in fi.ne ſe.ua.⁊ i cle. ꝓcu aatorem de ꝓcu. cũ ibi notatis. ¶ Sed dubiũ magis põt eſſe in alijs bonis ⁊ iuribus que nõ pertinẽt ad pᷣlatũ tantũ ⁊ ꝓfecto i bonis ſpectã tibus ad ſolũ conuentũ ſeu capitulũ ſatis puto ꝙ currat preſcriptio:qꝛ nil ad epᷣm de illis niſi forte ſint talia ? tanta ꝙ capitulũ nõ poſſz age re ſuꝑ illis ſine conſenſu pᷣlati iuxta nõ.i.c. edo ceri de relcrip.⁊.c.i.de pꝛocu.⁊ tũc puto ĩ iliis bunc tex. ꝓccdere. Si aũt ſuni bona cõia.ſ.pre lato ⁊ eccleſie ⁊ tũc nõ eſt ꝑuum dubiũ ſᷣm me: utrũ tunc pꝛeſcꝛiptio currat uacante eccleſia in quo ſic dicerem ꝙ ſi tenemus opi. ꝙ tũc ecclia nõ poſſit agere qꝗð ſentit glo.fi.in.d.cle.ꝓcuꝛa torẽ nõ curꝛet pſcꝛiptio: quia militat ĩ illis ratio — — buius. e. ¶ Aut tenemus ↄtrariam opi.quã ui detuꝛ foueꝛe Archi.? Mau. ut ibi nõ. ? tũc vẽ dicẽdũ oppoſiiũ:⁊ facit qð nõ. Inn. in. c. cuʒ di lectus de conſue.ubi dicit ꝙ uacãte monaſterio ꝑ moriẽ abbatis licite põt cõuentus agere ⁊ ſin dicũ creare alł.l.i.ff. ꝙ cuiuſqʒ uniuerſi.ſʒ mihi plus placei ut nõ currat tũc pᷣſcripiio:quia non dʒ pᷣiudicare prelato qui nõ adeſt:ar.in.l.ſi con munẽ.ff. quẽadmodũ ſer. amit. ubi pʒ ꝙ ꝓpter ꝑſonam pupilli conſeꝛuatur maiori leſus in pre dio cõi.pᷣterea hboc ꝓbo ꝑ iſtũ tex. nam ut dicit Inno. in. c. dilecti de maiori.æ obe. hec ſpũalia 2 dignitates eccleſie ſunt communia ⁊ cõiter te nẽtur ab epo ⁊ capitulo licʒ epiſcopus ſit caput ut i. c.cũ clerici de ner.ſig.⁊ tñ ut nides hic nõ currit preſcriptio in his iuribus ſede uacante plus etiam placet mihi pꝛima opi.ut ſede uacan te nõ poſſit capitulũ agẽ ſuꝑ iuribus ⁊ bois cõi bus qꝛ pꝛelatus ẽ caput ut pᷣdixi ⁊ pʒ ĩi.c. nouit 2.c. ꝙᷓto de his que fi.a prela.unde ſine capite non debet licere mebꝛis iura communia in iu dicium deducere cũ poſſit piudicari prelato:ſed in alijs in quibus non timerur de magno prein dicio põt admiti ut capitulum ſede uacante exeꝛ ceat iura ꝑiter ſpectantia ad utꝛunqʒ ſic intelli go ·c.fi.de re iudi.li.vj.⁊.c.unicum ne ſede ua cante.e.li.⁊ hec bñ notabis quia peꝛ doc.nõ bñ diſcuſſa.¶ Er notabis illud dictũ Oar. ꝙ ua cante imꝑio nõ currit preſcriptio lIʒ eccleſia ſuc cedat i adminiſtratione. naʒ ipſe Bar. alibi du bitauit ⁊ dimiſit qõnem indeciſam ut ipſe nõ. in l. i. ff. de aqua plu. ar. Item quatenus dicit Bar. in dicta.l.naturaliter ꝙ uacãte imꝑio nõ pᷣſcribitur merũ aut mixiũ imperiũ dico idem ſi imꝑiũ non nacat ſed imꝑator eſt ĩ remotis ⁊ nõ habet aliquem loco ſui in ꝓuincia ut bodie cõ tingit in italia.nam inferior nõ poteſt preſcribe re merum aut mixtum imperium quia in iſtis icorporalibus nõ requiritur quaſi poſſeſſio niſi ſciente aduerſario ſeu poſſeſſore ut in.l.ij. E. ð ſeꝛuitu. z aq̃ nõ. Inno. in. c. bone.ij. de poſtu.pᷣ la.æ. c.ↄquerente de offi.or.æ. c.ij. de in integ. reſti.⁊ in multis alijs locis.⁊ iõ ſi iperatoꝛ igno rat nõ põt quis hec iuriſditionalia pᷣſcribeꝛe ut ipemet Bar. noluit in. l.i.f. de aqua plu. ar. ? ĩ il.ſi publicanus. S. in uectigalibus.ff. ð̊ͤ puvli. quod tene menti. Ex predictiſ babes ampliatũ oct. c ut non ponat caſum ſpecialem in eccłia matrice nacante: ſed idem eſt in alia dignitate. F glo. quero quid ſi pᷣlatus eſt excõicarꝰ nũquid tunc contra ecchiam currit pᷣſcripto gl. in. c.pᷣma actione.xvi.q.i.tenet ꝙ nõ ⁊ idem h̊ᷣ Hoſti.qui ꝑ banc litteꝛam arguit ꝙ licer eccłia habeat epiſcopum:ſi tamen nõ eſt talis ꝙ poſ ſit iura ecclie repetere ut quia eſt excõicatꝰnon currit preſcripiio ecclie allegat.c.qꝛ diuerſitatẽ ð conceſ.pꝛeben.qui tex. bene facit ⁊.c.cũ inter .S. de excep.⁊ hoc eſt ſatis ꝛõnabile in bonis ec cleſie:qꝛ malicia prelati nõ debet nocet᷑ eccleſie xvi. q. vi.ſi epiſcopũ z pania ſuut nullum babẽ d i C) 0 6αι Pmipno NVyr wip Aer er- Tierric ð D prelatũ ? inutilẽ babere. ut in. e. ij. traſla. pla. Sed ego foꝛmo qᷓonẽ quid in iunbus ⁊ rebus ꝓprijs ipſiꝰ excoicati an currat cõrra eũ pᷣſcrip tio cũ nõ debeat ?poꝛaꝛe cõmodum de malicia ſua de iudi intelleximus ⁊æ facit quod dixi poſt Moſii.S.ti.ꝓxi.c.ſigniſicauerũt. Sed pnto idẽ dicẽdũ nt preſcriptio nõ curꝛat:monueõ per dictum. c. quia diuerſiratem quod loquitur de iuribus ⁊ peminentijs ipius excõicati z per ra tionem gl. in regula imputari de re. iuris li. Vi. Mam boc impedimẽtuʒ agendi non oritur im mediate ex culpa excõicati ſed ex pena ipſius ex communicationis ? ideo cuʒ ſit impeditus a le ge ñ debet cõtra eum currere pꝛeſcriptio.l.i.in fi.C. de anna.excep.cũ ſimilibus ⁊? uide plures conſimiles caſus i quibus nõ currit preſe riptio per glo. in. d.c prima actione et pluꝛes.adhuc nota. per doc.i.c.ex trãſmiſſa. j eo. ubi dicam et ibi etiam tangitur an in iſtis et ſimilibus ipe dimentis non curat preſcriptio an uero currat ſed det᷑ reſtitutio et dic ut ibi dicet᷑. C Alteꝛiuſ quero an ↄtra pᷣſcꝛiprionem detuꝛ eccleſie. . ꝗ dqrienniũ beneficiũ reſtitutionis in inte. Hoſti. p̈mo ſentit hic ꝙ ſic: dicit.n ꝙ poſt rꝛienniũ de quo hic non audieruꝛ pᷣlatus reperẽs iure cõi ſʒ ꝑ beneficium reſtirutionis in integruʒ forſan q; ſic remittens ad nõ. in. c.i.de in inte. reſti. ſed ſtarim ab hoc diecto recedit dicẽs peꝛ iſtum tex. reprobari opi. Naſonis qui dixerat eccleſiam reſtituendam contra preſcriptõnẽ ſicut pupillꝰ. nam ut dicit ſi id uerũ eſſer:bec tpᷣalis preſcrip tio nõ cuꝛꝛeꝛet contꝛa eccleſiam ſieut nec contꝛa adoloſcentẽ. C. in qui ca.in inte.⁊cſti.nõ eſt ne. .l. fi. ? ita tꝛãſcũt hie cõiteꝛ doc.ſʒ ipſemet Mo. tenuit contrariũ in ſũma de iĩ inte.reſti.F.iij. ꝓ pe finẽ:ubi dixit preſcriprioneʒ cuꝛreꝛe ſed ſibi ſubuenitur ꝑ beneficiũ ꝛeſtitutionis. Ego al.in hac queſtione conſului z uarias repꝑi opi.? ꝓ fecto eſt elegans ⁊ ſubnle dubiũ 2 pᷣmo Bert. gloſator multum uariat in. c. auditis de in inte. reſti.nũc in unam nũc ĩ contraꝛiã ſententiam ðᷣ clinando: ſed tandeʒ adheſit opi. Jo. ⁊ Uin. qᷓ tennerũt reſtitutioneʒ denegandã moti quia iu 2a nolnerũt eccleſijs ꝑ preſcriptionẽ pᷣiudicari: nt i. c. placuit.xvj q.iij. ⁊ ea.cã.⁊.q ilij. uolumꝰ Itẽ quia ſi ↄſideꝛetur ꝛeſtiſtutio fꝛuſira emanaſ ſent iura de pꝛeſcriptione loquentia aduerſus eccleſiam. Idem tenuit Goff. i ſũma de in inte. reſti. in ſecũda colũna dicens ꝙ nũqᷓ; innenit ec cleſiam reſtitui in uſucap.nel preſcuptione. licet quedtm ipᷣa ſubducãt᷑ de medio: ut in. c. auditis .j. e.⁊ hic: ſed in contractu ⁊ pᷣſcriptionibus in dicialibus eccleſia eqᷓpatur minori banc cãdem opi. ſentit glo.in cle.i.de in iĩte.reſii.dicẽs illam cle.loqui de reſt. aduerſus lapſũ tpᷣis et nõ adv ſus preſcriptionẽ j quam non datur reſtiturio ꝛcmittẽs ad nõ.in.d. c. auditis nihil de nono in ducẽs:ſed in õriam ſniam conueniunt numero plures et ingenij elegantiores.pᷣmo Accuꝛ. glo ſatoꝛ iuris ciuinis in dicta aut.quas actiones et ¶ Se prelcriptionibus aptiꝰ in aut᷑. de eccle. ti. pro tpalibꝰ: ubi dixi pᷣ cõſt teneri.fo teuit ̊ Jo gloſatoꝛ öcꝛeti le. placuit.ij. xvj q iij. Ideʒ tenuit Inn. papa e tor ſubtiliſſimus in.c.i.de in inte. reſtitu bane opi.ſecuti ſũt MDau de liaza. zen. ? Jo de R in. d. cle.una d/ in ireg reſti. collec. in. c audins 2 idẽ ibi omnes fere moderni Moſt.i. d. F. iij ſenſerũr Mar. æ Hal. i dicta aut᷑. quas aarces Iʒ Cy. aliteꝛ æ male ⁊? ilideliter fcitat ibi opioes canoniſtarũ ꝓ hac opi ego cõſului in qõe fatti ĩ quodam legato facto eccleſie fratrũ minox de ſenis ⁊ pꝛobat᷑ hec opi.ꝛatione minori currit p ſcriptio nec ꝛeſtituitua.l.una.C. ſi aduerſus uſu ca. ⁊.l.fi. C. in quibus cau.reſti.in inte.non eſt ne.nõ glo. in. l. ſicut. C. de p̃ſcrip.xxx. an. ergo idem dicendum ĩ eccleſia que fũgitur iure miox in rſtitutionis materia: ut in.c.i.=.c. auditis ö ĩ inte reſti.⁊ i.c.i.et.ij.e.ti.li.vi.et ĩ cle.una.e.ti. Mec ualet ſi dicatur dicta iura loqui iĩ ↄtꝛac tibus et pꝛeſcriptionibus iudicialibus quia non apparet ratio ſic reſtringendi.ſi enim aduerſus contractũ per quẽ ſecuta traditione tranfferiur dominium datur reſtitntio: ergo fortius ẽ coce denda reſtitutio aduerſus preſcriptionẽ cũ con tractus ſit de iure gentiuʒ.l.ex hoc iure.ff. de in ſti.⁊ iure et interuenerit utriuſq; partis cõſeſus .l. ſicut. C. ð acti.et ob.et utriuſqʒ naſci obliga tio.l.labeo. ff de vV. ob.l.labeo.ij. de. ueꝛ.ſig. pꝛe ſcriptio aũt eſt de iure ciuili æ iuenta ⁊ cauſata citra partium conſenſũ. Si ergo per ꝛeſtitutiõeʒ fortius uinculũ diſſoluitur multo foꝛcius min foꝛte aut᷑. multo magis. E. de epi.⁊ cle.⁊ c.cum in cunctis ðᷣ elec ¶ F actus iudiciales ſunt multũ fauorabiles ut teneat ⁊ ſit litiũ finis:nti .c. finem de dolo et ↄtu. et.l.quidaʒ eſtimanue:ũt .ff ſi ceꝛ.pe. hinc alibi dixit glo.notabilis dᷣſiuu prelati noceꝛe eccleſie in iudicialibus ſed non i cõtractu ut nõ. in ꝛegula deliciũ plati li. xSʒ aduerſus actus iudiciales ꝛeſtituitur ecchia ena aduerſus ſniam ut in. d. c.i.de in ite.reſti.i.vj. 2æ dicto.c.auditis.ergo multo fortius aduerſus preſcriptionẽ extraiudicialẽ. pꝛeterea cle. una i inte.reſti.loquitur indiſtincte:ut aduerſus lap ſuʒ temporis reſtituatur eccleſia:ergo aduerſus preſcriptioneʒ que cauſatur ex ipᷣis curſu:? ꝑs iſta profecto uerior eſt maxime ubi pꝛeſcripno ꝓceſſit ↄᷣ ignorantẽ de iure ſuo ut erat in ila q ſtione circa legatũ eccleſie factũ.nam ut ſingula rit᷑ uoluit Maꝛ i. l.i.F. ſi quis t. fl.ð iti.aciuqʒ priua. etiam maior eſt reſtiuédus ꝓpt ignora tiam aduerſus preſcriptionẽ:ar. illꝰ.l. Ego a duco ad idem glo. notabilẽ que boc ſenſit m.. i. C. de pa. pote. ? facit optime tex. in. . atont ns.ff de acqui. beꝛe. Hoõ obſtt iura que uolue rũt eccleſie preiudicari pꝑ preſcriptionẽ e - repitur in minori:⁊ iñ ↄtineĩ ꝛeſtitutio de etiam eſt reꝑire in contꝛactu qui obligat: ſed tn reſciditur ꝑ ꝛcſtititutionis beneliciuʒ nec ſequit qꝙ propter hoc iura ſunt fuſtratoria: quia 5 fa ſum cũ reſtitatio debeat peii.J. quadrieniũ que tnon’s loann ltni us nntin i n mi, eſimnonl lii⸗ en 4 lizi i ſn ithin neci cia imi iln e mn emi n iitüͦene nl Giußntouidi uii n d ſe ibn in niel nc ann miliii⸗ at aidonideun ia d⸗ run „ . . Rergu er lius. cilbl boen P e argeie Oriclri t Grolis i c ctoddl ern rcii iided ⸗ tche ta Ni digin Ni aſwlgtt li enid n aneo. in oelg doſ rrin cen e i ct memun iin ſſ⸗ initlly n oin rhenin gii Cucpv iue nſig/ Atuul ſporllrrunni uſaip mircath irmmninnmuhi⸗ iGvimuffini uimn iamdenlim ub imce nſitnnone rine nii lina ſoal intäſnnerſiglornad boe bifthü ce lendidd Nerd ontn Apdidlsti ducatekincone cdam mumaicren . 1 bbis bec ulutrepedti dia on luntfarlia Maeoab. pil Dclegimvanſs ngoacii punb 0an äünntcnadts nocis f mns nns er greſctnig gnt 1turningpreinin noee aeeie one ſenni foſcintensſſisröan liooſſeſüna aalis nocſsnn ſed wcion ſecleſtanſin geinſenne re ſenplo eaſſon in fi fein ego cöſn ii ohlee E Sno ſaen dceſefrni, mniſtminnisnunin nclte Geriiticlaieilait, Mamaſ denmdininie, nsdprſginondizictiſtnn, ma ſmo ſentſfhihntl anit Conmaai Nr vi ſennn ridſior at bommmimmoanr efinioengn inint dend, nſtiumd diatis Oreſeifronii⸗ mins ſtce inr gnin ſ rbeinfi Kturaimmmmmi uniiy ans im A mi goo aunuſz ublt chf lol hben foe pob / d oe lrſpf pro ait cſ oe iune quii einemm ? amn punium conſeni. Olergo per rmutdt ſyrmng uncmii dſoiudur nuto ſorus numn⸗ ſorr mi mund mugs NenA eA nuncisd ods Eddis n mii fmdr wiedneN N W fien c fnondedderginal gut Auu Acere bint abt ui Ron Prchn wer aceſein dalnts P corn N iö n rgili Mai hlegl 2Auetſs ns idlehles cum 1Mertos ſdum d inAcde u 4 Acd ndins d nco 46 omi enrnudidetnd ivre eſnlocpim woſtre 4 5, , Acklep lt 1e nino Gic. mwrin en Inun .“ nmnckſch Gi vtiont 4 lapſo alia iuſta cã nõ apparente firma manet pᷣ ſcriptio ut in. c.i.⁊.ij.de in inte.ꝛeſtit.li.vi.non obſtat quod de hac reſtitutione inre nõ caueaĩt qꝛ ſatis eſt ꝙ icludatur ſub nerbis generalibus iura eiʒ generaliter uolũt eccleſie leſe ſuccurri ꝑ reſtitutionis beneſiciũ nt in iuribus preallegat. Sed occurrit aliud pulchrũ dubiũ circa cuꝛſuʒ illius quadriẽnij quod datur ad perẽdũ bijfici nʒ reſtitutionis.nã cõiter teneĩ ꝙ aduerſus illo quadriẽniũ nõ dat᷑ ꝛeſtitutio ne pꝛoceſſus ſit in finitus cũ ueniat ad firmandã preſcripiionẽ:et uiderur ꝓbaꝛi in dicto.c.i.et.ij.de in ĩte.ꝛeſli.li. vi. Oñ incipiat euꝛꝛeꝛ ad quadꝛiẽniũ:certe dicẽ dum ꝙ a tpe leſionis:ut in dictis iuribꝰ= ſic pꝰ cõpletã preſcriptionẽ:quia tũe eccleſie incipit le di:ſed dico unũ dictum notabile uidelicet ꝙ il lud tpᷣs ẽ a pᷣncipio utile. unde non currit igno ranti.hoc nꝛ ꝓbari ꝑ tex.illius. c.i.ubi dꝛ q ſi quis negligẽter omiſſerit æc ignorãs enim non negligit ut probat᷑ ĩ. c.ij. iñcto.c.qꝛ diuerſitateʒ de conce.preben. Ad idẽ glo.in.c.qᷓ ſit de ele. li. vi.i.v.diſtulerit ⁊ inſti.de actio..itẽ iux i vx bo diſtulerit. ¶ Et banc opi. ſingulariter tẽuit Jo. de lig.poſt ʒen.in dicta cle.una in uerbo 9 tinuũ: ꝓ bᷣ facit:qꝛ qᷓdrienninm iſtud ſuccedit lo co ãni in ilis qui olim ↄpetebat:ut dicit tex.i.l. fi.C. de tempo.in inte.reſti.dʒ gꝰ eſſe utile a pᷣn cipio ut ſic ſapiat naturã eius in cuius locũ ſub rogat᷑:ar.c.ecclła nt lite penð.preterea ibi i.d.c. i.dẽ pꝰquadrieniũ eccłam ñ audiendam uolen tẽ petere reſtitutionẽ in inte.niſi aliqua rõał cũ ſubſit qᷓ moueat ſuꝑioꝛem ad hoc bñſiciũ conce dendũ:ſed ꝓfecto ignorãtia eſt ꝓbabilis cã cuʒ inducat reſtitutionẽ etiam in maiori:ut.S. dixi: 2 ꝑ hẽs hꝰ. c utiliter expediiũ alia qᷓ poſſũt tã gi ſunt facilia. Mico. ab. Hil Hoc.c.legituꝛ naꝛijs mõis — *in glo.æ ex ut.j.patebit ſed Jo.an. ſũmat duobus modis m pri mas duas ſec que eliciunt᷑ ex gl. fi.?æ pꝰ ſic. La citurnitas prelati nõ nocet eccleſie donec ſit pꝛe ſcriprũ:fo ſic in rebus inuaſis nõ currit pᷣſcꝛip tio poſſet ſũmari et alijs modis:ut. j.parebit: ſed iſte due lectu.ſunt uere in ſe:et procedunt ſi ne ſcrupulo. de H nero poſſet dubitari ut di cã in ſentibꝰ Oiuidit᷑:nã pꝰ repetit q ſcripſe rat oli ſpieſtatnr ibi ſed illud. Cie P aa. ꝙ pro ſcãdalo euitãdo dʒ qͥs ius ſuũñ idiſcuſſuʒ dimitrẽ Et idẽ uz ꝓbaꝛ tex.qñ res ꝛecuꝑari ſiñ formali ſtrepitu.i.ↄtẽtioſo iudicio ñ põt ut po tins ſit contẽdenda qᷓ; ĩ iudicio litigandum. Sʒ Inno. dicit ꝙ hoc fecit Mapa ex ſuꝑabũdãti iuſtiria.nam ⁊ ſi cum formali ſtrepitu hoc facẽt non peccaret.¶ Ego hoc fateor aꝑte quo ad ſtrepiiũ iudiciorũ.nã ⁊ religioſi nõ peccãt ſi ius ſuũ pꝛoſequũt᷑ in iudicio licet ſit honeſtũ ut con ſtituãt ſindicũ:ut.le.⁊ nõ.i.c.uno de ſindico:et c.cũ deputati ðᷣ indi.2.vV.q.iij.c.fi.? pꝛobatuꝛ apertius in oĩbus in. c.quod debetur. xiiij.q.i. Sed dubito circa pꝛedicta et ciꝛca tex. de duo e preſcriprionibus bus. prĩo nũquid qs ſine peccato poſſit ꝛc ſuaz ſic repetere ſi ſine ſcãdalo eã ↄſequi nõ põt ſen ualet: o nüquid prelatus cinra NMapam poſſit licite rem eccleſie uł baupeꝝ nõ repetere ut eni tet anfractus iudicioꝝ:ſicut vẽ bic Mapã feciſ ſe. ¶ Circa primũ hic dicerẽ ꝙ aut timeĩ ò ſcan dalo circa peꝛſonã rem noſtrã derinẽtẽ = de iut̃ ciuili nõ ẽ ð tali ſcãdalo curãdũ.naʒ ſi nõ poreſt res aliter recuperari:licitũ eſt etiam occidere in nadentẽ:ut nõ. Oar. in.l.ſi furẽ.ff. de ſica. mul to fortius nõ eſt curãdũ de ſcãdalo qð aliunde põt ↄtingere in peꝛſonam illius detentatoris. Et idẽ vr ð iure canonico qñ nõ nimet cedes ſʒ quid ualde ſeuũ z horribile:ar.c.de occidedis xxiij.q.vV.⁊ ĩ.c.ij.ð homi.li.vj. Si aũt tale qͥd graue ? horridum timeꝛet̃᷑ nõ ↄſulerem bono uiro:ut pro repetitione bonoꝝ tpᷣaliũ tantũ ſcã dalum ſuſcitaret.ad hoc adduco bonũ tex.in.c. ſuſcepimus de homi. æ nide quod ibi nõ.= i.c. .ij. de no.ope.nunc.ubi bonus tex.ad mãʒ ⁊? ui de per Inno. in. c.ſi uero el prio ð ſen. excõi.er go fortius dʒ abſtinere pro euitãdo aliorũ ſcan dalo: ut ĩ dicto. c.ij. ⁊ dic ut ibi.¶ Quo ad ᷣm dicerem ꝙ ſi prelatus ueriſimiliter arbitrat̃ ꝙ ad tpᷣs differendo recuperabit rem ſuam ſine li tigio nõ peccat ſuꝑſedẽdo:arg. hic æ arg.xxiij. .q.Viij.ↄuenior ⁊.c.qu.xi.q.iij.bĩc Apłs ꝛedi mẽtes tpᷣs qm dies mali ſũt:ſed ubi pᷣlatus iſta ueriſimiliter nõ arbitꝛat̃᷑ puto ipſũ peccaꝛe:quia de negligẽtia cõuincit᷑ que eſt peccatuʒ moꝛtale in prelato ut nõ.glo.in.c.ea.de offi.archi.⁊ fac .c.ſi quis abbaſ.xviij.q.ij.⁊ nidetur pro hac ↄ cluſione tex. in.c.in canonibus.xvj.q.i.æ.c. ſit rector.xliij.diſtinc.facit.c.expedit.xij.q.i.⁊.c.eꝛ ror cui nõ ꝛeſtituit᷑.lxxxiij.di. ¶ Alcimo potes notaꝛe ibi nobis.⁊ ibi poſt me:q Mapa loqui tur uni in plurali ⁊ de ſe in ſingulari:æ hoc fecit Gregorius ex magna humilitate. hodie aũt ꝑꝑ ſtilum curie tales littere pꝛeſumerent᷑ falſe: ut in ec. ꝙᷓ graui de cri.fal. ¶ Nenio ad glo.i. z ij. ſunt faciles:ultima colligit ꝙ; taciturnitas prela ti nõ preiudicat ſucceſſori:cõt a quod imediate oppono de.c.precedẽti:ubi pʒ ꝙ ex taciturnita te prelati inducitur preſcriptio. deluciũ eniʒ pre lati ĩ omittendo preiudicat eccleſie ut nõ.i regu la deliciũ li.vj.æ hoc ↄtrarium militat ↄtra tex. iſtum i quo Mapa dicit ꝙ taciturnitas ſua nõ nocebit alijs ſucceſſoribus.nã z cõrra Dapã i iuribꝰ Romane ecchie currit pſcriptio: Iʒ requi rat᷑ cẽtenaria: ut.j.e.cũ nobis ⁊ ĩ aut᷑ quas acti ones.C.de ſacroſan.ec. So.metu vrij. iſte tex. legit᷑ narijs modis. prio fm gl.nt itelligat᷑ de 5 ſcriptione nõ cõpleta. naʒ cũ ſola cẽtenaꝛia cur rat ↄtra eccleſiam romanã nõ poterat iſte papa tãto tẽpore uinere:ut taciturnitas ſua ecclie p iudicaret.ar.i.fi. E. de ſacroſan. eccle. hec lec.ẽ iĩ ſe va ſʒ nõ cõgruit he q̃ i plurali dicit ꝙ n no cebit põtiſicibus futuris cc.etiã ſi potuiſſet con pleri ĩ uita ſucceſſoris. pᷣteꝛea h̊ lec.nullã ↄtinet dubitationẽ nam ſola taciturnitas etiaʒ in rebꝰ d 2 V. gſe prw poyit em ſaâ peits A 9ſ. — Poſ Vy Pleun p pop r rer or v EEPe —fia . Ani4 3 5 ſ. ſ ſrandaſo Lpeurpe — 2 pa . (Euα=l oaßT e vapnonc priuatoruz nõ nocet ate preſcꝛiptionẽ cõpletaʒ qꝛ quis non preſumitur cõſentire ut. l. filiuſfami lias. ꝗ inuitus.ff. de pꝛocuꝛa. z. I. qui uas. J. ue tare. ff ð furtiſ 2. j.e. peꝛ totũ. ¶ Secũdo legit Fm gl. ut irelligatur i ꝛebus iuaſis quas iſta pa ritia uiolẽter inuaſerat ĩ quibus nõ currit pre Icꝛiptio.alłat.xvij.q.iij.ſcet ĩ ꝛeguliſ. Hec lec.ẽ etiam in ſe uera: ſed ad ipſius intellectuʒ aduer te. nam reſpectu occupantis nulla eſt ſpecialitas ſaltẽ de iur̃ canonico i uiolento quia mala fiõs ipedit preſcriptionẽ.j.e. uigilanti. z. c. fi. ſed re ſpectu alioꝝ ſucceſſorũ etiam ſingularium molẽ tia afficit reʒ inuiſam ut qᷓtũcũqʒ hẽat bonaʒ fi dem nõ poſſit preſcribere propt᷑ uitiuʒ reale qð ſequit quẽlibet poſſeſſoꝛeʒ: ut.l.uinia. C. ð acq. poſ.⁊ expreſſius iſti.de uſuca. g. fuꝛtiue cũ ſeqn li: ſed ille tex. loq̃tur de preſcriptione longi tpil ul. x. uł xx. ãnoruʒ cũ nitulo que cõtra prinatum currit ſecus in pᷣſcꝛiptiõe lõgiſſimi tpᷣis:ut.xxx. uel.lx. ãnorum.nam illa ꝓcedit etiam in rebus inuaſis ſi ſucceſſor ſingulaꝛis fuit bonefidei ſuc ceſſor a ſe uult icipeꝛe pᷣſcꝛiptione: ut nõ.glo.i .d. S fuꝛtiue ꝓ hoc l ſicut z.l.oẽs. C. ð pᷣſcꝛip. xxx. ãnorũ Sueceſſor vo uniuerſalis no pᷣſcꝛi bit ðᷣ iure cimili:ſi defunctus habun malam fidẽ ctiã ſine uiolẽtia: ur.l.cũ beres.ff. de diueꝛ. rẽo. preſcrip quia cenſeiuꝛ eadem ꝑſona cum defũ cto:ut i aut᷑ de iureiurã. a mori pſi. ſed ð equi tate canõica dicit Oy i ꝛgula poſſeſſor li.vi. ꝙ põt preſcribere ex quo eſi bone fidei poſſeſſor: et ichoat a perſõa ſua pᷣſcriptõem peꝛ ea q leg. 2 nõ j. e. de quarta z. c cura de iuꝛepa. Iqʒ poſſet iudi io meo dici ꝙ illa iuꝛa loquũtuꝛ i ſucceſſo æc qui nõ cauſat ius ſuũ a defuncto:ſed a ſuꝑio ꝛe qᷣ iueſtiuit ſuuʒ de beneſicio.bec enim non cẽ ſetur eadem perſona cuʒ defuncto meꝛito mala fides pꝛedeceſſoꝛis nõ nocet ſucceſſoꝛi.ſecuſ ãt uiderur i herede qui cauſat ius ſuum a defũcto 7 cenſetur eadem perſona cum defuncto ? cum boc ſit expreſſum de iure ciuili:ut dicta.lcum beres nec habeamus contrarium de iure cano nico ſtandũ eſt uri ciuili:ut in.c.i.de no.oper. nunc.maxime q uia heres tenetur exoneꝛare ani mam defuncti qui fuit in mala fide: ur in. c fi. de ſepul.⁊ in.c.in litteris de rapio.⁊.c.a nobis de ſen. ex. Et ad hoc forte nõ adueꝛuit DOyz ꝑ hec habes declaratam hanc ſecũdam leciurain que minus generaliter ponitur hic per gl. 2 do cto ¶ Ternũ intellectũ ſentit hec glo.prope ſi nẽ ꝙ ꝑ banc pꝛoteſtanonẽ quam facit bic a pa fuiu preſcripno paiꝛicie interrupta nõ in fir mat pedes:ſed nidetur recedere ab ea in eo ꝙ dicit ꝙ papa nõ ſernauit id quod babetr᷑ i. i.ij. Cde anna.excep.x.xvi q.iij.. põt.ibi eni di ꝙ qͥ uult pᷣſcriptionẽ iterrũpere dʒ adire iudicẽ ? querclam exponere:x ſi nõ põt illũ babeꝛ ade at epᷣm ⁊ in ipſius ðᷣfectũ ꝓteſtetur coꝛã notario 2 ſi non eſt rabellionis uſus proteſtet coram ui ris idoneis.al at nõ fit ciuilit iterruptio.In no. uero ponit hic iſtas tꝛes lec. ? ultunaʒ etiam ¶ De prelcriptionibus approbat dicẽs ſpeciale ĩ principe:ut unus Pn ceps contꝛa alium per tales preſtationes inter rũpat pꝛeſcriotionẽ cũ non ſit aliꝰcoꝛã q pueni atur: ar. illius.l.ij. ? qð nõ.j.c. pxi. ⁊ ſic etiam traſit Yo. an. ? approbãt eã cõiteꝛ doc. ſeqnte ? eſt pꝛofecto lec.notabilis ⁊ viſſima in ſe babt to ꝛeſpeciu non ad ueꝛba ſed ad menté illius .ij. ñ eiʒ öcet ui Mapa adeat epʒ loci cũ ipe ſit eo maior ſed nõ puto in alijs infeꝛioribus pro cedere:quia ſi poſſeſſor non poteſt de facili ↄue niri dʒ actor adire loci epiſcopum qui eſt iudex in defectũ pꝛeſidis ꝓuincie in aut. ut differen iudi. coſł.ix. nam iſte denũciatiões eriudiciales nõ conſtituũt queʒ in mala fide regularit᷑ pouſu capiõeʒ ichoatã ut le.⁊ nõ.i.l.pe.ff. ꝓ emptoꝛe. nõ. Br.i.l.nãliter. ff de uſuca.?⁊ Archi. in. F. põt.xvj.q.iij.? gl.xxxiii.q.iiij.q; magnũ:ſecſi fiat ĩ principio acquiſuionis:allegat.lſi fundus Cde rei uen. et nõ.i iuribus preal. Et ſic dʒ i telligi glo e.ſi dillg nti:puto iñ ꝙ in principi bus ſuperioꝛem nõ ꝛecognoſcẽètibus ſaltè de ſa cto poterit dicta lec. Inno. obſeruari. Hec ni lectura iudicio meo non congruit iſti litteꝛe que aperte preſupponit hanc patritiaʒ potuiſſe in in dicio conueniri ut paret in textu ibi nil cum fo rali ſtrepiru zc. Item ſaltem erit ſub MDapa ſi non recogneſcebat aliũ ſuperioꝛem:ut dixi.S.c. ꝓxi ¶ HNõ. Inno. in. c. licet ex ſuſcepto de fo ro cõpeten. qui poteꝛit eſſe iudex ſupeꝛ ꝛebus ec cieſie uel pauperũ.ii.q.vij.ſi q eꝛga et nõ.s.ð iudi.cũ neniſſent cũ g eſſet remediuʒ ꝓmptum no dʒ cõtra regulas iuris denũciatio extraiudi cialis interrũpere preſcriptionem ſeu cõſtituere queʒ in mala fide. ¶ Quaꝛta lectura ponit hic do. An. æ nõbilis intellectus ſecundum euʒ ir intelligatur hec decretalis in debitis uel rebis legatis uel alias debitis panperibus incenus it illis ex taciturnitate prelati uel executorũ no de clarantiũ ſeu pꝛocedentiũ nõ pꝛeiudicetur exq legatũ uł debitũ nõ determinatur ad cerũ lotců quia pauꝑibꝰnõ pot iputari: quaꝛe nõ agũt ex quo non ſunt ceui nec ceꝛiificati ad qð iducit.. i C.d ãna excep.et ſic dicit ał.dixifle in qone facu. Qicq̃d dixerit YFre.ſuo conſilio. c.l.ubi dicit ꝙ epo in ueditioe ꝛcrũ pro incertis datuj cõditio ex.l nulli de epi.⁊ cle.qᷓ ſpacio.xx. anno. tollitur E. de prelſcrip. xxx. anno.I. ſicut. Mec obſtat ſecũduʒ eũ ꝙ eccleſie nõ curꝛat pie ſeriptio niſi preſcriptiones. xl. an. ut./c. qila quia in caſu predicio non currüt eccleſijs uel re bus eccleſiaſlicis ſeu in debitis eccleſijs. nam 5 caſu non competunt acnoes epo ut epo ſed ut adminiſtratoꝛi æ iconomo bonoꝝ paupemm: nt.l. nulli. 7.l. ſi qs. C de epi.2 dle. fim Fre. h nõ placẽt do. An. ut pdix: qꝛ ʒ eñ ey qno pau peres ſunt incern negligentia epiſcopi vt exe cutoris nõ dʒ noceꝛe illis agere non nalentibus ſicut nec negligẽtia patris admininiſtꝛatoꝛis no cet filio nt i.l.i.in fi. C. ð anna.excep. Hetc lec. do. An. ſi uera foꝛet eſſei notabilis ? ſingulaꝛis leginſee ll e ebeti ie aal tingnnt ignnile dl Atli n d n mit W ade nt ſanalad n in ,I 4 inin tüiafan f vchlig i i Ateinaii Mamor. Crn A as ei ii icireicun mmigciſll ide gos Bn ſcoſceleces etſrinmit eNavärwinor non mnLn, unin . mrenrit ☛ ſeent inl pirt ia nnſgenu ſd ͤ mnortenmno i itic yuin r ilem i rmi u bimn iaonnlteni ſ n ris g hii ricninm td bc) /lCen nuunnol lgn co⸗ Angt gale poſil bonfli ron t aaniniſraor ii⸗ Ptſrrci ai nllsdonten nigi⸗ finsſaden gere o eſenontun ſctipto:ſienKnidenns do P qoldns cdſine wardonio uror ageren u) doteanol Ceravaniedoe nsi ſſicisoſſcigildem fö na 0r uror gſarelno rdenttznrorn rhio Mune nani iomulin ic⸗ teris ſen fncts glſi ,ſant halperious urrttona Enpno.rv an Cice dtego aſis d Sncheo ñ. piplid lbit hint vs ci noͤ ant nir iſn 8 ſd chieetli li ue curn igriͦ i itine n ſpino ſan Palpplbus gno nit ctfininurcz n oi in⸗ cenm annop. E crn 4 . 2. „ ctio noͤ reguſaf mae ie den Fe Snits nd oncp Nnnſtonseilie i Tdemenaſ intoge i lg go ſen Cllg mipnog Fu bus ſyenonn ſp ognoſcenbusſhi ponntdmulr Yinotlnnn 9 umr udao me n conguſltler openr reſippon bae oun ig poni õ nn npim tt. Nan ſirnent ib Pu n nrogecoxr alu ſvornonmt ni. nH Nno nclMun q, ſlawaol occperm. qui porat cſe ucrrs nsd cEe va omeri ,.4. sagt d l i umſn cig eſt tonedi; npun vcon tegias ung ditgtd eniͤch aiisinrnihee ec ucnen En Rien coczin n (Dumnfecnnwwin do. M. öblis Trcheonstecundonee nnn det dectenlisin ebſns n tcd ns dedit Adrls ic⸗ legmns vdl is iiate preni daleanon is cr ncnufnnlanl Ne. Cen , 6en drocedentüͦ nd ndten cummtüſenen n . dedii 1 determningur . AN. ionminnnt i nd or nticta ane ge aefun anmrſn teri Ldnne ſ ℳ. laurf Aaias. 4 uſus = 4 juaſis Prd 7 + De preſcriptionibus ſed mie eam neraʒ puto quinimmo 5 eam dico eſſe caſũ in.l.fi.C.de ſacroſan.eccle.ubi prelcꝛi bit̃ legatum factum pro redimendis captiuis licet captiui n eſſent expreſſi nec agere poſſent = idẽ qñ legatũ fit.pauperibus ut ibi nõ.i glo.in uerbo captiuoruʒ ⁊ hoc qꝛ utroqʒ caſu compe tit eo uendicatio:nt dicit ibi go.æ probatur ĩ .l. nulli. z. l.ſi quis ad declinandam. E. de epi. 2 cle.⁊ hoc qn teſtatoꝛ de executore ſibi nõ pᷣiudi cat ut in prealłg. iuribus.ał.executor uendicat. Ad idẽ allego tex. notabilẽ in aut.de eccł. tituł .J.pro tpᷣalibus colł.ix.ubi generaliter dicitur ꝙ in exactione legatoꝝ et hereditatũ que ad pi as cãs relinquũtur bʒ locũ dũtaxat preſcꝛiptio xl. annoꝝ. Certũqʒ ẽ ꝙ id ꝙ relinquit᷑ ꝓ aĩa qᷓ litercũqʒ dicit᷑ relicium ad pias cãs:nt in.l.ſi q̃ titio.ff. de le.ij.⁊ ibi per glo.? Bar.nec obſtat rõ do. An. qꝙ pauperes ſunt incerti:⁊ ſic agere non pt.¶ Cape inſtãtiã:minor non põr eſſe ĩ duhio ſine curatore inſti. de cuꝛa. in pᷣncipio:et iñ ʒ eũ curtit preſcriptio ⁊z negligentia uel defe ctu curatoris:ut in.l.ſicut. C. de pꝛeſcrip.xxx.ã norũ facit.l.fi.in ſi.C. in qui.cau.in ĩte.reſt.nõ eſt nec.¶ Atẽ eccleſia tãqᷓ; corpus inaiatũ agẽ nõ põt:⁊ th ex negligentia rectoris currit ↄtra eam preſcriptio:ita dicẽdũ eſt i ꝓpoſito h pau pes incerti ñ pñt ageꝛe:tñ quia habent admini ſtꝛatoꝛem legitimũ.ſ.epᷣm ex eius negligẽtia cua rit pᷣſcriptio:ut in.d.l fi.nõ ob.l.i.C.de anna. excep.quam pꝛo ſe allcgat do. An.qꝛ pateꝛ ibi poſſidet bona filij non ut adminiſtratoꝛ filij:ſed uſufructũ quẽ hʒ in illis bonis:ut ibi pʒ:ideo cũ filius ñ ualeat agere illo tpᷣe ſibi non cuꝛrit pᷣ ſcriptio:ſicut in ſimili uidemus ĩ rebꝰdotalibus ꝓ quibus còſtãte matꝛionio nxor agere nõ põt ut.l.doce ancillã. C. de rei uendi.⁊ hoc qꝛ mari tus ẽ q̃ſi dñs poſſidẽs illa bona nõ ut admiſtra tor uxor ſʒ iure ſuo iõ nõ currit uxoꝛem pre ſcriptio ↄſtante matꝛionio:ut in.l.in rebꝰ.C.ð iure doc.etiã dico ꝙ õ dictũ Fꝛe.de quo etiaʒ ualde admiror ĩ eo ꝙ dicit ꝙ in iſtis legatis in certis ſeu factis pauperibus currit ↄtra epᷣʒ pꝛe ſcriptio.xxx.an.Eſt de directo eaſus rorundus Hin dicto. S. ꝓ tpᷣalibꝰ:nbi di/ꝙ in legatis. ad pi as cãſ nõ currit mior pᷣſcriptio qᷓdrigenaria ad idẽ optiĩe facit.l.fi. C. de ſacꝛoſan.eccle.ibi enim eqparant᷑ legatũ factũ eccleſijs:? ꝓ redẽptione captiuoꝝ ſeu pauꝑibus quo ad pᷣſcriptioneʒ in ducẽdã.nã in utroqʒ caſu illo tpᷣe ſtatuebat᷑ ter minus cẽtum annoꝝ. ¶ Ex q euidẽter colligr ꝙ hec actio nõ regulat᷑ m alias actiones:⁊ ĩ h fuit deceptus. Fre.quia uoluit iudicare in iſtis ſicut in alijs actionibus nõ pꝛiuilegiatis:æ nimi rum bec actio cõpetẽs ꝓ ꝛelictis factis ad pias cãs eſt priuilegiata ſnam iura non minus fauent pauꝑibus qᷓ; eccleſijs: ut.d.l.fi.nã æ bona eccla rũ dicũt᷑ pauperũ:.ut ĩ.c.fi.xvi.q.i.⁊ h̊ ſm itelle ciũ glo.æ ꝓpt᷑ paupes alendos iubentur bona eceleſijs iã acquiſita uendi ut ĩ.c.auꝝ hbʒ eccleſia xij. q.ij. Et ꝓpter paupes alendos pᷣncipalitet fuerũt bona eccleſijs collata reſeruata qᷓ oliʒ in primitiua eccleſia diſtrabebãtur: ut i.c. uidẽtes. xij.q.i.⁊ ex pᷣdicto.. ꝓ tpᷣalibus = xvj. q. iiij. c.fijdico ꝙ hodie etiaʒ ĩ ſegatis factis eecleſijs currit preſcꝛiptio.xl.annoꝝ nec expectaĩ lapſus centũ ãnoꝝ.⁊ ſic.l.ſi. C. de ſacrꝛoſã.eccle.ẽt ĩ le gatis ẽ correcta lʒ gl. uideat̃᷑ dubitare per aut᷑. quas actões eo. ti. ? pdicta bñ nõbis.tene eꝛgo alterã ex tribus primis lectuꝛis.nã Mapa iudi cio meo nil noui uoluit hic iducere:ſʒ fecit hãe dnũciationẽ ad ↄfeſſionẽ iſtius patricie ne cre deret ꝙ taciturnitas Dape ſibi ꝓdeſſz i acqui ſitione dñij:æ ſic induceret᷑ ad illa bona inualſa uel occupata retinẽda. Et ꝙ hoc ſit uerũ ꝓbo E tex.ibi illud uos ſcire credimꝰ æc. que uerba innũt clariſſime ꝙ hec denunciatio nil noui in ducit ſed declarat ius antiquũ. Er pro tertio in tellectu quẽ firmat Inn. uide in ſiti bonũ tex.⁊ qð ibi nõ. Bar.i.l. ð pupillo. . ſi quis ipſi pᷣto ri.ff ð no.oꝑ.nũ uel dic ponedo quintã lect. ꝙ ĩ rebus pauperum ſeu eccleſie ſola nũciatio ẽt poſt acquiſitionẽ ↄſtituit quẽ in mala fide: ⁊ iõ tex.hic nõ ſine miniſterio dicit ĩ rebus paupeꝝ ⁊c.æ ẽ notabilis ⁊ ſingularis intellectus 2 młcuʒ ꝓbabilis. uideo eniʒ ꝙ in petitione hereditatis c ſpeciale ſᷣn doc.in.c.grauis.S.de reſti.ſpo.ut j.c.ꝓx.ut is qui audit ſibi litẽ mouẽdã ↄſtitua tur in mala fide æ ꝓbat᷑ i.l.itẽ ueniũt.ff. ð peti. here. .petitã cũ ſeqnti fortius i rebus paupeꝝ uel eccleſie talis denũciatio dʒ noceꝛe ut hic.naʒ credẽdũ ẽ huic denũciationi uel ſaltẽ facit homi nem uacillare cuʒ nõ fiat pro priuato cõmodo: ſʒ publico.uel poſſumus dicere tenẽdo itellectũ quẽ tenet do. An.in.c.grauis preal.ad dictam ..itẽ ueniunt ubi dnit illã ꝓcedere regularit᷑ qñ cũqʒ quis poſſidet ſine titulo: ut tũc denũciatio ↄſtituat quem in mala fide qð eſt bñ notãdum. Aa dicamus in ꝓpoſito ꝙ cũ iſia patricia poſ ſideret ſine titulo merito hec denũciatio pᷣſeꝛtiʒ iterata habuerit iterrũpe pſcriptionẽ etiã bona fide inchoatã maxie cũ fit ꝑ ſuꝑiorẽ ut hic: ⁊ h ẽ iuris ãtiqui. Ideo nihil de nouo hec decꝛeta. iducit cũ rõ eſſet ãtiqua ⁊ hᷣ iõ dixit illa vᷣba ſci re gas credimꝰ æc.⁊ hec młiũ nõbis. Mic.ab. Hoc.c.hʒ prin nctorum. cipaliteꝛ duos ĩ tellectus:primus ĩ pᷣſcriptione eccleſie actiue:ſecũdus in paſſiue.Scðᷣm primũ hoc ĩitẽ dit per quietã ⁊ ſincerã poſſeſſioñe.xxx.ãnoruʒ pᷣſcribit eccleſia rẽ priuati. Scvᷣm aliũ hoc dicit Eccleſia ↄ eccleſiam pᷣſcribit ſpacio.xxx.ãnoruʒ 2 hodie nõ procedit per.c.j.ꝓximũ.iõ tene pri mũ¶ Nõ pibi qete ⁊ ſincere iũcta gl.ꝓ itelle ctu hõrũ uerboꝝ/qete eni poſſidet.q ñ ſtimulat in iudicio ſincere Vo qͥ bʒ bonã fidẽ.ex qᷣbꝰ beñ notabis ꝙ qui patit᷑ ↄtrouerſiã nõ dẽ illã rẽ qᷣe te poſſidere:lʒ ↄtrouerſia ſit iudicialis qð facit ad ĩtellectũ iuriũ exigentiũ qᷣetã poſſeſſionem.= ad nõ. in. c. cõmiſſa ð elec.lſi.vi. ¶ Mota. ij. ibi abſqʒ; ſynodali ꝓclamanione ꝙ olſi cẽ ꝛeferebãt d 3 lgnspfang e n, QO S — Poſſidle * 1 uieoi ene Pzpg z,gpn. Er 1 e, t- frnerl, ſ. 1. d. .— 1- . ni .⸗beian ⸗ * ir PI , Acrmar, . Da1 — * in ſynodũ. vi. q. iij.c.i.?.ij. ? ð iudi.c.i.¶ ODo pono p z ut̃ ꝙ ſynodalis ꝓclamatõ ⁊ iudicialiſ nõ ſufficiũt ad preſcriptionẽ itꝛũpẽdã ſed reqi tuꝛ litis cõteſlatio: ut.l.pełt. C. ne de ſtam defũ. .xvi. q. iij. S. poteſt. Solutio dicit glo.ij. bunt tex. procedeꝛe qn nõ potᷣat actor litẽ oteſtaꝛi:ſʒ lu dic ut dictũ fuit.s. c.ꝓxi.⁊ pleniuſ notabituꝛ j. e.ſllud ubi dicã qualłꝛ preſcriptio interrũpit naturaliter æ ciuilit᷑ ̊ quo ꝑ Bar. in. l. natura liter. ff. de nſuca. ueꝛo qꝛ tex. exigit hic ꝙ ſincere.i. bona fide qs poſſedeꝛit qũo conſtabit ꝙ bona fide. Solu. dicit gl. fi. poſt pncipiuʒ ꝙ ĩ qubio pᷣſumi bona fides ⁊ boc nota. Neʒz nõ. glo. in. c. ſi diligenti.j.e.⁊ ibi plene de hoc dice tur qualiter ãt probatur mala fides. nö. Haꝛ ĩ .l. celſus.ff. de nſucap.dicam in. d. c.ſi diligenti ꝓbatur eim per cõfeſſionẽ propriam poſſidẽtiſ nt i c. ij. de ↄfeſ. 2.c. p inquiſitionẽ de elec. Irẽ per famã que erat in nicinia ar. c. quoſdã ⁊ ĩ.c. q;to de preſũp.uel denuũciationẽ factaʒ tpᷣe con tractus.l.cũ fũdus.C. de rei uẽdi.dixi.S.c.ꝓxi mo ⁊. c.i.⁊ ꝑ ſuniles cõiccturas:ar.i.c.ij.de re nũcia libro. vi. z.l. dolũ. C. de dolo. ¶ Vliio oppono de.c j. ꝓximo ubi dicit ꝙ ptrã eccleſi az ſola quadragenaria currit pᷣſcriptõ. ut ĩ aut. qs actiões. E. de ſacroſan. eccle. So. hoc. c. du pliciter ſeu duobus modis legitur ut pꝛedixi p* in glo. qd procedit de iure antiquo:ſecus de iu re hodierno: ut ĩ cõtraꝛio: ⁊ hec lec.pꝛocedit in relligendo tex.ut loquaĩ de preſcriptione cõtra eccleſiam. & Secundo pꝛincipaliter itelligatur 8 oreſcriptione eccleſie cõtra pꝛiuatũ fʒ Moſt. Pe.⁊ Ab.ſʒ dicit Jo. an. falſuʒ ⁊ remittit ad nõ.. c.illud ⁊ idẽ tenet in regula qui ad agedũ de reg.iur.lſ. vi.in mer. Et reprobare uidetur ea ratione:quia preſcriptio.xxx.ãnorum proce dit ſecũdum ins cinile cum mala fide quam pre ſcꝛiptionem canões nulio modo admittũt. j. c. ſfi ¶ Sed profecto hec ꝛatio nidetur mibi ſatis debilis nam ſine titulo ? bona fide res priuato rum pꝛeſcribitur ſpacio.xxx.anno.etiam de iur cinili: ur l.ſi s ẽptionis.C. ð preſcriptiõe.xxx. an. 2. xvj. q iij. S. poteſt ⁊ iſie tex. expꝛeſſe bonam fidem per uerbum ſincere: ut pᷣdix ¶ Et ſic approbat illam preſcriptionem quatenus eſt cũ bona fide et ſine interruptione et ideo dico tenendo princi paliter hũc ſecũdum inmtelleetum ꝙ etiã hodie iſte tex. ꝓcedere poteſt qñ eccłia preſcribit contra priuatum bona fide et ſine ti tulo:et ſic poteſt ſaluari glo.j.c.illud. Sed ſi eccleſia ha beret nitulũ tũc preſcriberet ꝛeʒ pᷣuati ſicnut prinatus contra prinatum. ſ. x. annorum inter preſentes ⁊. xx.inter abſentes:ut.l.fi.C.ð pꝛeſcꝛip.lon.tempo. ota. Jo. an. in regta qui ad agendũ li.vi.in meꝛc.⁊ nota ĩ aut᷑.quaſ actiones. C. de ſacroſan. eccle. nam quadrage naria requiritur ſolũ quando preſcribituꝛ otra cccleſiam nel ad pias cãs ut dixi.S.c.pꝛoxi.non autẽ quando eccleſia preſcribit ↄtra priuatũ:ut nõ. in locis prealł. quod eſt notandum. 2 nide agendum ⁊ dicam latius.j.c.proximo tabis ſingulariteꝛ glo.in dicto.c.poſſeſſio Mico. abbas. quod dicam.. c. proximo. ¶¶Tertio princi liter poteſt intelligi quando Preſerivanne g trimonia clericorum:? ita uidetur intellige⸗ allegando hoc.c.xvVj.q.iiij.poſſeſſiones ⁊2 ind lige quando preſcribitur ſine titulo al. ſufficeꝛer tempus. x. nel. xx. annorum ſicut diſponitur in rebus priuatorum: ut nõ. in dicta regła qui ad S£ quarta. Caſus: Ouaꝛta de cimarum æ funera ſlium preſcribitur contꝛa epiſcopum ſi quadraginta annoꝛum ſpacio non ſoluaf̃ et ca thedralis eccleſia interim nõ uacauit: pꝛimo po nit dictum:ſo eaſuʒ exceptum ibi niſi:tertio ius antiquum reprobat ibi. nam romana. ¶ No ta pꝛimo ꝙ non decima ſed decimaꝛ um quana ab eccleſijs paꝛochialibus eſt epiſcopo iure cõi debita. ipſa uero decima pertinet ad eccleſiam parochialem.j. cuius parochiam predia ſita ſũt ut in. c.cũ contingat.j.ð deci.⁊ dic ut ibi plene dicam ⁊ cõcordat huic.c.conqrente de offi.or. ilon r9 ꝙ b quarta epo debita é in totum pſcriptibił. Idẽ ĩ q̃rta funeraliũ.i.eoꝝ q̃ ueniũt occaſione defũctoꝝ ⁊ tene mẽti h̊ nltimum quia alibi nõ ita bene ꝓbat ſicut hic:⁊ quotidie ẽ de hꝰ ↄtẽtio iĩteꝛ epos ⁊ eccłas ifeꝛiores. nã epi ꝑ ſas ⁊ nefas nitũt᷑ hanc quartã pᷣſcriptione n ob ſtante extorquere ⁊ male faciũt cũ tex.rotũdus ̊ ſit ⁊2 ẽ gl. ordiaria. i. c.i. de ſiatu ꝛeg. Ideʒ bbi Jo. an. et Mo.ĩ ſũma de ſepul..ðet quota ſit aliq uideaĩ h reuocare ĩ dubiñ ĩ. c. reqſiſii dre ſtia.æ.c.certificaꝛi de ſepul.⁊ dic ut ibi pleniů co et pluries ꝓ hac ꝑte cõſului:dico iñ ꝙ cũ⸗ ſit Z ius cõe ut h̊ er dẽo.c.ↄqꝛẽte ꝛcqrit iiuſs uerus aut putatiuus aut tanti temporis curſis de cuius initio nõ ſit memoria. ut in. c. i. de pie ſcrip.li. Vj. ad predicta facit qꝛ epiſcopus hanc quaꝛtam põt alreꝛi concedere:ut ẽ tex.notabilis i. c. fi. xij.q.iij.cũ ergo ſit abdicabilis ab epo ꝑ ↄceſſionẽ ita per pꝛeſcriptionem. uideiur eniim alienare qui patitur uſucapi l. alienaiones uer bum. ff de uerbo. ſig. ota tertio ꝙ coni:a iura debita principaliteꝛ epiſcopo iit epiſcopo non currit preſcriptio minor qdragenaria. nain debitũ epo ut epo uĩ debiiũ eccleſie: ut hic ahie colligitur maxie in fi. Et ꝑ boc ifeꝛo ꝙ connna iuꝛa er bona capituli uel debita c nonicis non entt minoꝛ peelcriotio. ¶ Nota ꝗrto ꝙ ſede uacante non curtit vꝛeſcriptio etia in bonis cõibus epo et capitulo. nam de iuꝛe cõmuni hec quarta et alij ꝛedditus ecclelie uñ cũqʒ prouenientes ſunt cões epo et caplo: ut in c.reqᷣſiſti ᷣ teſta. et. xij q. ij. qtuoꝛ. et. . ð reddi tibꝰ: et tñ uides hi ꝙ uacãte eccla ñ curtit pſꝛip tio nec ur alius fuiſſe idone ad litigadu ꝓ boe tex. ibi exigere debuiſſet: et facit iſte rerd ixi. ð.c. i. ¶ Mota ultimo regulom quod an 47 (De ni r, no ita 9 . lse lrt iſom goßer e ö. a Erer bol habes hregeeſſoris in behet anonicis ut a — 4 ofun iſi iher ulsl nbe Ceikhr agiacl , phn 3 si gn n. 144 lutii gilo iejoii iintſter nai i llet bl Bumatii uf (Muv ni 1. ſentlritn 9 imontlil 4 ur lelnl iheihgin lumi i hl mn i lcl ſe. iml le haiſr niin zaun ocionin urahaüt in lias 6 neh liriuttii un ſmdgal n annt ul in ienitnniroorr llicza) unnt ctmtnit a/iinl iulun joti atenu M //N oute ſtefienor oul ereg ir no aum chroci tung ho ttnl una beredlans en Eica gapraorne, uis enere onen I.cicentiſacredio e ddenrrchhnnd Nöidlgredo Veno⸗ Ago.s o zier cprſcigionon dcben eediher Ueiſtiaiius tdennin cogrerar de off, ercreliiſt ceteſn g voſeſorprinm nala icemin gniageiconniare ,. Aleradnogun E cetgiaan hn go geſtnplcen Dkinogorſte n Moin eo qul ineſot poſtcereſes nſae rept ecceſi poſtceter eraidit On pormta ſeincperpreſcrhto, . goſincan ſper onreg nne ⸗ cio non ii tonjfci r itii le ſue nit un nn R — uzarechun bitlen hrodet dinntonen, 4 u pamd 0, non derimn ſed deimmmne 2b eckſis probigibis aſtentcootr dcbiti gu veo erimn peniig id eir Parocbinlen ails arocbinn nelit n in cMi coningr 0etie r iit Aam t cotofan biſe coriſeneteii bu fo gbquung yo oebin nn nwol. Mejqm imerlu ierii olenſonr ocſficor t ſne min b olimm di aibj no in bene pbul ſut hiett qvorcrir hgrano ier pos t clis laoreg ici⸗ ſis tnefis niii bane qvoni ilnpnor/ b unr evorapere t nule licitc̃ lr oliclis KtiNaraitideſunt on Pm a DhiſANe s i i dädiaendhrited 4cCertfuridelenr Genh dt nen bue ge lllelloiß gi aphriss , genire crit x nhet de ain räffinl nI — choll ahnn 6 ai ln Ce ſoipas cα er . læ=if Bren .10. ilans PpS Kt— Depreſeriptlonibus eccleſiã nõ currit pᷣſcꝛiptio niſi. xl. annorum: ide dic ĩ legatis ad pias cãs:ut in aut᷑.de eccł.ti.ꝗ. ꝓ tpᷣalibus ⁊.xvi.q.iij.c.lilidẽ dico in hoſpira libꝰz locis pijs nã iſta gaudẽt priuilegio ecclia rũ:ut eſt tex.nõbilis ĩi.l.oĩa pᷣuilegia. C. de epi. 2 cle. ? ibi ꝑ Bir. nõ. Jo. Aa. i. c. ij. ð i ite. re ſti. li. Vi: ⁊ facit hoc pro his que nõnt᷑ in.gloſ.i. anααι ieꝛ0 nũquid iacere heꝛeditate ipediat᷑ pꝛe ſcriptio ſicut nacãre eccleſia Sp.eo. ti. F. i. V. itẽ nõ.dicit ꝙ nõ imo currit tẽ pᷣſcriptio allegat.l. ſi predio.ff. de in diẽ adi. æ.l.fi.ff.de uſuca.cuʒ ſi.illa tamẽ iura aꝑte n pꝛobãt loquũt.n.iĩ ↄuen tionali:ſed do. An.in.c.cum nõ liceat. j. e.ſeqf hoc dictũ. Spe.alia rõe:quia cũ ſit in facultate beredis adeũdi currit pꝛeſcꝛiptio ſi ꝑ eũ ſtat qͥn facere poſſit.f.de ꝛe.iuꝛ.qui poteſt facere. Sed ſi aliteꝛ eſt inpeditus equũ eſt eũ ꝛeſtitui ex clau ſula generali:ad S.l.ſi prius.ᷣff.ad carbo. et qd nõ. in. l. uentre.fl. de acqui.here. mihi bec rano non multũ placet quid ei ſi ſcriprus heres uolu it iterim deliberare:quo tpᷣe actiones exercere non poteſt: ut in.l.ait pcor.ff.de iure deli. durũ eſt diceꝛe ꝙ currat preſcriptio ar. bic. NRcc quid ſi heres ſcriptus ꝛepudiauit interiecto tẽpore uł eſt ↄ eum pſcriptuʒ in iure adeũdi iuxta nõ.i.. licet. C. ð iure deli ⁊ ſic ſuccedũt uenientel ab ĩ teſtato:duꝝ eſt dicere ꝙ currat pꝛeſcriptio cum interĩ in nulla mora iſti ueniẽtes ab inteſtato ðᷣ pꝛehendant᷑:æ hec pꝛeſcꝛiptio eſt inducta paꝛtim i odiũ negligentis.xvi.q iij. ꝗ. poteſt nnde ſatiſ poſſet ſuſtineri ar.buiꝰ tex.ꝙ tunc nõ currat pᷣ ſcriptio cũ tunc nõ ſit qui iura hereditatis exer ceat dicta.l.ait pretor: uel ſi nis tenere ↄtrariuʒ ar. dicte.l.ſi ſi predio.dic ꝙ ↄpetit reſtitutio ut nõ.i.d.l.ſi predio.¶ Venio ad glo.z oppono ʒ tex.ꝙ pꝛeſcꝛiprio non debeat hic babeꝛe locũ reſiſtit ei ius cõe ut in.c.oquerete de offi.oꝛdi. et. c. requiſiſti.de teſta g poſſeſſor pꝛeſumiuur iĩ mala fide:ut in ꝛegula qui contꝛa iura.i.Vi.æ.. quemadmodum C. de agri. et cen. l. xi. Soluit glo.penlł.dupliciter primo ꝙ poteſt tex.intelligi nõ in eo qui incipit poſſidere:ſed in ſucceſſor q reꝑit eccleſia poſſidere:et cꝛedidit ꝙ iuſte unde potuit a ſe incipeꝛe preſcriptio. ota ſingu larit᷑ iſtam gloſ.et idẽ nõ.gloſ.in.c.cura de iuꝛe pa. Et ex boc habes ſéper notare ꝙ mala fivᷣs 17 pꝛedecefſoris in beneficio non nocet ſucceſſoꝛi hiti bonã fidẽ.⁊ idẽ nõ. DOi.in regla poſſefſoꝛ li.vi.⁊ glo.in regula cũ quis in ius eodẽè li.ſecꝰ de iure ciuili ſaltẽ in berede uniuerſali:ut in.l. cũ heres. ff. de diuer. ⁊ tẽpo.preſcripti.ſed nide quod dixi. S. c. ij. æ dic ut ibi. Jo.an.h dicit ſo lutionẽ huius gl.e ſufficietẽ quo ad malã fidẽ excludenda: qᷓ non quo ad nalidandã preſcripti onẽ in hoc eaſu:niſi tanto tẽpoꝛe poſſidet cuiuſ inicij nõ ſit memõia.æ hoc ideo qꝛ ius cõe eſt h contia preſcribẽtem.j.e.c.i.li.vi.pꝛocedit eigo rõ glo. ubi nõ requirit᷑ tiiulus:æ idẽ nõ. Di.in dicta regula poſſeſſoꝛ: æ optime iſti loquuntur. dico iñ ꝙ ñ ẽ ſeper neceſſe ꝙ iterueniat neꝛus titulus ſʒ ſufficit putatiuus ut ſi errore iuſto du ctus quis credit tituluʒ pceſſiſſe: utputa ſi ꝓcur eccleſie dixerat ſe emiſſe uł fama eꝛat i loco ꝙ res illa fuerat legata uel ꝙ papa coceſſerat pri uilegiũ ſʒ fuit ꝑ duũ ipᷣe guerre ſicut = alia: bis eni ⁊ ſimilibus caſibꝰ procedit preſcriptio ẽt ⸗ tra ius:ad hoc tex. nõbilis in.l.qdðᷣ uulgo.ſt. pꝛo emo. æ nönt᷑ ponit Hir. in. l. celſus poſt princi piũ ff. de uſuca. qdᷣ eſt norãdũ: nã fama probat iuſt ĩ cauſ credendi: ur nõ. glo. in. c. inquiſirõis de ſen. excõi. z.c.cũ ↄtingat de reſcrip.ꝑ Mar. i. l. ij. ſi ſeruus uel li. iĩ dicta.l.celſus.¶ Tertio ſoluit hec glo. ꝙ po tuit pᷣſbyter iſte habere titulũ ex cõceſſione ſoliꝰ epᷣi:unde occaſione illius pꝛeſcriplit licʒ eſſʒ mi nus iuſtus. (¶ Mᷓ. glo. ꝙ epus ſine colſenſu ca pituli nõ poreſt hanc quartã donare alteꝛi eccle ⁊? idꝗẽ dicit glo.xij.q iij.c.fi.? Hoili.bic dicens ꝙ ſi interueniſſec ↄſenſus cauituli non foret ne et eorra hãc ſolunõeʒ glo. op.nã ſi credidit ↄceſſionem epiſcopi ſuffi cere errauit in iure ⁊ per conſequens nõ potuit pꝛeſcribeꝛe qꝛ error iuris nocet in uſuca. ut i.i. nũꝙ ff. de uſuca.? le.æ nõ.i.c.dudum de deci. 7. C. APoſtolice ð dona. itẽ glo. aperte tenet ↄtra riũ in c ij. de his que fiũt a prelato per rõem p̃ dictã. S).dic has glo. ↄcordãdo:ꝙ aut habes ſolius epiſcopi conceſſionem errauit in facto ut quia credidit conſenſuʒ capituli inteꝛueniſſe ar. c.ea noſcit᷑.e.ti.? pꝛocedit glo.iſta. ar.i.d.i.qdð uulgo. aut errauit in iure ut quia credidu coceſ ſiones ſolius epiſcopi ſufficere ⁊z pꝛocedat glo. contꝛaria. Si autẽ ius in quo errauit eꝛat dubi um:credo ꝙ error excuſaret in preſcribendo boc tex.nõbilis in c. cũ dilectus de conſue.facit el.ij. f.. de iuris æ facti.igno.¶ Ad pdicta diſti ctionẽ reduco nõta ꝑ Jo. an. in. c. cura. de iuꝛe pa. z glo. ?æ No. an. in. c. ij. ð rebus ecc. nõ alie. libꝛo. vj.ubi uidentur ſentiꝛe ꝙ titulus ſolius pᷣ lati det cauſam pſcribendi = ſunilis qõ formari põt.cũ res eccleſie fuit alienata non ſeꝛuata ſolẽ nitate debita:de qua aliquid ꝑ Jo. an. in addi. Soe. ſuꝑ ſHica.e.ti.? in.d.c.ij. Sed ego diſtin guerèe no lo pꝛedicto: z ſic põt itelligi tex.i. d. c.ij. ubi repꝛobat᷑ pᷣſcriptio ¶¶ Ex glo. aſlumẽ do notabile glo. Inn. hic opp.uidet.n. ꝙ i pre ſcribenda hac quarta decimaꝝ requirit᷑ tps du plicatũ:quia ubicũq; pᷣſcribit᷑ ſeruitus bñs cam diſcontinuã ſeu interuallũ annoꝛum uel menſiuz ꝛequiritur tepus duplicatũ: ut in.i.ſi ſic cõſtitu . ta.fl. queadmodũ ſerui.amit. cũ glo. als cum õ eccleſiam requiratur tempus.xl. annorum regu lariter ut hic ⁊ in autentica quas actiones.C. ð ſacroſanc.eccleſijs.ergo in iuribus habentibus cauſam dſſcontinuam debet interueiꝛe tempus elIxxx. annoꝛum: nam decime nõ habent cauſam continuam: ſed diſcontiouam cum non omni die uel ſingulis menſibus perueniant 4 lutio dicit Innocẽ.ꝙ ſunt qui aſſerunt banc di ſtinctionem babere locum ſecundum canonem: ceiſaria pꝛeſcriptio. d 4 eͤzcnfne no ; J W ecu. offi. aſpi. li. x. ? E⸗ re, „. end. — — 1 — . — nam ius pceptionis decimaꝝ baber magnum mteꝛualluʒ ſcʒ de menſibus unius anni uſqʒ ad menſes alterius: æ de uindemijs uſqʒ ad uinde mias:⁊ t ĩ hoc iure preſcꝛibendo nõ duplicat᷑ ips et bic. Sed ipſe Inno. uꝛ tenere ↄtrarium qꝛ boc ius nõ habet iternallũ aliqð etiã boraꝰ imo qſi ↄtinuã cãʒ habet cũ quotidie poſſint ⁊= debeãt ꝛecipi decime nõ ſoluʒ ꝑfõalel:ſed etiã pᷣ diales euʒ quotidie pᷣdia aliquos fructus ꝓdu ces poſſint ? quotidie quana epᷣis eſt foluenda: et idem dicit Inno. de iuꝛe eligẽdi: qꝛ quotidie põt eccleſia uacare aꝛ.eius qð dicitur de ſtilici dio in.l.foramẽ.ff.de ſernitu. urba. predi.?æ iõ ſufficſũt. xl. anni ut hic ⁊ nõ.in.c. cum eccleſia ſu trina de cau poſ.⁊ ꝓpri.Si at eſſet ius quod interuallũ certuʒ æ deputatum ab homine uel a iure recipeꝛet qle eſt ur ꝙ omni anno ꝑteʒ obla tionis in die dedicationis uel feſtiuicatis ꝛccipe ret.xviij. q.ij.elutheriꝰ:uel ꝙ annuatiʒ recipiex aliquod ſeꝛuitiũ. . de cen. cum uenerabilis tunc dicit Inno ꝙ 'm eos qui dicunt ips efſe dupli canduʒ neceſſarij fũt. lxxx. anni. Agduerte qz Inno. ideo loquĩ ſic dubitatie in hoc ultimo: qꝛ nõ habetur ius in boc expreſſuʒ: nam tex. in ſi lic cõſtituta preal. dicit dũtaxat ꝙ ſeruituſ ñ babẽs cõm cõtinuã amitti ꝑ nõ uſuʒ duplicato ipe ↄſtituto ⁊ glo.ponit duas opio. quidã eniʒ dicunt ꝙ requint᷑ iᷣs.xx. annoꝝ inter pñ̃tes et abñres q̃ſi ſolum duplicet᷑ ts.x.annoꝝ nõ aũt Ip̃s.xx.annoꝝ qð datur cõrra abñtes: 7 hoc iõ Fm iſtos.qr nifa preſcriptio.pᷣter bypothecariã extẽdiẽ ad ips xI annoꝝ l. eũ notiſſim C. de pᷣ ſerip.xxx. uel xl. an. Alij uero dicunt urꝛoqʒ ca ſu rps in hoc duplicari et in boc nidet ꝛefidere glo. illa tanqᷓ in nltima opione ⁊ Inno. hic in alia glo.⁊ ſatis mihi placet cũ tex in dicra.lI.di cat duplicari tpᷣs ↄſfiiutuʒ. Ceriũqʒ eſt ꝙ inteꝛ abñtes eſt ↄſtitutũ tpᷣs.xx. annoꝝ.l.fi. C. de pꝛe ſcrip.long.tẽpo.pterea ſcias ꝙ reſpectn iuꝛiſ ðᷣ cimandi Inno. hic ĩ alia parte limitat qðᷣ. S. di xerat: diẽ.n. ꝙ ius ꝑcipiendi decimas de fꝛucti bus fundi cõrinuã haber cãm: ſed ius ꝑcipiendi vcimas de uino uet grano tantũ uel de omnibꝰ minutis tantum uet conſimilibus nõ babet per petuam cãz: qꝛ hec percipiũtur tẽporibus ceꝛuiſ taniũ nt nõ.·j. e. ad aures: 2 multa alia ciꝛca ſeꝛ nitutem acqui:endam nel admittendam Inno. bic inculcat:ſed pro clarioꝛi intehfectu decreui ſe quẽlibet articulum examina?. Moſti. bic di cit ꝙ glo. iſta Inno. qtum ad canones potius eſt ſubtilis ꝙᷓ utilis. ſiue.n. agamus ſᷣm eum de corporalibus ſine incoꝛpoꝛalibus ↄtinnaʒ cãm habentibus nel non regulariteꝛ eſt tenendnʒ ꝙ ſola preſcripitio quadragẽaria currit contra ee cleſiã et nulla minor: ui bic in fi.⁊ ſi preſcriptio eſt contra ius requirit᷑ titulus:ſupple uel tẽpus de cuius inicio nõ eſt memoria.j. e.ti. c.i.li. Vj. et recitando tranſit Jo. an. nullã opinionem fix mando more ſuo cõi:licet qñ apponit ſtudium optime ðᷣcidat:ſed raro hoc facit ꝙ ſi feciſſet aaꝛ (Se preleriprionibus bitꝛoꝛ ꝙ multis ſcribentibus ſilentiuz impofuif ſet:ſed credo ꝙ accelerauit ſe ut młta ſeribere do. An. dicit bic ſe non putare ꝙ minus tepus exigatur a iure canonico qᷓ a iure ciuili:tum qr nõ ſunt iura in hoc conecta: tum qꝛ plus tẽdũt canones ad tollendas ꝗ; ampliandas pꝛeſcꝛip tiones.j.e.c.fi. Sed dicit ꝙ illa diſſictio an ha beat ſeꝛuitus cãʒ cõrinuã uel diſcontinuã habet locum qũ agitur de ſeruirutibus realibus debi tis.ſ. a re. rei:qꝛ cũ ibi ꝛes nõ habeat aium con tinuãtem poſſeſſionem oʒ ꝙ ipſo facto cõtinuet᷑ nt currat preſcriptio qᷓ nõ curꝛit ſine poſſeſſtõe Sed in iuribus ꝑſonalibus debiris a re pſone: nel a ꝑſona perſone ſecus eſt:qꝛ ibi animus cõ tinuat poſſeſſionem:qꝛ poſſeſſio animo tenctur ut eſt tex. in. l. licet C. de acqui.poſſ. quaſi per hec uelit inuere ꝙ cuʒ ius peꝛcipiendi decimam ſeu quartam decimaꝝ debeatur peꝛſone non eſt neceſſe ꝙ ibi duplicetur tempus. aduerte: quia het fuit originaluer opi. Ci.in.l.ij. C. de lerui. ei Bar. in. l. ſi iuſio erroꝛe. S. non mutat ff de uſuca. licet do. Aneos noñ alleger: et pꝛofecto licet hanc opi.hactenus fuerim ſecutus pꝛopieꝛ auctoritatem. rantorum niroꝛum tamẽ nũc ſeri bendo cogitaui illam opinionem minime uenm eſſe.et moueoꝛ pꝰ:quia licʒ ſeruitus ſit realis id eſt a re rei debita non tamen eſt res que ꝛequi rit uel poſſidet cum ſit inaiata:ſed eſt pe fona ſcʒ dominus fundi:quod patʒ ex eo:quia ꝛcqui ritur in preſcribenda ſeruitute ꝙ quts credat uti iure ſuo ut.l.fi.ff quẽadmodum ſerui.amit. 2 nõ. Inno. in. c. bone el. ij. de —ũ t moueor per tex. apꝑtum male iudicio meo iĩ ponderatum in dicta. I. ſi ſit conſtituta: ubi eſt clauis huius marerie. ibi eniʒ uvi diſponitur de duplicatione duplicando tẽpus propter canſam dqiſcontinnam ponderantur factum homis poſſi dentis ⁊ non rei cui debetur ſeruitus.dicit cnij ꝙ ideo requiritur tẽpus duplicatum in aminen da ſeruiture:quia propter diſcontinuam caula; non fuit nuſus illa ſernitute: quia nec uti ſemper potuit.preterea ⁊ melius in dicta. 1 ſi fit conſti tuta non agitur nec diſponitur de ſeruimute ac quirenda. ſed de ea perdenda ? põderaiur gũ taxar factum ? animus non utentis. dicitur eniʒ ꝙ ſiquis habebat aquam alternis ãnis vel me ſibus non perdit illam ſeruitutem niſi duplica to tẽpore cõſtituto. quia non ſemꝑ fuſt in moſa non utendi cuʒ non potuiſſet ſemper uti ſi ctiã noluifſet cum baberet cauſam diſcontinuain et ſic ponderatur animus et factum hominis. ſ. domini fundi er multo fonius boc dicendum eſt ubi tꝛactatuꝛ de ſeruitute non babente cam continuam acquirenda ut.j. latius dgicam:nam patientia domini inducit poſſeſſionem in iſtis incorporalibus nt in alijs ut ibi nõ. C. de fui. aqua er ꝑ Mar. i. l.i.fl. de aqua plu. at et in di cta.. ßultutem. f. de ſeruiu. nö. Inno. in dicto c. bone el.ij et in.c.conquerente de off. ordl. ſed hec patientia non habetur ſemper ubi can Amitulh lin n dpin ma n ſ ii⸗ u yhi c A ANurinto cun ſi⸗ z nd anctu 4 e i. ſurt ini en ba⸗ mmunn n hs 17 otite Saorr n! cun idine ſ cbis E voven NRπο, 1.c. tmnen uun n eli hum m m n n ,n edn Idamg idcaz aln⸗ renna annet Ne Nrelct ond hrclidlftſll,- wnleift i. G es drdertſt gͦr Gd e adleſulſiitnieihet i4 rani 5 aioes e mod conts ceceti wmmn vr 4 AAnieri niidetpto lanſiniud eniciſl incene hull n i alop t u i e ſcrbrſncon fe uma u i auiiM,αα. anln atgniiimm antbMi o a n l ibonr /lns ceni nru ino omorar de mponibu cſlsac recriic;uide bonimn er in. 8 drrN gi Dsdrcindoinsad murrun uci dſigno e edeſa Ntd Puatü mpNNO) Hunid aidſie din wn InCntlia d lolto recni in hoci d, cfſinguat an anis oreletbar i nnlon Netimlo aniura bidennt än oannui uk nnuntrctad nö rſſ g iinſünn ant n ns reſiot edeſantc aceinzz ae Aig imnobſibusnd iuibusdenigen Oini no eſ chii n egnini ins d n Nerin cico.ll. el lbi i bitbalun aeceſann bben brübſten emnzſen ce inritll tcebee min eectten ine eſti. Sſtm H n ſonmmmn B mnusceaignleo merbin luorequferi anöſehi; ſen i vl.z nia anllin Cde ahieſcgt mg cchius peieſpienliden n detimm dchennur palhrte hereſſe g idi daplinnnr erpnsadtntg derfut origiulie lQlinli⸗CN a Br in ſ inſo mor ſ otnut nſaca hen do. Aßeos D lee bmne opi buumnus furin tunns n auctontutan. tamorumn niroumn mune id⸗ benco cogluni lamopintonom ninineten e a moucoꝛo Mi iqj nuins it eiel da e ocbim non umen Nt es qve rc poſſr wn it imiem,ſed e in ommnus und,,Oo, n ereo⸗rln inrin prilnbenchi mitue g, guis o õ Indint doſed i dehaſn ea säͤ e mdctardnn Gca K cnſhmrtd 4 õ Mieſhldi dlenti dupucanone dopicanco imnnie õ ,i deewr rrns i nrei i Cebeur latins, L Gcnts 1 onſan n. Onlemmnm eſt continna. ergo poſſeſſio non debet uniformi ter oꝑari:qr aimus poſſidẽtis non ſꝑ notus eſt aduerſario ⁊ poſſeſſoꝛi ⁊ poſfio habet pluꝛimũ fac nur nõ.in c.cum noſtris de conceſ.prebẽ.⁊= forte ob iſta Innoc. locutus eſt gnãliter:nec di ſtinxit inter ſeruitutẽ realẽ et perſonalẽ debitaʒ: nec Ci. et Mr. aperte pꝛobãt eoꝝ opionẽ. Sʒ q;tum ad pncipalem aiculum an ſit in hoc tpᷣe duplicando dria inter ius eanonicum et ius ei nile ego premitto ꝙ regulaꝛiter iter ius canoni cum et cinile q;tum ad preſcriptionem inducen dam nulla ẽ dꝛia pret᷑ illam qꝛ ius cinile admit tit preſcriptionem cum mala fide.l.ſi quis.E. ðᷣ pᷣſcrip.xxx.an.quã ius cãonicũ dãnat.j.c.ꝓxi.⁊ .c.fi. Alia.n. dr̃ia iure non pꝛobatnꝛ nec obſtat ſi dicatur ꝙ canonica iura expoſcunt indiffeꝛen ter tempus.xl.annorum ut bic et.j. c.illud ſecꝰ de iuꝛe ciuili.l.finali.E.de preſcrip.long.tẽpo. qꝛ dico ꝙ ius canonicum ſꝑ non req̃rit illud tẽ pus.ſʒ tũc ſolũ qñ preſcribit̃ ecełam et ĩ fauo 26 eccle ſie illud fuit inductũ:et ið ẽ de iure cimli ut aut᷑.qᷓ; actiones. C. de ſa.ſan.eccl.et quẽad modãũ contꝛa eccleſiã ꝛ2omanã de iuꝛe canoico ñ admittit᷑ niſi pᷣſcriptio cẽtenaria.j.c.cũ nobiſ et .c. ti. c. ij. li. vi. ita de iure ciuili.d. aut᷑ q̃s actõeſ un ecclhia S puatũ ⁊ puatꝰõ priua um bene pre ſcribit minori ipᷣe et ſic diſponit ðᷣ iure ciuili:ut nõ. in. d aut᷑. quas actiones ⁊2 ꝑ Jo. an. i regła q̃ ad agendũ.in merc.et ꝑ glo.xvi.q.iij.poſſio nes que uult ꝙ in bonis pr̃imonialibus clerico rum exigitur tẽpus.xl.annoꝝ et de temporibus reqᷣſitis ad preſcriptõeʒ. uide bonum tex. in. S. põt.xvi q iij. Mis preſuppoſitis ad materiam .S tactã diſtiguo ſic.ꝙ aut eccleſia preſcribit õ puatũ aut pᷣnatꝰ puatũ ⁊ idiſticte hñt locũ iu ra cinilia cuiꝰ diſpoſitio recitat᷑ in hoc i.d.S. pt ut diſtinguat᷑ an quis preſcribat cũ titulo aut ſi ne titulo z an iura habeant cãm ↄtinuã uł diſcõ tinuam facit qð nõ. xiij.q. ij. in ſũma.aut pꝛiua tus preſcribit ↄ eccleſiam uel eccleſia ↄ eccleſiã et in immobilibus uel iuꝛibus hẽnubus cauſam ↄtiuã nõ eſt dubiũ qͥn requirat᷑ tẽpus.xl. anno nr hic ⁊ in. c.i.eo.ii.li.vi.Sed dubiũ ẽ p i mo bilibuſ utꝝ ↄ eccleſiam habeat locũ uſucapio tꝛi ennij ſicut de iure ciuili ⁊ de hoc remitto ad ple nõ. in. c.i. de in inte ꝛeſti. ¶ꝛ· eſt dubium in iuꝛi bus habentibus cãm diſcontinuam:in quo ſic diceꝛem ꝙ ubi de imꝛe ciuili ꝛeqnirat᷑ ↄ puatum tempus de cnius inicio non eſt memoria młto fortius requireret᷑ cum pᷣſcribit᷑ õ ecclaʒ ar. c.i. j. e. ti. li. Vi. æ quia id ꝙ eſi ſtatutum in fauorẽ eccleſie de preſcriptione quadragenaria non dʒ retroqueri in ipſius leſionem ut in regula q; ob gratiam li. vi.z.l.ꝙ fauoꝛec.C. de legi.⁊ optime facit.aut᷑.quas actiones ubi pʒ ꝙ preſeriptio qᷓ dragenaria fuit ſtatuta iĩ fauorem eccleſie ĩ illis caſibus quibꝰ pᷣuatum preſcribatur minori tẽ pore.ſecus ergo in illis in qous reqritur ipᷣs ðᷣ cuius inicio nõ eſt memoꝛia de qᷣbus.j. dicetuꝛ: nã inducta ad augmentum non debent operari De preſcripeionibns diminutionẽ ut in. c. fi. de Ver. ſig. aut nõ requi rit᷑ tin tpᷣs:ſʒ ſpᷣs duplicatũ ſicut qu agit᷑ ð ſeꝛui tute hnte cãʒ diſcõtinuã amittẽda: æ tũc puto q; nõ duplicabiĩ tpᷣs.xl. annoꝝ:qꝛ cũ ius ſtarueꝛit pᷣ alijs priuatis tpᷣs ꝓlixius ĩ eccleſijs ut hic ⁊ ĩ dicta aut᷑.quas actiones:hoc fecerit pure ſim pliciter ⁊ indiſtincte ut hic ⁊ ĩ dicta aut᷑.tpᷣs dʒ eſſe uniſoꝛme ⁊ nõ duplicatũ.priuilegiũ eniʒ nõ dʒ excedeꝛe ꝓprios terminos.j.de priuile. ſane 2.c.porro.⁊.vij.q.i.petiſti.ius eniʒ ciuille ideo foꝛtaſſe ꝛequiſiuit rpᷣs duplicatũ:quia prius pui derat de breui tpᷣe.unde cũ eccleſie fuerit ↄceſſũ tẽpus ſatis ꝓlixuʒ ⁊ longiſſunuʒ.ſ.xl.annoꝝ nõ debet duplicari:ſed debet eſſe ſuo priuilegio cõ tenta ⁊ hoc ſatis eſt ð mente glo.in dicta.l.ſi ſit conſtituta que dubitauit nũquid tempus.xx. an noꝝ debeꝛet duplicari ne ꝛequiꝛeꝛet᷑ curſus.xl.ã noꝝ fortiꝰ nõ eſt dicendum ꝙ duplicet tempus lx.annoꝝ ⁊ boc caſu põt ſaluari opini. Hoſti. 2 bec puto ueriſſima. Sed circa predicta queꝛ 0 quid ſi laicus hʒ ꝛem cõmunẽ ⁊ indiuiſibilem cũ eccleſia an contra laicum preſcribitur ſpacio a iure cõi ſtatuto contra laicum. dic ꝙ non: ſed cõſeruatur ius ſuum ꝓpter eccleſiam ex quo da tur iuris indiuiſibilitas ar. optimum æ quali ex preſſum in.l.ſi cõmunẽ.ff.quẽadmodum ſerui. amit. æ uide bonam glo.in ſimili in. c. uno de iu repa. li. vj.æ ibi Jo. an. in nouella firmat iſtam partem. dicit tamen ⁊ bene ꝙ ubi poffet preſcri bi contra laicum iure eccleſie remanente illeſo ꝙ ſufficeret preſcriptio ↄmunis facit quod nõ. jJ. eoð ad audientiam ⁊? xvi.q.iiij. uolumus. Sed queritrr quid ſi eccleſia ſucceſſit laico cõ tra quem erat inchoata preſcꝛiptio nũquid ute tur iure priuati an priuilegio eccleſie:banc que ſtionem tetigit gloſa in auten. quas actiões. .. de ſacroſanc. eccle. z non firmat pedes tangit Joannes andre.in.c.uno de iuꝛe pa.libro.vj. referendo quod in dicta aut᷑.tangunt etiam ibi Bir. z Hil.æ opinio commanior æ uerior ui detur ampliando teꝛminos queſtionis ꝙ aut priuilegium quod habet ſuccedens preſcriptio nem extinguit: aut preſcriptionem differt: aut illam mu at primo caſu ſuccedens non utitur priuilegio ſuo. exemplũ in.l.ſi fundũ.ff.ð fundo dato.ubi dicit᷑ ꝙ ſi quis icepit pꝛeſeꝛibeꝛe ceꝛtũ fundũ:licet poſtea mulier illũ aſſignauerit in do tẽ nõ minus currit pꝛeſcriptio: licet a principio ſi fi fuiſſet dotalis nõ potuiſſʒ inchoari pꝛeſcrip tio.⁊ ẽ ratio:qꝛ priuilegiuʒ unius nõ debet ab ſorbeꝛe ius alteri queſitum:qð faceꝛet iſto caſu ſi mulieꝛ poſſet uti pꝛiuilegio ſuo.fo cãu qũ dif fert tunc utit᷑ ſuo pꝛiuilegio.exempluʒ in pupillo alteri ſuccedente contra quẽ nõ currit preſcrip tio durante pupillari etate.l.ſicut.C. ð preſeꝛip. .exxx.uel.xl.annorũ. Teꝛtio caſu qñ mutat pᷣſcꝛi ptionem ut in cau qõis nẽe:nã preſcriptio ↄtra eccleſiã currit ſicut contra priuatũ ſed alio mõ: quia cõtra priuatũ currit preſcriptio.x. ł.xx.an noꝛũ cũ titulo:ſʒ ↄtꝛa eccleſiã currit qᷓdꝛageaꝛia Qindſi. 6. . 18 rn, n. 2 s, Araus õ LaE Pſ ar ſ n A WRMÜH.öI1 N ſt i 3 Lain Qae ſe ke=⸗ ASadn Knzyre —An D Pudtt A.ͤ’9ct» oac — — en rhane M. 4e 49% — Wualen M tπα I , ee 1 — Gr⸗dke Pmre Se nutrtes veæales ltes mmn⸗ — 3 „6GP Y. ½ Aſhenua ne ſ (k a. 1 irrtitr A Rr. 1 Pu) 1 e 4a 78 e Al. ſi ertin ll⸗ Au⸗iet A — fut 0 R en hos! a 31 4 6 Ne ag 40 A Eiι ) ¹ 1 . . Arren: ller ſi ꝗ ßet PIhbe ae‚ nn ſt lee . F 4 rſar . . — i BeN Ice Se atr E ,5 ru& ſr⸗ bar o . non Pe one S& P ( Ae e1 J 4 — S P de ſie vab. P- 3 lla ſtn lis 2. mα te ee , ſtic —† ſua 4 24 eea e ̈ .ℳ „ . tr 9 „ KA4 1.5 in ß 1.R a dac A We Fub w. uze Gdrerti) q f Ae KAE AAeK⸗ ur⸗ ARd ſ . Neatmne f pem ve. E. ſe-e 6 e ) aaπσt1 * . Pilate daen hze ſ YasR „ en Oac cr⸗ AM/ Zue 1 1 „ o vner ſe Rto of 1 ran ſ 9 aſ. ſlne nC F a eiſt r⸗ D ea e. t be Dan Fre . Zeden C = 6̈ ſu utrr F Dr er D Tr- — . Rae Jn rſe ia ren ſtactc q= E 9 herd 3 ſic⸗ jbre f P= r - entN frr * E . octei F 2⸗ C &αι66*α Our zilaſi Ea dr = = l Kte nee den Pca d 144 ſ⸗ . bee or . Prr bey d 2 &α△ ) W g 4α lone 1Bia ah) Rr 2α. 1 R 1R ſa Parr ce r Pr- * P 2cbe ſpano W v ͤ. 7 Rr- Fxila⸗ P vJ:. * 1 W ponu baa ſr. d Nrn- K no Par grlaus †* fre) . Srdſer. p.l nz Ef ( de ſt S.ſ e T re. NN r Nrnoy nS W u = gt Ba E- —249 Pee ctaf ſul⸗ . W hecaO 9e ſcke- 4 Ae α ſ.⸗ a O -R 2. Oa d. IA. 2* UA. Wert aben n H J c P. 3⸗ 1 r llie ſruJ⸗ e⸗ menen Pna ⸗ſ . ne 2 2 n ) e nt . Xy 7 P= ſrffrt P ſi P P D . E teP& PYPc * Picte nα y. l. 7 u -r . Nan ſi gacz en Pe epen, C 8. „ ſe E Fier ſ ct& De an da 1P1 &ιιι½ F hitf e A- rrnkane. —☛ KleS . — 82 Per — — i viuln nnſ * 4 vi⅜εa P ſrrilen 1. I, a (◻R A— 34 ſma& Da ſ Prpu . a ſ c 9 8. ¶ De prelcriptionibus. dũtaxat:? hoe caſu dicẽdũ q; v tẽpore pᷣterito ntitur eccleſia iuẽ pꝛiuati pro futuꝛo utit prinile gio ſuo ar.i.l.fiſcus.ff. ð iuꝛe fi. ideo ſi Otꝛ pri natũ pnteʒ currert quinqʒ anni:æ ſic medietas pſcꝛiptõis.ſatis ẽ cõtra eccleſiã ſuccedeétey com plere aliã medietateʒ babiro iñ reſpectu ad pri uiſegium ſuũ: 2 ſic requirũt᷑ ad cõplendam pre ſcriptõcm.xx.anni.qui ſũt medieras tpis reſpe⸗ ctu eceleſie. ⁊ idẽ dic ĩ ſimilibus facit aut.ſi qs C. de preſerip.long. tẽpo.qðᷣ nõbis : qr clare 2 Vriliter eſt expedituʒ: Expediẽdo ⁊ apliãdo Pie, 2 reliqua dicta Inno Queio principalꝛ de duo 1"* A pus. p ꝗliter acquirãt ſeruitutes 2 iura cõſimi lia. 2. qualiter ꝑdantuꝛ æ quato tpᷣe. Aenio ad pꝛimũ ad quod dicit Inno. ꝙ ſi ius ð quo agi tur bʒ cãm cõtinuam ⁊ ppetuã ſicut eſt ſeꝛunus aque ductus que ſine intermiſſione ducituꝛ: uel babet cãʒ quaſi ꝑpetuã: ut in elecrõe ſeu iuꝛiſ eli gendi ⁊ iĩ iuriſ ꝑcipiendi decimas ex agro:acꝗ ritur ſeruitꝰ ꝑ pᷣſcriptõem.x.annoꝝ inter pnites æ.xx. inter abſentes ad ſimilitudiem reꝝ imobi liñ. C. de ſerui.l.ij. C. de preſcrip.long.tẽpo.l. fi. ſed bec eſt dꝛia ſᷣm eũ inteꝛ hec incoꝛpoꝛalia ? alia coꝛporalia imobilia: qꝛ in ꝛebus imobilibꝰ ꝛequirit᷑ titulus ur ĩ dicta.l.fi.? in dicto. S. põt xvi. q.iij. ſed in ſeruiiunbus ſiue iuribus non requirit᷑ imo.ſufficit ſolus uſus ut pʒ.fl.ſi ſerui. nendi.l.ſiqs diutuꝛno:et in eo qð nõ.j.e.ſi di ligenti:⁊ icipit hoc ipᷣs cuꝛere ſᷣm eum exquo gquis cepit uii illo iuꝛe.non ui aut claʒ nec preca ꝛio ſciẽte nʒ illo cui fiebat pꝛeiudiciũ æ nõ cõtꝛa dicente ? hoc ipſuʒ ꝓbaꝛe dʒ ſᷣm quoſdaʒ et ſic intelligunt.ff. quẽadmodũ ſerui.amit.:.fi:æ. ff. 8 iti. actu qʒ priua.l.i. F. inlianꝰ æ bec pondera que.j.latius ꝛeaſſumam.Si aũt nõ hẽant cãm ppernam ⁊ cõtinuã ut ſeꝛuitus nie ⁊ ſeꝛuitioruʒ eyodinarioꝝ:preſtatio hec ⁊ ſimilia non preſcri bũtur niſi tãto tpᷣe ꝑcipiant᷑ cuiꝰ inicij memoꝛia non exiſlit.x.q.iij.qꝛ cognouimus.c.di.contra morẽ ⁊ ex eo qð le.⁊ nõ.j.de ueꝛb.ſig.ſuꝑ qui buſdam. F. iij. V. fi. 2. ff ð̊ aqua plu. ar.l.i. F. i. l. ij. F. antepe. 2. ff. ð aqᷓ quoti. et eſti.l.hꝰ iuꝛe. F. ductus aque. Hec ſũt Inno. dicta ad primã qòem ⁊ nide iu bonã glo.iuuiſ ciuił que hoc in effectu dicit in.l.ſeruitutes.ij.ff. de ſerui.aliqd ĩ .l.i. ff. de aqua plu. aꝛ. 2 P DMaꝛ. ibi 2 in dicta.I. ſeruirutes ꝑ Ci in. l. i. . ij. E. de ſerui.æ ciꝛca p̃ᷣ dictoꝝ declaꝛationẽ ego p queꝛojnũqͥd ſit uex Ma Ic c . bet Har in iſtis inab pſcribẽdis nõ ꝛequirer᷑ titulus. SDoc. bit coer traſeũt cũ opione Inno. nt titulus nõ requirat᷑. Idẽ nult glo. in. c cũ eccle: ſia ſutꝛina de cã poſſ.⁊ ꝓpꝛie.⁊ glo.? Har.i di cta.l.ſeruitutes zæ uidet ꝓbari in dicta.l.ſi quis diuturno ? Di. i regula poſſeſſoꝛ.li.vj. ſʒ doc. non ꝛeddunt rõem diuerſitatis inter hec iuꝛa er bona immobilia. Di. in. d. ꝛegula poſſeſſoꝛ. et HBar. in dicta.l.ſeruitutes dicũt ꝙ i pᷣſcribẽdo rei dominio agituꝛ de magno pꝛeiudicio cum dñs ꝓrſus ipſam ꝛem amittit:ideo cautius fuit agendũ ut ſine titulo nõ pꝛeſcribat᷑ longo ipᷣe ſʒ . 1. ir pr Anm ot, .* P Y . .- 7 *„* α Ab&α 5 ſe at QectN 4 e htt 1. 1. ff 1. —Ka ⸗ .4* X ſer crta . F. fr. 1 Pader 7 epl Trlel — QARK longiſſimo ſic.ut dicta.:.ſi quis emptiõis. C. qe preſcrip.xxx.annoꝝ. Sed qñ agit de ſeꝛul.acq renda nõ agitur de tanto pꝛeiudicio cũ dus nd ꝑdit ipfã ꝛc:ſed patit᷑ dũtaxat ſeruitute. Et bäc rõem nõ.ego uero bhoc diciũ ut non ꝛequiratuꝛ titulus limito multiplicit᷑.pꝰut nõ ꝓcedat qn p ſcriptõ ẽ 2tꝛa ius P.· c. i. e. ti. i. vj. qq hoc nõ reꝑiatur ſpecifice cautũ de iure ciuili in ideʒ cre do eſſe illo iure:qꝛ ius canonicũ exigit titulum hoc caſu qꝛ eſt pꝛeſcꝛiptio male fidei cõtꝛa poſſi dentem ꝓpter reliſtentiã iuris cõis: facit optie lex quẽadmodũ.C.de agꝛi.⁊ cen·li.xi.et qð ibi nõ. Bar. et ſtandum eſt in hoc diſpõi iuris ca nonici ꝓpter peccatũ ut ĩ ꝛegula poſſeſſoꝛ. et qð ibi nõ. palł.⁊.j.c.fſi.? ꝑ Maꝛ.i... priuilegia. C. de ſacro ſan.ecc.¶ ⁊ limito id dictum in uſufiu ciu pſcribendo:licet.n.ſit ius incorpoꝛale...i.in fi. ff. ad.l. fal. eſt quedã ſeruitus in rebus alie nis.l.i.ff de uſufruc.accreſcẽ.iñ i eo pᷣſcnbedo lIʒ.n.ſit ius requirũ titulus al nõ treſcriberetur ſpacio.x.uel.xx.annoꝝ ut ꝓbatur in.l.fi. C. de pꝛeſcꝛip.lon.tẽpo.⁊ de hoc ꝑ Di.in dicia ꝛegla poſſeſſor.lſi.vj.⁊ ꝑ Ma rt. in l. iuſio eno.c. ꝗ. nõ mutat.ff.de uſucap.⁊ eſt rõ:qꝛ uſufrucius ẽ ꝑs dnij.l.iiij.ff. de uſufruc idco requiri niiulus ſicut in pᷣſcribendo dñio ut nõ. Oli.in. d. ꝛegula poſſeſſor ⁊ dicit glo.ſats nõ in.l.corrupnone .C. de uſufruc.ꝙ etiã ſi uſufructus ↄſiſtat in re imobili iñ actio ꝑſonalis ad ipſũ cõpetens non tollitur tꝛiẽnio:⁊ ita nẽ dicẽdum in acquiſiuõe: 2 hoc ideo qꝛ uſufructus rei imobili cõparaim ita nõnter dicit glo.pꝛeal.quã nõbis:dico tii ꝙ fructus qui ꝑcipiũtur ex agꝛo alieno bona ſide uſucapiunt᷑ triẽnio: tex. eſt nõbilis in.l. ſequitur Fifructus.ff. de uſuca. et ibi ꝑ Haꝛ. ? hoc io: qꝛ ibi nõ agitur de pꝛeſcribẽdo iure. ſed de uſi capiendis rebus mobilibus ꝙ ergo dẽ quss tenet᷑ reſtitueꝛe frucius extantes inſti. de cff. in di.in prin. æ nõ.in.c.grauis de ꝛeſti.ſpo.hoc? uerum ut pᷣdixi niſi poſſeſſoꝛ illos poſſedeit bo na fide æ iuſto titulo ꝑ triẽniuʒ.¶3 limito pii cipale dictũ ubi agit᷑ de obliganda ul diſirigen da ꝑſona ad aliquod ſeꝛuitiũ: nã tũc ꝓpier gia uitaic ſaltẽ ẽ neceſſe q alleget titulus ? ꝓbet p ſũptiue ꝑ lapſum longi teporis ⁊ ſit pot nelligi lex cũ de ĩ rem uerſo.ff.de uſuris nõ. Ol.in di cta regula poſſeſſor. ¶rro. limiro ut n pcedat cũ preſcribiĩ eccleſia:nã tũc Iʒ non requiraiut titulus r̃quirit᷑ in ipᷣs.xl. annoꝛũ ut hic et in.. aut. quas acuiones. 2 principaliier circa di ta Inno.reuoco in dubium an ꝛequiratvꝛ ſcia aduerſarij in pꝛeſcꝛiptione iſtorũ iuriu. Inno. nt patet ex predictis dicit ꝙ ſic et tenet idem in muleis locis in. c. bone.ij. de poſtu. pla. plenius in c.conqueꝛente de offi.ordin.et in. c. ij. de in inte. reſti. cum ſi.¶ Quidam iñ iit no. in. l. ij. E. de ſerui. et. l.i.f. de aqua plu. aꝛ. tenuerun contrarium:qꝛ preſcriptio cuꝛꝛit comira ignolag tem ut.l.fi. C. de pꝛeſciipti.long.temp primum dictũ cõmuniter tenetur ꝑ legiſtas ? R a oginisnl C Gien lbi er gdiles dcunun ſoſſctens ſarias bit dorticfiumi aaen nun 6ſpectanr bi ſnn eſtſcd bl hebe lüia ialerbebentalbl gomiolum urirat ſunmi in g u cln iſtlam lnan hvcle lew ut iipßyyfnu in imtoln oruiun Eaſtimiallan danm ig tllce tolus cifn Mta ind l Wnnoan f o oſulie. nincsperiut ſno den Imno fnlegesterims wifenebei Dz nenalün VCN Noeſenn oacanore Reron vdd nrum eräftar acd decemanorunirerß 1es.r iterabſates. Oidür dadenn imemal Nonum el nenti m upltanntpo n hites neceſſuni ſint.rerni e ien ablene⸗ 1n in.dſcconſtintn ſignind ſemi em Neneſdrmcon fnenit darain ſeptimananumn funt n bocde hrngencag berer o.omn gtilant vgin botan bor utino idenſtinirnſo ſcin N go indlſiſteonſinun dari os cſegegyt haben inenalon ſonli teſſari iner agbſen ns non Cbent pien ol n p Prrſatnün uglle oſiſingt Aicnd Bui loriuie inn Nilſcha n Cimmitcenminumn Gdecinris MMorporale ,.en adld räi ünginrdus die 1s.lifde nk uciitii Podd n ſkins equri imnitsdird Waderer Pacho e N. annon Pum lntr ſeno bnrtio t dedot Dinclug oſſcſor ’v.t Bann in inſotnot, mman oe nincep. teſ ſorn bufnes 8Dii ,K de oſufnus icco fegvini r inlenbenco ofio un. O n d ſort dar goons M0 0n ,Corwnni benſuſm, Ai i uſiudtns ſtuht olimñ aaio gonuls 00 ,gi cpaigb li m mine:: in ni cididin i aeiini⸗ Gen uſifhcns ri inobli oeau nrdit go en gli inſecl ic Cus ouncr Nrane gmi weid Adde frncms de ne n 1iindagr de gerbicninte. 1 N Q.2al. Frrr t. 5 rl CÆ 134 Aca- r H 7. Ga rennin r ſ ‚4 ¶ De preſcriptionibus legiſtas et ꝑ caoniſtaſ ut nõ.i lociſ pᷣal.dicẽteſ ⸗= bñn alið eẽ ĩ pᷣſcꝛiptõe ꝛerũ imobilium aliud in p ſcꝛiptõe iuriũ ⁊ fuitutũ:rõ qꝛ prio cãu qͥs poſſi det ipſam ꝛem que ſibi dʒ ſufficere:ideo non cu ratur de aduerſarij ſcia. Sed vo cãu n poſſidet ipſe illã rẽ ſed dñs:ideo reqritur illiꝰſcia. Red ditur ⁊ alia rõ que plus plʒ Har.i.d.l.i. ð aq̃ᷓ plu. ar. æ. d.l.ſernitutes nam iĩ iſtis ſeruitutibus ⁊ iuribus cum ñ poſſint uere poſſideꝛi:n poteſt acquiri quaſi poſfio niſi ſciente aduerſaꝛio qui rẽ poſſidet:ut nẽ probaꝛi ĩ.d.l.ij. C. de ſeꝛui.tʒ Inno. i locis palle.⁊ ſine poſfione ñ ꝓcedit pᷣ ſcꝛiptio:ideo requiritur ſcia. ¶ Tertio ad vᷣcla &αW ationé pdictorum quero quia dixi ꝙ inteꝛ pij tes requiritur tſps.x.ãnorum ⁊. xx.iter abſentes qui dicatur pᷣſetes ⁊ qui abſeteſ.¶ Solutio di co ꝙ quis dẽ pns naꝛijs modis ſᷣm mãm ſubie ctam de quo nide gloſ.nota.i aut᷑.de fideiuſ.in nerbo pntes:ſed quantum ad propoſitũ noſtrũ eſt tex ſingulaꝛis in.l.fi. C. de pꝛeſcrip.lon. tep. ubi dẽ ꝙ pijtes dicuntur ſi poſſidens et aduer ſarius hnit domicilium i eadem prouicia: unde ñ ſpectatur ubi ꝛes ſita eſt:ſed ubi habẽt domi ciliũ er ſi alter haberet alibi domicilium ni dicũ tur pñnñtes:⁊ ſpectatur ꝓpuincia qn tota regitur eodem pᷣſide:ut olim erat hodie ueꝛo quelibet ciuitas hʒ regimia ſua ſicut olim prouincia:un de exiſtẽtes i ciuitate dicuntur pñ es ut eſt glo. ſingularis ab oibus cõiter approbata in. d.l. fi. (UVãc uenio ad fam qõeʒ Inno qualiteꝛ. ſ. ar e. = ſeruitutes perdãtur unto den Inno ꝙ fm leges ſeruitus ruſſica que ñ hʒ itemallũ uel bʒ ſed modicum puta aliquoruʒ dierum uel ho ꝛarum perditur ſpacio decem ãnorum iter pſen tes.xx. ireꝛ abſẽtes. Si aũt habeat inteꝛualluʒ a noꝛum uel menſiũ tũ duplicatuꝛ ipᷣs uʒ unt iter pñtes neceſſaꝛij ſint.xx.anni ⁊ iteꝛ abſentes.xl. a2. in.d.l.ſi ſic conſtituta.ff.quẽad.ſeꝛui amitti. Idem eſt dicendum fm eum ſi habet iterualla ſeptimanaꝛum:ſunt.n. hodie reſtringenda. ff. de libe.et po.cum quidam ⁊ ꝛegula hodia li.vi ⁊ ĩ hoc ultimo ut idem ſit in iteruallo ſeptimanaxæ nõ. glo.in.d.l.ſi ſit conſtituata.dicit tñ Inn.ali os dicere ꝙ lʒ habeat interuallum non ſunt ne ceſſarij inter abſentes niſi.xx. anni quaſi iſtud tpᷣus non debeat duplicari quod dixi. S. pᷣmum tñ pnto uerius.dicit pᷣterea Inno. ꝙ et ſeruitu tes urbanorum prediorum tpᷣe admittuntur. ¶ Sed eſt dꝛia inter ſeruitutẽ ruſticam æ uꝛba nam:quia ruſtica perit ceꝛto ipᷣe non utendo:uꝛ bana uero per ſolum non uſum nõ peꝛit oĩo:ſʒ ita demum ſi uicinus ſimul uſucapit libertatem ueluti ſi edes tue edibus meis ſeruiant ne tue altius tollantur:ne luminibus meaꝛuʒ officiant. n hoc eni caſu ſi ego feneſtꝛas meas pꝛefixas babuero uel aſtrinxero: ira demum ius meum amitto:ſi tu per idem tempus altius ſublatas babueris edes tuas alioquin ſi nil noui feceꝛis ꝛetineo ſeruitutem: hec probantur in.l. bec autẽ .ff. de ſerui urba. predi ¶ Et aduene quia licet Inno. dicat pꝛedicta pꝛocedere ſecunduʒ leges idem dic ſecundum canones:quia in hoc cano nes non ꝛepeꝛiuntur contrarium diſponere niſi reſpectu eccleſie:unde in foꝛo canonico ſernabũ tur predicta ad unguem per ea que ſuperius di xi:ideo inſtiti circa predicta tanq; canoniſtis ꝑ neceſſaria. Mi. ab. J G ilanti. Tae: Poſſeſſor male fidei nõ pꝛeſcꝛi bit.primo ponit dictum: ſecundo ibi epheſinis ratione contrarie. tertio ibi coꝛrigit ibi nobis. ¶ Mota pꝛincipium pꝛ0 uigilãtia ſtu dii.æ per hoc patei ſecundum boſtien. ꝙ ſiuden ti competunt uigilie: æ ego dico ꝙ ſunt neceſſa rie:quia nemo poteſt ſapientie laudem ſine ma ximo labore ⁊ ſtudio coniequi.unde ſtudere eſt idem ꝙ ualde cupere: hinc a cupiditate lecriõis dictũ eſi ſtudiũ liiteraꝝ ur nõ. archi.iĩ. c. in nong xVj.q vij.æ qui eſt in collegio alicuius artis ſeu poſſeſſionis ſi illaã non exeꝛcet actu minime gaudeꝛe debet pꝛiuilegio poſſeſſionis uel nel ar tis ut.l.ſemper ⁊ ibi per Bar. ff. de iuꝛe immu. 2.l.i. J. negociatores eo.ii.nõ. Jo.de ligna. in probemio cle.⁊ uide quod dixi ſupeꝛ rubrica ðᷣ ludi ¶ Mota ſecundo ibi aliena ſe noueꝛit ꝙ is dicitur poſſeſſoꝛ male ſidei qui babet rei alie ne conſcientiam.xxxiuj.q.i.ſi uiꝛgo:quid auteʒ ſi nimbat: dicam infra eo.c.fi ¶ Mota tertio ꝙ preſcriptio cum mala fide fuit inducta partim ĩ odium negligentis æ partim in fauoꝛem publi cum.ſ.pꝛopter erroꝛem ⁊ confuſionem ne qnia eſſent incerta:facit.l.i.ff. de uſucap. ¶ Ex quo infertur:ꝙ preſuppoſita ualiditate noõn poteſt quis huic preſcriptioni renunciare:argu.in.c.ſi diligenti de foro compe.=.l.ius publicum. ff.de pactis ⁊ quod notat glo.in.l.tam ſi ff.ad mace do.dixi plene poſt Dart. ſupra eo. ſuper rubri ca. ¶ MHota ultimo textũ in fine 2 tene menti iuncta penulti.⁊ ultima glo ꝙ pꝛeſcriptio currit contra ignorantem. dummodo aſſint alia ſub ſtantialia preſcriptionis ut bona fides ut tituluſ in caſibus ĩ quibus eſt neceſſaꝛꝰ:æ ꝙ pᷣſcꝛiptio currat contra ignorantem:pꝛobatur apertius ĩ .l.fi. C. de pꝛeſcriptio.lon. temp.quod pꝛocedit ubi agitur de preſcribendo dñio:ſecus aũt ẽ in iſtis immobilibus incoꝛporalibus in. l.ij. E. de ſeꝛui.æ aqua.dicit tñ notabiliteꝛ Mar. in.l.i. F. ſi quis aũt.ff. de iti.actuqʒ pꝛiua.ꝙ boc cãu da bitur ex iuſta cã reſtitutio:æ hoc ꝑ illũ tex.ad ſᷣ allego bonam glo. in. l.i. C. ð patri. poteſta. fac qð in ſimili nõ ſpe.e.ti..i.in ueꝛ.pone cololus in cõtrariũ tñ multũ facit tex.i.d.l.fi.ĩ fi.ubi di nulla ſcia uł ignorãtia expectãda æc. ſʒ põt intel ligi ꝙ ignorãtia nõ ipedit curſum preſcriptõis tñ ſi fuerit iuſla =z pꝛobabilis eſt illi ſubueniẽdũ ar.c.cũ illoꝝ de ſen.excõi.vᷣ.circa.¶ Agddo tñ ad pᷣdicta nõbile dictũ:ꝙ pᷣſcriptio c Irrit õ ab ſetẽ ⁊ igooꝛãtẽ:ſi abſẽs ignorãs poſſideat ci nilit na tũc 9 cũ n ꝓcedat pᷣſcriptio ut malc agt = h G c5 &rder pal A A2 Pam riſio Pn al.EA . P P ſwiſ⸗ — 2 . ₰ ir, nwo☛n we V* Cnaſ Sir Pin ϑ τ mn᷑ wτοοα V. nmalaßdes verut pſwß s —B⸗ E.de prcſcrip.xxx.uel.lx.anno.ex quo infero: ꝙ ſi me abſemte aliquis ingꝛcditur poſſeſſioneʒ meã nõ icipit tunc pᷣſcriptio:lʒ bona ſide fuerit ingreſſus:quia per hunc ingreſſum non perdo poſſeſſioneʒ ut in.l.ſi id quod.ff.de acqui.poſſ. ſed oʒ ꝙ prius perdaʒ poſſeſſionẽ utputa quia ſciens alium ingreſſum ſuſpicor me poſſe repel li. d. l. ſi id quod: uel trado obliuioni ꝙ eam ne glexi per cẽniuʒ per. d.l.ſi id quod 7.l. ſi ð eo. 2? ab eo tpe: ⁊ nõ prius incipit currer̃ pᷣſcriptio ut notanter dicit Oy. in ꝛegula ſine poſſeſſione de re. iur. i. vi.? ſenſit glo. nõbilis et aperti ibi HPar. in.1.i.E. de ſerui. æ pdicta benc notabiſ. An at mala fides indiſtincte uiciet et inpedi at preſcꝛiptionẽ. Maꝛ. i.l. ſequituꝛ. F. ſi ulã. ff. de uſucap.dicit ꝙ non:ſed ſoluʒ impedit ubi pᷣ ſcriptio cauſatur ex facto poſſidentis:⁊ ſic intel ligit regulã poſſeſſor li.vi.ſecus ãt fᷣm eũ ubi p ſc riptio currit ex meꝛa negligentia non petẽtis ut in actionibus peꝛſonalibus in quibus non ẽ daꝛe poſſeſſionẽ uel qnaſi:ſed ↄꝛiuʒ ipſe tenuit ĩ .I. omnes pphi. ff. de iuſti. æ inꝛe: ubi dicit nõ ua lere ſtatuiñũ diſponeneeut poſt decẽninʒ non au diatur creditor poſt debitorẽ ꝛõe peccati. Ego bunc arriculum plenius examinabo.j. c. fi. ubi ſoler tracrari:quia non in tendo ad oſtentatiocʒ meã:ut mulii faciunt tranipoꝛtare materias:cũ difficile ſit ſtudentibus poſtea iuenire:ſed bᷣ ita ſuccinte uolui tangere:ne quis ruditer aggꝛede reĩ mãʒ. ¶ Qnero ceriũ ẽ ꝙ mala fides qncũ qʒ ſuperueniens ante impletã pꝛeſcriptionẽ eaʒ inteꝛrumpit ut hic ⁊.j.c.fi.⁊ in regula poſſeſſoꝛ de re.iuꝛis li. vi.nõ. Oar.in.l.naturaliteꝛ.ff.de nſuca quid ſi fuperuenit poſt impletã pᷣſcnptio nẽ nunquid reneatur pᷣſcribens rẽ pꝛeſcripiã re ſtitueꝛe:glo.ij.hic plene examinat ⁊ tandem hic ponit tꝛes opiniones:pᷣma opio hʒ ꝙ ſic al.pec cat non reſtituẽdo ⁊z hanc tenuit Hug.ut ꝛeſeꝛt bic. Jo. an ¶ Scðdᷣa opinio que nidetur ueriõ fm glo.eſt huic oria:ut non teneatur reſtituere quia non eſt aplius aliena ſed propa ⁊ ẽ pᷣſcrip rione aucte. inris. Et hanc opinionẽ tenueꝛunt Jo. Min. Tan. Goff. 2 Hoſt.? Jo. an. i r̃gu la poſſeſſor ð re.iur.li.vj.i merc.ubi plene exa minat:et uide ibi ꝑ eum. dicit tñ boſtiẽ.ꝙ ſi con ſcia eius ex hoc eſſet leſa.ſatiſſacere deberet cõ ſciẽtie:et remitii ad ſũmam. eo.ti.ſupeꝛ rubꝛica de pꝛeſcriptione rerũ imobiliũ. S. que exigatur ſub neꝛ nerum aden fuit opinio Ala diſtinguenus an res fuiſſet pᷣſcripta ex cã lucratiua aut ex cã nõ lucꝛatiua: ut pᷣmo cãn te neatur reſtituere.fᷣo non:ar.xiiij.q.i.quod vᷣbe tur:quod quidẽ.c.parũ. facit:ſed hec diſtinctio ꝛepꝛobaiuꝛ ſᷣm Hoſti.C. de pᷣſcrip.lon.temp.l. penul.⁊.j.de dona. apłice que iura bene faciũt in hac matrria domin. Anto. refert hic ſe hunc aꝛticulum diſputaſſe et tenuiſſe opinionẽ theolo gorum ut forus canonicus non artet ad ꝛeſtiin endam pront eſt cõtentioſus:ſed forus pnie ſit quod maxime pꝛocedit in eo cui non põt imopu. tari negligentia: quia cã queꝛendi cũ dãno alte rius non eſt ommimno ſufficiẽs quo ad equitare equa lance meſurandã: ut ſic meũ auferatur / eum: z2 ſic in eflectu do. An. ſequitur pꝛim p nioneʒ ¶ Ego nero indiſtincte dico opinlone ſcdᷣaʒ que ur̃ cõior canoniſtis neriorẽ ? in foꝛo conſcie eſſe ſeruandam. QDoueoꝛ ultra alios. quia ius canonieum Et quatenus diſponit in ſo ro eonuentioſo ſemper tendit in ſalutẽ aie d iu reiurã. c. cũ contingant et quod ibi nõſnã finis iuris canonici eſt dirigẽ homineʒ ad bonuʒ coe gm ꝙ congruit humane ſocierati non ſoſum ci niliteꝛ niuenti ſed m fidem in deũ tenendo ? ni tã aliã expectando ut in. c. rex pacificus.s in ꝓ hemio ⁊ in.c.prodeſt.xxiij q v.nõ.i regula pec catũ ⁊ tła poſſeſſor li.vj. Item lex humana ini quitatẽ non cõrinens ſeruanda eſt et in ſoꝛo cõ ſcientie ut nõ. Jo. Cal.S.i pꝛobemio 2 Jo.an. poſt beatum lho. in. c. ij. de uſuris li. vj. cñ ergo lex humana ẽt canonica ex iuſta cã tollat actio nem ⁊ conferat dniũ preſcribenti ſaltẽ ĩ effectu nt plene dixi ſupꝛa ſupeꝛ rubꝛica ⁊ facit tex.j c: ꝓximo. non apparet rõ ſufficiens quar tenea: reſtituere in foro aĩie facit optime.c.i.S.e.ubiĩ ducitur pᷣſcriptio ex cã et cuʒ noticia rei aliene. põt.n. lex ex iuſta cã puare quem ꝛc ſua ⁊ alten tradere uel propter delictum uł propter bonum publicum ut in.l.item ſi uerberatuʒ.ff de rei uẽ di.⁊=. c.pro huma. de homi li.vj Item ius co nicum nuniᷓ ſcienter inicit alicui lIaqueum:nec ſcienter defendit aliqueʒ in peccato ut in. c. s de reſti. ſpo. ⁊.c.lator ⁊.c.conſanguinei de rein di.⁊ infra.c.fi. Si. n. pꝛeſcribere cum bong ſide induceꝛet peccatum poſt noticiam babitam co pleta pꝛeſcriptione ius canonicum pꝛoſeco no diceret quem poſſe pꝛeſcriptione ſe tueri ſicn ſa cit. S. c. de quarta ⁊. .c.pꝛoxi.⁊ optime ſict.t. cum dilecius de couſue. ubi patuit pᷣſcriptione fuiſſe inductaʒ iuribus ſtatuti male intelleci:nee papa mandat pᷣſcriptionẽ reſcindi immo eypꝛel ſe eam approbat ad idem. c. auditis. . eo. ubily poſtmodum conſtiterit illi abbati uiꝛo ꝛcligioſo nullum ius competere:decreun tñ papa illuʒ de bere defendi ex iuribus pꝛeſcꝛiptionis:et hane opinionem tʒ Inno. in. c. cuꝛa in ſi. de iurepa. ubi dicit ꝙ iz poſt compleram pᷣſcꝛipnione appa ꝛeat de illegitimo titulo:nihilominus m ſalua cõ ſcia pñt hi qui pꝛeſcripſeꝛũt bona pſen pta reii neꝛe: quia tuti ſũt ancte. illius qui pfatem conce dendi ius ſuꝑ ipalibus bʒ qui hc pens amiſſio nis iuriũ ſuorũ induxit in odium negligentium 2z ĩ fauorẽ ſollicitoꝛũ¶ Idẽ tz i.c. quia pleꝛiqʒ ð imu.eccle. quo ad ppſcuptionẽ que indncitur cü⸗ titulo æ bõa fide:qꝛ illa eſt inducia non ſoluz in odiũ negligentiũ ſed et in fauoreʒ pſeribeuis. ni dubitare de eo qui pᷣſcripſit bona ſide ſine ti lulo: uidetur tñ inclinare ut ꝛne bone ſidei nie neat᷑ 2 ueꝛiꝰ. nã iſte pſcniptiões eqpaꝛq::? fectũ tituli h̊ ſupplet tps mai ad h.x Vj. q.iij. 4 põt: ⁊ fac qð dixi.S.iuꝑ ſica. ideʒ Hal. in. . reben Ncdi Pulege inn poegio ſo⸗ Pite unrti achnerpſigt⸗ ynzan ſerbatur ſprno⸗ ls reorinur in ne AelMu. jaut os0 oes A, i Smund nmm ba t eo⸗ ſrbenmmncuedoner iigen nlſtgt oluen bh polgoms! Nri rvntn ee ſlune ir ul rnbe cöntgtruir ionn nenio uluunin Ueto ſtoz chmalanne e botanpli InsWdritlegid er olegannnn ger Ver ani olat atones ren ichn ihite Aſnud fncgrſtſln ctionone ir ſup redos Ibus. (Monadlio e rerenenn iſum ſlcpreſceriono tollrrorttsonnen aen 1Nd id vebun Prorins uitn opineb ura pro opinione go giͤſeniin B⸗ Nnuſt Gjinlfiren m bandi ancn Ptums preſenptoneſoni gnorier Pctere qnig ouitinccblun ueſſtene ns euchlione pepennmiceo connpantn leucning ecmn nt . tiſen o opinionearchictinete WMaen lgentig: Snonen quin glerne . lmnee Ninn ſtin at urmndin deſtn ſen cſen ſtniinn 3((E Ninmne, ſnaͤick . men eg coior can rtugten e ſernane umninn ns canonien alnte wmnennolo ſ ſponge iti conung giuin cmoneſt nge on ide chngnt hunne ſeen et mAnnent infdn, n dei enencoi; Achegmdo t in.c rex Neifſeng 3, Min⸗ (Rod Ncſlcng zn miW Unchinglrn poſdeum bonntideiinslc ſabummanmſner ihi whrn nemn t cfenn düreſg deni eſciu mperedin in ſa nbiatfutn prnmmo. non ppana föſofſcens gtünnt reſtimere in ſoro gie ſer opeine cldciß chamr penpnoerci ta notcn ie n Erer iuſtci puar gnen r ſutt Wdere ve oroprer eliumm vkoroprer bon Olcum r in /lem ſ ververnus,ff det 1 co bum de bon I. Nenusdd amn nunp ſcener initaleni ſtennn oner dekencit iqucz in etcno n inc iis nch 1 dr ngencNe 4 nin td Dngidae an nf doreius cnditun pe Lerin Rutice hoſepriihnice uk n.5.c de gounna — cun dlecs de couſoe vdi Ni ſuiſſe induc Gnhus ſtinmnnt d 0 6 Ri conſiteri ſimmm nn nios lol degenin * Pſaſhnie⸗ * ncn it⸗ Pn 742¾ ſplea ſrnt pſnipbbilen e prelcriptionibus quis per triginta ſi de feud. fu. contꝛone.col.x. ubi dicit ꝙ is qui pᷣſcripſit:põt rẽ cum boua ↄ ſcia poſſidere : alias nuliꝰ poſſet excipere de pre ſcriptõne:quia cum iudex uideret eum delinque ꝛc ex officio ſuo ꝛepelleꝛet eũ:ille.n.qui preſcrip ſit babet ueritatem pro ſe:lʒ nõ habeat pᷣmoꝛdi um neꝛitatis alle. glo.in.l.i.ff.de eden. in pn. in magna glo. quã dicit eſſe notandã:æ maxime h̊ procedunt in eo qui ſcit rem ſuã ab alio uſuca pi. et non contꝛadicit ur̃.n. tacite alienaꝛe ut.l.a lienatõis vᷣbũ.ff. de.v.ſi.? ̊ ſufficiãt. Ni. Ab. Oaures. aus: Ana eccłia in parochia alteriꝰ DV. pxl. annorum ſpatio decimal pꝛeſcabit cõiſ diniſio: fa ibi tue. ¶ Mora pmo ꝙ una ec cleſia põt ↄ aliam eccłam etiam iuꝛa ſpᷣualia pꝛe ſcribere:requiritur im tpᷣs.xl ãnorũ:ex quo col Iigeſꝙ iura ſpualia ſunt pꝛeſcripnibilia ꝑ eum qͥ illa poſſidere põr: ſecus peꝛ laicũ qͥ ula poſſidere nõ põt.j.e.cãm ẽt ꝑ tempus tm de cuins initio ñ̃ eſt memoria ut nõnteꝛ dicit Jo. an. in. c. ij. de preben. li.vi.dicã ĩ.d.c.cũm ſᷣo ex eo collige ꝙ puilegiatus utituꝛ pᷣuilegio ſuo o ꝑiteꝛ pᷣuilegia tum:nã ecckłia ex puilegio bʒ: ut õ eum non pre Icribatur ſpatio cõi:ſed requiritur tempus.xl. ut ĩ aut᷑. quas actiones.C. de ſa.ſan.ecc.et.S.e. de quaꝛta:et tñ ntituꝛ hoc pᷣu legio eccłam pᷣ ſcribentem:que eſt pariter pᷣuilegiata. Sed hoc contingit quia eccła nõ eſt puilegiata ĩ pꝛeſcrip tione actiua ſed paſſiua:⁊ ſic ecceła pꝛeſcribẽs ñ eſt pᷣuilegiata in illo caſu merito eccła utitnr pri nilegio ſuo S eccłam aliam:⁊æ de boc an pᷣuilegi atus utatur pᷣuilegio 3 ꝑiter pᷣuilegiatam: uide per Bar. i aut᷑ quaſ actiones preal.tetigi in. c. i pñtia de Hoda . Ps ent⸗ ꝙ eccla pot ſe ðᷣ fendere ex ſola preſcriptione ẽt ſuꝑ rebus ſpᷣua libns. ¶ Mota ultio ⁊ tene menti iſtum tex. in fi. ꝙ preſcriptio tollit prorſus omnem actionẽ: 2 nõ. id ueibum prorſus. facit.n. optime bec lit tera pro opinione glo qnã ſequũtur Hart. et multi alij in.i.fi ff.rem ra.ha.ubi concluditur ꝙ ſi tutus preſcriptione ſoluit ignorãter por re petere.quia ſoluit indebitum uel ſaltem eꝛat tuti us exceptione peꝛpetua:ideo competit ꝛepetitio .l.qui exceptione.fj. de condi. inde. ¶ Irem fa cit iſte rex. pro opinione archidi.in.c.i.eo. ti.li. Vi.ubi dicit ꝙ per preſcriptionem acquirit᷑ de iure canonico tam utile q; directũ dnium. non in allegauit iſtum tex. ſed. xvi.q.iij.c.quicunque ⁊2.c.licet ſʒ melius facit iſte tex.uide taʒ in dnio i in actione quid dixi.S. ſuꝑ rubrica pꝰ Maꝛ. 2 per Cy. in.l.fi. C. ex qui.can.ma ⁊ per iſtum tex. dicit bic do. An. iudicem poſſe repellere il lum ex officio ſuo ab agendo cui obſtat legitia pᷣſcriptio quia ſine actione nemo experitur:qðᷣ puto uerum:quia pᷣſuppoſito ſᷣm cõem opinio. ꝙ remaneat obligatio naturalis in debito et in re preſcripta remaneat dñium illud direciũ: qð competat de iure naturali ut dixi. s. ſuper rubri cꝗ: lam illa ſunt inefficacia æ pꝛorſus inutilia ad agẽdum:ut optime probatur bic 2 ex tex. nota bili iuris ciuilis in.l.ſi pupillus.ff. vᷣ̊ admini.tu. dicit ꝙ preſcribens eſt ſimilis ſoluenti: ⁊2 dicit Inno. in. c.i. de offi. uica.ꝙ ubi appaꝛet de iep titudine libelli Iʒ nõ cõtineatur in libello: ſed eſt notorium de ineptitudine lbelli z impotentia a gendi:põt ⁊ dʒ index officio ſuo libellum laceꝛa re:ſfacit.c.ſacerdotibus.xi.q i. Item nemo line actione recte expeꝛitur.l.ſi pupilli.ff.de neg. ge. 2. Viij. di.quo iuꝛe ⁊? paꝛia ſunt nullaʒ hꝛe actio nẽ uł prorſus inefficacẽ hr̃e:ar.in.c.ij. ðᷣ rꝛãſla. prela. ¶ Glo. ij. bic inſtat: an iſta preſcriptione ſit neceſſarius titulus ↄta ius: ſʒ hodie eſt tex. apertus in.c iie ti.li.vVi.ubi concluditur ꝙ ſic: cum ſit õ ius cõe ꝙ una eccfia percipiat decias i aliena paꝛochia ut in c ad decimas de reſtit. ſpo.li vj unde requiri titulns ułim ipᷣs de cu ius initio nõ ſit memoria ui ibi. unde intelligo ꝙ interuenit titulus alias ſecus. Mi. ab. 3 nõ pꝛeſcribit:uel ſic la cius. Laici ſpiritualia poſſideꝛe nõ poſ ſunt:ergo per conſequens nec preſcribere bhoc dicit ? quoridie allegatur cõmunis diuiſio ſecũ da ibi:ideoqʒ ¶ Hõ:primo ibi nõ obſtãie pre ſcriptiõe tpᷣis ⁊c ꝙ nulla tẽporis preſcriptio iu nat laicum in iſtis ſpũalibus. na pondera litierã que nõ reſtꝛingit ſe ad pꝛeſcriptionẽ ceru ipᷣis. ſed ifinite dicit tpᷣis:⁊ ſic iduco hãc litteram ad pꝛobãdum notabile dicium Jo. an. æ Jo. mo. ( : uſa m Caſus: Laicus decias i.c.ij.de prebẽ.li.vj.ubi dicũtſꝙ laici nõ poſſũt Vla ſpr⸗ pᷣſcribere ſpiritualia etiã per im tẽpus: ð cuius initio memoꝛia nõ exiſtat:æ eſt rõ: quia cum illa poſſideꝛe nõ poſſint ut hic:ergo nullo tempoꝛis curſu poſſũt pᷣſcribere:quia ſine poſſeſſiõe no ꝓ cedit preſcriptio ut ĩ regula ſine poſſeſſione de reg. iuꝛ li. vj.ex quo habes limitare aliam regu lam:que habet ꝙ ea que ſũt que ſibilia pᷣuilegio poſſũt queri preſcriptiõe de offi.or.c. duo ſumt nõ procedit i his que de iure poſſideri nõ pnit: nã data icapacitate poſſidẽdi poteſt prinilegiuʒ principis oꝑari ⁊ nõ pꝛeſcriptio:pꝛimũ ꝓbatur ex notatis i.c.q;uis de deci. ¶ Scõm ꝓbat̃ h̊. MRõò diuerſitatis pʒ: quia priceps per ſuuʒ priui legium põt faceꝛe quẽ capacem ut nõ. glo. xxxij. di. S. uerum ⁊. xcvj.di. bene quideʒ:que dicit ꝙ papa põt laico dare poteſtatem excõicandi. iteʒ aniquitus eccleſia ſeu papa conceſſit imperatoꝛi 2 mnltis ꝛegibus poteſtatem cõfeꝛendi beneficia .lxiij. di. hadrianus ⁊ i.c.i ſynodo æ multis lai cis cõtulit decimas ut nõ.in.d.c.q;uis:preſcrip tio uero hoc nõ poteſt quia eſt fundata ſuꝑ poſ ſeſſiõe:⁊ ſic poſſeſſio debet pꝛecedere:laicus aũt ex ſe non eſt capax huius poſſeſſionis.¶ Et H quod dixi in ſpintualibus procedit etiam in an ⸗ nexis ipſis ſpiritualibus. nam laici nec illa pol⸗ ſidẽ nalẽt niſi ex pᷣnilegio ut in.c. ðᷣ iur̃ z.c.qm de iure pa. æ ideo laicus non poteſt preſcribere iuſpatronatus ſaltẽ qñ uult pᷣſcribere eccliaʒ nõ patronatam: ut nõ. Jo. an. i regula ꝙ alicui ,1 —. . P, Se nie ve-pls Pise ſe ize,“ AMAuat 24* 9 ſtnz p ſaipdf . , 4 . ſſis r vnr. P. . 5 fe ſ. . 4 ¶ De prelcriptionibus. gratioſe. li. vi. in mercuri.? uide quod nõ. in. c. querelam de elec.⁊ per archi.plene in. c. horta muꝛ. xxi.di.dixi plene in quadam diſputatione que incipit augerio:predicta oĩa limito in puꝛiſ laicis:cõueꝛli ãt laici non dut tꝛactaꝛe cũ cleꝛiciſ ſpᷣualia:iñ pnt iura ſpualia preſcribere:quia nõ ſunt oĩo laici:ſed pnñt dici ꝛeligioſi:ad hoc uide lex. iuncia glo. in. c ex eo. ð elec.li.vi.⁊ ꝑ Inn. in. c. ij. de inſti. ¶ Secundo colligo principali ter ex fine tex. iuncta glo.ꝙ poſſeſſio ciuilis ne ceſſario requiritur ad preſcriptioneʒ:natuꝛalis ãt non ſufficit:de quo plene per DOy. in regula ſine poſſeſſione preal. ubi uideas. Colligit᷑ aũt bic ꝙ laici bene poſſident naturalit᷑ ſeu detinẽt decimas: ſed quia non pñt ciuiliter poſſidẽ:iõ non preſcribunt. Mec ãt ciuilis poſſeſſio eſt illa que geminat prolẽ ſᷣm glo.i.fꝛuctuʒ parit.ſ.ac quirendo dnium m Jo. an. qui ita expõit gl. 2 bene: ſʒ alij alirer ?ẽ minus bene Et nõ. ex tex tn iuncra glo. ꝙ detinere ſumitur qñqʒ pro poſ ſideꝛe ut hic:ſic qñqʒ econuerſo.xij.q.i.c.ij.nã laici pñt bene derinere decimas:quia derentio cſt quid facti:æ non ſonat in ius ut nõ. Bar. in .l.i ff de acqui. poſ.z ſats ſentit bic glo.quam nõ Minc eſt ꝙ ſeruus põt detinere ut.l. ſtipula tio iſta. S. hec quoqʒ.ff. de uer. obli in ſeruuʒ ãt non cadunt ea que ſunt iuris nec pnit per mom tũ cõſiſtere.l.placet.ff.de acqui.heꝛe.⁊ uide gl. in religioſo ſimplici ꝙ mil dicatur poſſidere ſiñ Iñia ſui prelati ſed tin detinere in.c.non dicauſ .xij.q.i.nec puto ꝙ laicus dicatur decimas poſ ſidere ẽt naturaliter: quia poſſeſſio naturalis ẽ ins inſiſtendi rei non prohibite poſſideẽi ut nõ. Har. in. d.l.i.ubi plene tractatuꝛ bec mã diueꝛ ſarũ ſperum poſſeſſionum et detemationis. Oppo.ultimo ⁊ nidetur decimas poſſe laiciſ ⸗ cedi.x.q.i.c.penul.⁊ fi. Solutio dicit Inno.q; in titulum non pnt ei concedi ut illas habeat ut clerici:ſed in alimonia concedi pnt panperibus laicis ut in contrario hoc dico poſſe procedeꝛe reſpectu fructuum et ad ips:ar.c.poſſeſſiones .xvi. q.i.nam hoc modo pñt quibuſcunqʒ loca ri ut in.c.ij. de loca et nide ad mãm quod le.et nõ. in.c. ꝙᷓuis ⁊z.c. ꝓhibemus de deci. Xlud autem. Eaſus: Si 3 prelſcripti Ooneʒ xl. annorum que ſola currit 5 ec cleſiaʒ opponatur interruptio: utergꝗʒ probabit 7 ſunt duo dieta ſcᷣm ibi ueꝛnʒ. ¶ Hora pᷣmo ꝙ data contrarietate ſeu uarietate canonum re cuꝛrendum eſt ? tenendũ quod ſeꝛuat ꝛomana ecclia ſen ſtilus curie romãe facit.c.ex litteris:et qð ibi nõ. de cõſti.⁊ de cri.fal.qᷓ; granui. ¶ NHõ fo ꝙ eccła ex ſola pꝛeſcꝛiptione põt ſe tueri ad uerſus ecclam.et ſic Iʒ ex poſtfacto ſupeꝛueniat rei aliene noticia:nõ tenetuꝛ tñ is qui pꝛeſcrip ſit rem reſtituere:lʒ ſit eccla et pᷣſcripſit õ eccłiã: q eſt notanduʒ: concoꝛdat.S.c.ad aures:facit ad ea que.5. dixi.c. uigilãti. ¶ Moia tertio ĩ do uerum ꝙ excipiens de interꝛuptione 5 all gantem preſcriptionẽ non nidetur pſcꝛiotion. 3 confiteri:nam ſi ipſã tacite confiteretur: ecleud tur allegans pᷣſcripiionẽ ab onere ipſam probt di ut in.c.preterea de tranſac.ſed bic teuetur legans ipᷣam probaꝛe:et hoc contingit ex eo . excipiens non fatetur ea que tacite incladumee in exceptione ut in.c.cũ ueneꝛabilis.ð.ii. Pxi. 7 uide quod ibi dixi. ¶ Nota ꝙ pfſcriptio 1is non nocet pꝛobata inteꝛruptione concordat ſ. eo. auditis:pᷣſcꝛiptio qt põt interrumpi Ouali n*εα☛ ter ãt interrumpatur glo. fi. hic inſtat: quam no tabis:quia quotidie ad eam in hac mã fit remil ſio ⁊ in effectu dicit ꝙ interruptio fit qnqz n liter et qũqʒ ciuiliter:æ natuꝛalis interruptionis ponit duos caſus:ciuilis ueꝛo octo:er idem facit Inno. bic: ⁊ uide conſimilem glo. xvj.q. iij F. poteſt in uerbo interrupta ⁊ in.l.cum notiſſimi C. de pᷣſcrip.xxx. anno.in ueꝛbo interrupia et ibi per Cy. ⁊ plenius ð materia per Mar in. . naturaliarer. ff de uſucap. ubi uide = pꝛoſequen do hic ſubſtãtilia ad ᷣclaratõeʒ gl. 2 materie ſi as ꝙ pᷣſcriptio qnʒ nullo modo curri:qñʒ dot mit qñʒ interrumpitur anteꝙᷓ ſ. complearur:n curꝛit qñ ꝛes non eſt pᷣſcriptibilis ut pʒ ex bis que le.⁊ nõ.in.c.cum non liceat.j.eo.⁊ dic it ibi nõ. facit quod le.æ nõ.in.l.fi C. in quibꝰ cq in inte. reſti.non eſt neceſſaria ⁊æ in.l.ſicut uer.ſʒ pupilaꝛi etate. C. de pᷣſcꝛip.lon.tempo. Ooꝛnit qnʒ qñ ex aliquo defectu tpᷣali non currit. uipu ta propteꝛ defectũ pᷣlati. S. c.i.⁊.c.de quaꝛta:uel propter boſſulitatem qn tanta eſt ꝙ non redadi ius in loco.j. c. ex tranmiſſa:æ de boc arniculo dic ut ibi dicam. ¶ ODixi in tenio membꝛo g qñ: pᷣſcriptio iam inchoata interrũpitur ⁊ deſ aꝛticulo hic.Ad cuius declaꝛationẽ ſcias ꝗ in terruptio fit pᷣncipaliteꝛ duobus modis..ſaiu raliter ⁊æ ciuiliteꝛ: naturaliteꝛ neꝛo dr fieri:qũ ali quod de requiſitis ad ſubſtãtiã ppſcriptionis pe ritjnã ad ſubſtãtiã pᷣſcriptionis qnʒ reqruni mia qni duo qnʒ unũ dũtarat ſʒ naturã pᷣſcriptionʒ tria.n. requiruntur. qn pᷣſcꝛiptio eſt talis que de ſideꝛat tirulũ bonã fidẽ ⁊ poſſeſſionẽ ut pſeꝛip tione q ius cõe ut i.c.i e.ti li. vj. ul ĩ pſciprioe x. uł xx. annorũ 5 pꝛelatũ iux ea que dini.s e. ð quarta. ¶ Dao vo requirũtur ubi non eſt ti tulus neceſſarius ut regulariter contingit i pre ſcriptione xl. annorũ iuꝛe cõt ñi ꝛefragante ut 5 7.5. c. de jrta. l. poſſeſſio et bona fides Clunuʒ uero ſaltẽ requiritur ĩ pſcriptione inducta iodi uʒ negligẽtis ut in actionibus pſcꝛibẽdis. ſ. curx ſus tp̃is ut ĩ. l. ſ quis emptõis. C. de pꝛeſcrip. xxx annoꝝ:ubicũqʒ.n. allerum de ꝛeqniſitis pe rit:nãliter pᷣſcriptio iterrũpii: qꝛ deflciete alreꝛ0 ſubſtãtialit᷑ reqſito ad ofectionẽ acs: niter ö ficit ipſe actꝰi.c.fi.ðᷣ ↄdi.app.⁊ ĩ.c.iñ ſup obb cla de off. le. erp maiori declaꝛatõt plechnt qolibet ð ſubſttialit ꝛaſitis ð ꝑ ſe ð voſche⸗ ſ. n. ceniſſimũ ⁊ abſolutũ ẽ ꝙ ſi ea iteꝛꝛũpii pſe — — 5 zr 6 10 Ipiio ipᷣa nliter interrupta ?. Mor at poſſe cC , 9. , ron e oeln ſ nieuſia cmm l 4* re 1 Somralta. gruenleblie mnſl MNd.1 gedep lcſin il cnn oleſtonent Alißt leAvl Nie lmerib j ocs n ochiin nblm ſunum ſifnann an n urusoſſcltn Gkernsin polieſidl rargl olcſelns n . de nasoͤiin tifi ſeceis edus Doſchona lG deacar dl KANnc. oVon 1dieiſtiil bo cihoe cero nin cizſopnenit Axle (ges:aoginehht e lteiifi en ublttoneiaf) dperuentl mſi AA unmmerron qot Alummequis vn cſermrnmt errontii pind alucer. uod ceine anontoien ii. õ lri õ ſyrni rluleim m lnnii ſaẽ ro plantnii unr ll an . . umum ti ſciſn ha ploerveniennis ites einner d ineep Ilbinte Br GnonRerualnpti önntrnRai Ränens cNVerio lapomidt d.An ſtßſeiden guo ad amnapvd gnd ern do Gerqrbona bces Amlapit eſrn ed nn on ad Hane rilgemming 0r l tonins.5 gnd aluaſts ſer Oinpol en Cro fnnirrdndtantri n apernmn incd ürbizhaſſtons ircaſuertchfeentbnien 5 90, ſſ iſ rbicf in poſſſor boneffc an relamſultcui⸗ nignorn ſep ſpunarer enm cſſe ili ennn ⸗ us cnino⸗ ntric, AMus ilbſenn , n ſigeag igi cninrathfn nocentan / g I. de iniorijgnbir H, neur qui inmir in ſonbitzchin eſaſehe no hibed Mulmt umleinmmmmn gdnlisnen oloericem nce oſtnlen Prſai, N nusdhummatktimnn wiſin Tdeßſenmmdn d emmhn him ſt Denmemunne Drtl ummlun fde ſcen in ir 1paſe o de ſhſin A denigg tmn 18 0 lenid gi nlo nwid an in Imt qñ inenunpimr onc ſcontemi curit qi xs non eſt ſnpiblioug on nr e. t no. in ccomn non Mieent o til Nin aar ꝗod e.etn n , COin nde inr cfi, non ef reſſiri ? in ſcnria wlan ente Oepſeip. on npo. Oonnt i gi er aiqvo deſian al non aumi m wonne deſtiibini 5 1t deumu npmbafiumndimn iq nrtti õäzõ Nentidn (Danm aind namn i Nerigio iam endnn Menidhin õ nripkiten doodis oel mir taummumlannnn⸗ qvod de fegpſiis bſtirnd . is bzi Pierronis ihan fiioli enn gunie⸗ c. gſinocſne⸗ wr. n ,6 nn nntauhn 1 hoeſinenſ ont ton z ocben e , iia ſcdem um doſifie interrumpi młtis modis ni ꝑ iundationè mariſ nel fluminis nel ſi ni eijciatur quis de poſſeſſio ne ut. d.I. naturaliter uel ꝑ ſimiles actus: nam ſi ne poſſeſſione pᷣſcriptio non ꝓcedit ut in regu la ſine poſſeſſione li.vi.⁊ cum hec interrꝛuptio n reſtrigatur ad certam perſonã prodeſt oibus pretendetibus intereſſe. d.lI. naturaliteꝛ: æ intelli ge de poſſeſſione ciuili: ut nõ. Oy. in. d. regu la ſine poſſeſſione ut dixi.Sj. eo.c. cauſam facit.l. clam poſſidere: æ quod ibi nõ.ff. de acqui.poſ.ł de nãli eo caſu qua naturalis eſt ſufficiens ad nſucapionem m HBea r. in.d.l.natuꝛaliter. pone exemplum in pᷣſcribẽte uſufructum. nam nſufruc tuarius poffidet naturaliter tin ut in.I.uaturali ter. ff. de acqui. poſſ. defectus at poſſeſſionis cõ poralis nõ uiciat.l.ſi id quod.S.ſi.ff. de acqui. poſſ.æ de his ſpᷣebus poſſeſſionũ plene ꝑ HBã. in.l.i.ff.de acqui.poſſ. ff.⁊ tetigi i.c olim. i.ð re ſti. ſoo ¶¶ WMenio ad fʒ reqſiiũ.ſ.ad bonã fideʒ et ĩ hoc ↄſidero tria qnʒ ſuꝑuenit ex toto mala ſides:quia incipit hꝛe cõſcietiã rei aliene qnqʒ ẽ in qubitatione: qʒy ſuperuenit mala fides quo sd nnum et non quo ad alium:quia pntabaꝛ ꝛc eſſe martini et non titij.primo caſu certum eſt quod de iure canonico interrumpitur preſcrip tio ꝑ ſuperuenientem malã fidem: qñcũqʒ ante ↄpletã pᷣſcꝛiptionẽ ut.j.e.c.fi.⁊ in ꝛegula poſſeſ ſor li.Vi.⁊ huic iuꝛi canonico eſt ſtandũ. ideo ñ curo ꝓſequi quid de iure ciuili: ut nõ. Daꝛ. in .d l. natuꝛaliter ? nõ.j ens calu cũ non ſuperuenit mala fides firmiter ſed incepit dubitare. Har. tʒ ꝙ non eſt iterꝛupta pᷣſcꝛiptio in õrium facit.c i.xvi.q.iij. dicã plenius pꝰ gl. J.c fi ¶ Tertio caſu putat hic do. An. ꝙ poſ ſit pᷣſcꝛibeꝛe qno ad eum:apud quẽ erat bonefi dei:qꝛ bona fides æ mala pnt referri ad unum 7 non ad alium:⁊ ꝛeſpicere unum ita ꝙ n aliuʒ ar. in.l.fuleinius.. quid ſi aduerſus.ff. ex qui. cau.in poſ. ea. Ego firmiter puto contrariũ per tex. apertum in. d.c.fi.ubi pʒ ꝙ poſſidens repu gnãte conſcia peccat:ſed iſte credebat rem non ſuã:ergo peccat:et ſic non poterat pᷣſcribere ad idẽ.c.ſi uirgo.xxxiij.q ij.ubi dr̃ ꝙ tãdiu quis d poſſeſſor bone fidei:q;din ignorat ſe poſſiðᷣ re alienum:ſed iſte cꝛedebat rem non eſſe ſuam lʒ putaret eam eſſe illius cuius ñ erat ergo erat in mala fide:ad idẽ optime facit in ſimili.l. eum qui nocentem.ff de iniurijs:ubi pʒ ꝙ iniuriarũ tenetur qui intulit iniuriam ex quo habebat iiu riandi ainʒ:lʒ errauerit in perſona:æ hec de ſᷣo requiſito. Quo ad tertium de defeciu titli ſatis confuſe. Bartoſus tractat in. d. I. naturaliteꝛ· Sed claꝛius dico ſic ꝙ aut ſupeꝛuenit defectus tituli: quia cerrior effectus eſt poſſeſſor de illiꝰ nullitate: æ tunc impeditur æ inteꝛꝛũpitur pᷣſcꝛip tio:quia talis defectus ſuperueniens conſtituit eũ in mala fide: ar. c. uenicſ j. eo aut ſuperuenit defectus tituli ꝛeſpectu ꝛeſoſutõiſ:quia ego poſſi dens rem bona fide nendidi rem illam ſub pac to:ut deficiente conditione appoſua ꝛcs eſſet in ¶ Me preſcriptionibns 4 Epta:æ tunc iʒ deficiat eonditio: non tñ eſt inter rupta pᷣſcriptio inchoata dnim:ſed põt primꝰ poſſeſſoꝛ priora tpᷣa cum ſequentibus cõtinuaꝛe quia nõ poteſt illa prima ꝓprie uendicatio dici cum eſſet reſolubilis in euẽtnʒ cõditionis: ⁊z idẽ dicendum in ſimilibus: z hec procedũt quo ad interruptionẽ naturale. ¶ Uenio ad ſᷣm prici pale.ſ.ad iterruprionem ciuilem:æ dicẽdum i terruptio ciuilis eſt qñ aliquid ðᷣ naturalibus ⸗z ſubſtãtialibus nõ extinguituꝛ: ſed alias actus ce lebratur:qui de iure ciuili ipedit pᷣſcriptioneʒ = ea interruptio dẽ ciuilis:quia cinili iure ineta ẽ: ⁊? in hoc dicẽdum ꝙ quedam eſt preſcriptio me re fauorabilis ut nſucapio que triennio cauſat cum titulo ⁊ bona fide ut iſti. de uſucapi. iĩ prin cipio:hec.n eſt introducta i merum fauorẽ poſ lidẽtis rem mobilem cum titulo ⁊æ bona fide ut gicit tex. xvj.q iij. . põt. Mõ. Oy.ĩ regula poſ ſeſſor.li. vj. ?⁊ Bar. in.l.ij. S. ſi rẽ. ff pꝛo emp.⁊ .d.i. naturaliter: æ bec nõ interrumpirur litis cõ teſtatione niſi in effectu: quia pendente iudicio currit uſucapio:⁊ ſi interim impletur ipᷣs tenet 2c̃ reſtituere:ſed pꝛonũciabitur rem eſſie etétis ut le. æ nõ.in.l.ſi rem alienam pꝛeal: ſ. Quedã eſt pᷣſcriprio mere odioſa ut illa que inducitur de iure ciuili ꝑ ſpaciũ.xxx.ãnorũ cum mala fide hec.n.nõ eſt introducta aliquatenus in fauoreʒ poſſidenrium: quia iura non fauent malefidei poſſeſſoribus.S e.nigilanti 2z.j.e.c.fi.⁊.l.ſi quiſ emptionis.C. de preſcrip.xxx.anno.⁊ hec inter aumpitur per ſolam citatiõem ut i.d. F. poteſt ⁊= .lI. cum notiſſimũ. C. ð preſcrip.xxx. an. Er ẽ rõ qnia cum hec pꝛeſciiptio ſit fundata ſupeꝛ odio E negligentia non petentis ceſſat negligentia: cum mirtit executorem ſeu nuncium:æ ideo iter rumpitur preſcriptio:ſed pꝛecedẽs que eſt mere fauore poſſidentis nõ interrumpitur litis conte ſtanõe:per hoc.n. nõ tollitur ritulus 2 poſſeſſio preſcribentis: ex quibus cauſatur fauor: ſed ex bectatur ſetẽtia. ¶ Quedam eſt pᷣſcꝛiprio mixta i.partim introducta in fauorẽ preſcribentis et partim in odium negligẽtis ut ẽ preſcriptio.x. nel. xx. ãnorum cum titulo pꝛinatũ. ⁊ hec inteꝛ rumpitur ſitis cõtaſtatione facta coꝛaʒ indice cõ petenti ut i.q. S. põt ⁊ in.l.pe. C. ne de ſtatu de fun ⁊ in.l.more. C. de ꝛei uendi.⁊= hoc ĩ actioni bus peꝛpetuis ſeu tpᷣalibus. In annalibus ueꝛ0 ? pretorijs.i inductis per pretores que regula riter durant anno ut in.l.in honoꝛarijs. ff. de ac tio.⁊ obligatio.fit interruptio litis conteſtatiõe uel quaſi ut per libellum principi oblatum: de qno dicendum nt in.l.ij. C. quãdo libellus prĩ ci. obla.litis cõteſtationem faciat:⁊æ dicit Bart. in dicto. F.ſi ꝛem. Idem dicẽdum ſi eſſz pyſcrip tio annalis inducta ex ſtatuto principis uel ali cuius comitis ſeu baronis: nam ſtatuta iſtorum poſſunt equiparaꝛi iuri ptorio:ut nõ idẽ Haꝛ. in. leiij.fl. ð nerbo. obliga.æ in.l. fi. ff. de penis. Sʒ dubitat᷑ circa pᷣdicta:quid ðᷣ ſtatatis ſen pcriptõibꝰ ſtatutarijs: uputa cauet᷑ ſtaturo qui X . 5. ν 1 r r=n, va⸗ à Ge prolckiptionibus. non petierit debimʒ ſuum infra decẽniũ cadit a juꝛe ſuo. dicit Mã. i. d. F. ſi re: hec pᷣſcriptio interrũpitur ꝑ ſolã citauoneʒ: quia eſt introduc ia mero odio negligemtis ſine titulo ? poſſeſſi one. ¶ Wꝛeterea dubitat᷑ quid de preſcriptio ne. xxx:annorũ cũ bona lide ſine titulo Dar. 4 pte non tangit in locis pal. Sed do. An. tʒ b: c interrũpitur ꝑ ſolã citaiionẽ ſicut ila que in ducitur cũ mala fide: æ boc refert ideʒ ſe putare dicendũ in preſcriptionibus cuꝛꝛentibꝰ S ecclaʒ ubi non exigitur titulus: quia cuꝛrit mera negli gentia ad quod allegat. S. e. nibil fm unã lectu rã:quod ꝓfecto.c.nihil facit ad ꝓpoſuũ Et ꝓ fecio credo ꝙ i boc do. An. errauit: ur. n. locu tus expreſſe S tex in. d. . põt ubi expreſſe dr̃ ꝙ pᷣſcriptio.xxx.annorũ ſine ritulo equiperatur p ſcriptioni.x.uel.xx.annorũ cũ titulo:æz utꝛaqʒ ẽ inducta ꝑii in odium negligentis ⁊ ꝑtiʒ in fauo rẽ poſſidentis cũ bona fide:nã curſus maioris tpᷣis ſupplet defectuʒ tituli:? hot et laiis eypᷣſſe colligitur in.l.ſi quis emptiõis. C. ð pᷣſcrip xxx annoꝝ. binc eſt ꝙ utroqʒ caſu acquiritur aniũ plcꝛibenti:ſed in pᷣcriptione cũ mala fide acqui rebatur ſolũ de iure ciuili de quo dicendũ ut in .d. F. põt et in. d.l.ſiquis emptionis:et an uale ar dictũ ſtatutũ factum ↄ non petentem debiũ decenmiũ dicã. .c. fi. in fi. ¶ Iẽ irerrũpu p ſcriprio ciuiliter ſi non ualens litẽ conteſtari ꝓ cedu ꝑ modũ bic traduũ in glo. æ habetur i dic to. F poreſt ? in.l.ut ꝑfectius.C. de ana. excep. Zieé ꝑ ſacrũ oꝛaculũ ſcu petitoriũ uel relcriptuʒ pncipi oblatũ:cum ꝑ executorẽ ſeu nuncium ſu eꝛit poſtmodũ ſubſecuta conuẽtio ſeu citatio ut .l iij. E. de preſcrip. xxx. anno. ⁊ an boc caſu ſit neceſſe libellũ ꝓduceꝛe nõ.ibi ⁊ in ſepe. ð execu. .H. i. uer. executorũ ſequenti.ꝑeꝛ exceptionem ueꝛo non fit inteꝛꝛuptio ut nõ. in. c. ij. ð oꝛ. cog. iĩ glo. bic patet. ¶ Item fit interꝛuptio ſʒ glo. ꝑ ſolutionẽ uſuꝛarum.d.l.ſiquis emptionis:bec interruptio non põt habere locnʒ in uſucapiõe ur ĩ pſcrip.x.uel.xx. annoꝛũ uel i pᷣſcuptione de iure canonico:ſed ꝓcedit cuʒ quis uult pᷣſeribe re pignus uel debitũ nam ꝑ ſolutionẽ uſurarũ quia debiiũ ꝑ boc recognoſcitur: ⁊ interrũpit pᷣ ſcꝛiptio. JIte F; gl. fit inrenuptio ꝑ ſynodalẽ ꝓ clamationé. S. c. ſanctorũ:hoc intelligo ꝓut ibi nõ in glo.⁊ dic ut ibi Itẽ itenũpituꝛ ꝑ faʒ cau tionẽ a debitore factaʒ ut.l.cũ notifſimi all.i gl. boc ꝓcedit in pſcriptione aduerſus debitũ. lcimo interrupitur fʒ glo. ꝑ denunciationem factã colono. S. ut li nõ conteſ. qm. Sꝙ ſi ſuꝑ 2.l1. ij. C. ubi in fẽ ac. ſed intellige hũc caſum: ut in illis iuribus ꝓxime allegatis habetur: an ãt denunciatiouẽ extra iudicium factã inteꝛrum patur pᷣſcriptio dic ut dixi S.e.nihil ⁊ nõ.j.e.ſi diligenti:ſed quia.S. dixi pᷣſcripiionẽ inductam in fauorem pᷣſcribentis ⁊ odiuʒ negligentis ĩteꝛ rum i ꝑ litis conteſtationẽ coraʒ ſuo iudiee fac 1. EKurrs quid ſi fiat corã iudice incõpeten ti. Solutio tex. u dicere iuncia glo.in. d.l. pe. C. ne de ſta. defunc. ꝙꝙ nõ fiat iterꝛuptõ. Id⸗ ꝑ iſtũ tex. uoluit gl.xvj.q iij. S. pot ⁊ i. c. ex tuj rũ de pꝛiuile.⁊ in.c.ut debitus ð ap.ſentit Jo. an. in addi. ſpe. in ti. de lius conte. F. cffectus 8 tʒ Huil de ſuza ut ipſe ibi refeꝛt. qui ẽt dixit illũ textũ: ꝙ interruptio nõ iducitur per litis teſtationẽ habitã coꝛã arbitro:ſi compromiſſuʒ non ualuit ꝓpter defectum aꝛburi uel compro mittentiũ uel aliam rationem licet alias ualeme cõprom ſſo inducatur interruptio ſicut coxã iu dice: ut ẽ tex. in.l. pe. C. de arbi Ag picr opinionẽ facit quod nõ. Har.i.l. acciturus ff de adul.et bene facit ibi ille tex ꝑ queʒ ibi init Bar. ꝙ quedã ẽ pᷣſcriptio que ꝑ datiõem libel li interrũpitur: ⁊ in illa inſpicituꝛ: utrum iibellus ſit bene conceptus uel non ut eſt caſus in. d.. accuſaturus iuncta.l.mariti. J. quinqueninʒ eo. ti. in pſcriptione uero que interrũpii p ſola cta tionẽ: ſolũ inſpicitur an citatio ſit bene facta ut 1. cũ notiſſimi. C. de pꝛeſcꝛip. xxx. anno. In pꝛe ſcriptione uero que inte: ꝛũpitur ꝑ litis conteſta tionẽ inſpicimus an ſit lis nunc ieſtata all die tã.l. pe. E. ne de ſtatu defun. Et ex bis uerbisi fero:ꝙ quẽadmodum pſcriptio non interrupit p litis conteſlationẽ faciã coraʒ iudice incompe tenti ita nec ꝑ citationẽ factã ꝑ iudieem in cope tentẽ licet alias ꝑ legitimã citatoneʒ fieret inter ruptio ut in caſu pal. Do. an. in. c. ut debiins alle licz pdicta oio nõ ꝛefeꝛt: dicit iñ ad Pncips lẽ qõnẽ ꝙ ubi ad interruptionẽ ꝛcquiruur liuis conteſtatio: ꝓcedit ꝑmiſſa concluſio ut non ilet rũpatur ꝑ actũ geſiũ corã iudice incompetenti: ubi ãt exigererur ſola fides mala ſi ex illo acm oſlitueretur i mala fide: interrũperetur: alies i: quia talia ut in facto conſiſtentia opauenurt ſine indicis cõpetentia:nõin ſiki in. c ci dlleet de oꝛ cog.in illa qõne. An pꝑ exceptionen inter rũpatur pᷣſcripſio? in ſimili in. c. at ſi Cerici de iudi.in illa qõne an actus geſtus coꝛu iudice in competenti naleat. ſaltem ut liter: ⁊ fuit hec opnima con geſtus extraiudicia ſideratio: licet claie non exprimar. Unde claꝛius pꝛoſequendo e concordando:dic ſic ꝙ quandoqʒ tale quic ex preſſit coram iudice incompetenni: quod conſti tuit aduerſarium in mala fide: ut quia inforina nit in facto conſcientiam ſuam udl tale quid di xit ꝙ informaꝛe debuit ff ſi cer. pe. in. c. inquiſiuon aganti ad ꝛepꝛimendam n fi. 2 tunc eſt inducta 2 per Barto. in extꝛau in ner. denunciationem in f preſcriptio non uiriuie ter malam fidem ſuperuenientem arg. in. l.conguerch n. ib. vj. O. iur ex coniecturis: unde ui ⁊ in.c.ij de renu fuit rale quid expreſſum: uel petitio emanat ſimplici tenti:⁊ tunc non ſu interru ſit interruptio non naturalis 1 2:? ſic loquitmꝛ..pe. c. coꝝ iũcia gl.·· tet ꝙ actus teneat meꝛo iu pal. ? Zria opi. ꝓ qua facit ꝛargu.1. te mihi in fi. ide ſemen. excõ. actus iudicialis ſed ꝓp que preſ⸗ ut non pno: quia cum hec ſed ciuilis: opo: u py en iilni il/ en if,rulu mie, li eſa un motmmp und i G lint. vdarOl. ili 1A ſmmchem lnnd n ut eſe ylmni oſitansii bfe nulitcir d ſolmnorre Cdeacd dllNen n o Dirad wleaurde tneddego. Gllaſte gaſicet Naeter do ego ubir 9G. iacn cn ehairſn Hoſ triemi ud enitiatone priüdor⸗ lrigioli ur le tn ini depſei ,. por poſſeſor Plaiber lthe ſp uel ſemr ges n) Cn naihceinran ma brgelülrildeni Tbitror verius.c en oſni Nreſnpto Uucinal dn nnſ iſehini tnig iſrüttn gr conci z iie. Drerrenz nduanr monnhi ztomceinec ergo t ge no ohe niti e ho ee e no oe. iti c o chen noninttzin⸗ ummn cmonee qi ei ,2/, .2„ I aiſhuſt rͤ ſi dl⸗ . ne g iſn pſyn ai⸗ ſüden tnenand minn ſe In Acalts in. Amin nsnhlnmmn ingtinnze inpſenptor tad ennenit idae toniſoin nipiim motnoſtteeſn Rc nonſſmn Cdepman mannd ſerioptone vero queintenipum plise nonẽ inſpicimus an ſi ls vunc otcſnnt ti / C nede ſtun defin. Ciabon ſewi quindnodun pſctono ſonhien Pns onrſhuoni huni ori idien⸗ mmn ia r , annoni huti o idſonni mme le alaso nini aiuon, ſennt npro n in aſ il. Oyn i1 ct l iq pcian bid ſandt igt ſcone gdi A fnerwptone quintur i cortcknno: dedt gnſſtcneiſa uon fühnm did WN S gerengnamſaiin uhſatbn H rimia teimenihaen i 9Mürmeremn * cdſtenta opnen a mia min tid &d. 1 indicis cöperenngſdenn ſbci bene S engni n niligtni füonm ßſei crstr Nr-r. apns ſon 1s3 wfern) Petne Saer z f Me preſeriprionibns: ¶ Jurxta pdicta q̃rir nũq̃d lie. ↄteſt. facta corã arbitratore et amicabili ↄpoſitore interꝛũpat pᷣ ſcriptionẽ. Jo. an.tangit in. d. F. effectus:et tã dẽ ur̃ ↄcludere ꝙ non qꝛ coꝛã eo ñ ẽ iudiciũ ſʒ bʒ ui cuiuſdã trãſactiõis ꝙ corã eo fit ut i aut᷑. de ſeqᷓ indi..ſi vo.et nõ.ꝑ Inn. in. c. qͥntaual lis ðᷣ iureiuꝛan.ergo ⁊c.ſacit.l.alienã.ff.ꝓ emp. Hoc diciũ nõ.et limita ꝓut.S. dixi niſi tale qͥd ſit dictũ ꝙ habuit inducere malã fidẽ:et hec be ne nõbis. ¶ S. q̃ro ad declarationẽ pᷣdictorũ ασ an interruptio ſeu eius effeetus duret peꝛpetuo dic ꝙ nil nãli durat tãdiu qᷓ; diu duꝛat effectꝰint ruptõis:ſi eiĩ recuꝑat poſſionem amiſſam nel ſu peruenit bona fides uel titulus incipii de nouo pᷣſcribere qꝛ ceſſauit cã impediens et ſuꝑuẽit cã confirm ins ut nõ. in ſili. c.nõ firmaĩ de re.iur. li. vi. In inteꝛruptõe vo que fit ciuilꝛ modis pᷣ dicitiſ idẽ ſentit hic Inno.diceus ꝙ in his opʒ pᷣſcaptionẽ inchoaꝛi qᷓ dicat jin Moſt ẽ.ꝙ tpa pendentia nõ ꝓſunt pᷣſcribenti. Ec inrelligo qoᷣ de nouo ichoat᷑ a tpᷣe.ſ. quo ceſſat effectus in.es ꝛuptõis: Voi gꝛa ꝑ lit.ↄteſtationẽ interrũpit ꝛe ſcꝛip io ut.S.dixi noua pꝛeſcꝛiptio n incipit ſtau pꝰfactã ↄteſtationẽ:ſñ- poſiꝙᷓ ꝑtes ceſſauerũt liti gaꝛe puta pꝰ ꝑemotã inſtantiã ut in l.fi. C. de p ſcrip xxx an.⁊ ſciaſ ꝙ de iure ciuili actio q puꝰ erat tꝑalis ꝑ ↄteſt tionẽ lit.efficit᷑ ꝑpetua. i.du rat ꝑ xl. annos ut in. d. l.fi. Sed de iure canoni co dicit gloſa.nõbilis in.c.i.xvi.q.iij.ꝙ ex quo facta eſt ſemel lit. ↄteſtatio non cunit preicuptõ qꝛ pᷣſumit̃ poſſidens iã hr̃e malã fidẽ:æ de iure ſuo tirubare. C. de acq.poſ.l.nemo. un nõ pᷣſcꝛi bit ad mille annos ar. c.fi. j.e.⁊ idẽ tʒ glo.in re gula ſine poſfione li. vi.æ ſequitur do. An.hᷣ ſʒ ego dubito ⁊ ꝓ glo.facit qꝛ ꝑẽpta inſtantia per lapſũ rriennij uel renũciationẽ ꝑtiũ durat uiciũ litigioſi ut le. æ nõ.in.l.i. C.de pᷣſcꝛip.lo.tẽ.unð ñ põt poſſeſſor pᷣſcꝛibere cõi tpᷣe.ſ.x.uel. xx. an. ſicut prius.ergo cum daret dʒ de iuꝛe canonico ſemꝑ impediꝛe. S. e.uigilanti.ſʒ hoc nõ obſtante Srium arbitror nerius.ſ.ꝙ iteꝝ poſſit inchoaꝛi preſeriptio ſicut de iure ciuili h̊ prio ſeſit Gã. in. S. pſcriptionũ.xvi.q.iij.nõ faciendo ibi driã iteꝛ iuſ cãonicũ ⁊ ciuile. Oreterea h̊ ẽ iure ciui li inductũ ⁊ non reꝑit᷑ Srium de iure canonico: ergo ⁊c̃.de no.ope.nũti.c.i.nõ obſtat fundamẽ tũ glo. in eo ꝙ fundat ſe ſuꝑ aſſiſtẽtia male ſidi qꝛ iura canonica loquuni de va mala fide non de pᷣſũpta:ſiẽ illa q pᷣſumit᷑ ꝑ lit.ↄteſtationẽ: nã ceriũ ẽ ꝙ illa ẽ pſũpta er ñ uera ut nõ.in.l.neo E. de acqͥ poſ.nã poſſidens rẽ et cꝛedenſ fumi ter eã ſuã nõ mouei fiꝛmiter ad credendum ↄri um ex eo ꝙ alius fecit ſibi qonẽ:alł.ð facili dare tur mã impediendi ꝑpetuo curſũ pᷣſcciptiõis nã nõ haberet nili litẽ Rean. N. di⸗ pᷣſũptio nacilatiõis ⁊ male fivi iã exorta tolli et pugnat E pẽptionẽ iſtãtie ſaltẽ ↄnigẽtẽ culpa actoꝛis aꝛ. .c. cũ ceſſante de appe. Et ad pᷣdicta optĩe facit glo.nõbilis in.l.ij. C. de fꝛucti.et li.expẽ.ubi di cit glo.ꝙ ꝑempta inſtannia lapſu tẽporis poſſeſ ſor facit fructꝰ ſuos qꝛ vr̃ bone fidei: nec tenet ad reſtitutionẽ: æ ẽ illa glo.młũ nõ bilis. Bar. ibi iñ ſentit Zriuʒ:æ vr̃ uelle ꝙ ꝑ ↄteſtationẽ in teꝛrũpatur pᷣſcriptio ⁊ efficiat᷑ male fidei:⁊= ꝙ iſti ectus durant etniã ꝑempta inſtantia ? oceꝛnũt ipſam cãm ⁊ nõ inſtantiã: allegat glo.in.l.pꝛope can dũ F. æ ſi quidẽ in vᷣoo iudicij. C. ð̊ iudi.æ Jnno. i. c cãʒ ð teſt. qui dicũt ꝙ perepta iſtãria durat uitiũ litigioſi. ¶ Et ſi uelles teneꝛe hãc ꝑ tem poſſes dicẽ ꝙ ius ciuile admittit pᷣſcriptio nem ibi de nouo non ſimpliciter:ſed requiritur temous. xl. ãno. d.l. fi. nam ? cum mila fide cur rit de iuꝛe ciuili preſcriptio cũ tanto ipᷣe:imo re gulariier nõ requirit᷑ niſi tempus.xxx.ãnorũ ut .l. ſicut ⁊.l.cum notiſſimi preallega. Sed tenen do aliam partem poſſet dici ꝙ. l.exigit ð nouo .xl. ãnos nõ propter preſumptionem malefidei ſed propteꝛ diligentiã habitam per actore:nam purgauit ad temous negligentiam litem cõteſtã do:æ certe articulus iſte eſt dubius: pars gl.eſt tutior ⁊ cõior ⁊ in iu dicio ſeꝛuaꝛetur:ſed alia ui detur uerior ¶ Qiero qualiteꝛ iterrumpatur preſcriptio iurium incorporalium. Solutio di cit HBir. i. d.l.naturaliter ꝙ q̃ la ſũc iura incor poralia debita fundo:⁊ tunc interrumpitur pex dita poſſeſſione fundi dominantis. ut i.l.ſi edes .F i.ff de ſerui.ur.pre¶ Irem interrumpitur ʒ illum quando ille ↄtra quẽ pꝛeſcribitur impedi eum uti ſeruitute ut.lſequitur.i.ſi uiam.ff. de uſuca.cum enim in corpo ralibus nihil aliud ſis quaſi poſſeſſio niſi aduerſarij patietia ut.l.quo tiens.ff. de ſeruitu.⁊ ſtatim ꝙ quis deſinit pati interrumpitur quaſi poſſeſſio ſeꝛuitntis¶ Idem dicit in iuribꝰ incorporalibus nõ coherentibus predio: ut in iuriſditionibus ⁊ ſimilibus: nam ſtatim cum fit unus actus per quem quis pꝛobi betur uti illo iure uidetur interrupta quaſi poſ ſeſſio:⁊ de hoc eſt bonus tex.in.c. auditis j.e. ? melius in.c.cum eccleſia ſutrina de cauſa poſ. ? propꝛie.quinimo ſentit plus Inno.in.d.c.an duis vʒ ꝙ eo ipſo ꝙ is ad quem ſpectat iuꝛiſdi tio de iure exercuit illa iura. j. tempus preſcrip tionis uidetur illam interrupiſſe ⁊ facit qðᷣ nõ. glo. in. c.i .e.li.Vi.uide qð dicaʒ in dicto.c.au ditis. Jero qualiter interrumpatur pᷣſcrip tio libertatis ¶ Solutio dicit Mar. in dicta. l. naturaliter ꝙ per quẽcũqʒ actum quo quis ura tur ſeruitute ut in.l.arboribus..itẽ conſtat ff. de uſufruc. Iteʒ cꝛedo ꝙ quis poſſit interrum pi naturaliter ⁊ ciuiliter modis pꝛedietis eadem ratione. ¶ ¶Mero certum eſt ꝙ laltem de iure ciuili currit preſcriptio contra accuſationes cri minales: ⁊ regulariter excluduntur per tempus .xx. anorum ut. lI. querelam C. de fal. dixi regu lariter quia quedam ſunt que preſcribuntur mi nori tempore ut accuſatio adulterij que preſcri bitur ſoacio quinquenij.l.adulter. C. de adult. et uide de his plene per glo.in. dicta.l.querelã: queritur igitur qualiter in his fiat interrupiio. Solutio dicit Har.in dicta.l.naturaliteꝛ ꝙ e i Qual Pizpn Tͤu e mlar 11 irpat — — — p ſne 7 m ſas J rzes 2 rI e m Iſovn nn e gſrvA 7 4. 7 Dae WTenis & ſi ſie WMUuc Aarisev uirres ene ſalaru 3ſalet . aH 9. 4 3 . Be preleriprionibus on Ge n at ui 1 . „ , Ps. q . AAij. uleth neſn nſ CCf- P mn Ral. i Zct- re ſPſt⸗ P ſolã libelli oblationẽ ut. l. marlti. F. qnquenni i.c. rogo. xi. a. ij. ¶ 15. aduerſus eccleſias hoin i di Plnde Ge . J. a S 1 . ae TRer, „ 874 a, dn ff. de adul.nõ ergo requirit᷑ citatio nec litis nõ currit pᷣſcriptio niſi qᷓdꝛagẽnaꝛia: etiq ſi aga 1o c lol onii ene miiͤ 1 i viSX K . AenS .eS r 1 e Se conteſtatio: ſed ſola libelli poꝛrectio qd nõ Et tur de modico pꝛeiudicio puta de finibus pꝛedi . lit gin iſnb,le⸗ nzc⸗ =n Palle nel ee 1. r aduerte qꝛ ideo dixi ꝙ currit de inꝛe ciuili qꝛ ᷣ Rorũ ut bic qs nõ. Queꝛo qꝛ bic nactatun de nt nſol . uii , valann 2½ Ol na ſ P Sr 1 . Pr. iure canonico eſt dubinʒ: 2æ glo. nõbilis in. c. ad grimeſſore: quid ſi iſte male ꝛenuntiauerit ſeu ſo ſrtl aulchn ni. Non .Nn Jeſ⸗ r nuli ſt. Feuda 9. monere. xxxij. ij. dicit , lemper maritus põt menſurando male ſe geſſerit. So. dicit glo. mmzan ſone engad oonmnt linn ! ljate 5 E e bar 5 2 accuſare uxoꝛẽ etiã ad mile ãnos ſi tanto ipᷣe⸗ tenet᷑ actione in factũ dũmõ doloſe hoc facit qꝛ gcloit faan en nmmt at o Hrtf 1 Bar u. H *1 1 1. tingeret eã uiueꝛe:⁊ idẽ ſentit in alijs cribus qꝛ de culpa uel negligẽtia nõ tenet᷑.ff. ſi meſſor lale ſent . ian jnin Hi 4.1 l. de n NiN A. : E. qñcũqʒ cria claruerint punienda ſnnt. xxiiii.q. mo. di.l.iij. F. i. Gof. diẽ et bene no teneiur irdei Bn brn hin te-le ſuß. r T3 2 .iii. ecce: ſy tu nide qð dixi poſt doc.in.c.q̊ ðᷣ ꝓ de culpa.ſ. leui: ſy de lata bene tenet qꝛ eqpeꝛg’ ſticj u⸗ ſihin ll ⸗ Eat. . ſKl⸗ . DRre 4 ba.¶ Quero an interruptio ciuilis ꝓſit omni dolo ut in. l.i. F. i. ff. e. ubi tex. expꝛeſſusen nibe⸗ E Vero io e ornnd Po li 8⸗ſ dE bus: Pita ſi fuit litẽ ↄteſtatus cõtra me:⁊ ſic ĩte⸗ hec actio dat᷑ heredi:ſʒ nõ ↄtꝛa heꝛedẽ agrimel 1; atim limimnis J. & r ke 4 —TY 1 E 3 2 1 rumpit .k prelcriptio iuxta preditca. An oꝑabit ſoris.qꝛ lʒ reſpectu actoris ſit rei ꝑſecutoria:iñ es lidk nid, hei i scr dd V W ſolr „ ktA. F, Peag, e⸗ ſuũ effectũ etiã cõtra alios. Solutio cõit᷑ tenet᷑ reſpeciu meſſoꝛis eſt quodãmõ penalis ut. de . vlenſic i ragio L Se 1 Nee Pe . ꝙ no:lz ſolũ ꝓdeſt actũ exercenti q̃ſi reſtꝛingat eo per quẽ factuʒ erxit.l.i.pᷣdicta probãr in. d.. lnt eentitb uli Dandl — noee Plund ., en 1. ſr- . actus ad certã ꝑſonã ad hoc.l.inter qtuor. ff. .iii. in fi. ¶Ex glo.⁊ doc. quero bic de plunb⸗ nlii Ctni h thtl. As n/, Gjte. P& zend f de diuer. ? tempo. pre. nota. glo. in dicto. .po 2 primo quare nõ dat᷑ cõtra meſſoꝛẽ actio ſoca enarniüf nio ſleen :. A. l. 4 te r reſt in Ybo inteꝛrupta. nõ.in.d.l.cũ notiſſimi = ti cũ ſoleat ꝓ huiuſmõi labor᷑ accipe mercedẽ. Syitctmainn. anion 5. . 4 ,FPl fX 9, ſi we⸗ 2 Haꝛ. in. d. l.natuꝛalit᷑ 2. do. An. hic.Ego dico So. tex. in. d.l.i.dicit ꝙ inter meſſoꝛ? ⁊ illuʒ qꝗ i inte ga ai . En De aa 2 i de iure ciuili ſatis põt hoc admitti: ſz de ture eũ adhibuit nõ eſt ꝓprie locatio:ſʒ magis opa ſeo i gintere⸗ ſo 4 ArlerPe ⸗ GP Pn „₰ canonico pendet iuditio meo ab alia qoe quaʒ beneficij loco prebet᷑:⁊ id qð ad remunerandũ otan uſizheſe ha le , 1 Te⸗ 6 J „*½ l⸗ d P 3. exaiaui. Mam ſi tenemus ꝙ ꝑ cõteſtationem dar honorariũ appellat. Si auteʒ ageretur ex ſo unnlaantl i⸗ nial Sr at litis efficiatĩ malefidei poſſeſſor: ? q durat hoc cato uel cõducto non tenerei libellus fm tex.ibi rn leiretiporr ne ſutnͤ Kere de 409. cn , fi, &r“ aiciũ etiã pempta inſtantia neſcio uidere quõ ñ as eſt bene notandũ. Ex quo nõ.ibi. Oan ritglecpali d , . ffer „.* ) — ha . interrũpat᷑ quo ad omnes: qꝛ qð nõ eſt ex fide cũ iſtis q expibent oꝑas ſuas coſiſtentes in aii eſeno eaſini izene 9 ðõ 1 en P .i. ↄſcia peccaiũ eſt ut.. c. fi.? facit qðᷣ g dixi.ſj quo aruificio nel arte aliqᷓ nberali nõ coſiſit ſo nmnſit iuer inhtauſn⸗ 68. L Ce Oe 1. , ſi tenemus aliã opinionẽ quu⸗ 5 dixi veriorẽ ꝙ; catio ſʒ potius dicitur pꝛebeꝛi oĩa benekicij gig: m un iue ipormſbr ſucaune 0α4 Er e Pn 5 bt* bhec eſt ficta inteiꝛuptõ ? ꝙ nõ durat ꝑempta in 2 hot eſt ſm eũ ꝓpt᷑ nobile exeꝛcitiũ facit qð le. nty imninſtlilii mmnn r⸗ 1 .. D B. moatrf ſtantia:ſatis põt hec opi.ſuſtentari:æ uide ad li et nõ. in.l.i.ff.de ua.⁊ exoꝛ.cog.⁊ ideo dlẽ no ghmli Cifujnuvn ienn h. n 6.— e . 1, mitationẽ pᷣdictoꝝ glo. ꝓxi. all.in. d. FH. pot que tant᷑ ꝙ iter aduocatũ ⁊ cliẽtulũ doctoꝛẽ ⁊ ſcho ithl eſ im, .rcure nnit go. Pe dicit ꝙ cõteſtatio litis intenũpit pſcꝛiptionẽ qñ lares infirmũ z medicũ nõ eſt ꝓprie locatio qð Cartdlii fitepen 1ſoneob bot gia ſ. fit eo aĩo ut ducat cãʒ uſqʒ ad finẽ:ſj impedi nõ.in cõtrariũ inñ facit qð nõ. ipſe HBar. in. d.. mur poſtmodũ per caſus fortiuitos:al nõ ꝓdeſt .i. F. illud quoqʒ. ff. de ua. æ exor. cog. ubi requi cõteſtatio ar.a cõtꝛario ſenſu in.l.ulti.C. ð pꝛe ritqualit cõſulet doctoꝛi iuris circa ſalaꝛſie x ſcrip.xxx.an.⁊ in aucẽ.de litigi..omneʒ circa ſi ſpondet ꝙ ſi qͥdẽ ſalariũ eſt ꝓmiſſũ ⁊ ageĩ erp nẽ:et hec ſufficiant:poſſunt eniĩ ꝑ predicta ðcidi miſſione:at ſi iſte talis q ꝓfecit conſuenit opes ſiles qᷓones: utputa ſi res poſſeſſa efficiat ſacꝛs ſocare nidet᷑ locaſſe ſᷣm ſuã ↄſuetudine ut ii.j nel religiola nel extingual naturalit᷑ deficit enĩ excepto.E locati ⁊ inſti.e.poſt pꝛi. 2 ſi ſeſit pᷣſcriptio qꝛ interrũpit̃᷑ poſſeſſio ut in.d.l.natu pot ageꝛe actione locati. Sʒ dic melius aget raliter:uel ſi poſſeſſore fficiat incapax illius rei ꝓpt᷑ cõſuetudinẽ actione q̃ locati:q; non e ve uebermumg idn Cron & nreſitn nibetonmiiünin (Dedg ienituni a esen ſaisEn WWe tvdicireicraar irteſct ti es Ks ictin ppoſto io tiddi bonnstex in. Niutsipnnliig ri iſtcene, i 1 dro anitlantii olt geetie afne Renon otſtnng indlii Cini rgun Neis Aene paæritvaf dominij ut in iudeo qͥ nõ pot habere mancipiũ iauũ. . de iudeis. c. fi. ? idẽ in ſilibꝰ. Hi. ab. Kaſus. Bia iudicante. Zue pᷣdioꝝ eccleſiaſticoꝝ.xl.annoꝝ ſpacio pᷣſcribunt᷑.primo ponit dictũ qð fo exequendo cõmitit ibi hortamur.tertio circa exceptionem inſtruit ibi xl.tm. ¶ H. prio qͥd debet facere iudex qñ qo corã eo mota decidi allegatiõibus ſeu ꝓbationibus non põt uiputa qꝛ opus eſt in duſtria et artificio ꝑito ꝝ:debet eni ire uel ſalteʒ mitrteꝛe una cũ ꝑitis in illa arte:æ ad illoꝝ ꝛelati onẽ qonẽ decidere:⁊ facit qñ illud uulnus infix mi eſſet mortale ut iudex nadat nel mittat una cũ peritis medicis?⁊ de iudicio iſtoꝝ ꝑitoꝝ uiðᷣ ꝑ Har. in ꝓhemio digeſtoꝝ gixi plene in. c. poſuiſti de ꝓba. ubi uideas. ¶ Mõ ſco ꝙ E nerbũ hortamur aliqn cõmittit᷑ iuriſditio de q uide qð nõ.in.c.ij.de teſta.nã ⁊ uerbũ ꝛogo po nit᷑ pꝛo precipio ſʒ.ſubiectã materiã ut le.? nõ. locatio ita uult ipſe in notario ut.l. aꝛgentarius . de eden. Alij uero qui non ſunt iuris periti poſſũt pro eoꝝ mercedibus implorare iudicis officiũ:de quo dicenduʒ ut plene le. ? nõ. in. d. l. i. ¶ Scðdo quero ad quid dat᷑ hec acnio i ſa ctũ contra meſſoꝛc᷑. So. dic ꝙ ad inteꝛeſſe:? ui deiur tunc ↄpeteꝛe contra eũ qn nõ ſubeſt ꝛeme diũ actori contra partem:ita uidetur rex. dicei in dicta.l.iij.ff.ſi meſſoꝛ fal.mo. di. Exemplum quidam fuit iudici conqueſius ꝙ quidam pſo miſit ſibi dare.x. iugera tene ⁊ nõ dedit niſi. ix. iudex uero miſit meſſorem qui menſuꝛqꝛet ille ꝛenuntiauit eſſe decẽ iugeꝛa:2 ſic iudex blaui reum et ſententia tranſiuit in ꝛem iudicatam: cus autem ſi cõpetit remedium utputa emit qs x. iugera terꝛe et interueniente falſo meſſoꝛ. al ſignanit tantum nouem. cene poteſt ageꝛe cõtꝛa enditorem actione ex empto ut aſſigner ununmn aliud:nec poterit ageꝛe cont:a meſſoꝛem niſi ũ ditor non ſit ſoluendo. ira uideim uclle texvs. licens g ddſ en is geſln ihote iiſen ppelai bl o hinprinegio wpeſtiigi Timoniaqn is nodi erat eg n go lurſbl nöblis finier inonti gbeſt icletbi poſe cicigſtectii non Poreſt pcedi od cifinini, gui hoc aſn eſt ge renedio nneſſor poſſi Alegn. noͤi ſomnes. C ſint ſegb lecleb ſa Bel bigſo.e nneſins i boe i o ei egnla iunis iſi⸗ eſtinſ ſenciie ⸗ n chi in.e l tne kuen ſcit lee⸗ lam . gni di egi i n . Wcn elli 3 Ahf. nprobir in g Cri uero biede nd e Iiſdi n eſensgen nci en . ntoh. i ſoen pdinſri ges l umndldor uche er; S.erinlid Mobe wercede hn en imkrie buit nö Mrebenidtg mmor iſbeoprchiinided ennmn dibonornii eii nn aun oraniöcppeſni Oinnngeggeng card ve cöcnno n mnen beſtafnn bar mmii Crqo bi r cũ ſts bbenr opis ſus oſſenz ti Nuo omuſciᷣ eſ aneolq/benni o ciſfr mno ſy ponus daiur orben oi benfflſi thoe cſ m ci pot nide acunũ fitcol a Nö in. .1 Koeun ? c:on g.? do deſ mi ier advocani t Miuii vore e he hres nfirmi t nedlci no eſ porie ocno o in conatiͦ i htedtd e Durmd. 1 Andandadſ en r tNbdg Tiignrii tRii dniſans taſnnit pondet gl e ni d griſi t hin nſtonen ſille nlsd geltaſunl , ſoemt nide ociſe in ſii in H .c.voſt pu.elh ance pant tſt Jnn ager ioelodi. di coſvemdine aiaſel cnian . Gnio anla O ia won Ge in nonnnio n ece⸗ ir vco abi non ſninn ſurdin N ebus inhonn zt pro eop mee 4 woſino n geniun rili c. entis n, ſcmma ſ d saun . mmunr 3 Imn non Rarc Broimne gn aend l, er Nru ù4 ſ 4ſ ſurr uu⸗ dAale &νrr I-fra Pr- F eſ2 Asad P1 wn, gP= pez e C De preſcriptionibns? .d. l. üij. dolo nel lata culpa agrimefſoris infra quãtũ tẽ pus dʒ conqri:dicit Hal.in.d.l.q bõa fide.ff. de dã.infec.ꝙ infra annũ ꝑ.l.q grauatos.C.ð cenſi.et cenſo.li.xi.ſʒ mihi nõ plʒ qꝛ cũ cõpetat actio ſpeciał dʒ audiri tãdiu q;diu erit preſcꝛip tum g actionẽ ↄpetentẽ. Actio vᷣo ex uendito ł actio in factũ cũ ſint ꝑlonales durant. xxx.ãnis il.ſicut.C. de preſcrip.xxx.an.uel ſaltẽ non ꝓce dat dictũ Hal.qn gꝛauatꝰ.j. annũ fuit ↄqueſiꝰ ſaltẽ er iudiciũ ſicut in ſili nõ. Gar.in petitõne reductõis ad arbitriũ boni uiꝛi in.l.ſi ſocietatẽ . F. arbitroꝝ. ff. ꝓ ſocio. uarto qro nũqd ptes dnt eſſe pnñtes tépore menſuratõis. So.di co ꝙ ſic:uñ iudex dʒ ſpecialit᷑ eas citaꝛe ad hoc ut ſint die tali ⁊ hora tali cũ tali magr̃o uł ſecũ ut in. l.iij. C. fini.regũ.nõ. Har.in.d.l.q bona fide.S. in quadã.ff. de dã. infec. ⁊ facit.l. geneꝛa lit᷑. F. pcł. fl. de iureiuran. Et eſt ratio qꝛ ꝑ ꝑris pñniã põt iudex uel agrimeſſor ałꝛ informari:et ideo cõſulit Maꝛ. ꝙ iudex de hoc et cũ eſt ĩ lo co faciat cõfici inſirʒ ał poſſer ꝓceſſus ꝑiclitaꝛi. ¶ QAunto circa pꝛedicta qro nũq̃d iudex tene atur pniialit᷑ ire tẽpore menſuratõis:ux iſte tex. nelle bic ꝙ ſic: ego cr̃do hoc eẽ utile ar.optimũ hic ſʒ nõ eſt neceſſariũ ſatis eni eſt ꝙ iudex mit tat meſſorẽ ꝑtibus ut interſint citatis ⁊ ſiue pas tes uadant ſiue nõ:põt meſſor ſuũ officium exeꝛ ceꝛe:⁊ ꝑ ſe k nũtiũ uel epiſtolã iudici renuntiare: tex. eſt in.d l.iij. C. fini regun. iuncta.l.i. in fi. cũ ſe.ff.ſi meſſor fal.mo.di.⁊ clare ſennũt glo.æ⸗ doct.in.d.l.iij. fini. regun.⁊ forte ob hoc dicit tex. hic hortamur ⁊c. ꝙ in ſe non eſt neceſſitati nũ ſʒ exhortatiuũ ut in.S.c hec ⁊ ſi legibꝰ.iiij.di. iſti enĩ ſunt ꝗi q ſã teſtes: uñ ſatis eſt ut uide. nt et iudici referant.iij.q ix.teſteſ ⁊.l.ſi qũ.C.ð te ſti.et in ꝓpoſito nro uidet᷑ bonus tex.in.c. ſrat᷑ nitatis ĩ pn. ð frigi. ⁊ ĩ.l.i.ff. de uẽ. ſi Sex to qro an ĩ cã limiũ poſſu ꝓcedi ad diffinitiuã lite non ↄteſtata gl.in.d.l.iij C. fini.ꝛegun.ꝙ ñ dicens ꝙ ibi eꝛat lis ↄteſtaia tẽpore ſnie:unde appellat᷑ ibi qo.ſz in principio appellat᷑ ibi que rimonia qꝛ lis nõdũ erat ↄte.ex qua glo.colligi tur ibi nõbilis dria iter quimoniã ⁊? queſtionem Hã. dicit ibi poſſe dici ꝙ lire etiã non ↄieſtata poteſt ꝓcedi ad diffinitiuã: quia hoc caſu non eſt de remedio meſſoꝝ ꝓuiſũ allegat. nõ.i aut᷑. ſi omnes. C. ſi ut ſe ab hered.ab.ſed Mal.ſeqᷣt ibi glo.⁊ melius qꝛ cũ hoc caſu nõ reꝑit᷑ ꝛeceſſũ a regula iuris illi eſt inſiſtendũ et ꝓfecto theoꝛi ca. Har. ↄſundit᷑ in. c. tue ut lite nõ ↄie.et die ut ibi nõ et bene facit ꝙ le.et nõ.in. c.ij. ut lit.ñ ote. ¶ Vltimo quero ſuꝑ bac glode mõ ꝓce I gendi in cã limitũ. So. uide bonã gl in. d.l.iij. Ret ibi ꝑ doc. maxime ꝑ Har. et duplex põt daꝛi pratica.pꝛia ut depoſita querela iudex inquirat qͥs poſſideat et q;tũ et poſtmõʒ uiðat circa ꝓpᷣe tatẽ quãtũ debeat qͥſqʒ babere:⁊ bac informati one adhibita uadar cũ agrimeſſore uel aliũ mit tat citationẽ ꝑtibus ⁊ iniũgat ut circa ꝓbatõeʒ⸗ ¶ Muero tertio aliquis fuit grauatus habitã menſuꝛet agrũ aſſignãdo euiqʒ qdð ſunm eſt ⁊ termios ſtatuat: poſtmũ vo iudex ꝓnũtiet illos terminos in futuꝝ ut legitimos obſeruan dos. Scdᷣa pratica eſt nt iudex habita informa tione ꝓnũtiet teꝛminos ponẽdos ſᷣm ꝓbatõem habitã.pꝛima tñ certior ⁊æ melior ar.inſti. de ac ti. S. curaꝛe ⁊ plus plʒ ibi Hal. gl. iñ ibi ſetir ſe cundã:⁊ dic ut ibi.Et aduerte qꝛ ut dicit Jo. an.hic ⁊ originaliteꝛ fuit dictũ glo.in.d.l.iij.tũe E ſtãdũ huic iudicio agrimefloꝛis qñ ↄſtat quot iugera.i.menſuras teꝛꝛe dʒ hr̃e utraqʒ ꝑs puta unꝰ.xv ex ꝑte ſuꝑiori alt᷑.x.ex ꝑte ĩferiori: ał ſe pe põt ↄtigẽ ꝙ qõ finiũ ꝑ agrimeſſorẽ diffiniri nõ poterit. Ex predictis hẽs ultra glo. æ doct. noſtros hãc mã, clare ⁊ utili᷑ expeditã. Sj unũ nolo omittere. agrimeſſor tenet᷑ de dolo ⁊ lata eulpa. quid de alijs qui adhibent᷑ inter ꝑres ad aliquã diſcordiã ſedandã ut rationẽ ſeu calculũ faciant ut ſunt arbitratores uel ſimiles nũquid iſti teneanĩ ðᷣ dolo ⁊ lata cłpa ſicut agrimeſſoꝛ. dic ꝙ ſic ⁊ tex.eſt nõbilis ⁊ ibi ꝑ HBar. i.l. fi ff. ſi meſ.fal.mo.di.⁊ ꝑ eundẽ in.l.ulii.ff. de na.æ⁊ exor.cog.qð eſt notandũ:⁊ uide bonã glo.i ax bitro inſti.de obliga.que ex q̃ſi delic.naſcunt᷑ ĩ principio:puto etiã ꝙ iſti qui exe cent aliquam artẽ tanqᷓ; ꝑiti æ magiſt:i teneant᷑ nõ ſolũ ðᷣ lata koa ſʒ etiã de leui uel leuiſſima fʒ quãtitatẽ cul pe ⁊ imꝑitie:fuit eni in culpa imiſcendo ſe rei q̃ᷓ ad ſe nõ ꝑtinebat ſicut dicimus in iudice qui ꝑ imꝑitiã iudicat nt nõ.inſti d̊ actio que ex q̃ſi ðᷣ lic. in glo.iij ꝓbat᷑ in.l.illicitas.O. ſicuti.ff.ðᷣ of fi preſi.⁊ in regula nõ eſt ſine culpa de re.iu.li. Vj. ⁊ i.l.iĩꝑitia.ff.e.⁊ in.c.tua ⁊ ibi nõ. ð homi. 2 in. c.ad auꝛes de eta.⁊ quali. A ie glo.ſunt fa ciles. ¶ A glo. fi. i fi. dicas ꝙ limes pochiaꝝ 2 ꝓuinciaꝝ ſeu epiſcopatuũ bene poſſũt preſcꝛi bi iuꝛe ꝓprietatis:ſʒ nõ iure finiũ ut.ſ.limes uni us exten dat᷑ ⁊? alterius reſtring i ne cõfundant termini:de quo uide bonã glo xvj. q iij. quicũ q; ⁊? qðᷣ nõ de ꝑochijs.c.fi. ⁊ in. c ex litteris de ba. ubi de materia iſta habetur. Mi. ab. = . Caſus. Té X tranſmiſſa. re hoſni atis non currit preſcriptio. pria pars ponit q erelam ga dat iudices ibi diſcretioni. Mõ. primo ꝙ eccleſia ꝑochialis z baptiſma lis que alias dicitur matrix poreft pertinere ad ius monachoꝛum de quo uide qð leg. æ nõ.i ca⸗ de monachis ⁊ i.c.i lateraneñ.de pᷣbẽ.¶ Mõ. fo ꝙ pꝛelatus poteſt ageꝛe pꝛo eccleſijs ſibi ſub iectis de quo ĩ. c.fi.de ſuceſ.ab in plene dixi in.c.cũ deputati de iudi. 5. tertio 2 tene mentiſꝙ oblationes que fiũt in capellis ſi tis infra alicuius eccleſie pochiaʒ cedunt de iu re ipſi eccleſie pochiali. NHon autem pertinent ad capellas et facit per locum a ſpeciali tex.i.c⸗ ad audientiam de eccle. edi. æ uide qð ibi dixi =z ſuper rubrica de ꝑochijs ⁊.c. paſtoralis de his que fiunt a pꝛela.¶ Mõ. quart di pertinet ad ecclefſiam pochialem/qð imcllige e 2 mnoſasa P dexSt ſ· ntez 4n 1„ 16,4 e ſe S= 5. quarto ꝙ ius funerã⸗ l. ₰ Prmnalits ere na⸗ = . j7 7 + S 4 4. 2 K - „ = „ 1 crat Jurfinr nupell ſitf. I F lh etg Beg ni, Ir Beaer = E,αατι ſea noAee C g nr pſaipsg oen qo. le. ?2 nõ. in. c.i.. in. c.iĩ nra ð ſepul. ¶ Hö. ꝙ matꝛix eccleſia.i.eccleſia baptiſmal uel pleba nalis fundat intentũ de iure cõi ſuper decimas 2 facit iſte tex.ꝙ decime nõ peꝛtinẽt ad capellas ſed ad eccleſiã plebis: tu uero dicas ut plene di co poſt doc.in.c.cũ contiugat de deci.æ tenẽdo ꝙ ꝑtineat ad eccleſiã ꝑochialeʒ ut uidetur rex.iĩ .c.ad decimas de reſti.ſpo.li.vi.⁊.d.c.cũ cõtin gat qð mihi ſatis placet:põt dici ad iſtuʒ tex.ꝙ iſte capelle nõ habebant ꝑochiã diſtinctaʒ:ł me lins dic ꝙ loquitur de decimis perſonalibus qᷓ debent᷑:ubi quis audit diuina ut in.c.fi.de ꝑo chijs. ¶ Vltimo collige unũ caſum in quo nõ currit preſcriptio.ſ.tẽpore hoſtilitatis. Et põde ra tex.i eo qð dicit tunc nõ currere pꝛeſcꝛiptio nẽ. ormit autẽ tunc pꝛeſcꝛi tio:nõ tñ intenũ pit᷑:qð tenet Inno. et cõit᷑ doc.ita ꝙ finita ho ſtilirate tepus ſequens continuabitur cum prece dente:⁊ ſic perficitur pᷣſcriptio.xl.anno.ſubduc to tpᷣe medio j. c. auditis.Et habet hoc locũ fʒ Inno. no im fm canones in eccleſijs:ſʒ eriã fʒ leges ⁊ in laicis:⁊ ſiue una die tin ſiue pluꝛibus annis hec hoſtilitas inteꝛuenent ſemꝑ boc ipᷣe preſcriptio dormitabit: æ hoc rẽpus qtuncũqʒ magnũ ſiue modicũ ſit ð medio ſubducei ſecũ dqũ Inno. qð ſatis iudicio meo ꝓbaiur hic i fi ne: ubi infinite dicitur ꝙ hoſtilitatis ipᷣe nõ cux rente facit.c.ſolite de ma.⁊ obe.⁊.xxxi.q.i.ꝙ ſu doꝛmieꝛit.ſiłe.j.c.auditis ⁊.S.c.de q̃na. quero nunqᷣd ſũt ⁊ alij cãus in quibꝰ nõ currit preſcriptio ſʒ dormiat ut in caſu noſtro. Sol. Inno. ponit hic płes caſus quoꝝ aliquos enu nmeꝛat glo.j.e.cũ nõ liceat:ubi bona glo.⁊ in.c. prima actione.xvi.q.iij.?ẽ hic enumerabimꝰ ut cos exaiemus:⁊ poſtmõʒ ſubijciã regulaʒ gene ralẽ an et qñ currat prelſcriptio (( eſt ßʒ Inno.in quo nõ currit preſcripiiõ ubi ius nõ reddit᷑ ꝓpter defectũ iudicis uel rei:allegat.ff. ex quibus cauſis ma.il.ſʒ ⁊ ſi per pretoꝛc peꝛ to tñ̃ uſqʒ ad. S. quotiens:limitat iñ Inno. muliũ notant᷑ hunc caſum ⁊ precedentẽ:dicit enĩ ꝙ eſt neceſſe ꝙ actor doceat ſe noluiſſe agere ſʒ n po tuit ꝓpter cauſas predictas ipedirus:ut qꝛ ius nõ reddebatuꝛ in loco ꝓpteꝛ hoſtilitatẽ: ⁊ ſic in telligit iſtũ tex. uel ꝓpter iudicis defeciũ nel rei nõ potnit ius ſuũ ꝓſeq allegat dictã.:.ſʒ ⁊ ſi ꝑ p torẽ. ſi feꝛie.un ⁊ utile eſi fᷣm eñ ut.ſ. ꝓteſteĩ ſuꝑ hoc.C ð anna.excep.l.ut peꝛfectius ⁊ legiẽ 2 nõ. S. de offi. oꝛ. paſtoꝛalis. S. fi. qdᷣ bene noia bis:ex quo tene menti ꝙ nõ ſufficit ꝓbar̃ ipedi mentũ aſuiſſe niſi doceat᷑ id impedimemum fuit cã nõ agendi:æ id ꝓbatur ꝓbando tnnc tẽ poris ſollicitudinẽ:⁊ idẽ nõ. Archi.in.c.prima actione pᷣalł. ? Har. in...ij. F. qdð diximus. ff. ſi quis cau.nbi dicit nõ ſufficere ꝓbare tẽpeſiatẽ fuiſſe tunc tpᷣis in mari ut nauigare nõ pomuiſſʒ niſi ꝓbet ſe iuiſſe ad maꝛe ut nauigarer:ſʒ ꝓpi tẽpoꝛis qualitatẽ nõ poruiſſe nauigar᷑:facit etiã qð ipſe nõ.in.l.de pupillo..ſi q̃s ipſi pꝛetori ff. de no. ope.nun.⁊ ſub iſtis duobus caſibus ¶ Be preſcriptionibus bõt cõprehendi caſus quẽ ponit Mar in..n ter. ff. de uſucap.ubi dicit ꝙ ſicut iße boſtli 1 tis ſeu guerre hominũ n currit preſcriptio u ? in dicto.c.prima actione:ita nec tepoꝛ m H litatis ſeu peſtilentie qñ ita ſeuit in loco ins eo ñ reddit. plus ego credo ꝙ etiã ſi ius rece tur in loco mortalitatis. tñ ſi actor erat abſeng ꝑx timorem qꝛ peſtis multũ ſeuiebat in loco ; tunc currit preſcriptio:tn eſt iuſta cꝗ pciendit⸗ ſtitutionem ex clanſula geneꝛali. ad hoc allego notabile dictũ Hir. in.: de etate.f ad trebe ubi dicit ꝙ tunc citatus bʒ iuſtã cãm no Opazen di:alt in ar. bonũ tex.in.c.ad ſupplicationeʒ de renun. ego allego bonã glo. in. c. ſi uero d iure iuran. et in. c. cois filius.xxiij. di facit tex. xxij. q.iiij. F. ult.V.qſqs: æ uide qð dixit in c cũ dᷣ lecti de do. æ ↄtu. eni'caſus opbendens ſe multos alios eſt cũ eccleſia nuliũ hʒ prelatuz nel pʒ inurilẽ ad agendũ æ ſub iſto ↄprehendit tẽpus uacatois eccleſie de quo in c.i 6.e. tepus excõicationis uel ſuſpenſionis uł captiuitatis ip ſius prelan de cõceſ.pꝛebẽ.qꝛ diueꝛſitatẽ 2.xvi. q.iij.c.i.æ.c.porro.⁊ de ele.qꝛ diligentia. Jiè temnpus pꝛelati dilapidantis ſeu alienamtis ut i c.ſi ſaceꝛdotes.xvj.q.iij.facit qð le.⁊ nõ.in.c. .eI. de in integrum ꝛeſti. li. Vj. æ uide ad predicta glo.in dicto.c.prima actioe Quartus caſus etiam ſatis generalis eſt cum quis de iure impe ditur ageꝛe: exemplum in filiofamilias uiuenie patre ut in l.i.in fi. E. ð anna.excep.⁊ in uxoſe uiuente maꝛito ꝛeſpectu reꝛum dotalium.l.in x. bus. E. de iure do. Item in pupillo etate pupll lari durame.l.ſicut ultra mediũ.C. de preſcri. .xxx anno. (Quintus caſus é tep' ſciſmmanis .j c. cum nobis.¶ Sextus in ꝛebps que ſub conditione debẽtur:non enim currit pꝛeſcripo ourante conditione ut in. l. cuʒ notiſſimi Oſed illud. C. de pꝛeſcrip. xxx. anno. quia tunc nulla cõmittitur mora. ¶ Septimus eſt dubinbilis .(.tpᷣe feriarũ ⁊ in hoc dicit Inno.qꝙ inuſiais 2 ſolẽnibus ferijs bene currit pꝛeſcriptio q pꝛe uideꝛi potueꝛuut de quo eſt tex. in dicta.l.ſed et ſi per pretorem. F. ſi ferie facit.l.ij.ff. ſi qs can. 2z.l.ſi quis domũ.ff.loca.ſ̊ in repentinis ferijs currit preſcriptio.ſed indulgeri poteſt ꝛeſtitutio tanti tpᷣis quanti fuit cauſa ꝛci publice ? impedi menti:⁊ hoc quia iſte ferie ꝛepentine non poiue runt precaueri ut dicit tex. in dicto. .ſi feꝛie:g? a ratione litteꝛe fʒ hoc ſi non fuiſſent uſitate ſe rie ⁊ ſolẽnitates:precaueri etiam in illis daſetur reſtitutio ar. eorum que nõ.in. c. de pꝛobati. Ocrtauus caſus in abſente cauſa rei publice n hoc tamen dicit Inn. ꝙ 5. in precedeti ca ſu ut currat preſcriptio: ſed indulgebiiur veſtiiu tio pꝛo tempoꝛe abſentie limitat iamen bunc ca ſum et precedentem quando pꝛeſcriptio fuit cõ plera tempoꝛe feriarum uel tempoꝛe abſentie s rei publice uel paruʒ poſt: ſecus ſi poſi magnuʒ tempus poſt ꝛeuerſionem computandum cople ra ſit:quia tunc nulla fit ꝛeſtituiio cum habuerit 1 Nd r lna. * ſbipoli⸗ ni ,eando ſiſtituin nnn c noe e⸗ in gfri ai nonhclth ii t . totinnmns imm ln ſt,d nifti chit n nui ane focherprelents untn inlab boſtdis 5053 m a fach dec den N18ri vthesſel cĩ ors DereNer Genon 6 ioreſldlaranatdl 6 SS Pieſcih Nioguinſoſchtini ceinel nnn õ deberetgg li Piranint hemen obet opni⸗ biaennimi t un gnin mi nr i ſ uſ hyt mmm iſſk M/ ic b n Gio iub ddrir ummm unſt onn õ lynmnnlkecimtorer Y an bie h iccio inoynio no ei nenor t inis nion ditilad doſtdts elle afned t dlen de NoenaNdad Nerror Gn ancmm nin grſin impecſwenci corringevern wnd wl trrrcenleſ Hor Aend dwemns Ke kera tegtli auero nin rolis t kn dus inpeganmnprſenntin gnoͤt o ſümmioneeer ntegamutelcenn io Soſnio dal t belnte⸗ GN eſt beneſtcio teſimnonis ANſera 1d twſihhſit Ccenſinliſtl e ſel Imnogener gihſ ureinpedint fonſtfntſbig gen ing luß diment ſibdnemmmn rco pre nr in urin 5 ſtcuets⸗ legr guit oqnin iinn egneclun hſeni ſtcirhie⸗ lipto ſt oclioſa nr tereres zum e no eſt / ale⸗ nn elet pof i ciderg u ehceuſeſnit ſirigſtee on alenu ANcOicanonisel lbenſions Cpüaſen, ſuns prelinde cdeeſorhe gidineſtnute n cit Gondet tede andig ni; tamnpus pxſan dibpidenns ſen Alenunnsn (. ſ ſacenlors hji g ij fit ler töhe .e in egrum eſi ,, . ? uice ortte go ndao crimm anoe ſ Onanuscis an,ſans generals eſt ann Ms de inein Iur garerenpum in lonins iuen r vr in Lin . Oannz cuep e in ore enemmito wſpeaun reun dotalin 1x. 1 de inre do Renin puollo age gul idormel An Annmedin C N No⸗ N.(Dns l d i hn 3 coum Wsens r dn 1 ne dedewr nod Eiin en Zir (ONN n duran conatione it in eh Uolſſnißt WT uq C de geſenc. ln gtn n B cöminior mor. Sehchnas E dohn, Omhu (iße ieini tin dot na hag 8 clenidos feriſo denk Corrup d 1W den omlenn deciun ſekuckfle⸗ ſiher enen 1 ſcri nin 21Kcs dornin fwank , ſel ahgeſſhan nr oreleti ſc ne pis quann fuit n gb nunn tpis goan . boc quia ſſe enui:t boc qui eini g 2 Pſmf'as awrrne 1 4a Bpn. no T. A ¶ De preſeriptlonibns tpᷣs ſatis plixum ad gquenſendum aduerſarium ⁊ interrũpendũ preſcriptionẽ:negligentia ergo ſua ⁊ nõ tempus feriarum uel abſentie fuit cã pᷣ ſcriptionis:nã beneticiũ reſtitutionis in integrũ cũ ſit extraordinariũ nõ eſt laxandũ ſed potius ꝛeſtꝛingendũ ut patet in.l.in cauſe.ij.ff. de mio. ex quo eꝛgo ſibi potuit ꝓuideꝛe iuꝛe ordinaꝛio ñ tiñ ſibi debet ſudueniri remedio extraordina ꝛio. Gof. recitat primo hbãc op.que placuit In no. æ ꝓ ea adducit nerba pretoris qui ait:ſi q̃ᷣd ex bonis abſẽtis ꝛei publice cã pꝛeſcriptũ fueꝛii cũ is abeſſet poſtea ne reſtituaʒ ⁊c. dixens ꝙ id poſtea ad modicũ tempus refertur.ſ.duʒ reuer ſus conducit boſpitiũ cõponit ſarcinolas z ad nocatũ querit que modica preſentia pro abſen tia reputatur nt in.l.ab hoſtibus..ſʒ ꝙ ſimpli citeꝛ ff.ex qui.cau ma. facit.l. hec adiectio.fl.de v.ſig. ¶ Secũdo ponit aliã opinionem q̃ bʒ nt nõ ſoluũ nnũ tempus:ſed etiã plur a tpᷣa talis abſentie per iſtã reſtitutionẽ debent de preſcrip tione ſubduci:quia ex totali tᷣe preſcriptioms quis ledituꝛ nõ tm ex eo quo pꝛeſcꝛiptio ↄplet᷑ alioquin ſoluʒ ultimi diei uel momenti ipᷣis pre ſcriptionis laberetur reo ⁊ ad illud ſolũ reſtitui deberet ꝙ uẽ abſurdum:æ hoc tenentes dicunt ꝙ hec opinio habet equitatẽ ⁊ iuuatur legibus ff ex qui.cau.ma. nec nõ.F.ſi quiſ ſepius. C. ðᷣ tempo.i inte.ꝛeſti.l.ulti.cũ ſi.ſubdir iñ Gof.ꝙ dis ſuus dicit in ſumma ꝙ licet iſta opinio ſit eqor:prima tñ em leges eſt ſecurior:⁊ ſic ꝛecitã do tranſit ſimopliciter Jo. an. bic ſʒ iudicio meo prima opinio Inno. eſt nerior ⁊ ſatis uiðtur ꝓ bari ĩ.l.ab hoſtibus pꝛealle.⁊ facit.c.dilecto.. de vᷣbo.ſi. licet adduci poſſint pro æ contꝛa nõ ta in.c.ex ꝛatione de appel in illa queſtione qñ impedimentũ contingit infra annũ appellatiõis P . . exercende. ¶ Munc nitimo ut habeamus i ma ½6ι teria regulã/ quero an in predictis ⁊ ſilibus caſi bus impediatuꝛ pꝛeſcꝛiptio ita ꝙ nõ ſit opus re ſtitntionẽ peieꝛe an neꝛo cunat ſed detuꝛ ꝛeſtitu tio. Solutio bul.æ ſequaces dixerunt ꝙ opus eſt beneficio reſtimutionis ar.ff ex qui. can ma. ab hoſti.in fi.⁊.C. de reſti.mi.l.ij.æ.l. ignoꝛare ſed Inno. tener ꝙ ipſo iure impeditur preſcrip tio niſi in caſibus.S. exceptil ita ꝙ illa tpᷣ̃a impe dimenti ſubducuntur de medio preſcriptionis nt in iuribus. S. inductis:nec obſtant iura ꝓxie allegata quia loquũtur ſᷣm Inno. de reſti. in in te.que datur abſenti cauſa reipublice:cũ eniʒ pᷣ ſcꝛiptio ſit odioſa ur patet ex eo ꝙ le.⁊æ nõ ·i.c. nigilanti. S e. nõ eſt laxanda ſed potius reſtrin gẽda ar ff.de li.⁊ poſ.cũ quidã:bene eſt eꝛgo ſe tundũ Inno.ꝙ ex cauſis ſupradictis retardet᷑ nſucapio nec currat:⁊æ per ↄſeques nec ꝛeſtitutõ neceſſaria ſit:æ notanda eſt hbec ratio. Gar. vo in dicta.lI. naturaliter ponit caſũ hoſtilitatiſ ur tẽ nõ currat preſcriptio. ſed dicit & ſi in alijs caſi bus quis impediatur ageꝛe cuꝛrit contra eum pᷣ ſcriptio ſʒ reſtituitnr ut in titulo quibus ex can. ma.per tolũ æ maxime in.l.ſʒ ⁊ ſi quis per pᷣto rem in pꝛineſpſo. Sʒ idẽ Hir. aliã theoricã po nit ſequedo G ul. de cu. i. I. ſenatus.ff. de offi. preſi. dicens ꝙ aur aliquis eſt imopeditus impe dimento iuris aut facti. primo caſu aut impedi mentum accidit ante actionem competentẽ aut poſt ſi anie non ualenti ageꝛe nõ currit pꝛeſcꝛip tio ut in dicta.l.i.in fi.C.de anna. excep. Si ue ro impedimentum peruenit poſt actionem con petentem:tunc currit preſcriptio:datur tamẽ re ſtitutio dicra.l.ſenatus. Secundo caſu princi pali quando quis impeditur impedimento fae ti: ⁊ tunc aut impedimentum eſt iuſtum ⁊ pᷣſcrip tio currit:ſʒ datur reſtitutio ut i.l.actilianus.ff. ð ſeꝛui.ur.predi.Si uero non eſt iuſtuz impedi mentum:⁊ tunc pꝛeſcriptio currit ⁊ nõ datur re ſiintio nt.l ij. S. ſi quis cau. Ja. bu. repꝛehedit HGail. in primis duobus caſibꝰ ut referr Har. in dicta.i.ſenatus. primo in eo ꝙ G ul. dicit ꝙ ſi impedimentum accidit ante actionem com petentem non cuꝛrit preſcriptio:nam cõtra hoc adducit dictam l.ſenatus:dicens ꝙ ſi illi officia les contraxiſſent poſtqꝙᷓ in prouinciam peꝛuene runt multo minus debet eis ius dici ut ibi nõ. in prima glo magna. Item reſpectu ſecũdi mẽ bri in eo ꝙ Gul. dixit ꝙ ſupeꝛueniente impe dimento poſt actionem ↄpetentem currit pᷣſcꝛip tio ſed datur reſtiturio adducit in contrariuʒ. :. fi. S. donec. C. de iure deli.ubi ſuperuemiete im pedimento preſcriptio nõ currit:unde ipſe Ja. bu.ponit aliam theoricam:⁊ ſic in ordine quax tam dicens ꝙ aut eſt impedimentuʒ ex paꝛte rei ꝙ res ipſa non eſt preſcriptilis: ⁊ tunc tale im pedimentum ſuperueniens non tollit preſcripti onem inchoatam ſed impedit inchoandam ut in l ſi fundum ff. ð̊ fundo dota.⁊ nõ. hoc mem brum pro quo etiam facit tex in.l. emilius.ff. mino 2 q nõ. Jo. an. in. c. uno de iurepa. lib. vVj S uero impedimentum eſt ex parte agenis leu agere debentis: ⁊æ tunc aut oĩo impedit᷑ age re ⁊ tale impedimentum impedit preſcriptioneʒ inchoatam ⁊z inchoandam dicta.l.i. S. fi. C. de anna. excep. aut non impeditur oĩo agere ſʒ cõ mode nõ poreſt agere:⁊ tunc currit preſcripno ſed datur reſtitutio: ⁊ ita intelligebat dictaʒ.l. ſe natus: ⁊ nidetur diſtinctio ſans probabilis ſed Hiꝛr. nt dixi ſequi᷑ opinioneʒ Guil. dicens ꝙ .I. ſenatus non facit pro opi. Ja. quia ibi nil di citur an currat preſcriptio ſi impedimentum ac cidit ante actionem competentem: nec obſtat ſe cundum eum S.donec prealle. quia poreſt dici ꝙ ibi impedimentum accidit cum actione cõpe tente ⁊ cum Oir. rranſit do. An. bic. ſed certe iudicio meo ille tex. hane reſtitunionem non pa titur:unde multum bene facit pro opi. Jac.ad quam etiam adduco bonum tex.in c.cum nobis .jJ.e.ubi de preſcriptione tollũtur tpᷣa intercedẽ tium ſciſmatum:æ pondera ueꝛbum inteꝛceden tium quaſi ſciſma inteꝛceſſeꝛat poſt inchoatam preſcriptionem æ nibilominns impeditur ipſo lure preſcriptio.ad idem.c.auditis.j.eodẽ ubi 5 „* V ev5 aiin iſ poffir ſtn & e . J un Leo—n 4&ρ N — —2 2¾6 Pſ 0 n σ . 1 AA zr 1. 1 1 ☚ ſzdidD 4 De preicriptionibus epreſſe ꝓbat ꝙᷓ tepus nacationis etclente intes cedens poſt inchoatã pſcriptionẽ ſubdutiĩ ipo iure de medio ſia ut illo ipe nõ cunerit pꝛeſcꝛip tio facit etiõ.c.qꝛ diuerſuatẽ de cõceſ.prebẽ.un dicerẽ ꝙ aut qͥs directe impedit ſen inhabi itat a iure ad agendũ: ?æ ipſo facto impedit preſcrip tio durante impedimemio ſiue impedimemũ ac ciderit a principio ſiue poſt inchotã preſcripiio né: exemplũ in filiofami. durante paterna pote ſtate. d. l.i. de anna. excep C. « in muliere durã te matrimonio in rebus dotalibus dicta. l. in e bus. E. de inre doni. æ in prelato excõicato uel ſuſpenſo uel mortuo:nã eceleſia tunc inhabilita aur ad agendũ. Aut directe quis non habilita tur ad agẽdũ:ſʒ exiꝛinſecus uenit impedimẽtuy ? iunc ſʒ illud ſit iuridicũ nõ cuꝛꝛit pſcꝛiptio ſech datur ꝛcſtitutio ⁊ ſic põt ꝓcedeꝛe qð dixi.ð.ð tẽ poꝛe feꝛiaꝝ ꝛepentinaxꝝ: uł ſiꝑ iudiceʒ ſteteꝛit ut ꝓbatur in. d.l.ſj ⁊ ſi ꝑ pretorẽ in prin. 2. . ſi ſerie: icet aliud in bot ulumo lemiat bic Inno. nr. S. dixi. hoc ueꝝ niſi nbi ↄriũ ut pᷣſcriptio ñ currat reꝑitur expꝛeſſum:nã tũc ſerua ius expᷣſ ſum ur eſt in tpe ſeiſmatiſ boſtilitanis æ ſilibus: ? ſic pot intelligi glo.nõdilis in.c.auditis.j.eo. in v. imponẽtes ꝓpe mediũ Ad.l.ſenatus pot multipliciter reſponderi. primo ꝙ ibi loquitur de impedimento extriſeco. uł fo videlicer nt ibi glo. dicit qñũ quis poteꝛat intenũpeꝛe pꝛeſcꝛipti onẽ licet nõ cõmode ideo datur reſtirutio AUel terrio loquituꝛ in officialibns pꝛiuilegiatis: uñ diſpoſitio ſpecialis nõ põt impedire diſpoſitio nẽ iuris cõis quare currit preſcriprio ſed datux reſtitutio ⁊ hoc ultimũ renuit hic Oldr. Sʒ circa predicta quero utaũ indiſtincte nõ ualenti agere nõ currat preſcꝛiptio. glo. in. d. l. ſenatꝰ uẽ uelle hoc miꝛabiliteꝛ limitaꝛe qñ quis nõ potuit. preſcriptionẽ interrũpere puta mutendo cxecu toꝛẽ uel alł extꝛaiudicialiteꝛ iuxta ea qne habent El.ut perfectius.C. de anna excep.z. xVi.q/iij. G. põt:ał autẽ cuꝛꝛit pꝛeſcꝛiptio:ſed ſi nõ potuit cõmode interrumpeꝛe datua ſibi ꝛeſtituiõ ⁊ ſic ĩ tellexit illã. l. ut. ö. tetigi æ h fiꝛmat do. An. hic Hz mihi nõ placer:nã cui dubiũ ꝙ tpe hoſtiliiatiſ quatũcũqʒ; ius non reddarur poſſit actor adire epᷣm loci uel ꝓteſtari coꝛã tabellione uel alijſ bo nis niꝛis:et tn rex. hic indiſtincte dicit ꝙ illo tẽ pore nõ currit preſcꝛptio:ſic enã potuiſſet face re filiuſfamilias nel uxor cũ hec qꝛimonia ſeuꝓ teſtatio conſiſtat in facto:et tn iura idiſtincie di cunt qðᷣ tũc ñ currit preſcriptio et ad.l.ut ꝑfec tius:dico quod loquit in iteꝛuptiõe ꝑ quã con quaſſat᷑ toia tela pᷣcꝛiptionis:unde ẽ neceſſe de nono icipeꝛ:ſʒ nos loqmur ad effeciũ ut pᷣſcrip tio dormiat:et ad bunc effeciũ caſſandũ ſnfficit iuris impedimentũ ut in dictis iuribꝰ:fateor ãt ꝙᷓ impeditus nolens ſibi pĩguius ꝓuidere urile eſt ſi poterit pᷣſcriptionẽ interrũꝑe:ſi in nõ facit nõ currit tẽpus de quo ageꝛe nõ põt:⁊ bunc in tellectũ aꝑtiſſime ſentit bic Inn. in fi. ubi dicit ꝙ in caſibus qous. S. diciũ eſt pᷣſcriptioneʒ nõ currere ſeu dormire liciiũ eſt actoꝛi ſi nult inter rũpꝑe preſcriptionẽ ſiue litẽ ↄteſtando in caſibꝰ in quibus ſola ꝓreſtatio ſufſicit ut. . de offi. oꝛ c.paſtoꝛalis in fi. C. de anna.excep.ut pfectins illud eni beneficiũ a iure conceſſum ꝓ in aliqui bus caſibus currat pᷣſcꝛiptio nõ tollit maius be neficiũ.ſ.ut preſcriotipnẽ intenũpat ſᷣm eũ qð ẽ bene nõndũ. hic nõ ſunt alia utilia. ico. abb. Ccedentes. dve: aoan . ꝛaliones que d bent᷑ legatis 2 nũtijs apoſtolice ſedis bſcribi nõ poſſunt. prima ꝑs ponit querelaʒ fa dat iudicẽ ibi nolentes. ¶ cleꝛici etiam babentes dignitatẽ ⁊ canonicatũ poſſunt ee ſin dici ſeu ꝓcucatoꝛes clericoꝝ:de quo uide qð ł'e git ? nõ.in. c. in nꝛa.ð ꝓba. ¶Eõ. ꝛ bi ſindi ci et ꝓcuꝛatoꝛes:et tene menni tex. p ↄſuetudie hodierna ꝙ nõ uiciat᷑ ꝓcuratoꝛiũ iʒ accumulen tur plura et diuerſa noia admiſtꝛatoꝝ: iſia enim bic ꝓ eodẽ ſumunt᷑ ſʒ ſtricie inter ſe differunt ſz ſatis eſt ꝙ conſtat de intentione ↄſtituentis:de quo uide qð le.⁊ nõ.in.c.petitio de ꝓcu. ſolent .n. bec 2 ſilia ad cautelã accumulan.¶ M er tio ibi primicerij ⁊ cleꝛi æ tene menti/q cleꝛus ciuitatis põt cõueniꝛe ⁊z conſtiiueꝛe uniuerſuat 2 cꝛeaꝛe in factis ꝑtinẽtibus ad clexꝝ ſindicũ qui agat noie torius cleri:habẽt eni clerici touciui tatis pꝛopteꝛ oneꝛa ⁊ alijs eis cõiteꝛ incubeniia iuſtã cam ↄueniendi in nnũ æ iõ poſſunt uniuer ſitatẽ conſtitueꝛ.l.i.ff.de colł.illi.hoc idẽ uoluit Inno. in. c.dilecta de exce.prela. circa fine:ubi dicit ꝙ cleꝛici ciuitatis uel caſtꝛi poſſunt ↄſtuve re uniuerſitatẽ cauſa religionis.ſ.ut miſias ccle brent ꝓ uiuis ⁊z defunctis ⁊ ſił bus uiputa pro oneribus eis incubentibus ut hic. Er nõ bene ꝙ poſſunt faceꝛe uniuerſitatẽ ſine epo ⁊ poſſit babere aliũ preſidentẽ ut bic erat primicen he qð nõ. Inno. in. c. cuʒʒ eccleſiarũ de. offl.or. qn mo notãter dicit Inno. in. c. cñ nõ ignons dp ben.ꝙ ad eſſe collegij nõ req̃riẽ ð neceſſiae ꝛ cxoꝛ. ſj ipſum collegiũ tenet locũ rectoris reſpec tiu ſinguloꝝ facit.l.i.f. ꝙ cuiuſq; uniuenMo. ꝙ nedũ legatis ſʒ etiã nũtijs apłite ſcdis debẽ tur ꝓcurationes ꝑ cleꝝ ionus ciuuatis: et iteli ge ꝙ renent cleꝛici ꝛ0e eccleſiaꝝ:un hoc onus ui detur principaliteꝛ iminere eccleſijs ut in.c. coʒ inſtantia de cenſi. ⁊ tenet etia eps ĩ his oubuẽ Er. H et melius i c ego ð iureiuran. et.c. ci inſta tia bar b oꝛdinarij ꝙ canonici appel lant᷑ ordinarij et eſt nulgare ill? oct Rauenne nero dicunt᷑ cardinales. ¶ Mõ. ꝙ ualet puuile gii eximens aliquos a ꝓcuranoe lagatop ? nu noꝝ ſedis apłice:pᷣſcripno vo n ualj T licno⸗ ꝙ priuilegiu æ pᷣſcriptio nõ babent eande ui er ꝙ muita poſlint queri pꝛiuilegio q no pin n pſcriptiõe facit qð dixi. j. e. c. ca. qð po iieluigi qñ pᷣſcriptio uel ↄſuetudo nõ inducii ad lciaz illiꝰ qᷓ pot priuilegiũ tribueꝛe.al ſecus ut ſentit H do. An. ꝑ hoc adduco. l. de ꝗbꝰ. ſt. de legl ube habet ꝙ inducta Aſuetudo ab. babete poleſtate zu li 6zenin li⸗ F niaimii 1 4 conel en o⸗One n c ſ /lt nr teſeſt a Polſise t ſee ntsl 4 . us/ und — ulimun „v.de incic nibet 1a! Nar i öttn ſn 4 Ctrtti niſn d iert tedin nec nhbient nll inmn ſAtlbM)ntan n nicraſtn noen ealis areſnis Srigi Erboectoginecelillgn Pas ate erveiriibasin aidasde an cOtercre rnd don ndna wran genes hn A iddnde dina rtonere condennot pirari bdonuioneberr onera deden bin derprehni enopert Uun Yae dico inerccſis erinenbusa Pyrietute monachonin ebus donii ur Velaicmrioses atlgnun noiisdonton eop ſiſennatone cinnt min dtri e Nngiun go in olſenim ge E? eo bedſeiur pannno lön min galu niſinet Go Noee Auit hicdo. Al dietcgcenai (ibexe otra ie Vanlin oene Nfg egalos n incligrben alnulbene oſſmn oreſciden ospun intennial t ie i nnſcihoſſenor ſi cnoſlcc iſt oſenibere Ontotüteſ cdbii legatis ? i iig ge . inis drede laio phiberioni lu lfnc. Can niſ ſciben aut⸗ teſnifneref 9 . hn lepnirfi Entnitrie cnitr 8 ſo ſole kini cNbls gaſunſinzr nch ha Erngnin nicinmann W gannrzſehihſi i din bunin hat Ceecentes au nſ deni ie nin un ſin⸗ e niiiſs poſioltet rcetlmem Een ri mnigtitalie lin 1an onicaru po⸗ Ann us cerco⸗ ſire eeſn diriun, opde no ce⸗ e 3 amun H Rbi 4 dochen gun nent ter poltemce W tn rudtihaccunnſen — lnmaaunſtaaplenen iß ceda Gernß lo⸗ Nealkn ninhan lanri n 1 bigrinaqnitceit me t Slen cinitanis por conenir t coßfliver atnai t rnr n ſuns ginitbug ac clpſitie HGai ie onus cribybii i ndtoru is oopr onem e aljs as cotter ibane ſicin ouemcnu, runi e o ooſſunt uniut i conſtunei ,1oe o7 Loc ide voll mo. n.cdiaa de e ore. nce Aenti ig Ceici cuienis ne aſti beſſun oluue mmiverfrne cauſd telgons .un idas e⸗ n Puns t Wuis 1 Adnadad us es idenida rd. Nder õ ioti War i, rchcenriubic nn iniane oin ch etciai dechicif öro F 4 no wrin dit NIn ind⸗ roigonf n Ache clegij no teiriducſiu W iolum. colegii netrſoci teaoree luglo iui ! ſ gaulßmen WTc — —— — — actnn e, ne pPIwidet A- M. a8 hice ene neent pſipo i mr n ααιταα ρdD ſſiSis Tt ¶ De preſcriptionibus. bʒ nim legis ⁊ qui patit᷑ pᷣſcriptionẽ nẽ alienare ut. l.alienatõis uerbũ.ff. de Vbo.ſig.facit.c.duo 5. ꝙ canonici eccle ſie cathedralis tenent de redditibus pꝛebenda rum ad ꝓcurationes legatoꝝ et nũcioꝝ apoſto licoꝝ:⁊ idẽ uidetuꝛ in alijs oneꝛibus toti cleꝛo ĩ cũbentibus ꝙ pꝛobat᷑ iudicio meo litteꝛa in ueꝛ ¶ Gop. contra hoc ⁊ contra texiũ ur̃ enim ꝙ canonici non debeant ad hoc aſtrin gi quia hoc onus incũbit eccleſijs dicto.c.cũ in ſtantia:canonici uero nõ habent eccleſiã qꝛ epᷣs ſimul de offi.or.qꝙ nõ. bo uolentes. eſt ſponſus eceleſie cathedrał.S.de trãſla.prela. .c. ij. .c. quãto.⁊ ipſe eſt qui peꝛcipit redditꝰ ec cleſie pro oneribus incũbentibus ut in. c.niden tes.xii.q.ii.canonicis ueꝛo ſunt aſſignate pᷣben de pro eoꝝ neceſſarijs.xij.q.i.ꝗ.fi.unde dicun tur beneficiati perſonaliter ut nõ glo.in.c.pꝛeſẽ ti de offi.or.li.vVi.certũqʒ eſt ꝙ quis nõ dʒ in bite grauari in hac attributione fienda ultra qᷓ; poſſit:ſʒ debet conſideraꝛi ne egeat ut nõ.in.d. .c. cũ inſtantia. So. rium uidetur difſicile nec per doc.tactũ Ego dico ꝙ canonici non alłga bant hic impotentiã ſʒ pᷣſcꝛiptionẽ tm q̃ꝛe fateoꝛ plane ꝙ ſi canonicis fuiſſent aſſignate prebenðᷣ ꝓ eoꝝx ſuſtentatione tin reliquis bonis eccleſie remanẽtidus penes epᷣin ꝙ ipſe ep̃s ſolus pro ſua eccleſia ſubiret hec onera arg. bon. ex bis qᷓ nõ.in.c. de monachis de pᷣben.æ in cle. pᷣ na de iurepa. F.i.ubi bonus tex.ſʒ prebende ſolent cõ mũiter aſſignari pro uictu ⁊ aliis neceſſariis.d. .F fi. xii. q.i.Ex hoc dico ꝙ in eccleſiiſ ꝛegulari bus maxime cathedralibus in quibus de antiqᷓ conſ etudine uel ſtatuto bona omnia ꝛemanent penes epᷣm nel abbatẽ modica portione relicta conuentui ꝓ fratꝛũ ſubſtentatione hec ? ſimiiia onera debent ſubiꝛi per prelatũ ⁊ nõ per conuẽ tum c dico in eccleſijs pertinẽubus ad inſ æ ꝓprietatẽ monachoꝝ in quibus ponũt ꝛectoꝛes nel uicarios eis afſignata modica portione pro eoꝝ ſuſtentatione dutaxat ut in. d. cle.i.de iure pa. O. i. iuncta glo.in.v. obſcruẽtur ꝙ notabis. uero bic dicitur ꝙ ꝓcuratio nõ preſcribi tuꝛ an ꝓcedat indiſtincte. So. Jo. de lig. quem ſequit᷑ hic do. An.dicit ꝙ clerici n poſſunt pre ſcribeꝛe ↄtra legatos:⁊ ita intelligit hunc tex.ſʒ aliqui bene poſſunt preſcribere ↄtra aliquos cle ricos puta in terminiſ.c.cũ potuiſſent ordinarij ſeu canonici iſti pᷣſcꝛibeꝛe ↄtꝛa totũ reſiduũ cleꝛi nã tota ꝓcuratio pᷣſtabit᷑ per alios cleros nihil autẽ piudicabit᷑ legatis ⁊ nũtijs ſediſ apoſtoiice et ſic ceſſat ratio ꝓbibitionis huius.c.ꝙ proce dit ſᷣmn do. Caꝛ. niſi pſcribentes eſſent tot ꝙ idi recte minueretĩ ꝓcuratio ut qꝛ reliqui ñ ſunt ſol nendo uel nimiũ grauant: nã tũc poſſent appel lare uel iudicis officiũ implorare ut.j.dicaʒ.Et q;ꝙᷓ hoc dictũ uidat᷑ ſubtile:tñ iudicio meo iſte tex. uehementer reſiſtit:bic eĩ non cõquerebant legati aut nũtij ſedis apoſtolice:ſʒ clerus:nec ꝓ ponebant ꝙ iſti oꝛdinarij nollent ꝓcurare lega ios ſunphciuter:ſʒ ꝙ ipſi clerici legatoſ æ nũnos deuote recipiebant ? ꝓcurabant: ipſi uero ordi narij tenebant᷑ ꝓcuraꝛe æ ꝓcurantibus ad expẽ ſas ſubſidiũ imꝑtiri.unde pondera hoc ultimã ex quo clare tnfeꝛtur ꝙ delegatis nil dcerat i curationibus debitis:ſʒ totuʒ onus icũbebat re ſiduo cleri:⁊ tñ papa mãdat ut boc onꝰ ab om nibus ↄpeteꝛet᷑ etiã ſi longifſimo tpᷣe aliqui pro curationis officiũ nõ impenderint reddens rati onem ꝓ in talibꝰ pᷣſcriptio nõ ꝓcedit. Hoc er go nidet᷑ impꝛeſcriptibile ſoꝛte ꝓpter bonũ obe dientie ar.j.e.cũ nõ liceat:?⁊ ꝓpt᷑ utilitatẽ cõeʒ: facit optime ad predicta qð nõ.in cle.i.ð cenſi. iuncta glo.in ueꝛpo legitima. Ex qua iũcto tex. infert ꝙ in oneribus alijs preſcriptionibꝰ ualet preſcriptio ꝑ aliquos clericos uel ecclias cotra reſiduũ cleri:⁊ ſic al ↄſului ĩ qõne facti que taliſ erat. Quedãa eccleſia nõ curata per tepus de cu ius initio non erat memoria cũ alijs eccleſijs ci uitatis ad onera cõiter incũbẽtia mime ↄrribuit ſʒ alijs ſoluentibus ꝓ rata illa mime ſoluerat uꝛ gebatur ꝑ cleꝝ ut ſolueꝛet cõſuetudine no obſtã te:dixi ꝙ poterit ſe defendeꝛe ex illa pꝛeſcriptio ne:allegabã dictã cle.primã ð cenſi. iuncta gio. ubi ꝓbatur ꝙ pſcriptio ꝓdeſt in bis oneribus uitandis:in his tñ que pᷣſcriptibilia ſunt. ⁊æ for te ideo illa glo.adiecit hanc limitationem qꝛ du bitabat nũ quid aduerſus caihedraticuʒ currat pſcriptio:nã glo.in.c.quicunqʒ.xvi.q vij.uolu it ꝙ licet currat preſcriptio in quãtitate:no ti ĩ totũ ut nihil debeatur:aliud iñ ſenſu Archi. in c.i.de preben.li.vi.⁊æ plenius de hoc peꝛ Jo. an. in. c.cũ uenerabilis de cenſi. Itẽ dubitat in caritatiuo ſubſidio:ſentit eni Jo. an. in. d. c. ue nerabilis ꝙ nõ poſſit eccleſia ſuo noie allegare prꝛelſcriptioneſc ide in ꝓcuratione ratione uiſi tatiois ut in.c.cũ ex officij.j. eſt in ꝓcuratõe le gatoꝝ ⁊ nũtioꝝ ſedis apoſtolice ut hic:ſũt eꝛgo queda imoreicriptibilia.in alijs uero onerib re gulariteꝛ currii preſcriptio ut etiam ſentit Jo. an.i.d.c.cũ ueneꝛabilis:uidemꝰ eni ꝙ i q̃rta de cimaꝝ ? mortuarioꝝ currit preſcriptio et cotra epᷣm ut in.c.de quarta. S. e. Iẽ una eccleſia pꝛe ſcribit decimas in ꝑochia alterius.S. eo. ad au res.⁊.c.i.e.ti.li.Vi.Et preſerum hoc procedit i preſciiptione tanti tpis de cuius initio no ẽ me moria: ula eni preſcriptio babet uim ntuli ſen ⸗ ceſſiõis.d c.i c.l.hoc iure.. ductus aque.ff & aqua quoti. æ.l. i. . i. . ij. . l. ij. H. pe. ff. ð aqua pln. ar. preterea uidemus ꝙ i preſcripioe ceſus 2 ſuitioꝝ ſufficit allegare im ips ð cuius imtio nõ eſt memoria alia ca no allegata qꝛ cã Einne ut nõ. Jo. an. in. c. Cuenit de cenſi.? Hir. in. l. cũ de in rẽ ueiſo.ff.de uſu.æ glo.i.c.nullus eps .ei. q.i. ergo forcius hoc eſt admittendũ i pᷣſcrip tione libectatis:⁊ plenius de boc uideas in dic to conſilio.xcv. QNanc quero: ceriũ eſt ꝙ pa pa põt aliquẽ eximere ab iſtis oneribus ut hic 2 in. d. c. cũ inſtatia nnũquid onus incubens imi neat inſoliduʒ reliquis.æ eſt nõbilis qõ ? quoui diana cũ ſepe ciuis uel cõitatiuus uei toꝛelis ab 6 4 „ O 2è u:l, , nI r = manonk Me preſcriptionibus ifſtis oneribus eximat᷑ an integꝛũ onus omnibꝰ incumbens remaneat reliquis ut prinilegiuʒ ſic iendat in diſpendiũ alioꝝ cũ alij plus aggꝛaua buntur quibuſdã exemptis.iſte tex. facit ꝙ ſic ⁊ idẽ uidetuꝛ nelle dictũ.c.cũ inſtantia facit optĩe .l. ab omnibus. ff. de le.i.ubi patet ꝙ ſi teſtatoꝛ mandauit peꝛ heꝛedes ſuos ſolui cẽtũ: ⁊ poſtea aliquẽ ex beredibus exemit ab onere ſoluendi tenent reliqui ad integꝛã ſolutionẽ.nã ⁊ pꝛicepſ qui habet plenirudinẽ poteſtatis põt quem uult ꝗ muneribus eximere ⁊ cui nult onera iponere ut patet. C. de pꝛofeſſo.æ me.l.medicos ⁊.ff. de iuꝛe imu.pꝑ totuʒ et.l.una.C.de ſuꝑindi.li.x.in contꝛaꝛiũ facit qdᷣ nõ. Spe.in ti. de cenſi. F. nũc dicendũ.v.qͥd ſi uniueꝛſitas:ubi dicit ſi aliqua uniuerſitas tenet᷑ ad aliquaʒ anuã preſtationem dno ſuo ſi dñs aliquẽ exemerit nõ tenent᷑ illi ðᷣ uniuerſitate ad itegꝛã ſolutionẽ ſʒ tiin minꝰ quã tuʒ eſt illud qðᷣ debebat ſoluere pꝛiuilegiatus:et idẽ uidetur ſentire Haꝛ. in. d. l. ab omnibus in obliga.ex cõtractu ut uno liberato reliqui nõ te neant᷑ inſoliduʒ ar i. I. epiſtola æ.I.ſi unus. J. an te omnia.ff. de pactis cũ ſiłbus ⁊ de hac queſti one ibi per euʒ:⁊ plenius per Jo. an. in. c.ij. de imu. ecc. z cõcludẽdo z reducendo omnia ad ↄ cordiã dicerẽ ꝙ ſi onus iminet pluꝛibus non in ſolidũ ſʒ ꝓ niꝛili poꝛtiõe:⁊ tũc aut icũbit ex cõ tractu aut ex ultima nolũtate aut ex diſpõe iuꝛiſ cõis aut ex conſuetudie pꝛimo caſu nno exẽpto per creditorẽ:alij tenẽtur pꝛo uirili poꝛõe 2? nõ inſolidũ peꝛ iuꝛa ſupeꝛius allegata ſacit.l.i.E. ſi pluꝛes una ſentẽ.ſecus ſi fuiſſenr obligati inſoli dum ut.l.fi ff de duo.reis nõ. MHaꝛ. in. d.l.ab omnibꝰ. po caſu cũ tenetur ex ultima uolũtate: 2⁊ ſi teſtator exẽit aliquẽ ꝛeliqui tenẽtur inſolidũ dicta.l.ab omnibus:quia hoc uidetur fuiſſe de mẽte teſtatoꝛis cuius mẽs eſt habenda pꝛo lege ꝛxiij q.ij.ultima uolũtas ⁊ dicta.l.ab omnibꝰ. ʒ caſu cuʒ ex iſpoſitione iuris imꝑator ſolus põt eximere ꝛegulaꝛiteꝛ in tpᷣaliqus ⁊ papa ĩ ſpi ritualibus et onꝰ accꝛeſit alijs:et ſic itellige hũc tex.et ea que plene nõ.peꝛ Jo.an.in dicto.c.ij. 8 imu. eccle. alij uero reges pricipes et baꝛões et ſimiles nõ habẽtes inꝛa impij licet poſſint exi mere aliquẽ in eoꝝ preiudiciũ:nõ tm in preiudi ciũ alioꝝ er rei publice:et ꝓ hoc tex.optimꝰ ĩ.l. uacuatis iũcta glo. et Haꝛ. C. ð̊ decuꝛio.li.x et per eundẽ Bar in.l.ij. ff. de iure imu. nbi nide Iaẽ dſicerẽ in obligatis ratiõe ſtatuti et ſic diſti guerẽ Haꝛ. et Ja. de aꝛe. in. d. l. ab omnibꝰubi dicũt per illã.l.q ſi ſiarnto cauetur ut cõitatini teneãtur ſoluere ſalariũ poreſtatis et poſtea nil la aliq̃ eximit᷑ ab oneribus tenẽtuꝛ reliqui cõſta tini ſolueꝛe integꝛũ ſalaꝛiũ hoc puto neꝝ niſi ex cã rationabili quis eximat᷑ per inferiorẽ nt in.i⸗ .i. C. de dᷣcre. dᷣcurio li.x. ſentit Mã i. d.l.uacn atis in fi. In qᷓo mẽbro in obligatis ratõne 9 ſuetudinis credo idẽ dicẽdũ ꝙ in obligatione ey cõtractu quia ex quo omnes tenent ad onns ratione ↄſuerudis non debet nnus eximi i alio — — GTr 2= Rawct rũ preiudiciũ facit qðᷣ nõ. Jo. an.iĩ addi Spe i. d. S. nuc dicẽduʒ ĩ tertia colna ubi di dis cõſuetudie forẽſes oſueuerũt ẽe imunes aln ribus nõ poſſunt nũc ad illa ꝑ ſtatutum oblizs ri facit qð in ſimili nõ. HBaꝛ. in. 1. q ſemel ſs decre. ab or. fa.? predicta nõbis. Ex bis inferi ad queſtionẽ quid ſi multi peꝛ prinilegium ao ſtolicũ ſint exempti a procurationibꝰlegatorum ita quod alij nimiũ grauẽt. So. modicq leſionẽ debent ſuſtinere ut in.l.quotiẽs.C. de preci. ip. offe. nõ. i. c. ?ſcꝛipta.xxvV. q.ij.et etiã magna ubi clare cõſtaꝛet de intentiõe pape ut in. c.i memo riã.xix.di.ſʒ in dubio pꝛinceps non pᷣſumi hoc uelle ut in. c. ſuꝑ eo. de offi. dele. et melins in. c⸗ ſuggeſiũ et.c.duecti de deci.⁊.l.ᷣex facto.ff. ᷣ ul. ⁊ pu.quo caſu dicit hic do. Car. ꝙ reliquus cle rus põt ꝛeſiſter̃ ne ſoluat totã ꝓcurarionẽ 2 ap pellare expꝛeſſa in appellatione hac cã qꝛ enoꝛ miter ex hoc gꝛauãtuꝛ ⁊ debebit pᷣnceps boc ni ſo priuilegia illa reuocare tanqᷓ; tẽdentia ad no xã.d.c.ſuggeſtũ nel ꝓcuꝛationẽ minuer:⁊? iia di cit ſe cõſuluiſſe. ego alit᷑ dicerẽ et ſic:ꝙ aut pui legia fuerũt conceſſa ꝓprio monu principis:x t᷑ nõ uideo ſuꝑ quo poſſit fundari appellano cuʒ cõtꝛa principis diſpoſitionẽ nõ ſit licitum appel lare.ix.q.iij.cũcta peꝛ mundũ et.c.ꝑ principalẽ ſʒ ſi nimiũ grauat debet iploꝛari ꝛemediũ a prin cipe cuius eſt decerneꝛe de ſuis pᷣuilegijs ut nõ. in. c.cũ ueniſſent de iudi.et in.c.ſuggeſtũ pᷣalle. Si ueꝛo fuerint cõceſſa ad inſtãtiã tunc poteꝛi dici ꝙ emanauerũt uel peꝛ ãbitionẽ vł iportuni tatẽ impetrantiũ.ꝙ ſi princeps ſciuiſſʒ ꝙ aliap ceſſiſſẽt nũqᷓ; Oceſſiſſet cũ tãto eoꝝ piudicio:ma xime cũ ſint ↄtra rẽ publicã et a iuꝛ dãnata. C. ſi cõtra ius uel uti.publi.l.fi.et.l.uacuatis.C. ⸗ decnꝛio.li.x.et ſi hec exceptio non adminit pote rit appellari aꝛ in.c ſuꝑ eo.de offi. ðᷣlle. bec ni gẽtuꝛ de mẽte Jo. an. in ſimili queſtione in.d. c.ij. de ĩmu. eccle. Itẽ per predicta uidet ſolui queſtio quã inſolutã ꝛelinquit hic Moſt. queris quid de capellis nolẽtibus cõtribuere ad expen ſas que fiunt pro cõſecratione eꝑiſcopoꝝ ſuoꝝ pꝛerendens ſolã pꝛeſcriptionẽ uł ↄſuetudinem: et aꝛguit ꝙ nõ iuuentur peꝛ hoc.c.cũ ſuis ↄcoꝛ dãtijs:demũ remittit ad nõ.in.c.ut prererite de ele. Ego dico ꝙ expenſe principalitei incũbunt ipᷣi prelato cuius factũ agitur ut nõ.in.d.c.ut pᷣ terite. Si uero facultates pᷣlati nõ ſuffciut:tunc alij ſubditi tenent᷑ ad caritatiuũ ſubſidiũ ut i.c. cũ apoſtolus de cenſi.et nõ.in.d.c.ut preterite. So. ergo queſtionis dependet nũc an cotra ca ritatiuũ ſubſidiũ currat preſcriptio:? an ſaltem poſſint aliqui cõtra reſiduũ cleri preſcribẽ que ſupra ultꝛa alios plene examinaui. Hii. ab. Caſus: Bm non liceat. Sibai tus nõ preſcribit obedientiam contig prelatũ.ſunt due partes.prima repꝛchendit ſ tũ iſtoꝝ quibus ſcꝛibitur expꝛimẽdo cam. fo 4 ſ igei vele ſe er inagi eitnihuizti 1cdeſſi ppalthe eale oſt eni ceiſſideneſtn pmn imnligrin xen apinl leil mri l c0is glince nn crobet it lnt g ilalin min:fonz mninb an ulem⸗ mi ; induiimpr nſij lanrs fpoubz,os ncytaile culuberdiot bi r inf. oulunmenũcho ic' apii prinepelt ſenmur eo ilu ter di Iunoc inc dletie n.r Cde g bnſa 1 ignirnes erce ſͤr t cöler uneur nen a apietnhzche ſi Dot:ſats dee ft iſe er in c Olecinc nn In. Drodo nioe tcho a ſit emti9 Capimliabttchcorſeſinamſimalounug ani,ſaciunt i mi conns ini a beden ornn in onſt t tebbi a cedoteri de wſcib An cide Dauri dis cecſoectcditabtee anmnie nlela eot nſfo eo i ntii inſingelg noniis aſtc g fia gull bockrüt Inno ridl Aueiucſenbi dict Gln i nciil hubſcioffeii hcaplni 4 lonleſs gerſec odo, i . 1 otuli luc ſngrlin e nn in cac pbiij llat doe . oici, b⸗ Nſbi lennafli ialbss 19 ſeguar thiſetöe,⸗ Rerienorgr aid, Olori le Weonſſ ADbantee Ris e Nnin NN idel pefü Deuntoni niiminn ct ſe coloſſe go lt enia ſecai ſgu ienit nſtgr on il e noſceo ſp no ſt neni Apelune cum hnmmps ipſtne iſt liungi r r Mj in pe nmia e, Prneſst nimũ ganr ocha mi mufiin xr auus ef ocumer or iis paſlxſo n i cM enſen de id, a inc ggeli ile mon fenin cöteſ ad intiti une potan Ndgenumnerir d perintioſe oruni miinerdi NrnchsſCuſc dad cſer ich ecſcai adcam õü acn ſcda s Udni idi Ral mant J õ dnd⸗ ri pelan n inc ihed de ſice gumdener Jo n fſnii we ci deimd erce. Ji N RM ſtoi toſn winantbi tid de ahelis gſetdis Gönbogettl ſas gve tunt hio Zerraroett nn , —, — 3 „ NXI aomezS levin Ay II mngat P A' rplo 8 „r = rr* 2₰ 7 X/⸗ ¶ SGe preſcriptionibus lud conigi pꝛecepit ⁊ exceptionẽ remouet ibi iõ qʒ. 6. pꝛimo ꝙ eps dicituꝛ eſſe caput oĩuʒ ðᷣ dioceſi. Inferiores uero prelati dicunt᷑ eẽ mẽ bra et ſic nõ ſolũ canonici dicunt᷑ mẽbra ut ĩ.c. nouit de his que fi.a prela. facit ꝙ le. ⁊ nõ.ĩ.c. lignificaſti de elec.in fi. 6. fo ꝙ quis non põt eſſe ſine capite:eſſet eniʒ acephalus de quo uide tex. cũ gloſ.in.c.nulla ratione.xciij. di.Et nõ.ꝙ caput eſt honorabilius mẽbrum qð ſit in corpore:mẽbra eiʒ ſequunt᷑ caput ⁊ non contra hinc eſt ꝙ ſolũ.ſ.caput ſine alijs mẽbriſ facit lo cũ in quo ſepelitur religioſũ.l.cũ in dinerſis.ff. de religio.æ ſump.fu.et amputato capite fruſtꝛa iactat ſe quis h ꝛe reliqᷓ mẽbra.i.q i.illi ↄferunt 1 in fine. s tern ꝙ oẽs cleꝛici dioceſis etiã f ſi ſint pᷣlati tenẽtur epo ad obedientiã ⁊ reuerẽ tiã ↄcordat ꝙ le. æ nõ.in. c. is que ð ma. ? obe. ubi fit mentio de obedietia ꝛeueꝛẽtia ⁊ bonoꝛifi cẽtia. ⁊ dic ut ibi de ꝗria inter hec:et aduerte qꝛ uidet᷑ nelle iſte tex. ꝙ nõ ſolũ epᷣo tenẽtur obedi re et reuereri ſʒ etiã capiiło nt pʒ ibi. Archiepᷣo 2 ecclieſnã appellatõe eccłe uenit capitulũ ut in Cc.ꝛeq̃ſiſti de teſta. Jo. an. intelligit iſtium tex. re ſpectu capituli ſede nacãte allt.c.his qᷓ ⁊.c.cum olim de ma. et obe. et ſic ſentit ; ſuꝑſtite epᷣo ñ tenent᷑ infeꝛiores capitulo ad obedientiã 2 reue rentiã. Ego vo dico orium Eꝑ tex. expreſſuʒ i.c. cũ cleꝛici ð vbo.ſig.ubi pʒ ꝙ cleꝛici inꝛãt obedi re epo ⁊ eccłie.i capitulo:⁊ dicit ibi tex.in fi. qðᷣ P tale iuramentũ epo tãqᷓ; capiti principalit ob lg antur ⁊ illũ tex. dicit Innoc. in. c. dilecti de ma. ⁊ obe.ꝙ ſpñalia ⁊? dignitates eccłe ſũt cõia et cõiter tenẽtur ꝑ epm et capitulũ Iʒ eps ſit ca put: ſatis bene facit ille tex.in.c.dilecii cũ mat᷑ia ſua. Mrobo ratione epps oĩa facit aut cũ ↄſilio capituli aut cũ conſenſu aut ſimul ꝑ utꝛũqʒ expli cant᷑:faciunt ei unũ corpus iur ea q habetur et notant᷑ in. c. nouit ⁊. c. qᷓto de bis q fi.a pla.? ĩ c.edoceri de ꝛeſcꝛip.⁊æ in. c.i.de ꝓcura.qᷓ rarõe oes de dioceſi debẽt exhibere reuerentiã er obe diẽtiã epᷣo ⁊ capitło:ſʒ epᷣo tãqᷓ; capiti ñ ſic dico in ſingulis canonicis qꝛ aliud capitulũ alind ſin guli ꝓ hoc faciũt nõ.ꝑ Inno.i.c.cũ dilectus de ↄſuerudie nbi dicit ꝙ ſinguli canõici ñ habent publicũ officiũ ſʒ capitulũ. Ich nõ.ipſe ĩ.c.uin toniẽſis de elec.ꝑ do. An. in. c.illa.e. ti. et ſic ali ud capitulũ aliud ſingnli ut hic dicit Jo. et dic ut nõ in.c. ad ꝓbãdũ.j.de re indi.xij. q.ij.qui manumittif: nec ob.illud.c.his q̃ et. c.cũ oliʒ al legata ꝑ Jo. an. qꝛ dico ꝙ uacãte ſede debet᷑ ca pitulo obediẽtia æ reuerẽtia principalꝛ et inſoli dũ ſicut epo.ſʒ ſede repleta debet᷑ acceſſorie tã ꝙᷓᷓ mebris epi facit quod i ſili nõ. Joa.mo.ĩ.c⸗ ſuꝑ eo.de her.li.vi. Mp. tex.⁊ ur ꝙ liceat ꝛcedẽ a pᷣlato ut in. c. ane. xxiiij.q.ij.⁊.c.qꝛ dili gẽtia de ele.cũ ſilibꝰ. So. diẽ glo. i. ꝙ regularit ꝓcedit ꝙ dů ĩ ter. fallit ĩ caſibꝰ? in crie heĩſis h. fo ĩ ſciſmate. ʒ in crie notorio fornicatiois. qeto ĩ ſimõia ĩ oꝛdie ↄmiſſa ſi ꝓbari pñt.xxxij. di. F. ueꝝ. In alijs auté cribꝰ Et ſi ſint notoria ſ licitũ ab obediẽia plati añ ſñiaʒ eü ferẽdaã recedeꝛe.viii.q.iiij.nõne et nõ bñ hãc gl. 15 nõ. glo. in. e. nullus.xxxij. di. Quare ãt in pdictiſ ca ſibꝰ licitũ ẽ an ſñiaʒ ab obediĩẽtia ꝛeceder̃ diẽ gl. inuoluti in ill cib ſt a iuꝛe luſpẽſi. ¶ Sʒ 3 hoc glo.inſtat: nã ⁊ alij crioſi uidẽt ꝓbibiti ceptõe ſacꝛamtoꝝ ð ↄſe.di.ij.quotidie So. diẽ glo. ꝙ canõ dicẽ ꝙ iſtos ſimõiacoſ æ fornicarioſ nitare poſſumſʒ alios ñ niſi ſint excõicati ułᷣ ſu ſpẽſi uel * ls. Vrs er ers nend pte, T depoſiti.hec glo.ſʒ Jo.an.⁊ bñ ñ red dit ſufficiẽteꝛ rõeʒ diuerſitaris qꝛ repetit ipʒ:q̃ꝛe vo ipᷣe Jo. an. diẽ rõ diuerſitatis ſeu ſpälita tis ĩ ſimoniaco i ordie ẽ qꝛ intꝰ ortꝰ occidit q; tũcũqʒ occultꝰ:ut nõ.ue ſimo. tãta vẽ tex. i. q.i. quibuſdã fornicatio aut iquirat aiaz ⁊? corpuſ. Itẽ qꝛ nimis freq̃ntat᷑ iõ iura magis exaſperãt xxxij q vij qͥd i oibꝰ=.ff. ðᷣ pẽis aut fea ĩ fi. istᷣ nõ. Gof.i. d. c. tãta. Adueꝛte latiꝰ qꝛ cũ q̃ꝛit᷑ an 2 qn ſit licitũ recedẽ ab obediẽtia plati.pꝰ.n.lʒ gaßñ p̈larꝰ ẽ ab eccła pᷣciſus ut qꝛ ẽ excõicatus ðᷣ appł.c.paſtorał iĩ fi.=.xi.q.iij.excõicatos ⁊.c.cũ excõicato ⁊ dicit Inno.ĩ. c.i.ð ſciſmati. qᷓtũcũ qʒ iſie toleiet dũmõ ꝓbari poſſit ſi nocat aliquẽ ſubditũ ad oꝛdics uł alia ſacr̃a:põt ei dici nõ re eipiã hoc a te qꝛ es excõicatꝰ:vñ ribi pricipãdũ n ẽ ⁊ ex hac cã ſtima ẽ appellario ſʒ eũ. ſecꝰ diẽ ĩ aliſs puta irregularibꝰ ifamibꝰ æ alijs crioſis qꝛ 3 eos nõ eſſʒ admittẽda tał exceptio nõ reci piã hoc a te qꝛ es irreglaris:ſuffic.n.ꝙ toleꝛet Viij.q.fi.nõne.Rõ diueꝛſitatis ſʒ eũ ẽ qꝛ excõi cato nõ põt cõicari ſine piculo ſʒ ĩ alijs ſecus:2 adð ad hoc qð nõ. idẽ Inn. i. c. ĩter diſectos exceſ. pᷣla.⁊ ĩ.c.ſciſcitatꝰ ðᷣ ꝛeſcꝛip.⁊ ĩ. c. cũ ſup ð offi. dele. Idẽ ꝙ ĩ excõicato diẽ bic Inno.i no torio fornicatore ⁊? ſimoniaco ⁊ hoc ea rõne qꝛ ab eoꝝ obedienn .F. uex ¶ M entia ſua auct᷑e recedẽ Iʒ xxxij. di. õ. bñ hoc dictũ ⁊ idẽ uoluit gl hic iʒ nõ ita clare. Ex quo hẽs ꝙ nõ ſoſñ ĩ diuinis poſſumꝰ ꝓpꝛia aucte uitaꝛe foꝛnicatoꝛc notoriũ ⁊ ſimoniacũ in ordine.ſʒ etiã poſſumꝰ recedere ab eoꝝ obedientia:iura ti clare nõ dicũt:ſʒ po teſt ſic argui ꝓ hac opione. Iſli ʒ cõeʒ opionẽ ſunt ipſo iure ſuſpenſi ab officio: de quo dic ut nõ. in. c.ueſtra ðᷣ coba.cle.⁊ mulie 2 in.c.peꝛ tu as de ma. ⁊ obediẽ.ergo ⁊ a beneficio ut nõ.in cle. cupientes de penis in glo. non nonum. pre terea ſuſpenſus ab officio eſt ſuſpenſus a iuꝛiſ ditione ut nõ ĩ.c.cũ dilectꝰ de oↄlue. Sʒ an hoc ſiteuerum indiſtincre ꝙ notorius fornicator ſit ſuſpẽſus ab officio:dic ut nõ.i.d. c neſia. Idẽ qð ſupra dic in alijs preciſis ab eccleſia ut in ſu ſpenſis ⁊ depoſitis ut bic in glo.⁊= in dicto.c.i. per Inno. ? hec eſt ratio ſpecialiratis in hereti co ⁊ ſciſmatico:hereticns enim eſt priuatus om nmibus iuribus z bonis ⁊æ eſt excõmmuicatus ut i. c. excõmunicamꝰ de here.=.c.nergentis.eo.ti. 7.c.cũ ſecundum leges eo.ti.lſi.vj. Sciſmaticus etiam eſt excommunicatus ni in. c. licet de elect. libꝛo. Vi. 2 .xxiij. diſtinctionelin nomine domini. Adde alios duos caſus muliũ nobilcs. prim 5 3 nowo foarunu RP ſ Ppſ 2Sofeno CX n4 Pſmpuio ⸗ ywda ponit glo. in. e. lacerdotes.ij. q. vij. li pꝛelatꝰnõ fuat canões:⁊ nidt᷑ h mirabile nec iudicio meo apꝑte iure ꝓbat᷑:põt iñ adduci.c.alieni.ij.q.vVij. Fʒ nõ facit multũ intelligendo nt ibi nõ. glo. que intelligit illã tex. in ſciſmatico: poſſet in intelligi in nõ obfuante canones illos cotenendo qꝛ no cꝛedit eccleſiã habere ptatẽ condendi:talis eniʒ qʒ puniri ut hẽticꝰ ut nõ. gl. in. c. generali ð ee. li. vi. facit tñ ꝓ illa gl.alius caſuſ quẽ põit Jo. an. in. c.i. de cenſi.poſt Moſti.æ melius lodtur 2 clarius Hoſti.in.c.ſʒ in corꝛigendis de offi. or. ubi dicit ꝙ ſi platul conigens ſubduũ eodẽ peccato mortali equali uel minori noiorio ſit ð reẽrꝰ uẽ appellatũ ab co:⁊ uide nõ.i.c.ð pore 6 ap.i fi. ubi diẽ ꝙ a pᷣlato eẽt religioſo coſtuuto ĩ mortali peccato cuius cꝛimẽ eſt noloriũ łH famo ſum ſi eſt incorꝛigibilis põt appellaꝛi:⁊ ſi deteꝛt bn qͥdẽ alł acꝛiteꝛ puniꝛet᷑ ꝑ.c.de poꝛi.de appel. ? reddit cãm qꝛ iudicialis correctio ad tale pᷣla iñ nõ ſpectat.iij.q.vij.iudicet:⁊ qꝙᷓ iſtoꝛum ſii magna auctas: ego tn boc nõ puio ue æ eſt ex pᷣſſie ↄira auctem buius glo.q dicit ꝙ regularit eiiã ſi cꝛia ſint notoꝛia no eſt licitũ an ſmaʒ ꝛcce deꝛe a plato. vViij.q.iiij.nõne ⁊ ide nõ. glo. i. d. c. nulluſ 2. d. c. ſaceꝛdotes: ⁊ ad.c.iudicet dic ut rñdet Gra. i. F. itẽ in euangelio ea. ca. q. Vij. ꝙ crioſuſ nõ iudicat ex merito uite al.ſibi nocet ſi eius iudiciũ non debent ſubdui uitare qdiu io lerat᷑ ad boc.c.diciũ.i.q.i.⁊ ſac opiime qð nõ. Inno. in. d. c. ſciſcitatus:⁊ uide bonũ tex.in.c. laceꝛdoteſ el.ij.ij. q.vij.ubi iꝛadu ꝛcgula ꝙ ſub diti debet obedi pᷣceptiſ platoꝝ Iʒ ipli alit agat iᷓᷓ debeant niſi in fide erꝛauerint: ⁊ ſic ſolũ cxci pit unũ caſum:nõ eꝛgo ſʒ ab eis ꝛccedẽ pꝛetcxiu cris niſi reꝑiat᷑ iure ꝑmiſſuʒ qð nõö. ¶ luma glo.diuidit principaliter in tꝛes ꝑies.in pꝛnna ponit.xxvi.caſus in qͥbꝰ preſcupiio no ꝓccit aut dormit.i fa ponit qͥnqʒ ꝑſonas qᷓ no pſcꝛi bunt.in tertio ꝓpe fi.format uni Sriu icx.⁊ lol uit: fa ꝑs ibi ite qͥdã ſunt tertia ibi ar.ↄira. &. ꝓ itelleciu pᷣme ꝑtiſ ſcias ꝙ qñʒ ꝑſcriptio cuꝛꝛit qiz ꝑ intenuptione tota tela ↄquaſſatuꝛ lia ꝙ nõ ꝓlint pcedenua ipᷣa qð qn cõtingit nõ eſi maie ria nia:ſʒ eã expediui.ð. c.illð qanʒ vo pᷣſcripuio dormit t incboata ꝓpt aliqð accidens ſuꝑuèi ens:nõ tñ conqꝗſat᷑ pſcripiio:ſʒ ceſſanie impedi mento currit et ↄtinuãt᷑ pcedẽtia ipa cũ ſequẽ nbuſ nec eſt iſia m nia Iʒ cᷓ tradidi i. c. ex ꝛal miſſa. ð. e. Qnʒ vo pᷣſcripuo nullo mõ cunu ita ꝓ no eſt opꝰut inienũpatr᷑ ant ui doꝛmiar: æ bee C ꝓpe mã nꝛa:et ſic gl.ipiineni põu bic aliquos caſus in qoꝰpſcripuio dormit: ſcire.n. debes ꝙ; lex ſeu canon i multis caſibꝰdiꝛccte ĩpedii uſuca pionẽ nt in tex.nr̃o et młis caſibꝰnotaus i gl. in qbꝰcaſibꝰnon ꝓdeſt bona fides poſſidenti ut dici tex. in.l.ubi lex.ff. de uſucap.et q̃tenꝰp gl. dicit ꝙ in rebꝰfiſci nõ currit uſucapio min pfec n Nan ſiſci explicat in tpᷣe pſcꝛiptõis:na in Oaiũ . x. in. l. quis. ff. de uſucap. 7 in. 1. iner qᷓtu 7.I. ĩ oĩbꝰ. fl. ð diueꝛ. et tẽpo. pſcꝛip. el. l. i. C. Be preteriptionibus. poſſe uendere ſine decreto uel prelail de qᷓ rien. p. nec ẽt hic doc. ðclarãt. Ego vo q ca lati.j.c.cũ nobis qꝛ hoc.c.ſatis ẽ onetali, Et circa iſtã pᷣma prẽ glo.qꝛio qͥd fi lex ul ea non directe ſeu expᷣſſie nõ inbibet uſucapione 6 tacite ut qꝛ ꝓhibet rẽ alienaꝛi nũq poſſu nluc pi ſeu pᷣſcribi: ⁊ ur̃ pᷣꝙ ñi qꝛ res ꝓhibiia aliea i taciie ꝓhibet᷑ uſucapi ut nõ glo. in. d. l. cu lex uf tex.in. I alienatois vbũ.ꝑff. ð Vb. ſig. ubi dicit qꝙ alienatõis vbũ ↄuinet uſucapionẽ. uix è enm ut no uideat allenare q patiĩ uſucapi. In Zannʒ facit qꝛ ꝛes minoris ꝓhibent᷑ alienaꝛi ſine decꝛe io. C. de pdi.mi.ſine ðcꝛeto nõ alie.ꝑ totũ:⁊ ii pot picribi ſi bõa fide res fuit ẽpta puta qr ep ioꝛ putabat iliũ maioꝛc ut.l.ij. F. ſi a pupillo. f. ꝓ eptore. Ité res eccłie ꝓbibent᷑ alienan de ꝛe. eccle.no alie.ꝑ totũ:⁊ in pſcribunt᷑ ui hu:ʒ poſ ſit rnderi ꝙ iura nõ ſimpłꝛ alienauoneʒ ꝓhibet reꝝ pupilli uł minoris uel ecclie ſʒ ꝓhibem ſine ca ⁊ certa ſolenitate:⁊ ſic iura nõ reliſtut ſimpla alienatot ut ſentit Haꝛ. in. 1 fi. C. in qͥ cais.in ite. re.ñ ẽ re. Jẽ aliud ẽ expſſe ꝓhibẽ uſucapio nẽ aliud tacite puta ꝑ ꝓhibuione uſucapiois ut nõ.glo.in.d.l.cũ lex. Dro ſolone dico ꝙ qnʒ lex ꝓhibet re alienari qꝛ eiꝰcomertiũ br̃i n pot nec poſſeſſio ut in ꝛebꝰlacris ⁊ religioſis ⁊ ſpua libꝰꝛeſpectu laico ꝝ:et in illis no ꝓcedil uſucapio qꝛ deficiẽte poſſeſſiõe noõ ꝓcedit pſcriptio ui ic. caʒ. S. e. qnʒ res ꝓhibet᷑ alienari ſimplꝛ fanoĩ ip ſius rei:exẽplũ in fũdo dotali:et tũc pꝛc bibino ipᷣa ipedit uſucapionẽ ichoari ut i.l.fuduʒ. f de fũdo dota.nõ. gio. ? Haꝛ. in.l.ij. C. de ulucap. ꝓ eptore.iʒ ſi crat inchoata ⁊ poſimoõʒ ſupuent qlitas ſuꝑ qᷓ ſe ius füdat in ꝓbibuuõe uipuns q⸗ pꝰfaciũ res cfficiĩ dotal: æ tuc nõ ipedii uſua. tex.ẽ in. d.l.ſi füdũ ff.ð fũdo do. Ide ẽ q ns ꝑuẽit ad puilegiatũñ ut no poſſit ð cũ pſenbiut nõ. Jo. an. in. c. unico. de inẽ pa. i. vj. itellige ſeꝑ ꝙ poſſides ſu bone fidei ut qꝛ ignorat Abi binone iuris ꝓbabilit᷑ alł at erroꝛ iuris nõ mua ret in uſucapiõe.d. S. ſi a pupillo ⁊.l nqᷓ.ſt de uſuca. nõ. in. c. aplice de dona. Onz ꝛes no rro bibeĩ ſunplꝛ alienare: ſʒ ſine ceaia ſolenitaie uti rebꝰ mioꝝ ⁊ ecclie: et tẽ data bõa fide et enclſo iuris errore ꝓcedit pᷣſcriptio ſi hʒ 2citutia ſus ut in Sris allłatis ſuꝑifac qð dii..c.c. ð qua utputa em re ecclie a plaio: ſz putaboͦ capuli0 ſelü interceſſifle qᷣ iñ nõ interccſſerat ut dixi in .d.c:ð q̃ᷓna ł putaba ueditore maiore: q in eꝛat minor. Secꝰli errabã in iure qꝛ puiabã mioꝛcʒ m ſine co ſeſu capituli ut dicto F. ſl a pupillo:er ſic imielli ge glo. in. c. i de bis que fiunt a pꝛelaio T iey. luncta glo. in. c.i. de ꝛc.eccle.nõ alie. l. vj. 1 ſic teiligo et diſtinguo Paꝛ. in. d.l.fi. C. in q. can lis in inre. reſti. nõ eſt ne. predicia pꝛocecut an res eſt pꝛohibua alienari per leges ſl canones. qñʒ res eſt pꝛobibita alienari per defunctumiet tunc idẽ dicendũ ꝙ i pꝛobibiuone legis ut ulu capi nõ poſſit:tex.eſt nõ. in. l. li. C. de uſuca. bi empiore ⁊ ibi glo. et Mar. qui icde no. in. .cn ,alone 63 in. te muni hin hee 1 ſum i gallii l nrmtiddr e eimtuſ an 1e⸗ let we⸗ iſl amni⸗ goNr. um ahͤl bin unili n n en ſj polum i o⸗ Moy . a Praſogli e li⸗ get in e un cenusticlun 6 ſonl 1nenp n iſi cſen Ndure ncen cammũ nd 2 , netz iila nlecſmtn n uu uin un ienl cezinhecilun „ i ραα oſint onnon bug .i mimuielenic Mr. Ny⸗ nir icinmp i huit ei opruehtme uu volimn fnen le ſmnmt,ehorirani de p doat i i ccxlinavolnns. Ieen dendiprobibiio fperfuunm td Duindldäberaſtun ſa⸗ lerin c ins Enle ndr denen 3 Scöo ancodidiaingo g donnn pe ino cunit rſetio teſtein) rn C. Mreſcrio xxr anno nueg ide n in torioſo a igoꝛuide in fnioſo go. din i⸗C deen Enque ſinglarter dicn g unſegaar benef tollaa minoriin preſenprionddugen Ais n ur colun inſoſo. Nein waſgnan d in hoſl Cber debo in dl Gyerenin bitin ſcacoli a ilins ici libns ijſſice Can ,n Crac onne aubii lolee det gnpoſt g annchnan ni h. hoc itlnu pro bi . iciAno cbeineahn .l., 5 alaſed gi 9, ge ſncn T. ni e igſeno Noniepoſſc. 4 os ſbü aiin nöͤſoſgnn iug .„ ſiſuen . n onis ph rolenan ſnen ſrhin ſnezend nolep hi Ule epre nNü nai i14,d m Rnunngehmlil anasdtdenihcſi inan er ck Ndie dz, „ . nder, irltüniſlai tͤ nden innfen N naiigutcne Pe g Dupikummorslatrſe )donde aar amn ſonrnſi mandroſirlin nanmdlnſant Dungiſt .nd in irin jer Ne utegpſe be irn ne aund chtponn gobolicnenſiahinn n go. ncl Mi,h. Poſloe dogf H ꝓbba ſt alenan q:e onani tßiit r poſcſio u in xb qis d ſeſgoſstſin Nb em biapean nilss no dcai ſlagr oefear poſt ieno pagt plnoui ci s e anñ fes bber alaun Mplifoi⸗ ſs ni cxip i n ſico doalac it cobbin⸗ ma welt iuchhione choin uil ficlj cr todon 904 Dnnli CNuncn. ore n Nintna inid dd nsemkſütnn Dnaltl faci es ti d dit Nd ealti erinall icifofiid H e: w Gb ven ad poiegintbnd Mn 3 5 Jomnn Mid Nii Ni in 4 desſi dore fdaingbit ſeocyon iencrunhn gis pdedlt eſeind, dinone u 1 4 pplo 4 gon ⸗ G 4 co a m eſt no eh o in i. unn nlee, cf mn ixainſiiu . uucn . 6, Prl Pſwip“ Ar=fert Pſone 7 . De preſcriptionibus lex preal.nã diſpoſitio teſiatoris in impedieẽdo alienationẽ haber uim legis ut nõ. Inno. in. c. rainaldus de teſta. æ nõ.in.l.fi. &. de re.eccle. ñ alie. facit.xiij.q.ij.ultima noluntas ⁊ hoc intelli ge qñ ꝓhibitio fit peꝛ teſtatorẽ ex cauſa:nã ſine cã non nalʒ ut le.⁊ nõ.i.l.iliꝰ.F. diui.fl.de le.i. nbi plene peꝛ Haꝛ. Idẽ notant᷑ ⁊ ſingulasit᷑ di xit Hn. in. d.l.cũ lex qñ pꝛobhibitio fit in ↄctu eſt talis qui habet impedire dñij tꝛanſlationem ꝙ qñ ſit ibi proſequitur ſʒ ꝛemino ad plene nõ. per eum ⁊ alios in.l.ea.lege.C. de ↄdi.ob cãm 2.l.nemo.ff de pactis ⁊ i effectu dicit ꝙ tũc im peditur peꝛ pactum dnij trãſlatõ cũ paciſcenſ re ſeruat ſibi aliqdᷣ ius in re.exemplũ in creditore cui ꝛes eſt obligata ⁊ appoſuit pactuʒ ut illa ꝛes interim non alienaretuꝛ.lunc eĩʒ impeditur dñnij tranſlatio tex.eſt nõ.⁊ ſingularis in.i.ſi creditõ .F. uult. ff. de diſtra. pig al. nõ impedituꝛ domi nij tranſlatio:ſed ſi paciſcentis intereſt agit ad ĩ tereſſe ut.l.fi. C. de pac.inter empt.⁊ uenditi.et nõ.i dictis iunbus. Sʒ ego dubito an illud dic iũ Bã ſit ueꝝ ut pactũ hoc caſu habeat ipedit uſucapionẽ:moueor quia pactũ priuatorũ ñ po teſt impedi? preſcriptionẽ ut ipſemet. HBar.nõ. in.l.nemo põt.ff.de le.i.et in.l.i.ff.ðᷣ uſuca.dixi S.ſuꝑ Neica:quia hoc eſt intꝛoductũ in fauoꝛeʒ publicũ uel in odiũ negligentis.S.e.nigilanti es in. d.l.i.et hec nõ poſſunt pactionibus pꝛiuato rũ remutti c.ſi diligenti de fo.compe. Non ob. ꝙ. S. dixi in defuncto quia põt dici ſpeciale ĩ ipi us prohibitione quia uoluntas defuncti ꝓ lege ſeruanda eſt ut in aut.de nup..diſpõat nõ. in .d.c. ultima uoluntas. Idem dic ubi probibuõ fit per ſtatuta nt nõ. Maꝛ. in. d.l.cũ lex na ſtatu tñ eſt lex in loco.i.di.ius ciuile ⁊ hoc bene nõ. ¶ Scõdo quero dicitur in glo. ꝙ contra pupil lũ nõ cuꝛꝛit pꝛeſcripiio ⁊ eſt tex.in.l.ſicut.C.de preſcrip xxx.anno.nũqͥd idẽ ſit in furioſo et ꝓ digo:uide in furioſo glo.nõ.in.l.ij. E. de cura. fu.que ſinglariteꝛ dicit ꝙ pꝛiuilegia ⁊ beneficia collata minori in preſcriptionibus et alijs nidẽ tur collata ſurioſo. Idẽ in prodigo dicit Joã. an. poſt Aber.de bo.in addi. Spec.e.ti.ſuꝑ ru bꝛica in ſcdᷣa colũ.aꝛ.illius.l.ij.cũ ſiłibus ⁊ facit .l. ij. ff. de cuꝛa. fu. Et ad omne dubiũ tollẽdum dicit ꝙ pᷣſuppoſito ꝙ currat daretur reſtututio 2= nõ. hoc ultimũ pro his que in eccła dixi.õ.e. ti. c. i. ¶ Nenio ad fam ꝑtem gl. que dicit pre fcripcionẽ qnʒ impediri defeciu perſone:et prio exemplificat in precario tenete:⁊æ ratio huius eſt quia ñ ipſe ſed dns poſſidet.l.cerie.ꝗ.is qui ꝛ20 gauit. ff. de preca¶ Scõds caſus eſt in colono et eadẽ ratione in iſio quia nõ ipſe ſʒ dns poſſi det per eum ut in.l.male agitur. C. de preſcip. .xxx. anno. et in. l.i. C. cõia de uſuca eꝛtiꝰ caſus in eo qui alieno nomie poſſidet. J.c.ſi di ligenti. et hoc premiſſa ratione quia is poſſidet cuius nomine poſſidetur in.c.cũ ueniſſent ðᷣ re ſti.ſpo. ¶ Quartus caſus ĩ uſufrucinario: iſte eni no preſcribit proprietatẽ ipſius rei:iñ quia nõ poſſidet ipſe ciuiliter ſʒ naturaliter ut i.l. na turaliteꝛ de acqui.poſ.iũ quia nõ habet bonam ſidẽ ut dicit tex. inſti.per quas peꝛſo.no.acqui. .H. fructuarius.uſũfructũ bene ueꝛo poſſet quis preſcribere ſi babꝛeet bonã fidẽ ut.iſi. C. ð pꝛe ſcrip.lon.tem.⁊ nõ.in.l.corrupnionẽ.C. de uſu 27 ha. æ.l.ſi iuſio errore. S. nõ mutat. ff. ð̊ ulufr. ꝑ Bar ¶ Auintus æ ultimus caſus in cꝛedi tore qui nũꝙ; preſcribit pignus qð ĩtelligit gl. in longa preſcriptione non in longiſſima.ſ.xxx. an. ut.l.ſicut ⁊.l.omnes.C.de preſcrip.xxx.an. Aluerte illud procedit de iuꝛe ciuili nõ antẽ ðᷣ iuꝛe canonico repugnante mala fide.j. eo.c.fi. Circa iſtã partẽ quero.ceriũ eſt ꝙ colonꝰ ñ preſcribit ut.õ.dixi nec põt ſibi mutaꝛe cãʒ poſ ſeſſiõis ut.l.cũ nemo.C. ð acqͥ. poſ.põe ꝙ colo nus alteri bona fide recipiẽti uedidit ⁊ tradidit nũquid iſte emptoꝛ poteꝛit pꝛeſcribeꝛe qui habʒ cãm a colono. Spec. hãc queſtionẽ tangit eodẽ ti. .i.V. pone colonus.⁊ ibi tandẽ concludit ꝙ; ſic ſʒ ſi dĩs ignorauit poterit petere reſtitutiõeʒ in integꝝ ex clauſula generali.l.i.ff.ex qui.cau. ma. ⁊ nõ. hoc ultimũ ad ea que dixi.S.c.uigilan ti. Ego reperio ꝙ glo.iuꝛis ciuilis format bãc queſtionẽ ⁊ late ea proſequitur ĩ.d.il.cuʒ nemo: 2z tandẽ concludit ꝙ preſcribere põt qꝛ colonꝰ ipſe nõ preſcribit quia non poſſidet æ habʒ ma lã fidẽ ſʒ emptor acquiſiuit poſſeſſionem peꝛ tꝛa ditionẽ.l.iij.O.ꝙ ſi ſeruus.ff.de acqui.poſ..l. fi. C. eo. Itẽ habʒ bonã fidẽ.nã cꝛedebat poſſeſ ſionẽ ⁊ titulũ habere a colono ⁊ circa hoc uið qð late ſcribit Har.in.l.cũ ſolus.ff. ð nſucap. 2 hec de ſcdᷣa parte Bl. A Veni ad tertiaʒ 2 ultimã partẽ glo.⁊æ op.contra tex.uiderur enim ꝙ obedientia ⁊ ius ſuperioritatis poſſit preſcꝛi bi ut in.c.cuʒ olim de priuile.ubi eccłia pꝛeſcri bit contꝛa livertatẽ ↄtra epiſcopũ.So.dicit gl. q ibi interuenit priuileginʒ cuius ratiõe pᷣſcrip ſit. Nẽ ibi nõ preſcripſit libertatẽ ſimpliciter ſʒ nt ſubeſſz alteri.ſ.ratione ecclłie: æ romana eccle ſia uidetur potius preſcripſiſſe cõtra epiſcopuʒ 2⁊ cõcoꝛdat huic.c.cũ peꝛſone de pꝛiui.li.vi.ubi nalʒ pᷣſcriptio ↄtra epᷣm ĩ iure ſuꝑioꝛitaris. Jõ qð glo.uult hic in effectu Cal.lʒ peꝛ ueꝛba ſub tiliora ⁊ latiora dicens in effectu ꝙ cũ quis nõ poſſit ſibi ipſi ĩꝑare nec in ſe ius iuriſditiõis ex ercere.l.pe.ff.de arbi.⁊.c.fi.de peni.⁊ remiſſi. per cõſcquens nec ſe ipſum poſſidere ⁊ ſine poſ ſeſſione preſcriptio nõ procedit ut in regla ſine poſſeſſione li.vj.Ex quo iferẽ ꝙ qͥs ſimptłr nõ põt pᷣſcribẽ ut nõ ſit ſuo ſuꝑiori ſubieciꝰ ut h.ſʒ ſi alr in eo exeꝛcuit iuriſditionẽ tũc põt bn pᷣſcꝛii bẽ ille ↄ ſupiorẽ iſtiꝰ ut i.c.auditis ⁊ ibi ꝑ In no j. e. x ilið ẽ claꝝ. Itẽ ſʒ Cal. põt iſte ſubditꝰ pᷣſcribẽ nt nõ ſubſit iſti ſʒ alti:x in h̊ pᷣſcꝛibit iſte libertatẽ õ ſuꝑiorẽ ſuũ:⁊ ita loqᷣt.d.c.cũ oli.et ec.cũ ꝑſone.⁊ idẽ noluerũt ĩ effectu do. de ꝛota decif. ccxxvi. ubi dñt ꝙ ſi ſubditꝰepᷣo foꝛmat ar ticlos ꝙ ẽ exẽptꝰ ab oĩ ſua iuꝛiſdioe ⁊ ꝙ pᷣſcꝛip ſit omnimodã libertatẽ rales articuli non ſuut admittendi quia cõtra iſtã tex.? rõnes pᷣdẽas. Secus ſi dicit ꝙ aliter pꝛeſcupſit in eis hanc iu riſditionẽ nel ꝙ ipſe pᷣſcripſit ꝙ eſſet al eri ſub lectus:allegant nõ. hic ⁊.d. c. anditis.¶ Sʒ cõ tra hot ſic opponit᷑ ur̃ eniĩ ꝙ nõ poſſit dicere ſe preſcripſiſſe ut alteri ſit ſubiectus:quia ſicut di xi.S.ſine poſſeſſione preſcriptio nõ procedit:ſʒ iſte nihil poſſedit ſi alins in eũ exercuit iuꝛiſcliti onẽ:ergo non põt allegare preſcriptionẽ. So. eſt duplex. primo aut allegat preſcriptionẽ ex ꝑ te ſuperioris ⁊ põt ipſe allegare quia itereſt ſua nõ mutare dnʒ ut plene nõ.in. c.fi.ð ma.⁊ obe. 2.. C. auditis per Inno. probatĩ in.c.impialem .F. preterea ducatus de prohi.alie.fe.ꝑ Freð. colł x. Secundo põt allegare ex perſona ſua al legando ꝙ preſcripſit ibertatẽ. Nam ſᷣm Cal. aut preſcꝛiptio inducituꝛ ad acquiſitionẽ ꝛei uł ſuris in re:æ tunc ꝓprie ꝓcedit regula pꝛedicta ꝙ ſine poſſeſſione ꝛc̃.aut inducitur extinguen dũ ius altiꝰ uel ad defenſionẽ ↄᷣ ius alteri (õpe tens:⁊ tunc tali defendenti nõ eſt neceſſaria vVva poſſeſſio uł q̃:als ſequeret̃᷑ ꝙ nõ preſcriberiur actioni peꝛſonali contꝛa id qð habeĩ in.l.ij. E. de conſti.pe.æ.l.ſicut.C. de preſcrip.xxx. anno. quia nemo eã ueꝛe poſſidet niſi is cui ueꝛe cõpe iit ut nõ. Inno. in. c. in. fs de ꝛeſti.ſpo. In pre 3 ſcriptione autem obedienie duo ſunt conſiderã da unũ eſt in quantũ dicit relationẽ duoꝝ im o rũ.ſ.percipientis ⁊ obſequentis:et tũc procedit qð diciũ eſt qdð nemo ſibi ipſi imꝑat cũ ſint rela tiua. Matuꝛa ꝛlatiuoꝝ eſt ut unũ nõ ſit aliud.7. de baptiſ.debitũ cũ ſilibus:⁊ ſic ipſe nõ dicitus⸗ preſcribere obediẽtiã ſiue ſubiectionẽ uel cxcep tionẽ ſʒ alius ut.j.e.cũ ex officij. Aliud in quã tũ habet effectũ abnegatiuũ cuius uigore dicit ſe libeꝝ ab obedientia huius epᷣi uel prelati:? ꝑ ↄſequẽs dicit ſe preſcribere nõ obedientiã ꝓpᷣe loquendo ſʒ libertatẽ.C.de preſcrip.que per li ber. in rubro et nigro.ff.de acqui.pol.l.iij. .ſi ſeruus facit.l.ſi partẽ.ff. quéadmõʒ ſerui.amit. ? ſic poſſunt intelligi dictũ.c.cũ olim ⁊.c.ciᷣ peꝛ ſone:⁊ per hunc tex.⁊ predicta puto Bar.non bene ſenſiſſe in.l.infamẽ.ff.de pub.in.in fi.⁊ in .l. hoſtes.ff. ðᷣ capti.ubi ſentit ꝙ cõtra romanũ imperiuʒ poſfſit aliquis princeps uel cõuas pre ſcriber̃ ut ſit ab illa inr iſditõne uli exẽpiꝰ ł exip a ⁊ ut ſit loco imꝑatoris i ſuo territorio nullũ ſuperiorẽ ꝛecognoſcendo:hoc enĩ nõ uidet᷑ poſ ſibile nt bic. fateor ꝙ poſſit preſcriber̃ iura ĩpij ut in. c. ſupeꝛ quibuſdã ðᷣ vbo.ſig. ⁊ qð le. æ nõ. in.l.ſi publicanus. S. in nectigalibus. ff. ð pub. ſed ꝙ ipſe poſſit pꝛeſcꝛibeꝛe ut nemini ſubſit nõ eſt poſſibile per rões predictas ⁊.c.nulla xciij. di. er. Viij.di.quo iure.nõ. Moſti.in.c.peꝛ uene rabilẽ qui fi.ſint le.ubi uide:nec etiã imperatoꝛ poſſet cõcedere priuilegiũ oimode exemptionis quia eſſet laceꝛar̃ imperiũ et abdicare a ſe iuriſ ditione qðᷣ nõ eſt poſſibile ar. in.l. legatus. ff. de offi. preſi.et hoc uluimũ tenet Hal. in probeio ſuper libro ſen.poteſt etiã decidi alia queſtio qᷓ De prelcriptionibus ιι de facto pendet bic ſenis. Quidz abbas tus habens in monaſterid ſuo cer Erenn puli nõ exempti exercuit curã animarũ per nachos ſuos nunc uni nunc alteni cò D ꝓut uidehatur ſibi expediꝛe. Nec unq recipi ipſe curã ab epo nec ab eo fuit ipſe abbas neiß poſuus cuꝛe per eũ uiſitatus æ hoe durauit per tantum tempus de cuius initio nõ eſt moꝛi Nunc epiſcopꝰuult niſitare 2 allegat tria cor abbatẽ.primo ꝙ contra uiſitationẽ nõ currit D ſcriptio.j.e.cũ ex offi.⁊ ar.hic ſo abbas 1 põt per ſuos monachos curaʒ exerceꝛe ſed hoc debet facere peꝛ capellanũ qui curam populi 9) ab epᷣo habere ut ĩi.c.i.de cap.mo.teio ius iſtituendi quo ad curam popli nõ põt pꝛeſcribi per inferioꝛẽ epiſcopo ut in.c.cum ſatis de offl: Archi. ⁊ ibi tenuit hoc Moſti.= profecto cra hec multa poſſunt ſcribi que bꝛeuitatis cauſa omitto ⁊ concluſiue teneo contrariũ. Ci eni ab b s hoc caſu nõ intendat ſeipſum preſcabef lü ſub ſit ſuperiori ſuo ſed potius preſcripſit cõtra piſcopũ ut ipſe cõmittat cnrã ⁊ propoſuũ cure niſitet corrigat ⁊ caſtiget non eſt pugnanda pie ſcriptio quia poteſt preſcribere iura epiſcopalla ut in.c. anditis ⁊.e cũ olim.j.e.⁊ per Jo.an in .c.cũ epiſcopus de offi.ordi.li.vj.⁊ dixi i.c. c contingat de foro cõpe. Joſe uero abbas uſſi tabitur a ſuperiore ſuo cũ ſit exempts: ſic ce ſat pꝛima obiectio epiſcopi. NHon obſtat fa qi procedit niſi ſit conſnetudo ut per mõachos en ra exerceatur ut nõ. Jo. de lig. poſt Qau. in ce. ne in agro. . ceteꝛũ de ſtatu ꝛegu.? Jo. an it, ſtatuiũ ð elec.li.vj.⁊ ſẽit au.in cle.freqnis de exceſ.prela. dico plenius in. d. c.i. de capel mo. Ex his colligitur tertia obiectio. dico enim ꝓ imo uʒ preſcriptio ut in dicto.c.audinis? in c.cũ olim ⁊ ſentit Inno. in.d.c.audinis? Jo. an. in.d.c.ſi epiſcopꝰ? in.d.c.cũ uenerabils de cenſi.? Mau. in dicta cle. frequẽs facit qð nõ. Archi.xvj.q.ij.in ſũma.⁊ Jo.an.in.c. literas de reſti.ſpo.⁊ glo.iuncto tex.in.c.accedentibus de exceſ. prela. In iſtis eni ultimis cõcoꝛditijſs pʒ ꝙ ea que ſunt dignitatis epiſcopalis poſſunt per inferiorẽ preſcribi. In prioribus neio con cordantijs expreſſe dicitur de cuꝛa:? ad.c.ſaiis dic ut ibi notat̃ Sequitur.c.ad aicenn Daudientiam. qZn ia do romane eccleſie contꝛa ipſam eccle ſiam ⁊ uaſallum currit ſolſa preſcripiio cemum annorum. Mel generalius ſic. In iurib? ad o manam eccleliam expectantibus curnit ſola cen tẽnaria preſcriptio.due ſunt partes pricipales. in prima ponitur proceſſus narratio.in ſecüda diffinicio ibi nos iginr. ¶Mrma ſubdiuidi tur quia primo ponit petitionem actoris. ſecun do reſponſionem rei ibi ſed ea.tertio probario nes actoris.ibi ad qdð.quarto ꝓbationu ipſax ipugnationes ibi ſed inteꝛ ¶ Mõ. p ꝙ ſolus H pa põt etioʒ laico in feudũ concedere ceria in t vochiaz po mittendo- laliis 6 ,ane vc zale, nirque l iunbis le. C 5 Hnin.ih. ade no. Duten⸗ tai Abediſink. Cns A camerari ppe e tinel ial distoſheg⸗ Niant be P nn ehi e cenb inc boffe incetb licl ictch n o6n²avοαι A ſrm ſmiiſ nrmimim airr irplſe ſonutnig rmit ic ir muͤ orci nuhl nbier l be Jn ſjr eſtoensdtſol nornio grolamnr ſine ne Unintctioione niit odemr 5rian de apo inited dnn n N ceone e gon Denias incnnce on fact tetinlin onibus C.ge domn. Crfaetiſe ter non ,7 gd qveſtone eſis pobienone diei furn ſeita no dinſe ten non ins etolttui Anngs cdiſbi an nomion iitbie an ficiis r e, lene Gn glenimrine Hlhſacporeeteinlerrini inte n auiſtümmniadin nbiineſſtonconehtitg bys geher regi Mongriop bür ter cü re ſngnlans. Erpongnis atoe h lni limnli nut hin ney niſi notaninsſ nuliᷓ Hotabils pſona cn⸗ ſiqs Cerurio f ileteſ nn Netiönmm mnitningi⸗ torngne aiſige oneſſpngn ſoprognu pol origberinngin rin LaNdnst tioinj t1 Nn .(. ( plopys roßſ orclel crati 4 ammpm de ſyo c le no ni hmaſmijr wũſtnnpnutli ſr mm oblonlnn. Mnoblrfi rocti ſj ſr mnſimmdo r r niittnot normemmr ur Yo deig pof Qin nd xrinigd ani de tnn cgnt Po ni⸗ umi d ee Nr in n mee teand de etti pren dcd enns NdtiN mo ErDstcen wian gan mo iectpio in Gd ndr La Oumtſeni Znnd ndt uiißt mnin 1cſchſtotind t ii onii tmſt Pab mamtehiihis 4 Aircbi w aihn im Run de eſl p.2 90 i0nn nha . cri. ea. MMilci nuiß⸗ anirnsiel gergpeſmnt a Zeinns niie t i velnll NV Il.lias ſe ,. an A ℳ☛* .d. . n,8 ſ. if pblimius de a fiX& AP ſt 4α ,= ¶ Be preſcriptionibus in aliquo loco ad romanã eccleſiam ſpectantia põt ergo ſolus.bona eccleſie alienare. An autẽ ualet hoc ſine cauſa legitima facere uide ꝑ¶Ar chi in. c. nõ liceat pape. xij q. ij. ꝙ nõ. Jo. mo. in. c.ſuꝑ eo de here.li.vi.¶¶ Nõ.fo ibi conſue uit ꝙ cenſus põt deberi rãtione ſolius conſue tudinis:ſufficit ergo in petitione cenſus conſue tudines exprimere pro cauſa:æ uidet concorda ꝛc tex.in.c.dilectꝰð offi.ordi.et ibi ꝑ Jo.an.ſic limita ꝙ le. et nõt᷑.in.c.peruenit de cenſi.dic tñ melius ut ibi nõ.?⁊ peꝛ Hn. in.l.cũ de in rẽ vᷣ ſo. ff. de uſuc.⁊ uide glo.i.q.i.nullus epᷣs graua mẽ:que ꝛequirit tm tẽpus de cuius initio non ſit memoria:dic ut in iuribus pᷣalle. ¶¶ Mõ.ter tio ĩ uerbo nos igitur mirabilẽ tex. ꝙ priuilegi um pape facit fidẽ de contentis in eo etiã cõotra laicũ tertiũ poſſeſſorẽ ⁊ ðᷣ hoc aliqd.j . 41 qᷓrro et tene mentiſq creditur libro centuali ãti quo alicuius eccleſie dũmõ reperiatur z conſer uetuꝛ in loco nõ ſuſpecto:uide ꝙ dixi in.c.cum cauſã de ꝓba.et ꝙ nõ. On. in.l.i.ff.ſi cer. pe. facẽ aut. ad hoc ð fi.iſtiu. C. ¶ Et nõ.ꝙ came ra camerarij pape uel cardinalis eſt locus ꝓba bilis ⁊ nõ ſuſpectꝰ. Idẽ dixit bic Me.de came ra epᷣi ꝙ nõ.et uide ꝙ nõ.in.c.poſt ceſſionẽ de ꝓba. uide glo.in.c i.viij.q.i.⁊ in cle.ne romãi dge elec 5.qnto in. v. nec cꝛedentes ꝙ pꝛe ſumitur ꝓ tabellione ꝙ diligenteꝛ exercuerit of ficiũ ſuũ nec preſumitur aliter ſcripſiſſe depoſi tiones teſtiũ q; ipſi dixerint licʒ ſine teſtiũ pntia illoꝝ dẽa receꝑit ut hic:⁊ dicit hic Inn. ſpecia le eſſe in acts ut ſoli notario credatur ſine teſti um inſcriptione niſi pꝛobetur orium. de quo re mittit ad nõta in. c.poſt ceſſionẽ de ꝓba.æ dixi plenius in.c.qm de ꝓbat. facit tex. in.l.in dona tionibus.C. de dona. Et facit iſte tex. notanter ad queſtionẽ teſtis publicatõne dicti facta dixit ſe ita nõ dixiſſe ſicut notarius ſcripſit cui debe at magis cẽdi ſibi an notario:⁊ fuit hic queſtio dnicalis 2 eã plene Soe. ꝓſequitur ĩ ti. de teſte F.i.vV. ſed pone ecce iudex ⁊ in ti. ð inſtru. edi. F. reſtat. v.quid ſi dũ atteſtarões cũ duobus ſe quẽtibus.Et ibi in effecin concludit ꝙ in ciuili bus debet credi notario ꝑ hũc tex.cũ teſtes ſint ſingulares. Et notarius ratioue publici officij pᷣſumit᷑ diligenter ſuũ exercuiſſe officiũ nit hic et hoc ueꝝ niſi notarius ſit ſuſpectus uel teſtis ſit multũ notabilis ꝑſona facit ꝙ in ſili nõ. Cy. in l.ſi qs decurio.ff. de fal.?æ Jo. an. in. c. cũ paꝛa ti de teſti.pᷣſerti ſi teſtes ſint multi ?⁊ oẽs ↄuẽiũt ſed ſi õ teſtem ageretur crialiter de falſo et Pdu ceretuꝛ dictũ ſuũ ille negaret ſe ſic dixiſſe. Spe. dixit in dicto. F. reſtat. v. qͥd ſi unus:oẽs doc.i ſua exaiatõe priuata ↄcordaſſe ut ſcripture no tarij nõ credatr: quia in crialibus debent eſſe ꝓ bationes luce clariores ut in.l.ſciant cuncti.C. de ꝓba. canoniʒata.ii.q. viii. ſciant nec cꝛedituꝛ dieto teſtis S notarium cũ ſint ſingulares licet plures ſint de elec. cum dilecti ? nide de boc ꝙ n5. in. c. ſicut de teſtib. ¶ AMltimo collige ibi be neficia ꝙ fendũ dẽ beneficiũ 2 clarius ꝓbat᷑ ĩ. c. i.in qui.cau.feu.amit. ubi dicitur ꝙ beneficiuz generaliter ſumptũ diffinit᷑ ꝙ eſt beniuola actio gaudiũ tribuens capienti. Alia declarabunt᷑ cũ glo. ad quas deſcendendo. rio quero ð itel lectu iſtoꝝ qᷓ fuerunt data in feudũ hic ut come ſtiones banna placita foris facta. Solutio glo. .ei. ⁊.ij. exponit duo ex predictis:⁊ dic ut in eis. S; Jo. an. exponit comeſtiones.i. albergarias ſeu ꝓcuratiões q̃s a ſingłis ſeu certio ꝑciꝑe po terat. bãna.i.ius indicendi bannuʒ uel edictum. Placita dic ut in glo.? alludit uulgarꝛi ſicut. . ne cle. uel mo. c.i.xv.q iij. placita foriſfacta:dic ut in glo. ? eſt uulgare loci.i¶¶ Soponi. contra tex. in V. nos ubi dicit ꝙ papa magis cõſidera uit priuilegiũ ꝙᷓ dicta teſtiũ. Nã priuilegiuʒ ſeu inſtrumentũ ⁊ teſtes habent parem uim i ꝓbati one fiend ut in.l. in exercendis. C ð fi. inſtru. 7. c. cũ Yo. de fide inſtru. Solutio dicit glo. ter tia ꝙ ↄrrariũ pcedit regularit᷑ fallit. prio in ãti quitate facti. Mi facta antiq̃ melius ꝓbant᷑ ꝑ i. ſtrumẽta qᷓ; ꝑ teſtes qꝛ hominũ memoria labilil eſt. C ð̊ pꝓba.l.celſus. fo fallit ubi ſcriptura eſt neceſſaria. l.i.ff. ðᷣ mãda. principuʒ ꝙ qn ſit:ꝛhẽs glo. nõbilẽ in. c.i.de cẽſi.li vj.terrio ubicũqʒ al legat᷑ priuilegiuʒ: magis eni tũc credit᷑ ſcripture Sᷓ; teſtibꝰar.i.c.porro ⁊.c.cũ oli ð priui. Dria ſolo ẽ va ĩ ſe ſʒ nõ ↄuenit huic lr̃e qꝛ pᷣuilegiuʒ nõ fuit ↄfectũ tpᷣe quo cẽſus ↄpetit rõane eccłie ſz pꝰ:teſtes aũt deponebãt ð lõgiori ipe.ſ.ð quĩ quagita ãnis ⁊.j.⁊ ſic dicebãt induceꝛe ualidio rẽ ꝓbationẽ. Et forte ob hoc Jo. an. ſoluit hic alr dicẽs ꝙ papa habuit bic reſpectũ ad factuʒ narratũ: qꝛ teſtes dicebãt ſolũ uidiſſe cenſũ ſolu tũ:pᷣuilegiũ vo aſſeꝛebat illũ debitũ ⁊ facit fʒ cũ ð pᷣuilegijs ſi papa: æ ꝓpt᷑ hboc ꝓbatio puilegij erat ualidior facit qð le. ⁊ nõ. ðᷣ cẽſi puenit.Ex pᷣdictis ſentit Jo. an. unũ mirabile ut dixi ſupeꝛ tex. ꝙ aſſertis ⁊ ↄtẽtis ĩ puilegio pape ſuꝑ qoꝰ fũdat᷑ pape ĩtentio cꝛedit᷑ ẽt ad pᷣiudiciũ laici nõ ſuppoſiti:lʒ narrata tẽdãt i fauorẽ romãe eccłie 2 ↄmodũ:qð ſi ẽ ueꝝ extendit miro mõ cle.lꝛis ð ꝓba. In õriũ tñ facit qðᷣ nõ. Inn.i. c. iquiſi tiõi ð ſen excõi.cũ eni laicꝰhoc cãn nõ ſit ſubiec tus pape nec rõe ꝑſone nec cãe nõ apꝑet q̃re de beat credi vᷣbis ſuis enũtiatiuis ad cõmodũ ro mane eccle ⁊ ĩ pᷣiudiciũ laici nõ ſuppoſiti.põt di ci iudicio meo ꝙ foꝛte iſtud caſtꝝ palacioli eꝛat de pꝛimonio r omane ecclie ⁊ ab iſto caſtello te nebat in feudum ratione cuius debebat ſoluere cenſuʒ ut patebat in libro cenſuali ⁊æ ſubire alia onera que hic narrantur:vñ ratione rei cã eꝛat ſuppoſita foro eccleſie:ut in. c.ſi clericꝰlaicum ðᷣ foro compe. meꝛito credendum erat pape. Uel ſecundo ſpeciale eſt in papa ut in dubijs cꝛedat pleniſſime aſſeꝛtioni ſue gr. in. c. per uenerabileʒ qui fi. ſint le. ⸗ in. c.i.xl.di.⁊.c.quicunqʒ.xi.q.i. Ex quo infertur ꝙ dicta de ſiis debẽt intelligi indiſtincte. Ael tertio dic ꝙ bic non creditut priuilegio ad plenum preiudicium laici: nain 4 he ſa ionινια ſipt iu4 d. aif 2S P Z õ nnpie Sr A 1 — CWas mi 9 7 9 . er ſyla cni=narta Pſ ipno an wat & nσι nn* ie e ſcibas ponderantur hic cenſualis liber ? dicta teſtium ſz permaxie priuilegiũ: 7 ſic facit cũ alijs plena ꝓbationẽ nõ autẽ per ſe tantũ: ⁊ qlʒ ſolutio ẽ ꝑ ſe notabilis 2 poſſet ſuſtieri. Glo. qrta adducit duo ſimilia: ſicut eni credit᷑ bic libro cẽſuali: ita in ſili per libros atiquos ꝓbatur diuiſio dioce ſum:de quo dicendũ ut plene dixi in. c. cu cãm de ꝓba. Itẽ credit pari ratione inſiro produc to ex archiuo publico habenti teſtimonium pu blicũ ut in auẽ.ad bec. C. de. fi. inſiru. Et dẽ ha bere teſtimoniũ publicũ ſiue magiſtratuſ aneſte tur illud ðᷣ archiuo publico eſſe aꝛ. hic:ſiue ma nu cõmentariẽſis bʒ ſigna ſolita ⁊ ↄſueta impo ni. Er dic cõmentarienſis.i.tabellionis ſuꝑ ar chiuo deputati:iñ ſi ñ ſit tabellio dũmõ ſit pub lice deputatus ad illud officiuʒ ſufficit ad fidem imponendaʒ ut nõ. in. d. auẽ. ad hec: æ eſt aꝛchi nus locus in quo ſolent reponi ſcriprure publi ce ⁊ autentice.¶ ¶ Quero qᷓre papa dicit ꝙ b* negociũ tangebãi principalr romanã eccleſiam ideo erat necefſaria preſcriptio. So. dicit glo. in. H. principaliter: ꝙ ideo quia ſi non principa liter ſed ſecundario ſpectarer ad papam non re quireꝛeiur tã longa preſcꝛiprio ar j. de priui. accedentibus ⁊. c ſi de terra: ubi ↄtra ecleſiã ex emprtã ſeu eecleſiã inferiorẽ ſubiectã cuꝛit in ſu is inꝛibꝰ. xl. ãnoꝝ preſcriptio: ⁊ iñ qlibet eccłia ſpectat ad papõ: ʒ iura illaꝝ pertinẽt ad rõanã eccleſiaʒ ſecundario nõ principaliter. Et nõ. bñ banc ſolutionẽ iuncto tex/ ꝓ intellectu iuriuʒ di rentiũ ↄtra romanã eccleſiã ſolũ precurꝛere pꝛe ſcriptionẽ centenariã:dʒ eni intelligi reſpectu ꝛe rũ ⁊ iuriũ principałr et nõ ſecũdario ſpectanuũ ad ꝛomanã eccleſiã. Et idẽ uoluit Hoſti.hic ex ponẽs uerbũ principalłr.i. ꝓpꝛie quo ad ꝓpꝛiã menſũ uel p'imoniuʒ; qð tanꝙᷓ pꝛincipale ? pro pꝛũ ab alijs eſt excluſum in auc. hec conſtiturõ colt veij. Et ſic nõ colligit᷑ bic fʒ Jo. an. ecckiã ꝛomanꝗ ſe poſſe opponere ↄtra omneʒ qᷓ rage nariã preſcriptionẽ faciã ↄtꝛa minorẽ eccleſiam q̃ illa primo ⁊ principalit᷑ ſ bi fit ſubiecia ſicut q ia aignebant in. c ij e. peꝛ illũ rex. qðᷣ eſt fal ſum ui bic pʒ. F reor eni ꝙ papa audixct᷑ ꝓ iu zibus eccleſie lius oue pꝛincipałe ad enz ꝑtine rent:ſecus in ſpect nuibus ad illã eccleſiã infeꝛi oꝛẽ:⁊ de hoc uide tex. iuncia glo.notabili in. c. tã currit pꝛeſcuipiio cõi ipe qᷓienuſ preiudicatua illi ecleſie: I nõ qtenus pꝛcindicat̃ pape. Idem ? claꝛius dicit glo. notabilis in. c. dilectꝰ cap. mo. in. v. geneꝛeĩ ꝗᷓ dicitſꝙ ↄtꝛa monaſteꝛiũ exẽ ptũ preſcribit᷑ ſpacio.xl.ãno.licet nõ cõtra pa pã ⁊ allegat dictũ.c.uolumuſ ⁊ ur̃ hoc ꝓcedẽ ẽt reſpectu exemptõis qtenus preſcriptio preiudi tat exempto im: ad hoc allego bonuʒ tex.i. c. cũ dilecra in vbo qꝛ queꝛo de ↄfiꝛmatione utili uel inunli: ſicut eni eccleſia inferior põt preſcribere liberiatẽ Orꝛa epʒ ut dixi. ð. e. c nõ liceat: ita epᷣs põt pꝛeſcribeꝛe ↄtꝛa libeꝛtatẽ et pꝛinilegia li bertatis ſpacio.u.anno.non in preiudicabit ee ¶ Be prelcriptionibus. ſeele romane eſnecn iuris ſul ut in. d. e. cũ di cta. uñ poterit dicer eps qd ad te libeꝛas eos babeo.i.loci corpus..copeiit.ᷣfl ſi ſerui.uèdi. Ex quo infert᷑ ꝙ ecclia inferioꝛ tablbenn: eſt preſcriptũ nõ porerar ſe tueri ex ꝑſoa Pape⸗ hinc forte papa cõſtituit ꝓcuratꝛicẽ abbaniſſaz monaſterij ut poſſet allegare ius ↄpetens wne ne eccleſie ut in.d.c.cũ dilecta qdð als aſtare nõ potuiſſet. In cõtꝛaꝛiũ tn iudicio meo muſi fgd qð nõ. in. c. mandaiũ. ð. de ꝛeſcꝛiptis ubi conclu dit ꝙ qs põt defendeꝛe ſe ex iuꝛe tertij:ex quo ↄcludit actori ius nõ cõpeteꝛe ſalteʒ ubi no alle gat turpitudinẽ ꝓpriã facit.c.cũ dilecius de ini pa. z. c. aute ¶(Oat tini de cõceſ pꝛeben. ied cer iũ eſt ꝙ ↄtra eccleſiã romanã eiiã ꝛcſpcctu iunis qð bʒ in eccleſia exempta non currit preſcriptio niſi centẽnaria ut in. d. c. cuʒ dilecta: cꝛgo pot ec cleſia inferior dicere epo nõ potes erga nos iu riſditõe uii qꝛ ſumꝰ imediate ſubiecii ecclie ros ne ↄtra quaʒ nõ eſt ↄpleta pꝛeſcriptio:nã itereſt ſubduoꝝ nõ mutare dñʒ maxime papã quo nul lus ĩ orbe maior: ut nõ ĩ c. audins ꝑ Inno.et in. c. fi de ma. ⁊ obe.ꝑ Hoſti. ⁊ iunc oʒ dicẽ ad c.cũ dilecta ꝙ ad maiorẽ cautela papa ↄſtituit illã abbaniſſaʒ ꝓcuratticc: ? forte bec ꝑs voor: cũ exemptus nõ poſſit etia ſi uelit expreſle renũ tiare pᷣuilegio libertatis uel i inferiorẽ iudicè cᷣ ſentire ut in. c. cũ tpe. de arbi.nõ. Jo. an.iĩ regn la ſcienti de ꝛc.iuꝛ.li.vj.in meꝛcuꝛi.facit qð n. Pau. in cle. frequens ð exccſ.prela.æ ꝛeus poᷣ uti diuerſis exceptõibus etiã ↄtrarijs ut in igu la nullus płibus:⁊ qð ibi nõ.de.ꝛc.iur. lt. V 1. nemo. fl. de excep. Et uide ad prius dẽa Ai chi. in. d. c. uolumus ⁊ in.c.ij.e.ci. li.Vj. ubi ie ꝙ eccleſia lateranẽ. cui papa imediate pſidetaa res ipſius eccleſie ⁊ generaliter omnia que imne diate peꝛtinet ad diſpoſitiõeʒ apoſtolicã gaudet hoc priuilegio pꝛeſcriptionis: ſed imtelige ut di xi in his iuribus ⁊ bonis que immediate perti nẽt ad diſpoſuionem ipſius pape: ? idem volnit Jo an. ſ. c. ꝓx. ubi dic ꝙ eccleſia romana gan det hoc priuilegio quo ad ſingulaꝛe grrimoni um ſuum:allegat nõ hic. ¶ Ex his inferun ad queſtionem que ſequitur in glo. an iſte caſtella nus potuiſſet preſcribere cõmuni ſpacio coniia illum uaſallum pape ut iple eſſet uaſallus roma ne eccleſie. ⁊æ concludit ꝙ ſic quia pe: hoc nulluʒ preiudicium patitur papa cum ſolum pꝛeſcriba tur ius naſalli. Ex hac glo. ſingularne nota quis poteſt preſcribere feudum reſpeciu niilis dominij qð eſt penes naſallum direcio remanẽ te penes dominum:ſed boc non cꝛedit Moſti. ꝙ eccleſia ꝛzomana babeat naſallum que nollet uel quẽ ſibi habeꝛe non expedit. Et iem Pein ratione eſt dicendum in alio domino: ego redu cendo hec ad concordiam: dicere qᷓ g10. ſelna ri poteſt quãdo dominus ſentit iſtũ exnen ſe ge rer̃p naſallo et nõ contira de nouo acquirere per huiu feudale ut in.c.ſi quis per.xxx. ſinõi patientiaz ius ſi de feudo fue. dixit. Naz ſicut poteſt „, lci ii⸗ zn allt i di nl i ne ni en atcl eſlltß ec⸗ depeſcip en e lan Ccen n a itiun b mcle In bedmp uſ o⸗ mrhlmmtnamm ſha a ſemmuriuin vnn N anan ſeimumre,fn finnwalmn ſem mntel nt o iitr aſ lams monſet chreaeſi oneni ſiſß retniotio 5 ſmnelais bot iweico ned init ter icte Sec Joan inade Sveini deien in Nirife 1onn .id NRec ſendn riumtenen nult h preſciptun ſa walclun acoer Onno. in dis cni iſalas ciiwelernieru r lun ignoravent por fengi renpern. 1 ide erea munibps geec benine mi ann ſeſuererino uſſlo aſn gigens Granud inpalenlo fei eleſde lienni inc itfencn nlaſonnants ſe Pbo.ſg. Lifintemeniuni ulg is hoſſcebat iniltene ſeni H rnciinm ton eun n. lpbennginc iglun zeaſe ſni lus ſiſeiniſer is aſi lliel is aſi oſſcgen i Pstn luiſſer in hoſeſtoneciniſe n to cer nuſiegue inahen preettis no aut n Dl dn. um Nemimi dotent Cicce lu t re 481 ti wleicone inin⸗ No c AuNd ſaanago potee Ckeſa irfgier ctioi Pols ganosi nidtöeni Klmn mrlae iniccen eorn qnfdch Nenainnionait ſubhe ömuare di; mnpine n lus orde monnnd ſc utſted Ii Inc K dem tobe p Hoſt tuncg in ((ũ clenn od muore utciiun , li abbanſi pennn icin inebe fe c ammps n poſſr niſ veſtoprcſni um pil ho bmus iinoni ii ſmirur in cc̃ je ebi no Jomninn E ſceni oe i . nuni t i Pn ncr hrcueobuſ nl on ndueris eetobus ai nnſo ininn unplus dusd itdenin kNa Iueno decch Cice d ein 1 ACNNnns 1 NedR 4 cndn Makammieimiihi i reshinsttiſſer Eirüig au iue peninen 13 loſtic⸗ D eſeriotorteiſehnele pocprinlego Driſcetſll c inbis urdust doſiil 1 ſonen wdr⸗ na öſteſanenin dlunms n 4. N ge R nunn e n. gn ſo de Umn ſonnal 8 ¶ De prelcriptionibus ↄuer.ecollł.x.ubi dicit᷑ ꝙ ſi quis per.xxx. annog rem aliquã ut fendũ poſſedit ⁊? fuitiũ dno exhi buit q;uis de ea re nunqᷓ; fuit inueſtitus pꝛeſcꝛi ptione tn.xxx.anno. poterit ſe tueri:⁊ eſt tex.no tabilis. fortius patiente dño põt hoc ius iam fõ matum ⁊ conſtitutũ et in aliũ trãſlatũ preſcribẽ ſed ubi dominus ignorauit et põt pretender᷑ ali qð intereſſe in imutatione uaſalli poſſet forte cedere dictũ Hoſti. cũ quo tranſeunt hic cõiter doc. facit ꝙ in ſili legitur et nõ. et maxime per nno.in.c.neniens.ij.de teſti.et in.c.piſanis ðᷣ reſti.ſpoli.Sed nihilominus licet hoc uideatur equum:ↄꝛium tñ puto uerius ut hoc caſu ẽt nõ poſſit dqñſ iſiũ qui pᷣſcripſit ad minꝰ ſpacio.xxx. annoꝝ moleſtare hoc probo per tex. aꝑium iũc ta glo. quã ſequit᷑ hic Hal.in. c.i.de capitu.co⸗ .F.i. ubi dicit᷑ ꝙ lʒ dno aliẽatõeʒ fendi fẽam nul la obſtante preſcriptione ꝛeuocare:⁊ ĩtelligit ibi glo. et bene de preſcꝛip.x.uł.xx. annoꝝ:ſecus in quadragẽnaria:nec diſtiguit᷑ ibi ſcientia ł igno ꝛantia dni ex quo nõ agitur de pᷣſciriptione ꝓpᷣ etatis. Mam et contra ignorantẽ ĩ ſui piudiciũ currit pꝛeſcriptio maxime.xxx.ãnnoꝝ ut in.l.fie C. de pꝛeſcrip.lõ.tem.et.l.ſicut. C.de preſcri. xxx.anno.facit ꝙ dixi.S.e.uigilanti:et hoc uidᷣ tuꝛ ſenſiſſe Inn hic dicens ꝙ pꝛeſcriptio.xl an noꝝ hic currebat contra iſtũ:ſʒ ex perſona eccle lie romane S quam non currit niſi centennaria iſte iuuatur ar.l.ſi cõem.ff.quẽadmodum ſerui. amit. ⁊ ſic ſentit ꝙ ſi iſte caſtellanus noluiſſet ex cludere eccleſiã romanã ualuiſſz preſcriptio õ il lum:⁊ ſatis hoc iudicio meo inuit tex.iſte. Sed Jo. an.in addi.Spe.in ti.de feu.ſuꝑ HNica i fa colũna.v.xxviij. poſt pᷣnc.ſentit ↄᷣrium ibi enim nult ꝙ lʒ pꝛeſcꝛiptum ſit ⸗ uaſallum ſpacio.xxx. anno.tñ dñs cui naſallus cõtinue ſeruierat ⁊z ca ſum ignoraueꝛat põt fendũ recupera?. ⁊ illð eri pere a manibus preſcribentis: nec tenet̃᷑ ampliꝰ reſtituere primo uaſallo quia fuit negligens 2 i gratus in patiendo feudũ pꝛeſcribi: alienauit eĩ quantũ in ſe fuit feudũ ut in.l.alienationis uer bũ.ff. de. Vbo.ſig. Et fundamentũ pꝛimi dicti ẽ quia dis poſſidebat ciuiliter:æ ſic nõ currebat preſcriptio cõtra eũ inxta nõ.in.l.i.C. de ſerui. fu.dixi plenius in.c.uigilanti.S.e.et ſic ſentit:ſe cus ſi ſciuiſſet dis aliũ poſſidere uel ſi ignoraſ ſet nõ tñ fuiſſet in poſſeſſione ciuili:ſʒ iſta ↄſide ratio licet multũ equa poſſit procedere reſpectu ꝓprietatis: nõ autẽ ꝛcſpectu uſufꝛuctus quẽ ha bet uaſallus.ut in.c.i.in fi.in qui.cau.feu. ami. Mã ad nſufructũ preſcꝛibẽdũ ſufficit naturalis ſeu corporalis poſfio ut in.l.fi. C. de preſcrip. lon. tem.nõ. Har. in.l.i.ff.de acqͥ. poſ.dico iñ ꝙ tenẽdo pꝛeſcꝛiptionẽ cuꝛꝛc daret᷑ reſtitutõ do mino ignoramti ne cogat᷑ habere uaſallum quẽ noluit iuxia ea que dixi in. d. c. uigilanti. Opio Iñ diſtinguens inter ſcientiam ⸗z ignorantiam ẽ multũ equa. Et nõ illud incidenteꝛ tactum quia dns fendũ recupans nõ tenetur id reſtimere ua ſallo. ¶ Sʒ qro ? rcuoco in dubiuʒ/quanto tẽ pore p̃ſcribat̃ ↄtra uafallũ reſpectu iuris ſm:di co ꝙ ad hoc nit pᷣiudicet dño nõ currit pꝛeſcrip tio.minor.xxx.annorũ.2 ẽ ſpeciale ĩ feudo quã tũcũqʒ pꝛeſcribẽs habuerit titulũ ⸗ bonaz ſidẽ: caſus eſt in. d. c.i. iuncta glo. de capi. cora.= ſen Caio pe 3 ae leen., iir Jo. an. in addi. s in ꝓxima qõne altata: ſed reſpectu ⁊ ĩ preiudiciũ ſolius uaſalli quo ad uti le dominiũ ſuũ eſt magis dubiũ:⁊ ꝓfecto ubi ñ interuenit titulus ſʒ tm bona fides requirit᷑ pre ſcriptio.xxx. anno.ſicut in alijs rebus pꝛeſcribẽ dis ĩmobilibꝰ = iuribꝰ ut in.l.ſi q; emptõis.E. ð preſcrip.xxx.anno.æ.xvj.q.iij. F. põt ? gl. in. d. c.i. de capi.cor. Si ueꝛo inreruenit titulus putatiuus puta quia ſucceſſit defuncto uel erat fama ꝙ pater ſuus habuerat in feudũ iuxta ea que legunt᷑ æ notant᷑ maxime per Bar. in. l. cel ſus.ff. de uſucapi.eſt magis dubiũ ut dixi:tex. ᷓ ſentit ꝙ requiritur tempꝰ.xxx ãnorũ ⁊ clarius ſentit Inno. æ Jo. an. in preał addi. æ pꝛofecto boc uidetur claꝝ ubi nũq; habuiſſet poſſeſſiõeʒ quia cõtra actionẽ nõ pꝛeſcꝛibit regularit᷑ mino ri tpᷣe ut in.l.ſicut.E. de preſcrip.xxx.an. ſed ſi babuiſſet poſſeſſionẽ eſt qõ ſatis dubitabił: naz ſicnt preſcribit᷑ directũ dominiuʒ ? ius incorpo rale ſpacio.xx.ãnoꝝ cũ titulo nt in.l.fi.C. de p ſcrip.lon.tem.ita vꝛ dicẽdũ ⁊ fortius ĩ dñio nti li ⁊ hoc vf̃ ueriſſimũ niſi dicas ſpeciale ĩ feudo P tex.d.c.i.de capi.cora.ut nõ pꝛeſcribat᷑ mino ri tpᷣe.xxx. an. ille iñ tex. loquit᷑ in dño recuꝑate 7 nõ in uaſallo niſi diceres ꝙ ſi pᷣſcriptio curre ret minori tpᷣe S naſallũ non daret᷑ ibi facultas dño recupãdi feudũ pᷣſcriptione nõ obſtãte niſi reſpectu ꝓprietatis:⁊ hoc ſatis bñ põt admitti nt ſit ſpãle ĩ feudo ut nõ currat pᷣſcriptio minoꝛ cẽtenaria ? ̊ nõ.¶ Sʒ iuỹ pᷣdẽa qᷓro ðᷣ nõbili q̃ ſtiõe nũqnid uaſaliꝰpoſſit pᷣſcribẽ libertiatẽ ⁊ di rectũ dniũ feudi.xxx ãnis nõ ſeruiendo:hec fuit q̃ſtio Aber.ui recitat Jo.an.in addi. Spec. ꝓ naſallo facit.ſ oẽs.C. ð pᷣſcrip.xxx.an. In oriũ facit qꝛ nũqᷓᷓ ĩterpellauit ius dni dicẽdo eũ non ſuũ dnim ⁊ ſie nõ potuit ſibi mutaꝛe poſſeſſiõis cãʒ.l.cũ nẽo. C. ðᷣ acq.poſ.dicebat Uber. poſſe diſtigui an debẽt uaſallus dare certas pᷣſtatões dño puta tenẽ equũ ꝓ ſeudo:⁊æ tũc ſit ivutandũ dño ꝙ illas nõ exegit. Si ãt erat feundũ honori ficũ nõ ẽ qð poſfſit dño iputari qͥ nil potuit exi gẽ ⁊ hoc ſatis ſibi plʒ:ł diſtiguit᷑ ſʒ eũ an.j.illð tp̃s.xxx.ãno.dñs hũerit negocia ad que naſalli eſſẽt nocãdi ⁊ viſile eſſ ꝙ dns hunc uocaſſR ſi uaſallꝰ fuiſſʒ ut ĩ militia ⁊ uxore ducẽda ⁊ ſilibꝰ in talibeni ſi alijs eũtibꝰiſte nõ iuit iterpellaſſe Ve ius dni:⁊ ſic poſſet libertatẽ pꝛeſcribẽ: naʒ ⸗ liberatas pᷣui ſi mala fides ñ obſtat lõgo tp̃e pꝛe ſcribit᷑ C. de preſcrip.lõ.tẽ.qᷓ̃ ꝓhi.l.i.⁊.ij. Mec dẽa ſatiſ mihi placẽt dũmõ uaſallꝰ ſit in fide bo na ut puta qꝛ cregebat id nõ eẽ feudũ qꝛ alteri ſucceſſiiAd vᷣtẽdũ tñ ne niciũñ fale ſibi noceat iux.i.uicia.C. de acqͥ poſ.l.cũ bẽs.ff. de div.et tẽpo.pꝛeſcrip.dixi in.c.nihil S. e. nam ſine bõa fide nõ põt pꝛeſcribi nedũ directũ dominiũ ſed Tr amns u gHuirn do 3 ie Arcr demj/ Fras V prmm onſ) Pſoipdas e mau- nec ſol̃ utlle nt. 1. res teneamr in feuduz preſta do ſeruitiũ ut nõ. Mal. in. c. ſis peꝛ tꝛiginta p alk. licet glo. aliter ſentiat in hoc vltimo.licet mi nus bene per. c. fi. j. e. ¶ Altimo op. ↄtra tex. ur̃ eni ꝙ contra cẽſus preſtationẽ nõ cuꝛrit pre ſcriptio nt.l.cõparit.C. de preſcrip.xxx.anno. Solutio dicit Gof.ꝙ contꝛarium loquituꝛ in tꝛibuto:uel ſic allegabatuꝛ pꝛeſeꝛiptio:nõ tamen in cenſu ſed etiã ĩ alijs fᷣm e.1 Wruma ſolu tio nerior:pro cuius tamen intellecin ſcias qð inter cenſũ ⁊ tꝛibutũ ſeu publicã fꝛuitionẽ ul pẽ ſionẽ nõ eſt dẽia cũ hec preſtant᷑ pricipi i ſignuʒ ſupreme prᷣatis:ſũt enĩ hec ſynõyma ut nõ. glo. 2= Baꝛ. in. l.i.ff. de publi.ſed cũ pꝛeſtatio fir pꝛi naro uel cinitati uel alicui dño inferioꝛi eſt dꝛia inteꝛ cenſum ⁊ penſionẽ:de qua dic ut nõ.glo. Inno. in. c. cõſtitutus de ĩligi.domi. dic eꝛgo ꝙꝓꝙ aut tributuʒ ſeu cenſus preſtat᷑ principi in ſi gnũ ſupreme ptᷣatis ⁊ ulis dnij:⁊æ tunc non põt preſcꝛibi ſicut nec ipſa ſubiectio: ut in.d.l.cõꝑit facii i ſili.c.cũ ex officij..e.aut cenſus debeĩt a lia conſideratõe:⁊ tunc põt preſcribi ui hb:et nõ Cxy. in. d.l.ↄꝑit: ſicut eni alia iuꝛa eccleſie ꝛʒane vel principis pnt preſcribi:ita ⁊? cenſus ex quo ceſſat cã pꝛedicta. Et peꝛ pᷣdicia puio ꝙ ubi po teſt preſcꝛibi ſubiectio puta epᷣi nel altenꝰ ciꝛca principẽ qð poteri pᷣſcribi cenſus eriã ſi preſia getur in ſignũ ſubiectõis:quia ſicut põt pᷣſcꝛibi ſubiectio:ita ⁊ fortiuſ ſubiectionis ſignũ ne for tius ſit ſignũ ꝙᷓ; ſignatũ:ad hoc qð ð caihedia tico nõ. in. c. olim et c. cuʒ uenerabilis de cenſi. ¶Dubitatuꝛ m an ꝛemanente ſubiectione poſ ſit ĩ totũ pꝛeſcꝛibi ſubiectõiſ ſignũ:⁊ dic nt nõ. in iuribus ꝓxi.alł. Contra papã uero ceriuʒ eſt ꝙ ſupᷣma poreſtas pꝛeſcꝛibi nõ põt:ſicut nec 2ↄ tra deũ cuius uices geꝛit:ut notant᷑ d'ẽ Inno. in. c. hone.ij.de poſtu.prela.⁊ dicaʒ.j.c.ꝓxi/in caſu uero huius.c.nõ preſtabatur cenſus pape in ſignum ſupᷣme prᷣatis ſeu ulis dominij:ſʒ po tius ex alia cã forte. tenaia pᷣſcꝛip tõe que ſolũ currit cõtra rõanã eccłiã ipᷣa ſciſmatũ ðᷣducant᷑.in pxia ponit ſuplicatio ĩ fa reſponſio ibi lʒ õ. ꝙ in eodem puncio ſeu ſupẽ eodẽ facto põt ↄcurrẽ ⁊ allari utriuſq; iuris diſpoſitio etiã in foro canonico:ſic ſimita qð nõ. glo.x.di.ſi in adiutorium. ¶ Nõ. fo ꝙ; princeps ſecularis põt eder ſtaimũ ſuper rebus eccleſie etiã ꝛomane. In cõtꝛaꝛiũ facit. c. eccleſis de ↄſti. et.xc vj.di. bene qͥdẽ: ſ intellige hũc tex. in ſtatuto priuilegiatino:pꝛiuilegiauit eni ius ci uile eccleſiã in curſu pᷣſcriptõis ut in aut᷑.qᷓs ac tiones. C. de ſacroſan. eccle. nã et non ſubditnʒ põt qͥs priuilegiare nt le. et nõ.in. c. nouit de in di. et. xi. q.i. qcũqʒ 5. tertio ꝙ cõtra eccle ſiã romanã non cnrrit regulariter niſi pſcripꝛio centenaꝛia dixi ꝛegularit᷑ qꝛ qñʒ fallit. ut.. dicã Jiẽ bʒ in hoc eccleſia romana ſpãle priuilegiũ qꝛ cõtra alias eccleſias inferiores currit regula —,w— De preſeriptionibus. riteꝛ pᷣſcꝛiptõ. xl. an. ut in. e. de qjrta. e; quas actiones pᷣalł. ¶ NMõ D Ter lan ꝙ impedimeniũ etiã ſuꝑueniẽs poſt inchoann pſcriptionẽ impedit curſum pPſcꝛiptionis:nd n interrũpit ſʒ facit eã durante impedimento mũ: ⁊ ꝙ hic ceſſet inchoata pᷣſcriptio ſatis inuit tex. et aperte tʒ glo.i. qð eſt cõtra Mar. i. ſeng tus. fl. de offi. pli. et uide qð dini plene inee ex Iytranfmilſſa. . e. p. et ur̃ cõtꝛa romanam er cleſiã nõ currit pᷣſcriptio cũ ſii cũctis diſpoſitiöe diuina plata. xxij. di. c.i. . ij. nec poteſt qs ſeab unitare eccleſie diuideꝛe. xxiiij.q.i. loquit:nec e acephalus.xciij.di. uulla ⁊.S.e. cum non licent Soluit glo.iij.⁊ bene ꝙ cõtra eccleſiã rom nq; reſpectu plationis 2 ſupme pfatis non cur rit pᷣſcriptio ut in cõtrario:ſʒ ĩ rebus et poſſeſſi onibus et iuribus ipſius eccleſie ꝛomane ſicut et nõ.hanc ſolutionẽ: Ideʒ nõ. Inn. in.c. vone ij. de poſtu.pᷣla.ubi dicit hoc pꝛocederß eliq; iit peciu ciuuatum ⁊ uillaꝝ eccleſie romane:allegat .5. e. ad auckenni. Y. dons aũt bonis eccle ſia romana gaudeat hoc priuilegio cemiũ ann. dixi plene. S. c. ꝓxi. ⁊ uide Archi.i. c. neo.yj. .q.iij. ¶ Sʒ circa hanc ꝑticulã glo.queꝛo qyid in his ꝗ ſpectãt ad papã ſpeciali progatiua ſen in ſignuʒ priuilegij ſingulaꝛis. glo.nõ.in. c.uno ð clerico egro.li.vj.in uerbo nõ obſtante dicit per iſtũ tex.nõ ualeꝛe in illis cõſuermudinè in con trariũ:⁊ ſic nõ pnñt per cõſuetudineʒ ↄperere ſſfe riori. Sʒ ego allego in cõtrariũ.c.ſuꝑ quibuſĩ de vVbo. ſig. ubi pʒ ꝙ iura reſeruata imꝑaurii ſignuʒ ſpecialis priuilegij poſſunt pᷣſcnbi nmio tpᷣe de cuius initio nõ ẽ memoria: ⁊ nõ.ꝑ V. in.l.ſi publicanꝰ. S. in uecrigalibus. ff. de publ. de reſeruatis neꝛ0 pape allego tex. in. c. q un lationẽ de offi. le ¶ NHam conſuetudo mami ſpis bʒ nim cõceſſionis ut in.l.hoc iur.. duc aque .ff. de aqᷓ quoti. z eſti. ⁊.l.i.et. ij.ff. de aana piu. ar. c.i.e.ti.li.Vj. In hac tũ cõſuetudine ſen pꝛe ſeriptione requiritur ſentẽtia pape: quia in iſtis incorporalibus nõ põt habeꝛi qᷓ poſſeſſoo ſine ſciĩa illius qui ea poſſidet ut.l.ij. C. de ſerui. ꝗᷓ.nõ. Inno.i.c.bone pᷣall..c. q̃rente de offl. ordi ⁊ multis alijs locis per Hart. in. l. f de aqꝗᷓ plu. ar. et. d. S. in uectigalibus:et hec ſcia ha pe hʒ uim conſtituti ut in dictis iuribns. Ex bis põt inferꝛi ad intellectuʒ illius.c· unicl: ut imeli gatur in cõſuetudine inducta ſine ſeio bape nel que nõ eſt tanto ipᷣe pᷣſcꝛipta qo e nöndü:?1 i ſili qdð dixi i.c.i.nt lite pendete ubi tractani an facultas rraſfeꝛcdi iſignia põtificali poſſi⸗ oſue tudie qꝛ: tgir Jo. an. .c. abbates pal. l. vj Scðdo pᷣncipali op.õ tex.i eo ꝙ; ⸗ cccki en fqᷣꝛit pᷣſcriptionẽ cẽᷣiũ ãnox:uſ eni ꝙ hec di ſit fũdata ſuꝑ ipoſſibili:qꝛ nũqᷓ pokir rgllel ſeſſio cẽtũ ãnoꝝ ꝑ ĩſſia ñ qꝛ ꝑ ean pbaĩ po ſio ar. c. iter dilẽos ð fi.iſtꝛ.nec ꝑ eſtes: qi oo tẽt teſtes hꝛe cẽtũ q̃tuoꝛdeci anol ut ꝑ ceñ “ nideꝛit iſtũ allegãte pᷣſcriptione poſleree le mert nidẽ a tpᷣe natinitatiſ:ſʒ ad minꝰ ðbebã nto doꝛ uide ie vl . ctunrl lien mallͦtili ,moblel he tot ſune iblg ier aſeeidii aen per .aN hſeb oſſinn itufh wrnr itio onn ſ hoen ſoce ae aiſt un in Zca ver r ſeſont nettilis e⸗ i uni ien int rs le e uochen lebg Denhiffnpor ohai foſiſſo 6 ti pbi pont vnonn wcnm, poſeſiocz ln io⸗ pbure il n ſtittosoſo ,bine glſtn e tole per uuo is pha hor cum oſiſſo fn m ſumi chn thtelu lg hoſſit uturohiao OAso/οd/0ασ) Dcmmaho ſfn or gban oſſeſſo it giſin 5peurunn aacte cicis ut volinane pristr liis apdrcdel nani d oua aoreheſionefu Iogatus howrns ;d uaeindem witeni v ſellio inch dere adindem wan dus C dear cſdeone (Nrnar barl poſſeſſio ſtvedttor ipftin ei mdb poſt hetracicit hörbſeiglt gricſeſt ncic ſignanitt ier il i C deini pi 1 bipot. ten por pbn guienconcin n qr widſtor donis döfinnite Aerbor⸗ voſiceminlchro f deni dal tlen Pee.? nſcepiores los nodos nos c. umn veniſſent gereſi un ueſſſn ce rſi ſr d c en⸗ Plerea non eſt nereſſei ſtnereſein eſtkhrbrumren vorcdeen annos. ſhen MMnoS. (Mamninre Pleemnchſit n cſneni hoſtoſs ſt innionn 6 gief D glifni m heitl genfti ſ. i ttit⸗ = =☛ = =. S= Nen donrun 1ul erdranee cadandeni (Nrnstidnie⸗ ſu fonum gmncen boe Dlinlegioecnin n pene . gnieute Aichiictie i. Oftu bane gialigo gert ſn bis rnir ad opi euni pnugtu ſiſim onullgj ingubnis go. Nn dneocgro. .. . in vebo no obſemett r ii x. no ualer in ilis cöſencnine anu ſc no it er cohenming vennl in. Gcgo legoin cunmni be x ddo g dig g ini tenan ironni gnnz hecais Nenſed MWm Polorhnnt iedetins anin dinengtan N dwierd 5 Neciclidnsſſdeß . Gtcir de Cerduns en e icnt eonik Vin toſamntm Ppuin aſiais unpo ui hu . de e gvoni Aürliaſfirr⸗ t e i i N Jndut ichmn wüone tegeinin ſii ribvsnd d t e cplen rna , z tö. Jnnoit ole w. slocspe Clis ais es e ncen i nimtlun ii guan. tinn ndatnr 3 1 3 — . 2 — c, .* „Aas: 2.5 . 2 S A, Per n * Ieniſeun rd Prsſtane zan: neyrer De preſcriptlonibus: puberes:ſed cõiter hoĩes non uiuũt ultꝛa centũ annos:ergo reqreꝛe ita lõgiſſimã pᷣſcriprionem nihil aliud ẽ ĩ effectu q; impedire pꝛelcripuõem 2 ſic utriuſq; iuris diſpoſitio ur̃ in hoc fundata ſuper Vbis ? nõ ſuꝑ rebꝰ S. c. ↄmiſſa de elec.ſi. vi¶ So. dicit gl.pal.in fa ꝑte ꝙ pt᷑ difficul tatem probãdi ur̃ ſufficẽ ꝓbaꝛe poſſeſſionem ꝑ tps.de cuius initio non extat mẽoꝛia ! ꝙ teſtes dicãt ſe ſemꝑ audiuiſſe ⁊c᷑. ur in gl.ſed hoc in ef fectu finalit᷑ n plʒ gl.qꝛ non ẽ recedẽdũ a nerbiſ iuris unde neceſſe ẽ ſᷣm eũ probare pᷣſcꝛiptionẽ centum anoꝝ. ꝓut h dẽ. ſed adueꝛte qꝛ ꝑ b̊ glo. non ſoluit Srium:qꝛ non ẽ neꝛiſile ꝙ lex ſit poſi ta ſuꝑ ipoſſibilitate.nõ.n.eſſet tẽ lex.iiij.di.erꝛit At lex 2 i. l.fl.ff. q ſen. ſine app. reſcin. glo. tãmm ſimpłꝛ ꝓſequũi Lan.ui.? Hoſti.qͥ cixi boc p̃ uilegium ꝑ nullam glo. ledendum maxime quia reſpicit honorem dei ⁊æ fanorem eccleſie. nam et p̃uilegium coneeſſum pᷣnato a pncipe a priuato nõ dʒ minui l ledi de re. iur. decet l. vi. ſed nec ꝑ hoc dictum ſoluiur orium. ¶ JYo. an. ſoluit dicens ꝙ lʒ ꝓbaꝛe ſit difficile non tamen impoſ ſibile cum interdum iueniãt tam antiqui teſtes. tem ꝑ iſtr̃a põt ꝓbaꝛi poſſeſſio:ut ipſe nõ. J.e.ſi diligẽti nbi ponit unum modum ꝓbandi poſſeſſiõeʒ uł q̃ſi ut ſi nolo ꝓbare q̃ſi poſſeſſio nem ſubiectionis potero ꝓbare ꝑ inſtza cofecta de fidelitate per ducẽtos ãnos kplus. ¶ Jtem põt ꝓbari poſſeſſio ſm eum ꝑ ↄteſſiõem paris adueꝛſe ⁊ ʒ hoc ſit ratũ:ſatiſ ẽ tñ ꝙ poſſu ꝓba ri ut nitet obiectio ¶ Ego uero dicq ꝙ multiſ modis ꝑ inſir̃a põt ꝓbari poſſeſſio ẽt logiſſimi tpᷣis:utputa ſi auct᷑e iudicis uł uolũtate ptis tra detis apprehẽdi tenuitã ðᷣ qua appreheſione fuit rogatus notarius naʒ ꝑ traditiõem trãſferr̃ poſ ſeſſio. inſti. de re. di ꝗ. ꝑ traditiõem æ=.l. naduõi bus. C. de pac. ?. c. ij. de ↄſue. ¶ Item pot pꝛo bari poſſefſio ſi nẽditor ĩ pntia rei mbi poſſeſſi onẽ tradidit ⁊ nõriꝰſcꝛipſit q uẽdidit tꝛadidit ⁊ aſſignauit ⁊c.æ ẽ tex.nõ.ĩ.l.ij. C. de acqͥ poſſeſ. ? ibi ꝑ doc. Item põt ꝓbaꝛi ꝑ uiam conſtumii: ut qꝛ nẽditor ł donãs cõſtituit ſe alteriꝰnomine poſſidẽ:ut in.l.ꝙ meo.ff.de acq. poſ.2.l.ceꝛte ðRᷣ pᷣca.⁊ uide plures alios modos quos poſni in .c.cum ueniſſent de reſti.ſpo.æ.d.c.ij.de confn. prerea non eſt neceſſe in teſtibꝰut beéant cemum 7 q̃tuordecim annos. ¶ Mam rlariter ſatis eſt ꝙ ipᷣe pprehẽſiõis erat doli capax ⁊ nũc ipᷣe ðᷣ poſitõis ſit maioꝛ:ut nõ.gl.i.c.flatũ.xxxvij.di. 2 ſpe.i ti.de teſti.F.oppõit᷑.V.ſed nũqͥd factꝰpu bes ⁊? Jo. an.ĩ. c. ex pie ð corꝑe uici.un rex.iũc ta gl. iſti. de teſia. . teſtes. hoc ueꝝ niſi ius reqᷓ rat ſpecifice maioꝛẽ etatẽ/ipᷣe appᷣheſiõis:ut ĩ te ſtamẽto ĩ quo teſtes debẽt eẽ pubẽs.d.S. teſtes et hac ↄcluſiõem firmat glo.i.l.iij. . lege. iulia efl. de teſti. et ꝙ ꝑ teſtes poſſit h picꝛiptio ꝓbaꝛi or tex.i. c. cũ dilecta ðᷣ cõfir. uti. IJtem poterit ꝑ tim ꝑ teſtes et ꝑti ꝑ iſtr̃a ꝓbari cum parẽ ui ba heant: ut in..iĩ exeꝛ cẽdis. C. de fi.iſtiu. er c. cum oanns. e. ti. nec hec ifficulras ꝑ teſtes ꝓban pſebaits A8 ‿οσnnς Snm, ctrn 4 1 2*1 qi qʒ eſſe alicui moleſta: cum plura ſint qᷓ ad ſui r ſpiptera ſubãm exigat ſcriptura: ut nõ. glo.i. c.i. ð cenlſi. li. v¶ Extra glo. oppo. õ tex. æ vr ꝙ minor pᷣ ſcriptio centenaria currat 3 eccleſiã romanã: ut i. c. ij. F. . e. tl. li. Vi. ubi dẽ ꝙ bõa hereticoꝝ qui ignorahani i nita ꝙ eſſet beꝛetici pſcribunt peꝛ catholicos bona fide illa poſſidẽres èt S eccleſi am romanã ſpacto.xl.anog. ¶ So. ab ponirur hᷣ ꝓcedit regłaꝛit᷑ ut.S.dixi:ilie vo ẽ cqꝗus ſpaliſ nt colligit᷑ ibi ex tex.⁊ glo t aduerte diligẽ ter qꝛ ꝑ illum tex. dico ꝙ ↄfundit᷑ opi Mar. in .l.ij. C. de apoſta. ubi ꝑ illũ tex. dicit ꝙ; iquiſito res heretice prauiatis nõ pñt ĩquirẽ pꝰ qͥnquẽ mũ a tpᷣe mouis ad effectũ bonoꝝ qð apte e ỹ illũ tex. niſi dicamꝰ ſaſuãdo dictũ ſuũ ꝙ qᷓtenus bona ueniũt publicãda fiſco iudicis ſeclaris „ cedit illa pſcꝛiptio quiquẽnij. ꝓ quo adduco bo nã ⁊? nõ. glo. quã nõ allegat Mar.i.. mãicheos C. de hereti.nã tex. quẽ allegar Bar. apte nõ ꝓbat:⁊ iõ gl pᷣdicta ſoquũ ſub dubio foꝛte ⁊ fa cit ĩ ſili bonꝰ tex.i.l.ij C. de nectiga.⁊ comiſis ubi tex. nõ.dic̃ ꝙ ĩ bonis delatis fiſco ꝑx necti gal n ſoluiũ pᷣſcribit ſpacio.v.ãnoꝝ ⁊ nõ. MHã. i.l.ↄmiſſa.ff. ð pub. aut bõa ueniũt ſeu cedũt fi ſco ecclie ⁊ hʒ locũ dictum.c.ij. Er ex hot pone 2 unũ ſinglare dictũ/œꝙ lſʒ ĩ iuribꝰ pricipis ſeu fiſci 5 A rνιτ.ι fiat diſtictio ĩ curſu pᷣſcriptiõis iteꝛ bona fiſco ĩ corꝑata ⁊ bona detata nõdũ incorpata: ut j. la D dicã:mñ reſpectu eccłie nõ vꝛ dr̃ia fiẽda ſed ſẽꝑ uniformis ẽ pᷣſcriptio.requirit᷑.n.ipᷣs.xl.an noꝝ ut ꝓbai i.d.c.ij q̃enꝰ loquit᷑ ò alijs ecchijs citra ecclłiaʒ romanã:ſed ĩ eccfia romana ẽ or̃ia ſaltẽ quo ad iliũ caſũ:qꝛ ĩ icoꝛꝑatis ꝛequiꝛit cuꝛ ſus cẽiũ ãno x:i vᷣlatis vo ſufficit tipᷣs.xl.ãnorũ ſicut i aliſs ecclijs. Sʒ poteſt dubuari nuquid ide ſit ĩ alijs caſibꝰ ĩ quibꝰ bona deferunĩ ſjͥ nõ dũ ſũt ĩcorꝑata: ut ſufficiat tpᷣs.xl. ãanoꝝ reſpec in eccłe romane ⁊ credo ꝙ nõ ꝑ illũ iex. qui po nit caſũ ſpãlẽ:ut pʒ ibi in hoc caſu et ius nouũ nt pʒ ibi ſcimꝰ. Et q;ꝙᷓ3Y/o. an. ibi ĩ nouella di cat: ꝙ niſi eſſz ille tex. nõ curreret ibi pᷣſcriptio qꝛ nõ facta pᷣus ðclaratõe ſuꝑ hereſi nõ pit ap pbedi bõa:ut i.c. cñ ſᷣm ð heꝛ.li.vVi.? ꝑ gnis nõ currit pᷣſcripnio cuʒ nõ poſſint bõa peti Ego dico Sriũ qꝛ qui actionẽ bʒ n ipedii agẽ: ut. l. qͥ actionẽé.ff.ð re.iur.vñ ſatis ẽ ꝙ bõa ſũt po fẽo publicata ⁊ potuiſſʒ agẽ ur ꝓnuciaret᷑ iuxta for mã dicti.c.cũ ᷣm. Mretea i rebꝰ latẽnibꝰcurrit pᷣſcriptõ:ut i.c.uigilãti.S.e.et.l.fi.E. ð pᷣſcri. o. 1 Die ꝙ currat pᷣſcriptio ĩ tali caſu ẽ tex.in d.ÿl. ij. C. ð apoſta. 2.1.ij. E. uectiga.2 comi. 2 tex.iuncta glo.i.v.⁊ hoc dʒ.C. ð here.l.mani cheos et ꝙ nõ. Har. in. d.l.cõmiſſa. Monit eꝛ 80 tex.ille caſum ſpalem i hoc qꝛ o ecclłiam ꝛc̃a nam currit pᷣſcriptio minor cẽtenaria:et hoc fa uore catholicorũ:qͥ bona fide illa bona poſſeð rũt. Et arbitror ꝙ lʒ ał. iuſta ignorãtie cã inteꝛ cedenti poſſit peti ĩ integrum ꝛeſtitutio ad uſus pſcriprõem:ut dixi i.d.c uigilãti:tn i caſu illius .c. ij. peti nõ potit de iuſtitia ordiata qꝛ ꝓhibʒ fi „„ ro Patar Adasn z. 1 I . 6 . Ule tex. pꝰ.xl.ãnos aliquã moleſtiã poſſeſſoribꝰ bonoruʒ fieri:⁊ hec ſũt młiũ nõnda ad itellcum iſtꝰ. c.?ẽ bꝰ mẽ. ¶ Mũc q̃ro niſũ ẽ q̃tꝛ pᷣſcribaĩ aduerſus eccłam romanã ⁊ iferioꝛes ecclas taʒ Gruale eS. = 1— reſpẽn bonorũ icorꝑatoꝛũ qᷓ; delatoꝛũ qũtaxat le e , e frenz ſwr Fiſer Pſi! qͥa aduerſus impatorẽ ſeu fiſcũ. ¶ So. glo. j. e.cũ nõ liceat ſimpłꝛ dicit ꝛes fiſci nõ uſucapi:al legat ĩſti. de nſucap..res fiſci.Et ꝓfecto nimiſ breuit᷑ ſe ibi expediuit gl.ibi.ſ.i.O. ꝛes filci intel lexit illũ tex. in uſucapiõe triẽnij ł ſaltẽ ĩ pᷣſcrip tõe.x. uel.xx. annorũ ſecꝰ dicit ĩ pᷣſcriptiõe.xl. annorum.I. omnes 2z. I. comperit. C. ð pᷣſcripte xxx. uel.xl. ãnorũ:ſed ꝙ et currat pᷣſcriptio mi noris tpᷣiſ allego młta iura ciuilia:qᷓ ĩ hoc uarie loquũt: ur pʒ i.l.i.C. ð q̃ſri.pᷣſcrip.v.ð pᷣſcꝛip. iiij. annorũ: ut ĩ liter qᷓttuor ff. de diuer. z tep. pᷣſcrip.⁊.l.i õibꝰ.e.ti.ubi reqᷣrit᷑ pᷣſcriptio.xx.ã norũ z.l. iᷓuis.ᷣff. de uſucap.ubi reqͥnt᷑ pᷣſcnptõ x. uł.xx. ãnoꝛũ ⁊.l.ij. C. ð uectiga.? comi. ⁊.l.ij. C.·ð apoſla. ubi ſufficit pᷣſcriptio.v.anorũ. Auid ergo ĩ tanta naꝛletate dicẽdum ꝓfec 10 uario mõ dixerũt ad borũ cõcoꝛdãtiã glo.? ſcribẽtes ĩ locis pᷣal.ſed ego ero ꝓ cõcluſiõe cõ tẽtus ꝛcitatione HBar. qͥ õtum iudicio cunctos ſcribẽtes in eqᷣtate ⁊ ueritate pᷣceſſit dixit.n.ipſe i.l. ij. E. de apoſta. . l. cõmiſſa de uecnigal. ꝙ ad uerſus bona publicata nõdum icorꝑata ſufficie pſeꝛiptio.v.ãnoꝝ ut ĩ iuribꝰ pᷣalle.et dicebat bꝰ nõndum pꝓpter ſtatuta q̃ i multis caſibꝰ iducũt ipſo facto bonorũ publicatõem ur poſt. v. ãnos a tpᷣe publicatiõis non poſſit agi:ſed õᷣ eũ aꝑte facit tex.iũcta glo.i.d.l.ĩ õibꝰnbi habet᷑ ꝙ rłari ter ĩ talibꝰ reqᷣrit᷑ pᷣſcriptio.xx.annorũ exceptis cãis qbꝰ minora tpᷣa pᷣuari ſpãliter cõſtituiũ eſt et gl. ibi et ꝓ caſu ſpeciali alłat.d.l.ij. C. ð necti gali. æ omi. z.I. inteꝛ qᷓttuoꝛ pal. Ideo d:ſtigue meliꝰpꝰeũ i.l.ĩ oĩbꝰ pᷣal.ubi melins exaiaun hac mõm ꝙ aut qꝛĩ i bonis ſeu iuribꝰ refustis prĩ cipi ĩ ſignũ ſubiectiõis:ut i tꝛibuto ſeu cenſu et ĩ illis nullo tpᷣe cuꝛrit preſcriprio:ut i.l. competit .E. ð preſcri.xxx. anno. Idẽ dico et foꝛiꝰ i ipa ſubiectione ut actie pꝛeſcribi nõ poſſit ne ſii ace phalus:ut dixi.S.eo.cum nõ liceat et iĩ.c.ꝑ uene ꝛabilem qui fi. ſint le. ¶ Quedam ſt iura ꝛep̃ua ta pᷣncipi ĩ ſignum priuilegij ſingularis ut legiti maꝛe ſpuꝛioscꝛeaꝛe tabelliões exiger̃ nectigalia pedagia er ſilia:et ĩ iſtis currit pꝛeſcꝛiptio:ſʒ 10 rit᷑ ſcia ipſiꝰpᷣncipis et tin tᷣs ð cuiꝰ iitio nõ exi ſiat mẽoria: ut ẽ tex.nõ.i.c.ſuꝑ qbuſdã de v.ſi. nõ. Inno. in. c. cum. p. tabellio de fi. iſtru. et per Har.i.l.ſi publicanꝰ. F. i uectigalibꝰ. ff. ð pub. et.l.i.ð aqua.plu.aꝛ.⁊.l.cũctos pplłos.C.ð ſũ. tri. ⁊ fi. catho.quedaʒ.n.ſũt bona ⁊ iura pariter poſſeſſibilia:⁊ ſi iſta fũt principi icorꝑata ꝛequi tuꝛ preſcriptio.l.ãnoꝝ ut.d.l.comꝑit et ſic ꝓce dit glo.i.d. S. res fiſci. Si vo non ſũt ĩcoꝛꝑata: ſed dũtaxat delata tanquaʒ nacãtia ſeu ex cã pu blicara:⁊ tũc in bonis delatis ꝓpter uectigale ñ ſolutum ſufficit tẽpꝰ qͥnqʒ annopꝑ:ut.d.l.ij. Idẽ dico ĩ bonis ſibi delatis ꝓpter hereſim: ut.d.l. VX rPu pua pi De preſcriptionibus Aj. de apoſta. per glo. in d. l. manicheos „ n alijs uero ſi pꝛeceſſit denũciario bonoꝛũ catium ſufficit tempus qnuor annox: ut d i quattuor ⁊.d.l.i.de quadri.preſcrip¶ Si n “ denũciatio nõ ĩteruenit et tunc aut quis ilia b na poſſedit bona. ſide tin ? reqrit tẽpus.x 0 noꝛum:et ſic.d.l.omnibꝰ:aut habnit et l et tũc ſufficit preſcriptio. x.annorum er ſic bot ..qẽuis.ff.de uſucap.et ꝑ hec hẽs clare hqc zin teriam reſpectu pape et imꝑatoris et ð priuatis . ⁊ inferioribꝰecclijs dixi ĩ. c. de qjrta. . e¶ Vli mo hᷣ qᷓro/an eccła iferior poſſit preſcribẽ oira papã ul ecõtra papa ↄ ecclias ifeꝛioꝛes.ᷣſpe. hic qonem poſuit eo.ti.li. vj.illud ẽt: er finalit ↄclu dit ꝙ nõ: qꝛ res ecclie ſũt ſue ⁊ ſic ñ pnt ampſi effici ſue de fi. iſtru. iteꝛ dilectos..ceterũ:nec ᷓ eum põt preſcribi:qꝛ ʒ per pꝛeſcriptioneʒ alis ſibi qᷓrat ĩ ꝛebus eccłe pape ſubiecte ius ii. pape remaner ſemꝑ ſalunm: qꝛ intellꝛ ſemper excepta auctas ſua de re iudi ſub orta de capel. mo. c. dilectus. do. An. tenet h orium dicens papam ce dñm uninerſalem. un põt pᷣſcribẽ in ſpẽ:⁊ pu tat ꝙ. xl. ãni. ſufficiãt pape ad pᷣſcribedũ ne ius ꝓ eo intꝛoductum eum ꝛetoꝛq t᷑ de re.inris: qð ob gꝛam li. vj. Ego dico latius ſic ꝙ aut pa pa uititur plenitudine pfᷣatis:⁊ tũc nõ pꝛeſcribit nec poſſeſſionẽ qᷓrit qꝛ pᷣſcriptio fũdat᷑ ſuꝑ bis fide:qꝛ credit rem ce ſuaʒ ulł ad ſe ꝑtinẽ.xxxiuj. q ij ſi uirgo 2..c.fi.Ex quo infert᷑ ꝙ ſi papa pꝑ maiximũ rp̃ᷣs ex plenitudie pfᷣatis uiſitaſſet alj qð mõaſteriũ epo ſubiectũ nõ ꝑ ̊ pᷣſcribit õ ẽ qꝛ epᷣs nõ fuit negligẽs nec papa cõi alioꝝ iure id fecit:ſecꝰãt ſi aliꝰꝛẽ a papa r̃cepit ↄfeꝛete iii ex plenitudine ptᷣatis: qꝛ ex illo titulo foxe min ſufficiẽti potuit iferior hr̃e cm preſcribedi.ari c. cum pſõe de pnile.li. vj. z.c. cum dilecdcò ſue. hoc ĩ effectu uoluit Inno.i.c. bone. .j po ſtu. p̃la.ĩ.ij. colũ.⁊ archi.i.c.nolumꝰ.xyj.q liij. Aut papa uſus ẽ ſimplꝛ iuẽ alteꝛi puan? tmic p ſcꝛibit ſiẽ aliꝰ? cõi ſpacio ſiẽ ð ecclia pxſcribere 3 p̃uatũ dixi S. e. ðᷣ qᷓta æ nõ. Jo. an. i la d ad agẽdũ li. vj.ĩ meꝛcu. et glo.ĩ aut.q́ acuões C. de ſac. ſãc.ec. Si ãt fuit uſus ꝛc ecclie inferoris eã pᷣſcribit ſpectat ĩmediate ad ecctaʒ roman et idẽ dico ſi fuit uſus ĩmediata ſubiecnone alicui eccle credẽs illã imediate ꝑtinẽ ad ecclam ꝛoma nã: ut i. c. ꝑpſone pᷣal.pꝰ.n. illa eccla ſubeꝛat pape uniueꝛſalit᷑ er iur̃ alioꝝ: nũc ãt eꝛit ſubiecta ſpali ter. ut ĩ c.ſi papa de puile.li vj. ð ecclia iſeniore o dico ꝙ nõ põt pꝛeſcribẽ õ papã ꝛeſpectu ſu me p̃atis ut.ð. dixi:ſed bene põt preſcnibẽ inꝛa ſua et bona ut ĩmediate ſibi ſubſint:j teneat ꝛ cognoſcere papã iĩ nniuerlalẽ dñm: ut ꝓbat l. c⸗ cũ dilecta ð cõfir. uti. æ.d. c.uolum.æ idẽ i pna — 40 5 papã ſupꝛa. c. ꝓxi. . B * Cafus. De pᷣſcriptio diti 3. ne ſubducitur ſempus qua plcuibii:ila o ſeruit ð qta 7 quo uacuauit eccła 5 ſimat Jo. an. . ſed b ſũmatio de nihi cum boc ſi exprefſũ ĩ mujis innb.5.. ebt 6 vun khitc, eliſ i aßͤ a artuil erbi iennie e aſiton hti icen a l e anthn teinl, eae nul t Pies geſe cſi dh Gfrichen rſati zeacin e Ue, pbenclt innzphen kibec nt ite git zrrbidotvehun gierriin Sndongttatnatginin 0dleen loglamm mifeſin crindcate; un ſun fbnn f⸗ miſifqcl fiai ns i lun naſit Brr n/1 oyſin ſah oli g bijb bn i mifnmoitonblbi r lanlenmkir lols .H ogmu õ ec uil to g iri ulis aimb ir fcinlis Nen c phinb eſ Ooelegars:dti dibeti ge fuffigens la Pponeis dechic seins Poenio ſur tion ni ena mncaet brechi hus ⸗ hes ſod Pllegio ain dcfecumn iad hlcid ſſaeic tont decer l N. ho i⸗ Pmno iſfftdubisnonteenn ni alun tei nec ucſolt itehaddejab anenl en ofe Auciistict cin it e nan t an H deſiiſmn. (inodnns we bececleſeſeclinegoft gano ine iddſſe Ap Plſegiü,f wingni itfegsrßi dict ſubſegepeno inegſeßo ninna rulkanmnſtmr iuii, nike ed c letle Er No. totmm lus cpele cenis cff en bſepinſrnomna ceb ſbacſſ hl 5 lbi.. qnoch de uig i ge nagit ſeinpeiſtej mnchtich men⸗ hlonb eck ni iucs Aa in merckz iteror Poſſrren Niteinni ſgbbeen W Mecchis fenong 4 Wenont eoi in lnd ine enn to de 1s ale ni er ſef Ditano, ſa nin lume ſani m nien 5 ihergrghong iq⸗ msachkheierigii remm npnng neitg Cnder eree uctns imn de einliſin N dn Ne NNd. diems do. Anwnbzin emapon ie din mineflen i öriigten ſien tnt . in ifcin he ſehti ri P innodnemm ann morgide eine q ob gim . Cgoclohinsſegang Do ninnur eniudine inns:r tir öprint ſeſone qnt or lenpno fili inti Ceorandt ner ſus tadenin min urgo e , vo t i minmi ps er limcte lins niſiaſitd nöaſenii cyo ſbiean nob lenbi zii is no iut neg gis nec nn coi alopine õä Nenuodhe õ cti dormn ſetar nrcctdtche õ aii ſe doti eſecn win Ymitnnſ vi hii con ehjic noſn eNfi⸗ , gi zungh iii Kei iuif, p1 nſts i ingh il ſin n — N iiin. i ſorulli deſu ſie l Aun aralaſe d 15i. , mi lucn ni „ dins. tidin iſe M 45, „ 4 ſerlries ert Ppben 44450 Adan Thiſ 4/α£½ 10 frva or. plea — 19 — „ N pmid1. A&b. De preſcriptionibus? et. c. i. cũ ſi. Ideo ſũmo ſic. Mꝛelatꝰ ĩferioꝛ põ pᷣſcribẽ ĩ ceꝛtis eccłijs dioceſ totũ ius epale ſub ducit᷑ iñ de pᷣſcriptõe ipᷣſ quo uacauit eccleſia ca thedꝛalł.b.d.nõbilłꝛ.pꝰ põit ꝓceſſũ z ↄcluſiõem negocij.2?* ideciſe narrat reſtirntõem ab utraqʒ pte petitã ⁊ cõceſſã.t᷑tio ↄmittit ꝓbatões ꝛecipi endas ſuꝑ reſtitutõne et cãm diffiniẽdam.tertia ibi quo enra As piũcta glo.i.ꝙ lex dioce ſana generaliter ſũpta ↄphendit legem iuriſditi onis.colligit᷑ ãt bic qꝛ petebat eps ĩ iſtis eccłijs ius epale:ut pʒ i ſequentibꝰ.hoc ãt ius ↄſiſtit in utraqʒ lege ⁊ pᷣcipue in.l.iuriſditõnis:⁊ cum ab illa monaſteria ẽt ñ ſũt exempta:ut plene legi.æ= nõ. in.c.dilectus de offi.or.=.x.q.i.in ſumma. capit᷑ ãt h̊ ita large:tum ꝓpt᷑ ſubiectam mãʒ:iñ qꝛ vba libelli ſunt late iterpᷣtãda ĩ fauorẽ libellã tis: ut.l.ſi qs itẽnione dubia.æ.l.ſolemꝰ.ff.de iu di. ⁊.c.cũ eccla ſutrina de cã poſ.⸗ ꝓprie.et bo nus tex.cum ibi nõtis.i.c.ↄſtitumus de reli.do. Secus ãt ubi hoc neꝛbum ꝓferꝛeĩ in mã ſtꝛicta qꝛ tunc nõ comprehenderet legem iuriſditionis ſed legem dioceſanam tm iĩ ſpe.ſua. ſic intellige tex.in.d.c.dilectꝰ.nam iſtud vᷣbum fuit ibi ꝓla tum i ſnia q̃ eſt ſꝛicti iuris ut i.l.una.C.ſi plu⸗ una ſnia. nõ. Mar. in.l.ſi expᷣſſim. ff. de ap.i ſa colũ.ꝙ nõ.ex bis do hanc rłim ꝙ in mã difſe renti ſi ſumus i fauoꝛabilibꝰ una lex compᷣbedit aliam:ſecus in odioſis.¶ Nõ Fo ꝙ reus põt ſimul ⁊ ſemel ſe defedẽ ex puilegio ⁊ preſcꝛiptio ne de quo nide bo.gl in rła nullus pluribꝰ lib. Vi.⁊ ꝙ nõ.j.c.ueniẽs. Item ꝙ pluribꝰdefenſi onibꝰallegatis:qrũ qᷓibet ẽ ꝑ ſe ſufficiens ad ĩ rẽtũ ꝓponẽtis recipiẽda ẽ prins ꝓbatio ſuper leuiori.un papa mandauit h̊ recipi pus ꝓbatio nes ſuꝑ pᷣnilegio et in defectum ſuꝑ pᷣſciptione ſim le i.c.ſi forte de elec.i.vi.¶ Niõ.t᷑io q batio inſtri dubia non releuat niſi aliter certifi rcet᷑:nec ꝛecipit ĩteꝛpᷣtatõeʒ ab aꝛicuł ſen ↄfeſſiõe ꝓducẽtis:facit.c.in pũñtia de ꝓba.et.c.cum Jo annes de fi.iſiru. ¶ Mõ qᷓno duos modos qͥ bᷣeccleſie ſeculares pñt pleno iure ſubeſſe abba ti ꝑ pᷣuilegiũ.ſ.ꝛomani põtificis ⁊ pᷣſcriptõem:et dicũt᷑ ſubiecie pleno iuꝛe:qñ epo nullum iuſ epᷣa le in ilł exercet:ſed ntraqʒ lege ſubijciũt abbati: nt le. nõ.iĩ.c.qm de pᷣuile.Ex quo ſingulariteꝛ nõ. ꝙ totum ius epale i certis ecclijs ẽ pᷣſcripti biſe ꝑ inferioꝛem et de hoc latius.j.ſuꝑ glo.iij: Mãõ ibi. j. quadꝛagita annos ⁊c̃.q; uacatio eccł ſie impedit õ eã pᷣſcriptõem currẽ:⁊ facit eã doꝛ mire ſiue ãte pᷣſcriptõem ichoatã ↄtigerit:ut.5. .c.i.?.c.de q̃rta ſiue pẽdere pᷣſcriptõe:ut h̊ et fa cit ad ea q̃ dixi S.c.ex trãſmifla et.c.cum nobiſ Mõ. ibi cãrũ mẽimonialiũ iũcta gl.iij. in ſi. et tene ſꝑ mẽti.hẽs.n.h̊ tex.expᷣſſũ ꝙ cognitio cãꝝ mrimonialiũ põt pᷣſcribi ꝑ iferiorẽ pᷣlatum epo ẽt regularè abbas.n. h pᷣſcripſiſſet miſi iter ruptio obſtitiſſet:cꝰ priũ et minꝰbñ tenuit Mo. i. c. las ð reſti.ſp.et ſatis nẽ ↄcordaꝛe huic tex: c.accedẽtibꝰ iuncta gl.fi de exceſ. pla.et. c.i.iũc ta glo. iiij. de ↄſa.ðet affi.tenet Jo.an.i.d.c. ſas 7. c. accedẽtibꝰ. Ex quo nõ. ꝙᷓ; nedũ ea q̃ ſũt ſim plicis iuriſditõis pñt ꝑ iferioꝛc pᷣſcribi:ſʒ eiiã ſi ſint dignitatis epᷣał. NMã cognitio cãx mr̃imõia liũ ẽ dignitatis epᷣal: ut i. d.c.accederibꝰ. Ex q ifero ꝙ iſtitutio et auctoriʒabil põt ꝑ inferiorẽ pᷣlati pᷣſcribi:cũ bᷣ nõ ſit ordis epał ⁊ ſic ceſſat Sriũ.c.qᷓto ðᷣ ↄſue.⁊.c.quis cor epi. lxviij. di. cuius ↄriũ uoluit h̊ MHoſti.⁊ i.c.cũ ſatis S offi. archi. ſʒ minꝰ beñ iudicio meo ⁊ bũc tex.locu tus c: qꝛ ſub cura ecclax iſtaꝝ erat tora illa ualſt ð euaſchã.bic ẽ ꝙ ẽt pᷣſcripſerat abbas iuriſdi tionẽ epᷣalem reſpectu ppłi: ut pʒ ĩ cognitiõe cã rũ mr̃imõialiũ circa qua fca fuit ĩterruptio ⁊ ſic abbas acqſiuit plenũ ius epᷣale i ſſtis ecclijs in tota illa ualle pᷣteꝛ qꝙᷓ; i exceptuatiſ h̊ i qbꝰfẽa fuit iterruptio ꝑ epʒ al ꝓceſlifſ i totũ pᷣſcriptio:gꝰ ↄpetebat h abbati iſlitutio et auctoꝛiʒ abil r̃ſpẽu cure ppli:⁊ nõbis ſingularit᷑ qꝛ nemo ad hᷣ põ derauit iſtũ tex. Et ꝙ bec iſtitutio qſibił ſic ꝑ ife riorẽ epo ſetit ̊ Inn.⁊æ clarius.j e. cũ oliʒ ubi Vr tex.iudicio meo nõ cauillãdo raʒ tʒ glo.i. d. ⁊c.cũ ſatis:? Jo.an.apꝑte ſeſit i.c.cũ uenerabilł ð cẽſi.? MDau.i cle.i. ð exceſ.pla.⁊ in cle. ne in agro.. ceieꝝ ð ſtatu ꝛcg. fac qd nõ. Jo. an. pꝰ archi.i.c.cũ epᷣus ðᷣ offi.or.li.vi.? Archi.xvi. q.ij.i ſũma ⁊ dni ðᷣ ro.deci.ccxxxi. ¶x pᷣdic tis ⁊ ex tex.nõ.alið ſingłaꝛe dẽm qð alibi ua bñ nõ ꝓbaĩ ꝙ iferior pᷣlatꝰ põt pᷣſcribẽ cenã ꝑtem diocef̃ cũ terꝛitorio excludedo ꝓrius epm i illo loco ab exercitio iuꝛis epᷣał cuiꝰ õ iũ ⁊ nõ bene ſẽſit Hoſti.i.c cũ ↄlĩgat.de fo. cõpe.ſʒ primuʒ dẽ; tʒ Archi.? Jo. an.i.c. cũ eps:⁊ uide ĩ ̊ qð plene dixi.i.d.c.cũ ↄtingar.i¶ Auð et ſinglłaꝛe colligo ex hoc tex. ꝙ exercẽs luriſditiõeʒ ĩ aliqꝰ loco uniuerſalłr uł i certis articuł vr illã pᷣſcribẽ excludedo illũ ad quẽ ꝑtinebat iuꝛiſduio nõ ãt ut ĩ exercitio cũ illo ↄcurrat Iʒ glo.⁊æ quidã alij ſẽtiãt griũ i.c.paſtoralis ĩ prin. ð offi.or. ſz Hhẽ tex. ꝓrſus i Sↄriũ. hic eni nõ dr̃ ꝙ epᷣs fuit aliqñ ꝓhibitꝰ exercere iura epᷣalia:ſʒ abbas exeꝛcedo pᷣſcripſit ↄ epᷣm negligentẽ æ imponit᷑ ſilentium epiſcopo ⁊ abbani adiudicat᷑ ius epᷣale.ad ið.j. .c.cum olim et facit qð nõ. Inno.i.c.dilectꝰ de capel. mo. ¶ Hõ. q; priuilegium incertum ⁊æ du bium:ut erat h̊ pᷣuilegiũ celeſtini qd referebat ſe ad pᷣuilegiũ illoꝝ regũ dat legitimã cãm pſcribẽ di certa iura. Ad idẽ uide bonũ tex. in. c. cuʒ di lectus de cõſue.¶ Hõ.ex ſi tex. ꝙ inteꝛruptio facta ĩ certis articulis alio poſſidete luriſditioeʒ uniuerſalr nõ oꝑat᷑ effeciũ ſuũ reſpectu iuriſditi onis uniueꝛſalł:iʒ ſolũ reſpẽu illorũ articuloʒꝝ in quibꝰ fca fuit ſimile ĩ poſſidete ſeu exeꝛcẽte iuꝛiſ ditionẽ reſpẽu certoꝝ articuloꝝ alio poſſidente uniuerſalit᷑:nõ eni extẽdit᷑ poſſeſſio ad alios aꝛti eulos etiã oſinules:ſʒ tin prelcribit qtum poſſi detur:ut eſt tex bo.in.c. cum olim =.c. cum con tingat.j.de deci.notanter ponit Inno.in. d.c. dilectus de capel. mo. ltimo nõ. in v. ſi tñ ꝙ iterruptio poſt ↄpletã preſcriptionẽ nõ hẽt ledẽ ius ex preſcriptione iam ꝗqſituʒ. oʒ ergo ut ⸗ 1. „ CaS8 ν. ſ. eH rprn Sar Saer . Qua . ſat n n vp“ Plvipaf r, mrv Prl G &αα 0* ſe Pg Errait t π Palco 4a1 hhas alia pern Patrvit õ Ptlea ₰ ee — Ahaut eprnet e AASater ſef * rts ſradudz 8 ¶ Ee preſcriptionibus ualeat ꝙ fiat ifra tẽpus pᷣſcriptionis¶ Ex quo ifero ꝙ pᷣſ criptio ſeu cõſueiudo iã cõpleta n tol lit: ʒ ſemel uel bis fiat Zꝛiũ ꝙ tenet ſpe. eo. ti. F. i. V. qd ſi pꝰcõpletã alłat.l.ſi unuſ.y.ſi pactũ ff. de pac.ſed iudicio meo h̊ magis clare ꝓbat:et ad boc clarius.l. tpal iũcta glo ff. de re. iu. ałẽ .F. l. pcedẽnis q icipit nemo alieno. Mõ. Jo. . i.c.fi. de ↄſue.reqri ergo ad tollẽdã pᷣſcriptõeʒ lcõſuerudinẽ oria pᷣſcriptio ł! cõſuetudo: ut nõ. ĩ iuribꝰ ꝓx allegatiſ.facit.c.i.j.ð re.iur. Et nõ. ꝙ ex lola pᷣſcriptiõe pñt ſe tueꝛi et ꝛeligioſi:licet ex reſſe ex pꝰfacto cõſtat titulũ qͥ dedit cãm pre ſcꝛibẽdi nõ ſufficẽ ad ius tꝛaſſeꝛeduũ.ſile i.c.cum dilectus.S. de conſue. Sed anteq; deſcẽdam ad glo.qꝛ tex.facit mẽtloem de iterruptiõe 2 nõ dicit qualis fuit iſta itruptio. Quero qlit ſiat ĩt ruptio pᷣſerptõis ĩ icorporalibꝰ. ¶ So. hãc ma teriam ſatis examinaui. S. e. illud. ſed ꝓpter ali ꝗᷓ dicta Inno. ᷓ mibi nõ placet nec illa ĩ totũ ibi recitaui dicam bic. dicit eniʒ ꝙ iterruorio ſit i iuribus ⁊ alijs icoꝛpoꝛalibꝰ eodem mõ ſiẽ icoꝛ poralibꝰ. ſ. ꝑ litis cõteſtatiõeʒ z aliſs modis no tatis i. d. c. illud. fit ẽt ĩ his ſpał iĩrupnio: ſi eps ſaltem una nice fuiſſet uſus bis iuribꝰ ante com pletã pᷣſcꝛiptõem abbatis. ar. E. de preſcꝛp. xxx annorum cum notiſſimi. Jdeʒ dicit ſi ꝓbibuiſ ſet epᷣs ꝑ uiolentiam abbatem uolentem execeꝛe iuꝛiſditioneʒ quã pᷣſcꝛibebat ita ꝙ; timoꝛe epᷣi di miſit illam ecercẽ:qꝛ cum poſſeſſio ꝑdat ſolo a nimo multo fortius irenumpit. ff. de acꝗ. poſſe. .l. poſſideri. S. ĩ amittenda 2z.l.quemadmodum 7 qꝛ deiectus ur᷑ qͥ ñ utit᷑:qꝛ ſuſpicat ſe poſſe re pelli.ff. de.acqͥ poſ ſi id ꝙ. F. fi. hoc dẽm ſatis plʒ 2 tzʒ Har. in...nãliter. ff. de uſuca. Sed p̃cedens dictuʒ in eo qðᷣ uoluit ꝙ epᷣs exeꝛcẽ do ⁊ urendo ill iuribꝰ ſaltem una uice an cople tam preſcꝛiptõem uideatur interrupere preſcrip riõem. ¶ Oppo. qꝛ Iʒ epo exercuit epalia non minus pot᷑it abbas illa exercere cuʒ uiſiratio ex cõicatio ⁊ ſilia dũñt eẽ iſolidum apud plures ſiẽ ſũt apud archipᷣſbiteꝝ archidiaconum epum er archiepᷣm qͥ in ꝓpos ſubditos exercent pdicta .j.c. ꝓx.de offi. archi.c.i.⁊.c.cum ſatis de offi. archi. preſb.c.ij.⁊.iij.ſic ⁊ abbas pot᷑it cum pꝛe dictis hec iura exercẽ nec pᷣſcribet ſibi ius alte rius: ſed preſcribit ſibi ius cõſ le. ¶ So. boc rium formauit ipſemet Inno. ſed iudicio meo minꝰ bn ſoluit. dicit eniʒ ꝙ abbas preſcribit be ne ſingulos et oẽs nam qᷣcũqʒ fuerit ille qͥ bʒ ius excõicãdi ł uiſitãdi ł quodcũqʒ ſiue archiepi ſcopus ſiue epiſcopꝰſiue qͥs aliuſ etiam ſi ex pre ſcriptõe hẽat ↄ eum uel oẽs preſcribẽt abbas ⁊? ſi aliqs ipſorum interrumpat aliquo modorum ſupradictoꝝ )ↄ eum nõ perficiet̃ preſcriptio et h̊ dicit bene ꝓbari ex hoc.c.⁊.j.c.cum olim. Ceꝛ te hic ⁊ in.c.cum olim n ꝓbat᷑ ꝙ epᷣs exercẽdo ꝑ ſe imerrumpit pᷣſcriptiõem abbatis.ſolum enĩ bic fit mẽtio de iterruptõne:ſed n dicit q̃liteꝛ fu it facta ĩterruptio.nec puto id dẽm Inno. uerũ ct ↄtrarium ipſe ſenſit in.d.c.cum olim in pꝛin. nbi dicit ꝙ ſi epᷣs nidit alium iura epalia exer. cere et pplin obediꝛe ulł illiꝰſniaʒ obſeꝛuar̃ ⸗ al ſus ei tin ꝙ ꝑochianos alteꝛi obediẽtes nepd niuit nec exercuit aio puſillamini deſeruiſſe ſug poſſeſſiõeʒ ⁊ ſic ẽ ĩ alio tꝛaſſata.ar.ff.ſi pui uen di.z.l.ſi forte. .i.¶ Sed ſi eps non eſt paſſuſ ſuum ppłin alterius epi ul prelati ſnias ſeruare: puta qꝛ uel tẽporalit puniuit parochianos qui ſeruabant ſnias alterius ĩ tin ꝙ eos nilipederũt uel ſaltem excõmunicauit eos:lʒ nõ poſſit facere ꝙ alteri?ſñias ni ſeruauerũt uł alio mõ pceſſiſſßz 3 eos:ita ꝙ bene appareat ꝙ poſſeſſionem no dimittit. Dicit Inno. ꝙ nõ amittit poſſeſſtöez que non amittituꝛ niſi animo:⁊ iſte nullo mõ uf hbr̃e animum poſſeſſiõm amittẽdi.Et idem dicit Inno. ſi aliter parochianos huiuſmodi pro ceſſiſſer puta mulctando uel eoruʒ bona occupã do. Ex his enim ſatis aꝛguo ꝙ eps non impe dit nec interrumpit poſſeſſinoem alteꝛius illa iu ra exercendo:ſed oʒ ꝙ ipſe ꝓhibeat illum exer cere uel ſubiectius ſii obedire:uel litẽ conteſtei uel alium actum exeꝛceat per quem iterrumpat preſcriptio:de quo in.d.c.illud.facit optime.. ut pfectius. E. de anna. excep. etiaʒ.xvj.q iiij. .F põt:ubi poni modus iterrumpedi prelcrip tionem:nec numerat᷑ pꝛedictus modus Bart. ét i d.l.nã 2 ponit dicta Inno. p. ſed omiſu bũt moduʒ:qꝛ force ſibi ñ placuit.pᷣteꝛea ſi bot dqʒ Inn. eſſet uerũ ſeq ret᷑ ꝙ nũqᷓ; qͥs pᷣſcriberet in riſditiõeʒ accumulatiue ad epʒ:ut ſic ambo exe cerent: et ſit ſocꝰpꝛeuẽtõi. cꝰpriũ ſentit gl.⁊ el rius Jo. an. i. c. paſtoꝛalis de offi. oꝛ. dico eꝛgo cõcludendo ꝙ aut ſolus preſeribẽs uſus fuit i iuribꝰ:et uẽ pꝛeſcꝛipſiſſe excluſo epo:ut b et te Inno. in.d.c.cũ olim. Aut etiam eps fuit uſus et iũc preſcripſit accumulatiue ad epiſcopũ qps eni utendo et patiendo alium uti uẽ conſeniiſſ ur ambo utãt᷑:et ſic ĩtelligo nõ.i.d.c.paſionlis: et pꝛo hoc ſacit torus fere nitulus de offt. archi. Mam pꝓ maiore parte illa ſpectant ad anchidia conum de coſue. et nihilomin?eps illa exeꝛcet hec nõbis qꝛ nõ bene ꝑ alios declarata Er pre dictis infero ad aliam qonem quã poit h Inmn. KE ſiteſtes ꝑ epm ꝓducti dicut ꝙ eps erereuit iura epiſcopalia et teſtes abbua ebalt 620 abbate: quorũ dicto ſtabit. ¶ So. dicit mo. & ſi teſtes epᷣi et teſtes abbatis oino ſunt paus ut qꝛ teſtes epᷣi dicunt eum exercuiſſe iura epe lia et teſtes abbatis illud idem dicũt de abbate data in alijs teſtium paritate pꝛelerüt teſtes epi qᷓ concordãt iuri cõt: et ſic dicunt uerilinlliou: ar. 5. de pba. . v ex premiſſis. ¶ i vo teſtes abbaris dicunt gñaliter abbatem cxercniſſe iu ra epᷣalia:et teſtes epᷣi ꝓbãt ſolum ecckiam ſitaʒ i dioceſi et ꝙ eps exercuit ibi epalia non tame dicũt qꝙ omnia adiudicabũĩ abbati illi exceptis de qbo ꝓbauit eps ? excepiis bis de bus 53 uerit ĩterrupriõem ĩteꝛueniſſe: qð forte ſuff cinp bare per duos teſtes ſecundum eum: l abbas gnãliteꝛ ꝓbauit per plures. ar. .c. ilud dicin mn an eſes rfr an muld an ſa ſblelii nn i ici⸗ ge n nenbnn, allini na is aheln i liſe nim in nne g Abrfn ⸗ cnn co ageclt iieolei Ad NMidi Uungeſelſtea mr an imoſtb 8 4 aden ini doſſeleii ſoih ami pene din eſihonin ſſtei pprins aſiodlicarin bi n bib y il ſod imn ialſli cin ir icn oluman inmmon. rticſii pu mimſittkiinmn c, nistaunan iſfic u, luto ſgui Bir nl o n vol bid ctoppiteanal poſeiſe unden tan adin nlh iaden esunicza de boc uninod Nene natlea (hie Nenio ad goa zteried gehs egeiiſin ecdeis iisi⸗ d euſchu addane n n g dcbuſchager helanosſen ngons iapetchpenit leclee (So go iſ oe zrü iſt einc noluit ſitc lon gant agi geſtbiendere lid oſſiifime iſtetintelleii ſbi ſtpienos cenirech iefspinchn tterſt rin bat bent agi öfnoſthiee loris:nt grci ipſiun aiz eleſan deen eltlk ince renoner er onenſt Ppſeſubier In oct dec qjrthmn an ogſt e iie eĩ gir deglis ur naneſatalinii mnnn. nbre jr ſſog iaſt ſ nn it ſtannlnnna mliint lenoameet heeſt 2 9 3 mi. CNire ſenit hn hichm itenierciteinnn Nirniß tiͦſce vincl nn Br ilen nü Necdtemm iincs,iAbornn mi. regd ſchrnit Alun :. 2 mobecir⸗ 68 E iing ac ſinee Annentnnd Arichiin Mſie Eut gon n tieéin e nſuſs gdg enn inhe tnenenmitfiſſthmimlt emrendo cd z dakſlem ern cgre ne itbenns ſii cheifneſt Cſt Gdlaium uenneren e Gton ienum Pfeſennode oin dc ilik et gir r ermm denn ath tein ſe prub poni, nocis ianunheti in Nonam:c unerat ordius octs Br. iia ontds Yno donti n:qr fnt ſoi guanr retn ſ bori mn aſa ei qj atuß G;lnbengt oc accumulmnue . epz Muo n a ſt loc reiot cli ieni gee d P mnic MMhuis deofi n de Ardendd n Rs therurfnll ai icinice inid wudan nd nt An Inaminiun ie Nreiorhi Aumninine 1 Gl i 4o altnn di ii t eni vndoapaient cotöidni⸗ * hee i 4 Crnosdeofii a boc repane iu heumn mpiiun onintihslie⸗ (omorn de ie a Nboninihe „ e 0 19 eo nn enie⸗ gan De prelcriptionibns. Inno. ꝙ prudenter faciet exai ator ſi de ſingu caplis iuris epał ſigillarĩ iterrogʒ teſtes abbatil Hoſti.dicit ꝙ hec dʒ eſſe cautela aduocati epi 3 quem teſtes pꝛoducunt᷑.ad hoc ð teſti.c.ij. li. Vi.et tũc ſᷣm Inn. non ꝓdeꝛit pᷣſcuptio abbatis niſi ĩ caplis ꝓbatis ut.j.c.cum olim. ibi nõ placet hoc ſfm membrum Inno. quia Iʒ indeli nita in młtis eqpolleat uniuerſali iux nõ.i.c. ut circa de elec.li.vi.æ bñ facit tex.in.l.fi.ff.de ui. tri.⁊ ole.le.tñ aliud dicẽdũ ĩ teſtibꝰ cum eorum dictum debeat concludere neceſſario ⁊ nõ pᷣſũp tiue:ut in.c.iĩ pntia de ꝓba.nam idefinita poſſʒ nerificari ĩ duobcaplis ſeu iuribꝰ epalibꝰ:et in hoc nõ.dẽm Innoc.ſed pᷣmum membrum In no.non mihi placet in eo ꝙ dicit ꝙ ſi teſieſ ntꝛi uſqʒ ſunt equales pꝛefeꝛendi ſunt teſtes epᷣi quia concordant iuri communi nam poſſibile eſt qð utriuſqʒ teſtes uerum dicant.ſ. ꝙ epᷣs et abbas exercuerunt iuxta ea qᷓ dixi in precedenti qõne. Saluãdo tamẽ ceꝛto caſu dictum Inno.diſtin guo ſic ꝙ aut epᷣs ⁊ abbas dicũt ſe illa iura iſo lidum poſſediſſe:et tunc cum impoſſibile ſit qð duo illa eadem iura poſſederũt iſolidum ſniam dum ẽ ꝓ eo q haber preſũptõnem iuris ꝓ ſe et iſte ẽ ꝓprius caſns dicti.c.qʒ.v. ex premiſſis de ꝓba.aut dicit abbas ꝙ exercuit ⁊ poſſedit illa iura epᷣo tñ excluſo:ſed cõcurrẽte ĩ exercitio ita ꝙ locus eꝛat pᷣnentioni ⁊ tũc ſniabit̃ ꝓ utꝛoque cũ urrũq; ſit poſſibile:qꝛ diſtictum ar.c.cũ tu ðᷣ teſtibꝰ? eoꝝ que nõnt᷑ i. d. c.paſtoꝛał facit optie qð nõ. Bar. in.l.ſi duo.ff. uni.poſ.ubi diẽ ꝙ ſi duo ꝓbãt equalłꝛ poſſediſſe eandem rem adiudi canda ẽ eadem res utriqʒ:⁊ de hoc ultimo dixi plene in. d. c. licet. ¶ Nãc uenio ad glo.et op. 3 tex.ĩ eo ꝙ epᷣs egerit ſuꝑ eccleſijs ſitis ĩ ualle ð euſchã. õ abbatẽ ur̃.n.ꝙ debuiſſʒ ageꝛe ↄ ca pellanos ſen ꝛectoꝛes illaꝝ ecclłlaꝝ:ut i.c.qrelam de elec. ¶ So glo. ij. hoc Zriũ ſẽſit ⁊ in effectu noluit ſic ſoluẽ ꝙꝙ aut agit᷑ de ſubiectõe:⁊= tũc ñ illi q poſſidẽt᷑ iure ſubiectõis: ſed ille q̃ diẽ illos ſibi ſubiectos cõnenire dʒ q̃ſi iſtius pꝛincipaliteꝛ ĩterſit æ ita loqt h̊ aut agit᷑ ðᷣ facto ſubiecti ł rec toris:ut qꝛ qr̃ ipſum etiã eccleſiam occupaſſe =z petit᷑ inde remoueri et ↄuenit᷑ ipſe ſubiectus et ita loqt. d. c. qᷓrelam aut agit᷑ de alijs iuribꝰ pu ta qꝛ quis petit cenſum uel ꝓcuꝛationem a capł: lanis:⁊ tunc illos cõuenit quaſi principaliter in terſit capellanorum:et non illius qͥ poſſidet ſub iectiõem:et hec eſt mens hꝰ glo.ex glo.multa di cunt᷑. Mincẽ.ſentit ꝙ õ utꝛundqʒ põt agi lʒ agat de ſubiectiõe ⁊ optinẽdo ) unũ alteri nõ fit pᷣiu diciũ.j.de ꝛe iudi.cum ſuꝑ ⁊.c.ſuborta.nõ. bñ hoc dictum Mincẽ.⁊ idẽ tʒ h̊ Lã.ſed Mbi. ̊ limitauit niſi is qui dicit eos ſibi ſubditos ſciue ꝛit cãm ſuam agi ⁊ tacueꝛit ꝑ.c.ꝙᷓuis.j.e. Inn. in hoc multa ſcribit.hic ⁊ ĩ.c.inter quattuor de ma.⁊ obe.⁊ in.c.cum deputati de iudi:⁊.c.cum ſupꝑ ⁊.c.pe.j.ð re iud. ¶ Ego aliqᷓ tetigi ĩ. d. c. cum deputati =. 7. ꝛemittam ſed h̊ anncctam que dixit Jun. pic qᷓ pꝰ dixit ꝙꝙ tunc nocet taciturni tas hoc caſu qñ lata eſt ſta oᷣ illus ad quẽ pꝛĩo loco pertinet defenſio ſciente illo ad quẽ ꝑtinet 2 loco peꝛ prealle. decre. q;uis ⁊. I. ſepe. ff. de re iudi.ſecus dicit ecõtra allegat dictuʒ.c. cum ſuꝑ 2 dicit quoſdaʒ dicere ꝙ primo loco ſpectat ad prelatum defenſio ecclie de cuius ſubiectõe agit qui ſubiectionem poſſider.ꝛ ad miniſterium illi us eccleſie ſiue rectorẽ:ſecus ſi ageretur de poſ ſeſſionibus eccleſie quaſi per hoc ſentiat Inn. ꝙ ſũia lata ſuper ſubiectione cõtꝛa ſuperioꝛem ipſam poſſidentem nocet ſubiectis ſcientibꝰ illã cauſam agi:quibus competit fo ſoco defenſio. ſecus ſi eſt lata contra ſubiectos:quia tunc non nocet ſuperiori: Iʒ ſciueꝛit cãm agi. ſed Hoſtiẽ᷑ ait ꝙ peꝛ illa iura.l. qᷓuis ⁊.I. ſepe porius eſſet dicendum oppoſitum: quaſi dicat Hoſtien. ꝓ magis efſet impurandum ei cui pꝛimo loco com petebat defenſio 2 permiſit ſequentem agere:qꝛ poterat illum repellere æ cauſam in ſe aſſumere quã ecõtra. Et forte melius dicit ſi illa iura rec te põderent᷑:ſʒ dic ut.j. poſtea nõ. dicit Innoc. alios dicere z forte melius pᷣm eum ꝙ hoc caſu nõ dr ꝓtinere prio ad unũ po ad alium: ſed ple ne ⁊? equaliter defenſio perrinet ad utrunqʒ. E. ð li. ca. l. principaliter. Et nõ. bñ hᷣ dictũ ꝙ ſatis mihi placet. naʒ ut dicit JInn. æ bñ ſicut inteꝛeſt dni non perdere ſubiectos: ita inteꝛeſt ſubiecto rum non mutare dñm. ad hoc allego qð legi. = nõ. in. c. bumilis de ma.æ obe. 2 in. I.imꝑialem .F. preterea ducatus de ꝓbi. feu. ali.collł.x. 2 A. .‚i..ex eadem de capi. corradi. eadem coſt. ubi dicitur nõ poſſe dnm alienare feudum ſine ↄſẽ ſu naſalli ne compellatur habere dũm quẽ nolit nel ſibi nõ expediat habeꝛe in. d. c. bumit: citant prelati inferiores cum agitur de inꝛe primatie: quaſi eorum interſit nõ hr̃e nonum dnim = ſup- riorem.dicit etiam Inno. ꝙ ſnia otra nnuʒ ex predictis lata nõ preiudicat alteri ignorãti: ſed ſcienti ſic per iura preal.ſed certe iudicio meo H̊ dictũ ſe nõ ↄpatit cum precedęẽti. nam ſi ad utx ꝗqʒ ꝑtinet defeſio eque principalr ergo ſnia lata 3 unum nõ dzʒ preiudicare alteri eriam ſcieti iura qᷓ ad ſuam opionem adducit Juno. Mam c.qᷓ;uis ⁊.l.ſepe ſoquũt᷑ qn ſnia fuit lata ↄ eum cui fo loco competebat defenſio: quia tunc eſt quid iputãdũ taceti ⁊ ſcienti cui cõpetebat prio loco defenſio:quare permiſit ſequentem agere. NMãi nidet᷑ litigaſſe de ſuo ↄſenſu ex quo potuit illum remouere ? nõ remouit z ſuꝑ bac rariõe ſunt fundata iura illa: ſed qñ defenſio pertinet ſimuſ ad utrunqʒ ceſſat nec ratio cũ nõ ſit quid imputetur tacẽti in iudicium nõ nocato cui nõ potuit remouẽ illũ cui principaliter ſicut ſibi cõ petebat defenſio cũ exequiret᷑ ſeu defẽderet ius ſuũ. unde ꝓpter par intereſſe negociũ agitatuʒ cũ uno dẽ reſpẽu alteriꝰ res ĩter alios acta ad Hᷣ ꝙ alteꝛi ñ pꝛeiudicer: ad hoc allego tex. apeꝛum in. d. c. cum ſuper qͥ ẽ ſingularis iudicio meo in bac mã et ibi latius hũc articuluʒ exaiabo et ſic irelligẽdo põr ſaluari dictum Min ct Tancẽ. ꝙ 3 Be prelcriptionibag 5. recitaui ĩ cõpoſitõe feu trãſactiõe. fatei Inn. ꝙ facta ab uno alteꝛi et ſcieti ñ pᷣiudicat.ar.i eo qo le. æ nõ ĩ. c.ↄtigit de traſac.qð ẽ bñ nõndũ ſi gꝰᷣ ſuꝑior cõpõit ⁊ tranſigit ſr̃ ſubiectõe ñ pᷣiu dicat ſuhiectis ẽt ſciẽibꝰ z taceẽtibus nec ecõtra 2 hoc puto ꝓcedẽ reſpectu ſuꝑioꝛitatis eccleſia ſtice. In ſecularibꝰ Vo dicerẽ nt iĩ cõitatib duca tibꝰ æ ſimilibus de iure nendicari nõ poſſe cum ſint publici iuꝛis niſi conſuetudo alind habeat: quo caſu poteꝛũt nẽdi ad libitũ ñ obſtante con tradictiõe ſubiectoꝝ ⁊ ſentir Hal.i. c. i. F. ex ea dem de lege cor.coll.x. æ h̊ caſu puto ꝙ dñs po terit ſolus ĩ indicium ſubiectiõem deducẽ cõpo nẽ ⁊ tꝛãſmigẽ ⁊ pᷣiudicabit ſubiectis ẽt ignoꝛãti bꝰ:qꝛ qͥ põt ſolus uidẽ põt fortius i indicio ex ꝑiri ⁊ cõponẽ ar.i.ʒ.ait pᷣtoꝛ. fl. de inx deli. Idẽ dico i feudo ut poſſit dñs cũ nnineꝛſitate illud iĩ alium tranſferre ⁊ expiꝛi i pindiciũ uaſalloꝝ ſeu ſine conſenſu eorũ:ut in.d. S. ex eadem:poterit eriam ſine nniuerſitate:ſi cõſuetudo habet ut ſo lus poſſit alienare de quo in.d. F. ex eadeʒ ⁊æ. c. impeꝛialem S. pterea ducatus ꝓhi fen. alie fi naliter Inno. circa ordinem agedi diſtinguit ꝙ aliqñ poſſidet qͥs inꝛa aliqᷓ aliqñ ñ poſſidet: ſed tantum in eo poſſidẽtuꝛ iter que duo ſcʒ eſt diia nõnda.ponit exemplum qñqʒ eſt aliquis in poſſeſſione ꝙ nõ teneatr ire ad cõcilium łᷣꝙ poſ ſit oꝛdinari æ benedici a quo malueꝛit epo et 2 ſimilia. j.c.ueniẽs:qnqʒ vᷣo nõ poſſidet h̊ iura ſed ab alio poſſidẽtur ĩ eo:ſiẽ mõaſteriuʒ:de qꝰ h agit᷑:dicebat ſe hr̃e ⁊ poſſidẽ q̃dam iura ĩ qui buſdã eccłijs:q̃ m eccłe nõ poſſidebãt neqʒ poſ ſidẽ poteꝛãt i ſeipᷣis:qꝛ nulius põt i ſeipo ius ł fuitutem hr̃e nec miꝝ:qꝛ nec in ꝛe ꝓpꝛia qͥs põt bre fuitutẽ.t. iure.cõi.ff ð̊ ſer ur.pᷣdi hoe ulnio caſu põt agi ò utrũqʒ.ſ.S detinẽtẽ ſubditoſ⁊ ſubditos qͥ nõ obediũt õ derinẽrẽ vo agi põt: qꝛ ſua itereſt cum ſit in poſſeſſione ſubiectionis: ut hit ⁊.c.ĩter q̃ttuor de ma.⁊ obe j ſubditos vo agi põt:qꝛ actoꝛẽ ñ patiunt᷑ uti iure ſuo ſibi ñ obediẽdo. Item ſicut ĩtereſt pᷣlatorum ñ pdẽ iura ꝗᷓ hit ĩ ſubditis: ita qñqʒ iteꝛeſt ſubditorũ nõ mutaꝛe dnos ut S. dixi. Et ex hac ꝛõne dicit Inno. ꝙ ſubditi poſſeſſi admittũf̃ ad defenden dam litem ⁊ aſſiſtẽdum defendẽeti æ ad appellan dum:nt nõ j. ti. ꝓx. cum fupeꝛ.⁊ hoc membruʒ ſatiſ plʒ Jo. an. æ credo ueriſſimũ pꝑ ea qᷓ ſuꝑiꝰ dixi ? ꝙ poſſit agi S poſſeſſũ.allego.eæ cum iteꝛ 2.d.c.cum ſuꝑ.j ti.ꝓx. facit.c.cnʒ dilecia ðᷣ cõ fir. nti. In precedẽti vo mẽbꝛo cnm qs poſſidʒ aliqua iura ñ ãt poſſident᷑ iĩ eo. diei Inn. ꝙ pᷣ latus talis poſſeſſoris ſine ſit reꝰſiue acror non põt ſuꝑ hniuſmõi iuꝛibꝰ uł libertate ↄuenire nec ↄueniri łaſſiſtere ↄueniẽti ł cõnẽto nec appella ꝛc cũ eius nõ ĩterſit.ij.q vi.nõ ſolent.ꝗqᷓd. n. ̃m eum intereſt epᷣi dioceſani ſi clericꝰſuꝰ uadat ad cõcilium ł ſynodũ alteri epᷣi. dũmõ epo nihil de nahat᷑: hec dicta ñ placẽtr Hoſt. dicenti ſe ñ poſ le cape iſta Vba.nõ.n. cõcipiebat quõ poſſit eẽ ꝙ me? ſubdit? teneat᷑ ire ad alterins ſynodum ul ꝙ pofſit ab alio benedici uł ordiari l alispof ſit hr̃e ĩ eo aliquã fuitutẽ qui æ mihi qli 6 Re dicium gñaret. do. An. cõcordando dle d Moſti.poſſit ꝓcedẽ qn ẽet alias reſpectu dorn lurium ſubiectus: ſed qn ĩ illis ptendi ſe iberi pcedit dẽm Inno. niſi dicat᷑ fin eũ ⁊ qo tie in tereſt epᷣi ut liber ſit poniꝰq; heat alium dnm . faciliorem uẽditiõem.ad hoc.qð nö. i.c.enes eij. ð teſt. putat tñ ꝙ licer hoc caſu poſſit ſupior aſſiſtere defẽſioni:libellus ti eet dictãdus 5 pré detem ſe liberum. (Ego puto dictum Inno uerius indiſtincte ꝙ ex quo connuenitur ſuꝑ i ribus ab eo poſſeſſis uł in quibptedit ſibenaté ſuꝑior iſtius non ẽ admittendus ẽt ut aſſiſiat in lite: quia ſicut põt ſubditus acceptando bnſicii ab alio illi ſe obligare ſine pꝛioris pꝛeiudicio: iux nõ.ꝑ Inno.i.c.cum iam dudum de pꝛebe. facit c.iij de temp.oꝛ.li. vj.æ uaſallꝰẽumus põt recipiendo feudum ab alio illi ſe obligare ſine prioris preiudicio:ut i.c.ij.de ꝓhi.ſeu alie per lota.colł x. .ita põt ⁊ dʒ iſte ſolus de illis iurib⸗ lirigare facit qðᷣ nõ. Inno.i. c.conqueꝛenie de offi or. ? i. c. dilectus ðᷣ an. Op.fo ⁊ vi ꝙ „⸗ „— 2„ 2— abbas neqnit Sᷣ epʒʒ pᷣſcꝛibẽ iina epalia ꝑ.cc̃ non liceat. S eo. So. dicit glo.iij.ꝙ; aut queni nũqd abbas poſſit pᷣſcribẽ ſuam ꝓpaʒ libenatè pt.ſ. ampliꝰnõ ſubſit epo ⁊z dicẽdũ ꝙ non aqlias tñ biñ potuiſfet ſubiectõem ĩ eo õ epᷣm pᷣſcibej cõcurrẽte titulo:cum bec preſcriptio ſit coniia ins cõe: ut ĩ. d. e. cum non liceat iũcto. c.j. ꝓrj. Aur qit᷑ nũqͥd abbas poſſit pᷣſcꝛibẽ ecclas epo ſubiectas.ut ſibi pleno iuꝛe ſubſint ⁊ nõ epoq dicendum ẽ ꝙ ſic: ut h. glo. ueꝛ0 ꝛcddit diuerſi tatem rõnum iteꝛ bunc caſum 2 pcedẽtem.didt rõem ce:qꝛ abbas uł quis aliꝰſe pm poſſicẽ o põt ſicut nec impare ſibi põt.l.ij ff de orblnx rito nõ põt pᷣſcribere ſe ipᷣm p epm cuʒ e poſ ſeſſione pꝛeſcꝛiptio n ꝓcedit: ut ĩ rla ſine poſſeſſi one. li. vj. ſed alias eccleſias bñ̃ pofſum poſſidi merito illas preſcribũt: ut hic ⁊.j. c.px.? pode ra bene: qꝛ glo. aperte ſenit ꝙ abbas epo ſub iectus põt pᷣſcribeꝛe iura epalia ĩ ecchjs iubiee tis epo: iʒ ipſe abbas ꝛemãeat ſub epᷣi obedieii 7 ̊ in effectu uoluit h̊ Inno. clari. .c. oſ fi. æ uide circa boc qðᷣ plene dixi i.d c.cuʒ no liceat. ¶ Eõtra hoc glo. iſta in fa ꝑie opponi de. c. q;uis cor epᷣi.lxviij.di.ſoluit in effeem er bene: ꝙ ea que funt oꝛdinis epalis p inferiore preſeribi non poſſunt ? ꝓbaor᷑ clarius in.c. o de conſue. Sed alia que ſunt iuriſditionis ſiue ſpectant ad legem dioceſanam ſiue ad legem in riſditiõis pꝛeſcribi pnt: ut h̊ ⁊. j.c cum olimn 21 telligit æ reqrit̃ tiulus pinaniuus eum ius ee reſiſtat: uel tãtũ ips de cui initio meoris boi non exiſtat: ut in. c. i. e.ti.i. vj.h ut iube ꝛat iin priuilegium celeſtini licet etiam õ tabat abbas ꝙ nerificaretur in illis ecclijs: iu ficit enim ĩ hoc exror pꝛobabilis. ut.l. uulgo ff. pꝛo empro. ¶ Opp. kiio in eo ꝙ bic nrbee ꝓpoſuit comrarias defenſiõcs. l. pruilegium enne ataulaſcil⸗ grnter 10 1 Etini ind an , t niae⸗ i, rh lobi b nd GSo. dit e Neda N dd 6 dn ſen l dnland n e ſPan ſe hunifiib er hinnſe d ſb meifacicntiſhſi de inrnl gü ran gi tißlſe loca gne ſl reges efnenii p Hi nouſmno enmntee , 8 taoronimin tld in n ,ofinbonnumns ouſin/ Muuc, höi riCamp n ul ripaludultaniſr uu tmlſerctiltge oum egum⸗ Ytertcandane laniceroen prinlegi⸗ niaga nidn tirinſtiplega lom Gun. C Ent agd endems Gſetun Pdaco ododena erid inen ininie nö inſpe deſoen .unt ad Nlwihen ſez dicth Joan ſeslten pratceſſeiini de bis. (Duclm bllche oncln ann terumn locumnd momcſtin tig niiter batur:ſocgtor gerdn enicanegnitone Pbanſtigene eqni noni nine ben ſſos ſei eut ean gri inn den iulert nüſter clcebat ti ſoeno Pdeſn eqpn mormß ſcc i loz gne bi ſocgt batio ie non iumt benecicdannt ebuenn ergo ſornaſe annaglos p in e pbure iumn egnn orwumn.S ciek ſenid ſr i noci ſnmo c bioꝛpeebar pgmhugi gchi⸗ aorcieberſenigiſtenee⸗ appanſt g nedſcengr ſeihſahner in ſitif di hn e⸗ nſenls apniſſenz ⸗ niſnt ſi Utllia ag ieen 3 gnos et mitcu Grnn u n ſpieſczf inen ninte müpon e mn lanr kciee ivenie cormire Pren AC idtz: waiſn wemdt a Ni e no⸗ 6oſvenin — in guibiheitibn 8 din ſ mmimncns ir Nkaſſier, * lns geeepnngo bhffi en neſſe gions Pieincſco⸗ Nan n dacundeprhe, NdNk Ulfibunnng do ſtchinn⸗ fuim diigit igwe ie Drioris Menächmiti Neotendepe n cokrindör welctd⸗ ls inn lngm futeb ti Jiwicengann off or tit. mielh abbas rjnij jj zene in Gnin id non teen 5 en. Godn go ii n ne nm obhao poſſt itnbe inn gp ben r mnpl ho ſnbſtepo t ciciti onan uihi umiſtr ſbiendem ico Gon öl oer uba berNnno NtcN cienlidt ain o,lian iino d , Nr q nicl bbas oſſtßaibe o n hiecns Nſtbi gend iun inim nolſe Nondomi ecnd dend widr erſ Grmtominbtdimn inatiend tien ircn wdngrl is Aſe dnii ſenr ner innme ſd Uelyfo rm ro ieehn n nhi⸗ õ õ di wuiun õ N n dene:an 90. Perit ſon gn . ſeems dot icrber ini üi ſis ho h iſſe on nier lb . 4 ent t bin cfeen lus ide rd i emcrcra vore dr n onna bo Goiſtrn . zus oor ei! iicſprte Ge funt olſech, wreg an oſin tni Nrnd nende Y brinl, Sed = L rſes oisre rſanpbnt i mnne⸗ igt 9 rcſin U riir c u ehiſt 1 Loiit ſlcal nn An Nach ⸗ gruilegl enlmnn aure ſila 48 πα 7 2 P ſrPudn h. K . 36 arr l n ſa o . 6 Me preſcripnonibus preſcriptiõem.nam quod meum ẽ ex una cã ⁊cẽ. de fi.inſtru.iter dilectos:tãq; ergo ꝓponens 2 traria ñ eꝛat audiendus i. c.ſollicitudinem.].de ap. ⁊:l. ubi ꝛepugnãtia. ff. de ꝛc.iu. ¶ Blo. in vᷣ bo ↄpleta ſoluit duobꝰmõis.p ꝙ bas exceptio nes nñ ꝓ poſuit abbas ſimul ſed ð nna tranſiuit ad aliam. ¶ ꝙ eas ꝓpoſuit diſiunctiue: ut ſi una nõ ſufficeret ꝛeliqua innaret. Ego remitto ad gl.in rła nullus pluribꝰde re.iur.li.Vi.⁊ nõ. .j. c. neniẽs:plene ꝑ Bar.i.l.nemo.ff ð̊ excep. 2 uide ꝙ dixi pꝰ Jo.an.⁊ Jo.de lig.in.c.iputa ri de fi. inſtru. ⁊ dic ut ibi:z dicit h Inn. unum mẽti cõmẽdãdũ ꝙ; ꝓponẽs exceptões ↄtrarias itelligit᷑ ꝓponẽ ſub diſiũctõe q̃ſi ſi unum nõ po terit ꝓbaꝛe aliud ꝓbet ar.dicte.l.nemo ⁊.ff.de inoffi. teſta.l.ueteꝛani..ſed nec impubeꝛis. Oppo. pꝰ õᷓ tex.ĩ eo ꝙ papa mãdat ad ꝓbatio nem libertatis eccleſiarum inſpici priuilegiuʒ re gum ſecularium. Mam principes ſeculares ſuꝑ huinſmõt nõ ualẽt pᷣnilegia ↄcedẽ: ut i. c. duduʒ de.deci.⁊.xc vi.di.bñ qͥdem. So.dic ut in glo. i. v. ſi ꝑ illa. nõ.n reges ↄceſſiſſent libertateʒ ſu per ſpirirualisꝰ ſʒ ſuꝑ ipᷣalibꝰ. MDapa vo celeſti nus ut i ̃a d exemit i ſpiritualibꝰreferendo ſe ad prinilegia illorum regũ:puta dicendo ꝙ illa loca que illi reges eximerũt i ſpᷣalibus et contu lerãt monaſterio ipſe eximebat a pfᷣate eporum 2 alioꝝ ordiaꝛioꝝ ⁊ plẽo iure illa tribuebat mo naſterio aduocarus monaſterij incaute ꝓduxit ſolũ pᷣuilegiũ Celeſtimi ꝑ ꝙ non potuit conſta? an illa nallis de euaſchan eſſet ille locus cum pa pa retuliſſet ſe ad pᷣuilegia illoꝛum regnm. Jdðo ad nerificatiõem ⁊ liquidatiõem priuilegij Cele ſtini papa mãdat nũc inſpici pᷣnilegia illorum ꝛc gnm. ¶ Oebnit ergo aduocatus eſſe cautꝰ: ut ꝓbatio ↄclndeꝛet neceſſaꝛio facit in ſimili quod nõ. in ſpe de loca. S. nunc aliqᷓ.v.lviij. in fi. v. ſe.⁊ dicit h̊ Jo. an.ſe aliteꝛ praticaſſe ſimiles ca ſus. Qnuidam bidellus conduxit equum ad certum locum qͥ moꝛtuꝰeſt in nia nãliter:ut dice batur:locator perebat emẽdam equi:conductoꝛ ꝓba nit ĩ genẽ equũ moꝛimũ nãliter ꝓbauit.n.ꝑ illos qͥ ſecũ eꝛãt ꝙ equꝰquẽ eq̃tauit die tali moꝛ tuꝰerat nãliter. dicebat iñ locator ꝓbaſti unum equũ mo rtuũ:fed ſi illnʒ quẽ tibi locaui qr̃ pro batio te non iuuat ⁊ bene dicebat:ut h̊ pʒ ſʒ eũ debuerat ergo formaſſe aꝛticulos ſuꝑ inſignijs⸗ eqͥ.? ꝓbare illum equuʒ mortuum. ¶ Similit dicit ſe uidiſie ĩ quodã ifortiato ꝙ ſcholaꝛis de bitoꝛ petebat pꝰ annũ a cẽditoꝛ uniueꝛſitatiſ mẽ catoꝛe qͥ dicebat ſe uẽdidiſſe q; licebat ex pacto et ꝓbauit qð uẽdideꝛat nnũ ifortiatũ:ſʒ ꝓbatio non ꝓfuit:qꝛ ñ ꝓbanit de illo cꝰ int᷑ſignia debu ſſſet i capłs expreſſiſſe: ut.S. dictum ẽ de equo: 4 Et hec ſũt utilia ad iſtructionẽ nouitiorũ aduo catoꝑ: quos ẽt inſtruit hec decꝛetalłi alio.ſ.ꝙ ñ artent ſe ł cliẽtulos hñtes ꝓbare pᷣſcriprõem ſo lum ad tp̃ᷣs pꝛeſcꝛiptõi neceſſaꝛiũ puta. xl.anno ꝛum ʒ ecełam: qꝛ ſi ſic ſe ariant facile iueniet᷑ ali d iterim occurriſſe qð fecit dormire preſcripti oneʒ:pula nacationẽ ſciſma uł boſtilitatẽ uł bis ſile: quo ꝓbato iutilis erit hec ꝓbatio unde ad uocani modemni ſic foꝛmant articulos:intẽdit ꝓ bare ꝙ poſſidet rẽ talẽ.xl.uł l.q̃nis uł᷑ plus tato ipᷣe cuius inicij uł õrij nõ ẽ memoria: ⁊ ſic teſteſ deponant de ꝙᷓ remoro ipᷣe nouerit jm Jo. . ꝗ nõ. i pratica. E&go vo adduco ad ꝓxime pce dentia qᷓ nõ Har. poſt glo. i. l. nõ ſolũ. F. ſed ut ꝓbari.ff. de no.op.nun.ubi glo. dicit ꝙ ad de ſtructionẽ oꝑis nõ ſufficit ꝓpare opꝰ nouũ fuiſ ſe nunciatum niſi ꝓbet᷑ ꝙ poſtea fuit edificatnʒ qꝛ ꝓbatio actoris dʒ eſſe clara:2 opnie facit.c.ĩ pntia de ꝓba.ubi nõ ſufficit probare in gñe ꝙ ille erat minor annis cum intꝛauit religiõem qꝙ; poterat eſſe minor.xxv.iñ maior. xiiij. ?2 ꝑ glo. preal.dixit Har.ſe dixiſſe in qõne facti ſtatnto cauebat᷑ ꝙ i talibꝰ pratis nõ pnt tenere bom es beſtias ad paſcẽdũ ifra terminos deſignatos æ ſic ĩ ceua ꝑte prati poterãt paſceꝛe ſj i certa nõ. Een quid accuſatus ꝙ tenuerat beſtias in dictis pratis:nõ m fuit dictũ.j temmios aſſigna tos ⁊ ſic ſimpliciter fuit probatum ꝙ debebat ſequi abſolutio ⁊ nõ ↄdẽnatio.alłat enã.l.ð pu pillo..qui nũciet.ff.ð no.opꝑ.nun.ꝑ que dicit ꝙ qn unũ ⁊ idem factum nõ eſt punibile ĩ quali bet ꝑre loci dʒ exprimi ⁊ probari illa ꝑs loci in qua factuʒ ẽ punibile.pꝛo hoc vr̃ iex. in.l.i.ĩ fi. cum.l.ſe.ff. de incen. rui.nau.æ idẽ dicit ĩ diueꝛ itate tpᷣis pone licitum ẽ uigore ſtatuti pꝰmedi um mẽſẽ maꝛcij paſturare in certis pratis ñ ãte accuſo titiuʒ ꝙ paſturauit ð menſe maꝛtij z ita gnãliter probo:e ne cõdemnãdus:certe non qͥa factũ ĩ parte dicti mẽſis ẽ punibile ĩ ꝑte nõ.ad hoc ergo ꝙ ſequat᷑ cõdẽnatio opoꝛeat ꝙ expꝛi matur ⁊ pꝛobetur illa ꝑs loci in qua factum eſt punibile ꝑ hoc qð nõ.ff. de nego.ge.l. euʒ actũ ĩ fi ubi ẽ quaſi expᷣſſum facit glo.nõ. in cle.fi.ð reſcrip. Predicta procedũt qn actor clare ſuã intentionẽ nõ probauit pꝛo quibꝰ vr̃ cãus i.d. c.ĩ pñtia. Sʒ qñ ↄtigit ꝙ ꝓbatio reddit᷑ dubis propter exceptionẽ rei ⁊ ipſa probatio exceptio nis ẽ etiam dubia pꝛopter probationeʒ actoris pone exemplũ.accenſatur Luius ꝙ uulneranit Sempronium de menſe maij. Titius nero pro bat ad ſui defenſionem:ꝙ ille potuit offendi de iure municipali:quia erat bannuus ⁊ producit bannimentum factum in medio menſis maij et ſic per exceptionem adueꝛſarij eſt dubium an ta lis pcuſſio fuerit delictum nel nõ.hoc an fuẽit Pdeufſtw ante bãnimẽtum ul poſt.PDone aliud 5 exemplũ:ſtatuiũ ẽ ꝙ nobiles nõ pñt intrare pa latium niſi tpe ↄſilij.quidã nobilis accuſatur intrauir palatium de menſe maij ipſe ueꝛo ꝓbat ad ſui defenſionem ꝙ fuit factum conſilium de illo menſe:an autem intrauerit tempore conſilij permiſſo nel tempore probibito, dubitatur qᷓro an abſolntio an condemnatio ſequi debeat. Et prio vr ꝙ nõ ſit abſoluẽdus:qꝛ ſicut actor dʒ i tentionẽ ſuã clare ꝓbare.ut ĩ ſuribus.S. allatis ſia ? reus ſuaʒ exceptionem quia in excipiendo a Wπhπαeh lardis A=en ) zae i ſe Toprzd fit actoꝛ. l.i.ff.de excep. ? ĩ. l.in exceptiõibꝰ.ff. 8 ꝓba. ? nr̃ expreſſũ ĩ.l.matꝛem. C. de pꝛoba. ¶ Har.nõnteꝛ dicit ꝙ ĩ delictis ĩ dubio debemuſ pꝛeſumẽ actũ factũ tpᷣe quo łʒ ut ſic delictuʒ vi tet᷑.l.merito.ff. ꝓ ſocio ⁊.l.iterpretatiõe.fſ. ð pe nis. facit ꝙ dicimꝰ ĩ teſtibꝰ:ut ꝑ pſũptiõem aci⸗ multiplicati ſen geminati reducãt ad ↄcordiam ne ꝑiurio notent᷑: ut i. c. cum tu de teſli. ¶ Ad idem ẽ oprimꝰtex. iñcta glo.i.l.ij. C. de peti.hẽ. ibi enim fũdata ĩtentiõe actorijs excipicbat re⸗ de ritulo ſue emptionis ¶ Ded dubitabatuꝛ an dicta emptio pᷣceſſerit lireʒ l fuerit ſecuta æ dicit ibi glo. ꝙ ĩ dubio preſumit pceſſifſe:qꝛ alia pre ſumptio faceret delictũ.ſ.cõtractum litigioſum. Si ãt ſumns ĩ alijs nõ delictis innc ſi excipiens claꝛe nõ ꝓbat ſuam intentionem debet in dubio ſuccumbẽ: ut ̊ i.d.l.mens.nõ.glo.i.q.cle.fi.de relcꝛip. ? facit.l titie tertaroꝛes de lega.i. In cãᷣ iñ liberali dicir Mar. ꝙ ſtaꝛer ꝓ libeztate niſi a lius eſſet ĩ poſſeſſione ᷣuitutis:⁊ h ſi ↄuemiat ſi Et agẽt dicẽs ſe liberam ! lberum credit idẽ qð 3̊ ſ.ut hat plene ꝓbare: æ ꝓ hoc.l.matreʒ. Itẽ predicta faciũt qð ille qͥ peit cẽtuʒ occaſiõe mu tui d ꝓbare mutuum faciũ ante libeliũ datum alias ſuccũbẽt:ut i.c.abbate ſane de re iu.li.vVi. ciꝛca finem. nõ. i. l.k? an eadem. S actionis.ff. de excep.rei iudi.⁊ hec ſingularit nõbis:qꝛ aꝑiunt itellectũ ad multa. Sed S pᷣdicta ĩ eo ꝙ dictum ẽ ꝙ i delictis exceptio dubia relenat:ut non pᷣſu mat᷑ delictũ.foꝛtit᷑ facit ꝙ ipſe Mar.nõ.i.l.au relius. F. idem queſijt ff. ð̊ lib. lega. ubi dicit/q; ſi accuſatus de homicidio excipit ꝙ hoĩem illuʒ interfecit ad ſui defenſiõem põt ex ſua ↄteſſiõe damnari:qꝛ lʒ ↄfeſſio ſit ſub uno cõrꝛactu ⁊ qᷓi f cate ꝓlata tãtum qꝛ pſumptio orta ex bomici dio ẽ ò cõfitẽtem põt recipi cõfeſſio qᷓ ennus ẽ õ cõfitẽtem ⁊ reſpui qᷓrenus ẽ ꝓ eo ⁊ facit qð in ſi mili nõ.i.c.cuʒ acceſſiſſent de cõſti.ſed ſaluando pcedens dictum poſſet dici ꝙ ꝓcedit qn excep tio ẽ ꝓbata ſed ꝓbatio ẽ dubia:ſecus qn nõ ↄ ſtat niſi ꝑ ↄfeſſionem:qꝛ ↄfeſſio non relenat ↄfi tẽtem ubi pꝛeſumptio ẽ eum ut nõ.i.d.c.cum acceſſiflent ⁊.xiiij.q.ij.ĩ pn.puto tñ ꝙ ex illa ſo la ↄfeſſione ñ debeat dãnari ſaltẽ capitaliter:qꝛ i tali pena iferẽéda ꝓbatões debent eẽ luce clari ores l.ſciãr cũcti.C.ð ꝓba.canõiʒata.ij.q. viij. ſciant ⁊.l.q ſniaʒ.C.de penis q̃ optime facit qð non ẽ ̊ cum illa ↄfefſio ñ emanauerit pure ſed qualificate nec ex preſũptõe:lʒ nehemenni debet qs de tanto crie ↄdẽnari:ut in.c as de pſũp. facit ꝙ nõ. Inno.ĩ.c qꝛ ueriſimile de pᷣſũp.ubi dicit nõnter ꝙ qn iudex ꝓcedit ſuꝑ delicto ex pᷣſũptione dʒ nullum tpᷣare ſniam ſnam maxime ne cõdẽnet niſi raro æ modice ad penam coꝛpo ralem nel ad penã pecuniaꝛiam: uide ad pᷣdicta q̃ dixi in.c.iij.loco ð ꝓba.⁊.c.ĩ pñtia.eo.ti. Oppo. aquartio qꝛ ĩterruptio facta ĩ uno aꝛticło iuriſditionali dʒ ꝓdeſſe quo ad totaʒ iuriſditio nẽ:qꝛ qᷣ aurẽ hoiĩs tetigit toiũ tetigiſſe ur̃ ut i.l. unlſgaris. ff. de fuxis canonizara de peniſ. di. i: HBe preleriptionibus So. glo. ĩ vbo ĩterruptiõem tãgit ſiz ſormaliteꝛ in n ſoluit. dic iñ et bn ꝙ Iʒ pſcribat ĩ uno capi tulo n preſcribiuur i alio ſic iterruptõ fea i uno nõ ꝓdeſt ĩ alio: er nõ glo. et limita pcedens di tum glo ut nõ. Inno. in. c. dilectꝰde capel no. et. S. aliqͥd retigi. Hoſti.vo ſoluit Zriuʒ 8. unj garis dicẽs ꝙ illud ius æ ſimilia loquũĩ de idi uiſibilibꝰ? cõti guis.ad boc.l eũ actum ff ð ne geſt. e ff. ð uſpcap. rerum mixtuꝛa. faci ö pbe, qꝛ ſepe ⁊.c.antep.li.vj.ðᷣ coſecra.eccle.ł gltaec. nno. e. lib. de ſen. excom. ſi ciuitas in fie. ib. hoc vo. c. et ſilia ꝓcedũt i diuiſibilibꝰer ſ Pins cuʒ vVo abbas poſſideꝛet uniuerſali iuꝛilditoeʒ epalem interruptio ñ ꝓdeſt: niſi i arueulis in 4 bus facta fuit iterruptio: ita exercitiu i uno aꝛtj culo nõ extẽdit ad totã iuꝛiſditionem: alio illam unſuerſali poſſidẽte:ut nõ. Inno.i.d. c. dilcct Hlo. ultima diuidiĩ in tꝛes pieſ ¶ In pria colligit ꝙ taciturmtas plati ecclie nocet i pſcri bendo. ¶ In Zriuʒ op. ö.c. nibil S. e. 2 ꝛemitit ad ibi nõ.⁊ dic ut ibi:⁊ tenet in pᷣlatus ð ſuo ſa tiſ facẽ eccke in eo ꝙ; ccclaʒ leſit ꝑmittedo pᷣſcnip tõeʒz S eam curꝛer: ur dicit gl ſingularis .c.pla cnit el. ij.xvj.q.iij. ¶ In fa parte glo. qritan nalẽti age? currat preſcriptio 2= nõ. eamm: 7 dic i pleniꝰdixi. S. c. ex tꝛaſimſſa. ¶ Yn te:tia ptc qit ifra quãtm̃ tps dʒ leius ex pſcriptõe peter reſtitu tionem i integꝝ:⁊ ſic tacite pꝛeſupponit ꝙ ðpᷣ ſcripnoeʒ pot peti reſtitutio qð ẽ ue rũ ex clauſu la gnal:iux ea que dixi.S. c. uigilãti:ſʒ a iur ſpe ciali puta qꝛ ecclia dic ut dixi plene.S. e. c. i. Extꝛa glo.qro qͥd ſi ſinguns annis debes mihi .x. ? ceſſaui peteꝛe:tollei ne debituʒ pꝛeſeriptoe de hoc plene nõ i.l.cum noniſſimi.C. ð pᷣſcrip: xxx. ann. Jo. an. p? Goff. diſtinguit: ꝙ aut obe tur ex ſtipulatioe aur lex legato: p caſu qꝛ ſtpf tio unica eſt ⁊ unicam obligatõnem inducit una pᷣſcriptione tolletux.ad hoc.l.ſenatus. ſiſfoe dona. cã moꝛ. ¶? Sedo caſu qꝛ legata ſun plu ra cum tot ſunt quot ſũt annue pſtationes.d.l. ſenatus in fi tot ſũt necefſe pᷣſcꝛiptioes quot ſũt petitiões q cõpetũt ad ipa legata: ? ſic tale lega tũ ſi perit n uiedo:ſed curret pᷣſcripiio a prid pio ſinguloꝝ annoꝝ dicta.l.cum nonſſimi hec fuit opinio glo.i.d.l cum noniſſim. uide plem⸗ de mateꝛia ĩ ſpe de loca.S. nunc aſiqua.v. xi. Sed doc.ultramontani tenuerũt orium ut 100 Cy.i. d.l.cum notiſſ mi.dicentes q tam in lega to qᷓ; i fipulatõibꝰpᷣſcriptio incipit quolibet an no ꝑ illũ tex. ꝗͥ ux iſta eqꝑaret: ſed Dar. ibi nui tur ſuſtineꝛe opionem illiꝰgl. dicens ꝙ ubi obli gatio ẽ orta ðᷣ pnii ʒ exactio ſit delata iĩ die inc⸗ pit uniſoꝛmiteꝛ pᷣſcꝛiptio ↄ debuũ inui.ſec ubi obligatio nõ ẽ orta de pnui:ſed ornii ut i legato ſimplꝛ annuo pꝛocedit Dria op cum obligatio ſiĩ in diẽ ñ currit plcuptio:niſi a tpᷣe extãtis obligatõis: ? ſic iteliigit.d.l. cum no tiſſimi. F. illud. ex hoc cõcludit ꝙ nõ e dlis mie legatum æ ſtipulatõem: ſed debemus n arec, aiaduerteꝛe an obligatio ſit nais de pnti: lic quolʒ ano io: qꝛ vleic , ln⸗ V anuah N ſcen eg n itich n nſcnit⸗ le Nol u⸗ untn onneiſ/ nl in nle , Alloen i en rhio i , jcgen nm nemlll n nmmil .c. a co jndm him Eepin crobli ber onon , quolt umnanmi ſoſ HM „Cals offai. Pe , rio pliuant . rorminrio i ös biit linms. T. umn ſamn goceſſneſcd lann Pin Gecremn olſcnr oino nnin qg uiſ cioceig ?poſte⸗ goeeſes or ſoſſußg. Iunen ofelmmn ncdhrulltnℳα oimnan uſnrnt , l en xsltusi us uifib 5 inttumrirhntt inm ifigoneh tian poſſt r ni e u be n cciNoia t ho iit g cine lſſt GCkhnden Eianaren irpencere n in c. onl N Vechihs doſten⸗ 1tare mdteeta ſne ouincke. Jem hoſpitalionse g is pis os 1 den 1 po ina.ci, (Mothnon nannennn Pcumtionen cchiuum miione nlctanons lurrirpreſcripio eiam uni is e ai Meinona non epſtit pboe het gnig er 4 Ppbbe preih öfen ba fcrselnente rilanafren l.l eo. l 1 Ne boe iemmn “ ſanelr uſtundl N Raar lonna geunnöen mierr coenmn in uiſun Er noiin lpichal ſ irclnibie⸗ ee hon poleſt pr biocatſſonum kconnenn V; nſenbere nlinnonen a ga ſbs cpo er m iſe lex taranen itiner ſibaltun i eustimt ſbtins epi poſſi Pfeſcrib G Mopnium: . . . ho . 1 imn mnn t gͦ antlis, Eegnntn Gnond minn enanluiinoen i n uſttonen gtoiin eln Nrig caſ anns Nro⸗ 1dNde l dea wiſe uberw fiinsdnt . nengaktzlettnnioien loe can ncfnr ei Aloghais tchiernſ 1 Pronne Gt nalan gianmn orcei⸗ 1löenmecn pln n 5 r niſnin, Grn geit iminit soj ls r gnhie erifn onm/muEreͦ: ſcmie putppontg), poͦr ru ninto 5àα7i0nà Glleuf a vednsuglinth aur le Mpun gr ada deud Ans t m go. r q iingols onnis ocbis tcſui pelennolci ne debizeueſetgioe oeene t il ntrſin Cd ac .m Bom Oiſ äfincingaude õl õ i n Plenpnoneidlen tenerns 5ft domn ti r (Dedd aſucn in tn Unt vor ſöt unnne Pilael In cum dor ſun quo ſi um i mnnms infiton ſor neeeſſ hſcipttschi vendesdchei 1in hnntit N . hann nedo:ſe cufte ſinan woo Namnor Citn un ſali oo ſngnor 7 nin io god. an nollmn n de ſe de otn t nl ne Amnofin lenii D ,rorſſ ni denbg ii a pehſgthto giſti, givoletoib pſliptie , vc n ſn dnn. ter e gled en ih aui Lopionen i n wr ſutnen ople igerut ln toun . , tio eolia e Nlinn nſumn ſenu btouehn cri nvo Ntoit, obligeno ioe Egoro Nnnlten, imniici, wi blgmno ſin ijnc n i oth it i gi⸗ lje nints abw oC ui mi Holluu. zmnte ObC, Iu., 1. 2d ibi no t lillace cece lata ſit exactio. An vo obligatio ſit ĩ diẽ nõ ãt ponit exemplum qn i legato anno eẽ põt orta obligatio de pñti:ſed põt ſic poni iudicio meo dixit teſtatõ lego mille nepoti meo z? uolo ꝙ tꝛa dantur ſibi.x. annuati ſolũ.n. hoc caſu ẽ dilata exactio.aꝛ.l.ex his.C.qñ dies legati ce.Et pꝛo primo membꝛo Hã.ego adduco.c.de q̃ꝛta. õ. e.ubi pʒ ꝙ unica pᷣſcriptione qᷓdragearia tollit qrta decimarum debira epo qᷓ communit᷑ ſoluit quolibet anno:qꝛ obligatio ẽ orta de pnii iʒ ex actio ſit dilatata ad tempus. Bm ex officii. ⸗ tio que ðᷣbetur ordinario niſitanri pre ſcꝛibi non poieſt. hoc dicit ſjm Jo. an. Mel ſum ma ſic ⁊ piguius. No põt ſubditus ſuꝑioꝛem niſitationem aut ꝓcuꝛatiõem rõne uiſitatõis de bitam in ſeipſo preſcribeꝛe q;uis aliꝰ i ꝑſonam alterius pᷣſcribẽ poſſet utranqʒ pᷣma ꝑs narrat factum et allegatõem eorum. Fa ibi nõ agit᷑: alle gatõem reprobat.et ꝓceſſũ õ eos factum fᷣuari pcipit.t᷑tia ibi ſiq ĩ reſeruat allegarõnes aliqs ſi ꝗᷓs bnt ltimas. Hö prio ꝙ archie pᷣs pot ne dum ſuam dioceſim:ſed æ? iotam ꝓuinciam ſibi decretam uiſitare. primo tamen dʒ uiſitare ſuaʒ dioceſiz æ poſtea dioceſes ſuoꝝ ſuffꝛagãeoꝝ dʒ tamen preſertim in ſecunda uiſitauone ſeruare ordinem qui tradituꝛ in.c.i.de cenſi.li.Vi.⁊ iſte eſt nus de caſibus in quibus aꝛchiepus habet inriſditõem in ſubditos ſuorum ſuffraganeoꝛuʒ 2 qᷓ crimina poſſit tunc punire.dic ut le.⁊ nõ in .d.c.i.O.notoꝛia ⁊ põt tũc ipᷣs audire ↄfeſſiõeſ et abſolutõem ſalutarem impendere ut in. c.fi. eo.ti.li.vi¶ Mõ fo ꝙ aꝛchiepᷣs poteſt eriam uiſitare monaſteria ſue pꝛouincie. Idem dic de hoſpitalibus æ alijs pijs locis æ cleꝛo ⁊ populo nt in. d. c. i. r non meminerint: ꝙ ꝓpt᷑ ꝓcuꝛationem debuam ꝛatione niſitanonis non currit preſcriptio etiam tanti tpᷣis.de cuiꝰinicio memoꝛia non exiſtit. ꝓ boc facit quia ex q lex ꝓhibei pꝛeſcripiõnem bona fides uſucapieci nil ꝓdeſt:ut in.l.ubi lex.ff. de nſuca.quod nõ.pro limitatione. c.i.eo.ii.li.Vi.⁊ hoc dictum tenet h̊ Vinc. ¶ Hõ. ꝙ ſiamte iuꝛe niſitandi nõ cunit preſcriptio contra ꝓcuranõem tanqᷓ;ᷓ acceſſoriã 7 connexam iuri niſiiandi. Ex quo infertur qð ſi pᷣncipale eſt ipreſcripubile non poteſt preſcri bi acceſſorium ! connexum. ¶ Mõ ꝙ pot quis pꝛeſcribere uiſirationem et ꝓcurationem in ſub iecios epo et cuʒ iſte tex. dicat alius ⁊c.nec diſti guit inter ſubditum ⁊ extraneum infert ꝙ etiaʒ ſubditus epᷣi poſſit preſcribere hec iura contra epᷣm proprium:ꝙ uoluit glo.S. c.auditis. et ibi dixit tenet Inno. in. c. cum olim in fi I. eo.facit c. de quarta. Sö. eo. Item ifero a paritate rõnis ꝓꝙ cum hec duo iura in tantum reſeruata epᷣis ut ab eo expreſſo conſẽſu abdicaꝛi non poſſint ut in. c. cum ueneꝛabil æ quod ibi nõ. ꝑ Jo. an. . de cenii.preſcribi põt eadem ratõe inſiitutio ¶ Ge preſcriptionibus auctoriʒabilis quo ad curã populi æ multo ſor tius cum pꝛedicta ſint maioris ponderis ⸗ pre iudicij ꝙ; inſtitutio de quo dixi. S. c. auditis. Mõ.ibi qui ſpiritualia ſeminant ⁊c̃.ꝙ pᷣdicatoꝛ licite capit bona teporalia pro ſua ſuſtetatõe de quo uide quod le. æ nõ.in. c. cum uoluntate. F. predicatores de ſen. ex. non ramen põt exigere ab inuito niſi ſit ordinarius: ut hic.vn itelligit Hoſti.iſtũ tex. in eo qui ſemiat ſpiritualia ex de bito:quod probat nerbũ cogatur quod ſequit᷑. In 6. ꝙ eps uiſitando dicitur militare: ſicut 7 clłerici dicunt᷑ milites ut in.c.i.ð cle.egꝛo.ſunt enim celeſtes milites.xi.q.i.xpᷣianis habet gau dere priuilegio miliũ:ut nõ. glo.i.l.miles.ff. de re iudi. Et nõ.id ad qð quotidie allegat᷑ h̊ Ir̃a ꝙ nemo cogẽedus ẽe ſuis ſtipẽdijs militare ⁊ ali bi dr ꝙ nemo debet cogẽ de ꝓprio facere bene ficium.x.q.ij.pꝛecaꝛie:¶ Ded ↄ banc rationem anteq; deſcendã ad glo.op. uidet᷑ enim ꝙ nõ lit bona quia licet prelatus miſuet ſine procuratoe ſubditorum non tn ꝑ hoc dẽ ſuis ſtipẽdijs mili tare:quia ad boc habʒ bona epiſcopatus: ut ex eis hec ⁊ alia ad ſuum officium pertinentia. faci at ad hoc bonus tex.in.c. cum ab omni de ui. 2 ho.cle.⁊ hnii dare nihil aliud ẽ qᷓ; ꝑdere iit ĩ .c.paſtor.i.q ij.nec illi qui ſua poſſidẽres dari ſibi ab eccleſijs aliquid uolũt ſiue grandi pecca to ſuo:vnde pauper uicturus erat accipiunt:ut in. d c. paſtor. dᷣ. So. doc. hic nõ tangũt. Sed Inno. in. c. romana ð cenſi.li.vi. fateꝛ vf ↄriũ dicens ꝙ hoc cõniuiũ ſeu ꝓcuratio ĩ ſignuz po tius ſubiecuiõis dat̃ z? ꝓpter hoſpitaliiatem po tius q;ᷓ de iure naturali neceflitate: quia ob boc 2 ſimilia habent redditus epiſcopatus. hinc eſt ſecundum eum ꝙ ſi alique eccleſie ſunt pauꝑes ad hanc ꝓcurationem nõ coguntur.j. de cenſi. cum apoſtolus in fi.z.x.q.iij. cauendum. Ego addo tertiã rationem:ut.ſ.prelatus facilius idu catur ad eccleſiam uiſitandã. nam faciliter negli geret uiſitationem:ſi necefle haberet ſecuʒ ſuis ſũptibus ducere uiciualia uel ad epatum pro re fecriõe ſumẽda rediꝛe.ar.eius qdð fuit ſtatutuʒ ꝓ diſtributionibꝰ canonicoꝝ diuĩs ĩtereſſentiũ:ur le. æ nõ.i.c.uno ð cle.reſi.li.vi.⁊ cle.ſi dnum de reli.æ ue.ſan. uarta põt eẽ qꝛ denegare re fecriõeʒ pᷣlato uiſitãti:⁊ ea q ieſu xpᷣi ſũt exerceti ẽ charitatẽ ⁊ oẽʒ hũanitatẽ cũ bona eccleſiax ſint deputata uſibꝰ publicis: ut i. c. uidetes.xij. q.i.⁊ idignum ẽ nt quod ꝓ communi utilitate datũ ẽ eſſe dinoſcitur uſibus cuiuſqʒ applicetur ut in. c.ratio nulla peꝛmittit de prebendis. Cõ ſuetudo nero contra bonum charitatis non let ut nota.in capitulo cum apoſtolus 2z capitlo cum uenerabilis de cenſi.z.c.fi. de conſuetudi. 2 hec tenendo oportet dicere ꝙ ratio lutere eſt perſuaſiua potius ꝙᷓ; neceſſaria. uel ſi uolumus ſaluare hanc litteram dicamus ꝙ epiſcopus nõ debet de vonis epiſcopatus peꝛcipere niſi neceſ ſaria.reliqua uero tenetur diſ penſare neceſſita tem habentibus: ut in. c. epiſcopus. x. q.ij. er Clen, 4dn rr, ler - V. Wep f rPaſſi- tα ſe drr ſſPr Pαά Loanie SHaHαα N aA pib FD W 4 c. uidentes preał. ? pro ſuis neceſſitatibus fuit ſibi pꝰmoduʒ ꝑ antiquos canones decreta qriz⸗ redditnũ: ut ĩ. c. qttuor ⁊ i. c. cõceſſ o. xij. q. ij. eñ zt niſitat agit ⁊ ꝓmouer ſpalit᷑ curam ⁊ bonum cuiuſqʒ eccleſie:igit᷑ tunc dʒ uiuere de bonis illa rum ecckarum ? bona epᷣatus reſeruare ꝓ alijs cõibus neceſſitatibꝰ:cum non debeat ligari os bouis triturãtis: ut ĩ. c. extiꝛpãde de pᷣbẽ.maxie cum iple ſit gñalis ſponſus õium ecclarum ſue dioceſis.vij.q.i.ſicut habuit tota dioceſis dicit ſua parochia: ut in.c.apoſtolice de dona.⁊ hec nõ. ¶ Wenio nunc ad glo. æ primo ſuppl; ad tex ꝙ archiepᷣs excõicauit iſtos ſubditos ſuffra ganeorũ ſuorum ꝓpter ꝓcuꝛatõem denegatam ur pʒ ex reſpõſione pape. Sed glo hec non aꝑit an de iure cõi potueꝛit hãc ſũiam excõicationis ferre: rex. eniʒ nidetur in hoc ſe fundare ſuper 9 ſuetudine:ut patet ibi de antiqua conſuetudine zẽ. ? ita uẽ uelle hͥ do. An.i ultimo nõbii ꝑ euʒ hic collecto. Colligit.n. ꝙ rõne iuriũ denegaro rũ archiepo q̃ ſbi iure cõi debent᷑ nõ põt archi eps exeꝛceꝛe iuꝛiſditõem iĩ ſubdititos ſuflꝛaganei ſui niſi alind hẽat ex ↄſuemdine ¶ Ded adueꝛte H tu qꝛ glo.̊ ĩ vᷣbo cõſuerudie ſentit oppoſituz dicẽs ſupplendo ad tex. ꝙ ẽt de iuꝛe cõi potuit allegat tñ ad boc.c ſopite de cenſi.ꝙ nihil dicit & excõicatiõe: ſed ſolũ de ꝓcuratione archiepo debita tñ do. An. tranſit ibi cum glo. ut etiam ure potuerit iſios excõicare: ⁊ ſic ur̃ ſibi quo Srinus Ego ↄcordãdo diceꝛem ſic ꝙ aut archieps non miſitat: æ tũc nõ põt pᷣtextu debiti ferꝛe ſñiam ĩ ſubdiros ſui ſuffꝛaganei miſi ĩ caſi bus iure expꝛeſſis quibꝰ in. c. paſtoral ðᷣ offi. or hinc dicit hic Inno. ꝙ ſi aꝛchiepo fuit dene gatum boſpicium ex alia neceſſitate ꝙ; ratione niſitationis rrãſeunti nõ dʒ ipᷣe punire ſubditos ſui ſuffraganei:ſed gratioſe tãtum petere procu rationem:eps ãt illos puniet: qꝛ ibumaniteꝛ ſe pabuerũt S ſuum aꝛchiepᷣm.⁊ nõ boc dictũ.nã clerici tenent᷑ ad hoſpiraliratem tpᷣe neceſſitatis .xlvij. di. ſicut z. c i.⁊ quod ibi nõ de emp.⁊ uẽ di. aut archiepᷣs uiſitat et denegat᷑ ſibi ꝓcuratio ðᷣdita:et dico ꝙ; poterit mero iure denegãreſ ex cõicare ſeu aliter punire duplici rõne: prima qꝛ ex bhac denegatõe ibnmanit᷑ facia orit᷑ delicrum notoriũ qð põt aꝛchieps tpᷣe niſitationis punir̃: ut in. d. . notoria. Scdᷣa ratio qꝛ ex bac dene gatione ꝓcuꝛationis impedit᷑ ꝑ ↄñam uiſitatio et ſic ipſius iuriſditio quo calu põr aiaduerteie i ſubduos ſui fuffraganei: ut i c.i. ð pẽis.li.vj. Moreſt addi et terna rano qꝛ ꝑ denegationeʒ iſtam fit ſibi iniuria quõ põt aiadnertere tpᷣe ni ſitatois ẽt ſi nõ ipediatur ſua iuriſditõ: ut in. d. .Cc.i. F. i. Si uero ſubditi epi allegarent aliquaʒ iuſtam cãm i denegãdo ꝓcuꝛatioem ſatis cꝛedo ꝙ tũc non ipſe archiepᷣs ſed ſuffraganeus hʒ ðᷣ hoc cognoſcere.ar.i.d.S. notoria:cum pᷣcedeti 2 in. d. e.i. de penis. z ob iſtam forte cauſam al legata fuit h̊ antiqua cõſuemdo illius eccleſie qᷓ tribuit inaiſdmiõem.ix.q.iij.cõqueſtus ⁊.c.duo We prelcriptionibus. ſimul de offi. or. eum ſimilibus. Dop. primno 3 tex.⁊ uĩ ꝙ ex lapſu tãti tpᷣis ſit pſcriptum: el. quemadmodũ. C. de agui. æ cenſi. i.xi. So⸗ glo.ij. foꝛmat hãc oppoſitiõem ⁊ nõ ſoluit die ꝙ b̊ loquit᷑ de re impreſcripnibili i qua tpps nonr releuat..ubi lex.ff. de nſuca. limile i.l. comperit C. de pꝛelcrip.xxx.ann. Eſt t ꝓcuratio impre ſcriptivi? ppter rões preal. ¶ Queꝛo nũqd in diſtincte ſit pꝛohibita pᷣſcriptio ꝓcuꝛatõis. So glo.iij. refert quoſdam tenuiſſe ꝙ non:ſed tunt tatum qñ epᷣs nõ uiſitauit: ſi ãt uiſitat 2 pcura tiõeʒ ñ exigit tũc bñ põt pᷣſcribi:allłat in aꝛ. c.ſo pite..de cenſi.quod nihil facit. Douebantur 2 fo quia talis pꝛocuꝛatio põt commutau.get pᷣſcribi.ſed glo.nꝛa tenuit ↄrium mouei primo qꝛ eps ẽt ſi nellet nõ põt pꝛocuꝛationẽ iſt imit tere:ut ĩi.c. cum uenerabił j. de cẽſi ¶ Ite ſex dle ꝙ qᷣ bʒ iter eũdi ad fontem bʒ et bauſtum. iij. .F fi. ff. ð Fui. ꝛuſti. pᷣdi et ſic ꝛetinedo principa le uꝛ et retinere et acceſſoꝛiũ:ita ĩ ꝓpoſito ꝛunẽ do ius et habendo ius niſuadi retinet et bʒ ius ꝓcuratõis ꝛecipiedi q;tũcunqʒ nõ exigit pꝛocu ratiõem duo hic ſũt uitẽda/prima an pꝛocura tio poſſit pꝛeſcribi aliquo mõ.ſo an poſſit ep ſe remitti ꝑ ſuꝑioꝛem põt addi ⁊ tertiuʒ an poſ ſit communtari in aliud. ad primum dic hᷣ Uime. ꝙ aur peuꝛatio non fuit hic petita ⁊ urñ ꝛemiſſa 2 pꝰpᷣſumpram renũciatõem põt ſubditus illam pᷣſeribes:ſicut pꝰpriuilegiũ..ð pꝛiuile.cum oliʒ Hec opinio mihi ñ plʒ cum apeꝛte nideatur 5 hũc tex dicebãt n. iſti ꝙ non meminerant ꝙ all qn pꝓcuratiõem exoluiſſent uł ꝙ ab eis fuiſſz pe tita ⁊? tñ ñ ꝓfuit nec tacita imiſſio nec pᷣſcripii Inn. dicit ꝙ qͥ nihil ſoluit ñ põt ſe tueri pſeip tione: ſecꝰſi aliqd iʒ modicum j. de cèſi. ex pane Jo. an. in. c.fi. ð cẽſi referʒ ideʒ tenuiſſe Iino. ꝙ ̊ in quadã exuaganti que incipit neneꝛabilis ubi concluſit ꝙ ꝓcuratio ex toto preſeribi nõ põt ſed iquota ſic quia ius quod diſponit ui aliqua derur pꝛocuratio eſt publicum urlitate ? ancke:ſicut ius quod diſponit de niſitatione et correctione: 2 hoc ne negligatur uiſitauio e n bene hanc ꝛõnem Inno. quia facit ad id quod 5 iĩi tertia ratione dixi. coſuerudo aut ius pubii cum auctoꝛitate et utilitare non ualʒ niſi iducai expꝛeſſo conſenſu pape uel tacite interueniente iuſta cauſa allegat. xij. di. nos conſi netudinem 2æ nõ bene hoc. Sed ego remitto ad no. i. c.fi. de conſue. ? puto ꝙ ſi conſuetudo eſt rationa bilis tollit tale ius publicum: lj ñ irrneniqt con ſẽſus pape expreſſus uł tacitꝰ: ut diẽ gl.no.iiij. di. 5. leges ⁊. viij. di. . fruſtꝛa ſatis. n. bei ſen ſus pape ex diſpõne.c.fi.de conſue. ubi Pmittit gñ aliter cõſuerudinẽ ↄ ius poſilinũ ſiᷣ ronabil 2 p̃ᷣſcripta:ſed ĩ caſu mꝛo qð nibil dei Peurd tione nõ põt ce ꝛõnabilis per ea que. . dixi poſt nõbilia. Ins ãr qð diſpõit ð iteg: penꝛalibe ntilitate Puatũ: iõ pacro ? oſuerudic põt woli e moderãdo m Inn. in loco Pal.allat.x.iſ n latuʒ. Jo. an. in dicto c.fi. altat ꝓ mẽbro Inn. detr ua N,intceeg alen Etono ndero der Con ccrq ln nu devd⸗ deditrudis 1(Arone ui berdt vnegra Pontani plen is nnmmicun i⸗ Gecenſi.ergo p elt ai gr mn innthiio di devumm aneus gleg il nich Verunr ſ eer pe⸗ enpontdo quum ferbienrcin lar iur uita pot alo no lanbi iunt wnla hi alquo ch ſat ao ſiuno h/ onmntipri oranbid it cumo il- tſemra n,ſtiulinm t hi Arnlamociſifmer h orgner le⸗ nm qãc adq to n umnſcz ade lols nditen micaſout en itommm 5 6ce d vlnio enner egigere dan NoGicangſſcn aſdcido rde ocicd i Tumrin cſiddes eſn ng d. er ſe incſdiner pobdeßetpiden) 9 töem nec benns er irumergo der oy nes mgſtropf ebennse iedefen . int loſted m. 0det r a iran 6 Uenoafnm ganmtoeft mnitnen perprchumm Fin mna deg ſc unn Privaro tenponitneconfitn. N Periculoſumnſec neie renini nonpörfn annlo npore hon retppiengo panra un uiſtatöe rerinng 1,Nolloe retita lenelor recſr lſtanöen nn hgre hoͤpoſtt tin 11 * no. lure dep⸗ hor Alrcle ann inlise d bi Patn n ile, luͤfce of zl. wr enſte Lin. thanrane Pibi no. ſ ianire einitrutze i Al 8 l. .ſii. 3 . lengi E; ſ lie ſtun ei ze ing ens r n Hyſi aue , am tn⸗ uty er inideil niielſen Con rilnn Pühenid Noſtienti . 8 t ppter r nns ſſhnd anieg enn un tcnn gd nnut siſirle dh Pwunttn un niot ſin init ſteilrſri ib ufmenty Abinſiun /i, S⸗ fuihaſe Cipiloorinch keniarmma uifnäfni lorit is 4 Dabengonns Ulnteina ad Penrniss Ehe Hüemgztd Dl mſoen duo he iütniiſnmn mn hon 1o voſtt olndieſeno nu fo niſic ſemmm oſipomn dit iiit mnign ſtcommumm iralud d onmum did a pcunno non fur bicpenitn ebr onn unpun nmictröan pot ſdbitiͤin Gnbei ſnp niulgii ,oinlan Nopn5̈/5SSipene icee en dabit ,f orenenr oumnden aoluſtnr r db ao iß enn ipit ner nein inſſo ne jenno n Set g nblſoi⸗ l uoncon nedeet Ndd mwdem); Nche oninthdh irNomnſt Ymank euianen voi concuuſt , Ponfand mmd e 6 ws gvod aſer lel gvon ic gonn ſdb loe in 1 1 eunnd aiphlnt goc dtſponirde eggunn ine Niqvs den aie:ſicn ius in Crrecnone: vor ne HRMωn J N S (n (ſſſe ppla. Bind r ajri 7 F ¶Be prelcriptlonibus ꝓ ex toto pᷣſcribi nõ poſſit:allegat illum tex. qðᷣ quota preſcribi poſſit:ĩducit.c.oli de cẽſi.⁊ eo. ti. e. lelices li. vi.æ ꝙ nõ. glo.in.c.qeũqʒ.xvi.q. Vij.qᷓ dicit ꝙ ĩ q;titate cathedꝛatici cuꝛꝛit pᷣſcꝛip tio:ñ at ĩ totũ hãc iñ opionẽ nõ firmat ibi Jo. an.ſed dicit dubitare ne rõ negligendi quã In no. reddit de tota ꝓcuꝛatione locum habeat ẽt ĩ ꝑre qꝛ uides uiſitatoꝛ qð de ſuo habeat impen dere in ꝓcurando ſe abſtineat a niſitando: do. An. hic dicit ſe putare ꝙ de iure ſit uera opio Inno. dicit ẽt ualere pᷣſcriptiõem ĩ mõ ꝓcuꝛãdi allat de exceſſibꝰ pla.ſane ⁊ ſpe. in ti.de lega. Fe ſupereſt. v.illud quoqʒ. ¶ Ego puto ꝙ nec in totum nec in ꝑte naleat preſcriptio ꝑ iſtum tex. qͥ dicit ꝙ ̊ ꝓcuratõem q̃ rõne niſiratõis. debeĩ᷑ nõ currit pᷣſcriptio quemadmodũ nec ↄ uiſitati onẽ ipſa poteſt aliquo mõ preſcribi.unde pᷣmo pondero.tex. cum dicit ꝙ contꝛa ꝓcuratõem qᷓ debet᷑ rone uiſitatõis ⁊c᷑. ſed rõne uiſitationis t betur integra ꝓcuratio ꝓ ſe ⁊ ſuis ſᷣm numeꝛũ taxatum iĩ.c.cum apls de cenſi.ergo pᷣſcriptio ñ ꝓcedit ẽt ĩ ꝑte:qꝛ ſubtrahẽdo pteʒ ſubtrahereĩ debitum.aꝛ. eius ꝙ le ⁊? nõ. i. I. quidam eſlima uerunt ff. ſi cer. pe. tem pondero ſilitudinẽ quam facit hic tex. dum dicit ſicut uiſitatio non põt aliquo mo pᷣſcꝛibi cẽ. unde pondeꝛa illa uer ba aliquo modo.ſicut ergo niſitatio non põt in totum ł ĩ ꝑteʒ preſcribi:ita nec ꝓcurario illi ãne xa.æ ſic de ↄnexis. Idem ſit iudicium ut hic ⁊ c.iranſlato de cõſti.pᷣterea lʒ arguere de parte ad totum qñ e eadeʒ rõ in utriſqʒ.l. de tota. ſf. da ꝛei nen. ut i. c. paſtoꝛał. . item cũ torum ðᷣ of fi. dele. ſed uiſitatio ita leuiteꝛ negligereĩ dando modicnm:ſicut nihil dãdo.qꝛ de modico nil cn ratur in c. et ſi qões de ſimo.ergo ꝛc. ¶ Item tex.iſte indiſtincte ꝓhibet pᷣſcripiõem õ̊ ꝓcura tiõem nec hẽmus tex.ĩ Zrium:ergo per opinio nes magiſtroꝝ n debemus a uerbis lr̃e ꝛecedẽ ar. in. c.ſolite ð ma.⁊ obe.⁊.xix. di.ſi romanoꝝ Venio ad ſᷣm an ꝓcuratio poſſir ꝛemitti expᷣſſe per prelatum Inno tenet hic ꝙ ſic cum in iure priuaro et tempoꝛalitate conſiſtat. Vij.q.i quaʒ periculoſum:ſed tacite remitti non põt ̃m eum .ſ.multo tempore non recipiendo ꝓcuratõnem cum nõ preſcribatur ipſam:ut bic. ꝓcuratio enim debetur acceſſorie propter uiſitationem: qua uiſitatiõe retẽta tenetur acceſſorie.ſ.ꝓcura tio ſed uiſitatiõem æ correctõem que conſiſtunt ĩ iure publico:ẽt expreſſe nõ poſſit remittere ſu perior ſᷣm Inno. ad hoc alłat ꝙ le. er nõ. ĩ c. ſ diligẽti de fo.cõpe.¶¶ Ego aſlego.c.cum nene rabilis æ qdðᷣ ibi le.æ nõ.de cenſibns ⁊ in.l.lega tus.ff. de offi pᷣſid. æ ibi nõ. ¶ Idem nn poſ ſit ꝓcuratio expreſſe remitti tenuit hic Ain.ni ſi remiſſio fiat peꝛ nim.i.q.iij.q̃ſirum uel pcaꝛio l. male agit᷑.C. ð pᷣſcrip.xxx.an. Hoſtiẽ. antem tʒ örium qꝛ eſt iuris publici ſient ipſa uiſitatio cui eſt annexa. ar. in. d. c. tranſlato. Inno. auteʒ ĩ dicta extrauaganti magis ſtricte locutus fuit. nam tenuit ꝙ pacto poteſt remitti ĩ ꝑte nõ aũt in totũ p.d. c. relatũ. x. q. iij. ad qð dictuʒ nõ ad uertens do. An. hic ſed tantum ad opinionem Inno. hic poſitam dixit ꝙ hec opinio Inno. ut poſſit expreſſe remitti ẽ vVa in remiſſioe tpᷣali ad preiudicium prelati non autem in perpetuo ad preiudiciũ ſucceſſoris. ar. in. c. ij. ð pᷣca. æ. c. ð cetero ðᷣ trãſac. Ego dico ꝙ aut q̃rit᷑ nũquid pᷣlatus quolibet anno dũ uiſitat poſſit ꝛemitte:e hanc ꝓcurationẽ: ⁊ dico ꝙ ſic ⁊ expꝛeſſe ⁊ taci te nõ petendo.ar, optimum in. c. fi. xij. q.iij.⁊ in d.c.qꝙᷓᷓ ꝑiculoſum æ.c.ad apoſtolicam de regu. cum ex hoc nõ ledatur iuſtitia publica:aut qrit nũquid poſſit illã remitteꝛe ſe obligãdo ad non petẽdũ ꝓ futuro tpe ⁊ idubie dico ꝙ nõ nec re ſpectu ſui nec ſuoꝝ ſucceſſoꝝ:qꝛ ea rõ q̃ militat ut non pofſit pꝛeſcribi de q a. S. militat. ut non poſſit pro futuro tpᷣe remitti.ſi enim eſſz remiſſ bile peꝛ prelatũ fortius eſſet preſcriptibile iuris auctoritate. ar. in.I. alienationis ueꝛbũ.ff. de v. ſig. ratio enim ãnexionis ⁊? iuꝛis publici ⁊= ne ui ſitatio negligaĩ ex defectu ꝓcurationis militat 3 remiſſionem:ſicut cõtra ꝓcurationem ar.i.c. ſi diligẽni de fo. cõpe. ⁊ tãto fortius q̈to ĩ remiſ ſiõe nõ iĩteruenit iuris auctas: ſiẽ nec aliquis fa nor publicꝰ qͥ vᷣſat᷑ ĩ preſcriptione: iuxta ea que dixi.õ.ſuꝑ Nica hinc ẽ ꝙ bona eccleſie poſſunt preſcribi:ut peꝛ totum iſtum ritulum que tamẽ & prelatum alienari ſeu ꝛemitti nõ poſſũt.xij.q. .ij. ſine exceptiõe:æ quod nõ naleat remiſſio ſeu Et ↄpoſitio quod foꝛtiꝰ ẽ: allego gl.nõ.i cle.ij. ð cenſi.in uerbo compoſitiões: fateor ut dicit gle illa ꝙ ſuper modo procurandi æ ſuper numeꝛo procurandorum poterit interuenire compoſitõ ar. in.c. cum apoſtolus de cenſibus. z de trani ac.ſtatuimus de deci.ex multiplici: quod tamen intelligo ut fiat ita æ taliter ꝙ indiꝛecte pꝛocuꝛa tio nõ tollatur nec niſitatio debita non negliga tur.quid enim ſi inreꝛueniſſet compoſitio ut pꝛo curaret᷑ tantum epᷣs cuʒ uno clerico ceꝛte paria ſunt nil daꝛe ⁊ ita modicum dare ꝙ ex modici tate enidenteꝛ negligeꝛetur uiſitatio. ar. optimuʒ in.l.ſi quis antea in fi.ff. de acqui.poſ. ubi dici tur ꝙ cõductio ſeu locatio facta pro uno num mo nullius momenti eſt ⁊ ſic limito illam gloſaz . * quod le.æ nõ.x q iij. relatum/ Ad tertiam an V. Trrrane mialuul peſu jwen, poſſit in aliud pꝛocuratio cõmutari.dicit Inn. ꝙ poſſet pactum fieri ꝙ pꝛo ea certa pecunia pᷣ ſtaretur annuatim ꝑ. c. ꝛelatuʒ ꝓxie allegatũ dũ modo frans excludat᷑. ar. C. ð tranſac.l. preſes hoſti. ↄdicẽs ꝙ ĩ. c. relatum ſtatutum fuit ad tp̃l excã nec ibidẽ conuentio confirmatur de di cas:ut hodie habetur in.c.exigit 2.c. felicis de cenſi.li.Vi. Et concluſio eſt ꝙ poteſt pꝛelatꝰ re cipere pecuniam a nolentibus pro procuratiõi bus debitis nõ autẽ ab inuitis immo prelatus tunc incuxrit penas de quibus in dicto. c. exigit Mtem ſcias ꝙ cum prelatus uiſirat per aliũ C lau) cſoans le p zPu. pr) in caſibus in quibus a iure ei permittitur non põt aliquid a uiſitatis petere: ſed niſitati tenent᷑ Procurare uiſitantem: dumraxat in uictualibug: de quo die nr le. ? nõ.i. c.ſi eps ð offi.or.li. vi. ſ.ĩ Vpo cõſuetudie fuit.S. expedita ĩ pma gloſella ⁊ dic ut ibi dixi. In eo tñ ꝙ gl. dicit ar chiepʒ debẽ uiſitaꝛe cũ eps ẽ negligẽs.dit meli us ꝙ et negligẽtia ceſſate h potit ut ĩ. c. i. i. c. fi. ð cẽ. li. Vi.⁊ dic ut ibi.⁊ diẽ h̊ Inn. ꝙ ſi ↄcur reret aꝛchieps ⁊ eps.pfeni dʒ aꝛchiepᷣs.xi.q iij qᷓ reliſiit ⁊ idem boſti. Dicit iñ ꝙ cauere dʒ ne impediat epm tp̃ibꝰcõgꝛuis. Jo. an. remittit ad plene nõ. ꝑ eñ ĩ.d.c.i.ĩ glo.iĩ vbo ſi cõcurrat:et dic ut ibi. ¶ Ex gl. op. ur᷑.n. iſte rex.inuere qðᷣ ꝓcuratio iſta erat debita rõne cõſuetudĩs:eꝛgo ur̃ ꝙ poteꝛat tolli Zꝛia cõſuerudie.ar.c.i.J.ð re. iur. ? i.l. de qbꝰ. ff. ðᷣ legi. ¶ Soſuit Inno. du plr. pꝰꝙ uniueꝛſał ꝓuicia bene potuiſſi hoc ins pᷣſcribẽ: ʒ ſingularis eccła ul dioceſis nõ poſſet qꝛ turpis eſt pars ⁊c̃.de ſpõ.du.c ſi hec ſolutio mihi nõ plʒ qꝛ licirum ẽ quilibet acqͥrere libera tõeʒ. Item qꝛ nil officit ecclie dei diuerſa cõſue tudo de cõſe.di.iiij.doctꝛina. Srdᷣa ſolutio que plus placet Inno ẽ ꝙ ꝓeuratio ſola cõſuetudi ne debita pria cõſuerudie tolli põt. ſed illa de qᷓ i tex.dẽ debeãt᷑ nõ ſolũ cõſuetudine ſed ẽt iuꝛe cõi publico. uñ neqʒ pacto nec pꝛeſcripia cõſue tudine tolli poteꝛat.j.de ceſi.ſopite ⁊.c cum nue nerabilis ⁊.c.romana.e.ti. li. Vi.⁊ ð. dixi pleniꝰ Ego plus dico ꝙ ꝓcuꝛatio debita rõne ui ſitatõis dũtaxat ẽ p̃uilegiata ur conſuetudine ñ tollat᷑:ſecus ãt ĩ qualibet alia ſiue ſit debita rõe inſtitutionis cum fũdata fuit eccleſia ſiue rõne pacti nł alia cõſimili ratione ut nõ.glo.i.c:acce dẽtes ſupra eo ſentit glo.i.c. ꝓcuratiões ð cen ſi faẽ iſte tex. qͥ füdat ſe ſuꝑ miſitatione:rõ diueꝛ ſitatis:qꝛ ĩ alijs ceſſat rõ ãnexoꝝ ⁊ iuriſ publici alie de qbus ſupra. Vel põt intelligi iudicio meo ꝙ iſte tex. allegʒ ↄſueiudinẽ eccle merꝛopo litane ſuꝑ excõicatiõe ꝓferẽda ut ſupra dixi.nõ qt ſuꝑ peuꝛatiõe recipieda al reſultaret ex lia 3 rietas dlan (NMem imellige ſm Inno. e iſte archiepᷣs declinabat ad iſtas eccleſias ex neceſſi tate inris.ſ.pro neceſſitate uiſitandi:ut cria cor rigeret ut mores ꝛefoꝛmaret:non autem pro ne ceſſitate ſui corporis. naʒ tunc ſententie non te nuiſſent: cum non fuiſſer index.iu nõ. in.c.ps ſtoralis de offi. oꝛ.et dic ut.S. dixi. ¶ Expedita nũc mã intrinſeca.c. uenio ad mãm extainſecam quã ſubtiliteꝛ h tractat Inno.in antiqᷓ.n. decꝛe. dicebat᷑ ꝙ iſte archiepᷣs pꝛoceſſeꝛat ad ſũiam ex communicationis tam auct᷑e ꝛeſcripti apoſtolici qᷓ; ſecundum antiquam conſueiudinem æc. Ex bac enim Ea dicebat Inuo. notãdum ꝙ poteſt oꝛdinarius habens delegatam ꝓcedeꝛe utraqʒ auct᷑e ſic.S.ðᷣ coꝛ.uici.ſignificauit ⁊.j.ð pꝛeben. niſi eſſent: æ tunc quando ſimul utꝛaque auctoꝛi tate procedit ad papam non ad patꝛiaꝛchã ap pellandum ẽ poſtquam aucte metropolitani ad mixta eſt auctoꝛitas pape: ut maius dignum minus dignum ad ſe trahar:ſicut.j.de conſec. eccle.uel alta.qð in dubijs et de off. dele. ſi duo Dhan li. vi. Et ex hoc nõ.etiin Inno/ qͥ duabus ¶ De preleripnionibus. auctoritatib põt ꝓcedere non cogit alteraz eli gere:ſed ſi eligar uʒ electio ⁊ illa auctoritate ure tur. ar. S de offi. dele. ſignificantibus. Item fin eum poſlet eligere ꝙ i una ꝑte cãe ntereĩ pkate ordinaria in alia delegata. S de arbi. innotuit. melius facit ᷣm boſti. de pꝛeben. niſi ꝙ dicit ñ nalet eo caſu appellaio interpoſita ad ordia rium in eo quod ꝓcedit pfate delegata nalet qt i eo ꝙ ꝓcedit ordinaria ⁊ ſi ad papã ut proyiuʒ ordinaꝛiuʒ appellaretur remittit ad. c.ſi duob? ð ap ⁊? hoc quo ad primaʒ qõnem quam ponit bic Inno. do. An. ur confudere primum dictũ dicit enim ſe ñ putare ꝙ ſimul utraqʒ poteſtate poſſit procedere ꝙ poteſtas oꝛdinaꝛia in ſpecie delegata eſt reuocata ⁊? trãſfuſa in delegatam ca ret ergo oꝛdinaria in illa quo ad principalem ꝓceſſum:⁊ ſic ñ compatit ſe ꝓceſſus ordinarij 2z ꝓteſſus delegati ſi per ſe procederet ð app.ſi duobus ⁊. c. ut nrjm ⁊ nõ.de cõſti. cum. Ald ſic nec compatit᷑ in eadem ꝑſona:quia illam perſo nam facit iure diuerſorum cenſeri. ar. eorum qꝗᷓ nõntur in. c. cum olim ð ꝛe iudi. nec obſtami ſin enʒ Sria inꝛa: qꝛ loquũt᷑ in arbitraria piate in riſditionali:que non ſũt ſic incompatib les cum in aliqbꝰiudex pcedar: ut arbiteꝛ: putat tn in exequendo poſſet ðᷣlegata inuare ordinaria ar. 5 3 reſcrip. cum cõnigat ð offi. dele. cum iure Et ex hoc dicto deſtrueret᷑ aliud dẽm Inn. mʒ ſi predicta uera ſint non poſſet eligeꝛe alteram ex illis cuʒ ordinaria eſſet reuocata quo ad ſpe ciem delegatam Sed certe his diciis doſn. non acquieſco:⁊ p n rñdi ad c. ſignificaui de coꝛp uici. ubi qs ꝓcedit autc. ölegata ? ordina ria. Ad idẽ induco nõbilit c. ꝑ boc ð hẽ. i. j. ubi iſitoꝛ hẽtice prauitatis qᷣ bʒ dᷣlegatq: ur bi nõ. Jo an. æ ꝓbat᷑ ĩ c. ne aliq. e. ti. li. vj. j ci ꝙ fanore fidei ñ expiret officiũ illud ꝓ montẽ ↄmittẽtis ſi.n. hꝛet ordiariã ceſſre oi fauoꝛe n expiraret:ut ĩ c.ij.de offi. dele. li. Vj. ptedit eni epᷣd hũte ordiariã:⁊ ſic nõ ẽ idiſticte ueꝝ q; aʒ pa ↄmittẽdo negociũñ uideaĩ ordiari piqied ad illud reuocare: ñ obſtãt iura allegata p do. An. Illa. n. nõnt imitat Inn. i.d. c. cn; . i. fj.ĩ ultia ſua opi. dicẽs q tũc ur iuriſditionei feriorẽ reuocare qñ aliqð negociũ ex ceris ſein ad ſe reuocar: ſecꝰat qũ oꝛdie iudiciario pccdit qð ẽ nõndũ qᷓ tẽ cognolſcat ſiẽ q̃; ordian? pꝛo H̊ ego nõnt᷑ adduco.c.dilectꝰ.ij.ð pb.ubi dĩ ꝙ Iiʒ papa mãdat epo: ut pbẽdã oↄferat alicui clico tñ ſi epᷣſ ip̃e aucte ordiaria ↄferat alteri ij colla tio:lʒ uẽiet epᷣs puniẽdus:qꝛ eluſit mucar̃ apli cũ: æ tñ ceꝛtũ ẽ qͥd mãdãdo ſibi ut alicui fenet faciebat eum delegatum:ut dicit goö ler l, aliquibꝰð ꝛeſcrip.li.vj.?⁊ nibiloinus fmãſit ap eum ptas ordiaria: mii ergo appareat q bape uoluit reuocare pkatem ordiariam dado ölega i remanet ordinaria: maxime in cadem pſona. perea in inferioribus oꝛdinarijs poſſet in du bio praticari opi ¶ Inno. ꝙ per delegationemn aniꝰ ñ ſuſpẽditur iuriſditio alterius: quia pa in Ial ororeg pllle Nc lag uuki uſſi Munel cnmmnfckini n inn t ainiinn mn ben n pualen,. C niniſebrenoricris ondzinpecſr uefin Fecſonner Nii l neitgte ſceoſh alali 1F warins dpinmo ns tedamitnchl leret nclo etle ancie orhanani dd pa Aucieordiariapdicil rönd n aaprchn 1i facio.un fan prencler) d apot. ſolcime If. Nem qꝛ neno döra ſecbalenre i ofl.pre legams. Dii neronſple Ynnoer dicit örin idvob caſb prs talin lei Potuit noluit? volit ae ge ofi deeci uqn ni ſtörii oſenſuiſt eror d ce inn ludi ſiperenorem erfſ geatbie ſeſſi⸗ et anab ſetb'ner ob d.l eumq ce in nibiſpſaneins ercſt orginnuuek in qd ripae q efcer Cefei pecſtann Apneſooleſſomureri iſi ſholr ilzer nlen 1 nhifö ril iͤfelien epſſegiis er pte abbanſſe bie Chionent Dotpcdienmd I mo. e arins eſeet lictt imſap eofft gl e. fet, Joancdeninnin 1 Unag; Pot 4 4 gec oſeſts elitgni nhen Iibcegann mmninain nchiin itinedterſnun aniei gennn inc amomnd r indi cln imrgt anii natbinmuzinet Nuleqne non ſi ie itonpunblsn uder Neln atinnnnii oler gnr ivvxreordltanit io. cun congat ot oele umiin dioocſmemi ald din Zintz nu ſur non voſſer elgen aiumn dinana cſer wocam qo d n Oed ante his diis M Grap'i ln 1 aigfiannde Nis eehr it tgnd dn adtridlit Nddenf wence Nrinis d dehnan n Mäitr it il i õ 8ſin bin ofäiniichit, emi ti de aſider ſlen corlintirtſ he äſient 1negociͦ tidei ocini niihn ſi en Arcuocne; obfit i⸗ Jun röͤnt inmen Innid 6 parem ⁊c̃.de elec.innotuit.ad hoc qðᷣ nõ Inn. in. d. c.cum.m.ubi dicit ꝙ ſi quis hʒ plures or dinarios uʒ ꝓceſſus ſuꝑ eadem re ab utroqʒ di uiſim agitatus ſi non fuit coram ſcdᷣo excepium depẽdęẽtia cãe coram alio:ſi ergo unus delegat alteri ñ ſuſpendit᷑ ꝑ hoc oꝛdinaria iuriſditio ad hoc.c.ſuꝑ qõnum..ſi vo duo de offi.dele.ubi pʒ ꝙ in eadẽ pᷣſõa pñt cõcurrẽ due pᷣates dele gate ꝗᷓ ſũt diuerſe nẽ:et in pdictis oĩbꝰ pnt pᷣcti cari dicta Inn. æ quatenꝰdicit ꝙ qñ dat᷑ i eadẽ ꝓſona ptᷣas ordiaꝛia et delegata pncipis eſt ad papam appellandũ.ego allego ꝓ hoc caſu dẽm .c. per hoc de hẽ.li.vVi.ꝙ enim ſtatuit᷑ ĩi duobus hʒ locum ĩ eadem perſona concurrentibꝰ i ea il lorũ duoꝝ qualitatibus:ut nõ.i.d.c.cum olim ⁊.c.ex ſr̃is de pꝛoba. ¶ Quero pdicta ꝓcednnt gũñ̃ quis hʒ duas iuriſditões Ded pone ꝙ non — — QRα hẽat niſi nnam:et credit hr̃e duas ꝙ facile acci dere põt.nã ſepe qͥs credit ſe hr̃e delegatam et ordiariam:et non bhʒ niſi alteꝛã. exemplum ut in .c.licet de offi.or.et ĩ cle.attẽdẽtes de ſta.mo.z de ꝛeli.do.qꝛ ↄtingit ⁊ de ſup.neg.pla.cle.qꝛ ꝛc gulares:et in ꝓcedendo eligit ilam quam non bʒ puta delega:ã:nũqd ualeat ꝓceſſus rõne oꝛ dinarie ptatis quaʒ bʒ. So. dicunt qͥdam ut re fert Inn. ꝙ Iʒ eligat et ꝓteſteĩ ꝙ im pape aucte uult ꝓcedẽ iñ ualet ꝓceſſus hitus non obſtate tali eꝛrore:qꝛ ꝓcedẽ uolebat:lʒ nõ ancte ordia ria et ita ꝙ pᷣncipale c.ſ.ꝓceſſus tʒ aꝛgumentũ optimum. fff.de iureiu.eum q.S.ſi iiuria ⁊.ff. ad .l.acqui.ſciam.ff.ſami.heꝛ.cum putarem. Cum enim iſte ſit error iuris non dʒ impediꝛe uerum ꝓceſſum aꝛ. Viij. di. neꝛitate.ff. de offi.pſi.l.illici taſ.S. ueritas qnimmo plus credunt iſti:ꝙ ſi di ceret nolo ꝓcedẽ aucte oꝛdiaꝛia:tñ uʒ ꝓceſſus auct᷑e ordiaria pᷣdictiſ rõnibꝰ:⁊ qꝛ ꝓteſtatio e ꝛia facto.uñ fẽm preualet .ð apoł. ſolicitudinẽ ĩ fi. Item qꝛ nemo põt a ſe abdicare ĩꝑiũ.fl.de offi. pꝛe. legatus. Alij nero ut ipſe Inno. refert dicũt ↄriũ ĩ duobꝰcaſibꝰ ꝓxis ⁊ allãt ꝓ ſe qꝛ ꝙ potuit noluit æ ꝙ noluit ⁊c̃.de offi.dele.cũ ſuꝑ et qꝛ nil ſit Sriũ ↄſenſui ſiẽ error.ff. de iuaiſ.oi. ludi.ſi peꝛ eꝛrorem et.ff. de arbi.l.ſed ſi i fᷣuum et duabꝰſequẽtibꝰnec ob.d.l.eum qͥ de iniurijs qꝛ h ẽ ipſa auctas qᷓ ꝓcedit ordiaria uel delega ta q̃d pᷣncipale qᷓ̃ deficiẽte deficit ꝓceſſus.no at ẽ pᷣncipale ſi erraret ĩ ſẽſu legis ſen idulgeẽtie nel pᷣuilegij ł huiꝰ mõi.ff. ð re iudi.cũ pᷣlatiſ ⁊ nõ.j. de pᷣuilegiis ex ꝑte abbatiſſe. hãc opionem tenẽ ur̃ Inno. et clarius elicit Hoſt.ꝑ dictam decẽ. cum ſuꝑ de offi.dele. Jo. an. de mã remittit ad ſpe.de iuriſ.om.iud.vᷣ.uult.nõ.do.An.ur᷑ hãc nltimam opinionem ſequi nihil adducit de no uo.ſed reſpondet ad.l.pam.ff.de iudi.ubi nalu it proceſſus errore iudicio non obſtante dicit :n.quod ibi error non nocuit qꝛ iuriſditio illa quam iudex putabat ſe hꝛe non erat differens ad ea quam habebat:ſed eadem. Ignorabat ei ſuam iuriſditionem prorogatam: credebat tam iuriſditionem hre.et dic claꝛius:ut ibi nõ. Pã. [De preſcriptionibus ᷓ ibi habebat iuriſditionem et ſciebat ſe haber ſz ignoꝛabat modũ:ſecꝰ ãt qũ iudex enat ĩ fũda mẽto iuriſditõis: qꝛ ignorat ea qᷓ ſũt necefſaria ad exercitiũ iuriſditiõis:puta qꝛ feꝛt ſniaʒ 5 cõ tumacem:⁊ nõ eſt cerius an ille ſit cõtumax uel an ſit lis oteſtata: tũc enĩ ñ vʒ ſnia:ut nõ. Nãꝗ. i.l.muliũ.ff. ð̊ ↄdi.æ demon. ⁊.:.ſi finita. F. iulia nus.ff. ð dã. iĩfec.x.d.l.ij.facit optie.l.qro.ff.de eo qui ꝓcu.ne.ge.ubi nõ vʒ geſtũ ꝑ tutorem ſi lſe ignorabat tutorẽ eſſe ad idẽ.c. prudẽtiam de offi.deł.æ qdᷣ ibi nõ.doc.ubi pʒ ꝙ ſi iudex igno rat ſuam iuriſdltionem puꝛificatam ꝓpteꝛ impe dimentum college æ ꝓcedit non ualer ꝓceſſus: licet ĩ ueritate ſit purificata:æ tʒ Mar.i.d.l. mł tum. Idẽ ⁊ fortius dico ĩ caſu nẽo ꝙ cuʒ iudex nõ itẽdat ꝓcedẽ ptᷣate oꝛdiaria quã hʒ ſj aucte delegata quã nõ hʒ nõ vʒ ꝓcefſus: qꝛ errat in eo qð neceſſaꝛio requirit ad exercitiũ iuriſditio nis: æ naliditas cuiuſqʒ actus dependet a pfate ? uoluntate ⁊ altero deficiente nil ſolide explica ri poteſt ut.d.c.cũ ſuꝑ ⁊.l.młium intereſt C ſi s ſibi uł alij æ.l.qui alienã =.l.ſi is ad quẽ.ff. de acqui. here.cũ ſimilibꝰ. In caſu vo noſtro ĩ delegata deficiepat ꝑt̃as:iĩ ordinaria deficiebat uoluntas.¶Et puto qꝙ de bac qõne ſit melior tex.qui poſſit allegari ĩ.c.ex ꝑte aſiẽſis de cõce. prebẽ.cũ ibi nõ.ubi pʒ ꝙ nalens explicaꝛe actũ uno modo ſi eligit alium modum.incompetẽteʒ corruit aetus:⁊ facit.d.l.qui ĩ aliẽa =.l.ſi is ad quẽ ⁊.l.is qui putabat.ff. ð acqui heꝛe. Mõ.tñ 2 poudera bñ dictũ Inno.prealle.iĩ eo ꝙ dicit q ſi iudex errat ĩ ſeſu legis uł idulgene nel pᷣui legij ĩ huiuſmõi tenet actꝰ. Ex quo ifero ꝙ ſi iu dex ferat ſũiam fundãdo ſe ſuper aliqua lege q̃ nõ facit ꝙ ſñia non eſt nulla ex quo aliter nõ ex preſſit errorem conira ius nec etiaʒ eſt irritãda ſi põt alia lege ſuſtineri lʒ hoſtiẽ.tenuerit Zörium in.d.c.ex ꝑte aſtenſis. Sed pro prio ego addu co bonum tex.in. c. per tuas ⁊ qð ibi nota. Jo. an. qui fi.ſint le.⁊ in.l.cum prolatis ſecundum unum intellectum. ff. de re iudi.æ dicit Inno.in .c.per tuas.ij.de homi/quod nõ ẽ peccatũ moꝛ rale male intelligere canonẽ uel legẽ cum ſint de iure poſitiuo quod nõ. uide ad pꝛedictam con cluſioncm qð nõ.ſpe.in ti.de ſen. ꝓla.. quoni am v.quid ſi dixerit ubi dixit ꝙ ſi qͥs dixit ſe ð legatũ unius:cũ efſʒ delegatꝰ alterius nõ tʒ ſñia ſua ſeu ꝓceſſus facit.l.anpe.ff.de eo qui ꝓ tu: Sed iuxta predicta quero pone ꝙ habens po teſtatem ordinariam ⁊z delegatam ꝓcedit ſimpli titer do. An.ꝛefert Fre. ↄſi. cxxv. alias.xitij. te nuiſſe ꝙ nõ nalet ꝓceſſus:qꝛ in dubio ex ordia ria poteſtate ꝓcedere vr qꝛ ex quo nõ eeprimit delegatã niſi aliud appeat de offi. dele. cũ ĩ iure maxime ſi exprimit nomen ordinarij allegat de offi.ordi.licet in uerbo faciendũ.ad hoc de pre ben.niſi: quod nõ.glo. in.l.i.ff. de iudi. ?O minus Anto. putat contrarium:quia in dubio elegiſſe nidetur poteſtateʒ:per quã actus naleat allegat. l. neqʒ. ff. de mili. teſta. que iudicio meo X 1. Pirn e, le rel m νο —6 lazv — paꝝ facit ſed lõge melius facit.l.iij.ff.e.ti.quaʒ forte uoluit allegaꝛe.ibi.n.dr̃ ꝙ in dubio nõ uẽ miles ĩ teſtãdo eligiſſe uiã ꝑ quã poſſit unum iu diciũ ifringi. Itẽ poriꝰ debemiteꝛpᷣtaꝛi ꝛc ut na leat qᷓ;ᷓ ut peꝛeat de v.ſig. abbate.Ego nõ uiðo qualit᷑ poſſet ſaltẽ idiſtincre ꝓcedẽ dictuʒ Fre. Nã ut. S. dixi hñs utꝛãqʒ ptatẽ nõ cõpellit alte raʒ eligẽ:ſed utraqʒ põt ꝓcedẽ: ut hic ⁊ i.d.c.ſi gnificauit æ eo caſu quo ꝛeuocat᷑ oꝛdiaria ꝑ ðᷣle gatã ꝙꝙ qn ſit. S. dixi. ¶ Bico ꝙ niſi expꝛimat i citatõe ptatẽ quam hʒ tenet᷑ citatus cõparc:ut nõ. Inn. in. c.ij. de dila. ſed ſi cõpaꝛuit dico ꝙ ĩ dubio uẽ eligẽ ptatem quam hʒ ꝑ.d.l.iij.de mi. ieſ. nec ob. ꝙ expᷣſſit dignitatẽ oꝛdiaꝛiã qꝛ ſepe expᷣmit cã demõſtrãdi ꝑſõam:ut i ſili dr i.l.iuꝛe getiũ. F. pactoꝝ ff. de pac. nide ĩ hoc qð ĩ ſili di xi i. c. ceteꝝ de iudi. VUel dic ⁊æ melius ꝙ iſpiciẽ da ſũt hoc ultimo caſu acta:⁊ ſi ĩ eis apparet ꝙ; ꝓceſſit ut ordiarius nõ nʒ iudicinʒ:ut i ſili nõ. Bar.i.l.una. C. qͥ ꝓ iunſditõe ſua:i dubio vo ualebit. aꝛ i.. quoniẽs ðᷣ v. ob. z. c. abbate ð v. ſig: ¶ Alrimo ſciaſ ꝙ Jo. an. hic foꝛmat duaſ qõnes qᷓ põit glo.i.l.una.C.qͥ ꝓ ſua iuriſditi one p̃ma ẽ.põe ꝙ als hñti iuriſdiniõem fit dele gatio ĩutiliter ꝑres hoc ſciẽtes litigant coꝛã illo nũqͥ ꝗ ualebit ꝓceſſus.glo pᷣalle tener ꝙ ſic.aꝛ. .l. i. C. iuꝛiſ. om. indi. MDe. azo. ? Maꝛ. dicũt debere iſpici acta. ſi.n. ꝓceſſit nt delegatus non nʒz ꝓceſſus:ſecuſ ut ordinariꝰ:qꝛ tũc cenſer̃ pro rogata iuriſditio:? hec opio placet:⁊ ĩ dubio ſi ñ apparet q̃liter ꝓceſſit:puto ꝙ ualeat ꝓceſſuſ: qꝛ litigando corã cõpetẽti iudice uideẽ ꝓrogaſ ſe iuriſditiõem ꝗᷓ erat ꝓrogabił.ſ.ordiariaʒ.nõ at illa qᷓ eꝛat ĩpꝛoꝛogabił.ſ.delegatã.ar.i.d.l.iij. .ff. de mi. teſ. et hoc caſu ꝓcedit illa glo.uel qñ expreſſe ꝓceſſit iundex uc ordiarius. Scðᷣa qõ ẽ põe ꝙ ĩ pᷣncipio delegatõis delegans carebat iu riſditiõe:ſed poſtea eſt eã adeptus:nũqͥd reneat ꝓceſſus. So. dicit glo.i.d.l.una ꝙ delegatio ur̃ cõfirmari ꝑ ſuꝑnenientiam patis.ar.i.l.licʒ . de iudi.tñ a tpᷣe ſuꝑuenientis inꝛiſditionis et nõ prius.ff de offi. ꝓ cõſu l obſeruaꝛe. F. ulti. Ja.de are. dicit ĩ. d.l.una gl. ꝓcedeꝛe qñ iuriſdi tio delegãtis iaʒ erat radicata:pnta ꝙ licet exer citiũ nõ hꝛet iã tũ electus erat iit ĩ.d.l. obpᷣuaꝛe ad idẽ.ff.de pig.ac.ſi rem.F.fi.ff. ad treb.l. ſed ſi ante.ſi ãt radicata nõ erar ipᷣe delegariõis nõ nʒ delegati ꝓceſſus cũ delegatio nulla fuerat ſi ne radice indicis ꝙ de dnio nõ ff de ꝛei uendi. ſi a itio:æ cũ hac opione tꝛãſit h̊ Jo. an. Adueꝛte qꝛ hãc diſtictõnem adduco ad qõnem nõbilẽ et quotidianam. Eps cõtulit bnficiũ ãte lapſũ meſis de quo ĩ cle.i.de ↄceſ.prebẽ.demuʒ hñs gr̃am iur illã cle.nõ acceptauit bñficium in fra mẽſẽ:nũqd cõnaleſcat dicta collatio cum in fra mẽſẽ hůet ordiariꝰ collator manꝰ ligatas:uf ꝑ iſtã diſtictõẽ dicẽdũ ꝙ ſic:ſecꝰ uzẽ ſi cõtulit bñ ficiũ c collano ł iſtiunio ſpcctat ad ifẽioꝛc᷑.ʒ.n. poſtmodũ ad euʒ deuoluat᷑ coſlatio:nõ t ꝑ bꝰ xconnaleſcit collatĩo ł iſtitunio ante deuolutõeʒ He preleriptionibus. féam qꝛ p caſu epᷣ iſditid . . . ictu infia mente ſed i fo caſu nõ ſpectabat ad eũ ptas cofe 6 nec i habitu nec i actu an deuolunõem ſeinecl: qiñ ſatis poſſet dubitari. Et in pecqn “ ipo facto ꝛecõualeſcat collatio:qꝛ nullu iuon nẽit ðᷣ pniti: ſj ſolũ fuit ꝛemotũ obſtaculũ 86 R adduco nõbile dẽn Baꝛ..i. l. cum uir pret de ff. de uſuca. ubi qrit cauer ſtamuto fauore “ toꝝ ꝙ debitor exbãnitus nel condenatus pꝛo ö bito nullum contractum poſſit faceꝛe donec ſol uat. Contingit ꝙ prius cõtꝛaxit ? poſtea ſolnit an contꝛactus confirmet᷑:⁊ tenet ꝙ ſic ſiue ſua interſit ſiue non. quia non ſupeꝛuenit ius:ſz ob ſtaculum remouetur. allegat.l. pignoni.ff. a qui.z. C. ne tu. uel cu.l. nec puto enam in alio⸗ caſu ꝙ teneat collatio uel conualeſcat ſi epiſco pus contulit ſcienter beneficium quod conferre non poterat: quia obligatus eſt ad conferendũ aliud ne ille decipiatur:ut in. c. inter cererg de preben. ergo ſtarim quod ad cum fuit deuoluta ptᷣas cõualidata fuit illa collatio ſiue inſtuutio cum non requireretur alia traditio. ad hoc.lſi rem alienã i fi.ff de pig. acti æ quod nõ i ſimli HBar. in. d. l. cum uir predium: ex quo dicu tbi 46 HBarſq ſi aliqs nendidit ecclie ꝛem alienamet uenditor ſuccedit domino ꝙ ſtatim tranſit mtile dominium in eccleſiam: ratio quia non ꝛequiri tur ibi traditio.l.fi. C. de ſacroſanc.eccle.: n tererat uenditoris contractum confirmari cum ipſe eſſet obligatus ex contꝛactu ſuo ¶ Sed iß ſupponimus ꝙ collatoꝛ non eꝛat obligatus ad aliud beueficium conferendum. utpura quiac tulit ignoranter uel ſcienti illud conferri pon poſſe peꝛ eum:⁊ tunc credo ꝙ non conualeſcit collatio ex ſupeꝛuenientia poteſtatis:quia ſua non intererat ut ualeat.unde opoꝛtet ꝙ inerne niat noua collatio.ar.in.d.l.cum nir pꝛedium: 7 qð ibi nõ. Bar.⁊ in regula non conficmatur de regu.iuris libro.vj.⁊ quod ibi nõ DOp⁊ in .ll.ſi ſeruo qui et a qui.⁊.l.i.ff. ðᷣ pig acni.quod puto uerum niſi poſtea fecerit aliquem actum ꝑ quem tacire nideatur appꝛobaſſe illam collatio nem:cũ hic non requiratur alia ſolennitas uel traductio:ſed ſufficit nudus conſenſus.argum tum bonum in.c.dilecto de pꝛeben.⁊ in capitu lo ſi tibi abſentti eo.ti.li.vj. quod nõ. Want. in.l.quo enim ff. rem ꝛa. ba.æ quod legitur et noratur in capitulo ex oꝛe de priuile.? nõ. bet ſingulariter quod nemo diſcunt:nec unquoj ſig late examinaui ſicut nunc:e ſecundum hoc pu to limitanda ea que nota. domi de rots deciſi. ccvij. in antiquis:⁊ pro hoc uliimo membro facit qdᷣ nõ Mal. in dicta.l.una. C. qui pꝛo ſua iuriſditione. ¶ Et quo ad pꝛincipale qneſitum de quo ſupra uide per Pal in. l.prima. C. ubi de crimi.agi oportet:ubi etiam de mateꝛia ba betur bona glo. et per Bal. in dicta.. una er Specu.in titu. de dele. F. excipi poteſt. quic ſi cõmittens. Sed breuiter cõcludedo. dice ſic: onisn „ (nſd enfenia ux Ncumd zurar cctaſtnic iiin g o Gl teh vdloſe⸗ zunrt juſit nnmſen anhle eiin ichrioon attuſ 4 „gerſr pris ifannit cvalchn,/ — 1 pltinurn menn Nem ce oro ſernenionen Geſegmne Aiqren aanm per gn, ullam . mnim Auotonemn cmr ſolizo vr fllinluu A0 l “ idtumncfdnocclß jramfmtimmen ter onchin rammnio ngninnbus iſids he mlececke .l onisuleramng ſei ltenecorfirnaropem Puatur pſo ſacro in PNrus bibednen dit dee urnſeni 7 Addi de inweo prenle. Jaligenti e,nd⸗ noͤ latbitnet etis ni pprio ni delt boni ſcen iſluntinſü n im n.e ſlis oueni ie guo d oncen Be Uhtelecum acgeſtpfunpto )enn doee iimulus non teuirimr in preiidione: Lenariac eellim niſ um us ceaiore eſſöpreſenbentannt nclſ.e i i Iur.nnam pno inducitvnam bͤrenzant erfo nehfobat arelſntonen ſolnaenbo cuiſone fabi oo izne Po arit Ptinet as ercleſil emni ⸗ tete: i by ercla vonann un inpeni, ſianhyi ſoto piſnonio ei,n ſen qfi in leerh Aantid irſeer onnͤ⸗ lrlmunln pung ri, ae, lannini er alie⸗ isl . nſs Nietlig hon nnug Widnancad lad ne ſe Nthannemnci went nridenag⸗ ſhnn Gvodadcunte dold Dlas önalchnfl lrctlin ic in Gum non egoinfonn ai mncſioad e en Acniififſdeſg at ¹ god töite Brindlam mrdimne goin Bir/ alds ondictt he an ainnt miwr ſueiiroomnno ſonmmminrt Oumimun in olam ranO uo on ter Ir bl mdito./A.de Manc acln mmit vendiors onmonm nfrmun n ecſe oblgams er contnen o (Sg / ſpponims talnnon enmſclda ud donchcun Gicedun ihra dnn irſghonntt e cnihu fan õ nnll õ acſubeci pon imerernn chen wpeodo Nr Olotioar in,8) un urns Prr ain cginicn õ 2llſdu taicvet ſiat nona r bbin G.i Aalewo anens ani. α 2 9 4) r5 ttz Jvalalat 44 2) —— De preſcripuonibus i amn ante ſupeꝛuenientia iuꝛiſditionis in dele gante delegatus exercuit aliquem actum de ſub ſtantialibus iudicij:⁊ tunc dico ꝙ q;tũcũqʒ ſuꝑ ueniat iuriſditio non põt cõualidari ꝓceſſus q̃a cũ fuerit ꝓrſus nullus ex defectu ſubãlium n po teſt poſtmodũ cõualidari.ad hoc.c.dudũ ð elc ti. et. c.i.de li.ↄteſta.li.vi.et.l.momẽtanee. C. q lgi.pꝑſo.uoluit in ſiłi Inn.i.c.prudẽtiã de offi. dele. ibi aliqua tetigi. firmat hoc Bal. in. d. l. nnica et ſpec.i loco pᷣal.nec ualebit reliquꝰ ꝓceſ ſus cũ deficiat ĩ fũdamẽto.d.l.momentãee ⁊.d. .c.dudũ aut nil ðᷣ ſubãlibꝰ fuit actũ tpᷣe ſuperue niẽtie iuriſditõis:⁊ ſic ſolũ qrit᷑ an firmet᷑ ᷣlega tio ⁊ cõiter tenet᷑ illa opi. Jac.de are.S.ſcripta: ut habet᷑ ꝑ Bal.in.d.l.i.C. ubi de cri. agi oʒ: ubi ꝑ alia vᷣba dicit ꝙ aut ſuꝑuenit inꝛiſditio ex cã de preterito et ↄfirmatur.d.l. obfuare in fi⸗ Aut ex cã de pñti pꝰ delegarõem orta ⁊ ſecus: ut ĩi. d.l.ſi a titio ubi dr̃ ꝙ ſi emi füdũ ab co qͥñ erat dñs:lʒ poſtea efficiat᷑ dis ñ ꝑ hoc ipſo fac a to ĩ me trãſit ginnlae hoc m̃ an ⁊? qñ ocmſ a pᷣncipio nullus cõualidet᷑ iuꝛe ſupuemete:dic ut plenius nõ. Bart. in. d. l.cum uir predium. hoc iñ ultimum membrum limito niſi poſt iuꝛiſditio nem de nono ſuperuenientem delegans ſeceri: aliquem actum per quem nideatur approbare pᷣmam legationem cum ſufficiat ſolus conſenſuſ ad hoc.l.ſi filiuſfamilias.ff.ad mace.et cle.i.de ꝓcurato. ꝙ t õ.dictum eſt de electo delegante ante confirmationem non bene procedum ð in re canonico in dignitatibus eccleſiaſticis per.c. gauaricie de elec.li.Vi.quia qualitercunqʒ ſe ige rit ante confirmationem pᷣuatur ipſo facto iure ꝙ prius habebat:ut ib i ⁊ hoc idem ſentit Jo⸗ addi. ſpe.in loco prealle. . I5 CKaſus: Oui ali nõ pᷣſcribit nec ẽt is qui ꝓprio niſi ha deat bonã fidem ⁊ iuſtum titulũ ita fũmat Jo. an. et ſatis ↄuenit lie quo ad coꝛicem Sed ad intellectum adde ſi pᷣſumptio ẽ ↄ eum hoc dieo qꝛ titulus non requirimr in preſeriptione qᷓdra genaria ) eccłam niſi cum ius cõe uel preſũptõ eſt Z preſcribentem:ut in.c.i..e.ii.li.vi.diuidi tur.nam pᷣmo inducit unam ꝛõnem p archiepᷣm et o reprobat excuſationem ipſins peꝛ locum a diniſione. fa ibi nos igitur.¶ Nõ. p̃ᷣmo ꝙ to ta ſardinia ꝑrinet ad eccleſiã romanã nullo me diante:et ſic hʒ eccla romana iura imperij. Ibi geʒ ſicnt hʒ ĩ toto pꝛimonio ecclie ut ĩ.c.ꝑ uene rabilem q fi. ſint le.et habnit papa illam inſulaʒ ſaꝛdinie ex donatõe Cõſtannini et alioꝝ impeꝛa toꝝ una cũ alijs ꝓuintijs ut i.c. tibi dno et in c.ego ſodonicꝰ.ixiij.di.æ.xc vi.di.conſtantinaus 7 de ſicilia qliter ꝑtinet ad ecckam romanam:vi de ĩ. c. mãdata de pᷣſũp.⁊ melius i cle. paſtoꝛalis de re iudi. z.c.ad apoſtolice. e. ti. ſi. vi. de roma nide ĩi. c. fũdamẽta de elec.lſi.vi. ¶ Mõ.ij.ꝙ ua let ar. de roto ad ptem: hs. n. ius in toro fdat irẽtõem i qiibet eius ꝑte. æ ẽ ar. m Moſt/ꝙ co Lmites ⁊ dñi tpᷣales fũdãt ĩtẽtioneʒ ſuam de iure cõi quo ad res ſi as ifra limites ſue terꝛe de q* uide ꝙ nõ. Jo. an. .c. fi. de offi. archi. ꝙ intelli go reſpectu iuriſditionis ñ ãt reſpẽn ꝓprietatis ν οn fde en, ſid O. a eſeS n, Palo 6 rexꝝ ⁊ bonoꝝ ifra limites exiſtẽtiũ:ſiẽ de impera⸗ tore reſpectu totiuſ orbis nõ.i.l.bũñ a ʒenõe.C. de quadri.pᷣſcrip Et idem dico ĩ papa quo ad patꝛimoniũ eccłe fũdat.n.itẽiũ ſuum quo ad iu ra imperialia nõ ãt ĩ ꝓpetate bonorũ.ar.i.d.c. uenerabilem ⁊ ĩ.l.traditio.ff.de acq.re.dnio ⁊.c.nuꝑ de dote pꝰ diuor.reſti.Et arguit h̊ pa pa de toto ad ꝑtẽ.hꝰ mõ ducatꝰcaloꝛitanꝰẽ ĩ ſaꝛ dinia: ſed tota ſardinia ꝑtinet ad ecclłeſiam rõa nam imediate:ergo z ducatꝰ calantanus. ſile de reli.do.cum uenerabił. ¶ Mõ.t᷑tio ibi ad ius ⁊ ꝓↄpᷣetatẽ ꝙ dñiũ ꝛei feudalł ẽ peneſ dnm feudi 2 itelligit Inno.ĩ qnio diꝛecto. utile.n.. penes naſallũ ſᷣm eũ ad qð allegat Hoſti. d. c. nuꝑ illð c.ſolũ ꝓbat ꝙ ↄcedes feudũ dẽ dũs ⁊ hoc cla riſſimũ:ſʒ difficultas ſtat i uidẽdo quale ius ha beat uaſallus. Inno.n. ut hic nides dicit ꝙ nii le dñium ꝙ nõ.ſed nihil allegat.ego allego tibi tex.in. c.i.ĩ qͥ. cau.fen. amit.collatõ.x.ubi dr̃ ꝙ ꝓpetas remanet apud dñuʒ. uſufructꝰ vVo trãſtt iĩ uaſallũ.ſʒ Hal ibi diẽ ꝙ uſufruciꝰ põit̃ ibi ꝓ utili dñio qð dicit ibi nõndũ ⁊ alibi poſt gl.aſſu mit diſputationem ſuꝑ hoc.ſ.i.c.i.de capi.cor. coll.x.⁊ tãdẽ dicit ꝓ firma cõcluſiõe tenẽdũ q; utile dniũ cõpetit uaſallo q ꝓbat᷑ ex eo qꝛ ſibi datur nendicatio. facit qdð le. ⁊ nõ.i.l.i.ff. ſi ageꝛ necti.?⁊ ꝑ Inn. in. c.ceteꝝ de iudi Nõ.ibi fᷣm cõfeſſionẽ tnã ⁊c. ꝙ cõfeſſio ſolius pꝛelati nocet eccłie.cõcor.c.ij.de capel.mo.ſed ĩ orium facit qð le. ⁊ nõ.i.c ij.de teſti.li.Vi.⁊ i.c.de cõſtãtino politana.xxij.di.ubi pʒ ꝙ ĩ eccła collegiata con feſſio ſolius pᷣlati nõ obeſt. cꝛedo hunc tex. ꝓce dẽ cũ pᷣſũptio ſeu ins cõe ẽ õ eccliam:ut ̊ eꝛat. nã tota ſardinia ꝑriebat ad papã ut in tex. alias ſecꝰ: ut ĩ Srijs.æ nõ hãc limitarõem ad illa iuꝛa hs d ĩ quaſi poſſeſſione ꝙ ẽ dare q̃ſi poſ ſeſſioneʒ iuris exigẽdi inramẽta fidelitatis. ſic poſſz qͥ petẽ reſtiintionẽ ſi uaſallus denegaret tale iuꝛamẽtũ fidelitatis expibeꝛe. Et nõ. ꝙ iuꝛa incorꝑalia q̃ſi poſſident᷑:⁊ iõ dicit q̃ſi qꝛ ve nõ poſſidẽt᷑ cũ tãgi nõ pnit.inſti.de ꝛebꝰ coꝛpoꝛalibꝰ 7 icorpoꝛalibꝰ ⁊.l.i.in pᷣn.ff. de acqͥ poſ.(aõ qꝙ derinẽs noĩe alieno nõ dr̃ poſſidẽ:ſed nudũ pbeꝛe miſteriũ.is aũt poſſidet 2 ꝑ ↄſeqᷓns pᷣſcri bit cuiꝰ noĩe poſſidet᷑:ut h̊ ⁊ in.c.cũ neniſſent ð reſt.ſp.? nõ ꝙ ét ĩcorpoꝛalia põt qͥs ꝑ aliũ poſ ſidẽ. ¶ Hõ. ibi Z iuramtũ æcc.⁊ tene mẽtiſ; tenet᷑ q rſtiruẽ qð iuramẽtũ ꝓpꝛium acquiſi nit qdᷣ nõ hic hoſti. allegans.e ad audientiam qð metus cauſa. Idem dicit de alijs cum pecca to acquiſitis j.de iude.cum ſit. Ego pro hoc ultimo allego æ remitro ad melius æ pleniꝰ nõ. in. c.ex tꝛanſmiſſa de deci.⁊.xiiij.q. v. in ſummia 7. i.q.pꝛima cito tuꝛpem æ. c. non eſt putanda:= per JYo. an. in regula quod ſemel lib. vi.in mex curi. Sed ex pꝛimo dicto nota. ꝙ inꝛamentum Sa 20 fect? Xl. erns Jaere, Nir- S? ſ* 1475 r- d ee . ☛= S Reſ Sh „i bena ſ— ☛ ſam ar Vſ ſit ſ nan WIARK an= pſPrn W ARen Tban P⸗ jre Acm Dα☛ bene P ſarnet xi i. d. c.cum nobis ¶ De prelcriptionibus. nõ ipedit naliditatẽ actus Iʒ attẽtãs ſit ꝑiurus: 5 quo ꝑ Inno. er alios ĩ.c. dileco. pᷣbẽ.⁊ per Jo. an i. d. rla qui ſemel. ¶ Nõ ultimo ꝙ i re bꝰfeudalibꝰ currit pᷣſcriptio ẽt ↄ duim uñ põt et tertus pᷣſcribẽ directum dnium qð erat penes qnm utili ꝛemanente penes naſalluʒ. uide qð di xi S.c.ad audietiã.¶ Irẽ nõ. ꝙ ecclaʒ ꝛoma nam põt preſcribi in rebꝰciuitatibꝰ? regnis ad eam prinẽtib pleno iuꝛe:ſed reqrit᷑ pᷣſcuptio nõ minor cẽtenaria. uide qð dixi.S.c. cum nobis. Dop cõtꝛa fi. tex. ĩ eo q dicit ꝙ poſito ꝙ b? caſu locum babuiſſer pᷣſcriptio:iñ cẽtenaria pre ſcriptio qᷓ ſola currit cõtra ecclam romanam ꝙꝓ bari nõ poterit.Et ſic uẽ ꝙ tex.ſeu canõ reqrẽs bãc pſcriprõem ſit ipoſita ueꝛbis ⁊ nõ rebꝰↄtꝛa c.coiniſſa de elec.li. Vi. Itẽ tex.i.c.cum dilecta de ↄfir. uti. innuit eam poſſe Pr ad idez qð plene dix.s. e. cum nobis. ¶ So. dicit Joan. an. ꝙ papa hic pondeꝛat fẽéum ſpeciale quo ad bũc caſuʒ ⁊ nõ ius q̃ſi dicat ꝙ de iure bene poſ ſibilis ẽ ꝓbatio:ſed papa credebat hic q non poſſediſſet archieps piſanus tanto tpᷣe ut poſſet pꝓbani pᷣſcꝛiptio cẽtenaꝛia uł ſm Hoſii Dapa nõ. hic ꝓbatiõem teſtiũ:ꝑ quos nõ credit boc poſſe ꝓbari alłs tñ ꝓbari poſſet per iſtrumenta ð fidelitatibꝰ facta ꝑ ducẽtos annos ⁊ plus.pri ma ſolutio mibi plus plʒ cum archiepᷣs non alle gaſſet hic ꝓbatõem teſtium: æ uið qð divi i. d. .c. cum nobis. ¶ Ex pdictis 2 ex tex. nõ. ꝙ ee cleſia iferior põt pᷣſcribere iura ⁊ bona ad papã ſpectãtia:ſupꝛema tñ ptᷣas pᷣſcubi nõ põt:ut di enio ad glo. in uerbo bõa fide:qꝛ alie ſũt faciles q̃ miia fac.pꝰ eniĩ foꝛ mar duas qõnes et ſoluit fo nnam oppoſuõem 2 nõ reſpondet.ftio iteꝝ foꝛmat duas qõnes er nõ ſolnit qᷓrto opponit ⁊ ſoluit. qͥnto poit duas qones ? ſoluiipꝰ igit᷑ q̃ꝛit an ſẽꝑ ſit ſm canões neceſſaria bona fides ⁊ rñdet ꝙ ſic ſiue agaĩ ðᷣ iure ſpuali ſiue ciuili..c.fi¶ Agduerte m̃ ꝙ u bicũqʒ pᷣſcriptio cauſat᷑ ex poſſefſione pᷣſcribẽtii cõit᷑ tenet᷑:ut neceſſaꝛio ꝛeqͥꝛat᷑ bona fideſ:ut.S. .c. nigilanti ⁊. c.fi.j.e.⁊ huic iuꝛi canõico ſtãdũ & hodie:ẽt ĩ foꝛo cinili rõe peccati:ut nõ. Haꝛ. i.l.puilegia. C. ð ſacr.ſãc.ec.⁊ gl.i.l̃a poſſeſſoꝛ li.Vi. Qñq; ꝓcedit ſi pᷣſcriptio ſine poſſeſſiõe pᷣ ſcꝛibẽtis: ut actiõibꝰ⁊ ſilibꝰ⁊ tũc Mã.i.l.ſequit .F. ſi uiã. ff. de uſuca.dixi ꝙ nõ reqrit᷑ ibi bona fides qꝛ pᷣſcꝛiptio cãtuꝛ ex negligẽtia ñ p Ego hunc articulnm plene exaiabo.j. c.fi¶ ¶2 gl.qᷓꝛit añ pᷣſcribẽs dẽ eẽ ĩ bõa fide ꝛeſpõdet ꝙ; cum credit tradentem eẽ dnim uł bre ius diſtra hẽdi Iʒ erret ĩ facto.ego gnãliter dico ꝙ bonefi dei ẽ cũ nõ hʒ notitiã rei aliene.ſicut ille dꝛ ma lefidei:qͥ habet notitiaʒ rei aliene: ut ĩ.c.ſi uiꝛgo xxxiiij.q.ij.ita ꝑ Friũ dr boefidei q poſſidʒ co giratõe dñi:ita ut nõ erret i iuꝛe.qꝛ error iuris nõ excuſat ĩ pᷣſcriptõe:ut.l.nunq.ff de nſuca. ⁊= c. dudũ ge deci.nõ.gl.i.c.apoſtolice de dona. Arit an bonafides pᷣſumat᷑ glo. ꝛñdet ꝙ ſie qꝛ pſumi ignorãtia niſi ꝓbet᷑ ſcia. Idẽ nõ.i.c⸗ etentis UCn ſanctoʒ. ð. e. Excipit gl. quattuor cãns. pmus ſ. fuit facta denũciario acquireti ꝙ ꝛes eſſet alteri . „ e t alteri us. E. de rei. uẽ. ſi fũqũ.ſecũdus ſi rẽ acqſiuit 3 ius.l.quẽadmodũ. C. de agri.et cẽſi. i. vi. Ta tius ſi emit a procuratoꝛe meo ꝑ colluſione 1e Quaꝛtus ſi emit a ꝓdigo uel luxuꝛioſo cui bo nis iterdictũ e cum ſciret illum ꝓtinus cſũptu rũ pecuniã:iura allegãtur in glo. Examinemus nũc regłam ⁊ caſus exceptos.dicit n. p'gl re gulariteꝛ bõa fides pᷣſumit glo. i. c. dilectio. xvj. q.iij. dicit ꝙ ꝑti ꝗ allegat titulũ ⁊ bonam fid 4 ſi no pot ꝓbaꝛe ꝑmitẽdũ ẽ iuraꝛe bona fide poſſederit rem illam ⁊ iuſto titulo eam acqſient glo .ĩ. F. alie iſti ð actio.? ĩ.l. pe. C. euicto.ſiin pł: dicũt: qꝛ boa fides pᷣſumit¶ Aduerte ant querit i reb corpoꝛalid aut ĩcorporalibꝰ. pecq dicu Mar. i.l. celſus. ff ð uſuca. aut pcefſit i tulus ẽt errore iniuſto ⁊ pᷣſumit᷑ boa fides:ut in Ad.l.pe. C de euictio.fac.:.igit̃ S. pot.ff de lib cã. Idẽ dicit de quolʒ poſſidente niſi alipoſſef lor antiqor apparet. ille.n. põt bñfateꝛe illam allegatiõem qð tutũ nõ erat ðᷣbebas ſcire ad qli um ptineꝛe.l.fi. C. uñ ui:quo ad alium licite · bona fide preſumit᷑ tenere:niſi ius cõe ſibi ↄin dicar facit.e.ti.c.i.li.vj.ſᷣm eũ ⁊ cum eo tranſit do. Anto. hic. Sed ego allego in mã duo dict multum notabilia. quorum unum eſt Barto et aliud Inno. Barto. i l. fi. E. uñ ui uidetur die tum ſuum precedens limita:e:ut mala fidel poſ ſet allegari ꝑ antiqorẽ poſſefſorẽ.ſ.j.xxx.anos ſed poſtea nõ ꝑ tex. illiꝰ.l fi Maʒ pſumptio na lefidei ↄ igꝛediẽtem poſſeſſiõcm ſine titulo ioli tur ꝑ curſũ xxx.annoꝝ ⁊ ex tunc pᷣſumitur iſiʒ retrofuiſſe bonefidei qð ẽ ſingulaꝛe dictũ ? ſip méti tenẽdũ ad cuiꝰcõfirmationem et ampliano nem allego ſingulare dictum Inno. i. c. ij. dei ĩte.reſti.ubi dicii ẽe notãdum ꝙ lIʒ qliber preſu matur cẽe bonꝰniſi ꝓbet᷑ malus de pᷣſũp.c.fi . ſcru i or fac.c.uno:nõ ti ſic ẽ ĩ bõa ſideiqꝛ o ad hoc ut pᷣſumat᷑ bona fides ꝙ hẽat iuſium ii tulum ulł ꝙ ꝓbabilibꝰ ꝛ20nib? qſinit poſſeſſione ff ̊ li. cã.l.igit᷑. S. ii.et l.libeꝛis...fi.et ꝙ lge te fuerit ĩ poſſeſſione.iqpoſſideri. . ſi ſeru fl. de acqui. poſ et qðᷣ dicatur longuʒ pps arbitio boni iudicis ꝛelinqᷣf. ff. de iuꝛe deli..i hinc dicl. q́ ſi alius qᷓ; capirulum maioris eccleſie ſit i hol ſeſſione eligẽdi et penit confiꝛmaꝛi ſuam electeʒ ſuccumbit in petitione ſua:qꝛ non preſumii bo na fide ce in hac poſſeſſione. qꝛ Zrius et eſt ie ĩ conſimilibus. Adueꝛtẽdum in q nno. ui ſe reſiringere ad caſum cum poſſeſſio ius:ſc n. Har ſimplꝛ dixit ꝙ poſſides o ſus no pſu mit᷑ bonefidei. Inno. limitat niſi ſit poſſeſſio 5 gi tp̃is uł pluribꝰꝛõ̃nibfueꝛit acqſta. hoc a duco tex. c cum ecchia ſutrina d ca poſ. ? phe:er .c. ad decimas de ꝛeſti. ſpo.i. vj.ĩ Vbo c n Ex quo infero ad dem Bar. nam ſi veſerc lõgo tpᷣe iure reſiſtente pᷣſumii bonckidei kori. dʒ preſumi bona fides ex diuturnitate Ffla⸗ antiquioꝛẽ poſſeſſoꝛcʒ cum boc ultimum oli iͦ uß in tceſi umn⸗ e poſtß⸗ brblie debei tro th ai ig n biini cſitui oriittſic ſcſoni ar ſſiſt a un lbotn „2 nico unrenin nr der a ſn wr l ſx ir e e Ii Idoommmrtmi dinſi uchutine nulu ii lof l. nehria Mra l o nno v⸗ n btret. R obs luer dl ue go iid lin (lnlepll loniq r oſhincerrer eouund n ind c rei arper dmnoic cecionenn de el on eadiſidnobts Nnce glocf ani de deieem pprienns urtiltazidi panit or s odictio oſſcleis m i thidaniti Nos od nur qſ linplr es fücdat ſeſug pol qnam dlcit le babuiſle ine nſin cä pens 1 ante omnnig peit ilan ſbi eſtiui pofe ici k odlcien ſttopnike ranen inunamopionez:e nileq iid cumm ad ſeden eo. i r hee S 6 Im mebrun Orinciprleenſin ehinee bus pſimmuu as boeſſeid hocpgl li. Kiſffo itiaauq a Cnr C.l ſen cosol i gant igl e iſe litune aut iibegte prffno tin ron ſvn ſceort alber res oſimf. bbeneſcĩ . N⸗ derdegneſeſſtneſi, led or ann N on ncr in lenii Dfater in ugnömadmni nttoinſnt un uner ſ⸗ Ci inn ulin bom ſce mrini aneni i t en ſir eicil ifritan oi v Aro he G gg al hoſn niol nulum notab io ovonmmn Mun el Brce au Im Bim i1Ai fnort in ſuunorcns niar n nlr idt ſtagm oniqore poſſ ſori /j n it lpoſtano grer M My bonptonn cca z igredlern poſſeſtan ine iſo ü õ õõ nen MMegd wgiintdumn Inditi ire rch odicha ee willun ghatan nnmn ir bof ippi nnsde ihll ſcn ior f c Moin fcidin a1boen imi von ſigt di on zomſid nic iin e dRdligi Ki lcuſil ieiwti ſeſie hiiin i .ani N0 da dnnn tef, nifienrntl apinſen mnifenti — Qa 4 iu.ii.vVi. V. ĩ. ſe. paſ ſovi ſit &te alaſg Den — ſal- refora 1 / , 4 — g W.ρνWmiεXQͤ. ſan , . Se preſcriptionibus: i facto ⁊ ꝓbabiliteꝛ ignorari poteſt. pᷣeedẽs vo cõſiſtit ĩ iure cuius ignorãtia de facili nõ pᷣſumi tur. ꝓ hoc rla ignorãtia:⁊æ regula pᷣſumit᷑ de re. Nuũqͥd ãt antidori poſſeſſori ſit ꝓdi tũ aliqð remediũ ↄ ſm poſſoꝛem dic ꝙ ſic ẽt ſi pᷣſumat᷑ bona ſide poſſidẽ.põt.n.iplorare iudi cis officium :ł itẽtare ↄditiõem.l.ſi coloni.C.de agri. ⁊z cenſi.li.xi. Ita nõnt᷑ uoluit Inn. in. c. ſe pe ꝓpe finem de reſti.ſpo.qð dicit nõndũ pro poſporibus prioribus eccleſiarum q amiuunt eaꝝ poſpionem nec pñt ꝓbare ſuam canonicaʒ iſtitutõeʒ. fiet eim eis reſtitutio ꝓbata antiqori pſpoione:lʒ non ꝓbet ſpoliationem dicta.l.ſi eo loni æ.iij.q.i.reintegrãda.⁊ idem uoluit Maꝛ. i.d.il.ſi coloni:⁊ſtrigit tamẽ hoc õ malefidei poſ fForem:ſed glo.in.l.in cinile.C. de fur.nẽ ſentir ſimplł. cum Inno.ſed Maꝛ. remittit ad nõ.ibi ꝑ eum in.l.fi.eo.ti.ibi enim ⁊ ĩ.l.remqʒ.ff.ð ac qui.poſ.diſtiguit ꝙ aut ſus habuit ab auctore uicioſo:⁊ põt agi õ eũ ut ſic mala fidðᷣs auctoꝛiſ iſtum aliqualiter afficiat. ar.ĩ aut male ſidei.C. 8 p̃ſcrip lon. temp. Idem ⁊ fortius qñ iſte fus ẽ in mala fide ⁊ ſic intelligit.d.l.ſi coloni: ſecus dicit ubi fus ẽ i bõa fide ⁊ habuit ab aucroꝛe ñ nicioſo tunc enim tenet ꝙ primus non agit ⸗ m per.l.ſiue ãt.ꝗ.ſu duobus.ff.de publici.ubi dẽ ꝙ ſi duo emerunt rem a diuerſis quos puta bat dnos ⁊æ cuique tradita fuit ſuo tpᷣe poſfio: potior nũc eſt pſfor et non ille qͥ primo poſſio nem habueꝛit. ¶ Sed mibi plus placet dictum Inno.⁊ glo.in.d.l.in ciuile ꝑ.l.ſi coloni q̃ loq tur indiſtincte:æ ar. eoꝛum ꝑ nõ. in.d. c.reitegꝛã da ⁊z per Inno.i.c.pꝰelectionem de ↄceſ.pᷣben. iĩ fi. æ ad.l.ſi duobus.ſendeo ꝙ loqt᷑ cum liquet de defeetu ꝓprietatis utriuſqʒ:iõ ĩ pari cã poti or ẽ ↄdictio poſſidẽtis:ut ĩ rła ĩ pari cã.li.vi.ſʒ nos loqmur qñ ſimplłꝛ qͥs fũdat ſe ſuꝑ poſfione quam dicit ſe habuiſſe ⁊ ſine iuſta cã perdidiſſe 2 ante omnia petit illam ſibi reſtitui ꝑ officiũ iu dicis łꝑ ↄdictõem.il.ſi coloni ł.c. reintegranda m unam opioneʒ:⁊ nide q̃ dixi i.d.c ſeꝑe et.c. cum ad ſedem eo.ti.⁊ hec nõbis. (Aaenio ad vm mẽbrum principale an.ſ.in rebꝰincorpoꝛali bus pᷣſumatur qͥs bõefidei.ðᷣ hoc ꝑ gl.⁊? Bar. i. l.i. F. ij. ff. ð iti.actuqʒ pᷣna.ꝑ Cy. ⁊ alios ĩ.l.i. C. ſi ſerui.cõis opi.ẽ ꝙ aut agit᷑ de pᷣſcꝛibẽda fuitute aut libẽtate. pꝛimo cãn non pᷣſumit᷑ bõa fides:qꝛ qlibet res pᷣſumit᷑ libera ⁊ ſic ẽ pᷣſũptio poſſidẽtem. ar.in.l.fi. C. uñ ui:dicũt tñ Cy.= Haꝛ. q; ad pᷣſumẽdam bonam fidem ñ exigit ut ꝓbet᷑ titulus:qꝛ ĩ iſtis icorpoꝛalibꝰnõ ẽ neceſ ſe ut ꝓbetuꝛ titulus:ut i.l.ſi qs diuturno.ff.ſi ſ ul.uen. ſed ſatis eſt aliqd ꝓbare ꝓpt᷑ ꝙ ipſe mo tus ſit ad credẽdũ pᷣuitutem ſibi ↄpet᷑e allat.l.i. F. ſed ⁊ ſic.ff.de aqua quotidi.⁊ eſti.⁊ ſuffiẽ ſʒ r. ꝓbare ꝙ ð hoc erat fama i uicinia facit cp nõ. i. c. iquiſitioni de ſen. ex.⁊ i.l.ij. C. ſi ſuuſ lli.ad decu.aſpi.li.xi. ¶ Ideʒ ſi erãt ibi ſigna uie vł alia neriſimilia qᷓ pnt aium adducẽ ad cre cdulirarẽ iſtqm. Ego dico hãc opi. imitãdam ut precedentẽ.ſ.cũ poſſeſſio eſi recens: ſz ſi g lõga tpᷣa poſſedeꝛit preſumit᷑ bõa fides. ar. c. i. e. ti. i. Vi. nam ſi poſſeſſio habita iure reſiſtẽte pſumt P iuſta ex diuturnitate tpis ut. S. dixi ſm Inn. foꝛ tius pꝛeſumẽda ẽ iuſta ĩ cãn nr̃o hoc ꝓdo P. c. ci ecclia ſutrina 8 cã poſ.æ porte. nã ibi loqutẽ de poſſeſſiõe ĩcorpaliũ æ &̊ acquiꝛcda qdã ſerui tute ĩ iure eligẽdi 3 canõicos eccle cathedrał iu re eẽt reſiſtẽte æ tñ nõ fuit opꝰ ꝓbaꝛe bonã fidẽ hoc ẽt ſẽtit hic JInn. dicẽs ꝙ ꝓpter pᷣſũptionej q̃ eſt ↄ preſcribentẽ ſeruitutẽ ſuſſicit allegare ti culũ:ſed nõ ẽ neceſie ꝓbare ſʒ ſufficit ꝙ ꝑ lõgũ ip̃s.ſ.ꝑ.x. ãnos ĩter pnᷣtes ⁊.xx.ĩter abñtes ⁊ ᷓ eccleſiã:ꝑ.xl.ãnos fuit uſus guitute illa dño ſciẽ Ic ⁊ nõ odicẽte pᷣſumit eni debitum hoc ius ſeu ſeruitꝰ ex ea cã ꝗᷓ prendit᷑ preceſſiſſe.f. ö̊ uſu. cũ de ĩ rem ueſo:æ. f. de aqua plu. ar. I. i. F. uiti. Aduerte mñ qꝛ iure nzo nõ ſufſticit bona fides: ſed requiritur timiius cum ius commune uĩ pre ſumptio eſt cõtra preſcribentem: ut ĩc.i.E. ti. lie Vi. ſed itelligo hoc ꝓcedẽ ĩ pꝛeſũptione urgenn nõ autẽ in qualibet pꝛeſumptione: utputa quia epᷣs exigit grauamina ſeruilia a ſubditis. pᷣſumi aur enim ꝙ timore ſubditi preſtiterit:ut nõ. hic Inn. 7 Jo. an.ĩ.d.c.i.? ꝓbat᷑x.q.ĩij.qꝛ cogno uimꝰ æ. i. q.i.nullꝰ ui ſi charitatine qͥs fuit recep tus longo tpᷣe ad domũ amici. iux nõ. in. c. cum eccłia ſutrina ð cã poſ.?= ꝓprie. Secus ãt qñ cõ curꝛit modica preſũptio:utputa qꝛ res preſumiẽ libera.hoc enim faciliter tollit᷑ ex alijs ↄiecturis ut ex curſu longi tpᷣis.ax.ĩ.d.l.cum de in rẽ ueꝛ ſo ⁊ i. d.i ſi qͥs diuturno:⁊= bec bene notabis ꝓ ĩtellectu erc alſe eafu pricipali cum agit᷑ de pᷣſcuibẽda libeꝛtate cõiteꝛ tenet᷑ pᷣſumat᷑ bõa ſi des:qꝛ bʒ füdamẽtũ preſũpniõis iuris pro ſe de buit eni cꝛedẽ rẽ talẽ eẽ qtis nãliteꝛ eẽ dʒ ut nõ. Cp.. d.l.i.põt tñ ex aduerſo ꝓbari mala fides ii ex fama ni qꝛ dixit ex iudiciũ ?ᷣ qͥd ſite:ut nõ. HBar. . l. celſus.ff. de nſuca. nã bona fides 2 ma la cñ ↄſiſtãt ĩ aio nõ poſſũt ꝓbari niſi ꝑ piectu ras:ut ĩ.c.ij.de renũ.li.vi.⁊.l.dolũ.C.ð dolo. ¶Expedita rła uenio ad cãus exceptos.⁊ prio glo. excipit eaſũ cum iternenit denũciatio.il.ſi fũ dum. C. de rei uendi. dic ꝙ aut ĩteꝛuenit denũci atio ab initio Scius:ut quia dum qͥs uellet rem emere fuit ſibi denũciatum ꝙ non erat uẽdẽtis ſed alteꝛius:⁊ ex hac denũciatione Sſtituitur in mala fide ſic loqt. d.i.ſi füdũ aur denũciatio fu it facta ex poſtfacto ⁊æ tũc ſecus niſi fiat ĩ vᷣfectũ Put hẽtuꝛ ĩi.l.ut ꝑfectiꝰ.C. ð̊ ãna.excep.⁊.xvi. q.iij.O.põt uið ĩ ̊ qð dirxi l.c.nihil ⁊.c.ſancto rum. S.e. ? in.c. grauis ᷣ reſti.ſpo. ꝛ caſus ſi res fuit acqſita õ ius ꝓ hrła qͥ ↄ inã mercaĩ de ꝛc.iur.lſi.Vj.hoc neꝛum niſi lõgo tempoꝛ poſ ſediſſz: ut. S. dixi. ¶ Ex quo infert ꝙ emẽs ꝛem eccleſie ñ ſeꝛuata iunis ſolẽnitate pꝛelumiĩ in ma ſa fide. ad hoc q le. æ nõ.ĩ.c.ij. de re. ec. nõ ali. li. vi. æ nide qð dixi.S. e.de qᷓrta. Item ſcias ꝙ; ĩ uſucapioe ſeu ĩ prepſcriptõe iuꝛis error nocet: ut.l. nunqᷓ. ff. de uſuca. ſz in acqᷣſitione fructunʒ . i C2 enieng vrr n al⸗fehel y anßyoſors- ſPsſcreat „ 9r& dan — °* ppacr aun a — £☚ , 7 1 7 . Me preſcriptionibus non nocet: ut i. l. ſed ⁊ ſi. . ſcire. ff. ð̊ peti. here. nõ. Oy. in rla poſſeſſoꝛ de re.iurx.li. Vi.? glo in l. ſi fur. ff. de uſucap. dicit iñ Har. i. d. . ſciꝛe ꝙ iſte qui allegat iuris eꝛꝛorẽ debet hoc ꝓbaꝛe qꝛ ſcia rłariier pſumit: ut in. l. leges. C. de legi. qð ẽ nõndũ.ſacit qð le. ⁊ nõ.in.l.late culpe. fl. de ner. ſig. ? Bar. in.l.qðᷣ nerua: ff. depoſi.boc inñ ſubtiliter limitat ibi. Har. qñ qͥs poſſidet iu re reſiſtẽte: ut qꝛ aliqᷓd ꝓhibet uel precipit fieri: iñ̃c.n.pſumit᷑ qͥs ĩ mala fide ⁊ ſic intelligit. d.l. gquẽadinodũ de agri. z cẽſi.? rłam qͥ õ iuꝛa: ſed qñ poſlidet qͥs iuꝛe nõ afliſtẽte utputa ut reſtin ſiat coꝛã. Vij. teſtibꝰals ñ naleat:⁊ tẽ ñ pᷣſũit bõe fidei in. d. F. ſcire. Ego dubito an hec reſtrictio ſit uera li enim ex eo ſolo ꝙ poffider Fnitutẽ P ſumitur male fidei:qꝛ res preſumit᷑ libera:ut no juit ipſemer Mar.i.d.l.i.fortius debet preſumi male fidei ſi poſſidet iure ſibi non aſſiſtẽte.prete rea quis preſumit᷑ ſcire iura:ut in iuribus palle. ergo preſumirur ſcire quia ſibi ius non aſſiſtit: nec ob.tex. in. I. ſcire qꝛ nõ dicit ꝙ talis nõ pre ſumatur male fidei:ſed ſolum dicit ꝙ ulle qui ea rat in iuꝛe non ẽ pꝛedo qꝛ dolo caret ⁊ ſic pᷣſup ponit erꝛorem qͥ non ẽ pſumẽdus niſi ꝓbet ex cõiecturis:qꝛ ignorantia iuris nõ pᷣſumituꝛ: ut in regula ignoꝛãtia ð ꝛe.iu.li.Vi. ⁊.l.xła.ff. ð iu. et fac ignoꝛ. uẽ autem coniectura ꝓbabil ſi eꝛat poſſeſſor ſimplex ꝑſona uel mulier. ar. in.l.cum de indebito. ff. de ꝓba. łeꝛor iuris erat ꝓbabi lis: ut in. I. rła allata z. e. cum dilectus de cõſue. nõ. Joã. an.in. c.i.de priuile.li.vi.facit qdð no. Inno. i. . ꝑ tuas.ij. de ſimo. Et ſi qras qᷓre in uſucapione nocet iuꝛis enor ⁊ nõ acqſitiõe fꝛuc tuum. Hñdet Bart. i. d. S. ſciꝛe qð ĩ uſucapiõe reqriĩ uerus titulus kiuſtus eꝛror: ut in. d.l.cel ſus ð uſuca.ſed error iuris non eſt iuſtus:ergo ad uſucapionem non ſufficiunt: ſed quo ad ac quiſitiõem fructuũ nõ requirit titulꝰ:ſed ſufficit ꝙ abſit mala fides ꝗᷓ abeſt ubi ẽ iuris error. ux i. d. F. ſcire ⁊ itellige de acq̃ſuione fructuum fiẽ da:ut a bone fidei poſſ. ſſore. talis eni enãs eqͥ paratur i hoc bõe fidei poſſeſſori:ecꝰ at ſi aget᷑ 8 niucapiendig fructibus quia tũc exigut᷑ neceſ ſaria ad uſucapionem. iuxta nõ. in. I. ſequituꝛ. S. fructus.ff. de uſucap. in.i.ex diuerſo.ff. de rei nen. in. d. F. ſcire. Tertius caſus exceptus cũ qͥs emit a ꝓcuratore ꝑ colluſionem ⁊ hic caſus clarus.nam colluſio tegit malam fidem.j.de collu. ꝑ totum. Quaꝛtus caſus ſi emit a pro digo uel luxurioſo c. Cõclude ⁊ hoc latnꝰ ⁊ me lius pꝰ Har. in.l.ſiqs cum ſcire.ff. ꝓ empt. ꝙ aut qs emit ab eo cui bonis fueꝛit iterdictum ⁊= nõ uʒ octus nec trãſfert᷑ uſucapiẽdi cõduio: ut ĩ .l.qᷓ fundũ. S. qᷓ ſciens. ff. ꝓ empto ¶ Aut emit ab eo cui nõ erat bonis iterdictũ ⁊ tunc aut ſci ebat eum conſũptuꝝ:ſed ignoꝛabat i quem uſũ et ualet et põt uſucaꝑe:qꝛ è bone fidei:ut.d.l.ſi quis cũ ſciꝛet:aut ſciebat ꝙ in aliquem malum nſum nolebat expendeꝛe pꝛeciuʒ et n nalet i. d.l. li ꝗs ĩ fi.maxie ſi ille erat mior:ut.l.ſi nero ñ re αα Ex pdẽis decidit̃ qõ ð eo qui e muneradi. . ſi adoloſcens luxuriofus f nt . mMit ab exn iludo:æ ↄcludo ꝙ aut uẽdidit oluſori 7 o ctus nec tenet᷑ uicto uẽditoꝛ de ſimul delinquant ut iĩ. l. fi. eic auarmin gann nõ da. ? per ↄſequẽs cuʒ ſit ĩ mala fide ⸗ dan⸗ ſit a iure ꝓhibitus non poterit pꝛeſcribere: nẽdidit alteri æ ualet ↄctus.l.fi. ff. de alea 25 quia is qui ſoluit ludẽti ſoluit nõ oĩno cöͤſt . turo:quia forte põt ninceꝛ ſm Haꝛ.i. d. lſi 6 qð nõ.⁊ ꝑ conſequẽs ſi res erat aliena Lbon fide qͥs emit poreꝛit pᷣſcribeꝛe. ¶ go. richn⸗ liter op. tex. ⁊ 3 ꝓxime dicta ĩ eo cjin pſcii tione reqritur bona fides de.l.? gñaliter.ff de noxa. ubi dẽ ꝙ ſi egi actione noxali te nome alieni ſerui qͥ bõa fide tibi ſeruiebat:tuqʒ mibi illum tradidiſti ꝓ noxa: poſſum ego illum fnn nſucapeꝛe:łʒ ſciam ꝙ alienus ſit. Acd idem ponit de. c.placuit:ut quicũqʒ.xvj.q.iij. udi ſo ca cõuerſa ad fidem ſm diſpoſitiõem. c i.5. eo qs ſciẽter pᷣſcribit.¶ Blo. no ſoluit ſed dic ad .I. gnaliter ꝙ qꝛ dnis tenebatur ad eſtimanõem danni uel ad dandum ſeruum pꝛo noxa uideor ab eo hꝛe cãm ſi id a poſſeſſoꝛe bõe fidei conſe cutus ſum.poterit enim dñs uẽedicare offeꝛedo eſtimatiõem litis quod cum ñ fecerit ur̃ ↄſeliſſe ut fuus datus eſſet ꝓ noxa. aꝛ. in. I. alienationis nerbũ.ff.de uer.ſig. ad.c.placuit.dic ut dictum fuit ĩ. d. e.i. ¶ Tertio principaliteꝛ glo. qntt en mala fides tꝛadentis noceat accipiẽti cum bom fide.glo.primo dicit ꝙ ñ ꝑ.l.an uicium.ſſ.ðdi uer. temp.pre. in Srium adducit aut male ſide .C. 6 preſcrip. xxx. an. glo. vrñder diſtiguedo ĩ pᷣſcripiiõe lõgi tppis:ut.x. uł.xx annorum noce at mala fides tꝛadẽétis ut i. d. aut. ſed ĩ pſeripnio ne longiſſimi tpis ut.xxx. vł.xl. annoꝛum ſæ?:t in. d. l.an uiciu. dic latius quod quedã ſũt uicia realia quedam perſonalia: realia ſũt que ipſa ꝛc comittur: ut ſi res ẽ furtiua ulł uioleter poſſeſſa 2 hoc nicium tranſit ĩ poſſeſſorẽ ſucceſſorẽ elð iure ciuili quo ad pꝛeſcripnõem lõgi tppis. ixiul .xx. annoꝝ: ut iſti. de uſuca. F. furtiue cumn ſe. cl .l. uicia æ ibi bo. glo. C. ðᷣ acq poſſ.ſed i pfen tiõe.xxx. ulł.xl.ãnoꝝ ſubdiſtigueduʒ ẽ ꝙ aut lod mur i ſucceſſore ſingulari et ð iure ciuil iſte pꝛe ſcribit: ut nõ. i. d. F. furtiue ꝑ.l.ocs et.l. i. C. pſcꝛip.xxx.uł.xl. an. enã ſi ſucceſſoꝛ ſit male ligei ut ibi ſecus in ſucceſſoꝛe uniueꝛſali:ut in herece qꝛ cẽſet eadem ꝑſona cum deſuncto: vt i aul. de iureiurã.a moriete pre. ꝓpier melſuꝛaz col. lli. uñ ſicut ipſe defunctus ni pomuiſſet pſcuber iis nec eiꝰberes.l. cum beres. f.de diuer. ? temp.b ſcrip. ſ ð iuꝛe cuonico ẽ dubii. de g uice qað di xi i. c. de qᷓrta. ð. e.⁊ dic ut ibi:ſi it ſomuꝛr du cijs ꝑſonalibus:ut ẽ mala fides poſſidentis de iure ciuili diſtingue: ut hi glo.? plenius: ur no. ined.l. uicia 2. d. aut. maleſidei de inꝛe canonico uide quod dlxi i. d. c. de quaria. Seq circa pre dicta mouet do. An. dubium qnolläen wi ne ꝙ ſumus in calu ĩ quo e jure ciuili pcegie — — . Aa S . rtratanil an ⸗ ſontma iſ 4 oltc eine nöict iuremni nocen ne irn unnn a iuſt i coin eteintan u⸗ i r e bi pinnie ehr poterupe adento cumceli 1es Eanmnin , i . d.cU s Morss Gre o unrmſail nn d cſut non orget 6 8 ſedaceumn 0. don ln 6 nnlcedon- — Krdicſckde igon uurcnmnh mun un ail Erbot uſi no n, ſennfey elan l nia bis hreſ ibl ann nen; d en Ji gan detnene ſeni ruii un E ſoſmhlimn mnd aſin / qunrin i fiu tMp ui i unrt ilrtiwaſi n line/ Non/ giomimatr ildun t mn iis ſn iracſim ailr din iurai locl Mutumur ubenuorinn Ciore montco.n erttindede qnonn. (Ervo infen ſn defians nae tce nnſo e pomiſ Oreſcrhe ti er ns beres potgrit l cun beres di ondame. Orano prinete ier gogten Mertans ingiurecicunr done Geiet pano dict oſtc t aun geimenu ſ be bere.) ſed er l..ſce ciel mnen e ſoguſturin iocſuſegngdtin uſenpie m de bot die n miin in fo aſr ae d.ccung gie nt bi rö, Dlinno er bisconſcinn abizprrſcſbi⸗ Unh Vri hoſſeſor goconencſt ſe lͤnnei ſce aſforſfice ſa n aler m leges ſecus ſnendre dalin ,o innoneg ſ ce r l umn ggiecſt nſns ſ geſn e l Miius dſcemn ſe i 7. W iens Ngnntig z n e nſle n Bün ſenegie po W Ulirachröfo⸗ iib/ d c ſpin bir i Go eCſilgnurin baſ ftoſtrn erig n 69 Unac iginr imn Annderla mmn fen icni ne nongtt. e mtkdanninnen ßſin iidi (Goniitit 1Gignninim cin damiſad dandimn ſnnn o n ie der inſiint pſſir berſtii cums iun oorm olin dis licien i lnniim iis mt anifinii ſ 1r fuus ollis cſir o ot, o in aſentin bi ce er j Ncucui, den in tridelLanominßnimn gbt mn ichs moenis wocent accſpii nnbon de go prino dicn fi gan neiun t Ucr N Nre n Dtian Mduct ni naſe KSNci Nidn ſcd iGetmiie d e nn undimnt umhiiksulismiddiſtüße de ng Kim ihis .rIdumm in.d.an vici dt hinns gol nuci⸗ Teala qnedam Nrinkrninſiinl connim l tc flun inin 1boc cum gulſti ldn re cnin M 11 iqnnien Ar Ammop: iſi de ſrugfnei d dnLi iſic lunttt ſehen . zeNr AX vopſopcſin D cteſote ngnanc wri 4mnr i ſ.i. * * nn aiſtchl e ſaom biſens W. So gſn g Pr. ten banofeg 1 r'opjjur A ͦ⸗ f- fna ſ De preſcriptionibus pᷣſcriptio cũ mala fide:quo caſu certum ẽ illo iure mala ſides defuncti non nocet heredi cum nec propria nocent. nunqd de iure canõico po terit heres cum bona fide a ſe pᷣſcriptiõem icho are dubium facit:qꝛ de iure canõico defunctꝰñ poterat pſcribẽ ꝓpter malam fideʒ:eꝛgo nec he res cum cẽſeat᷑ eadem pſona cum defuncto ut iĩ d.l.cum heres. Contrarium ↄcludit hic dom. An. ꝙ licet mala fivᷣs auctoris ĩ aliquo cãu no ceat ſucceſſori ubi exigſtur bona fides tam hec mala fides eſt ficra ſucceſſoris non va un ſi ap paret rõ q́re ñ pꝛeſcꝛibat:ex quo uere ñ cẽ ĩ ma la fide niſi dicaĩ ſᷣm eum ꝙ aliter cõſcia defũcti exonerari non poſſit a pcco et heis teneatuꝛ ex oneraꝛe conſciam defũcii de ſepul.c.fi.⁊ alit᷑ ex onerare non põt niſi rem reſtituat:qꝛ ꝑ boc qð acqſinit non purgat᷑ pcẽm defũcti.⁊ ad hoc dic reduceédum ꝙ nõ. Oldra. ſuo cõſi. xci.et ſic di cit intelligeédum ꝙ nõ. Dy. in regula poſfor li. vVi.nbi dicit de ꝛigoꝛe heres non pᷣſcribii ſed de equitate canonica ſecus ut patet ex predictis. Er hot ultimo ur ſentire ꝙ eiam ð eqᷣtatc cão nica bẽs nõ preſcribit cum teneat᷑ ad exoneꝛan qũ giam ꝗefuneti ? ſic uẽ ꝛecedẽ a pꝛimo dicto. Ego vo ſimpliciter puto er ceſſate illa rõe ðᷣ exonerãda aĩa defũcti ꝙ heres ntꝛoqʒ iuꝛe non poterit pᷣſcribẽ eo caſu quo defũcius ñ poteꝛat q; cim ſuccedat ĩ ius defuncti æ omue ins ſuuʒ cãtur a defũcto cẽſet᷑ eodem iuꝛe cuʒ illo.d.l. cũ beres:nec habemus vↄrium de iure canonico.nt plene dixi in. d. c. de quarta. ¶ Ex quo infero ꝙ ſicut defũctus male fidei nullo tpᷣe potuiſſet pꝛeſcribẽ j c.fi nec ſuus heres poterit.d.l cum beres ꝙ bñ nõndum eſt. ¶ Quarto principali ter glo.querit an errans in iure dicatur bonefi dei:et pꝛimo dicit ꝙ ſic ꝑ. c. cuꝛa de iuꝛepa. f. pe. here.l. ſed et ſi. S.ſciꝛe.dicit tamen q. c. cuꝛa loquitur in alio caſu ſecus dicit in uſucapione: tu de hoc dic nt meliuſ dixi.ẽ̊ ĩ fo caſu excepto ad.c.cura dic ut ibi nõ. ¶ Quinto querit an . & bns conſciam dubiã preſcribit ranqᷓ; bone fidei. 4 5 poſſeſſor glo. concludit ꝙ ſic ꝑ.l.qͥ ſcit.O. bone fidei poſfor.fl. de nſuca. Hoſti. dicit illud uerũ Em leges ſecus ſᷣm canones.j. c.pe.⁊= ul.⸗ ſeq̃n dum ꝙ aie eſt ntilius I. de ſoon. iuuenis ðᷣ boc latius dicetuꝛ. j.c.fi. ¶ Venio ad glo. ultimam que primo ex tex.colligit/ꝙ bona fides non ſuſ ſicit ſine iuſto titulo in preſcriptione rerũ eccle ſiarum ↄ hoc glo.oppo.dupliciter. primo ð młᷣ tis iurtbus q̃ ſolũ reqrunt curſum.xl.annorum ut ĩ. c. de quarta et.c.illud cum ſi. S. e. ¶ 2 re pugnan tia qᷓdam ꝗᷓ oritur ex reqſiõe tituli.nam ex titulo itercedẽte poſfione acquiritur dñium ut i.l. traditõibꝰ. C. ðᷣ pac. et i ſpũalibꝰex ſolo ti tulo rrãſſeꝛt᷑ dnium:ut in. c.ſi tibi abñti de pᷣbẽ. li. vi.ergo fruſtra exigitur preſcriptio:qꝛ q; me um ẽ ex una cauſa ex alia meum fieri ñ põt ut i c.inter dilectos de fi.inſtrn. So. capiẽdo men tem glo. ĩ preſcriptiõe nõ req̃rit᷑ titulus: ꝑ queʒ fraſterat dntum:ſz nitulus purarin⸗ qui ſi pmat̃ legitimus: Iz ex aliqᷓ cã occſta dñiuʒ nõ crſſerd? utputa emi ab eo quẽ putabã dnm uł habui us djtionẽ epi æ putabã capitulũ ↄſeſifle ul qd ſale 7 ðᷣ tali tituio loquit᷑ hic: ⁊ exigit hic titulus ad purgandũ niciuʒ male fidei pꝛeſumptũ ex iuris reſiſtẽria poſſeſſoꝛẽ:⁊ ꝑ boc remanet ſolutum Fm Sriuʒ. Ad primũ vo d. c. qꝛta 2 fifibus. glo. mliũ iſtat:ſʒ ĩ effectu cõclndi: ꝙ aut ius cõ mune reſiſtit potẽtie hdi æ poſſidẽdi:æ tũc nõ ꝓcedit preſcriptio.rõ qꝛ ſine poſſeſſione pᷣſcrip tio nõ ꝓcedit:ſʒ pᷣſcribẽs ẽ ĩicapax poſſidendi 2z habẽdi e:go ꝛc de quo dic plenius ut dixi.S. c. cãm. Aut ius diſpõit ſolũ reſpectu iuris ꝓpꝛie tatis:nec reſiſtit facſtati poſſidẽdi ⁊ tũc requiꝛit tituius putatiuus qui cãʒ dederir pᷣſcribedi: nt i .c i.e.ti.li.vi. Iqẽ ſi pᷣſumptio ẽ õᷣ poſſidetẽ:ut i. d. c.i. ? diri. S. plenius: ? hoc ultimo caſu põt itelligi tex. iſte erat enĩ pꝛeſumptio S archiepmn diſanũ ex eo qꝛ noie romane eccłe fuerat ſepe il lud iuramẽtũ fidelitatis exactũ. Itẽ põt dici iu dicio meo ꝙ ius cõe ꝛeſiſtebat archiepo:quia ĩ ſiure diſponit᷑ ꝙ tota ſardinia ꝑtinet ad ecclſiam romanã: ut ĩ. c. ego ſodouicꝰ.lxiij. di. =. c. cõſtan tinꝰ. xcvi. di. gꝰ neceſſarius erar titulus: 2 iĩ his duobꝰ caſibꝰ ſaluat᷑ qð hic ĩ fine dr:ſed ubi ius nihil diſponit: nec fortis preſũptio ẽ ↄtra poſſi dentẽ ſufficit õ eccłaʒ pᷣſcriptio.xl. annorũ cum bona fide: ⁊ hoc caſu ꝓcedit c illud cuʒ ſiibus 2 hodie habeĩ᷑ claꝛius i.d.c.i li vi Si aũt eccle ſia pᷣſcribit priuatũ ul priuatꝰ priuatũ an æ qñ requirat᷑ titulus. dic ut dixi ĩ.d.c. de qᷓrta. Sed iuxta pᷣdicta q̃ro an idiſticte requirat᷑ riiu ins iure cõi reſiſtẽte. ¶ Solutio glo. ĩ. d. c.i.e. ti. li. vVi.mirabilit᷑ limitaꝛe noluit illũ tex dices ꝙ aut ius cõe ẽ S preſcribẽtẽ:⁊ cuʒ hoc fundat in tentionẽ agẽris:⁊ tũc requirit᷑ titulus:ſecꝰ ſi ẽ 3 p̃ſcribẽtẽ: ſʒ nõ fũdat ĩtentionẽ agẽtis. Ex quo ifert ꝙ ſi una ecclia petit decimas ab alia eccłia quas poſſidet i tertia parochia ꝙ ſufficiat tunc ꝓ pᷣſcribẽti bõa fides:qꝛ lʒ ius cõe faciat õᷣ pre ſcribẽtẽ:nõ iñ facit ꝓ petẽte: ⁊ ſic forte Em gl. iſtã poſſz itelligi decre. ad auꝛes.e. ti. ſj h dic tum facit dictum do. Antonij. quia p preſcribẽ tem preſumit᷑ ex quo ius cõe ẽ ↄ eum:niſi dicat᷑ ym eum ꝙ pᷣſumit᷑ ĩ qtum poſſider õ eũ cuiꝰ in tentio fũdat᷑ a iur̃ ſecus ſi õ aliũ:æ ſic nõ firmat ĩ hoc articulo pedes. Ego dico ꝙ lʒ tex. i. d. e. i.faciat in prin.in ar. ꝓ glo.illa in eo ꝙ loquit illi cꝰ itẽtio erat füdata ðᷣ iur cõi:tñ tex ĩ medio 2? i fine loquit᷑ gnãliter dicẽs ubi ius cõe ẽ j riũ pᷣſcribẽti uł ẽ p̃ᷣſũptio õᷣ ipᷣm bona fides nõ ſufficit. ſed ẽ neceſſarius titulus. Ad idem. c. ad decimas ðᷣ reſti. ſpo. li vi. ubi pꝛeſumitur iniuſta poſfio illius qͥ in aliena parochia decimas per cepit nec in ratione decidẽdi ponderat ꝙ paro chia eſſet agentis:ſed ſolum qð ẽ allena a poſſi dete licet glo. ibi et male ſenſeꝛit unde Jo. an. addi.ſpe.iĩ ti.S reſti.ſpo.ſuꝑ Nica ur illam glo. reuocaſſe dicens nõ referre an ſit ins cõe ꝓ agẽ te: ſed ſatis ẽ ꝙ ſit o poſſidẽtem ꝓ quo ſacit L 2 — Peps 2 = ͤ r ,. 3 rd 24 . ſaftente epſmef Sr EI2.5. KX WP* n redg pua bby Aewicas, ſcdat W. E Tenws, nadenh S al . G 4 22 Pten e de er .æ nö. maxime ꝑ Inno. i. . coſtitutꝰ fi: pſoy. æ in. c.i. ð offi. ui. æ nide qð ĩ matria dixi in. c. ĩ is de reſt. ſpo.¶Mreereꝛea ſi ſola pſumptio ſufficit ut exigat nitulus: ut i. d. c.i.fortius debʒ exigi cũ ius cõe ẽ õ poſſidetẽ qʒ nõ fũdet intenti onem agentis. Jtem titulus exigitur iure com muni reſiſtẽte qꝛ ẽ preſũptio male fidei cum pre ſumatur ſciꝛe inra: bec ratio limitat q nõ fundet itentionem alterius: æ bac paꝛtem puto uenioreʒ 2 hoc de iure canonico ¶ SDed an de inꝛe ciuili exigat titulus iĩ p̃ͦcꝛiptiõe.xxx.ł.x.anorum cum bona fide ſi ius cõi reſiſtit pᷣſcribeti tex.i.l.ſi qs emptionis. C. ö pᷣſcrip.xxx.l xl. annorum loqns 5 iſia pᷣſcriptione nõ aperit:ſed ceſſate titulo re qi᷑ curſũ lõgiſſimi ſpis nec bar. ibi apit Ego puto ꝙ ſic m ar. eoꝝ q le.: nõ. i. l. quẽadmodũ C. de agri. ? cẽſi.li.xi.tum qꝛ ius canonicum exigit titnulũ hoc calu ꝓpter pſumptam malam fidem:g cum agat de pcco excludedo ſtandum & iuri canonico: ut nõ.i rla poſſeſſor li.vi.= i. le priuilegia. E. ð ſa. ſanc. ec. ? I rex. in. d. c.i.loqt i plcribete rẽ ecclaſticã m ĩ hoc eadẽ eſt rõ ĩ ali is rebus: ex quo ius cõe reſiſtit pᷣſcribẽti quia iĩ ntroqʒ caſu pſumi mala fides: ut i. d. l. quenad modũ in fi. nec ob. ſi. dicaĩ ꝙ tex. ibi loquat᷑ de pᷣſcriptione lõgiſſimi ipis:ſeeꝰ ergo ĩ pſcꝛipnõe lõgi tpᷣis ut ubi nõ.i glo.qꝛ dico ꝙ iõ reſeruat ibi tex. pᷣſcriptionem lõgiſſimi ipis:qꝛ ðᷣ iuꝛe ci nili currit pſcriptio tãti ip̃is ét cũ mala fide:ſʒ cũ ð iu canonico cui bodie ſladũ ẽ tal pᷣſcriptõ nõ currat ſeꝰ ẽ dicẽdum. ¶Vltimo qrit h quã to tpe preſcribat᷑ i ꝛebus pꝛimonialibcleꝛicoꝝ do. An. ſatis ĩꝑtinent format bic iſiam qonem Ego eam attigi in. c. de quaꝛta.S.e.ubi melius cadebat:æ ↄcludt bic ꝙ ſpacio cõi.ſ.x.annoꝝ iter pñtes ⁊.xx.int᷑ abñtes intcedẽte tñ titulo et xxx.ãnorum ſine titulo et dic in effectu ꝙ ſicut pſcribiĩ S priuatũ ita ⁊ 5 cleꝛicum:q; nõ repit᷑ ĩ boc puuilegiatus hoc tenet glo. i. c. poſſeſſiões xvi. q.iiij. ſentit glo. nõ.i.c.q qꝙᷓ; de cenſibus li. .vj.ꝗᷓ dicit nõ ẽe uniuerſaliter ueꝝ ut cleuc?gau deat in rebus ꝓprijs puilegio eccliamm: æ idẽ archi. ibi allat glo i. d. c. poſſeſiones:⁊ hoc pu to ueriſſimum: qr iura canonica exigunt pᷣſcrip tiõem. xl. annorum ſolum cum pſcꝛbit eccliã ita loquit̃ c. de quaꝛta ⁊.c.illud cũ ſimilibꝰ. S. e. ti ita et loqt aut᷑. quas actiões.C. ð ſac. ſac.ec. In alijs at ſtabim cinili legi. aꝛ. i. c.i. ð no. oꝑ. nũ. pᷣnilegia. n. dũt extẽdi ad ꝑſonas i eis nõ cõpꝛebẽeſas:ut ĩi c. ſane de pꝛiuile. ⁊. Vij.q.i.pẽ tiſtis. ¶ Mon obſiat ſi dicat vona clericorũ gaudẽt eodem priuilegio cum rebus eccleſiarũ ut nõ glo.in.c.ex lris de pigno.facit gex.in.c.ſi militer. xvi. q.i.qꝛ illud nullibi uniueꝛſaliẽ ꝓba mur:ſed ĩ qouſdam caſibꝰ iure expꝛeſſis dũtaxat et nide hoc ꝙ nõ. Spe.in ti.de in inte.reſti.. qualiter. v. ſed nunqͥd ubi dicit ꝙ clericꝰmaioxr nõ põt petere reſtirutõem ĩ iregrum:ſi in rebus ꝓprijs fuit leſus:ſecꝰ ſi in rebus eccleſie. Et ad iura qaue dicunt clericos gaudere eodem priui ¶ Ge bpreleriptionibus legio ĩ rebus propriſs quo in rebus ecclie Gen det ꝙ loquũtur quo ad deféſionem allegat. xij qij. eccliarum ᷣuos. et hãc opionem dicit den UWin. Ad idem glo.nõ. in cle. una de in ite ſt i uerbo eccliaꝛum ꝗᷓ dicit ꝙ ſi non ecleſia ßz 1 lum perſone clericoꝛum lederẽt ex lapſu tempo ris n ↄpetit reſtitutio. Ad idem allego dictun Goff in. c. pe. de iundi. ubi tʒ ꝙ; in ca ecckie ſicut ĩ cã fiſcali ñ perit triennio iſtatia: ſec?dicit in cã patrimoniali ipſius cleuici:qꝛ hoc non vperitur iuꝛe cautum. Idé ſentiunt Me. 2 Ab. in ſimi li in. c. euʒ ſit gnale ð fo.compe.ubi dicũt ßz raptores bonoꝝ ecclie pnit conueniri coram iu dice eccleſiaſtico ut ibi: ſecꝰ ĩ ꝛaptorib bonoruʒ patrimonialium ipſoꝝ clericoꝝ:qꝛ priuilegium nõ debet extẽdi ut d.c. petijſti. ſatis placet mibi HH rõ. Quid autẽ in dicto principali dic ut dixi ĩ .ꝗJ.c.cum ſit ⁊.c.ceteꝛuʒ de iudi.hoc eliam ñ gaudeãt clerici eodem pꝛiuilegio in ꝛebus ppꝛi is quo i rebus ecclie niſi i caſibꝰ iure expreſſis. 1 bic 80. Anto. nam multa ſᷣm euʒ bavent pri uilegia eccleſie bona q nõ puiat hre boa clicox nã bona ecchaꝛũ ñi pat alienari abſqʒ ſoleniate de ꝗᷓ xij.q ij. ſine exceprione:ſecus nĩ in ꝛebcle ricoꝝ:qꝛ hoc ñ reꝑitur iure expreſſuʒ:⁊ idem in ſikibus. ↄcludit ergo ꝙ mili ſit iuꝛe exprefſuʒ uj ſubſit oino eadem 20 nõ gaudebũt bona clicox eodem priuilegio cum rebus eccłiaxꝝ.in boc in fuit ſibupſi domi. An. Srius.nam ↄrium tenuit i. c. pe. de iudi.⁊ i.c.i.de ↄſue.ſed ibi non diſcui ſit ita mãm:ſed rꝛanſiuit cõiuer cum.d.glo. Ego ſeꝑ tẽui qð.sS. dixi ⁊ uið qð ſcupſi i.d.c.ex ſis 8 pign. z ĩ. c. eccła ſcte maꝛie ð oſti. udi oliqnid de mateꝛia tetigi. Nico. abbas. 142 aſus. Abbas i Bm olim. capellis preſcribe e poteſt iuꝛa epalia optinet iñn in bis ſolis in qᷓ pſcripſit hoc dicit quo ad niuli diui cur i tres partes. In pꝛia põit peiitionem acto ris 2 ipſius iura. In fa põit iura ipſi abbanis ibi ad elidẽdam. In teꝛia diſtinit: bi qꝛ predit tus. 5ͤ pumo ꝙ de lubiectide hic agit n⸗ ſubieccu: zʒ euʒ ꝗͥ ſubiecidem poffſidet. agi.n. bic nõ S plebanũ ſʒ abbalé:de quo dic ut.. dixi i. c. auditis 6 fo ꝙ plebs bʒ qnq; ea pellas abiacẽtes:⁊ dic abiaceies.l p anexionem ul ſubiectiõeʒ Fy Jo. an. ul dic meli qꝛ eini itra plebanatuʒ:qñqʒ.n. ꝓpier diffuſam poꝛochianm plebis cõſiituũt ibide capelle: ut in. c. ad auckien tiam de eccle. edi. nõ. Jo. An. in adl.ſot hi ca de deci.illud aut ceꝛtũ ẽ ꝙ ð iuj cot blebs n fudar intẽtioeʒ ſuã ſuꝑ ſubiectiõe capcllaꝛü:ur! q.c. ad audictiã ⁊ no. in.c· diec de capel. mo. ¶ Hõ tertio ꝙ eps de iure co e ſupior! oib⸗ ſpũalibꝰexeꝛcẽdis.j. dioceſim. facit. c.cum Beſe rabib de ꝛeli. do. ?. c: ocs balſilice.xxj e q. i. placuit. ¶ Mõ quarto ꝙꝙ cps dr ios 8 nus i ota dioceſi: 2 n alius facit.c.cuinl i 8 offi. ordi. li. vj. uide ad hoc glo. i de hi. b0. bik iſtimtio ib preſeibi i ſnis cen⸗ ipi igrelaf regreſſif tedum ſnſttnrio gch ſ ls ſne cura de priuſle nuſumego ocſuſi ſpe de arbi e vſel ſücͤl bbisi cit neunfcr arbini enſim ſen ſucicio meo nltettſoly anincat pri non ho e i⸗ tplmr l du ſjorrhorabmer ouimianno uinio orbun iib molliunb aſe y⸗ 4 utiſſlna leonhns houiſtcſean uſomt ilr /i. i ſs7. M.l. mnol. Micn lniſnei cun leniſſetd l.( M eno noni an bennnss ſer umrdiurſchriechi1 dtent den prehn⸗ ſeioninmelareideſtbiend bot uſpen Depaa Mleftem i donmeldemn eum gimtb ir ſenoich hot pſcribe inra chalia Nordn 5 c aucins ſeligir Hoſt de bbneerennro aler aun ſ honiſe Preſerbe noie no zen ine ſed iun eueims tnnitd Ino gcin he⸗ 4 . inde audits. (M ocnomtenin ,Pſeriptiblia piferoren eo Nrino ins uſi in etcleſa e capelis g noi hoſirekrt aiens qno ad curan benefti chlanit utſo p coſagtione nini Colatoit i angon bofnan dee⸗ teſer aumns mn Ifmnei rctrengi ib⸗ npſiescerie ulc mwerg fl uninehene C.aucſts nbi nice igl iplede pletrr iſintin efen tapeis. 1 Pinh nſchng d ne ANhris oban = in inchts leſ⸗ admn fgnnin EA den Kor obat Weckan gonne urii Apeſone un zcherg mmetit zu (ertcorn blgüaf n alt reſt i Ninn. A Gndni tin ſocl bingnie ndliſpent menni fitarc Mumonigl io, S lichgbot e zr gtboc hon acinſ dſec Murmddinni hn Certoregr priſer, Nddedn ün fuurtn , Vld iſtſns en d ird NNamg Sncen nendnnkinntnn s gwo nhns ethr ii itd n aeſe be do. Ard un nin neydinn nign cccſe bonn nd mir bfede ni bom ecll ani hit aiemn bſczine deq mq f ſr antioreſeuss tiſn nrt boci ſplur ure qpreſiztint ſcous Oludt co uſ ir ur orcſt ſbſi onmo euam o o gaud ti bonn den priulegto un nbos alfur inbori ur ſbugſ donn. An is. un oNn e cx de aitic1 e b ron glal iamin ünmiun on nd go E Niin ad Atldch llila õ õ . Cſe. ſem dlun. w 1 epaimchiuchln N sniogfrbertn en wi es lies. nitſan n Gr 1 poa wnil n. rnudfrsſ vae ionne nele; iongn ſ ſe⸗ B 7 W e ztun i i ie 0 foW, . udit 4 z6 N u ldin , lus dli mmorboboon 0— Mπαι *+ 5pa õ ðõ õä 47 Pſmipnbelibis= P,fsn 1 57 De preſcriptionibus cle.i. ? ĩ cle.i.de iu. pa. in vbo dioceſanis. Ex q̃ bꝰ collige ꝙ ꝓprie epᷣs dẽ dioceſanꝰ? ñ alius lʒ lae iure ſpᷣali hẽat ordiarium ĩ locoſ Ideo ĩ mã 4 noua appellatiõe dioceſani itelliget̃ de ſolo epᷣo 2 ñ ð alio ordiario:ſecꝰubi mã ſubiecta patit᷑ ẽ apta ↄcernẽ epᷣ̃m uł alium ordinarium:ſic intel lige ? ſalua Jo. an. i.c. JYoãnes de ein ndns rij vo appellatõe ↄp̃ᷣhẽdit᷑: nedum eps ſj et qui libet alius habens ordinariam ptᷣatem in loco uide ad hoc ultꝛa gloſas pꝛedictas bonum tex. iũcta glo.in.c.otdinaꝛij de offi.oꝛdi.li.Vi.⁊ hec nõ. æ ꝓbãt iſta ex ethimologia ⁊ alluſione noca buli oꝛdinaꝛius enim dẽ ꝙ hʒ oꝛdiaꝛiam iuriſdi tionem:æ hoc guenit cuilibet hñti ordinariam iuriſditionem. dioceſanus dr̃ qͥ preeſt dioceſi:q conuenit ſoli epo: ur i.d. c. cum ep̃s ⁊.c.omnes dalſilice prealle. e quinto ibi archipbꝛo et primicerio lucanis ⁊c.iũcta ſupᷣſcriptiõe ꝙ in ꝑ ſonam clerici põt fieri compꝛomiſſum ð iuꝛibus ipſius eccleſie.papa enim compromiſſum iſtud approbat in fine ꝙ ſatis põdeꝛat hic Jo. an ꝛe mittẽs ad nõra p ſe ĩ. c. cum iter de re iud.æ ad ſoe de arbi. ꝗ ſeqt. v.ſed nũqͥd abbas.i Saũ fa cit fin eum. ff. de arbitri.l.penulrima:ſed illa lex iudicio meo nil facit:ſoluʒ enim dicit ꝙ in re ꝓ pria non poteſt eſſe quis arbiter:ut in caſu nẽo iſti archipreſoyter ⁊ primicerius lucani nõ eꝛãt arbitri ĩ fẽo ꝓprio:ſed i iuribꝰeccleſie quo caſu nedũ ipſi:ſed ẽt ipſe pꝛelatus potuiſſet eſſe arbi teꝛ:ſicut ⁊ index.ij.q.vii.ſi qs eiga. Nõ.i.c.i.ðᷣ penis lib vi dixi pleniſſime ĩ.c. cum ueniſſet de indi. ¶ HNõ ſexto nouã ſpᷣem libertatis ur.ſ.exi matur a iuriſditiõe epᷣi æ ſubijciat᷑ alteri prelato ifenoꝛi immediate pape ſubiecto ⁊ hoc ꝛeſpeciu plebs ⁊ capelle fueꝛunt ꝑ papã donate libeꝛtati. HNã ſepumo ꝙ abbas ⁊ ſic p̃latꝰ ifeꝛioꝛ epo pòt pᷣſcribẽ iura epᷣalia ↄcordat.S.c.auditis ꝙ; itelligit Hoſti. de abbate exempto.alter autem ñ potuiſſet preſcribẽ noĩe ꝓprio epᷣm fᷣm enʒ ſed Sꝛium ⁊ neꝛius tenuit h̊ Inno.et dixi pleni us in d.c.auditis. ¶ Mõ. octauo nouem iura Ppſcriptibilia ꝑ iferiorem epo primo ius inſtituẽ di in eccleſia æ? capellis q; uoluit hoſti. reſtringẽ dicens ꝙ quo ad curata benetficia dʒ ſumi inſti tntio ꝓ collatione tituli collatoꝛia.nã auctoriʒa bil iſtiturio ĩ ill pꝛeſcꝛibi ñ põt ſᷣm eum peꝛ.c.cũ ſatis de offi. archi.ẽ.n. neceſſe ut cuꝛatus auct᷑e epi ĩgrediat᷑ æ egꝛediat᷑ ! ſᷣm eũ reterendũ ẽ hoc nerbum inſtirurio ad ſimplices clericos uł capel las ſine cura de priuile.nolẽtes.S.fi.li. Vi. Con traꝛium ego ↄcluſi i.d.c.auditis ubi uide ⁊z pꝛo batuxr apte hic ubi ſimpliciter inſtitutio ꝛeſeruat abbati ĩ plebe ⁊ capellis. cundo preſcribi põt ius deſtituẽdi.ʒ ordinatio clericoruʒ quod põt itelligi duplicit᷑.primo ut ipſe pᷣſcribens or dinet clericos:æ tũc dʒ ĩtelligi de illis ordinibui quos preſcribens iure cõi põt ↄferre nt ĩ abba te: qui põt minores ordines cõferre:de quo in c.abbates de priuileg.⁊.lxviij.di.c.uno de ali is vVo non põt ĩtelligi ꝑ.c. ᷓto de ↄluet : ubi pʒ qᷓ ea q̊ ſũt ordis epalis pꝛeſeribi nõ pñt: mõ põt itelligi ut faciat ſuos clericos oꝛdiari ꝑ quẽ uolueꝛit epᷣm: hoc.n. ẽ pᷣſcꝛiptibile. j. e. ueniẽs.ʒ põt preſcribi baptiſmus.i.ut hẽat iĩ eccleſia ius tenendi baptiſmum. ſimile in. c.ij. de capel. mo. Quarto ĩ pa in leuioribꝰ culpis. Ex hoc col ligit hic ar. do. An. q; inferior prelatus nõ pot preſcribere ius pñie iniungẽde quo ad grauio res clłpas:æ quo ad caſus reſeruatos epo ð qui bus i. c. ij. ð pe.⁊ remilſ.li.vi.Ego puto vrium: 2 dico ꝙ oĩa q̃ ſunt iuriſditõis ⁊ dignitaris epᷣa lis pnt ꝑ inferiorẽ noĩe ſue ecclie pᷣſcribi ut ĩ.c. auditis. . eo. æ ibi dixi. Ad hunc tex. rñdeo ꝙ; bic dixit de leuioribus:quia in illis dũtaxart fue rat preſcriptũ.nõ eniʒ negat quin poruiſſet pre ſcribere in grauioribꝰ. Quinto preſcribi põt ſe pultura.i.ius libẽ recipiẽdi aliquẽ ad ſepulturã Sexto decimaꝝ ꝑceptio forſan ſecundum Jo. an. nullã ptẽ tradedo epo.S. eo. ðᷣ quarta:quaſi ſentiat ꝙ i ꝑceptiõe decimaꝝ nõ eſt opus pᷣſcrip tione cũ ð iure cõi ꝑtineat ad plebẽ de deci.cuʒ ↄtingat. Sed põt dici ꝙ forte abbas pꝛeſcripſit decimas: ut caꝑet ad utilitatem ſui monaſterij. Septimo ius celebrandi dinina in his eccleſijs epᷣo ſubiectis:qð põt ĩtelligi dupłr. pꝛio ut deno tet libertatẽ ibidẽ celebrandi ᷣm Inno.i.ut ab bas poſſit ibi libere celebrare uel ſo ꝙ poſſit ce lebraꝛe ſᷣm officiũ monachale ſm Hoſti. nã de iure monachus qui pᷣeſt eccleſie ſeculaꝛi non dʒ regere ſᷣm officiũ monachale:ut nõ.glo. ĩ.c.iij. XVi.q.i.⁊ ĩ cle.ij.de cele.miſ.⁊ tene menti hoc eẽ pᷣſcriptibile:lʒ eccłia remaneat ĩ alijs epo ſub iecta:ut h̊ ĩ fi. Octano p᷑as excõicandi interdi cẽdi ⁊ abſoluẽdi itellige reſpectu cleꝛicoꝝ ⁊ eccle ſiaꝝ ſeculariũ nã ſubditos ſuos põt abbas ð iu re cõi excõicare:ut ĩ.c.ſicut ðᷣ ſimo.⁊.c.cũ in ec cleſijs ð ma.æ obe. EPlio ex his ⁊ ex tex.nõ. ꝙ alio exercẽte ⁊ poſſidẽte uniuerſalẽ iuriſditio nẽ ĩ loco exercẽdo quis iuriſditionẽ ĩ ceꝛtis arti culis ẽt aio acquirẽdi uniuerſalẽ iuriſditiõeʒ nõ hoc acquirit uniuerſũ iuriſditiõis:ſʒ tin poſſi det ⁊ pᷣſcribit q;tuʒ exerenit qð tene mẽti:qꝛ hic ẽ caſus ꝓ his q̃ nõnit Inno.in.c.dilectus ð ca pel.mona.ſecus ſi nemo uniuerſalłr poſſidebat: ut ibi nõ. Inn. ? optime facit. c.i. ð religi. do.= qð ibi nõ. Inn. æ nide ad primũ dictuʒ qð nõ. HBꝛr.in.l.i. O. ſiqs hoc ĩterdicto.ff ðᷣ in.. actuqʒ priua ubi ponit aliã limitationẽ dicẽs ꝙ ſi quii bʒ ↄceſſionẽ ab eo qui hʒ ius ↄcedẽdi exeꝛcẽdo ĩ nno acquirit ⁊ retinet iĩ alijs ꝓ quo adduco.i. pofſideri in prin.ff. de acqui.poſ.ubi dr ꝙ ad acquirendã poſfioneʒ fundi nõ ẽ neceſſe ut oẽs glebas circum ambulet: ſed ſufficit quãlibet ꝑrẽ fũdi ĩtroire dũmodo mente ⁊æ cogitatiõe hac ſit ut totũ fũdũ uſqʒ ad terminum nelit poſſidere: ?7 ꝑ bec nõbilia hẽs declarataʒ maiorẽ partẽ. c. Sed iuxta predicta ego q̃ro nũqᷓd preſcribens WNers ſ Wer Ben & pratem excõicãdi nideat᷑ preſcribẽ ptatem inrer dicendi ſuſpẽdẽdi æ abſoluẽdi.¶ So. iſte tex. nz facẽ ꝙ nõ tum ꝑ ſupꝛadicra:tum qꝛ tex. ſpeci 3 3 r ers mas⸗ ir 2 piiz , fe ., . Gus ſmnit — 1 No = ρthAα lahella nn r— E raſf-l emns Pals B De preſcripnionibus fice ? diſtincte ponit ptatem excommunicandi interdicendi z abſoluendi. In cootrarium facit qꝛ appellatione cenſure eccleſiaſtice cõprehẽdũ tur iſta tria . de v.ſig. queꝛẽti ⁊ ſemꝑ iudicãtur iſta a paꝛi in.c.is cni in fi.ð ſen.ex.li.vVi.⁊ cui ⸗O petit unum cõpetit ⁊ reliquũ maxie reſpectu po teſtatis excõicãdi ⁊ abſoluendi ui in.c.uerbum de pe.di.i.puto ꝙ prima ꝑs ſit uerior cum hec poteſtas cõpetat ex preſcriptõe:qꝛ preſcriptio ñ debet extendi etiam ad caſum õnio ſimilem: ut i.c. cum contĩgat de deci.ubi bo.tex.ad idem.c. cum contigat de fo.compe.ubi ex preſcriptione cõpetebat iuriſditio ſine ptate excõicãdi nel alit cohercẽdi:facit qð in ſimili le. æ nõ.ĩ.c.cum ex iũcto de here.⁊ in hot dico tex iſtum nõbilem. Coõtraria ꝓcedũt qñ iure cõi cõpetit płas excõ municãdi ulł ſoluẽdi.¶ Oopo. tex.iĩ eo ꝙ ꝓ abbate ꝓnũciatur ſolũ reſpectu eoꝝ ꝗᷓ pᷣſcripſit vr enim qꝙ rõne prinilegioꝝ debuiſſet obtinẽ in totũ.j. de pꝛiuile.c.cum olim ⁊.c.cum ꝑſone.e. ti.li. V. Sol glo.ſi ꝙ ideo papa non habuit re ſpectũ ad priuilegia:qꝛ ab his ꝗᷓ fuerãt ipetꝛata ãte ↄpromiſſũ ⁊ lauduʒ fuit receſſũ ꝑ cõpromiſ ſũ ⁊ laudũ ideʒ ſecutũ.alia nero prinilegia impe trata pꝰ nõ preiudicabũt iuri epᷣi:qꝛ ñ faci ebãt mẽenonem de laudo.ar.i.c ex multiplici de ðci. ¶ Ex boc ultimo dicto ſingulaꝛit᷑ nõ. ꝙ ſi ius ſpᷣale cõcurrit cũ iure cõi ñ vʒ priuilegium i õri um niſi fiat mẽrio de illo iure ſpᷣali:lʒ tollat᷑ ius cõe:⁊ ẽ rõ qꝛ papa ñ cenſet᷑ nelle pᷣiudicare iuri qð ignorat.l.ij. S. ſiqs a pricipe.ff.ne qͥd in lo. pub..c.ſuꝑ eo de offi.dele.optime facit qð le. 2 nõ ĩ.c ſup eo de cog.ſpi. ¶ Sed p primam ſolutiõem ⁊ S hoc ſic oppono.abbas nõ potuit ↄpromittere ſnꝑ libertate:ut ĩ.c.cum ĩ tpᷣe ð ax bi:ergo cõpromiſſũ nõ habuit nocẽ priuilegijs precedẽtibꝰł ſubſequẽtibꝰ:ut ĩ rla nõ preſtat im pedimẽtum de re.iur.ii.vi.¶ ¶ Sol. glõ. iſta cõ ſuſe tãgit ſolutiõem ſed formaliꝰæ clariꝰſoluẽdo dico ſic ꝙ abbas nõ promiſit h̊ ſuper libertate ꝓpꝛia:nec ẽt ſuꝑ ſubiectione q̃ imediate ꝑtinẽt ad papam quo caſu ꝓcedẽt grium:ſed opꝛomiſ ſit ſuꝑ ſubiectõe plebis ⁊ cappellarũ qᷓ ꝑtinebãt ad eũ.potuit enim in hoc ſuo fauori renũciare maxime ut res rediret ad nãm ſuaʒ.ar. opti.de pac.c.i.li.vi.fac̃ qðᷣ nõ Fre.ↄſi xxxviij.⁊ nõ. i hoc tex.iſtum iuncta glo. ¶ Oppono ⁊ aliter ſi eniʒ cõpromiſſũ fuit ualidũ nõ potuit abbas pᷣſcribere cum eſſet ĩ mala fide.j.i.c.ſi¶ Solu.k gl. ĩ fa parte ſui ꝙ arbitriũ ñ tãgebat ilſa capitn la ſuꝑ qbus abbas pᷣſcripſit. uł dic ⁊ meliꝰ ab bas qͥ preſcripſit ignorabat arbitrinʒ zæ laundum ide ſecutũ qᷓ foꝛte ĩteꝛceſſeꝛãt tpᷣe pᷣqeceſſoꝛis.aꝛ. eoꝝ q̃ dixi ĩ.c.de quarta.S.eo.¶ Op.⁊ alit᷑ uẽ enim ꝙ nõ obſtãte arbitrio poterat abbas adit iudicem ordinariũ.ſ.papaʒ ⁊ uti priori iure:ut .l. ſi qs rẽ.ff. ðᷣ arbi.arbitrium.n.ñ artat niſi ad penã ⁊ ſi ñ ĩteꝛueit ad iteꝛeſſe:ut ĩ.c.ꝑ tnas ðᷣ aa bi. So. Inn. ⁊ Hoſt. inſtãt ſed obſenꝛe. ſed dic formalliꝰ? claꝛiꝰ pꝛimo itelligẽdo ꝙ iſti fueꝛunt arbitri.i.iudices:ſed elecii ad in ſ.eoꝝ iuriſditiõem ꝓꝛogãdo ne inꝛis:qꝛ eps mouit qõnem ſubdi eligũr̃ arbitri aucte iuris qͥ hnt or .c.ſi clericus.xi.q.i.æ qdð nõ glo.i bili ð offi.or. ſnie uero iudicũ pᷣſci qꝛ iudiciuʒ reddit ĩ inuitum.l.iĩteꝛ ſi ſtichũ. ff. ð V. ob. ßo pricipalite fuerũt meri arbitri: laudũ fuit emologatũ ⁊? approbatũ e tacite taciturnitate.x.dieꝛũ quo caſu ex eo actio ⁊ exceptio ut in.i.pe. C. de arbi. ? q cẽduʒ nt ibi nõ.⁊ i.d.c.ꝑ tuas.ꝑ het huius.c. expeditam. ſtaꝛ arbitro tuz quo caſu dinaria: ur in ſe parédum ſtipulatem. F. 2 tũc dicẽdũ ꝙ; arbitriũ ſen Eniens. aſus. Qui preſerip none completa p . giũ Sriũ ĩpetꝛat ⁊ utit illo pſcuptioj renũciat:ſi pꝛeſcriptio non eꝛat cõpleta ⸗ mala; fidẽ bʒ ⁊ iõ nõ preſcribit hoc dicit. prio poitur cõuentio abbatis. ſo recõuẽtio epᷣi:ibi pfamns: tertio diffinitio:ibi chriſma in q duo ſoluit ob ſtacnla. primuz ibi ñ obſtãte: ʒ ibi nec obſiare, 5 prĩo pꝛaticam libelladi in iterdicto uij ideris dʒ ẽt actor ↄcluderf ut re'ñ ipediatp ſe:ut a iũ quominꝰactor libẽ ⁊ qete naleat poſſi der̃ ð̊ quo uide qð le.⁊ nõ.·i.c. qʒ ð ꝓba. =.c an dita de reſti ſpo. ¶ Mõ fſo ꝙ religioſi pnt per cipere decimas.j. parochiã ſeu dioceſim epi qᷣ plici iure.ſ.priuilegij ⁊ pᷣſcꝛiptõis. q cõicatus ñ ponit᷑ ꝓ dioceſi.hic enim erat ce ta ꝑs dioceſis. æ dicit bic Jo. an. ꝙ cõicatus⸗ paꝛochia ponũĩ bic ꝓ eodem:ſed paꝛochia po nituꝛ hic ꝓ ꝑte dioceſis qñqʒ vo ponit᷑ ꝓ una eccła tm..de paoꝛchijs.c.ij.de eccle.edi.ciij qñqʒ.ꝓ toto epᷣatu de dona.apoſtolice ubi ð h Idẽ puto dicendũ de comitatu:nã qnʒ comia tus ið ẽ ꝙ tota diocef.qñqʒ vo ẽ cera pꝑs dio ceſ utputa qꝛ aliqͥs comitatꝰẽ ĩ dioceli:ut i.ciſi gnificauit ðᷣ ꝛeſcrip.qnqʒ vo poit᷑ comitat ipꝛo prie ꝓ cuꝛia pricipis cũ oĩbꝰofficijs ſuis iſtruc ta.xxiij q ulti.c.ſi nobis iũcta glo.qð nõ.ſacit qð hẽtuꝛ ĩ li feu.ĩ ti.qͥs dicaĩ dux.ubi dẽ iſe dẽ comes ꝗ iueſtitus ẽ ð aliquo comitatu. Alij Ho ſine comitatu dicũt᷑ comites abuſiue.ut no. ibi Bal. ⁊ bene. ¶ Nõ q̃rto ꝙ cõuètus inter dicto uti poſſidetis põt actorẽ ꝛecõuẽire iterdie to uñ ui et ſuꝑ eadẽ ꝛe qð ẽ bñ nõndũ. Et rõ. ibi niſi aliquo iure ſpãli ⁊c᷑:ꝙ ſpoliatus por de ducẽ poſſeſſoriuʒ ſine prinile ꝓpᷣetatis.ſile ĩ.c.i.ð reſti.ſpo ne mẽti:ꝙ lʒ iferior epo nõ p ſeu ↄſuetudie qreꝛe ſibi quo a ordis epal:ut ĩ.c.qẽto ð ↄſue.p tatẽ pᷣſcribe?:ut ea ſaciat a quo ditis ſuis ↄfeꝛꝛi. Pepał æ ab epo proprio nece chriſma ⁊? oleum ſanctum.xc .c. ſequẽti ⁊ ðᷣ ceł.miſ.c.te altariuʒ ⁊æ baſilicarũ.lxviij. gio excluſiuo iuris 4 V d exeꝛcitiũ ea qᷓ ſt öt tñ i illis libeꝛ legeꝛit epo ſub nqz ſũt oꝛdis ſſario poſtulãda: ut v. di. chriſma cum ꝛefeꝛẽte. coſecratiões gi. iuis coꝛeptis en Hõ ſexto ꝗ tcmnqkngen Serin ea Cutden i annn nun D Geber ſobans Obſterea ſuſcptione , ab eyo pyrio ſeptihonun t onm einetiam ad orcinen Gpenp' pyin eſt bercus non i poſſe⸗ onfen ornnn⸗ gno Nrß d enmn lhieboet ötc olrer ! icjs onien hyn 4 Iplenun tnunmutlillan ii mo crur i gbidαd¼àο7α jotuj Nl rinen nni poyrrcotrxd boc iqi nſbuſdannr urtotum.tqvod le o ic inas ij de i po nauneicl Jono deſnan ti de ci ceat r e urſdicet i,enia de on dect m. Anamez di ſd) Leon dio en id io neßeorſezl ala unnen a arwlichd⸗ Iun di u ſ denmn i ſe terfnng uren hoc poere ſicbbma nſ go. ( octano ter mntiplen gf ſolmn e grute Aeri conceſſo sfencn nento in fog dorr lipreivcſeerſet de aſego fnino . Joſenenmd ipſt nilegeto oeſo frzetieinnn ne inyreinccinn an us aten rclanati hriuſſegio gnoc neſto albiar e boe a 0,nonor min tene g inpen ig ng zi⸗ nin s ins no ſalem ad ieitionen rpenino “ ne elulw ni bnen k w⸗ Mödecnoi t uunſa maſam fige Nn G H nin inpeniſtuen ſe haſf Giens is Oui Urtſen N : Igg nln . W züennen loßſlgni nidennmarignim detſönöecdede Gerpio⸗ e dmend ddnis o ehiin h b e temno ffinto:dichriimin 1 duoſehte mſa ing bii Obſäneffbneeceen (Vößropencmn ſelitlig knticn Doſſdats 0ha aaor oeinle n ref H ſem aſi omn y ſbe te nieri vo cr go ruich n ter indenſ ho. Mfoelgolpin pae beni ms ,,Oofolbli docclneit une onnlege eaaprus. 5,Mn cocaus i ont 9 doctſ itenn emraa dockisa dttie B enitanst nocha onii de Pcimneh dratta nde P Ne dods iadd W pn Kch in de worhſs ide uletäin cicn P wochm d. Nunill Jipmn demcdi de onium icſn ms i g vn dotſ ſich il aie of umnct ſis onil enn d wenh gin en in jobofieftt icſucbt in hii — — . — Y een. ₰ . Wwr- ut ſeAer ? abcgo pren ipienbrr ,. lanez 146 2 Fr r⸗ T De preſeriptionibiis ſeqnẽti ⁊ ibi uideas plura q ꝑtinẽt ad ordinem epalem quare aũt dic ⁊c. quinto ponit᷑ bic pro motio ad ſacros ordines:q̃re anrem dicit de ſa cris ordinibus ⁊ ñ de alijs muiriplex dat᷑ ſo lu tio.quidam primo dicũt ꝙ iõ dixi de ſacris:qꝛ de minoꝛibꝰ n ẽ ius a quo recipiãt̃ eſt falſum fm doc.per.c.iter. ti.ꝓxi.⁊ de oꝛ.ab epᷣo.c. i. Ego allo tex. aptiſſimũ ĩ.c. fi. de tẽp.or.lib. vi. ubi ꝓbat᷑ ꝙ ẽt pꝰ rõſura ñ dʒ capi niſi a ꝓprio epiſcopo ⁊ ſtatuit᷑ ibi certa pẽa epo alieno hoc preſumenti:fo ſolnit MHoſt.ꝙ ad lr̃am iſtaʒ ſub audiendum eſt maxime ł.ʒꝰ ꝙ ſic uerba puilegij iacebant que papa ſequi nolnit ut debnit ut in v. alioqᷓn. Quarto ſoluit Joan. an. ꝙ ſacri or dqines ſumũiĩ bic large: ut nõ.xxxij.di.in ſumma Vel ſexto hoc fuit dictum ppꝑ illos minores quos ↄfeꝛre pñt abbates pᷣſbr̃i et bñdicti his ĩ quos hnt epalem iuriſdiriõem l quaſi de etat.⁊= quali.cum otingat de priuile. abbates li. vi. 2 q libet ſolutio bõa.¶ M. ſeptimo tria ꝓppter q̃ᷓ debet ſubditus abſtiere a ſuſce ptione ordinum ab epo ꝓprio ſuſcipiẽdorum æ aliorum inrium Ptinetium ad ordinem epalem pꝰſi ꝓprius epᷣs eſt hẽticus non ei poſſet conferre executioneʒ ðᷣ quo ·xxxij.di. uerum ubi de boc ⁊ nõ i.c. cum nõ liceat.S. eo.ꝛſi ep̃s ꝓpꝛius n hʒ gẽam ſedis aplice:puta qꝛ ẽ excõicatus ł ſuſpẽſus aut iĩfdie tus:de quo per tex.iuncta glo.i.d.c.i.de oꝛ. ab epo ⁊.d..uerum.ʒ ſi non uult ſacramenta miſi ſimoniace cõferꝛe.ad hoc.i.q.i.quibuſdam:⸗ ſi per totum.⁊ quod le.⁊ nõ.i.c.ꝑ tuas. ij. de ſi mo. maxime ĩi.c.i.ꝑ Inno. ð ſciſmati.⁊ ĩ.d.c cũ n liceat ⁊ dic ut ibi dixi ⁊ ĩ. e. ũa de choa cle et mu. An auteʒ his caſibꝰ k eoꝝ alto liceat ſubdi to ꝛecipẽ oꝛdies ł alia ſacꝛamẽta a quocũqʒ epᷣo rum. dic ut j. dicam nã iſte tex. facit ꝙ nõ: eum hoc ↄpeteret iſti abbati ex priuilegio. ¶ Ms. octauo tex mirabilem ꝙ n ſolum de priuilegio alteri conceſſo ẽ fienda mentio in fo ad boc nit illi preiudicet:ſʒ ẽt de pᷣuilegio limitato ipſi pri nilegiaro oceſſo ſi ſm ↄcedit᷑ puꝛe ſine limitatio ne in preindicium iam iuꝛis alreri reſernati iĩ pyoᷣ* priuilegio quod neſcio alibi et de hoc.j. aliqd. Mõ.nono ⁊ meti tene ꝙ impetrãs ius Zriũ pᷣ mo ſaltem ad itẽtionem impetrãtis ⁊ utentis ni detur renũciaꝛe inꝛi ꝙꝙ priꝰ habebat de quo ali quid.j.¶ Mõ decimo ꝙ impetratio priuilegij cauſat malam fidẽ reſpcu iuris prius poſſeſſi. ur.n. impetrãſ fateri ſe ñ ius hre:qꝛ ñ pᷣſumitur fꝛuſtra impetraſſe priuilegiũ.ar. in.l.una. &. de theſau.li.x.iõ ſi priuilegiũ repituꝛ ex aliqᷓ cã nõ ualẽ ñ põt preſcriptio allegari ꝙ irellige qñ pre ſcriptio ñ ẽ prinilegio ↄformis:ut hic als ſecꝰ ut i.c.cum peꝛſone de pꝛiuile.li.vi.⁊ de hoc clariꝰ j. ¶ Venio ad glo. ⁊ prĩo qᷓro quam actõnem itẽtauit ſte abbas epᷣm.andet glo.i. ꝙ uti poſ ſidetis æ ſatis hoc iudicio meo inuit᷑ ex ſa i eo ꝙ petebat ꝙ epᷣs ñ impediret ⁊c ⁊z tenẽdo hũc itellectum dicit Inn. q Hba iſta poſita in libel 1s ſicut in priuilegijs ex ſuperabundãti ponunt Hoſti. odicẽs ꝙᷓ ſi ex priuilegio fũdabat᷑ ĩtẽtio abbatis nõ uider ꝙ illa uerba ſuꝑabũdent.imo ſũt neceſſaria de libe.obla.c iij. de fi. inſtru. ireꝛ dilectos. Jo. an. ſaluando Inn. dicit ſe putaꝛe q ideo Inn. ſic dixit: qꝛ ages uti poſſidetis nõ hret neceſſe ꝓbare dñinʒ ſed poſſeſſione tantuz. Ego dico ꝙ licet nõ ſit neceſſe ꝓbare gniuz eſt tñ utile: quia ſi uterqʒ pariter ꝓbaret poſſeſſo nẽ pᷣferret᷑ ille qui ꝓbaret ritulũ: ut i. c. ʒ ðᷣ ꝓb. ubi ð hoc. (Ee ktea põt dici ꝙ abbas n alle gauit hic priuilegiũ rõne tituli: ſʒ ut ceꝛtificaret petitionẽ ſuã. dicebat enim ꝙ epᷣs nõ impediꝛet quo minꝰ homies illiꝰ comitatꝰ ſibi ſoluerẽt de cimas pm ꝙ i priuilegijs ↄtinebat᷑i.ſm ordieʒ 2Z modũ in priuilegijs ↄtemũ ¶ UMel poteſt m Inno bic dici ꝙ abbas hic egit cõfeſſoria pro iure decimaꝝ ff. ſi ſerui. uen egi. Et ſuper hoc libello nõ ponit̃ hic ſñia ſed ſuꝑ fa parte libelli q̃ vonit᷑ ideciſa. nam abbas eriã petijt ut clerici eccleſiaꝝ monaſterij libere poſſẽt reciꝑe ſacram ta a quo epᷣo neller ut in gl.iij dẽ ⸗ ſuꝑ hbac ꝑte ponit᷑ hic ſnia: qꝛ faciebat ad titulum alia uero pars ſñie fuit deciſa:qꝛ nõ faciebat ad tituluz 2z mirabilis fuit h̊ͥ deciſio. debuit eni ſuſtineri eriã alia ꝑs libelli ſuꝑ qua nõ põit ̊ ſñia ? expꝛimi illa ꝑs ſupꝑ qua ſniat᷑ Et plʒ mihi plus prunꝰ in tellectꝰ ꝙ abbas h̊ egeꝛit uti poſſidetis 2 eps eũ recõuenerit:ut habet᷑ i.l.ij.?. .latius diceĩ poſt glo. Olo. ij. colligit ar ꝙ reges piit dare priui legia ſuꝑ decimis. ¶ Opp ð c. dudum æ. c. iua ð deci.glo.ſtat orio ſed non ſoluit Inno. dicit ꝙ iſte rex ſanctꝰ erat ⁊ apoſtolice ſedis legatus uel m Moſti rex donauit ip̃alia paſchalis ſpi ritualia. Sð eo auditis uel non examinat᷑ bic iſte arricuſus:qꝛ ſuꝑ pte libelli deciſa fert᷑ ſñia. ſed ſ nõ ſoluit Sriũ nã nõ dᷣoniſſʒ admitni libellꝰ patẽ ter ĩeptus:ut nõ i.c.i.ð offi. ui ⁊ i.l.i ff ð offi. aſſe. ¶ Ego dico ꝙ oʒ pᷣſupponere ꝙ aut iſte hẽbat als ptateʒ. puta qꝛ legatꝰ pape nel ꝙ eꝛat purꝰ ſaicus 2 ꝙ habuent illas decimas ab anti quo i feudũ 2 poſtmodũ illa ↄceſſerar monaſte rio de ↄſenſu dioceſani inxta.c.cuʒ apoſtolica ð̊ bis ꝗͥ fi a pꝗa nec ponit᷑ ̊ pciſe tenor libelli ſed ſubſtãria dũtaxat p. 5 priuilegiũ paſchał limitare h ↄceſſũ vr.n. ꝙ fuẽit ſuꝑ fl ũ rũ data prauitate ꝓprij epᷣi liceat ab alio hec ſpiꝛitualia recipe.ar.i.c.ſignificauit ð offi or glo.in vᷣ pa ſchalis vr fateri Sriũ ⁊ idẽ bic Goff. ſʒ Hoſt. 3 p.c.romana ð ſupplẽ. neg pᷣla.li. vi.ubi pʒ ꝙ ꝓpter delictum epi iuriſditio nõ deuoluit̃ ad ar chiepiſcopum ſed ad papam æ hoc credit Joã. an.uerius ⁊ faciunt per locum a ſpeciali. c. eos de tem or. li. vi. in fi.= pro hoc facit hec decre. ubi facultas recurrendi ad aliũ epm fuit priuile gio ↄceſſa ⁊ ad.c.ſignificanit rndetur qꝙ ibi po nit᷑ caſus ſpał. Mreteres hot priuilegiũ ↄcede bat:quẽcunqʒ epᷣm ẽt eneum poſſet abbas eli gere ꝙ alias de iure communi non licet .ix. q. ij. per rotum. Opo. õ tex.iĩ eo q; dicit pꝛiui legium debere facere mentionem de paccedenti g iANJ .ſ it⸗ FP peie 14 4100 4 V puilin mcw, ſas r fiande nnn * . 4 H„1 — 10 — za . gKl5 puils imier Pu⸗ 2 M PuS Cee preleriptlionibus pᷣnilegio.naʒ priuilegiũ ẽ lex pnata. ſij. di. puilia ſed una lex tollit aliã: ʒ de ea metiõem non faci at: ut ĩ.c.i.de cõſti.lſi.Vi. ¶ Blo. ſoluit ĩ ner bo nulla ꝙ Zriũ lodt ĩ legibꝰcõibꝰ q̃s papa pſumit?᷑ ſcire dẽo. c.i. de reſta.I.oĩum:ſecꝰ ĩ legibꝰ priua tis ut ſũt puilegia: qꝛ cũ iſta cõſiſtant iĩ féo nõ pᷣ ſumit illa lcire pꝛinceps ⁊? ꝑ ↄſequens nec reuo care niſi ſpecificã faciat mentiõem. duerte hic ſũt duo examinãdaſprio nũqd priuilegium ualeat. nõ faciens mentiõem ð priuilegio alteri cõceſſo: 2 iſte ꝓprie nõ ẽ caſus noſter qꝛ nulluz puilegiũ fuerat bic epo cõceſſũl an puilegiuz debeat facẽ mẽtiõem ðᷣ alio puilegio ipimet put⸗ legiato cõceſſo pᷣnus iſte ẽ caſus ꝓpriꝰ noſter. PDꝛimũ nñ togũt hic doc.ſed plene nõ. i. c. i. de reſcrip. z.c. cum oꝛdinem eo. ti. ꝑ gl ĩ rla ge neri ð re.iu.li. Vi. z.xxv.q.ij.ĩ ſummaEt ↄclu⸗ do ſic ꝙ aut utꝛũqʒ puilegiñ ẽ ſpeciale ⁊ ſecũdũ ñ pᷣiudicat primo nili de eo fiat mẽtio:ar.op.h̊ 2 faciat.c. cererum ⁊ c.ij de reſcrip.aut alterũ ẽ generale æ reliquũ ſpecialc:⁊ hoc caſu ſũt multe narietates ð qbꝰ ꝑ doc.ĩ. d. c.i.?.c. cum ordinẽ glo. tamẽ i. d. rla generi z. xxv. q ij.iĩ ſumma. te nẽt idẽ q; ꝑ priuilegiũ acquiſimũ ẽ ius paꝛ. In Srium młtũ tamen facit.c.i.ð reſcrip.⁊ fortius .c. dudũ 2. c. qᷓuis.ij ðᷣ prebẽ.li.vi/Mro auo rum concordia ego ſic diſtiguo ꝙ aut puilegiũ & tale ꝙ acquiſitum ẽ ius in re in omnibus ſpe bus ↄtẽtis ſub genere ⁊ tũc idubio puto ꝙ pri milegium ſpeciale nõ derogat generali cum iam ſir ſortitum effem ſum ⁊ acquiſitum eſt ius paꝛti in qualibet ſpe põe exemplum cuidam cõceſſuʒ extitit per ſedem apoſtolicam priuilegium peꝛci piẽdi decias in tora paꝛochia. deinde fuit ↄceſſa facultas alteri ꝑcipiẽdi ex certis pᷣdijs illius pa rochie.de primo pᷣuilegio nulla habita mẽtione certe non dʒ in aliquo primo pri ilegiato pre indicare:q ſi ſola poſſeſſio alterius ipedit nuꝛes pᷣuilegij de altenꝰ poſſeſſione mẽuõe no hta. ut i. e.ij. de deci.li.vi.nõ.i.c.dudũ ð prinile.fortiꝰ ipedit hoc caſu proprietas cum poſfione prin ceps enim nõ uf̃ in dubio noluiſſe atreri pᷣindi care. ar. in. 1. ij. S. ſi quiſ a pꝛincipe.ff. neqd i lo. pnb. 2. c. ſuꝑ eo de offi.dele facit.c ↄſtiiurus æ ꝙ ibi nõ. de reſcripũñqʒ; pꝑ pᷣnilegium con teſſum ẽ ius ad rẽ ⁊ adhuc pedet ⁊ tũc qꝛ ñ fit tim piundicium poſſet ꝓcedẽ alia opinio ꝗᷓ bʒ ꝙ generali deroger ſpale: 2 ita itelligat᷑ ⁊ limitet pᷣ al.c. dudũ ⁊. c. ᷓuis ĩ rõe eoꝝ ⁊ uꝛ bec diſticiio eqſſima 2 reducũtur ad ↄcordiã ↄrie opiones 8 qoꝰi iuribꝰ pᷣall. Er dat᷑ itellectꝰnouꝰ ad.c.i.ðᷣ reſcrip. ꝙ debʒ itelligi ſm pdictaʒ diſtictõeʒ.ſ. ꝙ ibi ꝑ puilegiũ gñale non eꝛat ius queſitum ĩ re iõ naluit ſecundum ſpeciale:licer primo non facerer mẽriõem. ⁊ hoc ð prio mẽbro. ¶ Meio ad ſᷣm mebꝛum in quo ampliãdo ⁊ cõcludendo Inn. dico ſic ꝙ aut ei ↄceditur aliud pᷣuilegiũ ſuꝑ ſeꝑatis łſuꝑ eiſdem uel quaſi ſuꝑ executõe pꝛime gratie:2 ẽ ncce ꝙ de prĩia fiat mẽtio:qꝛ bos nulabi cauet:ſolũ.n.propti odioſã pluralita dixit Jo. an. i. tem beneliciorum boc cautuʒ ꝛepitur i mate beneliciorum:ut in.c.ſi ria motn ꝓprio de pbenq. li. vj. ⁊ in.c.in nꝛa de ꝛeſcrip.cum ſi.hint nöbif 2 c.ij. ð fi. pl. li Vj. q legitimatuſ 2 diſpenſatus ſuper defectu natalium ſi impetrat poſtea beneficium non tenetiur de priori defectu ulł diſpẽſatiõe prius facta facere mentionem qo eſt mẽti tenedum:aut h abes prinilegium uel di ſpenſationem cum certa modeꝛatione ſen ꝛeſer natione iuris alterius impetꝛat m priuilegium ſimpliciter preiudicãdo luri alteri ꝑ primuʒ pri nilegium ꝛeſeruatum: æ non ualet non facta mè tione de priori. Et iſte e proprius caſus huius c. ̃ᷣm Inno. æ bene. ¶ Ham papa prius con ceſſit abbati priuilegium cum certa moderatioe ? reſeruatione iuris dioceſani:ut pus.ſ.peteret aboas hec ſacramenta a dioceſano Pprio 2 da ta ipſius prauitate poſtulaꝛet a quocũq;ʒ. poſtea uero impetrauit ſimplicuer ut poſſet ꝛecipere quocunqʒ non facta de priori pꝛiuilegio mode rate conceſſo mentione. Et dẽ ꝙ non ualet ym quia ſi papa ſciuiſſet non mutaſſet ſaltem ita de facili primum moderatum per ſᷣm immoderati .j. de deci ex multiplici dicedum ſi pꝛimo papa ꝑ quod infert Inn. id coceſſit paꝛtem alicuius rei:ut decimarum ex priuilegio æ partem reliqʒ iuri cõi:ſi poſtea parteʒ iuri cõi ꝛelictam eidem u alij concedat non uaiʒ niſi de pꝛioꝛi ↄceſſide feceꝛit mentionem:ut hic.ſecus eſſet ᷣm eum ſi a principio in omnem caſum concederet uſum nel libertate i rem itegra. qꝛ tũc ñi teneret᷑ fic mẽtionem de lure côt al Ego ð hoc ultimo/an i leg. nõ. i. c. . ð reſcript. priuilegio ) ius ce ſit fiẽda mentio de iure cõi rremitto ad plene nõ.in .c.nõnulli de reſcrip. ubi plene haãc mʒ exaiaui do. An. tractat ĩ. d. c. i. pla. li. vj. Har. ? alij i. pera. offe. ⁊.i.l.fi. C. ſi 2 JYo. an. i. c. i. de exceſ. lquotiens.C. de pcl. im 3 ius l uti.pub.? i extꝛa uaganti ad reprimendam i nerbo nõ obſtano? priuilegijs. Sed ad primum dictum allego pꝛo concoꝛdati ad iſtum tex. ualde nõbilem.i.c.iſ 5 fi. pᷣſb li. vj. ubi dꝛ ꝙ ſi papa diſpẽſauit cuʒ ille gimito: ut ðᷣfecin natalinʒ n obſtate poſſit ꝓmo ueri ad ſacros ordies ⁊ unicũ bñficiũ cunatum obtinẽ ſi pꝰmodũ ille ſic cũ moderamie diſpela tus ipetrat: ut pluꝛa cuꝛata pofſit obriner no ſes de ſuo defectu mentiõe non nalet fa gea ut dici ibi Jo. an. qꝛ ſa diſpenſatio addit pꝛie xceden do primũ moderamẽè iõ ñ uʒ de priori no facta mẽtiõe:qꝛ ſi papa ſciuiſſet non cõceſſiſſet ueꝛiſi milit᷑ diſpeſatiõem ita amplam. Et ꝑ hoc aplio bũc tex. ⁊ tbeoꝛicã Inno.ꝙ ꝑ primmu leginm non ſit alteri iu dit pᷣmoderate ↄceſſo non uʒz vm de illo non papa ſciuiſſet forte qixiſſet ſuffiẽ tibi coneeſſa cum moderati hec ſinglariter nõbis. colligit ex tex. ꝙ priui Zria ex quo ſimul habe mnum priui g, reſeruatum:tñ ſi f 4 mogeramen excedendo habita mentione. li enim gra primo one. ar.. dc-i oſira. e PBl. i vbo renüciaſſe legium 2 preſcriptiio ſüt ri nõ pñt imo igrelſos oͦorerd miun un jer leaos. oeh hi⸗ Umb in na vaeſinnn ſ is ece crron nan Plunts höbo acqrere H * s lichicne e nio õäü ſal Irez pprel ptio nnulgi ſeſeanpene ltin g u e erg ixl nioliulc E odemt olikrgiunmn, eckgli⸗ in mmucatomtrhmin/ lly ℳ 1 ocimitm e oo rb iſañ ,mnonperbrofnoch ibemns⸗ Drinte ſoſtſebabeba noceraneneun dy er iu ſec⸗ itpaniegi conedſtitgn betto. Erb õ derant die Doſt 2 Bodas vetdnm duun dic poſtumiſiaer g v detrige ditpdend cad aſum Poſimm utun grilegi formam öriam iind 9 än ſicſc an piinllegenn bebe fornam ein recpioni Int onenteni pnn n aut preſenptio ent conplen tn DMion nenummne ttinnronmde. igt ſpönetonmmnin aleim ihriilegi Moc ſuit iſ qi t nmtennncen d llmmnt cumſeapenti:ant onenen 3 pedimr anſis Deſciptonis nnnn 5 ſci ſpemeneninn Hiehamot ii ſepſinſegſſbſerhto oaſſticonn Mliniegſenti gun one⸗ cnrſis tanen inehogt Dreſctpriont rhergulmns criprionis Pang nſegiumn inpenanmin le n Npliker inpenne lolen e inco fateri nice ißſn itui innarrit iumme an oſeigi,e d Hloni Gnan nen uulton n aae eballig aſight nzmt E Mnomn D dn öumam lertu nogerorii aseſmin fisſpaet Ninn rin MMRo iplus Nnie RNimeun Mürnaaſndi 6 uard imyenme ſnnpin e nn wſe weben ocn frnde Monpilego ne ſre ntſonmianr Aig n in qviz ſioppn uſa on nunſalin 1 funtpnmum nodamuun or finnan roeln er npeio grot nin Int duetum ſjumd opr coeſtouten i⸗ nw ocimuſum r onulcgioe onenris unj corſpoſta oanq iri o, vleun de alj cocetar non uiß ni oe oon eſit rni mmnonom:ut bi ſeus eer m anl 1nndpio inoman caſun concecerer oiun . benue ien iegni grtit i nenct ce⸗ Nivonen de e d ehid 1cd an Eddoe iumdiniiſehd d l icn wenmd N nt Gienmd une 1 õ do Jumanidtit Rnid dr ph. . . aliitotes Kni n ilgaan gm Aprinendaniued 1 W rPahes Pripeni Bri⸗Nriure o 1 Be preſcriptionibus unius aſterius operatur excluſionem:ut hic. Cõtra hoc opp/nã iure cõi ⁊ priuilegio põt q̃s nti de ↄſuemudine cum dilectus nec renũciat qs iuri militari licʒ utat᷑ iuꝛe cõi:ut l.iii.ff.de teſta. mili. Irẽ põt qͥs ſimul inniti iuꝛi cõi z ↄſuetudi ni: ut in.c.ſopite de cenſi.ergo pari rõne dʒ q̃s poſſe uti preſcriptõe ⁊ priuilegio:? ꝓ hoc bo. tex.in.c.auditis õ.e. Soluit glo.i effectu ꝙ aut quis impetrat priuilegium iuris collatoꝛium et ur̃ renũciare preſcriptõi:qꝛ ex diuerſis cauſis ñ poteſt hr̃i dñium de fi. inſtru.iter dilectos. Aut impetrat᷑ priuilegium ↄfirmatorium ⁊ tunc ſecꝰ ¶ Eec ſolutio mihi non placet:qꝛ q́ dñiuʒ ex pluribꝰcauſis nõ poſſit acq̃rere:tamẽ põt ad cautelã uaꝛios titulos multiplicaꝛe non ad effec tum ↄſequendi ius ex narijs titulis:ſed ut ex il lis poſſit ſe defẽdẽ:ut ĩ.c.pꝰelcctiõem de ↄcel.pᷣ ben.? ibi dixi facit ẽt ꝙ nõ. Joa an.i.c. eum ꝑ ſone de priuile.li.vi ubi dicit pꝰ Jo.mo. ꝙ ubi dubiũ eſt de pᷣmo titulo põt res acqͥri ex fo ad cautelam allegat dẽn. c voſt electionem. facit c· cum dilectus de cõſue. Idem dicit qñ mibi pin gnius ſuccurrit᷑ ꝑ ſecundum ar. in.l.iiij. ff ad.l. fal. Iteʒ ꝙ preſcriptio ⁊ priuilegiũ n ſunt Zria i effectu plene pſeq̃tur glo.in ꝛła nullus plunbꝰ de reg iu ſi.vi.ubi uide. Et ideo dic melius:ut colligit᷑ ex gl ſequenti que diẽ ꝙ iõ ꝑ priuilegiũ renũciauit preſcriptõi:qꝛ pꝛiuilegũ ⁊ pᷣſcꝛiptio nõ cõpatiebant᷑ ſe in caſu noſtro.qꝛ ꝑ pᷣſcꝛiptio nem comperebat oĩmoda libertas. ODriuilegiũ vo in ſe habebat moderamen:ut pʒ ex lia ſecus ãt ſi priuilegiũ conceſſiſſet ꝙ pᷣſcriptio. Et hũe itellectum ſequunmur bic còiter doc. Ande pon derant hic Hoſt. æ Abbas uerbnm huiuſmõi hic poſitum ĩ fi.tex ꝙ ur reſtrigẽ diſpoem buiꝰ c.ad caſum ꝓpoſitum.ſ.nt cum priuilegiũ hʒ formam Sriam pſcꝛiptõi. ¶ Concludo geiſtam mãm ſic/q; aut pi inilegium habet formam con trariam preſcriptioni ant connenientẽ. pᷣmo ca ſu ant pꝛeſcꝛiptio eꝛat completa ⁊ uẽ ꝑ priuilegi um renunciare preſcriptioni:ut hic. Ideʒ i alia diſpõne contraria alteri:ut ĩ priuilegijs Saijſ pʒ Innoc. facit xxxij.q.i.c.cum renunciatur er.xi. .q.iij. ſtimant cum ſequenti: aut non erat com pleta et impeditur curſus preſcriptionis prop ter malã fidẽ ſuperuenientẽ:ut hic k eim ab ipe tratione priuilegij pᷣſcriptio poſſit ichoari ad ſi mites priuilegij:ut i.c.cum peꝛſone de priui.li. Vi. curſus tamen inchoate preſcriptionis impe ditur per priuilegium impetratum ſimpliciteꝛ a me cum ſimpliciter impetrando fateri uideatur ſe cꝛedere rem ad ſe non pertinere.2 caſu qñ p nilegium non contrariatur pꝛeſcriptioni etiam diſtingue aut pꝛeſcriptio erat cõpleta ⁊? dico ꝙ non renũciat preſcriptioni:ſed uidetur ipetraſſe ſecundum tituluʒ ad maiorem cautelam. d. c. au ditis ſupra eo.æ quod ſupra dixi aut preſcrip lio non erat completa ⁊ impeditur curſus icho ate preſcriptionis ꝙ pꝛeſumitur ĩ mala fide im petrando pꝛiuilegium. poteſt ramẽ de nono ad limites priuilegij inchoari pꝛeſcriptio ſi aliquo lacto intrinſeco prinilegiũ corrueret:ut.S. dixi: 2 hec nidentur de mente Jo. an.? Hoſti. qʒ nõ ta ordinate ? clare pſequantur. An antè ſuffi ciat ſola inrerpretatio ad excluſione pꝛeſcriptio nis contrarij ſeu priutilegij cõtrarij an requira tur uſus priuilegij. ¶ Glo. penul. prope medi um dicit ſolum impetrationem ſufficere. Inno. nariat. primo enim dicit hanc concluſionem ſeu tacitam renunciationem ꝓcedeꝛe ex uſu:ſecus ſi impetrans non fuiſſet priuilegio uſus.æ poſtea dicit hanc efſe ueritatem ꝙ impetrando contra rium priuilegium primo renunciare uidetur. re nunciatio enim fit ſecundum eum non tantum expreſſe ſed etiam tacite. C de teſta madi.l.i. =.l. fi ⁊ quocunqʒ iudicio.ff. ð̊ acqui.bere. recuſ iri Ideo Jo. an uidet᷑ ſũ nãdo decretalẽ requirẽ uſum. Ego uero acquieſco priori dicto ut ſuffi ciat ſola imperratio: quia ſolus ammus ad re nunciationem iuꝛis ſui ſufficit l.ſi qͥs in. dria .ff. de acqui. poſ.æ. v.q iij.ſumant cuʒ ſequenti qui ſatis preſumitur ex impetratione iuris ↄtra rij.ar.c.ij.de renun.li vi.æ iudicio meo ꝓbatux hic in fi.tex.dum dicit preſertiʒ cum fuẽeit nſus ⁊c̃.nam dictio preſertim ex proprio ſignificato denotat idem in caſu contrario: nt nõ. in. c au ditis de elec.⁊.c.qm frequenter ut lire non con teſt. æ hec notabis.¶Sed contra predicta æ contra tex. oppo. uidetur enim ꝙ abbas impe trando priuilegium contrarium non potuerit renunciare iuri iaʒ eccleſie queſito per pꝛeſcrip tionem:ar. in.c. fraternitatem de dona.z. C de tranſac.preſes ⁊ ff de pac.l.contra iuris cimiliſ regulam ꝛ. ff. de donati l.filiuſfamilias: ubi di citur ꝙ conceſſa libera adminiſtraone alicui nõ intelligitur ei data poreſtas dilapidandi uel donandi nel pactum gratuitum faciendi So lutio dicit Innocentius ꝙ maioꝛ ⁊ liberioꝛ eſt poteſtas prelatoꝝ q; alioꝝ adminiſtrarorum ſi cut apparet ex decꝛeta ceterum de dona. quaſi ſentiat ꝙ contraria loquuntur i adminiſtratõe alijs q; pꝛelatis conceſſa. Sed per hoc non ſol nitur contrarium de. c fraternitatem de dona. nbi dicitur ꝙ prelatus poteſt eccſeſie conditio nem meliorem facere non autem deteriorem. Ad idem adduco norabile dictum eiuſdẽ In nocen.in capitulo accedentibus de exceſſibus prelatorum: ubi inter cetera dicit ꝙ ſiue ſint conſuetudines ſiue cõſticutiones ſiue pꝛiuilegia bonorabilia nel unlia eccleſijs illa nunqᷓ; niden tur illi decretali renunciaꝛe per unum actũ uł ꝑ plures:quia etiam ſi expꝛeſſe uellent renunciare nõ poſſent.allegat dictam legem preſes ⁊ dictã .l. contra. J. fi.¶ Et ſubdit ſi boc caſu omnes de capitulo nellent facere aliquid contra priui legium nel conſuetas conſtitutiones ſuas:unuſ ſolus poſſet contradicere.ar.in caplo.i.de hbis qᷓ fi.a ma. parte eapi.⁊ forte ob hoc dubitauft / SD - . W.. 4Gaz- pale nrna n . u Gſerprr, α at Asuter , Ne 2 NC& ſman: nͤ,„D, Bern We⸗ p oſſ ſ. g .3 Daakanbe naprſich. ¶ De preſcriptionibus Inno. ſubiũxit bic ꝙ ſi ex tali renunctiatione ledereiur enormiter monaſteriuʒ: dabit ĩ itegrũ reſtieutio de ĩ teg. reſti.c.i. ¶ 2 ſolun Jo. an. di ſtinguendo irer renunciatiõem ſeu donationeʒ magnam ? paruam: ut le. æ nõ i. d. c ceteꝛum 6 dona. z. c. apoſtolice. e. ti. el poteſt ? tenio dici ſᷣm Inno.ꝙ ideo tenuit bec renunciatio: qꝛ ex cauſa facta fuit:ut.ſ.abbas fugeret idigna tionem dioceſani. ar. c. contꝛa moꝛem. c. di. ?.ff. de ſeꝑa. l. i. F. illud ſcienduʒ. Cõcludẽdo pᷣdicra dico ꝙ aut qritur an platus poſſit cum enormi dãno eccleſie renũciare iura ipſius eccleſie z di cẽdum ꝙ nõ:ut ĩ.d c.fraternitatẽ ⁊ i. c. conſtitu tus: 2 qdᷣ ibi nõ ã ð elec.?⁊ ꝑ Inn i. d. c. accedẽ tibus. Aut querit᷑ nunqͥd poſſit cum leui pꝛeiu dicio ⁊ dicẽdũ ꝙ ſic: ut ĩ.d.c.ceterũ ⁊. xij.q.ij. terulas hbec ueꝛa niſi ꝑ pacrum ł tacitam renũci ationem redeat᷑ ad ius cõe. tũc. n. puto preiudi cari eccleſie non habita diſtincriõe iter preiudi cium leue ⁊? gꝛaue.ad hoc tex. notabilis in.c.i. 2.c fi.de pac.li. vi:? qdðᷣ põit Fre.conſi. hxxiij. alias. exij in fine ⁊ hoc caſu põt intelligi iudicio meo iſte tex. An antez in bac renunciatione tacite uel expfle exigat᷑ cõſenſus capitul Inno. primo ſentit ꝙ ſic dicit enim nõndum ꝙ hec re nũciatio de tem parua libenate.ſ ꝙ a quocũqʒ uult accipiant clerici eccleſiaſtica ſacꝛamenta na let ẽt ſi ↄuentus cãm ignoꝛaſſet dicꝛũ.c. ceteꝝ: quod ẽ ſingulariter nõndnm. Doſtea dicit poſ ſe dici ꝙ hic iternenit cõſẽſus ↄuẽtus qͥ ſemper preſumit᷑ J. de his qᷓ fiunt a prelatis.c.ea noſcit̃ utrũqʒ dictũ eſt neꝛum in ſe ⁊ ſic limitada ſt dic ta Inno.in dicto.c.accedẽtibus.¶ Vltima ps glo.ẽ facilis ⁊ hodie expedita iĩi.c.i.e.ti.li vi.ſʒ extra glo.qᷓro cõmuniteꝛ r̃ qd hic abbas ↄue niebat epm iterdicto reiinẽde poſſeſſionis.epᷣs vo ↄuentus recõuenit actoreʒ iterdicto recupe rande queritur nũc accumulatis ꝑ actoreʒ ⁊ re um his interdicus de modo ſniandi./Solutio bic Inno. in hoc multum inſtat: 27 quia ponit materiam quotidianam eam ꝓſequar ? ꝓ clari ort expeditione ſciendum ꝙ aut actor ſolus ꝓp bat intentioneʒ ſuam: ut quia ꝓbanit ſe poſſidẽ tempore litis conteſtate æ tempoꝛe turbationis quod ẽ neceſſe:ut iſti de iterdic. ꝗ hodie:⁊ tũc P eo feꝛtur fnia. dũtaxat:ut in.c.lʒ de pꝛoba.(· Aunt reus ꝓbat ſolus ſpoliatiõem ⁊ pꝛo eo feꝛt ſententia ad limites petitionis. aꝛ. bic. Aut uteꝛ qʒ nititur ꝓbare intentionem ſnam. ſ. actoꝛ tur barionem et reus ſpoliarionem Et tunc ſi priuſ conſiar de turbarione qᷓ; de ſpoliatione ꝓnun ciabitur prins pꝛo actore iterdicto retinende.⸗ peſcerur enim reus a murbatione donec ſenten tietur ſuper interdicto unde vi m Inno. alle gat.c. cum neniſſent de inſti.quod ſatis placet ut interim euiretur turbano z ſcandalum.ar. in l.equiſſimum. ff de uſufruc. Aut ſimul liquet ꝓ utroqʒ quia actoꝛ pꝛobat poſſeſſionem et tuꝛ bationẽ reus uero ꝓbat ſpo liationeʒ:⁊ tũc ant proba ꝙ im ab aſio poſſidet.i. ꝙ alinm illa re ſpoliauit ⁊ ñ ꝓdeſt conuẽto: quia ñ̃ poteſt ſe de fendere cum iurꝛe tertij. tex. eſt apertus in. ! i. . nti poſ.in fi.?æ hoc ideo contigit quia ius teri n excludit ꝓrſus ius agendi:ñ eꝛgo ſequit 10 liaui alium: eꝛgo tu potes me tuꝛbaꝛe.ſacit. bo na fides.ff depoſit: ſecus autẽ eſſer ubi ius ter tij p: orſus excludeꝛet ius agentis:tunc enim po teſt opponi de iure tenij: ut l. cum ſeꝛuum. C. ö ſer fugi nõ. Hr. in. d. 1. i. . fi. quod eſt noran dum. Ad hec ꝛeducas ꝓlixe nõ. ꝑ Jo. an. in.c. mandarum de reſcrip. ubi diſcunt poſt aliosſan 7 quando liceat de iure tertij ꝓponeꝛe. n probat conuentus ꝙ ab eo poſſider ui ? boc c4 ſu Inno ponit op. Quidam enimn dicũt ꝙ fer tur ſñia ſuper utroqʒ ſed executioni n mãdabiĩ ſñia niſi ſupeꝛ interdicro unde ui quaſi ſentetia reſtitutoria trahat ad ſe ? abſoꝛbeat ſniam ſupꝑ turbatione ar. in c cum dilecius de cã pol. p prie. E ut refert Inno. dicum ꝙ hoc cau nulla ſñia fertur ſuper interdicto uti poſſidetis 2 ita itelligunt iſti.l i S fi prealle. ubi dicitur ſi aliquis ui aut clam uł precario ab aduerſaꝛio poſſidet ꝙ non debʒ nice re in iterdicto uui poſ ſideris:æ exponunt illa neꝛba id eſt nulla ſnia ſu per iſto interd cro debet ferri. Sed primi qui te nent ꝙ ſententia debet ferri quod ẽ tutnius im Inno. exponunt iſta ueꝛba.l.que dicunt ꝙ poſ ſeſſor non dʒ uincere hoc caſu.ſ.cum effeciun qi illa ſententia non mandabitur executioni quod tamen tunc tantum opnnent ſecundum (Ynno. quando conuentus uti poſſidetis ꝛccõueniebat acrorem interdicto unde ni. ſi enim aliter uelles intelligeꝛe illam legem ſcilicet quod interdiciuj uti poſſidetis non comperit contꝛa ſpoliatorem cum effectu: æ ꝙ ꝛeus poſſit excipeꝛe ðᷣ ſpoliano ne ſua ſequeretur hec abſurditas ſecundum enʒ .iſ. ꝙ nulla ſnia ſuper iterdieto uri poſſidens fer ri pofſit ꝓbata ſpoliatiõe:qꝛ ſi ferreĩ ſuia ꝙ re us qui probanit ſpoliationem ceſſer a moleſtia expreſſe contradiceret.d.li in fi.ubi dr ꝙ ac tor non debet uincere probata niolentia uel di deſt nate ſeu pcaria poſſeſſione. Si ueꝛo iuder abſolueret reuʒ ſpoliatũ ab impentione actoris hoc ẽr nõ poteſt ſtaꝛe:qꝛ p ↄſequẽs ↄcedeꝛet ꝙ moleſter poſſeſſoꝛem quod ẽ falſum. cum eriamn pꝛedo ſit i ſua poſſeſſione defendẽédus: ut. 5.ö* ſti. ſpo i His. Item ſi liceret eidem ſpoliato tut bare eadem ratione ? ſpoliare quod fallum eſt quia eriam ipſi priori ſpoliatoꝛi compenit inter dictum contꝛa ſecundum ſpoliatoꝛem ? primo ſpoliarux:ut in prealle.decꝛe.in litteris ei quo ibi nõ. Item ſecundum eum per predictum mo dum agendi. ſ. uti poſſidetis? excipiendo de ſpoliatione non fiet reſtitutio ſpoliato: qꝛ nec ad hoc actum eſt nec interdictum uii poſſidetis inſtitutum eſt ad poſſeſſionem ꝛecuperandam. Item ſi conſtat ꝙ malefacit iſte ſpoliatus G rurbat poſſeſſoꝛem ergo debet puniri. ¶E diceres forte: ut aliqui inaniter ſonmußel quod punietur per alias acliones ſcilicet pe ſ ims boc iterdicu untalu n acoken ern ac 4 Ciauonemtoa lieis comeRanoder . . Sin ſectdſiter eiam⸗ nedntweſd ulſta ainn cimn eotipſſuine tia non randavirur ecutionl ar.l.en ius be cn hol. ghlie⸗ ac bie breue ſöen pot reint totg ſn o Nc 1orn id verbi reetanein iol i ſhbi iina. Bor.it idlmmſfnlu⸗ denwwntrr ain ar nd/fi r boſins ui Am ſpnmni⸗ lone jetauiuen n tot iuemo mi poſſe ecihito uiere oſiciur gb enepi orotorecſe emminunds ame tiis conte toremſed poſeaad merinn uuſe vigne ad Dos Eſchnice. am Ktanne iren comneſtan Oprinarewr non oſſen Aſckenuve prunce Inc.uorfamurnon comnecn. Baienr lonctaclinprin.udi preor Citir nig fen n uominns poſtdens unipolſidedaſ non ui tlam ner preegrioer ſchahlit teſpeam ad Enitie tenpus 2 ad proctſiim ni unnen lſfie aningit nid unsumppporinrlo e niamnactionis net rtan Aor i no tanen coſigit unum ſinguiere p eſ e ireno onm findman In tens ceiam hoſſeinaniegte Caiecſoxe qnmngoennaz ner enemr imnmilo ni lisſec epellere non ſcer nic lin coytinent Haum iglun frgen inenn. 2iarto or ſu cdiet energ i ꝛtolncen ad n doſſee m irtigm ſi i Nelethidanre alnis n au Clun okoreennorb Abettu Noſtch gwot iarn igten ſdenart ponun, in venn nolaſiet Mimmvodba ſn Gen ein ⸗ vr nmmuir octe, in vod imtts Iro apmn ſn bie Jnr ſr mro; uinen ho n n fſegn huennu non mundubimr oruuton, vo mmmie unmmn opnnent ſundun n, mlo conmwentus un poſſldens Nönenteher woren imercien wmde i Acninalta wdes lger Wamegen Cluen did medon Poſtöris Non nheit Gmſpcaamen n ſecnet wnshöt angeedſite ne ſn ſeperan det ainiwtu Lo nul ſin ſoher imden lin i ndoltt ddn holiniei 4 Anit ſPokatooen teſcnd vece el Alin Kod N a. ce conrachen Tn dedet vincele Vrbnnn enn me u earin Poſſchoe. gn abſolveret ranz ſpolati d ſpanti en rNenish ino oſcſ ſr ad/ 4 kein poſſeſom oc non voſriln veſſen es. Nian ſ leenel alen onet poine ſori oltun uſomdm ſplunn., cna aum hiif, con vitſon, aumt⸗ ſckmn 1 . n ſo⸗ Jm ſcndnman 1 br nllu ſcen / dum GNſtn enon. nn, ſolaononj nlchten rnin Abot almj vſeſinmn 6 oe , nilticl eba , ℳ. pꝑ actionem iſuriarum łp offieium iudicis ceꝛte boc ñ ꝓcedit ſᷣm ipᷣm qꝛ actio iniuriax ẽꝓdita ad uidictam tm.unde per boc ñ ↄſequeret᷑ poſ hor ꝙ ceſſetur ab eius moleſtatione. q̃re conclu dit Inn. ꝙ uerba illiꝰ...i.ĩ prin.⁊ ĩ fi.ubi dĩ q poſfor ni obtinebit in interdieto niti poſſidetis 3 iſtum quem ſpoliat ſic eẽ itelligenda.ſ.ſi reus ſte litem conteſtatam excipiat agenteʒ ĩteꝛdic to uti poſſidetis non eẽ audiendum:niſi prius reſtituat rem de qua agit᷑ qᷓ reũ prius ſpoſiauir. ad hoc.c.ſuper ſpoliatiõe de oꝛ. cog.ł ſi diꝛecte Pponat iteꝛdictũ un ui õ agentem niti poſſiðtis uult ergo i effectu ꝙ conuẽtus hoc iterdicto bʒ dquplex remedium. primum nt actorem expellat ab agendo pꝛoponendo ſpoliationem ſuam per uiam exceptionis ante litis conteſtationem:ſecꝰ ſi poſt ar. eorum que le.⁊ nõ.i.c.ii.⁊.c.fi.de or di. cog. Secundum ut diꝛecte contra actorem iĩ tentet interdictum uñ ni ? ꝓbata ſpoliatõne ob tinebit ipſe ſolus in effectu:licer etiam ꝓnuncia ri debet ſuꝑ interdicto uii poſſidetis:ſed ſenten tia non mandabitur executioni.ar. c. cum dilec tus de cau.poſ.⁊ ꝓprie.⁊ ad hãc breuem ↄclu ſiõem põt reduci tota iſta glo. Innoc.ſed uolui tota ſua nerba recitare:ut nidᷣaſ ſua ſubtilia mo tiua. Bar. ãt i. d. l.prima. S. fi. non placent hec dicta ponderat enim tex.in. d.l.i.in fi.iĩ eo di cit ꝙ poſſidens ni clam uel precario a cõuento n debet uincere in hoc interdicto nti poſſideriſ. ex hot ei uerbo nincere oſtẽditur ꝙ h exceptio non eſt preciſe examinanda ante litis conteſta tionem:ſed poſtea ad merita cauſe uſque ad tẽ pus diffinitiue. nam ſi ante liem conteſtatam examinaretur non poſſet diffinitiue ꝓnunciaꝛi in.c. quoniam ut li. non conteſta. Ad idem tex. iuncta.l.i.in prin.ubi pretor dicit uiʒ fieri neto quominus poſſideas uti poſſidebaſ non ui non clam nec precario:et ſic habuit reſpectuʒ ad dif finitiue tempus ⁊ n ad proceſſum.nil tamen ſpe cifice attingit quid iuris cum pꝛoponitur ſpolia tio per niam actionis nec ndet ad abſurdita tes Inno. tamen colligit unum ſingulare diciũ q eſt de directo contra fundametum Inno. di cens deiectum poſſe inquietare deiectioꝛem ſuũ quandocunqʒ nec tenetur interdicto nti poſſið tis: ſed ꝛepelleꝛe non licet niſi in continenti.l.iij. .F.cum igitur.ff. de ui ⁊ ni.ar. æ.c.olim de reſt. ſpo.⁊ ita dicit teneꝛe gl.i.l.una.C. uti poſſidtis quod ẽ mẽti tenenduʒ. do. An. ſequitur Bar. nt exceptio ſpoliationis poſſit opponi hoc caſu etiam poſt litis conteſtatõnem. Item dicit qð ſi ſpoliatio fuit deducta per uiam actionis z ꝓba ta ñ eſt ꝓnunciandum ſuper interdicto uti pol ſidetis:dummodo dicat conuentus non eẽ ſen tentiandum licet aliud ſentit Inno. O(onetur qꝛ hec exceptio ſpoliatiõis ẽ pemptoria que po teſt quãdocũqʒ opponi æ quia i exceptionibus ſufficit ꝓponi factum ex quo colligitur exceptõ 7 qſi directa contraria actio habet finem excep tiois quãdoqʒ negat ins agẽdi. nam ſi dicis te Be preſcriptionibus dũm:ego ↄdico me dũm iʒ agẽdo excipiẽdo te dam nõ ec: z qꝛ notorie conſtat agentem nõ ha bere ius agendi: poteſt ? debet iudex ſementia re pꝛo agente recuperande ⁊æ nõ pꝛo agente uti poſſidetis. Item quia inanis eſſz illa pꝛonuncia tio ſi in eſſectu non mandaretur executioni: ſi i ceret turbaꝛe:liceꝛet ſpoliaꝛe quod eſt falſum.q. c. in litteris: quia aliud eſt in turbatione quaʒ in ſpoliatione uel econtra.ſpoliatio enim ſecun da purgat uicium prime ſpoliationis: ſed non turbatio: ⁊ quia pius eſt ſpoliaꝛe q; turbare nõ obſtat ꝙ ſpoliato detur ꝛemedium ad recuperã dum fortius dabitur ad deſendendum: quinim mo ſecundum domi. An. fortius datur ad re cuperandum ꝓpter rõnem pꝛecedentem nõ ob. q iniuſte faciat turbando quia ibi iuſte facit do nec liqueat ðᷣ niolentia ſed iuſie facit ⁊ leciſſe cẽ ſetur factum hoc liquidato: ⁊ hec ſatis placet. ſʒ conciudendo latius æ clarius/dico ꝙ triplex re medium competit conuento uti poſſidetis qui Pretendit ſe ſpollamm ab actore. Wrumuz ut eum ꝛepellat ab agendo excipiendo de ſua ſpo liatione ante litem cõteſtatam. 2 hec exceptio di latorie pꝛopoſita operabitur effectum repulſiuũ non quia detrahat inri agendi uti poſſidetis cũ non opponatur peꝛemptorie: ſed ex priuilegio tributo ſpoliato non enim compellitur reſpon dere ſpoliatori ante reſtitutioneʒ:ut in.c.ij. i fi. de or. cog. ⁊ hec exceptio ad effectum repuiſi num agendi debeat pꝛoponi ante litem coõteſta tam eſt tex. iuncta glo. in. c.i.ij. qij ¶ Secũdũ remedium eſt ut de expoliatione excipſatur per emptorie.⁊ ſic poſt lirem conteſtatam uſqʒ ad ſẽ tentiam:ſed donec fuerit in cauſa concluſum dictam.l:i.in prin.æ in fi.ff. nti poſſidetis.que probata debet actor ſuccumbere:ſed non liet ꝛe ſtitutio conuento ſi hoc non competit: quia or dinata ad finem repellendi non conſequunmr effectum conſequendi:ut ꝓbamur i. d. c. ij. ð or. cog non obſtat ſi dicatuꝛ ꝙ ſecundum hoc lice bit ſpoliato impune illũ moleſtare: quia dico ꝙ aut iſtum moleſtat in poſſeſſione ſub tracta ⁊ f habet ſpoliator:de quo conqueratnꝛ cum poſ ſit ſibi pronidere reſtituendo poſſeſſionem uio lentam ⁊ ipſe fuit æ eſt iſius wmrbationis cauſa non enim uoluit pretor talem in nioſenta æ ini qua poſſeſſiõe defẽdere ne ſit iniquitatis fautor 2 ne inde ꝓcedant iniurie. unde iura noſcuntur in capituio qualiter æ quando de accuſatio. =. meminimus. C. und. vi. æ het potuit eſſe ratio decidendi in dicta.l.i. ubi dicitur ꝙ talis niolẽ tus uel clandeſtinus non debet ĩ hoe interdicto uti poſſidetis nincere: ſicut in ſimili iura man dant actorem in poſſeſſionem rei petite mitti: ut reus cõmmax tedio affectus ueniat reſpõſu rus:ut in capitnlo quoniam. S. in alijs ut lit.nõ conteſta. Tertium remedium eſt ut conuen tus deducat ſpoſiationem ſuam directe propo nendo interdictum recuperande: ſicut uidetus feciſſe epᷣus hic. quo caſu pꝛobabiſiter poteſt de 1 ſpaliat eISr. riove 4. 6 9 cα* vi rop Beik Jie⸗ Pienbu „ KQS ſ „Aniv „7„ pbanid. ſe Peſſusn — ¹ A Pwarwr ¶ De oreſcriptionibus modo pꝛonunciandi dubitaꝛi utroque pꝛobante intentionem ſuam. Opiniones binc inde ſupra nidiſtis:mibi placet oppinio ut ñ ꝓnũciet̃ ꝓ ac tore ĩ iterdicto uti poſſideris: qꝛ ex ꝓbatiõibus cõuẽti claꝛe cõſtat ꝙ ſibi ins non cõpetit.uoluit n. pretor ĩ hoc iĩterdicto uti poſſidetis ſubueni ri niolẽto poſſeſſoꝛi ſpoliatũ dicta.l.i.Et ſatis ẽ ꝙ cõſtet illum uiolẽtum poſſeſſoꝛem.ar.c.ecce .xxiiij. q. iij. Item reꝰ petẽdo illi poſſeſſiõis rſii rutiõeʒ ſatis ur̃ excipere:ut ꝓ illo ñ ꝓnũciet:ꝙ q uult ↄſequẽs uult z antecedẽs.l.illud.ff. de. ac qui. here.æ.c. cum. M. qð ibi nõ. de ↄſti. ⁊.c. ex parte de ſpõſa. nnde poteꝛit iudex ſic ꝓnũcia re:qꝛ tu actor ꝓbaſti poſſeſſioneʒ æ tuꝛbatiõeʒ eꝛat ꝓ te ꝓnũciãdũ:ſj qꝛ actoꝛ ꝓbauit ꝙ ni ab eo poſſides:⁊ petijt ſibi poſſeſſionem reſtitui io eũ reſtitnimꝰ 2 te cõdẽnamꝰ ad poſſeſſiõem libẽ relaxandam:æ hec ſufficiant in hoc articulo. UWlitio quero qꝛ tex.i.d.l.i.ff.uti poſſidetis dicit ꝙ nõ dʒ actor ĩ hot iterdicto uti poſſidetis nin cere contra reũ a quo poſſidet ui clam uel pre cario qn dicitur actoꝛ ſic poſſidẽ. Soluno dicit Inno. ꝙ licet Aʒo iĩ ſũma uii poſſidetis faciat magnas difficultates ĩ expoſitiõe illoꝝ uerborũ ipſe tamẽ Inno. ſic ſimpliciter dicit exponẽdo poſſideo a re vi.i.uiolenter tibi abſtulit ⁊ ſic de alijs Mar.i. d.l.pꝛima. O. fi. dicit ꝙ ſalua fuerẽ tia Inno. labor Aʒonis nõ fuit indebitus cã ẽ Fm eum:qꝛ ad boc ut iſtud iterdictum alicni cõ petat neceſſe eſt ut ipſe poſſideat.un ſi ego poſli deo vi.clam uel pꝛecario quomodo potes iu a gere contra me ſi non poſſides.⁊æ ideo laborat multum Bar. ? in ponendo exempla ꝙ uterqʒ actor.ſ.? reus poſſideat ⁊ eoruʒ alter poſſideat Vi claʒ h precaꝛio. Sed ꝓfecto paꝛcat mihi reue rẽtia Bar.lʒ hoc poſſit cõtingẽ nõ in ẽ neceſſe qꝛ iterdictum uti poſſidetis dat᷑ nõ ſolũ iter du os qͥ cõtendunt paꝛiter poſſidere: ut.l.ſi duo in prin.ff.uti poſſidetiſ legirur æ nota.in.c.licet de ꝓba.ſed ẽt datur poſſeſſori ad tuendã ſuã poſ ſeſſionem contra aduerſaꝛium qui eum turbat ? iquietat:lʒ nõ poſſideat nec poſſideꝛe contendat ur i. d. l.i.F. eſt igitur.legitur 2= nõ.i.d.c.licet in glo.i ꝓbo uti poſſidetis ⁊ ĩ.c.andira ðᷣ rſti.ſpo. qua ꝓpter:tenendo ꝙ actoꝛ ſolus poſſideat cla re patet expoſitio illorum uerborum ſecundum Inno ſpotes enim a me uel ab alio vi poſſdere qꝛ me a poſſeſſione deieciſtiſclam quia me abſẽ te clam fuiſti poſſeſſionem ingreſſus/ precario qnia ad preces cõceſſi tibi m poſſideres. Si poſtea contꝛa me te in poſſeſſionem turbantem agis hoc interdicte uti poſſidetis. potero exci pere ꝙ vi clam uel precario poſſides:⁊ ſi a me deberes ſuccumbere ſi ab alio ſecus:quia quo ad me libeꝛe et iuſte poſſides dicta.l.i. in fi. et ſecundum hanc uiam res eſt clariſſima. Sed ſi teneꝛemus ꝙ uterqʒ poſſideꝛet. ſed alter ui clam nel precario qdð eẽ poteſt. d.l.ſi duo ĩ prin. tunc eſt difficultas in proponendis exemplis: 2 foꝛte Hcaſu laboꝛauit Aʒo.led dit bꝛeuit᷑ ut nõ.ĩ.d. l. i. ni aur clam alter poſſidet. Si ego erm dominus:alius eꝛat fructuarius qui poſſiceb⸗ naturaliter. tu iuiſti æ fructuarium deieciſi at ceꝛte poſſides a frucmnaꝛio non a me dino Pie nterqʒ noſtrum poſſidet. ego ciuiliter 2 in ate raliter: æ uterqʒ noſtrum eſt tuendus in Poſſ one: quia tu non debes me turbare in Polſcqh one mea ciuili:nec ego te in tua natuꝛali Sed ſi tu poſſides ui aut claʒ a me naturaliter dbe⸗ ſuccumbere:ut in.d.l.ſi duo ⁊ in eiſdem erm nis pone exẽplũ qñ alt᷑ poſſidet iuſte.ſ ꝛeſpecin inſte ciuilis poſſeſſionis: alter clam nel precario reſpectu naturalis. Reſpeciu uero eiuſdez ſpeci ei poſſeſſionis non poteſt hoc contingeꝛe: quia duo eãdem rem eodem modo inſolidum poſſi dere non poſſunt: ut in.d.c. licet de proba. Quid aurẽ ſi de facto uteꝛqʒ pariteꝛ pbauit ſe poſſidere inſoliduʒ. dic ur dixi in. q. c licet et . hec habes clare hunc aꝛticulum. Muerit iſn per Inno an ſentẽtia pꝛo poſſeſſoꝛe lata in iter dicto uti poſſidetis:pariat exceptionem ꝛei indi cate:ſi idem contꝛa quem iudicatum fueꝛit agat nunc pro eiſdem rebus interdicto unde ui.et reſpondet ꝙ non:quia alia eſt actio:? ad alind agitur nunc qᷓ; prins.ff. de exce.ꝛei iudi.:.cum querituꝛ cum onabus ſequentibus ⁊.5. de teſti. cauſamqʒ inter iconomum. Et quia ſententia in dicis primo lara in iteꝛdicto uti poſſidetis ii p hibet moleſtationem iuris ſed facti qdin poſſi det. hoc autem conſtat ꝙ re euicta ab eo iamũi poſſidet.illud autem ceꝛtum eſt ſᷣm eum ꝙ isqꝗ interdicto nti poſſidetis ſuccubuit poſſit ꝓpoe rei nẽdicationẽ:quare ergo ſimiliter ꝓone in terdictum umñ ui nõ poterit uel aliaʒ comperent geriõem. diuerſitatis rõ nõ apparꝛet. ergo ide eſt dicẽdum. C. ð libe.prete.⁊ exhe.l.i. Si autem ñ egit uti poſſidetis:ſed confeſſoria perens ad uerſarium a ſua moleſtatione compeſci 2 obii nnit:tunc reus ñi poterit agẽ uñ ni uł alio inter dicto 2 ẽ rõ ſm eum:qꝛ ĩ prio iudicio fuit cdie ſoria intentata actum fuit de Ppꝛietate qᷓ piudi cat omnibꝰpoſſeſſoꝛijs . de cã poſ.? ppꝛie ci dileccus ꝙ autem confeſſoria ſit actio in v in his incorporalibus probatur in .l. ſ ſon laſ. ſi ſerni uen ⁊ in. S. ? 3 iſti de actio.¶ Altio 4 να tra doctores h qꝛif qd ſi actoꝛ ſuceubnit:gin ꝓbauit ſe poſſidere nunquid debeat condemna ri reo in aliquo ſaltem: ut eum de ceteꝛ0 in ſua poſſeſſiõe ñ moleſtet. glo.i...i. C. uti poſſidenis dicit ꝙ non:ſed reus debet ab ſolui. latius hot pꝛoſequit᷑ Mar. in. d.l.i.ff. eodem dicens quod aut reus abſoluitur:quia actor non poſſidet: et tunc actor ad nihilum condemnabitur ꝛeſpectu poſſeſſionis. de qua agitur quaſi ſecus reſpeciu expenſarum.nam in his diſtinguendum: ut no tat. in capitulo finem de dolo et comumcia. Aut reus abſolnirur: quia docnit ſe polaee et tunc diſtinguituꝛ: aut enim docuit ſe poſſi dere iuſte: æ poterit actori imponi ſilentium. ne cum de cerero moleſtet. 1. circa. fl. de proba. ſ ull irl. Gnlontn 9 nüche Ue ng . oumni mn ihh, t ghot e n niſit 44 1 m di i oi an i niani ſ(, 1 – 8 u i 4 l nrhor ncorek tch polli ge Nir orkcrecit in di pnno unnuln uc 6 lo ſi li rcſberch bimẽ ſpeſia lnen ſider e quo ars anllo nie in anplontn nr ene mnn bauep Br ndifa Ma. fal cans keonhs Mab. 4 Bonumomne, Vpor mie ſcei nnlo enpore pſenb iyupnmunter unnaturtſed per bor ſumm onm abiinlacere de nono ſe en dun eſi Mronlann e. iglann. Ydeo eenus iunn ſc. Meciſoro enonico ner cuti ler d Dno c;miafileboc ict Dinidurii paues in puinn ponitconſtimnionis cünin Oſhmutioemn: ibi nodsli in enng ifert er a ſbi acan pari concodit ibi un principfüc onne nod none er⸗ nuune in umpnſlmm Nii.ifl.ave epone nr phene Ptegnung mwiſgigabsth en gumat lelimanbi ſur lpennſnmn ctums gome got aliim ti tunn. unde caplt bie fieg P oliign biego i e d . eu toni, .lhiigenin reigline iin orſen lnn 3Aeinmnr öpettiti .li N rto non inre dr, A. nogis caplatnr ar ſukn n⸗ ſher iage imniaumn W ſanto noh ſznodis an lcie caeſtidan onnnen temn ini nune procſten ſevns inmngſco Ni ſonde g ongli lick wotgt agiur mnr ſy gins f de alte nelin qucnim um oobus ſgennbls 5 det auſamp inrr ooſonnm Crgne nmnn dis onno uum irimmiino n voſcain bba molſtunonen inis u fni do N g boc umn conſtar eenian ob o N wider lndamen cemun et in mg ſ6 Krraido ni oſtceis ot olt Nrei inienioneannen Enlnet Noenn õ Aaiden Einoſimis drd mrm ethli icidmn 5lbe rerncheli⸗ An iegirui ſoſſieisſeh wiſtden Perſuiun aſn wcrineunt rirmne tenis i poteit en 8 aotitd in mnqni ffo ſllih de pplain, 1imennn acunn fül de cn ſoria imn ſbisir tr 4⸗ y 5 cririle rlle p W◻ ſ TnR it ale,Sa A De preſcriptlonibus M bñ hoc dictum ſentit. n. ꝙ;ᷓ ſi ſuꝑ libello actoris reꝰ ꝓbat de lure ſuo ẽ ꝓ reo ꝓnũciãdũ lIʒ expreſſe hoc ñ petieiit ð quo uide quod pleñ dixi in.c.ex conqueſtione de reſti.ſpo.Si auteʒ docuit ſe poſſidẽ ſimplicit᷑:tũc ſecꝰf̃jmn eum quia poſſet eſſe ꝙ poſſidet ab adueꝛſaꝛio ui uł clã uł precarioꝛhoc mihi ñ placet donec aliud appare at.poſſidens preſumirur iuſte poſſidere ut.l.fi. .ER. de rei uen. Item tũc poſpoꝛ non dʒ in hoc iterdicto uincẽ cum appareret ꝙ ui uel clam uł precario poſſidet.d.l.i.ĩ pn.⁊ ĩ fi.ſecꝰ ergo nbi ñ apparet de iniuſticia poſſionis.ſacit.d.c.licet ð ꝓba.nam in qnbio poſfor preſumitur in bo na fide:ut plene dixi.S.ðeo.ſi diligẽti. Aut nõ ⸗ ſtitit acrorẽ ł reñ poſſidẽ aliquo mõ: utputa qᷣa actor erat colonꝰ ł creditoꝛ miſſus iĩ poſfionem ex pᷣmo decreto ut.l.ſi duo.ꝗ.creditoꝛes.ff.uti poſſi.⁊ tẽ ñ ẽ dubium ꝙ reus uenit abſoluendꝰ ut i. d. S. c'ditores. in actor in nullo ſibi ↄdẽna bit᷑ !pᷣiudicabit ſʒ bar.qdð itello ʒ pᷣdẽa:qꝛ ꝛcꝰ nõ ꝓbauit ſe poſſidẽ:qnqʒ ↄtigit ꝙ uterqʒ poſ lidet:ſʒ diuerſo mõ:ut qꝛ unus cluilit᷑ ⁊ aliꝰ nõ lit ⁊ qlibet dʒ obtinẽ i ſpᷣe ſua ſi iuſte qͥque poſ ſidet de quo dic nt. S. latius dixi z ad mateꝛiam ampliandam uide plene notata i. d. c. licet de ꝓ ba.? ꝑ Bar. in. d.l.i. .fi.=.l.ſi duo. fſ.uti poſ ſidetis z bec notabis. Ni. ab. yBoniam omne. n for male fidei nullo tempore pᷣſcribit ira communiter ſummatur:ſed per hoc/ ſumma rium mibil induceret de nouo iſte tex. cum eſſet prouiſum.S.eo.uigilanti. Ideo plenius ſummo ſic. Mec ĩ foro canonico nec ciuili ualet pꝛeicri ptio cuʒ mala fide hoc dicit. Diuiduur ĩ q̃ttuõ paꝛtes in pꝛima ponit conſtitutionis cãm.in fa ↄſtitutioem: ibi ſynodali.in tertia iſert ex cauſa ibi cum gnaliter. in quarta concludit ibi unde: Hõ principiũ ꝙ omne quod non ẽ ex fide peccatum ẽ ⁊ ſunt uerba apoſtoli ad romanos. .xiiij.ĩ fi.que expone ut plene ꝓſequituꝛ granuſ .xxvVlij.q.i.. ex his ubi dar duas expoſuiones ſed prima mihi placet ad propoſitum noſtrum: ut dicamus ꝙ omne qnod ↄ ↄſciam fit ẽ pecca tum. unde capit᷑ hic fides ꝓ ↄſcia: ut uoluit etiã hic glo.i.hñs enim rei aliene ſciam preſeribere conat᷑ ↄſciam:⁊ iõ peccat ĩ.c.lr̃as ð reſti.ſpo. merito non iure poteſi pꝛeſcribere.¶ Quot ãt modis capiatur fides. uide per glo. ſatis plenaʒ ſuper Nica de ſum.tri:quam notabis. 6. ſecundo quod ſynodus quandoqʒ ſumitur pꝛo concilio generali concordat.c.i.de ſpon.qñque ſumirur pro ſynodo quam facit epiſcopus.j.de gaccu.ſicut. ¶ Mõ tertio ſᷣm uerum intellectum papam poſſe tollere ius cinile in ↄcernentibus animam ſeu peccatum. eſt enim in talibus ſuper omnem creaturam:ut in. c.nouit de iudi. uoluit HBar. i.l. priuilegia. E. de ſa.ſan.ecc.uide gl.in ila poſfoꝛ de re.iur.ſi. Vvi. ¶ Nõ abolendam z caſſanctam eẽ ↄſitutiõem q ebſe peccato moꝛ tali fuari nõ põt. Ego dico q talis oflitutio ẽ ipſo iure nulla: quia de ſubſiamia legis ẽ ut ſit iuſta æ honeſta.iſij.di.erit autem lex. Si autẽ tinet peccatum nõ põt dici lex. Item cõtineret aliquod inboneſiũ quod tenet Mar. i. l. omnes populi.ff. ð iuſti.æ iuẽ. ⁊.l.fi. C.ſi ius uel uti. puo.quinimo talis legis ꝓmulgatio tãq; q ius diuinũ diſponẽs ↄuincit᷑ porius errare ꝙᷓ;ᷓ legeʒ condere.xxv.q.i.ſunt quidam: nec tali legi de bent ſubditi parere nec obediant inferiori ↄtra legem ſuperioris.ſ.dei.xi.q iij.qui reſiſtit 2z.c. iulianus ⁊ ad iſtum tex.qui dicit tali conſtitutio ni derogandum:intelligo de facto. nam de iuꝛe eſt irrita peꝛ ſupradicta. Et idem uiderur ſi con tinet in ſe peccatum mortale.ar.in.c.ij. de pac. li.vi.cum ſua glo.qð renet hic do. An.facit qð nõ.glo.xiiij.di.in ſumma.¶ Mõ. ꝙ ille dicitur eſſe in bona fide qui non babet conſcientiaʒ rei aliene quod clarius pꝛobat᷑ in. c. ſi uirgo.xxxiiij q.ij ¶ Mota ultimo ꝙ de iure canonico non ſufficit bonam fidem aſſiſtere in principio: ſed requiritur toto tempoꝛe pꝛelcriptionis¶ Glo. eij.diuiditur in quattuor partes. primo enim opponit de.c.cura de iurepatro. ubi uidet᷑ cur reꝛe preſcriptio cum mala fide glo. non ſoſuit JYo. an. dicit ꝙ ibi ſoluitur. dic ꝙ nario modo ſed mihi placet illa ſolutio ꝙ pꝛeſcribens erra bat ibi in facto:⁊ ſic nõ erat in mala fide: ⁊ dic ut ibi plenius nõ. ¶ Secundo glo. querit qñ quis dicatur habeꝛe bonam fidem remittit ad nõ in capitulo ſi diligenti ſupra eodẽ.dic ut ibi plene nõ. ¶ Tertio glo. querit quid ſi actoꝛ õ quem allegatur preſcripno nult ꝓbare ꝙ pᷣſcri bens habnit ab inicio uel medio tempoꝛe malã fidem. arguit pꝛo ? contra: æ tandem concludit ꝙ debet ad probandum admitti. Sed de hoc ego non dubito ꝙ ſi habuit illo tempoce durã te curſum pceſcriptionis malam fidem non po tuit preſcribere: ut hic in fine probatur ⁊æ in.c. neniens in fi.ſupra eo.⁊ in regula poſſeſſoꝛ lib. Vi. debet eꝛgo admitti actor ad pꝛobandum quod derrahit ſubſtantie preſcriptionis æ interi mit intentionem ſen exceptionem ipſius ꝛei. Qualiteꝛ antem probabit malam fidem.dic peꝛ ſamam que erat in loco ꝙ erat res aliena uł ipſe pꝛeſcribens aliquando fuit hoc cõfeſſus ex tra indicium. de quo uide per Mar. in.l. celſus ff ð uſucap. æ dixi.S.ĩ tractatu huius ti. ¶ Vl timo glo.queꝛit an preſcribens teneatur doceꝛe ð titulo æ remittit ad nõ.i.c.ſi diligẽti.s.e.uide tu qð ibi dixi æ hes tex.expᷣſſũ ĩi.c.i.e.ti.li.Vi.et dic ut ibi.¶ Quero capiẽdo glo.iij.an ꝑ h.c. ſint iuꝛa cinilia coꝛꝛecta qᷓtenꝰadmittũt pᷣſcꝛiptõ nẽ cũ mala fide.glo.prio adducit iſtũ tex. ꝓ paꝛ te affirmatia ĩ eo ꝙ tollit preſcriptionẽ canoni cam ⁊ ciuilem non ſuffꝛagante bõa fide et banc opini onem dicit tenere Jo. quia ratione pecca ii ᷣm eum potuit eccleſia ſegions ciuilibns pre iudicare de iudi.nouit.ꝛꝰ reſert glo. opinionem contrariam ꝙ peccatimmn dbet ↄſiderari q' ad 2. TWeaſ Sem e SrJazza i9 Raal l . . N. hod. —un „121 4 1 X ro= vτιt1 à 1—οατσ⅞⅓ icaiſe⸗. Pde ſegh er,rtte 0 Propd W. vEâαι υO, mutle utνnaιν . pna 1 mala ſile PTdauf ¶ De preſcriptionibus ius diuinum nõ ãt quo ad forum ciuile: 2 fm hanc opioneʒ exponituꝛ tex. canonica.i.cum agi tur de re ſpiriruali pſcribẽda: ciuii cuʒ agitur de re eiuili.i.nõ ſpirituali: ⁊ ſic tolliĩ pᷣſcriptio quo ad foꝛum ecclaſtieum dũtaxat. . glo. reſpondet ad opinionem Jo. quam approbat qm lex ciuil cõſideꝛat negligẽtiam non petẽtis:ſed canõ con ſiderat peccatum mala fide preſcꝛibentis.iõ ca non prenalere dʒ ꝓpter aiaꝛum ꝑiculum. banc opi.renet bic Inno.dicens ꝙ ratiõe pc canõ potuir corrigeꝛe legem.ar.c.nouit de iudi. Idẽ Ho.æ Jo:an.iĩ rlia poſſeſſoꝛ li.vi.ĩ gl.⁊ ĩ meꝛc. Adquerte ubi pꝛeſcriptio cñ mala fiðᷣ cãt᷑ ex ĩ luſio pofſidere preſcribẽtis omnes conſentiunt ꝙ de ratione peccati ſtãdum eſt canoni: ut nõ. PBar. in.l.pꝛinilegia. C.de ſa.ſãc.ec.nam ⁊ ipᷣe imperator dicit qð in iſtis lex non dedignatur ſacros canones imitari ⁊ ſic ſubijcit ſe diſpõni canonice ĩ auctenticis ut cle. apud ꝓpri. epi g. pe. col. vi ⁊ in.c.clerici de iudi.⁊ in.c.i.ð iura. ca. diſpoſitum eꝛgo in hniuſmodi ſpiꝛimalibus ꝑ canões põt dici diſpoſituʒ per leges.facit qðᷣ de cõcubinatu ⁊ ſimilibꝰnõ Jo. an. in regula ſi ne culpa in meꝛcu. Sed qnqʒ pᷣſcripno cauſar ſine poſſeſſione ⁊ ſacto preſca bentis: nt in acti onibus.debitor eniʒ nil poſſidet quod ſit credi toris. nam łʒ rei ſibi mutuate duium habet.l.ij .ff. ſi cer. pe. non ipſe dr̃ poſſidere actiõem cum derur 5 eum:⁊? ſic penes ipſum creditorem. nis aliud exemplum in preſcribenda libertate oↄtra ſeruiturẽ ruſticam:in qua non requiritur aliqðᷣ factum pᷣſcꝛibentis:ſed ſoluʒ negligẽtia ñᷣ ntẽtis ſecus in preſcribenda libertate ſeruitutis urba ne:quia tũc reqrituꝛ facuum hominis:exempluʒ in hoc ultimo ſi edes rue edibus meis ſeruiant ne oltius tollantur ł luminibꝰ edium meaꝛum of ficiatur: æ ego feneſtras meas ꝑfixas ⁊? clauſas habneꝛo: iia demum ius meum amitto: ſi tu per hoc tempus edes tuas altius ſublaras ha bueris non ſic iĩ ſeruitute ruſtica.nam ſi bhabes ſeruirntem edi peꝛ fundum meũ ⁊2 per magnuʒ tpᷣs hac ſeruitute nõ uſus fuiſti:illam peꝛlis:et ego acquiro ſine aliquo facto meo libertatem ĩ lundo meo. bec ꝓbantuꝛ in.i hec autem. ff. de ſerui.ur.pred.⁊. ſeqᷣtur. S. ſi uiam cum ſequẽti ff. de uſucap.¶ In iſtis eꝛgo caſibus dubita — — — 10 . . . . g Td n ar pſp tur an peꝛ ius canonicum ſit ciuile ius coꝛꝛeciũ quod in iſtis caſibus non curat ð bona łH mala fide preſcribẽtis: ut ĩ inribus pꝛealle. Bar. fuit his caſibus in ſingulari opi. in. I. ſequitur. F. ſi niam preal. dicens ius canonicum ad bos ca ſus nõ refeꝛendum:quia ſecundum eum. c. iſtud ? regula poſſeſſor de re.iur.li.vi.loquũtur ĩ pᷣ ſcriptione que canſatur ex poſſeſſiõe pᷣſcribẽtis quo caſu requiritur bona fides propter factum poſſidentis rem alienam:ſecus autem in bis ca ſibus ubi nulla reperitur poſſeſſio ex parte pre ſcribentis: ideo bona fides non ꝛequiritur. ut dicto.ꝗ.ſi niam. preſcribo enim his caſibus „ pter tuam negligentiam uel potius iu perdis quaʒ ego preſcribam. PMone enim ſecundĩ eü ꝓ ignorem me debere er tibi obligatum eſſe⸗ tu ceſſas petere: certe non ſum bõe fidel nel i le er tamen preſcriptio ꝓcedit Ppter tuaʒ Uegt gentiam. I. omnes et. l. ſicut. C. de bꝛeſcrip. xx. an. nł.xl. et hec fiꝛmat. ſalua tamen detenmin m ne ſancte matris eccleſie et theologorum:er ĩ⸗ dixit in.:. fi. f. queadmodum ſerui. amit. Er ſer hec qixit in dicto..ſi niam ualere ſtatutũ cini tatis:quo cauetur ꝙ ſi creditor non petierit de bitum infra certum tempus cadat a iure ſuo:uf ſi dicat de cetero non audiatur per iudicem. di tamen ꝙ primo caſu quando dicit cadat a iure luo tollitur obligatio ciuilis 2 effectus naturak: ur nõ per eum in. l. fi. ff rem ꝛa. ha ſed ſecũdo caſu qñ dicit nõ audiatur: nulla obligatio tollif ſed uia agendi precluditur: æ ideo tũc ꝛemanet ſecundum eum uia agendi peꝛ denunciationem ſm formam. c.nonit ðᷣ iudi. ſic ſpectabit ad in dicium eccleſie æ alibi Haat. in tmn approbanit boc ſtatntuʒ ut dixerit ꝙ non poffi creditor ꝑ pactum illi renunciaꝛe:qꝛ eſt introductum i odi um negligentis:et ſic fauore publico. non enim poteſt quis renunciare iuri introducro odio al teꝛius:ſicut dicnur in macedoniano: ut nõ.ẽ fo.compeæ.ſi diligenti et.l.fi. C. ad macedo.hot firmat Maꝛ. in. I. nẽo poteſt. ff. ð le i. et i. l. l. f. ðᷣ uſucap. Sed aduerte quia ide; Har.i.l. os populi.ff. iuſti.⁊ iur. in ſua ſolenni ꝛcpetitione tenuit contraꝛium dicens non naleꝛe ſtatutum pꝛedictum:quia ẽ peccati nutꝛitiuum nec lexim perialis ſi boc diceret naleret ſecũdum euʒ. 0 tenuit ꝙ leges permittentes male fidei poſſeſſo rem preſcribere non ualent: quia nutriunt pcq; et allegat hoc.c.ſecus dicit ſi ſtatutuʒ n exclude ret ſimpliciter creditoꝛem ex lapſu tpᷣis:ſed px ſumeꝛet᷑ ↄtractum ficticium:qꝛ tũc excudet pec catuʒ. do. An. ꝛefert hic Inn. in. c. quia pleriq; de immu. ec. fenſiſſe primã opi. Bar. e Uinc: in. c. cura de iurepatro. ſed iudicio meo b no ſᷣ tiũt:ſed Inn. loqᷣt᷑ hito reſpecin ad ius ciuiſe et loqᷣtdiſticte ðᷣ pᷣſcrip.xxx.ann.cũ mala fide net aſtrixit ſe magis ad actões ꝑſonales q ꝛeales. hic dixit ꝙ pꝛeſcribẽs mala fide tenei i foꝛo aie ad reſtitutõe ¶ ¶ Min. vo loquit ñ iĩ acnõe pſᷣ nali ſed reali habito reſpectu ad diſpoſiuonenn illius c. cura dicens ꝙ ibi nõ fuir uera prelerip tio ſed potius exceptio quedã compeiit in odliũ epiſcopi negligentis et tacite conſentienis. lla tamen communtter non teneiuf ad il um textum:ſed debet intelligi quando in e ſcriptione interuenit eror facii:ui quia W tuꝛ epiſcopum conſenſiſſe: iuxta no.in d de quarta ſupꝛa eodem.et dicendum ut nerl nõ. in dicto capitulo cura. Ipſe nero S Antonius in eflectu facit bic duo membꝛd cens quod aut actio ſui natura data eſt urnd ralis a lege in meꝛam penam:et tunc ugt tolli etiam ſciente debuoꝛe: quia ex ſe gu abſq; eo quod aliquid pꝛeſcribat uel acan⸗ ſier ork ahcrins turhug ien us en lud hecumn eſemn ler nontolit Netcnunſilſclincein Adtenpus uncer i uncß Cec ſen⸗ enerer ie nifeeree helan arein uiinnin P ordieis ,i uer hbanſricMr lne iig t / it li ini nlp v mmiſtlyc dna, ni iinin 9 imronin wordimius t rechuar ablit cuaccenunscri egnl pecamum l. Dirdhergol ing nc dnonat,m Ai lcaaro ad dccaſationen cruninat Paſa lonrterhora cerag reviua anend Arcuſai ul de. C geie a adrn Cde uo ed penſtencian engendann nuitvnne tpreftum ( Grnde nodͤin bordin hde pba.k dice melus cthin foro uli hoſſtpoſttenpus agitinan canran tioz ius nſe ponuni wlei g geli r non dedik lma ſmd erpigunen n ttoſereh uſſtaſſtentine etnin n tſn elmgnſgnim atlſanmd — nalſj ce conſt iceo ponnit veh untsamnſs e pereniegiin ⸗ Figting. no n nii hnitinionts illigiin , ſgf urn eſncſ nuxineg Iitd e Bre⸗ n d ſeprimencamn in lerboc doeſncſcio nro nſt Hogt d e enſt Hofier ſeher nus de lom ſag e Wann ne bsenten dbiſeri minimng un oſict Mumiiſemmg min um gtenig a e ſvore tſcogn Poheſtussenmeine ini noctcrot mip:ſn danurin murtonimon i ſoonx ſdgenmia, /6 Qoc muattt imx Bu milni wnf ſo kiall uinm Ot acene q uu ij Brrili pul oiufit in in un ſlen muni tmui conn muum dicens non motae ,tanum Fräcumnguine eten nniſdum ne rin Minis iboc dcana lilimen i rnuit g lees Mntinetsnade Wedon ü 1 epn dor tlens den unnizt 1a ſonpicner ceciin alnt iel ſmrci Mumn iticim n itatn anm.do. Al. Nien di Inhci⸗ N inm Felſſſe prini M .c de mme lllin irſen In hi dioſcſen⸗ d pi inier dien n ncn, Aaröenpos, õ gd cben in quia in penalibus nõ artatur cõſcientia:ut nõ. .ij.q.ij.fraternitatis ⁊ per hoſtiẽ.in ſumma de penis:et nõ hoc dẽm ultimum:qꝛ eſt õ nõta peꝛ Har.i.l.ſi pene cauſa.ff. de cõdi.idebi.et uide quod dixi in.c.nouit de iudici.ĩ addi.nam a le ge conceſſum lex tolle? poteſt ᷣm eũ ut i.c.ĩ no ſtra ? quod ibi nõ. Inno. ð iiuꝛijs hoc puto ne riſſimum. Er allego i ſimili glo. ſing.i. e. cum Fʒ leges de here.li.vi.in nuerbo caſu. Sed ego du bito qͥd ſi in ñ meram penam lex a principio in tꝛoduxit actionem tempoꝛalem:ſed qꝛ ſic fuit ni ſum ſibi conuenire ſaluti ꝛei publice. exẽplum in actione de dolo.l.fi. C. de dolo ⁊ q;to minoꝛis ſeu ꝛedibitoꝛia.l.ij. E. de edi.edic.⁊ multis alijſ ſilibꝰde qoꝰ inſtitu.de perpe.2⸗ temp. ac. 2z. ff. de actio.⁊ obliga. Moſt.in ſumma eo.ti. ꝗ res preſcribi poſſunt poſt prin. tenet ꝙ hec iura ci nilia non ſunt correcta per ius canonicum qð eſt notandum:ſed ego credo ꝙ in foro anime: ſi ex parte alterius contrabentis iterceſſerit do lus ſeu aliud peccatum tenetuꝛ ſatiſfaceꝛe. quia lex non tollit peccarum:ſed ſolam dedit acroem ad tempus. unde ⁊ ſi nunqꝙᷓ; dediſſet actionem teneretur ille ſatiſſacere de peccato. nt paret in materia uſuraria. ꝓ predictis facit tex.in.c.qui babetiſ ⁊ ĩ. c.non ſane.xiiij.q.v.⁊ quod nõ. In no.in.c.quia pleriqʒ preallegato z per glo.i.c. ex tranſmiſſa de deci.et.xiiij.q.v.ĩ ſũma. pecca tum enim non dimittitur niſi reſtituat ablatum i. c. cum tu de uſuris et iĩ regula peccatum li.vi. HEinc dixit gloſ ſing. in. c. ad monere. xxxiij . .ꝗ.ij. ꝙ licet quo ad accuſationem criminalem ꝓPdita ſunt tempora certa a iure ulira que nõ H accuſat᷑ ut.l.qꝛelã. C. de fal.=.l.adul.C. ð adul. quo ad penitentiam peꝛagendam nullum tempꝰ eſt prefixum. ¶ Et uide quod in bot dixi in. c. iʒ de ꝓba.ł dic ⁊æ melius ꝙ ſʒ in foro ciuili non poſſit poſi tempus agi:quia non datur amplinſ actio ⁊ ius ciuile potuit tolle? ꝙ dedit nel poniꝰ non dedit ultra iſtud rempus:tamen non potu it tollere qͥn iuſtitia ſaltem rõne peccati reddere tur:ex quo ſubeſt equitas iuriſgentium ſen diui ni:iuxta notata ſingulariter per Inno.in. c. qᷓ i eccleſiarum de conſt.⁊ ideo potuit ꝛe huiꝰequi tatis natuꝛalis ⁊ peccati agi in foꝛo canonico * niã denuciationis indicialis:iuxta nõ.i.c.nouit de iudi.maxime ꝑ Inno.⁊æ per Har.i extraua ganti ad reprimendam in uerbo denunciatõem ⁊ hoc iudicio meo ſenſit Hoſti.? Jo.an.pꝰeuʒ i.c.per tuas de dona.ſecus autem ubi lex intro duxit actionem temporalem ex ſuo officio: ita quod nulla culpa ſeu delictum ꝛepeimr ex paꝛte alterius:quia tunc poſt tempus non pollet agi quia nullum ius ſubeſt agendi: Redeo ad dicta do. An. Aut actio originaliter eſt perpe tua: ſed lex decurtat nictam actionis æ tunc pu tat ipſe ꝙ ſiue lex ſiue ſtaturum tollat ciuilem et effectum naturalis ſiue inducat ſolum exceptio nem comtra actorem: ut in exemplis ſupra poſi tis peꝛ. . ꝛ. quia data ſcientia debitoriſ nõ ua Be preſcriptlonibes lebit pꝛeſcriptio in ntroqʒ foro: ita i in hoc ſit lex correcta per canones ⁊ ſic in effectu tenet HBar. Monetur quta hec actio finitur contra naturalem equitatem ⁊ finitur annexa negligen tia ipſius debitoꝛis in nõ ſoluendo = qq lex ci uilis non fundet ſe in morte ipſius actionis ex terminis ipſius:qui liberatur tamen commodũ quod ei applicatur.ſ. liberationis occaſionaba tur a peccato nec hoc ex ſide eſt ꝙ ipᷣe ſciens ſe debitorem propter ſuum non ſoluere libeꝛetur deus enim ſic artat debitorem ad ſoluendum 2z ſatiſfaciendum:ſicut lex ciuilis artat cꝛeditorem ad petendum. pꝛeterea lex canonica non ponde rat poſſeſſionem ex parte preſcribentis:ſed ſolũ hoc ꝙ nõ ſit ex fide:ſed eum peccato:ut hic ⸗ hoc dicit eſſe caſum in autenticis ut eccle. ro. cen.amo.gau.priuilegio:ubi cuʒ mala fide non currunt preſcriptiones cõtra eccleſiaʒ ⁊ dicitur curreꝛe cum mala fide quando pꝛeſcribitur a de bitore ſciente. ¶ A uerte quia Angelus de peꝛuſio hanc opinionem contra Mar. tenuit in dicto. . ſi niam. diꝛecte per tex. illius autentice: ut ec.ro.cen.an.gau.priuilegio: ⁊ ille tex. opti me facit:appellat enim preſcriprioneʒ illam qᷓ fit debitore ſciente iniquum preſidium:? aperte di cit ꝙ talis preſcriptio dat materiam peccandi: quaſi debitor ſciens preſcriptionem currere in duceretur ad nõ ſoluendũ ⁊ ſic ſupplantabit ꝓ ximum. Nem qicit ꝙ ius canonicum non con ſiderat negligentiam creditoris ſed peccatum debitoris: æ ideo dicit came feciſſe Bar. qui in bhoc ſe ſubiecit determinationi ſancte matris ec cleſie.nam ſecundum eum communiter tenetur coniꝛarium ⁊z allegat Joan. an. in regula poſſeſ ſor in mercu. ſed certe Joan.and. ſpecifice hoc non tangit:ſed hoc apertiſſime firmat in. c.ij. ð exceptio.li.vVj.ubi dixit ſupraſcriptum ſtatutum non nalere in ntroqʒ foro ⁊ de actione peꝛſona li que iure ciuili preſcribitur ſpacio.xxx. anno rum tetigit poſt Moſtien. in. c. per tuas de do nati.ubi dixit ꝙ deficiente bono conſcientie ex parte debitoris poterit ratione peccati agi ð iu re canonico etiam poſt iliud tempus per iſtum textum. ⁊ hanc opinionem ſcilicet ꝙ actiones non preſcribantur mala fide ſequitur dominus Carqdi.in capitulo uigilanti ſupꝛa eodeʒ Bal. tetigit in pluribus locis:ut in.l.i.C. de ſeruit. 2 autentica ad bec. C. de uſuris.⸗ ſpecialiter ĩ ca pitulo ſi quis per triginta in ti.ſi de feu. fu. con rouer.col.x.⁊ ſemper tenuit ꝙ i foro ciuili ſer uanda eſſet opi. Bar. ꝙ ponus eſt quedam pe na legalis ꝙ preſcriptio cum cauſetur ſine pec cato debitoris:ſed in foro canonico lecus quia canon nõ cõſiderat illaʒ ſubtilitatem ſed ſimpli citatem ⁊ peccatum:ut hic:ꝙ quidem peccatum non diminuiiur ſed augetur ex dilata ſolutione debitoris.argu. in capitulo fi. in prin. de cõſue tudine ſecundum eum. Ego i.c. ꝙ clericis.S.de fo.compe. = alibi ubi tetigi hũc paſſum ſolitus ſũ diſtiguere pro harum opi.concordia ꝙ aut oα☛π baer à A-hets offen z= α a cAwovih. Qieach appασ ve veX /, X Gιαιι W aν ααα debitor non tenebatur debitum offeꝛre: ita qðᷣ ceſſãdo a ſolutione non fuit i negligetia:⁊ tunc ꝓcedat opinio Bar. ? ſeq̃cium. nõ enim pᷣſꝛiip tio. hoc calu ur̃ bꝛe ãnexum peccatum ipſius de bitoris cum in eo nulla poſſit culpa norart: ſed ꝓcedit hoc caſu preſeꝛiptio ex mera negligentia ñ petẽtis:⁊ h̊ facẽ potuit lex ſciente ẽt eo cui cõ modum appellatur. ad hoc bonus tex. in ſimili i. c.i.S. eo. aut debitor debirum tenebaiur offeꝛ re:⁊ tũc cũ fuerit ĩ culpa ĩ nõ ſoluẽdo nõ debet ꝓpter nõ ſuum ſoluere iduci preſcꝛiptio cum nõ ꝓcedẽt ⁊ cum ãnexione peccati ipſius debitoꝛis Ex quo inferiur ꝙ in pꝛeſcꝛibenda libertate ad uerſus puitutem ruſticam nõ exigit bona fides: cuʒ ibi ꝓcedat pᷣſcriptio ex ſolo ñ uſu ſine aliq facto ⁊ negligẽtia æ culpa ſeꝛuitnem debentis. An autem æ quando debeat debitum debitoꝛ offerre et ire ad domum creditoꝛis uel econt:a nide bo.tex. cum glo. in.l item illa.ᷣff. de conſtit. pecu.⁊c ibi plenius per Har.tango in.c.ſignifi cantibus de pignoꝛibus. ¶ Nunc uero cum ſcriberem ſuper hoc.c.⁊ colligerem ex narijs lo cis omnia ſupꝛaſcripta adbibito lõgo preſertim nocturno ſtudio cepi multuʒ fluctuare ponderã do ſubtilirer hunc tex. in eo maxime quod gene raliter dicit nullam ualeꝛe preſcriptionem abſq; bona fide canonicam uł ciuilem. unde pondero nerbum nullam quod eſt unineꝛſale negatiuum ercludens omneʒ preferiptionem abſqʒ bona fi de:ergo excludit preſcꝛiptionem etiam i ꝑſonali bus actionibus: qꝛ qui omnia chcit nihil exclu dit de ma.⁊ obe.ſolite ⁊.xix.di ſi romanoꝛum. preſertim cum non ſit rõ legitima reſtringendi immo potius ampliandi:ut euitetur peccatum. nam in dubijs tenenda ẽ illa opi peꝛ quaʒ ome euitatur peccatum:qꝛ illa tutior: ut ĩ cle.exiuit ðᷣ neꝛbo.ſigni.⁊ in.c.iuuenis ð ſpon.nõ.glo in.c. unico de ſcrut. rẽ qꝛ litteia ĩ reprobatione preſcꝛiptionis fundat ſe non ſuꝑ iniuſta poſſeſ ſione ſed ſupeꝛ mala fide. unde tex hic in nulla ſui paꝛte facit mentionem de iniuſta poſſeſſione nec obſtare uidetur lr̃a in fi.in eo ꝙ dicit opoꝛ teꝛe:ut is qui preſcribit in nulla temporis parte cõſcientiam babeat rei aliene:quia preſcribens aduerſus actionem ſeu ſeruitutem ſatis haber conſcientiam rei aliene:exquo certus eſt ꝙ is ʒ quem preſcribitur hʒ actionem aduerſus eum. nam preſcribendo aduerſus actionem ſatis pre ſcribit aduerſus rem alienam: appellatione eniʒ rei ueniunt actiones z iura:ut nõ. Mar.i. l. qͥn tus. ff. ð au. z argen. lega. ar.l. rei appellatione ff. ð uer. ſig ſnam æ appellatione bonorum nẽi unt actiones ⁊ iura:ut.l.bonorum.ff.eo.ti.ſor tius appellarione ꝛei cum ſit genus geneꝛaliſſi mum:⁊ per hec tollitur motiuum Haꝛ. in ĩ eo ꝙ dicit in iſtis peꝛſonalibus actionibus pꝛeſcri bendis non uerſari bonam nel malam fidem:qꝛ poteſt uerſari mala fides in eo ꝙ ſcit actiõeʒ ad nerſario competere cõtra quam ex ſuo non ſol nere preſcribit. ¶ Sed poſtmodum accuꝛatius ¶ De prelcriptionibus. inueſtigando ꝛepperi HMoſti. in ſumma pall .F. que res hunc paſſum plenius ceteris e eg. naſſe quem nemo ad hoc alleganit: cuius dig⸗ naliter fuit opinio primo loco recitata ge muniter attribuitur Haꝛ. in dicto. g. ſi eo multis alijs locis ſuperius allegatis 2 in ge in colligendo ipſius mẽetẽ dicit ꝙ in actionib⸗ an libus preſcribendis ni requiritur ꝙ debitor e dat ſe non debitorem immo quãtuncunqʒ ſciat nibilominus preſcꝛibit: qꝛ in iſtis rlariter oritur obligatio a principio ex conſenſu paꝛtiuz: utpy ta quia mutuaſti.l.ſicut.E. de actio.2= obligati unde ſi non ſoluo per hoc non ſuʒ in mala ſide ſen peccato: quia ex quo tu non repetis poſſum probabiliter preſumere:quia aut nis donare: aut maiocem gratiam in expectando faceꝛe. ar. i. c. i. de cõmo. ⁊ ſi ſias per tantum tenpus e p ſcriptio compleatur. potius efſt tue negligentie iputãdũ qᷓ; facto meo:quia licet ſjm enm mon i terpellat ꝓ homine in foꝛo contentioſo. nt in. c fi. de loca.ſecus tamen ſᷣm eum quo ad peccatũ committendum non enim pecco niſi petas: niſi ſaltem internenerir iuramentum. ar. c. debitoꝛes de iureiuran. quod eſt ſingulare dictum. Secus auteʒ dicit ſi ego renui ſoluere ſeu malicioſe egi qꝛ tunc Iʒ tu ꝓpteꝛ maliciam meã uel potentiam nel alio reſpeciu me ñ exegeris:non tamen pre ſcribo etiam in perpetuum:qꝛ peꝛſeuero i peccs co: ⁊ hoc ꝛeſpectu etiam in iſtis peꝛſonalibus at tionibus exigitur bona fides:ſed in actionibus realibus ideo exigitur ignoꝛantia rei aliene:qꝛi rebus alienis legitime poſſidentis reqritur tii riter: ut iterneniat titulus legitimus ſeu tꝛaditio = ĩ dubio ñ pᷣſumitur dis ↄſenti: ut rcs ſua ab alio poſſideatur: immo preſumi potius olſa di cez. ar. ĩ. l. qᷓ uos. S. necaꝛe. ff. ðᷣ fuꝛ.iõ poſſidens rem alienam ſciẽter ſine dñi cõſẽſu nicioſe poſſi det et ẽ ĩ mala fide iõ nõ pꝛeſcꝛibit.xxxiiij.q.ij. ſi uirgo et in rla poſſeſſor preal. Et er pdicnis infert ꝙ iura ciuilia ĩ actõtbꝰ pſonalib ñ ſunt coꝛ recta per ius canonicum:ſed hoc.c.? dictum.c. ſi uiꝛgo et. c. uigilanri S. eo.et fgula poſſeſſoꝛ alle loquuntur ĩ poſſeſſoꝛe ꝛei aliene cum mala fide: z ſic ĩ realibus rõne pꝛedicta ul quando in perſonalibus interueniret malicia ? periinuch in non ſoluendo modo predicto ⁊ bec ſut ſingn lariter notãda:æ miror quod nemo allegauit:et forte ab eo habuit originaliter Bar. illam ſũ opinionem licet non ita perfecte ⁊ compſere lo quatur ſicut ipſe hoſtien.qui pe: uerba lliona loquitur: ut nidere poteris in ſumma in loco preallega. ¶ Et boc confirmant in harie meaʒ diſtincri onem ſupra poſitam:ſed diſcꝛepat i eo gð ſentit: ꝙ licet eſſem obligaius ad ſoluendum certa die nihilominus pꝛeſcr bo ſi malicioſe n diſtuli ſoluere: quia dies non interpellat ao 6 mine quo ad pccatum comittendum niſi uuc nenerit iuramentum: boc enim mibi non e cet quia ad peccatum comminendan i gn⸗ re pᷣſuppoſita obligatiõe deus no fac diffeꝛe atuuncker unt ne e adde. cumoblchwsſine erpiaad di, Goo dienamn. ſ Acid comheut 4 onen er egtͤna bed eced 6 piacionen ie di mes nt 4 iaaſicn i nia a ma ſicnt in nncedo⸗ Pec Poro tamnen inec.r peeri eind c. ſcener onp eorci ian m ) eau Paturelenriglnam bnaune F. 9 rgllr baplean e e in . l ge ho la rage pim nnnnuis iuſlu iicnout id. dbinnunine u, zontmnr amſſm muim mus gb uitrace mn n oin gan vbi oppe lolitoiniqui oridi. e5 eſpenn anlimno nils ur diet ioi goo ſneir n. dias emramngant ad repumedi iebo e Cinone Wol de o ddi ſodeſt odgrnd nals⸗ r enſo wo ung. n Pwriſicn P aermn N nel qr locuglennis h ineara men poſſoze d eeckuum prian enicgtisr bapete hrde noſut Olliinins isi 4d ſcs nnſide fen f gno. li lit leibens ſeient pör ſenp geniini n og alend olere obiignog inſti deine i ge d in niſannſeſier mpſn heͤßimni ſtina cceptlanonen itemenſe rit eh alnni ninn dadigrr ſolgatio ilsſtin neitre ſolui de hkunied pſihno ceit R lare ſae opie qo n gtit ny ſtia imi pinre inſn tcqr hn Pleiptionis ſarnnnz⸗ echobbinſceng co Ninnſlin de untge ninn ſoldo boemſginni . . mee n umn ſepenopoſt Epbommenſon Cnntolontt Atrpatusumfnen iiin commimninm Menn unf H ſarem unumneen, inmennmn n cNde de imreurmn qod eſ ingearecſenn amm cr ſ qo ſenn ooar umi en r un m cpr, mlican nri one alo nſvmu mrinpensnon mnn ſdo eſam inpepemum : peiſcroiimi prr boe ſerm onumn in ſis genonaibren imntbus ngimn bonn fclaſed n monbt ubns ſco eigimn igomni t aſineg⸗ pvs dienis güne aſilenis ifiar ſe rrmirntinitinsegimms inumit tidmo ißhmnmm ia aii e io poſicemn nno Nmſi inb n e zNos Secneſd inh anilisut Nein ncet n rnan ſcine ir dii Mellnn wen, de nd Netbi daaeimhfide N . doſſckor gei C 6eirgo ain np laiadgentrt Pun cnlini nib inter iuramentum et ſimplicem promiſſtonem: ut in.c.iuramenti.xxii.q.v.nec debet quis preſumeẽ ꝙ uelit amplioꝛem diem ſtatuta pꝛefigere. ar. in.l. cum de indebito.ff. de ꝓba.⁊ in.c.ſuꝑ boc de ꝛe nunc.preſumitur.n. unuſquiſqʒ; diligens in ꝛe ſua 7 nõ nelle ſuum iactare ut in iuribus pall. 2 fac nõ glo.in.l.cum quid.ff.ſi cer.pe.⁊ preſumitur in ſua prima compoſitione ꝑdura? ⁊? dicens ↄtraꝛiũ babet ꝓbare.ut in.l.eum qui uolũtatẽ ff. de pba. facit regula ſemel malus.⁊æ qð ibi nota de re.iur. li.vi. Concludo ergo tẽndo diſtinctionem meã q; ubi nullum peccatum ſeu culpa ꝛegitur ex pte pre ſcribentis ꝙ ualer pᷣſcꝛiptio q;tuncunqʒ ſciuerit ſe eſſe debito:em ⁊ ꝑ bec tollo fundamentum quod fit de iſto tex.nã h̊ tollitur oĩs preſcriptio qn ſub eſt peccatum ⁊ mala fides. ut pʒ in lr̃a.ſed nullum peccatum eſt ex parte mea ſi nõ ſolui cũ ad hoc ñ eram oblig uus ſine interpᷣtatione.nõ enim poſſi deo alienum.⁊ ſi actio competit aduerſus me ha beo exceptionem ex cã legitima ab eo qui dedit tibi acrionem ſine aliqᷓ mea culpa. ſed ex mera ne gligentia tua ſicut in macedoniano dixit Inno. in.c.qꝛ pleriq;ʒ de imu.ecc.puto tamen ꝙ H̊ caſu ſcienter locupleroꝛ cũ iactuꝛa tua 3 equitate ⁊z ius naturale: ut in.l.nam ̊ natura. ff. de ↄdi. inde. ⁊2 ĩ regula locupletari de reiur.li.Vi.qꝛ potero adv ſus te agere ꝑ uiam denunciariõis iudicialis de qᷓ in.c.nouit de iudi.æ qdð ibi nõ maxime per Inn. 2 probatur apertiſſime maxime iuncta glo. in d. auẽc.ut ecclia ro.cen an. pꝛiui. gau. ubi appellatur talis pᷣſcꝛiptio iniquũ pꝛeſidiuʒ. ⁊ h reſpectu iuris 7 equitatis nãlis ut dicit ibi glo facit qðᷣ nõ bar. in dicta extrauaganti ad repꝛimẽdã i ueꝛbo denũ ciationẽ. ubi diẽ ꝙ ubi ſubeſt obligatio nãlis oꝛta ex ↄſenſu tuo puta. qꝛ ꝓmiſiſti ꝑ pactum nudum uel qꝛ locupletaris cũ iactura mea poſſuʒ recurrẽ ad eccliam ꝑ niam denũciatiõis:⁊ B aperte ĩ pᷣſcꝛi ptõe noluit Hal.i fminis nẽis i. d.c. ſi ꝑ trigi ta ſi de fen fu. ↄtro. ubi dicit q; pᷣſcꝛibens debitũ ſeient᷑ põt ſemꝑ denũciari: qꝛ ius ciuile nõ potuit tolleꝛe obligatiõcʒ inſti.de iure nã. gẽ. ⁊ ciui. .ſʒ nãlia: niſi q ex lapſu tpᷣis pᷣſument ſolutioneʒ uel acceptilationem ĩte:ueniſſe: qꝛ tũc rõe pᷣſumpriois nõ ad mittit᷑ denũciatio. dico tñ ꝙ re ipᷣa nõ tollit obligatio nãlis ſi in ueꝛitate ſolutio uel acceprila tio nõ inteꝛuenit: qꝛ pᷣſũptio cedit vitati.viij. diſ. vitate:faẽ optie qð nõ. Inn. i. d. c. qꝛ pleriqʒ cuʒ ſnia ĩ rei vitate ẽ ĩiuſta de quo ibi nideas. Sʒ ꝛ0e pᷣſcꝛiptionis ſtatuti nõ pᷣſumit᷑ nãlis obligatio ſub eſſe. Et m hec põt optie ꝛeduci ad ↄcoꝛdiã bar. in locis pᷣall.ubi tñ pᷣſcꝛiprio fuit inducra debito re ignoꝛante debitũ puto ꝙ nõ hʒ locuʒ hec denũ ciatio in foꝛo eccleſiaſtico nec tenet᷑ ĩ foꝛo aie pſcꝛi bens ad reſtitutõem: ut uoluit Inn. in d c.qꝛ ple riq; ⁊.c.cura.de iurepat.⁊ dixi plene.S eo uigilã ti. tollit ei hoc caſu effectꝰ nãlis ita ꝙ nõ remanet eliſa quo ad oẽs effecius: ar. ö. e. ad aures 2 hoc caſu põt ſaluari opi. õria Mar. de qua in.l.fi.ff. rẽ ra.ha.= in. d. G. ſi uiã. Et per h̊ hs iſũ paſſũ melius ⁊ pleniꝰ i;ᷓ albi diſcuſſũ. Et ſi qreres q̃re De pſcriptõlbꝰ. qñ currit ignorantia debitoꝛis tollit᷑ effectꝰ nãlij ⁊ nõ ſic qn ↄcurrit ſcia ſꝰ ꝙ p io cau pᷣlcriptio inducit᷑ nõ ſolũ ꝓpter odiũ negligenns ſʒ ẽt ꝓpt bonũ ⁊? equũ ur.xvi.q.iii.F. poreſt. jo vo cãn ẽ meꝛe odioſa õ cũ equitas ocurrar data ignoꝛã tia ⁊ nõ ſic data ſcia elidit᷑ effectus nãliſ Hͥ cau dũ taxat ⁊ nõ ĩ altero ubi deſit oĩs equitas ⁊? uerſat ſolũ odiũ ⁊ facit ꝙ nõ Inn. i. d. c. qꝛ pleꝛiqʒ Hic dixtt Bal. in. d. c. ſi q̃s ꝑ trigita ꝙ ubi ſtarutum laicoꝝ denegat audiétiã ĩ foꝛo ſecłari ꝓpter equũ ſeu bonũ publicũ/nõ hʒ locum denũtiatio in iudi cio eccliaſtico. utputa ſi ſtatuto cauet᷑ ꝙ nõ ſoluẽs gabellã ex õciu nõ audiat᷑ uel ſi inſtrumẽtũ nõ re pit iſinuatũ ſeu ꝛegiſtratũ in libꝛis cõis pᷣſumatuꝛ falſum. IMẽ ſẽnt Hir. in dicta euaganti ad repᷣ mẽdã in voo denũtiatõeʒ. ubi dicit/ꝙ in macedo niano uel uelleiano nõ hʒ locũ denũtiatio in foo eccliaſtico.qꝛ erceptio in eis datur a iure ciuili ex maxia cq̃tate nãli z ꝓpter ſexus f agilitatem.⁊ ut euitẽrur multa mala ad qᷓ ↄmittenda inducebãtur filijſfamilias ex mutuo ꝛecepro.ob hꝰ dixit Bal. in.d.c.ſi qͥ ꝑ xxx.qꝙ tũc xtr hʒ locum denũtiatio in foꝛo eccłiaſtico qñ ex iuris ciuilis obſeruantia nntritur peccatum. Idem ſentit Inno. in d. c. qꝛ pleriqʒ.ꝙ pᷣſcribens bona fide nõ tenerur in foꝛo eccliaſtico ſeu in foꝛo aĩe reſtituere:qꝛ illa pcrip tio fuit inducta ꝓpter equũ ? bonũ ?z loquit᷑ aꝑte eo caſu quo quis pᷣſcribit cũ titulo = bona fide. Si ãt pᷣſcripſit cũ mala fide ſine titulo ur dubita? ur̃ iñ declinaꝛe ut idẽ ſit h̊ cãu ⁊ H̊ puto neꝛius qꝛ pᷣſcriptio xxx.uel.xl. ãnorum ſine titulo equalis ẽ in fauore pᷣſcriptõi.x.uel.xx. annoꝝ cum titulo qꝛ qð deeſt reſpectu tituli ſupplet᷑ in tpᷣe: ut ꝓbatur in. d. .põt.xvi.q.iii.⁊ in l.ſi quis ẽptroris C. ð̊ pᷣſcrip.xxx.uel.xl.an.dixi.ẽ. e. de qrta h̊ idẽ ur ñ teneat᷑ ẽt in foꝛo aĩe filiuſfamilias mutuũ ꝛcſtiruer tenuit idẽ Inn i. d c. qꝛ pleriqʒ pꝛopter rationcʒ pᷣdicrã. qꝛ macedonianũ fuir introductũ nõ ſolum proprer odiũ cꝛeditoꝛis ſʒ ẽt pꝛopt᷑ bonũ publicũ ut euitent᷑ moꝛteſ ꝑentum. C. ad macedo.l.i.i pᷣn. uel melius ym eũ.qꝛ nihil ẽ apud hunc filiũfami lias cuius dniũ nõ hẽat.nã ⁊ dniũ rei mutuate in eum tranſit.l.ii. ff. ſi ceꝛ.pe. actionem uero que 3 eum intentari põt ltiaʒ exceptiõem hʒ.un cũ ex ceptio ſit ei data ↄ actionẽ ab eo qui actioneʒ de dit ſibi ſufficit ut rutuſ ſit ẽt quo ad deũ ⁊z h̊ ẽ ſin gulariter nõndũ.qꝛ facit ad multa ſilia de quibus ĩ hac mq dubitari poſſet.¶ Sʒ circa p̃dicta q̃ꝛo quid ſi ſniam ẽ pᷣſcriptũ nũquid habeat locũ ò nũtiatio in foꝛo eccliaſtico:bal.in d.c.ſi quis per triginta ſi de feu. fu. cõtꝛo. tʒ ꝙ non. qꝛ ex ſnia nõ oritur obligatio nãlis maxiĩe ſi fuerit iniuſta iuxta nõ in.l.iulianus ff. de ↄdi.inde.qð eſt norandum Et intelllgo qn fait ſcienter preſcriptum. urputa q; ſciebam me tibi condemnatum ſniam. ſed ceſ ſaſti petere peꝛ. xxx. annos. nam ſi daretur igno rantia res non haberet dubium per pꝛedicta. et aduerte latius. nam ſi ſnia erat iniuſta æ poteſt probari. concluſio predicta procedit ſine ſcrupu lo.nam ) ciuilem obligationem eſt pꝛeſcripium h X & ſ anmia r ſuvs n , n0 lr Quc 0. 1 tniuir 1 alag m P feudale, PE/ Fsnd Bas an Pſibut . —NI emn ep all e bou fed nölis neꝛo nulla ſubeſt: qꝛ ſnia declarat. non auteʒ inducit. ut in.l. ſicut. S. ſed æ ſi querit᷑.ff.ſi ſeru. uendi. nõ. in. c. forus.j. de voo. ſig. vn non pecco ſi ſniaʒ iiuſtaʒ nõ ſeruo ut nõ. Inno. in. d. c. quia pleriqʒ: ſi autẽ ſnia eſſet iuſta ⁊ poſſet iuſticia pꝛo bari. ⁊ tunc dic:ur dixi. S. in princlpali queſſione Sed ſi ſolũ ꝓducit᷑ ſnia ↄ quã allegatur ſola pꝛe ſcriprio eſi dubiũ:qꝛ ſnia pꝛeſumit᷑ iuſta pſumptõe inꝛis ⁊ de iure.ut in. c. cum inteꝛ de ꝛe indi.ubi ðꝛ ꝙ ꝛes indicata ꝓ ueritate accipit: facit.l.ingenuũ ff. de ſta. bo. eꝛigo pᷣſumitur ineſſe obligatio nalit 20e cuiꝰ põt fieri denũciatio ne alteꝛ locuplei ſcien teꝛ cum alterius iactura nt. s. dixi. In Sriũñ fac qꝛ vtus ſnia eſt ſublata ꝑ pꝛeſcriptionem.eꝛg0 ceſſat pſumptio. pꝛereꝛea in hat denuntiariõe dʒ apeꝛe ꝓbari peccatũ iuxta nõ. maxie ꝑ Juno.i. c. nouit de iudi. Sed in caſu noſtꝛo nõ ꝓbatur peccatũ ꝑ ſolã denũciationẽ cum poſſit denũtiarus dicẽ ego in nullo peccato ſum: ⁊ ſnĩa fuit iniqua: nec poteſt allegari cum vtus ꝑ ſniam ſit ſublata. ⁊æ ſatis ẽ ꝙ poſſit eẽ iniqua. eꝛgo ueracit᷑ nõ ꝓbaĩr᷑̃ peccatũ.et ſic ceſſat denũciatio æ hec nõ. Sed queꝛo põe ꝙ; quis tenuit ꝛem alterius tanꝗ fendalem pſtando Fuitiũ dno.nunquid pᷣſcribit ut deceteꝛo illam ꝛeʒ babeat in feudnʒ. Aduene tex. eſt de hoc ſinglariſ in. d. c.ſi quis ꝑ triginta. in titulo ſi de fen.fu.cõ troueꝛ. ſuꝑius allegato. ubi ↄcludit᷑ ꝙ ſic. licer de illa ꝛe nunqꝙᷓ fueꝛit inueſtitus ⁊ intelligo illnʒ tex. añ pᷣſcribit᷑ ↄtra pᷣnatũ. nã ↄ eccleſiã non currit pᷣ ſcriptio minoꝛ.xl.ãnoꝝ ut in.c. de quarta.S. e.et .c. illud. pꝛetea ille tex.ĩdubie ꝓcedit in pᷣſcriptõe ↄcurrẽte bona fide: Quid aũt ſi erat poſſeſſoꝛ in mala fide.glo.tetigit in. d. c.ſi quis:æ aliquibꝰ ui ſuʒ fuit ꝙ ꝓcedit pꝛeſcꝛiptio quaſi dñs ↄlſenſerit ꝛecipiendo fuitiũ.ſed Ja. de bel.quẽ ſequitur ibi HBal. tenuit Zriũ ꝙ nunqꝙᷓ ſine bona fide pᷣſcribi tur etiã de iure ciuili.ſed tin exceptio.ur.l.ſi quis emptionis. C. de pᷣſcrip.xxx.annoꝝ.⁊ de diſpõne canonica dico etiã ꝙ nõ põt ꝛeſpeciu exceprionis nt h̊ 2. S.e.nigilanti.ita ꝙ ↄcludo ꝙ etiã reſpectu feudi nõ currit pᷣſcriptio cum mala fide. ⁊ pꝛobat tex. hic dum dicit nulla pᷣſcriptio ⁊c. Sʒ queꝛo an ſit neceſſe in pᷣſcripiõe bonã fidem allegare.bal.iĩ .d.c.ſi quis peꝛ.xxx. dicit ꝙ ſic.qꝛ non pᷣſumitur niſi alleger. allegat glo.inſti.de actio.S. alie. Sed ceꝛte illa glo. hoc nõ dicit.ſʒ potius inunit ↄtrariũ diciteim ꝙ bona fides requiri ſed nõ ẽ neceſſe illã ꝓbare cuʒ conſiſtat in aio.⁊ ſic ꝓbari ñ poſſit Agd idem. c. auditis ⁊.c.cum olim cũ ſilibus S.e. ubi ſimpir fuit allegata pꝛeſcriptio.nec ulla fuit fa cta mentio de bona fide. fateoꝛ enim ut g; dixi:ꝙ; requiritur tamẽ allegãdo pꝛeſcriptionẽ q nõ cur rit ſine bona fide vꝛ tacite allegata bona fides:qꝛ põt dici ſolẽnitas intrinſeca ad illam pꝛeſcriptio nem qᷓ pꝛeſumitur deducta allegata pꝛeſcriprione vt in.l.ſciendũ:æ qð ibi nõ.ff.de.vᷣ.oblig.⁊ inſti. de fideinſ.in fi.? qðᷣ nõ. Inno.in.c.ĩnotuit de eo qui for.oꝛ. ꝛece.⁊ clarius in crimibus latioribus uoluit idem Inno. in. c. frateꝛnitatis de teſti. nbi gixi. ꝙ ſi capitulaui pꝛeſcriptionem ĩ qua ꝛeqrit᷑ ii. ¶ He pſcriptõib. „renn iorl tulus nideoꝛ ẽt deduriſſe titulum p onam neceſt lihn glin im noſn riam: ? facit qꝛ bona fides pꝛeſum᷑ ur H ſeien anre contnoion rninu c.ſanctoꝝ ⁊.c.ſi diligẽti S.e.⁊ uide quod dixi t. ſipſen gon miglun grſonn ie Queꝛo quid ſi ſtatuto uſ aliqua lege caueꝛeu⸗ liun ſerin cill aſun 4 ur ceꝛto caſu nulla currat pᷣſcꝛiptio nũquid cenleg ge iun crn le os tur ſublata omnis pᷣſcꝛiptio ꝙᷓtuncũqʒ longiſſima amns nes nei Au muanklt⸗ So. de hoc allego tex. iuncta glo. ſingulari ine nucud eeibine , uiöc⸗ i. de capi. coꝛ. coll.x. que ſingulariter dicit ꝙ no. öſun mafceon o iüͦs ſed ſolum tollit᷑ pſcꝛiptio longi rempoꝛis: ut. xuel ſanĩ⸗ ulbustolini dbl 110 xx.annoꝝ:qꝛ nõ eſt ueꝛiſile ꝙ ſtatuẽs uolneꝛit oig nle inon, o iura in hac mareꝛia loquentia tolleꝛe. ad hoc.. ſe 2.l. omnes. C. de pꝛeſcꝛip. xxx. anno. facit oprime qð nõ.in ſili in.l.ſi qn. C. de inoffi. tel.ſatis enim eſt ꝙ ſtatutũ põt aliquid opeꝛari.Iʒ loquar ꝑ ba geneꝛalia. ? illã glo. ſequit hic Mal. 2 tenet Joã. an. in addi.ſpe.in ti. de feu.in fa columna ? refeꝛt Dy. ita ↄſuluiſſe. ⁊ bec ſunt menti tenenda in mq extenſionis.limitat tnñ Hal. in loco pꝛeallega. qñ W aciru abe ftit⸗ ſtatiutũ põt ueꝛſificari in pꝛeſcꝛiptione longi ſpis (M u d ſed ſi non poteſt ueꝛificari niſi in pꝛeſcripnione lõ giſſima ut.xxx. uel.xl. annoꝛum. utputa in actioni bus peꝛſonalibus uel in rebus eccleſie. iunc ut ſtia tutum aliquid operetur uidetur excludeꝛe etiaʒ l giſſimam. Et peꝛ pꝛedicta ego puto ꝙ non exclu ditur hoc caſu illa de cuius initio non eſt memo ria cum ſit alteꝛius nature ⁊ foꝛtioꝛis poteniuie.t in.c.ſ.j.eo.li.vVi ⁊.l.hoc iure.S. ductus adve ff. de aqua quoti.⁊ eſti. ⁊ ſatis eſt ſiatutuʒ poſſe ope rari reſpeciu pꝛefcuptionis longiſſime ⁊ bec nõ.? . õ uide an peꝛ pꝛiuilegiũ poſſit concedi ut nulla po mſumr wi Gdonur x ſit pꝛeſcꝛiptio curreꝛe peꝛ Hal.? Har.poſt go. ua deni aa c Rer S ioncs. & nicfenn mii ii aui pectat zalbi di in auẽ.quas actiones. C. de ſa.ſan.eccle.¶ Aune ſelemm aöiarepoſicar if ro capicndo finem huius glo. an conſtitutio iſti Faut iam d ute ainckaf ilſe quantum repꝛobat omnem pꝛeſcꝛiptionem cu; ma d – nucſnd amomon ilg la fide extendatur ad pꝛeſcuptiones pꝛecedentes crſmmininſeneane congeum ga hanc conſtitutionem. Et pꝛofecto hec queſtio bo nen,nt rs ſtdienn doſer den de⸗ in t. gllanti 5e. Paranchi hoſſeſor rinl Olxiin Gicoaipionni bbitideds inc ſuirgo. rnii fi )r bon⸗ nus preſeripit onenen. Mre duni nuno nſtmrre ar ne larn al die eſt nullius utilitatis quo ad teꝛminos queſlio a nucſctan atſſbhhi coſctnian nis. quia tantuʒ tempus eſt ꝙ emanauit ꝙ de pꝛe ene.l. Prineprlier go, gveritvid ſine cedentibus queſtionibus nõ poſſit in dubiũ reuo Haerhtions Hapuerit conſcientiam leſam cari:ſed expediam: quia poſſet eſſe utilis ad conſi nnchit haber non leſam nmndſinen miles queſtiões. glo. concludit ꝙ uon extendatur ſcihtio go.ocdſt nd ein veleqg non ad pꝛeteꝛita. ſed reſpicit tãtum ad futura peꝛ. Cfi. erit in glano nocere n tanch euonenne de conſti. Idem Jo. Mincen. ? Gof.? Pblili. len oſeiemimn orer beſno gang bis enim qui anre iſtam conſtitutionem preſeripſe ienet hie Jnn. Dn Poiio ſel ho⸗ rant conſuletur fm Mincẽ. ſi agant penitentuim onnalinnn ad nod fueitſeundun do 2æ babeant pꝛopoſitum taliteꝛ deinceps non pi pr inf. Dan An dſingui cins ſcribendi ſed pꝛeſcripta reſtitueꝛe non tenciur. et ſim eimerlgimifemnn Circa pꝛeſcriptiones tamen inchoatas: ſed non ſeneerigte e ofi em alur ene dum cõſumatas tempoꝛe buius conſtiitutionis ie iſtg noͤ pꝛeſcibat. Si nend babeit 1 nebat Jo. illas non interrumpi. Jo. an. tenet hie imer beni iudtcio dofee Aite e Srium glo. ? peꝛ ↄns pꝛedictos dicens hanc 9 letter aſiis nelerantertendbd ſch 1 ſtirutionem extendi ad pꝛeteꝛita peꝛ notata in. c. geſeguimr loſa ur preſer leghh fi. de conſti.æ in. c⸗cum tu de uſuris. quaſ ſeniet Kfnenpta. J negh n et bene ꝙ hec cõſtitutio fuerit iuris dkerlararor n in coſcenein m *R eunt potius ꝙᷓ noni editoria.nam ut. 5. dixi et ga arnn Gͤumn aim nen uvent ſe textu. cum non poruerir cnimm mala fide Relt zunz info unerit et lut greim bi ſine peccato. quia omne qð non eſt er ide i gaBrinl ier F, dl nſal catum eſt: clare colligitur ꝙ lex ciuilis illam ing⸗ ſeneſnin Finn ſeſnen ſn . liij. di. erit autem lerx. ?æ banc opl. enting n a d cieng a⸗ cens non tenet.iiij. d h icens ꝙ bec ↄſtitutio OPlgod . . derfun ſequitur hic domi. Amo. dicens ꝙ enengt n .n hleſct enſte declaꝛat irrationabilitatem iuris ciuilis 2 opinio UVincen.in eo ꝙ dicebat eum qui mala fide pꝛe ſcꝛipſeꝛat ante conſtitutionem iſtam non aꝛtaꝛi ad reſtituendum preſcripta aperte confunditur. prio per iſtum tex.in eo ꝙ aꝑte inuit iſtum pᷣſcribetem ẽt tunc peccare.cum ergo acquiſiuerit rem cum peccato ergo tenet᷑ ad ꝛeſtitutõem ipſius.xiiij.q. V. nõ ſane.⁊.c.qui habes.pᷣterea et melius ex pre ſcꝛiptõe cum mala fide nõ acquiꝛit᷑ ali dominiũ nec in ꝑſonalibus tollitur obligatio nãlis. ut.l. ſi quis emptiõis. C. de pᷣſcrip.xxx.an. ⁊.xvi.q.iii. .H. poteſt ergo cum iſte pᷣſcribens poſſideret alie num uel eſſet obligatus nãliter. licet in foꝛo ciuili babeꝛet ex ſolo odio illius contra quem fuerat pᷣ ſcripturus exceptionem tenetur in foꝛo anime ad ꝛeſtitn ndum ad hoc qð nõ. Inn. in. d. c. qꝛ pleri qʒ de imu.eccle.nõ enim dimittitur peccatum niſi ablarum reſtituatur ut in regula peccatum lib. vi. ¶ Menio ad glo. ultimã que facit. V primo.nam qʒ querit niam tex. dicit ꝙ preſcribens in nulla dis deſonibts tpᷣis ꝑte debet habeꝛe rei aliene ↄſcientiam quid Nenonalbigtclin lcbrselceieſrie ſi poſt ↄpletam preſcriptõnem ſciat rem ad alium enenaignichnm damrorlerc, prineꝛe.reſpondet hoc nõ noceꝛe ⁊ remitit ad nõ Aimm. Aahrtinao in c.u gilanti.ẽ. e. Idem tenet Inn. hic ⁊ plene ꝑ chtur boc caſx in Gecminsinifo ſon ejr⸗ o. an.in regula poſſeſſoꝛ ð̊ ꝛe.iur.li.vi.in mer. u un ſ aleans unne tforols otr dixi in dicto. c. uigilanti. ubi uideas ⁊ dicit Hug. icli . nie tor ine ſ. insnt in.c.ſi uirgo.xxxiii.q ii.ꝙ ex quo bona fide con muu gon. xcſl. 1ſusfſumm ol tinua preſcripſit non tenerur iure diuino aut hu m reſpenm orſanpuons ſongſimet hani mano reſtituere licet nunc ſciar rem ad alium per enn gernull gii poſſt od n lnn tinuiſſe. qꝛ tempoꝛe quo ſcit iam non poſſidet alie Eprlaipno anrer pe Br e Bin vol num. ſed bꝛoprium cum iure diſponẽte ꝛes ſit ꝓ me gons clones, Cde gaadd ig effecta. xxii. a iiij. ui Nercar? olibi diẽ texe 9Coicndofnen buns o. n ſtents ni non eſt alienum ao iure poſſidetur. xruij.q.iiij. DcccOtenuss . RadoNd D quid dicam. neceſſario ergo opoꝛtert intelligeꝛe mmnNAEmdKanidn c.⁊ ſimilia in ſciente ante compleram pꝛeſcꝛiptio nide d addnnd⸗ Nun nem:qꝛ tunc ꝛes eſt aliena. poſtea neꝛo res eſt effe Dnc colſimtonen Crprfund aht cta ſua.⁊ ſic non poteſt habeẽ conſcientiam rei ali die wolins limis dl enmoff ene.¶ꝛ principaliter glo/queꝛit quid ſi tempoꝛe nis gpin anmm Gnpnsch rrid pᷣſcriprionis habnerit conſcientiam leſam poſtea cehenavns qwefionidus no Nd * incipit habeꝛe non leſam. nunquid ſi interrupta p̃ carſed apelian uin oſcid raen ſcꝛiptio glo. ↄcludit ꝙ nõ.⸗ nã nelle eꝙ non habu nics õ erit in aliquo noce:e.qꝛ tanq; eꝛꝛoneam potmit ta 4 rein ſe hier imn ifni lem oↄſcientiam geponeꝛe de ſimo. peꝛ tuas. Er 18 ce Yien Jo Annt it tener hic Inn. Vin. æ Mbilip.ſed Moſti. renet leaaſt⸗ eitunconſtuuſonne contꝛarium ad quod facit ſecundum Jo. an. 5. c. nsaindiine Uci, dagnr ꝓx in fi. Domi. An. diſtinguit dicens ꝙ ſi habn runt coſclnnk ind ſe lung erit ↄſeiam leſam ex legitima infoꝛmatione concu Abeant pi hoſtun ich N rente ueritate.⁊ poſtea eam aliter eꝛonee. infoꝛma bendi ſed uae cen uit ꝙ nõ pꝛeſcꝛibat. Si ueꝛo habueꝛit ↄſcienriam Cru guſaaweipzc⸗ nnde⸗ leſam ex leui iudicio.æ poſtea aliter eam infoꝛma nerit ex aliis uel ex antecedentibus legiptimis in dicijs ſequitur gloſa. ut preſcriprio ex boc non ſit inteꝛrupta. ¶ In dubio uero ſi non apparer qualiter co ſcienciamam informanerit ſed prima conſcientia cõcurri cum neritate preſumitur ꝙᷓ eã bene pꝰ informauerit er 2² male niſi alliud ap pareat Mar. in. I.nãliter. ff. de uſuca. ſimpliciter refert et ſequitur Inno. bic dicens ꝙ ad boc ut omeilie g⸗ ſupeꝛueniens mala fides iteꝛrumpat preſcriptõeʒ inrl opꝛtet quod ſupeꝛueniat irreuocabiliteꝛ. ſi eiʒ in De pſcriptõibꝰ. — A— .α Pbα DL . . medio tempoꝛe putani rem alienam. poſte aielm us informatus putaui eam meam. illa mala fſi des que fuit illo medio tẽpoꝛe uſucapionem non impedit.ſᷣm ꝙ etiam iura ciuiilia uolunt. ⁊ ſic ſm eum ius ciuile corrigitur tantũ eo ꝙ mala fides irreuocabilſter interuenit. Aduerie aur enim illa mala fides fuit in principio.æ tunc durante mala fide nõ cuꝛꝛit pꝛeſcꝛiptio nec pꝛodeſt ad illud rem pus cõputandum. licet poſtea ſuperueniret bona fides.qꝛ a principio ꝛequiritur bona fides.etiem de iure ciuili ut nõ. in.l.i. C.dę acqui.poſ. nõ. ar. in dicta. I. naturaliter Aur in principio fuit bona fides.⁊ etiam in fine. ſed in medio hba buit malam fidem.⁊ cꝛedo ꝙ per ſuperuenientiaʒ male fidei fuerit interrupta pꝛeſcriptio. ita quod pꝛincipium non poreſt computari cum fine quo habuerit bonam fidem. ſed per ſuperuenientiam male fidei fuerit conquaſſata pꝛeſcriptio.hᷣ pꝛobo per iſtum tex. in eo ꝙ in fine dicit opoꝛteꝛe ut pre ſcꝛibens in nulla ꝑte tempoꝛis habueꝛit conſcien tiam ꝛei aliene facit.c. ſanctoꝛum.S.e. ubi dicitur ꝙ preſcribens debet continuo ſyncere et quiete poſſidere. æ optime facit. c:ſi uirgo. xxxiiij.qij. nbi dicitur ꝙ ſtatim ꝙ habet rei aliene conſcien tiam ẽ iniuſtus poſſeſſor. æ ꝓbat iſie tex. in pᷣnci pio.qꝛ ꝙ non ẽ ex fide peccatũ ẽ nec poteſt dici ꝙ conſcia fuerit eꝛronea.iĩmo iuſtiſſima cuʒ babue rit concurſum cum ueritate. nam ſi fu ſſet ſua non eſſet opus preſcribere. ¶ Et poſſet attentari qð ſecundum canones iſte talis nunquã preſcribere poſſit per iſtũ tex.in fi.æ per regulam poſſeſſor dᷣ regu iur.li.vi.et per id quod notra glo. x vVi. q·iij c.i.⁊ in dicta regula poſſeſſoꝛ.nam preſumptio ẽ ꝙ ſemper titubauerit cum habuerit ueraciter cõ ſcientiam rei aliene unde ſecunda infoꝛmatio fuit erꝛonea cum haberet neritatem ſe uel ſaltem di camus quod incepit preſcꝛibere a tempore quo ꝑ legiptima indicia ſuperuenit bona fides.ar. eoꝝ que notantur in.c.de qua:ta.S. eo.et in.c.cuꝛa de iuꝛepatꝛo. ¶ Leꝛtio gl. queꝛit quid ſi quis dubi tet an ꝛes ſit ſua:æ habet iuſtam cauſam qubitan di ꝛeſponder q; pꝛeſcꝛibit.quia adhuc dicituꝛ bo ne fidei poſſeſſoꝛ. Idem tenet gl. õ e. ſi diligenti ⁊ Inno. hic Maꝛ in dicta.l. natuꝛaliteꝛ dicit. talis a pꝛincipio non pꝛeſcꝛibeꝛet quia non ha bet bonam fidem licet non habear malam fidem ut nota in dicta.l.i. C. de acqui. poſ. ſed talis de fectus ſupeꝛueniens non extinguit nſucapionem quia ꝛequiꝛituꝛ quod fiamiteꝛ ciedat ſe male fidei poſſeſſoꝛem allegat Innocentiuns hic glo. in. capi.quoniam fiequenteꝛ. quod ſi ſupeꝛ ut lite non conteſtata in neꝛbo ꝛeſeꝛnaro ſentit du bitans non pꝛeſcꝛibit. Ho. An. dicit adnetẽduʒ qualiteꝛ iuꝛa canonica.ĩ hoc loquantuꝛ. nam ali qua dicunt male fidei poſſeſſoꝛem nõ pꝛeſcꝛibeꝛe S.eo. uigilãti ⁊. c.ſi diligenti. Aliqua exigunt bo nam fidem. quia omne quod non eſt ex fide pec catum ẽ ur hic.⁊ hoc iure attento et uerbis huinꝰ decreta. non ſufficit ad preſcribendum ꝙ; defice ret exrremum male fidei niſi detur exiremum bh 2 —„ 12— vy poſey Pe Arln« 1 4 ¶ De plcriptõibꝰ. bone fidei dubitans autem eſt in medio non ba bens bonam nec malam fidem: eꝛigo non pꝛeſcri bir. dicit tamẽ finaliteꝛ ſe putare.quod ſi dubitatõ eſn momentanea non fixa ? firma:ſed uacillãs qðᷣ pec non interꝛumpat ſicut nec heꝛeticus qui dubi rat: ſed nõ fixe ⁊ firme ut nõtur de beꝛetiti.c.i. Si autẽ ẽ ꝑſeuerãs fixa ⁊ fir ma:⁊ ad merito dubitan duʒz cõcurꝛat ueritas ſeu aliqua legitima cauſa plꝰ cꝛedendi ꝛem eſſe alienam q; pꝛopꝛiam:tũc putat ꝙ intenumpatur pꝛeſcriptio. idem ſucũdũ eum ſi aliquid z oſtenditur uel pꝛobatur ex quo neriſimi liteꝛ potuerir æ debnerit dubitare. licet aſſeꝛat ſe nõ dubitaſſe ut zᷓ de indi. c. nonit. Et peꝛ hec diẽ ſe putare ꝙ aliquo caſu denũtiatio etiaʒ poſt pol ſeſſioneʒ adeptaʒ interrumpat quãdo fit a tali cni merito eꝛat credendum ubi aneʒ dubitatio eꝛat ĩ pricipio pꝛeſcripiõis foꝛtius tunc impedireiur ad boc quod nõ.in dicta. .i.C. de acquirrẽ. poſſeſ. et hec ſunt notabilia ueꝛba. Sed ego ad ſalnãduʒ glo. ⁊æ cõem opinioneʒ adduco tex. optimum in. c. ſi nirgo pꝛeallegato:ubi dicitur ꝙ bone fidei poſ ſeſſoꝛ ꝛectiſſime q̃ſqʒ dici q;diun poſſideꝛe ſe igno rat alienum cum neꝛo ſciret nec ab aliena poſſeſſi one ꝛeceſſerit:tuntc mala fides peꝛhibeiur tunc in ſte iiuſtus uocabitur que ueꝛba ſunt multum notã da ?z ponderãda in hac materia:⁊ apeꝛuſſime pꝛo bant ꝙ etiam dubitans dicitur bone fidei poſſeſ ſoꝛ et pꝛeſcribit quod nerum eſt diceꝛe quan do dubitans ignoꝛat ꝛem eſſe alienam nec ratiõe du bij tenetur ꝛem dimitteꝛe.immo ſupeꝛ illo dubio pꝛeſcribit.ar. bonum in.c.cum dilectus de cõſue tudine.⁊ in c.a uditis.S co.nec obſtant nõ.in.l. prima. C. de acquir. poſſeſ quia ꝓcedũt i ignorã te ſe poſſide:e.iſte enim non pꝛeſcribit:quia igno rans non habet nec malam nec bonam fidem. Secus autem ſi ſcit ſe poſſideꝛe licet dubitet an ꝛes ſit ſua:quia iuſte poſſidet ex quo nõ ſcit reʒ ad alium peꝛtineꝛe.non eim iſte agit ↄtra ↄſcictiam dicro.c.ſi uirgo ⁊ hic in fine nbi requiritur cõſciẽ tia ꝛei aliene ad impediendum curſum pꝛeſcriptio . r 1 — -= —— — 1 QaKd ſ Plarg hi , Nade . E1 nis. Enuãto glo. querit quid ſi pꝛelatus lhabʒ le pariſid-t- . 4 , — 171 2. ſam cõſcientiam alicuius ꝛei qnam nomie eccleſie poſſidet debʒ ne illi ꝛeſtituere queʒ credet eſſe dñʒ BHendet qꝙ nõ ex quo capitnlum habet bonam ↄſci entiam: ſed debet itimare illi cnius res eſt:ut illã petat.ar. in.l.atqui natura.. cum me abſente.ff. de neg. geſt. ⁊ hãc opionem tenet glo.in c. geneꝛa lis.ðliiij. diſ.et in. c.bone.ij.de poſtula.pꝛela.? In no. hic dicens ꝙ caneꝛe debet in hoc pꝛelatus ne aliquid cõtra cõſciẽtiam faciat uel fieri pꝛocuret: ⁊ ſic tranſeũt hic docto. Sed aꝛchidia.in dicto.c. generalis ponit tꝛes opiniones. primo eim ꝛecitat HBuil. na. tenuiſſe ꝙ aut pꝛelatus pꝛo ceuo ſcit et debet illam ꝛem ꝛeſtitueꝛe peꝛ illud capitulnʒ gene ralis aut dubitat. ? tunc debet ſubmitieꝛe alium puta itimare domino ut petat. Secũda fuit opio Hoſtiẽ.qui dicit ꝙ in caſu ꝛeſtiintõts debet hoc pꝛelatus faceꝛe cõicato cõſilio capituli:æ ſi capim nõ uult debet diceꝛe ſicut dixit apoſtolus munde ſunt manus mee ab hac cauſa nos ipſi ſcitis eã ꝓ lah o hs ſn⸗ lai Frtut: . . Pidece *re hern, Bocn FA. 7-₰ curare.xliij. di epheſiſ. ¶ Tertia eſt opinio iof archidiaco. dicentis ꝙ licet pꝛelatus babernt lns conſcientiam poteꝛit nibilominus ſecundum innn oꝛd nem illam reʒ defendeꝛeiĩ iudicio: quia ſekn pꝛiuata peꝛſona. defenſionem enim aſſumit tunc⸗ pꝛelatus ⁊ peꝛſona publica:ar.in.c.ſi ſaceꝛdos d offi.oꝛ. æ quod nota. in. c. paſtoꝛalis. F. quia Rend de offi. dele æ peꝛ glo. xv. q.xv. c. pꝛeſbyteꝛ. E concoꝛdando opiniones quantum fieꝛi poteſtſc diſtingueꝛem ꝙ aut notoꝛie conſtat rem eſſe alie nam:⁊ tunc ſolus pꝛelatus poreſt ⁊ debet illam re ſtitueꝛe:⁊ ſic intelligatur dictum c. geneꝛalis. non enim debet pꝛelatus nel eccleſia derineꝛe alienum: ſed 'agnoſceꝛe bonami fidem: ui in.c. peꝛ iuas de dona ⁊. c ſepe de reſtitu. ſpo. nec dicitur ſolus pꝛelatus hoc caſu alienare rem eccleſie cum noto rie conſtet ꝙ non eſt eecleſie:ſed potius dicitur p curare negocia eccleſie cuius infamia purgatur in reſtitutione ꝛei aliene. Aut non conſtat notoꝛie:et tunc aut ſolus pꝛelatus ſcit nec aliteꝛ poreſt pꝛoba ri ⁊ debet taceꝛe.quia ſibi ſoli non cꝛedeꝛeiur. vi. qu ſtione.ij.ſi tantum. ⁊.c. placuit ⁊ eadem cauſa queſtiõe vij.c.pleꝛũqʒ. nec detinẽdo pꝛelatus pee cat quia hoc facit tanq; peꝛſona publica ? conſci entiam habet ut pꝛiunatus. aut poſſet pꝛobari per alios ⁊ tunc conſilium huius gloſe eſt ſeruandu: nec cꝛedo ꝙ pꝛelatus cum capitulo ſufficeꝛet ad i lam rem reſtituendam ex quo notoꝛie non conſtat rem illam eſſe alienaʒ: quia ſicut directe cauſa no apparente non poteſt pꝛelatus cum capitulo alie nare.xij. queſtione.ij. ſine e ceptione: ita nec indi recte alias poſſet confingi fraus. notoria enim de bet eſſe cauſa alienationis fiende de rebus ccdle. non alienandis.c.i li.vi.facit l. cum hi.F. ſi um lis. ff. de tranſactio. æ hec puto uenſſima. Ou to ⁊ ultimo glo. retentis eiſdem teꝛminis queit α quid ſi dominus cuius eſt res peꝛ eccleſiam poſſeſ ſa rem ipſaʒ repetit. pꝛelatus ue:o habens conſciè tiam leſam confitetur: nunquid pꝛeiudicat eccleſie habenti bonam fidem/ reſpondet diſtinguendo ꝙ ant pꝛelatus habebat mandatum a capitulo: ? tũc confeſſio ſua nocert eccleſie alias ſecus all inra: nõ tamen tu gloſam. Idem nõ. glo.v in. c. de conſtanii nopot.xxij. di. nidetur textꝰ iuncta glo. in ciij de teſtibus li vi. æ ad illud. c. remittit hic Joan.an. liteꝛ diſtinguit hic dominus An. dicens ꝗ ant pꝛelatus confitetur in his in quibus habe Gi uiſam adminiſtrationeʒ ab eccleſia ? pꝛeiudicat et cleſie: quia illa poteſt ſolus in iudiciuz deduceꝛe ni ſi ſint ardua: aut confitetur in his in quibus non haber diuiſam adminiſtrationem.ſed coniunctim 2 pꝛocedit iſta glo. nt pꝛeiudicet demnm cum co ſenſu capituli 2 hoc tenet indiſtincte licet geſſerit actum ſolus in quo confitetur. quia non debet 5 aliquid operari cum in boc ei etiam ut teſti ſemp non creditur ut nõ. de teſtibus.a nobis et in e nidetur impugnare glo:que in hoc ultimo ſen ſit contrarium. ¶ Ego ſaluando gloſaz in bae ultimo dico ꝙ ubi prelatꝰ ſolus geſſit aciũ eec ſie nomie ? dubitatur qnaliter geſſerit actumn. in nobilu t ſendrerdied ſne ſſc s ſecusſ Dreiadicer ncad onivoſdamn e ſdonſ an . cicio oretnioſo Pjudican vr in getehidas N e ibonn dere 08 iö Drn et Cr in locs Palegan lalus ſolas o9fitetun.2 tnn ſvoſon rinclar ien ne boe in oifſ preclaatpupllo ito ß an? ſ⸗ Ioienioſo indo er tunc vur binu,/ upiroeroranurnr irglA nuto um olr oſtndrcleni ia ilo uuli utm otenur or oiſue a, jacnlmuurohms 0 ogenm un o adnn orvr riunss ſpoſttione ut in. cn e eccrio n Arch in Cicto cii Höheer tnandanum tene dicinctdem don ni Ans odtni gr in Uuiſtsndienn fuuunſtaricum ar tunt noor eſeſo ingico rincice Pon.? No in dico te Cani In öbns o ſecns ntbicig. o ena glcien bictinino eſi ſ⸗ babes gſciennam re glene gidoſſcer tar niſ ren teſtnnt aſbiccf Gronn m intereſt iniuſte gernen⸗ N nummſpone qy bon ninnacer Pbong fde ani tane emem in tempo⸗ ieſſporis antecy öpſentor bren ipno re eſſe Alenaz gno TCnehü mbi töpei, retece; a percgto 15 to 7 dinnmn eus tuo ſpone nöͤ haben meuſen ni qui re enit ſtpo V rlerqnini ſ etn ri Lcke een tciſeinn .. ddie ns Taümnd Eimapunganm Wd⸗ uNoncrnordi⸗ odi me ſos NrNiianddint danr iſimarcen qn oeiiunmn40 Punittenan deſt̃ Mceugz rcatnilotin an qua dor at miͦ eſen iane emian bebcr Moinims An Nſuttn alos ? me conſliun buits gol cfienni uc arſo oriuus an mpilo hftcnt bn im cſmmncm er uo nnore ſof cn Im llam eſe alenm uo ir dirude ti yrreme non pojeſ oelzws oun pinh Ene nj queſtone /,. ſine e ceptione: iis eh lee dus poſſt corfing fans. otorin int r eſe cauſa Alomtionis tenece ſtus aet ”ñsõ 1 Gaie adammuaſnag 10 4 Omd 90. enis Gon unn 4 nn donins ils atding tepeit Prans ed digit ſa tan iſuztehenth l ftant Dncnid peiu am leinn co –—— babenn bonmn ſicenn nige t rtiaius brdcoan manden coe no im noel ceccſe ns ecst mmnatin fung G. gtbeh dnr e le Krant nmgni⸗ in Mahr esn 2 .l.⸗ „ Afrr. . Qa8 .. H bona 1 S‚ 2— — Q„μa— A:. P 1ρ⅜ ſplaat ſno enn He Aii . 1 2,- ¶ Be ꝛe iudicata. ſtatur dicro ſuo exquo aliter conſlare. nõ põt ꝓ hoc allego tex.i.c.ſi diligcnti.5ẽ.e.fac.c. di lectus de capel.mo. nã æ ſeꝛuus interrogatur ſuper his que ipſe geſſit ex quo agit᷑ de facto ſuo: ut ĩ:l.iĩterrogari.C. de queſti.⁊.iiij.q.iii. ſerui. facit.l.nenſennius ff de nego. gel. Sed quo ad precedentia dicta dico ꝙ aut prelatꝰ nõ habet capitulum ⸗z ualʒ confeſſio ſua dum modo confireaeur peꝛ miã contentioſe iur iſdi tionis ut in dicto.c.dilectus.ſecus ſi P niam uoluntarie iuꝛiſdirionis ut.l.certuʒ. S. ſed an ? ipſos ⁊ ibi per Bar. ff de cõfeſ.⁊ per Ci.ĩ l.i. C. e. aut habet capitulum.⸗ rũc aut uolũ tarie cõfitẽtur ambo.⁊æ non credo ꝙ piudicet ecclie ſi ꝑ illam deuenitur ad diſtractionẽ rex imobiliũ qꝛ qð nõ pñt directe nõ debẽt facẽ poſſe indiꝛecte dicio.c.ſine exceptione ⁊ dicto F.ſi cũ lis. ſecus ſi preindicet quo ad fructus . c. qð quibuſdam de fideiuſ aut ofirentur ĩ iudicio ↄtentioſo ⸗ piudicat ut in dicto.c.ii. de teſtibns li. vi. fac c. ſuboꝛta de re iudica.et qð nõ Bar et Cy in locis pallegatis ãt pre latus ſolus ↄfitetur. æ tunc ſi. uoluntarie non preindicat ſicut nec hoc caſu confeſſio tutoriſ preiudicat pupillo dicto. F. ſz an 2? ipſos aut ĩ ↄtentioſo iudicio. et tunc aut hbʒ mandarum a capitulo et preiudicat ut in gl. hic. Et oꝑat mandatum quia oſtendit conſenſũ capituli in illa cauſa. nõ autem opatur ut uirtute manda ti admitrarur pꝛelatus ad agendum cum ſine illo admittatur ex iuris diſpoſitione. ut in. c. edoceri de ꝛeſcrip.nõ Arch. in dicto.c.ii.aut nõ habet mandatum ⁊ tene diſtinctõem domi ni. An.5. ꝛecitatã. qꝛ in diuiſis piudicat niſi factum ſit arduum. qꝛ tunc nõ põt eſſe ſolus ĩ iudicio ut in.c.i.de cu. æ nõ in. dicto c edo ceri In cõibus vo ſecus ut hic gl. ¶ Que ro extra gl.dicitur hic ⁊ in dicto.c.ſi vgo ꝙ habẽs ↄſcientiam rei aliene quã poſſidet pec cat niſi rem reſt tuat.⁊ alibi diciĩ ꝙ non mul tum inteꝛeſt iniuſte derineꝛe uel inuadeꝛe alie numſpone ꝙ bona fide emi rem alienam rrac in tempoꝛis anteqᷓ; cõpleatur pꝛeſcꝛiptio ſcio rẽ eſſe alienaʒ. quod remediũ mihi cõpetit ut recedaʒ a peccato = daãnum euitem. naʒ ſi reſti tuo ſponte nõ habeo actionẽ de euictione. ut .l. qui rẽ emit ⁊.l ſi poſt peꝛfeciũ C.de enic. 7. l.at qui nã. S. cũ me abñte ff. de nego. geſ. nec ageꝛe poſſum anteqᷓ; mihi euincatur ut in iuribus pᷣallegatis:niſi in cãibus exceptis peꝛ glo. in dicta.l.qui rem. So. dic ꝙ poſſum de nunciare dno nt petat uel ſubmitteꝛe aliaz peꝛ ſonam qui agat nomine domini 7 obmitteꝛe exceptionem defectus mãdati 2 re uicta pote ro ageꝛe cõtra nenditoꝛeʒ de euic. dicto. F. cũ me abſente.⁊ de hoc lqtiu lo. in dicto.c. ſi uirgo. xxxiiij.q.ij. ¶ Almo hic queꝛo qua liteꝛ pꝛobabitur hic mala fides. uide qð dixi ĩ c.ſi diiigenti S. e. æ⁊ peꝛ Har. in. l.i. ff de iti. ctuqʒ pua. z.l. celſus. ff. de uſuca. Et oↄclude ꝙ cum mala fides conſiſtat in animo ſicut et bona fides non poteſt uere ꝓbari. ut nõ glo. in. F. alie.inſti.de actio.facit.l.doluʒ.C. ð do lo.⁊.c.ii.de renunc.li.vi. Ideo ꝓbat᷑ ex con iecturis duntaxat dicta.l.dolum 7. C. ii. ⁊ ſi iꝰ reſiſtit poſſidenti ẽ preſumptio male fidei ut ĩ regula qui ↄtra iura ð ꝛe.iur. li.vi.=.c.ad de cimas de reſti.ſpolia li.vVi.⸗z l. quẽadmodum ? quod ibi nõ.C. de agri. cenſi.li.xi.hãc tñj preſumptionem male fidei puꝛgat diuturnitaſ poſſeſſionis nel iuſius color in acquireẽdo.ut nõ Inn. in. c. i. de in ĩte. reſti. facit quod nõ. HBar. in.l.cũ querebatur ĩ fine.C. uñ ui. Di qutem ius cõe nõ reſiſtit poreſt mala fides bari ſi poſſidenti fuit denũciatum rẽpoꝛe acqᷓ ſitionis ꝙ res illa exat aliena ut.l.ſi fundum Cge euic. ¶ Irem ſi coꝛam aliquibus dixit ſe ſciuiſſe nł ſcire rem eẽ alienã. qꝛ preſumituꝛ illud in mente habuiſſe. l. labeo ff. de ſuppel. le.⁊.xxii q.ii.c. is autem. Iteʒ ſi de h erat fa ma in uicinia ⁊ ipſe poſſeſſoꝛ eꝛat nicinus pꝛe ſumituꝛ enim ꝙꝙ ipſe debet ſciꝛe ꝛarione uicini tatis de preſump.c. quoſdã ⸗ c.quãto de po ſtula. prelato. c i. xvi. di. qd dicitis nõ Bar. in.l.i.ff ſi cer. pe.= dicta.l.celſus. Itẽ ſi fuit ſibi denũtiatum poſt acquiſirõem poſſeſſionis per hominem cni erat viſimiliteꝛ credendum maxime cum dedit tanta indicia quibus ueri ſimiiiter debnit credere ar.ĩ.c.ĩquiſitioni de ſen. cxcõ. z. c. cum contingat de zp.⁊ quod in eis nõ ⁊ ẽ de mente Bar. in extranaganti ad ꝛcprimẽdã in vbo denũtiatiõem in fine.facit ꝛl. ꝙ te.ff. ſi certũ petat᷑ ⁊ ſi noluir infoꝛmari habetur pꝛo informaro. ut nõ. Bar. in. d. ex trauaganti facit.l.i. G.i ff qdð ni aut clam. 7. c.ii.de tempo.oꝛdi.li.vi nidetur enim affecta ta ignoꝛantia ut ibi. ¶ Rica de ſententia ⁊ re iudicata. ¶ WMec rubrica duobus modis ſccundũ Jo. an. p? Goff. ad pcedétia otinnatur. 2 pꝛio ſic. Niſo quomodo res acquirũtur ꝑ pᷣſcrip tionem: uidendum eſt quomodo aliter acqui run ur cimlirer ſcilicet per ſententias iudicuʒ el ſecũdo ſic. Expedito tꝛactatu ꝓceſſuſ iudicioꝛum ad ſentẽtias quc finẽ ĩponũt litibꝰ ueniamus. Quia vo ſecundum Jo. an. lata ſnĩa ſi nõ appellatur ab ipſa ſumit nomen rei iudicate Ideo = ð ꝛe indicata ſubmitit diẽ̃ ta mẽ ꝙ large poreſt dici ꝛeſ iudicata licet poſſit appellari allegar norata in. l. i.ff. eo. æ.l. litiga toribus. C. de appella Ex bis vbis Jo. an. bñ notabis differẽtiã inrer ſniaʒ et rẽ indica A. tam ur proprie et ſtricte ſententia appelletur. cum adeſt appellandi facultas. cũ neꝛo nõ ſub eſt remediũ retractatinum appellatur res iu dicata large t. poteſt ẽt añ dici res iudicata. et ſic ĩtelligit. l. litigatoribꝰ palle. ubi appllat̃ ſnia ꝛes iudicata. Iʒ ↄpetẽt appellãdi ꝛcmedũ 5 —,— — — ₰ 1 7. — 7 .-r hii IF it 7 „A- 4 (U1 ala) pHabe⸗ e,⸗ſ ag . — Sr Sr d. an g. De ꝛe indicata. Sed cõtra boc dictũ Jo. an. apte uidet᷑ facẽ ter.ĩ. d. l.i.ff.eo. ubi dicitur ꝙ ꝛes indicata e que finẽ cõtrouerſiaꝝ ꝓnũciatõe iudicis acci pit quod pro cõdemnatõe uel abſolutõe cõtĩ git. 2 ſic aple inuit ille tex. ꝙ ipa ſẽtẽtia n po teſt appellari res indicata ſed potius id ꝙ ꝑ ipſã ſententiã iudicaru et deciditur. et ideo per illu tex. dicit ibi Dar. ꝙ aliud ẽ res iudi cata et aliud res iudicans. Kes iudicans ẽ ip ſa ſententia ſeu actus ſentẽtiandi ⁊ hic ĩponit finẽ cõtrouerſie. Sʒ res iudicata ẽ cã qᷣ fineʒ cotrouerſie a ſentẽtia accipit.⁊ hoc noluit ille tex. ſecũdũ eum. et ſic ĩ effcctu uolnit Har. ꝙ; ſentẽtia eſt res indicãs. res uero iudicata eſt cauſa deciſa. hinc ẽ ꝙ de iure ciuili ſecũdũ eũ habetur ꝑ ſe tractatus ſeu titulus de ſenten. 7 per ſe titulus ð re iu.que niſi eſſent diuerſa n eſſent dinerſi tituli nt.l ſi idẽ.C. de codici. fatetur tamẽ ꝙ tex. ⁊ glo q;doqʒ ponũt unũ pꝛo alio. Sed cõtꝛa hec dicta Daꝛ. ?2 ꝓ Jo. an. ego adducco tex. in. c. dilecti in fi ð elec. ⁊ c.cũ inter. z. c qð ad conſultarõeʒ infra. eo. ubi dicirur ꝙ ſentẽria poſt lapſũ decẽ dierum tranſit in rem iudicatã. ergo ipſa appellatur res iudicata poſt decendium do. An:dicit ꝙ pprie et ſtricte ſentẽtia ẽ res indicãs et mate ria 2 queſtio ſuper qua indicarur ẽ res iudica ta tamẽ alio reſpecru poteſt ſentẽtia appellari res iudicata ſi bene ponderatur. ſententia ꝓut ꝓmulgatur eſt res iudicans.ſi ꝓut eſt la ta ⁊? tranſinit in rem iudicatam poteſt tamen tunc dici res iudicata. quia irreuocabiliter et . pfecte iudicata cum non pendeat in aliquo ex futuro euentu. ¶ Sed cõtra b ſic oppo.ſi ſen tentia eſt reſ iudicans quomõ poreſt effici res indicata cum maxima diff rentia ſit inteꝛ indi cantem ⁊? iudicatum nec unuʒ efficimnr ꝛeliquũ immo ſunt conelatina que non poſſunt cade ꝛe in eodem ſubiecto ſicur eſt diffeꝛentia inteꝛ inſtiruenrem ⁊ inſtitutum in. c fi. de inſti.et in teꝛ generantẽ ? generarum ut in. c. damnamꝰ de ſumma trini. ⁊ ð materia in. c. poſtulaſti de conceſ. pꝛeben. Muare mihi poſt dilligentem ſpecularioneʒ pꝛo omnium iurium concoꝛdia niſum eſt ſic diceꝛe ꝙ ſenrentia poteſt duplieit᷑ conſiderari. Mrimo ꝛeſpecin ipſiꝰ diffinitio nis indicialis.ideſt ꝛeſpectu cauſe agẽtis:⁊ rẽ pꝛoprie appellatur ſentenria: quia continet id quod index diff niendo ſentir. index enim ba bet diffinire m ꝙ ſibi niderur. ur in auten. de iureiurã.quod poſtea ab his ⁊ in.l.qualẽ ff. de arbi. hic dicit glo nõ ĩ. c. iudicer iij ꝗ vij = ιιια B= S 12 aee .66 Aerran, ſed non noluntatem: de quo in c.i. de cõſtitu. Secundo põt ſententia ↄſideꝛari ꝛeſpectu contenti in ea ſeu cauſe patiẽtis:æ tũc quicqᷣd ibi cõtinet᷑ ſumens deciſionem ⁊ diffinitioneʒ facto iudicis ſiue ſit cã pricipalis ſine acceſſo ria ſine ſint expenſe nel inteꝛeſſe appellat᷑ res iudicata:⁊ hoc uolnit tex.in.d.l.i.ff. eo. dum ꝙ index tenetur indicãdo ſequi opinionẽ ſuãũ α‿. Arne ttorull u gat itusde dixit ꝙ res iudicata dicitur que finẽ otroue: oNotahi hiauhlluan ſiaꝝ ꝓnũciatione iudicis acipit. ↄſideꝛauit “ us ebo g unumd Nli. ſentẽtiam ex parte eõtenti æ cauſe pauẽtis nj M niche it ſo 4 decidens ⁊z deciſum habent ſe ut agens Pa ⸗ .venientes le 1 s fl ſdicals tiens ſicut in ſimili dicitur de actiõe reſciden “ lfi l l enſol te ⁊ actiõe reſciſſoꝛia ut nõ.in. c. tũ ex litteris n tni aa torl ⸗ de in inte. reſti ⁊ in.l.ab boſtibus.ff. ex quib⸗ nn thpi l ilcn ino lo⸗ cau. ma. ? hoc mõ dzʒ itelligi tex. in. litigato cnrieidnn i itn ewyr ribus pᷣalle. ⁊ alia iura que appellant ſeneni io Feme i I vni reʒ iudicatam etiaʒ ſi competit facultas appel ntcf nAK e Gcin n⸗ landi: hoc etiam reſpectu dico ꝙ debent iurg intelligi dum dicunt ꝙ ſentẽtia tranſir in rem eo ſ yl iudicatam ideſt cõrentum ⁊ deciſuʒ in ſpa ſen elpl̃⸗ v hecelc c0 tẽria ſeu mateꝛia ip us ſentẽtie tranſiuit in reʒ einacui l hgi io den nd iudicatam ideſt aſſumit auctoꝛitatẽ rei iudica “ utlainus in ſili dee te: ut eſt tex. notabilis in d c. ꝙ ad conſultati crnino an cus u⸗ mrcp onem ⁊ ſecundum illum tex. ſunt intelligenda ſtieine nonte Ind icon⸗ illa iura que dicunt ꝙ tranſit in reʒ iudicar: oſüani Gin oahdlis aſſumit enim poſt decendium auctoꝛitateʒ rei 8 GindisuleN (dieſtan iudicate quaſi dicat pꝛius eꝛat res iudicata: DR 1 Em dicften ſed poſt decendiũ aſſumit auctoꝛitatem rei in näicun hdolir apleni uenet dicate:quia efficit᷑ irreuocabilis:⁊ iuris auẽte Gaof in ömneolen di u galo. feſpo comperit ex ea exceptio rei iudicate que fniti ganten.ſ qris pueale ducta ad iuris rigoꝛem ſe:uandum ut eſſer fi nis litiũ:ut nõ glo.in.c.paſtoꝛalis O.qꝛ vero de offi. delega.⁊æ in.l.qui exceptione ff. de con di. ind bi i. Et peꝛ hec deciditur alia queſtio Rν nuquid ante lapſum decédij poſſit ppꝛie ſiiin appellari res iudicata. Jo. an. ut patet ex pr dictis ſentit ꝙ nõ gloſa tenuit Suium in dea. l.i. ? in..litigatoꝛibus pꝛealle Mar. in. dli. diſtinguit ꝙ aut ſumitur ꝛes iudicata ꝓ ipſ⸗ ſententia ſeu pꝛo cauſa deciſa: ⁊ tunc pꝛocedit opinio illius glo. quia ſtatim eſt ſententia uel ꝛes iudicata Si vo ſumitur ꝛes iudicata pfee te ⁊ irreuocabiliteꝛ adeo ꝙ non poſſit traſigi 2 tunc ꝓcedit opinio pria quã tenuit. Jo an. 2 eam attribuir Mar. canoniſtis peꝛ dicũ.c. ꝙ ad ↄſultationem. ⁊ ſic pꝛocedat.t elegareꝛ F. li quis poſt ff. de condi. inde. Si vo aei pit᷑ ꝛes iudicata ꝓ effeciu executionis ſnje ct tunc ſubdiſtinguir quidam eniz eſt effecus in ris:ut quia a iure fit ſtatim executio ui in cali bus in quibus ſentẽtia irrogat ifamiã: ũc qꝛ ſtatim ſequitur iſte effectus: ut.l furti ff ö bos qui nõ.infami.incontinenti dicitur ꝛes indiia . ta. Murdam eſt effectus facti:ubi ꝛcquiriſut bominis executio: tunc quo ad id nõ dici ꝛes iudicata.quia interim non poteſt execi mãdari ſententia: ut.l in pri pe. Et quãqᷓ; hec ueꝛba DHa antur exquiſita:mihi tamẽ n äeniz ut paret ex pꝛediciis ꝙ :e incõtinenti cum ſententia eſt pecru contentorum in ipſa iudicata ſunt que in ipſa ſente ſicut eniʒ ſententia dicitur lata i. agenris:quia iudicis officium fi in litteris de offi. dele. ita ꝛes di ꝛeſpectu cauſe patientis ſen me ip n. ff nil. ino. apb. 2. pria fite nide s iudicafa dicii pꝛomulgatg niia continetur eſpectu cauſe nitũ e: ut i.c. ſius ſentene Princpper locpiinf tere W cpa Pelari. tn dehn anin den kemn i lirer polnoizti n⸗ pe bnß potni t e lypunt m uucm /fnt mlbu nr ſeu uonopcj i lau , gl/ ro ufar imo migar eimoni ti; n octaum tr er n enenore; C. cel reiincie ſc to peeclt in Bar. e lenio. ic po Gechueatde ibice 1 tap aro tdſeſtia ornd dc gſia moluipkr ſunit abz im funit 9 ignihtans cnluſqz oforis eig d opinione i giav⸗ nin.cvenic; Nrd ir. 15 deſenis an rus t mfis ſis nde doſim gequb⸗ boſtin ümn e inßn. Ged groad n⸗ umn niaz ſhlg ffnicio neſels onone fne iponis dcteminateinimgann eſas ulifet mgmie an qringer Hoſenn Geclaratf 1 vemn ius 0nuinnhrslſ 3 gni lfuinstent ſnsüͦng 1ſcs ſſiay nnes iit ſpis lan dimr dffnimne nti inin el 1 bs bimn dfnitne. g fif 4 i 8 nugtnne m ntefit lacet Dico nl an e n n Ka HH Prnenen d luc. 2 dicit finticng⸗ ſententia. ſemmel n. iiffen uinnee M i⸗ in innen⸗ gepen n iigof perf mein R dicata jubinc e W 1 ſenteti eanſtrhnn Nenum ? genſizifſfel e nmuintr miin run imt Auctotinte fejſvcie nthlsndc eg onſliei Gemtimimimtek ſmrimnien menn Jwutgſorczdhcri⸗ Numt ain Maenden unnimer indcneqant dnnitsen ie ce ſed poſtamndi ſanitncotnnn it Gicae gnig fici nnnochist gnn compent r a ereepno reiiodlane eſt ducn ad uns igonn ſemmnmuct ns nin ĩ go n cſenſs hn & off dala ein MAieraprore fdis d.imd ii. Grpe betendmr als nunmid anr hplm cil poſſt dri mxrlmn no illimn N n un an dns innt o golh nn nn n it in! ltignonbus greil Brnaͤl ingvirg mſoniun nhen li ſncnnaſend lndedſrat We⸗ . Onid nns Arfunch D SWn Nowrden wsdn et imenoeniun nded gmmnie 4 wne eein chlid zudein 4aam antbon Prani rl 14 9holnäionenn7 ſ HM ſt vsaſſ mnib wsicn Karenict S. de . ſamn:r GτurnsX CPi Jant ſir ſeze ſa 7 △ CS. ꝛc iudicata nec obſtat ꝙ poſſit appellari 2 rerractari.qꝛ ꝑ hoc nõ põt aꝛgui ꝙ ꝛeſ nõ ſit iudicata.imo ſoꝛtius ẽ hodic dicẽdũ.qꝛ appellatio extiguit uel vVtus ſuſpendit ꝓnunciatũ ut. l.i.ff. ad tur pi.⁊.c.nenientes de iureiur.⁊.c. paſtoralis. pterea de offi. dele. eigo ꝛes fuit iudicata ⁊ re nuit iudicatũ.qꝛ extinctio nel ſuſpenſio pᷣſup ponit habiiũ ut in.l.decẽ de.vᷣ.obli.? .c. ad diſſoluẽdũ ð deſpon. ĩpub q̃nimo dico. ꝙ ex toto effectus ſnie.ſ.nõ ſuſpẽdirur ꝑ appelloeʒ nt dr̃ in.c.fi.de eo qui mitit᷑ in poſſ. młto er go foꝛtius poteſt dici ꝛes iudicata ſi nõdum fuit appellatũ:lʒ appellari poſſit:ſed fateoꝛ ꝙ; qte lapſũ decẽdij nõ hʒ auctoꝛitatẽ rei iudica te irreuocabilłꝛ:⁊ ſic loquit᷑ dictũ.c ꝙ ad ↄſul tationẽ:ſicut dicimus in ſimili ꝙ peꝛ miſſionẽ er primo decꝛeto quis efficit᷑ uerus poſſeſſoꝛ ſaltẽ de iure canonico. ſj nõ ĩcõmutabiliteꝛ: ſʒ peꝛ lapſũ anni effcit̃ iꝛꝛeuocabilis. ut nõ.in.c. qm. F. in al js ur lite nõ cõteſtata æ iu.c. cõtĩ git de dolo ⁊z cõtu. ⁊ hãc ꝑtem ut dicatur res iudicata.lʒ poſſit appellari tener MHoſtiẽ. poſt Goff. in ſũma eodem. F. hic autem ad.l. ele ganteꝛ. J. ſi quis pꝛeallegato. reſpondeo qỹ pꝛincipalꝛ loquitur de re indi a qua ñ põt ap pellari. nõ in ſequit᷑ quin ⁊ an dicatur iudica ta Un tex. poſimoduʒ ibi diſtinguit ꝙ ſi fuit appellatũ põt trãſigi.⁊ ſic pᷣſupponit ꝙ dicit res iudicata. Iʒ fueꝛit appellatũ nec reſpẽu exe cutionis põt dici res indicata. qꝛ is qui exeqᷓ tur nõ iudicat. imo mãdat executioni reʒ ꝑ ali um iudicatam.nt eſt tex. in.l.executoꝛeʒ. C. de execu.rei indi.⁊ ſic nõ ꝓcedit illa Bar. cõſi deꝛatio. Mũc pꝛo declaratiõe rubꝛice 2 p̃dic Evtoꝝ qᷓro quid ſit ſñia/ Solutõ. dic ꝙ ſñia põt 1 multipł: ſumi.qnʒ eim ſumit᷑ ꝓ ſignificatione cuiuſqʒ or̃onis qnʒ pꝛo opinione i aliqua ꝛe. ut in.c ueniaʒ.xxxv.q.ix. ⁊ de feꝛiis capella nus ⁊ mliis alijs mõis põt ſumi de quibꝰ peꝛ hoſti. in ſũma.e.ti.in pᷣn. Sed quo ad mateꝛi am nr̃aʒ ſnia ẽ diffinicio indicialis ↄtroneꝛſie finẽ iponẽs. deteꝛminat eim iurgantium ↄtro neꝛſias. ut.l.i.ff. e.⁊.c.iurgantiũ..e.Hicirur ãt ſñia qꝛ iudex fʒʒ ꝙ ſentit declarat diffinir.= deteꝛmiat lites. ⁊ dubia inteꝛ ꝑtes.l.ſicut. S. ſʒ ſi qrit᷑ ff.ſi fuitus uen.⁊=.c.foꝛus iũcta gl.j. ð v. ſi. ¶ Et ſcias ꝙ ſñiaꝝ tres ſũt ſpẽs. Oue dam dicitur diffinitiue. quedã ĩterlocutoꝛia q̃ daʒ hñs uim diffinitine. gl. vo. ij. q.i. ĩ fũma addit aliã ſpẽm. dicit eim ꝙ quedã ẽ ſñia pꝛe cepti ⁊ nide illã gl.qꝛ ẽ oprima in mateꝛia no ſtra. Diffinitiua ẽ illa que ĩponit finẽ tori can ſe in iudiciũ deducte.ut nõ. glo.in cle. una de ſeq.poſ.⁊ fruc. ⁊ dicitur diffinitiua qꝛ impõit finem controueꝛſie ⁊ finit iudicis officiũ. An aũt ſnĩa lata ſuper exceprione peꝛemptoria di catur diffinitiua. nide qðᷣ nõ. in cle fi. ̊ appel. in glo.ij. reperi᷑ quedam quaſi d ffiniriua de qua ꝑ gl.in. c. cõſultationibus de offi. dele ut ẽ ſentẽtia lata ſuꝑ poſſeſſorio. nã hĩto ꝛcſpec tu qꝛ poteſt ĩrentari poſtea petitoꝛiũ non dẽ ex toto diffinitiua uide in qð dixi S. in. c. fi. ð iu di. Interlocutoꝛis eſt ila que iter pᷣncipiũ et finẽ cauſe fertur ſuper his q̃ incidũt uł emer gũt ut nõ gl.i.d.cle.i.ðᷣ ſeq̃ſtiratio ĩ. vbo diffi nitiua. æ dicit᷑ ire:locuroꝛia. uel qꝛ iudex n dit᷑ finit cam ſʒ iterloquitur iter principiũ ⁊ finẽ uel qꝛ iudex inter ꝑtes loquẽdo ſine ſolẽmni tate ſcriptuꝛe ꝓnunciet ut.q Hoſli p' Goff. in ſũma eo. F.ii.in p̃ᷣn. ¶ Sed qubitat̃ de pᷣ cepto qð iudex ꝑ ſe uel ꝑ nunciũ facit de ↄpa ꝛendo.gl in auẽ.de heẽ.⁊ fal..illud i vᷣbo creto coll.i.⁊ dicit ꝙ ẽ irerlocutoria.¶ Sed gl.in eadẽ auẽ. ſi q̃ͥs ãt nõ iplẽs.·dicit ꝙ eſt quaſi interlocutoria.Et credo poſſe dici ꝙ ſi cã erat ichoata ante pᷣceptũ.iũc dr̃ uere inier locutoꝛia qꝛ interloquit᷑ pᷣcipiendo inter pᷣnci pium ⁊ finẽ cãe. Si vo nõdũ eꝛat ichoata ⁊= tũc dicitur quaſi interlocutoꝛia qꝛ nõ fit iter principiũ ⁊ finẽ ſed ante Qucos nia nõ eſt diffinitiua. ſea habet ui d ffinitiue. ut eñ non imponit finẽ cãe.ſed nõ erpectat aliam ſinam poſt ſe ut cũ index ꝓnunciat ſe nõ iudicè in il la cã. ut nõt gl. in auẽ habita. C. ne fili ꝑ pa tꝛe. ⁊ in. c. ſignificanbus de offi. dele.æ uid ꝑ bar. de hoc i.l.titia.ff de accu.æ ꝙ nõ ur in. c. ꝑueĩt.j de appel Snia pᷣcepti ẽ qñ indeʒ ſi ne cauſe cognitione aliqᷣâ pᷣcepit extꝛa iudici um ⁊ hec iproprie dicit᷑ ſnia.⁊ de hoc per gl. ii.q.i.in ſũma.⁊ per Inn. in.c.ad aures de temp. oꝛ. an trahitu? porius ad nm iterlocu oꝛiaꝝ q; diffinitiuarũ uide per Inn. in c. ꝑ tuas ð ſe. exco.⁊ ibi dixi.⁊ ꝑ glo.ii.q.i.in ſũma.⁊ per. Jo. an. in. c. uenerabilibus eo.ti. li.vi.⁊ ꝑ ar chi in. c. ut aiaꝝ de cõſti.e.li nbi dicit ꝙ im proprie dr ſnĩa. qꝛ potius punit qᷓ; finẽ cauſe imponat. bſolutio ẽt dicit̃ ſnia.xi.q.iii. 1c ii ⁊ in ica. de ſen. exco.⁊ abſo.ſʒ ipropᷣe — rõe pdicta æ? uide i locis p̃al. Ententia. Csus Nõ uʒ ſnia que S inſ eſt lata expꝛeſſio eꝛꝛoꝛe in ſnĩa ira ſũmat do. an qꝛ Jo.an.ñ ſũmat ꝓpter breuitatẽ. hoc ſũmariũ ẽ in ſe uerũ ſʒ nõ ↄgr nit lr̃e.ĩ qua nulla fir mẽtio ð expᷣſſiõe erroris in ſnia.iõ ſũmo ſic. Snia lata cont:a leges uel canones nõ tenet.nec ab ea opns ẽ appellare õ prio differẽnã in uocabulo iter iura ciuilia ⁊ canonical. Nã legũ appella R.⸗ tione neniunr iuꝛa cinilia appellatione cãonũ ueniunt canonica.⁊ ex hoc ultimo ⁊ ex tex in fert᷑ ꝙ oĩs ↄſtitutio eccłiaſtica põt appellari canon ↄcoꝛdat.c.i. de ↄſti.⁊.xxxi.di. nicena 2 h vᷣm ſumpro largo nocabulo⸗ ał ſecus de quo nide bonam gl.iii.di in ſũma ubi notãt naria noĩa ↄſtitutionis eccliaffice Itẽ dic q; canones pñt dici leges ur ꝓbar in. d c nicca facit tñ in Sris i de lex. ¶ aö. Fo g ccclia b A. n neꝛo excõicatio dicat᷑ ſnia æz N ð g; rs weniit W.ogze ſu lais Phbannu, ſmr- E ho phbans c in tantũ appꝛobat leges ciuiles ui equipet eal canonibus in foꝛo eccleſiaſtico et intellige qñ nõ pdicũt canonibus.de quo dic ut plene nõ in. c.i.de no.opeꝛ.nũ.⁊ in.c.ſi ĩ adiutoriũ.x. di. Et nõ ꝙ ſentẽtia lata ↄtra legem cinilẽ eſt nulla ẽt in foꝛo canonico. Secꝰ dic ſi eſſʒ lata cõnꝛa ſtatuta particularia laicoruʒ ut ĩ. c. eccle ſia ſãcte marie de ↄſti.⁊ dic ut ibi dixi.qʒ alið ſenſerit Mar.in.l.cũctos populos.C. de ſũ ma tri. ¶ Mora ꝙ ſnia nulla poteſt dici ſnia et hoc largo modo. Mã ſiricte ſecus.aꝛ.in.l. iiij. F. cõdẽnatum.ff. de ꝛe iudi.maxie quãdo fuit lata a iudice nõ ſuo ad h gl.nõbil i cle. i. de ſeaueſta.(¶ unmo ex fine. c. ꝓ cõi uſu loquẽdi cum dicimus ſentẽtiã eſſe nullam ipſo iure. Et dic ipſo iure.ideſt ipſo iur̃ diſpo nente. nõ eniʒ neceſſe expectare ſniaʒ ifirma toriaʒ hõis. ¶ Ooponitur cõtra rex. æ uidet ꝙ ſnia lata õ ius teneat ut in.c. cum int᷑.infꝛa eodeʒ ⁊.l.cũ pꝛolatis.l.pꝛeſes.ff de ꝛe indica. Solu.glo. ut arbitroꝛ in prima parte me tu cõtrarij ponit duos itellectꝰ ad rex¶Dri mus ut itelligat᷑ de legibus ⁊ canonibꝰ diſpo nentibus ut nõ ualeat ſentẽtia a nõ ſuo iudice lata ut in.c. in primis.ij.q.i.iĩ.c.ac ſi clerici.S de iudi.z. C. ſi non a competente peꝛ totum. Secundus inrtellectus ut intelligatur geneꝛa liteꝛ qualiteꝛcũqʒ ſit lata cõtra leges aut cano nes dummodo exprimarur eꝛꝛoꝛ in ſententia. naʒ tunc ſententia eſt nulla. nt in.l.ſi expꝛeimſʒ .ff. de appellati. 7.l.ij. C. que ſentẽ. ſine appe. ꝛeſci.⁊.ij.q.vVi.diffinitiua. S.ſi ſentẽtia. Ad traria dic ꝙ pꝛocedunt quando enoꝛ in ſentẽ tia ñ fuit expꝛeſſus:⁊æ hoc eſt de mente glo.cũ qua commuiteꝛ doct. tranſeũt. Ego dico ñ eẽ neceſſe tex.iſtlum reſtringer̃ ad iſtos duos itel lectus Mam infinitis ut ita dixerim caſibus ſententia contra leges canonesue ꝓlata ẽ nul la:licet eꝛꝛoꝛ in ſententia non ſit expꝛeſſus⸗ ut puta ex defectu inriſditõis:ut in.c.ac ſi elerici pꝛealł. Item ex defectu iudicis:ut qꝛ notorie excõicatus ut in c. ad pꝛobandum de ꝛe iudi cata. Irem ex defectu litigatorum: ut quia cõ tra minoꝛem ſine curatoris auctoritate in in dicio exiſtentem.l.ſi curatoꝛem habens.C.de in integrum reſti. z.l.clarum. E. de auctori.pᷣ ſta. et.l.i et.ij.C.qui legi peꝛſo.non habẽt in iudi. Item ratione tempoꝛis ut quia die feria to fuit lata.ut in.c.fi.de ferijs nel de nocte ut in.c.ↄſuluit de officio dele.uel ratiõe loci:qꝛ in eccleſia peꝛ iudiceʒ ſecularem ur in.c.decet de immu. eccle.lib. vi.uel peꝛ mulieꝛem ſen mi noꝛem qui indicare non poſſunt.licum pᷣtoꝛ .ff. de iudi. æ plene nõ. in. c. ſuſcitara de in ĩte. ꝛeſti.⁊ in multis alijs caſibus:de quibus uide peꝛ ſpecu.in titu.de ſenten.pꝛela.F.iuxta ⁊ ni de ibi in veꝛſi.item eſt nulla ratione litigatoꝝ peꝛ Joan. andꝛeſan naleat ſententia lata pꝛo bannito contra ſtatutum quod pꝛohibʒ ins il li ꝛeddi:æ pꝛecipit audientiam denegari. Jn BDe ꝛe Indicqta. anemes iſtis calibus limilibus poteſt ꝛificari. ſemꝑ eniʒ ſentenrig erit la quãtuncũꝗʒ enoꝛ in ſententia nõ ſit e n ſus. ( Ex quibus patet ꝙ glof. 2 föngne domi.an nimium reſtringunt litteꝛam “ quitur indiſtincte. Et pꝛo clarioꝛi roſpanlſen ad contrarium ſupꝛa foꝛmatum diſtinguo ſ ꝙ aut ſententia eſt contꝛa ius habito reſpeen ad meꝛita cauſe duntaxat. aut illud ius coan quod eſt lata ſententia cõceꝛnit extriſecus 1 am iniuſticiam a meꝛitis cauſe: puia ut ſenen tia non feꝛatur die feꝛiata uel aliquod ſimile Muimmo caſu debʒ diſtingni.an ſenrẽtia ſit 1 ta contra ius iuris eꝛꝛoꝛe in ſententia non ex pꝛeſſo:⁊ ualet ſententia.ſic loquitur. c.enʒ iter infra eo.=.l.cum pꝛolatis ⁊.l.pꝛeſes ſecidum unum intellectum. ? hoc caſu pꝛocedunt inra que dicunt ꝙ ſentẽtia facit ius inteꝛ partes. li cet ſit iniuſta dicto.c. cũ inteꝛ 2. ff de ve iudi res iudicata ⁊.l.ingenuũ.ff. de ſlatu. ho. Ant fuit in ſententia iuris eꝛꝛoꝛ expꝛeſſus. Urpnta diſceptabatur ſuper teſtamẽto a minore facto ? iudex pꝛonunciauit teſtamentuʒ naleꝛe. quia minoꝛ quattuoꝛdecim ãnis poteſt teſtari nl di ſoutabatur ð ualiditate ceꝛte electõis. inder pꝛonunciauit electionem naleꝛe. quia ſuſpenſi poſſunt eligeꝛe.⁊ tunc ſentẽtia eſt ipo ime nul la. ut in iuribus ſupeꝛius allegatis. Secundo caſu pꝛincipali quando eſt lara ſententia oira ius conceꝛnens aliam inſticiam. ? non meiis cauſe:⁊ tunc dico regularit᷑ ꝙ ſententia ẽ ipo iure nulla: ſine ſit expꝛcſſus eꝛꝛoꝛ in ſententi⸗ ſiue non: ⁊ in hoc membꝛo poteſt geneꝛalite iſte tex. ueꝛificari. Mam regulariteꝛ quicquid fit contra ius eſt nullum eriam fi ius no dece nat expꝛeſſe acrum eſſe nullum: ut in.:.non du biũ. C. de legi.⁊.l.iuris gentiũ.F. ſi paciſcat ff. de pactis:⁊ in regula que contra ius li.vi. 2z.x. diſtinc. uides ⁊ in alijs iuribus ſupꝛa alle gatis. Oices tu que eſt diueꝛſitatis ratio ĩter iſtud membꝛum ⁊ precedens. Solutio nemo tangit. Ego autem aico ſic ꝙ in ↄceꝛnentib⸗ meꝛita cauſe datur iudici facultas diſcemnendi 2æ arbitrandi cuius partis iura ſunt potioꝛa: qnia nõ poteſt dari ceꝛta regula ut in.l. iif. de teſtibus ⁊ in. c. in noſtra eo. titu. 2.c. cauſi infra eo. cum ſimilibus. Ideo in iſtis pꝛeſuni tur eſſe iuſtum ꝙ iudex iudicaueꝛit: Hinc eſ ꝙ iura dicunt pꝛeſumenduʒ eſſe pꝛo ſentenia indicis.ſaltem peꝛ lapſum tempus decem dier dicto. c.in pꝛeſentia ⁊.c.cauſam:niſi expꝛima tur enoꝛ iuris: quia tunc ceſſat pꝛeſumptio que eꝛat pꝛo iudice cum noiorietas habeat 3 trarium offulcare æ confundee ilam preſũp tionem. viij.diſtinc.ueritate manikeſta: ? i cer tis non certis opus eſt coniecturis: ut in regu la.ij. infra de regu.iuꝛis.clare eim patet ſentẽ tiam tunc eſſe contra ius. ideo tunc merito è nulla. In aliis nero iuꝛibus concunrennbus gliam iniuſticiam a meritis cauſe non datur ins uignons untonn tunc ugularit ſenentia vnde opbs eſ gppelarione. preſunit iciee ner⸗ iſe noumd filirſtinioſica it otong unt eninn N argonenmn cpinun iac ine Gbiplonuis chaan ĩ mo.ce. ocefii tmaltfu co. dus ecn Mbutudo cin di ousurm oronin aſlr un prhnpruma Oly itnenr ,ni ſene i renin baber unc iuder poteſtarem ca onctild tamuz ivdicandi ſen uenns ere Ouendi arincavoniamd fliſs oeioſtemri 1 c.enennig intta deaccſa Ai gei antt ſanö. Inceniusinc. erhante deeche ſignifa fact cianz c nennane Nii ifinn boc caſt porct enmnenia iniſn inpicter licörna legespoolama ie nula n bie eſinbee oig iſtiutſeſ inteyr caſt onne ins oninine giacle ſon Contfgius ſenliin gnerinſngllmntente nnoceſning incin uſetia dereiig annes ancee in c nn inte iffe M ſinem ſneni tor gmne ne toneaſrins anſe 2 Optine poigo S non eſt conna ins: 4 . into ce nas iſffnrifti ſnrleginn 0 dnugnſcenrn inr oher ſmedenine⸗ . 8 .—.. 1 1inc nonmeintnimnin in minon qvannorgeofn D ſourabam oicinetene letöͤs ri Pvonmeimnt letonen niee, Nittge hoſſan Aper t rmiucfitin m ir iniusz iyniß Alpens. Gn aſy onneui gnnch l in lnenin Hs coneemms alan inſicin c n nen cuſer me dio ngimt lnoninif me mmlai ſue it epicſlos enor in ſemeni ſoe non t in oe marſ porct gerenlte Rete. veiitan Vanregninker aneani a nmaiNs A lam cian s dd WmeNNl unndeHuninlt d Cdelegi1 wis genid .. innl f de acis: infega are onnni 1.r. diſtinc ides T in diſs intis gnis. Dees nclee aleſmin Uind nenbum tlitkie Oli nng. Ego min din ſcyn . meintuſtm allſuin 1 mdinmai lsinis Mſiil an ohan in nngni e rſis tin t ſa iu⸗ facultas iudici deceꝛnẽdi.ſed imponitur neceſ ſitas obtemperandi. ut.in.c.i.et.c.ne initaris de conſtitu. et.lI. leges ſacꝛatiſſime. C. ð legibꝰ ubi dẽ ꝙ leges conſtringunt niras omnium. 7 in. c.i.de conſtitu. dicitur quod canones ab omnibus ſunt ſeruandi.merito ergo ſi ſen tentia reperitur lata contꝛa ius iuribus non ſubſiſtit. non enim poteſt infcrioꝛ tollere legẽ ſuperioris nel in aliquo contrauenire in caſi bus non premiſſis.ut in clemẽ.ne romani de elecr · et nigeſimaſexta:q.iiĩſtitutionis et. c. ꝙ ſuper his de maioꝛi. et obedien. et notabiſ be ne hanc rationem ⁊ optime facit pꝛo ea parte quod in ſimili notat Hartolus ĩ. l.is cui. ff. de ue:boꝛum obligatio in uerbo querit. gl. i. l.ſepe.ff. de tuto. curatoꝛ. da. ab hiſ Wa-- autem quero ne indiſtincte pꝛocedant ſuꝑins dicta. ut in primo membꝛo ſententia teneat. annulletur expꝛeſſo iuris eꝛꝛoꝛe. = in ſecundo ſit nulla ſiue exprimatur eꝛꝛoꝛ ſiue non Solu tio diſtingue ſic. ꝙ aut ſententia fuit lara Otꝛa ius litigatoꝛis tantum.⁊ tunc ꝛegulariter renʒ ſententia. unde opus eſt appellatione.quia iuſ pꝛeſumit iudicẽ ꝛecte fuiſſe morum ut pꝛedixi fallit ſi iniuſticia ſit notoꝛia.runc enim eſt nul la. argumentum optimum infra e. inter ceras ubi plenius dicam r Inno. m.c. eatemita tis de frigi æ malefi.infia eo cum Haꝛrol dus z domi. An.bic ⁊ in dicto.c. ireꝛ cetas. ꝛobatur ratione.in notorio enim ceſſat ꝛatõ pꝛeſumptionis. quia ſuſtinerur iniuſta ſenten tia.non enim habet tunc iudex poteſtatem co gnoſcendi. ſed tantuʒ iudicandi ſeu neꝛius exe quendi.ut in.c.quoniam ð filijs pꝛeſbyteꝛoꝛũ 7. c. euidentia infra de accuſa. æ. ij .q.i. manife ſta nõ. Innocentius in. c. ex parte de neꝛbo: ſignifica. facit dictnʒ. c. ueꝛitare. viij .diſtin. naʒ hoc caſu poteſt ſententia iniuſta ſimpliciter di ci cõtra leges pꝛolata:⁊ ſic nulla ut hic. Aut ceſſat hec notoꝛia ĩiuſticia:⁊= ſic ſi fuit expꝛeſſa cauſa contra ius commune ⁊ alia que non eſt contra ius.ſentẽtia tener:ita ſingulariteꝛ tenet Innocentius in. c. in pꝛeſentia de renũ.? Jo annes andree in.c.cum inteꝛ infra eo. naʒ rũc ſuſtinetur ſententia ratione alteꝛius cauſe que non eſt conrra ius: æ optime pꝛo dicto Inn. addueo.c.peꝛ tuas infra qui filij ſint legitimi. Judex enim expꝛimendo dnuas nidetur non pꝛeciſe fundaſſe ſe ſupꝛa alteꝛa duntaxat: vnde ſatis eſt ꝙ ſententia poſſʒ ſuſtineꝛi ex illa que non eſt contra ius:ad hoc bene facit ratio lit teꝛe in dicto capitulo cauſaʒ. ubi dicitur ꝙ in dicis animus non ſempeꝛ ad unam pꝛobatio nis ſpecieʒ inclinatur: æ in dubio debemꝰ ĩteꝛ pretari ut potins res ualet infra de veꝛborum ſignifica. abbate.z:l.quotẽis.ff. de nerborum ſignifica.⁊ hoc uidetur pꝛocedeꝛe etiã ſi alteꝛa cauſa ſit contra ius litigatoris. quia in du bio preſumitur iuſta.ut predixi = imputã duʒ eſt non appellanti. oc iamen dictum In Se ꝛc iudicaia nocentij limito quando ex cauſa eypreſſa que non eſt contra ius poſſer ſi eſſet uera ſuſtine ri. Exemplum primi:iudex pronunciauit teſta mentum ualere: quia minoꝛ quatuordecim annis poteſt teſtari:et quia probatum fuit teſtatoꝛ erat maioꝛ quatuoꝛdecim annis. Naʒ ſententia poteſt ex hac ultima cauſa ſuſtineri. unde non habet uiciaꝛe eypꝛeſſio cauſe falſe. utile enim non debet peꝛ inutile uiciari. ex qꝰ ſunt ſeparabilia. ut in regula utile dc regulis iuris libꝛo lero. ¶ Exemplum ſecundi quan do index ſic pꝛonuſciat. dico t-damentum us lere:qꝛ minoꝛ quatuoꝛdecim annis poteſt te ſtari:æ quia nullus defectus affuit in numeꝛo teſtium:ceꝛte ſnia eſt nulla quia pteſuppoſio ꝙ illa cauſa ſit ueꝛa:tamen ex ea non poteſt teſtamentuʒ ſuſtineri.quia non ſufficit ſolẽni ratem fuiſſe adhibita niſi teſtaroꝛ fueꝛit habi lis:nt in.l.ſi queramus ff. de teſlanxn.æ nõ. bene hanc limitarionem quia ne io tangit. Aut fuit expꝛeſſa canſa coners ius tommune duntarat uel ſimul cum ia. ex qua umen nõ poreſt ſuſtineꝛi ſententia: ⁊ tunc ſi ilif ius cõ mune eſt clarum ⁊ inaubitatum:æ tuæc nõ ua let ſententia: quia ce ſſat ratio pꝛeſu nede iu ſticie ut pꝛedixi hæc limito nerum que:do cã contra ius expꝛeſſa ꝛeſpicit totam ſentniam: utputa quia concinet unum articulu rel piu res connexos. Si antem coniinet plira cepi tula ⁊ error contra ius expᷣſſus cõceræt unũ duntaxat. tunc ſolum corruit illud casitnlum In galiis uero ꝛemanet ſententia nela: ad hoc allego gl.ſingu.? Barrolum in.i.ii. C. de re.indica. pꝛobo ratione.nannquando ſũt plura capitula ſeparata nidentmur rot ſentẽtie quot ſunt capitula:uvt.l.etiam.ff. de cinori: Ideo poteſt pꝛo parte ualere: 2 pro mane non.l.quedam mulier. ff. fami. berc. Dec᷑ quã do ſententia continet unnm capitulamn non poteſt pꝛo parte ualere.ctiam ſi eꝛꝛoꝛ a in 1„ te.ad hoc glo.notabilis in.ljfi.ff.de iur.om. iudi.que dicit ꝙ ſi habens facuitaiem cogno ſcendi uſqʒ ad. x. condemnauit in.xv.nan nʒ ſententia etiam nſqʒ ad.x.⁊ tenuit illã glo. vi HBar. ⁊ Bal. in.l.i.E.ſi aduerſus remi indi catam:quia cum ſen tentia ſit res idiniſibil ñ poteſt ualere pꝛo parte.ſ.in boc indicio.ff.fa mi. heꝛe.⁊ cum ceꝛa ratione.C.qn pꝛouo.nõ eſt neceſſe nõ. GBar. in. d.l.ij. Secus ĩ ꝛe diui ſibili.qꝛ tunc utile nõ niciat᷑ ꝑ inutile.ut ĩ.c.ſi quos de ſeruis.xij.q.ij.=.l.ſancimꝰ. C. ð̊ do na.⁊ hec bñ nõbis.ſi ãt illud ius ↄ quod eſt ſnĩa lata ẽ dubiũ.ut qꝛ ſũt multe opiones hic ide uel ẽ dubium in ſuo itellectu:⁊ tunc ſnia nalet quia talis eꝛꝛoꝛ excuſat h̊ ꝓbat᷑ ĩi.d.l.cũ ꝓlatis pᷣm nnũ ĩtellectũ quẽ cõiꝛ ſequũt᷑ doc. ibi. ⁊ ĩ.l.ij. C. que ſnie ſine appel:⁊ ibi ꝑ bar. 2 domi. an. hic æ optime facit tex.in.l.regula ff. de iur. æ facit igno. z. c. cum dilectus de cõ ſue.æ qð nõ gl.i.c.cũ nenerabił.e.ti.=.c.uno 8⁸ W war èððMU N o v ſz 1 r NN⅜Nνcραοαπς lu⸗ it ſ. Pea, lace- x Jrta t weis 7ſit: lyi == & e ¶ De ꝛe iudicata. de poſiu pꝛcla li. vi. An aũt poſſit iuder ſin dicari qui male indicaueꝛit.qꝛ eligit epionẽ quã multi ſequũt lIʒ ñ ſit bona. Har. in. dicta .l cũ ꝓlatis tenet ꝙ ſic mitius tamẽ deber pu niꝛi ſecundũ eũ.ad hoc allegat quod nõ. inſti. de obli que ex quaſi delicto in principio. Sʒ Angelus de peruxio dicit in. d. l.cũ pꝛolatis boc uerũ qñ altera opinio eſſet appꝛobata:ali as autem licitũ ẽ alterã pꝛeeligeꝛe allegat In no. in. c. ne initaris. 5. de cõſti/ Ego gico ſi opio Sria ẽ magis cõis ꝓcedit dictũ Har. qꝛ eſt in culpa nõ ſequẽdo cõeʒ opinionem ex quo erat va. ar. c.i. de decij/? diẽ Jo an.i.c. i de ↄſti/q; cõis opinio ẽ ſequẽda. niſi ſit eui dẽreꝛ falſa uel poſſit ꝓbabilibus rõibus con ninci:ſ ubi tantus eſſet opinionũ cõflictus ut ñ poſſit apparẽ q̃ ſir opio magis cõis tẽ poſſz pcedẽ opio ãgeli ⁊ hoc caſu poſſʒ pcedẽ opi. pe quã vecitat do. an in. c. ut debitꝰ de appe. ubi diẽ ꝙſi una opio faciebat ꝓ appellãte rie natr ſi ſuccubueri a ↄdiriõe expẽſaꝝ ⁊ uið qð ibi dico:⁊ in.c.i.de ↄſti. r peꝛ hec idem dicẽdũ it ſi ſententia teneat on eſt lata coõtra legem ſu decretalem er uagãtẽ. Mã cũ nñ ſit ĩ copoꝛ iuris clauſa. põt de ea ꝓbabilr dubi tari. ?⁊ voc ꝓbat ĩ. d.l. cũ pꝛolatis ſʒ aliũ itel lectũ qiẽ ſequũt᷑ ibi Oan æ ange. alij. æ bal dus ĩ.lij C. ꝗᷓ ſnie ſine appellatio.ꝛeſ. et do: an. bic⁊ ĩ.c. paſtoralis de fide H uið ibi dixi. ¶ go puto boc nerũ niſi eẽ nagãs eſſet in loco illo notiſſima. Exemplũri ejnagã ti execrbilis ? ĩ extrauagãti ad ꝛepᷣmendam. que quoiidie allegantur in ſcholis ⁊ ĩ iudicijſ tunc eim ceſſat ꝛatio inceꝛtiindinis facit.c i ð poſiu pꝛela. 2. xvi. di. qð dicinſ qð nõ.⁊ facit qð.. dicã in ↄſuetudie. Itẽ ut ſnia teneat qñ ius cõe nõ ẽ expꝛeſſuʒ. ſed ꝑ argumẽta et con ciuſiones n põt ĩtellectualit̃ ꝛeduci ut ſit oↄtꝛa ius cõe. ⁊ hec notãte: noluir Inno ·iĩ. c.p.⁊.g de offi deęle facit qð nõ glo in. c.ij. ð teſti.co. uid aũt ſi ẽ lara S ſimile legis.nõ iñ ꝛe perit᷑ lex oria ĩ illis temis. Ja. de aꝛe.⁊ Cy. in. I. i. C. de legi dicunt ſnĩam ualeꝛe. ꝛefeꝛt et ſequit᷑ Hal. in.l.ij pᷣalle. facir oprie qð norat Inno in c.cũ ſpeciali de appel.iũc eniʒ ſcdᷣʒ Cy in. d l.i.eſt ſnia ↄ ius qñ ꝛeꝑitur lex ſerip ta in reꝛminis occurrẽribus nel oĩno indiffeꝛẽ tibꝰ. ſecus ſi termini differũt licet ꝓpinqᷓ ſint 2 habeãt ꝛões paritatẽ.do.an.dicit ꝙ ſi ꝛatio eſſet ſcripra in gñe.lʒ ſub alijs fᷣmĩs ſpecificis ſatis u? ò legẽ indicarñ ſi eſſʒ iudicatũ ꝛõcʒ legis nihil adducit. Sʒ mihi hec ſnia pl'acer ꝓ qua opioe adduco legẽ nõ dubiũ. C. de legi. 2 tex.ĩ.c.fi.de ꝛe indi.li.vVj.ubi dr̃ ꝙ is cõmit tit in legẽ ꝗͥ Yba legis amplectẽs p legis nitit̃ nolũtatẽ.⁊ ſic ꝛ25 legis ẽ qnqʒ lex. hĩc ẽ ꝙ ad rationẽ legis reſtrigit᷑ ⁊ ampliat̃ dictũ legiſ ut .lI. cũ p?. S. dulciſſimis ff. de lega.ii.⁊ diſpoſi tio ẽt penalis extẽdirur ad limites ꝛõis eypᷣſſe nõ. glo. in cle.i.de elec.in.vbo eligat᷑ 2 ĩ cle. △ ₰△ ſon/— 1 ſ. Cun gſaen —4 7 Puil- ij. de ui.?æ ho. cleꝛicoꝝ in ueꝛ pillen. iin 1 ij. ff. ad tenul. Secus ubi allegarei facilioꝛibus teꝛminis uł paribus ur no no in. d.c.cũ ſpali. Idem p oia eſſet qñ ſnia repeꝛitur lata õ legẽ ↄceꝛnẽt iuſticiaʒ a mentis cãe. ubi ti lex dar cauſe ad cam. tũc nõ uiciaret ſñia ex triſgrel ſione illius ordinis. ſed opus eſt appellare. ut in. l.i. C. de appelſ? regularit᷑ an ualeat facti. 5 legẽ uide ꝑ gloſaʒ i. c. tua de ſpon. du. æ.x. di. uide peꝛ Cy. 2 bal.ĩ.l.nõ dubiũ 2 bar. in nũcia. dico ĩ. c fi. de poſta. pla. (Sʒ que:ꝛo quid ſi ſnia ſit lata 5 ſtatutum particulare loci. Solu. dic ideʒ quo ad illum locum ſicut dictum ẽ ſupꝛa de.ſ. om muni quo ad uniueꝛſuʒ. Mam ſtatutuz eſt lex in loco ubi uiger.l.omnes populi.ff. de in li. 7 iu. ?.i. diſtin. ius ciuile. Minc dixit Mar. = Ange. poſt eum ĩ dicta l.cum pꝛolatis ⁊ bal. in dicta. l.ij.ꝙ ſententia lata contꝛa ſtammtũ̃ ex trauagans a uolumine ſtatutoꝛuʒ tʒ ſiẽ dicimꝰ in extranaganti pancipis. ſed limiro nt fupꝛa dixi in extranaganti pꝛincipis: niſi ſlatutum ſen refoꝛmatio extrauagãs eſſer nota in ſoco: 7 in iudicijs. ſecus ſi ſententia eſſer contra te oꝛem ſtatnroꝛum in nolumine redactoꝛum. Arlan .l. ſtipnlatio. ff Queꝛo quid ſi ſententia ſit lata contra c ſuerudinem. Solutio dic ꝙ naler pꝛopteꝛ du bium facti aꝛgumẽ. eoꝛum que dieta ſunt niſi conſuetudo eſſet notoꝛia tam in popnlo jᷓ; in iudicio argu eoꝛum que leg. ?æ noranteꝛ in c. i. conſti. libꝛo ſexro ⁊ in.l.de quibꝰ ff de legi. 2 ita notat Mal. in dicta l ij. ꝛo boc ſiiſit quod nõ. Oar. in. l. de quibus pꝛcallega ubi concludit ꝙ ↄſuetudo eſt ius. ⁊ pꝛobatur bi et indiſtinc conſuetudo. debet tamen pꝛebari ſi allegatur ſecundum eum. ut.l. i. C. que ſt ſõ ga ↄſuetudo. ? ꝓbatur in. c. cũ dilecius eodẽ titu ⁊ hoc qꝛ conſiſtit in facto quod ſepe pꝛu denniſſſimos fallit. ſi eiʒ datur pꝛobabilis igno rantia debet teneꝛe ſententia ſicut rener ſenten tia contra legeʒ extrauagantem. ſecus ubi cel ſat ignoꝛantia cuʒ repeniatur lata contra ins ¶ Queꝛo quid ſi ſentẽria fuit lann cᷣ tra pꝛiuiſegium niderur ꝙ nõ naleat. quia pꝛi nilegium eſt lex.iij. diſtinc. prinilegia dic Ona P.·c. ſuboꝛra infra eo. ubi dicitur ꝙ aut pꝛiu legium fuit oſtenſum iudici ⁊ dando ſent ſqʒ contrariã nidetur illud repꝛobare. aur nõ foit oſtenſum. 2 non debet pꝛeteriu pꝛiuſſegiſ de nono reperti ſententia retractari ꝛeſpodeo ad rontrarium ꝙ priuilegium eſt lex prinata. n0 aurem communis ur dicitur in cõtrario ſiſtit in facto ⁊ priuatꝰ poteſt ſuo fauo ciare. Secus autem eſt in.l comm 7 dlara ? iudici datur facultas iu prinilegium teneat iuxta tamen n neniſſent de indi. hoc puto pꝛoce? legio cui pars renunciare poteſt nns nenit in pꝛeiudicium partis al otata I. . cuũ dere in priui npoer icdhi⸗ o llrl enineil. EnmutlſCſiꝑumm elao no . n liude. Oiz deceiiieponti irihn ter ciiuſt ivnn iſtcina ir aſ; tict eere õ rbus pilegeis: oſ) efcit inſfcin en e bi uk reiin ana fucn fit miſto: zioſncnd inſte er partegentis: une degtemm inſe⸗ Oalidumm 2 is qvi lvd obinnit poſterep⸗ ſcibit ut in. d.. ioſe oſider. Cranplon boc ulino i eo qni ver i culſton inien mi titur in poſſeſtone reauz ſonpronii nodcit iis tanch titj. V eiam tune dereumn ica ſituai ie ſenpvond :utla dio dio F iſ rbug fce teiccl ue ait ſt o gineſin ine ſiteti deceun cxco qr genanm Galeſg iciso con can aſane⸗ Ppel e. c iuſlt fi de reſoclcagiqj aff, u aue irftuocobils eſter no nminti llleni:nt .cc her . c C ſen rec ſipo.ptoti? ice nͤnter im . terd lun be er ig qr ber fi nhunn Wza ſ(S:1 1 Pma, 8 e midn Kar lihgſenend — Wnſeen nnemnmngninnnchs ,üinioni Inin cutamsgmmi iſchis ſſinn ſancommdemmgitſanmiſe 1 in dicis ſCns ſſennniteſ connn o N norun in volomine ſeizerr (Orvovds ſnmnroſt hinconni ſumdnmn. Gohnode mln owynt huon ſaai muni commn qedhetn ſonit lonſvamdo eſſr noſoni mm inoopulo ͦn pao argn coum gve ig? onner iu⸗. cont ibo ſeno T in deub de leg. 1anom Dlin inl odoe md Du n Kaibsrihi rSnAA en n Nint aAſnr afpnid knann nin Aumemimem lin GAolvewlot Ponmin n er nin tbol corſicintand ani n Kez Auur opnt os filiteznmn mi ſenenkaſenrat mnnia Ecber enen — — ℳ᷑ . ¶ De blcriptõibꝰ ¶ Ande ſi exemptus litigauit coꝛã oꝛdiaꝛio loci ⁊? non allegauit executionem.non tenʒ ſẽ tentia. nec obſtat taciturnitas.qꝛ ſi uoluiſſet non potuiſſet etiam expꝛeſſe in illum ut indicẽ conſenuire de arbi.cũ rempoꝛe.eꝛgo nil oꝑat taciturnitas. æ h renet Jo. an. in regula ſciẽti de re.iur.li.vi.in mercu.facit qð nõ gl.in.l.i .C. ubi de crimi.agi.oʒ.æ uide qð dixi in.c. ſignificaſti.de foꝛo ↄpetenti.ſʒ hoc cãu nõ iʒ ſnia ex eo capite.qꝛ fuit lata ↄ prinilegium. ſed ꝓpteꝛ defecium iuriſdictionis. Secus pn to ſi exemptus ꝓduxiſſet priuilegiuʒ exẽptõis 2 oꝛdinarius hoc nõ obſtãte tulit ſniam in S rium ſeu dixit priuilegio nõ obſtãte.qꝛ tũc pᷣ iudicat quo ad exemptum.licet nõ quo ad pa pam:aꝛ. eoꝛum que nõmuur in.c.ad audiẽtiaʒ de pꝛeſcrip.⁊ in. c.dilectus de capel.mo.⁊.d. c. ſuboꝛta. neꝛo an ualeat ſentcentia 3 ſẽ tentiam:cum prima ſententia fecerit ius inter Ptes dic ut plene dicã.j.e.ĩter monaſteꝛium. uero quid in decreto iterpoſuo ex falſa cauſa dic ꝙ nõ tenet ſiue ſit e:ꝛoꝛ iuris in eo expᷣſſus ſiue nõ.⁊ in hoc differt a ſnia ur pro bat᷑ in.l.cũ hi..ſi pᷣtoꝛ ff. de tranſac.⁊.l.ma gis puto. S. ſi es de rebꝰ eo.q̃ ſub tu.⁊ cu.⁊=. l.i.F. hec Vba ff ne uis fiat ei z.l.cũ vo. F. ſubuentũ.ff. de fideicõ.li.nõ. MHar.i.l.ſeie ff. de tuto.⁊ cu. da. ab his ⁊? plenius peꝛ eũ i.l. iuſte poſſidet.ff. de re iudicata.ubi diſtinguit ꝙ aut decretũ nõ iterponit᷑ rite.ideſt ſeruato iuris oꝛdine:⁊ ĩ dubio nõ ualet.l. mèmineꝛĩt. C. vñ ui ⁊.l.fi.C.ſi ꝑ uim uel alio mõ.nõ.in d.l. iuſte. Qnʒ decꝛetũ ĩteꝛponit rite:ſʒ n rec te.i.inuſte puata iuſticia:⁊ tũc qñʒ deficit decre tũ i inſticia reſpectu petẽtis: ⁊ nõ nalet ut i in ribus pallegatis: qnzʒ deficit iuſticia ex ꝑte cõ nẽti uł rei in qua facta fuit miſſio: ſʒ iuſticia ẽ iuſte ex parte agentis:⁊ tunc decrernm in ſe ẽ ualidum ⁊ is qui illud obtinuit poſſidet.⁊ pꝛe ſcꝛibit: ut in. d.l. iuſte poſſidet. Exemplum in boc ultimo ĩ eo qui ueꝛc ẽ cꝛeditoꝛ tirij:⁊ mit titur in poſſeſſionẽ reꝛuʒ ſempꝛonij nõ debito ꝛis tanqᷓ; titij.Vʒ etiam tunc decꝛetum licet re ſtituat᷑ ille ſempꝛoni:ut.l.a diuo pio..ſi ſuꝑ rebus ff. de re iudi.que aũt ſit rõ diuerſitatis inteꝛ ſẽtẽtiã ? decꝛetum cꝛedo qꝛ decꝛetum ſa pit potius nã, iteꝛlocutoꝛie que ꝛenocat᷑ ꝓpt iiuſticiã ex iudicis officio:ut.c.cuʒ ceſſante de appel. .l. ꝙ iuſſit. ff. de ꝛe iudicata: ꝙᷓ diffini tiue que irreuocabilis eſt ex quo tranſiuit ĩ ꝛc iudicatã:ut ĩ.c.cũ inteꝛ.j.eo .⁊.C.ſen.reſcin. nõ po. ꝑ totũ: æ ideo nõnteꝛ dixit Inno. in. c. dilecto de ueꝛ. ſig. qꝛ hec ſnia ꝙ res debitoriſ nendatur ex ſecũdo decꝛeto ẽ inteꝛlocutoria: Ieo ſi iudex poſtea ↄriũ cognoſcit.ſ.ꝙ non ſuperat debitũ reuocabit miſſionẽ 2 nenditio nem. ar. in. d. F. ſi pꝛetoꝛ 2. S. ſi ex plegatis de hoc decꝛeto ĩteꝛponẽdo.æ an pꝛeſumat ꝓ eo nide eleganteꝛ peꝛ Har. in. l. i. C. de ddijſ mino.ſine decꝛe.nõ alie.⁊ peꝛ ſpe.in ti.de pꝛo .„ „ „Au,r , . = . 2 4 „ 11 r, rch e FPCa M B„DDren.⸗w =encse. 1 „ Fn He A cu..fi ueꝛ.quid ſi ſolum. in ti.de ẽp.⸗ uen. S. nunc dicendum. v. breuiter ſcias. ⁊ ꝑ bal.i .l. quecũqʒ.C. ð bonis q libeꝛis ⁊ ĩ pria ↄſti. li. feudorum (Regdeo nũc ad fam particulã glo. in qua gl.op.in eo ꝙ in pꝛima paꝛe cõ cluſerat ſniam nullam nõ ↄualidari ex iterpo ſitõe appellatõis de.l.iii.. falſus ff.ꝛc ratam ha.ubi dicitur ꝙ ſi dominus appellat a Inia lata 5 falſum ꝓcuratoꝛem ratificat.⁊ ſic ſnia q̃ erat nulla ꝓpteꝛ defectũ mandati ut in.c. ex iſinuatõe ⁊ in.c.ĩ nr̃a de ꝓcura. ranuficatur ꝑ appellarionẽ Solutio gl.nititur ſolueꝛe ut patet in ea:ſʒ õ foꝛmaliter ſoluit.⁊ habeſ gl. ii.q.i.ſtatutus q dicit ꝙ appellando ↄfirmat qͥs ſnĩaʒ Iʒ ſit nulla ex defectu ſolẽnitatis hoc uoluit illa gl. relara ad illum tex. mouetur per dictum. F. falſus.ſed male loquitur. nnõ doc. h cõir tenẽ Sriũ.? Maꝛ.in.l.licʒ ff.de indi. 2. d.l. ſi expſſim. ⁊ nõ.j.de appel.dilecto.dic ergo foꝛmaliter ſoluendo prium ꝙ qnqʒ ſnia eſt nulla ſolũ ex defeciu ↄſenſu partis.⁊ tunc põt pars illã rariſicare ↄſenticdo ut ĩ.d.l.lʒ. 7 appellãdo ur̃ ↄſentire geſtiſ ꝑ falſũ ꝓcurato rẽ.⁊ ſic uẽ loqui dictus.S.fallus. Nã ſnia la ta ↄtra falſũ pꝛocuratoꝛẽ.tʒ quo ad ipſũ pro curatoꝛc.qꝛ cũ eo ẽ pctum ſen quaſi per ſit. t. l plaucius.ff. de pꝛocu. quo qnũim vo non tʒ ex defectu ↄſenſus dũtaxat. Ideo ratifican do tacite peꝛ ipᷣm actum appellatõis ↄualidat᷑ nz ſnia eſt nulla ex alio defectu puta:qꝛ 3 leges lata uel ex defeciu ſolẽnitatis. ? tunc nõ ↄualidatur ꝑ actum appellarõis. qꝛ defec tus ſnie nõ dependet ex ↄſẽſu ꝑtiũ.uñ nõ poſ ſẽt ꝑtes ẽt expᷣſſe eã ↄualidar̃ ur nalẽt ut ſnia lʒ poſſent approbare ut nalẽt tãqᷓ; paciũ noni ter Shẽdo ⁊ ita ĩtelligit᷑.l.ii.C.cõia urriuſqʒ liudi.ut ibi nõt᷑ ꝑ Ci.?æ ꝑ Ha:.in.l.una.C. q ꝓ ſua iuriſdirõe ⁊ i. d.l.ſi eyp ſſiʒ.appellãdo vVo n approbat ſniaʒ.ĩmo ĩpugnat.⁊ ſic nõ pt ualere ẽt ut ꝑactũ ut nõ. bar.i.d.l.ſi expreſſiʒ Et aduerte ad nnã limitatõem eoꝝ qᷓ põit gl. rarificat᷑ n. ſnĩa lata cũ falſo ꝓcuraroꝛe ꝑ oↄſenſũ dñi ſuꝑueniẽtẽ qn ille pof̃at eẽ ꝓcura toꝛ. alias ſecꝰ ita nõnt᷑ dixit gl.i.d.l.lʒ.æ ſeq̃t ibi Bar.⁊ ꝓ ̊ facit qꝛ ſnĩa h̊ caſu nõ ẽ niła ex ſolo ↄſenſu parris ſʒ alio defeciu n depen dẽtia ptãte dñi facit qðᷣ nõ. Inn in. c. pꝛudẽ tiam de offi. deleg. æ peꝛ Dy. in regula rathi abitio de re.iur.libro. vi.⁊ per Joannez. an dr. in regula ratum. cod.titu. in. mercuri. ¶ Extra gloſ. quero quia ſententia cõtꝛa le ges lata eſt nulla ur bic. ¶ Nunquid index poterit iterum pronunciare. Solutio tangit hanc queſtionem hic Innocen. cõcludit q; ſi eſt oꝛdinarius poteſt ut. C. quomodo ⁊ q̃n do iudex.l. pꝛeſes ⁊.l.iiij. E. de accu: Secus in delegato qui pꝛonunciãdo fũctus ẽ officio Al.ſi ut proponis.C.qũo.⁊ quãdo iudex. Sʒ tu de hac queſtiõe dic ut plenius noratur in .Cc.in litteris de affici.ðᷣlegati.ubi meliꝰ cadit Gru ſi ſizi ⸗3j lazrſ Iuer .ka: Purmcei⸗ Fvyir 1 12 r,dauf . (KarS pAE IRiα ſent Da. 6 — ◻ f Pu ⸗ O⸗ ¶ Meßſcriptõibꝰ Addit m̃ hic Inno.notabile dictũ dicẽs ꝙ; ubi nõ tenet ipo iure qð fecit delegatus ex eꝛ 202e ꝓbabili ductus: iterum pꝛoſequi poterit ponit exemplũ in executoꝛe cni mãdabatur ut ꝓuideꝛet titio de pᷣbẽda cui ꝓuidit de pbẽda Marrini qui cõi opinione ꝛeputabatur moꝛ tuus:ſʒ uiuebat ut poſtea cõpeꝛũ eſt ex hoc eꝛꝛoꝛe ꝓbabili poterit demum de alia ꝓuidẽ fm eum:ar.j. de ſecũdis nup.dñs.C. ð iuris 7 fac.igno ·l.eꝛꝛoꝛ. Si ueꝛo ꝓuidet de pᷣbẽda qᷓ de iure nacabat nõ de facto: ꝓuiſus aũt ꝛe nuit pꝛoſequi ius ſuũ execrãs foꝛe lites. non pot executoꝛ amplins pꝛouideꝛe.iputet᷑ aũt ꝓ niſo qui ius ſuũ nõ defendit. ar.ff. de pet. hẽ. .l. illud: nec ꝓdeſt ignoꝛãtia facti. quo ad poſ ſeſſionẽ que nõ ẽ talis ꝙ de iure potuerit pꝛo niſionẽ impedire ſm Inno. ⁊ bn. Mec ob.c. cũ noſtris de ↄceſ.pbẽ:qꝛ loqui in alio caſu cuʒ.ſ.gratia fuit in pricipio ſubꝛepticia. Idẽ dicit Inno.ut nõ poſſit iterũ pꝛouider̃ ſi exe cutoꝛ eꝛꝛauit in iure licet ſua ꝓuiſio fueit nul la. põit exẽplũ Hoſti cũ diſpeſatiue pꝛouidit epiſcopus de ꝑochiali eccleſia pꝛoniſio ĩ mio ribus m executoꝛ cꝛedẽs epᷣm diſpẽſare non potuiſſe ↄtulit illam ut nacatem cꝛꝛãs in iure ſcilicet de eta.æ qua. MDꝛet᷑ea z hodie credo ꝙ h̊ cau nõ ſit neceſſaria diſpenſatio ꝑ.c.ſi ꝓ clerieis pauꝑibus de pᷣbẽdis.li. vj. Alind in ſemit ibi glo.⁊ dic ut nõ.in.d.c. pteꝛea ⁊.c.ij de inſti.li.vj.dictũ tñ Inno.nõ placʒ h̊ hoſt. qni tenet ꝙ licʒ eꝛꝛauerit in iure.ex quo tamẽ appaꝛet ꝙ ꝓniſio fuerit nulla:iterũ tamẽ dʒ de beneficio alio illc pꝛouideꝛe nt bnficia pri cipum habeãt ſuum cffectuʒ nec illis illudatur qꝛ nõ faceꝛe ⁊ facere ita ꝙ ſit nulluʒ eq ꝑatur de tꝛãſla.c.ij.cũ ↄcoꝛdãtijs ibi poſitis.et de cle.nõ ꝛeſidẽ. tnue. Adueꝛte inquãrum Inno. loquitur generaliteꝛ in teꝛminis qõnis ðᷣ quo libet delegato idubie dẽʒ ſuũ ñ ẽ ueꝝ q̃tenus dicit ꝙ põt iteꝝ ꝓnũtiare ſi ipo iur̃ ex pꝛoba bili eꝛꝛoꝛe facti nõ tennit ꝙ ipᷣe fec.dico.n ꝙ ſiue eꝛrauit in facto ſiue in iure dimodo pua nerit foꝛmã ↄmiſſiõis ſi tulit ſentẽtiaʒ diffiniti uã nõ põt amplius ſe intꝛomitteꝛe qꝛ fũcuiſ ẽ officio ſuo ſiue bene ſiue male: ad h̊ bonꝰ tex. in.l.ſi ut ꝓponis:⁊= qð ibi nõ.peꝛ: Mar.qũo 2 qñ iudex ⁊z optie facit tex. in. l. diceꝛe in fi. cũ duabꝰ ſequẽtibus ff. de arbi.⁊ in.c.ſi com pꝛomiſſarius de elec.li.vj. nbi tex. optimꝰ ad mãʒ: æ qðᷣ nõ. DOy. ĩ ꝛegula ꝙ ſemel ð ꝛce.iur. li. Vi. ? Dar: i. d. l.ſi expꝛeſſi ff. de appel. ſʒ E ꝛõeʒ hoſt.pᷣal.põt ſaluari dictũ Inno.i exẽ plo ꝑ eum poſito.ſ. in executoꝛe gr̃e ut ſiue eꝛ ꝛaueꝛit ĩ iure ſine in facto poſſit ſẽꝑ itex ꝓnið ꝛe ſi pᷣma ꝓuilſio fuit nulla:qꝛ priceps ur̃ mã daſſe ꝓuiſionẽ effectualẽ æ bnficia pncipũ de bent benigne iteꝛpetrari.ut ĩ. c.oliʒ de.v.ſig. .l.fi ff. de conſti. prin. Dꝛeta gẽa eſt quid pricipale. PDoteſtas ueꝛo executoꝝ uenit ac ceſſoꝛie ad gꝛatiã. vñ ſicut ꝑ inutilẽ 2 enoneã KReuct ꝓniſionẽ nõ expirat gra:qꝛ inteſtie neficio nacanti nulli Geduorig meoih de be rare poteſtas executoꝝ: ar. optimũ in . zerdi gratia de offi. dele. li.vi. ubi uigoꝛe gf iſup netur poreſtas executoris eo gfe ſuſti caſu q“ delegati expiraſſet: qð bene ẽ nöng porehis opinionẽ H do. Anian ſuni pꝛeallega. Sʒ iuxta pꝛedicta queꝛo deeis ſtione quã ponit Oal.i dicta.l.ij. E gueſeh tentie ſine app.reſcin. Dapa mãdanit in ſ ma paupeꝛuʒ hoc modo confeꝛas Petr ꝛico aliud beneficiuʒ nõ habenti tale bche R um quod nõ excedat tantam hekl nuam ſi eum reppereris ſufficienteʒ in lectur conſtructione ⁊ cantu:qui executo: euʒ cranl nauit ⁊ putans ipſum eſſe idoneum cun n eſſet beneficium aſſignauit: nunquid nalet c latio. æ uidetur primo ꝙ non peꝛ.l ſeie egrel ſe ff. de ru. æ cura. da. ab his: ubi dicitur ſi iu dex dedit adulto tutoꝛem tanq; minozfng nalet datio. Ad idem. l. cuʒ neꝛo. g. ſubuẽnn ff de fideicom.li ubi non ualet pꝛonuncini⸗ ſupeꝛ libeꝛtate: ſi iudici falſo obreptum fuit HBal. ipſe tenuit contrariũ P tex. inſti. qui E nu. nõ po. SF. ſel: ubi dẽ ſatis eſſe ſel fuit cq appꝛobara ſiue ſit ueꝛa ſiue n: ſiue iſta yba ſa piãt mõitionẽ ut quidã dicũt ſiue ↄditionè.9 ditio tñ nõ eſt purificata peꝛ obſeꝛuanti ſoli us foꝛme:⁊= ququis mateꝛia ideſt ꝑſona nõſit ſufficiés iñ nõ eſt rebellis actui cũ diſceꝛe po ſit qdiu uinit ⁊ pleꝛaq; i aptitudine recipiũt fũdamẽtuʒ.ff. de fideicõmiſ li.l. apnud iulianũ Idẽ diẽ ſi papa dixeꝛit ſi eũ iueneꝛis uiri ii e laudabilis æ conueꝛſationis honeſte. Nam quantitatem an ſufficit ꝙ fueꝛit taliteꝛ qualiteꝛ facta ĩquiſiio quia executoꝛ ad nullã foꝛmaʒ artatur niſi ſdd foꝛmaʒ mandati. adducit notata peꝛ glo.j de. una de offi delega. Innocẽ in c. erx ranõe de appella. æ in hoc ultimo male allegat N uo luit allegare Innocẽ.in. c.fi.de pꝛeſump. ubi ponit plene hanc mateꝛiam ⁊ ibi pleniſſmedi xit Et hec dicta Mal. ſunt notãda Secd in contrarium facit quod nõ( Innoc. in. c. inter dilectos de exceſ.pꝛela. ubi dicit ꝙ ſi aliquis anctoritate pape pꝛouidit alicui notorie indi gno ⁊ ſcienteꝛ de aliqua pꝛelatura uel manſte ſte 3 tenoꝛc mãdati pꝛouiſio eſt nulla nec ipe dit aliã ꝓuiſionẽ fiendã. ar.de elec.cũ in cun ctis ĩ fine.Et poſt pauca ñ ꝛeſtrigẽs ſe ad ca ſũ maifeſte iniuſticie dicit ꝙ ſi papa mãdat ꝓ nideri alicui ſub ↄditõe puta ſi ẽ de tali loco oriũdus ꝙ erecutoꝛ nõ hẽt ptũteʒ pꝛonidedi niſi oditio ſit uera .ff. de. v.ſig. cedere diem. Yas dici ſi ptᷣas nõ ſit cöditionalis.ſ̃ ceꝛ tũ ẽ ꝙ papa nunq p̃ſcꝛipſiſſerp lo ſi ſciuiſſß vitatẽ. ut ſi ſcꝛipſit ꝓ quocũqʒ i ctie ꝑmaneie qð eſt ualde notãdum. Quid eigo dicemus. Ego ultra ea que dixi ĩ dicto capitulo fina.in nltima columna ubi uide dicerem in pꝛeſeni ſic. ꝙ aut notoꝛie conſtat conditionẽ reqſiis ſus apiul Per crian non ert 8 ndcace nn de ff de. ſo t Prolſo nſſl oncito ſt nerfilatn n derec pio te gbod bi noi de p⸗ Nl ana bot cin teſin neſmnptio 4 co iuliis un i on engemne fone c bpieſfi o ſml h,⸗ Asaifce obliin 4 lu, õ Gnimmant wc, iin nuie ſun pona bipermm mmn iol tngnt. iino uli von nr ato er vo in veritan urmnoꝛper digam..lae ſed in ſeundo e el icer non eſlen prodigus n0. 0 in..1 Gecura fu Creſ ivengans did ſecnnum pia eſteminonem wdl manonem deciaru den ſed eſe podigun ſpenat ad idieen tide ſumitur po eo c ſpſe feent 1 uidemr id ins rod iuder iit ar inliff n um ia n. to in propoſto qnod eſt nonncnm d bie i, inboc mimo. Han anizdia migtbl nocenting qve apig non fitnt d naneian ſunt nuſum uili obmnno rd nanena n ci.ſupra ge Ale indl nn. .lifſ ehdes Vr gantiun. ber uſc 4 bpernnt wmiznn mv ſ tic ireit i wohmm ſoeſten ſei ſveſt 8 Hi nooe n nci in iroltei m m no n punf n⸗ robleunntit is fome r mniio nuth iſf D ſtaes i Nock neb is oſ ci lteri Nluunt ehen imhinie nhi ihmim f defgeoni l. ood inimni Nle deſ drneitſichincheis irz nddns t Chdendidrisdonede Pe cct gfuein Wnercuiſnerfunint ü ſomm mmmdan addacnona pa nn deoff Gclega. Indciin cani pyela. ? in boc uimmo nde Aege õ ponit iene bant mateiumt bi n in Erdet den Di. nn nitl ommunmfuit od ſinn eads dettal hlali iei aucrorinnt hae Poonict nan not ane ce Aigon Nalce ſez wmor nichi WRD r ai pviſon⸗ ſahn giſine Groſ aan ſi mi eniſſitrdi gii⸗ PMꝛpa non exiſteꝛe: uel illum pꝛo quo ſcripſit oꝛ notonie indignum ita ꝙ ueriſimile ſi papa ſci uiſſcet nũꝙᷓ; pro illo ſcripſiſſet.æ tunc ꝓuiſio ẽ nłᷣ la qꝛ ceſſat preſumptio que eſt pꝛo facto execuro ris exquo notoꝛietas eſt in oppoſitum ut ſupra di dixi. ⁊ optime facit.l.ſeie egreſſe pᷣal. Nam ibi nõ tenuit datio tuto. cum nãliter conſtaꝛet illum non eſſe pupillum. Anut ceſſat notoꝛietas.? iũc quedã ſũt que cõmittũtur cognitioni ipſius iudicis: urpu ta ſi repererit eũ uite laudabilis zc̃ qᷓdã vo ueiũt extrinſecis uerificanda. utputa pꝛonideas tali ſi nullum poſſider beneficium uel ſi acceſſerit conſẽ ſus capituli. ODrimo caſu tenet pꝛouiſio licet cõ ditio nel monitio in ueritate non exiſtat dummõ executoꝛ fecerit aliquã exaĩatõem ſen inquiſitõem ratio quia cum iſta neniunt uerificanda per iudi cis cognitionem preſumptio eſt. ꝙ inſint ex quo iudex ſic declarauit in dicto. ꝗ ſemel. Fateoꝛ ra men ꝙ ſuperioꝛ poſtmodum ex officio pꝛocedẽs pote it pꝛouiſionem caſſare.ſi non ꝛeperit requi ſita. ar.in. c. paſtoꝛalis de appel.⸗ quod nota gl. in dicta cle. una de offi. dele./ fo caſu non tenet pꝛouiſio niſi conditio ſit uerificata. ar. in. d.l. ce deꝛe ⁊.c. pꝛo te.⁊ quod ibi nota. de preſcrip. li. Vi. quia hoc caſu ceſſat pꝛeſumptio ſurgens ex fa cro iudicis cum iſta non dependeant a ſua cogni tione.ad h̊ optie facit quod in ſimili nõ . Har. in d.l.is cui.ff.de.v.obli.in illa qõe ſi iudex dedit tutoꝛem adulto tanq; minoꝛi nel alicui ut pꝛodi go qui non erat prodigus.⁊ licet multe ſunt opi niones ut ibi peꝛ eum. tamen ipſe diſtinguit. ꝙ in pꝛimo caſu non tenet datio ex quo in ueꝛitate nõ eꝛat minoꝛ peꝛ dictam.l.ſeie.ſed in ſecundo cãn e net. licet non eſſet prodigus.ut nõ. glo. in. l. 1 C. de cura fu. Et eſt diueꝛſitatis rario ſecundum eũ. quia eſſe minoꝛem nel maioꝛem declarat natura. ſed eſſe pꝛodigum ſpectat ad indicem. z ideo pre ſumitur pꝛo eo ꝙ ipſe fecit ⁊ uidetur id ius faceꝛe quod iudex dixit ar. in.l.i ff ꝙ cum fal. mm. ita di co in pꝛopoſito quod eſt notandum. ⁊ hic ſit finis in hoc capitulo. Nam quadaʒ alia rangit bic In nocentiuns que quia non faciunt ad mateꝛiam. nec ſunt multum utilia obmitto ⁊ de mateꝛia uide in. c.i.ſupra de alie.iudi.mu.⁊.l.i.ff.e.abbas. Brgantium. HBꝛene eſt ĩ ſů a ſic. Lites 8 bent celeꝛiteꝛ teiminari. ota caſum in quo currit equitas cum rigoꝛc. Et nora ꝙ i iu re eſt dare rigoꝛem ⁊ equitatem.⁊ eſt equitas iuſti cia dulcore miſeꝛicoꝛdie tempeꝛata. ut nõ.in. c.fi. de trãſac. facit opnie.c.diſciplina.lxv.di. HBar.in l.i. C. de legi. dixit hãc eſſe differẽtiaʒ ĩter equita teʒ ⁊ ius:quia ins ſcriptum ſeu rigoꝛ iuris ẽ deci ſio q fit fm ꝛeglas iuris ſcꝛipias Eq̃tas vo dr q̃ dã facti ↄueniẽtia ſen ↄueniẽs qdaʒ. ad hoc ad ducũt.l.nulla.ff ðᷣ legi.⁊ dictã.li.=.l. placnit. C. de iudi. Sʒ tu dic melins ꝙ dr̃ia eſt iteꝛ equitatẽ rigoꝛẽ ? ius. Jus eiʒ tenet mediuʒ. Et quid ſit ¶ Ge ꝛe indicata. ins dic ut hes in. l.ifr de iuſti. æ iure AJus enim eſt aꝛs boni ⁊ equi ⁊c̃.ſed in mã noſtra capitur ð 2 S02 Vo eſt iuris exceſſus qui qnʒ ſtaiuitur ad ter 20 ꝛ”em alioꝛum ut in. c.ii. de toꝛne. 2z.l.aut facia in fi.ff. de penis.qnqʒ tamen ſumitur pꝛo oꝛdine iu ris ut in.c.ſuper lr̃is de reſcrip Egquitas uero eſt oꝛdinara iuſticia temperata dulcedie miſericoꝛdie uide ad mãm bo. glo. in. c. nt ↄſtitneꝛetur. l. di. qn nero ſii ſeruanda equitas uel rigoꝛ dic ur nötur in. d.c.fi.?.d.l.placuit. Anũ ſcias ꝙ iudex.non debet uelle uideri clementioꝛ lege ut dixit tex.in auẽ. de iudi.. oʒ. Glo.in principio ſui allegat ⸗9 coꝛdantias poſimodũ opponit de.c. cum apud. xi ꝗ.iii.ubi ſnia principis differtur per:xxx. dies. Soluit ⁊ bene ꝙ ibi nõ diffeꝛtur ſn a ſed executõ 7 eſt ſpeciale cum princeps ex iracũdia fert ſniam pſonalẽ.S.aliquẽ.dʒ.n. tunc differri per tpᷣus pre dictum ut ꝛex poſſit ſi opus e rit acciꝑe penuennã ut ibi ⁊ in.l.ſi nindicari.C. de penis/⁊z nide piu res caſus in quibus d ffertur execurio per glo in d.c.cum apud regnlariter antem non debet feꝛi talis dilano ur in.c. ſicut ſine.ii.q i.ſed in cinilibꝰ datur rempus de quo legitur ⁊ nõ.in. c qnod ad conſuliationem j. e. Scd dubium eſt an ſententia corporalis poſſit mandari eyecutioni infra decem dies qui dantur ad appellandum . Mar. banc queſtionem format z examiner in.l.qui ultimo ſupplicio.ff.de penis ⁊ finali er concludit quod quedam eſt execurio que fit a iure ut quod cffici atur infamis ſeruus uel ſimile quid. æ tunc talis executio fit ſtatim lata ſententia. ut in dicta lege qui ultimo ⁊æ. l.furti.ff. de his qui nõ. infami. et babes textum de iure canonico. iii queſtione.vii. G. poꝛꝛo. Quedam eſt executio que debet fieri ab homine:⁊ iſta debet fieri poſt decem dies. in. lI .i.ff. ml. no. app.pen. ⁊ hoc dicit ſe putare de in re uerius. ſed dicit ꝙ de conſuerudine ſeruatur contrarium. quia illi dies non cxpectantur: 2 pro illa conſuctudine adduco textum in.i non tantum. ff. de appella. ubi dicirur ꝙ non tantum ille qui ad ſuppliciuʒ ducitur poteſt appel are: ſed etiaʒ alius er cetera. ⁊ ſic eꝛat infra tempus appellandi: æ nihilominns ducebatur ad ſup plicium. ſpecu. in titulo de ſententiis excõ. F. ui denduʒ uerſi. porro dicit ꝙ regulariter poſt de cẽ dies in criminalibus ẽ ſẽtentia executioni naz danda miſi fueꝛit appellarione ſupplicatione łᷣ peti tione reſtitutionis in integrum ſuſpenſa. fallit in notoꝛiis. uel quando reus fuit confeſſus ſeu teſti bus ⁊? argumentis ſuperatus. ut uix ipſe negare audeat.nam talis non appellat. ut ſecũda queſtiõe ſexta ſunt quoꝛum. ⁊ de boc ultimo plene dicam in capitulo cum ſpeciali infra de appellari.⁊æ facit textum in.c.cum ſit romana eodem titulo.⁊ hoe eſt de iure tẽnendum. Nam ſi in cinilibus dantuꝛ decem dies foꝛtius in cuminalibus ubi aguur de maioꝛi pꝛeindicio ⁊ nide bonam gloſaʒ in. c. ſepe de appellatiõibus æ ad.l. nõ tãtum et cõſnetudieʒ comuneʒ ꝛeſpõdeo ꝙ ꝓcedunt. quia communiteꝛ cõi deciſione que fit m cões ꝛegulas re.E Diei ud . Rcfne- Senz- C 4 Tanne ſae aezfer — ſin in⸗ T. ſre dants 45 ruſzt mlan TLent 2. De (Gaky „7 * 17 — — 9 aſen (Waroi Pi :; Rp , . ſr ⸗- dAapaſer non dannatur quis ad moꝛtem niſi fuerit ſponte — E 2 2 ſarmrku! — He:e indicata. confeſſus uel ita in facinoꝛe depꝛehenſus ⁊ reſtibꝰ er argumentis conuictus: ut nix ipſe denegare au deat ut dicit tex.in.l.qui ſententia.C. de penis.ꝗ bus caſibus non admittitur appellatio. de quo in dicendum ni.:.ij. E. quoꝝ appellatio non ꝛcci.et dicã in. d. c. cum ſpeciali. Ad iſtum tex. dic ꝙ lo quitur in ſnia ꝓfeꝛenda qᷓ debet celeriteꝛ ꝓmulga ri. Sed ↄira boc oppono et uideĩ̃ ꝙ et ſentẽtia nõ ſit precipitanda.ut in.c.cũ ex litteris ð i ine. reſti. Solurio dicit glo. ꝙ iudex nõ debʒ im feſti nare quo minus plene inſtruatur in cã. ⁊ dic ꝙ; in dex debet accelerare expeditionem. ita tñ ut inris oꝛdo nõ pᷣteꝛmittatur ⁊ ueritas non occultetur.ut in cle. ſepe. F. amputet de. v. ſig. ⁊ ſi iudex ita feſti naret ꝙ ex bꝛenitate tẽporis põt pꝛeſumi ꝙ n bñn inſtructus tulit ſniam nõ ualet: qð agit.ut in. d. c. m ex litteris de inte.ꝛeſti. Mõ. Har. in.l.ꝓlatam Cde ſen. ? ſpe.in ti.de ſen. pᷣla.F. qm. v. Iem oppone.facit qð nõ.glo.in.c.eccleſia de conſti. et tex.in.c.nos in quẽꝙᷓᷓ ⁊.c primates.ij.q.i. On poteſt. Hꝛene eſt uel ſum ma ſic. Meꝛ alia vVᷣ ba ſaceꝛdos ſine iuſta cauſa nõ ẽ ab epi 4 ſcopis etiã in unã ſniam concoꝛdantibus deponẽ . dus 2 non diuiditur. ¶ Mõ primo clericũ nõ de ponendũ ad libitũ epi. nec etiã ↄſilij prouincialiſ. dʒ eniʒ ſub eſſe legiptima cã. ⁊ dic ꝙ debet ẽe gꝛa nis et manifeſta. Nam ⁊ a beneficio n ẽ clericus remouendus ſine graui cã. ut dixit tex. nõbilis i.c rrs ſa ſpenſidz, 4. aſuie . *αα. 44†½ gradatione actu rici de indicijs. inuentũ. xvi.q.vij.multo fortius ab ordine.que autẽ ſunt crimina ſuſpenſione depoſitione nel de ali digna dixi plene in. c. ac ſi cle Hõ tfo ꝙ ꝑ depoſitionẽ dicit clericus remoneri a gradu ſuo. non tamen per h̊ ꝑdit caracterẽ impreſſũ in anima qͥ eſt indelbilis adeo ut remaneat eriã poſt mortẽ. unde clericus reſuſcitans nõ ẽ ordinãdus.ut notar glo.in. c ij. xxxij.q.vij.ſed ꝑdit exercitiũ. An autẽ ð facto ce lebrãs poſt depoſitionẽ conficiat nerũ corpuſ xpᷣi nide ꝑ glo.in.c.ij.de penis.li.vi. et ſuper ea pleni us omnino. ꝑ Jo. an ¶ Mõ. ʒ ibi ſacerdotum iũcta glo.que exponit et bene i. epiſcoporum qð appellatione ſacerdotũ ueniunt epi.nã et ipſi ſunt ſacerdotes. ⁊ olim nõ erat dꝛia in nocabuł.omnel enĩ tã epi.qᷓ; ſimplices pᷣſbiteri uocabantur ſacer dotes.ut dicit tex.in. c.olim. xcv.di. preſbyteri enim dicuntur ſacerdotes.qꝛ ſacrũ dant ſicut epᷣi. ur dicit tex. in. e. ceros.xxi. di. Mnr etiaʒ epi ap pellari pſbyteri.eſt eniʒ illud nomen dignitarii pᷣſ byter eni idẽ ẽ ꝙ ſenior nõ reſpeciu etatis.ſed di gnitatis.⁊ ideo oli epi nocabantur preſbyter i.ut diẽ tex.in.d. c. cleros. Sed in mã penali crederẽ quod appellatõe ſacerdorum ⁊ preſbiterorũ non nenirent epi.qꝛ habent aliũ ordinem.ſ. epᷣalem et dignitatem ſupra ſimplices ſacerdotes.ad hoc ꝙ; nõ. Inno. in. c. ſedes de reſcriptis. et nide quod dixi ſuper ſyica de ui.et ho. cleri.fac.c.qꝛ ꝑiculo ſum ge ſen. ex.li.vi. ¶ Opp. tex.et uidetur qð ſacerdotes non poſſunt aliũ ſacerdotẽ etiaʒ ex cã jamr. Igamee; o en Er Gnn. d . S, a as i,e t deponeꝛe. quia nec capitulum cathedr hoc poteſt:nec electus ⁊æ confimatus i niſi ſit conſccꝛatus.ut in. c. tranſmiſſaʒ alis eccleſie n epiſcopu: de ele et. c. irrefragabili. F. exceſſus.æ quod nota. de offi or di. Solutio glo.in pꝛinci. ut arbitroꝛ mein cotrg rij huius exponit ſaceꝛdotum ideſt epiſcopoꝛum et bene loquitur ut pꝛedixi olim enim epiſcopi ſi uocabantur ut pꝛedixi. ¶ Sed queꝛo quia tenus loquitur in plurali numeꝛo d e epiſcopis. quot re quiruntur in diſpoſitione cleꝛici. Solutio gloſ. in ſecunda parte dicit ꝙ in cauſa diaconi requirũm tres.ᷣin cauſa pꝛeſbyteꝛi ſex ad minus. xv.q. vijſi autem ⁊ c.felix.de ſubdiacono.glo. nihil dicit: et hoc ideo:quia iuꝛa de illo no n feceꝛunt mentionẽ: quia illo tempoꝛe ſubdiaconatus non eꝛat oꝛdo ſaceꝛ: ſed hodie ſecus: ut in. c. miramur de ſeiui. non oꝛdi. gaudent eodem pꝛinilegio: ideo dicen duʒ hodie quod in cauſa ſubdiaconi requirumtur tres epiſcopi:ſicut in cauſa diaconi dicto capitulo miramur. nota. Archi. in. F. glo. in. c.i.de heꝛeticis libꝛo. ſolus. xv. queſtione. vij. ſentit Innocentius in.c. graue de pꝛeben nö. vi. C Et eypediedo h iſiam mateꝛiam ubi bene congruit ſcias ꝙ out agitur contra epiſcopum au t contra ſaceꝛdorem aut contra diaconum aut ſubdiaconum. Anm con tra cleꝛicos conſtitutos in minoꝛibus.pꝛimo caſu aut agitur ciuiliteꝛ aut cꝛiminalite: (Si cuimima liteꝛ ⁊ cꝛimen exigit depoſitionem debent conveni ri epiſcopi totius pꝛouincie una cum metropolita no ⁊ ad minus requiruntur. xij. ultra metropolii num ut nota.in glo.iij queſti one. viij. in ſumma: 2 clarius ibi archi.⁊ in.c.ſcitote.vi.queſtione.ij. nota. Innocentius in dicto capitulo gꝛaue: a ude tur pꝛobari in. c.felix xv. queſtione.vij. ⁊ olij po teꝛat epiſcopus ab iſtis deponi: ut in. c.ſi quis epi ſcopus cꝛiminaliteꝛ. vi. queſtione.iiij. hodie neno iſti poſſunt co gnoſceꝛe uſqʒ ad concluſionem dun taxat ⁊ diffinitio reſeꝛuarur pape: ut in. c accuſat 2z. c quamuis ⁊. c. multum ſiupeo.iii queſtione ſex ta. Motat Innocentius in. c. ꝙ ſicni de electione in pꝛima colum. ⁊ archi. in dicro capitulo ſi qvis epiſcopus cꝛiminaliteꝛ. Quidam tamen dire:unt quod ab iſtis tamen non poreſt condemnari ſed abſolui ſicut notat gloſa in capitulo pꝛecepiis. xii. diſtinctione. ſed contrarium decidit gloſa i cit to c. accuſatus.= illam ſcequitur ibi archidia per c. dudum eadẽ cauſa ⁊z. q. idem tenet in. c. ſi quis epiſcopus.vi.queſtiõe iiii.⁊ deciſio cauſe ꝛeſeꝛuatur ind cꝛedo ꝙ bene quſa iſticte ipſi pape ut in dictis iuribus. Er peꝛ boc puto gloſam non bene dixiſſe.ii.q. vi.biduum ⁊ in. e. fmteꝛ.vi. queſtione pꝛima. nidetur ſeq to.c.accuſatus:ut licet metrop epiſcopum deponeꝛe: poteſt eum deponendum. ſicunt pꝛcſes pꝛouine. 1 pronunciat tamen 3 poſſit in inſulam depoꝛtare: quem depoꝛtandũ dicto.c. b eſf. de ĩteꝛdictis æ relegatis. b.n. pla q poiĩtio reſeꝛuat̃ pape: ſed ẽt ipſius can ni archidiaco. in dic olitanus non poſſit tamen pꝛonunciare pꝛonincie. licer non iduũ: 2.l. relegato n ſolu de deciſio ſen 9is? ,,geellt ralet ee ip be nitio⸗ 8 ſede ſc nn Geport ſuann ſ gnlunen mrat 70 wwmm la alo: n ſb in/ . .G⸗l⸗ ntebs ſelunn n hflin Aum t ene iſin n it r ble lie ſo deict uidi nn d de epn . 4 In d accuſaus ? pbal inl⸗ . obenvr el offenls nbh jablana iplno Mr ſonii⸗ Arort nugwtert fniri l auſier en ouſmin ifignunm or A nlir õ Nl en Ilierac potrͦmn eb ep tic gilun oustoxce hos atfiii d. gvorundam Jyno ind.cſtent d grane ſiveo agiur/ letti pirnati no gfeentd ufte nuned ſexe fü ar in.c Aud piic Ciehmn an uelecrunn Nöbilis ? ſans 9obadlis.? tener arch i g inſüma ſopergo ſummne. An amem regvin ſe numems c eynn dalegaum penpan go i q. ii inſummn ſc Garchi mn otra in c ilid wiſ di Ynd. indeg aſcemes 6 hoe ſithoneun poterete ennugaub münaſtim ri Pirher . etſfom aNſſis uctfn nrng no, gccegems on honum pyhelif geoff ins dc, ſanee llele.ui ſolns ſufficirac tn; ane hrincſoalen. ſſGrd Kuei leclote dic G an n e a llogi eleg nr oegi g rſimen Ene ßg benefſeſo ne 5 g beneficio gk ad gi enz Munens epo d aſienit ion te⸗ . nolar goſn hg Ni in lthni ui los nſn delleimſe ſais cl elatos nnſeiors ſenl le n ancus. nr pfobatun ppij g sinnen glo, vj Xpiiſ . i 2. xvi. 9, unnpo ſtonan epſſcopo. Gi anir,nee Cpin . Ca leggirürur. 1 . n ipmn Dprinmn . Pci nna gpuie zeſiene inciſubaſacon ihmne ilſeit d.. een i M Mir boe ad min Kogregar, ogregar lotum Allinz dole annnmnnut ncnen . llie nimngf heen aben inlezordo , 9 dhſſddänmi taninn achiuutnnn vi ſnit amgnimntin nn 0gale gepeben go. in.e cebereslbed, Kond am marnanm tbibene ongt ſisg oblur conmn cpiſopun nonne irnlt aut conm dionmn mnr ibdieonn 2ue tri deiwwz onſtins in nirorbro oifhi mizmmanin manmin Han Intainnengt poſtonam obnt en voi vrus ovuineum um menwrrt vtaus Ninur i,lim eropolt m n nom in glo. i gchone i. inumm chnws biarchi. in c Matote 7 gveſtone i, vn Jmocmninsin dno aniniogmenti dwdin Keir N angiane dd i en tns nis anemin Kale onscimmniid A nnfih iſ d ſi wſm omlet ichnleninan, Gnn taffnimn eum men a 1c gumis miunſuid 4 a. Porn Imnocnin in c ſlee .nnäcoagzitt mimacolon. 1cbi dcogitt unimct Oudunumnt ans lpo an pnin ouenn ſoſtn ni ani nme ſenß i nelj aſß giffinitio ut pʒ in dictis. c. accuſatꝰ q;uis zæ dndũ. Mec obſtat ſimile de pꝛeſide. qꝛ pᷣſes habet ptãtẽ depoꝛtandi ſi hʒ inſulã in quã uult depoꝛtaꝛe ſub iectum. ut.d.l. ꝛegnlatoꝝ nel pꝛonuntiat depoꝛtan dum. ⁊ expectet ut princeps aſſignet ſibi inſulam. ut ibi. ⁊ ſic nõ deficit ſibi iuꝛiſdictio ſed in cãu no ſtro deficit poteſtas in decidẽdo.nõ ãt in exequẽ do tmn. ⁊? ̊ teneas. Si ueꝛo nõ agitur ad depoſiti onem ab oꝛdine. ſed ut remoneatur ab epatu. et tunc aut eſt conſecratus.⁊æ requiritur idem nume rus epoꝝ ⁊ deciſio reſeruatur pape. ar. in dictis iuribus ⁊ in.c.ii.de tranſla prela.uoluit nõbiliter Inn. in. d. c. ꝙ ſicut aꝛ.c. ex tue.ſo rnſio de cle. non reſi.hinc norabiliter dixit archi. in. d. c. bidu um ii.q.vi. q metropolitanus nõ poteſt epᷣm de trudere in monaſteriũ ⁊ credo ꝙ nec totum con cilium ꝓuinciale.qꝛ ſequẽtur remotio ab epᷣatu qᷓ reſeruatur ſoli pape ut in iuribus pᷣalle¶ Di uero agitur ad aliam penam minoꝛem citra depoſitõeʒ ab oꝛdine uel epatu.dic ꝙ ↄcilium pꝛouinciale.⁊ ẽt ſolus metꝛopolitanus põt. ut in. c.ſacꝛo de ſen. excõ.x.q.iii qꝛ cognonimus nõ JYo. an. in. c. ut li tigantes de offi. oꝛ.li.vi. unde ẽt excõicare poreſt epᷣm ſuffraganeũ ipſe metꝛopolitanus. ur nõ glo. in. d accuſatus ⁊? ꝓbat᷑ in. c. ꝛomana de offi.oꝛdi. li. Vi.ubi ꝓbatur ꝙ ẽt officialis archiepi hoc põt in abſẽtia ipſius. Idẽ ⁊ foꝛtius dic ut iſti poſſint cognoſceꝛe ⁊ diffinire ſi agit᷑ ciniliter.qꝛ archie.ẽ oꝛdinarius ſuffraganeorum ut in. c. paſtoꝛalis de offi oꝛ. dũmõ ñ excipiatr̃ de crimine uel agatur ci niliteꝛ ad depoſitõem ab eparu. qꝛ tũc ꝛeqͥꝛitur nu me us epoꝝ de quo g xxxiiii.di.quorundam nõ. Inno. in. d.c.ſicut 7. d. grane. ſi ueꝛo agitur ↄotra electũ ↄfirmatũ nõ ↄſecꝛatũ ſuffiẽ numeꝛꝰ ſex epo rũ ut in.c.illud. xxiij.di.fᷣm unũ ĩtellectum qui eſt nõbilis ⁊ ſatis pꝛobabilis.⁊ tenet arch.iij.q.viij. in ſũma ſupeꝛ glo. ſumme. An autem requiratur iſte numeꝛus cuʒ cã õ epᷣm delegatur peꝛ papam: glo.iij. q.viij. in ſumma ꝙ ſic. Sʒ archi. tenet ibi cõtra ⁊ in.c.illud.xxiij.di.? Inno. in.d.c.graue dicentes ꝙ lIʒ hoc ſit honeſtum pꝛopte: excellẽtiaʒ dignitatis epalis non tñ neceſſarium. dicit m̃ hoc ppendendum ex foꝛma ↄmiſſiõis. qua ceſſante ꝓ cedit hec ultima opinio. qꝛ delegatus repꝛeſentat pſonam pape.l.i.ff de offi.eius.⁊.c. ſane de offi. dele.qui ſolus ſufficit ad depoſitionẽ. ix. q.iij. peꝛ pꝛincipalem. ¶ Scðᷣo cãu pꝛincipali cũ agit õ ſa ceꝛdotẽ dic ꝙ aut nõ agit᷑ ad depoſitionem ab or dine.ſʒ a beneficio uł ad aliã penã ⁊ non requiri numeꝛus epoꝝ. ut notat gloſa. xv. q. vij. in ſũma 2 Inno in. d. c. graue. qd ꝓcedit etiam ſi agatur 3 abbatẽ uel alios pꝛelatos inſeꝛioꝛes ſen cleꝛicoſ infenoꝛis gradus. ut probatur. xviij. q.ij. ſi quis abbas iuncta glo.⁊.xvi.q.vi. epiſcopo. Si neꝛo agitur ad depoſitionem ab oꝛdine. æ tunc õ ſaceꝛ dotem equirũtur ſex ep̃i ultra epᷣm ꝓpꝛinm ⁊ in cã diaconi requirũtur tres ultra ꝓpꝛiũ epᷣm.⸗ to tidem requirũtur in cã ſubdiaconi.xv.q. vij.c.i. 2Z.c ſi quis mundus ⁊.c.ſi autem: æ boc ad minꝰ. Nã ſi fieꝛi põt debet ↄgregari torum ociliuz pꝛo ¶Be ꝛe iudicata. ninciale.i. epi. totius ꝓuincie. ut in. d. c.i.?. viii. q.iii.ſcitore.?æ ꝙ requirat᷑ dictꝰnũerus ultra pꝛo priũ epm uide bonũ.tex.n ar.in.c.ii.de penis li. vi.⁊ ibi hoc tenet Jo. an.in nouella ⸗ archi. poſt Hugo.in. c. ſcitote.vi.q.iii.æ in.c.ſi quis epᷣus eadem cꝗ.q.iiii æ notat᷑iii.q.vi.hoc quippe ⁊ in d. c.ii.optime ꝓbat᷑ qð dixi de ſubdiacono.nam reqrit numeꝝ epoꝝ quando agitur ad depo ſitio nem ſacꝛoium oꝛdinum. certũqʒ eſt ꝙ hodie ſub diaconatus eſt ſacer oꝛdo dicto c. miramur = idẽ tenet gl.in.d.c.ii.⁊ prio.e.ti.lʒ.n.eps ſoluſ poſſit bonoꝛem dare.i.oꝛdines conferre ſolus tamẽ an fere nõ põt. ut in. d. c.i q̃ie ãt pluꝛes requiruntur epᷣi in aufeꝛẽdo honoꝛẽ qᷓ; in conferendo.uide qᷓ; plurimas rões quas reddit glo. in. d. c.i. in vbo ſolus.¶ Er ſcias ꝙ iſte numerus epoꝝ reqritur dũ cã exaiat ut pꝛobat᷑ in dictis iuribus.nõ tamẽ in actuali degradatione. qꝛ illa eſt executio depoſi tionis uerbalis. ? ira uidẽtuꝛ loqui iura pᷣal. ⁊ ſic plure exaiat æ determinat Jo. an.in.d.c.ii.ubi ui de fatet̃᷑ tũ ꝙ de ↄſuetudine hodie requirit nume rus ille in exaiatõe cãe qn eps itẽdit ad depoſitis nem actualem. ſecus ãt ſi uult eſſe contentus vᷣba li depoſitione ⁊ p hac conſuetudine facit.c.at ſi clerici z.c.cũ nõ ab homie de iudi.ubi ſolũ fit in tio de epᷣo ꝓprio ⁊. c.poſtulaſti de fo. ↄpe.quod eſt notãdũ Ct pꝛo prio dẽo ꝙ Jo. an. dic ut iſte numerus requiratur in ſnĩia ⁊? nõ in actuali degꝛa datione adduco tex. iſtum i vbo ſnia ⁊. d. c.ii. ubi in depoſitione vbaliter fiẽda facit mẽtio de epis In actuali nero dicit duntaxat de proprio epᷣo. Miam ut pꝛedixi actualis eſt executio uerbalis er in execurione non requiritur ſolemnitas tanta. Hinc eſt ꝙ ſnia fetur in aliis per ꝓprium iudicẽè ? executio fit ꝑ nunciũ ut.l.executioꝛem. C. de ex ecu. rei iudi. Si vo agit᷑ õ clericum in minoribuſ Oſtitutum etiam ad depoſitionem ſufficit unuſ epi ſcopus. ut probatur in.dicto.c.ii.⁊.xv.q vVii. ſi autem iuncto. S. ſequenti.⁊ dicit ꝙ ſufficitiſolus epiſcopus proprius ſine aliis epiſcopis.requii tur tamen preſentia capituli ut in capitu.epiſco pus ⁊ in.c.nullius.ea cauſa.2.q. alias ſententia eſt nulla ut ibi ſufficit tamen ꝙ de conſenſu capi tuli adſint aliqui canonici puta duo nel tres qui repreſentẽt rotum capitulum ſecunduʒ archi. poſt alios in dicto.c.epiſcopus quod eſt bene noran dum. Ex quo potes inferre ꝙ in actibus in qui bus requiritur preſentia capituli ſeu conſenſus poteſt capitulum deputaꝛe aliquos. facit quod nõ in. capi. irrefragabili..exceſſus de offi.ordi.et cle.i.de heꝛe. Modie tamen epiſcopus ex conſue tudine preſcripta audit cauſas ſine preſentia capi tuli æ ualet conſuetudo.ut in capitulo.iii.de con ſuetudine lib. vi. æ dic quod ualet etiam ur ſolus deponat clericos in minoribns conſiitu tos:quia illud.c.iij.loquitur indiſtincte: 2 hoc te net glo.nota. in.dicto.c.ij. z archidiaconus in di cto. c. epiſcopus nullius: pꝛo quo facit illud. c. ij. ubi ſolum fit mentio in epiſcopo de depoſitione eꝛicoꝛum minoꝛis oꝛdinis. quod bene notabis. V 2- = . n X Kaiwen XES / Am —BeS 2 SRn S ¶ De ꝛe indicata. Sed queꝛo quia ſupꝛa uiſum eſt quot epiſcopi requirant᷑ in cauſa epᷣi:⁊æ alioꝝ infeꝛioꝛũ clericoꝝ: vñ ſũt aſſumẽdi iſti epi:⁊ ꝑ quẽ eligent᷑. So.iura uarie in hoc loqui uident᷑. Mã q̃dam dicũt ꝙ cõ ciliũ ꝓuinciale epoꝝ dʒ in iſtis caſibus congrega ri. vi. q.iij. ſcitote ⁊. q.iiij.ſi qᷓ epᷣs crialit᷑. Que dam vo dicunt ſimplꝛ ð. xij. in cauſa epi ſex in cã pᷣſoiteri.tꝛes in cauſa diaconi ⁊ ſubdiaconi.x.q. vij. ſi aũt ⁊.c.felix.⁊ inuitur in.d.c.ſi aũt.ꝙ eps ꝓprius bẽt eligeꝛe. Quedã vᷣo inuũt ꝙ ipſe accu ſarus. ut in.c. iudices.xi.q.i.⁊ nidet᷑ ſentire hoſt. in.c.i.de fo.compe.licʒ glo.ibi dicat ꝙ.c.illud iu dices ſit coꝛectum. Ego dico ſic ꝙ conciliuʒ pꝛo ninciale ſi fieꝛi põt debʒ cõgꝛegari.qꝛ nõ dʒ quis diſcuti æ iudicari ab alieno iudice. ut pꝛobatur in c.ſcitote pᷣalle. z. c.ſi quis epᷣs crialiter. vj.q.iiij. 2z. iij.q.vi.hoc quippe.⁊.xv.q.vij.c.i.⁊ ſi defice ret aliquis iux) pꝛetaxatum numeꝝ dʒ ſuppleri de uicina ꝓuincia. ar.c.ſi quis epᷣus pꝛealł.lxv. di. c.fi. Si aũt nõ põt ↄgꝛegari conciliũ pꝛouiciale. tunc uocabuntur epᷣi ð propria pꝛouincia in nu meꝝ ĩ cã ꝛequiſitũ:⁊ ſi ñ pñt tot bẽri in ꝓpria pꝛo uincia uocabũtur de uicina ꝓuincia ut in iuribus palł.⁊ ſi nõ pnt hẽri in numeꝛo ſuff cienti pꝛocedi nõ põt:ar.c.i.de heꝛe.li.vj.arguendo peꝛ locum a ſpãli.⁊ ſi aliquos de epᷣis uocatis habebit accu ſatus ſuſpectos:tunc maioꝛ inteꝛ illos pura met:ꝛa politanus uel pꝛoprius epᷣs ad electionem ipſins uocabit alios uel a principio cauſa nirande ꝛecuſa tionis poterit de conſenſu ſuo illos uocare.ſic in telligi᷑ dlictum.c.ſi aũt.xv.q.vij ⁊.c. iudices.xi. q.i.⁊ h̊ uidet᷑ de mente archi.ibi ?æ Inno.i.c. gꝛa ne de pꝛebẽ. alłs aũt ceſſante ſuſpitionis canſa nõ debẽt iudices nocari ad uolũtatem ꝛei:⁊ ſic ſalua qð nõ. glo.in.c.i.de fo.compe.⁊.l. obſeꝛnandum aff de iudicijs. qᷓnimo dixit Inno. in. d. c. graue ꝙ iminẽte ꝛecuſatiõis cã dʒ metꝛopolitanus alios epos nocare ad electionẽ accnſati de conſenſu tñ alteriꝰ partis qð placet facit qð notat in ſimili gl. in. c.ij.ꝛequir. de appel.in vbo de recuſatorũ aſſẽ ſu. Et adde ad pꝛedicta glo.iij.q.viij. in ſumma. OQueꝛo circa pꝛedicta. Quid ſi epᷣi iſti diſcoꝛdãt inteꝛ ſe nec in nnã ſniam ↄueniũt. Solutio in cã epiſcopi poteꝛat olim cadeꝛe dubitatio:qꝛ illo tẽ poꝛe poteꝛat eps deponi uel abſolui a concilio ꝓ ninciali ſeu ab illis.xij. epis æ metropolirano m pꝛedicta deputatis:ut in.c.ſi quis epiſcopus.vj. .q.iiij.⁊.c.h̊ quippe.iij.q.vi.nõ.archi.in.d.c. ſi quis epᷣus:⁊ tunc nidebatur nõnullis.ꝙ in cauſa epᷣi debeꝛẽt eſſe ↄcoꝛdes nec ſtabatur iudicio ma ioris partis epoꝝ peꝛ dictum. c.ſi quis ⁊ ita poſt multa tennit ibi gl. ¶ Alii neꝛo ut bu. ibi ĩrellige bant illuʒ tex.qn epiſcopi in numeꝛo diſcoꝛdabãt quo caſu ꝛecurrebatur ad epᷣos pꝛouincie uicine nt ibi Modie ueꝛo ceſſat bec diffichtas qꝛ deciſio cãe ep̃m tã in ↄdẽnando qᷓᷓ in abſoluendo reſeꝛ uatur pape ut. S.dixi:æ renet archidia.in.d. e.ſiqᷣs ⁊ ſic ceſſat ſecũdum eum hodie diſpoſitio horum capłoꝝ ⁊? epoꝝ. Sed glo.nr̃a a nemine pondera ta miro modo ſaluat ẽt hodie illud.c.ſiquis.dicei A α pꝛocedes in pluribꝰ delegatis ꝗ 2 tunc requiratur in odemnando om ? dicit ſpeciale in cauſa epi Sed profecto ban⸗ nidetur ueꝛa: quia illud. c. ſi quis loquitur in .n pꝛouincie cognoſcentibus oꝛdinario iure 1 6 legato: ⁊ maxime pꝛobatur ex eo: illis d “ de tibus recurritur ad epiſcopos pꝛouincie ui coꝛd eniʒ fuiſſent delegati ꝛecurreꝛet᷑ ad papã gen ine. ſi ut in. c.fi. J. e. ¶ Ded glo. ob hãc cjm ſel gale: delegatis: q; oꝛdinario iuꝛe non põr aliagige di papam feꝛꝛe ſententiam ↄrra epʒʒ ut ĩ Palle iunde ſed nõ ↄſideꝛauit ꝙ illud ꝓcedebat iure omni nn ſimo: ut in.d. c.hꝰ quippe: ſed poſſea fuit innig, ut in. d. c. accuſatus: ⁊æ q;uis. quare puto eins in delegatis ſ mplꝛ depuratis pe: papam no “ ret locum opinio huius.g. ut requireꝛetur onmmni concoꝛdia: quia hoc nullo iure pꝛobatur: imo o poſituʒ geneꝛaliter cauetur: quia in eis ſtatur iucl cio plurimoꝝ: ⁊ ſi diſcoꝛdant pari numeio depen det alteꝛutrius ſnie appꝛobatio ꝗa papa: ut i d. c. fi..e.⁊.ff.de re iudi:duo ex tribus et.i. duo iudi ces: nec debemus recedeꝛe a cõibus regulis er 4* Sꝛiũ ſpecifice nõ cauet᷑ nam maioꝛ ꝑs iudicum re preſentat pſonam delegantis: 2 ipe deleganscon denaſſe uel abſoluiſſe uidetur niſi appelletur:⸗ na xime hoc pꝛocedit tenendo qð pᷣdixi ꝙ etiaʒ unvs ſolus cui omiſſa fuiſſet cauſa poſſet epʒ ↄdenare. Ded dubitari põt in cauſa clericoꝝ exmtium inſa cꝛis nũquid ꝛequirat᷑ oium epoꝛum ↄcoꝛdantia in ↄdẽenando.ter. vr̃ hic ꝙ ſic in neꝛbo concoꝛl. G glo. in ſcõᷣa ꝑte quam nũc expedio tenet Zᷣꝛium ii cens ſufficeꝛe maioꝛẽ partem:æ ad hunc tex. teſpᷣ det ꝙ ſatis dicuntur concoꝛdes ex quo maor ps diſponit: argu.in l. quod maior ff. ad munici et. lxv.diſtin.c.i.⁊ cum glo. tranſeunt bic cõmuniteꝛ ſcribentes. Et ex hac gl. colligebat dominꝰ card. ꝙ factum a maioꝛi parte dicit᷑ factum cõcoꝛdien qð pꝛocedit ſᷣm eum quãdo actus eyplicat a pluri bus ut a collegio. Secus ſi ut a ſingulis peꝛ.l. ſa binus.ff. cõmuni. diui.⁊ in regula in re ci de re. iu. li. Vi. Sed ceꝛte teneas hoc eſſe falſum eſt eim hoc contra pꝛopꝛium ſignificatum ueꝛdi.nõ enim põt dici concoꝛditeꝛ factum etiaʒ a collegio od fi aliquo diſcoꝛdante: ad hoc allego bonum terium in. c.in cauſis de electio. ubi factum a maioꝛi pie cap tuli z factum concoꝛditer ponuntur ut der ſa. Idem pꝛobatur in. c. quoꝛũdam eodẽ n.li.. habes glo. oꝛdinariam que hoc eypreſſe tenet in duplici loco in.c. cupientes in nerbo concoꝛditer eodem ti. ? li. in cle. ne romani: ? nide ibi Yo. d imola. eo.ti.in ueꝛbo concoꝛditeꝛ:⁊? nide pei Jo. an ſupeꝛ regula in toto de re.iu.in meꝛeu. Datz ex erymologia nocabuli. dicitur enim concoꝛdia a con.quod eſt ſimul: ita ꝙ opoꝛtet it nullus di ſcrepet. Ex hoc dico quod ubi in aliquo aciu ſ quiritur ur aliquid fiat concoꝛditeꝛ etiam a co gio non eſt diſpoſitioni ſatiſfacium. ſi aliquis le tradicit nt pꝛobatur in iuribus pꝛeallegatis ie bene norabis C Ex bis infeꝛo ad nouum di . cteum huius gloſe. æ dico ſic: ꝙ aut toiuʒ conci bpapa in cã 3 ßʒz: niũ Ocoꝛdig ocis degndano ſen ⸗ epo Pprio lictare ſtbi in aem nuneno⸗ Aiue riſo mle onle Td ſſti eninn allſterent in depoſione niſ os condafent dſeocdns n diti pol n 5ͦam aſſſe iρ) iaf nmnaci Mlm mũinti M toe onoumciad aouũ obt⸗ boniobonixis llglorh. nglſos. AcfſrmdAr euni uini fle unnerus i, oaoxaninus. ur notar glo. 1Buludimngiſtos pbatur in. ics.e. itno Jo n in. ci de clebratde mil l tgolimodſeruedat in ch,idcſis 6sivnca gl ſionn en regpiredanmt wreiun Onnes. riſepi regpihni finnn concorcrent n bbiſerundun inteleenmn go. In cicendi iſronme ndpſſtoinenſt entor Sochn H lndneebatnr ſpetſale i lgnna nindd ucenmis . Oaminatur bie an ninigtſinaſos 7 biccocto. ibl ſrbinnr Er bis inleno gan ueſionen. fungwidic legrner edans eeihre Auu ſoeafce n ai nn Preſentat oovun en dinuſe n tſoliſe lenn if nne boc poelit nmn ſots ai nſi fiiſa. Achoimn porirn is iuit mum oim cfvnm gumt Manmmdo r. ſr g ſrin obo onſ .n cor pe quum nuc prdo nr nm ans ofcen naiote onnennet ad bont ixr eh dahaus dun Netdeser nnadr lponirugtin dnier dnmnds NN Mn àtN0. Wnſend n lordents ad g. dlichn ann 1 huamm 1mioi r dlifum n G oerdn fnenn Güäamache . dus ot 1colego. Sens ſin cein dims f cononi dinſeghai,nde cne lenegsbet ſſiht Doc Na Phin ſo.ifnnn leceano. Mmm ꝓuinciale fuit congregatũ.æ ſuffiẽ maioꝛ ps dũmõ in depõne ſacerdotis conueniãt ſex. ĩ depõne diaconi uł ſubdia.ↄueniant tres. pꝛo quo allego preallegatum. c.i.inncta gl. xv. q. Vij. ibi.n.dictẽ ꝙ ſtandum ẽ diffinitioni ſino dali.ſed diffinitio ſinodalis ẽ que fit a maio ri parte.qꝛ qð maioꝛ ꝑs facit ⁊c̃.ut in.c.i.de his que fiunt a maiori pte capituli.=.l.quod maioꝛ. ff ad munici. cum ſilibus Cdhoe ut maioꝛ ꝑs concilij nõ ſit minoꝛ ſex uł rribꝰ qꝛ alia iura ꝛequirũt illum numerum pciſe. ur in.d.c.ſi ãt ⁊.c.felix ⁊.c.ii iũcta gl. de penis li. vi. Si vo nõ ↄgregatur conciliũ.ſed epᷣus ꝓprius uocat aliquos de epᷣis ꝓuicie qð põt ut in. d. c. ſi t. z. d c.ii. LCunc dico ꝙ adminꝰ dẽent ↄuenire ? ↄcoꝛdare ultra epᷣm ꝓprium ſex in cã pᷣſbiteri. ⁊ tres in cã diaconi ⁊ ſubdi aconi. Ad hoc primo allego iſtũ tex. qui req̃ rit ↄcoꝛdẽ ſnĩiam epoꝝ innuit tex.in.d.c.ſi at ? claꝛius in.d.c.ij.de penis li.vi.ubi dicit vbalis degꝛadatio ſeu depoſitio debʒ fieꝛi ab epo ꝓprio aſſiſtẽte ſibi in actu numero epoꝝ a iure ꝛeqſito. unde pondero vbũ aſſiſtẽte nõ enim aſſiſterent in depoſitione niſi oms con coꝛdarent. diſcoꝛdans. n. diceret potiꝰ ꝛeſiſtẽ ꝙᷓ actui aſſiſtẽ. lxv. di.c.i. de his.qᷓ fi.a ma. parte ca. c.i. Adduco unũ ſimile in appꝛoba tione ꝓmouendi ad doctoꝛatũ. dʒ eniĩ appro bari ab ordine.i.a collegio.ut.l. magiſtros. C. de ꝓfeſſ. æ medi.li.x.⁊ tamẽ ꝛequirit᷑ pᷣciſe numerus.vij. doctoꝝ adminus.nt notat glo. 2 Bꝛaꝛ. in. d.l. magiſtꝛos pbatur in. l. ſiqs. e. ti. æ nõ. Jo. an. in. c. i.de celebratòe miſſ. ⁊ fa cit. ꝙ olim obſeruabat᷑ in cã epi.ut i. d. c. ſiq̃s epᷣs inncta gl. ſicut enĩ requirebatur ut etiam omnes. rij. epi requiſiti ſimul concordarent ut ibi ſecundum intellectum glo. Ita dicendũ in minoꝛi numero ꝛequiſito in cauſa clericoꝝ inferiorum. ſatis enim inducebatur ſpeciale ĩ epᷣo cum requiritur numerus duodenarius . Et h diligenteꝛ notabis:qꝛ minus bñ p alios cxaminãtur: æ hic ꝑ docto.nihil ſcribitur. Ex his infeꝛo ad aliam queſtionem. nunquid iſti epᷣi ſunt omnes iudices. gl. tetigit ĩ ſũma. iij. q.Viij.⁊ refeꝛt duas opiniones.quidam eiʒ di cũt ꝙ ſunt aſſceſſoꝛes:⁊= ſolus metropolitanꝰ eſt iudex: æ idem poſſet dici qñ ep̃us ꝓpꝛius pꝛocedit cum numrꝛo requiſito ſine merropo litano. ? ꝓ h ſatis bene facit tex.i.d c.ij. ubi dicit̃ ꝙ ipſe eps deponit aſſiſtẽti ſibi numero epoꝝ.⁊ nidetur in aliis rebus ſolum require? preſentiã z conſenſũ. æ hoc peꝛ illam litteram arguit ibi Jo. an. Allia ẽ opio ut oẽs ſint lo co iudicis ordinarij: æ hãc partem firmat In no. ? hoſti ĩ. d. c. graue:⁊ tranſit ibi cum hac opione YJo. an. firmat archi. ſuper pᷣalle.ĩ ſũ ma. iij. q. viij. Ego dicereʒ ꝙ ubi cõgꝛegatur cõciliũ tunc torũ cõciliuũ eſt index nõ autem ſingulares ut probatur in. c.ſcitote. vi. qliij. ⁊?. c.ſi qͥs eps cꝛiminalit᷑ ea cãᷓ .q.iiij. nbi actꝰ CUEei iudicata ſententiandi reſert᷑ ad oẽs. ad idem. iij. q. Vi B quippe. xv. q. vii c.i.facit.c.i.de iudi.⁊.c.i de li.ob.⁊ de ſpon.c.i.cum ſilibus. Aut epᷣs ꝓcedit ↄtra ſubditum ſuum accerſito ſibi nu merus epoꝝ a iure requiſito.æ tũc audiat cãʒ cũ omnibus:ut dicto.c.ſi autem. xv. q. vij. z habito ipſoꝛum ↄſeniu = pᷣſentia in diffinitio ne ipſe poterit dictare depõnis ſententiam in ſuam ꝑſonam ⁊ nidetur ꝓbari in. d. c.ij.nec ĩ pugnaꝛet᷑ ſententia. ſi oẽs ſeu omuium noie ſẽ tentia feꝛꝛet᷑.qꝛ ſucccdunt loco concilij. æ facit dicium. c.i.xv.q.vii.nbi dicit ꝙ epus ſolus honorem auferre nõ põt. Quoꝛum autem ex penſis neniunt iſti epᷣi ad locum iudicij. nide Ilnire archi. in. d. c. ſi ãt. ubi dicit ꝙ alios ubi expep 3 ꝓpriis.qꝛ cũ ſint oꝛdinarii nihil pñt exigeꝛe: niſi quatenus iure cauet᷑ ut nõtur in. c. cũ ab omni de ui.⁊ ho.clericorum ⁊ in.c.cũ ſit de ſimo. ¶ AVltimo queꝛo quid de capitulo. ubi epᷣs ꝓcedit õ clericos in minoꝛibus conſtitu tos.nide glo.que dubitat an ſint iudices uel aſſceſſoꝛes.iij.q. viij. in ſũma. Sʒ archi. in. d. c.epᷣs nullius.xv.q.vii.dicit capiiulũ bʒ: tunc oꝛdinaium. ⁊ facit ille tex.i eo. ꝙ dicit iꝛ ritam eſſe eporum ſniam ſiue canonicoꝛuʒ pᷣ ſentia ¶ Sed ego credo oppoſuũ per. c. iij. ð ↄſue.li.Vi.ubi pʒ ꝙ conſilium dũtaxat tenet᷑ de iure epᷣs requireꝛe a capitulo in coꝛꝛigeẽdis ſubditorum exceſſibus.æ facit.c.nouit. 2. c. qᷓ to de his que fiũt a prelato. conſilium autẽ iz quis teneat᷑ requireꝛe.æ debiio tempoꝛe expec taꝛe reſponſũ:nõ aũt ſequi:ut in.c.cũ in uete ri de elec.⁊ in.c.cũ olim de aꝛbi. eꝛgo non po teſt dici ꝙ capitulum habeat oꝛdinariam bic eſt ꝙ iura cõir faciunt in actu iudicandi men tionem de ſolo epo.ut in.c.de ꝑſona.xi.q.i.= in. c.ſi q ↄtꝛa clericũ.⁊.c.poſtulaſti =.c.cũ cõ tingat de fo.ↄpe.⁊=.c.cũ ex iniũcto.in fi.ð he re.cum multis ſimilibus inducit᷑ actꝰnullitas: qꝛ a iure artat᷑ ad liüt etedi nt in. d. c.no 4 . . = &, Tf=nſi veri,c Pr asla . Bin, ju 3de n nit ⁊ hec nõ. ico. abb. A que PBerene eſt ul ꝑ alia vᷣ ba põt ſic ſũmari Ju ſie qͥs petit ſniam a papa ↄfirmaꝛi ſi iuſte ⁊? rationabiliter fuit lata æ non diuiditur 2⁊ fuit foꝛſan ut dicit Jo.an.exoꝛdium alicuiꝰ papalis.ofirmatõis.qꝛ nõ ẽ ueriſimile ꝙ fuit ſpecialis diſpoſitio ĩ his uerbis dũtaxat oↄcep ta:cũ nõ imponit neceſſitatẽ.ſʒ potius innnit cuiq; eſſe hoc petendi facultatem conceſſaʒ.in hoc iñ nõ eſt nis Mõ pꝛimo differentiam eẽ e, 9 . 2 . —- 1. . von. inter hoc VYbum iuſte ⁊ rõabiliter. cum hic po nantur in diuerſa.æ habeant diuerſa uocabu la. ar.in.lſi idem codicillus. E. de codicil.⸗ exponit Jo. and. nerbum iuſte. i. non contꝛa ius ſcriptum ꝛationabiliter. ideſt nõ otꝛa ius litigatoꝛis. Mec expoſitio ſatis placet quo ad iſtum tex. ſed diceꝛem ſuffeciſſe ſi fuiſſet appo ſitũ vᷣbũ iuſte duntaxat. qꝛ omne iuſiũ ẽ ratio nabile cũ ius ſit ſuper ratione fundatum.i.di. i conſuetudo. z oĩs lex dʒ eſſe ꝛationabilis.iiij. di. eꝛit aũt lex. z in.l.leges ſacratiſſime.C. de legi.ſj ad maioꝛeʒ declarationem fuit adiectũ vbũ ꝛationabilit. ulł dic ⁊æ melius ꝙ vbũ iuſte ꝛefeꝛtur ad iuſticiam ꝑtis. ꝓ qua fuit lata ſnia voum ꝛationabiliteꝛ ad oꝛdinẽ ꝓcedẽdi in iu dicio. nõ euiʒ ſufficit partẽ br̃e ⁊ foueꝛ iuſticiã ad validitateʒ actus ſnie.ſed ꝛequiritur ꝙ ad illam ꝛ0nabiliteꝛ peꝛueniatur. i. iuris oꝛdine f nato: alias illa ſnia ẽ nulla: ur in.l. pꝛolatã. C. de ſen. et. ij. q. vi. diffinitiua neꝛ. Itẽ ſnia. Et bec expoſitio mea plus placet q; illa. Jo. an. nimis eiʒ ipfe ꝛeſtringit illa vba.et ꝓ hac mea expoſitione eſt tex.iũcta gl.ij. .e. cõſanguinei. Plo. facit duo prio tacite opponẽdo decla rat tex. 2* ponit unũ effectum cõfi mationis papalis. ¶ Gp. cum prima parte nõ eim dʒ papa officium ſuum non poſiulatum ipartiri ad utilitatem prinaram.l.iiij. S. boc aũt indi. ff. de dã. infec nõr Inno. in. c ad noſtrã.·ij. ð inꝛeiur. ¶ Solutio metu Zrij ut arbitꝛ5 gle inrellexi t tex. alio poſtulante ↄfirmationem:et hoc mihi placer de oꝛdinata iuſticia:ſʒ ex ple nitudine poteſtatis põt papa ſniam uel quid gliud confirmare ex ſuo officio etiam n poſtu lato. ar. in. c. ſi motu ꝓpꝛio 2.c.ſi pluribꝰ de pꝛeben li. vi. In fa parte gl. ponit unñ effec tũ ↄfirmatõis facte ex ceꝛta ſcia:ſʒ in nide op timam glo. in. c.qꝛ dineꝛſiratem de conceſ. pꝛe ben. que ponit tres effectus confirmationis bnius. facit eiʒ ꝛeʒ cõfirmatã maioris auctori tatis xi di qͥs neſciat.ſi ꝛeſ ẽ nimis ualida ꝛed dit eã ualidã ĩ. c.i.ðᷣ tranſac.Lertio nullus in ferioꝛ põt de ualiditate illius rei amplius co gnoſcere in.c.i.⁊ ij de confir.nti.⁊ ibi pleniꝰ dicemus de hac materia. Extra glo. queꝛo an indiſtincte poſſit hec confirmatio ſentẽtie peii papa. So. Jo. an. pꝛimo intelligit ꝙ perit̃ cõ firmatio: ſi nõ ſit inteꝛpoſira appellatio nel ad neꝛſus ſniam petita in integrũ ꝛcſtirntio ĩ caſu quo peti potuit. poſtea dicit idem eſſe ut peti poſſit ẽt ſi ſit appellatũ.ſi exponunt᷑ illa vᷣba iuſte ⁊æ ꝛõnabiliteꝛ ſm ꝙ pꝛedixi quaſi peꝛ h ultimum ſentiat: ꝙ ſi ſententia non fuit lata cõtra ius ſcriptũ uel cõtra ius litigatoris põt peti ↄfirmatio quãrũcũqʒ fuerit appellatũ.qð itelligit do. an. poſtq; ſnia fuit adueiſꝰ appel lationem nel aliud ꝛemedi um ꝛetractariunʒz iu ſtificata:ſed ante iuſtificarioneʒ non poreſt pe ti cõfirmatio. Dic in melius ꝙ aut fuit ad pa pã appellatũ: ⁊ tũc põr appellatꝰ in canſa ap pellationis ea pendente peteꝛe confirmationẽ ſententie.ſicut enim appellatoꝛ petit illaʒ infix mari. ita appellatus põt peteꝛe illam ↄfirmari ur in autẽti. ei qui. C. de temp. appel.?.ij.q. vi. appellatione:ſic intellige ¶ Inn. in c. i. ĩ fi. de confiꝛ.uti.ubi dicit illud eſſe indubitatũ ꝙᷓ ſententia a qua appellatũ eſt poteſt cõfirmari allegar dictã auẽ.ei qui.que loquitur ym qð pꝛedixi. Aut fuit appellatum ad inferioꝛeʒ:et ¶ De ꝛe ludicata. tunc cauſa coꝛam eo pendente no confirmatio a papa. ſed deber expectari exitꝰ remedij retractaui. ſ. appellatio uel reſlitutio i integꝝ.ar.in.c.ij.in fi.de in inte. reſti. Idẽ fuit appellatum ad papaʒ. ſed appellatus ſe niens appellanteʒ nulla facta mentione pellatione impetrat litteꝛas ſuper cöfrmatie ſentenrie tales enim litteꝛe tanq; ſubrepricie nõ debent ualeꝛe. æ de hoc dicenduʒ: ut plene le. æ nõtur.in.c. bone.j.de ↄfir. uti.ul inmi et ſic reducas ad ↄcoꝛdiaʒ. pꝛedictas opiniöes ⁊ hec eſt ipᷣa ueꝛitas. Si autem nulla fi iner poſita appellatio uł fuit deſeua.· tunc dic utt in ſequenti queſtione.¶ Secũdo queꝛo: an hec ↄfirmatio ſententie poſſit peti ab jfeꝛiori pa pa. So. dic ꝙ aut fuit ad illũ appellatuʒ ? po teſt ĩ cauſa appellariõis peri peꝛ ipſum appella rnm: ur in dicta auẽ. ei qui ⁊.c. appellatione alle. in ꝓxima queſtione. Aut ſentẽtia traſinit in rem iudicatam: æ nullum pendet remediuʒ retractatiuum:⁊ tunc eſt dubiuʒ. qʒ poſſeſſoꝛi non eſt pꝛodita actio.inſti.de act..ij.: de iu di. examinata. Hunc articulum plene examnia nit Inno. in.c.i.de cõfir. uti. ubi ocludit ian dem ꝙ etiaʒ hoc caſu poteſt: ar. c. ex iſinuatio ne in fi.de pꝛocu.et.xvi.q.vi. ſi epʒ ⁊ de iſi. c.ij. hoc tenet Har. etiam de iure ciuili ili. ĩ fi. C qñ pꝛouo.nõ eſt nec.⁊.l.ſi expꝛeſſ in fi. ff. de appel.⁊æ ponit Inn. i loco pyalle.duos notabiles effectus buius confirmationis face peꝛ infeꝛioꝛeʒ in foꝛo iudiciali. Dꝛimus qui ſi pꝛima ſententia fuit nulla ↄfirmabitur nune peꝛ iſtam ſententiam ſecundam que fuſt latas indice ſuo ⁊ ſeꝛuato iuris oꝛdine: nec fuit ap pellatũ: ⁊ facit qdð idem Inno. nõt ĩ. c. inplin teꝛis de reſcꝛp. Har.i.l.ſi expꝛeſſim. ff. de ap pella facit.l.i.in pꝛin ff. que ſentetie ſine app. re. ¶ Secundus effectus eſt: qꝛ poſt cõfirma tioneʒ illius nullus infeꝛioꝛ confirmatoꝛie po teꝛit de illius naliditate cognoſceꝛe: an. c.cũ in ferioꝛ de maio.⁊ obediẽ. æ notalur i.c. rlo. C Sequitur ⁊ teꝛtius effectus. q erit nũt h ſentẽtia maioris auctoritatis: qᷓ primo ſis dixi in ſententia pape. Dices g iu confime tio inferioris oꝑabitur tantum qurum cöfir matio pape: qð ſonat in abſurdũ. Heſpodeo ꝙ confirmatio pape opeꝛatur illos effect⸗ ſi ſit facta extra iudiciũ dũmodo ex cena ſcia infra de ↄfir. uti. c.i. . ij. de tranſac. ci. Sed confirmatio inferioris quaſi nil operat niſi fi ar in iudicio ꝑ uiã contentioſe iuniſctionis ita ꝙꝙ ſumit uim potius ex pꝛeſuptione ſue tentie ꝙ ex ſua poteſtate ſen noluntate ? iceo dixit Inno. in. d. c.i. ꝙ petens hac vlirmand nem ſententie coꝛam inferioꝛe habz doceꝛe ꝙ iudex fuit qui tulir eaʒ ? ꝙ oꝛdinem – non aüt bebet neceſſe ꝓbare ꝙ ſir luſil eſtn ſentiat ꝙ, pꝛo inſticia pꝛeſumit: ar.c in pꝛe . tia de ꝛenũ:bec dilligenteꝛ notabis coꝛg ar i, :ͤ ſed firmatoꝛe nõ pꝛeſumit iuſticia broeſus: n debet pei „2, obs zdeh⸗ aleſenn Leſt ſe indlen neutnlt Paollon ſe ni i aſe mnoigl/ ianie 4 neet gr iſte ol bnt fueli ſcemn xponatd cotoris in⸗c⸗ad d l ſi crosd nelecis Doins Ilbus oibs n mggin g ſk ccnlue Inſia ad ot her ann orinin ſeder onucine oe ſonenthn gkunate hlunuch niuſe iuchcarid odine Plalamme le. no giche ije Hin blisi Grterinc a1 petionen degten Cpali pPhücier ae aing n in gepencenbus a bern poreſtnept in bifcolbus ol iſpplido getan poſ iuit i oiir iiis lepan ſia cefer ir ucen nil ni potpern fmman Audfums Apolnu ux ijcEutoulsnindlr er bec his Armirlluubuus aplioo volde breni ſiine mai olenbee ernnit e lenro pe Nohluerunt. Ecetero Wans eenne ſſie ane een V , Geſtandenon ogncicrſeuten in cör ſünan doc ſel incicio meo nie bhqn iſte ter loanim denero ereen qn merus Cecniornnulijerceptöen ggern inpedienen adninit urin lcf n pponi lecmonen K geancn ſeinci ie latius Sel ter iſe dtitinig n⸗ cönnintu achmnittat cepri mn eminm negoci d in nis aierett onenad eſer ioreznoſn dteſſu dez. ego ſüno ſic. Incer eponmsſip ſnie acminit ercep . unliltt erceptione fran ſie öleſtnin funcßsſanuli Negociumn ad ſuper ganummn arſtiſn n elorez n inc ani r⸗ ſcitur. öbil ſtcegabils: e nmno erenti b delegat gr bje z,. adſtginn f (cpel ie 1 1 e elein iiden, e Ppellamm 1 ein enti eaelng 6 lmne »„ 3 nos pen berſpenn 19 urn Ant4 Aitcadhehte en umncnctone Y ſenifari nfeniodicean ntlondendaten nmanmmn trcſtitz an wwneſppcinanhiſiten it dienmmn Vur miain Nort Ult Imns. inc i cecifn i thiet mg aig bor l porckent gil rinſiceon a a lihtt AIbyx n Brn mim ceinedni igipod Moſ ur e enni ideapyel tpont AMni lo ll Notabiees eſtus bins cont narionit en nftion in o icinii Pumo pinnſeneninfüi ſulg femnbimn n aſum ſeneniam ondm ansfuthen rſNt icnud Wns älhe, Nafl õä eis e ien Dr ilſichiinf utalliunfanſein⸗ ſe. minindctan fonez lins nolos ſtii H J Ge lus uatdime togiaſee W Rechednon ſide nn ndin inr enns ſenbg iagtmoris Mtoriaisl ſentra mor u N. ſur Tarſie lX Py —— „ — 5 gfemiar, poipr α C c ꝛc iudicata iuſticia cauſe ſic:ar.c.qm õ de pꝛoba Er põt eſſe ꝛatio:qꝛ ꝓbato illum fuiſſe iudicem q illã tulit ⁊ ꝙ ſerauerit iudiciariũ oꝛdinẽ itert᷑ ſen tentiã fuiſſe æ eſſe ualidã.iõ iuſte põt ↄfirma tio peti.nõ ãt ẽ neceſſe ꝓbare ꝙ fuerit inſta. quia pꝛeſuppoſito ꝙ fuiſſet iniuſta ideſt cõtra ius litigatoris.m̃ ex quo nõ fuit appellatũ fe cit ius inter partes nec amplius dʒ diſcuti de illius iuſticia uel iniuſticia. ut in. c. cũ iter. J. e. 7. l.res iudicata.ff. de re.iudi. .l.ingenuũ de ſtatu ho. æ hoc diligẽter nõbis.qꝛ nemo apit. ſed coꝛam papa nõ eſt neceſſe hec maxime iu dicialiter ſeruaꝛe cũ facit ex certa ſcientia: qð idem impoꝛtat qð ex plenitudine poteſtatiſ.ut eſt glo. ſingularis in.c.ad h̊ de ꝛeſcrip.¶ Ex quibus oibus ifero ad itellectũ huius.c.dico 1 enim ꝓꝙ exigitur ꝙ iuſte 2 rõabiliter fuerit la ta ſnia. ad hoc ut per papaʒ ↄfirmer᷑.ſ .ex iuſti cia ordinata. ſed ex plenitudine poteſtatis põt ſententiã oↄfimare qᷓtuucũqʒ ininſtam ⁊ ſine iudiciario oꝛdine ꝓlatam: ut le.⁊æ nõ in.c.hec quippe.iij.q.vVi.nõ.gl.in.c. nullus. ix. q.ij. fa cir tex.in.c.ad petitionem de accu. ꝙ itelligo in dependẽtibus a libera poteſtate pricipis ut in bnficialibus uel ĩ ſupplẽdo defectũ oꝛdinis poſitiui.⁊ ita loquũtur ſuꝑius allegata. ſed ſi ſnia deficit in iuſticia nãli nõ põt ꝑ principem oꝓfirmari ſeu defectus ſuppleri:ut ẽ tex.nõbił in cle.paſtoꝛalis de ꝛe.iudi.= per hec hes enu cleare itelleciũ huius capli qdð ualde breuiter ⁊ ſuccinte taciũ ꝑſcribẽtes extitit ⁊ lento pede tranſiuerunt. E cetero. Merus crecot ſnie Z quẽ excipit de fraude non cognoſcit ſed remitit ita cõir ſũmant doc.ſed iudicio meo minus bñn:qꝛ iſte tex.nõ loquituꝛ de mero executoꝛe qꝛ merus executoꝛ nullã exceptõem execurõeʒ impedientem admittit. ut in. l.ſi ut ꝓponis et l. cxecutoꝛem. E. de accu. rei indi.2 .J .dicam larius. Sed tex. iſte admittir ut is cni executio 7 coõmittitur admittat exceptionem ad eſſectum ut remittat negociũ ad ſuꝑioꝛeʒ nõ ut ſuꝑ pꝛiĩ cipali ꝓnũciet ut latius in pceſſu dicã. Ideo ego ſũmo ſic. Judex deputatus ſuꝑ executiõe ſñie admittit exceptionẽ fraudis ſeu nullitatis ſnie nõ ad effectũ ut ſupeꝛ ea pꝛonunciet:ſʒ ut negocium ad ſupeꝛioreʒ qui iudicauit trãſmit tat ſi illam ꝓbabileʒ repieꝛit. B dicit nõbiliteꝛ 2 nõ diuiditur. õ pꝛimo ꝙ executio ſñie eſt delegabilis: æ hoc eſt indubitarum: ſi pꝛin ceps delegat ut hic. ipſe enim poteſt delegare etiã ea que ſunt me:i impeꝛij: ut.l.i.ff de offi. e. cui.mã. eſt iur. ſed in inferioꝛibns eſt dubiũ ſaltem de iure canonico. cõiteꝛ tamen ↄcludit ꝙ iure noſtro. oĩa ſunt delegabilia: ut plene notatur in. c. ꝙ ſedes de offi. oꝛdi. ubi plene dixi:facit cle. pꝛima de heꝛe. 7. c. licet de offi. nica. li. vi.dixi plene in c. ſi quis ↄtra cleꝛicũ de fo. compe. ubi uide. ¶ Ex quo ĩfeꝛo de ure canonieo põt iudex ordinarius l' delega us a pᷣncipe delegare excuſitionẽ ſñie lʒ cxe utio requirat luriſditõeʒ maiorẽ. = quid de iure ciuili dixi in.d.c.q; ſedes ⁊.c. ſi quis 9 tra clericum. facit.c. litteris. ⁊.c.queꝛẽti.⁊ c.ſignilicaſti ð off. dele. ¶ Nota fo ꝙ corã eo cni ẽ ſnie executio ↄmiſſa põt allegari nul litas illius ſnie.puta qꝛ per fraudem uel falſa inſtrumẽta lata exritit.nõ tñ executoꝛ hʒ ſupeꝛ hoc ꝓnũciat.ſed queſtionem hanc incidenteʒ coꝛam co remittet ad ſuꝑioꝛem qui ſententia nit ⁊ ſuper ſedebit interim executioni ſententie ¶ Hop. ? uidet᷑ ꝙ ſi coꝛã executoꝛe ĩterueiat fraus poſſit de illa cognoſceꝛe ⁊ diffinir quia uno ↄmiſſo itelligũtur oĩa cõmiſſa de offi de lc.⁊.c.prudentiam. Solutio glo. metu contꝛa rij intelligit tex æ bene:quando allegat᷑ fraus cõmiſſa circa negocium principale coꝛam in dice qui ſententiauit. utpura is contra quẽ pe tit executio allegat ſnĩam fuiſſe latã ꝑ falſa in ſtza uel teſtes falſos uel qͥd ſile.?æ ob hoc dicit illã ſniam non meꝛeri executõem quo caſu di cit glo. executoꝛ nõ aſſumit ſuper hoc cogniti onem. qꝛ nõ dʒ ſibi aſſumeꝛe ꝑtes iudicis. cnʒ nõ habeat iuriſditionem. ut i. d.l.ſi ut ꝓpõis ſed debet executõi ſuꝑſedere ut hic. Et m hẽ intellecium expone tex.ibi z fraus interuene rit ideſt interueniſſe dicatur.ſimul expoſitio g de fi. inſtrn. c. m egi. Sed contra predicta = 3 tex.opp.de.c.⁊ ſi.nõ cognitio.xxv.q.ij.et E lex ⁊ ſi nõ cognitio.C.ſi õ ius uel uti. pub. Soluit glo.in ſᷣa paꝛte ꝙ illa lex ĩtelligitur in executoꝛe mixto qui.ſ.hʒ cognitionẽ ⁊ iuriſdi tionẽ annexum. Iſtud Ho. c.loquitur in meꝛo exeeutore qui nullam hʒ cognitionẽ ſeu iuriſ ditionem annexam ſed nudum miniſteꝛiũ exe quendi. Er certe gl.iſta nõ bñ loquit᷑.qꝛ ut g dixi executoꝛ merus nullam admitti exceptio nem. uriin dictis legibus ſi ut ꝓponis 7.l. exe cutoꝛem ſed iſte de quo in tex. admittit excep tionem ⁊ de ea cognoſcit nõ ut ꝓnunciet ſuꝑ principali.ſʒ ut remittat negocium infectũ ad ſuꝑioꝛem.hoc ꝓbat iſte tex in eo ꝙ dicit ꝙ ñ eſt facultas executoꝛi de toto negocio cogno ſcendi que uerba bene pondera.eꝛgo bene po teſt cognoſcere de excep.coꝛam eo pꝛopoſitis nõ ut pronũciet.ſʒ ſi repꝑerit vᷣas ſaltẽ appa renter dʒ remittere negociũ ad ſupiorẽ. ut ipe plene cognoſcat ?⁊ ꝓnũciat ⁊ hoc uoluit finis capituli.? ſic iſtud. c.non odicit.l.æ ſi non co gnitio ibi.n. dicit᷑ ꝙ executoꝛ poteſt cognoſce re de frande allłata. ut ſi fraus iteruenerir de toto negocio cognoſcatur.unde põdera qꝛ di cit cognoſcat᷑ ? nõ dicit ꝑ executoꝛcm.uñ gle in. d. c.?æ ſi nõ cognitio ꝙ dʒ poſtmodum co gnoſci ⁊ diffiniri ꝑ iudicẽ.non autem ꝑ execu torem ⁊ ad hoc allegat iſtud.c.æ idem Mal. in. d.l.æ ſi nõ cognitio æ Hal.ĩ.l.a. diuo.pio in prin.ff.de ꝛe iudi.æ ſatis uoluit Inno.hic paꝛum ante finẽ gl.ſue Er colligẽdo ſubãʒ i F NManwv.à EWEerdoνα ſnza . r = Q. 2 fn-ſr α½ g. 6 Be ꝛe iudicata. eorum qne tangunt hic doc. ? Maꝛ. in. d. l. a diuo pio aliquibus additis banc mãʒ claꝛe j in rria mebꝛa ↄſtringo/ aut eniʒ ↄmiſſio alicu ius executionis facti fit ante oẽm cognitionẽ 7 diffinitionẽaut poſt ſniam ſed anteꝙᷓ eyxecu tio fienda diſcutiatur. aut poſt latã ſentẽtiam 2 cognitionẽ oem habitam ſupeꝛ executione Primo caſu ſi cõmittirur nudum miniſteriũ puta pꝛedicare uel abſolueꝛe nel quid ſimile. z unc nõ ↄmittitur iuriſdio tex.ẽ in. c. fi. F. ul. de offi. dele. 2 ʒ glo. ibi ⁊ in. c.ex litteꝛis e.ti. dicat ꝙ acceſſorie trãſit coeꝛtio ſi nõ põt alr cõmiſſarius iniũctum exequi tamen Jo. an. = Hoſt. tenẽt ptiũ in. d. c. fi.reſpodet᷑ ad.c.ex litteris: quod uidet᷑ faceꝛe in Srium:⸗ nide tu qð ibi dixi.vn puto ꝙ talis ſu nudus executõ nec dʒ admitteꝛe aliquã exceptioneʒ niſi foꝛte ſit aliqua nouiteꝛ oꝛta uel antiqua occulta nõ ↄſideꝛata ꝑ mãdantẽ: ꝑ tex. nõbilem in.l ſi ho minem. ff. manda. facit qð nõt glo. xxv. q. ij. 2 ſi non cognitio. Aut cõmittitur aliqd iuris puta ſcribit papa oↄqueſtꝰ ẽ nobilſ talis ꝙ uio lenteꝛ fuit a ſuo beneficio eiectꝰ: quapꝛopteꝛ ſi ita eſt ꝛeſtirnas ſibi dictũ bnfic ium ⁊ talis cõ miſſarius habet iuriſditionẽ ? põt de toto ne gocio cognoſceꝛe iudicaꝛe. Hã talis nigoꝛe illius clauſule ſi eſt ita etiã ſi non ẽ expſſa cũ ſubintelligatur bʒ luriſditionem cognoſcẽdi. ut in. c. ij. de ꝛeſcrip.lʒ euiʒ mãdetur executio: tamẽ cuz nõ poſſit fieri ſine pꝛeambulo: u. ſ. cognoſcatur ſi ita eſt: videtur eniã mãdata iu riſditio. ut. l.ad ꝛc mobilem ⁊. l.ad legatũ ff. de pꝛocu. ? in. c. pteꝛea.æ. c. prudẽtiã de offi. dele. ⁊ ſic põt intelligi ᷣm aliũ intelleciux. d. le 2 ſi nõ cognitio:⁊ hoc eſt clarũ ⁊ tener Har. in dicta.l.a diuo pio ⁊ ẽ glo.oꝛdinaria i.c.pa ſtoꝛalia. ꝗ. qꝛ vo de offi.dele. Quid aũt ſi pa pa ſcribinalicui qꝙ ꝓuideat petꝛo de tali pᷣbẽ da ſi uacat:diẽ Inn.ꝙ bec ↄmiſſio bʒ cãe co gnitionẽ in hoc:ut executoꝛ inquirat ⁊ cogno ſcat an uacet anteqᷓ; de ipſa ꝓuideat:ſʒ poſq; ei cõſtiterit de nacatiõe meꝛa ꝛemanet quo ad ꝓniſionem que nõ haber cauſe cognitionem. vVñ fm eum ſi quis uellet obijceꝛe i ꝑſonã exe cutoris uel ẽt illius cui ꝓuidendũ ẽ:nõ ẽ exci piens audiendus: allegat nõta in. c. ꝓpoſuit de cõceſ pben.ſʒ Moſt. dicit h iura noua nec ſibi placet quo ad hoc ultimũ dicens ꝙ cum ſcribit papa pꝛo aliquo beneficiãdo admittũt exceptiões ꝓpoſite ↄ bnficiatũ.⁊ ⸗ↄ ꝛeſcriptũ 2 5 executoꝛem: allegat.c.ad aures ⁊. c. cuʒ a deo. ?. c. poſtulaſti ⁊. c.ſi ꝓponẽte de reſcrip. 2 de offi dele.paſtoralis S. qꝛ vo ? ibi bona glo. z de hac mã niſi Inno. intelligat hoc dic tum ſuum eſſe intelligendũ ubi papa ceno iu dici ⁊ pꝛo cena pe:ſona ⁊ de ceꝛta pꝛebẽda pᷣ ciſe ⁊? de ceꝛta ſcia ſcribat exprimẽs ſufficient᷑ in ſua l'a ꝙ nõ nult 5 ſuam lraʒ aliquã excep tionem admitti.ſic enim poſſet ſaluari dictum ſaum fm hoſti.⁊ cuʒ papa dicat ꝙ nec ſe nec anteceſſoꝛes ſuos cꝛedat hoc expꝛcſſiſſe: ut in c. ex parte.ij de offi. dele.æ placet mihi dictuʒ boſt. qꝛ deputatus ad ꝓuidendũ ſimplꝛ de dn ficio nõ ẽ purus executoꝛ: ſed mixtius cũ papa non ſit iformatus de ꝑſona cui madat puide ri uel cui cõmittit: ucl de qutitate bñficij: ut plene nötur ꝑ glo. in. d. F. qꝛ vVo ⁊ in cle. una de offi. dele. dixi plene poſt Inn i. c.fi. de pre ſũp. Ideo bic hũc articulũ nõ ꝓſequoꝛ quꝛbʒ mãʒ ſeꝑpatam ⁊ diſtinctã ſed nõ dictum boſii. Secũdo mẽebꝛo pꝛincipali qn cõmiſſio fi p ſentẽtiaʒ dũraxat: ⁊ tunc dic ꝙ is cui fit omiſ ſio ẽ iudex:cũ in actu executiõis mlta poſſint allegari: ut in.l.a diuo pio.F. ſi ſuꝑ rebus pꝛe alle. æ hic ⁊ i dẽa.l.⁊ ſi nõ cognitio ? nõt bal. ibi: ? facit qdðᷣ nõr Inn. in. c. cum ſupeꝛ ĩ f. . eo. pbat᷑ ibi ⁊ in. c uenies.ij.de teſti. cõmiſſa rius eim hoc cãu ſuccediui loco iudicis. vũ qᷣ quid opponi potuiſſet coraʒ eo porenit oppoi coꝛam iſto executoe: ⁊ hoc cau bene ↄſideꝛa pᷣm Mar. in. d.l. a diuo pio. ꝙ qnqʒ executio ↄmtttit᷑ alicni in defecrtum iuriſditõis: ur quia ille qui ſentẽtiauit ñ põt exequi: puta quia ar biteꝛ uł delegatus ifeꝛioꝛis a pꝛincipe quo ca ſu recurritur ad oꝛdinarium ⁊ ad delegamteʒ: 2 tũc idubie talis executoꝛ hʒ omnẽ cognitio nem que requiritur in executiõe: ut i. d l.a di no pio: ? cꝛedo ꝙ iſſi tales tanq; ſupeꝛi oꝛes poteꝛunt etiam pꝛonunciare ſupeꝛ nullitaie ac tus:ar. optimum in. c. cum ab eccleſiarum in fi de offi.oꝛ ſunt eiʒ iſti pꝛonnnciando functi officio ſuo. Et idem uidetur quãdo iĩfeꝛioꝛ in lit ſentẽtiam puta archi in iuriſdinõe ſua. ? executione recurritur ad epm tanqᷓ; ſupꝑioꝛeʒ: qð notabiliteꝛ eõfiꝛmauit ſpe. in ti. de exe ſen. G. nũc uidendum. v. ur autem ¶ Sequñ bie do. an. dicens ſe putare hoc pꝛocedeꝛe eni ſi ifeꝛioꝛ poſſit exequi ex quo ſuꝑioꝛ illi? aditur pꝛo executione: Mam infeꝛioꝛ põt exequi peꝛ iuriſditionem quã babet: ut plene din in c. ſi quis ↄ cleꝛicuʒ. ſed pꝛ0 iuriſditione maion ſo let recurri ad ſuperioꝛem ut ibi dixi. Ne pol ſet iſte ſupeꝛioꝛ de retractione cognoſceꝛe peꝛ n am reſtitutionis: ut notat ſpe. in loco all. facit.c.penł. de in inte.reſti.⸗ quod legii ? n tur in dicto. c. cum ab eccleſiarum. Oñz com mittit alicui executio a ſtatuto in aunlium in auiſditionis: ur qꝛ peꝛ ſtatutum deputat aliquis ſupeꝛ executione ſententiarum: ? tũt ſʒ Haꝛ. quedam eſt cognitio circa res iĩ quibus e fen da executio: z de boc potciit iſte cognolcere: ur i. d. l.a diuo pio.S. ſi ſupe: rebns 7 ſeqnti. NONuedã eſt cognitio ſupeꝛ executõe que rurd nit᷑ poſt ſniam: ⁊ tunc aut opponii tale gut . qð conceꝛnit meꝛita pꝛĩcipalis cauſe. Exeplu ponit Har. in his in quibus loqniur tex in .l. ij. E. de iur. fac. igno ut puia qn dicit dʒ excuſari a iuris ignoꝛãtia er ſpetiali rni legio ⁊ de iſtis nõ potit cognoſceꝛe rer eeſt . 1oꝛ. ſed dʒ ꝛemitteꝛe ad prioꝛem iudicez allil d ercebis Sctanit e, her ncin ⸗ 4 not I ihag ſer ud . i gn ſöir ihl 1 u lcorn non e por adle i Eiczin je ſnnalis deic cgenus ne noſd Nd am olſerſeaia SS ni inordallns poſtt nffhl isde, i850. nngſtier nnis elanis bitris 2 c notit. dcee de Brr on vler eniis lhn cen ane cogitonehuiiſin elcnone boc kualteruoluit mmo hil iet lores opinones ſbolt nneci li ontuo. Nommmng i Mte io Mnis ictvum e n nulnun gamamn ipaſtalr aumlur m un ai l, iis nei puſng r go n rir am intenrioria Ne ⸗ ncoft leditt ume bi Ynn ingulure rbüſend oſclere ereenorib crimnalum (iumn min onanm odoenman deramn eai lur ſt cognoſcont iomn duſte odemnanun tferat lios dicge ar Ccum miniſter ni⸗ q.. ? nide in boc g cip in d ero⸗ antun Inn eſet e ſeuinr Ane gepen ſoin d.la dino dio gti idam inalavo iare apfocſcis Dan alegnco. dii ⸗ ſennentie ömin Nncil efazeren fi⸗ urpoſtſetetin t habitan Gnſtionen geereentone n in önnic ſt numtio r iſe in Bir n (dnnſtoneg ocdi mcisere loꝛ:e nullan by cog ifion⸗ ognitone. a. 2..Crerhthns „„g . . . . Necnore eſ Cie⸗r0s Npon inee igeo m . gnitio t en Hn ded d. D As etontn, l. n 4 ii Nünſangdrſe⸗ iics. K gui ennſnnzornni n ſocnner tdin der gl fn Drindladmoginn i. Aun liem Unſcros Aequi ſninmifſörgani Giun birer dl delgams fnois Plnopectee ſuremmm tonmint Alcelgnn tiit idtpie nio enmor homni ogti oe yvimur in ratiöe: vrid laa 1ũ go: tco ſimls anyᷓ ſyeios preun: enam oronundure ſloer ulimea ns ar. optinmn in c. ob adſarvn d off or ſon eg ini monmnciando /, cſtcdo lvo. CriGon vcdenr arito enon ltloninun Ma nc nimſtieſinad Gecmdore nriint Achnnch ondu dwordlirn (Fowaareihide 1 3) Füc dendem N.R en Daanin cerei 0 an. Achsenebolddete Feion voſt enqnier eſn⸗ H poeummnore: Pamiictorin iniſGinonen grideandn hon mnsrich l ho nſclnn — eſchen 1denekuiote e n erfwin ſſte penul.ff. de ↄfeſ. Quedã ſũt exceptiones que ſolũ reſpiciũt executionem nec infringũt ſentẽ tiam ut exceptio ne quis exigatur ultra q; fa cere poſſit ? ſimiles ⁊ de iſtis cognoſcit execu tor dicta.l.penul.æ etiam pronũtiabit utr ibi. Quedam ſunt exceptiones que diꝛecte ueniũt contra ſententiam ? eam impugnant ut excep tio nullitatis uel falſorũ inſtr̃oꝝ uel ſimiles.⁊= glo.in dicto.c.paſtoꝛalis ⁊.c.⁊ ſi nõ cognitio tenet ꝙ; e ecutoꝛ põt de his cognoſceꝛe ⁊ ibi ẽ gl.multũ nõbilis de hac mã uide peꝛ ſpe. qꝗᷓ idẽ tenuit in ti.de excu.ſen.F.i.vᷣ.ut aũt.Di cit tñ illa gl. ꝙ cognoſcit ad finem ut ſuꝑſede at ⁊ remitreat ad ſuꝑioꝛem.nõ aũt ur ſuꝑ illiſ ꝓnũtiet. Et idem uoluit Bar. in. d.l.a diuo pio ⁊ ꝓ caſu allego tex.hic ⁊ ſimiliteꝛ in.l.ſi p̃ᷣtoꝛ. marcellus ff. de iudi. Et ideʒ finaliteꝛ tener Inno. ? hoſti. hic. æ ſi diceremus cõtra rium poſſet ſequi abſurditas ſcõm Mar.ſ.ꝙ; iudex minoꝛ uel pars poſſit infrigẽ ſẽtẽtiam maioꝛis uel paris S.l.nã magiſtratꝰ · ff. de ar bitris ⁊ c.ĩnotuit.Sõ ð elec. Idẽ peꝛ oia tenet Har. qñ iudex ſentẽtiãs delegat executionem ante cognitionẽ habitã ſuꝑ executione fienda 7 hoc finaliteꝛ uoluit Inno. hic licet referat uarias opiniones.ſz hoc ẽ tenẽdũ pᷣdictis ra tionibus. Addo tamen ꝙ ſi oppinitur excep tio conceꝛnẽs iniuſticiam ⁊ nõ nullita tem nõ dʒ executoꝛ ſupeꝛſedeꝛe etiam ſi ſciat eam iiu ſtam. quia fecit ius inteꝛ partes ex quo tranſi uit in ꝛem iudicatã ut ĩ.d.c.paſtorał. F. qꝛ ue ro de offi. dele. dixit tamẽ ibi Inn. ſingulare neꝛbũ ſe nõ ↄſulere executoribꝰ criminalium cãꝛum ut in ꝑſonam ↄdemnati penam exequã tur ſi cognoſcunt illum iiuſte odẽmnatum.lʒ referat alios dicere.ar. c cum miniſter. xxiiij q.v.⁊ uide in hoc ꝙ dixi in.d. S. qꝛ uero ⁊ H dtictum Inn. refert ⁊ ſequitur Ange. de pern ſio in.d.l.a diuo pio.qui uidetu: in aliquo de niare a predictis a Dar allegando. dicrã. l. ſi ptoꝛ in fi. aliter inducẽdo q; Har. ſed Inn. Pᷣ intelligit illã.l. fᷣm ꝙ itelligit bar. ⁊ mibi pla cet eꝛtio membꝛo ꝑncipali qnqʒ executio ſententie cõmittitur poſt ſẽtẽtia æ habitam co gnitionem de executione ut in cõmiſſione que fit nuntio ⁊ iſte jm Oir uocat᷑ nudus execu toꝛ: æ nullam hʒ cognitionẽ.d.l.ſi ut ꝓponis ⁊2.l.executoꝛẽc.⁊ eſt ratio:qꝛ ois cognitio pᷣceſ ſit:æ ideo mera executio uidetur cõmiſſa:? h modo ſecũdũ eũ cognoſcitur merus executoꝛ ⁊ hoc ſequit᷑ hic do an.dicẽs ꝙ iſte tallis nul lam exceptionẽ poteſt admittẽ:æ idem HBal. in. d.l.? ſi nõ cognitio.Et refeꝛt idem teneꝛe Odof.⁊ oẽs. Sed tu uide glo.in.d.l.⁊ ſi ñ cognitio in decꝛetis que dicit ꝙ quãtũcunqʒ executio ſit mera. tñ ſi euidens ẽ eam eſſe nul lam: ut peꝛ falla inſtẽa lata executoꝛ nõ debet cam exequi ⁊? mihi placet hoc ar. eius qð nõ. in. l. iuſte poſider. de re inudi Mam ubi ſñia ẽ nulla nõ excuſatur quis auctoꝛitate iudicis pᷣ ¶ De ꝛe iudicata ſeꝛtim quando euidẽs eſt eam eſſe nullam. niſi aliud dicatur in caſu nr̃o ĩ quo fuit habita co gnitio ſupeꝛ executione.ſed ut d ixi euidentia facti debet pꝛeualeꝛe. ar. viij. di. ucritate æ i. c. euidentia de accu. poſſet tamem ſic diſtingui ꝙ aut pꝛeſentibus partibus ſi upeꝛ executione ſententie lata fuit aliqua ſententia. 2 tunc cuʒ tranſiuit in rem iudicatam nõ debet amplius excipi de nullitate: ar. in.l.i.ff. que ſententie ſi ne appellatione i prin. Aut nulla ſent nria la ta fuit ⁊ tunc ſecꝰz abſtinebit iſte cxecutoꝛ ab executione non ratione iuriſditionis quam bʒ cum nullam habeat.ſcd qꝛ nõ meretur dici ſẽ tentia ex quo eſt nulla. ut in.l.iiij. SF. ↄdanarũ ff de ꝛe: iudi facit ꝙ nõ Inno. in. c ſi. qn de offi. dele. ubi aliquid terigi ad mãm pꝰ cũ Ex bis olbus infert j lec. huius gl. que itellexit iſtum tex. in meꝛo exccuroꝛe.Sed circa iſtum merũ executoꝛẽ queꝛo:an poſſit reſiſtenti nio lentiam infeꝛre quo ad actum executionis ex lendũ. Angelus de peruxio ĩ. d. l.a diuo pio dixit ꝙ nõ: qꝛ fua poteſtas cũ ſit mera ⁊ mo dica no exrẽditur ad hunc caſum: allegat In no. in. c. cũ olim.ij.de pᷣuile. in ueꝛbo pona rium. Sed aduerte tu: q: Inno. nõ loquitur ita ſimpliciteꝛ pꝛout eum allegat: immo ſi ben pondeꝛetur quo ad hunc caſum ſentit oppoſi tum. loquituꝛ enim primo qñ cõmiſſio fuit fa cta ſimpliciteꝛ alicui nuntio: ut mittat aliqueʒ in poſſeſſionem alicuius rei nulla ſententia P* lata partibus preſentibus ſupeꝛ illa ꝛe.quo ca ſu dic ꝙ non debet iſte nuncius uiolentiam i ferre etiam partibus qꝛ officium ſuum ad h non extenditur. dʒ enim intelligi de poſſeſſiõe nacante Ideo dicit ꝙ etiam abſentet poſſeſſo re nõ dʒ alium in poſſeſſionẽ mitere. qꝛ nõ dʒ priuaꝛe alium ſua poſſeſſione cũ ipſe nõ ſit iu dex nec ſine cauſe cognitione quis ẽ a ſua poſ ſeſſione ꝛemouẽdus.l.fi. C.ſi per uim uel alio modo Opoꝛtet ergo fm eum ꝙ prius poſ ſeſſoꝛ ꝛenunciet uel auctoꝛitate indicis inde ex pellarur. hoc uerum m eum niſi partibus pꝛe ſentibus ſententia lata fuiſſet cõtꝛa poſſe ſſorẽ tunc enim ſatis uidetur ꝙ niatoꝛ ſeu nuncius poſſit dare poſſeſſionem rei quã alius poſſidʒ maxime ſi poteſt fieri ſine uiolentia d.l.fi.E. ſi per uim. Et pondera bñ hec uerba ultima in eo quod dicit maxime ſine uiolentia ex q* clare ſentit ꝙ etiam uiolentiam põt inferẽ?. qñ eſt merus executor datus poſt ſententiaʒ.⁊ ſic pᷣmum dictum ſuum uidetur rſtꝛingeꝛe qñ an cognitionem fuit mandatuʒ nuncio.ut aliquẽ mittcret in poſſeſſionem.dʒ.n. in dubio inrelli gi de uacante. ar. c. cum noſtris de conceſſ. preben. z. c dudum de priuile z nide ꝙ le.i. c ij. de deci.li.vi.ĩ pᷣn. ¶ Et ꝙ nunciuſ deputa tus poſt cauſe cognitõòem poſſit uiolẽtiã ifert facit optime tex in l.qui reſtituẽ. ff. de rei uẽ. ? in.l.prohibitũ.C. de iur.fi.li.x.facit quod nõ gl. in. c.ex lris ⁊.c.fi.de offi dele.ut ſic ille i z peznr 1 et, Peir S. P rialend , ſene ůps merg TPer I* Da rii‚ . Ny ensaey Aa, â ſ Pan'ptineg . . nopalit 7S 1 D n' itr z 1 4 9 Fce X 9 f 1 58 G uricss . mi⸗ 20 F. 761αα r= S 16 Prioe pn u. b a ps mn 5- nnuet 49 1. (Se ꝛe iudicata. glo. ſaluentur ſaltem ꝛeſpectu coeꝛtiõis facti: 2 facit.l.ad ꝛeʒ mobilẽ ⁊.l.ad legatũ.ff de ꝓ cur. ¶ Queꝛo circa pᷣdicta qͥd ſi fuit ſcriptuʒ alieui ut daret poſſeſſionẽ amoto quolibʒ illi cito detẽtoꝛ. an tat bʒ iuriſditionẽ ẽ ul ſit ſim pliciteꝛ executoꝛ. Inno. in. d c. cum olim dic primo ꝙ talis non habet iuriſdirioneʒ. niſi ſu peꝛ notorijs ⁊ illicitis: aꝛ in. c. ſtatuimus de offi. dele.lib. vi. Alij dicũt ⁊ foꝛte melius ᷣm eum ꝙ ꝓcedat etiã ſuꝑ nororijs iuris oꝛdine ſeꝛuato alłãt nota.in. c. epi de re ecc.nõ alie.⁊ boc ultimũ mihi placʒ ſi cõmiſſio fuit facta añ ſntiã æ cognitionẽ ſuꝑ executione:qꝛ tallis ur iudex cũ habeat cognoſceꝛe an poſſeſſoꝛ ſit il licitus:ad hoc qð nõ.gl.in palle.c. paſtoꝛaliſ .F. qꝛ ueꝛo v. mixta Secus aũt ſi pꝛeceſſit ſẽ tentia ⁊ cognitio ſuꝑ executione fienda.qꝛ tũc eſt merus executoꝛ ut. S dixi z ſic limito In no. ¶ Queꝛ0 an is cui comitti᷑ executio poſ ſit cognoſceꝛe de ſubreptiõe uel falſitare reſcri pri ſi corã eo opponitur Inno.hic diſtinguit ꝙ aut is q̃ tulit ſniã ↄmiſſit executionẽ:⁊ tũc opponi nõ põt de ſubꝛeptione cum ipſe ſatis ſit ceꝛtus de fẽo ſuo de reſcrip.ab excõicato. Aut nõ ipe tulit ſniã.ſʒ aliꝰ ⁊ nincẽs cauſã ĩ petrauit reſcriptũ a ſuꝑioꝛe pura a papa nar rando multa ꝓ executione fiẽda.⁊ tũc põt ip ſe cognoſcẽ ⁊ tardabit executionẽ.⁊ de hoc ẽ caſus in dicta.l.⁊ ſi nõ cognitio.⁊ hãc executi onẽ appellat Inno.mixtam ſʒ priꝰ caſu appel lat meram.ſed hꝰ ꝓcedit quo ad cognoſcẽdũ de exceptione ſubꝛeptiõis:ſed quo ad alias ex ceptiones admittẽdas uel ꝛepellẽdas tene qð ſupꝛa dixi. Sed Inno.nõ aperit an itelligat dictum ſuum in meꝛo execuroꝛe capiẽdo meꝝ pꝛout ſupꝛa dixi⸗ Vnde dico ꝙ capiẽdo exe cuioꝛem mixtum ut dixi ĩ pcederibus poterit in dubio cognoſceꝛe de exceptiõe falſi ꝛeſcrip ti:⁊ ẽt iudicare ⁊ etiã de ſubꝛeptione ſi poſſet pꝛobari etiam in facto ꝓpꝛio:ar.optimũ i.c. cũ olim de ꝛe iudi.⁊ hoc ꝓbatur in.d.l.⁊ ſi ñ cognitio. Iſte eniz eſt index in executõis actu ut ſupꝛa dixi.merito põt cognoſceꝛ de poteſta le ſua:⁊ etiã ꝓnũciare ſe iudicem ſen nõ iudi cem:ut in.c.ſignificãtibus ð offi.dele.⁊ cle.i. de reſcrip Sed dubium eſt quid ĩ meꝛo capi endo ꝓprie ut pᷣdixi:⁊æ tunc diſtinguo ꝙ aut aliꝰ iudex ↄmiſit executionẽ narrando ꝙ ſnia fuit lata:æ ois cognitio ſuꝑ execuriõe habita: ? peꝛ partẽ adueꝛſaʒ hoc negatur ⁊ ðꝛ ꝛeſcrip tum ſubꝛepticium.⁊ tuuc eſt dubium an poſſit de h̊ cognoſceꝛe ⁊ ꝓnũciare:⁊ credo ꝙ ſic:qꝛ ſubinteeligitur illa clauſula ſi ita ẽ que in hoc pemptoꝛio dat iuriſditionẽ: ut in.d.c.ab excõ municato de ꝛeſcrip. Secus uidetur ſi ille idẽ qui tulit ſententiã hoc ↄmiſit:ſi ramẽ exciꝑet ꝙ ꝛeſcriptum eſt falſum uel ſubꝛepticiũ.ut qꝛ aliteꝛ prius uiua uoce dixeꝛat.qᷓ; nũc ſcribeni ar. dicti.c.cum olim:⁊ tunc puto ꝙ nõ ꝑ uiaʒ iudicij cuʒ nullaʒ iuriſditionem habeat.ar. dic . 5 SS Se net . Tarigy as , — e PPn e :- u ſe Jni, 1 ſ lart . obirtcezr 29 5 ad effectum ut exequatur ul ſupeiſ ar.c. cuz ↄtigat ſupꝛa de õ ere cutoꝛ pꝛeſeꝛtiʒ mixtꝰ debeat ſemp ꝓpoſitas admitreꝛe. So. gof. dicit hic ſi eniʒ executoꝛ ꝑcipit ꝙ malitioſe oppon ceptio falſi cauſa diffeꝛende exccuridis fi ecutio ſalua manẽte falſi. q. C de fal.lij. Ad hoc adduco. c. ad diſſoluẽduʒ de deſpo. ipnb. 2 nõ ꝑ Inno.i.c. poſt elec. de ↄceſ pben ndi dicit iudicem nõ debere admitteꝛe ercept ẽt ꝑemptoꝛiã:ſi nehementeꝛ pſumit illam nioſe oppoſitam: Lacit. c cum ↄtingat ⁊.c. ſup is de reſcꝛip ¶ Vlteriꝰ queio an ider po EtE& de. q. nõbili quã ponit hic te.l.ſi ut pꝛoponis ⁊.l.execntoꝛe Tel- 3. exindici liteꝛ ad ſui inſtructionẽ poteꝛit ici⸗ de hoc iquirẽ except ões p nõ. it ex at ex ubi dez: calũ ſit parti nicenti executioneʒ ſentetie omitteꝛe. nt ſic uadat ꝓpꝛia auẽte ⁊ poſſeſſionẽ igredia tur. ¶ Blo. ĩ l. memineꝛit tz ; ſc:? p illa bñ fac.l eũ qui. S. ſi epiſto a. ff. de fur ubi iĩ ftop pꝛio quis ↄſtituitur nũcius:⁊ qð le.⁊ no.i c. cum dilecti de do. 2 9tu. ¶ Törrarin ſentit gl. i.l. iuſte poſſidet. ff. de acq poſ. ⁊ nnobiqʒ plene nõ.ꝑ doc.còis legiſtaꝝ.cõcluſio è ? ma xime Har. ꝙ dũmõ nõ repiat reſiſtentes dot hB facultas dari parti:alias ſecus ne detur m geneꝛandi ſcandalum: ar.i. I. non eſt ſingulis ff de re iudi. ¶ Ego puto boc nep in cin q⸗ omittit᷑ nuda ⁊ meꝛa executio. ſʒ ſi opoꝛeꝛet cauſe cognitionẽ adhibeꝛe tũc ſecus qꝛ nõq; quis i facro ſuo iudex ↄſtitui.l.una.C. ne q; in ſua cã ⁊.iiij.q.iiij.c.i.Exigitur aũt cqe co gnitio qn in ꝛebus n adiu dicatis ẽ fiẽda ore cutio: ut in ꝑſonali actione.d.l.a diuo pio nõ Inno. i.d. c.cũ ſuꝑ.j.e.in fi.ſecꝰ ſi ĩ ꝛebꝰ qd indicatis. runc eiz,nulla etiã ſũmaria cognitio adhiberur. ut nõr Inn. i loco pᷣalle Hic dixit idem Inno. i. c. ex ꝛõe de appel. ꝙ er ciratio ñ exigitur qð eſt notandũ.⁊ uide quid ibi dicã. An aũt ex pacto inteꝛ cꝛediioꝛem ⁊? debitoꝛẽ inito poſſit induci ut liceat cꝛeditori ꝓpa aue toritate poſſeſſionẽ bonoꝝ debitoris appben dex ꝓ ſatiſfactiõe debiti. nide plene ꝑ Dori .l.iij. E. de pig. ⁊ tãdẽ cõcludit ꝙ ſic ꝑ illum tex.dũmõ nõ ꝛepꝑiat ꝛeſiſtenteʒ alios nᷣ val na ctũ ꝛõe pᷣdicta ne pactũ ſit cã ſcãdali.l. coneni re ff. de pac.do. hoc uerũ ſᷣm eũ niſi debioꝛ cõſtituiſſer ſe pcario nõie poſſideꝛe.qꝛ tũc ũ poſſeſſio ſit tranſlata in cꝛeditoꝛem.l.ccꝛleff. de pᷣcario poterit ui poſſeſſionẽ ĩtrare.q? po tius tũc dicit᷑ ſuã poſfeſſionẽ defedere ꝙᷓ io lẽtiã infene.qð ẽ nõndũ. ¶ Vlio hic queꝛo nn. quidã elect pone ĩ ep̃ʒʒ obtinuit ↄfirmationẽ a ꝛomano po tifice demum accuſat coꝛ metopolitano ſvo ꝙ ſimoniace illã ofirmationeʒ obrinungut qꝛ dedit ꝓ ca obtinẽda peccunia alicni er . miliaribꝰ pape. Querit᷑ nũqd tal accuſanio eri ⁊ admitti debeat ꝑ metrapolitanũ. nn. h ꝙ ſic dũmõ ñ agat᷑ ad penã depo tio nad ad aliã penã ⁊ nihil tangitur de confirma 1 p Ae „e, 5 , 4 1 ſate terit iggitat ſocd llruenrhlhe i mo ffnino⸗ on geapo ſar .e Ocbibeutn. licil “ eioꝛent GVodſeden aboolc da bicre iseuicrio Nata a abſolui n iaſeobtinck o ine uln& volaütar qvi ſcenter gl gin nͤn in ejuagai boniflij Fl ſcipitY 2 Antennatizanus el⸗ yjaligubus. ljchobus ſe Prin anr irotgnon itonb ouln floꝛ r ppre ounccii e ponit ibolenus npoſeſlone rei pelie in aclione reali Alon bonop ipius reiin actide gionnli. 9 tenws ieed o ad anſand iganser Ad bornictas voltden don chckrince dicis. ſcd tegpirunr ur acwaliter wina poſſeſſtone. Crfn bic inlenum b ſünn. afctadtotun ignnon lte detur niſ acnaltefan miſo pot ineligicun poſſeſo ſata glchins rſen tes giarn Wnncicanar iure diif⸗ tens pereentöe unl dare Pignuse no tpam fem anem in eeen caſa non ſoſfſeir C, en en “ lifet fn bieinelean yr elſ aunnanstle⸗ ch uiſtnaion⸗ umen rum guſ — rr nenigger i filägiſi Dldrßſdefe Wiift Mocüs ſinm itstedle tii undlitice td n (Cm, Ailinſe oſſla f heunſ etene gene n cr döslgfip itſir nme Br g dinöro nninteſtßne Pſaulms dan omni ſes eals eien õ erud. (Eoonobvenrnei omim c, erv tmo, Gopen caue ogninone chbber /i los ri qusi fino ſno iceroſimi/mu A. N In n ci t. iſ ij ci Engir air cirt guino gn in wos uclens ficn emnuiNiiaündon Joiàtdſ) ndl ſa Renis N Ndln a ngtncdd acpdanm uid Inibaph i iin Imicerrl Mai engim, adel oimdi et 8 An aur ct ma inte nn mnd voſſt nai a ictn a laſi e0 Ktonedororbine Galeſiete debin ide gorf a diſfude a . N 1 ddiddr C* N cſcene, Ae odind tchſil ci nzan nemifi⸗ 1 eri mhtiein ſtmſum nn, ieno ani i ns ĩ dick ſi 6 zi ſent ed dnn 6 linuime 4 be,/, . . „* . . . = ora-z —6 rz. . C. 1 Prene I=tru legoſo PT 14 ſn nirg luſd Pr 1c1 f . 7 οα 1,·F an⸗de p 9 ſala, 8la, ¶ De ꝛe iudicata quia ſi ageretur ꝙ ↄfirmatio eſſet iniuſta.nõ poſſet agi coꝛam inferioꝛe a ofirmãte ¶ HõöS bene hunc dictum ꝓ quo ego allego rex. iſũ cta gl. nõbili in.c.i.de cõfiꝛmatione uti.ubi patet ꝙ licʒ ifeꝛioꝛ cognoſceꝛe nõ poſſit de ualidita te ↄfirmationis ſeu ꝛei per ſuꝑioꝛẽ ofirmate: põt tñ de crimine ↄmiſſo ꝑ ↄfirmatione obti nentem cognoſcere ? puniꝛe.qꝛ hoc non tan git uires cõfirmationis.nõ.n.ꝑ oↄfirmarioneʒ eximitur a poteſtate ſui iudicis ut nõt᷑ ĩ.c.niſi de pᷣben. Ex quo dico ꝙ õ epᷣm confirmatuʒ ſimoniace poterit agi ẽt ad penã depõnis.dũ mõò diffinitio.reſeruetur pape.⁊ ĩ agitatõe cãe adhibeatur nũerus epoꝝ.de quo ſatis dixi. S e.nõ põt òᷣ alium pᷣlatum infeꝛioꝛem poterit agi ad depoſitionẽ et pᷣuatõem ꝛõe pᷣdicta, Et bodie excõicati ſũt ipſo facto cleꝛici ſiue ꝛeligi oli uel laici utriuſqʒ ſexus qui ꝓmiſſionẽ ſeu munus aliqð ex pacto fecerint ul ꝛecepint uel donauerit ꝓ aliqua gẽa uel iuſticia obtinẽda apud ſedem apoſtolicã/a qua pᷣterquã in moꝛ tis aꝛticulo niſi a papa abſolui nõ poſſunt.= gra ſic obtẽta eſt ipſo iure nulla. Simili ſnia ĩ noluũtur qui ſcienter tali gr̃a ntũtur.ut hétur in eruagãti bonifacij.viij.q icipit exccicamꝰ⸗ 2 ꝗqntematiʒanus æc̃. 3 HMoc. m aliquibus. Troeij elligi duobus modis. Drimo q loquatur in pignoꝛe pᷣtoꝛio puta ꝙ ptoꝛ ul iu dex ꝓpteꝛ Otumaciã rei ponit vbotenus acto rẽ in poſſeſſionẽ rei petite in actione reali nel alioꝝ bonoꝝ ipᷣius rei in actiõe ꝑſonali. Et ĩ tentus Ir̃e eſt ꝙ ad cauſandũ pignus pᷣtoꝛium ad h ut miſſus poſſideat non ſufficit iuſſus iu dicis. ſed requiritur ut actualiter mittatur in poſſeſſionẽ. Et fm hũc ĩtellectum hꝰ dicir in ſũma. Mõ ſufficit ad ptoꝛium pignus ut vba liteꝛ detur niſi actualiteꝛ fiat miſſo ¶ Scoõo põt intelligi cum poſſeſſio aliqua ul pprietas alicuius rei ſeu res aliqua adiudicatur actoꝛi iure dnij: æ reus ꝓ executiõe nult dare aliqðᷣ pignus ⁊ nõ ipᷣam rem ſaltem in pꝛeſenti hoc caſu non ſufficit. Et ſm hũc intellectum hoc ĩ tendit. Mõ ipediet reus ſñiaʒ adiudicationis poſſeſſionis ſi ſit ꝑatus dare pignoꝛa nel ſic. Mõ ſuffi reo dãnato ad traditionẽ poſſeſſio nis tradeꝛe pignus pꝛo ipᷣa poſſeſſiõe. = nõ di nidit ¶ Vltra ſũmaria nõ poſſunt notabilia colligi. ¶ Sed ꝓ declaꝛatione ipoꝛuʒ ⁊.c.op ponitur ? uidetur ꝙ ſolo decꝛeto indicis trãſ feꝛi debeat poſſeſſio ſeu induci pignus pᷣroꝛi um ut in.l.pignus.ff. de pigno.acti.=.l.õhit᷑. ff. de pigno. ubi pʒ ꝙ nuda ↄuentiõe ſine alia traditione ↄſtituitur pignus ſeu bonoꝝ hypo theca. ¶ Sol. ut pmiſi hoc.c. põt duobꝰ mo dis ĩtelligi. pꝛio in pignoꝛe pᷣtoꝛio ideſt cũ iu dex ult dare pignus cꝛeditoꝛi de bonis ipius debitoꝛis Ppteꝛ eius ↄtumaciam in nõ ↄpen a⸗ do uel in nõ parẽdo iudicatis quo caſu non ſufficit ſolus iuſſus indicis niſi coꝛpaliteꝛ cꝛe ditoꝛ mittat᷑ in poſſeſſionẽ.ut hic æ ex tex. aꝑ tus in..nõ ẽ mirũ. ff. de pigno. acti. ubi dicit ꝙ cum iuſſu magiſtratus bignus conſtituitur nõ alias conſtituitur niſi uentum fuerit in poſ ſeſſionem. æ rõ ẽ qꝛ poſſe ſſio regulariter non acquiritur niſi animo =z coꝛpor̃. ut in. l. i. .iij. ff. de acqui.poſſ. æ.l.licer. C. e. nec ius reale 2 ſtituitur ſine traditiõe: ut.l. traditionibus. E. de pac. ⁊. ff. ð uſulꝛuc. l. iij. J. i. 2.l. ſi ptẽ i Ppn. ff. quẽadmo ſer. amit. ¶ Ad orium dic ꝙ lo quitur de pignoꝛe cõuẽtionali qð ſolo oↄſenſu Zhitur ut ibi. ⁊ eſt ibi ſpãle.qꝛ modici pꝛeiudi cij eſt ſm Bar. in. d.l.i. de pig. acti. ¶ Silis 20 noratur i. l. fi. C. que ꝛes pig. ob. po. ubi pʒ ꝙ in generali obligatione bonoruʒ ueniũt bo na pꝛeſentia ? futura ſecus in publicatione. ut in.l.ſi mãdaueꝛo. S. is cuiꝰ.ff. man. =. c. felicis F. uerũ de penis. li. Vi rõ.diueꝛſitatis cõir ibi redditur. qꝛ primo cãu tractatur ð modico p iudicio. Item dic ꝙ in ↄuentionali pignoꝛ ñ tranſfertur poſſeſſio ſine actuali traditiõe nec ꝓprie ↄſtituitur pignus.ſʒ potius obligatio pignoꝛis ut nõ gl. in. d. l.i qꝛ pꝛoprie pignus eſt cum poſſeſſio ſeu detentatio tꝛãſit ĩ cꝛedito ꝛcm. hic dicitur pignus a pugno quo ſtꝛingit̃. bypotheca vo dr cum non tꝛanlſit. ut. l. ſi ꝛem alienam. g. ꝓprio. ff. e z inſti. de acti. S. inter pignus ¶ Et dicit Mar. in. d. F. ꝓprio ꝙ qᷓ tum ad actionem bypothecariã nulla eſt diffe ꝛentia iteꝛ pignus = bypothecã. qꝛ utroqʒ cãu Opetit ut.l.ꝛes hypothece. F. penb. ff. pigno. 2. IE tẽ ſeruiana inſti. de acti. ſed quãtuʒ ad pigno:atiam diꝛectã ẽ diffeꝛentia: qꝛ illa phit ꝛc. ut inſti. qui mo. ꝛe. Shi. ob. in fi. Zõ niſi ad cꝛeditoꝛc trãſeat poſſeſſio nel detentatio non bẽꝛʒ locũ pignoꝛaticia. Ex pᷣdietis nõt Maꝛ. ibi poſſe dici ꝙ ſtatuta que loquũtur ð pigno ꝛe nõ hẽant locũ in hipotheca cũ ſecundum ꝓ priã ſignificationem debeat itelligi de pignor̃ qð tꝛanſit ad cꝛeditoꝛem dicir tamen ꝙ hoc ꝓ conſtanti nõ poneret. Sʒ mihi placet quando ſtatutum ꝓuideꝛet circa factum odioſum. qꝛ tunc uerba ſtrictiſſime ſũt intelligenda. ur in. c in na de iniurijs.⁊.c.cum dilectus de conſue rudine. æ hec nõ. Et hãc lec. ſẽſit racite hic gl. in pᷣn. dum allegat. d.l.non eſt mirum cum ſi⸗ t circa eam qꝛo.an iuſſus iudicis de mit tendo in poſſeſſionem cꝛediroꝛẽ duret magno tempoꝛe:ſi crediroꝛ nõ curauit actualiteꝛ poſ ſeſſionem ingꝛedi. dic ꝙ durat uſqʒ ad biẽniũ poſtea vo opus eſt nono pꝛoceſſu. Ad H tex. nõbilis in.l.fi.C. de bo.an.iudi.po. tenʒ baꝛ. in. l. ait pᷣtoꝛ. J. eſt. n ff. e. qdᷣ bene nõb.⸗ boc itelligo quãdo pꝛo ro defecit quo minuſ i poſ ſeſſionẽ ĩtrarer. Si vo ſtetit ppter potẽtiã de bitoris nel qꝛ fũdus in quẽ debat fieri miſſio erat inũdatus.tunc habetur pꝛo poſſeſſoꝛe.ut in. c.ↄtingit de do.⁊= cõtu.æ.l.cũi unus in fi. i 4 (Wras6 6:6X 43 dane, reA = PY G: uri) UU daf Aoni, ten n ern 0 rPe, WVIIa p dai dag — 1e1 ſ ju ſir. N. 4 dazten y Fſt sctrnt ArkaiA re- 1 ¶ De ꝛ indicata. ci.l. ſefl de bonis au. iudi po.? lic limita iſtũ tex. ¶ Vue i quero circa hãc lec.quid ſi nũ cius miſſus a iudice: ut cꝛeditoꝛeʒ mitieret in poſſeſſionẽ aſſignanit unã reʒ p alia uel ꝓ plu ribus alijs in quibus debebat fieri miſſio an ſit tꝛaſlata poſſeſſio. Spe.in.ii.de primo ⁊ fo decꝛeto. F. iam de effectu in prin.tenet ꝙ non imo plus dicat ꝙ nõ ſufficit ad trãſferẽdã poſ ſeſſeſſionẽ ꝙ nũcius a longe ſtans oſtẽdat poſ ſeſſionem ? uerbis tꝛadat. Nec ob.jm eum l. ꝙ meo ff de acquir. poſ.æ qð nõi in. c. ij. ð 9 ſuetudie:qꝛ illud ꝓcedit in poſſeſſione ꝛei: ſed nuncius illã nõ poſſidet: ideo oʒ ꝙ aciualiter trãſeat. Et bec dicta ſequitur hic do. an. di⸗ bene notãda. qucꝛte qꝛ ſepe fui hᷣ ſecui ſz nũc data oppoꝛiunitate iueſtigãdi dico al it Et fateoꝛ pꝰ ꝙ ſi tradit unã ꝛc̃ ꝓ alia no trãſ feꝛt᷑ poſſeſſio/qꝛ ad acquiꝛẽdã poſſeſſioneʒ oʒ ꝙ actualiteꝛ intꝛet:ut i: d.l. licz 2.1 poſſideꝛe i prin palle. Et uide ꝑ Dy. in ꝛcgula pᷣma de ꝛcg iur.li.Vj. ubi dicit:ꝙ ſi quis ponit aliquẽ in poſſeſſionẽ uniꝰꝛei beneficij pꝛo alia et pꝛo oibus alijs ꝛebus beneficij nõ acqrrii poſſel ſio: niſi illius ꝛei rin in quã ẽ facta miſſio boc limito niſi ↄſuerndo habeat ur ſufficiat facta traditio que fit ĩteꝛuẽtu alicuiꝰꝛei:ad hoc alle go tex. ſingularẽ in c. ij. de ↄſne ⁊ uide qð ibi dixi æ quid in eccleſia:uide qð dixi plene ĩ. c. cum ueniſſent de ꝛcſti. ſpolia ubi tractaui an traditione pẽſiõis uideat᷑ tranſlata ꝛei poſſel lio dic ut ibi ꝛeſpeciu iñ ciuſdẽ fundi nõ ẽé ne ceſſe ad acquirendam poſſeſſionem totius ut omnes fundi glebas circũambulet: ſed ſufficit quãlibet partẽ eius fundi intꝛoire. dum mẽte ⁊ cogitatiõe hac ſit:ut totum fundũ uſqʒ ad teꝛminum nelit poſſide:e. ut dic lex. in. l. iij. in p̃n. de acquir. poſ. Sed quatenus dicit ſpec. ꝙ ſi nuncius eſt in pꝛeſentia ꝛci nõ pofſſit trãſ fene poſeſſionem oculo niſi actuali eꝛ intret non credo eum nerum dice: e Er comrarium buins dicti apene ſenſerũt Jo. an.⁊ cõpo.in c.trãſmiſſam de elec. ſequitur do. an. ĩ palle. c.ij. de conſuetudine. ubi cõiteꝛ dicunt.ꝙ ſi in nueſtitura de bñficio fit in ↄſpecin bñficij poſt collationem habitã trãſfert᷑ poſeſſio p.d.l.qðᷣ meo.⁊ ſic trãſfert᷑ poſſeſſio inſpectione peꝛ ſo lam inueſtituram factam ab eo qui non poſſi det: ex quo habet auctoritatem tradendi poſ ſeſſionem: foꝛtius debet tranſire quãdo nunci us dicit expꝛeſſe trado tibi iſtam poſſeſſioneʒ Agd idem allego tex.in. l.i S. non eſt eiz ff. ð acquir.poſ.ubi dicitur ꝙ nõ ſemꝑ eſt neceſſe coꝛpoꝛe et actu appꝛehendeꝛe poſſeſſionẽ: ſed eriam occulis ? aſpectibus. pater cxempluʒ in illis ꝛebus que pꝛemagnitudine ponderis mo ueri non poſſunt: ut colũnas pꝛo traditis eĩʒ habeꝛi debent ſi in ꝛe pnñti conſentiunt ⁊ uina tradita nideri cũ claues celle ninaries empto ri tradite fuerunt. Ad idem.l.clauibꝰ.ff. ð ⸗ irahen. emp.qne pꝛofecto iura non aſtringũt Aracy ſe ad eũ q̃ polſidet:ſʒ ad diſpoſitionẽ ſubiecti. ut ſufficiat rem eſſe in pnti ur trãſferatur ſeſſio ꝑ hnte poteſtatẽ rradẽdi quinimo n ſentiũt Jo. an. æ cõpoſ.in. d. c. iranim ſſaz: 5 etiã ſi alius ſit in poſſeſſione illius ꝛci ſen cii tranſfertur poſſeſſo ꝑ inueſtiurã in conſpe ciu rei hitam: z alius priuat᷑ poſſeſſione ſi õ ij lum poſſeſſoꝛeʒ fuit lata pꝛius ſnia:ar.in.l.dã ni ifec. F. nõ ſolum ff. de dãno infec. Nã uide mus ꝙ iudex trãfeꝛt poſſeſſionẽ ſolo iuſſu qn poſſeſſoꝛ nõ patitur aliuʒ: de quo iudex decie nit poſſeſſionẽ intrare ut ĩ d. c. non ſolũ æ in .c. ↄtingit de do. æ ↄtu. Ad idem.:.cũ minus ff. de bõis au.iu. po. 2.l. fi. C. e. ubi iudex mit tẽdo unũ ex cꝛediroꝛibus in poſſeſſionẽ bono ꝛuʒ uidetur mitteꝛe oẽs alios cꝛeditoꝛes. nun cius aũt i illo actu nõ repntat iudicis auẽteʒ. 2 iura ut di i indiſtincte parificant mineꝛe in poſſeſſionẽ ulł oculo oſtẽdeꝛe in rei pſemtia:ex quo vᷣ̈bo tradens habet auctoꝛitatem acwali teꝛ tradendi. d. F. nõ eſt enim ¶ Aenio nuc ad ſecũdaʒ lec c.ut intelligatur qñ aliqua res fuit ꝑ ſniam actoꝛi adiudicata. nõ eim ſauſfit ſnie ſi reus uult dare pignus ꝓ illa re.ſioʒ ꝙ flat executio in illam rem.⁊? hãc lec. ſentit In no. duʒ exponit tex.ibi poſſeſſio.i. res aliqua. vñ pon tĩ h̊ poſſeſſio fm cõem uſum loquẽdi. Simile habetur in. c.qm qꝙ ſi ſuꝑ reby. ut lite nõ cõteſtata: ⁊ rõ põt eẽ duplex pꝛima qꝛ in realibus dʒ ſtatim ſnia mãdari eyecuiiot ex quo nõ ſubeſt remediũ appellandi.ij. q i.ſicut 2. l. unica. C de rei nxo. ac. fa quã tãgit gl. b in fine ne lites in futuro ex linbus oꝛiant.l.fi C. de fruc.⁊ litis expẽ. Ct ex hꝰ dicebai Mo. ꝙ ſi ↄſiar de ſnia nõ requiritur in executione libellus. Tu de hoc dic ut plenius dixi i c fi. de iudi al qͥd in. c. i de libel. obla. plene ꝑ bq. in.l.a diuo pio. SF. ſnia. ff. de re iud. ubi ĩter ce teꝛa dicit.ꝙ ſi petitur executio coꝛam eogé in dice u ſucceſſoꝛe non eſt nece offene lbellum nt᷑ aliud iudicium intẽétare. ſʒ ſufficit peteꝛe p officium indicis executionẽ. ar. in. d.. fieſed ſi petuur coꝛam alio. tunc ceſſat equitas nece eſt libellum offeꝛꝛe. qꝛ agit nũc actione in fam nõ aũt iploꝛat iud cis officium cuʒ ipe ſniam nõ tuleꝛit. ? dic plenius. ut nõtur in diciis ſo cis/ An aũt ꝑ ſniam ꝑdaiur dñium rei ſupq ſnia lata fueꝛit: uide gl.in. c. ppoſuit de cel. pꝛeben.in ue bo uacare.? ibi ꝑ cal.? in. . i noſtris. e.ti. ꝑ glo.inſti. de offi iudi. F. ulti. et qð nõtur in.l. iulianus.f. de odi.inde. Ator Cãus Sñia z mfioni * nõ traͤſit in re iudicatã. n qncũqʒ reuocatur cũ oltat ge en 202 e. In pꝛia põitur facii narratio. In fa in dicis datio ibi uolẽtes Hõp ꝙ ſunaz lei in cauſa matrimoniali anditui ille.idem ad inſtãtiaʒ ſeu cuius ſtudio lata fuit ſi uult docẽ oꝛdoſematnse qno icner⸗ bifi lu ad lede l mai( te 4 ciao boli gi lo ſib n mnen jan uteni pur phr iiſcile ſihu mrunciry'eſuin oulili puclit , ncirh iſent dudit rſit0 it lo liiis ch un ici bid uorgilenmnins o debir ſ i onafn ci alegarerturpindine ini do n imer lecos Oo dicit g.i idud ee ſpale OPpter gioni diec — iüco ter g NOdſi alegis urimndine pp zrut euitet giculd aierde ano gien no d ch ſup ocel poe. Ala.poſont H Möbile linitn oni iſtü dtces auditi denunido an drerte tuſilo dict ſebitgrer cec g no deben audriiqr cun andiumn ppir geui geſa deniciare NCnininoti inrein 2 lee noi incd niz iſe i ABalſaorif, legſtinns aukſiſic; ntici degen B RH gin ndin glegisſi mpinine anhi nide qo dixi nöot⸗ in c.iter ubiquigi enneri Sſieſz gn limtani: icens ilud oſſe perine ſio in ua nerſij mrpitdco dnie papi Ine tioni aclorig. g enii Nachn ina h bi dhe. Mij Prin ler ? uide ad mq en lriallegis ſnz — s . ine ggenco eng ſoher Bur in iuſin genco keri N.pcuratoꝛ fr de in ll Ce nhui⸗ n exre kui dholdeg lin nch l inigii nit ani 4 kpoeſt R & at copof di ſunk iiin⸗ .lnſinc,, in ſtin Do tore ſin . enm poſſſo in aͤnſain d iin Alus ringf Hoſ hpoſeſonefatig . ,e un an ieſi, dſnöſn ſcee ſr tin unndteft llcsanig, urn didinm miim nie 1 Molchhenei id dſidee Nraßſenixc no vdo nnden undinden Aan 1enaGend4 6. Ndiconen Dnon 24ſaidin le cmintlnm n Agt fut ſnam aconi dndlgn ſöenti ſnie ſt ns l nepgns laſe ig fla aecno nſlum ten e bir t ſant no. do; eponi ta bi eſiſo i tes in wñ pon ib poſeſo fn cimm vbnn vodt Onml buabar in.cn N o d lr no corſtm: t r por ce ypler oinme H eunbus d ſonin ſiu micinn cannoid o no lbeſ entcſi pye n g ,n 1lumcr C ceſeio fii il gl nine elutsinfuin⸗ gu CiuAuis t Qd ccaſ. ANndntanamndaud öns Tndrteden ettsöni NNrAN n Nd doinen ſa ereina cbin nladp inſieſ radagihum uman , ſtceetore non et tietthad in cen cteſſoe non ear — „. Erc/ A —☛ D—0 α Pat õ 1 0 De ꝛce iudicete illam iniuſtã: ?æ ꝑ ↄns eccleſiam efſie decepram quãtũcũq; a talli ſñia nõ fuit appellatuʒ:z ad hoc quotidie allatur ↄcoꝛdat.j.e.ↄſãguinei = c.tenoꝛ.¶¶HNõ.fo ibi ſi uobis ↄſiſterit ꝙ ſʒ ſnia ĩ cã mꝛimoniali nõ trãſeat in reʒ iudicatã quo minus poſſit detecto eꝛoꝛe reuocari tin antcqꝙᷓ; de enoꝛe doceat᷑ ꝓ ea ⁊ eius iuſticia = ꝓceſſu pᷣſumit᷑ ? eſt obſeꝛuanda donec ↄſtite rit eam iniuſtã fuiſſe. un aſſerenti fraudem ſeu errorem incunbit onus ꝓbandi. Sed circa h̊ qꝛo qũo poterit ↄſtare iſtos legiptie nõ fuiſſe ſeꝑatos cũ hec ſit negatiua que ẽ ipꝛobabił ðᷣ elec.c.bone cuʒ ſi.? ſic mãdatũ pape uidet᷑ pꝰ fũdatuʒ ſuꝑ ĩpoſſibili. Solutio dic ꝙ iſta ẽ ne gatiua pgnãs. hʒ eiʒ affiꝛmatiuã iplicitã ſiłe in c.ſuꝑ hoc de renũ.poterit eiʒ iſte ꝓbare ſẽtẽ tiam fuiſſe latã ad dictũ teſtiũ coꝛruptoꝝ S. ð teſti ſicur uel ꝑ falſa inſtrumẽta de excep.c.cũ neneꝛabilis ⁊.c.lIʒ de ꝓbatio. uel ad cõfeſ.cõ iugũ que de iure nõ ꝓdeſt ad ſeperationẽ mr̃i monij: ut in.c.ſuꝑ eo qui cognonit cõſan.nx. ſue. Item ᷣm hoſti. poterit cõſtaꝛe ꝑ acta ca uſe ꝑ que patebit ꝙ ad ſolã ↄiugũ cõfeſſioneʒ ſnia diuoꝛtij lata fuit nel ſi negat ꝓceſſus ſeu oꝛdo ſeꝛuatus:de quo nñ apper.S de ůſti.ſpo. cũ ad ſedẽ de ꝓba.qm S. ¶ Hõ. beñn ex hoc dicto hoſti ꝙ in iſtis ſñtiis ꝗᷓ nõ rranſeunt in rem iudicatã põt ꝓbari iniuſticia tã reſpectu meritoꝝ cãe qꝙᷓ; ꝛeſpectu oꝛdinis ꝓceſſus ꝑac ta cãe:lʒ trãſiuerit decẽdiũ a tpᷣe ſnie.q̃d ãt in aliis ſetcetiis:uide qð nõtur in.c.qm S.nbi di xi¶ Ho. z uf ꝙ iſte maritus nõ debẽt j ſẽ tẽtiã audiri cũ allegaret turpitudinẽ ſuã ð do na.inter dilectos. So. dicit gl.i.iſtuð eẽ ſpᷣale ꝓpter piculũ aĩe qð ̊ iminebat. M bene gl. iũcto tex. ꝙ audit᷑ allegãs turpitudinẽ ꝓpᷣ aʒ:ut euitet᷑ ꝑiculũ aĩe:de quo pleñ nõ.i.c.cũ ſuꝑ ð ↄceſ.pbẽ. Ala.poſuit h̊ nõbilẽ limitati onẽ iſtũ dicẽs audiri denũtiãdo an direcre ac cuſãdo dicit ſe dubitare ? cꝛedo ꝙ nõ debeat audiri:qꝛ cum audiatur ꝓpter ꝑiculũ aĩe ſatiſ ẽ denũciare ar. c. quẽadmodũ ð iureiu. ⁊ qdᷣ le.æ hot᷑ in. c. ad nzaʒ.ii.e.ti. Accuſaroꝛ ãr nõ legitimus audiri ñ dʒ ut i.c i de accu/An ãt dẽat audiri allegãs ſuã turpitudinẽ excipiẽdo nide qð dixi nõbił: in c.ĩter dilectos de dõa. ubi quidã tenuerũt ꝙ ſic ſʒ Jo. an. ſingularit limitauit dicens illud poſſe pcedere qñ ercep tio in qua uerſat᷑ turpitudo ẽ raliſ ꝙ ea ꝑẽpra pimit itẽtionẽ actoꝛis.qð ẽ mẽti tenendũ niðᷣ tñ circa h̊ qð ibi dixi. NMã ur̃ prima fronre illũ tex. æ uide ad mãʒz an æ quãdo dẽat qͥs au diri allegãs ſuã turpitudinẽ agendo łexcipiẽ do peꝛ Har. in.l.iuſiurãdum qð ex cõuẽtiõe F. ꝓcuratoꝛ. ff. de iureiuran.dixi in dicto.c. cum ſuper. ¶ Quero quid ſi in neritate iſta pnella fuiſſet inuita æ renirens an matrimoni um debuiſſet ſepeꝛari glo.ii.dicit ꝙ non ex qꝰ ſupeꝛuenit caꝛnis copula. ut in. c. ad id quod de ſpon.dic tu hoc procedere ſi conſenſſi⸗ ſet Imixtioni carnis.ſecus ſi inni ta ⁊æ detenia fuiſſet cognita nt notat Min.in.c.conſnliatio ni de ſpon. probatur ratione:qꝛ ſine conſenſu non eſt matꝛimonium etiam ſi inteꝛueniſſet co pula caꝛnalis ut in.c.cum locum ⁊ in.c.tua ð on.Beann enim ab iſta ſententia nõ fuiſſet infꝛa decem dies appellatum non debu it iſte audiri contra illam infra co. quod ad 9 ſultationem. ¶ So. glo.fi. multuʒ bene/&ꝙ ſpe ciale eſt in caufa matrimoniali quando ex illiꝰ obſeꝛuantia nutꝛitur peccatum. unde ſi eſt lata contra legitimum matrimonium. uel pꝛo mẽi monio quod obſtante canonico impedimento ſubſiſteꝛe non poteſt nunquam tranſit in rem iudicatam ut hic ⁊ infra eo.couſanguinei.⁊. c tenoꝛ. ſecus ſi fuit lata pꝛo matrimonio⸗ nullo ſubſiſtente impedimento.qꝛ tunc ex eius obp nantia non nutritur peccatum ut predixi. de bent ergo paꝛtes de nono conſentire.? ð hac materia uide quod plene dixi in. c. iurauit de pꝛobatio. Idem dicit Moſti. contra quãlibet ſniam cuius obſeruantia nutrit peccatũ mor tale cum tali caſu nulla uʒ preſcriptio uel ↄſu etudo de cõſue.c.ulti.? de pꝛeſcrip.c.fi. Idẽ notat gl.fi.c. inter monaſteriũ infra codẽ. et idem ibi Inno. Quid de ſentẽtiis ⁊ cenſuꝛis nide qð dicã..poſt Hoſtien.j. eo.ↄſãguinei. Et circa hniuſmodi ſnias que nõ tranſeunt ĩ rem iudicatam caꝑe aliquas limitationes no tabiles ¶ Drimo enim ſciaſ ꝙ poſt decẽdiũ non poteſt appellari:licet ꝑ uiam qrele poſſet cauſa deferri ad ſuꝑioꝛem qui alias adiri põt per niam queꝛele. hoc uoluit glo. notabilis qᷓ; omnes ſequuntur in. c. ad reprimendam de offic.ordi.æ ideo ſi non appellatur ab epiſco po non poteſt cauſa deferri ab aꝛchiepiſcopũ de offi oꝛdi c.paſtoꝛalis¶ Secundo non po teſt in talibus cauſis appellari tertio ſicut nec in alijs canſis.ut eſi glo.norabilis in. c. frater nitatis de fꝛigi in ueꝛbo foꝛnicatio in fine. ¶ Tertio ꝙ licet tales ſententie non tranſeãr in rem iudicaram quo minus poſſent docio. de eꝛꝛoꝛe ꝛetꝛactari tamen pꝛo eis preſumitur tam pꝛo iuſticia qᷓ; pꝛo pꝛoceſſu:donec contꝛa rium pꝛobetur. quod intellige poſt lapſum de cem dierum de quo per Innocentium in. c. bone de electio. notat hic Moſtien. æ ſatis ꝓ batur hic in texmu. ut ſupradixi quinimmo in tantum pꝛeſumitur. ut dicat ſingula Inno. infra eodem tenoꝛ. ꝙ licet ſententia in cauſa matrimoniali nõ tranſit in ꝛem iudicatam.nõ tamen debet poſt decem dies quis indifferen ter admitti ad pꝛobandum contrarium ſz oz ꝙ allegetur aliqua iuſta z ueriſimilis cauſa Iniuſticie que habeat moueꝛe indicem ad cre dendũ illã iniuſtã. VUn nõ debʒ eſſe iudex faci lius in audiendo partem contra iliam. Ham ſi diceꝛemus contrarium ſequeꝛetur ſecundũ eum ꝙ eadem ꝛce ⁊ tertio æ quarto? ĩ ifinitũ eẽt ꝑs pueniens admittẽda.qð nẽ abſurdum NV AT 27* ‚ne⸗ R aſ Arn apis Iren 1 9 4 ſwma Nata Aciαι A=αα wal⸗nspda 3 ſiee Ex boc ego noto ꝙ nõ põt dari ceꝛta ꝛegula quotiẽs debeat ꝑs admiui ⸗ ſniaʒ: ſed iudex De ꝛe iudicata. 4 eſtimabit: an ⁊ qñ ex cã que coꝛã eo allegatrx z ſic itelligo ⁊ limit. gl. i. d. c. ffnitatis ¶ Quã to dico ꝙ ſuia trãſit ĩ ꝛc iudicatã pꝰ decẽdiuʒ quo ad inſtantiã cãe.ẽ eim opꝰ iudicio niſi qᷣ audiatur ꝑ uiã ꝛeſtitutiõis in integrũ adue:ſꝰ ſniaʒ ex iuſta cã: ſic intelligitur. c. ex litteris ðᷣ in inregrũ ꝛeſti.? uide qð dixi in.c.ex ꝑte de ꝛeſti ſpo. Quinto ꝙ ſicut ſnia nõ trãſit in ꝛc iudicatã quo ad ſubſtãtiã uinculi:ita nec quo ad ſeꝑationẽ toꝛi qꝰ minus poſſit is ad cuiꝰ petitionẽ fuit ſeꝑatã mr̃imoniũ quo ad toruʒ cõiugẽ ſibi ꝛecõciliare:de quo dic ut le.⁊? nõ. in autẽtica.ſed hodie. C. de adul.ꝑ glo.in.c. gaudemꝰ de ↄueꝛ ↄiuga.ꝑ JYo. an. in. c. ex lit teris de diuoꝛ. Sʒ ualde dubito nũquid is S quẽ ſnia lata fuit debeat audiri uolẽs ꝓbare iniuſticiã ſnie. Jo.an.in.d.c.ex litteris.ſentit ꝙ ſic: qꝛ nõ trãſit talis ſnia in ꝛc iudicatã ⁊ fa cit ille tex.ſccũdum unũ intellectum. ſequitur do. an. hic. Sed hoc dictũ nullibi pꝛohatur. nam auc.ſed hodie pᷣalle loquitur in marito ad cuius fauoꝛẽ ſnia dinoꝛtij. pꝛopte, adult᷑iũ mulieriſ lata fuit. ut poſſit eam donec ſit ꝓfeſ ſa ſibi ꝛecõciliare. An illud nõ fit.qꝛ ſentẽtia non tranſit in rẽ iudicatã: qꝛ põt maritus paꝛ ceꝛe uxori. ⁊? eã ſibi ꝛecõcilia?. ut ĩ.c.quẽadmo dũ de iureiur. Ad.c.ex lr̃is rndet᷑ ꝙ n ſtabat cõfeſſioni mulieris qꝛ caloꝛe iracũdie eam fe ceiat ut ibi nõt glo. ideo audiebarur nolens Zuenire:ſed ego loquoꝛ quo ad illã õ quã ſẽ tentia diuortij lata fuir. Hã ex quo nõ appel lauit ñ apꝑet 25 q'e pꝰ.x. dies debeat audiri: cũ ex ſnie obſeꝛuatõe nullũ peccatũ nutꝛiatur nã pñt eſſe cõinges ſine peccato cõi ↄſenſu ſe pPati.xxxiij.q.vV qð deo pari.⁊ ꝓ ſnia pᷣſumẽ dũ ẽ:ex quo nõ fuit ap pellatum. vñ non ſub eſt cã ꝛecededi a ꝛegu iur. Fateoꝛ iñ ꝙ index ex officio ſuo ꝓbato eꝛꝛoꝛe ſñie ſeu deceptiõe ecclłie poterit mr̃imoniũ ꝛeintegꝛare ne ꝑꝑ di uiſionẽ ↄiugũ poſſʒ ſeqni adult᷑iũ ſalrẽ quãdo ↄinges ſũt tał etatis:ut mẽito poſſit dubitari ð incõtinẽtia:ad h allego in ar. oprimũ tex. cũ ibi nõtis in.c.i.de ↄueꝛ.ↄiug ¶ Nec ob. p dictis ſi opponat᷑ de.c.tua d iureiur.ubi pʒ ꝙ ẽt cũ iuramẽto nõ pni teme:e ↄiuges ſe ſe ꝑpare ẽt quo ad mutua ſeruitia:qꝛ dico illud ꝓ cedeꝛe qn temẽ ſe abiurarunt: ſy nos loqmur qñ fuit lata ſnĩia diuoꝛtij ꝓ qua ẽ pꝛeſumẽdũ Vñ poterit diceꝛe ꝛeliquus in cuius fauoꝛẽ ſẽ tẽtia lata fuir nõ dʒ audiri: qꝛ ſnia tꝛãſiuit in ꝛem iudicatã. Simile qð nõt Inno.in.c.quo niã otra de ꝓbat. z hec nõ. B m cauſa. Caſus. Retra . ctatur ſentẽtia Ptextu inique ↄſuetudinis lata ↄtra eecleſia. Mrima pars põit factũ. Scdᷣa diffi . 2* — — nit. fa ibi.nos autẽ. ¶ Mõ pꝰ æ tene meti Warripiens iteꝛ pꝛo appellatõe pmonenda die tur appellationẽ pꝛoſequi. pe: arreptione 6 go itineris ſariſfir termino ad oppellatons. eꝛ ſequendam pfixo. de quo uide qö nõ. j. d 3 pellatio ex iſinuatione¶ Item fit Pleculiog pellatiõis ꝑ ipetratiois actuʒ ut in. c.ex pane⸗ 7. c. dilectus ij. de reſcꝛip Mõ fo ar. bonũ ꝑ p̃fixrioneʒ termini ad appellationeʒ plequé dam non uidetur iudex qui teꝛminum pꝛefixit appellatiõi detuliſſe: qð colligitur ex eo. quia ſi appellationi detuliſſet nõ potuiſſet ãpli⸗ ci; reaſſumeꝛe: ar. c. cum appellationibus de ap pel.li.vi.de hoc tñ dubitanit glo. in. d. c. cum appel. ⁊ vr̃ ↄcludeꝛe ꝙ appellatoꝛe nõ pſcqn te poſſit cauſaʒ reaſſumeꝛe: de quo uide lan⸗ peꝛ dnos de rota decif. cccx. ⁊ qd nõ in. c. ob late ⁊. c. ſepe..ti. ꝓx. MDꝛimũů ti dem ẽ nex: qꝛ pᷣfigendo teꝛminum nõ dicitur appellarioi defeni ut ꝓbari uidetur in. c. oblate.e. ti. 2 t glo. in. d. c. cum appella. qð tene me( 66S teꝛtio ar. a Sꝛio ſenſu. ꝙ ſtatutũ ſen oſuetudo laicoꝛum aſtringit ecclias ſi nõ eſt irrationabi lis Et hũc tex. adducit Har. ꝓ ſua opinioe i. l. cuncros populos. C. de ſũma trini q́ ſen tiat ꝙ ſi ↄſuerudo iſta fuiſſet rõabilis ualuiſſz ſententia m eam lata eriã ↄtra eccleſiã. Sed ceꝛte peꝛ iſtum tex. nõ põt fieꝛi aliquod bonũ fundamentũ ex duplici capite. Dꝛio qꝛ papa ſimpliciteꝛ ↄſuetudineʒ hic repꝛobauit ſecũdo qꝛ hec eꝛat totius ciuitatis ↄſuetudo.ur patet in tex. ⁊ ſic oium ciuium quoꝝ appellatiõe in cluduntur cleꝛici inde oriundi uł ibi benefci ti. æ oĩa collegia ciuiratis ut plene nõ.ꝑ Bi. in.l.i.ff. ad munici. bñ facit tex. in. c iij. detẽ po.oꝛdi.li.vi.⁊ ſupꝛa de foꝛo compe. dileci. 2 uide qð dixi in.c.poſtulaſti.e.titu.eꝛat ergo conſuetudo mixta ſcilicet cleꝛicoruʒ 2 laicox. Sitile dixi in.c.iij.de eo qui mit.in poſſ.Et ex hoc ĩtellectu ⁊ illius.c. teꝛtij tene menti ꝙ conſuerudo communis cleꝛicoꝛum ? laicoꝛum ualet etiaz quo ad eccleſias dummodo ſit als rationalis. ⁊ hec ſolutio melioꝛ qᷓ; pꝛecedens. quia papa nidetur repꝛobare eam ex deffectu rationabilitatis. ? nõ poteſtatis ut colligitur ibi ueꝛirati 2c. Anteqᷓ; moꝛe ſolito ueniaʒ ad gloſam. foꝛmabo aliquas oppoſitiones ad de clarationem litteꝛe: que uidetur aliqualiteꝛ ob ſcura. ¶ Er pꝛio opponitur contra tex. de c5 trarietate nam pꝛimo hec domus fuit adliudi cata iſtis laicis. Ex quo infeꝛur ꝙ ipſi eꝛit in hac canſa actoꝛes. deinde in fine in appel atio nis cauſa papa adiudicauit illam eccleſte. ſic innuitur ꝙꝙ illa eccleſia eꝛat actrix. qꝛ adiudi catio fit actoꝛi:nõ aũt ꝛeo poſſeſſoꝛi:qi no da tur poſſeſſoꝛi rei uendicatio ſupꝛa de iudi. ers minata ⁊ iſtitu. de actio. SF. i. Solunio dane eſt intellectus huius capituli¶ MOnimus quo iſti laici eꝛant rei ⁊ eccleſia actrix uendicans illam domum iniuſte uenditam illis laicis. Pbill ealerſe Geegrari fnrnen ſbialindieni n not Yin inc , 9 . „ „7 4 reſti ſpo. icer ter iunet⸗ glei aina. ha t ti gb ml ͤnlier gh pp mhaiim n , lor linſ⸗ it ocelinis pba ch i⸗ ſad aoſe ni phir polſalui noi alter eo icitiun. Gmns aitſ ber e in e lue ,öſalenoolirur o ipennoe ciols: et Getaranur dis:ut hic.2 ſc icligo bonc ter⸗ Oid eurſireus no peiiſt ſe decanani din. nſit ged Pluncianci mden Iund ind. cer ocneſione: 1ad i uſeni ſe hoſti. legan eecnms ftent ſez are ee ſa penijt reuocari anegta denum ibi adin Aſcari:? emiittelegus bonns ſec pinns nSio ntznewnie eiz papa erceſſeit hne incieis Appelario⸗ nis in eo c enocanſt ſiiam incics a ano e lleicop hſolitib ſperiöe gctons c eis ad iudicaut don Ofſ cii em icie itcon 1 e pnüciareba ne me Plumeilan reie onmi uſanut ciet ter in eos Lce nine 2 iſig. linfi So. lercomg 1 i 3 Pun elckia egtt no ſufſcibar firmare rigene anbahtkltnan ſes Pn iee ſonentiict Pacore n ain anſ Pppeſetion eſniczer voſien obti is.no ei dy eſſe fr Aeſcl eſſe mmd ukinfmwig. ſed tei 7„ ⸗, 3 Läne benti naſ ſeint giffmi eln n gckoiſ 1eſi Ain leriei tiſ htum gihrnb, ſatiff⸗ Cſolesg ncera que ſececit .o nneſlerg octbafrreben firmenag; Oigi eurealizguen Acot ini n Lyog . 3 al ce hoe ti bigtir n in dirkyl bſunit going m ndere appelitor⸗ 1 W cota s feiſſoner de Gvo nidelre —=– fatebnoͤnen ent⸗ Nr Pirini diniey in Nbmimn nddonn Melarii een ennden dn go in. con peh ament lennio r 50 fncnfumiſeron lcomm Aingtetcſas ökirrnen ls Ebür rer aluit Br. Plnht ilangos vopns Ceſina nii r⸗ tie ſolvewdo ſnfuſtr öch iorii⸗ ſenemii fn am lm ani on ce li cene ei Mun er no por fen ginoc ei pnſammi er dypliipte. Dion ſnplaix: oMuamlnq bie p obanit ſidh Inber em totius cſtuns oMemn o ar ot I et. t ſc oiun cnivn qvor oppeatöei dunmn ceic indeoruncidk bibentfl t 0 cblega oninis Ape⸗ W if ad wund RindNt dei .Ni Nahn kien nde Ai tie d nin Miiienen corfoewdo ninſſtce Ceunmhtlit Smle n in ii re gi n nn crboc ilelean 1 llinsd. oni tene mmi conivemdo Communts geiccmnt n cſas onnontt cic nd d eeteſcs vaat 5 oio n Coon h ſbi penitat T. Anie Ctore 0 gicts Ppcan Plan ſomm etännin aisics Eree 1 n rmi n ſp Ablin 8 ns d glucha⸗ 1 D gimr ueſſi emiinin, ati ſoiſe enli in r oſſn eaco, 1. 4 1 1 115. * Anri wwe itn. (De ꝛe iudicata Hic intellecũ ſẽſit pᷣdo.an in prio fuo nõbi li in quo colligit ex tex. ꝙ ad reſciſſionẽ pctꝰ ſuꝑ re eccliaſtica ſpreta ſolẽnitate cãonica põt clericus agere ↄ laicum in iudicio ecc iaſtico. lʒ hoc dictũ ſit ueꝝ in ſe ⁊ oꝛiginaliteꝛ fuerit. Inn. in. c.cum ſit gnãle ſupꝛa de fo.ↄpe.ubi dixi.tñ nõ colligit᷑ ex hac lr̃a.ſj potius innuit oppoſuũ.qꝛ ut pʒ ea domus fuit adiudicata laicis in pria ſnia.eꝛgo laici eꝛant actoꝛes als pricipaliter nõ potuiſſet eis domꝰ adiudicari. reterea papa i ſnia ſua prio abſoluit eccłi am ſeu capitulũ eecłie ab ipetitiõe illorũ ergo illi eꝛant actoꝛes pꝛo h̊ uide tex.iũcta gl.iner iponetes de cã poſſ.⁊æ ꝓprie.⁊.c.cũ olim. egit᷑ ?⁊ ſo mõ ꝙ iſti laici eꝛant actoꝛes.?⁊ tẽ ad ↄriũ rñndet᷑ dupliciter ſᷣm hoſti.prio ꝙ; eccleſia ↄuenta uſtro ſe obtulit petens domuʒ illã ſibi adiudicari z ꝓbauit dnium. q foꝛte laici dicebãt illam domũ ad ſe ꝑtineꝛe. ⁊ tunc rñdeo foꝛmaliter ad Sriũ ꝙ ſʒ poſſeſſoꝛ a ne mine moleſtatus pcteꝛe nequeat rem ſibi adiu dicari m̃ ſi ↄuenit᷑ ab alio qͥ dicit ſe dum põt reflectedo diceꝛe ſe dũm ⁊ aſſumeꝛe ultꝛo onꝰ ꝓbãdi. ⁊ peteꝛe ſe declarari dum:⁊= ꝑ ↄns rẽ ſibi adiudicari:ut nõt Inn. in.c. ex ↄqõne de reſti.ſpo.uidet᷑ tex.iuncta gl.iĩ.l.circa.ff. de ꝓ ba.⁊ dicit ibi glo.multũ nõbiliter:ꝙ lʒ iſte re us nõ ꝓbet dñium nõ ꝑ hoc dʒ ꝑdeꝛe cauſaʒ niſi adueꝛſarius ꝓbet de iure ſuo: ſed actore nõ ꝓbãte reus abſoluet᷑. nõ aũt aliteꝛ ꝓ eo ꝓ nũciabitur. Secus aũt ſi ꝓbat ſe dĩũm:qꝛ tũc nõ ſolum abſoluitur ab ipetitiõe actoꝛis: ſʒ ẽt declaratur dñs:ut hic.⁊ ſic ĩtelligo hunc tex. Quid aũt ſi reus nõ petijt ſe declarari dñm. an ſit ꝓ eo ꝓnunciandũ:nide ꝑ Inno. in.d. c. ex ↄqueſtione: ⁊ qð ibi dixi. hoſti. ꝙ legatꝰ executus fue:at ſniaʒ q̃re eccle ſia petijt reuocari attẽtata æ demum ſibi adiu dicari:⁊ uteꝛqʒ intellectus bonus:ſed pꝛimus Scðdo hoc ⁊ õ tex.oppo.nidet eĩz ꝙ papa exceſſeꝛit h̊ fine indicis appellatio nis in eo ꝙ reuocauit ſniam iudicis a quo et cleꝛicos abſoluit ab ĩpetitiõe actoꝛis ac eis ad iudicauit domũ Officiũ eim indicis ad quem ꝓnũciare bn uł male appellatum:⁊ H̊ dʒ ſuffi ceꝛe in omni cauſa:ut dicit tex.in.l.eos.C. de nſuris ⁊.ij.q.vi.in fi. So. dicit do.an.ꝙ ſi ĩ telligatuꝛ ꝙ ecclia egit nõ ſufficiebat ifirmaꝛe ſentẽtiam: ſj opoꝛtebat ꝙ adiudicaretur res petita.⁊ hec ẽ pꝛatica ſententiãdi ꝓ actoꝛe qñ obtinuit ĩ pꝛio iudicio õ ſe ſniaʒ:⁊ poſtea obti net in cauſa appellationis. nõ eiʒ dʒ eſſe ʒ eũ ſimplex ofirmatoꝛia uł infirmatoꝛia: ſed debʒ eſſe adiudicatoꝛia petiti quaſi ſẽtiat ꝙꝙ ifirmã do ſniam nõ ẽ actoꝛi ſatiſfactum qui petebat reʒ ſibi adiudicari.⁊ iudex ad quẽ ſuccedit lo co iudicis a quo eꝛgo debet faceꝛe qꝗð eꝛat fa cturus iudex a quo. Si aũt eꝛat eccłia ↄueta tũc tenetur qð z dixi.m Moſt. adueꝛte ꝓ pꝰ dicto nihil adducit. Sed ego allego pꝛio tex. cdo legit qui uidetur hoc pꝛobaꝛe in.l.cũ apud. ff. iudi catum ſolui.Et ad hoc Oar. diligenter pon derauit ibi illum tex. dicens per tex. illum baꝛi ꝙ ꝛeo abſoluto ſi actoꝛ appellauit =z fouʒ iuſtã cauſã iudex appellationis debet reũ con dẽnare. nec debet ſimpliciter ꝓnunciare bñ ap pellatum ⁊ male iudicatum fᷣm foꝛmã dicte.l. eos.Et idem dixit nõꝛi.in.l.offidius.ff. de le. iij.⁊ in.l chirograph.F.i.ð admi.tu.qð dixit menti tenenð. Sed allego glo.qᷓ aperte ſenſit ↄtrarium in.l.pᷣſes.C. de ſen.dicens ꝙ iudex appellationis infirmando ſententiã qua ꝛeus fueꝛat abſolutus uidetur tacite illum condẽna re:ita ꝙ nõ eſt opus alia cõdemnatione:æ illã gl.ſequit᷑. Cal.in.c. ſignificaueꝛunt de excep. 2 latius idem tenuit in.c. Rainaldus de teſta. dicens ꝙ illa uerba ↄfirmo uel infirmo ſniaʒ equipollent ↄdemnationi uel abſolunoni. ⁊ h̊ ſufficit. aꝛg in.c.in his de.v.ſig. Et ꝑ hᷣ ceſſat ſecundum eum quoꝛũdam diſtincnio qui dice bant.ꝙ ſi prima ſententia fuit ↄdẽnatoꝛia ſuf ficit illam pꝛonunciari iuſtam uel iniuſtam. ſi abſolutoꝛia ſufficit illam confirmari. Sed ſi ĩ firmat. tunc opoꝛtet ꝙ adiiciat ueꝛbum ↄdem nationts alias non teneꝛet ſententia qꝛ nõ eẽt abſolutoꝛia nel ↄdẽnatoꝛia ꝑ. d.l.pꝛeſes et.ij. q.vi..diffinitiua.hoc enim nõ pꝛocedit m eum ꝑ pᷣdicta.qꝛ hoc ultimo caſu infirmando ſniam abſolutoꝛiam uidetur ↄdemnaꝛe quem prius iudex abſoluerar. Idem reꝑio alibi ſen ſiſſe ? aperte tenuiſſe Har.in.l. eos pᷣall. ubi poſt glo prĩo ꝛecitat illã diſtinctioneʒ quorun dam quã recitauit Cal. poſtea concludit cõir teneꝛi ꝑ doc.ꝙ ẽt ſi nihil addatur hoc ultimo caſu in ſnia ualet nihilominus.qꝛ ſufficit ꝙ in ea ſit ueibum condemno nel abſoluo uel equi pollens.ut in.l.i.ff. de re iudica.⁊.l.ĩ ſũma.e. ti.⁊ eo ipᷣo ꝙ ſniam abſolutoꝛiã pꝛe nunciauit iniuſtã idem ẽ ac ſi ꝓnunciaſſet reũ ↄdẽnãdũ 2 eũ ↄdẽnaret.declara t eim ipſum debitoꝛem eſſe allegat.i.ſi pᷣtoꝛ in pn. ff.de iudi.cũ ſimili bus ⁊ dictã l.eos ubi dicit᷑ ꝙ ĩ omni ſnia ſuf ficit indicem appellatiõis dicere z ꝓnunciare primã ſententiã iuſtã uel DaaeAbie a. men ibi Hartolus ꝙ iudex appellationis po terit addere in ſenten ia æ ideo condemno uł abſoluo.⁊ ad hoc allegat tex.in.l.cum apud 7. l. cꝛeditoꝛ. F. i.ff. ð ſo. æ hoc ſentit glin dẽa .l. eos dum dicit conſultius tamen faciet zc̃. 2 ſic pondera ꝙ artolus dat alium intellec tum ad dictã.l.cum apud ubi poſuit dictum contrarium ut intelligatur ꝙ iundex poſſit ad cautellam condemnare.non autem ꝙ ſit neceſ ſe. ⁊ ſic poteſt intelligi iſte textus.=.c. Raynal dus preal. Mã ſi petij domũ mihi adiudicari 7 te ↄdẽnaꝛi ? ↄpelli ad ꝛelaxãd ⁊ iudex te ab ſoluit ſi iudx appellatõis ftꝛactat æ ĩfiꝛmat illã ſnſaʒ ſatis uẽ tacite adiudicar̃ mibi domũ ⁊ te 2deẽnare ad ꝛelaxandũ ꝙ ẽ ualde notandum. Sed cautius ẽ addeꝛe ybum ↄdẽnationis. ut W. i *2 = PFPYS tzi mue 7 ₰ — .α— ar fS rr A ¶ De ꝛe indicais. enitentur pdicte opiniones cũ ut uideſ cõis opio ꝙ iducitur tacira ↄdẽnatio ꝙ; 63 opio nem do. an. Sed ipſe ut dixi ſimpliciter tra ſiuit nihil allegãdo ꝓ uł ↄ. Et placʒ mihi ſatiſ ilia cõis opio p. d.l. eos er. ij. q. vi. in fi. Do tamẽ unã limitatõeʒ ſine ꝗᷓ illa cõis opinio ur̃ falſa. ut procedat qñ ex ↄfiꝛmatõe ucl infirma tione ſnie ſimplicit᷑ facta reſultat ſalti tacite oẽ id ꝙ debebat facere pᷣmꝰ index. ubi autem hᷣ nõ reſultaret tunc renetur iudex primã ſenten tiam reformare ¶ Exemplũ primi pone ꝙ; actor perebat domũ ſibi adiudicari. Reꝰ vo nihil perebat ſz ſimplicit᷑ ↄdicebat petitis per actorẽ ſi index adiudicauit domũ acrori. ? ab bac ſnia fuit bñ appellatũ. ſatis eni ẽ iudici appellationis ꝓnũciare bñ appellatn.qꝛ taci te abſolnit reum Mel pone exẽplũ eõ qñ ac tor petebat rẽ ſibi adindicari. zæ index male abſoluit reũ ſatis eni eſt iudicẽ appellatõis ꝛe nocare ſñiaʒ qꝛ ſatis tacite illũ ↄdẽnat ⁊ his ſilibꝰ caſibꝰ ꝓcedit illa cõis opĩo doc qᷣa ſuf ficienter ẽ parti ſatiſfactũ ſecus ẽ autẽ qñ nõ eſſer ex toto ſatiſfactũ parri. Exẽplũ actor pe tijt rẽ ſibi adiudicari.reus odicebat et periſt ſe declarari dum ? rẽ ſibi adiudicari. ſi index iniuſte iudicauit rẽ actori cũ deberet pronun ciare pro reo qꝛ ipſe ꝓbanerat ſe dim ? non actor. nõ ſufficit iudicẽ appellatõis ꝓnũciare bene appellatũ ſeu retractare illã niam quia licet ex hac generali ꝓnũciatõe uideretur reũ abſoluere. nõ m declarat ipſũ eſſe diam ꝓut petebat.nã illa ſentẽtia infirmatoria põt bene habere effecrũ ſuũ. ſ. abſolutoriũ.⁊ põt eſſe abſolutio abſqʒ eo ꝙ res adindicetur reo q̃a nõ pꝛobat hoc eſſe ꝙ ab h̊ ↄtingit abeſſe ut l.neqʒ natales. C. de proba. z. c. ij. tranſla. pᷣlato ergo debet ſupplere adiudicare utputa reuocamus talẽ ſniaʒ ⁊ ipſa reo adiudicamꝰ. qꝛ ꝓbauit ſe dñm. Et iſte inudicio meo ẽ ꝓpᷣ us caſus huius.c. in. fi. Idẽ dico qñ prima ſentẽtia nõ ẽ ex toto ininſta. ſed indiget aliqᷓ reformatõe. urputa adiudicauit iudex actori rem in totũ.ubi debebat adiudicare ꝓ pꝑte uł odẽnauit reũ in mille nbi debebat cõdẽnare i centũ certe n eẽt ſatiſfaciũ ſi inder appella tõis ſimplicit᷑ retractaꝛet ſñiaʒ uel ꝓnũnaret bñ fuiſſe appellatũ. quia ex boc ꝛetractaret to tam p̃ᷣmã ſniam quod nõ eſt fiendũ cũ ðᷣbeat facere illud ꝙ primus iudex debebat facere tanquã in illius locũ ſubrogatus.ſed debet il lam reformare diſtinguẽdo. æ ꝓ parte adiudi cando.ſicut primus debuiſſet facere.de hoc eſt tex.rotũduſ.in.c. Raynucius.⁊ c. Raynal dus de teſta. z tenent dñi de rota. ut dixi ĩ. c. Joãnes de fide inſtru. æ tenet idẽ Mar. i. l. ſi expreſſum ff. ð appel.in ultima colũ.ubi di cit ꝙ cauſa appellatõis deuoluit toram cauſaʒ ad ſuperioꝛẽ.ut poſſit ſententiã reformaꝛe.ẽt ex noua cauſa ut.l. per hanc. C. de temp. appella. cum ſi.Et idem quod plus ẽ dicit in cauſa nullitatis ut deuoluat totã c periorem.ut poſſit toram cauſã primq xet mare.qð dicit multũ eſſe porzdi E dn detur ſentire. Inno. in. c. cum cörmnger offi. dele. Ex his dico minus bene dinſſe HBar. in dicta. l. eos ubi dixit per illum teri vbo cum ſup oi cã ⁊c. ꝙ quecũqʒ ſia pceſſe rit ſufficit iudiceʒ appellatõis pꝓnũciare Pma ſniam iuſtã uel iniuſtã h̊ eni non ẽ Verum i diſtincre. ut patet ex pdictis.z ad il ũ tex. ref pondeo: ꝙ dʒ intelligi quo ad effectum. debʒ enim pꝛonunciare iuſtam uel iniuſiam. pront opus fueꝛit diſtinguendo.ſ. iniuſticiam ? iuſti ciam. pꝛout opus fueꝛit: ut proba ur in dicto c. Raynaldus. ⁊ hic peꝛ ratiões pꝛedictas ? facit dicta.l. peꝛ hanc. ⁊ h̊ diligenter notabis. Ae h glo: ⁊æ oppono comta tex uidef enim ꝙ etiam ex alio capite ſententig prioꝛis iudicis fuit nulla. quia ſine citatione pꝛoceſſit ad ſententiam contra c. conſuluit de offi.dele. 2.l.de unoquoqʒ ff. de re iudica. Solntio di cit pꝛimo glo ꝙ ex quo teꝛminus fuit appella tioni pꝛofixus. iſte in termino appcllatione nõ pꝛeſentauit: peꝛinde eſt ac ſi fuiſſet citaius peꝛemptorie:ut in.c.ſepe de appella.domi.an to.dicit ⁊ bene:qꝙ glo male allegat illud.c. ſe pe: quia loquitur quo ad pꝛoceſſum fiendum peꝛ iudicem appellationis: ⁊ dic ut ibi. Sed nos loquimur de pꝛoceſſu facto poſt lapſum teꝛmini peꝛ iudicem a quo.dictum tamen glo. placet ſibi non peꝛ illum textum. ſed peꝛ.c.enʒ qui de dolo z? contuma. libꝛo. vi. Adueue di ligenteꝛ: quia peꝛ hoc multum extendeꝛeturi le rex. nam illud. c. loquitur quando quis ap pellauit a iudicis interlocutoꝛia ſenrenria qua non obſtante iudex reputans illam friuolam ułt pꝛocedeꝛe ad ulteꝛioꝛa: ⁊ dicimur ibi ꝙ po teſt ſine alia citatione: quia appellando nidet ille pꝛoteſtari ꝙ non uult amplius coram illo compareꝛe: ſed nos hic loquimur quando iu auſä ad ſu dex a quo pꝛefixit terminum appellanti 2 peꝛſedit negocio uſqʒ ad finem eomnlllg. Racr de nunc dubito an iudex poſt teꝛminum pol ſit pꝛocedeꝛe ſine noua citatione cum ſumnus extra caſum illius capituli eum qui ? loquoꝛ eo caſu quo ſi non appellaſſer fuſſet opus citatione. Item eſt ? aliud dubium an iudex qui pꝛeficit teꝛminum ad appellarionem pꝛo ſequendam ¶ mec aliteꝛ appellationi detulit poſſit pendente teꝛmino pꝛocedeꝛe conira ap pellantem. ⁊ ſic ſit locns pendente teꝛmino di cto capitulo euʒ qui. Et ſi tenemus ꝙ ſic qua ſi prefigendo terminum non deiulerit appel lationi ut predixi.tunc poterit fortius ſine ci tatione pꝛocedeꝛe poſt terminum cum ſit tunc deſerta appellatio infra titn. pron perſone,. Ego credo qð pendente termino non poſſet procedere. argumen. c. cum ſit infra timu. x. itur in plequitun in ubi dẽ ꝙ ex tunc ſequitur.ſ.cũ ñ ꝓlequit ꝙ ex lriori fmĩo cogit᷑ ſtaꝛe indicio iudiciſ a n egpali gonrmi. luanl . mei uteſic aſ rm i i⸗ almnho. 9 60 iefuerit gorſun 0o.l plo ſngen 9 eite⸗ certone g⸗ D D , l dere St M noce⸗ lrſen 1 o ht arudi⸗ (e Nolgd⸗ ſirireenemnde erd N NRn nſſa dlico plede en Gre ie niſidend d n danirſe ſup tana ? hefr unmn An an umhaſtla lun M diu⸗ ur bitehor Ar M Nnſt usi o uo hop mn ii ſi lunn t lleue aleer ur, 1mubipſi iaaeMö.bene ir gleerava coli geh clendoß hot Olminer ſolenitate in 7 Geiin dienaiotibus ten ecleſſtenn C ig ſeitb Jo an dicis en no iere ngn Iumè ecdleſjs inducin de edſaenmdine ci Uceltius Jo, nc Noli de te ect ale. lbi ie ſolinins clineereptione i i. Nopor p cöſueindine oliefctr gö nö inc. le rebus ec.ñi gle l. Nia dico ter eſe bic i aa glo 5 ſoleninns anteite boe ins portee um Cceſieo ſnr ale. Jin detgl⸗ ſenitas d lloclcſne ercegtone por ginenn 60 daͤefigd ho. dininne ame no fgcit godh no in cq ſo bis de o ſinguini f. Erſe amgüßclcn iligigd i goin ne boc lus ponecti ubi gicit gglen lencine; nno ſeuer ſoſiniti ilius nrii e ſo, nner in.l de gnib us anltitiee Crſck id aucten icit ſ noreine, W . acro l. elc. 5 lar. altgiſtihn M echuntͤ eſnaeglart lolenigte Ina omemantnndtigſiiit eiſ lceenhfirn Kuten n pimnd g genenn rnmnenl tonpofnstſenmmmnin nopeſenmnt geiſle ſen fſtin Pemgooften in Mpece npil gnin io der bene go mile Aegnr iolel N qus ſoqvimr o ) not ſunfatr e ludem pulamonia en bi g vs ſopnimur e leſo amo doſ pin mmn pe dam ovo diimmummgl. er ſoi non per lon eenun ſ pen en n de dolot conna lb. . Actenec lgemen gin dabor uulum enendemm d Erer. umilnd Vauim anndo aisn ü pON OdRame wder choens lumifln hpwcther Alenn tdan tht ich ſne aia cignone gni lmdi leoreſn g non landfrlan Conparer: d osdi oannnn 8 era vo Pufmnt nnun Mi cLec negded ch 1 nann . r nN nN der . ocehene e on igtoe n it euncet N. ſre 3 pomt n, m ſalzentert, 9 .Rr⸗naidg em n 1. A: De ꝛe iudicata Item pfixio tmini hʒ uim cuiuſdã dilationis ſed pendente dilatione iudicis ad unum actuʒ nõ dʒ iudex ꝓcedeꝛe ad alium actum maxime ſine citatione.qꝛ interim iudicis officiũ cõqui eſcit ut in.l.ſiue:ꝑs.C. de appel.=. c.ſignificã te de appe.facit qð nõ ĩ cle.ſepe de.v.ſig.i.Vᷣ bo poſt dationẽ que ẽ nõbilis ¶ An auteʒ la pſo termino.⁊ ſic delerta appellatione poſſit ꝓcedeꝛe ſine noua citatione.cꝛedo ꝙ ſic quaſi nõ oparendo poſt terminũ uideatur ↄfirma?⸗ id qð tacite fuerit proteſtatus appellando.ſ. ꝙ ulterius nõ iĩtendit ↄpaꝛeꝛe coꝛã eo.⁊ pro hoc nide Inn.i. c. ex rõne de appel.ubi ſingu lariter dicit ꝙ ſi appellatio ẽ deſerta ꝓpter ñ proſequi in fmino põt iudex a quo pꝛocedeꝛe ad executõem ſnĩe ſine noua citatõe. terea iudex a quo potuiſſet illico pcedẽ ſi nõ pfixiſſet terminũ.d.c.eũ qui ſublato gꝰ termi no. ? ſic dilatòe data appellãti remanet iudex in prioꝛi ſtatu.ar.c.cũ ceſſãte.j.ti:px. Et ex his poteſt ſuſtineri dictũ glo.⁊æ nõ eam iuncto tex. habes ex pᷣdictis duas ſingulares limi tationes ad dicicd c eñ. dal Cenes tu quar̃ ergo fuit ꝛctꝛactata bec ſnia.ex quo index rite ꝓceſſit.Oic ꝙ ꝓceſſit rite.ſʒ nõ recte qꝛ fun danit ſe ſuꝑ iniqua ⁊ irratõabili oↄſuerudine. ut ſatis colligit᷑ ex ſnia pape. Qual ãt erat h̊ oſuerudo colligit᷑ ex gl.ſequenti uhi dicitur ꝙ foꝛte habebat ut naleꝛet uenditio facta a ſolo Plato.lʒ nõ ꝓbaret᷑ pciũ nerſũ ĩ utilitatem ec eccleſie que ñ ualuit:qꝛ iuri õria ⁊ mala ĩ pᷣiu diciũ ecdeſie V bene ba⸗ gl. erqua colli (& geſqꝙ; cõſuetudo n põt diminuerf ſolẽnitatẽ in ducrã in alienationibus reꝝ eccleſiaſticaꝝ. Et ideʒ ſetit h̊ Jo. an. dicẽs eaʒ nõ ualeꝛe: qꝛ gra namẽ eccleſijs inducit.S. de eõſuetudine.c.i.= nide latius ꝑ Jo an. c. nulli. de re. ecc. n. alie. ubi dic ꝙ ſolẽnitas c.ſine exceptione.xij.q.ij. nõ põt ꝑ cõſuetudinẽ tolli:facit qð nõ.in.c.i. de rebus ec.ñ alie.li.Vi. ⁊ dico tex.eſſe hic iũ cta glo.ſʒ ſolẽnitas auctẽtice hoc ins porrec tum. C. de ſac:o ſanc.eccle. Idem dicit ꝙ ſo lẽuitas ad illud.c.ſine exceptione põt ↄſnetu do adder᷑:qð nõ.diminuẽ autẽ nõ facit quod nõ. in. c. qðᷣ ſuꝑ his de ↄſanguini.⁊ affi. Et ſe cundũ pᷣdicta põt ĩtelligi qð nõt glo.in.d.auẽ hoc ius poꝛectũ.ubi dicit naleꝛe ↄſuemndineʒ ut nõ ſeꝛuet᷑ ſolẽnitas illius auctẽtice Et ideʒ tenet in. l.de quibꝰ. ff. de legibus Sed Dar. in.d. aucten. dicit ꝙ ſi eccleſia acceptaſſet pꝛo ſe ſolennitas illius autentice que eſt canoniʒa ta..q/ij hoc ius ponectum:ñ uale:ꝛet ↄſuetu do ĩ ↄtrarium:qꝛ eſſet contra libeꝛtarem eccle ſiaſticam:cum hoc ſit cõceſſũ eccleſie ⁊ pꝛiuile gium ur nõ poſſit fieri alienatio ſine illa ſolẽ nitate. æ ↄſuetudo libertatem ecclie ñᷣ ualet. nt ĩ auctẽ.caſſa.C. ̊ ſacroſãc.ecc.⁊ ð ſẽ.exc. nouerint ⁊.c.graue. ſed ecclia ñ acceptauit il lud pᷣuilegiũ. ſed iduxit aliã ſolẽnitatẽ ö qua i. d. c.ſine exceptione.? iõ n ẽ neceſſaria illius C PWre ꝛanẽ ſolẽuitas allat nõta i. d. c.i.? diẽ ꝙ ibi h 1ʒ Inn. 7 81 Dr 28 diligeter dicta Ga. 7 tõem Ex qua ifertur ꝙ ſolẽénitates iuridice ĩ tꝛoducte ab hite ptãtem in alienatõe ꝛeꝝ eccłi aſticaꝛũ nõ pnñt ↄſuetudine tolli. Itẽ ꝙ nõ eſt necaria ↄſuetuꝰ ad tollẽdã ſolẽnitatẽ illiꝰanẽ. ſed ſatis ẽ ꝙ ecclia nõ acceptauit ꝓ ſe poſſer g idaci ↄſuetu ut illa ſolẽnitas ſᷣnarer᷑.⁊ ſic limito illud dictũ. Jo. an.ĩ.d.c. nulli Wel dic ex gl.ad pꝛĩcipale qſiiũ pm hoſti.? Jo. an. qꝙ; föte erat ↄſuetudo ꝙ ex uẽditõe facta ſin tra ditõe trãſiret dñim ⁊z nõ h̊ dictũ nel erat ↄſue tudo.ut.j. annũ ⁊ diem tẽat᷑ ecchia uendẽ poſ ſeſſionẽ ſibi relictã ↄtra id ꝙ le.ĩ. c. fi de ꝛe. ecc.nõ alie.⁊ nide tu bonũ tex.i.c.i.ð imu.ec. li. vi. in fi. ¶ Ael pone exéplũ fm eos i.c. qᷓ . eccliaꝝ de 3n.Ad und m aduerte i eo ꝙ iſta gl.ſenſit ꝙ uʒ uẽditio a ſolo pᷣlato facta 4 pᷣciũ ꝓbat᷑ vſũ ĩ utilitatẽ ecchie.ſaltẽ ſi h̊ babʒ pſuetudo. ꝙ ego nõ puro vm. prio qꝛ nõ ſuf ficit rẽ aliẽare ĩ cãu licito.niſi ẽt fuer̃ ſolmni tas a iuꝛe itroducta. ut apꝑte ꝓbat i.c. ſine ex ceptõe ⁊ in. d. c.i.de ꝛc. ecc.nõ alie.li.vi. Nec ↄſuetudo põt detraheꝛe ſolẽmnitati ut dixi g 2 ẽt audeo dicere ꝙ ẽptoꝛ hoc caſu nõ põt et repetẽ pᷣciũ.ſʒ illð amitit.qꝛ õ ius emit ⁊ et te net reſtiruere fructus ꝑceptos ut ꝓbaĩ᷑ i.1. iu bemnulli.C. de ſacroſãc.ecc.⁊ ex ciu j ius nũꝙ qſ lucrat fructꝰut.l.i.? ꝙ ibi nõt Haꝛ. C. de re. decu ſine decꝛe.nõ alie li.x. Fateoꝛ th ꝙ ecclia poſſet talẽ ↄciũ alienare ſi credẽt i fauorẽ ſuũ aliquo reſpecin ꝑ tex ſingularẽ i c.ſi qua de rebus.xii.q.ij.uide gl.in.c.i.ne. ) ſedenacãte ⁊ hec ſufficiant. p ess Mõt itel Nteꝛ ceteꝛas. Moͤ ier 6. 7 ꝑ ↄnñs uario modo. ſummari. do. an.ſũmat ſic Snia continẽs in ſe mamfe ſtam iniquitatem ꝛetractatur non obſtante p cauſa fuerit appellatione ꝛmota cõmiſſa Hec ſũmatio ẽ uera ĩ ſe ſecundum unum modum intelligendi Sed ſecundum alium intellectum nõbilioꝛẽ ſũmo ſic Nulla eſt ſententia cõtinẽſ manifeſtam iniquitatem. Vel aliter intelligen do ꝙ ponat duos caſus. ¶ Snĩa iniqua re tractatur per ſuperioꝛem licet cauſa fuerit ap pellarione remota commiſſa. Si autem cõtinz manikeſtam iniquitatem eſt nulla ( Norabilia poterunt colligi declarato ĩtellectu.c iõ uenio ad declarationẽ t oppo. contra tex. priꝰ de contrariectate ? repugnãtia liteꝛe in eo primo dicit ſententiam i niquam enacuandã: 2 ſic preſuppoſuit ualiditatem: quia quod nullũ ẽ enacari nõ poteſt de deſpõ impube. ad diſoluẽdum ff. de verbo. obliga lege decẽ et.xxxiiij.queſtione.ij.qdᷣ uero nõ formatũ. et tamen poſtea innuit eam eſſe nullam in eo * — 141 — 5 Jle m venòi), wiſ -ahezt io aes 1- 7 5 — — QV . ⸗ „e63 ₰ D ⸗ . Aare 4 AMuc- X TWia q ms s mn fPu, riAmi. tiit is S alaaſele ajpo= wworoln . ꝙ peꝛ ueꝛba pꝛeſemtis tempoꝛis diẽ nec ei dʒ ſtari ⁊c facit qð ĩ ſimili nõ.in.c.qſq de elec. Irẽ obſtat ⁊ aliud:qꝛ cũ cã fuiſſet cõmiſſa ap pellatione ꝛemota non poſſet ptexiu iniqtatis appellari niſi cx cꝗ i iur̃ expꝛeſſa. ut i.c paſtio ralis de appel.¶ Sol. dico ꝙ tex. põt itclligi dupliciieꝛ. Mrimo ꝙ ↄtineat unum caſum. Scõðo ↄtineat duos ᷣm primum intellectum põt intelligi multipliciteꝛ. pꝰ ꝙ hec ſentẽtia ꝛe tractetur peꝛ uiã appellationis. Mec ob. clau ſula appellatione ꝛemotaſqꝛ illa nõ ipedit ap pellationeʒ ex notorio gꝛanamine inteꝛpoſitã ut eſt glo. multum nõ.·in. c. ex cõqueſtione de ꝛeſti.ſpo.ubi dixi que ur̃ ſingu.ꝓbari ꝑ iſium tex. lcdʒ hũc intellectuʒ in eo ꝙ h̊ põdeꝛat᷑ ma nifeſta:iniquitas:⁊ tenet hic do.an.ſicut eniʒ admirtit᷑ appellatio ĩ caſibꝰ iure expᷣſſis ꝓpteꝛ notoriã ⁊ iuſtaʒ cãʒ.d.c paſtorał.ita ubi ſub eſt notoria iiuſticia.cadeʒ eniʒ ẽ 20 in mriſqʒ. nõ.n.eſt ueriſimile ꝙ ſuperioꝛ nelit tolleꝛare iniuſticiã notoriã:ut ĩ cle.paſtoꝛał de ꝛe iudi. facit ꝙ het᷑ õ̊ ĩ ꝓhemio ⁊.iiij.di.facte ſunt et .c.erit autẽ.⁊ tũc vᷣoũ eũari ſtat ꝓprie. Ad neꝛbum aũt nec ei ſtari dʒ dic ꝙ nõ dʒ ſtari ſi ab ea fuerit appellatũ ut ſẽtit gl.i.hic. ¶ AE meliꝰdico ꝙ nõ dʒ ei ſtari.ſ. Vtute illiꝰ clauſu le appellatõe ꝛeõta quo minꝰ.ſ.poſſit appella ri ⁊ ꝛetracrari. Scðo põt intelligi ꝙ ꝛetracteĩ de facto ꝑ niaʒ nullitatis ex eo ꝙ continebat in ſe mãifeſtã iniquitateʒ æ hoc duplicit᷑. quia aut eꝛꝛoꝛ iuris eꝛat in ſnia expꝛeſſus quo cau indubitãteꝛ ſnia eſt nulla:⁊ ſic intelligit gl.ij. ut pʒ in iuribus i ea allegatis. ułqꝛ aliꝰ eꝛꝛoꝛ eꝛat in ſnia expꝛeſſus.⁊ hũc ẽt intelieciũ ponit 2 ſequit̃ do.an.hic dices h̊ maxie ꝓcede:e qñ cã iniqua ſeu eꝛꝛoꝛ expꝛeſſus continet aliquid qð ẽ impoſſibile iuxr nõta i.c.peꝛ tuas ð ſen. excõ.facit qð nõt Jo.an.in cle.paſtoꝛalł de ꝛe iudi.⁊ hũc articulũ larius.j.ꝛeſumaʒ.Er tunc ad tex.dic ꝙ vbum euacuari dʒ intelligi ? ꝛe ferri ad factũ ſiẽ de facto pꝛoceſſit ut itelligit gl. i. Mõ ob. ꝛemotio appellatõis:qꝛ illa clan la ñ rollit ꝛtmediũ nullitatis ut penitꝰ ſeꝑatũ facit qð le.⁊ nõ.in.c.lʒ de ſen.excõ.li.vi.Itẽ puto ꝙ poſſit appellari ꝓpt manifeſtũ gꝛaua men: ut S dixi. Nã ⁊ a ſnia nulla appellari po teſt: ut plene nõt .ti.ꝓx.dilecro ¶ Scoo mõ pᷣncipałr põt ĩtelligi.ꝙ iffa decꝛeralis ↄtineat duos caſus. Mrimus ut ſnia iniqua lʒ ñ ↄti neat ĩ ſe manifeſtã æ notoriã ini quitatẽ poſſit ꝛetractari. ut S. c. ꝓx. Mõ ob. ꝛcõrio appella onis:qꝛ lʒ illa clauſula opet ut vᷣtute appella tiõis nõ ſuſpẽdat᷑ iuriſditio iudicis a qꝰ.quo minus poſſit illã exequi appellariõe ñ obſtãte ut in. c. paſtoralis. S. pteꝛea de offi. dele ñ tñ tollitur appellatio ꝛeſpectu iudicis ad quẽ qui ex grauamie ſeu iniuſticia põt appellationẽ ꝛe cipeꝛe ⁊ ſniam ꝛetractare:ut nõbilitcꝛ ꝓbatur in dicto.c.paſtoralis de offi.dele.pꝛeall. Añ lex. dicit hic ſimpliciteꝛ eã enacuari oʒ. qd dʒ e ꝛe indicata. 6 intelligi modo p̃dicto. æ iſte nitur uſqʒ ad. V. nec dʒ ei ? ponit qn ſñia ↄtinet manifeſtã iniare⸗ cãu nõ dʒ ei ſtati.qꝛ ẽ ipo n unchukand eſt opus ut aliteꝛ cuacuetuꝛ. NMec obit ſe tio appellatiouis rõibus pꝛedictis Peno babes hic caſum ualde nomblen . comntinens manikeſtam iniquitatem eſt 1 “ re nulla ⁊æ cum nil dicat Pꝓ iniquitas ſee d it ius ſcriptum intelligam indiſtincte que:o nunquid hoc ſit ueꝛum ſimplicitet Ad ueꝛte:quia hec eſt queſtio notabilis ? ſeped bitaui ? ultra alios diſtinguo ſic. Aut ſenen tia continet eꝛꝛoꝛem: ſed non expꝛeſſuʒ poteſt tamen ex actis colligi. Aut continet canlan notoꝛie falſam ſeu iniuſtam. Aut nullam tale cauſam habet in ſe: ſed alias eſt noto: ium V ex iniuſta cauſa feꝛtur. MDꝛimo caſu dic ſẽ tentia eſt ipſo iure nulla: licet erroꝛ. conſiſtar in facto ⁊ non in iure texius eſt apenus in. i. F. i.ff. que ſenten.ſine appella. relcin. nbi i citur ꝙ ſi iudex ſic pꝛonunciet: quia conſtat titium debeꝛe ſempꝛonio.l. ex tali ſpe. xr. ex tali. Ideo eum condemno in centum. talis ſententia citra remedium appellationis nenit coꝛꝛigenda. Et idem notat glo. ? Bartolus in.l.una.C. de eꝛo.calcu. Ant enoꝛ non fuit expꝛeſſus in ſententia: utputa in teꝛminis pꝛe cedentibus condemnauit titium in centumer rans in calculo nbi debebat condemnare in lxxx.⁊ hic ſuut opinis. glo. in dicta.l unieo. dicit ꝙ ſententia tenet: nec debet reuocariſ non fuit appellatum: ? hoc per textum illius l. quem intelligit ſcilicet quando enoꝛ non fuit in ſententiã expꝛeſſus. ¶q Ilam glo. dam nat Jacob. de are quia ſententia ſempeꝛ rele tur ad acta:ut.l.penultima.C. de ſenten que ſine ceꝛta quantitate ⁊.l ait pꝛetoꝛ..i.ff. de re iudica.⁊ ideo ſatis eſt ꝙ enoꝛ ex actis ap pareat:⁊ inducit etiam textũ in dicta.li.non eꝛgo debct ſecundum eum iſtingui an ſit er roꝛ expꝛeſſus uel non:dummodo ex actis col ligatur. hanc o pinioneʒ uiderur ſequi paulus in clemẽ. paſtoꝛalis de re iudica.? dominide ꝛota deciſio ccxxviij. Sed Mart in dicta.. una dicit ꝙ pꝛo opinione glo. uidetur tex.in .l.pꝛeſes. ff. de ꝛe iudi. z.l.ij. E. quaodo pio uoca. nõ eſt neceſſe. Ideo diſtinguo ſic ꝙ aut eꝛꝛoꝛ eſt expꝛeſſus in ſententia:? tunc eſt ipſo iurc nulla dicta.l.i.? dicta.l.ij. C. quando ꝓ uo. non eſt neceſſe. quandoq; non eſt erpꝛel ſus eꝛꝛoꝛ in ſententia: ſed apparet in actis: et runc aut ſentẽtia eſt lata peꝛ relationem ad il la acta in quibus eſt enoꝛ ? nidetur eno⸗ el ſe in ſententia:ut in pꝛedicta.l. penultis C. de ſenten. que ſine ceꝛ. quanti.?.l. ait pꝛetoꝛ. F. i. ff. de ꝛe iudica. iuncta glo. Aut eſt lata ſenten tia ſimpłr. ⁊ tũc quedã ſunt acia d que de ne ceſſitate ꝛcfeꝛt᷑.ſnia: ut libeli.l.ut füdus. ff.coi diui. Itẽ ſnia appellatõis de neceſſitate ꝛeer paimus caſus D C. ubi mutar caſu Sed eie. heri hoſe untet ulimen m/ 4 . 9 bun knnn on eddi opinio 4, em c u lun , nollare bo ſentia hi urdihtn iceo in concj nle hn n⸗ rnrr enru niaſic dcol i us inimnus Pinm c/ 4 B ni tirlin utl5 niſyi ſiln aſimidlimmni ilin iler⸗ nimirammn o aiſ na coii iui y ceberinſer terectare ſig;. dt dequa ſcercognobit de eap ücare dedeti. ccu ſn deci poſe Ppledl dentef dei Gi.Ooerömeruotir Inn ic cheleen reſcio 1.e.t Oendldns. nme zn cöſtare. pnomt.ſi. d.ccanſam Ciczvoi wi⸗ Secuda iimitaro ſt notoꝛie ͤſtarer de roꝛe per en ge ipeioder pins cirit nelſ⸗ euidentia. mne enin icerin lententia non enoꝛ eypꝛeſis gec perreltonen ad gere. notoiens enonis ue eanipoler ehrecſe nt.ſecicam rediht ſentinanm nulam. ar paſouſs. . ſimn iin godle einl. „ (, Hl, Mol hoc epreſſe nidamr e vbo ſl. (Menio nicg ſcicum n ane⸗ a Ainet cauſam ſalamm e gicd ſ cauſa e notoꝛie fiſ Zimpoſlbligi conchrrunt iſta Ino ſink, ,5 bneunn ink etüc n la et ſi ſt ercöſcaioni Piun⸗ Prlage⸗ ſan eidterde ſenul eannl n igiune, nptun nnelen glizi eimnutdoein einf eene e. . Ann w Al bercſt ef niet diniein Alos ſowbliet nanimgenen. n eN ueng ns olig. 3. cnſt nutlinſeittin dinn aimdan lnn Anihnuieſenn D rmatiihdine Pinocdhin e . endr at nonininreſeensed ghe 1,.l. n ſauſnmn ſ al it (lur ſi is S lerſeponmta nnmn dcberſen en⸗ erſenpnnol iſ j 1l Sehenn ontanonenn aan inanneiſnmanreintt⸗ emgn Eln mugh tht lm Cckem aln Aran urſps ir nnni. putn iitenit tmbp onlimmi tim inenn uis j alalo woirbar onlenmn ime bieſmr opino go indanr i ct ſnenta ener ecdbe fanoasn⸗ nonfun Mhelamm: dor det ennn r oGemntdlgnr ſica adundd ed uinſenwnad dcns Nn Gol Nn Nardd de e guaſenentaſon õ ſne cendpuninne tl nnſ le idſca. idto nis n eme Pmemt ihluet tin mnüinh go dcna ſecnndunenn Cſroi cheſis A orainmmtnt s Rcmni inilehetil, f I n Ceeſio omi Ei⸗ 6 omdt ho hilal hin⸗ ges fde r id t ee . Nriin Ca.no et neteſt de ad primã ſniaʒ.qꝛ iudex appꝛobat uel ĩpꝛobat cam. ut.l. eos. C. de appella. æ.ij.q. vi. in fi. ex hoc caſu ſi i libello uel prima ſnia eſt erroꝛ ex preſſus ſnia ſimpliciter lata ur̃ eũdem errorẽ contineꝛe.merito eſſer nulla dicta.l.i..i.ff.q̃ ſen. ſine app. ꝛeſcin. Et hoc caſu poſſet eſſe ue ra opinio Ja. de ra. ſm eum Si ueꝛo appaꝛe ꝛet enoꝛ ex aliis actis:peꝛ hoc non ꝛeddit᷑ ſen tentia nulla:æ hoc caſu ꝓcedit gl.in.d.l.i.de erro. cal. æ l.i.ff.qᷓ ſen.ſine app.ꝛeſcin. ꝛo his dictis M ir. facit.c.cũ. Bertoldus ? qð ibi nõt Inn. infra.e.ubi dixit ꝑ iſtũ tex. ꝙ ſi iudex dixit ꝙ per.a.⁊.b.teſtes ꝓbatum fuit. ideo in centuʒ te ↄdemno.ꝙ ſi ex actis apꝑer p illos nõ eẽ ꝓbatum non uʒ ſnia licet aliud ſenſerit in.c.qm de ꝓba.ubi dicit ꝙ pars nõ dʒ admiti ad ꝓbandum iniuſticiã ꝗᷓ colligitur P relationẽ ad acta obſtante exceptõe rei iudi cate.ſʒ primũ dictũ vius ⁊= elud Ex bis tam colli gitur mẽs Inn. ꝙ ubi iudcx non re tulit ſe ad acta ꝙ uon debet pars ad mitti ad ꝓbandum enorem uel iniuſticiam que colligi poteſt ex acris.qð facit pꝛo opione gl.⁊ bar. contra alios ⁊ hec opi mihi placet.qꝛ potuit iudex aliunde motũ ſui animi ifoꝛmaꝛe ad hꝰ adduco tex.ualde nõbilem cũ ibi nõtis infra. eo cãm que facit.c.in pᷣſẽtia de ꝛenũ. D0o tñ duas limitatiões. Dꝛima ẽ ꝙ ſi ꝑs ꝓ qua lata fuit ſñia ni excepit ð trãſitu iĩ rẽ iudicatã. ſ aſſumpſit diſputationẽ de iiuſticia ſnie:⁊ ex ꝓductiõe actoꝛum põt euidenteꝛ colligi iiuſti cia debet iudex retractare ſniaʒ. qꝛ de qua re iudex cognouir de ea ꝓnũciare debet ĩ.c.cum ſuꝑ de cã poſ.? ꝓpꝛie ⁊.l. de qua re.ff. de iu di. Hoc nõnte: uoluit Inn. i. c. cũ dilecta de reſcꝛip.⁊.d.c.cũ Meꝛtoldus. tamẽ dʒ ꝑ acta cõſtare.pꝛout.j.i.d.c.cau ſam dicaʒ ubi uide. C Secũda limitatio ſi notoꝛie cõſtarct de er roꝛe peꝛ ea que ipᷣe iudex pꝛius dixit uel facti euidentia. tunc enim licet in ſententia non ſit eꝛꝛoꝛ expꝛeſſus nec peꝛ relationem ad acta.tñ notoꝛietas eꝛoꝛis. que equipollet expreſſtõi. nt. j.dicam reddit ſentẽtiam nullam. ar i cle. paſtoꝛalis. F. piſana.iñcta glo.de re indi. 2 in c.ad ꝓbandum.j. e.⁊ peꝛ Inn. in.c. frate ni tatis de frigi. ubi hoc expꝛeſſe uidetur teneꝛe i vᷣbo ſ i. Zlenio nuc 2 ſecũdum mẽbꝛnʒ quãdo ſñnia ↄtinet cauſam falſam ⁊ dico fic ꝙ aut cauſa ẽ notoꝛie falſa ⁊ impoſſibilis:ita q; concurrant iſta duo ſimł: ⁊ tũc nõ tenet ſenrẽ tia ẽt ſi ſit excõicationis. exemplũ ſi iudex con demnaueꝛit uel excõicaueꝛit eunuchum ulł ifan tem. qꝛ pregnãtem reddidit monialem. ad hꝰ c. romana. S. i uniueꝛſitateʒ iuncta glo.de ſen. excõi.li.vVi.⁊ ibi hoc tenet Jo.an. Archi. re qrebat notoꝛium acius pmanẽtis. h̊ reſtrictio nõ placʒ ibi Jo. an. æ bene:qꝛ ſatis ẽ notoꝛiũ exiſtẽs rẽpoꝛe ſentẽtie. ar.in.c. ad pꝛobãdnm infra eo.z.c.cũ ſit romana.j.ti. ꝓx. Aut cau ſa notoꝛie eſt falſa.ſʒ nõ ĩpoſſibilis:utputa in dex excõicauit aliquẽ:qꝛ ſpoliauit eccleliã cnʒ incendio ⁊ notorie hec cauſa eſt falſa.ñ tamẽ impoſſibilis qꝛ potuiſſet hoc faceꝛe.⁊ tẽuit ar chi.in.c.ueneꝛabilibuſ de len.exco.li.vi.taleʒ ſententiam nalere. loquit᷑ tam in excõicatione 2 foꝛie poruit moueꝛi qꝛ iura in nullitate excõ municationis loquũtur qn in ſnia fuit expᷣſſuſ erroꝛ intollerabilis:? hanc opinionem ſaltem in excõicatione ſenſit prima fꝛõte glo.in.c.ꝑ tuas e.ti. in uerbo intollerabilem erroꝛem ꝓ pe finem ubi queꝛit quid ſi erroꝛ ↄſiſtit in fac to.ut qꝛ iudex dicat excõico te quia talẽ ſpoli aſti. manifeſte falſum eſt nunquid tenet ſen tentia arguit ad utranqʒ partem. æ tandem dicit ſe credere ꝙ in ſententia excommunicati onis lata per erroꝛem facti modo pꝛedicto tu tius uel mitius ſit tenere ꝙ ſnĩia teneat ⁊ fiat abſolutio ſaltẽ ad cautelã:qꝛ talis cã poſſibiliſ E lʒ ſit falſa.nec ↄtinet errorẽ æ ſnia excõicati onis iuſta uel iiuſta ligat. Et nõ diligent vba gl. qꝛ uidẽtur ſentire.ſecus eſſe i aliis ſẽtetiis qð g tenui.⁊ optime facit.j.e.cũ Meꝛtoldus 7 dicit Jo. an.in.d. c. ꝑ tuas. ꝙ lʒ illa gl. ſole at allegari ꝙ ſnia tenet. licet ſit lata ex cauſa notorie falſa tameu gl.illa hoc aꝑte non dicit qꝛ nõ dicit ð notoꝛie falſa ſed manifeſte Hec aũt ſũt diuerſa.ut nõ.i.c.ueſtra de coha.cle. 2 muli.⁊ ex hoc nidᷣtur Jo.an.nõ oĩo appro baꝛe illud dictũ Aꝛch.do. An.ibi ⁊ hic tenet ſententiam nullam &t ſi ſit excõicatõis.qꝛ ſen rentia iniuſta ſuſtinetur ꝓpteꝛ pᷣſũptionẽ iuſti cie que cadit ſuꝑ dubio.facit.j.eo.cauſã ubi autẽ iniuſticia eſt notoꝛia hoc ceſſat.ar.i.l.pe nul. ff. de iniuſti.æ iu æ.l.pars litterarum. ff. ðᷣ indi.ſccus dicit in cq manifeſte falſa.qꝛ nõ ſuf ficit manifeſtũ ſi nõ ſumitur pro notoꝛio alle gat nõta ĩ.d.c.ꝑ tuas.ubi h ſentit Jo. an. ut dixi.⁊ h̊ dictũ puto vᷣiſſimũ ad qð allego tex. iuncta gl.i cle.paſtoꝛalis. S. piſana de re.iudi. M ob. ꝙ iura ĩ excõicatõe faciũt mtéez 8 ex pᷣſſiõe eꝛꝛoꝛis ĩtollerabił.d.c.ꝑ tuas.⁊.c.uene rabilibꝰqꝛ dico ꝙ iura illa dicũt cã exẽplificã di ſuꝑ nllitate.⁊ ea qᷓ dũr cã exẽpli diſpõeʒ ñᷣ reſtrigũt nt ĩ.c.i.? qð ibi nõ ne.cle łmo.naʒ eypᷣſſio erroris iduẽ nullitatẽ.qꝛ apꝑʒ ðᷣ noro ria iiuſticia Idẽ geubi fem ẽ re ipᷣa notoꝛie ĩ iuſtñ ut ĩ cãu nr̃o ar.i.c.euidẽtia ð accu.ij.q. i. de mãifcſta ⁊.c.mãiſeſia.et nõ r̃fert qͥd ex eq pollẽtibus fiat ð teſtibꝰlʒ ex q̃dã Ad q̃rtũ m brũ qͥd ſi nulla cã ſit expᷣſſa ĩ ſnĩa tñ notõie 9 ſtar ꝙ ex ĩinſta cã ꝓfeꝛt᷑.⁊ puto ꝙ ſnia ſit nul la. qꝛ pia ſt aliqd iiuſtũ expᷣmi uł ꝙ noroꝛie ⸗3 ſtet illð eẽ iiuſtũ.nt nõ. Inn.i.c.ij.de dila.⁊ ẽ tex.cũ gl.i cle.paſtoꝛal. .piſana pal.fac qꝛ ſi cut notoꝛiꝰ öfectꝰ ĩ indice reddit ſũiã nullã lʒ alꝛ ñ expᷣmat᷑.ar.ĩ.c.ad ꝓbãdũ.j.e.æ notoꝛie tas re ipᷣa foꝛtificat ſniaʒ.ut n admittat᷑ appel latio. nt ĩ.c.cũ ſit..ti.ꝓx.ita notoꝛietas ĩiuſti cie re ipᷣa ſiñ alia expᷣſſiõe dʒ reddẽ ſniã nullã qꝛ ut pᷣdixi ceſſat hoc caſu ratio pᷣſumptionis ¶ Ze ꝛe indicata. aue eſt pꝛo iudice:ar. c. euidẽtia de accu. æ no alia: tũc tollitur excuſatio infirmitatis Kr⸗ torietas facti plus opeꝛatur ꝙᷓ; notoꝛietas iuꝛ: nota ꝙ excõicatio põt ferri p pꝛe ſung⸗ 1 q ad hoc nide glo.nõbilem ĩ cle.i.de uſu.nł.ſal macia. Yateoꝛ tñ ꝙ ſi iſte poſteg nenire To teʒ equipeꝛãtur de cohabi cle.et muli.ueſtra ⁊ baret ſe tũc ifirmitate detẽtum abſolneret e.ti. c. fi. nec iura debent fouere notoriã iniuſti omni oneꝛe ſnie: ut in. c. nenerabilibn⸗ 6 6 ciam: nec ide oriantur iniurie: vnð iura naſcũ iuncto. S. pꝛecedenti de ſen. excõ..i. vi ES tur. . de accuſa. qualit᷑ æ quãdo el.i.=.C. uñ contra boc æ contra rer. aliter oppo. n ni. l.meminerint:⁊ ſic põt intelligi tex.quẽ ſic nicatio non debet ab homine ferꝛi:nili pꝛ0 6 intellectum ꝛeputo nerum ⁊? nõbilem in. c. cu tumacia: ut i.c. ſacꝛo de ſen. excomuni. n g ad quorũdam de excel.pꝛela.ubi idem ꝓbaĩ xi. q.iij. epiſcopi: ſed facta non poſſunt p fte⸗ ꝛeſpcctu ſentẽrie excõicationis. Ideʒ eſt ubii tis habeꝛi.l.in bello..facte.ff. de cap. poſſt iuſticia poſſit colligi peꝛ ꝛelationeʒ ad acta ul li. z. xxxij.q.vV. ſi paulus. Ex qr eigo iſte z peꝛ acta ad que neceſſario eſt ſententia ꝛefeꝛẽ rat matrimonium:nec poteꝛat amplius babeꝛi da ut ex libello iuxta ea que ſupꝛa dixi pbaꝛ. pꝛo infecto:ſed tenuit nõ debuit ob hoc excdi . 2 JNJInn. in locis pꝛeal.æ tene mẽti iſtũ ĩtellectũ cari:cum non poſſit reſpectu futuri tpꝛis dici Wl’ dnttuate ſese dt g do ddlis ai ſit hasd) nt 5: qꝛ eſt ualde nõbilis/an aũt ibi de nullita cõtumax. So. dicit Inuo.ꝙ non gebnit excõ te agitur debeat libellus offeni lis ↄteſtari ceꝛ municari: qꝛ ↄxeꝛat ratione pᷣdicta.ſed ſi lite tuſqʒ oꝛdo iudiciarius obſeꝛuãdus ſit:uide ꝑ pendente cohabitaret eidẽ 2 monitus nõ deſi dnos de ꝛota decif.pꝛealle. ubi in cffectu poſt ſteꝛet ercõmunicari potuit ur hic i fi. c. Et ſic multa uidẽtur ↄcludeꝛe ꝙ ſic:ſi nullitas nõ ẽ ſenſit Inno. ꝙ hec excõicatio fuit ex hoc capi notoria:utputa que ex actis colligitur aliaſ ſe te iniuſta.ſed ego dico eaʒ fuiſſe iuſt. quoni cus. Ad hoc quod nõ. ꝑ Inno. in. c. auditis illum excõicauit.nõ quia ↄtraxit. ſed ppter cõ de ꝓcu.⁊ bñ facit ibi tex.⁊ ĩ.c.ij.de offi.iudi. rumaciã in nõ comparẽdo quã iuderx pꝛeſum 2.c.cũ inteꝛ de ↄſue.⁊.c.qm de fili. pbi. cum pſit ĩfirmitate pꝛetenſa nõ obſtante pꝛopteꝛ cõ Ca us ddun Mesttmr ſ. Se dgeng u. li. uide qð gñaliteꝛ di xi in. c. i.ð libel. obla. co tractum matrimonij ſupeꝛueniẽtem. fuent ei c ꝛam quo ſit de nullitate ſententie agedũ:uide iſte pꝛius citatus ⁊ pꝛetẽſa ĩfirmitate non com qð nõ. ꝑ Oy. ĩ ꝛegula qð ſemel placuit ð ꝛeg. parnit. ¶ Oopo. nidetur enim ꝙ non debynit iuris li.Vj.peꝛ doc.maxime peꝛ do.an.iĩ.c.in amplius inquiri de ſubatratione pꝛime: qꝛ et litreris de offi. delega.æ ꝑ Mar. optie in. l.ſi ſi inteꝛueniſſet fuit ſublata peꝛ matrimonium pꝛeſſum in ultia colũ. ff. de appella. ſequẽs cñ alia:ut in.c.ſicut ⁊.c penul.de ſpõ. En 02 Iſlud.c. poreſt intelligi So. capiendo menteʒ teꝛtie glo. ſubarratio duobus modis ¶ MDri me duobus modis poteſt ĩtelligi. Dꝛimo mo ꝙ ſnia hic lata cõtra mulierẽ te illam ſubarraueꝛit.i. fidẽ conſenſus de pꝛeſen nuit.qꝛ ↄtumaciteꝛ abfuit.⁊ tunc idem in effe ti dedit. ⁊ ſic contraxit cuʒ pꝛima matrimoniũ etu dicit qdð.c.latoꝛ g e. Ideo ſũma ut ibi.⸗ꝰ peꝛ neꝛba de pꝛeſenti ⁊ eſt nulgare illius loci: põt itelligi ꝙ h̊ mulieꝛ nõ fuit ↄrumax:⁊ tunc ubi tale matrimonium appellatur ſubarratio. cõit᷑ ſic ſũat᷑. Sentẽtia lata ↄ abſentẽ ñ ↄtuma Secundo dicit glo. ꝙ ſubarratio fit peꝛ imiſ cem in cã matrimoniali nõ ualet.cõis diuiſio ſionem anuli inteꝛueniẽte cõſenſu tacite uel ex Scða ibi ideoqʒ. NHõ pᷣmo iuncta glo prima pꝛeſſe ⁊ ſtabitur huic ſubarrationi quãuis ni Qual wflnte gn L g ſat c infirmitas excuſat a ↄtumacia ⁊ intellige ðᷣ hil dicatur quãdiu non pꝛobabitur contrariũ infirmitate gꝛaui. leuis aũt febꝛicula aut netꝰ quia pꝛeſumptio cſt pꝛo matꝛimnnio vargu.c. quartana neminem a ↄtumacia excuſat:ut ĩ.l. femine ⁊.c.noſtrates.xxx.q.v.nbi quis Pbat queſitum ff de ꝛe iudi.nõt gl.in.c.placnit.xv wvꝙ non animo contrahendi illud fecit ¶ Mo iij.di. ¶ Nõ fo ꝙ p exeꝛciriũ actus nõ vᷣiſi Hta ſingulariteꝛ hãc glo/ꝙ peꝛ imiſſionem anu militeꝛ còpaſſibilis cũ infirmitare tollit᷑ excuſa li ĩ digito mulieꝛis pꝛeſumitur cõtracuʒ matri tio.⁊ pꝛeſumptio ĩfirmitatis. Si neꝛo dubitat monium peꝛ neꝛba de pꝛeſenti niſi ↄtrariũ ꝓ de ifirmitate dʒ iudex mitter̃ medicũ ad egꝛo betur: ⁊ dic ꝙ poteꝛit pbari ꝑ ↄiecturas uel tuʒ. C. ð ꝛe iudi.l.ſemel.li.xij.ʒ goff.?æ hoſt. vYba pcedẽtia.aꝛ.eoꝝ q̃ nõnt ĩ.c.ex liis ð ſoõ. Idẽ notat Har. in. d.l. queſitũ. ubi ẽt dicit 2.l.ſi ſeꝛuꝰ pluriuʒ ⁊.l.ꝗ filiabꝰ.ff. de łe.i.?.l. i poſt infirmitateʒ poterit ꝓbaꝛi ꝑ diſpoſitio ſi q̃s in pri ff.de le.iij.uel ꝑ loci conſuemdi nẽ corporis.ut qꝛ pallidus eſt in facie.fac.l. nẽ. In cõtrariũ ar. c. illud.? ibi nö de minor.xxv.annis ex aſpectu.ff. de mino.alia ſump.⁊.l. ꝙ ſi noluit.F. qꝛ aſſidua.ff. ᷣ edili. nõ colligo. qꝛ aut neniũt.. examinãda. aut fu edi.facit in ſili ꝙ notar Har. in.l.nemo ẽ q erũt examinata S. eo. lator ⁊æ in. c. iuranit de neſciat. ff. ð duobus reis.? uið aliã gl.plenio ꝓba ¶ DOopo. expediẽdo ſimul primã gl. cũ reʒ huic cõcoꝛdãtẽ in.c.fi.de deſpõ.impube. fa.uidetur eniʒ ꝙ index iniuſte excõicauit iſtũ ubi de hac materia latius tractatur. Et nide cum infirmitas excuſat a cõtumacia z ð ꝓcu: etiam glo. in. c. femine prealle. Ex bis ſoluit que:elam ⁊.d.l.queſitum Solutio oriũ ꝓ formaliter Zrium ſupra formatũ. quia bic al cederet ſi uera fuiſſer excuſatio.ſed ex actu ſe legabatur precedens matrimonium per con quẽti. qꝛ nocte ſubleqvẽti Zxit mũmoniũ cuʒ ſenſum de preſenti. ? non ſponſalia de futuro um iana ſnie 76 tis z gblenten d aege guiln . elon niuſi e ind fuit ſeceſſe Cetio ⸗ ſo 4 ns in 2 N ſ ſtell ſenentie. „ eir go⸗C zro n elb ⸗ nalecio ubn al Ned 1 4ſeus ſtci nenn .oodiam a oul nueſt iige nne ſubi oc.⸗ e⸗ ie. , s, nlttis ſed nln in moniels ni kan nnt aiſg eo ſenenta foa ann ſvchcotam. C 3 ſecrenda ei n rarfaſententig in mee⸗ 4,e Angainei. Dict mnen Iun.bic bſenteni⸗ Noranſtin norigl in nn laumn on une cnis volens touenire icferneer er pimlcnp lnt nns lam. 7 Ouclemr a ud auſ, monn ilom⸗ onciendmn ſur nontr mutieroabl. i melno fnſitt oluig n i ud urluncm m alas acn roe ynor iiti,e in ntu avod eſſet abſure rceor. neno ſegpenti norit iucſeem ſreadem pors pio ana emt lana ſenentia leba ihninſtinger ne cauſa nd audi gllegar cer inens gei e re. wdi dici⸗ Dreſſum arer nibi cieng lnd t doen probat gnia di pa betedet reſtini ad pn nſtantiä ſcens amen ſinoltiſere noo ij icoharepobando iſin tian iemete, enimn alegam gibe pobadſiratoe ae m eſacn t gct bic nndecn ſne clia parte non nocata poen eriadicen ri bec naminatio caufe Mei t. H deiur dum Innoc il mam mumnoni ivenenſilnn fui ſeſuin anst nih fnnigm in orlt. — cnin gnoncn nplus imnn e hanmnonepine gi ſimemmiſer nr ſiblmn er numironin is i alanut inc ſar ee Penul deh⸗ cminio nmmi tere go ibnmj Nr hhobus nodls ootſtiligi. Diim Amn ſuonnt weiti. idi coſenſns enrcn Aita NGrt dPina anindi ü WWe waiGrium dMlaer Ahenn Seomdo ict go. gichmmmditſei ſionen anollintanenier Geii itt rſe t tubimt huit ihxnin iin Pl dcmt qridiu vonnobin te cnia rſunpio p⸗ nanimmnio n ſminet cmſrnes A nige NOnN Mi connrabendi luife, nſrglimm di goihfa nſie 6 ii uigim nieis Prinioriinmn noniun peieh nin, beun ? diey oltin nnm . ſeciin n r hhe ee llend glurio⸗ ul fle — kijul ſ (rmünt. tig zin ſali, 1 r. gacr in on R ¶ Hop quia ex quo fuit appellatum ꝑ muli erẽ nõ debuit amplius audiri.quia ſnie acqui euiſſe uidetur.j.eo.quod ad conſultationem. So dicit gl.penul.ꝙ ſententia hic fuit nulla. quia lata abſentem nõ ↄtumaciter: ⁊ ſic nõ fuit neceſſe appellaꝛe ut ĩ iuribꝰ allegatis ĩ gl. 7 expᷣſſius in.l.de uiꝛo quoqʒ.ff de ꝛe.iudi.l i .ff. que ſnie ſine appell en A Si vo cõötu max nõ fuiſſet nõ ꝛeuocaretur lententia. ut in Zrio ita dicit glo.cuins diciũ ultimũ pꝛocedit in aliis cãis in quibus ſnĩa tꝛanſit in ꝛem iu dicatã. ſecus in cã matrimoniali. Ideo dic pꝰ doc.ꝙ ſi nulla pꝛeceſſit ciratio ad ſniam audit mlꝛ ꝛe nullitatis ſententie. Itẽ ꝛõne ſubiecte materie.qꝛ cqᷓ matrimonialis nõ tꝛanſit in ꝛc indicatam. ¶ Si neꝛo ſententia fuit lata otꝛa cõtumacem etiam fictum ſententia tenuit nr.i. ab eo. C. de ſen. ⁊ ut.5ẽ.lite non conteſ.quoni am. poꝛo. cum ſequenti. æ tunc auditur mu lier prinilegio cauſe. quia ꝓpter peccatũ non tranſu ſententia in ꝛc indicatam.uvt in. c. lator 8 e. z. . e. ↄſangninei. Dicit tamen notanreꝛ Inn. hic ꝙ lz ſententia nõ tranſit in cã matri moniali in ꝛem indicatam. non tamen audituꝛ quis nolens conueniꝛe ĩdiffeꝛenter ex quo la pſum eſt app llandi tempus.ſed tunc demum audietur cuʒ iuſta cauſa monet iudicem ad ipᷣʒ andiendum. ſicut bic monit mulieris abſentia Mã ſi preſens fuiſſet ? aliquid non diceꝛʒ nõ audireiur ſecundum eum alias eadem rõe au diretur.iij.iiij.⁊ in ĩfinitũ quod eſſet abſurdũ C In decꝛc. ueio ſequenti monit iudicem ꝙ; illa eadem pars pꝛo qua e: at lata ſententia pe tebat ipᷣaʒ infringi:et ꝙ ſine cauſa nõ audiat᷑: allegat c ex litteꝛis de in ĩte.reſti. ubi dicit ex pꝛeſſum placet mihi dictuʒ:ſʒ illud. c. hoc non pꝛobat quia ibi ps petebat reſtitui ad pꝛimaʒ inſtantiã. ſecus antem ſi noſuiſſet de nono iſta tiã icohare pꝛobando ininſtitiam ſentẽrie. tũc enim allegata aliqua pꝛobabili ratione audiꝛe tur S. e. latoꝛ. æ dicit hic Innocen. ꝙ ſũmarie etiã parte non nocata poteꝛir peꝛ iudicem fie ri hec xxaminatio cauſe. Mã de iure eſt ſecun dum Innocẽ. ꝙ uteꝛqʒ coningũ contra ſentẽ tiam matrimonij audiatur Hoſtiẽ. dicit ꝙ ẽt quilibet de populo audiretur maxime conſan guineus.j.qui.ma.accu.po. uidetuꝛ quod pla cet.ſicut enim quilibet de popnlo admittit᷑ ad impediendũ æ accunſandũ matrimoninm.. de clandeſt. deſpon. c.fi.? qui.ma.accu. poſ.c. ul timo. ita quilibʒ dʒ admitti ad ꝛeintegrandum matrimonium iniuſte ſepatum ⁊ loquitur ð ſe paratione quo ad ninculũ nam quo ad thoꝝ ipᷣi duntaxat coniuges ſunt audiendi ut norat Inno. in. c.i. de adulte.¶¶ Eoncludit tandeʒ Inn quo ad primũ ꝙ iudex nõ debet eſſe fa cilis in andiendo aliquẽ contra ſentenriã iſtazʒ ex quo lapſum eſt decendium. ſed ex iuſta cau ſa prius arbitrium ſuum infoꝛmabit ? in du bio norãter dicit gꝑtem audiẽdã . ar.c.cũ ſpãli Be ꝛe iudicata ð appellati.quod placer quia agitur ad pecca tum euitandum ⁊ ꝑs tutioꝛ ẽ in dubio ample ctenda de ſpon. iuuenis. 2.. de vbo. lignifi. cle. exiuit nota gl.in.c. uno deſcrutinio in oꝛ. fa. uide ad iſtam mãm multas limitatões quaſ poſui ſupra eo.latoꝛ. Oppon. contꝛa fineʒ c.in eo.ꝙ iſti pꝛecipitur ne pendente cauſa habeat aeceſſũ ad ſuperinductaʒ cum eniʒ mu lier ſecunda ſit in poſſeſſione mr̃ionij nõ dᷣbu it iuẽ ſuo puaꝛi lite pẽdẽte. . ut lite pẽdẽte.c. laudabilẽ ¶ Soluit gl. fi. ꝙ Zriũ ꝓcedit cum quis ↄhit nulla lite ſupcr matrimonio pendé te. ſed ẽt appꝛobante ꝛ⁊c᷑ ut in ea. ¶ Et dic q duplici reſpectu potuit uſus ſecundi matrimo nij interdici.¶ Mrimo ſi tenetur opinio qp ſnia lata cõtra mulicꝛc abſentẽ fuit nulla. Nã cum adhuc penderet lis cum prima nõ ⁊t buit lite indeciſa pᷣheꝛe cum fa ut in.c. cum apoſto lica j. de ſpon nãꝗ peꝛ contꝛactum matꝛimonij uir quodãmodo ſe alienat de conſangui. z af finitate.c.nõ debet qð nõ dʒ fieꝛi lite penden te ¶ Si autem tenemul ꝙ pꝛima ſententia ua luit dic ꝙ exquo preceſſit citatio per quã fuit infoꝛmatus ſuper quo debeꝛet conueniri non debuit aliquid innonari in litis piudiciũ ar.ĩ cle.ij.ne lite pendente. ⁊ hoc tenuit hic Moſt. Ex hoc potes nnũ colligeꝛe quod eſt menti te nẽdum ꝙ lʒ in iſtis cauſis ſlãdum ſit ſentẽtie donec orium pꝛobetur. ut S. e. latoꝛ. nõ tamẽ ſtatur in tantum. ut liceat interim cum alia 3 bere ꝛcuocato litigio ſuper naliditate prioris lententie. ⁊ ſic litigiũ nouiter exoꝛtũ facit pri mã ſniam uacillare. Ey gl. querunt hic Inn. 7 Joa. and. an ſententia in dubio pꝛeſumatur lara contra abſentẽ/quia mulier allegabat hic abſentiam tempoꝛe ſẽtentie remittit ad ſpecu. de ſentẽ. ꝓla. S. ut ãt. v. æ nota ſecundũ quol dam ⁊ nil aliud dicit. Aduerte qꝛ hoc dubiuʒ eſt ſatis pulchrum æ quonidianũ.⸗ aliter ha bui de facto ⁊ ſuper eo conſului.2 ſi tenemus fuiſſe appellatum hoc ẽ clariſſimum ꝙ nõ pꝛe ſumitur pars citata nel ꝙ fuerit pᷣſens. niſi ꝑ acta ꝓbetur ut in. c. quoniam ⁊? quod ibi nõ. de ꝓba.⁊ in. c preſẽtia de ꝛenun. ubi de hoc ES i vVvo nõ fuit appellatum.= ex iſpectõe ac toꝝ ꝓbari põt ꝑtem non fuiſſe citatã nec pre ſetem tempore ſnie nõ uz ſnia. Hec enim pro batio non repitur in actis.ᷣſufficir ar. in. d. c. quoniam ↄ ⁊ ibi aperte tenet Jo. cal. ſaltem ĩ facto non multum antiquo.⸗ idem tenet Jo. an.in addi.ſpe.ĩ.dicto. v.=⸗ nõ. ¶ Si vo nõ appet niſi ſnia in qua nil dicitur de preſentia uel abſentia eſt caſus ſatis dubitabilis:ſpe. re citat in loco palle. narias opiones. æ randem nidetur ibi tenere ꝙ exquo ſnĩa tranſiuit ĩ rẽ iudicatã pro ea ẽ preſumẽdũ niſi pꝛobetur cõ trariñ Inn. vo latiꝰ hũc articulũ examinat in c.cum.in iure de offi.dele.æ niderur magis ĩ clinare in ꝑtem. ut nõ preſumatur partem fuiſ ſe preſentem niſi ſaltẽ hoc in ſnia exprimatur k . ſarza —d, ſſemi late 3 en Et hac partẽ uidet᷑ teneꝛe Jo. an. in additio ne pᷣdicta. quinimo ꝛefeꝛt Guil. diſputaſſe ꝙꝙ etiã ſi iudex dicat ĩ ſentẽtia ꝙ partẽ citauit ꝑ emptorie:⁊ ꝙ eo nõ ↄpaꝛẽte pꝛonũcianit ⁊c. pꝛopteꝛ hoc nõ ꝓbatur peꝛẽptorie pꝛoceY ſiſſe quia iudici nõ eſt cꝛedendũ dicto.c. quoniam nec tabellioni ſcribenti:maxie cũ ſit atteſtatio de pꝛeterito. ad hoc facit quod nõ. Innoc. in dicto. c. quoniam. ? Baꝛ in aũt ſiqs in aliq documẽto. E.de eden. ſecus dicit ibi Jo. an. ſi in ſnĩa diceꝛet partẽ fuiſſe pꝛeſentem:quia tunc credituꝛ notario ꝛeferẽti cũ atteſtatio ſit de pᷣſenti ¶ Hãc eãdẽ opinionẽ nideiur tene ꝛe Fꝛe.de ſe. conſilio.clxx. ubi dicit ꝙ ꝑs põt excipeꝛe contra primum? ſecundum decre. ꝙ; nõ pceſſit peꝛẽptorium ⁊ onus pꝛobandi con tꝛariũ incumbit aduerſario. quia hic ñ poteſt preſumi ꝓ ſententia ex quo nõ cõſtat paꝛtem fuiſſe pſentẽ imo negat pars.⁊ ſic ſumꝰ extra nõ.per innocẽ.ĩ.c. innoruit de eo qui fur.or. di. rece. z. d. c. quoniaʒ. z c.cũ in iure qui di xit pſumendũ ꝓ ſententia ⁊ proceſſu ꝙdo ſen tentia fuit lata ↄ preſentẽ. ⁊ nõ fuit appellarũ que ratio ceſſat quãdo n apparet paꝛtẽ faiſſe pᷣſentẽ ⁊æ hbec opinio mihi placnit tãquã inri ⁊ equitati cõſentanea. ¶ Mam ſi diceremuſ op poſitũ daretur facultas iudici cõdẽnãdi iinſte partẽ abſentẽ ñ cirarã ⁊ idefenſaʒ ⁊ poſt lapſũ x. dierũ iaʒ haberet pars aliquã defenſiõeʒ cũ ñ apparentibꝰ actis pſumeret᷑ pro ſen entia ſecũdũ opinionẽ oriam quod ſonat in abſur dũ ¶ Wreterea dico ꝙ cũ ſentẽtia negert᷑ la ta ĩ pſentẽ ſen citatuʒ nõ põt dici ꝙ traſinerit in rẽ iudicatã cũ ſit nulla.l ij. C. quãdo pro uo. nõ eſt neceſſe ⁊ in.c i.S Wrererea trãſitus in rẽ indicatã ſurgit ex iuris auctori tate fũdata ſuꝑ tacito cõfẽſu partiũ pᷣſumpto ex eo qͥa fuerũt pᷣſentes ⁊ n reclamauerũt uel abſentes contumaciter qui habentur ꝓ pᷣſenti bus.ut.j.eo.ꝙ ad cõſulrationem. ⁊.c.ve rita tis de dolo ⁊? cõtu.ſʒ h̊ pᷣſumptio omnino ceſ ſar cũ nõ cõſtat paꝛtẽ fuiſſe pᷣſentẽ uel contu macẽ.quia imo negatur ⁊ negatio nenit hic ad detrabendã illã qualitatẽ ſcilʒ pᷣſentie ſuꝑ qua ius fuudat ? inducit anctoritatẽ rei iudi cate merito tollitur ipſiꝰ effecrus niſ ali pbe tur ppſentia iuxta id quod legitur et notarur maxime ꝑ Mar. in. li.ff quod ui aut clam z quod dixi.i.c· Itẽ cũ quis.de reſti.ſpo. Iteʒ c.quoniã cõtra de proba. ad hoc ſolũ emana nir ut precluderetur iudicibus nia malignan di.ſi ergo expreſſe noluit cꝛedi iudici ſupeꝛ ac tis forrius pſumendũ eſt noluiſſe ꝓ eo pᷣſumi Ad idẽ in ſimili bonus tex in. c.ſacro ĩ pᷣn. ð ſen. exco. ubi mandat᷑ indici excõicare uolẽti. ut faciat monitionẽ pᷣſentibuſ teſtibuſ idoneiſ ꝑ quos poſſit monitio probari ſi opus erit ⁊z per illũ tex.notanter dixit do.An.. in.d.c.q niã.i.xx.colũna qð etiã poſt decẽdiũ n pᷣſumi uꝛ ꝓ excõicatõe quo ad monitionẽ.ſed opoꝛ ¶ De ꝛe iudicata. Aιü tet ut aliter probetur. ſentia nel pſentia tẽpoꝛe ſentẽtie dixit ibt talis eſt ſentẽtia que feni ſolet ppi — , „ n aüt pfuatur ab li eꝛ Rumaci am ut excõicatio.⁊ pᷣſumit᷑ lata in abſentez: al legar Fre.in loco pꝛeal ꝗ Si neꝛo & talls z feni ſolet in pnteʒ: tunc nò bene firmat pedes ſed duas dũtaxat opiniones refext. Inno. ? ſpe.⁊ ſatis ſuccicte:iu ueꝛo dic nit g Er oinʒ cõcluſio ſit hec ꝙ aut iudex atteſtatur ptes fu iſſe pꝛeſentes z cꝛeditur dũmodo ſit ſcriptura tabellionis qui fuit rogatus de ſnia: ut ſentit Jo. an. æ bene: ubi õ. ſecus ſi ipemet inder co ſcꝛipſiſſet: ar.c.quoniã pᷣalle.niſi cauſa dica:quia tũc ſtatur ueꝛbo iudicis èt ſine tura m to foꝛtius ſtandũ ẽ ſcripture ſu git᷑ 2 nõ. maxie peꝛ eet mo ſcꝛip e: ut le ar. ĩ auteti. niſi bꝛenio res C. de ſen.excõ.ex peꝛi. reci.: in.l. iubem⸗ nulli. C. de ſacꝛoſan. eccle. dixiĩ c i. de li. ob. Aut iuder arteſtaĩ ꝑemptoꝛiũ pceſſſſe. ? tüc nõ cꝛedit᷑ ẽt ſcꝛipture tabelliõis qꝛ eſt de pteij to. Aut nulla fit de hoc mẽtio in ſentetia: 2 nõ pᷣſumitur pᷣſentia ſen citatio: qꝛ facta nõ pᷣſumũtur et ius exigit nacationẽ l.i.f. de in ius no.⁊ de offi.dele.ↄſuluit.facit qð opie m ſim li nö. Oir. ĩ l. tbeopõpus. ff. de dotepble. facit. l. quecũqʒ.ff de publi.¶ Quid aũt ſinn iſtrumẽto ↄtineat᷑ ꝙ talis titulo collattõis uel donatiõis talẽ de tali re iueſtiuit. An pᷣſumat inueſtitus in pꝛeſentia iudicis. Jo. an. qui v feꝛt hanc opinionẽ antiquoꝝ ĩ ti.de cp.⁊ ue. F. pꝰ. vV. nũc fo mã in. viij. colũ. uidetur ↄ0lu deꝛe ibi ꝙ ſic:quia ueꝛba cõiteꝛ h̊ ĩpoꝛtai vſr quia iueſtitura nõ fit niſi de pᷣſenti: iũ qꝛ cqt Vr fieri ꝑ biretũ uel anulũ:tũ qꝛ boc cõiteꝛ ſi fieri ſolet:ar. in ꝛegula iſpicimus in obſcuris li.vj.⁊ hoc facit ad multa.ſed dic aliud eè in iudicialibꝰ ubi iura mãdãt citatiões fieri 2 ac ta ↄſcribi dẽo.c.quoniã ⁊.c.ſignificauit 2.c. albericus de teſti An aũt in ſententia ſuffi ciat ſola partiũ pꝛeſentia abſqʒ alia citaione nt mõitiõe. Jo. an. ĩ addi pᷣalle. ꝛcfen. Ouil. de ſuʒa i ſũma ſua ĩ ti de ſen. tenuiſſe ꝙ ſola pſenria abſqʒ expᷣſſo ↄſenſu uł diſſenſu ſuffici quia citatio ſolũ fit ad ꝑris pſentiã habedaʒ. Et idẽ hic uelle vr̃ Jo. an. ? clarius ⁊ lati i .c.fi. de elec.li. Vi dicit tñ in addinõe pᷣdẽa q ad cautelã fecit qnqʒ ſeꝛuari ꝙ iudex monuit peꝛẽptorie partes plentes ut ſentẽtiã auduẽt æ ẽ hec bona pꝛactica ad opiones euitandas. Hꝛãc opi.tenuiſſe ꝛeꝑio. Hal.i aũt. ſi oẽs ſi ut ſe ab heredi. abſti. ubi diẽ ꝙ reſpcciu ae tus ꝗᷣ exercet᷑ de pᷣſẽti nõ ẽ neceſſaria alia mno nitio in pꝛeſenti. allegat.l.de uno quoqʒ ff.de re. iudi.ſʒ reſpectu actus alio ſpe exe rirur mõitio ut in tᷣmino ↄpareat ut . Bar. bac gõez mouit quomõ ⁊? quãdo iudex in.l.i.ff. de in ins uocan.⁊ i tenere ꝙ aut litigaror ẽ pꝛe 2 nõ ẽ neceſſaria citatio reg redes palam. J. penul. ff. de teſia rcẽdi reqᷓ i.l. üi. C. bi referũt docto. ſeẽs 2 uult litigare ulariter ar.l.ſi he arguendo irc T 9 obe ilicl 8 aboccin los pot Gariponn ſei⸗ Eciol hei lbel zeſentis en ,ee l, zir Pcſanii i Garaun lone üntilees A ſcamnoen 2 die e n auol berd hopnſo ſeqn c.vol toii t norein ndeun. ſecido , cöpaternitis AMraltuſ be⸗ ofrmarone rcſt? int ni non ummnm o icmnins /⸗ öeſinteinci ekenl. moſir m ircinmnmial rer mnib cbaoib raranmmn ni ſ nege n ſticgrum, pu is olnges tran INi la vono. deqin c. ſut s ge tet (Morn nlino Glols cöfeſſio llus in cnt ſiuoem etpeitione laa fi lenenia dinone 15 uffcr AAſſian feraciüda; ucitt Dlione imnnſticie, inder ſan dot pbanion ſopinſtcatecpig ad boe legn Im. ce hic . pr. (OPpo diin bienn Gbet ſeninu fitſeginer mionubhln lermumnee epogndtaz nidem. gvia gin ni latan Gebz ſalracgtiiſno gfn D a gve Sdie in glia, 4 dmne muſi Ifenütur ge nnen liz ſait ac inſfij phanie go. ij pꝛo iellean ne gegi de lgine an i ſeh 1o⸗ pherſeniig 1C D Nmiin n en n onſn de ddi 1l u uie tſi Vrpotüͤßeche⸗ Noeli aſcihmn htliös li lo. uutwliftcebor nitontt ꝛnd Hnim Pſenin ſenchnio Gin Pbanima iscigt unainiliit ls o t ceofi ee gilit enſcitin ſmi no Briltenihz icrir ſilantig ce nhl ¶ Nli umi oMinai mis iuo colania donanots nlicenl einſtui. Ain iwe ims i rleniu inlei, PPon Eer binc opinon anniox ini e rui ſ nic oni n i coui nitnn oin der igſc ania nebe cleab fonnitfr cma vchimna vo ir ii eiſende a Ften duti d⸗ nnſnin eeſ cdern Rula ſcn d e 1.Rrdoefuit UAnmaſel 1 daid mimn iii daiſed lcrdi locamnt ſiciſtmn Abanics belcti crioſenen 6 u ſo nöinin Nn And almöinde. deni ä hltnin er — 8=0, r =gare⸗ p—1 ibi legit = nõ ſionẽ amboꝝ ↄiugũ ſit ſentẽtia irritãda.glo. S De ꝛe ſudicats 3 peꝛ locum a ſpeciali ¶ Si auteʒ eſt pſens ? in nitus.tunc ẽ neceſſaria ciratio ułiuſſuſ iudicit: qui hʒ nim citationis ſic itelligit᷑ fſʒ eum inſti. de pena. te.li. . fi. 2.l.ea que.C. quo.æ quan. iudex.mihi plʒ pꝛecedẽs opinio ut ſufficiat ſo la pꝛeſentia nelit uel nolit litigare qꝛ iura exi gür cõir pꝛeſentiã.iij.q.vViij.caueant.⁊.c.oĩa ? de ma.⁊ obe.ĩteꝛ cũ ſi ¶ And etiam libel lus põt dari pᷣſenti ſʒ nõ fueꝛit ad hoc citatus nõ tñ ↄpellituꝛ ꝛeſpõdere ſi negociũ exigit de liberationẽ. ut gixi. in. c.i.poſt ſpe.ð libelli ob la.ubi nide. ¶ Mico. abb. 3. HSαια Icé dicit Onſang ninei. qð decre. latoꝛ S. e. ti. Sʒ ego ut aliqd ð nono afferã ſũmo ſic. ¶ Snia dinoꝛcij in cã matri moniali rire lata ad ſolam ↄiugis confeſſionẽ aſſerẽtis rium nõ reuocat᷑ ſed inteꝛi ei ſtatuꝛ donec legitime ð Sorio doceatur cõis diuiſio. fa ibi reſpondemus.ſ Mota primo ꝙ ↄſan guinei poſſunt accuſaꝛe marrimoniũ dᷣ cogna tione ſpũali rẽdẽtes ad ſepaꝛationẽ mr̃imonij 7 dic idẽ in quoliber de populo j.qui ma.ac cn. poſ.ꝑ roiũ æ maxie in. c. niderur. ¶ Mota ſecũdo ꝙ cõpaternitas ↄrracta in baptifmo l ↄfirmatione ĩpedit ⁊ dirimit mr̃imoniũ poſt Otꝛactum de quo in. c. martinus J-de cogna tõe ſpũali ⁊ in.c.i.ij.=. fi.e.ti.li.vi. ota tertio ꝙ ſnia lata in cã matrioniali põt ex ſuꝑ ueniẽtibꝰ ꝓbatõnibꝰ reir actari eriã ſi negoci um nõ ſit iregrum. urputa quia ↄinges tranſi ueꝛũt ad alia nora. de qꝰ in c. ſicut õᷓ de teſti. Miota ultimo ꝙ ſola cõfeſſio illius in cniꝰ fauoꝛem et petitionẽ lata fuit ſentẽtia diuoꝛcij nõ ſufficit ad ſñiam retractãdaʒ.ĩducit tñ pᷣũ ptionẽ iniuſticie. ut index ſuꝑ boc ꝓbationes ſuꝑ iniuſticia recipiat. ad hoc allegat Inn. de cꝛe.hãc õ.c.ꝓxi.¶ Oppo.dicitur hic in tex. bec ſentẽtia fuit legitime = ꝛationabib: lata. 7 m poſtea in fine admittit ꝓPbationẽ i Sꝛinʒ quod inducit repugnãtiaʒ quãdam. quia ſi le gitime fuit lata n debʒ retractari ĩmo ofirma ri. ut Sð eo. ea que So. dic ut in glo. i. 7. ij. ꝙ h vVba legitime ⸗7 ꝛatiõabiliteꝛ refeꝛũtur ad oꝛ dinẽ iudiciarinʒ. nõ aũt ad iuſticiã ꝓbarionũ. 7 nota glo.ij.pꝛo ĩtellectu quẽ dedi ad dẽʒ. c. ea que.· ¶Ael dic extra glo. ꝙ bec ſentẽtia fuit legitime lata.i.ſecũduʒ q; leges ⁊ canones diſ ponũt:quia in oꝛe duoꝝ uł'triũ æc̃. ij. q. iiij.in pꝛin.⁊.c.licet de teſti.⁊ teſteſ pᷣſumunt uex di xiſſe donec fueꝛit ↄtrariuʒ oſtẽſum:z iõ ireꝛim huic ſententie ſtandũ eſt, facit. c. accepimꝰ ð fide inſtru. ¶ Sed queꝛo nũquid illi idem te ſtes qui depoſueꝛũt in cauſa pꝛioꝛi ſint idonei ad deponẽduʒ nũc Sꝛiuʒ. So.glo.fi.in pꝛima bte dicit ꝙ nõ:quia ſunt peꝛiuri cũ iuraueꝛint diceꝛe pꝛĩo ueꝛitatẽ ſi nũc phibeꝛet Zꝛiuʒ 2 re mittit ad norata in.c.ſicut de teſtibꝰ. 2 dic nt ltima gl. queꝛit an ad ↄfeſ dicit ꝙ nõ ſicut.n. nõ ſufficit ↄfeſſio ad ſepa randũ matrimoniũ.ut in. c. ſuꝑ eoallegato i gl. ita nec ad ꝛetractandũ ſniam dic glo. pꝛoce dere quando lara fuit ſnia occaſione ipedimti nõ depèdẽtis a uolũtate ptium ut in caſn nꝛo nã ꝓbatio legitima ẽ eoꝝ ↄfeſſioni pᷣferenda maxiĩe in facto pꝛopꝛio.xiiij q.ij.iĩ prin. Secꝰ nbi ſnia depẽdet ex eoꝝ facio. urputa quia ꝓ nunciatũ fuit eos matrimonium nõ Otraxiſſe. Poſſunt eni nũc diceꝛe ↄrium nullo ſubſiſtẽ te impedimẽto ⁊ eccleſia illis credet. cum poſ ſint de nouo oᷣhere:æ eoꝝ ↄfeſſio nõ uertitur in alteꝛius pindiciũ ſecus ſi tẽdeꝛet in pꝛeiudi cium alteꝛius mẽimonij. Ad hoc qð le. = nõ. in. c. ij. de cla. deſpõ ¶q Ey gl. oppo. otꝛa cx. i eo qð admittit ꝓpbationẽ otra ſniam iõ lara Cum enim teſt s prioꝛcs depoſuerint ſuper cõpaternitate contracta ꝓbatio in contrariuʒ eſt meꝛe negatiua ſ ꝙ Opaternitatẽ nõ ↄtꝛaxe rũt qᷓ cñ nõ ſit deteꝛminata uideĩ ipꝛobabilis 5 de elec. bone¶ So. dicit Moſti. ꝙ poreꝛit idiꝛecie ꝓbari ↄriũ. Si. n pmi dixe ũr mu lier lenauit filiũ petri.nũc ꝓbari poteru ꝙ ilie nõ erat filius petri.ſʒ alteriꝰ. ar. J. qui filij ſir legitimi tranſmiſſe. .l.filiũ.ff. de ſta. homi. ul teſtes pꝛimi depoſuerũt diẽ ⁊ locũ iſii ãr ꝓba bãt ꝙ illa eadẽ die iacuit mulieꝛ infirma nec domũ exiuit uel eã fuiſſe ĩ aliquo loco remoio z de teſti. ex tenoꝛe. Ael dic ꝙ porerit ꝓbari pᷣmos teſtes fuiſſe coꝛꝛuptos iux nõta in. d.c. ſicut ¶ Queꝛo quid ſi mulieꝛ iſta egit 2 ſuccu buit nũquid poteꝛit cũ alio ↄheꝛe. Hoſt. dicit ꝙ ſue ↄſciĩe ẽ ꝛelinquẽdũ æ bn loquit ꝑ.c.mu lieri de iureiuran.nõ.n. dʒ ſibi nocere ↄfeſſio cũ nõ fuerit i iudicio admiſſa. ſed õ eam lara fuit ſnia. ut ibi. Oueꝛo ſi iſta mł⸗ ſuccubuerit an pot᷑it alius poſt ſniam laram denũtiare im pedimẽétũ ⁊ pereꝛe ut recipiãtur ꝓbatões ſuꝑ iĩ pedimẽto.nideĩ prio ꝙ nõ.qꝛ actio populaꝛiſ oↄſumitur uno agente. l. iij. ff. de actio po. nõ. gl. in. c. cũ dilecti de elec ¶ Cötrariũ derermi nat hic Goff. ? Ho. z cõir ſequũtur doc di cẽtes ꝙ debeat admitti denũcians uoles fidẽ facere de enoꝛe quo ꝓbato dʒ ꝛctractari ſen tentiaquia nõ tranſit in ꝛc iudicatã.· nullũ.n. Wſi Sen ninculum ſeu ↄſuetudo uel ſnia poreſt peccato ꝛem in ſuo peccato defendeꝛe. nel nutrire. ſʒ iu hoc dictũ ĩtelligas ꝓut dixi. S. e. latoꝛ 7. C. cõ ſãguinei nõ.n.dʒ admitii ĩdiſtincte.ſed debet allegari ſeu ſubeſſe aliqua ſimilitudo ĩ Srium q̃re.ſ.prima ſnia fuit iniuſta.¶ Sed dices tu quare nõ ẽ idẽ in aliis ſẽtẽtiis cũ obtinẽs ĩ iuſtã ſniaʒ. peccet ſciẽter rẽ nictã detinẽdo nec excuſat peccatũ ipᷣius omiſſio appellatiõis al terius ꝑris ut nõnteꝛ dicit nn.i.c.qꝛ pleriq; de imuni. ecc. ¶ So. Sriũ uidetur urgeꝛe.ſed põt iudicio meo dici ꝙ ĩ alijs cauſis pꝛiuanis ſnia iniuſta eſt dũtaxat oↄrra ius litigetoꝛuʒ 2 ut eſſet litium finis nolueꝛũt iura ꝙ p mſituʒ in reʒ iudicataʒ refricaretur ĩ dubiũ æ iuſtuia K »* A G 22) =ſet r c ν ardermnen, N- ſv a m Pij alirtutd Efent „= — — —,— — — V'ſma a i Tet ẽ c «4ͤ . 2 ¶ De ꝛe indicata. ſentétie. Ad boc quod nõᷣ glo. in. c. paſtoral F. quia neꝛo de offi. dele. z2 in. I. qui excep. ff. de ↄdi indebiti. Sʒ in cau noſt:o ſnia nedũ ẽ cõtra ius litigatoꝝ: ſed eriã cõtꝛa bonũ publi cuʒ ſeu iuſtitiã publicã: ne ſcilicʒ matrimoniũ leginime ↄiũctum ſeparetur. Item i cauſis P uatis põt quis iudicatis cõſentir̃ ⁊ appellatio né omirteꝛe. j. eo. quod ad ↄſultationẽ: ſec in iſtis publicis cũ peccaiũ ex iiuſta ſnia Ppueniel ſit iꝛemiſſibile ꝑ partẽ. ¶ An aut i alſſs cãis poſſit cõtra iiuſtã ſniam ꝛemedio denũtiatõis euãgelice pꝛocedi.uide quod dixi i. c.nouit s de iudi. in qd additõe. aꝛ. tenuit ꝙ ñ i ex trauagãti ad ꝛeprimedã in ue:bo denũtiatiõeʒ Hoſt. ſentit oppo.in.d. c.nouit. dic ut ibi di xi. ¶ Queꝛo qd de ſentétijs cenſure an tran ſeant in ꝛem iudicatam: ut eſt excõicatio ſuſpẽ lio ⁊ ĩteꝛdiciũ.j. de.v.ſig. querẽn ui ſic ꝑ lap ſuʒ. x. dieꝝ nõ poſſit peti abſolutio uł dici de ĩ iuſtitia ul ſi ſemel fuit qs pꝛonũtiatꝰ nõ ligatꝰ poſſit poſt decendiuʒ ꝓbari ligatus uel quid ſimile. Midet᷑ pᷣmo ꝙ trã ſeat in ꝛem iudicatã quia ſecũ trahit execuiionẽ nec ſuſ pẽdunt᷑ peꝛ appellationẽ: ut in. c. paſtoꝛalis de appel. 2. c· is cni de len. excõi. li vi. In Sriũ faciũt.c. cũ Otingat de offi. dele. ⁊. c.fi.de penis ⁊ c.ſacꝛo de ſen. excõi. ubi pʒ ꝙ qñʒ auditiur quis petel abſolutionẽ ? uolens pꝛobare ſententiaʒ eſſe iniuſtaʒ. Itẽ eadem ꝛatio uidetur in iſtis que eſt in ſentẽtia lata in cauſa matrimoniali.ſ.pe riculũ animaꝝ nam ꝓnũtia“ indicis ꝙ qs ex cõicatus nõ ſit nõ mutat neritatẽ ſi ueꝛe excõi catus ſit. Irẽ uincula iſtaꝝ ſentẽtiarũ non ſoluũrur peꝛ moꝝneʒ. Mã poſt moꝛtem ꝛeaner quis excõicatus:ut in. c.a nobis de ſen. exco. 2æ ramè marrimomũ moꝛte diſſoluitur ĩ aut. ð nup. F. deincepſ. So. dicit Hoſt. ꝙ talis ſnia quo ad priuatã utilitatẽ trãſit in ꝛeʒ iudicatã ſed quo ad publicã tangenteʒ animaꝝ ꝑiculũ nõ ar de excep pia li vi. licet eim in iſtif non appareat ius expſſuʒ: ſubeſt iñ ꝛ2is identitas. et ꝑ cõſequens idẽ debet eſſe ius de conſtuu. cranſlato.¶UMide tu ad materiam qð nõ. in .c. ad reprimé. de offi. oꝛdi. in glo.in vbo nõ ſuſpẽdatur que eſt notabilis dicẽs ꝙ ꝑ lapſũ decẽdij non trãſit excõicatio in ꝛem iudicataʒ quo minꝰ poſſit excõicamus ꝑ ſimplicẽ queꝛelã de iniuſta excõicatione cõqueri: ſed nõ audit ꝑ uiã appellationiſ.⁊ ſic non poteꝛit iſtaʒ cam defene ad eũ qui ſine appellatiõe adiri nõ po terat: utpura ad aꝛchie. ſi excõicatus eſt ſubiec Ins epo. ð offi oꝛdi paſtoꝛalis quod limita ni ſi ex nouo gꝛauamine: puta quia petit abſolu tionem poſt decẽdium ⁊ excõicatoꝛ iniuſte ab ſolutionẽ denegat tũc.n. porerat ex nouo gꝛa namine appellari ad archiepiſcopũ: ur nõ.i. d .c. ad reprimendã. ¶ JNiẽ nide ꝑ Jo. an. i. c. nenerabilibꝰ de ſen cxcõ.li.vi.ubi diẽ ꝙ ſiqs fuerit excõicatꝰ ꝓ ↄtumacia ? nõ appellat 7. decẽdiũ.nõ audit poſtmodũ uolẽs ꝓbare iin ſticiam ad effectũ euitãdi expenſas ſen pen coniumacie uel id ꝓpteꝛ quod fuit crtdien⸗ nidet᷑ eiʒ in facio priuato ratione cnius X. 8 tentia lata acquieniſſe ſnie: ar. .e. quod ad 5 ſultationẽ. facit quod nõ. Inn. in. c. pteꝛeg appel. ⁊ hoc ẽ qð uoluit ð Mo. ĩ eo qo di bas ſentẽtias trãſire in reʒ iudicatam quo 13 utilitatem pꝛiuatã: ſed nõ quo ad publicam ceꝛnẽtem animaꝝ piculũ. Et dic ꝙ traſu i iudicatam quo ad factum pꝛiuatuʒ inteꝛcluſu quando excõicatio fuit pure lata: 2 cum lau cognitione.ſecus ſi fuit lata ſub conditione ſi ne cauſe cognitione. utputa ſicut fieꝛi aſſoler mãdauit iudex ticio ut ſolueꝛet ſempꝛonio de biiũ uel ↄpaꝛeꝛet coꝛam eo.⁊ ſi neutũ faceꝛet eũ excõicabat. hoc ſentit do. An hic ego alle go ad hoc gl. ſingularẽ in. c. ex pte de v.ſig facit qð notar Mar. in. I. nõ fatetur ff. de 16 feſſ. ¶Mꝛereꝛea dic. ꝙ iſte ſnie traſeunt ĩ rẽ iudicaſã poſt lapſum. x. dieꝝ quo ad pſumpii onẽ iuſticie dictũ ẽ notabile Inno in. c. vone qc elec ubi dicit ꝙ licet ſnia excõicanõis non trãſeat in rẽ iudicatã. t poſt lapſum. x dieꝛũ ſempe: pꝛo ea pᷣſumitur. Ande onus pꝛobati onis ꝙ ſit iniuſta icumbit excõicato. allegat — (Qv dictũ.c.ſacꝛo ⁊.d.c:ad re pꝛimẽdaʒ. Di auteʒ fuir appellatũ. licet excõicauo oĩno teneat de inſticia iñ excõicationis nõ pᷣſumit᷑.? eiʒ ill in cũbit ꝓbatio cui incũbebat ante appellande; 2 ſic hẽbit excõicatoꝛ ꝓba re iuſticiã facit.ci. de ſen. excõ.li.vi.æ quod nõ. in c.in pniia de renũ. q eſt mẽi tenẽduʒ. Qimita pꝛimã pien diſtinctiõis ſ. ꝙ ꝓ ſnia excõis pᷣſumitur ſin fuit appellatũ miſi quo ad monitionẽ. illa eniz debet pꝛobari peꝛ. c. ſacro.de ſen. excò dins c. ꝓyi. ⁊? hoc ideo quia talis ſnia ſolet conteꝛ feni in abſentem. unde nõ pſumitur citatio ul monitio niſi pꝛobetur. ceſſat eiʒ ratio pſumen di pꝛo ea ſi pars ignoꝛaueꝛit. ſecus puto ſi in dex excõicauit aliquẽ pᷣſentem er nõ appellatez I decendiũ quia ratione pſentie ? tacuurnita tis omnia pſumuntuꝛ rite ⁊ recte geſta. Ad h qð notat Inn. in. c inotuit de eo qui fur.or. re. facit qð ponit Fre.ↄſi. clxxv.ſic limiio qo dixi S c. ex tenoꝛe.¶ Vltimo queꝛo an ſenl tia coꝛporis afflictiua tranſeat in re iudicatd dic ꝙ ſic.ſi m̃ apparẽt pꝛobatiões nouitei ie pene poteſt ſubueniri cõ ciali. ⁊ peꝛ pꝛincipẽ dũtaxat. tex. e PBartho in. l. diui.fratres. . bilis. ⁊ ibi ꝑ dẽnato ex gratia ſpe ſt nolde nõ ff. de penis Et pari rariõe idem poteſt dici in pena honoꝛis priuatina ue 1alia lata ſupe: crimine. Er uide tex. in ſententia continete pena pe ctmiariam in. l. iij. L. e re in nõ retractat᷑ ſentẽtia pꝛeiexin noniteꝛ repeꝛtorum: ut in impeꝛatores ff. de ꝛe iudi de tranſac. Er bec ſuff cia tationes ad materiam hu eo. latoꝛ ? tenoꝛ. di. Sed in cinili inſtrumerorum c. ſubona. . e. -l 2.l. lub pꝛerexiu. . nt. Uide alias limi ius. c. quas poſoit. ete gunter a in GSοCebi tum 6 Go 5 4 oruih. Deino 4 un ſef ſb nne nocĩſou pbenrilucho inn ſyduen ſischplei onbmn ? o hybelet. ,at n ͦg c rin nnue öben? ſie gobttirsiſ ine nene caleſa cnpie nurßdien aua eulibber baber vecen Aerbunones vdidians ſe t iſe ungen Uiedrap innn eeia ehicetotit riooesbabcdit Gecus ic n tde en ſuris neliͦvoce daberet gr tune non hede nicivns voeen uſpenw iuris ilo; pdn Et idez cic rerau criuc babet ex ed indine daplci porcone Möenin er tui plicatione debeuet Cppicivoce i 2 lie d iteligi gl auaten ippgnn Pni ſolnde opontet ad han fat vori Oulicnio aro turmnt inen ivra anop gibethabet bmninetrrnimti notiscande nidare inbuit ci in cinerſis gonis onurrin ben Inibverein eade gſorn cornerenn Nn apparet grio qnnre nags cebeuen neſchſrbunio quoticiang miane ns terl?. haben enelelil ſi t go möe uninſcg ar o generalit C. de ſideinſt E ob a ſlluſſe ße. Jo and i cceſi foreine Gnori? iar alaof i W babere noci in.ceſrib nin ianas. ſie qlllber anoniene er ietbeſanrar Clichm cn us ad theſe ir nrorii,e eres inrnſinn wn w Pbeſaurarie uncataint 6o Anben 9 Nagngininc artt a a Duinlröfunnt Duendcggiſeſfe nin n a linim p eren tf one uſicr ciie onbie Rong eche didai Plea ſinenöͤttin niſear in ſenndlai. üboſtbprge ſanyer poer pomimn Mycroneſt ons g ſt nuſt ndi iſn in diaic ro td cd tpinicg gj ſu: appxlari. Meer ennno ono tme inſan memomnons ni nii rajii cibit pbaſio mi uibehit omeappeſni rſcbibt oaw: pbire iſdi tl El cud l. vo) höN 1t ſmni go cſ nei nitn Lini⸗ pini onm Anends Plin etds bſonimk nd Gn WMelrid d AmcNGoe Naane deder õ P. 1e id ciatit ſieſdait femin ſanmn mie oonm in Tanto iſſpeden aſachunf⸗ lo aa haſs Gondeit ſlnſt ercnoi ui nibi Eemmnaſi ccnd ania tmiont MW maſſonmmfi d n Innn eiolid 1c hon öhont ege Ulerocen Aus ter eor ſaet fummin , 4 eſn pirhthnl na Pſona DBeinag warg 57 manſo⸗ „△ e ꝛc tudicata Bm olim. Taſus Si papa ↄtra ꝓnũciatio ſuã ↄfen bñficium boc tacito ſub repticia dicitur collatio ? nõ tʒ. pꝛia paꝛs nar rat factũ .fa diffinit ibi nos igit᷑. x textu notablia modice utiliratis colligi poſſũt cum ſ 5 ea que poſſent ad coꝛticẽ elici neniũt.j.plene examinãda iõ omitto ¶ Et pꝛio ꝓ declaratio ne oppo ⁊ nidetur ꝙ iſti pꝛepoſito non pote rat compereꝛe ius dandi duas uoces: ſed nnã dũtaxat.ar.in.c.qꝛ ꝓpter. de electõe ⁊.c.ſcꝛip tum e. ti. So. gl. pꝛima dupliciteꝛ. Drimo ꝙ de iuꝛe cõi pꝛocedit contrariũ. ſed foe iſie pᷣ poſitus ex ↄſuetudine uendicabat ſibi nnã no cẽ rarione dignitatis pꝛepoſimnre. æ aliã ꝛarõe canonie quia eꝛat etiam canonicus. Glo. m ĩ hac ſolutione non pſiſtit. Ratio patet in ea ⁊z tranſit ad ſecundam ſolutionẽ que ſatis faciliſ eſt Inn uidetur nellc ꝙ erquo quis plurium pſonarum nices gerit. ut ppoſiti ? caõici piu res noces habeat. allegat ð elec.cũ inter ii fa cit.c.penul. . poꝛꝛ0 e.ti.li.Vi. Jo. and dicit ꝙ ſi duo iura concurrũt in eadẽ pſona qnoꝝ quodlibet ꝓducit ius nocis dande dʒ ralis ꝑ ſona habeꝛe duas noces. qꝛ cenſetur imꝛe div ſoꝛũ ar. in. c.ex litteris de proba. ⁊.l.ſi cõſul. ff de adop cum ſimilibus. Et idẽ dicit ĩ diſtri bmionibns quotidianis quando rõe cuiuſqʒ inrinm dẽentur ipſe diſtributiones ut quẽad modũ ſiquis haberet illa duo iura in diuerſis eccliis duplicẽ poꝛtiõem æ nocẽ habeꝛet. facit quod nõ gl.in.c.qꝛ in tantũ de pᷣben.⁊ ſicut duo habẽtes ipſa iura in eadẽ eccleſia duplica ꝛentur pᷣdicta. quia quilibet habeꝛet nocem ? diſtributiones quotidianas ſic ⁊ iſte fungens nice duoꝝ ſ in una eccleſia duplicẽ nocẽ æ di ſtribntões habebit. Secus dic qn rõe alreriuſ inris nullã nocẽ habeꝛet.qꝛ tunc non habebit niſi unã nocem ꝛeſpeci iuris illaʒ pducẽtis Er ideʒ dic ſi reſpectu cuiuſqʒ habẽt ex cõſue rudine duplicẽ poꝛcionẽ. Mõ enim ex tali du plicatione debcꝛet duplici noce uti.⁊ ſic debet irelligi gl quatenꝰ ipugnat pᷣmã ſolurõeʒ. qa opoꝛtet ad h̊. ut fiat uocũ duplicatio quod cõ curꝛant dineꝛſa iura quoꝝ qꝙlibet habet diſtru pntinue facultatẽ uocis dande tribuere et ſicut tribnũt dũ in diuerſis ꝑpſonis concurrũt ita ðᷣ bent tribnere in eadẽ pſona cõcurrentia. ita eni apparet ratio quare magis debearur vox nel diſributio quotidiana ratione uniꝰ ꝙ al teriꝰ. babeat ergo ratõe ntrinſqʒ. ar. opt.iĩ ſi. in l generalit᷑ C. de fideinſſ Et ꝑ h̊ dicit cõ ſuluiſſe ſpe. Jo. and.i eccleſia floꝛctina in qᷓ theſauraria erat noua dignitaſ ĩ eccleſia ex ſpali diſpoſitõe theſaurariꝰ licet alias n cano nicus debebat habeꝛe uocẽ in.c.⁊ diſtributio nes quotidianas. ſicnt quiliber canonicus de mũ nacante theſauraria. onidam canonicꝰ fu it aſſũptus ad theſaurariã: 2 ex cõſuetndie uel diſpoſitione poſſidebat ſimul theſanrariam et canonicatũ.· queꝛcbatur.¶ An debeꝛet babẽ uoceʒ in capitulo ⁊z diſtributionẽ duplicẽ. Cõ ſuluit ꝙ licʒ equiſſimũ eẽt ꝙ nullus ĩ uno coꝛ poꝛe uel collegio duas noces nel duo ſuffra gia habẽt ſuo iure ideſt iuris ſui unici capitis uocis naturalis uł oꝛis.tn nbi ↄſuetudo eccle ſie nõ appaꝛet cni ſtareiur ĩ boc.exquo utriqʒ illoꝛum iurium debetuꝛ: uox. zæ diſtribnrio bns licite iſta duo iura:duplicem uocem ⁊z dupliceſ diſtributiones habebit. ⁊ ſic dicit ſe ĩteligẽ di ctũ. Inn. cũ nõ ſit iuri ↄrium unum diuerſo iuꝛe dinerſis uti ſuffragiis. ? maxime realibus ideſt que ſequuntur ? dẽntuz ex illa ꝛe. ð deci. paſtoꝛalis ⁊ cle paſtoꝛalis de cenſi.cum ſimili bus ubi ueꝛo ex dignitate peꝛſonatu uł officio P ſe ſine canõia nõ haberet nocem. tunc talis babẽs illud officium dignitatem uel ꝑſonatuʒ cum cãonia unicam uocem babebit. quia nni cum ins habet cui ſit nox Gebia. Cſedt cit eẽ ĩ cccła bononiẽſi ubi aꝛchidia ⁊ archipᷣ. nõ canonicus nõ bʒ nocem in capitulo. ergo exiſtens archidi. æ canonicus unicã nocem ha bebit licet quandoqʒ duplicem habet de cõſu etudine poꝛtionem ex tali n. redditunm dupli catione noce duplici nõ uteretur. nt. S dictum eſt do. An ſequituꝛ hanc opinionem Jo. an. ꝛeſpectu nocum qꝛ ille dantur ad ↄſequentiaʒ d gnitatis ſed non placet ſibi quo ad diſtribu tiones in qᷓtuʒ ſũt ve diſtribntiones.quia dã tur ratione ſeruitij ꝑſonalis ĩtereſſendi ĩ diui nis. ipſe antem in diuinis nõ poteſt intereſſe. ut plures cum non ſit niſi unus ⁊ fuit ꝓ uno Iʒz habeat plures dignitates. nam ſi duo beꝛẽt illas dignirates ? alius ĩtereſſet reliquo nõ in teꝛeſſẽti nibil daꝛetur:nec obſiat ſᷣm cũ d.l ge neraliter quia ibi ille qui ſucceſſit cõꝛeo n ma gis grauatur qꝙᷓ; primus iõ tẽtur ex perſona ſua ⁊ ex ꝑſona cõrei.exquo nõ appaꝛet quaꝛe magis debear teneri una obligatõe qᷓ;' alia. ſzʒ in cãn noſtro pudicaretur eccleſie ſi ultra im penſom ſeruiciũ granareiur ¶ Mro bac opi nione do. An. que prima frõte nidet᷑ ſaris bo na facit c nnicũ de cle. nõ reſi.li.Vi.? qð po nit Fie ↄſilio cxv. al. cxviij. ubi diẽ qð ſiqᷣs bʒ in eadẽ eccłia ex diſpẽſatione canonicatum 7 capellaniam ꝙ illa hora qua celebrat ut ca pellanns priuatur diſtriburionibus quas de bet habere:ut canonicus. ar.c. cum m de pᷣ ben quod eſt norandum Mar. tamen æ do. Car in termis Jo. an. ↄſuluerũt ſedᷣm opini onem ſuam. ut ↄcurrẽtibus illis dnobꝰiuribꝰ i eadẽ pſona debeꝛet nti duplici uoce. ⁊z reci pere duplicem poꝛõem ꝓ quo optime facit.i. ticia. F. qui marco.ff. de anu.le. nbi legato ge nerali peꝛ ſpeciale eidem facto nõ deꝛogat᷑ qᷓ; do fit ſimpliciter nõ ob eandẽ cãm. Ange ſi legantur uni libeꝛto centum in ſpecie.⁊ poſtea per eundem teſtatoꝛem legatur quid annuum omnib libertis habebit ille ãnnũ legatũ ⁊ cẽ tum ſpecialiter legata Ad idẽ quod nõ. Cy. k 5 (Q A11 hion D vat; rrYSA . ¶ Be ꝛe iudicata? ? pe.in.l.cũ queſtio.C.de lega.⁊ Mar.in.l. ſi ſeruus cõis.ff.de ſtip.ſeꝛuo.vbi dicũt ꝙ ſi quis legat fratribus pꝛedicatoribus cuiliber unã capã ⁊ prioꝛi bibliã:prioꝛ debet hẽe capã ianqꝙᷓ; frate: ⁊ bibliã tanqᷓ prioꝛ:ſecus tamen ibi dicũt ſi clanſula generalis fuiſſet ſecuta: ut ſi dixiſſet lego priori unam bibliam ⁊ cuili bet fratrum nnam capam.qꝛ tunc uidetur ex cepiſſe. prioꝛeʒ a numeꝛo fratrũ ⁊ clauſula ge neralis non ẽ ꝛefeꝛenda ad eũ cui ẽ ſpecialiteꝛ ꝓuiſum.nt.l.doli clam.ff. de neꝛ.obli.⁊.l.ſan ctio legũ de penis. Ita ur dicẽdũ in ꝓpoſito ꝙ cũ in eadẽ ꝑſona cõcurrãt due diſpões di ueꝛſe quelibet debet ſuũ effectũ conſequi:ſicui ſi in diueꝛſis peꝛſonis concurrẽnt. Attamẽ ꝓ aliquali ↄcõdia maxime cũ dicro Fꝛe.ego ſic diſtingueꝛẽ ꝙ quãdoqʒ is in cuius peꝛſona 9 currunt talia iura deſeruit ꝛeſpectu unius.et h ↄſtat ⁊ nõ debʒ hr̃e diſtributões ꝛeſpectu al terius iuris.Exemplum in canonico habente capellaniã in eccleſia qui celebꝛat tanquam ca pellanus.nam tũc non põt dici ꝙ ĩteꝛſit:nt ca nonicus:quia ac tus ille pꝛo tũc celebꝛãdi ſibi ut ſolo capellano cõpetit.ar.c.cũ ĩteꝛ.S. d ele. iũcta glo.⁊ eoꝝ que notant᷑ in.c.ut ciꝛca.e.ti .li.vVi.⁊ in.c.poſtulaſti.de ↄceſ.pᷣben.quando qʒ nõ põt apparere ꝛatiõe cuius iuris ſit.⁊ tẽᷣ cũ nõ appareat ꝛatio quare debeat babes ma gis reſpectu unius ꝙᷓ; alteriꝰ ⁊æ eccleſia ſeu eiꝰ decoꝛ refulget ꝛeſpeciu ntriuſqʒ iuriſ.cñ ſit di ceꝛe in eccleſia eſſe pꝛepoſitũ z canonicũ nns ſi nis numerare canonicos ẽ ibi ꝛeꝑire nume rũ debitũ ſi nis habeẽ pꝛepoſiiuʒ idẽ eꝛgo dʒ babeꝛe diſtributiones ꝛeſpeciu utrinſqʒ inris: ar. bonũ ĩ. d.l.gñaliteꝛ.⁊ in.d. S. qui marco. facit ẽt:quia diſtributões dãt᷑ ꝛeſpectiu ſiteꝛeſſe diuinoꝝ nõ pꝛeciſe ꝛeſpectu cantus uł alterius obſequij:ut in.c.nno de cle.non ꝛeſci.li.vi.et „ ar nerũ ẽ dicẽ iſtũ inteꝛfuiſſe diuinis.ut caõnicũ ? pᷣpoſitũ.d.l.ſi oſul. Et ꝑ h̊ tollit᷑ motiunm do. An.¶ Itẽ poſſet tolli aliðᷣ foꝛte morinũ de.l.alimenta. F. baſilice. ff. de ali.⁊ ci leg. nbi legatũ alimetoꝝ n ur̃ iterabile.vñ unũ ꝑ alisð tollitk. S ainibuns fiũt pꝛo alimentis canonicoꝝ.eꝛgo non debẽt duplicate in eadẽ pſona ↄcurreꝛe ¶ So. diſtriburio particula ris nõ ſufficit pꝛo alimẽtis. ſed dat᷑ pꝛo parte alimẽtoꝝ. Itẽ quãto quis eſt in eccfia clarioꝛ antiquioꝛ æ dignioꝛ tãto in his que dant᷑ pꝛo alimẽtis pꝛebonorari dʒ.ur nõ. Innocẽ.i.c: cuʒ omnes de ↄſti. facit.c.nõ cogãtur.xli. di. cũ eꝛgo iſte habeat duas qualitates pꝛeeminẽ tes merito ẽt pꝛe alijs in diſtribntiõibꝰ hono rari debet.ar.opti.i.c.de multa in fi.de pᷣbẽ. ¶ Et pꝛedicta in dubio ꝓceder̃ puto ĩ diſtri butionibꝰ que dant᷑ loco pꝛebẽ. ur ſi pᷣbende nõſint ibi diſticte. alias eſſet dignitas ſine benda ſeu poꝛtiõe. Idẽ dico ĩ ecclijs nbi ſũt diſtincte pbẽde ⁊ ẽ mẽſa gꝛoſſa nitra diſtribu tiões quotidianas ut de mẽla gꝛoſſa indubie hẽat iſte portionẽ dquplica datur ratõe intereſſentie. ar. ad nrüq: di ſatil colligitur ex notatis per gl.i “D letum cleri. nõ reſi.? p hec fortius tollif nn ni= factum de alimentorum ratione. Ma “ 6 ratio concluderet idẽ ⸗2 foꝛtiuſ eſſet ianenl ut illa nõ debeatur ei cui eſt prouiſũ krenn modũ alterius dignitatis quod èé ſali, rcom tet in epiſcopo qui iure ſpeciali pöt babe⸗ pa bendã in ecclia. ut. in. c. cũ in eccleſia ö “ li. Vi. NPreterea clericus ultra alimeta di penſator ad pias cauſas et ſi ſit canonicuf . tex. nõbilis.xij.q.i..fi.⸗ hbec nöbis Sel quia S̊ Jo. and.nimis ſuccinte traſiuit in bi habentibus dignitatẽ peꝛſonatũ nel officũ 1 tä: qa illa bportlo ſ an de iure debeãt iſti habeꝛe uoceʒ i. c. ceſſar ↄſuetudine. So. dico nõ qꝛ bñtes Gürarar ius canonie hñt nocẽ ĩ.c.ut nõ. Inn.i.c ij ce inſti. Hic dicit᷑ canonici epuns faciüt nnez coꝛpus:de alijs ueꝛo nil dicit: ut in. c. nouit c. ꝙᷓto de his querfi.a pꝛe.qui eꝛgo citra cano nicos nult ſibi ius eligendi nẽdicare uel nocẽ in. c. habeꝛe debet hoc peꝛ aliquod ins ſpale probare.ut in.c.cũ eccleſia ſutrina de ca pol. ⁊ ꝓpꝛie.?.c.ſcꝛiptum ⁊.c.cumana de eleci 4 facit. c. cum dilectus de oſuetudine qð nota. Ex his habes unã norabileẽ ſolurioneʒ quare iſte pꝛepoſitus nendicabat ſibi duas uoces in iſta electione. Nom ut patet in tex. maxime in medio ⁊ ĩ fine hec elec.ad archidiaconatũ pii nebat ſimul ad epiſcopũ æ capitulũ ⸗ ppoſit eꝛat canonicus ⁊ de ↄſuetudine ulł ſtatuto pre poſitus ratione pᷣpoſiture debebat babere io cẽ in capitulo.ſicur quilibet canonicus.Seci da ſolutio datur in glo. ꝙ foꝛte unaʒ nendica bat ſibi iſte nomine pꝛopꝛio.¶ Aliã tanſ al teꝛius ꝓcur.qð eſſe põt.ut i.c.qꝛ ꝑp de clect. ⁊.c.ſcꝛiptũ ẽ eo.ti.⁊ melius i.c.penlł. poꝛo eo. ti.li. Vi. Et hoc cãu ibi notabiliteꝛ decidit ꝙ habens tali modo duas noces nõ põt unũ ſuo nomine eligeꝛe ⁊ aliuʒ tanq; ꝓcuratoꝛ.qꝛ cũ nõ habeat niſi nnũ dictamẽ ratiõis ea rati one qua putat aliquẽ melioꝛeʒ ſuo nomine d; putare ⁊ alieno niſi in mandatis habuiſſet de eligendo ceꝛtam peꝛſonam.ut ibi qð ẽ nõndũ C Quid aũt in caſu pꝛecedenti cũ quis habʒ duas noces iure ꝓpꝛio an poſſit illas diuide re.dic ꝙ nõ quia foꝛtius habet locum Pmiſſa ratio in iſto caſu qᷓᷓ in pꝛecedenti ⁊ boc tenuit Jo. an. in. d.c. penul. Et facit ꝙ ꝛccoꝛ huins umiueꝛſitatis qui habet duas noces in elecoe ꝛectoris in pꝛeeminẽtia ꝛectoratus? officij ñ poſſit illas in diueꝛſos diuideꝛe:qð ſi ſaceret nihil ageꝛet ut in.d.c.ponꝛo. ¶ Oppo.ſcõo in eo ꝙ tex.iſte nidet ĩpugnare pꝛoniſionẽ il lius gnlielmi.qꝛ non erat tẽpoꝛe ipeirationis ſeu collationis diaconus.ᷣ hoc cim non videĩ obſtare ut in. c. a multis de eta. æ qua.ubi pʒ etiã ꝙ ad epᷣatuʒ ꝓmoueri põt ſubdiaconus cathedrali eceleſia ſine canonicatu. ¶ Qucꝛo ſſcerent tenpoſe iansſrinnnnmhnend nann ini alegmn o la dli. u anchein ſal locc ha 4 hocomaiir licin uſi ti 1l õ mn m oor ut oomnoven a i uni 4 ſing cgo O N;iciaonali gmnon poreut e a, 7 a c,1. Oueꝛo q fue Mrpaisz polſſinn dintlidt enacte, coharione i g facii per deeſinom. nau ſop pandondinis Stectns do dadvit vil Fenfone ſecundi antia tepon B 9l ii. pecuit nas carſis. Dig gila lio fut ſubrpicn ti Dopa feſſer lin tra imeetlocmtonſan ion qui ſi ſeinſſet neni ier no feelſß iceo pfamin pfueit airün iug er no ge ſtn ſna ſeiocnoig rͤ fee none. eoblint cCi limne deadl cenun ngd feioen polleſczi cutoria feuocare. Illod enim Dordir e luder ſclenter 1 kinin Rrcl nocat ilaz pnn em iniqna. ſed icin noſtro engt ioſtn re no ponnc ſcenerilz ſtnoenneit pſun un nanming hir ilnic coitei coct. appiobj edei oss lurreptiöe iftn eig „ D nnoce. it npio in noolig Plumptione M mnu daeginen Mnmi Papa nioorer in Urla Ucſon aretonn cin I 10e elpeczata pije, . 1 ſutan ppoobane Ber in nbir ſifterenndi nbi eOr l göiſt mini wti ſtiie, n kacto ue dele telocntorieapp⸗ inntit ſeicz r Onmnenecapde untane Mler Bnh ricſpiin 1 oclair P ferionbus gcbet nc ndlnsce Nienlirit rz i,omi⸗ Alnona Npoſim nlathr i, nig oci cenne Nmu merin er nnen o riſirtm r manfiliwnmi chr imn ſohit aninli t poſt AM cnonicns t ge oſremdine ſnmo or⸗ Müms taione poſiure dehen beeedd Cin dinnd Ken anlider ndiend Gecn Aſwad daumt eweendi da ir onineodid Mm lenns pent gd ledr ni an ten 1.Kcihiͦ to n d lnsi cheſ ſſn 6o n1. N. Eboc n ti onbliet babens tnil modo nes notsz ſifin gere ? Moz tenn otnn oo nomine cigen 1 Hmch nan odeen nli i dinmi nliit cnr un un iili nivoſnun umte t Ncnd nüin nmtedii⸗ . ſorom wticien igendo cenan den “ Od ootin canl Niun bus octs le gMio n pſli zaniaforins apalinn No qpiafonin on ſto d ih nte non Eikecrgn⸗ In dc en Cſill e s tibwpa dnisnadi Sy gl. ſecunda dicit ꝙ iſta allegatio non ua leb at.ſed papa aſſumit illam nõ enim ut cãm. Et dicit hic Jo. an. ꝙ ſecũdũ ãtiquos caões ꝓcedebat illa allegatio.lx.di.c.ij.2.iij. Inn. dicit ꝙ ad hunc oꝛdinẽ diaconatus ꝓmoneꝛi iſte aſſumptus in archidiaconum debebat ut in.c.cũ in cũctis..inferioꝛa de elcct.ſed eriã exiſtens in minoꝛibus ad hanc dignitatẽ eligi poteſt. Moſſi.dicit hoc primum uerum diſpẽ ſatiue per.c. preterea de eta.⁊ qua. quaſi uelit ꝙ nõ exiſtens in ſacris nõ poſſit iure cõi ad dignitatẽ iferioꝛẽ uel ecchiam curatam pꝛomo ueri ⁊ pꝛo hoc dicto ſatis facit.c.dudũ.el.i.ðᷣ elec. Mꝛo dicto Innocẽè. facit.c.ſi ꝓ cleꝛicis de pᷣben. li. vi. ⁊.c.ij.de inſti.e.lb. Jo.an.in d.c. dudũ.æ gl.in d.c.ſi ꝓ clericis tenent il lam opinionẽ Inno. quando pꝛoceditur per niam e ectõis ſecus ſi pꝛocedetur per niam ĩ petratõis uel iſtitutõis.d c.ij de ĩſti.z. c.ſi ꝓ clericis Jo. cal in. d. c dudum tenet indiſtin cte iſtaʒ opinionem Inn. que pꝛofecto hodie eſt ueꝛioꝛ. nam ſi ad epiſce patuʒ ſufficit ꝙ eli gendus: ſit in ſubdiaconum d.c.a multis inñ ferioꝛibus debet ſufficere:ut tempore aſſump tionis ſit in minoꝛibns in.d.c.in cunctis' ad iura allegata pꝛo contrarijs. dic ur nõ. Cal.i dicto.c. dudum ¶ Ald hoc.c. põt dici ꝙ in hoc pꝛocedit ſecũdum iura antiqua uł dic fᷣm HMoſti. hic ⁊ foꝛte impediẽte aliqua irregulaꝛi tate nõ poteꝛat pꝛomoueꝛi ad illnʒ oꝛdinẽ dia conatus eꝛgo nec ad archidiaconatũ ꝓmone ꝛi poteꝛat de cta. ⁊ qua.c.i. (Auerd fuit pricipalis ? potiſſima cã qnullãdi æ retractan di collationẽ iſti. g factã peꝛ celeſtinum. nã ut ſupꝛa patuit oꝛdinis defectus nõ habuit uicia re niſi foꝛte ſecundũ antiqua tẽpoꝛa. ¶ Sol gl.iij. ꝓſequit duas cauſas. MDꝛiĩa q illa col latio fuit ſubꝛepticia cũ apa feciſſet illaʒ tra inteꝛlocutoꝛiam ſuã quã ſi ſciuiſſet ueꝛiſilłi teꝛ nõ feciſſʒ ideo pᷣſumitur ꝙ fueꝛit circũuen tus ex quo de iſta ſna ĩte:locutoꝛia nõ fec mẽ tionẽ. Mec obſtat.c.cũ ceſſante de appel. nbi dicitur iudicẽ etiam ifeꝛioꝛem poſſe ſuã ĩteꝛlo cutoꝛiã reuocare. Illud enim pꝛocedit quado index ſcienter ? ex cauſa reuocar illaʒ pura qꝛ eꝛat iniqua. ſed ĩ cãu noſtro cꝛat iuſia ? cqua 2 nõ apparet ꝙ ſcienteꝛ illaʒ reuocaue:it.⁊ ſic pᷣſumitur circunuẽtus. hanc ãnullatiõis cauſã cõĩteꝛ doct. appꝛobãr. ? dicit Innocẽ ꝙ pꝛo ſurreptiõe iſta eiat pᷣſumptio ita niolẽra = nõ admittebat in ↄtꝛarium pᷣſumptionem ut colli gitur ex litteꝛa. Nam ita papa molẽeteꝛ ſubre prionẽ pᷣſumpſit ?æ ꝓnunciauit ↄtra abſentem nulla defẽſionis exceptõe expectata hũc itelle ctũ nidetur appꝛobare Mar. in. l. qdᷣ iuſſit in fi.ff.de re iudi.ubi ĩducit hũc tex.ad notabilẽ queſtionem uidelicet ſupeꝛ eodem facto appa rẽt due ſẽtẽtie ĩteꝛlocutoꝛie ↄtrarie nec aphpet ꝙ iudex tuleꝛit ſecũdã cũ aĩo reuocãdi pꝛimã queꝛitur que pualeat. Oar.ibi ↄcludit ꝙ pꝛi C De ꝛc iuchicgis ma nõ uidetur reuocata. qꝛ primã eſſe latam debet iudici liquere quando ꝓfert ſecundam trariam.l.hoc ãt. F.i.ff.qui.ex ca.ipo.ea.ſi cut uidemus in ſimili ꝙ quis nõ ꝛenũciat iuri quod ignoꝛat.l.mateꝛ. ff. de ĩoffi.teſ.nec miles uidetur exheꝛedare filium quem ignoꝛat bre .l. ſi. cũ. C. de teſta. mili.? ꝓ hoc dicit uideri tex hic.⁊ dicit ꝙ in iudice oꝛdinario ẽ pᷣſumẽ da ignoꝛantia in dubio ꝓpter mnltitudinẽ fa ctoꝛum per iſtũ tex. Ex quo nõ ꝙ nõ ſolũ ꝓ cedit quod hic dicitur in impetꝛatione bnficij que eſt odioſa æ ꝛeſtꝛingenda:ut in.c.q;uis ðᷣ pᷣben .li. vi. ſʒ ẽt in iterlocutoꝛijs.ut nõ ualeat ſecũda ) primã ſi non apparet iudicem fu ſſe de prima memoꝛem. pᷣſumeꝛẽ ramen ſcientiaʒ in utꝛoqʒ caſu ſi iudex de pꝛoximo pꝛeſeꝛtim ĩ facto notabili illam tuliſſet:preſumi eim hoc caſu ſcia in facto ppꝛio.de ꝛpcis ab excõicato 2. c.cũ illoꝝ ad finem ð ſẽ.ex. ¶ Jaẽè ſi pmiſit ſuꝑ prima cãe cognitione.ar.eoꝝ qᷓ nõ Jo. an. in. c. ij. qe ſciſ. ⁊ ſentit Mar.in.l.quod iuſ ſit pꝛeall. ¶ Idem ꝙ g dixi ĩ impet: atione a papa ⁊ in ſecunda interlocutoꝛia locum habʒ in aliis terminis. Anõ per iſtũ tex. dicit. Jo. cal.in.c. cum dilectus de iuꝛepatꝛo.non uale? collationem legati ſimpliciter factam que ten dit in piudicinm reſeruationis pꝛius per eũ ꝓ alio facte:licʒ ex ceꝛta ſcia potuiſſet ꝛeſeruatio nem ꝛcuocare ut ibi nõ. (Ai impediatur collatio ↄtra interlocutoꝛiam ſi fuit motu ꝓ pꝛio facta ſcredo ꝙ ſic.quia motꝰ ꝓprius nõ firmat gꝛatiam cõtra pſumptã intẽtõneʒ cõce dẽtis. ut nõ Jo. an. in. c. ſi motu ꝓprio de p ben.li.vVi.⁊ domini de ꝛota deci.xlv.ſẽtit cal. in.d.c.cũ dilectus.ubi dixi.G̊ autem ãnullatur gratia ex defectu intentionis. Ad idẽ gl.nota bilis in cle ſi ꝛ omanus de pꝛcbẽ.uide ramen ad mãm quod notat Moſt. in. c.cũ ĩ cũciis. iferioꝛa de elec.⁊æ qdð idẽ ſit in facto ꝓprio mo tu ſatis ſentit Dar. in queſtiõe ſua ? Jo. cal. i. d c.cũ dilectus qdð maxime ꝓcedit ubi ſecũ da diſpoſitio tendit ĩ alterius pᷣiudicium ut i caſu noſtꝛo. Mriceps eniʒ in dubio nõ pᷣſũi tur uelle rerno pᷣiudicaꝛe: ut.l.ij. F. ſiquiſ a pn cipe.ff. nequid in loco pub. ⁊ i.c.ſuper eo.de offi. dele.æ hec nõ.qꝛ faciunt ad multa¶ Se cũda cã ãnullationis fuit ſecũdũ gl.qꝛ iſte.g.ĩ petrauit archidiaconatũ pſente in curia ꝓcu ratoꝛe aduerſarij ſui eo nõ requiſito æ i ̊ gl. multũ inſtat an ex ſe ſola ſufficiat æ tandẽ niðᷣ tur uelle ꝙ nõ. ↄcludens ꝙ nõ tẽtur quis in ĩ petratione ſua requirere aduerſarium ſuũ.ſed ſibi ẽ imputandũ ꝙ nõ ↄdixit in audictia qn lr̃e emanauerunt ⁊ fm hoc dicit Jo.andꝛe.ꝙ Mapa aſſumit hic nõ cãm ut cãm. ſimile de elec. bone.ij. Hoſti.dicit curiam ſemuare:ut lit teꝛe pꝛeiuditiales nõ tranſeãt:qñ adueꝛſarius ul eius ꝓcuratoꝛ eſt pꝛeſens ĩ curia niii citet̃. nec ſufficit ſm eum citatio in audiẽtiaꝛ ſed dʒ fieꝛi ad hoſpitium. ? ſic uidetur itelligere iſtuʒ Kk a. G . — . N. ,, ma 11, 3α Eiοι. ¶ De ꝛ iudicata: — X ilz mervie fenat fdg tex. Gaſpaꝛ. de cal. dié ſe putaꝛe hoc dẽʒ Ho ſtien. pꝛaticari in litteꝛis iuſticie:ſed in litte is gratie non. quaſi dicat ꝙ litteꝛas gratioſas i perrare poſſum: abſqʒ co ꝙ adueꝛſariũ meuʒ citari faciam go relinquo hoc ſtilo curie qui ſeꝛuandus eſt ut in. c.ex litteꝛis de cõſti. ? c.q; grani de crimi fal. ſed de iure puro cuʒ ĩ petratio non ſit actus iudicialis partis pnti am ñn requiri maxime in litteris g atioſis. nã ſuperior in concedendo gratiam non tenctx᷑ ti tare ſeu nocar᷑ illos qꝗo pᷣiudiciũ iꝛrogari põt ur nõ. Inno. i. c niſi cũ pᷣdẽ ꝓpe fi de renũ. nã nulli fac iiuriã qͥ nti iure ſuo qð ꝓceditr ni ſi iure aliud ĩ ceno cãu caucat᷑ ſic dicimꝰ iĩ ille gitimatiõe quã priceps faẽ illis uocaris qͥ poſ ſẽt ſuccedẽ ab ĩteſtato ð̊ qꝰ tñ dð ð᷑ʒ:ut nõ bã. i l. gallꝰ. . æ qͥl ſi tm ff. de li. æ po. ?æ p bal ĩ .I zſcripta.C. ð pci.ĩꝑpa offe in fine.⁊ ĩ ꝓheio Cputo tñ ꝙ debeꝛet quis nocari:⁊ ẽt oſen tire qn detraheꝛet᷑ ſuo iuri iã qſiro de iur̃ gen tiũ:⁊ ſic põt ĩtelligi.l.fi.vᷣ nata reſti.ff ubi ðꝛ ꝙ prono.ↄſentiẽte dʒ libeꝛtꝰꝑ ĩpatoẽ ꝛeſtirui natalibꝰ: qꝛ h iperrato ius patroni amunt et nota illã ꝛ0eʒ quã ibi reddit rex ¶ An añt pri ceps poſſit ex plenitudie poteſtan talẽ gr̃am nullo uocato oↄcedẽ nide q nõ Ma:. 7 bat. i ſocis pᷣalle.⁊ credo ꝙ ſic ſubſiſtẽre cõ.ar. eo rũ ꝗᷣ nõ. Inn. i. c. ꝗᷓ in eccliaꝝ de ↄſti. æ ſentit bar.ĩ loco pᷣalle. ⁊ i dubio pᷣſnumeꝛet᷑ cã ſi dicit ꝙ ex ceꝛ a ſcia feẽ ad h̊ ꝙ nõ idẽ baꝛ.i.l.fi. C ſi ius nel utili.publi.? Cy. in.l.pᷣſcriptione C. e. ti. æ ira lare ĩ facto Zwplnt A Nem dd tendat litteꝛa dũ dicẽ ꝙ iſte.g. i eluſiõe dõario nis apoſtolice ꝛecipit collarõeʒ poſtmoduʒ ab epᷣo glo.i vᷣbo eluſionẽ rñdet:ut pʒ in ea. Et nõ iſtã gl:ꝙ vr̃ deludẽ collarionẽ ſuꝑioris qᷓ Vult eccłiaʒ poſtea ꝛecognoſcẽ ab ĩ feriori. vẽ mn. magis extollẽ ius ĩferioris. 2 ſi h fac̃ ſiñ cã credo ꝙ ſit legitia cã priuãdi illũ tali bn ficio 25e cu uſdã igꝛatirudis. ar. i. c. fi. de dona. ſiẽ dicimꝰ ĩ uaſallo ꝗᷓ ab alio ꝛecognoſct fenduʒ. ut dixi. S ti. pꝓx. ſi diligẽti æ ar. hic.ſecꝰ ſi face ꝛct ad cautelã. ur qa dubitar ꝓbabilit᷑ ð naldi tate pᷣme collarõis. ad h̊ tex nõb łi. c. pꝰ cle. ðᷣ ↄceſ pᷣbẽ ⁊ qð ibi dixi. Et nõ. er tex iuncta gl hac ꝙ Iʒ adueꝛſariꝰ ↄſẽtiat ñi tũ ↄuaſeſcit qð fit ꝑ ſubreptionẽ. Et h̊ colligit Inn. ̊ dẽʒ neꝝ ẽ ĩ ſe.qꝛ ꝑ ſubꝛeptionẽ lr̃e ſt᷑ nulle.nt ĩ.c. ad audiẽ. ð ꝛp.⁊.c.ſi eo tpᷣe e.ti.li.vi.q n pñt ↄualeſcẽ ex ↄſẽſu adueiſarij poſmodũ ſuꝑue niẽte cũ naliditas n depẽdeat ab eo ſʒ fẽo ſu pioꝛis. hic vo illð dẽʒ n ꝓbat᷑.qꝛ elecno nõ ꝑ tiebat ad ſolũ epm. ſed ad torum capitulũ ut pʒ in la. pp.ↄtra tex.ĩ eo ꝙ ſnia hic feꝛ tur ↄtra abntẽ lite nõ ↄteſtata nec citatõe pᷣ miſſa:et ſic obſtant iura infinita unlgaria. So:gl.in neꝛbo lʒ abſenti dat plures ſolło nes ĩ prin.qꝗᷓ oẽs diuinãt: ſed in fine dar notã ga ſolonẽ dicẽs ꝙ hic ↄſtabat de ſubꝛeptiõe Iglo. cõiteꝛ dicẽtesſꝙ in notori iõ potuit ſnia ferri S abſentẽè eti n rri ab 5 citati Mota ſingularit bic hãc glo te f que limitat als Gl1o. iter 3 js requirii ei tio. ut nõ. in. c. ad nr̃aʒ.iij. de iureiur. H ro de diuoꝛ. cũ ſiibus. ꝓcedũt eiz ſi ĩ abntj ſine alia cira ione poſſit de facto lianike Dn re ſine alia diſcuſſione 2 idagine fienda ut d gularit ꝓbat᷑ h̊ iũcta glo. Secus aut nbt dor ſit aliqua defẽſio cõpeteꝛe. tũc eiʒ citatio fiẽ da. ſic ĩtellige. c.fi. ð offi. dele.li. vi ubi inuit ꝙ ↄſeinatoꝛ Dape citat.? tñ nõ Pcedir niſi ſupeꝛ noroꝛio. ut in. c.i. eo. ti.li. vi. 2 ſic et re duco ad ↄcoꝛdiam Inno. in. c. tua de coha cleꝛi. ubi dixit ſempeꝛ in notorio requiri c(ta tionẽ al.ſnia eſſet nulla. Sꝛium dixit i. c. qto de mſla:pla. ita et dz itelligi Inn. i. c. ex iſinu atiõe de appel ubi dixit ꝙ i facto notorio qö ex actis colligitur poteſt iudex pꝛocedere etiã parte abſente. Et idem ſentit archi. in. c. gue lorharius.ij.q.i. ? Mar. in l. ij. F. ad de fru mẽtaria ff. de admini. reꝛũ ad ci. pii.? ibi iex. nõbilis iũcta glo.allego tex. nõbilẽ in c. uene ꝛabilem de elec ⁊.c.bone. e.ti. ubi ſine citaniõe pꝛoceditur in facto notoꝛio in q nulla poiat defenſio competeꝛ e Sic intelligo diſiinguo HMoſti. hic qui dixit hic apeꝛte colligi ꝙ ĩno roꝛijs feꝛtur ſementia contra abſentem nõ da to libello nec lite non conte. d idem alle gat de electi. dudum pꝛimo F.fi. de accu. ſi9 ſtiteꝛit. de appel.cũ ſit romana in fi.qð locum habet ſecũdum enʒ ubi aliqui ciues ul alii res eccleſie romane iniuſte occupant ſeu deunent occupatas ſed non uideo cauſaʒ huins reſtric tionis ſed intelligo geneꝛaliteꝛ modo pdio do. An. dicit ſe putare ꝙ pꝛoceſſus pape ino toꝛijs ualet abſqʒ citatione qꝛ nõ ſubijcif foꝛ me ⁊? maxime ſecũduʒ eñ quando noroꝛiũ ſur g t ex his qᷓ acta ſunt coꝛã eo ab alijs h'n olʒ in his que nõ dependent a plena poteſtote pa pe q; ex quo põt aliqua defenſio opeteꝛe non põt ẽt pꝛiceps omitreꝛe citatiõeʒ q eet tolleꝛe defenſionẽ ut ꝓbatr ĩ cle. paſtoꝛalis de re ind⸗ Fateoꝛ tñ ꝙ ĩ dubio pᷣſumeꝛet᷑ ꝓ ꝓceſſu piin cipis Sᷣ ſubieciũ. ut nõt Cy.i.l.ꝛeſcripta. C.ſi ʒ ius uł unili publi. vbi dic ꝙ ſi pnccps ſine alia cie cognirõe mãdat alicui:ut aliquẽ ſuſpe, dat põt ille ſinñ pecẽo exeq qꝛ pᷣncipe pſumi ꝙ inſte ꝓcedat. qoð ẽ notãdũ:fac.l.ſi nicari C. de penis ⁊. xi. q iij. cũ apud.ſʒ reſpeciu ñj ſubditi quẽ diẽ aliqua ꝛõe ſuũ forũ ſortiri no pᷣſumeꝛẽ ꝓ ſnia pricipis nec pofit iiſtis omit teꝛe citationẽ: ſic ĩtelligo cle. paſtoralis Palle. ubi ex defectu citanõis coꝛruit pceſſus imnpa toris cõtra Regẽ robeꝛiũ qᷣ dicebat ſubcht eccleſie ⁊ nõ imꝑatoris:ſj ꝛatiõe delicti crnt ſi ĩ Imperio ↄtra eũ ꝓcedebar: facit 5v timo qð nõ. Inn. i. c. iqſitoi de ſen ex. uid⸗ pꝛedicta. c.i. de cauſa poſſeſſio. Poi⸗ quod ibi dixi in additionibus. N mibi pln arerte A a de peccato Ne nengamini ſoi Ecfenſi⸗ ſtie gocid e⸗ H ſedi /rohmo imhleie⸗ vnhn len Citt bic 640, An po mrfnpiſnideimi ihſnoi yhindtoiſs vgnui cnntſ⸗ D ſo no ein poecſunolto le wel iriun allgn: oreitenlus ſreviun⸗ foracara ſo cel ten eiglo uũ enn mnieunifiann u ti; alegr nn ſicroteoe ue id to mo uume hiecun, &,frrinnso o uo Ann puciem imm go ibo idnus ctontomen G acn ubipbalur ſolos inmporer genind ne giis bie nmm p eſi nuli er defecm oꝛdinis no fan g olter ciin tete inckracii aad ad ionas merina nam ſiin anidoed rinſta eronine ana cocze⸗ cauſa A Pus infü it inoſticiger odine er q prifna uddit ſiam noli 2 ſecunda no Fi ii in üm ilergoe! plan C. ſez c pri inſiriccoditt Iin ide decohnceri pyeſinen gfſti nllaiin 1oiiſs niſſgumntſtncintde. grcbiit oun ivder andlfe etenſniöe anis Dar i⸗ nenendon Aluſternic iſe denanns gh aun eiz hci ſnam nalan qr ebnit oen audiri ſin etenſarorci Gefiſio potzt open lüͦh ſecſte cefeſione no Aleget redii ſnia nulla ur in Gico Inn 1 ten etin pon hoeſiuſtnei en inoſtiant te doan 6 tecinoren üfins zemmiſ c hor no 4 bin eſte 3 e iug in fnelbihe iſingfi er ſpannn og wom fi in 0alniien vfre⸗ ch Kaäin a rdi Rogen rön n wonſen cecdo 6 iizii ei H c ſitbns, Nei intn – hoſtce nfit uſſoner g dintt ai i eetidngte 1 pbei züͤenn cefntn dan efiſo ee erü Ahei opeere lüc;, ielige.c d i icn Penno Pape . elg naon r n iv, nöbtls üe go.alen idits 1 Alego er nöbliſn, Niln cecet 2c boſe e f b⸗ ſren Po in hno nototo n etn . nͤw lonpace Gr nnelcoreſe ct Meonnti nrlgt wujs ſam imnmii onnn opln u o hbelo mr lee n our Nni gar e dem dudim onno adn ſurut deappeſ ſt onmm i, f.o n haber ridomn em vbſ atoistaljns aucleſe romane iniuſte occupunt ien dennen oNcodanas ſcd non uided nſerbuns rehee Koris ſed idlgd enen awedd ddn Bn Rorenand doccis ein õü oſet met manme ſcidnn Ountd iri giadezurſmntnh t inbos ave no chenden aphen Na- Neqle ano dor ian un i a pichs zunri e inſore n Miide ſnl Guenin i dddd⸗ ſſpneti n 4 5 ſdeci uni Cil z vs lorl ginl ſd Uin a0 ogii⸗ nüdn iciniie ar dor le ſin gei ⸗ uin aſe pcedat inei iin dnis t gi dinii 7 384. I Lleen⸗ Govs eſtifin nenn ufſ aran, »erent ¶e ꝛe iudicata placet ut indiſtincte exquo factũ nõ ẽ notoꝛiũ ſnia pꝛicipis ẽt in ſubiectũ:ſit nulla abſqʒ cita tione ⁊ cauſe cognitione.hoc uidetur ꝓbaꝛe tex. apte in.d. cle. paſtoꝛalis iĩ uer. nec pꝛedicta ſupplerio ubi aꝑte dicit ꝙ nec in ſubditũ põt pꝛinceps ſuppleꝛe defectũ citationis aut aliam defenſionẽ tolleꝛe. ¶ Ad idẽ tex. iuncta gl. i. l.fi. C. de legi. ubi expſſe hoc tʒ glo.æ apertiꝰ ibi Hꝛal. ? uidetur ibi tex.exigeꝛe cauſe cogni tione ⁊ pᷣſemiam ꝑtinm ad hoc ut ſẽtẽtia prin cipis etiã teneat. licz. n. princeps poſſit tolleꝛe ſolẽnitates iuris ciuilis:nõ tamẽ citationeʒ q̃ Rfit ut ꝛeus ſe defendat.æ ſic nt de cã cognoſca tur. ¶ Mam æ ipſe deus uidetur induriſſe ci tarionem ? cauſe cognitionẽ ut colligit ex. c. deus oipotens ij.q i. ubi dicitur ꝙ deus no luit puniꝛe peccata ſodomoꝛũ niſi deſcendẽt ⁊ nid ret. æc. Ad idẽ geneſis in. c. iij ubi dr̃ ꝙ deus antequã puniꝛet Adã de peccato inobe dietie nocauit eũ: æ audiuit ſuã defenſionẽ. 2z ſcdictũ Cy. nõ puto ſimpliciteꝛ vm ſʒ irelliga tur ſm pdicta. dixit ẽt hic do. An. poſſe dici ꝙ ſʒ i notoꝛijs ꝛequiꝛat᷑ citatio ipſius.iñ omi⸗ ſio nõ uiciat ꝓceſſum ↄſtito de noroꝛio ſi nil ĩ S rium alle gat᷑ qꝛ circuitus ſũt euitandi.naʒ retractata ſnĩa eẽt.iterũ exquo factũ ẽ notori um ĩ eandẽe ſniam ꝛeducẽduʒ. allegat norata ðᷣ teſti. ex paꝛte ade:que iudicio meo paꝛum ? ni hil faciunt. Sʒ in Zrium ego adduco texrtum notabilem iuncta glo. in uerbo ꝓnidimus in .c.ad petitionem de accu ubi ꝓbatur ꝙ ſolus pᷣnceps põt ex plenitudine ptãtis hẽe ꝛarum ꝓ ceſſũ nullũ ex defectu oꝛdinis nõ fuati ʒ oſtet cãm recte inſtrnctã quo ad ipſius merita nam ſnia quãdoqʒ ẽ iniuſta ex oꝛdine quandoqʒ ex cauſa ·⁊ plus inficit ĩiuſticia ex oꝛdine q; ex cã qꝛ prima ꝛeddit ſniam nuliã z ſccunda nõ. ut xi. q/iij in ſũma ⁊ i.l.ſi ergo ⁊ I. plata.C. de ſẽ ⁊ .c. ꝓri in fi.⁊ ideo dixit Inn. i.d. c.tua de coha.cleri ꝓpe finem ꝙ ſnia ẽ nulla ẽt i no roꝛijs nulla pꝛemiſſa citatiõe. qꝛ debuit pꝛius index audire excuſatiõe; partis Diceꝛẽ tñ ad neꝛtendum quaſiteꝛ nũc iſte ↄdẽnatus appet. aut ciʒ dicit ſniam nullam qꝛ debuit uocari et andiri ſua excuſatio:cũ defẽſio potat ↄpete.= iũc Iʒ ſpecifice defeſionẽ nõ alleget. reddit̃ rał ſnia nulla ut in dicto Inno. 2 facit.l. de nno quoqʒ;.ff.de re iudi.⁊ ſolus pꝛiceps alia defẽ ſione nõ allegata poteꝛit ꝓceſſum ratum hr̃e ſic ĩtelligo dẽʒ. c. ad petitionẽ. Aut comparen do fatetur ipᷣm factũ ꝓpteꝛ quod fuir ↄdẽna tus.⁊ dicit ꝙ nulla defenſio ſibi ↄpetit 2 ſnia poteſt ſuſtineꝛi. quia apparet ꝙ eꝛat tale noto ꝛiũ in quo nulla ↄpetebat defenſio.⁊ ſic ñ eꝛat citatio neceſſaria.ut pꝛemiſi ad hoc nõbile di ctũ ipius Inn.i. d. c. tua in fine ubi diẽ ꝙ ſi iudex ꝓceſſit tanq; index ſupe: notoꝛio.licʒ ſi bi nõ ↄſtaret factũ notoꝛiũ.ex quo mñ ueꝛe eſt notoꝛium ſnia eius irreuocabiliteꝛ tʒ qualiteꝛ aũt in cãn huius.c. factũ eꝛat notoꝛiũ.diẽ In no cq papa iſte Inn. erat tunc cardinalis: 2 terfuit cum alij cardinalibus omnibus hic cõ tentis. dũ ageꝛentur peꝛ celeſtinum papaʒ pᷣde ceſſoꝛẽ ſuũ nec poterat ꝛere ¶ Oopo. in eo ꝙ papa mãdat pꝛouideꝛi de archidiaconaru ꝑ pſentes in ece lia ⁊ inter ueniẽte oium ↄcoꝛdia: unde obſtant duo:pri mũ quia ad aciũ collationis ſeu electõis dent unocari ẽc abſentes ut in. c quia ꝓpter ð elec. 7 hodie ẽ tex.in.c.cũ ĩ ecclijs de pꝛeben. li. Vi. Secundum quia debʒ ſufficeꝛe ↄcoꝛdia maio ris ptis exiſtentiũ in capitulo ut in d.c. qꝛ ꝓ pter ⁊ c.i.de his que fiũt a prela.⁊ l.q maiõ ff.ad munici. So. glo fi fatetur prium. dic foꝛie ꝙ hec eꝛat conſuetudo ꝙ abſentes non uocaꝛent᷑ dic tu qꝰ ad primũ oꝛium. ut hobes tex. iuncia gl.i.d.c.cũ in eccliis ⁊ ibi in gl.ij. exaiatur intellectus huius.c. iſte. g. ab alio ius acq́ uel poteſt dici fᷣm HMoſti. ꝙ foꝛſan hic erat deuoluta collatio ad papã quã reſituit pᷣſenubns tantum nec de 5 alij ↄqueri poſſũt qꝛ in re ſua ⁊c.l.in re man data. C. mã Sed ad ſm orium doc. nil dicũt ¶ Ego dico ꝙ de ꝓpꝛio ſigni ficato huius. uerbi ↄcoꝛdia ẽ ut nemo diſcre per. ut plene dixi i c.nõ põt ᷓ e. Et tunc ad 3 rium põt reſponderi dupliciter primo tenẽdo ulrimã ſolurionẽ. Moſti. ꝙ papa eis de gꝛatia hãc ptãtem reſtituit.quo caſu potuit illã geaz qualificaꝛe: æ uoluit ut.ſ.im preſẽtes habe:ẽt eligeꝛe ⁊ quod fieꝛet electio oium intercedẽete Ocoꝛdia ⁊ tunc nõ ſufficeꝛet maior parg quig. ¶ Secundo modo põt intelligi ꝙ papa iure cõòt mandauit ut iſti eligeꝛent. æ tũc iſiud vpum ↄcoꝛdia ſiat ipꝛopꝛie ⁊ Vificatur in ↄcordia facti.nam ficie uiderur faciũ ab oibus quod fit a maioꝛi Pe nt. l. aliud. & ꝛcfeꝛtur ff. de re. iur. æ tũc ex tex. nec ↄſiderant. uerba debent intelligi pꝛopꝛie. iſto iuncta gl ſingulariter notabis ꝙ ne:ba h̊ plena oium concoꝛdia.⁊c ꝓlata in materia iu ris in negocio uniuer ſitatis exquo non appa ret aliter principem ius uoluiſſe immutaz dnt impꝛopriari ⁊ reduci ad t᷑minos iuris ui vᷣifi cetur in maioꝛi ꝑte uniuerſitatis et h ſufficiãt Bm inte?⸗ Caſus nʒ ſnia S ius litigatoris ata ſi ab eg infra.x. dies non fuerit appellatum. el ſic z aliter per ſententiam a qua non fuit appellatum põt ecclłia ſubiici P lato ĩfeꝛioꝛi epiſcopo ſen ad aliam eccliam tineꝛe. Drima pars narrat pꝛoceſſum ⁊ iura unius paꝛtis. Secunda diffinit diffinitionis cauſaʒ pꝛemittẽs ibi quãuis 2 tene meti ꝙ de iure ſubiectionis põt agi cõ tra eccleſiaʒ ifeꝛioꝛem. que ptenditur ſubiecta 2 ſic nõ eſt ncceſſe a pꝛicipio agere contra ſu peꝛioꝛem qui ſubiectionẽ in illa poſſidet. JIn no. reſtringit iſtam litteram dicens hic agi cõ tra cticos qꝛ nemo ĩ eis ̊ iura poſtulata poſ ſidebat.alꝛ õ poſſe ſſoꝛẽ ageret᷑. allat nõia i.c. ¶ Wora pꝛmo 1 Srerikg ſEnd er 7 pleno a-r⸗ ſbrertn Vper õ iſtr⸗ Tdo o fa r— inteꝛ quatuoꝛ de maio. ? obe. ? 5 5 prelcrip. guditis ⁊.c.cũ oli.qʒ ꝓfecto hoc diciũ ẽ fim quia abbas bic dicebat ecchã iſta monaſterio pleno iure ſubiectã ut in iſtitunõe ? deſtitutio ne 2c. Ande nõ eſt poſſibile ꝙ aliter h ſubicc tionis iura in ecclia iſta nõ poſſideꝛer:cũ non oſſit eſſe ſipiipſi ſubiecta nec acephala ut i. c cũ ñ liceat de pꝛeſcrip.et xx iij. di. nulla ꝛ0. et ꝙ voſlit agi Z ſabiectũ. vr tex. infra.c.cũ ſuꝑ 2 de ↄfir. uti. cũ dilecta. ? ad iura al egata A- Inno. dic ut dixi i. d. c. anditis .¶ Mõ fo ꝙ ecchia ſecłaris ẽt collegiata pot pleno iuꝛe ſub eſſe mõaſterio. ↄcoꝛdat s de pᷣſcrip auditis ⁊ .c.cum oliʒ ſuide qualiteꝛ multiplici iuf pot ec clefia ꝑtineꝛe ad monaſteriũ in c de mõachis de pᷣben: =. c. uiſis.xvi. q.ij. ¶ Mõ ʒ arg cy bns eccleſiã pleno iure ubiectã hʒ oia iura h enumerata ? multa alia de quibꝰ in. c conque ꝛcte de officio dadt . Vots ꝙ eccleſia alteri ſubiecta tenetur illi ad letbamas: 2 ſic tenẽtur 22 clerici ire cũ iliis quibus pleno iure ſubiſciũt ꝛegulariteꝛ iñ ſaceꝛdotes renent ire i ler hanul ti. rogationibꝰ ad ecchiaʒ catbedꝛal ur ẽ tex. iuncta glo.in. c qn pᷣbiteri. xxxviij di. An ãt exempti teneãtur ire ad lethanias gic un le. et nõ in. c. nimis. ]. de exceſ. pla ¶ Nõ cum agitur de ſubiectiõe iudi ciũ ꝗf̃ gene:ale. vnð admittirur bic libellus generaus: q 1z h In no. dicẽs admittendũ hunc lib lluʒz in geneꝛe peto ſubiectionẽ taliũ clericoꝝ m poſim dauz dʒ actoꝛ pbare ĩ quibꝰ arciculis ſunt ſubiecti 2 in illis i obtinebit ut hic in fi.c.⁊ in c. cõ queꝛẽte de offi. oꝛdi. ʒ eũ. qð nõ. Ego ð hac materia plene dixi ĩ. c. ij. de libel obla.⁊ placʒ mihi hoc dictũ cum his qui de iure ĩtẽtioneʒ fundatã ſuꝑ ſubiectiõe nõ hẽet ſubiectionẽ pe tit. ſed ſi epᷣs in eccleſia ſue dioceſis ſubiectio nẽ peteꝛet: dico iudiciũ eſſe ule:⁊ nõ tenet᷑ ſpe cificare aliꝗᷓ iura nec in libello nec in ꝓgꝛcſſu ut ꝓbat in.c.cũ nenerabilis de ꝛeli. do.ſed ſi diceꝛet illã ſubiectã ĩ tpalibꝰ:hʒ hoc pꝛobare: 2 ſic deſcẽdeꝛe ad ſpalia ĩi ꝓceſſu ut pꝛobatur in. d. c. cum nenerabilis: limita in pꝛout nota. in. c cũ ad ſedem de ꝛeſti ſoo. ¶ N p̈oꝛ põt eſſe teſtis deſcripius in iſtrumẽto in dona tione facta ecclie. 2 foꝛtius dicendũ ẽ in frarribus ⁊ clericis eccłic: ⁊ nimirũ cũ niua noce poſſint teſtificari ad cõmodũ ecclie ur in .c.inſupeꝛ ⁊. c. cũ nũtius de teſti ⁊.c.et ſi xpᷣs in fine de iurciur. de quo dic ut plene dixi in .d.c.inſupeꝛ. nã cꝗ eccłie no eſt ſinguloꝝ xij. q.ij.qui manumittit̃ ⁊z. c.libeꝛti.⁊.ij.q.vi.bi duũ ueꝛ. palam ¶õ ꝙ ad pbaronẽ iuris pꝛoprietatis ſatis eſt inteꝛ eaſdeʒ pſonas pꝛo duceꝛe ſniaʒ ſuꝑ eodẽ iure pꝛolatam:er tenet iudex ſecundum iliam iudicare: quia ex quo ab ea non fuit appellatuʒ fecit ius inteꝛ ptes. Ex hoc ⁊ er tex.nõ ꝙ łʒ ſnia a pricipio ius ñ conſtituat inteꝛ partes ſed declaret.l.ſic..ſʒ ſi queritur.ff.ſi ſer.uen.le.⁊æ nõ.ꝑ glo.i.c.fſo CDe 2e iudicats. rus.j.de neꝛbo.ſigni.tñ x dĩ fatere ius iter on nngeneern die oteS. 7 E rgtio: qꝛ ſiue bene ſiue male fuerit iudicatũ. ſtandũ tentie pꝛopieꝛ auctoꝛitatẽ rei iudicaie de eſto ꝙ declaratio indicis fuit mala: Iñ oſtituit inte; partes. quia pieſumeꝛet , hin iudicauit. ¶Irẽ nota ⁊? põdeꝛa ꝙ ſenteti citur rraſire in reʒ iudicarq. ſi nõ fueꝛit latione ſuſpenſa. ⁊ ſic nidetur ſnia non d feꝛat a re iudicata.cuiꝰ ↄtrariũ inuit rubꝛi ſupꝛa eo.ti. Sed dic ⁊ expone hanc litteꝛi ibi dixi.nam tranſit in rem iudicaram.i in ctoꝛitateʒ rei iudicate.ut dicit tex.j. eo. “ a ↄſultationem. Motra ꝙ eti de iure canonico ſtatur ſentẽtie inique.poſtq trãſinit in rẽ indi caram. Dico in ꝙ ſi is in cnius fauoꝛem fuit lata ſcit cam iniquam nõ põt cum bona coſci entia illa uu: quinimo ſi ofiteret il ſingu. ini quã retractaretur: ita uoluit Jnn in c. qn ple riqʒ de imu. eccle. æ peꝛ hꝰ dictũ reſtrigo tex. iſtũ æ Oſimilia iura ut l. res iudicata ff de re. iur.⁊æ l.ingenuuʒ de ſtatu ho. ubi dicitur ꝙ ſe tentia accipitur pꝛo ueutate. ? ꝙ facit ius iten ꝑtes ſcilicet in dubio: ſecus uidetur ſi notoꝛi ↄſtarer de iiuſticia.ar.in.c.ij.de purga.uulet qð norat Inn. i. c. frateꝛnitaris de fri 1. 2 ma lefi dixi ſupꝛa eo. inteꝛ ctens. (Mrun mẽéti regulam que elicitur ex tex. ꝙ ſententia lata ↄtra ius lin gatoꝛis tenet.ſecus ſi è lata⸗ tra ius ↄſtitutionis. i.ↄtra ius cõmune: dices tu contra:cnm ois ſnia contrs ius litigatoris ſit cõcra ius cõmuune:cũ ius cõmune mãdet iuſtã ſentetiã feꝛi:ut in. c. forus de ue bo.ſi. 27. c. cũ eterni de ꝛe iundi li. vi. æ in aũt. iuſiur. quod pꝛeſta. ab his. dico ſtandũ eſſe ↄario ꝙ ſenteta ſit cõtra ius.ſed non eſt expcſſe⸗ tra ius. quod ꝛequirit hec litteꝛa ad nulliiateʒ ſentẽtie: dicit᷑ aũt expꝛeſſe contra ius cum in dex in ſententia fundat ſe expꝛeſſe õ̊ ius coõe ut plene dixi ſupꝛa. c.i. Ratio diueꝛſitaus ẽ. quia quando nil exprimir contra ius commn ne pꝛeſumitur ſententia iuſta: maxime cũ pers uideatur acquieuiſſe n appellãdo ut.j.c. prl. cũ ſequẽ.ſed quando exprimit cãm cõtra ins tollitur ommis pꝛeſũptio ſen ẽtie merito tih notorie iniuſta iudicatur nulla. Et ob h di Inno ſingaulare dictum iĩ. c.i pſtia de ꝛenun. 7 ſequitur YJo. an. hic: ſi in ſentẽtia erpimũ tur due cãe. quarũ una dũtaxat eſt contra ius ſuſtinetur ſentẽtia uigoꝛe alterius cauſe que n eſt notorie iniuſta: cũ poſſit iuſt ficori er aliq cauſa expꝛeſſa: quod limita ut dixi i. l. c. i. Mota ultimo ⁊ rene menti finẽ litteꝛe ꝙ poſt qᷓ trãſiuit ſentẽtia in ꝛem iudicatam: pꝛeſumi ꝙ fuerir ꝛecte ⁊ rite lata:ita ꝙ non cſt nece ampliꝰ pꝛodaceꝛe acta ad pꝛobandi iuſtitiam nel pceſſuʒ: lʒ ꝑs adueꝛſa dicat ea undiqz iin ſta. ⁊ ſic ꝓbat h̊ la dẽ; Inno.q h tenuit r. bõe ð elec. æ. e. cũ ĩ iure ð offi. dele. dic ur dixi ĩ. c. qmn ) ð ꝓba. Veio ſolito moꝛ ad gl. e n dien 0n , onſsn ſ ivianoniſb i ſet er eli di da chrla ibiben er il lfin o Purplene rexipta es Hecfictr nn ofeenlo nſi ien eind Ml b eanipolis giacn eanption⸗ hoſtt giaa de auibus infn depriu cun: re.c Nepins et Au caeſa b dia coo meo no i öean. 5 60. An.inn ranſent ils teriono: eo. , ſc gan oꝛljo tel cps emimoplicl clij iin ani olno imer ſſone cii aur aen ur upranrerilrpuie Prumo din lo ſoul uſeommu im e ee ehr dls cccots nboſdi qg ſe ali nueluepcſnr hon hot nt in.c paſtoꝛalie ſecomionſongene i ſit betitn gpe liene ſo dr icnnglened Zo nint tun nenetcbſis e eſt gicrid er gin Paſtoralis Dreil .tM. ii ciß,er Pben enenien donmnione i dann iis lonanel Ur pofit fmems in popꝛios bſns vonnene n notanter dict Indin lſohlsden nlle Cr itelige eg hi lone e ho hie Neſſone fzei HMW i Capitnl zerci ntin d 4 ie e.i derebng erte öge ui ae lehlg ecle no gſe ner ſie fehiſtaclginnmaii nid nobat ohpoſtü Jogn n un no meit notns er la donn e in hoe hot plus ſig bnne rer Zo aiat gmilen 4 lclis gerftinir d andl aſihic imte 1 ſie heſmlur er 1 m rlllbinffne aſ galndin iri ons epale. Hj ce Fu unsantſe doſt H 4 er eſpeen hſtti Nſtc eltsns ap o Decsſala natbie ins inn n Anngcein inr in ſkeini o mi fenn nsceſfe Mdin Ipv o aens ſſpͤn mnin eguimm ue oMciurrnr glali i am us iigais ur ius ſ eh Ni uS Nnutoms , , s öͦuir: ncomma m os ſit omts ius iors ſe cora us comnuone:ci wus comune niti E ſondnd fener nc forns de dedo ſ. 1GNNeNN inihi. õü enaaANnsl neht n ws anod tuunthelien ülir ſenine dicl int cheſt cnnuitt erin lenemna fmnſe i Rano Cioenlz plene din ſn cialo d 1 eworimar Onnaſuie Ga gonndo e i wonuor ſemenra uſunem N e iaporlichn dearar accbien a ras, ſed onmndoetprimtcn D ci ſeobi ei „7 zewor il indienu nuln inioct iodntnn potorie edicunicihiin Anpen tnun cauſa n ere ent! i ar plen. rde en dine (Di ſiu⸗ ſr. ſecf plene Wr EE ¶ Be ꝛe iudicars Et qꝛo qñ dẽ ecclia ſubiecta plèo iur̃ Reer gl. i.qñ ſubijcit in ſpũalibus æ tpalibus. HNora bñ hanc gl. ꝙ ſi pnceps ſubiicit eccliaʒ nel ali que locũ donat pleno iure. uẽ dõare in ſpũali bus ⁊ ip̃i alibus. ſi ↄcedens talis eſt ut poſſit ſpũalia ⁊æ tpᷣralia ↄcedere nide oſimilem glo. in. c.ↄqueſtus de foꝛo ope.⁊ uide oĩo cy ple nius ibi Er tractat hic Inn. aliquãta lü iuolute que ſũt ſigna ⁊ indicia plene ſubiec tionis. æ in effectu dicit ꝙ oia ſil h̊ enũerata ſatiſ hic indicãt plenã ſubiectio nẽ nõ qt ſingn la per ſe. nt ſũt lethanie 2 quedã alia.dicit tñ ꝙ aliqua ex hic ennmeratis ſũt ſe ſufficien tia indicia ut inſtitutio in ſpũalibus ⁊ fidelitaſ in tpᷣalibus nõ ãt dicit ſic mnante⸗ Menn abbas hẽat aliqua epᷣalia in ccclia: in aliis tñ remanet ecclia ſub epo:ꝛefert tñ alios dicẽ ꝙᷓ tüc demũ ꝑtinet ad aliquẽ eccła pleno inꝛe. cũ oia epalia ibi habeat nec ſufficit ßm Inno. ad H ut plene ſit exepta. ut epᷣs ſpecilicet fingula iura ↄfeꝛendo niſi dicat eximo.uel vᷣbũ aliud equipollẽs.lʒ facta exemptione poſſit eximeꝛe aliqua de quibus infꝛa de priui. cum 2 planta rec. ?. c. ꝛecepimus et. c. cũ capella h̊ dicra iudi cio meo nõ ſũt pfecta. ʒ do. An. ſimpliciter tranſeat illa recitando:dico.n.ſic c aut iferi oꝛ epo nel ep̃s extrqeus ptẽdit eccliaʒ ſibi ſub iect pleno iure ex ↄceſſione ep̃i aut archiepi aut pape aut ex leriptöe. Pam can di co ꝙ eps ur̃ oceſſiſſe omnia iura que ipᷣe poſ ſidebat in ecclia exceptis quibuſdã.q̃ a ſe alie nare ſeu abdicare non põ de donationibus:que ãt ſũt hec iura que a ſe abdicare nõ põt. dic ut plene nõ Jo. an. in. c. cum nenerabilis de cenſi. aliquid per gl. in. c. paſtoralis preal.⁊.xvi.q.ii.c.uip. nec P hanc geneꝛalem donationẽ uzẽ data ptas donataꝛio ut poſſit fꝛuctus in pꝛopꝛios uſus conneꝛtere ut notanter dicit Inno.ᷣ in c.paſtoꝛalis de pꝛi nile. Et itellige eps hãc ↄceſſionẽ faciar cũ oſenſu ſui capituli = ex cã ut in d. c. paſtoꝛafł. faẽ cle.ij.de rebus eccle. nõ alie. nec iſte tex. ꝓ bat ꝙ eps poſſit eccliaʒ in rotuʒ alteꝛi ocedẽ. imo potius pꝛobat oppoſitũ fʒ Jo. an. hic = bñ.cum papa nõ fueꝛit motus ex illa donatio ne ſed ex ſnia. Et in hoc põt plus ſnia qᷓ; do natio ep̃i. Et ad hunc effectuʒ allegat noönteꝛ hunc tex. JYo. an. in. d.c. cuʒ ueneꝛabilis de cẽ ſi. dicẽs ꝙ ex ſnia põt ecclia pleno iure alteri eſſe ſubiecta. nõ ſit ex donatiõe epᷣi. Rõ q⸗ pꝛo ſnia pꝛeſumitur ꝙ; ex aliqua iuſta cã fuẽſt lata ur hic in fine. ſed epᷣs non põt a ſe abijce ꝛe ĩ totũ onus epᷣale. Nã qua ꝛõc poſſz ꝛeſpe ciu unius eccleſie poſſet ꝛeſpectu aliax. q nõ eſt admittẽdum.l. legatus ff. de offi. pfi. z. c. niſi cũ prideʒ de ꝛenun.cũ ſimili. quod nota. ecũdo caſu cũ cõceſſio fuit facta peꝛ metꝛo politanũ dico ꝙ aut de eccleſia ſue dioceſis = idẽ quod in epo.ᷣ aut feit cõceſſionẽ de ecclia ſuo ſuffraganeo ſubiecta. ⁊ ñ nalʒ ↄceſſio ut ĩ .c.duo ſimnl dᷣ offi.oꝛdi. .c. paſtoꝛalis eo.ti. 2 in.c.nullus de iurepatꝛo.? hoc uerum ſm glo. hic in neꝛbo ſub teſtimonio niſi de ↄſeſu epᷣi hoc feciſſet.ita itelligit iſtũ tex. ſed gl. fi. in c.placuit.xvi.q.vi.ꝛequirit ↄſenſum omniuz epoꝝ pꝛouincie ad hoc ut daꝛe poſſit priuile gia ĩ dioceſi ſui ſuffraganei allegat. c. aꝛchiepſ ix. q.iij. Ego dico ꝙ ĩ facto gꝛaui ocernete ſtatũ totius ꝓuĩcie ꝓcedit glo. in. d.c. placuit ad hoc gl. notabilis. ix. q.iij. ĩ fine ſũme. ⁊ qðᷣ notat Inn. in. c. iij. de inſti. ſʒ in facro ocernẽ te pᷣiudicium unius epi duntaxat ſufficit illius cõſenſus dummodo interueniant alie debite ſolenitates: ut ↄſenſus capituli ĩ ↄceſſiõe eccle ſie ⁊ ſimiles qꝛ tunc ↄſẽtiendo uidẽtur ð̊ no uo ↄcedeꝛe. ar. c. paſtoꝛalis de dona. æ.l. ga yus.ff. de pigno.acti.⁊ ſic ꝓcedat iſta glo. aꝛ. bo. ix. q ij.c.ij.iũcto.c.fi.2 idẽ dico ĩ patꝛiar cha.ar.dicti.c.quo ſimul:facit per locũ a ſpe ciali.c.pe.de pe.⁊ re.⁊.c.i e.ti.li.vVi.iũcta gl. ntertio membꝛo ſcilicet cum conceſſio fit a papa puro ꝙ in dubio idem dicendum qð dixi in ↄceſſione facta ab epo hoc addito quia exquo papa conceſſit alicui eccleſiã pleo iuꝛe uidetuꝛ conceſſiſſe omne ius epale.nihil epᷣo ꝛeſeruato qꝛ hoc ſimportant uerba. nam ut dicit Hoſii. in. c. quoniam de priuilegiis tunc eceleſia pertinet ad aliquem cum nullum ius epiſcopale epᷣs ibi exercet.⁊ facit tex. iſte ĩ arg. ? quod legitur. z nõ.in. c.conſtitutus de reli.dom.nec puto ꝙ per hanc conceſſionem a papa factam poſſit ẽt donararius conuerter̃ fructus in pꝛopꝛios uſus:quia eum bec ↄceſ ſio neniat in pᷣiudicium ecclie oceſſe. dʒ ſtricte itelligi. ar. eorum que norat Inno. in. c. cũ di lecii de dona.? Mar. in.l. fi. ff. de oſti. prin. 2 Yo. an.i.c.olim de uerbo. ſigni. ⁊ hẽbit illã prãtem in tpᷣalibus quam habebat epiſcopus ſcilicer exigendi rarionem de tempoꝛalibus ut in. c. cum æ plantare infra de priuile. facit quod notat Inno. in. c. cum ad ſedem æ dicto c. paſtoꝛalis ¶ Quarto ⁊? ultimo caſu quan do ex pᷣſcriptione uendicat ſibi eccleſiã pleno ſure ſub iectam. Aut alter pura epiſcopus ẽ ĩ poſſeſſione iuriſditionis:⁊= tunc tantuʒ pꝛeſcri bitur quantum poſſidetnr. nec extenditur pꝛe ſcꝛiptio de cãn ad caſum ut notat Innocẽ in c. dilectus de capel. mona. æ Bar. in. li. F. ſi quis.ᷣff. de iti.actuqʒ pꝛiua. facit optime. c. cuʒ contingat de deci. ⁊æ hoc caſu inueſtitura i ſpi ritualibus. in tempoꝛalibus fidelitas nõ pꝛo babunt plenam ſubiectioneʒ. fed ſolũ illa duo competeꝛẽt. Aut nemo eꝛat in poſſeſſiõe exeꝛ cendi iuriſditionem.⸗ tunc ſi exeꝛcuit aliquem actum iuriſditionalem animo acquirendi uni neꝛſaleʒ iuriſdirionẽ illã acquirit æ debito tpᷣe illã pᷣſcꝛibit nt notar Inn. i. d. c. dilectꝰ. Aut ſumꝰ in dubio uł non oↄſtat in cuiꝰ dioceſi ſit talis ecclia. = tunc exeꝛcitium aliquoꝝ iuriũ ẽ indiciũ plene ſubiectiõis.Ad boc tex. nõbilis I-nt + 4n a * „7„1¹ W. ſur n rs Iutn e⸗ n ey bſalaiſ 1 3Mnaſſe H: ☚ ſo⸗ſe ℳ. 2 6. ¶ Be ꝛe iudicata: in c. l. de ꝛeli. do.et nide qðᷣ ibi nõ. ꝑ Inno. Jo. an. ? fʒ boc dʒ diſtingui bec gio. Inn. Op. ꝙ quis non poſſit per aliũ ſe ſubſcꝛibeꝛe ſed hoc d; mauu ꝓpua faceꝛe ut in. l.bac Sſul tiſſuna C. de teſta. So. glo. in neꝛbo ſua uice illud ꝓcedeꝛe qn quis ſcit ſcribeꝛe. alias per aluũ potelt ſe ſubſcribeꝛe ? uiderur bac diſtin crionem pꝛobare tex. in. d. I. hac conſultiſſima 2 nõ ¶ Oo tex. in eo qð dicit nõ eſſe ĩni tendũ iſirumẽto donatõis nec alijs Puil egijs 7 ↄfirmatiombus: que emanarunt a⸗ꝛomanis ontificibus zc. Mã primo uider̃᷑ ꝙ donatio epi debuit naleꝛe ſaltẽ quo ad iura que vcede ꝛe potuit: ut in. c. paſtoꝛalis de dona. idẽ et foꝛtius nui dicẽdũ i alijs puilegijs ? oↄfirmati anis ponuficib? onibus que emanarũt a ꝛom ur in. c. conſtiintus de ꝛeli. do ¶̃ So. diẽ gl. in ueꝛbo donatiõis ꝙ donatio epi coꝛruit: qꝛ nõ iteꝛuenit debita ſolẽnitas puta capli coſen ſus. d. c. paſtoꝛalis. 7. rij q. ij. ſine cxceptione. Alia ueꝛo priuilegia non ualuerũt ẽt 2firma toria tanqᷓ; fundata ſupeꝛ iſtrumẽto donatõig qð eꝛat nullũ Er dic clarius ꝙ priuilegia ſũ morũ pontificũ nõ cõ edebãt ſimpbł eccleſiaʒ pleno iure: ſed ꝛefeꝛeb ir ſe ad prima cõceſſ.io nẽ: erãt. u. oia quaſi cõfiſtmatoria ĩ foima cõi. ntpura ſicut eps iuſte cõceſſit: ita ↄcedimus ⁊ confirmamas cũ n non ualer prima cõceſſio ita nec priuilegia ſupe illa fũdata. Et uid ad idẽ bonũ tex.⁊ qð ibi dixi ĩ. c inteꝛ dilectos 5 fide inſtru que aũt hoc cãu lit diffeꝛétia inteꝛ priuilegia 2 cõfirmationes. dicit Inno. ꝙ in prinilegiſs ponũtur multa pꝛeteꝛ cõfirmata: ſed in cõfirma ionibus ponitur ſola cõfirma tio. Itẽ in priuilegijs ponit ſubſcriptio cano nicorũ in ↄfirmationibꝰ nõ: hoc ultimuũ hʒ lo cum in conceſ. ab inferioribus a papa: diceꝛeʒ tñ ꝙ ſubſcriptio ꝛequirit᷑ ſmn ſubiectaʒ mᷓʒ. Dp. ur̃ ꝙ ſnia faciat ius ẽt inteꝛ alios ff. ð libe. agno.l. i cũ alijs allegatis ĩ gl ¶ Soluit glo.i neido ad litigantes. ꝙ; ꝛeglarit᷑ pꝛocedit tex. Fallit in caſibus de quibꝰ in glo.æ dic ꝙ; ꝛatio fallẽtie eſt: qꝛ ſnia in illis no é ꝛeſtrigibi lis ad cenaz pe:iſonam.? ð hoc dic larins: ut nõ. Inno in. c. cam qui. fi ſint le Haꝛ. i.l. ingennũ ff de ſta bo ueꝛo qᷣà ĩtẽdit ha ibi ueritate geſtoꝝ ſerꝛmonibus pꝛeualente. So. glo e ponit duobꝰ modis ⁊ quelibet bo na uel em doctoꝛes ſoꝝe erauit ſcripiõ ĩ ſcri bendo priuilegia ſeu donarões: uel foꝛte paꝛs adueꝛſa dicebat lirẽ nõ fuiſſe ↄteſtatã coꝛã iu dice: ſed geſta Zdicebãt quibꝰ erat magis cꝛe dendũ. E. de ꝛe iudi. geſta. æ dicir Moſt. ꝙ ſi factũ eſt antiquũ ſufficit pꝛoduceꝛe iſtrumẽtũ ſnie ꝓ quo pᷣſamit᷑: ʒ alia pars dicat oꝛdinem in pꝛoceſſu nõ fuiſſe ſeruatũ: dicit factũ anti quũ :ſi biẽniuʒ eſt lapſuʒ: ego ꝛemitto ad ea qᷓ plene dixi in. d. c.qm̃ 3rxtra glo. que, o. quia abbas petijt hic multa iura: ut pʒ in pri cipio.c. et papa pꝛonũtiauit dũtaxat ſupeꝛ d obus ⁊? nil dixit ð reliquis petitis nec abſoluẽ do nec ↄdemnãdo: an in alijs uidearur abſol miſſe: Inno. dicit hic ꝙ ſic Et circa banc mareꝛiam notabilem facit tria membꝛa: qnq; enim peruntur multa capitula ſub generali de titione incluſa quadoq; plura capituia ſingu lariteꝛ 2 ſpecialiteꝛ petita: Quãdoqʒ tenio pe titur una magna ſumma uł magna ꝛeſ. Dꝛo caſu ſi in dex pꝛonũciet ſuꝑ aliquibus ſub ge nerali petitiõe cõtentis in alijs itelligitur ab ſoluiſſe. Secundo caſu ſententiando ſuper ali quibus non nidetur in alijs abſoluiſſe ul con demnaſſe: ſed poterit poſtmodum pꝛonũciare eriam ſepaꝛatim.:. etiam. ff. de mino. ifia eo. cum. i. . a. 2 ibi glo. vona que ideʒ tenet etiaz in delegato. eꝛrio cãu dicit ꝙ ſi iudex ꝓ nuncier ſupeꝛ parte nõ uidetur in alia pte ab ſoluiſſe vel condemnaſſe: allegat. l. quedaʒ ff. ſi ceꝛtum petatur: non tamen expꝛimit: an boc caſu tener ſenrentia. Jo. an. latius exoꝛqii bic mareꝛiam fosmando ex pꝛedictis duas qveſii ρα— ones. C Wiumg an ſentẽtia teneat p partes lata. Secunda an in alijs uideatur index ab ſoluiſſe uł condemnaſſe.? refeꝛt uarias legiſta rum opiniones: ? moꝛe ſuo expꝛeſſe nullax ei git: do. Anto. recitat aliquantn um confaſe, ¶ Eso concluſiue dicam capiendo opimides legiſtarum magis cõmunes ? ueꝛioꝛes de qui bus in. l.ĩ C ſi adueꝛſus rem indi. aliquibns additiſ æ diſtinguo ſic: ꝙ aut fuit actũ̃ ut ardi teꝛ ſeu iudex ſupeꝛ omnibus ſimul pꝛonuncia ret:⁊ tunc non ualet ſententia niſi ſuper omni bus ſimul pꝛonũcietur. l.qui tamé ff. de arbj. 2. c. cũ dilecta de reſcrip. Aut non fuit acuj. 2 tunc ſi libellus continebar plura capiruia di nerſa ualet ſententia ſupeꝛ parte: in alijs no⸗ niderur abſoluiſſe nec condemnaſſe. qd tennit Ja. de are. quia tor nidentur peritiones quot ſunt res nel capitula: ? peꝛ conſequens tot ſe tentie quor res. arg.in. l etiaʒ ff. de mino. faẽ c. cum. i. 7. a. infꝛa co. iũcta glo. ? in. c. cvz ne niſſent de inſti. ⁊. c. cũ dilectꝰ. ? quod ibinö: de conſue. æ nimirum. ¶ Mam in piurib⸗ 6 pitulis pot ſnia pꝛo parte naleꝛe 7 ꝓ pie no. ut in. 1 quedã malieꝛ ff fam. heꝛc. ?. l.f f de iurepatro. nõ. Mar. 7 Pal in. d l. C. ſic neꝛſus rẽ indi faẽ q ĩ cq ↄuentiõis ? reconen nõis ur naleãt ſi ſeꝑati; diffiniunt. egit ? no. i. l. i. ff. que ſentẽ. ſine ap. reſci. i. c. i. ð mutu. pe. Ad idẽ qðᷣ nõ. ſpe. i titu de acti.e bert. .. ſequit̃ vᷣ ſed ſiquis petit. ubi dicit ꝙ ſiquis in 2 1. „ 2 2 5 eodẽ libello periit ſoꝛtẽ ? penã.? inder an a. qꝛ? plora uin ent cianit ſuꝑ pena timn. ualet ſnia. qꝛ plura . anri all gat c. Rannua de teſn. c̃ tic 4 ſi ragit apte. an ſup ſone nideai abſoini 1 poriꝰ ſetit ꝙ nõ. i eo go diẽ ꝙ ſi dime er . tiones: naʒ ubi de pluribus diuerlis iſc Da tur: 7 prius liquet de uno & de gliſs hont⸗ dex prius ſupeꝛ illo pꝛonunciare. ut inas i ueniſſent de inſti. Er idem ſenatur! iner . lit. er. ⸗“ a di fata b e , ſet vo tu li hͤ il üte nd ſn heri gbolerpnuncitl nleo inn cii icl ſeia n nin d ſi neqter . lics Ifla e mncoo oirainatonis n ſiſtinm afilm ni /nin b utliamn. Eimn tit ccj ilb n Ijpollone ſemnt pluni pituke conera lt öllenſtinſo gego noſi deare 1 Aä an Fi deidit ien iid enduncf inaftikin enrde Henn Popeinfitet a it tiqmner din eß ir ſiia ſun panent ennein d nidimted nthee Jomn qn hnine inco hß cia. pio gner iineiſtae cie nideinr dinerl cipkuat icindgeſme eſeſnci Nt li mtert Neden, f deerceh rei indi Oviaceſin moo ni dii ſ Oi ain poteit cognoſclde gla pante gne er duen ca penitur abſqz eo c refticet iaudii den preſip qgn fiit iolſcnumn gnig er ieſt fit ilario.. neq nateles C d CGe pba. t l i nuͤſlu preln qd eſ notandi g gjr, Ratarini gözdinim n muen iis un hen, nnt ilii libus hin n iſchnin cſe Peꝛenra:ita ſequen utndhinn. untif titziſergetn d⸗ Neſnmgne .. PMuncgreſchen qua tz iudicii: eaſns vf in ſi A.ſ.ſol. marri e nlſtoſe Venpniſia molien e durqte incſcio ſ uncha⸗ icio Dhiata crpirat luclicii . tn mnIRAi 4 ne Uclobone reſtgr Ero⸗ enio cinditot nuafapn ilen nt Guſdccſtnniſe lrlil temm penn, nortmnn Mpinn aſu ene onmnte Yocn iiiegg Imuerim ſonmmnc erprcieistr e ones. (Pim mſminn mn lra. Gemnin on nafssitemmi ſolniſe n condonmnſe e tſerdni um opinone: ? noreſo apcſeni õ Evcmnchſir dem pinhn milamm migs o os us in /QNadetis n id. AN Aainſ edſnngvoſcon ir aciiut la inder ionmnbvs imn vm nt me non ge ſeneniunit inrom mſenl wiitem ,au miſ bend. ccben eic Bunmrffkan neſinenninn inchi Achviaſermaſna n dit denr dwooſkeree (Ndennececc Z de e gva d erwor deina exceptionibus ſimnl ꝓpoſitis. Si.n. per ron feſſionẽ ꝑtis liquer de una põt iudex ut ꝑcat laboꝛibus ⁊ expẽſis ꝑtiuʒ illico ſuper illa pꝛo nũciare ⁊ ſuper alia ꝓcedeꝛe.ut ẽ tex.i.e.cum inteꝛ de elec æ ibi hoc notat Inn. ſi neꝛo libel lns ↄtinet unũ caſũ.⁊æ tunc ſubdiſtinguo Aut otinet unã rẽ ſingularẽ ſeu certam ſũmã Aut otinet aliquod uniuerſale uel generale.primo caſu Inn. ur hic ſentire ꝙ teneat ſnia ſupeꝛ ꝑ te.Et idẽ ſpe. in ti. de ſentẽtie ꝓla F. qua lit᷑ ner quid ſi pero quinimo ibi tenuit ꝙ ſuꝑ alijs nẽ facta abſolutio ſed cõis eſt opinio:ur hoc caſu nõ naleat ſnĩia ſuꝑ ꝑte ꝑ tex.in.l.in h̊ iudicio.ff.fami.heꝛc.ſenſit Inn.in.d.c.cũ ĩteꝛ nbi dicit ꝙ ſi peto cẽtũ nõ dʒ iudex ꝓnunciar ſuꝑ.l.tm nel alia ꝑte Hãc opinionẽ ꝙ ſetẽtia n ualeat tʒ Ja. de are.? Mar.i. d.l.i. C.ſi ad nerſuſ rẽ iudi.? do. An.̊ ?z Dal. ĩ. d.l.i. ꝛed dẽs rõem:qꝛ ſi naleret ſnia ſuꝑ ꝑte nõ ur̃ fẽa abſolutio ſuꝑ ꝛeliqua ꝑte qꝛ nõ appaꝛet ratio quare debeat nideꝛi abſoluiſſe ex quo nõ pro nũciauit ſaltẽ tacite.⁊ ſic remanẽt petitio ſuꝑ reliqᷓ ꝑte. in cuins ꝑtis exaĩatiõe opoꝛteꝛet re fricare in dubiũ de ꝑte.ſuꝑ qua fuit iudicatũ: quia nõ poſſet cognoſci de ꝑte quin cognoſca tur de toto. ar in.l.uulgaris.ff.de fur.canoni ʒata de pe.di.i.nulgaris.ſʒ h̊ ẽ ↄ nãʒ diffiniti ne qꝛ ex quo ſemel ẽ lata nõ põt ãplius i dubi um refricari ſine remedio retracrartionis cum ſnia ſit ᷑minus diffinitinꝰ litiũ.l.t᷑miaro.C. ð fruc.⁊ li.expen. Et peꝛ hãc rõeʒ idẽ dicas qñ in petitione fueꝛunt plura capitula cõnexa. ut nõ ualeat ſnia ſuꝑ ꝑte qð noluit Ja. de are.= do. An. pꝰ eum. Itẽ peꝛ hãc tõem aliud ẽ di cendum qñ una ſũma fuit in petinõe. ſʒ ceꝛta ps petita fuit ex una cã ⁊ reliqua ex alia.tʒ eĩiʒ tũc ſñia ſuꝑ parte ut tenueꝛũt h̊ quidã:ut reci tat hic Jo. an. quoꝝ opinionẽ defendo ꝑ pᷣdi cta. pꝛio qꝛ ex diueꝛſitate cãe nidẽtur diuerſa capła. ar. ĩ. c. abbate ſane de re iudi.li.vi. 2. ·. ſi mateꝛ. S. ⁊ an eadem. ſff. de excep.rei iudi tũ quia ceſſat ꝛatio quã S dixi poſt Mal.qꝛ ſatis poteꝛit cognoſci de alia parte que ex diuerſa cã petitur abſqʒ eo ꝙ refricet᷑ i dubiũ de alia pte ſuꝑ qua fuit iudicatum. quia ex diueꝛſis ñ fir illatio.l.neq; natales. E. de ꝓba.æ. c.ij. de tꝛãſla.pꝛela. qð eſt notandũ.qð S̊ dixi:ut non ualeat ſnia ſuper ꝑte uniꝰ capituli: fallit i duo bus cãibus.pꝛimꝰ qn inſtantia eſſet pꝛo parte peꝛempta:ita ꝙ ſequeꝛetur abſolutio ab inſtã tia iudicij: tũc eĩz ſufficit ꝓnunciare ſupeꝛ illa pte.in qua tʒ iudiciũ: caſus vr in l.ſi ↄſtante .F fi.ff. ſol. matri¶Exempſũ ſi a mulieꝛe pe tebatur dos. ⁊æ durate iudicio ſit dos ꝓ parte publicata expirat iudiciũ ſuꝑ ꝑte in qua ſuc ceſſit fiſeus.qꝛ dʒ conneniri ipſe fiſcus coꝛam iudice fiſcali. æ primus inder indicabit ſupex alia ꝑ e ut ibi. æ dictũ rʒ Bar.⁊ Hal. in. d .l.i.? ꝑ hoc dixit ibi. Har.ꝙ ſi aliquis ↄue nitur rei nẽdicatiõe pro cerio fundo æ reꝑtuʒ De 1e indicata eſt illum poſſidere pꝛo dimidia tmn. iudex eum in illa dimidia ↄdenabit ⁊ ualebit ſnia lʒ ĩ alia dimidia nihil dicat: quia ſupeꝛ illa nõ tebat iu dicium.l fi.ff.de rei uen. cautum iñ puto ur iudex ſuper illa dimidia abſoluat cã expᷣſſa.qꝛ nõ reperuur illã poſſideꝛe. ar. S de excep.c. ad nerſario.⁊ l ſi a te.ff. de excep.rei iud. Secũ dus caſus ẽ quãdo libellus fuit oblatus ↄtꝛa plures.tunc.n.ſi ꝓnũciat ↄtra nnum ualʒ nec uz ꝓnũciatum ↄ alios ut.ff. de iudi.l.nõ iccir co ⁊.l.de uno quoqʒ ff.de ꝛe.iudi.⁊ hoc poit Har. in. d.l.i.¶ Optie facit in ar.l.una.C. ſi plu. una.ſed nõ nidetur due petitiones qꝛ a quolibet ur̃ petita ꝑs.⁊ ſic ceſſat 20 nullita tis. quam & terigi. Tertius caſus põt addi qn ſnia fuit lata ſuper parte cum dictiõe taxatiua niputa petius centum. dixit ↄdemno ticium ĩ quinquaginta im nel dũtaxat. iũc ualet ſnia z ur̃ ꝓnũciare ſuper toto.qꝛ tacite abſoluit in aliis.l.per iſtã dictionẽ taxatiuam facit.c.cuʒ ecclhia ſutrina de cã poſſ.a proprie ⁊ hoc tenu it Bal. in. d.l.i.ꝙ ſatis placet. Secundus caſus ſubdiſtinctionis qn libellus cõninet unũ capitulum generale uł uniuerſale utputa peto iura epᷣalia uel ſubiectionem uel adminiſtꝛatio nem uel rõem tutele.⁊ tunc ſi partes fuerunt aliquas ſpẽs dũtaxat ꝓſecute.æ iudex ſuꝑ ꝓ ſecutione dũtaxat tulit ſniam. ⁊ ualet nec ſuꝑ aliis ur̃ abſoluiſſe uel ↄdẽnaſſe ꝑ tex.in.llicʒ .C. de iudi. facẽ quod nõ in. c.i. de tranſac.et facit quod notat Hal. alias MHar. in.l. termi nato. C. de fruc·=⁊ lit. expenf.in pꝛima colum. in fi. ¶ Aut partes generaliter fuerunt ꝓſe cute contenta in libello ⁊? ſubdiſtigue Aut.n. genus ẽ reſolubile in diuerſas ⁊ certas ſpeci es:utputa peto ſubiectionem pleno inꝛe uel pe to iura epiſcopalia. ſciiur.n.que ſũt illa inra epalia?? tunc idem puto ac ſi fuiſſent ſingula riter petita ⁊ ſic idem dicendũ ac ſi fuiſſet plu ra capitula ut ſic teneat ſnia ſuper expꝛeſſis in ſententia. ⁊ in aliis non uideatur iudex abſol nere nec ↄdemnare. Et hanc partem hic tenet do. An. licer Innocẽ.aliud ſenſerit faciendo diuerſitatem an plura capitula ↄtineãtur i ge nerali petitione. An ſingulariter petantur. ſʒ hec ſua differentia iure non probatur. ut dicit HMoſtien. æ bene.æ ideo opoꝛtet hic dicere ꝙ papa expᷣſſe abſoluit in aliis ur dixit ß MDe. z Abo. licet tex. hic nõ dicat.pꝛobo rõe Aut.n. indicatur nnicum capitulum.⁊æ tunc non debe ret tenere ſententia ſuper parte ut in.d.l.in H̊ iudicio.aut iundicãtur diueꝛſa ca pitula habito reſpectu ad compꝛehenſa. ⁊æ tunc debet teneꝛe ſnia.⁊ in aliis nõ nẽ pronũciatum ut i ſemet Inn. noluit in pluribus capitulis. Sed ̊ ultimum eſt porius renendum ut res ponꝰ na leat de neꝛbo. ſigni abbte ſane æ. l.quotiens .ff. de ueꝛborum obligatione: et quia id quod tacite ineſt habetur pꝛo expꝛeſſo.l.cum quid eff.ſi ceꝛtum petatur. ¶ Aut genus deductũ in libello non ẽ ꝛeſolubile uel ſaltẽ nõ ꝛecipit deteiminationẽ iuris a iuꝛe.⁊ tũc ualʒ ſnia ſu peꝛ ꝑte:qꝛ tũc nidetur ꝓnunciatũ ſuꝑ toto et iſte eſt caſus i. d. l.i. C. ſi adueꝛſus ꝛem iudica tã fm itellectũ quẽ appꝛobat ibi Bar.⁊ mlti alij ¶ Exemplũ pero mihi ꝛeddi admiſtrarõiſ ꝛationẽ frumẽti agẽdo actiõe tutele:⁊æ ꝛeliqua peto mihi ꝛeſtitui. Judex mãdat mihi. v. ꝛeſti tui cũ in neritate debeꝛẽtur decẽ:tunc.n. ualʒ ſentẽtia qꝛ indubio uidetur iudicaſſe ſupeꝛ omnibꝰdebitis: cũ omnia illa neꝛba generalia in petitõe ↄtẽta nõ ꝛecipiãt ceriã deteꝛminati oneʒ a iure.⁊ ſic nõ põt dici ꝙ iudicanerit ſu peꝛ parte. hec omnia pꝛocedunt quãdo index ſuꝑ parie iudicat ul tacite ſuꝑ toro modo pꝛe dicto. ¶ Sed queꝛo: quid ſi ꝓnũciauit ſupeꝛ toto.ſed defectus ãnullatinus cõcernit parteʒ dũ axat: nüquid poſſit ſententia naleꝛe ꝓ ꝑte ¶ So. dic poſt Mal.i. d. l.i ꝙ aur ſunt diuer ſa capitula:et poteſt naleꝛe ſententia ſupeꝛ par te petitoꝝ ⁊ ſuꝑ alijs ubi ꝛeꝑpitur defectius:eſt nulla ut.l. quedã mulieꝛ. ff. fami. beꝛc. ⁊ i. l.fi. .ff. de iurepa. fa it. l. eriã ff. de mino. nbi ↄtra partẽ põt peti in integrũ ꝛeſtirutio:facit quod de inſtrumẽeto ↄtinẽte aliquã falſitatem notat Inno. in. c. fraternitatis de bẽ. Aut ẽ unicuʒ capirulũ. Excmplũ petitis.x.index cõdẽnanit in. V. exſcripri ꝛecitatiõe: in alijs nero quinqʒ condãnat uiua noce ſine ſcriptura:æ tunc ſen tentia non tenet quia non habet ſua ſubſtâtia lia:cũ enim nunica ſit ſentẽtia non põt pꝛo ꝑte ualeꝛe ⁊ pꝛo parte non. ar. in. c. cum ſupeꝛ de offi.dele. æ in. d.I. enã Ideʒ ſi iudex habẽs fa cultatẽ cognoſcẽdi nſqʒ ad.x.rantũ ↄdẽnauit in. xv. non eim ualet ſnia in decem quia ut di xi:cũ unica ſit nõ põt naleie pꝛo parie ⁊ pꝛo parte non Et pꝛo hoc allego glo notabilem in.l. fi. ff de iuriſ. om. indi. rrarid ſenſit glo. in.l.ij. C. de ꝛe indi ſed Har.i. d. l.fi cõ coꝛdat modo pꝛedicto diſtinguẽdo iteꝛ plura capitula 7 unũ capituluʒ. qn aũt petirur ceꝛta ſũma excedẽs iuriſditionẽ iudicis in mbilum nidetur ad iuriſditionẽ iudicis prineꝛe: qꝛ in iuriſditione iudicis fundãda inſpici᷑ quid pe titur ur.l.ſi idem cũ eodem =.l.cũ quedã puel la eo.ti. Et hec ſinglariteꝛ notabis: qꝛ nemo te ?7 clare iſtã mãm tãgirt. Caſus. ſufficit ad cõ Auſam. firmarionem ſnie ni hil cõtinentis iniquũ ꝙ cõtra ipſam aliquid non ꝓbeinr. ira cẽmuniteꝛ ſummarur Sed hec ſũmatio indicio meo n euacuat totã ſentẽtiã litteꝛe:nec continet ſen decidir aliqdᷣ factũ dubirabile:ideo aliteꝛ ſũmo ſic: Sẽtẽtia contra acroꝛẽ lata nihil iiqui continẽs neit in cauſa apppellatõis cõfirmãda:licer p atteſlati ones uideatur pꝛo actoꝛe fuiſſe pꝛobatum dũ modo pꝛo ſentẽtia cõcurrant pꝛeſumptões de quibus hic in litteꝛa.Et ſecũdnʒ hũc ĩtelleciũ eſt bic caſus ſingularis ualde. Oiuiditur: qꝛ CG De ꝛe ſudicata. in prĩa pte ponit delegato appellationé. In ſecie ſreeſd tionẽ appellãtis mouiuũ ſuuz * te ſnie ¶ Mora pꝛio ⁊ tene mẽti cis pnium cõſenſu delegati pote coꝛdar.l.ex conſenſu ff. de app partes appꝛobaſſe peꝛſon is na ſniam feꝛendã gnam “ ſennen mech cuius ꝑſona non repꝛobatur a prod enlegte dictuʒ ſit ut iiij.q.iij. . ſiqui enlerſz A.I. §. ſiquis teſtibus: not glo. in. c. pꝛeſentiuʒ de teſti. ¶ Er quo ab identitate rationis quod dinde⸗ indi riſditio fuit partiũ conſenſu prorogannn 6 appellari: quod renet Oar. in. .l. er dat pꝛobatur peꝛ locum a ſpãli i.1. epiſcopale 3 de epi. audi. ubi ſtatui iale ſe e. pi. audi. ubi ſtatuitur ſpeciale epo ppter dignitatẽ epiſcopalem: ut ab eins ina ſata in pꝛoꝛogatione iuriſditionis nõ poſſet appell ri quod eſt notandũ:in contꝛariũ engo eſt M cõmune.¶ Et peꝛ illuʒ tex notanteꝛ di dirit ar. ꝙ in facultate appellandi iudice pro gato inſpicitur cõſuetudo z dignias ipius in ndice gato nõ appellarur allas iter ſubditos ita nec ab iſtis pꝛoꝛogãtibuſ 2 ſatis nidetur mihi rationabile. ratio quia p pꝛoꝛo gationẽ no alreꝛatur pꝛĩa iuriſdirio ſed exen ditur ad ipos proꝛogãtes ſecundũ ſuas quali tates. facit quod notat glo. in.:. ireꝛ ↄuenièes ff. ad muni Aadue re mm ne tu decipiaris ij iu canoniſta q; legiſta peꝛ illum tex. 2 dictum Har. Mam debes ſcire ꝙ a ſnia epiſcopi be ne appellatur ut in. c. paſtoꝛalis ð offi oꝛdi.- c. vomana de appella.li. vi. pꝰ reſponſo ?.. debet. ſed imꝑtoꝛ dedit in. d.l. epiſcopale pii nilegium ſpeciale epiſcopo in iuriſditione pio ꝛogata quod cꝛedo ꝓcedeꝛe dũtaxat quo ad laicos.quibus potuit impatoꝛ peꝛ ſuum pꝛiui legium pᷣiudicare non aũr quo ad cleꝛcos. n ſi de iure canõico poteſt ab epo oppellaꝛi duʒ cognoſcit iteꝛ ſubditos.foꝛtins idẽ dicẽdũ cũ cognoſcit iteꝛ nõ ſubditos ipᷣius iuriſdinonẽ ꝓꝛogãdo nec ĩ pᷣiudiciũ cleꝛicoꝝ cũ deiogati one iuris canõici.potuit ĩꝑato: puilegiaf epʒ nide bonũ ſile qð poſt Inno poſui i. c. nupe de teſti. ⁊ hec norabis:facit ẽt iſte tex. in ar. a ſnia lata pᷣm oſilium ſapiẽtis cõi ꝑriuʒ ↄſen ſu aſſumpti poſſit appellari. Ad idè li..qſſ tũ.ff. de appel.⁊ ibi pleneꝑ Har. fac qð nõ.i .c.ſi ꝓ debilitate. g de offi. dele.? P Par. .l. i. F. ſi plures.ff. ð execi ¶ Nõ ꝙ ꝑ appellaii onẽ ñ ſuſpẽdit᷑ oiĩo pᷣſumptio iuſticie ſeu ſnie. vñ ſi ꝓductis actis nõ colligit᷑ euidẽteꝛ inid tas pꝛeſumit᷑ iudicem fuiſſe motum: ? ꝛepuio iſtũ rex. ualde notabilẽ in eo nt ſnie ⁊ pᷣſumat᷑ indicẽ iuſte fuiſſe momũ. 5 ꝙ magis pᷣſumitur ꝓ iuſtinia ſentetie quãdo iudex fuit depuratus partiũ conſenſu quan do ad inſtitiã uniꝰptis ul ex pur iudicis o ſ. nã i pꝰ cau pᷣſumit: amicus uiriqʒ ꝑti. n par m ſniam onfirmate p a ſnia indi ſt appellart 6 el. uidentur eiz tnen cno n ſn ng rnltul lllr h 1 ce i a ſt nce ſenp d⸗ Alger en volet ſa aga fom juifiſiß Kpwee ſun eulim , veus dictt N, t nul ei gſt ſhi idno. ſomni cſcii pnicin b an li . B ſtes fone P lleli ſfcarn inder ti g g cognolcis ſbornanden lloxl chſi lamm hri ii osartiro lqul o eſi , Niu M goceñ Muqla ſiin G ni Arlimnfuur ile mrnoe Ein Areq: 1no plpponit nocnlmi hlent iſos ſtes fuſſe ils r giudera quo e efeen teſtü ſigni ſeneitilic A gri⸗Metirter. oi. Mi öc dand Gerg ein nofricertenacade imo er Pupponr poado fiag iſin agore Piig frone ſer aida. Hrinder noſenpen d uni pbatonis eniclnaur g e Et Nhenng ullib o. An dtis gl oſine g reſes eſſen uſes nl g iolerb igntnſtrin ciclad ane. eſnchetti, ird i mwyanreſeſimgfnqnid gc innn mr opnlcge ſe npnobai nder oemn n aotare oſet anini d nni ſp⸗ Puobe lonig erhch no enagunt ſſin . uliadinſtiguian mun di ii dudii nſbi g, e . . le rituiae 1e Auneit giopp jdn e fl alucen h wercziule ſi ſan eum nec z n Alen pnmnido “ 1 npoſſetclngni . bre nctem nbifutonpple. uuten unmni airun hin inl in i lur a hos goygiig ennci nit nurm i c n gb nlin nni nm, rri e lpint n anonſh cy lyſti o iium r en Pr. im debes ir , t lopit Nyelanur win Haſtonis deff oie ctomm de ea N eenged Ada. d errdede ANer degum ſdecche dedd mteren gn gudd dedo grrten Rame ucos Onivds doliſtinnenorpaſfnn pun ldtne on incio lin 1r me moo waſ dd int⸗ gnſctia ſbiltefunns iit vcmarin toſhiln n i wide Neti ivdiei Kier⸗ mis nd. wun un i NeGastdle Finopel ide doni ſlecd oſ In le lenn trmmo i i ſa nhnt oſt minn Geplinc ſet 7 C ſ- ſamendH P + — . arn 1d e ,,dan fer⸗ ò ſan cu, ſa ¶ De ꝛe ſudicata affectio omnem ſuſpitionem tollit. l.nõ ſolum fff. de ritu.nup. ¶ Opp. 5 tex. exquo iudex mãdati foꝛmã ꝓceſſit non debuit naleꝛe pꝛo ceſſus nec ſnia ut in. c. cũ dilecta ð ꝛeſcꝛip.=.. diligẽter. ff. mãdati. ſolutio gl.i.fatet᷑ Zriũ ſi H ꝓbatũ fuiſſet.ſʒ ꝑs nitebat᷑ ꝓba:e.nõ aũt pꝛo bauit.ſecus ·dicit gl.ſi pꝛoceſſiſſet pꝛeteꝛ foꝛmã tunc.n.tẽꝛet pꝛoceſſus Moſt.dicit hoc ultimũ eſſe uerum qn illud eẽt de ↄiunctis mãdato.æ ſic loquuntur iura allegata in glo. als autem idem eẽt faceꝛe pᷣter et õ.de quo uide qð le.?æ nõ. in.c.prudẽtiã prio ꝛeſponſo de off. dele. = bonũ tex. cũ gl. i. c. ſi cui de elec.li.vi. G̊ iẽ̃as ꝙ ubi certa foꝛma ẽ de ſubã equipantur p̃ter 2 3: is ãt qui facit uicinũ æ ↄiunctũ mandato nõ dr facere pᷣter uel ) ¶ Sʒ circa bec qꝛo ꝓ tex. declaꝛatione in quo dicebat᷑ iſtũ iudicem feciſſe foꝛmã ⁊ iiuſtã ſniam ptuliſſ¶ Solnj tio dicit Inn.⁊ cõit᷑ doctores ꝙ forte mãda tũ erat ſnĩari pꝛo cleꝛico ſi pꝛobaret ſe ma ioꝛẽ ꝑtem capituli electũ ꝙ cũ pbaſſer teſtes uiles ⁊ ſuboꝛnatos iudex nõ ꝓ ipo ſʒ ↄtꝛa nũ iauit. Et ex h̊ dicebat clericꝰ iĩiuſte ⁊ otra foꝛmã ꝛeſcꝛipti ꝓnũciatũ.qð erat falſũ.qꝛ lʒ te ſtes foꝛte ꝓ clerico teſtificaꝛent. iudex tñ q re cepit illos cognoſcẽs ſubornatõem illoxꝝ l ali os defectus nõ fuit ſecutus illoꝝ dicta. . n. iu dicis arbitrio reliquit.ff. ð teſti.l.iij. . tu ma gis diẽ mmñ Inn. ꝙ iudex q feꝛt ſniam dʒ ĩ tali caſu h̊ ipſũ ſign ficaꝛe iudici appellariõis g̊ de teſti. cam ¶ Aduerte qꝛ Inno.nõ pᷣſupponit pꝛo conſtanti ꝙ hic ↄſtaret illos teſtes fuſſe uiles. uł ꝙ iudex a quo de defectu reſtiũ ſigni ficaueꝛit iudici ad quẽ. ¶ Hec Et tex. h patit᷑. nã tũc clarũ eſſet ꝙ ſnia nõ fuiſſer retractãda imo tex. pᷣſupponit ꝙ ꝓbatio fea iſtũ acrorẽ pꝛia fronte eſſet ualida. ſʒ qꝛ iudex nõ ſempeꝛ ad unã ꝓbationis ſpẽm ĩclinatur ge ⁊c. Et H̊ apeꝛtius uult h̊ do. An. dicẽs ꝙ ſi ↄſtaret ꝙ teſtes eſſent uiles. ul ꝙ iudex hᷣ ſignificaſſet iu dici ad quẽ. hᷣ eſſet expeditũ. nbi ueꝛo alið nõ apparet.⁊= ſic ſumus in dubio. ex qꝰ alia acta appent legitime fca.⁊ ex ſe ſnĩa nõ hʒ appentẽ iniquitatẽ.qꝛ lʒ apꝑeat pꝛobatũ index nõ arta tur applicare pᷣciſet animũ ad unã ſpẽʒ pꝛoba tionis. ex eiʒ nõ retractarct᷑ ſnia. qꝛ acra nõ Ocludũt apeꝛtã iniuſticiã quod dixit notãduʒ. Hec dẽa iã dudũ mihi nõ placueꝛũt.prĩio ꝓp teꝛ abſurditatẽ. que ſeq̃rer᷑. poſſet eiʒ iudex ſʒ pᷣdicra de facili eludeꝛe ꝓpbantem ꝓnunciãdo ſniam ⸗ eum. nec h̊ grauamen poſſet releuari peꝛ iudicẽ appellatiõis.qꝛ pᷣſumeꝛet᷑ ex aliq̃ cã iudicẽ fuiſſe motũ ad ꝓnunciandũ õ̊ ꝓbatio nẽ. Iẽ h̊ dẽa ſunt expꝛeſſe õ nõta ꝑ ↄpoſ. in c. bone.i.de elec. cuius dicta recitat ⁊ ſequit o. an.i.c. in pntia de ꝛenũ. Nã nt ibi nõ.pẽ dente appellatiõe nõ pᷣſumit᷑ ꝓ ꝓceſſu uł iuſti cia ſnie. ⁊ ſufficit ad retractandã ſniaʒ ꝓbare coꝛã iudice ad quẽ aliqd fuiſſe ꝓbatũ i iſtãtia pꝛincipali. ꝓpteꝛ qð moueꝛi dʒ iudex ad pro alevet Xù 2. 6. 1 nũciandũ pꝛo actoꝛe fac ꝗd legit᷑ 2 nõt.i.c.cũ ad ſedẽ ðᷣ ennd Mee h uidetur con tꝛa nõta ꝑ eundem nn.i.c.qmi de ꝓbat.ubi dicit ꝙ ſi iudex qui ꝛecipit teſtes ꝑpẽdit teſtcs nariaꝛe uel uacillare dʒ faceꝛe h̊ i actis ðſcribi qꝛ lʒ iſte poſſet ferre iuſtã ſniam iudex tn ad quẽ ſniabit fm atteſiationes.⁊ addit ꝙ h põt faceꝛe ĩ actis deſcribi.ipᷣe depõnis reſſiũ 2 nõ poſtea. ¶ Irẽ ↄtra iſtam lecturã cõem allego tex.q̃i aptũ ĩ.c.cũ. Meꝛtoldi fi.j.e.ubi papa ꝛeuocat ſniam.qꝛ index ꝓnũciauit ꝑtẽ defeciſ ſe ĩ ꝓbatõe cũ iñ ↄſtaꝛet p atteſtatões ipſã ple ne ſuã itetõem ꝓbaſſe ¶ Si ergo nõ Pſumit iudex ꝛepꝑitur defeciſſe ĩ ꝓbatoibꝰ qñ eyp̃ſſe dixit nõ fuiſſe ꝓpatum. cum tamen appaꝛeat ꝓbatum foꝛtius non debet preſumi quãdo in dex nil dixit.æ tamen P teſtes alias ꝑ ꝑtes ap paꝛet ꝓ actoꝛe pꝛobatum.⁊ ex pꝛedictis rema ner dubius intellectus huins capiiuli¶ Drio cogitaui poſſe dici ni ſentit gl i. in. fi. ꝙ actoꝛ bic nitebatur pꝛobare ut dicitur in tex. non ta men pꝛobauit.ideo ſatis fuit ad oↄfirmationeʒ ſententie. ꝙ nihil continebat iniquum. ſʒ pꝛo fecio hoc ſtare non poteſt.quia papa ad cõfir mationeʒ ſententie.non fundaſſet ſe ſuper alle gationibus poſuis in textu. maxime ſuper illa ꝙ iudicis animus non ſemper ad unã proba tionis ſpeciem ⁊ cetera. Illa enim allegatio pᷣ ſupponit aliquam pꝛobationis ſpeciem prima honte ualidam in actis patuiſſe ¶ Ideo dico dari nouum intellectum ad iſtlum textum ſe cundum queʒ omnes allegationes quas papa ad confirmationem ſententie adducit aliquid opeꝛantur nidelicetꝙ concurrentibus oibus iſtis tribus de quibus in tertu ſcilicet ꝙ ſentẽ ria nihil contineat iniquum.⁊ ꝙ conſenſu cõ muni partium cã fuit commiſſa.æ quod pars requiſiuit in fine iudicem ut ſententiam feꝛꝛet pꝛeſumendum eſt pro ſententia.lʒ in atteſtati onibus appaꝛeat fuiſſe pꝛobatum pꝛo actoꝛe. tunc enim pꝛeſumendum ex cauſa aliqua iudi cem fuiſſe motum ad non conſequendum illaſ pꝛob ationes ⁊ ille allegationes faciunt ur iu dex pꝛeſumatur amicus utriuſqʒ partis 2 iu ſte motus: alias enim difficile æ quaſi impoſſi bile erit ſalnare ſine impropriatione inrellectũ huius.c. nec fruſtra preſumendum eſt papam hic ponderaſſe illa tria. licet glo.fi. hic innnat ꝙ duo ex illis hic nil faciant ad confirmario nem ſententie:ꝙ non eſt preſumendum. ar. c. ſi romanorum. xix. di.⁊=.c.ſi papa de pꝛiuil. li.vi.=.l.ſiquando.C. de inoffi.teſia. Hoſti. tamen hic ponit aliquos effectus extrinſecos illorum uerborum dicens. ꝙ per partium cõ ſenſum preſumitur amicus.= peꝛ conſequens p:eſumitur. non gꝛauaſſe ¶ Id nota quod di citur de requiſirione poteſt nalere.ſi forma ꝛe ſpiciens fanorem partium tantum fuiſſet uio lata uidetur enim tunc pars conſentire. ſed certe hoc nultimum non congruit allegationi Tiuac ₰Mν) Tband P. 7 en⸗ 4 1 mis ſuccicte fẽʒ narra pricipalioꝛes.¶M as ſnias ſeſe mime ↄtingẽtes.quarũ fuit una ſupe: purgationis indicatione.altera fuit con dẽnatoꝛia pecuniaria. æ hũc intellectũ põit gl. i quã uið: ponit ẽt Inn.j. uſqʒ ad neꝛ.ſʒ nec vonit᷑: pria abinde uſqʒ ad finẽ ponitur fᷣa. Secundus principalis itellectus eſt ut tex.po nit duas ſnias ſe tñ ↄtingẽtes:ita ꝙ una pen dat ab alia: utputa inder pꝛocedẽs ) clericuʒ aecipit pꝛobationes ſupeꝛ delicto quo plene ñ pꝛobato ĩdixit iſti purgationẽ ut.j.xx.dics ſe purgaꝛet:alias priuabat eũ hũficio ſuo.⁊ bũc mnrellectũ ſentit Inno. ¶¶ Teꝛtius intellectꝰ ẽ ꝓꝙ unica fuit hic lata ſmia in ciuili:qꝛ pſũptiõe guã papa facit ꝙ iudicis anim? zc. dem tamẽ Hoſt. i ſe ẽ nex. ¶ Et adueꝛe ꝙ i eo ꝙ In no. ſentit ꝙ ſi mãdat᷑ ſniari ſub ↄditõe conceꝛ nẽte merita cãe vr̃ data noua foꝛma ꝓcedẽdi ita ꝙ ex trãſgꝛeſſiõe ꝓceſſus iudicat nullus. 2 facit ad h nnũ ſingulare dẽm Mar. in. l. diẽ ꝓfene. . ſtari.ff. de arbi. ubi dicit ꝙ ſi fuit 2 pꝛomiſſuʒ ĩ arbitrrũ ut ꝓnũciet de iur̃ tmn:no nalet ſma ex defectu foꝛme ſi ĩinſie ꝓnũciar. Sjʒ 3 Inn. fac ꝙ ipemet notat i. c. prudẽtiaʒ de offi. deleg. ubi diẽ ꝙ ſi papa ↄmittit cqʒ iu dici ur ↄdẽnet ꝛeũ ſi actoꝛ ꝓbauerit il ũ ſibi eè obligatũ.ñ dat᷑ ex H̊ noua foꝛma mãdati aðo ꝙ ſi actoꝛe ꝓbãte ꝛeũ abſoluit:tʒ nihilominuſ ſnia qꝛ potiꝰilla vba ſapiũt iſtꝛuctionẽ iudiciſ ꝙ noue foꝛme appoſitionẽ: z ad dicrũ Bar. an ſit uerũ nide qð dixi in.c.cnʒ dilecta de ꝛ ſcrip.⁊ ĩ.c. qntaualł ð iureiur ¶ Altio h q̃ri cui incũbat onus ꝓbãdi in appellatõis cã gl. ij. ̊ tãgit ſʒ nõ ẽ mã nr̃a.dic ut plene nõ per Cal.⁊ alios ĩ.c.qm ðᷣ ꝓba.⁊ ibi dixi ꝑ Jo. an. ? alios ĩ.c.ĩ pntia ðᷣ ꝛenũ.illud aũt ceꝛtũ ẽ ſi nil ĩ indicio appellarõis pꝛeteꝛ atreſtatõel ĩ pᷣma cã factas pducit̃ iudex ad quẽ ex ill et alijs pſũptiõihꝰmotũ aĩmi ſui ifoꝛmabit circa ſnie plationẽ ut h̊ᷣ ⁊ ĩ.c. cũ ad ſedẽ ð ꝛeſti. ſpo. od ad cõſultatio neʒ Caſus:Snĩa ꝑ lapſux.x. dierum trãſit in ꝛem iudicatã. ſi ptius nõ fuerit appel larũ ⁊ qdrimeſtꝛe tpᷣſ ꝙ dat᷑ ↄdẽnatis ĩ ꝑſona li ad ſoluẽdũ põt ex cã ꝑ iudicẽ artari ſic cõit᷑ ſũmat᷑:q ſũmatio iudicio meo nil noui decidit Er iõ ut tex. iſte aliqd noui affeꝛat enucleãdo medullã. c.ſũmo ſic. Si ſnĩa pꝛecipit aliqͥd fie ri ad certũ tᷣminũ:ipᷣs decẽdij ad appellãdum currit a tpe ſnie ñ aũt a die finiti mini B̊ pꝰ. Quadrimeſtꝛe tpᷣs qð a lege dat᷑ ↄdẽnatis in pſonali põt a indice ex cã artari ⁊ ſponte fᷣmi nũ artatũ ꝛecipiẽs ñ põt pꝰ decẽdiũ appellaꝛe iʒ ñ ↄſtet iudic ex cã ĩminũ abbꝛeuiaſſe hoc fo. ¶ Ab executione ſnĩe nõ appellat᷑ niſi in executiõe modus excedat hᷣ ttio:diuidit᷑ prĩci paliteꝛ in duas ꝑtes fa ibi taliteꝛ. ¶ Et ſcial ꝙ caſus lr̃alis ponit᷑ multis modis:qꝛ lr̃a ni ¶ Monã ãt q̃tuoꝛ mõs . n. irelligir q ponat du ¶ Be ꝛe ludicats. faciente pꝛo actoꝛe iudex ad centũ ſolueda.j.xx.die pus reus purgaret innocentiã ſuã nõ reneꝛi iuxta. c.fi. de iureiur.2 tũ poſuit guil 13 Ho.iĩtelligẽdo ꝙ ii in cꝛĩe: ⁊ ponit cãuʒ in ↄdẽnato de manifeſto ad duplũ ſolneduʒ nili. purgaret: qui teꝛminũ recipiẽs ⁊? ad idè pfiru neniẽs appellabat: querebatur ſʒ eiñ de trib⸗ An naleꝛet appellatio. Meſpondetur n⸗ Secũdo an poſſit ↄqueꝛi . meſtre: 2 rñũdet ẽt ꝙ nõ. ¶ Te. ↄdẽenauit reuz puta 8: niſi inkfra illud tẽ .l. iurãdo ſe hunc intellec uartuz intellectum poſuit nica fueꝛit ſñia: ſz lata fuit furto non .xx. dies ſe ) no habneꝛit qri Leꝛtio an poſſit ab executoꝛe appellare: æ rndet nõ niſi mo dũ excedat: 2 quilibet iſtoꝝ ĩtellectnũ ſuſtẽtabi lis ẽ.æ ad ſam apolicabilis pretei ſʒ itellectũ Inno. dũ poſuit exẽplu ut nili ſe purget pri uabar eũ bñficio ſuo. Hã indicio meo iy talis ſnia feꝛi poſſit. nõ m̃ ẽ iſte ĩtellectus applica bilis ad tex. in ueꝛ. ſed nec: Iʒ Inno. bic dicat poſſe dici: ꝙ ſicut in ꝑſonalibus ſic ⁊ foue in pꝛinatione eccłie: niſi ſe purgaret neceſſariũ tpᷣs quadrimeſtre. refeꝛt tm alios teneꝛe ꝛiũ. 2 remittit ad notata in. c.ↄqueꝛenti de offl.de le. ſʒ mihi ut dixi dictũ Inn. non placet: ideo ſequoꝛ ↄꝛiam opinionẽ. OIOoneor quia ſcdᷣm modũ agendi deficiẽs in purgatiõe puniedus eſt. ut nõ in.c.accedens de accu. vñ ut iuſtifi cetur h̊ lectura oʒ pᷣſupponeꝛe ꝙ hic agebat de cꝛimine expoſcente pꝛiuationẽ beneicij. deficiẽs in purgatiõe hẽtur ꝓ ↄuicto:itic de hoc ⁊.c.iſinuatũ de ſimo.Si eꝛgo iſte poſt lapſũ teꝛmini habebatur pꝛo pꝛiuato il debe ret piiuari ñ dʒ iudex pati crioſuʒ derineiebi ficiũ maxie ſine titulo. Itẽ quia hito reſpeciu ad bnficiũ ſnĩa põt dici lata ĩ reali. Ideo pu rificata ea dʒ illico executioni mãdari.:. una. E. de re. uxo. ac. ⁊.ij. q·i.ſiẽ cũ ſiibꝰ¶ Dꝛ teꝛea tpᷣus quadrimeſtre dat᷑ odenato ad ſol uendũ pecuniã ꝓpteꝛ difficultatẽ ila iueniedi nr.l. ij. C. de uſn. rei iudi. que rõ ceſſat ĩ pꝛina niõe bnficij. ¶ Nũc nenio ad notabilia.? pi mo nota ꝙ purgatio qñz iducitur per ſniom. An at ſit diffinitiua ubł ĩteꝛlocutoꝛia dica. . ſuo glo ij. ¶ Mõ fo ſccũdum unũ ĩtellecum ꝙ pᷣſumptione facienre pꝛo actoꝛe poteſt rens ſub ↄditione ↄdẽnari.niſi per iuramentum ſe purgaueꝛit ad hoc.l. geneꝛaliteꝛ. C. de re cꝛe. 2æ iureiu. Ex hoc ⁊ ex tex.n tõe põt feꝛꝛi:dic tũ ꝙ ſub ⸗9 feni non dʒ: lata tamẽ tʒ.l.i do appellan ſit. ij. q. Vi. bi hoc facit quia geſtum cõtꝛa ut. l.non dubium. E. de leg 7 ꝛegula que cõtra pꝛocedit ꝛegulaꝛiteꝛ. Fal ſuſtinendo factum contia.l. u gula que a iure li. vi Sequitut F. biduum: ? nota hãac ſolutionez. Nãõ ibi ad cni Cc.tua de ſpo.duoꝝ. 5. ſi ius li. vj lit qñ lex pcedit l. ur nötr Dy. in ꝛ Bar. i dicto nide gl. in 9 platiöe; us 2.x. di. nides So. dic ꝙ Zriuʒ dir ultia nia ſub cödi ditione extrinſeca .HF. biduũ.ff. quan duum. Sed contra ꝛa legem eſt nullum ma connnüin icronm apegth ain nce .dleb fi reo i mhnue ibi Bn corn Pamwi a gunann nuchafnnib int en ng ago We domn ſoninsego B ſgarur ran⸗ 1 ring bh ſnia ame lapfumn ortuon reiindian en i cntionictha tlis elio un . nſoli de r. Giincunne chan r, r4oir ⁵½ creumiraul c , e⸗ „. „ „ ſt. 7 eni rn uulino. ſpploc 1 Sco76”Hαα²ο. Nuilojer inien mimenins ctyſu trniit ien incc mnoriterprernioner preſunpo equieſe Gmnis. Namars non Mhelinco Mienu gnctegeſfie ndot ene men ſn⸗ Eiul biter nodlis ienc non apelans gnn ſüianneatin .a.L.deſen aveſine cern ann⸗ lab eo. C.ano nodon anido inder dicun ſſappelans preſlar aſſenſumn ie. Crde clütad q aner igin demmmorig innſtn tur odliganio nturalis A uideur e ic gun appelando pars cdſetind er denſo ortuur Iumlis obſgmno iff euen 1cnen qonem fommt Bmni d lab ed wen u opioes quilam eitomerunt gſt. Ju. Gint aut qus oilttppeline la nol Mun funenl n das utbus lal Aprgeime eſuccöbitnon poteſtan qhia inuſtus tca non orim 1s. retenet icſſtnre er ſentii non oblgatio naturai lGotio haturolss nergenia ſnig n ſenone unntnn len il lannr.luſianus de eennam, iductria frcſins iolit I Mus. N. pacet ge Paclis . Hi Uanm i g, Aklli nake⸗ ich P nicr ſnn itu e ni * nqei em iring ſnt s 1ppellab⸗ rchenb en müanin nn ht in anit ultm ſuſei — isaimrinde R enn foſſ d gien e on enin onutbnefcett nuumoreinſe niſehneniei nrnentiniinn nin Nnent leß nhicin dai Fin on e wi imn oynſoni venei nſ enl fcii; nongeniet⸗ õ amj lummoj iſipnr hl in ainin ewoſeme oiintone ocnfi efges in purgarebanr o oigo, nl N boc t.ciſnmani e ſimo. Oego mwſa remin deneunn Ninnd n õäü ci müeine inid Maia iont⸗ üdffci fiadetiamrith 1 teman hiliderangi uin CLe end tiſgi ſiiiſin en ſns Oonarineſfeci dr mii emu hn öfilnii⸗ Cid n ch 1 Muevenions ſon dediftch. chihin o non ngnioon it ſtaͤſcfninmn hüntan ſn goi SoTdshntn . 1 Iis n p 4: ¶ De re iudicata. wtempus decem dierum prefixum ad appellan dum currit a prolatione ſentẽtic ⁊? ſic nõ exclu ditur a numero dies illa in qua fuit ſententia la ta:ſed rempus currit de momento ad momen tum a principio ramen hoc tempus eſt urile:ſed in progreſſu eſt continuũ:ut probatur in.d.l.i. .F. dies.ff. quando appella. ſit ubi tex. cum glo. 2 in.d.ꝗ. biduũ.v.x. dies.ij.q.vi.ſi enim iudex a qꝰ? ad quẽ nõ faciũt ſui copiam:tempus non currit:ut in locis prealle.ↄſulit tamẽ ibi Gar. ut pars hoc proteſtetur æ appellet coram publi cis perſonis:⁊ pro hoc nidet᷑ tex.in.c.paſtoraliſ .preterea de offi.ordi.⁊.c.ſi.de appella.⁊ dic ut ibi. ¶ Mota ꝙ tempus iſtud decẽdij currit a tempore late ſentẽtie:nõ autẽ a tempore finiti termini prefixi ad aliquid faciendũ:⁊ eſt ratio: quia in continẽti cum ſetẽtia fertur pars ↄdem nata gꝛauara eſt. Mam uidemus idem eſſe cum ſententia fertur ſub conditiune dicto. J. biduuʒ ſoꝛtius eꝛgo idẽ doᷣm cũ ſnia pure feꝛtur licet pᷣ figatur terminus ad executionem actuſ.¶ HNõ ꝙ ſnia ante lapſum decẽ dierum non habet auc toritatem rei iudicate.ſi ergo ante madatur exe cutioni debet talis executio reuocari:de quo ui de bonũ tex.cũ gl.in.c.non ſolũ de appel li.vi. Et cũ iſte tex.loquat᷑ indiſtincre dicam hoc pro cedere tam in ciuili ꝙᷓ; in criali facit quod notat HPBꝛrr.in.l.qui ultimo ſupplicio.ff. de penis ⁊ ꝙ dixi S. eo.c.conſanguinei. Mota ibi per interpᷣ tationem iuris ⁊c̃.ꝙ ſnia tranſit in rem iudica tam ex interpretatione ⁊? preſumpto acquieſceꝛe partis. NHam pars non appellando uidetuꝛ ac quieſcere ſnĩie.⁊ in hoc tene męeti iſtũ tex. Et ali bi tex. notabilis dicit ꝙ non appellans ↄfirmat ſniam:ut in.l.fi.C. de ſen.que ſine certa quã.⁊ ĩ .l. ab eo. C. quomodo ⁊ quãdo iudex dicituꝛ ꝙ ñ appellans preſtat aſſenſum ſnie. EEr hec fa ciũt ad.q an ex ſn ia cõdemnatoria iniuſta oria tur obligatio naturalis æ uidetur ꝙ ſic quia ñ appellando pars cõſẽtit:⁊ ex cõſenſu oritur na tuꝛalis obligatio.l.i.ff. de pactiſ ⁊.c.i.e.ti.Haãc qonem foꝛmat Haꝛ.i.d.l.ab eo ⁊ ꝛeſeꝛt uaꝛas opioes quidam ei tenuerunt ꝙ ſic. Ja. vo bu. dixit ꝙ aut quis potuit appellare ſed noluit et oritur naturalis:ut in dictis iuribus. ſed ſi ap pellat ſeł uel bis ⁊ ſuccũbit non poteſt amplius appe lare tunc quia inuitus tacet non orituꝛ nã lis. Bar. tenet idiſtincre ꝙ ex ſentẽtia non oꝛit obligatio naturalis nera:quia ſnia nõ tollit ob ligationẽ naturalem:ut.l.iulianus.ff. de condi. inde. non eꝛgo iducit quia facilius tollit̃ qꝙ; indu catur.l.ſi nnus.S. pactꝰ .ff.de pactis ¶ ¶ Et ad id ꝙ iura dicũt de ↄſenſu reſpondet ꝙ non ap pellans uere non ↄſentit ſed ficte: quia ſepe qͥs omittit appellationem execrãs liiem ⁊ timẽs ue xa tionem iudiciorũ. Ad hoc bo.tex.in.l.iteʒ ſi res ĩ fi.ff.de alie.iu.mu.cauſa fac.⁊ hoc eſt i du bio pꝛeſumendũ:aꝛ.in.l.cum de indebito. ff. de proba.ſed iura ut ſit litiũ finis preſumũr ſeu fin gunt conſenſum ad hoc ut precludatur via ap i Pft as p eene ſ pellandi: æ hoc ſentit Jnno. in. c. quia pleriqʒ ð imu.eccle.facit quod notat glo. in.c. paſtoralis F. quia uero de offi. dele.? Inno.? I an. in c.ſacꝛo ð ſen.excõi.⁊ hoc notabis. ota in H. ſed nec ꝙ iudex põt ex cauſa minueꝛe tempuſ P 2 dilationem a iure prefixum.an hoc procedat indiſtincre uide quod plene dicam in. c. cum ſit j.de appella.peꝛ Har. in.l.ij.ff. de re iudicata per DOy. in ꝛegula indultum ð regu. iuris li. Vj. Nora ꝙ ſponte recipies minorẽ dilationem qᷓ a iure diſponatur uidet᷑ iuri ſuo renũciare:facit .lI. ad ſolutionem. C. de re iudi.uide tex. cũ glo. i.c.uxor.xvij.q.iiij. ota ultimo ꝙ ab exe cutorc regulariteꝛ nõ appellatur. Ratio qꝛ nõ grauat ipſe:ſed ſi qdðᷣ gꝛauamẽ ineſt illud fuit in Hictum a iudice qui mãdauit. executor enim eſt ſimplex miniſter.l.executorem: æ.l.ſi ut propõis .C. de execu. rei iudi. Ideo ab illo iudice erat appellãdum ut notat Innocentius in.c. ſepe ð appella.ſed ſi erecutor excedit moduʒ ſibi iniũe tũ tũc ab eo appellari põt: qꝛ ipſe æ non iudex gꝛauat.l. ab executoꝛe.ff. de appellatio. ⁊ hic. Oopo. dicitur hic ꝙ iſte poſt decendiũ non exprimebat canſam in appellando.uiderur eniʒ ꝙ etiã ſi cauſã expreſſiſſj nõ erat audiedus: qͥa ſententia tranſit in rem iudicatam: ut ſupra.c. cum inter. So.glo.ij.fatetur contrarium: ⁊ dic ꝙ ad facilioꝛeʒ repulſionem appellantis ponde rabatur hic ꝙ nõ exprimebat cauſã: ⁊ hinc ſũp ta occaſione glo iſta proſequitur an ſit in appel latione cauſa exprimeda:⁊ dic ut in ea: ⁊ de ap pellatione ab interlocutoria dic ut in.c. ut debi tus.j ð appella.æ plenius:ut in cle. appellãti.e: ti. ⁊ regulariter eſt exprimẽda cauſa:ut ibi quid in interlocutoria habente uim diffinitiue dic ut nõ.in dicta cle.appellanti:⁊ dicam.j.ti.ꝓxi.per uenit de appellatione a diffinitiua dic ꝙ nò eſt neceſſe cauſam expꝛimere: ⁊ ſi cauſam expreſſit poteſt illam uel aliam proſequi:ut.l.ſcio.ff. de appellatio. ¶ Sed bic queritur an ſententia peꝛ quam indicitur purgatio ſit interlocutoria ł dit finitiua:tres ſunt opinioncs. MDrima Inn. qui uidetur tandem tenere ꝙ ſit diffinitiua. Secun da eſt abba. ꝙ eſt interlocutoria: quia nõ impo nit finem cauſe. imo abſolutoꝛia uel ↄdẽnatoꝛia fertur cum purgationem reus preſtitit uel in ea preſtanda defecit.j. de purgato.cano. cum.p. Tertia eſt opinio JYoan. an. diſtinguentis ĩ mo do pronunciandi. Aut enim fertur ſententia ni ſi ſe purgauerit ⁊ eſt diffininitiua. Aut ſimplici ter fuit indicta purgatio:⁊ tũc ẽ interlocutoria. ¶ Et per hanc diſtinctionem reducas ad con cordiam has opiniones contꝛarias:⁊ credo ꝓ boc fuit de mẽte Innocẽ.⁊ abba.dico tamẽ ꝙ ſi dubitatur an ſit purgatõ iudicẽda:æ iudex ꝓ nunciauit illam nõ indicẽdam.hec ſententia eſt dlffinitiua uel ſaltem habet uim diffinitiue: cuʒ nõ expectetur alia ſñia. Ad hoc quod le. æ nõ. in ſimii in. c. ſigmificantibus de offi. dclega.et in aut.habita.C. ne fi.pꝛo patre:c per Harib. i. v* 2 1 12, der f'onit »e: 0 zpij z Si. Siz, ius hier . ſ Ein. Pitn Aent zu or —& XN ¶ Bere ſudicara, in...fi ticia. ff. de accu. et quod dicaʒ in dicto.e. peruenit. Quero quare litteꝛa dicit ꝙ hic non erat locus niſi ſuſcipiende puꝛgationi. So. gl. tiij. quia petendo inducias: ut dicitur in prin cipio uidetur appꝛobaſſe ſñiam:allegat multa iura. In contrariuʒ adducit.iij. q.iij. offertur. nbi habetur ꝙ licet reus recipiat inducias:ñ tamẽ per boc cõſentit in iudicẽ.dicit Jo.an.qꝙ ↄtrariũ loquitur in iducijs deliberatorijs qſi bic loquitur de inducijs ad ſentẽtie executiõeʒ Sed aduerte quia glo.iſta non pondeꝛauit bñ principium. c. Hic eim nõ dicitur ꝙ reus petijt iducias ad ſe purgandum:ſed quod teꝛminum ſine contradictione recipit et differentia eſt ma xrima inter perere et recipeꝛe. ¶ Item glo. iſta indicio meo loquitur contra tex. quia textus p ſupponit iſtum potuiſſe appellare..decendiuʒ: 2 ſic non renũciauit appellationi interponende. Mec obſtat.l ad ſolutionem. C.de ꝛe ſudi.quã glo. induxit pro ſe:quia illa loquitur cum quis petijt terminuʒ ad ſoluẽdum:et ſic ad executõeʒ ſnie quo caſu merito nidetur approbare ſñiaʒ. ed ob. iſte tex. in uer. ſed nec. ubi innuitur i ſponte recipiens terminum breuiorem uidet᷑ appellationi renunciare nedum interpoſite:ſed interponende.¶ Docto. aperte nõ ſẽſeꝛũt con trarietatem iſtaʒ que oritur ex tex. ſed inſtãt dũ taxar ſuper ſecũda ꝑte.cſan recipiẽs breuiorem terminum quadrimeſtꝛe ſic excluſus a beneficio appellãdi uel a beneficio legali ſupeꝛ toto qua drimeſtri. Hoſti.ponderat tex.in neꝛo ſpõte. unde ſecus ſecũdum eum ſi cõtradixit uel inuirꝰ recepit:quia iudicium redditur i innitum.l.ĩteꝛ ſtipulantem. S.ſi ſtichum. ff.de ueꝛ. obli.quaſi ſẽ tiat q recipiẽdo iuitus ſeu cũ cõtradictione nõ fecit ſibi preiudiciũ. Innocẽ.uero dicit ꝙ ſpon te preſumitur qui prefixo ſibi tali termino non appellat. licet contradicat cum non ſufficiat hoc caſu contradictio ſine appellatione. Et lacit qðᷣ ipſe idem notat in. c.ad peritionem. de accu. Ded in prima parte.c. ſuper uerbo ꝛccipiens dicit ꝙ ꝛecipiendo iſtum teminum ad ſe puꝛgã dum nidetur appellarioni facte renunciaſſe: ſed nõ ſaciẽde. Et idẽ ibi Jo.an.hic ſuꝑ gl.expreſ ſe nõ eligit ſed dicit ex pꝛedictis colligi ꝙ diueꝛ ſa ſunt peteꝛe ⁊ recipere. Idẽ ꝛeciꝑe ſpõte n õ dicere tantum nel etiam appellare. do. An. lati us ſic diſtiguit ꝙ aut ſulcipitur teꝛminus uel fit actus tendẽs ad excluſionem iuꝛiſditionis ⁊ de ſenſionem appellationis:⁊æ tũc non renũciat᷑ ap pellationi etiam interponende:ut ĩ.c.ſi a indice de appella.li.Vj.⁊ uide ibi bonam glo.ſuꝑ boc utputa cum appellas ſuſcipit terminum ad ꝓba tionem grauaminis ad effectum reuocãdi gra namẽ. Et idẽ tenẽt qni ðᷣ rota.decip.cchxviij. circa mediũ.¶ Aut ſuſcipitur terminus ad executiõnẽ ſñiè nel grauaminis illati:æ tũc renũ ciatur appellationi: ut in dicta.l.ad folutioneʒ. Aut terminus non cõſonat fini grauaminis:et ig non uiderur interponẽde appellationi renũ Arenn notat Innocẽ. in. c. ſollicit Bäro iepindo undnmedn Kihedeint S I ad delibeꝛanqu nõ uidetur quis ꝛenũciare facultati appell ut in dicta aut᷑.offeratuꝛ. Si neꝛo tapos nc ſuſcipitur terminus pendet dopelntior ite quo minus ucl actus pꝛeſupponit iuriſdltionen ſits dice inducitur ipſius ꝛenunciatio aliqs ſi : uriali ecus ad ducit notata ĩ dicto.c. ſollicitudineʒ 2 Jo. and in. c.fi.de appella.li.vj.¶ Sed boc ut nacte nõ ſoluitur cõtrarietas quam ſupra dixi 3 ex pᷣma ⁊ ſecũda parte.c. Ideo ꝓ concdic . clariori ĩtellectu totius capituli dico ſic iae tulum iſtud: ut predixi poteſt intelligi 6 ponn duas ſententias diffinitiuas. Orima fuit: ut ęY ſe purgaꝛet.j.xx.dies:⁊ hunc terminum relet reus ſine contradictiõe: ut dicitur in liten. An auteʒz ꝑ hoc renũciauerit appellationi iterponen de tex. ut dixi uidetur innuere ꝙ no:ꝛut patet in .v. taliter: æ poteſt iudicio meo eiſe ratio qi ſu ſcipiendo quis terminũ a iudice pfixuʒ poſt ila gũ grauamẽ nõ uidetuꝛ appellationi inteꝛponen de renũciaꝛe:cũ habeat ante appellationem pa rere iudici:⁊ ideo cũ nõ fecerit actũ tẽdẽtem ad executione grauaminis nõ renũciat facultati ap pellandi.hoc uidetuꝛ uelle Innocen. in dicto.c ſollicirudinem:?æ Jo. and.in. c. fi. de appella.i Vj S.den ſi unlt peteꝛe teꝛminum.ut ibi dieit Jo. and. æ ꝓbatuꝛ in.l. ad ſolutionen pallegata:⁊ ſic poteſt itelligi pria pars capituli ¶ Hon ob. littera in eo ꝙ dicit qðᷣ ñ eꝛat niſi ſuſcipiẽde purgationi:quia littera loquitur habito reſpectu ad lapſũ.xx. dierum in quo te mino concludituꝛ tpus decendij pfixum ad p pellandũ.¶ Secunda paꝛs. c. ponit ali ſſſam in qua cõdenato in actione ꝑſonali fuit pfixus terminꝰ quadrimeſtri breuior: ⁊ reus hũc tenni num ſponte recepit:ꝑ banc eni ſuſcepnionc ſpõ te factam renunciauit appellationi eriam inter ponẽde ut claꝛe inuit litteꝛa in ſecũda ꝑte:⁊ hoc ideo quia ſponte terminum breuioremn recepit 2 ſic nõ fecit ut iudicis pᷣcepto obediret pidie tempore ad appellandum: ſed animo uolendi ſolueꝛe in termiuo p̃fixo. unde coſidera in ſe cũda ꝑte ponitur illud adueꝛbium ſpome:nonl udinem. ſti. autem in pᷣma quod non eſt ſine miniſterio⸗ Si nero intelligimus ꝙ tex. ponar unam ſñiamn ſub conditione latã. tunc eſt difficile reſpondere ad hanc contrarietatem:quia uerbũ ſpone tüe habet qualificare de neceſſitate totam ſñiam: et eo reſpectu quo põt reus appellaꝛe quo ad bꝛe unitatem teꝛmini ita nec quo ad onus ſubeüde purgationis:? tũc eſt dicẽdum ꝙ papa in V. in liter põderauit lapſum. x.dierum ad faciliorẽ cluſionẽ appellare uolentis.nec reſtrinxit ſe , cãm cum terminus fuit ſpõte reeptus: ſ ſimpli citer reſpectu cuiuſcũqʒ ſentẽtie.vñ iſte nec ante decẽdiũ potuiſſz appellare:quia uidetur ex it ſñiam approbalſſe: ut in fine.c:dicitur ? quelibz ſolutio poteſt ſuſtineri. ¶ Sed ego reuoco in beſt grauanen. l uas Aunhimſre al⸗ ſonen hi moriir Eum cn nimmn cpenicy icnn n nſin. cuciumpimiſ: nitren 4 Gigſrmimoinut i ſi mnie nbeſcnlſcinltti nrluim immoſi immmnant p boe ter iiln g ubl ad chren C Se e vcie an connacint uel non crcerit dunt i am wprobateremi aar ened doNennnn g home weepi⸗ ec ecdadencned adelanonis nerdon dem. in Ninn darte chichegvia n wnen inctneti appelane cun babent a inre d Ad apelandi ad boc guod nonn Jinoci dicd c Colctudinan r Joan in dic e chll ci ei ar ſ ieiſii iciſtnöcppelerp dies tis k ints Perilam liſnbicidmr pler ihpie in ſne canſtobbiananeſedin ton niſ ſi nen v, eare Appelare 4 tennio Innocc. in c.ad penit nideurdbinſe. ſ uaun luſo unſa mogeratur gſai⸗ nen ſtiacf ule cig hnn liͤdi rriltcnt unetsdc , W1 appleno:e ſe onbaneſ Ego Jlcimn dn luuſi Nochur aage dnoc aut iuder nleno inccis: a Uredendan lſrce ogntione scſtchpelm. kiligmnr In ae⸗ temmi pbn elt llr ni ſ ſer el anom F.aliert Mrsſivdſio nen en numt untm minnimn deſnicim ii hhher ne Uplirine ſer imiiititwci iſait i itr rmponr grnmni s ni tſiir in õ oluimtivnt Yonl oor gri nimenenn b N ant c bann o olavne Aganu ſconct irl g rupoz apiul, Mncbliemincddidtient ülcdergnidtagalen Kacen eprdenn orm andt mind Mondin uwemtiin ui aſeuia lii In n cdeno n wiane Aenftf Emmusgndnmnin eimenias i⸗ Umn hone tacchiegbnt nic chaun tounchni welunt 4 nikuemimtut laſonte Eninmn dan a ickhn dlcs pocho N dubiũ ſecuũdam partem. c. an pars non appellã do ꝗ teꝛmino iſto breuiori quadrimeſtri uideat ſibi preiudicare cum tex.in.l.iiij. .ſi quis con dẽnatus dicat ꝙ ſi iudex artat illũ terminũ lex ſupplet. Soſano glo. hic in uerbo artari di cit ꝙ aut iudex ex iuſta cã aꝛtat hunc ᷑minum = ualet ut hic æ.l.ij.f de re iudi. Aut nulla cã aſ ſignata: æ tunc lex ſupplet: ut in. d.l.iiij. Aduer te qꝛ gl.non ponderat tex.in.v.⁊ qui ab initio ⁊c.ubi clare innuitur ꝙ etiã ſi ſine cauſa iudex decurtauit terminũ imputãdũ eſt ſponte illi reci piẽti:alias ueꝛſus ille ſuꝑfl eret:q̃a ubi iuſta cã ſubeſt non requiritur ꝙ ſponte faciat qꝛ iudici num redditur in inuitum:⁊ hoc tenet. Hoſti. bic qui tamen ad queſtionem noſtꝛam reſpondet q; aut ſponte fecit ⁊ ſibi pꝛeiudicat. Aut contꝛadi xit:æ tunc ſecus Et hanc opinionẽ ſequitur hic do. An. Inn. dicit ꝙ requiritur ꝙ appellet ali as non ſufficeret: Sdictio:ut.õ. dixi. Sed certe contra hanc opinionem Innocen. uidetur tex. in. d.l.iiij.ꝗ. ſi quiſ nam ſi lex ſupplet: ubi fit ab breuiatio ſine cauſa nõ poteſt appellari:quia ni lum ſubeſt grauamen. Ideo uidetuꝛ ꝙ ſatis ſit ad habendũ quadrimeſtre ꝙ pars ſponte termi nũ nõ recipiat¶ Et tam circa primam partem capituli q; ſecũdam diſtinguo utiliter ſic: ꝙ aut condẽuatus petijt terminũ breuiorem ad ſoluẽ dũ q; ſi terminus iuris:⁊ tũc receſſit a reꝛmino iuris æ renũciauit tã appellationi interpoſite qᷓ; iterponende ꝓ hoc tex.iũcta gl.notabili i l.ad ołonem. Cge ꝛe iudic. aut contradixit nel non ſpõte recepit. ⁊ tunc ñ nidetuꝛ approbare teꝛmi nũ:ar.hic in eo ꝙ pondeꝛatur ꝙ ſponte ꝛecepit nec recedit a beneficio appellationis interponẽ de:nt.sõ in prima parte capitłi:quia nõ tenetuꝛ incõtinẽti appellare. cum habeat a iure.x. dies ad appellandũ.ad hoc quod notat Innocẽ.in dicto.c.ſolicitudinem: ⁊? Jo.an. in dicto.c.fi.ðᷣ appella. li. Vi: n aũt hoc caſu facit ſibi pᷣiu diciũ ſi nõ appetlat.j.x. dies.res eſt ſatis dubia per illam.l.iiij.ubi dicitur ꝙ lex ſupplet iudice ſine cauſa abbꝛeuiante:ſed in cõtrariũ facit.c.i. de dila ubi fuit opus appellare a termino bre niato. Innocẽ.in d c.ad petitionem ꝓpe fineʒ nidetur dubitaſſe. Mam in caſu quo iudex ſine inſta cauſa moderatur dilationes iuris dicit qðᷣ ſnia eſt nulla ſecũdũ quoſdam uel opus eſt appł lare:⁊ iuſta eꝛit applłatio:⁊ ſic non bene fiꝛmat. 0 Ego diſtinguerem ſic quod ant iudex ſine cauſa moderatur dilationem iure dandam cum miniſterio indicis: ⁊æ tũc opus eſt appellare enã ſi ſine cãe cognitione iudex terminũ abbreuiat 2 ſic ĩtelligatur Innocẽ.i.d.e.ad petinonem:et i. c.i. de dilat.etiã ſi eſſet talis dilatio in qua iuſ diceret nõ minorẽ dandam:ut ĩ caſu.l.ad pem ptoriũ ·ff de indi.æ etiam ĩ illa loquitur Inno. in dicto.c.ad petitionẽ. In iſtis enim cũ iterue niat iudicis miniſteriũ ſatis patet iudicis offim etiam pro iudice preſumimnr. ¶ Aut iudex ſin cauſa moderatur dilationem a iure datam ſine ¶ De re iudicata. iudicis miniſterio: ut ĩ quadrimeſtri: æ tũc ſatis eſt otradicere ſeu nõ ſpõte recipere.quia lex im mediate ſupplet: ut ĩ. d.l.iiij.? hoc iudicio meo nidetur de mẽte Barth. i urroqʒ mẽmbꝛo i. d. l. ij. i. F. Itẽ quero ꝛc.?æ boc puto pcedeꝛe quã do iudex artauit ſine cauſe cognitiõe. Si aut cã cognita licet male fuerat arbitratus. tũc opꝰ ẽ appellatõe.qꝛ ſñia tũc nõ ẽ õ ius cõe ſz 3 ius litigatoꝝ:ut ſẽtit Inno.i.d.c.ad petitionẽ:facit c.cũ ĩter.S.eo.⁊ quod in ſimili norat glo.in.c⸗ cupictes..ꝙ ſi ꝑ.xx.iĩ ueꝛbo priuatos de elec. li. vj¶ JFacit hec littera ĩ eo qð dicit ꝙ iſtud quadrimeſtre põt artari a ſedẽte ĩ medio id eſt cũ cauſe cognitione:quia iudex debei ſedere „ tribunali ⁊ cũ cauſe cognitione hoc facere:ut le gitur ⁊ nõ.in l.a ꝓcedete. C. de dila. aũt habet pꝛobare in cauſa appellationis an ap pellans ꝙ ſine iuſta cauſa terminũ iuris breuia nerit. an appellatꝰ ꝙ ex cã fecerit.uide ꝑ Inn.i dicto.c.ad petitionem. ubi nidet᷑ ſentire ꝙ in di latiõibus arbitrarijs habebit probare appellãs cũ iudex pᷣſumatur iuſte arbitraiũ fuiſſe: arg.c. ad audientiam de pꝛeſcrip. In alijs uero que 8 terminãtur a iure licet dent᷑ cuʒ iudicis miniſte rio debet appellatus ſeu iudex cũ ꝓcedit ex offi cio iuſtam cãm probare:quia ſine iuſta cã non debnit recedeꝛe a diſpoſitione legis: arg. in. d.. ad ꝑemptoꝛiũ cu.l.ſequenti.ff de iudi. Et ſcias ꝙ licet iudex nõ poſſit ſine cauſa artare tẽpus quadrimeſtꝛe:pꝛorogare tamẽ poteſt:qꝛ ꝓroga tione fauorabilior ita tenet glo.in.d.l.ij.=.l.iiij I.ſi quis pᷣal.⁊ facit tex.in.d. S. ſi quis quod ego intelligo quo ad hoc:ut factũ iudicis uale at niſi appelletur: ſed puto ꝙ appellari poterit quia nõ debʒ aliam partem ſine cauſa grauaꝛe. Item tex.i.d.l ij.uidetur ĩnuere ꝙ ex cã debet ꝓrogare.¶ Quero utꝝ quiſqʒ iudex poſſit ex cauſa hũc terminnʒ ꝓrogare dic ꝙ ordinarius hoc poterit. Item iudex deputatus ſi uper execu tione ſnie:quia hoc ↄceꝛnit ipſam executionem. Itrem delegatus dũmõ habeat executionem ſen tentie: alias ſecus quia eſſet imponere legem ſu periori hec legunt᷑ æ notant᷑ i.d l.ij. ¶AXnäuer an hoc tempus quadrimeſtꝛe ſit dandum etiam bis qui a prĩcipio ↄſuẽtur debitũ cum tũc nõ fe ratur ſñia:ſed fiat preceptum de ſoluẽdo iuxta notata in.c.dudũ ij.de elec. =.ij q/i.nos in quẽ qᷓ; ⁊.l.i.C. de cofeſſ. ¶ Solutio glo. in.l ſi ðbi tori.ff.de iudi.ſẽtit ꝙ nõ:ſed datur tũc rerminꝰ x dierum. Idẽ dicit glo.i.S. ois iſti. ð̊ v. obli. ſed in Zrium uidet tex.apeꝛtus.in.l.ceꝛtuʒ..fi. .fl. ð ↄfeſſ. Ideo dic melius ut notat Bartho. i. d.l.ſi debitori ꝙ de iure dandũ ẽ illud tẽpus ſed ex conſuetudine ĩualuit:ut detur illud tẽpus x. dieruʒ. Ex quo infero ꝙ ceſſante conſueru dine ſeruabitur. d.l.certũ.nt detur qdrimeſtre. ¶ Sed quero iuxta predicea de utili.q. NMun G quid idiſtincte. j. quattuoꝛ menſes uel pꝛedictos decẽ dies reus nullam moleſtiam patietur. ſol. dic ꝙ poſt cõ dẽnationẽ ſi uult uti illiſ dilatõibꝰ 1 2 uis Wuicſ π DJ pba en . Ap n⸗ in, md u / CTuu 5ſ6 2 a ſuiſ dien / Boefaern Diui 44 ſale gg dirr . U:muidz gvers Häch ret 62114⸗ A; 7.1 rp V1 T= are nſir, no pepru tenetur fatiſdare ð ſoluendo in termino: tex. alle go ſingularẽ i. d.l.ſi debitori. Et hoc notat ibi Har. Et bec ẽ ꝛatio:qꝛ hoc tẽpus datur cõdẽ nato miſerationis gr̃a.l. ſi cum militi.ff. de cõ peſa. g iteriʒ dʒ ſatiſdare: ut.l.uniuerſa.C. ð pᷣ ci. impꝑ. off ubi notabiliter dicitur ꝙ ſi pꝛincepſ cõcedit alicui reſcriptũ ſuꝑ dilatione debiti.nõ nalet aliter niſi caueat de ſoluẽdo in termino et per illuʒ tex. fuit alias conſuliũ / ſi datur alicui ſaluuſcõducius: ut.j. certũ terminuʒ nõ poſſit a ſuis creditoribus cõueniꝛi:debet intelligi dũmõ ſatiſder de ſoluendo poſt terminuʒ quod eſt ual de notãdũ. ¶Er eñ ratio omniũ predictorum quia poſſet itrũ fugere quod eſſet iniquuʒ. Et ex hoc dixit Bar. in. d.l.ſi debitoꝛi. Notãduʒ quod infra illud ipᷣs quatuoꝛ mẽſiũ poſſit debi tor capi ⁊ carcerari niſi cauerit: ut.d.l.ſi debito ri uel bonis cedat nt.d.l.i.qui bo.ce.poſſ.qð ego limitarẽ quando debitor laboraret inopia ita ꝙ ueriſimiliter timeretur de fuga. Mam ſi bona ſufficiẽtia habet non debet capi ꝓ debito ad hoc glo. notabilis in.l.iij. ꝗ. tutores.ff. ð ſu ſpe. tu. quaʒ ſequitur ibi Oar. quia ſi primo di ſcutinntur mobilia ꝙ; perueniatur ad imobilia: 2 prius imobilia ꝙᷓ deſcẽdatur ad nõia debuo rum:ut.l.a diuo pio. S. in uenditione. ff. de re iudi.multomagis debet hec miſericoꝛdia adbi beri circa perſonam: ut prius diſcutiantur pre dẽa qᷓ; ꝑuẽiat᷑ ad ꝑſonam: fac᷑.l.ſciẽdũ.ff. qͥ ſatis dare co. compellatur ergo cauere captis pigno ribus ſi illa habet ſufficiẽtia: ar. in.l.i.ff.de uẽ. i po.mit.·⁊ inſti. de ſatiſda.tu. ꝓpe.finẽ. Sed di crũ Bar. põt procedere ſecũdũ narias locorũ conſuetudines ⁊ ſiatuta que pꝛo debito idiſtine te permittunt capturam:⁊= hec ſingulariter nota bis:quia doc.noſtri.hanc ntilem mateꝛiam omi leꝛũt ¶ Vẽio ad gl. ultimã ? oppo. cũ ea ↄtꝛa tex. in eo qð dicit ab executore non poſſe appel lari niſi moduʒ excedat uidetur eniʒ ꝙ nullo ca ſu ab eo appellari debeat:qꝛ aut executor nõ ex cedit modũ:⁊ tũc clarũ ꝙ ab eo non appellatuꝛ ut hic ⁊.d.l.ab executione.fl. ðᷣ appella.Aue excedit modũ ↄmiſſionis æ non eſt opus appel larc:quia non tenet ꝙ agit prepteꝛ trangreſſio nem forme mãdati:ut ĩi.c.cũ dilecta de reſcrip. ?.c. uenerabili de offi.dele ¶¶ Secũdo gl. mul tum inſtat ⁊ in effeciu uult ꝙ executor poteſt fa cere ꝙ mandatur ⁊ aliquid ultra:⁊æ ſic nõ ꝑuer tit formaʒ. unde ratione illius exceſſns opus eſt appellarre ⁊? ponit multos caſus in quibus exe cutor põt grauaꝛe. Sed.contra precedens dẽm glo.iu fi.oppo.de.:.diligenter.ff.man.ubi fuit mandatũ alicui:ut equũ emeret ꝓ.x.⁊ emit pro pluri. Dicitur ibi ꝙ iſte exceſſit fines mandati ? ſic in nullo obligat mãdatorẽ:ecce ergo ꝙ fa ciẽdo aliquid ultra mãdatum uidetur excedeꝛe fines mãdati.gl. non ſoluit. Jo. an. dicit ꝙ quã doqʒ mãdatũ eſt limitatũ i certo.a tũc id in qꝰ exceditur nullũ eſt ut in cõtrario.¶Quãdoqʒ ¶ Be re iudicara. mãdatũ eſt limitatuʒ in ceno:ut ꝙ mittat in pol ſeſſione bonoꝝ ualentium centũ ui rum. uel que poſſidebat teſtator: dubitari poreſt appellandum eſt: ut in ſ uperiori parte gl.⁊ cõcoꝛdat.S.eo.cũ inter ⸗ onen irior tur. Et ex his habes unã ſolutionẽ ad eer wi pricipale ſupra formatũ: ut dicamus.ſ. aar executore appellatur ſen neceſſe eſt gupale ubi põt probabiliter excedere modũ müin ein plo. poſito. (Secuͦo dic pot gunae e excedẽdo fines cõmiſſionis puta uult n ſibi ĩiũctũ:ſed nõ uult admittere Treccpti eli gitimaʒ quã tenet᷑ de iure admitteꝛe. tũ “ grauat partem:⁊ eſt iudex in actu ceutinds eſt oppus appellaꝛe alias factuʒ ſuũ tranſtreri rem iudicatam.quia faceret contra ius ſeigatn rũ:⁊æ nõ cõtra ius ↄſtitutionis ſicut opus eſt a pellaꝛe a iudice dũ legitimã exceptioneʒ non 23 mittit: ut in.c.inteꝛpoſita:⁊ i.c.ui debitus de ap pella.quas autẽ exceptiones ⁊ qñ executor tene tur admittere.tꝛactant hic doc.intꝛicate tu autẽ dic:ut claꝛ dixi ĩ.c.ð cetero.sS.eo.⁊ uide ad ma teriam huius glo.quod nõ.gl.in.l. ab executöe .C. quoꝝ appella. non recipi.? in.l. ab executio ne. ff. de npe Tarno de ſecũdũ Ho. nõ ſit neceſſe appellare quando excedit᷑ modus ita ꝙ actus ſit nullus:tamen utile ẽ appellaf:ut euitet.grauamen facti:quia de facto poſſet fieri executio:quã tamẽ ſepe iudex ꝓpter appellano nem omittit:ſicut ſepe appellatuꝛ ad iſtũ efſeci a ſnia nulla:ut in.c.dilecto.j.ii.ꝓxi.l.canmela .ff de iurepatro. per Har. i.l. ſi expreſſim ffoe appella. Irẽ ⁊? quarto ſecũdũ euʒ lʒ executor ue lit faceꝛe quod ſibi mãdatur: tamẽ mandaũ poſ ſet eſſe iniquũ uel nullũ nel ſubꝛepticiũ:2 tic po teſt appellari. Oreterea ⁊ quinto ſecũdũ Jo. an. poſſet excedere modum ſi turbat ordinem el hereditario 7 quia de hig executionis qui eſt ut pꝛimo in mobilibus. Se cũdo in imobilibus. Tertio i noibus ſiat exccu tio: ut. d.l.a diuo pio. ff. de re iudi.ſed Jo.an. non aperit an ſit hoc caſu neceſſe appellare: go eſt querere an teneat executio illa ordine no ler nato:nec doc.alij tractãt hic. Mar. in. d..adi uo pio dicit ꝙ factũ tenet. unde opus eſt appel lare ex trãſgreſſione illius ordinis:qꝛ ille iex. i ponit illũ oꝛdinem ut ſubſtãatificũ qð mihi ſatis placet:ſʒ credo ꝙ hũc oꝛdinẽ iduxit uel ꝓ mio ri pᷣiudicio uel ur citius fiat executõ. ſic cũ uer ſetur utilitas partis ſi ſenſerit ex hoc ſe gꝛaugti debʒ appellare ⁊ hec bene notabis. ¶Vuem dic ibi glo. ꝙ ĩ mobilibus dz ſeruani oꝛdo:qꝛ bino dʒ capi qð minus nocet debitoꝛ quod dicit ibi Bar. bene notanduʒ:⁊ ſic uidenur ille ardo ſit inductus fauore debitorum.¶ IJdem putat Par. i rebꝰ imobilibus nep modica quatitale nẽdatur magna res:2 ſi corra fiat poterit appe lari quaſi excedatur modus.¶ Dnid autem ſi nõ fuerũt capte res: ſed perſona ẽ cogtia ſolue Vide bonũ tex.i.l.fi.i fi. fl. qd me. cau. ad quez remittit Mar. i. d.l. li. ſed iudicio meo remediũ erat a principio:ut appellaret ab illa capiula⸗ Oli “ uin. nane n abief lii uulis ti Alleeſc etchrint ſore ot alie E Nci munario 65 aade Mpnnni i ſe Giar ab arue ot Pelpermt tone ſe ſclcgen Gtnnſ b u ocane nnnngole ſncs icli Alab e na 7 n clinnn be etud Cenntluet or /ſ ahalndiem. Od⸗ coigedo .n 61ebenanoe NA e ODrnd cnent nunefis Ceqniurpfon ſuit inic 1aelmi . 1 ſpot N niſs wn i ad nin inn gl hin oni no ninndennii an ſtliua Jyintar aſm nſe ſtnl ic i 3 lrlti miſi c m o. Argunn ſeiceenpvmn qin rſt ocit i ap⸗ binral hn idle a rennionan cönſi afeiſincrincin gorni ningeimd ſteapeiatone inporge tci indicsr Gemnkcn NictN dNadd d gſen das(Veid Ed nncornir npli G aſterias erſcori aur ie exegoiane mi⸗ Pclanſſͦelad iigorez ſtünnin hern ineppo 1non dgegams ii ereentiovrn iperi regahti nd Senegimr ad hot e ⸗ lhiftfon ddeine tinnn donn rsed l Nendiſunsinit ginre ppri Inſurt höin cgeitis aens lios, delch n H g haſſcer ff ebog H emns inger neanii h le tuncant innſüfei antinis, no cn agppelai ad ſnpiore ing nchig, llo:r pſe gnngt en s nese gſe gennn T non iſe gnſßſſtizan ſual pun ſunliͤer ſelſporc iſinem ine hmn fi cho noli atil ſiui eſcbinr ad nheßg . inchen fſtpernore oeſn Pein nis pota qgnio pro eepg ercö dien cud SS rmim blt go c gin hhn CQ.qnoy apeli non ten Neinlchen n. oe mrl Lnocte tuiii h No ſt mcſeppular qpnco nclin ſa g aus it uluutintn olee mgti auim gauanmn ſniun or /moſultt qrmtonui me ir iy gprr nt mromimt:ſan rapelami i f 1ſin mwlarut incdleuo l, i n ſximano el Vrr , anreſin o⸗ Niet unnd ſecdi ; eRe niulman adetü tdänihehtüni Amahn. Porat ama üi n poſſa cpetere mwimnſi ni Qrnmtonssdbi ſtunpinoi ntin öcon mobilbus. Lenid nine torc 4,adino ofideleſcl V i mil oelt cſeht a nmu inſütti/ nauheh i Mit, iotu 1 ucnuſrnn ſne immomnbl in 3 er hnrtbate m hee nrite iin⸗ dz chig oanlit n Pr baſe wor umn⸗ 5 ſr m/ Brnd e hj — llan ze 2 3 , , Pemla r : ¶ Be re indicata. quia excedebatur moduſ: ut ĩ.d.lI.ab executione C. quoꝝ appel. non recipiũtur quod ibi nota. Ded ſi non appellauit ⁊ ſoluit dłbitũ tunc illud repetere ciuile e:ut innuit tex. in. d.l.fi. ¶ CKon— clude ergo ex oibus pᷣdictis ꝙ in multis caſibꝰ appellatio eſt neceſſaria æ quandoqʒ utilis tqtũ ab executore. ¶ Et dic quod Adupliciter poreſt ab executoꝛe appellari:primo a pꝛonuntiatione iudicis exequẽdo ſi perperam æ iniuſte dicatur pronunciaſſe. Secundo ab executione facti quã facit ipſe index ſeu eius nücius modum ex cededo:ut le. æ nõ.i.d.l.ab executõe ⁊.l.ab exe cutore. ff. ð appel. æ hic i texiu dũ generaliter lo H quiturlſed quero ad queʒ appellabituꝛ. So. dic . cõiũgẽdo Har. in. d. l. a diuo pio. . ſſiam 2 ĩ .d.l. ab exccutore. fj. de appel. ꝙ aut quis appel lat a iudice pronũciante ſuꝑ executione. fienda: 7 tũc ĩ dubio appellandũ ẽ ad ſuperiorẽ ipſius indicis nt i.c.dilecti ö. appe.⁊.l.i.C. ubi ⁊ apð quẽ. Aut appellatuꝛ ab executione facti:? tunc aut ludex exequit ſniam ꝑ nũciũ aut iplorat of Hiciũ alterius iudicis:ĩ cuius territorio erat reſ. rimo cãau aut nuncius exequitur: prout ſibi fuit iniũctũ ⁊ appellandũ ẽ ad ſuꝑiorẽ ipſius iu iudicis:non aũt ad ipᷣm indicem:quia grauat ⁊ nõ nũcins qui nude exequit᷑ factũ ſibi iniũctuʒ: Is eim facit cuius nomie fit: ut i.c.nouit ð ap pel.⁊ i.c.cũ ueniſſet de ꝛeſti.ſpo. Aut gꝛanat ip ſe nũciꝰ:utputa quia excedit modũ:⁊ tũc appel labitur ad ipᷣm iudiceʒ qui executionem cõmiſit: qꝛ ſpe ẽ ſupior imediatꝰ:poterit tam grauaꝰ ẽt ſine appellatione implorare officiũ indicis otra grauamen nucij: ar. i. d. I. a diuo pio. F. ſi ſuꝑ re bus. ¶ Secũdo cãu cũ implorauit auxiliũ iudi cis alterius teꝛꝛitorij aut ille exequituꝛ:⁊ tũc ap pellanqũ eſt ad ſuꝑioreʒ ſuũ:quia ipᷣe exeqnitur iuꝛe ꝓpᷣo ⁊ nõ ui delegatus cũ executio ut mixti iperij regulariter nõ denegatur ad hoc.c. poſiu laſti i fi. ð̊ foꝛo cõpe. in. c. rõana.S. contꝛaben tes eo. ti. li. vi. ubi ſatis inuit᷑ ꝙ iure ꝓprio exe qnitur æ nõ ut delegatus alterius iudicis. Ad idẽ.l.ecũ unus. is qͥ poſſideꝛe.ff.de bo.auc.iu di. po. Aut alienus iudex nõ exequit ſ preſtat auxiliũ ⁊ tunc aut ẽ anxiliũ facti aut inꝛis. Dri mo cãau appellat᷑ ad ſupiorẽ ip̃ius iudicis exeqn tis: qꝛ ipſe gꝛanat ⁊ non ille qui pᷣſtitit auxilium facti puta familiã:⁊ ſic ſi poteſlas pᷣſtat in exccu tione familiã epo modũ excedẽdi in executione appellabitur ad archiepʒ. uct ad Mapã nõ añt ad ſuperriorẽ poteſtatis. Si preſtat auxilinʒ iuris puta qnia pro execntione ſñie late a pote ſiate epᷣs excõmunicauit iunãdo poteſtatẽ iuxta notata i. c.i. de offi.or. z. c.licet ex ſuſcepto ðᷣ fo ro cõpe.⁊ tũc appellabituꝛ ad ſupeꝛioꝛem iſtius excõicatoris: quia actus ſuus ẽ qui me grauat ſecũdũ Maꝛ. ¶ Ego puto ꝙ pot etiaʒ appella ri ad ſupiorẽ poteſtatis quia ipᷣe etiã gꝛauat im plorãdo iniuſte auxiliũ cõtra me:2 qui cãm dã ni dat damnũ dediſſe nidet᷑ in. c.fi. ðᷣ iniu.? dã. da. Muero an in appellatione ab executiõr ſit xprimẽda cã dic ꝙ ſic qꝛ reglariteꝛ ẽ iterdic ta appellatio:ut ̊ ⁊ alijs iuribꝰſuꝑiꝰ alłatis e er certa cꝗ qũtaxat ꝑmittit᷑ ſ. cum modus excedit᷑. ppellãs ergo ĩ materia prohibita debʒ ex primere cãm ad iuſtificandã appellationẽ pᷣſeꝛti cũ iſta ſit quedã interlocutoria uel habẽs niz in terlocutorie a qua miſi cã exp̃ſſa nõ appellat: ut in. c.ut debitus de appella.⁊ ꝙ ſit cauſa expri menda tʒ Soec.in ti.de execu.ſen. G. nunc dicẽ dum. v. ſed nũpuid ¶ Et ponit Jo. an. i addi. ſpe. in ti. ð appella.F. in quibꝰ. v.quintꝰ: 2 do. An. bic ⁊ Bir. in. d.l. ab executore. Clterius ꝙ iux pᷣdicta quero an ꝑ appellationẽ inteꝛpoſitã ab executore ſeu ab executiõe ſñie ſuſpendatur executio in totum. Solutio dico ꝙ de hoc eſt tex. notabilis in.l.ab executione. C. quorũ ap. nõ recipi.æ dic ꝙ aut non exprimit iuxta cã in appellãdo uł nulla:æ nõ ẽ deferẽda executio ar. bic ⁊ ibi. ¶ Aut exprimit᷑ iuſta caula ð qua du bitatur an ſit vVa. ⁊æ tunc ſuſpendit̃ executio: ſed res mobiles ⁊ fructꝰ rei mobilis:in quibus erat executio fienda debẽt ſequeſtrari ⁊ pendente ap pellatione apud ſequeſtꝛum remanere: ut in. d I. ab executione:⁊ per hoc notãteꝛ dicit ibi Haꝛ. ꝙ ſi aliquis capit̃᷑ propter debitũ:2= ab Ipa cap tura appellat᷑ nõ devʒ ſtatiʒ relaxare: ſy pendẽte appellatione debʒ retineri ſicut de re mobili ſer uat᷑:qꝛ ponit in ſequeſtrum ut predixi qð nõ. ¶ Et ad ſimitarionẽ pᷣdictoꝝ uide notabile dic tũ ſpe.in ti. ð ſen. exco. . nunc dicendũ. v. q̊ nũ quid ubi dicit ꝙ ſi ĩ appellatione exprimit ĩ quo modũ excedit ita ꝙ cã nõ ↄcernit totã executio nem ſed partem in illa tantum paꝛte ſuſpenditu: executio. Si nero non exprimitur:ſed ĩ genere dixit:qꝛ exceditis modũ appellationis tũc rõne incertitudis ſuſpẽdit᷑ executio in toti:⁊ bãc opi nionem ſeqt hie do. An. ¶ Sʒ tu aduence qᷣa illa fuit originał opinio uber ut ibi recitat ſ pec. ſed ſpe. ibi iĩ fi. ũ ab hoc ultio ꝛccedẽ dicens q; cum cã ſit ĩ appellatione exprimeda bec qᷓo ñ hʒ dubiũ q̃ſi uelit dicẽ ꝙ cum teneat᷑ ſꝑ exprimere cãm nõ cadit dubitatio an appellatio concernat totam executionẽ an paꝛtẽ:quia hoc facile ẽ peꝛ pẽdere ꝓpteꝛ expꝛeſſionẽ cãe: æ hoc puto eſſe t iure ¶ Vnde nõ puto nalẽ hãc appellatõeʒ ap pello:qꝛ excedit modũ ĩ exequendo:qꝛ cã grang minis dʒ exprimi nominatiʒ 2 nõ ĩi genere: ut in cle. appellanti ð appel. Er nota ſingulariter hoc dictũ ꝙ ſi cã ↄcernit partẽ nõ ſuſpẽdiẽ execuiio ĩ totũ facit ĩ ↄtrariũ qð dixi i.c.ſuꝑ.co.ð appe. ſed dic ꝙ illð ꝓcedit in indice qui dʒ ceſſare in totum:cũ in multis habeat arbitrari:ſecus ĩ exe eutore qui cũ ſit nudus miniſter non repellitur pᷣtextu ſuſpicionis:nõ:in.c.nonit de appe. quod bene notabis.¶ PMoſtꝛemo ponit hic Hoſii. queſtionẽ ſatis łacilẽ iudicio meo. An iudex de legatus deputatꝰ ad cãm decidẽdã.j. mẽeſẽ poſt mẽſem poſſit abſoluere ſi reũ.j.mẽlſẽ excõicauit Ppter ↄtumaciaʒ ⁊ ↄcluſio eſt ꝙ non:quia iam expirauit inꝛiſditio peꝛ menſem lapſum:ut in. c. 1z. ¶ We re iudicata de cãis de offi. dele. æ uide quod leg. et nõ. in. c. queꝛẽti.eti.¶ An antẽ excõicatꝰ poſſit impe rare reſcriptũ ſuper nullitate ſnie a qua nõ ap pellauit ne mandet᷑ cxecutioni tacito de excõica tione. Moſti tenuit ꝙ ſic: ſed Jo. an. cõtra per c.i.de reſcriptiſ li. vi.⁊ hoc uerius cũ hoc caſu ſit actor:dixit etiã Hoſti. excõicatũ cõtra quem lata fuit ſñia nulla poſſe imploꝛaꝛe officium iu dicis ut illam reuocet. Jo. an. dicit hoc uerum niſi excipiatur per decretalem pia de excepti.li. .Vi. qð placet cõit᷑ modernis:puto tũ ꝙ; contꝛa executorẽ ſñie poſſit excõicatꝰ legitimas excepti ones oppouẽ. ut euitet grauamẽ iuris uk facti. Mam boc caſu reus eſt neceſſarius:quia ſtimu latur ꝑ executorem ad hoc.c.cũ inteꝛ de excep. 2 quod notauit JYo. and. in. d. c. pia. Caſus:Sen Icut nobis. tẽtia ſine expᷣſ ſioe cauſe lata tenet ita cõiter ſũmat᷑. ¶ Eso pſenius ſümo ſic. ſñia põt ꝓbari per te ſtes:licet nõ deponãt de cãis que ſolẽt iudicem mouere ad ſũiandũ:cõis diniſio. Secunda ibi cum aũt.¶ Nota ibi reſtiiunonẽ: ꝙ qͥs poteſt petẽ reduci ſe ad ſtatũ recipiedi ãnuaʒ pẽſioneʒ ſeu pᷣſtationeʒ agẽdo poſſeſſorio:⁊ habeo iſtum tex.in ar.ꝓ ſingulari.quoniã hic nõ dicit ꝙ re ſpectu alicꝰ rei repetat᷑ hic ãnua pᷣſtatio ⁊ ſic u ꝙ poſſit agi poſſeſſorio: ꝓ inribus mere ꝑſona libus:facit glo.nota.ij.q.ij.nullus ¶ Sed de materia remitto ad plene notata.in.c.queꝛelam de elec. Mota fo modum et pꝛaticaʒ excipiendi de re indicata: æ talis exceptio ẽ litis finite. Jõ habet impedire litis conteſtationem de quo dic ut plene legitur æ nõ.in.c.i. de lit.conte.li.vVi. quẽ tex.uoluit ̊ allegaꝛe glo.i. Mota tertio ꝙ id qð ad ſui fubſtantiã exigit ſcripturã poteſt ꝓbari ꝑ teſtes ſi ſeriptura ſit ꝑdita:⁊æ ſufficiunt dno teſtes. Hã ad ualiditatẽ ſenrentie requirit̃ ſcriptura:ut in.c.fi.de ꝛc ind.li.vi.⁊ tñ põt pe teſtes ꝓbari ut bic.¶ Ad idẽ uide tex. norabi lẽ m.i.teſtiũ.C. de teſi.ubi ꝓbatuꝛ ꝙ eiiã ſi ſcꝛi ptura ſit de ſubſtãria probationis nibilominus poteſt actꝰ ꝓbari per duos teſtes dũmodo pro bet᷑ caſus ꝑemptõis:facit optime.c.cum olim:et ꝙ ibi nõ.j.de priuilegijs. Nẽ nõ ꝙ ad pro bãdũ ſniam ꝑ teſtes nõ ẽ neceſſe:ut teſtes depo nãt de oĩbus vbis per iudicẽ ꝓlatis:ſed ſatis ẽ recitare effectũ ad ſubſiãtialia ſnie Iſti.n. depo ſuerunt ſuꝑ iudicis cõmiſſione:⁊ de ipſo iudice 2 canſa æ conira quẽ et ꝓ q fuit lara ſnia. Iſta eim ut dicit Boff. ſunt neceſſaria ueſtimẽta ſen ẽtie. ¶ Vnũ mñ ſingularit̃ nota ꝙ teſtes nõ ð poſuerũt ꝙ ĩteruẽit ſcriptuꝛa.gen uẽ eoꝝ teſtio niũ ualere:facit qdðᷣ nõ. Haꝛ. in. d.l.teſtium:ſed põt dici ꝙ ĩ caſu noſtro ex qꝰreſtcs depoſuerũt de ſñia:preſumẽdum eſt ꝙ interuenit ſcriptura: qꝛ illa eſt ſolẽnitas ĩtriſeca ſnie.non enim eſt ſen tentia ſine ſcꝛiptuꝛa dicto.c.fi.⁊.d.l.i.C.de ſen. ex periculo ꝛeci. Et hoc ſentit hic do. Ant. Et Patne f' nde Aa MτMαα facit qð noõ. Har. in. . ciedu. f de ueido bi ? optime facit.c.in preſẽtia ð proba. ubi y H ficeꝛe: ut teſtes deponãt ſuꝑ pfeſſione. Ppe mũtur omnia neceſſaria ad ꝓfeſſionẽ re⸗ ? optime hoc uidetuꝛ ꝓbare tex. iſte in ür dei gicit ꝙᷓ ex quo conſtat ſententiam a iudice ſu⸗ ꝓlatã ꝓpter auctoritatẽ iudiciaꝛi omnia deen mũtuꝛ legitime ꝓceſſiſſe. ¶ Et ex bis vybig n gulariter nõ. ꝙ ex q conſiat de ſmñia:lz no ap reãt acta pᷣſumedũ ẽ ꝙ oia rite ⁊ ꝛccte Preſtf ⁊ afſereti cõrraꝛiũ ĩcũbit onꝰ phadi.? rene men ti ꝙ hic ñ diſtiguit iter fẽʒ antiquũ ? reces:li aliter ſẽſerit Hoſti. S. e. cũ iteꝛ nec int proceſſh 7 iuſtitiã. Ded in geneꝛe dicitur quod pp aucto ritarẽ iudiciariã pꝛeſumũtur legitie pceſſiſſe. uñ̃ podeꝛa uerbũ oĩa: quia qui totum dicit nibil ex cludit.xix.di.ſi romanorum ⁊.c.(olite de maio. 2 obe.Et ſic pꝛobat iſte tex.iudicio meo opinio nem Inno. in. c. bone de elec. ?. c. cuz in wute de offi. dele. qͥ dixit ꝓ ſnia pꝛeſumendũ quo ad oia ex quo tranſiuit in ꝛem iudicatam ⁊ tene memi iſtũ tex. qꝛ nõ ſolet ad hoc per alios allegaui:et uide de materia que dixi in. c. qm cõtra de pro ba. Mora bene pᷣſumẽdũ pro ſtilo loci in qepru dẽtiũ copia habetur:⁊ facit tex.iſte ꝙ dicta do ctoꝝ licet nõ neceſſitẽt ad deciſionẽ cauſe faciũt tni maximã pᷣſumptionẽ pro iuſticia: facit.ci de deci. æ.l.i.C. de pꝛofeſſo.qui in uꝛbe conſtan. li.xij.⁊ qdðᷣ notat gl.i.c.i.ð poſtula.pla.⁊.ł..C. de . Eora minmmo ꝙ ad ualiditatemn ſ nõ requirit᷑ ꝙ ĩ ea exprimat᷑ cã que ipſũ iudiq ad ſic ſũiandũ iduxit:æ ad hoc quotidie per ea noniſtas ? legiſtas allegat᷑ iſte tex. Secd cona hoc oppo.de.le.ij.O.igitur noſtre.ff. de his qui nõ. ifa. ⁊.l. ꝓperãdũ. O.illo. C. de iudi.:.xll dl. in taniũ ꝗᷓ iura nident᷑ ꝓbaꝛe ↄtranũ.So. go. tertia tãgit in prin.⁊ ſoluit ꝙ iudex poteſt apꝛi mere ſi uult: tñ ſi non exprimit tenet ſnia:ut bic 2. . e. cũ Heꝛol. Dicit in ꝙ in ca appelatio nis debet iudex cãʒ exprimeẽ: ut prioꝛs iudicis honorẽ ↄſeruet: ut ĩ.c.cũ Joanes de fide iſiru. glo. in. c. in tantum prealle. tenet cãm eſſe ſene in ſentẽtia exrimẽdam:ſi tamè non exiprimiur tenet ſnia.ſed totum oppoſituʒ nt ita dixeꝛinte mnet hic Joannes antiquus gloſator: ut ꝛcfert h Jo. an. dicẽs regulare ꝙ i ſnia nõ ſit exprinen da cã fallit ĩ caſibus:primo in cã appellationis j. e. c Hertoldus peꝛ rationẽ gho. ¶ Secun dus ubi ꝓpter ineptam petitione abſoluitur. S. de iudi. examinata. ¶ Tertius ubi ſecundum legem. ſ. ꝓpeꝛandum.C. de iudi. abloluitun ab inſtantia iudicij:tũc dʒ exprimi ꝑ que ſtetit un i .F. illo Quartus ubi iuder ſententiando ꝛ cedit a iure cõi.ff. de appella. ꝛcci.. ciend. uſ ſi nõ cõdẽnat uictũ in expeſis dcbet diceꝛe Em quare in aut. de iudi.F. oʒ coll.vj.¶ Quintus qñ abſoluitur reus qꝛ non poſſicet. . de en⸗ c.penul¶Sextus in ſñia excolcationis o ſen. exco. c.i. l. vj. Et de mateꝛia in ſpe. de ſen. prola. F. qualitcr. v. ucrum ſi 30ecs: 7 h lequitmn Jo.n⸗ ſnin ar ſi n iit . kar gicct deon in tnt 7 ſporenu: anece ou c reſl.in inrß iefmm ywd fm M mmerceſ cuorirs. legi 1, ſcnin eiiidſiin etn nnmum lin/ le unn⸗ hus orihealeg e unn diog a nimrci i AAbls i S 1 mmulumn(lnmn uoſ arptyinci mrlnonſ deo nn aut cum giler areameiere uſam qn 6nnmo porusinuitar Ziun ia Nillele⸗ Ceappol olerg ds ciune⸗ güciare Saparandelaaone WMarnusna ſeorti e doneſne düruen d) tinen Ie dvando irrian niamer nouis gclisꝛutl ſervet honore prini udicss ic dz inelig. rntenn 2c.ruin eetn. Wnoaafmtemuna gunn die genäſi c n erpnni ener tnia ablotu ut palerin urious glegusidiper go. ſtis que dt in ceranian deindu r ine dedo.t onn Cogem ennmin iliscan 1 ſennemtie uglicitenn ſed ur Apparent ſt abſolneloplenini iſtusiſimne n ſiplcuat inaheni Ne naurn properidi. C. ce ſodl pergpe ſarte 63,,, un gaeicfinnmn ght peſigr liog eſſ ano caſich aprin ci ni ge non⸗ tt ſ n d engin hii eiie ui iudt delretimgii, niganün ii, gbingnitonnn i dnAimmummnicin rode. lepwhn ſeig iron, nen Jnontehn rittg ſact inn ofüilmin Aonmiutinn lnm n ſiraq vaattwenn iist cenmugrn cqndin ba Nnberiſimniii ſy ſſo ut cdaii hi bmnttun er ſei i ax lar o meſti ,onſ ni auti n mnmi iinpone gy ilſin funl t Q.er ouſſo aui irvibr Ini er Ai,5 potn ilnt 1 xeley. (Rrct Gd ualattunnn ii oͦguiri gi e nrimi i ne gdi trc AAſ fandäidrurt d de adide onſus Kidns gide. Wonn doe NKN GN NNtd de hal wini KNnhin inmnti q urt udai dnn l õ Olamn narii urth premmmninnii ijti Dad. Daugnin nadcha iild hehinain gin bomott Mervend 1c wen Gonn Umrunprelke,ccht en mmitmmimnimnin ſudicara. Be Jo. an.hie dicẽs nõ ſolũ iudicẽ nõ teneri ad ex pᷣmedam cãʒ quin imo fatnũ eſt expᷣmere ſecun dũ eũ:qꝛ facile poſſet mala cauſa exprimi z bõa ſupprimi:⁊ ſic non ualeret ſnia:remittit ad nota ta in. c.ex parte de conceſ.preben.⁊.fl.de execu tione tuto.qui teſtamento ⁊ ſupra de reſii.in in tegrũ tũ ex luteris:v.nos igit᷑ ꝙ ꝓcedit ſᷣm eñ nedũ ĩ diffinitiua ſed ctiã i interlocutoria:ar.de offi. deleg. cum ſuper: ⁊ ſic refert Hoſtienſ.iudi catũ per do.clemẽtem de ↄſilio fratrũ:⁊ cũ his dictis tranſit do. An. hic. Sed tu aduerte latiꝰ dico ei foꝛmalit᷑ ridendo ad ↄtraria ſuꝑius foꝛ mata ⁊ ad iſtũ tex.ꝙ ad ſnie ualiditatem non ẽ neceſſe:ut cã exprimai in ſnia:ut hic ⁊ ſecũdum HBart.i. d.O.ignominie:ſed quo ad certos effe ctius qui poſſũt ex ſnia oꝛiri debet in aliquibus caſibus cã exprimi:⁊æ ita loquuntur contraria ſupꝛa foꝛmata iuꝛa allegata in caſibus pꝛoxime enumeꝛatis. EE da muus ex una cã efficit infamis ſecus ſi ex alia. Exemplum in tutoꝛe ſi remouet᷑ ob dolũ eflicitur infamis ſecus ſi ꝑ ne gligentiam. Ideo ut appaꝛeat an ſit infamis uł ne debebit iudex exprimere remotionis cãm:ut in.l.iij.et.l.hec eni. ff. de ſuſpec.tu.et.d..igno minie:tam ſi cã omittituꝛ tenet ſnia ſed inteꝛpre ta nur ob mitiorem cam fuiſſe ꝓlatam:ut in iuꝛi bus ꝓxime allegatis:quare dico ꝙ licet no exp matur cã in caſibus ſupra exceptis:tenet nibil ominus ſententia. t diſcurramꝰnũc ꝑ ſingł os:⁊ pᷣmo in cã appellationiſ.dico enim nullii caueri ꝙ iudex teneatuꝛ exprimeꝛe cauſam quin immo potius inuitur ↄꝛium.ij.q. vi.i fi.⁊.l.eos C. de appell. ubi pat et ꝙ iudicis officium ẽ ꝓ nũciare oũtaxat appellationẽ iuſtam uel iniuſtã: fateoꝛ mi ꝙ de honeſtate dũtaxat dʒ cãm expine re quando irriat ſniam ex nouis actis:ut ſic cõ ſeruet honorẽ primi iudicis ſic dʒ intelligi.c.cũ Joãnes de ti iuſtr. z. cerainucius. ⁊.c.rainaldꝰ j. de teſia. (A⸗⸗ ad ſm tertium et quaꝛtum dic ꝙ etiã ſi cã n expmit᷑ tenet ſnia abſolutoria ut patet in iuribus allegatis ibi per glo.⁊ uide ĩ iſtis que dixi in.c.examiata de iudi.⁊ in.c.fineʒ de do.æ contu.Exigituꝛ enim in illis cauſa non ad ſententie ualiditatem.ſed ut appareat an reꝰ ſit abſolutꝰad obſeruãniã iſtius iſtantie.an uero ſunpliciteꝛ æ in perpetuũ. Itẽ ut appaꝛeat ĩ cãu .l.properãdũ. C. de iudi. per quẽ ſtetit: ut no ſe queret᷑ diffinitiua ꝓpt expeſas ⁊ alios effectus. In qnto caſu dʒ exprimi cã ut ſi de nouo inci piat poſſidere:poſſit ↄueniri ñ obſtamte excepti one rei iudicate:non ãt ex hac omiſſiõe cae ſnia eſſet nulla. In ſexto.i.i excõicatione dico ꝙ cã dʒ ibi exprimi de neceſſitate:nõ tã ex omiſſione ſentetia reddit nulla:ſʒ iudex omittẽs punit᷑ nec ꝓ ſnia in aliquo preſumitur un dʒ ſine diſticul tate relaxari:ut ꝓbatr᷑ in.d.c.i.⁊ ſic ille caſus bʒ ſoalem naturã ab alijs caſibus.õ exceptis: et ſᷣ ideo qꝛ iuꝛa ſtꝛicte mãdãt hic cãm expꝛimi:quia iudices erant faciles ĩ excoicatione fulminanda lecus ãt i glijs nde generaliteꝛ alias a me fuit queſitũ an iudex teneret cãm i ſentẽtiq expᷣ iner qn ex generalitate ſentẽtie poſſũt elici divꝰ ſe cůe habẽtes diuerſos effectusdixi per pre dicta ꝙ ſic:ſicut dicimus ĩ libello ꝙ tenet᷑ actor exprimere actionẽ quãdo ex generalitate ꝓpo nendi poſſũt elici diuerſe actiones diuerſos ef fectus ꝓducẽeres: ut nõ.in.c.dilecti. o. de iudi.et .l. edita. E. 5 eden. SPe⸗ propt᷑ has difficłia tes uitandas iura uoluerũt i certis caſibus ð q bus ſupra cãs debere eyprimi. Idẽ ergo dicen dũ ubicũqʒ eadẽ ſubeſt ratio de ↄfir. uti.cũ dile cta. ».l.illud. fl. ad.I. acquil. dixi tam ꝙ ex omiſ ſione cqe nõ redditur ſnia nulla:ſed dʒ fieri im terpᷣtatio ĩ mitiorẽ partẽ:ut in iuribus pᷣallega. ⁊.l.ſi pᷣſes.ff.de penis:ſacit qð notat ſpe.i ii.de offi. iu. F. oeſeꝛuit. v. in ſnie æ cũ bis limitationi z bus intelligo iſtũ tex. Icẽ attẽde in eo qð Jo. an.dicit ꝙ ſi cã expᷣſſa e falſa reddit ſetena nul lalprio en ʒ dʒ limitari qñ cã eſt cõtra ius coe. Secus autẽ ſi ius linigatonis miſi eſſz notorie falſa ſaltẽ per relatione ad acta iuxta ca que ple ne dixi. S. c.i.⁊ ſacit.c.cum inier.5S.eo.⁊ qð nõ. Inno. 5. c. qin ↄtra ð proba. ?2 iir. in. 1. 1. C. de exro. cal.æ per do. Ai.i c. in pnitia de renu. Secũ do dʒ limitari qñ cã õᷣ ius dũtaxat eſſz expꝛeſſa:ſecus eni ſi fuiſſʒ adiecta dicrio pᷣſeꝛtim ſeu precipue ſeu maxime ſeu alia ſmilis que taci te alias cauſas includit: utputa ſi iudex ita ꝓnuũ ciat dico teſtamentũ ualere preſertum: qꝛ minor quattuordeciʒ anis poteſt teſtari: æ hoc notateꝛ dixit Batri. in. l. ij. J. ignominie pꝛeał. S,; do. An.i.c.tum ex lr̃is ð in inte.reſti.dixit hoc eſſe cotra illũ tex.i vVv.nos igitur ubi nõ ſaluat᷑ ſente tia ex cã falſa lata peꝛ dictionẽ pꝛecipue quia ex quo apparet iudicem decepiũ in expſlo:tortius preſumitur in tacito:ſʒ in.c.in.c.im preſentia de ꝛcniũ. ubi latiꝰ hac mãm tetigi diſtixit ꝙ aut ſnia talis nõ põt iuſtificari ex acuis in illa ca: æ ſnia corruit:ſecus ſi iuſtificari põt:quia tunc illa dic tio pᷣſertiʒ icludit iudicẽ fuiſſe motũ ex alia cã qᷓ ex actis colligitur:ſʒ.quãdo falſã cãʒ expreſſit = nõ appoſuit aliquã ex dictis dictionibus:tũc nõ ſufficit ꝙ ex alijs poſſit ſentẽtia iuſtilicari: qꝛ pʒ iudicẽ fuiſſe motuʒ ex falſa cã dũtaxat ad h qö le.æ nõ.i.c.ex parte de ↄceſſ. pꝛeb. SDed ego ſequor & ur. pluribꝰ ratiombas. Druno q. taciti uel expſſi eadẽ eſt rõ ut hic æ in l.cũ quid ff.ſi certũ petatur:ſed ſi iudex ĩ ſentetia expref ſiſſet duas cauſas unam cõlaa ius æ aliam non: ſuſtinet᷑ ſentẽtia ex alia cã que nõ eſt cõcra ius: quia apette patet iudicẽ non fuiſſe motuʒ ex illa cã dũtaxat que eſt cõtra ius.iõ cũ ſententia pol ſit ſuſtineꝛi ex alia cauſa imputandum eſt n appk lanti boc tenuit Innoc. in dicro.c.i preſentia ⁊ Jo. and. in.c. cum inter. . e.et dixi.. eo. c.i.eꝛ go idem dicendum in caſu noſtro. Mam dictõ preſertim poteſt ineludere tacite: nedum unam cauſaʒ ſed plures.eꝛgo ex cã tacita debuit ſuſti neri ſententia. ad hoc allego ſingulariter iſtum tex. in eo qꝗð dicit ꝙ in ſentẽtia nõ ſolẽt expꝛmi 1. 4. GQrud ſ. aleſ ſene r e „ E s.r +— ſ E rſtir 11 . p ſecr- oimnes cae: cũ ergo ex conſuetudine indicantiũ non ãt ex dictione preſeriũ clare pʒ iudiceʒ non fuiſſe motuʒ ex illa cã dũtaxat que eſt S ius. In dubio ergo debemus ſuſtinere ſniã:ar.in.c.ab ꝗte ſane de uer. ſigni. z.l.quotiens ðᷣ ueꝛ. obli. Zertio adduco. c. per tuas.. qui ſi. ſint le. nbi cauſa principalior qua iudex fuit motuſ:ni pil faciebat ad cauſã nec per boc iudicatuꝛ ſnia nulla: binc eſt ꝙꝙ ibi dicit Jo an. ꝙ ſepe iudicel imninus eꝛuditos mouent cauſe minus concluẽd tes. ¶Quaꝛto allego illud. c. iũ ex litteris q do. An iduxit ꝓ ſe. Maã ſi ibi illa expreſſio cãe reddidiſſet ſentẽtiam nullã nõ oportuiſſet quod Dapa diſputaſſet an aduẽſus illam ſ etentiam eſſet danda reſtitutio i integꝝ:iſj illico pꝛe nũciaſ ſer nullam. uñ dico ꝙ expreſſio cauſe falſe cum dictnone pᷣſerti facit preſumi contꝛa ſniaʒ de iiu ſtutia ⁊ grauamine partis.nunð ẽ coniectura pꝛo bationis grauaminis:ut ſic poſſit peti in integꝝ reſtitutio ſaliẽ cum alijs adminiculis: ⁊ hoc ult tex.i dicto. c. tum ex litteris:⁊ loquor de reſtuu tione que petitur prinilegio ſpali: ut in re mino ris uł eccłie. Nam maior nõ adminẽtur: quia ẽ ſibi ĩputandum quare a tali ſñia nõ appellauit. Ite ex alio dietum. c. rum ex literis non fac contra dictũ Ou quia ibi loquitur ð c ꝗᷓ erat contra ius luigatoris. non ãt contꝛa ius ſcriptũ unde dico ꝙ ẽt ſi ibi uſꝰnõ fuiſſet dictoe pᷣſeri nõ propt᷑ hoc ſetẽtia vᷣbuiſſet retractari:ſi ex re giſtro poſtmodũ ꝓducio apparet illaʒ cauſa fu iſſe falſam:quia propter inſtrumenta nouit᷑ rꝑta non retꝛactatur ſñia ꝗᷓ tꝛanſiuit in rẽ indicatam ut i. c. ſuboꝛta. . e. z. l. impeꝛatores ff. ðᷣ re iudi. unð dixit. Innocẽ. fortius in.d c. quoniam cõ tꝛa ꝙ ſi iudex dixit i ſemẽtia:quia ꝓbatũ fuit ꝑ a. 2. b ideo cõdẽnamus ⁊c̃. ꝙ licʒ nõ appareat ex actis illos aliqd ꝓbaſſe nõ ꝑ hoc debʒ ſeien iia que trãſiuit in rẽ iudicatã ftractari. Donð ratur ergo illa falſitas cãe in d. c. tũ ex luteris qd preſumẽdũ pro iniuſticia ſetentie: ut facilius idulgeretur ĩ integrũ reſtitutio cõtra ſententiam 1 hec ſingulariter notabis.¶ Sed qma ſupra niſũ eſt an ? quando ſu pro ſentemia preſumen dum glo.iſia pꝛo ſecũda parte pꝛincipali queꝛit an idem dicendũ ſit in inſtrumentorũ ſoleniiate Et tandeʒ concludit ꝙ ſic:cauſa in nõ preſumi tur niſi probetur in. c.ſi cautio de fide inſtru. ⁊.l.cũ de indcbito in fi.ff. de proba.¶ Sed at tende qꝛ glo. poſtea dicit ꝙ ille qui allegat ſolẽ nitatẽ ſententie circa ſniam ſine circa inſirumen tum hoc probare debet:⁊ ſic ur̃ recedere a prio ri dicto cũ nõ ponat diuerſuatis rationem iter primũ ⁊ fᷣm:credo tñ ꝙ gl.babuit bonũ ſenſuʒ led inepte locuta eſt pleniori ĩtellectu diſtingue pꝰglo.? Oartolum in.l.ſcicndũ.ff.de.v.obli/cum queritur an ꝓ ſo lẽnitate preſumatur. Aut enim querit de ſoleni tate extriſeca aut intrinſcca.Et dicitur extriſeca illa que ex uerboruʒ prolatione abſqʒ alia expf ſione ſpecifica nõ cõpꝛehendit᷑. Intꝛinſeca vVo ẽ ¶ Be re iudicata. Ded pro concordia et Qla que ex prolatione uerboꝛum ablaqz ali preſſione ſpecifica comprebendituꝛ uel hendi poteſt. Exẽplum ſi inſtrumemm; dnn ꝙ ticius fuit ſtipulatus ⁊c.intelligituꝛ g rl nit ĩtetrogatio et reſpõſio: quia ſine his nönat⸗ ſtipulatio.l.v.ff de. v. obl. ¶ Iem quando uit Phendi poteſt licz neceſſitate nõ töpꝛebengen dat: ¶ Exẽplũ diẽ inſtiʒ ticiꝰ pmiſſit æc Fos enim promiſit intelli põt duph ſ. promilr ſn pliciter ¶ Nem ſol gaſdlu lan ter Q. per ſolennem ſtipulationem ut dicit tex. norabilis in l ſciendum. J. dictum ff de edili. edi Ande in dubio inteiligiur promiſit ſolenniteꝛ dicta. l. ſcieudum.æ in .C. de contꝛaben. ſti. ⁊. J.ſi ſcriptum inſt.de in nti. ſi. Exemplum de ſolennitate erxtrinſeca ſi miuor contraxt non preſumitur interueit auctoritas tutoris: niſt i pꝛobetur.l. quecunqʒ ff. de publi. quia contractus poteſt eſſe ſine aucto ritate tutoris. Et idem dic ſi eccleſia contraxu non enim preſumituꝛ auctoritas prelan miſi ꝓ betur.xij.q.ij.ſi qua de rebus:⁊.c.ſine excep. 2 in cle.prima de re.ec.non alie.nam neqʒ ex p prio neqʒ ex lato ſignificato includitur hec ſolẽ nitas ſicut in precedenti caſu. ¶ Mio premi ſis dic ad queſitum:quod aut de lolenmitate ex trinſeca non fit mentio in inſtrumento: æ nonp ſumitur dicta.l.quedam:quod multo fortius ũ preſumitur in dicus teſtium.l.i.C. de uſuris ? .c.i de ꝛebus eccleſie. non alie.li. vj Aur de en fir mentio in iſtrumẽto:⁊ tũc aut poſſivile ẽ ila ſolenitatem iterueniſſe tempoꝛe confecii iſtiumi ti ? ſtatur inſtrumẽto ut inſti. de fideiuſſ. J. ſi? .l.i. cũ ſua glo. C. de fide inſtru. z iuris: aſti.f. .li. x.notat Inn. in. c quoniã de proba. plum dicit ſicriptura ꝙ ticins iuratus ſic depo ſuit ⁊c̃. hec enim ſcriptura probat iuramenium teſtis quia potuit interuenire tempoꝛe depoſino nis de quo uide quod notat Harrto. in.l. theo pompus.ſſ. ð̊ dore pᷣal. Aut non fuit poffibie i lam interueniſſe tempore confecti inſtrumeti:et tunc aut queris inter eaſde peꝛſonas:iter quas uerba illa enunciatiua fueꝛunt prolata ? preſu mitur dummodo enũtietur tale quid ꝙ partes porerant renunciare: ut eſt caſus in.l.optimmam Cde contrahen.⁊ cõmit.ſtipu.alias ſi non po terant renunciare non preſumtur. Exemplum ſi in contractu uenditionis cũ eccleſia celcbrato dicitur precedẽtibus tractaubus cc.nõ eniʒ pꝛe ſumitur preceſſiſſe niſi aliter probetur: ut in. . primo de rebus ecc. non alie. i. vj. Mota Hã. in aut. ſi quis in aliquo documento C. de egt. 2. d. I. ſciendum. æ.1. ſi forte. ff de caſtrẽ. pecu. Aut queritur an probetur inter alias perſoas 2 dicendum ꝙ non: ut in dicia aut.ſi quis. Si autem teſtes deponãt ſupꝑ illa ſolenitate.tut ſtan dũ eſt ſi deponũt æ ꝛeddũt cm ſufficieie ſnieꝛut hi eo ꝙ teſtes vponũt de omiſſioe iudicis ? 95 ſolo ẽt in. c. ad aures de rcbcccle.non alie. ¶ Secũdo caſu principali.ſ.cũ q̃rui de ſolennitate imtrinſeca dic ꝙ ſolennitas imrinſaca fonmalis ig uab: 6 ngeſatahnmiſi i ſiti eurodinlec, Rbipun b ann GBive i cponud ſiaoſe teſen leſi O wipn uns tu g inn er oo velba ſoris:ſa sſvera adiptantur ad abid ſuen gni⸗ conttets nie nciceſi enowaſe g der Denmnon wes weren dot in Neurirn inteſte cenas wrenſeta:n de dor öct der⸗ notgpkebic iretis dpoſoir ſinpicter indi ſe ſeneniafſe A meligior gin ſenipis toytra banc lnimtionedo. An adauco ve iuneta go in dli C de uſnns bi ſts d nit perwembaqteſuntſons erem per ven pronſte umneon ncſictnr Fherſthu onẽ ſcutpreſumiturininſtruneno Pohicd piimaoniniindisprel Pemen ueſtgch contſcclre nereſſmnion lci pin probanon irpreſäprine nif Dreſnnnonen Ut.li. bi be Vurfſ ni rgo⸗ 4 tnoſenmnngice ſc boe prorecſt non Nien ustene e . nſfäinmn 3 anVſ de ſerwi annc l ag üdench une nlriuck daden *R lenn per ennen üů nnfällinini Neled ein dnbidinc⸗, z de clee * a nliui enſia. Kiſcihnes, untt Wnhonde ſobemmn * B ſatceit non qnim preſnmim Augtoriasrein r ſg iſt gunde nhigetſrn rnemmnderer n lemi Pno rtzer oſgnfenwitlun i nins ſenn in genteni De mnr wi frnano in inſtfmmnorr i ſumur dim/ulm o mio ſotei niummiuriIdons aſtun //Q.or ut Cl be rbus culſie onale. ij AMoren mmo n iſtmmeer ican poſolk e nturn ucrvenide tanpor conſten iſtune 6tſarm udrund ſi deſcdend s lſn CNic Niraierſiſt Nrno Jnnt õ Dm cſnpunn gins runsſt Certt be amn inhungnchuinme s nu hont ingunte nſe n 1 Grom Bnonl⸗ is de go nide gu⸗ * usſdor al Anntanfunce e ndclcftt uim n wcrucniſe ende 3 ACors Mierl e wei onn uf E = — E — SSEE ☛ = — E. R = S= —– iog 1 man cn ban. ſonl l inſ nnen ruten e „ ,7 X. nn, 45 44⸗ A.⸗ Jejſ 2, aliant ₰ Jen, De re ſudicata. nj preſumit᷑ inſti.de emp. uen. . precium. non enim preſumitur precium ſolurum:licet ſine eo uendicio non conſtat dicto. . precium. Aut qᷓ ritur de ſolẽnitate formali puta quia iternenẽit ſtipulatio uel ſimile. Et de iſta dicenduʒ qꝙ in in ſtrumento publico uel priuato preſumituꝛ .d. l. ſciendum et.l.i.C. de contrahen.et ↄmit.ſtipu. inſti. de fideiuſ.ꝗ.fi. In dictis nero teſtium nõ preſumitur:ut eſt tex.iuncta gl.in.l.i.C.de uſu ꝛis.mulniplex ãt redditur diuerſitatis ratio: ſed mibhi placet opinio Har. in. d. l.i.?.l.ſciendum nidelicet teſtis habet deponere z reddere ratio nem per ſenſum corpoꝛeũ:ut probat᷑iij.q.ix.te ſtes ⁊.l.teſtiũ.C.de teſtibus nec debet depone? per uerba iuris ſed facti ut notat Inn. in. c. cũ cã. . de teſti. ubi plene dixi. Si ergo diceret te ſtis ꝙ ſtipulatio iteruenit non ualet dictũ ſuum: niſi reddat rationẽ per uerba facti qꝛ deceꝛneꝛe an ex ueꝛbis ꝛeſultet ſtipulatio ſpectat ad indi cẽ:⁊ ideo nõ poteſt in dictis teſtium pꝛeſumi ſo lẽnitas intrinſeca teſtis enim debet dicere ꝓmi lit precedente interrogatione ?= iudex ex dictis teſtiũ habet decernẽ an reſultat iuris effectus:ſʒ in inſtrumẽto ẽ aliud:qꝛ cũ ↄficiatur de conſen ſu partiũ põt notarius id quod eſt geſtũ ſcriber per quecũq; uerba ſi nidetur que hoc iportiant ⁊ idẽ eſt in ꝑte ſcꝛibente ſe pꝛomiſiſſe uel fideiuſ ſiſſe uel quid ſimile. do. An. hic putat h̊ dictum Hã. ueꝑ:qñ deponẽdo fupꝑ facto ſe refert teſtiſ ad uerba iuris ita ꝙ ſint ex toto uerba iuris:ſe cus ſi uerba adaptantur ad quid facti. ut quia deponit teſtis talẽ iudicẽ ſic ſententiaſſe:ꝙ uer bum non eſt iuris mere:æ boc caſu preſumitur in teſte ſolẽnitas ĩtrinſeca:⁊ de hoc dicit tex.cẽ notabilẽ hic ubi teſtis ðᷣpoſuit ſimpliciteꝛ iudicẽ ſic ſententiafſe.⁊ intelligitur ꝙ in ſcriptis.Ego contra hanc limitationẽ do. An. adduco rextũ iuncta glo.in.d.l.i.C. de uſuris ubi teſtis depo nit per uerba que ſunt inris mere:ut per ueꝛbũ promiſit:æ tamẽ non intelligitur i per ſtipulati onẽ ſicut preſumitur in inſtrumento publico uel pꝛiuato nt in inꝛibus pꝛeal.¶¶ Mꝛererea dictũ teſtis dʒ concludere neceſſario ut i. c.ĩ pñtia de proba.non ãt preſũptiue niſi pꝛeſuintione iuꝛis ut.l.i.⁊ ibi per Mir. ff.ſi ceriũ pe.ergo ĩ dicto teſtis non eſt preſumenda iſta ſolennitas licet in trinſeca: ad iſtum tex. do notabilem intellectum .ſ. ꝙ hot procedit non ex pᷣſumptione teſtiſ ſed iudicis:quia ex quo conſtat ſniam a ſuo iudice latã om nia preſumuntur legitime fuiſſe geſta ut dicitur in fi. c. Et ex hoc do notabilem limitatõ nem ad dictum Mar. ut in dicto teſtis non pꝛe ſumatur ſolennitas intrinſeca niſi referatur ad dictũ ſeu factũ iudiciſ in caſu quo pro indice pᷣ ſumeret᷑ ut hic noranter probatur. ¶Ex pre dictis põt decidi queſtio:an preſumatur qð in dex habuerit commiſſioneʒ:ſi aſſeruit ſe delega tum: ⁊ ur̃ ꝙ non:quia hec eſt ſolennitas extꝛiſe ca:ar. hic nec preſumituꝛ ꝙ aliquis habueꝛit cõ miſſionem niſi probetur ut in. x. cum in iure cde offi. dele.⁊.l.unica.E. de man. princi. Inno.po ſuit hanc queſtionem in. c. innotuit de eo qui fur. or. rece. æ ↄcludit: ꝙ ſi ſñia fuit lata partibꝰ pntibus nec reclamantibus preſumit iuriſditio: ex quo ſententia tranſiuit in rem iudicatam. Igdem dicit ſi lis fuit conteſtata ut poſtmodum incũbat parti opponenti onus pꝛobandi iuriſdi tionis defectum. Et uide de hoc aꝛticulo 2= alijs ad mãm iſtam ſpectantibus ibi per Inno. ? de boc ultimo dic ut nõ.in.d.c.eum in iuꝛe z mul tas qõnes in mã uide peꝛ bar.in.d.l.ſciendum. An aũt indiſtincte preſumatur pꝛo ſolennitate intrinſeca. Inn. in. d. c. innotuit ? Joan. an. hic dicunt ꝙ non preſumitur ubi ius dicit formam pꝛobandam.j.de ſen.excõi.ſacꝛo. in principio. ⁊. S. de teſti. in nomine:quod eſt norandum. Itẽ ubi ius pꝛecipit interuenire ſcripturã vẽ.n. bꝛecepiſſe:ut per eaʒ pꝛobetur ſolẽnitas de ſen. excõi.cũ medicinalis li.vj. Et peꝛ hoc notanteꝛ dixit Inno. in. c. ſupeꝛ his de accu. ꝙ ſi excipitᷣ 3 aliquẽ ꝙ non eſt ſubdiaconus.ideo eligi non poteſt in epᷣm:ꝙ ſibi incũbit onus pꝛobandi ſe eſſe ſubdiaconuʒ: quia iura mandant ſupeꝛ hoc lr̃as ↄfici.ij.q:i.legũ:niſi m eum tanta ſit plüp tio pꝛo oꝛdin to:ꝙ tꝛanſfeꝛꝛet onus pꝛobãdi in excipientẽ:ut ſi multo tᷣe in ſubdiaconatus or dine ſeꝛuiuiſlet: æ nota hanc limitationem: uide de hoc ultio qdᷣ nõt Moſti.in.d.c. innotuit ⸗z Fre.oſilio.xiij. Sed hoc ultimũ vx 3 iſtũ texiũ nã iura mandãt ð ſñia confici ſcripturã ut in. c. fi.de re iudi.li.vj.æ tñ pro hac ſolẽnitate pᷣſumi tur ut h. Oo h̊ dixe:ũt quidã ut ꝛefeꝛt do. An. bic ꝙ dʒ teſtis addeꝛe ĩ teſtimonio ꝙ iudex ſñia uit ĩ ſcriptis:⁊ ſic oporteret ſuppleꝛe ad iſtũ tex. qiz bᷣ ẽ diuinare:uł dicit h̊ ſpale ꝓpt᷑ aucteʒ iudi ciariã:⁊ mihi plʒ ꝑ finẽ hꝰ tex. ut.5S. dixi:ł teꝛtio ſcriptura requirit᷑ in ſũia nõ ad finẽ illã pbandi ſed ad finẽ illã tũc recitãdi ut cum moderatione magna ferat᷑ fin pᷣdicta ſalua orietate illius gl. it pria ꝑs loquat᷑ iĩ ſolẽnitate intrinſeca: a ĩ ex trinſeca. ¶ Nunc uenio ad aliã particulã glo. an Zz iſtã breſumptam ſolẽnitatem admittat᷑ pro batio ĩ Zriũ:⁊æ dicit ꝙ ſic nõ.gl.piꝰ nõnter dixit Inno. in. c. inotuit ⸗ Jo. an. bic:ꝙ cũ pᷣſũptio ſolenitatis iĩ pcedentibus caſibus:ſolum ꝓcedat ex pᷣlumptſõe:cito per alias pᷣſũptões tollit᷑:æ iu dex de facili inquiret: ar. ðᷣ pſüptionibꝰ qꝛ ueꝛiſi mile v uide ĩ qð nõ. Har.i. d.l.ſciẽdũ: ſed qͥa gl. dicit ꝙ i inſtrumetis publicis uel priuatis nõ pᷣſumit᷑ cã:quid ſi iteꝛuenit ſtipulatio uið qð nõ.in.d.c.ſi cautio:? ꝑ Har. in. l. ij. F. pure. ff. ge doli excep. ¶ VUlimo nunc uenio ad glo.ij. quã ſerioſe omiſſi:ut mã premiſſa eſſet cõtexta. Et opponitur 3 diciũ iſtorum teſtium: unde teſtimonium proferendo ſine cã non debuit ua lere.iiij. q. iij. ſolã:glo. reſpondet æ minus bene quo ad litteram iſta:n. Goff. dicit cꝙ teſtimoni um iſtorum non erat nuduʒ ſed ueſtitũ neceſſari is ueſtimentis: ut patet in littera: qꝛ deponebãt de commiſſione cauſa ſententie zc. ut. . dixi: Naqg dr AEεναν a aleo bite — r Irn N1u . V. 44. 4 3pylas nl C De re iundicata. ſed non reddebant cãz que mouit iudicẽ:quia ad hoc teſtis non tenetur: ſed renetur reddẽ cãʒ dicti ſui prout ipſe precepit:⁊ non prout.mouit aliũ ad ſic facienduʒ:ſi tũ interrogaret puto c deberet reddere quatenus ipſe peꝛcepit. ¶ Alti mo nota in pꝛatica unũ dictũ. Jo. an. bic: dicit .n. ꝙ üllud quod hic in textu c; de cã non exp menda ſeruant iuriſperiti in conſilijs circa iura .ſ. non alleganda cuʒ petuntuꝛ conſilia per iudi ces cãrũ:ſecus ſi petantur peꝛ partes: ſz ego nõ nidi boc bactenus ſeruari nec puto hoc fore iu ſtũ:quia iudex non tenetuꝛ ſequi conſiliũ ſapien tis ẽt ſi ex forma ſtatuti teneatur ꝛequirere:niſi ſit iuridicũ:ut plen notat Haꝛ.i.l.i. O. ſi pluꝛes ff. exerci. æ alidd ĩ.c. ſiꝓ debilirate ð off. öle. iõ nt iudex bñ deceꝛnat av cõſiliũ ſit iuꝛi ↄſonũ ur̃ neceſſariũ exprimere iura ? motiua. Bm ſup er. Talſus : Confir matuꝛ ſentemia quo ad reum appellantem ſi nil docea tua contra eaʒ. differiur tñ executio: ſi tertius de ſuo interefle daen 4l Vel ſma ſic Ab eadẽ ſnia põt appellare nedũ reus uictus ſed ẽt teui us enius intereſt: æ poterit ſñia quo ad reuʒ nil de ſuo iure docentẽ cõfirmari. ¶ Keſpectu ue ro tertij rõnabiliter appellantis infirmari. b. d. Hiuiditur in tres partes. In pruna deciſe nar rat factũ:in ſecunda quo ad reũ principalẽ con firmat ſñiam ibi cum ex parte:in teꝛno quo ad tertiuʒ appellãtẽ cõmittit cãʒ exccutionis fiende nel non. Et bec decꝛetaliſ ſẽper nidebatu mibi difficilis: tũ propteꝛ ipſius difficilẽ mom:iũ ꝓp. ter intricotũ modũ tradendi ipſã peꝛ cõmeiato res noſtꝛos maxime Inno. adhibuum. ¶Æ deo largitore dicã clariſſime er cõcluſiue primo tex.cũ glo.⁊æ mã itrinſeca.c.tradã:demũ aliqua ſubijciã ad maãm amplianda. Et nota primo ꝙ cuʒ de ſubiectione agiiur poõt libellus dirigi con tra eũ qui dẽ ſubiecius abſqʒ eo ꝙ primo cõne nia tuꝛ is qui ſubiectionẽ uel ſubiectionis poſſeſ ſionẽ pretẽdit:concordat.S.e.cum inteꝛ ubi teti gi ? pleniſſime dixi in c. auditiſ ð preſcꝛp. Nõ fo ꝙ ab eadẽ ſnia poſſũt appellare omnes quo ruʒ intereſt: licet in indicio non inteꝛueneꝛint:ꝗ lis ãt ſit hec appellatio iudicialis uel extraiudi cislis..Qicciur:concordat buic tex.l.a ſnia in prin. cuʒ duobus. S. ſequentibus ff. de appel. fa cit per contꝛariũ ſenſum.ij.q.vj.non ſolent: Mota teꝛtio ꝙ cũ in eadẽ cã ab eadem ſñnia plu res appellant ?æ proſequuntur: uictoria unius qͥ de iunre ſuo docuit: non prodeſt alteri nil rõna biliteꝛ ꝓponẽti:⁊ ſic limita.c. una ſnia.j.ti.ꝓxi. 2.l.ſi qui ſeperati.ff.c.et.j.S. glo.dicaʒ plenius et clariuns. Mota ibi rõnabiliter: ꝙ tertius qͥ i fuit in indicio pro interceſſe ſuo appellans debet ſcruare tẽpora appellationis interponende ⁊ ex cauſa ꝛationabili appellaꝛe. Et ex boc ⁊ cx tex. ſingulariter nota caſum in quo cuʒ appellatuꝛ a diffinitiua eſt neceſſe exprimere cauſaʒ appellan di: nec ſaſticit dicere:appello ab iniqua ſentẽtia nim cum tertius qui in iudicio non i pellat pro intereſſe ſuo: quod neher Anin .l.a ſnia:æ hoc notanter hic probatur = d a ſnia in prin. Et hanc puto rationẽ: quia r lariter non licet appellare a ſũia inteꝛ H .d.l.a ſnia: cum eꝛgo iſta appellatio ꝗ teuio D ta ſit cõtꝛa regulas iuris oʒ ꝙ exprimat cq e iuſtificans: quia geſtum S.i.eſt nulli nonon biũ. C. de legi. 7. ij. q. Vj. non ſolet 2.c. ci int⸗ de elec. ſicut in ſimili dixi in appellanone iter nenda ab executore. S. eo, quod ad conſta nẽ: æ boc tene memi. ¶ Hota unu modum im pediendi executioneʒ ſnie pro alio late: ut.ſ. pre tendens intereſſe circa ipſius executionez appel let: æ in appellationis cauſa doceat de intereſſe ſuo: an t ſine appellatione poſſu hunc cffectuʒ conſequi :dic. j. ota ꝙ ſnia lata ſupeꝛ ſub iectione ↄ ſubieciũ non nocet ei qui pretendit babere ius ſubiectionis: quantucundqʒ ſcivert illam cauſã agi non contradixit:quiuimmo re putatur oĩo alia perſona:ita ut babeat locũ ila regula:res inter alios acta: Et probaĩ hoc ap tiſſime h̊ ſaltem quo ad ius proprietaus:et tene menti peꝛpetuo hunc tex. quia cꝛedo quod alibi non ita bene probetur. An aũt inferat preiudi ciũ tacenti quo ad poſſeſſionem ſi ipſe ſupenoꝛ erat in pofſeſſiõe: dicaʒ. . ſuper gl.uj.¶ Opo nitur contꝛa tex. in eo ꝙ exigit ut eps ouetef. deber probare ꝛ0nabiluer appellaſſe: cum en; agitur de modico prciudicio.ſ.ut differamut ex cutio ſnie.ſatis erat probare ſũmarie de iii ſio ut in. c.ueniens zæ quod ibi nõ de teſſti. .l.i. 2.l. theſaurus. ff. ad exhiben. So glo. i. ſen tit boc cõtꝛarium in prin. ſed ãteqꝙ; ꝛndeat:ncul cat aliã queſtionẽ.ſ.an probante epo oueten. de iure ſuo debeat ꝛctractari ſnia lata cotꝛa mona ſteriũ in fauoꝛem epᷣi aurelieñ. Et ad uirũq; di cit ꝙ ad effeciũ diffeꝛendi executione ſatis e bare de iure ſuo ſũmarie: ſed ad conſequendem rerractionẽ ſentẽtie oportebit plene de iure ſuo docere:hec uidetuꝛ mens glo.i pꝛima pane lui. ¶ Quo ad primã ꝑteʒ gl opume loquit intelli gẽdo ꝙ per pꝛobationẽ ſũmariã differatur exe cutõ ad tempus. ſ donec poſtmocũ plene diſcu tiatur de iune iſtius teꝛtil: ui pꝛobatun in. d. cine niens ubi de hoc. ¶Sed quatenus glo. ſenit ꝙ iſto epo oueteñ. plene de iure ſuo probonte debeat ceſſari ſñia ĩ fauorẽ alten laia. Iun. ſtat ponẽdo duas praticas pnũciadi: uidi.n. dicũt:qꝙ ſi ille eps oueteñn ꝓbabit ſñiĩ ilquaz . quã ꝓnũciatũ ẽ mõaſteriuʒ:q: ei ſubeſt 24 aure licñ. epʒ ꝑtinẽ iudex appellatõis pnunciabit ſic cũ mõaſteꝛiũ celle noue ñ ad auꝛeli. ad oucte. ꝑrieat:iõ ipʒʒ mõaſteriũ abſoluimus ab⸗ elid epi auꝛeli.⁊ lata ipo ſniã fuocam Reken 83 os dicẽ: ꝙ iudex i cã appellatiõis prüciabit au taxat ſũ p epo auꝛcliẽ. ia n piudica cho er⸗ tẽ. ar.i. d. l.a ſnia in pri.ff. ð appel. Inn. vo ei ſtiguit ꝙ ĩ cã ĩ qᷓ ex pᷣma ſnia ifertur Freucted ipli tertio ferenda eſt ſnia ſecundũ pᷣmũ modi D ubu ſchni giͦheſtd oa,uiſn cini neit ri imin non t 1 Kram ſn zao iſe uent niſi ic lni i Mrer e n135 n ſſam ben , a Ngniens n onal do eltnr ien inendl n n e ciſallin g1o A in ſ wncter 21t auimni n i ſans Ma remactat gud e ili lol no debere groannceare ſcp 1i guod neie lanit be⸗ go.e i holn 4 nenre Bon.i d , ſlin, ir ſnn ivo ruo yvolt netotd ſngue ſeoſ. ndlaſing an r nuns rlaui ſemmiur uumm;cmoltmb la ſiinc euans ub/ A inr ſ, ohar uh onrlauonkee ir mnns chlul 4 Ieſoee mne ſis proderi ſoli l tennoꝛ e⸗ Iun ad ei ſnig inurmabitor gnantum vero Niannricii trig orſnnmadiuurr de or e sVdeo dnd noderiͤ bedednantos er e voce coniradicnoni⸗ Ninus ludiſcun eo aureich ſec rde ch leñ coſſegnenr: m non ſcbiſianr cho iñ. ut hic gpenee oligiurevb autem ins Hicni forerdio ſeparaid ? dſfinaün inren tunc nulamn wuntlnanem dreneudl manecn ſeanaraur ſte Uicuus er perion ias der pro ſe obifnit in gppelanonis caolarn Picaen un Auieumfuen h in . nbuie Concſoſont c .lilni umtin ſieo lbiig rig unius progeſt ateri n lanſa er qno hiſt enngen Grtan din deden in ſneninegiming naſihtmn nnin nn Dmram oo dinuſnuitiheert cgnlantsina ogtnn Ehiin uihwölimwttle tigtuen nu pano bm nu ahhmnti Non ubenepbn, A itnfhni n ſu ani Mo poſcſcnon/ Hele m in vſcſſoran jl gli ur nmi ri cerpt ur eos o oeba gfobare zublicr oppelalenuman Agnmr de noctco orducdico.Arſeraur õ MCNciet dd d e 1AdANNhN edn Ni udcänmurnNNAadtune en Miuſmnſ nſndn c an ſore ſoo deden wſagen ffahn u . õä gnichni ſta i eſvo mardede — IrACRONe C Rius nche aelnnas oinife dolcte ſ 81 done pſtoiſf/ unre eppbn ,eNre ſivs rlin , * E Sel 4 oueri Ner 6 ₰ „ e; 1 en niiueliin denchin . Exẽplũ in caſibus de quibus.j.c. pen. Si uero non fit pꝛeiudiciũ niſi quo ad pꝛeſũptionẽ ut in caſu nzo:tunc feretur ſnia ᷣm aliũ modum do. An. limitat hoc nltimũ uerũ:qᷓdo iſte tertiꝰ cõ paret poſt ſniam latã ʒ reũ ſed ſi ↄparet ex rõe ſui intereſſe igreditur litem: ? ꝓſequituꝛ una cũ reo:tunc quia ſnia facit ſibi plenũ preiudicium: ut hic notat Inno.tunc feꝛtuꝛ ſnia ẽt quo ad ꝛc um:ſed ceue de hoc ultimo non eſt dubiũ.Con clude ꝙ aut tertius appellauit in caſu quo defẽ ſio uel actio prio loco ſpecrabat ad eũ:tunc cuʒ omnia acta ibi proſint ⁊z nocent ſicut ſnia pro deſſer z nocẽt. d. c.penultimo ferꝛetur ſnia fʒ p mũ modũ.Si uero compaꝛet in caſu in quo de fenſio non ſpectabat ad eum pꝛio loco:ſed rõne aliqualis ſui preiudicij appellauit ut in cãu huiꝰ capituli:æ iunc non eſt uis an index pronunciet ſniam non preiudicare iſti tertio. An uero di cat illam iniquam ⁊ iniuſtam quo ad iſtud factũ uel ſi ꝛetꝛactet ⁊ caſſet illam quo ad iſtum teꝛtũ nã ſatis illã retractat quo ad rertiũ:ſi pronunci et illã ſibi nõ debere preindicare:⁊ ſic põt ſalua ri quod tacite ſenſit hec glo.æ nẽ hoc ultimũ de mente Haꝛ. in. d..a. ſnia. ¶ An at ſnia lata p iſto tercio proſit nicto:diſtingue ſic poſt Gar. in. d.l. a ſn ia:ꝙ aut iſte nictus appellauit z etiã iſte tertius:= uterqʒ proſecuius eſt appellationẽ ſuã:tñ ille nicrus nihil de iure ſuo probauit in cauſa appellationis:ſed ulle tertius docuit de iu re ſuo:et tunc ſnia proderit ſolũ illi tertio: et q; tum ad eũ ſnia inſirmabitur quantum uero ad alium uictũ ſnia confu mabitur:æ de boc eſt ca ſus hic. ¶ Ande dico ꝙ iſiud monaſteriũ non babebii amplius ex ſe uocẽ contradictionis q* minus ſubijciatur epo aurelieñ.ſed rõe epi oue ieñ.conſequetur: ut non ſubijciatur epᷣo auꝛeli eñ.ut hic aperte colligitur:ubi autem ius iſtius nicti foret oĩo ſeparatũ ⁊ diſtinciũ a inre rertij: tunc nullam uuilitatem directe uel induecte con ſequeretur iſte uictus ex perſona iſtius tertij: 4 pro ſe obtinuit in appellationis cauſa:ut ſatis probatur h̊ cũ quo ad uictum fuerit ̊ cõfirma ta ſnia: nec obſtat huic concluſioni.c. una ſnia g appel.⁊.l.ſi qui ſeparatim.ff.eo.ubi pʒ ꝙ uicio ria unius prodeſt alteri in cauſa appellationis ex quo bnt eandem cãm: quia ex quo nterque ſi bi prouidit appellando nz quilibet renunciaſſe pꝛouiſioni et bencficio illoꝛum iuꝛium:qualis at debeat eſſe:tunc forma petendi per iſtum teꝛtiũ ſatis colligitur ex forma pronunciandi quaʒ. ẽ: poſui. ¶ Aut nictus acquieuit ſñie æ ratam ha buit.⁊æ iunc idem quia ſententia infirmabitur: dũtaxat quo ad preiudicium iſtius tertij et non quo ad preiudiciuʒ iſtius nicti ut probatur pes locum a ſpeciali in.l.non tm.ff.de appella.nam ibi eſt ſpale in cauſa capitali ut reo approbante ſniam:tertius audiatur appellans in illius fauo tem regulariter ergo contra ⁊ limita hoc ut ſu pra dixi in iure diuiſibili.¶ Et ex hoc poſſet dici ꝙ ibi nullum ponituꝛ ſpãle:ſed hoc contin Be re iudicata. git ibi quia intereſte tertij:non erat ſeparabile a iure uicti:nã ibi appellat tertius rõne humanita tis ⁊? cuiuſdam cognationis: quam inter bomi nes natura conſtituit.l.ut uim.ff. de luſti. æ iure itereſt enĩ cuiuſſibʒ ne alt᷑ iniuſte dãnet᷑ ad mor tem ut ibi. Ideo defert᷑ executio:⁊= ꝓdeſt uicto ria iſtiꝰ tertij illi uicto: Si ueꝛo iſte uictꝰ non ac quieuit ſnie nec appellauit:ſed fuit cõtentus ap pellatione interpoſita per iſtũ teꝛtium:⁊= tũc pꝛo derit uictoria iſtius tertij illi uicto:2 itritabitur ſñia in rotum:ar.in.d.l.ſi qui ſeparatim 2. d. c. una ſnia:quod eſt bñ notandum: quia multum limitat iſtum tex = tʒ expreſſe Bar.in. d..a ſen tentia:æ quod plus eſt dicit iſtud pꝛocedeꝛe:etiã ſi iſte tertius in appellatione ⸗ proſecutione di ceꝛet ſe appellare reſpectu ſui pꝛeiudicij:quia ni hilominus ex quo eadem eſt uictoria iĩ cauſa ap pellationis porrigitur ex iuris diſpoſitione ad iſtum qui ſuccubuerat ut in dictis iuribus 7 in zl.ſi poſt mortem in fi. fl. de bonoꝝ poſ.ↄtra ta bulas: quod eſt notandum.¶ Oppo. Zna p̃dic ta ⁊ 3 tex. vi.n. ꝙ a ſñia lata iter alios no poſ ſit appellari.d.l.a ſñia.ff. ö appel probatur per locum a ſpali in.d.l.nõ tin ¶ Solutio glo. iſta in ſecunda parte format contrarium: = formali ter non ſoluit: dic tu ꝙ regulariter procedit cõ trarium:fallit nbi ex ſẽtẽtia inter alios dicta in fertur alteri plenum preiudicium ut in cãu.l. ſe pe.fl. o. ⁊.c.pe e.ti.⁊ in.d l.a ſñnia pꝛimo reſpõ ſo:tñ ſi ſnia eſt lata contra heredem in preiudi ciuʒ eſtamẽèti:tũc eni legatarij appellant ut ibi. Igem ſi infertur aliud preiudicium licet nõ ple num puta reſpectu poſſeſſionis ut hic. Idem ſi põt inferri pꝛeindicium reſpectu preſumptionis ut qꝛ ſñia fuit lata j unũ ex coheredibus: tunc alij poſſunt appellare ne illa ſnia uel acta faciãt aliquã pꝛeſumptionẽ cõtra eos:cum aget ſupeꝛ eorũ poꝛtionibꝰ. d.l.a ſñia. .iij. Idẽ qn iteꝛeſt rõe cuiuſdã humanitatis.d.l.nõ tm:dic eꝛgo ꝙ ubi unllũ ĩtereſſe põt pᷣtendeꝛe tertius:tunc non audit᷑ appellãs a ſñia lata ĩter alios. ij. q. vj. nõ ſolẽt ⁊.c. cũ ĩter. R. de elect᷑. Secus ubi pot ali qð ĩtereſſe pᷣtendere ut h̊ ⁊ i iuribꝰ pal. ¶ Sʒ di ces tu:qũo audit iſte teꝛtiꝰ ꝑ uiã appellatõis:cũ iudex eũ nõ granauerit qꝛ nunq fuit in iudicio So. dicit Inno. ꝙ iſte appellamit:qꝛ ſñiando 3 unũ ĩtulit ſibi iniuriã ĩ iur̃ ſuo:nõ plʒ h̊ Bar. ĩ .d.l.a ſñia:nõ eni potuit iniuriã iferre illi queʒz nõ cognouit. ¶ VUnde dicit ꝙ iſte appellat ne ĩ ferat᷑ ſidi pᷣiudiciũ ex ſñia:2 p̊ effectus non põt haberi niſi cognoſcat᷑ de iniquitate ſñie quo ad eũ merito audit᷑ appellans. Ex hoc infeꝛtur: qꝙ hec appellatio eſt iudicialis z non extraiudicia lis:quod tenet Innocentius dicens ex hoc ꝙ non erit opus proccdere ſicut in appellatione extraiudiciali uel litem conteſtari data contuma cia appellati.ſed per omnia proceditur ſicut in qualibet appellatione iudiciali: qð ẽ notandum ⁊ ſatis uidetur hoc colligi ex iſto tex.æ clarins ex dicta.l.s ſententia.¶ Munc quero: pone ꝙ y⸗ aſ m larsa ala r n, ¶ Were indicara. ſentètia mãdetur executòl pro epo aurelicñ. pu ta quia oueten.rationabilliter non appellauit: et ſciuit cauſã agi:nunquid eps aurelieñ. preſtabit cautionẽ buic monaſterio ꝙ ipſuʒ delendet con tra oneteñ iuxta.l.is a quo.fl. de rei uen. BGlo. ſiſta in tertia et ultia paꝛte cõcludit ꝙ non:quia nunc agit tm eccleſia oueten.quaſi uelir glo.qꝙ cautio de qua in. d. l.is a quo eſt preſtãda quan do duo eodẽ tẽpore agunt contra unũ:et alter prius obtinuit ſñiã pro ſe cõtra reũ:tũc.n.ſñia mãdatur executioni ĩ fauoreʒ uincentis preſtita cautione epᷣo reo de conſeruando illũ indẽneʒ: ſi aliter actor obtineret contra ipſũ.Ex hoc di co ꝙ ad tex. noſtrũ glo. optime loquitur quoni aʒ iſte eps oneten. non ueniebat principalit cõ tra monaſteriuz: ſed irerponebat ſe ad ipediẽdũ executionẽ ſũie: ⁊ ſic ceſſat hoc caſu diſpoſitio il lius.lis a quo.¶ Sed dubiuzʒ eſſet quid ſi an te executionẽ factã epᷣs moueret liiẽ contra mo naſteriuʒ: nunquid poſſet monaſteriũ rẽpoꝛ exe curionis petere hanc cautionẽ de idenitate quo ad oueteñ æ forie ꝙ non:ſi iſte ſciuit cauſã ſuaʒ agi ? non cõtradixit.nã ſũia debet ante oĩa mã dari executioni: æ poſiea poterit iſte oueteñ age re cõtra aurelienñ. ¶ Quid auteʒ ſi iſte eps oue ten. eſſet in poſſeſſione:dic ut ifra dicã in glo. ſe qnẽti. ¶ Op. contra litterã de cõtrarietate:pri mo. n. dicit: ꝙ ſi eps oueten poteſt docere ſe 160 nabiliter appellaſſe: qd debet diffeꝛri executio: ne eccleſia oueren. patiat circa poſſeſſionẽ detꝛi mentuʒ. Poſiea in uer. alioquin innuit contia riũ:dicit.n.qꝙ ſi non poteſt rationabiliter doce re rõnabiliter ſe appellaſſe ꝙ fiẽda eſt executio abſqʒ preiudicio eccleſie oneteñ.quia res inteꝛ glios acta ⁊c.cuʒ n. uer ille alioquin ueniat ad uerſatiue ad pꝛecedentia:debet itelligi ꝙ in caaun ↄtrario fiat eccleſie oueten preiudiciuʒ. ¶ So lutio glo in uerbo nõ noceat mem contꝛarij di cit ꝙ primũ dictuʒ debet intelligi de iudicio re ſpectu poſſeſſionis ueꝛ. alioquin de preiudicio reſpeciu propꝛietatis quaſi dicat ꝙ ſi eccleſia o neteñ. poteſt docere ſe rõnabiliter ⁊ iuſie appei laſſe:⁊ ſic docebit de iuẽ ſuo puta qꝛ ꝓbabit il . lud monaſteriũ ad ſe pertinere:uel quia eſt ĩ di oceſi ſua uel preſcripſit ibi oimodã iuriſditionẽ nel babet pꝛiuileginʒ uel quid ſimile: æ tunc nul lũ preiudiciũ patietur nec ꝛcſpectu poſſeſſionis nec propꝛietatis:aut quia non rationabilit᷑ ap pellauit uel miſit nunciũ ad illã pꝛoſequendã de bito tẽpore:⁊ ſciuit cauſã ſuã agi:non patietur preiudiciũ ſcilicet in proprietate ſed circa poſſeſ ſionẽ ſic.¶ Aduerte quia bic iacet difficultas 2ð Ilaa 3 Gte ſa principalis huius.c.in nidendo/quale pꝛeiuditi um infert᷑ ſuperiori ex ſententia lata contia ſub iectũ ſuper iure ſubiectionis ⁊ in caſu in quo ſu perioꝛ ignorauit iugiteꝛ cauſã agitari cõtꝛa ſub iectũ:itaqʒ tẽpore ſuperuenientis ſcientie lapſuʒ eſt appellandi tempus decendij communi omni um iudicio ꝙ nulluʒ debʒ ex hoc fieri pꝛeiudici . nm ipſi ſuperioꝛi:ſiue ipſe poſſideat ſubicctis .44 V 6. 4 12, nem ſiue nemo ali per. c. ueniẽs de teſti. ¶ An de poteſt ante executionẽ occurere ei ?2 de iur ſuo docere: ? Inno. ſic ĩtelligit illud. c.ĩ ign D te cauſaʒ agi 27 ſacit. . penul.j. eo. .c.cipe “ re iudicata. Si ueꝛ0 ſciuit ⁊ a ſñia appelaa idẽ dicendũ: quia adhuc cauſa eſt integꝛa: qn peꝛ appellationem legitime interpoſitam ſutpen ditur ſñia ut in. c. uenientes de iureinꝛ. 2 in. d .l. a ſnia. Sed dubium eſt cum ſciuit cauſam ſubiectionis agi:⁊ non contradixit: nec appella uit ſaltẽ legitime: uel ſi legitime non fuit debito tempore perſecutus:quo caſu ſuccedit uer. alio quin bic poſitus. ¶ ODꝛo cuius intellectn ego premitto illud ceꝛtũ eſſe ſubditos poſſe conueni ri a teriio ſupeꝛ iure ſubiectionis:iũ quia imer eſt eorũ dominuʒ non mutaꝛe:um quia ipſi ui dentur facere quo minus tertius poſſidear non patiendo euʒ poſſidere ſeu ſibi non obediendo: ut patet bic ⁊ i.c.cũ iter.S.eo.⁊.c.auditis ſupra de pꝛeſcrip.ubi hoc tenet Inno.⁊ ideʒ ſentit in cc inteꝛ quanuoꝛ de maio.⁊ obe. dicit tñ Inn. i. d. e auditis quoſdaʒ teneꝛe: ꝙ licet ſubiecti ad mittantur ad defenſionẽ ? poſſent conueniui:ta mẽ defenſio primo loco pertiet ad illuʒ qui pol ſidet ſubiectioneʒ. Refert alios dicere 2 melius Fim enm ꝙ defenſio nõ pertinet principalius ad unũ ꝙᷓ ad ꝛeliquũ ſed plene ad utꝛũqʒ ⁊ equatii alle. I. principaliter. C. de ibeꝛ cauſa: ? cum bot fo dicto tranſeunt cõiteꝛ doc. ibi:⁊ hoc mihi ſe per placuit:ar.eorũ que leguntur ⁊ notantur in c.fi. de maio.⁊ obe. et maxime ibi per Moſn in. c imperialem. F. preterea de pꝛc hi. feu. alie. per ee. coll. x ubi patet ꝙ ſubdin poſſut ſe op ponere ne mutent dominũ: ? ſic pꝛo eoruʒ inter eſſe pnt cõueniri uel ſe offerre defenſioni. cu de iure ſubiecrionis agitur:hoc premiſſo cum que rit᷑ qe pᷣiudiciũ inferĩ dño qui ſciuit canm agi cĩ ſubiectis: ? tacuit: nec a ſnia appellaui. Inn.i. c. ſuborta. ]. e. ũ ſẽtire ꝙ ĩferat plenũ pimdiciũ reqrit iñ ꝙ dns ſciuerit cãʒ agi ⁊ no ignoraue rir ſibi ius cõpetere ĩ ſubiectos litigates¶J ét ſetit ĩ. d. c. auditis ubi dixit ꝙ ſñia lata õ unũ alteri n piudicat niſi ſciuerit ⁊ nõ defederit all. c. pe.j e. 2.l. ſepe. S. pe. e. ti. ſi Zꝛiuʒ tenuit ipſe Inn. b dicẽs ꝙ dno fit piudiciũ q ad poſſeſſio nẽ qꝛ fit executõ ꝓ illo q̃ ſñiaʒ obtinuit:n dt piu dicat᷑ dño q'ad ꝓprietatẽ. Et ide tenuit ic.e. pe. ? uĩ e caſus vᷣ:⁊ hͥ cõi tenẽt doc: Do ſij. de za. oli cardialis florẽtinꝰ pcepioꝛ mesle geco b. c. magis ſe ꝛcſtrixit. Dinit. n. ſ li pindiciũ ſupioꝛi et ſup poſſeſſiõe: ſi iße poſſideban ſubiec tionẽé: ? ad h. c. iñdebat ꝙ ireligii an ſupioꝛ n eꝛat ĩ poſſeſſiõe.nã ubi als pomuiſſz ipedii execu tõeʒ fiẽdã ĩ fnocãte pᷣtexin iuris ſuiꝛut le. ? no. i q. c. ueniẽs ð teſt. ? pꝑ Daꝛ.i. ·a diuo pio re iudicata:nunæ non porerit ex gno fuit ſciens 2 non aſſumopſit defenſionem. Sed ſi ipſe ſu perioꝛ fuiſſet in poſſeſſione non debz e⸗ Hrinal⸗ propteꝛ ſententiam latam conna ſubiectos:qꝛ poc eſſet de directo contra menem pulus.6. 6 venin o mulen cabſq Pro jtog i di cxecl .5. ab eret del gien cufn o growan Fasani us e odrinu ſt n ſCererund in – o weo uigemr ulſelel (Secon- hoe rer aios en te rleinnanne ul rut iao ſtig boniocan en/ a taſon h d tor li ian ib / daumſitignneor geſisci ſhmo./ õ Han oc nGomuno ſe ſpenort qno d gliiroltame on qvo al laſus ibi exce vs. CEt boc apernicnne probo per urionen lns Zunoci in d.d andtis wdi in acte o dn eſwdrehudneagur eopaduen fape orè Wios euds derdnenergo lone ſia ) vpi won deder nocan ateri en ten cntiiqvoc probo per. ſpe t c penul ti ſenentn 5 uni noeet alentci io an prume 60 cöpenedanacto hronnit ſegnaten erpen Lumpoſſitiäg ucico tchelere nr ii aici ſed ſtegpaſter d eicg eninernon n cfſs ſibetos tinouerea meino d Bien eſtheinpnmanenmn domino ſen ſapenon ſubieen liigen pro mereſe corumalſeet babehl ſlun eftni ) ibalion rone eori intereſſe apling 3 lanſ penore huszdtarſuͤmn lun on dden ſinhetgrcſen ub ertio ren aſo ſ aad . Uper ſo Pen lex. et poteftn gainae ne weng 0r. lebaber n wein nin adeſmn und iginmant Hj 1 el ſe texr. nn e,, dcl nen⸗ J. um . knumelunm ryeintern ſants u intn. Jo eb zur 4ppr ihengecgo le in Inno ae ae. In ſcnt e di A iſil ge⸗ d An aabi monem egiiine l 1 n c nenie nes deſen P lia Sed dn aid ſmnin : mnnnin in 2gne o ofmncin ui Snnneiſ legtinen i⸗ Cnng:no (ſiſtech, B ſeelin gn deeſns deſins, Do Cuitsf mu rgo nmamis ſit Panqcoen oſiche ſn t tin un detic chim z dt iul, deprſaip n dor nn Jrorichtr cint qumorde nih eohe ti dc mds auſty ner lallii mitmmmmmr oefcnſoni poſin ont me deſqſo onno uo eninad iz gn, ſcer ſbtanonn. Natn alosdianrti fneam ꝙ ocſnſo no enmmn onnipnlul m iui t inra mig ll A ormapalr Q.Ne ber uſir ne odiao runſamr cnmrdoe blee hoe /mh M uauinar cori que gunur ? notcnunr Aiemtdt:0de amunne biſe Hoſt aC Eeraien Nad d NdN 5oNl ddn ſin oncre emumn dnfr Andinini cep corein deofhne igſiann iore ſodiegionis ginrdot nrken ri gehendrci nfen dfochi te 4 M Armnz eiſttegkni nit⸗ mirin lantch, . 3(ewiectos ncri⸗ nſ nsimn ai ig , (emi Mdisd rir umnij Aentniſnmttd ſee e rei ſi ⸗ .diofi utiüe⸗ mplbiſien⸗ (che.)t. u 9 ſ SPesr i ner Auditr „. (MBe rre ladicata. ubi dicitur ꝙ ſẽtẽtia debet mandari executioni abſq; epiſcopi oueren pᷣiudicio ⁊ ſubit tex. ratõ nem:quia geſta ↄ monaſtenum non debent pᷣin dicare epiſcopo pretendenu ſubiectionem lʒ ſci neꝛit ? non appellauerit:quia res inter alios ac ta regulaꝛiteꝛ alijs nocere non debet. ¶ Ande placer mihi iſte intellectus:? pondero multum duo ex iſto rex. Drio ĩ eo ꝙ dicit ꝙ abſqʒ pre iudicio eccleſie oueten. mandata eſt ſnia executi oni:ſi.n.priuaretur poſſeſſiõe ſua ñ fieret abſqʒ ſuo preiudicio grauiſſimo:cuʒ magnum ſit poſ ſeſſionis cõmodum cũ ſepe ex deſectiu probatio nis de dominio perdatur ipᷣm dominium ut in c.ſepe de reſti ſpolia.æ onus probandi incũbit non poſſidenti.l.fi.de rei.iudi.C. et ĩ. c. ex litte ris de prob. inſti. de interdic. ꝗ. commodum. ntelligatur ergo iſte tex. de tali preiudicio quo grauatur do.tacens:cũ fii executio ĩ re ua cante:cum facilius ipſe obtinuiſſet:ſi nemo pol ſideret ut nõ.in.d.c.ueniens:⁊ hunc intellectuʒ iudicio meo nidetur tacite ſenſiſſe Innoc.in.c: quanuiſ in pꝛin. j.eo. ¶ Secundo pondero mł tum rationem decidendi hic ĩ ſine poſuã ꝙ ꝛcs imer alios acta ⁊c.⁊ ſic ſingularuer uult hec lit tera:⁊ neſcio alibi ꝙ dominus dicitur prorſus alia per ſona quo ad hoe ut nullũ fiat ſibi preiu dicium ſaltẽ graue ex geſtis cũ ſubiecto. ¶ Ex quo ifertur ꝓ. c.penulti.j.eo.⁊.l.ſepe.e.ti.ff.ha bent locũ in dominio ſeu ſuperiore quo ad re gula ibi poſitam ? non quo ad caſus ibi excep tos. ¶Et boc apertiſſime probo per ꝛationem iplius Innocẽ. in. d. c. auditis ubi dixi ꝙ defen ſio cũ de ſubreptione agitur equaliter ad ſuperi ore ⁊ ad ipſos ſubiecios pertinet: ergo ſentẽtia lata ↄ unũ non debet noceꝛ alteri ẽt tacẽti ⁊ ſci eni:quod probo per.l.ſepe ⁊.d.c.penul.tũc.n. ſentennia ↄ unũ nocet alteri:cũ is cui primo lo co cõpeiebat actio promiſu ſequẽtem experiri: cum poſſit ulũ a iudicio repellere ut ibi dicitur ſed ſi equaliter ad uerũqʒ pertinet non dotniſſer. ens ſubditos remouere a uctao. Jeem qᷓꝛe eſt hic imputandum domino ſeu ſuperiori:cuʒ ſubiecti lnigent pro intereſſe eorum:et ſic ſñtia habebit ſuum effeciuũ õ ſubduoſ:ut non poſſint rone eorũ intereſſe aplius odicere ſed non õ ſu peꝛiorẽ cum non ðbeat ſnia excedere effectuʒ ſu um ⁊ tranſire ad alias perſonas ut in. c. queli nit de bis que fi. a prela.z.l.ſcimus. C. ð penis Dicet aliquis: hec nidentur textũ.in. d.:.ſepe F.nam ⁊ liberius:ubi dr̃ ꝙ ſi libeꝛtus litigans ge ſtatu ſuo cum tertio reportat ſniam contrari am pꝛeiudicat ſibi dño ſuper ſuo inrepairona tus.ad illũ tex. ẽt poteſt reſponderi dupliciter. rimo ꝙ rex. ille babet duos ĩtellectus. Dꝛi mo ꝙ inteſigitur qn dqns interncnit in iudicio et hoc ſonare ux ille tex. dum dicit me interneni ente æc.æ hunc intellectum tenuit Joa.æ appꝛo bat Inn. bic dint. n. Jo. æ bene m Inno. ſiquis iura petit que ego poſſideo in re aliqua ms lciene et obtineat:non in mihi preiudicar: nili euʒ defendam ⁊ exponit uer. d.l.ſepe ibi me interueniente ⁊z defendente.⁊ ſic apparet ſecun dum eum:ꝙ ſi offerat ſe defenſiom debʒ pꝛoba re de iure ſuo alias fieret ſibi preiudiciũ. ¶ Se cundus intellecrus fuit Nog. ut ſufficiat ſola ſci entia:⁊ licet Mar.hũc intellectum reneat in. d. II. ſepe. Inno. tamẽ ? Jo. an. dicũt hic ꝙ papa uidetur h̊ illum intellectũ Rog. reprobare. Sʒ ſi uolumꝰ ſeruaꝛe bũc itellecti Rog.et Haꝛ. dicamꝰ aliter ⁊ ſic: ꝙ aut loquit i libeꝛto litigã te:⁊ fit domino ſcienni preiudicium ut in.d. H. nam ⁊ ſi libertus. Aut loquitur in ſubiecto liti gante:⁊ non fit domino pꝛeiudicium licʒ ſcienti niſi interfuerit in iudicio:⁊ obtulerit ſe defenſio ni: ⁊ ita procedat iſte tex. Et hunc intellectum poſuit do. Anto.hic: ⁊ uidetur iudicio meo de mente Bar. in. d. . nam ⁊ ſi: ſi ratio ſua bene ponderetur:ratio diuerſitatis eſt: quia libeꝛtus fuit cõſecuius libeuatem a domino: ⁊? ſic uidet᷑ habuſſe licentiã a dno experiẽdi ſupeꝛ dominio 7 conſequenter ſuper iurepatronatus ex licẽtia ipſius domini merxito fit qño ſcieti preiudiciuʒ: ſicut ea.rõne dẽ in crediiore litigãte ſuper dnio pignoris agendo hiporbecaria ut fiat preiudi cium debitori ſcienti:habuit enim illã obligatio nẽ facto qni:⁊ ſic vr ſibi dediſſe licenã litigãdi ſuper dominio ut notat Har. in. d.l.ſepe: i ſub iecto autè ceſſat hec ratio:cũ nihil habeat facto domini ſeu ſuperioris:ſed mere ipſe poſſidetur ſi ergo litigat de ſubicctiõe uenit mere pro iteꝛ eſſe ⁊æ facto ſuo:ideo non debet preiudicaꝛe do mino:imo dominus quo ad ius ſuum cenſetur prorſus alia perſona ut aperte uoluit tex. hic: ⁊ cum hoc temperamento dictum Innocè. in. d. Cc.ſuboꝛta poreſt intellgi. Nam ibi litigabatur de iure exemptionis cum pꝛetendente ſe exemp tum. Ec hoc infert᷑ ſingulariter ꝙ ſi exemptus ey priuilegio liigat ſuper iure ſubiectionis cuz ordinario loci ſciente papa ⁊ tacente: ꝙ ſenten tia contra exemptum lata preiudicat iuri ipſius pape ad inſtar liberti linigantis ſuper ſtamu ſuo ſciente domino ⁊? non contꝛadicente: quod ex preſſe ienuii hic do. An.quia exemptus aliqðᷣ commodum ultra ſubiectionem conſequitur a papa:in quo poteſt dici habere cauſam a papa binc eſt ꝙ quando papa iudicat ſuper exempti one exeipit expreſſe ſuum preiudicium: predic ta procedunt quando ſuperior ſciuit ⁊2 tacuit: idem ſi minus ranonabiliter appellauit. Sed dubito quid ſi ſuperioꝛ debito tempore ⁊ ordie appellauit a ſententia lata contra ſubiectum: ſed voſtmodum appellationem deſeruit: nunquid ſententia irrogat ſibi pꝛeiudicium. Innocẽ. ſen tit ꝙ ſic circa poſſeſſionem non autem circa ꝓ prietateʒ:exponit enim Ver.alioquin: ideſt ſi ap pellatio non fuit rationabiliter interpoſita uel fuit:ſed non miſit nuncium nel neſciuit cãm ſuã agi. HMoſtien. dicit ⁊ bene ꝙ hoc ultimum debʒ dicere:⁊ ſciuit cauſam ſuã agi. alias ſecus ꝑ.c. denl.j.eo.quaſi dicat æ bene ꝙ ſi nõ appellanit ¶ De re in ſicara. er nelciuit cauſam ſuã agi:non fit ſibi preiudici um ẽt ubi pꝛimo loco defeſio ſibi cõpeiẽt ut.d. c.pe.multo fortius in caſu buius. c. ignoꝛantia non dʒ ſibi nocere. Et ſic cdeundo ad queſitũ ſentiunt iſti apetiſſime quod id quod dĩ in. V. alioquin ut ſine pꝛeiudicio fiat executio ſũie hẽ at locum ẽt ubi fuit appellatuʒ. ſed fuit appella tio poſtmoduʒ deſerta per non proſecutionem. Sed in conrraꝛium ego allego quia ſi tertius offeꝛt ſe defenſioni et ſuccũbit:facit ſibi plenum pꝛeiudicium:ut notant hic doctores:arg. hic ?— ſentit Har. in. 1. ſi ꝑluſorio. ff. appel. ( So. põt dici ꝙ contraꝛiũ pꝛocederet qñ teꝛtius aſſu meret plenaʒ diſputationẽ de iuꝛe ſuo:bic uero loquitur qn appellatur reſpectu ſui piudicij cir ca executionẽ fiendaʒ: unde ſi non proſequuur appellationẽ: perinde eſt ac ſi non appellaſſz ut bic:⁊ ſic remaneat ius ſuũ preter executionẽ ſal no ꝙ itelligo cũ limitatione: de qua.S.dixi ĩ pᷣn cipali qõne. ¶ Greterea circa pꝛedicta quero pone ꝙ ſuperioꝛ fuit uocatus ad cãm que mo nebatuꝛ ↄ ſubieccũ:ſed nõ cõpaꝛuit nunquid H̊ caſu ſũia lata õ ſubiectũ preiudicat ſuꝑiori. do. An. uidetur bic ſentire ꝙ ſic. refert.n. Cy. in.l. i. C. de aduo. diuer. iudi. tenẽtem ꝙ ſi de iure meo cũ alio iudicatur me alſliſtente uel uocato: ſepeꝛ mibi pꝛeiudicatuꝛ ad boc glo. in. c. dileciꝰ de ſimo ¶Sed tu attende: nã puto ꝙ aut lec gura. do. An. ẽ corrupta aut corrupte alle. Cy. ⁊ quicquid ſit dictũ non eſt ueꝝ ut ſufficiat ſola uocatio in caſu huius.c. uel conſimi. Ande di co ꝙ aut ſumus in caſibus de quibus in. c. pe. . e. in quibus infertur abſenti plenũ preiudici um data ſcientia cauſe:et tunc fatendũ ut ſuffici at ſola uocatio:quia per hoc arguimus illuʒ ſci uiſſe cãm agi. meꝛito fit ſibi preiudiciũ: cũ ſibi 5 mo loco cõpeteret actio:et ipſe peꝛmiſit ſequen tẽ experiri ut ibi et in. l. ſepe. ff. e. ti. Aut ſumus in calu huius.c.uel alio ubi abſenti et ſcienti n fit plenũ preiudicium:et tunc non uiðo ꝙ ex ſo la nocatione fieret illi plenũ preiudicium naz p mo tex. eſt in dictis iuribus per locum a ſpecia li in contrauũ. Itẽ ex ſola uocatione quis con ſtituituꝛ in contumacia:et ſola contumacia non ſufficit ad priuandũ me iure meo: ſed dʒ proce di alijs remedijs ut in.c.tue ⁊.c.qm frequenter .F. in alijs ut lite non conteſtata:quinimo plus dixit Inno. in. c. inter quattuor de maio. ⁊ ob. ꝙ ſi ſubditus ſuper iure ſubiectionis conuẽtus nominat dnm in iudicio: æ datur illi terminus ad comparenduũ:ꝙ eo non comparẽte non dʒ dari preſenti ẽt uera poſſeſſio ſubiectionis:quia ſubditus non hʒ facultateʒ ꝛcſtituendi ſubiectio nẽ:cũ ille ipᷣaʒ ĩ ſe ñ poſſideat ẽt alieno nomine ſed poſſideatur. Et uide ibi plene:an hoc caſu babeat locuʒ nominatio dñi cũ effectu:nec Cx. 1ʒ id ad quod eũ allegat do. An. imo loquitur qn agitur de pᷣnaricatiõe õ aduocatuʒ ꝑte noca ta et pꝛeſente ⁊ tũc iudiciũ agitatũ õ aduocatũ preiudicet parti:et ſic ſecus ſi fuit nocata ſed ñ 19 Prn wer ſ W Pſ t 9 WhAte νι „ 6 „— „ B e⸗ A P/e 5 1 no . „α⁹9 preſens:⁊ hoc ideʒ ur̃ uelle glo.in. q.c.qi .ij. de ſimo. quã allegat Cy . ne ſrdli ans it diceꝛe do. An. me alſſiſtente ⸗z Vocae al iſta alternarina uel dʒ eſſe: ? alias non b unge ceret:æ boc nota. Et peꝛ hec habes oĩa A dunt ad intellectuʒ tex. ? glo que ſufficef ne ſe lectuꝛa buius.c. Ded pro ſtudio tamen, 20 an tertius pofſſit appellare a qualibet ſͤa ta ð reñ principaleʒ.¶ Ded Vmorb ml 6 inſtat ſed uera ⁊ clara concluſio que uider en bi in effectu placeꝛe: et approbar Bar incg. a ſñia eſt hec: ꝙ ab ea ſũia a qua põt appellare ꝛeus uictus:poterit appellare ille tertius puta . pria ⁊ fa ſñia.¶ Sed dubiũ eſt i tertia ſnia a qua nictus appellare non põt: quia non Iʒ teꝛno appellare. C. ne ĩ una eadẽqʒ cq li tertio appel in rubꝛo et nigꝛo et in. c. ſua.. de appel. Et diſtinguendũ ꝙ aut ſciuit cãʒ agi per vicuʒ añ ſniã:et non poterit tertio appellaꝛe:iputet. . ſi bi quare prius non prouidit ſibi ar. C. de euic. .l. ſi parentes ? ar.j. c. penul.?.d.l.ſepe. Aut ignorauit ⁊ poterit appellare:qꝛ ſine culpa ſua non dʒ dãnificaꝛi:hec tñ appellatio non bebu releua? uictũ peꝛ hunc tex.hic in eo ꝙ cõfirma tur ſnia quo ad reũ:cũ nil de iur̃ ſuo docet:idẽ dicendũ qũñ ex iuris diſpoſitione appellaꝛe non põt. ¶ Er pro hac concluſione adduco terin eo ꝙ mandat inquiri: an iſte tertius ronabilite: appellauerit: non. n. eſt ꝛonalis appellatõ: er 4 potuit prius prouideꝛe et ondere de inne ſuo: ſed uoluit expectare tertiã ſniam. Eſt. n. preſip rio ꝙ dilationis cã nunc appeller. ¶ Quen: nũquid tertius poſſit pro itereſſe ſuo proſequi appellatione interpoſitã per reuʒ principalema liteꝛ peꝛ ſe non appellandũ: dic ꝙ ſic:quinimmo ſi principalis ꝛeus tranſigerer cum actore. pot nihilominus iſte rertius quo ad ius ſuum pro ſequi:quia non põt ꝛeus peꝛ ſuam nanſactionẽ preiudicare iuri iam queſito iſti tenio in eo qi cepit illam appellationem reſpectu iuris ſui pro ſequi:de bis nidetuꝛ tex.in.l.a ſententia. 5 idez reſcripſit cum ſequenti.ff. de appel. ? ibi hot fi mat ⁊ notat Har. MDotmiſſz ergo iſte ouereñ. non appellare: et appellationem interpoſitam per monaſterium proſequi ⁊ ſuper illa de ſuo iure doceꝛe:nec mirum. ſicut enim poteſt tertius pro ſuo intereſſe alſſiſtere liti 2 illam promoue re ut in.l.ſi perluſoꝛio poſt prin. ff.de appella. z.l.ſi ſuſcepta. ff. de inoffi. tefla. ita aſſiſtere can ſe appellationis ? etiam promouere teo pꝛinci pali deliſtente. ¶ Quero nů generaliter quich poſſit facere iſte teꝛtius qui uenit ad cauſaz peꝛ alium intentatam ¶ Inno. hit multa er intti cate ponir Bar. in dicta. d l.ſi perluſorio. F.i. ſic clare æ notanter dixit quod tertius poteſt ue nire ad tꝛiplicem effecium: quandod; wenit ui remoueatillum qui cauſam incepiizun ipſe per ſe proſequatur agendo uel delendendo: pront ur illi alſiſtat: pꝛoba ille faciebat:qñqʒ; eni uenit ur illi ali tões iducat:⁊ alia faciebat ad nictoꝛiã ↄſequè 1ad da den 6 madi 73 1 ſi ctmnr u 4 icenun oin ⸗ rone zdann ofti Per quaa⸗ Euonp dan geialiren⸗ däpeine pnincſpan, vnilſ Kaän amn con lann. .t penul. ſcel Uero ſchit le; conteſtnietunt porcfieſt onit inpeiſkeſu end crin ſen ſi⸗ ſceni preindſen dens unbib ali tne noluotrt wmmr i is inbis. . piuent u juſim ilmcetnint: m pulfepoel ner ilun Afancirin hrouclein cutmſnorinne i hfnir ſp unla in iu prͦgin e inuſti pore lis Ceke lae .ſole onmſff eloln. eno ad fin Giwenttens milt ſinn cncinnen a nie 1ord Nein Endid een d iad unereſſent i.4. verbſord. Bec ce o Ouddamran poſſit proocere eſtes quos puincipais nong duxit gioſ tenun auod iic in.. luſcept. mnoffeteſtſeqninr Oer inlocoprenl an conſtmmms de ilb ( Deando eiſi nn dodiaur Anin ſo ſecmndo cin nantens pol diaroresdans tanſſtnores idicns ſtdenopoteſts inluene naligeſner ann Orticuis veſee contrari eidus aſde nonadninenur ripeſirr ale Ee nncurnn ge eſi. Jyno e wirn nt ni ande g /1 ueiginnund icne d , hon ͤrinchont onnm Br er ſi Drinum ia den eſnr ner Ancimr veſns Pun uune 4 Drinng Sjn hrinpelis lꝛoborhyr Nobat hyr röne, ſe er pei⸗ . ſe enreſere ſerc plinſi – nilegon 4 d. 1 Sar Gfiinnt Alne ſcn u d eun 8 e ngn inmbnp angdantſuſteg 61 Snrdi n ſantt; Vat ganm numn eſußn 1gnarrpnics unroriitibirben iumngt lchenltalt gmoſanitt ont apelireg ſfrct nondz dinfini dani gllmim chmi nmni n dn n ein agi ir ſin o ni ci ni oritf ſdoen demci qa insdhoſtinr gpl⸗ i σnpr n ininne uon mudyr imunan emtus röubit pypclamntnon umls prlao⸗ rg pnit nus gonidera ogee ir. Nwoputenpetare erti fian. Ctnrcſi,. ocodimndns d in(Orm. igAürrusr aſſe i Nil chtioneuinNiaa ,cNinchl aaſe Apiimin dt ienm 1iwhapals uns miggn mn mn blommms ſe enins aſo 4 ven entannmm ſi maͤu un n wdme m imn epcim ie 4 wionenteſeemii nlatorn ¶ Be re ſudicata. qnqʒ nenit poſt ſñiã ad executionẽ impediẽdã: quo ad pmũ cffectum diſtinguit: ꝙ aut ad illuʒ qui cãm incepit ſpectat negociũ principalit᷑ aut eque principaliteꝛ ſicut ad iſtũ tertium:⁊ rũc fti us non põt impedire iſtum agere nel defendere ſeu aliter remouere:ar. in. d. c. penul. z.. ſepe pᷣ alle. Aut ad iſtũ principaliter non pertinet ſed per quãdam ↄntiam:ad iſtũ ãt tertium peꝛtinet pꝛincipaliteꝛ. Exemplũ in uẽditoꝛ qui agit cãm ſuper dñio rei uenditeHec ãt cã principaliteꝛ pertinet ad ipſum emptoꝛẽ:lʒ peꝛ quandam con ſequentiã periculũ emptoris reuertatur ad ipᷣm uenditoꝛẽ qui tenetuꝛ de euictõe ut in.c.fi.vt Ep tione ⁊ uenditione:⁊ tunc ſi quidẽ iſte tertiꝰ ue nit ante litẽ conteſtatã: æ poteſt impedire illum agere uel defendere ut. d.l.ſepe ⁊. c.pe.j.eo.ad hoc.l.titia.ff.ſolu.mẽimonio ¶ ¶ Si ueꝛo iſte tri us uenit poſt litem conteſtatam ⁊ tunc ſi uenit ad impediendum illũ agere:æ ignoret ea q fac ta ſunt: æ poteſt illum adhuc impedire ut dixi in precedenti caſu:quia ſicut ſñia non nocet igno ranti.d.c.penul.⁊.l ſepe ita nec conteſtano.Si uero ſciuit liteʒ conteſtari:tunc poreſt ei aſſiſteꝛe non ãt impedire ſeu remouere:qꝛ ſicut ſnia ſibi ſcienti preiudicat dictis iuribus eadẽ rõne litis conteſtatio ut notatur in dictis iuribus. Si ue ro nenit ad ipediendum illum defendere:tunc ĩ pedire poteſt nec illum defendat in preiudiciuʒ ipſius tertij:non ãt ne illũ defendat in preiudici um ſuũ pꝛopriũ:quia ẽt inuitũ pote uis defẽ dere.l.ſoluẽ. cum ſi.ff. de ſolu. Hn ad fᷣm qñ uenit tertiꝰ ut illi aſſiſtat ⁊ coadiuuet ad uic toꝛiã:⁊ tunc in dubio poteſt pꝛo ſuo intereſſe ut in.d.l.ſi perluſorio. Sed de iſto dubitatur:an poſſit producere teſies quos pꝛincipalis non „ duxit gloſ.tenuit quod ſic in.l.ſi ſuſcepta. ff. de inoffi.reſi.ſequitur. Har.in loco preal.facit.c. conſtitutus de teſtib.¶ Secundo de iſto rertio dubitatur an in iſio ſecundo caſu ueniens poſt dilationes datas ⁊ atteſtationes publicatas poſ ſit de nouo teſtes induceꝛe intellige ſuper antiqᷣſ articulis uel directe contrarijs:quibus caſibus non admitteꝛetur principaliter cauſam agenſut in. c. fraternitatis de teſti. Inno.hic multum in ſiat:⁊ uẽ tandẽ dicere ꝙ non quia pᷣmum ꝓceſ ſum pꝛoſequitur:non at inchoat nouum. Maꝛ. dicit ꝙ acta geſta per iſtũ primum ira demũ 5 iudicant iſti tenio:ſi ſciuit cãm agi ſecus ſi igno ꝛauit:ſicut dicimus in ſnia i.d.l.ſepe ⁊ ad.c.pe. Aut eꝛgo iſte teꝛtius ueniens ſciuit illas dilatõ nes dari ⁊ teſics examinaꝛi æ publicari:æ tunc iſta acta ſibi preiudicant: nec anditur nolens ꝓ dqucere:ſicut nec audiretur ille primus. Si uero ignoꝛauit tunc andituꝛ quod pꝛobat hac rõne. HMã ſi principalis de cã trãſegiſſet uel ipſi inſtã tie expreſſe renunciaſſ iſte teꝛtius audiret᷑ nihil ominus ut. S. dixi: multomagis eſt audiendus in caſu noſtro ubi tacite principalis eſt excluſuſ de hoc uide quod legi.æ nõ.in.d.c.conſtitutus ubi bonus tex. Tertio circa iſtũ calum dnubi tatur:quid ſi iſte principalis aliquid contiteatur quod tẽdit in preiudiciũ iſtius teꝛtij:nunquid ſi bi preiudicat: qic ꝙ non ut. d..a ſñia 7. d.l.ſi perluſorio enio ad teꝛtium membrum: qn iſte tertius compaꝛet poſt ſniam ad executioneʒ ſnie impediendã: ⁊ de hoc concludit ꝙ aut uẽit j. tpᷣa appellandi:⁊ põt ſibi ꝓuidere per uia ap pellationis:⁊ de hoc ſatis.s.dictum fuit. Aut uenit poſt tpᷣa appellatiõis elapſa tpᷣe quo debʒ fieri executio:æ dic ut plene nõ.in.c.ueniens de teſti.ij. ⁊ in.l.a diuo pio..ſi ſuper rebus.ff. de re iudi.ubi plele per Bar. ¶ Quero an eo ca ſu quo tertius pro intereſſe ſuo aſſiſtit ei qui p mo cãm inchoauit ſeu ipᷣm adiuuat ſnia õ illuʒ principalem lata ſibi noceat. Innocen. bic dicit ſic:ar. optimũ in. d.l.ſepe.F.nã ⁊ ſi libertus in uerbo me interuentente. ad idem in. d.l. ſi luſorio ⁊ dicta.l.a ſñia.ff. de appella. z quod notat glo.in.c.dilectus.ij.de ſimo.⁊ Cy.in. d. l.i. C. de aduo.diuer. iudi ltimo hic q̃ro an iſte tertius teneat᷑ libellum offerre 2 litem cõ teſtari. Inno. dicit ꝙ ſi uellʒ pꝛo ſuo iure nouũ iudicium inchoare ↄ eum:tũc dabit libel lũ:liteʒ ↄteſtabit᷑ æ oĩa alia necefſaꝛia ad iudiciũ inchoã dum ⁊ perſiciẽdum obſeruabit: 2 habebit tunc locũ diſpoſitio.l.is a quo. ff. ð rei uen. Si ueꝛo proſequitur litem ceptam per alium tunc non eſt neceſſe de nouo ↄteſtaꝛi uf libellũ offerri: ſut ficit enim cõteſtatio facta a reo principali:? hoc dicit uerum:ſiue proſequatur litem pꝛincipalem ante ſniam ⁊ appellationem ſiue in cauſa appel latiõis nelit proſequi appellationem peꝛ aliuʒ in terpoſitã. Idẽ dicere vr ſi appellat a ſũia 3 aliũ lata:quia appꝛobaꝛe vẽ oĩa geſta peꝛ alium uſqʒ ad actũ appellationis ar. in.l.iij. . falſus.ff. rcʒ ratã heri. ¶ Midetur m in hoc ultimo poſtea ĩ alia glo. recedeꝛe.ſ.ꝙ ex quo pricipaliter appel lat requiritur libellus. Hoſtiẽ.ex toto nõ placẽt bec dicta Inno. dicit enim ꝙ cum reus princi palis nõ fuit in cã nomine illius tertij non pote rit ratificare quod ſuo nomine geſtum nõ eſt ut in regula ratum li.vj.ideo dicit ꝙ ſi uult ſniam directo proſequi exigitur alia litis conteſtatio. do. An. dicit diſtinguendum finem ad quem ue nit iſte tertius. Si quidẽ uenit ad finẽ impediẽ di executionem ſñie tm:nõ exigitur alia litis con teſtatio: ⁊ hoc quia iſtud iudicium ſummarie a gitatur: hoc mihi placet: ſed requiro ut detur a liqualis petitio:arg in.c. ueniens.ij.de teſtibus non formaliter modum libelli: quia ex quo agi tur de modico preiudicio: nec ſepaꝛatur ſenten tentia que afferat perpetuum preiudicium: ſuffi cit iudicium ſummarium reſpectu ordinis æ re ſpectu probationis ut ſenſit glo.ij. hic nõ. Jo. de lig. in cle. ſepe de uer. ſig. dixi in.i.c. ð libelli obla. qðᷣ intelligo qn nult differre executionem donec probauerit plene de iure ſuo:nã ad effec tũ ipediendi perpetuo executionẽ requiro ple nã ꝓbatõeʒ r̃ſpeciu ſubẽ ꝓbatiõiſ iux nõta i.d. A.a diuo pio.F.ſi ſr rebꝰubi pleniſſime ð ᷣ 421 Wirrs 7 rri l. .⸗-. ff. e 1. 2 e, 31 ẽ bp² = — ( cEcat nif elSPnνρα ſſwat α1 1. 44 Poſſ po.αα11 affert magnum preiudiciũ:ſed reſpectu ordinis pꝛocedendi ſufſiciet iudiciuʒ ſũmariũ:quia non eſt queſtio per ſe principalis uit in dicto. S. ſi ſu per rebuſ.¶ Redeo ad uerba do. An. Si at principaliter iſte tertius appellat uel et proleqt exigitur aliqualis petitio fᷣm eum. Ego i hoc ul timo dicereʒ: ꝙ aut iſte aſſiſtit liti ne colludatur cum reo principali: æ tunc non eſt neceſſe libel lum nel aliquã petitionem offerre:quia non exi git ut pro ſe pronuncictur. Aut aſſiſtit pariter aſſumendo iudiciũ:et petit pro ſuo iu re pronũ ciari: et ſequor Hoſt. uel ut ſaltem detur aliqua lis petitio:quia fatuus eſſet index qui pronun ciaret ſuxer non petitis.l. fi. E. de fideicõmilſ.li. oſſet etiam queri an ſolius poſſeſſionis ratione quaʒ tertius habet poſſit impedire exe cutionem ſententie in ſui preiudicium. Inn. in ſtat tandẽ uidetur ſentiꝛe ꝙ ſic. ? idẽ HBar. i. d. .F. ſi ſuper rebus quod placet quia non debet 5 ignorantem et non uocatum mutari ſtatꝰ poſ ſeſſionis.l.fi. C.ſi peꝛ uim uel alio modo et.c.i. ge cauſa poſſeſſionis et proprietatiſ et. c. it qᷓttu or de maio.et obe.ei bec ſufficiãt. Bm bertoldus. bata iuſia cauſa abſentie ꝛeuocat inia lata Z abſentẽ:maxime ubi apparet iudicẽ ciꝛcũ uentum. C! UWel aliter ſic. Contꝛa ſententiam auditur is qui fuit abſens docto de ipedimẽto ẽt minus ſufficienter ſi opponit ð iiquitate quaʒ ex tenore ſñię actis conſtare dů: quo dicto obtinebit. el carius et notabilius ſic. Di citatus ad ſniam ex legitima cã iudici ignorata non cõpaꝛuit tenet ſñia co abſente lata ſʒ retrac tatur eo pꝛobante legitimaʒ abſentie cãʒ. Si ue ro impedimentuʒ probat non plene non retrac tatur ſnia niſi prius doceat de ipſiuſ intquitate er iſte eſt iudicio meo nerus et notabilis intellec tus buius.c.quẽ doc.noſtri non clare dilucida runt. DHiuiditur principaliter in duas partes. In prima ponitur proceſſus narratio. Ju ſecũ da ibi licet partis reſtitutio: auditoris datio:ip ſius relatio:pape diffinitio ſuũ motiuũ cõtineſ. prima pars pot ſubdiuidi: ſed nõ expedit quia ſatis patent partes in littera. ¶ MDanca nota bilia colligaʒ: quia littera eſt dubia:ido uenit.j. examinanda: ſed pro foꝛma colligo primo ꝙ u niuerſitas tpᷣalis in qua eſt iuſpatronatus põt pignori tradi nimiꝛũ.nam et uendi põt ut in. c. cũ ſeculum de iurepatronatus et ĩ.l:in modicis. iuncta glo. ff. de contraben. emp.et locari ut in c.ex litteris de iure patronatus Sed iuſpatꝛ0 natus in contractu pignoris non tranſit in cre ditorẽ ut hic ſingulariter ꝓbat᷑ m uerũ ⁊ cõeʒ intellectũ. Secus in alijs duobus contracubus precedentibus ut in iuribus preal. diuerſitatis ratio.j. dicetur:tranſit ẽt cũ bereditate vt hic ĩ prin ⁊ quot modis tranſfertur hoc iuſpatꝛona eus: uide per glo.in hac meteria notabilẽ.xvj. Ge⸗ re iu dicata. zin ſſtir m de benekicio ſa tã non tranſſertur ipſius beneficij coꝛpo ſeſſio:nam iſte aꝛchidiaconus iſiũ dain nlbol æ in corporalem poſſeſſionem idinlie a ir inſtitutionẽ factã de beneficio uel alia ꝛe te⸗ feratuꝛ poſſeſſio tenet glo.in.c.per tuas de n na. ⁊ in.c.ex ore de bis que fiunt a miote do te capituli ⁊ in.c.auctoꝛitate de inſti. ibi zar de effeetu huius inſtitutionis. Sed conumm ꝙ tranſeat poſſeſſio tenet glo.in. c. ij. de u tudine uide quid iuris per Jo. an. poſt 1. in. c. tranſmiſſam ð elec. teiigi in. c.ij. - ducke 5 alle. Et conclude ꝙ ſi inſtitutio fit ante zollati, nẽ:tunc non tranſfertuꝛ poſſeſſio:quia habet ui collationis. Si uero poſt ⁊ fit in preſentia: ſeu beneficij: nemo eſt in poſſeſſione venekicij 2 iũc ſecus ut.l.quod meo.ff.de acqvi.poſſel.et ſic concordat glo. prealle. boc declama ur launs notaturx in preallegatis iuribus: ad que remiſi. Mora ibi per partes ꝛemiſiſſent ꝙ inger re mitens negociũ ad ſuperiorem poteſt cullibet partium dare atteſtationes ſuas ipſi ſupeꝛiori deferendas: concoꝛdat quod legituꝛ ? notatur in. c. dudum el primo ſupra de elec. ?2 ſiamere utriqʒ parti terminnʒ peꝛemptoꝛiuʒ ad compat dum corã ſuperiore ut in. c.fi. de accu. iia fit actũ hic.nã legatus iſte ſine alia citatione proi lit ſñiaʒ remiſſo ſibi negocio per delegatos. Nõ ꝙ legatus pape põt delegare cauſaʒ iu e gationis ſibi competente. Concoꝛdat.c. ..d of fi. le. ubi uide ⁊ nimirũ: babet enim ordinariam ut in. c. ij. eo. ti. li. Vj. ? quilibet ordinarius pot pro ſua iuriſditione cauſam delegar ut.l1. nica E. qui pꝛo ſua iuriſdi. ?.c. ut litigates de offl. ordi.li.Vj.⁊.c.ſi quis ↄ cle. de fo. compe. Jceʒ ſi eſſet delegatus cũ haberet delegarã a pricipe ut in. c. paſioralis in prin. ð A d libi ex renore ſũie et rene menti illuc de Aliel ex tenore ſñie:quod conſtat ex ſnia iunctis atle ſtationibus ad quas iudex in ſñia ſe retulit. Ci dertur ergo expreſſum in ſñia quod continetur in atteſtationibus: ex quo iudex ad illas ſe ꝛ rulit: facit optime.l.penul. C. de ſen. que ſine cer ta quantitate ⁊.l. ait pretoꝛ. . i.ll.de re ludl.ſn cit ad ea que dixi.S.e.ti.c.i. 6 i uer. iñ qꝛ: 2 tene menti ſẽper: quia pꝛobat id quod diri.ẽ. eo. c. cãm: ꝙ ſi iudex in ſñia dixit Altera hantiun in probatione defeciſſe et per atteſtationes con ſtat ꝙ pꝛobauit intentionem ſuam:preſumlun iudex erraſſe uel circonuentus:n zt dz pꝛeſumi: ꝙ teſtes uacillaueꝛunt ub alius delectus ex quo notat Inno. in. c. ann in actis n dr.ſacit quo robaid Brpo,rrln do Ganhria conus iſtũ.d.inſtituit: nam inſtirntio H epᷣm ut in. c. cũ ſatis de offt. archi⸗ 1So. t . ij. q hic aꝛ. fecit ex comiſſione ei ut dẽ RM als ãt ñ potuiſſet: niſi h habeꝛet de 9ſuein n ¶ Mavie qꝛ aꝛchidiaconꝰfecit b duplice tionem: unam tituli collatoriam: alis corporaleʒ rnugmtr uil u uc gn l hoͦl un RM immaly ion nuͤr hiin tuno mi bmninn? Mo ulmn /i un õ Irg neroneſnni eclelſi uli uincvli 9 burc ntt biinis ciftt lgnt dauun cſonnls t holen dor uſnü dundlei g Ueliorisaegtärerreſenatd:Onaninzdint apene gico cSlecns de ki e diehiſet Preſenams acguifk ins ſedin eni ſna quiriter indimtone ſencolanone:r nöbilte 4 ſblügitſcßper colarione ſen inſtimnone acqn ritur ius in re pbnur in cpenul. geprebẽ I. N culind geoecſtone hrede co iper ſetarionne ven genint ing d a ad banefl petediitb agionmn eſomlen ) ehlcohn ur in. c paforalis e c.Ci leams geintepan nnmus qe eha bane nis. Ece hoſiß que ige ſeit ncigo c dleengrr guig ber Ppiienon glapramn ad tinli on pe „ leidei pleneindicto e, –W e ſict ad ppoſti olnce ſe non anari⸗ nido vert coc gant umnonis elent h⸗ ſiumnk 3 unr efrumngmir m ui ctedl inſtimri lone epi õ necilrctuinurhnane zug⸗ c.Cun jte ibi Plene diri e/ Utven n ber ori oprſenns Nr ien ccio en Zcpin ainn n in. . EMCi afic ogne ncantinr e nlns iſſtintiong G Inmſenp lonſs. Iln e nide nic iri. goittſe nſe nsper ongee ndarchi aſt eſtinnt wllh. end ckinhoſſiſoregn riieſanl awinofirni ſtc oneir l. prenle hor Nlut urngnalegnisintignl n aſbiperanns mnſſſngin miuens Mgocii ſpperoren Polte õ defermnchg cordn gol lgimnt er in.c dudimd orino ſnon de ckit ia umniq; pam enmm; oocnpoig den dum cri ſperiore ur in cfoecen, tit uni hic. aus ite ſr ala ctmnonegen ſiinnz faniſo ibr go er oelgars. H egums pnye ot oclgane auſij irl gnons ſbi conhame. Coltontl 00 lermi de tntdtddaein ientan u NR Ra ien as No n Wrddde en dieimn LCo rirtKACN Nidins l Nisz e deſd alc, ſcla dcegmoth bebe waa uin c Aſortls urindd hackl ſle noreſiie atche enui ui em vusrct d0 D 1 eeg urtu nſ ln⸗ 1 le 1.1. . cam uztici 5 i Aea (er: waghut 4 4 1iax nenn ir nſinci, Cu e- ſe 41ſ 2 P= r⸗ ,,Bawer n Prrerzo P „0 »„ol. 3. . ¶ De re iudicata. quatenus illũ fecit in poſſeſſionẽ induci.in pᷣma ꝓcedit dictum glo.in fa ñ quia illa ſpectat iuꝛe ꝓprio ad archi ut eſt tex.in c. ut noſtrum ⁊. c. ad bec de offi. Archi. ¶ Et nõ. ex rex. ꝙ iſtam inſtitutionẽ corꝑalẽ pot Archi. ꝑ aliũ facere lʒ ſir nudũ miniſteriũ. Ex quo collige ꝙ nudũ mĩ ſteꝛiũ ↄpetẽs alicui iure ꝓprio põt per aliũ exeꝛ ceꝛi. Quid ãt ſi ex delegatione:dic ut in.c.fi.. ulti. de offi.dele.¶ Oo. fo tex. in eo ꝙ iſte ſentatꝰ a uero patꝛono egit ↄ inſtitutum ꝑ epʒʒ un obſtat.c.paſtoralis de iuꝛepatro. ubi agitur 5 epiſcopum ad intereſſe:nam ex preſentatione ſola patroni non uidetur ius acquiſitum preſẽ tato ſaltẽ ut poſſit õ inſtitutum agere cũ patro nus non tranſferat ius ſpirituale: ſed eſt illa pᷣſẽ tatio qdã pᷣncipium ad inſtitutionẽ obtinẽdaʒ ꝙ quidẽ pᷣncipium non eſt ratũ anteqᷓ; preſenta tio approbetur per dioceſanũ ut dicit tex. in.c. ꝙ autem primo reſpõſo de iure patro. Sol. gl. .iij. dicit ꝙ ius acquirit̃ preſentato:peꝛmanente in eadẽ uoluntate patrono licet epus eũ nolit ſi ne cã admitteꝛe ⁊ uigoꝛe huius iuꝛiſ põt agẽ ut inſtituatur ſicut põt agere electus ut ſua electio ofirmetuꝛ ad hoc allegat iſtũ tex.⁊æ nõ.ſingulaꝛi ter quia quotidie ſolet ad hoc allegaꝛi iſte text. iuncta glo.ſed non ꝛeſpõdet gl.ſpecifice ad iuꝛa ſuperius allegata. A iuerte quia doc.hic iſtant 7æ uario mõ loquũtur ? Inno. uidetur in uaꝛijſ locis ſibi ↄtrarius:naʒ in.c.ꝙ ſicut de electi.di cit ꝙ inter preſentatũ ⁊ eccleſiã nullũ uinculũ ⸗ tꝛabitur cũ nihil ſibi iuꝛis acqͥrat allegat dictum C. paſtoralis ⁊ põdeꝛa hoc ultimũ dum dicit ꝙ nihil iuris acquiritur preſentato:ↄtrariuʒ dixit apeꝛte in dicto.c.dilectus de offi.le.ibi eiʒ dicit ꝙ preſentatus acquirit ius ſed n plenũ ſicut ac quirit per inſtitutionẽ ſeu collationẽ:⁊ nõbiliteꝛ l ſub iũgitſc per collationẽ ſeu inſtitutionẽ acqui ritur ius in re ꝙ ꝓbatur in.c.penul. de prebẽ. li.vi ⁊æ.c.nultimo de ↄccſſione prebẽ.eo.li.per pᷣ ſẽtationẽ ueꝛo acquiuit ius ad ꝛc.i.ad beneficiũ perẽdũ ⁊ bʒ actionem peꝛſonalem ↄ epiſcopum ut in.c.paſtoralis ⁊.c.cũ dilectus de iure patro narus que neꝛba bene nõbis. Er uide bonã gl. que idẽ ſetit in dicto.c.dilectus:⁊ quia hec mã ꝓpꝛie non adaptatuꝛ ad titulũ non ꝓſequoꝛ h; ſed dicã piene in dicto.c. paſtoralis:ſʒ quatẽus facit ad ꝓpoſitũ ↄclude ſic non ſequẽdo nerba doc.ꝙ aut patronus preſetauit duo ſimnl ł ſuc ceſſiue anteqᷓ; epᷣs ſpreuerit primũ:⁊ tũc neutri ẽ acquiſitũ ius petẽdi inſtitutioneʒ ſed eſt in op tione epi ſeu debẽtis inſtituere eligere queʒ uult cx illiſ ur in.c.cum aãt:⁊ ibi plene dixi.de iurepa tꝛonatus:nec habet primo pꝛeſentatus hoc cãu aliquam actionem ) epᷣm etiam ad aliud benefi ciũ:quia patrono licuit nariare aliũ accumulan do:nõ autẽ ex toto rcedẽdo ut plene nõ.ꝑ Jo. an. in regula in re cõi.de ꝛe iur.li.vi.in mercu. 7 epiſcopo licuit uti auctoꝛitate a iuꝛ ſibi ↄceſſa ſine alterius iniuria ut pluribus preſentatis eli gat cx illis unũ: nemini eim ex illis iniuriã facit ſoy - n,, e. „ quia utitur iure ſuo ut in. c. cũ eccleſia de elec.= xxiij.q.iiij.qui peccat:ſed ſi epiſcopus diffenet inſtituere aliquẽ ex eis:tunc patronus po teſt in ſtare ut epiſcopus cõpellatur per ſuperiorẽ: ar. .c. decernimꝰ æ. c. filijs. xvj. q. vij. 2 cꝛedo ꝙ et preſentati poſſunt implorare ofſiciuʒ ſuperioris in genere ut unũ ex his eligat ar in.l. cũ quidaʒ .eff. de le. ij. aut patronus preſentat unum quem epiſcopus ſine cauſa legitima ſpreuit inſtituere 2 patꝛonus poſtmodũ accumulauit aliũ quẽ epᷣs inſtiruit: æ tũc ualet inſtirurio facta de ſecũdo cũ fuerit preſentatus per patꝛonũ cui licuit naꝛiaꝛe accumulãdo dicto.c.cũ autẽ:ſed quia epᷣus ſine cauſa legitia ſpreuit a principio primũ ↄfirmat ſeu inſtituere ita ꝙ propter euʒ primo preſenta tus incurrii damnũ tenetur illi prouidere iuxta id qð habetur in.c.paſtoralis prealł.⁊ ĩ hoc ha bet ille preſentatus actionẽ perſonalẽ ↄtra epᷣm Aut patronus nullum alium preſentauit ſed ꝑ ſeueꝛat in pꝛima pꝛeſentatione ⁊? ſumus in termi nis. c. noſtri. quo caſu dic ꝙ põt pꝛeſentatꝰ age re ut epiſcopus compellatur euʒ inſtituere quia ius eſt ſibi acquiſium ex preſentatõe ut pꝛobat hic ⁊ in. c.dilectus de offi.le. I cẽ põt agere con tra intruſum in iſio beneficio ut inde remoueat᷑ 2z ſua preſentatio adinittatur:tex. eſt hic:quia cũ habeat ius ad beneficiũ petendũ habet per con ſequens ins ad omnia ꝑ que perueniatur ad be neficiũ cõſequendũ ar.c. preteꝛea ⁊.c. prudẽtia de offi. dele. nõ obſtat. c.qð autẽ.S. alle. ꝓ ↄtra rio quia fateor ꝙ factũ patꝛoni nõ eſt ratũ ante qꝙᷓ ſequatur inſtitutio per epᷣm quia põt uariare aliũ accumulando ut.S. dixi: ſed dum peꝛmanet in prima uoluntate ins eſt acquiſitum pꝛeſetato ex quo poteſt agere ut cõſequatur inſtitutionem ut h̊:ſaltem implorando officium ſuperioris fa cit qð in ſimili nõ.i.c.ueniẽs ðᷣ renũ.⁊? ꝙ acqui ratur ius preſentato patʒ:quia patꝛonus hʒ ius in preſentãdo ut in dicto.c. dilectus: ergo ĩ pre ſentatũ tranſfert ius:non tamẽè ius in re ut pᷣdi xi:ſed ius ad illud petẽdũ. Nec ob.ſi dicatuꝛ ꝙ ſi haberet ius ex preſentatione non teneret inſti tutio facta de alio ad ſecundã preſentationẽ pa troni nec patronus poſſet alium preſẽtare. Ad hoc eni reſpõdetur ut predixi quia patronꝰ põt aliũ preſentare cumulãdo nõ in totum a prioꝛe recedẽdo ut in dicto.c.cũ autẽ. Et ex hac uaria tione ſeu accumulatione patꝛono a iure ꝑmiſſa acquirit᷑ aliquale ius eętiã ſecũdo:ideo põt epus eligere quẽ uuli Qñqʒ preſentatio eſt facta de uno ꝑ euʒ qui n eſt patronus nec in pofſeſſione patronatus ⁊ preſentatus inſtituitur ab epiſco po:pntãte illum eſſe patronum: poſimodũ uero preſẽtatur alius per patronum qui eſt ĩ poſſeſſi one patronatus ⁊ ualet hec nitima prelentatio etiam facta pꝛima ñ caſſata nec aliteꝛ irrita nun tiat ⁊? preſentato acquiritur ius ac ſi nulla alia preſentatio pꝛeceſſiſſet æ põt agere inſtitutum ſine preſentatione neri patroni ut remoueatur: 7 ut ſua preſentatio admittatuꝛ ut inſtituatn: vt m i. rHla „. Pl eee ninnie eſt tex. notabilis bic. Ex hoc notabiliteꝛ colligit ꝙ inſtitutio facta per epm ſine preſentatõe neri patroni eſt ipſo iure nulla patrono laltẽ illã iſti mutionẽ unpugnãte qð procedit etiã ſi eps no a gebat i inſtitutõe ↄtẽnere uerũ patronuʒ. cũ hit crederet aliũ eſſe patronũ poſſeſſorẽ:fortius er go gebet elſſe nulla cũ ſine aliqua preſentatione aliquẽ inſtituit ut bic ⁊ in. c. vðcernimus.xvi.q: vij. ubi tex. optimus.Ex hoc infert᷑ ad intellec tũ.c.illud de iurepatronatus ut uerbũ irritãda ibi poſitũ ſtet ꝓpꝛie:⁊ ꝙ iſtitutio talis ſit nulla: aperte ſentit Fre.in tractatu peꝛmuta ionis di cã pleniſſime in dicto.c.illud. Quid autẽ ſi eps ſimpliciter cõtulit: æ patronus infra tempus ſex menſiũ nullũ preſentauit an cõualeſcat prĩa iſti tutio facta per epiſcopũ:uide de hoc ⁊ alias cir ca materiam per dominos de ꝛota deciſione. ccclvii.dicam in dicto. c. illud. ſufficiãt iſia hic. ¶ Op. ? nidetur ꝙ ex alio capite hec ſententia fuit nulla.quia ſine ꝑẽptorio lata.iij.q.ix.caue ant 2. c. omnia ⁊æ.l.i.F. ex eo dicto.ff. que ſẽ.ſine app. reicin. Soluit glo.ſequẽs ꝙ iudices remit tentes negociũ citauerũt ꝑtes ut. S. dixi in nota bilibus. æ circa hoc nide notabile diciũ Inno. in. c. fi. de accu.in prin. ubi dicit ꝙ index cui cõ mittitur per ſuperiorẽ aliquis aꝛticulus cauſe ꝑ eñ inſtruendus ⁊ ad ſuperiorẽ ꝛemittendus:põt etiã ſi nihil ſibi fuerit dictũ per ſuperioreʒ preſi gere partibus terminũ infra quẽ cõpareãt corã ſuperiore ne ſine termino cã remaneat qð ẽ mẽ ti tenendũ. ¶ Wrerius op. uidetur enim ꝙ ex quo ifra breue tempus poſt ſentẽtiã iſte clericꝰ cõpaauit debuit audiꝛi abſqʒ eo ꝙ aliteꝛ impedi mentuʒ probaret ut in.l.⁊ ſi poſt tres.ff.ſi quis cau. So. dicit glo. in nerbo breue tempus ꝙ il la.l.intelligitur qñ quis uult purgaꝛe morã an ꝛe litis cõteſ.⁊ cũ ius alterius paꝛtis nõ eſt effec tũ deterius:uel dic melius ꝙ illa.l.loquitur i ſti pulatione iudiciali cũ quiſ promiſit ſe ſub certa pena ſiſteꝛe die cena in iudicio qꝗð ſi nõ fecit po tcrit morã purgare ifra paucos dies dũmõ ius actoris nõ ſit efſectũ deteꝛius:ſed hic loquiĩ cũ ſentẽtia lata quis petit illã retractari allegando iuſtã cauſam abſentie quo caſu nõ dʒ audiꝛi niſi prober impedimẽtũ ut ifꝛa latius dicetuꝛ:quis ſentẽtia ſecit ius iter paꝛtes nt in.c.cũ iĩter.S.e. c de purgatione. more uide qð nõ.glo.in.c.cu pientes ð elec.li.vj.in.v.expectari ⁊ ĩ regłla mo ra ð re.iur. li.Vj.⁊ plene peꝛ Haꝛ.in.:.ſi quis inſulã.ff.ð vbo. obli. ¶ Op. de. c. ex liteꝛis de in inte.ꝛeſti.ubi quis fuit auditus contꝛa ſenten iiã pꝛobando impedimentũ ſeu iuſtã cauſaʒ ab ſentie per ſolũ iuramentũ. So.glo.ſequẽs ꝙ il lud proceſſit fauore matrimonij ut ibi dicitur ĩ tex. nec is qui fꝛaudulẽteꝛ abſẽtiã ꝓcuranit eꝛai ſoluendo iõ pars fuit andita cõtra ſentẽtiã : hie autẽ ceſſat ille fauoꝛ nec pꝛobabatr᷑ alicuius fꝛaꝰ ideo oportet ꝙ probetur impedimẽtum quoꝓ boto ruocabitur ſententia ut bic ⁊.l.ſi finita.. ſi faꝛe ſunt.ff. de dam. infec. nec dicirnr iudica ere udiena. ti ubi qͥs iuſta cã detẽtus pñs eſſe no x litũ. ff. de re iudi. Aduene ii “ genb ii cõtrariari: ac etiã tex. de ↄtꝛarietate “H ſibi Nã primo glo. dicit ꝙ ſentẽnia reuocat d to ĩpedimẽto:⁊ ſic uult ꝙ ſentẽtia tenui s rius dicituꝛ in glo. ſe. æ ſatis uidet inuen cla in fi. in uerbo irritãdũ:⁊ tiñ poſiea Eck ain um. ſ. ꝙ ſit nulla in eo ꝙ allegat.lneſit ne ur innuere tex. in. v. poſtmodũ in ueꝛbo nutt cerneꝛẽt eſſe ualoꝛis ⁊c᷑. So. dic ꝙ aut ſuch ebat iuſtam cauſaʒ ablentie nibilom mit tentiã ? nõ ur̃ iudicatũ: ita itelligi pot. .l d ⸗M 2 tenet ibi Mar. ? dixi in. c. querelq ð Prden cit. c. ſi duobus de appel. Aut iudex inorabat ? ſentẽtia tenet meꝛo imne ut i. d. c. queꝛelã ſz de bet ꝛeuocaꝛi impedimento pꝛobato ut bic. Ne obſtat tex.in eo ꝙ dicit nulius ualoꝛis dy ent intelligi in effectu ⁊ hoc uult glo. ſeques: 7 ſaiss eriã ſentit Hoſti. iĩ tex. in nerbo irritadaʒ pode rãdo ꝙꝙ nõ dixit irritã: 2 ſic talis ſentètia tenuit fʒ eũ. Sʒ tũc opponit ſi tẽuit quo potuit legu⸗ ſuã ſentẽtiã retractare cõtra.c in litteris ð offi. delega. ⁊.l.i. C. ſentẽ. ꝛeſcindi nõ poſſe. So. di glo. in uerbo nullius ꝙ boc poruit per benefi um reſtitutõis in inte.ex clauſula geneꝛali ſi qua inſta cã inihi uidebitur ⁊c.ff. ex quibcau. ma. peꝛ to. ¶ Nõ.ex hac glo.iũeto tex legat po teſt ex cã reſtituere etiã maioꝛẽ cõtra ſu ſemten tiaʒ:⁊ idẽ faceꝛe põt epᷣs ⁊ quilibẽt alius habes meꝝ ⁊ mixtũ imperiũ ut in.l.in.cauſe.ij.j.ſicᷣ .l. ſe. que incipit preferꝛi. ff. de mino. Qud eit in ſimplici magiſtratu an poſſit ꝛeſtitue: t qdi dlegato. dic ut plene le. ⁊ nõ.i.l.fi. C.v ubi ? apd quẽ ⁊.l.adueꝛſus ſeẽtẽtiã. C. ſi adueꝛſus ꝛc iudi. 2 in dicto.S.fi.⁊ in.c.penul.de in inte.ꝛcſti ubi plene de Poe⸗& O rorn tex. in eo delege ti a legato cõmiſeꝛũt alijs uices ſuas:ct ſi cona H.i. a indice. C. de iudi. ⁊.c.cũ cãm de appell. ubi dicitur ꝙ delegatus inferioꝛis a pꝛincpe no po teſt alteri ſubdelegare. So. glo. in uerbo alis. ſoluit tribus modis. Orimo ꝙ bic fuit ſis gte ſtata corã iſtis delegats legati anꝙ ſubdeſegal ſet: vñ ſicut ꝓcurator ad iudicia nõ pot an ſil cõteſtatã aliũ ſubſtituere: ſʒ poſtea ſic cũ ſit ins litis ꝑ ↄteſtationẽ efſectus ut in. I. nulla. E. 5¼ cur. æ expreſſius in. c.i. e.ti..i.vj. iia? delegatl ferioris a pricipe q̃ſi dicat ꝙ cõtraria loquun? anqe ſit lis oteſtata corã delegatis. lcc i poſtes nt bic.¶ Maãc opionẽ tenuerũt Aho ? Aic. æ cũ ea tranlſit ſpec.in titulo de litis ctc. F. li.i fi. Sed hãc ſolutionẽ reprobat glo.? bene i dic to. c. cũ cauſam peꝛ illu tex. qui bene facit et g⸗ iura in Srium allegata loquuutur indiſtincte. NHec obſtat ꝛatio pꝛemiſſa ſecundum Jo. an. in dicto. c. cum cauſam quia pꝛocuratoꝛ ſdeo con mittit ſeu ſubſtituit poſt litis oteſtationem quia eſt effectns dominus iſtamie ut dicitur in dicto c. i. hinc eſt ꝙ ſine cauſa poſtnodum non neno catuꝛ inuituſ ut in. c. i. . i. l. vi. quod nõ tni ſudice delegato ut.l. iudiciũ ſoluitun. f. de indi⸗ „„peurat aAtioe l ſonls ſoltii⸗ utio i upnief ſ etas .a utagegln e in ler. gizbian P ſoſn Lan icice: . el an . in leed non ogruſ buic lnere qye t uglciute peeſtis nreuocabiuer ili Praliſnuſnci ablane teofe ſnenie 1o lolut Yun eganren Fanlau iuricii lropor ultr enons ,e ſal artioi/ unMon ſet lpo⸗ n nouls nMONiis nſts ii pyvim lu ngawn ſin lin icucerpummr iub it ptoe ſliin e r inungincemn Coff d. Gens ubi bi⸗ iſent ernninimn in ontiſlrius b nudam ſtoitecehtonenäcei Karucnus ne iuniia Kone Wdoc vide doragd in Gea gen⸗ 1ſcintelicas ich Jon boc uninotind cſkſavart bec ineruer dac ſolanone egun d lo. An. Cgo d boc alego g. notsbleia In Cein. ſen eni opfi c. . iuavo ciz an ann gne hot ſenit Al ige glegoter opuint ceſuper queſtoni geoff Csein tos a ubi lecit etone dearicnon imndcinorait lit a nobis neſ aeügz inden 1e ſed bdiſectn tione geancii⸗ luntſtionalino igicnnſt neiba ue qiqg re bor tene lee Bir. nmore mnop ſt ge uniſctnöeonni ci pliclter dinit iaſe gelegatü interionis hoſſen articuſi ſubdeſegare ſcent Celegemsgd gni ſtate cauſari pd CNNaiiz por dalegne ni j . cin. nnteſe cſumin ce n cimna ge t. ſ! bene pon gnmieſetisſni ci Firoponkſ lent ibgen ni ſentenij ſennanr cönne inſtns detgr. 1liCleri kling ſpoſe go in abo lins Pboc ponnt um ſtmns niur erdanſl garui ſuſh Kutn leſſqr qubin onn. Mar br gb iwep fgi 2 tci nſimr mi nbu cinn ſii in⸗ lit e fuer dorps e qlilbir a lb iihi Int mimi inpeni or ini n auſe / N E cne inctpitoreſeri . de nino. Olnd Rrmpid mngcruen n doc winan dddi Seprd NeneeNCideg ne 1 Aadneineſtidid KRadteltsi 2 no. Hd n Nend deinſnec Pene de e(Ram nen iia egto coniſeiit dis nics buͤri la mdlce C.de mdlttiü inten Acint q deegains ifenigistigi diriſttiegre G obnt ſunbunmis Pumdun unn cori lis ttgnls khliſg e diſan Ponnmi ulinii lerwi ſan genln i ſu ccſai Ai ſobſinctei 1 ltoe õ du G. ? rſius incie il i õõ De re iudicata ? ꝛatio rationis eſt quia in ↄteſtatiõe ꝓcuratoꝛ eſt ut agẽs iudex ut patiẽs:fortius ergo opeꝛaĩt Oteſtatio in agete qᷓ; in patiẽte facit qðᷣ me.cau. ſacris. Dreterea in ↄteſtatõe quaſi pᷣbitur int partes ut.iqiij.ff.de pecu.nõ autẽ cum iudice:ſʒ coram eo fit iſte quaſi cõtractus. Item ratio q ꝛe ꝓhibetur delegatus ſubdelegaꝛe: ð̊ qua P gl. c.is cui de offi.del.li.vi.ubi uide ita militat p? litem conteſ.ſicut ante:⁊ hanc partem ſequunt cõiter legiſte in.l.a iudice pᷣalle. æ in.l.more ma iorũ.ᷣff.de iuriſditõe omniũ iudicuʒ:2= utꝛobiqʒ per Bar. hinc merito gl. tranſit ad ſecundã ſo lutionẽ dicẽs ꝙ hic nõ fuit exceptũ:⁊ ideo ð fa cto taliter ꝓceſſum fuit poteſt gl.intelligi ꝙ ua let ↄmiffio niſi excipiat᷑:qð puto ueꝝ ex defectu poteſtatis dicta.l.a iudice ⁊ dicto.c.cũ cãm ⁊ B tenet hic do. An.ſed credo ꝙ glo.itellexerit ⸗ de iure nõ ua uit ille ꝓceſſus:ſed de facto dũta xat:ꝙ clarius exprimit in tertia ſolutiõe dicens ꝙ hodie ſtandum eſt ↄꝛio. Hec ſolutio eſt ueꝛa in ſe:ſed non ↄgruit huic littere que preſuppo nit ualiditatẽ ꝓceſſus iꝛreuocabiliter niſi fuiſſet pretẽſa iuſta cã anſentie tẽpore ſententie. Quar to ſoluit Inn. eleganteꝛ ꝙ articulũ iuriſ itiona lẽ nõ põt iudex inferioris a principe delegare: led articulũ nõ iuriſditionalẽ ſic ? ꝛeceptio teſti um eſt articulus iuriſditionalis cũ teſtes ñ ſunt approbati ſeu interrogatoria nõ ſunt facta naz tuc iudex deputatur ſub ꝛzc ptõe teſtiũ ut ẽ tex. iuncta gl in cle.una de offi.del. Secus ubi oia fuiſſent examinata ita ꝙ ↄmiſſarius bʒ nudam facti receptionẽ:iũc eni eſt articulus ſine iuriſai tione A i hoc uide bonã glo. in dicta cle. una ⁊ ſic intelligas dictũ Inn.æ hoc ultimo cau po teſt ſaluari hec littera:⁊ hãc ſolutionẽ ſequit᷑ hic do. An. E&go ad hoc allego gl. notabilẽ i aut. ut defu. ſeu.etiã eoꝝ fu. col.v. ĩ uerbo cãʒ audi ant que hoc ſentit Ad idẽ allego tex. oprimũ ĩ c.ſuper queſtionũ de offi.dele.in. v. nos auteʒ ubi fecit metionè de articulo ñ iuꝛiſditionali di xit a nobis uel qᷣcũqʒ index ⁊c̃.ſed ubi fecit men tione de articulo iuriſditionali nõ zplicauit illa neꝛba uel qcũqʒ ⁊c̃.⁊ hoc teneo licet Hꝛ. i.l. more maioꝝ.ff.de iuriſditiõe omniũ iudicũ ſim pliciter dixit talẽ delegatũ inferioꝛis poſſe unuz articulũ ſubdelegare ſicut delegatus ad uniuer ſitatẽ cauſaruʒ pot delegare unã cãm:et de hoc dixerit eſſe caſum in cle. una de offi. dele. ſed ceꝛ te Bꝛrt.ñ bene ponderauit illũ tex. loquitur ei in delegato pape de quo non eſt dubiũ quin ex priuilegio ſpeciali poſſit ſubdelegare ut in.c.pa ſtorał de off. dele.æ.l.et qꝛ.fl. de iuꝛiſdi.oi.iu.et l. unica. C. qui ꝓ ſua iuriſditõe. Itẽ ↄtra eũ aꝑ te facit tex.in.d.c.cũ cãm ubi loquiiuꝛ de aꝛticu lo receptõis teſtiũ. Ad idẽ.l.a iudice prealł.ubi dicitur ꝙ iudex delegatus nõ habet poteſtarem dandi iudicẽ: ſed ↄmittẽdo articulũ iuirſditõna lẽ daret iudicẽ ut ꝓbatur in.d.cle. una de ofti. dele.ergo talẽ articulũ iuriſditionaleʒ ↄmittere non põt ñ obſtat ſimilitudo per eũ allegata qa delegatus ad uniuerſitatẽ cauſarũ cenſet᷑ quaſi ordinaꝛius:ideo poreſt unã cãm ſubdelegaꝛe ut nõ. in. c. cũ cꝗm preal. æ. c. cũ ptoꝛ. ff. de iudi. 2 l. pomponius ff. de re iudi. que ratio ceſſat in dele. ad una cauſa. Siergo uis ſaluare dictum H . reſtringe eũ ad arnculũ nõ iuriſdirionalẽ ut dixit Inno. æ boc dictũ uidet᷑ tenere Baul. i dicta.l.a iudice allegat glo.in cle. una ðᷣ offi. de le.? eſt glo.fi.Hac ſolutionem ſequunt᷑ domini de rota deciſiõe.xlvij. uide plene per ſpe.in ti. teſti. .. i. v.ſed nũquid ⁊ per u.i dicta cle. una. Sed q;ꝙᷓ; hec dicta mibi placeãt tamẽ iudi cio meo hec lectuꝛa nõ ↄgruit huic littere quia iſti delegati nõ ſubdelegauerũt unũ articulũ tiim ſed ſimpliciter alijs ↄmiſerũt uices ſuas ⁊ ſic ni hil ſibi reſeruauerũt ut ſingulariter uoluit In no.i.c.ſuper queſtionũ de offi.dele.ubi dicit p ſi delegatus comittit alicui nices ſuas nidetur ĩ totũ comiſiſſe:ad qdð allego tex iuncto pricipio cũ fi. in. c. uenerabili öᷣ off. dele. Mec ob. qð. 5. dixit.ſ.ꝙ ir̃a innuit proceſſum hic naluiſſ. quia bic nõ diſcunit̃ de ualiditate proceſſus iſtorum ſubdelegatoꝝ imo mil de iſtorum proceſſu dicit̃ ſed diſputat᷑ dũtaxat ð ſententia archiepi: ⁊ ſic ſi bene ponderet̃ bec ſa non facit in hoc ꝓ nec cõtra ſed ſumpliciter narrat facium. Quintaʒ lec turam ſeu ſoluionẽ ego do ualde ſingulare peꝛ quã tolli᷑ omnis obiectio ut dicamꝰ ſpeciale ec in delegatis legati pape deputati in certa ꝓuinm cia ut illi poſſint alteꝛi ſubdelegaꝛe ſicut boc pot facere delegatus procõſulis ut probat᷑ ſecundũ unũ intellectũ i.l.legatus.ff. ð officio. ꝓconſulis quẽ intellectũ ſenſu ibi glo.nec Har.reprobat ſed.cũ eo ſimpliciter tranſit:2 HBal. expreſſe ap probat in dicta.l.a iudice.⁊ per illã.l.dixit ð legatus legati cardinalis poteſt cõmittere ?æ hoc quia talis gerit in prouincia ſibi cõmiſſa uices principis:⁊ habet ibi ſupremam poteſtatẽ: ⁊ ſic eſt loco principis. unde ſicut delegatus princi pis ſubdelegat ina ⁊æ delegatus iſtius legati: ſed HBill. intellexit in legato cardinali: facit ad hoc qð nõ.glo.in.c.ſecudo de offi. le. li. Vj.que dicit ꝙ legatus cardinalis equiperatur procolſuli: le gatus uero nõ cardinalis qualis erat iſte ð quo in tex.equiparatur preſid :tex.tamen ibi loqui tur indiſtincte in omni legato pape. æ ſic inrelli gendo haberes hic lectura omnino nouã. Que autẽ ſit ratio quare delegatꝰ regulariter nõ ſub delegat Y. an. in. c. is cui ð off. dele. i. vj. diẽ ꝙ officiũ ſeu munus iudicaãdi eſt neceſſarium:al legat notata in dicta.l.a iudice. Ego uero allo aliã ratione.ſ.quia delegatus non habet iuuſdi tionem propriam licet fungit muneꝛe iudicandi ideo non poreſt alteri cõmittere:quia nemo dat nõ habet ut in.c.daibertum.i.q.vij.=.c.qdð aũt de iure patꝛo.Hinc rationẽ ſentit tex.i. l.more maiorũ ff.de iuriſ.om.iudicum. Et expreſſe te net Bal. in dicta.l.a iudice:ideo delegatus pri cipis habet ex priuilegio uti committere poſſit. Et ad hec faciunt ad queſtionem notabilẽ quaʒ m ꝛ. N 41 04 Prwriſ 2 Pplir ,l. ſe 1. lIa*αα . duvi n p.gt MWa⸗l⸗pn paäp.rſ dleacf pucn Gl-lenerd ponlt glo. in dicto. c. is cui. An. delegatꝰ inferi oris a principe cuʒ poteſtate ſubdelegãdi poſſit alteꝛi ſubdelegare. Jo. an. in glo. ſua ? in nouel la tenuit eꝙ lic:multi tñ cõtra. Sed pꝛimã partẽ lequitur Mar. in dicta.l. moꝛe maioꝝ reddens bonã rationẽ: quia tũc nõ uidetur ipſe delegatꝰ delegare: ſed delegãs ut.l.unũ ex familia. F. ſi ð faleidia. ff. de le. ij et.l.nõ diſtinguemus. F. que ſitũ. k. ð aꝛbi. Itẽ ſicut cognitio cãe eſt inꝛiſditi onis: er ideo delegabilis ita iudicis dãdi licẽtiã eſt iuriſditionis: ut.l. impeꝛiuʒ in ſi. ff. de iuꝛiſdi. om. in. ideo delegabilis Et hee rationes ſuffici it iudicio meo ĩ cauſis ꝓhibitiuis huius ðᷣlega tionis: de quibus. S. ſiue teneamus primam ſiue Fam:adduco opumũ ſimile in. c i.de ꝓcu.li. Vi. Iin K. ¶ Sʒ dubiũ ẽ nõ taciũ ꝑ doc. aliquos ꝙ meminerim quid in delegato principis ſubdele gãte: an poſſit dare poteſtatẽ ſubdelegãdi. Ego allego ad hoc glo. ſingularẽ in. c. ſupeꝛ queſtio nẽ in. S. porro in ueꝛbo tranſſfertis que tenet ꝙ; nõ:quia poteſtatẽ cõmittẽdi haber ipſe delegarꝰ nõ ex cõmiſſione ſed a lege. Ego neꝛ0 ſic diſtin guerẽ: ꝙ aut cõmittit totaliter uices ſuas:? nõ põt daꝛe hanc poteſtatẽ ſubdelegãdi:quia cum per talẽ cõmiſſionẽ deſinat eſſe iudex nõ potẽit illa fuboᷣlegatio poſimodũ fienda pe ſubdelega tũ ſibi atribui cũ deficiat exercitiuʒ ad qð:ui in .l. bonoꝝ ff rẽ rataz haberi. ? qð nõ. Maꝛ in. I.ſi is qui ꝓ empto.ff de uſuca. ⁊ peꝛ glo. in. c. qᷓᷓ ſit ð ele.li.vVi.nec priuilegi ſuũ cũ ſu peꝛſoa le poteꝛit alteꝛi cõicaꝛe: ut in ꝛegula pꝛiuilegium perſonale ð re. iur̃.li. vi. Aut cõmiſit reſeꝛuata ſibi aliqua inꝛiſditione: ⁊ tũc ualebit quia ipe ui detur cõmittere dãdo ſpeciale mãdatũ cõmittẽ di ar in. d.l.unũ ex familia ? dicto.c.i.ð ꝓcu. Wu„ 1⸗. , PrPs G nα I * sgu notin vli. Vi. 2 hec nota/An autẽ inõx delegatus a pꝛĩ — fudrlezure Pri. —° — .,— : ο²˙ 2 mii⸗:. 1 . R c ε. nα i ſe- Onp“ πα lnn. cipe nel ordinarius poſſit notario cõmittere re ceptionẽ teſtiũ Inno. dicit ꝙ ſic quãtuʒ ad ſcꝛi bẽdũ:ſed nõ quantuʒ ad examinãdũ.j. de ↄſan guinitate 2 afſi. in. c.i. Hoc ulumũ nõ pll Ho. nec cõiteꝛ alijs doc. quia in ciuili iudex põr com mittere teſtiũ examinationẽ alias ꝛeceptionẽ ut in.l. iudices cũ ant᷑ ibi ſignata. C. de fide iſtru. æ in cle.una de offi dele de quo in ſpe. de teſti. F. nũc tꝛadẽdũ. v. ad officiũ. plene hũc aniculũ examinani in. c. cũ cãm de teſti. dic ur ibi Quid de eo cui fuit cõmiſſa receptio reſtiũ an poſſit al teri ſubdelegare. Inno. diſtinguir ꝙ aut fuit cõ miſſa ꝛcceptio teſtiũ ſeu examinatio ⁊? nõ poteſt alteri cõmittere quia in hoc electa eſt eius indu ſtria ð offi. dele. c. fi. Aut fuit comiſſũ ut atteſta tiones ſcꝛibeꝛet:⁊ tunc cõmittit: quia eligitur eiꝰ opeꝛa potiꝰꝙᷓ; induſtꝛia ar.j.de appel. cum cau ſam Hoſti. in hoc nltimo ↄtra quia licet ſit elec ta opeꝛa tamen non ſubſtituet ſine ↄſenſu eligẽ tis.ff. de ſoło.inter anifices:⁊ certũ eſt ꝙ młiũ poteſt in his tabellio. Itẽ talis ↄfidit de electo qui n confideꝛet de ſubſtituto:æ cum hac opini one nꝛanſit hic Jo. an.⁊ placet hoc ultimuʒ do. an. Et pro hoc ego allego tex. in. c. fi. F. ccterũ ¶ Be re udicata. de offi. dele. ubi patet i cũ alicui comittitur in dũ miniſteriũ induſtriale non poteſt comiſſ. aliuʒ ſubſtituere: ſed iſte tabellio Iʒ ſit electu ſcribendum tamen quia per fidem ? eius el tatem fuit electus non poterit alium ſubro . multum enim ualer fides boni ſcriptoris E 3 ba. quoniam contra ⁊. c. cum dilectus de fid 5 ſtru. ſed pꝛimũ dictum qð deputatus ad e D nationem teſtium nõ poſſit alij cõmittere na to uerum:ſed diſtinguo ꝙ aut ad boc fuit depu tatus peꝛ papam ⁊ poteſt quia iudex eſt ut ẽ tex tus apertus i dicta cle. una ð offi. öle. aut fuit putatus ab inferiori:⁊ poteſt cõmitie e articulũ nudũ ut. S dixi in alio indice: ? tenʒ aperte glo. finalis in dicta cle.una quam notabis ſentit etiã bic do. Anto. ⁊ hec ſufficiant bic cum non ſit doꝛoprie materia buius c. Dop. cõtra tex. q; iſte ſacerdos fuit auditus otia ſentetiaz:lcet ſuf ficiẽter nõ probaret iuſtam caʒ abſentie: uñ ob ſtat.c.querelã de procu ⁊ per locũ a ſpeciali c. ex litteris de in inte.reſti.⁊ paria ſunt nõ proba re uel minus ſufficienter probare nt in. c.ta line ris de teſti.⁊.c.fi.de iunreiuran.⁊ optime.c.cãm .S. e. So. glo. in uerbo minus ſufficienter ſentit duas ſolutiones. Dꝛima ꝙ iſte fuit audius ne ueritati opinio preualeret ur littera. hec ſoluno eſt nimis geneꝛalis. nã eadẽ eſt ratio in qualibʒ alia cauſa: æ tamen nõ fit retractatio ſnie niſi p betur legitima cauſa abſentie:quia cũ ſententia tranſiuit in rem iudicatã fecit ius inteꝛ paues ſi ue equa fuerit ſiue iniqua:ideo nõ debet reinec tari cũ grani preiudicio alteꝛius pautis niſ det plena probatio. S e. cũ inteꝛ 2.l. igenuũ. fl.ö ſin tu. ho. Et foꝛte ob hoc glo. tꝛaſit ad foʒ ſolutio neʒ dicens ꝙ hic ex pluribus cauſis fueꝛit audi tus:quia iudex fuir circũuentus ⁊c.ut habetut in littera in glo. ſed peꝛ hane ſolutionẽ nõ ha betur claꝛe intellectus huius. c. quia aut iſte cau ſe ꝛeddunt ſentẽtiã nulla: et tunc non oponebat probare cauſã abſeutie: ſed pᷣtextu nullitaris de baiſſet audiri quantũcũqʒ fuiſſet cõtumar un in c. licet. æ qd ibi notatur de ſen. excõ li.j eit cle.i. de ꝛc iudi. aut nõ inferebat nullitare. tut nõ debebat ꝛetractari ex.quo nõ tranſiuit in i iudicatã ut i iuribus pꝛcall ut in. c tũ ex liueiis F. fi. de in inte. reſti. facit qð nõ. Jo. an. At chidi. ? Jo. mo. in c. i. ð dolo ? conenmael⸗ li. .wvj. Inn. ponit hic. vij ſolunes ſen ſepte lecin ras:que licet iudicio meo ex toto liner i ſaui faciãt nt.. patebit:quia tamen in ſe ſunt notabi les: ideo illas ſingulariteꝛ proſequar. Et prio dicit ipſe ideo auditur iſte conun ſententiam diffinitiuam nulla appellanione ſuſpenſam dn agebatur de beneficio:nam ſpeciale eñ c de be . ef⸗ n . neficijs agitur cũ in ipſorũ collatione adene d beat omnis puritas: ? abeſſe omnis ubꝛep HD dilecti. nec obſtat ſupꝛa.e.cũ olim ⁊ de ele. . . . nĩ cundũ cũ.j.c.cũ inter 2. c. ſuboꝛ⸗ H odar tur in beneficialibus. Ex bac let. el malns w ſicut ſententia in cauſa marzimomj conal. cmimmuſ. er milita vrzt ice Armioee viiſtce: — ur in dicto . exli tacruor inmanznn . rſi deinicne reni as ſa aa tinie aringt iuei ener zie no iancat e he her 6 al J poſl ſakiiſiſß bec riper iſnmnter anin incatſabenfcil ſniſinaeretraenniſi oropter “ ns eyliine voni ⸗ eacriſlr iinmicnolmßalniralr nn na imrr tillim r n elin item ninuffiinranii iionn ſvn mit ilftrta ha cnin rum ſium orchnepoat in g41. da e Yno l n or bben g bie liclur eun õ nianiasrbic taraieng dedercdunrin 1o ieedn derancadones e odana bibliſet polſeſtone inripemonam Renne dieebat t defrera inprobatöcar. ad⸗ tit ad hoc c.i de pan unlga ber ke ex oto binon phacenqnſa ſter predicis eilaſſa e dis iſauius ſſſe non giſe pſoine n C. inteꝛcelemns e c pene ii wilemtan p noin Brr nli Cceeno al tſeif .5 nt li non oe nid arninrcho en nula:er camn nn g auſe nanugun enemnn Sipnf di, Ninde nnlo inre pri .bllss erfor rninimiaſnen ülinunmne ccltore marine gelt D pen oaeniber eynſmi ſolti erb . qn. optimni in c c nen ſc nanlae bins iſenſer en in ſig non gebeb Nqul. poſi nütſtenortn teſe le plohacvenn unncize eve. . eUrchnonn ceet ſecieli ran ſheggeoff nee 8 ernenuln Pinnn enn ainann ectcinene. erfitab iree Ustrſſen —– o⸗ raris rerre enhidmiſtniz n (.quercli de Droen e er i 1 mens dein ite ſl ehnnrſriin reudlmmp ifenmm hhmn ſis de nſi t cde hninmn donin Se G go in nto nins ſffcnnt oms ſoniorrez Prinn c iir iit ndn õ t nins gnmls i cmi mm ir nu ucſt mn öftunmno ſie i n' ginim caus abſenieuin c nn mſunt in won iudicnti feet ius er vons tenm iuenn ſue niannide nö dena anne mi Gniren dcd Arins Nrns ni i Donpdrin tüne lwidſkdſ 1n do Cſen de tilg unſdun ne; Nemsdecrintnsuls iru IuS:qnin iuder iui cncünentis inne in inen ein go ſ erine ſumi . bann hnn incleavsbiis cluu eriim ſentſ nin mo lit, vme cnſa ente üßn uen õ nigie . i ncal Mce.4 aotbitonmn de 4 an d iereontuun delde di amſ rtn mnn d pdcni n iibis H 7 14 Ginamn Rul Offintnan aennmni⸗ 4 lün hoi ſi, ninst c . ician olum ſtew inter ?.. , V. D — frnal. ſSX =a rrr zep, S ahe 14 . 1 „ ¶De re ſudicata. tranſit in rẽ iudicatã.S.e.lator ⁊.c. ſanguinei ita net in cauſa matꝛimonij ſpiꝛitualis ⁊c.ſi aga tur de inferioribus beneficijs ut hic ſecundum iſtũ intellectũ: Et hoc idẽ dictũ fueꝛat Inno.in ⁊c.cũ olim de dolo ⁊ cõtu.per illũ tex. Sed hec le. non nidetur primo ↄgruere huic littere quia Em eam fruſtra fuiſſʒ inquiſitũ de legitima cau ſa abſentie. PDrererea papa non firmat ſe ſuꝑ qualitate cauſe:ſed rationes tex. pariter militãt in alia cauſa/Itẽ dictũ nõ eſt neꝝ indiſticte: qꝛ in preiudiciũ ſuccũbentis bene tꝛanſit ſnia in ꝛ2c iudicatam:etiam in cauſa beneficiali:? probat᷑ optime in.c.cum dilecti in fi.de elec. ⁊ per gl.in c.i.de ↄceſ. prebẽ dixi plene in dicto.c.cũ olim de do. æ ↄtu. ubi uide do. An. dicit ꝙ hec lec. põt ſaluaꝛi intelligẽdo ꝙ pꝛopteꝛ abſentiã minꝰ legitime probatã poſſit retractari ſentatia ſiẽ re tractatur in matrimonio:ut in dicto c ex litteꝛiſ de in inte.reſti ſatis poſſer hec lec. ſaluari in ſe: ſed nimis reſtringit litterã que in rerractatõe ſẽ tẽtie nõ fundat ſe ſuper ſpecialitate cauſe benefi cialis. ¶ Nẽ poſſet ſubtiliʒãdo hec lec. ĩpngna ri per iſtum tex.quia in cauſa beneficiali vᷣberet indiſtincte retractari ſnia propter abſentiam mi nus legitime ꝓbatã papa retractaſſet iſtã ſentẽ tiã in principio anteq́; admilſiſſet alias probatõ nes ſuper iniuſtitia ſnie ꝙ non fecit:immo ꝓba ta abſentia minus fufficienter dedit auditorem tractat ſniam ut clare pbat᷑ in. v. ſʒ ãt. ¶ Scda lec Inno. eſt nt locũ habeat ꝙ hic dicitur cum ex tenore ſentẽtie deprehenditur ipſius euideni iniquiras ut hic erat:nã falſum reperiebarur in eo ꝙ dicebat peꝛ atteſtationes eẽ pꝛobatũ . a. habuiſſet poſſeſſionẽ iuriſpatronatuſ Itẽ in eo ꝙ dicebat ꝙ t. defecerat in probatõe:ar. addu cit ad hoc.c.ij.de puꝛ. uulga.hec lec.ex toto mi bi non placet:quia ſi ex predictis reſultaſſet eui dẽs iniquitas ſnĩe non ualuiſſet ipſo iure ut in .Cc.inteꝛ cereras.õ e.⁊ ꝙ plene dixi ibidem:facit ꝙ notat Bir. in. l.i. C. de erro. cal. ſie ñ fuii ſet bic opus retractare ſniam ſi papa pronũtiaſ ſet eã ipſo iure nullã ut in.c.accedens el primo .S. ut.li.non ↄte.nidetur tamen ꝙ debuiſſet eẽ nulla:ex quo eꝛor deprehenditur ex tenore ſen tẽtie innctis atte.ad q̃ iudex in ſumma ſe r̃tulit. Sed poteſt dici ꝙ bic fuit probabilis error:qꝛ nullo iure prius erat cautũ ꝙ iuſpatronatus ñ tꝛanſiꝛet cũ uniueꝛſitate in cꝛeditoꝛẽ marime:qꝛ creditor percipiebat hic penſionẽ ſolitã exhibe ri patrono.ar.optimũ in.c.cũ ueniſſeẽt de reſtit. ſpo.⁊ in. l. q;nis ⁊? ꝙ ibi nõ ff.de acqui. poſſ.et ideo ſnia non debebat eſſe nulla ipſo facto cum nõ eſſet error manifeſtus ⁊ de iure clarus ut no tatur in. c. i. S. e. ?⁊ per Inn. in. c. p. æ. g. de offi. dele.⁊.c.cũ ſpeciali de appel.facit ꝙ notat glo. in.c uno de poſtu.prela.li.vi. Poſſet tam bee ſolutio Inno.ſaluari ꝓut.j.dicã in octana lec. ¶ Tertia le.ẽ ꝙ iudex fuit ab aduerſaꝛio dolo ſe circũuentus:⁊ ideo poruit hec ſentẽtia rerrat tari ut.i.ſi pretor. de iudi. Mec lec. eſt uera ĩ ſe: diſtinguitur tame: aut fuit ſẽtẽtia lata i ab ſentẽ dolo preſentis puta ex falſis allegatiõibꝰ doloſe factis per pꝛeſentẽ:æ eſt ſentẽtia ip̃o iuꝛe nulla ut in. d.i. ſi pꝛetor. S. marcellus pall. Aut fuit lata ſentetia ĩ preſentẽ ⁊ nõ eſt nulla: ſed ue nit reractãda per reſtuurionẽ in integy ar. i.1. diuus. ff. de re iudi. æz. c. cũ uenerabi de except᷑. dixi in.c.licʒ de pꝛoba. hanc ↄcluſionẽ firmat Bꝛr. poſt glo. in. d l.pꝛetoꝛ ſenit Inno. in. c. cũ dilecta de reſcrip.⁊ bic.ſed hec lec.nõ cõgru it iudicio meo huic lre:quia iudex nõ fuit h̊ cir cũuentus dolo partis prelentis: ſed ex ſua faci litare ur patʒ ex ſequentibus in tex quia dixit il lum plene pꝛobaſſe qui nõ probauerat ⁊c̃. ut in lr̃a:unde de dolo partis nil dicit᷑ in ſittera. Mec obſtat ſi dicat᷑ ꝙ preſens dolo tacuit iura alteri us partis:quia pꝛimo poteſt dubitari utꝛum ſuf ſiciat dolus preſentis in tacendo: de quo uide qð nõ. Inno. in c.fi. de accu. æ.c. ſi duobus de appel. z.c. ij. de dila. Itẽ pꝛeſuppoſito ꝙ ſuffici at nõ apparer hic de dolo preſẽtis:naʒ credidit ꝙ acta ſua ſufficerẽt ad inſtructionẽ cauſe ⁊ ipu tandũ eſt alteri parti que iura ſua nõ ꝓduxit ut in c.dudũ.i.de elec.⁊ ſi diceremus ↄtrariuʒ iſta ſentẽtia fuiſſ; nulla:cuius cõtrariũ inuit tex. cuʒ papa retractauit ſententiã. Et per hoc tollit᷑ ali ud argumẽtũ qð põr cõtra tex. formari: naʒ bec ſentẽtia tanqꝙᷓ; lata a minus inſtꝛucto debuit eſſe nulla nt. c. tum ex ir̃is de in inte ꝛeſti.? ꝑ Bar. in. I. ꝓlatã. C. de ſen. 2 inteꝛlocuto. dico eniʒ ꝙ àudex recepit acta unius paꝛtis que credidit ſuf ficere ad deciſionẽ cãe:⁊ ſic nõ fuit lata ſine me dijs:ſed error cõſiſtenat in facto.z ad aliũ erro rẽ in eo ꝙ iudex ꝓnũiiauit ꝙ. t. defecerat ĩ ꝓba tione:dic ꝙ cũ ſe nõ retulerit ad acta ⁊ ex alijs iudex potnit morũ animi ſui ifoꝛmaꝛe nõ reddit illud ſentẽtiã nullã iuxta ea que habentur æ no tant 5. e — lec. Inn. ꝙ hoc ſolũ ſufficiebat ad caſſatiõeʒ ꝙ ordo iudiciarius hic nõ fuit ſeruatus:quia iudex pꝛobationes condẽ nati nõ nidit ut in dicta.l.prolatã:hec lec.etiam nõ placet quia ↄcluderet ſi eſſet uera ſniam eſſe nullã dicta. I.prolatã:cnius cõtrarium inuit hec lꝛa ut ſupra dixi. Iteʒ ut predixi bic iudex uidit atreſtationes partis cõparẽtis que credidit ſuffi cere ? imputandũ eſt alteri parti inra ſua nõ ꝓ ducenti dicto.c.dudũ. Mã ſecũdũ iura ꝑtis pꝛe ſentis poteſt iudex procedere ſi credit illa ſuffi cere ad deciſionẽ cauſe ut in.l.properãdũ.C. ðᷣ iudi.æ dicto.c.dudũ.¶ Quinta lec. ꝙ ex quo apparet ſententiam diffinitiuã per obreptione 2z dolum malum elicitam:ipſe idem iudex qui ſen tẽtiam tulit ſi ordinarius ẽ eam reuocare poteſt ar. ff de dolo cũ a te.xxxv. q.ix. ueniam ⁊.c.ſen tentiam:ſed ſi ſine dolo malo dicatur lata: tunc nõ reuocat᷑.d.l.pᷣtor ſᷣm eñ. Sed ad hanc lectu ram reſponde ut dixi ſupra in tertia lec. Sex ta lectura ꝙ licet a principio poſſet æ deberet ꝛc belli is qui petebat ſententigʒ reuocari: ſi tamẽ m z. Naald — ſid a6 Gir Qus& kete r Susr P admiſſus eſt de facto ? appaꝛet ſñiaʒ liuſte lata reuocabitur:⁊ eſt ꝛatio quia ex quo cognouit nuũtiare debet. ff. de iudi. de qua re 2.c. cũ ſuper qe cauſa poſ. ⁊ ꝓprie.⁊.ff. de offi. preſi.illicitas F. u'eritas: æ tene mẽii hc lec. in ſe. - idẽ tenet Inno. in. d. c. cũ dilecta de reſcrip.⁊ facit qð ip ſe notat un.c.quia pleriqʒ de imuuitate eccl. ubi gicit ꝙ ſi is pꝛo quo fuit lata ſentẽtia cõfitei enz iniuſtã debet ntẽtia reiꝛactari:nam his caſib ceſſat preſumpn.o iuſtitie qua ſuſtinebatur ſentẽ tia per tꝛanſiiũ in rem iudicatam:ſed nõ cõgꝛu it hec lec. ad iſtũ tex. quia Archiep̃s = Papa ex eoꝝ officio implorato peꝛ iis reſtitutõis in ? regy ppter iuſtam cãm abſentie eilegataz dede rũt auditorẽ cõtꝛa ſentẽtiã. ¶ Sepinmma ? ultia lec. Inno. eſt ꝙ bic fuit admiſſus cõtia ſenẽtiã beneficio ꝛeſtitutionis uel potius ſupplicationib ꝓpter abſentiã que:licet minus ſufſicienter proᷣ bata fuerit:tamen ex illa minus ſufficieti ꝓbat? one data fuit reſtitutio in integruʒ ad audietiaʒ cauſe. Simile in dicto.c.ex litteris de in inte.xre ſti. Adueꝛte. c. illud poſuit calum diſſimilẽ: licet ab Ynno. et multis alijs allegetur pro cõrordã ti:naʒ ibi fanoꝛe matrimõij fuit illico retractata ſentẽétia beneficio ſupplicationis probato impe dimento licet minus ſufſſicieter. hic autem ialł ꝓ batio minus ſufficiens preſtitit cauſam oũtaxat ut audiẽtuꝛ cõtꝛa ſentetiã:ſed ſentetia no fuit ꝛe tractata niſi poſtqꝙᷓ fuit probata ipſius iiuſtitia ur clare colligi ex tex. in v. licet. ¶ Æêâgo pono octauã lec.⁊ facio tria mẽbra/Aut.n.nullo mõ ꝓbatuꝛ iuſta cauſa abſentie: ⁊ nõ debet quis au diri cõtra ſentẽtiã ex quo tranſiuit in reʒ iudica tam ꝙᷓtũcũqʒ uelit probaꝛe imiuſtitã ſentẽne qꝛ iam fecit ius inteꝛ paꝛtes ſupꝛa.c.cuʒ inter ⁊.ff. 8̊ re.iur᷑.l.res indicata:niſi ueller ꝓbaꝛe nullita tẽ uel aliquẽ caſum ſpeciale in quo ſentẽtia ueit retractãda beneticio ꝛeſtitutionis ut dolũ partii uel falſitatẽ inſtrumentoꝝ uel quid ſimile ðᷣ pro ba. licet et.l. diuus.ff. de re iudi. Aut pꝛobatur iuſia cauſa abſentie ſufficiẽter:⁊æ tũc debet illico ſentétia reti actaꝛi:nõ expectato ꝙ aliter prober̃ ipſius iniuſtitia: æ poſtmodũ procederur in cau ſa ac ſi ſentẽtia nũꝙ; lata fuiſſet ut pꝛobatur bic i. v. poſtmodũ et i.l.queſitũ:et qð nõ.ibi Maꝛ. .ff. re indi.et ĩ.l.ſi finita..ſi forte.ffj.ð dam. infec.et.c.querelã ð procu. Aut et tertio ꝓbat iuſta cauſa abſentie minus ſufficieteꝛ:et tũc capi tur quedam media uia ne ueꝛitas ſupplãtet pex opinionẽ:nõ enĩ debet illico ſentẽtia reiractari ſicut fit in caſu pcedenii. Mec debet ex toto iſti denegari audietia ſicut fit ĩ caſu priori:ſed reſti tuitur ut audiatur ↄ ſniam:⁊ ſi non probauerit aliquid õ illam remanebit in ſuo robore.Si ne ro probatur iniuſtttia maxime ex tenore ſenten tie:æ ex actis debet ſententia retractari:et de h̊ᷣ eſt caſus ſingularis hic iudicio meo ſi tex. bene ponderetur:nam in.v.licet ⁊c. Dapa ex illa ꝓ batione abſentie minus ſufficient facta reſtituit iſtum ſacerdotem duntaxat ut audiretur contza =Siat prnſta lux Pcon- olia: aAn P h“ jvſpeſ raſP = 8. 333 f —,U— —— ſentetia: nõ tamé retractauit ſentetia: 2 boe fecit ne opinio que erat pro ſentẽtia preiudicaꝛet xitati licʒ plene ueritas ñi fuiſſet probata:den e probata iniuſtita ſententie illaz rerractauiti⸗ bata.n.iniuſtitia ſentẽtie pꝛeſumptio eſt iici cam abſentie babui:tn quia nõ eſt nenſmmit⸗ quis deſeꝛet iuſtam cam: iũ quia abſentia ſn⸗ probata licet minus ſufficieter: uñ ex ſubſe ar ti probat one cõualidatur æ roboratur “M que erat pro abſente aꝛ.in.c. cum cörunaci, de here.li. Vj.? qdðᷣ nõ.in.c.inſinuatũ de linonet hanc lec. puto ueriſſimã ? prouidet iſte tex lec̃ dũ eũ de caſu nouo ⁊ ſingulari. Qualiter it ſit pꝛobanda iuſta cauſa abſentie nel impedimè tũ uide per glo.in. c. uno.iii.q.v. ⁊ per ſpe.iti tulo de appel. . nunc bꝛeuiter. v. quid eigo Jo. and.j. ti. ꝓxi ex ratione ⁊ per eüdezʒ in. c. i. de dolo. ? cõtu.li. vj. poſt Aic. Jo. mo. 2 Ho ſti.? Fre.cõſilio.c.ix.? cõis cõcluſio uidei ur ſpecta qualitate cãe impedimeéti allegati peꝛio ne allegantis qnʒ ſufficit allegamis iuramentuz qñʒ alia ſemiplena pꝛobatio:qñʒ plena:ſac iſte tex. æ.c.ex litteris de in inte.xeſti.⁊ in.c.ſi neio de ſen. excõ.cũ ſi.⁊ bene facit. c cupientes. .. ſi per. xx. de elec li. Vj. unc capiendo aliu articulũ. Op. cõtra tex. ? uidetur ꝙ ſententia ie gati fuerit iuſta/quia ex quo creditor peipiebat penſioneʒ ſolitã patꝛono ſolui ſatis pꝛobai pol ſeſſio iuriſpatronatus:quia qui mimimã partem fundi poſſider totã poſſidere uidetur ui in..ij. ff. de acqui.poſ. So.dic capiendo meneʒ go. in uerbo quodã iuꝛ? ꝙ aut loquimur in oners 2z procedit cõtrariũ:aut in ſepeꝛatis.⁊ tu ſecis ur in. c. auditis de preſcrip. Mẽſio eni ? poſſel ſio preſentandi ſunt ſepeꝛata:quia ex iurepatro natus non competit ius percipiendi penſioneʒ: ſed illa quandoqʒ conſtituitu: eyrinſecus ad petitõeʒ patroni ex auctoritate epſiſcopi:? ſi ſi probat hoc eſſe qð ab hoc cõtingit abeſſe ui.,. neque natales. C. de pꝛoba. æ.c. ij de trar ſiap la. Et hec ſolutio ſic intellecta ſatis ſuſtineri po teſt. ſed in cõtrariũ fortiter uidetur facere.cu; ueniſſent de reſti. ſpo. æ qdᷣ le. æ notatur in. .q uis. ff. de acqui. poſ. ubi pater ꝙ ſi de uolütae domini peꝛcipio penſionem de aliqua ꝛe ſatis ui detur probata illius rei poſſeſſio:de boc dic ut plene dixi in dicto. c. cũ uemiſſent do. Ancheit ꝙ cũ poſſeſſio iuriſpatronatus eſſet in bcbitoꝛe perceptor illius penſionis abſq; paliennia⸗ debi toris nõ acquirit quaſi poſſeſſonẽ nec peſiõis nec patronatus.uel ſi penſionis no iuriſpat0 tus per nota. in dicto. c.in litterio. Eg0 vVo foꝛ malius ſoluo boc ↄtrariũ iripliciter. et prio q cõtrariũ loquitur quãdo quis precedente uilo habili ad tran ſlationẽ rei percipit penſione; de noluntate domini. tunc traͤſtertur poſſeſſio t ex timulo cõſtituti: ? iſte eſt pꝛoprius caſus MW c. cum ueniſſent qð bic nõ cõtingit. Secun ſoluo ꝙ alio exiſtente in poſſeſſione rei HM percipitur penſio per aliũ traſterinꝛ po od re ſpfingls nini innermponi nmmennunn 1/ onoigho li. plan Mi 4 omuimuns mni ilhnumd nnnlinſr. mixnmx ir enuoren let lo ionoc bouni lin iin a1 r torſlſernolſer bie guefio iniſar oms oſeſonear in c de venſig.Ti.lil (8leſi. Gedico ſoenr ins gen ſ Pcdigconnen Nicnoraddd d ar Irarſir iocarrorarns n krecdteNanid gn tor tenerun wcimwere onne fuct vel auane lapit er pignoten ſifmeni oſunpit enan lum ſen eſtingtione copmtarein ſone nt leg 2 notatur in.cAd noſtrs ge iurcinri2, .1, Cae DigdelGtinſdemonanns tanktreri ditore no poſſerfſlii aonſifrnens nbin Ne poſſedan efinnto apia ſt ipeſinn tanch e Pirinats ucſannerarnam ſigte⸗ eligeret 4 Dreſentarer: preſentams eum mueremi Geberer offnocnmn emoveri n⸗ Pulationibns geinrepaonainsne gecee e ſe iſfe uſi e dſtahianneſgn ftucs iuis eſgi ſndebſij openſin nerio et boe ius tranſtre in (tedltore ſecns ſone gebirn eccei Ne aebitn eccle ſie occaſſone inre iſnli tunſt c poſſ r intnmm eumnim hohnncß ent rt c1uensde inine ſttintt de ſan o cñ ſ. t bajr ſactc n ſien n odr l ij. (Niranen mmli Oycin icturgnm ſunt uſty nncr vo tior Peyret õ oumſparonums:,Nin n nunmni punn ipoſſcde wni vofſcereuſcaur r /n , de agt vol Oo Eic hiendo nenggo. erdd din aen Kannmm Waned Moc NNiNNiN Nueniſ nin canchis de rgenennpe ſio preſennai un ihenn glac lee uims hon conpettiis lehenlie⸗ Nd in qummcog cofinim amis ensq unonig nadiurcſit odn doc eſe d ed dotcuſtht ti Nranennas de nantel E bet oltnio ſeinnlimꝛ b i tlelincnnifi iunn nenſen de el oatcd i ris f.e ali olidiaie domnni gehpio pinant camt robim lnͤ ie 6 Hr niinino ci ne , lcſio lſ aonnd s lſolbi g e hece 1 ⁷ acte- cjpyr 19 —. òð Pahe — —1 G- = Ritnr 7 UDe re ſudicata. in pꝑcipientem quia ñ poteſt colonus uel iniqui linꝰ alteri ſoluendo pꝛiuare poſſorem poſfio ne ſua:⁊ iſte eſt ꝓpꝛius caſus in.l.qᷓuis pᷣallł.ut ibi notat᷑ in glo.ſecus ſi nemo eſſet in poſſione ut ibi nõ.ſed in caſu noſtro remanſit in poſſeſſi one iuriſpatronatus ipſe patꝛonus ꝑ ꝛationem que ſubijcitur in gloſa fi. Tertio ſoluo adhuc notabilius ꝙ omnis ↄmoditas iuriſpatronatuſ eſtimabilis tꝛanſit in cꝛeditorem cũ uniuerſitate ꝛatione acceſſorij:ar.in.c.ex litteris de iurepꝛo natus cum ſubiaceat r̃ſtitutioni æ poſſit diminu ere ſortẽ. Ad idẽ.l.qꝙᷓuis.C.i qui.ca.pig. ta. õ bi.⁊æ in.c.ad noſtram el pꝛimo de iureiuran.ceſ ſant enĩ quo ad iſtam ↄmoditatem eſtimabilem ꝛationes poſite in glo.fi. Sed cõmoditas ineſti mabilis ñ tranſit in creditorem ẽt cum uniuerſi tate qꝛ ñ poſſet hic utilitas reſtitui z ideo ñ trã ſit in Sciu pignoratio iuſpatꝛonatus uel ipſius poſſeſſio:⁊ iſte eſt caſus.c.noſtri ⁊ ſic potes inti ligere ⁊ limitare tex.iſtũ æ materiã. Et ꝑ predic ta declaratur glo.fi.que opponit õ tex.ð dicto c.ex litteris de iurepatronatus.⁊ de le.de imo di. ff. de contꝛahen.emp.in quibus iuribus patʒ quod res ſpiritualis tranſit acceſſorie cum uni uerſitate temporali in Sctu emptionis uel locati onis:glo.ſoluit dupliciter.primo ꝙ hic fuit in cõtractu pignoris exceptũ iuſpatronatus alias tꝛanſiuiſſet uniuerſitate in creditorem. hec ſolu tio nõ eſt bona:tñ quia diuinat ad tex.tuʒ quia ſi hoc fuiſſet nõ fuifſet hic queſtio de inꝛiſpatro natus poſſeſſione ar.in.c.ij.de ueꝛ.ſig.⁊ ĩ.l.ille .ff. ö. le. iij. Secũdo ſoluit ⁊æ melius ꝙ textꝰ iſte pꝛocedat in contꝛactu pignoratitio in quo non tranſit iuſpatronatus in creditorẽ: ratio qꝛ cr̃di toꝛ tenetuꝛ ꝛeſtituere omnẽ fiuctũ uel quaſi quẽ capit ex pignore:⁊ ſi fructũ ↄſumpſit tenetur il lum ſeu eſtimationẽ cõputare in ſortẽ ut legitur 2 notatur in. c.ad noſtrã de iurciurã.=.l.i.2.ij. C. de pig.ac ſʒ ſi iuſpatronatus tranſiret in cẽ ditorẽ nõ poſſet r̃ſtirui quaſi fructus iſtiꝰ juris. Hec poſſe daꝛi eſtimatio quia eſt ineſtimabilis tanq; res ſpiritualis uel annexa:nam ſi creditoꝛ eligeret ⁊ preſentaret ⁊ preſentatus ꝑ eum inſti tueretuꝛ ñ deberet poſtmodum ꝛemoueri ut i.c⸗ ↄſulationibus de iurepatronatus ⁊.c.querelam de elec.⁊ ſic cũ iſte quaſi fructus iuꝛis eligẽdi ñ poſſit ꝛeſtirui nec indebitũ ↄpenſaꝛi merito non debet hoc ius tranſire in creditorẽ.ſecus in pẽ ſione debita eccleſie occaſione iuriſpatronatus quia illa tꝛanſit cũ poſſit ꝛeſtitui ⁊ in debitum ↄ pẽſari.¶ ¶ Altimo glo.in vᷣſi.ar. contra oppo. pꝛedicta ſatis intꝛicate ⁊ imꝑtinenteꝛ.adeo do. An. dicit ꝙꝙ nõ habet intelleciũ nec ſe ipam forte intellexit. Sed puto ꝙ hec fuit mẽes gl. uʒ ꝙ nõ debemus ſemꝑ aiaduertere ꝙ fructus di minnant ſortem:nam quãdoqʒ fructus põt eſſe inutilis apud creditorẽ ſicut ſeruitus qñʒ eſt in utilis apud eũ qui cõſtituit: ut.l.ei fũdo. ff. de ſ uitu. ergo debet tranſire paꝛi mõ iuſpatꝛonatuſ in cꝛrditoré: licet nullã habeat utilitatẽ quia nõ prelentabit. Vel o poſſumng intelligere è licʒ pᷣſentauerit: ex hoc tamẽ nõ capit aliquã utilit a tem eſtimabilẽ.gl.directe nõ ſoluit:ſʒ ſimpliciteꝛ dicit ꝙ iuſpatronatus bene tranſit cuʒ unineꝛſi tate niſi excipiat᷑: ?⁊ nõ apparet ex hoc quid uelit 2 forte noluit redire ad primã ſolutionem ꝙ hᷣ tranſiſſʒ iuſpatronatus niſi ſpecialiter fuiſſet ex ceptũ:ſed tũc obſtat qð ſupra dixi: ideo tene 5 cedẽtem ſolutionem que tenet᷑ cõiteꝛ a doctori bus:⁊ ad ↄtꝛarium dic ꝙ nõ urget: nã pꝛeſenta re eſt honoꝛ ⁊z quaſi fꝛuctus iuꝛis eligedi ut nõ. Inno. in. c. in lr̃s de reſti.ſpoli.ideo non debe tranſiꝛe in cꝛeditorẽ ratione pᷣdicta¶ ¶ Vltimo extra glo.op.cõtra tex.in eo ꝙ fuit hic a ſubde legatis legati appellatũ ad papam: debuit enim appellari ad ſubdelegãtes: uel ſaltẽ ad ipſlum de legatũ qui pꝛimo delegauerat uit in. c.ſupeꝛ que ſtionũ. ꝗ. poꝛꝛo de offi. dele. Solutio mktiplex ẽ ſm doc.⁊ primo ꝙ forte finita erat delegatio.= delegati forte ſubdelegauerãt in totuʒ. uel ſecun do nõ fuit hic exceptũ:unde dixit hic Inno. ꝙ ſi potuiſſʒ appellatus ad iferioꝛẽ remitti obtenu iſſet ad quos ordinaria uia fuerat appelladum. Vel teriio papa recepit hic appellationẽ ex cer ta ſcientia ⁊ de plenitudie poreſtatis: forte quia preſbiter petebat ꝑ curiam expediri. Ael quar to cõtrariũ loquit̃ in ſubdelegatis delegatorum pape datorũ cũ clauſula appellatione ꝛemota:?= ſic tranſit bic Jo.an.⁊ cõiter doc. Aduerte tu hec ultima ſolutio eſſʒ uera niſi fuiſſʒ poſita iſta reſtrictio.ſ.cũ delegati pape fuerũt date cũ clau ſula appellatiõe remota. Sed puto ꝙ Joã. an. fuit ſic h̊ locutus: quia ſic loquitur tex.in dicto y.porro:⁊ ita intellexit Hoſti. ibi illuʒ tex. Sʒz glo. ibi ſupplet ad tex. maxime:quia idem eſſz ſi nõ fuiſſẽt dati cuʒ illa clauſula:⁊ ſequit᷑ ibi Jo. an. quaꝛ? cõclude ꝙ ſpeciale eſt in delegato pa pe ſubdelegãte nõ ĩ rotũ ut ad eũ appellet᷑ nõ ad papã omiſſo medio ut ibi: æ clarius probatur ĩ cc.ſi delegatus in fi.de offi dele.li.vj. ⁊ in.c. cũ te ↄſulẽte.e.ti.ubi nulla fit mẽtio de clauſula ap pellatõe remota:ſed ſimpliciter dicitur ut ad de legatũ ſubdelegantẽ appelletur. Secus autem ẽ in delegatis ſeu ſubdelegatis egati uel alteꝛius citra papam:quia tũc omiſſis omnibus põt ad papam appellari.ij.q.vj.ad romanaʒ:æ probat notabiliter hic. Et eſt diuerſitatiſ ꝛatio:quia de legatus pape gerit perſonã ipſius pape cũ iuriſ ditionẽ nõ habeat iure ꝓpꝛio:ſed delegantis nt .l.i.ff. de offi.eius cui man. eſt iuriſ.⁊ in. c.ſane de off. del¶ Jõ cũ appellãs babeat iudiciũ pa pe paratũ in perſonã delegati ſi ubdelegantis nõ debet audiri uolẽs appellare ad papã:quia qðᷣ querit habet ante oculos ſecus autẽ eſt in alijs iudicibus in quibus ceſſat hec ratio:etiã ſi ſit le gatus pape qui ſubdelegauerit:nam legatus ha bet ordinariã iuriſditionẽ ut in. c.ij. ð offi. le. li. Vi. nec ita ĩmediate repᷣſentat ꝑſonã pape ſiẽ de legatus cuʒ iuriſditio legati tanq; ordinaria ſit ꝛadicata in peꝛſonã ipſius ñ autẽ ſic ĩ inꝛiſditee m . . Vaza, . A.1.-1.=* g'e / 6dleguane rrine N ſ- on arp S V NX . ſr a prrnfef riu- 91ααα Iwma aiama ſi PA m iß s in e —5 =2 fiiat u. ſ H *4Ki ₰— . dclegati que eſt ipſius delegantis: 7 hec nõbis. Papai ſententijs „ cauſis. las profert ordi nem iuris ſeruar: uel ſumma ſic iferio res tenentur iudicare ſm ꝙ papa inter certas peꝛſoas iudicauit ſi ite ⁊ recte ſentẽtiaʒ tulit. R mo ponit᷑ dictuʒ. o ratio.tertio exceptio:ſecũ da ibi ci.tertia ibi niſi.¶ Mota ꝙ papa nücu patur ſũmus põtifex:⁊ dititur ſummus ꝛeſpeciu alioꝝ põtificũ Eps autẽ põt appellari ſũmulſ ſa cerdos z põtiſex maximus ꝛeſpectu aliorũ ſaceꝛ dotuz ſic inrelligitur. äxxi. di. eleros. v. pontifex. Eßstni⸗ ꝙ eniã papa debet ſeruare iuris ordinẽ et uigoꝛẽ equitatis it cõtra iuſticiã nulli paꝛcat. An autẽ teneat ſentẽtia ſi papa nõ ſeꝛua nit iuꝛis oꝛdinem:dico ſic:q quidã eſt ordo in ductus mero iure poſit uo: ⁊ illius effectus non pabuit uiciare ꝓceſſum corã principe:quia legi bus nõ ligat cũ ſii fupra lege ut. l. digna uox. C. de legi.l.princeps.ff e. et. c. ꝓpoſuit de con cefſ pꝛxeben Minc notãter dixit Inno. c. uno de litis cõteſ.ꝙ ſentẽtia pape ſupplet defecinʒ ſolẽ nitatũ. E. de teſia. l. omnin er. c. i. 1ꝛanſla pla. facit qðᷣ nõ. Moſli. bic qui dicit ꝙ coꝛã papa ñ datur libellus in ſcriptis: ? ſupꝛaſcripiã cõcluſi onẽ firmat Mal. in. l. fi. C. ð legi. Quidam eſt ordo iuris fundatus ſuper iure natural: ui ꝙ ſentẽtia feratur parte uocata: æ ſi ille ordo pier mittitur nõ ualet ſentetia: boc uidei nelle text?* jũcta glo.in dicta.:.fi.⁊ firmat aperte ibi Bal. ar. cle. paſtoralis de ꝛe iudi. Et nota bene boe diciũ:ſed uide qð dixi in.c.cũ oliʒ.S.e.⁊ ꝑ LTy. in.l.ſ̃ſcripta. C. ð precibus imperator.offe. ubi uidetuꝛ nelle ꝙ pꝛo ſentetia ? madato principis ſemper preſumẽdũ eſt. Höõ. ultimo m Ho ſti. etiã ſũmũ põuſicẽ nõ debere ſuper ſentetia ſi ne canſa diſpenſare. In cõtrariũ facii qð norat Inno. in.c. cũ ad monaſteriũ de ſtatu ꝛegu.dic ut dixi in. c.de mulia. de pbe. ubi enã per Jo. an.¶¶ Op. cõtra tex. æ uidetur ꝙ no ſii ecũdũ ſentetiã alterins iudicãdũ: quia legibus ⁊ nõ ex emplis iudicãdũ eſt ut.l.nemo. C. de ſen. So. dic q; cõtrariũ ꝓcedit in ſentẽtia inferioris.ſecꝰ in ſentẽtia pꝛincipis ut hic ⁊.l.fi.C. de legi.⁊ eſt ſpecialitatis ꝛatio. jm Moſt. quia lex ẽ quicqd ꝓꝛincipi placet animo cõdendi legẽ inſti. de iu? narurali. F. ʒ q principi:æ qꝛ n eſt pꝛeſumedũ ꝙ ꝓceſſus ſuꝰhabeat maculaʒ uł ꝛugã. xxiiij.q. i. in ſede ⁊.c.bec eſt fides:omnia eniʒ preſumũ tur per eum plene examinata ut in. c. apoſtolice xxxv. q.ix.ſed inferioꝝ iudicũ nõ ſic preſumit iudiciũ integꝛũ:nec habent poteſiatem cõdẽdi le ges uel interpretandi quo ad alios:ad hoc qð n. in. c. i. de poſtu. pꝛela.æ peꝛ Inno.in. c. cum ſpeciali de appel. Ego tamen dico ꝙ i facto du bio debemus iudicare ſicut per alios in loco il lo iudicaiñ eſt. Ad hoc adduco bonũ tex. innc ꝛa glo. in. c. fi.xx. di. 2. .ſi de interpretatic ne.ff. de legibus facit. c. ſicut. S.e. ubi papa allegar ſi 1 lum prudentũ.¶ Sed cõt:ꝛa pꝛedicta et on 8 ̈ tex. oppo. et uidetur ꝙ nec ᷣm principis inen ſit iudicãdũ ut.l.uj.C. de legi. So. dicit ecn tex. iſte debet intelligi in diffinitiua törut cedit ĩ iterlocutõia niſi ſit i corpore iuris quia tũc idẽ qð in diffinitiua ut.l.mei. MR ait pꝛetoꝛ. fl. qdð metus cauſa. Idẽ dicit be et Jo.an.ſi irerlocutoria feratur cauſa co i 2 partibus pꝛeſentibus ut in preal.l. fi. C¶ deie⸗ ſecus ſi ſine canuſe cognitione ex uolũtate 6. teſtate interloquitur: ? ſic debet itelligi.l. pꝛe HM Ad idẽ. C. cominato. epiſtolas. 1.penul DR C. de ſen. ? interlo.l.ex ſtipulanoe:qdᷣ nlchau placeꝛe do. An. ſatis mibi etiam placet quia ed eade ratio hoc caſu in uiraqʒ ar. dicn. J. ſed q principi. Et circa hanc matena ponit bic Jo diſtinctione quoꝛundã legiſtaꝝ qui ſic irerunt Qõ aut ſentetia principis e interlocutona aut diffinitiua primo caſu: aut é corpore iuris clau ſa:⁊ tũc facẽ ius.C. ð no.co.cõpe.i fi. ⁊ hoc ſi te nor eius patiatur: allas ſi nõ patiatuꝛ non facit ius generale.de ſacroſan.eccl.l.non plures. Si uero nõ ẽ clauſa i corpore iuris no taẽ ius C. de legibus.l.ij. 2.ij. ſzʒ in dic nili ſiu lata cᷣ cognita ut ſupra dictũ ẽ. Secũdo caſu pricipaſi .ſ. cum eſt diffinitiua: æ tũc aut eſt corpoꝛe iuns clauſa:⁊ facit ius ſi teneoꝛ ipſius patiaĩ: ui.s.de interlocuioria dictũ eſt: aut nõ eſt ſcripia in cor poꝛe iuris: ? iũc ſubdiſtinguit:aut ſentena ila cotra.l.principis corpore iuris ſcripta: an no. primo caſu no facit ius generale quia no pꝛeſa mirur talẽ ſentetiã iuliſſe ad. I. corrigenci: ſ ſo lũ ad ius litigatoris ledendũ. Secũdo caſu qñ nõ eſt cõtra legẽ ſed ſupra nel pꝛeter: iũc retent an lata ſit ſine caule cognutoe ⁊ n facit ius gene rale: ar. a cõtrario ſenſu bic ⁊ in dicta.l.i.C. de legi. aut cũ cauſe cognitiõe:⁊ tũc aut pane blẽ te ⁊ nõ facit ius ut.i.qui repudianiis. ſ d ioffi. teſ.aut preſente:⁊ tũc quo ad omnes ius foc ut in pꝛeal.l. fi. ſic etiã illã.l. intellexit bic Inno. .ſ. cũ princeps partibus preſeubus cognoui? iffmnit: boc idẽ uidetur de mere Daꝛ.? Dal. in dicta.l. fi.? nota bene bac diſnnctione; quia ſaris notãda: ⁊ etiaʒ poſuit Cy. in. l. ij. . e le. Sed ego ultꝛaa alios queꝛo pone ꝙ lala fuit ſe ẽtia per principẽ cõtꝛa abſente cotumaciter cũ quo fuit prius lis cõteſiala ? de caula cognitu: ſed ad ſenternia audiedã uoluit citatus oparere: uidetur ꝙ ralis ſnia faci ius inter- alios 41.i.l. ab eo. C. quũo ⁊z quando inder? in.c. vmatis. ð dolo ⁊ cõtumacia. talis eni cõtumar reputatus pro prelſente ut ibi ⁊.:.quauis de adul. lacit iſte tex.qui ſolũ ꝛcquirii ut ſenlétia feratur iuris or dine ſeruato æ equitatis nigoꝛe. Contrauu eo eredo:licet eni talis ſentetia naleat cotꝛa coõdem natũ: quo caſn loquũtur iun ſuperius allegalg: tamẽ ad hoc ut inter alios ius faciat ꝛequiruur preciſe partiũ preſentia per.:.fi C. ge legi· aue ſic loquiiur: unde nt dixit ibi glo. quando lence ſaptis e 1 ſact A N N, ie ſetea . tnnatmd Ggrarin ſmnee aaſosl boll oe⸗ ſmdeim No ltoo i⸗ g alruſrn l alie d onblhent n lein aſeu dic s edennen nn Kiener)ſha ue Ree vineimn dnt fanblab ciia ier daregine ne M lbelo odianlo . ra de lbel oblal⸗ ide addco.. eg lbinni vauim 0od V Lir de pnſennbns ſommcleu el ils oluui vor leghanr A Amm. nhonee lo hofineligicnplier nn guoc e⸗ uune or ſetuetun unis odo:x ſc magis pꝛo tentaoreſummur:non iumen eſtde ſubſtan. R Geenno Ge ordme concernente ſruccio ren deRe recchingtar Nedaddes⸗ e anſa cgetern A oNeonadn enn du K.s boc auns acat. Pter monaſteꝛium — Cs enetftſancnki ffiinn 1a priram ddepnnng wonfan gechum q; appellauma fatbot diel iin wmun nnen uel ſumma ſc inineleammn aven teneo: cunda ſnia in dlueris inſumia;ynmn ienet nero iue ner ebet infingirenan i luſtatex quo ab en non fuerit Appelarumn on lim ſi pruma ſcia ſecundls iucdicbus oſtenſa ſur Ducinn in quannor panes in Driag benn geciſamin fa iftinitonn oe bors dnl öeiſſiedort nor qus Punann,lis no uinmnerte Ius geenir Lde ſiſmn adlon U mooecluſninpe uns ſoin Ce us it iihncrnl i n nr ſyni daũt, Oaut alinini um c dfinnnure titancpor iii ulue uir us ſmnr ſolus uuti uora CAöMar ö na nc xiuns:e ihe inbdlſnguitant dutens lo nu.l penabis corvore rts ſcttin no. nd aln d s eerdt a d n We CNNA Nde ANrNNNr As õ 1 nöchcrn eiſelnnnniin An lun ſir inr cule ogilde tn inlin 4 aennr acotanio ſenn berin lit ſegl. n co7nndrnnt tnohrk uns an hldenls õ lc au lalincnnn nreunn nipns el de in boc teticant de itr 9 = ⸗ leee ℳ Bn ſssh 16,du 4 Tacat D 4 = Be re iudicata. tia fuit lata cõtra abſentem potius uidetur lata ob ↄtumaciã ⁊ iniuriã contumacie qᷓ; ꝙ habeat iniuſtam cauſaʒ. Ad hoc optime facit tex. in. c. fi.de emp.et uendi.et.l.repudiante. .cum ↄtꝛa iuncta glo.et Har. ſf. de inoffi.teſta.ubi ꝛequiꝛi tur preſentia parriũ ut ſentẽtia alijs pᷣiudicet ne qᷓᷓ ſufficit ĩi hoc ↄtumacia ui nõ.ibi gl.et Haꝛ. Uiterius quero quid ſi papa tulit ſententiã cauſa cognita et preſentibus partibus:ſed nõ ſ uato iuris ordine puta quia nõ fuit corã eo lis cõteſtata uel libellus in ſcꝛiptis oblatus uel qͥd ſimile. Solutio uidetuꝛ ꝙ talis ſentẽtia nõ faci at ius quo ad alios ar.bonũ bic. ¶ Coõtrarinʒ ego credo quia iſte ſolẽnitates que ſunt de inꝛe poſitiuo non habent alterare iuſtitiã ſnie ⁊ ſepe princeps de eis coram ſe nõ curat:unde ut nar rat hic Hoſti.habet ↄſuetudo curie ꝙ; per nar rationẽ facti ⁊ uerbalẽ petitionẽ æ Sdicrionem 2z reſponſionem coꝛam papa ⁊ fratribus habitã inter pares intelligitur lis cõteſtari etiam nullo libello oblato ↄ id quod habetur ⁊ notatur ſu pra de libel. obla.c.i. Ad idẽ adduco.il.fi.ſepiꝰ alł. C. de leg. ubi tantũ ꝛequirituꝛ ꝙ cognitiona liteꝛ ⁊ paꝛibus pꝛeſentibus ſniam tuleꝛit ⁊ ſic ui detur requireꝛe de ſubſtantia ſolemnitatis iuriſ gentium duntaxat alias enim ſolemnitates inriſ ciuilis poſitiui poteſt princeps ad uotum omit teꝛe: ut ibi notat Mal. Ad iſtum tex ꝛeſpondeo quod poteſt intelligi dupliciter. pꝛimo quod ca ntum eſt ut ſeꝛuetuꝛ iuꝛis oꝛdo:⁊ ſic magis pꝛo ſententia preſumatur:non tamen eſt de ſubſtan tia. Secundo de ordine concernente inſtructio nem cauſe nt ſic recipiantur probationes.æ de cauſa cognoſcatuꝛ:⁊ ſic concoꝛdabit cum dicta .l. fi. hoc ſatis placet. Nter monaſteꝛium. aſus. tenet pa ſententia diffinitiua la ta S primam ſi de prima non fuit exceptum ne qʒ appellatum a fa:hoc dicit ſᷣm unum intellẽm uel ſumma ſic ſ̃m intellectum quem teneo: Se cunda ſnia in diuerſa inſtantia primam lata tenet mero iure nec debet inſꝛingi:etiam ſi ſit in iuſta:ex quo ab ea non fuerit appellatum prelſeꝛ tim ſi pruma ſnia ſecundis iudicibus oſtenſa nõ fnit. Diuiditur in quattnoꝛ partes.in pria poit thema deciſum.in fa difſinitionis cauſam.i ter tia ſoluit qddam obſtaculum.in quarta diffinit fa ibi cum aſtiterit.teꝛtia ibi non obſtante.q̃ꝛta ibi factũ.Nõ. primo ꝙ nnũ monaſteriũ põt pꝛetendeꝛe ſubiectionẽ nel ius eligẽdi actiue nel paſſiue in alio monaſteꝛio ↄcordat ꝙ le.⁊ nota tur in.c.cum dilectus de cõſue.⁊.c.abbate.j.de A AR ꝙ etiam ad recuſandum iu dicem delegatum nõ ſufficit proponere qꝙ;cũqʒ recuſationis cauſaʒ:ſed debet eſſe legitima non autem fꝛiuola. Que ueꝛo cauſa dicatur legitima ⁊ ſufficiẽs:dic ut plene dicam poſt Inno.in.c. cum ſpeciali de appel. æ uide per Jo. an. in. c. Ee gitima de appel.li. vj Erenio ꝙ exceptio recuſatõis cõtra iudicẽ eſt dilatoria æ ante liteʒ cõteſ.proponẽda:jper ingꝛeſſum autem iudicij. uidetur quis iudicem approbare z exceptiõi re cuſatiõis renũtiare: qdð intelligo ſi talis exceptio erat patẽs:ſecus ſi occulta.nam tũc poteſt ꝓpo ni poſt litẽ ↄteſ.nt notat glo.iij.q.vj.exceptio. Igem ſi oritur poſt litis ↄteſ.ut in.c. inſinuãte de offi. dele.facit in ſi.l.ij. C. de cõſor.eiuſdẽ li. Et ex pꝛedictis ⁊ ex tex.infero ꝙ ſi quis poſt ꝓ poſitam recuſationem coram iudice litigat ſuꝑ principali coram eo uidet᷑ illi exceptioni renun tiare ad hoc.c. gratum de offti. dele.⁊.c.ſollicitu dinem infꝛa ð appel.¶ Nõ. q̃rto ꝙ ad ꝛeuoca tionem primarum litterarum no ſufficit de illis facere mẽtionem in ſecũ dis: ſed oportet ꝙ etiã fiat mẽtio ðᷣ proceſſu per illas habito ⁊ ad hoc quotidie allegatur iſta litteꝛa: z ideʒ dic quo ad hoc:ut cauſa abdicetur de manibus ordinarij: opoꝛtet enim ꝙ in cõmiſſione que fit delegato ſit mẽtio de proceſſu coram ordinario habito. alias littere ſunt ſubrepticie ar. hic ⁊ ĩ.l.ubi cep tum. ff. de iudi.nõ.glo.in.c.ut debitus ð appel. in v. ſi dicat ⁊ in.c.prudẽtiam de offi. dele.ĩ vᷣ. aliazʒ. ¶ Hõ. eriam ꝙ de iuꝛe canonico ⁊ in cã eccleſie nõ eſt reuocãda ſentẽtia pretexiu alteriꝰ ſentẽtie uel ꝓrobationis in cõtrariũ nouiteꝛ reꝑ te.¶ H. ultimo ꝙ quãdo papa benedictiõis munus impendit electo in abbatem: licet abbas ſit loci oꝛdinario ſubiectus:per hoc tamẽ nõ ex imit eum a iuriſdicione ordiarij:nec preiudicat ordinario reſpectu aliorum promouẽdorũ quo minus ab eo teneantur ꝛecipeꝛe benedictõis mu nus:⁊ hoc uoluit proteſtatio hic in fi.poſita ſẽ tiũt tamẽ hic doc.⁊ bene ꝙ etiaʒ ſine hac prote ſtatione nullum fuiſſet ordinario preiudiciuʒ ex boc generatum ar.c.per tuas ð̊ ma.⁊ obe.æ. c. quia diligẽtia ð elec.ntile tamẽ eſt pꝛoteſtari qn timetur ne alicui in poſterum poſſit ex facto eti am iuſto preiudicium geneꝛari ut hic ⁊ in.c.põ tifices. Vij.q.i.⁊.c.ij.ſupra de ſupple.ne.prela. UWenio nunc ad glo.æ primo ponit caſuʒ litteꝛa lem:æ dic ut in ea. Ael clarius ⁊ breuius ſic:or ta diſcordia inter monaſteria ſancti. A. ex una parte ⁊ ſancti leonis ex alia parte ſuper iuris eli gendi abbateʒ in monaſterio ſancti leonis: pꝛo parte huius monaſteꝛij ꝙ iam elegeꝛat de pro prio gremio ſibi abbateʒ:fuerunt iudices impe trati cõtra mõaſterium ſancti. A. quod ſe oppo nebat dicte electioni. iudices deputati proceſſe runt ntraqʒ parte pꝛeſente receperunt probatio nes:demum ante ſentẽtiam monaſterium ſancti A. dicens ſe habeꝛe illos iudices ſuſpectos mi ſit ad papaʒ ⁊ impetrauit ſecundos iudices:qui bus inter cetera mandabatur ꝙ ſi cõſtiteꝛit eis ꝙ iſtud monaſterium habeat legitimam ſuſpici onis cauſam contra priores iudices ꝙ ipſi pro cederent in cauſa predicta æ? non prioꝛes: deni qʒ contra primos iudices fuit exceptum de ſecũ dis iundicibus æ? ð re uocatione poteſtat: ipſoꝛũ 1 Prer dονν an* f riiααια—.q dr— lamizg II: an lat gan ſr f Bnοα α —n er n J aα ¶Be re iudicata: ipſi uero indices per ſecũdas litteras nõ eſſe p ores reuocatas per cauſas ĩ litera expreſſas ꝓ ceſſerũt ad ulteriora æ tulerũt ſentẽtiã i fauoreʒ monaſterij ſancii leonis quã dictũ monaſterinʒ perijt per ſedem apo. cõfirmari. ODapa ueꝛ0 ad nertẽs ſentẽtã fore iuſtã eã duxit cõfirmãdam: non ob. exceptõibus propoſitis cõtra primos indices ex triplici motiuo. MDrimo quia recuſa tionis cauſe erãt friuole. Secũdo quia preſup poſito q fuiſſẽt legitime:tamen debuiſſet ꝓhoi tãqᷓ; dilatorie ante li.cõteſ. unde intrãdo iudici um illis renũtianerũt. Lertio qꝛ littere ſecunde erant ſubreptice qm nõ feceꝛũt mẽtionẽ de pꝛo ceſſu habito per priores litteras:nec de pꝛiuile gio mõaſterio ſancti leo. cõceſſo monaſterio ⁊c. Muero hic dicitur ꝙ intrando indicium co rqᷣ iudice ſuſpecto uidetur quis ꝛenũtiaꝛe excep tioni declinatorie cõtra iudicẽ: ⁊ hoc nidetur in/ dubitatũ ſi quis intꝛat iudiciũ ſitẽ cõteſtãdo ſu per principali/ Sed dubiũ eſt quid ſi reꝰ babet multas dilationes nũquid litigando ſupeꝛ illis nidetur renũtiar̃ exceptioni recuſationis cont:a iudicẽ. Solutio glo.iij. inrat hãc materiaʒ.⁊ p mo allegat pro ⁊ cõtꝛa ut patet iĩi ea:demũ põit duas opiniones. Dꝛima eſt Tancꝛe. dicẽtiſ ꝙ ſi habẽs exceptionẽ declinatoriã cõtꝛa iudicẽ ꝓ ponit aliã ſiue in illa obtineat ſiue ſuccũbat uið tur renũtiare declinatorie cõtra iudicẽ.quia liti gando coraʒ illo niderur eum appꝛobaſſe maxi me ſi nõ fuit ꝓteſtatus in principio:quia nõ in tẽdebat illi declinatorie renũtiaꝛe:pꝛo hoc opti me facit ar.iiij.q.iij. S. ſi s teſtibꝰ 2.iij.q.viij. cuius in agẽdo æ.l.ſed ⁊ ſi ſuſcepit.ff.de iudic. 2æ. c. inſinuãte de offi. dele. Secũda fuit opinio Jo. diſtinguẽtis:an ꝓponẽſ aliã dilaroꝛiã obti nuerit: æ uidetur approbaſſe iudicẽ:an uero ſuc cubuit:⁊ põt tꝛanſiꝛe ad aliã cõtra iudicẽ:qꝛ nõ nidemr cõſenſiſſe in iudicẽ cũ ſemper inſtet ut ðᷣ clinet iudiciũ ar.iĩ.l.cõtra maiores.C. ð inoffi. teſta. ⁊ in regula.nullus pluribus de reg.iur.li. Vi. 2.l.nemo. ff. ð excep.ubi patet ꝙ ꝛeus poteſt plures ⁊? uarias exceptiones ꝓponere etiã otꝛa rias ut quidã ibi dicũt:æ hanc opinionẽ fiꝛmat ibi Jo. an. tertia.q.iij. offeratur. æ idẽ Minc. HGof. ⁊ ab. gloſatoꝛ uidetuꝛ diceꝛe ꝙ licet hec o pinio ſit equa:precedẽs tamen plus ſibi placʒ. Extꝛa glo.ſunt ⁊ alie opiniones:ſʒ recitabo prĩ cipaliores duntaxat. C fuit opinio quo rũdã ut refert hic Inno.dicentiũ ꝙ ſi fuerit ꝓ teſtatus põt redire ad declinatoriã otra iudicẽ alias ſecus ut.C. de iudi.lfi.¶¶ Quaꝛta ſuit o pinio alioꝝ ut hic refert Jo. an.? Mar.i.l.qui dã cõſulebant.ff. de re iudi.ꝙ uſqʒ ad.xx.dies. eam proponere poteſt ſiue aliam propoſueꝛit ſi ue nõ per tex.in aut᷑.offeratur.iij.q.iij.quia be neſiciũ iuris nemini eſt auferendũ regula indul lũ de re.iuẽ.l. vi uinta fuit opinio Dhi lippi Ja. de are. Ab. Guil. æ Spe. i ti. de dila. .FH nũc uideamus i fi. q ſemper uſqʒ ad litis cõ teſtationẽ poteſt proponi peꝛ.l.nemo. C. ðᷣ iuꝛiſ di. om. indi. ?.l. apertiſſimi. C. ö iudi Pic: uidetuꝛ inui ꝙ uſqʒ ad ↄteſtarõeʒ ji ſe lcrubi S P. ulqaz ad ↄteſtatôeʒ litis pot ni declinatoꝛia cõtꝛa iudicẽ 2 nõ poſteg lafun ſet datus teꝛminꝰ ad declinatoꝛias Phonnen quia tũc nõ licet poſt teꝛminũ pꝛoponeꝛe n. “ paſtoꝛalis de excep. Nec ob m iſtos i.ce de. xx. diebus in auf. offeꝛatur pal. quia D inducie arbitraꝛie ſunt. ti. pxi. cũ ſit: 4 .i. :ij. ð dila. qnimo quidam ex pꝛedictis dacts ribus in tantũ inbeꝛet pdicte opinioni nt faus reputẽt illũ qui primo illã proponit cũ per da iudicẽ cõtꝛa ſe ꝓuocert:tamen ipſe Guilin ſt de recu. F. fit autem recuſatio cölulit tenẽdi Re mã opinionẽ Tancre. idẽ cſulit Hoſti in. c quoniã cõtra ðᷣ proba: ¶ Sena fuit opinio q⸗ rundã dicẽtium ꝙ aut ꝛeus puocat petẽdo , tẽtiã ſuper alijs exceptionibus. Aut puocatur ab aduerſario ſuo.primo caſu amplius no recu ſat fo ſic ar.ff.de cõdi.fur.l.? ideo ⁊.c.cũ ĩter de excep.⁊ hoc dicunt ꝓpter incòueniens qd ſe queretur tenẽdo ſimpliciter cõtꝛariã opinioneʒ Hã ſi reus peteret ſibi dari copiã ꝛſcripti dicet actoꝛ:talis eſt ꝑſona iudicis cui dʒ credi.xcvij. di.nobiliſſimus:ſi petat libellũ dicet actor non eſt de conſue.⁊ hoc faciet ſolũ ut iudex ſuper eo ꝓnunciet nt ſic ñ liceat amplius iudicẽ ꝛecuſaf. ¶ Septima eſt opinio Jo. an. dicentis ois exceptio per quã negetur quẽ eſſe iudicè peede re debet exceptionẽ de ſuſpecto. Maã ſi nõ eſt in dex ad quid debeo eũ ꝛecuſaꝛe maxmie cũ longi orem tꝛactũ habeat recuſatio ꝓ eo ꝙ itur qdor bitros. utile tamen eſt hoc caſu pꝓteſtari ð ſuſpi tione:ñ tamẽ putat neceſſariũ. In alijs uero er ceptionibus dilatorijs per quas nõ negatur iu riſditio tenet ante factũ opinionẽ. Tancꝛe. utp cedat recuſatio: ꝓ quo facit qð nõ.in ſpe.in ii de excep. S. uiſo.V. porꝛo:poſt factuʒ uero tenet opinionẽ cõtrariã ut.ſ.poſſit ad iſtã redire poſit alias dilatoꝛias anteqᷓᷓ litẽ cõteſtetur. Hic opi nionem in efſectu uidetur ſequi doR cit eni ꝙ ante factuʒ tenenda eſt opinio Tanc. ut prius recuſatio ꝓponatur:ſed de iure ſibi ui detur ꝙ tam exceptio ꝛccuſationis q alia q̊ ꝓ põitur ↄiꝛa iudicẽ poteſt uſqʒ ad litis pteſtatio nem ꝓponi:quia cõteſtatio eſt terminus coõmn nis dilatoriarũ. Item ſicut ꝓrogatio iuriſditio nis nõ fit irreuocabiliteꝛ ante litis cteſ. nec hu ic exceptioni dilatorie renũtiatur per alii aci citꝛa cõteſiationem. Inno. ueꝛo ſifnpliciter nide tur tenere primã opinionẽ uit ſemp primo ꝓo natuꝛ exceptio ꝛecuſationis:⁊ ſi primno aliez Ss ꝓpõeret faceret ſibi preiudiciũ: alſegat iſtũ tex. 2..iij.q. Viij. cuius in agedo. c. iii . iij. . li qs ⁊ dictã.i.ſed ⁊ ſi.ff. de indi. Iẽ fact ad hoc ſ cũ: quia ſi ſemper uſqʒ ad litẽoteſtat pꝛoponm poſſet fruſtra prefigeꝛetur temminus. xx. dierum ut in dicta aut offeꝛatur. Nẽ fruſtra ofuleꝛetur ꝓteſtatio tẽpoꝛ abſetie iudicts ſi uſq; a litẽ eo teſtatã poſſz zuocãi. C. ð iudi. cᷓ ſpali. daut. offerat ubi dat᷑ terminꝰ. xx dieꝝ tñdʒ ᷣ cedt n enuti⸗ tlt ſleno ſu eltateb Pocoen ſie⸗ 4 ,,3 tonl n ii⸗ lnho onul 8 mühtſehf ide u⸗ indle⸗ i ſem G iſn 1ſc enndn i n ſbiet an inguini oni ſemn in puinepio Emmcniſo zndi Nen Anmninllod r in.l.ij. er donurl cnmo rloen i Couſare iudice 2 Inbettcnio rnſno glibat iunori idtenn deban oponl hn ſanu i iſcr l , nit n ctemras protorin ulet ln iudui prralyr don tr i,fAaaht lechei iltpent nonn ? li er un g Glane quis opoſe,er atü ereeptionen Pln zpellomm coris el ldeſamngn p⸗ PMoNo dhenereiode erar uele ſu⸗ ADNRRNEr Aee nn Ide or ORdee ice dorddate. N Oo. Non udenmr geinch vdi cenur n dewur qus n wa ce cöſenire paedo genns nonis ſb eluanin n Orn auiſbt aenon Peiit eci nindlpeia udicensed non nidern ſemnenimdti. Dnon ai feum i vbidemur gporsſ eim dtamae ctcoſſflpreſtui:gni fn eum dibetſig ginnn 1 ſico incco Ppar zdn blcolggnr Ne öchag rdiebns uniluc eva nelg ni lquic fertpiopter gto nicen ſnſennen biinim inrnit Br⸗ ani, oonone ſegninnbie o C biplacuit:moneor qui ſiich 1 ee Diſli in eo er ojecuris ocunsnlun taligmn n no. gloſa. not, i pro. glo notn in acninna iii cſe n dochangnn⸗ reegecpnoni ſſpit ſicte binitenn nn d iſmir⸗ oꝛtals ſt oſomn locicss ai Iceliuef d. nobiiſ narf Dengr ibelüida aorg tor mir t ofet ſi ririti Wuneia n ei iamr anplig iudiei ni Srime pin⸗ andnsgi õ Nta muprontoe ſſirmd HMiſi no i 1I uid dcbe ei vaſir name i ug nmncni beden ecnſato eonr dor Ds urlenen do in Ned. Ne me erd Jocſenode Donidns dladisNe ene pemi (Cito tenet ante inin dhiiont. Lneru, õ Neang ſ ſo. horo oſtunnunt opinone onnii nſtuniinm Aus dhmnns Ncq; idcſan, imenncſen dem ſgid 1 dci me mmr icſeni⸗ ps enſmnd onumſlemti um achtd uſnnufi dci poeſ iczalin niſi expreſſe uel tacite huic exceptioni renũtiae tur: ꝙ nidetur fieri litigãdo coraʒ ſuſpecto ſuꝑ alijs exceptõibus. Mec ob. ꝙ dando ſportulas 2 fideiuſſorẽ iudicio ſiſti ũ uidetur quis in iudi cẽ ↄſentire ut in dicta aut.offeratur cũ iſta pꝛe ſtẽtuꝛ in pꝛincipio ex neceſſitate ut ibi:⁊= qñnʒ tat cautio iudicio ſiſti preſtetur corã illo iudice qui de cauſa non eſt cognituruſ ut patet in illo qᷓ ex cã rome conuentus ꝛeuocat domũ ur in.:.ij.ff. ge iudi.⁊ nota in.c.fi.de fo.ↄpet.Ex his infert Inn. ꝙ aliquis non poteſt recuſare iudicẽ ⁊ ſił tepellere procurarorẽ aduerſarij ſui cũ ſuper cuꝛatione opoꝛteꝛet eum audire ſniam:⁊ ſic uid retur in iudicem cõſentire. Sed ſi actor propo nit ꝓcuratorem rei et procurator ꝛecuſat iu dicẽ bene pꝛocedunt he due queſtiões ſimul: qꝛ ille qui recuſat nõ eligit arbitriũ buius indicis ſuper procuratione:ſed aduerſarius z iudiciuʒ redditur in inuitũ.ff.de vᷣbo.obli.l. inter ſtipu late. .i.Et aduerte quia bec opinio uidetur 9 tordare cũ ſexta opinione ſupra poſita. Bar. iĩ dicta.l.quidã ↄſulebãr ſimpliciteꝛ tenet pꝛimam op nione Tan. zæ Inn. hic quẽ etiam allegat ut tam hec exceptio recuſatiois q; quelibet alia de clinatoria ↄ iudicem debeat proponi ab initio ſ.anteꝙ; corã iudice aliquid proponat:per qð uideatur eũ approbare in iudicẽ ſeu iudiciũ ſu ſcipeꝛe allegat donũ tex.i.l.fi.C. de excep.⁊ dic ta.l. ſed ⁊ ſi ſuſceperit in prin.æ iſtũ tex. cum gl. ſua. Si autẽ quis proponeret aliã exceptionem puta perſonam actoris uel õ libellum:qꝛ pro ponendo talem exceptionẽ uidetur uele ꝙ ſuꝑ ea pꝛonũtietuꝛ cũ ſit emergẽſ iuxta notara in.c. .i.de or. cogni.uidetur iudicẽ approbare. non ob.l.non uidetur fl. de iudi.ubi dicitur ꝙ n ui detur quis in iudicẽ cõſentire petẽdo genus ac tionis ſibi edi:quia ſᷣm .ꝛ. qui ſibi actionem petit edi nihil petit a iudice:ideo non nidetur ↄ ſenuire in iudicẽ. Mon ob. aut᷑. offeꝛarur palle. ubi dicitur ꝙ poteſt recuſari poſt cautionẽ ðᷣ iu dicio ſiſti preſtitiã:quia fᷣm eum habet illa cautõ ↄditionem in ſe de ſtado iudicio ſi apparuerit me teneri ut ibi colligitur. Ie nõ ob.qð ibi dẽ de.xx.diebus:quia illud debet intelligi niſi paꝛs aliquid fecerit pꝛopter quod uideatur in iudicẽ conſentire ut ibi inuitur ⁊ ita tranſit Har. hãc etiã opinionẽ ſequituꝛ hic do. Caꝛ. ⁊ ſemper mi bi placuit:moueor quia ſuſpicio ↄſiſtit in anio ideo ex ↄiecturis inducitur ⁊ colligitur iuxta id ꝙ nõ.gloſa.nota.in.c.adrianus.lxiij.di.⁊ in.c. ſi illic.xxiij.q.iiii.eligẽdo ergo linigare ſuper ali is exceptionibus coꝛã indice ſuſpecto uidetur il lum approbare et renũtiare exceptioni ſuſpitio nis. Ad hoc bonus tex.in dicto.c.inſinuãte de offi. dele. ubi uiderur quis illico in iudicẽ ↄſen tire ſi ſupeꝛueniente ſuſpicione in ꝑſonã iudicis coram illo litigat. Mam eadẽ eſt ſuſpitionis ꝛ2 tio in exceptionibus que in principali: hinc eſt ꝙ iudex recuſatus nõ cognoſcit de cauſa ſuſpi nonis cotꝛa eũ propoſua:ſed eliguntur arbitri ¶ Berre ludicalas quia ſicut eſt ſuſpectus in principali ita ⁊ i inci deti ut notat Inno. i. c. prudennaʒ de offl. le. ita dicẽdũ in propoſito:ſi eniʒz habuiſſʒ iliuʒ ſu ſpectũ ad quid coraʒ eo litig aſſet ſupeꝛ alijs ex ceptionibus:facit opnime.c.i.de iudi. ubi actũ circa litem cõteſtaram quis renũciat ðclinatorie cõtra iudicẽ:licet nõ inducat᷑ iuriſditionis ꝓro gatio ſecũdũ unam opinionem:ð quo tamẽ dic ut ibi plenius dixi: æ per hoe tollit᷑ motiuuʒ do. An. PDrerterea iudicem impetꝛan do uidet᷑ in tantũ in illũ ↄſentire ut nõ poſſit illum amplius recuſare iuxta illud qð le.æ nõ. in. c. inſinuante de offi. dele. ita dicamus cum elegit iudicis iudi ciũ ſuper exceptõibꝰ. Et ſaris bene facit iſte tex. dã dicit ꝙ ſubeũ ſo corã illis iudiciuʒ illi excep tioni renũnauit. A i ideʒ ⁊ ſimile in.c.i.ð frigi. 7. c.ad id qð de ſpõ.æ ad ↄtraria que uidentur obſtare ſupra ſatis eſt reſponſuʒ. Et ſatis mihi placet hec opinio cũ illo tẽperio poſito in ſexta opinione:qð eniã ſentit Inno.placʒ etiã ill dic tuʒ Jo. an. ut exceptio per quã negatur iuriſdi tio ſemper poſſit ꝓbponi:quia ſemper tendit ad iudice declinãdũ: æ ideo nõ uidet᷑ in iudicem cõ ſentire iuxta norata in. c. ſi a iudice de appel. li. Vj. ſecus autẽ in alijs declinatorijs.quia ille ten dũt ad differẽdũ iudiciũ:ſed nõ cõtra iudicem: imo pᷣſupponũt iudicẽ habere iuriſdirionem cũ ad ipſius ſpecrẽt ſentenriã:⁊= hec nõ. quia habes plene ⁊ clare hũc aruculum plenius ꝙ̈ alibi de claratũ. Qiero que ſunt iſta priuiegia de qui bus reſcriptũ debeat faceꝛe mentionèe. So. dicit glo. in uerbo de priuilegijs ꝙ foꝛe cõcedebant monaſterio ius eligendi: ex quo gl. nidetur uel le ꝙ de priuilegio ↄcernẽte merita cauſe 2 eius peremptoriũ ſit in reſc:ipto ad lites cõceſſo fien da inẽtio:qð ſi noliciter nõ pꝛocedit ar.i.c.i.de litis atel.li.vj. Ande tene qð nõ.in.c. cuʒ oꝛdi nẽ de reſcrip.æ ad iſtũ tex.dic ſin do. Anto.qꝙ procedit qũ reſcripiũ habet aliquã clauſulã pri uilegiataʒ derrahentẽ priuilegio: uel forte ur ar bitroꝛ priuilegiũ monaſteꝛij habebat clauſulã gᷣ rogatoriã ad reſcripta certa forma nõ ſeruata: Piala 2ͤ Dſpn Ad es e ur in ſimili habet᷑ i dicto.c.cũ ordinẽ. KWo. ultima procedit multuʒ intricate:ſed diuidendo eã quo ad intellectũ facit tria cõtraria. prio enĩ opponit᷑ ꝙ cum ſnia fuiſſet hic lata contra mo naſteriũ deouiſſent monachi audiri per uiaʒ re ſtitutioms in integrum pꝛopter neceſſariaʒ pꝛo bationem omiſſam ut in.c.auditis ſupra ð in in te.reſti.⁊.c.i.eo.ti.li.vj. Soluno glo.fatet᷑ con trarium ſi monaſteꝛium petijſſet ꝛeſtitutioneʒ in integrum: ſed nõ perijt. hoc intellige quando le ſio tangit eccleſiam: ſecus ſi perſonas eccleſiarũ 2 eoꝝ tura:de quo uide bonã glo.in cle.i.de in Fkreh Sere perann gl. opp. exceptio peptoria in cã pricipali omiſſa põt opponi ĩ cã appellatiõis ut ĩi.c.cũ JYo. ð fi.ĩſtꝛ.⁊.l.ꝑ hãc.E. ð tep.ap ſʒ iſti moachi appellauerũt a ſũia lata mõ iſteriũ ut pʒ i öciſa.ergo male dicit Ĩa ⸗ E eis ipurandũ qre nõ appoſnerũt tũc. So. glo. N p. ptutnA aen Z en'im Paßzis KQuali 4Aalg uun m aliac Phadet refert Jo. dixiſſe hãc decretalẽ pꝛocedeꝛe quan do quis omiſit ſciẽter et doloſe exceptionẽ prio ꝓponẽdã cauſa fatigãdi adueꝛſaꝛiũ ſunz: ſecus ſi ignoranteꝛ omilſiſſet exceptionẽ ꝓponeꝛe. hec ſolutio nõ placet glo. quo ad iſtũ tex.qꝛ ex litte ra nõ apparet ðᷣ dolo et malitia iſtoꝝ monacho rũ. Sed nota tu ſolutioneʒ iſtam in ſe ualde ſin gularẽ: ex qua infertur mirabiliſ limitatio ad iu ra ſuperius allegata/ur peremptoꝛia non poſſit opponi in appellationis cauſa quando ſcienter 2 doloſe fuit omiſſa in cauſa pricipali:ſed Jo. an. dicit ſe nõ putare ꝙ hoc dixeꝛit Jo. ad ſolu tionem buius contrarij ſed alteꝛins qð.j. ſubij ciaz. Sed boc dictuʒ Jo. placet phi. ꝙ omnino putat uerum HMoſt. all.in ar. S ð excep.c.excep tionẽ inſti. de excep. F. itẽ ſi in iudicio. Joã an. dicit ꝙ illa decretalis exceptionẽ facere uidetur potius cõtꝛa: quia ibi qui nõ oppoſuit exceptõ nẽ tempoꝛe debito malitioſe poſt tempus audi tur: ſed cõdemnatur in expenſis: ſic nipᷣtur dicẽ dum in hoc caſu ut audiatuꝛ iſte qui tempoꝛ de bito nõ oppoſuit exceptionẽ rei iudicate:ſed cõ demnetur in expenſis. Sed tande; JYo. an. ſeqᷣt Hoſti. quia decꝛetalis illa exceptionem ponit ca ſum ſpecialem i excõmunicatione vt ſatis appa ret ibi in tex. propteꝛ cauſas que habentur i. c. pia de excep li.vVi.ergo eius cõtzꝛaziũ eſt geneꝛa le:ut is qui malitioſe nõ opponit exceptioneʒ ſi bi cõpetẽtẽ debito tempoꝛe:⁊ facit hot cauſa fa tigandi aduerſariũ poſtea nolens opponeꝛe no debet audiri facit de preben. preſenti. J. loca li. vi ⁊ qð ibi notatuꝛ. Et hec opinio uituꝛ ̊ pla cere do. An. ? facit optime qð nõ. glo.in. c. ad audientiã. S. de reſcrip.⁊ ſatis placet mihi ar.c. ex tenore ⁊.c.ſedes de reſcrip.⁊.xi.q.iij.priuile gium:omnia eni debent ſuis tẽporibus cõueni re.xxiij.q.iiij.ſi eccleſia. Itẽ appellatio fuit iuẽ ta ut eſſet preſidiũ innocẽtie:et grauaminis ꝛele natio: non autẽ ut defendeꝛet appellãtem in ſua malitia ur in. c. ſuggeſtũ z. c. ad noſtꝛam de ap. 7 tene hoc ſemper menti. Qualiter autẽ pꝛoba bitur iſte dolus ſeu malitia: dic ex piecturis: uej quia iple aduerſarius hoc dixerit extra iudiciũ So. glo.ſoluit cõtraꝛiũ.s.formatum qð hic nõ fuit appellatum a diffinitiua qᷓnimo nec potniſ ſent iſli appellaꝛe ab ea quia ↄtumaciter ꝛeceſſe rũt friuole appellãdo ab interlocutoria in eo ꝙ primi iudices noluerũt admittere exceptionẽ re cuſationis:hec ſolutio eſt bona in ſe quia appel lans fꝛinole manifeſte non audituꝛ nolẽs poſtea a diffinitiua appellare ut in cle. una ð dolo ? cõ tu. ſed notat glo. ꝙ illa cle. habet locum etiam in cauſa eccleſie:qð an ſit ueꝛuʒ indiſticte:uide qð le.⁊æ notatur in.c.imperatorũ de iura.calum.et .C.i.ut lite nõ cõteſ.ubi dixi an ↄtumacia ꝓcura toris noceat domino ut appellare nõ poſſit:fac etiã qdð dixi in.c.i.de dolo ⁊ cõtu.⁊.in.c.fi.ð iu ra calũ.O.i¶ Tertio principaliter oppõir gl. ex alio capite ſentẽtia iſta ſuit nulla quia lata õ rem prius iudicatam:⁊ ſic citra appellationeʒ . e re ludicata. debuit möaſteꝛiuʒ ſancti. a. audiꝛi ut. .i. C anz do prouo. nõ eſt neceſ. .ij. q. vj. . itẽ ( cõtꝛa. Solutio glo. colligẽdo eius mentem i tres ſolutiones. Mꝛima ſecundũ q ſentit Fa applicando eius dictũ ad hoc cõtrariũ ug⸗ tur fuiſſe ex ipſius mẽte:quia cõtrariũ dteat ꝙ niſi ſciẽter ⁊ doloſe cauſa fatigandi daberſan um ſuum. quis omiſerit exceptionẽ rei iuaichte opponeꝛe quo caſu intelligebar iſtum tex. et eſt notabilis limitatio ad iura pꝛeall. ? pot dekencl per ſuperius dicta: ſed nõ placet hec ſolutio gl ſed tranſit ad ſecundã ſolutionẽ dicens ꝙ da ſentẽtia ualet ↄtra primã.ſi de ea nõ fuit op poſitũ ſiue ignoranter ſiue ſcicteꝛ:ut ſatis uidet inuere hec littera:imputandũ.n.eſt nõ obijcien ti ut dicitur in tex. Tertiã ſolutioneʒ ſentit glo. in fi. ꝙ hic nõ fuit prima ſententia etiã nüc oſtẽ ſa licet fueꝛit allegata pape: ſed bec ſolotio paꝝ ualet ad mateꝛiã: quia tex. preſupponit ꝙ etiam ſi nũc oſtenderetur n debet ſentẽtia pretexin p bationis nouiter reperte retractan. Et ſic hes 43 ex pꝛedictis duos caſus in quibus ualet ſenten tia ſecũda cõtra primã. Monit gl. æ quanuor alios caſus:qui tamen n faciũt ad intellectũ hu ius. c. ſed ad materiã ampliandã. Ad unũ tamè ex illis aduerte inquãtũ dicit ꝙ ĩ canſa publica ualet ſecunda cõtra primã ex pꝛobatione nouii reperta ut in.l.imperatores.ff. de ꝛe iudicata: peꝛ illum tex.idẽ dixit ibi glo.in cauſa eccleſie: quia iura eccleſiarum dicuntur publica.i.di.ius publicũ ⁊. ff. de iuſti. ⁊ iuꝛe.l.i.O.publicuʒ. Sed Jo. bic notat cõtrariũ dicens:ꝙ hoc caſu eccle ſia nõ equiꝑatur ꝛeipudlice:⁊ hoc uerius: unde opus eſt ut eccleſia hoc caſu petat ꝛeſtitutionem in integrum: ut probatur in. c. ſuſcilata. 8 iin te reſti. facit. e. j. ꝓx. ⁊ ibi hoc ſentit Joan. poſt HGol. ſuper gl. fi. ?⁊ do. An. hic: æ boc teneas et probatur iudicio meo aperte hic ĩ.v aloquin. MQuartus caſus cũ iudex expreſſe ꝛeprobat ſen tentiã primã corã eo pꝛoductaʒ ut pꝛobatur hic in uer. nõ obſtante ſecundũ unũ itelleciũ ?.j].(. ꝓxi. Quintus caſus cũ ꝛeuocatnr in dubinj an ſententia fuerit lata ? iudex pronũtiat nõ fuiſſe pronũtiatã nt.l.i.in prin.ff.que ſen. ſine app. ꝛ ſcin. Sextus in caſu.l.admonendi. f.de iurein ran.ſ.cũ ſentẽtia fuerit lata peꝛ pꝛobatione non integraʒ puta iudice iuramentũ parti dekeꝛente: ã ſuperuenientibus probationibus hõt prii ſentẽtia reprobari ut ibi:⁊ de h caſu gic ut ple ne nõ. ibi c in. c. ſi. de iurciuran. ubi dir Er per bec hẽs vᷣclaratã totã glo. Sʒ nüc exnn glo. at tẽde:nã circa primũ intellectũ huius.c. ſunt uer rie opinio nes inteꝛ doc. utriuſqʒ iuris. gl. enim hic tenet ut ſupꝛa dixiſꝙ ſecũda ſentetia diꝛecie cõtraꝛia prima tenet ſi de primn nõ fuit excepiu liue ſcieter ſiue ignorãteꝛ fuerit oñſa: x ita gl. itelligit iſtuʒ tex. Si t pria ſnia fuit allata ? ole ſa. nec expreſſe repꝛobata non tenet ſecundde ſic intelligit. li. C. quando prouo. non eſ nec ſe. Joannes. and. ut ſupra diri poſuit ſecunh anchaſſie cen mnri dil ſen ic i ſucicio per lan ponn n ſerpis eronne demn, Mxob.l imutllſn ſ ol n ai oudt niy wj ſno al 9. nur ſou etl ninin uuldte I li there iie p aae Bell Meipnt pyntaronio ulamn n ſul la ll. n aſtrgtart kitgy bi otam inf ulune 6Sel anebeechiid Jodan diim 1 ürer übieintulo dfegnur nalta Ancu Pmnscfüinndinicd eod erdigſe Po KfSet ſic ona unnos unos oagi,dicn exprele ſtnm ter nfibi papa teſerendo acd primnamn ſnigmn dicit prenenn inſtrumen runn nouorumnlies non dedent inſturarire preſupponit ham ſententiamwlere lcet ommn ceſſnr dolusparts d dent genins us ig ranni in nüch ferit legem. Qindo one pontt Din nli C qs puocnen teſe ſcpiis Alegara ubi fumat tune in tüdi ſin pinmn avandloanbefiefunt erenden iſtmniner ſc incligr ſumn ter, rduenſe inffiis ir inper mn lanni ſgat pro bot alino glginr t onm cnobus fi e e iilcie indel ſenent monenmr ad ſeil. Novemut ac hoe anſa anſn uſer ſecha ſenteia eſ bi lanare ſtinn cun per cnäii, utcpeninr lan ſer of lte f e fi rarſſin lh . Nan antg n, a e. ld api in B nquig ier eſ perſenei lamn uner? ftoſou In. c. in iiteris 3 nförnic⸗ enu i ck oſchh e iifennr n tiones mniltir oi ſAwonmur Dn In BVtllensſ in ſnu oſmtanmnt idiaſningun⸗ bnons monin npene ennmni Eie⸗ rdlas dws aſizi ti nt tia ſcrich cörn orini. Penrglrum los aits nl unmi nei u nin 1.c.ſd ad marni mnplanci., niͤn Iis adne Muii r icſ at wndicmm onmni avbne ſ mna ur AArwSf .Eidc un . dntbigo auſ, alie uura ccſarum dcunur puble, edl,ius i1 K de inc.r inn.... hublen Geg de NoRCNNN ANdo nee dgipemn wöAe einstd⸗ 18 Retdca ANaNrndrn megromm cdumn n icnidi r factc. Pk. iboſen Nonft 6: ſer t do Aubet dune õ 8 Ormms ils iͦimder nch d Enti Nnia dt Nwchant i nnuc nd lant nti u ue Pn. Ouinms clcsci moen in, Ge:ni dda ſn opiniones inna lcn ſree Von Cin i hie ener N rin, aiſicn in Oα A—= ſat ſutz 1 Pina aK ,2 fr PE. 7 Be re iudicata. opinionem ur.l.i.procedat qn non doloſe ſnia non fuit allegata:iſtud.c.qñ doloſe cã fatigãdi aduerſaꝛium fuit tacita. Teꝛtiã opinionẽ poſuit Inno. ut. d.l.i. ꝓcedat qñ de prima ſententia nñ fuit oppoſitum nec ꝓbatum ar.in.l.ꝙ in diem .ff. de cõpenſa. Iud. c. intelligitur qñ fuit pro poſita exceptio rei iudicate:ſed inſtꝛumẽtũ non fuit ꝓduciũ:uel alia ꝓbatio.hec ſolutio ad iſtũ tex. diuinat ſicut precedẽs ſolutio. Jo. Quaꝛiã opinionẽ poſuit hic Jo. an.ſic ad ꝓpoſitũ diſti guẽdo ꝙ aut fuit diſputatũ de uiꝛibus pꝛime:⁊z tũc ualet ſecunda ut dicituꝛ in gl.aut non fuit ðᷣ hoc diſputatũ:⁊ tũc aut is ꝓ quo facit ſentẽtia ſcienteꝛ ⁊ doloſe omiſit illa uti:⁊ tũc ualet ſecun da per dictũ.c.exceptionẽ:⁊ alia iura ſuperiuſ ĩ ducia:⁊ hoc cãu intelligit iſtũ tex. Idẽ diẽ ſi ꝛs iudicata opponit᷑ ſed ñ ꝓbatur ur dixit Inno. aut ſciẽter:ſed ñ doloſe:⁊ tunc ñ ualet ſecunda Aut omiſit ignorãter ⁊ tẽ licʒ quidã dicãt ꝙ ſi index ſcinerit tunc ñ ualet ſentẽtia ſecus ſi iguo rauerit ipſe tamen tenet ſententiã ñ tenere eum pars ⁊ iudex ignorauerũt quia non eſt equũ ut benficiũ ignorãtie partis ledatur per ignorãtiã indicis peꝛ quam potius iuuaꝛi dʒ ad hoc.õ.de ꝛeſcriptis ex parte decani. Mec ob.c ſi duobus J. de appel.⁊.l.ſi forte.ff.de off.pᷣſidis.loquũt ei cũ ꝓcedit qui iudex non eſt:quo caſu ponde ratur ſcictia ipſius nł ignorãtia. Et predicta di cit locũ habere ſiue ꝓ actore agẽte.ſiue õ ipᷣm ꝓ reo fuerit prius indicatum cum predicta.l.i. non diſtinguat ⁊ facit ꝙ ibi notatuꝛ in fi.ultime glo. Ded certe hec opinio Joã. an. diuinat ad iſtũ tex.cũ hic in nullo allegatur malitia alteriuſ partis qͥnimmo iudicio meo ſi ñ erꝛo ipſe ? In no. ſi fas eſt ſic cõtra tantos uiꝛos loqui:dicunt expreſſe S iſtum tex.in fi.ubi papa referendo ſe ad primam ſniam dicit ꝙ pꝛetextu inſtrumento rum nouorum lites non debent inſtaurari:⁊ ſic preſupponit pᷣam ſententiam ualeꝛe licet omnio ceſſat dolus partis æ detur penitus ipᷣius igno rantia ita ꝙ nũqꝙꝙᷓ fuerit allegata. Quiniã opini onẽ ponit Oar. in.l.i. C. qn ꝓuocare nõ eſt ne ceſſe ſepius allegata ubi fimat ꝙ tunc n nalʒ ſe cũda ſnia ↄ pꝛimam quando ambe fuerunt late ex eadem inſtantia:⁊ ſic intelligit iſtum tex.ſi ãt ex diuerſis inſtãtijs tũc ſemper tenet ſecunda al legat pro hoc ultimo ꝙ legitur ⁊z notatur in.i. duobus ff. de exce.rei iudi.⁊ ĩ.l.i.C.ſi plu.una ſentent. mouetur ad hoc:quia cauſa quare non ualet ſecũda ſentẽtia eſt quia reperitur lata ſine inſtãtia cum per ſentẽtiã peꝛeat inſtãtia.l.grece .F. 7 poſt litẽ.ff. de fideiuſ.⁊=.l.cũ apud.ff.indi. ſol. Item quia iudex eſt peꝛ ſentẽtiam functꝰ of ficio ſuo ut in.c.in litteris.S.de offi.dele.⁊.l.iu dex.ff. ð re iudic.⁊ hee rationes militãt ſolũ qn ſentẽtia feꝛtur ex eadem inſtantia ſecus ſi inſtan tia ꝛenouatur. Quidam tamen dixerũt ꝙ ideo ñ ualet ſecunda ſentẽtia quia prima fecit ius et ſic ſecunda uidetur lata ius. MHoc dictum re probat ibi gl.? Har. quia non eſt expꝛeſſus eꝛ roꝛ in ſententia. Oreteꝛea ſecundũ Har.ſentẽ tia lata cõtra ius nõ ꝛedactũ in coꝛpoꝛe iuris nõ eſt ipſo iure nulla ut.l.cum prolatus.ff. de re in di. ſed illa prima ſentẽtia nõ erat ꝛedacta in cor pore iuris:ergo ⁊c. Alij dicũt hoc ↄtingere ut ſit litiũ finis:⁊ in hoc ꝛeſidẽt cõmuniter glo. iu ris ciuilis ⁊ ſequitur Hal.in dicra.l.i.ſed non placet Bar.quia eadem ratione nõ naleꝛet ſen tẽtia lata cõtra iuramentum uel tranſactionem: cum iuſiurandum ⁊ tranſactio ſint intꝛoducta ut ſit litium finis ſicut ⁊ ſentẽtia ut.l.i.fl.de iure iuran.⁊.l.fratris.E. de tranſac. Sed utrũqʒ eſt ſalſum.primum probatur in.l.nam poſtea.F.ſi damnetur.ff. de iuꝛeiuran. ſecnndum probatur in.l.eleganter.ff. de condi.inde.quare ſtat in ra tione ſuperius dicta.ex qua infert ad opinioneʒ ſuam prealł. ¶ Sextam opinionẽ poſuit h̊ do. An. ꝛepꝛobando irto.in dicto ⁊ in ratione Nam dicit ꝙ dictu,ʒ Har. nimis reſtꝛinxit tex tum illius.l.i.que indiſtincte dicit non ualere ſe cundam.cõtra primam. Item uidet᷑ contꝛa hũc tex.ſeu eius rationeʒ qui ſe fundat ſuper ualidi tate ſecunde quia prima nõ fuit iudicibus oſten ſa. Item l. i. ff. que ſen. ſine app. loquitur quan do ſentẽtie ſũt late in diuerſis inſtantijs:⁊ tamẽ excipit ſolum caſum quando reuocatum fuit in dubium an prima fuerit lata: ? per ↄſequẽs nõ placet ſibi rato Har. quaꝛe nõ ualet ſecũda 2 tra primam Aſgnat ergo ipſe aliã rationem .ſ. quia ſentẽtia facit notoriũ ⁊ ſentẽtia lata con tra notorium eſt nulla ut dixi in. c. inteꝛ ceteras .S. e. ? hoc dicit ſentiꝛe NDe. poſt Cy. in. l. i. C: ð ſen. ubi dicit ꝙ cauſa eſt: quia ſentẽtia dʒ fer ri ſuper dubio nõ autẽ ſuper certo:ut in dicto .Cc.inter ceteras. Et ex hac ratiõe concludit ad .q.noſtram quia indiſtincte ſentẽtia lata contra ſentẽtiã etiam in diuerſis inſtantijs nõ tenet qũ ſentẽtia fuit prius iudicibꝰ oſtẽſa æ nõ reuocant in dubium de uiribus eius uel inſtantia eius ſta tim iudex pronũtiat contra illam quia uidet᷑ la ta cõtra notorium. Abi autem prima nõ fuiſſʒ oſtẽſa tunc ualet ſecũda: quia iudici non conſta bat de notorio. Mec facit do. An. diffeꝛentiaʒ an doloſe uel non doloſe omiſerit pars oppone re de pꝛima. Item an ſciẽteꝛ uel ignorãteꝛ:quia quandocũqʒ omiſerit ſentẽtia nõ reperitur lata cõtra notorium de quo iudici cõſtat ⁊ bec opio eſt cõtrra Bar. ⁊æ Jo. an. ſʒ in effectu icidit ĩ pri mam opinionem glo. noſtre quam etiam ſequi tur Bal. in dicta.l i C. quando prouo.ubi diẽ qᷓ ratione more in producẽdo primam ualet ſe cũda cõtra primam:allegat iſtum tex. cum glo. 2z hoc quia prima ſentẽtia tranſiuit in rem indi catam eriſtẽter ſed nõ apparẽter:ex quo nõ fuit producta. Addir tamen alium caſuʒ in quo ua let ſecunda contra primã ſcilicet quando is qui habuit primam ſententiam reperitur in culpa: ut quia iterum uoluit agere ⁊ ſuccubuit alleg.l. duobus.ff. de excepti. rei iundi. Ille ramen tex. boc non probat:ſed fuit illa opinio quorũdam antiquorum ? contraꝛium ſentit bic Jo. an. ut patet ex pꝛedictis: Et facit in boc Mal. quattu or mẽbra: aut eni ſentẽtia tranſiuit iĩ ꝛeʒ iudica rã apparẽter ⁊ exiſtenteꝛ: ⁊ nõ tenet ſecũda Otꝛa primã niſi ratione culpe ut pꝛedixi:aut tꝛſiuit in rem iudicatam apparẽter: ſed nõ exiſiẽter da ſentẽtia erat nulla æ ualet indubio ſecũda ar. i. iiij. F. cõdemnatũ.ff. de re iudi.aut exiſtẽteꝛ ſed nõ appaꝛẽteꝛ quia nõ fuit oppoſitum de ſenten tia: ⁊ tenet ſecũda ꝛatione moꝛe ⁊ ignoꝛantie ut hic:aur nec exiſtẽteꝛ nec appaꝛcteꝛ tranſiuit ĩ ꝛeʒ iudicataʒ:puta quia prima notorie nõ tenebat uel fueꝛat appellatum: æ indu bio tenet ſecunda. Ego ſimpliciteꝛ ſequoꝛ opinionẽ Bar. ut lata ex diuerſis inſtantijs ſempeꝛ teneat. O(oueoꝛ quia aut de prima nõ fuit oppoſitũ ⁊ caſus aꝑ tus ẽ hic ꝙ teneat:aut fuit oppoſitũ ⁊ pꝛobaiũ 2 nihilominus iudex tulit cõtrariã ſentẽtiã: æ di co idẽ:quia ſerẽdo cõtrariã ſentẽtiã uidetuꝛ pꝛi mã ex aliquo caſu reprobaſſe quia prima ſentẽ tia cauſat exceptioneʒ peremptoriã: unde cuʒ iu dex nõ teneatur ſpecifice pronũciaꝛe ſuꝑ peꝛẽ̃p toria ſed ſuper pꝛincipali quia pronũtiando ſu per principali ſatis uidetur pronũtiare ſupeꝛ ꝑ emptoria ut le.⁊ nõ.in.c.i.de ordi. cogni dãdo ſentẽtiã cõtrariã prime iã producte nidetur ſuꝑ ea pronũtiaſſe illam ꝛepꝛobãdo:⁊ de hoc uidet caſus hic ſecundũ unũ intelleciũ intelligendo ꝙ; illa ueꝛba poſthabita ſint una dictio ut ſit ſẽſus poſthabita.i.poſipoſita ⁊ abiecta ↄtrariũ ſtatu iſſent: æc.⁊hunc intellectũ ponit glo.in ueꝛ.poſt habita. Si autẽ uolumus tenere aliũ intellectuʒ quẽ etiã ponit illa gl.ut ſint due dictiones et iẽ ſit ſenſus e oſtenſa ſentẽtia iudices cõtrariũ ſta tuiſſent:æ ad hunc ſenſum adducit do.an.iſtum tex. ꝓ ſe:dico ꝙ; nõ ꝓbat littera ꝙ ſecũda ſentẽ tia nõ tenuiſſet:ſed dicit ꝙ cõtrariũ ſtatuiſſent. Sed ꝙ ſentẽtia debeat teneꝛe adduco tex.j.c. ꝓxi.ĩ fi. Mam pᷣnilegiuʒ facit notoꝛium ut nõ. Anno.i.c.ex iſinuatõe de appel.⁊ tamẽ tenet ſẽ tẽtia lata cõtra pᷣuilegium quia iudex ſẽtetiãdo cõtra illud uidet᷑ illud reprobar̃ ut ibi aperte di ci᷑. Mam notoriũ pᷣmũ inficit ꝑ cõtꝛariã ſenten tiã:quia ut predixi debemus pᷣſumeꝛe iudicem fuiſſe ex aliqua cauſa rationabili morum ſupꝛa .e. canſam: nam ⁊ tranſactio ⁊ iuſiurãdum indu cũt notoꝛiũ ⁊ tamẽ tenet ſentẽtia cõtꝛa illa ut ſu pra dixi:⁊ ibi interuenit a principio cõſenſus ꝑ tiñ ⁊ iĩ ſentẽtia nõ:⁊ ſic deberẽt eſſe maioꝛis ro boris q; ſentẽtia:æ nibilominus tolluntur ꝑ cõ trariam ſentẽtiã. Idem eꝛgo ⁊æ fortius debens dicere ĩ ſentẽtia cõtra ſentẽtiã. Et per bec tollit ratio do.an.⁊ eius dictũ:nec obſtat.d.l.i loqui tur enim indiſtincte quia indiſtincte nõ poteſt iĩ telligi ut patet hic in tex. Mec ob.d.l.i.ff.q̃ ſen tẽ.quia poteſt intelligi qñ ſecũda fuit lata ĩ cãu dubij ſupeꝛ eadem inſtãtia: uel ſi uis inteligẽ ꝙ ſupeꝛ diuerſa dic ꝙ dubiuʒ fuerat ibi quia ſecũ da fuerat lata directe cõtra neritatẽ quia fuir p nũtiatuzʒ ꝙꝙ nõ fuerat aliqua ſentetia lata:z ſic ñ De re iudicata. uidebatur ualerꝛe ar. c. ij. de pur. nus cõcludit̃ ibi quod ualʒ. Forti nalere qñ fuit ꝓducta ⁊ tacite ꝛep trariã ſentẽtiã: quia tunc nõ feꝛĩ᷑ ſ qꝛ debemus pᷣſumez quod ex aliq̃ prima reprobata ut in dicro.c.cq mus iuſtitiã qn fuit in dubiũ reu prime ut.S. dictũ eſt in gl. nã int ſum non debet eſſe differetia.1. tũ pe.⁊.l.de quibꝰ.ff.de legi. nes facte in iudicio inducũt n in. c. cũ olim ð vpo.ſig.⁊ tñ n ꝓbationẽ dicto.c. cãʒ:? pdicta nobi xtra glo. pꝛimo qro qꝛ tex. dicit ꝙ i litteꝛis fiẽda eſt mentio nedũ de primis ſy enia ꝓceſſu:nũquid ſufficiet metio generalis: 2 uide tur ꝙ ſic: quia ꝓlixitate Actoꝝ nõ poſſet foꝛte ꝛc cipere peꝛgamenũ. So. dicu N bitꝛaꝛiũ:ita tñ ꝙ fiat ſpecialis ⁊ expꝛeſſa meno de principalibus articulis ð de reſcrip. cuʒ dilec ta. Itẽ de excep.S. de ꝓcu.iĩ noſtra. F. fi. ? or dinationibus S. e. cũ olim. S ti. i. ueniens de in dicibus et litigãtibus de his de qubus agitur S. de do. ⁊? cõtu.ex litteris ubi de hac matenia ?· in ſentẽtia ita eſt interpretãduʒ ut ꝛatio que mo uet delegãtẽ moueat delegatũ. S. de ꝛeſcriptis ſu per litteris in fi. Et ſi delegatus remanet dub cõſulat delegantẽ de ſen.excõ. inteꝛ ⁊ ð iudi.cuʒ ueniſſent:æ optime loquitur ⁊æ doc.coiter ei in boc ſequũtuꝛ.⁊ idẽ dic cũ ca bus ordinarij ut ſupꝛa dixi. an promotus ad regimen mòaſterij poſſituoca ri abbas anteq; benedicatur uidetuꝛ primno ꝙ nõ ſed debʒ interim uocari electus licʒ ſit elec 2 cõfirmatus ar. ic in fi.ſic ⁊ coſecratio rubuit nomen epiſcopale:an ueꝛo uocatur electus licet ſit cõfirmatus uel peꝛ papã ꝓuiſum ut le et nõ. in. c.tua de his que fiunt a pꝛelato ⁊ d uſu pal. in fine nbi patet ꝙ nõ appellat᷑ quis aꝛ bie.añ palliũ Hoſti.tenct hic cõtꝛarium in abbate ale gat. c.i.de ſup.ne.prela.⁊ de accu.meminimus 2 in cle. attendẽtes de ſta.ꝛegu.v. ſtatimus qꝗ bus iuribus ſatis bene probatur ꝙ ante bñdic tionẽ etiã poteſt dici abbas:⁊ ſic tranſeũt coitx doc. hic:et idẽ firmãt in dicta cle.attedetes.? illum tex. dicũt q cũ hec benedictio abbatis ife ratur potius ad cõſuetudinẽ et ſolenitatẽ quan daʒ qᷓ; ad ſubſtantialia:ut ibi pate ſuetudo in monaſteꝛio ꝙ abbas teꝛit ſine bencdictiõe monachos ſuos benedice re ⁊ alia ad ſuũ officiũ ſpectãtia exerceꝛe ar. ob. in c.i. de ſupplẽ. ne. pꝛe. quinimo plus dicit ibi Jo. de lig. poſt Lau. ꝙ cũ hec b ſolẽnitate ⁊ nõ ð ſubſtãtia poteri te benedictionem baculo paſtoꝛli:d eſ tandũ. Et idẽ eadẽ ratione piuo diced de lo ? mitꝛa cum uſus iſtoꝛum pot abbatibus potius a quã ad ſignificationeʒ eorum ad que po fueꝛunt inſtituta ut patet i. c. Ni 90 ul. niblomt us ergo debʒ robata peꝛ c cõtꝛa Vitaté iuſta cq fueꝛit m licut pfumi ocatũ d uirib⸗ eꝛ tacitũ 2 expſ cu quid. ff. ſi cer Dreteꝛea pbatio otoriũ ut le. 2 nõ. oſti. boc eſſe aꝛ (enuen OQueꝛo ultenus r:ſi nõ eſt con tbidi. M. enedictio ſit de t abbas uti an ficaliũ cõcedaĩ d decorem ſuaꝝ eccl min pi mm nn / ſunn vtaplkufi oim vno im n m ſar lſſo lus ntu c er ſelar bet no i cijde Mlig: ſon ſo guumſlbo lis neln non ebao aſenetornor ſit cöſeſo pcuranoris Nreen AMentsa e nna in ernitannt g alaui ADbenr Me e ona vold cn id nia dee n .R. idednice a poſſeſtono ſuper iure ſudiettos laficit po⸗ P fviti poſſeſtöe nel quaſt g, nüe ſobdin ſount eiobedle gtere bie Iin dleng ipſo ſobcleus teſſtin her poliatns: n Ppeiit ſoperiorl udl imerioi ue inclessoß umn uel ocſctlon renſtitad t anercce ge eſi. o ſhe rite met Hi gwe nni ide Imine. de in e reſ. N drſegiei erboe 1 o r coligo conſeguendan vofftonis efinin ſug⸗ bane poſfionen ge heſife /1 NNd e pretento indetemnigte bibabuſer ilepbanr inh le! Pranei Noiit e ſeſorio ci ugitur ge ſthletionenni nnone atalecba aſin nini ſ lere pſaeualiter anne ſint ſa ni uancironon weane unian obeglat ne ninemr. a in lug eccleſie an Portteet f D tig de vſenp. nc e *RK dn annnncein hn d n in Milegi e ie brincpt nincſco erhi nis mert dne rcbſſet⸗ de Feeſh dabus ligzibos de higde Ablg gn ,de do t lm alnmno bidehre man n ſan 1n hiuapraicyzut mio (er olgin wirr oelgnu de Anst Himns i,/. Goclyngnnn oh inr oogmmior ſn no inn 1nucdi innt opmr byniur e cr olnrcin Cnim t iide di au iui, mnn ordimari ur von ain, rv Nlenus NowmotNs 2 d reinen mdrſteri dord. 1Ddns ndih denecann edrn, ld dedmeren de ecn dc et cdürwarns n inn Recrmonde nomen epſcopalean en voennn cendk ſu cöfnmams ve perpahi Oulſunuk inc m de bis ave funtanrn 1 lin in fne vdi paret ndapelei gus i Doſtn ic önntiunintth 8.s deattl nmii ideſ ch: d n m e ſt gr ſtnm 1 n e anemdens de in bos iurſbus inis beneprobam e toni etii poltſt diciorbigt flfn i de heert ge fnniin Gien gu mnmn in p u min, 1ns 40 coſpanchec AAAHE W a audsn h win Bn 1 . PPcha Pn m A 1/ Be re ſudicata. priuile.li.Vi.⁊ ibi per Joan.an.hoc ſatis patet in cardinalibus preſbyteris qͥ ex priuilegio ntũ tur epiſcopalibus inſignijs ⁊ cõferunt minores ordines ⁊ ſolẽniter benedicũt:⁊ tũ nihil habẽt nltra ſacerdotalẽ ordinẽ ut nõ. Jo.an. in. c. i. ð ſup. negli. pre. ſuper glo.ij. Qualis autẽ ſit hec benedictio abbatis an ordinaria uel ſimplex ui de bonã glo. in cle. attẽdẽtes p̃alł.? ꝙ nõ. Jo. an.in.c.tuã de eta.⁊ quali.⁊ dẽo.c.i.⁊ an diebꝰ priuatis poſſit fieri:dic ut nõ. Jo.an.in.c cũ ⸗ tingat de eta. æ quali.æ uide ad materiã ꝙ nõ.i en nee NMeo eh⸗ aſus tenz ſententia Bborta. a 3 pᷣuilegiũ oſten ſum uel non oſtenſum ſi ab ea non ſu erit appellatum nel ſupplicatũ. Diuiditur iĩ tres partes.in prima premittit proceſſum ⁊ ſentẽtiã ſuper poſſeſſoꝛio latã.in ſᷣa ibi ueꝝ ↄmittit ipᷣiꝰ executionẽ ⁊ cauſaʒ ſupeꝛ petitoꝛio.in tertia ibi iudicibus petitionẽ diffinit:diffinitũ moderatuz 7 qdᷣdã ſoluit obſtaculũ. ¶ HNõ primo ex prin cipio iũcta gl.i/ꝙ ↄfeſſio ꝓcuratoris nocet do mino etiã ſi eccleſia ſit domina æ agatur ðᷣ ſtatu ipſius eccleſie ꝙ tene mẽti facit.c.dilectus de ca pel.mo.⁊ ꝙ plene dixi in.c.i.S.ut lite non ↄte. ꝙ ego intelligo in procuratore ↄſtituto a prela to ⁊ capitło:ſi ãt eẽt ↄſtitutꝰa pᷣlato tin tũc uide tur ꝙ ſicut ↄfeſſio ſolius prelati non nocet eccł ſie ſicut le.⁊ nõ.in.c.ij.de ↄfeſ.li.vVi.ita ⁊ foꝛtiꝰ ofeſſio ꝓcuꝛatoris ſolius prelati non debet ob eſſe ne fortior ſu cõfeſſio ꝓcuratoris qᷓ; prelati oſtituentis:⁊ ne una nia permittatur ꝙ alia uia ꝓhibetur. c. tue de ꝓcu.⁊ ꝛegula cum quid una uia de re.iu. li. vi. Mõ.ſo ibi habniſſe ꝙ agẽti poſſeſſorio ſuper iure ſubiectõis ſufficit ꝓbare ꝙ fuit ĩ poſſeſſiõe uel quaſi ⁊ ꝙ nũc ſubditi no lunt ei obedire ꝙ tener hic Inn. dicens ꝙ boc ipſo ꝙ ſubditus reſiſtit apꝑet ſpoliatus:æ inde opetit ſuperiori uel interdictũ uel iudicis offici um nel ↄdictio ⁊ remittit ad. c.querelã de ele.æ de ꝛeſti.ſpo.ſepe.? idẽ tenet Moſti.ꝙ tene men ti. Sed tu hoc limita ut nõ. idẽ Inn. in. c. olim .iij.de ꝛeſt.ſpo.nbi dixi ⁊ fac ꝙ ipᷣe nõuit ĩ.c.ij: de in ĩte. reſt. Iic ex boc ⁊ ex tex. colligo ꝙ ad conſequendam poſfionis reſtitutionẽ ſufficit ꝓ baꝛe poſfionem de pꝛeteꝛito indeteꝛmiate ut pʒ ibi habuiſſe:⁊ idẽ ꝓbatur in dicto.e.olim ⁊ nið ꝙ ibi dixi. Mõ. praticã pronũtiandi ſuper poſ ſeſſorio cũ agitur de ſubiectione:nã ultra ꝓnũ tiationẽ uerbalẽ debet poſtea mitti in poſſeſſio nẽ re ipſa:qualiter autè fiat iſta miſſio cũ ſubiec tio ſit quid incorpo rale dico ꝙ poterit precipi ſubiecto ut illli obediat uel mittetur iĩ poſſeſſioeʒ corporalẽ ipſius eccleſie tanqꝙ; pꝛelatꝰ mediatus ar.in.c.auditis de ꝛeſcꝛip.⁊ in.c.cũ ueneꝛabilis de ꝛeli.do.? ꝙ le.æ nõ.in.c. examinata de iudi. 27.l.qui tabernas.ff.ð ↄtrahẽ.emp. Nõ. ꝙ ſen tẽtia lata cõtra pꝛiuilegiũ principis tenet. ſi 5 uilegiũ fuerit in iudicio exhibitũ uidetur index illud racite reprobaſſe: lz de iſus niribus nõ fa 1 iilet diſputatũ: preſumit᷑ enĩ iudex motus ex ali qua cã rõnabili:æ hũc tex. allegaui. S. c. ꝓximo ꝓ pari mõ debet ualere ſentẽtia lata ↄtra ſũiaʒ ⁊ dic ut ibi. timo nõ.ꝙ ſñia lata etiam cõ tra eccleſiã ⁊ ſuper ſtatu ipſius eccleſie nõ eſt re tractãda ex ꝓbationibus nouiter repenis. ſ. ex remedio iuris cõis: ſed bene poſſet iplorari be neficiũ reſtitutionis iure minorũ ur in.c i.de in ite. reſt. li. Vj. Et ſic aꝑte colligit᷑ hic ꝙ cã eccłie nõ equiꝑat᷑ in hoc cauſe publice in qua ſentẽtia retractat᷑ ex pꝛobatione nouiter repeꝛta ut.l.im ꝑatoꝛes.ᷣff.de re iudi.dixi.s.c.i.¶ GBlo.ij. colli git ꝙ iura incorporalia nõ poſſident᷑ ſed quaſi allegat iura nide tu rationem per norata ĩ. c. cõ queſtns de fo.cõpe. p. cuʒ ageꝛetur b̊ poſ ſeſſorio ⁊ petitorio quare papa dũtaxat pronũ tiauit ſuꝑ poſſefforio cũ de qua re iudex cogno uit de ea debeat ꝓnũtiare.c.cũ ſuper de cã poſ. ⁊ proprie.So.glo.tertia dat tꝛes ſolutiões.pri ma ꝙ epiſcopus iſte proſecutus fuit corã papa poſſeſſoriũ tin de quo cõſtabat per cõfeſſionemn partis aduerſe licet prius intentaſſi utrũqʒ iudi ciũ ⁊ petijt terminũ ad repꝛobandũ priuilegiuʒ monaſterij: Mapa ueꝛo quia de poſſeſſoꝛio da re cõſtabat tulit ſuper eo ſñiam:æ ad impugnan dũ priuilegiũ exhibitũ ſuper petitorio dedit ter minũ epiſcopo.Et ex hoc intellectu nõ. m In no. ꝙ cũ agitur poſſeſſorio ⁊ petitorio ſimul ſi prius cõſtabit de poſſeſſorio debet iudex ſuper illo ſtatim ꝓnũtiare dilata queſtione ſuper pro prietate facit optime.c.cum ueniſſent de inſtitu. Quidã tamen nolebant hoc reſtringeꝛe quãdo de poſſeſſorio cõſtabat per ſolã cõfeſſionein: ſz hoc nõ placet Inno. qui dicit hoc obtineꝛe qua litercũqʒ ðᷣ eo ↄſtet ad qð iducit:naʒ ſic ſuſpẽſo petitorio poteſt quis pꝛoſequi poſſeſſorium de cã poſſeſſionis ⁊ ꝓprie.c.paſtorał: ita põt hoc caſu uno ſuſpenſo ſiue dilato ſupeꝛ alio de quo prius cõſtat ꝓnũtiaꝛi:qð mihi ſatis placet: æ ꝓ hoc dictũ.c cũ ueniſſent ⁊.c.cũ dilectus de con ſue.⁊ qð dixi in.c.i.vðᷣ mu.pe.u Secundo pꝛin cipaliter ſoluit glo.ꝙ papa ex officio uoluit p uidere epiſcopo circa pꝛoprietatem dando ſibi terminum ad defendendum ſe contra pꝛiuilegi um quod pro ſe etiaʒ inducebat monaſterium: ? nota etiaʒ hanc ſolutionem. ¶ Tertio ſoluit ꝙ epiſcopus egit ſolum poſſeſſorio quo fimito abbas petijt cauſam cõmitti ſuper pꝛoprietate. ⁊? hic intellectus magis placet glo Sed iudicio meo iſte intellectus non conſonat littere:tum q2 H. uerum ubi agitur de pꝛoprietate uenit conti nuatiue ad precedentia:tuʒ quia papa mãdat ſi lentium imponi epiſcopo ſi nihil probauerit cõ tra priuilegium:ergo erat actor in cauſa ꝓprie tatis alias non mandaſſet ſilentium ſibi impoui quod uerbum actori conuenit zæ non reo ut no tatur in.c.cum olim de cauſa poſ.= ꝓprietatis in glo.in uerbo opponentes ideo tene primum intelleciũ ⁊ nota ilũ. Glo:ultio colligit ꝙ iſtri mentũ uidetu r repꝛobatũ ſi eo iudici oſteſe feꝛ ſuit uidetur ſibi pꝛeiudicaſſe. ESe re iudicata. ſententia ĩ cõtꝛariũ. Contꝛa qð glo. opponit 5 .l. ꝙ in diẽ. ff. de cõpenſa. ubi exceptio cõpenſa tionis nõ intelligitur peꝛ cõtraꝛiã ſentẽtiã ꝛpro bata: niſi iudex exprelfle illa reprobauerit. Glo. formaliteꝛ nõ ſoluit ſʒ dicit illud eſſe in exceptio ne cõpenſationis: do. An. dicit ꝙ ideo aliud in copenſatione: quia illa põt oppõi ad merita ut in executione: unde ſi expreſſe nõ reprobaĩ uið tur reſeꝛuata ad execurionẽ ſenrentie. Secus ſi expreſſe reprobatur. Aliud dicenduʒ in alijs ex ceptionibus que tantũ poſſuut opponi ad meꝛi ta quia ex eo ꝙ nõ 9 i cũ nõ poſſunt reſeruãi ad executionẽ net ibi op poni cũ per ſenteutiã excluduntur.:.ij. C. ſentẽ. reſcin.nõ po.⁊ optime loquitur:ſʒ põt dari alia ſolutio regularis:uʒ qnʒ ſententia lata ſuꝑ pꝛin cipali nõ põt eſſe uera niſi itelliga?᷑ ꝓnũciatũ ſu per incidenti: ⁊ tunc ſententia uideruꝛ excludeꝛe 2æ ꝛeprobare exceptionẽ ſen inſir̃m ſeu aliã ꝓba tionẽ ꝓducentẽ exceptionẽ:ita debet ĩtelligi iſte tex ⁊ facit.c.ex parte.iij.J.ðᷣ app.qñʒ ſententia põt ſtare abſqʒ eo ꝙ exceptio expreſſe repꝛobeĩ æ tunc nõ itelligitur exceptio reprobata niſi ex preſſe reprobeĩ:⁊ iſie eſt ꝓprius caſus.l.ꝙ ĩ di em:nã ſetẽtia põt ſtare ⁊ ueꝛificari abſq; eo ꝙ reprobetur cõpenſatio cũ illa poſſit pᷣſeꝛuaꝛi ad tẽpus executionis:ergo nõ debet itelligi repro bata cũ nõ interueniat actus ↄtrarius ar. i. l. ſã cimus. C. ð teſta. z. xxxij. q.i.c. cũ renũciatuꝛ: ⁊ eſt hic ſolennis limitatio ad multa iuꝛa maxime dmittunt᷑ uident᷑ ꝛepꝛobaꝛc ad iſtũ tex. æ ad. c. ̊. ꝓxi.⁊ uidet de mente glo. in. l. penul.ff. de his qui ſunt ſui uel alie.iuris ⁊ Par. in. d.l.ꝙ in diẽ ¶ Extꝛa gl. opponit 2 tra tex. in eo ꝙ papa dicit ꝙ nullũ preiudicium ex hac ſentẽtia dʒ irrogari romane eccleſie ſi in futurũ uellet pretendere ⁊ allegare exceptionem monaſterij:hoc eni uidetur ↄtra.c.penul.j.e.et .l. ſepe. ff. eo. ti. ex quo eni ſe delenſioni n oppo o. Inn. dicit quod papa ignorabar ius qꝗð habebat i mõaſte rio alias ſibi piudicafſet¶ Mõ. bac limitatio nẽ ad illa iura ut nõ ſufficiat quẽ ſcire litẽ motã cõtꝛa aliquẽ niſi etiã ſciat ius ſibi in re illa cõpe tere. de quo dicitur plenius in dicto.c. penulti. UVel ſo põt dici ſm euʒ ꝙ ratiõe publibici ⁊ ne ceſſarij officij excuſat᷑ hic papa:quia de qua ꝛc ludex cognouit de ea debet ꝓnũtiaꝛe ut. l de ꝗᷓ re. ff. de iudi. . c. cũ ſuꝑ de cã poſ.? ꝓprie.uide aur de hoc tex. in. c. inter dilectos de fide iſtru. Secus autẽ eſſet in officio uoluntario ut aduo cationis:de quo in.c.ex litteris de tranſactioni. æ.I. inter officiuʒ. ff. de rei uendi. ntius tamen ẽ Em eũñ ut iudex ſemper ſuuʒ ius excipiat ſicut pa pa hic fecit:⁊ hec ſolutio etiã eſt bona:ſʒ ad ma teriã nide qð plene dixi ĩ. c. cũ ſuꝑ. s. e. ¶ ue ro titius debitor ſoluit creditori ſuo:ſʒ inſirʒ re manſit apnd ipſum creditorẽ tractu tpᷣis repeti tur pᷣtexiu inſir̃i illud debitũ:⁊ reus nõ ualẽs ꝓ bare ſolutioneʒ qꝛ ꝑdideꝛat inſtr̃m ſolonis fuit ↄdẽnatus ad ſoluẽdũ:poſt ſententiã et lapſuʒ tẽ - 2 E/ir S Jiee, e 7 Z it 4J447 eds 20. pus ad appellandü reus repperit inſirm ſolutio nis. Queritur nũquid poſſit impedine execni nem uel ſi ſoluerit poſſit repetere/ Jo. an ſic, mittit ad Spe. de ſen. exe. S ulti. . illud ubr 1 nit Spe. uarias opiones: nam quidã gireng bo põt agere ad intereſſe ſicut agitur cõtxa d⸗ riũ qui noluit inſſm edere. Alij dixerũt geia petere beneficiũ reſtitutionis ex clauſula n li ar. in.l.pretor. .marcellus.ff. de indi An diſtinguebãt: ꝙ aut fuit allegata exceptõ “ nis ⁊ iudex ea ꝛeprobata tulit ſentẽtiam tocei toriã ? nõ debet amplius audin. al. ſecus qꝛ. cũ autẽ. ff. de neg. gel.ipſe ueꝛo Spe. uidei nel le ut poſt ſolutionẽ poſſit repeteꝛ odictione ſine cauſa ar. in.l.fideiuſſor. S. in omnibus. ff. man ⁊? ſi põt repetere fortius habet ius retẽtionis ai ſolutionẽ ar.l.i.ff. de lupeꝛfi. Jo. an. ibi in addi tiõe retulit Ja. ð aꝛe:? Me. de del. tenuiſſe i. ꝛi. C. de cõdi. indebiti ut indiſtincte reus no 3 diatur per.l.ſub pretextu. C de tranſac.S Ja. de are. diſtinxit an ſoło fuerit facta ipi creditoꝛi an ſuo auctoꝛi quaſi primo caſu poſſit agi ꝑp dolũ ipſius creditoris ſᷣo nõ:ſʒ Cy. ibi tenet etiã ſi creditor nõ fuiſſet in dolo:in ex quo ſetẽ tia fuit lata ex falſa cã dʒ iſte ꝛeſtimui ar.in.l.ſi is ad queʒ.ff. de acqͥ. bere. Aduerte qꝛ illa opinio ſpe.fuis glo.in.d.l.fideiuſſor.. in omnibus ⁊ .. ſi ſine. S. cũ autẽ. ff. rẽ ꝛatã haberi. ſ Dn in dicta.l.i.dicit ꝙ doc. reprobãt illas glo. meri to m eũ. Cõcludẽs ꝙ ſolutũ indebiiũ peꝛſeren tiã nullo mõ põt repeti cũ uenerit cõtra ſenteni ſz ſi eſſet aliqua actio que cõtꝛa ſentẽni ñ repn gnat ſʒ aſſerit eã eſſe uerã: tũc daĩ repetitio nt caſus in.l.in cõmodato in fine.ff. cõmocda. ubi dicitur ꝙ ſi ego ꝑdidi rẽ cõmodatã ⁊? coact ſ de ualore ſatiſfacere ſi poſimodum res illa puei at ad te poſſum ager᷑ cõtrario iudicio cõmoda ti: ut aut rẽ illã mihi ꝛeddas:aut qð habuiſti p ſatiſfactiõe reſtituas. Ad idẽ.l. ſi fullo. f. de cᷣ di. ſine cã ubi agit fullo ↄdicte ſine cq ad ipet dũ qð ꝓ eſtimanõe rei ꝑdite dederat ſi res ni⸗ ꝑueneꝛit ad dĩũm: qꝛ nũc apꝑet ꝙ ſine ci deckt mihi plʒ hec ultima ſententia ut nullo mõ poſſt agi ſi directe nenit ↄtra ſniaʒ qᷓ iã traſiuit in le iudicatã. Et ultꝛa alios adduco duos tex. uo de nõbiles ? minor ꝙ nemo iſtoꝝ allauit. prio i.. diui.ff. de penis ubi pʒ ꝙ etiaʒ in cꝛiali non pot aliqs citra principẽ reſcindere ſniaz euaʒ buli ciüu reſtiturionis in integꝝ ex eo nũt coſint de inocẽtia rei: ſed ſolius principis eſ nleince ſen beneficinʒ reſtitutõis indulgere. Sevo nidcim tex. ꝙ tã in criali ꝙ in ciuili in.li Hi.ll. gee ſtio. ⁊ utrobiqʒ facit Bar. magni feſü de ilis iuribus. uñ in. d.l.i.dicit notdi p lli ter. q ſi aliqs ẽ in carceribꝰcõdenatus ? ainte. ecnde ſnie cõſtat de inocẽtia ill nõ pot ptas ill abſo⸗ uere ſed ad ſolũ pꝛincip ſpectat. Ponit lre ibi unũ ſpeciale ⁊ ſingular in ej criali bo cluſionẽ ⁊ añ ſniaʒ ppt xcipi ꝓpatioes in 6 nel teſtes ſuper articulis no directe Zrarijs e;arhigior uer nil 8 cliſione agroiniol gerd icei p aluil rer nüc ſenrenti Fnitdn aidin rlacive poterter iuſtl rit boe alu ieli hoͤt ſ.de por unl co inindh:no biper Hyſte. pbo vne ſyltuſhine riſint i lulcal ſubſtinemn ugnſim n 7u uſi uenilnumi tclis gů ii miſci oui ni nmn un ar uiſin ſenoni enundinne ie IcClc, inurie un jrnhalconi. .de acen ualit gſſ pio.deme iecrier Q aade ni ſed dd notorie ĩc car Ge iicſica N euned er id deun . Vii Roethmeandeda Dene vöolii dipt Juno n cglerig deinn ec Apars gneo nuit pſeſettenti fnei iii nnſtunchinde ila retractare: guig ceſſn hoc caſo legss prei prio. eigo fortius ide Ciceci gi notorienef⸗ cni q plus inſetih ofeſſo colnt deinictar ſe tete. Prerraliſenm genis oluin ſticin erſſtens iye ſite clcit li nuli:a m. inter ceras. . bidni s e ergo ce qi non nns ſupnel at ite nic ranacee r bol aſn mge⸗ ir D in conocat⸗ 1ll fulo ⸗ . eereli en adnrert Beno. uera niſ alag iupint ſiſtineir riam Exept anuttticrinnirmn Hrimgta uia ipſe rcebat onin ii⸗ Puntto pena ſtyruri nn linrenchan Et ciac⸗ nunttti mn ede rſſitcolis nope nr dl ihrfn Alaee ſ lie dis Ooinno din uas M intconilin . n tlile dgen b d a il nl Nei in bong e ini en⸗ lecore oſt g eſt lni gofine. 6 e heeſtficin Awrde n tanenmrſ ane i r enen ennumnr anniͤn llr c anunni wiſſe⸗ aisretctonis mäiin GRiinad n ſuo andoni quſ orind aſ poſr daĩ hſus galuns ſ Cbim cni ſauiipr oͦfnſundelni gi⸗ uu iu luq incih ſrſinin nli qz or e Alnmeqr ion Ne.t go.in Aanſor Nirnnbisn Ie. .ciaus itmiuen Bul aulldiar oor ſipvvbit us goe n fnci. Cocldes g ſolni ndbti per inn 1o nd tehei ci veſett ora ſntni Acha ann id netin niui ü cinsnANGA Ngdwut õü de uioreinſiuneſi poſnimmndzin AA r polun ag, dn nd inlc i l Uh auleuire icfims. Nililin Atmdtmn mril ar inin dc aͤmmmie ibir n Adin: dtit hhugiun en ſnnemaunnmni mndipybemn di itt 18 ndnedrneni nſiih ai borwhei⸗ . . Nr 2 Nianrn KAuiS ðð I mI ι „αα ις shn i 7 7 Ce re judicata . innocentiã ꝛei ꝓbandã.de quo uide ꝙ; nõ.in. c. fraternitatis de teſt.nõ.i dicta uero.l.diui.colli git ipſe caſum in quo ſnia ꝛeſcindit᷑ pᷣtextu iſtꝛu mentoꝝ reꝑtorũ de nouo.nec ob.l. imꝑatores pal.qꝛ ſcdᷣm eum ⁊ bñ illa loquit᷑ ð iure cõi ſed bñficio principis põt reſcindi:ut in iuribus peꝛ me allegatis æ predicta bñ nõbis.Et ꝓ his op time facit.l.moꝛis..iſte feꝛe.ff.de peniſ:ubi pa tet ꝙ ſi iudex impoſuit penã nõ cõgruentẽ legi bus nõ põt illã amplius reuocare ſed ad pꝛinci pem eundũ ẽ.predicta coadiuuat bec rõ. NMam exceptio rei iudicate fuit inducta ad iuris rigo rem ↄſeꝛuandũ ut litiũ ſit finis ne imortales ex iſtant:ut nõ.glo.in.l.qui excep.ff.de ↄdi.inde. et.c.paſtoraliſ.. quia uero de offi.dele. Jõ ad hunc iuris ordinis rigorẽ ↄſeruandũ nõ debʒ quis audiri uolẽs probare ꝙ de nono repperit ꝓbationes.ſepe eim daret᷑ mã malignandi ⁊ in ſtrumẽta falſificandi ⁊z teſtes corrũpendi ꝙ eſſe nõ debet:ar.c.qᷓto de vor rantn cõ cluſionẽ arbitror uerã niſi neceſſitate facti cõſta ret nũc ſententiã eſſe miuſtã.tũc eni ꝑ aliũ citra principẽ poterit ex iuſta cã ſuꝑuenienti ꝛetꝛacta ri ⁊ hoc caſu intelligi põt.c ij.de pur.uul.⁊ ſic dico limitanda:nõ ibi per Moſtiẽ.ꝓbo ꝛõne in inſta ſnia que trãſiuit in reʒ iudicatã ſubſtinerur ex ſola preſũptione que ẽ pro iudicis pꝛoceſſu: ut in c. in pᷣſentia de ꝛenũ ⁊.c.cauſã õ.eo.leges eĩ que iuſticiã fouẽt nõ mandaꝛent alit᷑ iniuſtam ſententiã ſeruandã:ne inde naſcerẽt iniurie.uũ iura naſcunt᷑.j.de accu qualit᷑ ⁊ qn el pꝛio.l.me minerint.C. unde ni.ſed ub notorie nũc cõſtat de iniuſticia ceſſat pᷣſumptio ⁊ cedit opio neꝛita ti. Viij.di. ueritate manifeſta. Hinc nõdilit᷑ dixit Inno.in c.pleriqʒ de imu.ec.ꝙ ſi pars que ob tinuit ꝓ ſe ſententiã fatet᷑ illã iniuſtam.dʒ iudex illã retractare: quia ceſſat hoc caſu legis preſũ prio.eꝛgo fortius idẽ dicẽdũ qn notorietatie fa cti qᷓ plus ualet q; ↄfeſſio cõſtat de iniqᷣtate ſen tetie. Dreteꝛea uidemꝰ ꝙ euidẽs ⁊ notoꝛia iiu ſticia exiſtens ipᷣe ſnie ꝛeddit illaʒ nullã:ut in.c. inter ceteras.⁊ ibi dixi.S.e.ergo idẽ qñ notarie tas ſuꝑuẽit ut ſaltẽ nũc retractet᷑ ⁊ hoc caſu pnt intelligi illa iura.l in cõmodato ⁊.l.ſi fullo ſuꝑi us allegata. licet ali᷑ ea adduxerit Marto. bec uera niſi alia ſubſint q ſuſtineãt ſniam. Exeplũ: quidã cognouit ſolutã que cõi opiniõe tenebat ꝓ maꝛitata quã ⁊ ipſe cꝛedebat coniugatã:⁊ eo punito pena ſtatuti ac ſi cognouiſſet maꝛitataʒ. conſtitit poſtmodũ illã nõ maritatã:an debeat ſnia retꝛactaꝛi.Et dicendũ ꝙ nõ:qꝛ culpa fuit iĩ ꝛe ipſa ⁊? dolus in operatione:⁊ cõis opinio in ꝗlitate ⁊ ſic alias diſputãdo fuit concluſum :ut ponit Jo.an. in regula cũ qͥs de ꝛc.iuꝛ.li.Vi.in mercu.æ uide ad pᷣdẽa bonã ⁊ plenã gloſ.in.c. plerũqʒ de dote poſt di.reſti.⁊ hec ſufficiant. Bm. i. et. ꝗ Caſus Snia a * Ebe We gna fuit appel latum retractatur ſi conſtat teſtes ad quoꝝ dicta tantũ lata fuit cõſpiratores ſuiſſe = cõtradicente parte receptos. h. d. diuidit᷑ princt palit᷑ in duas partes. In prima ponit factuʒ co ram papa narratũ appellationis remedio. In ſcdᷣa dat iudices appellationis quibus diffinitõ nem cauſe ſub certa forma cõmittit: ſcdᷣa ibi qꝛ ueꝛo. Et quelibet pars põt ſubdiuidi: ut patet te Cedicta diuiſio ſufficit ad intellectum Nota primo ꝙ qnqʒ cano nici regulareſ ba bent abbatẽ nut hic:quãdoqʒ gubernãtur pᷣoris ꝛe gimine:ut in c.cum in eccleſijs de ma.⁊ obe. onachi uero nõ dicũtur canonici:niſi ſint ĩ eccleſia cathedrali inſtituti: ut qꝛ eccleſia cathe dralis ẽ monachał:ad hoc allego tex.iuncta gl. in. c.ij.lviij.di.facit.lxxiiij.di:quorundam. dixi plenius in. c. cauſam que.S.de iudi¶ Mõ.ſecũ do ibi ex parte quorũdã canonicoꝝ ⁊c᷑.ꝙ regu laris põt in cã quã habet etiã contra prelat im conſtituere ꝓcuratorẽ nedũ laicũ:ſed etiã ꝛegu larem cõſortẽ eiuſdẽ litis.facit clemẽ.religioſus eu r hoc.j. dicam latius poſt Inno. ). tertio ꝙ regulares canonici poſſunt de ferre ꝓpriũ pᷣlatũ nõ ſolũ de crimine ſed etiam de infamia criminũ ⁊? implorare ut ↄmiſſio fiat ſuper ueritate/ Idẽ dic in monachis:ut in. c. ex parte ⁊.c.olim de accu. Idẽ etiã in ſeculaꝛibus clericis reſpeciu epi: ut in.c.ueniens ⁊.c.licet de accu.⁊.c.ueritatis de dolo ⁊ ↄtu.intereſt iſorũ habeꝛe bonũ prelatũ. viij.q.i.audacter.¶ NMo ta quarto ꝙ infamato pᷣlato ð crie dʒ fieꝛi iqui ſitio taʒ in capite ꝙᷓ in mẽbris ut hic:qꝛ oꝛitur ſiniſtra ſuſpicio ↄtra mebra ex corrupnõe capi tis facit qð le.⁊= nõ.i.c.fi.ð ſta.reg.⁊.c.cũ opor teat ð accu. ¶ Mõ. quinro æ rene meti: ꝙ inquiſi tor generał generalłr datus ſuꝑ aliqua eechia ut corrigat corrigẽda põt ex cã ãmouere pᷣlatuʒ a regimie ecclie. Et notat ex hoc ⁊ ex tex. Jo. an. poſt abb. appellatiõe coꝛectionis inquiſirõeʒ 2 mitti. Itẽ ꝙ is cui ↄmittit᷑ coꝛꝛectio priuat bñ ficio:æ nide ad mam qð legit᷑ ⁊ nõ.in.c.dilectus de reſcrip.⁊ in.c.i.de homi.¶ Mõ. ibi iudices c inquiſitorcs ſuper ſtatu alicuius eccleſie pnit dici iudices. dicit iñ Moſti. ꝙ tex. magis ꝓprie appellaſſet eos inquiſitores ſed iudices dicũtur quia ad modũ indicum ab adminiſtratione de ponunt ct exceptiones admittunt. in quo tamen differũt dic ut legit᷑ et nõ.in.c.exhibita de iudi. ¶ WMã ibi pꝓceſſũ zc. ꝙ appellatione proceſſus nẽit ſmia:nã hic ⁊ ſnia neniebat iꝛritãda. In cõ trariũ facit.c. prudentiã de offi.dele.de h̊ alias in hac ſcdᷣa ꝑte memini plene dixiſſe. ¶ Mora ꝙ cõmiſſio inhabiliũ teſtiũ. nõ uiciat ꝓceſſũ ſeu ſniam ex quo ꝑ babiliũ dicta põt ſnia ſuſtineri: qꝛ utile ẽ ab iutili ſeparabile:ut in regula utile de re.iur.li.vi.Alia ñ colligo:qꝛ aut clara aut j. examinãda. ¶ Blo. i. jrit an iſti indſitores deputati ut ꝑſõaliter inqrant po ſſint alijs nices ſuas cõmittere uel extra locũ in quo ſunt depu tati inqrere rñdet ꝙ nõ et bñ loquit.ſʒ in ultia uide qð latiꝰhabet᷑ ĩ c.ſtatuimus de offi.dele.li. Vj.et in.c.ſtatutum.i.in nullo de ꝛeſcꝛip.eo.ti. mi - „ 1 4l-rr=nn õ Pat / 29 2n rererh G (Qc iſfe- Pr ſpy E Ae.⸗ 2 Earn n 2Fs ſus Scðᷣo queritur nunqd indiſticte poſſit exigi ab inqſito iuꝛamtũ de ueꝛitate dicenda.glo.ij.ſẽtit ꝙ nõ: ſed ꝓcedẽdũ ẽ ut habei ĩ c.qit᷑ ⁊ qn.i.de accu. S. formã: uide qð plene dixi i. c. ij. ð cõfeſ. ¶ GBlo. iij. colligit ex textu ꝙ officiũ iquiſuõis ſuꝑ pluribus deputati nõ expirat per ꝓnũciatio nẽ ſuꝑ aliquibꝰ ãticulis de ſibi cõmiſſis:ut ſauil bñ colligitur bie r quo nota. ꝙ inquiſutor ſuꝑ pluribus articulis ſeu 5 plures peꝛſonas de putatus nõ tener᷑ ſuꝑ oibus ſeu cõtra oẽs ſi imt ꝓcedere ſeu ꝓnũciaꝛe:facit qð plene dixi ĩ.c.cũ int. 5. e. Idẽ ẽ ſcᷣm glo.ĩ ordinaꝛio æ aꝛbitro ut in iuribus allegatis in ea. Ex qua nõ ꝙ inqᷣ ſtor datus ſupeꝛ ſtatu alicuius ecclie nõ bʒ or qinariã ſed delegatã. æ nimiꝛũ.nã et iquiſitõ ge neralit deputatus a papa ſuꝑ negocio bereſis pʒ delegatã et nõ ordinariã: ut nõ. Jo. an. in. c. ꝑ ᷣ de hbeꝛe.li.vi.qð ꝓbo ꝑ locũ a ſpali ĩ.c.ne aliqui de heꝛe. li. vj. iuncto.c.ij. de offi. le. eo. li. Sröo nõ. ex glo.iſta iũcro tex.ꝙ delegatus functus ẽ officio ſuo ꝑ ſñiam cũ.ſ ꝓnũciat ſuꝑ toto ſic dʒ intelligi.c in l̃is de offi. dele.et.l.in dex.ff. ðᷣ re iudi.ſecus ſi pronũciat ſuper pte: Zz limita pdicta ſʒ ea que dixi. ð.e. cũ int. ¶ Op⸗ cõtꝛa tex.ĩ eo ꝙ lis nõ fuit oteſtata:⁊ in papa hãc exceptionẽ nõ uidet᷑ ponderaſſe:et ſie ob. c. cũ dilectus de pur. ca. So. dicit glo. in vYbo lite nõ ↄteſ. ꝙ bec exceptio nõ hebit obſtaꝛe ĩ caſu nio:qꝛ ꝓcedebatur ꝑ uiam inquiſitionis et inqᷓ ſitus erat ↄtumax:quo caſu procedi põt lite nõ conteſta. ut in. c. qm. F. ſunt et alij ut lite non ↄteſ qð intelligit glo.qñ ẽ ſpecialis ꝓſecutor in quiſitionis. Si eiʒ iudex ꝓcedeꝛet ex ſuo of ficio:tũc etiã cũ pᷣſente nõ fieret ↄteſtatio:qꝛ nõ cũ quo fieret. Et nõ pᷣmũ dictũ gl.ſingularit᷑ ꝓ limitatiõe pᷣal.c.cũ dilectus et dicti.. ſunt et alij: ubi allegaui hãc glo.et expedies hũc articu um ut ibi dixi. ¶ Ex bis ſentit h̊ glo. ꝙꝙ abbas fuir hic cõtumacit᷑ abſens ꝙ tñ ex tex.non colli gitur immo iudicio meo potius colligitur op poſitum in. v. iudices: ubi abbas preſtuit iura mentum de ueritate dicenda. Mrereꝛea abbas bic appellauit a diffinitiua ꝙ faceꝛe non potuiſ z ſi fuifſzʒ ↄtumax. ij. q. vi. ſunt quorũ 2.l.ii.C: quoꝝ appellatio.nõ reci. Idco ego intelligo ꝙ h nõ erat ſpecialis ꝓſecutor inquiſinonis.ſʒ pa pa ad ſolã denũciationem canonicoꝝ cõmiſit in quiſitionẽ tam in capite q; in mẽbris ut patʒ in ha. Et ſic apeꝛte patet ꝙ canonici qui denũcia neꝛũt infamiã abbatis nõ ꝓſequebant iſtã ĩquiſi tionẽ: cuʒ ut predixi iſia inſitio fuiſſer cõmiſſa pariter ↄtra eos. Hinc eſt ꝙ oĩbus de eccleſia fuit exactũ iuramentũ de ueritate dicenda: ut pʒ in. v.iudices.merito nõ erat hic neceſſaꝛia litis conteſtatio ideo papa de illa exceptione ñ cura nit. ¶ Op et alit ex quo eiz dicta teſtiuʒ nõ fue rũt publicata ⁊ abbati inquiſitio oſtenſa ſatiſ iu ſtilicaꝛi uidet᷑ abbatis appellatio:ut in.c. qualłꝛ Zqn. dʒ ðᷣ accu.⁊ tñ papa hãc allegationẽ ab batis uidetuꝛ neglexiſſe ¶ Soſinio: dicit glo. in BDe re ſudicata. uerbo oſtenf. ꝙ; bec erat iuſta papa hic no curauit: qꝛ ð ea n certe h̊ reſpõſio nõ ẽ bona: qꝛ ne conſtabat.tñ in cõmiſſione pa mandauit de conſpiꝛatione Inn. dicit: e forte dicta alioꝝ be arle dicta cõſpiratoꝝ nõ: toribus mandatuꝛ inquiri: e teſtationes fueꝛũt bic Paileaten tan nuſſe at hoc reuocari dʒ ſñia cũ celannen ppte 3 Iia ci ex ea nõ fueꝛit tum. Ex quo nõt Hoſti. grauamẽ ill ppella ius litigatoris trſit in ꝛem indicatq:ſj ſ r dies nõ fuerit ꝑ partẽ appellatuʒ: ad or les c.ſigniłicaueꝛũt ð teſti. et.c. cũ dilecti S . 8 in limitanduʒ eſt prout habet in. c. fi. de es li. vl. et cle. ultia eo. i. Et nõ. ingularit dode⸗ ctũ Inno. ꝙ atteſtationũ publicatio ò ui nõ aũñt de ſubſtantia et paui illaʒ no beienil . tandũ ẽ. debuit eiʒ petere et a denegane bpel lare. alias nõ anditur uolens ipugnare pceſſiu ſeu ſutam ex defectu publicationis atteſtmon 2 ita ſingularit᷑ põt intelligi iſte tex.qð alibi no ita bene ꝓbatuꝛ qͥnimo glo. in.l. platam. C. de ſen. ſenſit oppoſitũ.ſ.ꝙ publicatio ſu de oꝛqine ſubſtãaliali. ſed Har. ibi ſequiĩ pꝛimuʒ:qo ſc bat. illud eiʒ ẽ de ſubſtantia ꝛei quo ceſſante xs eſſe nõ pot:ut.l.precia.ff. de contꝛahen.emnpeet inſti.de emp.⁊ uen..preciũ.ubi dicitur ꝙ res ⁊2 preciũ ſunt de ſubſtantia uẽditionis.naʒ eplio ſine his eſſe nõ põt.Euictio aũt eſt ð natuubꝰ ſeu accidentalibus emptionis. ic ad ppo ſitum cum ſnia eſſe poſſit ſine teſtiũ examianone ſen publicatione:qð pʒ ex eo.qꝛ nõ ẽ de neceſſ tate:ut ꝓbatio fiat ꝑ teſtes cũ poſſit fiei ꝑ iſtu menta ⁊ ↄfeſſiones pſũptiones ⁊ ſimilia:utic. afferte de pꝛeſũp. =. c. cũ Joãnes de fi. inſtru. .i. in exeꝛcẽdis. C. eo.ti.eꝛgo publicatio no ed ſubſtãtia ſententie. Er ideo ↄcluditur ꝙ ſi teſi bus nõ ſcriptis uel nõ publicatis ſentetia fenmat, illud ẽ otra ius litigatoꝛis: nõ aũt otia ſubſtina leʒ oꝛdinẽ iudicioꝝ. Et idẽ refert Daꝛ tenuiſe Ja. Du. Iẽ etiã lentit Spe. in ſcda paue ſii libri in prin.? HMoſti in ſũma de ꝛe iudi ubi di cunt ꝙ nõ oĩa que interueniꝛe debet in incicio ſunt de ſubſtãtia: ſcd quedã de ſolenitate qued de ſubſtantia ſicut i ſacramẽto altaꝛis ſoluz ilſa uerba quibus fit tranſlatio ſunt de ſubſtanna. Allia uero ſunt de ſolenitate: ut i.c. panis ö oſe cratione. di.ij. unde dicũt/iq i iudido be ſubſta appellädi cà. on tonſiſe nec de Oſpiratio appellationis pa dütarat inquint. teſtiũ fuerũt pu igeo de conſping tia eſt citatio libelli oblatio lins conteſtatio/ iu ramentum de calumnia:? e ſñia fera; i ſeriptis ↄgruo loco et tpe fuatis ſolenitanb debitis. i tu ð citatione dic ꝙ eſt de ſubſttia circa abſen tem.iij.q.ix caueãt er. c.oia. Sed erga pſentemm nõ ẽ de ſubſtãtia: utno. J0. an. in. .fi. O elec.li. vj. et Mar. in. d. l. plata et Hal.i auẽ. ſ oes . ut ſe ab heꝛe. de lbel. ob. dic ut plene dixi in. c. i. de libel. ob. de lieorehe d es bo de lit. conteſta. de inramento calum. Paee⸗ conteſ. ſñia liter ſi nũ tex. . c. i. de iura. calu. i. Vj. de ie eſtii O.90 Areauiri ih is one Pu no ſuficit lentſe pbaun .tere pbet a⸗5 nn bbie ne gele er gr.Hi le Selcin beg aonlc,. un I apa hobiai bnno⸗ Ablqy ali baliole. geuumnls l pelauomn mlel Eos utu ii c a ll. peneduo ſun bi Uideus. D rm nirei hptlanots ooſſt bnn ſaignuae ſi ad tne ſengidl ſinn cennd fuenit of lnain ughii Reilo n l de⸗ 1o Nodatonſs nalgnirnis Cdi tnen orn iu iceg an ſtincer addelandeu leavai pars kecunonen ſenentie. primu uidſts d ſenſrit go. Yunut enin no. Er ie lenit bi Inno cial en g ons les reprobare teſtes Cebz boc protefari a p. cipio alias ti Piudican 5 de eſid preſennn imo plus eſt gebun ſomn poare pei recpere termnumn ad pꝛobandü u bic: leſtl cauſam. Oeg adene m qr bades nor gloin umncti cecnnarcn exceptio pſonas teſtinm eſt gua⸗ Jeo por ohponn tprobat i galei ſa eptor Criceſenit g in erhen⸗ ge eft. ic.Ge eſlbis chi, Ineligenm n intanonemn c,preſetiun ceteſtn iadte Pane. Eigg iti ne non ncproteſti inpnepi nd erent poſtmogi nr in i ecaſn procecltopinio go. ac uncſpoltione gieni . D chcpreſaniimnctenn cimd inimite ennnieni mäiintin öͤnn re⸗ Aus n eſeneenn Wegeret nimtunes geen fimnfmn hlenun einſiglmi rrnniig irneit inber dm in go in gan ſan ſalt 1 . 1 l lnl ppoſti obienſoſteen ſbſlal iu Brr bilni im õ noen .hruu ſor omimng n oap tm ſomii hr uiurt threnũ ſn deſioſtnnn itto s n ſebseſe no po. Cigi ain eſt uutt I Mudamalbus anptionis. Gaen ſonm conſtiache rtretcſteantated⸗ ſon dicdNedRndee nel WeN Ponid nedd Waſrigt Wenmm ? Teſiores dihtcſed men ene de reſih 1t f Jinsin lin eridis CO d ago dſen ſptina anenne. i giltim dusnolcthrs id Muſit uiè oNnns igutgalin drant nicht linin n Dr Ninu en Griit nprint Voſünimdrt pninprin. ä indebfiarſtiiin t x inſtmiu fn ſumminn, ubus ft uſtni k / õ In Nn — Avic h — Heng eh, a ie⸗ = WrK cef . Degtn hin A m Sr ſ=e, pas, 'oſſit S S ⸗ ¶ De re iudicata. ferenda die ut in.c.fi.de re iud.li.Vi.Et ad no ſtrũ principale pꝛopoſitũ adde tex. ſingularẽ in .c.fi. de here.li. Vi.ubi dici᷑ ꝙ ꝓpteꝛ ſcandaluʒ teſtiũ euitandũ pnt ſubticeꝛi noia teſtiũ.⁊ dic ꝙ ẽt dicta teſtiũ poſſunt ad tpᷣs occultari:ut ſi ꝑs nõ audet cõuenixe aduerſariũ ꝓpter eius potẽ tiã ⁊ interi timet᷑ de abſentia uel moꝛte teſtiũ:ut norãter põit hoſti.in.c.qm.i prin. ut lite nõ ↄt᷑ ubi dixi.⁊ uide ꝙ nõ. Joa. an.i.c.i.de bomici. li. Vi. Sed quero ꝙ de renũtiatione ſeu ↄcluſio ne que ſolet fieri ĩ cã de qua i.c.cũ dilectus de fiðᷣ iſtru. z. c.paſtoralis.de cauſa poſſ.?æ ꝓprie. ubi ꝑ Inno. ⁊ i.c.cũ ueniſſẽt.de teſti.cũ ſi. An ſint de ordine ſubſtãtiali de hoc uide bonã gl. in cle.ſepe de.v.ſigni.i.v.ↄcluſiõe.per Jo.an. in addi.ſpe.i ti.de renũ.⁊ ↄcluſiõe in prin.ubi tenet ꝙ nõ ſit de ſubſtãtia. Et profecto ſatis di co hic hoc probari ex predictis.? hoc teneas. ¶ eeꝛo quia textus mãdat hic inqri in cau ſa appellationis an teſtes iſti fuerit ↄſpiratores an ſufficiat ꝓbare in cã appellationis ihabilita tẽ teſtiũ. So.glo.in vᷣbo iuramera dicit ꝙ non ſed requirit ꝙ i prima cã pars ꝓbare uoluerit qnimo nõ ſufficit ꝙ obtulerit ſe ꝓbatuꝛam niſi nẽ uere ꝓbet. ar. p̊ ĩ textu ibi ꝓbaꝛe uolueꝛit ⁊c. Sed cõtra hoc gl. opponit de.c. interpoſita de appel. ubi oblatio ꝓbationis abſq; alia pꝛs batione graunaminis iuſiificat appellationem re mittu ſe e ad notata in. c. ex parte ade ð tein. ¶ Auerte duo ſunt hic uidẽda. Mri mo an in ca appellatiõis poſſit ꝓbaꝛi idignitas teſtiũ ad finẽ retꝛactadi ſniam licet nõ fuerit op poſua in ca pꝛincipali ¶ Secũdo an ſola obla tio probationis indignitatis teſtiũ facta coram iu ice a quo iuſtiticet appellatioeʒ ut ſic e . oↄſequat᷑ pars retꝛacrationem ſententie. ¶ Ad primũ uidiſtis qͥd ſenſerit glo. Innuit enim qð nõ. Et ide ſentit bic Inno. dicit eni ꝙ paꝛs uo lẽs reprobare teſtes debʒ boc proteſtari a prin cipio alias ſibi pᷣindicat. S. de teſtib.preſentium imo ꝙ plus eſt debuit ſtaum ꝓbare ⁊ petere ⁊ recipere terminum ad pꝛobandũ ut hic ⁊.S.de teſti. cauſam. Sed adueꝛte tu qꝛ habes nõbilem glo. in Zrium mn. c.i.S. de excepti.que dicit ꝙ h̊ exceptio ↄ ꝑſonas teſtinm eſt quaſi ꝑemptoria. JIgdeo põt opponi ⁊ probari ĩ cã appellationis ſicut ꝑẽptoria. Et idẽ ſentit gl.in.c.ex parte.að de teſti.⁊ i.c.de teſtibus eo.ti. Intellige tamen m limitationem.c.preſetium de teſti.⁊ uide qð dixi ĩ dicto.c.ex parte. Et ad iſtũ texiũ dico ꝙ ſi pars nõ opponit nec proteſtat᷑ in pncipio nõ audit᷑ indifferent poſtmodũ ut dixi i.c.pᷣſentiuʒ 2 hoc caſu procedit opinio glo.? Inno.ſed ſer uara diſpoſitione dicti.c.preſentium debet audi ri: uʒ ſi iuret ꝙ ad hoc ex malicia nõ procedit. 2 dic ut ibi. Ad ſecũdũ dic ut plene dixi i.d.c. ex parte ade ⁊ ad iſtum textuʒ.dic ꝙ iſte abbas non appel auit a reiectione ꝓbationis ſed a dif finitia ut patet in littera æ infra dicã.⁊ lic obla tio probationis etiã ſi fuiſſet a principio reiecta onmnes teſtes eſſe conſpiratoꝛes. ſolutio nõ eſt vona.quia ad iuſtilicandaʒy appel nõ babuit iuſtificare appellatõeʒ. e. iteꝛpoſita lo quit᷑ cũ appellat a qrauam e.æ dic ut ibi æ iin di cto. C. ex parte. (Sl bengl. colligit ex textu ꝙ ꝑ appellationẽ reuocant᷑ ſoluʒ ea que minꝰ le gitime ſecuta ſunt non autẽ:oĩa iʒ appellatio ſit legitima.pᷣ colli git glo.ex eo ꝙ textus mãdar in quiri an iudex fuerit ſecutus dicta ↄſpiratorum uel nõ. Mo autẽ reuocat ſeutentiã ex grauamie admiſſionis ↄſpiratoꝝ ¶ Cõtra quod glo. op ponit de.c.ſuꝑ queſtionũ in fi.ð offi. deleg ubi reuocant᷑ oia innouata poſt appellationẽ. So. gl.⁊ minus vñ dicens ꝙ hic uidebat᷑ appellatio legitima:ſed non erat:quia oportebat pꝛobare ed ceꝛte h̊ lationẽ iudicialeʒ ſaus eſt pꝛobare ex iuſta æ ue ra cauſa fuiſſe appellatũ quo probato oia poſt modũ attẽptata ueniũt ꝛeuocanda tanꝙᷓ geſta a iudice:cuius iuriſdiuo erat ſuſpenſa peꝛ appella tionẽ ut pꝛobat᷑ in dicto.c.ſuꝑ qõnũ in fi.æ i.c. ſi a iudice.⁊.c.nõ ſoluʒ de appelationibꝰ li.vj. Hinc notãter dixit Inno.in. c. quia propter ðᷣ elec.in penul.columna ꝙ bec eſt una de differẽ tijs inter appellatione iudiciale æ extraiudicialẽ quia in iudicijs:quicquid fit poſt appellationeʒ uenit reuocandũ.qꝛ poſt appellatione legitimaʒ deſini eſſe iudex.j.de appel.cũ caʒ. ſecus extra iudiciũ.quia ſolũ uenit reuocandũ quicquid fit ↄtra appellatione.qꝛ ꝑ tals appellanonẽ nõ ipe ditur quis uti legitune iure ſuo:ut in.c.cum no bis de elec. Minc eandem cocluſionem repetit Juno. dicto.c.cum nobis in pruna colu. ubi di cit ꝙ ſi in iudicijs appellat i uno articulo pnta quia uocat ad locũ nõ tutũ uel quia ꝛecipit teſtẽ quẽ conſtat excoicatũ:ulterius quicquid fecit in tali ca iudex reuocabit.certũ eſt ꝙ bec ẽ legitia cã appellandi:qꝛ iudex admutit teſtes coſpirato res etiã in ca inquiſtionis: ut probatur in.c. ꝑ tuas. el prio de ſimo. Ideo dic melius ad con trariũ ſupra formatũ ꝙ hic non fuit appellatuʒ ab illo grauamine quia teſtes conſpirato res ad mittebantur: ſed ſolum a diffinitiua per quam abbas fuerat remotus.ut dicit hic hoſtie.⁊ bn. 2 aperte hic probat ꝑ iſtũ tex.in v.a qua ſentẽ tia:⁊ uigore huius appellatois petebat ſetennã retꝛactari ex eo ꝙ teſtes fuerant conſpiratores ſed nõ obtinet.niſi probet ꝙ iudex fuerat ſecu tus dicta conſpiratoꝝ. æ eſt ratio.quia ꝑ appel lationẽ a diffiniciua uenit ſnia retꝛactãda ſolum ꝓbpter iniquitate ſnie nõ autẽ ꝓpter grauamen precedens ex quo ab illo non fuit appellatum. ſũia uero no pot dici iniqua ꝓpteꝛ admiſſioneʒ cõſpiratoꝝ:ſi mibil dixeꝛũt:uei iudex illoꝛum dic ta nõ tuit ſecutus. Sed dices tu quaꝛe mandat nunc inquiri ſi iudex fuerat illorum dicta ſecutꝰ cũ pars non debeat amplus audiꝛi. ex quo tem pore grauaminis.ſ.admiſſionis teſtium nõ fuit appellatũ.debui eni illud grauaméè contra iuſti ciꝗ ꝑtis traſiſſe in ꝛc iudicatã ut i.c. cũ dilectꝰ de elec. ⁊.c.ſignificauerunt.s.de teſt. So.hoſt. n 2 2 D1- jp e, Acs l-s- r,d , denA — – . — —= X. ⸗ ⸗C 2 , d Aca r „ 5 oſ õ 5 „ dicit ꝙᷓ iõ:qꝛ ilið grauamè receptiõis pſpiꝛatoꝝ potiſſime tãgit ſñiaʒ magi ſ eiʒ grauatus fuit ab bas ciꝛca illuũ aꝛticulũ ĩ ſnie ꝓlatione ꝙᷓ i teſtiuʒ ꝛcceptiõe Et hodie ĩ dic ut habet᷑ ĩ. c.fi.ð ap. li. vi.ubi habet᷑:ꝙ ſi grauamẽ a quo nõ fuit ap pellatũ tãgit negociuʒ pᷣncipale:põt ĩ appellarõe a diffinitiua reuocari. ſccus ſi nõ pᷣiudicat nego cio pᷣncipali. de quo hic ut babet᷑ latius i cle.ſfi. c.ti. Ex his ſingularit᷑ nõ ꝙ exceptio ꝑſonas teſtiũ dr̃ tãgere negociũ pᷣncipale:⁊ ſi non prici palr ſaltẽ ꝑ obliquũ:qꝛ admiſſis teſtibꝰ nõ ido neis peꝛit ipſuʒ negociũ:ad hᷣ glo.nõbills in. d. c i.de excep.⁊ ĩ.c.ex ꝑte.ade ⁊.c.de teſtibus.s. de teſti.? H̊ elare ꝓbat᷑ hic. Mã ĩ cã appellatõis diſcutit᷑ de hoc gꝛauamiĩe:lʒ ab eo nõ fueꝛit ap pellatũ in pria cã cũ gꝛauamẽ infligeꝛei. et nota ſingulaꝛi hoc:qꝛ neſcio ꝙ alibi ita bnj ꝓbetuꝛ. ꝓbat hec lia ꝙ admittit᷑ diſcuſio idigni tatiſ.ieſtiũ i appellatoõe a diffinitiua.ẽt ſi in pria cã fuit oppoſuũ:⁊ iudice ad ulteriora ꝓcedente nõ fuit appellatuʒ. æ h rõne pᷣdicta:qꝛ indirecte tãgit negociũ pᷣncipalc.un iudex iteꝝ grauaꝛ uꝛ ſeqndo illorũ dca in ſñie ꝓlatione.⁊ tene menti pᷣdea. ¶ Gp. 5 tex. in fi.ubi dꝛ ꝙ ↄtꝛa alioſ ab abbate potuerũt teſtes conſpiratores admitti.h̊ᷣ ciʒ uidet S.c.teſtioniũ.s.de teſti.ubi dẽ ꝙ teſteſ criminoſi ſũt repellẽdi a teſtimõio.ſed ↄſpirato res maxie peccãt: ut in. c. cõiurationũ cnʒ duobꝰ ſeq̃n. xi q.i.ergo ⁊ c.ad idẽ.c.ꝑ tuas pᷣal.de ſi mo.ubi ↄſpiratoꝛes ⁊ capitiales inimici eqparã tur z pari modo a teſtio repellunt. So. glo fi. iiij.modis p ꝙ iſti fuerũt admiſſi ut ð facto ſuo deponerẽt.nã ⁊ ſo int᷑rogat᷑ ð eoꝝ facto ĩ alioꝝ ᷣfectũ.iiij.q.iij. ſerui ſo rnſo.dic tñ ꝙ nõ cre deret᷑ eis ad plenũ ĩ alioꝝ pᷣindiciũ:ad bᷣ qð le. 2 nõ.in.c.i.de ↄtſeſ.ſcdᷣo ſoluit ꝙ iſti ↄſpiꝛatões pñt õ alioſ admitti nõ ad plenã fidẽ ſed ad pꝛe ſũptionẽ faciendaʒ:uł ad indicis informationẽ: Fʒ Jo. an. ? ẽ ſilłe i. d. c.i.ð ↄfel.tertio ſoluit ꝙ; ualet iſtoꝝ dictuʒ illos qͥ eos toleraueꝛũt:ar.ĩ .c.nulli. j.de accu.hᷣ ñ placet Jo.an.qꝛ illð ſpã le in epo:ut ibi nõ.⁊.ij.q.vij.in hoc.quaꝛto ſol uit:ꝙ hoc nõ cõſtabat tpᷣe depoſitionis illos fu iſſe ↄſpiratores:ut ĩ fi.Ee dici.hec ſoło non ur ſufficies:qꝛ ir̃a uii vᷣbo pᷣſenim q̃i dicat ꝙ ideʒ ſi ↄſtitiſſʒ. Mreteꝛea tex. expᷣſſe diẽ ꝙ tales pñt alios admitti. quinto ey glo.ſoluit Inn. ꝙ ſi alij obieciſſent h crimẽ ↄſpirationis fuiſſent ꝛe pulſi.ſʒ h nullus pᷣteꝛ abbatẽ obijciebat.iõ a ſo lius abbatis nocumento excludũt᷑. Hec ſo.põt admitti:ſi delictũ teſtiũ eꝛar incognitũ:abl iudex ex ſuo officio dʒ ꝛepelleꝛe indignos.ij.q.vij.qꝛẽ dũ iuncta gl.i. Sexto ſoluit idẽ Inn. ꝙ tex. põt itelligi ð his ꝗᷓ ↄſpiraueꝛũt pᷣ abbatẽ ĩ bonũ:pu ta ut reſiſterẽt ſibi male alienãti uel aliquid ſilłe. Aſti eiʒ nõ debẽt admitti õ eñ pᷣ quẽ ↄſpiꝛant: qꝛ nõ ſolũ inimici dicũt᷑ ut ꝛcpellãt a tcſtionio qͥ odiũt mẽete:ſʒ ẽt hi qͥ ſine mẽtis odio hnt uel ba beꝛe pᷣſũmũt᷑ cauſas inimicie:ut.iij.q.v.cũ tꝛibꝰ ſcqnibus.ſed ᷓ alios bñ̃ admittũt᷑:qꝛ ñi peccãt ¶ Berre iudicats. ppiaʒ agez quo caſu nec forſan loc nec pſumit᷑ jͥ alios hre inimicici ſingularit nõnduʒ: æ nide qoᷣ ie⸗ aten eſt .S.de iudi. Septio ſoluit Hoſt. , id 86 iele ꝓcedit cũ fit general inqᷣſitio. tũc eiʒ ne ic di ſubtilitatibus iſtis. maxime quo ad Ulosccten us ren eĩ qn. ij. F. di: adminiſims⸗ niſſet: et nõ bij nã cũ agit ad ita dgllucige: de J.q.i.? qdᷣ dixi illi forme qᷓ tradit de accn. qit 2 abbas ſpãlit᷑ qͥ expᷣſſus eꝛat ⸗ ab remouẽdus de hoc cõqueri pot bãc ſolutionẽ 4 ſatis mihi placer penitentiã nõ ꝛeqrũt᷑ ꝓbationes quo nice nõt gl. in. c. multi. i in. c. at ſi clerici.S. de iudi.? de “V ꝛeligioſos dixi ĩ.c.cũ tomriegarde foae ei ꝛcpetitõe.c.ſi qͥſ ↄtꝛa cleꝛicũ..e. n. Oeran⸗ i Bol. ꝙ ſpale ẽ ꝙ tales ꝛecipient hic: qꝛ q “ in capitulo ꝑ alios ſciri ñ ppt. 5. de teſti “ 8 ſicut ea ꝗᷓ fiunt domi indagant domeitcig cõſẽſt⸗ us. C. de ꝛepu. Et 10 qles inueniütuꝛ iales recipiũt᷑ quelibet iſtarũ ſolutionũ è dona mode rata: ut. S.uñ eas ↄiũgẽdo dicit hic do. An. cõſpirator i bonũ repellit a teſtio pᷣ atũ no5 capłm uel alios.ᷣ cõſpiratoꝛ in malũ repelli te ſtio Otra illũ quẽ conſpirat᷑:contra alios ſi non opponat᷑ admitti᷑. Si opponaĩ adminit i gene rali inqſitione ? S infamatũ ubi agit᷑ ad penite tiã cõtra non infamatũ admittit᷑ in iudicũ infor mationẽ uł q̃le q̃leʒ pᷣſũptionẽ ad plenã non ubi pnt alij teſtes habe:i admitiũt:ſed quamta fides der relinquenduʒ ẽ arbitrio iudicis. Et uide ad mã;ʒ qð le.æ nõt᷑ in.d.c.ꝑ tuas de ſimo.⁊ qddi xi in.d.c.ex ꝑte Adð de teſti. Oico ei bꝛlif ꝙ iſti ↄſpiratores oĩo ſũt repellẽdi ⁊ a pncipio illũ ↄtra quẽ ↄſpiraueꝛãt:ẽt ſi agat ꝑ uiqʒ in quiſitionis tex.ẽ nõbilis in.d.c.ꝑ tuas.d glios nero addmittũt ſi erãt cõſpiꝛatores ex boa c ſi ex mala admitiũt᷑ ⁊ repellũtur:credit᷑ parum vel plus fᷣm q̃litatẽ ꝑſonaꝝ pᷣiudicij ⁊ neceſſuate p bandi ꝓut de alijs criminoſis i inꝛe diſpoi: ve quibꝰplene dixi ĩ.d.c.ex ꝑte ⁊.dic ut ibi ⁊.q.c.i. de ↄfel. ubi ẽt plene dixi:¶ HNãc ey gl oppo. tex. ĩ eo. ꝙ iſti regulares ꝓſe ⁊ ex ꝑte quoũci ↄſocioꝝ ðnũciauerũt ꝓpriũ abbatè apud ꝛoma nũ põtificẽ:ut ĩ pᷣncipio lke dr᷑.ur̃ eiʒ ᷓ ꝛeglaꝛes nõ pnit ↄſtituere ꝓcuratores tãq ſingulares ꝑ ſoe nec ꝓcuratoꝛes ↄſtitui ſalte ſine abbatis Inia rimũ ꝓbat᷑ qꝛ non habet uelle uel nole ſed coꝝ nolũtas ul uolũtas depedet a ſuperionis iu dicio:ut ĩ.c.ſi religioſus de elec.li.vi.⸗ .c. i leſta. eo.li. z.xij. q.i. c.ñ. dicatiſ. Gcon pꝛobat i .c.ij.de poſtu..xvi.q.i.monachi ubi ꝓbat ꝙᷣ monachus uel canonicreglaris n poſ pcuꝛatoꝛ conſtitui:niſi ꝓ utilitate monaſteiij 2 abbate ni hilominꝰiĩperãte. So. hit ſũpia occaſiõe Inno. latis egꝛegie tractat hᷣ mãz iſtã ꝑmixu. Sʒ eso ꝓ claꝛioꝛi itelligẽtia diuido dicta ſua i dual piel In pria tractabim an religioſus poſſit cura E noie ppri ñ poſſit toꝛẽ ↄſtituẽ noĩe pprio. In ſcda: an ? qn po ꝓcurator ↄſtitui.Circa pmuʒ dicit bic Nnn. in cauſis qᷓs ꝛcligioſi habei ſeu bapere pnn noĩe ,is aii4 ore i iis A vee Aetnn. ein nui pnrio oſ ſur enf ſ bonel ſare woie iu ſuſue n hi .cen n n in ai ii n⸗ ſtione n crgehteh cenlaiene. tr aeſenle deaan bend * dbbalis. geen ad p elcen mnh 4 ſtauna 6 llun hiſe i eng de d ca pni ln et Nici ſ nfti c. 15 Nie „7 ad bachi⸗ 669 . l linm e⸗ garaa oeA ic laz nonnn cöcinatorin qñ armno bor / 2unini mm al ohlhno un amrobni mnttNi,,. 1 Na M. celpio Qnd mcj ſ nocit ſet ibonis:uputa nn nomeb co mltaeo eſo r nonchni e bom me ith riſerͤti nonaſtcni ncler faeto geſtea aſninchniiciin n odicni nonnſhnin nca Dnin tn elegisdir Gerder gorndotince ire e t archichi ce picnloſa ne de nel no ninl ,go. Dal iant di aneft cu nonne Cge ep ce Cr concude ſiagat mo chumn ex obligaione orm ie nonachari de norratio facn nipl in orann monachür eo negoc i geſiü C cnido ddigeno ſiſtit i gſond nonachiquian potun digteh monaſteri ſeab oblgatoe lberare ar.op ane ſtrci monacbo ſed nſtrii 1c urator in re ſni ar iſti de gcnit. rogn.il. ö. Bil in d ant ci e tcin belle ſnig ocenatoria debent vfemiin n ſnügimne Jo an id cchci e Unnlig caut ci. g alſ5 Blldi Conſilit yf⸗ nngſonan Utnuſqz ſans Nlcerar eor de ec. facit optie gnog o. ſip Hic geoble optie gnoc ſoltuns glicnii aſiten cl, mnomnide liſtrci ola un . füchno r⸗ enoclain ru; nien duinſtiihn amuint en ſiozzi⸗ bne ennbnlünti crpufni Ee emnnin “ nſor ti epni ummi⸗ nicum wj 8 iſtunn lup õ Moe e iſbn n li ons M alj ms barini gum Ni ninmpenin inoino iuls Enc igo bet mtind c mudeſno r n ndtge Aide ſt. Dochbraf euores aneh adre Wn d rdir wn golnons d dde N dN Vco mWüninii ſtein binresnni mah adminit t eclümm edſinn Pusfninmi gonn pinlſtcke bandi pur de Aiſs cimninpſgiiue i ſerinid artllut Ne ANRaekdin idt titd girgins t e n oeftitiche hi õä 4 B iniſiſrti ſencemmmns ſin an Prr Jbai gtnon ba günsll Aftkoſi, i clligols ect õ ** anmetci . Pnfintni niime⸗ ni 1 min ſpnir. ee 4 e ſs egrgle dun chiion iclige , „J rin adu/ Pesf ꝓprio pñt cõſtituere ꝓcuratorẽ ĩ illis etiã ꝓcu rare noĩe ꝓprio. anblu põt in multis cõ ſtitui.ut puta ſi fiat ĩquiſitio cõtra ipſos.uel iqᷣ ſitionẽ ꝓmoueꝛũt ↄtꝛa pᷣlatũ:ut hic ⁊.j.c.penł᷑. de accu.uel ſi agãt de propa elec. ut puta ſi fue runt electi ad pᷣlaturã ꝓprie eccleſie ul aliene:et electiõi iã cõſenſuerunt de licentia abbatis.ad h̊ ⁊c.cũ dilectus.de cõſue.⁊.c.cũ dilecta.ð ĩſcrip. 2.. e. ad ꝓbãdũ. Itẽ cũ accuſant ꝓprtũ pᷣlatũ quo caſu debẽt habere expẽſas a monaſterio. ut ĩ.c.ex ꝑte.⁊.c.penul.ð accu. Er circa hoc ↄcludit Inno.regulã:q ubicũq; licʒ monacho agere licet ei ꝑ aliũ litteras ĩpetꝛare:⁊ cãm ꝓſeqͥ ad h.5S.de excep.dilecti.ĩ prin. Firmat et aliam regulã magiſ generalẽ dicẽs ꝙ is cui ꝑmittitur E ſe agere põt ꝓcuratorẽ cõſtituere ꝑ.l.i.ff.ð ꝓ cu. Et pᷣſertiĩ hoc ꝓcedit in religioſo.qꝛ melius E ut religioſus agat ꝑ aliũ qᷓ; per ſeipſũ:ut.ĩ.c. uno. S. de ſindico. Et pᷣdicta notabis.Ex qui bus ĩfero ꝙ ubicũqʒ religioſus hʒ legitimã per ſonã ſtãdi in iudicio:ut in caſibꝰ ſibi a iure per miſſis in illis libelũ ꝓprio noĩe põt cõficẽ ſiue agat ſiue cõueniat᷑.ad ꝙ allego bonũ tex.in. c. dudũ.de cõuerſi.cõiu.ubi ſñia abſolutoria fuit cõcepta ĩ perſonam mõialis. Idẽ ibi dicit Jo. an.ĩ cõdẽnatoria qñ executio nõ põt fieri in bo nis mõaſteꝛij. utputa quia obligatio diꝛecte con cernit ꝑſonã monachi.xxvij.q.i.ſi qua mona cha.⁊.xvi.q.vi.de lapſis.Quid auteʒ ſi execu tio eẽt fiẽda i bonis:utputa quia monachꝰ con uenit᷑ ex facto geſto ãte monachatũ æ bona mo nachi trãſiuerũt ĩ monaſtcriũ uel ex facto geſto poſt mõachatũ ĩ caſu quo obligat᷑ monaſtei ium iuxta nõ ꝑ Inn. in. c. cũ oli.ðᷣ pᷣuilegijs.ubi ui de ⁊ per gloſ.⁊ doc. in.d.c.ex parte.de acc.per archidi.iĩ.c.ne ꝑiculoſa.ne cle.uel mo.li vi.ple niuſ ꝑ glo.? Bal.i aut᷑.cã que fit cũ monacho .E.de ep.⁊ cle Et conclude ꝙ ſi agat᷑ ð mona chum ex obligatione orta ãte monachatũ debʒ narratio facti ↄcipi in ꝑſonam monachi:qꝛ cuʒ eo negociũ geſtũ EA ge quãdo obligatio cõ ſiſtit ĩ ꝑſonã monachi.quia n poruit ꝑ igreſſum monaſterij ſe ab obligatiõe liberare.ar.opti.in ꝛd.aut᷑.cã q̃ fit cũ monacho.ſed mõſteriũ tenet tãqᷓ; ꝓcurator in rẽ ſuã.ar.iſti.de acquiſi.ꝑ ar roga.i fi.nõ. Hal.in. d. ant᷑.cã ſed concluſio li belli æ ſnia ↄdẽnatoria debent ꝛeferri in mona ſteriũ ꝙ tenet Jo. an.i. d. c.dudũ.⁊ multi alij ĩ .d.aut᷑.cã.Sʒ alij Hal. ibi conſulit ꝙ ferat in ꝑſonam utriuſqʒ ꝙ ſatis placet.ar.eoꝝ que notant in. c.qᷓrelã de elec. facit optie quod nõ. Inno. ſuꝑ Nica de obliga.ad ꝛõnẽ ubi dicit qꝙ ſi obligatus alicui itrat monaſteꝛiũ ⁊ non hẽat in bonis unde ſatiſfaciat.ꝙ ſcribendo uel aliud honeſtũ opus faciẽdo ſalua honeſtate regule il le ſuo creditori ſatiſfaciat ꝙ nõ. Drimo ergo executio fieri debet in bonis:ſi qua ꝑuenerunt ad monaſteꝛũ. Scðᷣo ꝓuidebit ĩ defectũ mõ pᷣ dicto ĩ ꝑſonã monachi.ex quo euident᷑ colligit quod obligatio remãſit in perſonam monachi. ¶ He re iudicata Tertio caſu principali cũ agit᷑ ex facto geſto pꝰ monachatũ.dic ꝙ obligat monaſteꝛiũ: 2 ⸗ illud ẽ agendũ.quod tn ẽ itelligẽdũ ut nõ. Inno. in d.c.cũ oli.⁊ nõ.in.d.c.piculoſa.æ in.c. qð qui buſdã. S fideiuſſ.? hoc quo ad primũ pricipale dictũ. Quo ad ſm an religioſus poſſit pꝛocura tor ↄſtitui.ↄcludit h̊ Inno.qꝙ pro unilitate mo naſterij æ abbate ĩpetrante põt idubio ut in iuri bus.S.allegatis.dubiũ ẽ nũquid poſſit eſſe pꝛo utilitate abbatis.ut ſi ſit accuſatus.uł ↄtra eum inquirit᷑.æ ↄcludit ꝙ ſic.⁊x idẽ dicit ĩ alijs nego cijs abbatis.ut ĩ electõe ipſius ⁊ ſilibꝰ.qꝛ ĩ hoc uertit᷑ ntilitas monaſterij ut bonꝰ abbas ei p̃fi ciat᷑ ⁊ pfectus defendat᷑ quod nõ. Et ꝑ hanc rõ nẽ idẽ dicit Inno.ut poſſit ↄſtitui pro laico pa trono uel pricipe uel magno defenſoꝛe ſiue uuli amico monaſterij. Nã epᷣo uidet᷑ h̊ officiũ ꝓcu ratoꝛis inteꝛdicẽdũ magis q; monacho.v.q.iij qꝛ epᷣi.⁊.ix.q.iij.cũ ſcimꝰ.⁊ tũ archiepᷣus fuit „ curator ꝓ quodaã dſo laico.ut hẽtur in.c.ꝑ ue nerabilé. qui fi ſint le. multo ergo fortiꝰ i pᷣdic tis caſibꝰ ẽ monachꝰ admittẽdus: cũ uerſet᷑ uti litas mõaſteeij ꝓmouẽdo cãʒ magni dni uł ami ci moaſterij:⁊ ſi is ↄtra quẽ ↄſtituit᷑ excipiat ꝙ in hoc nõ uertit̃᷑ utilitas monaſterij replicabituꝛ ſim Inno. ꝙ nõ ſpectat ad ipᷣm de h̊ inquirere ul ſcire.poſſent eniʒ tales eſſe.æ ita occulte utili tates monaſterij ꝙ ñ expediret.imo officẽt ipaſ oibus eſſe notas.ſed ↄuentꝰ ad que ꝑrinet ſciꝛe 2 tractare utilitatẽ mõaſterij. uł et ipſe mõachꝰ qui ↄſtituit᷑ poſſj õdicere ex hac cã. Itẽ ⁊ ð mã dato epᷣi põt monachꝰↄſtitui ꝓcurator 'm In no. alle.xvj.q.i.qui uere: qð intelligo pro utili ate cõi ⁊? publica eccleſiaꝝ de quo tñ dic ut nõ. ꝑ Inno. æ alios in. c. i. ð ſta. reg. quinimo plus icit Imo. ꝙ etiam ↄtra uolũtatem epiſcopi ⁊=⁊ abbatis poſſunt monachi denunciare malũ pre latũ.⁊ ad hoc ꝓcuratores cõſtituere.ut hic ptʒ ⁊.ii.q. Vii.qua ꝓpt᷑ quinimo ꝓ ꝓſecutõe cuiuſ livet negocij i quo plures monachi agendo uel defendendo admittuntuꝛ pãt unus uł plures ex his pꝛo ſe negociũ ꝓſequi.et etiã conſtitui ꝓcu ratores ab alijs noie eorũdẽ.ut h̊ notant᷑ ꝓbat ſm Inn. et bñ.·et.j.de accu.cũ oli.et allo ad h̊ bonũ tex.apertũ iuncta gl.in vᷣbo ↄſorte.i cłe. religioſus.de ꝓcura. Mec ob.pdictis ſʒ Inn. dictũ.c.nõ dicatis:ubi dicituꝛ ꝙ nec litteꝛas dʒ reciꝑe monach ſine licentia ſuperioris. qð itel ligitur de litteꝛis q;tũcũqʒ pᷣuatis:⁊ amicabilibꝰ ſibi miſſis ut ibi nõ.ergo foꝛius hoc idẽ dicen dũ in pꝛocuratorijs.Ad hoc ei rũdetur ꝙ pꝛe miſſa cõcluſio ꝓcedit qn uertitur utilitas mõa ſterij. ⁊ i caſibus ſibi a iure ꝑmiſſis ↄrium uero ꝓcedit regularit᷑ ⁊æ ꝓ utiitate ꝓpᷣa ꝙ ẽ nõndũ UEr prediens ſume multas nõbiles limitatio nes ad. c.ij. de poſtu. maxie qᷓtenus ibi fit metio de utilitate monaſterij. ut ſic ilið uerbũ ſumatur ualde late.⁊ ex hac ſignificatione ſic late ſũpta dixit hoſti.i.c.ex reſcripto de iuꝛe iurã.ꝙ ex ab batis ꝑmiſſiõe põt monachꝰ deputari ad tẽpus 3 . „ 2) V ⸗B l zraſ Fſzit I f r rater. 1 acns Dana3, TFunnt- De re ludicata. ad fuiciũ alicꝰ plati k magnatiſ:qꝛ b ñ fit ſiñ uti litate mõaſteij cũ ꝑ illũ negocia mõſtẽij ꝓmoue t᷑ ſiẽ a ias ð clerico ſecłari.ut.c.cũ dilectꝰ ð cle. g fſi: ad ᷣ allo tex. cũ lecn g d aſuſ: Danatus i acti Bm te. one ininꝛiaruʒ infamis eſt:et ꝑ papã põt fame reſtitui:ita cõit᷑ ſũmat᷑ et ꝓcedit hec ſũmatio ſcᷣm unuʒ itellectũ quẽ glo.nõ ſeq̃t.ſʒ ſᷣm ꝙ glo.ĩtelligit.ſũmo ſic. dãnatꝰ ꝓ nulla uel modica iniuria infamis nõ efficit.¶ Que ãt iſtaꝝ lecturaꝝ ſit uerior infra ſubijciã cñ glo.ij. Oiuidit᷑ in duas ptes.in pria ponit peritio. in ſcdᷣa ipſius examiatio uł ꝛnſio. ibi noſ añt. ¶ Mõ p ꝙ lʒ q dicat ueꝝ ex quo iñ iniuriãdi aĩo dicit tener actõe ininꝛiaꝛũ.nam equꝰ qᷓꝙ,ᷓ uiliſſimus nõ ẽ ueriſile ꝙ ſit minoris pcij ꝙᷓ capilli alicuiꝰ:ſʒ qꝛ hᷣ illi ipropriauit aio iniuriãdi teneĩ de iniuria. Et generalr cuʒ qri: an dicẽs alicui ↄuitiũ qðᷣ ẽ in ſe ueꝝ teueat acti one iniuriaꝝ. dic ut infꝛa pleniſſime dicã ĩ ultia aoͤne 1 M. f ꝙ licet actio ininꝛiaꝝ ſit puati iuriſ. ut.l. fi. C. ð iiurijſ tñ irrogat infamiã codẽ S. 76, ðèððð nato: ur h̊ ⁊æ.l.i.de his qͥ no.infa.⁊ ibi habet᷑ mł *tα 5 bus qs danatus effici infamis Et ſcias ꝙ infamia iuris qñqʒ iꝛrogat᷑ ex genere delicti ꝑ ſñiaʒ declarati:qñqʒ ex gñe pene:qnqʒ ipᷣo fa cto.lʒ ex genere facti.qdðᷣ ꝓſeqẽ. ut.le.et no.iij. q.vij. S. porro. illa. alia nõ colligo: qꝛ ueniũt.. diſcutienda. ¶ Quero nũc:an actio iniuꝛiaruʒ ifamet ſiue agat᷑ criali᷑ ſiue ciuiłr.¶ GBlo. i.no tant᷑ diẽ ꝙ ſic allegat.l.athletas in ſi.fl.ð his qͥ no. infa. Ille tñ textuſ atꝑte boc nõ ꝓbat.ibi eiʒ ſolũ dicit᷑ ꝙ dãnatus furti ui bonoꝝ ꝛaptoꝝ iin riaꝝ ðᷣ dolo malo ſuo noie pactus ne fuit cfrci infamis. ⁊ ſic nõ attĩgit fpecifice caſũ qñ agit᷑ ci nilit doc. iñ ſimplicit᷑ h̊ trãſeũt cũ glo. Sʒ tu ha bes glo. in Soriũ in.c.at ſi clerici de iudi.in vᷣbo a nõ ſuo iudice ꝓpe ſinẽ:qᷓ tʒ Sriuʒ dicẽs gñalꝛ ꝙ dãnatus ð crie infamãte euitat ifamiaʒ ſi agit ciuilꝛ.ſed pᷣmũ dictũ ſentit glo.iĩ.c.multi.ij.q.i. et tʒ glo.? Haꝛ in.l.infamẽ.ff. ð pub.iudi.ubi plus dicit ꝙ ẽt in crĩe publico efficit᷑ q ifamis: licer actũ ſit ciuiłi.ſatis eĩ ẽ ꝙ hẽat cãm publici iundicij ꝙ ſingularit᷑ nota:? ꝓ gloſ.nr̃a facit qꝛ iura ſimpłꝛ dicũt ꝙ dãnatꝰin actiõe iniuriarum efficit ifamis.l.i.⁊.d.l.atlethas de his qͥ no.in fa ergo idiſticte intelligi dñt de ma.et obe.c.ſo lite et.xix.di.ſi romanoꝝ pᷣſtim in caſu nr̃o.nã cũ actio iniuriaꝝ ſit pᷣuati iuris.d.l.ſi.C.de iiu Qaiunt ꝛijs nõ ẽ cnꝛandũ an ſit actũ ciuiłꝛ an cꝛialꝛ 2 ꝓ fecto ꝓ bac ſnia uidet᷑ tex.in. d.l.infamen in fi. ¶ Sed q̃ro an ſubſit aliqð aliud remediũ cui tandi a pᷣncipio hãc infamiam. So. hᷣ glo.i.dat unũ ꝛemediũ ut.ſ.ↄuictuſ actõe famoſa ↄſtituat ꝓcuꝛatoꝛẽ:et ñ patiat᷑ ipſe ſniaʒ.l.furti.S.ſi qͥs alieno.ff.de his qͥ no.infa. ubi dr ꝙ cõdẽnatus alio noĩe nõ efficit᷑ ifamis:et ideo nec ꝓcuratoꝛ meus nec ego incurꝛimꝰinfamiã. MDe. dicit hãc eautelã ꝓcedere qñ ciuilit agit:qꝛ ſi crialit᷑ ñ cõ ſiuuii ꝓcuratoꝛ i actione iniuriaꝝ:niſi cõſtituẽs fit illuſtꝛis: ut in. l. fi. C. iiuꝛ. et. iij g Gßs ſi in crie. ¶ Dices tu q̃re hoc ci nſgagpen relegationis poſſit ↄſtitui Pcuratoꝛ. ·.i fons aliũ cã ap. et nõ. i. c. uenies. . de accu die 6 Ee: qꝛ cũ agit crialiter de iniurig pena “ ꝭRM ria.unde põt iudex impone: penã corpo iraſci ctiuã:nt inſti. de iniur. F. in ſũma: que D D lariter dicit ꝙ etiaʒ penã moꝛtis poſſit ladern fene: que cum nõ ſit exequibilis in abliez i interuenire ꝓcurator ne ſñia ſit in illu en “ fruſtꝛatoꝛia. Et ſic nõ. ſingulanit᷑ ex. d. ſied⸗ . F. niſi etiã in crie priuato ñ̃ lternenit Pein tor qñ põ imponi pena corpoꝛis aficinne 6 etiã nõ. Bar. in. d.l. fi. ? ſie ampliat intelans .l.penuł. S. ad crimẽé. f de pub. iudi. ubi folij n . iudi.ubi ſoſũ d de crie publico. ¶ An af ffia ſit pdicto enln fereda in pſonã dñi. dic poſt Ci. in. d. lci. H cuz agit crialiter ſñia ẽ feꝛẽda in pſons dii 2 n curatoris: ut dicit tex. in. d..ft.2 ꝛonez idi uide Eꝑ Ci. Si uero agit᷑ ciuilit dʒ ferri in Ploni pro curatoris. d.i.furti. ſi quis alieno ? nõt Ci in. l. i. C. de ſen. ¶ Quid aũt ſi inder ſequeco cõmunẽ theoricã: de qua ĩi.c.qrel de elec. i. C. de ſen et interlo. o. iudi pꝛofen ſententia ꝓcuratorẽ ⁊ ↄtra.dñʒ.nũqͥd dus efficiat ifamis Ci.m.il.ſi nõ conuicij in ul.q.C. de inimꝛijs ſen tit ꝙ ſic. ⁊ ſentit idẽ ĩ pᷣal.l.i.dicit tñ ibi ꝙ ſia nõ ẽ ferẽda dñm hoc caſu.alias nulli eſſet c ſiliũ legis:unde dicendũ ut ipᷣe ſẽtit.ꝙ aut ſqin nõ teuebit ꝑ tex. pᷣal.in.l.i.aut dñs uocabit:qi uerũ ẽ dicẽ ipſũ fuiſſe ↄdenatũ ⁊ ſic cefſat ꝛõ qĩ cti. F. ſi ꝗs alieno qðᷣ nõ ¶ ape aliud iqnedii ex glo.ut uocatus ad iudiciũ iĩ actione iniuriax uel alia famoſa actiõe ſoluat anqᷓ; condeneur. tũc eiʒ abſolueĩ qꝛ ſoluit. Ad hoc tex.nõbilis i .l. ſi reus.ff. ð ꝓcu.⁊ ibi ꝑ Maꝛ. ? in. d.l.iſamẽ ꝓpe fi.⁊ ſic limita iſtaʒ glo.ſuꝑ qᷓ nibil ſcnbunt doc. Quaꝛe papa noluit iſtũ ↄdẽnatuʒ actione iniuriaꝝ notari infamia. Glo. ij. ꝛeddit mulias gñales cauſas:ut pʒ ĩ ea. Et uidetuꝛ gl.uelle iſte nõ fuit notatus infamia:lʒ fuit condenats qꝛ iniuꝛia fuit nulla uel minima:ut in tex. Ete hac gl.ſi ẽet ueꝛa haberet ſolẽnis limitatio ad infamat ut nõ ꝓccdat in iniuꝛia modicaYtem uoluit hic glo.? alind nõbile:ſi eet uerũ ꝙ pro modica iniuria nõ dat᷑ actio iniuꝛiaꝛuʒ.ſicut nec actio de dolo dat᷑ pꝛo modico. Ouo ſũt exami nãda/ Mrimuʒ an ꝓ modica iniuria oatu: ſeu cõpetat actio iniuriaꝝ. Scom: an odenatus pro modica iniuria maxie vVbali efficiatur infamis. ¶ Enca pᷣmũ JYo. an. tʒ h apte ⸗ glo. dlces. in textu colligit õrium. idẽ ſentiunt bic doc. 7 Har. in. d.l. infamẽ ꝓpe fi ll gis ad boc iſtu tex. Sed nolens ꝛñdeꝛe ad iſ tex. poſſz dicere ꝙꝙ k fuit iſte iniuſte odenatus.n⸗ RM 5 ce ꝓ nulla uel modica ininꝛia fuit iſte denat eun põdera vbũ nulla. ſz hoc nõ obſtte teneo pinu ut. ſ. det actio iniuꝛiay quantuncq; leuis fueꝛit iniuꝛia.pfacit iſte tex.in quo papa n dgicit ſniaʒ iura gnalit᷑ ⁊ indiſticte dicẽtia ꝙ actio iniulan bidi ſcsſtouaiame ln e 1cgo ſinpe ſceopmnnoruice⸗ ponalſe ib otoe ulcefn 4 enwymno bldes r i o⸗ cinitihentioi mn i lnlm / l n lc i poſm id Jes t hlb⸗ ziwlmm catᷓ nansg dipoanet uplet daſnnoni. c hoc tc itn goli 4 mceoff la it fii doo r d ⸗ Aboe e ier tn enege Bin. ſitme el Tannl äod. daen prachngha macice dicit g dennarii jurtaid c ci ianis ner ciſingur anagai li an criglter an kuent modica vel nagnn 112. l.l..4. athelas ergo icſte ſunt irel da.l de pcio d de pubti din inions paſe, bec ſt erhedin go i ch naſd pape n potnerat ſi iberare dd ifunie e ſuppoſtus unſcſtoni ne her pipol Pnie potutci öſtne fme reſtine g on nlteni ins ſilare poſſundeifanii dbe haſmnan aiiſ tralgi nt oligik ex in. Gcd. rſorte ſſte rin pape quo ad ipale innſclitons ad pale tuniſditons. l xpec noe totius mi Fi Plequar bgri Ind. poſinn enerinnd oclplice e famniz n in nni locunoe de z ſormeta.f. lrd Br äconſſchtif⸗ Nlqre⸗ bot ſop oci. nooolar⸗ nhegamfie h lon Onipang con miſuetinbn agin bici bihoi Ntr ( ſoiht e Aſſicſt iin, 4 niidene Pcſe d Cdimfii: ncdlſign Groi irn d N llcedlin nsindti⸗ l Ceſan Oudeirſila in õl ſhentidenicirie, Coe n ainer o indt poen Gn Nauragfet Mu g il dio fiit Anlinonncjinl Cein it ſet nt ciil r biet nochniin 0in kor aſi lax uliſcſ, ſi tgaunt dinti n ie lit gan ⸗ ho tmehig r iil lialtois voeſbi ni t cie pſu fuiſe ocenmni e ſe r ö/ al Kis aicno Cpenſnd mneni ndtns A iici atdne nene V un iNda Wde dnn Dc denenn cnd Nnn. MdNg ſint Ataſid s Bnanli Pyet.t ie inn ſtn go ſni ihlen dor. Oume hn hoſlt ſi Mamit niman wni nimi Hhiriin ues canlas:n Bien Crncamz Ge Ndwands fmminbfite nini fot woladl ninnnunin bac ꝗia len nbaciſdnb n na glli t Mſſir ningn lama N daln n i olunbic go. iin ontt odicz nurin digginii . ode dolo da n al, — eindzan a V dsne en rnn er etel, afins ifa vug. A aecen Ynt s, fam,n ¶ HDe re iudicata. nullã uel iiuſtã:ſʒ ꝙ iiuria fuerit ita modica: ut q̃ſi niła uideret ¶ Itẽ ̊ ꝓbo ex etbymologia uocabli dẽ ei iniu ia oẽ id ꝙ n iur̃ fit:⁊æ appella tur ↄtum elia a ↄtẽnẽdo:qꝛ iferens iniuriã aliuʒ ↄtẽnit. ut ꝓbat᷑ in.l.i.ff.de ĩiuꝛ.h̊ eniĩ ↄueniũt in iuꝛe etiã modice. Nã delictũ q;tũcũqʒ paꝛuũ pu niẽdũ c.l.reſpicienð.ff.ð peniſ.c.nõ afferamus. xxiiij.q.i.hic dixit gl.nõ.i.c.duo ſũt.xcvi.di.q; oĩs ↄtumacia ẽ excõicatiõe digna:⁊ tãto eſt ma ior qꝙᷓto ex maiori reſurgit qꝛ ur̃ magis indicẽ 4 cotẽnere. ¶ Muo ad ſʒ ſpe.i tit.de in ĩte.reſti. i fa pte.F. uidendũ.i fi. ſequi᷑ opionem bꝰglo. dicẽs ꝙ papa iſtũ ñ reſtituit:ſed declarat eũ nñ ĩ famée:qꝛ pro modicis uerbis fuerat cõdẽnatꝰ.= placuit hoc pe. S, alij doc. ut Inn. hoſt Joa. an.do. an.æ do. Caꝛ tenẽt oriã opinionẽ.unde Inn. in nerbo uolumꝰ ſupplet reſtituẽdo te ple ne: ⁊ ſic itelligit ꝙ papa iſtũ reſtituit pᷣſtie fame. Itẽ ſᷣm Jo. an. reſpoõſio dʒ ↄuenire petitiõi de fide inſtru. inter dilectoſ.v.ceteꝝ q̃i inuat ꝙ cũ hic fuerat poſtulatũ bnficiũ r̃ſtitutõis ad famã. papa reſpõdẽdo ꝑ ueꝛbũ uoluꝰux ꝛeſtituiſſe.pꝛo hoc allego meliorẽ tex.iſti.de ĩuti.ſtip..pᷣteꝛes nbi dẽ ꝙ ſi qs ſtipulat᷑ a me decẽ ſub cõditione ład diẽ ⁊ ego ſunpłꝛ rñdeo ꝓmitto:uideor ſpo pondiſſe ſub ↄditione uel ad diẽ ſᷣm ꝙ ꝓceſſit iterrogatio ſubuciẽs tex.ibi rõem. qꝛ no ẽ neceſ ſe i ridedo eadẽ oĩia ꝛepeti:qᷓ ſtipulator expᷣſſit: ita dico ĩ ꝓpoſito nꝛo Ité ̊ idẽ colligit᷑ ꝑ ueꝛ bũ uolumꝰ.ꝙ ẽ uerbũ inducens diſpõem:⁊ nõ ſimplice declãnonẽ.ad hoc.tex.iũcta gloſ.i cle. una de offi. uica.⁊ in.c.pñti.i Vbo loca.ðᷣ pᷣbẽ. li.vVi. hoc ide ꝑ iſtũ tex. repio tenere Hã. in. d. .l. ifame ꝓpe fi. ¶ Tertio ad utrãqʒ. q facit qꝛ iura ſimpłꝛ ⁊æ indiſticre dicũt ꝙ ↄdenatꝰactiõe ĩ iuriatũ eff cit ifamis. nec diſtingũt an agat᷑ ciui lit᷑ an crialiter an fueꝛit modica uel magna imiu ꝛia. d. l. i..l.atheltas.ergo iĩdiſticte ſunt itelligẽ da.l.de pᷣcio.ff. de publi.æ in iuribns pᷣalle.2= hec ſit expedita glo.ij.cũ mã ſua ¶ Opp. ? uẽ ꝙ papa nõ potuerat iſtũ liberare ab ifamia qᷣa n ẽ ſuppoſitus iuiiſditioni ſue.nec ꝑ ipoſitionẽ pnie potuit eũ pᷣſtine fame reſtituẽ:qꝛ licet ꝑ pe nitetiã aias ſaluare poſſumꝰ:ifa miã tñ abolẽ ñ poſſumus.ij.q.iij.. hic colligit. So.duplex ſʒ glo. fi. pᷣmo qꝛ poſſumꝰitelligẽ iſtũ fuiſſe clericũ ſed h̊ nõ colligit᷑ ex lr̃a. Scðᷣo qꝛ forte iſte ſube rat pape quo ad ipᷣalẽ iuriſditionẽ. Sed ꝓ cla ꝛioꝛi expeditiõe totius mẽ ꝓſequar h̊ gnãlit pꝰ Inno. q poſſint fame reſtituere ¶ ¶ Et pmo ſci as duplicẽ eè ifamiã. una ẽ facti qᷓ ꝓuenit ex cõi hoinũ locutioe.de q̃ plene ꝑ Har.i.l.de miore F. tormẽta. ff. de qoibus.⁊ uide quod dixi.i.c. teſtioniũ.de teſti.⁊ iſta nõ põt ꝑ aliquẽ aboleri qꝛ cũ conſiſtat i facto oʒ ꝙ facto ↄorio tollat᷑ ⁊ i iſto hʒ ocũ.F. hic colligit᷑ palle.non ei põt facẽ princeps:ut facta heant ꝓ ifectis. l.i libello.. facte.ff ð pactiſ.æ.c.ſi paulꝰ.xxxij.q.v.nec põt mutare uolũtatẽ hõinũ ſeu eorum expᷣſſiões et opliones. xvVij. di. S. neceſſe:in li. alias ĩ. F. le. ſzʒ bñ põt prĩceps di ponere qᷓᷓ talis ifa mia facti i. hẽat effectũ:⁊ dʒ facere cũ uiderit illã eſſe iiuſtã maxie ab emuł᷑ ortã. ut i.c.cũ ĩ iuuẽtute. ðᷣ pᷣſũp ti. ij. q. V. menã. A ia ſpẽs ifamie ẽ iuris q̃.ſ. a iure ifligit᷑. ut i.ꝗ. poꝛo.uj.q.vij.= ſuꝑ iſta ueꝛ ſat᷑ mã nr̃a quã expediã ꝑ octo qões. Dria qᷣd iĩ papa. a qd i collio caꝛdialiũ Teꝛtia qᷣd i epo NQaarta qͥd ĩ iferioribꝰ platis. Quinta qͥd dice mus de iꝑatore. Sexta de ſenatu. Septima de regibꝰ ⁊ alijs principibꝰ citra ipatoꝛẽ. Octauo de iudic ibꝰ iferioribꝰ ¶¶ A primũ de papa cũ cludedo pᷣ gl.? Jun.dic ꝙ clericũ idubio fame reſtituẽ põt:ut hic ſᷣim unũ ĩtellectũ itelligẽdo q; iſte fuit clericus¶¶ Drererea papa reſtituit cle ricũ depoſitũ ſeu ſolenit degradatũ.ut le.æ nõ. in. c. 10.ij.q.vVj.qui tni ex tali degradatione fuit effectꝰ ifamiſ ut ie.æ nõ.tã i milite celeſtiſ militie q; ſecularis.i.l.ij.. ignominie.ff ð his qui nõ. ifa. Ide dᷣm de laico eccleſie ſubdito quo ad adiminiſtꝛationẽ tpᷣale:ut i luʒ papa reſt tuẽ poſ ſit: ut hic i gl.? ꝓbo ꝑ.c.uenerabilẽ qui fi. ſint le. ubi ꝓbat ꝙ in terris ſubiectis eccłe papa ex ercet oia iura iperij. Ad ide xcvj. di.ↄſtãtinus 7. c.fũdamæeta de elec.li. Vj.æ cle. paſtoralis. de re iudi.cu ſi.¶ Laicũ uero alteri ſuppoſitũ cõi opione tenet᷑ ut re tituere fame nõ poſſit.quod mihi placet.ad qð allego.c.cãmqʒ.qui fi.ſint le. ubi patet ꝙ ð iſtis tpalibus papa ſe ipedire nõ debet i terris alioꝝ ↄcor. c. ſolite ð̊ ma. æ obe. ⁊.c.ſi ĩꝑator.xcvj.di.maxie qꝛ ĩpator h̊ ſibi re ſeruauit i progatiuã iꝑij.l.i.F. de qua.ff. de po ſtu. probo etiã ꝑ idetitatẽ rõis ꝑ.c.ꝑ uenerabi le pᷣalle.nã ſicut papa nõ legitimat alteri ſuppo ſitũ ut ibi cõiter tenet᷑:ita nec fame reſtituẽ poõt cũ iſta pari rone ꝓcedat.ut nõ. Inno.i.c.cum .p.tabellio ð fide iſtrtõoꝝ QOubitat᷑ tñ qͥd ſi papa idiget ad clericatũ.a quo cau tenet h̊ Inno.ꝙ papa tm ⁊ nõ alius poſſit eũ reſtituere fame: ut ſic reſtitutus poſſit ad clericatũ aſſumi. ar. ſilij. di.multos.⁊. c.ex atiquis.ubi põt ecclia ſeruum alterius aſſumeue dumo ius ſuũ qño ſerui recõ penſet.hoſtiẽ. dicit.ꝙ licet pro Inno. faciat ꝙ; laicus nõ eligit᷑ ſʒ tm poſtulat᷑.ixi.di.g. ſed alið 2. c.oſius.poſtulatio autẽ ad epᷣm facta ꝑ alium approbari nõ pot ꝙᷓ ꝑ papã:ut i. c.fi.ð poſtu.pᷣ la. ubi de h̊ tũ ipᷣe quo ad caſũ iſtũ tenet ↄriun fn Jo. an. ſed do. an. ſequit Inno. æ dicit q; hoſti. nõ ſentit aꝑte õriuũ. Idẽ archi.ij. q.iij. F. hic colligi. Ego etiã ſequor Inn. ⁊ allego bo nũ caſũ in.d.c.ꝑ uenerabilẽ.ubi patʒ ꝙ papa le gitimat aliquẽ laicũ quo ad ſpũalia. ut ſic ꝑ oĩa reſtitutꝰ cẽſeat᷑ natalibꝰ. FYortius ergo põt tale fame reſtituẽ quo ad ſpũalia.æ ꝑ ↄſequẽs cẽſet reſtitutus quo ad tpalia pᷣſertiʒ cũ nõ tractetur hoc caſu ð alterius piudicio.mõſtꝛuoſũ ſiquidẽ uideꝛet᷑ ut qs cẽſeꝛet itegre fame qP ad ſpũalia q̃ ſunt dignora:æ nõ quo ad tpᷣalia ut arguit ibi tex. æ uið ꝙ ibi nõ.⁊ ſic dico ibi eẽ caſũ de bac qõe.cũ ut dixi legitinare ⁊ fame reſtiruere iudi cãt a pari¶ VMenio ad ſcõm. Inno. H uoluit n * , — —„— — 4 rahſ nt ſma 2 ſüt A 6 c 8 . „ fism collegiũ cardina ii poſſe fame ꝛeſtitnẽ. monet: qꝛ auẽteʒ ſenatoꝛuʒ hʒ: allegat. d. c. conſtantinus xcvi. di. ⁊ ſic põt ĩtelligi fm euʒ qð dicit ꝙ eccle ſia hʒ ſenatũ. æ cũ Inno. tranſeũt coĩter docto. bic ſequẽtes. Idẽ tennit Maꝛ. i. d. l.i. F. ð qua ff. de poſtu. ſed in.l.infamie. ff. de pu. iudi. pꝓpe finẽ uidet᷑ nelle h ꝓcedeꝛe: cũ eccłia caꝛet paſtõe i. moꝛtuo papa. Inno. ſeqt Arch. ? ibi gl. ten poc ĩ. c. eccleſia:xvi.q.i.⁊ in.S.hĩc colligit᷑.ij. q lij. ſed Lan. et Jo. de lig.ſen iũt oppoſitũ i cle. ne romani de elec. ꝑ illũ tex. Et ꝓfecto añꝙᷓ eos uidiſſem placebat mihi iſta opio Zria.⁊ facio h fundamentũ. in iure nõ legit̃᷑ ꝙ collegiuʒ cardia liuʒ uel linglares cardiales bẽant alicuiꝰ iuriſdi tionis exercitiũ ſine papa:pᷣterqᷓ in titulis eoꝝ in quibꝰ ſᷣm cõem opionẽ habẽt iuriſdinonẽ qᷣi epaleʒ: ut le.⁊ nõ.in.c.cum in eccleſijs de ma.? obe. ? in.c. uno.e.ti.li.vj.facit qð nõt Jo. mo. ij. c. ſuꝑ eo. ð her. li. Vvj. Doſt moꝛtẽ neꝛo pape uacãte eccłia iuriſdirionẽ exercẽ nõ pñt ꝑ rex. il lius cle. ne romani: ubi dici ꝙ uacate ecclia nil pnt cardiales exeꝛcẽ de ſpeciatibus ad papã:ñᷣ ob.c.ↄſtãtinus ſuꝑ qð ſe fundat Inno.et eñ cõ munit᷑ ſequẽtes.ille eiʒ tex.ſolũ facit in eo ꝙ im peꝛqtoꝛ conſtãtinus ↄceſſit diueꝛſi ordis clericil ꝛeuerẽdiſſimis ſancte romane ecclie ſeꝛuietibus ur baberet culmẽ et dignitateʒ ſenatus qſi uelit Inno. ꝙ ſiẽ ſenatus romanus poterat ꝛcſtituẽ fame. ur in. d.:.i. S. de qua. fl. de poſtu. ita z col legiũ caꝛdinaliũ cũ habeat ſenatus poreſtatez ꝑ illũ tex. Sed certe iudicio meo nõ facit:tũ qꝛ n loquit᷑ de cardialibus:tũ qꝛ imperator ni potuit dare poteſtatẽ hãc in eccłia dei:qꝛ boc ꝑtinʒ ad papã. MDreterea illud nũꝙ; fuit reperiũ ut colle giũ cardinaliũ exerceret iura ſenatus.nã lenarꝰ pabebat poteſtatẽ legis cõdende:ut in.l.ij. J.ð inde.ff. de ori.iu. inſti.de iur.nã.gẽ.⁊ ci..ſe natus cõſultũ. Vcnio ad tertiũ qͥd de ep̃is. In no. indiſtincte tʒ ꝙ iʒ miores ⁊ maiores poſſint in multis reſtituẽ ⁊ in multis diſpẽſare:ut nõ.in c.:dilectus de tẽp.or.⁊.c.at ſi clerici.ꝗ.de adul. de iudi.æ abſoluẽ a iurametis ⁊ notis ⁊ fidelita tibus:ut in.c.i.de uoto ⁊.c.cũ quidã de iur.iu. et nõ.in.c.debitores.e.ti.2.xv.q.vi.auẽteʒ. In integrũ tamẽ reſtituẽ nõ pnt quo ad honoꝛes ⁊ ſikia.nec infamiã remittẽ:qꝛ hoc nullo iure caue tur et h ſequi Hoſti.adducẽs ꝙ nõ diſpenſat cũ patiẽte defectũ in natalibus quo ad ordines ut hodie habet᷑ in. c.i.de fi.pᷣſby.li.vi.dicit etiã Inno. ꝙ ſi epus cũ alio cꝛioſo ꝙᷓ; cũ infami diſ penſet bñ admittit᷑ ad accuſandũ ⁊ teſiifſicãdum nõ ſolũ in ciuili ſed etiã in criali.nõ ſolũ contꝛa laicos:ſed enã cõtꝛa cleꝛicos:cũ ⁊ talis cũ quo diſpẽſat poſſit qð plus eſt ad ordines ꝓmoueri et ad bnficia ⁊ ad alios actus legitios.quar̃ mł to fortius poterit accuſare ⁊ teſtificari et ĩ ſaceꝛ dores.ij.q.vij.ipſi apoſioli ⁊.c.teſtes ⁊.c.pce.⁊= ſequẽ.nec.ob.S.de teſti.c.teſtioniuʒ.ubi dicit ꝙ ↄdẽnatus de crĩe non põt teſtificari in crialbꝰ ð intell gendũ ẽ qñ nõ ẽ diſpenſarũ ſm. Inn. E ere iudicata. ułfʒ Jo. an. cuʒ fuit Odẽnat?de ene ad en Oerrtz Idr. 19 tentiã fit infamis.⁊ pᷣdicta nõ. glo.tñ J nin pus in oj crie in quo põt diſpenſare pot in miam tollere Inno. iñ 2 Hoſli. citeꝛ ſe inta tes ſẽtiũt hic oppoſitũ:ut patet ex Piicc rclen ueꝛo tenui in. d. F. de adulteꝛijs eps Eto diſpẽſare ſuꝑ infamia pᷣncipałꝛ. et hoc taſe, e. duũt pᷣdicta: ſed ubi uenit acceſſoꝛie ad tan ee ꝑmiſſum dico ꝙ poi¶ Mam Ddehansde, ſint terio effici infamis..i.ff. de his qᷣno ni ack epus diſpẽſat cũ tali: ut dixi plene ĩ 4.5 6a tni terijs ubi uide. Ad idẽ uidet tex. ſmn unn 3 lectũ in. d..de qᷓ ubi habet᷑ q infenioꝛ Cbionn ab infamia qñ ueniebat acceſſorie ad lententic cõtra quã ex cã reſtitutionẽ in integrũ conceſi multa eiʒ ↄcedunt᷑ acceſſoꝛie que non ueniũt p 1 cipalꝛ.l.i.ff.de auncto. tu. Ex bis infert ad Ren ſionẽ quarti dubij. Oicẽdũ̃ ẽ eiz e ict er ep reſtituẽ fame nõ pnt pᷣſertim cũ nuqᷓ dienien niſi in caſibus a iure expreſlis:ut plene dixi i.d F. de adulterijs.¶ Ad quintũ de imperatoꝛe dicendũ ꝙ ſue iuriſditioni ſuppoſitos indubio põt fame reſtituer̃:cũ hoc ipe ſibi reſeruaueritiĩ ſignũ priuilegij ſpãlis.d..ð q̃. Alteꝛi neꝛo ſup poſitos puta pape nõ porerit:ſicut.S.dixi ð pa pa reſpectu ſubiectoꝝ imꝑatoris. An aũt laic intamis reſtitutus ꝑ imꝑatore pofſſit ꝓmoueri ſine alia diſpeſatione ad clericatũ.poſſet adquci Inno. ꝓ ⁊ ↄtꝛa ut pʒ ex pᷣdictis. Sed ego cre do ꝙ ſic dũmodo egeꝛit pniam:qꝛ incipiteſſe qð nõ fuit:ut in.c.ferrũ.l.di.poſſet tin in uum aꝛgui:qꝛ imꝑator nõ põt habilitaꝛe quo gd ſpi ritualia: ar.i.d.c.ꝑ uenerabilẽ. æ hfoꝛte noluut Inno. iin eo qð dixit papã tm er non ali poſſe reſtitueꝛ laicũ fame:cũ ſibi neccſſariꝰe i cleſica tu. Poffſet tñ intelligi quod illa dictõ im excli dat alios pᷣlatos inferioꝛes:nõ aũt impꝑatoꝛe cũ ſimplicit᷑ reſtitnat pᷣſtine fame.nã reſtitutio e pri ſtini ſtatus reintegratio.ij.q.iij.F.notandũ 2.. i. E. de ſen. pa. ? imꝑatoꝛ potuit tolleꝛe ifami quãõ ꝑ.l.ſuã intulit: ⁊ ꝑide ſentire:ac ſi ille nuqj fuiſſet infamis: quo ad iuris effectũ: ut nõ. gl.in ſimili in cle.i.de imu.ec.et reſpectu cris qð fut notoriũ non põt haberi pro intfecto. poterit in epus poſtmodũ diſpenſare ſicut facit cũ ilo qi notoriũ crimen ſine infamia incidi ð temp.or. c.fi. Et nota bene banc mediam niam qua pu ro de iure ueriſſimã. Ad ſexiũ de ſenatu celuʒ eſt ꝙ olim poterat. d. I. de qua.ſed hoclie nõ ẽ amplius iſte ſenatus preſertim rome.nec reman ſit hodie aliqua poteſtas in ſenatu. binc nõbil⸗ dixit Har. in. l.fi. C. de legi. bodie populus romanus æ ſenatus nõ poſſunt facere legez. ſed oliʒ ſic. ꝛatio eſt bec ſm eũ. nan poſt populus ꝛomanꝰtranſtulit poteſtatẽ ĩ pncipe acbuc apoᷣ eos ꝛemaſit poteſtas eligedi er Puadiꝛut.l ij exactis. ff. de ori. iu. ideo illo ipe potcꝛan popls ꝛomanus æ cnã ſenatus kgé condere. Des 64 die oĩs poteſtas impeꝛi abdicata ab eis. Ins . zs hritani lictti teges al i cegibaflleges mxe n enſt aponn e l em ſ nis reſtiuere ni .os neeps. hen lo immad ſcrqſle orobyb hb l intai Oul ir oedlbdinig nyes iurhi reſuerei qno lun lon⸗ odtilu ſol oxe idos e gulbl. Ipuo nc, uenenobl palco an. ciel p mopio Poleteſe nern recog oſcendiu Uon.(romada nnd Eroglenidns Din oneremmian den orncctonn e⸗ n. Kdns , rddi en en n nn qi recognoſcir aperiore pit famne reſtin Alarquod notn Vir in lboſftͤfcet Ezo pinoad boe alego IMnd qb eyrſ⸗ nnt incci alideſſo ce file inn Brr famne infi f de uol aorige g enai bus 5nopibus alſs iutundes i ſeenbus ſgoe iens hohllns der Ptaten berinſe ihti penator in uninerſe cit quod pſenot n.llſf de quapiu.are baſillcacanim Cae lalin c nd i⸗ limimtoe iy hol bal. l d ,i h ge . it uitas ecognolcens ſiioꝛe n . me reſttere per li ter ig; 21 5 1Cognoſcenbus i Nane 9.1. .1 CGe plerio bn ajenone.a leeco aiig l. 1h. litumz d⸗ Ptenn; nunirſtnirs nen Pn l idͤa⸗ icio 4 Leina n cbalch. 4 3 ſgeen eKde . ltelnen ſcni gnuptiſsd ſoAnmn poſios an irj No orni: ri i 8 a eum ſibemupiawns Aai lanis ſtmms, inpuon Nolie nore ſx ncſocſorai nani poſir aui ro. gt Nu gq lis. gog oſcdünoco egent gianngt inoet Gnd fu:mn frül di oann n uun mrdudr dd dlrde dd. Tumtdr AA NNEA ie Wan Inno med d r NNNNdſa chmaiüinkd i eucinti ter 1u. Polam nchisi od udhed nt n Aosinos fetrnd iinnni ſenhici tchima Pmeimme ſarchmn en umstüincgrtid itand KNNRiMI M ütMiäinii Ne ſat i uſatme an unniuh ſlini ſinn ceiin anchinn notorii non dorbabeiſio Ufune R . dnwci halniclia⸗ e QuS e:d ſ. wounen ee r ne 1. „ p., „„ L2 4122 516.5 —– 1D0„α 5 y , ic „A A. 2½¾ ¶ De re iudicata: eni eligendi bñt pᷣncipes de alamãia. de qbus ꝑ glo.i.c.ad aplice.de re iudi.li.vVi.⁊ ius puandi bʒ ſolus papa.d.c.ad aplice facit.c.uenerabilẽ dge elec.⁊ cle.ne rõni.ð iureiurã.Cũ ergo nil ꝙᷓ ſit de iperio remãſit nõ appaꝛet rõ ſᷣm bã.⁊ bñ quã pnit leges ↄdere.Et optie facit hec ratio ad ea q̃.S.dixi ĩ collegio cardinaliũ: ut ñ poſſit fame reſtituẽ cũ ptãs exercendi hec pᷣ cipua ſit ĩ papa dũtaxat licet faciat cũ ↄſilio cardinalium :d.c.ꝑ uenerabilẽ.in.v.rõibꝰ.⸗ ꝑ Jo.mo.i.d. c.ſuꝑ eo.de heꝛ.li.vVi. Er ſic limita dicta Inn. ⁊2 aliorũ ſequatiũ qͥ dixerũt ſimplicit᷑ ſenatũ poſ ſe fame reſtitueꝛe.nã dico illud ꝓcedere ſʒ atiq̃ tpᷣa.ſed hodie ſecus cũ nulla ptas iperij reman ſit apud populũ rõnũ uel ſenatũ: æ recognoſcit hodie ꝑatoꝛ imperiũ ab eecłia =z nõ a rõnis: ut dixi ĩ.c.nouit.ð iudi.ubi nide. ſeptimũ q̃d de regibus z alijs pᷣncipibus inferioribus. cdicit Inno. ꝙ nõ pñt reſtitueꝛe famne:quia unꝰ⸗ tm pᷣnceps int laicos pẽ oib alijs.ſ.iꝑator : ut Patet. Vii.q.i.c.i apibulſ.⁊.ff.ad.l.ro.de iac.l.ð precatio.C. de q̃ pſcrip.l.bñ a ʒenone.cuius le gibus oẽs chriſtiani laici:tã reges qꝙ; alij obedi ꝛc debẽt.C. de legibulſ.l.leges maxie quia ab ec cleſia ſũt approbate:æ nulla.l.cauet᷑ ꝙ poſlit ali quis reſtituere niſi ſolus pᷣnceps.i.iperator uel ſenatus.d. .de q̃ qſi ꝑ hoc oibus alijs uideat iterdictũ. Sed dicii Inno.alios dicere: ꝙ oẽs reges i integrũ reſtituere pnt qͥ no ſunt iꝑatori ſuoditi:ſed ſoli pape i dubijs ⁊ in grauibus.de qous in.c.ꝑ uenerabile pᷣalł.do.an.dicit ꝙ pri ma opio poteſt efſe. uera i reco gnoſcetibꝰiuꝑio rem. ¶ Secunda in no recognoſcentibus.qui pñt ponere manũ ad ea q principi ſunt reilerua ta. d. J. ꝛ20ibus ꝑ ꝙ pot dici 'in eũ ꝙ ciuitates qᷓ ñ recognoſcũt ſuperiorẽ pnit fame reſtituere. alłar quod norat Mar. in. l. poſies. ff. de capti. Ego pmo ad hoc allego Inno. qᷣ h expꝛetle fiꝛ mat in.c.cũ.p.tabellio de fide iſtru.? H ir.i.le ifamẽ.in fi.ff.de puoli.ubi ide ꝙ. S. cenet i regi bus ⁊ pncipibus ⁊ alijs ciuitatibus no ꝛcogno ſcẽtibus ſuꝑiorẽ.dicens ꝙ populus liber tantã ptaãtem het in ſe ꝙ;tã iperator in uniuerſo.⁊ fa cit quod ipſe nõt in.l.i.ff.de aqua plu.arcen.et bal.i.l.decernimꝰ. C. de ſa.ſan.ec. uið ad pᷣcã unãa limitatõeʒ ꝙ poit bar. in. d..i. J. de q: udi dicit ꝙ ciuitas recognoſcens ſuꝑioꝛe no pot fa me reſtituere per illũ tex.⁊æ ide in alijs principi bꝰ recognoſcetibus ſuꝑiorẽ quod dicit uerum in ifamia irrogata ꝑ ius coe ſecus i ifamia q ir rogat᷑ ex forma alicuius ſtatuti.quia per aliud ſtatutũ ↄriũ poſſet tolli:cũ nil tã nãie q; ut unũ quodqʒ ſoluat᷑ eo uiculo quo ligatũ c.l.nil tam nale. ff. de re. iu. Ex hoc dicto nõ ꝙ ciuitas nõ kbera põt facere ſtatutũ ifamie irrogatiuũ.facit .l.oẽs populi.fl.de iuſti.et iu.et illa ifamiaã põt tollere.dico etiã ꝙ iſti recognoſcẽtes ſuperiorẽ pnt remanete ſubiectõne pᷣſcꝛibẽ iſta preſeruata pꝛicipi ſʒ ꝛeqꝛit tẽpꝰð cuiꝰ iicio ñ ẽ meoꝛia:ut ẽ lex.nõbilis in, c.ſuꝑ qbuſda. ð V. ſig. Et ꝑ bar. in. .ſi publicanus.S.iĩ uectigalibus.ff. de publi: Ex his patet deciſio octaue æ ulume qoniſ. cendũ eſt eni ut patet ex predicus. ꝙ un iu dices iferiores nequeũt fame reſtitueꝛe. d. F. de qua. niſi in quanda ↄſequetã fin unã lec. d. F. de qua ut.S. dix..er ꝑ hec hes pleniſſine banc mam erpeda Auerius queꝛo ad quid agi tur actione iniuriarum. ¶ Do. dicũt hoſtien. et JYo. an. ꝙ agitur ad pecumariam eſtimaſtitoeʒ iniurie: ut.j.de iniurijs oliʒ.? ↄdenatꝰ infanmis efficit:ut hic ⁊ in iuribus.S.alle.etiã ſi cleꝛico:⁊ ꝙ plus eſt epo fuerit irrogata:ut in predicta cre.olim.⁊.j.de ſen.excõi.ea noſcit.¶ Ego di co ꝙ ð iniuria pot agi ciuiliter æ crialiter:ſi agi tur ciuiliter procedit quod. S. dictuʒ eſt: ur aga tur ad extimationem pecuniaꝛiam æ eſtimabituꝛ iniuria per iuramentuʒ iniuriati. ſecuta tñ taxa tione iudicis.ne ille i ifinitũ iuret ut.i.oↄſtonibꝰ. .ff. ð iniurijs ? dʒ iniuriatꝰ ſe referre ĩ eſtiatõe. ad danũ qð potius uolaiſſet pati:nõ autem ad lucrum a quo pocius uoluiſſet abſtinere:utputa iuro ꝙ potus uoluifſlem centum ð meo ꝑdidiſ ſe ꝙᷓ hac iniuriã pati.⁊ hãc pᷣuca iuradi ⁊ taxã di uide per glo.in.c.ſi canonicis de offic.ordi. li.vj.in uerbo damnis.plenius per glo. ⁊ bar. i.l.iniuriaꝝ eſtunatio. ff. ð miurijs ⁊? plemſſime de hac mã uidere poteris mmlias qones ꝑ Cr. iĩ .d.l.ſi n ↄuicij. C. ð iniurijs. Et an i libeilo po terit actor hac quatitate expꝛimẽ oar.in. d. l. in iuriaꝝ.dicit ꝙ aut extimatio uenit fienda peꝛ iu dice.⁊ tũc nõ e exprineda quatitas i libello:cũ illa taxatio ſpectet ad iudicem æ non ad ipium actoꝛem. ¶ Aur eſtimatio eit fienda ab ipſo ac tore:⁊ tunc per eum deoet exprimi.ar.in.i.ubi .ff. de verbo. ob. Si uero agit criminaliter tũc uenit imponeda pena arbitraꝛia = poteſt iudex arbitrari penam corporalem uł pecuniariam fi ſco applicandãa.ad hoc uide tex. cum glo.inſti. ðᷣ iniurijs..in ſum na.⁊ ſi actũ fuit ciuiliter non pot poſtea agi crim naiuer.quia actio ciuił hoc caſu tendit ad uindictãa. de quo dic ut le. æ no.iĩ .l.ptor edixit.ff. de iuiun¶ An autẽ cleꝛicus ad X. icz I asfrma , een Dereat mittat hodie uolens agere ad eſtimationeʒ iniu ꝛie. uide quod nõ.in.c.olim. prealie. Sed pone ꝙ uocaui te latronè ⁊ tu me.nũquid quilibʒ no ſtrü pot agere ð iniuria illata. Spe. foꝛnat iſtay gqone in ii. de accuſatore..i.v.quid ſi uocaui te. Et prio arguit᷑ ꝙ no:qꝛ ſicut ui uii repeliẽ lʒ: ita ⁊ iniuria.j.de reſti.ſpo.c.oli.æ.l.nt uim.ff.ð iuſti. ? Akene paria delicta mutua cõ penſatiõe tollunt ut i.c.penul.⁊ ul.de adal. ſpe. ſirmat oriũ ut quilʒ poſſii agẽ de iiuria ſibi iſ ta. qꝛ iſte iniurie ↄcernũt diuerſa ad H. iij. q. xi. negada.ſecx aũt qn ↄceꝛneret idẽ ⁊ ageꝛet ciuilr 2 iſte caus.d.c.peł.æ ul. Mã adulteria ↄiugũ . ceꝛnebãt ið maioniũ.ꝛefert tn quoſdãa dicẽ ꝙ ſi tu dẽo uł fẽo me ꝓuocaſli: æ ego dẽo ulł fẽo feci tibi iiuriã ꝙ tu n potes agẽ õ me.ad hoc.l.i. cuʒ arieres.f.ſi quadru. pau. fe. di.? ꝙ icoſun⸗ — = — X /2 25= tIn 1 24, r ,. crif a- * atnf :: ru M. ust ann goαα Jv v. 2 ren. L. — — calõ uitio calũnie caꝛet.ij. q.iij. notãdũ ĩ ſi.et ita ſimplicit traſu Spe. doc. bac qõeʒ h ñ tãgũt Cgo uẽo diſtinguo ſic ꝙ aut ego dixi tibi iniu riã potius aĩio purgãdi me ab iniuria quã mihi inferebas: æ nõ teneor actione iniuriaꝝ. Exẽplũ ſi diceres ꝙ ego cõmiſi aliqð crimẽ:dico tu mẽ tiris. nã licet mibi meã innocentiaʒ defendẽ:⁊ 5 apie tʒ Har. in. l. qᷓ Qria. fl. de ꝓcu. allegat.l. cũ maior. F. ſi libertꝰde bo. li. Aut cõnitiũ meũ cõcernit alið factũ:ita ꝙ nõ uenit ad innocẽtiaʒ meaʒ defendendã: æ tũc dico ꝙ qlibet põt agẽ ð iniuria ſua:ar.optimũ in.c.uenies de iureiurã. ibi altnatiʒ cõuitia inferẽdo zẽ. Iem ꝓbo rõe ſicut nõ ẽ licituʒ ꝑcutere eũñ qͥ me ꝑcuſſit ſi nõ ſit ad defenſionẽ ſed ad uindictaʒ: ut in. l. ſi ex pla gijs. F. tabernaꝛ ius. ff. ad.l. aqui. dixi in. c. olim de reſti.ſpo.ita nõ lʒ inferre inim iã inferẽti: qꝛ nemini Iʒ ꝓpꝛia aucte ulciſci.l. nullus. C. de in deis.puto tñ ꝙ is qui ꝓuocatus iniuriã intulit mitius puniedus qꝛ difficile ẽ cõpeſcẽ iuſtum ai doloꝛẽ: ar. op.⁊ qli expᷣſſũ in ſili in.l.ſi adulte riũ. S. iperatores.fj.de adul.facit gð le. nõ. in c. iij. ð ſen. ex. et bec nõ ¶ Vltio bic reuoco in dubiũ:an ſit ueruʒ qð dixi in pᷣn. ut non tenear acriõe iniuꝛiaꝝ ſi cõuitiũ qð tibi intuli ſit uerũ. repperi Jo. an. pleniſſime bũc aꝛticulũ fuiſſe ſecutũ.ĩ addi. ſpe. in ti. de iniuꝛ. poſt pn ¶ Er qꝛ optie h cadit: ut pʒ ex pdẽis et mã ẽ quotidia na h inſerã. Et recitat ipſe circa hũc articulũ ſex uariaſ opioncs. ODria opio ꝙ aut qſ dixit ueꝝ aio infamãdi et teneat᷑ alias ſecus:ut nõ.in.c.ſi. de iniur. ubi ꝑ Hoſti. Scdᷣa ſuit opio Accur. in.l. eñ q in pri.ff. de iniur.qͥ ſimplꝛ tenuit cõui tiantẽ teneri actiõe iuiuꝛiaꝝ ſiue in iudicio ſiue ex iudiciũ id agat facit ĩſti.e.ti.iĩ pᷣn. Leꝛtia fuit opio Jo.ij.q.i.ſi pecauerit in pᷣnc.ubi uidet᷑ di ſtiguẽ an id fiat ĩ iudicio:et liceat:an ex iudiciũ 2 non liceat.et ſin primũ dictũ intelligi pᷣdictã .l. eñ qui. Quarta fuit quorũdã opio diſtiguen tiũ:an illud ↄuiciũ ꝓueniat ex culpa eius cui in iũgit᷑ puta:qꝛ dicit᷑ ꝓditoꝛ hereticꝰ uel ꝑiuꝛus ⁊ no tẽtur:⁊ ſic loqᷣt.l.eũ qui aut ſine culpa ut qꝛ dicit eũ baſtãdũ ⁊ tẽ tenet᷑ ad h.lvi.di.naſci.C ð nã.li.l.legẽ. Ouinta fuit opio aliquoꝝ diſtin guentiuʒ ali᷑.ſ. an expediat reipu.iſtud ↄuinum publicari:et tũc nõ tenet ſi uerũ ẽ.nec diſtiguit hoc caſu an ꝓuenerit ex culpa uel ſine: ui qꝛ le proſus tales eiʒ expedit ſeꝑaꝛe:qꝛ cõtãgioſus ẽ morbus de ↄiu.lepro.c.i.⁊ de cle.egꝛotan.c.de ꝛcctoꝛibꝰ? pᷣdicta.l.eũ qͥ.aut non expedit reipu. talia publicari: utputa ſi appellauit illum baſtaꝛ dũ claudũ cucurbitã uel qd ſile:⁊ tũc tenet᷑: qꝛ ĩ iurioſũ ẽ nr̃os defectus detigi.C. qn ⁊.qͥ quãta pars.ll.ii.li.x.⁊ hoc dicit Jo.an.placuiſſe dno et magẽo ſuo ĩ.d.l.ſi ñ ↄuitii et Ci.? De.ibið ſub. vViij. q.et dic ꝙ etiã placuit Maꝛ. in.l.eũ q ut. S. dixi ĩ p nõbili. Sextã opionẽ poſuit.Mi. dicẽs ꝙ aut de cõuitio poterat iniuriatus accu ſari.⁊ ſi dicit neꝝ nõ tenet᷑ iniuriaꝝ.ſic intelligit d.l.eũ ꝗͥ æ. l.iij. C. eo.ti.aut nõ potat accuſari: MDe re iudicata. et tũc tenet᷑ Iʒ neꝝ dicat ut ĩ pal.:.ij. niſi nõ aio iniuꝛãdi Aixiſſe. dlenll N nid dde opio ĩ effectu idẽ bʒ qð pcedẽs. Ipſe e Pe⸗ an. i addi pal.ſic dicit poſſe ꝛite diſtigni o dixit ꝗs ↄuitiũ in iudicio aut ex. prio ranf a Pbat nõ ẽ dubiũ ꝙ nõ tenet: ut in. d.. eũ i⸗ cõcor.⁊ intelligit ſiue agedo ſiue cxctpiede end fiat: qꝛ iuris.executõ ñ bʒ iiuriã ff. e... iiuri. ut .l.factu cuiaz. F. .ak. . ul f. re inr ubi e⸗ ꝙ nõ uẽ uim faceꝛ qᷓ oꝛdiaria actiõe “ ſe cau aut fit ꝑ libellũ famoſũ:⁊ iũc ẽt ſi dicit . tenet᷑. C. ð̊ famo.li.l i.ſcðʒ canones excuſat i cedat in publicum: ? illud probet: de quo di .v. q.i.iĩ ſũma.Si uero dicat᷑ ↄuitiũ ſine belo tunc aut illud ↄuitiũ dẽ ex cã aut ſine cꝗ R caſu ſi cã correctõis dicat᷑ ẽt publice nõ ee qꝛ iſta duo ſił iũcta faciũt ceſſaꝛc actionẽ iuurig rũ.ſ.ꝙ. ex cq iuſta dixit ⁊ ilud qð qirit eſt ueꝝ: hoc. xlv. di.ſed illud: ubi poni ilud apoſtoli. peccantẽ corã oĩbus argue: ut ceteri uimoꝛe ba beãt.⁊ ex ea cã ẽt corã ſuperiore:licet non in in dicio ad eius coꝛꝛectionẽ dici poteꝛit:utputa uult ordinari ⁊ ẽ ſpurius uł heꝛeticus occultus uel qͥd ſiłe. Exiſtentia eim cauſe ut ei ueritas in dicat ꝙ non aio iniuriandi hoc facit. per circiũ ſtantias enim ⁊ indicia apparet de aio: ſen de eo iudicat᷑.l.i.? qdð ibi nõ.C.ad.l.cor.de ſic.xic. ij. de renũ. li. vj.⁊.c.paſtorał de cã poſ.⁊ ꝓpri. iĩ fi. In fo mẽbro qñ ſine cã dẽ ↄuinuʒ pina in ꝛixa ⁊ animoſe:et tũc ẽt ſi ↄuitiũ ſit ueꝝ tenet ſe cundũ eũ.hoc eiʒ eſt ſubiectũ huius actionis et animus iniurãdi quod uerba ſonant ⁊ dicendi modus.nec ueritas conuitij eximet eum ab bac actione.l. quiſquis.C. de poſtu. et. C. de offlere cto.prouin.l.iij.ibi nam et ſi uer̃ noces ſint nec ad libidineʒ ⁊c.ubi patet ꝙ non ſufficit uenias conuitij:ſed ꝛequriẽ ꝙ abſit libido ? nolũſas in iuriandi. Ad idẽ facit.l.iij. E quẽadmocdũ teſt. aꝑi. ubi iubet imperator non aperiri pauemie ſtamẽti qꝗ reſpicit alteriꝰignomnia. Er nide qð nõ. in. c. lede collu. in glo.magna. ubi dicitur ꝙ deus non eſt remuneratoꝛ nominum ſed aduer biorũ:quaſi ꝛſpiciat non id qð fit ſed quo anio fit: ad hoc. xxxvj. di. non ſatis. Itẽ ſi denũcian do repellit̃ malo zʒelo denũciãs: ut i. c. cuj.i. .. S. e. ⁊.c.cũ oporteat ð ac. foꝛti prohibedũ ẽ in famare ⁊ contra detractores remittit: ad.c.cx meriro cum ſequenti. vj..q.i.? cum hac opione tranſit ipſe do. an. æ hec dicta ſua ſatis mibi pla cent in precedentibus enim caſibus ſalis excuſa tur ab iniuria uerum dicens cum non habuerit animum iniurandi. Iniuꝛia enin abſh cffectu facientis non conſiſtit: ut..iluud.f.de iniurijs 2. x v.q.i.c.illud. Mam ⁊ ſupeiioꝛem voreſt as reprebendere dummodo non faciat improbrio le ⁊ temerarie. de quo nide bonam Go une te lite. xxi. di. et alibi dicimur q Naulus D dit ODerrũ: qꝛ ꝛpheſibil crat. l.a. vij. Dan 1 ſʒ in h ultio cãu qn aio iiuriadi dixit. qy e ce xerit nõ dʒ excuſari etiam ſi expediat reipubli nlr & poeſc in i i gin 2 )ia propter lini nſiton nus cridieib'bice oſen en N rsort i ſer mi ir, epiiſß G. Et e odi hito oqniun An n leuũc wir qodi noniſeno non letmctcridlorda iabhanſſyj/ niſmnj afhu / ulti ulie nni ale nuio urm; pine aſenur i emone pii Pru onitiin itb giegns ib n Ount urerians uri ceaotb ofimarer ceiurepualrer 9Gnnd dti incites gi Getör eedoeacin de tode diaz f 1ia liafuka anera e helan nii Inſluns cihirodoxerät ad tönd ſed lgites umns e iticb oimmnits mſeri an heſ ieibſte riheins ſeruaerit ipeeheco imcſcnniiorcine, paad ſitizbuinus gis niirtan Uis bus ſub ſomn deaninſi dini utiter NM bi ublce iwocat' g atce eii elegno publce ercöicnoſi renlaſecſſiß eet publice röſen ſel, mnßb pbai g 10o ſelr gd halii gu ex.er boc iferi oleri 4 n ,, Neratgopanm arnn 1. n nalejt geſa ſ onnuni , babllis ag hot bo er iſ nonenen 1 lex. ſ . vi. . ia rbicigſiſennsy nni e , ,EW Cn Pilarei be oneſniam cnintene ſa hn rerd nid ſeruus idiphaj le Neſtn en.? iterlo. of lllueng glo jq lun iuc t ſut b noͦn lec Gleena ge reſcrip. nbi uf neſ⸗ 1o bablliſel wein ſenteffecenn S. ſnniran imitim Argin rgloh uſi Mncligit ineg. dh n nellt ſe gei ii⸗ Uuis rennö, ſranſtl 5 . nng. Meci De enidsin cen l Rihdoſtüͤ tehern ntan . ne Weore .lge dinn KMr ⸗ älthtm en do niſudge acmi orzobr Agrenntann inen Nrtaaddtnitgnorinm balenstunihidiſ ſoriinn mhorimit ihnis hanch an cd il. Enſni in euſtu imn dear gmmn io ninmnai bor int nii ſunianin tinliin gpunroe o tud⸗ idmilcb t Cag / wrorltti Iommi l. .t aſondwci l t g i In fomim qi ixcioi lauz ouun in t minoſe:atic ſi ouini ſt r nct . ardi ci hot eg et ſabjeni buins Auonis er wimms mninid auod etdn nent cN mons Net Nas rtiedre eedd õ Go.Yrovin). Dewam ARN ogfunt 2A wwiäine; tebi mgnmn ſfum (ondithſſes umig ſtuininn unmndl Ai ſiintlii eu ihihammannnin gag Nanti ich Arn 5 n cAde klin engun Arenurnmngnimi dasnmnnnd dt boorir aſ ihic Ninon ins Pin fral bor nſſl erücini co celii mlo o ente “ g ſ Sèè + 4. 1v ulen- , nt i tex ¶ Be re iudicata: illð publicari:qꝛ debuit ire ad iudicẽ:? ꝑ uiam accuſatiõis ſeu denũtiatiõis illud ꝓbare.et tũc meꝛet᷑ laudẽ ut ſats probãi ur̃ in.l.una. C. ðᷣ ſa mo.li.ubi ĩꝑator ꝓhibet aliqueʒ ꝑ libelluʒ diffa mari. eriã ſi illa uera ſint:⁊ ſubicit ꝙ ſi aliqͥs uſt ſue ſaluti ↄſulẽ zæ dãnũ euitaꝛe dʒ ire ad iudiciũ 2 ea q̃ arbitrãt᷑ uẽa eẽ ꝓbare.⁊ ex h̊ nltio dicto nr ibi tex. ꝓhibẽ oẽm diffamatiõeʒ extraiudicia lem ſiue ꝑ famoſũ libellũ ſiue alit᷑.ꝙ eriã innuit ibi ex alio quia grauit᷑ pũit᷑ iſ qͥ repperit libellũ 7 eo dimiſſo uadit ꝓpalãdo ibi cõtẽta. Ad idẽ adduco tex.i.l.lex coꝛnelia..ſi qͥl.libellũ cũ ſe. 2 ĩ.l. Itẽ apð labeõc..ↄuiciũ cũ duobꝰ..ſe. .ff. de iiurijs. hoc ẽt colligit᷑ ex tacita mẽete diui ne. l. ut colligit.ij. q.i.ſi peccaueꝛit ⁊ ex nõtis in c.nouit de iudi.æ ĩ pſalmo. ¶ Diãm ⁊ iudiciuʒ catabo tibi dne dů derrabentẽ etiã ſecreto ꝓxi. ſuo hunc ꝑſequebar.nã ⁊ bonũ n eſt fiendũ ma io.xxxvi. non ſatis.=.i.q.i.ñ ẽ putanda. 7„ Cäus. Re D probandũ. uocata ſẽtẽ tia propter defectũ iuriſditõnis. ut qᷣa nus ex iudicibꝰpublice excõicatꝰ erat nł ꝓpier iuris ordinẽ n ſeruatũ iteꝝ de pricipali qrit᷑.h. d. Et de eodẽ facto loquitur. c. cum dilecta de reſcrip. Et pone ſic caſum lr̃alẽ qtũ pꝑtinet ad ĩ tellectũ.c.uacãte quodã monaſterio monialium due fuerũt electe ĩ diſcordia i abbariſſaʒ eiuſdẽ mõſterij cuſtos.ſ.eiuſdẽ ecclie.æ quedã alia mo malis utraqʒ parte aſſeꝛẽte ſuã electionẽ pᷣualẽ. Mapa ↄmiſit cam iudicibꝰ delegatis:qbꝰman dauit.ut exaiatis utriſq; electõibꝰↄfirmarẽet illã qᷓ de iure pualeret. ↄgnito ò cã indices ↄfirma uerũt elecrione factã de cuſtode ꝑ ſniaʒ diffiniti uã a q̃ ſnia fuit ab altera ꝑte appellatũ. uel per niã nullitatis cãʒ itroduxerũt ad rönã ſedem al legãtes ꝙ unus ex iudicibꝰq ↄfiꝛmatiois ſniam tulerũt erat tpe ſnie publice excõicatus. Itẽ qp n ſeruauerũt ipcededo iudiciariũ ordinẽ. Da pa ad iſtatiã huius ꝑtis ↄmiſit cam alijs iudici bus ſub foꝛma de qua in lr̃a ↄtinet᷑ = ꝓſequer u ibi publice iuocatꝰ ꝑ geſta a iu dice etiã delegato publice excõicato:ſũt ipo iu re nilła ſecꝰſi ñ eet publice excõicatꝰ:ſed toleratꝰ ut h̊ ꝓbat᷑ a Sꝛio ſeſu:⁊æ ad h allat᷑ quondie iſte tex.ex hoc ifert ꝙ tolerãtia oꝑatur ẽt in delega to. ut ualeãt geſta ſi ↄmuni opione reputabatuꝛ babilis ad hoc bo. tex.iij.q.vij. G. tria. v. ueruʒ ubi dů ꝙ ſi ſeruus duʒ putaret᷑ iber ex delegati one ſniam dixit:tenet ſnia q;uis poſtea dephen dat᷑ ꝙ ſit ſeruus idẽ ꝓbat i.l.ij.iũcta glo.C. de lſen.⁊ ĩterlo.oĩum iud.⁊ facit h̊ Sↄ nõta ꝑ Inn.iĩ d.c.cũ dilecta de reſcrip.ubi ur̃ uelle ꝙ toleꝛan tia n oꝑat᷑ ĩ delegato ihabili:ſed tene pᷣmum et uide ꝙ ibi nõ. Quid autẽ in arbitro ⁊æ arbitra tore uide ĩ ſpe.de arbi. S. differt.v.itẽ ſm eũ et lequẽti ⁊ ibi tenet ĩ arbitro. IJdẽ ꝙ i delegato. ꝙ ſatis placet qꝛ aꝛbitꝛia ſunt redacta ad inſtaꝛ iudicioꝝ.l.i.ff.de arb.ſʒ ĩ arbitratore magiſ du bitat᷑.de qꝰ uide ꝑ do. Jo. an.i ꝛegla dolo facit =— — zͤ dn ſri.t gisns set Aa de re. iur. li. j. ĩ mer. - ꝑ do. an.i.c. quintaualt ð iure iurãdo.⁊ ibi dixi dic ut ibi. 6. ſco ⁊ tene mẽti ꝙ ↄfirmatio electõis facta ab excõi cato qui alias hebat pt̃atem ↄfirmãdi tenet me ro iure. Ex quo pari ratione infert᷑ ꝙ collatio facta ꝑ excõicatũ toleratũ nalet.æ tenet quod iſtũ tex. ſit inductũ tenuit cal.iĩ quadã ſua diſpu tatiõe que incipit excõicatus:qui cõi opiniõe ha bebat᷑ ꝛc̃. Et Inno. aperte tenet in. c. ſi uere de ſen. exco.⁊ idẽ ſentit i.c.i.ð ſciſma.dicaʒ latiꝰ ſu per glo.i.¶¶Nõ.teꝛtio ꝙ data ibabilitate uniꝰ ex pluribus iudicibꝰ delegatis corruit quicquid oẽs agũt:⁊ hoc quia exercitiũ iuꝛiſditiõis cõpe tit eis pro ꝑte ⁊ nõ inſolidũ ut in.c.uno.delega torũ.⁊.c.cãm matrimonij.de offi.dele.ſñia aũt nõ põt pro ꝑte ualere. ad hoc qð le. æ nõ.i.c.cũ ſuꝑ abbatia. de offi. dele. quod procedit etiaʒ ſi fuiſſẽt dati cũ clauſula.ꝙ ſi nõ oẽs duo ⁊ꝛc̃. Na ꝓcedendo cũ inhabili inficiunt inriſditioneʒ ꝓ priam.de quo dic ut plene nõ.in.d.c. cũ ſupeꝛ. 5 quarto ꝙ caſſata ↄfirmatiõe ex confix mantis defectu. uel ꝓpter iudiciarium ordinem non ſeruatum remanet electio in pꝛiſtino ſtatu quod eſt expreſſum in.c.ſi confirmationem. de elec.li.vVj.quid econtra. An electione exiſtente inualida ualeat confumatio: dic ut le. æ nõ.in.c. cũ ſuꝑ de cã poſ.et ꝓprie.⁊ in.c.quã ſit ð elec. lib. vj.⁊.c.uno qę poſtu.pꝛela.eo.li.? utrobiqʒ vona er AVltio nõ.ibi in fi. iteꝝ cognoſcatil ꝙ corruẽte ſnia corruit pariter torus ꝓceſſus. Mam papa mãdat bic iteruʒ de electiõe cogno ſci. An autẽ hoc ſit ueꝝ indiſtincte.dic ꝙ nõ ſʒ fac tria mnẽbra circa hoc.aut eni uiciũ nullitarnis cernit ſũiam dũtaxat puta qꝛ lata die feꝛiata.⁊ tũc remanet acta in ſuo robore.facit.l.ſi ut pꝛo ponis. C. qũo ⁊ qñ iudex. Aut ↄceꝛnit ſñiaʒ pa riter z acta:⁊ tunc oĩia corruunt.⁊ hoc cãu iudi cio meo põt intelligi iſte tex. Forte enim iſte iu dex fuit excõicatus publiice in toto iudicio: me rito de nouo inquiꝛi dʒ de toto negocio. Aut uiciũ ↄcernit ſũtam ⁊ partẽ actoꝛũ dũtaxat:⁊ tẽ ãnullabunt᷑ nicioſa.dũtaxat ⁊ nõ alia. Hec ſunt de mente Har.in.l.ſi expreſſim.ff. de appel. et nide qð nõ.in. c.in litteris de offi.dele.⁊ in ſpe. de ſentẽ. ꝓlati.ꝗO. iuxra ꝓponis.v.ſed ſi cã.nbi idẽ ſentit ſpe. ¶ Venio nũc ad glo.⁊ pꝛia qrit quid ſi iſte iudex occulte fuiſſet excõicatus. an tenuiſſz ſnia:⁊ reſpõdet ꝙ ſic. Ad h̊ allegat mł tas ↄcordãtias.⁊ idẽ tʒ h̊ Inno.⁊ hoſti.⁊= uide bonã gl. i. c. ſciſcitatꝰ de reſcrip. Et h̊ 2 ex tex.i fert᷑ ꝙ etiã ĩ ſp rirualibꝰ ualet geſta rõne publi ci officij ab excoĩcato tolerato ꝙ ẽ nõndũ. Et ſcias ꝙ circa hunc aꝛticulũ an æ qn tolerãtia fa ciat nalere geſta ab excõicato.poſuit h Jo. cal. quedãa bona dicta. æ latius uideas per eũ in. d. diſputatione. æ addendo multa ad dicta ſua dic ꝙ quidã ſunt actus qui cõmuni opinione renẽt licet gerantur ab excõmunicato manifeſto. ⁊ de iſtis non eſt diſpurandum. utputa contractus nel quaſi.ualet enim licet ab excoicato publico V. uween ſzrzae Pr „ 17 etl-- Snm a- gals g gfr 4 s G, nets rwet Prt ug Prſ — ¶ He re iudicata. ſit initꝰ. ut acquirat᷑ obligatio ẽt ipſi excõicato ſed nõ põt excõicatus agere niſi pꝰ abſolutõeʒz. hoc aꝑte ꝓbatur ĩi. c.felicis. Y. cũ autẽ et ſequẽti de penis li. vi.quẽ tex ſemꝑ tenebis menti: dixi pleniſſime ĩ. c. ueritatiſ de dolo ⁊ cõtu.idẽ in q̃ſi ↄtꝛactu:ut ꝓbat ĩ. c. pia de excep.li.vVi.ubi pʒ te nere iudiciũ agitatũ cũ excõicato anqᷓ repellat: et ĩ indicio qᷓi ↄtrabimꝰ.l.iij.ff.ð pecu. nõ. Jo. an. in. d. c. pia. idẽ dic de reſiõ excõicati quatuʒ cũqʒ mãifeſti ut diſputauit. Ja. ö. Bel. ? ſeqt ⁊ ꝓſeqᷣt Jo. an.i.c.deceꝛnimꝰð ſẽ.ex.li. Vi.l alit dixerit in glo. ſua:ſed illã ꝛeuocauit in nouella renet Har. i.l.ſi qꝛamꝰ.ff. de teſta.ſentit HBal. in.1.i. E. ſa. ſanc. ec. Idẽ Fre. ↄſilio. vxxi.? 3 ſilio. exvi. nbi plene ꝓſcqt. an aũt poſſit legaꝛe ꝓ aĩa ſua. Daꝛ. ꝙ nõ ĩ. d.l. i. ſaltẽ ut hẽan lega ta pᷣuilegia pie cauſe.ſed Hal. ibi Z 2 meliꝰ:qꝛ hoc dʒ attẽdi nõ fauor excõicati:ſed illiꝰ cui fit relictũ:⁊ uide ciꝛca hoc qð dico ĩ.c.ij.ð teſta. fa cit qð nõ.glo.in.c.ex trãſmiſſa de deci.⁊.xiiij.q v. in ſũma ⁊ auẽ.credẽteſ.C. ð here.=.c.excõica mus.F. credẽtes eo.ti. ubi pʒ ꝙ ſple ĩ heretico 2 i odiũ hereticorũ:ut ſecuta excõicatione non poſſint teſtari.ſecus ergo in ſimplici excõicato: 7 de hoc dicendũ ut pleniſſime nõ. in iuribepal. Quidã ſũt actus qui ipſo facto ſunt irriti: quia ab excõicato gerũt᷑ ut eligẽ: cõferre:excõicare ⁊ ſitia. ? ĩ iſtis dubitat᷑: an tolerãtia faciat iſta ua lere.ex quo gerẽtes cõi opione putabant nõ ex cõicati: æ bec ẽ ꝓprie mã nꝛa. Cal. dic ꝙ ãt iſta cõis tolerãtia nõ ẽ probabilis: puta qꝛ ſnia fuit publice lata.⁊ iũc nõ iuuat talis opio:qꝛ no ẽꝓ babilis ignorãtia eoꝝ q publice fiũt.xvj.di. qð dicitis i. c.i.ð poſtn. pla. cuʒ ſi. do. An. putat hᷣ ueꝝ qñ ſnia fuit lata de ꝓx. ſecus ſi de longin quo qð ueriſilꝛ euanueꝛit de memoꝛia. Itẽ ꝓce dit ſm eũ qñ ſnia fuit lata in loco ꝓx.ſecus ſi in tam longinquo ꝙ ueriſiłꝛ nõ potuit tralire in noticiã iloꝝ iĩ quoꝝ loco nũc actus geſtus ẽ:et nõ.hoc dictũ et uide circa hoc qð dixi poſt gl.ĩ c. ad nr̃am de iuꝛeiuꝛ. et qð nõt. Inn. i additio ne in. c. ĩiquiſitõi de ſen. exco. Aut talis opio ſit ꝓbabilis ⁊ tũc ſubdiſtiguit Cal. ꝙ aut actus ðᷣ quo querũ ↄpetit rõne ſingularis iuris ⁊ puati inteſſe: Aut rõne publici offici. NDrio cau aut talis excõicatus exercet actũ ꝓ ſe ⁊ ꝓ ſuo iure ſingulari et inteſſe ſiẽ.ẽ ĩpetrare ꝓ ſe ꝛeſcripiuʒ gee uel iuſticie ul cligẽ. ⁊ tunc dicit ꝙ talis cois opio talẽ actũ nõ iuuat.allegat.c.i.ð reſcꝛip.li. vi.⁊ de cleꝛico exco. mi.c.ꝓpoſuit ⁊ ꝙ nõ.i: : ad aplice eo.ti.dic tu ꝙ bec fuit origialit᷑ opio Inno.i.c.cũ dilectus de ↄſu ubi poſuit nõbilẽ regulã ꝙ in his q nõ gerũt᷑ rõe publici ñ ẽ dꝛia int᷑ excõicatũ publicũ ⁊ occultũ.Et idem uoluit Jo. an.poſt Jo.mo.in.c.i.de reſcri.pal.faẽ di ctũ.c.cũ dilectus ⁊.c.cũ inter.R.de ele.ubi ele ctio facta a ſuſpeſis iudicat᷑ irrita nulla fca diſti ctione inteꝛ publicos et occultos. nam in iſtis ceſſat rõ publice unlitatis.Ct ſi dicer̃s nõne ca nonici eligunt iure publico:dic ꝙ non ſed ꝓſe quũt ins ſuũ ꝓpriũ.ſed ipſuʒ capemn bñ by ime publico:ut nõ. Inno.i.d.c.cũ dilectus.·ſicnt ſili de teſte nõt Inno. i. c. nibil i fi. de ck⸗A excõicatus gerit tale actuʒ noie alter a ne rius cõmodũ:⁊ tũc aut is cuius noĩe faæ ſci . oſtituit eũ ad exercitiũ illiꝰactꝰ2 cõis opio n iuuat: ad hoc de ſen. ex. cũ nõ ab boĩe Peeſpen ſo ⁊ de pbẽ. ſi bãficia.i. vj. Dignu e n.n hann ciũ ignoꝛãtie ñ ꝓſit ſciẽtibꝰ. ⁊ hoc fuit d. D Zi an poſt quoſdã alios in. d.c.i. de rclerig li . H Yo. calde. eũ nõ alleget. tenuit eiʒ ibi So ꝙꝙ ñ ualʒ ꝛſcriptũ iĩpetratũ ab excõicato et n alteꝛiꝰ? in illius odiũ:qꝛ tex.ille loqt indiſt i⸗ ? opiie faẽc. pꝰ ceſſionẽ de pha. aut oſtien cuius noĩe aciũ exeꝛcebat ignoꝛabat ei eẽ excõi catũ:ubł ipſe excõicatꝰid feẽ noie alteriꝰſi dato.? tc.d. Jo. cal. ſe credẽ cdi ne tien talẽ actũꝛqꝛ h ñ agit d Gnoge ccls opio inuer actu h 0 W utilitate ipſi? excõicati:ſʒ illius cuius noie id actuʒ è qi nulla culpa reꝑit̃ cũ ignoꝛauerit:ad boc pdicta dcꝛe. ſi bñficia ⁊ ð ↄſe.di.ij.c.et dixit.et cũ hac opio ne ſimplꝛ tꝛãſiuit h̊ do. An.et bac opioeʒ tenue rũt archi et hoſti.ut nõ.in.c.i.pal.lʒ Jo.cal. nihil dicat. Sʒ Sꝛiã opinionẽ ꝙ talis acius ñ teneat tenuer̃t Jo. an. et Jo. mo. ibidẽ ? gl.oꝛ diaria ĩ. d. c. poſt ceſſionẽ.æ diẽ Jo.an. ſi c ſtituẽs fuit ignoꝛãs agat ↄ illũ qͥ ñ detexit detee tũ ſuũ ⁊ h opio plus mibi plʒ.ex quo.n.ñ vlaf publica unlitas:ñ debemdiſtiguẽ iter publicuʒ ⁊ occultũ:⁊ facit.d.c.i.qð loqtur idiſtincte ⁊.c. poſt ceſſionẽ pᷣal.⁊ uide Inno.i.c.oſideꝛuin de elec. lacit ꝙ electio facta a ſuſpẽſis ñ tenʒ:iq tractaret᷑ de cõmodo electi qͥ ignorauu minĩ ei gentiũ ? de cõmodo eccłie ur citiꝰſibi ꝓuideni de pᷣlato: ar.c.ne ꝓ defeciu de elec. nec ecclia re ꝑit᷑ ĩ culpa:ſʒ ſatis ẽ eligẽtes ad actũ explicates fuifſe inhabiles ad h̊ ut actus iuꝛe nõ ſubſiſtat. Veio ad ſʒ mẽbꝝ pꝛĩcipale:qñ actꝰquẽ exereit talis excõicatus cõpetit rõe publici officij: ſij Jo. cal. ꝙ ſiue ſit actus tpᷣalis ſiue ſpũalis cis opio iuuat:ar.iij.q.vij. . ueꝛũ.ff. de offl. pto.l. barbariꝰz. d.l.ii. C. de ſen. ? ĩ textu nr̃o a dꝛio ſenſu hec dicit ueꝛa niſi ſit ſñia excõicatdis qͥn tʒ lata ab excõicato quãtuncũqʒ occulto: ut nõ. xxiiii.q.i.in ſũma:ut.S.de ord.ab epiſ.ex. c.ii. Et idẽ diẽ foꝛte gaſpar ẽe in ſñia abſolutois ab excõicatiõe:qꝛ eadẽ 2 uidet᷑:fac de peni. gl. l. buʒ. Attede qꝛ Inno. expſſe uoluit vnũ i.d. c. ſi uere ð ſen. ex. ubi dixit tenẽ excõicaueʒ colia tioneʒ ⁊ ſilia a toleꝛato excõicaio lata:qꝛ digni tas hec exercet ⁊ ñ ꝑſona ⁊ hec opio folie ner oꝛ. iz Jo. an.i. c. pia ð excep.i. V. ind colt teneat᷑nã ↄſidero ꝙ excõicatio et abſolutio ſüt iuriſdictõis et nihil aut pax opꝑũi quo ac deu. ſed pᷣncipałr uim ſuaʒ exercet quo d cccliaz int litãtẽ. ut diẽ glo. nõbil in.c.qdcũqʒ iij. q i de bent ergo ualẽ ſ cut et alia ſpuſia ui hic dene dixit ſingłarit Inno. in. d. c. . ſcima. ꝙ et e ritualia ſacꝛa ab excoiĩcatiſ ſeiſman. becil 4 lli boi forma ecckie illa oferentib? uim ſuã oĩodaln nione iuſi eß Yimii. oli noin Piannsatliſieinbuineel iaiſ qi c citomor r ecen tuſici ir u bauͦ g e be⸗ obNro galt oid 0 ncdlans rhen abi iut nn muon ilusſl mnuut irute⸗ mũ ſounlu fui cl biſcil tc melitde gha ſin infat aui ſuo⸗roebai ./p pato ereſte xn en ippuelci offoi Oi mnte erreere aet Cofficli ci ane ſcichn eedican uͦt uaßz Rcor weiar Krindos adot zn Dcedirod (Eradoecnrhei ien aſpnunde latio dcſici ien gexolcaii occalto er bar ili ercdieniͦ t mero inre röne pub cij oſerenis i iſe ni fnenn ecolario pore uari ilo biftco nponin iedino di tipauttei onn gom pbbin t iaen o 1 h 5 vlnmni ad ancd dicnn in. cdeſeiinmn obli gecr g ihi tötamstolere: dinodo pbnn poſſt toicatus ſivoen agiqne ad oraine ukat nten hot ice no eehli hoc egne⸗ latusuf to icpidi no eſer , ſtl Pye idi i plan g ei goeſene ia puta in funibusj uleſcn d Uinegnlarbos.ein 1i cs non eſſa nis Nceprio achne .Lñ recloia h . ocgte. r n es 5 grtu esire i g dn eGllans ¶ Be re indicata. . do n 3 1 e,... . rte giniziſcihing nihz n Maſäi . oci ld 0calge enelen⸗ 9, wptiniligcli Raint tohiefe c N n Nlr auus⸗ ndrari nr An SS Nbuhrti ig ard ee. umdigi⸗ tntinſrin l giseſnin eröinih iaie ell tner muf Jo na Yo ti dumide wkaſſntcht Nomgi Ozi onnonig lsen citg riᷣ tt gis r iji/fnni ii o th io nii h r a niff bies mimufatn iifi mr nbl tmiiir uln d io vr ilſtnmen, atſſone al nice Jno. ilnuin; xckt hact ecio tion oſheſs i eg i rmd NCNNAdtddirunniſte Genri 1 deNdd e N Mden dedegt Ne Paenn NerNdr Mii ſuſſe indablles ad bn gans e nd e cilailuis i igirs d Anenen Taouaß nibr nichei er n 1 is erclcams (heit iie ta fan lg ineſt ns irisſurhie⸗ oomuu i 4 Ni rüfefi dudnet liCd ſntitan inf ſanlu det dn den bn b cxcocu go⸗ tn ſin tiet mmg dun/ ii,4,lein ſmm ; ii õ Dcanioc:g! lace ̃ ii⸗ Antde Jmno ifſinl, dncnm en nigl / amiiu ogräan hnt ex quo ab ecclia tolerant᷑: æ ſic ordinati ab iſtis recipiũt nedũ ſacramẽtuʒ ſed execurionẽ ſa cꝛamenti abſqʒ alia diſpeſatione. glo.tñ.ix.q.i.iĩ ſũma reſpeciu execunõis tʒ pᷣrium ? Jo. cal.in dicta diſpuratiõe: qꝛ cũ tales non hẽant executi onẽ nõ pnt illam alijs tradere.ſed ſi uis tenere opinionẽ Inn. que ẽ ualde equa potes dicẽ ꝙ ex quo iſti ſunt tolerati executionẽ cõferunt qꝛ pᷣſbyteri ſolũ dicũt uerba.⁊ ꝓpt᷑ dignitatẽ oꝛdiſ deus cõfert gꝛam ꝙᷓtũcũqʒ illi ſint peccatores: ut pʒ.i.q.i.ꝓphetauit ⁊.c.qedit.⁊.c.multi.cum ſi. Et ad iura qᷓ inuũt õrium põt dici ꝙ loquũt de non toleratis æ uide ad mãm ꝙ nõ. in. c. qᷓ to.de conſuetudine.⁊ in.c.ueſtra de loca.ubi do.an.⁊ ibi etiam tetigi ꝙ pꝛius dixi.ſ. .geſta to leranda rõne publici officij. limitat cal. hoc niſi is in cuius fauorẽ actus ille publici officij geſtꝰ fuit ſciebat facientẽ excõicatũ ⁊? uoluntarie ſibi cõicauit ĩ actu illo.tunc ei ʒ cõi opione heretur ꝓ nõ excõicato:⁊ actus ĩ ſe teneat ꝓpt᷑ cõeʒ opi nioné.iuſtũ ẽ tñ ꝙ irritet᷑ ĩ odiũ uolũtarie ſulci pientis a tali ſcient ut puniat᷑ in eo ĩ q peccauit ꝛi.q.i.ſi qui.epᷣi cũ concor.⁊ de cle. exco.mi.po ſtulaſti.cũ ſi.? nõ.h̊ dictũ ꝙ ſeqr h̊ do.an.et di co ꝙ h̊ fuit origialit opio Jo. an.pꝰ Jo. ð dᷣo in.c.dilectꝰ.ij.de pꝛeben. ubi dixit non ualẽ ipe trationẽ illius qͥ ſcient᷑ ipetrauit in iudicẽ excõi catũ lʒ occuliũ facit.c.ſi bũficia pᷣalle.⁊.c.iteꝛ ce tera. e.ti.? dic ꝙ h̊ cãu ſcia iſtiꝰ inficit actũ ipo facto:qꝛ agebat ꝛc ꝓ pᷣuato intereſſe:⁊ ñ exeꝛcẽ do puolicũ officiũ. Si aute exerceret᷑ actꝰ publi ci officij ĩ eũ quẽ ſciebat excõicatũ tũc ualʒ aciꝰ licet ueiat irritãdus ⁊ hoc cãn ꝓcedit opio cal: C Et ꝑ hoc dixit ſpe.i dicta diſputatioe: ꝙ col latio bnficij facta ꝑ excõicatũ occultũ ei qui ſcie bat illũ excõicatũ tʒ mero iure rõne publici offi cij ↄferẽtis.iñ iſte cui facta ẽ collatio poterit pᷣ uari illo bñficio ut puniat ĩ eo ĩ quo deliqᷣt. ꝑti cipauit eĩ cum ꝑſona ꝓhibita ⁊z ĩ actu ꝓhibito Et nõ ̊ ulmũ ad ꝙ adduco dictum inno. in. c.i.de ſciſma. ubi nõbili dicit ꝙ qtũcũqʒ ex cõicatus toleref dĩmodo Pau poſſit ꝙ ſit ex cõicatus ſi uocat aliquẽ ad ordinè uł alia ſacra meta pot ei dici nõ recipiã hoc a te qꝛ es excõi catus:uñ tibi ꝑticipãdũ nõ eſt:⁊ h̊ eſt legitia cã appellãdi ſi pᷣlatus eũ ↄpelleret ſecus dicit ĩ ali is puta in ifamibus i iꝛregularibus. æ in ſilibus NMã õ̊ eos non eſſet talis exceptio admitrenda .ſ.ñ recipiã hoc a te.qꝛ tu es irregularis:qꝛ ſuſ ficit ſʒ eũ ꝙ toleꝛet᷑.vViij.q.iiij.c.nonne.2ꝛone di uerſitatis aſſignat:qꝛ excoicato coicari nõ põt ſine ꝑicło.ſʒ i alijs ſecus. Ide qð in excõica tis dicit ĩ ſinoniaco i ordine æ notorio foꝛnica tore.⁊ hoc ea rõne.qꝛ ab eoꝝ obedienia ſua au ctoritate ſʒ recedere.xxxij.di.S.neꝝ.Nõ.ſingu larit᷑ hoc.ſʒ uide qð dixi in.c.ueſtra de cohabi. cle.? nõ.ex pᷣdictis uitandũ eſſe excõicatũ etiaʒ occultũ:lʒ ſit ꝓprius pᷣlatus. Sed de hoc ultio nide ꝙ le. ⁊ no.i.c.cũ nõ ab hoĩe pᷣmo reſpoſo de ſen.ex. Mredicta dico ꝓcedẽ qn tolerat᷑ is qui als hʒ pfateʒ æ publicũ officiũ̃ lʒ infectũ ꝑp excõicationẽ.¶¶ ¶uid aũt ſi nullã pkatẽ hʒ ſʒ ẽ intruſus:tñ cõl opione hẽr ꝓ pᷣlato an naleant ꝑ eũ geſta uide nõnter ꝑ Inn.i.c. nihil 5 ele. 2 qð le ⁊ nõ.in.l.ſi urbana.ff. de codi.ide.⁊ ali quid ꝑ Inn. i. c. l̃is ðᷣ reſti. ſpo. qð dixi in. c. grauis.e.ti.?æ hec ſufficit quo ad iſtũ articulũ. Go. ij. eolligit ar. ꝙ lis e credit᷑. Inn. uidet᷑ colligere Zriũ.ar.ſ.ꝙ nõ credat᷑. Ad quid eniʒ mãdaret᷑ inquiri ſi cedeꝛet᷑. Jo. an. dicit poſſe dici ꝙ mãdat᷑ iquiri nõ ð excõicatione ðᷣ qua 9 ſtabat ſʒ de publicatõe ðᷣ qua nõ ↄſtabat.uł põt dici iudicio meo ꝙ pape nõ oↄſtabat de lẽis alle gatis iõ mãdat iquiri. Ael dic ꝙ erãt ſre teſtio niales nõ aũt ꝓmulgatorie.? ðᷣ mmã dic ut plene dixi in.c.poſt ceflionẽ.ð pba Nero po terat eẽ alia cã niłitatis ðᷣ qᷓ papa madat iquiri glo. iij. ponit młta exẽpla quoꝝ aliq̃ nõ ↄueniũt lr̃e. Et prio dicit puta qꝛ electa fuiſſet cxcõicata uel ꝑ ſimoniã electa uł alias inſufficientes:certe hec exẽpla no ſũt bona quo ad textũ.qm ſi tex. intellexiſſet de uicio ↄcernẽte ꝑſonã:non mãda ret ãplius ĩquiꝛi de electiõe cũ efſʒ ꝑemptũ nego ciũ pricipale. Itẽ hic nõ agit᷑ ð cãis iniringenti bus electionẽ:ſʒ ꝓceſſũ z ſũiam. Ex hoc intert ꝙ nec ſequẽs exẽpluʒ de forma ĩ electiõe nõ ſer uata ↄuenit lr̃e.? hodie ĩ electõe monialiũ n ſex uat᷑ forma. c. qꝛ ppter de elec.ſed.c.idẽnitatibꝰ ð elec.li.vj.iõ tene qdð ſequit᷑ ĩ glo. qꝛ foꝛte obij ciebat᷑. ꝙ nõ fuerat ſeruatꝰ ordo iuris ĩ iudicio ¶ Bo. in eo ꝙ papa mãdar caſſari ſñiaʒ lataʒ a publico excõixato.v eni ꝙ ſit ipſo iuꝛe caſſa ? irrita.qꝛ excõicatus ẽ ſuſpẽſus a iuꝛiſditiõe: = Eꝑ ↄſequẽs nõ põt aliquid attẽtare ualide. ꝙ ſit iuriſditiõis.ad h̊ qð le.æ nõ ĩ.c.cũ dilcctꝰ.de „ ſue.⁊.c.ueritatis de dolo = ↄtu.⁊ in.c.paſtorał in fi.de appel. So. glo.ut arbitꝛor metu Zrij ex ponit tex.in uerbo caſſata.i.caſſa ⁊ irrita nũtia ta: ⁊ ſic expſſe ſentit talẽ ſñiaʒ eſſe nullã. Et idẽ ſentit.j.e.cũ dicit nulla ĩ excõicatũ põt cadẽ iu riſditio. Idẽ uoluit Inno. hic qui exponit tex. ibi infirmãdã.i.in infirmã nunciandã.E. idẽ tʒ glo. in.c.ſciſcitatus de reſcrip.⁊.c.exceptionẽ.ð excep.⁊ in.l.i.C.de iuris ⁊ fac.igno.2⸗ ꝓbatur a Zrio ſenſu in.c.fi.de cleri.ex.miniſ. uide glo. xxiiij q.i.in ſumma. æ in.c.audiuimus.ea. cã ⁊ qone ⁊ hoc incũctanter teneas. Na ſi iuꝛiſditio eius ẽ ſuſpenſa nõ ualet qdᷣ agit. d. c. ueritatis. Sed data clãdeſtinitate ualet actus ꝓbter pub licã utilitatẽ ratione publici officij:ut H̊ ⁊ in iuꝛi bus allegatis. Et ꝑ h̊ declarat᷑ ſequẽs pticka gl. in eo ꝙ colligit ſñiam retractaꝛi dᷣtecto ipedimẽ to. Et ſtatĩ opponit de młiis iuribus in quibus ꝓbat ↄriũ.dicẽdũ ẽ eni ꝙ hic ipedimentũ erat publicum:⁊ ſic ſñia fuit ipſo iure nulla. ſecus ſi fuiſſet occultũ qꝛ tũc nõ retractaret᷑ ſñia:ut in 5 rijs ⁊ ̊ a contrario ſenſu. Vlterius glo. oppõit ĩ eo ꝙ retractat᷑ ſeu uiciat᷑ ̊ ſnia ex uicio unius iudieis dũtaxat. vñ ob.l.i.ff. ꝙ cũ fal. tu. ubi d ꝙ ſi uerꝰæ falſus tutões iterponũt aucteʒ ſuſtict̃ oplain Ila, Pia , ——— Lrd 4 „4 . .„— V. . „: 1.7 * 1 g 2 arrter r ) , gpi „E, „ in actus ꝓpter ueꝝ tutorẽ. Ad idẽ. c. cũ uinto. de elec. ubi habiles ⁊ inhabiles ſik elegerũt. Soluit glo. ꝙ delegatiſ daĩ iuriſditio: ut oẽs ſił ꝓcedãt ita ꝙ exercitũ nõ cõpetit iſolidũ ſed ꝓ pte. ið0o ex defectu unius uiciat ĩ torũ. quicqd oẽs agũt ut in. c. uno delegatoꝝ ð offi. dele. ad ↄtraria glo. formalr nõ rũdet. Sed tu dic ut plene nõ. in. e. cũ ſuꝑ abbatla de ofli. dele. ſpalit ad. d.l. i. gic ꝙ tutores babẽt poteſtatẽ i ſolidũ.iõ qᷣſqʒ uidet᷑ iniponere auctoritatẽ meliori mõ q pot. ad.c.cũ uintonieñ. dic ꝙ illi nõ erant inhabiles quo ad ſe: ſed reſpectu ſocioꝝ de cuius utilitate ipſi erãt priuati. uñ. iĩhabiles illos agmittedo ui dent᷑ illos babilitaſſe: ut ibi nõ A Vlcio extꝛa glo. qᷓro quaꝛe te nit illã dictionez ſuſpẽliuã ibi interi ? . ¶ Tripiex datur ſolutio fim doc. Pria ut exponat intenm. i. pendẽte illi? admi niſtratione cui debuit fieri ꝛeſſignatio ſubtꝛacto ũ:ut habeĩ i.c. cũ dilecta ð ꝛeſcꝛip. Scðᷣa ut ba beat᷑ reſpectus ad appellatiõis pẽdẽtiaʒ. Tertia ꝙ bit excipicbaĩ ↄtra ꝓcuꝛatoꝛẽ dni de excoica tione: ur ſit ſenſus ꝙ pendẽte illa cognitione ite rim iſti cognoſcãt de iuribus ſnie:et ĩ hoc nõ ẽ uis qᷓ opio tencat᷑. An aũt að bic dicit᷑ de excoĩ catione hẽat locuʒ iĩ ſuſpeſione maioꝛi: credo ꝙ ſic ꝑ dictũ.c.cuʒ dilectus:⁊ qð ibi nõ. de ↄſuetu dine ⁊.c.ſi celebrat de cle.ex.miſ.a cõtꝛario ſen ſu. hec ſufficiant. Ponit regulam:er Banuis. duos cãus exceptos — primus ibi ei tamẽ. ſecundus ibi ac il li. Et põt ſic ſũmari. res int᷑ alios iudicata alijsl nõ nocet. fallit in eo qͥ paſſus ẽ illuʒ litigare cui go loco competebat actio uel defenſio uł a quo cãʒ in iure iudicato habuit.⁊ hec decretał de ſe hʒ ſubtileʒ et longã mãʒ.nitar cõpendioſe loqui qtũ potẽo. Et prio ꝓſequit regulã.ſo caſus ex ceptos tã ĩ tex. ꝙᷓ in glo ¶ Quero eꝛgo pᷣmo de rõe ꝛegule. So. dic ꝙ rõ regule ẽ noͤlis. naʒ uni ꝑ alteꝝ nõ dʒ iniqua ↄditio afferri. Iẽ res qiſpoſita ad certũ finẽ nõ dʒ aliũ effectũ oꝑaꝛi. cũ eiʒ ſñia ſit dicta int litigantes ſuꝑ eoꝝ iuꝛe: nec ſit ibi diſcuſſũ de iure teꝛtij: nec ẽt ð alteꝛiuſ jure licuit ſine mãdato diſcepiare.mcrito ſñia n dʒ alijs qui nõ fuerunt ĩ iudicio obeſſe.cõcoꝛdã tias pluꝛimas hbabes ĩ pn. glo. ODretea cuʒ agẽ tem de iure ſuo nõ ualeã a iudicio remouẽ: idi gnũ eſſz ſi ex ſacto ſuo mibi piudiciũ geneꝛaret qꝛ res ꝗ culpa caꝛet ĩi damnũ uocaꝛi nõ cõuenit in. c. ij .8 cõſti. 2 hac rõeʒ videĩ reddẽ tex.i.d.l. ſepe.v.cũ aũt. ¶ Scðo qro.qꝛ hic dat᷑ regula * Tpr & res iudicata nõ dz alijs nocere: nũqᷣd ſaltem poſſit ꝓdeſſe dic ꝙ nõ. vñ ſicut regularit᷑ alijs nõ nocet ita nec ꝓdeſt: ut ꝓbar l.l. rxes int alios C. quibus res iudi.nõ no ¶ Zertio qᷓro:an hᷣ regula ut res inter alios iudicata nemini noce at ucl proſit ꝓcedat indiſticte quo ad ome pᷣiu dicĩ uel cõmodũ.dic ꝙ ꝓcedit reſpeciu pleni bPiudicij ſen cõmodi. Naã pꝛodeſt ſeu nocet quo ad preſũptione ex quo tũgit ius abſenuiũ:ut no Ce⸗ re iudicata. tat glo. ?⁊ Mir. i.l. ſi duo. ff. de iureiur. ? i dilecius.ij de ſimo. et. c. interꝛogatum de⸗ et dixit Mir. in. l. admdnẽdi.ff. ð inetcr gig cit ſemiplenã ꝓbationẽ qð ẽ notãdũ boc i 1 ego relinquerẽ arbitrio indicis qͥ boc gihireſſ tuꝛ ſᷣm ꝙ ſñia tangit ius abſetiũ et bij ſelet in. d.l1.li duo patroni iũcta.l. iij. ff. ð teſti n lapũ allegatioe. liiij. ⁊ h ſequit Maꝛ. - do. A hic.¶ Quarto qro qͥd de alijs actis ralleu atteſtationibꝰ ſilibꝰ.dic ꝙ idẽ in eis qð . ſiat regulant᷑.n. ſcðʒ ſniaʒ unde quibꝰ ꝓdeſt D cet ſñia ꝓſunt uel nocent acta:ad hoc bonꝰ⸗ g. in. c. iter dilectos. V. nec atteſtationes d fi ien. nõ. Inno. in. c. cauſãqʒ de teſt. - nõ.i. d ..le Ne fi. ⁊ ideʒ ĩ ↄfeſſione dicas.nõ eiʒ piudicat . tẽri niſi reſpectu iterꝛogatis:ut ẽ tex. nõbilis i fi. ff. de ĩtero. act. uide in cuca boc qð nõ Juan. in. c. qtit᷑ æ qũ.ij.ð accu.⁊.c.p in(inonè ð elec 2æ qð dixi in.c.fi.de cõfeſ.Quimto qro qluer dʒ itelligi illa regula res ĩteꝛ alios acia ꝛc. So. dic ꝙ procedit ſiue neuter illoꝝ de quoꝝ pꝛein dicio uel cõmodo agit fuerit in iudicio:ſed res fuit ꝓrſus iter alios geſta:ſiue alter eoꝝ fuit i iu dicio litigãdo cũ alio.nã geſtũ ꝑ me cũ aliq:ꝛe liquis qͥ nõ fuerũt ĩ iudicio nõ ꝓdeſt neqʒ nocet ut. C. ꝛeſ iteꝛ alios acta ꝑ totũ ⁊.l. luciꝰ.fl. ð bis q no. ifa.et. . cũ oli ĩ fi. de cã pol. et ꝓpe. cuʒ ſi. Et ꝓcedit rła et ſi coſanguineꝰmeus liugaſſʒ ð iure meo. Mõ.n. mibi nocet niſi ꝛatũ babeqnt .l.i. C. qbus res iudi. nõ nocet: lʒ eiz ins adtmit tat conſanguineũ ad agendũ ꝓ coõiuncto cĩ cau tiõe debita: ut ĩ.l. ſed et bee.ff. de ꝓcu. .cſi nul li in fi. et. c. ex ꝑte decani de ꝛeſcꝛip.no m p boe facit illũ ꝓcuꝛatoꝛẽ: ut diẽ tex.nõbilis i.l. lij.fk. in di. ſolu. Sed cõſanguineus obligat ſe facturunm ꝙ coniũcta ꝑſona ꝓ q̃ agit bebit iudiciũ ꝛaii. ¶ Sexto qꝛo an ꝓcedat regla bᷣ poſita ſi ſcio aliquẽ ager noĩe meo et nõ pdico. So. aliqd ti git hic Inno. ſed pleni ĩ. d. c. . le decai ? di ut ibi dixi et. . aliqd ſubijciã. (Ser queꝛo q̃dã fuit accuſatus de hõicidio eriuſte oↄuentus uel cõfeſſus fuit corporalit᷑ punitus. tandẽ pp rit᷑ ꝙ nõ fuit ipſe ſed ſẽpronius. nũqᷣd ſepꝛoni debeat decapitari. ſeu ut vlictũ merei alit puni. dic ꝙ ſic ꝑ ꝛegulã hic politã res ĩter alios acta et ux expꝛeſſe quaſi ĩ teꝛmis nr̃is i.q ſemu de inkro. ac. Hec ob.ſi dicat quod iſiiss crialib⸗ ſiaſfacit fidẽ quo ad oẽs: ut..ci.q. F.l popla ribus.ff.de iureiur.qꝛ res imer a ios acla ñ oʒ patꝛocinaꝛi malefactoꝛi: ad hoc.l. denũclaſſe. . qꝛitff. ðᷣe adul.æ qð nõ. Cy. in.l.. C. q aec. no pyt. et boc exypſſe firmat Daliclres iee allos .C. qbꝰꝛes iudi.nõ noceti fi. ar faẽ opiie ao le. er nõ.i. c. ij. ð pur. ul.qð bñ nöbis. B ſulficlut quo ad regulã hit poſitaʒ ¶ Venio nuc S ſus exceptos.⁊ pᷣmẽ cum is eui primü de ca r⸗ actio uł exceptõ ↄpetebat ea. re ſuſtiuit ſeqnẽ tẽ agez. Mꝛo cui vchaꝛatoe. Pmo len⸗ an aend nl defenſio prio loco alicui compelere dican r. So. breuit dico eᷣ ad enz (opeiit prio loc hotentt m ſioi aſſiſie ge luſpegn ge inoff, ii boc helit r. apte in. , ſepe. ſo ci poſſit ſbi non inrecit giim reru bonli r neinonion niicnali ſolep en ron giner ſetüchio le deenlio. euicronis. YAe ot i in nmoole . 2inlt', (Sd ſo unne in n ciex ro ilt os lg. Go n n nt run duei ⸗ t niun touliy mi i , u. ii maſſnm udoũ lu ulini ſon. r luxerurmerdu t uees niceorol 1ſelleuer leigane ci Volatate mer ul.ſ. nuus ſchli E bie weg.: Bu n. ſheihugſnnr iloc eredin de deduorean Crecſtore de:en Nacrdr age didotne iund dennoterat norſſnn. C.d .xrr vel N n. o icür g retedens 1d dica ſb ſoc indeblore ſel ie⸗ aſſign ronem: uideg er gno gebtor ognorut nidet ſuo credlton ceclſle poreſtue agen pothecarigin uenn ppidiininz den iceo iceblon ſcenin ingci i S Ar nii ſſare li ej ai dennofe o h creg tor no oſſt inpeiri ede innus gn bſpotbearn inchtü u tielot ſip ppeate:⸗ Ccfenſop el lpectat. por tn iſe gſlunene *DRl Ians pedire doitore dei nnsehe po parotus eaſſumẽ utcim an lrei orex quo öbſtor Nult ei gekence ltor e colloce tel.e boe nibi lle ſioi dn, reer ſno c bißligohnn o cöh agiſintin nlintte ſupris n i ih ir ir fti ao inhitd ii lo i geig nri i⸗ ns omi n to i ettngn ie Cxſim lop in i t u ft .iacciiif cxci la gpechl A peut is ſcopuix ina ingtßi armv. HM n nbr wee i, mu nbei liCous na id M normn gc uls ocni mconmnguinei ad agendip coinngo i an Bedcemid Aabee tde endin KnRAN&N NNNWcNNNNdd ſuch üponmn Mdttddisiſin id edtdengines Wigſenunm coniücn n piagtdihk iti Swivin zain t ſll õ aico ⸗ de Zen del hnl id⸗ udechn a iiß idſi ae zBiin llms debütifl 8 Aciis in anni mi 1o o but geſei hneſing iil . “ l ann dicinmi ibi oſitin⸗ vl e egſeh imiimmaf⸗ i Ge re iudicata: actio uel defenſio cuiꝰ ẽ ius uel res ĩ iudiciũ de ducta: ſeu de cuius pᷣiudicio pᷣncipalꝛ agit᷑. Ad eũ uero qui põt aliqð intereſſe ulł pᷣiudiciũ ſaltẽ facti pretedẽ dicit᷑ fo loco cõpetẽ:⁊ potes iſtꝛui ex nõtis in.c.cũ deputati de iudi.æ uaria exẽpla potes colligere ex.d.l.ſepe. C PBrimo in debi tore qui bʒ pignꝰ obnoxiũ ex creditore.nã ubi cõtendit᷑ de ꝓpꝛietate ſeu dñio ꝛei pignorate cũ tertio actio uel defenſio primo loco ſpectat ad dehitorẽ qm dñiũ illiꝰrei ad eñ pertinet z ꝑicu lum ad eũ ſpectat pᷣncipalłꝛ:qꝛ illa ꝛe euicta ipſa tenet᷑ creditori ꝑſonalꝛ.l.cꝛeditõ qui nõ idoneũ pignus. ff. ſi cer.pe.⁊ põt agere creditor pigno raticia S debi orem ut ĩ.l.tutoꝛ.F. õrium.ff.de pig. act. Ad ipᷣm uero creditorẽ ſpectat actio ł gefenſio ſecũdario reſpectu bypothecarie quaʒ hʒ fo põt poni exẽplum in marito ⁊ ſocero ſeu uxore reſpectu rerũ dotaliũ.nã actio ſeu defen ſio prio loco ꝑtinet ad maritũ:qꝛ in euʒ tꝛaſiuit dniuʒ rerũ dotaliũ ↄſtãte mimonio:ut i.l.doce ancilla. C. de rei nẽ.¶ Ad ſoceꝝ uero ſeu uxo rem ꝑtinet ſecũdario ſaltẽ defenſio. ꝓpt᷑ ꝑiculũ euictionis. Idè pot dici in emptore æ ueditoꝛe 2 ſimilibꝰ. ¶ Scdðo qro quaꝛe in hoc caſu piu dicat res int alios acta. So. tex. in.d.l.ſepe po nit ꝛneʒ:qꝛ cum diſputet᷑ de ꝛc ad me pᷣncipalꝛ Ptinete ⁊ poſſuʒ remouẽ litigante a iudicio :ſeu in me aſſumẽ iudiciũ ſeu ꝓteſtari: non itẽdo ut litiget in mei piudiciũ ⁊ tacẽs uideor ↄſenti ⁊ ſic ille uidet᷑ litigaꝛe cũ uoluũtate mea ut.j.hoc latius ſubijciã. Et ꝑ hãc ꝛ0eʒ gl.? Haꝛ. in. d.·. ſepe ipugnant illud exẽplũ de debuore patiente creditorẽ agẽ:qꝛ cꝛeditoꝛ põt agẽ hypothecaꝛia ẽt iuito debitore:ut.l.cũ notiſſimi.C.ð pſcrip. xxx. uel.xl. an. Jõ dicũt ꝙ precedens rõn uen dicat ſibi locũ in debitore.ſed i eo aſſignãt aliã rõnem:uidelʒ ꝙ ex quo debitor pignorauit ꝛeʒ uidet᷑ ſuo creditori dediſſe poteſtate agendi by pothecaria in qᷓ nenit ꝓbãdũ dniuʒ devitoris. ideo ipi debitori ſcieti fit piudiciũ.¶ Sed do. An. nitit᷑ ſaluare illã rõeʒ ẽt i debitorẽ dicens. ꝙ ſz creditor nõ poſſit impediri a debitore ſuo quo minus agat hypothecaria inqtũ aſſummir diſputationẽ ſuꝑ ꝓpᷣetate:qꝛ defenſio pꝛio loco ad eũ ſpectat.pot tn i ſe aflumeꝛe iudiciũ ꝓprie tatis ⁊ ipedire ðditorẽ de ipſo diſceptare ex qꝰ paratus ẽ aſſumẽ iudiciũ.nec bʒ de quo cõq at credi or ex quo ðbitor uult eũ defendẽ fidelit᷑: poterit in ſibi aſſiſtẽ cꝛeditor ne colludat:ar.in .l.ſi ſuſpecta.ff. de inoffi. teſ.æ hoc mihi ſauſ plʒ cũ hoc nelit tex.aꝑte in.d.l.ſepe. — dico ꝙ cũ poſſit ſibi ꝓuidẽ ꝓteſtãdo i iudicio ꝙ non intedit ꝙ ille ſibi piudicet ſi obminit ur ille litigare ex ſuo cõſenſu.nã tex.iſte loqᷣrur cuʒ is ad quẽ pmo loco ↄpetit actio patit ſequẽtem agẽ: ſʒ ꝑ illa ꝓteſtationẽ ſatis apꝑet de ſua ↄtꝛa ria uoluntate:ad hoc.l.ſi debitor..i.ff.qͥ.mo. pig.uel hypo.ſol.⁊.l.ſicut..nõ uidet᷑.ff.eo.tit. et ꝙ. S. dixi de debitore:patiente creditorẽ agẽ ꝓcedit ᷣm gloſ.nr̃am poſt medium fᷣm xam pi Eut ſit indiſtincte uerum ꝙ ſententia lata contra cꝛe W i==n Crne 7 wduntg pur,dirnt A-Satunt ſmasnen Sgſ ſanã: ? ĩ hot habuit gl.reſpectũ ad pãdectas ãti quas ĩ quibꝰ ſũt origialia legũ qᷓ pandecte olim erat piſis.hodie vo ſũt florẽtie ⁊ ibi illas nidi: ſed alia ſia i.d.l.ſepe.hʒ oppoſitũ.ſ. .qn cꝛeditoꝛ patit᷑ debitoꝛẽ experiri ðᷣ ꝓpꝛietate pignoꝛis: ut faciat ſibi pᷣiudiciũ iĩ iſta hypothecaria ſi öbitor ſuccubuit ſuꝑ ꝓprietate:ſʒ jm iſtã lr̃am ob.il. li ſuꝑatus. ff. de pig.æ.l.pᷣſes.C.e.ti.ubi innuitur ꝙ iudiciũ agitatũ cũ debitore nõ nocet credito ri.ſj glo. iſta dicit ꝙ tenedo iſtã lam poſſet reſ ponderi ꝙ loquunt᷑ qũ ignorãte creditoꝛe debi tor unis ur Sʒ tũc aduerte.nã ceſſat in cꝛe ditoꝛe rõ.d.l.lcpe:tũ qꝛ ad cꝛeditoꝛẽ nõ ſpectat actio ulł defeſio prio loco ſu lerate dnij: ut .S. dixi ſʒ ad ipʒ ðbitorẽ.¶ Ite nõ põt creditoꝛ ꝓhibẽ ðᷣbitorẽ exꝑiri ſuꝑ ꝓpᷣerate pignoris q̃ꝛe plus plʒ mihi pcedẽs lr̃a ut loquat i ðbitore pa ticte. fateor tñ ꝙ ⁊ alia lia ẽ uera ĩ ſe ut pʒ i. l. p es pal.ubi dr ꝙ tin ĩ duobꝰ caſibus iudiciũ agi &αα sdunn agenk., . A=amze zie waen Sdamis tatũ cum ðᷣbitoꝛe nõ nocet creditori ĩ ſua bypo . thecaria.primꝰ ẽ cũ põt docẽ ðᷣ colluſiõe vᷣbito ris. Scðs cũ nõ cã cognita plene fuit ↄdenatuſ ſʒ forie ꝓpteꝛ ſuã ↄtumaciã.⁊ puto ꝙ regłari fiat ſibi pᷣiudiciũ nõ ꝑ rõnes pᷣdictas:ſʒ ꝑ id qð hic ſubijcit᷑ ĩ fo caſu excepto:qꝛ.ſ.paſſus eſt eũ a quo cãm habuit exꝑiꝛi.ex quo emi ſciuit ðbito rè ſuum a quo habuit ius pignoris experiri de proprietate pignoris ⁊ ſibi non reſiſtit nec fuit proteſtatus de iure ſuo uidetur de uolũtate ſua fuiſſe litigatum. Et per hoc poreſt iudicio meo recte poni exẽplũ in ſecundo caſu ĩ textu excep to ut iteꝛ primũ ⁊ ᷣm caſũ notet᷑ ̊ diueꝛſitas:ui delicet ut primꝰ caſus ꝓcedat qñ is cii pᷣmo lo co ↄpetebat actio uel defenſio ꝑmiſit ſequentẽ agere. ¶ Scðs ꝓcedat qñ nõ ↄpetebat ſibi pꝛi mo loco actio uel defenſio:ſʒ ꝑmiſit agere illu a — — quo cam habuerit. EEr quo eniʒ actor iuꝰ diſ putauit ð ſuo iure ⁊ iſte tacuit uidetur egiſſe cũ ſuo conſenſu ¶Et in hoc loquitur tex.iſte ma gis ſpecifice ꝙ; m dict a.l.ſepe.nam ibi ſolum ex cipitur primus caſus ⁊z hec conſiderano plus mipi placet quã dictum do. An. dicennis ꝙ in effectu eſt unus caſus exceptus: quia primus caſus eſt ratio ecundi: quia non ad actorem ſed ad ſucceſſorem ſpectat primo loco actio uł defenſio ꝛc. Sed profecto ſecundum hoc papa inepte excepiſſet duos caſus ( Item ego de di nibi exemplum in cꝛeditoꝛe patiente ad quem no ſpectat actio uel defenſio pꝛimo loco ? tam propteꝛ ꝛationem ecundi caſus fit ſibi preiudi cium. Et per hoc habes etiam ſecundum caluʒ declaratum æ exemplificarum. ¶ Sed antequa deſcendam ad alios caſus ultra tex. quero/ an ditorem preiudicet debitori ſcienti æ⁊ econueꝛſo 1 So. primo reſpectu creditoris diſtingue ſic pꝰ Hirtoum in d.l.ſi ſuperatus: ꝙ aut debitor fuit uictus antequam pignori rem traderet: z- indiſtincte ſententia nocet creditori: quia non potuit plus iuris in alium cranſfeꝛꝛe quam ipſe me npIorn we damn „11 ¶ Se re iudicata. baberet: ut in. e. nuper ð dote poſt di. re. 2. l.tꝛa dicio. fl. de aq. re. do. æ ꝛſoluto inre auctoris re ſoluitur ius ſucceſſoris: ut in.l. lex uectigali. ff. de pig. Aut primo obligauit ? poſtea fuit uict ? tunc aut cꝛeditore ignoꝛante ⁊ ſibi nõ preindi cat:ut in. d.l.ſi ſupeꝛatus ſecundũ cõmunẽ intel lectũ:aut cꝛeditoꝛe ſciente:⁊ tũc aut ſentẽtia fuit lata cõtra debitorẽ contumacẽ ⁊ creditori non piudicat: ut.in.d.l.preſes.C. ð pig. ſᷣm unã lec. 7 ar. in. l.papianus. meminiſſe. fl. ð inoffi. te ſta. Aut debitore preſente:⁊ tũc aut preiudicat cꝛeditori: ut in. d.l.ſepe ſcdᷣm unã lec.⁊ in. d. l. p ſes aꝛguendo ꝑ locũ a ſpeciali. Illud aũt quod dictũ ẽ de ſentẽtia lata cõtꝛa debitoꝛẽ ↄtumaceʒ intelligit nõnteꝛ Bar. quãdo paſſus ẽ cauſã eo contumace liquida:i tũc eiʒ magis ꝓpter cõtu maciã q; ꝙ malã cauſam habuerit uidet᷑ ſuccu buiſſe:ſed ſi totã cauſam tractauit pns ⁊ allega tionibus interfuit:licet in ipſo actu ſententiãdi fuerit contumax putat ipſe ꝙ ſentẽnia preiudicʒ creditori:qꝛ eius preſentia nihil tũc fuiſſet oꝑa la: ut.i.ſi rem. F.fi.ff. de euict et nota hoc dictũ qꝛ facit ad multa ⁊ allego in ſili Inno. in. c. ray naldus de teſta. parũ poſt prin. Dredicta nera niſi debitor ꝑ colluſionẽ ſuccubuiſſer: ut in. d. l: preſes: ⁊ hec de primo. ¶ Reſpeciu nero debi toris diſtingue ſic poſt Mar.in. d.ſ.ſepe. ꝙ aut creditore agente fuit reus abſolutus:quia non ualuit obligatio pignoris uel alia cauſa non cõ cernẽte qniuʒ: æ tũc indubio nõ preiudicat debi rori:ar. in.l.cũ querit̃ cuʒ ſequẽ.ff. de excep.rei iudi. ? in. c. fi. de cã poſ.æ ꝓprie. Idem ſi ſuccu buit creditor:qꝛ nõ ꝓbauit de dnio debitoꝛis. nam debitor poterit poſtea agere rei uẽdicatio ne:qꝛ ad aliũ finẽ fuit queſitũ de dnio in primo indicio ꝙ; in hoc ſcdᷣo:qꝛ in pꝛimo ad effectum hypotbecarie.nũc uere directe agit᷑ de dñio:iõ ñ obſtabit debitori exceptio rei iudicate.d.l.cuʒ querit᷑ ⁊ dicto.c.fi.et qð notat᷑ in.l.iulianus.ff. de condi.inde.in glo.magna:aut ſuccubuit: qꝛ reus aſſũpſit ĩ ſe onus ꝓbaãdi et ꝓbauit ſe dum 2 tũc preiudicat debitori ſciẽti:⁊ h̊ caſu ꝓcedat q.l.ſepe.et iſte tex. et ꝓ h̊ tex.i.d.l.ſepe:ð pſup. poit ꝙ agebaĩ ð ꝓpetate pignoriſ. Itẽ pᷣdcẽa vᷣa ſi plene fuit cogniiũ de ꝓprietate pignoꝛis ſeu de qñio.alias ſecus ar.in.l.a diuo pio..ſi ſuꝑ rebꝰ. ff. ̊ ꝛe iudi.? qð nõt᷑ in.l.ij. C. ð or.cog. 2.l.penulł.fſ. de his qui ſunt ſui uel alie. inꝛ. naʒ dominiũ uenit incidenterĩ bypotecaria: iðo nõ preiudicat ſentẽtia in eo ꝙ uenit incidenteꝛ ſen per modũ cauſe.niſi prius de illo fuerit cognitũ ut nõ in iuribus: ꝓxie allegatis et dixi in. c. cuʒ eccleſia ſutrina de cã poſ.æ ꝓprie. er dis in fert. Har.nõ ſufficeꝛe debitoꝛẽ ſciꝛe ꝙ cꝛeditoꝛ agat hypotecaria:niſi ẽt ſciat reũ aſſũpſiſſe onꝰ ꝓbandi ſe dñm qꝛ ut patet ex predictis in hoc ſcðo caſu fit ſibi piudiciũ ⁊ nõ in primo.ſed in creditoꝛe cõuẽto ſatis ẽ ꝙ ſciat litẽ motã: quia diſputat᷑ de dnio pꝛincipalit᷑ et dado ſibi pignꝰ uidetur ſibi permiſiſſe defenſioneʒ. ¶ Adde ad pᷣdicta aliã limitationẽ bonã qua; ponit Inno. in. c. ſuboꝛta. S. e.ubi dicit ꝙ nõ ſufficit què ſ re litẽ motã:ad hoc ut ſibi in inꝛe ſuo Pinat niſi etiã ſciat ſibi ius in illa re ↄpetẽ. PDe boe qꝛ ĩgnorãs nõ uidet᷑ ↄſentire.l.ſi mulier.fj zi offi. teſta xxxviij.di.placuit¶ Sed ar. 3 P 8nn exemplũ in tempore ⁊ uẽditore = marito ui ꝛe ſeu ſoceꝛo:ut factũ actoꝛis pᷣiudicet ſuech ⁊ ponit etiaʒ tex.in.d.l.ſepe ⁊ glo hic. ⸗ ſit uerũ ſimplicit. aduerte ſi actoꝛ puta nendito uel uxor ſeu ſoceꝛ afſumit defenſioneʒ ſuꝑ pe⸗ tate rei uẽdite ſeu ĩ doteʒ date marito ſeu epto re nise mel dl fit ei preindiciũ ſi actor ſuccũ . r agit. et uidet tũc ñ fiat pindiciũ marito uel ẽptori. qꝛ cũ iſti nõ habeãt actionem cũ dñinʒ ſit traſlatũ iam ĩi marit 2? einptoꝛẽ. ex go ageꝛe ñ potueꝛũt:qꝛ ſine actione nemo expit̃ il.ſi pupili.. uideamus.ff. de nego. geſ. de in dicijs. exaiata cũ ſi. Itẽ ſi uxoꝛ uel uẽdiior egit 2 ſuccubnit ſatis regulaꝛiteꝛ ſuccubuit.qꝛ ñ põt ꝓbaꝛe ſe dñʒ. ergo ñ dʒ piudiciũ geneꝛaii ſuccel ſoꝛi ut maꝛito ſeu ẽptoꝛi habẽti dniuʒ ⁊ hc prẽᷣ uidet᷑ tenere glo.in.d.l.ſepe ⁊ ad illũ tex.q dicit 2 pᷣſupponit ꝙ iſti pnt expeꝛiꝛi.dicit ꝙ ill vbũ ponit᷑ ibi ꝓ defendeꝛe:⁊ ita ſentit glo.nfa h mo dicũ an finẽ. ¶Sed finalit bec glo.? Inno.te nent cõtrariũ dicẽtes:ꝙ Iʒ de iuꝛe iſti ñ poſſint ageꝛe tñ ſatis ẽ ꝙ de facto egeꝛũt nec fuerür . ſucceſſores ꝛeuocati.nã hoc ipſo ꝙ paſſi ſomt ui detur ex uolũtate eoꝝ iudicatũ: iõ eis pindicat ſentẽtia lata cũ eoꝝ actore:⁊ ꝓ hoc iſte ter iſe cũdo caſu qͥ loqᷣtuꝛ indiſticte ⁊ tex in. d ſſepei v tu aũt. ubi fit mentio de actione ? delenſide, HBar. in. d.l.ſepe ſic diſtiguit ꝙ aut neditoꝛ me us agit uel defendit meo noĩe:? tüc ſuia lata cõ tra eũ mibi non pᷣiudicat.ſiue fuerim ſciens ſine ignorãs: niſi ratũ habeã: ut in.l.i. C. qui res in. nõ no. rõ ẽ qꝛ hoc caſu iſte agit de iuꝛe qo meü eſt: non de eo qð metũ hẽat ⁊ ſic ceſſat poſita bhic ⁊ in.d.l.ſepe.ꝓhibere eiʒ nideor ex quo in utilit gerit negociũ meũ qð appaꝛet ex eo: quia uictus c.l.iij.S.ĩ hac.ff.iudi.ſol. Mihi hot 6i ctũ nõ placet:qꝛ ſi ſcio ilũ agere noĩe meo? n ꝓhibeo uideor ſibi dare mãdatũ. Aut inſur git pꝛeſũptio ꝙ bẽat mandatũ: ut inſti per quos ſo agere po. nõ. Inno. in. c. ex pane dean de reſcrip.⁊ ibi plene dixi. nec ueꝛuʒ eſt ꝙ agendo noie meo inutiliter agat: quia ſi bot eſtern ad mirterent iuꝛa conſanguineum conſanguinco nec debet inſpici euentus quia ſans en ꝙ bene incepit.l.ſed an ultro.ff. de neg. . ⸗ iidieiord debemꝰ iterpretari:e t. . dini Ne ꝛegula ẽ tacẽs habetĩ cõſentiete e qao ed⸗ impediꝛe actũ qui geritur ? nõ unpedln 000 .l. gayus.ff. ð pi. ac. dixi plene ic. none de p u quare puto ꝙ ſiue actoꝛ meus ſiue alius 1s . nomine meo pro iuribus meis: ? ego ſcio ? contradico uideor tacite conſentire 2 dare bi mandatum uel inſurgit preſumptio mandal: geſ. Ne fanore urt. Ni g eigit izſ re rbſeimit Neg, ſient in onnpetet citleg be⸗ hes declat, goi pbo Nan ilſt uſch lf,e. tal Miden er Hi eni l̃ pa r x qrfijti alſci lereptle ir poſia. gb maiß dor ſc tontr: cins, Co p ino ma luloni torce raogra imnad pinumn que nbi reſemuo iulumo = eren ale udibadet di cus dader Genind r rde is nede igindet Iams Woce ueniitnd & tde l hhne ien pei a tcco gere: ſit notel des ini al niſed c liod pcedlt er Pulegio ſpi mibmno.xide poi ili C. e eyfic ua. crl t ondiſes itein hn glio cib qn ic hs poſlit vende M deſo cion wiſto:i i pbpincicn cio ipreſn t ll. Cc di Erplos ſing no o wbikſans op coiongire pot lam nencereitn ing dot gol n 4l genen ey fſen ci grinn ci & lert ..bene dE lert g.lbene a zenone C. de ahi ſe inne Ini ch teligi llns . ide⸗ Nit ren ſuam vöne hoſſeſt H inenclio ſrnn n ſlofisqp hed Aſs nigengg d fr iid uo no. qꝛ muſti ni D ßtüan iülns ign 1. it ileleaniii (qus qn quis het ſem coen ci nifnl.cömuns ſon⸗ Pelacen fouindnociniran niute gebiri uno ir ui Pypllo⸗/ eaw zi rſunhtt ins egllenien ſunbit i bar ſeijeho ihzicti Penit ſo mmuo ia ipwi heber diſßrie ati merhu lirenllin ii elppynr gifm nuiidirg iof⸗ pmi ipofltrr ilni go it rin i n iuſfargbe An vrcumni diimſc ur ii woſn grn lns rſuo gau rm ſunſores moeni ni boe pog i mu Amr er vrme cop ndicni id ds Huciant imaundA dNen erer ñä õ Br ndleeſc igtgmudmn õ ſoetüfitn m ci nibinon pwlierſikſuninſiß, woris niſ ui bpännlitn ddi ndor te ſe grdeef Grwondetdcd m dintſt chrin Neinilir ainn — ETN miminan⸗ iai hig is Me mheg “ rdir ni i id, s, lensfot n munmn i A1 14* „7 26 —°πρπ . ¹ 2 h, 4 on d Ann * J —— C Dere iudicata. Kedeo ad uerba r. Aut actor meus puta uenditor uel ſocer agit ſuo noĩe non expᷣmẽdo ꝙꝙ uẽdiderit uel in dotem dederit:et tunc aut ſẽ tẽtia ſimplꝛ fuit lata õ eñ qꝛ ñ ẽ dũs:⁊ tẽ h ſnia ñ nocet ſucceſſori:qꝛ ueꝝ ẽ dicẽ ꝙ illo tpᷣe actoꝛ n erat qñs:qꝛ iaʒ ĩ aliũ trãſtuierat dñiũ:⁊ ſic ẽp tor agẽdo ꝓ dnio ſuo ñ uenit ↄ porẽ ſniã imo approbat illã dicendo ꝙ actor n erat dñs:ſed ipſe.⁊ h̊ cau põt ꝓcedẽ ↄria opio. Aut ꝓnũcia tum fuit rem ñ eẽ acroris adiecta cã:qꝛ ille a qꝰ actor habnit pᷣus illã rẽ alti dõauit:uel qꝛ reus ↄuẽtus ꝓbauit illã rẽ eẽ ſuã:⁊ tẽ pᷣiudicat tẽpo ꝛi ⁊ uiꝛo ſcienti cãm ſuꝑ hoc agitari:⁊ ꝓcedat hᷣ cãu op. Inno.⁊ gl.nre:requirit tĩ Bar. ꝙ ẽp tor ſen maritus ſciuerit ꝙ de ſuo dnio agẽt᷑:ſiẽ 5. dẽʒ fuit ĩ ðpitoꝛe. In actoꝛe vᷣo defẽdete ſuf ficit ꝙꝙ ſucceſſoꝛ ſciuerit ilũ eẽ ↄᷣuẽtũ ſuꝑ dñio: qꝛ illico diſputat᷑ de iure ſuo:ideo dʒ obuiaꝛe ſi uult euitare pᷣiudicium.oʒ gꝰ ĩ ſnia ut alti iferat̃ pᷣiudiciũ ꝙ ille p loco hẽat actionem uel ꝑmi ſerit ſuum actorẽ agẽ ⁊ ꝙ fuerit diſcuſſũ ð ſuo iure ⁊ b ſciuerit. Irẽ ꝙ ſciuerit ius ſibi ĩ illa ꝛ competẽ ut. S. dixi:? ꝑ hec hẽs declãtum tex.et glo. ĩ Vbo Item fallit uſqʒ ad fi. tex. qui ſolũ tẽ dit ad declãtõem tex. Nãc ueniã ad cãus excep tos ey tex.? quero: nũqͥd ſint alij caus in qbus fallit regnla ĩ tex. poſita. So glo.nr̃a ĩ p̃ᷣma par te dicit ꝙ ſic ⁊ ponit ſeptẽ cãäus. Ego icipiã ab nltimo tanqꝙᷓ a faciliori æ ordie retrogrado ue niam ad pᷣmum quẽ mihi reſeruo ĩ ultimo taqᷓ; H PMrimus igitur cãus ẽ i.l.ij. E. de coi reꝝ alie. ubi habet̃᷑ ꝙ ſi fiſcus habet rem cõem cũ pᷣuato põt rõe ꝑtis uedẽ totã:nec pi * uatus zuocare uenditionẽ ẽt rõe ꝑtiſ łʒ poſſit ꝑ tem pcij a fiſco petẽ:⁊ ſic nocet res int᷑ alios ac ta:ſed dic ꝙ illud ꝓcedit ex pᷣuillegio ſpali fiſco tributo.⁊ idẽ ꝓbat᷑ i.l.i. C. ð uẽ.reꝝ fiſca:cũ p ua.cõi.li.x.ꝙ e nõndũ:ſecus ãt ẽ in rebus cum alio cõibꝰ:qꝛ tũc ſʒ q poſſit uendẽ ꝑtẽ ſuã ꝓi diniſo ſocio n ꝛeq̃ſito:ñ mñ ꝑ ̊ pᷣiudicaꝛe põt ſo cio ĩ ꝑte ſua.ut.l.i.C. cõi.diui.Et ꝑ locũ a ſpãli ſing. nõ. ꝙ ubi fiſcus nõ hʒ cõioneʒ i re priuati põt illam uendere ita ſing.dicit gloſ.in.d.l.ij.æ .d.l.i.de uen.reꝝ fiſca.cũ priua.cõi.Ex quo in fert ꝙ. l.bene a ʒenone.C. de q̃dri.pᷣſcrip.q v inuẽ Zriũ dʒ itelligi qñ fiſcus ſeu imꝑator credi . dit rem ſuam ꝛõne poſſeſſionis quã hebat:tunc ei uenditio facta ꝑ pᷣncipem tʒ:⁊ tũc ñ dʒ infrin gi. ſed is cuius ẽ res dʒ agẽ ad pᷣciũ ↄtra fiſcuʒ: quod nõ.qꝛ multi errãt i intellectu illiꝰ.l. (2 cũdus caãus qñ quis het rem cõem cũ pupillo: ut in.l.ſi cõomunẽc᷑.ff.quẽadmodum ſer.amit.ubi pʒ:ꝙ ſi quis hẽt cõem fundũ cũ pupillo retinet ſeruitutẽ debitã fundo łʒ illa n ntat:2 h eſt ex ꝑ ſona pupilli.ſicut eni nõ currit pᷣſcriptõ õ pupil lũ: ut.l.fi. C.i qui.cau.i ĩte.re.nõ ẽ ne.ita nec õ maiorẽ hñtem fundũ cõem cũ pupillo:⁊ ſic pro deſt res int alios acta:ſed dic H̊ ꝓcedẽ ꝛõe indi uiſibilitatis. un ĩ indiuiduis qͥs ↄſeqt ꝑ ſocium ꝓ non põt ꝑ ſe:ar.i.c.ſacris de ſepul.? ꝙ le.2= nõ.in. c. qᷓmagnum. xxiij. q. liij. ſecus aũt koret ubi pᷣiudiciũ maioris eſſet ſeꝑabile a pᷣiudicio Pupilli:at.eoꝝ q̃ le.? nõ.i.c. cũ ueniſſent ð iſti. ĩ fi. Kertius caus ĩ re indiuiſibili æ maioribꝰ cõi:ut i.l ſoci..ſi fundus.ff.ſi ſer. vẽ. ubi pʒ qᷓ ſuia lata pro uno uel unum ex dñis inſolidũ ꝓdeſt ⁊ nocet alteri ĩ re idiuiſibili:puta ĩ guitu te.ſimile quod le.æ= nõ.i cã appellatiõiſ:ut in. c. Vna ſnia.j.de ap.ubi de hoc:⁊ illud ꝓcedit ut dixi rõe iĩdiniſilibitatiſ. uartus caus i que rela inoffi. teſta.nt in.l.papinianus..memiſſe ff. de inof.teſta. vbi pʒ:ꝙ ſiquis ſuccubnit in qᷓ rela inofficioſi teſtiĩ ꝑdit ꝙ ex teſtõ ilio conſequi potat ⁊ applicat᷑ fiſco:⁊ ſic ſñia ꝓdeſt fico:licet fuerit ĩ iudicio:æ hoc ideo:qꝛ ſnia declãt illuʒ idignum legato:merito fiſcus põt illud idẽ tan quam ab indigno auferre.tal eĩʒ effectus neceſ ſario ꝛſultat ex illa ſñia:ſecus qn ſnia põt reſtiĩ gi ad certum effeciũ.OQAuitus cãus i cã filia tionis: ut ſiqs ꝓnũciat᷑ filius dʒ hẽi ꝓ tali quo ad oms:ut i.l.i.i.fi.⁊.l.ij..iij.i pᷣn.ff.ð.li.agn. Aduerte aut ſnia fertur ſuꝑ filiatione cũ pꝛe et tũc pᷣiudicat ⁊ facit fidem quo ad oms agnatoſ ? cognatos trabetes ius agnatiõis ſeu cognati onis ex illo cõi paꝛente:⁊ hoc cãu loquũt leges .5S.alle.fuit eiʒ talis ſententia lata cũ legitimo ⸗ tradictore.æ idẽ eſt quo ad oes ꝛeſpectu iuris ⁊ intereſſe publici:qꝛ cũ legitio Sdictore lata fuit. Alijs vo qui nõ ſũt ð cognatõe nõ pᷣiudicat q* ad eoꝝ pᷣaatũ ĩtereſſe:qꝛ qꝰ ad illos pꝛ ñ eſſz le gSitimus defeſor:ar.hic. Illa eni qualitas decia rata ↄcernit certũ genus ꝑſonarũ.ſ.illos de illa cognatõe:iõ ad eos dũtaxat reſtringit᷑. Si autẽ fuit lata ſnia inteꝛ paꝛes puta iteꝛ ↄſanguineos: tũc illa ſnia nõ facit fidẽ quo ad alios:qꝛ reſpec tu iſtoꝝ agit᷑ ðᷣ ſpãali ĩtereſſe:ideo ſũia nõ extẽdit ad alios effectꝰ:ar H̊ ⁊ i.d.l.ſepe.ff. ð̊ re iudi.æ= hoc ĩ effectu noluerũt Ja. ð are. æ Cy. in. d.l. in genuũ.ff.de ſta.hominum ſequit Hal. in. d.l. res inter alios.C. qui.res iu.nõ no.do.an. hic 27 ꝑ Inno. in. c. cam qui fi. ſint le.¶ Et ꝑ bec i fert᷑ ad deciſionẽ alterius qõnis:quid dicenduʒ ĩ ca legitimanois. Inno.i.d.c. cãm refeꝛt nariaſ opi. Quidã dñt ꝙ ualet ſolum inter illos inter quos ſniatum eſt: v reſpectiu unius poſſet iudi cari legitimꝰ ⁊z reſpectu alterius cũ quo poſtea agitur poſſ iudicari illegitimꝰ = ualeꝛet ntraqʒ ſnia. Alij dnit contrariũ ut. ſ. ualeat quo ad om nes. Do. an. bic ⁊ ibi cõcordando dicit: ꝙ aut agitur ad priuatum intereſſe:æ tunc ꝓcedat pꝛi ma opinio:aut reſpectu iuris publici: ita ꝙ ſen tentia nõ eſt reſtringibilis ad certas perſonas: ? tunc facit fidem quo ad oẽs:quia non poteſt eſſe legitimus quo ad unum z illegitimus quo ad alium Hoc ultimum placet:ſed reſpectu pꝛi mi memon dic ꝙ aut fuit actum cum patꝛe: æz tunc idem dicendum quod. S. dixi in filiatione eadem ratione.aut cum pari ⁊ pꝛocedit illa opi. ⁊ hoc uoluit Hal.in dicta.l.res inter alios.Et idem dicit eadem ratione in ſententia lata lupe:ꝛ „%i — — . ¶ Ve re iudicata. patria poteſlate. Et iem dic quando ſententia fuit declaratoria reſpectu rei: ut ſi fuit ꝓnuncia tum iſtẽm fallum: de q' ꝑ Inno. in. d. c. cauſaʒ. Sextus caus ĩ ca libeꝛtatiſ.nã ſi ꝓnũciatuꝛ qͥs ingenuus babetur ꝓ ingenuno quo ad om’i d.l. ingenuum. ff. de ſta. ho. qdᷣ limitauit Inno. in. d.c. cm q fi. ſint le. cum ẽ cã ingenuitatis ex ſeruitute. fl. de li. cã. l. diui: ſecus ſi ex libertare dicẽt ſe ingenuum. fl. ð inge.l1i. z. l. pꝛonũ: ? cũ boc dẽo trãſit ̊ Jo. an ¶ Sed iu nide glo. i. d. l:i.que recitat hanc opi.quoꝛũdã ãtiquoꝝ ⁊ po nit aliã que nidetur ueriõ: ꝙ. d.l. i. . l. patronũ ꝓcedũt qñ n interuenit legitimus contradictõ. ſi ãt interueniſſet legitimus gdictor puta qns: tunc ſñia facẽt indiſticte fidem quo ad oms: ut in. d. l.ingenuum: æ hanc opi. ſent ibi HBar ꝗ ĩ boc articulo ſic diſtinguit:ꝙ aut iudiciuʒ ẽ agi tatum cũ iuſto Sdictore aut non. MDrimo caſu aut ſententia declãt eum ingenuum. ? tunc facit ius inter omncs: ut. d. l. igenuũ: niſi detegatur colluſio. ut. l. i..ff. de collu. dete. Aut ſñia gecla rar eum non eſſe liberiũ uel ſeruuʒ glio agente: 2 tunc n facit ius quo ad alios: ut.:.diui frati eß F.i. ff. de lib.cã ⁊ uide ibi bo.tex. pe fi. an ſline ↄdictorio poſſit qͥs petẽ declaꝛari ſe ingennum 2 per Inno. in. d. c. cãʒ. cudo cau pncipa li qn in iudicio non iteruenit iuſtus Zdictor: et tunc ſũñia n facit ius:ut in.l.cum non inſto. ff. ð collu. de. æ ibi habet ꝑ glo.quis dicatuꝛ legiti mus pdictõ. ¶ Sed dices cur tam uarie ſtatui tur in legitimatiõe filatione æ ingenuitate: dic q legitimatio põt reſiringi ad certum effectuʒz. filatio vo eſt reſtringibills ad certuʒ genus per ſonaꝛum. ingenuitas vo n eſt reſtringibilis ad certas perſonas:ſed oms equaliter cõcernit:iõ cffectus huius ſententie eſt magis magnus. ¶ Et generaliter circa hãc mãm dic poſt Bu nur ſids, 10 A dee ni. ? Mal. ĩ.I. ꝛes inteꝛ alios preall. ꝙ ſex cõcur rentibns ſñia facit fidem quo ad omnes. Mri mo requiritur unũ in pᷣncipio caulſe.ſ. ut intue niat legitimus Sdictor. d.l.cum ñ iuſto:æ quis dꝛ legitimus ↄdictor collige ex pdictiſ. Secudũ & neceſſarium ĩ ꝓgreſſu.ſ.ꝙ defendat cm ⁊ ſit pñs:alłs potius ex ſua contumacia uẽ condẽna mus qᷓ; ꝙ br̃et malam cãm: ⁊ iõ alijs ñ nocẽt:ut i. l. qui ꝛpudia. S. cum ↄ. ff. ð inof.teſta.⁊ o ſatis dixi. Tertium eſt neceſſariuʒ ut ſnia ferat: ut ðᷣ claratiue : ur ĩ. d.l.ingenuum. Nuartum ẽ necel ſarium poſt ſñiam. ſ.ut ñ detegat᷑ colluſio. Qui tʒ ut cã ſit talis nature que omnib pꝛeiudicʒ Sextum ꝙ cã ſit ordinaria ⁊ agatur pᷣncipalit᷑ ꝓpt ſe. que eni incidenter decernunt᷑ ius non fa ciunt.l.iudex.ff.ð bis q ſunt ſui uel alie.iur.⁊ hec duo ultima poſuit Mal. addendo ad dicta Butꝛi. Et ceꝛte ſine illis ſatis in effectu ſufficie bãt dẽa Bu. que autem ſt ſũie illius nature qᷓ alis pᷣiudicent:dic ꝙ ille quaꝝ effectꝰnõ ẽ ꝛeſiꝛĩ gibilis ad cerias perſonas ut pꝛedixi. Et ponit Hal. multa exempla in loco pᷣalle¶rimo in nia que irrogat infamiã:q eſt qdã lepꝛa ⁊ ſeq̃ leproſum quocũqʒ ſe uertit.i.q.i.cito turpemn. nõ. in.l.ex ea de poſtu. facit.c.teſtimoniũ den. ſti. æ per Fre. ↄſi.xxiij. Secundo in ſũia d co tatõis qᷓͥ ẽ quedã mors.l.i.iĩ fi.fl.de tad Ter tio in ſñia excommunicationis ꝗ pꝛin Tei nat oſoꝛio ſicut feridum cadauer: ut ꝓbatur. xi. q. iij. in. c.i.de treu.⁊ pa.⁊ hoc qñ ꝓbatuꝛ ne catio.quid autem ſi ꝓbatur ipſa eregichlio fe uiam exceptõis:nũquid illa ꝓbatio facit ſcen ad alios effectus. dic ut dixi poſt Inn.i lcen dilectus ðᷣ oꝛ.cog. Quaꝛdo in ſñia exili ſicte ni:qꝛ reſp.non diuidit ſe.ff. de cap dl haniſne ne. F. ͥ deficiunt. Quito in actiõe populan: 1 non põt lieri niſi ſemel: ut.l. eum qui. F.i Peun laribus.ff.de iureiur. Sexto in ſnia lata ſu colluſi ione: quia ſumiliter non põt ferri niſi ſane l. ij.fl. de puaꝛi. Septimo in ſnia lara ſup mii monio ĩter maritũ ⁊ uxorem:qi ipli ſüt prcipiu finis:⁊ tota maſſa mr̃imonij in eis eſt: uri. lii in fi. ff. de li. ag. ⁊ nõ hunc cãum:qꝛ facit ad-f. dicẽda.Octauo in ſnia lata ſuꝑ patria piate uł i filius ſit legitimus: qꝛ qõ ſtaius et piudicia lis:ut iſti.ð ac.S. pᷣiudiciales.et hoc ueꝝ ſecũdũ eum qñ ĩiter prem et filium ſententia feri:quorũ pᷣncipaliter et diꝛecte ius E. ſecus ſi ĩter copanel ꝓnunciemmr.i.non cũ ipſo fonte gñationis im JYa. ð are. ?æ Cy. in. d.l.ingenuum: q inter alios puta fꝛatꝛes nulla pᷣindicialis actio cõpeit. NMono in ſnia lata ſuper iure eligendi eꝑeco res que pᷣiudicat electo patieti: qꝛ cã cois e qr. in. d.l.ſepe et nõ.hᷣ de quo.j.latius dicami ſep timo caſu pꝛincipali. Decimo in ſententia hin 3 unum que mãdatur executioni 5 alium: u.. fi. F. ulti. C. de excep. rei iudi. per Inn. in. d. c. cãm. Andecimo in ſnia lata ſuꝑ etate:urd etate. ff. de mino. Duodecimo quado tractitur de cõditione ꝑſone. Mã tunc ſnia afficiens per ſonam facit ius iter oẽs: utputa ſi quis ꝓnũictia tur clericus uel laicus iſtius originis uel illius .l. quotiẽs. E ð decuri.li.x. Quid aũt ſi ꝓnun ciat᷑ aliquẽ eſſe uaſſalluʒ reſpectu talis feudi. Nẽ Hal. ꝙ hec qõ non ẽ ꝓprie de ſtatu peꝛſone h de qdalitate pꝛimonij:qꝛ iſte ſtatus pot a ꝑſona remoueri:? ſic nõ bet infalibilẽ cãz ſeu peſpein am annexaʒ de neceſſitate. ? idem putat de ſnia lara non ſuꝑ origine ſed ſuꝑ domicilio. Di onte ꝓnunciaretur aliqueʒ eſſe alcripticium uel cenſi tum: qꝛ iſte eſt proprie ſtatus perſonaruz ? imo bilis: ut.l. quéadmodum. C. de agfl. cnſl.li. xi. putat ſententiam faceꝛe ius quo ad omnes. HPHã iſte ſtarus eſt differens ab glio ſtamn:ct bet quẽdam ſpẽm ſeruitutis:q nomini ſint ſemi: ut nõ. inſti. de iure ꝑſo. poſt půn. ¶ Et nõ bene hꝛe dicta et uolui omnia itercſerẽ: qꝛ pdictis pot inſtrui diligenter ultra doc. nlos hie An ⁊ añ ſententia extendatur ad alios ubicũqʒ ſententia declaratiua certe qualitatis ad perſonam. Et tʒ Hal.id quod. S. diyi tene Inn. ? Ha. i bi ſententia non facit ins nec pPboes faciunt: et idem eõ ut pꝛedixi. Ieʒ tenel id að. . diyi tent lorisn chnis. . d e ⸗ ziois diunctio fnin mnn deamur polins aig in odium nuumnh ſicin cie n ) les gunter ſ iluc ,llti guob' Callans, ſipbei )rinnb iſpectonen opnye tne mo tet niſimn ſlloſe ſt Gdo iteblyer babll ein 00 dor blniCcſe inl n uutuintbeXρα. mp ruen Gyiinme ulims alib an cz ſere hn, Alcius danel ſi le uhe i. lpouecrenpli ior mmcoꝛcinitoꝛe un ur cy ſnin hin 5 unum iclcerelenut o in iundas Pal.? 09go in Alecnsih deſind Sed Innd a Dod doe dittincte non adrtirunt där d oordſnr danetur pprer trim bot ti non pindican o tori.nullum ei us occurrit in exs c non ſatus ex ui ccuſatonis aſterius damnemr. numn patigturmniſt in auibuſcan galbustn Ge mieſangt biſsid ſbis neceheng ,2 N. qi H.nenmn Hſ gnit ann 1 ad iun lignuin go hnlenncin tur qn in orqimop cegop einſtino acleo notorinatſ non eſetgamn tos:tſ orginatores zAuetinz0 umag ngtoreg pſop qſeient os in terhoepunfi orrit iunsoni fuato:de gcen euigenti ee Nell uidentia , c d nfan a lureur E ſnli giit pizlin gti⸗ nllnes er tg 3 Agordinno n ſinien Hin depc,ant W Rüwtntr atid Populnig ixum Sn ndl ſi in ikguin n in inſin Uiii Aaumnintin am qi im fmaſflin innnt liicvi iummim adium igs ſnoſ in in umimn./ wyci ſo ſnecfnolis 3 Gar Cid inun inii ri ſams uli filiiuis mh emt. Nvn ſis luſiar inpemt n ne indlen cead onin rcicus er. adlea o bdegto ſ uscnni in Cin idddi. Oan alctonaſne 5uumheium, kndAN) Manen. fig inNNAhat Nnnd KcGn Vndeonoinſfngaſnn menl caun ſ denino Dokkann Gnch nm de cdlione oore. Hüimreſiutfin ſonmm fmol iusiiel disenmtuſt Au⸗ 1 r Eenicts Mſilns ſinsorinis j tesKddenill. Mii i iuant cſeuiſuinz cant⸗ . ner comli rk fur⸗ inniehirſni m lruianttlin nem Ceſienenen HBr. ut tunc abſentia æ contumacia litigatoriſ imoediat uires ſententie quo ad alios quando ex actis non poteſt conſtare de meritiſ cauſe:alłſ ſecus quia tunc euidenter conſtat ꝙ non ꝓpteꝛ prumaciam ſed ex iuſticia cãe fuit lata ſnia.naʒ alias poſſet ſequi abſurdum fᷣm eũ.nam ſi accu ſaui aliquem de publico crie æ uidens ꝙ nihil ꝓbaui abſentaꝛem me tpᷣe ſententie:æ iudex ex ſuo officio illũ abſoluẽt poſſet iteꝝ ab alio accu ſari ſi non facẽt ſententia ius quo ad alios ꝓp ter abſentiam accuſatoris ⁊ ſic ſepe accuſatõ de ficiens in ꝓbatõne malicioſe ſe abſentaret ut ad uerſaꝛius poſſet ab alio accuſari:ꝙ non ẽ dicen dum:tum qꝛ de delicto nnius hoĩs nõ ẽ ſepius qrendũ: ut.l.licet. . fi. ff. nau. caupo. ſta. ? in.c. de his.j.de accu. tum qꝛ iudex qͥ fert ſniam in crialibus accuſatore abſẽte geꝛit pſonam accu ſatoris: ut.I. qᷓuis. C. adul. Et ad id quod dr w ẽ iuꝛis pᷣſumptio ꝙ ſnia lata ̊ ↄtumacem ui deatur potius lata in odium ↄtumacie q ex iu ſticia ce: ut.d.l.pᷣces.C. de pi.Nendet ipe ⁊ ele ganter ꝙ illud fallit ĩi duobꝰ caſibus. rio ſi pbet᷑ Srium ꝑ inſpectionem actoꝝ uʒ ꝙᷓ ex ue ritate actoꝝ ⁊ ex pleniſſima ꝓbatione ſnia lata ſit. Scðo qdo fuit abſẽs ex ꝓbabili = iuſta cã: ad hoc gloſ.nõ.in.l.ij. C. de Srie.iudi.tu.qꝙ eſt nõndum. faciunt h̊ ad ea que le.⁊ nõ.in.c.fi.de emp.⁊ uen. Septimus ⁊ ultimus caſus exceptꝰ ꝑ glo.ẽ cũ cẽ ſũt ↄnexe.lxxxi.diſ.tãtis daniel.et in. c.hec quippe.iij.q.vi.⁊ pone exemplũ i ordi nato et oꝛdinatoꝛe.un ur̃ ꝙ ſnia lata ↄ unum iudicet alteꝛi:ut nõ.ðin inꝛibus pᷣal.⁊ ꝑ glo.in.c. dilectus.ij.de ſimo. Sed Inno.⁊ Hoſt.hoc in diſtincte non admittunt. dnt ei ꝙ ʒ ordinarius danetur ꝓpter crim hoc tn non pᷣiudicat oꝛdia tori.nullum eĩ ius occurrit ſᷣm eos ꝙ non accu ſatus ex ui accuſationis alterius damnetur = pe nam patiatur:niſi in quibuſdam caſibus:ut in cꝛie leſe maieſtatis ⁊ hꝛſis:ð qbus in.c.ueꝛgẽtis ð hr̃ti.⁊ vi.q.i.O.ueꝛum.v.ſi quiſ cum militibꝰ 2 ad iuꝛa allegata in glo. ndetuꝛ:ꝙ intelligun tur qn cria ordinatoꝝ electoꝝ ⁊ inſtitutoꝝ erãt adeo notoria:ꝙ ẽt ſi non eſſet actum õ ordina tos:tñ ordinatores ipſoꝝ qͥ ſcient᷑ eos male or dinauerãt ex hoc puniri poterãt iuris ordie nõ Fuato:de accu.euidentia ⁊z.c.ad nr̃am el.iij. de lureiur. Et finali᷑ dicit Inno.qꝙ Iʒ pdicta qͥdã concedant ſibi iñ ur̃ melius:qꝙ qꝙᷓtũcunqʒ ſit no torium crim ordinati:uel ꝙ ordinator ↄtulerit ordines ex tpᷣa ſtatuta:nunqᷓ; iñ põt agi ut caſ ſetur ordinatio quam ordinatus habet ab oꝛdi natore: ſed tin ad hoc ut alit᷑ puniatur uel agat pniam.uñ nunqꝙᷓ; pᷣiudicabit uni ſnia lata cõtra alterum niſi forte ſᷣm HMoſti.ex officij exubẽati one aliud contingat ad alioꝝ terrorem: ar. ff. ð penis l. aut facta de maledi.c:i.? ſic f eũ pñit ĩ telligi. c. tantis ⁊æ ſimi. pᷣal. ¶Sʒ aduerte tu qꝛ caus iſte rõne connexitatis põt vᷣſificari ĩ młtis cãibus. Nam pꝰ datur connexitas int᷑ ordiato rem ⁊ ordinatum:inſtituentem ⁊ inſtitutũ: ełctũ Gere iudicata. ?* electores:pñtatun ⁊ pñtatorẽ. Et in oĩbꝰ iſtif que uidentur pari ratione oſtringi queri põt/an P ſzun l, teri: de quo ali ſentétia lata 3 unum pᷣiudicet al quid per Inno. in. c. dudum. ij. de elec. æ ꝑ do. An.qui uarie ⁊ multa in hoc dicit: Sed ego cõ pbendedo neritatẽ ⁊ mẽtẽè in effectu. Innoc. et do. an. ſic breuiter in omnibꝰ pᷣdictis et ſilibus caſibus dico:ꝙ aut agitur ad penã ↄtꝛa aliquẽ ex predictis et ſilibꝰ et ſnia nnius alteri non no cet:qꝛ reſpectu pene nõ ẽ ĩter eos oↄnexitas: ſed reſpectu iuris creati ſeu trãſſi ati:ad hoc.l.denũ ciaſſe.ff. ðᷣ adul.et ĩ. c. interrogatũ.ij gq. V. et qðᷣ le. et nõ.i.c. ſignificaſti adul.ubi.pʒ:ꝙ ſnia ſa ta ↄ adulteriũ nõ facit fidẽ õ eaʒ q̃ dicebat᷑ ĩ eo dem delicto adultera:facit tamẽ pſumptioneʒ ⸗3 alteꝝ ut pᷣdixi: ubi daretur notorietas delicti poſſet iudex ex officio ſociũ cris punire:ut i.d. .c.tãtis:quod intellige incopando nonam inſta tiam:nõ autẽ ſuꝑ antiqua:niſi eſſet nõ. ꝑ Y. an. i. c. mãdatuʒ reſcrip¶ Hut agit 3 alteꝝ ſuꝑ iure iam trãſlato uel ſuꝑ inbabilita te conferẽdi uel ordinandi ſeu inſtituẽdi uł pre ſentandi: ⁊ tũc dico ꝙ ſi ſnia ẽ lata ↄ ordinato rẽ inſtituentẽ eligẽtẽ ſeu pntantẽ pᷣiudicat ordi nato ſciẽti ⁊ patièti ſeu iſtituto electo nł pnitato Maio:qꝛ fuit lata j actore ſuũ ĩ illo iuꝛe quod habet ab eo:ideo ꝓpter ↄnexitatẽ ⁊= cõitateʒ iu ris ⁊? cꝗe vꝛ ille egiſſe cũ nolũtate alterius: ut. S. plene dixi z vr̃ ꝓbari hoc in ſo caſu excepto in tex. Iæè dico eõ: ut ſnia lata õ ordinatũ inſtitu tũ ⁊c ſuꝑ ipſo iure quod habuit ab ordinatore uel inſtituete pᷣiudicet ipſi ordinatori uei inſtitu emti ſcienti cam agi = patieti:ut ꝓbatur in ſimili in. d. l ſepe.v. naʒ et ſi libertus:ubi patet ꝙ ſnia lata õ libertũ ſciete dno ⁊ patiente piudicat ipſi dũo in ſuo iure pronatus:qꝛ manumirtedo illũ Vꝛ dediſſe ſibi ptatem litigandi ſuꝑ illo iure: ut ibi nõ.x Har. dixi plenius ĩi. c. cuʒ ſuper. S. e. Ita dico i ꝓpoſiuo ordinãdo eũ ſeu pſentando uel eigendo aliũ vr illi dediſſe ptarem exꝑiendi ſuꝑ illo iure.Et hoc eſt forte qð nolmit tex.i c. cum olim de ca poſ.æ ꝓprie.ubi Papa in fine reſeruauit duntaxat ius litigãdi ſuꝑ ꝓprietate: ? ibi dixi ĩ quadã additioue ꝑua. Nnq; dat᷑ cõ nexitas reſpectu eiuſdẽ delicti: utputa qꝛ ad illð delictum perpetrandum neceſſario requiruntur plures perſone. Exemplum in adulterio quo ca ſu queritur an ſententia lata contꝛa unum u ꝓ uno alteri pᷣiudicet lʒ ſcienti cãm agi cum ſocio: ? de hoc eſt cus nõ.in.l.denunciaſſe. S. querit .ff. ð adul.ubi clare ꝓbatur:qꝙ ſi ẽ ↄdenatoria non preiudicat alteri:oritur tñ pᷣſumptio cõtra alterum: ut nõ in. d. c. interrogatum. ij .gq. V. et ĩ c.ſignificaſti de adul.æ ibi dixi latius:2= textum illius. . queritur dixit ibi Har. bñ nõnduʒ ꝓ maleficijs connexis z coniunctis ex quo infert: ꝙ G̊ ꝓducens falſos teſtes ſit condemnatus de falſo non ſequitur de neceſſitate o̊ teſtes ꝙ ipſi ſunt falſi:ꝓ hoc uide bonum tex.cum rõne ſua in.l. lutius.ff. de his qui notã. infa. facit.c.cum 0 2 a:iltnauz? 4 7 * g, , luri . idinnt ¶ e re iudicata. dilectus in fi. de or. cog. J dicit in notaꝛio cö denato de falſo inſirumto ut h ſñia non piudi cet dño ad quẽ ſpectat inſiẽm IJo diẽ ibi HBã. i ſũia abſoluroria ut alteri nõ ꝓſit. n ſpale uideĩ ibi in muliere nupta pe q accuſat᷑ adult: ur ſẽ tentia abſolutoria lata ꝓ adultero ꝓſit adulte. ſecus ergo in alijs peꝛſonis uel qañ mulieꝛ ñ eſſz tunc nupta: æ h̊ firmat ipſe pꝰ Ricar. malũbr. q̃ diſputãdo ita det᷑minauit: quod ẽ nõnð.nam aliqᷓ Zꝛium ſenſeꝛt ꝑ illum tex.tʒ ẽt glo. i. d. c. in krogatum:ſzʒ pᷣmum mibi plꝰ plʒ ꝑ regulaʒ hic poſitam ⁊ qð ſuꝑ ea dixi:⁊æ uide pleniꝰ ꝑ HBar. in.l. ibi ſeq.qᷓ incipit adult᷑ Quandoqʒ dat̃ con nexitas iuris rſpectu eiuſõ pᷣncipij:uiputa duo fratres ex eiſõ parentibus vpxerunt mr̃imonium cum duabus ſororibꝰ uĩinis ⁊ ↄſanguineis:an ſnia lata ↄ unum ſuꝑ impedimento mẽimonij reſpeetu ↄſãguitatis piudicet alti hñnti penitus idem ius. ⁊ dicendũ ꝙ ñ ꝑ ꝛegulã bic poſitaʒ ⁊ ꝑ.s.dieta: ⁊ expᷣſie firmat glo. i. c. dilecto ĩ fi. ð pben ·⁊ ideʒ tʒ Spe.i.ti. ð ſen. ꝓla. . nunc de effectu. v. I pone. et efficax rõ ẽ: q; potuiſſz alt obtinuiſſe diſpenſationem: de ↄſan.et affi. c. a circa. Item port alt teſtes reprobãe¶ Mretea forte fuit colluſum in prima cã:uel ſecundus eſt magis diligens ꝙᷓ; pᷣmus. OQuãdoqʒ dat᷑ cõne xitas in eo iure ꝛeſpectu ſuꝑioꝛitatil ⁊ inſeꝛiõita tis:q dubitat᷑ an fnia lata S ſubiecinm ad iſta tiam altius piudicet ſuꝑioꝛi qᷓ nõ fuit ĩ iudicio 2 eõ. ⁊ de boc nide qð płe dixi in.c.cum ſuꝑ. S. e. ¶Er circa hoc uide unũ dictuʒ Bal.i. l. ij. EClib. cã ubi adducit illũ tex. ad. q. ſi iter du caſtro: an ſñia lata inter eos pᷣiudicet hominibꝰ caſtri ⁊ dicit non:qꝛ res inter alios acta c̃. ut hic: nec ſufficit fm eum ꝙ uniuerſitas caſtri fciuerit cãm agi qꝛ cum non potuiſſet ꝓhibẽ nõ nocet taciturnitas:unde ↄſulit ꝙ citeẽ uniuerſi tas non tñ putat eypedire ut det᷑ libellu contra uniuerſitatem aꝛ nenit acceſſorie ⁊ implicite ꝙ nota. ¶ Sed pꝛ0 pꝛimo dicto optime facit tex. cũ ibi nõ ĩ. c.fi.de ma.⁊ obe.et.c.expoſuit ð di la. uoluir Inno. in.c. auditis ð pᷣſcrip.dixi plłe ĩ dicto. c. eum ſuper: æ ꝑ hec hẽs mãm apꝑtã ad in er Pr , — ta r, . finitas qõnes decidẽdas. unum inñ uolo obmit e ferer Na Aco νασι tes: an ſñia lata 5 uiꝝ z mnlierẽ ſuꝑ defectu ma trimõij noceat filijs qᷓ nõ fuerũt in iudicio.do. an hic diſtinguit: ꝙ aut fuit lata filijs ſciẽtibus Tc eis piudicat: allat.l.iij. in. fi. fl. ad carbo. ?.l. it ptor. S. ſʒ ſi de cõditione.ff.ð iureiu. ad fi. S. eis ãt ignoꝛãnibꝰ ñ pᷣiudicat.ñ ob. ſᷣm cum ꝙ ſẽ tentia lata Sᷣ defunctũ pᷣiudicat: bẽdi:qꝛ filius ñ & bĩs uel filiatõe uel legitimatione:ſed illã habʒ a natura. Sed aduere qꝛ ipſemet do. an. ſentit ſimpłꝛ in. c.cãm q fi.ſint le. ꝙ talis ſñia ñ nocet filiſs n facta diſtinctiõe ſcie uel ignorãtie. Ego ad hanc qonem adducam iudicio meo duos ca ſus expᷣſſos. Aut eiĩ ſnia fuit lata ↄ parentes ſu per defectu mr̃imonij: ? qritur nunc :an obſtet vilijs ſuꝑ legitimitate. Aut fuit lata ſuꝑ ↄditiõe u ↄfeſſio patris noceat filio q mr᷑is:qꝛ fuit declarata ſerua uel li . an obhe filijs ern ran Werare dl ter filiſs ut teneatur ſequi maiis conditi nem iux. l. prum ãcile. C. de rei uendi. In ind cãu qõ deciditur ꝑ.c. cum inter fi. int Ken apte ꝓbatuꝛ maxime iuncta glo. 7 dictis doni ꝙ oẽs nati añ ſñiam ſunt habendi pꝛo le e. ⁊ ſic lʒ fuerunt concepti poſt litem oraindder matꝛimonio:nibilomiuus legitimi ſunt:⁊= n nis pentum debẽt ſuccederꝛe:ex quo Nenre na fide oxerunt palam ⁊ publice. ?= idem ſi runt nati pꝰ ſñiam:ex quo fueꝛunt ante c . e ut ibi dẽ ualde nõbiliter. In po cqu eclac e ium ꝑ tex. ſing.i. l.fi. C. de lib. cã: ubi pbar nati poſt lit. conte. ſequuntur conditionem n tꝛis.et ſic ob.eis ſententia lata Z mem qꝛ cẽſen tur ꝑtes uiſceꝝ matris:ex quo erat in uteꝛo tpᷣe conte.li.ſed natis ante lit.ↄt᷑.non ob.xał Fun tia quantũcũq; ſciuerint cam aguari matreʒ: ſed oportet eos ſuo nomine in iudicium vocar ut ibi clare dẽ:et hunc intellectum aperte tenuit ibi Mal. Er adducit ad qõnem de legitimitate: ſeg poſtea i Srium adduxit notata i.d. c.cũ iter Sed tn dices ꝗᷓ eſt dꝛia iteꝛ primum canʒ et letudum. GE. qꝛ ꝑtus ut dixi ſequitur conduo uentris:iõ filij tanqᷓ acceſſorij ad ipſam remet ptes uiſceꝝ tempoꝛe li. ↄt.ſequuntur cõdinone mẽis.ſed non ſic eſt in legitimitate:qꝛ in ea con ſiderat᷑ tolerantia et fauor matrimonij q q libeꝛ exercet ex ꝑmiſſione eccłe ctiam lite penc te ſup ſtatu matꝛimonij: ut in. c. laudabien un li. penden. iõ ſatis eſt ꝙ tempoꝛ toleꝛiite ſil fn erunt concepti:quod nõ. Sʒ circa caſus ex K os nobiles eſt ptentio de iuriſditiõe ſuꝑ aliquo Gam ceptos quero: an ſiẽ ſnia pindicat: ita nriſacio compoſitio ſeu compꝛomiſſum. Inno. i.c li tis. . de preſcrip. nõnt dicit ꝙ nõ et bqt ſii fũt actus uoluntaꝛij:iõ non dũt pʒiundicaredhei in ſuo iure in eum troſl to: ar. optimum i. cie rum. F.ſi compꝛomiſſio.ff. de euict.? q no. in c.fi. de emp.⁊ uendi.⁊ eadeʒ ꝛ0c idẽ ui dicedĩ in confeſſione:quod tenuit Jo. an. poſt. Aver. in addi.ſpe.in ti. de ↄfeſ.O.nunc nidendum. . q̃d ſi confiteoꝛ iux fi.. Et doc. hot bic ſcin te nendum: Iʒ tũ aliqui faciãt dꝛiam iteꝛ uolütari cõfeſſionem ⁊ ↄtentioſam:ſicut dicimus in ꝓcu ratore:ut le.et nõ.i.l.cenum. F. ſed an ipſos fl. 8 confeſ.ſʒ ꝓ pᷣmo facit:qꝛ ſicut contumacia liti gatoris nõ nocet ut. 5. dixi: ita nec iſti actus uo luntarij. In ceſſione neꝛo facta an conleſſo ce dentis noceat ceſſionario: uide p Br. in.l.lac ta. F. ſi bis. f. ad trebel. ¶ Ex bis deridii: an uo ad ſua legitima: ſorbeus totum pa ut ſi confiteatur debitum abſo . H Cy.in.l.i. C. okel. trimonium:de quo uide ꝑ El. et ſpe. e. ti. F. nunc nidenclam. . ſed mumuld uidentur iſti uelle ꝙ non piudicet: q: filius gitima eſt quaſi oebitor: ar. .qin in priorion C. de inof. teſta. Et hot 5 lrannan do dd ex magn ntitate pſumituꝛ fraus. . uin ,8. Es ſe de hn u. credi. dicit tn ponde oẽs.fl. de bis que in frau.c.ρ. epiti rãdã qitatẽ perſone ? gerilimilitudinẽ debiti⸗ rin le iuc 5do ſcit ca N iner n o .li lilnall dun gice E = — — S= = = – = S — – ☛ SE = =- S = — = = —☛☚ — . — a1e lent. .n H olel. ohs H glod icit e Pſu vaar dͦ er i mure Cce neg.geſt c li Eridon io Ubiciqz lentatil iosr nnnn cie All ſnus iun cnmmtu ammr 1 os r inn mretummatt bls hl nal t pueſtni innit blu ant ciomn aſpr nnn bor al o Agin mnraulbus creegno? in bot inplo ghico. anch enin ite tenins onpancre cote ipus ſelitals actninimr er pol Ge aminiſilgttcecd heen adcncſnmn. (unodic aperer ſurnus r aius vicexcedos in G n ſuct aoidan auos res ngit uidentes agere indlorando offeelum indicss ſupe inimmegumuc ſiniidns ettenemn eis preludiclam . ſic caſus ille ſn ere regnla: an uat Eſtingnanr ſnbregi Jun. üft eis Findlciun nictcierin epedſcumn acahlt o n cden z HW Noſtra alas bi nocet. WD/ umneun regin bic oſſarn i zon quo ctatio ſicg eſtiuccun n ons llos gui ſciuenint uel lare cann agi:qr in talib n egli taſions ſentenniſs non Alqqus ſpalterrſed fenu ſeytentia H leſtiiminus tein inegnn lenn agoptioni c eri⸗ pſtamms ect icen inſintti lſſer iſe cius ab agli hnllbdus. in ſis ſuffet ſol i Ochiisinien . lla:et in can nf⸗ ghititur citario ſaltan becli no (ue ſteciug h Aumnd P erloͦinlii ed . Sleme nſonnes C ur n.C ſenl nchnͤ Pr. 4 here obie eit egintinthi GnelnHN acnmniätztnefn genir Mopnnesfofmnin nidam n bicaretiabunr intlaenn umnn Di Eadchnit l ömdeſgin oſaisrimaldun wenndcin Gelmdias qck din inprinmi nn Negr ns ndin ſtinn t pemmns:io fij ancy acceſori ag hann pr ulap Mpor ir ntunmn ctr niss non ſccin ummrrinen dmiolrma dvor ummmid pe arnmi a aniſore ck imn ir l r ſuſhum mmmmnoniiut ncluculn 1 enenniusc g mmni vlinr i ⸗ nmNENtandnd hn led e Wen NAaſiikinn amsiuammnin 3 8 e NOr r msuumfümufuu n woimenem tiſ n h 1 ito K Nengetn unmnitanaln Nen nn Rnſtl iſernuln atni (6Edri zz tnereen. , – „atam Kccrcd . migſunſche iſmn hil unſt utatöileem nc ccjnnbunf in S is nſhnu e crccſonnbe s tuſainiſe ſltrlU. e wutii ognsin 4 irm nn ſ ntſic moe ule⸗ nm iſcanig l ſti knen . u nidnn , gum erh Ei Cn mnn 4 zſdedi⸗ . colen — 9 4 —△ I eri aAn . W sach Aacn F, .△ S iss .r rer. Ean andnii 1 : S èU ¶ He re iudicata. tractatum filij ad fraudem coniecturandum:et hoc plʒ/ Idem dic in alienatõe quam pr facer᷑t titulo n lucratiuo de quo uide ꝙ leg. æ nõ.in. c. Rynutius de teſta ĩ gl.i.v. integꝛalꝛ ⁊ ꝑ Bã. in.l.ij.ff.ſi quis a pr̃e fue.ma.¶ Muero ultenꝰ KFu ad declãtõʒ caſuum exceptoꝝ/qñ qs dẽ pati aliũ agẽ ad hoc ut ſibi fiat pᷣiudicium/ſſo. dicit do. an. ꝙᷓdo ſcit cãm agi ⁊æ tacet dꝛ autem non pati ido uenit ad iudicium et ſuſcipit in ſe iudiciuʒ totum uel ꝓ iure ſuo tunc enim non uidetur ꝑ mittere illum ꝓ ſe agẽ. ff. de lib.cã ſi pariter Jð ſecundum eũ ſi ꝓteſietur.l.ſi debitor..i.ff.q̃oꝰ modis pignus uel hypo.ſol.⁊.l.ſicut. J.nõ uið tur. e.ti. et pondera quod dicit de ꝓteſtatione. Ego neꝛo ſic dicerem qꝙ aut cã ex ſui natura ñ eſt reſtringibilis ad certã ꝑſonam ur eſt cã inge nuitatis.et tunc non puto ſufficẽ ꝓteſtoem:ſiꝓ teſtatur ut ſibi non fiat pᷣiudicium.dʒ.n.ſi timet colluſionem liti aſſiſtere zæ legitimo odictori. ad hoc.l.ſi ſuſpecta.ff.de inof.teſta. ſententia enim hoc cãu facit ius quo ad oms non ex tacita uo luntate alioꝛum ſed ex nã cãe:iõ ꝓteſtõ j ius ñ ꝓdeſt.l.alimta.C. de neg. geſt.⁊=.c.cum. ¶.ð ↄſti. Et idem dico ubicũq; ſentẽtia extendit ad alios ex natuꝛa cãe. Aut ſumus in caſu in quo ſententia extenditur ad alios ex pᷣſumpta uolũ tate tacentis:ut in caſibus hic exceptiſ.⁊ tẽ ſuffi cit ꝓteſtaꝛi ꝙ non intendit ꝙ ꝑ illũ fiat ſibi pꝛe iudicium ceſſat enim hoc caſu ro allegata ſupe rius in caſibus exceptis.⁊ in hoc cãu procedat opi.do. an dʒ enim iſte tertius comparere ante li. conte.ſi pus ſciuit:als admittitur èt poſt iueʒ conte.cum pᷣmuʒ ſciuerit:de quo plene ꝑ Haꝛ. in. d.l. queſitum. ¶ Vitimo hic quero: quid ſi ſumus ex caſus hic exceptos in glo.et in tex. ſʒ ſunt quidam quos res tangit uidentes aliquem agere implorando officium iudicis ſuper reſtoe in intꝛegum uel ſimilibus et tacent:nunquid fiet eis preiudicium : ut ſic caſus iſte.ſit exceptus a regula: an uero diſtinguatur ſub regula. dicit Inn. ꝙ ñ fit eis piudicium niſi citent nominatiĩ uel ꝑ edictum:adducit nõ. in. c.fi.de ma.⁊ obe. 2 de ꝓcura.in noſtra alias bñ nocet. Nec ob. ſecundum eum regula hic poſita:qꝛ in cau pro poſito ex quo citatio facta eſt iudicium intelligi tur j oms illos qui ſciuerint uel ſcire debuerit cãm agi:qꝛ in talibus ſententijs non nominat aliquis ſpãliter:ſed fertur ſententia in genẽ ſic. reſtituimus te in integrum: pᷣſtamus auctorita tem adoptioni ⁊c̃.et idem in ſimilibus.Et in h differt iſte caus ab alijs exceptis in rextu. Nam in illis ſufficit ſola ſcia:et in cãu nro uł ſimili re quiritur citatio ſaltem ꝑ edictum mõ predicto. Agduerte iſte caus dʒ diſtingui ſecundum ꝙ le. ⁊.nõ.in.l.ſi eo tempore.C.de remiſ.pig.⁊ ĩ aut.ſi omnes.C. ſi ut ſe ab heꝛe.abſti.? ꝙ utꝛo biqʒ nõ.ꝑ Har.⁊æ Mal. DOico enim ꝙ aut imi net caus in quo non agituꝛ ò certam ꝑſonam: utputa cum imminet confectio inuentatij uel cũ nencditur funaus qui põt eſſe alijs obligatus:et tunc ſatis eſt faceꝛe ꝓclama geneꝛale:qᷓ qui pu tauerit ſua intereſſe debeat comparere:nõ com hentes auteʒ ſcientes ꝓclama faciunt ſibi piudi cium. unde fundo uendito non poſſunt allegare illius hypothecam tacentes autem uidentur re miſiſſe pignus:ut eſt tex.nõ.in.d.i.ſi eo tpᷣe. ad idem. c.fi. qui ma. accu. po. et quod ibi nõ. In no. ubi pʒ:ꝙ tempore matꝛimonij oöhendi fiunt gener alia edicta:ut quicũq; ſcit aliquod impedi mentũ debeat ꝓdere in publicum infra ceꝛtum terminum:aut imploratur officium in aliquo in quo aliquoꝝ ſpaliter intereſt:⁊ tunc ſi illi ſũt pꝛe ſentes debet citari:ſi ãt ſũt abñtes a loco uł᷑ ne ſcitur quorum interſit ſufſicit faceꝛe ꝓciama ge nerale ut compareat quiſua putauerit intereſſe: ut in tex. in. d. aut.ſi omnes ⁊ ibi per doc 6 quod nõ.in dicto.c.fi.=.c.in noſtra. actio dirigit ᷓ certã perſonã neceſſe eſt ut ula .£ ſona citetur:ut in.c.cãm de dolo ⸗z contu. ⁊ qdᷣ ibi nõ. in glo. ⁊ ſi non uult ↄpareꝛe ꝓcedeĩt̃ ꝓut tradit᷑ in. c. ꝓut: eo.ti.ut. S. dixi. An aute fiat p̃ indicium tertio citato ſi nõ uult cõparere ſi ſen tentia poſtmodum feratur ò reum pntem. vꝛ non:ex quo actio ſpecifica cõpetit õ illum. nam Inno. hic loquit᷑ qñ actio nõ dirigebat abſẽ tem uide in h̊ qð dixi in. c. cum ſuꝑ. S. .· Caſus ſi duo ordina obus. rij pꝛonunciant cõtra ria tʒ ſñia pro reo. Fallit in quattuor caſibus hic contentis ⁊ ſimilibus. Si uero dee gati diſcordant delegans eſt adeundus. ſi arbi tri neutra tenet: ⁊ tria ſunt dicta que per ſe pa tent ¶ Hõ.prio ꝙ reus eſt fauorabilior acto 2c.l.fan orabiliores.ff. ð̊ reg iur.⁊= in.c. ex iris ðᷣ Pꝓpba. Et ex hoc ⁊ ex tex. collige: ꝙ in dubijs fa nen dum eſt ponus reo ꝙ; actori: ut in. regula cũ iura ꝑtium de reg. iur. li. Vj. 0. Fo qttuox caſus fauorabiles inieꝛ quos computatur cauſa matrimonialis:⁊ intellige quando ſentennia fer tur fauore matamonij. Mm in duvio ſtanduyʒ eſt pro matrimomo: ui in. c.ſucet ex quadam in fi.õ.de teſti.inc dixit not abiliter in.c. ſupeꝛ eo de cogna. ſoiri. ꝙ ſi una reꝑitur doctorum opi nio pro mẽimomo illa ſequenda eſt:licʒ multi te neant matrimonium:quod mihi placet: niſi il la opinio eſſet euidenter falſa.naʒ tunc põt ſꝑni communis opinio. Idem ſi poteſt conuinci babilibus rationibus iux nõ. ꝑ JYo. an. in. c.i. ð conſt.⁊ nide ibi do. De.ð ãcha.folio.ij.⁊ facit egregie iſte rex. ꝓ opi. Moſtiẽ.ſane intellecta ut pdixi.Hic enim in fauorem matrimonij pᷣu ſententia nnius contra iuris rranne HMota ultimo ⁊ tene menti quid iuris cum co ege i eo dem officio diſcordant in pari numero/ Si eni habent ordinariam ualet ſententia lata pro reo Miſi actor ſtet pro cã fauoꝛabili.boc indubie ꝓ cedit in ſententia: In alijs auteʒ ordinationibꝰ allego nibi glo.notabilem in. c.licet.xvj.q.iij.qᷓ dicit: ꝙ ſi ecclia eſt ſubiecta duobꝰepiſcopis: pu ta quia eſt poſita in limite dioceſim utxinſqʒ et eiind. 10 5 40ι .266 nr denns Taſz a, e z los, urrg Abi a3t Sraco- ſan Xdl.dte OòOòWOWͦZ mj er. B. P-. 4 2, rrE, 24 . 7 nd und ſe dlage Ded aſ* Aiſunuslä rpuri nun * r ſWà Din pire E l. 48 . ic SnD . 2— ⸗W õäõä f'art 0 ☚ſon Sni⸗ 4 1an Prrn 2 ¶ Be re iudicata. non conueniunt in illam oꝛdinando ſuperioris erit officium in hac pte: ut alterius bois diſpo nãt. ar. i.l. quotiẽs. ff. ᷣ uſufruc. æ tene mẽéti illã glo. facit enim ꝙ ſi ſint quo domini alicuius ca ſtri uel ciuitatis ꝓ indiuiſo ? non conueniunt ĩ illius diſpoſitione ꝙ ſuperior dʒ puidere ur al fnis annis bẽant regimina: uide ad mam quod nö. Maꝛ. in. l. Domponius alias incipit ſi uni ff. de ꝛe iudi.⁊ uide quod dixi in. c. prudentiam de off. dele. Si vo habent poteſtatem delegatã dependet preualiditas a poteſtate delegantis: et credo ꝙ delegans poteꝛit alteram uel nullam approbaꝛe ſm ꝙ ſibi nidetur. Mam tex. bit di cit ꝙ utraqʒ pendet ex aꝛbitrio delegantis.non enim tenetur alteram appꝛobare:cum nulla ſit. lata ab habente poteſtatem: cuʒ exeꝛcitium com petat delegatis ꝓ ꝑte et non inſolidum. Ande unus ſine alio nihil agit:ut in.c.uno delegato rum ⁊.c.cãm matrimonij de of.dele.nõt glo. ĩ d. c. prudentiam.ſi enim alteram approbat ſu met illam ualiditatem ex aucte delegamis ? nõ ipſius ðlegati.poſſunt enim delegati a pᷣncipio dum non poſſunt in eandem ſententiam conue nire totum negocium ſufficienter inſtructuʒ ad ſupiorem delegãtem remittere: ut in. c. per hoc de here.li. vi. Si ueꝛo habuit poteſtateʒ gbitra riaʒ neutra ſentẽtia ualet: qꝛ nemo illoꝛũ habet poteſtatem inſolidum/ Et idem eadem ꝛatione dicendum puto in pluribus arbitratoribus pa ri numero diſcordantibus:tum quia eadem eſt ratio hoc caſu in aꝛbitris ⁊ aꝛbitratoꝛibus:tum quia tex.iſte loquitur generaliter in habentibus pfatem ex compromiſſo:et aꝛbitroꝝ duo ſũt ge nera:ut ĩ.l.ſi ſocietatem. F. arbitroꝝ.ff. ꝙ ſocio ergo tex.iſte loquens ſimpliciter dʒ intelligi in generali ſignificato:qꝛ non apparet rõ reſtr in gendi.xix. di. ſi ꝛomanorum et.l.de pꝛccio.ff. de publi. et. c. ſolite de ma.et obe.hoc ur̃ in effectu ſenſiſſe Har. in.l.i. F. ſi.plures. ff. de exerci.ubi dicit ꝙ habentes officium priuatum auctorita te et utilitate a litigatoribus bnt poteſtatem nõ inſolidum ſed pꝛo paꝛte allegat in ar.l. paꝛui ali as. l. pedius. fl. de arbi. Et idem ſentit Hal. in c.i.de inueſti. in ma.ac.colł.x.ubi plus dicit ꝙ duo aꝛbitꝛatoꝛes diſcoꝛdãtes non compellũtur eligẽ tercium:qr iſti ſunt ut quidam ꝓſonete a quoꝝ perſonis non receditur.:.ſi quis aꝛbitra tu. ff. de Yb. ob. quod nõ.pʒ ctiam bic in fi. naʒ ſi baberent poteſtatem inſoltdum diſponereĩ in iſtis compromiſſarijs: ſicut in ordinarijs dicit ĩ p̃n. Ande ego puto ꝙ ratio fundamẽtalis deci dendi hic ſumitur ex ſoliditate uel defectu pote ſtatis. Mam quia ordinarij habent poteſtatem inſolidum:ut.l.una.ff. de offi.ↄſu.nõ. glo.in.c. prudentiã de offſi. dele. z ibi plene dixi ꝑ Daor. ĩ .d. G. ſi plures z. d. lI. pomponins. JIJdeo utraqʒ ſnia deberet ualere quia lata ab habente ſolidã poteſtatem:ſed propter contrarietatem nõ pnt ambe concurrere:ideo eligit᷑ fanoꝛabilioꝛ abſqʒ alia ſuperioris appꝛobatione In delegatis 1 uero qui non habent poteſtatem in ſoliqu ſalté ꝛeſpectu exercitij ut.S. dixi non poteſt hab 3 cuʒ quod diſponitur in oꝛdinarijs: quia deit ex defectu poteſtatis: cum nulla ꝛeperiatur e ſententia ab habẽete totam poteſtatem und e curritur ad ſuperiprem non ſolum ꝓ “ it ſolutione:ſed ut ab eo recipiat fomentum e liditatem ex noua approbatione ut.5 din. dem fuit 20 reſpectu compromiſſaniorum nulla ſententia ſeu laudum reperitur H habente ſolidam poteſtatem:nec ecbrrlut he⸗ caſu ad ſuperioꝛem ſicut in pcedenti:qꝛ ex partes receſſerunt a pꝛoniſione ſuperioris . luerũt ſibi propria auctoritate prouidei: ſupi ſe de tali laudo non ipedit: aꝛ. in.l fi. ¶ 65 “ conuẽ.ſuꝑ do.facit quod in ſimili nõ. Berein .l. ſi ſocietatẽ. S. arbitroꝝ.ff. pro ſocio ¶¶ Ccl dic ⁊ melius ꝙ a perſonis arbitrorum non rece ditur: miſi quãdo male ꝓnunciant. Unde ſicut quando non ꝓnunciant non baberur ꝛecurſus ad ſuperiorem:quia ꝑtes nõ uideutur coguaſſe de ſuꝑiore:imo totum oppoſitum:cum ſcienter ab eo ꝛcceſſcrunt eligendo ſibi aꝛburos ſeu aꝛdi tratores:ut le.⁊æ nõ.in.l.ſi quis aꝛbitratu.ff. de Hbo. ob. Ita dicendum eſt ut ceſſer iudicis offi ciuʒ quãdo ꝓnũciant pari numero: quia uiden tur non ꝓnunciaſſe cum impediuerumt ſe ⁊ peꝛ dunt poteſtatem ſuam ſic ſe dinidendo:ad boc uide quod nõ.in.c.ſi duo de pꝛocura.l..j.in gl.iij. que notanteꝛ dicit: ꝙ ſi ſuni duo pcurato res non inſoſidum quoruʒ unus negat alte c fitetur nibil agunt:æ ꝑinde eſt ꝓcedendum con tra dominum:ac ſi nibil dixiſſent: Et has pno rationes decidendi ad totum tex. quicquid ſen ſerit bic glo.fina.⁊ pᷣcipue male dicit quatenus dixit ꝙ in ordinarijs hoc fuit ſtatutũ:quia non poteſt haberi recurſus ad ſuperioꝛem:quod eſt falſum:cum ſpeciale ſit in Mapa ut conna an deſit ſuꝑioꝛ:ut.j.c.licet in fi.ð elc. ⁊.ix.q.iij.cic taꝑ mundum. Ex his dico hic non fuiſſe editu; ius de nouo:cum ratio ſit aãtiqua. Sed reſpon detuꝛ quid iuꝛis. æ ꝓ hoc:iquia apa hic hin det ad conſultationem: cum queſtio iſta accidil ſet in facto: ut colligitur ex tex.i pjn. ibi ſicut ac cepimus ⁊c̃. ꝓ hoc quod nõ. glo. in. c. conſulta tioni de temp.or.et.c.ex tua de fi. pl. et hec faci unt ad. . dicenda. ¶ Et primo ciꝛca primã par tẽ quero de exemplis. So. docto. uario modo exemplificant: puta in duobus comiſibus conſu libus doc.et ſimilibus.et in eccleſiaſtics potes ponere exemplum in duobus uicꝛiſs eiuſdem epiſcopi qui habent oꝛdinariam: ui nö gl. xv. di. peꝛlectis et Inno. in. c.ſuam of. uica. 7 gl. in. c. ʒ. e. ti. li. Vj. 2 HBar. in. .uma. f.de o. oſu. Item in duobus epiſcopis qui ſpeciali diſpo ſitione Mape poſſunt pffici eidem epilcopatui: ut notãter le. ⁊ notatur in.c non autez. Vil qi Item in duobus epis diuerſaꝛum dioceſum: q bus eadem ecclia eſt ſubiecta: quod poteſt coin de i uni nt. 5. dixi quodo ecclis geꝛe tã de iure communi ut. lut ce glq ni e ni . l ,niid i agorn teunich ue 7 ſl ſve. J conle⸗ ciiptione 1 caun leun 4 Gr ſent feni mant ham n N AN ann n ſant ainhet o roll. n. 6 qnoi no go in Leun mer. R.cecke Iunſiooruiſurinnn . in iugulis pam mumluummn n n hl.ſarmmn ot hit Mn cepben. o cceſorio dc hol. li por lptan ad epos conelli puincigle lerivs uniuerſtruns biſis ioricgitonen. iglaverins Sed ſorte Jo an ienurg in poncattondo oet ingonſec dö:gnottingeildon badent doreſinen teſious alienis udl ubeitis aiop tie Puincial poſlun mctari cie omniumn cia:t in c cnote. Nen cie chorunn: tunn eſ vnns eps non et ſupra alun iudicit ul uniuerſtas aue iure cdn retion Imuniilam poteſttomfactt noc lean de iucſc r bet bi nobis Secund quid ſordſarus pcedlt nn delegan⸗ 2 pferunt diuerſas ſnigs:an ben locn entanc Mantotfwmm pan c n cäns iſe daenmmnen Ptemn captti nonetur cPhoe deh .nbl r ſorclnnrir nanſ recurritur ad R .,J d ſiot d 9pa. Inc ms hetelegn gnnl naſoräthrtt hheut biexb innmim quaſt nelit te bboc poteſtgs g 1 Nrrabat ad nijn ſian Driu nordinanian po 1 grie la gutem dicti non feddi⸗ un ⸗ . nez gego ronen llon e r gelegatumn midar itenrkt Aclnere weſnnin⸗ . ſoltzpae Poreſtotan spoſtirpr n quam h⸗ Crarctinn necger lnrnn, D Meſcurinpart legrandn d ein.c. dc uſinmn znlhſt RKZ ueneu e nlſigit minil ſdo cb Judencin cn aſ ldtrf cin gnito milim omn unan: ani lur on onmmniaſeammnpatumnnt tn chnt vomimn iun iele Gnidng be ce ma i ine ſo oe wamn l. et Ai avenommmn da iim a pumn I on imnoldun qvonz onus egr aler o femm nbi agunet Enceck pecdencdunco ndoninmmeacnidtendien En Ticnes Nnn Ne dncen cudc nD ene nicchigqttene dr gn Nnmſsdrefllſami ihe . oct Deberitecnlis rtornani lim amn heteſtin Pan HM at agormt n nirdcknſeti codienonfut n. Qrdis gunc eſſet in limite utriuſqʒ q; de iure ſpali:puta pre ſcriptione uel fundatione uel pᷣuilegio: ar. eoruʒ que le. æ nõ.in.c.cum dilectus de conſue. Item Fᷣn Jo. an. cũ duo coadiutores dati eſſent epo de cle. egro.c.i.ſi.vi et nõ.hũc cãäum: Idem di cit cum epᷣi ĩ ↄcilio ꝓuiciali paꝛi numeꝛo diſcor dant. E uer qꝛ non puto ꝙ in hoc bene dicat:lʒ doctores ſequentes ſumpliciter cum eo traãſeãt aliter non inueſtigãdo ueritatem. Et ꝙ; dẽm ſit falſum probo. Epi in cõcilio ſũt taq; uniuerſitas ⁊ non ut ſinguli:iõ ſtatur maiori ꝑ ti:niſi minor ꝑs aliquid rõnabile opponat i cõ tꝛariũ:ut eſt tex.iũcta gl.in.c.ij.lxv.di.facit.Vi. q.iij.ſcitote ⁊z.c.gꝛaue ⁊ quod ibi nõ.ð pᷣbẽ. vi de glo.nõ.i.c.ij.ð aꝛbi.li. vi.in vᷣbo ciꝛca iudi ces. Certum eſt ꝙ in competentibus pluribus ut uniuerſitas non ualet quod agitur niſi ↄcur rat ad minus maior ꝑs totius uniueꝛſitatiſ nec ſufficit maior paꝛs reſpecitu minoꝝ ꝑtium:ut eſt tex nõ in.c.eccleſia el pꝰde elec.facit.c.i.de bis q̃ fi.a ma.ꝑ.ca.⁊ aꝑte ẽt in ſynodo ſenſit glo.pᷣ alle. in. d c ij gꝰ diſpoſitio huius tex.nõ poteſt hie locũ in uniueꝛſitate:ſi ſinguli diſcoꝛdãt paꝛi numero:qꝛ in nulla ꝑte ↄſiſtir uniuerſitas:tacit quod nõ glo in c.cum inter. R. de elec.⁊æ ipſa iuriſditio ordinaria non eſt in ſingulis ſed apòᷣ ipſam uniuerſitaem:ut nõ. Inno.in.c.irꝛefraga bili. F. ceterum de of.or.⁊ in.c. cum nõ ignoreſ de pᷣben. eꝛgo neceſſario oʒ dicẽ ꝙ hoc.c.ĩ pᷣn. ñ põt adaptaꝛi ad epos concilij ꝓuincialis uel alterius uniuerſitatis hñtis iuriſditionem:ei ſᷣ eſt ipſa ueritas. Sed forte. Jo. an. ſentit ꝙ epi in ꝓuimciali concilio ſunt ut ſinguli ſed minns bñ:qꝛ ut ſinguli non habent poteſtatem in dio ceſibus alienis uel ſubditis alioꝝ ⁊ tñ i concilio ꝓuinciali poſſunt tꝛactari cae omnium de ꝓuimn cia:ut in d.c.ſcitote. Item cãe eporum:⁊ in cẽ tum eſt ꝙ unus eps non eſt ſupra alium:ergo iu dicãt ut uniuerſitas que iure cõi recipit in cõ muni illam poteſtatem:facit quod le.⁊ nõ.i.c.i. de iudic. ⁊ hec bñ nõbis quid ſi ordiarius ꝓcedit cum delegato Dape 2 ꝓferunt diuerſas ſnias:an hẽat locum prima ꝑs.c.an ſecunda. Jo.an.dicit recurrendum ad Papam. z ſic ꝙ caus iſte determinetur ꝑ fam ptem capituli.mouetur ꝑ.c.ꝑ hoc de heꝛeti.lib. Vi. ubi pʒ:ꝙ ſi ordinariꝰ? inquiſitor diſcordãt recurritur ad Mapã. Inqſuor ãt hr̃tice pꝛaui tatis hẽt delegatam:ut ibi ex h̊ innuitur ⁊ nõ.et facit.c.ne aliqui.e.ti.li.vVi.quaſi uelit tex.i.d.c. ꝑ boc:qꝙ poteſtas ðᷣlegata ꝑ Mapã tãqᷓ digni or trahat ad nam ſuam ordiuariam potius ꝙᷓ; eõ. buius autem dicti non reddit Jo. an. ratio nem. Ego auteʒ credo rõnem illam eſſe qm eo ipſo ꝙ Mapa dat delegatum æ mãdat ut ordi narius abſqʒ eo non ꝓcedat in certo negocio nidetur ſibi adimere poteſtatem quam habebat ut ſolus poſſit procedere:⁊ uidetur dare utriqʒ exercitium ꝓ pꝑte:ſicut in pluꝛibus delegatis.s. dixi:ad hoc.d.c.ꝑ hoc ⁊ quod nõ.in.c.ſi ſoli ð ¶ De re ſudicata. Secundo dubuat conceſ.preben.li.vj.⁊ ſic ſententia nõ reperitur lata ab habente poteſtatem inſolidum: ſicut re peritur in ordinarijs ut.S. dixi:merito hoc cãu recurritur ad ſupexiorem:ſicut obſeruat ĩ pluri bus delegatis.¶ Er ꝑ bec poteſt decidi alia 3 ſtio. quam ponit hic JYo. an. uidelicet: quid ſi 9 &Wαστ1 ſ., eree Deyrjy ſtzgs a: Srg ⸗le zalle currant in diuerſis ſententijs ordinarius z dele ſu prrlBere gatus college. Soluit Jo. an. ꝙ ſi ſententia or dinarij eſt pro reo nidetur ſumme equuʒ ꝙ illa preualeat. Idẽ ſi pro actore in cã fanorabili:2 ſit ratio ſecundum eum:ne impediat ipſius effec tum contraria ſententia delegati quem non im pediꝛet ſecunda ſententia ipſius college delegan tis:ut bic pʒ.Sʒ ſi alias ordinarius pro actore in cã non fauorabili fenet ſñiam: delegatus vo pro reo ꝓnunciat putat hoc caſu neutrã ualere cum utraqʒ a pari poteſtate dependeat: nec ſit caſus deteꝛminatus:facit.l.commodiſſime ff.de lib. ⁊ poſt. =.c.ſuſcepiũ de reſcrip.li.V. Mam ſi bec iuꝛa nõ emanaſſent diceꝛemus omni cau ſẽ tentiam non ualere diſcordantiũ numero pari. Ego unero in hoc ultimo membro teneo con trarium: quia quemadmodum ordinarius in illa cauſa habet ſolidaʒ poteſtatem.ita ⁊ delega tus college:cum repreſentet perſonam delegan tis:⁊ quantum ad illam cauſam habet poteſtatẽ ſolida.n ipſius delegantis:ut m.c.ſane.ij.de of. dele.=.lfi. et prima. ff. de officio eius cui man. eſt iuriſdi.et.c.ſtuduiſti de offi.le. ergo idem di cendum in iſta hoc caſu qð i pluribꝰ ordinarijſ nec nideo aliquam bonam rationem diueꝛſita tis:preſertim quia ut predixi hic non ponit᷑ ius nouum cum ratio ſit antiqua.⁊ licet ꝛatio non exprimatur in tex.tamen illa debet coniecturari que naturaliter potuit mouere iuriſlatoꝛẽ ad ſic reſpondendum iuxta nõ. in.l.tale pactum. ff. de pac.⁊ per y. in.l.non dubium. C. de leg. z ꝑ Bar. in.l.maximum uicium. E. de li. pre. facit quod nõ. Dy in regula fi. ð̊ reg iu. li. vj. ¶ D tecius circa iſtam partem queꝛo quid in alijs ca ſibus fauorabilibus ulrra caſus hic expreſſos ĩ textu Soluno ſentit Mincen. idem dicenduʒ. ſ. qð iſti quattuor cãus ponuntur hic cauſa exem pli:æ hoc mibi ſatis placet na ea q ponuntur cã exempli non habent reſtringere regulam:nt le.æ nõ. in. c.i.ne cle. uel mo.⁊æ.l.ita uulneratus et.l. illud. ff. ad. I. aquil. Ité caſus excepti a ꝛegla ex tenduntur ad conſimiles caſus:ut nõ. glo. in.l. .i. C:de condi. indeb. allego textuʒ in. c. cũ dile cta de contix.uti.quem ad hoc tenebis menti. Een ad ſecundam partem. c. ad cuius de claꝛationem primo quero quid ſi ſint delegati ag uniuerſitatem carum. So. doctoꝛes hoc nõ tangunt: ſed ex ꝛatone M.ꝛ. in. I. ſi uni alias Pomponius palle. æ dicta.l.i.. ſi plures de exerci.uideretuꝛ dicendum idem in eis quod in pluribus ordinarijs:qꝛ iſti cenſentuꝛ quaſi or dinaꝛij:ut nõ.glo.in.c.cum cãm de ap. AUnde tenuit Oar. in locis prealle.⁊ ſentit glo.ſecũdũ unũ intelleciũ in.d.l.ſi uni ꝙ iſti hnit iuriſditioʒ 0 . r— Rias — 14 del⸗ pi AA* mllege Preu ſer ſaH 2 exercitium inſolidum ſicut plures ordinarij: 2 ſic ꝑ rõnem pᷣdictam debẽt ualẽ alterius ſñia in cãu fauorabili. Sed ego hoc dictuʒ reproba ui in. c. cam mrimonij de of.deł. per tex. ſingula rem inncta glo in. c. ut officium de hꝛ. lib. Vi. in pn. in. V. ſeꝑatim inducendo illum tex.ꝑ locum a ſpali. Mam inqſitores hitice prauitatis depu rati in aliqua ꝓuincia ſeu ciuitate ul caſtro dñr delegati ad uniuerſitateʒ cãrum:ut nõ. Jo. an. in. d. c.ꝑ hoc ⁊ ideʒ ſentit hic ut predixi ⁊ ꝓba tur ſubtilit᷑ in.c.ne aliqui.e.ti.li.Vi.⁊ in in cis ſpale eſt fauoꝛe fidei: ut poſſint ꝓcedẽ ſ. Patim: ergo regulaꝛiteꝛ debent ſimul conueniꝛe ſiẽ de legati ad certam cãm:ut in. d. c. cauſaʒ:nec ob. iura allegata ꝑ glo. ? Haꝛ. quia non reſtrigũt in cãu nzo: ſed ꝓcedunt in alia ma.?æ ꝓ p facit: quia delegati repntãt ꝑſonam delegantis. vnde iuriſditio non eſt fundata in ipſis legatis: ſed in pſona delegantis.d.l.i.ff.de of.eius cui ma da.eſt iuriſdi. æ in. d. c. ſane:merito qualiteꝛcun qʒ ſint cẽſendi poſſunt hẽe exercitiũ ꝓ parie ⁊ ñ inſolidum:cum ſint loco unius:et ꝑ boc gico: ꝙ ſi epᷣs conſtituit aliquos officiales ſimplicit i aliqua parte dioceſis:niſi eis dederit ptateʒ in ſolidum non pñt ꝓcedẽ ſeꝑatim: ⁊ ſi ꝓfeꝛũt ſen tentias grias neutra ualet ſed recurrendum eſt ad ipſum epᷣm. Mam iſti officiales foranei hñt delegatam ad uniuerſitatem cãrum ? ñ. ordina riã:ut nõ.glo.in cle.et ſi pᷣncipał ð Hp.⁊ ð iſtis delegatis ad uniueꝛſitatem caärum uide qð nõ. Bal.i. d. l. a iudice. C. de iudi.¶¶ 2 queꝛiĩ qͥd ſi delegatus Mape cum ſubdelegato college fe runt diuerſas ſnias. dicit Jo. an. ſe putaꝛe bũc cãum non bẽe dubium quin dependeat a piate Papali:de off. ðle.ſuꝑ qonum. S.pe.⁊.e.ti. ſi duo ex tribꝰ.li.vi. ⁊ hoc plʒ.quia iſti babẽt po teſtatem ꝓ ꝑte non inſolidum:cum ſemꝑ vepre ſentent ꝑſonam vnius.ſ.delegãtis. Cc timam partem.c. quero:an quod h̊ r̃ ð abitꝛis electis ꝑ compꝛomiſſum beat locum indiſtincte So. Jo. an. reſtringit tex.ad ãbitꝛos aſſũptos ex volũtate:ſecus ſi ex neceſſitate:quaſi uelit qð in abitris iuris non procedat quod dr̃:ſed eis diſcordantibus recurendum eſt ad Dapam: ar. de. of. dele. ab abi.li.vi.ſed h̊ origialit᷑ uolu it Min.in.c.ſuſpitionis de.of.deł. ubi dicit qð ſi ãbitri aſſumpti ſuꝑ ſuſpicionis ãticullo ferunt diuerſas ſñias:ut qꝛ unus ꝓnunciat iuſtam eẽ recuſationis cãm allegatam reliquo ꝓnuciante oppſitum recurrendum eſt ad ſupeꝛiorem qui approbabit unam ex diuerſis ſententijs:ſicẽ ob ſeruatur in duobus delegatis : ut h̊ in ſecunda pte.c.⁊ in.l.duo iudices. ff.e.ſed Spe.in ti.de recuſa. .fi.V.ſed quid ſi ãbiteꝛ tʒ indiſtincte:q; ſiue arbitri diſcordent in ſententia feꝛenda ſiue in iam lata compelluntur eligẽ tertium.= aliud eſt ᷣm eum in puꝛis delegatis:qꝛ illi ꝑ ſniam fi nierunt cãm:merito recurrituꝛ ad dellegantem: ſed i cau noſtro cã principalis remãeret impedi a: io ad faciliorem expeditionẽ dʒ tertius aſſn ¶ He appellationibus. mi. O(dibi non plʒ hoc dictum Spe: iʒ in ſe nj deatur equum.nam ſi ꝛcſiſtit iſte tex en e i tales aꝛbitꝛi nihil agunt. Item cuʒ functit ꝓnunciationeʒ officio ſuo non poſſunt dige 5 tertium. un dico ꝙ tertius afſumituꝛ ante ger ciationem. cum non poſſunt conueniꝛe in rand ſententiam ⁊? non poſt: ut innuit tex. in d i picionis: ⁊ uidc quod ibi de hac m Neens⸗ ul co:ubi proſequor an iſti ſint dlegati an drch di rij. Et nide Yo. an. in addi. ſpe. in ti, de zen ilſa li. V. ſed nunquid aꝛbiter: ubi dicit . nontir mere delegati nec mere oadinarij: quaſi fenſ ꝙ ſit quedam ſpẽs per ſeſen mixta. Nam n uidetuꝛ dicendum ꝙ ſint oꝛdinarij: cum nõ 1 beãt iuriſditionem nili in ceno aꝛticulo nec me ꝛc delegati:qꝛ pnceps eos non eligit: ſed fuerũt aſſumpti conſenſu paatium. Et ideo diyit ipſe in ti. de arbi. F. differt. v. ſed nuquid: c in awirri non poſſunt committeꝛe uices ſuas: ſicut nec lij arbitri compromiſſarij: quod poſſet ſi eſſent ordinarij uel delegati. Ego tñ puto ꝙ, poteſtas iſtorum magis accedat ad mãʒ delegate iuriſdi tionis q; oꝛdiarie.ar.d.c.ſuſpicionis et.d.c.ab arbitris que ponuntur in ti. de of. deb. et non in ti. de of.or.et ualet ar.a.ſituatiõe ꝛubrice. ut nõ tuꝛ in glo. in. c.tibi qui de p.li.vj.?.c.ſi ſupe gea de off. dele. li. Vj. et. c. vone.j. de confiꝛ. ej. EEx quo infeꝛo:ꝙ in cau huius.c.quando ſe runt diuerſas ſententias debent ꝛegulani un dele gati non autem ut oꝛdiaꝛij:maxime qꝛ quelibet pars eligit unum:ut in. c. cum ſpãali de ap. unde graue eiſet dicere ꝙ alteꝛius ſentẽtia pꝛeueleat: cum nec debemus diceꝛe ꝙ ad ſuꝑiorem nõ ſit recurrendnm:cum auctoꝛitate iuris iſti ſunt de putati:merito ceſſat in eis rõ quaʒ aſſignaui.. in arbitris uoluntarijs. Et eadem ratione ideʒ puto dicendum in arbitris aſſumptis iter epʒ ? ſubditum ſuum iux? mãm. c.ſi clericus aduerſus cleꝛicum. xi.q.i naʒ illi non poſſunt dici ꝓprie ordinarij: cum eligantur ſuper una cã duntaxat 2 a partibus:licet iuris auctoritate cognoſcãt. uñ placet ut eis feꝛentibus diueꝛſas ſententias in pari numero recurratur ad Dapa: ſicut pie dixi in aflumptis ſuper articulo ſuſpicionis:ar. d.c.ab aꝛbitris. Et peꝛ h̊ habes longe pienius ⁊ melius hoc.c.declaꝛatuʒ i peꝛ alios ſcꝛbetes b. ¶ Bl. ſt faciles ⁊ ſatis.S.expedue:x i co qᷣ dr in pria glo.aliquos dicere:ꝙ in c cimnali epiſcopi debent omnes eſſe concoꝛdes: dic ut plene dixi in.c.non poteſt..ẽ. ¶ Ge appellationibus ccuſationibus et rela tionibus ica. Hec ꝛubrica continuai poteſt duobus mo bun? dis. Mrimo ad totuʒ pꝛeccdentẽ tcrain pur ſecunoi libri. .ſpalius ad rubricam ꝓxime pee dentem:⁊ peſic: Supra in pꝛecedentbus cis uiſum eſt de his que fiunt in iudicijs ? t de ipſis ſententijs:meriio reſtabat ractare gntur ,umstelunnn nnep nſitn i a lun mnlt cſe:to caſſa ſoncn zin⸗ nſrerſi iudic Arckuumn nust leio. toct inp aooninn n6 eag i eluma d nnc ag 15 ſionn. t̃ e gun haln d aut iunc in ſoni a⸗ i enngol uele nan ic⸗ mosontaltonint, orinuatioe hotabis. Gics wriccionenm niinc Cun, ſpetill nin cn an nanint elle non valar e⸗ ulaummeni von fuca vlantn 9 bocciclone orolniſime nm hrculia Olper ut mbn llu glos lemee glinbns ad nin dluadanda no qpid itappelatio ſecundo Ge eſtecuit S dernd ono iure ſa acingennn gparis ecdonn wic ad den goimd o loco non it wcer apelauoms.e gebet appelang rectore caiacloz vnien ſen colegil.ſepumo punquid obmninen larionen poſlirpro inigan are ſentenn ad imtereſle conura wwdicen: nonanu⸗ luder ahenintoro nine. (N ge goſamn in iſta marein ſans vonann in ſumm per Hſte.2 Gofffecumn ſumms plins tz bonann golam in ſuetnd, l,l.? notg laam preſenin i ciel non poſſeinanci tonſuemain ſubſtantialia Appellanonis :ſecns cine iin arl nnns auan appe autemn ad Püat⸗ udaen utme D tonn clad aren ve iuris fictione: ur inl d.c.i: in.l 6 ppellatione.ff. enj. De Accidenalio⸗ cſt ut appehetur glacanmn. unge i or appelietur objniſſo nrücmn le nea glo. ge Prcben. alego lextumn/ u natg Eni ip t nmn gsentr Neeirtt Nonss nà7a7 ictns t Arbiins aue onnnmr iniide Nockane 1detor anmi ra ſinmie nhnien min go ncb ior hn , lec i htρ⁵Hαα0*ααůααα Awiſtvg Mi utg ciit mr diuxrſs immis otans alu ororf inon amen it ogini nuninee irte s chgn unummin cn il de gund⸗ Gmmecſa dege Acins ondiadrender. CNNAdNtned denſ TccurtcNceNNadreuNeiien. umm nend ſn ncs dalſicn õü Pmndemdumin uolns ſnngisinf ſvarmmſunn iit ün gtthi Ccicm Rqi MüNn Aver i wariemn nm ine Man 1²⁰ Cidrsice unisddttinn i⸗ vi paan S orinblocleſs 6 nn mmnn numut anu ſnm ine noh i⸗ tumn kntdag s boe Dellun chann Sa alestlnbdlſi⸗ Gir clst luns ee⸗ WPe aboscigeg di inen Piͤ ncscſe r riinun gucki/ Srapaluimb nonibus hu. 8 —S Obricz tonn 7 ſhe Gon, n i iritri c e: Ne n . . aieboalefn D 0 6 n enneron ſtonnis: xN Nlſnn Dfer. ay a 2. r‚An . u9 ,u- ap =llane 1 ¶Se appellatlonibus: ꝛemedijs qous ipſi litigantes releuantur in ſiudi cijs:iõ ſubijcituꝛ zc̃. m Gof. Vel ſic fᷣm Jo. an.ſic:qꝛ ſi a ſnia non appellatur tranſit in rem iudicatam:⁊ de hoc uidimus.s.ti.ꝓxi. Applła tio ãt impedit effectum rei iudicate:iõ de illa ui dendũ eſt.uel continua tu clarius ⁊ teꝛtio:ſupra niſum eſt de ſententia et eius efſectu:ſʒ qr appel latio eſt remediũ õ ſniam:merito ſubijcitur hec Niea.ð ap.Et qꝛ ſʒ Jo. an.appellatio ꝛcuſatõ 2 relatio eque conueniunt in iuriſditione iudi cis ſuſpendenda:ne auctor haberet mãm multi plicãdi rubricas annectit omnia iſta tria ſimul. Ex hac continuatione notabis: ꝙ ſicut appł latio ſuſpendit iudicis iuriſditionem: æ ꝑ conſe quens reddit nulluʒ quicquid poſtea fuit atten tatum:ut in.c.ſi a indice z.c.non ſolum de ap pella.li.vi.⁊ in.c.ſuper queſtionum in fi.de of. dellita dicendum uidetur de relatione ⁊z recuſa tione. Et de relatione dic ut plene legituꝛ = nõ. in.c.intimaſti.J.eo.ubi dicam. DO. recuſatione nide gloſaʒ que hoc tenuit in. c. quotiens.ij.q. vVi. que notanter dicit per illum textum:ꝙ quic quid fit poſt recuſationem eque caſſatur.ſicut ſi fieret poſt appellationem:et eſt contra Innoc. qui in.c.cum ſpeciali infra eodem dixit: ꝙ non meminit ſe legiſſie ꝙ non ualeat proceſſus poſt recuſationem ſi non fuit appellatum. ed tu de hoc diſtingue ut pleniſſime dicam. in.c.cum ſpeciali.¶ Super hac rubrica ultꝛa alios ſoleo queꝛere de pluribus ad mam dilucidandam/pꝛi mo quid ſit appellatio.ſecundo de effectibus ip ſius tertio quo iure ſit adinnenta. quarto quid ſit officium iudicis ad quem.quinto quid ſi in loco non ſit iudex appellationis.ſexto ad quem debet appellaꝛi a rectore cuiuſlioʒ uniuerſitatis ſeu collegij.ſeptimo nunquid obmittens appel lationem poſſit pro iniqui ate ſententie agere ad intereſſe contra iudicem: æ nunquid teneat iudex ſaltem in foro anime. EAi vrnum ui de gloſam in iſta matcꝛia ſatis bonam.ij.q.vi. in ſumma per Moſtié. ? Goffredum in eorum ſumimis huius ti.⁊ bonam gloſam in. c.ij.de cõ ſuetud.li.vi.⁊ nota illam preſertim in eo quod dicit non poſſe induci conſuetudinem contra ſubſtantialia appellationis: ſecus ciꝛca acciden talia: Oe ſubſtantialibus autem appellationis inter cetera eſt ut appelletur ad maiorem:non autem ad minorem nuel ad parem uel eundem iuris fictione:ut in.d.c.ij.⁊ in.l.i.O.ſi quis in appellatioue.ff.e.ti. DOe accidentaibus autem eſt ut appelletur gradatim. unde ualet conſuetu do ut appelletur opmiſſo medio:ut in.c.referẽ te iuncta glo.de preben.allego textum melioreʒ ⁊ rotundum in.c.romana..i.j.e.tli.li.Vi. Ireʒ dic ꝙ etiam ceſſante conſuetudine ualet appel latio obmiſſo medio ſi non fuit obiectũ:ut nõ. gloſa.in.c. dilecii inrra eodem:æ hoc modo po teſt intelligi dictum.c.reſerente irca princi pale queſitum ſcilicet quid ſit appellauo: uide stiam pcꝛ Mar. in dicta. i.i. ubi poſitis et impu tatur. ff. de dolo. gnatis aliorum diffinitionibus diffinit ipſe ſic. Appellatio eſt ius quo interim prima ſentẽnia extinguitur:⁊ cauſe cognitio ad iudicem ſuperi orem deuoluitur:⁊æ hoc quo ad appellationem a diffinitiua. Sed profecto iudicio meo nõ bene euacuat natuꝛam appellationis:ſicut debet face re quelibet bona diffinitio:ut.l.i.æ quod ibi no nde ego diffinirem ſic. Ao pellatio eſt a minore iudice ad maiorem uocatio: que ſi eſt legitima pronunciatum ⁊ iu riſditionem iudicis quo ad illam cauſam ſuſpen dit: ⁊ ipſius cognitionem ad ſuperiorem trani lert:væ hoc quãtũ ad appellationem iudicialem. ¶ Ecxtraiudicialis uero poteſt ſic diffiniri. Ap pellatio eſt a preſenui uel ueriſimiliter grauamie futuro ad ſuperiorem prouocatio: que ſi eſt ue riſimilis ? probabilis ipſam cauſam ad ſuperio rem tranſfert: ut ea pendente nil in ipſius preiu dicium attenretur: quod declara ut plene dicet infra eodem bone. ad ſecundum quid ſit appellationis effectus:dic ꝙ principalit ope ratur duos effectus ſcilicet ſuſpenſiuum ⁊æ deuo luriuum. Effectus ſuſpenſiuus eſt triplex.ſi uſpen dit enim pronunciatum et iuriſdicionem iudiciſ quantum ad illam cauſam:de quo plenius dice tur infra eodem ſuper eo preſumptionem que erat pro ſententia.ut in.c. cum ad ſedem de re ſtitutione ſpoliatoꝛum z quod notatur in.c. in preſentia de renunciationibus: quod limita ut notanteꝛ dixi in. c.finali de ſequeſtꝛa. ð pꝛimo ꝙ ſuſpendit pronunciatum in. c. uenientes de iure iurando ⁊. c.paſtoꝛalis. S. preterea de officio de legani.ſed textus in.l.i.ff.ad turpil.= .l.ij.ff. de penis dicit ꝙ extinguit. Et ideo Bartolus in ſua diffinitione dixit ꝙ extinguir: ſed primum nerius:æ ſaiuando utrunq; dic ꝙ exunguit ð pᷣ ſenti:ſed ſuſpendit reſpectu futuri temporis. &t Mum ſi ſimpliciter extingueret non aſſumeret uires appellatore non proſequente: cum iura dicant ꝙ rata maneat ſententia appellatore nõ proſequente:ut in.c.cum ſit romana ⁊.c.perſo nas infꝛa eodem. quinimmo nec de pꝛeſenui ĩ to tum extinguit:ut patet ex his que dixi in dicto c.finali ⁊ facit clementia una de ſequeſtra.⁊= cle mentina prima de re iudica. ¶ Et ſcias ꝙ non ſemper appellatio operatur omnes iſtos effectꝰ exemplum in appellatione ſententtie cenſure ec cleſiaſtice. Mm peꝛ appellationem ſequentem talis ſententia non ſuſpenditur: ut in.c.paſtora lis infra eodem ⁊.c.is cui de ſenten. excom.lib. Vj.cum ſimilibus. Sed operatur tunc appella tio effectum deuolutiuum:quia oeuoluit caʒ ad ſuperiorem:ut in.c.cum contingat de offi. dele. 7. c.per tuas de ſen.ex. ⁊ tollit preſumptionem ſententie:ut noranter dicit Inn.i.c. bone el pꝰ de elec.⁊.c.quoniam contra de pꝛobat᷑.æ uide bonam glo. in materia in. c. ad reprimendam de officio ordi. Et idem eſt cum appellatur a ſententia nulla. nam talis appellatio non ſuſpen. dit pronunciatum cum uiribus non ſubſiſtat: rpellane ſic 4⸗ſele , gare Lus 0, acpet! „7 ASn Pn GC 1712 ru= Gf Difn ſſ⸗ „Ddor p P X * i af, „ aꝛ — Aerg De vlleg ,WMia. 8y. 41 RKHar⸗ ſalaatt . c. „. ¶De appellationibus: ſed operatur tunc effectum deuolutiuum dũta xat. deuoluit enim cauſam ad ſuꝑiorem:ct boc reſpectu appellari põt a ſnia nulla: ut in. c. dilet to. I.e. ubi de hoc et ꝑ Hã.in.l.ſi expſſim.ſff.e. Ag itiũ q iuꝛe.ſ.ſit adinuẽta: dico ꝙ foꝛma litas appellatõis ẽ de iuꝛe poſitiuo:ut ꝓbat in I. una. E. de ſen. pfec. pto. nã ⁊? olim ꝛeddebatuꝛ ius manu regia:nec erãt inuẽte actões et ſoleni tates iudicioꝝ ⁊ appellationuʒ. ut.l. ij. ĩ collũ. t tia. ff. de orig. iuꝛ. ſʒ ipſa ſubſtantia appellatõis ur̃ de iuꝛe nãli. eſt.n. q̃dã defenſio ſeu pᷣſidium innocétie: ut ĩ. c. cũ ſpali. poꝛno. . e. ⁊. c. ſugge ſtum. e. ti. hinc eſt ꝙ et excõicato cõcedit᷑.S.ð ex cep.cum int᷑.fuii eniʒ. pᷣncipir inducta ad iniq tatem ſeu imꝑitiam iudicis corrigendam.l.i. fl. e. uel ad ſupplendũ qð incaute in pori iudicio fuerat obmiſſum: ut in. c. cũ Joãnes ð fi.ĩſtru. 2.l. ꝑ hãc. C. ð temp. ap. ¶ Ex quib? poſſz pᷣma fronte inferri: ꝙ lʒ pᷣnceps poſſit appellationis formalitatem rollẽ:ñ tñ uẽ ꝙ poſſit ollẽ ipſius ſabſtam: ur iuſticia non reddar̃ adueꝛſus iniqui ratẽ uel impitiã iudiciſ: cuʒ pnceps nõ poſſit tol lere ea qᷓ ſt iuris nol ſeu gentiũ: ut in cle. paſlõa lis ð re iudi. facit qðᷣ nõ. Inn iĩ. c. in ecclaꝝ ðᷣ oſti. ⁊ pot optie adduci.c.paſtorał pꝰ G. j. e. ¶ Finalit᷑ in puto ꝙ a ſnia principis non põt appellari:nec tenet᷑ pnceps admittẽ ſupplicatoeʒ ſi n uult: qꝛ Iʒ pnceps non poſſit ð directo rollẽ defenſionẽ: inñ ꝓ pncipe pſumr cũ ꝓceſſit cã co gnita: Ideo n eſt dicendũ ꝙ tollat defenſionẽ: facit quod le. æ nõ maxime ꝑ Mal. in. l. fi. C. de lcgi.⁊ ur̃ tex.ix.q.iij.cuncta ꝑ mũdũ et. d. Li. ff. a q.ap.non lʒ.facit qð nõ. Har. in. l. fi. C. ſi cõ tra ius uel uti. pu. ?æ Cy. in.l. Hpta. C. de pꝛeci. impꝑ. offe. Idem puto ſi commiſit alicui caʒ ap pellatione ꝛemota. Mam põt ſi nult appellatoʒ non admittẽ: ſicut diſpoſuit in pfectopᷣiorio ⁊ ĩ ſenatu. d. l. .ff. a qͥ. ap. non Iʒ æ in.l.una. C. ð ſẽ tentia pᷣfec. pto.æ qꝛ pᷣnceps tunc pꝛeſumit il lum non minꝰ recte ꝙ eũ iudicatuꝝ: ut ibi. P ꝓ cedit pᷣſertim attẽto ꝙ exceptio rei iudicate fuit inducta ad iuriſ nigoꝛẽ ᷣuandum: ut nõ.gl.i. c. paſtoralis. . qr vo de off. dele. æ in.l.qͥ exceptõ nem. ff. de condi. inde. et ut ſit liuum finis. Añ ſicut pnceps h̊ ſtatuit poſt duas ſnias:qꝛ teꝛtio appellare non ſʒ i. c. ſuaʒ. j. e. ita aliquibus cais inſpectis põt h ſtatuẽ a pᷣncipio ꝑꝰ pmam ſñiaʒ in certis cais. ⁊ h nota. irca quartũ qð ſit officium indicis ad quem ur̃ ſolum in ꝓnũcian do bñ appellatum uel male:ut hetr᷑.ij.q.vi.ĩ fi.⁊ in. l. eos qui. C. de ſenten. Sed dic melius: ꝙ cum ſuccedat loco iudicis a q põt ⁊ dʒ reforma re ſentenniam ſi opus fuerit uel ſupplẽ uel ĩ ꝑte reprobare ꝓut opus eſt:ut ꝓbat᷑ in.c. Raynu tius ⁊.c. Raynaldus de teſta. et uide in hoc qð dixi in.c.cũ cãm ð re iudi.⁊ in.c.cum Joãnes de fi. inſtru. ꝑ Har. in. l. cũ apua. ff. iudi. ſol. et l.li. expſſim. fl. e. Et ið puto dicenduʒ in ĩ iudice ꝗq aditur ut reducat laudũ ad bonã equitatẽ:cũ fuccedat loco boni niri:ut nõ. Mar.in.l.i.fl.de le. ij. ? Inno. in. c. ſtatutũ de p. li. vj e. . & JunO. in. . iqt p. li. Vj. ?2 b peti tio ꝛeductionis eſt ſpẽs cuiuſdaʒ nppolanongr ut. lI.non diſtinguemus. F. cum quidã in fi.ff N r arbi. ¶ Ad quintũ ad quem debeat appellari cum deeſt iudex appellationis. 6 telligi pᷣcum deeſt pꝛopter deinuncdtnn ut qꝛ dux ſeu pᷣnceps ille non recognolcit an rem in temporalibus:⁊ puto ꝙ a tali nõ G appellaꝛi: qr eſt loco pᷣncipis a quo non i tuꝛ: ut. S. dixi ⁊ facit quod nõ. Maꝛ. in. “ la .ff. de pub. iudi ĩ fi.⁊ in.l.una.C. ne guns * cã ? qðᷣ dixi in. c. cũ ueniſſent de indi. ? nide 3 hoc glo. nõ. in. c. qmn. x gi. apte ſentit ꝙ a tali pncipe:non eſt appelladũ ẽt ad PDapã. ſi tñ in iuſticia eſſet notoria poſſet dici Papam oſſe adiꝛi.ar.op.ex his q̃ nõnit Inn.i.c. ci i⸗ Px. ? i. c. y ex ſuſcepto 8 fo. cope. EGr dn zr der uiã denũciatõis euã gelice poſſit eccłiacicus adi ri ) laicũ ꝛõc iniuſte ſnie:uide qð dixi ĩ.c.nonit de iudi.in addi.magna.Scðo mõ põt intel ligi dicta qõ qñ ñ deeſt ſuꝑioꝛ ſi deficit ſpalis in dex ſuꝑ appellatione:puta ciuitas iſta elegit ſidi poteſtatẽ uel aliqs pᷣnceps in ſua ciuitate uel op pido:ſʒ nõ ꝓuidit ſibi de iudice appellanonis. dic ꝙ appellabit᷑ ad ipʒ ſuꝑiorem qͥ piatem elii git: facit. c. ueniẽtes ð iureiur.nõ. Oar. i li f. .c.i. V. qꝛo ubi dẽ: æ uide ꝑ eũdẽ i. l. ubi abſunt ff. de tu. ? cu.da.ab bis:ubi dic:ꝙ r̃ſpeciu pia tis põt appellari ad ordinẽ decuꝛionuʒ: pta ed ſupiores ſeu dnos: æ bñ facit ille tex: Uend 5 ad ſextã qõnẽ ad quẽ.ſ.ſit appellandũ ꝛectore alicuius collegij. .1oꝛmat hanc qonè inpre dicta.l.i.ff. e.i. V.qꝛo ĩ aliqᷓ ciuitate ⁊c.? ↄcudit ꝙ dz appellari ad illum cui ipſum collegium eſt ſubiectũ:puta ad rectorem illius ciuitatis ſz eü alłat.c. dilecti filij.j.e.ti.qð tñ paꝝ aut mibil ſae. Ego. ꝓprimo allego Inno. in. c. dilecta de excel. pꝛela. in fi.ubi notanteꝛ dicit: iſta collegia in feriora ? ꝛectores eoꝛum ſũt ſubdita maionb⸗ ordinarijs poteſtatibus: 2 ad eoꝛum dicii deſtrui poſſunt:⁊ prohibere etiam oſſum a pn cipio ne incipiant:quod nõ. ttende dic la tius ſic:aut ipſum coꝛpus eſt ſeculaꝛe non auteʒ eccleſiaſticum ⁊ ipſius ꝛcctoꝛ eſt ſecularis.cxem plum in lanificibus ſutoꝛibus ⁊ ſimilibus: et tunc indubio tene primum ut appellemur ad ma iorem officialem loci: puta poteſtatem: qui⸗ re gula cſt ut ſemper appelletur ad ſuperiorem lp ſius qui iudicauit: ut.l.i. C. ubi? apud quem ? quod nõ. Haꝛ. in. l.ij.i fi. . tl. facit quocl ſupꝛa dixi in diffinitione ⁊ tex.in dicta.lffti. Aut ipſum corpus eſt eccleſiaſticum ? ꝛcctoꝛ ;, debet appella etiam eccleſiaſtica perſona:? tun pren ri immediatus ſuperioꝛ: puta piſcopulsiut n , J; ri li. vj. Ex boc babes .c. romana. SF. i. eodẽ ti.i.V.A ſchoo quid dicendum cum appellatur rectore D larium: ubi ſtatuta appellationein nõ prohi e, Mam ſi eſt collegium ecceſiaſticum: puia den pro maioꝛi paꝛte ſunt cleꝛici iux nõ. in. 1. fi. n. col.illi. dixi i. c. ex lr̃is ð oſti. ẽ applandn eſt ad arö;e g n hun n⸗ ohun gr lhi in ceut teſentle u nucuur ihi tilutlrẽ n bijlu a pntixn lulamn n nr caciutn JMoicANνα⁵ luclebin mndci Bir indl1Koln o⸗ ralcs o bi ink cin eing ſalivit ſcas eſet enor aleul culanis ; ab eo ap elariad ſapiond itius ciniraul⸗ani idicaui GrCeticisſed aructn Cninnis. Botedih bir coſtiutd d medonti etcke: Jo ic ſtun rex tener vnin cominand vr dd ed gppellaur facto comitatus ad ſupioren ipſins comminan p boc opimefcit ſin. C.e..c ci appe de prinlegis:r bec no gvia fcnntad muit 6(Aa ſepamüz uhini nundd poſſ agi dſeen d inieſſetemn iniaue ſiie. icghl ue n kuerit appellari erecrando ines. tue in bens bis appelanit nüe ni hterio 4ppee nec obſubit Aceptio rei uclcare:rac gln gli unc agſur de quo nicebo go e bi no. in.c Paſtotals F. auia nero ge d jbi igemn IJun. cot in c ſce geop J hoſt Juno. n.c lacro geſn . Nen B iff. . . ultio no glo. licegeundeii leran. ? e. gn cor cog ibi tractätinüd poſſt 1 ) arbit nnſe iucſcamne, cocluc Ployen noͤen llegoner l.ſ. pſonen otenet Arbintor nd y — rſe Adnn rai NR N ne ſan ni⸗ n & ern ni aiwionndn enle nd andtnncung wicht Uußistnonnn⸗ et grogn, ilin lgiden Gögiidaſ iheiſ itt i⸗ 9 ehnin n linsſt entt porſtui lisi on ſnchlur poo:ſ no Zuct ſbior icſcerppelnons ce gppelhbii ß ponmnc Linend ü Al. Rvjoitid; i i,Abiobit Axmta zbbbbi digthran di 1s t ppelini ordniemuoni,vneze ſpoſes eu dios:r di fat nlin⸗ AEni ded griin aknndi more Acins Rede nmdNN ande. dAmmAeiNddie d d õ öen 1n kndron iins oenshi areaim iiſti9 uggun Egoprino ilne Ioinudunva Prhinſ.hinclaner derg ſn iag ſenorn t ies crnſ W Aarinmiserſtnmgrgihen Nobivctce Punt hden ar chinnalod ſd, Antl a ſ Nn ols . 1ihſos Gmncſen u lmnitbls ſctihns t1 nenidi ſolene Fimonui ſormn Cſcaln be A o Anſanden Kis pecz bcnal A pn glmnd / — N. u, , Fr , cene Üjr Pipt 1: J ſz. α⅓ ¶ Be appellationibus: epʒ loci facit.d. e.ex litteꝛis ubi fuit recurſuʒ ad iudicem eccłaſticũ qꝰ cãu pntarẽ ñ ualer̃ ſtatuta ut a ſnia rectoris ñ poſſit appellari:niſi eſſʒ ↄfir mata ꝑ Dapam qꝛ ;̊ ẽ ↄ caones ꝑmittẽtes ap peliatõʒ ⁊ 5 ins ſuperioris:ut in.c.ueniẽtes de iureiu. DOabium vo eſt cũ uniuerſitas eſt ſecła ris puta qꝛ plures in eis ſunt laici ſʒ rctor ẽ cle ꝛicus:ſicut tenetur eẽ ex forma ſtatuti ꝓpt ſcho lares clericos. Nã hito reſpectu ad ipſum colle gium nideꝛet̃᷑ appellandũ ad iudicẽ ſecularẽ cui ſubẽ:ſʒ hĩto reſpectu ad ꝑſonaʒ ipſius rectoris q̃ iudicauit ur̃ appellãdũ ad epᷣm q̃ eſt ſuꝑioꝛ ip ſius rectoris ex quo eſt clericꝰ.xi.q.i.c.i.⁊.c.de ꝑſona. Judicio meo poſſet diſtingui ita eque: ꝙ quatenus iudicat de ſcholari clerico:qꝛ tunc iudicat ut iudex eccłaſticus:qꝛ aliter in eñ ñ ca dẽt iuriſditio: ut nõ. Inn.i.c.cũ ab eccleſiarum de of.or. dʒ appellari ad epᷣm:qꝛ regula eſt ut pᷣ dixi: ꝙ ad ſuꝑioꝛc ipſius ſententiantis appellan dũ eſt. d.l.i. Scd quatenus iudicat inter laicos ad pfatem appellãdũ ẽ qꝛ tunc lIʒ ipſe ſit clericꝰ i iñ iudicat ut iudex eccłaſticꝰ:ſp ut laicꝰtãquaʒ rector collegij ſecularis:iõ ñ ẽ ab eo appellãdũ tãqꝙᷓ a clerico.ad hoc allego tex.nõ.iuncta gl.i c.rõana..dʒ.e.ti.li.vVi.ubi pʒ.ꝙ cũ epᷣſ ẽ iudx tanqᷓ; ciuilis iudex:puta qꝛ hʒ iuriſditõem infeu datam a pᷣncipe ſeculari ñ appellat᷑ ad ipſum ar chiepʒʒ ſed ad pᷣncipem ſecularem a quo deriua tur feudũ:ut nõ. Inno.i.c.ceteꝝ ð iudi.⁊.c.ue ꝛum de fo.cõpe.? Hir.in.d.l.i.ff.e. in. v.q̃ro: pone ꝙ aliqs epᷣs ubi int᷑ ceta dicit:ꝙ ſi aliquiſ clericus eſſet rector alicuiꝰciuitatis dʒ ab eo ap pellari ad ſuꝑioꝛẽ ipſius ciuitatiſ:qꝛ ñ indicauit ut clericus ſed ut ꝛectoꝛ ciuitatis. Jð dicẽduʒ ſi heẽt comitatũ ñ incoꝛpoꝛatũ eccłe: Jð dic ſi unꝰ . E 4.6 rex tenẽt unũ comitatũ ut ab eo appelletur de facto comitatus ad ſuꝑiorem ipſius comitatuſ: ꝓ hoc optime facit.l.ſi qn.C. e.⁊.c.cũ cappella de priuilegijs:æ hec nõ.quia faciunt ad multa. Pagpenn 2 ultimũ nunqͥd poſſit agi õ iu icem ad inteſſe pᷣtextu inique ſmie. dic ꝙ ſic.ſi ue ñ fuerit appellatũ execrando lites:ſiue ſuccũ bens his appellauit ⁊? nũc n lʒ terrio appellare. nec obſtabit exceptio rei iudicate:qꝛ ad aliud =z õ aliũ nunc agitur de quo uide bo.glo.æ quod ibi nõ.in.c.paſtoralis. .quia uero de of.dele. ibi idem Inn. ⁊ doc.in.c.ſepe de ap.? Jo. an. poſt Inno. in. c. ſacro de ſen ex. IJdem Maꝛ. ĩ .l. i. ff. e. V. ultio nõ. glo. æ uide ꝑ eundẽ i. l.fi.ff. de uar.⁊ eyor.cog.ubi tractãt:nũqͥd poſſit agi eoð mõ arbitrũ male iudicantẽ.⁊ cõcludit ꝙ; ſic:⁊ ibi iðᷣ glo. Sed in aꝛbitratore ẽ qo magis nõbilis.⁊ dicit ibi ꝙ nullibi reꝑit hanc qonem: 2 finaliteꝛ ↄcludit ꝙ tenetuꝛ ſolum de dolo ⁊ la ta culpa: qꝛ ipſe eſt q̃ſi qda ꝓſoneta qͥ nõ tenet᷑ niſi de dolo ⁊ lata culpa.l.i.ff.ð ꝓſonetis. Sed ego allego tex.q̃ſi expſſum:ꝙ arbitrator mõ pᷣ dicto teneat i.l. fi.f. ſi mel. fal.mo. di.? Haꝛ.ſe quit᷑ ibi ⁊ fſacit feſtũ de illo tcx.⸗ etn au. . in aſſumentibus conſimilia officia. n gut iudex teneat᷑ in foro aĩe 2 quid in aduocato ſeu ꝓcr̃e ꝓpter quoꝝ negligetiã ſeu iperitiã quis ĩ iuſte ꝑdicdit cãm:uide qð nõ.doc.ĩ.c. calũniam de penis ubi retigi 2 Inn. i. c. ſicut dignuʒ de homi.ubi tractat ẽt de alijs articulis:utputa qui quis dedit dãnũ ĩ rebus alienis. Et de pena an hẽat locũ ĩ foro aie nide gl. i. c. fraternitatis. xij .q.ij.? quod plene dixi in.c.ij.de conſti. Zlecti filii. Caſus. Collatio bene ficij poſt ⁊ õ appellatõ nem legi imã facta nõ tʒ:ita communiteꝛ ſum matur. Sed ut.j.dicã hec ſummatio eſt nimiſ generalis:iõ ſᷣm q intelligo ſummo ſic: Colla tio beneficij facta poſt appellarionem ex ꝓbabi li ⁊ ueriſimili cã interpoſitam ẽ ipſo inre nulla: Diuiditur.nã prio ponit ꝗqrelam appellantium. ſecundo dat iudices:ibi ſuꝑ quibus. Et pꝛo po ſitione caſus litteralis aduerte. nam iſte prior et clerici ð quibꝰ in principio le conquerebantur de quattuor grauaminibus eis illatis per iſtum . archiepiſcopũ poſt appellationem ad Dapã in Pawde Nn H, cg ld j Orind =‚he = 1.. Fen ſers 1= hend lar teꝛpoſitã: quoꝝ tria exprimunt᷑ ĩ lra.quaꝛtũ eꝛat in antiqua: æ fuit cã breuitatis hic deciſum.ſ.ꝙ contulerat eccleſias ſpectates ad collationeʒ pri oris: ⁊ ſolum huic deciſo Gendet᷑. Ad alia vo ĩ lfa expᷣfſa nõ ſendeĩ᷑ hic:⁊ iõ dicit Jo.and.qꝙ; fuit hec decre.male deciſa. ſimilis deciſa habet in. c.ueniẽs ð pᷣſcrip.Sed dic excuſando q;tum fieri poteſt compilatorem:ꝙ ad alia hic expreſ ſa nõ fuit hic ſpecifice inſeria Gynſio:qꝛ ſatis qͥd iuris erat habet᷑ in ſuis titulis:puta in ti.ð ſen. ex c.ꝑ tuas ð offi.dele.cũ contingat cum ſinuli. Moluit autem decidere ipſa grauamina: ut cõ pꝛehenderemus totum factuʒ ſicut accidit nolu it autem breuitatis cã decidere quartum gꝛaua men:quia ſatis poteſt ex Rnſione comprebendi nam ex reſponſione ſatis comprebenditur inteꝛ rogatio.ut in.c.inter dilectos.ꝗ.ceterum de fi. inſtru. s orimo ibi querunoniã ⁊c̃.ꝙ que rimonia dicitur fieri etiam ante litem ↄteſtatam Et facit ad qõnem:ꝙ ſi quis promilſit ſub pea querimoniã nõ lacere ſen exponere:qꝙ exponen do querelã indici dr̃ incidẽ in penã.⁊ de h̊ͥ ⁊ iił torum aliorum ſimilium vᷣboꝝ ſignificato uide per NHix. in.l.amplius.ff. rem ratam haberi. legatũ qui non eſt de latere.i.cardi n 5 beneficia confene non poſſe. de quo eſt hodie tex.in.c.i.de offi.leg.li.vj. (tno ꝙ collatio aliquoꝝ beneficiorum poteſt ꝑtineꝛe ad priorẽ ⁊ conuentum:quod poteſt intelligi ð beneficijs fundatis in ipſorũ eccleſia:de quo di cendum ut legitur æ nõ. in. c. cum eccleſia uulte rana de electione. Idem de alijs inſpecto iure ſpeciali:aagumentum in.c.ſcriptum de electione ⁊.cC.cum eccleſia ſutrina de cauſa poſ.⁊ ꝓprie. C Quero ut aperiam prius intellectum.c. Crn . rrian, g el. . V. colla⸗ Sarc. . 5g 1., jog 4 n) 2 gest — 7 u r D –— quare collatio iſtoruʒ beneficiorum non ualuit. So. dicit Inno.ꝙ fuit facta poſt appellationẽ. Hoſti. addit ⁊ ipſam appellatõʒ:quaſi innuit non ſufficere ꝙꝙ ſit facta pꝰ appellatom: niſi etiaʒ ſit facta . Et pꝛo Hoſti.adduco tex.i.c.cuʒ no big de ełc. ubi pʒ ꝙ in iſtis appellatõibꝰ eriudi cialibus non conſideratur ſimplꝛ id qõ fit poſt appellationẽ:ſʒ oʒ ꝙ ſit factuʒ et 3. Et cꝛedo ꝙ hoc ipſum fuerit de mente Inno.cũ pᷣdictaʒ cõ cluſioneʒ fiꝛmauit ĩ.d.c.cũ nobiſ:ubi ꝑ illũ tex. dicit nõndũ: ꝙ ſi is a quo eppellatũ ẽ ey iudici um aliquid facit õ ipſã appellationeʒ illud ſoluʒ uenit reuocãdũ ⁊ ñ alia que facit pꝰ appellatõʒ: t ſi appellatio iuſta ſit:de quo uide ibi latius. Sed o pdea 2 5 textum. ego ultra alios oppo. mulripkr 5 tex. ⁊ hunc intellectũ Inno. et Mo ſti Et p de notanſ ꝑ Inno. in. c. cum int. R. ö elec.⁊.c.qꝛ propter.eę.ti.⁊ de deſpon. impub. ad diſſoluẽdu ubi dicit.ꝙ licet quis ꝓponat legiti mam exceptionem coꝛã collatore et eã offerat ſe pꝛobatuꝝ ⁊ appellat ſi fiat collatio ĩ Zꝛiũ ꝙ ꝑ B n ceſſat᷑ collo:niſi alꝛ pꝛobeĩ᷑ neritas exceptoiſ. cũ g collo fiat er iudiciũ ⁊ pro iuꝛe tuo explicã n tenet᷑ defferre ius ſuũ propt appellationeʒ alteriꝰ:nec oblatio pꝛobõis iuſtificat appellauo nem:qꝛ cuʒ ñ procedat ut iudex ſʒ ut ꝑs n tene tur reciꝑe probõnes:⁊ ſic ñ pro edit. c. it poſita j. de ap.ut ẽt ibi nõ¶ Et ipugno tex. in eo ꝙ Papa mãdat iqͥri per famã ⁊ teſtes:⁊ an collo fuerit facta propt iſiũ legatũ.ur̃ eiʒ ſuꝑuacua h indagatio:qꝛ ſi ñ ↄſtat de collone pñt iſti prioꝛ 2 clerici uti iũ eoꝝ ĩ oↄferẽdo æ oꝛdinãdo eccle ſias illas. emno 51ter at in eo ꝙ Mapa in fi. pſeruat collones factas a legato ſi malicio ſe clerici diſtulert oꝛdiare illas eccłas.nã ið nẽ ſi neglexerunt.j.debitũ ipᷣs ↄfeꝛꝛe:tũc eiʒ fit ðᷣuo lutio ad iſiũ legatuʒ tanqꝙᷓ ad archiepᷣm ⁊ dioce ſanum iſtoꝝ:ut i.c.ij.ð concel.pbẽ.⁊ in.c.ij.de ſup.neg pᷣla. hec iudicio meo ſt difficultatiſ itel lectus hꝰ.c.ſuꝑ cuiꝰ iiellectu ualde ſuccinte trã ſiuerũt hic doc. Ego uero ſoluendo Sria pono tres intellectus ad iſtum tex. Mꝛumꝰ ꝙ pmũ ⸗ riũ ꝓcedit qn appellatio intpou corã mero col larore ñ ut negei ptas ↄferedi:ſR/mꝛcxcipiat᷑ ne col latio fiat cerie ꝑſone ex aliq̃ cã:pnta qꝛ dꝛ crio ſus ⁊ excipiens offert ſe ꝓbatux¶ Iud vo. c. ꝓcedit qn is ad quẽ ve colto nõ ſpeciabbt nole bat ↄferre.nã ne nideat᷑ nerus collator ↄſentiꝛe dʒ appellare: æ tũc actus ꝛeddu nullus:de quo in. c. bone. . e. Iſte in intellectus ñ uꝛ oĩo tutꝰ: qm ſine appellauone potuiſſʒ iſte Sdicẽ ⁊ ſuffi cẽt ſola ↄdictio ad ipediendã ualiditatẽ colłoiſ. qꝛ pᷣ incorporalia poſſidenĩ ſolo aĩo:nec perdit poſſeſſio miſi data patiẽtia:ut.l.ij. E. ð ſer.fu. plłe ꝑ Inno.i.c. olim el.iij. ð reſti.ſpo. = in. c.ij. ð in ite.ꝛeſti. Do gꝰ fm intellectum fatendo:ꝙ collo iſius legati ex quo ad cũ tãqᷓ ad archi epʒ ñ erat aduoluta oↄferẽdi pfaſ fuit nulla ex ð fectu pfatiſ.ut ĩ.c.cũ bẽtoldꝰ.S.ii.ꝓx.ſʒ a gꝛaua Mie eriudicialii illato ł viſilꝛ iferẽdo poi ꝑs rłe Ce appellationibns. entia. J. e. An qꝛ iſte poꝛ appe ueri dupkꝛ.lp uiã appellatiõis exiudiciat 2 per qꝛele:ut ẽ tex. n.i.c. cõceꝛatõi. . e. ti. i vi Et ſi ꝑs ꝓſequit grauamẽ ꝑ ui appella Al. V. Pber appellatõʒ: qꝛ ẽ cꝗ ſue itentois eroro⸗ expᷣſſe ſit nullus: ſicut obſeruat qñ oppee hacr⸗ tẽtia nulla: ut ĩ. c. expibita ð indi.e.c dile⸗ ſ ⁊ nõ.i.c.cx ꝑie ade.S.ð teſti.⸗ tex. .c. ad audi aʒ ꝓſequebat᷑ opoꝛtebai dorcrkoch HM ui ne:⁊ ꝙ collatiõeſ fuerũt facte Peappeſtaene⸗ Papa madat de his inqri: ñ t ꝑ boenncnd ſi hac uia ſuccũberet qn poſſz redire ag . remed ũ nullitatis. ut no. in paal. iuriba:faci 5 le. ⁊ nõ.in. c. y de len. ex.l. vj. Ex his iungian ꝙ etiam ſine appellatione collatio fuiſſer mul⸗ ¶ Pono teruum intellectum et notabiliorem intelugendo ꝙ iſte archieps diccbat collationé ad ſe deuolutam pꝛopter negligentiam Nun⸗ in ↄferendo. Drior autem pꝛoponcbar calc pꝛobabilẽ et ueriſimilem propter quam ucher poteſtatem conferendi remanſiſſe penes eum:et uidens archiepiſcopum diſpoſuum boc non HW ſtate ad conferendum appellauit ad Papam. Dicitnr bic ꝙ collatio facta poſt appellatone non tenet intellige etiam ſi in ueritate poteſtas fuiſſet deuoluta ad archiepiſcopum quia prop ter appellationem ex pꝛobabili ⁊ ueriſimili cau ſa inteꝛpoſitaʒ fuit totum negocium ad ſupeno rem deuolutum:ideo ante omnia debet renoca re quicquid fuerit in contrarium innouamm: ut in. c. bone.j.e.niſi conſtiterit ꝙ doloſe llep or diſtulerit conferre:puta ut interim paperet redditus illorum beneficiorum. nam tunc pater ꝙ non ex pꝛobabiii cauſa appellauetit: iceo fine ꝛeſeꝛuauit caſum doli commiſſi. ¶Et qcy hic non dicatur de probadili ⁊ ueriſimili cauſa: tamen ita debet intelligi. nam ſi appellano non fuiſſet talis non fſieꝛet ꝛeuocatio atietatoꝛum an tequam probaretur ueꝛitas cauſe appelanos. Hinc dicũt domini de ꝛota deciſione.ccnxvij. ꝙ li recior eccleſie appellat a uiſuatione epſco pi dicens ſe eſſe exemptum non ſufficit ad ꝛeuo candum medio tempore autentata docere op pellatione æ attentatis poſimnodum:miſi doccat de ueritate cauſe ſcilicet exemptionis ſaliem ſe miplene:allegant notata in.c.dilecti de maiori. 2 obidi.2z. c. NRodolpbus ⁊.c.ſigniticauit de re ſcrip.⁊.c.non ſolum.j.e.ti.li.vj.cum ſimili.hit enim appellatio non erat probabllis et neriſi milis: cum ius commune faceret pro epſcopo 7 contra appellantem: facit quod plene notat Innocentius in. c. uenerabili de cenſ.x per iſta caſus poſitionem appellano hic inducit nullita tem collationis ſine qua ualuiſſet colatio. ? im prenicta debet reſtringi et limitari lect. docto. h 2 eorũ ſummarium. reguiariter an ? quando ualeant geſta poſt appellationem exiraindicis lem uel neniant irritanda: uide quod dicam.y . e. conſuluit ⁊ in preallegato..bone⸗ nite nunc ad glo. primo vr ꝙ iſte archichs deben . . ,detecnd r- vmmn le nſti Neli hr jnͤ:ſed oiſtcea⸗ grer e libßl Go. dic vait aſen ſs ict chl.g ckoni go e l yl cenn s dan ungeneoN o e r b⸗ ſinſe ebi ſffens 63 . ſue e Aheau pbonis uleat nlau urxino P nitr in in t, ſmittamergr niqj nelh⸗ 1 conenbuo ſ elulitate ſn conſuem hpeus non muniſſer copututue qun. oc go. iamn ci no reſe poal ſicui git glungicſuerſe gees pdois:de uide n ninc ne daſ en a un den Henns d enens de penr lde ninore HWornen A R (Wumo 6&D* go hie apero:gnid li en gel appelammnfuiſenn terei appelis boenn inducean ho hoſſt pee n far ten ad gtes o lins Pode Cenei bot indicio attengengus eſſer ilal corie:rfncn ,. cũ̃ ſup: ubi fuit adpartes remiſſam ridde tij pponentis ſe appellaſſe Ded Moſte curiamn tene: aut oppo. in uin diiaro fier pboͤin uninde no teninit ad. ].deſeer. Anin nin ganonie pofl cr mune ſt eniſſo ad aees ſin ilus pt in dictfuiſeclfinnmmn Cemne iiie Ppudpali ñ cogiuur qs ſecun poöenie cluce:ſed quando opponitur dilarorie den appeſans princihio pbnef n lunſchtionis:facitc,ronum, H.ſt togem libro ſern fruans. Rat. erſuper ho deben nl P Rner 9 Melatione ſunmn n Peliennlihitr — ann ic tane appeſigi adnnen end ren ciraimn ppeluntn n begaulnofmn tntin Nonma nnclige aunni in onine ler primonmn vtebi erſini ſiimnpult ſyrtomn nrcinnag liel mmowolummito Auronn, octry rin quicqnid hni in woymninn imouuun. un cbore e nii cnſtient doblelles r Aumern oNirepun uinennn petpener eMrms Aoron deſſacrun n ns. N Ntäi Mnnſrdinn ine ucnin inn Moomit. Sii becon dcmr Ne Noiit twiinnc mmmn in dchan rchginand lun fulſa ais on fen Mdend min Uegoum rodeinn cuns cilenen P Gdn onid wadulnn Aodt tenſcnunen Cnton ſefa⸗ õ own Te annenand. cnam ninn ;R,M ðð — —– . . . „ . ₰ 2 . 5 An 24 fauma plat (Nai . rGDr *²⁵ ſ 8r pr=Clat ⸗ A 5 y⸗ Uag , Ja, ¶ He appellationibus: deponit:cum non duxerit defeꝛendum appella tioni ĩteꝛpoſite.ij.q.vi.decꝛcto. lo. fateruꝛ Sriũ:ſed ad hoc n fuit actũ.Oic illud ꝓcedẽ ĩ cã criali:de quo dicendũ ut hẽtur ⁊ nõ.j.e.ð p ore:⁊ dic ut ibi dicã.¶ Oop.fo ĩ eo ꝙ a pa ꝛeqꝛit hic teſtes ⁊ famã.nã ſufficẽ debẽt duo teſtes:ut ĩ.c.lʒ uniuerſis ʒ.de teſti. So.dic con iungendo glo.q eſt in.v.ꝑ idoneas cũ ſe. ꝙ fa ma ꝑ ſe n ſufficit:ſed uno teſte uel alijs admini culis ꝓbaret:ſj teſtes ꝑ ſe bñ ſufficẽnt.ſjʒ ꝑ hoc ñ ſoluit᷑ ↄrium:cũ tex.incipiat a ꝑſonis. Hoſti. ſuꝑ tex.dicit:ꝙ forſan.tex.i h̊ habuit reſpectuʒ ad ↄſuerudinẽ ãglie fſᷣm ꝙᷓ creditur.xij.iuratis aſſerentibus ſe cꝛedcꝛe ita eſſe ⁊ talem eſſe uocẽ uel famã pꝛie:q̃ tñ non eſt plena ꝓbõ:nec tole ratur ĩ ſnijs ſᷣm eum. Ex hoc dicto dicit do. an to. bñ nõndum ꝙ nõ põt ↄſuerudo iducẽ ut ñ płe ꝓbationi ſtet æ ꝙ non plena hẽat᷑ ꝓ plena ꝛemittit ad Fꝛede.oↄſi.xvij.ſed ceꝛte hoc ẽ õ.c. cũ dilectus de fide inſtru.et uide ꝙ plene dixi ĩ .c.ij. de ꝓba.ubi ipſemet do. an. tenuit Srium: nec hoſt. ſentit h̊ dictum. Mã dicit ꝙ n ẽ plena ꝓbõ.ſ.inſpecto iure communi nec ualet ↄſuetu do.ſ.ꝛeſpectu ſnie ut feꝛat᷑ ſnia ſᷣm cꝛeduliratem 2 iudicium aliquoꝝ:⁊ ita loq̃f.c.ad nꝛam de ⸗ ſue. er ꝙ ꝛeſpectu ꝓbõnis ualeat ↄſuetudo facit iſte tex.ĩ quo MDapa mãdat inquiri ꝑ teſtes et ſamã:et cum exigat utrũqʒ ux intelligẽ ð teſtibꝰ deponetibus ſuꝑ credulitate ſm conſuetudineʒ prie: als non mandafſet copulatiue inquiri. Et nõ e glo.ꝙ fama cũ uno teſte ꝓoat:⁊ ſic uẽ ꝙ pnt ↄiungi diuerſe ꝑes ꝓbõis:de q uide tu ꝙ; 1, — — Rene dixi.in.c.cum cam de ꝓba/⁊ an ⁊ qn fama pꝛo bat dixi plenius in.c.ueniens.i.S.de teſti.plene per in l. de minore. F. tormenta. fl. ö qſt. ¶ Uitimo ex glo. hic quero: quid ſi ĩ curia ne get᷑ appellatum fuiſſe: an teneat᷑ appellãs ibi pꝛo bõem inducẽ:an vᷣo poſſit petẽ ut fiat remiſſio ad ꝑtes ꝓ illius ꝓbõe. Ceꝛte i hoc iudicio meo attendendus eſſet ſtiluſ curie:⁊ facit.õ.ti.ꝓx.c. cũ ſuꝑ:ubi fuit ad partes remiſſum reſpectu ter tij ꝓponentis ſe appellaſſe. Sed Moſtien. dicit curiam tenẽ:ꝙ aut oppo.in uim dilatorie ⁊ dʒ fieri ꝓbõ in curia:de quo remittit ad.c.ꝑ tuas JJ. de ſẽ.ex. Aut in nim ꝑemptorie poſt li. ↄte. et tunc fit remiſſio ad ꝑtes ſuꝑ illius ꝓbone:et ita dicit fuiſſe diffinitum ꝑ Clemtẽ.iiij. Ma ſuꝑ pᷣncipali ñ cogitur qͥs ſecum ꝓbõem i curiã ad ducẽ:ſed quando opponitur dilatorie ſic: quia debet appellans a principio pꝛobaꝛe fundamen tum iuriſditionis:facit.c.romana. J.ſi uero.j. eodem libro ſexto et ſuper hoc debet uenire in ſtructus. Hi. ab. Sa aſus: appe Nter ceteꝛa. latio generalil xeſpeciu cauſe non ualet. Tria facit re fert appellationem.appellãtem ꝛedarguit:et ap pellanonem repellit. Mõ pᷣmo ⁊ tene mii qꝛ nõ ſolet ad hoc allłaꝛi ꝙ temẽ appellãs ñ eſt ð iuꝛe canonico pena exiaileca puniẽdꝰ. Mam Mapa iſtũ abbatẽ hic temere appellantẽ redarguit dũ taxat. De iure vo ciuili ſecus:de quo dicenduʒ ut le.æ nõ.in.l.a ꝓconſulibus C. e. ⁊ ĩ.l.ab exe cutore.C.quoꝝ ap.nõ reci. Glo.tamẽ in.c.ro manam.ij.q.vj.ſentit ideʒ de iure canonico qö de iure ciuili:æ clarius Jo. an. poſt Jo. Minc. Gyf. ? Mbi.in. c. nt debitus.j.e.ubi dixit: ꝙ ſi calümioſe quis appellauerit punit᷑ in.l.libris. In criminali uero perdita lite nocatꝰ abſcedat C. de ap.a ꝓconſulibꝰ.ſed primã ꝑtẽ ꝙ de iu re cauonico nõ ueniat appellãs puniẽdus ultra expenſas:⁊ ꝙ alind ſit ð iure ciuili tenet glo.in .l.i. fl. a qui. ap nõ lIʒ. æ Cy. in.l.eos. C. de ap. z Soe. e.ti.S. nunc dicamus in princi,/ Ego neꝛo diſtinguerem ſic:ꝙ aut quis temere ſeu impor tune appellauit z punitur ð iure ciuili ut in legi bus predictis que nõ requirũt in hoc calũniaʒ. A i idẽ.l.quiſquis.C. quoꝝ ap.nõ ꝛeci.canoni zata.ij.q.vVj. ꝓpe fi.in.c.ſi quis auſus.ſʒ ð iure canonico talis non punit᷑ niſi in expenſis: ſed ſi nõ eſt ſoluẽdo põt puniri in coꝛpus:ut hic ⁊ me lius in c.repᷣhenſibilis.j.e.ſacit.c.finem litibus de do.et ↄtu.ꝓbat optime tex in.c.i.de elec.li. vVj. in. vV.hoc autẽ. puto tñ ꝙ alia pena excrin ſeca puniri nõ poterit:ſi iudici h̊ uiſũ fuerit:ar. op.m.c.frequens de reſti.ſpo.li.vj.et in.l. non ignorat.C. de fruc. ⁊ lit. expen. Aut quis calũ nioſe apuellauit:⁊ tũc in pᷣſumpta calũnia idem dicendum quod.S. nã eo ipſo ꝙ appellans ſuc cubuit pſumũ calũniatus:ut ꝓbatur in.d.c.i.ð elec.li.vj.ad fi.⁊ nõnter ꝓbat ille tex.ꝙ de iure canonico nõ habẽt locũ pᷣdicte pene legales: nã ibi pro pᷣſumpta calũnia imponitur alia pena: ⁊ in certo caſu tm.ſ.cũ quis deficit in ꝓbando qð obijcit in ꝑſonã electi. Aut quis põt ↄuinci de calũnia ex ꝑſpicuis ↄiecturis ſeu indicijs: uł ꝙ cã ↄtemptus appellauerit:⁊ tunc puniri debʒz de iure canonico pena tamen aꝛbitraria:ad hoc c. cum parati. jJ. e. ̃m unum intellectum. NMam calũnie delictum non debet remanere impunitũ etiam de iure canonico ⁊.j. de calũ. per toiũ ſʒ de iure ciuili ſerua leges.S. allegatas:⁊ hoc nõ. quia non habes alibi hunc paſſum ita plene diſ cuſſum. ¶Mota ſecundo ꝙ non ex qualibet contrauentione canonis incurrit quis mortale uel ſaltem ſit pena depoſitionis afficiendus. Maun iſte abbas remere ⁊ ſic contra ius appel lauit:nec tamen fuit remotus ab abbatia uel tã quam pro mortali puniendus: ⁊ ſic limita glo.iĩ c.generali ð elec.li.vj.⁊ nide quod ciaca h̊ dixi in. c.nam concupiſcentiam de conſtitutionibꝰ æ= in. c. i. e. ti ¶ Ex hoc ⁊ ex textu nota ⁊ tene mẽ ti: ꝙ licet prelatus regularis poſſit pro moci ca cauſa a regunine remoueri: ut in.c.per tuas in fine infra de ſim oniacis ⁊.c.qualiter æ quan do.i.in fi.de accuſationibus: non tamen ſuffcit quelibet cauſa leuis ut bees. tertio abbatẽ conueniendum coram ordimario loci. xviij. q.ij. abpates ⁊æ. c.monaſteria. . de reli. do. cuʒ nenerabilis cum ſimilibus:non tamen in tantuʒ Pene wnere =ððð J s. adlar nr jvertrde N .. rrr dunn ſnoch mn r N R. vzat- py ſi Alrat⸗= — Deams 1 X 6. ay“ Sr aalent 2 ſprrt- —„ — udAα ſubiſciuntur loca religioſa ⁊ earuʒ perſone ſiẽ ſe cularia æ perſone ſeculares:de quibꝰ dicendum ut le. 2 nõ in. c. dilectus de of. oꝛ.ꝑ Inno. in. c. i. de ſta. reg. et uide glo.xi.q.iij.qui reliſtit que dicit: ꝙ moachus potius obedit abbari ꝙᷓ epo de quo ĩ.c.cũ ab eccleſiaꝝ de of.or. ¶ Mõ q̃to ꝙ fm ãtiq̃ tpa ualebat appellatio non expreſſa cã grauam s: ut nõ.j.e. ut debitus:iñ ubi erat notorie friuola nõ deuoluebat cãm:æ boc oꝑa batur iſta decre. olim. Hodie ãt ñ bẽt dubiũñ pᷣdictaʒ decre. ut debitus:quia dʒ eſſe cã appel lationis vᷣa iuſta ⁊ expᷣſſa in ipſa appellatioc.de. quo dicẽdũ nt ibi = in cle. appellãti.e.ti. ¶ Cir ca hũc tex. queꝛo de duabꝰ qonibus ꝛimo an ualeat appellatio gnãlis reſpectu iudicũ: pu ta appello ad iudiceʒ competentẽ. DOar.i. l.i.ff. .qe. tʒ ꝙ ſic ꝑ tex.illius.l.i.ꝓpe fi.cũ ſe.quod eſt Hiſſimũ de iure ciuili:quia genus quod nõ põt Hiticari niſi ĩi una ſpẽ non inducit aliquã incerti tudinem:ſicut in ſili nõ.in nomine appellatiuo in. c.qm abbas de offi.dele.⁊.c.ex parte.j.e.ti. Sed cum de iure ciuili non poſſit appellari ob miſſo medio:ut in.l.imperatores.ff. e.gꝰ illa ge neralitas reſpectu iudicis ñ inducit incertitudi nem:quia dʒ intelligi de indice ſuꝑiõe immedi ato.æ ꝑ ↄſequens non viciat. Sed de iure cão nico puto talẽ appeilatõʒ ñ ualere:qa poteſt ap pellãi obmiſſo medio ad Dapã.ij.q.vi.ad ro manam. Item ad legatũ iu ꝓuicia m quoſdã: ut nõ in.c.i.⁊.c.qð trãſlatõʒ de of.le.ubi boc teneo. Jtem ad pꝛiarcham ſᷣm Inno.i.c.ãtiqᷓ ð priui.⁊ glo.in.e.renouãtes.xxij.di.ð q tũ dic ut płe nõ.in.d.c.antiqua:⁊ iõ cum h̊ appellatio gnãalis inducat incertitudinem non ðᷣbʒ ualere: quia iudex dʒ eẽ certus:de Np.c.ad hec:nec Iʒ cum alterius iniuria uagari.l.pretõ edixit.ff.de iniurijs.puto tñ ꝙ ubi euitaret᷑ incertitudo ua lẽt ał appellatio ẽt de iure cãonico:puta qa ap latuꝛ de ſubdelegato delegati Mape. Nã tunc nõ põt intelligi niſi de iudice ipſo delegato:q̃a co omiſſo ñ põt ad aliquem appellari:iux illud quod le. æ nõ.i.c.ſuꝑ qᷓonũ.S.ſi vo de of.dele. dixi ĩ. c. cũ Mertoldus de ꝛc iudi.æ facit quod dixi in ſeq.q. uero fo quid ſi appellatio ĩ terponitur alternatiue ꝛeſpectu iudicũ: nũquid ualeat:uide bonam glo.i.c.is cui de of.dele.li. Vi. ? ꝑ Jo. an.plenius in regula in alternatiuis in mercu. Et u? concludẽ Jo. an.in utꝛoque lo co: ꝙ de iure ciuili poſſit talis appellatio toleꝛa ri: quia ex quo illo iure iudex ẽ certus ut dixi ĩ pcedeti.q.alternatiua ñ põt iducere obſcuꝛitatẽ ſed de iure canonico concludit ꝙ ñ naleret:cuʒ poſſit appellaꝛi obmiſſo medio ut pᷣdixi. Sʒ nið tu dños ð ꝛota deci. ccij. ubi uident impugnare boc dẽm Jo. an. dicẽtis:ꝙ aduerſarius poterit in ꝓſccutiõe certificaꝛ appellatuʒ:⁊æ referũt Jo. ð lig. ̊ᷣ tenuiſſe. Ego dicereʒ ꝙ aut ẽ talis alter natiua q ñ het ĩducex ĩceꝛtitudinẽ: puta qꝛ appel lat ad iudicẽ cõpetentẽ uel icõpetentẽ:⁊ tẽ idem dicendũ qð de iure ciuili.nam ulla ꝑs repellit in ¶ Be appellationibus di. incõpetentẽ. Aut poſſz ad u rũq; tunc ſi iaſla ca illu qz appellaꝛe: tunc ſi iuſta cã illuʒ excuſat indiſcernendo is ſit competens puto appellationem Ualleꝛe: ar eoꝝ ꝗᷓ le.æ nõ. maxime ꝑ Inno. i. c. oſti in ite. ꝛeſti. ⁊ i.l.i ff. quoꝛ le. ? ie⸗is poln de⸗ li. vj. ceſſante ãt iuſta cã tene opi. Jo · — facilis ⁊ inſtat circa quedã brocaꝛdi . ⸗ ica. ? ui qð nõ.i.c.ſaceꝛdos allato in ea. ico. gn D noſtram. Kaſus: A c rectione ñ ellatur uel ſumma ſic inſpecta nleie correctiõe legitima nõ appellat:nili modus excedat᷑h.d. Drio pmitiit cim mãdani. ſo mij datu;: ibi mãdamus. ¶ Mõ pa Zꝛio ſenſu:g, appellatio ꝑmittit et ꝛeligioſis qn indedire pgꝛa uãtur ꝑ ſuꝑiorẽ: ʒ ſupioꝛ pcedat per ui conec tõis:qð clarius ꝓbat᷑j.e.inepꝛeheſidilis ad fi. nulli eiz denegãda eſt defenſio et ſi ſiu excdicar . de excep.cũ ĩter. ¶ Mõ ꝛ ibi qʒ ſubditoru; tuoꝝ iuncta ſupraſcꝛiptiõe:ꝙ mõachi poſſũt di ci ſubditi abbati eoꝝ. Ideʒ põt dici de ſeculaii bus reſpectu pᷣlatoꝝ ſuoꝝ:ut ĩ.c.irꝛefragabili ð of.ordi.⁊=.c.cũ apłs. . ꝓhibemus de ceſi. Sut .n. iſti ſub pᷣlatis rõne iuriſditionis 2 prelaure. plati tamẽ debẽt eos tꝛactat᷑ ut ſocios:qꝛ no ſũt dni:nec debẽt ut dñi dnari.uið bo. tex.i.c.eſio ſubiectos xcv.di.et ꝑ illũ rex.aꝛguit ibi glo.i ⸗ ſuꝑeiliũ epoꝝ:qͥ ſubditos appellt filios:cũ dðde ant eos appellar̃ fꝛatꝛes uel ſocios.viij.q.i.qð ãt et.x.q.iij.cauendum.Caueãt tamẽ ſubdin cũ ſcribũt pᷣlato nt ñ appellẽt eũ fratrẽ:cũ debeant eũ honorare in ſubſcꝛiptione:ita nõnter die ila glo. ſed tu uide tex.in.c.cum cleꝛici de vyb. ſig .c.gꝛaue de excel.pla.ubi cleꝛici appellãt epʒ do minuz. ta ſupraſcriptiõe ꝙ coꝛꝛectio mõachoꝝ ſpectat ad abbatem ſolũ.un hic nulla fit mẽtio ð caplo ſuo:ad h.c.nullam.xviij.q.ij.? uide Jo. an.in .c. Joãnes.j. de ꝛegu. Ex quo inſeriui ꝙ maiõ eſi in hoc auctas abbatis in moachos:q epi in clericos:qꝛ eps illos non coꝛrigit de iure com muni ſine cõſilio capituli ſui.xv.q.vij.eps nul lius:lʒ ualeat ↄſuetudo in ↄrium:ur in.c.iij. de ↄſue.li.vVj. An aliquo cãu teneatuꝛ abbas hie conſilium ſui capituli in corꝛectione mon cho rum dicam.j. e. reprehenſt ibilis Wrem no exh Z ex tex.ꝙ correctio mõachorum ſpectat prini paliter ad abbatem etiam excluſo epiſcopo: o nõ reperit᷑ in alio pᷣlato ſeculari citra epiſcopij: iuxta nõ.per Inno. æ alios in.c.cun ab cecis rum ⁊.c.quãto ð of.oꝛdi.2 de abbate eſt bon tex.in dicto.c.quanto.hec indubio procedunt in his que ſpectant ad regulam et ad coſtitutio Ines ordinis. nid autem cum accuſatuꝛ monachus de delicto extrinſeco:ꝛ uel eſt forman da contra eum inquiſitio. uide per doctores in preallegatis iuribus plenius per Joannem de lignano. in clemen. ne iĩ agro de ſtaiu regulanii pleniſſime dixi in repetitione.c.ſi quis conns HMiõ teꝛtio ibi coꝛꝛigas ⁊ caſtiges ü=c tine addeo er n vin i⸗ gnſis iuliſebi ig ni ſ i rpin nn nunt o / li i uinos ifii nhorbe. pluliat. 3 ’s aufmta nu r a A rios riiimnlnit go ncncll ol ſa cgo ciceran ſc aut uenin nmnquid ho ſtesinlic anſerior in auuz auſennuen nmciſarns detſonetacnen n arcdin enem tinendet olicn wili 4 nodras ud, 1 dicet aſeppa? pcdar a go d boo hoc feri niſt iotorcian Aentiant:ar. rrigin gritas. Antincici anſterior nia eira nccid alap ꝗ ſtaus uſte non nnat: tunc ſuperi poiit maxie Dapz ar oo iu.ann Geni 1 b cle. .iii. dl. denig; til JNe 1 cpnn ins cleſie dummooms olentizt. non en pmno in ſuffcẽ mniore gean eorq no inc con Nl.o Imnoꝛr go. nto er g deben ien oſenſus e auctzs epi int er nö. Inno.i, Aſuetuds geoſte.? gli ci e . ſg l F.ſtatutum. Gecido principakrid chcra: ad r lera cicla d oſdermai q reigo ſt frno ;ſinpti anicl ihoonigink egleſee Ps en durore ninidi nociiid udaeve ein o ,.nl K ok halcnores ger egulſ unt n unns ſec poſten er Nöne eie e ln feeftſem i orcis gbchann Nad neziſi poſſenr incrar = . Wücht adirgrd ſn (Wrzlrün aſtd⸗ n aan dusihmtnn Mddelen pemanpſwpi irfih olonl cci leſ obene de ii n in ſ zaisfor inſtninnst nin im mmiationur en ii m: wr ocher Mofi oimn n bo, i h ſnmws daoili r atl bigb i mali ghor, ib vo ppelit iooi ohe cos aela: aunes ve ſogos. i/90,,05 Ha ii vendun Cmneit une ib i ü dnnneNigieer SKANANNCTNNWN õõ ninc (Vorto t ugstchiſzi noriqnpiirfy ornio dimnz in 2d twönmn ni denu irninde — . — — — li⸗ miH 94⸗&. yvj Pr— dz 2 n l. ſerrter ſ4.9 c—α *Rραα clericum de foro compe.æ eredo hune articulũ poſuiſſe in.c.cum contingat.e.ti.? in fauorem abbatis optie facit.c.in ſingulis ⁊.c.fi.ð ſta.re gu.⁊ in.c.ſuſcepimus de homi.⁊.c.mõiales de cle.i.de pᷣnii¶ Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ dẽiam inteꝛ obfuãtiã religionis ? ordis: Mã obſernãtia re ligionis ꝓpᷣe ↄſiſtit ciꝛca id ꝙ; ↄtinet᷑ ĩ ꝛegula il lius religionis Obfuãtia ordis concernit con tenia ĩ ſtatutis z ↄſtõnibꝰordis poſt reglłaʒ fcis ab ill de illo ordine ſeu ꝑ ſuꝑiorẽ hnñtẽ ad hoc Et faciũt hec ad qonem:nunqd reli gioſis pofſit poſt ꝓfeſſionẽ indici duꝛioꝛ ⁊ ſꝛic tior uita/⁊ facit iſte tex.ꝙ ſic qꝛ nedũ ad regule obßuãtiam tenent᷑:ſed ẽt ad ſtatuta oꝛdis. Sed tu uide ad hanc qonem bo.glo.i regula ꝙ om nes tangit de ꝛeg.iu.li.vVi.⁊ ĩ.c.geſta.lxxiiij.di. 2 per Inno.i.c.ſuꝑ eo.de ꝛeg.⁊ aliqd ꝑ eũdeʒ i.c. dudum de ↄuer.ↄiu.⁊ cõiter tenet ꝙ poſſit qꝛ mõchi ꝛenuntiauer̃t ꝓpᷣs uolũtatibꝰ. Añ ñ pnt reſiſtẽ:ſed tenent᷑ facẽ q;tũ pñt ad hoc.c.ĩ memoria.xix. di. ⁊ melius in.c.unico de ſta. re. li. vi. ubi mõialibꝰ fuit idicta ꝑpetua clauſura.= optime adduco tex. pᷣm unũ intellectũ i.c.repre henſibilis pᷣalł.i fi.ubi pʒ:ꝙ etiã ſtatuta abbani 2z capituli ligant mõachos uel moniales ſinglłꝛ: =z ur̃ in eis ſuff.cẽ maior ꝑs capituli:ar.i.c.i.de bis que fiunt a ma. ꝑte ca. Circa clericos ſecula res uẽ aliter ſentire glo.in.d. regula ꝙ omnes: ſed ego dicerem ſic ꝙ aut querit᷑ nunquid poſ ſit eis indici auſterior uita ꝑ quaʒ auſteritatem mutet᷑ ſtatus perſone:utputa qꝛ accoliti teneant otineꝛe nec poſſint trãſiꝛe ad nuptias uel ꝙ ab dicẽt a ſe ꝓpᷣa ⁊? ꝓcedat illa glo.⁊ hoc nõ poſſit fieri niſi ipſi ordiati ↄſentiant:ar.xxxij.q.i.inte gritas. Aut indicit᷑ auſterior uita circa acciden talia ꝑ qᷓ ſtatus uite non mutat᷑: æ tunc ſuperior pot᷑it maxie Mapa.ar.op i.c.qm de ui.⁊æ ho. cle. z. iuij. di. deniqʒ cũ ſi. Itẽ ? captm ipſius ec cleſie dummõ oms ↄſentiãt.non eni puto in eis ſufficẽ maiorẽ ꝑtẽ:ar.eoꝝ q̃ nõ.in.c.cũ oms de oſti. ꝑ Inno:⁊ glo.puto ẽt ꝙ debeat iteruenir ↄſenſus ⁊? auctas epᷣi iux ea q nõ. Inno.i.c.cũ ↄſuetudis de ↄſue.⁊ ꝑ gl.ĩ.c.ij. de.vV.ſig.li.vi.i v. ſtatutum. Secũdo principalꝛ iduco tex.ad pᷣ dlicra: ad ↄſiderandũ qᷓ religio ſit ſtrictior ñ dqʒ ſimpłꝛ attẽdi diſpõ originał regule:ſed etiam ſtatuta ordis.qᷓ duriorẽ uiuẽdi modũ iducunt: ut hic ⁊ in.d.c.i.ð ſta.mo.li.vVi. ad fratꝛes pᷣdicatores q̃ ex regula ñ ſunt mendi cantes:ſed poſtea ex ↄſtone ordis abdicarunt a ſe ꝓpᷣa ⁊ fecer̃ ſe mendicantes. Añ bito ꝛeſpec tu ad regulã poſſent intrare ad religionẽ ſancti Hãdicti.ñ ãt ſic hito reſpectu ad ↄſtoes. Itẽ dic ꝙ ðᷣbet conſiderari auſteritas religionis ꝛeſ pectu obſeruãtie ð̊ pnti ⁊ nõ reſpectu iſtõis ãti que un ñ põt qs ð religione in ſe laxiori itrare ad artioreʒ reſpcetu ãtiq iſtois:ſʒ de pnti illa au ſteritas ni ſcruat: qꝛ ñ ur̃ ductus ſpiritu dei ſed C Et h faciũt We appeſlationibus: Faßf N g . B— 44 — ſpllav. 1: Mai S⸗ r S, Bariar ſrictian 5S ruin 4* . c*„¾ 7 Arn F , Tſ-irg 7 ſ aduerſarij: ut in.c. ſane ? ibi ꝑ Inno: de regu. ⁊? hoc nõ. qꝛ multi errãt ⁊ ſepe uidi ſeꝛnari ↄriũ æ male. nio ad glo. æ oppo. de. c. ð pꝛioꝛe e ¶j. c.?.c.qq in coꝛigẽdis ðᷣ offi.or.ubi ĩ cã coꝛe 5 nitio monachos poſſe ↄpelli ad ctionis appellat᷑. So.dicit glo.ſi.qꝙ iſtd fallit cũ obfuãtiam religiõis ⁊ ↄſtõis ordis facit tex.in R excedit᷑ modus ĩ corrigẽdo:ut ĩ Srijs. Reddit aũt ĩ fi.rõeʒ regnle quare nõ appellat᷑: qꝛ fit ad pniam ⁊ ex foꝛmã iudicij. Hoc idẽ ſẽtiũt Tan: 2z Uin.dicentes:qꝙ ſi pꝛocederet᷑ in forma iudi cij poſſet monachus ſicut ⁊ clericus appellare: 2 ſic uident᷑ iſti ſẽtire differẽtiã iter clericũ ⁊ mo nachũ reſpectu ꝓceſſus eriudicialis. Inn. uero dicit ꝙ hodie nõ vꝛ dr̃ia inter regłares ⁊ alios ? iter correcrionẽ ⁊ aliũ pꝛoceſſũ:cũ ſemꝑ liceat appellaꝛe ſi ſuꝑioꝛ excedat:qð idẽ ẽ ac ſi grauet .d.c.lʒ ⁊ ð accu.c.inquiſitiõis.Olim aute pote rat eſſe dr̃ia:qꝛ clerici ſepius aundiebant᷑ appellã tes:regulares ãt rarius. nã nõ appellabãt:niſi grauaꝛent᷑. In alijs audie bant᷑ appellãtes.lʒ nõ grauarent᷑. Et poſſet ho die ſᷣm eũ pᷣcedẽs dictũ hẽe locũ poſt ſententiaʒ 3 regulaꝛes latã ſᷣm ipſoꝝ regulã.nã tũc nõ de ferret iudex tali appellatiõi. Et idẽ dicit ĩ corri gendis exceſſibꝰ regulariũ ſubditoꝝ.S.ð offici. or.irrefragabili S. i. Hoſtien.dicit ꝙ quicquid dicat Inno. multi ſunt caſus in quibus grauat ſecularis clcricus ⁊ in eildẽ nõ gꝛanat᷑ regłaris. Vnge dicit hodie ⁊ oliʒ magnã dr̃iam eſſe iter correctionẽ regulariũ ⁊ ſeculariuʒ clericoꝝ.j.e. cũ ſpãli de accu.qualr.ij..fi.de ſimo.c.ꝑ tuas C. fi. ⁊ idẽ Gail. i Spe. e ti. F. in quibꝰ. v. xi. Sed per iſtud dictũ Hoſti.nõ tollit᷑ opi. Inn. Vnde dico ꝙ reſpectu facultatis appellãdi nulla eſt hodie dꝛia iter ſeculares æ regulares:qꝛ etiã ſeculares hodie nõ appellãt extra iudiciũ uel in iudicio ante ſniam:niſi pᷣtexu grauamis: quod exprimere tenentur:ut in.c.ut debitus.j.e.⁊.c. i.e.ti.li.Vj.⁊ idem eſt in religioſis ut.S. dictuʒ eſt. YFatendũ tame eſt ꝙ facilius poteſt grauari in ordine ꝓcedendi ⁊ in alijs religioſis qꝙᷓ; ſecu laris:ut in iuribus allegatis per Hoſtien. Sed per hoc non tollitur ſupradicta concluſio.opor tet enim in utriſq; grauamen ſubeſſe: ſed olim poterat eſſe differẽtia:qꝛ omnis appellatio que nõ erat manikfeſte friuola deferebat cauſaʒ ad ſu periorem ij.q. vi.ad romanã.nõ. in preall.c. ut debitus:ſed regulares nõ audiebant᷑ appellates niſi excederet᷑ modus iĩ corrigẽdo.j.e. cũ ſpãli. Moſt ſñ am uero diffinitiua id ẽ põt dici.nam ſi ſnia eſt notorie iure fulcita non debet admitti appellatio ram in religioſis quã in ſecularibns: ut in. c. romana. F. ſi autem poſt ſententiam in fra eo.ti.li.vj.facit.c.cum ſit romana infra eo. Secus autem eſt ubi poſſet compertere excuſatõ uel poſſet habere locum non probatum proba bo ⁊c.ut in.c.cum Joannes de fide inſtrumen torum ⁊.l.per hanc.C. de tempoꝛibus appella: AVlorum enim iurium rario pari bi locũ in ſecularibꝰ ⁊ religioſis. ꝙ Inno. poſuit hic unum nõbile dẽm dicenſ p reterea diſcipli ter nendicat ſi r „ 48 Efrrs 1. . i 7 fr-lan San- –☛ D 2Rrrr, 1 Dlizis ſi quis appellat in cã correctionis ẽt poſt ſñiam ñ ualent le impetrate in cã appellationis:lʒ faci ant intionem de appellatõe: niſi faciant mtioneʒ ð̈ cã cõdemnatiõis: alk. c. dilecins filius abbas de hep. z.c. ſuꝑ eo. de coba.cle.æ mulie. ſed illa jura hoc aꝑte nñ ꝓbãt:qꝛ n loquuntur iĩ cã appel latiõis:ſed cum qᷣs pᷣuatus ex cã ꝑ ſuũ ſuꝑiõem impetrat lias in forma cõi ſuꝑ ſua reſtõne ſub ijciendo cãm ſue puationis:ſed ubi fuit pꝰ diffi nitiuã appellatũ eſt maius dubium:qꝛ regulari ter cũ appellatur a diffinitiua n eſt neceſſe expri mere cãm:ſed ſufficit dicẽ appello ab iniqᷓ ſnia: ut i.l. i.i. fi. cũ.l.ſe.ff.e.ti.nõ.gl.i.c.cũ ĩ eccla.. e. Sed mbilominus plʒ mibi op. Inno. quam in defendo alia rõe: uz cum ꝓcedit᷑ ad correctio nem iterdicit appellatio ꝛegularit: ſy admittit ĩ cãn ſpali.ſ.cum ĩ coꝛrigẽdo exceditĩ modus:ut ĩ c. i cortigedis ð offi. ð. . j.e. ð poꝛ ⁊.c.rephẽ ſibilis. Cum ergo ius ꝛcſiſttat tali appeliationi niſi iĩ ceꝛto cãn oʒ ꝙ ille caus expᷣmat᷑: ut apꝑeat appellatum i cau cõceſſo:ſicut obſeꝛuat᷑ cum ap pellat̃ ab executõe:ut dixi plene.s.ti.x. ꝙ ad tio de cã condẽnationis:qꝛ ea expſſa forſan pa pa lr̃as denegaſſet. niſi uidifſʒ cam ꝛ0nabileʒ ap pellãdi:ar.ĩ.c.populaſti ð p¶ Ex bis dico: ꝙ ſiue ad corꝛectionem ꝓcedat᷑ e iudiciuʒ ſiue ĩ iudicio:ſiue appellet añ ſñiam ſine: pꝰ neceſſe ẽ ut expᷣmat᷑ in appellatõe cã appelladi: puta qa cxcedit modum: ⁊ ĩ impetratõe lra? oʒ ꝙ et pmat᷑ cã condemnatois: æ bec bn nõbis. ¶ An nectit et Inno. aliã qriã int ꝓceſſum i cã cõꝛec tionis ⁊ alia cã. Mã õ coꝛcctionẽ n pot allegãi aliq̃ pſcriptio:ſecus in alijs cais. Oic tu clari: qꝛ ſicut ↄᷣ uiſitatoʒ ñ põt allegãi oliqua pᷣſcꝛipio actiue ſʒ paſſiue ſic:iur ea q̃ bnt ĩ.c.cũ ex officij 2. c. cum n liceat ðᷣ pᷣſcꝛip.ita ⁊ coꝛꝛeciõʒ. nam niſitatio fit ꝓpt᷑ cohertõeʒ. DOe alijs vo qualit pſcriptiõe rollãtur dic ut ꝑłe dixi ĩ.c.cũ ↄtingat de foꝛo compe. Caſus:Si appellãſ E: ſona 8. infra terminuz a in dice a qno appellauit uel a ſeipſo ſta tutum appellationẽ n ꝓſeqt ſnie uel iudicio illiꝰ ſtaꝛe compellit.h.d.uł ſumma aliter ⁊ ſic. Dõt appellãs ſue appellatõi tminũ bꝛeuioꝛẽ termino iuris ſtatuẽ.eo ãt nimis ꝓlixũ ſiatuẽte uel nilin põt iudex ſiatnẽ competentẽ.j.quẽ ſi ñ ſatiſfacit imio deſerta ẽ appellatio.h.d.cuʒ pᷣncipio ſeq̃n tis. c. Oiuidit i qnas ꝑtes ꝓut duo ſt dẽa:ſecũ da ibi ſi or. 5 p «ka iuze dei appellã ti ãnus ad ꝓſeqᷓndã æ fmiẽdã. appellatione: ut in cle. ſicut .j.e.põt tñ appellãs ſibi piudicãdo reſirigẽ iminũ iuris reſpecin ꝓſecutois ⁊ ſiatu eꝛe ſibi tminũ bꝛeuioꝛc:ut bic ⁊.j.c.ꝓx.cum ſi. * ide põt facere ſudex:ut hic ⁊ ĩ.c.j.ꝓx.nõ tam iudex tenet hoc facẽ lʒ poſſit: ut i. c. ad hec.iij. I. e.⁊ uide qð ibi dicam. Mõ ꝙ ſi appellãs nllłʒ tminũ ſibi pfigit nel nimis ꝓlixum poteſt iudex . ſibi ſtatuẽ competẽtẽ:⁊ iudicabit competens er ¶ Be appellationibus delerit᷑ appellatio ꝑꝑ lapſum ter. ↄſultationẽ: ⁊ iõ ĩ impetratõe lr̃aꝝ qʒ fieri men cõueniens ſm diſtantiam uiar cae 2 nãz ⁊ qualitatẽ tenmini ſhranteg 3.· ex tex. dupliceʒ teꝛminũ qͥ appellqtti ſachi nã qnqz ſtatuit ad ꝓſequẽdũ: qq; ad HH dũ. nud at ad alii effectũ poſſit enninst . dicã. .late. M uſtio i cauillido n n ru⸗ cauillado lam: ſie cle.ſi appellationem.j. e. ?. . c. dr t ern in termini hoĩs.nã terminꝰhois ſherecl . lapſuz mini iuris ¶ Op. p de ſupfluitate ſe co rer repetit ĩ fo dco qð dixerat ĩ p So⸗dhen laen ꝙ tres differẽtie pñt colligi ini Pmi d oer. pᷣma dꝛia qꝛ ĩ prĩa ꝑte loquit de tentio ſd fz. ad ſe pntandum:in fa de tennio pfiro md I1 de temio pfixo ad pꝛoſe quenduʒ.ſa dꝛia:qꝛ ĩ pria pre loqt de term ꝑ iudicem abbꝛeuiato:in ſa qñ appella n aſ, . s ſtatuit terminũ ↄgruentẽ. Teuia qꝛ pncipiũ loqt i pelltiõe ĩterpoſita an ſñiaʒ. finis vo ĩ abon ⸗ ne ĩterpoſita pꝰſniam. Et boc ultimum Gritad qonem an ꝑ lapſũ termini boĩs i expectaro lap ſu termini iuris remãcat rata ſnia diftunitus ꝗ fuit appellatũ. Ad qð quidã dixeꝛt ut ꝛeten Inn. ꝙ nõ exponẽtes tex.iĩ fi. ibi ſnie. i. iunidj tioni Dicebãt eiʒ iſti ꝙ nunq maner rara ſentẽ tia diffinitiua: donec ſit lapſus terminiuris.ali Ho dñt oppoſitum:ꝙ utroq; termino elapſo.. iuris uel hois rata mãet ſnia:⁊ hoc ur̃ nenpn Inno.æ ꝓfecto iudicio meo tex.clauſſimns eſt B am nõ cauillãdo:ut pʒ ibi extuc ſmnie tue ꝛ. Vnñ põdero illud voum extũc:qð reteri ad lp ſum termini boĩs:nec ualʒ illa expoſito ut dicat ſñie.i.iuriſditioni ſue:qꝛ.S.pᷣmiſeꝛat de appel te añ ſñiam. Ad ide adduco bo. tex.i.c h. j de ſen. ex. li. vj. tʒ Fre. ↄſi.xxvij.? do.ð ron deci. lxxxix. als.ccix. Jlud tamẽ ueꝝ ẽ: ꝙ èt pᷣſaplũ utriuſqʒ teꝛmini ſi tał ẽ cã i q̃ iudex pot ſupple ex officio ſuo ⁊ inqrere:ð q dicẽdũ ut le.: n.i c.cõſtitutus.j.e. Et ex pᷣdiitis nõ.iudice poſſe teꝛminũ ſtatuer̃ appellãti tã ab ireꝛlocutoꝛis ſen grauamine ꝙᷓ; a d ffinitiua. Menio ad glo. 2 pfi ma facilis ẽ circa quã quero an iuder delegan poſſit hũc terminũ appellãti pfigeꝛ. Soluiio di co ꝙ ſic: ad quod allego tex.j.e. ad auns, ¶ Secũdo qꝛo: nunqd appellatus ualeit talez terminũ pᷣfigẽ ſiẽ pot appellãs⸗ iudex. Sol. dic ꝙ nõ: qꝛ boc nõ reꝑit᷑ iu cautũ i eo maxie: qr i poneꝛet legem aduerſaꝛio ſuo qd no neecedli ſed appellas põt hoc:qꝛ ipe ĩponit ege ſhi ipſi piudicãdo ꝛeſtꝛingedo termini iuris: in eſt ſi ſtatuit ſibi iminũ nimis ꝓlirũ pot iuex illu reſtriger̃ ut hic.⁊ i hãc ꝑtem nideni tade iclare do. ð ꝛota decif. ccix.all. ide Jo. an. hoſt Soe⸗ et quoſdam alios in. c.i.j c.t. l. v. Quidaz in⸗ tenuerunt Srium:ſed primũ uerins ? conununi ter obſeruatur. ¶ Bo. diuidit iĩ dnas hres. In prima paꝛte ponit ouas ſpes termini. nam quidam ſtatuitur ab bomnine:er hot onlcnter ſecundum eam :aut ad ſe pũtandum mmctran ad iter arꝛipiendum. quidam ſtatuitur Ac⸗ te iſte eſt annus: ? ex iuſta ca biennium. ven Ad facenchn then pi c ſen oleunone ghelllonis q; ionifnienii Dund inn nrnge lirr nitnd micuſtun e unſr li mliv tanl lli lguentauin icickcll. Mnpld irlald imontii ubis , u Ammira 1l n Anr ge nir nn n EEeli rincſde g. caſn gaß 41 gleiuenb ne uicenn innnen ſafflln lercic Rleanien ier anihencd ad ſee⸗ nK. Or d . Ren nhen disa nt.de doter Ne 1c lecns. i D de ap. nut breuner H. Jiez oic ſps de ro. decilcrlit qvod innen lmtant qr⸗ terminus ſtatuirur per borminen er cunan autem fuentt mlis terminas Karurnsi cuna eſt ili ſanſfactum P loſg iuneris arenon 2equiritur. mor Glligenrig in plequende a Aden ſpin cacelariumn uel locutener ſi neutg biepoteſt pieſteur.boc gan H ſure non pbei n ſans nibi og:qi non. ſle cum n codem loco ſt lodex ad deak in tal temino cogſtnnimn ce ol Arreptioneqe fiuſtgtonng eſer alis n quod non ſt ſentendin: ec eyen laſu quo Utiltate gfſerre poſſtt, u li⸗ munici.e.l. labeo ad aadoſ e no. in. c cij i do. fat aſri ef nece er c an ſtatnit d ſe uclci preſentz ffcrierarnchperſh⸗ entidi⸗e Moꝛꝛ ſ ei hie Ho ſe biberan liſunmoiis ſt. 1 orpoſkinlutt tenen Ailerguin – nan Palaf qni bit; t altt. üte ice dudͤ de i Pectuial Meiſ rneif Nie glo.in uer inn Alter ple yp⸗ . al „ P O 1 7* *rr=P 7 AFpSY⸗ r ſFa Acm ſe p=Fite Sene minn . elisſ lnnuii ſgſi ee diſ n lu ſin adeimmt * ndlgſimmn dig inin utemiims mmiernn iinſte glitn Nlui A Göqriticrun . . weoers i ibbi ſietr tn Ochi j ſig nni; nmin tudſſntin conr itlyſsammimn wont wſiung mog; mmniwa ſuns /bois n nin ſiunt hoxlr imj Ir t alam iao w mr cluſſim lm no auliſouj ioj muicir net li pem int fum mnir p in co im mnmi dis:mt uſ lihoſto ncet ſeiunſaton n dinſen N s GRANNNSNRNNd s Ourilch enini üuitd ſbkaa croſen ho tbiſclede lliünn ccöcums. . Ee piis dil iti di Meldünn D nuaee. d nn dahus unminecha Kniand clstcranguicl inn zeeniti ptiſte Erdicrmnmi inn dal detn eſen Gn e. ee do denund Kigii⸗ peliztli⸗ wr ctorcgincun 4 rq D no 1n H Cne appeſlationibus tu latius.nam q;doqʒ appellatuꝛ ex indicium a grauamine illato uel comminato ſeu pᷣꝑato. qn qʒ in indicio:⁊ hoc duplꝛ:qꝛ aliqñ an ſniaʒ:ali qnũ pꝰ:⁊æ in omnibus pᷣdictis nnifoꝛme eſt tpᷣs a iure pᷣfixum reſpectu ꝓſecutionis ⁊ finis. Maʒ appellãti in iudicio uel ex? ius dat in ↄfuſo ãnuʒ ⁊ ex cã biẽniũ ad ꝓſequẽdã ⁊ finiedã appellati 6 onem:ut in cle.ſicut.j.elMOfferunt in i hoc qꝛ i appellatiõe exiudiciali tempus currit a die illa ti grauamis. In indiciali vo a die ĩterpoſitois ipſius:ut ĩ.d.cle.ſicut. A iudice vo ſeu appellã te uario mõ poteſt terminus pᷣfigi ñ tñ exceden do t᷑minum iuris ſed illũ reſtrigẽdo : ut ubi dat a iuꝛe annus ad ꝓſequendum ⁊ finiẽdũ põt iu dex ad lites abbreuiãdas ⁊? fraudibꝰ obuiãdũ: cũ plerũq; appellat᷑ cã differendi negociũ de ter mino iuris caꝑe cextaʒ ꝑtem ⁊ illã aſſignare ad uarium effectũ. Mã qnqʒ tlem rerminum ſtatuit ad iter anipiendũ.j.e.ꝑuenit. qñqʒ ad ꝓſequẽ dũ ut hic ⁊ in.c.cum cãʒ.de re iudi.⁊.c.ex ꝑte. .S. de reſcrip.⁊.j.e.ad hec.iij.qnqʒ ad ſe iudici ad quẽ pnñtandum ⁊ ad alium certum terminuʒ ad faciendam fidem ippi iudici a q de pntatione ſeu ꝓſecutione appellatõnis. Qñqʒ ad appella tionẽ finiendã. MDꝛimo cãu qn terminus pfigit ad iteꝛ aꝛꝛipienð clarũ ẽ ſatiſfſactum effe termio ſi infra illũ appellãs it᷑ aꝛripuit ad appellatiõem ꝓſequendam:ut i.c.i.de ele.li.vi.in pᷣn.qꝛ vᷣba ibi nil aliud importãt a quibus non eſt receden dum:ex q aliud n ↄſtat.de mẽte:ut in.l.ñ alteꝛ .ff. de le.iij.? in. c.fi.de v.ſig. 2 caſu qa pfigit ad ꝓſequenò iura uidentur innuẽ ut ſufficiat ꝗᷓ litercũqʒ ꝓſequi:ut iter aꝛripiendo ad ſede apli cam.S.ti. ꝓx. cũ cã. Item ꝑ impetratois actum nt. S. de Nep.c. ex ꝑte ⁊. c.diulectus.ij.tʒ Sp.i ti. — de ap. J. nüc breuiter. V. Ieʒ quid ſi ꝑs z do. de ro.deciſ.cxlix.quod tamen limiant quando terminus ſtatuitur per bominem ex curiam. Si autem fueꝛit talis terminus ſtatumus i cuna non eſt illi ſatiſfſactum ꝑ ſola inneris arreptionẽ:ſed ꝛequiritur maior diligentia in ꝓſequendo:utpu ta ꝙ adeat ipᷣm cacellarium uel locurenentem: æ ſi neutꝝ hẽe poteſt ꝓteſtetur.hoc dẽm lIʒ apeno iure non ꝓbej iñ ſats mihi plʒ:qꝛ non eſt ueri ſile ꝙ cum in eodem loco ſit iudex ad quem ui deat᷑ in tali teꝛmino cogitatum de ſola itineris arreptione:qꝛ fruſtatoꝛius eſſet talis terminus: quod non eſt ſentiendum:ſed debet intelligi in caſu quo utilitate afferre poſſit: ar.in.l.i.in fi. ff. ad munici.⁊.l.ꝙ labeo ad carbo. facit quod le. ⁊ nõ.in.c.cũ in iure de elec.cũ ſi. ¶ Tertio caſu qn ſtatuit᷑ ad ſe iudici pꝛeſentãdũ:⁊= tũc nõ ſufficit iter arricipẽ:ſʒ oʒ ꝙ ſe exhibeat ↄſpectui apłico:⁊ ſi eũ hẽe non pot pꝛoteſtet᷑ in ualuis pa latij ut moꝛis eſt: quod tenent do. de ro. deci. cxlix.pallel⁊ qualiter debeãt ſe pntare uide per Jo. an.in.c.qᷓ;uis ð elec.li.vVi.Et ꝓ bᷣ facit: qꝛ uiülle oꝛ ꝓpe ſe pñtar̃ qui exhibʒ ſe ↄſpectui alteri us: ut nõ.in cle. dudũ de ſepul.in glo.in uerbo pnitari:no in tenet᷑.j.illũ terminũ aliter ꝓſequi: nt nõ. in locis pᷣale.⁊ ꝑ do de rota ⁊? p. Spe.in pᷣallega.locis.. nunc breuiter. v. item pone pſi xus fuit:ubi querit pone ꝙ appellãs comparet in termino: dicit appellatus uel iudex: ꝓſequere appellarionem ruam: nunqd aſtringit᷑. z conclu dit ꝙ nõ qꝛ habet a iure anum ut.j. eo.cũ ſit ⁊ 1c.ex rõne:et bñficium iuriſ nemini eſt auferẽð: ut in regula induſtũ ò re.iur.li. vi. Tu dic hoc ueruimn: miſi ſit talis cã ex cuius dilatione poſſet ꝑiculũ im ninere:ð quo dic ut le.⁊.nõ.i.c.obla te.j.e. QOicit tã nõnt ſpec.i loco ꝓx.alł.q appel latus porerit appellãti ſe pñtanti porrigere peti tionem ſuam in qua ſniam pro eo latamn uel 3 eum petit ↄfirmari uel infirmari: ⁊ ſic indirecte ↄpellet᷑ appellans ꝓſequi:⁊ ex his habes bonũ effectum huius ſtatuinonis teꝛmini. ¶ Auarto caſu qñ fuit ſtaturus teꝛminus ad ſe pntandum ? alius ad facienduũ fidem de pnñtatione ẽ dubiũ an poſſit iudex talẽ terminũ ſtatuere: de quo ꝑ do.de rota decif. ubi.S. ubi dnt:ꝙ ſi iudici nõ fit fides de pntatione ſeu ꝓſecutione ubi termi nus fuit datus ad ꝓſequendum porerit iudex a quo ſũiam irreprehenſibiliter executioni mãda re:no tñ ꝑ hoc deſerta eſt appellatio: ex quo in ueritate fuit appellans proſecutus in termino: ſed executio ſnie non reuocabitur añ finem coe appellationis:⁊ ſic pendebit ab exitu appellario nis. Et idem uidetur uelle F rede. ↄſi.xxviij. in cipien. punctus qonis ⁊c. æ do an.j.e.ex iſinua tione:dubitaꝛe tin u? Frede.an iudex potuerit taleʒ terminum pfigere:qꝛ non ur̃ ſpectaꝛe ad of ficium ſuum:ar.i. d.c.ex inſinuatione. conclu dit tn ꝙ pᷣfixio ex qn fuit ↄdictun opeꝛabuur eſtectum premiſſuʒ. Ego puio ꝙ a pᷣncipio pot appellas odiceꝛ ut n rencatuꝛ ide facẽ ð pnñtatõ ne ſeuꝓlecuiiõe ꝑ.c.ſi a iudice.j.e.li.Vj.ubi dẽ: ꝙ appellans n tenet᷑ comꝑere corã iudice a qꝗꝰ: niſi ad audiendum ꝛeuocationem gꝛauamis: ſed ſi pars non contradixi imputaoituꝛ ſibi reſpec tu executionis fiende ſi non f.cerit fide.j.termi num:qꝛ ueriſunilicer poterit iudex cogitare ap pellationeʒ eſſe deſertam:ad h̊ quod nõ. Inno. .j. e. ex rõne æ qð nõ.j.c.ꝓx.ſed ꝑ boc nõ e ð ſerta appelletio: ex quo in ueꝛitate ꝓſecurꝰtuit ĩ Emino = 7 ultimo cau ſtarui tur terminꝰqnq; ad appellatom finienda: qð an fien poſſit ⁊ que effect heat dicedũ ut le.æ nõ. in.d.c.ex inſinuauoe.¶ Sed circa pdicta nũc queritur: an iudex ad què poſſit abbreuiare ter ⸗ minum ſtarutum a iudice a quolſpe.ponit in pᷣ alle. . nüc bꝛeuit. v. Ie pone ? concludit ꝙ ñ qꝛ pedete dilanone no eſt iudex:ar.in. c. ſignifi cate.j. e. ?⁊ C de dila. ſiue. Alij in tenuerũt con trariũ ui ipe recitat:ſj ipe rſidʒ i pꝛia opi. Ego diſtiguere: ꝙ aut ſubeſt ca reſtringedi: puta qꝛ ex dilatione iminet ꝑiculũ aiaꝝ ⁊ poterii rſtrigẽ ar. op. in. d. c. oblate. j.e. als ſecꝰ: qꝛ indultuʒ 4 iure bnficiũ n e auferedum:ur in. d. rła.indultũ 46t. A e u Krua frat teriꝰ quero:quid ſi appellas nõ cõparutt cf=llarr a =ze klate in termino ab boie ſibi.preſixo appellatus th. 1 cſi è ι4 40% 1 ſ 4 illum terminnʒ impetrauit indices nunquid poſ ſir appellas coꝛã iudicibus ab appellato ipetra ꝛis appellationẽ ꝓſequi. Cõcluð ſic ꝙ aut appel lans fuit lime j.terminũ ĩpeditus ⁊ poterlt: qꝛ lapſus termini nõ dʒ ſibi obeſſe:ar.j.e.ex rõue. 2 tenet do.de ro. deci. ccxxx. Aut nõ fuit ĩpedi zus:æ tunc aut reſiſtit appellatus ⁊ ñ poterit:qꝛ itũ ad eũ deſerta eſt appellatio.ut H ⁊. .c. ꝓx. nec diligẽtia appellati dʒ ſibi ꝓdeſſe: ex quo nõ uuſt amphꝰ ꝓſequi: ar. regule ex eo de reg.iur. li. Vi. ſic itellige ⁊ reſtrige Spe.i. d. F. nũc breus tcr. v. Item pone. Aut appellatus uult ꝓſequi petẽdo ↄfirmationẽ ſententie: ? tunc poterit ap pellãs ex pſona appellari ꝓſequi:ar.in.l.petẽde C.de temp.in inte.ᷣreſti.⁊ hoc caſu intellige nõ. per do. ro. deci.lxi. x ſic nulla erit oricias int᷑ eos ⁊ ſpe.ᷣ ipſi aliter ſentiãt. Et ið per oĩa pu to dicendũ:cũ.j.terminũ iuris appellatus ince pit ꝓſequi:⁊ elapſo termino inſtat petendo ſẽtẽ tiã:qð põt:ut in aut᷑.ei qui appellat E: de tẽ. ap. ?.ij. q. Vi. appellatoꝛe.Et ꝑ hec reſtꝛinge itel lectũ cle.ſi appellationẽ.j.e.ut intelligatĩ quãdo neuter imperꝛauit in termino: quo caſu non poſ ſunt ẽt amdo ꝓſegqui poſtea:cũ ſer per negligen tiã urriuſqʒ deſerta ſu appellatio ut ibi:qð bene nõbis: ⁊ uide qð nõ.·j.e.ſepe. ¶ WBlo. iſta in fa parte queritian ⁊ qn poſſii terminus pꝛeueniri ab alterutra partiũ.⁊ dic plenius ut le. ⁊ nõ. in iuribꝰ allegatis in .Egino ro quid itedit lr̃a ibi extũc ⁊c.ſo.dicit glo.fi.ꝙ poſt terminum lapſum põt iudex ꝓceder᷑:ac ſi perẽptoꝛie fuiſſʒ citatꝰ ꝑ.c.ſepe.j.e. Sed dic tu meliꝰ qð illud.c. loquit᷑ de iudice ad quẽ: ⁊ dic ut ibi.ſjj reſpeciu iudicis a quo dic ꝙ nõ teneĩ᷑ illũ citaꝛe ꝓ.c.ij.ðᷣ do.⁊ cõtu.li.vi.⁊ uide ꝑ Inn. in.c.ex roe.j.e. ubi apie tenet: ꝙ ſi appellãs nõ ꝓſequnit᷑ ĩ terio põt iudex ꝓcedẽ ſine alia citatione ad executiõʒ ſnie:⁊ dic ut latiꝰ ibi dicet dic eꝛgo ꝙ extunc.i. poſt lapſum teꝛminũ põt iudex ualide pꝛocedet: tũ deſerta ſit appellatio: ut hic ⁊.j.c.ꝓx Hoſt. vVo accipit h̊ uerbũ exiũc magis late.exponit.n. i. ex quo.certũ eſt ꝙ ↄtẽpſit:qꝛ tin ſibi fluxit de tpᷣe pᷣfixo ꝙ impoſſibile eſt illum poſſe facere id ad qð terminus fuit pᷣfixus:ar.ff. de uer. ob. ſti pulationes. 2.I. cõtinuus. Jo. an. tenet ↄrium ꝓ .c.repꝛehenſibilis.j.e.ſed certe melius facit iſte tex.in dictione extũc que denotat extꝛemitatem tpis:⁊ ſic clare innuitur ꝙ pꝰterminũ lapſũ ⁊ anñ ualide pꝛocedat. Mico. abb. Bm ſit rõana. Aereli dum bẽat annum ⁊ ex cã biennium:ni ſi index moderetur: z ſi infꝛa id ipᷣs ñ ꝓſequituꝛ rata manet ſñia uel redit ad pᷣmũ ſi an ſniaʒ ap pellauit.h̊ᷣ pꝰ.Qui de cꝛie ipetit᷑ adpellar̃ põt ni ſi ſit noroꝛium.bᷣ ſo Diuidit᷑ ĩ tres ꝑtes. In p ma põit terminũ appellatõis ꝓſequẽde. In fa penam ñ ꝓſequentis:ibi infra ꝙ. Tertia ibi p terea pſeqᷣt an de crie delatus appellet.Mõ p ꝙ appellati pꝰſũiam uel añ pᷣfigiĩ a iuꝛe anus ¶ Be appellationibus: qð intellige quo ad ꝓſequendam 2 finiendam appellationem ſik. æ idẽ dic ſi appellatur ey iudi cium: ut ꝓbar in cle. ſicut. e. ti. ꝑ qᷓ 1 UElr. cut. e. ti. P ſatis dclaꝛgf iſe i ad hoc ur appellati dei b ennium ? duo coõcuneꝛ. ee . Prꝛo er ci nec ria ñ potuerit cm ꝓſeq ? finire. j. annũ Sers illa c̃ ſit euidẽs:ñ gſlat ſne. ꝓbet aut o ſit notoria. vonte 6 a quo poſſe ex officio pfigere appellati unmnd breuiorem tmino iuris ad appellatoz ple Renh dam: æ reſtringit terminus ꝛeſpectu pirentitn ñ ãt ꝛeſpectu finis. Na ubi hebat integꝛũ ⸗* ad ꝓſequendũ ⁊ finiendi.d. cle. ſicut: ita qy non tenebaĩ. . ãnũ ꝓſeq niſi ad ſibſitũ: niſi prout de tuꝛ. ij. q. vj. appellatoꝛe ? aut ei q appellat. C. ö tẽ.ap nũc oportebit eũ proſequi in tennio q . dice pfixo: 2 fit b reſtirictio ppter cim qi. E nõ p̊ ꝓ limuatiõe.c.pcedetis:ut nonfon de ſit appellans ſibi pfigeꝛe rerminum:ſeq & wex appellante oĩo ceſſarte.boc tñ limito qn index ap pellationem recepit ſaltẽ ad ulterioꝛa ñ pceden do. ſi ãt appellatõʒ nõ admittit ſed ad ulteꝛioꝝ ꝓcedit ñ pot hũc tminũ pᷣſigẽ:ita ſing. ſetit In no. in. c. fi. de accuſa. ꝓ h: qꝛ quo ad iudic bei ꝓ ñ appellãte:ar.c.eum qͥ de do.⁊ còtu.l.vj et eoꝝ q̃ dixi in.c.iij ðᷣ eo q mit.i poſ.i(¶ No. qr to. tex. bic ſatis expᷣſſũ maxime iuncia rq ſnt deſeꝛit᷑ appellatio ꝑ lapſuʒ tmini iuiis:iia ꝑ lap ſuʒ teꝛmini hoĩs.ita ꝙ ſi iudex ẽt appellan a dit finitiua ſtatuit minũ mẽeſis ad ꝓſequendam ap pellatõʒ lapſo mẽeſe appellatore n ꝓſequète ſen gentia ꝛata manet:nec expectat᷑ lapſus totius an ni:qꝛ teꝛmin pfixꝰa iudice ſuccedit loco temmini luris:⁊ iõ quo ad ðᷣſenõʒ oꝑaĩ eundeẽ cfſecum: qðᷣ tʒ Inno.. e. ex rõne ⁊. S.c. ꝓxi. ubi et diri Hõ quito ꝙ appellatio eriudicial i dippe appellato:ſʒ ẽ potiꝰ qᷓdã ꝓuocatõ ad cãʒ.? hune tex. ſẽꝑ nõbis ꝓ ſtatutis ⁊ alijſ diſpoſitoib ſaci tibꝰmẽtõʒ de appellatõe.nã in odioſis ñi ueniet noĩe appellationis exiudicialis appellatio:ſecus in fauoꝛabilibꝰ:qꝛ largo mõ põt dici appelſano nt hic ⁊.j.c.bõe.facit ꝛcgula odia reſtringi d ꝛ gu. iur. li. Vj C Hõ i. 5. pteꝛca: ꝙ i ca cial pe qs appellare qnimo pendete termino appelatio nis interponẽde n debʒ mãdari ſnia executoni ẽr ſi immineat pena ultimi ſupplicij:de quo per Haꝛ.in.l.qui ultio ſupplicio.fl.ð penis. Ercſt aliud ſpãle:qꝛ inuito condenato pot lemn appel lare.l.ñ tñ. fl. . no. i. q. vj. in ſima. Ne n bie tex. aptiſſimũ: ꝙ in facto notonio pot fertl ſnia ʒ abſetẽ nõ citatũ ſi certũ ẽ abñi nulii oleliõeʒ opetẽ:ðᷣ quo nide qð pleniꝰ dixi i.(.ci oliz ð re iudi/ An ãt æ qñ notorieas excludit quẽ fac tate appellãdi: dic ut dici j. c. cũ ſpali. F. von. Vlio nõ. ar. op. iudic poſſe ſubdliiũ abſere excõicare: qð ꝓbat hic imeliigendo ꝙ iſte conn thius erat abſens ey territoriũ: ſed poſſet intel ligi ꝙ dioceſes nõ erant olim diuiſe ſicut bodie luxta nõ. in. c. cũ c de ꝓba. dictũ iñ in ſe eſ ne rum:de quo dic ut dixi plene in. c. l . ge lo. 9he. zbo keaiſt o reell ſireicats enntiͤ 3 ch.t⸗ föe gadnld⸗ r neſus coligt ur legn Alqs 90 dins z1065 edo olldi. zura elN tregenn⸗ linrelh mn ſcun Pin a lnalleth vns inle⸗ nemni miirgl tiine 2,,/zh, pir 1,ſt ili 4 V On reddit Aiaoi tonen Nenenantd Gtaios tes rlerd e ooni bitih ſl Cot cer ſag i, rmmuduus α niſno iuc cn⸗ uderer i oobula uſcng niſe b rinrr alamr inprAs 4 iolg / icſes iſeno uo cin peediit cins crceß i innmedimsci niſe io inics qſii vont ceri ininun p gend g ucice ſine cisniceto ai ad ws merd e awſaefu uCics dannd irtinſd ad iacendi da. R Limni Cici Ararincoi a mre duſicom nen eſtanferendi:atin dreguia induimi. Bnn pſequit in hij fl de e indi.? unde voncl/ giſtincte iucice poſſe i cognimn dlaroes d lege augè ud minue ppat atando cins bus iuder boc facl inaſſinee 19 dy n in exceptionbus giſnoris ad os ppore ins ſine iucicis niſteno ſtunit certü tern tum iuder aſſgnar ali imni reſtingen Den iunis:n. e.n ic paforaſis t genennoch nilalul. tiin fſce geen . .ler C⸗ no poſ..lcffami C ge al K.ge ngem Lert pofe chto d palici : fſ niendi H fftviendd in inre ,.. Mlid ulſe fin vn le f io genndient ig i ene n A PN te cſen N N ſo der eſe n ddo HãWjZ thc In. ei di, gingtcin en doein Pciſt anig; 1 dinine kimſt wn run Nrenn bſereereſii animnnoin Ulinn Grmin ns d aeinn irhnfns i rſem il gmäütf ni . n nrgit i iiaginnae miR Ptünſion ns. d ddehhelnt ranigumu ö) e. öndi öh H 4 Nin KNepektismmantdi difſgrmminmnteli, hnrootſir aei iciil nmn unt ſlialinſni 1 Appehnannntlend in netct i d be innißfonſtti .n c N nali ogodl i Pi elirn andot inl crqcninc ijdni holMN lo M Ne us qyſi nmn rinnmn lui eluo olpliz inm ns:io, i cmin bois inſ xir xelin4 nim ſuni inni niſs ginnent rq̃ bpplo niſe mpenone i glnar in mN NANteGeni nſtsuinan AAmrNüſuktidetd õ ady mittintd Rtt BKngaſckwindii tahean üdandilchi⸗ Fan spſemisttiſigfii wmiir ahtide a otbi e csNdcdlstgen. õ lan cdoeſ Wodanm dertdieſrr I dn 4 r R. ſire 6 n Ndrctenm delnt Fin⸗ ng imeponecen den nen wis ni min V. 13/ Aarcte. fe ArnD hy 1 AB ni,4 cu Acns =Aln, ar .6 HBange, Pohſerrt X. . ¶ De appellatonlbus ¶ AKenio ad gloſ.i culus finem bene nõ in eo ꝙ dicit: ꝙ ſicut impedito.j.ãnn dat᷑ biennium ita ĩpedito.j.ſm ãnũ dat᷑ ãnus ttiꝰ:allegat.c.ex rõe.j.e.hoc tñ dẽm nullibi apte ꝓbat᷑ unde di 2 melius ⁊ latius dicã i.d.c.ex rõne. lo. ĩ , Vbo reciſiꝰ colligit ar.ex tex. iudicẽ poſſe abbre uiare iducias datas a lege: æ allegat aliq̃s ↄcor dãtias ⸗ↄ ꝙ opponit de multis iuꝛbꝰ:æ tandem ſoluendo ↄcludit ponẽdo ꝛeglłam:qꝙ; iducie que dãtur a lege ł cãone poſſunt iuſta cã infueniẽte a iudice abbreuiari ⁊ ſic ponit regłam affirmati ue: excipit tamen duos cãus dũtaxat. Dꝛimus in rermino. x. dieꝝ pᷣfiro ad appellãdũ. Scoᷣus i q̃ driẽnio p̃fixo ad i iregꝝ reſtom perẽdã. Ad uerte tam qꝛ glo.non reddit aliquã rõnem ſpãli tatis. Gof. excipit alios tres cãus ? ſit quaꝛtus fm eũ in ſemeſtri dato ad reddibendũ.ff. ̊ edi: edic.ſex. Quntꝰ in ſemeſtri pᷣfixo ad ↄferenduʒ beneficia de ſup.neg.pᷣla Iʒ ⁊ de ↄceſſ.pbẽ.c.ij. Sextus in.xl.diebꝰ qͥ datur ad accuſãdã uxorẽ iure mariti.iiij.qiiij..aliq;do:ſʒ nõ reddit ꝛ nem diuerſitatis: nec illa iura uident᷑ h̊ ꝓbaz nõ ei loquunt᷑ qᷓ; lo cã ſuggerẽte iudex uult dilanio nem augẽ uł minnẽ. Di. in regula indultum de reg. iur.li.vi.? Cy. in.l.i. C. de dila.⁊ in aut᷑.q ſeł E. qũo ⁊ qñ index uideĩr ponẽ hãc theoricã ꝙ terminũ datũ a lege cũ miſterio iudiciſ poſſit iudex ex cã abbreuiare uel elongare:ſic loquun tur iura alłata in pn. gl.ſecus ſi dat᷑ a lege ſine iudicis miſterio:quo cãu ꝓcedũt cãus excepti. Di ãt minus datus cũ miſteꝛio iudicis qñ ius diſponit certũ tminum pᷣfigenð a iudice ſine iu dicis miſterio dat̃᷑ qn ius met ꝑ ſe abſque facto iudicis ſtatuit tminũ ad faciendũ aliqd. Rõ ul timi dicti eſt:qꝛ indultũ a iure bnficium nemini eſt auferendũ: ut in O.regula indultũ. Har. ple ꝓſequit᷑ in.l.ij. ff.de ꝛe iudi.æ tande concludit ĩ diſtincte iudicẽ poſſe cã cognita dilatões datas a lege augẽ nel minuẽ. pbat alłando cãus in qͥ bus iudex boc facit indiſtincte.æ pꝰ pʒ ſᷣm eum in exceptionibus dilatorijs ad q̃s ꝓponendas ius ſine iudicis miſterio ſtatuit certũ terminũ:et tam iudex aſſignat aliũ tᷣminũ reſtringendo ter minũ iuris:ut.le.⁊.nõ ĩ.c. paftoralis.s ð exce. Scðdo pʒ ĩ tpᷣe ꝙ dat᷑ ad ꝛegendũ ꝙ cã cognita limitatur.i.titia. ff. de accu. z.l.ſi ea. E. ꝗͥ accuſ. nõ poſ. z.l. diffamãi C. de inge. ma. Teꝛtio i tẽ pore dato ad petẽdã ⁊ diffiniendã in integrum reſti.ut.l.intra utile ſᷣm unã le.ff. ðᷣ mio.q̃rto in tpᷣe dato ad hẽditatẽ adeundã: ut.l.ſi quis inſti tuat. ff. ð hꝛ. iſti. in tpᷣe dato indicatis ĩ actõe ꝑſonali ꝙ dat᷑ a lege ſine iudicis miſterio:qͥnim mo ꝓꝙ plus eſt lex ſupplet ſi iudex minuit: ut.l. .iiij. YJ. ſi quis ↄdenatꝰ. ff. de re iudi.⁊ iñ iudex cã cognita põt illũ tminũ abbreuiare:ut. l.ij.ff. .e. ?= i.c. ꝙ ad ↄſulatõʒ.S.de re indi. Angeluſ ðᷣ puſio ĩ. q.l.ij. diẽ opi. Gar.eẽ uerã q;do index ulłt abbreuiare ł elongare iducias ĩ ꝑtinẽtibꝰad iuriſdirionem ſua ſecus ãt ſi hoc uult diſponere i ꝑtinetibꝰad iuriſditionem ſuꝑio ris:ideo dicit ꝙ tmius.x. dieꝝ ad appellãdũ uel änus ad ꝓſe quendũ æ finiendũ non põt duninui: qꝛ ̊ tan gũt iuꝛiſditõeʒ ⁊ pfateʒ ſuꝑioris: allłat glo. i auf. offeratur. C. de li. ↄt.ꝗ firmat: ꝙ tps dcẽdij ad appellãdũ nõ põt a iudice diminui: allegat etiaʒ glo. Jo. an. in regula idultũ ð reg iur. ii. vi. in fi. qᷓ dicit: ꝙ electo qͥ het tres mſes ad petendũ ↄfirm tõʒ electionis ſue:ut in. c.qᷓ; ſit de elec.li. vj.nõ põt epᷣs mãdare ut ↄfirinatõʒ petat.j.mẽ ſem: qꝛ no põr diminuere dilationẽ dataʒ a inre ſi nullo alio iure ↄcedit᷑. Et ꝑ hᷣ dicit angelus pᷣ fatus ſtatutũ ciuitatis quo canet᷑:ꝙ declinas iu riſclitionẽ pfatis tanꝙᷓ clericus teneat᷑ probare clericatũ corã epo.j.certuʒ tpᷣs nõ ualẽ.dicit ta men ualeꝛe ſtatuiũ ciuitatis abbreuiãs terminuʒ pfixum ad appellã dũ: allegat gl. quã dicit ſing. i . J.pſcriptione. C. ſi S ius uel uti.pub. qᷓ nuit ua lere ↄſuetudinem:ur.j.xij.dies poſſit appellari: q̃ſi innnat ꝙ ſicut põt elongare ita breuiare. Eiſnene tu ad glo.in. d regula indultum. q̃ᷓ vr in hoc multũ dubitaſſe. Ni prio ponmit illam diſtinctionem dy. an teꝛminus ſu datus cum iu dicis miſterio: an ſine:ſed poſtea ponit aliaʒ the oricam dicenſ ꝙ iudultũ a iure non dʒ diminui .ſ.ab hoie ⁊ ſine cẽ cognitione:⁊ ita põt itelligi illa regula.q.d. ꝙ cum cãe cognitione:pot dimi nui: ⁊ ſic ĩ hoc accedit ad opi. Hã. Ite ab alio iure bene põt diminui eriam ſine cae cognitione nt ibi nõ. ¶ A iuerte m hi plz ꝙꝙ quatenus iu dex uult minuẽ uel elongare ier ninum in preiu diciũ pt᷑atis ſuꝑioris nõ poſſit.tex.ẽ apertus in .c.ex inſinuatione.j.e.⁊= i.c. uenientes de iureiu ꝛan ſed quatenus factũ tãgit ius ꝑtiſ tunc bene põr łʒ illud ueniat retractandum coram ſuꝑiore dummodo ſtatuat in ꝑtinẽtibꝰ ad ptatem ſuam de quo vꝛ tex. hic 2z. S.e.ꝑſonas. Ma annus da tur ad ꝓſequendã ⁊æ finiedã appellatõʒ ut i cle. ſicut.e.ti.⁊ tñ ſz iudex a quo non poſſit pᷣfigere terminum ꝛeſpectu finiendi ut. d. c. ex inſinuatio ne:qꝛ eſſet imponere legem ſuꝑiori ut.j.certum teꝛminum cãm appellationis finiat poreſt ramen terminum reſtringere reſpectu ꝓlecutionis: qᷣa hoc conceꝛnit ius ꝑtiſ:lʒ ꝓſecutio debeat fieꝛi co ram ſuꝑiore ut dixi.S c. ꝓx.et ſic limitatur dem angeli. Item apeꝛte ꝓbat iſte tex. cũ.c. pcedenti illam opi. Oir. ur etiam tminum pfixum a lege ſine iudicis miſterio poſſit iudex ex cã abbreuia re quatenus non imponit legem ſuperiori. nam iſte terminus anni datur ſine miniſterio iudicis 2 tamen põt dimmui et ꝛeſtcingi ur hi ec ob.ſi dicatur hoc a lege concedi:qꝛ iura iſta n loqnuntur diſpoſitiue ſed narratiue inuentia ta ctite iudicis circa hoc poteſtatem. Et ꝑ h̊ diceꝛc ꝙ exñte magna cã puta ſcãdalo uel alia unlitate publica ſuadente poterit iudex a quo minuere . terminum. x. dierum pᷣfixũ ad appellãdũ: qꝛ per hoc nõ pᷣfigituꝛ lex ſuꝑioꝛi: im no ipſi paꝛti que bẽt appellare. NHam ſicut põt terminus reſirin gi ꝛeſpectu ꝓſecutionis ut hic:ita æ ꝛeſpecta ap pellationis interponende. non enim uideo in „ 2 V. 72/ aſpss P n⸗dwna nionde 4 h larznt . n Iimntze jin an. Dſy ¶ We appellationibus: poc rationẽ diuerſitatis reſpectu pratis ſupioꝛil ? ꝑ hoc diterẽ: e ʒ ciuitas recognoſcẽs ſuꝑio rẽ nõ poſſit ex toto tollẽ appellationẽ: ut ĩ.c.ue niẽtes ð iureiur. poterit tũ minuere nel elõgare terminũ appellãdi: ad hoc. d. glo. in palle.l. pre ſcriptõe:⁊ ꝑ h nõnteꝛ limito illud. c. ueniẽteſ. qdᷣ eſt nõndũ ⁊ mti tenẽdũ:dico ẽt ꝙ ubi iudex ma le arbitraretur in reſtringẽdo uel in apliãdo in ris terminũ ſine cã poterit appellaꝛi:qꝛ in cõmiſ ſis indicis arbitrio põt appellari:ſi iudex male arbitraĩ: ut nõ. gl.i.c. ſuꝑ bis de accu.? Bar. .l. ſi qua pena. ff ð v. ſig. ꝓbat in.c.i.ð dilatio. ubi dixi:æ ĩ termis nris nr̃ ſatis de mete In no.i. c. ad petitionẽ de accu. ubi nide.plꝰ dicẽ ꝙ er ubi ius diſpõit ꝙ nõ det᷑ minoꝛ dilatio.xxx. diebꝰ:q; nihilominꝰ poterit iudex ex cã tłeʒ dila tõʒ minuẽ:ſʒ ſi cĩ moderationis nõ ſubeſt potit iuſte appellari ſm eũ:qð bnñ nõbis:⁊ h̊ ſufficiũt quo ad hũc articulũ.poteris ad mãm ãpliãdam uidere nõ. ꝑ Inno.i.d.c. ad petitionẽ ⁊ qð ibi dixi ? qð dixi in. c.i. de cila. ¶ Querit eadem glo. an liceat idiſtincte indici reſtrigere terminũ ãni.ſoluẽdo refeꝛ opioneſ. Mã quidã dixeꝛt ꝙ ſic ĩ piudiciũ ipſiꝰ appellãtiſ:⁊ ſic itelligebãt tex. in. V. niſi:ſʒ in piudiciũ iudicis ad quẽ ſecus:ut j. e. ex inſinuatõe. Sed gl.iʒ indiſticte h fieri nõ poſſe. Mõt eui iudex pᷣfigere termninũ appellã ti q ad iter arripiẽdũ uel ſe pntãdum iudici ad quẽ uel ad aliter ꝓſequẽð:nõ ãt reſpectu appel latiõis finiẽde:⁊ hãc opi.tene q̃ ſatis ꝓbat i.d. c.ex ĩſinuatiõe:⁊ ex his ſatis ꝓbat᷑ qð dixi S.⁊ ĩ c.pce.eſſer enĩ ponere manũ i ↄmiſſis iudici ad quẽ:ipſe tñ index ad quẽ poterit ex cã reſtrigeꝛ bunc terminũ ãni dãdo breuioꝛes dilationes = cõpellẽdo ꝑtes ad ꝓſequenð: ut nõnter probat .j. e. oblate. qð intellige ut ibi dicet. Et nõ. bene ex hac glo.ꝙ ſñnia manet rata ex ſolo lapſu ter mini hoĩs nõ expectato fine termini iuris. De inde iſta glo.querit:quid ſi nõ fuit pᷣfixus aſiq̃s terminus a iudice a quo. Itẽ quare ſtatuit iſte terminus reſtrigedo terminũ iuris. ?æ Bende ut i ea:qꝛ ſatis claꝛe loquit᷑:⁊ nõ.finẽ gl.¶ Op. õ tex. de ſuꝑfluitate. nã i.V. ſi vo a grauamine qi ſponit᷑ de appellatiõe q̃ iterponi añ ſñiam.⁊ ið facit ĩ.vV.ſi.an ſniaʒ.So.colligi põt ex gl.i uer. an li. ↄte.iũcta gl.in uer.añ ſñiã:ut uer. ſi uero itelligat᷑ q appellat᷑ in iudicio añ li. ĩgreſſuʒ.i. an li.ↄte.puta ſuꝑ aliqua exceptione dilatoria. nã yjm canones in qualibet parte iudicij põt ap pellari:lʒ ſecꝰ m leges:de quo tn dicẽdũ ut di cã. .e.ſuꝑ eo.vᷣ. aũt ſi qt intelligat qn appellat añ ſniam poſt li. cõte. duerte qꝛ male iudi cio meo declarat᷑ tx. iſte in hoc paſſu per glo. 2 doc. Nõ eni plʒ mihi ut iſte. v. ſi nero intelli gatuꝛ aliquo modo ĩ appellatione exiudiciali qᷓ; do ſiue appellat᷑ an lit.ↄte.ſiue pꝰ:ex quo appel latur in iudicio non uideo aliquã dr̃iam circa deſertionẽ appellationis.utroqʒ eni caſu cõpelli tur appellãs ſtar̃ iudicio illius a quo appellauit ar. in cle. ſiẽ appellationẽ.e.ti. Jdeo itelſigo iſtũ 2 2. „ — 5„ „ rex. i. V. . ᷓ uſqʒ ad. . terea: ut ponat nes c ſus. Mrimus qn fuit appellatũ poſt ſãig ex non ꝓſecutione in termino manet rargſcſ 1 ut hic ⁊.S.c.ꝓx.Secundꝰqn fuit apelletu e iudicium a grauanie: ut i. .ſi vo a gꝛaua zer quo caſu lʒ n fuerit appellator Pſecutus in e⸗ audit᷑ m̃ appellans poſt terminuzʒ: ut u: tren nueꝛe iſte tex. in eo: p. v. ille ſi vo uenit adu . tiue ad pᷣcedentia: tex. tñ non declaꝛat qao e 4 at audiri.Ego dico ꝙ ſicut appellati er in debe a grauamie nõ currit annus miſi a die illati i namis: ut in dicta cle. ſicut: ita æ iſte teꝛmin?quẽ ſibi pfigit non currit niſi a die illati Srauannet qꝛ ſuccedit loco teꝛmini iuriſ.ſ.qni:ut nõ. Inn. j.e.ex rõne.deſerit g appellatio eriudici aran do appellans non fuit pſecutus appellanonem a die illati grauamiĩs.. terminuʒ iuris uel j. ter minum hoĩs:ſʒ nihilominus delerta appellatto ne auditur iſte ſuꝑ iuẽ ſuo ut hic. ⁊ intelago bwi am querele:non ãt ꝑ uiam appellatois. ꝛ0 eſt quare plius andii: qꝛ facta exindicialia no tr ſeunt in ꝛem iudicatam:ut in.c. concenationie. ti. li. Vj. ꝑ uiam ãt appellationis non eſt ulteꝛius audiendus: ut in.d. c. conceꝛlationi. Nec. ob. ſj dicas ꝙ iſte. v.ſi vo ſoquat᷑ cum appellatuʒ fnit etiam in iudicio:ut pʒ ꝑ dictionẽ cauſatiuã ctiq poſitam in tex.que eſt implicatiua: ut no. in. ci. de cõmo.qꝛ nõ implicat ut ſit eadẽ iniis diſpo ſitio in utraqʒ:ſj ad inferendũ ꝙ iura adminũt appellatõem:ſiue appellet᷑ ĩ iudicio ſiue er. Ler tius caſus ẽ i.v.ſi añ in q ꝓuidet qualitercuq; 2 qncũq; appelletur añ ſniaʒ in iudicio ſinean li. ↄt.ſiue poſt: cum loquat᷑ indiſtincte:⁊ cadem ſit ſenꝑ rõ. Mec ob. vVba illa an litis ingreſſum etiam poſua i. v. pce. qᷓ uidentuꝛ ꝓuidere appel larioni ẽt iudiciali:qꝛ dico ꝙ laꝛge ponunt:ut ſit ſenſus.i.qntequã ꝑtes ueniant ad ſudicum. ppo. aliter S. V. ſi Vo. ur eniʒ ꝙ ibi non i ceat paſſim appellare: immo dʒ ſubeſſe ca rona lis ⁊ exprimi:ut in.c.ut debitus.j.e.Soluit ꝗl. in. H. paſſim: ꝙ Fʒ antiqua tpᷣa non cꝛat neceſſe cãm exprimere: ſed indiſtincte admittebai oppel latio:hodie ſecus ut in ↄrio. (auen q.l. ur debitus non loquitur in appellanone eindi ciali ſed iudiciali. Iſie ueio.v.ſi uero oq ick inudiciali in qua ẽ dubiuʒ an in ea ſit cã expmmen da. Hoſti. diſtinguit ꝙ aut appellatur a iucice ex iudicium ⁊ debent exprimi cãe uel ꝓbabiles piectuꝛe j. e.bone ad fi. . c. dilectus. J. qꝛ leio e.ti.aut appellat ex iudicium ab aguerſano et nulla cã requiritur ſm eum:qui ſic dlccit Dl gendam decꝛe. coꝛdi. e. ti. l. Vj.? ſic eu deo Ho ſli.tranſeunt h̊ cõmuniter doc. Sed tu uide 8l. in. c. conliderauimus de elec. que per ilud. c. coꝛdi dicit cõm expꝛimendam: H appellerur ab aduerſario æ non a iudice:e pfecto ſatis bñ faẽ illud. c. in eo ꝙ loquit indiſincte: uer ba tamen nident᷑ ſonare cũ appellai a iudice ieo ꝙ “ tio ð aplis ⁊ de termo a iudice bſigeol tam ibi glo. in ner. interlocutoꝛia pꝛope ſi. qu s ca n Goctdn en nanhi rgr atdClnldtie ato iniponſtin e Melnio in ep nent ͤ ig bo⸗ nii Iri &ρatn volnt bi n. Hpoeniez gel oͤb polt tan enicfu fn ti pha efnen oeumn vlhronſsaeſno ſ i jiri din cepta vnocatio dief uchcn inn wande e ronotand ad din inopent Seruna din ar iincſeio wyelis i gin iminu aſſicgati ianit iptns ieoſn quo appelawit ur bic ? 54 r Aus np lioe efinctcial:g ehna n sn euen in.c concermtioonienil N. Dier Mot⸗ alas diins eq ip; aninr e donetbl dia iur Aceitali fin icaleita dje i ſolnml ingſii ejndtnt nap io Coligoctaluschaser o Inndin q pp⸗ ci ircoli r int ei nobis e ii n cliticad Eiſinenti e cho t Gammmitiautſelmn Necl gntponi 5 clenſni trtk genen llns coni ſgiorecipere Gbo ii No dr idetz nicchleti denn “ C.ige rbi as ubi gnan e in lenuin iudex pis dettuenn a umnegi uan en⸗ negt nnteſem ne i,⸗ „VWAuyirwl pot miflaufoir r nhbenl endf ,„. 1.Be cctasnraiie lede eſend ſilcar , ſo ſe 0 ale H hoe bi a; e hn ſte oti gr /, Dli t cilet ag nri ſder e, l föſpein n ſunaiuch mn laͤſoe oſſcen 4 luß. ſeci 5 Mleiſagd Hr nectgendann ſbi glß Meuchufie en üanmn unli nid Ntc N Eintenin n — S . he Ai er.n non detn Cgo de ntin inumt 1 mnn ſarehrliin ölnn antiti aaktomn i L ann Ppelato eilct an in onns pclanone Dhmnis Ennutinns mmmn doisiſ d 4 Cniikdeenn Dendinr ſrin tüſnudecthecig Deenon Noviam peins, uriiisnäigin gene emirnidann un Anenn n.l Nomumir ppelnonsronckn drndsmindt Metnini Hr⸗ rn gir i iopauian ni qnum in iddomtp ocinoni uinii⸗ õ õ õ Vrlroni ie rclei b ſucci. ms isti. iin Po eraualuemig 1 gicied melemn n ſiin vcco enn Reidve onndi Mſinoe eNen aſem d Vr Nnlaütgacchn cürn nde dtanmn üet 8 ionti wacdl td gug ni ſt ſons iancqn ns intiüll No alt 5.9l N ahgne cnahen mmadreimo lſ eeN winoſe⸗ ung utanni mu õ 1 o docre lals nin h⸗ tanplim uſſlun cu e ii N knd . pamin midne cz Dofi dfmgn gech . See Ni= ¹ c. ͤU—1 7 W 4c rr 3 rr=: α Nepru pi ei ans anit PA De appeſlarionibns ponit diuerſas opi.? Jo. an. in nouella. Con cluderem ſic ꝙ aut appellat̃ ex iudiciuʒ a iudice 2 cãus eſt clarus ut eſt tex.in.d.c.cordi.aut ap pellatur ex iudicium a ꝑte:⁊ tũc eo cãu quo rał appellatio neceſſitat aduerſariũ ad ꝓſecutioneʒ abſqʒ alia citatione cã dʒ expᷣmi:ſic intelligo.c. .i.iuncto.c.ut circa de ele.li.vi.aut ñ neceſſitat ad ꝓſecutionẽ abſqʒ alia citatione:qꝙ ẽ regłare in appellatõne exiudicialiter interpoſita ab adv ſario:ut nõ.in gl.ſe.? Inno.i.c.dilecti de ma. 2 obe.⁊ tunc reſpectu ualiditatis ñ reqrit᷑ expᷣi ſio cãe cum ſit ꝑui cffectus:ſicut nec i citatõe ut dixi ĩ.c.pꝛeteꝛea de dila.ꝑ Mꝛar.in.l. int accuſa torem.ff. ð̊ pub.iudi.ſed quo ad effectum obti nendi ꝛetractationem attentatoꝝ oʒ ꝙ appella tio fuerit interpoſita ex ueriſimili ? ꝓoabili cã: ut nõnter uꝛ innuere tex.in. c. bone.j e.⁊ dic ut ibi dicet. ¶ Op.⁊ ur̃ ꝙ et eỹ iudiciũ intponat᷑ appellatio ut.j.e.bone ⁊.õ ð ele.c.ↄſideꝛauimꝰ 2.c.auditis cũ mitis ſimil. S).glo. in. v. nec ſo lent metu ↄrij dicit ꝙ ꝓpᷣe ſũpto uocabulo ap pellatio int᷑ponit᷑ in indicio:qꝛ appellatio nõ fit niſi a iudice. Hinc diffinit᷑ ꝙ appellatio contiet qrelã inique ſñie. Inpꝛope vo ẽet dẽ appe latio illa qᷓ inteꝛponit᷑ ex iudiciũ:⁊æ ita pot intelligi hᷣ la:⁊ ponit gl.duos mõs exeplificãdi hanc ham ut pʒ in ea:æ nõ bñ gl. ꝓ bis q̃ S. in nõblibus dixi.Et ið in effectu uoluit hic Inno.diceẽs:qð qHꝑ ꝓuocatõnes iure appellatiis ꝑ oia cenſeanti: zZe iñ dr̃ia ſᷣm eũ:qꝛ ĩ ꝓpᷣa ⁊ ſtricta locunone ap pellationisappellatio t illa q̃ it ĩ iudicio:ꝛ cã iã cepta ꝓuocatio q̃ fit ex iudiciũ ⁊ in ca n cep ta:unde dẽ prouocatio ad cãm ſ. incipiendam. Secunda diia qr i iudicio appellãs n ꝓſeques J. fininũ aſſignaiũ n audit᷑ aplius ſuꝑ eo ſuper quo appellauit ur hic ⁊ S. c.ꝓx.ſecus in ꝓuoca tiõe eyindiciali:ꝙ declara ut.S. dixi 2 uidetex. in.c.concertationi.e.ti.li.Vi.QHicit Hoſti.eẽ ⁊ alias dꝛias de quibꝰ remittit j.e.bone ubi dice ꝛur. Mide ẽt aliã dꝛiam qͥ colligi põt ex nõ.j.e. n ſolum li. vi. in gl. fi. i. V eviudicial fuit appella tio. Colligo ẽt alias dẽias ex nõ. ꝑ Inno. in. c. qꝛ ꝓpt᷑ ð ełc.i ult.colũ.⁊ in.c cũ nobis.e.ti.ĩ pᷣ ma colu.? i.c. ad diſſoluen dũ de deſpo.ipube. Szʒ queꝛo nunqd pᷣtexiu tal appellanonis e? iudiciał qᷓ int᷑ponit adueꝛſaꝛiũ teneat᷑ aduerſa ꝛius corã ſuꝑiore cõꝑere. Glo.iſta nõ.dicit:qð ñ idẽ tʒ Inn. i. c. dilecti de ma. æ obe. ꝓbo ꝑ.i. fi. C. de exhi.reis:ubi pʒ neminẽ citadu vda it uel ꝑſonalit: niſi iudex pᷣus decreueru:ꝑ quem tex. ꝓbat᷑:ꝙ et nuncius gnãl deputatꝰ ad citatõ nes faciendas neqt citare ſine mandato ſpali iu giciſ: ⁊ ð hoc ibi ꝑ Eã. ¶ An at iudex poſſit Rur ↄmittẽ ꝑti ut citet aduerſariũ. ur̃ tex. ꝙ ſic in.l. eum qᷣ.S. ſi epła.ff. ð fur.? ꝑ Mar. in. l. iuſte. de acq poſ.æ nõ.i.c cũ dilecti ð do.⁊ cõ¶¶ An at ſit ſibi credenð ſi dicat h̊ ſibi ↄmiſſum a iudi ce dic ꝙ n ut nõ ſpec. in ti ð cita. S. ſeq pꝰ pᷣn. Aſſumit ei ſibi officium:iõ n ẽ credendum ſibi maxime i facto ꝓpᷣo facit ꝙ nõ. Har.i. l. lutiuſ titius.ff 8 fideiuſ. MRealẽ aũt citatonẽ põt facẽ s qnqʒ ꝓpria aucte: ut ſi uideat debitorẽ ſen criminoſũ fugiendũ: ut.l.ait ptor. S.ſi debitorẽ fj.ð his qᷓ ĩ frau.cꝛc. z.l.nullus. E. ð iudi.uide að dixi in. c. i.? ĩ. c. cũ nõ ab homie de iudi. ¶i mita tñ primũ dictũ glo.ꝙ ꝑs non tenet᷑ ↄpere Vtute appellationis exiudicialis.ſ. regulariter. Fallit ubi a inre aliud ſtatuitur: ut ĩ caſi u. c. i. de ele. li. vj.æ ſilibꝰ. Effectũ aũt hiuꝰ appellarõis er iudicialis dicã nuc vone e Id. v. prer ea. uidet enim ꝙ in mamifeſtis ſit admittẽda ap pellatio:qꝛ ſolũ nidet᷑ iterdicta in facto nororio ut i.t. rom ana... ſi ãt poſt ſũiaʒ. e ti. li. Vj. Sol ui glo in vV. manifeſtus: hic capiẽ manifeſtam notorio. Et nõ.glo.ꝙ in maniſeſtis admitti appellatio: adduco ad h̊ tex. iuncta glo.iij.q v. qꝛ ſuſpecti.Et ĩ quo differt mamifeſtũ ꝓprie ſũp tum a notorio:uide qð nõ.i.c. ur̃a ð cohab.cle. 7 mu. Et intelligo.tex. iſtum ꝙ in nororijs non ad. niititur appelatio: ꝓut dicaʒ j.e. cũ ſpali. S. poꝛo.Op. rex. in eo ꝙ dicit aplin excom municaſſe connthum abũtem ⁊ irreqſirum. A? enim ꝙ excõicatio non ſit ferenda niſi competẽ ti motione pᷣmiſſa:er ſi delẽm ſu nororium: qͥʒ excõicauo ũ fert ab hom ne niſi ꝓ ↄtumacia:ut nõ. glo in. c. epi.xi.q.iij HG.o. fi. ſoluit triplicit᷑. Mrimo ꝙ apls no requiſiuit iſt abſete citan do.ſ.ꝑempto rie ⁊ iudiciali᷑: ſʒ bñ admonuit eũ prius ad pniam Oo. an. ipugnat h̊ dictuʒ glo. qꝛ oʒ ꝙ ſpãaliter citet fm eũ ad ſn aʒ. ¶Dihi nõ placet dictum ſuum:qꝛ ſufficit ꝙ per priores ci tationes uel un cam ꝑemptoriam appareat ðᷣ 9 tum icia excommuuicati:tunc enim ſine alia cita tione ad ſententiam audiendã pot excõicari: ut probarur in. c.i.de iudi.⁊ nide quod ibi late di xi ad idem. xi.q.iij.certum. tenet Inno.in.c. ex parie el prio ð Vbo.ſig. ubi dicit: ꝙ ſi platus p cepit ſubdito ꝙ faciat uel nõ certuʒ quid quod ſpectat ad officium ſuum ? ille tranſgreditur p ceptũ põt eũ excommumcaꝛe ſine alia citanone nel monitione:qꝛ iam habet euʒ in connumacia 2 uide ꝑ eum ibi in ulti. colũ. Er uide foꝛmam fo utne,ei * IPrn Frrnn citandi quo ad excõicationem ferendam ꝑ tex. notabilem iuncta glo.in. c.ↄſtõnem de ſen. exc. li. vj. Et puro quo ad textum noſtrũ poſſe ſatis banc primã ſolutionẽ tolerari: qꝛ ex quo factuʒ erat notorium nõ requirebatur cauſe cogmitio 2 ſic per conſequens nec factum iudiciale : ut in .c.qm. de fi.pſ. ideo ſufficiebat ilum adinonere exiudicialit ut ſe emendaret: ꝙ cũ non fecit po tuit excõmunicari. ¶ ro boc facit.c. nouit de iudi.ubi r: ꝙ ſi peccator non audit eccleſiã dʒ haberi ꝓ ethnico ⁊ publicano.i. excomunicari: ur ibi. æ.ij. q.i.ſi peccauerit:facit qð le.⁊ nõ. imn c. dilecto de ſen.ex. udi uide ꝑ doc Secun cda ſolutio ẽ ꝙ apts illum requiſiuit ꝑ pus:æ nõ hanc ſolu. facit enim ꝓ his q. S. dixi ut nõ ſit ne ceſſaria citatio ad excommunicarionem audien dam. ertia ſo. ꝙ f̃quiſiuit illum ꝑ apollinẽ diſcipulum ſuum . Hõ hanc ſolunonem ex b 5 ¹ . . N annifſ ata d, n V. Prα☛ Pen Bene ͤpſ S 44 tar 1 P=r4) e appellationibus: qua hẽs iudicẽ poſſe citare ꝑ familiarem ſuum: pro boc facit quod nõ. i.d. c.cũ dilecti de do. otu. 7 bar. i. d. l. iuſte 2 facit tex.i.d. c. ſi epla. qð itelligo dũmõ ↄſtet iudicẽ illi hᷣ iniunxiſſe: iõ põt fieri commiſſio cũ lĩ̃is iudicil :fac. c. prudẽri am i pn. ð of. deł. æ banc ultimam ſo. gl. ſequũt hic Inno. æ Tan. Moſt. dicit: ꝙ ʒ notaꝛins q ad ſatiſfactõm uel reſtõm faciendaʒ abñs et irre quiſitus poſſit condẽnari: nunqꝙᷓ tñ excõicabũ niſi monitione pꝛemiſſa: ut in dicto. c.ſacro: et hodie dʒ excõicari ĩ ſcripniſ ut in. c. i. ti. li. Vi. õ cum bhic loqmur de excõicatione dʒ lr̃a cnʒ ſupplectione legi.Alij uero qnt fᷣn eum nulluz abntem condemnãduʒ niſi ſit ↄtumax iij . q· ix. per totum. C. qũo ⁊ qñ iudex ꝑ totũ.ff.q̃ ſñie ſi ne ap relcin. l. i. F. Item cũ ex eo dicto. Ande nullus qtũcũqʒ notoꝛius ſine citatione zæ mõi tione condẽnãdus ẽ. Et hoc fatet Moſti. iuſtiꝰ et iutius:tũ qꝛ multi qñr notorij q̃ non ſt j. eo. ↄſuluit:tũ qꝛ notorius qnqʒ hẽt liias exceptio nes qᷓ ſi admittende de of.deł.ex ꝑte.ij.iũ quia ois condenatio maxime nimis acceleꝛata odio ſa eſt in. c. cũ Bertoldus de re iudi:¶ Adueꝛ te tñ qꝛ ĩ hoc iuꝛa uidenit uaꝛia ⁊ doc.opiones ut płe nõ. in. d. c.uꝛa de coha.cle.⁊ mulie. ⁊ ĩi.c. ad nzam. iij. de iurein. ? utrobiqʒ dixi. ſed con clude ut ſemꝑ mihi uiſũ ſuit:cũ querit̃᷑ an in no rorijs requirat᷑ citatio: ꝙ aut loqt in alijs ſñijs a cenſura eccliaſtica aut in cenſura ecclaſtica.pꝰ cãu ſi faciũ eſt ira notoriũ ꝙ certũ ẽ abnti defẽ ſionẽ non cõpeteꝛe non ꝛequirit᷑ de neceſſitate ci tatio.ſic intelligit᷑.c.cũ oli de ꝛc indi.⁊.c.bõe el pꝰð ełc.et.l.ij. . ꝙ ſi ð furmẽtaria.ff.de. admi. ꝛeꝝ ad ciui. ꝑti.?.l.ictuſ fuſtiũ.ff. ð his qͥ nõ.ĩfa. et ntrobiqʒ ꝑ Har. facit tex.ibi ꝑ Inn. in. c. qᷓ; to ð tranſla.pᷣla. Aut dubiũ eſt an abñti poſſit cõpetere aliqᷓ excuſatio 2 ꝛequirit᷑ citatio:alias non ualet ſententia ſic intellige. c. fi. de off ci. de le. li. v. ¶ Inno. in. c. tua de choa. cle. ⁊ mulie. 7 ſic reducas ad concor. opi. oriaſ. In ſnia vo excõis ſemꝑ cꝛedo admonitionẽ cõpetentem de bẽ pcedere qꝛ ut. S. dixi excõicatio fertur rõne ↄtemptus: ut in. c. ij. de ↄſti. lib. vi. YIdeo oʒ ad monitõʒ debẽ pcedẽ:qꝛ pᷣmo n ↄſtat de ↄtẽptu iõ dẽ q; nunq fert excõicatio ab hoiĩe niſi rõne ↄtumacie ut nõ glo.i.d.c.epi. In alijs vo ſnia ẽ pene ꝓmłgatoria.un cũ iã ↄſtet de delicto fiu ſira fieret admonio:cũ ꝑ pniam n deſinat eẽ no cens ut.l. plt. ff. ui. bo. rap. Excõicatio at eſt me dicina: ⁊? fert᷑ ut qs ſe corrigat ut in.c.i.de ſen. ex. li.vi. z.xi.q.iij.audi deniqʒ: DOebet g prius ꝛcqꝛi ut ap ꝑeat an uelit ſe emendaꝛe. Mi. ab. D b ec. Caſus: Si coraʒ iudi * ce a quo in vna cauſa appellaui poſſum in alia conueniri: niſi eum recuſem ut ſuſpectũ:ct non diuiditur. ¶ Mõ. pꝙ appellatio ſuſpendit iuriſditionem iudicis in eadem cã duntaxat in qua eſt appella tum non autem quo ad oliam cauſam prorſus cꝑatam. Et ſic nota caſum in quo indicis iurii ditio quo ad qd eſt ſuſpenſa reſpectu certe per ſone:⁊ quo ad quid remanet in ſuo eſſe: ra ratio decidendi:qm gꝛauamen immnecht cã appellationis:qð gꝛauamen n cotingit rſhee tu aliaruʒ cãaꝝ:⁊ iõ non habet ſuſps 15 (ap: E 10 n. edere iuriſdi tionem iudicis in alijs cauls . M let poſſe compelli ad ſndendum eode ttoccen diuerſis iudicibus in diuerſis in cqis Nami cã appellatõis litigabat hic corã iudice M in 2 de nouo põt ac l⸗ ri uel conueniri toraais dice a quo. ¶ Mõ tertio ex fine lie: dlſpoli tio hꝰ.c.uendicat ſibi locum etiam in deliga Mone exemplum:cãe narie æ dinerſe fueꝛunt commiſſe delegato:fuit pꝛius una incepta et b ea appellatum. certe ea pendente poteſt conlichi ri in alijs coraʒ eodẽ: uel pendente appellatione in una finge nouaʒ iray imperaatione; ſup alia. 3 tpe coꝛam d5 ¶ Ho. uidetur ꝙ piexin pendenrie appella tionis nĩ poſſit ludice 9 quo tanq ſuſpectuʒ ieu ſare. habet enim ſi eũ grauabit ꝓmptũ remediũ appellationis:ut dicit tex.in.l.una.ff.apud euʒ a quo apel. Soluit glo.i.ꝙ contꝛarium pcedit ſm leges ſᷣm quas iudices non ita de faclli re cuſantur. quod hic dẽ ꝓcedit ex diſpoſuione cꝗ nonica:qð tm eſt limitanduʒ ꝓut le.⁊ nõ.j.ce. p poſuit:ut.ſ.in crimine manifeſto non poſlit iu dicem recuſaꝛe pᷣtextu appellationis pendentee. Hanc ſo.glo.q fuit Lau. expꝛeſſiꝰtenuit Gof. ꝙ aliud ſᷣm leges ⁊ aliud fm canones:qð decja rabat Hoſti. ut ſicut leges ꝛcſtꝛingũt appellatio nes:ita ⁊ recuſationes.j.e.ſuꝑ eo. Dec cene H rõ non ẽ uera ſaltem in delegaus: qꝛ illi faclius recuſantur de iure ciuili q; canonico: ut pbat i .c.cum ſpali ⁊.c.ſecundo ꝛequiris.j.e.⁊ inil.x niſſum. C. de iudi. Mam de iuꝛe ciuili poſſut in diſtincte recuſari etiaʒ nulla cauſa expꝛeſſa:dum in non appaꝛeat ꝛecuſatio calũnioſa: ut in iuni bus prpallegatis:ſed de iuꝛe canonico opus eſt allegare Z ꝓbaꝛe ꝓbabilem cam: ut i dicus iuni bus. ernmelenn lec. poſuit Ja. ꝙ lex oia loquitur in ordinario:iſta decre.in delegatoꝛet exponit tex.ibi iudicis.i.delegati:⁊ ibi alioquin .i. ſi n ſit delegatus:⁊ ibi maximeꝓ timn. Sʒ bec lec. reprobatur ſᷣm Jo. an. j. e. ꝓpoſuit:qin 02 dinario loquit. Itẽ dicit ꝙ ſati bat hic fi.non extorquendo kamd Lertia lec. ponit ꝑ Inno. ut poſſit iudex recuſari non S- pellationis pẽdẽtia: ſʒ ex alia iuſta ci. nar. ta ponit᷑ ꝑ cũdeʒ:ut ꝓcedat iſte tex.fmn iuna anti qua fʒ que liccbat ſine cã appellare: ſic ca ꝛcu ſaꝛe. uintam lec. ponit Holtie.un tcx.iſte telligat appellatioe pendente: x vo loqt en fini ta. ¶ Sexta ponit ꝑ eũdeʒ: ut Oꝛij pecdat qñ iudex non ꝛccepit appellatione hic 2.].c.c. po luit 2.c. acccpta qñ iudex reccpit? appꝛobaquit: ad b.j. e.c.ſepe ⁊.S.ð ol. ͦle.c.paſtoꝛalul. . E. terea:⁊ ceꝛte iſte ↄtinet diuinatione Depliaz lec. ponit Joã.an.dicens:q ſola pendenna ab pellatiõis n facit iudice recuſari ut ſuſpcctu. ab ſurdum ceniʒ eſſz cũ ex facto meo ? 9 nudda men oborte oodit elnt ni ſcb⸗ uſmun himu ge lergſein AA bonc iii dcs ne D cta arbil anictnone eſn anwnden anſgelt 1 4 luanten wmbi i ig:avo ſc iſe⸗ umien gamn Ndli oci gppel pectum hen c hnn iͤ̃ ſ.25 1 1 de tlt. uia mu alleun⸗ nis: . . 1 4 ſoſolir u gart i Ahen 7 itmaa niment ic 4o iilnt iln lcho oe Alc goe tobſbo nc bt ulia , . doruen plumi ininnici lus qq⸗ ſal og trle Er ireligo lnn gol an erant ſelorarenc lani a ai Tile nd gult lev iitcte do Gn tunſined⸗ Ebmneſdan cihſe edio ante dl Abratinc ooſur e Konco Ge iure cmonico ſifſett ppare appel pidentiamad effecii reenſanc iudican in alia ſcd t neceſle pbaregranam ibſalſed eter phoſito Gzin Oodiod ſund mnſum anin; ſcd i pneaer indicen granaſeen er ine h non ſfii picio lnahi ſn iniqno gon it ſip Ne Ca e tſnnn bie. nitber peedlnr e inrein guoiſt gt ant ſoqſnmn igelegno -0r cter nuda voſünate gün racuſatio ne manlifeſte fruſtratoriamnt ni in. la . baſi pale ſi oʒ nonpbei e grananis. Ant ſoguimnr inordinri. Poliñ polent venſari mari maxie exbaeſt qr pendebat appelotio quantücüz Aitus grauagmis p rer haſmis P ler illins ,euniceg finſtone e tanen gen nntcqf aͤng⸗ hor denuo appelare. Er por . otfnit .. g nngeni imnung ingennr. neiocſant — Wnaminin itule ene ſar ebganmn 1 guni ſen Medit npi en r enlinn ſſehnte 1 no ont go nn a ni oigenmin S ſal⸗ aſnmnr glheii ali auiini nonci:d cſflintm arberliͤe inerſe nnirr nntſo n aſtl . m RW Arluinb mline nr g l aluh in lgt ih ſnanoudoul hr Pyſfi n ion ges mh gur nwtnd vmt teuſuines eſihed Gl an⸗ IOron ebe Enan in deegens:rinttrchis mN N N w NGNKd diead um C dewin Pande wr anlibakun Achnaereontan ag wla aunaprhrn Ii non ppurnt roſn0 iaſrun ne bus orpalegans ſed deſne nichcl Aegene1 Wn Ponbſen Gnmidn das, (Seoumun kr olli Roh, chümm notnaſſoſn deret up⸗ iuter biiodlcs dachiin dn IKin in deegins, binninc emrebun ft zonſe ai m bani Ndg * morcveneo um Ad-. yn cnorqn ſ onh eliroerteainlnudh iruhciiini Pelhndnis 6 i zoch peoln ſenn uu oni n ctn chanleti cn eponr o, ſx. (Quimmn l canrh lnioe lcnrhh clgn M ei, Nii i . ndun/ der on ufl. nn cmnndl ſz, ei⸗ .Ne 15900h/ ͤſee⸗ ſt mudulun 1 met leul tcteg i iß , 4 4 uoluntare procedit appellatio forte ex falſa cã e ad hunc finem int᷑iecta ut effugeꝛẽ ⁊ impedireʒ iuriſditionẽ iudicis mei: Jõ dicit ꝙ ſiẽ ĩ alijſ re cuſatonibus:ſic ⁊ ĩ iſta recurret᷑ ad arbitros co ram qᷣbus ñ erit mihi ſatis ꝓbare pendẽtiã ap pellationis:imo hẽo neceſſe ꝓbare ueritatẽ gꝛa unamĩs:quo ꝓbato arbitri ꝓnunciabũt illũ ſuſ pectum ⁊ demum ad aliũ finc.ſ.ad reuocatõem grauamĩs hẽo ꝓbare ið corã iudice appellatio nis:nec ẽ hoc nouũ.S.de teſt.uẽiẽs ij.⁊ ð reſt. ſpo. ſolicite. Itẽ fn eũ n eſt ſatis ad recuſandũ iudicẽ ꝓbare grauamẽ ex re tin ꝙ apꝑeat non fuiſſe ex mẽte:ſed in cã appellationis ſufficit ꝓ bare grauamen ex re:ut nõ.ꝑ eum.j.eo.ex ꝑte. Hãc lec. Jo. an.ſequit̃᷑ hic do.an.⁊ cõmuniter modern ores ſequentes:ipſe iñ do.an.aliter re fert dẽa Jo. an.qᷓ ipſe intellexerit iudicio meo. Dicit enim referendo q; ad optinendum in cã reuocationis non ſufficit ꝓpare grauamẽ ex re tm.i.granamen re ipſa:ſʒ oʒ ꝙᷓ; ꝓbet᷑ gꝛauamẽ ex mente.i.qꝙ ex ꝓpoſito grauauerit.ſic euaʒ re fert ⁊ ſequitur Hr. in. d.l.unica.Sed ꝓ cẽto Jo. an.non ſic loquit᷑:ſʒ ſolũ uẽ requiiẽ ꝙ non apꝑeat grauam ex re tm.non eim ꝛequirit utꝓ bet᷑ ꝙ ex mẽte ꝓceſſit ſʒ ꝙ non apꝑet de orio. quare puto ꝙ ĩ dubio ꝓbato grauamie pᷣſumi debeat ꝙ ex malo aĩo ꝓceſſeꝛit:qꝛ in malefactiſ pᷣſumit᷑ malus animus ut i.c.i.⁊ quod ibi nõ.ꝑ Inno. de pᷣſum.⁊ i l nam ludus.fl.ad.l.aquił᷑. Agd ið.gloſ.nõbilis in.c.hadrianus.lxiij.di. q̃ dicit quem pᷣſumdũ inimicũ illius queʒ ſalutare non nult. Et intelligo illam gloſ.qñ erant ſoliti ſe ſalutare: uel ſalutat᷑ ab alio : ille nõ uult ſyn deꝛe facit quod nõ.glo.i.c.cum ſuꝑ de of.dele. Eꝛ hanc ſñiam expᷣſſe reꝑio ſentire gloſ.i.ij.q. vi. hoc ẽt ⁊ in. c. ꝓpoſuit.j.e¶ Conelude gq de iure canonico ñ ſufficit ꝓbare appellationis pẽdentiam ad effectũ recuſandi iudicem a quo in alia cã:ſed eſt neceſſe ꝓbare grauam nõ ſolũ ꝛe ipſa:ſed ẽt ex ꝓpoſito.Sʒ in dubio dico pꝛe ſumdũ malum aniuʒ.ſed ſi apꝑeret ex ↄiecturis indicem grauaſſe ni ex inte h non ſufficiet qꝛ ſuſ picio fundat᷑ ſuꝑ iniquo aĩo ñ ãt ſuꝑ gꝛauamie: nt nõ. in d.c. cum ſuper:⁊ ſic inielligo Jo. an. bic. 1 hec ꝓcedunt de iure cimili:diſtin guo:ſic qꝛ aut loqmuꝛ i delegato ⁊ põt recuſari ẽt ex nuda uolũtate:dũmõ recuſatio nõ apꝑeat manifeſte fruſtratoria:ut nõ.in. l.apertifſimi et .c.cũ ſpãli pᷣalle.⁊ ſic oʒ ꝙ; non ꝓbet᷑ ẽt ꝛcalitas grauamis. Aut loquimur in ordinario et puto ꝙ oli ñ poteꝛat ꝛecuſari maxie ex hac ſuſpiciõe: qꝛ pendebat appellatio quantũcũqʒ ꝓbareĩ re alitas grauamis ꝑ tex.illius.l.unice qͥ pſuppõit offenſionẽ z tamen denegat recuſationẽ ꝛeddeſ cãm:qꝛ põt denuo appellare. Et põt eſſe illius deciſionis ratio qꝛ oli oꝛdinaꝛiꝰn poteꝛat de iu re ciuili recuſari ut nõ.in.d.l.aꝑtiſſimi ⁊ bñ fa cit tex. d.l unice. Hodie ueꝛo ꝓuiſũ eſt ut poſſit peti adiunctus:ñ ãt põt in totum ꝛecuſari:ut in aut᷑.ſi Vo ↄtigerit.C. ð̊ indi.nõ.i.d.l.aꝑtiſſimi ¶ Oe appellationibns quare puto q; ẽt hodie iure ciuili poterit pꝛo bato grauamie mõ pᷣdicto peti adiũctus ſᷣm dr in pꝛealle.aut᷑.ſi Vo ↄtigerit. ⁊ ſic ſimito illã .l:unicam. Et hec plus placent ꝙᷓ qð ibi uoluit HBir. qui vr uelle idẽ fuiſſe ⁊? eſſe hodie ð iure ciuili quod ðᷣ iure canonico: ut pbato grauami ne ex ꝓpoſito poſſit iudex recuſari.(Souerur: qꝛ hoc ꝓbato ꝓbatur iniurta uerbalis ſeu reał ꝓpter quã põt appellari ſᷣm opi. la. C. e.l.ſi quis ꝓuocatione: qᷓ appellatio ꝓprer iniuriam hʒ ipedire iuriſditionẽ iudicis in alia cã:ut.C· ſi qcũq; pᷣdi.po.l.una:⁊ ita ſetiꝛe refeꝛt Huil.ðᷣ cuneo ĩ. l.arbitro.ff. qui ſatiſda.cog. Sed ceꝛte dicta ſua in hoc mihi non placent.nã ĩi.l.ſi quis ꝓuocatione deuoluit᷑ iuriſditio ſolũ quo ad illã cãm: ut ibi nõ ꝑ glo.? Har. ſed nos loquimur hic quo ad aliã cãm.nec ob.l.unica.C. ſi qcũqʒ predi po.qꝛ illa.i.ponit caſum ſpecialem: ut ibi cõit᷑ nõ.⁊ dico ĩ.c.cũ ſpeciali..e.uel debet ĩtelli gi qn iniuria fuii allegata a iudice exiudiciali ꝓcedente:ſecus ſi iudicialiter.d.l.unica ff. apð eũ a quo ap.æ nide in ar. quod nõ. glo.in.c.pnñ. tium. vij. q.i. Sed iuxra pᷣdicta quero quid ſi appellans fuit contumax in appellatione ꝓſe quenda:nũquid porerit uirture illius grauamis iudicè illũ ĩ alia cã recuſare.ſo.Ta. Tin. = In no.tenent ꝙ nõ:ſicut talis ↄtumax nõ appellat: ita nec recuſat.S.c.ꝓxi.⁊.j.eo.ſuꝑ eo.ij.qð eſt nõndũ ꝓ limitatoe h'. c. do. an. dicit: ꝙ cõtuma cia in non ꝓſequendo nõ repel it ſemper ab ap pellaudo iuxta nõta.j. e.c. directe. Ande putat ꝙ eo caſu quo porerit appellare non tollet̃ re cuſatio ſi probetnr grauamẽ: ⁊ poterit ad aliuʒ finẽ grauamẽ oſtedẽ:lʒ nõ poſſit appellationem ꝓſequi:ar.j.de ſen.ex.licet li.Vj. Ego puto ꝙ ĩ diſtincte poterit iudicẽ recuſare ꝓbando graua men mõ pᷣdicto:lʒ appellationẽ deſeruerit:qꝛ ur dixi ꝛecuſatio fundat᷑ ſuꝑ malo aĩo iudiciſ:ſʒ ina lus animus nõ mutat᷑ ꝑ deſertionẽ appellatois. Unde ſʒ per deſeꝛtionẽ ſnia trãſiuerit in rem iu dicatã ur nõ audiat᷑ ãplius nolẽs appellationem ꝓſequi:tamẽ bene poterit adducẽ grauamèe ad alium finẽ.ſ ad iniquum iudicis animum ꝓban dum: ar. in. c. ueniens.ij. de teſti.æ. d.c. Iʒ ð ſen. ex.li.vVj. ꝓbatur ꝑ ſiłe.lʒ eni quis a ſnia nõ pꝛo nocauerit:iñ poſtea poterit agẽ õ iudicẽ: quia malicioſe uel ꝑ imprudentiam condenauit eum inſti.de ob que ex quaſi ᷣlic.na.i prin. nec ob. ſibi exceptio rei iudi.a qua nõ ẽ appellatum:qꝛ alie ſunt ꝑſone inter quas nũc agit iudec ⁊ ꝑs: 2 alie inter quas prio agebat᷑. Ire mõ ad aliud agitur:qꝛ ad intereſſe z alias penas ⁊ ad aliud prio.ſ.ad rem que petebat᷑ Hoc tenuit Inn. ĩ .c.ſacro de ſen.ex.⁊ glo.in.c.paſtoralis..quia uero in fi. ð offi. dele. ? HB.r. in.l.i ff.e. ti. facit quod ipꝑſe nõ.in.l.fi. ff. de uar.æ exiraor.cogn. Alumo queꝛitur quid fiet de iſtis cauſis no uiter mouendis recuſato iudice. So. dicit gloſ. ꝙ iudex recuſatus delegabit eas. Lu de h dic ut dixi in.c.ſiquis ↄ clericuʒ de fo.compe.⁊ plłe p appellans 5 3 r ni dr r., yu- : dise 2 Aro Stan paj — ſ R 6 et SXα ¹Xra V. bha ſe de Prs an n ruſimn W◻α v r Py 3 bſvr uo ¶ BDe appellationibus: tangam. . c. eum ſpeciali. Mi. ab. Caſus: ſupeꝛioꝛ duobus. ue: nele uerſaꝛiꝰ appellat li ignorat te ſuꝑ ea deʒ cã ad ſedem apoſtolicam appellaſſe te nolen tem ↄparẽ excõicare poterit h pᷣmo. A ciuili in dice q̃ ñ ẽ de temꝑali iuriſditiõe eccleſie non ap pellat᷑ ad papã. hoc ſcðᷣo uſqʒ ad fi. Ael ſumma pricipalit᷑ ⁊ clarius ſic. Si a indice inferiõi unꝰ appellat ad Mapaʒ alius ad inferioreʒ tenerur appellãs ad MDapaʒ cõpꝑerẽ ad citationẽ iudciſ inferioris ſaltem allegatuꝛus appellatõʒ ſuaʒ: a lias ualebit ꝓceſſus a minori:niſi ſciuerit appel lationem interiectã ad Dapã.duo ſunt dicta: ſm ibi deniqʒ ⁊ ẽ ¶ Nõ pꝰ ꝙ ab eað ſnia pñt ſbe ꝑtes appellare:qð intellige ſi utraqʒ ꝑs ſen tit ſe ꝑ ſniam pᷣgrauãi: concor. c. Rainutius et .c. Rainaldus de teffa. z.S. de excep. ſignificaue runt. Excipe nõbilẽ cãum.l.omnẽ honorẽ. E. qñ ꝓuo.non ẽ ne.⁊ qͥd dicat ille tex.dixi i. dq. . ſignificauerũt: ubi plene examinaui ¶¶ Mꝛ. ꝙ ſi ab eadẽ ſñia diuerſi ad diuerſos appellant appellatio iterpoſita ad maiorẽ iudicẽ elidit ap pellatõʒ iĩterpoſitã ad minorem iudicẽ:dũmõ ðᷣ ea excipiat᷑ corã minõe uel alias nota ſit iudici: ⁊ hoc ĩ dubio ſi iudex maioꝛ ſit ipe MDapa:q cãu loquituꝛ iſte tex¶ Quid amte ſi appellatus ad aliũ ſuꝑioꝛẽ citra MDapã. Moſti.ſentit h ꝙ idem ponit tñ exemplum in legato:alle.S.de of. iudi.dele.c.i.Idem ſpe.in ti.e.ꝗ.nũc tracremꝰ H. quid ſi a ſñia. Ego dico hũc tex. ꝓcedẽ ĩ qꝰ libet ſuꝑiore ad quẽ põt obmiſſo medio appel lãi.Eað eiʒ ẽ decidendi rõ:cũ.n.una ⁊ eadem appellatio tractãi nõ poſſit corã diueꝛſis iudici bus oʒ ut appellatio interpoſita ad maiorem pᷣ ualeat ei qᷓ fuit interpoſita ad minorem:ar.op.iĩ c.ꝑ hoc ⁊ qð ibi nõ. ðᷣ heꝛe.li.vVi.⁊.l.õ pupillũ ff. de re iudi. Et iõ quod dẽm eſt in legato pro cedit ſi pſuppõimus ad eũ poſſe omiſſo medio appellari:ð q dicendũ.ut nõ.i.c.i.⁊=.c.qꝙ trãſla tionem ð of. leg. Si ãt ẽ tał ſuperior ad queʒ ñ põt obmiſſo medio appellari:tũc pᷣualeat appel latio interpoſita ad minorẽ ad quem gradatim ⁊ ltime fuit appellatum:ð quo dicendum ut nõ. incdilecni jr. ö: mrtio ualere ꝓceſſuʒ iu dicis: cuius iuriſditio elidi poterat:ſi ꝑ excepiõ nem non fuit eliſa:de quo ꝑ Inno.in.c.ceteꝛuʒ de ſp. Hõ. qᷓrto ⁊ tene mntiſꝙ ſi iudex ſcit ſe ñ hre iuriſditionẽ in certo caſu uł ſcit ſe nõ debẽ ꝓcedere:qꝛ hẽt eã ð facili elidibilem non ualet ꝓceſſus ) abntem ẽt ſi ſit ↄtumacie punitiuus: ad hoc uide qð nõ. Innoc.in.c.ij.de dila.facit lex non uidetur latitare.ff. de indi. 2.l.ij.in fi.ſi quis in ius uo.non ie.ſecus ãt ſi index ignorat qꝛ tunc ualet ꝓceſſus ſaltem quatenus punit cõ rumaciam:ad hoc.l.i.ff.ſi quis ins di.non ob. c. ſag lis ci ibi n. yp. et l.li as er aliͤ ð iudi.¶ Nõ. in. deniqʒ ꝙ grauar⸗ d.. dice ſeculaꝛi non pot i iuſtitiaʒ illã ni an. in tionis deſerre ad apam:et ad hoc ſelean tidie allegaꝛi iſte tex. hinc ſentit glo. no e quo x.di.qꝙ ab imꝑatoꝛe ñ appellat᷑ aq Pape, Sn tu uide ad limitationẽ nõbile dictũ Ho Sed cum Joannes de fi. inſtꝛ. ubi gicit: deſichae ſuꝑiore ſemꝑ põt ad papã appellari t iciente tordia allego dẽʒ nõbile Inn. in. c. lie con to de fo. cõpe.ubi dicit: ꝙ ubi non renl ihec de iure uel de facto pot Dapa adiri:pro s cit illa communis cãoniſtaꝝ opi. ᷓ habet: n nes papam ſit pfᷣas tpᷣalium ſaltqʒ bit: de M plene dixi in. c. nouit de indi. Unde defj “ ſupiore uidet tilan ere e defcieme bi P boſſit illum bitum deducere ad actũ: licut illam exercet in canſis aꝛduis e ſuꝑiore non deficiente: ut eſt caus nödilis ine. pꝛo humani ð homi.li.vj. Nee tñ puto Uenitan da ĩ gꝛauibus ⁊ dubijs anticulis: ut ſing. vi ſen tire Inno. in c. cum te de re ludi.ꝑ.c. ꝑ ueneꝛa bilem q fi. ſint le.? bec ñ tꝛadas oblinioni ⁊ ui de que dixi in.c.nouit de iudi.⁊ in.c.ſi.e.ti. Mõ ẽt ſing. aꝛ. op.?z quaſi expreſſum in ter. in terris ſubiectis temporali iuriſditioni ecclie debent ẽt inter laicos ſeꝛuaꝛi canones ⁊ non łe ges ciuiles data iter eos diſcordia:hoc pꝛobat iſte tex. hoc mõ inducendo: De iure ciuli regn lariter non appellatur an ſniam:ur in.i:.añ ſen tentie tempus. C. quoꝝ ap.non reci.2.lij.ſle. 2 quod le.⁊ nõ.j.e.c.ſuꝑ eo:⁊ tamen in tenis eccleſie põt añ ſñiam appellari ut hic:quia ð in re canonico licet appellare indiſtincte ab omni grauamine:ut in. c. de appellationibus .c.ſup eo ⁊.c.ðbitꝰ. e. Dꝛeteꝛea pꝛobat hoc iſte tex. 2 aliter obmiſſo medio de iuꝛe ciuili non appel latur ẽt ad pᷣncipem.l.imperatoꝛes in fi. fl.e.i. De iure vo canonico appellatur ſaltẽ ad papã obmiſſo medio:ut in.c.ad ꝛomanam.ij.q.vj.? c.cuncta ꝑ mundũ ⁊.c.ꝑ ueneꝛabileʒ.ix.q. iij. Et iſtud ius canonicum ſeꝛuatur hic in temis eccłie:quia a ciuili iudice poteſt appellaꝛi ad pa pam:de quo uide in.c.lʒ ex ſuſcepto de fo.cop· 2 hanc concluſionẽ pᷣdictaʒ ut canones pᷣualeit in terris eccleſie ẽt iter laicos tʒ hic Moſti.x ſe quunt᷑ eum communiter doc. ¶ Er his infero ad unum nõbile dictũ:qꝙ in teꝛris eccle nõ ualer ſtatutũ laicoꝝ õ ius canonicum ſicut nec ſtotuta clericoꝝ:de quo dic ut plenius dixi in.c. quod clericis de fo.compe¶¶ Vluio nõ uale coſneiu dineʒ ut ð ſeculari indice appellet ad cclaſticu qᷓnimmo ex ↄſuetudine põt introducl ut lacius poſſit ↄueniri ẽt coꝛã eccliaſtico: uide glin. c. ſl clericus laicum ⁊z. c. ex hanſimſſa de ſo. c. as utꝛobiqʒ dixi ¶ Venio moꝛe ſolito ad glo. et prume due ſunt faciles ¶ Lertia opponit ?) tey. uz eiʒ ꝙ et data ignorantia indicis non dz nale excõicatio: qꝛ appellatio pccdens impedit illius uires: ut in. c. ꝑ tuas..c. Item ꝑ vRbelati ilte deſijt eſſe index:ergo ⁊c. ſoluu glo. H rcr olunt uerte oniſhl p hfn lun danon ſlui oleger tennt⸗ ſom oau Siunm Hyboſan ge ſonlol⸗ 6 woq non iunn:ſed ece Tadk atibin bin ner e ſct ginſctioſt o li l. cunn ip 6 a icſee 1,0,11 ſone lar⸗ nm eanm igon uten giceod hancd, o ſoſte lationioßß ri ul er ucyionem roͤſbi ſputane 4 D al eon 1 .d non cogn l.in.,V. geboc ind N i s hon lenei 4 . glet pe poſtan ad papann,0 non u ſenminmn nl itor . mmens bipyg ſnonin a bſen . alegetones prelnis non/ nole Ool. mmn iſtinepropte Aenkaem nun acmmeaiir. (Monis hunle eto ad onruri or kabeitur care ine epoſtnodunn raſtumun marerian per. nor wenbra. dico enin gnod ila. lo Guago oiser iilias alegationes od ſeerpian Gorra demrenedic vo ſranen dlegoig. ed aren wcond ap nemadverie partis: aoann non tenevarn meie quoniam icer inpernns nil deben qnoc baben monere picipem i otunin c.poſtulachi de Reo. gs mnon enemri allegare ius aterius vanis. Han cunn ituicc; aduerſri non aneun mns o ins alterius ut bie nöͤbiſter pꝛobaror⸗ ter Yno. commmniterſegnentes:e e ali ſnana uco irgh nac Eniſ Imo hie aiin in princif Peeſſis geſis zibſntennnoc ſaie in npeſniocentimſitinmnlt ſoniih icbblon propte ancien Ac quen fuſt ain non fut gei mmoppelgmmn ſats ere it ſebllo mnpore iſaper onf ceptionis ſ Tr i (Onfi „WMr his paucis hab hens inleſſeeus hiins c10 benm lumllſior ucde n Ai poni ſn Wan N t Inoc in ſ dlliſte adnerſarins boet nin hon uaſinſſer aen⸗ er ga 8 H Nmnccltaegihl 4 . 4 l Aliseceſttad be Imn⸗ n n X atRα. Fard taen lloun Pahe, ſac 1. △ℳ XNtred in ncnbinon hin Mnlri a raii leban denn bthllin lg h 1 cion i innginnn raiiurhiaslann cnr n ges dulisdan irws ſcrciitoe U enr bor liumnch in il 1 irr n ayxlimr ai ſ ianur i, ,c r mmr ms Cr Mn nii, ſi tcpocle troͦſ cclp eot unnir ms Acſe ai ſan cppelamiut bie arirn N noricd ien MOlare alſince onni SummniwerNt N. WManni 14 5eſoradndden. õõ hl uur a d onchanlinhanmton it. Deime pamiic mllum liut Cbindſo nrcdio in a unmmnit comch MNdn 1 Miunih õ ſeunnn bin ccheclin li diceporctapett andebo uide nnchaliannrt .benc cnſimni armzn emalzf . „27 4 lnms llſt iin liciſ Y ,umt aun cunmmnier do, ¶ De appellationibus: contingit pꝛopter otumaciam. Ocbuit enim ire et allegare pᷣuilegium ſuum. duerte qꝛ gl. bʒ bonam mentem:ſʒ formaliter non ſoluit con trarium:ſed dic formalius ꝙ orium loquitur ĩ ſententia excõis lata a iudice a quo q̃ non tenz: cum ipſius iuriſditio ſit ſuſpenſa per appellatio nem:ut in.c.ſi a iudice ⁊.c.nõ ſolũ.j.e.li.vi.hic autem loquimur in excommunicatione lata a iu dice ad quem:qui habet iuriſditionem uigore appellationis:lʒ illa iuriſditio poſſit elidi et ena cuari per exceprionem appellationis interpoſite ad papã:ſed iſte non excipit iõ ſibi iputandum. 2 de hoc.j.latius In gl.in.v.non cognouerit. Hõ bene hanc glo.qꝙ citatus non tenet᷑ compa rẽ ad allegãduʒ pᷣuilegium ſuum ſi notoriũ ẽ iun dicẽ ñ hꝛe iuriſditionem uel habere elidibilem in cauſa concordat gloſ.in cleme. paſtoralis.S.· piſana de ꝛe iud.⁊ in.c. ueniens de accuſa.=.iij. .d.ij.ſi epᷣs ⁊.j.aliquid tangů. ¶ Ex. gl. opp. ꝰ pꝛedicta ⁊ S tex. uidetuꝛ enim ꝙ excõicatio lata ꝑ inferiorem iudicem non debeat tenere: qꝛ iſte qui appellauit ad inferiorem obtinuit ſniam õ abſentem doloſe tacendo appellationem inter poſitam ad papam:ergo non ualet ꝓceſſus ſeu ſententia:ut in.l.ſi ptor. .maꝛcelus.ff.de indi. ubi pʒ:ꝙ ſententia lata õ abſentem per falſas allegationes preſentis non ualet Sol.doc.mul tum inſtat: æ propter difficultatem materie intꝛi cate procedunt. ¶ Eso prius ſpecifice reſpon debo ad contrariuʒ ut habeatur clare intellectꝰ c.poſtmodum reaſſumam materiam per quat tuor membra. dico enim quod illa. lI. ſoquitur quando quis per falſas allegationes obtinuit ſententiam contra abſentem:ſed hic nullam fal ſitatem allegauit: ſed tantum tacuit appellatio nem aduerſe partis:quam non tenebatur expri meꝛe quoniam licet imperꝛans nil debeat tacere quod bhabeat mouere pꝛicipem i ↄtꝛarium:ut in .c.poſtulaſti de Gep. ꝑs tñ non tenetur i iudicio allegare ius alterius partis. Mam cum iſti ſint inuiceʒ aduerſarij non tenetur unus proponeꝛe ins alterius ut hic nõbiliter pꝛobatur ⁊ tʒ notã ter Inno. z communiteꝛ ſequentes: 2 ſic nõ po teſt dici ſententia lata dolo =Dð ſentit Inno. hic ꝙ etiam in principali renuiſſet ꝓceſſus geſtus õᷣ abſentem:quod ſatis placet: qm appellatio detulit iuriſditionem illi iudici in feriori:lʒ elidibilem propter auctem ſuperioris ad quem fuit etiam appellatum ſatis ergo eſt qp non fuit debito tempoꝛe eliſa per conflictum ex ceptionis ¶Ex Pis paucis habetur nerus et apertus intellectus huius.c.æ optima limitatio ad illam.l.ſi ptor:⁊ uide notabilem limitationẽ ad iſtum tex. quã ponit Innoc. in. c. fi. de accu. ubi dicit.qð ſi iſte aduerſarius doloſe tacuiſſet appellationem non ualuiſſet proceſſus per dic tam legem ſi preror. F. marcellus: quod itellige ut. . dicã. Minc dixit hic Innoc.⁊ beue:qꝙ ubi quis acceſſit ad iudicem appellationis z falſo dixit ſe appellaſſe uel dolo tacuit appellationi quã fecerat ſe renunciaſſe: quia tunc proceſſus nõ teneret:uel ſaltem reſcinderetur:uel per con ditionem ſine cauſa:uel per reſtitutionem in in tegrum ex clauſula generali: uel per querelam falſi:ut dicta.l.ſi pretor:æ uide ad hanc qonem Archidiaconum in.c.romana.S. ſi uero.j. eo dem lIi vi.? Guilielmum in ſpeculo.de citatio. H.i.v. item pone. ad materiam uide Joãnez andr. in regula ſcienti.ii.vi.in mercu. æ per JIn nocentium in. c.ij. de dilationibus. Anum ta men dictum tene ſemper menti quod ponit In nocentius hic ⁊ in dicto.c.ij .dicens:qꝙ ſi abſen ti competebat exceptio declinatoꝛia uel peremp toria ⁊ fuit abſens contumaciter non auditur il lam uolens proponere:niſi ueniat eo tempore quo ſi fuiſſet preſens illã poſſet proponere.NRa tio eſt: quia contumacia facit eum preſentem: de dolo æ contumacia. c. ueritatis. non eꝛgo de bet eſſe melioris conditionis contumax quam obediens.ſed ſi fuiſſet pꝛeſens ⁊ debito tempoꝛe non excepiſſet non audiretur amplius: ut in. c. paſtoralis de exceptionibus.l.ij. C. ſenten. reſcin.non poſſ.ita nec ſi fuit abſens contumaci ter:quod intellige ſiue preſens ſciat exceptioneʒ competere abſenti ſiue non: quia non tenetux ut dixi ius ſui aduerſarij allegare. nam aduerſa rius tacendo uidetur iuri ſuo renunciaꝛe. Ideo dixit Innocentius hic. ꝙ ſi poſtquam is qui aapellauit ad Archiepiſcopum incepit liteʒ pro ſequi coram eo compaꝛeat aduerſarius qui ap pellauit ad Mapaʒ z contumaciteꝛ renuit com parere coram Aꝛchiepiſcopo:æ ad impediendũ proceſſum dicat ſe appellaſſe ad PMapam non eſt ſuper hoc audiendus: ſicut nec audiretur ſi in proceſſu ſemper preſens fuiſſet ⁊ hoc racuifſ 5 quia qui abeſt contumaciter non minor eſt pꝛeé ſente:ut in auten:ut omnes obediant iudi. H. ſi autem collatione.v¶ Et reaſſumendo totam materiam hic ⁊ alibi tactam: compendioſe ta men expediendo cum queritur an naleat pꝛoceſ e pr &α†τα J =Srtg, aa yp-=endast nee ſus geſtus contra abſentem cui exceptio legitia EAR Y competebat. Yacio ut predixi quattuor mẽbra. aut enim iudex nullam in ueritate habebat iuriſ ditionem in illa cauſa:aut habebat elidibilem:ta men per exceptionis conflictum. aut iudex habe bat iuriſditionem:ſed pꝛeſenti non competcbat ius agendi.aut competebat ius agendi ſed elidi bile per exceptionem aduerſario competentem. rimo caſu ſi iudex ſcit ſe iuriſditionem non habere non ualet proceſſus nec ſuper prin cipali nec ſuper contumacia: ut ſatis probatur hic a contrario:facit lex.ij.in fi.ff.ſi quis in ius noca.non ierit ⁊.l.ſi pretor.S. finali cum nota tis ibidem. ff. de iudicijs zæ per Innocentium in dicto.c.ij.de dilationibus z Joannes an. in dicta regula ſciẽti in mercurialibus. Si ueꝛ0 iudex ignorabat: æ tunc aut pars preſens etiam ignorabat defectum iuriſditionis: quia ſatis erat probabilis ignorantia: ⁊ tunc ualet pꝛocel ſus contumacie punitiuus: ut in..ij. ff. ſi quis — in ius nocan. et in. l.i. ff. ſi quis ius di. non ob. 7.:.ſiquis ex aliena. ff. de iudicijs æ nõ. in dicta regula ſcienti. Sed ſuꝑ pꝛĩcipali non ualet ꝓcel ſus ex quo i neritate n hẽbat inꝛiſditionem niſi pᷣus ꝓnuntiaſſet ſe iudicẽ competentẽ ut nõ. In no. in. d. c. ij. ð dila. ? Joan. an. in dicta ꝛegula ſciẽti.⁊ nõ.per aliquos in.c.i.de reſcrip.ſi.vVi.⁊ c. ſuper lr̃is. eo. ti. Aut ꝑs pns ſciuit defectum iuriſditionis tunc dico ꝙ in pᷣncipali nõ nalʒ ꝓ ceſſus:ex qꝰ dat᷑ in iuriſditione defectus. C. ſi a n cõpe. iu. p totũ et in. c. at ſi cleꝛici de iudi.pᷣftĩ qꝛ ꝑs ſcient᷑ coꝛã illo litigãdo uẽ in dolo ⁊ ſe ip ſam decepiſſe: ar. in. d.l. ptor ⁊.l. is qͥ ſe obtulit ff de rei uen.ſj ꝓceſſus ↄtũacie punitiuus nalz ꝓpt᷑ ignorãtiaʒ iudicis ꝓbabilẽ quatenus non cõceꝛnit cõmodũ ꝑriſ:ar.hic ⁊ in. l. ij. i fi. ff. ſids in ius uo.ſʒ q̃tenus cõcernit cõmodũ ꝑtiſ:puta iĩ miſſione ex pꝰł fo decꝛeto:tũc ñ ualet: uel ſaltẽ ꝓpter ſuã ſciam uenit reuocandus: ad boc qð nõ. Inno. i. c. ij. de dila. ? Jo. an. in. c. dilectus ij. de. pben. ? Eal.i. c. ad ꝓbãdũ de re iudi.ubi nõ ꝙ litigãs ſcient᷑ corã excõicato tolerato nõ qʒ aliqð cõmodũ reportare uñ procefſus dʒ re tractari: qᷓtenus uenit in ſui fanoꝛc. ¶ Ex pᷣdic ris infert ad intellectũ iſtius.c. ſi eiz teneamꝰ ꝙ appellatio intpoſita ad papã ipo iure n impedi at iuriſditionis trãſlatõʒ ĩ aliũ ſuꝑiorẽ ad queʒ alia ps appellauit ſz opꝰ eſt exceptione:tẽ dicẽð ut g dixi ⁊ dicã ĩ ſeqᷓnti mbro. Si ãt tenet᷑ opi. ꝙ ipſo iure ipediat iuriſditõʒ ꝛeſpectu inferiõis iudicis:tunc ñ ualẽt ꝓceſſus ſuꝑ pᷣncipali.Do. an expſſe ñ elicit: ſj Inn. uꝛ ſentire opus ſit exceptione: qd mihi plus plʒ:qꝛ qᷣlʒ ẽ cõpetens index ꝑ appellatõʒ. uñ ex q“ papa ex certa ſcia ñ aduocat ad ſe cãm ualebit ꝓceſſus corã utro qʒ:niſi excipiatur:ut in ſilibꝰ termis nolui In no. i. c. cñ. ¶M. ð ↄſti. enio ad 'm mbruʒ .ſ. cũ index hẽbat iuriſditõʒ ſʒ elidibleꝭ ꝑ excep tõis ↄflictũ ĩ quo dico:ꝙ ſi iudex ſciebat ñ tʒ p ceſſus: ut ĩ cle. paſtorał. S. piſana de re iudic. fa cit lex ni uẽ latitare.ff. de indi.æ nõnt ponit In no.i. .. c ij de dila.optie facit iſte tex.a prio ſẽ ſu im mifſu intellectü. Si vo iudex ſciebat ſe bie iuriſditionẽ ſ ignorabat ipedimetũ: tẽ ſiue ꝑs ignorabat ſiue ſciebat tʒ ꝓceſſus tã ↄtũacie punitinus qᷓ; ſuꝑ pᷣncipali ut hic ñ eim reneĩ ꝑs allegare iura ꝑtis aduerſe forte eni noluit illi re nunciare: 2 i hoc caſu itelligo iſtuʒ tex. pꝰ Inn. niſt forte doloſe ſubticuiſſet iura alteriꝰ ꝑtis: qꝛ tũc ñ teneꝛet ꝓceſſus ad ſui cõmoduũ:ut notant uoluit Inn.i pal c.fi.de accu.⁊ dixi.Sõ. pᷣdẽa ui det᷑ et ð mte HMo. qᷓ b talẽ ꝛegulã poſnit dicẽs: ꝙ ſi iudex ſciat ſe n iudicẽ ł ñ debẽ ꝓcedẽ et ꝓ cedit ñ ualebit ꝓceſſus: ut hic et ĩ. d.:.ij.ſi qᷣs ĩ lius uo.i fi.ſaluo eo qð le.et nõ. S. ti. ꝓx. ad ꝓbã du. Si at ſciat ſe ẽe iudicẽ ignoꝛat in impedimẽ tu pceſſus ex alieno facto ꝓueniens dʒ eſſe pꝛo 1 gnorãtia excuſata:ar.j.de cle.cx.mi.apli ppo fco n ſit ꝓbabil ignorãtia. S. ð Rp. conmunicato. Mec at dicit locũ hꝛe ꝛegla Be appellationibus: riteꝛ. nã ĩ cãibꝰi . rite. na ĩ cãibꝰiĩ qb appellatio ẽt fruſtꝛatoꝛia ad Papam facta defert ſtani negociñ Papar gociũ inſolidũ nullus eꝛit ꝓceſſds rlachi Rapn ius ignorãtis: ſicut patet diẽ in cb ec̃ aplice reſeruatis:de quo rẽittit ad nõ.i.c. ut debi de ap.⁊ dic ꝙ in ilł ñ ẽ ꝓbabił ignorãtia: oemi qð le. nõ. in. c. quis ðᷣ ceevale ; ge mẽbꝛũ cũ iudex bebat iuriſditõem ſj pnii. g tebat ius agẽdi dic ꝓcefſum ñ uaſẽ ſi luce Re bat ut hic. Si ãt ignoꝛabat:⁊ tũc ex qu gele⸗ bat ñ tʒ ꝓceſſus ð abñntẽ:qtenꝰ uenit 19 pnᷣtis:qꝛ fuit ĩ dolo agendo ſine actiõe:⸗ ſeod tinuit ſñiaʒ ꝑ dolũ ſuũ.d...ptoꝛ. S. marcelu Ad qꝛtũ ⁊ ultimũ cũ iudex hebat iuiicitöymer puti deficiebat ius agedi: q abns eꝛat tut excep tiõe ) actõʒ ꝑtis: ?⁊ tũc ſi index ſciebat ipedimen tũ ñ ðbebat ꝓcedẽ ꝑ inuꝛa ⁊ rones ſupiꝰalł. Au ludex ignorabat ꝑs at pns ſciebat: 2 Puro nale⸗ ꝓceſſũ õ abñtẽ:qꝛ ut.S.dixi ũ tenet allegaꝛe in ra ꝑtis aduerſe.forſan eiʒ uult illis renũciaꝛe ui .5. dixi:niſi doloſe ſubticuiſſet ut. S. dictũ è: p hoc hẽs hãc mãm lõge clanꝰclaꝛatã: q p alioſ ſcꝛibeutes. Einmo bic qꝛ0 qtꝛ debeat intelli gi iſte tex. in eo ꝙ dicit utꝛaqʒ pꝑtẽ appellaſſe ad diueꝛſos iudices:⁊ ꝙ pᷣualet appellatõ inteꝛpoſi ta ad Mapã. So. dicit Inno. ꝙ bec decie. bet locum qñ ex ſententia uterqʒ litiganum punat ſe grauatum. Si eniʒ gꝛauato appellante ad aichi epᷣm non gꝛauatus diceret: æ ego appello ad apam: uel nolo ꝙ appellatio tua agatm co ram papa non debet audiri: qꝛ non appellan ſj appellantis eſt eligere iudicem appellauonis: nec non granatus appellat: ut in. c. ul debitus j. e. ? in. l. omnem bonorem. C. quando puo. non eſt ne. Vel m eum potuiſſet hec detre. hre locum in alijs caibus ſecundũ antiqua iun ſecq duʒ que licebat appellaꝛe ſine ca: ? opiime loavi tur iudicio meo maxie in pꝛimo intelleciu. putat tn do.an.ꝙ ſi partes grauantur in diuerſis ar ticulis:ꝙ cuiuſlibet appellatio deuoluet illum aꝛ ticulũ ad iudicem ſuum ad qnem fuit appellatũ æ ſic non babebit tunc locum decꝛetalis hec. Sed quando appellatur a grauamine ſupeꝛ eo dem: ut quia petito fundo fuit reus condemna tus in dimidio fundi: et quilibet propter hot appellat:et tunc habet locum quod bic diciur: ut una appellatio prenaleat:et fuit notabilis co ſideratio: nibil ramen allegar ( Evo puo hot procedere quando quelibet pꝛs diſtincte ap pellaret ab articulo ſepaato: quia ſol ſunt ſen tentie quot ſunt aꝛticuli. .. etiam. fl. de minoriv ſecus autem ubi quelibet pars oppelaſet ab ar ticulo ſeparato ſimpliciter a ſententia qnatene. facit contra eum ſicut moris eſt. Mam iunc di co hunc textum habere locum:quia negoen in iudicio deductum eſt uniwm. Ande ne lite nentia cauſe diuidatur: unica deber dreug „ 0 appellatio argumeman inn Ralbue n ie. 7.l. nulli. E. de iudi. Item ⸗ un Nre rs leſa: ? ita nidet apparet in quo ſit uiraq ba in ccheſen, A tcloon ec D oſrod pſe p os Iellecmun Alnsq fle gen er lncſ fnaßt 'ninus . fucſcn ep⸗ ite. Po ae tan benſii 1 inm andla an 1 erten aiq gen ius inſ garin a rſuimin ageſieiſ 4 . 3Ceren voſuun éHe ſe bien oppoſt g gi e vyns zerler⸗Mo PAN. el 6 ac oppel D,,n Pat i pbiis o holi fuetun lich m ianmſunn dles hid Au tyl er l. Nedie N. Kolcirs fin mö:d u dRN . i noim cicencn 6oö uolanmnsinaaet di cecßlti ce p Cocl bum pacipaſt ceeſe — uas g0.nlls o lencols:qy le uniczo.lc eo olanirin uiicio r lii Eqlo Gianm, NANN H ſcyrepb ineals O luſh ulost ho olun bo àosα) Noöbileqe lntinjdeiht Oeoerlen g ius gleni ⸗bie ni pot porenamn qz inel ee glctinmac de qua voennia nelr ter g eimn gertnen dyr ins eaee Plcnurn N denn dan orenad n anno audtat aOpelans P' fin ud ihſo iure ſit opns e⸗ opnficti reſtois in inte., g gnqemn t mubiiuſta cz 2. fex d.cau. ni tum ih ufenns oh.if teſgelpinn Aurrar is On hen; e nid c i de am ſom bo crenſer a Din mal in ip anno cben ind ferent ore fy augu.⸗ ngl bait⸗ i fo anno öbezt hfe inin eruci ſateiſieſus utpon onir it ſun dumꝑ bifni eſols. Lenin iid re fitead eeglidüd hnadumn 3 Pſeuediu dgto ſpedimnro cupi lcut gupſcat Uininns gnnn g iure innin 1n qltt pock ipeclmni nu. rcorl Peclimnin zan ſufficar iur Ait, uuncid noclioct ddn ee 5 4 bar pecinin ſaſ⸗ mgui ſine pun gopn nend n Ufflct⸗ alcitpis H imn anuner NAd 2 Ultig nung ino poſſit uder g n nd dapſo 'cu nnine rccntionn , lirce l innn En udlni Appelante gi ben bepn.,; I an ipegre, rii e kri ginwg i nte Pho ſeu x ipecinn aß mnu gn ipek r n Anen dor bis irnin ir r deninn a Eeindu = 81 ſenn dt mic gemi ⸗ N Punel 63 n n pi O, dllt gno batdent pamqjainmmuung ihinin ni uumn. Gany guum ielane n in von gmons dBenme qo o Prmm m wb agrlub u mnn 0 m pa von debe adlni tnon epplanh Vyehunsct een Gdn melnonis: ANNGrNuNs MlNNCN Wit eawlGNNDINNCAN õäsl omiis ürnrniü minui quietn ipim rinhiun mrulcono mmeninn tu⸗ 1i do 1. .i s Fwontn ui V iclis niſtamhalnndun dwüaniumaddn i 1lcvor ddih mmepannan . Sd amnd⸗ lr⸗ ſas õ n ra me ha ſali ,l . G nngmen ⸗4 ma heln nid unmn degn, enunnhl n cedr e⸗ — lorungi Pantcto en n ſun mulun, ru mmn are . 6 iuplunm in s3 , munnm niu, obur munn mm, 5hα 2 dcrn TT 45 a Bac, 7 WehIa, ₰W frrnen Drij ν V. ¶ Be appellationibus: intelligendus iſte tcx. . . aſus etiaʒ poſt *£ ratione. nʒ audit ap pellans qͥ pus appellatoeʒ ꝓſeq ñ po tuit. B.d.uel ſumma meliꝰm ueriore itellectum Lapſus biẽnij ñ pᷣiudicat appellati q minus ex cã liima audiat᷑ ſaltẽ ꝑ bnficiũ reſti.i ite. Doit dẽm cnius rõʒ ĩterſerit:?æ h̊ͥ decre.ualde tamo ſa ꝓpter ſui mom. ¶ HMö pex tex. in aliquos 4 ꝙ tpᷣs anni ſiue biennij currit a die ſnic:ſed ceꝛ te hoc ñ colligit᷑ ex tcx.imo potus oppoſiium. nã vbũ a ſnia ñ refert ad bienmiñ ſʒ ad appella tõʒ iterpoſitam. Et lʒ oli ĩ H̊ fuerunt diſceptatio nes:hodie claꝝ eſt ꝙ a die appellationis inter poſitę currit h̊ tpᷣs ⁊ ñ a tpe ſnie:ut i cle.ſicẽ e.t. ö. ꝛ ibi ꝑ ipotennã ꝛc. ꝙ eſt vbũ gnãle: ut in. c.ſciſcitatus ð Gp.qꝙ qualiſcũqʒ fuerit ipotẽ tia pᷣſtat tni iuſtam cam hbndi fin anũ:æ ut piudi ciũ nõ fiat ipſi appellati ſaltem i effectu i o ano- 2 poſt. H̊ pondera ꝓpter.j dicenda¶ AMuimo nõ ibi uolumus iᷣm eõem ⁊? vioꝛc intelleciũ:qðᷣ voũ uolumas inducit diſpoſitoʒ noua n at e uẽ bum pacipalit᷑ declãtiuũ uide ꝓ concordia als duas glo. nõpiles q́s mti teneois: q; pma e in cle. unica ð of.uic.i ueꝛbo uolumus:alia in cle. unica ö reꝝ ꝑinn. Ex quo ifero ꝙ pꝰlaplũ iecũ di anni dʒ audici appelias ꝑ ꝛeſtois vnticium in itegꝝ ⁊ ñ ipſo iure als Dapa ñ fuiſi; uſus uex bo uolumꝰ ſʒ vybo dec anuo:ꝙ bn nobii: qꝛ tacẽ ad młta. . dicceda¶ Quero qꝛ tex. cicit ꝙ ipe ditus ꝓſequi.j.biẽniũ ꝓpt᷑ ipotetiam n dʒ incuꝛ rere diſcrim ꝛc de qua ipotentia itelłꝛ tex gioſ. Nndet ĩ pᷣma ꝑte ut in ea pʒ:æ minus pꝑfecte ex plicat ſʒ itrat aliã qonẽ: an data ipotentia in fo anno audiat᷑ appellans pꝰ fin anũ ipſo iure: an ſit opus petẽ bnficiũ reſtois in inte.ꝑ illa cłam gnãlem uqᷓ mihi iuſta cã æc. ff. ex q. cau. ma ꝑ to tum.æ i h̊ ꝛefen duas op.⁊ ur̃ reidẽ i pma ui ñ currat tpᷣs. Sʒ ut heat᷑ clare mã hꝰ.c q quotidi &τα ana é foꝛm bo ex ea ſex. q. Mua nuqd medit? ĩ pᷣanno debeat indifferent bre ſ annu. Secũ da nũqͥ d ipeditꝰ i fo anno obeat hr̃e ttiũ anu ł feruet᷑ ſaltẽ illeſus ut tps n currat ł ſit ſuoueniẽ dum ꝑ bñficiũ reſtois. Tertia nũqᷣd tminꝰ a iu re pfixꝰad ꝓſequedu dato ipedimto duplicetuꝛ ſicut duplicat tminns anni a iure induiti. Qus ta qᷓtit᷑ ꝓoet ipedimtũ ⁊ an ſufficiat iuꝛamtum. Quta nunqd quodlibet ipedimtu ſufficiat ſiue maguũ ſiue ꝑuu ad optinenð ᷣm anum er ſi fuit modici tpᷣis. Sexta ⁊ ultia nunqd elapſo pino ano poſſit iudex a q cui n ↄſtat de ipedunento mandaꝛe executioni ſuã ſniã appellante ultenus n citato ¶ Acnio ad pᷣma an ipeduꝰ i p'anno debeat hie fin: æ i hac.q.pmmitto ꝙ quqʒ qs un pedit᷑ ex facto ꝓpᷣo ſeu ex ipedimto ↄcerneie ꝑ ſonã ꝓpria.qn, ipedit᷑ ex facto iudicis qnq; ex mixto facto.iſ.ipius appellãtis ⁊z appellati.qu cx facto oppellati tm. qnqʒ ex facto ti I cau qũn ipedit ex facto ꝓprio iuſio ipedimto coit tenet ut ipſo iuxc det fus anus. ꝓ .c. cu ſit/S. Ee. = B. E. ð tẽ. ap.l. lfi. cũ aut᷑. ei qui ibi ſignata. t iter cetera impedimèéta nöõ i pratica unũ qð ponit h̊ Inn qn ꝓpi inopiã nõ põt appella tionẽ ꝓſequi.j.annũ:qð bn nõbis pro bis qui appellat ad romana curiã. æ ꝓpter inopiam nõ poſſunt illam proſequi j. annum:æ ſic e iuſta cã habendi biennium: facit.c.quod de his de ſen. ex. Secundo caſu quando impedimentum con tingit ex facto indicis narie fuerunt opiniones. Inno. dicit ꝙ ſibi non debet pᷣiudicare negligẽ tia iudicis. M ir.in aut.item ſi appellatioe. E. de temp.ap.ſequendo unam opi.ibi per glo. re citatam dicit ꝙ debet reſtitui in iniegrum: æ ſic currit ſibi tempus:ad hoc.l.ſed ⁊ ſi ꝑ prore ff. ex qui.cau.ma.Qicit tamen ꝙ ſine libello reſti tuetur.dicet enim iudex quia facto noſtꝛo talis appellans fuit impeditus ipſum reſtituimus.gl. in dicta aut.primo facit diſſeꝛentiam inter impe dimentum principis ⁊æ alterius iudicis : ut prio caſu ſeꝛuetur illeſus ipſo iure ſecundo reſtituat᷑. Rerert tamen alios tencre ut nulla ſit differetia inter principem ⁊ inferiorem iudicem. Jaco.de bel.in aut᷑ ut ſpo.lar.ꝗ.hoc quoqʒ tenet mediã uiam ut non haoeant hoc caſu annum:ſed reſti tuatur ad rem us tantum quantum fuerit tem pus impedimenti. Et do. an. uidetur ſequi iſtaʒ mediã uiam uel ſaltem ut no detur ſecundus an nus:ſed ſeruetur illeſus:æ dicit iple ꝙ auten. de his qui ingre. ad appella. F. i. corrigitur per di crum. F. hpoc quoqʒ in auten. ut ſponſa. laꝛ. Ego euitando iuriu m conectionem ut ſaluentui in ra in caſu ſuo dicerem:ꝙ aut tuit unpedunentũ per principem ad quem fuit appellatum æ ipio iure ſeruetur illeſus:ita ꝙ tempus ſibi non cur rii.unde non habebu biennium.ſed ſi per imie annos impediretur ex facto principis nunquaʒ curreret ſibi temous. Mrobo per.c.ex inſimnua tione infra eodem. ubi dicitur lis intacta peꝛma neat ⁊c. ⁊ per autẽ.ſed lis.C. de temporibꝰ ap pella. S uero impedunentum procetiit per inte rio cem iudicem: tunc credo ꝙ datur ſecunaus annus:ſed poſt ſecundum annum: non habebit tertium annum: immo tempus curret ſibi licet impeduo.hoc probatur in.l.finali.C. de tempo ribus appellatio.æ in aute. de his qui ingꝛc. ad appella. J. i. Et hec eſt differentia in boc iteꝛ im pedimentum principis z inferioris. Hon oo. tex. in. J. hoc quoq; preallegato: quia debet in telligi: ꝙ in effectu non preiudicatur appellanti ex facto iudicis etam ſi fuit impedunentu; imi le annorum:æ hoc eſt tutum tenere: ut euitetur iurium correctio. Aut inpedimentuʒ procellit ex mixto facio appellantis æ appellan:utputa qꝛ compromiſerunt in primo anno ? tempus non currit ipſo iure. Mon autem datur ſecundus annus: ut in clemen. quadiu eodem titulo æ in auten.ſi tamen. C. de tempo. appel. Modie eſt additum:qꝙ etiam per expreſſum conſeuſum ap pellantis z appellati ſine alio compromiſo po teſt curſu temporis ſuperſederi: ut in dicta cic. 7 ₰„* — = —) 1 ☛nr — — r,pt Fun Trz H=Er „SD= li= ſi⸗ c, ai * nrt, ſ. WV. r m P . AC N „ Pri dffſs 11 jn⸗ . p Amei ei aPe ttasn 7 Se appellario nibus: qᷓdiu:¶ Sed circa hoc uerſarur unũ notabile dubiũ:nunquid idẽ ſit ĩ termino pfixo a ſtatuto ut appellãs ? appellatꝰ poſſint illũ ꝓrogar᷑. o. an. in addi.ſpe.e.ti. .nũc breuit᷑.uer.iſtud aũt ſcias tʒ ꝙ nõ poſſit ꝓrogari: ſicut nec termin?ꝰ tiẽnij pꝛie iſtãrie: ut i.l. ꝓperanð. C. de iudi.qꝛ hoc eſt fundatũ ſuꝑ publica utilitate ut finis ſit ltiuʒ: cui ꝑtes renunciare nõ pñt. ff. de le.i.l.ne mo põt ⁊ i.c. ſi diligeti de fo.cõpe. Do. an.diẽ optie põderãdo.d. cle. ꝙᷓdiu: ꝙ nec termin⸗ bo uns nec iuris cõis ul ſtatuni ꝑ uiã ꝓrogationis pot elõgari ãpliãdo duplicãdo ul triplicudo: qꝛ hb n reperit ↄceſſuʒ. ſʒ ſi uolũt eyp̃ſſo coſenſu ſu pledẽ execunõi bene pnt: ⁊ interiʒ ipſo iure nõ currit tps: ut in. d. cle. qdin. ſic dicit debẽ iĩtel ligi. Arch. ij .”q.vi.anꝛioꝝ.v.ad h.qð dicit nõn qu: qꝛ limitat illã cle. æ docet modũ illã pꝛacticã di. Sʒ ↄ hanc opi.adduco tex. in. l. fi. C. ð tẽp. ap. ubi dr̃ ꝑres ↄuenire poſſe ut nullũ fatale det .i. ut nõ det iteger ãnus. NHã pꝛimꝰ ãnus dẽ pꝛi mũ fatale a faro.i.moꝛte:qꝛ ſicut mors exiiĩguit hominẽ: ita lapſus iſtiꝰ termini extinguit appel lationẽ: qdð latiꝰ ꝓſequit Hal.ibi:? ꝑ illũ tex.ᷣ tenuerũt aliqui: ut ibi nõ.qualit᷑ pñt ptes renun ciar᷑ iſtis terminis iuris. Sʒ mihi plꝰ plʒ pꝛima ſnia Yo. an. æ do. an. ut nõ poſſit ꝓrogari: ſed ſupꝑſederi ſic. p qꝛ tex.in. d. cle.ira loqui dũ diẽ ꝙ interim non curꝛit ipᷣs eꝛgo nõ loquit ĩ terio ꝓrogato:qꝛ tũc currẽt ipᷣs. Itẽ ſeq̃reĩ abſuꝛdũ ꝙ ptes poſſint ꝓrogar illud ips ĩ mille anos: = ſic iquieraret᷑ index reſpu.ledẽt:ꝑtes uexarẽiĩ liti bꝰ ⁊z expẽſis:mã cribꝰ pbẽt ex lõga cõcertatiõe: q̃bꝰ lex obuiare uoles pᷣfixit certũ teꝛminũ:ideo nõ debẽt ꝑtes huic poſſe renũciatr.ſile in.d.l.ꝓ pãdũ.⁊.l.nẽo põt. fl. ðᷣle.i.fac.c.reqſiſti.⁊.c.tua 8 teſta. Sʒ qñ uolũt ſuſpẽdẽ ut nõ cuꝛrat ipᷣs:?= ſic abſtinẽ a lingijs ceſſãt oĩa iſta mala ⁊ interiĩ poſſz ſeq ↄcoꝛdia: merito alið dicẽdũ ĩ pꝛoroga tione aliud ut ſuꝑdeat: ⁊ a litigijs ĩteri ceſſerur. M ob. d. l fi. allata ꝓ prio:qꝛ loqui in reſtõe termini ⁊ ĩ ꝓrogatiõe.reſtrictio vo ↄcemu pᷣ iudiciũ ꝑtiũ: ꝓrogatio piudiciũ reip. merito p̃ mõ pmuteð ẽ ꝑtibꝰ 2 ñ fʒ. Qnʒ ipedimetũ ꝓue nit ex facto ſoliꝰ appellani ĩ q caſu ẽt varie ſunt ſnie. Inn. ſẽtit ut tps ñ currat:ſʒ potiꝰ hẽat ipe ditꝰ qnũ.do. ðᷣ rota ðᷣci. cxix tenẽt ꝙ appellãti n cuarit tpᷣs. Añ dnt ꝙ ſi appellatꝰ iteri atretauit 2 oʒ appellãtẽ agere ſuꝑ attẽtatis:ſi egit ⁊ obti nuit hoc tpᷣs ñ cõputabi:qꝛ ipedimẽtũ pꝛeſtitit appellatus ut in. d.cle. ꝙdiu. ſecus ſi ſuccubuit qꝛ ſi ipſi ipedumẽtũ pᷣſiiit. NHec ob.d.cle. ubi n currit ips:qꝛ ibi ipedunetũ ſuꝛrexit ab expꝛeſ ſo coi ↄſeſu. Ho.an.diẽ cõit᷑ teneꝛi ut det᷑ actio dge dolo S aduerſariũ b̊ doloſe ꝓcurãtẽ ad iter cſſe: ⁊ ſi no eſt ſoluendo reſtituetur: ſicut dicet᷑ in ſeq.membꝛo: allat glo. in aut.ſed lis. C. de tem. ap. ⁊ in.l.arbitro.. dolus.ff. de dolo. Dʒ certe nõ uideo unde oniatur hec cõmunis opi. quam ipſe allegat:nec glo.per cum allegate hoc chit:ſed loquuntur generaliter in impedimente alicuius: ? voſſũt intelligi in ĩpedimẽto tertij imo gl.? Har.i.d. . dolo potiꝰſentiit o 1 tũ.ſ.ut ↄ aduerſariũ doloſuʒ fiat reſtõ lkro toꝛ i fi.ff. ex qͥ. ca.ma. Ego eiʒ dicerẽ ĩ h dun, ꝙ debeat bie fn annum: qꝛ iuꝛa loquntu gen⸗ raliter:ut impeditus in pꝛimo anno bean anr cut impeditus ꝑ iudicem pᷣmum bet jm. d del ualet ſalteʒ ſeruari debʒ illeſus: ur nolueri de ꝛ0ta: nec in iure reperitur contrarinm. ie⸗ ob.nõ.in.d. . dolo. Drocedunt enim quze dato impedimento ius ſpecialiteꝛ non puidet: ſed in calu noſtꝛo gnaliter puiderur peꝛ ſecuch anni dationem. Qnqʒ impedimentnm ꝓuenit ex tertio:⁊ tunc communiteꝛ tenenetur ut priꝰð tur Z eum actio ad intereſſe: ? ſi non eſt ſoluen do reſtituatur adueaſarium:ut bic in glo.z i iuribus in ea allegatis. Et puto banc eſſe diuer ſitatis rationem inter impedimentum pꝛeſnirum ab appellato ⁊ a tertio: quia factum teruj no de bet pꝛeiudicare appellato qui nõ fuit in culpa: Igeo agitur contra tenin ad imtcreſſe ⁊ ſũna ꝛ manet ſalua ⁊æ ualida ¶ SVed quando ipſe appel latus pꝛeſtitit cãm ſeu impedimentum ceſſat bee ratio ? prouidet᷑ ut.S.dictum eſt:⁊ per bec ba bes primã queſtionem declaꝛatam late. C.⸗- P.O nio ad ſecundam: nunquid impeditus in ſecun do anno debeat habeꝛe tertium ſeu debent oſer nari illeſus ipo iure ui tps n currat ul iu ſubue niẽdum ei ꝑ bñficiũ reſtõis. glo.hᷣ ꝛccitat duas opi. una ẽ ut cõpetat ꝛeſtõo: alia ut ipſo ii ppedi tus fuetur illeſus:niſi ſit ĩi piudiciũ tenij:i ̊ reſidet ⁊ ſequitur Moſti. maxime inſpecta ſim plicitate inꝛis canonici: de iudi. dilecti :.je ad audientiam. Inno. uidetur uelle ꝙ ultra ſecun dum fatale nec tertinʒ nec ulterius habebit ſine reſtitutione:æ tunc reſtituetur tantum tempus quamum fnit tempus impedimenti. Ei ꝙ ſitne ceſſaria reſtitutio niderur tener̃ glo. in aut.c ꝗ C. de temp. appel. uidetur tamen uelle ꝙ iege annus debet reſtitui: ut.l. ſed ⁊ ſi per pretorem in prin. ff. ex qui. cau.ma. HGl. i. in. . cumn li.̃. .e.ſentit ꝙ datur tertius annus ipſo inre. Jo. and. concordando dicir ꝙ aut fuit imnpeditus per iudicem ⁊ ſubuenitur ipſo iure. Aut procel ſit impedimentum aliunde ⁊ procedit opimo: ꝙ detur reſtuutio er ſolum ad illud tempus in quo fuit impedimus. Do. anto. dicit quod i caſi bus in quibus non currit ſecundus annus un pedito non currit eniam ſecundus. in olijs cali bus currit:ſed datuꝛ ꝛcſtitutio ſecundun tepus leſionis:⁊ in hoc multe ut dini ſunt narictates. Ego dicerem ꝙ tantum in duobus calb s ie . ADrimus quan currar tempus ſecundi annid 4 do lis crat in conſiſtorio prinpis ? inmece tmm prouenit ex facto ipſius pr ineipis ber en tum. c. ex inſinuatione infꝛa codem ? in nnlen ſed lis preallegata Secundus quando per cor . . ſſo panium conſenſu. promiſſum uel als de expſſo pau le ſuperſedetur negocio per de. pdiu preane⸗ Mec iſtis caſibus dico dandum tertium annuz: ciavonſe 5 ze ern conberein inino cen hl u gen ncMñ leln ech anjco lic. ahimnc Icde.. Kö innſudss : i 4 plnadefnid,g miis dir rolauendun: ſe xlolo ſccecit nin iurg:e , oaleqnenon d, eod iure n tumnpegrin ternino ini acni de maio 8 Mlo. (Onwm un guin Pndin ürencd ſde en.H dut drenti N.anic e⸗ titq piuranin hetin. Jo anin adc. Pcede ai aphelerci ad incice veſde ren q unc ffiole eſ ſeci aauce teſtes:e ſ⸗ terminug ad pbandi in gid' orcnpaei minstg eſe hs eoncſ enninli giſtantia n ipedit z ineaſmenti 6 giciac avaneg tenmint eum:t ci bacopi trauſt bie do an vente qr crego fimnter ali gata copſi ſlfiat Pcaſu pbare iped nenn menti.ro:qꝛ iedimnero no dato ranſi tia in te di r in. ccu ſr e e .l 80 ci bic agni ö mai⸗ Pinccio roͤa iure ii qſſto appeſagtog Geſernone appe q npechmerum ple pbariſſeut Kid ul ſ grul och op itnn i n ge gico fo ſatallrſec de ncleiſs no it pinclcib⸗ le eni —.⸗R 8 Prei imeimiiu, nn ieldoer n , f ggi⸗ ane nro ite bo ler ⸗ ” .i.g. . t. ,, Pegenſenti “R ciz ſl eineb . Aan z pcdi t S ſſcth a n uuo: Monice Il s ciann cſee n bes nmi arſtonmn ainumm in n KMNs inpelns doamoten bipor arnin iuortet,. nun MMs v inru ſjs immr rlr nicdum a obifii mms gos unmrdin .me mn copent vſis: ia io ui ſpell s fvomt Ueſns nititipcigi eni⸗ei5 dc egum Pant mmne ſnaln orme ins CNNNe N N demdam Dund udache Amnſen Aun farcde t nitiz et Mortd Mw TCunionenr une woſinem unnn Aummiunmuhiinn Ccſminrchhmno iatn d nn AWWe.Nen ronver 4 er he Glincma Gs ſi mann munnn L ols ovcnitel . . nimmng ss .. as oun ct 4 .. N e ginpeiſnenmn X Huc ſti. cũ ibi nõ. Seiudicio. S nõ.in.c.pia de excep.li.vj. AN „ az PRYwor . Sepler 7 huf ſeu⸗ 79 ral. S.rdat mnpe — (B .21 731 , FPe l. ¶ De appellatonibns: ſz ꝙ tpᷣe impedimenti non currit. In alijs nero caſibus credo indiſtincte tpᷣs currere æ ſntiam traſire in rẽ iudi.ꝑ lapſũ bienuij ꝓbo ꝑ.il.fi.C. ð tẽp.ap.⁊ ꝑ aut᷑.ei qͥ.e.ti.ubi dꝛ ꝙ iuſte ipedi to dat᷑ ſus annus pꝰcuius lapſũ ſñia remanʒ ra ta:⁊ ſic apꝑte innuit:ꝙ ipedimtũ in ſo ãno ↄtin gens n impedit tꝛãſitũ in rẽ iudic.ſed impedito ſubuenit᷑ ꝑ bnficiũ reſtõis ĩ integꝝ:ut hic nõbi liter ꝓbat᷑ ĩ bo uolumus inducẽdo ut.S.⁊ fiet reſtõ nſqʒ ad tin tpᷣs qtũ fuit tpᷣs impedimẽti. hoc enim ẽ regulaꝛe ut in cle.una de in integ.ꝛe Ad triã qᷓonẽ: nunquid dato ĩ pedimto duplicet᷑ tninꝰhois ſiẽ teꝛminus iuris. exemplũ iudex dedit mſem ad ſe pntandũ iudi ci ad quẽ appellans at fuit.J.menſẽ impeditus: nũquid debeat hr̃e ſecundũ menſem uel qᷣd eꝛit. Inno. bic inſtat ſʒ finaliẽ concludit ꝙ iſud tpᷣs duplicet᷑.? ẽ cõis concluſio:qꝛ ſuccedit loco teꝛ mini iuris.dʒ ergo eodẽ iure cenſeri ut ſicut du plicat᷑ annus ita ⁊ iſie ſminus.ab hac cõi opin. ñ eſſet in iudicio recedendũ. In ſcholł ãt tenerẽ oppoſitũ qꝛ iſte tmiuus datus ad ſe pntandum uel ꝓſequendũ ẽ q̃i qdam citatio ut pñtet ſe in dici ad quem: ſʒ nã termini citatorij ẽ hut ſi ñ põt citatꝰ compere in fmino cõꝑeat qᷓ; citius po terit ur ꝓbatur in.c.cũ dilecti de do.⁊ ↄtu.⁊.c. cũ ꝑati.j.e.ad ið tex.in ſili i.c.cupientes pꝰ R ð elec.li.vi.Roõ diuerſltatis ẽ qꝛ tminꝰ ani dat ad ꝓſequenð ⁊ finienð:ſʒ iſte teꝛminus dat᷑ ſolũ ad proſequendum ⁊ ſic ñ ex ioto ſuccedit loco termini iuris:⁊ ꝑ ↄſequens n dʒ eoð iure cenſe ri:maxie qꝛ in termino ãni tractat᷑ de maiori pᷣ AAarta ꝗqo fuit quał: ꝓbabit unpe dimentũ.ſpe e.ti. . nüc breuit.v.quid ergo di cit ꝙ ꝑ iuramẽtũ ipediti. Jo.an.in addi. diẽ H̊ ꝓcedẽ qn appellaret᷑ ad iudicẽ ualde remotum qꝛ tunc difficile eſt ſecũ adducẽ teſtes:⁊ ſi daret terminus ad ꝓbandũ in ꝑtibꝰ occuparet᷑ forte maius tpᷣs qᷓ eſſet ipᷣs ſecundi termini.ſi ãt loci diſtantia n ipedit dʒ impedimentũ płe ꝓbarxi ſʒ eum:⁊ cũ hac opi trauſit bic do S ad uerte qꝛ credo firmiter ꝙ etiã data diſtiantia lo coꝝ n ſufficiat h̊ caſu ꝓbare ipedimentũ ꝑ iura mentũ.rõ:qꝛ ipedimeto nõ dato tranſiuit ſentẽ tia in rẽ iudi.ut in.c.cũ ſit S e.⁊.d.l.fi.cũ ſi.ex go cũ hic agat᷑ ð maxio pᷣiudicio 2 ð abdicãdo iure iã qſito appellato ꝑ deſertionẽ appellatiois dʒ unpedimẽtum płe ꝓbari:ſicut probari dʒ in quolʒ facto graui no ob.locoꝝ diſtantia:ſecꝰ dic ubi nõ ageret᷑ de dado fo fatali:ſed de dandis alijs indicijs nõ ita pᷣiudicialibꝰ: iẽ eni ſtabitux iuꝛamẽto ipediti ſʒ Fꝛc.pſi.cix.al.cxij. ¶ Mõt in hoc ultimo melius dici ut aꝛbitꝛariũ ſit q̃it ꝓbet᷑ impedimẽetũ:ut uoluit Jo.an.pꝰ Archi. i. c.i.ð do.⁊ ↄtu.li.vj.qð nõ. Er ꝓ pᷣcedẽti dẽo meo nide bo.tex.i.d.c.cuʒ ſit.s.e.in eo qð diẽ: i ex euidenti ⁊ neceſſaꝛia cã dʒ daꝛi biennium: ſʒ iuramẽtũ ſolũ n facit cãʒ euidentè:facit quod d q̃ntã. q.nun q̃d quodlʒ ipedimtũ pᷣſtitũ i p anno ſufficiat nt der̃ fus annus in caſibus ĩ quibꝰ diri jm annũ indulgendum Et ſcias ꝙ Yo. an.tot opi. 2 ↄfu ſe recitauit hic.ut ipſemet fatet̃ in addi. ſpe.ĩ ti. ð ap.in fa ꝑte ſuꝑ Nica.qdð dũ calus dubiꝰ cir ca hãc mãm ↄtigiſſʒ i curia romana nõ potuit ðᷣ cidi per ſcripta ſua hic.ſed oↄcludendo bꝛeuiter Jo. an.æ do.an. hic aſſumo tin nies caſus Vz. Qnqʒ ipedimẽtũ fuit ĩ pᷣma pꝑte anni: negligen tia ĩ fa ꝑpte. Qnqʒ eõ negligẽtia ĩ pria ipedimẽ tũ in ſfa. Nñqʒ ĩ tertio ipedimẽta fuerũt ĩteꝛual lata:qꝛ qniqʒ fuit impeditꝰ qnqʒ negligens mul tis uicibꝰ. n pꝰcãn tene:ꝙ ſi negligentia ſe quens fuit tãti tpᷣis ꝙꝙ potuiſſet j. .illud tpᷣs fini re appellationẽ ſuã nñ dʒ ꝑ ipedimẽtũ pᷣcedẽs ha bẽ fʒ annũ:qꝛ negligentia ſequens hẽt abſorbẽ illud ipedimentum pꝛecedens. Quare eniʒ iura dederunt rin tempus:niſi ꝙ ↄſiderarunt multa impedimenta proueniꝛe poſſe. Hoc eſt de mie JYo. an.i loco preal. ⁊ ſequitur hic doan. ⸗2 pu to ueriſſimum ratione pꝛedicta. Quicquid ſen ſeꝛit Haꝛ. in.l.item ſi appellatio. C. de tempõi. ap.nbi uiderur uelle:ꝙ ſi impedimentuʒ fuit tã ti tempoꝛis infꝛa quod potuiſſer appellationem finire debet dari ſecundus annus.⁊ dicit termi num menſis preſumptiue ſufficere ad appellati onem finiendam:ar ibi. ſecunduʒ hoc ſequere tur: ꝙ dato impedimento in primo menſe et ne gligentia in. xi. menſibus ſequentibus daretux ſecundus annus:quod uidetur abſurdum: 2= „ hoc allego dictum.c.cum ſit.s. e.ubi dicitur ex neceſſaria ca ⁊c. Secũdo caſu quando negligen tia preceſſit:dic ꝙ ſi tempus diligentie fuit tãtũ j.quod potuiſſet appellationẽ finiꝛe ipedimẽto ceſſante debet habeꝛe ſecundum annum nõ ob. priori negigentia. Ratio:quia ſi impedimẽtum non fuiſſer habuiſſet effectum ſuuʒ: ⁊ ita ſentiũt Jo. an.⁊ do.an ubi.õ.ſed hoc dictum limita: niſi ſe reſtrinxiſſet ad terminum ita artuʒ ut qðᷣ liber impedimemuum ſufficeret ad impedienduʒ finem appellationis. Mam tunc puto ſubueniẽ dum. ꝑ.l.ij.ff.ſi quis ca.qꝛ non eſt ſubneniẽduʒ ei qui ſe multũ anguſtauit. nam debuit cogitare ueriſimiliter gliqua impedimenta pꝛofutura. ¶ Vltimo caſu quando impedimenta fuerunt interuallata:dic qð ſi tanta fuerunt impedimen ta ꝙ. J. tempus negligentie non potuiſſet finire habebit ſecundum annum:alias ſecus Ratio diuerſitatis ex ſe patet intellige tamen ꝙ ceflan tibus impedimentis fuifſet ueriſimiliter appella tionem ꝓſecutus:⁊ ſic ꝙ ſuam diligentiam oſtẽ derit infra tempus impedimenti quia aliter nõ poſſet conſtare impedimentum preſtitiſſe cauſã uide quod dixi in ſimili poſt Innocenti.ĩ. c. ex tianſmiſſa de pꝛeſcꝛip. ¶ In uluma queſtione: N pey lepſzes, pe nunquid poſt lapſum anni poſſit iudex a que un auzy e ſi ſibi aliter de impedimento appellãtis non cõ ſtatſententiam execntioni mandare appellante ulterius non citato. ¶ Innocen. bic notãter ↄcludit:quod meꝛo iure hoc poteſt: quia non tenetur ad executionis actum paꝛtem citaꝛe: ⸗ 2* Ac I20° Per, - Pjrpn F, 74 r Irra - rr — Ln — ☛ 54 Efer 1) 2 p Pues 4 rPaA & A Ia Jas S i . e ie Ar M 4g eXνâ ſwm paſur te lri eo . 5. Ly, o + . & 2u 11- Ten 4 . — 2 — 8 Ce . *eniPi ar. 4 1 nαια 4 = u 7nt y or ns, I De appellationibne. dicit m ꝙ appellãs prudentxer facit ſi comparet coꝛã iudice a quo ⁊ docet de impedimẽro ⁊? ſi B nõ ob. iudex uult pꝛocedere ad ulterioꝛa appel let ad ſuperioꝛẽ. Fatet᷑ tam ꝙ licet appellas nõ opaꝛeat coꝛã iudice a quo allegatur? ipedimiũ ſi tam i ueritate ipedimtũ ſuberat reuocabit exe cutio ꝑ ſuꝑioꝛc. Hãc cõclonẽ recitat Inn. ? ſe quũt᷑ do.de ro.deci.cccxlix.⁊ Hoſt. hic:qꝛ tam dicit cauiꝰ eſſe ut appellãs citet: ne poſimoduʒ pcẽſo ĩpedimẽto reuocet᷑ executios Et nõ. ex diens Inno. unũ ad qð ſolet multũ allegari. ſ. ꝙ iudex põt ſñiam exequi ꝑte ulteriꝰ nõ citata. ſy uide tu eũdẽ Inno. in. c. cũ ſuꝑ. ð. ti. ꝓx.k bi dicit h ꝓcedẽ qñ executio fit ĩ reb adiudicatis p ſniã:ſecꝰ ſi ĩ alijs rebꝰ:qꝛ tunc nedum citatto ſz qdã ſũmaria cognitio ꝓcedere dʒ ꝑ.l.a diuo pio. S. in uenditionẽ.ff. de re judi.? ſic tẽꝑo dẽʒ Inno. bic ⁊ uide plenius ꝑ Bar. in loco ꝓxi. alle. ubi reſpectu executionis dicit:qꝙ; ſi ſñia fuit lata in quãtitate uel ĩ genere dʒ ꝑs ciiari in exe cutionis actu. ſi uero ſuꝑ ſpẽ: æ iũc ant executio eſt fiẽda in alia ſpẽ:puta ꝓpter defectuʒ ſpẽi ad iudicate ⁊ requirit᷑ citatio. Si uero ĩ ſpẽ adiudi cata: æ tũc nõ requirit᷑ citatio:ſʒ quoddã pcepiũ de exequẽdo poſt qð aufereĩ res manu militari ur in. l. qui reſtituẽ. fl. de rei uen. ꝓcedũt qᷓndo nõ fuit appellatũ uel certũ eſt impedimẽtũ non ſufſeciſſe ĩ pꝛio ãno. In dubio vo crederẽ indi ſtincte citationẽ pᷣmittẽdã: licet ſit fiẽda executio in rebꝰadiudicatis. ODoneoꝛ: qꝛ ubicũqʒ ab nti põt ↄpeter defeſio ſꝑ reqrit̃ citario ẽt ĩ notoꝛijs nt dixi. S. e. cũ ſit:ſ ĩ cau nio põt ↄpetẽ defenſio qꝛ foꝛte appellatoꝛ fuit ĩpeditꝰ ĩ pꝰ ano: ge ẽ fiẽ da citatio. Itẽ uideo ꝙ iura ſẽꝑ exigũt citanioʒ 2 ſũmariã cognitionẽ ĩ executioniſ aciu qn viſi milła põt defenſio ↄpeiẽ ꝑti:ut claꝛe colligitur ex .d.l. a dino pio ⁊ ex pᷣdictis: ſed ĩ eaſu nro põt defenſio ↄpetẽ ꝑti:g ⁊cẽ ¶ Mec ob.ſi dicas pᷣſũ ptionẽ eſſe õ appellãtẽ ex lapſu pꝛimi fatalis.qꝛ dico hãc pᷣſũptionẽ nõ ſufficere ut ſine citatõe ſpoliet᷑ re ſua:ex quo põt ſibi aliqua ðᷣfeſio ↄpe tere:hᷣ aptiſſime ꝓbo ĩ ſiti ꝑ.c. lʒ eps de pᷣbe.li⸗ vi. 2.c.oꝛdinarij ðᷣ of. oꝛ.e.li.ĩ quibꝰ dr̃. ꝙ łʒ ꝑ adeptionẽ fe eccłe curate uacet pꝛia ipſo iuẽ: ut in. c. ð multa ð pᷣbẽ.nõ tñ põt eps ilũ ſpoliaꝛ ci tatiõe pꝛiꝰnõ facta:qꝛ poſſet ſibi defenſio ↄpete re: puta diſpenſatio uel quid ſile:⁊ ſic ſunt ibi quo tex. nõbili ꝓbãtes:qꝙ lʒ ð abntẽ ſit pſump tio iuris:nõ tñ ex pᷣ qʒ pꝛiuari poſſeſſiõe ſua ci tatione non pᷣmiſſa:ita clariſſime infero ad pro poſitũ:⁊ ſic putarẽ ꝙ executio nõ poſſz fieri ap pellatoꝛe non citato: ⁊ ſi de facto fieret deberet icõtinẽti ðᷣ facto reuocari:ar.i.c cũ cã de offi.ð dele.? in. c. conauerete de of. oꝛdi. Hic. ab. 4 NEZmini Caſus: Si reꝰ „*2 Eminimus. poſt citationeʒ A ul notitiã liaꝝ iuir ad curiã delegatꝰ ĩ cã pcedet als nõ.⁊ h dic cũ.c.ſuggeſiũ.j.e. MNõ.pꝰ ꝙ ãreptio itineris ad pꝛicipẽ adeũdũ ñ ſuſpẽdit idiſticte iuxiſditionẽ delegati ẽt aplici. 88) 1 . Nõ 1. ꝙ ſtierät ex iuſta c ad papã oj de ceſſate eximiĩ iterim a lurifcinectanſinn, iudicis: ur ↄ eũ ĩteꝛim mime ꝓcedaĩ 2coꝛ u ců. J. ꝑegri. ⁊.I.dicaʒ lariꝰcũ gl enni appellauone rẽota n tollit ſuſpeſionẽ r neris arreptione ante citatõem ul noroti . Op. 5 tex.ĩ eo ꝙ ꝛeqꝛit citatione Hecllgem nerationẽ ad hᷣ ut iuriſditõ indicis nõ ſuſi d⸗ uñ ob. c. ſuggeſtů. ]. e. ubi ſufficit noricia 4 t Do. gl.i fate Zriũ 2 bene unde ꝑ illü re nen dit iſte. nã unũ ius ſuppletur ꝑ aliud Sedzn ⁊3 tex. op.de.c.ut debit. . e. ubi Pz: min nũcij ad curiã nihil opamr quo minus mitte d poſſit iteriʒ in ptib oueniꝛi.ſo. gl. icit Poce c.ẽe coꝛꝛectũ qꝛ ad euitãdã ↄuẽtõm nõ ſufficit miſt iſſe nunniũ ad curiaʒ. ſicut nec ꝓdeſt bee lr̃as pores qꝗᷓ non ſunt iudici pntate:ut in. d. c. ui öbi wus:ſʒ in hᷣ gl.non bene loquitur: oꝛ iud c. no loquitur in miſſione nuncij ſed in eo qui Qona liteꝛ iter arripuit. Et ob hoc forte gl. foꝛmar. q⸗ in eo qui non miſit nuntium: ſʒ in ꝓpꝛia pfona iuit ad cuꝛiam: nunquid poſſit 5 eum pcediin ꝑtibus ſi conueniatur coram oꝛdinario uel de legato. et intellige quãdo iter arripuit ame oèʒ lr̃arum noticiam ſeu ↄuentionem de eo factam. Sed in hoc glo. ponit duas opiniones¶ Di mo ſuã ut pꝛopteꝛ hoc non ſuſpendatur iudicis iuriſdtrio. nam ⁊ ſi las reportaret ſibi non pꝛo deſſe uidetur:cum iam eſſet pᷣuentus:m..q.c.ut debitus:nec ob.c.dilecti ⁊.c.ut noſtꝛuʒ.j. eubi patet:qꝙ arreptio itineris habet uim appellatio nis:quod procedit quando aꝛꝛeptio fit poſt in choatam cauſaʒ. ⁊æ dicendum ut ibi nõ. ſecundo ponit glo. opinionem Tan. contrariam dicen tis:ꝙ ſi bona fide ſine fraude iuit non debet 5 eum ꝓcedi. Et idem tenuit Moſti hic allegans etiam decretalem primam de peregri. ſequitur etiam do. an. ſed tu uide de bhac mateꝛia lanus peꝛ Innocentium in dicto.c.ut debitus Erx cnius dictis poteſt elici bec concluſio:quod ii nerans ad Dapam ex iuſta cauſa ſiue in fano rem ſuum ſiue alterius eſt ſub protectione apo ſtolica: ut interim contra eum non pꝛocedatur i partibus: æ defenditur talis non uirtuie appel lationis:ſed per titulum de peꝛegrinantibus. . .e. Ex his poteſt reſponderi ad. l. ignorare. E. de reſti. in inte. ex qua poſſet fieri forte comiia rium contra pꝛedicta. Mam ibi cõtꝛa obſentnn. cauſa reipu. qui non dimiſit procurtonem bꝛ0 ceditur ſaltem ad miſſionem faciendam er pri mo decꝛeto ex quo non defenduur. Dicendum eſt ergo hoc eſſe priuilegium indultum iuneꝛan tibus peꝛſonaliteꝛ ad ſedem apoſtolicam ex iu ſta cauſa: quod eſt ſemper notandumm: boe optinet nigore tituli infra de peꝛegrinantibus: quod eſt perperuo menii tenendum 2 dicam in RerpoA Er Pis etiam infero ꝙ cla appella tiõe remota hic appolita nibil opeꝛat i a0 di ſionẽ. c. ſed factuʒ hᷣ narratur: licet quin e 1ei trariũ ſentiant: ſed pꝛimum tenet Jo. an. ? olt Jomnmn . nnn les deſo e gefole. ee⸗ ls lrlen Aeenbi.. longe Na innm anis dlend iſop ceno grucul Punte 1n n lon ll in iued röpolſit ud iſ nbt n Mn nn Goiqntr huian il⸗ eer miti alii mliai · Cunl o n n õ relrpmie ibreptiai ul otpomi lucſce d cocang veuid ſinlee grauomnie ilato gl ppelni. Ceebli ſdi f oppo gipton ſi gi ugun gacin 8no hetedo dl olangu 1Seer Ned uroe Rd lel Fo HN ad ernfand nd dor ne ann apdelatdsa en d0t Do g i Teiiſ pon emnpla primnamt pzi excepionb' piuchc⸗ quib iſ n .aleß. Neinno d Pſcriprio volles c gl.no pont erepln . .ſ. poſſit i terninunt ſne ilo arucho aa appellat:iz ieanne e ful appeſang Mengtöne epelip cie. nq ſne iſi porepegui zo Pnohek. ne ere pli ſ appeſet ineceplione )g nis miiis aljs il b is ir ni zter ui ei 8 ſiue Grucs “, 1t oexus cje pycipal iueß nuncn erpaclg almgng luinmßn corpee iqt hon tene ⸗ ſudſceqne gnn nit e ag hec So⸗ 8 B ——. G mdldderd nd RZ nmndmi NNim uder cnin in niſorenme Aneoi N 5 mnmit Ei aeſnrtim . NiNtmi, np M aumn mnbi dot zengl ebnsſ lonqiemn on oninnben Nga airigr nicoin anihii mn Hammn monumn in Nonon dni Guin do cy ont m nna no ſui n orpmn boc n iſmvinr dn õ dſeucemm um imn ſiriumnms:n d A dedens mrob.c.lin t ,t ſoſnn / h rerq nſchio iinnis hiba in elno SANd Nrdn unn d unt oſtin Oumn NA CANNNRlNd SGRn TNWN N õ emn dch EEen nm D Mict cim deumun Finmn d whiin Nſedmn ie Ned nuchg mocenidmin udndü l cnckaſnen s Pema n i 2 9 Prrryu-⸗ du⸗ ſui⸗ nL. d E —— 1 — p⸗ 5 en ⸗* 77 p//ji Ge appellatlonibns: Knf Neeteumm gönercha⸗ bic abbas ultra gl. an ordinarius poſſz ſubditũ ſuum ubiqʒ citare. ⁊ dicit ꝙ in qõne facti fuit ↄſulta curia romana dũ uellet oꝛdinarius citaꝛe ſubditũ ſuũ ibi exiſtẽ tem ⁊ latitãtẽ:⁊ rñderũt curiales ꝙ qnqʒ curia fuauerat ꝙ ibi nõ poſſz ordiariꝰ citare ſubditũ poſtea iudicauit:qꝛ ꝑ id multi eorũ exceſſus oc cultabãt:⁊= ſic dicit in illo caſu fuiſſe ſeruatum. o. an. remittit ad nõ. ꝑ eũ i. c. romana. F. pᷣhẽ tes de fo.compe.li.vj. Ego remitto te ad ea 3 longe plenius dixi ĩ.c.fi.de fo.compe. ſed nota ꝙ dan é, 5. de ꝛzomana cuꝛia a iudice ubi. 5. æc. Caſus: ſuꝑſedetua Per co. articulo in quo ap pellatnm eſt ẽt ſuꝑ pncipali cã:ſi ſine il lo articulo expediri ñ põt.h.d.inherendo litẽ: B. j. multũ reſtringet. Ono ſt dicta.ſʒ ibi ſi at. PMria ꝑs cõiter ñ ſummat ꝓpteꝛ uaꝛieratieʒ lec turaꝝ:ſed fʒ viorẽ intellectũ poſſumus ſic ſum mare. Hò obſtante appellatione ex falſa cã int poſita põt iudex ad ulteꝛiora ꝓcedẽ. ¶ Nõ. pꝰ iudicẽ debẽ ſuꝑſedẽ i tota cã:lʒ appellatio inter ponat᷑ ſuꝑ certo articulo:qð ẽ indubitatũ: ſi cã pncipal ẽ ita ↄuexa illi articulo ut ſine eo decidi nõ poſſit quid at ſi nõ ẽ ita ↄnexa.j.ſubijciam. Border qn het locuʒ iſte tex rũdet ꝙ pot cedẽ tã añ lit.ↄt᷑.ꝙᷓ pꝰ. Exẽplũ pᷣmi qñ oppo nit᷑ aliq̃ exceptio dilatoria ꝓbabilis: ut puta reſcriptũ ẽ ſubrepticiũ:uł opponit᷑ iudicẽ eſſe ex cõicatuʒ uel quid ſimile ⁊ a grauamie illato ↄni Sit appellari. Exẽplũ ſcdᷣi qn oppo.ꝑẽptoria pꝰ lit᷑.ↄt᷑.utputa pactũ ðᷣ nõ petẽdo uł ↄſanguinita tis exceptio ↄ pctẽtẽ uxoꝛẽ uł qͥd ſilłe nuc Wι qro qñ pncipal qõ termiari no põt ſine articulo appellatiõis ⁊ qn põt.So.gl.ij.⁊.iij.ponunt ex empla primi:ut pʒ ĩ exceptionibꝰ pᷣiudicialibꝰ qᷣ quibꝰ.iij.q.xi.G.aliqñ. Itẽ ĩ pacto ð nõ petẽdo pᷣſcriptio ⁊ ↄſilłes.ſʒ glo.nõ ponit exepla ſcdᷣi qñ ſ.poſſit cã terminari ſine illo articho a quo fuis appellatũ:ſʒ miia exẽpla poni H pone ꝙ fuit appellatũ a ↄdenatõne expẽſax rõe otũa cie. nã ſine iſta pot expediꝛi qᷓo pncipał. Ite po ne exemplũ ſi appeiler in exceptione openſatio nis ⁊ mũiis alijs ſił bꝰ. ¶ His ar pᷣmiſſis opp. forrit᷑ ↄ tex.ur̃ eĩ ꝙ ſiue articłs ĩ qꝰ fuit appella tñ ſit ↄnexus cãe pᷣncipali ſiue ñ nunqꝙᷓ; poſſu iu dex ꝓcedẽ ad ulteꝛioꝛa: qꝛ non reneõ vñdẽ coꝛã indice qͥ me gæuauit.S e. ad hec. So. gl. b i. V. kminari fatet᷑ Sriũ.¶ Ad tex.iſtũ rũdet: ꝙ ua cat hic ar. a örio ſenſu. Jo hic Moſt. adducẽs illd gnãle dẽm nil fore inouadũ appellarõe pen dente.. e. dilectꝰ æ qꝛ index appellatõis ex q re cepit appellationẽ ut emiſſa ex cã ꝓbabili põr ĩ hibẽ iudici a qꝰne ꝓcedat ĩ pncipali.j.e.roana F. ꝙ ſi li vi. Et meliꝰfacit 'm Jo. an.qꝛ vifica ta apoellatiõe oĩa facta pꝰillã ꝑ iudicẽ a quo ꝛe uocãt᷑ ꝑ modũ nilitatis.j.e.c.ñ ſolũ li.vi. Jð fi nalit᷑ tenuit Inno. hic. do. an.pꝰmulta ſentit no nũ itellẽm:ut an inbibitoriã ſeu delatiõm nel iu ſtiticatõʒ appellatois poſſit iudex a quo ꝓcede⸗ ſupꝑ cã pᷣncipali ñ ↄnexa articło appellatiõis:net reuocabit᷑ ſic attenratũ iuſtificata poſtea appella tõe quaſi iuſte ꝓceſſit:ſecus ſi ꝓceſſiſſz in ca cõ nexa arncło appellatõis. hoc. n. caſlu ꝓcedit. c. ñ. ſolu pᷣal. fm euʒ. ¶ Et qꝙᷓ hec lec. nideat᷑ pria fronte demulcẽ aures ⁊ ↄuenit ſuꝑficiei huiꝰ le tñ ueritate inſpecta nõ puto uerã: ⁊ ſẽꝑ ſecutus ſu cõeʒ opi.pdictã:ut indiſtincte iudex a quo n poſſit ꝓcedẽ ſuꝑ illa cã. MDrimo adduco.c.ſi a iudice.eo.ti.libro.vj.ubi dicitur.ꝙ ſi appellaui a gꝛauamie mibi illato ꝑ iudicẽ ñ teneoꝛ aplius ↄꝑere ad citatõem ſuã in illa cã:niſi me citet ad audiẽdã reuocationem grauamis. An podero exceptõnem q̃ fumat ꝛegulã in ñ excep.xxxij.q. .vVij. dñs ⁊ in.c.ij.de ↄiu.lepꝛo.Ad ið ille tex.ĩ fi. ubi dꝛ ꝙ reuocato grauamie ⁊ tũc põt iudx ꝓcedẽ ad ulteriora:ergo ñ pᷣus.¶ Scðo pᷣnci palꝛ adduco.c.eũ qui de do.⁊ coſeu.li.vi.ubi dr᷑.ꝙ appellatiõe iterpoſiia ab iterlocutoria ſeu grauamine nõ teneĩ̃ iudex ãplius appellãtẽ cita re.q̃ſi ſit ↄtumax ſupeꝛ tota cã:ergo appellatio oꝑat᷑ ꝛeſpectu totius cãe:als dixiſſʒ ꝙ i ſeq̃ntibꝰ actibꝰ debeat citare appellantem: 2 pro hoc qðᷣ ibi nõ.i gl. Tertio fa it illud.c.nõ ſolũ gnã iter loquẽs. Quarto induco tex.in.l. ſi quis pꝛouo catione. C. e.ti. ubi habet᷑ ꝙ appellatio iteꝛpoſi ta ſuꝑ iniuria illata:puta a rortura ſuſpendit iu riſditionẽ ĩ tota cã ⁊ eã dᷣuoluit ad ſuꝑiore:quã lec.ſequũt᷑ ibi gl.? Har.⁊ alij:⁊ ſic articulꝰ ap pellatõis erat ibi ſeꝑatus a cã pᷣncipali:⁊æ nihilo minus iuriſditio i tota cã deuoluit̃ ad ſuꝑiore: 2 elegater ꝓ bac opi.facit.c.ſolicitudinem.j.e. ubi dicam. ⁊ hãc opi.ſequitur Inno. in. c. quia ꝓbter ⁊.c.cum nobis de ecc.ſecus iñ dicit ibi: ubi due cãe ſeꝑate eſſent coram iudice:tunc ent etiam ſi una ſu conuentionis alia reconuetõnis appellatio in una n deuoluit ĩ alia:æ hoc ultium noluit h̊ Um. de quo in ſpe.in ti.de ꝛeconuen. in fi. .pl E nõ bn hoc ultimum:qꝛ limitat multa iura ? maxime illã.l.ſi qs pꝛouocatione. UAltimo adduco equitatem maximam. Mam duꝝ eſt dicere iſũ appellantẽ artari ad cõparen dum in eadem cauſa coram diuerſis iudicibꝰ tra.c.diſpendia.F. reus quoqʒ de reſcꝛip. li.vj. PDoreſt etiam adduci alia ratio non minus foꝛ tis. Continentia cauſe diuidi non debet in. c.i. de cã poſſeſ.? ꝓprie. Mõ eꝛgo debʒ eſſe unus iudex unius articuli æ alius iudex torius cauſe. Finge eniʒ appellationem poſtea iuſtificatã ecce ꝙ cã pᷣncipalis deuoluetur ad ſuperiorem:ur in ꝛ⁊c.ut debitus.j.eodem:⁊ ſic appaꝛet iſtum iudi cem a quo proceſſiſſe tempore quo erat in pen denti an eſſet futurus iudex. Ad iſtum textum poteſt ꝛeſpoudeꝛi primo ut dixit hic glo. ꝙ non nalet ar. a contrario ſenſu tum qꝛ reperit oriuʒ in iure ut.S. dixi tum qꝛ reſultaret prauus 2z ab. ſonus intellectus iuxta notata in. c. publicato vᷣ re:ad hoc.c. quanto de uſuris. ¶ Secũdo põt xñderi ut procedat appellatore conſeiuiente eo 6 E;, i, S Pihmt ſ an⸗ ſp, ,6. 4 4 — . , d or. : e 1 9% “41 ] 16n . UX autem reſiſtente lecus eſt dicend ũſ Tertio põt inrelligi qñ iudex arbitratuꝛ appellationẽ eſſe in iuſtam: tunc enim ex equitate poteſt ſuperſedere in articulo appellattionis ⁊ ꝓcedere in cã pꝛinci pali. Inno. ponit aliũ intellectũ ut ꝓcedatur in pꝛicipali.ſ.coꝛã iudice cõpetenti:ſed nõ plʒ mibi iſte intellectꝰ: qꝛ diuidit ↄtinentiã cãe .1l. i. 7. ij. ff. de qui. re. ad eũ.iudi.egi z. l.Nulli. C. iudi. 2. d.c.i.ð cã poſ.(¶ ¶Ex quibꝰ? oĩbus concludo: ꝙ appellatio ab inteꝛlocutoꝛia ſeu gꝛauamine ſi eſt legit ima ſuſpẽdit iuriſditionẽ iudicis a quo reſpeciu totiꝰ cãe:ſiue cã pꝛincipalis ſit cõnexa articulo appellarioniſ ſiue nõ:ſecus reſpeciu cae ſeperaie ¶ Gp. 5 fam partẽ.c. ⁊ ur̃ ꝙ legitia ſit appellatio ſi nõ admittat᷑ exceptio falſi:ut.S. ð̊ reicrip.cetex.⁊.c.oliʒ.i.lacit ð cri.fal.x totũ. Soluit gl. fi. duplicit. p ꝙ tex. debet iĩtelligi cñ faiſlitas nude allegatur nõ ãt exbibetur ꝓbatio: ideo nõ curãdum: ar. in. I. metũ. C. ꝙ me. ca. Fo põt itelligi in exceptione de falſi ſuggeſtione ꝓ poſita poſt li. cõte. nã cũ ſit delatoꝛia debuit ꝓ poni an lit. ote.æ nõ poſtea ⁊z intellige fm Jo. an. æ bñ qñ opponit ꝙ ĩ Epto fuit falſum ſug gefiũ nõ aũt qʒ intelligi de exceptione falſitatis: qꝛ illa põt opponi etia poſt ſuiaʒ. S. de excep. c. cũ uenerabilis. 2 in. c. in nꝛa. S. ð ꝓcu. 2 ple dixi in. c. . de pꝛoba. ¶ E7 l. doc. ponũt alios it lectꝰ.⁊ pꝰ ᷣm Jo.an.põt ſieri uis in uerbo pro rupit.i.ꝓcul rupit n.ſ.excipiẽdo: ſed ſimplit di xit appello ne ꝓcedatiſ: q; falſuʒ ẽ reſcriptũ. tab eni appellatio ẽ fruſtatoꝛia:qꝛ non grauabai ex eo ſolo ꝙ exceptio ſibi cõperebat:ſʒ tüt demum cũ per indicẽ nõ eſſet admiſſa.j.e.dilecto ubi 5 boc ⁊z. S. ð teſti. ſignifſicaueẽt ubi ẽt dixi ¶ Alia lec.ẽ ꝙ p̊ appellatio nõ ualʒ ꝓpt gñalitatẽ ipſiꝰ q̃ ipedit niʒ appellationis multiplex eni eſt falſi exceptio:aliqua iĩpedit:aliqua n debnit g appel lãs ſpecificare:ar.ff.ð iur fiſ.l.ĩ fraudẽ ⁊ ð ełc. nt quis duas.li.Vi. ⁊.l.ptoꝛ edixit.fl.de iniur. Itẽ nõ dʒ appellãs ſtatim emiſſa noce appellati onis recedere:ſʒ ſpectare an iudex admittit ap pellaionẽ uel nõ. Alia lec. eſt qͥ magis plʒ Jo. an. ut intelligat eꝙ appellatio fuit interpoſita ex falſa cauſa:buic eniʒ appellationi non lenet iu dex deferre nec dʒ curare de appellatione: quo nia nõ reuocat᷑ acceptatum:niſi pꝛobei neritas cauſe:ut in.c.interpoſita.e.ti.⁊ hᷣ nõ¶ Et adde unũ nõbile dictũ Inno. in. c. poſt electionẽe ĩ fi. de cõceſ.pꝛebẽ.ubi dicitiq qncũqʒ iudex uebe menter pꝛeſumit ) excipientem ꝙ malicioſe exci piat non debet talem exceptionẽ admittere nec de appellatione curare: qꝛ illa nõ pꝛodeſt niſi ꝓ betur ueritas cãe: ut ſupra dixi. Mi. ab. E gppellationibus. Breue eſt ⁊ propter ſui bꝛeuitatẽ nõ ſolet ſummau::ſed ꝑ alia vba põt ſic ſummari: Etiã̃ pꝛo minoꝛibꝰ ſeu leuioꝛibꝰ cauſis appella ri põt. b.d. ¶ Mõ. ꝙ appellatio non eſt funda ta ſuper quãtitate gꝛauaminis ſced ſuꝑ iniuſticia De appellatiombns: ſñie ⁊ iniquitate iudicis co neoꝛdat. l..f. eo põt appellari ẽt in minimis cais:qꝛ iniuſticia et iniq̃tas ita poſſunt accideꝛe in m inis ſicut etiaz in maioribus.æ hᷣ eſt 20 decidendi uer auã ſenſit glo. bic ĩ ſecunda pre ſui. Et ex ꝭH 2 ex tex. nõ: ꝙ qnqʒ curat᷑ ẽt de minimis 2 boc qñ rõ q eſt in maioribus militat èt i als ſecus:⁊ ſic põt Gndeꝛi in minimis: ad. c. ? ſi qõnes ð ſi mo. ubi de minimo non cur eude atur. Item in er dinarijs remedijs regulariter non curatur 6 i nimis.iõ non datur in eis in integrum ꝛeſto. . ſcio.ff. de mino. de re. ec. non alie.c pli. ſecus in ordinarijs:ut hic =.xiiij .q. fina. c. ulti. Ande dicit Lau. ſe credẽ ꝙ et p galiina po gallina pot a i: quod nõ ⁊ ꝓ eo faclt inſtl.d rer F. galin cum ſua glo . QI An er poſit oppellar ci inuder decreuit alimẽta pſtari uel quando iuſſit rem ex hiberi:uide in ſpe.e.ii. Din quious ſub. . Viij. quando res. C Blo. nia diniditnr in duas p tes. In prima querit que dicat cã minima ſen leuis ⁊ ponit multiplices expoſitiones quas nõ 2Z inter certas nõ illam qn ſumptus litis indicia lis excedit ualoꝛem cãe:de quo.ij. q.Vj. anoꝝ 2 uið peꝛ Hn.in.l.mediteranee. C. ð anno.? tribu.li.x.⁊ ĩ aut.niſi bꝛeuioꝛes.C. ð ſen. ex pi reci.Et ſing.dixit Maꝛt.ᷣin. d.l. mediterance. illum tex. quem excuſari ſi non fecit id ad quod faciendum maioꝛ erat ſumptus quaʒ rei agende utilitas: ⁊ ſic cxcuſatur pᷣlatus uel tutoꝛ ſiñ mo uit cãm quando maioꝛ erat ſumptus iudicialis quã utilitas cãe:⁊ idem d icit in ſimilibus:quod nõ:uide etiam glo.in.c.fi.de re iudi.i.j.ubi dicitur arbitrarium conſiderata qualitate peuo narum: que dicatur magna cã: ? idem n.in.d aut᷑. niſi breuiores.hoc tamẽ ualet ad ali cſſec tum.ſ.cum querimr que dicatur magna nel pan ua cã Mam reſpectu huius.c. non eſt cuꝛancĩ de iure canonico:ſed de iuꝛe ciuili ſic:quia i mo dicis cauſis non appellatuꝛ dicta aut. antenoni canoniʒata.ij.q.vj.credo tamen ꝙ ius canoni cum ponat qð licenſ HMaʒ licirum eſt peiere in fliciam de quochqʒ grauamie ſicur in ſimili dj: ita iudicabis magnum ſicut æ ꝑnum: ð iudi no uit. non autem ponit hec decretalis quid erpe diat. nam non puto eypedire uiro probauſſimo appellare in minimis negocijs: aꝛ. in. . nnico ð ſindi. decet enim paruo incommodo a ſtrepin iudicioruʒ abſtinere ut ibi:⁊ ob banc cam ſam apoſtolus ſuadet pati iniuriam? fꝛaudem pon quam in iudicio cum fratre.i.cum chriſtiano co tendere. In ſecunda parte glo. fure canonico licet appellaꝛ cã:⁊ Nndet:qꝙ hoc oꝑatui nis quod ↄſiſtit in iniuſticis . 4 rõ quare eti Sed dices tu ſi hec e mininardie ꝙ illud fu uili nõ appellatur pꝛo c it ſtarutũ de rigore tꝛa n fm canones ꝓcedituꝛ mit pot a quocũqʒ grauamie tit glo. i. l. i. ff. a. q. ap. non uerit quare de e etiam pꝛo mminima ſubieciuʒ appellatio cẽ.ut.s.i fo nobli. am de inre ci am appellationis. ſe ius: qua ꝛ20ne inſpecta appellari: ut optie ſen gzi fi. að nõ. i. ab. Cs ſnun⸗ burqg r dun SSñ vor horib o deine ul ind led rönadii Perlie ihullienai kaſ niz ieſiet entiſt riri i rg idicin mitd 4 ias Merem. 8 ikp ala neat iardd Ne erte reglliſch wbic⸗ uciz ſubſitci gnnanio niſichſc qſin ſt eins lt brant iy nblugj⸗ lui n, itm i ir munn in i c poſtnoci bric inp tot ceint cil ri Punt, cerdaait alque wort wrci gmumn rmrr n tot oli ſii⸗ ntna iie iigluiſinede boe Ba Enppetrec. n ſſietenpus. C.quoy on teci. Iden dic ubi poſt grauame i ey Vn Sffnittaa ioſt ds pnonciauir ſe no⸗ dicanmad dac terocororin dot appelarie de ivre aoii ar erhecawur dia ſhiaſ pofler a hacimerlocmnorig appellari gn eſſet irreuocabie. A bot gl öbiki an Cnef.ppaner BDar in d liſft el o.i. c. ignifteibns de off ee. Ada ad pdicn cai ſingela deto it ic q.iet tectaur in c.nonit de indi py bi puiiegium ſingnlare b inore ger qnacuqz pante ins poſſt ltigis peẽſe ac iudlci eccleſaſtci ci munimentis p alor igenur doffnodi id prin iaclte reuocaſſerti canoniſe dcit llel ☛ . ☛ — änſet Awdnicheren rrln Nndineſchde n Mlatni e ecici i niin tust iimnihlis gſinntn Piner nus ölimngi nnnsttei ls ” t nöpe Bn.nl ittnne Ci indu tiani iſbnmors Cöſan ſu. E iig dnn Bur ind muinn lun mn oum nuni i on turidAN ſximcum muoin npns y e kin mims:t ic uſaurn e'mror in ucin quundo nuor ann npins id iin giniins ti, an dctin ſnibneno⸗ fmdecan gointe e ilt bl Nom uowNGNNinKN mmm dan Riinnt ninüuunMtthii lantamiunniit s Nutundnma rcumnidiſl ebriülfegi C Oe ꝗppellationibus Bp eꝛ e O. Taſus ſũmatur per alia ueꝛba:qꝛ ꝓpter . breuitatem ꝑ alios non ſolet ſũmari:= ſic:fʒ canoneſ appellatur etiã anñ ſñiaʒ pᷣm leges nõ niſi in quibuſdã caſibꝰ ̊ pꝰ. Appellatio ⁊ ꝛe cuſatio eqperãt᷑ ĩ hoc qꝛ ſicut ĩ appellatõe reqni rit cã rõnabilis ita ⁊ ĩ recuſatõe.hꝰ2 Secũdũ uero ĩtellectũ tẽpꝰ aſſignatũ iudici adicãm deci dẽdam icipit currere a tpᷣe pñtatõis reſcriti bꝰ 3 .X⁊ tꝛia ſũt dicta que patẽt ꝑ.. ota pꝰ ex 13 tex. duas regnlas.unã de iure canonico. Aliaʒ de iure ciuili pᷣma.eſl ꝙ qᷓtuor tẽporibꝰpõr ap pellari ðᷣ iure canonico.intellige cã rõnabili ſub ſiſtẽte.j.e.ut debitꝰ.uidelicet an lit. vtlpoſt ote ſtatiõeʒ tpᷣe ſñieæ poſt ipſiꝰ pmulgatõeʒ. Acdqde ⁊7 q̃ntũ tẽpꝰ.ſ.extra iudiciũ ut ĩ.c.cũ ſit. S.eod. ul ꝑ alia ueꝛba colligẽdo mẽtem. c.potes ſic po nere regulãſch ubicũqʒ qͥs ſentit ſe in iudicio p̃ grauari põt appellare de iure canonico.ex iudi ciũ ueꝛo põt cũ gꝛauat᷑ ul cũ ſuſpicat᷑ ueꝛiſimilit gꝛauaꝛi.j.eo. bone.ubi plene ð hoc 2= i cle. ſicut ..appellatõem. eo.ti Secunda regula ẽ de iure ci nili ꝙ an ſñie tẽpꝰnon admittit᷑ appellatio quã tũcũq; ſubſit cã grauamiĩs niſi ĩ qbuſdã caſibꝰ: 2⁊ q ſint iſti cãus.dic breuit᷑ ꝙ ubicũqʒ grauam illatũ añ ſñiam n põt reparari in ſñia diffinitia poſtmodũ ferẽda ſempꝑ põt de iure ciuili appel lari¶ Muta ſi iudex decreuit aliquẽ torquẽdũ. boc ei grauamẽ torture non põt tolli ĩ ſñia dif finitiua.l.ij.? ibi pleniſſime de hoc ꝑ Maꝛt.ff. de appel. reci. ?.l.añ ſñie tempus. C. quoꝝ ap. non reci. Idem dic ubi poſt grauamẽ ñ expec tatuꝛ diffinitina ⁊ iõ ſi qͥs ꝓnunciauit ſe non iu dicem:ab hac iterlocutoria põt appellari:etiam de iure ciuili qꝛ cũ ñ expectatur alia ſñia ſi non poſſet ab hac interlocutoria appellari gꝛauamẽ eſſet irreuocabile. Ad hoc gl.uõbił ĩ aut᷑. hĩta C. ne fi. ꝓ patre ? Har. in. d. l.ij. facit ꝙ leg. et nõ.i. c. ſignificãtibus de offi.dele. Adde tam ad pᷣdicta caſũ ſingularẽ:de quo i. c. qcũqʒ.xi. q.i.et recitatur in.c.nouit de iudi.hʒ.eĩ ecclłia ibi puilegium ſingulare ab ĩꝑatore ↄceſſũ ut in quacũqʒ; parte litis poſſit litigãs petẽ ſe remitti ad iudiciũ eccleſiaſticũ cũ munimentis cãe:et qᷓ qꝙᷓ; ĩꝑator uideatur poſtmodũ illud priuilegium tacite reuocaſſe:tñ canoniſte dicũt ill eſſe irre uocabile:ut plene nota.in.d.c.nouit.ubi uide. Et ex omnibus pᷣdictis ⁊ ex tex. põt elici ratio quare de iure ciuili inſtãtia perit triẽnio:2= nõ ðᷣ iure canonico iu, nõ.in.c.peł.de iudi. Naʒ de iure ciuili nõ admittũtur tot appellatões ſicut Sᷣ iure canõico. plerũqʒ; eiʒ periret ĩſtãtia cuꝛſu tꝛi ennij ſi a quolibet grauamine poſſet appellari: Item dic ꝙ de iure canõico mitius procedituꝛ i de iure ciuili:iõ de iuꝛe canonico indiſtincte appellatur ita dicit notanter glo.in.ſ.i.ff.a qui. app.nõ lʒ:ĩ fi. NHinc dicit ꝙ de iure canonico ñ punitur temeꝛe appellans:ſed de iure ciuili ſic.l. ab executoꝛe in fi.E. quoꝝ appellatio.non ꝛeci: ꝓ an ſit ueꝛum dicam in.c.ut debitus.j.eodeʒ. ¶ ibi⸗ in ꝓlatione ſuie iunctis vbis prece mes entibus ꝙ appellatiõe ſñie intelligit de diffini tiua qðᷣ nõbiliter ꝓbatur h̊ uide iũcta glo. in. c. cũ olim de reſti.¶¶ Nõ in. F. in cauf ꝙ ap pellatio ⁊ recuſatio a pari iudicat᷑ æ ubi tollirur appellatio cenſet ſublata recuſatio ¶ An hoc ſit neꝝ indiſtin te dicã ſuꝑ glo. penul. 5 i. F. ſi aũt:ꝙ in tẽpore pᷣfixo iudici ad cãm deciden dam nõ ↄſideratur tpᷣus dati reſcripti. illud qt pᷣus ↄſiderat᷑ quo ad uim ↄpᷣhenſiuam reſcripti ti. ad ↄſiderãdũ quid ↄpᷣhedat reſcriptũ ſic ĩtel lige. c. ſi eo tpᷣe ð ꝛeſcꝛip.li.vVj.=.c.eã te. e. ti. Sʒ uo ad tp̃s pfixum indici inſpicit tpᷣns pntatio nis: qꝛ durũ eſſet tẽpus antea curreꝛe ꝙᷓ iudici ſit pñtatũ reſcripiũ cũ ꝑ prius nõ poſſit iuriſdi tionem exercere:ut ĩ.c.paſtoralis.o. de reſcrip. Mreedicta ĩtellige qñ tpᷣs ẽ diffinitũ ꝑ numerũ dieꝝ ſeptianaꝝ mẽſiũ lãnoꝝ:utputa ſi dicẽt cãʒ audias ⁊ decidas.j. duos mẽeſes uł duos ãnos ulł decẽ dies: uel qd ſile. Secus ſi limitet᷑ ad cer tuʒ diẽ puta.. feſtuʒ aſſũptionis uł uſqʒ ad tale tps: tũc certũ ẽ tpᷣs poſt datã currere 2z ſẽꝑ labi ſm Jo. an. æ placʒ cõiter doc. æ ꝓbat᷑ re ipſa. Et ꝑ pᷣ ↄſulũt doc.ut ð pñtatione reſcripti fiat inſtrm: ut ſic apꝑeat qᷓnto tpᷣe durat iuriſditio. tẽ ꝙ pñitans ſit cautus ne tale reſcriptũ pñtet qn iudex ẽ ipeditus ꝓpter abſẽtiã rei uel aliaʒ iuſtã cãm ne tẽpus inutiliter labat᷑. Op.qꝙ nõ li ceat ĩdiſtincte appellare ẽt ð iure canonico. ur ĩ .c.ut debitꝰ.j.e.cuius ↄriũ innuit lr̃a. So.dicit gl. i. ? bñ tex. intelligendũ de appellatione rire = iuſte interpoſita. MHã ſi appellat᷑ ab ĩterlocutõia oʒ ꝙ ſubſit ⁊ exprimat᷑ cã ut in orio.ſi a diffini tina ſatis eſt dicẽ appello ab hac ſñia:ad hoc.l. tij. fl. e. ti. ? ꝑ gl.ĩ.c. cũ ĩ ecclia..e. p. 3 ſʒ dictũ ⁊ vẽ ꝙ appellatio ⁊ recuſatio nò ĩ oĩbꝰ eqͥ parant᷑:ut pʒ in.c.ad hec.S.e.⁊.c. ꝓpoſuit.S.eę. So.glo.penlł.ſẽtit ꝙ iſta equipant ſolũ quo ad formalitatẽ ut ſicut ĩ una exigit᷑ expᷣſſio cãe legi time:ita ⁊ ĩ alia q̃ſi dicat: ꝙ ſiẽ ſine cã nõ licʒ ap pellare:ita nec recuſare.quo ad alia vo ñ eqa tur: æ H placet Jo. an.= cõit᷑ doAidemus tñ Fm Jo. an. ꝙ ab executoꝛe ñ appellat qᷣ ti recu ſat᷑:ſʒ an hoc ultimũ ſit uerũ:dic ut dicã.j.c.no nit. Item nõ appellat᷑ ꝗ iudice niſi granet: qͥ tñ bñ recuſat᷑:⁊ ſi ñ gꝛauet.pᷣterea appello a indice in quẽ ↄſenſi quẽ mñ nõ recuſo:ut ĩ.c.inſinnãte de offi. dele. iũcto.c.cãʒ ðᷣ re iudi. Item notoꝛie deliquẽs qͥ nõ põt appellare foꝛte põt recuſare: ut le. ⁊ nõ.j.e.cũ ſpali.S.i.ſʒ ð hͥ dic meliꝰ ut di cam.j. e. ꝓpoſuit. Itẽ recuſat᷑ officialis coꝛã oꝛ dinario ſuo ad ipſũ in ab illo nõ appellat᷑: ut in .c.ſi unũ in fi. de offi. dele. li.vj.= uide ibi bo nã gl. de hac mã. ¶ Aduerte m qꝛ tex. ur̃ nelle ꝙ ubi tollit appellatio ur̃ ſublata ẽt recuſatio et ut̃ uelle Jo. an. hoc ꝓcedere ſiue tollat᷑ per ius cõe. Exẽpluʒ. S. e. ceiij. z.c. cum ſit in fi.ſiue per ſpale reſcriptum de reſcrip.c.i.de offi. dele. ſupeꝛ qõnuʒ:qð ego iutelligo procedeẽ ꝛeſpectu modi ꝓponendi ut ſine cã ñ liceat appella? ul ꝛecuſan gi 3 -- Qiu 1 ſ⸗ 4⸗le 3 P — mrn SFrciargz Go unts 441 ut. 5. dixi. Itẽ eredo hũc tex. pcedere f3 anti tẽpoꝛa ſᷣm que licebat appellare idiſtincte. An oĩs appellatio que nõ erat manikfeſte friuola de ferebat cãʒ ad ſuperioꝛẽ.ut in. c. ad romana.ij. aq. vi. nõ. in. c. ut debitꝰ.j.e. Ande remotio ap pellationis fẽa ꝑ ius cõe uel reſcriptũ oꝑabatur ꝛcſpectu appellatiõis friuole ut ſine iuſta cã n li ceret appellare qð et uoluit gl. i. l.i. ff. a qᷓ. app. nõ ſʒ in fi. ⁊ hoc tpꝛe remota appellatione cenſe batur remota recuſatio ut h̊ ut ſicut ſine cã nõ licẽt appellaꝛe:ita nec recuſare. Hodie ãt nõ pu to hũc textũ ꝓcedere:qꝛ remotio appellationis tollir oẽz appellationẽ: q: i iure ñ reꝑit ſpecilice ꝑmiſſa: ut le:= nõ.i:c. paſtoꝛalis..e. An quruʒ cẽt dicẽ ꝙ ꝑ remotionẽ appellatõis ñ poſſit qͥs recuſare iudicẽ ex iuſta cã Iʒ nõ ſit iĩ iure expᷣſſa. nõ.n. eſt pſumẽdũ pꝛincipẽ uoluiſſe iſi litigare coꝛã iudice ſuſpecto:ar.i.c.cũ inter.S. ð excep. imo ẽ dubiũ an pꝛiceps poſſit tollere hãc excep tionẽ recuſatiõis: ut dixi ĩ. d. c. cũ iter de excep: c=. c. ad hec de relcrip. Mrererea ⁊ foꝛtiꝰcũ iſta (. recuſatio ⁊ appellatio n eqparẽt quo ad oĩa ut pʒ ex pᷣdictis: g remotio uniꝰ nõ extẽdit᷑ ad remotionẽ alteriꝰ ĩ mã odioſa qlis ẽ iſta:ar.i.c. ſtatutũ ðᷣ elec. li. Vi.⁊ facit qðᷣ nõ. i. c. tue. ð ſpõ. Tq lic itel igo iſtũ tex. puto tñ ꝙ de iure ciuili re pectu delegati remotio appellatiois ĩ reſcripto extẽdat᷑ ad recuſationẽ.qꝛ de iure ciuili non eſt opus expꝛimere cãʒ recuſatiõis:ut nõ. i. l. aꝑtiſ ſimi. ?.l.cũ ſpãli de iudi.dixi ĩ.c.ſi ↄ unũ ð off. dele. ⁊ iõ ſiẽ nõ lʒ ſine cã appellare:ita nec recu ſare ut hic qðᷣ nõ. ¶ Quero circa teꝛtiũ dictuʒ an dies pntationis reſcripti ↄputet ĩ terio. Gl. fi. dicit ꝙ nõ.alłat aliquaſ ↄcoꝛdãtias. In griũ alkat. I. tinuꝰactꝰ. ff. de V. obl.z.hi.ꝗ. qui pns. ubi pʒ ꝙ poſt iteꝛrogationẽ ſtipulatiõis ſeq dʒ rnſio ĩcõtinẽti.ſ.ãteq; ad alios actus diuertat᷑. Ita ur̃ ĩ ꝓpoſito dicẽdũ ꝙ icõtinẽti poſt pnta tionẽ Ir̃aꝝ dʒ tpᷣs currere ⁊ n expectari alið tpᷣs Primã opinionẽ ꝙ nõ cõputet̃ tʒ Inn. Gof. pbi. ? Hoſt. ꝓ qͥbꝰ faẽ cle.ſiẽ.e.ti.⁊ qð ibi nõ. in pꝛ. mag. gl. Sed HGuil. naſo. tz Sriũ dicens ipᷣs receptionis ↄputari qð ꝓbat ꝑ haʒ extc po ſitã ĩ tex. Mã illa dictio denõt extremitatẽ tpᷣꝛiſ 2lẽ gl.i.c.ꝑſonas.S.e.⁊.c.q ſit de elec.li.vi.ał. ſequeret᷑ abſurdũ ſᷣm eũ ꝙ remota iuꝛiſditione poſſit iudex ea die ꝓceder:qꝛ ſi nõ putat᷑ dies ichoande iuriſditiõis: g“ nõ dies finiede. ⁊ hãc opinionẽ credit Jo.an. vVioꝛc:⁊ facit ĩ h unam relaʒ nõbilẽ q ĩ hoc quotidie allat᷑ ꝙ omne ip̃ᷣs currit regłarit᷑ de momẽto ad momtũ: ubi alið a ſure nõ expᷣmit᷑: æ hoc ſoluit ↄria:de qbꝰ i gl. 2 ſilia. In eis.n. ſpecifice cauet᷑:⁊ bãc opinionẽ lequũt cõi᷑ modernioꝛes. Sʒ ut heat᷑ rũſio ma gis ſpecifica ad ↄria:⁊ ut ĩ mã hẽas bonã theo ricã:diſtigue ſic ꝙ qnqʒ terminꝰ pfigit᷑ ad certũ actũ cñ ir̃a a appoſita nüo dieꝝ uel ãnoꝝ ul mẽ ſiũ:⁊ tũc illa dies ñ ↄputat ĩ termino:qꝛ hec lia a ð nã ſua excludit diẽ cui ſpecifice appoit᷑. Exẽ plũ ſi dicat᷑ facias hoc.j.xx.dies a die pñtatõis 1⸗l- reret ashmcss s . Pam, 31= S T. De⸗ ¶ De appellationibus. Aide ad h bonã glo. i. . llatutũ de pbẽ. i cle. ſicut de appel. qñqʒ lea apponit deten.⸗ tpe ul ſtatuit tpᷣs ſimpkłꝛ ſine lra a uł ſili: H laꝛit currit tpᷣs de momẽeto ad momenti iis luit Jo. an. Exẽplũ iura pᷣfigũt iminũ x en ad appellandũ a tpe ſñie quo cqn tps cur “ mediate a tpe quo ſnia lata fuit. ut le. nö . ad cõſultatoem de re iudi.? in. d ce ſie 2 de er ad pᷣdicta glo. nõbilẽ. ff de diue tii 3 ſcrip. ſuꝑ lvica qᷓ dicit ꝙ oĩa tpa Pſriprtom 4 reglarit ſür otlna * ↄcurrũt de mometo ad u mẽtũ niſi aliud in iur cqaueat᷑. Bäcck g ⸗ ad declaratõez mẽ. G. li. qd ſuen een catus poſt dats reſcripti. ⁊ ſic ligatus reci 8 1 lcriptũ.utrũ habeat locũ finis huius.c. ut 1 2 currat a die pntatdis haꝝ. Ho.iʒ Gr:e ne . ꝑtes:nec iudex poſſint ilo ipe pcedei z.1l . ad ꝓbandũ eꝛgo no dz cune tps de HH rũqʒ de pᷣſcrip.uigilati.ff. ad ternnlia.l.i.5.9ke ſti:æ hoc cõit tenẽt doc. ſequẽtes: ʒ in Zrinz faẽ qð. ð. dixi oẽ tps curre; 8 momento ad mome r. Ad idẽ.i.ſed ſi ꝑ ptoreʒ.ff.ex q· cau. ubi pʒ ꝙꝙ ipedimentũ iudicis ñ iĩpedit cuꝛſu tppis ! del reſtitutio.facit qð dixi.S.e.ex rõe. P dicto cõi facit:qꝛ iſtud eſt iĩpedimẽtũ iuris ꝙ bʒ impedire curſũ tpᷣis:ut in.c.qꝛ diuerſitate dey cel.ppen. ?.l.i.C. de ãna. excep.? mayie qſ ipe dimẽtũ pceſſit curſũ tꝑis iux nõ.ꝑ Bar. in.l.ſ natus. fl. de offi.pſi.fac qdð dixi in. c. ilud de p &Icrip. I: qro pone ꝙ delegatus pfili imni breuiorẽ termio iuꝛiſ.ſ.triẽnio: Nũqd dlegat teneat᷑ obfuare ius cõe in dilatõibus occdedis. Solu. Inno. inſtat æ i effectu ↄcludit q aut de ↄſẽſu utriuſqʒ ꝑtis t᷑minꝰfuit appoſitus.aut ad petitõeʒ alteriꝰtm.p caſu dʒ iudex ita abbꝛenni dilatiões ep poſſit in tmio ſibi pfixo camm deide re.tat.n. iminus eſt ꝑẽptorius ꝛeputand:: bei ꝓ ↄcluſione in cã. AUñ illo adueniente indexad petitõem alteꝛius ꝑtis ſñiaʒ dabit. Nec dffaet ipſã daꝛe qᷓtũcũqʒ; alteꝛa ꝑps odicat ? ac pbad de iur̃ ſuo iminuʒ petat: ? qꝛ ſibi denegat aphel let:qꝛ G ipſo qꝙ ab initio ↄlenſit in teꝛmino tak pẽptorius reputãdus:ut.S.dixi niſi foꝛte nouũ 2 ĩexcogitatũ ipedimẽtũ iterueniat qre ꝓbatio nes ſuas nequerit inducer.tũc eni ul iure col il bñficio reſtitutõis i ĩtegrũ ſubuẽit ſicut fit i imi no iuris: ut nõ.S. e. er roe Intellige in q uln⸗ tminũ pfixũ dilatiões n det nec iĩ dea ea pcedat nili de ↄſenſu ꝑtiũ hoc ꝓcedat:ut i.c. ö caut de offi. dele. Et hoc ſetit bic Inn. ialu gle bn ſo qt Intellige ergo pdicta qn.j. tminu ſbi btixũ poſſiit ꝛeſtitueꝛe ĩ ĩte. rõc ipedimeti ?0 ultra. qd gyfiet ſi inſtat finis termini:? ca nodu e liquida ꝑꝑ ꝓbabilẽ ĩpedimẽtũ ꝑris pio & ſiaz fene ñ poõt qꝛ graue ẽ i re dubia tc D ihia ij aut de iij. gꝛaue ¶ Dz ige d in⸗ llud.c.5 cauf. ꝓrogatio ad certũ tps.ut. 1oꝛ: 8 quo Aut cãʒ remittat idecilam ad ſu qnn uide nõ. in. d. c. ð cauſis. ? h Har ... Peran ad peritione altert pii⸗ dũ. C. ð iudi Fo cãn cũ . diett n ntu gitne n thnb ſan mnn icliii ſiis unm la qn ob nlenſi mdin, nm⸗ bie egi d ſe elin ſo ch⸗ i⸗ ſe ſoſie and In bot ir ſoe kuin f iesno hñt da nö. PY ,, vii, eles . . ant fin i nl ſ ci in iiſ a ſe zus iule gei 5 inder di ,, jmni. Eim ot iui croniiemii⸗ enond dol in ſhmc ſe a d a la lceein ſlnet znumnda. tiwcſcin „ 6 ſinaris. . poc Hcanendi et inſünaniſs ichbe ns mint 1 co q o genic in ene lna sih nci lr ſun . lates ate ll opaerinl id n en wſt ceine o an in ⸗ Ege ticpo.iite liſc in Ultra ne na clr nur btlruez ni toe ſoihlt ſiũnr n inicdnmni nho ⸗ vum mnmn r ec olnlihini inifni hnmm tpleri t ud u nn hi revoit mlcole oneniens plenuui ili ſariniccici ſetus ilico icpgat eune ip ci acroris nunanid ſan incipian ane an Peotchien Ptenmto fida Racote nicund Onus wdi G ſendt Jnot tih ich bia a hiatore Fndimh deftand otterit et ateri bueniici:r ii ipns wi xit ate ſod patione ; clegas ſbi ſubve ar.e in ilegn teſi er iis fſ e Hoblg. nuns v. cobne Wer malcin in eit9 nidus in epenß ar cceep de ricih abi re neniente ,. miniſ oſenit tesi prog 2 reſtimnone ennini qi firentar de ſtonkknf. n m. Srl ndtet 2 iig t rypvenit attotein piimion anltenmeſunn,tantii ntatlſſer pnti acĩ fnſt negige ſui pſequeco:an c.obtteſſ lcl n. Cbllte e. Dano mn niendi croꝛ ſi exipeginitopotiſi na titi? opare d e etinetopbabilino Lare. . er lisde reſ in ite ti nii nr inger deſegat hoſſt peede ultra in aſeſeg cſbi ſieum vlnger rogatöſs ffücſe nin⸗ P legante antp rhenngikflunhl Kerbechi nudeſiis;i, .dn epsnndi onenn in. A Ellul Ioßongfac enn iiimmi idis, oit nli he⸗ Iuſtmmo ſar go din er ie ſſ deo ci tuir ifnick elnn i npeiirr anii fis nin croitaſtntt aſiben t/CNiq ap e une j diniui uſſt anſi mis u, . Vri ums ſor fi l AαρX l. ro doneg oelgab out i Mmloftiemni il tini: Higtalg ei okanenscin iuotns lalals. S Iaſ dicſn Nltam. rumtichTeindti gitdemi A Nainid ed nd e aes bimfa mnli Nnlone na Vi uohrit 4 n Reins gis lhd d enineins Moſld t vc Noltntem vendt mai hris Gnn eüimnan ir V u P nrua tuuiunin L siirgi taſt aai ale Nuiik prad⸗ twij claidesn , . an üͤnn Ne d 5 1 — incik iſ z . iuniun . utſn eei⸗ 2 meiinech ais lni 45 . . bſemt l, b/⸗ 4 C 9 ſ. nadat u, in r . n= , rene 5. = S ,e: . . . 464 7 g rn SLnnn rrrttnus An, I wenrer , —— —— — as, 1 y img. Dem. S) ſe , e zierrudtr A ¶ De appellationibus tm terminꝰ fuit pfixꝰ:tunc dicit Inno.qꝙ ad pe titionẽ eiuſdẽ ñ diffeꝛt ſnia ultra tpᷣus ſtatutum qꝛ ſic ↄſenſiſſe ur:ſed alti ꝑti ñ pᷣiudicat qͥn ðᷣbe at bꝛe moderatas dilationes ad ꝓbãdũ de iure ſuo.iudex tñ dʒ ⁊ cogit᷑ dilatiões iuriſ diminue⸗ In hoc eni vꝛ delegãs gram feciſſe ipetrãti ſʒ eum ꝙ nõ. Dꝛo hoc facit ſᷣm Moſti.qꝛ ſi man datur ſñia feꝛꝛi.j.vi.ł.j.viij.mẽſes nõ pnt daꝛi tot ⁊ tãte inducie quot et quãte dari pnt ſi cau ſa poſſet durare ſaltem uſqʒ ad tpᷣus ĩ iure ciui li ſcriptũ.ſ.trienniũ. Nam ⁊ tũc dʒ index dila tões reſtringẽ. Hinc dicit.l.ꝙ nemo põt iĩuito indice cãm ꝓtelare:ut.d.l.ꝓperãdũ.Et alia.l. dicit ꝙ ſẽꝑ dilationũ mã eſt ãputanda. C. ð tẽ po.app.l.ij.in.pᷣn.Cauenõð tñ eſt iudici ſᷣm In no.nec ſi diminuat ꝙ oĩo ius ꝑtis ꝑeat q̃ ð iux ſuo nullatenꝰ.j.tã bꝛcuẽ dilatõʒ docẽ põt. Ad boc nide bonũ tex.in cle.ſepe de vᷣ.ſign.q̃ dicit hoc pᷣcauendũ et in ſũmarijs.Eſt ẽt ð mte In no. ꝙ ꝑs q̃ nõ ↄſenſit in terminũ dʒ hẽe dilatio nes ulteriores ꝙᷓ actor qͥ ↄſenſit. Yaterur tamẽ ꝙ dilatões date illi reo ꝓderunt ẽt actori ut.j. eaſdem poſſit de iure ſuo docẽ:ut in.l.petendũ C. de iẽpo.i ĩte.uũqᷓ; tñ ultra terminũ iudex ꝓ cedet nec dabit dilatões niſi hoc ꝓcedat ð ↄlſẽ ſu ꝑtiũ ut dixi in pcedenti mẽbro ꝙ nõ.Sed q̃ᷓ ro iuxta predicta pone ꝙ de conſenſu ꝑtium ꝛe ſcꝛiptũ fuit ĩpetꝛatũ ⁊ duplicatũ ⁊ tꝛaditũ utꝛiqʒ ꝑti.reus aũt malicioſe pᷣueniens pᷣſentauit illud ſtatim iudici:ut ſic tpᷣus illico iĩcipiat cuꝛꝛẽ ĩ piu diciũ actoris nunquid ſtati incipiat cuꝛrẽ an ex pectabitur pᷣſentatio fiẽda ꝑ actorẽ cui icumbit onus ꝓbãdi.So.ſentit Innoc.qꝙ tẽpꝰ ĩcipit la bi a pᷣma pntatione. Fatet᷑ tñ ꝙ ſi de frauð rei oſtiterit eſt alteri ſubueniẽdũ:⁊ ſi tpᷣus totũ flu xit qte ſuã pntationẽ dʒ delegãs ſibi ſubuenire: ar. de in itegꝝ reſti.ex his ⁊.ff. de v. oblig.l.ↄti nuus ⁊. j. e. oblate.⁊ ꝛeꝰex malicia ſua eꝛit ↄden nãdus in expenf:ar.c.ceteꝝ de ꝛeſcrip.ubi acto re ueniente.j.t᷑minũ ↄſentiũt ꝑtes ĩ ꝓrogatõne 2 reſtitutione termini qͥ iã fluxerat:ar.S de off. dele.paſtoralł in fi.m eum. Sed tu dic clarius 2 latiꝰ ꝙ aut ꝛeꝰ pᷣuenit actoꝛẽ in pñtatione non malicioſe nec nimiũ pᷣcuꝛꝛit ⁊ tẽ cunꝛit tẽpꝰa die pñtatõiſ ſue ⁊ ĩputãð ẽ actõi qͥ fuit negligeſ ĩ iuſ ſuũ ꝓſequẽdo:aꝛ.c.oblate.j.e. Muto iñ ſubue niendũ actoꝛi ſi ex ipedimẽto ꝓbabili nõ potuit citiꝰ ↄparẽ.d.c.ex his de reſi.in ĩte.tñ ñ ſuccuꝛ rit᷑ ut iudex delegatꝰpoſſit ꝓcedẽ ultra ᷑minum ex ſe:ſed dʒ ſibi ſuccurri ꝑ legantẽ aut ꝑ uiam ꝓrogatõis fiẽde ꝑtiũ ↄſenſu ut in.d.c.ð caup. Aut reꝰmalicioſe pᷣnenit ⁊ ſi totũ tepꝰeſt lapſũ ãate ↄpitiõem actoris ita ꝙ iudex in nullo ꝓceſ ſit. ].terminũ puto ꝙ nõ poſſit ꝓcedẽ pꝰ minũ et in expen ↄdẽnãdo:ut in.d.c.de cauf. Sed ſi actoꝛ ↄparnit i termio ⁊ allegauit dolũ rei in pnitãdo niſi ↄſenſerit ꝓrogari tminũ poterit ꝑ iudicẽ ↄdẽnari in expenſis:ar.c.fi.? qð ibi nõ. de ꝛeſcrip.⁊ ꝑ delegãtẽ poterit ſubueniri acroꝛi & circa pꝛogationé termini. ¶ Vluo Inno. bic plene tractat qd ſi mandat᷑ iudici:ut. . eertũ tẽ pus cãʒ inſtruat:⁊ extũc inſtructã remittat an te neatur pꝰtminũ remittere ſi cĩm ñ iſtruxit forte ex ðᷣfectu actoris uel rei:dubiũ facit:qꝛ ñ. poteſt ſpecifice adiplere mãdatũ cũ ſibi ñ fuit ↄmiſſũ: ut cãm unde remiteret:ſed inſtructã tũc ãt ðfiẽ qliras. Inno.ur̃ ↄcludẽ ꝙ tenet᷑ ipſã remittẽ ſiẽ pot ⁊ dʒ citari ꝑtes ut ↄpareãt coꝛã iudice dele gãte:qꝛ lſʒ h̊ cõcurrũt duo mãdata unũ ð inſtru endo ⁊ aliud de remiſſione:tñ ex quo iudex nõ põt pᷣmũ tenet᷑ exequi ſaltẽ ſm facit ꝙ nõ.gloſ. in. c.ↄſtitutus de reſcrip.¶lhi plʒ hec ↄcluſio 7 allego ꝓ ea tex.in.c.piſanis de reſti.ſpo.facit c.cũ dilecti ð do.æ ↄtu. Aide qð nõ. Inno in. .Cc.fi.de accuſa.et hec ſufficiant. Eruenit. Caſus cõuẽtꝰ ſupeꝛ iniuria clerici uel ſuꝑ adulterio appellare põt:niſi ſit notori us.h. d. cũ.c.ſeq.cõis diuiſio.fa ibi fraternitati 6.ex princi.iuncto fi.ꝙ incidens in excõi onẽ ex ꝑcuſſione clerici nõ abſoluitur niſi a papa quis leſio ĩ ꝑſonã ↄtigerit ſiñ uulneratõe hB dico notandũ ad limitationẽ eoꝝ qᷓ notãtur ĩ c.pꝑuenit ð ſen.ex.ubi ſʒ cõeʒ lec.hẽt᷑:ꝙ ſi iniu ria fuit leuis abſoluit epus.h̊ hẽs ꝙ oĩs iniuria ſine uulneratõe dr̃ leuis:q g dicat leuiſ uł atrox ne Tet a Ae uel mediocris.dic ut hẽt᷑ iſti.de iniu.S. atrox. ex circũſtãtijs eĩ æ qualitate ꝑſonaꝝ h̊ dephẽdi tur ¶ Hõ fo q; ꝑcutiens clericũ iĩcidit ipo feo in excõicationem maiorẽ. AUñ non ſolũ ẽ pᷣuatꝰ ꝑticipatione ſacramẽtoꝝ:ſʒ ẽt cõione fideliũ.ut pʒ ibi cautiꝰ enitari ⁊c.lʒʒ alið ſenſerit Gꝛanus 2 minus ben in.S. euideter:xi.q.iij.? ibi bona glo.i vV. ab igreſſu Itẽ nõ.ar. opti.ꝙ iudex nõ deferẽs appellationi ab iterlocutoria:ſʒ ꝓcedeſ ad ulteriora nõ põt pᷣfigere t᷑minũ appellati ad appellationem ꝓſequeẽdam.̊ ãgumẽtũ colligo: qꝛ in pᷣnꝰ:ubi papa dicit appellationẽ ꝛcipiedaʒ mãdat terminũ pᷣfigi. In fine autẽ ubi diẽ appł lationẽ nõ recipiẽdã.nullã facit mentionem ð p fixiõe teꝛmini:⁊ ſic optime facit iſte tex.ꝓ dicto Inno. i. c. fi. de accu. ubi h̊ tenʒ dixi ĩ.c.ꝑſonas õ.e.¶ Vltio nõ bonũ remediũ ↄpeſcendi lai cos ⁊ inducendi eos ad ſatiſfactiõem ꝓ ũiuria pſonali illata clerico ut iudex eccleſiaſticus ad q̃ relã clerici leſi denũciet illũ malefactorẽ excõica tũ ⁊ ↄpellat populũ ad illũ euitãdum: ⁊ dico ꝙ; optima erit cautela ut iudex tpᷣre denũciationis excõicet oẽs qͥ ſecũ cõicauerint ãte abſolutionẽ. HNã nimore maioris excõicatiõis euitabitur ab oĩbꝰ ubi hodie cõit᷑ nõ euitat᷑:qꝛ coicantes non incurrũt niſi minorẽ.Et qꝙ poſſit talis ſñia fer ri nide Jo. and.in. c. ſtatutũ de ſen. exc.li.vi.in nouella:lʒ tex.ibi nõ bñ põderatꝰ uideat᷑ prima frõte uelle ↄriũ.Sed circa pꝛedicta ⁊ ciꝛca tex. . moueo talẽ.q. Noõquid iudex eccleſiaſticus poſ ſit denũciare illũ ꝑcuſſoꝛem excõicatuʒ eo mini me uocato nec aliter prius declarato ꝙ incidit in ſniam iuris.dic ꝙ ubi exceſſus non eſt noto rius dʒ iudex illũ priꝰ uocare ⁊ recipeꝛe eo pnte 2 4 e ernelee . 2 rIoitn Alaus ſeraig- 4 P n*. aris ursp Paſir⸗ & g Er ie d. i&. Ozela⸗ C H‿‿αααer pꝛobatiões ſuper tacto ⁊ poſiea ↄſtito de facto declarare illũ incidiſſe in ſñiam iuris. Hoc pꝛo bat pꝰ nõbilit in. c. cum ſm leges de heꝛe.li.Vi⸗ ubi pʒ ꝙ ſi allegat quẽ incidiſſe in ſñiam iuris nõ debet iudex pꝛius ꝓcedeꝛe ad executione ꝙ declarauerit illũ incidiſſe in ſñiam iuris. Ad ið bonꝰ tex. de iure ciuili: y nõ ita clarꝰ ĩ...eiꝰ qui delatoꝛẽ. ff. de iure fiſ.? ibi peꝛ Bar.⁊ ꝙ debe at uocare reum quo ad mãʒ excõicatiõis: uide bonam glo. iuncto textu in cle. preſenti ð cenſie 2Z in cle.i.de penis ĩ vbo ↄmode ⁊ in cle.ij.eo. ti. ĩ nerbo ↄſtiterit ⁊ i.c.ſacro ĩ vbo ↄſtiterit 5 ſen. excõi. Ab hac tñ declaratõe põt appellari qꝛ lʒ nõ poſſit appellari a pena iuris: ut in. c. qꝛ J. e. 7.l.ſi/qᷓ Pena.y f. de uer.ſig. põt tñ appellaꝛi a ſnia iudicis declarãtis illũ incidiſſe in penam iuris:qꝛ illa declaratio ẽ ſnia hõis ⁊ ñ iuris:ad boc uide gloſã nõbilẽ in. c. cupiẽtes.. ꝙ ſi per xx.i uerbo pᷣuatos de elec.li.vi.quã ſẽꝑ tenebil mẽti:⁊ ſi nõ appellat᷑:tunc dʒ ꝓcedere iudex ad denũciarionẽ ⁊ nõ pꝛius ut hic ꝗr̃. Si vo exceſ ſus ẽ notoꝛiꝰ:tũc ñ oʒ ꝙ bec ſolẽnitas adbibea tur:ſʒ põt eũ denũciare:⁊ facere artiꝰ eũ euitaꝛi modo pᷣdicto: ut eſt tex. bic quẽ nõ. appellatiõe nõ obſtãte:qꝛ notonꝰ criminoſus nõ audi ap pellãs: facit dictũ Inno.i.c.ex parte.el.i.de v. ſig. ubi dꝛ ꝙ in notoꝛijs nõ requirit᷑ ꝓpꝛie ſñia ſed fit quedã iuris executio:facit qð le.⁊ nõ.i.l. ictꝰ fuſtiũ.ff.de his qui nõ.ifa.⁊.c. qm de filjs pᷣſby. ubi tex. nõ.⁊ mẽti ſẽꝑ tenẽdꝰ dicit ꝙ iſta notoꝛia nõ ſunt i iudicio adducẽda. limita tam m qð nõ.i.c.nr̃a de choa.cle.⁊ mu.ubi dixi:= 2 pᷣmiſſaʒ ↄcluſionẽ aperte iʒ boſti.? Jo. an. in c.rephẽſibilis.j.e.⁊ ibi ur tex.ᷣm unũ ĩtellectũ quẽ ponit ibi Hoſti.¶ Opp.ultio tex.ut.n. ꝙ; appellatio nũꝙᷓ; hbabeat ipedire denũciatiõeʒ excõicationis ꝑ.c.paſtoꝛalis.j.e.qꝛ denunciatio nõ ligat: ⁊ ideo nil noui facit iudex ¶ So. dico Zriũ ꝓcedere qñ ↄſtat de excõicatione:⁊ ſequit̃ ab ea appellatio: ut cãʒ deuoluat ad ſuꝑioꝛc.ta lis eni appellatio nõ ipedit denũciationẽ futurã qꝛ ex quo nõ ſuſpedit excõicationẽ pꝛiꝰ latã nõ põt ſuſpẽdẽ denũciationẽ:qꝛ illa necario ſequit excõicationẽ pᷣcedẽtẽ.ſi eni eſt excõicatus:gꝰ dʒ uitari: Sed h̊ loquimur qñ reuocabaĩ̃ in dubiũ utrũ incidifſet in excõicationẽ quo caſu appella tio dʒ admitti ne iſte ſine cã ifametur ⁊z ab alijs iniuſte uitet. ¶ Mltio nõbis ex fi. e ibi donec paſſus iniuriã ⁊cſꝙ percutiẽs clericũ non debet abſolui ꝑ ſuperioꝛẽ donec ſatiſfacerit leſo: facit .c.parochianos.j.ð ſen.excõi.ubi uide tex.cum gl:⁊ iõ curia romana fuat qñ aliquẽ mãdat ab ſolui ut pꝛiꝰ ſatiſfaciat leſo:æ credo idubitanter illum leſum uocãdũ ſuꝑ ſatiſfactione ſua. ⁊ hoc cſt aperte de mẽete glo.in.c.parochianos pᷣalle. quã nõbis ẽt ubi tractabit᷑ coꝛã quo iudice eſti mabitur bec iniuria. Mico. ab. jx Sumatum eſt. 5. ca. Onſuluit. .⁊2 fa ꝑs ibi con lultationi. 6. ar. ex tex. ꝙ iudex ¶ De appellationibus. ercleſiallicus poreſt procedere Z hicos acuſte ria ↄmittctes: ʒ nõ agatur pncipſi ad ſepatd thori: ſʒ ad nindictaʒ: æ hoc qꝛ adulteri P15 Ia oc qꝛ adulteri dictur ſacrilegi. C. de adul.l.qᷓuis in fi. euʒ miimoniß̃ ſit magnũ ſacramẽtũ in eccleſia dei: ut de “D debitũ: æ hoc tene quicq̃d ſenſeri Do iga. fi fe „ li 5 1 An. in. c. l. de fo. Ppæ. li. vj. ubi dixit ꝙ adulterium eſt fo. eccleſie dutaxat quando agituꝛ ad ſepaꝛati nẽ thori: ſed ꝓ dicto meo uide alium tex.i M bñndicto.xxxij.q.i.⁊ in.c.i.? qd ibi giri de ag e . qð ibi dixi de offi. Oꝛ. 7 in. c. cñ ſit de fo. ↄpe. ubi plenius dixi poſt d 1 nõ eſſe de facili pcedenduʒ ſupe⸗ aliquo tãq; notoꝛio: qꝛ multa dicunt notoꝛia q oꝛia ꝗᷓ non ſunt:⁊ ad hoc quoticdie alle. = . gatur hec ra. Ex quo infeꝛo ad unuʒ nõbile dictũ e ſi regi iciu ꝙ ſi teſtis ſumptꝛ dicit factum eſſe notoriũ: : atr canſã non reddit etiam nõ ĩterrogatus a indice ñ pꝛobat: qꝛ notoriũ de facili nõ ↄpꝛebendit ſeniu corpis ſed iudicio boni intellectus adeo et piti niin bant an ⁊ qñ factum dicatur notonũ. Uñ alibi dgixit gl. nõbilis de notoꝛio loqmur: 2 qd ſit no torium ignoramus.ij.q.i.mamifeſta ⁊ p pdiciis uide bonã theoricã Inno. in. c. cuʒ cam ð teſi. 2 Har. in tractatu de teſti. ubi dicũt no ualex dictũ teſtis qñ deponit ſuꝑ eo: qð pcipimm iudi cio intellectus ⁊æ non cũ modico diſcuꝛſu ſi non reddit cãm dicti ſui:lʒ de cã nõ fueꝛit iterrogatꝰ 2z ꝛ2em hꝰdicti dixi in.d.c.cuʒ cãm.ubi nide:ſa cit ẽt qð nõt Bar. de teſte deponẽte ſup fama in.l. de minore.I. tormenta.ff. de qè. ? hoc no. qꝛ ſepe accidit:⁊ uide qð dixi in.d.c.c(ũ cauſaʒ. Mõ ʒ·. ex tex. iudicẽ nõ debeꝛe obmincre p ceſſũ fiendũ ſuper notoꝛio ꝓpteꝛ hec vba gene ralia multa dicuntnr notoria ?c. Oi ellh cers eſt non dʒ de hoc cnrare. ¶ Ultimo oppo. tex.ur̃ eniʒ ꝙ hodie nil oꝑeni:qꝛ aut quis gra uatuꝛ: æ ſemꝑ põt appellaꝛe ſiue factum ſit noto riũ ſiue non:aut non grauatur ⁊ non pot appel laꝛe:ut in.c.ut debitus.j.e. So. Inno. falet 9 rium:ſed HMoſti. dicit ꝙ ubi crimẽ eſt notoꝛi non põt de facili quis gꝛauaꝛi niſi iudex excedt ꝛet modũ.s. c.iij. de offi.oꝛdi.j Jo. an. dict ꝗ iura nõ intendunt ꝙ notoꝛiꝰ appellatione 0 euitet coꝝectionẽ cꝛiminis: qꝛ illud non cõmiſi qð facit occultus. Ego ꝛñdeo for mali ſaluãdo hoc. c. ? ſilia iuraſq in facto occulto admimimmr quis appellans a diffiuitiua quatũcũq; cnuſamn nõ exprimat appelãdi: qꝛ ſaltẽ bʒ ſoc ilud no probatuʒ probabo ⁊c. Nec reguralicr cogliu qᷓs in appellanone a diffinitiua apᷣnere cm pellandi. ff. ..i. in fi. cum ſequen no. in. ccn eccleſia.j.e. Sʒ in facto notonio non audieĩ i pellas a diffinitiua cã legitis obluſcate nner 3 non expꝛeſſa: ut in. c. romana. . ſl il o ir. tiam. j. e. li. Vi. ⁊ in hoc caſu intelligo banen e⸗ ? ſimilia iura que faciunt differentiã inter lis rium ? occultum: e uide Inno. in. c.paſto alis. .cF. pꝛeterea ð offi. dele. Ex cui⸗ diens diet i Ils es . ins pr r. bilẽ cocluſionem Pubiennch er ppelana pallationẽ nũqᷓ iudex lenet d X. n ue en ͤfith zes bic pplno d papa:t bic ppln . ridedo auid iunss i decrellan uſtrigit nires rols uare fuit nen gel be⸗ re ilu enmalo nmul lino non rlatimena opchuno. Dvclano el ir riwinis all n grun en if un nimn ai c iniimn uſtm lcux iten rgoolceme umn cnuſc; ria fi ir aui Ace un inli f eubi di ye⸗ cercidunniniamiten indicis 1 Pinann o ntwmen (iet ti cin u. Cns et Ppa Gnoraraie ſlätia pofla relenrii fabz enim iapyelart locum illad unlgare dan non ppamm po⸗ non oppolitum opponi. , but.C.detenn app. ? i.c.cun NYoines geſfce ſtn. Jo ce iiqvitate iucſces 2 Pungitinpotgppeſant cm paicam u poarmin iund' prial . ca bindciſteletni gie ndir. 5 e menin No. .cn dehi ( Qlcro niqnd gpe ſit iterponidi inpfſin indics. Glo Lit ar.cg nſeſt ge neceſſiate gr gnis gehet alasaben cPtalis gppeſano ieerpoſitz elig glegit meg facto icicis ag on tenchit rcdicatio oſt gen gpeſ i: boc i cinmlcoh an⸗ Innlcioſe non figt. en 1 ue opi. recedere dicis ho⸗ iden ea tionen per cant debie⸗ iſtel 0. gn. dlicit hogea nn iulb iul Grncunn emhor ſeparatim Oppellare 8 zi Neenutin de, ſig ing d,N ünr in p iconen, nt dun uino l.ni obſti 6 iinn an icisi iucicho hi uiaed a icitie ni i di aſtſoliie dken e ithann rnininn aiklei, Ndge. ANeſtiſaſte dmni enni IMonc hint Brnnmm eri i dinin ni nisgfammn io mli ehm imlemms tnci oli diuſtr. umrcindin liß rci fotimg tvmb Mnichy irdc in ahrnic ſa go o Brn de ſronir iy imn al de mmore rrenmn de oe bci, lce uddrt de ddnindciaſdg. V; an diiNrrnnt õ HaWuRdcmNNNNNNDhhen Arm N de NNN. (Vamohn c r ani wale Mornng mcli, umt on a Meheiuimmntr ni ioe wn M don gunm li uitNdiK . un umſel Doh ng imeti, 6 Nbcl ais gnt iſbin i s i ecſionhe nolisti ofid dumimg n Pone üninis grin n. — cinſeeant alinkecpollt⸗ ian auati dam eſc, n ndmrinug, ſeu gfelitin lin lle ., xhʒ Ain⸗ ,ve— fren⸗ N yedlan- pP nA ℳ. De appcllationibus niſi cã legitima in ea exprimatur: ? ita limita iu ꝛa que dicũt ꝙ i appellatõe a diffimnitiua non eſt neceſſe cãm expᷣmẽ: facit ꝙ le.⁊ nõ.i.c.ꝙ ad cõ ſulationẽ de ſen.⁊ re iudi. 4 B aſus hoc. c. Bg S eſtu m. ſũmatum ẽ. S. .c.mem'mꝰ ⁊ dic ut ibi cõis diuiſio fa ibi tue. Mõ pᷣmo ꝙ ꝑ appellatõeʒ interpoſitam ex iudicium non tenet aduerſarius ire uł mitter nũtium ad iudicẽ ad quẽ ꝙ dixi poſt glo in. c. cum ſit romana. S.e.h̊ limita niſi in caſibꝰ i qͥbꝰ citatio fit a iure ut ĩ. c.i.de ele.li.vj.⁊ in cle cj .c.ti. ? ĩ.c.cordi.de appel.li.vi.cum ſi. NMõ. n ußo ꝙ ubicũqʒ; ius aliqͥd ſtatuit cãʒ nõ expᷣmens ſi poſſumꝰ ↄiecturare rõeʒ nãlem illiꝰ diſpoſitio nis debemꝰad limites illiꝰrõis ſeu cauſe diſpoſi tionẽ generalẽ ꝛeſtꝛigẽ ⁊ illã diſpõem ſeꝛuaꝛe ut ꝛatio nãlis interpᷣtata militet: ad h̊ nõ. dẽm. Cy. ⁊. Hil.i. l.ñ dubium. C. de leg. ? in.:. ſcire. o. F. ſufficit. ff. ð exeu. tu ⁊æ ibi bo. tex.facit.c.ſcðᷣo requiris.in fi.j.eo. Nã i.c.memimꝰ.s.e.ſimplr erat ſtatutũ ð nõ ꝓcedẽdo ↄtra tales itinerãtei ad papã:⁊ hic papa nõ diſponẽdo de nono ſed rñdedo quid iuris illã decretalem ꝛeſtrigit ad li mites rõis quare fuit inducta appellatio et qua re illa decretalis emanauit. Witimo nota qua re fuit inuenra appellatio. Appellatio enim fuit principalis cauſa ur grauamen inflictum re paret᷑:non aũt ad depᷣmedam iuſticiam alicuiꝰ: debemꝰergo ↄſideꝛaꝛe naturã cuiuſqʒ rei er ſin eã ꝛe ipa uti. Uide text.in.l.i.ff.e.ubi dꝛ ꝙ ad coercẽdam iniquitatem iudicis ⁊ ipitiam coꝛri gen dã fuit appellatio itroducra. ¶ A ſde ⁊ teꝛ tiã cãm ut.ſ. captus.ex ꝓpᷣa ignorãtia in pᷣma ĩ ſtãtia poſſit releuari ĩ fa hʒ enim i appellatione locum illud uulgare dẽmn non ꝓbatum ꝓbabo. non oppoſitum opponã. l. ꝑ hac. C. de tempoꝛ. app. ? i.c. cum Yoãnes de fide iſtꝛu. Joõ ceſſate iiquitate iudicis ⁊ eiꝰ imꝑitia põt appellari ꝓpt cãm pᷣ dictam ut ꝓbatuꝛ in iuꝛibꝰ ꝓxi.all Et ciꝛ ca huiꝰ.c.ĩtellectũ dic ut dixi.õ e. memimꝰ ⁊ ut nõ. j. e. ut debitꝰ ¶ Quero nüquid appellatio lit iterponẽda in pntia iudicis. Glo.i.hic colli git ar. ꝙ n eſt de neceſſitate:qꝛ quis debet appł lare cũ ſcit ſe eſſe grauatum ij.q.vi.biduuʒ. Ex qua gloſ.nõ.ꝙ talis appellatio iterpoſita in iu dicis abſẽtia ꝓtegit me a ſacto iudicis adeo ꝙ non tenebit excoicatio poſt talem appellationem latã ⁊ hoc uerũ dũmõ malicioſe non fiat. Sed in fi.glo.uẽ ab hac opi. recedere dicẽs hodie ñ ualeꝛe talem appellationem per. c. ut debitꝰ.z.c. eũ ſpẽali.J.eo. Jo.an. dicit ꝙ hodie qui a plu ribus iudicibꝰ uult appellare põt corã ipſis uel maiori parte ipſoꝝ ſeparatim appellare ⁊ ſeꝑati apoſtolos peteꝛ:utxin cle.ſi a iudicib.e.ti.Ho ſti.uꝛ inclinaꝛe in pᷣmã opionẽ glo.dicens ꝙ iu ra alłata in ultia opi.ñ obſtãt.loquũtuꝛ.n.ð ap pellatõibꝰfactis ĩ iudicio.hic aũt ðᷣ illo qͥ appel lat e iudiciũ ⁊ iter arripuit ꝓſequẽdi:⁊ in boc ẽt caſu ſolũ iter arꝛepiũ bona fide excuſaꝛet.ſᷣm eum loauit Moſtiẽ. nimis generalr æz ſuccinte. A duerte tu latius. Mã Yan. in. c. dilecto.j. Cc.ſentit prim opi.ſ.ꝙ appellatio ſea ẽr i abſẽ tia iudicis a quo eximit appllãtẽ a iuriſditione ipius iudicis: ar.j.e.paſtoralis ⁊=.ij .q.vj. biduũ Ded idem Inn . in. c. iuſtus. .e. tenet ultimã. ſ. appellationem non ualere in abſentia factam: ſi poteſt hr̃i iudicis copia:niſi iuſtus metꝰ excuſet et uide bonã glo.in.c.appellatio.j.e.li.vi.Que ↄcludit appellandũ in pntia iudicis:niſi ex iuſto metu. d. c. ſi iuſtus: æ H puto vius ꝑ illũ tex. et ꝑ d.c. apoellatio ⁊.ij.q.vi.biduũ. Ni ut ibi pʒ ſi hr̃i poteſt copia iudicis a quo corã eo ẽ iterpo nenda appellatõ: alias aũt corã iudice ad quẽ. Et ſi neutrius copiã hr̃e poteſt. appellare dʒ co rã publiciſ ꝑſonis in.d. S. biduũ.nõ. glo.in cle. i. in voo maioꝛi.e. ti. ? vr̃ h̊ ibi aꝑtiſſime ꝓbaꝛi et in...i. ꝗ.ſi q ipſiꝰ.fl qn appel.ſit:et uide ibi glo ¶ Iem aduerte ꝙꝙ lʒz requiratur in appella tione pñtia iudicis ſi hr̃i põt.nõ tñ ſic requiꝛit pntia appellati:ſed ſufficit ꝙ fiat ſibi intimario ut in.d.cle.i.in fi.⁊ in cle.cam qʒ de elec. ¶ clude tñ mã; ſit: ꝙ aut appellat᷑ a indice:et tunc ſemg eſt appellan quʒ in ſui pñtia ſi hr̃i pot ſiue appellet᷑ in iudicio ſiue ex: ut in iuribꝰ pᷣal.æ in c. cõdi.e.ti.li.Vi.Si appellat᷑ ab alio er iudiciũ ſatiſ eſt ꝙ fiat illi itimatio ſm diſpõeʒ cle.cãmqʒ de elec.et hoc qñ appellatio deuoluit cãʒ ad ſu ꝑiorẽ:ut in caſu.c.i.de elec.li. vi.iuncta.d.cle. cam. Si vo qs appellat gnãliter a grauamine 2 certã ꝑſonã fua. c.bone.j. e. et ð hac mã: uide plene ꝑ οσ u.qi. d. cle. cim 7 ꝑ Soec. e. ti. J.qualiter. v.itẽ cautiꝰ ⁊ ſequenti plemſſume ꝑ Lapũ alleg atõe.xl.qui ĩter cetera quo ad mãm noſtrã dixit fingẽdo pede: ꝙ lʒ appellatio ex iu ſta cã iuterponat᷑ in abntia iudicis:tũ no ꝓtegit appellantẽ donec fuerit intimata iudici:⁊ cũ inti matione petiti apoſtoli ubi peti debet. YFatetur tn ꝓꝙ ſi nõ intimet᷑ nõ uiciat appellatio et ſi ſine cã fiat in abntia:ſed iudex põt pꝛocedere donec fiat ſibi intimatio ⁊ ualebit ꝓceſſus dũmõ at ſit rationabił.dicit tũ quo ad uullitatẽ ꝓceſſus ſuf ficere ꝙ appellatio ſit intimata ꝑti:qꝛ dolꝰ ꝑtis ꝓcedẽetis corã putatiuo iudice ignorãte ipedim tũ fac nullũ ꝓceſſũ quo ad ↄmodũ ꝑtis agitatũ ad qð facit qð i ſili de litigatore corã excõicato ſcient᷑ nõ. JYo. cal.i.c. ad ꝓbãdũ ðᷣ re iu.?æ Jo. an.in.c.dilectꝰ.ij.ð pᷣben.⁊ ſic dicit debeꝛe intel ligi.c.ſi duobꝰ.S. ę.⁊ hec dicra refeꝛt ⁊ ſeqĩ dns an. in. d. c. fi. . e. Limitat tñ h̊ uluimũ dictũ quo ad ꝓceſſuʒ ad ↄmodũ ꝑtis.nã quo ad ꝓceſſuʒ ↄtũacie punitiuũ ꝑꝑ ↄteptũ iudicis putat ſciam ptis ni obeſſe ꝑ d.c.ſi duobus Aduerte dili genter ad pᷣdicta nã poſſãt elici tres ↄcluſiones norůe ſi ſůt ve. Prima ꝙ appellatio ĩ abntia iudicis ẽt ex iuſta cã ſit iterpoſita ñ ꝓtegit appł lantẽ a iuriſditione iudiciſ a quo donec ſibi fue rit intiata appellatio. Scða ↄcluſio:qꝛ ualet ap pellatio in abñtia iudicis ẽt ſi ſine cã rõabili ſit inteꝛpoſita:ſed ni hʒ ante intimationẽ imnualidaẽ a 5 — . — W rne) r, af, een ade ms aeſfen‚ſ iudicis ꝓceſſum. Tertia ↄcluſio q ſcia Pels de appellatõe aduerſarij iterpoſita i abntia iudici inducit nullitatẽ ꝓceſſus ſaltem quo ad ſui com modũ.¶ Eirca pᷣmã ↄcluſionẽ ego allego tex. iñcta glo.ĩ bo obtẽta.j.c.cũ pati:ubi aliquid tãgã. Itẽ optie facit. d. c. ſi duobus: ubi pʒ p ſi iudex ignoꝛat appellationẽ iterpoſit 4 ſuꝑio rem tenet ꝓceſſus:ergo idẽ dicendũ anñ ignorat ab eo fuiſſe appellatũ: æ facit qð ibi dixi ſed in dqubio hec pꝛocedũt qñ ſine cã rõnabili fuit ap pellatũ in abñtia iudicis: æ ſic detendi poteſt fa ↄcluſio. Sed qñ ex rõnabili cã fuit ſic inteꝛpoſi ta ſumꝰ eỹ caſũ.c.ſi duobꝰ.nã ibi rõe ↄtumacie nalet ꝓceſſus: ſed in caſu nr̃o nulla repit cõtũa cia uel culpa in appellatione qre nõ itimauit in dici. Añ ꝓpi rõnabilitatẽ cãe ſubſiſtẽtis debet ꝑinde ualẽ ac ſi fuiſſet iterpoſita ĩ pſeria iudicis al nõ eſſet ſufficieter ꝓuiſũ ꝓpĩ ꝓbabilẽ meruʒ ijuditis cuiꝰ Sriũ inuit tex.j.c.fi.qͥ ẽ tex. nõbilis ad hãc mãʒ: ⁊? ſic põt ĩtelligi Inno. in. d. c. dile ctus:ubi hoc tenuit. d idẽ facit in ar. c.i. de ↄceſ. pbẽ.li.vi.ubi pʒ ꝙ excõicatio lata ab ignoꝛũte pꝛiuilegiũ illiꝰ quẽ excõicat non nalet: quo ad tertiã ↄcluſionẽ ñ puro ꝙ ꝓceſſus ſit nk lus ꝓpt᷑ ſciẽtiã ꝑtis.ex quo appellatio fuit inter poſita ĩ abſentia ſine rationali cã: qꝛ cũ talis ap pellatio nõ ualuit nõ qʒ eum defẽdẽ: ut. s. dixi. Itẽ pᷣſuppoſita ualiditate pot eſſe ꝙ ille renun ciauerit ex quo citatꝰ ꝑ iudicẽ a quo non cõꝑet 2 ꝑs aduerſa reperit᷑ in dolo:qꝛ non tenet iura tis aduerſe allłaꝛe: ut plene dixi ĩ. d. c.ſi duobꝰ: n gl. fi. i fine itellige finẽ glo. ꝙ ipſo facto u malicia ꝓbata qn.iſ.arripuit itcr pꝰnoticiã lit teꝛaꝝ qð expſius uoluit Jo. an. æ ſatis ꝓbat᷑ ꝑ tex.nã papa ſe fũdat dũtaxat ſupeꝛ facto nãrato 2 ex facto pᷣſumit᷑ fraus ſimile ĩ.c.ij. de renunc. li. vi.facit.l.dolũ.C.de do.Dolus enĩ ꝓbatuꝛ ex cõiecturis:nec põt alit᷑ pꝛobari dictis inribꝰ. OSpreſentiam. Ealce⸗ tus pendẽte cognitione appellationis abſolui poteſi ad cautelam:⁊ ſi apparet euʒ legi time appellaſſe nõ punitur ꝓ eo ꝙ iĩterĩ celebra uit diuia. el ſũma alit᷑ ⁊ ſic.Si pꝰ appellatiõʒ excõicatus celebrat diuina nõ incurrit aliquam irregłaritatẽ: nec ex eo uenit puniẽdus ſi cõſtat appellationẽ fuiſſe legitimã. Et pꝰ ponit datio nẽ audiroꝝ. fo actũ ipſoꝝ:ibi ꝗͥ tertio pꝛicipalẽ diffinitionẽ.ibi ideoqʒ 5. p ρ excõicatus poſt appellationẽ nõ tenet᷑ deſiſtere a diuinis of ficijs:qꝛ talis excõicatio nulla eſt: ut ĩ.c.ꝑ tuas j. de ſen. exc. Alij tñ tenent᷑ eñ nitare im Inn. qð tam non eſt ſimplicit᷑ uerũ. An dic ut hodie hẽs tex.in.c.ſolet de ſen.exc.li.vi. ubi dicit᷑ ꝙ in iudicijs pendente cognitione nullitatis dʒ ni „ tari:ſed e? iudiciũ non:ẽt in actibꝰ ſpñalibus. Nõ.fo ar.ꝙ iudex delegatꝰ põt facere quem abſolui ad cautelã. De h tam eſt enbiũ:uide ꝑ glo.i. d.c.ſolet ⁊ ad hunc tex. Gndet̃ euitando ↄriũ ꝙ auditores in curia dati hnñt ordinariaʒ ¶ De appellationibus: iuꝛiſditionem.qð tñ ab oĩbus non admittit: ſeq uide gl. doc. in cle. auditor de ꝛelcrip. Aibi plʒ pᷣmũ dictũ ut delegatus poſſit: qꝛ I boc ſpe cifice libi non ſit iniunctu:cum eſt de oneyris e gocio pᷣncipali: pꝛo hoc bonus tex. in.c. pruden tiã. J. fi. de offi. dele. ⁊ in ſili facit t . ex. in. c. ĩ cqn iuncta glo.de elec.ubi datus ad eligendũ dene poſſulare. Mico. abb. Bm teneamur. Auls. . Si ap pellãs tuꝛbat in poſſeſſione ſuꝑ qᷓ fuit appellatũ iudex a quo pot illa, poſſeſſionej ſbi reformare appellatioe in ſuo ſiatu ꝑmanete. h. ꝗJ. Im coeʒ intellectũ cõis diuiſio. a ibi prudè Lie Hõ P ibiiſcðʒ cõem intellectũ:de quo in feꝛo unũ dictũ miꝛabile ꝙᷓ in tedentibus in faci liorem exitum cauſe appellationis iuiidiuo in dicis a quo ñ eſt ſuſpenſa dummodo abſiineat a cognitione cãe appellationis. VUn poreſt pꝛo hibeꝛe attentãda de facto ⁊ attentata ꝛcuocaꝛ: 2 uide ad hoc tex.⁊ glo.nõbilẽ in. c.ij. de ma. pc to inteꝛdictuʒ eccle. ubi iudex a quo pcipit ꝑ tibus ne appellatione duꝛante ſuꝑ miimonio ⸗ hant de nouo mꝛimoniũ facit.c ꝗ fꝛole ⁊ qð ibi nõ.j. eo. ⁊ dicam ibi “ 0 2 appellis adeũdo iudicem a quo nõ ſuꝑ appellatoe inter poſita:ſed ſuper inouatõe pꝰ appellatõ ñ vr re nunciare appellationi ſue: Ad idem uide bon glo. in. c. ſi a iudice.e.ti. li. Vi.? qð nõ.in. cij ð cO qui mit. in poſſ. HHBlo. i. ur̃ ponere unum ſile in fᷣuo qui poteſt agere ut poſſeſſio turbata ab ſente dño reformetur: ut in.l.i.C. ſi ꝑ ui uł eno mo. Sed hᷣ ſile eſt multum a ꝛcmotis ? ex ſuper uacuo ponitur hic: qꝛ ĩ nullo ↄfert ad itelleduz .c. Et foꝛte gl. hoc noluit in iſto ſili:qꝛ ſ fuus acgłaꝛiteꝛ ñ poteſt eſſe in iudicio:ut in.l.ut ceꝛul .ff. de iudi. æ tñ iuteruenire põt ꝓ recuperatoe poſſeſſionis:ita ⁊ iudex a quo pot in bis caſib ſpalibus ⁊ fauorabilibus ſuam imꝛiſdinone exer cere:ſed de hoc dic ut ſiati dicaʒ cũ glo. ſeq Et aduerte:qꝛ hec glo.ibi et turbata ur̃ ſentire ꝙ fuus poſſit agẽ abſete dño ẽt iterdicto uni poſ ſidetis ſi turbat᷑ in ea poſſeſſione ꝙ detinet nole dñi. illa tñ lex.i.hᷣ allata hoc nõ dicit:lec loquit ð illo qͥ fuit poſſeſſione pᷣuatus.ᷣcit in hic ibi teneĩ ꝙ ẽt agat ꝓ tuꝛbatiõe uti poſſ. ils Hica 2 ſuꝑ ea nõ: ⁊ ꝑ idẽtitatem rõis ar. .c iſclc. cum dilecta ⁊? qð nõ.in.c.ex parie de cſti.ſpo. Cev. tex. nã ꝑ appellatione; nulla renunct iudicis iuriſditio cum traſferat ad ſupiore ut c. ut debitꝰ. . e. ergo ñ pot poſſeſſione ſni re. So. gl. ij. intꝛat intellectũ. c. ? cie q ule loquitur in delegato ſecus in oꝛdinario: ut 2 illius iuriſdirio ſolũ ſuſpendit ſuꝑ en 8 quo fuit appellatũ. Ex bot colligit geunt⸗ ad tex. ut pꝛocedat i oꝛdinario qui ex iuril R ne gñali quã bʒ poõt ſe ĩiterponere? rece P4 facto attẽtata ꝑ ꝑtes uel alios in Piacels dn lationis ſecus ĩ delegato qui no bz iuri n niſi ſuper illa ci qͥ ẽ ſuſpenſa appellauo dit ſup articulo ſu imne ſttscniͤiſtes g leiit jͤl eclit reſpee arapr ſoröl. Sei het le pe racs ſec no ſaiſfneſt zo er lcſecu tionis iuchcl n let. qitonis indicssd quo, QiIi le ulees n c anhi anlh uii uibubei fuſlin ſ nb ee v cpeſitad lutn, oſolli Et in Hymſe trru Mbiir nmuine ge lul c. ſteiuiboot enhio qunſ obis ſaunn zlc lbeo fad carbo c Cn iniimne deof e Gern let g opanmr ir ebenin. Be ialet apper nooriemen iati tde en teſſn os iſdic de. Ponn Bed goc cdi nidei aoleci ila lec at rde nonit anenan d ludexa avo ſe irommine i aningendo aruia appeſlnionis AOdbipzlee nt gialier pe textſti iominmid yin diegnornt appeſin n obſtumtepoſſtindera gno renoente anr 1n in piuicii appelatiis:g denden ogn appelandis dino ſeñß innominat oneth nicko appelanots Hoc phai al roer iui ui ondimniſucl Geſegin eninguin Pnan ni lili cn nöfut ſedtm ſpendii gatnns ik cog uuſtce Oppelationis ut in cſl giuckce ſ. ti l. lbi luder a quo ciet ppclitan diendam renocationem granmnis:e ſic cin lenr pn⸗A ſcen c ü ceſine. ſ.e ie inn iunſſcinoisi rnocz gace . Mlo:ſtu in uocdo granamin 1 ene lenocando arentatn npͦ Ahif ſicti tuil Reua e elinnnriſium i inrſe Fnu inr e . ie rin 4 ſedalun d Fur hobed A= itteta Ounndtd ari Peknions Vipe berngtien deſotanmmm ick dar ten t go noble ncicen 10 inrnlian ealendi cerrroz Nepelanone duane ſi ninm ben erod niinonii eete ſtietc⸗ aaraenulſ rymt ctio idmna o ſo o ppolorrir õ mnain apalanani ie idn ud hi Jo.ncNa iudi e t.l. r ,αα+2 cn qni nu in hol. Goo ifpotare nunn ,4. Pfmd ni dorct ge n ſoſeſſo unbnet Crdid Wdtnen NNIACANNE e de AmNANNt actd diir Ne Nl Jnuül õ lnſiſn ni olſtche udcommnlut Fde ndd A m Mennikchan) utmm wſeſtans:t igii Prn aldvs t Eurcwiihizfnn bil e ceſel dedoe Ren fii Aun ecnbego mde fons doſt Me nſet dinin t tin cocitt De. dixit ꝙ ſi plures articuli commiſſi teſſent delegato.lʒ fuit appellatũ ĩ uno adbuc remaner iudex in alijs.S.e.ſuper eo. Et circa ĩtellectum capli multũ iſiſtũt doct.ex quoꝝ dictis ego colli go ex ordine ſepiẽ lecturas. Drima ut loquat in ordinario ut.S.dixi.Scða qñ appellans innouauit. Mam h̊ cãu ui renũciaſſe appellatio ni ſue:iõ iudex a quo poterit ſe interponẽ.j.e. an ſit. Hec lec.eſt uera in ſe ſed n ↄgruit litteꝛ: tũ qꝛ Ka loqt qñ in piudiciũ appellãtis fuit ino uatio facta:tũ qꝛ hic ſe impedit iudex appellati one remanęte in ſtata ſuo. Tertia lec.ꝙ ſpolia tio fuit h̊ facta a tertio. Añ teꝛtius ↄuenit᷑ iure oꝛdinario coꝛam iudice a quo:⁊ intellige vtute ſue gñalis iuriſditionis quã bR 2 tertium innouantẽ non ꝓcedit᷑ ꝑ niã attentati: ſed oꝛdie iudiciaꝛio:uide glo.nõbilem in.c.non ſolum.j. eo.lib.vi.Qiid aũt in delegato reſpectu iſtius tertij:uide ꝙ nõ.in.c.i.de offi.dele. Quaa le. ut intelligat̃ qũ filius ſen amicus appellantis il lius noĩe poſſidens fuit ſpoliatꝰ.tũc eĩ ꝑ comꝑi tionẽ iſtius corã iudice a quo ille abñs ñ renũ ciat appellatiõi. Sed hec lec. ꝓcedit reſpectu re nũciatõis ſed nõ ſatiſfacit ↄrio ex defectu iuriſ ditionis iudicis a quo. Quita lec.ꝙ hᷣ ñ loquit᷑ de indice a quo:ſed de aꝛchiepo canthuaꝛienſi. qui habet pᷣuilegium ſuꝑ tuendo iure eoꝛum qͥ appellãt ad ſedem apoſtolicã.Et multum placet Hoſtie.hec lect. lhi ãt minime qꝛ iſtud.c.eſ ſet de indubio ⁊ de nihilo quaſi nobis ſeruiret Gʒ.l.ꝙ labeo.ff.ad carbo.et.c.cũ in iuꝛe de offi. dele. Sexta lect.ꝙ h̊ oꝑatur lit.pẽdentia. Sep tima lec.ꝙ fit ꝓpter notorietatem facti rõe cuiꝰ ceſſat oĩs ſuſpicio.j.e.ꝓpoſuit. Sed doc.cõiteꝛ uidẽt᷑ ãplecti illã lec.ut rõe nonit᷑ attẽtati poſſit iudex a quo ſe irromittẽ n attingendo articuluʒ appellationis.¶.hi plʒ lec.ut gñaliter ꝓcedat text?tã i oꝛdiuaꝛio qᷓ; in ðlegato:ut appellatõne n obſtante poſſit iudex a quo reuocare attenta ta in piudiciũ appellatiõis:lʒ pendeat cognitio appellatiõis dũmõ ſe ñ intromittat pᷣncipłꝛ ð ar ticło appellatõis. Hoc ꝓbat᷑ tali rõe: iuriſditio indicis ordinarij uel delegati nñ extinguitur peꝛ appellationẽ ẽt quo ad illã cãm in q̃ fuit appel latum:ſed tin ſuſpendit᷑ quatenus vſat᷑ cognitio iuſticie appellationis ut in.c.ſi a iudice.j. eodẽ ti. li.Vi.ubi iudex a quo citat appellãtem ad an diendam reuocationem grauamis: ? ſic citatꝰte netur ↄparẽ. Ad idem.c.cũ ceſſante. J.e.ſiẽ gꝰ iudex bʒ exercitiũ iuriſditiõis ĩ ꝛeuocãdo graua mine ꝑ ſe illato:ita in ꝛeuocãdo grauamine illa to ꝑ aliũ ſeu in reuocando attentata in pᷣiudici um appellatõis.nã cũ cã ſit ad eũ redditura ap appellatione ñ iuſtificata inteꝛẽ ſua:ut nihil ino uetu¶ ro hoc ꝙ le.⁊ nõ.in.c.ij.S.e.⁊ in.c. q̃ fronte.j.e.ſʒ unũ intellecrũ. FYacit nõbile dẽʒ Fre. ↄſilio.lxxxvi.ubi dicit ꝙ iudex a quo qui ꝓnũciauit inſtim ñ eſſe feneraticiũ reuocando inhibitoriã factam iudici ſeculari põt pꝰ appclla tionẽ interpoſitã inbibẽ iudici ſeculari ne appel ¶ BGe appeſlationibns latione ĩterpoſita pendente ꝓcedat. Et ꝓ b̊ alle gat tex. iſtũ. NMuto tñ ꝙ ſi delegatus detulit ap pellatõi ꝙ ñ poſſit ãpliꝰ ſe itromittẽ:qꝛ ꝑ appel lationẽ eſt ab eo abdicata in totuʒ iuriſditio: ut in.c.cũ appellationibus.e.ti.li.vi. Secus ĩ oꝛdi nario qꝛ ex gnãli iuriſditõe quã hʒ põt ſe intro mittere in nouiter ortis:⁊ ſᷣm hoc ſaluo diſtinc tionẽ ſeu dꝛiam quã ponit iſta glo. inter ordina riũ ⁊ delegatũ.Simile in.c.ſi quis ↄ clericũ.õẽ. ð fo. ↄpe.⁊ in.c.cũ ſpãli.J.e.iuncto.c. iudex de offi. dele. li. Vj. ½ p Caſus. Geneꝛal ap On ſuluit. pellatio ſi fiat ĩ oĩbꝰ cauſis nõ ualet ſi fiat ĩ una tantum bñ nglet. Vel ſũma ſic. Gcneral æ uaga appellatio reſpectu cuiuſlibet grauamĩs nõ ualet: ſʒ reſtric ta ad certã cãm ſic.Fa ꝑs ibi ſi vo ¶ Nõ.ꝙ re ſpectu uniꝰ grauamis põt qͥs appellare a iudice reſpectu cuiuſlibet grauamis futuri in eadẽ cã: ⁊ ſic vr̃ hic bonꝰ tex.Fᷣm unũ intellectũ pro his que dixi.S.e.ſuꝑ eo:ut appellatio ꝛeſpectu uniꝰ articuli ſuſpẽdat iuriſditionẽ iudicis quo ad to taʒ cãm appellatore alane Bdo⸗ 3 tex. de C.ij.S.e.ubi reprobat᷑ appellatio generał. So. gl. ꝙ hic nalet reſpectu certe cãe:ibi repꝛobatur gnãlis appellatio nõ reſtricta ad certã cãʒ:⁊ dic ꝙ pꝛincipiũ huius.c.ↄcoꝛdat cum illa decre. Secũ Ja vo ꝑs limitat illũ tex.⁊ principium bu ius.c. Oceres tu q̃ eſt diuerſitatis ratio quaꝛe nalet appellatio ꝛeſpectu unius cãe tm:lʒ geneꝛa liter ꝓponat᷑ ? nõ reſpectu cuiuſlibʒ grauamis futuri. Solutio dico ꝙ grauamẽ ẽ imediata cã appellatõis:ut i.c.ſuggeſtuʒ.S.e.⁊.j.e.ut debitꝰ 7. ij q.vj. ad romanã. Et reſpectu cuiuſlibʒ cãe intentade in futuꝝ nõ põt pᷣtendi grauamen de pniti:ergo nec appellatio poteſt ſic interponi:qꝛ ubi deficit cauſa ceſſat effectus:ut i.c:cum ceſſã te.j.e.ſed qñ reſtringitur ad certaʒ cãm:tũc gra uamen p̈ceſſit ſeu pᷣtendit᷑ de pnti in aliquo ar ticulo ⁊ propter ↄtinẽtiaʒ ⁊ ↄnexitatẽ ſeu unita tem cãe ur̃ totam cãm quodamõ ↄngiſſe:nam q̃ gureʒ hoiĩs tetigit torũ hoĩeʒ tetigiſſe uẽ ðᷣ peni. di.i.uulgaris ⁊.l.uulgaris.ff.de fur.merito hec appellatio admitenda eſt ⁊æ ualet reſpectu nnius cãe. Sed an hodie talis appellatio ualeat uł nõ licet reſpectu unius cãe. Glo.iſta in fi.dicit ꝙ ñ per.c.ut debitus.j.e.quia neceſſe eſt ſemꝑ expri mer grauamen. duerte qꝛ glo.ux itellexiſſe tex.iſtum qñ appellatur gnãliter reſpectu nnius cãe nulla appellãdi cã expᷣſſa æ ſentit ꝙ expſſſo grauamine admittitur etiam iſta appellatio. Et boc expᷣſſius ſentit Jo.an.in pꝰ intellecru queʒ dat ad iſtum tex. Dicit enim ꝓcedẽ aliquo gra uamine illato ⁊ appellatiõe expreſſa ſecuta clau ſula generali:ut moris eſt. Ael ſm eum itelliga tur de generali inrerpoſita in cauſis maioribus in quibus nõ eſt neceſſe cãm exprimi.j.eo.ut de bitus in fi. Inno. vVo pꝰ tenuit qð gl. bic ⁊ dicit ꝙ boc.c.ſit correctũ hodie in appellatõe iudicia li. In exiudiciali nero dicit ꝙ ualet appellatio = 1 ₰ - pp“ a- r r Rie ee 1. R . 3 5 ed por 2 orl. X l.be ans” — 2 mr Aun Al. * & α ſ . . 3 en ððð 7 4 Be appellationibus: eriaʒ cerio grauamine non expꝛeſſo dũmodo ali quid fiat uel dicatur grauamẽ timeri poſſe gra namẽ poſtea ſubſequat᷑: alr dicit nõ admittẽdaʒ ẽt eriudicialẽ appellationẽ ꝓpt multas abſurdi tates ꝗᷓ ſequi pnt. Fatet iñ a futuꝛo grauamine criudiciũ appellari poſſe ſic. Appello ne grauel me ſuper tali facto:uel ne quis moleſtet me ſuꝑ tali poſſeſſione: eriã ſi nulla perſona expꝛimatur in illa. lufficit enĩ ꝙ fiat ex pluribꝰ cõiecturis.j·. co. bone ⁊ faciũ ſit ceriũ. Ego reſpectu appella tionis eriundicialis remitto ad nõ.j .eo. coꝛdi.li. vi. in tex. ⁊ glo.⁊ in.d.c.bone:ubi plene diceĩ: = uide qð dixi in.c.cũ ſit ꝛzomana.S.e.⁊ puto ꝙ; quo ad expꝛeſſionẽ cãe nõ ſit dꝛa inteꝛ iudicialẽ appellationẽ ⁊ eyiudicialẽ ꝑ.d.c.coꝛdi.⁊ qð ibi nõ.æ ꝑ glo.i.c.cõſideramꝰ de elec.lʒ.eniʒ graua mẽ nõ ſit ſemꝑ expꝛimẽdũ ĩ appellatione exiudi ciali cũ poſſit appellari a futuro gꝛanamine: ut ĩ cle.ſiẽ. j.e.⁊..c.bone:Cã tñ appellãdi dʒ expri mi. per iura pꝛeallata. An concludo generaliter cũ glo.ꝙ appellatio iudicialis uł ex?iudicialis p textu grauaminis ĩteꝛpoſita nõ uʒ appellandi cã non expꝛeſſa. Et iſte tex.in fa paꝛe põt intelligi duplicit᷑. pꝰ jm antiqua tpᷣa ſᷣm que non erat ne ceſſe exprimẽ cãʒ.ij.q.vi.ad romanam ſed ſatis erat ꝙ; appellatio nõ apparebat manikeſte ſauſta toꝛia: ut nõ. in. d. c. ut debit ¶ R põt intelligi fʒ podierna tpᷣa ut expꝛimat᷑ grauamẽ illatũ i uno articulo æ ſubijciat clauſula gñalis uʒ ⁊ ab omi gꝛauamine qð mihi põt infeꝛi ĩ bac cã ut ſentit Jo. an. Sʒ puto ꝙ bec adiectio reſpeciu cuiuſ libet grauaminiſ i eadẽ cã nõ ſit neceſſaria:qꝛ ſi nõ opponat᷑ appellatio:iñ hʒ effectũ iuriſditiois ſuſpeſiuũ reſpectu totiꝰ cãe:ut in.c. ſi a iudice ⁊ c.nõ ſolũ.j.e.li.vi.dixi plene.sS.e.ſuper eo.ſiẽ ſuꝑflua eſt illa clauſula qᷓ hodie cõiter utunt ap pellãtes dũ appellãt a certo gꝛanamine. Nã eo expᷣſſo ſubijciũt clauſulã gñalẽ.ſ.⁊ aliſjs roõibus 2 cauſis ſuo loco ⁊ ipᷣe pᷣponẽdis.Hõ eniʒ põt iuſtificari appellatio ab iterlocutõia: niſi ex cau ſis in ea expſſis:ur ĩ cle. appellãti.j.e.ti. An be clauſule ſolẽt apponi ad maioꝛẽ expꝛeſſionẽ. cõ ſulo tñ ut pꝛatica hic tradita obſeruet ꝓpt᷑ opi niones de quibꝰ i. d.c.ſuꝑ eo. Mã do. An.ſeq tur hic illã opinionẽ Jo. an.Iʒ aliud ſeſerit ĩ.d. . 5 en E e E „ . . .— pet voα astvn sr P afß;).c. ſuꝑ eo. Ex gl. quero ð pꝛatica libellandi cũ petit᷑ reuocatio attetatoꝝ pꝰ appellationẽIn no. hic dicit nõ ſufficẽ dicẽ peto ruocari ola at tentata poſt appellationem. ſed dʒ dicere poſt ⁊ contra appellationem. qm nõ oĩia ꝗᷓ fiunt pꝰ ap pellationem: ſed illa dũtaxat que fiunt reuocã da ſunt:ut in.c.cũ nobis de elec.⁊.c. anditis ð pꝛocu.HMoſti.dicit ꝙ quicquid dicat Inn. cux ſus indicioꝝ admittit pꝛimũ libellũ: qꝛ intelligit illud 2 3: ẽt do. An. concoꝛdãdo dicit ꝙ in ap pellatione iudiciali pꝛocedit dictum hoſtien. In extraiudiciali uero pꝛocedit dictum Inno. quia in exiraiudiciali ſolum reuocant attentaa contra appellationem ſecus in iudiciali¶Mro hac differentia allego Inno. in. c. quia propter 2. c. cum inter de eiectio. ubi ho c nueꝛſitatis ratio eſt:quia appelatio indit H bpectu unius articuli ſuſpendit iuriſditione iudi cis in tota c. J0 quicquid iudex facit poſim gi in illa c ĩ piudiciũ appellatdis nõ uaſz: ur dixi, d.c.ſuꝑ eo. Sed eriudicialis appellatio n ſpẽdit poteſtatẽ ↄpetentẽ Pti:qꝛ nõ teneĩ deß . iuꝛe ſuo:niſi foꝛte quatenus directe obnia ne pellationi:⁊ uide ꝑ eundẽ Inn. in.c.ad e M dũ de deſpõ.ipub. Et bec puto peedere ni⸗ ne rituꝛ de ualiditate geſtoꝝ. Duto tii . ndu generalr ↄceptus indiſtincte ꝓcedit.qꝛ lbeſus recipit inteꝛpiatione fſimn ſubiectã mãʒ 7 ſempꝑ dʒ interpᷣtari in fauorẽ libellatis et i ꝓpriado vba ſi expediat. Ad hoc tex. ci gl. nobili in. c. oſtitu tus de ꝛeli.domi. æ i.l.i s intentione ambigua .ff. de iudi.æ qð ibi nõ. Oar. veuocato im ſ fiet niſi ad limites ꝓbatõis. Facit oð no in. c. cum ad ſedeʒ de reſti.ſpo.Ex bis inſect ad. q. Nun &W*ν d attétata pꝰappellationẽ exiucdhciale ſint pſo iure nulla. Do. An. allegando aꝛchi.ij. . vj. quotiens dicit ꝙ nõ:ſed ueniũt reiractada:ſed innouata pꝰappellatioõem iudiciaiẽ ſunt inita ſi cã appellatõis eſt ĩ iure expſſa als ſũt ꝛactada ed certe hoc dictuʒ ñ eſt ueꝝ:nec acꝛhi. ita ſo quitur. Et ↄ hoc dictũ aꝑte ẽ tex.i.c.ad andiẽ tiã ⁊.cdilecti.j.e.ubi excoicatio lata pꝰappela tionẽ exindicialẽ ẽ nulla. Ad idem.c.cum pati ſtatim ſequẽs iũcta gl.ĩ Vbo obtẽtu apptiſatois j. e. Mec uideo rõʒ dinerſitatis uix cq oppelĩ ci ſit ĩ inꝛe expſſa uł n. Illo.n. ꝛeqrii qñ ediec ta clauſula appellatiõe ꝛmota: ut i.c.paſtoꝛul. ſ. e. Jo ↄcludẽdo mãʒ dico ſic: ꝙ aut queni di nouatiõe pꝰ appellatioeʒ iudicialẽ aut p'eriudi cialẽ.¶M cau ſi appellatio ẽ legitia puna er alis rel grauamie interpoſito ⁊ oĩa ſũt nulla poſinodũ innouata: æ ꝛeuocabũtur ꝑ uiã anetati(Aide tex. nõbilẽ cũ glo.pleniſſime in.c.nõ ſoluʒ.e.ti: .li. Vj. Scðᷣo. caſu qn pꝰappellatiõem criudicia lem:ſi appellatõ fuit iterpoſita a iudice nõ ualet qcqͥd facit iudex ↄ appellationẽ:ui i. d. c. ad au dietiã ⁊. d.c. dilecti. Si vo ñ fuit appellatũ a in dice: ſed a ꝑte:æ tũc ſi appellatio fuit iterpoſita ex cã ꝓbabili ⁊ vViſili actus poſtea ſecut?eſt nul lus:ad hoc.c.i.s.e.fſm lec.quaʒ ibi dedi. Nam ibi aꝛchiepᷣs ꝓcedebat ut ꝑs i collatioõe bnficio rũ Ad ið.j.e.c. bone ⁊ dic latus:ut ibi dicct. De effectu iſtius appellatõis eriudicial uide et peꝛ do. An. in. d. c. dilecti.j.e.ubi ex tex llo col ligit ꝙ artẽtatũ poappellatioem eriudicialen eſt ipſo iuꝛe nulluʒ. qnimo appella: no vra bie ſed ut a iudice. Et ſic dixit limitadi quod no. in. c. conſiderauimꝰ de elec. Sed iu Giſtingue cauſã appellandi ur ſupra dixi. Caſus. Mre Bm Par. gti. en appellari 2 itꝰ otẽnẽ oꝛdinaꝛiũ eb ſubdit Rer onis nõ debʒ ſümato eſt nimis ita cõit ſũmat᷑. Sed cene bec ir il gñalis: ? de nihilo ſeruit per. c. ui enel Süma ergo ſic. Appellauio frinola no ey bat dimiic iſ d n valen aimil Fi edi nan ijbio .at icon : nlic .ſee cöiter notant hie go⸗ ber pini olen. iverpinm uan coſpoal na quod uige bona gia uobul . n umpn dtlm lnlin gianie kuirquoc g⸗ hoinc n oſdin Pogefla5. Erbet bee noubis o ST aljo ſoſtotd regpirenio ntam Sad crrun aatbin 2 e et oren aadu bane ſiam abiapadn dic ecreſinot d piuregnuncios ſecns ergoſt honeppe Uide t P pno deo ter qni melins faci penul. Ge iat cilam ſen ilud pcedin ppr iectam mam die ut di. ( Aino no ad quod quotidie ſoletallegari ſde er Jobliuioni udisjquod cintio iinenemrin 2 opare nnt e nins pot cum anod temperajnento. non enin tenetur ilico PDro Hor., dicinus 2.,.ratumn ff. uice Jnoc inc f gi m.accu. oñt n iden eſein ctutione generl: uglen Imino no pcico n Adiden facit, lecms de do. ? Nn dbici inrerainng, non nalen⸗ no fho ebet tonarerepoft uann einus poteſt, Etce ergo net hic ſi eſe. dilt cſine tennino:e nide ibi dixi nenl coſter cnonſte Cice ſpe in ſitur V. a ſi no prefihſt ibi t. naa laly ſeſent in. . C feris, Panoulera gicta ge⸗ ſiſe citnois tan lppoſto giſreh niſtrortenns 1n n Bateneginan darolrinori go. iſ oegran uin orium.;* uit mundane n e ſolneno an Plcentegssprenen,i idnonne nücinn Dap n cui Ranenciie uiu kiez cum 43 deſcfiſpo Erdoie mimn mhelngni qjn nun D. Aadlegne, Ahliſe potengdlct o no ſ ogtit ntite imonunpe pelninn ölli imin Ci ppelnösck iimr apſi doſſtinn Od anr bedimm icſtunne ubit quim C e dn orititl ii tculm jebjtoiano in ven tom cindailii ule, Adn . ſin qmes in gli ftoobiem pylams õ tiurailii n uifi gtecnu nidin Cinde Nai oaſ. RRNNrRlai daiegueſcd nded ieNhltm l nupet hindnd umme n din nſüni movnnet Mochhön SI.. 4 ,4.0 , l. .5 acf. K,15 — S D .4.4 4 — — Sl — . èòè srr Ta feriorẽ quo minus teneatur obedire ſuperiori: 2 ut de ↄtẽptu puniat᷑ niſi inocẽtiã ſuã alit᷑ pur get ⁊ eſt caſus nalde nõbilis in eo ꝙ dixi iſtum puniẽdum.Diuiditur.nam p ponit ꝙ oppone bat caꝛdinał epᷣm:ſᷣo excuſatiõem epi.ibi cũqʒ: 3ʒ rñſionẽ ad illam.ibi caꝛdinał.qᷓꝛto citarõnem epᷣi ibi nos vo. ¶ Hõ p excõicatũ repellenduʒ n ſolum ab eo ꝙ petit in iudicio:ut in.c.intelle ximns de iudi.ſed ẽt ab eo ꝙ petit ex iudicium lfacit. c.pia de excep.li.Vi. E to. et teꝛtiꝰ põt excipẽ et denũciare excõicatõem alteriꝰ ma . xime ſi fuit excõicator:lʒ officiũ ſuũ ſit finitum ut bie M ;ee, pᷣlatus ẽt eps licite acceptat legatõeʒ pncipis ſeckaꝛis: æ uide bonũ tex:iũcta gloſa.in.c.ſi epiſcopus.xviij.di. Idem uidetur dicendum in delegatione:ut in. c.in archiepiſ copatu de rapto.aliquid tetigi in.c.ij.de iudic. 4 Aetn quamo tex. ualde notabilem/quod nũ cio creditur non ſolum ſuper nuda citatione: ſ etiam ſuper his que ſunt uicina ⁊ proxima cita tioni.ut quia repperit citatum in certo loco:ut j. latius dicam. ¶ Nem nota quod quis exhi bet pntiam ſuam per ſe uel per nuncium ſeu peꝛ ꝓcuratorem:⁊ ſic cõiter notant hic doc.allegã tes.c. epiſcopus.xviij.di ¶ Ego dico ꝙ ᷣm ꝓpᷣ am ſignificationem uocabuli ille qr̃ ſe pntare qᷓ exhibet pñtiam ſuam corporalem. hoc patet ex etymologia uocabuli ad quod uide bonam gi. quam notabis in cle. dudum de ſepul.in uerbo pnitari: facit quod leg.⁊ nõ.in.c.ea.noſcitur de his que fi.a pla.Et hec bene notabis pro ſtatu tis ⁊ alijs diſpoſitoibꝰrequirentib pntiam alicu ius ad certum actum ⁊ iſte tex.poteſt adduci ad hanc ſñiam quia papa hic expreſſit ut poſſit ſe pnitare ꝑ nuncios.ſecus ergo ſi non expreſſiſſet Vide tñ ꝓ pᷣmo dẽo tex.qui melius facit in.c: penul.de iur.calum.ſeu illud ꝓcedit ꝓpter ſub iectam mãm:⁊z dic ut ibi.¶ Altimo nõ unum ad quod quotidie ſolet allegari iſte tex.æ nunqᷓ; obliuioni tꝛadas quod citatio ſine teꝛmino ualʒ 2⁊ dʒ ↄparẽ citatꝰqꝙ; citius pot cum quodã tamẽ temperamento. non enim tenetur illico currere. PDro hoc.l.ꝙ dicimus ⁊.l.ratum.ff.de ſolu.2⸗ uide Innoc. in. c.fi.qui ma. accu.pñt ubi dicit idem eſſe in citatione generali:ut ualeat ſine teꝛ mino mõ pᷣdicto ꝙ nõ. Ad idem facit.c. cuʒ di lectus de do.⁊æ ↄtu.ubi dꝛ ꝙ non ualens ↄparẽ in termino pᷣfixo debet comparere poſtmodum quam citius poteſt. Ecce ergo ꝙ fa citatio rea net hic ſine termino:æ uide ꝙ ibi dixi.⁊ hoc te nent cõiter canoniſte. Aide ſpe.in ti. de cita. . ſeqtur. V. qͥd ſi nõ prefixit ubi tʒ ꝙ. S. dixi licet Cy. alr ſeſerit in.l.fi.C.de ferijs ſed tene pᷣmuʒ ꝓ quo ultra pᷣdicta facit.c.cupiẽtes pꝰ rnſo de elec. li.Vi. uero pᷣſuppoſito ꝙ iſte eps fuiſ ſet tpe citatõnis legati in legatiõe regia:an ex hᷣ fuiſſet excuſatns. Solutio.glo.ij.p arguit ꝙ ſic fo arguit in ↄrium ·ʒꝰ ſolnendo diſtinguit ꝙ ſi mandatũ regis preuenit maãdatum cuiuſqʒ pre lati citra papa ootemꝑandũ eſt regi dummnõ ab ipſo teneat regalia ſecus ſi a papa uocat᷑ uł a le gato ipſiꝰ qui tenʒ uicẽ pape.¶ M. ex boc ulii mo legato obediẽdũ tanqꝙᷓ pape. facit qð legi.= nõ. in. c.fi.xciij d Sel adnerte qꝛ glo. vr õ iſtum tex. Mam ſi legatio regia non excuſaſſet epᷣm in comparendo coraʒ legato fruſtra fuiſiz hic allegatum quod non erat in legatione regilſ. Atẽ papa i citatione dicit ꝙ obtẽtu appellatõis ñ decuit ↄtẽnere legatũ.ſecꝰ ergo obtentu lega tionis. Mam ſi legatio non execuſaſſet cum pa pa illam eauſam confutaſſet ſicut fecit in appella tione. (Mota tamen gloſa in alio in eo quod ſentit quod clericus non obtinens regalia ideſt bona feudalia a principe ſeculari non debet pꝛe textu uocationis principis reſiſtere mandato ſu perioris ſui:quia clericus quantũqʒ ſimplex ma xime ſi eſt ſacerdos non ſubijcitur in ali quo iu dici ſeculaꝛi ut in.c.cuʒ non ab homine de iudi cijs:immo dignitas ſacerdotał excedit omnẽ di gnitatem ſecularem. xcvi. di. duo ſuntt quo ad materiam glo.dicit Innocẽtius quod ſi ar chiepiſcopus uocat epiſcopuʒ uel alium prelatũ ad conſilium uel ad caſum ⁊ rex ante uł poſt uo cauit eundẽ licite poteſt intermittere maãdatũ ar chiepiſcopi ⁊æ ire ad regem cui honor eſt deferẽ dus per iura que primo allegat glo quod itelli git Moſtienſis de tenẽte regalia. Sed ſi archi epichopus precedit non obſtante uocatione re gia debet coram eo comparere: quia magis eſt obediendum ſpritui quam corpori. Et uinculaʒ ſpirituale eſt fortius quaʒ carnale. ¶ De papa dicit quod ſibi ſemper eſt obtemperandum relic tis omnibus dummodo non precipiat aliquid contra deum.¶ Et tandem dixit Innocentius Se omtn quod uocatus a diuerſis debet multa reuoluer̃. Debet enim conſiderare an uocates ſint pares 2 quis primo uocauit. Item quis eſt in maiori neceſſitate argumentum in.l.ſi ſi quis in graui. .J.ſi cum omnis.ff. ad ſilleianum ⁊ in.l. contra pupilluʒ ð re iudicata. ¶ Ego arbit:oꝛ quo ad premiſſa dicta Innocentij æ Hoſtienſis non ſunt indiſticte uera ¶ Quid enim ſi prelatus ratione feudi aſtringitur ad aliquod ſeruitium temporale z perſonale æ uergente cauſa nocat a domino ſeculari:ſuperior autem eccleſiaſticus reuocat pro modica cauſa:non puto quod quã tumcunque iſte hoc intendat teneat᷑ pretermittẽ citationem principis. ſatis enim eſt ꝙ dara pa ritate in reliquis preferatur ſuperior eccleſiaſti cus.ſecus ubi cetera non ſunt paria:ut quia il le ſecularis primo uocauit ⁊ eſt in maiori neceſ ſitate conſtitutus.unde nide in ſimili Innoceti um in.c.cum iam duduʒ de prebendis:ubi trac tat de eo qui uocatur eodeʒ tempore a duobus ſuperioribus eccleſiaſticis. Idem ſorte poſſet dici in papa ut ſine cauſa nõ poſſet ipedire quo quo minꝰ ille prelatꝰ reneat᷑ obedire pᷣncipi ſecu lari ſecũdũ iuramẽtũ ſuũ occaſione feudi preſti tũ. Mã n põt papa tollere obligatõeʒ iuramtalẽ qſitam laico:ad hoc cle.paſtoralł de ꝛe indicata. ¶ SOe appellanionibus. Et dictum Inno.in.c.cum inter.p.de renunc. Et adde ſingulaꝛe dictum eiuſdẽ in. c. ĩquiſitiõi de ſen.excubi dicit nõ eſſe obediẽdũ pape ſi ex eius mãdaro viſimilit᷑ timet᷑ ſcãdalũ uel aliquid malũ futurũ. Itẽ ſi pcipit ↄ ſtatutũ uniuerſalis ecckie ſine cã manifeſta: ut nõ.idẽ Inno. in. c. qᷓ; to de ↄſue. YFatẽdũ iñ ꝙ in dubio dʒ citat obe dire pape:qꝛ pꝛeſumẽdum eſt moueri cũ cã:iux nõ. in. c.q̃ in eccleſiaꝝ de ↄſti.⁊ ꝑ legiſtas i. l. fi. C. ſi S ius uel nti.pub. MDõderet ge citatꝰ oẽs circũſtãtias ⁊? ea qᷓ dixi. .pꝰ Inn. ? fʒ illa obe diar uni uel alteri ubi aũt platꝰ ñ tenerʒ tẽꝑalia a rege:dicit Moſi.ſemꝑ obediẽdũ ſuꝑioꝛi eccle ſiaſtico. Quero ẽt z reuoco ĩ dubiũ/an nun cio ſit credẽdũ. So. glo.ij.pꝰ inducit i argumẽ rũ iſtũ tex. ꝙ ſic. Opp.i Sriũ de.c.pꝛudentiã de offi. dele. ubi u? requiri ra citatoꝛia ultꝛa nũciũ Demũ ↄcludit nũcio publico ⁊ iurato eẽ cꝛedẽ dun circa citationes. iĩ alijs ſecus:quaſi ſentiat glo. ꝙ ubi nõ eſſet nũciuſ publicꝰ: tunc requirit̃ ꝙ ſit atoꝛie deſtinatꝰ:⁊ ſic põt intelligi dictum c.pꝛudẽtiã. Idẽ qð iſia ſentit glo.in.c.ꝓpoſui ſti. xxxij. di.⁊.iiij.q.iij..item in criminali. Ho ſti. dicit bonꝰ iudex arbitrabit᷑ cui magis ſit credẽdũ an parti uel nũcio hito reſpectu ad cãe quãtitatẽ æ ꝑſonaꝝ qualitatem. Quid enim ſi nũcius dixit ſe citaſſe epᷣm ⁊ epᷣs iurat ſe nunqᷓ; ab illo citatũ cꝛedemꝰ ne ponꝰ nũcio nili ꝙ epo cũ iuramẽto maxie:qꝛ poſtmodũ tanq; Otumax nõ poſſet appellare: Et de hoc ꝑ ſpe.? Jo. an. in ti. ð cita. F. ſequit᷑.V.ſʒ nũquid credet. Et ut habeat᷑ mã collecta tria ſũt uidẽda. Mã qñʒ eſt ↄotẽtio inter partẽ ⁊ nũciũ. Onzʒ inter nuncium 2 nõꝛiũ:qꝛ nũciꝰnegat ſe retuliſſe ⁊ nõtariꝰſcrip ſit:qñʒ ẽ ↄtentio ĩter ꝑtẽ ⁊ nunciũ nõ ſuꝑ nuda citatione:ſʒ ſuꝑ vbis ꝓlatis citato. cãu cõ cludit Jo. an.pꝰ multa ĩ loco palle. ꝙ ſcᷣm q̃li tates ꝑſõaꝝ ⁊ qtitatẽ pᷣiudicij iudex arbitrabit Nã qnqʒ potiꝰ credit᷑ ſimplici aſſertiõi ꝑtis q; vbo nücij: utputa qꝛ nũcius eſt uił ꝑſona ⁊ ꝑs eſt in dignitate ↄſtituta z laudabil uite.qnʒ exi get iuramẽtũ ↄ aſſertionẽ nũcij:qñqʒ plenã pꝛo . bationẽ.⁊ bec dicta cõit᷑ tenẽt᷑ ⁊ ſũt multũ equa ? lacit a Srio.c.ad audiẽtiã de ile pꝛicipali uide Cy. in.l.ſi quis decurio. E. ð fal. 2 Jo. an. in ſpe.ti.ð inſtru. edi.O. reſtat. V. q̃d ſi unꝰ. Et cõis ↄcluſio eſt hec: ut inſpecta quali tate ⁊æ nõꝛij ⁊ nũcij iudex arbitret cui magis ſit credẽdũ. Mã ſi nõriꝰẽ ſuſpectus ex antea geſtiſ 2 3 nõꝛiũ eſt aſſertio nũcij nõ credet᷑ notario: led ceſſante pᷣſũptione ↄ nõꝛiuʒ magis credetur ſcripimꝛe ipſo nõrij qᷓᷓ nũcio. Allegat tex. opti. in. e.qm ð de ꝓba.ubi plus credit᷑ nõrio ſcribẽ ti acta ſeu ſcripture ipſius notarij ꝙᷓ; iudici. In ʒꝰ mẽbꝛo dicit Jo. an. in ſpe.i ti. de cita. . .i.in pꝛin.nõ eſſe credẽdũ nuncio ſi dicat citatũ gixiſſe ſe nõ uenturũ uł ꝙ citatus intulit ſibi in iuriõ:⁊ nõ.bñn hoc ultimũ dicii. mouetur qꝛ nũ cio nõ credit:niſi circa officiũ ſuum qð ueꝛſatua circa citationẽ ⁊ relationẽ citationis.nõ ergo ſi „d Tat pe no ab⸗dcen) 1 nans ſir n-den N. △ 14 3) *. S bi eſt cꝛedẽdum in alijs. Mec poteſt annexa citationi:qꝛ citatio nalet 2 e tucũqʒ citatus nihil dixerit. Et ita bic do. An. ſed tu uide tex. fingula c.ueneꝛalibus.S. ſecus de ſẽ ꝓ ſi ĩ iudicio citatꝰdixit ꝑ iudicẽ ſe nõ opj tũc ia ſua ẽ . 0. Obitup: ↄtumacia ſua ẽ notoꝛia. ſecꝰgeſi ex indici hoc qixit: ⁊ uide glo.ibi que h̊ fiꝛmat WD enng tur Haꝛ. i. liex conleſu in fi. ff e Dolpe lenn l. ꝙ ſi in actu reqᷣrit᷑ trina citatio:?7 cienr H nũcio ſe nolle ↄparẽ dʒ irex ac ttio ci kdan illa raſio n piudicet. Sed in öriü nide Nnd g a enee u uide Inno. in. c.ad petitiõem de accu. ubi dici. eius: d BB 2. Ul gicit oppoſitum ius: qd tenet Har ut ñ ſit neceſſe hoc cq minare citatione. Id io 6 Poc egln ge „Ez epio et ſequi d derik. ecxl E qui dnos de rota decif. ccx. Igem ſetit glo. in. :.li. ff. ſti in ite. ¶¶ E leiit glo. in.].bi. f. de re ſti. in ite. ¶ Ego bec dicta ſic ↄcordarè ſi in aeilrg J5 ſe nolle OPaner in termmo:pote xi Stineti )) eũ tanq ) ↄtumacẽ pcedẽ Et hoc caſu loquit tex.in.d..ſecꝰ. Et uide nõ bile dictũ Inno. in. c. cumana de elec. i additio ne. Aut ex iudiciũ dixit nũcio ſe nolle opaꝛẽ: tmuc cꝛedo expectandũ lapſũ teꝛmini: qꝛ aſſeꝛnio nucij non facit plenã ꝓbationẽe ꝑ. S. dicta:iũ q: ↄfeſſio eriudicialis ñ dʒ pᷣiudicare reſpectu cri minis ↄtumacie:maxime qꝛ poruit hᷣ dixſſſe ex iracũdia:⁊ ↄfeſſio facta calore iracũdie nõ tenʒ niſi in ea detur ꝑſeueꝛantia:ut eſt glo.nõbilis in .c.ex liis de diuor. Sed ſi in termino ñ cõpuit tunc:qꝛ inſurgũt due pᷣſumptinnes abſenteʒ: una que oritur ex ↄtumacia ſua ut eſt tex. nõbi lis in. c. nullus de pſum. Alia qᷓ iaʒ oꝛa eſt tex relatiõe nuncij:tunc iſte due pᷣſũptioes ſil iunc te oꝑant᷑ ut ille ãpliꝰ nõ citet:qꝛ ſatis liquet ilii nolle ↄparere:⁊ citationes geminant ſolum:ut apꝑeat de nolũtate citati:ut nõt Inno. in. c.ad petitionẽ de accu.⁊ ꝙ dictum nũcij faciat i hoc aliqualẽ fidem: adduco tex. expſſum hic ð opi. Jo. an.⁊ alioꝝ. Hic eniĩ allegabat᷑ dictũ nuncij ꝙ fuerat iſte reꝑtus in eccleſia ſalamãuna:et nõ in legatione regis:⁊ tñ h̊ non eſt de neceſſaꝛio cõitatibꝰcitationẽ:ſed eſt actꝰ ꝓpinquꝰcitationi Et ꝑ h̊ pũt ad ↄcordiam reduci opiones õrie. HGlo. i Ybo obtẽtu in ſui pnc ẽ facil.poſte oppõit.ur᷑ enĩ ꝙ excõmunicatio iſta n debuit ie nẽ qꝛ pᷣceſſit appellatio quã cardial n ignorauit ad h.S.e.c.ſi duobꝰ=.j. de ſẽ.exco.x tuas.Sol uit glo. ꝙ ᷣ nõ cõſtabat iſtuʒ epm appelaſſe ſal tẽ ex legitima cã:⁊ in dubio magis debuii credi. cardinali ⁊ nũcio ſuo ꝙᷓ iſti epo allegat temn dici ꝙ fuit ſt pfecta ; ſimplꝛ tꝛaͤſit lareʒ cũ glo. in excõi.li.Vj. ubi dꝛ fuit in culpa:qꝛ ſalti debuit ire ⁊ allgare bHule giũ ſuũ ſeu cãʒ q̃re cõparẽ non poterat o plura ex hac glo. p ꝓbat aptiſſime iuncto uex. ꝙ excõicatio lata poſt appellatione euglel legitimam eſt ipſo iure nulla:? ac geſt?a indice poſt appellationẽ eriudicialem no ualet. ſt an appellatio hic fuiſſet legitima no ualuiſſer S catio: ut in gſo. æ hanc glo. allegaui. . c. Hrind ubi uide. Secundo collige ex glo. opp eliaris interpoſita ĩ abñtia iudicis ſi al eſt legitia tenet uinwklbi non ſui⸗ l nſci oſui⸗ ggmiu in In s e r ex tel⸗ onemno ganiur oligeu cceraſbchn⸗ pelatt. ti enſl iihi iie . liri ſcien naree “ co wolie nin non a l deeten e⸗ gelurtin nott judicl. wrehoc! 3 nmmiann ro mnan as in boc dll..0.l⸗ gige good larios ind Pmoſunadcis abl eralur riinindcsdß all de dice ad aue lut dices quo ſed dein 1 ſetat adbnc ſulpenſi⸗ opp.uf enin apan en Piie aninnln ͤ ccnoe uiᷓ Alleptiols habni un u nolut ad nite iper ſo Maſituiak ngi i eul lnpßcrcpt ino dniali hio ban lcnei ſi e eſcoe) tl, ln in 9o nbͤgoleri colige g gusomni genune iekehio. Miero i cfecĩ . Denacand ockecc dpeedec atun.QAel dic H. dadn eincon Gĩ peeſtü auditn grumncia ? ercdicnde boc o . Jo. an in.c mandari de reſ nio no ex i Jole uncto ter in eo in ſumm rio ey otenens adire ſupiore dire piettn appelarois funolepaniench⸗ gic uoi no otepſit obedlne ſed appelan 8 ei dencieur appelato iniuſan eb Sc innelige que dixi in.cad noſtramn ſictepen goſi in. li fa qui appen dici gelne cnonico non puni ten lanzide quo nidei c.nt Sbit e ubi cranno. Qec uſq; aa fllibriſ vtitbo Ne t opoſlies. it hacte keci i nta uicut oi hui ſce is olumen it n gnnin ti qꝛ gls ſanſ copioſein ſchol h gi. I lis ſcponationib ecreni c. 1 bid geent in acilitionibe D lpplebo. . hec. Qui iuralir n na Brni art nin iſt ſeeeſſe hoe cing cinlnis ig znlennſin⸗ mmns Aumie munir ponſt bente ſrriit aſolbmalnr muie iin l Ka ſisdedoj Ou iirmmnof cin me irgi duepſinpnims chlenmg m qne oſimr et oumucn iin uch ker ot/ EnMns deiin Aadehemckte aatienGNYNGrNe Finnds Kime rNNi Ne ie dni Niniai õ en e üimn in n d Iinnil paimi untganm idſ,hii Anarni fn: ddnn ntiſi c 4 Rnin; Mai titi tankenltinne . 8.7 n nknond ce⸗ dacfnntin rnid'atutonetſel dad dnr cadegcnnen al din eln e P Ohetnin niitiic⸗ ui . cönmiatoluiti otni i aiͤ niß/ — nb öitaitzchni vigogd aindino iſe an fantg zar a ſs leren e Phadtr . -——ʒ— ¶ Be appellationibus: er ualet et ſuſpedit iuriſditionẽ iudicis ĩ illa cq. HMim iſta appellatio fuerat interpoſita ĩ abntia legati ur colligitur ex tex. ¶ Ded aduerte quia tex. uꝛ requirer̃ ꝙ ſudex appellationem nõ igno rat:et facit quod nõ.archidi.in.c.appellatio.j. .ec. li. Vi. Ego uero non credo requiri ſcientiaʒ iudicis. Sed dicerem ꝙ ꝑti appellanti non po teſt imputaꝛi quare hoc non deduxit in noticiaʒ iudicis:⁊ tunc talis appellatio non tuetuꝛ appel lantem. Aut non eſt quid imputetur parti:ut ꝗr citationem recepit longe agens:et tenuit ex comunicationem ueriſimilit᷑ futuꝛam nec potat j.tempus hr̃e copiam iudicisia quo uel ad quę/ 2 tunc talis appellatio facta in pntia bonorum nirorum defen dat appellantem ut non teneant geſta ꝑ iudicem 5 eum. Ad hoc notabile den Inno. j. e. dilectus in uerbo ſi de appellatione innotuerit æc̃.cuius dicta diſtingue per.S.dicta 7 uige quod latius in boc dixi.S.c.ſuggeſtam. n rnun predictis.c.ſi duobus ubi pon eratur ignorãatia iudicis qꝛ n loquit᷑ ibi de iu dice a quo ſed de iudice ad quẽ cuiuſ iuriſditio n erat adhuc ſuſpenſa:ſed ſecꝰ ĩ caſu nꝛo.Altio opp.ur᷑ enim ꝙ papa n debuit iſtum epᷣm cita? ut ueniret ad curiã:qꝛ cardinał oppoſuit de ex coicatõe ꝑ uiã exceptiõis qᷓ habuit effecrũ ſuum eo ipo ꝙ papa noluit admittẽ illiꝰepᷣi petitiõeſ: ut in.c.ij.de oꝛdi.cog. So.glo.fi.ꝙ caꝛdinalis nõ ſimpꝓlłꝛ excepit:imo denũciauit dño pape cõ tinnaciã ſuã ⁊ excõicatõeʒ ⁊c̃.ut in glo.Et nota in bᷣ gloſ.ex q̃ collige ꝙ plus oꝑat᷑ denunciatio qᷓ exceptio. Ni exceptio ſolũ oꝑat᷑ effectũ ꝛepł ſiuũ.Qenũciatio vo effectũ ẽt ꝓcedẽdi õ vᷣnũci atum. Ael dic ex gl.ꝙ papa hic inchoauit no uũ ꝓceſſũ audita ↄtumacia ⁊ excõicatõe illiꝰ ꝓ boc ꝙ nõ. Jo. an. in. c. mandatũ de reſcꝛipuis: tio nõ ex fi.gloſe.iuncto tex.in eo ꝙ dici in ſummrio ꝙ ↄtenens adire ſuꝑiorẽ ſeu obe dire ptextu appellatõis fꝛiuole puniendꝰeſt ſecꝰ dic ubi nõ ↄtepſit obediꝛe.ſed appellauit a ſñia lIʒ ei denũcietur appellatio iniuſta n ꝑ h̊ puniet᷑. Sic intellige que dixi in.c.ad noſtram. S. eodẽ 2 ſic tẽpeꝛa gloſã in.l.i.ff.a qui.appe.non lIʒ ubi dicit᷑ ꝙ de iuꝛe canonico non punit᷑ temẽ appel lans:de quo nide ĩ.c.ut ðbitꝰ.j.e.ubi latiꝰ hoc exaino. Mic uſqʒ ad fi.libri ñ ꝛecitabo gl.ꝑ qõ nes ⁊ oppoſitões.ut hactenꝰfeci tũ ut euitẽ pro lixitatẽ cuũ huiꝰſcðe ꝑtis uolumen ſit nims ma gnũ.tũ qꝛ als ſatiſ copioſe in ſchol hũc titulũ le gi. AUñ illis repoꝛtationibꝰdecreui eſſe ↄtentꝰet ſi quid deeꝛit in additionibꝰ ſupplebo. Shec Qui iurauit ſtaꝛe man * dato eccleſie non audit appellans ↄ iuramiũ:ſi tũñ de fẽo gra uat᷑ appellare poteꝛit.h.d.cũ ſeqnti.At ſumma ↄpendioſiꝰſic. Si mãdatũ factũ ei qͥ iurauit ſta re iudicio eccleſie excedit limites iuramenti ⁊ li cite ꝓmiſſionis appellare poterit als ſecꝰ. pa ꝑs ibi id aoder tex. ꝙ is qͥ ab excõicatio⸗ ne abſoluit pſtat iuramẽetum de ſtando iudicio eccleſie. añ; iurat obedire m in Tatiſ iudicis in .c. ex tenore de ſen. ex. In effectu tamen eſt dit᷑ ferentia inter iſtas duas formas iurandi:qꝛ in qualibet intellr de madato iuſto. Ad h.c. qͥnra ualis ⁊.c.ueniẽs de iureiu.Et uide glo. nõbileʒ in. d. c.ex tenore:⁊æ uide glo.notabilẽ quaʒ tene mẽti in.d.c.ex tenore ⁊ aliquid nõ.j.c.ꝓxi.⁊ in tellige qdðᷣ dixi:⁊ iſtũ tex.qn quis fuit excõicatus pꝛo dubia offenſa ſeu pꝛo dubia ↄtumacia. Mi ſi mmifeſta eſt offenſa ſeu contumacia nõ debʒ ๠fnvie Dle, n, NS regularit᷑ excõicatio ꝛelaxari:niſi pꝛius pꝛecedat᷑ integra ſatiſfactio cõtunacie uel offenſe: ut ĩ.c. ex parte el primo.j.de v.ſig.⁊ ĩ.c.uenerabilibꝰ .F.ſecus.e.ti.li.vj.æ latius dicã i.c.ſeq. 2 nõ. ꝙ appellationi interpoſite ↄ iuramentuʒ prius intceꝛpoſitũ ꝑ appellantẽ nõ ẽ defeꝛendũ.⁊ h̊ ubi claꝝ ẽ appellationẽ obuiaꝛe iuramẽto.ſecus ubi dubitat᷑:qꝛ tũc.admitti dʒ appellatio: ⁊ ſic intelli ge alternatiuã huius.c.ſic ẽt reducit᷑ ad concor diã iſtu d.c.cũ ſequenti.¶ Mltimo nõ.ꝙ arripi ens iter eundi ad iudicẽ ad quẽ uidet᷑ pꝛoſequi appellationem. Itẽ ꝙ iudex a quo põt pᷣfigere terminũ ad iter arripienduʒ nel ad appellationẽ ꝓſequendaʒ: de quo dic ut latius dixi in.c.ꝑſo nas. S. e. in glo.i.in fi.æ dicit Inno.ꝙ ſiue quiſ iurauerit ſiue nõ:nũꝙ; audit᷑ appellans niſi gra uetur:ut in.c.ut debitus.j.e.⁊ ſic trãſeunt cõit doc.S·d adueꝛte qꝛ m ̊ de nihilo prouideret iſte tex. ideo dic ꝙ rõ dubitãdi fuit: qꝛ iuramen tum ð ſtãdo mãdatis ecclie fuit gnãliter pſtiruʒ: ideo uidebat᷑ gnã iter itelligẽdũ ðᷣ ma. æ obe.ſo lite. Sed rõ decidendi in oriũ fuit:qꝛ iurameta gnãliter pᷣſtita debẽt intelligi ciuiłr æ reſtrigi ad cam honeſtã: æ ueriſitr cogitataʒ: ut in.c.quinta uallis ⁊. c. ueniẽs de iuꝛeiur. Joõ ſi mãdatũ iudi cis excedit fines iuramẽti põt licite appellari:qꝛ iuramentũ h̊ caſu nõ urget:ut in dictis iuribus 7 declara h̊ ꝓut nõ.i.c.ſequẽti ĩ glo. In glo. ij. ibi nõ artat᷑ ad hoc intellige ꝙ nõ artat᷑ ad iſtã termninũ ĩ alijs cauſis ſeu in alijs caſibus: quia iudex dʒ moderari terminũ ſᷣm locorũ diſtanriã 2 ꝑſonaꝝ qualitate:ut i.c.cũ ſit.J.e. Sed i caſu iſto iudex debebat pᷣfigere iſtuʒ teꝛminũ:ex quo papa hᷣ uoluit moderari i iſto caſu. Ael etiã dic ꝙ uoluit pꝛo h̊ papa inferre poteſtatẽ iudici alłꝛ modecandi:niſi ſubeſſet legitima cã. M.c. abb. Beſtioni. Samma ur iß̃ “Z plo proximo ſecunda pars ibi. reſpondemus. Mꝛrimo nota ibi ſicut moris ẽ æc̃. quod iuramentum quod preſtatur in abſolutio ne ab excom nunicatione de ſtando mandatis eccleſie potius fuit introductum ex mori ſeu conſuetudine quam de inre.¶ Mide facit ad illam queſtionem nunquid ualeat abſolu W⸗ tio non pꝛeſtito iuramento uidetur ꝙ ſic cuʒ iuramentum preſtetur ex quadam conſuetudi ne: et ſic uon eſt de ſubſtantialibus abſolu tionis Moſtien. hic et plenius in dicto capicło cum deſideres de ſen. excom. tenet contrarium v3. — Lal— * r nig — Pto c2 * W/. PAWE Apollan d . ànſitb d a run 9 = –— N . — CαW1 ναfhs re edet derlj Arte 44 . ¶ Ge appellationibus. Mam conſuetudo ſicut lex ſeruanda E. xi. di. in bis:fatit.l.de quibꝰ. ff. de le. cõit᷑ iñ in.d. c. cum deſideres tener̃ priũ. nam iſtud iuramtũ exigit ad cautellã:unde ſicut tenet excõicatio n ſeꝛuata foꝛma:ut i.c.ſacro de ſen. excõi:⁊ nõ.ij.q.i.ĩ ſũ ma. z. xi. q.iij. ĩ ſũma: ſic æ abſolutio dʒ tenere n ſeruata foꝛma:ar. de pe.di.i.uerbũ ⁊ in.c. uene rabilibus. S. ubi ãt de ſen. exc.li.Vi.ubi bonus tex. 5. fo pꝛicipłr regulam hic poſitam ꝙ ubicuqʒ mandatũ nõ excedit debitam foꝛmam iuramẽri nõ ualet appellatio ↄ mãdatum facta. Itẽ nõ. ꝙ reincidens in delictum pꝛo quo pn⸗ fuerat excõicatꝰ: æ poſtea abſolutus nõ reicidit ipſo facio in excõicationẽ:ſed ẽ reducédus per iudicẽſqð ꝓcedit niſi in quibuſdã caſibꝰ i quibꝰ ex diſpõe iuris ipſo facto reicidit:2- M tex. bo nũ in. c. eos de ſen.excõi.li.Vi. 5. ultimo ꝙ iterũ excõicat ꝙ eodẽ facto duriꝰ cõſequitur abſolutionẽ faʒ q; pꝛimã:qꝛ eſt pᷣſumptio ) euʒ ꝙ nõ ſatiſfecerit pꝰ n gl. i. in fi. quelibet ſo lutio glo. eſt bona ĩ ſe:ſed põt dici breuius ⁊ ge nergliꝰ ꝙ ubicũqʒ mãdatũ excedit limites iura menti ſemper põt appellari: ⁊ ſic pcedes.c.intel lige:ſi non excedit bʒ locũ iſte tex. Ro diuerſita tis qꝛ imediata cã appellationis ẽ ipſũ grauam ut in. c. ut debitꝰ.j. e. Si celſat grauamen ceſſat appellatio. Judex ãt ex uarijs piecturis ſeu ex qitate factoꝝ habebit decernere utꝝ ſubſit gra namẽ. Et ex pdictis bẽs unũ intellectũ: ꝙ bic ñ admittit᷑ appellatio:quia obuniabat iuramento. Scða lect. põr colligi ex dictis Inno.ut intelli gatuꝛ tex. qn fuit appellatũ ab excõicatione ⁊ ap pellãs redit ad iudicem a quo ⁊ fecit ſe abſolui pꝛeſtito iurameto. Oemũ uolebat pꝛoſequi ap pellationẽ pꝛius interpoſitã:decidit tali appella tioni nõ eſſe deferẽdũ:qꝛ petendo abſolutioneʒ ? pꝛeſtado iurametum iudici a quo renunciauit appellatiõi:⁊ h̊ putat uerũ Inno.niſi iſte fuiſſʒ pꝛoteſtatus ꝙ per h̊ nõ itendebat renũciare ap pellationi. Refert iñ alios dicer̃ ꝙ nunqᷓ; iudex a quo põt abſoluere ab excõicatione niſi prius renũciet appellationi tacite ił expꝛeſſe.Do.an. ponit tres caſus. Mrimꝰqn uult abſoluẽ ꝑ niã reuocationis:⁊ tẽ poſſit nõ obſtãte appellatiõe: ſed iſte caſus de nibilo ꝓuidet qm ſi reuocat ex cõicationẽ rõe cuius fuit appellatũ tolłr etia ap pellatio ut in.c.ſi a iudice.e.ti.li.vVi.⁊ ĩ. c.ut de bitꝰ. j. eo. Scðᷣus caſus qn uult aſſumere cogni tionẽ ſuꝑ iuſticia nel iniuſticia: ⁊ non põt niſi re nũcietur appellationi. ſᷣm eũ ꝙ h ſpectat ad iudicẽ ad que. M diciũ mihi nõ plʒ indiſtincte qm iudex a quo põt dupłr cognoſcere de iuſti cia uel iniuſticia appellationis. àâ modo ad ef lectũ pᷣiudicãdi appellationi ſeu pꝛonuuciãdi eã iuſtã uel iniuſta: æ ̊ nõ põt:ut i.c.dilectus de re ſcrip.¶¶ꝛmodo ad cffectũ reuocãdi grauamẽè ⁊ iſto mõ põt ↄſẽciète appellatoꝛe: Iʒ appellator n teneat᷑ ad h ↄparẽ.põt tñ ſi nult ſine piudicio appellationis.qꝛ hᷣ nõ ẽ obuiar̃᷑ appellationi ſue imo ꝓſequit delideriũ ſuũ ut tollat grauamen: ſala a⸗ viden py d Dri 0 An t 7 cE * — Dria a W * allegd tex. cum glo. in. c. ſi a iudice pal. Vide Inn. in. c. paſtoꝛal. F. pterea ð offi. dele. ubi cit iudicẽ a quo poſſe ad iſtꝛuctiõem ſuã cogno ſcere de cã appellatõis. Terti?caſus eſt qn quis petit abſolutionẽ a iudice a quo cã legitiman di perſonã ſuã dũtaxat: hoc caſu poteſt fien abſol tio ſine preiudicio appellationis:2 hunc caſi puto viſſimũ: ẽt ſi nõ fiat pteſtatio:qꝛ tacleu preſtari ſi petit abſolutionẽ ut no maneat iuten in excõicatione. Et ex oibus pdictis ſic ſparſis poſſumus elicẽ duos aꝛticulos/ Primꝰnunq rrSer 5 qd excõicat appellãs ab excoicatione adeundo dicem a quo ſuꝑ abſoluniõe uideat᷑ renücia⸗ pellationi Secũdus articul'nunquid in caſu in quo nõ nũciat poſſit ↄſequi abſolbnionem a iu dice a auo:⸗ ſatis pʒ ſolutio ex pdictis 2 lunge ea ꝗ dixi in. c. cum teneamur.S. e. æ ͥ n. in. c. qua fꝛõte.j e¶ Et ↄclude clanſic: ?2 P quo ad primum ꝙ ſi cõpet ut ipſe index aquo reuocet grauamẽ uł ut legitimet ꝑſonã ſuã ne ĩteri pedẽ te appellatiõe ſtet iĩ excòicatõe:⁊ ñ uẽ renũcdiare appellatõi ſue cũ ñ faciat aliquẽ actũ ↄuum ap pellatoi ſue ut pᷣdixi. Si auteʒ ↄpꝑet ſuꝑ alijs ar ticulis uel ut ipſe cognoſcat de iuſticia cauſe ad effectũ ꝓnunciãdi ſuꝑ appellatiõe:⁊ ſans ur ꝛnũ ciare appeliationi ſue:ar.in.c.ſollicitndine.j e. Idẽ pnto ubi ↄꝑeat ſimpłi coꝛaʒ iudice a quo petendo abſolutionem: aꝛ. c. gꝛatũ de offl.deie. niſi ꝓteſtet: ⁊ h̊ caſu itelligo dictũ Inno. Ono ad ſʒ aꝛticulũ:utꝝ iudex poſſit abſolueꝛe.Oco ꝙ aut n fuit delaiũ appellationi:aut ſic.pino ca ſu poterit ſiue ſit ordinariꝰſiue delegatꝰ:qꝛ; aut eſt rnũciatũ appellationi ⁊ claꝛũ eſt ꝙ pot. Idẽ ſi nõ ẽ renunciatũ:qꝛ iudex a quo pot oia tedẽ tia ad facilioreʒ exituʒ cãe appellatois:ſaluo ap pellatõis ãticulo: ut nõ.S.e.c.cũ teneamur. N 2 iudex ad quẽ h̊ faceꝛet an oĩa ꝛccepta cautoe ut in. c. per tuas de ſen. exc. Aut detulit appella tõi:⁊ tẽ li ẽ ordinariꝰ:⁊ credo ꝙpoteꝛit ꝑꝑ ge nerale iuriſditionem quã bʒ:ad h.c.q feole.j.e. ſᷣm unũ intellectũ. Aut eſt delegatus: ? hʒ doct. ſentiant ide fauoꝛ excõicatõis: ut nõ.i. d. c.qͥ ftõ te:ego tñ puto oppoſitum:qꝛ per delatione ois iuriſditio ẽ trãſtuſa in ſuꝑioꝛe: ut in.c.cũ appel latõibꝰ. J. e. ti. l. vj. Additõ. ¶ In glo ij. n fi. Hoſi. dicit glo.pcedẽ in atijs caſib ut ablolue dus iuret:qꝛ hec ẽ forma ecclie ĩ ablolutioc:ſec quo ad caſũ nzauʒ dicit ↄcertatione glñ pccge: qꝛ et ſi ille uellet pᷣſtaꝛe pignoꝛa ? fideuſloꝛes ni abſolueret᷑ niſi pꝛiꝰ adipleat madatũ:qꝛ h ii ſe quirere iſte iex.in fi,? ita traſeũt cot oc. Se certe iſte tex.in fi. hoc ñ ꝓbat. ſoli nidi ut p poſſe ꝓſeq̃t pꝛiꝰ mãdatũ ⁊c᷑. Ceibũ oaut plequi non denotat actũ perfectum: ſed inchoamentuz quoddam: ut plene dixi in. e.perſonas ſupꝛa eo. Item uidetur bonus texus in. c.ſignilicauit in fine ſupꝛa de offici.ordi.ubi uerum contumax et redire uolens abſoluitur ab excommunicatio ne prius incepta cauſa: icct non perfecta: ( i concluderem ꝙ aut liquidana eſt cauſa propt ſa ,vtecroõl⸗ ceaa6 ilte aſo u iun⸗ ain n Rorii mnt naelſiun gl ageſn⸗ ni grinc anſti in ilin ls non Ari ufne lmumt ligw ⸗ G it agne⸗ in ſuccut lnm ieirinlin ſeai⸗ tompu . ,,rro pol ſnetie mon jone tere ſuncl⸗ ni ſe Pen gun . ſufſiciat ine anrdede alhi op nti. roſt mle i i ee en ſenon. nl a büt ſfiam – ear oncinumn * liein eo wia Nenai iſe ctaoftenſa nino niſ uin RX ſc ibs nſundn . zin a en Feen tene iſonan Grlt poren inn l sin roctofe Mhi d ueniterboct cepiin. no pot Puidea 9 bat⸗ no geben eceleſ caucde groniun lel⸗ . ſup codebar ,. l. Ci 4 nonaſtractur lq icntnt ex ſen cumnig po r / ſihnoen rioagrulr inmſlead umn n an ghobloll lli onbua . c. c . u lco on ? iic. is leſio.lc poe tereopi Lin. idinio pfe: ſn ibi nlun Qipocermhit iep iſe tenenut iutar hre ſi;cmtoneſufſiceni Po enon Horma Gott inK. ge edd ol 1,cad meda e off.ordi woi dicum wdichge ſaptio 9 diqoi deueniendo 5 iuramer gi lufficiens cauno:ſz b eſtpreſipnio i⸗ qr. e.ſcrivi depſiump.in tln ſandl maln vi. Addiio. En bic ocnuſione im intaneimn or unmne bondrisſin iuro nicii No, iora in gl aſtana. Bogh i oneris tencit ad obligandun en preſtne piums ſicut aglus: ur in. c ci in ge muio.obe nſ ſit preſßptio Pltepd tunc. h. nunquam ſbi eſt geſerendii iar et 1 4 4 Reteren. Pin⸗ e ngrio ge gec ſten ab eo Omniſo Puniri pot .b. . ha ibi duximns. Sec n rſiiſeif nmg 4 nn Ge igmann uenikntgn nifürin pelmde nicröcnirrii in Pehälrcii turtiglini zunn taſeusin n rſtz s c Mecogolade uſcu canen minmnzt io lnieeſielfii e arpatanoni ian inAoliandi Snno h Aer inang itenn ab0bnonn i fd, he::t 5 ai icl godai no O⁵⁰ micui urr iucer poſſt abſoler . i fu dani wrclatonnn cp EENNNNOANN e Gete un iani ihididind i GiNniNNiNNun Adinclangetizit Mehnik ne Ands idlo: f6tinid hi cer Aqni uerg i d man aerumdelng Aumnun ñůõü t El iudeiſin⸗ s nci Auchdaninſ fow n⸗ deintidei ſaran kiſmwichcin z D * lchar ni 16 4 u . uun Hatt ☛ * ſte e.n e ſze ameſrranl iit liun⸗ vrn ionitii⸗ tat oCn en non Ccno d 1 Nen . A ,„, * N8& ☚ Paro . Wh 4 rdg 4 ſ, ℳ*, glos Tu⸗ fßo v4 Aefen 74 : ¶ Be appellationibns: quã fuit excõicatus:lta q incipit eſſe excõicatuſ ꝓ manifeſta offenſa:⁊æ tunc non debet abſolui: niſi prius integre ſatiſfaciat per.c. ex ꝑte.i.j.de v.ſig.⁊ in.c.uenerabilibus..ſecus de ſen.exc. li.vi.qꝙ puto ueꝝ qñ ſatiſfactio in pnti ł ſaltem de ꝓximo põt hꝛi. Si ãt exigeret longum trac tum puta qꝛ hʒ ↄſtituẽ capellã ł ire in ſuccurſuʒ terre ſancte uel qͥd ſimile: tũc puto poſſe dici ut ſufficiat incipere ꝓ poſſe ipſam ſatiſfactionem: 2 poſtea recepta cautõe de adiplẽdo pot᷑it ſatis factionẽ ↄpellẽ ſic:põt intelligi iſte tex.in fi.⁊ pᷣ ſtat optimum ar.ad hãc ſñiam illud.c.ſignifica uit¶ Item qꝛ uidemus ſile in eo qui abſoluitur in articulo mortis pꝛo manifeſta offenſa ut non exigat᷑ pᷣus ſatiſfactio:ut in c.fi.de ſepult.aliud ſile. xxvi. q.vij.c.fi. Yacit optime.c.q̃ fꝛonte.j. .e. ubi ſtatuitur ſpalit᷑ ꝓpter timorẽ ne decedat q in excõicatione. Ad ꝙ iudex dʒ multum ad uertẽ tex. bo. eſt in.c. epi.in.fi.xi.q.iij. Item qꝛ excõicatio eſt medicĩa ⁊ tin fert᷑ rõe conteptus. ſed hic non ẽ ↄtemptꝰex quo de pñti ſautfacere nõ põt. ꝓuideat᷑ g ꝑ citationes mõ pᷣdicto cũ nõ debeat eccleſia claudẽ greinium redeũti: ut ĩ c.ſuꝑ eo.de here.li.Vi. Aoi ãt cã excoicationis non eſſet adhuc liquidata:⁊æ iteꝝ reicideret i ex cõicationẽ plʒ opio ut ppter pᷣſũptiõem de pre terito aggrauet᷑ itfum iſte ad cauendnm cum pi gnoꝛibus ul fideiuſſoribus:ar.eo.q̃ nõ.in. c.ij. de do.⁊ ↄtu.⁊ in.c.lr̃as de pᷣſũp.⁊ ſic poteſt ꝓ cedere opi.Lan.ſi dictio pret᷑ ſtat ibi incluſiue. Vñ placet mihi ut iteꝝ iſte teneatur iurare ac pſtare aliã cautionẽ ſufficientẽ. MDꝛo quo uide notata ꝑ doct.in.c.fi. dę. reſti.ſpol.æ.c.ad repri mẽdã de offi.oꝛdi.ubi dicunt ꝙ ubicũqʒ eſt pꝛe ſũptio ↄ aliquẽ de ueniendo ↄ iuramẽtũ dʒ exi gi ſufficiens cautio:ſʒ h̊ eſt preſũptio i ↄrium. gr. c.ſcribã de pᷣſump.⁊æ in rła ſemel malus lib. vi. Additio. ¶ Et pono hãc ↄcluſionẽ reſpec u inramęti ut oẽ iurametũ honoris ſit regłi ꝑ iuro intdictũ nõ. iura in gl. allara. Sed iurame tũ oneris ꝙ tendit ad obligandum euʒ tenetuꝛ preſtaꝛe ꝑiuꝛus ſicut alius: ut in.c.cũ in eccłijs de maio.obe.niſi ſit preſũptio ꝙ iteꝝ deieraꝛt. tunc.n.nunquam ſibi eſt defereudũ iurametum ẽt oneris:ut eſt tex.nõbił i.c.clericos de choa. cle. et mu. A 4 ppellans ab ordi 2 Reterea *nario de declicio po ſtea ab eo ↄmiſſo puniri põt ꝑ ipſum ordinariũ.h.d.pᷣa ibi duximus. Sed ſupple ad tex.idem eſſe de antea ↄmiſf:ſi tunc de illis ae cuſat᷑:ut in.c.ad bec el.i.õ.e.⁊.c.ꝓpoſuit.j.eo. 4 5 p ꝙ appellatio ñ ſuſpendit iuꝛiſditionẽ iudicis a quo niſi in cã in qua fuit intpoſita. uñ in alijs põt ꝓcedẽ.⁊ dic ut plene dixi in.c.ſupeꝛ e.el.i.⁊.c.cũ teneamur.S.e.latiꝰexplicabo mãm iſtius. c. j. c. ꝓpoſuit.¶ꝛ nõ unã reglaʒ ex tex. wꝓ appellationi fouenti aliqꝙ; iniuſtitiã æ iniqᷣta tẽ nũꝙ; eſt deferẽdũ.qꝛ nõ põt appellatio opera ri ultra nãm ſuã que ẽ ut releuet a gramie non nt iuſticiam puertat: ut in. e. ſuggeſtuʒ æ in.c.ad noſtrã. ö.e. ¶ In glo. i. in fi. ul m Hoſt. ſi ſũt grauia ⁊ mamifeſta nibil oꝑat᷑ appellatio. ſecus ſi non grauia:qꝛ tunc poterit iudicem recuſaꝛe. Dic ut melius dicet i. c. ꝓpoſuit.j.eæ.põdeꝛa:qꝛ papa ĩ deciſiõe nullã facit mẽtionẽ ðᷣ qualitate z enormitate:ſed in dereſtationẽ iſtoꝝ appellãtiuʒ factũ fuit ſic qualificate narratuʒ. Mic. abb. . +△ RQui nõ derulit Onſtitutis *appellationi ſui aduerſarij de ſua poſteriori circa ideʒ ʒ eñ exciꝑe nequit.h.d. Mria ꝑs deciſe narrat factũ:fa dat indices.ibi ideoqʒ. remitte ꝙ; uacãte iſta eccłia cathedrali ↄuenietibꝰ omnibꝰ ad quos ſpectabat electio archi.noĩauit quẽdã ↄſociũ eligẽdũ i epʒ:fuit obuiatũ ⁊ Sdictũ a ꝛeli quis ne eligeret᷑ cũ eſſʒ excõicatus ac fuit iteꝛpo ſita appellatio ſi ſecꝰ fieret:ſʒ hac appellatõe nõ obſtãte aꝛchi.cũ quibuſdã paucis ð capitulo p ceſſit ad electione iſtius.c.⁊= appellationẽ iterpo ſuit ne ĩ pᷣiudiciũ illiꝰ electiõis attẽtaret᷑ aliquid hac fa appellatione nõ obſtãte reliqui facientes maiorẽ ꝑtẽ ꝓceſſerũt ad electionẽ zæ quẽdã aliũ elegerũt: utraqʒ electio deuoluta fuit ad ſedem apłicã æ papa mãdat:ut in lr̃a cõtinet᷑. ¶ Nõ. ex pᷣucipio ꝙ abbas põt elſe ꝓcutr᷑. alteriꝰ Iʒ pᷣn cipalłr nõ uertat᷑ utilitas monaſterij.uide gl.xvj .q.i.de pñtiuʒ:facit tex.in.c.per uenerabilẽ qui fi. ſint le.?æ qdð ibi nõ.qð ſatis ꝓcedit corã iudi ce eccleſiaſtico./2 nõ. ex tex. ꝙ nõ ẽ deferẽduʒ appellationi illius qui nõ derulit appellatiõi ad uerſarij ⁊ intellige qn iſte appellationes ꝛcflecrũ tur ad idẽ.ſecus ſi circa diuerſa ſicut in ſili limi tat̃ illa regula frãgẽti fidẽ fides frangat᷑ eidem: nt in.c.ꝑuenit de iureiuran.j.de pe.c.ↄſtitutus 2 ita accidit F. vʒ ba electio pria erñte nulla: R nõ pceſſerit denũtiatio nulli tatis. Moc itellige æ limita ꝓut nõ.i.c. auditis .S.ð elec.ubi ꝑ doc.¶ Glo.i.qrit quid ſi ñ eſſet excõicatꝰ:ſj ſuſpẽſus dicit ꝙ idẽ¶ In gl. ij. in fine. dicit tex. ꝓcedere ſiue fuerit ſimplex nomia tio ſiue electio. Mã ſi fuit nominatio dubiuʒ fa ciebat appellatio Archidiaconi ſi fuit electio: tũc uidebat᷑ fam electionẽ nõ ualẽ:tũ ꝑꝑ primã nõ caſſatã:tũ ꝓpter appellationẽ archi. ſʒ cã de cidẽdi in Sriũ fuit qꝛ electio pria erat nulla tan qᷓ; facta a minori ꝑte:æ õ appellationẽ legitimã 2 de excõicato:ut dicit᷑ in gl.fi ¶ Mec appellatio põt pᷣſtare ipedimentũ ꝑ rõeʒ poſitã in fine Ee.: melius tñ vẽ ↄuenire le ꝙ iſte archi.elegit quia alias nõ poſſ dici archi.nõ detuliſſe appellatõi alioꝝ ꝓut dr in fi.lr̃e. Mico. 21r ppellans ab or Rop oſuit. dinaꝛio in una cã in alijs corã eo rñdeꝛe tenet᷑.põt tamẽ eum recuſare:ut ſuſpectum niſi conueniatur de crimine manifeſto in quo non cadit excuſatio: nec ſuſpitio ut quia imponit᷑ pena iuꝛis ſurgens ipſo facto.h.d. vᷣm intellectũ intrinſecum. ⁊ pri mo cõſultatio.ſecũdo reſponſio.ibi ſuper auo. Q NV midimz ma Po 1e Aer da-ſe? a Onu α 4.21143 ,Fin la, . W ¶ Ge appellationibus. ¶ Primo nõ / ꝙᷓ appellatio nõ operat ſuſpen ſionẽ iuriſditionis iudicis niſi reſpectu illiꝰ cõe iĩ qᷓ fuit appellatũ qð plene terigi i. c. ſuꝑ eo: ⁊ i c. ad bec.i.s.e. ¶ 2nõ. ; i crie manikfeſto nõ admittit iudicis recuſatio qtũcũqʒ als ſit ſuſpe crꝰ qð intellige qñ ꝓ illo delicto pena eſt a iure determinata boc nan iſta in H 19C In glo. ij. i fi. Mec ſolutio gl.nõ uꝛ boa qꝛ acta facta ad nnũ finẽ.ſ.reſpectu appellatõis nõ debẽt pdeſſe uel nocẽ cũ agit᷑ ad aliũ finẽ. l. nt admittat᷑ recuſatio: ar.i.c. ueniẽs. s. ð teſti.et foꝛte ob boc diẽ Jo. an. ̊ nõ eſſe ſpectãdũ euẽ tum appellationis:ſʒ eligẽdi ſüũt arbitri ſuꝑ lcu ſatione: 2 ſi ꝓbabit᷑ grauamẽ illatũ admitiit re cuſatio: als ſecus ⁊ nõ.bñ:qꝛ Jo.an.hic nõ exi git ꝙꝙ ꝓber gꝛauamen ex mẽte: uide qꝗð plene dixi i. c. ad hec.i.s.e. dictũ tñ multũ reſtꝛingit iſtũ tex. qꝛ fundat ſe ſolũ ſuꝑ pendentia appella tionis. Et bis uerbis tex. ſimpir inberẽs gof. in ſũma ĩ ti. de indi.in. F. ex bis gꝰ caſibꝰ dixit ſolã pẽdentiã appellationis ſufficere. Dicenſ ꝙ rõ iuris eſt qꝛ index a quo appellat᷑ ſolet ꝓuo cari.l.iij. C. de epi. audi. facit.l. litigatoꝛes. ff. ð arbi. 7.c. ut debitꝰ. . e.boc tũ dictũ Gof. cõit non recipit a do¶ Nam ut dixi in. d. c. ad hec quiſqʒ poſſet ex nuda uoluntate ſibi ꝑare legiti mã cãm recuſandi indicẽ: qꝛ nõ haberet niſi ap pellationẽ iterponere:ſed ut ſatis fiat neꝛbis lee puto poſſe dici:qꝛ ſi iudex nõ reuocat in dubiũ grauamẽ ꝙ tũc babeat locũ iſte tex. B uult iſta ſa dũñ dicit oĩno ſuſpectꝰ eſt ⁊c. Aut negat gꝛa uamẽ.⁊ ꝑ ↄns negat legitimã cãm recuſandi:tẽ eligant᷑ arbitri iur formã. c.cũ ſpẽali.j.eo.aliaſ ſequeretur abſurdũ de quo dixi. Et ex pᷣdictis tene menti unum quod licitũ eſt per rationẽ nã lẽ reſtrigere gñalẽ diſpoſitionẽ legis: H rõ ñ ſit i.l. expᷣſſa:fſacit ꝓ h̊ tex.iũcta gl.in uerbo. iepiũ in aut.ut ma.debi.⁊ qð dixi ĩ.c.ſuggeſiũ.S.eo. nide:qð nõ. Har.in.l.itẽ queritur.. qui iple to. ff. loca. Et quid de uerbo pꝛe.⁊ ner.fas.uið nõ. in. c.ad bec..eo. æ de vbo dʒ nunquid im poꝛtãt ſemꝑ neẽcitatã:dic q ſic niſi ſubiecta mõ aliud ſuadeat:ut ĩ.c.i.de deſpon.impub. Ad bᷣ nide glo.nõ.quam ſemper tene menti in cle. at tẽdẽtes de ſtatu regu.iĩ vᷣbo debet.⁊ uide baꝛ. in. l.iij. C. de pigno.ubi latius pꝛoſequit᷑ mãm. (Sng. li. in fi. Mõ ſingularit᷑ pꝰ ꝙ in fẽo maniſeſto ꝓut differt a notoꝛio põt iudex recu ſari ex legitima cã tanq; ſuſpectꝰ: ⁊ ſic pꝛocedit tex. multũ nõbilis i. c.qꝛ ſuſpecti.alł.in glo.ſecꝰ in manifeſto notoꝛio: æ dẽ manifeſtũ nõ notoꝛiũ id quod pꝛobari põt tñ nõ eſt notonũ. Inn.Sᷣ dat aliã ſo.qꝙ in crimine gꝛaui ⁊ manifeſto ñ ad mittit᷑ recuſatio: ut hic ſecꝰ in manifeſto nõ gra ni ur ĩ Srio. (ihi ur̃ totũ oppoſitũ:qꝛ faciliuſ deberet admitti recuſatio ĩ grauibus ubi agituꝛ ð maioꝛi pᷣiudicio qᷓ; in leuibus ꝑ.c.ubi ꝑiculũ de elec:li.Vi. Vñ tene ſolutionẽ glo. Sed do. An. hic refeꝛendo archi.in. c. qꝛ ſuſpecti: ubi h ponit limitat qñ pena ẽ ipoſita æ deterinata a le ge. Si ãt ueniret ĩponẽda arbitrio iudicis:tuj ꝓtũcũqʒ cꝛimẽ ſit manifeſiũ ſeu notoꝛiũ ndhni 4 tur recuſatio: q;ꝛ poſſʒ noceꝛe ĩ aꝛbitrando ⁊ eſt dictũ ſatis nõbile:licʒ h̊ attribnat grthiäſt cono. ego dico ꝙ; oꝛiginaliteꝛ fuit hoſti. Jo⸗ an. ſeqt i. c. cũ ſpali..e. ubi pleniꝰ Ppfequii ba . qᷓ; archi. in. d. c. oco. Et ſi tu dicẽs hãc nõ eſe legitimam cãm recuſãdi: qꝛ poterit appelan excedit modũ:ceꝛte nõ eſt bñ dictũ: qꝛ jm bo nũqᷓ poſſz iucex recuſari cũ ſẽꝑ ſubſit ſaenltas appellãdi. Hã d; qs euitare ſaltẽ grauamẽ de facto ⁊ ne uexet in expef et in appellatonib? ſuꝑ fluis:ex quo eniʒ ſuſpectꝰ ñ nʒ bẽe ꝛcctũ iudiciũ̃ arbitꝛandi.ar.c.ꝛepeljtur. .de accu. et in. d. c. qꝛ ſuſpecti: er ꝙ pofſit appellani a iudice arbitꝛi te penã:uide glo nobilẽ in. c. ſuper his de accu. et ꝑ NHaꝛ. in.l.ſi qᷓ pena.ᷣff. de. v. lig. Et hdic tis pone ſingulaꝛeʒ limitationẽ ad dictũ Inno. in. c.ex ꝑte.j.de.vVb.ſi.ubi dicit:ꝙ in delicto no torio põt ẽt iudex ĩ facto ꝓprio ꝓcedere cũ ſit potius executoꝛ legis:q; iudex.dʒ.n.intelligi et limitari qn pena illius delicti ẽ ðterminata in le ge. ſecſi eſſʒ aꝛbitꝛio ſuo determinãda.Eodem moõ pfni limitari dicta Mar. in. l. ſi qui fonte ff. tOπ de penis. ubi pꝛoſequit/an 2 qñ poteſtas poſſit eſſe iudex S offendẽtẽ officialeʒ ſuũ ułᷣ familiam ſuam. Item do ⁊ alium intellectũ ad dictum. . qꝛ ſuſpecti:ut ꝓcedat ĩ notorio act tꝛãſcũtis:qi cum tũc recipiantur ꝓbatiões:ut nõt gl.ij.q. i. manitfeſta eſt tex.in.c.ſicut de ꝛe iudi.poſſet in dex ſuſpectꝰin illis recipiendis grauare ꝑtcq me rito poteꝛit ꝛecuſaꝛi ut ſuſpectꝰ: Iſtud vo caplʒ ꝓcedit ĩ notoꝛio fẽ ꝑmanẽtis: ? ubi pena ẽ det miata a lege hᷣ uẽ uelle iſta ra ĩ fi.qͥ no. N.ab. Abſoluitur ex Ba fr onte. cõicatus cantot fcepta:licʒ aduerſaꝛiꝰ uł excõicatoꝛ ne abſoluaĩ appellet.h.d.ſecundum unũ itellectum queʒ tñ oʒ limitare qñ cxcõicatio nõ funt lata manifeſta contumacia uel offenſa:quia tunc nd debet abſolui:niſi ſatiſfactione precedente:ut in c.ex paꝛte.i.]. de. v.ſi.ſed ſm alimn intellectu poteſt ſic ſummari. Appellans ab excõicatione poteſt petere abſolutionem ab excomunicgtote a quo appellauit non obſtante appellatione ſua uel appellatione interpoſita per aduerſaꝛium ne abſoluatur non tamen ſiſte intellecus multum congruit littere. Diuiditur prima pars ꝛepre bendit querentem. ſcda ibi ſane ſius duplicl queſtioni reſpondet ¶Drimo nots quo clectiones poſſunt examinariſen conlirmari in eccleſia.ſiue in palatio cpiſcopi. nel in camera ſua ¶ Ex predictis infero ad plura brimn caule eccleſiaſtice poſſunt iudicialiter HS in eccleſia ſecundo uero infero epim poſſe libi eligere ſedem in aliqua cauſa nedum in eccleſia . nota iſluz ſuo uel in cameꝛa ſua 7 Enn pro dam locoruʒ. textum pro conſuetudine quotun ze faldi W. 1 2 oienni bnoſoc mnoei⸗ Hun iu iſiße Pnlni i. len⸗ nau ien hec ſahe aiii rſeieig ſee ad d ubi bae ei⸗ vnnle all Vl⸗i.) anglie hit uu iin leſin ſagtereſpic ſchohele⸗ bec nio gelij ens ei qz exen t αυ ͤl. delerin Aentbiͤl mio at ſpuuro quo aumrnlleri MD erſ lur Mhuion ſwr hi byreituenim llul Mi/ Apd lliand::: on lul bui nc ſof /NM nd boi erolen gh nch⸗ vtöoſß iisnl iuitſe indigun gie . eoſcetici gi cH uttis orde 2 91enes enone Sondezn nolevnr töde la 1iendid dis arcd qr uiglanern deouu orcine intis 7 en canona Giſodemn ofirmido electoes i can gis. Ienn i 9. meng plon n ſoli e⸗ ſed ctiam ineicitad h.c ig cul ge ſen.e vi. Iem no caſumn in quo indera no tem ſuamn exercet appelatione ͦ odſtan ſoluedo ercoicari un it b pcedat. gie ſer⸗ ter ſorituf cnulo noe Ffeh.c. Ant n. ſe fernt erolca ſti offenſa ſiue orumncin: no gebebat niſtpnl pffin ſauſtngoner ilſtn eſt 3 nerſariſeut in c. ſoler eſen erc li. Nl.e, rede. ſig. An furnt ertdien p ofe macia dubig:z tunc appeliatio ne obſo⸗ eſfruſtratorin: ſatis ehot cän pſtar Ur nclc.er Pre:g gppellatio iſta tiua drin n debehat genolnere cin ln N ir⸗ cebebat ulhr recho⸗ “ lomimn iudſce ad que fneri 4 olec aicis ſbaor coligo . Pen ut inteligaf t lutoginatce 2no. Srce minne Dl Ki bienii i g ant giun ince. rrintheenenei lmnim qi wn ilis Neſcii unnimni⸗ ge Ne Ncß bino ivdam ii bi mo pit inmn dim Br inl ſgiin de pons j oſehniiin ef olcluet cſe ih ofemtir afttnig iutini ſum Jm wt alin inclmnian demn qluhwmivr nulr iovno an hilian n tie eepianmr Auman Gee Nmicn t in c ſan de rinc po lhensidsgaunet e mrüWtNNN MNRe NGciAdNeN õ Wone. ftonte cnnstt ccraſezaain Actien canicrheten i on paln a tmim in “ urci tüth ifen 0) aon dſaſunnn ſepeen wmct plepiri ſuſfn n awrijir lllihi⸗ NAic un. — xnt poöbranentd Ge . Gehriſon limſt, wini rn iril * Ddm n, e cb , nmn ce* Aeſpeſen J.a .–² X 2 ſti⸗ FPanlis- . 6 1v S 16. 9eP ſtre —6 9o= crol . Fu- 6 r n 6 j. Aꝓ&☚ 6. Be appellationibus: Mam in allquibus locis uicariꝰ epi reddit ius in eccleſia. In aliquibꝰ ĩ palatio epi æ utꝛũqʒ r̃e te fieꝛi põt:ut hic ꝙ nõ.⁊ facit.ij.q.ij. pᷣceptum ubi bonus tex. ſecus dic ĩ iudice ſeculari. NHam eius iudiciũ agitatum ĩ eccła ñ ualet ut ẽ tex.ho die ſinglaris i.c.decet de imu.ec.li.vVi.i.F.oĩs. 2 nið gl.ſingularẽ ibi qͥd i Sctibꝰinitis in eccła: et determinat ꝙ gctus ualet:lʒ hẽtes peccaue runt:qꝛ pena ꝛetractatiõis illiꝰ.c.nõ dʒ extendi. Et nõ illã glo. ꝑpetuo ꝙ ubi retractatio actus inducit᷑ a lege in penã ↄfacientis:tũc illa diſpoſi tio dr̃᷑ odioſa æ? penał:⁊ iõ reſtringenda⸗ Mico latius in.c.cognoſcẽtes.S.de ↄſtit.ubi eſt bona glo. in bo diſpẽdijs. Itẽ nõ.ex illa gloſa. ꝙ pe na appoſita ĩ qᷓt Sctu ñ dʒ extendi ad ueꝝ ↄctũ. Mum in iudicio quaſi Zhimus.l.iij.ff. ðᷣ pecu. nõ. Joa. an. in. c. pia de excep.li.vi.⸗ tamen pe na nullitatis iudici.i.quaſi Sctus nõ extẽdit᷑ ad uen Zctũ. AUñ uerus ↄctus geſtns in eccła tʒ ut ibi. Idem pato eõ ut pena appoſita in ↄctu ue 20 non habeat locũ in quaſi Sctu eadem ꝛõe ne fiat extenſio pene ad cãm non oino conſimiem iuxta gl.nõt ĩ.c.i.de tẽpo.ordi.li.vi. Additio. ¶ Et h̊ ultimũ tʒ Mart. i.l. more ff. de acqͥ bẽ. et.l.apud iulianũ.ff. ex qui.cau.i poſſ.ea.et ꝑ H̊ dicit ꝙ mulier põt adire hereditatẽ ñ obſtante ſtatuto quo cauetur ꝙ mulier ñ poſſit ↄhẽ ſine ↄſenſu duoꝝ ↄſanguineoꝝ ſuoꝝ qꝛ ille qui adit hereditatem non phir: ſed quaſi Shit ut in. d.l. apud iulianũ:⁊ Vba ſtatuti debẽt intelligi ꝓpꝛie ꝙ nõ. Hõ ꝙ nõ ſolũ excoicatꝰ dʒ repelli a petitõibũs ſuis:ct facit ſe indignum gr̃a ſedis apoſtolice ut i.c.cũ ꝑati.S.e.ſʒ ẽt ꝑuertẽs iuriſ ordinẽ ? ↄtẽénẽs canonũ diſpoſitoeʒ. un papa nolebat rñdẽ ſuꝑ ↄſultatõibꝰſuis iſti archiepo: qꝛ uiolauerat debuũ ordinẽ iuris z ↄtempſerat canonũ diſpõem ↄfirmãdo electões i camera re gis. Item nõ i v. ſane: ꝙ ꝑſona ñ ſolũ excoicat ſed etiam int dicit᷑:ad h.c.is cui de ſen.excõ.li. vi. Item nõ caſum in quo iudex a quo iuriſdi tõem ſuam exercet appellatione ñ obſtante.ſ. ab excõicatũ un ãt h̊ ꝓcedat.j.dicã latius Ooo.5õ tex.fortit᷑.ut᷑ ꝙ nullo mõ poſſit ꝓce ere h. c. Aut. n. iſte fuerat excõicatꝰ ꝓ mamife ſta offenſa ſiue ↄrumacia:⁊ nõ debebat abſolui niſi priꝰpſtita ſatiſfactõne:⁊ iuſta eſt ↄdictio ad uerſarij:ut in.c.ſolet de ſen.exc.li.Vi.⁊.c.ex par e de. v.ſig. Aut fuerat excõicatꝰ ꝓ offeſa ł ↄtu macia dubia:æ tunc appellatio ne abſolueretur eſt fruſtratoria:qꝛ ſatis ẽ hoc cãu pᷣſtare cautõʒ ur in. d. c. ex ꝑte:g appellatio iſta tãquaʒ fruſtꝛa toria n debebat deuoluere cãm ad ſuꝑiorem:et ꝑ ↄñns n debebat iudex recipẽ cautionẽ ð parẽ do iuri coꝛam iudice ad quẽ fuerat appellatum So.ex exꝑſis dictis doctoꝝ colligo ↄpendioſe duas lec. Mria ut intelligat᷑ tex. ꝙ. petebat᷑ ab ſolutio a iudice a quo. Scda petebatur a iudi ce ad quem. BDrima lec. ſubdiuiditur i duas. rimo qn aduerſariuſ tin appellauit ne abſol ueret. Scda qñ excõicatꝰ pꝛiꝰ appellauit ⁊ poſt ea petiſt abſolutõem ⁊ aduerſariꝰ appellabat ne abſoluẽt:?⁊ ſic ↄcunebat utriuſqʒ ꝑtis applłatõ. nio ad pᷣmã lec. qũo petebatur abſolutio mdice a quo ⁊ aduerſariꝰ ti appellabat. pe. 2 abbas rũdent ad ↄriũ ꝙ hic non fuit appella tum ne abſolueretur:ſed ex cã ſaꝑuenieti. uñ pter affinitatem nouit᷑ õctã inteꝛ iudicẽ ⁊æ excõi catũ appellatio ſua habuit deuoluere cãm. Hec ſolutio ipugnat᷑ ꝑ Jo. an. qꝛ ſuſpitio non eſt ſuf ficiens cã appellãdi:ſed recuſadi tin: ut nota:in .c.accedẽs: ut lit.nõ ↄte. Itẽ dico quod ex alio coꝛꝛuit iſta ſolu. quia in tex. dr̃ qð iſte appellauit ne abſolueret. Secunda ſo.m Hoſt. ꝙ ex aliqᷓ rõnabili canſa iſte appellauit.hec ſolutio penituſ non euacuat contrarium:quia in littera dicitur quod aduerſarins appellauerat ne abſolueret᷑⸗ Tertiam ſo. ponit Jo. an. ut procedat ſᷣm anti qua iura ſᷣm que appellatio nõ expᷣſſa cã deuol uebat cãm ad ſuꝑiorem:nõ tñ impediebat abſo lutionem ꝓpter rõem littere ne decederet in ex cõication ec tertia poteſt impugnari: quia littera dicit ꝙ appellauerat ne abſolueretur: =z ſic exprimebat cauſaʒ fruſtratoriam contra ius: ſed cã m mifeſte friuola etiã ſecundũ ãtiqua iuꝛa non deuoluebat cãm ad Auperiorem: ut nota. in. c.ut debitus.j.eo. Dono duas ſolutiones. prima ꝙ licet a pricipio ↄtradixiſſet ne abſolue retur tñ poſtea appellauit ſimpliciter nidens nõ proficere:⁊ ſic poſſet ſaluari ſolutio Johã. an. Pono ſecundam meliorem quod hic ↄdice bat iſta ne abſolueretur ante ſatiſfactioneʒ pro ponẽs forte offenſam uel contumaciam manitfe ſtam:ſed pars ⁊ iudex hoc negabant: ideo ille appellauit. MHec appellatio etiam ſecundum ho dierna tempoꝛa eſt legitima:ut in.c. ſolet: ideo habuit deuoluere cam ad ſuperiorem. Et ſi di ceres quare abſoluit iudex a quo:ex quo appel latio prima fronte eſt legitima.¶¶ G quod ubi appellatio fuit interiecta non expreſſa cã duplex fuit ratõ abſoluendi( Ana ne pendente litigio iſte decederet in excõmunicatione ut in lia:ſed prouidetur parti auerſe recipienddo cautione. Secunda ratio quia iſta abſolutio tendit in fa cilioꝛem exitum cãe appellatõis.hãc ſententiã tʒ Fre de ſenis ↄſi.cxcviij. Hã iudex ad quẽ añ oia ipſũ abſoluẽt rcepta cautõe:ut in.c.per tuaſ j.Qe ſẽ.ex.ſʒ ſi expſſit illam cãm:qꝛ fueꝛat excõi catus ꝓ manifeſta cã:tũc unica eſt ratio abſoluẽ di ne decedat interi in excõicatiõe qm abſolutio ñ tendit p̊ cau in faciliorẽ exitũ Jõ piudicat ap pellatõi:cũ ob h̊ fuiſſet appe latuʒ ne abſolueꝛet Er his hẽes ðᷣclaꝛatã pᷣmã lec.⁊ hẽs caſũ in quo iudex a quo abſoluit poſt appellationeʒ rõibus predictis enio ad ſecundam lec. que habʒ quod excõmunicatus prius appellauerat ab ex communicatione:⁊æ nunc petebat abſolutionem 2 aduerſarius appellabat ne abſolueretuꝛ. Dic ꝓ ꝛeſpectu appellatõis adueꝛſaꝛij ſatis.S. mã diſ cuſſa eſt:ſed ꝛcſpectu appellationis inteꝛpoſue ab excõmunicato dicir Innocen.quod petendo „₰ bſalen A 21 Brin lea Wa.X.- ———— Yr ðð A.bſol. aß c1 . =ς enen T= „V. 4 , —, vwo v3 r . 2 7419 1 vames, Au 1 ₰ De appellationibns. abſolutionẽ a indice a q tacite renunciauit ap pellationi ſue niſi fuerit ꝓteſtatꝰ ꝙ nõ ĩtẽdebat renũciare appellarioni:de hoc uide qð plene di xi iec. qõi. z. . dicit tñ Inn. æ ſiue ſit oꝛdinariꝰ ſiue delegatꝰ: ſiue detulit appellationi ſiue non põt iſtũ abſoluere:ſed nõ reddit cãʒ quare. Sed dic ꝙ duplex põt eſſe rõ.ſi eni cenſet renuciare appellationi:tũc nõ hʒ dubiũ cum iuꝛiſditio inte gra reuertat᷑ ad eũ in caſibꝰ i quibꝰ non renun ciat. Dic ꝙ rõ abſoluendi eſt duplex. Nria ne pendente appellatione iſte decedat i excõicatiõe Scðda qꝛ tendit ĩ facilioꝛcẽ exitũ cãe appella tiõis HMã boc ſaceret iudex ad què ante oĩa: ut in. c. ꝑ tas pᷣalt. de ſen. excõ. Mihi m n plʒ dictum ſuñ ĩ delegato qui detulit appellationi: qꝛ ꝑ de lationẽ tota iuriſditio eſt ab eo abdicata ? trãſ lara in ſuperioꝛẽ: ut in.c.cũ appellationibꝰ.e.ti⸗ li. Vi. Mec tãta iminet neceſſitas ut dicamus ñ iudicẽ poſſe abſoluere ab excõicatione: ut ẽ iſie qui detulit appellatiõi. GAenio ad tertiã lec. ꝙ h̊ petebaĩ abſolutio a iudice ad quẽ ⁊ hoc in nuit ſatis finis buius.c.dũ dicit iᷓ excõicatoꝛ ⸗ dicebat ⁊æ hoc caſu dicit Moſt.qꝙ iudex ad queʒ põt abſolueꝛe poſtqᷓ examiauit cãʒ ꝑtibꝰ pniubꝰ 2 nõ añ ꝑ.c.romana..penul.e.ti.li.Vi.⁊ ita te net᷑ cõit᷑:⁊ cũ eo trãſeũt doc. Sed aduerte qꝛ h nõ eſt neꝛũ ĩ abſolutione ꝗᷓ fit cũ cautiõe: qꝛ ate oĩa index ad quẽ talẽ abſolutionẽ ĩpꝑtit᷑:tex. eſt apꝑtus ĩ.d.c.p tuas:ſʒ ſñiã reuocare uel denũcia re nullã nõ põt: niſi pꝛius plene cognouerit de cã pntibꝰptibꝰ ⁊ ita loqt. .pel.al.ꝑ hoſti.Alið eſt abſoluẽ cautiõe recepta:⁊ aliud reuocaꝛ ſñiã nel denũciare eã nullã ut ipſemet JYo. an. dicit in nouella.Rõ diuerſitatis eſt:qꝛ ĩ abſolutione qᷓ fit cautiõe recepta nulli ꝑti piudicat᷑:nec aliqᷣd ſit in effectu S ſñiã excõicatoꝛis:ſj qñ uult reuo care tanqᷓ iniuſtã ſen denũciare nullã ĩ hoc pᷣiu dicat ꝑti aduerſe ⁊z tacite ꝓnũciat excõicatoꝛeʒ male pꝛoceſſiſſe qdᷣ non dʒ poſſe facere:niſi pꝛiꝰ de meritis appellationis cognouerit:⁊ ꝑ h̊ bẽs clariſſime ĩtellectũ huiꝰ.c.⁊ mitoꝝ iuriũ.s. alla toꝝ:¶ Vnũ tñ nõ.ꝙ do.an.hic apꝑte ur̃ fuoca re id qð dixi pꝰ eũ i.c.qõni.S.e.dicit eni pꝰ ꝙ iudex a quo põt abſoluere ꝑ niã ruocatioĩs.po ſtea diẽ hoc ſibi non placẽ:qꝛ ꝑ hoc ceſſaret ap pellatio reuocãdo grauamẽ:⁊ ſic nulla remane ret dubietas:qꝛ n põt ãpliꝰ dici iudex a quo cũ ceſſat appellatio:ad hoc.c.ſi a iudice.e.ti.li.Vi. Supꝛa uiſũ eſt.an æ qũ iudex a quo uel ad quẽ abſoluere poſſit ab excõicatione: nũc qro ðᷣ.q. quotidiana nũquid ſudex tenet᷑ citare ꝑtẽ adueꝛ ſam ad actũ abſolutionis. QHoc.cõiter ꝙ ſic cũ poſſit pᷣtẽdere ĩtereſſe. foꝛte enĩ expẽſas fecit qᷓs ↄſequi dʒ ante abſolutionẽ de ſen.exc.c.uenera bilibꝰ. . idẽ. li. vi. Ael foꝛte poſſz prẽdere offẽ ſa manileſt⸗ita ꝙ ãte abſolutionẽ debẽt aduer ſariꝰ ſatiſfacẽ rõe gꝰ ſui ĩtereſſe nocari dʒ:ar.c. iter qtuor de ma. ⁊ obe.iij.q.ix.c.oĩa. Sile cuʒ reuocat᷑ miſſio ĩ poſſeſſione: ut nõ.i.c.qm fꝛeq̃n ter. .iĩ alijs ut lit.nõ ↄt.dicũt tñ doc.cõit᷑ h̊ et in. c. i. de iudi.qꝙ ſi de fẽo fiat abſol uocata tʒ. Et idẽ tʒ ſpe. in ti. de co pone excõicatꝰ:uide ẽt glo. i. . excõicato iij.q ur limitare dicta doc. ur ps ſi ocnic⸗ a3 aciũ abſolutõis qñ iudex excicauit adinn tis ꝑtis:ſecus ſi excõicanit ex ſuo mero Cring 2 dictũ ſatis mihi plʒ:fac qð ĩ ſili nöt Bag .l. ij. ff. eo qui in ius uo Szʒ 9 pdicta “ co tex. nõbilẽ in.c. romana. F. ſñias, eo ti . ubiidẽ ꝙ ſnia excõicatõis ul iteꝛdicti multnene reuocanda bte non uocata Et P illũ tex argn . Jo. an. ð opinionẽ pᷣdictaʒ nt non teneat lutio Ete n nocata: Iʒ hͥ nullã metöʒ faciat g F. nec ẽt do. an. ſz ſimplꝛ tꝛaſeijt cĩ pdictis. S reducendo ad ocordiã młta iuꝛa diſtiguo ſi: aut abſolutio fit ab ipſo excõicatore ſiue ſu M re Zcurꝛẽte cũ eo qd actũ iuriſditdis ciꝛca 6e cat: ⁊ tẽ tenet abſolutio ꝑte ñ uocata tex. ẽ ma xime iũcta gl.i fi. i. c. cũ ab ecclian de offi. ordi Ratio huiꝰeſt qꝛ iſta abſolutio eſt actus pial⸗ utio pre non ntu. F. li. v. ideo ad ſui eſſentiã nõ exigit citationẽ. Secuda rõ ꝙ ſicut excõicatio ſine citatõe lata tʒ:ut in.c. ſacro de ſen. excõ.. nõ. xi.q.iij.ĩ ſũma:ita ⁊ ab ſolutõ teneꝛ dʒ:⁊ fortius cũ ſit actꝰmagis fano rabił.nide rextũ cum gl.i.c.uenerabilibꝰ. . ubi aũt de ſen.excõi.li.vi.ubi tradit᷑ regla gñalis abſolutio facta a iudice ſuo qtũcũqʒ iniuſia ij 7 nõ tradas obliuioni illũ tex.⁊ ĩ hotc caſu iteli ge dẽa doctoꝝ h ⁊ in.c.i.Onʒ abſolunio fita in dice ad quẽ deuoluitur iuriſditio ſolũ nia appel latõis.¶ Exẽplũ ĩ archiepᷣo qͥ nõ hʒ imiſditõʒ regłarit᷑ in ſubditos ſuffraganei niſi ꝑ appelſa tionẽ:ut in.c.paſtoꝛał de offi.oꝛ.⁊ h caſu dic ꝙ ſi non eſt appellatũ ad eũ ñ ualet abſolutio niſi recipiat appellatõʒ ex probabili cã emiſſa. te eni abſolutio facta ab eo tenet ẽt ꝑte n uocata:licet ſit ĩiuſta:qꝛ hoc caſu iudex eſt:⁊ ꝑ ↄñs ꝓcedũt rationes allegate in excõmunicatoꝛe. Ad bot c.per tuas ⁊ quod ibi nõ.de ſen.excõi.⁊ dic . F. ubi auteʒ:qui proprie loquitur de indice ad quem. Aut nult ſniam excõmunicationis reno care tanquã iniuſtã uel eam denunciare nulaz: ⁊ nõ põt niſi ꝑtibus uocatis:⁊ ſi aliteꝛ faceꝛet ꝛ uocatio uel declaratio non teneret:? hoc caſni telligo dictum. S. ſententias ? Jo. an. ibi. Ro eſt qꝛ hoc cafu eſt quaſi diffinitiue pronunciate ſupeꝛ ipſa excommunicatione? eſt actus iudicia lis:nec ↄpetit ſibi poteſtas nili priꝰ examinanit cauſam. ¶ Et boc faciunt ad queſtion quoti dianam/ Munquid abſolutio a iurameno pꝛe ſtito ſuper aliquo contractu facta ab cpiſcopo parte non nocata ualeat in caſibus in quibus pars debeat uocari: domi:anto. in. c. debitoꝛcs de iureiuran. tenet ꝙ ſic arguendo per ſimile de ſolutione facta ab excommunicatione parte non nocataSed per predicta ego diſtingue rem ꝙ aut certũ eſt iurametum eſſe llicirum er parte recipiétis ⁊ pꝛocedit dictum ſuum: quis boc caſn clarum eſt epiſcopum eſſe iudicem ſuũ in abſoluẽdo ꝑ id qð nõ. Inno.i. d. c. bitoꝛes In ultima lor chit ſano umxin dbel Ne inmalorn di u⸗ lois uepucſani Claii ſueno tapi moueri vt ſrriſcure hac otutmule imal⸗ inrehigeconrmuri guumdo offtnſ ſau lcu At ci acouronis:ſed i ineclata ge bac in Jirrireligeſſtun ter ?lles. E ae unun noleciau Jun in cer gie g ndiceſſt co tunaca es ertaiocſcaſd dorſeanercditan ſine ſigadhtontonep Cetcd ..⸗rmn lauusin.4.cer parte. S oconnu epid maluerit agverlarius:nigeur eni qnod non oppellari prine fnculms elgedl iucicem co⸗ quo cauſa tractetur ſecüda. . ad romnanne So. doc. ario no ſoluit boc ſe m dic n iat in. c.cordi.cti l. Nl. in goo in verdo pen Nẽ op. F.ce bis ceur eſe ipfluns: ide dicitci priori dic primus. Hoquit appellat aduerſarins ſte ci appeliat errd In glo. .in fi boe Hoſi inlen ſiß gtus ececat hot ſibi uſttindenegani. c.Nip. .fl. . de declſec ſi non excedat ſe ecſo⸗ Prlulein ficdeere n nigeur hoe lequ. Oed ineligo hor mno ai prini ns delinquit otra ſub i eno a prit lſtſriſtacerent bdtigſeluns ndice ſigim nn ſtriinrin . e le anrlnau tuͦneliln⸗ tonmn djr miciſtan ſng⸗ mhl ice mi mn glie ati/ ait e ennit lthi nai hi⸗ ſlmo kia ilit iy iii ? ml obluyn ili xx cibtaſti gr an ovxbritcQi dblnotn draiqni omohniur uni ino ;n, is Erioi ianbepo g o hy iultic, akmn nſuddtos iffgne it ape⸗ Dreant NANAINRfRad AmnAWni Aüdta Minirſi l Wrdin wente Ntunl imkn uchblrci e ones alegane in ecnunccr.⸗ eieinünaai ſmwimcz h iin oen. Bn ti ſianegönmn ne maubiſi tden annen . Strmana T . Asal⸗ ℳo ¶ De appellatlonibus ſed ubi cõtꝛactus ſupeꝛ quo iuꝛamẽtũ fuit pꝛeſti tũ in ſui ſeꝛie nullã iniqtatẽ cõtinet:licet iniqᷣtas allegaret᷑ peꝛ paꝛtẽ puto ꝙ nõ teneat abſolutio ꝑte non uocata quia regularit᷑ eps nec ẽt papa põt abſoluere a licito iuramẽto alteri pᷣſtiio ut nõ. Innoc. in.c.cũ inter.p.de renũ.⁊ eſt glo.or di.in.c.quãto de iureiurã.⁊ ibi plene dixi ergo nõ eſt iudex in omnẽ euẽtũ.⁊ ſic añqꝙᷓ; ↄſtet iura mẽtũ eſſe illicitũ non põt abſoluere:æ ↄſtare nõ põt niſi parte uocata ut in.c.tũ ex liis ð in ite. ꝛeſti.⁊ in.l.fi.C.ſi peꝛ uiʒ.uel alio mõ:unde pꝛe tn ñ ↄſtat non tenet quicqͥd facit quia ignorat id ꝙ eſt fundametũ ſue iuriſditõnis ad hoc.l.q̃ ro.ff.de eo qui ꝓ tuto. uide nõbilem theoricam Bar.in.l.multũ intereſt.ff. de ↄdi.æ demõ.⁊.l. ſi finita. O. iulianus.ff.de dam.infec. hoc nota. ¶ Do. ↄtra tex.in F. ſane ubi dicitur ſeu pᷣſup ponitur quẽ poſſe excõicari pꝛo contumacia uel alia cauſa. Hoc eni uidetuꝛ falſũ cũ ab homine nũꝙᷓ ſit ferenda excõicatio niſi ꝓpter ↄtumaciã gloſa. eſt notabilis.xi.q iij. nemo ubi dicituꝛ ꝙᷓ nũꝙᷓ debet quis excõicari niſi qn aliter corrigi non põt. Solutio doc.aliqͥd tãgũt bic ſed ñ cla re. Vide Inno. in. c. ex parte el.i.j.de uer.ſig. in ultima colũna. Dic ad hoc clarius ꝙ eo ꝙq; ſemꝑ ↄtumacia debet eſſe immediata cã excõica tõis ſiue pꝛeceſſeꝛit delictũ ſiue nõ debet pꝛiꝰſẽꝑ moneri ut ſatiſfaciat de hac ↄtumacia imediata intellige contraria quando offenſa ſeu delictum eſt cã excõicatõnis:ſed ñ imediata:⁊ de hac ime diata intellige iſium tex.⁊ ↄſiles.Et adde unum nõbile dictũ Inn. in. c. ex ꝑte ꝙ ubi pᷣceſſit con tumacia enã extraiudicialiſ põt ſequi excõicatio ſine alia admonitõne ꝑ. c.certũ.xi. q.iij. Et uide latius in.d.c.ex parte. Ponn tex. ibi ſi maluerit aduerſarius:uiderur eni quod non ad appellatũ ꝑtinet facultas eligẽdi iudicem coꝛam quo cauſa tractetur ſecũda.q.vi.ad romanam. So.doc.uario mõ ſoluũt hoc:ſed tu dic ut no tat᷑ in.c.cordi.e.ti.li.vi.in glo in uerbo petieꝛit Itẽ op.ꝙ. SF. de his uidetur eſſe ſuꝑfluus:quia idẽ dicit cũ priori dic ꝙ primus.i.loquituꝛ cũ appellat aduerſarius iſte cũ appellat excõicatõ. In glo.i.in fi.ꝑ hoc Hoſti.infert ꝙ ſi pᷣilegi atus excedat põt ſibi iuſitia denegari. Adduẽè .c.nuꝑ. F. fi..de deci.ſed ſi non excedat ſecuſ ĩ .c.iiij.de priuile.in fi.decre.⁊ nidetur hoc mira bile dictũ. Sed intelligo hoc mõ an priuilegia tus delinquit ↄtra ſubditũ alicuius iudicis ⁊ ñ ult ſatiſfacere ut poſtea ſibi petẽti iuſtitiã ðᷣ alio ſubdito uel de eodẽ poſſit iuſtitia denegari per iudicẽ niſi prius ſatiſfaciat ⁊ eſſet exquiſituſ mo dus ꝓcedẽdi ↄtra exemptos:ſed non credo ꝓ cedere qñ delictũ ipᷣius non eſſet liquidum. In glol.ij. in fi.dic ꝙ ↄtraria ꝓcedũt in indicijs ſe cularibus ut in.c.decet pᷣall.ſed iudicia eccleſia ſtica pñt in eccłeſia exerceri ut ĩ.c.pceptũ allłatũ in glo. æc. In glo.in uerbo ↄtra debitũ ibi ſine cõſilio iæ cõſenſu capituli in eo ꝙ gl. exigit con ſenſum capituli in ↄfirmationibus electionũ cõi ter damnatur a doctoribꝰ qꝛ iura allegara ĩ gl. ſolũ exigunt ↄſiliũ z nõ ↄſenſũ z maxima eſt di nerſitas inrer ↄſiliũ ⁊ ↄſenſũ ut in.c.i.ne ſe.ua. li.vVj.⁊.c.cũ ĩ ueteri de elec.ubi dixi bodie qua lis exigatur cauſe cognitio in confirmationibuſ electionum.dic ut eſt hodie tex.in.C.fi.de electi. li. vj. in glo. in uerbo ðcedat. ¶¶ Nõ. ex bac gl. tres rationes decidendi ad tex.quarc abſolutio põt fieri a iudice a quo.¶ Mrima rõ qꝛ ſpãle eſt in ſententia excõicatiõis qꝛ ꝓpter periculũ ti metur:ne decedat in excõicatioe qꝛ peccatũ qñʒ eſt cã accelerãdi teꝛminos uite ſic ẽt ⁊ bonitas ⁊ hoc ne mutet᷑ itellectus bonorũ:intellige tn non ſeinꝑ hoc ↄtingere:ſʒ qñʒ:nã ſi diciũ gl.genera liter eſſʒ uerũ nullus bomo feꝛe remaneret i mũ do: ⁊ uide ad itellectũ glo.pulchꝝ tex.in.c. ſi ex bono allł.in glo. Secũda ratio decidẽdi qꝛ ĩ hiſ q̃ nõ capiũt dilationẽ non admittitur appellatio urputa qꝛ res eſt tpᷣe ꝑitura:młta exempla patet in. lſi.f. ð appel.recipi.nõ.tu canoniſta iſtaʒ gl. ¶errxia rõ ponit᷑ hi vbo pꝛe.qᷓ eſt magis ge neralis ꝙ iõ põt iudex a quo qꝛ mi deꝑit aduer ſario ꝑ hic abſolutionẽ cũ ſibi cautũ ſit ꝑ recep tionẽ cautõis ⁊ excõicato ꝓdeſt ne interiʒ uitet nel moriatur ¶ Ex hac rertia ratione nota ꝙ; iudex a quo poteſt omne id qð redit i faciuoreʒ exitũ cauſe appellationis.Et nide qð plene dixi in.c.cũ teneamux. .c. ſed tene men hãc ꝑticulaʒ gl.iũcto rex. ¶ In glo. i voo cautioe i fi. Mõ. iſtã glo. ſeꝑ: ex qua hes regulã z unũ caſũ excep tũ a regła. Et bec ẽ regła ꝙ abſoluno a qioet &α.αα1. excõicatõe fiat cũ cautõe iuratoria.i.ꝙ abioluẽ dꝰ iuret ſtare madatis ecclie ſuꝑ illa excoicatioe Caſus exceptꝰ ẽ ille cũ fuit excõicatus qꝛ uoluit Peꝛe iuri.i.cũ excõicatio fuit lata ꝓ ↄtuacia iu diciali.Et Iʒ doc.h̊ ſimpłr traſeãt:tn pleniꝰ diſti guunt hac mãʒ i.c. ex ꝑte.i..ðᷣ vᷣbo.ſig. ubi nið Sʒ quo ad caſũ nõ exceptũ puto gl.optie loqui MDrimo cũ hic uerſet intereſſe ꝑtis æ beat uim cuiuſda miſſiois ur ĩ.c.qm freq̃nteꝛ i fi. ut lit᷑.nõ otelſ.ſicut miſſio nõ reuocat᷑ niſi pᷣſtita cautione fideiuſſoria uł pignoraticia ut i aut.ei qui iuꝛat .E. ð bo. au.iudi.poſſi. ⁊ i.c.i.j.ð ſeqtra. Ita nec excoicatio dʒ relaxari niſi tali cau õe pᷣſtita. Nẽz cautio iudicio ſiſti ẽ pᷣtoria.l.i.fl.ð pto.ſti. Et regulariter oẽs cautões pᷣtorie debẽt ec ſuf ficietes ut i.d.l.i.reſpectu regł¶ Mõ.dictũ pul S84 „ lis 31Er6) chrũ ꝙ ubicũqʒ timet ne abſoluẽdꝰ ueniat iu unαn, e , ſpfrna ramẽtũ nõ ſufficiat iuratoria ita cõit᷑ nõnt doc. i.c.fi.ð reſti.ſpo.⁊ i.c.ad reprimẽdã de offi. ox di. Adde ad pᷣdicta.c.i.de do.⁊æ ↄtu.li.vj. ⁊z fa cit glo.in.c.qõni ⁊ qð ibi dixi.5ẽ.e. i. abb. Eprehenſibilis. Dꝛcla Quũ ſuſpẽdẽ ul excõicare ñ dʒ niſi mo nitiõe pᷣmiſſa nec ſubditꝰ õ diſciplinã eccłiaſticã appellare maxie ſi ẽ religioſus hoc prio. Judex a quo pᷣfigit terminũ appellãti ad appellationeʒ ꝓſequendam.j.quem ſi non proſequitur index r i — — 10 2 bBen, Q ſud Slrn Ee=ſſ= ſiäcf A hhacs 5 ieſa — —. = °— —. G — drP A.4. —nʒ re If ſa Alia AMAM dnποαα 1 . „12 A*α rir Arrta NV. rs- her pru, Jolag ͤ, ſiton- S ¶De anpcllationibus. a quo reaſſũit inꝛiſditionẽ e: ppallis Ho nõ ꝓſeq̃ns appellationẽ ſuã 2denat i expen ſis appellato ꝓſcqnti h ¶ Et qnq; ſũt dicta tex. ſm ibi nec ſubiecta: tertiu ibi ſi vo: qrtũ ibi ſi at: quitũ ibi pcipue. ¶ Mõ pᷣmo vnã ꝛgulã gnñalẽ ꝙ ſnia excõicatõis ł ſuſpeſiõis nũqᷓ ẽ feꝛẽ da ab hõie niſi canonica ãmonitõe pmiſſa ⁊ ſic clicit illud ꝙ, excõicatio nũꝙᷓ eſt ferẽda ab hõie niſi ꝓ ↄtumacia ſiue ĩ nõ pendo ĩ iudicio ſiue ĩ non ſatiſfaciẽdo.xj.q.iij.epi nbi glo. Hodie a4 de qð hẽtur i.c.i.de ſen. excõi.li.vj.ubi ideʒ diſ ponit ð ĩterdicto ecclłiaſtico ⁊ dʒ ĩ ſcriptis feni: nt ibi. Sʒ limita pdẽa ⁊ tex. ʒy unũ ꝑegrinũ dic tũ Inno. qð n ſolet cõit᷑ allegari ĩ. c. i. ge exceſſ. pla. ut reſpectu ſuſpeſiõis ꝓcedat iſte tex. ꝛq̃rẽs monitionẽ qñ ſuſpenſio fer ꝑꝑ ↄtumaciã ſecus ſi ĩ penã delicti qꝛ tẽ fruſtra fieret monitio cũ oʒ cũ luẽ penã delicti ↄmiſſi.nã ſuſpẽſio ſepe fit ꝓ pter delictũ: ut ĩ.c.tã lr̃iſ.s.de teſti.V.q.iij.in lo co:lſecꝰ ĩ excõicatõe:qꝛ illa nũqꝙᷓ; fert ab hõie ꝑꝑ delictũ ⁊ ꝙᷓ cito uli ſatiſfacer illico dʒ ꝛlaxaꝛi.xj: q.iij. nemo ⁊.c.illud.Et idẽ ꝙ nõ reqrat᷑ h̊ cãu monitio tennit Inno. in.c.ad hec qm.j.eo.ubi dixit ꝙ excõicatio ĩterdictũ ⁊ ſuſpenſio equipa rat᷑ ĩ mitis ⁊ ptiʒ ĩ ̊ ut debeat pᷣceder monitio niſi qñ ſuſpeſio fieret ĩ penã vᷣlicti Hoſti.tñ ibi hꝰapprobat reſpectu ſuſpeſionii fiẽde a canone ſecus ſi a iudice:qꝛ tũc reqrit monitio fʒʒ eũ al legat.c.ſiẽ de choa.cle.⁊ mu. Ol(Oihi plz indiſtin te dem Inn. æ ꝓ eo ur tex.i.d.c.tã hiis de teſti. ubi papa ſine monitõe ipoſuit penã ſuſpeſionis gꝰr alii hoc facere pñt de re iudic.iĩ cauſis. Ad idẽ allego.c.romana.F. ſʒ nec ĩ ſpe de ſen.ex.li. vi. ubi lʒ pus dixiſſet ð ſuſpẽſiõe excõicatõe ⁊ ĩ teꝛdicto poſtea tñ dũ tractauit de offeſis ſeu cul pis pᷣteꝛitis ł pᷣſetibꝰſolũ ꝓhibet excõicatõcʒ feꝛ ri ſine monitõe q̃ſi ſecꝰſẽſerit ðᷣ iterdicto ł ſuſpẽ ſione ꝙ nõ. æ ꝙ reſpẽu monitiõis pᷣmittende eqᷓ parẽt iſte ſẽtẽtie regulariter uide bonũ tex.in.c. ſtatutũ de ſent.exco.li.vi.additio. Et nõ ex illo dicto Inn. iudicẽ poſſe in pena delicti ſuſpẽder clericũ ab officijs diuinis.¶ Scðo nõ pᷣncipa lit᷑ ꝙ ubicũqʒ ius fulmiat excõicationẽ ꝓpteꝛ ð lictũ:tũc iudex põt deliquẽtẽ excõicare ſine alia admonitiõe: z ẽ tex. aꝑtꝰfʒ lectu. Abbatis quẽ neſcio alibi:et ꝑꝑ hoc dixit ſe excuſaſſe quẽdam abbatẽ q excõicauerat monachũ ſuuʒ ſine moni tione ꝗqᷓ exiuerat clauſtrũ ſine licẽtia et ꝛꝑtuʒ fuit ſtatutũ i monaſterio q; ob hãc cãʒ fulmiabat ex cõicatiõeʒ ipo facto. Ex hac lec.nõ unũ ſingla re ĩ qꝰ bẽs excõicationẽ poſſe ferri ſine aliqᷓ ad monitõe qñ ius excõicat ꝓpt᷑ illud vᷣlictũ qᷓi nil noui uideaĩ facẽ iſie iudex. Sed ex hꝰ nõ aliud mirabiliꝰ ꝙ excõicatũ a iuẽ ꝓ certo delicto põt ſuꝑioꝛ iteꝝ excõicareꝓ eodẽ delicto alꝛ nõ iteꝛa to nec ↄtumacia alꝛ ð nono ↄtꝛaocta ut hic clare colligii itelligedo illã dictõeʒ niſi poſitã i tex. ꝓ prie. Fac iſte tex. ꝙ iudex põt altaꝛe et augẽ pe nã a iuꝛe dteꝛmiatã ꝓ certo ðᷣlẽo et ur̃ tex.i.l.q̃d g. F. pena grauior. ff. ð hiſ q nõ. ifa. ubi Maz. hoc tenet expſſe ex certa cã fac... aut kacta. F. f. .ff. de peis: ⁊ ꝑ hec dicta iuris ciuil G e. lect. abba. Moſti. itellexit iſlũ tex. qn ind Ain denũciaĩ excõicatũ ꝗ inꝛe ut i ꝛequiꝛat n nult ſi factũ ẽ notoꝛiũ. 5 bn ſuã lec. q mii qiri at i.c. puẽit. c. lec. abba. magis ei k⸗ Quiq autẽ oꝑet᷑ tũc ſa excõica ni glo. i. c. ita quorũdã ðᷣ inde.¶¶ No S 3 tio ĩterpoſita diſciplinã eechlaltezei5nn⸗ eccliaſtica n ualet. Igez li religioſus HD pena ifligẽda ſʒ ꝛlam ſuã: ul Fʒ ſtatuta bor illa ſunt eis leges ad hy. c. ad neaz. 5 e to no ar. opi. ꝙ nõ ꝓſeques ꝗppellationé Tan licet fuerit fruſtratoria ñ pnnit pena cnrittn de inꝛ canonico: ſz fit odẽnatõ expeſa uide dixi ĩ.c.ij.S.e.⁊ in.c.cũ parati. ltio nö G argumẽtũ/ꝙ abbas ij punit ſubditũ ſuñ ſine cõ ſenſu capituli ſui:btm cõiter repꝛobaf: abbas bʒ pkatẽ in ſolidũ circa Ronaiadem .c. ad nzam. S. e. plene nöt. Jo. an. i.c. JYoannes ð regu.uide tex. bonũ ĩ. c.nulla. xviij. q. ij. Ac iſtuʒ tex. rndeĩ ꝙꝙ n loqui de pena inferendha plato ⁊ capitulo:ſʒ de pena inferẽda a pylato ſi tuta ꝑ prelatũ ⁊ capitulũ qꝛ ſepe ultra rgulaz re ligioſi faciũt ſibi ſtatuta:ut ĩ.c.ad nraʒ.s eodẽ. Mõ fʒ hanc ſolutionẽ ꝙ et illa penã ſtatua coj oſenſu ſolus abbas ifligit. ¶ Repio aliü itellec tũ ad iſtũ tex.i loco extraneo uʒ in. c.i. d ſener. .li. vj.p Jo. an. poſt alios ut pcedat iſ ſi qi pᷣlatꝰeſt nimis ſeuerꝰ in corrigẽdo ? tẽadbibeat capituli ↄſẽſũ:ſed ceꝛte hoc ẽ dininare ad iſtum tex. licʒ ſit equũ nullibi tñ de iue pbar:n pmp tũ ẽ remediũ ↄ platos ſeueꝛos.ſ.p appellationẽ nã hic ſolũ tollit appellationeʒ ) ꝛegule lſcipli nã.ſecꝰat ſi punit prelatus religioſum iniuſte et contꝛa ꝛegulã:qꝛ tẽ bene põt ab eo appellari ad ſuꝑiorẽ:ut i.c.ad nꝛam:⁊ ibi diri.s.e.x ſaiis p bat hic a ↄtcario. glo. i. ibi tꝛina uel nna pẽptoꝛia ꝓ oĩbꝰ? nide pꝛaticã i. c. oſtitutionẽ ſen. ex.li. vj.i fi.ubi ponit᷑ ꝓpꝛie q̃is dʒ ee moni tio ꝗᷓ dʒ pcedere:⁊ uide bonã glo.que pontit di uerſas formas citãdi in notorio ubi ꝛes ꝛpia cet pꝛeſens ſufficit nnica monitio:uide per Ar chi. xxiiij.q.iij. ð illicita peꝛ doc.in c. dilecio de ſen er.. eadẽ ibi de canonica moni tione melius dixiſſet glo. de euangelica monitio ne:nã. c. nonit. alł.in glo. non tꝛactauit pc cano. nica ammonitione ſed de euangelca. CIng.. tij:ibi tene tamen.nota glo.ex qua habes ex cõicatio ſine ammonitione lata tenet:? idej nõ. glo. xi.q.iij.in ſumma.ij.q.i.in ſumma. pbalur in. c. ſacro.de ſen.ex.quod pꝛocedit enam in de legato:ut notat Inno. in. c. lllud de cle. ex. mi. i deſe. nide glo. in. c. ſa 2 in.c.pꝛudentiaʒ de offi.dele.ice 9 cro pꝛealł. æ inquantuʒ glo. cipit hic duos ca ſus.dic ꝙ illi caſus non ꝛecte excipiuntur a ꝛe gula quia non loquitu quando monitio Kann ſed uide unum coſum uere exceptum in.c. M mus de ſen. exco. li. V. ubi non tene eredir i⸗ lata ĩ participates cuj cxcolcato monitione . . 2. ſingucn iſenenn glcnu or maſemmn propur mii Abus ncnumo irpenm oſporalmu 1 g⸗ obauriifn de ot cn Hyii iroflde ial Oed einu pn ul r dbinur qnis dicamn non habere . ir c antet cenanden eppeſy. Docnpe digi reigoſ Rain dicns. Jren ier o ſnihorees a dnedi ſeens cericd bane dficih ierß; padent Punn gicͤt.n hoc can pncipalit Doſt. 9 2 ſuiſſacier vdinb biifiei dunode enormmiter non edai alan c guenit de nec gebet fin en hii t ofaltonis r iopi deliqnetis qi nelt dicẽ non eininei uiuat ſ ſinpliet debel ſauſfier ponbd alar ſimlei epo vaſallo oninenefen licti ) n; fak. Ni pumi inita ſnal qbe neſ hſe tic lcenc kaj⸗ corm.il.ſen hit opi.ſeqtur do. An ſeſert. Archy.i c. tatuti l i i eqli do. An al glic phi d off, ubi goo lſignitant qi clerci ſos qi ce lis nooſtſin en lelſis quos ſgcit ſnos denegf Iut hic ce ſer ge bis gnos hon f lueritnte noluit Hoſfi.gh i ic non. honiti. e. el n nntiche. nede qꝛ nonn cis epegz gb ali⸗ 1 ſfcop uos nr ; ſari. Ein aſtſuai Achi looß lilloco pal. . üriegan dalbicegr alun di⸗ nſcſitenei ſoſn⸗ Publißzegerie un eſas de ſno⸗ cmzerni ni, enrncen iie nl ni mr cti ſeni eent Pbo t cimoo⸗ Nedenffgihni tmn pprchnit inli ſgr Nni gol rinſbi hmnm mi atfi; Nß or tinigai t AAWnſi ſns hbip itReoi Ii iui rr iwnmwiltitt Ano Tan ockalos ir nuilr iſni erif nins iue in ornhitb tettocht cppiniioleſi ſel lar hori iſur n ſin lq ſt cani nilbeini de ir gon ipnn dionchä) Dands enst inlnit⸗ fADtGaWrnine vnieic, ateeumegihns hiniik nnnghginſtont ſhere nicalm̃ hid z bui be 19tmd. Hlkium onp t eucd eſhn Ral Gſminni rien⸗ Ndeiged Metdaſigaſt Min word R votnsiormns ctiiin wo icnnottonn ia nuſfunun ii aii Aunn dnt m ſ lbinen e e liſc arun ¶ De appellationibus premiffa ⁊? ille tex. optime ꝓbat ſñiam tenere in alijs caſibus aꝛgnendo ꝑ locum a ſpẽali. ⁊ illud .c.ſtatuimus eſt reſtringendum ꝓut ibi nõ. per Aobatem ⁊? Joa. an. ſic intellige glo.in. d. c. ſa cro que nidetur ſibi oria ſed optime loquit᷑ di ſtingucndo pm predicta. In glo. in neꝛbo ſi qᷣd proprium ubi.j.e.nicolao. ubi hoc expedietur larius ⁊ in.c.ſepe.j.e.ti. ¶ Sed circa hoc ⁊ cir e*α ca tex. oritur dubium/ qs faciet iſtam condẽna tõʒ expẽſaꝝ.nide Fre.oↄſi.cxxxi.⁊ va concluſio eſt hic ꝙ ſi iudex ad quẽ ꝓnũtiabit male appel laiũ idubio faciet ↄdenatõeʒ expẽſaꝝ.c.ut vᷣbitꝰ j. e. Si ueꝛo plene non cognouit ſed ꝓnũtiauit appellatoeʒ eſſe deſertã ⁊ ſe non eſſe iudicẽ ↄpe tetem:ideè eſt dicedũ qꝛ ex quo fuit iudex in co gnoſcẽdo an ſua eſſet iuriſditio ẽ etiam iudex ĩ acceſſorio ut ↄdẽnet temere litigãtem iĩ expenſis uide tex. nõbilẽ ĩ cle.i.de reſcaip. Mide bonam glo.in. c.ult.e.ti. Si vᷣo iudex ad quẽ nũqᷓ fuit aditus:ſj iudex a quo ꝛeaſſupſit iuꝛiſditionem ðᷣ ſerta appellatione tunc ipᷣe faciet hanc ↄdenato riã ⁊ aget ad iſtas expẽſas n ſolũ officio iudicii ſʒ ↄditõe huius decreta.æ hoc ultimũ uẽ ꝓbare iſte tex. ¶ In fi. glo. nõ. gloſ. ex qua habes qdᷣ ubi id ꝙ eſt ſoluendum eſt pena reſpectu eiꝰqui dʒ ſoluere:ſed reſpectu illiꝰ cui debet ſolui eſt in tereſſe tunc propter inopiã debentis ſoluere fit condennatio in penam corporalem ut hic iũ cta glo probatur in.c.finem.S.de do.⁊ contu.uide Hoſti.in.c.fi.de reſcrip.Sed circa predicta et tex. dubitatur quis dicatuꝛ non habeꝛe ꝓpꝛium ut ſic euitet ↄdenatõem expẽſaꝝ. Doct.ponunt exẽplũ i religioſis.xii.q.i.ñ dicatis. Item i illis q̃ ex toto ſut ipoteres ad ſolnẽdũ ſecus dicũt in clerico hnte bñficiũ licet ñ habeat patrimoniũ. dicũt.n.hoc cãn ⁊ pncipalit Hoſt.ꝙ ↄdenabit ⁊ ſatiſfaciet ðᷣ ꝛedditibꝰ bnjficij dĩmodo ecc eſia enormiteꝛ non ledat᷑ alłat.c. ꝑuenit de fideiuſſ. nec debet fm eũ hr̃i rõ ↄfuſionis ⁊ iopie ipſius deliquẽtis qᷓi uelit dicẽ ꝙ non dimittet᷑ ſibi unð uiuat ſʒ ſimplicit᷑ debet ſaniſtieri ꝓut hic dicituꝛ allar ſimile i epo uaſallo ↄmittente felloniã.i.de lictũ ↄ qnʒ feudi. Mã pᷣuat᷑ ĩ nita ſua illo feudo qð ẽ ð mẽſa ipſiꝰ ut ĩ.c.ſi clericꝰ uł eps de capł. corꝛa.i li.feu. hãc opi.ſeq̃tur do. An.quicquid ſeſerit. Archy.i.c.ſtatutũ de ꝛeſcꝛip.li.Vi.¶Et vꝛ ſequi do. An.allł.gl.i.c.pnti ð offi.or.li.vj. ubi glo. diſtiguit an ⁊? qn clerici faciant fructus ſuos q̃ſi de illis quos facit ſuos teneat᷑ ſatiſfacẽ ꝓut hic dẽ:ſecꝰde his quos non facit ſuos et h̊ i ueritate uoluit Hoſti. ʒ bic non declaret latiꝰ ponit i. d. c. puenit ¶ ttede qꝛ neꝛitas buius gõis depẽdʒ ab alia. Huqᷣ clerici faciũt fꝛuctꝰ bnficioꝝ ſuos ut poſſint diſponẽ ad ltbitũ et te ſtari. CEgo ſep tenui riam ſniam ſequendo Archy.i loco pall.? Jo. de lig.i cle. gre ð hep. dicã in.d. c. ꝑuenit. uide bonũ tex.iũcta glol.i.le nõ ẽ ignotũ. C. de admi.tut. ubi ſi tutor iſtituir luẽ calnioſa tenet ſoluẽ expẽſas de ſuo ⁊ nõ ðᷣ bois pupilii ʒ egerit nomie pupilli. Idem dicit glo. ſing. in plato quã tenebis ſẽp mẽti qꝛ ſalteʒ nemo porerit illã negare qñ eſt talis pᷣlatus qui nõ facit fructus ſuos ut eps uł aliꝰ platꝰ religio ſus ⁊ ſimiles. Aduerte tñ qꝛ uult plus illa glo. ut nõ ſolũ ↄdẽnet eriã qñ inſtituit litẽ calũnioſã nomie ꝓprio: ſʒ etiã ſi noiĩe eccleſie ſue. ¶ Er ⸗ clude latius ⁊ clarius pᷣdicta ſic ꝙ aut clerici cõ demnant᷑ ĩ expeſis ĩ cã ꝓpria: aut in cã quaʒ agi taret nomine eccleſie. Dꝛio caſu indubio man datur executioui ĩ bõis primonialibꝰ ſi q̃ habẽt ut hic ⁊ facit.c.ð multa ðᷣ pᷣbe.iũcta glo.i uerbo de ſuis. Si uero nõ habẽt bona primonialia ſʒ bñficialia ſic.tũc reſpecm eoꝝ reddituum qꝛ de bent ↄuerti ĩ utilitate eccłie nõ dʒ executio fieri p regulã delictũ ꝑſone ðᷣ reg.iur.lib.vj.⁊ ſenſit Hoſti.bic. Sed ꝛeſpectu illoꝝ ꝛeddituum qui ð bet ↄuerti ĩ utilitatẽ ꝑſone ipſoꝝ clericoꝝ ẽ du biũ ⁊ tenẽdo opionẽ quam.S. tenui:credo ẽt = ad tales redditꝰ nõ debẽt manꝰ extedi. ? rõ qa ecclia tenet clericos alere ad ſui decoꝛẽ nec tene tur ſuas ↄdẽnationes ſoluẽ. Uñ ſi clericus non nenit alẽdus nõ tenet᷑ ecclia ĩ aliquo ↄtribuere. Debʒ eni clericus ꝑticipare ðᷣ bõis eccłie qtenꝰ idiget ad neceſſitatẽ ſui uictꝰ ⁊ nõ ałr ut i.c.epᷣs x.q.ij.?.xij.q.i.O.fi.cũ.c.ſequẽ.⁊ uide de boc qð dixi i.c.oli.ij.ð reſti.ſpo.⁊ in.d.c. puenit de fideiuſſ.ſed attenta conſuetudine generali ſecun dum quam clerici perſonaliter bñfician faciunt fructus ſuos iuxta diſtinctionem glo. dicti.c.pᷣ ſenti poſſet admitti opi. Hoſtien. dummodo ex hoc clerici nõ mendicarent᷑ qꝛ hoc redundaret ĩ opprobrium eccleſie.xciij.di.diaconi.⁊ ſic indi recte puniretur eccleſia quod fieri non debʒ ar. regule delictum prealeg. Aut clerici litigarunt nomine eccleſie ⁊ tunc aut collegialiter æ man datur executioni in bonis eccleſie quia delictuzʒ prelati comunicato conſilio capituli nocet eccie ſie.pꝛeſertim in iudicio ſaltem in bac condemna tione pro quo allego caſum in.c.i. de dolo 2 9 tu. ubi hoc probatur etiam in religioſis facit quod legitur ⁊ nõ.in.c.ij.de oꝛdi.cogni.⁊ in di cta regula deictum. Aut litigauit ſolus prelatꝰ 2 tunc ipſe ccbet condemnari in expenſis ðᷣ ſuo ut eſt textus iuncta gloſa notabili in. d.l.non ẽ ignotum. C. de admini. tuto. Mon eniʒ uidetur ſibi mandatum ut cauſam iniuſtam promoueat ut.l.ſi procurator.ff.de condi.inde. Et idem ẽ in omni adminiſtratore generali agitante ſeu li tigante ſine iuſta cã ut ibi notanter dicit Har. Si nero prelatus non habet unde de ſuo ſol uat ſatis poteſt dici quod dixi in primo mem bro. Addi.ij. D hec Judex a quo non ob ſtate appllatione cogne ſcit de cauſa ſi appellans non proſe quitur hoc primo Judex ut ſuſpectus recuſa tus poteſt alteꝛi cauſam committere hoc ſecũdo ſecundum unum intellectum de hoc tamẽ ultio dic ur plene dicam in.c.cũ ſpeciali.j.e.dico ple niſſime in repetitione.c.ſi quis contra clericimn r 2 ſti . ſaniat ſäüros ſer peßze a l. dt Arſpor 1 ſa ₰ 1 V.: t. e⸗ 1* J viα „ſr'firs e 2465 palz 16— de fo. compe. duo ſunt dicta ſecundum ibi aur rlee agee ſi¶ Nõ primo ibi fas tibi ſit: ꝙ iudici a quo non imponitur neceſſitas prefigendi terminmm ad appellandum: Eſt ergo i facultate ſua utruʒ uelit prefigere talem terminũ nel euʒ relinquere diſpoſitioni iuris cõis:hoc probat illud uerbuʒ faſ.nõ eni iportat neceſſitatẽ ſicut nec nerbũ po tcſt.l. ſepe. .l.generaliter. ff. de offi. preſi.?.c. ſuluit de offi. delega.æ hoc tenet Moſti. bic.? ĩ poc tene menti iſtum tex. Mon ergo index gra nat partẽ prefigendo uel non prefigendo cũ ſit in mera facultate ſua. puto tamen ꝙ ubi eſſer ſu ſpicio appellatõis fruſtratorie ꝙ index peccarʒ ñ prefigendo terminũ qꝛ debet obuiare maliciji pominũ qui quãdoqʒ appellant ut differant li tẽ per ãnum uel biẽnium.allego tex.j.c.proxio in uerbo mandamus:facit.c.peruenit.S.eodẽ: ¶ Secundo nõ in v. aut ſi: ꝙ ſi iudex recuſatꝰ non ulrt cõtendere ð iuſticia recuſatõis nõ deue nitur ad electionẽ arbitrorũ:ſʒ poteſt ipſe ꝑtes compellere ut iudicẽ eligant cui ipſe cõmittet ui ces ſuas ⁊ iſte eſt unus intellectus huius litter̃. poteſt ſecũdo intelligi ꝙ debent partes eligere indicẽ.i.arbitꝝ qui dirimat queſtionẽ ſuſpitõis ſed de hoc dicendum eſt ut dicã in. d.c.cũ ſpali j. e.t. Mi.ab. Eru enit. Caſ us: Sl canonic⸗ ad reſidentiam moni tus appellat:ſtatuitur ſibi terminꝰ ad appellationẽ proſequendã z interim deſeruitur beneficio per nicariũ de fructibus beneficij ſub ſtentandũ:⁊ ſi appellationẽ nõ proſequitur uel reſidentiã nõ facit priuatur prebenda. ¶ In P mo ponitur deciſa conſultatio ſecundo reſpon fio.ibi cũ autẽ que.tertio facit que per ſe patẽt. Mota primo canonicũ poſſe cõpelli ad reſi dentiam faciẽdã in eccleſia ⁊ ad ðſeruiendum ꝑ ſonaliter eccleſie ubi habet prebendã. ¶ Et ex hoc ⁊ ex tex.infero ꝙ de iure cõi nõ poteſt etiã canonicus per alium deſernire ad hoc.c.cõque ꝛente.j.de cle non ꝛeſi. Nunquid ualeat ↄſuetu do in oppoſitũ dic ut plene nõt.inc.cũ omnes 5.8 ↄſt. æ maxime uertitur dubium. Munquid ualeat ↄfuetudo ut etiã per aliũ non teneatur ðᷣ leruire plene dico in repetitõe.F. qui uero in.c. re e e, r, g.. e e 2 . „a1“ Ertipande de pꝛeben. I¶r nota ꝙ ad faciendã Waefensnd BſeA b en e nen ite eteine .7 4 „ en Hreden ) . oel. Narez; DiA ꝛeſidentiam in beneficio non ꝛequiꝛitur neceſſa rio citatio iudicialis ſed ſufficit: monitio extra iudicialis:nec etiam requiritur ſentẽtia pꝛiuata contra nolentẽ reſidere:ſed ſufſicit ſpoliatio fac ti facit tex.in.c.ex tue de cle.nõ ꝛcſi.⁊ ita cõſulu it Oldra.per multa iura. dicã latius in. d. c. ex tue teꝛtio nota quod a precepto ſeu a monitio ne extraiudiciali poteſt appellaꝛi ſi ex tali pᷣcep to paꝛs ledituꝛ. Item nõ ibi mandamus:ꝙ ſi preſumptio malicie ẽ ↄtra appellantem debet iudex ſibi prefigere terminũ ad appellatione; ꝓ ſequendam ad hoc allegaui iſtũ tex. S. c. prorr. 5 ſacn A4αιι ſe „5Mantotn . h — &‿*P 7/ diſfe 1 8. ¶ De appellationibus. tn Uicarius tpalis. utꝝ ãt licitũ ſit cleri 2 5 ¶ Alio nota caſum in quo in benekicio ponik talẽ uicariũ temporalem ſine dnctornen. ſiner⸗ ris:uide tex.c.cũ ex eo ð elcc. li. vj. - ibi . 10 an. poteſt etiã colligi ex tex. ꝙ ualet Ohoahe o. terpoſita peꝛ clericum ne peꝛſonaliteꝛ tene ldi lidere in beneficio ſuo qð intellige ſi Punene iuſtam cam non reſidendi ⁊ ſic poteſt Pahron trariũ de. c. relatũ. .8 cle. n ꝛeſi. ubi talis i con latio nõ admittit: na ibi beneficiũ erat cij appel 2 promilſerat reſidere 2z nita cauſa kgictna ale . 5 na alle gabatur i otrariũ.¶ In gſo. ij. bi acmitti hic fruſtꝛatoꝛia appelſatio. Glo. ſentit lentit quod ad mittebatur oliz fruſtꝛatoria appellatio qd . to nõ eſt ueꝛum ſi conſtabat eã eſſe ſnſtin a ce ut in. c. ad noſtraʒ ⁊ in c. ſuggeſtum. . e ons ↄſuluit.j.e.ſed bene admittcdatur olim aeit tio ante ſententiam non expreſſa cauſa que per ſe ipſa eꝛat fruſtratoria. Mec ob. iſte tex. qn bic nõ preſt upponſtur ꝙ illa appellatio eſſet fruſtra toria: ſed preſumebat᷑ ⁊ hoc iõ qꝛ prima fꝛonte erat ↄ diſpoſitionẽ iuris:cuʒ de iure cõi teneꝛe tur reſidere in beneficio:ſed quia illudq ius coe habet multas exceptiones:ut in glo.i.iõ oliʒ qd mittebatuꝛ iſta appellatio cã non expꝛeſſa:qꝛ po terar uerificari in caſibus exceptis. Hodie auti neceſſe eſt exprimeꝛe cauſam ꝛonabileʒ ut i. c. ut debitus allegato in glo. Abbas tn nini ſaluaꝛe hoc.c.ẽt ſʒ iura hodieꝛna:qꝛ cũ iſtud precepiũ de reſidendo haberet uim diffinitine non erat opus exprimere cam i appellatione nec i mera. Qiffinitiua ut in l. ij. ff. 6 bñ hoc dẽz ab ba. ſetit enĩ ꝙ interlocutoria hominis habens uim diffinitiue regulat᷑ ʒ nãʒ diffinitiue. Idem ſetit Spe.e. ti. F.ĩ quibꝰ.v.ſʒ nũqd. Jo.i.uide tur uelle diſtiguez:utrũ talis interlocutoria pro ferat᷑ lit.cont.uł an peꝛ nõta in.c.dudũ.el.ij.s. ðᷣ elec. quaſi uelit dicẽ ꝙ ſi feꝛt᷑ lite.ote.regulat ſᷣm nãm dlffinitiue:ſi an ſᷣm nãm interlocutorie forte fuit ipſe motus hac ratione:quia an lite conteſtatã nõ põt ferri diffinitina quantũcunq; per confeſſionem liqueat de cauſa. ſed fit quod dã preceptũ ðᷣ ſoluedo nec dat᷑ tm tepus ad ſol uendũ ſicut dat̃ ↄdenatis ꝑ ſetentiam n. in. d. .c.dudũ.ij.q i.nos in quẽq;. Mã.in.l. nõ falei ff. ð cõfeſſ. uidetuꝛ uelle ꝙ ubicũqʒ fit pꝛeceptiũ cauſa plene non cognita nũqꝙ bʒ uij diffininue. uide glo.notabilẽ que boc ſentit iuncto tcx.i.c. ex parte.el.i.j.ð vb.ſi. DOni ðᷣ rota deci.luii. nidẽtur diſtingnere: ut quo ad effectũ reuocãdi ſortiatur naturam interlocutorle: unde gicunt ꝙ ſi iudex ꝓnuntiauit appellatione efſe deſens poreſt illã ſentẽtiã interlocutoniã ꝛcuocare:l ba beat uim diffinitine: ſenũt iñ hoc pcede ſi ucꝛit appellatũ:ſed quo ad effectũ deapreleulel ⸗ 2. c. ut ðbitꝰ.j. e. dñt ꝙ hẽt li diffmnitine ſic in Hᷣ ſetiũt cũ abbate. uideꝑ Aꝛchi. Jo me ic cupicẽtes ð elec. li. vj ubi ſetiũt eã beꝛ cutoꝛie ⁊ ĩ B mite ſũt diueaſitates. uid h n. A. qð iuſſit. ff. ð re iudi:ĩ fi. vi.licia. . accir. fſninua aun ata inn kr tunn iunin on ja ii muſf hllul inn in Allonen ni fſntine/ o.,. fn n, . giiß ni gau ſ nlſoenonin cſt nie r ttione iudicis iue officii ſuumi Ahelari unch a ſffinting hnuaſt nn ſeſigcitenon Menmeninf in c i bus de ftedeTin aui Din ef noig go. Ham pboc ain cſrde luit cim erprimi i appelanone ab ini nt.ſcdebims bonor deferni mdie.. pt conſequi iaficii coran iuclce i de cedere p appelatöemn niſt erpſla rone .d. c. ut gebit? Sec fy exip u pmniſli ria fit dici cũ pnutianit ſe n indicen rabi ad nan difſntiuerſed ſi eſt ali toria q non fintoffciiincicis: ta eo iuſttii oeqj it d regnlan tih ria q magis rabit ad ni; inerloent gicni. Crepi ſ ider pnuͦinitijſ onnmnmunmammn e corg co pot ſpe mui ſcian haqſſichffiniing bitoin efen ne ſeruablf ſolenitas quej Giſhinitiue ſtalias ſecns quo c torrii gei ſn licj plene in. cci ceſſante .c. lbi ne Ap bec opiones Otrarie ppit ad Aox aun d vaſigkeiit gn Nonni ien eheere appelgtieft ms Cnllſtcl H auonia Per liigae d H eni BE; = N,. on e ne. N nme aon Uhns,: rſ Gtaiſclga er ſtiig = =— = B. unta ndn eiinnii “ ainztne – ndm ne ſepan immrn Pe lt feſnnchit bo izangin g N dſhoſtnon ntszß deige t m rſcgren darfeo ſti giulni⸗ babe lins dcchtonezrin goio minpmm ihaelnoci monſi lem omnian ir albug anpta Hcl: cſe piirauſan uͤnbih rie oxbimpaly irgb. Abs mi i u bxc ium ocſeurai M onuei de ſeſcando bubane uin dffniue /ſon n os eprunge cn opyelatone a nn. Wrumu iſe Ke ordieb dAſü ci igenadntſedhaſ en Kmntmk dtä i knmn Jn er r tu igi ihein Nin mruche Cigvanni wiis Uohengfun ſeri it con. Aan de GGanncNnd ockr nſ vel . fn nun frionetaninſin Unim ſne n enonsd toneata . d fertiöftninnctune 4 enliei ir eme Ego in hoc articulo ad has opiones ↄcoꝛdan das ponerẽ hãc cõcluſionẽ ꝙ iterlocutoria ho minis hũs nim diffinitiue non ꝛegulatuꝛ ex toto ut difſinitiua nec ut it erlocutoria ſ trahit̃ qñqʒ ad nãʒ iterlocutorie qũqʒ ad naturã diffinitiue ſecundum quod magis participat de diffinitiua nel iterlocuroria. Dec iterlocutoria hois hens uĩ diffinitiue eſt quoddã mediũ iter pure diffini tiuã ⁊ pure iterlocutoriam: non.n. eſt pure diffi nitiua qꝛ nõ iponit finẽ toti cauſe: non eſt pure iterlocutoria qr ñi ſpectat aliã ſniam diffinitiuaʒ poſt ſe exẽplũ qñ iudex ꝓnũtiat ſe non iudicem ↄpetentẽ uł ñ eſſe ꝛndendum libello tãqᷓ; inepto uide gl.in.cle i.de ſequeſtra.ſi ergo hec ſntia tʒ qðᷣdã mediũ dʒ tꝛabi ad mãm alteriꝰextremorũ fſm ꝙ migis ꝑticipat cũ illo extꝛemo.Sim liteꝛ in hermofrodita.iiij.q iij.hermofrodita.l.qrit ff. de ſta. ho. Siłe etiã de tacente q̃ tʒ mediũ ini diceꝛe ⁊ ↄſẽtiꝛe:uñ qũqʒ hẽtuꝛ ꝓ ↄſẽtiẽte qnʒ ꝓ odicente:ſm ꝙ magis participat cũ nã altiꝰ exteremoꝝ ut plene nõ. maxie per Dp.i regula is qui tacet de re.iur.li.vi.dixi ĩ.c.nõne de pre ſipt.Et iõ bonus iudex hẽbit diſcurere ꝑ ſin gulos actus ⁊ cã exepli ut itelligatur pᷣcedentia diſcuꝛramus ꝑ tres actus.nam aliter appellatuꝛ a diffinitia.alr̃ ab iterlocutõia:cũ alia ſolẽnitate fertur diffinitiua cum alia interlocuroꝛia pote per iudicem reuocari diffinitiua non. C¶ Hunc eſt dubiũ qualr regulabit int᷑locutoria habes uĩ diffinitiue. Oico. n. m ↄcluſionem pᷣmiſſã attin gẽdo pᷣmũ actũ ꝙ ſi int᷑locutoria eſt talis qᷓ fuit iuriſditionẽ iudicis ſiue officiũ ſuum i illa cã dʒ appellari tanꝙᷓ a diffinitiua puta ſi ꝓnuntiauit ſe iudicẽ non ↄpetentem iux nõ.in.c. ſignifican tibus de offi. del.⁊ in aut.hita ne fi.pro pa.C.: ubi ꝑ glo. NHam ꝓ boc caſu cefſat rõ qr̃᷑ ius no luit cãm exprimi i appellatione ab int᷑locutoria ut. ſ. debitus honor deferat᷑ iudici. Naʒ ex quo pt᷑ conſequi iuſticiã coram iudice ñ dẽt ab eo ꝛe cedere ꝑ appeliatõem niſi expᷣſſa rõnali cã nt in .d.c ut debuꝰ. Sed ſʒ exẽplũ pᷣmiſſũ nulla inin ria fit iudici cũ ꝓnũtiauit ſe n iudicem gꝰ debet trahi ad nãm diffinitiue:ſed ſi eſt talis inteꝛlocu toria q̃ non finit officiũiiudicis:ita ꝙ poſſũ ab eo iuſtitiã ↄſeqͥ tũc dʒ regulari tãq; inteꝛlocuto ria qꝛ magis trahit᷑ ad nãʒ interlocutorie rõe pᷣ dicta.Exẽplũ ſi iudex ꝓnũtiauit ñ eſſe ꝛidendũ libello tãquam inepto:nam exprimendo caſum rõnalẽ corã eo põt ipᷣe mutaꝛ ſñiam ſuã ut ĩi.d. .c.cũ ceſſante: ide peꝛ oĩa dic quo: ad ſᷣm actuʒ nã ſi iſta qᷓſi diffinitina hẽt oẽm effectũ diffiniti ue ſeruabit᷑ ſolẽnitas que ĩ diffinitiua ſeruanda eſt:alias ſecus quo ad teꝛtiũ actũ.ſ. reuocatiõis dicã plene in.c.cũ ceſſante.j.e.ubi melius cadit 2 ꝑ hec opiones ↄtraꝛie pnñt ad ↄcoꝛdiã r̃duci. n glo. in vbo aſſignes ĩ fi. Ex hac gl. colli gẽ duas rões qᷓre pẽdẽte appellatõe fit hic illa ĩ nouatio prima eſt ſpẽalis.ſ.in fauorẽ ecclie ⁊ cł tus diuini fa eſt magis generalis ⁊ nõbilis uʒ Ybpter pᷣſũptõeʒ que erat ↄtꝛa iuſtitiam appella De appellationibns tõis nã pᷣſumebar fruſtratoria.⁊ doc.circa hoc multũ inſiſtũt. Sʒ ut clare hẽas mãm cõſidera dquos caſus.primꝰ ſi iſte canonicus ppᷣtẽdebat ñ debẽ reſidẽ ꝑſonalr non tñ negabat qͥn ꝑ ſubſti tutũ:ſecũdus caſus qn pᷣtẽdebat nullo mõ tene ri ad ꝛeſidẽtiã nec ꝑ ſubſtitutũ foꝛte ex pᷣuilegio uel ↄſuetudine. rim cãu nullus fauor ̃ ↄcurrit nec pſumptio appellatiõis iniuſte ſʒ me ra iuſticia exercet᷑ qꝛ tunc non negaret quin ſal tem ꝑ ſubditũ debeꝛet deſeruire fruſtra expecta ret᷑ euẽtus cũ nullus eſſet effectus ut in.c.cũ cõ tingat de offi. delega. Mec ſit hoc caſu innoua tio ↄtra appellationẽ facit.c.cum nobis ð elec. 4 2* cau militat Sriũ glo.⁊ tũc potes coiungere illas duas rões glo. ꝙ bᷣ fit iſta inouatio tuʒ ꝑꝑ fauoꝛc cultus diuini ut ne appellatione exnte fri nola priuet᷑ iteriʒ ecclia ſuffragio iſtius tũ ꝓpt pſũptionẽ friuole appellatõis.Et ex his hes ca ſum nõbilẽ ĩ quo aliqd inouat᷑ õ appellationẽ qᷓ recipit᷑ a iudice:ſimileã.c.fi.ð eo qui mit.ĩ poſ. 2z qð ibi dixi ⁊.c.cũ ꝑſone in fi.de priuile.li.vj. Reſpectu uero facultatis appellãdi deiuꝛ ciuili dic ꝙ trahit᷑ ad nãm diffinitiue qꝛ nõ põt apliuſ reuocari grauamẽ niſi tũc appellet᷑ iuxta ea que dixi.S.eo.ſuꝑ eo:⁊ uide ad mãm qð nõ.Cal.in .c.ad diſſoluẽdũ de deſpõ.ipub.⁊ Fre.conſilio .cxij.? Har.i. l.ticia. ff. de accu. ubi tʒ qðᷣ.õ. di xi ꝙ de iuꝛe ciniii põt appellari ex quo nõ expec tat᷑ alia diffinitiua ideo ĩ hoc excedit nãʒ diffini tiue ſʒ reſpectu ſolenitatis ꝓnuntiandi het uim interiocutorie qꝛ non eſt neceſſe ꝙ ↄſerueĩ ſolẽ nitas de qua in.c.fi.de re iudi.lib.vj. Et forte hec opio uerior qꝛ cũ nõ decidit totam caʒ pri cipalẽ nõ eſt ſeruada tanta ſolẽnitas cũ nõ agat gqę tanto preiudicio. Hi. ab. Kaſus appellatio cõ . nuluit. canones non ad mittiũ. Vel latius ſic:a iudice iuris diſ poſitionẽ exequẽte nõ appellat:Fᷣa ibi nõ ↄuenit Et itellige hãc lam duobꝰ modis.primo ꝙ cũ epᷣs compelleret iudeos ut dimitterẽt mancipia xpiana i ſua libertate cũ nõ ſit licitũ eis ſʒ iuris diſpõeʒ hr̃e ſeruos xpᷣianos:appellabatur ab eo regẽ frãcoꝝ qui iterponebat appellatõeʒ in fa uorẽ iudeoꝝ a qoꝰforte młta ↄmoda ꝑcipiebat 2ꝛ mõ põt itelligi ꝙ nõ appellabat ̊ ꝛex ſed ap pellabat᷑ ab eo qui tanqᷓ; miniſter ecclelie com pellebat iudeos ut dimitterẽt ſeruos xpᷣianos ⁊ utraqʒ lec.poteſt adaptari lie nec muratur iuris diſpõ.nã utroqʒ caſu appellatio erat contra diſ põeʒ iuꝛis meꝛito ñ eꝛat admittenda. ¶ Nõ ꝙ ubi appellatio manifeſie ẽ õ ius nõ tenet iudex ſuꝑſedeꝛ imo debʒ ꝓceder᷑ ad execu tõeʒ iuriſſbᷣ itellige niſi aller aliqᷓ rõnabilis cã ĩ ꝗᷓ forte illud ius geneꝛale fallit ut ꝓbat᷑.s.c.ꝓxio.Ad idem ꝛc.romana.e.ti.li.Vj.hoc tñ ẽ ueꝛuʒ ꝙ ubicũqʒ generalr᷑ a iur̃ iterdicit᷑ appellatio nõ tenet᷑ iux ſuꝑſedere executõi niſi exprimatur aliqᷓ rõnabi lis cã iuri ↄformis de q Inn.i.c. paſtoralis . F. pterea de offi. dlee.ꝛ nõ ex tex. iũcus iuribꝰ * S5 32 &ασnH[1. r & p e,n-l 1. S 5 Wro Lar ſuiui AI X 7 „P Pr-r, dre din.r. / allegatis i gl. ꝙ papa i cõcernẽtibꝰ decoꝛẽc xpia ne religiois ẽt pcco ceſſate põt ſtatuẽ iter laicos t ĩfideles: nã nullũ pccuʒ iĩeſt ut indeus habeat fuũ xpᷣianũ ſed dedecoꝛat ⁊æ degenerat xpianaʒ religionẽ.⁊ ſic habes unũ caſũ nõbilẽ ? genera lẽ ĩ quo papa cxercet iuriſditionẽ iter laicos et ifideles æ generalr̃ quã ptatẽ hẽt papa circa in fideles:uide nõbilẽ ꝑ Inno.in. c.qð ſuꝑ bis.j·. de uo.ubi dicet᷑ ltimo nõ. rege ſecularem ẽt ſuperioꝛẽ nõ retognoſcẽrẽ nõ poſſe ĩ regno ſuo ſtatuẽ ut iudei hẽant ſeruos xpᷣianos bᷣ iõ qꝛ pꝛicipes ſeculares ſubſũt pape ĩ cõcernẽtibꝰ ſalutẽ aie uel decoꝛẽ xpᷣiane religionis.xcvi.di. i. c. duo.uide tex.i.c.i.de homi.li.vi.¶ In gl. fi. Et rõ ſpẽalitatis ẽ qꝛ ius neminẽ grauat ita nec ius exequẽs.xxiij.q.iiij.qui peccat.l.grachꝰ C. de adul.gꝰ nõ põt ꝗppellari cũ imediata cã appellatiõis ſit granamẽ iniuſtũ ut ĩ.c.ſuggeſtũ iĩ fi. S.e. Et hᷣ faciũt ad.q.nũquid a ſtatuto loci poſſit appellari Har. ponit in.l.oẽs ppli.ff.de iuſti. æ iure.i repetitiõe.⁊ ĩ.l.fi.de app.reci.i effe ciu facit tria mẽbꝛa ꝙ; ſi ſtatueũ ẽ generale effe ctu ⁊ uerbis ñ põt appellari ſic nec a lege cõi ut i.l.ſi qᷓ pena.ff.de vᷣ.ſig.uide tex.de iuxe cno nico in.c.qꝛ nos.j.e.ᷣm uerũ ĩtellecti¶ Si vo flatutũ ex uerbis ⁊ re eſt ꝑſonale ut qꝛ cõcernit unã pſonã tin tũc talis ꝑſona põt appellare ar. in. l. i. F. ſolẽt. ffj. qñ app.ſit facit optic tex. in c. cũ oẽs.S.de ↄſti.cũ ibi nota.⁊ ratio huius dicti põt efſe duplex. MDrima qꝛ ſtatutũ debet ec ge nerale cũ ſit quedã lex.iiij. di.erit aũt lex.gꝗèR no debet fieri ſtatutũ ĩ odiũ illiꝰ ꝑſone tm. ¶ Nem tale ſtarutũ põt dici qddã pᷣceptũ ⁊ nõ lex ſed 9 pᷣcepto iniuſto põt appellari ut.S.c.ꝓxi exr tiũ mẽbꝛũ qñ lex uel ſtaturũ eſt geneꝛale quo ad uerba:ſed ĩ effectu ẽ ꝑſonale æ? idẽ qð in ꝓximo caſu eiſdẽ rationibꝰ:nã nõ uerba ſed mes legis cõſiderãda ẽ ĩ regula fi.de reguł.iuris.li.vVi.l.ñ dubiũ.C. ð legi. Optie facit lex.i.i fi.ff.ð doli. cxcep. Et hec uerba ſũt notãda.aliqͥd ꝑ Cy.i.l. ij. C. que ſit lon.ↄſue.tñ ganeralꝰ dicẽʒ ꝙ n ſit fiẽda qria an ſtatutũ ſit generale uel ꝑſonale ſʒ ſolũ an ↄtineat ĩ ſe aliquã iniquitate:⁊ tũc poſſʒ appellari z unus ſolus põt reſiſtere oibꝰ ſtatuta rijs ut ĩ.c.i.de his que fiũt a ma.ꝑte capi.lxv. di. c.i.uide pulchꝛũ dẽʒ Inno.i.c.i.pall.ubi di cit ꝙ qñcũqʒ ſtatutũ miquũ edit:uel aliquid ini quũ ſit ĩ uniuerſitate quilibʒ ptẽdes itereſſe põt ↄdicere ⁊ appellare:⁊ ſi nõ pᷣtẽdit intereſſe tene tur ↄdicere ꝓpt ininſticiã nec ſufficit tacere alz⸗ iuolueret̃ pena ⁊ pcco cũ alijs ↄſẽtiẽtibus qꝛ ex quo ẽ ĩ uniuerſitate tenetur malefactis ↄdicere. NQuid ãt ſi ẽ officialis an teneat᷑ dimittere offi cium ſi nõ põt alr̃ obuiare: uide doc.iĩ.c. aduer ſus de imu. ecc. ubi dicetur Mi. ab. SDhbec Idẽ diẽ qdð.c.memĩmꝰ * 7. c. ſuggeſtũ. S. eo. Uel pẽaliꝰſic: Qui an citatione uł noticiã laꝝ miſit nũtiũ ad papã appellar̃ põt ne delega tus ꝓcedat:ſecꝰ ſi poſt. Et ntrum bodie miſſio CGuas pnet r mPidl⸗Ras 2=ð NX Seſnrtur la. ſpællar paffit J. Paßhff cmn en iie⸗ Mitirnte e4 Iel 2 hgre . 9 ſer ſDeuri p, ¶ Ge appellationibus. nutij aliquidc opet᷑ dicã plene ĩ. c. ut öb Wer hãc remiſſionẽ. c. iſtud è itũ Der ha eexpeditũ Ms ,Pp' ſicut arreptio 3 apoſtolicã defedit itinerãtẽ ut ĩteꝛi Otra eũ ex quo ſine dolo itinerauit a i. c. meminim. ⸗ qð ibi dixi.S.e. ſic 7 ſio vðfẽdebat mittẽtẽ ſuꝑ cã in qᷓ nunt ut interiʒ nõ teneat᷑ rñdeꝛe coꝛã del to ꝑ adueꝛſaʒ Pieʒ ex quo ante notic tiũ miſerat:ſed utꝛum hodie .S. remiſi ad.c. ferre alias punitur ut bic.! H colligi ex dictis doc. imtelligendo iſte prio itus. . e itineris pſonalẽ facta P ſege 3 non ꝓcedat d papaʒ ut nuncij miſ iu miſerat egato ipetꝛa iaʒ lr̃ax nũ ſufficiat iſta allatio ut debitus. Mi. ab. E Pr. ior E. can qui non ötu it ꝗppellatiõi inter poſite ad papam mittit eij ſj rijs ad curiã puniẽdus. lis ordina intellectũ ſubditũ poſſe ſuj ſus manikfeſtos appella pellatio eſt qᷓdã ꝓuocatio ad cm ut in.c cuz ſi romana. S. e. nec ſit tibi miꝛandũ:nam ſam dib itus põt accuſare pᷣlatũ ⁊? crimẽ ſuũ denütiare ſuꝑioꝛibus.c.lʒ hely.de ſimo ⁊ in c.ex pte. ?. c oliʒ 7. c. ueuiẽs de accu. cũ ſi.ita ⁊ eum puocg M ad Ni etererrucullde ſubditi bie bonu; platũ.viij.q.i.audact᷑.=.c.qis Lu.no ferẽs appellationi etiã crercalic Dunnnc ẽ ꝑ ſuꝑiorẽ ita crederẽ ĩ differete appellatioi fri uole ⁊ iiuſte uide tex.iũcta glo.i.c.cum appella tionibꝰ.e.ti.li.vj.ubi glo.appellat hãc delatoqʒ iniuſtã reatũ: ⁊æ ẽ rõ qꝛ delatio ẽ qdã iteilocuto ria ꝗᷓ dʒ eſſe iuſta:ſi g appellatio e manifeſte fii uola peccat iudex eã admittendo facit. c. i. de re iudi.li.vVj.ſicut peccat nõ defeꝛedo appellationi iuſte ut hic:nã ↄtꝛaꝛiorũ eadẽ dʒ eſſe diſciplina xxxij. diſt. hoſpitiolũ ⁊.c.intellecto ð imeiux. nõ. ibi nõbilem ꝛeddũt:ꝙ delicta ⁊ mali mores reddũt quẽ nõbilẽ.i.ifamẽ ⁊ nõ.infamie dignuʒ ſicut.n.fama põt ſe hẽe ad bonũ ⁊ ad malum.. capitaliuʒ.. fſamoſos.ff.de.pe.pꝑ Mar in..de minoꝛe. .toꝛmẽta.ff. de qõ.ita ⁊ hoc vbũ nobi lis:adaptat᷑ ad uiꝛos moribꝰ origine genero ſos ⁊ crie ĩfectos qꝛ iſte ꝛeddit ſe notum alijs ex bonis oꝑibus:alter vo ex moribus malis.c ex pie ade.de teſti. ¶ corrigendo ⁊c̃.pòdera glo.qꝛ ſetit unam lec. ad tex. ut intelligat᷑ ꝙ iſte por corrigebat iſtũ cano nicũ ⁊ in corrigẽdo exceſſit modũ affligedo euʒ g iuris debitũ 2 uit ad papaʒ Wio pmo fm unum piorẽ ſuũ ꝓpteꝛ exceſ re ad ſupiorem æ iſta ap In glo. i. ibi modũ excedit ĩ hoc iſte canonicus appello HMec lectu. male põt ad tcx. ad aptaꝛi qꝛ hic non dẽ ꝙ appellauit a pore ad pa pã ⁊ ſic eũ ꝓuocabat ad ſuꝑioreʒ ꝓpier deſina ſua. ¶ Sʒ li uis tenere hanc lec. que eſt eia in ſe expone terx. ibi propter ſuas enormitates .ſ. cõmiſſas in affligendo ⁊ coꝛrigendo hunc cano nicum contra ꝛegulam ⁊ iuris diſpoſitionenn et diſciplinã: æ tunc nota er tex ꝙ ſubdit?quatum cunqʒ religioſus iniuſte affliemis ? correct ſuperioꝛe poteſt appellare ad rioris ⁊ ſuus ſuperioꝛ teneiu us 8 ſuperiorem ſupe r appellationi de Secunda lec. põt oich 119 erni dlar nſiurai nonibu⸗ mnias ſiin lvnde iſe ſiguineis ngehn AAlnn 5 ſori⸗pu⸗ uuſnen m mllul iei w e ſe is gen tanenmnt ie pmniends alelil , ppter genn r ex ſea uon dems ai nlhn ue rd inrelen. eratght ii a.viſindig 1cr roe iſte P i hiingair iure in icmigre l ) pe lr ich mnnoſnowonĩ i mſi u no⸗ omgenet tal lechni lint Hyſte jamnganis vof or bi eit ore ens ſabaſti cocle pee quali lmo Iecdeunei pot ab eo appelari A 1inn die iͦ ter. ta reanndo wunſit Jo.an ico. Oibec lec eſſet vera nuſth eern Pieco no e nera iciſicte e anic dre platoraröt iuriſcitionei ubatosee lcar ſubcſtis tcele plnno quütiin criminoſo anie priarone nii i douſa ſpecialio vii.q iiſ. none i g di ae uide goo. cn mulis inibus i en alega non ſicent ge pꝛeſcrip. ? ibi dixi. ad. Ruide ꝙ no loqui de poteſtte inie c:ſ quo ad merit nite? dinanio pꝛelat· nagis olqut omigego gſi nibllonin comigge döt uce Inno⸗ ſris de nce pbe. neli i.c.ci uener tep. lbi olnit caij cönm delegamn ſum ercipere ge crinſe r riniofn ger: ed de famnia b e , . alnia bene poſſum excipe lit i.c. ſciſcitatꝰ ge Po. ubi gici mrünonch ali H dwl lcit. niioffcio: . Ncpno adzmnin Add: ui e qo ibi giriecie n „zocl,deſinor igtan Stcmadunäl ga⸗ iminaitſſtafſen len mn ig adtdir ſnis gyinin iin iulii nn epſporeinuntiafnerenli wot ite ine tr in goic an ſnbcil. iltigb, apprlor bir deni inuſi mi te atmetjin uq l iſuſ g palmoe mukſfrii Uon elcak der ci adnnendo kuat c/oent .. ſon atct mo deſenco peſcoi Rendema oraidtd ade Noedſhenn wi Aeſisatnckendtend W Dden Wäürq NNGNNGs inat inliimi tdnim ihe n. Rtna dtſedr d doidt Anin Ggui imlaſiu Bril wmorſmminſiainii salhti dd uds R ſstcieitodeg irvil nann ocg woien dusne l Mnl bons birwii additio. ffligenda iudici nõ deſerenti appellationi legitie X liei- ciln ſ Bn⸗&π pla 7400 =pen- m Pn.d ar din =Pr,. ſp 2/ Izie me ¶ We appellatlonibus ↄpellebat iſtum canonicũ ad ↄſentiẽdum aliena tionibus qᷓs illicite faciebar de ꝛebus eccleſie ↄ ſaguineis æ amicis ſuis tẽ ad tegendum ui cia ſua eum uꝛgebat ad iuꝛandũ unde iſte ſetieſ ſe illis grauari appellauit ad ſuꝑiorẽ. ꝓuocatuſ prior iſtum incarcerauit ⁊ coegit eum renũtiatr ſue appellationi ꝓpteꝛ ꝙ uenit puniendus ut in rer. (Wen⸗ intellectus etiã colligitur ex dictis doc.intelligẽdo ꝙ hic ñ preceſſerat.grauamen. ſed iſte canonicus ꝓpt᷑ cauſas pᷣdictas ſeu ꝓpt delicta alia iſtius prioꝛis.appellauit ad ſedem apoſtolicã ⁊ fuit hec appellatio extraiudicialis: ⁊ multũ hec lec.ↄſonat lie ut.S.dixi ⁊ qꝙᷓ ſuꝑi or appellatus ñ teneatur ire ad ſuꝑiorẽ ꝑ banc appellationẽ exiudiciale:ut dixi in.c.cũ ſit. S.e. non tñ dʒ ſuꝑior appellãtẽ opprimere ſeu euʒ a ꝓſecutione appellatõis ał: ipediꝛe ꝙ ſiifeceꝛit ðᷣ bet puniri ut hic. Quartã lec.ultra doc.colligo ex nõtiſ ꝑ Ho.⁊ Jo.an.⁊ ĩi.c.i.ð cẽſi.li.vi.ubi dñt ꝙ pᷣlatus etiã religioſus ĩ moꝛtali ↄſtitutus notorius uł ifam atꝰſi ſit icorrigibił põt per ſub ditũ applłaꝛi ⁊ ſi defeꝛt appellatoi bene quiõ ſin aũt punietur ut hic æ reddit Moſti. miꝛabilem cãm ꝙ correctio iudicial nõ cadit ĩ talem plarũ :iij. q. vij. iudicʒ ¶¶ Et ex rõe iſta Hoſt. colligo let. iſtã ĩ eo ꝙ allegat iſtuʒ rex. ꝙ prior uolebat iſtũ coꝛꝛigere iſte vo appellauit dicẽédo eũ eè cꝛi minoſũ notoriũ uel famoſũ ita ꝙ nõ põt alios corrigere:⁊ hanc lec.clariꝰ ſẽtit Moſtie.i.c.licet i corrigendis ð off.or.ubi dicit ꝙ ſi prelatꝰ cor rigens ſubditũ eodẽ pcco equali łᷣ maiori noto rie detinet᷑ põt ab eo appellari.æ ita diẽ itelligẽ dũ iſtũ tex. ⁊ ita recitãdo tranſit Jo.an.ibi:ad ditio. Si hec lec. eſſet uera multũ eet nõbił:ſed ꝓfecto nõ ẽ uera ĩdiſticte qͥn anꝙᷓ; prelarꝰ puat platura: põt iuriſditionẽ ĩ ſubditos exeꝛceꝛe nec 4 4 licet ſubditis recedẽ a pᷣlato quãtũcũqʒ notorie criminoſo ante priuationẽ niſi ĩ qpuſdã caſibuſ ſpecialibꝰ.viij.q.iiij.nõne.ij.q.vij.ſacerdotes: uide glo.cũ multis iuꝛibus ĩ ea allegatis ĩ.c.cũ non liceat de pꝛeſcrip.⁊ ibi dixi.⁊ ad.c.iudicet. NRiñde ꝙ nõ loquit᷑ de poteſtate iudiciali exercẽ da:ſed quo ad meritũ uite zæ danationẽ ſuã. qꝛ pꝛelatꝰ magis ðᷣliquit coꝛrigẽdo aliũ ⁊ nõ ſe: ſʒ nihilominꝰ coꝛrigere põt.uide Inno. ĩ.c.cũ no ſtris de ↄce.pbẽ.⁊ meliꝰ ĩ.c.cũ uenerabił de ex cep.ubi uoluit ꝙ etiã cõtra delegatum non poſ ſum excipere de crimie qꝛ crimioſus põt eſſe iu dex:ſed de ifamia bene poſſum exciꝑe: ⁊ plꝰ no luit ĩ.c.ſciſcitatꝰ de Np.ubi dicit ꝙ cõtra ordi nariũ non dʒ aliqua exceptio admitti q;diu tole rat᷑ ĩ officio:æ uide qð ibi dixi:dic tu ꝙ ubi ſu perioꝛ corrigeret nõ ex dilectiõe ſeu iuſtitia:ſed ex odio põt appellaꝛi:ut nõnteꝛ uoluit Jo.an. poſt Moſti.in.c.licet de offi.oꝛd.alł.c.ita plane .xxiij. q. iiij. Itẽ facit qꝛ ſnia dr̃ iuſta ex aĩo.xi. .q.iij. O. ſi ergo.uide glo.eadeʒ cã et.q.ĩ ſũma. n gl. fi. in fi. et gñalꝛ cũ qrit̃ ð pẽa conclude capiedo aliꝗᷓ dicia doc. hic Archi. in c.decreto.ij.q.vi.qꝙ aut qrit de iure canonico aut ð iure ciuili:prio caſu ſi cã eſt crimial: debʒ dᷣponi:ut in.c.decreto pᷣalł. Si uero cã ẽ ciuilis punit᷑ ut hic: nã debet remitti ad ſupiorẽ puniẽ dꝰ ⁊z credo ꝙ pena erit arbitraria ar. c.ð cauſis de offi. dele. Si querit̃ de iure ciuili:aut cauſa ciuili ⁊ hʒ locũ pena poſita in glo.ut puniat᷑ in xxx.pondo auꝛi et accipit᷑ pondus ꝓ libꝛa: ut.ff de au.⁊ ar.le.in.l.inter ueſtẽ:⁊ ita dʒ intelligi.. quoniã.palt.ĩ gl.Si uero cã ẽ crimiał:tũc dʒ iu ſto ſupplicio puniꝛi:ut in.l.a ꝓcõſulib E. e.et ſic pena erit arbitraria: unde pot᷑it arbitꝛaꝛi pe nã corporis afflictiuã qᷓ ẽ maioꝛ quãtũcũqʒ mi nor qlʒ pecuniaꝛia ĩ ꝑſoa hõeſta ut ĩ.l. in puoꝛuʒ ff. de penis:æ qdð nõ.i.l.i.e.ti. Ni.ab. 1 ꝑpticulaꝛit᷑ nõ ap ellatur uel ſpecialius ſic ↄſtones regulães appellatio religioſũ n defedit. ¶¶ Nõ ꝙ qnqʒ ifamia ita ẽ ſꝑſa et clamoꝛoſa ut nõ exi gatur de ea alteꝛa ꝓhatio: ſiẽ dicius ðᷣ notõio facti ꝑmanẽtis:ut in.c.euidennia de accu.ii.q.i. mãifeſta. Si ãt ĩifamia nõ ẽ ſic ſparſa ⁊ clamoꝛo ſa oʒ ꝙ ꝓbet᷑ ꝑ teſtes:⁊ ſic ĩtellige illã alternati uã aut ↄuicti:⁊ põt ifamia ꝓbari ꝑ duos teſtes ſicut ⁊ notoriũ nõ.glo.ii.q.i..fi.⁊ ĩ.O.itẽ ſepe iiij.q.iii.⁊ glo iuris ciuilis ĩi.l.iii.ꝗ.que argum ta. ff. ð teſti. ꝑ¶ Har.i.l.de miore. S. tormẽta. ff. Pſ ener nfanme Plas, pont de qõi.faci n. c.tertio loco.S.de pᷣſũpt.ubi norr, appellatio ↄ diſpoſitionẽ ↄſue cn e ni 1 Breeneenn. tudis ſeu ſtatuti ꝑticularis n ẽ admittenda:æ= ſie ẽ hic caſus ꝓ his que dixi poſt Har.i.c.ↄſulu it. S. e. Mã hic erat cõſuetudo ſeu ſtatutũ arrãs ad cedendũ ꝓpt᷑ ifamiã ut.j. dicã. ¶ J n. gl.ij. ibi de qᷓ purgaꝛ ſe nequeũt:pondeꝛa iſtam glo. qꝛ ex ea bet᷑ unꝰ intellectꝰad.c.ſʒ quẽ młta ↄria ſilet:ut itelligat qn iſti abbates publice infamati ð ðᷣlictis nõ poterat ſe purgare:ſi ãt potuiſſet ſe purgare ñ fuiſſent ↄſtricti ad cedendũ f̃ʒ b̊ nul lũ ſpeciale poneret iſta ðcꝛetał i religionis: Idẽ ẽ in ſecularibus:qꝛ ſi deficiente accuſatore ſuꝑi or indicit purgationẽ infamato:⁊ ille ſe purga nequiuit hẽtuꝛ ꝓ couicto de illo delicto ut in.c. accedes:.q.de accu.ubi plene dixi ⁊z ĩ iuꝛibus h̊ alla.i glo.merito h̊ caſu no admittit appellatio 2 ect ↄ iuris diſpoſitionẽ:ut ĩ:c.ↄſuluit.õ. eo. rba glo. nota unũ aliud qð eſt ſeper menti tenẽdũ/ꝙ ꝓpter ſolã ifamiã quatũcũqʒ publicã pᷣlatura dummodo de illa ſe purgare poſſit peꝛ ſuum iuramẽetũ ⁊ aliorum de credulitate iuran tium pꝛout tꝛadituꝛ foꝛma purgatois i.c. quot. j. de Purga caal Seſ Fnnccehe Klenen ſenti re aliam lectu.ut ſit ſpeciale in prelatis religio ſis:ut ex ſola infamia poſſit remoueri a ſuis di gnitatibus ar.i.c qualiter æ quando. ij.in fi.j. de accuſ.ſed hec lect.nõ probatur aliquo iure: illud. c. qualiter et quando. credo ꝙ potius r Pch 4 Qi 4 . 4 F. wan feae, Ap 2 famoſã nõ dʒ pᷣlatus ẽt religioſus remoueꝛi a 1. 1 a 4 Drractcn. aplere Xe uA PP* *ſur tin) afp- Mm,harna Ffs d Fo=ſprtns Pi Manu 2S , α☚1ι 9o 1Vir *νασ V Xn Cn. K =ð hl=X& Lorre, Fy . Q. ¶ VDe appellauonibus. faciat in oppoſitñ: qꝛ ibi darur foꝛma iquirendi pꝛopter infamiã: ? dr ibi ꝙ i religioſis nõ ẽ iſte oꝛdo uſqʒ qqʒ ſernãdus.pꝛeſupponit ergo ꝙ in famia õ religioſum pꝛelatũ dat facultatem iqui rendi de ueritate: 2 iquiſitione ueritatis non eſt oꝛdo iuris uſqʒ ad unguẽ ſeruãdus:nec ob.ibi liera dũ dicit ꝙ facilius ? liberius poſſunt re moueri ⁊c̃.qꝛ fatendũ eſt ꝙ pꝛo facilioꝛibꝰ cais poſſunt remoueri religioſi qᷓ ſeculares ut ibi:ñ ii lufficit ſola ifamia ꝓ boc eſt tex. optimus in c. licet bely. de ſuno. ? in: c. per tas. el.i. eo. ti⸗ ubi qſi nẽ boc expꝛeſſu. An aũt ifamia ſit ſuf ficiẽs ad ſuſpitionẽ ẽt epᷣi donec diſcutiat ueri tas nide Jo. an. in. c.i. de accu. li. Vi. Additio. Tertia lec. colligit ex dictis Hoſt.dicentis hũc tex. ꝓcedere ſᷣm ↄſuemdinẽ quoꝛũdã religioſo rũ:fim quã platꝰ ifamia reſperſus admonitꝰ in capitulo teneĩ cedere adminiſtranoni ? diẽ hoc eſſe de coſuetudine fratrũ pᷣdicatoꝝ ⁊ cartuſien ſiũ reſpectu gnalis ipſoꝝ.ſicut.n.generaliſ ex ſo la electione abſqʒ ↄfirmatiõe adminiſtrat ita ex ſola ifamia teneĩ cedeꝛe ſi hoc płʒ oibꝰ pᷣſidẽnibꝰ ſeu diffinitoꝛbꝰ capituli uel maioꝛi parti ipſoꝛũ 2 ſʒ hoc ĩitellige ſũmariũ ꝙ hic erat pena legis pticularis ſeu diſpõis ꝑticularis a qua nõ com pellat ſicut nec a pena legis generalis. Et hanc lec. tʒ Gof. æ lectu. bec ur̃ magis mihi conſenta nea lr̃e. Mã ceſſãte ↄſue. ſeu ſtatuto appꝛobato ꝑ ſuperioꝛẽ nõ põt abbas etiã i cõi capitulo ce dere pᷣlature:ſʒ dʒ cedere in manib ſuꝑioris ut in. c. cũ uenerabilis. S. de ↄſuetu. nec põt ꝑ capi rulũ generale ipſoꝝ religioſoꝝ pꝛiuari ut in. c. ĩ ſingulis.j. de ſta.regu.⁊ ſᷣm hanc lec. oĩa Zria ſilent que pnt foꝛmari S iſtũ tex. Sed oppo.de c.admoner. 2. c. qdᷣ in dubijs ðᷣ renunci. ubi pʒ ꝙ quis nõ põt cedere plature niſi in manibus ſuꝑioꝛis.dicit Moſti.ꝙ S.c.ꝓcedit ĩ religioſis æ ubi eſt ↄſuetudo.ↄria procedunt in ſeculari bꝰ:z ubi non ẽ conſuerudo. Sed ↄ hoc dictum Hoſti.facit tex.in.c.cũ uenerabilis pall.ubi dã natur talis cõſuetudo etiã in reli gioſo. Credo poſſe dici ꝙ illud loquit qn ſine cauſa legitima pꝛopꝛia auctoꝛitate uult cimutere platura. Iſte tex. pꝛocedit qñ ſubeſt cã ifamie:⁊ qn cedebat ĩ cõi capimlo. Ma ⁊ ſi cõe caplʒ nõ beat totalem iuriſditionẽ ĩ ꝑticulares pᷣlatos:het tñ i aliqbuſ ut in. d. c. in ſngulis ¶ In gl. fi. ibi de mienio ĩ triẽniũ ſentit hic glo.ꝙ bhoc caplm loquitur ðᷣ illo generali capitulo de quo in. c. in ſingulis P alt. qðᷣ nõ plʒ doc.qꝛ illud capłm fuit eduum ab Inno. ʒ iſiud ab alexãdꝛo. ʒ. qui multo tipᷣe pᷣ ceſſit Inno. Jo ſᷣm Hoſti.loquit de conſnetu. quoꝛũdã religioſoꝝ ut.S. dixi. ¶ Eredo tamen qð tex. dʒ intelligi no de capitulo pticulari: ſed cõi ur qꝛ ↄuenit religioſis multoꝝ monaſterioꝝ ficut bodie uidemus i pꝛedicatoꝛibꝰ ⁊ cartuſien ſibꝰ 2 ſilibus. Oemũ gl. querit quid ſi noluerit cedere: rñdet. vide eam Mi. ab. ☛nẽ O aures. Jugdex a quo pot pꝛefigere terminuʒ appellãti ad ꝓſequẽdam appellatiõ iae deʒ quo lap reaſſumit index iuriſditõem. Et anake as t. non eſt ex toto ſuꝑflaũ ¶ Naʒ loqtur del Jgato de quo nõ hebamus tex. ita aptum E poc ⁊ ex tex. nõ/ꝙ non ſolum oꝛdinaꝛi 4 / ꝛ2dinaꝛius: ſed delegatus põt pfigeꝛe teꝛminuʒ appellati liſint, J KET ensvir gẽdo terminũ iuris ijm diſpõeʒ.c. cum ſit ꝛ0 na. S. e¶ Ded ciꝛca boc moueo nöbile dubii. pone ꝙ delegatus derulit appellatöi: 2 pfixit . minuz appe lanti nũqͥd appellatoꝛe nõ ꝓlequ . re poſſit delegatus reaſſumere turiſcltlonsren habet locum iſte tex. etiam ubi delegatus Deinl appellationi. dubiũ lfacit. c. cum appelationmnbus e.ti. li. Vj. ubi dr ꝙ per delatõem abdicata i riſditio a iudice deferente: Sed uide glo. no bileʒ in dicto.c.cũ appe lationibus: que Deterna nat ↄtrarium: z uide plenꝰp dommos de deciß. cccl. Micolaus abbas. n Daudientiam. Qui ſ tectioni pape ſubmittit lʒ uerbum 1 pello non exprimat mielligitur appellaſſe. Uel ſumma melius ſic. Si pcedente grauamie quis ſubmittit ſe ꝓtectõi ſuꝑioꝛis babeĩ p appe late dũmõ ſeruauerit ea que ĩ appellatione ſũt neceſ ſaria:ita limita.pꝰnarrat factum. dat iudicem ibi ſ ãt. ¶ Mõ pꝛimo q ubi ad ceꝛm acuj ex plicãduʒ non eſt prefixa ſolenitas vbop ſuffieir exprimere ↄceptum ⁊ effectuʒ rei ʒ n expriman tur ꝓpria ueꝛba illi actui conformia:pyo hoc q; uerba deſeruiũt intentoni 2 n econna. uide bo num tex. in ſimili in. c. in his.j. de Vb. ſig. ſecus ubi ſolẽnitas ueꝛboꝝ ꝛequiaituꝛ. i i.ff ð vb.ob. facit. c. peł. æ quod wi dixi de iure iur: Q? nõ5 ꝙ ſuomiſſio ꝓtectois ⁊ appellationis pari paſſu anmbulant quod intellige quando i ſubmiſſione exprimũut ea que rquirũt i appellatioe ut.j. lan⸗ dicã Ultimo nõ ꝙ attentatũ poſt ? otra ap pellationẽ extraiudiciale eſt po iure nullum de quo plenius dixi in c. coſuluit. . e. ¶ In glo. uerbo nme ꝓtectioni:ibi de generali ꝓpiectioe zẽ.· AVel dic melius poſt Hoſtiẽ. ꝙ ↄtrarium lo quitur cũ papa ꝑ ſuas lr̃as ꝛecepit aliquos ſub pro ectione ſua quo caſu non intendit eos eyi me. c. ꝛcepimꝰ.. ð priuił. Mic loqr qñ qs ĩ ce: ta cã ſubmittit ſe ꝓtectõi aplice ? poſtea arripn iter ad ſedẽ apoſtolicã tẽ. n. bet uim appellatois ut hic: ? qᷓuis Inno. multũ iuolute i hot iſiſtat Sac& an ? qñ ſubmiſſio ꝓtectõis het ui appallarois tñ ſᷣm meteʒ doc.facio iſtã ↄcluſiõeʒ ꝙ ubicuqʒ ĩ ſubmiſſiõe ꝓtectõis ſuat ea q ſeruari dehet in appellatiõe tunc talis ſubmiſſio by uim appella tionis qꝛ nõ eſt fienda uis in uerbis ex quo cõ ſtat de intentione ut hic? in. c. petitio 6 peura. 2z ideo ſi quis appellare nult ante ſniam in iudi cio debet cãs expꝛimeꝛe: ut in apoſtolos petere:ut in. .i. eo. . l. V. par ei ſimilia ſeruat non eſt uis an gicat appello. gpoſtolice. uel dicat ſubmitto me protectiont. c. ut debitus. j. . , c woeliunn ſint i iame g, O ſſbnid 8 ns Cm pln rdg ſan⸗ aton oltt c i tii e d an rran u⸗ adir italouct i bot kucl Gnca⸗ 1.g vus agl yu mſt r in zoppeloc g gol u ahin nſlclr j mlecogi ſpplerci c cognoſcere dl nioftt ne . d Averlimmis: taſt Minſe Kocrunne ein papa 9 inn Alear 6 bo,oppo. c caue cob culhalt en in ſl,. d iede e ngun iſe amiſhleno o d eeru der anoreninerent Amt⸗ nn . ſa iliee h anne ber bonl ce ſe pomiſtt cognoſe hrmn ꝛ iornt ſbi lere ins jſun i unnll N. n li bſeuu mmrncli probanebie ini l mimiſe hli nl ifni od gr ni d guſ in illee on oſe cog oſeene ſtiorſctnio anido iuſrab eo appalanin Nun nitncogtind ſeent d m qle urbetnrincAecms ge rcſenchi at ſecal nd fuſſſer aoolard: wne chs cognolcere an n ir iniſcitio p la:ſed do. An. inteligir roan goo gn ubi ñ fuiſſet appellatü:qn bic oendeb ge nudo exercito iaridinois:ſe dr imnis: an iſe plbft eer iibiecus eho du ſcouſte ini phlenii nih to qo. Anno qno no c bi e gti latij ſibct ſip ime ſbiecrois no eẽ ſuder qꝛ ſiſpeems e ci mia uenii c applicunch roe ſubſetionis 6S neralter ubi alad onodi ſate in 1iͦ venttapplcandum uclc non pot tognoſcere an ſan ſt lniſitioꝛ ie nidet pni gictu noſniſeein ſix in. c. er pte ge h ſ enener hic x ibi attingit ci unn ſenm entnp. Sad Deagknekf in äug R an inn N in iſſenn o – Dl Pronſon unor n Mager erdnig el —– Garten ning inefnil inun N 4 erboen “Z Flutn ſble zunsdnſten Ppolarö, zi Pnn ni unens et Pppolaro⸗ toren Nr unda Setſnm Kbenir iga “ nin Krnriine Cunsont Al cannprinonr D gineten e nine Dik gon Danfenine urgton eſthitt h i Nehomchnnunelgn mgelſel ſumma mins il. O; Peclenegemmnee ſuhmim e puni igis biiip ine duno muun: ej peſnor irtt ſamuin imia vjnr uun: dtt dir ℳ. biha Wammlratanny aazz Ncin moref orin lenus ibor ifi nmne Mpun e um a /vnn zparmämimim oarg dr dderwin dnonnonn etotu cebo⸗ mkithttniAin sddn CupiumdNkdc. nANA Mn NN M inmiktmaumdi Abuienn aood inelig⸗ Cnſtiſcn nſm emmnm tiiagkicli mlirnit iDan Rrö umiitN 4 cicanech oine n 1 v pvd Se e ds 9 d. nrpi VvâS“⁵ „aA GOe appellationibus: Et idem dic qñ appellatur extra ſudiciũ uel pꝰ ſñtiam ut ſemꝑ ſeruentuꝛ ea que ſunt neceſſaria ad illã appelarznez gl Swa anen hoc ⁊ ex tex. dubitat᷑:nũquid idẽ ſit in eo qui ſubmiſit ſe pꝛo tectioni alterius citra papã: Moſ.⁊ cõit᷑ doc.q; ſic ex quo ille eſt iudex appellatõis ꝙ ſatis mihi placet:qꝛ eſt eadẽ rõ in alio iudice ad quẽ que ẽ in papa ꝓ hoc facit glo.in.c.i.e.ti.li.Vi¶ I gloſa pel. ꝓ intelleciu glo.oppo. ur̃.n.ꝙ etiam cũ cauſe cognitõne ñ potuiſſet iſte ebus ꝓcedeꝛ 3 appellatõeʒ:qꝛ ſuſpenſa eſt eius iuriſditio ut ĩ .c. non ſolũ.e.ti.li.Vi. So.gloſ.ut arbitror me tu ↄtrarij ſupplet cũ cauſe cognitiõe delegata a papa q̃ſi ꝑ ſe nõ potuiſſet cognoſcere an appel latio fuit iuſta nel iniuſta:ſed certe hec opinio gl. licer ſit vVa in ſe nõ tñ eſt ueriſimilis:qꝛ Ma pa nõ remitteret cauſã appellationis ad iudiceʒ a quo per eũ cognoſcẽdã:ut.s.c. ꝓximo :ideo extra glo.alij.ſupplent ad tex.maxime.Vel t᷑uo dic ꝙ papa poſuit hoc vᷣbũ ad magis agarauã dũ negociũ:itẽ narranit ꝓut in facto contingit Fatẽdũ eſt ergo ꝙ ẽt cũ cauſe cognitione non potuiſſet cognoſceꝛe de iuſtitia appellatõnis nec de principali pẽdente articulo appellatõis: ut in .d.c.ſi a iudice:ſʒ certe hec gl.ponit etiã aliã 20 nẽ dicens ꝙ iſte ñ potuiſſet cognoſcẽ etiaʒ alio aeſpectu qꝛ n poterat ſibi dicere ius. C. ne quis i ſua cã.lI.una: ſed Jo. an. multũ breuiter zæ ob ſcure nidet᷑ approbare hãc ultimã le. dicens hãc rationẽ eſſe falſã niſi ꝛferat᷑ ad ꝓx mũ dictũ gl. quaſi ſẽtiat iudicẽ non poſſe cognoſcere an ſua ſit iuriſditio quãdo fuit ab eo appellatũ ut dꝛ ĩ prin.glo.qꝛ iſta cognitio ſpectat ad iudicem ad quẽ ut hetur in.c.dilectus de reſcripti.quaſi di cat ſecuſ ſi nõ fuiſſet appellatũ:⁊ tunc poſſit iſte epᷣs cognoſcere an ſua ſit iuriſditio ꝑ iura gnña lia:ſed do. An.intelligit rõem glo.gñaliter etiã ubi ñ ſuiſſet appellatũ:qꝛ hic ↄtendebatur non de nudo exercitio iuriſditiõis:ſed ðᷣ propꝛietate iuꝛis:an iſte pᷣſbyt᷑ eẽt ſubiectus epo ⁊ ſic cõmo dũ ↄſecutiue uenit applicandũ iudici. Ex bᷣ dic io do. An:nõ duo pᷣmo ꝙ ubi ẽ ↄtẽtio inter pᷣ 7 latũ ⁊ ſubditũ ſuꝑ inꝛe ſubiectõis non põt pᷣlatꝰ eẽ iudex qꝛ ſuſpecms ẽ cũ młta ueniãt ſibi ↄmo da applicanda rõe ſubiecrionis.¶ Scðdo nõ ge neraliter ꝙ ubi aliqd ↄmodũ ſaltẽ in conſequẽ tiã uenit applicandum iudici non põt in dubio cognoſcere an ſua ſit iuꝛiſditio:uide Inno.qui uidet᷑ pᷣmũ dictũ uoluiſſe in.c.uenerabili de cen ſi. ⁊ in.c.ex ꝑte de vᷣb.ſig:⁊ ſic tranſitr do. An. hic ⁊ ibi attingit iſtã mãm ⁊ maxie in.c.ſuꝑ lris de reſcrip. Ded 5 hoc dẽm multum urget text. in.c.cũ peꝛſone de pri.li.vi.ubi ſpecifice diſpo nitur ꝙ ſubditꝰ allegãs exceptionẽ dʒ eã ꝓbaꝛe corã epo:⁊ glo.ibi apertiſſime ẽ hanc opini. do. An.dicẽdo ꝙ epᷣſ eſt ibi index tũ qꝛ iſta cã non eſt ꝓpꝛia:ſʒ eccle:? in cã eccleſie pᷣlatus po ten eẽ iudex.i.q.v.ſi qͥ erga tũ qꝛ ibidubitat̃ ð iuriſditione:ergo cognoſcet an ſua ſit iuriſdi tto. Ad ſoluenduʒ; has opiones p dicerẽ in. c. cũ ꝑſoue ꝙ ibi fit ꝓbatio corã epo de cxceptio næ nõ ut iudicet ſuꝑ ea:ſed ad inſtructionẽ ſuaʒ ut cognoſcat an interim debeat ꝓcedeꝛe õ ſub ditũ ⁊ ſic ſaluabi dictum huius glo. do. An.?= Inno. ſed hoc ẽ glo.illius.c. Scoo põt dici ut intelligatur ꝙ poffit eſſe iudex ſalua tamen recuſatione:ſicut dicimus in patꝛe ꝙ põt eſſe iu dex ĩ cã filij. iij. q. Vij. J. tria.l. i priuatis. ff. ð iu di.⁊ tñ põt recuſari ut ſuſpectꝰ:ut nõ.i.c cũ ↄti gat de fo. ↄpe:ita in prelato in cã ecclie:ut dicã j. E. poſtrem ertio põt dici æ melius ꝙ ſu perior põt efſe iudex in cã exemptionis qm cã ẽ eccleſie non eni hʒ dnium iure ꝓprio. Sed iix poterit recuſari puto aitendendaʒ quantitatem muneꝝ ſibi ↄſecutiue applicandam per illuʒ ſub ditum ⁊ qualitatẽ ꝑſone indicis.nõ eni eſt neri ſimile ꝙ unus epᷣs daret ſniam iniuſtaʒ ſi recep turus eſt tm a ſubdito quid modicũ. ſecus ubi eſſet magna quãtitas uł maximꝰ honoꝛ imineꝛet ſibi ad hoc.c.⁊ ſi qõnes ð ſimo.⁊ ſic ↄcluderẽ in quolʒ iudice cui ↄmodũ ſportulaꝝ eſſet appli canduʒ ut ſᷣm quantitate z qualitatẽ perſone iu dicet᷑ ſuſpectꝰ uel non ſuſpectus iu cognoſcedo an ſua ſit iuriſditio.ſᷣm hanc difſtinitionẽ intelli gerẽ glo. 7 doc.in.l.de iure ad municip.ff.? i.l. .ij ff. ſi qꝗs ĩ ius uo.ꝑ Har. ꝑ canomiſtas i.d.c. ſuꝑ lr̃is. Mã glo.? Har. indiſtincte uoluerunt ut iudicet᷑ ſuſpectus propter ↄmodũ ſporiulaꝝ ſed pᷣmiſſa diſtinctio eſt equior Armo ſciag iudicẽ a quo poſſe cognoſcere de iuſtitia appel latõis ad inſtructionẽ ſuã:ut ſciat an debeat de ferre uel ne nõt Iunno in. c. paſtorał. ꝗ. pterea ðᷣ offi. dele.ſed ↄditionaliter nõ põt cognoſcere in piudiciũ appellatõis:qꝛ hoc ſpectat ad iudicem ad quẽ ut dixi.⁊ ſie int l ige.primuʒ dicinʒ glo. UVitimo opp.ↄtra tex. in eo ꝙ papa mandat in quiri de appellatioe ad effectũ denũtiãdi ſñiã eẽ nullã.ur᷑.n.qꝙ ſine qᷓibet appellanõe iſta ſenteria erat nulla tãqᷓ; lata ſine cãe cognuione: ut in. c. eccleſia ſce marie:⁊ ibi gl.de ↄſti.⁊ i.c.tũ ex lꝛis ð ĩ ĩte.reſti.ꝑx Mar.i.l.ꝓlatã.C. ð ſen. So. dic q iſte pᷣſbyter ꝓſequebat᷑ illud atteptatũ ꝑ uiã appellatõis:iõ debebat ꝓbare id qð erar ca ſue intẽnionis.ſ.appellatõis:nõ tm ſeqt qͥn attempta tũ ſit nullum:un eo ſuccũbẽte ĩ cã appellationis poſſet iſte ꝓſequi ꝑ uiaʒ nullitatis:ut dixi in. c. .i. S. e. Facit iſte tex. ad unũ intellectũ quẽ ibi ðᷣ di.fac̃.c.exhibita de iud.⸗ qö nõtur in. c. ex pte ade de teſti. uel dic ꝙ ꝓcedit hoc. c. in ſnia. ſ.x cõicatõis: 4 lʒ ſit ferenda cũ cãe cognitione:ut ĩ c.nemo.ij.q.i.lata tñ ſine ea tenet:ut ibi in.ce lac:o.j.de ſẽ.ex. Ni.ab. . Caſus. Cã non eſt ad Lcepta. iudicẽ a q remittẽda appellatõe adhuc uõ iuſtificata niſi de partiũ ↄſenſu fa ꝑs ibi non dʒ.¶ Mrio nota unã regulã ad quã quotidie iſte tex. all.ꝙ appł lans nõ tenetur redire ad iudicẽ a quo lſʒ iudex ad quẽ hoc precipiat niſi conſtaret de iniuſtitia appellationis ut in. c. ut debitus infra eodem Sr atdur J440 . . 2 &αα. dr à. Aemez Ee⸗ nu tes ſslas mſen ztis ¶Be appellationibns. 2 nõ. ꝙ nõ ẽ i facultate iudicis ad quẽ recipe re appellationẽ uł ipſã ꝛenuẽ: ſed ſi ẽ iuſta tenet ca admittere: ratio qꝛ iudicare ẽ mun? publicuʒ cui renũtiari nõ põt.l.munex. F. iudicãdi.ff. de mu. 2 bonoꝛi. nec põt iudex quantũcũqʒ oꝛdina riꝰ a ſe abdicare onꝰ iudicãdi.l. egatꝰ.ff. de of. pſi¶ Vtio nõ. ꝙ pꝑtes cõi ↄſeſu pnt renũtiaĩ 4 appellatiõi 2 redire ad iudicẽ a quo: nũqd bp ccedar ſi iudex detulit appellationi. uiðᷣ qð nõ.e. ti. l. Vj. cũ appellationibꝰ. In glo. ij. in fi. Mãc opi. ſequit᷑ Jo. an. ⁊ cõit᷑ doc.qꝛ de hoc uĩ tex. i. d. c. iterpoſita allato ĩ gio. vñ poni hoc ꝓ ſin gulari fʒ Jo. an. Simile i. c. ut pꝛiuilegia ð pri uilc. E nõ. ꝓ ſtatutis ut plurale reſoluatuꝛ ĩ ſingulare an ex płralitate ſeqt abſon⸗ itellectꝰul iuri Zꝛiꝰ: Sʒ ſaluãdo tex. puto poſſe dici qꝙ ꝑtiũ ↄſenſus requirit᷑ ad hoc ut libẽ fiat remiſſio ad iudicẽ a quo ſine alia ↄdẽnatiõe expẽſaꝝ: Sed qn adeſt ↄſẽſus appellãtis tm:fit cõdẽnatio expẽ ſarũ ⁊ hoc caſu loquit᷑.c.ĩterpoſita. .ðille. dic pleniꝰð hoc articulo ut.. dicet additio.¶ Vel dic dãdo aliũ nouũ itellectũ:ꝙ tex.iſte põt ĩtelli gi ĩ appellatiõe a diffinitiua a q' ñ põt appellãs relſilire ſine ↄſenſu appellati cũ ſua ĩterſit ut pʒ ĩ ſeqnti. q. Additio: Sʒ S hũc ĩtellectũ cõeʒ op. ur. n. ꝙ nõ ſufficiat ↄſenſus appellãtis tin: qꝛ ſi cut actoꝛ nõ ꝓſeqnte ĩ pꝛia iſtãtia põt reus pro ſequi eo iĩuito ut i.c.cãʒ ð do.⁊ cõm.⁊ auẽ.qui ſemel. C. qũo.⁊ qn iudex. Ergo idem dicenduʒ ĩ cãu nr̃o ut iuito appellatoꝛe poſſit appellatus ꝓſequi:maxie cũ uideat᷑ ideʒ eſſe ĩ appellatiõe a diffinitiua ut pʒ.ij.q. vi. appellatoe ceſſante ⁊ in aut. ei qui.C.de temp.ap. ¶ So. põt dici alidᷣ eſſe ĩ appellatõe ab iterlocutoꝛia alind ĩ appella tiõe a diffinitiua uel ꝓſecutione pꝛioꝛis iſtantie qm i appellatiõe a diffinitiua põt appellatꝰ pᷣten dere itereſſe:foꝛte.n.uult perere reſoꝛmationem ſnie iuxta ea q̃ dixi.S.ſuꝑ Nica:uel hr̃e ↄfirma tionẽ ipſiꝰ ſũie ad maioꝛẽ auẽtẽ. Idẽ ẽ ĩ ꝓceſſu poꝛis iſtãtie ¶ Mã ĩtereſt rei cãʒ ſemel decidi ne ſepiꝰ poſſit uexari ar.l.diffamari.C. ð ige.ma.⸗ .c. ↄqᷓrẽte ð offi.oꝛdi.ſʒ ĩ appellatõe ab iĩteꝛlocu toꝛia nullũ itereſſe põt ptẽdẽ appellatꝰ ſi appel lãs nõ uult ꝓſequi cũ cã redeat ad pꝛioꝛc A 1 quẽ ipſe ſuſpectũ nõ hʒ ⁊ lis citiꝰ decidet timo opp.õ tex. de. c. ad repꝛimẽdã de offi.or. ubi excõicatꝰ appellãs remittit abſoluedꝰ ad iu dicẽ a qꝰ dicũt doc, ⁊ bñ ꝙ ibi loquit i abſoluti one fiẽda i qua appellãs grauari nõ põt a iudi ce a ꝗ ſʒ hic ꝓhibet᷑ remiflio ↄgnitiõis cauſe ĩ q̃ poſſet grauari ꝑ iudicẽ a quo cũ ſemł eũ gra uauerit ar.ĩ regula ſeł malus reg.iur.li.Vi. elegatus etiã da Oſtremo. tus cũ clauſula ap pellatione remota recuſari põt ſi ẽ ↄſã guineus ipetrãtis uel ſi fuit aduocatus eiꝰ ĩ illa cã.nõ diuidit᷑¶ Nõ.pꝰ dictũ nõbile ⁊ mẽti cõ mẽdandũ ꝙ remotio appellationis ĩ certa cã fa cta nõ tollit facultatẽ recuſadi iundicem ex iuſta cã. ¶ Ex quo iferẽ ꝙ appellatio æ recuſatio nõ Jdeʒ dic de affinitate ur ſi iudex omnia equiperant᷑ ad remotõe; q* nis nõ ſeqt remotio recuſatõis Zg⸗ cütun tedit etiã ð iur̃ ciuili fſʒ Jo. an. bic ⁊ bñ ald X l. unicaʒ C. ne in una eadẽqʒ cᷓ canonizata i,. q.vj. ſi q in qcũqʒ. Ego ad hoc dictũ alle glo. Dar.uin. l.i.ff. a qui. app.nõ g. ? nide 33 chi i. c. ſuꝑ co.ij. . e. faciunt rões ibi alfate ubi uide ¶ ꝛ nõ ꝙ cõſanguinitas eſt ſufficiens ca recuſandi iudiceʒ delegatũ ut ſuſpectũ. tene me ti hoc: qꝛ idem puro ĩ ordinario conſimili ⸗“ rius ꝑtis ut nõ.ſpe.ti.i. F. ſübatd, Agni⸗ eſt Facit. l. aut afkinitate.f. de procura. ubi por zmouen ſi contraxit affinitatẽ cũ aduerla parte Tradit Tan.nõbilẽ regulaʒ ois cã ſufficiẽs ad remouendum pꝓcuratorem ſen arbitrum eſt ſufficiens ad recuſandum indieem: Pro hoc dicto facit: qꝛ ex facili cauſa poteſt recuſari inox ut nõ. glo. in. c. cum. R. de offi. dele. i. aptiſſimi ⁊.l.cum ſpeciali.C.de iudi.dicam plene in.c.cũ ſpeciali.j.e. ¶ .. is qui fuit aduocatus in cqu ſa poteſt recuſari ſi datur iudex i eadeʒ:nec mi rum:qꝛ iam manifeſtauit animũ ſuũ. Iteʒ eſt af fectus ad illam cam rõe aduocationis ſuſcepte: nam is qui in cã conſuluit põt ꝛecuſaꝛi ut ſuſpe ctus ſi deputatur iudex. ꝓ boc tex. in.:.. pꝛetor .ff. de iuriſditio. om. iudi. Aide. Inno. in. clxx refragabili de offi. ordi.æ pondeꝛa tex.dum di cit in eodem negotio ſecus in alio negotio fm doc. ⁊ bene.¶ Ex quo infeꝛo ꝙ eum qui fuit aduocatus uel procurator meus in una canſa poſſum impetrare in indicem in alia cauſa ſine metu recuſationis. n gl. i. ibi 2 ſuccederet ei. nidetur glo. concludere ꝙ uſqʒ ad illum gia dum poſſit iudex recuſari uſqʒ ad quem admit titur ſucceſſio ab inteſtato. Sed inquantum glo. dicit ꝙ uſqʒ ad ſeptimum admittitur ſuccel ſio licet doc. ſimpliciteꝛ rꝛanſeant nõ cꝛedo glo. uerum dicere.qꝛ admittit᷑ ſncceſſio uſq; ad de cimum tã inter agnatos quaʒ cognatos tex. cſt cum gl.inſti. de ſucceſſ. cogna. in fi ad principale dictum glo.dicit Jo.an. conſide ꝛandũ utrum ſint de eadeʒ domo ſeu ſtimpe mal culina: ⁊ ſecundũ boc iudicabitur ſuſpectus uel ne. enme. nan tuſcia ſim eum ꝗ offenſe uindicãtuꝛ in omnibus qui ſunt de cadem do mo ſeu ſtirpe maſculina licet cxcedat ſeptimum gradum ⁊ ſatis uidetur dicendum ꝙ in hoc cõ ſideretur conſuetudo regionis:nan in aliquib locis affectio conſanguinitatis ⁊ affnitatis exie dituꝛ quaſi in ĩfinirum:iĩ aliquib uſq; ad certum gradũ tin:cũ gꝰ roe affectiõis dũtaxat oſangui neus reppellatur debemcoſiderale an durer al fectio in ceſſantc cõſuetudie:mulũ placet dictũ gl. ſcto dicto Yo. an. ut inte: agnatos e n tos extẽdat᷑ qð bie dẽ uſqʒ ad ſeptimuʒ gꝛa nis i quo admittitur ſucceſſio ab iteſtato: ſec ie qui ſunt ð ſtirpe ig admittimr recuſano r denlmtams quod ſola duan eiuſdem loci quandoqʒ preſtat iuſtam cauſam Eriullic n ſehtben enten n iſ ſier nnſ ze 0d ean fe ii ſanineniß. wupun gter gn eriori n “ iurich ea lon RM ioi n m.c c ll⸗ s..i inp ſe⸗ . i egirne .m. ſei 1breles de Nroparitans ſerto r adGiro. In ende ze. SW quid ſin s petramtis.6 1 uge ſvenul hoſt ncuſari Palueſi gre Cglio n õ znuin c.illtudte de oftcllet npumuiſngulare in bac t ohni ccalno, iir g bi ni sn ie / ,lud e inumme ſolo alegoread Ium murũ notundi gy leet plams po ici lleſe ſue ijq. viſ⸗ .ſiquis e hoic. eü perſoe de priuile i. Viemn rea erit ur ulpecus nan dr colaguinens ſun mütmr dawere aſſecnoe 1 cam rde tius ihle parns dadere wmiore aſie q t onſas oflius eccleſierii en ennolani conſecutine ioſi aningit us dico in. c ci ueniſlet ge indi ubi iſtn linera que incſſtinene lognitur., ro qd ſialegomi nni cim iuſptnionis tori iudſcerſecd cori agtbino ecio lli ſed anüſan ſuffeintci Puobang. tennerin ſc non er clo ff/ deg da gnn anelurdlfniin licet ſecus ſit ie E cori uie ickaptiten d nem Abeſati,e.tl. Ooc cöſtenenef lu iſanon ? appeſgtio gafffinff mabitur ad nanmri inren oenn inin⸗ unt cinn recuſatöſs prini one oꝛut in c ij. eanija , win in.c.j. eqninis 8 ſſſier llege j. . nen Pal . 1 ſgtius 6 ne camn no alegarz: ic luitgirrna e⸗ iö c( bec n. ſumnunnmiitmn mmni i et ns adilm din ſde mloeroſiſin mn is ulici onſiuit ir vuiniut ms ſonuum, chr g br ninlin Hoximſimn on iul, CMcl Jin ftiß or offnt evllen yh atnauan g ro ub ii lo pon o tbax. Grvoinfao irui , 1ocnus oc procur tor nens in ig ſ. oſm inon e in icgn inda ni ſe⸗ —— GN . Andemn goANdniet gchſenen anltnie,ini; Nanmun õ Graum Präagihzinmmumai ſohe l .5„ AArini cſo Rt uum dlen.n G 3 mer ands h uni r Gadsch 6 n i de iw aguſr recuſandi iudicẽ ut ĩ.c.accedẽs el.ij.S. ut lite ñ pteſt Fortius idẽ dicendũ in his qui ſũt de ea dem ſtirpe maſculina: nã ꝓpter idẽ cognomen ſꝑ durat affectio inter eos:⁊ predẽa puto ſane i telligendũ quod ſequit᷑ in ſequẽti.q.¶ Blo. in eo ꝙ dicit ↄſãguiuem nõ ut ſuſpectũ recuſari: qꝛ ꝑpitas affectionis cãʒ ſuſpitiõis remouet ⁊c̃. qʒ.n. intelligi ꝙ utꝛiqʒ parti eodẽ ſeu pari gra du attinet: tẽ.n.ẽ paꝛ affectio ⁊ h̊ clare ſentit gl. ĩ rõne ſui:⁊ per illud vᷣpũ equaliter ⁊c.ſecꝰputo ubi uni attineꝛet ĩ pᷣgradu puta qꝛ frater: alteꝛi ĩ quarto uel ulteriori gradu:tũc.n.ñ ẽ par affec tio circa fratrẽ q; circa alium remotiorẽ ar.i.c. las de preſump.⁊.c.accedẽs.el.i.in pnci.ut lite non ↄte. Nam oẽs hoiĩes ſũt ↄſanguinei cũ de ſcẽdeꝛint ad adã:ut legituꝛ et nõ. in.l.ut uiʒ.ff. de iuſti.⁊ iure ſed rõe proximitatis pᷣſumit̃ ma ior affectio ut hic additio. In eadẽ glo. ibi in fi. uide multas cãs iuſie recuſandi iudicẽ ꝑ Jo. an i. c. legitia. e.ti. li. vi. dicã plene in. c. cũ ſpali Jj.e. ¶ Extra gl. quero quid ſi iudex ẽ ↄſãgui neus ipetrantis.cã tñ non eſt pꝛopꝛie ipetrãtis: ſed eccleſie ſue nũq̃d poſſit ꝛecuſari ut ſuſpectus P adueꝛſã ꝑtẽ. Egidius ? Spe.ꝙ non ut nõ.i Soe.e. ti. in. F. lupeſt. v. quid ſi platꝰ Jo. an. tʒ Srium ꝑ.c.inſinuãte de off.dele.⁊ illũ tex. ſemꝑ reputaui ſingularẽ in hbac mã:⁊ optime fac ĩ ſiſi c.accedens.ij.⁊ ꝙ ibi dixi.s.ut lite non Oteſt. ? illud.c.inſinuante.ſoleo allegare ad aliud dic tum multũ notandũ ꝙ licet pᷣlatus poſſit eẽ iu dex i cã eccleſie ſue.ij.q.vij. S. ſiquis ergo ⁊ ꝙ nõ.i.c.cũ perſõe de priuile.li.vi.tñ recuſari po terit ut ſuſpectus:nã ſi cõſãguineus ſuus preſu mitnr habere affectiouẽ ad cãm rõe prelati for tius ipſe platus uẽ habere maiorẽ affectione:tũ qʒꝛ eſt ſponſus uł filius eccleſie:tũ qꝛ honor aut einolumtũ conſecutiue ipſũ attingit. de hoc plẽi us dico in.c.cũ ueniſſet de iudi.ubi uide facit iſta littera que indiſtincte loquitur. ¶ Vltio ro q̃d ſi allegaui nnã cãm ſuſpitionis duntaxat corã iudice:ſed corã arbitꝛo electo nõ probaui illã ſed aliã an ſufficiat cã pꝛobata. –— tenuerũt ꝙ ſic moti ex.l.ſcio.ff.de appellati.ubi dicit᷑ ꝙ ſi in appellatõe a diffinitina expᷣſſi unaʒ cãm poſſũ reliquã ꝓſequi corã iudice ad quem licet ſecus ſit in appellatõe ab interlocutoria ut iĩ cle.appellãti.e.ti. Sed cõiteꝛ tenet᷑ contraꝛium quia iſta non ẽ appellatio a diffiniriua:ſʒ poriuſ trabitur ad naturã interlocutorie. Itẽ iura mã dant cam recuſatõis exprimi corã iudice recuſa to:ut in.c.ij.ꝛequiꝛis ⁊.c.cũ ſpᷣali.j.e.eꝛgo non ſufficit allegaꝛe cãm nõ allegatã:æ idẽ tʒ. Spec: 2 latius ꝓſequit᷑ de ꝛecuſatiõe.j.fi.vᷣl.ſed quid ſi unũ.⁊ hec nõ. Mec obſtat ſi dicat᷑ de quo ſeꝛ uiũt iura dicentia pᷣlatuʒ paſſe eẽ iudicẽ ĩ cauſa eccleſie ſue ſi põt ꝛecuſari. Rñdeo ꝓſũt in h̊ qꝛ nõ data ꝛccuſatione ualebit ſnia:ita intellige tex.iſtũ in ↄſanguineo qꝛ põt eſſe iudex ſi nõ re cuſatur. uide ſile ĩ patre qͥ fm ius põt eẽ iudex ĩ cauſa filij: ut in.l.i peinatis.ff. de iudi.iij.q.Vij. ¶ De appejlationibus: tria:tñ põt reculari nt fuſpcctus. ut i. l. qui iuril ditioni.ff. ð̊ iuꝛiſdi.om iudi.dixi plene in.c.cũ tingat ð fo. ↄpe. An autem conſanguineus ſen alfinis poſſit ĩdiſtincte recuſari. Solu. dicit hic UVinc.ꝙ nõ.ſed dʒ conſiderari pſona oſangui nei que talis poſſit eẽ ꝙ ceſſaret ſuſpitio ut ſi eſ ſet ciſtercienſis de quo in Spe.ti. i. .ſupeſt. V. quid ſi nõ eſt:ubi idẽ tenet quod ſatis placet. Qaid autem ſi expreſſe remouetur facultas re cuſandi.uide qð dixi ĩ.c.cũ inter de excep. æ.c. ad bec de reſcrip.⁊ qd nõ.j.e.paſtoralł. Nico. D hec Sententia ĩterdicti nõ * ſuſpẽdit᷑ ꝑ appellatioeʒ ſequentẽ cõis diuiſio.fᷣa ibi noueris. Primo. nõ.unũ caſũ in quo equipant᷑ excõica tio ⁊ interdictũ ſicut enĩ appellatio nõ ſuſpẽdit excõicationẽ iam latam:ut in.c.paſtoralis.j.eo. ubi dicam rationẽ:ita nec interdictũ ſuſpẽditur appellationẽ ſequetẽ ⁊ intellige ð interdicto ꝗ diuinis officijs ⁊ ſic a ſpiritualibus ſecus ſi iter dicto rõe tpᷣaliũ. Naʒ ſi iudex inteꝛdiceꝛet mihi ingrefſũ alicuius poſſeſſionis appellando ab eo ſuſpedẽdo effectũ ſnie ar. in.l.nõ tm.ff e. I¹dem dic in ſuſpenſione a beneticio. lIʒ Inn. i hoc imł tũ inſtet:ſed uide glo.nõbilẽ quã tenebis menti in. c. is cui ð ſen. ex.li.Vj. Ex qua ↄclude ꝙ diſ poſitio huius.c.uẽdicat ſibi locũ ĩ oibꝰ ſnijs cẽ ſure qᷓ ↄcernũt ipſã aĩaʒ ⁊ iſte ſũie ſũt tres excõi catio iterdictũ æ ſuſpẽſio:ut ĩ.c.is cui.pᷣallegato 7 rõneʒ iſtaꝝ ſñiaꝝ dicã ĩ.d.c.paſtorał. Ex his infert̃ ꝙ ſuſpẽſus a põtificalibꝰ nij ab uſu pallei appellãdo ſuſpẽdit ſñiam qð ſẽtit Moſti. hic fa cii qð nõ. Inn i. c.i. ð ſẽ.ex.li.vj. ¶ In glo. ibi ita ⁊ iterdictũ emiſſũ.glo.ſimpłr recitat ſilitudi nẽ le q̃ i ueritate nõ ↄcludit:cuʒ aliud ſit quem nõ poſſe excõicare poſt ſniaʒ:⁊ aliud ꝙ appella tio nõ ſuſpendit ſniam:naʒ uidemus ꝙ appella tio legitima ſuſpẽdit totalłr ſũiam futuram:qꝛ ſu ſpendit iuriſditionẽ iudicis: ut pʒ in.c. ſi a iudi ce.e.ti.lib.vj.⁊ tñ appellatio ſequens ſuſpendit reguſariteꝛ qulʒ ſniam latã etiã ſi ſit talis que trahat ſecũ executionẽ:ut in.l.furti.ff. vö̊ his qui nõ. ifa.nõ. glo.ĩ. c. paſtorał j. e. ſ ex ſepatis nõ⸗ fit boa illatio:ut ĩ.c.ij.ð aina a Eiiran- legit ſa cũ ſuppletiõe ut dicamꝰ ſic, ſiẽ qs excõi cari nõ põt poſt appellationẽ ſupple:nec excõi catus ꝑ appellatõeʒ ſuſpendẽ põt ſñiam iã latã. ita ſubditꝰ iterdictꝰ nõ põt ꝑ appellatõeʒ ſuſpen dẽ iterdictũ vñ lra iſta ñ aliðᷣ ult niſi eqpare ex cõicatõeʒ ⁊ ĩterdictũ ⁊ clariꝰ equiꝑat tex.ĩ.d.æ. is cui.hñt iſtas = mltas als oↄfoꝛmitates. ria eſt iſta quã dixi. Secunda quia utraqʒ requiꝛit monitionẽ precedentẽ:ut in. c. reprehenſibilis ʒ eo.⁊ dic ut ibi dixi. Tertia quia ↄſtitutus in aliqua illarum incurrit irregularitatẽ celebrãdo ut in.c.is.cui.. Quarta qꝛ abſolutio in utraqʒ ſnia fit ꝛcepto iuramẽto ðᷣ pendo mãdatiſ eccłie ut ĩ. c. nenẽabili. ð ſẽ. ex. Quiĩta qꝛ utraqʒ ſñia laxari poteſt ad cantelam:ut dicto.c.ueneꝛabili. 4 Vanr A Ve It, Mſe. 1 wWe , ſfere Nt Paſs Brt⸗ êõ ς WA Wliet ¶De appellationibus. Sexta qꝛ utraqʒ ligat Iz iniuſta. xi. q.iij ſnia et c. ſiqs eps: 7 idẽ dic ð ſũia ſuſpẽſiõis a diuino officio. Mã oẽs iſte tres ſñie dicũt ſñie ceſure 2 cõcernũt ipſã aiam: ut ĩ.d.c.is cui ⁊.c.querẽ ti de ob. ſig. In aliquibus m diffeit qꝛ excõica tio fertuꝛ ĩ ꝑſonã nõ ĩ locũ: ut in. c. romana. F. i uniuerſitatẽ de ſent. excõi. li. Vi. Sed iterdictũ põt ferri nedũ ĩ ꝑſonã ſed in locũ:ut in.c.nõ eſt j. de ſpõſ. ?.c.fi.de ſen.ex.li.Vi. Item excõica tio regulariter nõ ſuſpẽdit᷑ ꝑ iferiorẽ a papa:ut j. dicam:ſed inrerdictum ſic ſecundum multos: J. dicã ⁊ ſub iſia pnit reꝑiri ⸗ alie dꝛie. In eadẽ glo. in fi. nõ apparet clare qjd glo. ſennat. Nam aliud ẽ qnerẽ utx eps poſſit dare priuilegiũ ut celebret᷑ in eccleſia inrerdicta:aliðᷣ utꝝ poſſit ſuſ pendere effectũ iterdicti: em oẽs primũ nõ põt faceꝛe qꝛ ẽ cõtꝛa inꝛis diſpoſitionẽ: ſj claꝛius gl. poſuit opinionẽ ſuã. . c. dilectus ? ibi tandem nidet᷑ ↄcludere qð tener Jo. an. B ⁊ ſtatim pate bit. Circa m ſunt opiniones: et conſidera ꝙ V. S⸗ ⸗ SHL =— hic ſunt due qões eque principales. Mriĩa nũ 5 , srrnnin ſsca widd.s Pat Irdnen quid eps põt durante ſñia iterdicti ſuſpendere cffectũ interdicti ut ſic poſſit celebꝛari ſine pccẽo 2 intellige qñ interdictũ ẽ latũ a ſe:nã ſi eẽt a ſu perior̃ latũ nõ eſſet dubiũ ꝙ nõ põt ar. c. paſto i= ſerſisz fe ic ſaz11 Frn, ewij p ralis: S. pꝛeterea. de offi. oꝛdi. Scdᷣa qõ eſt non 77 I= rn, Piz P sp minus ſubtilis: utꝝ ſuſpẽſione facta pſuppoſito ꝙ poſſit ſuſpẽdere ſuſpẽdat᷑ effectꝰ ipſi? ꝑ appel lationẽ medio tpᷣe iteriectaʒ ð nolũtatẽ ipſiꝰ ſu ſpẽdẽtis ut ſic duret ſuſpẽſio uſqʒ ad finẽ cãe ſi cut ſi a pꝛicipio fuiſſet lata cũ cõditiõe/ Jo. an. hic ↄcludit ĩ effectu tria: diẽ.n.epᷣn poſſe ſuum iteꝛdictũ ſuſpẽdeꝛe:qꝛ ſicut põt ĩ totũ tollere aꝛ. l. iudiciũ ſoluit.ff. ð iudi. ita ⁊ foꝛtiꝰ põt illð ad tpᷣs ſuſpẽdere.2 cõcludit ad fam.q.qꝙ; appella tio facta poſt ſuſpẽſionẽ tenebit ipſã ſñiam iĩ ſu ſpẽſo: ſiẽ ſi fuiſſet lata ſub ↄditione.ar.c.pᷣterea j. e. Tertio dicit ꝙ excõicatio ſuſpẽdi non pot quĩ tollat᷑ ex toto qꝛ cõicare nõ debemꝰ excõica to ante abſolutionẽ factã ĩ foꝛma eccleſie: ut ĩ.c. cũ deſideres de ſen ex. in effectu h idẽ uidet᷑ uel le do. An. Sed aliqui moderni multũ iſiſtũt cir ca iſtas qões. Cal. tñ tenuit Jo. an. i. ii. q. di cit.n. ꝙ cũ iſta nõ ſit noua ſñia appellatio non opabiĩ ſuſpẽſionẽ. Jo.de lig. ĩ quadã diſputati one tenuit ꝙ iterdictum nõ poteſt ſuſpendi per epᷣm. ¶ouet qꝛ in iſtis ſentẽtijs cẽſure: pꝛimꝰ actꝰ nõ ẽ ſeꝑatꝰ a o. uult dicer̃ ꝙ ſubſtãtia ſñie cẽſure qᷓ ẽ pꝛimꝰactꝰñ ẽ ſeꝑabilis ab effectu ipſi us ſñie qui effectꝰ ẽ ſcõs actꝰ qſi iſte ſnie cẽſure trabant ſecũ executionẽ ⁊ ſic executio effectꝰ nõ ẽ ſeꝑabilis a ſubſtãtia ſnie:ut in.d.c.is cni.⁊ ꝑ ↄſequẽs ñ põt remouetr᷑ effectũ romanẽte ſubſtã ria:allegat in ſili.l.ticius.ff. ð excuſa. tu. Caꝛdi. tandẽ ſeqt illa opinionẽ communẽ ut poſſit ſuſ pendi ꝓ qua facit dẽʒ. c. dilectis. y. qꝛ Vo: opi. eſſet i pratica ſeruãda maxie poſt factũ:ſʒ ante factũ alia opi.oria ẽet ↄſulenda:⁊ credo de ſub tilitate iuris illã neꝛioꝛẽ:⁊ moueoꝛ hac rõe.inteꝛ cetera:maioꝛ eſt uis æ ptas appellationis m ſuſ Paäfrn 0 IAse Rrnt se dirt- Ber ehs effectũ ſñie ꝙᷓ pĩas iudicãtis poſt ata m ꝓbaĩ: qꝛ cõdemnatũ ð futuro non põtſ cere iudex qui ſequat᷑ infamia..nõ põt ſioß tis:⁊ tñ appellatio ſuſpen dit ifamiã iam l ſententiã: Vt.d.l.furu. Sed appellatio ſenn ſuſt gie ce n por . pendere effectuʒ ſñie cẽſure: ergo minus . iudex : hoc.n. nõ dᷣpedet a ptate ſua ſʒ e ſitione iuris. Mec valet ar. Jo. an.p 3 dichn rotũ ergo ſuſpendẽ qm tollẽdo in e a n ln naturã actus nec ius ꝛepugnat: ſz luſpedere ef fectũ ut no héat ſecũ executionẽ eſt agere cõtra naturs ipſius actꝰ 23 iuris diſpoſitionẽ cũ ſ̃m iura trahat ſecũ executionẽ non ſi , iern ex é non ſuſpendibilẽ et ꝑ appellatõnẽ: ut ĩi. d.c.paſtõalis.qd dic ut ibi dicet᷑: ⁊ pᷣſuppoſito q ad cecilecnſ. nt ibi dicet: ?7 pſuppoſito ꝙ poſſit ſuſpendi ßʒ cõeʒ opi. Eal. æ appellatio ſequẽ teneat ſñiã in ſuſpẽſo: ancs non pſir ut 6 qa non eſt noua ſñia qad tenet ẽt Inno. in. c. cñ inter de coſue. er q h opi. uideaĩ multũ ꝓbabilis: ii in otraria opi quã teuet Jo. an. multuʒ me urget.c. dilectus alt. ubi aꝑte inuit ꝙ ſñia inteꝛdicti ĩ locum lata põt ſuſpendi ꝑ ipſũ ꝓmulgantè ⁊ durante ſuſpẽ ſione põt appellari ad effectum tenẽdi illã ĩ ſuſ penſo.nec ẽ ueꝝ qð quidã dixerũt.ſ.ꝙ ille tex. loquatur in ceſſatõe a diuims non in inteꝛdicio quia tex.ibi aperte ꝓbat ↄriuʒ:ut ibi patet non potuit feni ſñia interdicti. Itẽ ni diceret wbi tex. ſentẽtiam deceꝛnimus irritã ⁊ inanẽ ⁊c. cũ ceſſa tio ſit quid facti ut nõ.in.c.ſi canonici de offl. ordi.li.vVj.ſʒ potins dixiſſet eam irꝛanonabilem fuiſſe ⁊ hãc opi.tenet ibi Jo. de lig. ? Inn. ic. ut priuilegia.. de pᷣuil.⁊ ꝙ ſuſpendatur peꝛ qp pellationeʒ facit quia ſicut tenet᷑ in ſuſpenſo an a principio fuit effectus ſuſpenſus.j.c. preieꝛea ira ? ſi ex poſt facto ſuſpendat: æ quo qd primnũ dictũ fac̃ quia bec ſnia cenſure ligat? durat ad placitum ꝓferentis:merito cum dependeat ab eius poteſlate poterit ẽt effectus ſuſpendi.ſecus ſi nõ dependeret a poteſtate ſua quo calu locuz pʒ ar.quod.S.feci ð.l.nõ pot. Anrg imnea tũ uero latũ ĩ peꝛſonaʒ cõiter tenetuꝛ non poſſe ſuſpendi. rõ diuerſitatis quia locꝰ iterdict n pec cauit meꝛito nulla ꝛatio ꝛcpugnat ſi ſuſpenciur gm illã opi.ſʒ quando iĩterdicta pſona tunc eu pſona deliquerit ⁊ nõ ſit emedata on pot eſſe in eccleſia:? e eccłam. ſecus dic ubi ꝑſona eſſz interdicta pꝛopteꝛ delictũ alterius: qꝛ tunc ſicut poteſt ſuſpendi ĩteꝛdictũ latũ ĩ locũ ita ĩ pſons: dictuʒ ẽ nõbile Inno. i. c. ut pꝛiuilegia Ni.ab. m in eccleſia. e ionis ꝛemnittit appellantom cauſam ad priorẽ iudicẽ niſi ſibi conſtiterit a graawannt ne uel ab iniuſta ſentenia fuiſſe appellatum⸗n narrat factũ:o ꝓuidet ibi prudenic⸗ Th e nõ ex iſto tex. archicpin nõ obere ſe itromittere de cauſis ſubditoruʒ ſui ſuffraganei niſi per ap pellationẽ deuoluai ad er concor c paſtoraii⸗ 5. de ofki. ordi ¶ Scdo nõ. er Fʒ illa tep mmmons len ſegio rnecihl lnan ai ich in atös 8 ſtorchl jacan ſcnei crof ehlin M B ic gecinu opel dalg: giomn uene Gnt ntl 50 wiam geae ie n ae ii e taß an N. Se leipiadl arrc⸗ Renori aphelati gerde zd ofroir. lius gelun gae i hic adi ch ci eſe chlh ni onl Pin ubi cehtü udicĩ bi fnie ie Abi cepci f de uti Nen qrint Ainaiͦ loe ocns penlu nnc⸗ Pbecl.Fir den huinſtoclch drofr ni ( go. inli pebuins c,Nn/ anmuerat c. biſrafce dipont G nouo i non. elero ob inmnononta ci nn/ Aſ. Iuuo iſt decretals igiauit iin hb on eſ ſoluere Zriumn. Unce de icà non cben erpmm i appelglion Srad enen ddedar adtninene a. Cunncfſectn ii dius coſſtererezi⸗ polti;d gravanine. DOoſſumn nido dice ad auè mefuiſſegranamm piinea I ilud ganame i erpiſerin coram e lra ſoli iſtitindice ad gne ng ſu. Hobicgo ci eetiü er ab ciuerſitate ini appellndez a jffintia locutoꝛi vr in ſfinhhiun i ſt nercſl cam ſccus ſi appellat ab iterlocntori ſitans coligl er his que no c ut d 67 P bicto hegſo. , er iliſ ſe. An ſe nr appele in ſeip. mane ab iee rregointicnlencc⸗ ſe nane appelani i ſcriptis ſatis pon cnipruri appeſlatöezotinente goſ. Ipunio ſua:nide tex boni ? ſöbl l in. . ppeſatio. e ti li i e enn iſtam goliuneto teyx iſia opi.ur iud immq lur iudera qno 4. Goffit iuxta nö in E 5 Horciciter iſ Afan eiſtn ine .e tumprocegere mnildutreakgui tnnnn lcnin Nag Trinn iho inmnit ſiſtamne „5 unaſſer eichan ĩ si ebon nitatio bci . ng fiedi mni 4 Peln nnud ſ A ccliee Nen nninninn än AIndiggr ini ofininniiniian N ſhhndl Di pruizmitnmet ſore it Mhelin ad inmn nilii peno, i vepgö iti drnin gi ovamr maſinora diins wrininedi quus r ipene pba örigun bipuan pomrt ſniſin immdin NMeidiaaht auium omminimiit iuni id ioſa it tmin zααν⁰⅛ ord. . .gponmdnſr an muhi lr tde hi m bi .abeſgt Mi⸗ autzi N ul g iſſnem u Rhimd irt ieſtudi nüüffſd inponahnn een tRapRſwmüntünann Mänianmintniun Simefid onn Meſl in constihond s rſtne lelt höpnce aochun 1 rankhel edui ſcthcöng n md in denmsguben Atdänaimc ſi⸗ ollu mi Me e amen higdnien nihaumdhiin ilei wu erttöktanimn N ondaan mnlooscl lae V nuthrad utmmnne We indne d acwwlunſe⸗ . ichind cd n min CC . voni⸗ ruicie 4 e irNſtih ”l . ni nuhluinfi os 4 ieif n int nnn eni:f0 ,, foti , . vn ſſi 4 aſs blicſ in wc d ia, gi⸗ o. . vin (Q .dr 4ο Baſſnena .z Si 2 rE. B n Af ſyne laute A Ce appellationibus: ii debebat iudex ad què admitte appellationem fruſtratoriã ubi appareret manifeſte fruſtratõi ſᷣm Gol. de quo in. c. ut debitus.j.e. ¶ Vliio 4 nõ bonũ ar.ex tex. iũcta gl. anpel/ꝙ appellatiõe exñte friuola iudex a quo reaſſumit iuriſditionẽ etiam reſpectu executionis ſnie late ð̊ quo in.c. paſtoralis..qꝛ uero de d eeſ Z gloſa. i.iĩ fi.ſed õ finem glo.⁊ tex.oppo. Nã arthiepiſ copus cantaurienf eſt legatꝰnatꝰqm officium le gatõis ẽ ĩdultũ illi dignitati ex pᷣuilegio apoſto lico:ut quicunque ſit archieps cantaurienſis ſit etiã legatꝰ ut ĩ.c.i.de offi.le.ſʒ legatꝰpoteſt adiri uiam querele citra appellatõem g poterat iſte adiri inxta nõ.i.d.c.i.ð offi.le. Soluit. Jo. an. ꝙ lIʒ poſſit adiri legatꝰ uiam querele non tñ ꝑ niam appellationis fꝛuſtꝛatoꝛie qꝛ appellatio fru ſtratoria ñ deuoluit cãm i.c.cũ appellationibus .qc. tit. li. Vi. imile i papa qui aditur ꝑ uiam querele ⁊ ñ ꝑ fruſtratoriã appellatiõeʒ nel ſolue melius ꝙ etiã ꝑ uiã querele non poterat legatꝰ hic adiri cñ cã eſſer cepta coram ordinario loci Mam ubi ceptũ ẽ iudiciũ ibi finẽ debet accipex il. ubi ceptũ ff. de iudi. Item qꝛ int᷑ legatũ z or dinariũ loci locus ẽ puentõi ut in.c.ſi a ſede de pᷣbed.li.vi.⁊ de mã huiuſmodi dicet᷑ i.c.ultimo ¶j.de ↄfir.nti.¶ In glo. ij in fi. õ glo. facit qͥa ipᷣe huius.c.nondum emanauerat.c.ut debitus ubi ſpeciſice diſponit de nouo ut non ualeat ap pellatio ab interlocutoria cã non expᷣſſa. Mcit h Inuo. ꝙ iſta decretalis ꝓſagiauit ius nouũ ſz hꝰnon eſt ſoluere ↄrium. Ande dic ꝙ hic nõ dꝛ ꝙ cã non debeat expᷣmi ĩ appellaiione:ſed ꝙ; iudx ad quem ñ ðbedat admitteꝛe appellationẽ cum efſectu niſi ſibi pus conſtaret eã fuiſſe inteꝛ poſitã a grauamine. Doſſum.n:docẽ coraʒ iu dice ad quẽ me fuiſſe grauatum ꝑ iudicè a quo iʒ illud gꝛauamẽ ñ expᷣſſerim coram eo. Hec gꝰ lr̃a ſolũ iſtꝛuit iudicẽ ad quẽ..¶ In gl. ĩ vbo iiu ſta. Mõ hãc glo.cũ pᷣcedeti ex qua babes unam diueꝛſitatẽ int᷑ appellatõeʒ a diffinitia ? ab inteꝛ locutoꝛia ut in diffinitiua n ſit neceſſe expꝛimeꝛe cãm ſccus ſi appellat᷑ ab iterlocntoria.rõ diner ſitatis colligit᷑ ex his que nõ.i.c.ut debitus.j.e. & dicto hy glo. ur̃ tex. i. l. ij.ff. e. An at ſit necel 2 2 — ſe ut appellet̃᷑ in ſcꝛip.maxie ab iteꝛlocutoꝛia nið tex. ? glo.in.c.i.eo.ti.li.vi.Et pᷣſuppoſito ꝙ ſit neceſſe appellari ĩ ſcriptis ſatis ẽ porrigẽ iudici ſcripturã appellatõeʒ ↄtinentẽ aoſqʒ eo ꝙ legat i pntia ſua:uide tex.bonũ ⁊ nõbile facietem ad multa in.c.appellatio.e.ti.li.Vi. CSn glo. i v. alioqn in fi.nõ iſtam gloſ.iuncto tex.qꝛ optime facit pro illa opi.ut iudex a quo exequat᷑ ſniam ↄfirmatã:ſed ſuſtinẽdo illã opi.q̃ſi cõem q̃ habʒ nt uterqʒ poſſit iuxta nõ in.S.pᷣterea hic allato põt dici tex.iſtum procedere qñ appellatio non admittit᷑ ꝑ iudicẽ ad quẽ tãq; manifeſte fruſtra toria ꝓ hoc tex.ibi n ãte appellatõeʒ admittas: ⁊ ſic loqt qũ ñ ↄfirmauit ſñiam:ſi ãt admiſiſſet appellationem ⁊z ↄfimaſſet eãdem ſniam poſſet hic locũ opi. coõis: ? ẽ bona ſinitanio ad illa ma teriã: uel dic ꝙᷓ iſte tex. optie facit ꝓ opi.que bʒ ꝙ iudex a qꝰ exequit ſi nihil fuit additũ i cã ap pellatois:ſʒ pure ex prioribꝰ actis fuit oↄfirmata qꝛ tunc ↄſtat ꝙ nõ fuit appellatuʒ ab iniuſta „ uocatione quo caſu remit ui᷑ executio ad priorẽ indicẽ ut hic clare ꝓbatur qð eſt bñ notanduʒ. Et de mã uide plene ĩ.d. F. qꝛ neꝛo ?z ꝑ HBart. in.l.tale pactũ..qui ꝓuocauit.ff.de pac. ⁊ i.l. a duuo pio.ff. de re l i appellans qui non J ꝛecte. ꝓſequit᷑ redit ad iudicẽ a quo ⁊ iteꝝ grauat᷑ nõ obſtante pria deſertiõe põt iteꝝ appellare ⁊? eſt caſus nõdilis. cõis diuiſio: ſa ibi ridemꝰ Mõ. pꝰꝙ ſi appel lãs deſerit appellationẽ ſuã ⁊ icipit ꝓſequi corã iudice a quo vr̃ adeo oẽm primã ↄtumaciam ſi qua erat purgaſſe ut ſi itreꝝ grauet᷑ iterũ audiat appellãs:nõ.n.põt excludi pᷣrextu ↄtumacie cuʒ eã purgauerit ↄꝑendo corã iudice. ¶ nota ꝙ quis qnqʒ; renũtiat ei qðᷣ nõ hʒ:nam ſſta mulier poſt deſertiouẽ appellationis illi renuũtiauit: dic tm ꝙ iſta nõ eſt vᷣa renũtiatio qꝛ priuatio pᷣſup ponit hitũ.c.ad diſſoluedũ ð deſpon.impu.l.de cem. ff.de uerb.ob.i.q.vij.daybertũ:ſed iſta re nũtiauit ut clarificaret iudice de purgatioe ↄtu macie ſeu ꝙ uolebat aplius inſtaꝛe in prima ap pellatiõe.uel dic ut ſentit glo.i.ꝙ ꝛenũtiauit ap pellationi ꝓſequẽdo caãm coꝛa iudice a quo ⁊ ſic loquit᷑ ð tacita renũciatoe.S. ð ofſi dele.c.gratũ Itẽ nõ.ibi libẽ poſſis uni ꝙ ptas libeꝛe data ali cui ad certũ actũ reſtrigit᷑ ad termios iuris ut ꝑ boc nõ faciat alicui iniuſticiã Mõ. bonũ tex tũ ibi exẽptũ ꝙ ꝑ appellatione legitimã appellaſ s app=las TYird nes ſen den. eximit᷑ a ptate ⁊ iuriſditõe iudicis a quo:itelligs quo ad illa cãʒ.S. e. ꝓpoſuit ⁊.c.ad bec. Ad idẽ quo ad pᷣmã fac.c.ſi a iudice.e.ti.li.vVj.⁊=.c.ſuꝑ qõnũ.i fi.ð offi.ðle. ltio nõ fauedũ ei qui ſtat pro cã fauorabili facit. c. fi. ð re iudi.¶ .o tra tex.oppo.de.c.ꝑſonas ſupra eo.ubi dicitur ꝙ nõ ꝓſequẽs appellationẽ ſuã ↄpellitur pareꝛe iudicio iudicis a quo appellatiõe remota ⁊ ſic Vr ꝙ apliꝰ nõ audit᷑ appellãs. So. aliqui dicunt hũc tcx.ꝓcedẽ fauore mẽimonij ut i fi.lie.ſʒ hec ſo.nõ ẽ bõa qꝛ papa fũdat ſe nõ ſuꝑ mẽimonio ſz ſuꝑ alijs iuribꝰ dicẽtibꝰ ꝙ lʒ iteꝝ appellari ut zibi cũ ſy iura æc. Illa gꝰ ẽ cã finalis ðcidẽdi Id autem quod dicitur de marrimonio fuit cã impulſiua ⁊? coadiunatiua. hoc etiam colligitur ex dictione preſertim que ſecundum proprium ſignificatum importat idem in caſu contrario ſi cut illa dictio maxie ut nõ.i.c. auditis de elec.? .c.ꝑ tuas ð ſimo.cũ ſi ¶ 2 vo ſoluũt alij ꝙ. c. pſonas loquit᷑ qñ deſerẽs appellarõeʒ uult recu ſare illa eandẽ:hoc.c.ꝓcedit qũ ex nouo graua mine ð nouo appellat. Hec ſolutio ẽ va ĩ ſe:ſed eſt indubitata ⁊æ nõ multũ ↄgruit.c.ꝑſonas cum generaliter dicatur ibi appellatione remota ⁊c̃. ¶ Tertia eſt notabilis ſolutio Joãnis andree S 27 quorundam antiquorum dicentium/ꝙ aut de ſecens gꝗppellationem perſeuerat in contumacia 45 Aided zp⸗ ang 24 j —– 3 XuA .Cnon P“ 3aſy gy⸗ ern0 ſua 2 nõ audit᷑ ãpliꝰ appellãs:qꝛ ↄtumax nõ ap pellat.ij.q.Vi.ſunt quoꝝ.aut deſerta appellatõe reaſſumit cãm corã iudice a quo ⁊ ſi iteꝝ graua tur põt denuo appellare:qꝛ nihil ẽ hoc caſu ap pellationẽ ipediẽs Jo. cal. diẽ ꝙ ſiue zalſũplſẽit cam ſiue nõ ſẽper dʒ appellãs fo audiri:niſi pri ma appellatio ſit friuola manifeſta hoc dicit „ bari i. cle. una ð do. æ ↄtuma. plane illa legẽdo. Sʒ certe opi. Jo. an. ? alioꝝ uꝛ uerior non eniʒ excluditur a ſcõa appellatõe pretextu pric. ſz ꝓpter cotumaciã nouiter omiſſa poſt deſertõ nẽ prie appellatois.i cle. una pall. dʒ itelli quan do grauamẽ uel ĩiuſticia otigit pendẽte pris ap pellatione. M tũc niſi pria appellatio ſit friuo Ia manifeſia põt iteꝝ appellare:lʒ nõ reaſſũpſeit cãm corã iudice a quo:qꝛ pendetia appellatõis excuſat eũ a ↄtumatia. Sed qn pria appellatio fuit manifeſte friuola non excuſatur a ↄtumacia ita ꝙ uere ponderado rõeʒ illius deetnet ponꝰ parte iſta:lʒ ad corticẽ faciat pro calacrno. xpdictis bẽs duos caſus deciſos. ¶ VInꝰ ꝙ ſi pendeie appellatõe cõtigit grauam ſcoʒ. poteſt denuo appellari: licet cãʒ nõ reaſſi üpſerit 2 quod operet᷑ tunc fa appellatio dic ut ibi nõ. Secundꝰcalus eñ ðᷣſerta appellatõe cõtigit gra namẽ æ diſingue put. s. dixi fʒ Jo. an. ¶ Ter tius caſus ẽ magis dubiꝰqñ granam iᷣm cõtin git pendẽte pria appellatõe: ſʒ ea deſerta appel lauit a o grauamie exnſ tñ.j.tẽpus appelladi. do. An. dicit ſe credere appellatõeʒ iſia non ad mittendã qᷓi nüc detegatur ↄtumacia ipſiꝰ. puto dictũ ſuũ ꝓcedere quando iudex a quo feciſſer alique actũ poſt deſeriã appellationẽ iſto abnte 2 in cõtmmacia ꝑſeuerante:ſed ubi poſt deſertõ ne iudex no ꝓceſſit in cã nõ uideo roem quare nõ poſſit appellaꝛi a gꝛauamie ĩflicto pendenie appellatione cũ tunc defederet᷑ a cõtumacia uir tute appellarois nec ſequit᷑ nõ fuit ꝓſecutus: er go fuit cõtumax qꝛ ſepe hoĩes deſerunt mulus ex cãis appellationẽ legitimã: Minc eſt ꝙ tex. i d.cle. una defendit appellãtẽ a contumacia mſi manifeſte appellatõ fuerit friuola. ¶ Mõ ex oĩ bus pᷣdicns ꝙ iudex a quo tenet᷑ citare appellã tẽ ab eo etiã poſt deſertionẽ appellatõis qð eti aʒ tener Jo. an. in. c.ij. de do. ? cõtu.li. vj. Op time ur̃ ꝓbari ꝑ illuʒ rex.ubi dr̃ ꝙ niſi ſponte 2 nuciauerit appellarõi nõ tenet᷑ eũ index apliꝰ ci tare quaſi uideatur ſẽꝑ perdurar᷑ ĩ ꝓpoſito ſuo nõ cõpendi corã iudice a quo:æ uide ĩi boc qð plemus dixi poſt glo. in. c. cuʒ cauſa de re iudi. Ex his ſume bonã cautelaʒ ut nõ ꝓſequens appellationè i teꝛmino uadat ad iudice a quo ? de facto renũtiet appellationi ⁊ dicat ſe uelle ꝓ ſequi coꝛã eo:tunc eni tenebitu: eũ ad actus ul 4 terioꝛes citaꝛe. ¶ Secũduʒ pdicta itellige glo. finalem.c. pꝑſonas. S. e. que minꝰ benc loquituꝛ. CISn glo. in uerbo appellare: Hõ bene gl. ex q collige ꝙ ſuꝑ eodẽ aꝛticulo poteſt bis appella ri nõ antem tertio ſiue ſu appellatum a diffiniti na ſiue ab interlocutoria.⁊ nõ in eo ꝙ dicit de ¶ We appellationibns. interlocutoria ut ſequat᷑ in hoc naᷣ . m diffinitit C Secundo nõ ꝙ iura dicentia Wnnenm tio appcllare procedũt quando quis uult “ ꝓuocare ſuꝑ eodẽ articulo.ſecus in Articulis . nerſis: unde ſi milies quis gꝛauatur in caula ſi per diuerſis aniculis milies poſſet appellare duas appellationes ſucceſſiue facere ſuper el articulo: æ qð dictuʒ eſt ꝙ nõ licet ĩ eodẽ appellaꝛe intellige ſecundũ Jo. an. ? bene in . de peꝛſona: qaꝛ ex quo quis bis appellauit 2 ſan per ſuccubuit ẽ preſumptio cõtꝛa eum: Ideo ĩ auditur tertio appellãs ſʒ alteri pti bene licet ali as duas appellatioes facere ? ſic eꝛũt quattuoꝛ appellationes. Exeplum bis appellaui a ſñia ſa 1a contra me. Alterius iudex reprobauit ſfſiaz: poteſt altera pars ſemel ?= etiaz Fo appellare: qꝛ 3 eam que ſemꝑ opunnit nõ eſt ona Pꝛeſũptio iiuſtitie hoc ſatis placet facit in ſili. . de telli. c. licet dilectus ubi tractat ð reprobatiõe teſtin. uide ad pᷣdicta plene ꝑ Soe. e. ti. quotiens. tolũ ⁊ qð hẽt ĩ cle. una ð ſen.⁊ re iudi. Mi.ab. Subtilis deciſio 2 Reterea. multum allegabil.b. .d. Sñia excòicatõis ſuſpẽſiois ul iteꝛ ſeti lata ſub ↄditõe ſuſpẽdit ſi an ↄditiois enẽ tũ fueꝛit appellatũ.h.d.inheꝛẽdo vVbis ſre:ui ſic ſatis fiat cuilibet lecture.primo conſultatio. fo rñſio ibi vꝛ autẽ. ¶ Mõ ſetẽtiã excõicatois fer ri poſſe ſub cõditione ſuſpenſiua et no ſolſũ p ð licto ſeu contumacia iudiciali ſed etiã pꝛo inter eſſe ꝓximi:ut qꝛ nõ vult ſatiſfacere ill ut enet. Hodie ãt ut bec ſnia excõicatiõis coditioalii ſit iuſta dʒ pᷣcedere meꝛa culpa aut offenſa wri c.romana.F. caueant de ſen. ex. i. vi. licet ſec ſit i ſtaruto ut ibi nõ. ¶ Scðo nõ. ꝙ licet excdica tio ſeu ſũia cenſure pure lata nõ ſuſpendii ꝑ ap pellationẽ ſequẽtẽ ut ĩi.c.paſtoralj.e.? i.c. l 4 de ſẽ. exco.li.vj.ſecus tñ eſt in excõicatione ſen ſmia cẽſure lata ſub ↄditiõe ſuſpeſina: qꝛ illa bi ſuſpendit ꝑ appellationẽ ſequentem ut hic: Ro qꝛ añ ↄditiõis euẽtũ hᷣ ſnia ñ iniecit uiꝛes ſuas. Tertio nõ ꝙ euẽtꝰↄditõis nõ tꝛahitur ꝛento in ſnia excõicatois ad diẽ ꝓlatõis ipſius ð quo .j. dicet. ¶ In glo. i. in fi. Et dicit quis ſats facere cꝛeditori qualitercunqʒ noluntati illiꝰſa tiſfit: unde licet non ſoluat debitum ſed dat ſbi pignoꝛa uel fideiuſſores ex quo creditor cont tatur dicit᷑ ſibi ſatiſfactũ ee ut i. F. omnis all.in glo. ¶ Et nõ ꝙ hoc etiã babet locuʒ in pꝛeccß tis iudicum de quo per Arcby. i. c. i. uſuris idiana libro. vj. Et cadit hᷣ una notabil? quon 0 gqueſtio quam ponunt docto. ſuper ter. dex tulit excommunicationẽ in cerin debitorem ſi non ſatiſfaceret creditori ſuo. . menſem. De mũ creditor prorogauit ilum terminu⸗ debito ri ⁊ ſic nõ ſatiſfecit ſibi aliter inlꝛa mẽſẽ da tuꝛ nũqd iciderit ĩ excõicatione⸗. n duas opioneſ. una ut ñ ſit excdicat :r cꝛe lner pt᷑ tminũ ðᷣbitori ſuo pꝛogal.i fl. ſi qs “ c. cum dilecti de do. ? tu. ?.e.de cauf de ofi. nmninir griniun doin . commmicatifanon. gnis ſibs . ni a iuder i dſerre cſeci rni rv a1 onlͤ fulen nuꝛ ute in ol l⸗ tlſti ſi e nili i le cens ſie ſr ſuſpelis i ceti Oli non nerer i recoinleſceit Nclnioe oregnli non fanmni de vgnl inn ſ. Zenn oditionaſi ſunile ni di ſpes e oe ita mulrirmi er in veredeßh eint ocitd inſi de Vo.l. er Gicei udicio eumidi dt orrapin pecu. (JInend⸗ glo. idi.) potior. duci in örium boc mo bi ne di oia bong men ſub oditde Demum cuetu obligo alter pare ſi poſtno⸗ tio primus cred tor potior qnen trabii rero ad di tns ? pinde re iibi obl gaſſe bön nea. I uf ſito Pagrenſete oclitionel ſolto⸗ minu öbeat mabi rero ⸗ Lideſit commmicalio fuiſſe üt pure a lio mecſo tße non geber peilne n aſtorals, c.ſicut ia obligariop pecſttuines pine achnnier oditö y Rienoſen innult iſta iere e. ſoluit hoc mo Zi one octionali oling bn 1 ntöe gdltionali ludiciali ene en ulg ci iuchcii haliir . e antnin tir pſic rgi eſſiecnin Crtitis non trapi⸗ d ,7 8 Nium ſerig,„ ici l Careſol n ehürji goe⸗. Emnmtſtci Orlum poſſ giſdac ano Aeniibnen r Anie⸗ Ai, nbar inint Kun nemahen Ntuinfn Wdinnn uhmnin fii⸗ zngnt Patrizſhmir nnnem änn ” enshimmi znn ide den D . iicem thimuih tereg. Sbris an l lſen Inkunakge Gin grtaie ihiſibl M hu ſt Mid ihilil nolti Ii ſri gyrlai b lauto ftofen ſmns ſn ilon imunr nino onilro nioii imi Mliui auianut ſivſe ib cr miima / i loo ſa cnumudi idiai u i Mo G pum:n q:t nlt inſtuell nnn PDedriubeſaerindtitti, c ea e ugſamd NaN. ENAG Nſerſ ihmmu. Sn g aag iolaſfincgiunr urkunſdifniif, chrweſenii icihnl ſritn xelal ndin iial in cämenaſd Alideliſcltuchli . „„e an t ieet 5 6 Trn pdds nünhn ono ce old Ttaiau . . s Unſ.Gdiſ Ai. 1 Nn dMnganh n at ttäioti Pomttn Prmekee n ndd ſirmd⸗ wot ano ſcenſons d Pigon . Crifgcu te ige . 4 mn i inln viſe 4 1 oc end Dn . go. 666 or Alnnii 5 den N gnnni ne Eainb in 1 dad n won mn Pin cnm uini⸗ neanfumnann un 4 ſn o anu l . na öſuſiun ſpin id iſe⸗ ani gin “ 1. il iſtan 4 ſoprgk ic dele. nz ge ꝓprogatio facta in omnibus appendẽ tijs ⁊? acceſſoriis ſuis z ſic non incurrit interim excomunicationem aꝛgumentum in ꝛegula acceſ ſorium de regulis iuris libro. vi. Sed ſi in ter mino prorogato non ſoluit credirori tunc inci dit ĩ excomunicationem ar.in.l.ſᷣ ſi manẽte.ff ðᷣ precario Inno. ipᷣe uĩ iherere opioni oörie ⁊ id Hoſtien. qꝛ hoc non depẽdet a facultate ptiſ ſʒ n. poſſit ꝓꝛogare terminum reſpeciu ſolutõnis ñ tñ reſpectu excõicatiõis:cũ g hic vᷣſet᷑ facium alteriꝰ.ſ.iudicis dʒ illiꝰↄſenſus iteruenire.ar.in .l. labeo.i. fi. ff. ðᷣ aꝛbi.l.itẽ querit᷑. S.q ipleto.ff. locati domi. Anto. an fẽuʒ dicit tenẽdã iſtã pam opionẽ qꝛ tutior ẽ f poſt fem ODrima opio:uẽ uerior qꝛ iudex ur̃᷑ fulminaſſe ſniam in fauorem ptis ⁊ ſic dato ꝑtis ↄſẽſu excludiẽ contumacia Hic opi.pꝰputo ueriſſimã. Adduco optimum ſimile iuramẽtũ ꝑti preſtitũ pncipalit dirigitur ĩ deũ ita ꝙ deꝰꝛecipit pᷣncipalꝛ obligarõʒ ut ĩ.c. debitores de iure iurã. æ tñ ꝑs põt illð iuramen tũ remitteꝛe uel obligatõʒ differre ut ẽ tex.i.c.i. de iure iurã. ? i.c.ij. de ſpon.⁊ ibi ꝑ doc. Et eſt rõ qꝛ cũ deus recipiat obligatõʒ ĩ fauorem ꝑtiſ ꝛemittẽte ꝑte rmittit z ðs:ita ĩ ꝓpoſito iudex ex comunicat iĩ fauoꝛc ꝑtis ſi ꝑs uult differꝛe teꝛmi nũ ẽt iudex uz diferre uelle cũ nil alind agar iu dex niſi ut ꝑtes ad ↄcoꝛdiã reducat.l.i.ff.ðᷣ no. oꝑ.nũ.⁊ lacit ꝙ.ð.dixi poſt glo. n gloſl. ij. ibi ſuſpẽdat᷑ ſñia que nõdũ tʒ.dic ꝙ imo tʒ licet effectus ſnie ſit ſuſpẽſus ĩ euẽtũ ↄditõnis Nam ſi non teneret ñ recõualeſcert ↄditiõe adueniete regulã non fiꝛmat᷑ de ꝛegubł iuꝛ.ſi. vi. Aide in ↄctu ↄditionali ſimile.nã ibi ſpes ẽ in obligati one ita ꝙ rꝛãſmittit᷑ ẽt in herede lʒ adhuc n ſte terit ↄditio inſti. de vo. obl.S. ex ↄditionali.ita dicẽdũ ĩ iudicio cum ibi qᷓi ↄtrahitur.l.iij ff. de pecu. ¶ In eadẽ glo. ibi.l.potior.illa lex põt ĩ duci in Zrium hoc mõ ibi n.dẽ ꝙ ſi obligo tibi oĩa bona mea ſub ↄditoe Omum an ↄditõnis euẽtũ obligo alteri pure.ſi poſtmodũ extat ↄdi tio primus creditor ẽ potior qꝛ euẽtꝰↄditionis trahit᷑ retro ad diẽ ↄctus ⁊ ꝑinde ẽ ac ſi tin pu re tibi obligaſſẽ bõa mea. Ita ur̃ dicẽdũ i ꝓpo ſito ꝙ adueniẽte ↄditione.ſ.ſoltõe ñ facta.j.ter minũ ðᷣbeat trahi retro ⁊ ꝑiĩde ſit iudicãdũ ac ſi excomunicatio fuiſſet tũc pure lata ⁊ ſic appella tio medio tpᷣe non debet iĩpediꝛe uiꝛes ſũie aꝛ. c. paſtoralis.j.e.ſicut ſᷣa obligatio pur̃᷑ facta non ipedit uires pꝛime adueniere ↄditõne dicta.l.po tior cuius Srium innuit iſta littera. Jo. an. poſt Hoſtiẽ.ſoluit hoc mõ ꝙ orium loqᷣt ĩ obligati one ↄditionali uolũtaꝛia Hoc.c.ꝓcedit in obli gatõe ↄditionali iudiciali.que qͥdẽ obligatio eſt neceſſaꝛia cũ iudiciũ reddat᷑ ĩ iuitũ ĩ.c.itelleximꝰ de iudi.l ĩteꝛ ſtipulãtẽ..i.ff.ð vᷣb.ob.Et ponð ra ꝙ ꝑ hãc rõeʒ ſetiũt ipſi ꝙ regularit᷑ i ſetẽtijs tpᷣus ↄditiõis extãtis non trahit ad diem ꝓmul gate ſnie cuius ↄrium ſetiũt ĩ qõe.j.ꝓxima ubi dicet᷑. Sed clare ſoluẽdo ↄrium poſſumꝰ dicere ꝙ retrotractꝰfit qñ reꝑit̃ id ad quod debet fiex ¶ De appellationibus retrotractio ſʒ hic nõ repit᷑ cũ ipa ſũia ſit ſuſpẽ ſa ꝑ appellationis ĩteriectionẽ ⁊ q̃ſi extincta.l.i. ff. ad tur. c. uenieteſ ð iur̃ iur. cũ ſi. ARide bonũ ſile i. c. quauis.ð reſcꝛip.li.vj.ſecus autẽ ẽ in.l. potioꝛ.qꝛ ibi fa obligatio non pornit ſi uſpedeꝛe primã ex mera uoluntate illius pcedẽte: nec ſpei obligationis pᷣiudicare ut ĩ.d. F. ex ↄditionali. 2 H uide qð nõ. Har. in.l.ſi is qui ꝓ eptore ff. de uſuca. ubi diẽ ꝙ ad hoc ut fiat ꝑ ſucceſſo rẽ retractatio ut.ſ.actꝰ fingat᷑ geſtus priori tpᷣe oʒ ꝙ ↄcurrãt duo extrema habilia.ſ. extremũ a quo æ extremũ ad qð. Extremũ a quo appellat illud tps ĩ quo extat ↄditio. Extremũ ad qð eſt illud tpᷣs ĩ quo ſñia lata fuit ſub ↄditiõe. Et dr ad qdð: qꝛ ꝑ illõ tps fit relatio ꝑfectior ò̊ pꝰ tpe qð dʒ eſſe habile:hoc hẽs i.l.bonoꝝ. ff. rem ra. ha.ubi pʒ ꝙ ratihabitio dʒ fieri eo tpᷣe quo qͥs potuiſſz actũ ꝑ ſe gerere ad qð uide bonã glo. i.c.quã ſit.de elec.li.vj. QOe 2 tpᷣe nide in.l.ne ceſſatio.ꝗ.ꝙ ſi pẽdẽte.ff. ð̊ ꝑi. co.ꝛei uen. ubi pʒ ꝙ uẽditioe facta ſub ↄditione nõ trabit᷑ tᷣs ſtatis ↄdinionis ad tpᷣs uenditionis ſi interiʒ an ꝙᷓ; extaret ↄditio res uendita ẽ reꝑta qꝛ deſicit extremũ ad qð. Ita dicẽdũ i ꝓpoſito. hic.n. de ficit extremũ a quo qꝛ nc tpᷣe extãtis ↄdinioniſ non poruiſſʒ iudex feꝛꝛe excõicationẽ obſtãte ap pellatiõe ⁊ ſic obſtat dicta.l.bonoꝝ. Itẽ deficit extremũ ad qð cũ ſit extinctũ uł ſuſpeſũ appel lationè ur ĩ dca.l.neceſſario.⁊ ſic nõ põt br̃e lo cũ illa fictio ſʒ i. cau.l.potior. extrema ſunt hilia nec potuit ille alteri pure obligare bona ſua cũ pria obligatio eſſet i pẽdẽti additio ¶ In cadẽ glo.ibi appeilãdũ eſt an diẽ ↄditõis podera bñi iſtà praticã gl. uult. n. denotare diuerſitatẽ inter =⸗ Iniam excõicationis ↄditionalẽ æ alias ſnias 9 ditionaleg ut i excõicatiõe licitũ ſit appellare uſ qʒ ad euẽtũ ↄditionis q;ꝙᷓ lapſũ ſit decẽdiuʒ a tpᷣe ꝓmulgationis ſʒ ĩ alijs ſnijs currit tpᷣs ðcẽ dij incõtineti a ſpe ꝓmulgatòis. Et aduerte qꝛ iſtud ar. ẽ multũ ſubtile æ doc. diuiſerũt ſe i tres ſnias. MDria ẽ ſñia gof.⁊ rofre.ut nulla ſit dꝛia iter has ſnias ? ꝙ tpᷣs ad appellandũ currit ab euẽtu ↄditionis qꝛ aut ſnia nõ ligat ⁊ ſic tunc ĩ cipit ꝑs grauari ideo ſatis ẽ appellare.. decen diũ a rpᷣe euentus ↄditionis. Nec ob.l.una. S. biduũ.ff.qn appellã dũ ſit cãoniʒata.ij.q.vj. bi duũ qꝛ ibi nõ dr̃ ꝙ ſit neceſſaꝛiũ appellaꝛe a tpe ſne ſz ꝙ eſt utile. ¶ Secunda fuit opio Oar. Brixi.iĩ qnadã qõe ⁊ Egidij ⁊ Tan. æ Vinc⸗ dicẽtiũ ꝙ tẽpus decẽdij ad appellandũ etiam in excoicationis ſñia currit a tpᷣe ꝓmulgatiõis ⁊ ñ a tẽpore conditionis extãtis.dicũt hoc expᷣſſum in.c. ꝙ ad ↄſultationem.de re iudi.⁊ eſt opinio directe prime contraria. Adducunt etiam iſtuʒ tex. dum dicit ꝙ medio tẽpore fuit appellatum 2 tempus fuit.xx.dieꝝ ⁊ ſic appelladat ante de cendium uel in decẽdio quod eſt medium tps. Terria fuit opi. Inno. Hoſti. Jo.and. glo:nꝛi ⁊2 JYo. mo. in. c.quicunqʒ de ſenten.ex.li.vVj. ⁊ fe re omaium ſequentium qui diſtinguunt inter 2 leaß ſwrag olsg . A 14 lzags ALr . fenmne . mns en ſußfersiz r/ 3 ½ n6 .—= WDr ¶ De appellanonibus. ſãiam excõicatõis.? alias ſũias ↄditionales ut in ſnia excõicatõis licitũ ſit appellare añqʒ ante euentũ cõditõis poſtea nõ licet quo ad effectum ſuſpendẽdi: lʒ poſſit.j.decẽdiũ quo ad ðᷣuoluen dũ negociũ ad ſupiorẽ iuxta nõta ꝑ gl. in. C. ad reprimendã de offi. ordi. In alijs uero ſerẽtijs cõditõalibus currit tẽpus a die ꝓmulgationis ita ꝙ . decendiũ ſemꝑ poterit appellari: ctia ſi extiterit cõditio. Reddũt hãc rationẽ diuerſita tis: 2 principalr Innoc. æ multũ inſtat Jo an. eaʒ approbãdo.i ſẽtẽtia excõicationis euẽtꝰ con ditõis nõ trahit᷑ retro ad diẽ ꝓmulgatõis: aliaſ. ſequereĩ ꝙ iteri ðberet uitari: æ ꝙ eſſet excõica mus ſi poſtmodũ extaret ↄditio:merito cum ipſa mnia trahat᷑ ad diẽ cõditõis extãtis extũc incipit ligare 2 põt uſqʒ ad illud tẽépus appellari quaſi uſqʒ ad illud tempus non uideatur lata ſenten tia: ſed in alijs ſñijs euent⸗ cõditõis trabi ꝛtro 2 ſic uidet cõdenatus tunc iõ curꝛit tẽp a die ꝓ mulgatõis. Minc etiã uidemus ꝙ in alijs ſñijs põt appellari poſt cõditõis euentũ ſi eſt.j.decẽ diũ: quo ad effectũ duoluẽdi ſuſpendẽdi: ſed in ſñia excõicatõis non põt appellari poſt ↄditi onis euẽtũ quo ad ſuſpendẽdũ nut.S. dixi:⁊ pro hac opione teꝛtia adducit Jo. an. iſtã lraʒ rfuol nendo eã cõtra fam opi. Mam hic diciĩ ꝙ me dio tpᷣe fuit appellatũ. Sʒ qlitercũqꝗ; cõputet il lud tẽpus.xx.dierũ ſemꝑ mediũ tẽpus reꝑireĩ poſt decediũ:nã mediũ dicitur ꝙ; equalit᷑ diſtat ab extremis. diuidendo tẽpꝰ. xx. dieꝝ in tres ꝑ, tes. prima pꝑs dicet mediũ tẽpꝰ: ⁊ ſic in tota ſecũ da ꝑte põt appellari ꝙ etiã erii poſt decendiuʒ: ſine dicamꝰ mediũ omne id qð eſt inter pꝛimuʒ, 2 ultimũ diẽ: tunc etiã pꝰdecendiũ appellario in terponat᷑ Er ꝙᷓuis hec opio cõis multuʒ ſit co lorata diſputatiue crederẽ ſfam opionẽ ueꝛiorẽ. NDoueoꝛ qꝛ incõtinẽti cũ iudex ꝓfert talẽ ſñiã me grauat ſi m teneoꝛ ſoluere: uel ſi ñ debeo ex cõicari:ergo poſſuʒ ⁊ debeo incõtinẽti appe lat .j. decendiũ. ꝓ hoc eſt iſte tex.qui appellat illaʒ ſñiaʒ licet adhuc nõ ligauit. Ad ideʒ.c.romana .F. caneant pallł. ubi ꝓhibeĩ talis excõicario feꝛ ri ſub ↄditione niſi pcedẽte mora culpa ub offe ſa:ergo talis ſñia granat ante euẽtuʒ ditionis alias fruſtra prohibereĩ ibi. rtio moneor qꝛ aut talis ſñia in indicio lata gꝛauat aut ñ: ſi n gꝛauat ante euentum ↄditionis:ergo ñ debet poſſe appellari ꝑ.c. ut debitus.j.e.Cuius ↄtꝛa riũ apte uult iſta ĩr̃a. Si grauat ergo debet ap pellari. ꝗ. decendiũ a ipe grauamiĩs ut in. d. c. ad ↄſulationẽ. Mec obſtãt motiua Joa. an. de his vᷣbiſ medio ipᷣe ⁊c̃.tũ qꝛ iſta vꝓba non ponũ tur. diſpoſitiue bic ſʒ narꝛatiue. Itẽ qꝛ cũ ſint vᷣ ba generalia debẽt reſtringi ut reducant᷑ ad ter minos iuris cõis ar. c. cũ dilectꝰde conſuet ⁊z.c. cãm de reſcrip.⁊ ſic debet intelligi medio tẽpor ita m ꝙ decendiũ non ſit elapfũ ł medio tpᷣe.i. imedietate tpᷣis:⁊ ſic decia die.Et ex pᷣdẽiſ oibꝰ 2clude ꝙ a q̃ʒ ſũia qᷓtũcunqʒ oↄditionali currit rpᷣus decendij ad appellandũ a tpeꝓpmulgatõis Et ad dlctů. F. biduũ dicentẽ boc eſſe utile: di ꝙ potiꝰfacit ꝓ iſia opi.qꝛ ſi nõ cet opꝰ niſi 9 3S& 2 2 „. d. appella; py euetũ oↄditõis nõ eſſet utile appellare pri us:ĩmo diſpendioſũ cũ foꝛ e ↄditõ nõ ſit S 4 ra: ſʒ iõ dicit unile qr poſſivile ẽ ꝙ ↄditio tabit: et ſic appe latio n erit neceſſaria:poſſibiſe eſt quod extabit: et ideo ntile eſt appellare ſe poꝛe ſentẽtie. Intellige hoc ultimũ in coditi cauſali qꝛ illa põt extare ⁊ nõ extaꝛe:puta HM n nis ueneꝛit ex aſia te cõdẽno:in ↄditioe qt pian ua ſicut iſta de q in tex. oĩo eſt ntile 2 neceſſar 3 appellaꝛe. decendiũ cũ oio ſit extitura eo “ re ſatiſfacẽ¶ Sʒ õ pdicta ⁊ tex. facit qꝛ ſnia n debet ferri ſub cõditõe in. d. S. biduũ. So ſk guédũ eſt: aut loqmur in interlotutoria: aut in diffinitiua. Inteꝛlocutoꝛia licite pot ferri ſub cõ ditiõe.l.a diuo pio. 5. in vẽditie ubi no ff, ze indi. In diffinitiua uero eſt ↄdino intrinſcca et coherẽs negocio ðᷣ q agit: 2 pot lcue femi ſub oditõe puta ↄdẽno ad.x.ſi actor iurauerit.i. cũ iudex:⁊ ibi nõ. C. de ſen.l.generałꝛ. C. de iure iurã. hoc caſu intellige iſtũ tex. Nam bec ↄditõ erat intrinſeca ⁊ necefſaꝛia ad actũ excõicatiõis .ſ. niſi ſatiſfaceꝛet ⁊c. Si uero eſt cõditio extiſe ca puta qꝛ nullã ↄfoꝛmitatẽ hʒ cũ ſubiecta mate ia: ? illa nõ dʒ poni i ſñia: ? ſic itellige dicti. 5. biduũ:ſi iñ feꝛĩ 8 appellanoe ur ibi qꝛ eſt õ ius ꝑtis. Erſme gl. nõ hãac ultiam opi. gl. cuiꝰ griũ tʒ Archi.in. c. ij. ð Oſti. i. vj. Oui de pleniſſime de hac.q ꝑ Jo. an. in regula cum ſür ð re.iuꝰẽ.li.Vj.i mercu.ubi uẽ ↄcludẽ cũ iſia gl. Et nõ. qꝛ fac hec ðᷣciſio ꝓ his q diri s. defe dẽdo p̃ᷣmã opi. Nã ſi hec ↄditonal ſnia no inie ciſſet hoc ninculũ tolleret᷑ ex toto ipediret ans effectꝰ traſlationeʒ domicilij ¶E glo. queo qͥd ſi index dixiſſet in ſmia ſi no ſatiſfeceus. j.ig lẽ terminuʒ te ex nũc excõico nũqd ꝑ appellaiꝰ nẽ ſuſpẽdat᷑ bec ſnia. Quidã ꝙ no:?⁊ ſic reſttin gũt iſtã lr̃am. Inno.æ cõit᷑ doc. tenet coõnauiũ bñ ut nõ ſit dꝛia an dicat excõico te exnũc ꝓut extũc:ſeu dicat excõico te extũc.ſemꝑ eni ide re ſultat: effectus eni nũq ligat niſi i euẽetü ltio nis:hoc ur̃ ꝓbari in ſili in cle.unica de ocel. p bẽ.⁊ uide ibi glo.in voo exnũc. Nã ſia hoꝛ vboꝝ hec ẽ excõico te exnũc.i.exnũc ðcerno ꝙ ſi nõ ſatiſfecexis ĩ termio:ſis tũc excõicat bec R& notabis. teꝛius qit᷑ nũqd feꝛat excõicatio ipᷣo facto ſi iudex ſcribat litteſas abſeti ſub iſta forma ſi niio nõ ſatiſfeceris. . meſeʒ cognoſeas te ẽe excõicatuʒ. Egi. tʒ ꝙ ſ:? ið i Gull.naſo qui tenuit ꝙ, oʒ ut oꝛe ſuo iudex proſenrat ſeen riã alias nõ eꝛit excõicatus ſicut ? glie ſcntenne nõ ligãt niſi iudex eas ꝓferat ore ſno nt ſner⸗ fi. de ꝛe iudi.li.vj. C. de ſentẽ. cr per icl. .i. ex alio capite dicit Gof.illam no eſſe ealcgt nis ſententiã quia ſunt ueiba naꝛratina N. 5 obſtat iſte tex. ibi cognoſcas ⁊c. Intelligit enim ipſe cũ ſuppletione:ut quia gixit te excõico . cõicatũ te eſſe cognoſcas. Et prolecto bec bi torſio. Egi. nero pro primo induccbat icy. in fana 2. 97 n „ 47* 7 9 u u cſt pulch 6 i r obſir glis g i⸗ ittn r rtteno nl Mie i ce ſlli t n natlial l vnejᷓ Ifinunet no ic ee einc vſubllbu ali . . . ichr at olo t ſ ppelis an / cpelar t eommmnicat r ſe llan oßceſiſleappelaröen an e. appele gunr heede ercedicatoem Cricen por g io derninis:dona ſtinder Cicat erte Gegeit an tercdiend ectonenm:d ß bidarm fact ad excdicano ante).s diic wultum inclar reierendo nanigs . Auſci direrit eroſcrönen non py actu olamtuͦ:n h eſt ge ni diſpo nalis. bec odino f de odi r de Ir do uigeret ercoltatio gin ſne aian gente. Alij diſtinrerüt nodi ? Ney rum. Aut eim ider cictt eröfco i uelſi el gas e ineligit ercoſcatus i ſead appelangu ſen eigenclnmeing ineipit aigere nk appelas ineicit in ur iuger dirit eröico te ceegeii Herisit te non igal nii racnü pfee baegr po ignifd rgtiit ud, N it lcato eq iit get⸗ cedtl Aue the ignseteſec: Gel Im da e ſonsetee Gnn ict ſegn Acoicatoꝛis in bis. Siein; ineötcnre ait ai gemn ann in ctumn olumat neröicgre eai an i ticledzt. Ja dubio ſ t⸗ e pbaniöe Vbop exröican , iacn lnbecſens 7 glagin Pentblſor – nbliode e he⸗ aiin Kthuins ſpe h pfeanit⸗ 4 deſanl gnanhde mi boe a incl e ſi nfing an mnmmnſiat Muſinn d gi gii n nrlirenti gnn ͤtpn pann g: wli fnmnimihr i ſiann ane ih oty i ſineſciclgecci behuuſ i ygtenge gelnie nt cwas argnaiſm, gar mig An ncſoNedl.G emſimr t, Ndti,Nulan ſadrt i l. iſmmmn wori Mi En ginther daſ 9 itin0t Khiri . älbeghrntlgannde⸗ ä ac?eNNſnmodndi Snun Aütadnkanfind irlaoe)n ummir q irediſtd mitn . 8 — . 2R — . — 4 „ QQ 4469 100¾ . .4 „d- SHinde- fj ore e ſ. cp=llars in ſnmen e hſy yi nc, /D 41⁸ : ¶ De appellationibus. pꝛotuleꝛis ſũiam ⁊c:ſecus g ſi ĩ ſcriptiſ illa vba tin ꝓtulit ⁊ litteras aduerſario vᷣſtinanit æ com munit᷑ rẽtuꝛ oppoſitũ. Dꝛo pꝰuẽ bo.tex.quẽ te nebis mẽti.iij.q.iiij.nullus.ubi innuit᷑ ſuꝑioꝛem poſſe excõicare ꝑ Ras ſuas abſq; eo ꝙ ore ſuo ſniaʒ ꝓfeꝛat facit.c.quãto.ij.q.v.iũcta glo.ubi abſolutio fit ꝑ lr̃as muliũ tñ obſtare uẽ tex.non allegatꝰ p doc.in.c.i.de ſen.ex.li.vi.ubi ꝓhibet pᷣlatus ferre excõicationis ſñiam niſi in ſcriptis ꝓferat ⁊ põdero vᷣbũ ꝓferat. Sʒ ſaluãdo opi. pcedentem fᷣm praticã hodiernã poſſumꝰdicere ꝙ ſatis ꝓfert ĩ ſcriptis redigendo eã in lꝛiſ ſuiſ 2 mittendo eas ad aduerſarium:ar.in.c.appella tio.e.ti.li.vVi.⁊ reſpectu fi nʒ ꝙ illa ſi vᷣba nar aatiua ſeu enũciatiua te excõicatũ cognoſcaſ æc̃. dic ꝙ ſatis apparet de mente ꝓferentis ꝙ uole bat eũ eccõicat:ex qP aſſũpſit mãm excommũica tione dignã ⁊æ excommũicatio magis ẽgłat᷑ a mẽ te ꝓferẽtis qᷓ; a ↄceptione vᷣboꝝ ĩ.c.i.de iudi.⁊ ꝙ ibi nõ.de hoc tex.in.c.ij.de teſti.co.⁊ eſt gl. in. c. pel.j.ð ſen.ex.i ordine pᷣma. Mon ergo re fert fm doc.an iudex dicat pꝛecipio tibi ſub pe na excõicationis q; icurras ipſo facto:nel dicat ſi ñ ſatiſfeceꝛiſ excommunico ł re excõicatũ cogꝰ ſcas ⁊c̃. Mec obſtat pᷣdictis ꝙ dixi de ſñtia diffi nitiua qꝛ excõicatio non eſt ꝓpꝛie ſnia:ut nõ.in ꝛc.ij.de ↄſti.li.Vi.⁊ potiꝰtrahit᷑ ad nãm iteꝛlocu torie ꝙᷓ diffinitiue: ut nõ.i.c.ꝑ tuas ðᷣſ ſen. exco. 2⁊ in.c.uenerabilibus.e.ti.i.vi.¶ Quero quid ſi iudex dicat excõico te ſi appellas an ſtatim cũ appellat ſit excommunicatꝰ ut ſic uideat᷑ excõica tio pᷣcefſiſſe appellatõem an eõ.ſ. appellatio uið atur pcedẽ excõicatõem Et idem põt queꝛi in ſi milibꝰ terminis: puta ſi iudex dicat excõico te ſi elegeꝛiſ an ſit excõicatꝰpꝰelectionem:⁊ ſic electio ñ uidatuꝛ facta ab excõicato aut eõ. So. Inn. hic multum inſtat referendo uaꝛias opiniones. Quidã dixerũt excõicatõnem non ligaꝛe niſi pꝰ actũ ↄſumatũ:qꝛ h̊ eſt de nã diſpõnis oↄditio nalis.l.hec ↄditio.ff.de ↄdi.æ de. Itẽ alꝛ dicen do nideret᷑ excõicatio lata ſine aliquo facto pᷣce dente. Alij diſtinxerũt modũ z ↄceptiõem vᷣbo rum. Aut eim iudex dicit excõico te ſi appellas nel ſi eligas ⁊ intelligir̃ excõicatus ſtati cum ꝑar ſe ad appellandũ ſeu eligendum:ita ꝙ ſtatim cũ incipit eligere uł appellaz? incidit in excõicatõʒ Aut iudex dixit excõico te ſi elegeꝛis uł appeila neris:⁊ tẽ non ligat᷑ niſi pꝰactũ ꝑfectũ qꝛ hec vᷣ ba ex ꝓpÿ ſignificato ꝛequiꝛũt actũ ↄſumatum: ut eſt pulcher tex.in.l.ſi qͥs ſtipulatꝰſit.O. ſtichũ .ff. de. v. obli. Autdixit excõico te ſi appellas ſi eligas ⁊ tẽ ſecꝰ. Sed Inn. dicit ſequendã inten tionẽ excõicatoꝛis in his. Si eim intendebat ſta tim excõicare eꝛit añ actum ↄſumatũ excõicatꝰ ſec?ſi h ñ itẽdebat. In dubio vo tenet ꝙ ſtatim ſit in ipſa ꝓbatiõe vboꝝ excõicatus.ſtati.n.fuit otumax ⁊ inobediens ⁊z gladius dñi.ſ.excẽica tio eſt penetrabilior qᷓ; hois factum quaſi dicat utrũqʒ ↄcurret̃ in tpᷣe. Sʒ excõicatio tãqᷓ; pena trabilioꝛ pᷣcedit ⁊ latius ipe h̊ pſequit᷑. Sʒ Sriũ R tʒ Hoſti.in ſũma de re iudi. q̃l æ ſub. F. pura et do. an hitc:qꝛ ille qui parat ſe ad eligendum nel appellandũ nõ eligit nec appellat:ſʒ uult eli gẽ łappellare. Itẽ qꝛ oʒ ut purificct diſpõ ↄdi tionalis.l.ij.ff.de ↄdi.æ de. Ego puto hoc ulti mũ pꝛocedẽ attẽta pꝛopa ſignificatõe vbox. ñ eni dẽ qs eligẽ l appllat niſi pꝰ actũ ꝑfectũ.d. l.ſi qs ſtipulatus:niſi quo ad penã icurrẽdaʒ: ut in. c. cũ ĩ cũctis de elec.iuncto.c. ꝑpetue.eo. ti. i. vi: Et facit qð.nõ. Jo. an.in. gula ĩ penis de reg.iuꝛiſ li.vi.in.mercu. Sʒ ꝓpt᷑ pᷣſũptã mẽ tẽ excõicatoꝛiſ puto in caſu nr̃o ſequẽdam opi. Inno.moueor:qꝛ quilibʒ pſumit᷑ gerere actum meliori mõ quo põt ut ualeat.l.iij. fl.ðᷣ mili.teſ. ſed ſi pᷣſumeremus excõicationẽ debeꝛe ſequi ac tũ appellatõi s nõ ualeret excõicatio:qꝛ ꝑ appel lationẽ ſuſpẽdeꝛet᷑ iuriſditio:ut ĩ.c.ꝑ ruas.j.de ſe.ex.? h gꝰ i dubio pᷣſumẽdũ ẽ ꝙ iudex uoluit ligare añ actũ ꝑfectũ.ſ.ſtatiʒ cũ incipit facere. ſicut enĩ ſtati ꝓpter inobediẽtiã cadit a ↄſpectu dei:ila ſtatiʒ incidit ĩ excõicationẽ que ẽ ſeꝑatio a gra diuina. Idẽ uidetur in alio actu dicendũ puta ĩ electõe.cũ eni iudex excõicet in odiũ actꝰ ergo ĩ dubio debemus pᷣſumẽ ꝙ uoluerit ligaꝛe ſtarim: ut ſic meliori mõ quo fieri poteſt actus inualidetur: ⁊æ he rões uident᷑ mihi cfficaciſſime pro iſta opi. Additio Mic. abb. Ecundo requiris. Si ꝑ reſcriptũ ↄmittant᷑ plures ar ticuli connexi:⁊ in uno remoueatur appellatio ĩtellr remota ẽt ĩ alijs.ᷣ pꝰ. Cã ſuſpi tõis ꝓponẽda ẽ corã iudice qui recuſat᷑ ?⁊ ꝓbã da corã arbitris. h̊ fo. Diuidit᷑ pncipatx ĩ duas ꝑtes ſicut duo ſũt dẽa.ſᷣm ibi reto per vba cuiuſcũqʒ diſpõnis ſũt ãpliãda uł reſtringẽ da ſʒ metẽ diſponetis ꝗᷓ quidẽ mẽs coltr ex rõe expᷣſſa ĩ diſpõne:ad hoc qð nõ.i regula fi.de re gu. iu. li. vj. Icẽ ſi nõ ſit expᷣſſa dummõ poſſit rõnabiłr cõiecturari æ indubitant᷑ qᷓ̃ potuit mo ueꝛe diſponẽtẽ ut hic ĩ fi.æ facit qð nõ.in.l.tale pactũ.ᷣff. ð̊ pac.? qdð nõ.Cy.i.l.nõ dubiũ.C.de legi.? Hal.i.l.maximũ uiciũ.C. de li. pᷣte. AHd no.Se g gictũ ſit gnãle ſiue ſpãle ſemꝑ reſtingt uł ãpliat ſm intentionẽ diſponentis ut hic pleue ꝓbat᷑. Ad idẽ bonꝰ tex.in.c.intelligẽ tia.j. de v.ſig.in.l.cuʒ pr. ꝗ. dulciſſimis ⁊ ibi . Har. ff. dele.ij.= in.l.pr᷑. S. funduʒ.ff. ð leg. iij. 2 nõ ꝙ vV̈ba data ſũt ad exprimẽdã intentõeʒ ideo dr̃ ꝙ vba ſũt note paſſionũ aĩe.i. ſigna in tentionũ aĩe: ꝓ hoc.c.is aũt.xxij.q.ij 65. 3 intentionẽ apponẽtis clam appellatione ꝛemota ſeu remotis appellationibus in aliqua cã. ñ eni itẽdit defeſionẽ tollẽ:ſʒ potiꝰ iuſticiã ↄſeꝛuare ꝗ ſepe uiolat᷑ ꝑ appellatiões fruſtrartorias: ⸗ quid opꝑetur hodie hec cła dicã in.c.paſtoralis.j.eo. 4 Né nõ. ? tene mẽti ꝙ ubi in una diſpoe ↄti nente plures articulos adijcit̃ aliqua cła illa re ferenda eſt ad totã diſpõeʒ:ſi non ſubeſt rõ q̃re magis debeat ↄcernere unũ articulũ ꝙᷓ alinʒ in 9 i .Af Gamee Io * ſ. elaa 5- 2 r, 1 r - A r. Asz CHi Auntnet .- . ſF Prle? / quacũqʒ ꝑte cla illa ponatur: de boe iñ latiuſ di cam cum glo. ij. (Mõ ultimo ibi utiꝛuſqʒ iuꝛiſ argumenta ⁊c.qꝛ licitũ eſt in eodẽ facto allegar poſitionẽ utriuſqʒ iuris:lʒ ge ius canonicum ꝓ nideat: nibilominꝰ ſi ius ciuile cũ eo ↄcurrit lici te utrũqʒ ius allegat᷑:ſic tẽꝑa gl. x. di.ſi in adiu toriũ. Itẽ ex eodẽ. v. nõ/ꝙ licite iuꝛa deducũt ĩ aꝛgumẽtũ.uñn quotidie alegam?aꝛgumentum ex tali. c. uel. l. ? dʒ ſic allegari qñ illud ius aꝑte n ꝓbat intentũ allegãtis ubi aꝑte ꝓbaꝛet n debe remus dicẽ argumẽtũ.ſed ꝓut hẽtur in tali. l. uk c. Nã qẽ argumẽtũ qſi argute ⁊ ſubtilit᷑ iuetuʒ. ceſſat enim ſubtilitas ubi caſus eſt expᷣſſus. Ad hoc.c.forns dᷣ. V.ſig.⁊ qð nõ. Jo. an. i. . i. . ð pac.¶WMõ ibi tũc demũ ⁊c.opti.ar.q ꝓceſſul iudicis nõ naler ſuꝑ pᷣncipali nõ diſcuſſa priꝰ ex ceptõe recuſatõis ) eũ ꝓpoſita. an eni non põt juriſditõe uti:ut hic:qð facit ꝓ glo.que hoc te nuit. ij. q. Vj. quoties:⁊ Inno. m. c. cũ ſpali. . e. ſed dic ut ibi dicet᷑. In. O.L iij nõ modũ proce dendi cũ iudex ꝛccuſat᷑.¶ Nã dʒ ſuſpitionis cã corã eo allegari æ arbitri ꝑ ꝑtes eligi coꝛã qbꝰ eſt ꝓbanda cã ſuſpitionis. Et ex hoc nõ unam driaʒ inter ius canonicũ ⁊ ciuile. Mã de iuꝛe e nili nõ eligunt᷑ arbitri: cũ recuſat᷑ delegat? nec ẽ neceſſe ꝓbare ſuſpitionis cãm:ut in.l.cum ſpãli 2z.l. aꝑtiſſimi. C. de iudi. ſecus de iure canonico ut hic ⁊ in. c. iudex de offi. dele.li.Vj. Alia dr̃ia patebit cum glo. fi. j. eo. Item pondera illud H bum coram eodem qð uerbuʒ ꝛcpetituꝛ in. c. cũ ſpᷣali pꝰrñſo.j.e.Ex quo infertur ꝙ nõ ſuffiẽ ꝓ bare coram arbitris cãm ſuſpitõis corã iudice nõ ꝓpolitã: qð tʒ Jo. an. ð. e. poſtremo ⁊ ſpe. ĩ ti. de recu. F. fi. V. qd ſi unã. Site in cle. appellã ti. e. ti. Additio.¶ Ytẽ nõ ibi in aliquoſ nõ ual de remotos ꝙ recuſans iudicem ut ſuſpectum non tenet᷑ arbitroſ eligẽ ĩ eodẽ loco.ſʒ põt noĩa re alibi exñtes dũmõ ſint nõ ualde remoti Et dicũtur ualde remoti ſᷣm doc.qui diſtant ultra duas dietas.ar. c.nõnulli de reſcrip.ł hodie ul tra unã dietã:ar.c.ſtatutũ.e.ti.li.Vj.⁊ hoc tene menti. Mã ſepe index eſt ita potens in loco:ma xie ſi ẽ platꝰ loci ꝙ recuſans n bʒ idoneos abi tros ĩ loco: ¶ AWltio nõ.ibi ipſa.nãqʒ rõ dicta ⁊c̃.ꝙ licite in deciſionibꝰ cãꝝ allegat᷑ rõ nãl: ut de glo.i.di.ↄſuetudo ⁊ optimꝰ tex.in.l.ſine.. ſufſicit. ff. de excuſa.tu.ubi allegat᷑ nał iuſticia: lfacit iſta lĩr̃a ꝓ dicto Cy. ⁊ alioꝝ in.l.ñ dubium C. de legi.⁊ cõſiderat᷑ rõ nãlis q potuit mouer iuriſlatoreʒ. Et facit optime tex.iſte ut rmediuʒ recuſatõis.ñ poſſit in reſcripto tolli:ẽt ꝑ pᷣncipẽ de quo uide qð nõ glo.in.c.ſi.qͥs ĩ qcũqʒ.ij.q. Vj. Et qð dixi. S.e.ſuꝑ.eo.ij.⁊.c(.cũ̃ ĩter ð exce. 2.c. ad bec de reſcrip. n glo. ij. ibi. ſed ples articlos ↄtinet ⁊c. ¶ HNõ ex hac ſolutõe ꝙ cla qualificatiua appoſita iter diuerſa negocia non qualificat oiĩa:ſed tin refert ad precedetia. Et ĩ hac mã pñt exaiari due qões difficiles. Dria at nunqd cla appoſita in aliꝗᷓ diſpõe ↄcernat alia tã pcedẽtia q; ſequẽtia: Scdᷣa quid de aliqua ¶ De appellationibus. cernat oĩa. de hac qõe uide plene b B qualitate appoſita in aliqua diſpõe nundd con 0 pᷣtoꝛ.ff. ui bo. rap.de pᷣcedenti * chrcee kiche ſcriptura.ff. de le. i. uide ſpe. in ti. de inſtru ech F. nũc aliqua.v.itẽ excipe ⁊ ĩ ti. Aſpabaroing 7 allegatõibus.. pꝰhec in pᷣn.⸗ cöeludlenddnl qua de cla in quãtũ attigit ppoſitũ noſt ali cẽdũ:ut colligit᷑ ex predictis: ꝙ aut ſũt ne 8 negocia in eadẽ diſpõe ↄtenta:tunc cla nere dutaxat pcedentia:maxie qn eſt odioſa ſos D cla appellatiõe remota: ut ꝓbaĩ iic.inciltin . e. Aut unicũ ẽ negociũ hñs plunes aꝛticli 8 ⁊ tunc ſi cła apponitur in ↄtextu alicui der apponitt i grticki: tũc conceꝛnit illũ aꝛticuli tm:qꝛ tunc eſt Ponn rn i .F lilius f. de libeꝛ. ? poſibu. or ponn in otevn qn ponit in pn. uel in fiar ticuli: ſʒ.j.illũ auiculuʒ puta cõmitto tibi ca 5 ter ticiũ ⁊? ſempꝛoniũ ſuꝑ tali re. = Penichg⸗ ſpoliatiõe ⁊ facias appellatõe remota veſte e ri.ꝛ* des admiſtratorem zc. illa eni cła ẽ H in ↄtextu illiꝰarticuli: ſic eſt ꝑs illius.nõ ergo dʒ ↄcernetr᷑ alios aꝛticulos. Di vo cla ponit in pn.uł in fine articuli:tunc ſi alij articuli habent ſuas cłas ⁊ determiatões:tc illa n extedituꝛ ad alios. Iſte eſt ꝓpᷣus caſus.c. cũ dilecti de dona. optime facit tex.in.l.ſi quis legata.ff. de condi⸗ 2 de.ubi dr/ꝙ quidam fecit multa legata pure. Demuz dixit ꝙ uolebat illa ſolui anua bina tri na die.i.una paꝛs in pꝛio ãno:fa ꝑsi fo teia in tertio anno.in fine fecit legatum ipuberi cni nult pᷣſtari cũ ꝑuenerit ad pubeꝛtatẽ. Oneꝛebal nũquid ei effecto puberi eſſet ſoluedũ ſegatü in tres ꝑtes ſicut ⁊ alia pᷣmiſſa. Cõcludi ibi ꝙ ñ: qꝛ iſtud legatũ factũ impuberi hẽbat ſuaʒ deteꝛ miationẽ uʒ cũ ꝑuenerit ad puberbateʒ. Illa er go cla ꝙ ſoluẽnt᷑ oĩa ñ ꝛcfeuur ad illud legatuʒ bñs deteꝛmiationẽ ſuã qð nõ. Si vo auiculin hnt ſuas determinationes: tẽ ſi ex relanone ad alios articulos ſurgit abſuꝛditas: tũc ñ dʒ fiei relatio Ad hoc cle.ne ĩ agꝛo.S. ceteꝝ iũcta gl. de ſtatu. regu. Si vo nulla ſuꝛgit abſuꝛditas:x debʒ ↄcernere oĩia ſi oĩno nõ poteſt reddi ratio quar᷑ magis debeat ↄcerneꝛ unuʒ articul q ali os:de hoc eſt caſus hic:ubi papa fũdat ſe ſuper idẽtitate rõis: ut fiat iſta relatio ad cetera. Ad mãm nide bonũ tex.cũ glo.in. c. apoſtol.xxxij. g. vij. In ea. gl. i fi. aduerte: qꝛ ur uell hec gl. in fi. qd hec cla app.re.hodie nibil oꝑatur:? ið tenet᷑ a multis. Sed tu dic ? melins ꝙ, et hodie operarur mulros cffectus qui no in.c paloſul æ.c.nt debitus.j.e.ubi dicetur. n glo. i. V. lo. ueꝛum ſuſpitionis ibi danda eſt in ſcriptis glo dicit:ſed ñ ꝓbat᷑ ꝑ iuꝛa qᷓ allegat:ut dico lo r. qin 5: F in. l. ptiſſimni. C. de iudi. ui c. qin S: ſed ꝓbat in.l.ap fectione libelli de ibi glo.queę ꝑonit raricã in ⸗f t ccuſatoꝛij 6 In ea. ibi fʒ leges hot pponi ulq ad.xx. dies ⁊c᷑.nõ cꝛcdo in hoc eſſe aneinaten inter ius canonicum ? ciuile. Sed ideo an.al feratur:facit mentioneʒ de. xx. diebus: qr.xy. es dantur ad deliberandũ et zndendum libcllo. oo. n (Iglin bo ch og⸗ giver teat calls: ed i pont ueri ſins. (MNoan Cict y ſudex mas ba aletör qui ubi pponiur deu ous h nö miltroem qunre o/0 Ijnemr in iadeni ſcut in pucſpal. moci nmmeo ne iuder inimcus grauet palei poſſum tineꝛe ſuper exception ionis. Hamdefaclipnunciarerſe iue doſſe mih nocererarg.c tia daſdet Erbanc rdemn ſendt Jnd inNru offl dde. Iron adde alaum rdemeen ex renocatde ſolet puocani gr. caund̃ .llitigatores. ſ de arbi. An timet n nocent c g ſiſperi. In alis caſt ſeriptü eſſet ſurepticünuel dico me 1 in loco m eſt ede to Ged generaliee poſſit index cognoſcere ge erceptio en nlin.c.cun ſip abbai e.e in. .ſup liſs ge reſcnioti legi⸗ Bur inl iſ f.ſi nis inis no. ronſclebmn. ſce re indl Ing terminuminfi bet go. eſe g. c⸗ bohecorigannr Pc egiinmne ti nn Ochnimur loqnii nin in diner dn loquitur in ternino P ltionen pbid,n qi ſt hergibitrog. c. legiting loqutf in ier 1. Muvren W i s miſt —R ormmil nnialerſeeg g n Emmiliumnatltſectislian mi is uiliz giſtiin n Anſr minl mri timniin ſmstis tdunniiariniqnit os Iircf gt is ci itim rde hjoriiim iun nis gng Om dri lan ib ſotrnntir ude.l n pus iiiooiki oifn immno anno infie ai lxuun nben mt pitnici garmn d tamm Qurt nile fid bl eſn niti eni / n a int iaßniſd Ciehlii⸗ õ inREANNNN Ja rni ri dem üimlnn dis dummnatincdn Oil birſashunimnillgii duun s mcos in gt uiniug iüii Nc AAdocdenei mſek nic O o Aaſti nin ain ifthtii leſe peſit dr lie 9 * 1- .4 , H„ν 7, dTetv, X1 „ 7 1, da z In Pzr ¶ Be appcllationibus. vñ.j.illos.xx.dies dʒ iudicẽ recuſare quaſi pꝰea ñ liceat cum ſit facta conteſtatio ꝑ rnſionem ad Eau libellũ. Sed dubiũ eſt nũqd ꝑ aliquẽ actũ poſi tum citra lit.ↄt.ſit pᷣcluſa uia ꝛccuſandi iudicem de quo per Bart. in. l. quidã ↄſulebãt. ff. de re iudi.ꝑ gl.⁊æ doc.i.c.int᷑ monaſteꝛiũ.sS.de ꝛc iud. ubi dixi. ¶ In fine glol. er fine buiꝰgloſ. potes colligere rõem quare hec gl.iĩ pᷣn dixit iſtam de cre.loqui in delegato cũ ſpᷣale ſit in ordinario. HNi fm opi. glo.delcgatꝰrecuſatus non ↄmittit ut hic in fine:ſed ordiarius põt alteri cim 2mit teꝛe uel eam ad ſuꝑioꝛc remittẽ. ¶ Mõ. glo. dicit oꝛdinariũ hoc poſſe ẽt ꝑtibus inuitis. An autẽ hoc indiſticte ſit ueꝝ dicã plene ĩ.d.c.cum ſpᷣali:aliquid attingã.j.ĩ glo.peł.æ in delegato. HModie ſerua tex.c.iudex de offi.dele.li.vVi. In glo. in Voo in aliquos ibi ĩ arbitrũ uel aꝛbitros ⁊c. ¶ Mõ glo. que dicit arbitrũ in ſingulari: ut n ſit de ſubã ut arbitri eligendi ſuꝑ ſuſpitõe ſint plures: nide ſpe.in ti.de recuſa.g.effectꝰ.v.ſed nunqd una ꝑs. ubi dicit ꝙ ubi ꝑtes n pnt ↄne nire in unũ tũc eligendi ſunt plures alias ſuffiẽ unus quod ſatis placet:qꝛ ſatis ẽ iudici ꝙ par tes ad ↄcordiam reducũtur ut in.l.i.ff. de no. oꝑ.nũ.¶ In gl. in vbo dʒ cogi in fi. Hec gl. diuerſificat caſus:ſed ñ ponit uerã rõem diuer ſitatis. ¶ Yo. an. dicit ꝙ iudex magis afficit in hbac exceptõe quã ubi ꝓponitur defectus iuꝛſdi tionis ſʒ nõ reddit rõem quare vᷣa rõ eſt: qꝛ ita timetur in ĩcidenti ſicut in p̃ncipali. NHa quẽad modũ timeo ne iudex inimcus grauet me ĩ pᷣn cipali:ita poſſum timeꝛe ſuper exceptione ꝛecuſa tionis. NHam de facili ꝓnunciaret ſe iudicem: ut poſſet mibi nocere:arg.c.quia ſuſpecti.iij. q.v. Et hanc rõem ſentit Inno.in.c.prudentiam ðᷣ offi. dele. Item adde aliam rõcm:qꝛ iudex cõit ex reuocatõe ſolet ꝓuocaꝛi ar. c. ut debitꝰ.j. e. = .l. litigatores. fl. de arbi. Añ timet᷑ ne ꝓuocatꝰ noceat. d. c. qꝛ ſuſpecti. In alijs caſibus qn re ſcriptũ eſſet ſurrepticiũ:uel dico me non ↄxiſſe aut in loco ñ eſt eadẽ rõ Sed gencraliter an et qñ poſſit iudex cognoſcere de exceptione ꝓpoſita ʒ eum. Dic ut in. c.cum ſuꝑ abbatia de offi.de le.æ in.c.ſuꝑ liis de reſcripti.ꝑ legiſtas maxime Eꝑ Har. in.l.ij. ff.ſi quis inius uo. æ in.l.quidaʒ conſulebant. ff. de re.indi In ziol .in uerbo terminum in fi. ũ hec glo. uelle ꝙ. c. ſuſpitionis hodie corꝛigatur ꝑ.c.legitima. e.ti.li.vVi.ꝙ cõit non admittitur.loquit᷑ enim in diuerſis caſibus .c.ſuſpitionis loquitur in termino pᷣfigendo ꝑti bus ad ſuſpitionem ꝓbãdam qui ſtatuendus eſt peꝛ aꝛbitros.c.legitima loquit᷑ in termino pᷣfigẽ do arbitris ad cauſam decidendam qui prefigi põt a iudice ꝛecuſato cũ arbiter nõ poſſit ſibi ip ſi pfigeꝛe teꝛminũ hoc caſu:ut nõ in.d.c.legitia. E glo. pel. in fi. Mõ. ex iſta gloſ.ꝙ de iure ciuili nõ eſt neceſſe ꝓbare cãm ſuſpitiois in dele gato. Sed hic põtdubitari nunquid iſti arbitri poſſint poſtnodum cognoſcere de cã pncipali. Dicit Moſti.ꝙ ſic nititur adducẽ.l.aꝑtiſſimi pᷣ alle. Fatct ti ꝙ hec ſua opi.nõ r ecipit᷑ cõit nec appꝛobat᷑ ꝑ curiã doc.hic cõit᷑ hoc dictũ hoſti. nõ admittũt. Item glo. z7 aꝛchi. ij. q. Vi. ſi qs ĩ quacũqʒ.nã iſti arbitri ſolum eligunur ſuper cã ſuſpitõis ⁊ per ꝓnũciatõem functi ſi officio eo rũ.Sed aduete:qꝛ põt de alio dubitari nũqᷣd ſuſpiriõe ꝓbata debent eligi alij arbitri ad cãm decidendam ſicut fit de iure ciuili in.. cũ ſpali. ubi ꝛecuſatꝰ ñ delegat:ſʒ ↄpellit ꝑtes ur ãbitꝛos eligant qui dicuntur arbitri iuris:et ab eis ap pellatur ut ibi. ¶ Credo hoc non habere locũ Mrimo per tex.dum dicẽ̃ ſuperſedeat ⁊ ſic non ꝓpellit ꝑtes ad electõeʒ arbitroꝝ.2 tex. c. iu dex prealł.ubi dꝛ ꝙ deſinit eſſe iudex poſt ꝓnũ ciationẽ ſuꝑ recuſatiõe ⁊ ſic non poſſei fuari de iure canonico tenõ legis cũ ſpeali:cũ ibi ex to to nõ deſinat eẽ iudex imo hʒ exequi ſentẽtiam arbitroꝝ. An ãt ⁊æ qn delegatus recuſarꝰ poſſit ↄmittẽ de iure canonico hẽtur i. c. index. palł. ĩ ordinario qð fiendũ ẽ pꝰ ꝓnuntiationeʒ dicã bens iudicẽ ſuſpectum nõ põt caʒ ſuſpitiõis ex pᷣmere ſine ſcandalo:puta qꝛ ꝑs recuſãs ẽ riua lis iudicis Oicũt aliq qdðᷣ nõ tenet᷑ exvᷣmere cau ſam ſʒ ſtandũ eſt iuramẽto ſuo ſuꝑ legitiate cau ſe.doc.cõit᷑ h̊ nõ admittũt:naʒ uidemꝰ ꝙ uoles ageꝛe iniuriaꝝ tenet᷑ ſpecificare cãm quartũcũqʒ ſit turpis.l.pretor edixit.ff. ð iniurijs. ſʒ illa lex loquit᷑ qn agit᷑ de graui preiudicio partis ſʒ hic de modico preiudicio ⁊ q̃ſi de niulo preſeꝛti eo conſiderato ꝙ de iure ciuili admittit᷑ recuſati cã non probata nec ſpecifice allegata¶ Ende ualde equum putarem ut ſtetur iuramento ſuo hito reſpectu ad q̃ititatẽ ꝑſone ꝑ id qð i ſilłi dẽ in.c.nicolao.j.eo.lʒ hoc iure non ꝓbet᷑:ſed rõ nãlis dictat ⁊ optime facit in ar.c.ſtatutum. F. cũ vᷣo ð reſcrip.li.vi. Nunqd aũt arbitri habe ant ꝓnuntiare ſuꝑ ſuſpitiõecſt utꝝ poſſit ab eis appellari dic ut in.d.c.lſtima.⁊ in.c.ab arbitriſ. de.off. dele.li.vi.Quis ꝓpe dicat᷑ riualis uel ĩ ꝓpᷣe uidę tex.iũcra. gl.c.hoꝛꝛendus. xxxij.q.v. Nſit deferendum. Habet duos ĩtellectꝰ.ſʒ pᷣmum poteſt ſũmari duplicit. MDꝰ ſic appellatõi ſue renũciat qui poſt eã aliqͥd in ipſius preiudicium innoua uit. Vel ſic non tenetur iudex uel aduerſarius deferre appellationi cui non derulit appellans. Secũdũ aliũ ĩtellectum non eſt deferendũ appel lationi illius qui appellationi adueꝛſarij non de tulit fa pars ibi ꝛñdemus.¶ Mõ fm utrũque intellectum duos caſus in quibus tollituꝛ appel latio. Drimus ſi appellans non detulit appel lationi ꝓprie:ſed aliud innouauit in pᷣiudicium adueꝛſaꝛij. Secũdus caſus qñ nõ detulit appel lationi aduerſaꝛij:tunc eniʒ ſua appellatõ tollit. An tollatur indiſtincte an poſſit reduci ad pri ſtinum ſtatũ reſtituto attẽtato.j. dicam Ex quo infertur ꝙ peccãs 5ᷣ unã legeʒ nõ põt ↄſeqͥ bñli ciuʒ illius.l.qꝛ fruſt:a legis auxiliuʒ inuoca æc. 8 2 Apr Pv u. 7 Aun, X Ra&& in dicto. c. cum ſpẽali. Ecrra. gl. q̃ru quid ſi ha ud ſ. hs ndas ſſp-d » „o e, ſe yri;, 2*„ e, ſ. Ea⸗ JB p wie ſoy man dale , 1 7, 7 Pren ſf E ſrn Pnssa haea Buchs den CH l y mllit αα. I. ð uſuris qꝛ fruſtra. Itẽ nõ ex fi. ꝙ appellatio r᷑ bencficiũ:ex quo inſertur ꝙ cla appela. ꝛmo. eſt oneroſa: 2 ſic merito rcſirigẽda:facit.j. e. ti. inquiſitioni¶ Auero de intelleciu le nũqᷣd ap pellatõ indiſtincte tollat᷑ per inouationẽ factam pꝰ ipſã appellationem. So. ut dixi hoc.c.habet quos intellectus ¶ Drim eſt ꝙ unica appelltõ pic intercelſit.ſ.illiꝰ qui ſpoliauit aduerſarium pꝰ appellationẽ ſuã:⁊ iſte intellectꝰ ĩ ſe ẽ planius 2z põt yᷣm doc.praticari in iudicio ⁊ ex iudiciũ: qꝛ non deterendo appellationi ſue iudex uel ad nerſarius non tenet᷑ deferre. Srd circa hüc itel lectũ orit᷑ dubiũ: Munqd iſia appellatio ꝓrſus tollatur ꝑ inouatõeʒ appellãtis:an vo ſufficiat reſtitnere attentatum:æ demũ ꝓſequi ipſã appe- lationẽ. ꝗñs. An. putat. ꝙ indiſticte non tollat: ſed ꝙ facit ſibi pᷣiudiciũ ante ꝛeſtõeʒ attentati. Ego pinarẽ oppoſitũ per iſtã ham duʒ dicit pu niendũ iſtũ in co in quo deliqnit Mõ.n.eſſet pe na:ſi lufficeret reſtituere attentatũ cũ ad illiuſ re ſtitutionem multis remedijs iuꝛis ↄpelli poſſit. Scðdo ob. Za ĩ fi. ibi reddidit ſe buficio ꝓpella nonis indignũ. Mon eni dicit ꝙ reddidit ſe ĩdi gnũ ꝓſecutione ſed appellatiõe. g appellatio ꝓꝛ ſus eſt ſublata u? enim innouando receſſiſſe ab appellatiõe ⁊ ↄtẽpſiſſc bñficiũ iuris ſibi aucẽe ꝓ pria prouidendo: ar. in. :.fi. C. de pact.ↄuẽ.ſuꝑ dot. zc. ⁊ eoꝝ que nõt glo.in.c.non ſolũ.e.ti.li. vi. melius facit tex.in ſili in.c. eum qui de do.et ↄtu.li.Vi.¶ Secũdus intellectus pncipalis eſt ꝙ hic interceſſerũt due appellatõnes. p appella uit reus:⁊æ poſtmodũ actor eũ ſpoliauit ⁊ tũc ex pone lr̃am ibi pꝰappellationẽ ltime inteꝛpoſitaʒ .iſ.ꝑ ipᷣm reũñ ſpoliatũ: ꝓ hoc facit qꝛ nõ ẽ vᷣiſile ꝙ reus narrans appellationẽ aduerſaꝛij dixiſſz cam ltie interpoſitaʒ.¶ Alte intellectus hʒ mulł tas difficultates. Maʒ dicit Inno.æ pꝰeũ Ho ſti. ꝙᷓ in iudicio pꝛaticaꝛi non põt:ſed ꝓcedit in appellatiõe exiudiciali.do.an.Qixit ſe nõ uidere cãʒ reſtringẽdi boc.c.ad exiudicialia tm.un pra ticari poterit ẽt in iudicio¶ ¶ Sed aduerte qꝛ dif ficile eſt tunc ꝑſcrutari utrũ appellatio iſtiꝰ inno uantis indiſticte tollat᷑ raʒ in eadẽ ꝙ; in alia cã. do. An. dicit ꝙᷓ ſi iſte ſpoliatꝰ deducit attẽtatuʒ ꝑ uiã exceptõis:tũt excludit aduerſaꝛium ab oĩ appellatõe tã in eadẽ cã qᷓ; in alia. quẽadmodũ exceptio ſpoliatiõis obſtat agenti in q̃cunqʒ cã in. c.ij. de oꝛdi.cogni. Ita ⁊ hec exceptio attẽta ti pꝰappellationẽ:ſed ſi attentatũ ñ deducitur ꝑ niã exceptõis:ſed peꝛ uiã agẽdi:ut ille puniatuꝛ ꝓpt illã nonitatẽ:tũc tenet ꝙ tollat᷑ pꝛia appel latio et legitia in eadẽ cã.ſecꝰ ĩ alia cã. Hoc ulti mũ ſenſit Jo. an. ſupeꝛ glo. fi. Iſte intellectus mibi nõ plʒ:qꝛ delictũ uniꝰ ꝑtis nõ dʒ pᷣſiaꝛe ĩ punitatem delicto alteriꝰ ꝑtis. Naã ᷣm bũc itel leciuʒ ſequeret᷑ ꝙ index nel ꝑs poſſet me graua re in alio articulo:et eſſet mihi pᷣcluſa nia appel landi:æ ſic multa ſcandala oꝛirentur:qð non eſt dicendũ:ar.in.l.equiſſimũ.ff.de uſufru. Ad bꝰ qð nõ. ſpe.ĩ ti.de accu. S.i.V.quid ſi te uocaui. ¶ Be appellationibus. uibi dicit/ꝙ ſi ego dixi tibi cõnitii: mit/ 5 fit ↄpenſatõ:ſed quilibʒ ð iniurlaſtbi lome 2 pot. Ideʒ Inno. in. c. intelleximꝰ. ]. ö gdn ce plene eum. ply gy mihi intellectug ſpe. e “ fi. v. Iẽ ꝙ appellãs ubi dicit ꝙ iſtud .. .5 . ſtitutus. ð. e. . c. bone de elec. cuʒ ſiibus bil⸗ cũ añ fa appellatio uenit ad defendendux ꝗ b⸗ tatũ p appellationẽ aduerſarij: utputa ſona tꝛe pyappellationẽ tui e intempono appellione ne aliqd innouet: certe non obſtte hac ap el tione põt iudex pcedẽ qͤ iſũ ſup buiufnot in uato. Mꝛocedunt ergo iſta iura qn iſte due a pellationes reflectunt circa idẽ. ſecus ſi circa 4 nerſa.tunc eni puniat᷑ iſte . tiſte inquatũ nõ detulit pellationi aduerſarij:2 ſua appellatio allime admittatnr. Ad bor facit dictũ Inno. in. c. itel leximus de adul.ubi dicit/ illa ꝛcgula fr . 4 uſtra legis quxilium iuocat ⁊c. bʒ locuʒ an circa idem in lege omiit. d. c. intelleximꝰ: Et p boc intellec tu ego allego tex. aptũ ⁊ nõbilẽ.j.c. dilect. udi ꝓbat ꝙ h decanꝰ?nõ detuliſſet appellationi epi lIʒ kime:epᷣus tñ debuit deferre appellationi de cani ſuꝑ alio aꝛticulo iteꝛpoſite adeo ꝙ excõica tio lata pꝰappella tionẽ decani ꝑ epm nõ tenuit qð ibi dicã latius. Additio. Sic diſtinguimꝰ in ſili qn oↄcurrũt due obligatões:ut ſi una obliga tio ad aliam uno nõ ſeruante alius ſeruare non tenetur.ſecus ubi obligatiões eſſent prorſus ſe Pate:ut plene nõ.in.c.ↄſtitutꝰ.j.de penis ex in .c. ꝑuenit de iureiuꝛ.ꝑ Ey. in.l.cũ ꝓponas. C. de pactis ⁊ in.l.ij. C. que ſit lon, oſue. Nec płʒ illa ſiłitudo. do. an. ut exceptio atteètati excudat appellantẽ in oĩ cã ſicut excludit exceptio ſpolia tõis:qm exceptio ſpoliationis nõ obſtat pſeque ti appellationẽ:qꝛ potiꝰiſte dr ſe defedei qᷓ age: ut expᷣſſe tenet Inno. in. c.ij. de ordi. cogni pte alłato: ꝓ hoc qꝛ ꝓſequens appellationẽ ñ exclu ditur ꝑ exceptionẽ excõicatõis qð plus eſt:ut in c.cũ inteꝛ ⁊. c.fi.ð excep.niſi eſſz appellatio me exiudicialis:inx nõ.ꝑ Jo. an.i.c. pia de excep. li. Vj. qꝛ tał appellatio eſt ad cãm ꝓuocatio:ſſe cus ubi appellatio ñ eſt talls:qꝛ tũc eſt defenſio aduerſus ſtimnlũ ſnie uel grauamis illati:? 5 habes clare itellectũ buiꝰ.c¶ ¶ Gl. in vbo inco tinẽti. ibi poteſt cõmitti arbitrio indicis. Hota bñ boc dictũ ꝓ ſignificato iſti dictõis incõtineii 2? aliaꝝ ſiliũ: ut mox illico ⁊c. ubi eni nõ hunt cer tã determinationẽ a iure reciplũt ĩteruallũ ſj & pitriũ boni iudicis:tacit.c. de cauß de offi. dele. tenet Haꝛ. in.l.i.de. v. obli. uide glo. in. . q: ꝓ pter. S. de elec.⁊.xx.q.ij.c.ſi in qualibz:ſec quo ad caſũ noſtrũ glo.ẽcedit ab opione alis. dices idem elſe ſi incõtinenti bec exceptio nõ pbetuꝛ: qꝛ nulla rõ urget artandi facultatem Pbi ceihe ſti. dicit ꝙ. j. xv. dies hoc hebit pbare:at.c. re quens de reſti. ſpo. li. vj ubi datur termin or dieꝛũ ad ꝓbandũ exceptionem ſpoliatdis. ie oc nõ ply Jo. an. qꝛ ibi excipii ð ſpoliatione ui dilatorie. ̊ aũt agituꝛ ſuꝑ ipſo attẽtato:? lic u mus eỹ caſum illiꝰ. c. uĩ g'approbaꝛe opionem zatunn de „7 atumn . ſgnt ſ eni e di lii Pne ſort. i ir niidd⸗ ſimni an enorotle * iiſechn deguci z Nego ne⸗ ai Mbi 3 gppellat oderſar ſc iid i. Ng at buln l Goe inotoe e⸗ poſtce. di in en idit Mb. Hi bi etis Do inſirbin P di0l danei hi ie Apa mnidauit cucli eehio quien kiciem wtz tenni regss iphon Irmn iurtin oſel pnn znn hat mu. Dio e lenn eh ehii anm pauionen ſui: Al bo ig Coffe g: Oto olponcba ſs gwapyluent Leno qod ſ ſſee. Ad ſtn duo mmael bie. 0 crqno bis clo bl ele otculng O tonernide de ni cemoni puichrum wMg iiicCend Dedo do cha (Nea poblicare 1 dicute ſen erege he le de edle citunden k nia t Pwiica r ile qai publccar ſni⸗ taʒ:· Et ſic no qy iſte aui publcar ſe dicitnr aliquid noni facere:ad hoe. lam. ſ. de teſa. Dinc r e oſtimi ris declaratorig eneidtit ad pierimn m denſuuſ 2 plene n c.. de ot le qui dictatdiſpoem ponedo uert pla: non tane eſt augor dlpoſin laai,Ederh (ürm re exequi ſactu ab alo geſtnn.. deereci re ind E ber on por entig meroen ge bis noczbuls. 6 ſin//, pa inclce iiſpeto non döt tete ni. Koq imediata c Werlanc lanmne l in c. l ebit . cd e . ie ſſpect ne no grauat. Debeo en ſirecuſatione ij ace⸗ haſgre qm gꝛauat me lno vcipien ſinn ba In.c.ſup gönumn 4 Cnz lubtilite⸗ 4 nlnapelgöez 8 lugerci n agic ith ss K zhlhziinun een gin Cincſoin⸗ N iiz. ds nhnn rlisth iine EsnNimn ientn d, nismtlentmide ncgo lyo rr piit ſdljcir Pbaighorm fo niſe DWZZ Hin ui munimn mt cniſipao mnieniritr tolm peliini un hnin o bidi ins Alt rclige i qi mnorroblcug nſ m i no auam mo inunralip ture Nrur. cus vhilniz e nos parur lx ſll NMur ſ o cuni oe iming Ar it i Ns A Nenats tinli Cane t e Rrgg lallmwlo an n chio nani er AmiNüangirih gieſdn sanetmin Rnnathuſct Agrweri Ndi Nerma NrndteNacin dee ihrstglimi . Pteetäctnged tutn mzanginde n icigti imat cndel uanatid Rmann 1Kad chudiuin Hu W (Ne M Me Nuris Aſeſmni en i i bpacr tu n ei 3 mit riline niiun⸗ 56 bibeeiih i loi ii run linnin hüm g amni i een 20 dirüd blus iß . m Dunlid aſit erin un i ib i , garn o . 1lö noſti beucec, lröugi uri i dict. old i msn ani i, e⸗ 44 jemdͤ giiſe, Jon nlot e, e ſ e Ae atnre mondt S'oĩ , = g lem e; Arrt ſen T . 4 ¶ Ge appellationibus glo. do. An. diſtiguit ꝙ ſi attẽtatum deducit᷑ di latorie ad effectũ repellẽdi applłantẽ niſi pᷣus re ſtituat᷑ attẽtatũ tũc ꝓcedit opi.Hoſtiẽ. Si ueꝛo deduci ꝑemptorie ut pᷣuet iſte bnificio appellan di tũc ꝓcedat opi.glo.putat tñ ipſe ꝙ nunqᷓ ex toto tollitur applłatio ut. S. dixi. Obi plʒ opi. glo.ꝙ ut.S dixi ſꝑ tollitur h̊ appellatio.Et ad tex. dũ dicit ĩcõtinẽti ⁊c᷑. dic ꝙ narrat factum qꝛ aduerſariꝰſic dicebat nõ aũt ponit iuꝛis miniſte riũ. In glo. fi.ibi quo ſemel punitꝰẽ Jo.an.hic poſt doc.ãtiquos dicit ꝙ ꝑ iu ra q hic allegant in glo.puniet᷑ tm i una appellatõe i eadẽ cã unðᷣ ſi fo grauat᷑ i eadẽ cã poterit appellare:ſed dic clarius ut.S. dixi Mi. ab. . HDabet duos Ouit ille qui.in lectus. Im pᷣmũ h̊ ĩitẽdit. ¶Oerus executor ñ r̃cu ſat᷑ nec ab eo appellat᷑ niſi modũ excedat maxie ſi ẽ datꝰcũ clauſula appell.remota.h.d. Scõᷣum aliũ iĩtellectũ hoc intẽdit. A iudice ſuſpecto.nõ ꝛcedit᷑ ꝑ appellatõnem niſi modũ excedat:Scðᷣa ꝑs ibi ð ſuſpitõis. MDꝛ:o ĩtellẽu pᷣmitte ꝙ ꝑꝑ diſ cordiã oli vᷣtentẽ iter regẽ frãcie ? ꝛegem ãaglie papa mãdauit cuidã legato qui erat i partibus frãcie: ut totã terrã regis ſupponeret iĩterdicto. ↄtra iterdẽm poſtea ꝓmulgatuʒ Rex frãcie alla bat tria. Drio ꝙ ille legatꝰtpᷣe publicatõis eꝛat extra legationem ſuã: Ad hoc ꝛñdet in.c.nouit de offic.lega. Scðᷣo opponebat ꝙ is ao ipſo le gato appellaueꝛat. Teꝛtio quod ipſum habebat ſuſpectũ. Ad iſta duo rũdet᷑ hic. 6 primũ ex quo hẽs deo nihil eſſe occultuʒ Quid de de mone: uide de nã demonũ pulchrum terxt. aug. xxvi.q.iiij.c.ſciendũ⸗. Scðvᷣo nõ dꝛiam eſſe intecx edẽ ⁊ publicare ⁊ dictare ſeu exequi 35 pe ille d; edẽ ↄſtitutiõem uł ſñiã qui fuit actor. POablicar qr̃᷑ ille qui publicat ſmnaʒ ab alio edi taʒ: Et ſic nõ ꝙ iſte qui publicat ſeu declarat ñ dicitnr aliquid noui facere: ad hoc.l.heredeſ pa lam. ff. de teſta. Minc dr̃᷑ ꝙ ↄſtitutio antiqui iu ris declaratoria extẽdit᷑ ad pᷣterita ur nõ. i.c.cũ t de uſuꝛiſ ⁊ plene in.c.fi.de ↄſt. Oictare il le qui dictat diſpoem ponẽdo uerba ↄformia et aꝑta: non tamẽ eſt auctoꝛ dipoſitionis:ut in.l. dictãtibꝰ.C. de H E ille qui pu re exequit᷑ factũ ab alio geſtum.l. executore. C. de execu.re. iudi. Et hec nota ꝓpter ſtatuta faci entia mẽtõem de his uocabulis. ¶ HNõ ultimo ꝙ a iudice ſuſpecto non põt recedi ꝑ appeilatõ né. Rõ qꝛ imediata cã appellandi eſt ipſum gra uamẽ ut in c.ut debitꝰ.j.eoð.ſed is qui eſt mihi ſuſpectꝰme nõ grauat.Debeo eꝛgo eũ recuſare ⁊ ſi recuſationẽ ñ acceptat:tũc poſſum ab eo ap pellare qm gꝛauat me iĩ nõ ꝛecipiendo recuſatio nẽ limã: ꝓbat᷑ in.c.ſuꝑ qõnum.i.fi.5.de off.de le. C ſubtiliteꝛ ꝙ iudex datus cum clau ſula appellatõne ꝛemota põt ex legitima cauſa ꝛe cuſari:concordat.c.poſtremo:⁊ ꝙ ibi dixi.õ.e. ⁊ pleniꝰ tetigi i.c.ſuꝑ eo.ij.õ.e.⁊æ uide bonã gl. in. c. ſi quis ĩ quacũqʒ ij. q. Vi. Altimo doctoꝛs colligũt argu. qð cardinal deputatus iudex nõ põt recuſari:ſʒ nõ uideo qũo hoc colligatur ex tex.iĩmo potius colligit᷑ ↄriũ duʒ dicit qð ſi iſte fuit ſuſpectug nõ debebat ab eo recedi appella tionis uia. n glo. i. in fi. Moſtien. dicit ꝙ caꝛdinalis legatus ſniam ꝓmulgauit ex mãdato pape ut in.c.nouit de offi.l¶ Dpa oẽ bic edi diſſe ex quadã iuris interpᷣtatõe qꝛ ipᷣe uidet᷑ fa cere ex quo mãdauit hoc faciẽduʒ tex. bonus in .c. mulieres de ſen. ex. Jo. an. dicit in hoc nõ in ſtandũ qꝛ papa edidit ut hic dicit᷑. Et ad.c.no nit pᷣalle. rñdet qð illa ſũt nerba regis nõ pape. Sꝛd in Iriũ allego.c.i.de poſtu.pꝛela.ubi eadẽ mã ponit᷑:? papa vr̃ aſſerere cardinalem ſniam ꝓmulgaſſe.põt dici qð etiaʒ opi. Hoſti.eſt in ie uera. Miʒ reſpeciu appellationis uel recuſatõis nõ dicit᷑ quis facere ſi exequit᷑ mãdatũ ſuꝑioris uide tex. cũ glo.c.cũ aliquibus de ꝛeſcrip.li.vj. nor Inn. in. c. ex ꝑte. de uerbo. ſig. ¶ In glo. fi. in fi. Ex iſta gl. colligunt᷑ iſti duo ĩtellectus ᷣ quibus premiſi. Mrimus eſt ꝙ iſte egatus tã q; merus executor nõ põt recuſari ſicut nec ab eo poterat appellari.hunc intellectũ bn nõ. ⁊ fa cit pro eo tex.in fi. dum põderat qð nõ ꝓprio motu proceſſit iſte legatus:ſed precepto apoſto lico¶Secun dus intellectus eſt ꝙ rex francie non fuit au ditus propter ineptum modum pro cedendi quia ſi habebat legatum ſuſpectum nõ debebat illico appellare: ſed recuſationẽ coram eo ꝓponeꝛe:æ ei nõ admiiſa appellare. Dro H facit tex.ibi ꝓpter appella ionem inteꝛpoſitam: en quod appellatio hic non fuit ltia. rimus intellectus magis uidetur conue nire buic ſĩ̃e ꝓpter finẽ.c. Sid nunquid hoc ſu uerum indiſtincte ut executor non poſſit recuſa V =rrD* ſas: pagu ri:diſtingue ꝙ aut ẽ executor mixtꝰ.i.hns iuriſ ditionẽ:⁊ tũc recuſari põt cuʒ poſſit grauaꝛe ſic poteſt intelligi.c.ſuꝑ queſtionũ.ꝗ.cũ autem de offi. dele.ᷣm unũ itellectũ. Aut ẽ executoꝛ merꝰ nullaz. ſ.habens in actu iuriſditionẽ: æ tunc aut eſt deputatus ad certum articulũ ita ꝙ non pot excedeꝛe quin notorie ↄſtet: zæ non pot recuſaꝛi: ⁊ ſic ĩtelle iſtũ tex.ad hoc ꝙ nõ. Inn.in.d.c. ex ꝑte de vbo.ſig.ubi dicit iudicẽ poſſe ulciſci no toriã iniuriã ſibi illatã qꝛ po iꝰ ẽ executor iuris ꝙᷓᷓ iudex. Aut ẽ executor catus: æ öputatus ad certũ actũ in quo poſſet occulte grauare ꝑtem puta nit recipiat dicta teſtiũ uel ut audiat aliqᷣd 2 referat:⁊ põt recuſaꝛi quia poſſet gꝛauaꝛe par tem oxculte in referendo ut nõ. Jo. andre. porkt Hoſti.in.c.paſtorał. . pterea. ð offi.del In caſu enim noſtro nõ poterat legatus grauare ꝑtẽ qnñ notorie ↄſtaret:cũ habeꝛet certũ manda tum ⁊ limitatũ nec heret ꝓcedere iudiciałr: ſed tin ſubijcẽ terrã regis interdicto. nec merito re cuſari ar. op.in.c.propuſuit.S.e.hec faciunt ad qones quotidianas. Muquid executor deputa l Ter-rer zpe, Re.s fu⸗l- 2èð ius ꝑ papã i beneficialibus poſſit tanqꝙᷓ ſuſpectꝰ recuſari ab altera parte. ¶ Archi. ij. q. Vj. ſunt quoꝝ. v. ab excoicatore. tʒ ꝙ ñ do. an. diſtiguit 5 . —O Ftt- o rr, VrTeß ales EAαα ſuiz V. Pe“ ttemacf noenu- =ð eSrt — = 2 να . — 3 — T wat nſi dr= . —— — C & up rrſent ye Trste D ve⸗a eg8. ¶ De appellationibns. q aut aſſumpſit ptes iudicis:⁊ põt recuſaꝛi:nec credo oöriũ ſenſſiſe archi. ad hoc qðᷣ nö. i. . §. ptea. Aut fuit deputatus ad dandã poſſeſſiõez bñnficij:⁊ no pꝑot recuſari fᷣm cũ.ſccꝰ ſi ad alium articulũ. ¶ Aduerte ꝙ ex vᷣbis iſtis nõ beres aliq; perfectã doctrinã: ideo dic pleniul: ut. S. di xi: nec uᷓ neꝝ indiſticte ꝙ ſi deputatur ad dãdã poſſeſſionẽ ꝙ ñ poſſit recuſari:qꝛ nõ põt execu tor poſfionẽ daꝛe adueꝛſaꝛio poſſeſſoꝛe nõ cita to: ut nõt idem Inno.“ in. c. cũ oli de puile.⁊? in c.i.de ↄcel.pᷣben.li.vVj tacit. c. l ẽs de pbẽ.e. li. 2.l.fi. C. ſi ꝑ nim ł alio mõ. Cũ g9 poſſit gra nare circa exceptões ꝓponẽdas ꝑ poſſeſſorem merito poterit tãqᷓ; ſuſpectꝰrecuſari. Coclud 3. nt predixi ꝙ qñ deputaĩ ad ceriũ miſteriũ i q nõ põt grauare quin clare ↄſtet.tc̃ ñ poterit rcu ſari alias ſecus. ¶ Scias ultimo ꝙp Inno. ual de iꝑtineter tractauit bic an ꝑ exceptionẽ expo liatõis debeat retꝛactari executio ſñie: dicit ſe cꝛedẽ ꝙ ñ. Sed Hoſii. dicit hanc exceptionem obſtaꝛe in ſpoliato qui non eſt ſoluendo ꝑ.c.oli .ij. ð reſti.ſpo. ſed Jo. an. dicit illud ꝓncnit̃ ex inopia que ſufficit ſine ſpoliatõe:ſed iu uið qð dixi in. d. c oli.ij.ſed quo ad caſuʒ noſtrũ cerdo exceptiõem ſpoliatõis facte a petente executõeʒ obſtãe: moueor pꝰ:qꝛ ſpoliatus nõ põt ad mot cium cum cffectu uocari obſtante ſpoliatõis ex ceptione:niſi plene prius reſtituatur:nt in. c. nł lus. ij. . ij. . ij. q. i. c. ij. ꝛ facit dictũ Inn. i. c. ij. de ordi.cogni.ubi dicit ꝙ petentẽ ſeu iplo rantẽ iudicis officiũ õ tertiuʒ obſtat ſpoliatõis exceptio.ʒꝰ facit ꝙ ſicut excõicationis exceptõ obſtat petenti executionẽ ſñie:ut in.c.pia de ex cep. li. Vi. Iſta dʒ obſtaꝛe exceptio ſpoliatois:cũ hec exceptio ſit multũ fauoꝛabilis:ut in.c.fi.de ordi.cog. quarto adduco theoricã Jo. de lig. ĩ cle.i.de re iudi.in illa. ql an exceptio nullitatis obſtat petenti executione:⁊ ↄcludit ꝙ aut incõ tinenti põt probari et differt executio:ad h.l.iu Aicati. C. ſi ex fal. inſtꝛu. Aut ñn põt icõtinenri ꝓ bari et exigit longioꝛem tractatũ ad ſui liqda tionẽ q; exigat fũmaria cognitio executionis:et tũc ñ ob. ad hoc qð in ſiłi habetur in.l.fi. C. de oꝛdi.cogni.ſed hodie eſt ꝓuiſũ:ut..breue tpᷣs .ſ.j.xvV. dies debeat ꝓbari ſpoliatõis exceptio: ut in. c. frequẽs de reſti.ſpo.li.vi.ergo foꝛtiꝰ dʒ i caſu nẽo ĩ odiũ ſpoliatõis ⁊ fauorè ſpoliati ad mitti bec exceptio: ar.cle.i.ð cã poſſ.? ꝓprie. tio. Mi. abb. 1 Si appel Epe contingit. e pit᷑ a indice uel approbat᷑ a ꝑte termi nus ad eã ꝓſeqnendaʒ pᷣfixus optinet uicẽ ꝑẽp torij ut in abntẽ ꝓcedat᷑:ac ſi ꝑemptoꝛe fuiſſet citatus nec talis termin pueniri poterit ab aliqᷓ prium.h.d. Miuiditur. rio ponit ↄſtitutõis cãm. Secũdo ſtatuit.ibi pnti. In qua ſex facit. Primo ſtatuit ut appellatione recepta ĩminus habeat uicẽ pẽptorij Scðo ibi ꝙ ſi forſa qd ſi iterpoſita ꝓuocatio n fuerit recepta. Tertio ibi es ſupeꝛ deler ſaluis ſaluat queſtiones diſponent tiõe appellationis. 4 Quaꝛo. ibi quicq̃d decla rat primum dictum huius conſti tutionis. quito ibi ſi guis punit pꝛeuenienteʒ teꝛminũ bominis exto ibi hoc autẽ conſtitution? determinat. ¶Eiõ primo ibi ex malicia reſponſalis 26/12 Secus dic ſi procuꝛato: lit. cont. quia tunc ipſe unica.fl.ſi qnis ius di.n toꝛ. Et hoc intellige ſi fu fuit li.cont᷑.ſecus ſi fuit tunc nemo uenit condem 3 ſi citatur dominus ⁊ ipſe mittit procuratoreʒ non compareat ſeu occultat mandatu natur dominus in expenſis tã m coõdem quam contumax. fuiſſet contumax poſt condemnatur: ut in. I. on obtem. F. procura it citatus ꝓcuꝛ toꝛ q citatus dominus: quia L nandus: qꝛ debuit cita ri procuratoꝛ qui fuerat in iudic io: de quo uide quod nõt Haꝛ. in..i. C. de ſen. 7 inteꝛ. 2 in.1. mutari in fi.ff. de procu. ? de hac mã dic ut ple ne nõ. in. c.i.ut lite non ↄt.? pmiſſa uoluu In —, —, — tractandam no. hic Scðo nõ ꝙ ſi appellatio recipitur a in dice uel approbatur a parte: tunc cauſa appella tionis eſt i curia.undc non ſufficit tunc mitere procuratorem ad impetranduʒ has: ſed oport; ꝙ ſit pꝛocuꝛator ad totã cam appeliatoms peꝛ eꝛtio nõ ꝙ delatio iudicis uel reprobatio partis non impedit uiꝛes appella tionis:ſed tunc cauſa non dicitur in curia:? ita intellige. V. ꝙ ſi.et doc.j.plenius. Item nota ꝙ queſtio iuris non indiget probatione:? pei hoc infertur ꝙ poſitioni iuris non eſt reſpondẽ dum:quia quod non eſt pꝛobabile non ẽ poſſi bile. de quo uide glo.in. c. fi.ð conteſl.i. vj. per glo. ⁊ doc. in.l.ij. ð iura.ca. Moc tamẽ intclige quando ius eſt ſcriptum.ſecus ſi non eſſet ſcup tum uel eſſet conſuetudo: de quo dicendum ut plene notat Har. in dicta.l.ij.? de im ſpecu.in ti.de poſi.F.poſtremo.v.fo. nota in uer.ſaluis:ꝙ licet poſſit pꝛocedi cotra appellantem non comparentem in termino ni hilominus ſi appellatus non uult proſequi ap pellatio eſt deſerta ⁊æ declara: ut ifꝛa lanns dice tur. ¶ Mota in ueꝛſi. quicquid: ꝙ id quod al legari poteſt ad excuſandum comumaciam ꝛel pectu citationis. hominis allegaꝛi poteſt ꝛeſpe ota in uer. ſi quis quod terminus prefixus a iudice a quo ad appellatio nem poſequendam impedit euam appellantem: tu citatiõis iuris. ut ante lapſum teꝛmini proſequi non poſſit. Vitimo nota quod iſta conſtitutio habet lo cum tam in appellationibus iudicialibus quom extraiudicialibus: ⁊æ expone litterem in fi. ibi in litibus ideſt in appellationibus i extra iudicium:⁊ ibi iudicijs nibus interpoſitis in iudici quod uerbum litis. uerificatur tione extraiudiciali: probatur inteꝛpoſitis igeſt appellatio Er quo infertur ctiam in conten in. c. foꝛus infra de uerbo. ſignifica. Et hec nota pꝛople ſatuts facientia mentionem de bus. ¶ In glo. i. in fi. in appellato:⁊ dicit ꝙ i litigantibus ſeu de liti Jadem dicit Innocen. deo forte glo. expoſuit⸗ ateria in Sn RNicſpali n ſufſicir né Cohſenſng appellati . iorepio e ber Eſſimd 1 ci den epleld is e tliſ cwelans , ſolis⸗5,, , bi bii G en it appel e⸗, r e?n gchti cwpeſs 4 niebai uig bnöifk:thi ter de ho os to, teleemn ait uns inn opioe e⸗ or ot niti lbiun ,lic ins d icchelamn ofr ber one cum e nolo poſſt gen cotl t nn Hriſnnapxd un. Mgo In bo ifi cgoimd ur pſlumnta puo iMer uil obanone babencii l. ai pbano qft oinſia e p teſts omne ſonen hrium e ide g no. ceumn ad dereſt. vo. In glin uerdo appelſan sede Mhelad di . ſere AMpd c.d locmin aNelard a us Gedent cirari ur ſenuir di prins cir Ztinmn e uenun gn bec conſtintopni appeſitem qy 5 appelnunnut pz bin Predai t: Cr hot agtiſtnenoluir g abſentem:r higen pbai ſ.. ſt gi liter diſponitſed den glo. don proce pelato non cer ceptng idice nt pte tic. n. appelatul no tenetur ire Inaaden go. bi ? n nia glo.uſqz al fnem ponit tenorem ili 1.l. 7 Og averte grilace,. ſolüi ſeſ appellati ur ca ſti . : curia. ¶ S. uclle ut ſaffcigt delatio naletzſege Gtum ad deuofnedum Articulum nis ſufft delatoo iuclicis l pbatio ronl loquitur Aternarinerſec ano ppeſans teneni deferre otnnia B un omiſſo griciſo Gprinigz Htio inccig ia 2 gn requi ”ä ſconmn „ me N Gtmn snn lsd non Oben ſonen , leſ fuſt at 1 n ſensſi ling unmn 1 (tuns don muntinlgt unclken enne Aitn lgtdebntin e licndecnf sl ed Bsllsrattune, ecſn Amra antime mling 4 Waa⸗ hanl Pan⸗ S, EDndcng nschiann mit imn ſfſcnme nr oamuofmnaliſenmnet inſton oltelun 1 iin Apeſenons Imuetmim ZYano odeinid best eprobano omnis n inpuit nirs lionis:ſan unt auſa onoiiur inanin ſmcige igla . /ſolin Aun n xMo ins or illr ohmnonet boe iniwr poſoni n nt pvi arqinqol mondf potbſe mc / NEN ie goincſdaffll ſar õ GncRAKniNs AeRkniad n Aca ordi N Ardmd. we Vrwdcns nun ararmgiſ pler i Se pninetſinsi lin Polt pn on onpren Unid mm elms 1 decarat fu Monit h e i prr Gien, WÄierr NV py'e lam iR3 * * V .α o α . De appellationibus de appella.qꝛ hec conſtitutio ĩ pᷣncipio refert ſe ad.c.repᷣhẽſibilis.s.e.ubi tin diſpoit ð appellan te ⁊ ñ ↄparẽte. Sed dic ꝙ ibi appellans non ⸗ parẽs puniebat᷑ i expẽſis qꝛ uexauit appellatum ĩ ueniẽdo:ſed appellatus nõ puniebat᷑ uigore il lius ↄſtitutõis niſi prius fuiſſet citatus.nam ap pellatio non erat ĩ curia an iſtam ↄſtitutionem. Hoqdie autẽ ſi appellatio recipit᷑ a iudice uel ap probat᷑ a ꝑte tũc S̊ appellarũ abnitẽ ꝓcedit᷑. Añ effectꝰhuiꝰↄſtitutõis habet locũ ĩ utroqʒ hᷣ aꝑriſ ſime uoluit glo.i uer.qꝛ appellauerit.aliud dixe ꝛit in appellato.⁊æ minus bene nt ibi dicetur. In gl.in uer.iuris qõ ĩ fi. Ex hac gl.iũcto rex. nõ ꝙ et ubi ẽ qõ iuꝛis debet ꝑs citari ⁊ rõ ẽ qꝛ forte abñti ↄpetit aliq̃ defẽſio tẽdẽs ad obfuſca tõem illiꝰiuris uel forte allegabit conſi uetudimeʒz in oppoſitum uł qͥd ſimile. Mide ĩ ſimili bonam glo.i. c.i.de off.de.li.vi.æ dixi ĩ.c.cum ſit ro mana. S. e. æ credo tex. pcedẽ ẽt ĩ alio iudice ife riori citra papam qꝛ licet pᷣſumat᷑ oĩa hꝛe in ſcri nio pectoris ſui tamẽ id ꝙ ẽ iuris non ſubijcit ꝓbatõi fci:ſʒ iõ tex.diẽ apð nos ⁊c.qꝛ ſepe ſuꝑ intellectu alicꝰ iuris ſunt opiones de qᷣbus iferi or põt multũ dubitare:ut ĩ.c.lt̃as..de ꝛeſti.ſp. 2 ĩ.c.capellanꝰð fer.ſed hec oĩa ceſſãt ĩ principe cum de nouo poſſit legem cõdẽ ⸗z antiqua ſunt clariſſima apud eum. In glo. in uerbo facti qõ i fi. Mer glo.iũcto tex.ꝓ ſtatutiſ diſponẽti bus ſuper facili ꝓbatione hahenda. Mam facił eſt ꝓbatio qᷓ fit ꝑ inſtꝛa nel ꝑ teſtes pnts k ↄfeſ ſionem ꝑtium. æ uide ꝙ nõ.in.c.cum ad ſedem de reſti.ſpo. In gl. in uerbo q̃ appellauit ibi ſe cus ẽ de appellato æc. ᷣ gl. ur ſẽtire. Drimo q; diſpõ hbꝰ.c.ñ hʒ locum in appellato ⸗ ꝙ appeila tus debeat citari ut ſentit ibi prius citato ꝛc. ſz Srium ẽ uerum qꝛ hec conſtitutio ꝓuidit tam 5 appellãtem q; appellatum: ut pʒ ibi in abſente ꝓcedat᷑ ⁊c. Et hoc apꝑtiſſime noluit gl.in ueꝛbo abſentem:⁊ h idem ꝓbat᷑.j.v.ſi qs ãt ubi gña liter diſponit:ſed dẽm glo. põt procedere ſi ap pellatio non eẽt recepta a iudice nec approbata a ꝑte tũc.n.appellatuſ nõ tenetuꝛ ire niſi citetuꝛ J n eadem gloſ.ibi ⁊æ nõ.ꝙ qui appellat. bec glo. uſqʒ ad finem ponit tenorem illius.ᷣc.i. j. e. ti. li. Vj. Sʒ aduerte qꝛ illud.c.i.ſolũ requirit ⸗ ſẽſũ appellati:ut cã ſit i curia. tex. hic vr uelle ut ſufficiat delatio iudicis.ſed conclude ſic ꝙꝙ itum ad deuoluẽdum articulum appellatio nis ſufficit delatio iudicis ul ꝓbatio ꝑtis ꝑ iſtũ tex.qui loquiiur alternatiue:ſed quo ad hoc ut appellans teneat᷑ deferre omnia munimenta cãe gut omiſſo articulo appellatõis poſſit ꝓcedi in pricipali nõ ſufficit delatio iudicis.ſed requirit conſenſns vnneleree an requiratur conſenſus appellantis ut procedatur omiſſo articulo appł lationiſ.dic nt notat ibi Jo.An.poſt Inn. ubi cludlt ꝙ nõ. DOe hac materia uide dnos rota deciſio. clxxxviiij. als. ccxi. ubi in effectu nolunt premiſi æ allegant Inno. in. c. iterpoſita.jj. e. In gl. in voo obtincat i fi. ſed 5 hãc gl. 7 3 deret: ꝓut dr ĩ principio glo. ¶ Sed dicit Jo tex. fortiter ſic opponit᷑ ¶ Si appellans non fuit ꝓſecutꝰ i termiĩo:eꝛgo appellatio fuit öᷣſeꝛta ſiue ſit appellatum a diffinitiua ſiue ab iterlocutoria ut ĩ. c.pſõas ⁊. c.cũ ſit romana. S. e. ergo iudex ad quẽ nõ põt ãplius ſe ipedire ut in dictis iur bus cuiꝰ Sriuʒ inuit iſta r̃a:ſ So .mlia poſſent dici breuiter ↄcludẽdo.dic ꝙ ſi appellans 2 ap pellatꝰ nõ ꝓſequũt ĩ termio hñt locũ Zqria:adeo ꝓ ſi poſt terminũ uellẽt ꝓſequi appellationẽ nõ minus cenſebit᷑ ſñiam trãſiuiſſe in rem iudicatã qꝛ partes non poſſunt huic tranſitui in rem iu dicatam renunciare. uide tex. in cle. ſi appellario nem. e. ti. ? ibi glo.ij. Si aũt appellans no ꝓpſeq̃ᷓ rei ĩ termino appellato ꝓſeqnente:tunc quo ad appellantẽ deſerta ẽ appellatio 2 appellatus hʒ facultatẽ approbandi deſertionẽ uel petẽdi ut ꝓ cedat᷑ ĩ cã appellatiõis:ut qꝛ uult petere ↄfirma tionẽ ſeu refoꝛmationẽ ſũie z= ↄdemnationeʒ ex penſaꝝ:⁊ i h̊ caſu ꝓprie loquit᷑ tex. iſte maxime dũ refert ſe ad.c.repᷣheſibilis.S e.qð loquit᷑ de appellato ꝓſequẽte. Et aduerte qꝛ ſi eſt appella tum ab interlocutoria ſatis dẽ appellatꝰ ꝓſequi ſi ↄparuit ĩ rermino maxie ſi las i termino ipe rrauit qõ uoluit Fre. ↄſi. exxx. de hoc dico caſũ B. Nam p̊ ſolum comparuit appellatus ĩ teꝛmi no. ⁊ nihilo minꝰ dicit ꝙ poſt terminũ põt ꝓce di õ abſentẽ. Et idẽ dico ſi fuit a diffimnitiua ap pellatum ex quo comparuit in teꝛmino hominis ut hic poterit enim poſtea finire appellanonem ĩ termino iuris:nõ tñ reputo utile appellato ꝓ ce dere ⁊ ꝓſequi appellatõeʒ ſz meliꝰ ẽ approba re deſertionẽ ne exponat ſe piculo grie ſnie quã poſſet reportaꝛe in cauſa appellatiõis ⁊ expẽſas poterit ↄſequi corã iudice a quo:ut dixi in. c. 2c prehẽéſibilis prius allegato. æ uið nõ. dẽʒ Spe. c.ti.O. nũc uidẽdũ.v.ſʒ pone ubi dicit ꝙ ſi ap pellatꝰ iperrauit ſias ĩ teꝛmio = appellãs poſtea ↄparens uelit appellationẽ ꝓſequi põt appella tus ↄdicẽ ⁊ renũciaꝛe lr̃is ſuis:qꝛ quo ad appel lantẽ appellatio fuit deſerta:ſi tn neilʒ appellatꝰ ꝓſeq audiet᷑ ẽt appellãs. ar.l. petẽde. C. de tẽp.iĩ ite.reſti.⁊ eoꝝ qᷓ dixi.S.e.ti.in Nica. Si antem appellãs ↄpet in termino æ appellatus nõ: tunc caſus ẽ clarus.poterit enim appellans peteꝛe ut ꝓcedat᷑ in cã appellatiõis ↄ appellatũ ac ſi per emptorie fuiſſet citatus ut hic:ſed difficilius eſt ſi iudex ꝓnũciat bñ appellatũ:nũquid poteritꝓ cedẽ i principali ſine alia citatõe:ð hᷣ dicã.j.ſuꝑ glo.ĩ vᷣbo ac ſi ꝑemptorie: ? uide ad mãm dnoſ de rota deciſi.xij. ¶ In glo. i vbo ac ſi ꝑẽpto ꝛie ibi ut ſi lis ẽ ↄteſia.æc. Aduerte qꝛ ut dicit Jo. an.æ bñ quo ad decidendum articulum ap pellationis non ẽ neceſſe conſiderare an ſit lis ↄteſt.łᷣ non:qꝛ ſine nona ↄteſtatione põt decidi articulus appellanõis ſiue ſit appellatum ab in terlocutoria: ut ĩ.c.iterpoſita.j.e.ſiue a diffiniti na:ut.j.e.c.ꝑ tuas.ſʒ cõſideratio glo.bʒ locum ĩ ꝓceſſu ſuꝑ negocio pᷣncipali ut ſi iudex pᷣus p nũciauit bnñ appellatũ poſt moduʒ 5 abnteẽ ꝓce Cv epellino nnſan 4ſrrte y. Sch e.0 — [Wa — — E ESD „ õ Ka pellationis an. 7 credo bene nouam citatõem requiri ad pᷣ ut poſſit ꝓcedi ſuꝑ pncipali niſi ĩ cãu. c. i.ð elłc. li. vj. ⁊.c.cordi.e.ti.li.Vj.⁊ tota uis qõis depen det ab itellectu illoꝝ Vpoꝝ ibi ac ſi pẽptorie uo catus ⁊c. ¶ Nam ſi pfixio tmini bʒ uim pepio rij quo ad articuium appellationis 7 cãʒ princi palẽ:tũc bñ diceret glo. lꝛe nõ ẽ niſi citare reſpẽu articuli appellatois cũ rim h loqt de articulo appellatõis:. HMoc ur et ꝓbarii dicto. c. cordi arguẽdo ꝑ locum a ſpali d certe de mente An autemn in caſu illiꝰ.c. reqratur citatio ſu p pricipali. Yo. an. ſẽtit hic &; nõ:ſed dic ut płe nõ. ꝑ do. . quod h̊ omitto qꝛ eẽt legẽ illud.c. In ea glo. ibi iudex põr facẽ gram ⁊c. ¶ Mõ bñ iſtaʒ glo. ꝓ limitatõe nõbili ad. c. conſuluit de offi. gele. ut iudex poſſit facẽ g'am ↄtũaci ⁊ expecia re i ſequẽtem diem niſi ius ſit acqᷣſitum pti: pu ta qꝛ per n cõꝑitõem ĩ termino deſeꝛta ẽ appella rio ꝙ bñ nõbis. dera bñ hãc glo.nã. uꝛ uelle ponẽ qriam reſpẽu deſeꝛtõis ĩter appellatõem ifpoſitam a diffiniti ua æ ab iterlocutoria: ſz ñ inſtãdo vᷣbis dic nul lam i h eẽ dfiam. Mam ſi neuter ꝓſeq appella tõʒ ĩ imio boĩs ubi pfixus ẽ ul i imio iuril: ubi ĩminus hois nõ fnit pᷣfixus.qlibet appellatio ẽ deſerta: ut ꝓbaĩ i. c. ꝑſonas ⁊.c.cum ſit romona 5. e. Sed akero ĩ imio ꝓſequẽte ñ ẽ ðᷣſerta appl latio ẽt pꝰ minum:ut.S.dixi.Sed forte glo. ſen ſit ꝙ H̊ cõſtitutio nõ hʒ locũ ĩ appellatiõe intpo ſita a diffinitia. do. An. dicit ꝙ nõ uidet cãʒ re ſtrigẽdi cũ tex. loqt indiſticte ⁊ nõ bñ h̊ dictum do. An. ſed uide Spec. e. ti. F. qualr. V. porro: ubi latius attigit bũc articulũ. Et vr tadem cõ cludẽ ꝙ delatio iudicis nibil oꝑatu in appella tiõe a diffinitiua: qꝛ nõ põt iudex nõ deffene ꝑ c.non ſolum.xe.ti.li.vVi.ſed ſi appellatio appro bat a pte tũc ſetit q pᷣfixo termini hʒ uiʒ ꝑẽpto rij: 2æ boc dictum eſt ualde nõbile æ equum: ſed difficultas ẽ qᷓre h papa tin ſaluauit ↄſtitutiões loquẽtes de appellatiõibꝰ interpoſitis a diffiniti 8 ro.deciſi.cxix.⁊ ut nõ. in. d. c. Cordi n eadez ¶ In glo. i vVbo ſaluis i fi. põ ua cum eadem ꝛ ſit in appellatõibꝰ inteꝛpoſitis ab iterlocnroria: ut iducat᷑ deſertio ex nõ ꝓſecu tione. ¶ Eredo ꝙ. F. ſaluis pprie babuit ꝛſpec tũ ad ꝓceſſũ qui oĩno ẽ futuꝛꝰſuꝑ pᷣncipali:ſj in appellatiõe a diffinitia ñ ẽ neceſſe ut ꝓcedaĩ ad ulteriora ſi appellatus nult cõtẽtari deſertõe ap ſquid ãt iſte teminus hʒ uicẽ peremptorij reſpeciu indicis a quo neutro pro ſequẽte appellatõem glo.fi.in.c.ꝑſonas.S.e.tit. ſetit ꝙ ſic ⁊ ẽt Moſt.ſed non puto boc eẽ ð mẽ te he ꝑ pᷣncipium hꝰ. c.ubi fit ꝓuiſio ꝛeſpectu iu dicis ad quem. Fateor tamen ꝙ iuox a quo po terit ꝓcedẽ appellatione deta ẽt ſine noua cita tione ñ ꝑ hoc.c.ſed ꝑ alia iura.ut ĩ.c.directe ct quod ibi dixi.S.e.⁊ ꝑ id ꝙ leg.⁊ nõ.in.c.cum qͥ de do.⁊ contu.li.vi.dixi plene i.c.cum cã d re iudi.ubi uide. ¶ In gloſ. in vbo rata remanet ibi aliud ĩ ſñia excõicatõis ⁊c̃. dicit Joan.an.hᷣ ꝓcedere qn appellatio ſequitur ſntiam:tunc bn ¶ De appellationibus. eſi diuerſitas ĩter ſniaʒ excõicatiõis 2 głs q: effect?aliaxp ſniax bñ ſuſpẽdit nppeſigtions ut in.1l. fuꝛti H allata er hic in tex. nro: ſ effectu excommunicatiõis non ſuſpẽdituꝛ: ut in.c Po ralis.j.eo.ſed ubi appellatio preceſſit lententĩ non eſt dꝛia inter excommunicationem Talta, ſnias qſi uelit dicẽ ꝙ ſnia qᷓ ſeqtur appellationẽ ltimam non cõualeſcit ꝑ deſertiõem appella ie Vige tex.nõbilem i eendloig X m in. c. zʒ de ſen. ex. li. Vj. ct qua nis ille tex. loquatuꝛ i excommunicatione idẽ imi E in alijs ſnijs: ut bes ibi glo. ordiariam quã ſẽ per tenebis menti. pbatur ratione ſi appellatio fuit ltima habuit ſuſpendeꝛe iuꝛiſditionẽ indicis n iner⸗ 9 iudice. .ti. i. vj. adeo x appellãs dẽ acere e exemptum quo ad illam cam a iuriſdi tione iudicis a quo: ut dicit tex. nõ. in. c. directe ſupra eo. eꝛgo ſententia uel alius actus ſeqguens appellationem legitimam eſt nullus:ad hoc.c: den ſolum. e. ti.li. vj .ergo peꝛ deſeꝛtionem a9 pellationis non conualeſcit: ur ꝛegula nõ firmaĩ .li. Vj. ¶ WMot ergo deſeꝛẽs appellatdeʒ allega re nullitatem actus ad cuius ꝓbationeʒ porerit doceri dependentia appellationis. (Et idem dicendum ſi appellans renunciat appellationi ſue:ut actus geſtns pendente appellatiõe ltima ſit nullus. ¶ Idem uolunt domini de rota de ciſio.cxxvj.⁊? uide archi. viij.q.iiij.i ſũma. Abi autem appellatio ſequituꝛ ſententiam meiito ꝑp deſertõem tꝛahitur ꝛetro effectus ſententie quia ſententia a pꝛincipio fuit ualida ⁊ tamen eius ef fectus fuit ſuſpenſus per appellationem deſerta eꝛgo appellatiõe quia ceſſauit cquſa ſuſpendens remanet ſñia in priori ſtatu. ¶ In eadem glo. ibi ſed põe aliquẽ epʒ depoſitũ ⁊c. NMõ iſi glo. uſqʒ ad finem ⁊ idem in effeciu tenet glo. viij: .q.iiij.ĩ ſumma ⁊ communiteꝛ: appꝛobai a doc. Ex qbus gl. nõ pꝙ ſnia depoſitõis ſuſpen ditur ꝑ appellationẽ ſequẽtem. Et aduerte licet nemo põderet. nam uideret᷑ dicẽdum cõtrarinz cum depoſitio ab oꝛdine ↄtineat ĩ ſe ſuſpeſionẽ 2 poſitõ ẽ ꝑpetua zmotõ ab altariſ miniſterio ſuſpẽſio ad tpᷣs ut in.c.at ſi clerĩci d iudi.ſed ſu ſpẽſionis ſũia nõ ſuſpẽdit ꝑ appellationẽ ſequẽ tem: ut ĩ. c. is cui ð ſen. ex.li. vj. ergo foriius 1s dicẽdum ĩ ſũia depoſitionis. (Sed ſaluando iſtas glo.poſſumus ſic dicere ꝙ ſpale ẽ in trib⸗ ſñijs cẽſure ut ñ ſuſpẽdat᷑ ꝑ appellationẽ ſeque tem:ut in. c. is cui palle.facit. c.qreti ð vb. ign. hoc iõi qꝛ ſũie cẽſur ſũt mediciales ? ueniut pin cipałꝛ ad corrigẽdum aliquẽ: ut i. c.i.ð ſe.cr. l vj. Vñ ne pᷣtextu friuole appellatbis ipediecet correctio: fuit ĩducta ila ſpalitas i ciiſ ſnia de poſitiõis ñ ẽ ſñia cẽſure:ut pʒ i.d. c.reli. 5 ibi iĩponit᷑ in penam maximam: ut in..( ue de ve⸗ nis. Unde cum ſit res gꝛaniſſimi piudicij 2 cel ſat ro pal. d ſuſpedi poppelinonem ſicur ocs re ſnie. ¶ Ex quo poſſet attentaꝛi unum non dictum ꝙ ſi ſuſpenſio een alicui . dece 13 C. i. uod fieri põt inỹ nõ. per Inno. in. cl bor e⸗ nn.5. e. diri in caplo ſibus plato. æ ĩ. c. ad bec qm.. 1*α 2 urvr pclo le . ſii er.bi den volit l e ſauevnn⸗ yrlareil gb ic h p oeoſii IMidi l alil ðͦpoob aupto ci ueni c a Nuide Buiifdeppel l . or oog ubi ni tracnt id de arbinnote 1o r ſlions: de bis uſtimis nicke 9 in nincicite deiſeti ri ſpe de rei gii, luari t Je Eier o an di Ku poii gn inder n Gerit aphelanoniſi nomi.c.ge Hok 5.e.nd goreri agen deſende appelatdis. ( Ingli vbo⸗ Jo. an. coiter goc. qnetes pꝛobil tes : bĩ iſtü ternini hois oputadiͤ in ani qui idolgei g iurernd terwind vo i loco termi iuris bic eſt lapſo do geſern appellatio net erpecni in luris iti.c gſoms . 5.ce. Galene bic go. mo caſmmappflmi c. un ã e.ubi e ter c brer ci pot a niin funis: ergo opnatur in jno ql abbreninio ſcd gongmio. Ne g e Zic. locli Appelatoisnt in.cpne no oputarck iino cegere ſibi ad⸗ a..e ſi neceſſe j. d dote doſt gin go. fl ibi punit eppiſis i nun dern nunrei Re n proccqer orra abſetem ur pie f nan conntin d inedli Apeſis tign luerte ex hoc ꝓpſentit ig inercſepnig ae danc⸗ . lun naſtnenn uk luci NNtd, .. Mltoeii nrellſin inlii ms Mn tintt NWndatditi niigung s iumn gmntihzune — . agodeſnis henigzi Euitrn mns iaiisnn don damlann elnns E appdlnng immntin apitnn ſemn ans n nlnr anehtiti ſt uis Nmvolmn domin ddn o ami tcanti nii ijiſim aumm alamd Auime nmnium Mio) num ubiur mm tns inmuni mtua idpio ir iicumniba sitiſniuyr mummmuin õ i lm Nnch. Ar mihtui ich cN WentNen Gonen d aiim tonmin tnin z ſſaweſtis i 8rſindiſiis Elal inbit Gim munnidiin inm * to nonir inu kimi⸗ . aigemimihunln ann ſannaciügii 4 . sfuniſſilii n nicBoi dſener e , ſin deſnons. i ein ſemsſecintd ſan igo na iſiiiki eſih H NN n voni in n tanſ e n, e n ſlel e mma⸗ uſoße Rn ſt⸗ orue, nhl ie por iu inen Abe 4 ſſpos MWι—uν ſua de offi. pto. 6 nM W —,—N——————— nuzſ ſa „ perina 94=micet c- 1 X⸗ ¶ De appellationibis rephẽſibilis:q; tũc talis ſũtia ſuſpẽſionis ſuſpen dat᷑ ꝑ appllatõnem ſequẽtẽ:nõ eim põt tũc dici medicina. Mide ſile qm iuꝛa cõiteꝛ diſponũt urt ſuſpẽſio ab officio ñ fiat ſine monitõe pᷣcedente ut in. c.i.de ſen.excõ.li.Vi.et ĩ pᷣalł.c.rephẽſibił ? tñ ubi infligit᷑ in penã n eſt neceſſaꝛia monitio ut nõt Inno. in locis pal. z ſic poſſet limitari di ctũ.c.is cui. cᷣo pncipalr nõ bonã limita tõnem ad.i.furti.ff.de his qᷓ nõ infamia ꝙ Iʒ a pellatõem ñ ꝓſequẽs retro efficiat᷑ ifamis ſi ſen tẽtia infamabat:actuſ m geſti medio tpᷣe rõe pu bilici officij ñ ꝛetꝛactant᷑ facit.l.barbarius cũ mã ¶ Ex gloſ.qꝛo nunq̃d n proſe quẽs appellatõʒ poſſit agẽ õᷣ iudicẽ ꝙ iniq̃ ſiue ꝑ ĩꝑitiã ↄdenauit eũ:uẽ ꝙ ñ qꝛ non ꝓſequendo renũciauit appellatõi.⁊ ꝑ ↄſequens uꝛ purgaſſe de uiciũ ſũie ⁊ renũciaſſe appellatõi cũ accefſori Is:ar.c.ſollicitudinẽ.j.e¶ Cõtrariũ tenẽt h̊ cõi ter doct.qꝛ ex quo habebat duas uias:unã per appellationẽ:aliã agendi õ iudicẽ inſti.de obli. q̃ ex q̃i delicio naſcunt᷑ in pᷣncipio ꝛenunciando uni nõ uẽ renũciaſſe alteꝛi allegant.l. õ maiores M. de inoff.teſta. Mide bonũ tex.in ſili in.c.ex tuaꝝ de auc.⁊ uſupalii æ.l.ſi domus.ff. de fuit. urba.pᷣdio.nide Inn. ⁊2 Jo.an.i.c.ſacro de ſẽ tẽ.ex.ubi idem uolũt ꝙ ſi fuit appellatũ biſ non licuit tertio appellare nt nõ.glo.i.c.paſtorał.. qꝛ vo.S de offi. dele. Iſta ei eſt alia uia agendi iõ nõ ob.exceptio.l.cũ querit᷑.ff.de excep. ꝛei iu di. Idẽ dicit . i.l.i.f. de appel. ⁊ ĩ.l.fi. ð ex or.cog.ubi etiã tractat qͥd de arbitratore ↄſilia ꝛio ⁊ ſilibas:⁊ de his ultimis uide ꝙ dixi in.c. qꝛ iudicãte de pᷣſcri.⁊ ĩ ſpe.de reqͥ.ↄſilij..i.v. ↄſiliarij ⁊c. Idẽ dicit Jo.an.hic.ſi uult agẽ ad penã qꝛ iudex n derulit appellationi ſltime iuxta nõta i. c.de por᷑ã.S.e.nã poterit agẽ non obſtãte deſertõe appellatõis. ¶ In gl. i vbo caꝛeat ĩ fi. Jo. an.⁊ cõiter doc.ſequẽtes ꝛepꝛobãt glo. dicẽ tes ⁊ bñ iſtũ terminũ hoĩs ↄputãdũ in termino ãni qui idulget᷑ a iure:nã terminꝰ hoĩs ſuccedit ĩ loco termi iuris hic eſt ꝙ lapſo hoĩs termino delſerta eſt appellatio nec expectat᷑ lapſus termi iuris ut ĩ.c.ꝑſonas.sS.e. Sʒ aduerte quia cõtra hãc glo.puto caſum expᷣfſum i.c.cum ſit ꝛomana .S.e.ubi dic tex. ꝙ iuõx ex cã põt abbꝛeuiaꝛe teꝛ minũ iuris:ergo oputatur in ano alias nõ eſſer abbreuiatio ſed elongatio. Itẽ qꝛ terminus pᷣfi gitur ĩ odiũ appellatoꝛis ut in.c.ꝑuenit.S.e. Sʒ ſi nõ oputaret᷑ ĩ ãno cedeꝛet ſibi ad ↄmõʒ. Con tra. c.⁊? ſi neceſſe.j.ð dote poſt diuor.reſti. In glo. fi. ibi punit᷑ ĩ expẽſis uið Frede. ↄſi.cxlvij. ubi dicit ꝙ pena ↄtumacie ĩ hoc caſu eſt duplex nam procedet ↄtra abſẽtem ut hic ĩi. V. pꝛeſeti:⁊ etiam ↄdemnabituꝛ i expeſis tãquam contumax Aluerte ex hoc ꝙ ſentit ꝙ ubicũqʒ poteſt ꝓce di abſentem ↄtumacem poreſt fieri etiam con demnatio expeſarum quod ñ uidetur neꝛum in diſticte quia cõdemnatio expẽſarum fit ꝛatione intereſſe partis.l.ſancimus.E.de iudic.ſed nul lum intereſſe poteſt pars preſens pretendere ſi ꝓcedatur contra abſentem: ergo non debet ha bere locum condemnatio expenſaꝝ: ſed poterit fieri ↄdemnatio expenſaxꝝ:in fine cãe qꝛ uictus uictori ⁊c. uide ꝓ hac mã gl.nõbilẽ ĩ.c.i.ð elec. li.vj.iĩ fi.ibi ꝑ Jo.an.i nonella dicã plene in.c. fi.ð do.æ ↄtu. Jõ reuertẽdo ad tex. nrm diceꝛẽ ꝙ ſi pnñs facit ꝓcedi in cã g abſentẽ non hẽbit locũ ↄdemnatio expenſarũ niſi in fi uſe ſi ob tinebit in cã appellationis. Grlen e pro declaratione textus:quid intendit littera in uerſiculo ꝙ ſi:ubi dicitur ꝙ ſi prouocatio mali cioſe non ſit recepta nel approbata nihilominꝰ debet habere uigorẽ. Solutio quidaʒ intelligũt ꝙ habuit uigorẽ ac ſi fuiſſet recepta ul appꝛoba ta ne malicia iudicis uel ꝑtis noceat appellanti Sed hec opio cõiter non tenet᷑:cõis intellectus etiã uerior eſt ꝙ ſi appellatio recipit᷑ a iudice uł approbatur a ꝑte pᷣfixio termini hãc nicẽ ꝑemp torij ut ĩ v.pñti. Si uero malicioſe nõ recipit᷑ a iudice uel a ꝑte hẽbit nibilominꝰ nigorem quo ad retractationẽ attẽtatoꝝ qm appellatio ltima ſuſpẽdit iuriſditionẽ iudicis:retractabitur ergo quicquid geſſerit poſt appellationẽ ſi receꝑit uł nõ ut in. c.nõ ſolũ.e.ti.li.vj. Itẽ hʒ uigoreʒ ut termini pᷣfixio hẽat nicẽ ꝑemptorij:vñ nõ tenet appellatus Opere niſi citet pro hoc.c.ꝑ tuas.j. e. Scðo qᷓrit᷑ nũquid ſi terminꝰ ab hoĩe nõ fuit pfixus habeat locũ iſte tex. in termino iuris ut ſic terminus anni habeat uicẽ ꝑemptorij.qui dã ꝙ nõ. Hoſti.tʒ iſtũ tex. ꝓcedẽ indiſtincte cũ indiſtincre loquat᷑ Jo. an. ſequit primã opi.mo uet qꝛ teꝛminus homis pᷣfigit ad appellationem inchoandã merito hʒ uicẽ ꝑemptorij ut ꝓceda tur in cã terminus iuris.ſ.anni pᷣfigit᷑ ad appel lationẽ ꝓſequendã ⁊ finiendaʒ ut in cle.ſicut.e. ti.ideo nõ pot hẽe uicẽ ꝑemptorij quaſi ſentiat ꝙ poſt lapſũ illius termini iuris nõ eſt locus ꝓ ſecutioni cũ rata maneat ſnia.do. Ant. dicit ꝙ; põt hĩe locũ in termino iuris ĩ caſibus ĩ quibuſ põt ꝓcedi poſt terminũ iuris: ⁊ obſcure loquit ſʒ unlt dicẽ ꝙ ſi altera ꝑs ↄpuit ĩ termino iuris qꝛ tũc põt ꝓſequi poſt terminũ hẽbit ille termi nus uicẽ ꝑeptorij ſʒ ñ credo hoc ꝓcedẽ qꝛ iſte tex. uult ꝙ ꝓcedat᷑ poſt terminũ:ergo ſeq̃reẽ ꝙ appellãs uel appellatus poſſit diffene cãm uſqʒ ad ultimũ diẽ anni qð eſt falſum:naʒ ſi eſt appel lãs dʒ ꝓſequi tali tpᷣe ꝙ poſſit finire.j.ãnuʒ ut ĩ .cle.ſicut ⁊ ĩ..aut᷑.ei qui.ſi autẽ ẽ appellatus oʒ ꝙ ↄꝑeat ſaltẽ ꝑ meſè an finẽ ãni ut.d.aut᷑.ei qui ⁊.ij.q.vj.appellatore.eꝛgo tex.iſte nõ hʒ lo cũ ĩ termino iuris.Ad idẽ adduco tex.hic expᷣſ ſum in v. ſi quis autẽ nbi dẽ ꝙ neutra ꝑtiũ põt pᷣuenire iſtũ terminũ:eꝛgo loquit ð teꝛmio hoĩs qꝛ i termio iuris põt appellãs ꝓſequi qñ ulłt uit in. c.oblate.j.e.⁊ in.d.aut᷑.ei qui.An iudex pᷣſi gẽdo terminũ ad appellationẽ ꝓſeqnẽdã uideat appellationi öferre ut ſic pᷣfixio talis termini ha beat uicem peremptorij prout hic dicitur ut ſic non exigatur alia receptio appellationis: dic ꝙ non: ut pꝛobatur in capitulo oblate ubi dilatõ ? = Bocs& EE- Ter IP tα 5 — S n ay. J. W— X. Axt, vzat- 2 S 7 1 ₰ — . — W ſe, Tpenſif .. Asg dAſu* 1„d 7 fa fifpu- èð ſ AAEαι = prs nene 2- Sg 9=, aA P &Wνορ ⸗ We appellattonib us. termini ponũt ur diuerſa. Ad idẽ bene faẽ iſte tex. ubi ð utroqʒ fit mẽtio pncipalr ⁊ ſic ſola p fixio termini nõ oꝑaĩ᷑ dilatõem:⁊ boc tenet glo. or.in.c.cũ appellatõibꝰ.j.e.ti.li.Vj.⁊ ibi etiã ꝑ doc.? ar. ij. q. vj. appellatore ? do. ð ꝛota deci⸗ xcix. als. ccix:¶ Lertio bic q̃rit᷑ de qbꝰexpenſil põt iudex ad quem ↄdẽnationem facẽ: uide ple ne bic ꝑ Inno. Eõcluſio ſua eſt hec ꝙ nedum põt cõdẽnare in expenſis factis pꝰ appellatõem ſed etiã in expenſis factiſ pꝰ ſẽtẽtiã ⁊ etiã an ſen tẽtiã in cauſa pᷣncipali: rõ quia ſudex ad quẽ ſuc cedit loco iudicis a quo ergo ſicut põt addere 2æ detrabẽ pᷣme ſentẽtie ut in. c. Rainuciuſ ⁊ rai naldus de teſia eodẽ mõ põt ↄdẽnare in oibus expẽſis ſi iudex a quo minꝰ bene ptermiſit. Iẽ ſi põt reuocare ↄdẽnationẽ expenſaꝝ factã per iudicẽ a quo ira ⁊ ſupplẽ ubi ille minꝰ bene pre termiſit. Et nõ bene hoc dictũ in alio nt officiũ iudicis ad quẽ nõ vᷣſet ſimpłr in ꝓnũciãdo ma le nel bene appellatũ:ſed põt diſtinguer̃ ⁊ refor mare ſentẽnã in aliqoꝰ addedo uel minuendo: nide qð dixi ſuꝑ ica: ¶ Mltio qᷓrit Inn. utꝛũ iudex ex officio ſuo poſſit cõdẽnare etiam ĩ ex pẽſis factis ante lit.ↄt.ↄcludit ꝙ ſic. Anð quẽ admodũ põt ex officio ſuo mulctare ꝑtẽ añ lit. ote.l. una. ff ſiqs ius dicẽti: odẽ mõ põt ex offi cio ↄdẽnaꝛe in expef factis ãte lit. ↄt.licet nõ fu erint perite ꝑ ꝑtẽ ⁊ nõbis ſemꝑ hᷣ dictũ: ¶ Nã glo. tenuit ↄriũ in.c.ſi.de do.⁊⸗ ↄiu.dicendo ꝙ; expeſe facte ante lit. ↄt. ueniũt iure actõis ⁊ nõ officio iudicis:qꝛ ea qᷓ fiũt ante lit. ↄt.nõ ꝑtinẽt ad officiũ iudicis:iõ pcludit ꝙ niſi noiati petan tur in libello nõ põt iudex ↄdẽnationẽ facẽ ꝑ.l. ediles. F. itẽ ſciendũ.ff. de edi.edi. Sʒ tene pri mũ dictũ Inno.qꝛ ea qꝗᷓ fit pꝰ lit.ↄt.ꝑmaxie ꝑ tinet ad officiũ iudicis:ita intellige..ita ſciẽcũ nõ tñ ſeqr qͥn ⁊ ea qᷓ an fiũt ꝑtineãt ad officium iudicis nã ut.S. dixi ex officio ſuo mulctat ↄtũa cẽ ⁊ mulcta idicit᷑ ex meꝛo officio iudicis ut nõt HBar. in. l.ij. ſi qs in ius uo. æ multa alia expli cat ex officio añ lit.ↄt. (Anno qᷓꝛi᷑ pone ꝙᷓ iudex ꝓnũciauit ſuꝑ aliqᷓ exceptiõe ⁊ nõ ↄdẽna uit ꝑtẽ in expẽſis:nũqͥd poſſit poſtmõʒ uſqʒ ad finẽ ↄdẽnare in illis expenſis. Inno.dicit hͥ nõ bilꝛ ꝙ ſic:qꝛ ſemꝑ durat officiũ iudicis ẽt ꝑ to tũ diẽ late ſũie diſfinitiue ut in.c.cũ appellatiõi bus.e.ti.li.vj. imo plus diẽ Inn.ꝙ ſi ꝑs n ap pellanit a ꝓnũciatiõe ſuꝑ exceptiõe ñ poteꝛit pꝰ decendiũ appellare ab illa ↄdẽnatiõe expenſaꝝ qꝛ ↄdẽenatio iſta eſt executio illiꝰ pnũciarõis.un nõ appellando ur̃ acqeuiſſe illi inteꝛlocutoꝛie ni ſi iudex excedẽt mõʒ in taxatiõe uł niſi ꝑs poſſʒ ꝓbare ꝙ ꝓbabilit᷑ illaʒ exceptionẽ ꝓpoſuit: aꝛ. .l. q ſolidũ. S. etiã. ff. de le. ij. et in c. i. in fi. ð ele. li.vi.Mõ ſempꝑ boc dictum ex quo hẽs unã bonã limitatõem ad.l.terminato.C. de fru.⁊ li. expẽ.et ad aut᷑.ð iudi.ꝗ.oʒ et ad nõ.in.c.i.ut li te.nõ ↄte.ꝑ do. An.in fi.ut pꝰſñiaʒ diffinitinã nõ poſſit iudex ↄdenare in expenſis niſi ꝑ illam diẽ: ſecꝰ in interlocutoꝛia qꝛ tũc põt uſqʒ ad finẽ 2 ↄtu. Ex ho ð ꝓcedit ar. ſili lʒ illud nõt. Jo. an. in. c.nõ põt de p la facit tex.in.c.cum dilecia modus deſtruendi hoc argu re diſſimilirudineʒ in illo acin unde ſi iſti probaſſent iter fui nõ procuratori ꝓculdubio ceſſalſer iſta pfüptio cauſe. Rõ diuerſitatiſ ẽ qꝛ p diffinitiuq R dit 1 diffinitiuqᷓ expi officiũ iudicis merito nõ põt poſnsz biezun ne⸗ e nc,ris ſz p interlocuto es officiũ ſuũ iõ ⁊c̃. Mide ſilłe in.c.qꝛenti deleg. Mico. abb. Nen geoiſ. Onſtitutus. Si appllans rep⸗ ltimũ nõ pſeqᷣt:nõ tuꝛ cognitõi faciẽde officio iudici tis electi. Ael ſũma gñaliꝰ? nõbiliꝰ ſic onc deſerta ꝑ negligetiã appellãtiſ pot offficio ꝓcedẽ in caſibus in qb⸗ berat. et eſt caſus ualde nõbilis¶ Diicli hxfe. ponit ptiſ nanatõ. ſa ibi intell Conraſk nrn ⁊? iudiciũ datio. ¶ Drio riã nõ expirar i cã electõis. . p hoc piudica 8 ſup ipedim appellari iudex ex eius officiũ exu ecto pape motiuũ ti 5 xi in fo ſũmaꝛio q deſeꝛta doelionterr N fuerat appellatũ:ſʒ h clgeutt mdenat d ppellatũ: ſʒ hoc ĩtellige udi iudex ex ofſi cio ſuo potuiſſʒ alit pcedẽ ſicut ẽ cã electionis: nã negligẽtia ꝑtis ñ dʒ nocẽ officio iudicis.Ex quo enĩ duo ſunt mõi ꝓcedendi uno ſublato ꝛe manet reliquus. ꝓ hoc.c ex tuaꝝ de auẽ. ? uſu. al. 7.c. accedẽs.].ð accu.ſic nidemin ſibi in iſt tia pᷣncipali ꝙ deficiẽte accuſatore iudex pcedit ex officio ad utilitatẽ reipublice ut in.c.crimina q.de colluſi.facit optime.l q;uis.C. de adulte. uide aliud ſilłe in. c. ſi forte iuncta glo. ð eleci. .li. Vj. æ bonus tex.iĩ.c.cũ nobis ⁊ c.cũ dilecti ᷣ elec. Secꝰdic ubi eſſet talis cã in qᷓ non exubera ret officiũ iudicis utputa ↄcernẽs mex cõmom p̃uatũ qꝛ rũc iudex nõ dʒ ſe ĩpedi acoꝛe ul ap pellatore ceſſante iuxta nõ. in. c. ad noſirom el ij. de inꝛeiurã. uide bonũ tex cũ ibi nõ in. .iij. in. F. hoc autẽ iudiciũ.ᷣff. de dã. infec. ⁊..d pep torium:⁊ qð ibi per Har. nõ. fl. de iudici. Secũdo nota ⁊ tene menti iſtũ tex.ꝙ lʒ legatus etiam cardinalis non poſſit ſe intromineꝛe de appellatione interpoſita ad papã in ipſius appel lantis pᷣiudicium: põt tn ſe ingere extraindicia liter ut cãm inſtructax ꝛemittat ad papã de hot J. plenius.¶ Tertio nõ ⁊ ẽ tex.iſte bene nota gus in alioſq; ubi duo ſunt paria expedibilia ſi ꝓbatur unũ fuiſſe geſtum preſumimmr potentia expediendi aliud:lʒ illa nõ ſint oĩa ſilia.nam pa pa arguit bic de miſſione nuncij ad miſſionẽ curatoris ut queadmõʒ potuerunt iſti mittẽ nũ negli ciũ ita pſumitur potuiſſe minẽ ꝓcuratoreumn it dicit Jo. an. ⁊ bene qꝛ facili q́ᷓ; ꝓcuratoꝛ ⁊ qꝛ ꝑ ta q̃ ñ poſſet rrãſire ꝓcu ma pᷣſumptio:⁊ idẽ ꝓbat in c infert ad unũ bilfft nö ſit oĩo ſile fac qð pben. li. Vj. in nouel us repitur nuncius lia loca traſit nuncius per rator ſz pria frore ſtat pri c.cũ dilecti de do. diciũ nõbiliſſimuʒ 8 confu. utili. Sed mentum eſt pꝛoba ad quẽ fit collatõ ſſe wutum nücio et — e . ſ .10n. , MA gs Al W hoſſt. ſaſi aiſo te aru⸗ on n aho de⸗ bala SGaßbz h melt iear ilgiuren 4, annigr il. be Ut Nen ſi notum . e t dee ſcänmard l er Aingnn ., . rommiſtartins alos no,/ 2 ni reſpecin opfon lard pey eſt n ol ebeit olauire q neui deßindieo inis ſngnz n N i diſe J ſfct nio a boen almiractn aioſs: al ob unb⸗ nris p mto tair o que no hi. prer cic eripru:: is Plines iuanſs . legaii elio ſeneſi generai.Ded q ſcicne ttmencipeuratoren cedo Gl ſtiqualioz lectoe u No iedtuns neqnen ics akeri wees ſons aſis mapime dalte t Prer Fcnd aA nentdt ofrdeie K.N.a.cch in edeiis de pde⸗ Sin alisacid Porerit non ipediuns⸗ qr bot non regi polbiti. Mianid lnittere ertraneo ur fonſeco a colegi no poſſit Zclcene uninerſtare gnali actus geꝛedlus qꝛ itere vniuenitans ne uapnem forihſenns g ſcnin Joan aleni de reg iur i Fli nacn e ſi tex.c pelii e er. oli. Jn go. ibi no nalniſſet appelatio gic fm goe⸗ naſuiſer ii oproniſſo fut aeiͦnr ehn dun bebio oigoſmline hoe n n hrodareteriſe ppefne inver ne, epin c(Er quo nöbis bij igte pnt ſtatuẽ nt non zund nepnſ noleat gcrus ni sni t de⸗ agin ercch ius cdeex qno g Riagi⸗ oes / hoc Proccdit niſti getn certa forma nt Ualegt actus leitc lt i rmimnn n d tr u tormn edirer ntiii 1 tilitas e ncßß oſſtreſf cordes:i 1 Uſins eecleſie certe ti⸗ lenn ga geere ra. gei ndll r ne un nin uin . Potckunlneri bes ge con ealg pfarſocg Ut ugleat g Utug De iini nopee fatei nhrifniͤl⸗ ſ mökdrfdr 1gäreisdnd colo wuißti akflii Nme vcltenn isiih e eſipnll aido inr ni Netiniiunſt igms pheteg m de itt Atcarris un ſe ienih lin u pii gfcir unlior ilinne fcoa ime ipnbleen intin . mlni urcpime/ s NE ir atu u Alr gS Anieboms micdiubt cci nm . O ebicſaniscinnrntn — fmi nit da d deieti aneikep — Grm õ Wmdc 1 We Wüitns NeiN n umtdd biſe Dröäfd uu mirrmm lin in uis pon poſtſeinninen Anuis won peſtſehnnid na imniinu gtitſin e appellationibus Ad hoc ꝙᷓ nõ. in c tranſlato de ↄſti. ⁊ in.l. nõ poſſũt de legi õ quarto unã ꝑtẽ ca pituli poſſe uota ſua ĩ aliũ etiã foꝛinſecũ a collegio cõ promittẽ. Sed g hoc oppo.de.c.qꝛ propter de elec.ubi legitur:⁊ nõ.qꝙ ad hoc ut ualeat ↄpro miſſũ ſuꝑ electõe oʒ ut nemo diſſentiat ĩ.c.cauſã que de elec. Itẽ nõ põt quis ↄmittẽ uotum ſuũ niſi ſit impeditus nec tunc niſi ei qui eſt de colle gio ut in. d. c. qꝛ ꝓpteꝛ. So. dicit Inno.lʒ ſpeci ſice nõ attingat hec ↄtraria ꝙ ↄtrarium ꝓcedit hodie:ſed oli poteꝛat fieri ꝙ h.dr: ⁊ ſic ſẽtit ꝙ i hoc iſtud.c.ſit correctum. De alr̃ dicit ꝙ ↄtꝛa riũ ꝓcedit ĩ his electõnibꝰ ĩ qous eſt fuãda illa forma illiꝰ.c.qꝛ ꝓpter.ſ.qñ ꝑ morrtẽ pᷣlati eccle ſia remanet uiduata. do. An. diſtinguit ꝙ aut minor ꝑs ſeu maioꝛ uult facẽ ↄpꝛomiſſũ etiam i piudiciũ nõ ↄſẽtiẽtiũ:æ non pñt ut i. d.c.qꝛ pro pter:⁊ nõ.i.d.c.ſcriptũ.e.ti. Aut uult ↄſtitueꝛe ꝓcuratorè:⁊ ſic non tangẽdo alioꝝ pᷣiudiciũ:et tũc ubi eſt fuãda forma.c.qꝛ ꝓpter nõ põt niſi ꝓnt ibi dr. Sed ſi nõ eſt fuãda forma illius.c. põt ꝓcedẽ dictũ pe.⁊ ꝙ ibi d;. ¶ Adueꝛte latiꝰ nã reſpectu ↄpromiſſi artãtis alios nõ ↄſetieteſ neꝝ eſt ut oẽſ debeãt ↄſẽtire qꝛ tractat᷑ hoc caũ de pᷣiudicio iuris ſinguloꝝ ut pᷣuet᷑ facultate uo ciſ dĩde Jõ nõ ſufficit maior ꝑs. boc puto ueꝝ nedum in actu electiõis:ſed iĩ oibꝰactibꝰ uniuerſi tatis ꝑ ratõem pᷣdictã: æ ꝑ ea que nõ ·i.c.qꝛ pro pter ⁊ ĩ.c.ſcriptũ:⁊ ita pluries ĩ uaꝛijs actibus allegaui ĩ ↄcilio ſenẽſi generali. ¶ Sed quo ad facultate ↄſtituendi ꝓcuratorem credo ꝙ ſpẽale ſit ĩ qualibʒ electõe ut nõ ipeditus nequeat con mittẽ alteri uices ſuas alijs maxime oödicẽtibus p.c.qꝛ ꝓpter..illud pᷣalł.⁊= facit rõ.c.is cui de offi. dele.li. vi.z.c.cũ in eccleſijs.de pᷣbẽ.eo. lib. Sʒ in alijs actibꝰpoterit non ipeditus ↄmittere qꝛ hoc non reꝑit ꝓhibitũ.¶ Nuquid ãt poſſit pmitteꝛe extraneo ut foꝛinſeco a collegio:credo ꝙ nõ poſſit ↄdicente uniuerſitate qualiſcũqʒ ſit actus geꝛẽdus qꝛ ĩteꝛẽ nniueꝛſitatis ne eiꝰ ſecꝛe ta pateant forinſecus ꝙ ſentit Jo. an. in regula ꝙ alicui de reg.iur.li.vVi.i meꝛcu.⁊ ſic intellige tex.c.pełti.de elec.eo.ili. n glo.i uerbo oĩn ibi nõ naluiſſet appellatio dic ſm doc.ꝙ immo ualuiſſet ſi ĩ ↄpromiſſo fuit actũ ut epus non eli geꝛet niſi habito oĩuʒ ↄſenſu:æ hoc iudicio meo uz probare tex. iſte ꝓpe finẽ in uer. uel pᷣdictum epm ⁊c. ¶ Ex quo nõbis bñ/q iſti de nniuerſi tate pñt ſiatuẽ ut non ualeat actus niſi habeat᷑ oĩm ↄſẽéſuſ nec eſt ↄ ius cõe ex quo a pᷣncipio B uoluerũt oẽs hoc procedit niſi ĩ actu eſſet a iuẽ prodita certa forma ut ualeat actus a maiori ꝑ te:⁊c.ut in.c.qꝛ ꝓpter de elec.uł niſi ꝓpt᷑ iſtam reformationem ipediret᷑ utilitas eccleſie. Quid ei ſi nũꝙ; poſſẽt eſſe ↄcordes:⁊ inſtat neceſſitas uł utilitas ecclcſie. certe tũc putarẽ actũ ualeꝛe ꝗ maiori ꝑte ar.c.i.de his que fi.a maioꝛ.par.ca. Facit ꝙ legit ⁊ nõ.in.c.cum oẽs de ronl Sie eõ poteſt nniuerlſitas ſtatuez ut ualeat actus ge ꝛẽdus a pluribus de uninerſitate Iʒy non faciant maioꝛẽ ptẽ totiꝰunineꝛſitatis:ſj ſint plures ptiũ pꝑatõe minoris. Mid gl. nõbilẽ quã ſꝑ tenebis mẽéti ĩ.c.ſi cni ðᷣ elec.li.vj.als ãt ñ ualʒ quicquid faciũt płres de uniuerſitate niſi oſtituãt maiorẽ ꝑtẽ totius uniueꝛſitatis ut ẽ tex.nõ.i.c.cũ eccłia el.i.. ð elec. hoc iõ qꝛ nõ reꝑit᷑ uniueꝛſitas ex quo nõ ẽ maior ꝑs totius uniueꝛſt. itatis.l. ꝙ ma ior. ff. ad mũicip.æ ĩ.c.i.ðᷣ his q̃ ft a ma. ꝑ. ca. In gl. i v. ðlegauit. iĩ fi. dãt᷑ 2 alie płres ſolones ꝑ doc. Inter cetera diẽ Inn. ꝙ ubi negat fuiſ ſe appellatũ uł appllatõeʒ dᷣuoluiſſe negociũ põt iferior ð hoc cognoſcẽ. S; b ſol. lʒ ſit va i ſe ẽ nõbil: ? faẽ ipᷣe nõt ĩ.c.paſtorał. F. pᷣterea de offi.deł.nõ tn ↄgruit huic ire:qꝛ ̊ iferioꝛ õgno ſcebat ut cãʒ magis iſtructã remittẽt nõ ãt ut ui deret an ſua eſſz iuriſditio. Hoſti. dicit ꝙ ̊ imi nebat ſcãdalũ iõ potuit legatꝰ ſe itromittẽ ar.l. equiſſimũ.ff. ð uſuf 5. hãc ſo. ĩ pratica:ſed nõ ↄgruit lr̃e qꝛ nõ allegat cãʒ ſcãdali:ſʒ facilio ris iſtructiõis.do. an. dicit ĩferiorẽ ſe poſſe itro mittere ad effectũ ð quo p̊:cũ h̊ tẽdat ĩ faciliorẽ exitũ cãe appellatõis ꝑ ea q̃ nõ.i.c.ij. ðᷣ ma. õc. ð ĩterdic.eccł. Allegat Spe. de offi. lega. J. nũc oñdẽdũ.v. xxxiij HH ꝓcedẽ ĩ quolʒ iferiore maxie ĩ iudice a quo fuerit appellatuʒ ꝑ tex. aptũ i.c.ſi a iudice.e.ti.li.vj.ubi dicit ꝙ ap pellãs nõ tener̃ ↄpeꝛe ad citatiõeʒ iudicis a quo niſi ſolũ ad audiẽdã reuocatõeʒ grauamis ergo nõ tenet᷑ ↄpere ſi citat ut cĩm ma gis inſtructam remittat ad ſuꝑioꝛẽ:ſʒ h puto eſſe ſpẽale in lega to de later ut diẽ h̊ Goff. tũ qꝛ legatꝰꝛepntat ꝑ ſonã.pape:tũ qꝛ ex quo ẽ cardinalis ⁊ ſit ð col legio ipſius pappe põt ſe itromittẽ ad hũc finẽ ut cam magis iſtructã ꝛemtttat ad papã ita ꝓpᷣe loqt Spe.ubi. g. ʒ d nt. cum alleget gñalꝛ. Aide circa ſ̊ mita tacta ꝑ Soe.ibi =2 nõbis. NMec ob.motiuũ do An. fateor eim ꝙ iferior põt ſe ipedire de ↄcernẽtibꝰfaciliorẽ exitũ cẽ gp ellationis qn uult pꝛohibere de nouo attentan da ut in.c.cum teneamur. S. e. æ in. c.ij .quod ip ſe allegat uel qñ partes non ↄdicũt. Secus aũt ubi appellãs ↄdicet: ⁊ nihil de nouo attentat ut i. d.c.ſi a iudice. Sed ex gl.opp. tex.alio mõ ur eim ꝙ aſſertõi iſtiꝰ legati nõ erat ſiãdũ ĩ piu diciũ ꝑtiũ nt i.c.cũ a nobis de teſti¶ Moſti .b p mo ſoluit ꝙ ꝑtes acqᷣeuerũt relatõi legati: uel H ẽ ſpeale ĩ legato de latere ex ↄſuetudie gñali ut credat᷑ relatiõi illiꝰ:ſʒ de iure cõi ſecus ẽ ut pnũ tiauit papa clemẽs ut refert ſpe.i ti. ð teſte.i.. .i.vV. ſed nũqd aduocatꝰ. Ego allego glo. nõbi lẽ ĩ.c.ſic.j.de ſẽ.ex.que uult ꝙ de iure ñ credit legato ẽt caꝛdiali ĩ pᷣiudiciũ ꝑtiũ.ceſſãte gꝰↄſue tudie tʒ pᷣmã ſo.⁊ nõ.ᷣ cõe dictũ doc.& illã gl. In gl.ĩ uerbo renũciaſſe ibi ꝙ; ei licuit.ð H̊ͥ op. de. c. admonet ⁊.c.qꝙ in dubijs de ꝛcnũ.ubi non renũtiat qͥs bñficio niſi in manibꝰ ſuꝑioris. ſol nit Moſti. quod electus ĩ diſcordia etiam ſi cõ ſenſerit: et ſit appellatum ad ſuperiorem poteſt renuntiare iuri ex quo non habet ius paciſicũ: ſecus ubi ↄſenſiſet æ nulla diſcordia ſubeſſex. W genſ ſna ſau ulaaandt Co⸗ err) vo ₰ a9 l.dnd E 1. g 99 Plat ual Je AcXR . — α i= 2 D y vi. 5 danb 2= * leje poht vdoneni B ¶ Be appellattonibus. oön gictũ: ſed intelligerẽ fᷣm nota. per glo. in. d. . ꝙ ĩ dubijs aliqd in cle. gre ð ſſcrip. et glo. in. c. ſi electio ð elec.li.vi.que eſt multum nõbił. Et gnãlit᷑ tꝛactat an ⁊ qñ poſſit electus ꝛc nunciare iuri ſuo:dic ut ibi. In. gl. fiei fine de hac mã an ⁊ qn ualet fa electõ pᷣma nõ caſſata: dic ut nõ.i.c.ↄſideꝛauimꝰ ⁊ in.c.auditis ð elec. An minoꝛ ꝑs cõtẽpta ĩ electõe pᷣma poſſit ꝓce dẽ ad faʒ ſicut fecerũt iſti: dic ut plene nõ.i.c. bone ⁊ in.c.qꝛ ꝓpteꝛ ðᷣ e iee ood . ppellario fru Onſtitutis * ſwatoria poſſeſ ſiõeʒ ↄfirmati ñ ipedit ita cõii ſuũmat. Sed ſᷣm hanc ſũmationẽ hec decre.eſſet ð idu bio:iõ ſũmo ſic. Eõtra electũ uel ↄfirmatũ nul lũ alið ius ſpectantẽ ñ admitut regularit᷑ excep lio łappellatio maxie fruſtratoria ad ipediẽdũ clectõis ⁊æ ↄfirmatõis efſectũ:ſed poſfione bĩta poterit accuſari uel denunciari:æ ſm hoc eſt ca ſus nõbilis. iuidit᷑. pꝰ nãrat factũ.2ꝰ diffinit ibi noſ ge. ʒꝰ ꝓteſſatur. ibi ſi qd. Mõ pꝰ ſuꝑioꝛc poſſe per abiurationẽ aſtringẽ electores: ut eli gant ſm deuʒ z ↄſciaʒ magis idoncũ ⁊ utilẽ ec cleſie: æ hec abiuratõ ẽ loco iuraméti: ut nõ.gl. ij. quã tene menti. Et ið arch. ij. q. V. ſi q̊s. Ex esne hoc infero ad unã nõbilẽ theoricã: ꝙ ubi. epus timet ꝙ patroni ñ pntent utiliorẽ eccle ꝓpteꝛ p ces alioꝝ per dilectionẽ carnalẽ ꝙ poſſit eos 2 ſtrigẽ iuramẽto ł hac abiuratõe ut pntẽt magis idoneũ ⁊ utilẽ: Ex quo ei de iuꝛe ad h̊ tenent: ut .j. dicã ergo põt ſuꝑior interponere pꝑtes ſuas. Scðdo nõ.ꝙ qᷣs dʒ eligẽ ſᷣm deũ ⁊ iuſtã ↄſciam. ergo n ſufficit ſequi puraʒ ↄſciam:niſi illa ſit in formata ʒ deñ. AUn alibi dicit tex.nõ.quẽ tene mẽti ñ dʒ prauitati ↄſcie deeſſe iudiciũ rõis uñ peccat ille qui ſequitur ↄſciaʒ ſuẽ ñ informataʒ ſm deũ ſʒ credat bnfacẽ:ut i.c.nõ ſolũ.ubi tex. de:regula.li. Vi. Mã peccat iſte per ignorãtiã:et ſic ñ excuſat᷑ maxie circa ea que ſũt dei.xxxviii. di. qui ea. de peni. diſ..ij ſciẽdũ. ¶ 3 nõ ꝙ elige dus i platũ n ſolũ dʒ eſſe ĩ ſe idoneus:ſed etiam utilis eccleſie. Et iõ alibi dẽ ꝙ epus ñ dʒ eſſe cn ſtos chartarũ:nec ſolũ attendẽ ſtudio larum ſʒ et alijs exterioribꝰ: ut ĩ.c.lin canonibꝰ.xvj.q.i. facit.xxxix.di.c.petrus ubi ſimplicitas repellit 4 pmotõe ¶ Itẽ nõ. ꝙ canonici tenenĩ eligere magiſ idoneuũ. nõ ergo ſatis ẽ ꝙ ſit idoncus dũ mõ reꝑiat᷑ idonęor: qð an ſit uerũ indiſtincte di cã in gl. uj. tẽ nõ. ꝙ notꝰ nõ põt ꝓmoneri ſine exaĩatiõe.hʒ.n.teſtlimoniũ totius populi:ui de bonũ tex.in. c. nullus.xxiiij.diſ. facit iſte tex. ut ſcholaris notorie ꝑitꝰtꝛãſeat ſine exaĩatõe uel ſaltẽ modica ꝓ foꝛma. Iteʒ nota ꝙ pꝑ inueſtitu rã factaʒ pꝰelectionẽ ⁊ ↄfirmationẽ trãſfert᷑ poſ ſefſio:de hoc plene nota.in.c.tꝛanſmiſſã ð elect. ⁊? in. c..ij. ð ↄſue.¶ Vltio nora ꝙ electꝰ? cõlir matus n obſtãte electiõe uł appellatõe exiudicia li dʒ ↄſequi poſſeſſiõeʒ. Mã exceptõ ñ eſt h̊ cãu ꝓpoꝛiõabil petitioni poſſeſſiõis:qꝛ petens poſ ſeſſionẽ petit qͥd facti:ſed exceptio opponi iuri qð dicam latius.j.cũ gl fi. Alia ñ n glo.iij. NM exaĩiabunt᷑.j ia ñ colligo: quia 6 gl: ex qᷓ habes duas ↄcluſiones. ria ꝙ doctioꝛ ? ſcientior eligẽdus. Secunda lʒ non eligatur doctior . ſciẽtioꝛ. tʒ electio dũmò ſit facta ð idoneo. Et hoc uide plene glo.viij.q.i.in.c.iʒ ergo. Sy gu NRuWνι bitatur nundqd eligentes ſalua; oſciaʒ ſuã eli do idoneũ: ex quo porteꝛunt eligeꝛe idontoren 1 do an. bic ĩ quodam notabili ꝙ ſic. nihil tamen alkat pter iſtũ tex Tu uide gl. hoc diſputante in. d.c. qʒ g.qꝗ ꝛefeꝛt naꝛias opiones. Fimalits concludit ↄriũ.ᷣſicut eni agẽs bonũ ñ peccat:ſi põt faceꝛ magis bonũ. Ita eligentes idonenʒ ñ peccant ſi potuerũt elige: ibi nõt aꝛchi. ubi dicit ꝙ idoneoꝛem. Alij 5 ui in uoluntaꝛiſs ꝓcedit illa opi. gl. ſed in neceſſaꝛijs oʒ eligere melioꝛ?: ut in. d. c. ̊ ergo. Hoc idẽ repio ſeliſſe Fre. co ſilio. xc. ubi dicit ꝙ eligentes non ſaluãt oſciam ſuã ſi potuerũt eliger̃ melioꝛẽ. In hac mũã ſic di ſtinguerẽ ↄpᷣpendendo umanqʒ ocluſionẽ glo. ꝙ aut a pncipio fuit appellatum ne fierer electõ niſi ð idoneori: ⁊ tũc puto ꝙ ſi ĩ eodè collegio reꝑitur idoneoꝛ ni ualet electio facta de idoneo cũ de iure tenentur eligeꝛ idoneorẽ: ut in.d.c.q gꝰc in.c.dilecti de elec.⁊ iuſta fuit cã appellan di uel ſaltem talis electio retractabitur ꝑ ſupio rẽ ĩ cã appellatõis qð ſentit gl.i.d.c.lqʒ gʒ. Aut nõ fuit appellatũ:⁊ tũc tʒ electio facta de idoeo ar. in. c.cũ nobis ⁊.c.cuʒ dilecti ð elec.facit tex. cum glo i.c.cũ terra.e.ti.Sed eligentes peccqt nõ eligedo idoneorẽ peꝛ iura ſuꝑius allegata:et qꝛ tenetur eccleſie ↄſulere meliori m quo pñt. Oꝛo hoc optie facit tex.iuncta glii Poo nihil in. c.peł.de elec.li.vVj.ubi dꝛ ꝙꝙ qui hʒ duas uo ces:unã iure ꝓprio:aliã tanq; ꝓcuꝛatot ñ̃ pot unam uocẽ dare uni: aliam alteri:? ſi aliter facit nihil ualet: æ rõ qꝛ eadẽ ↄſcia qua tenemr eli gere melioꝛẽ ẽt iure ꝓpo dʒ eligẽ taqᷓ ꝓcumtoꝛ. Si ergo ſatis eſſet eligere igoneum poſſet qs diuider illas uoces in duos idoneos: ſed qr bet eligeꝛ idoncoꝛẽ ille uoces ñ ſunt ſcꝑabiles. noia hoc:qꝛ habes uerã rationẽ decidendi ad illum tex. qꝛ ibi nõ redditur. Et intellige pdicta qñ ĩ eodem collegio reperitur idoneor. alias autenm nõ teneret eligere idoneorem de alio collegio: qꝛ honeſtius eſt ut idoneus 5. de elec. æ cum predictoꝝ limitatiõe puio⸗ nel ligedos glo. ? Har. in. l. cum quida ubi concludit ꝙ bñs e uir ſatis eſt ut eligat idon idoneorem. Dico enim hoc proc naliditatem electionis. conſecieni ſaluatur cum ſemper in in elemoſyna impendenda ceteris paribus: de quo uij non ſatis. lxxxvj. di.? gl.op camus: 7 predicta concluſio lectionem ton edere quo a eligatur de eocem collegio ꝙᷓ fiat traſitus ad idoneorem alterius collegi ro boe facit tex. c. nullus epiſcopus lxi. di. quod le. æ nõ. in.c.inter canonicos Pal. ʒ.fl. de le. i. ï bonus neum: licz poſſit eligeꝛe ia tamen non ſaluanda conſcientia et debet eligere iuſtioꝛẽ de bonum tex. in. . timam. xlij. di. quie videiuꝛ de mente a bori incoftci cece dee in otutg ſinßfemm atite n lu vo ii ga iiont coe mr duikerimn nite ſie / is wmnui aſimtb itdlnb chuni tiommmmr utlin no ger otanſon Gttsuüchpleclene grucii ciſcant no zueiboe mhvbipf ecio inn deed ne cinesa poens g ene aias & Gonen Kdondern ddot dn eneſen Werdeia Nigertidddrend u dyPoſietnes cncd inlrnieos w inciger⸗ js:tune declio facn de non poteni nel din retractandnad ſans mibi gqrlzin ſe idonens non mentſis acſcſen Pfat n ſo eſſeigonens igleſcd antſis rdenbi Sd r mnaditunmi ppomnaſen nag. Goe Glo n ilud. di ua Aan in niü nc n ous ni ge ane n iug eplenti enitit , iſcatorifabri fit Piſnoiſthrifſio freeſcrs ueinn ſto.i ci iſte deben in 3. Notur ſhlendor ttedipnorid enenhi ,. epreben ubi bon ſe ſin pdien niſ ccceſia lume Hercatoige d ſin diuttins poſſchn =, di nn nulnmis gaſt rchisnet, aiatelnen .n. ugäpnmnaſling ſiſnidgi utr NRiriſ mromi minbnn Nii⸗ andho iut pchnun rſen d1t iew lch tmr doreni unacrtciotun ei di deimemem igi coreenn g t nc dlen de dt iſn iſti mt d miſuum nischcio wnnmbim ,ſ riicdipalos go ſant gic hs. ni futayimut ii q Mmolmoe ti ncui wbꝑt cclmbdtr etn an go icMi um Ot honad cgeto lorore erun ſplosglegem (ema We no gvopfi. Gtemt acdte gilgenpſon ndco n, PebGiüikNdl cNNdNididd dek 8 õ lan ererſilnſin GNNNNtdut M blnaertilot i Nin una rmrhniiilepid Naaiͤn⸗ . g bis ſacget Gchoing Aas vocsn = NCtoli ſnestft (hed * S . . =R „D, cyr ter Alit 6 ſin P poſſ¹ — Peſſ ictttna ς X 65 . 1= aIl- .2 14 9 frnot N. ¶ De appcllarionibus Dp. in.d.l.cũ quidã.hec 45.4 J gloſ. ibi in vbo potẽtiã: ibi ꝓueniens ex fenectute nõ. glo⸗ 2⁊Z eſt tex.in.c.archidiaconũ.ał.florẽtinũ.lxxxv. diſꝙ ſenectꝰ ĩpedies admiſtrationẽ repellit quẽ a ꝓmotioneinunqᷣd ũt repellat ꝓmotũ de ſecn lari nõ eſt dubiũ ꝙ non repellit ſed dʒ ſibi dari coadiutor ꝓ .j. de ele.ergo ꝑ totũ. Sed in p̃ lato religioſo eſt magis dubiũ:de quo uide per o. an.in.c.fi.de ſup.neg.platoꝝ i nouella ubi renet idẽ in religioſo quidã õ. In eadem.gl. lbi:ſed nunqͥd eſt hñda rõ æc. Mõ.glo.uſqʒ ad finẽ maxĩe in eo ꝙ dicit ꝙ data in ꝛcliqs paꝛita te int᷑ eligendos pᷣferendus eſt ditior ſen poten tior ut melius ↄſulatur ecclłe per potentiam ſeu diuitias iſtius. Mõ eni datur ſibi bnficiũ ſeu pᷣ latura:ut inde ninat:ſed ut bene regat et bñ diſ penſet. Uñ alibi qʒ qui epatũ deſiderat bonum opus dqeſiderat. ¶ Hõ ꝙ dicit opus idẽ eſt qð Appetẽ ſollicitudines æ labores un pᷣncipali ibi vſatur onus ſed in cõſequẽtiã eſt bonor:2 Ptici pat de fructibus in ↄſequẽtiã cum indiget.x.q. ij. epᷣs.¶ ¶Et quo ad.q.glo.dicit Moſti.ↄſide randã qualitatẽ ⁊ ſitũ eccleſie.ut ſi eccleſia ĩdigʒ potentia nel diuitijs:tunc potentia pᷣferet ſcie: aꝛ. bonũ in.c.officiũ de ele.ubi vᷣo non indiget potẽtia ſcia pᷣfeꝛtuꝛ potẽtie ar.c.cũ cauf.de ele. Si vo idiget diuitijs:ut qꝛ eſt onerata debitis tunc diuitie pᷣfeꝛẽtuꝛ porẽtie ⁊ ſcie:ar.x.q.ij.c.h̊ ius porrectũ.ceſſantibꝰaũt pᷣdictis ↄſiderationi bus:utputa:qꝛ eccleſia nõ indiget potentijs uel diuitijs:tũc Iʒ predicta gradũ adijciant.nõ tam ꝓpteꝛ hoc ꝛepꝛobabit᷑ elcciio facta de eo qͥ non eſt diues nel potens cx quo alias eſt idoneus. Et pondera bñ hoc dictũ hoſti.qꝛ tacite ſentit ꝙ ubi eccleſia indiget niro potenti: utpnta quia bʒ poſſefſiones ciꝛca inimicos uel indiget diuiti js:tunc electio facta de non potẽti uel diuite eſt retractanda:qð ſatis mihi plʒ:qꝛ lIʒ in ſe iſte ſit idoneus non tñ ẽ ntilis eccleſie:⁊ platꝰñ ſolũ dʒ eſſe idoneus in ſe ſed ẽt utilis eccłe nt hic ĩ texr. ꝙ nõ/ Munqd ãt pſumat᷑ p potennia ſeu nobili tate. Aide glo.in.c.illud.xl.di.uide aliam glo. in Zriũ in.c.qn uetus.xxiiij.qꝛi.que narrat qð cũ duo eligeꝛent fuit oppoſitũ ꝑ alteꝛã ptem de impoten tia alterius replicatũ extitit ꝙ Metro piſcato ri fabri filio ſucceſſorẽ querimꝰ nõ augu ſto.i.eũ iſte debeat ſuccedẽ nõ ĩpatori ubi ↄſide ratur ſplendor domus:ſed in admiſtratione ec cleſiaſtica in qua pᷣfnit petrus qui fuit piſcatoꝛ ? filius fabri ñ eſt curandũ de nobilitate ꝓ hoc.c⸗ nenerabili.j. de preben. nbi bonꝰ tex. Sed intel s ſm pdicta nili eccleſia idigeat potẽtia.Et ꝓp 2 7 uitibnsan ⁊ qñ poſſint diuitias poſſideꝛe ſine peccato:uide bonũ tex.in.c.̊ ſcripſimꝰ.xxx.di. æ bonã glo.in.c.cleꝛicꝰ.txij.q.i.In gl.in ueꝛbo rõnabilẽ ibi ñ fuit iuſta cã appellãdi.limita iſtã glo. fm ea que dixi in pcedenti glo. ¶ In gl. in vVbo ꝙꝙ alia. Ex glo. iſta colligũtuꝛ tres ſolutio nes. Mria ꝙ ſpale eſt in electione ut appellãs ii ea poſſit ꝓſequi cãm in appellatõe n expſſa. Sed ceꝛte iſta ſo.nõ ꝓcedit:inaxie hodie peꝛ. . nt ciꝛca ð elec.li. vj.2 cle. ↄſtõem.e.ti. Nec ob. iura allegata in gl. qꝛ ut dicit Hoſti. qʒ poſſit in dex ex officio ꝓcedẽ.nõ tn dʒ ꝑs audiri ut ap pellans: ꝓ hᷣ tex. in ſili ĩ. c. pccdẽti æ. c. cũ dilecti .õ.de elec.in fi. Scða ſo. eſt iſti Sria:ut n admit tat̃ nolendo aliam ꝓſequi peꝛ iſiũ tex. ⁊ iſta ſo.ẽ nera ⁊? probatur in tex. dum ponderat ꝙ tunc aliã nõ expſſit. Tertia ſo. ꝙ iſte ꝛepellit ppter 5 ſumptionẽ ortã õ eũ:qꝛ cã expᷣſſa erat irrõnabi lis. ¶ H. bene hanc ultimã ſol. ad aliũ effectũ luna ꝙ ubi quis in ſnia uł appellatiõe exprimit unaʒ cãʒ ⁊ ſubijẽ ꝙ ex multis alijs cãis ⁊c᷑. ꝙ ſi expſſa cã eſt irrationabil preſumit᷑ ẽt ꝙ nõ eypᷣſſe oↄpꝛe benſe ſub cla gnãli ſint ẽt irrationabił: facit in ar. c.ſi forte de elec.li.vj.Et reſpectu ſnie nide qð plene dixi in.c.ſicut de re iu. Sed õ pᷣdicta opp.ↄfirmatio electiõis hʒ uim diffinitine ſñie. ergo ſicut ĩ diffinitiua nõ teneoꝛ expᷣmẽ oẽs cãſ in appellatione.l.ſcio.ff.e.uide gl.i.c.cũ cã.j.e. lita ⁊ in appellatione a ↄfiꝛmatõe:gꝰ poterat iſte ꝓſequi cãʒ nõ expᷣſſi. So. dicit Inn. ↄriũ ꝓce dere qñ ↄfirmatio fit oblato libello litis ↄteſ.= alio iudiciario ordie obpuato. ſecꝰ aũt qn fit cũ ſũmaria cãe cognitioe:qꝛ tũc nõ hʒ uiʒ diffinitie Jo. an. dicit poſſe dici ꝙ cũ hodie ſit ſeꝛuãda ĩ ↄformatõe ſoleénitas.c.fi.ð elec.li.vj.ſemꝑ ↄfir matio hʒ ui diffinitiue. Ceꝛte nõ bñ loquitur et ipſemet alind ſeſit in.c. anaricie ð elec.ii.vj.i no uella. Mã diſtiguedũ ẽ. Aut eniʒ nõ ſeruat᷑ ſolẽ nitas illiꝰ. c.fi.⁊ nõ ualʒ ↄfirmatio. Aut ſeruat᷑ ⁊ tũc ſi ↄfirmatio fit ↄparẽte odictoꝛe ĩ iudicio 2 iudice iudicialłr ↄfirmãte:tũc ẽ diffinitiua. Si aũt nullus Sdictor apparet ⁊ ſuperior ↄfirmat cum ſummaria cognitione:tunc ilia confiꝛmatio non habet uim diffinitiue: quia eſt actus extra iudicialis.hec nõ.quia nalẽt ad multa nec ſolẽt recitari bic¶ In goefl. glo. multa comraria ſimul inculcat ⁊ formaliteꝛ non ſoluit. Et pꝛo in tellectu glo.foꝛmo quatuoꝛ contraria que elici untur ex ea. MDrimo obſtat ꝛegula cui damꝰ ac tionem fortius exceptionem: ut in.l.inuitus.ꝗ. cui damus.hic alł.æ in regula qui ad agendum de reg.iuris.li.vj.ſed contra iſtum electum ?⁊ 2 firmatũ põt agi: ergo fortius excipi.¶ Secun do obſtat.c.tãtis Oaniel.lxxxi.diſ.2.c.omnipo tens infra de accuſa. ubi patet ꝙ pẽdẽte accuſa tionc alicuius nõ dʒ ꝓmoueri adꝗ bũjficiũ: ſʒ bic pendebat ↄtrouerſia ergo ꝛc᷑ ¶ Tertio obſtat cc.ſuꝑ his.j.de accu.ubi excipit᷑ cõtra electuʒ et ↄfirmatũ.¶ Quarto põt adduci ꝓ ⁊ S.c.acce dens.eo.titu. ubi excipitur contra prouiſum de crimine famoſo:⁊ ſic exceptio ẽ ꝓportionabilis petitioni poſſeſſionis. Sed in contrarium facit iſte tex. in eo ꝙ regulariter nõ admittitur excep tio. Ad primum argu.glo. in principio reſpon der ꝙ hic ponitur ſpeciale propter pꝛeſũptonẽ ortam contra iſtum. Sed in fine glo.rñdet for malius ꝙ iſte electus æ conſirmatus poſtquam habuit poſſeſſionẽ coꝛporalẽ quã papa ſibi mã Pſarr PVFT jer- , Aslune Se = ſrza ac ECN 9 fr „10° re AX i , 1· tanmat vrnn uſß * harcd aenir Pſſezſia — 7 adey ſren& eret » nr ih Wrnen 1H yn rols. i Paut ð ,D = r2, r rEn p raj . N Srr⸗ l.r . Aer Farne d 4 d uh* V. = ie 4 ( — ſede c Arale 1„. 1 h c Faßyir B ¶ De appellationibus. dat tradi ↄſecutus fuit plcnũ ius:? ſic nihil re ſtabat petere:merito nõ dʒ admitti exceptõ que eſt actõis excluſi d in. c. ſuꝑ his reſtabat ↄſecratio ł bñdictio:⁊ ſic reſpectu illiꝰ iuꝛiſ ðᷣ fu turo potẽit excipi. Sed aduerte q; lʒ doctores nõ ponderent tñ glo.ñ recte loquitur. Mã. ill de quo querit᷑ ẽ qᷓre papa noluit exceptõeʒ a mitti anꝙᷓ tradẽt ſibi poſſeſſio:ſʒy uoluit ut ate oia iſte ſequẽtur effectũ ↄfirmatõis. Inno. hic diẽ quẽ cõit᷑ ſequũt̃ doc.qð cũ exceptio.ſit actio nis uel intẽtionis excluſio: æ iple iã per ↄfirma tionẽ ↄſecutus erat ſuã itentionem:qð habebat plenũ ius:iðo ñ obſtitit ſibi exceptio:qꝛ ñ ſuꝑẽ aliqd cui opponet᷑.Et ſi dicẽs ꝙ hic pendebat appellatõ: ⁊ ſic petebat iſte ↄfirmationẽ ſue elec tionis ⁊ ſic petebat aliqͥd iuꝛis. Endet ipſe ꝙ ſi iſte fuiſſer admiſſus ad excipicndũ renunciaſſer appellatõi nec ſił poterat admitti ad appellãdũ 2 excipiendũ. Sed hec ſo.mihi nñ ſatiſfacit:quia papa pus ꝓnunciauit ſuper illegitimitate appel lationis:⁊ poſimõʒ dixit exceptionẽ non admit tendã: ſj ꝙ an oĩa ↄſequẽtur poſfionẽ: ⁊ circa boc Inno. inſtat: ſed non recte iudicio meo ſol uit Zriũ:⁊ maxie in eo ꝙ ſentit ꝙ poſſeſſio ueĩt ↄſecutiue ad ius obtentũ de N lei noutt ſime cõſideraui ꝙ cõe dictũ doc ñ̊ ꝓcedit: qm Iʒ electus ⁊ ↄfirmatus ſit plenũ ius ↄſecurꝰ ĩ be neficio qn ñ reſtat aliqd iuril:m ad petẽdã poſ ſeſſione quã nũq; habuit ↄpetit actio ſine qua nemo experit᷑: ut.l.ſi pupilli.ff.ð neg. geſ.⁊ actõ eſt ius ꝓſequendi in iudicio:qð ſibi debetur: ut inſti. de acti. in princ. ⁊æ nõ.in.c.dilecti de iudi. ergo ↄ hãc actionẽ proportionabilis eſt excep tio. Na ſm theoricaʒ ꝑ doc. nõtã in.c.accedẽs de accuſa.Agens pro poſſeſſione bencficij adi piſcẽdi intentat interdicrũ adipiſcẽde poſſeſſio nis ſicut intentat heres uel bonorũ poſſeſſor qͥ eſt effectus dominus reꝝ beditariaꝝ:⁊ agit ꝓ poſſeſſione adipiſcenda ut nõ.in.c.paſtoralis d cã poſſ.æ proprie.Sed certum eſt ꝙ ↄ intentã tem hoc interdictũ ẽt in beneficialibꝰmlie excep tioncs admiituntuꝛ. nam admittitur exceptio ðᷣ fectus ꝓprietatis ſi icõtinẽti offertur probatio ut nõ.glo.in.c.i:⁊ in.c.ſas de reſti.ſpoli. facit tex. in.l.iij. S. idem. ff.ad expibendum. Itẽ ob. exceptõ criminiſ cum ifamia:nt in.d.c.accedẽs. Item obſſlat ſi negatur fũdamtũ iuriſ ptenſi:ut qꝛ collatores uel electores non habuifſle ius eli gendi uel oferendi: ut le. = nõ. in. c. cũ oliʒ de cã pol.? ꝓpe.⁊ in.c.cũ oli de do.2 ↄtu. ge'nõ ẽ ue rũ ꝙ bic repellatur exceptõ:qꝛ nõ ẽ aliquid cui opponatur quare puto ꝙ va rõ decidendi fuit iſta. Agens ꝓ poſſeſſiõe adipiſcẽda intẽtat ini dictũ poſſeſſoriuʒ. An regłariter ñ admittit ex ceptio ocernẽs defectũ ꝓpetatis niſi in caſibus ſuꝑius exceptis. Regularit g ꝓhłibet exceptio ante adeptã poſſeſſionẽ:qꝛ nõ inſtat ꝓ iuꝛe con ſequẽdo:ſʒ papa hic nullã exceptione fecit:quia erat pſumptio ↄ iſtũ friuole appellantem ꝙ exci peret malicioſe cã differendi poſſeſſioncʒ illius n t queritur ꝗᷓ poſſint opponi electũ aꝛ. bonũ in. c.ſi fõte ð elec.li.vi.⁊ ſic dj̃ ꝛi alie ſolutiones tꝛadite in idet vogir bans ad. c. accedẽ tẽ dic ꝙ iõ papa gnãliteꝛ Ertn ſit iſt qꝛ: nõ expꝛeſſit aliquã de exceptõibꝰ p legiatis. pñt oppõi electũ = ofiꝛmatum K . ſtat ſoluer̃ Zꝛiũ ð.c.tatis:ad qð doʒ ꝙ ibi an motionezʒ fuit accuſatꝰ:ſed iſte fueꝛat Penor 3 oẽm accuſationẽ ⁊ appellationẽ. Et gnaliter 1 cũ ſ olũ petit poſſeſſionem. Tide H cedes ð accuſa. æ in. c. cũ oli ðᷣ cã poſ. D 5 ttteſt ſi ocꝰ nñ mn ltus piib aſſignat et ſi ſit ſcriptũ appel latione remota. deciſa ↄſultatõ ⁊ rñſio ibi pnii Qno unñ caſũ in quo licite appellat ĩ obſtan te illa cla gñali appellatoe remota facit ad ea q hñtur in. c. paſtoꝛalł in pꝛi.j. e. ¶ Mo ii “ tuulł tui ⁊c ꝙ loc iudicij exercẽdñ ni ſol dʒ ee tutꝰ dño:ſed ẽt his qui inteꝛueniũt ꝓ eo: ur funt ꝓcuratoꝛes aduocati ⁊ ſiles.de h.j.latiꝰ. Item nõ ibi quotiẽs ⁊c.qꝙ quotiẽs qͥs citat ad locum n tutũ ſẽꝑ põt appellaꝛe:lʒ ĩ prima uł in fa nice nõ appellauerit. Et rõ eſt qꝛ grauamẽ totiẽs iie rat᷑ quotiens citat᷑ ad locũ non tutuʒ:iõ ſemꝑ a nouo grauamine põt appellaꝛi Mide nõ. p doc. in ſili in. c. dilectus fili.S. ð Eptis. ¶ Ex b no ꝙ tz a pricipio grauatꝰ ñ appellauerit: tn ſi ili ide grauamen iteꝛat poteꝛit appella?. Yacii qs nõ. gl. in. c. ſepe de. v. ſig. in fi. ¶ In gl. i ibi oẽs ſui ⁊c.nõ bene gl.⁊ tene menti ꝙ locus iu dicij exercendi dʒ eſſe ſecurꝰoiĩbꝰqui ſunt uentu ri ad iudiciũ in fauorẽ ꝑtiũ. Vide bonũ tex.cũ glo. in. c. ſiue de ↄingijs.allł.in gl.⁊ peꝛ boc puto R ſolui unã. ꝗ. doctoꝝ hic nũqd ſufficiat loc eſſe 6 tutũ ꝓcuratori.lʒ nõ ſit tutus dno Inn. uigerur uelle ꝙ ſic: quia poteſt mitteꝛe ꝓcuꝛatorem/ bo ſti. tʒ oppoſirũ ↄcludẽs ñ ſufficẽ locũ eſſe iutnʒ ipſi dño:niſi ẽt ſit turus procuratori:nec eõ li eſt tutus procuꝛaroꝛi: æ ñ dno. Rõ fm ei. ſi ſibi ⁊ procuratori eſt tut priuabit iſte facktare ſibi ↄceſſa a iure: ut poſſit in cã pꝛocuratoꝛẽ cõ ſtitueꝛc.l.i.ff. de pꝛocu. Exꝑientia.n. eſſet ad ma ximũ ↄmodũ ꝑ procuratoreʒ maxie inſtructum cãm ꝓmouẽ: ita eõ:ſi eſt tutꝰ pcuratoꝛi:? ñ ſibl ſequeret᷑ ꝙ in cã ardua opellerent oſtitueꝛe pcu ratorẽ ↄ. c.querelã. . de ꝓcu. Et hec opi. mihi ſatis plʒ: ⁊ cõiter appꝛobat᷑ ⁊ ſatis iudicio meo eſt tex. bic. cuʒ glo.⁊ in. d.c.ſiue de cõiugi. Se a e? glo.querituꝛ de ſubtili. qlnũquid citams locũ non tutũ poſſit incontinẽri appellare an te neat᷑ ꝓpõere corã iudice exceptione ſocino tuti 2z nunquid ſi ſit pꝛoponenda debeer ibi probari neritas coꝛam iudic/ tattende: quia hec queſtio non ſolum practicatur in ter minis. c. noſtri: ſed generaliter ĩ onmin grauami ne Mam poſſʒ queri generaliter ut babeas ma iorem utilitateminunquid ſe gꝛauatuz lanene in iudicio poſſii immecdiate appellate: Anne ro tencatur prius ꝓp onere exceptionem 9 g1¹ ae L. , , . / LE E ,q teneor 9h. mnionn adn linl , 1 8 u ſck nbiu⸗ D ocno⸗ lon Imnd dcisantinef ſrim e Mn Cri ni iſfet pban guname onmii gunralr ai cclleno enſiic, e o. M. i. ſivolit Jodn icα⁰)lα7 Nocindcaα ilant n J.,g zambnlo ur ſiffciat lſitcare Appelani guuane re hli ceſune ner incictgif Ci bie matu breuitet bot degit linin der cregedar no graaane er iaris in ac ila crecalitas iag emn ihwded oanärar in int alaat Joan e ubi imdex Ppadlit d credebar grauar ñ ſufficit poene grauame a iuſtſfican latiʒ mibi mit ph Crh nibi ale lego duus rones b ico p ipye grauatnine diſputat ge inianirne ind textncinterpoſmi. .l. e ſce ſpſius ppelano iuſitcabii.n pot ſi probabilter non credebat grauare ſaci inuſtcii:utin c ſolns ig. at g auen fornuntinclei( nt debitus ubi d; r nrſſe p aut ebit hono⸗ iuchci non ch ab eo eeegi abſqz cq expſſa coꝛi eo ſed cene darhc ſ xtaſmcb eopſpcſnicneſei iur boc bi uhioſt he ſineg Püihel otabis ſc incicenter a iſpal , leit Jo. n ſe ego . zne naan decgn in tocn Uerior nſpecto nero i H aunt ſale re ioſ nſctrin copi. pi poſtn niletm nin e alegen lei deinlclioſiag alercppelntioe e n r zge⸗ ¶ e appeilationibnæ. Facngn i tin rtrin uamẽ puta dicendo ñ teneor oↄparere: qꝛ locus niſi locus ſit ſibi adeo ꝑiculoſus.ut:neqʒ peꝛ ſe 8: nmn ſalgiͤd n nñ eſt mihi rutus. ¶ n uaꝛie ſt opiniones:ex neqʒ per aliũ poſſit tute ire ad exceptionẽ ppo Ll zi Na uͦ N hſ dictis antiquoꝝ æ modernoꝝ multa ꝛeuoluẽdo nendã. tunc. n. poſſʒ ꝓcedẽ opi. Inno. qᷓꝙᷓ; i ue r 4 cͤnalet S umg coll. viij. opiones. PDMrima eſt opi. Innoc. qui ritate Inn. expſſe nõ dicat illũ nõ teneri ad exci an Aſct ſri plli⸗ tenuit exceptionẽ n eſſe neceſſariã. Diẽ.n.ꝙ ꝑs piẽdũ ⁊? ꝓbãdũ locũ.ſ.nõ tutũ:ſʒ ſol die ꝙ nõ —— non tẽtur petẽ grions loci zntiſeh poteſt ine petẽ locũ tutũ. Ael niſi ſm Jo. an. locus ss appellaꝛe niſi index ultꝛo aſſignet locum tutum. eſſz notorie nõ tut a tũc ẽt nõ tenet᷑ exciꝑe: enlindin⸗ Scða fuit opi. HRoſti.qui tenuit exceptionẽ pꝰ ut ĩ cle. paſtoral. . piſana ð re iudi. Quita un 1 rinci, . agttnu H J. Ui nete danertere br en os Blugnens ſi grauamẽ n ↄceꝛnit . do e pellandũ. ucit ſtilum cuꝛie ᷣm quẽ qᷣ ĩ ſꝛis Pncipalr ꝑſonã iu icis 3 cora eo excipi: ⁊ etiã Irtetne Drlun appellatõis:qꝛ talis iudex diligenteꝛ æ humiliteꝛ ꝓbari. Si aũt ↄceꝛnit ꝑſonã iudicis:tẽ dʒ corã B en an requiſitus noluit locum tutum aſſignare ⁊c̃. Jõ eo excipi:ſʒ nõ ꝓbari:qꝛ ſatis ẽ ſi ipſe ſit ceriꝰ e * affltgig appellauit æc.⁊ hanc opi.tenuit aꝛchi.in.c.uene facto ſuo:⁊ hãc opi.iʒ archi.in,d.c.ſine de con Nri aiini⸗ tinin rabilibus in.F.æ hoc ipſũ de ſen. ex. li. Vi. dicẽ iugi. Sextam opi.ponit.do.an.ut coraʒ iudice lnc icnmliien ibi eſſe caſũ. ſed Jo. mo. in. c. ↄcertatõi.e.ti.ſ.ð a quo nõ ſit neceſſe ꝓbare grauam niſi ipe eſſet hini rg app.li.vi.tʒ cum Inno. Tertia fuit opi.quorũ Ratus reciꝑe ꝓbatões:qꝛ tũc effectuałr nõ gra uf nagſhunnit R 4 dam ut refert hic boatinus diſtinguendũ ꝙ aut uat añqꝙ; ꝓbatões ſꝑnat. Sed in alia ꝑte hic dẽ itig önin Eiidn iudex intendebat grauare uel ueriſilꝛ ſciꝛe debe ꝙ citatus ad locũ nõ tuiũ põt in ↄtineti appella rticticimüne bat ⁊ põt in ↄtinenti appellare. Aut ꝓbabiliteꝛ re qꝛ imediate grauat᷑:?æ h v eſſe õ pcedes dẽʒ ananrninntſlaniſli⸗ 4 igno rabat 7 eſt opus proponere exceptonem:= ſuũ. Sʒ forte uoluit intelligẽ pᷣcedens dictuʒ in ennistgami nitn ſic reducebãt iſti ad ↄcordiã Innocẽ. æ Hoſt. alio grauamiĩe cõtingente in ꝓceſſu ſecus autez Grmlr⸗ RM Quarta fuit opi. Jo. an.qui uz ꝓbare pcedẽtẽ in gꝛauamie illato in ipſa citatiõe ⁊ qñ tute non elm Enicfegumitia ar anumin i on m iin nomo gumir r en ichlh n in incdlums l 5 s Certe ha nano guuj / gprlenin i X. ſne n - ate. .„Pr jy=llate fuzni 7„⸗ diſtinctionẽ:qm ſᷣm eum grauamè põt otingere duobus modis re ipſa tm. Itẽ re ⁊ mete ut qͥa iudex intendebat ẽt grauare:ſed ad iuſtificãdaʒ appellationẽ ſufficit ꝓbaꝛe gꝛauamẽ re ipſa:licʒ iudex nõ intendẽt grauare alłat.c.cũ in cã. j. e. ⁊.c.dilecto de teſti.c.iij.de no.ope.nũ.cũ ſi. Et põt ad iudicẽ accedẽ:ſʒ tẽ hec opi. reicidit ĩ baz opi. Jo. an. Septimã opi. ponit cal. in additio. dicens ꝙ ſi grauamẽ procedit ex mero facto iu dicis: tunc poteſt incontinenti appellare: ut in .d.c.i.de dila. Secus autẽ ubi ↄtingit aliunde puta:qꝛ criminoſus producit᷑ in teſtẽ.tunc enim idẽ uoluit Jo.an.in.c.ad hec el.i.ẽ.e.⁊ licʒ bic gaummiruy utnt ni lid uͦgnclxr ilrNliti ſi ce o bar gltiae mn as ir A armendi eſnr db n inn nnn i cämfni Narcedrirri 5 NIN NANdne . Güa ADNNNNſiiditndac nikmun ütan han ke egiu orſ nint fuuge n cheſi — innſ aſt ns nend in leo iͦ Gd! nus NrOcrmdied d dn. ond ctnnsn Aeprnnilrte⸗ t NrdordiR 4 akman hlituhthmm ntanckan iwe. (Adepwan. zeieent ſmor ii⸗ anuwig riin⸗ MWanEk. . Spennat e ec Nnadd n mui nin gimni n 33 Ne Cſ doc.⁊ in.d.c.ad hec trãſeant cum Jo.an.i hoc bambulo nt ſufficiat iuſtificare appellarioneʒ ex grauamie re ipſa ceſſante mẽte iudicis:tñ reꝑio Cal.hic multũ breuiter hoc elegãt limitaſſe qñ iudex credebat nõ grauaꝛe ex iuris ignoꝛantia: ita ꝙ illa credulitas ſua eꝛat ipꝛobabilis:et ſic loquũtur oĩa iura alłata ꝑ Jo. an. Secus autẽ ubi iudex ꝓbabilit᷑ n credebat grauare tunc eĩʒ ñ ſufficit ꝓbaꝛe grauamẽ ad iuſtificandã appel latiõʒ ꝙ mihi mliñ plʒ. Et lʒ nihil alleget ego al lego duas rõnes ꝓ h̊ dicto pꝰ ĩ appellatione a grauamine diſputat᷑ de iniquitate iudicis:ut diẽ rextꝰ in.c.interpoſita ĩ.S.fi.j.e.⁊ ſic ex iniqᷣtate ipſius appellatio iuſtificabit.ſʒ n põt dici iniquꝰ ſi probabiliteꝛ non credebat grauare:qꝛ tunc n facit iniuſticiã: ut in.c.forus ð.v.ſig.ſʒ ĩputãdũ eſt ꝑti que nõ informauit iudicẽ¶ ꝛ adduco.c. ut debitus ubi dꝛ ꝙ aut debitꝰhonoꝛ deferatuꝛ iudici non dʒ ab eo recedi abſqʒ cã rationabili expᷣſſa coꝛã eo ſed ceꝛe honor nñ defert᷑ iudici ſi ꝛccedituꝛ ab eo ꝑ appellationẽ ſine aliqua culpa ſua ⁊ hoc bñ notabis ſic incidenter dictũ. Sed in pᷣncipali.q.dicir Jo.an.ſequẽdo pᷣmiſſã rõʒ ſuã opinio. Hoſtienſ.ueram de equitate ſed opi nio Inno. eſt uerior inſpecto uero iur quaſi ue lit dicẽ ꝙ ex quo grauat᷑ ſaltẽ re ipſa põt ĩ ↄtinẽ ti appellare:ſed ab hac opi.vẽ poſtmodũ receð re:qꝛ iudex ñ tenet᷑ credẽ allegãti locũ ñ tutum niſi illc hoc ꝓbet:⁊ ſi ualẽt appellatio abdicaꝛet ab eo iuriſditio ſua ſine cã rõnabili. An cõclu dit in hac ga opi.ſua ꝙ oʒ excipere corã iudice opꝰ eſt exciꝑe. Nro hoc põt allegari.c. ex ꝑte ð teſti.æ in caſu nꝛo ſentit ꝙ imediate poteſt ap pellari:quia incontinenti grauatur æ gꝛauamen procedit ex facto iudicis:quia ex ſua citatione. hoc ultimũ nõ uidetur ueꝝ:2 eſt õ ea que ſupra dixi ſᷣm eum. Mam iudex põt hoc cãu ꝓbabilt ignorare grauamẽe:ergo nõ iuſtificatur appella tio niſi pꝛoponatur exceptio ſi tute ꝓponi põt. Octanã opinio.poſuit do.car: ut ſi factum eſt dubium deveat excipi ante appellationem. ſecus ſi grauamen eſt manifeſtum ut in. d. F. piſana. Et adde ad materiam nota. per pau. in clemen. quia contingit de re.do. Hec ſunt que ſatis or dinate collegi ex uarijs dictis doctorum. Sed per hoc non habemus aliquam firmaʒ theoricã S quare puto pro opinionum concordantia ſic poſſe diſtingui. Aut grauamen procedit ex me ro facto iudicis:ita ꝙ ipſe ſcit uel ſciꝛe debʒ gꝛa uamen intuliſſe:æ tunc immediate poteſt appella ri abſq; alia exceptione uel petitione reuocatio nis grauaminis:pro hoc tex.in.c.i.de dilatio. æ ibi per Calderi. facit.c.ſi a iudice infra eodem ti. li. V.probatur ratione immediata cauſa ap pellationis eſt gꝛaua men in.c.ut debitus infra eo. ergo ſatis eſt grauamen preceſſiſſe¶ Aur nõ preceſſit grauamen ex mero facto iudicis: ita ꝙ probabiliter ignorare poteſt grauamen in flictum: ⁊ tunc ſi tute poteſt coꝛam eo excipi: ? grauamen probari: tenetur pars hoc faceꝛe ante appellationem: quia iudex non tenetur ſi bi credere in preiudicium alteꝛius parris ł iuriſ ditionis ſue:ut in.c.ex parte ade pᷣalle. exemplũ ¶ De appellationibus. ſi ꝓducit falſum inſĩm uel criminoſos teſtes. nam iudex hoc ꝓbabilit ignorat nec tenei cꝛe deꝛe excipienti: niſi ꝓbet exceptõem. d. c. x tte ade. . luri.f. de bis qui nõ. infami. Aut poteſt ſecuꝛe pponere hãc exceptõem ſeu ꝓbatõem ſa cere:et tũc põt imediate appellare. excuſat᷑ enim ꝓpteꝛ iuſtũ timorẽ a ꝓpoſitoe exceptõis:? ipſt ꝓbatõe: aꝛ. c. fi.j.e.de hoc puto tex. hic. Nã h dẽ ꝙ uocatꝰ ad locũ nõ tutũ põt libẽ appellare nõ eiʒ bʒ libertatẽ appellãdi:ſi teneret ire ad lo cũ.nõ tñ ad excipiẽdũ et ꝓbãdũ ipſi i grauam: ꝓ ̊ qð nõ. de vbo libere ĩ. c. l eps de pᷣben. i. vi. in nouella et in. c. de multa de pben: ? ſic itel ligeꝛeʒ tex. in. c. uenerabilibus. J. ? B ipſũ cũ ſe. 8 ſẽ. exc.li.Vi. Mã ibi excuſatuꝛ ille q̃ n ꝓbauit locũ ñ tutũ corã iudice a quo:qꝛ ſecure accedẽ nõ põt: ut dicit tex.⁊ ſic bñ ponderando illum tex. elegant᷑ ꝓbat utrũqʒ mbruʒ mee diſtictrõis: ut ſi ſecure poõt ꝓbare grauamẽ qð ꝓbabiliter iudex ignorat dʒ corã eo probaz? añ appellarõʒ ſecus ubi tute ꝓbare ñ põt ꝓpter ꝑiculũ iminẽs in mora trabenda.¶ Vnũ tm pceteris tenebis mẽti ꝙꝙ ubicũqʒ notoriũ ẽ locũ ñ eſſe tũ.nedũ põt incõtinẽri appellari:ſed ẽt põt ꝑs citata ap pellationẽ obmittẽ ⁊ de citatõe nihil curare: q; ex quo citatio ẽ notorie iniuſia n artat citatuʒ: ur elegãter ꝓbatur in. d. F. piſana iũcta gl. Et adde pulchꝝ dictũ Inno.i.c.ij.de dilatio. ubi dicit ꝙ quotiẽs citatio ↄtinet i ſe notoriã iniu ſticiã: puta nt ueniat ad rũdendũ ſeruo ł alas ẽ notorie iniuſta:lʒ iniuſticia nõ ſit deſcripta in ci tatõe tał citatõ n artat citarũ: ꝓ hoc co allego bouũ tex.in. c.bone el.ij.S.de elec.maxĩe iũcta glo. fi. ibi:? hoc caſu notorietas excuſat ẽt ab onere ꝓponẽdi:qꝛ ex quo nõ tenet᷑ uenire ergo nec ꝓponẽ.ſecꝰ ubi ꝑs eſſet pñs ĩ iudicio:⁊ gra uatur notorie ĩ ꝓceſſu:qꝛ tẽ non excuſat᷑ quo mi nus ꝓponat grauamen ſaltem in appellatiõe:⁊= ſic itellige nõta ĩ l apprlantl vo llle abb. P icite appllłat 3Zg n ificauit. reus ſi nõ au ditur excipiẽs ꝓcuratorẽ actoris non hr̃e ſufſiciens mãdatũ uel ſe pᷣus puẽtũ ꝑ alias lr̃as de quibꝰñ fit mentio in fis.h.d.quo ad ti tulũ.pᷣma ꝑs põit qrelã appellãtis.ſᷣa dat iudi ces ibi q circa. (HMris nõ quẽ poſſe ↄſtitui ꝓcuiem ꝑ has pᷣuatas ↄſtituẽtis: dũmõ hẽant ſigilũ ↄſtituentis auctenticũ:⁊ ꝓ h̊ uide bonum tex. in cle.i.de ꝓcu.⁊ ꝙ hic intelligat᷑ de liis pri uatis ꝓbar ex eo:qꝛ ſi lie fuiſſẽt publice feciſſẽt ꝑ ſe fidẽ de ſindicatu.lʒ ſigillũ ñ eſſet auctẽticuʒ uel eſſet fractũ ſeu deꝑditũ:ut nõbilr diẽ Inn. in.c.int᷑ dilectos de fide iſtru H ligillũ caplłi d auctẽticũ ſaltẽ ĩ ꝑtinẽtibꝰad factũ capli de quo nõ Inn. in. c. i. 2. ij. de fi.inſtru.⁊ aliqᷣd nõ. in. c.pꝰ cefſionẽ de ꝓpa. ¶ ʒ nõ quẽ poſſe bẽe plura ſigilla deſtinata ad diuerſos actꝰ:z ꝙ ſigillũ deſtinatũ ad certũ uſũ ſeu actũ nõ facit fi dem in alio actu:ut hic nõbilit᷑ probatur:quia utendũ ẽ qualibet re ad uſũ ſeu actũ deſtinatũ: ut in cle. qꝛ Stingit de reli. do. 2 in. e 2 in. c. ſuggeſlũ. S. e. hoc puto Pecnnm nnnd ꝓ ſigillũ ſolitũ ñ hẽtur pᷣ manibꝰ:iõ fuit ſi i rum alio ſigillo. Mã tũc putaꝛc hoc ſigillu e . fidẽ ad aliũ actũ ſicut poteſt ſigillari cũ glinot gillo: ut in.1. ſitunꝰ. C. ö teſta. facit. c. c inte . ð re iudi.ubi ex cã qs ſubſcribit ſe iſtzo Al Et hoc ultimũ dicũt doc.ẽt ꝓceder᷑ in rbagte cleſiaſticis ut ex cã poſſit et ſigillari ciũ alien gillo: ſicut fit de inre ciuili qð nõ. facit in ar d tu. c. cñ int. Itẽ nõ. ꝙ oſtitut ad pcuꝛãdũ ſaaa uniuer ſitatis põt appellari actoꝛ. qnqʒ appell tur ſindic qñqʒ iconomꝰ. Mide glo.ᷣin.li.ff. . nniuerl. nõ. et glo. ij. q. vij. ſi qnis erga oppels tur qnqʒ ꝓcuiatoꝛ: qꝛ nõ eſt uis in noie: ut i ce petitio ubi caſus de ꝓcuꝛa. ltio n ia pellans ex pluribꝰcauf copulatiue deductis non grauat onere ꝓbãdi oẽs cãs: ſ ſufficit Pbaꝛe alterã ꝑ ſe ſufficiẽtẽ niſi una ueniar ut qualitas ad ꝛcliquã: qðᷣ declara: ut divi in. c.licʒ de pba * Hꝛ. in. I. diuus. ff. de ꝛe indi. Sʒ op. 5 ter⸗ in fi. ũ ꝙ ñ ſufficiat ꝓbare appellatuʒ fuiſſe ex cã iuſia:niſi ꝓbet᷑ ipſi cᷣe Vitatis:ut i.c.iteꝛpoſi ta. . e. So. m Inno. ſupplendũ eſt ad litteꝛam lbi fuiſſe applłatũ:? ẽt ſubſit Vitas cãꝝ allegata rũ:⁊ qᷓti᷑ ᷣpeat ꝓbari vVitas dicet in. d. c.iteipo ſira. & Jn glo.i.in fi.nota ſingulariteꝛ finem glo. ex qua infeꝛtuꝛ ꝙ iudex poteſt citare quem per nuncium prinatum ſine litteris dando ſbi aliquod ſignum ſuum:ut ſic uiſo ſigno adhibe atur fides nuncio quemadmodum bic mitteba tur ſigillum capituli cum nuncio prinato: ut cre deret᷑ ipſum eſſe miſſum per capimlum:et boc ſecundum intellectum ultimum huius glo. Ex hoc intellectu infert domi. An. ad id quod fit quotidie ¶ Mam mittitur nuncius cumn aliquo ſigno mittentis puta annulo uel cultello ad ali quid recipiendum de domo uel amico:ut ſic niſo ſigno fides adhibeatur uuncio in refeien do.ſatis enim excuſatur is qui uigore illius ſi gni aliquid tradidit nuncio.hoc tamen limitar niſi perſona que poꝛtat ſignum ueriſimiliter po tuerit illud ſubtrahere: argumento coruʒ que nõ. in.l. una. C. de lati. iber. tol. ? In. ccccleſia el.ij. ſupꝛa ut lite pendente. ¶ Item limita qua do mittens erat ſolitus talia ſignat mittere nibil al ¶ Sed ad primum dictum bene facit tex. in .l. ſi quis uxori in. I. apud labeonem.f. de⸗ ſin. er expreſſius ibi Haꝛtolus. dicens quod ſi bi dellus tradidit librum portanti ſignum ſchola ris cui ueriſimiliter debuit credeꝛe ercuſatur: licet nuncius infideliter egerit: ſed limitaꝛem hoc in his que ſunt leuis pꝛeiudici.xnam in gin uibus non crederem illum excuſandum. aꝛgu n r I io. et coꝛum que men. in. c. litteras de preſumptio.et notat Innocenti. in. c. quia ueꝛſimile codem: titu. Et boc idem uidetur ſentire mra h.⸗ F. item apud labeonem. dicit enim Ln g cuſari:ſi ncriſimiliter debuit illi cꝛeder. aſ⸗ nide in ſimili in deferente litteras cꝛedenti ſin pbend oñt oacre cl innonmn rircit fe in ine li Nl an ur auit prchms r cpiuſun voſn ſſeactor dando a cice Cr banc con ooinuit J0. Solnt N geihi h Aaniͦ cwdoitvir i tenaie Hun f bi Archi.2 9)0.1 midi adſied⸗ ceri de relcrio di plend diri go i alijreneitid quod goo hic. Ged Pof tenui facit ter .c.cllecop de teſt. coge olim de ci pol. « pprie 1.c cun ſup⸗ prl.ð off.ele...c c ci eech vuſtan⸗ ti.j.eo. .n qulbus pz caplin lngeſſe pꝛelatum:? non legiur fuiſſe datm capitulo ¶ In goo pek in f. dema nõ go.? doc i ciſ de reſcript. c.hd pha. (Jo go l fi boe de dit ſeſpeem prime ercqgtiis g i p Aceptio ditayat ci abeſcaur a Pmi lolchki iſts fis: r in c nr geimme ſn achio huſſa ppn ih ĩ ri prionb indicbertit iſtff cebert iſti tertij iudices remf H hoc n. 5 g aniet ein s. ge excep. c. ſignfie uuuenm wigtiictinne⸗ Angig –— Naöldmfkrril Sa, Bfnigiſſfin – ariani wiigteinenitn njeOafn Nuoſicnüͤcuir bini Pkiütiſcifmpch ir gi der an iis indet ſn Plninn ſonnkr Hacnim pilnnfing ungiumn ir inpdibl Aptienn imna l ien it s m unmlnvlin Mnint iglmn ujini annfiunn i gen eriin Cune n mimultm ANIMA. werctne di NRN Nr muCsnts . Pdochui imsnmdl Cchu . chenin d n undn tooſas Whbenn mihk 4san nlm b glin Aglmninmndlu 3 fgonni⸗ tenee e Nrhe, w ſbrn 1 mN ib 4 4 (on een de ditrn ufe vn nnn uoluit War. in. l. lucius titinn. . de fidetutl: 46 dixi in. c. fraternitati de cle. no reſi. ¶ Yem ere do ſufficẽ ꝙ bec ſit oſuetudo in loco Iʒ n pbet mittẽtẽ oſueniſſe ſigna mmtte e ꝙi his dy atten di ↄſuetudo loci e nõ unius tm. Ex quo non o ſtat de oria oſuetudie iſtiꝰ ar. in. l. ꝙ ſe nolit. F. q̃ afſidua. ff. de edi edic.æ eorum q̃ nõt Mart. i .l.nemo. ff. ð duobꝰ reis ? bec nõ. Dredicta li mita qu q̊s traddit rẽ ipiꝰ cꝰ noie fuit petita:ſe cus ãt ſi tradens erat obligatus i genẽ. Mã tuc ſi recipiens ĩfideliter egerit cum nõ eſſer miſſus a creditore non liberat᷑ ipſe debitor tradens: ſʒ debet agẽ õ illum qui infidelit᷑ egit ut eſt tex.nõ bilis i. d. S. apud labconem quantũcũqʒ dederit ſignũ ut ibi ? Erò qu res perit dñno ut.l.argẽtuʒ ſfſ. cõmo. ¶ In gloſ.ij. in fi. de bac mã utrum pᷣlatus poſſit agẽ ↄueniri ſine aucte caplłi łeõ dic ut plene nõ ĩ. c. edoceri de reſcri. ſed non plʒ mibi dictum glo. ꝙ capitulo uolẽti agere cõtra prelatum debeat neceſſario dari actor auct᷑e iu dicis:qꝛ boc nullibi ꝓbatur ⁊? ꝛariter queliber uniuerſitas põt ↄſtituere actoꝛem ſeu ſindicum l.lff. ꝙ cuiuſqʒ uniueꝛ. nec uʒ aꝛ. gl.ꝙ capitulũ equiꝑetur miori. Mim lʒ eqparetnr ut ſubueni atur õ leſionem non tamen quo ad hoc qn poſ ſit libere ſuꝑ iuribꝰ cõtra pᷣlatum eſſe in iudicio ꝓ boc iſte tex.⁊.c.cũ eccleſig uulteꝛana.S.ð ełc. tole inſtantia; 5 ar. erle 2 capitu lum Shendo pñt petere reſtitutionem ſiẽ minor ut in. c.i.⁊.ij.de in inte.reſti.li.vi.? tamẽ nemo negat quin prelatus ⁊ capitulum poſſint agere ſine actoꝛe dando a iudice. Et hanc contꝛaꝛiam opi. tenuit Jo. gloſator. v. q.iij.ĩ.c.fi. lʒ referat Aanũ cuiꝰ opi.fuit iſtiꝰgl tenuiſſe ↄꝛiuʒ:ſʒ Jo. ſeqt ibi Archi.⁊? ↄpo.⁊ multi alij ĩ eodẽ.c.edo ceri de reſcrip.ubi pleniꝰ dixi ſʒ glo.ibi ⁊æ qdam alij teneãt id quod glo.hic. Sed ꝓ opini. quam tenui facit tex ĩ.c.dilectoꝝ de teſt.cogẽ.⁊.c.cum olim de cã poſ.? ꝓprie.⁊.c.cum ſuꝑ abbatia in pri.ð offi.dele.⁊.d.c.cũ eccła uult̃ana ⁊.c.dilec ti. . o. In quibus pʒ capim lingaſſe ) ꝓprium pꝛelatum:⁊ non legi ur fuiſſe datum curatorem capitulo ¶ In glo peł.in fi.de mã dic nt plene nõ. ꝑ glo.⁊ doc ĩ. c ij.de reſcript.⁊ aliqd dixi in .c. ð ꝓba. ESFr gio fri fi. hoc dẽm glo. ꝓce dit reſpeciu prime exceptiõis qꝛ ſi ꝓbatuꝛ pᷣma exceptio dũtaxat cã abdicatur a pᷣmis iudicibꝰ2 2ↄſolidat᷑ ĩ iſtis fis:ut in.c.ut debitus.j.e.ſed ſi fa exceptio fuiſſet ꝓbata uʒ ꝙ cã erat mota co rã prio ribꝰ iudicibꝰ:tũc iuſtificata appellatione dedẽt iſti tertij iudices remittẽ cãm ad priores ad hoc ꝙ nõ.õ.de excep.i.c.ſignilicaueꝛunt. Ignificantibus. licie appel lat reus ſi non auditur petens declara ri rem petitã ĩ libello fᷣa ꝑs ibi quo circa.Hoc c.eęeſt de bo ad vᷣbumi ti.de libelli oblatione. Nec ob. ar.de ſupfluitate qꝛ ponit᷑ bic ad alius effecrum i; ibi.poni enim ibi ad oſtendendum 4 Oe DWIIAARIDN,. ꝙ eν PEE&ε&da or taſe d dechzart: ut ois ainbiAnitaes ceftet. Woi vo& Pca ad oſtédédu iudex nô ſaett libellü declarazt icite ab eo appellat. . gn⸗ x hoc modu bonũ ad excu ſadu doctorem de ſuperſluttatur ſi idem repli cat ad nanos eſſcs x lege iſiud. c. ꝓut legit i. d. c.ſigniſicanb de libel.obla. £ X inſinuatione. Juder põt ſtatueie imſnũ ad finiẽdũ appella tionẽ ꝙ ſi fecerit itelligit ſtatuiſſe ad ſe ↄntãduʒ .bh. d. m itelllectũ gl. qui cõiter tenet. Ael ſũma ſic ſi iudex a quo pᷣfigit terminũ ad ꝓſequẽdaʒ appellarionẽ ⁊ ad redeũdũ a ꝓſecutõe nõ vʒ teꝛ minꝰ reſpectu redeũdi:ſʒ bñ vʒ reſpectu ꝓſecu tiõis adeo ꝙ a neutra ꝑtiũ ꝑueniꝛi põt.ponit ꝗᷓ relã appellantis.⁊2 dat iudicẽ ibi n. ꝙ iudex a quo põt pᷣfigere terminũ appellãti ad ꝓſequẽdã appellationẽ Iʒ ipſe appellas nullũ teꝛ minũ ſibi pᷣfixerit:nõ iñ pᷣfigit terminũ ad finien dam appellarione:qꝛ eſſet imponeꝛe legẽ ſuꝑioꝛi Mũquid aũt hoc poſſit facẽ iudex ad quẽ dicã i.c.oblate.j.e. 1nõ. ꝙ ipedimẽtũ ſurgẽs ex facto principis Ppedit curſũ termini pᷣfixi ad ap pellationẽ finieda. vn nõ dat᷑ ſecũdus annus:ſʒ impedit᷑ curſus tepoꝛis:ut ꝓbat᷑ ibi itacta ꝑma neat ⁊c.⁊ ibi abſqʒ dãno more quid ð alio iudi ce dixi plene i.c.ex rone.S.e.ꝑ qᷓ decido aliqua tacta hic ꝑ doc ¶ Hõ.ſm coem intellectum ꝙ terminus pfirus ad appellationẽ finiẽda habet pro termino pfixo ad appellationẽ ꝓſequedaʒ: 7 eſt rõ qꝛ terminus pfxus ad finiendã appella tionẽ includit in ſe teꝛminũ ad ꝓſequenduʒ:ut ĩ cle.ſicut eo.ci. Qnde ſi nõ vʒ reſpectu finis ualʒ reſpectu ꝓſecutionis.ar.op.in.c.unico ð öſpõ. impnb.li.vj.ubi dꝛ ꝙ ſi inbabiles etate ad con trabenduʒ matrimonium exprimunt uerba apta ad ohendum matrimoniũ iuris interpreratione ſunt ſponſalia de futuro ex quo ſunt habiles ad hendũ ipſa ſponſalia:= iſta eſt uera ratio deci dendi ſᷣm lec. glo. ¶ Ia glo. i. . fi. Mrimã opi. tenuit gl iij.q.v.accuſa ores. Inno.hic tʒ opi. glo.nt no ſit ſufficiens cã ad recuſandũ iudicem ⁊ hoc placet ⁊ ui tet᷑ ꝓbari in illo.c.i.de offi.iu di¶ iſte rex. qm hic index fuit recuſa tus. ¶ Irem hic de facto fauebat nimiuʒ alteri parti ⁊ hoc reſpectu poſſz recuſari: ſecus ubi iu dex incidit per rectã uia.no enim ẽ ueriſimile ꝙ; uelit moueri ꝑ ↄmelſalè ſuũ ex quo nullũ iteꝛeſſe pᷣtendit:niſi qꝛ eſt nauocarno. 4k Sn gl. penl. in fi.Ex iſta glo.habes duos itellectus ad textuʒ. rimus ur itelligat᷑ lr̃a i termino pfixo a lege ſ.anno.ſʒ iſte intellectꝰ nõ piʒ glo.qꝛ non tenet nec dʒ quis expectare finẽ teꝛmni anni qꝛ ꝑ lap ſum illius rermini appellatio ẽ deſerta. Tnð gl. tranſcũdo ad ſam lec. dicit ꝙ dʒ itelligi ðᷣ fmino pfixo a iudice ad appellarõeʒ ꝓſequẽdã quẽ ter minũ neutra ꝑs pᷣuemiri põt:ut i.c. ſepe in fi.S. c.⁊.c.oblate.j.e.æ Iʒ alia fuerit iudicis itentio ini ꝑ illã regulã ſi no vʒ qð ago ut ago æc̃.ualer t 1 r=ſäa n. li Louteiz 13 0 emna ſprtla Trα . 4 =ſeerftken 24.α ¶ Be appellationibus. pfixio fmini reſpectu ꝓſecutõis bui?cuiꝰreſpeu qer minabit ꝙ niſi utrag; ps ect aeuenzi ni porerat ualere æ nõ reſpect finiẽdi:q; eſſz ĩpo ſe nõ audituꝛũ ampliꝰipſas ptes et “ b kfmio nẽ legem ſuꝑiori ad quẽ appellat̃ qð fieri ñ pot ut iſe camerarius q' erar rcus remaner aciebat ut hic ĩ tex. ſed Inno. ſequẽdo primũ intellectũ ſeſlione ſua. poſſent Pſumi ? alie cje i in poſ dicit ꝙ terminꝰ pfixus a indice hẽtur ac ſi non inſtandum Bn o.ſn fi. Sed 5 D no eſt fuifſet pfixus:qꝛ ñ potat tminum ad finiendum ur̃ ꝙ iudices priores bẽbant cognolſcẽ opp. ſtarueꝛ: ? ſic partes fuerũt relicte ĩ termio iuris tione primarum lr̃aꝛuʒ: ut ĩ.c. ſuper liis de n. 2 dr hic cãerariuſ pueniſſe nũciũ aduerſe partiſ So. dicit Inno. hoc ꝓceſſiſſe ex Sa u p. nec expectaſſe ad terminum ltimũ quẽ dʒ differ notoꝛium erat ex inſpectiõe actoruʒ: qꝛ läe aann rarius pᷣuenerat terminum ⁊? ſic lie ualebit re uſqʒ ad nultimum mẽſem anni ꝙ qꝛ non fecit ideo potuit papa abnte ipſq ꝑre daꝛe pas ĩas ir̃e ãnullat. Jo.an.dicit hoc dictum ꝓcedere ſi iſte camerarius fuiſſet appellatus:ſj ipe erat ap Mõ hoc dictum ꝙ non ſolum ſnia ſed èt act pellãs.⁊ ſic potat.j iminum iuris ꝓſeqꝗͥ qncũqʒ: iudicij iducunt notoꝛium qð limita: ut dixi in 2 ẽ bec bona ipugnatio.nam appellãti pfigitur cum olim. ]. ð. V. ſig. ubi bonus tex boeg .c. Fminꝰ anni a lege ad ꝓſequẽdum ⁊ finiẽduʒ:ut Inno tem nõ ꝙ ubi totum ius parrin ien⸗ in cle. ſicut. e. ti. Ideo poteſt ꝓſeqͥ qncũqʒ ñ ſic ꝛedactuʒ in ſcꝛiptis:põt iudex ꝓceder̃ etiam t . & i appellato cum ipſe ñ ipugnet ſñiam ſuam nõ te parte tãqᷓ ſuꝑ notorio qð ſemp notabis: 3 põt ꝓſequi qncũqʒ.j.tminũ iuris.ſed dũtaxat ĩ iõ ꝓcedit qꝛ certum ẽ hoc caſu adũti Klod s ultimo meſe anni appellatõe nõ ꝓſequẽte.ij. q nõ cõpetere. ꝓ boc bo. tex.i.l.ij. fj. de agmi. xe vj. appellatoꝛ ceſſãte ⁊æ aut.ei.qͥ. C. de tep.app. 2 ad ciui.ꝑti.qꝗ ſic debet ĩtelligi ⁊ bo. tex. ic. cu UVel dic ꝙ ex alio hec le. Inno.non ꝓcedit qꝛ olim de ꝛc iudi.⁊ qð ibi dixi. iſte tũ uellectus no ẽt appellatus põt ꝓſeqͥ qñcũqʒ.jʒ.tminuʒ iuris: cõgruit huic lie qᷓ mãdat ſub ↄdinõe ſi na ẽ ⁊ẽ. dũmõ i ꝓſecutõis actu faciat citari appellãtem. NMam ſi fuiſſet notoriuʒ dixiſſet quia liqde con ſecꝰ ãt ſi uellet ꝓcedẽ ſine citatiõe.ſed ſolũ u ꝑ ſtat ⁊c̃. ꝓut facit ĩ.d.c.cum olim ⁊ plemiſſime de qrat᷑ ſi appellãs ẽ ĩ curia:ut uoluit Har. i aut. mã capituli quotuplex ſit teꝛminꝰ qͥ põr pyfigi ei qᷓ appellat. E. ð temp.ap.ꝑ.l.fi. S. illud.eo.ii. iudice plene dixi i.c.ꝑſonas.S.eo.ubi uide. ergo potuiſſet iſte camerariẽt ſi fuiſſer appella 12 ipetrare.j. ĩminũ iuris qũcũqʒ dũmõ poſtea One me Pöt inrelligi pfuni ĩ ꝓceſſu facẽt citari aduerſariũ ut̃ ẽt ꝓbari ĩi.c. * bus mocis: ut. . pa . bõe.j. ð cõfi.uti.nã.ibi lr̃e ĩpetrate appellatuʒ p tebit. ſed inheꝛẽdo vbis lie:æ ut mos uẽiẽdo appellãtẽ dicunt᷑ ſurrepticie:qꝛ ñ fecerũt gerat᷑ cuiqʒ lecture: ſummatur gñalius ſic. Qui imtõeʒ de appellatõe. æ uide qð dicã ibi g'oʒ ne ex iudiciũ appellat ex ueriſiłibꝰ? ꝓbabilib cais cefſario itelligere lr̃am iſtam de mino bomis 4 ne ĩ poſſeſſione moleſtet ſi poſtea ſpoliat ꝛeſtitui pᷣueniri nõ põt ẽt ab appellãte ⁊ coꝛoboꝛa huũc tur an oia in ſtatuʒ in quo eꝛat tppe appellatiois itellectuʒ put.S. dixi i nõbilibꝰ? ẽ ſatis uerꝰi ſe. emiſſe. h.d. pᷣma ꝑs põit allegatioes appellantis Sed do alium itellectnm iberẽdo ꝛ ſũmario ga appellati.i tertia ꝓnunciat ibi premiſſis. quod tminus h̊ fuit pfixus ad ꝓſequẽdaʒ appel Primo nõ ex iſto tex. fᷣm unũ itellectũ pro latõem.ſ.reſpẽu ĩpetratõis lr̃aꝝ ⁊ ad redeũdum nus ecclaſticꝰ alicꝰ eccłe dʒ bꝛe cuſtodiã ipi eccle a ꝓlſecutõe:ſed nõ ualuit tminus q̃tenꝰ artabar ſie nacãtis ꝑcipiẽdo oẽs fructꝰꝛſeꝛuados ſuccel ad redeũdum:qꝛ ẽ iponeꝛe legem ſuꝑiori: ut det ſori ſen cõuertẽdos in utilitateʒ ecclłe. ad hoc al lr̃as..tminum pᷣfixum a iudice a quo uel cãm lſi legat iſtum tex. Inno.i.c.unico.j. ut eccle. buͦfi. niat ſed ualuit reſpectu proſecutõis fiende. nam 2 ſentiũt doc. ᷣ ⁊.j.latius dicam¶ꝛ nõ abba ubi ntile ẽ ſeꝑabile ab inutili. unile nõ uiciat ꝓp tem poſſe poſſeſſionẽ aliquã acqrere peꝛ mona xeꝛ inutile:ut ĩ ꝛla urile li.vj. Remanſii eꝛgo hic chos quẽadmodũ dns acqrit poſſeſſionem pe⸗ terminus reſpectu ꝓſecutiõis ⁊ iõ nõ potuit ap ſeꝛuum. l. i. fl. de acq.poſ. ¶ nõ ibi pluꝛies uo pellãs ipetrare lꝛas bũc iminum pᷣueniẽdo:æ h; cem appellationis emiſit ⁊c. qð ſuꝑ eodem arii uoluit lr̃a dum dic̃ a ꝓſecutõe appellationis ⁊c̃. culo põt qͥs geminare pluries appellatiõeʒ. nun Pzʒ etiam ex alio qꝛ ſi prefixiſſet tminũ ad fini d ãt aliqd opetur fa uł tertia dic ut. .dicam. endum ĩ curia nõ impetraſſẽt ꝑtes l̃as er curi Etnns nõ ꝙ ſʒ appellano ex iudieium ſit am:cuʒ tñ q̃libet earum hoc fecerit. ĩtellectus quedã ꝓuocatio ad cãm: ut i. c. cum ſit romang ẽ clarus ⁊ nullum patit᷑ ſcrupulum.⁊ hẽs dictũ Sõ.e.tñ ſi ĩteꝛponat᷑ ex ueriſilib? ꝓbabilib cais nouum ꝙꝙ lʒ iudex a quo poſſit pfigere tminum adeo deuoluit negocium ad ſuperioꝛam: ut ola ad ꝓſequẽdum nõ tñ ad redeũdum cum Ir̃is im poſtmodum attẽtata 5 eam ꝛeuoc t niamn aute petratis qꝛ eſſet iponẽ legẽ ſuꝑiori. ¶ Sed di tati nee admittũt exceptões cõceneles lecum ces ex gloſ.ex quo iudex iſte uidebat᷑ fauẽ came ꝓprieratnis: ut j. latins dicam.¶ õ uia at ꝛaꝛio qꝛ appellauit ab eo. Item quaꝛe iudex ſibi tẽtati nõ ſolũ copent ðᷣ primuʒ atretatein ſed et pfixi tminũ ita artum ¶ Sol.diẽ Hoſtiẽſ.hoc p rertiuʒ qͥ ſucceſſit ĩ re atretata. Maʒ Aꝛchi. fuiſſe fraudulenter ↄfectũ ut hẽet iſte mam impe nõ ſpoliauit æ tamen conuenitut pretextn appel trandi ir̃as ad iudices remotiores ut ſic parg latõis ð quo.j lati dicam. Q Auimo nõ ꝙ ap aduerſa tedio affecta opeſieret cecẽ. ¶ Iteʒ iu pellatio eiudicialis iuſuticamr er neriſilib er uolo utt iure meo. c ci ter canoſcos .l. pperoe dſouii de eſpo, pordt et uccc cie iunib ustiiys nbipal. Mum iu ti nodloe i i uclcal oino gpti unt radecl:ſee cicĩno ic radunt iſtncte. nſepen os tudlar deuo dic go.d i nad QAta riaei emite a i dicio ncin al Grmalſori ſen elerenales 1 icut apli ei ad ind i dewiitk ananen derulitappelane dir apti dimiſſoriſ qr ills ifis ſupioron:ſi non detult dieit refut⸗ differt ppter reueretias ſupioris ? ꝛeucꝛentiales. Oi autenn dorun er in a indice a quo appellatur ka pre n limpliciter efiudicia es uel ouerion monials. ¶Dena drin gꝛer iud appelanio generals v intert reſpe grauamis ut hic:ſed inclao q; es it ieln debitus. e eicie nr diri 5. co. ¶ eptima ci e fnalin Teptumad ſaperioren bitur pa iuchcinm. non ſicin inclcio Plene dicenn .c pri. iun latus appellat in idicio in.c. cum el. Moſti.hoc imp Ren qſiz a cekeſöen ne mo⸗ elgei boc fnit Jnn. bbi H Nwi cnar, lucin di ahi. pia (Ven Cranam Apelane . hedlinpſüunmniſu gtrimn unnftiel atnin üchig n tani hii rec mih bin nnt 4 nienitnlumiin 4 . g Iwilmnſun, wtnn Pemdent i 1 ridebiſ virle edciind ſewſſen. cd mnd atnl iauſ ſ dos iin ⸗ allr n nni en nonsen * . gftn adlöniin n emͦ anli⸗ ms 5enlt – 4 nmjun . ſmnocvn⸗ ig 1nmi nmmma n, ijt 4 n oc m n nf n iſuſt a cru; . coumtn n , oc — en e ſpicel gis nertd cäüftüitchn OGr uehi ridnſ NMikeſnt Auſanum iani ümimticanaintgſt ücrigomget Cnidd a⸗ H”ů”ñäl A llanr mr i miſ hhp litin mn ricig ammimmm gnnieA i Mi mehra nid huibſis 1 nlctn wti heigiitin rudatſupnrni Niin⸗ 2 Nne S pꝓbabilibꝰ cauſis.lʒ ſecꝰ ſit ĩ appellatiõe indicia li ¶ Vi ſcire debes ꝙ multe drie notãt᷑ h iter appellatöõem eriudicialẽ æ iudicialẽ quas aꝑi tur multũ nã appellatõis extraiudicialis. MDri ma dria ẽ hic quaʒ premiſi. Mã ĩ iudicio ca ap pellãdi dʒ eẽ uera:ut i.c.ut debitus ⁊.c.ĩterpoſi ta. j.e.ſed extra iudiciũ ſatis ẽ ꝙ cã ſit ueriſilis ⁊ ꝓbabil utputa viſiłꝛ rimui grauari i poſſeſſio ne alicꝰrei ſʒ adhuc non ſin grauatus nihilomi nus ex iudiciũ poſſum appellaꝛe ut h̊ ⁊ in cle.ſiẽ e.ti. Hac cꝛedo rõcʒ diuerſitatiſ:qꝛ iiuꝛia fit iu dici ſi recedit᷑ ab eo ĩ iudicio ſine vᷣa cã:ut in.c. ut debitus pꝛeal.ſʒ ex iudiciũ nulli fit iiuria imo iterpõit ad defeſiõeʒ iuris ꝓprij ſatis ergo ẽ eũ hie ueriſilem cãm appellãdi. Secũda dꝛia eſt in noie.nã appellatio ꝓpᷣe dr̃᷑ ĩ iudicio. Dꝛouoca tio ꝗr̃ ex iudicium.ut ĩ.c.cum ſit.S.e.⁊ hec bene nõbis:ut i diſponibꝰodioſis nõ compꝛehedatuꝛ appellatio eriudiciał ſub noie appellationis. Tertia dzia oblatio ꝓbatõis exceptiõis obiecte iuſtificat appellarionem iudicialẽ:lʒ non ꝓbetur ueritas cxceptõis:ut e tex.nõbilis ĩ.c.iterpoſita jJ. c. non ãt iuſtificat appellaroem extraiudicialẽ qꝛ n ẽ ibi iudex qᷣ recipiat ꝓbatões tuas. Ande põt dicẽ ꝑs.ego nolo ꝓbatoes tuas ꝛccipẽ.ſed uolo uti iure meo. Idem nõ. Inn. ? alij doc. in .c.eũ iter canõicos ⁊.c.qꝛ ꝓpter ð elec.⁊ i.c.ad diſſoiuẽdũ de deſpõ.ip.ꝙ ꝓcedit et ſi ĩreꝛponat a iudice ꝓcedetæ i iuribꝰ ſuis taqᷓ; ꝑs ut nõ.iĩ iu ribꝰpᷣall. ¶ Quarta dꝛia eſt i traditoe apłoꝛum nã i iudiciali oino apłi ſunt tradedi:ſed extra iu diciũ nõ ſic tradunt᷑ idiſtincte. qꝛ ſepe non eſt qͥ illos tꝛadat.de quo dic ut ꝑ glo.nõ.i.c.i.eo.tit. Bev Eena drn ĩ qualitate ipſoꝝ aploꝝ. nã i indicio dicũt᷑ apłi dimiſſorij ſeu ꝛcfutatõij ł ꝛeue:ẽtiales ⁊ dicũt᷑ apli lre i qoꝰ iudᷣx a q naꝛat qꝛ detulit ſ quaꝛe n detulit appellatiõi ⁊ ſi ðtulit dñr apti dimiſſorij qꝛ cũ illis ſr̃is mittit ꝑte ad ſuꝑiorem:ſi non detulit dicũt refutatorij. qñqʒ differt ꝓpter reuerẽtias ſuꝑioris æ tũc appelat ꝛeueꝛentiales. Si autem dãtuꝛ er iudicium puta a iudice a quo appellatur ła ꝑte tunc dicuntur ſimpliciter exiudiciales uel ↄuetionales ſeu teſti moniales. ¶ Sexta dria qꝛ er iudiciũ admittit appellatio generalis ⁊ incerta reſpẽu ꝑſonaꝛum grauamis ut hic:ſed i iudicio dʒ eẽ certa ⁊ ſpalł ut i. c. ut debitus.j.e.⁊idic nt dixi i.c.conſuluit S. eo. ¶ Septima cẽia e pm aliquos ꝙ iter aꝛ reptum ad ſuperiorem hetur ꝓ appellatione er iudicium.non ſic in iudicio ſᷣm aliquos. dic ut plene dicetuꝛ j.c.ꝓxi. ¶ Octaua cꝛia ꝙ excoi catus appellat in iudicio in.c.cum itèr.sõ.de ex cep.ſed non extra iudicium:qꝛ efſet impugnaꝛe aduerſaꝛium ꝙ non licet excommunicato.d.c. cum inter. Hoſii hoc impugnat qm ut bic pʒ ĩ terpõitur qnqʒ ad defeſiõem ne moleſtet in poſ ſeſſiõe ſua:æ i hoc fuit Inn.ſibi pᷣrius urꝛum ex cõlcatus poſſit appellare ex? iudicium. Lu con corda ut nõt Jo.an.iĩ.c.pia de excep.li.vi.i no udla. ¶Nona ria nam appellatio er iudiciuʒ iterpõitur rone câe ð futuro:qꝛ tũc timet graua ri: ſed ĩ iudicio rõe pᷣterite cãe.ut in. c.ut debitꝰ ecima důia ꝙ in appellatõe iudiciali fminꝰ anni currit a tpe iterpoſitõis ipſiꝰ:ſed ey iudici um cuꝛrit a die illati gꝛauamis: ut i cle. ſicut eo. ti ndecima dria reſpectu ſi uſpeſiõis. nam appellatio iudicialis ſuſpendit iuꝛiſditiõem indi cis ĩ iotũ quo ad illam cãm ut plene diximus iĩ c.ſuꝑ eo.S. eo.ſi extꝛa iudiciũ nõ ſuſpendit ſẽm de pᷣteꝛito: nec ẽt id qð ẽ oino cõſecutiuum ad ius explicitum de pᷣteruo:ut i. c.ↄſtitutus.. eo. ⁊2 hec nõ odecima d'ia reſpectu reuoca tõis atiẽtatoꝝ.nam ĩ iudicſo renocant᷑ oia atẽ tata:ut i.c.nõ ſolũ.ðe.ti.li vi.ſed extra indicium non reuocãtur miſi ea q̃ geſia ſũt õ appellatöem ut i. c. cum nobis:⁊ qð ibi nõ. S. ð elec eci matertia dꝛia ꝛeſpectu tpᷣis pᷣfixi ad appeliãdũ Mam in iudicio appellandum eſt infra decen dium in.c.quod ad conſulatiõem de re iudi.ſʒ extra iudiciũ et pꝰ decẽdiũ appellaꝛi põt. hoc tñ ẽ falſuʒ ꝑ.c.cõceꝛtatiõi.e.ti.li.vi.dic ut ibi lʒ. n. audiat᷑ pᷣðᷣccẽdiũ ꝑ niam qꝛele:ut i.d.c.cõceꝛta tõi: qꝛ extraiudicialia no traſeũt i rẽ iudicatã:hni tñ audituꝛ ꝑ niam appellatiõis ur ibi¶ NMõt addi decimaquarta dꝛia quã poit glo.t. c.non ſolũ pᷣall.viʒ ut attentata p⸗ appellatiõem iudici alem reuocent indiſtincte ꝑ uiã attetati.i.nuilita tis: ſʒ atterata poſt appellatione extraiudicialem pẽdet ex futuro euetu. Ad hoc.c. ↄſiderauimuſ ⁊.c.cũ inter canonicos ð elec.ita loquit᷑ illa gl. ſʒ forte nult dicere ꝙ ĩ appellatõe extraiudiciali E neceſſe ꝓbare priꝰ ueritatẽ cãe anteq; reuocet attetatũ:⁊ iſte e pulcheꝛ aſſus. latiꝰ. n. expediaʒ ipᷣin cũ glo.fi¶ Conueniũt aũt appellatio iudi cialis ⁊æ extraiudicialis generaliteꝛ i duobꝰ.nam quelibet dʒ fieri i ſcripus:⁊ ꝓut le.⁊ nõ.in.c.i. c.ti.li. vj.ꝛ ut queac modũ inouata appellati one iudiciale reuocantur: ita inouata õ appella tionem extraiudicialem ut hic æ boc nõ. ¶In glo. i.in fi ¶ Ex iſta gl. potes colligẽ duas ro nes q̃re iſte abbas intrauit poſſeſſione iſtius ec cleſie uacãtis:ſʒ iſte ſolutiões glo.diuinat:ſed ſuppoſiio ꝙ ſint uere ðᷣpuit abbas eas cxprimẽ i appellanoe al ias non diceretur appellatio eius neriſimilis. ¶ Extra gl. potes ĩtelligeꝛe iſtũ tex. planius intelligendo ꝙ iſte abbaſ dicebat ſe eſſe parꝛonũ iſtius ecclie ⁊ ſic ꝙ ad eum ꝑunebat cu ſtodia eccleſie uacatis. qð an ſit ueꝝ dicam i ſe. 81o O go.nſ.. hanc glo.concludit enim ꝙ cuſtodia eccleſie uacãtis no ſpectet de iuẽ cõi ad archidiaconu:ſed ad quelibʒ epm in dioceſi ſua. Ande intelligo glo ꝙ ſpectat ad archiepm nõ tãq; ad metꝛopolitanu: iʒ taqᷓ; ad dioceſanũ ſ.reſpectu dioceſis ſue. Et ut beas plene hanc mãm in uno loco expeditã diſtinguo ultra alioſ ſic. Aut querit᷑ ð cuſtodia eccleſic cathedralis: aut eccleſie inferioris: Drimo cãu ſi bʒ eccłiaʒ iconomũ generale ipſe hebit cuſtodliaʒ.xij.q.ij. illud nõ. in. c. cum uos de off..or. Si non hahʒ iconomum:tunc caplłʒ ipſius cccleſic hẽbit cuſto 1t 2 7 — — — „ E . S *„ — * fTe dia 2—6 alt⸗ ſertet Qucſ n ſnn vami diã. xij. q· ij. ñ Iʒ alicui ſi non bhʒ caonicos ð fẽo nel ſint negligẽtes ſuccedit aꝛchieps: ut ĩi. c. fi. ð ſup. neg. pla.li.Vi. ꝛ.caſu cñ qꝛit vᷣ eccleſia inte rioꝛi. Dic ꝙ ant ẽ collegiata aut nõ. p cãu colle giũ ſucceclit ĩ admiſtꝛatõe: ut nõ. Jo. de lig. poſt alios ĩ cle. ne ĩ agro ð ſta.ꝛe.⁊ Inno.i.d.c.uno ut eccle. bñfi. Sʒ ĩ Zriuʒ uꝛ tex:i.c.ea q.j.ð ſia. ꝛegu. ubi dꝛ ꝙ remoto abbate dãdus ẽ mõaſte rio admiſtratoꝛ idonens ⁊ dicũt ibi doc.qꝙ de putabit᷑ ꝑ epm:æ idẽ Jo. an.i.c.ij. ð teſta. l. Vi. Sʒ ĩ Srium ꝓ prima opi. adduco bonum tex. i. d. cle. ne ĩ agro. S. abbate.ſʒ reduci pñt ad cõ cordiã: ꝓut dico ĩ.d.c.ea que: ꝙ aut prclatus eccleſie collegiate ẽ remotus ꝓpter malã admi niſtratõem caplo tacente. tũc nõ ſuccedit caplm qꝛ ẽ mala pᷣſũptio p eos ⁊ ita ꝓprie loqun tex. j.d. c. ea que. ad qð uide glo.nõ.i.l.qm.ij L. appel. que per illum tex. arguit ꝙ ſubditi debẽt reſiſtere plato male agẽti:facit.ij.q.vij.pauius. Aut uacat alio modo ⁊ tunc pꝛocedit alia opi⸗ õbis bn duo ex predictis: pᷣmo ꝙ ſicut capi tulum eccleſie cathedralis ſuccedit prelato ſuo uacate ſede ita æ capitulum eccleſie iferioris ut iĩ ꝗd. c. abbate cum ſilibus. Et uide in boc ꝙ nõt Inno.i.c.cum dilectus de ↄſue. ¶ nobis inũ caſum exceptum. ſi ueꝛo eccleſia nõ eſt collegia ta:ſed habet ſolum patronum rectorem: ⁊? tune ſi habet patronum eccleſiaſticum: ipſe babebir cuſtodiam. aꝛ. ? fm pᷣmiſſum intellectum ? tenet Inno.nbi.S.bene facit.c.cum ⁊ plantaꝛc. J. de priuile. Mã pronus ecchiaſticus petit rõnem ad miniſtratonis ðᷣ tpᷣalibꝰ:ut ibi fortius:crgo ipe cuſtodire hʒ tpᷣe uocatõis. Si vo non haber patꝛonum ſaltem ecckiaſticum: tũc glo. h dicit ꝙ ſpectat ad dioceſanum. Idem ſentit Inn. iin. d. .c.uno ⁊ Gn. ad. c.ſi in plebibꝰh alłlatum pꝛo 3 rio qð loquit᷑ de iure ſpali:lʒ gliud ſennat H̊. ZTu dic melius ut habes glo.ſingularem quam cõiteꝛ ſequunt᷑ ibi dociꝙ is habet cuſtodiam ec cleſie uacatis qͥ bʒ iſtitutõem illiꝰeccłe: ita nota. glo. i. c. cum nos de offi. ordi. - eſt ſatis nõbile: ut ex quo habet conferꝛc timlum habeat cuſto dire eccleſiã uacantẽ:nõbis h̊ peꝛpetuo.uacante Ho ſede ubi collatio ꝑtinʒ ad prelatũ poterit ca pitulum illam ecckam commendaꝛe alicui donec fuerit ſibi ꝓniſum de rectore ita ſingnlarit nõ. i. c.uno ne ſe.ua.li.vVi.i noncla. (. bis ſeꝑ hoc dictum ex quo hẽs ꝙ iʒ capitulum non ſuc redat ĩ colletione bñficioꝛum ſpectantium ad pᷣ latum:ut in.d.c.unico:põt tamen illas eccleſias commẽdare ⁊ iconomum põere:donec ꝑ ſuꝑio ꝛem fuerit ꝓuiſium. ? ꝑ boc bẽs pleniſſime bũc articnlum anainun A glo. i vvo nomine aꝛchidiaconi in fi. Sed ↄ tex.preſuppoſita opi nione glo. ꝓ vera oppo. Nam ſi iſte archidia. poſſidebat᷑ ñ potᷣat iſie abbas ptẽdẽ ſe expolia rum qꝛ: uim vi ꝛepelleꝛe Iʒ in. c. olim el.i.ð reſti. ſpo. nec vr̃ ꝙ tũc appellatio abbatiſ fuerit ꝓba bilis. Sol. intellige ꝙ iſta allegatio nõ ſuit pro bara.mam ſi cõſiitiſſet ꝙ aꝛchi.tũc poſſideꝛet ñ — De a ppeſlationibns. conſuetudinem eam enim non babuiſſet locum deciſio huiꝰ. c. ꝑ fupradicta f 2 ” c. ſupradicta fic põt ſolui aliud ↄriũ in eo ꝙ archl alegab arn poſito ꝙ ꝓbaſſet illam conceniſe n ee ſup oſſeſſi Pꝛictatẽ ii poſſeſſionem. Vñ ſatis erat ꝙ abbas iĩ bat poſſeſſioni tempore appellationis Kehfede quo plenius dicetuꝛ ſuꝑ glo. ſi. a ſerde Vbo unam ꝓcnꝛatiõem i fi. ſed glo nenh nde ad. c cũ neniſſent. ö ꝛefli. ſpo. nbi pba ender percipio peſionem ex aliq̃ re uideoꝛ ill tiꝛ ſi dere. Idem nõ. i.. uis allegata in gl d⸗ n0.1.l. gata in gl. Hic d H ut plene dixi in. d.c.cuʒ ueniſſent.ille rer j 7 ligitur qn precedete titulo cimo ad mäſfere iren e ee 3 ered dnium ſoluit peſio ð ↄſeſu ſugioꝛis.tũe teruenit quedã ficta tꝛaditio: ſecxubi – tuꝛ ſolutio penſionis ſen cenſus:q; eun pba ex cauſis poſſit ſolui pẽſio ſen ceſus.tal ſauns iderermiata ni ꝓbar poſſeſſionẽ ꝛei nec ſdlecnis nem. Oꝛo hoc.c. ꝛccepimus de puile. æ.c ihro de cenſi. Mam ꝓbatio qubia æ gñalis i Deſtätr qd ðᷣtermiatuʒ i.c.ĩ pñtia ðᷣ ꝓba.qð ẽ ↄ Mal.iĩ .ſolet. ff.ð offi. ꝓconlſ. ubi gicit ꝙ ſi una ecckia ſolueꝛit cẽſum ꝓ magno tpe pſumit illi ſubiecta boc eniʒ non ꝓcedit ut pdixi.⁊ nide qð.dixi in c.fi.ð cã.polſ.⁊⸗ ppne. & In glo. i Vbo in euʒ ſtatum in fi. podera bñn glo.que ſetit duos intel lectus ad iſtum tex. ¶ Mrimo ꝙ h fuit actũ 5 archidiaconũ iterdicto unde ui ꝙ foue ſpoliaꝛi mãdauerat uł ſpoliatõeʒ illorum laicorum rati babuerat. Secũdus itellectus , agebali officio iudicis vᷣtute appellatõis ⁊ iõ potuit agi teꝛti um. ſ.archidiaconum.lʒ nõ ſpoliaueꝛit ul ſpolia tionẽ ratam habuit. d 5 utũq; itellectuz opponit᷑ foꝛiteꝛ ſic. Mam pmus itellect?diuiqt nec fuit ꝓbatum ꝙ aꝛchi.mãdaſſet ſpoliari vc. Item non cõgruit iſti lie in qua papa fundatſe ſup appellatõe emiſſa ex ꝓbabili ⁊ ueriſimili ca Cõrra vm intellectuʒ facit ꝙ appe latio fuit interpoſita ne qs moleſtaret eum in poſſeſſioe: ſed iſte archi.n moleſtauit eum i polſſeſſione: ſed ꝑ laicos facta ſuit ſpoliatio:ergo Hrute appella tionis nõ poteꝛat agi õ iſtum teniuʒ: So. Inn. p diẽ ꝙ ſicut oĩa qᷓ dolo ul male fiũt ptibꝰlite pẽdeẽte debẽt officio iudicis ꝛeuocari in ſtatü p̃ ſtinum. S. ut lite pẽdẽte ꝑ rotum? uide bo.gl 5 mõ reuocãdi ĩ cle.ij.e.n.ita dicit ipſe innouata appellatiõe pẽdẽte ꝑtinẽt ad offſiciuʒ iudicis ut reducant᷑ in ſtatum priſtinuz.ff. nil inno. appel. pen. ꝑ tomum. 7. e. dilecms. Ad idez. l.ediles. F. item ſciẽdum. fl. ð edi. edic. ? in quadaʒ alis gl. ꝛcctius ſoluit pꝛium qð ñ ſolũ facit õ appellrio nem ille qͥ ſpoliat. ſed ẽt ille qͥ tenet ꝛem ſpoliata 5 uolũtateʒ appellãtis qð nõ hunc itellectum u⸗ eriam ſentire Moſti.hic dices ꝙ officio indicis põt agi ↄ quelibet polſſeſſoꝛem er nãli equitate: ut. ij. q. i. in primis. Minc ẽ ꝙ ſi s mea buenit ad te quomõ poſſum ageꝛe iudicis officoꝛut illam ꝛcm mihi ꝛcſtituas: nt in.l ſi me ? ticũ. f. ſi cer. pe. maxie hoc enens cum. aꝛ. c. ditecti öᷣ iudi.Q⸗ mam uide nota um m in gloi. . clei. 4 neit n go . ſſern ienonßmuͦ nblchen⸗ lata no pol agl nii eun ßſic fniuns orcien Ntic oſulndſb Pelatun pol qrcrqnon ſt ein I animment iel Me hicen his ep ilunl. Avs t itale ur unleiuNo plcllt uo A 5 icicf abbus pomiſer nera icer qo ſennt ſolaus oſihpoio polaſſer e d nenkium utletmitenn. Anagai ni auirud an imiitümn ui Kog nenicto n mo; fungon carid er 5 oraimnace ut ic ctees⸗ A1e a 6. ,nlaidid Pal ſee ſtagii ut id.ce..n Alaa eia g in unde u 1 por ggi 5 fniͦ ur i cad ſe⸗ ſpo. ſed Vune appelatois agit 5 tnü dgo tm ut predxl. (Derti gria inin beo pbare ſpoliarionem poſſeſſide 1c.Ooſulanolb ſed puii anent ſat poſſeſtone ihe gopelanois 2, tie penes ſent h. Quarn fn eqrag obſtn ceptio alteri ſpolletois ut ordi cog. Oed 5 enedium attetan ccpno ſpoſigtonis: n ila teuocatio iucheg offcio lt not go. ge. i. al daagl Eun cneui oem opai.o) iuſtt;ſcare coſorg büßicialibt n, e, RW2kE Arſeht in aiſitin⸗ Aunmnles urmnige ltn xai hapenchuiztin 8 *“ lafi Kpor icetgine utin eng ieſini liin eh n, neniecce AAat gr (Nciinn eam nſi wandigoltdre mualinn Pwſin naiumi mnimpintn ſir ai niumti ului mn ionmni vrm Ariin iinvg itn fi s ſmr menmis ti nnnttgitan — winmdn. Grittigg gmiſnnir dafttil U mmmütfkind n curaind entmidi Sn lnf ien SU nietten iin oluatrt ſmſiiſen inrus ꝑ Jo. mo.i. c. cupiẽtes e ele.li. vi.nide bo. gſ.iĩ c.non ſolũ de appel.e.ni Et ↄclude breuiteꝛ et clare hãc mꝗ n. aut enim pceſſit appellatio gñał reſpectu ꝑſonaruʒ ut b:⁊ tũc põt agi quẽlibʒ poſſeſſorem.qꝛ qͥqs tenẽdo ꝛem iuaſam in pᷣiu diciũ appeilãtis dꝛ ↄmittẽ appellatõnem ut h̊ nõbiliter ꝓbatur aut appellatio ñ fuit gnalis iʒ ſpalis reſpectu.ſ.certe ꝑſone ⁊ tũc ſi tius aliqᷣd innouat cũ ꝑte appellata agit᷑ et õ tertiũ ꝑ uiaʒ attẽtati. ar.ĩ.c.cũ.¶l.i fi.ð ↄſti.= i.lichyꝛogra phus.⁊ ꝙ ibi nõ.ff.de admi.tu.¶ Aut tertius inouat ꝑ le ⁊ nõ cum ꝑte appellata:⁊ tũc dʒ agi 3 iſtuʒ ⁊? nõ ꝑ uiã attẽtati:ſed ordine iudiciaꝛio fatedũ ẽ tũ ꝙ poterit agi officio iudicis ꝓut di cit Moſt.ſʒ nõ ꝑ uiã attẽtati ita ſalua æ⁊ ↄcoꝛda dẽm hoſti.̊ ⁊ glo.i.c.nõ ſolũ q uꝛ uelle Zrium 7 magna ẽ r̃ia utꝛũ agat᷑ ꝑ uiã attẽtati an ðbe at agi ordie iudiciario:pꝰcaſu nõ ſᷣuat᷑ ordo iu ris. un ñ ẽ neceſſe libellnm offerre ł lite ↄteſtaꝛi ſeu aliũ iudiciariũ oꝛdinẽ pᷣuaꝛe ſʒ ſicut de facto ꝓceſſit inouatio ita ð fẽo iudex facẽt reuocatio ne:ut nõ glo.i.d.cle.ij.ſecꝰubi dʒ ꝓcedẽ ordine iudiciario.uñ tertiũ qͥ nihil egit cũ ꝑte appel lata nõ pot agi ꝑ uiã attetan.ſʒ ſicut ↄ que agit fm iuris ordiem ut i.c.ↄſulatõibꝰ ðᷣ offi.deleg. qꝛ ex quo n fuit ↄ eũ appe latũ ũñ põt dici ꝙ ali q̃d attetanerit lite k appellatoe pẽdete. Et ex hiſ hes ueꝝ itellẽm.c. ¶¶Alius at ĩteilectus ꝙ agẽ tur iterdicto un ui nõ ꝓcedit quo ad tex. nẽʒ. fa tẽdũ tñ ẽ ꝙ abbas potuiſſet experiꝛi intdẽo un ni:ex quo fuerat ſpoliatus pᷣſuppoſito ꝙ archi. ſpoliaſſet æc.ſed ñ ẽ młium utilelmłte.n.ſut cdie an agat᷑ uia attetati:an ꝑ intdictũ un ui. Ha ſi agit᷑ iteꝛdicto uñ ni oʒ fuaꝛe oꝛdinẽ iudi ciariũ ẽt õ ↄtumacẽ: ut i.c.accedẽs el.i.ut li.nõ 2le.⁊ i.c.ↄlſulatõibꝰpᷣall. ſecꝰii agiẽ̃ uia attentati ut i. d. cle. ij. nõ ¶ ¶ Alia cia ꝙꝙ ꝑ interdictum unde ui ñ põt agi S ftiũ ut ĩ.c. ad ſedem de fſt. lſpo.ſed vViute appellatois agit᷑ õ ttiũ diſtinguen do m ut predlixi. ertia dria in inteꝛdicto ðᷣ beo ꝓbare ſpoliationem ⁊ poſſeſſiõem:ut in.d. c.ↄſulanõibꝰ:ſed ꝑ uiã attẽtati ſatis eſt ꝓbare poſſeſſione tpe appellatiõis ⁊ ꝙ tũc poſſeſſio eſt penes ſe ut h. Muarta dr̃ia ẽ qꝛ ageti intdicto obſtat exceptio alteriꝰ ſpoli tõis ut i.c.fi.⁊.ij.ðᷣ ordi. cog. Sed õ ꝛemedium attetati ñ obſtat ex cepiio ſpoliatõnis:qꝛ illa reuocatio fit ex mero iudicis officio ut nõt glo.i cle.ij.pall.nõ. Inn. ĩ c.ij. ð oꝛ.cog ¶ Quita dria ẽ nã ĩ inidicto ſᷣm cõem opi. oʒ iuſtificare æ colorare poſſeſſiõem ĩ bñficialibꝰut nõ.glo.i cle. una:⁊ dic ut ibi nõ.ð cã poſſ.⁊æ ꝓpri.⁊ dixi plene ĩ.c.ĩ l̃is de ꝛeſ.ſpo. ubi tamẽ teneo oriũ cõis opi.hʒ ꝙ predixi:ſed i reuocatiõe uia attẽtari ñ oʒ colorare poſſeſſio nẽ ita ſolẽniter. Hicũt dni de rota dec.xiiij.als xix. Ratio qꝛ plus fuit exceſſum h qi attẽtans ĩ piudiciũ litis ſeu appellatiõis leſit:iudicẽ ꝑtem ? ius. ¶ Item qꝛ fit ꝛeuocatio ex meꝛo iudicis ofſicio.Ex his attẽtatis ↄcurrentibꝰiſtis duabꝰ mis tutius ẽ iteétate remedium appellarionis qᷓ; De appellationibus, agẽ. ĩterdicto: ꝓut fecit iſte abbas: iõ tituins eſt cũ qͥs timet ſpoliari appellationẽ emittere:r ſic hẽat poſtea iſtud facile remediũ attẽtati. ¶ In gl. fi. ibi ꝙ nõ ſit vᷣa uł neceſſaria¶ Mõ. bene gl. ⁊ itellige ut.S. dixi ꝗin dixi boc ꝓcedẽ in ap pellatõe exiudiciali ¶ Ert dicũt qͥdã ꝙ Iʒ ſufficiat ꝓ a pᷣncipio fuerit viſitis mñ poſtea qñ agit ad reuocatõeʒ attẽtatoꝝ dʒ ꝓbari ꝙ ſit va. Ad h̊ c. cũ ĩter canonicos ĩ fi.dc elec. Aide qð notãt qñi ð rota deci.ccclxiiij. ? Jo. mo.i.c. cupietes pᷣal.⁊ tʒ do. An. h. Contra h̊ mñ mu tũ facit iſte tex.qꝛ iſte abbas non ꝓbauit illã cam:tũc ueꝛiſi milem eſſe nera. O.bes eni ſcire ꝙ duo ſunr in tellectus ad iſtũ uerbũ ꝓpoſitũ i tex. ueriſilibus ⁊ ꝓbabilibus cauſis. Inno.pomit cm ueriſileʒ q̃ a iure approbat᷑:qꝛ ſic ẽ ð iur̃ Exeplum dico me eſſe patronũ eccleſiaſticuʒ:⁊ ſic ad me ſpecta re cuſtodiã eccleſie ꝛc. ꝓbabilẽ cam dicit illaʒ q eſt i ſe iuſta:utputa appello ne quis moleſtet me in poſſeſſiõe mea. MHoſti. autẽ uidet᷑ intelligẽ illã cam eſſe ueriſimile:qui ueriſiłr æ certis iudicijs timebat᷑:puta archi. fuit minatꝰ abbati ð ſpolian do eũ.hec.n.ẽ ueriſimilis cã appelladi ꝓbabile cam appellat rõnabilẽ. Ande nuc ad ꝓpoſuum cũ papa hic ſolũ ſe fũdat ſuꝑ cã ueriſimili 2 nõ ſuꝑ uera ctiã reſpectu ꝛeuocatiois atietatoꝝ nõ nidet᷑ illud dictũ ueꝝ ꝙ debeat ꝓbarti vitas cae ſed in Zriũ facit.d.c.cuʒ inter. ¶ Ite ſeq ei ꝙ ſi appello ne uẽdas rem meã ꝙ nõ ualeat uedi tio 2 appellatione S.l.ſi füdus. C. ð rei uendi. 2 mlta i boc pnt dici¶ Sʒ colligẽdo dicta Jn no.cuiꝰ dicta ẽt vꝛ ſeqi do. An.dicedum ẽ ꝙ qnqʒ quis appellat ex viſii cã tm:qnqʒ ex viſ li ⁊2 ꝓbabili:qũ qʒ ex ꝓbabili cã tm.ſi appellano ĩ terponit᷑ ex iudiciũ ex uerilili ca tm.i. qᷓ a iu? ꝓ bat᷑:⁊ tũc talis appellatio nõ hʒ impedire poſſeſ ſionẽ alterius. Ande ſi archi. ̊ fuiſiet in poſſeſ ſione nõ ualuiſſet appellatio abbaris ingredien tis poſſeſſionẽ ðᷣ facto dicẽdo ꝙ efſʒ pronus aꝛ. i. d.l.ſi fundũ. Si vo appellat ex ueriſimili ? ꝓ babili cã tũc ãte oĩa dʒ fieri reuocatio attetato rũ nec admit unt᷑ exceptões ſuꝑ defectu ꝓprieta tis ateqᷓ; fiat reſtitutio ut h̊ nõbilit ꝓbat ⁊ puto lufficit ꝓbare cãʒ ꝓbabilẽ eſſe uerã.ſ. ꝙ erat i pofleſſiõe ipᷣe appellatois Iʒ nõ ꝓbet illa cãʒ ue⸗ riſilem eſſe ueram vñ ille abbas nõ ꝓbauit bᷣ ſe eſſe patronũ ⁊ ad.c.cuʒ inter canonicos: ⁊ ſimi lia põt rnderi ꝙ ibi nõ ꝓbabat᷑ ſeu non conſta bat ꝙ illa cã allata eſſet uera.ſed hic erat uera qꝛ erat ĩ poſſeſſione.ʒꝰ caſu qn fuit appellatũ ex ꝓ babili cã tm. Exempluʒ appello ne qs me mo leſtet in poſſeſſione ĩ qᷓ ſum ⁊c̃. CE nullam cãm neriſilem.i.a iure approbatã allego:ſed rõ nabilẽ cãm tm ⁊ hoc caſu ſi ius cõe fundat iten tionẽ inouãtis ñ fit reuocatio niſi prius iuſtifice tur poſſeſſio ex titulo ſᷣm Inno.ꝙ nõ.⁊ ꝓ hoc facit qꝛ idẽ uidemꝰ i iterdicto uñ ui:ex quo ius cõe ẽ appellãtẽ ⁊? fundat intentõem appellatie ut ẽ tex.i.c. ad decimas de reſt. ſpo. li. vi. Ydeʒ dicũt dni de ro.deciſi.pahe.ſi ius comme eſt S * § 2 J10 P9 jy J 7 VME Pi/ * ¶ De aopclationibus, appellãtẽ. ̊ non fundet itẽtiõem appellati no ʒ uia peccaus aperiri: ut fiat reſtitutio S ius cõe. Lapus in.c.ad decimas tʒ ↄrium.dicit.n.ꝙ in pac nia attẽtati nõ debemꝰbẽe reſpẽm an iuſ cõ mune ſit ↄ appellantem: qꝛ reuocatio dʒ fieri ex puro iudicis officio ut.S.dixi:⁊ eſt bonum mo tiuum ⁊ bona limitatio ad. d. c. ad decimas: ?7 boc dictum Lapi plʒ do. An.ſi iudex ex officio uult reſtituere qſi ſccus ſi ad petittonem ꝑtis ap pellãtis. Sed multum mihi placet dẽm Lapi idi ſtincte ex uno nõ ſolũ ꝑs ẽ leſa.ſʒ reuerẽtia iudi cis ad quẽ fuit appellatũ ãte oĩa fiat ſibi reſtitu tio ex quo notorie n conſtat ð defectu iuris ap pellãtis. Mã poſſibile ẽ ꝙ bebat aliquã cm in ſlam poſſidẽdi õ ius cõe:ad hoc.c.łʒ eps de pꝛe ben.li.vVj.? qð dixi ĩ.c.i lfis pal.æ nõ:qꝛ h̊ ulii mo membro ſufficit ꝓbare cãm probabilem ad effectum ruocãdi attẽtata:non ẽ ergo ꝓbare ꝙ illa cã ſit a iure approbata Iʒ eaʒ expreſſerit qð facit ad pᷣdicta. ¶ Et ex bis hẽs in ſũma qliteꝛ ſit ꝓcedẽdũ ad reuocatõem eorum ꝗᷓ atctãt᷑ pꝰ appellationem eriudicialem. ¶ Altimo oppo. tex.ĩ eo ꝙ iſte ꝓpluꝛies uoceʒ appellatiõis emi ſit. uidet enim ꝙ fa fuerit ſuꝑflua cũ ꝑ primam ſit conſultum appellãti. ar. i.l. q his. ff. ö. V. ob. So. boſti. ? Gof. uidet᷑ itelligẽ ꝙ unica fuit appellatio ſed iteꝛatio fit vbo ad maioꝛeʒ exage ratõem:ſicut ĩ ſimili hẽtur.xxxi.q.ij.lotharius. Abbas vo uꝛ itelligẽ tex.i gemiata appellatiõe = dicit:ꝙ fa põt eſſe utilis ꝓpter tẽpus appella tiõis ꝓſequẽde ꝙ lʒ lapſum cet ꝛcſpectu prime poſſz duꝛaꝛe reſpectu fe uł ſi nõ fuit debito mõ fca pria poteꝛit ſe iuuar̃᷑ ex fa luimo mõ iteꝛpoſi ta ⁊ uẽ boc placer̃ Jo.an.qͥ ꝑ hec diẽ ꝙ gemĩa tio appellatõis n iducit receſſum a prima:nt nõ 1 c. dilecto. ¶ u concordando dic ꝙ aut qͥs geminat vᷣbum appelio pluries codem tempore 2z ꝓcedat pᷣmum dẽm aut diuerſo tpᷣe in caſu ap pellãdi ł eodem tempore tamen ſolenniter repe tijt appellatõem ⁊ tũc ꝓcedit ſecundum dictum Et ad mãm uide ꝙ le.⁊ nõ.in cle.una de do.et ↄt.qᷓ.c.dilecto ubi oĩno nide. Jlecti filii. Si ſupioꝛem ſn um qs itinerat ad papam bẽtur ꝓ appellante: ita qð ex communicatio poſtea in eum lata non tenet. ul aliter: æ ſic itineris arreptio hʒ nim appellatõis ſi fuãtur ea que fuari debent in appellatione.hᷣ d.pm unũ ĩtrinſccum itellectum. c. Drima qᷣs ponit queꝛelam.vᷣa dat iudicem:ibi cum aũt. Hõ primo ex iſto tex. caſum apꝑtum quem tene bis menti ꝙ actus geſtus a iudice pꝰ appellatio nem exiudicialem ab eo interpoſitã ipſo iuꝛe eſt nullus. ¶ Ex quo nõ ꝙ ſicut non tʒ cxcõicatio lara pꝰappellatiõem iudicialem ita neqʒ poſt ap *& Tiſte sHrn n aa. öpellationem eriudicialem: ut hic timens ergo in iuſte excommunicari a ſnpeꝛiore bʒ ꝓmptum re medium ex boc capitulo:ut appellet ẽt ex indici um ⁊ ſuſpendet iuriſditõem incficiſ æ uide quod dixi in. c.conſuluit. ö. eo. r no bic u a ꝓ his que dixi 5 gl. i. c. Cenadee vo Pcat tulum agens Z epm ꝓ iuribꝰ capli non “ petere actorem ſcu ſindicum:ſed põt a ſe ac N em ſeu ſi indicum conſtituere 2 cum prelato li gare Hã iſte prior æ monachi cõſtituunt ca in illiuſ eccłe cãtuarienf cathedrał qᷓ ẽ mona 2 archieps 6 ibi loco epi ⁊ abbatis:de “ ne dixi i. c. cam de iudi.ʒ. nõ ꝙ plus Saliſ explicare facto q; bo 2 ꝙ ad ſübſtamtiam pellatõis non eſt neceſſe exprimere vV̈bum “ lo:ſed ſatis ẽ dicere nł faceꝛe aliqd equipollens huic ueꝛbo appelo qð nõ. Yacit quod diri . .c.ad audientiam. ¶ Hic unica lo. 2 nõ bñ̃ eam quia tuila facit lo pallegar e 90 „0 biñ l lacit gl0. p allegat iuꝛa qᷓ ꝓbãt ꝙ plus ſit aliquid facto facere q; vbo ⁊ ſic allegat cõcordtias ad tex. noſtrum ad. . ſed nõ e abinde uſqʒ ad finem format dugs. q. licet eas immilceat pꝛima qõ non. ſeruando ordinem gl. ſit iſta. Mũq̃d ĩdiſticte arreptio itineris ad ſupi orem habeat uim appellationis.¶ Secuda nun quid diſpõ huiꝰcapli hẽat locum ſi iteꝛ arripit ad alium ſuꝑiorem citꝛa papam. ( Quo ad p mam qoõnem glo. allegat multa Zꝛia ſed pfecte n ſoluit.doc.ẽt iſtãt æ credo eos habuiſſe bonũ itellectũ:ſed ñ clare explicãt. ¶ Eoclude bꝛeuit ꝙ arreptio itineris ad ſuꝑioꝛem bʒ uim appe lationis ſi fuãt᷑ ea q̃ debẽt ſeruari ĩ appellanõe 2z iõ ſicut appellans.ex iudicium nł in iudicio añn ſniam tenet᷑ exprimere cauſas ĩ ſcriptis ? petere apoſtolos ita ⁊ iſte qui nult arripere iteꝛ debet oĩa hec ſuare:ut puta dicet ſuperiori.Dne epe uos gꝛauaſtis me in tali articulo ⁊? in tali:nolo litigare amplius coram uobis:ſed nolo ixe ad papam ⁊ peto apoſtolos:tũc enim łʒ non expxi mat vbum appello itinerando ad papam beĩ ꝓ appellante quia ñ ꝛcfeꝛt qͥd ex equipollenib fiat: ut i. c. qͥ ex quadam.S. de teſtibus. ¶ Jden dic qn appellat a diffinitiua uł ey iudicium:ut fuet ca qꝗᷓ iuꝛa ĩ talibꝰmandant obſeꝛuaꝛi:ſicut cixi in ſubmifſione ꝓtectiõis ĩ.c.ad audientiam..eo. als ãt non babebit ꝓ appellãte:⁊ credo ꝙ capl rulum plane ꝓcedebat olim ſᷣm antiqᷓ iura fʒ ꝗ non erat neceſſe exprimere cãm appellandi:ſed ſufficiebat diceꝛe appello: ita ſufficiebat diceꝛ iudici ꝙ uolebat iter arripere ad ſuperiore. Si autem talia non ſeruat: poterit alio remedio de fendi.iſ.per titulũ de ꝑegrinãtibꝰ ut dixi.i. c. me minimus. 5. e. ¶ Sed bũc intellectum ? lerx. opp. Iſli nücij non appellarũt vbo aut ſeo ciß cã eſſet inter archiepᷣm æ caplin.ergo debuult te neꝛe ſñia ↄ illos lata cum in eis ceſſer o S . So. credo ꝙ glo. meru orij bic incideter din ſi ꝙ iſti nũcij eraãt ðᷣ monachis illius cccleſie lic erãt de appellãtibꝰ. Si aũt uis tencꝛec “ de monachis. dic ꝙ ex quo iueꝛunt ꝓ e nibus erant ſub ꝓtectiõe pape:ut in.c. . begil. Et ad hũc effectum alegat Inno. lluc c. . oos ut debitus dicens ꝙ non ſolum uoni e d a liter ad papam ſũt ſub ꝓtectione pape:led ellaz gos els nſi n ahizer niich ui 8 ei zoffonc ſpi ſl . ummi hlnin n dirg , m puocacio al t⸗ daeh u nulis bwere cipolte . ſum 9 iorm ſopiorem auen po uin , uerele citra colnmunenn aphalatd Gini lla appelari⸗ ejiucleul e aden uocno d cin. Aorolis, ⸗ bemros oppelanoaα gmnraßſſ bor it y al. .en ponſt ollato. iſio ibi mdamns Mino iy et fm antiaua tpn appelaio Fuſtraroria non itpetſeden egoci dil Ge quo uns icenht N in de 1. nodͦ auſoia odioſa in wcn Politz it G; ieligi ur alignid operun iteligedo poſſit redaci ad terninos ſed ut vba aliqd oent no debet ita gient nil opent Mer ein chuſllaa. ſee odioſa t poſſer iteligi de apeli toꝛia:ſed qꝛ fin bune intellectum her bi opemmem. Oebar atam ildlgi one alus Pbabili:r boc nöbis ſen Pſiſtamum munieipglelne intclie oparei dy aſſumille gins ieelern igi niolico ba nr lic operck nnis cojg:fnct no. Bar in liij arſ edm fr rgiiinccin ated guigunn i P ubi diſpo eet Prſus inuti go ßba it acent gebent hba innpꝛo am ilonmnin mn (Ewn En gonen go glegn minznſii õ Mi i chraplui. (Eatetel mno Mrnis ſigonn g in g msifui aà nmiarlni r rlansgt ditrarudo n avnmmuuſis iſentns epa vo in t ile aui ul arivar ier oeher fuaterm pun dien ipanort Dece ”õ Kdins rmn Wl GWole t e örin cinnhne õäs cmnr gluß uian cagiggſutlie ch 8icd nndigtin i Nacan.5.de lcſihns. cond appelai Lcifſnitina lej viclinuft – uncanmncbſcnniſinin nuũcij venientes pꝛo alijs gaudent immunitate. ¶ Et bũc itellectum nõ ſingularite: ut excõica tio ẽt ſit nulla õ itinerãtes ex iuſta cã ad papaʒ lata: ⁊æ tunc dic ꝙ appellatio monachorum põ deratur hic ad referendum ꝙ ex iuſta cã iſti ac ceſſerunt ad papam.¶Ex his infero ad ſo lurõem fe qõis in qua hoſti.et doc.ſequẽtes vi dẽtur uelle ſi adit᷑ ſuꝑior qͥ poterat adiri ꝑ viã querele: tunc itineris arꝛeptio ad euʒ habʒ uiʒ appellatõis.ſecus ſi ñ poterat adiri ꝑ uiaʒ qᷓre le:ut ẽ archiepus reſpectu ſubditoruʒ ſui ſuffra ganei ðᷣ offi.ordi.c.paſtoral. Hoc dictum itelli go uerum in appellatione exiudiciali: quia illa eſt qdam ꝓuocacio ad cãm: ut in.c. cum ſit. õ. Ee.merito oʒ ꝙ ſit talis iudex qui poſſit adiri ꝑ uiam qrele.nõ puto hoc dictũ ꝓcedẽ qñ iteꝛ aꝛ ripit᷑ a iudice ꝓcedẽte iudicialꝛ:qꝛ cum tunc ar reptio itiner is ſit idem qðᷣ appellatio:ut.S.dixi hẽbit deuoluẽ cãm ad ſuꝑiorem: ſiẽ appellatio uocalis iudictalis: Q E.r Pdlen⸗ nõbis unum ſꝑ ꝙ extra indicium non poſſum appellare niſi ad illum ſuꝑiorem quem poſſum adire ꝑ uiam querele citra communem appellatõem qm ur dixi illa appellatio exiudiciał ẽ qdam qᷓrimõia 2z ꝓuocatio ad cãm. 4 lauſul Aſtoralis. Der cunſuam betur oĩs appellatio qᷓ a iure ñ indul getur expᷣſſe boc ĩtẽdit uſqʒ ad.. ueruʒ. MDꝛio ponit᷑ ↄſulatio.⁊: rnſio ibi rñũdemus¶ Hõ. primo q; ẽt ᷣm antiqua tpᷣa appellatio patẽter fruſtratoria non impediebat negocij diffinitiõm de quo.j. latius dicemur ut in. c.ut debitus.j.e. 1 nõ. quod clauſula odioſa in ꝛeſcꝛipto appo polita ita dʒ ĩtelligi ut aliquid oꝑetur:lʒ gñalit itelligẽdo poſſit reduci ad terminos iuris cõis: ſed nt vᷣba aliqd oꝑent᷑ nõ debẽt ita late intelli gi:ut nil oꝑent. Mec eim clauſula ap.remota in ſe ẽ odioſa ⁊ poſſet ĩtelligi de appellatõe fruſtꝛa toꝛia:ſed qꝛ ſᷣm hunc intellectum hec clauſula ni bil opeꝛaꝛetuꝛ. Oebet etiam itelligi de appellati one alias ꝓbabili:⁊æ boc nõbis ſemꝑ. Nã facit ꝙ ſi ſtatutum municipale late intelligendo nihil oꝑaret᷑ ñ dʒ aſſumi ille latus itellectus:ſʒ ita ĩtel ligi ñ uiolãdo vyba ut aliqͥd operet᷑ ultra tᷣmios iuris cõis:facit ꝙ nõ. Bar. in.l. iiij. in. F. ptor ait.ff.de dam.ifec.⁊ ꝙ dixi in.c.cãm de do.⁊ 9 m ¶Er adde ad pꝛedicta nnam ſolennem limi tatõem ꝙ ubi diſpõ eẽt ꝓrſus inutilis intelligẽ do vᷣba ut iacent debent vᷣba impꝛopꝛiari:ut di ſpoſitio teneat ẽt ſi ſit odioſa ⁊ pẽalł:ut ſingłaꝛit ꝓbat tex.i.c.ſi ſñiam ĩ fi.de ſen.ex.li.vi. FEacit .l.ſi ſiipulatus fuero ꝑ te.ff. ð V. ob. ubi exẽdit ex ſtipularione ne effctru carea d idem uide bonum tex.i.l.ſtipulatio iſta..ſed ſi ſeꝛuꝰet.ꝗ. poſſidẽ.e.ti.? Hal.i.c.i.de cap.q̃ cu.uẽ.col.x. ⁊ archi.xiij.q.i.c.i. ʒ nõ ꝙ remotio appella tiõis ñ tollit ꝓrſus facultatẽ appellãdi uñ pote rit ſuꝑio r illam appeltarõem recige ⁊ grauamen Ci De appellationibns. emẽdare. boc ltelectu facit tex.ibi ſʒ ſi appel lans ⁊c̃. lij dicũt ꝙ grauamẽ reuocabit᷑ ꝑ uiaʒ querele: ſed primus iĩtellectus magis ↄgru it lĩ̃e: ut.j.latius ſubijciam. Sed anteqᷓ; attinga mus mãm capli.pᷣmo q̃ꝛi᷑ quis poſſit ĩ ꝛeſcꝛipto appellationẽ tollẽ. Ooc.h cõiter dicũt ꝙ ſolus papa qꝛ iferior ñ põt toll ius alteriꝰ.ad h.c.ſu ꝑ qõnum ð offi.dele.¶ Itellige hec dicra doc- quo ad ea q̃ ſpectãt ad iuriſditionẽ eccleſiaſticã HMã in tpᷣalibꝰ ĩꝑator põt apellationẽ tollere:ut .l. i. ff. a qui.ap.nõ Iʒ. Et uide ad pᷣdicta unã mi rabilẽ limitationẽ quã ponit gl.in.l.fi.E. ð ſen. ? interlo.om.iud.ut ſolus pᷣnceps poſſit remo nere appellationẽ a diffinitiua.ſed ꝛeſpectu inteꝛ locutorie hoc poterit facẽ iudex iferior ↄmittẽ do alteri cãm mouet illa glo. ꝑ tex. illiꝰ.l.quam gl. ſequi Har. ibi ⁊ facit de ea magnũ feſtũ: ſj ipſe Ha. i.l.i.pal. glo.illã reſtringit ad appella tionẽ fruſtratoriã ↄcludẽs ꝙ inferioꝛ nõ põt ap pellationẽ legitimã ẽt ab interlocutoria tollẽ qꝛ boc eſſz tollere ius ſuꝑioris ad quẽ appellat᷑: q; nõ põt ĩferior facẽ.ꝓ h̊ bo.tex.in.c.ueniẽs ð in õ rõnem nã cum ipſe iudex co gnoſcẽdo ꝑ ſe nõ poſſz nõ ðᷣfeꝛꝛe appellatõi legi time ⁊ punit᷑ nõ deferẽs appellatõi legitie: ut di xi ĩ.c.ð pore.S.e.ergo nec alij cãʒ committẽdo remouere eã:ſʒ qꝛ ſᷣm hũc intellectũ nibil oꝑare tur diſpõ illiꝰ.l.ſi.q tũ edita vꝛ cũ magna ſolẽni tate diceꝛẽ ꝙ uideat᷑ remota oĩs appellatio cui iſte cãm ↄmittẽs poteꝛat nõ defeꝛꝛe utputa ĩ cãn dubij uł qñn a iure ihibet᷑ aliqᷓ appellatio: ſed alle gat᷑ aliq cã obfuſcãs illã diſponem iuꝛis.¶ Itẽ ubi remouet᷑ appellatio ? tũ ꝑ ſe ẽ ꝓbabilis: lʒ iudex nõ teneat᷑ defeꝛꝛe põt tũ ſi ulłt ut ſingłarit nõ.abbas quẽ ſequunt᷑ doct.qð nõbis ꝑpetuo. n his ergo ⁊ ſilibꝰ caſibꝰ taʒ rõe ĩterlocuto rie ꝙᷓ; rõe diffinitiue poterit iſta remotio appel latõis facta ꝑ ĩferiorẽ aliquid oꝑari ⁊ ſic poſſet intelligi illa..fi.gnãliter ꝓut loquit᷑ æ credo at tigiſſe ueritatẽ ¶ Iẽ limita pᷣdicta ꝙ iferior a prĩcipe nõ põt appellationẽ tollẽ niſi ſit tal qui ð fẽo nõ cognoſcat ſuꝑiorẽ:ut rex francie ⁊ ialij pleriqʒ ⁊ q̃dã ciuitates italie. Nã utunt᷑ iuribus pricipis ĩ reſtituẽdo fame ĩ legitimãdo ⁊ ſilibus Hoc uoluit Bar. ⁊ bene in.d.l.i. facit qð nõ. Inn.i.c.cũ te de re iudi:⁊ ĩ.c.cuʒ.p.tabellio de fi.iſtru. Nã utrobiqʒ nult ꝙ iſti inferiores ab ĩ ꝑatore ñ recognoſcẽtes eum i ſuꝑiorem utũtur iuribꝰpᷣncipis.¶ Item adade aliã limitationem ꝙᷓ ubicũq; ꝑ ſtatutũ remouet᷑ appellatio a ſñtia alicuius officialis puta ptatis intelligit᷑ ſolum re mota appellatõe a diffinitiua ni ãt ab iterlocuto ria qꝛ appellatõe ſnie ĩtelligit᷑ ð diffinitia ut nõ. glo. in. c.cum olim de teſti.facit tex.i.c.ueniẽtes pal.ſed ſtatutum dʒ ĩtelligi ſtricto mõ ĩ.c.ĩ nr̃a de ĩiur.l.iij.ff.de neg.ge.g dʒ ĩtelligi ĩ ſtrictiori ſignificato ſuo ⁊æ optime ꝓbai ĩ ſili i.c.cum dilłc tus de conſue.ſacit.l.ij. C.de noxa.ſecus auteʒ ubi ſimpłꝛ cauẽt ſtatuto ut a ptate nõ poſſit ap pellari.nã tũc inelligit᷑ de qualʒ ſntia ſeu pcepio t / ar. i. l.. Fr. . ofl. pfecti pto. ita conſulnit Bal. = puto bᷣ ideʒ ꝓcedẽ ĩ quacũqʒ diſpõne remoueat appellatio qm quatenus remouet appellatiõem é odioſa ⁊ ꝑ conſequẽs ꝛeſtigẽda:ut i.c.i.⁊.ij. de fi. pſbr̃o.li.vj.¶ Muũqͥd autem legatus de latere poſſit toller̃ appellationẽ:dic ꝙ non nec etiã aliam clauſulam apponere ↄ diſpõnẽ iuris communis maxime in detrimentum partis. uið glo. notabilem in. c. fi. de bere.li.vj uide tamen qð dixi in. c. fi. ð trãſac. nec ualeret ſtatutuʒ infe rioris a papa:ut a ſentetia etiam interlocutoꝛia non poſſit appellari iuxta nõ. per Jo. an.i.c.fi. eo.ti. li. vj. Outarẽ ramen ꝙ commitẽdo alte ri poſſit remouere appellationem: ꝓut ſupra di xi de iure ciuili reſpectu iferioris a principe. In glo.i.in fi.ſuper hoc principio ſunt due gl. dũtaxat. Sed expediendo gloſam ⁊ doc.formo quinqʒ qõnes. ¶ Mrima qo nunquid clauſu la appellatione remota hodie aliquid operetur. Secunda qo preſuppoſito ꝙ operetur reſpe cii appellationis a iure non recepte. queritur que appellatio a iure expreſſe ĩdulgetur ⁊ ſic ſci as quando poſſit appellari non obſtãte illa clau ſula. ¶ Tertia queſtio h̊ dicitur quod licet ſit remota appellatio:tamen grauamen illatnm po terit per ſuperiorem emẽdari qualiter emenda bitur. utrum per uiam querele an per uiam ap pellationis.¶ Quarta utrum boc quod ſupra dixi procedat in quolibet ſuperioꝛe citra papaʒ nt poſſit emendari grauamen non ob. remotio ne appellationis. ¶ Quinta queſtio quia tex. ĩ fi. dicit quod grauamẽ potit emẽdari ꝑ ſuꝑiorẽ nũq̃d ſuꝑioꝛ ad h teneat᷑ a vo ſit ĩ libeꝛa diſpõ ne ſua. ¶ Quo ad pᷣmã qõnẽ gl.h ⁊ ſeq̃ns ⁊ in d.c.ut debitꝰ:⁊ cõiter ubi attigit hũc aruculũ ſẽ tit ꝙ bodie nihil oꝑatur remotio appellatõis ꝑ c.ut debitꝰ.j.e.ubi oĩs appellatio a iure recipit ſi appellet᷑ ex cã ꝓbabili:hãc opionẽ młii fuant 2 uide ad mãm Spe.e.ti.ꝗ.in quibuſ.vᷣ.ego di co. Sed hoſti. Jo. andr᷑.? cõiter moderniores ſequẽtes tenẽt ↄtrarium ⁊ meliuſ.Et iter cetera nide tres rõneſ optimaſ. ¶ Mrima. c. ut öbitꝰ loqᷣtur ð appallatione ab iterlocutoria ⁊ hoc.c. loqtur ĩdiſticte :n ẽ ergo ueriſile ꝙ ex toto cor ꝛigeꝛet hunc tex.¶ Secũda 20 melioꝛ illud.c.ñᷣ loq̃tur ĩ iudice ꝓcedete cum clauſula appellatio ne remota:ſed gñaliter.iſtud uero.c.ſpaliter diſ ponit qñ remouetur appellatio¶ Ande potius illud.c. eſt limitandum peꝛ iſtud q; econtꝛa quia generi ꝑ ſpeciem derogatuꝛ ⁊ non econtra:ut in ꝛegula geneꝛi de ꝛc.iur.li.vj.¶ Lertia ↄſideꝛa tio colla ex.c.inqᷣlitõi.j.e. Nã illud.c.emanauit pꝰ.c.ut debitꝰ⁊ decidit caſum dubium qn remo ta ẽ appellatio ĩ reſcripto qð ni feciſſet nec ema naſſet ſi ꝑ illud.c.ut debitus hec clauſula eſſet fruſtatoria.¶ Eöcludẽdum ẽ ergo ꝙ hoc. c. ꝓcedit etiam bodie iĩ fminiſ ſuis.Er miti effectꝰ buiꝰ clauſule notantur in.d.c.ut debitus. Treſ uero effectꝰnõbiles pnit h colligi ex dictis doct. Muimus c ubi ꝓcedit᷑ appellatõne remota ¶ De appellartonibns. non tenet index a que apoellat appellationi d⸗ ferre. unde talł appellatio ñ iahenin mnahe nem iudicis a quo appellar poteſt ergo antec appellatio recipiat᷑ a ſ uꝑpioꝛe ſuam ſi niam ma . re executioni:ut collꝛ i.c.paſtorał ĩ. ¶ .ptereg offi. öle. Et ꝑ iſtum tex. tolliĩ opi. Gar. in li alle. ubi dicit ꝙ an i reſcripto ſimpkꝛ zevonettg appellatio intellꝛ de fruſtꝛaroria ſecꝰſi remo ef a diffinitina. Mam in. d. . pterea dicta cka . ratur effectum ſuum etiam reſpectu appelbno nis a diffinitiua quãtũcunqʒ ſit ꝓbabil niſi i perioꝛ ex certa ſcia illã appellationeʒ reciau ibi hetur ⁊ adeo pꝛedicta ꝓcedunt ut nöbike di cit hic abbas quem ſcquuntuꝛ doc. ꝙ iudex da tus cum cla uſula appellatione remota poteſt ex communicare ꝓbabiliter appellantem ab eo ex quo illa appellatio expreſſe a iure non approba tur:quia non habuit ſuſpendere iuriſditionem iudicis ut hic. Et ex hoc notabis unum calum ualde ſpecialem: in quo ualet excommunicatio lata poſt appellationem ꝓbabileʒ. ¶ Secudus effectus huius clauſule eſt:qꝛ iudex ñ deferens huic appellationi ꝙᷓtũcũqʒ ꝓbabiili non puniet ex quo a iuẽ non idulgetur expſſe:qꝛ h̊ fecit auc toꝛitate iuris.g ñ peccauit.xxiij.q· iiij.ꝗͥ pecc .l. gꝛacchus. C. de ddel. CTarso hcns 1 ſpẽu ꝛuocationis attẽtatoꝝ pꝰappellationem.an talꝛ attẽtata ñ ꝛuocabũt᷑ ꝑ niaʒ attẽtati.i.nullita tis qm ex quo ñ eꝛat ſuſpenſa iuriſditio iudicis ꝑ talẽ appellatõeʒ tenueꝛt geſta:lʒ ꝑ ſupioꝛẽ poſ ſint ꝛeuocaꝛi potiꝰꝑ uiã qꝛele q; ꝑ ui nulliatis Sʒ dubium eſt circa deuolutionẽ negocij:nun q̃d deuoluat᷑ negociũ ad ſuꝑiorem ꝑ appellatio nẽ ð qꝰ.j.dicã ĩ teꝛõ dubio.Et aduerte:qꝛ do. An. uꝛ limitare iſtũ tex. ⁊ oĩa pᷣdicta qñ appella tio ẽ remota i reſcripto. Si aũt ꝛemouet appel latio pᷣuilegio ꝑſone uł ſtatuto ubi ſtatuẽtes po tuerũt h̊ facẽ ł ex ↄuẽtiõc ꝑtiũ uł ex ↄtũacia nõ ↄparẽtis uł qꝛ ðᷣſerta ẽ appellatio:tũc ſjm cũ re mota ẽ appellatio q ad oẽm effectũ qſi ſetiat ꝙ tẽ gꝛauamẽ ñ reuocabit᷑ ꝑ ſuꝑiorẽ ſ olo appło iteꝛdicit.allegat iura gñalia ſʒ ꝛſpectu ſtatui lꝛe ſpectu perſone priuilegiate non uideo ꝛationem drie ¶ Sicut enim auditur appellans ſaltem . uiam queꝛele ut ꝛemoueatur iniuſtum grauame non apparet ratio quare non ſit idem cum ſts tutum prohiber appellationem.nam intentio ſe mouentis appellationem non eſt alia niſi ut luſti tia ↄſequat᷑ effectuʒ ut i. c. ij. qꝛis.ð.?.? qn pjn ceps pᷣuilegiat ꝑſõam:ut ab ea nõ poſſtt appelo ri b fac qꝛ pᷣſumit ðᷣ vtutibus illi pſoe pull gia te ut ñ ſit alꝛ pceſſura ꝙᷓ ꝙ fim iura pminum ut diẽ tex. nõ.i.l.i.E. ð ſẽ. pfe. p. ſi g ila pſona pᷣuiliata alꝛ ꝓcedit qᷓ ðbeat:nula 1 ſuadet ꝙ; ſuꝑioꝛ non debeat gꝛauamen rcuocare. hor uide glo. nõ. i cle. i. de iur. pat. Vbo oneꝛam d dgicit ꝙ i bis ꝗᷓ relinquũt conſclerie iudicis Gon poteſt appellaꝛi:ut etiam nö. in.c. ſtatutum. F. ſeſſorem de reſcrip. liꝛo. vj.tamen miuſte gin narꝰpoterit appellarñ ad ſupioꝛẽ non t ꝙ luda ſccareßſponit her am n c g dismiteppl az⸗ ppeer grammmi ho Vpelanifüen Peſano no oubi; reſenn ludicis reni indles le n ſi cenoluet õ Mucſige deguuanine vyt Gylult iala mdm poſſmodi iund ce on: nrpuiß niuti urdiniſ bo uii areleci nriatio eſſa ſiuſvenſa. Ct no hüͤt int iide cicere ai ſanum wnoner appel⸗ RdirAErr o8Ne bonidbin vols lupiore cina AdN) ür ddidres. n M vele wr e ſit an Kerior peech lnide remota Hrnte iuis cöis. Erep reſis quilio; ordinari? peedlt gppela ta ur in. cu inquiſttös ge ber. . nutus e bereſ ptedes ſjian inuſti Pelare ge epo adenunte d atchichn chs eyunmninet negoclig urpiniuſtefn natus ge bereſter appelario no iunſcltioni iuclcs a gno niſia tße or recepit appelatione ? miſerit inbi dici no. PDro bot lcebo ler e ronmmn. h. ſt t.eti l d Supioꝛan exalnſnare nip ſte appelaneritin ceſſo uel ne g an bnerit Srananste nöbis nſini rni ins i. urrüfun ſtin ſunfzcut eſt bon inder r h ybo. ſig. ſi 8 lponit ibi ortidhan ſ dinarinſete, e fente ln MMrbönn ln. lun nu — 0o e eronnnie rvn grltann ntzſ s chrms dunz it ſen eridi oni Fiiin dbcli in qvo aii icigenroileöftin oꝛiate inis g ecani. wii g ii i gruths N l Aenisffinct Miniiis mimoy) pelnonn: õ õ opprlaoq mulir uc to pol aoeni pon uii e ouli linns Abium t arca deuoſanone negoei;n omi NedNid Nden apekete⸗ ädddKedd. AAm NANAAdindin ttoNtdB mmänſi wolego gorelkſtund wſamate neid tuiler Matir giͦ la ind gräns u 1iſenme appealanid it fn dͦ cns n 4 „13 ieüng ai elnid den chlii lcuocidi ogre zcd t guname Cndld . tacui zu in in inminn cone prileginte gonbiet⸗ Se cnimaucſtur Cnmin vne Aru moNcun uſwng 1 a quo teneat deferre. Sʒ quo ad hoc ut ſuꝑior poſſit exaiare appellationẽ ⁊ ꝛceuocare gꝛauamẽ ꝙ nõbis ꝑpetuo ⁊ ita dʒ iſte.tex.intelligi ut.j. dicã in teꝛtio dubio. Ad f̃am qᷓonem q̃ appella tio dr̃ expᷣſſe a iure approbata.Sol. gloſ.intelli git qn ius cxpᷣſſe indulget appellationeʒ eo caſu quo remota eſt appellatio æ nimis ꝛeſtrigit iſtũ tex. Sʒ Moſt.cũ q trãſeũt ↄmunit᷑ doc.dicit ꝙ omnis appellatio expᷣſſe a iure appꝛobata uidet ꝑmiſſa Iʒ iura ñ loquant᷑ qñ appellatio eſt ꝛemo ta:exẽplũ ut ĩ.c.ſignificãte ⁊.c. Rodol.de ſꝑp. cũ ſi.æ hoc dictũ ſatis placet qꝛ ex quo iura peꝛ mittũt appellaꝛe gꝛauamẽ ur᷑ notorium ⁊ ꝑ ↄñſ nihil dʒ oꝑari ꝛemotio appellationis ar.c.fo fqͥ ris.S.e.ꝓ hoc uide glo.nõbilẽ iũcto text.quam ſemꝑ tenebis mẽti ĩ.c.ex ↄqueſtione ðᷣ ꝛeſt.ſpo. q̃ dicit ꝙ grauatꝰnotoꝛie pt᷑ appellare licet in ꝛe ſcꝛipto ꝛemora ſit appellatio ¶ In teꝛtia qone uix granamẽ in caſu hꝰ.c.reuocet᷑ ꝑ ſuꝑioreʒ ꝑ uiã qꝛele an ꝑ uiã appellationis.hic ſunt opini. ſz opi.magis ↄmũis uꝛ ꝙ ꝑ uiã appllłationis:et ꝓ bᷣ tex.hic dũ diẽ:ſi appellãs fuerit grauatus: ⁊ ſic clare pᷣſupponit ꝙ per uiam appellationis audiet᷑. Sʒ dices tu qͥd oꝑabit᷑ ergo clauſula ſi ꝓpter grauamẽ põt appellari:rñdeo ꝙ bec ap pellatio nõ oꝑabit᷑ reſpectu iudicis a quo ſʒ ꝛe ſpectu iudicis ad quẽ ut ſic deuoluat negocium ad eũ ⁊ ita ſentit illa glo.nõbills in.d.cle.unica ⁊ intellige de gꝛauamine ꝓpt᷑ ꝙ fuit appellatum nã alia attẽtata poſtmodũ iuꝛidice non ꝛzuocabũ tur ꝑ uiã attẽtati ut dixi ſʒ ꝑ uiã q̃rele cũ iudicii iuriſditio ñ eſſet ſuſpenſa. Et nõ hũc intellectuʒ qꝛ idẽ dicerẽ qu ſtatutũ ꝛemouet appellationem ut pᷣdixi¶ Ad q̃rtaʒ qõnẽ nũquid hẽat locũ in quolʒ ſuꝑiore citra papaʒ ſũt opiones. Sʒ Jo. an. vVr uelle nt idẽ ſit qñ iferior ꝓcedebat appel latiõe remota vᷣtute iuris cõis. Exẽplũ in cã he reſis quilibʒ ordinariꝰ ꝓcedit appellatiõe remo ta ut in.c.ut inquiſitiõis de heꝛe.li.Vj.Condem natus de hereſi ptẽdẽs ſñiam iniuſtã poterit ap pellare de epo ↄdenante ad archiepᷣm ut archi eps examinet negociuʒ utꝝ iniuſte fuerit cõdem natus de bereſi:hec tñ appellatio non ſuſpendit iuriſditionẽ iudicis a quo niſi a tpᷣe a quo ſuꝑi or receꝑit appellationẽ ⁊ miſerit inhibitoriã iu dici a quo. Dro hoc uide bo.tex.cum gl.in.c. romana..ſi ãt.e.ti.li.Vi. Suꝑioꝛ autẽ habebit examinare utꝝ iſte appellauerit in caſu a iure Oↄ ceſſo nel ne ⁊ an fuerit grauatus ⁊c̃.æ hoc ſemꝑ nõbis.¶ Ad ultimũ dubiũ urrũ ſuꝑior teneat grauamẽ renocaꝛe an ſit in ſua facultate tm:qui dã ꝙ tenet᷑ qꝛ alias nõ eſt bonꝰ iudex nliſi faciat inſtitiã ut ĩ.c.foruſ de vᷣbo.ſig.⁊ ſic ſupplet tex. 2⁊ exponit ibi poterit.i.debebit lij ↄtra:cõ munit᷑ tẽtur ut ſuꝑioꝛ ad hoc teneat᷑ ⁊ ſi non ad mittit põt ab eo appellari ꝙ mihi ſatis placet: nã uideo ꝙ; ctiã in diſpenſatõne fienda cogit᷑ iu dex ꝑ ſuꝑiorẽ ſi ſubeſt cã legitima diſpẽſãdi ut nõ. in.c. ut ↄſtitueꝛet᷑ z.c.dno ſco.l.di.fſoꝛiꝰ ĩ ca ſa nro ubi agiĩ de iuſtinia miſtrãda. Nã ut dixi De appellationibys. intemtio apponẽtis clauſulã fuit pricipalr motꝰ ut iuſtitia ↄſequat᷑ effectũ ſʒ ſi iniuſte grauat᷑ cel ſat ratio ut mẽs apponẽtis clauſulã ⸗ maxie qꝛ defenſio eſt de iure nãli nt in cle. paſtoralis ð̊ ꝛe iudi. Et ꝑ hec habes expeditũ iſtuch principiuʒ. Eru m quia. Licet excõicatꝰ ab excõicatione appellet nibilominus denũciari poteſt ac bñficij redditibꝰſpoliari. MPrio ↄſultatio.ſᷣo .rnſio ibi nos itaqʒ 6. prio ex iſto tex. unũ effectũ appellationis legitie:eximit eni appellãtẽ quo ad illã cãʒ a ptate iudicis a quo.ad hoc.c. ſi a iudice ⁊.c.non ſolũ.e.ti.li.vj.⁊ iſte ẽ effectꝰ iuriſditionis ſuſpẽſionis. Iſe tñ effectꝰ nõ uſqʒ quaqʒ ꝓcedit cũ appellat᷑ ab excõicationis ſñia on eni oꝑat᷑ plenã ſuſpẽſionẽ:lʒ enĩ ſuſpẽdat iuriſditionẽ iudicis ꝛeſpectu actꝰ oĩo futuri non tñ ſuſpẽdit ipᷣam ſniaʒ nec actuʒ futuꝝ oĩo accelſ ſoriũ ad ipᷣam ſñiaʒ. Et ex hoc ⁊ ex tex.nõ.unũ ſolẽne dictũ ꝙ ubicũqʒ appellatio non ſuſpedit actũ iaʒ geſtũ ð pterito:ſimilłr nõ ſuſpẽdit actũ gerẽduʒ ſi oĩo ille actꝰ eſt acceſſorius ⁊ ↄſecuto rius ad actũ geſtũ non ſuſpenſũ ꝑ appellationẽ Ratio qꝛ ratione ↄnexitatis attribuit᷑ potiꝰ pᷣte ritis qᷓ; futuris.Et ex hoc ifert᷑ ad aliud nõbile dicrũ ⁊æ quotidianũ ꝙ licʒ lex noua non ↄceꝛnat pᷣterita ſʒ futura dũtaxat ut ĩi.c.fi.de ↄſt.non iñ ↄcernit illa futura qᷓ̃ habẽt oĩimodã depẽdentiã a preritis.ꝓ hoc uide tex.iuncta gl.in cle. ut hi qui ð eta.⁊ qua.⁊ in cle.i.ð teſta. Secus ãt ubi actus futurus nõ eſt ita acceſſorius ad actũ de pꝛeterito licet habeat cũ eo aliquã cõformitatẽ: ? iſte us intellectus. c. cum tu. j. ð̊ uſuris. Vlterius nõ. ꝙ excõicatus dʒ denunciari in pupᷣlico ut ab alijs euitet. An autẽ debeo euira re excõicatũ nõ denũciatũ:dicendũ eſt ꝙ ſic: ex quo non eſt occultus excõicatus. MDrimo ꝓbo ar. bꝰ tex.nã excõicatio trahit ſecum executionẽ nec ꝑ denũciationẽ amplius ligat᷑:cũ eꝛgo iaʒ in iecit plenũ uinculũ citra ðnũciationẽ non vᷣbeo ſpectaꝛe denunciationẽ qꝛ illa fit ꝓpter ignoran tes:uide bonum tex.cum glo.in.c. cum non ab bomine infra de ſen.excõ.⁊ qð ibi dixi¶¶ Mõ. ꝙ ille qui denũciat uel declarat nõ dicit᷑ aliquid de nouo diſponeꝛe ad hoc.l.heꝛedes palam. ff. de teſta. Ex quo infertur ꝙ conſtitutio antiqui iuris declatoria extenditur ad preterita ut no tatur in di cum tu ⁊ plene ĩ dicto.c.finali. Vlterius nota et tene menti bonum aꝛg. ex iſto tex. ꝙ denũciatio excõmunicatiõis neceſſa rio nõ probat denunciatum eſſe excõmunicatuʒ quia per denunciationem quis non ligatur er ðᷣ nunciatio poteſt eſſe iniuſta vide bonum tex cũ glo.in.c.licet de ſenten. excõ.li.Vi. Vltimo nota et tene mẽti quia non eſt alibi ita expᷣſſus textus ꝙ excõmunicato debeant ſubtrabi reddi tus ſui beneficij:etiam ſi dicatur excõmunicatio nem iniuſtam:debet enim ſpectari euentus cau ſe:ex quo enim interim denegat᷑ ſibi cõio eccłie deneganda eſt oĩs cõmoditas ꝓnèeiẽs ab ecclia de boc.j. latius cũ glo.fi. In glo.in vVbo cxecu tionẽ. Mõ bñ hãc glo.uſʒ ad finẽ ad quã quoti die fit remiſſio cũ qrit᷑ qᷓre appellatio nõ ſuſpen dit excõicationẽ. Et ex hac glo.colligunt᷑ qᷓtuor rõnes prima fuit Metri hiſpani glo. antiq aſſe rentis ꝙ cũ iſta excõicatio ſit ſnia ſũmi pꝛicipis quia deus in ueritate ligat æ nõ hõ.xj.q.iij. ne mo quẽadmõʒ non appellat᷑ a ſñia principiſ ma xime ad effectũ ſuſpẽd ẽdi ita nec ab cxcõicatio ne. Hãc ꝛõnẽ impugnat Hoſſi.qu ⁊ ſi nõ appel lat̃ iñ ſupplicat᷑ ⁊ ſupplicatõ/bʒ eũdẽ effectũ iux nõ.i.c.tũ ex Riſ ⁊.c.ſuſcitate ⁊.c.ex lꝛis de ĩ ĩte. reſti. facit.l⸗una.C. ð ſen.pᷣfe.pᷣto.iũcta auc.que ſupplicatio. E. de pᷣci. imꝑa.offe. Adde ⁊ aliam rõnẽ meliorẽ ad impugnãdũ.nã rõ MDetri nõ ocludit in excõicatõe iniuſta qꝛ ibi deꝰ nõ ligat nt in.c.cũ eterni de re iudi.li.vj.⁊ in.c.a nobis .j. .ti.⁊ iñ iſte loqᷓẽ qñ excõicatio dꝛ minꝰratio nabiliter ꝓmulgata ¶ Secũda rõ ſeu ſolutio fuit Lau.etiã antiqͥ gloſat.ut homo creſcat per meritũ parẽdo ſñie cẽſure etiã iniq ⁊ ut magis timeat᷑ diſciplina eccleſiaſtica:hec rõ uera eſt ſʒ nõ ꝓhaĩ᷑ iure¶ Tertia fuit ſolutio Jo.ꝙ hoc ꝓcedit ex ↄſtitutõe eccleſie nõ ex nã excõicatõis 2 emanauit cõſtitutio ut magiſ timeat᷑ cẽſura ec cleſiaſtica:iſta ſo.incidit cũ pᷣcedẽri. Mã idẽ uult in effectu ꝙ pᷣcedẽs ⁊ eadẽ impugnatõe repellit æ tñ tenẽdo eã ceſſat one ↄriũ:nã ĩ młtiſ caſibuſ appellatio eſt a iure interdicta.¶ Quarta ſo.ẽ Ber. dicẽtis nullã dꝛiam eſſe in effectu inteꝛ ex cõicationẽ ⁊ alias ſñias.nã ſũia qualiſcũqʒ ſit ñ ſuſpẽdit᷑ ꝑ appeilationẽ ſʒ tin ipſius effectꝰ ⁊ exe cutio que eſt de futuꝛo ſʒ excõicatio in continẽti hʒ nires ſuas ⁊ nullã aliã executionem expectat merito nõ ſuſpẽdit᷑:ſj certe hec ſolutio ñ ẽ bona nã ſñia lata ſuꝑ furto trahit ſecũ in cõtinẽti ⁊ ĩ mediate executionẽ reſpectu infamie ita ꝙ nulla alia executio expectat᷑ reſpectu infamie:⁊ tamen ſuſpẽdit᷑ ſuꝑ appellatõeʒ ſequẽtẽ ut ꝓbat᷑ ĩ.l.fuꝛ ti. ff. de his qͥ nõ.infa. Idẽ ur̃ ĩ qualʒ ſñia abſo lutoria qᷓ nullã executõʒ expectat. Itẽ ↄtra glo. facit tex.aꝑtiſſimꝰ ĩ.l.ij.ff.de pe.ubi dicit᷑ ꝙ ap pellãs nõduʒ uẽ ↄdẽnatꝰ:ur̃᷑ ergo ꝙ appellatio nedum extinguat ſeu ſuſpẽdat ipſum ꝓnũciatuʒ ſz etiã executionẽ ipſius. Extra glo.dant᷑ ⁊ alie ſo. ¶ Quinta eſt qꝛ ſnia excõicatõis eſt medici nal: fen eĩ non ut homo dãneĩ ſʒ ut coꝛrigatuꝛ ut ĩ. c.i.de ſen.ex.li.Vi.Sʒ in medicinalibus at tẽdẽda eſt uoluntas medici n autẽ infirmi in.c. ⁊ q emẽdat.xlv.di. DHebemus eꝛgo attẽdece ad uolũtatẽ iudicis ñ ad uolũtatẽ appellantis.hãc ꝛationẽ impugnat Hoſt. non eĩ ꝓcedit cum me dicus eſt imꝑitus ut in.c. ad aures de eta. ⁊ ꝗqli. facit:l.illicitas S. ſicuti.ff. ð off. pſi.uñ bec ꝛatio non ꝓcedit in ſnia ĩiuſta ¶ Sexta fuit opi. Ho ſti. ꝙ alie ſñie ligant ſenſibilia ſeu inſenſibilia ir rationabilia ſʒ excõicatio ligat aiam ut in.c.ſiqs pꝛeſbyteꝛoꝝ de ꝛc eccle.n alie.un ſicut aĩa inteꝛi ns latius uidet ⁊ ↄtẽplat᷑ longe abſentiã ita faci lius ipſa aia apprebendit᷑ ꝑ ſniaʒ:ſʒ hec rõ non De aopcllationibus. Ocludit q̃re nõ ſuſpẽdat᷑ ꝑ appellatöeʒ: uñ dere ur ꝙ cito dʒ ophẽdere bie H Monir Hoſt. æ ſeptimã ſolutionẽ. excõi n. ligat aiam æ fertur ꝓ peccaro mortali.r. eor nullus. Appellatio uero ñ põt ſuſpendẽ⸗ d.ii. iã inductũ ꝑ peccatũ iſtius quaſi di E erts in quaſi dicat ꝙ ex quo iſte iä ſepat eſt a gra dei non pot appellar 4 ipſum reſtituere alias eſſz detenſio jnic to n Sli defenſio iniqtatis. hec ratio nõ eſt bona. nos loqmuꝛ in appellatiöe ſta ⁊ qñ p̃tendit ĩiuſta c excoicq/ c i in qn ptendit᷑ iiuſta cã excõicãdi quo caſu iſt negat ſe excõicatũ ſen ſepatũ ꝗ gfa dei 2 tã 3 trendit uinculũ homis qꝛ dʒ poſſe ſuſte d zaͤra n appellatio fuit introducta ppt iupiis A cioid riã iudicis coeꝛcendã ut in..i.in fi.fie 7 u ſuggeſti. . e. Kü eꝛgo iſte appellis Ptedat iperi tiã uel iniuſtia indicis excõcãtis: eꝛgo dz ſuſt dere illaʒ ſniam ⁊ uinculũ bois. Bacen lutionẽ ponit bic do. An. q; rõ tpalitatis “ cõicatiõe eſt qꝛ depẽdet a ptate clauiũ ⁊ in eain tollẽdo reqrit certa forma in. c. a nobis de ſen. excõ. Cuũ ergo appellãs nõ habeat banc clauiũ pᷣatẽ nõ ualet ſuſpendere eã ꝑ appellationeʒ ſu am ſed alie ſñie tranſcurrũt ꝑ actus priuatos ⸗ cõcernũt iſta alia qᷓ nõ dependẽt a poteſtate cla uiũ.p ſo.fuit mihi uiſa qnʒ vᷣa ſʒ poſtmodũ ↄoſi deraui ꝙ in ueꝛitate n bʒ bonã ? ſufficiẽtẽ ꝛõnẽ ſpãlitatis qdð ꝓbo aꝑtiſſime. nã infamia q impri mit᷑ ex ſñia lata ſuꝑ furto nõ depedet a piate p uati ſʒ ſolus princeps eã abolere pot..i. F. de ꝗ .ff. de poſtu.nõ.in.c.cũ.i.⁊.a.S.de re indi.? tñ pᷣuata ꝑſona appellãdo ab illa ſnia odenatoꝛia ſuſpẽdit infamiã iã ad eſſe ꝓductã un in.d..fuꝛ ti hoc iõ qꝛ nõ eſt ipſe appellãs qui hoc facit ſʒ princeps qui dedit robur appellationi ita in ca ſu noſtꝛo quẽadmodũ papa põt in tomʒ ad tem pus tollere excõicationẽ ita poterat dare robur appellatõi. Mro hoc uide tex.iũcta glo.nõ.in cle.una de imuni.eccle:⁊ ibi ſine qualibet appel latiõe papa tollit excõicationẽ. Ad idẽ cle.ſi ſũ mus de ſen. excõ ¶Hona ſolutõ colliginm ex glo.in.l.fi.C.ſi a n compe.iudi.q dicit ꝙ quẽ admoduʒ a ſnia ultimi ſupplicij poteſt appellari ut in.l.qui ultimo.ff.de pe.ita ⁊ a ſñia excom municatõis. Sed illud dictũ eſt cõtꝛa tex.iſtum ⁊æ.c.is cui de ſen.excõ.li.vj.niſi foꝛte.glo.illa in tellexerit ꝙ poſſit appellaꝛi ad effectuʒ deuoluẽ di illã cãm ad ſupeꝛiorem:non autẽ ad effecum ſuſpẽdẽdi:nam quo ad primũ effectu appellani poteſt ut habes hic tex.⁊ uide glo.bonam ciꝛca hoc in. c. ad reprimendam de offi. oꝛdi.ſed nõ eſt bona cõparatõ quam facit de ſſia ultitmi ſupplicij quia iſta ſuſpenditur ſma ſoln tio ponituꝛ bic per dominum meum vornmi Car. dicenteʒ ꝙ; excommunicatio potius trahit ad natuꝛã inteꝛlocutoꝛie ꝙᷓ diffinitiue ut notant doc.i.c.peꝛ tuas ð ſen. excõ. ?.c. ueneꝛabilibus eo.ti.li.vj.Sed interlocutoria n ſuſpendit e appellarionem ſequentem ſed pendet er fumm⸗ euentu ut in dicto. c. non ſoluʒ ¶ Mcc ſoluio cum ꝛeneꝛentia non pꝛoccdit qi ſi appellatio cuereſe gie lei niſ an leconigd el ahimi aiti lbi i geui iie mioꝛ ni eſtanß ä ſe gloncio⸗ elmimo Luſt tuimimmi uſii ſetnoſhui inĩc oe ali i poſtt ib vuch⸗ cblolnnone e fido cuntione de paren irlcgtias de ſen eo. Iu glo caſn cli qrpoſſerſeimiſce inuſte n audit⸗ mins eccie 2 cdioni dornind Nrendede Kwoi in Nirare elle icn. Eriri pom 0a bit med ſolgnons ge non no. ime done de elec. in. cci ſugd ubi ſingolaiter cicit o ſ qs appellat umna ſiig excolcatdis no pfunit p en ſieut nec p alis iiſs. Oj ſian d en Pbadi ens inſicli ngo n z pfunii deridi oppeſai gni cotta ton boc tideo gin hoc caſunton pb⸗ niemin hulii ieli inineterẽ ſe mncrim p erölcato ö trabi ap ſiiap ſzin uniclo nio giu in poſſaßtilcreſiimn iniſfͤbi ſa i gimubitr ſe iniſi lrſs acke. 1.thtnus nbici an aia ne n nere ceſini eccleſiaſicz dr e⸗ gltaui nü poſſe D q pae abſol . chopelirſü her mi na ntgre Pptrong aen 1 eeſure ni.ſo i nhi nigi; n hooſni ngnamihinirlii biinis o iſne niſenu in ta fiuluſy Uwcöo itezef ißs ſotusmnimsciain is ,ſri xo. N, N“ʒÜi οα0⁵ οαια upoom appeligo ab iin hin Minona in miami i d ſe panci nin d ,⸗ Nod e Meſs idarſuitg NS NN do Wenini Gtrd drundin rſnnnen s lecuötticninr N aid. oboe ierr imn goß ummrimiate iſiſrglikunt Rir mu nit ni gncl Aliclti deſened nſoriaaſgnnt „ CNai onheindii latgeu aſin im inhſcſ)un gin Amdn unoß⸗ ein 11 fuan nin alirickiunt mnnd ei ſituine nnni 9 omnnien, Cai diem bcnong 1 „ . ,N Ammz n g ſn l dxic incomiin 6 4. vumn l. iegitima immediate ſuſpendit licet quo ad nos dependet ex fumꝛo euentu ut in.c.ſi a iudice.e. titulo ibro. vi. Hinc dien glo. in. c. is cui de ſen excõ.li.Vi.ꝙ ſñia ſuſpẽſiõis a bnficio ſuſpe dit᷑ ꝑ appellationẽ ſequẽtẽ:⁊ tñ illa interlocuto ria eſt uel tꝛiabit᷑ ad nãm interlocutorie n decimã ẽt ſolutionẽ poſſumus colligere & dẽis HBar. in.d.l.q ultio dicẽtis ꝙ ex nã excõicatio nis hoc ꝓcedit qꝛ eſt medicinalis ſʒ aliter nõ de clarat ⁊ eſt hoc õ fam ⁊ tertiam ſo. Mã ille ſo lutões nolũt ꝙ ſit ex ↄſtitutõe eccleſie nõ ex nã excõicatõis. Cogitaui poſſe dare duodecimam rationẽ ſatis ꝑſuaſiuã æ minores patit᷑ calũnias ut dicat᷑ hoc ꝓcedẽ ex nã ipſiꝰexcõicatõis. Idẽ ĩ q̃ʒ ſñia cenſure ut in.d.c.is cui. Rõ nã excõi catio iuſta ñ põt quoquo mõ ꝑ appellationẽ ſu ſpendi qꝛ illa infligitur ꝓpt peccatũ ꝙ ligat ani mã indiſſolubiliter niſi ſubſeq̃tur ↄpetẽs ſatiſfa ctio:nã peccatũ nõ dimittit᷑ niſi correcto ut ĩ re gula peccati uenia.⁊ in ꝛegula peccatũ de ꝛegu. iuꝛ. li. Vi.⁊ in.c.cũ tu de uſuꝛis:nã cũ ꝑ peccatũ ſit ſeꝑatꝰa gꝛa dei.xi.q.iij.audi deniqʒ non põt iſte ꝑ actũ poſitiuũ ſeu a iure poſitiuo inductuʒ reſtituere ſe gꝛe dei niſi alꝛ ſe coꝛrigat ⁊ emẽdet ⁊2 in dubio debemꝰpᷣſumẽ excõicationeʒ iuſtã qꝛ ubi vVtit᷑ ꝑiculũ aĩe tutioꝛ uia eſt amplecrenda l uideat᷑ durior ut in.c.iuuenis de ſpon.¶HNõ glo.in.c.unico de ſcrutinio.Tutius eſt ergo ex cõicationẽ tenẽ iuſtã eſſe ⁊æ nõ ſuſpẽdi qꝛ nullum ꝑiculũ eſt hoc caſu cũ poſſit ſibi ꝓuidẽ petẽdo abſolutionẽ ⁊ pᷣſtãdo cautionẽ de parendo iuri ut in. c. ꝑ tuas de ſen. excõ. In alio caſu eſſer ꝑi culũ qꝛ poſſet ſe ĩmiſcẽ iniuſte ⁊ danabilit᷑ ſacra mẽtis ecclie ⁊ cõioni hominũ pᷣtendẽdo eã iniu ſtã ubi. in Vitate eſſet iuſta.Et lʒ fõtit poſſet op poni ↄtra hãc meã ſolutionẽ de nõbili qẽo In no.in:c.bone de elec.⁊ in.c.cũ ſuꝑ de offi.dele. ubi ſingulaꝛiter dicit ꝙ ſi qͥs appellat.j.decendi um a ſũia excõicatõis nõ pᷣſumit᷑ ꝓ excõicatõne ſicur nec ꝓ alijs ſñijs. Sʒ ſtatĩ ꝓ ea icũbit onꝰ ꝓbãdi eius iuſticiã ergo ñ dʒ pᷣſumi iuſta ſi ifra decẽdiũ appellat ꝙ uẽ contra rationẽ meã. Ad boc rñdeo ꝙ in hoc caſu ut onꝰ ꝓbãdi incũbat aduerſario nullũ ꝑiculũ iminet excõicato ex q gerit ſe interim ꝓ excõicato iõ trahit᷑ ad nãʒ ali aꝝ ſniaꝝ ſʒ in aꝛticulo nr̃o ꝑiculũ imineꝛet quia poſſet ptẽdere ſñiam iniuſtã ubi alias eſſet iuſta 2 ſi dãnabilłr ſe imiſcẽt ſacr̃is eccłię.ꝓ hoc facit dictũ.c.ꝑ tuas ubi dr̃ ꝙ an oĩa ne uideat᷑ cõtem nere cẽſuꝛã eccleſiaſticã dʒ peẽ abſolutionẽ.Co gitaui nuc poſſe dari ⁊ aliã ſolutionẽ ſeu ranem Appellatio vitate inſpecra nõ extiguit ſñiam ſʒ cã ſuſpẽdit ut in.c.ueniẽtes de iureiurã.⁊.c.pa ſtoralis..pᷣterea de offi.dele.adeo ut eã nõ ſu ſpẽdat quo ad oẽs effectus excõicatõnis ut dixi in. c.fi.S.ð eo qui mit.in poſ.ſʒ effectus excõica tõis nõ eſt ſeꝑabilis ab ipſa ſnia:nõ eni põt da ri ipſa excõicano qͥn demus effſectꝰ ipſiꝰ:ſicut er go appellatio nõ ſuſpẽdit ſeu exiinguit ipſũ pri mũ actũ ſeu ipam ſniam ita nec ſuſpẽdẽ põt effe e appellationibus. ctũ ipſius cũ nõ ſit ſepabilis a prio actu ⁊ pᷣdie ta nõ. In glo. ĩ vᷣbo ſecũ trahat ĩ fi.bec gl.duo tãgit.prio nũquid excõicatio lata poſt appellati⸗ onẽ ſit ĩ ſuſpẽſo ĩ euẽtum appellatiõis. Secũdo nũquid geſta ꝑ iſtũ excõicatuʒ medio tpe teneãt Quo ad primũ cõclude poſt Hoſti. aliqua ad dẽdo qꝛ glo.foꝛmaliteꝛ nõ ſoluit ꝙ aut noto ꝛiũ eſt appellationẽ nõ tenẽ:tũc ceꝛiſſimuʒ eſt excõi cationẽ in cõtinenti ligare qꝛ appellatio friuola nõ ſuſpẽdit iuriſditionẽ iudicis ut ĩ.c.cũ appella tionibꝰ =. c.nõ ſolũ.e.ti.li.vj.Aut certuʒ eſt ap pellationẽ eſſe ualidã ⁊ tũc ceꝛtũ eſt excõicatiõeʒ nõ ligare ut ĩ.c.dilecti.s.e. Aut dubitat᷑ æ tunc quo ad nos depẽdet ex futuꝛo euentu qꝛ ſi ↄſta bit appellationẽ fuiſſe legitimã etiã conſtabit ex cõicationẽ nõ tenẽ ſʒ vitate inſpecta excõicatio ſemꝑ ⁊ ſtatiʒ tenuit uel fuit nulla qꝛ ceꝛtuʒ ẽ nãe utrũ appellatio ſit legitia uel nõ ⁊? iõ qꝛ ẽ certuʒ nature:eſt ceꝛtũ legi nt ĩ.l.ſi pr.ff.ð ſo:⁊ ſic nun qᷓ excõicatio uel eius effectꝰ ſtabit in ſuſpeſo lʒ nos poſſumꝰ dubitare de naliditate añ exitũ ap pellatiõis. Et uide ad pᷣdicta bonũ tex.i.c.lʒ de ſen. excõi.li.vj. Ad ſᷣm dubiũ nũquid ualeãt ge ſta medio tpᷣe.Cõclude ꝑ tria mẽbra. Nuedaʒ geri pnt ꝑ excõicatũ rõne publici officij ⁊ iſta te nẽt ex quo putabat᷑ nõ excõicatꝰ uigore appella tõis pᷣcedẽtis lʒ vVitas ſe haberet ĩ cõtrariũ ut ĩ .c.ad ꝓbãdũ de re iudi.et ar.in.l.barbarius ðᷣ offi.pᷣto. Quedã geri pñt cũ excõicato ſeu ꝑ eũ nõ rõne publici officij ſʒ cõceꝛnũt utilitatẽ ipſiꝰ nel alteriꝰ:⁊ tũc ſi eſt talis actꝰqͥ in ſe eſt ĩterdic 1 excõicato nõ ualebit iʒ putaꝛet᷑ nõ excõicatus Ad hoc.c.cũ dilectꝰ de ↄſue.ubi Inno.ponit unũ dictũ ſemꝑ mẽti tenẽdũ ꝙ nõ eſt dꝛia inter publicũ excõicatũ ⁊ occultũ niſi in his q̃ᷓ gerun tuꝛ ꝛõne publici officij:idẽ Jo. an.ĩ.c.i.de Hep. li.Vi.Ex quo infeꝛo otꝛa glo.hic ꝙ collatio bñ ficij facta excõicato qᷓ putabat᷑ abſolutus nõ ua let. ⁊ nið in teꝛmĩs nꝛis glo.fi.in.c.ſolet de ſen. excõ.li.vVi.quã limita ſᷣm pᷣdicta.Quedã ſunt qᷓ ↄceꝛnũt penã ↄtẽptus ut ẽ iꝛꝛegulaꝛitas ⁊ iſta ñ afficiũt excõicatũ qꝛ ñ ↄtẽpſit ⁊ ꝑ ↄſequẽs ñ eſt puniẽdus pẽa ↄtẽptus in. c. ad aplice.de cle. ex.mi.facit.c.ut aĩaꝝ de cõſti.li.vj.⁊ ꝑ bec hẽs torã glo.clare expeditam. In glo.fi.ibi publica egeſtate debet laborare. Adde hic finẽ gl.in vᷣ bo ego cꝛedo ubi glo.ſoluẽdo iſtã qõnẽ conclu dit nõ eſſe ꝓuidendũ excõicato in aliquo niſi fa me periret:⁊ nõbis bñ gl.quã vr̃ ſequi Jo. an. reddẽdo rõnẽ diuerſitatis inter excõicatũ æ de poſitum quia excõicatus poteſt ſibi prouideꝛe :ſ.petẽdo abſolutionem ſed depoſitus nõ habet ita remedium quia cum fuerit depoſitus ꝓpter crimen quantuncũqʒ ſit emendatus non recupe rat primum ſtatum merito ſibi diſpenſatiue pꝛo uidet eccleſia de aliquibus temporalibus ne co gatur mendicare in opprobrium cleri: uide bo num tex. cum glo. in.c. ſtudeat.l.di. Et pro con cluſione gloſe uide glo.in.c.quia ſepe de electi. li. vj.? in.c.epiſcopus.vij.q.i.æ.i.q.ij. quã pio 4 De appellanon bus. e ſatis placet hec opinio glo. Et per rationem ſupradictã puto limitandã glo. nõ. qᷓ dicit ꝓui dedũ ſuſpeſo a bnficio ne cogat᷑ mẽdicar̃ ut no tatur in. c. cñ uintontẽſis de elec.intelligo enim lllã glo. qñ ſuſpeſio eſt facta ꝓpteꝛ crimẽ ſed ſi ꝓpt᷑ ↄtumaciã nõ puto ſibi in aliquo ſubueniẽ dũ cũ poſſit ſibi ꝓuidẽ ſatiſfaciendo. Mã ſepe hoĩes de cibo ſecuri iuſticiã negligũt ut.V.q.v. nõ oĩs. Et ex his poteſt iferre ad deciſionẽ qᷓo nis. Mũqͥd excõicato ſit fiẽda elemoſyna: naʒ ſi fame piret tũc ſubneniẽdũ eſt ſibi ꝑ ilud qð ha bet hic in fi. glo. xi. q.iij.qm multos:ſecꝰ ubi ñ eſt tãra neceſſitas. In. eadẽ glo ibi niſi in ſentẽ tia hot expᷣmat᷑. Mõ bñ glo. qᷓ ſentit ꝙ excõica to ñ ſubtrabũt᷑ ꝛedditꝰbñficij niſi hoc ſit expᷣſſũ in ſñia ſicut dicimꝰin ꝛelegato:põt tñ iudex boc erxpᷣmẽ ſi uult:⁊ cũ hac opi.tꝛãſeũt doc.uſqʒ ad ip̃s. Jo. an incluſiue.ſ.iĩ iſto.c. nã nihil ſcribunt ſz ptereũt ita ꝙ lʒ glo. nõ ipugnẽt eaʒ:iñ nõ fir mant un alibi aliud ſentiũt ut.j.dicã.do. An.tz hic ↄtra glo. uʒ ꝙ ſʒ in ſñia.iudex boc non expᷣſ ſerit: nihilominꝰſubtrahbedi ſũt excõicato reddi tus bñficii qꝛ pꝛiuat᷑ cõione ecclie. Itẽ ſi b fuiſſz lata ſnia ꝛſpectu ſubtꝛactõis fructuuʒ illa fuiſſet ſuſpẽſa ꝑ appellatõem ſequẽtẽ cuiꝰↄriũ inuitu⸗ hic:nullã tn auctoritatẽ adducit:ſed ego allego plimas.uide tex.iũcta gl. xxxij. di. pteꝛ 2 Inn. in. c.qᷓit᷑ ⁊ qñ el.ij.de accu.ꝓpe finẽ:⁊ ſpe.iĩ ti. de expẽ.et intereſſe in fi.ubi recitat ideʒ tenniſſe Vin.in.c.quotiẽs ð ſimo.⁊ Hoſtiẽ.in ſũma de ſen. excõ.ꝗ.qͥd eiꝰeffectꝰ i.v.itẽ qð nullũ.Et mi 202 de iſta opi glo. cũ ipſamet ſentiat ↄtꝛariũ in pri. dũ dicit ꝙ qͥ ex eccłiaʒ eſt nihil dʒ poſſidere noie eccłie hec rõ militat et ſi in ſñia nihil fue rit dictũ:hoc etiã aꝑtiſſime ꝓbat᷑ hic ñ ĩpꝛopᷣan do aʒ. Maʒ ſolũ hic ſuit appellatũ a ſnia excõi catõis ⁊ dẽ ꝙ ex quo nõ ſuſpedir̃ ꝑ appelloneʒ nõ dʒ ſuſpedi actꝰoĩo acceſſoriꝰad ipſaʒ excõica tionẽ nt eſt denũciatio ⁊ ſubtractio ꝛeddiuũ: ſi eni ſubtractio reddituũ ni ſequeret᷑ neceſſario ex * ſnia excõicatõis ſʒ opoꝛteꝛet expᷣmẽ in ſnia:tũc ꝑ appellationẽ ſequẽteʒ ſuſpẽdereĩ qꝛ tũc tot eſſẽt ſnie quot ſũt articuli.l.etiã. ff. de miuo. Quãqᷓ; ergo appellatõ nõ ſuſpẽdat excõicationẽ ꝓpteꝛ nam ſuã ſuſpẽdet tñ ſniam reſpectu ſubtꝛactois fructuũ ut habes glo.bo.in.c.is cui de ſen.ex. li. vi. Sʒ qꝛ ſubtractio fꝛuctuũ oĩo ſeqᷣt exõica tionẽ iõ nõ ſuſpẽdu ꝑ appellationẽ ut hic:ad u nũ tñ aduerte qꝛ ſentit hic do: An.qꝙ admiſtꝛa tio tpaliũ nõ ſubtrabit᷑ excõicato Iʒ nullã ↄmo ditatẽ debeat hẽe ⁊ ↄſeqᷓ nihil allegat hoc mibi non placet quia cum excõicato interdicat᷑ cõio interdicit᷑ ſibi ptas admiſtrandi ẽt tpᷣalłꝛ: ꝓ hoc nide tex.i.c.Vitatis ĩ fi.ðᷣ do. ⁊ ziu. Ye erti catꝰ eſt ſuſpẽſus ab officio ⁊ ꝑ ↄſequens a bñfi cio ſʒ ſuſpẽſus a bnficio ñ dʒ ſe igerẽ admiſtꝛa tõi ipᷣi ut i.c.i.de elec.li.vi.ergo ⁊c̃.quare puto ꝙ bñnficio excõicati deputabũ iconomꝰp ſuꝑio rẽ aut uicariꝰipᷣalis iur ea q̃ habent in ſili in.c. Ruett.õ.e.⁊ in.c.cũ ex eo ð ele.hi.Vi.⁊ in.c.fi.ꝗ⸗ de ſia kgu. Et in ỹmz glo dicit ꝓ excõicatꝰ eq paf ꝛelegato nõ eã: æ alibi dicit glo. iuris ci iſe inſti. de capi. dimi. O. media ꝙ eqpaĩ Sbortan s S dic ꝙ lh ſilitudo ꝓcedat in aliqbꝰ nõ H oĩbꝰ. Nã ꝓppe nõ eqpaĩ relegato nec deporta to qꝛ põt qs relegaꝛi reſpectu ceꝛti loci ur ff. intdic. ? relegata.:.relegatoꝝ. Sʒ excoicatdſ⸗ ern naden mereſſan . edlcar iſpe . un uni eſt neceſſario excõlcatꝰquo ad oẽs eccle rat e ꝛoꝑ:ſec in excõicato: qꝛ non eqpat᷑ ꝓpe deportato qꝛ depontatꝰ pdit ci uitatẽ libẽtateẽ 1oia q ſt ſuꝛiſeciuiliſ ut.l. qdi. f. ð pe.ſʒ excõicatꝰiſta nõ ꝑdit oĩo imo pot dona ꝛc m coem opi. e teſtari de bonis ſuis ut nõ. glo.? Jo. an. in. c. decernim de ſen. excõ. .. vi. 2 uide qð nõ.in.c. Vitatiſ pall. Et ide plene 8 Ang. de puſio in qda ſua diſputate q incipit duo ad inuicẽ litigites in prin. upi concludit excõicati ſůt pes hoium danatoꝝ pꝑ ſe ita ; „ prie nõ eqpant᷑ relegatiſ nec depõtaui ſʒ i biſ i qbꝰhʒ ↄformitatẽ cũ ꝛelegauiſ cenſebiĩ iuꝛis ꝛele gatoꝝ In his vo in qoꝰbʒ ↄfoꝛmitatẽ cũ dpoꝛ tatis cẽſebit᷑ iũ depoꝛtatoꝝ:⁊ uide plene ðᷣ mqᷓ ibi per Ang.⁊ ꝑ Mal.in.l1.i. C. de here. inſti. utꝛobiqʒ plene ð iſtis banis ⁊ eoꝝ effect aliqd ꝑ Haꝛ in.l. amiſſiõe.fl.ð capi.dimi. In eadeʒ glo. ibi ſʒ pᷣus dictũ pᷣualet.ſ. ꝙ ſiue ſit luſpeſus ab officio ex cã irrogãte ifamiã ſiue non ſenpeꝛ erit ſuſpẽſus quo ad oẽs alios etiã er tenitoꝛiũ ſuſpẽdentis. Hanc opi.ſeqt Jo. an. reddens ra tionẽ diue:ſitatis int hũc caſum ⁊.l.ex ea.allatã in glo. ꝓ ↄtꝛaꝛio qꝛ ſuſpẽſio ab officio ouingit ꝓpter ordinẽ.uñ ex quo oꝛdo eſt ſuſpeſus non põt alicubi miſtrare dinina ſʒ in.l. ex ea. ibi fin terdictũ ut ñ poſſit qͥs poſtulare nec tale teidic tũ ↄcernit cãm cõcernẽtem alicnũ territoriũ.nᷣ ex ꝑĩtia pꝛocedit poſtulatio que nõ interdicitur in alieno territorio. Et eſt ille tex. nalde nobilis ad multa alia ⁊z diſpoſitio penalis cõcernens ex eꝛcitiũ pſone uel bona nõ extẽdit uiaes ſuas ex tra territoriũ ius dicẽis ¶Mõ glo. quatenus dicit aliud ẽe in ſuſpeſo a bnficio ut poſſit albi obtinere beneficiũ. In hoc tamen articulo do. An. diſtinguit ꝙ aut hec ſuſpẽſio.ſ.a benelicio fit ab hoie aut a iur̃ primo caſu ſi iudex intece bat ihabilitare iſtuʒ ad omnia beneficia ? ſentẽ tia porrigit effectum ſuum enam extꝛa territoti um iudicis licet executio debeat ſieri per indice territorij per ea que habentur in c. poſtulaſti ſu pra de fo. compe. Si ueꝛo ſimpliciter inten bat ſuſpendeꝛe a beneficijs que habeban in ſuo territorio:tunc procedit glo. ar. in. dicta. .cx ca 2 in. cij. in fi. de conſti.. vj. lecundo caſu cum ſuſpẽſio fertur a iure:aut fit ex cauſa tencrnan te certam eccleſiam tunc ſuſpeſio operatur s reſpectu beneficiorum illius eccleſie hoc vr 3 tur in. c. cum in cunctis in fi. de gecelancde compromiſſarius co.ti.i.vj.aut fit ſimp 4 ex cauſa generali: æ tunc habet locum reſp tu omnium beucficiorum ꝛci hot ſaris placer: cle no t , 1 V t ininb ztoenqlber fleor . I füenöienn enar⸗ poſſt denüͤch luthn d tne g iſ n nt p i e⸗ colcnn pot treu.? pa ken 4 Ccegnoſ⸗ otaſis. 5 Hren⸗ ut in. c.ci uder delaron emanſir uderh ſnnoninerctu iooeo.ti.i. u qn 3 (ii ſt inger ns: ll non naun onier tinc autfit apeſi receßt 2 no pot denicigie qrp bic vceptio projſis urlidito ab e⸗ nrinc.n noi fui cteptit: crcl poſſit qꝛl ſti eutare ur en ſcſeipiſent: ſblobe mlen ſon hin fut:r c una muspſpittenmmi apocän ob c uone pſij i r n Teunit uſlt ſal chyenn odiai qrit c ſai genüci cler ad que Peiolt un li denüciedlcin lbickobteerang ec agelct ps o Bs rſun dd meren c aa edid den eneni M oltace Mi icas ee P wunſeſtn offenſa. Mi wne ſun inten lare qr in munifeſta offenſa appellatio it.ð.e. glulit .c. d b v.cau ſit roma pelene pne iurictonis l qn gpp nõ tenẽ no pot inderad ane ſeinnoni cipali pl;uide ſ .e ronimn. H. Vi. Pollicitudinem. Rcpo poſtanann appelanit ad tim lefen ſimolieit ad metropoſitan latol ienuciat ? archiehs cin cler iur contrarii archießs non ognoſee rit no por eps appeſare niſt otoriü̃ l tione i tene. Mel ſim ſ . lcꝛſig ore opet cori iudice inſeriort dun gipelue loſi appelatöj renüch al pteſter phoc non intenchrre d s, . e d tich Iiia glegis non eſt B notoni ſt geti i eſte iniuſtii mone agiuit inferior⸗ wrid gſſloꝛfa ibi nog igff J onns al ngsninmicneri en ̃ ſes inn Penntn ne noajymni egni ner ömſgib ſdy aormmitinignſenſtini gaor Nn du ſonc d emimdii mi ccchi j depotnmoret ite Heredni biber Ag t, Blnli , Nbaeic lnobiqj gerr d ſts binis cpcfinnaiſf Bun anſſie foͦp n Nan b. bi sdi iult /0 ſueſt ihiß bofmaciiwegirikmäiur cus o n oais alos aict niori ilmms H, ; an nuen idueſimns i it amn t icalri Po.mot iſhelo offeo Aungit Nne R ANd Allhüin en icndemrwe d GNN göcnNWi PWMimrdkerte ormnin n dtgninn ii Pain r gein Pocei oſinio ſd nerdon in vo nioſi. AM Autii onen terrtri s — A. Aſingit 1 nngne n derer ite mmuls nen mrnet õ vend ſien⸗ n deſoiſß. osar / Elerr nid- s Scdcenonst 1 oltio gonlsco en iſßual odienſ abifico unſu . ci Jyder ne uinin A — eamaiii mwanſunn fn zD boe ma. , ſmml lethen eadẽ gloſ.ibi an iuſte uł iniuſte fuit excõicatus. Hõ ſolutionẽ glo.qꝛ ſatis va eſt ⁊ idẽ glo.i.c⸗ clericꝰuictũ. xci. di. uide ꝙ nõt glo. in cle. ut hi qᷓ de era.æ qua. uid ãt fiet ce iſtis redditibꝰ ſi iuſte fnit excòicatꝰdic ꝙ debẽt ↄuerti ĩ utilita tẽ eccle nõ ãt dabũt᷑ huic excõicato licet ſit abſo lutus ut nõ.in iurib pallg. facit in ſili.c.pñti de offi. or. li. vi. ¶ Ertra gloſ.qᷓro an qibet iudex poſſit denũciar̃ ꝑ iſtũ excõicatũ appellatõe ñ ob ſtante. So. Inno. hic ↄcludit ꝙ oꝛdinariꝰiſtius excõicati põt etiã ſi nõ fuit ipᷣe qͥ ſñiam tulit:ar. xi.q iij.cure ⁊ in.c.i.de treu.⁊ pace.ſecuſ dicit ĩ delegato ſi appellatio ab eo inteꝛpoſita eſt a ſu Piore recepta:ar.in.c.paſtoralis. O.pᷣteꝛea.ð of e A Tbs- dictũ:ſʒ hũc ultimũ articulũ expedias latiꝰ? clariꝰ ſic: Aut añ denũciatõnem fuit appellatuʒ ab iſto delegato cui appellationi ipſe derulit ⁊ non poteꝛit eũ denũciare tũ qꝛ nõ ꝛemanſit iudex ꝑ delationẽ ut in.c.cũ appellarõ nibꝰeo.ti.li.vi.tũ qꝛ ſua non intereſt ut iſte nite tur cũ ñ ſit iudex ſuus:aut non detulit appellati oni:⁊ tunc aut fuit appellatio recepta a ſnꝑiore ⁊ nõ põt denũciaꝛe qꝛ ꝑ hãc ꝛcceptionẽ reuocat prorſus iuriſditio ab eo ut in. d. F. pꝛeteꝛea aut nõdũ fuit ꝛecepta ⁊ cꝛedo ꝙ poſſit qꝛ ſua inteꝛẽ iſtũ euitare ut citiꝰreſcipiſcat ⁊? ſibi obediat ⁊ nt młcta ſua hẽat effectũ:ar.c.ad auꝛes.S.e.ubi ðᷣ legatus pᷣfigit terminũ appellãti ab eo ad appel lationẽ ꝓſeqᷓndã ut citꝰreaſſumat iuꝛiſditionem ſed ꝛeſpectu oꝛdiaꝛij qrit᷑ qͥd ſi anñ denũciationẽ iudex ad quẽ pcipit ut illũ denũciet:dicit Inn. ꝙ ſibi eſt obtẽperandũ nec audiet᷑ ꝑs oria appł lãs qꝛ ſua nõ intereſt cũ an exitũ appellationis n teneaĩ᷑ illi ſatiſfacẽ niſi dicas ꝙ fuit excõicatꝰ ꝓ maniteſta offenſa. Mã tunc ſua inteꝛeſt appel lare qꝛ in manifeſta offenſa appellatio non tenu it. S. e. ↄſuluit ⁊.c.ad hᷣ ⁊.c.cũ ſit romana: ⁊ qͥa pẽdente qᷓone iuriſditionis.ſ.qꝛ dr̃ appellationẽ nõ tenẽ nõ põt iudex ad quẽ ſe intromittẽ ðᷣ pᷣn cipali ꝙ plʒ:uide.j.e.romana. lKi.vi. I5,1 Si excoi llicitudinem. Si eot epᷣo poſtquam appellauit ad papã hãc tam defert ſimplici᷑ ad metropolitanum appel latoi ꝛenũciat ⁊ archieps cãm audier:ſʒ ſi pteſte tur contrariũ archieps non cognoſcet:ꝙ ſi fece rit nõ põt epᷣs appellare niſi notoriũ ſit excõica tionẽ ñi tenẽ. Ael ſũma ſic:ſi appellans ad ſuꝑi orẽ ↄꝑet corã iudice inferiori ſuꝑ ↄceꝛnentibuſ ipſã appellationẽ ipſi appellatõi renũciare nidet Si ãt ꝓteſtet̃ ꝙ ꝑ hoc non intendit renunciare apoellatõi tãq; Sria allegãs non eſt audiendus niſi notoriũ ſit actũ illũ eſſe iniuſtũ ſuꝑ cꝰ emen datione adiuit inferiorẽ ? eſt bonus caſus:cõis diuiſio:pᷣa ibi nos igit᷑. Hã prio iudicẽ a q appellat᷑ reſpectu granamis poſſe excõicare ap pellatẽ tanq; ↄtumacẽ ſi pᷣtẽdit appellatiõeʒ fuiſ le friuolã.Rõ qꝛ appellatio friuola nõ tenet ap pellãtẽ ut ĩ.c.cũ appellatõipꝰ.e.ti.li.vj.eꝛgo põt Be appallationibus. ⁊ ꝓbat᷑ ꝑ rones dicti.c.ſi nroniartns ſn reputari ↄtnmax ⁊? ualiditas excõicationis quo ad nos pẽdet ex furuꝛo euẽtu pꝓ hoc qð dixi in c.ij.ð do:⁊ ↄtu li.vj.¶ ¶ Et ex ilſo tex.æ noſtꝛo collige duas practicas ꝓcedẽdi 3 appellantem r rerr ab interlocutoria fruſtratorie: nã põt iudex illũ teʒ põt ad ulteriorra ꝓcedere ſi cauſe ſtatus parit᷑ ut i. d. c. ij. ¶ Se ↄtumacẽ mulctaꝛe ut hic J cũdo principalr nõ.ꝙ quẽadmodũ põt qͥs ðᷣnũ ciari excõicatus ut euitet.S. c.ꝓxi.ita põt denũ ciari abſolutꝰ æ= nõ ligatꝰ ut nõ euitet᷑ ⁊ eſt boc bonũ remediũ qñ qͥs iniuſte reputat᷑ excõicatus uel crioſus ut denucier̃᷑ ꝑ iudicem mõ predicto. — 2 — — 2 - Earn nõ. unã bonã regulã hic ꝙ iferior iu ice ad què eſt appellatũ non põt cognoſcẽ nec de appeilatione nec de inouatis poſt appellatio ne ii ↄtingunt articulũ appellationis etiã ad pe titionẽ appellatis miſi uelit renũciare appellatõi ſue uel niſi attetatũ notoꝛie ſit iniuſtũ:ar.i.c.cuʒ teneamur. S. e. ⁊ ſic põt itelugi.v.iſle ſi vo. Nõ ibi corrige que õ ipſaʒ ⁊c.ꝙ nõ omĩa innouata poſt appe lanone ſut reuocãda ꝑ iudicẽ ad quẽ ſj dũtaxat ea qͥ ↄcernũt pᷣindiciũ ipius appellan tis. ¶ Mõ.i v. ſi vo notoriũ ꝙ i tacto notorio archiepᷣs pot ſe ipe lire inteꝛ ſubditos ſui ſufftꝛa ganei. Aide bonũ tex.in.c. romana. J. notoria de cenſi li. vj¶Mtio nõ. unã regulaʒ ſatis bo nã ? notãda: ꝙ ſicut renunciat appellatiõi ꝑ cõ pitione cora iudice a quo ut ĩ. c.gratũ de offic. dele.ita ꝑ ↄꝑit onẽ cora alio iudice ad quẽ non fuit appellarũ qui ẽ ſuꝑior iudice a quo niſi õri um ꝓreſtet.¶ Ainmo nõ. unã bona limitatõeʒ ad aliud uulgatũ ꝙ ꝓteſtatio tollit ꝑ Zrium fac tũ/. Iſ em ꝓcedit qn ↄriuʒ factũ explicat᷑ ita ꝙ nõ eſt qui a pricipio repellat ꝓteſtãte ſi ãt ułt a liquid attetare ↄriũ ꝓteſtationi dʒ ſuꝑior illum no admittere tanꝙᷓ ſivi oriũ.Et nõ.ex hoc ⁊ ex tex. ꝙ allegãs ocia no e audiendus.l.ubi repu gnantia ff. de reg iuris. ed 5 pꝛedicta ? 3 tex.op vr emm ſi iſie apoelſas renũciaret appel lationi non per hoc pollet archiepiſcopꝰ cogno ſcere cum hic eſſet contentio inter ſubditos ſuf fraganei inter quos citra remediuʒ appellatiõis non poteſt archieps regulariter aliquid diffini re ut in.c.paſtoralis de offi.or. Mec ob.ſi dica tur ꝙ hic ſolũ perebatur ut pꝛonunciaꝛet excõi cationem non renere quia etiam hoc nõ poteſt facere ex quo fuit lata ab epiſcopo altero agen te ut provatur in.c. uenerabilibus poſt princi. de ſenten.excõi.li.vj. Solutio contrariũ eſt dit ficile:ſed poteſt dici ꝙ deferendo hanc cãʒ ſim pliciter ad archiepiſcopũ uidetur renunciare ap peliationi interiecte ad papã ⁊z eã deferre ad ar chiepm ita ꝙ archiepᷣs cognoſceꝛet per niaʒ ap pellationis æ nõ per uia querele:æ ſic res ualeat meliori modo quo ualeꝛe zc̃.ar.S. eo. ex inſinua tione:⁊ nõ.hoc dictuʒ in glo.i. t pro inte lectu glo. op. nam uidetur iſta littera diuerſa et ſibi contraria. Mam cum fuiſſet queſitum utruʒ archieps poſſet denunciare iſtũ appellantẽ non ligatũ:papa uario modo reſpodet.prio dicit ꝙ V.a⸗ Ian nd r pj R „ – Cma n W, 9 7 fr „ Jtra allc fmr. 6 5 . 4 ,. hz ; Brr,1 Acrer“ 0 .gair cpj⸗ à . 22 4 ₰ 5 Aate metropolitanus non põt cognoſcẽ ðᷣ appellatõe interpoſua ad papã. Scðo dicit qð epus excõi cator põt appellaz?. Tertio i.vᷣ ſi vo dicit ꝙq me tropolitanꝰ põt denũciare illũ nõ ligatũ: ⁊ aliud uz dicẽ in.v.cũ autẽ. So.metu ↄrij gloſator in tellexit ꝙ hic fuerũt tres qones.¶ MDria qſtio utꝝ archiepᷣs poſſʒ coguoſceꝛe ð appellatõe iteꝛ poſita ad papã. ¶ Scda qᷓo utꝝ archieps poſ ſet ſaltẽ denũcia? appellãtẽ nõ ligratũ boc uolu it glo. in v. notoꝛiuʒ. Tertia qᷓo utꝝ eps excõi cator poſſit appellare ſi metropolitanꝰ de appel latõe interpoſita ad papã ulłt co gnolccre: hoc uoluit glo. in. Vbo in quo ¶Vltcio ĩ. vV. cũ aũt papa ꝛeduxit oĩa i unũ ⁊ dicit qͥd iuꝛiſ.? hoc no luir glo. in. V. cũ ãt:ita ꝙ iſte qᷓttuor glo.ſunt ſił expediẽde:do.an.diẽ ꝙ due fucrunt qoes.Ego puto ꝙ tin una fuit ↄſultatio ut clare colligitur ex principio.c.uʒ utrũ archiepiſcopus poſſi de nũciare iſtũ excõicatũ pꝰ appellationẽ nõ eſſe li gatũ. Sʒ ad euidenua ſołonis papa pᷣmittit oia q ſũt ĩ tex.⁊ ſic plena ẽ ha. In gl.ij. i fi. H SZꝛiuʒ no uenit cõtra pcedetia ſʒ ↄtꝛa tex. Maʒ quead modũ appellauoe nõ obſtãte potuit in. c.pcedẽ ti ꝓnũciare ſuꝑioꝛ illũ ligatum:ita dʒ boc poſſe facer̃ hic appellatõe nõ obſſãte maxie cũ ageret bic de re magis ſauorabili.ſ.ut denunciaret᷑ hic nõ ligatꝰ. ¶ Blo. nõ ſoluit ſʒ va ſo.ẽ ꝙ bic ñ poteꝛat aꝛchieps ðᷣceꝛneꝛ de ua iditate uel inua liditate uinculi niſi ꝑit᷑ cognouiſſet d iuſtitia ap pellatõis interpoſite ad papaʒ. AUn cũ nõ poſſet pricipale nec acceſſoꝛiũ in.c.pcedẽti ex ſimplici denũciatõe nõ cognoſcebat de iuſta appe latõis cã:ſʒ tin faciebat actũ ↄſecutiuũ ad excoicatiõeʒ iã latã nihil de nouo attẽtando ¶¶ In glo. i V bo eps poſſet ibi qꝛ ſi appellatio eſt aliqᷓ æc. gl. nõ ſoluit formalr oriũ. Jo. an.melius ſoluit di cẽs ꝙ Iʒ excipiat cauſe cognitionẽ ſpectar̃ ad ſu pioꝛe ad què fuit appellatũ:ñ iñ fatet ꝑ hoc ap pellationẽ legitimã eſſe. ¶ Itẽ ⁊ fo eps erat hᷣ reꝰ merito audit᷑ ↄtraria allegãs ut nõ.in regla nullus plibꝰde ⁊ꝛc.iuꝛ.li.Vj.pria ſoluto plus plʒ Et in fi.glo.hec glo.iudicio meo nõ ꝛceddit ſuf ficientẽ ꝛõnẽ diuerſitatis. Mã idẽ eſt cũ excipit coꝛã indice ſtate vitate exceptõis puta ſi dico ꝙ; n ↄtraxi in territorio tuo. Na vuate pᷣſuppoſi ta tua n eos iudex meꝰ? ti in dubio potes ð hᷣ cognoſcẽ. IJo.an.dicit ꝙ ſi iudex a quo cogno ſceret nullũ eſſʒ officiũ iudicis ad quẽ ⁊ h quaſi in effectu uoluit do. An.dicens iudicẽ poſſe co gnoſcẽ an ſua ſit iuriſditio niſi ius tꝛanſfeꝛat iu riſditionẽ cognoſcedi in aliũ ſicut facit in cã ap pellatiõis:ſʒ iſte ſolunones ñ ſatiſfaciũt qſito:ſʒ repetũt ipʒ qꝛe:de hoc cũ qᷓrim q̃re ius tranſtu lit ulã pratẽ cognoſcedi in aliũ:⁊ nõ ſic fecit in glijs caſibꝰin qbus dubitat᷑ de iuꝛiſditiõe. Ego puto hãc eſſe ueꝛam ſolutionem.ſ. qꝛ in ca appel latõis agit̃ de iniqtate indiciſ coercenda uel im peꝛicia emẽdanda ut in.c.inteꝛpoſua.j.eo.⁊ in .l.i.ff. de appel. An ſuſpectꝰ ẽ iudex i cognoſcẽ do qꝛ nũꝙᷓ; iudicarct ſe iniquũ uel ipitũ merito ¶We appellationibus. taqᷓ ſuſpect' repelit a pfate cognolccdi:fa? i q.v. qꝛ ſuſpecu.⸗ glo. nõ. in. c. ſtatutü in pn ſp. li. vj.qᷓ ſingularit diẽ ꝙ ſi iudex aſſu Bi feſionẽ ⁊æ diſputationẽ cũ pte ſuꝑ iuriſdi n de reddit ſe ſuſpectuʒ: ar.in.l.q oĩa.ff de dlii ſic ñ poterit cognoſcere an ſua iun ror elt li en 4 iuꝛiſchnio ſit. itel igo glo. illaʒ an iudex audit cãʒ inteꝛ Ptes uie tũc dʒ dimittẽ diſputationeʒ ptibꝰ2 de / qnid Putatloneʒ ꝑtib?? dʒ iudicaxe an ſua ſit iuriſdito nõ bñ hãqc prar iuder pccdeꝛer p inqſtione; ie poſſet dubitaꝛi utꝝ poſſet cognoſcẽ an ſua ſit iuriſdirio cũ ir ſit loco ꝑtis ⁊ iudicis 6 ci ine aff . e credo iy poſſit ex qñ agit ð aliquo eiꝰↄmodo: neqʒ pot dici ſuſpect li ðfendat iuriſditionẽ ſuã cuʒ ad hoc teneat ex quo tʒ locũ ꝑus licʒ alud reneat do. An. ſub du bio:tn forte in. cſuꝑ ris de Heo 6 8 di . us puto. ¶Eπ ad pdicta otꝛa ili rari ue .A⸗ a opi. quã uide tur tener do. An. iudicio meo uf tex. icta gio quẽ ſemꝑ tenebis mẽti in. c. c pſone ð Puile. i. .vj. ubi eps ꝓcedebat ex officio ſuo ⸗ dte nega te aſſerebat ſe iudiceʒ ⁊ mhpilomin cognolſcit an ſua ſit iuriſdiuio ut ibi gl boc aꝑtiſſime iʒ ſequẽ do itellectũ ſuũ ⁊ ð ilellectu illiꝰ.c.dixi i.c. ad an diẽtiã S.e¶ In glo. in vbo ðclaꝛaz ibi h ñ cꝛe do. Aduerte qꝛ hec glo.ur̃ tex. Nã ſi in calu notorij archieps põt ꝓnũciaꝛe ſubdituʒ irꝛon bilit᷑ fuiſſe excoicatũ:⁊ ꝑ ↄſequẽs ꝓnũciat ſniam epi iuiuſtã fuiſſe ⁊ appella ione fiiſſe leginmaʒ. Et iõ dicit. Hoſt.⁊ bn ꝙ dictũ glo. pcedit ubi factũ nõ eſſet notoꝛiũ ſʒ data notoꝛietate põt fie ri bec denũciatio:nõ enim ꝑ hoc piudicat appel latõi qꝛ nõ ꝓnũciauit ut cognutoꝛ ſʒ eʒ iudicũ tãqᷓ; ſimpłꝛ denũciatoꝛ ⁊ ſic non ob.num glo. In glo. fi. ibi.j.de regularibꝰ. ſed glo.no ſoinit nec hoc ↄtrariũ nec ſequetia.ſʒ tu nide glin ꝛe gula nullus plibus de re. iur. li. vj. ? in. c.lſci plina.xlv.di.ubi nõ an.⁊ qñ qs poſſit ꝓponeꝛ cõtraria. In eadẽ glo.ibi facta Iitis coreſtanio ⁊c. hoc idẽ argumetũ glo.faciũt Vin. Hoſli.ct Pbi. z ut dicit Jo. an. bñ potius litteꝛn pꝛo bat cõtrariũ. Nã ſi hic interceſſiſſer pꝛoteſtatõ fuiſſet renũciatũ appellationi proteſtatio eq ſal nabit: ⁊ ſic ualuit hic pꝛoteſtatio cotꝛaꝛia facio. Sʒ dic tu ut dixi S. in nõbilibꝰꝙ ubi factu tꝛn ꝓteſtationẽ explicat᷑ tũc tollit ꝓteſtatio ꝑ Oaium factũ:ſecꝰſi factũ Sꝛiũ a princpio no admitiuu: qꝛ tc ex ſolo attẽtatu nõ tollii ꝓteſtatio ? ſupi or ab initio nõ debet repellere uolenteʒ age? ge tũ cõtꝛaꝛiũ ꝓteſtationi ſue ut hic eſt calus nõ. fi. licet alij aliteꝛ intelligant ? minus benc. De mareria proteſtattonis uide plene per doci.c cum. . de conſti. ⁊ peꝛ Joã. mo. cils dieta refert Joannes andre. in reguſa in gencrali de xegulis iuris li.vj.i mercuria.? aliquid ect mana ð ele. ꝑ Mar.i.lñ ſoli.f. de rit 2 de qõne glo.an ſu facta litis cõteſtatio: dic ut. plene dixi in. c. unico de li. l.? in..(um. H- de conſti. ¶ Ex glo. quentu⸗ urꝛͦ b edirdr corã archiepo ccſſane pꝛoteſiauoe Ynn dic oppellaioni ctiã ꝛcſpectu aduerſarij. Inno. ica ¶ Dec ſi pholuſſſe iſte zu wi teſtatio oparet W d reſecnn iucleb. 1 ee . H.gl ercolcnt ) Pin, cto.l. bot t fum hn hoc aſe coligi i .nos ige cur ineno no por ognoſce e ahh poſitg oi Iu netde nonis i/teiaſnrad mu ſh ionit cdluns ſh llaut pygmmmmnalc hir mrj lic puu, Iorſts pot nbiomin .decidl mma l gonunis ppelare r ius n grngto u. ilvd tps deſberare valen umum echatappelare:id en dagt weiſd ihe locice vd Pugicir aNdelardm erdor in te go. Joan in.t ei Ni 1n decif ij l.ccexriij. Coclue ſie grauata ſpote actü facit coꝛi iudice ? are facultati appalldi:ar.e.q babent ante de offic. dele marie gn ic g feim nĩ grnauamis ecdanſ nin lad ſoim re iudic. r in. Ac ad oſnlanone en. no egitſp iuder p itt ſbi anniniů a Hyciedi:tic h iluc fein nop hoe e tati appeſidt röne granam steriti nd pe uut nek nen hmi lc ſactacii crtnii grnnmnisgriti ad aſclaione. Dro moz nin nis ,lt c ab adin s eoff dcce ſi nenit ei q neceſſitate ductͤalajd ficit hüc articuſi Sdixi in.c no pri. Aaitio qi Gelie lectis. Dape S gltimne iten liös lir⸗ ſſel cccſſorſs ad luci⸗ Ntſcs galhng efidint eni aſntdu ſenligt hlmiiſti mur inſdino n bi boeapttſmneglc inlmi ſii thir an cliice⸗ dem 4 In go in ſbodemntihie o Aaer adu gof zn hiſnd noron ancbecs ool pnictneſthalm nin õ iuuſiuſeet orli ou fuſſe gnnnn de. Ebrtüigdaus go pueutubi iͦ no cſrnovuu onn nomrue potle dicato,nd anng bociuſan ppr Andd Dnicandn gn lcſni h ictAndind. Nlod übnit dNuünsatthhu adn danalns Ridrs e Uü 1Na n. EN d dbid nacßisſi mn rade go hiftmills ndin rcſn Jo in ,i ris 1. . 6 e xols ſne il in e . l. mmmd ce earfun i 4 ꝙ nõ ſʒ tin reſpectu indicis ex quo principaliteꝛ nõ deducebat cãm appellatõnis corã iſto archie piſcopo ꝓ hoc facit 'ᷣm Moſti.qꝛ cũ ꝑſone ſint diuerſe:renũciatio quo ad unã ꝑſonã non oꝑat quo ad aliã ar.in.l.ſi unus..an oĩa.ff.de pac. ⁊ in.l.cũ qꝛirur cũ duabꝰſequẽtibus.ff.de excep tio.rei iudi.Sed ipſe Moſti.tʒ Zrium ut ꝓpter ↄnexitatẽ uideat᷑ renũciaſſe appellariõi etiã quo ad adueꝛſariũ.do. An.nitit᷑ ſaluare dictũ Inn. qꝛ articulꝰattentati eſt ſeꝑabilis a cã pꝛincipali. Sʒ ego puto dictũ Hoſti.eſſe ueꝛiꝰ moueor qꝛ unita fuit hic appellatio æ potiꝰ ↄcernebat ꝑtem ꝙᷓ iudicẽ ex quo litigiũ erat inter ꝑtes:nec uẽ iu dex appellare 5ʒ ꝑs aduerſa:iõ iudex neceſſario nõ citat᷑ in cã appellatiõis ut eſt tex.in.c. uenera bilibus pꝰ principiũ de ſen.ex.li.Vi. An cũ tex. hic in fi. dicat ꝙ uẽ appellatõni ꝛenũciare dʒ ĩtel ligi de appellatoe ẽt reſpectu ꝑtiſ. Itẽ ſi aꝛticłuſ attẽtati eſſet hic ſeꝑabilis ab appellatõe õ ptem nõ ꝓpoſuiſſet iſte ↄtraria ſʒ fuiſſet hic auditꝰ ut ſic ꝓteſtatio oparet᷑ ꝛeſpectu ꝑtis.petitio vo qᷓ faciebat reſpectu iudicis. ad hoc tex.nõ.in.c. ueneꝛabilibꝰ. F. ſʒ ſi excõicatꝰpꝰpꝛinci.de ſenten. excõ.li.vVi.ſʒ hoc eſt falſum ut pʒ in fi.lr̃e Item hoc expᷣſſe colligit i.V.nos igit᷑ ubi dicit text.q ſicut infeꝛior nõ põt cognoſcẽ de appellatõe ĩteꝛ poſita ad ꝑapã ita nec de inouatis pꝰ appellatio ne. temaduene ad unũ ſingulare dictum ꝙ ponit Inno. dicens.ꝙ ſi pꝰinflictũ grauamẽ ꝑs granata aliqͥd agat coꝛã iudice puta ꝓducen do teſtes põt nibilominꝰ.j. decẽdium a tpᷣe illani grauamis appellare qꝛ ius dat grauato decendi nʒ ut.j.illud tpᷣs deliberare ualeat utrum ſibi ex pediat appellare:iõ ea qᷓ agit medio tpᷣe enã cuʒ iudice nõ piudicãt appellatõni interponẽde. ſed tu uide glo. Jo. an. in. c. fi. e. ti. li. vi.?æ do. de 20 ta deci.ij.allł.cclxxx viij. Cõclude ſic qð aut ꝑs grauata ſpõte actũ facit coꝛã iudice ⁊ ur̃ renũci are facultati appeillãdi:ar.e.q babent᷑ in.c.ĩſinn ante de offic.dele.maxie qn id ꝙ facit ẽ executi uũ grauamis pcedęeriſ ut in.l.ad ſolutionẽ.C. ð re iudic.⁊ in.c.ꝙ ad ↄſulationẽ.e.ti. Aut ſpõte nõ egit:ſʒ iudex pᷣſixit ſibi terminũ ad certũ qͥd faciẽdũ:tũc Iʒ illud faciat nõ ꝑ hoc renũciat facł tati appellãdi rõne grauamis pᷣteriti:qꝛ ex quo nõ appellauit tenet᷑ interi parẽ iudici:non tñ dʒ facẽ actũ executiuũ grauamis pᷣteriti ut in.d.c. ꝙ ad ↄſulationẽ. Dro utroqʒ mẽbꝛo diſtinctõ nis facit.c.ab aꝛditris:de offi.dele.li.vi.ubi ſub uenit ei qͥ neceſſitate ductꝰaliqd facir Et uið ad hũc articulũ ꝙ dixi in.c.ꝙ ad ↄſulationem.S.ti tulo ꝓxi. Additio dni Snn er appellationeʒ le Alecti 8. gitime ĩiterpoſitam pᷣn cipale cũ acceſſorijs ad iudicẽ appella tiõis defeꝛt᷑ æ ſñie excõicatõnis ⁊ interdicti pꝰap pellationẽ late nõ tenẽt.h.d.pꝰponit᷑ ꝑtis narræa tio.fᷣo diffinitio ibi qꝛ 1 pꝰcleꝛicũ poſ ſe detineri in uincuł ꝑ ſupiorẽ ſuũ donec ſatiſſa clat de delicto Iʒ actũ ſic ciuiłꝛ ⁊ ẽt ſi opꝰeẽt poſ ¶ Be appellationibus. Ttr in ciuilibus. NHam regula in appellatione eſt ut ſet ob hãc cãʒ toꝛqri nt utrũqʒ ꝓbat᷑ i.c.i. ðᷣ de po.facit.c.ſi clericos.j.ð ſen.ex.li.vj. Quid ãr , ſi ageꝛet᷑ ciuilr nũquid ꝓ debito poſſit detineri nõ.i. c. ij. J. ð pig. ? ibi lei. Aas. fo ꝙ platꝰ iferior citra epᷣm põt ð iuꝛe ſpali hr̃e iuriſditõeʒ etiã in crialibus in clericos dioceſis.etiã epo ex cluſo ita ut nõ ſit locus pᷣuẽtõi. Mro hoc facit c.inefragabili. S. exceſſus.s. ðᷣ offi.or. Nã epᷣſ hic pᷣuenerat iſtũ decanũ ĩ captura pᷣſbri æ nihil ominꝰðcanꝰ illũ repetebat tãqᷓ; ſpectãtẽ ad iuriſ ditionẽ ſuã: an hoc poſſit induci repectu ceꝛte ptis diocefſ.ut excluſo epᷣo heat iferior ibi iuriſ ditionẽ plenariã ẽ qõ nõbilis:⁊ plene eaʒ tãgo ĩ .c.cũ ↄtigat ðᷣ fo.ↄpe.ubi uide:z uide Jo.an. in.c.ſi epᷣs ð offi.or.li.vj in nouella. ¶ Tertio nõ ⁊ tene meti ꝙ iudex eccliaſticus põt repeteee N m ſubditũ ſuũ ab alio iniuſte detentũ:intereſt enim ſua ne niolet᷑ eius iuꝛiſditio ut poſſit ſubditꝰſibi 2 ecclie ſue debita ſeruitia ipendẽ: ſic ⁊ ptas re petit ſubditũ ſuũ ut poſſit munera ꝑſonalia ſub iꝛe.l.de iux.ff.ad munici.⁊ uide tex.cũ glo.in.l. .i.I.ꝑ hac.ff.ð rei uedi. Sic dñs repetit aſcrip titiũ ſuũ ut ĩ.c.ij.j.ð iudeis:creditor vo nõ põt repetẽ debitorẽ ſuũ ab alio detentũ ſᷣm Inn.et bñn qꝛ creditor nõ hʒ ius in ꝑſonã debitoris: ſe cus ĩ ſuꝑioribꝰ dicẽdũ eſt:ðᷣ quo uide glo. opti mã in.c.anct᷑e ð puile.li.vj.⁊ qda pulehra tagũ tur hic ꝑ Inn. gl. tñ in. d. c. aucte poſuit ↄcluſi ue dicta Inno. hic ideo illa omitto. Lꝛactat.n. an dns poſſit agẽ ꝓ iniuria uel furto facto ſub ditis ul colonis:⁊ q ſi turbat ⁊ an poſſit iteta re alias actões eis ↄpetetes.⁊ uide ð boc Jo. an.⁊ archi.in.c.ad apoſtolice de re iudi.li.vi.ꝑ archi.ij.q.i.i primis:uide bonũ tex.i.c.lʒ maxie in fi.de ꝓba.? Guil. ð zenʒe i cle. ſi dim ð rel. 2 uene.ſanc.⁊ dni ð ꝛota decif.ccclxxx.⁊ nident pdicti coiter ↄfirmare dicta Bnno be⸗(1,6. quarto dictũ ſatis notandũ ſuꝑioꝛẽ poſſe appei ¶ I ivr app s zoga g. relic⸗ ſach lare nedũ pro ſe ſed etiã pꝛo ſubditis ſuis ut pa 65 ter ibi ſe ac ſuos ⁊c. quod ꝓcedit ſecũdũ Inne qn ſuꝑior pot pretendere aliquod intereſſe reſ pectu ſubditoꝝ:intererat enim hic epiſcopi iter dictũ nõ poni etiam reſpectu ſubditoꝝ: qꝛ cura re debet ut populus nõo patiatur defectum in di uinis ⁊ ut coꝛoboretur in fide ne ſanguis ſub ditoꝝ de ſuis manibus requiratur. S. de offici. or.irrefragabili ⁊æ in.c.inter cetera.x.q.i.regen da alias regulariter non appellat quis pro alio 2 Aan Ass,n n rzu p g pet yu üiltes dalie t=ten nõ audiatur is cuius nõ intereſt.ij.q.vj.non ſo lent ⁊ in.c.cũ inter. R.S.de elec¶ Nuinto nõ. aliud pulchꝝ ⁊ ſingulare dictum:nec memini ꝙ alibi ꝓbet᷑ nec ſolet ad hoc adduci iſte tex.vyic · ttr e. ſi appellas ex iudiciũ æ appellatus hñt diueꝛſos nrr, ſ ats tdetiie. aſe = iudices:põt appellãs ſe ſubijcẽ ꝓtectioi ſui iudi D cis ⁊ ad illũ appellare ⁊æ tał appellatio tuebit̃ ip ſũ appellãtẽ nt H̊. Mic eni eps hẽbat archiepᷣm in iudicẽ ordinariũ:ſj archiepᷣs non erat iudex decani quia metropolitanus nõ eſt iudex ſubdi torum ſui ſuffraganei:ſed ſi epᷣus uult cõuenire Caat, 89owα. 4 7 — 7 8 ¶ We appellationibus. ſubditum ſt aſſumendi arbitri.xi.qꝛi.ſi clericus nõ.i.d.c.irrefragabili.Et ſi dicẽſ ꝙ ꝑ appellati onẽ archiepᷣs efficit᷑ iudex ſubditoꝝ epᷣi: ut i. d. .cc. paſtoral.dico illõ ꝓcedẽ qñ appellat᷑ ab ipo epo:qꝛ tũc archieps tãq;ᷓ ſuꝑior babet corrige factum epi:ſed hic nõ appellat᷑ ab epo:ſed ipᷣe epᷣs appellabat ſubditũ ſuũ ad archiepᷣm et ap pellatio extraiudicialis ẽ qᷓdã ꝓuocatio ſeu con uentio: ut ĩ. c. cum ſit.õ. eo¶ ¶ Opp. tex. ⁊ nõ bile hic collectum ð.d.c.ſi clericos de ſen.ex.li. vi. vꝛ enim ꝙ non potuit eps appellare decanũ ad aꝛchiepᷣm ꝛõne pꝛedicta. So. prium eſt diffi cile: ſed põt ſic rñderi ꝙ aut ep̃us ł alius appel lãs er iudicinm uult trabẽ appellatum ad iudi cem ꝓprium apeellãtis: ut faciat ſibi iuſticiam de appellato ⁊ n põt ſed debet tũc appellare ad iudicem appellati cum ſit quedam ↄuẽtio:ut.S. dixi ⁊ actor debet ſequi foruʒ rei de fo.compe. cum ſit:⁊æ hoc caſu bʒ locũ õriũ. Ant appellãs appellat ne turbet᷑ ĩ iure ſuo:ita ꝙ i ueꝛitate ẽ ꝛe us ⁊ tunc pot ſe ſubmittere ꝓtectõi ſui iudicis: 2 ad eum appellare ey iudicium:ut hic eſt caſus ualde nõbilis ratio e: qꝛ cũ ſit reus originaliter ⁊ re ipſa põt illã cãm deducẽ ad iudicem ſuũ ſi cut facit reus qni uult conuenire actorem ſuper exceptione ſibi cõpetẽti. Nam trahit actorẽ ad iundicem ſuum:ut potius iſpiciat᷑ nã cãe qᷓ; actuſ ꝓuocationis ad iudicium:ut plene dico in.c. ſi s cõtra clericum de fo. compe. allegando pꝛo hoc ultimo multas cõcordãtias. Ex his babes nouam iſtructõm ad quẽ ſit appellãduʒ extra iudicium qn actoꝛ ⁊ reus ſũt diuerſi fori nec ali as iĩueſtigaui. In iudicio vo ſemꝑ ẽ appellãdũ ad ſupiorem tribunał a quo appellat᷑:ut in.c.ro mana. F. dʒ ? qð ibi nõ.e.ti. li. Vi. S exto nõ ꝙ iteꝛdictum põt feni ſub ceꝛto modo ita ut eo exiſtente hẽat iterdictuʒ vires ſuaſ mõ vo ceſſã te ceſſat effes iterdicti.Vnde decanꝰ hic ſubiecit eccleſiam iterdicto q;diu epᷣus eſſet pñs ĩ ciuita te ⁊ ſic epo pnte hẽbit effectũ eo abnte ſuſpẽdit effecius:ſecꝰ vr ĩ ecõicatiõe:qꝛ ſemel excõicatꝰ nũqᷓ; deſinit eſſe excõicatus ẽt deficiete mõ ſeu cõditiõe niſi prius abſoluat᷑ Et id qð dixi de iterdieto habet locũ ĩ ſuſpẽſiõe.nide ad utrũqʒ bonũ tex.cũ glo.nõ.i.cle.i.de deci.? Inn.i.c. cum bone de eta.⁊æ qua.¶ Mõ ſeptimo unum aliud dictum qð non credo alibi ira bñ ꝓbari neqʒ audiui alias ad hoc iſtum tex. allegari ꝙ q́;uis ñ detulerit qͥs appellatõi aduerſarij nihil ominꝰ ſi ipſe poſimodũ appellat in alio articło et i eadem cã talis appellatio defedit appellatẽ ẽt reſpectu aduerſarij cꝰ appellatõi noluit iſte ðfene ⁊ ſingulaꝛiteꝛ iſte tex. ꝓbat opionem quã tenui ĩ. c.an ſit deferẽdum.S.eo.S.opi. Jo.an. ?– dni An. Mec allegaui ibi tex. iſtum. hic. n. ut apte colligit᷑ ex tex. decanꝰ ñ detulit legitime ap pellatõi epi:⁊ tñ appellatio ſua poſtmodum int polita in alio articulo eiuſdem cauſe nedum de fẽdit ipᷣm appellãtem reſpectu ofſicialis a quo appellatur ⁊ qꝗͥ derulit appellatõi ſue ſed ꝛeſpectu ep̃i q̊ appellatõeʒ ſuaʒ ñ appꝛobauit æ in ic luit appellatõ decani: ut intcdnruananhtin cõicatõis late ꝑ epm ⁊ ſic epᷣs tenebituꝛ hij e . re ꝗappellatõi ðcani ĩterpoſite ĩ alio Aatienli dem cauſe licet decanus non detuliſſet pri⸗ n pellatidi epi ⁊ hoc ſemꝑ nõ qꝛ facio de doct maximum feſtum. ¶ Octauo nõ ꝙ ſiiia dicti pot ſnſpedi ꝑ iudicem interdicete⸗ g pellatio tpᷣe ſuſpẽſiõis ĩte ,a rpoſita opatuꝛ dil ſionis eins ati nem ſuſpeſionis ĩ euẽtu appellatõis et nidet bi caſus expꝛcſſus i.v. non obſtite p opini. 3 an. in. c. ad hec. . eo. ti. . . aliqui Aican 0. Hõ in. . officialis index ſemel Laam. pellatõi non põt ãpli penites crens ap non pot qpli penite z reaſſumere in ſe cam qꝛ iuriſdicio traſfuſa ĩ ſupiorem: ur i. c cĩ appellatõib.e. ti. . v. An nõ uʒ D ne. ci . iri . us etiam al legitime factus per iſtum iudicem qui detuli appellarõi. ¶ Mo conſequenter Wrdens uinum officſum põt excöicariemns 4 r appellano eriudicialis iterpõit ex ꝓbabili et ne ꝛiſimili cã.ſ.a iuꝛe appꝛobata ꝛeuocãĩ oĩa i Zꝛlũ pꝰmoduʒ attẽtata lʒ alias non pꝛobetuꝛ neritas cauſe: ut hic ẽ tex. notabilis 7 plene exaiat In no. Nam papa nõ madauit pri iqri uru ſe pſbr̃ ſpectaret ad iuriſditõem decani l epi:ſz im mediate ꝓnũciauit ĩiterdictum nullum taq inte poſitũ pꝰ appellaoem ltimam qð bene notabis 6 Item nõ aliud pulcherrimuʒ dẽ; attetatu pꝰappellatõem eriudicialem eſt nullũ ñ ſoluʒ qñ appeliat᷑ e iudicium ab aliquo:ut a iudice:ſed etiam qn appellat᷑ ab aliquo ut a pꝑte qui poſſet attẽtare aliqd in iniuriã appellatis qð ð diꝛecto ẽ nõ ꝑ do. An.i.c.cõſuluit.S.e.⁊ i dixi naʒ hic epᷣs appellauit a decano non tanq a iudice ſuo cum eſſet ſibi ſubditus ſed appellauit ab eo ne pᷣtextu cõſuerudis iniuſte ſubijceꝛet eccleſam iterdicto ⁊ uigoꝛe aꝑpellatõis interdictũ iudica tur hic irritum. ¶Vltimo nõ cx fi. ie deñ ciatõi ſuꝑioris denũciãtis aliquẽ excõicatum et uitãdũ ñ ẽ obtẽꝑandũ ſi ꝓbabili cõſtat uentatẽ Eẽ in Sriũ:utputa ꝗꝛ fuit excõicatꝰp appellano nem ltimam. (Ex quo nõ duo p ꝙ ſola denũ ciatio excõicatiois n ꝓbat quem ce excõicatum ut hic ⁊ ꝙ nõ tenẽtur ſubditi obtemꝑare plao denũciãti excõicatum pꝰappellationeʒ uitãdum. AMide dños de ꝛota deciß.cclvj. hodie uide qð heẽtur ĩ. c. ſoler i fi. de ſẽ. er.i. vj. ¶ In gl.i.ibi ciuitatẽ ul eccliam ⁊c. nõ bñ hac glo. x qua ha bes ꝙ infeꝛioꝛi pᷣlato citra epʒ pot eyx cöſueuci ne cõpetere ptᷣas iterdicẽdi nedũ ecclaʒ maiorq ſed torã ciuitatẽ. Hoſti. tz bic dꝛium ꝛeſeauc nitatis. adducit nõ. c. cũ contingat ſonli ubi tractauir. Mũqd ea qͥ ſũr meri imperiſ? u kari int pſcꝛibi inkeioꝛe: ? qꝛ bo preme prᷣatis poſſint pᷣſcꝛibi ꝑ aen hec ſti. ibi tenuit ꝙ non iõ hic poit opi. iſt 3 IE rois opio legiſtaꝝ ? cao ¶ Sed qꝛ ut ibi dico cõis op Joraa.d.e in Sriuz i 8 nõ. — niſtarum ẽ in Zriuʒ. facit Aiſ innrcllgiͦt epᷣs ⁊ mihi hoc dictum gl.ph. rcllig ſſatione a diuinis. hunc textũ ut loquatur in cellauot Ham dria é inter ceſſatione; a diuinis ? ſniam id fnis t au 4 duin , ſſron an Nti . miniſt:0 redal hilkon ai zaui „5 „2 1 R Sia ſo brin ſbi no e 9 dpriͦ ,gri,C.s⸗ bra⸗ etdictonnt ceſſatoen ceraicede ig tich it⸗ nr , bino ii and, KcCRα½ notatc - 1vo ſterdicto hol h ſumn tumnel T efngiblillel lst ginisll, aqaſitſno⸗ bi lebris ciciai l⸗ oriteiicnts nue canonici de coqjin vo nicicog ter in eſ ppnumr fba he tſenber ohudhx im nidini. Nen aſino i diun ainio n cult ilud ibum irienn inter: lu ibum inmnan et. E Hro bc bibut ſiſpendere nenlieuun non ficet in ceſſatione cum ila ir auid onin qolſluntin ato non luſpeunit Ponemn dopus eN Otid incd Ar im e 1e W. NNidd um narurale K dee In Go. g. in ſtaduerte g bot dicn Gecictonem.c. Vam ſi verum eſſer de pellario epin futſſet eginmna:c'Hriun chc glo. goluit vonẽ ann que pott iſtum decanum ad ii deferedumn appel qr adbuctenebat pfbfmni u cuſis 1d in örimm ſiumt. ex gl in vbo einen Heit notorium epn danerepſbfmn amülſecgange ſ hebat e.A Vn glin ebo ſaſpececnmn in ſtun ntricnte pcecſt ö dlbitin egonis ? non fiuit auſa firmare fecit i. cd b.5. e. Er ge m gi luit. tñ ſſte ter. t 5. iri gien ip dum.opi. Jo d 4 abnne nalen pot ſihici “ ſoil Nio medi 3 nenin aeguen adſtnafen lenen Irimm in dor lidis. Er chih Oylnio bi amnen e: ltino ? placcbn Aumin er ij obt, tex. ut diri multi an 1e cié Jo. ge Kafnie⸗ lninis td ur colr er uer a L 1.r uero glo.if Gie . (101. (lr P Pzß porſi iain nin denen pch (Rn Rn „Wenag neei maum Rerden enſſg alnd Ctiutcals iendieg goien mi ci air vhn emi iif Pnodn maun Haias non Pobenmnuen cuſe m bie i c orhiist gneenin w. Dmn ma onilmi d iint Pide emuna M unſdlien Cctankcher Incdime pnidiuit inndiaum nuluniin poſii o'yrl ven inmn 0o dr ſoun⸗ õ vnrum idautn ,uliioyi ntuic udlam ss AMre iulaiſi mqi vyeln dino r qu oſſn inmrt alid ininnnüchheſitscd amnd Bait hiitstt ltie, Nlid nd MWhnch woc N SaWtdns W 4 Gernösnihe ihſengbim aösunacdoi Ne ”1ßõ wacn ſmſd iſenn ſoponis dchücidis Awiniene n d Andöſ bablncRntan tidi i t0die⸗ iin üͦnmi Rei duſhlun — 1 iteꝛdictiinam ceſſatio a diuinis eſt quid facti nõ enim ẽ aliud q; ſuſpẽdẽ oꝛgana miniſtꝛorum:ut ibi nõ cecbrẽt/ Sñia vo itecdicti ẽ quid iuris Vñ ſupponit᷑ ille locus ĩterdicto:ita ꝙ ibi cel brãs q;tũcũqʒ forẽſis icurret irrłaritatẽ:qꝛ cele brat ĩ loco iteꝛdicto:ut i.c.is qͥ ð ſen.ex.li.vi.ſe cus ãt qn clerici delicrãt iducẽ ceſſatõem:quia tẽ cclebrãs ibi nõ efficit irꝛlaris tãq; ñ cclebrãs i loco iĩterdicto hoc notãter uoluerũt doc. in.c. irrefragabili palle.æ H.¶ Oubium tamen rema nct qͥd ſi ceſſatio a diuinis ẽ gnalis:puta reſpẽu totiꝰciuitatis nũqͥd ibi celebrãs efficiat᷑ iꝛregula ris. Jo. an. tangit in. c.ſi canonici de offi. ordi. li. vi.⁊ cõcludit ꝙ ſic: quia taliſ ceſſatio gencꝛał eqpatur iterdicto ꝑ cle.i. de ſen. ex. ¶ Sca do. An. dicit h̊ ſub dubio foꝛte ꝙ ex toto n ꝓcedit illa eqpatio: æ hoc ego ueꝛiꝰputaꝛem. ꝙ celebꝛãt iĩ ceſſatõe gñali nõ efficiatur iꝛrlaris. ¶ Megka eſt ut nunqᷓ; quis icuꝛrat inłaritatem niſi ĩ caibꝰ lure ecpᷣſſis:ut i.d.c.is qui ſed iure nõ cauetur niſi de celebratione in loco interdicto. nec ob.il la cle. prima q; facit equiparationem tm in illo caſu:⁊ pene ñ dñt extendi ut rła odia z regula i penis ð reg. iur.li.vi. ¶ Oihi ti plus plʒ ut hoc .c.loqᷓt in vo intdicto ꝑ tex.in uer.qꝛ ueꝛo ubi ponũtur vᷣba pape ⁊ ſemper papa appellauit ſẽ tẽtiam int᷑dicti. Item ceſſatio ĩ diuinis eſt quid facti iõ non cadit illud vbum irritam poſitum in tex. ? illud vbum inanem æc᷑. ienm appel latio hic habuit ſuſpendere inreꝛdictum quod non facẽt in ceſſatione cum illa ſit quid facti.ea enim qᷓ ↄſiſtunt in facto non ſuſpẽdunt᷑ ꝑ appel latõnem ſʒ opus eſt õrio facio ar. in regula.i.gᷣ re.iu.⁊ in.l.nihil tam naturale ff. de regulis iu. In glo. iij. in fi. aduerte ꝙ hoc dictum eſt ↄtra deciſionem. c. Mam ſi uerum eſſet dẽm gloſ. ap pellatio epᷣi n fuiſſet legitima: cꝰ õrium pᷣ d;. Sʒ dic ꝙ glo.noluit ponẽ ꝛõem que potuit mouer̃ iſtum decanum ad n deferẽdum appellatoni epᷣi qꝛ adhuc tenebat pſbrjm i u culis.rõ decidendi in õrium ſumit᷑.j.ex gl.in vbo qiuerſos. Nam Iʒ eẽt notorium epᷣm deunere pᷣſor̃jm nõ tn erat notorium iiuſte detineret iõ hebat ius cõe ꝓ ſe.¶ In gl. in ueꝛbo ſuſpededum in fi. hec glo. multum intricate ꝓcedit ⁊ iõ dubitauit de neceſ ſitate qõnis ⁊ non fuit auſa firmare pedes ⁊ ið fecit i.c.ad h.sS.e.Et de mã dic ut ibi plene dẽʒ fuit.tñ iſte tex.ut. S.dixi mituʒ uꝛget me ad tenẽ dum. opi. Joa. an.i. d. c. ad hec ubi dixi ꝙ ſñia iteꝛdicti põt ſuſpẽdi ab ipſo iterdicẽte ⁊ ꝙ appł latio medio tempore iterpoſita differt ſuſpenſio nem in euentu appe latiõis.Et q;'q; Jo. cal. ibi teneat ↄorium in hoc ultimo ⁊ placebat mihi ſua opinio ibi tamen iſte tex. ut dixi multũ urget in pꝛium in uer.ñ obſtante illa enim ſunt ueꝛba pa pe ⁊ ↄfũdit decanum allegãtem ſuſpẽſionem ad excuſatõnem ſuam.⁊ diẽ Jo.de lig.h̊ eẽ caſum nec loqt de ceſſatõe a diuinis ut qdam uolunt: ſz ð Vo iterdicto ut collꝛ ex uer. qꝛ uero Mõ ti glo. i fi.ꝙ iferioꝛ circa papaʒ ni pot ſuſpedẽ ſen ¶ Oe oppellationibus. tentiã excòicationis:ſed papa ſic:ſed intelligo ꝓ cedeꝛe i papa ꝛeſpectu eoꝝ q̃ iſũt ſũie excõicatio nis ð iuẽ poſitiuo quo ad ea uidelicʒ qᷓ ↄceꝛnũt iſtam eccleſiam militantẽ: nõ aũt ad ea que ↄcer nunt eccleſiaʒ triumphantem. ad hoc. c. nobis de ſen. ex. ⁊ uide glo. ſingularem in.c.quodcũqʒ .xxiiij.q.i.q dicit iudicem eccleſiaſticum nullam uim poteſtatis exeꝛcere ferẽdo ſũiaʒ cẽſure quo ad eccleſiã triumphãtẽ:quia ſi quis deliquit ime diate excõmunicatus ẽ quo ad deum ſi non de liquit nõ põt ſeꝑari a gꝛa dei ꝑ ſnia ludicis: ut in. c.cũ eterni de re iudi.li.vj. C. glo. in v. deferẽdum in fi. glo.male refert factuʒ. nã ſi offi cialis prius ꝓnũciaſſet interdictũ nullum ualuiſ ſet ꝓceſſus.ſed prius detulit appellatoi ⁊= poſtea ꝓnũciauit qð facere nõ potuit cũ peꝛ delationẽ eſſʒ ab eo abdicata iuriſditio. ut i. d. c. cuʒ appel lationibꝰ ¶ In gl. pe.ð in fi. Jo. an. ⁊ cõit doc. ſequetes dicũt ꝙ lʒ appellatio decani fuiſſet mi nus legitima: in ex quo iudex detulit illi non de buit ꝓcedi ↄ ipſum per.d.c.cũ appellationibus Hec ratio mihi nõ placʒ qm delatio iudicis mi nus legitima hẽeat ligare manꝰ ipius iudicis de fereus.nõ iñ potuit ligare manus epi qui nõ ðᷣ tulit. Di ergo appellatio dccani fuiſſet minus le gitima ualuiſſet excõicatio lata ꝑ epm:ut in. c. lʒ de ſen ex. li.vj. JIdeo placʒ mihi dictũ gl. ꝙ ap pellatio decani fuit alias legitia. Na tm iſta tpᷣa quelibet appellatio deterebat cãm ad ſuꝑiorem ex quo non erat manibłeſte friuola:ut nõ.in.c.pa ſtoralis.s.e. ¶ Blo. fi. fuit declarata i uno no tabili. Mi. abbas. T noſt?æ. Hocc. legit᷑ uaꝛijs modis ⁊ ut cuilibet cture ſatiſfiat itra generaliter ſummat᷑ (Wone, papa aliquam cauſam ad ſe reuo cat no ualet ꝓceſſus poſtea per minoꝛẽ iudicem factus ſicut no ualeret ſi fuiſſet ab eo legitie ap pellatũ io põit dẽm.2ꝰ roeʒ dicti:ibi cũ plꝰ. Hõ. prio ꝙ ꝑ reuocationẽ alic⸗ negocij ad &† Dizn, ſedeʒ apticam ligant manus iudicis inferioris: ut nihil ualide in cadem ca artentare poſſit. Et idem e ᷣm doc.i alio ſuꝑiore citra papam dum mõ hẽat ptatem ad ſe reuocandi tale negocium MDro hoc.il.iudiciũ ſoluit ff. de iudi.⁊.c. ſuper qonum ð offi. dele. ¶ An autem ſuperior uide at ad ſe negociũ reuocare:ſi ſuꝑ illo aſſumit co gnitionẽé iter ptes uel ex officio. uide quod nõt Inn. i. c cũ. O ð ↄſti. Et ex hᷣ ifero ꝙ ſi eps ad ſe reuocat aliqð negociu attentatũ corã uica rio ſuo no vʒ poſtnodũ qᷣcqd faẽ uicariꝰ in illa cã.põt.n.eps iterdicere uicario ſuo ne ðᷣ gliquo negocio ſuo ſe itromittat:ut nõt Inn.i.c.roma na. j. e. ti. li. Vj. Maʒ cũ eps poſſit ex toto reuo care nicariũ ad libitũ iux nõ.i cle.⁊ ſi pꝛincipał ð Np. fortiꝰ potit iterdicẽ cognitoeʒ certi nego cij ar.c.paſtorał..itẽ cũ totũ ðᷣ of.dele.⁊ i. 1. ð tota. ff. ð rei uẽ.æ⁊ H̊ nõ. quia ſepe accidit. 2* nõ.ꝙ reuocatio negocij ꝑ ſuꝑiorè facta magis u 1 7 A 14 gan, 2 fe. j⸗ „ . 1 opat᷑ i ificiẽdo ⁊ ſuſpẽdẽdo iuriſditõcm indicis iferioris q; facit appellatio. Rõ ẽ qꝛ appellatio ↄſiſtit ĩ iure. An niſi ſit tima n ſuſpẽdit iuriſdi tiõem iudicis:ut i.c.cũ appellatõibꝰco. ti. in. vj. ſz rcuocatio cõſiſtit ĩ facto ⁊ iuſta ſit ſiue iniuſta ex quo fit ꝑ ſupiorẽ ſuſpẽdit iuriſditio ĩferioꝛiſ ut i. d.l. iudiciũ ſolui. ¶ Oppo. S tex. ut hẽaĩ uerꝰintellectꝰ.c.uẽ eniʒ ꝙꝙ nõ obſtãte illa ꝛcuoca tiõe ualuerit traditio ſigilli illi clcꝛico facta: qm exquo pceſſerat collatio dignitatis l officij:iuſta ea qᷓ notat i. c. ut nzm. j. ut ecck. bñfi. Hec nadi no ſigilli fuit qdã executio collatõis iã facte. uñ quẽadmodum appellatio ñ ſuſpedit actum iam fem ita facturuʒ oĩo acceſſoꝛium ⁊ exccutiuũ ad actũ ð preteruo ꝑ appellatõem ñ ſuſpẽſum:ut ĩ .c. cõſtitutus ⁊ ĩi.c.poſtoralł.S.e.ita ꝑ hãc fuoca tõem n debuit iĩpediri traditio ſigilli: ex quo ue niebat acceſſorie ad collatõem pᷣus fcéam qᷓ non ſuſpẽdit᷑ ꝑ hãc reuocatiõem negocij ad curiam. So.·ↄrium eſt difficile ⁊ uario mõ ſoluit maxie Inno. CSes recitabo tres itellectus ſen ſo lutões ꝗ; uidẽtur nenores miti rinn ſo. ꝙ in ↄrijs cõſlabat de electiõe ⁊ cõ irmatiõe ſeu de executione:iõ ꝑ appellatiõem ſequẽtẽ non ſu ſpẽdit᷑ actꝰ oĩo acceſſoriꝰ ad actum iam cxplica tum. ſz in caſu nꝛo non cõſtabat de collatiõe fca prius Iʒ allegaret ꝑ aduerſã partem ut colligituꝛ ex dicto.c.ut nr̃m. ⁊ hec ſo.mltuʒ mibi placet ⁊ optime ſacit ĩ ar.c.ꝑuẽit. S.e.ubi pʒ ꝙ qꝛ non ↄ ſtat de excõicatioe ſuſpendit᷑ ipſius executio per appellatiõem quãtumcũqʒ ẽt excõicatio per ad ucrſam ptem alleget. Ex quo enim non conſtat de pricipali nõ põt dici ualẽ acceſſoriuʒ attenta tum i preindicium reuocatiõis cum hoc acceſſo rium non habeat ꝑ ſe ſubſiſtẽtiam ſine pncipali iõ non debuit attẽtari poſt rcuocatiõeʒ negocij Ex hoc habes unam bonam limitatioem ad 3 ria ſuꝑius allata. (Secunda ſo. ꝙ traditio ſi gilli hic hẽbat aliq iuris anexum. nam per hãc traditiõem tranſferabat᷑ ptas cãcellario exercen di officum iudicis:ſed iĩ Srijs illud ↄſecutiuum erat puri fci.hec ſo.idiſticte mibi n plʒ qꝛ ſi pa pa aduocat ad ſe aliquod negocium ignorans illud priꝰ ichoatum ꝑ iferiore; nõ ur̃ uelle impe dire actum ↄſecutiuum.etiam ſi héat ius anne xum iux nõ.per glo.nõ.quam tene menti in.c. ſi eo tpe de clec.li.vj.q młrum nõnter dicit ꝙ ſi papa reſeruat ſibi ꝓuiſionem alicꝰ abbatie z ate reſeruatiõem aliqͥs fuerat electꝰ z cõfirmatus n. i uelle papa impedire ⁊ reſeruare ſibi bndictio nem abbatis:cum uẽeiat acceſſorie ad actum iã expletum ꝑ iferiorem ante reſeruatiõem pape ni ſi ex coiecturis aliud ↄſtaret de intẽtione pape. ¶ Etiaʒ poſſet dici ꝙ bic ex cõiecturis ſatis ↄ ſiabat papam uoluiſſe negotium oimode ad ſe reuocare ꝓpter ſuſpitõem quam cõcepcrat ↄtꝛa iferiore ex collatione clãdeſtinc facta z ex uaria rnſione iferioris.ut collr i.d.c.ut nr̃m ubi inue nies per glo. caſum extenſum in iſta decretali. Mõ benc iſtam glo. ꝙ non ſolet h allegari 2 mi De appellationibus. plures rłas i mꝗ appellatõis. quo ñn appellauerit tum limita mam b m limita mam h'. c¶ Tertia ſo. ctiam In no. ⁊ dicit ꝙ ſpalc e in reuocatõc facta 5 ex certa ſcia: ex quo ad ſe aduocat tenäis zoc um ñ uʒ qcqd poſtmodũ attẽtat ꝑ inferiore ie ſpectu actus cõſecutiui ad actum de pterito iõ ha h̊ dixit ꝙ plus opat᷑ aduocatio aplich appellatio. nõ hãc ſolutõem i Oria.S. allegata: ſed ego itelligerem fʒ ea q dixi in pcedenti ſolutiõe. Et p hec hẽes tres iche ad iſtum tex. ¶ Drim; “l iſta n mihi plu . iſta nö. Blo. ſunt faciles. plus ceteris 2 . gte Si terminum appellatio nis ꝓſequende ſtatutum ica q; qꝛ multuʒ limitat ab hoie altcra pars puenit h tacito lit nppe⸗ H nõ valet iz iminũ iuris etiã ſc pot dumõ nimiuʒ nõ precur rat ? ubi ex dilatioe imminet piculum èt neutꝛa te ꝓſequente põt index ad quem ſupplere ptes Ppellendo ad ꝓlecutionem. b. d. cõis diuiſio: a ibi 1 igit ꝗ diſtiguit 7 'm membrum diſtictiois ꝓſeqᷣt ibi ſi Vo.ᷣ in teꝛtia iſtꝛuit iudicẽ. ibi ſupioꝛ i quarra ibi ex his. cõcludit ad caſum ꝓpoſiũ. Mo primo ibi cum qdam iudices æc. in impetratiõe lr̃arum in ca appellatõis non eſt ne ceſſe mentionem facer de nõibus iudicum ꝗ qui bus fuit appellatũ ſʒ ſatis ẽ dicẽ in gñe iudi ces qbꝰfuit cã commiſſa tuleꝛint ſniaʒ. hac opi. tẽuit ubertꝰtiquus doctoꝛ: ut h̊ ꝛccitot Jo. an. qð nõ.in pratica.¶ꝛ nõ ar.bo.qꝙ ex pfixione imini fẽa ꝑ iudicẽ a quo nõ uĩ deſatum appella tiõi.nam iſta ponũt᷑ h̊ ut diuerſa.de enim i tex. ꝙ non fuit tminus prefixus nex appellatöi cela tũ. Dro h̊ uið qð nõ.i.c.cũ appe latoibꝰ.e.ti. li. Vi. ⁊ i.c.ſepe.Sð.eo.⁊ ibi dixi. uc atſi in actis dqr̃ ꝙ iudex benigne recipit appellatdeʒz an ꝑ ̊ ꝓbeĩ dᷣlatio. uide ĩ Spe. e. ti. F. nũc dicam ĩ fi.?⁊ ↄcludit ꝙ non vꝛ detuliſſe: tn dicit ꝙ cł mẽti placebat ↄriũ ſatis et mihi plʒ ꝑ.c ſepe. . .e. ſit gꝰ iudex cautꝰ i rũdedo ¶¶ ʒ nõ appellanũ poſſe lias impctrare ĩ cꝗ appellatois y ipe in ali ¶ Et nõ practicaʒ lfds im petrãdi ꝑ appellatum. Mam dʒ impetrar ſuper ꝓfirmatõe ſue ſnie. dʒ iñ lacẽ mẽtõem ð appel latiõe aduerſe ꝑtis alias lie eẽnt ſunreprni : t nõ.i glo.fi. Appellãs vo dʒ las ipctrac ſuper reuocatõe ſñic: ut colłr h̊ ex tex. Muarto nõ Brima i ſi tminus fuit pfixus a iudice a quo l ab appelſa te neutra ꝑs põt puenire bũc iminum 5 luclee r̃as ipetrãdo.Secuda regula ꝙ ubi timnn nj fuit pfixus põt appellans qñcũqʒ appellatoe ꝓſeq et ̃as ipetrare dũmõ ſij.tminuſn uuſe nec fucrit legitime puentus ꝑ oppcllatum: ut h. Appellarꝰ vo nõ põt qñcũq; pſequi:ſ oʒ D mium non p̈currat. ? facit iſſe tex. multuz Ptꝛ opionem Har. in aut. ei qui⸗ C. de unraen ubi dicit ꝙ appellatus põt qncuc; eem mõ faciat citare appellitem. ar. ..i.C. et ni ap. ſecus dicit qñ nult plequi ſine uc⸗ de n qꝛ tuc dʒ differꝛc uſqʒ ad ultimum melem: ritermin ſit dſe⸗ A indicea qno⸗ atiois:ſe⸗ s ininumn inns ſpeenn p toisrut hic 1i,c ſons c un 1o bic Ee toen diueſtaris di luc indcũ ppaludnen. Humſe- Erarorlecidferencd negocſumn Pelaöni ininu fihe n taudb⸗ gol in .ccun ſih iucici achqn iudci. J mſi cnodum pub ien pot imnum iunis reſtrige argume a urecem u i. W i erum ca idiæ acliſlco bonu n mns i oor reſtrigi g appelatu ſeu di ppeliton utg iudicem. Et ad boc d tit ſtü ex ide n. yec etl 9. ſinem:? tenet m de rong decſi.c. Ino nd i ſic i egidme ieransde dtid ſelag fe ie nalet no igcieres priord'dumo pores ſint legiuim fis ego ſurrcpicion e eiein ſe metionen no.? ude go erpreſt noe e ho ic ci nfis e e y Geſüide inennno: gelt crib no i pal go. hec bi nbis iprae geguter ſtet ſteter ut din Innun aun legitine cferengo idl ach id mmö nimmtü no Pcurgr g um pennfrmmmmd i lfe poſterioꝛes impenate sd z35 hen nctöech — en eernmeig ro iie tnd 1 enionn di deilie ihgriaſfnnt inmtnnafiz iſ bil ſo intenniſnt ieriſti D Narn bia bis cocnclt Nain gne e Mimo boin chnindles er impanmmoe fanm ci ppelaösront ccſe nentonen ,uai de hobts intianie bus fut pelai hlise de in geg in au q fun ci ommm ſo ulair ſinz ir, irchen 1nug oNwilebnr Jon mi in orain ſſa a o gr;on nnifan , uce qo noi otum apeli tum ih ponin bot duatſidi gini ter mnininmseilam Miltiice edod didta enen. EcSaRdn. Cnrdn NRRKNRNANR Wise 1 Werdenige Miic, s h e ſrden Didms uciErtiſdi 4 lit Nvurgron Ndanle tidietl pucchn li nsanmi pl N ie itelligit illã aut.ei qᷓ cĩoniʒatã quo ad ꝓpoſituʒ .ij. q. Vi. appellatore. Mã h̊ in tex. nro appellatꝰ ſolũ ipetrauit lraſ.j.t᷑minũ inriſ nec alꝛ ꝓſeqbat 7 dr̃ ꝙ nõ debet nimũ pcurrẽ i᷑ ipetrando de ̊ aliqd. . ¶ Tertia ra ꝙ appellãs põt proſequi appellatõem ſuam coram iudicibꝰ impetratis ꝑ appellatũ ſuꝑ ↄfirmatõne ſnie. Ex quo ifert qð lĩe impctrate ſuꝑ ↄfirmatõe extẽdunt᷑ ẽt ad infiꝛ matoem ſuie ſi iudex uiderit illam ifirmandam. Nuarta rla ꝙ appellãte non ꝓſequente pot appellat? gappellaionem ꝓſeq. Cõcordat. d. aut. ei qͥ. ¶ Quita ⁊z ultima rła ꝙ iudex ad quẽ po teſt moderari iuris minum:⁊ ſic ↄpellẽ ꝑtes ad ꝓſecutiõem appellatiõis ſi ex dilatione imminet ꝑiculum rei publice. A orio nõ ꝙ ubi tmn uerſa tur utilitas priuata nõ põt iudex ad quẽ mode rari terminũ ⁊ ſic cõpellere ꝑtes ad ꝓſecutiõem appcllatiois: ſec eſt i iudice a quo:qꝛ ſꝑ ipe pot reſtrigẽ t᷑minum iuꝛis ꝛeſpectu ꝓſecutõis appllła tõis: ut hic ⁊ i.c.ꝑſonas ⁊.c.cum ſit.s.e.Et pu to hãc eẽ rõem diuerſitatis qꝛ iudici a quo fit p iudiciũ ꝑ appellatõnem. Mam ſepe appellat᷑ fru ſtratorie cã differendi negocium merito põt ap pellatõni tminũ pᷣfigẽ ut fraudibꝰobuieĩ:ut not gloſ.in. d. c.cum ſit ſʒ iudici ad quem nullũ fit p iudiciũ. Jõ niſi cõmodum publicum expoſcatur põt tminum iuris reſtrigẽ argumetum rle idul tũ a iure de re.iuꝛ.ii.vi.¶ Nõ ibi a ꝓuocante necum ẽt a iudice eccłaſtico bonũ tex. q; tminuſ iuris ñ põt reſtrigi ꝑ appellatũ ſed dũtaxat per appellatem uł ꝑ iudicem. Et ad hoc doc.ponde rãt iſtũ tex. uide ꝙ nõ. Spec. e. ti. qᷓ ier cirrca finem: ? tenẽt dni de rota deciſi.c.xcix. ¶ ¶lri mo nõ ĩ fi.c.ibi legitime ipetratis bonũ argu. a SZrio ſẽſu ꝙ fe ſr̃e nalet nõ faciẽtes mẽriõem de prioribꝰdũmo pᷣores ſint ñ legitime ipetrate. de lris eꝛgo ſurrepticijs ñ ẽ nece in ſecundis faceꝛe mẽtionem ꝙ nõ.æ uide glo expreſſam i. c. ex te nore de Hp. ? i.c cũ nr̃is de ↄceſ pbẽ.⁊ ĩ.c.ſug geſtũ de iurepatro: ꝙ ꝓcedit ẽt i bnficialibꝰ:ut nõ.ĩ pᷣal. glo.⁊ hec bñ nõbis ĩ practica ⁊ mitum elegater facit iſte tex. ut dixi Innuit. n. peꝛ illud vbum legitime referendo ibi ad id ꝙ. s. dixerat dummõ nimiũ nõ pcurat ⁊c̃. ꝙ ſi appellatꝰ nimi um precurꝛiſſet imperrando ſas prioreſ naleꝛet lr̃e poſierioꝛes impetꝛate ꝑ appellantem licet nõ faciat metõem de prioribꝰ:qꝛ nõ fuerũt legitime ipetrate ⁊ argumetũ a orio ſẽſu ẽ fortiſſimum i iure: ut ĩ.c.cũ aplica.j.de his qꝗ fiũt a pla.⁊ i.l. cum pᷣtor. ff. de iudi. xxv.di. quał. In glo.i vᷣbo ꝓrogari ibi niſi ex iuſta cã.dicit Joa.an.qꝙ. c. ex rõe allatum i gl.non ꝓbat ꝙ ex iuſta cã ꝓꝛo get᷑ terminus iuris. IJbi enim pꝑcit ei qᷣj. tempꝰ lItimum n potuit appellatõem ꝓſeqᷣ. Dic clarius ꝙ ibi ex noua conceſſiõe dat᷑ ſcdᷣus qnus. MNon ãt fit ꝓrogatio pᷣmi anni nam ꝓrogare idem eſt ꝙᷓ extẽdẽ: ut i.c.p.⁊.g.de offi.dele.ſed ꝑ lapſum primi ani nibil remanet ergo ñ ꝓrogatur pmuſ anus:ſʒ ꝓpter impedimetum ↄcedit᷑ de nono ſe cũdus annus. Et uide circa hoc ꝙ plene dixi: ¶ Be appcllationibus, d. c. ex rõe. ¶ In gl. ĩ Obo ps appellata:ibi cuʒ in eius fauorẽ anus ↄcedit᷑ ꝛc. Mõ.bñj hanc gl. iuncto tex.ꝙ põt appellãs qncũqʒ appellationẽ ꝓſequi ẽt lꝛas ipetꝛãdo. Appellatus uero non põt nimiũ pᷣcurredo ⁊ ſic vr ꝙ nõ ẽ in optione appellati ꝓſequi appellationẽ qncũqʒ: nõ gꝰ dʒ nimiũ pcurrere. Sʒ circa hoc dubitat qn dicit appellatus nimiũ pᷣcurrere. So. in hoc ſũr tres opiniones.¶ Mrima opio ꝙ hoc ſit arbitra riũ cũ no repiat iure deciſũ.S. ð offi.deł ð cauß Secũda opio ut intelligat: qn no ſpectat ap pellatus uſq; ad ultimũ menſe anni quaſi uelint iſti hũc terminũ determinãdũ ꝑ aut.ei qui. C. ð temp. app.canoniʒatum.ij.q.vj.appellatoꝛe ubi dr ꝙ appellatore nõ pſequete pot appellatus ſe offerre in ultimo menſe anni z= appellatione pro ſequi. Jus.n. uidet᷑ arbitrari ut ex ꝑre appellati qui nihil ð nouo ꝓducturus ẽ pot caʒ expediti infra meſẽ. ¶ Terria opio ꝙ reſpectu pſecuuo nis hẽat locũ illa aut᷑.ſed reſpeciu ipetratois lẽa rum ſit arbitrariũ cũ littere ſint ipetrade ante ul timuʒ menſẽ:⁊ ſic inteligat iſte tex. reſpectu ipe trationis litteraꝝx ¶ Jo. an. cum quo uident᷑ trã ſire doc ſequẽtes tʒ ſimolłr prima opinionem ꝙ ſit arbitꝛariũ ⁊ ↄſiderãda ſuc in ar bitratu cõdi tio ꝑſone qualtas coe ⁊ loci diſtatia. ar.i.c. cum ſit.ð e¶S aduerte qꝛ ut. s. dixi Mar. in. d. aut᷑ ei quĩ vꝛ tenẽ nouã opi.i hac mã.dic.n. ut .S.dixi ꝙ appellatꝰ põt qncũqʒ ꝓlequi faciẽdo ad cãʒ citari appellate. Ad h̊ adducit.l.fi. F. illö C. ð tep.ap.ſʒ ſi ult ꝓſequi ſine alia citatõe: tẽ dʒ differre uſqʒ ad ultimũ meſẽ ãni qꝛ vr̃ appel lãs caʒ hr̃e ꝓ derelicta:⁊ ſic ĩtelligit dictã aut.ei qui. ¶ S, ꝓtfecto ut. õ. dixi huic opioni fortit᷑ obuiat iſte tex.hic.n.appellatus uolebat ꝓſequi ſine noua citatoe.ſʒ prius lẽas ipetrauit æ tandẽ dr h̊ ꝙ et ſas ipetrare nõ põt nimiũ pᷣcurrẽdo qꝛ vr̃ uelle ſupplant aꝛc appellante cui a iuẽ darꝰ eſt dnmuns Er onſteelſuraf iura iſtat iudicio meo rõ nãlis.nam cum appellas tendat ad intfir mationẽ ſnie ⁊ poſſet mita de nouo ꝓbaꝛe ut in c.cũ Joannes de fide ĩſtr. 2 i.l.ꝑ hac. ð te. ap.æ forte hʒ ad lõginq̃s ꝑtes ꝓficiſci ꝓ muni mẽtis cae.duꝝ ẽ dicẽ appellatũ poſſe eũ opellẽ qncũqʒ ad ꝓſecutionẽ appellatiõi Ha ur dici tur hᷣ i gl. iſte ãnus pꝛincipalit᷑ darur appelanti qꝛ ipſe agit ⁊ appellatus ſe defendit: ergo nõ dʒ poſſe appellatus iuris beneficium decurtare. Pꝛo hoc qð.S.dixi:lʒ.n.appellãs poſſit abbꝛe uiare terminu iuris reſpectu ꝓſecutonis:nõ tñ hoc poteſt appellatꝰ:qꝛ non tractat᷑ ðᷣ fauoꝛ ſuo ? hec ẽ bona ratio.Concludas gꝰ ꝙ reſpectu i petrationis lꝛaꝝ ſit arbitrariũ qñ or̃ appellatus nimiũ pcurrere. Ma forte bʒ las porrare ad ſõ giquas ꝑtes qñq; ad ꝓpiq̃s. Jdo ſuccedit boni iudicis arbitrium ⁊ i hoc ihereo prime opnioni ꝙᷓ ſeqt Jo. an.ſj reſpẽu ꝓſecutionis poſtmodũ fiende coꝛã iudicibꝰn olʒ illa opio:ut ſit aꝛbitꝛa riũ.ſod expectabit uſqʒ ad ultimum menſem: qa ius arbitrabit ꝙlibʒ cãm appiłationis qtucũqʒ U 2 1.11ι 1 Rern ¶ De appellationibus. arduam poſſe decidi.. mẽſes ex parte appellati cum ipſe ñ expectet aliud niſi cõfrmatõem ſñie ut i. d. auẽ. ei qꝗͥ Ael dic 2 meliꝰ ſalnãdo dẽm Mar. ꝙ appellatus non pot nimium pueniẽdo ſas ĩpetraꝛe:qꝛ ut dů i lia u feciſſe cã ſupplãta di aduerſarium: ut ſic heat indicem libi gꝛatum qð eſſe nõ dʒ. cum iudex non ſu deputãdus ad iſtatiã uniꝰ pris tin ſʒ utriuſqʒ ut.l. obfuandum α ff de iudi. ⁊ nõ. in. c. cum. R. de offi. delega. Sed ĩ proſecutione appellationis nulla eſt ſup plãtatio: cum ſi bẽat ꝓbationes i remotis ꝑtibꝰ poſſit ad boc petere dilatões: æq hoc poteſt ad dquci bec ſa boc modo. Naʒ bᷣ dr̃ ꝙ h impetra nit lias nimiũ pᷣcurrẽdo: ergo non precurrẽdo poteſt qncũqʒ appellationem ꝓſequi: ergo non tenetuꝛ expectare ad ultimum mẽſem. bene enim iſte rex. ſciuiſſet voc dicẽ ſi hoc uoluiſſet. 2* facit hec l̃a ꝑ locũ a ſpali ſi enim denegat ſola impetratio iudicis nimiũ pueniẽdo: ſecus uideĩ ſi uult ꝓſeqᷣ corã in dice ad quẽ: que ipſe appel las elegit. Terno facit lia ibi maxie ſi ex dila tiõe ⁊c̃.q aꝑte ſetit ꝙ non tenet exoectarc uſq; ad ultimum meſem ani. ¶ Altumo qrii ꝗ eſt ra tio diuerſitatis iter termiuʒ hois ⁊ termiuʒ iuriſ ut terminꝰ hois pueniri non poſſit er ꝑ appella tum ? terminus iuris ſic: uarie ꝛdduni rationeſ plus placʒ mibi opio Jo. an. dicetis ꝙ rermin? boĩs daĩ᷑ ad ꝓſequedam appellationem : ut in c.cũ ſit. S. eo. terminꝰ inris dat᷑ ꝗd ſequedã æ finiẽdaʒ: ut ĩ ele. ſicut eo. ti. ¶ Non ergo debʒ differri iſio caſu ꝓſecutio uſʒ ad finẽ imini iuꝛiſ qꝛ tunc non poſſet finis haberi.j.terminũ iurxiſ ſed qꝛ pᷣmus terminꝰdat᷑ ad proſequendum m ntraqʒ ꝑs dʒ expectare tenminũ alias nideretur qdam ſupplantatio uero qꝛ litrera tin exẽ plificat in cã electionis: ut iudex ad quem poſſit tminũ reſirigere:qͥd ĩ alijs cãis. So. dic ꝙ ea qᷓ dicũt cã exẽpli non hñt diſpoſitionẽ ꝛᷣſiringeꝛe: . Vn pondera ꝙ hoc dictum e generale uidelicʒ nbicũqʒ uiderit ex dilatione ꝑiculũ imnere. Et ideo dicit Jo. an. bũc tex. procedẽ ubicunqʒ de re publica litigat ! de prouiſione eccłix lð ſalu te aie aꝛ. S.ce elec. cum nobis olim. Jdem dicit Goff. ſi agi ð ma tumomo caꝛnali ⁊ i alijs cau ſis qᷓ celeritatẽ deſiderãt.ff ðᷣ dam. ifec.l.i.?.C. de feꝛ.l.i.⁊ nõ hoc ulumum qꝛ ſatis mihi placet ar. opti. in. c. licet de feri.⁊.c.fi.de iudi.⁊ quod ibi nõ. Nico.abb. Altera parte contũa r tua S. ater abſente põt iu dex appellatiõis ẽt pncipale negociuʒ diffinire ſi pꝰlitẽ conte. ſuerit appellatuʒ. diuiſio coĩs:fᷣa ibi nos igit᷑. ¶ Mõ pꝰ bonũ ar. ex iſto .ÜFiue textu ꝙ ꝑ ſũiam diffinitiuã non tolłr effes litis. facte i pma iſtãtia ãte lit.ↄte.⁊ ꝓ hoc facit tex.i .l. ita demum. C. ð ꝓcura. ubi tex. ſatis notabil uz inuere ꝙ i cã appellatiõis non põt opponi ex ceptio dilatoria ꝑſonam ꝓcuratoꝛis ex q noI fuit oppoſita i pria iſtatia an lr.e “* et ifert qð dixi ꝙ ſũia diffinitiua ũ tollit effectũ ꝓductum ꝑ ↄteſta ionẽ litis:⁊ in hoc tene Pal gnale iſtum tex. ? illum qꝛ faciunt ad multa C 20nõ ibi coram pmis iudicib ¶ NMam ex bac ro ne l̃e ẽ iferẽdũ: ut diſoõ hy. c. uedicet ſibi loenz ſprucung; fuerit appellatũ pꝰↄoteſtationem lus⸗ un nõ ſolũ ꝓcedit qũ appcllatur podepolitios reſtiü publicatas: ſed ẽt qncũqʒ ex quo lis er cõteſtata corã pᷣmis iudicibꝰ. nã rõ legis non . ſtrigit ꝑ exemplum poſitum in.l. immo ampliat legem 2d oẽm caſum in quo hʒ locũ rõ legis 1 cum pr.y.dulciſſimis.ᷣfl. de le. ij. fac t. c i ne cle. ul mo. rla fi. de ꝛc. iu. i. vj. to b ↄtumaciam abntãte aꝛgumentuʒ a Oꝛio ſenſu ſi utraqʒ ꝑs pns è dʒ fieri lit cõte.ĩ cã appellati onis. Mro hoc adduco tex. apertumi. c. Ra naldus. V. dilectus ubi bona glo. . de reſta 84 fuit facta lit.conte.i appellatoe iterpoſua a diffi nitiua ⁊.. dicam latius.In gl. ibi ſi mdici ñ liquet de cã ⁊c. Aduerte quia glo obſcure pꝛo cedit immiſcedo ꝓceſſum fiẽdum tam ſuꝑ appel latiõe ꝙ;ᷓ ſuꝑ pꝛicipali appellauoe iuſtificata. ¶ Igdeo ut clanſſime hẽas mentem glo.æ mim di ſtingue ꝙ aut fuit appellarum ab inteꝛlocutoꝛia aut a difſinitiua. pumo caſu quo ad cddffinien dum articulum appellatois an iuſte ul uuſte fue rit appellatum non ẽ neceſſaria li. conte. et ſi in pꝛima iſtatia non fueꝛit lis 2te. qꝛ agii hoc caſu ð̊ iniquitate iudicis.tex.ẽ ĩ.c.interpoſita.j.ſane . eo. Nec ẽ neceſſe ꝙ liqueat ul non lqueat meritis cauſe pricipalis nec datur boc caſu poſ ſeſſio pñti ↄ abntem cum ad hoc non ſii funda ta iuꝛiſditio iudicis ad queʒ ſuper caſu pricipa li. ¶ Aoñnna ergo uni ꝑtis ñ ipedit diſfinnceʒ articuli appellatiois ab iterlocutoria ſiue iuenit lis conte.ſiue non:ſed ſi iudex ad quem ꝓnunci auerit appellatõem ẽe li mam: iũc cum ſuccedat ſoco iudicis a quo ſuꝑ pꝛicipali diffiniedo: ut in .c.ſequenti in fi.procedit 5 abñtem contumaci ter ſuꝑ principali ſᷣm ꝙ diſtinguituꝛ hic in glo. in pᷣn. ⁊ ĩ hoc caſu utellige pꝛ cipium bygl. 2 uide glo. pleniorem de mõ ꝓcededi abñtem .c.p ut de do. ? contu.? i.l. conſentaneum. C. uo et quãdo iudex. Si vo fuit appeligtum diffinnii na ⁊ tũc dicit glo.hᷣ ſumpłꝛ iudicem obeber ꝓce des ad ↄfirmadam ul ifirmadam ſulam ſea non aperit utrum coteſtatio ſit fiẽda Haco cötludo ꝙ aut utraqʒ ꝑs ẽ pns ⁊ dʒ fieri cõteſtatio litis ut h a Zrio ⁊ in. d. c. Raynaldus. Si vo alilꝛn ꝑs ẽ abns ꝑ ↄtumaciaʒ pot procedi d diffiniti uam ſine litis cõteſt.ex quo coteſtatio fuit facta in pꝛia inſtatia ut hic. Et idem uolunt oni de 20 iſi. viij. als. x. ? ibi plene p eos. Ide etiaʒ aeeniitvem ic dicedum ubi diẽ ſẽtit Spe.i ti. de lit. vle. F. nüc dicee d gi⸗ ꝙ cum appellat ab iteꝛlocutoꝛia ni nec gre duces libellũ:⁊ ſic ꝑ ↄñs Iiiem Heini Sn dicit cũ appellat᷑ a diffinitiud. ita nc den praticare. Sed Jo. an. in. d. c. Rarna u luit totũ oppoſitum:ut in appellatioe ab inei velii oflerteé eutoria ſit neceſſe uitaqʒ pte vnic nbeli off ferren item eſeri Quii unbtto eig i nice , Jo. n..cii appolatosci nideß 90,. t ni cart. Brr ilbi ad ulia. igut anr aten ti lo aſeit gia c Au ngj o hit. ono il õäü Imn Aα71ααοα is oxoq; iattn bt ggior feo g is iſe pomm pyt evnit uer res non odlofaere.Kens vend cone⸗ Poar naſtüamn ſcie er caN c um d M. nd. Jognanlotd ale di ſen dato d Nono un n in.ctum 8 lifn. Oi vo umrac; pospßi e pbatio q fit . modum negatots uta rens ſe non iſe cltatuumnkniam fuiſſe ne ce og itdent aꝛ non iut ſumd in Pbodum. lic is q appelar bz pdare iditeae hiſpenonen ago iucer in aeturnt ilis apuc quen C.cecden⸗ ritur ꝓbalöne q fi directe 1 ldiſe Pteſtes iic pbabtt iſe hebet pbare ipng appelalöen oi enanet puori ſia lbi 6 ciuiſu.? ſc limitn cicta do et.i pfitie.? Pbatur moß “ 6 palſcto. Ant Pbatöcs nono: ant pauce 4 ſpumn pilam iſficierpon d 1 ſorilert Ufficleter phari bi ilſa rla locii by cj . . ch anbo ſüt pn , ſoi.c pur do. 1, , nd9 00.. ic decrenimn⸗ - cton elipit os i obautt üc hy locmn l ibbit is i,z..iſe i pban ere lhnocstgn ſai Cn ſd renn zſociz llutkn⸗ 4 ui amn.e ſein nö. Brn in. (p en Cc ſug. gico hin ingse choßi ſ tene hane ulim ncr anoiger dein 55 ffin Fg, i Ana . rl elng eſti Vdon ri ginuin xEz1u rimn akir legenl — Nmgfh naſpobe Imahu ? litem ↄt . Me gppel . ſi Gr ei tigſni na. Et ari lecsdicir lationibus i ckrgi Nartnnmni NReddit letit ꝙ argun i appcllatõne . 6 Rng pefamrg ocu roem diuer, netü ha Zri a diffi niti tncnih gfcig Moſrie chunria elt non ltatiſ: qꝛ rio n ꝓcedi r)e Pens indi vcſer ſs iffinitiua tu us articul appellatio ab i t. abſentẽ ſ l Lenn Nin ſͤcgenm fur te hoc 4 n Fe id cg ſed Eppclistia do ut i. c ni let defectũ ill Aoe n. nit fa em Jo. an. ur 5 geſiu io a iniuſtan .ij. de arbi. li illius iura flli ias gund Sahzocandn rur Shncatler amtaren Banrpenn iun, in⸗ ide eye, lo ſua nõ appcllation. ectus ubi em. C. eo. ti re ⁊ ui pperit ſñi⸗ Wanftder eleiſfrtciſn locutoria ſi ꝓcedit q e a diffiniti 1 reus. C. d i co. ti. - i ide tex niaʒ 1 Lil tCI icidẽs ł it nouus arti 2 lz appellati nitiua g . indi.E in. l. pperã .7 Bar i 3s . . en⸗ e . artic pellatio ab i mplio .Et poſui perad . i.l. . — Uriarnn “ brecet Bi ni in deue ave iudex Peech nedu ircen H ſinautẽ dns Do de rid was ce.ſed ia eag gſenig ndr unn 5 Ste abante ine in. del. N.äconswhed nN ꝙ pꝑſe 3 uit: qꝛ ĩ pri itina nõ icio poſt dgam.1 ec. ſ uit l. iiij ex offic L han l. ddd ona cõodẽ 1 i pria iſtãti 6 pure . u. pla. l. 3 tu uide i j. F. at i 10 (onrin NNeſchm de nalidi Enaꝛect᷑.ſʒ ĩ cã ãatia petebaĩ ꝛepli abütis dic reſpectu ↄdẽ id qð dixi i iudiciũ nin t inenr iditarc ſñ e1 ca etebat res ulł tis dic u ↄdẽenatõi ixi in. c. bõ —— Anniſi addi: ut ĩ nie. It ppellatoni es ul ct iõ nõ ut plene nõ. i atõis expẽ c. bõe ðᷣ va de — ns. d 1 . ꝛut j.c. eu em de his ꝗ nis diſpu 2 iõ nõ ẽ mi nõ. in. c xpẽeſax: r Ze edt unmicedo rqun goobne ſtari utriuſqʒ pti es de fi.iſt poſſunt ſ ppellatore nõ appellat iã. . ð pei milecd perſinfitinn 1 ri. ſed ubi alte ꝑtis dʒ li .iſtru. mer ua que tra re noõ pſequé o ꝓſequi is lnoe ſo 9 gaſunfetinimn ꝓcedi ſi i altera ibelluſ o . ito da 9 traſiſſet in Plequete i appel Kianun inn io aneenre dick unta d lis vte pelamoelleiun 1 naicacͤ⸗ nan aetet a edaz nnngimm en ageit ber ne referri Br atg) Riogoronih per rh i⸗ ack auszmier nc⸗ — ab i ec hẽs nunq; rticulũ eſta in ri. de lis. n. l. cũ do. caã nu nnd aſt fer ria k diffiniti iĩ appellatõ no nüc r t. ↄteſ. J. qñ ꝗ at. ff. ð re i ctis. nõ larg E⸗ dum amau 5 o Nd Offinin re ⁊ lite initia ſi atée intpoſi o. deciſ .F. qñ ãt. re iudi t P un ppalöson uſett i appel m ↄteſtari. Eu it neceſſe tpoſita br b. cccxxxiiij. t. H. quid d di. Spe e . rapum min Pſte oruuſefe appellatiõis e ui at i libellum a. aut eni j. ↄcludit i e cã per d . u liz S n aſhnarc nũ. clariꝰ cã uide icumbit on? of 2 non ẽ m deducit ſt i effect 0.8 um iin, r i hna,il ſtigni riꝰ Bar. i ꝑ JYo. an. i. c. iñ n? ꝓbadi n ẽ neceſſaꝛi it nullita⸗ n per tria mẽ Ean. grg, bol iguit ꝙ r. i. l. bi ᷓ ad ci .i. c. i pñti 1 rie ꝓcedat aꝛia oteſt sꝑ uiã excepti mẽ quinm ltas tr icin kun ce. A aut altera ti q ad ciuilia ria de re all at. facit. l. iij ario: imo ſuffi ceptionis , Mquar eLvn ouer 5 ꝓbaꝛe i 3 es ẽ pns. pꝛi qt alia di Aut de ö. in. c. prudeni . ff. ad exhi uma uenſchluͤel Oaur bo . , H eo ihian ut nm vect rnaa na⸗ cã pweare .ſexta ð ir ⸗ onin) witnn Ad ſifnde ilud quoqs dici aut. de hi n ſnie ut. . amt eſt put iurepa. 2. as fieri põt ele. idct Wes dd n aliqd f qʒ dicit iñ bis qᷓ igre. ad amplio ducii Put b diſtin .2. I. c. dilec i pot ut.l. lhna uc o niſſe ꝓbat Sbat acto d app. F. ducit principah guit i ca 9 to ⁊ diſtingue . Nrace Ved Pütktids bart non doolner ꝓpt ꝙ ſeni reo abſolto implorãdo z HWM uiã e erſlerele⸗ R ge d echins inam uiun 4 mn inngilan ſiiee Keus u ol tneer oden etala ar n. ſi nullitas ẽ u uadictrofnai s cont ſe rſcll igudaun puu ficzi = geriszu jec eennenne ij iũc exigit oan ge fi. plbi Antn nõ exigit ent Mpllid ieltmumiͦt an ſicen 85 Riichn g 8 nouo lu loco pᷣalle. orne ſedẽ as e ſuſee ge H ꝑ notata 6 nd noto s gol ſigulluinn⸗ Eꝓbati A vo un nõ.in.c. cum Jo etiam enim gere ꝑ glo.i cle inte. reſti.? ꝑ J i. iudi.c. cNapenn in grorit) iin Cnund reus ſe q fit ꝑ mo dumg pꝑs ẽ pns tũ oannes do. A a conteſtatio lug a repulſio o. an. i. e. minnnaſel 1giinkinnd ne cẽ oen fuiſſe drin Negardiszur ri dicais Pie ef limitat qn nis nun iſſimrn eo. ti. hẽt nn geſirk ſiimni pbã toanier ar non 4 ſniam fuiſſe hi, dicit mibil i ſe credere etit ꝑte pnte e ipe 8 Petoren end Pctiuim idirecte r tlic is nppell ſtarut⸗ ſininaoe ſi ut lit nn a pte. ſz a dr ltarſen⸗ no exi me autez K⸗ e Senhenn acta: E iſpectonem ar bʒ ꝓb nus ad abſti. Conteſ. ⁊ aui lice p. c. qn. gi ex quo rwtont unn n 4 a: ut i. l. is apud actoʒ :in are 7 ꝓbar i. ¶Sea eg 2 aut.ſi oẽs ¶ m. F. unt ? alij –ò = ie, 5 H a gu C. dee eĩm in Ll qꝛ ex quo inte o ſequor prim iann ſe ab bere — uc ꝓbabit i fit dire⸗ de eden ¶ Aut ꝗ ↄteſtatio: ciũ ↄcer dictũ indiſti e. ate zagnbinſbuce it ille qͥ h cte ꝑ teſt ut ꝗᷓ eſtatio:ſicut obſe nit certa indiſtict ſeut end dnert⸗ ꝑ appellatõem oi Ebat ꝓbare i p es uk inſt grũ ꝗᷓ explicat eruat᷑ i petit ꝑſonã eſi fiẽ . dnt mini, 1.bi q em oia ꝛemane are i pᷣma ca za 2 c. ij icat̃ ex iudici petitõe reſt fiẽda nioltfic oe hi ꝗ ad ciuili manet i pꝛiori ca. Ha c.ij. ð offi. iudi icis offe⸗ itutois i i mtumniie Ptr .C. i pnti ia. 2 ſic limi PAor! ſtatu: ur i m plorareĩ II. i. ſecus ſi cio: ut le. z nõ ite 1a gigiot iee, Pb ntia. ? ꝓbatur mõ ita dicta J ꝛut i d. ſi oẽ certã ꝑſonã officium i 2 nõ. i. d emimt 8 e atões ð r mõ pd o. an. i oës. Et faci pſonã indicis no in . AniCe . ſi nouo: icto. Aut i .in. d. Ut nt. n acit quo caſu is nõ im . brrpin⸗ 1ed ſi putat p ill :ꝛaut ꝓduce nt iducend t li. nõ ot ꝙ ipſemet d ꝓcedit. d. aut zabi wmwaß hüſſe ibi illa rl. am ſufficiẽ nco geig Eite ce an in h te. ubi uide o. An. nouir i ant. . . — -2= Ctis * tue pam ſhe insc⸗ ch ℳ 5.i. c. Put 8 3 ch ambo ſũt pñ n eaë gi. P Spe.i ti. D Aitaris requi dl potes ens ic, meli dr Or pe iecrenin 2e Zaen aſi Erochide , ttecltada us V d, 1 iz bi, ℳ mas ⁊ nibi ctoꝛ ꝛccipit oc imꝰ. iij. q. i it. oteſ clude .1 icedũ in fi. 5 tter Se, I:5 nouſ liiͤß tin 1 nihil probaui cipit oẽ .lij.q. ix non requirit li ꝙ ubi n in fi. V rn l 7 e ri eed actoꝛe ñ pbã auit tũc! s. dilatõe 7 ꝙ ubi petũ quirit̃ libel on eſt ne . 4ll, ſe arn umnn ñ bab ꝓPbãte qꝛ ur c bʒ locum s legi ſñi petit nulliias lus. dicit tñ ceſſaria ivine 8 i babuit oés dilatõ defeciſſe i lla regul aʒ nõ exigit ſni coram code i ñ do. An . . 2 tuc 2 fecit ſe .Ar uper nulli c litis e qui t . R 1f are noluiſſe j uʒ illa rla: qꝛ i icipio .pPla. F. inu. : ? dic atio lʒ agai di d ml⸗ mat ig dum. F. ? no el nö Wefe ch gel⸗ con certe ai, iux. v. quid e it h renẽ D gat di n eli , c. ꝓut Seten A ecl airn, Rropernn Pſi ſnia e nuli⸗ ernclm. appeſiis de 6 3 de iud. di ee er 6 ci . S HH na.dico pienlein 6, reelbelo man Drcwebl. Hiam cx quo ſic⸗ ultimam opi 3 uitiũ HH Keemian bſ alia iſte C. . . Ooñ pri 4 4 deNd 1e diabeinerhol wurd eernehar ſihtain: 5 10 quia cã non ꝓceſli ccernere ſe m: ſecus di lt tela iudici entemtia nulla ic icij ideo ⁊c. lã . qꝛ i ent. O tii ,ool/ A N e I 5 Möbile z fão T debitus * ſum. c. habens lta noua dicta utrũqʒ ius limitantia 7 bot dicit ĩ ſũma ¶ ¶ Appellãs ãte ſniam tenct᷑ exprimeꝛe cam rõabilẽ coꝛam ipſo iudice a quo nec admittit᷑ exceptio ꝙ priꝰmiſerat nũciũ ad ſe dem apłicam ł ꝙ has ipetraueꝛat qᷓ nõdũ ſũt iu dici pñtate. h. d. ſimpłr ibeꝛẽdo vbis lie. NHaʒ h vba uaꝛio mõ itelligunt: ut.j. dicer. ¶ Diuidit pncipalꝛ iĩ tres ꝑtes.i. pᷣma põit᷑ duplex ↄſtituti onis cã:i a ↄſtitutio:ibi ſiatuimꝰ.i ftia qdã ꝓ S teſtatio ibi ſaluis.¶Hiõ ex pᷣncipio ꝙ honor eenn ſ arg onr debitus ẽ iudicibꝰdeferedus ex quo infert̃ ꝙ iu dicare ẽ bonor (Ad idem tex. nõbilis in.l. cui muneriſ.ff. de mu.⁊ ho.ubi dr̃ ꝙ ſi alicui conce dit᷑ mũeris publici uocatio ñ ur̃ ↄceſſum ne fiat magiſtratꝰ.qꝛ ꝑtinet potiꝰ ad honoꝛẽ ꝙ; ad mu neꝛa publica.¶ Alibi dr̃ ẽ onus ut ĩ.c.paſto ralis in pn.S.de offi.dele.ibi exoneretur.ſʒ uide gl.i. c. ſi Z unum de offi. dele.li.vi.q dicit ꝙ eſt honor ⁊ onus.fac.l.muneris..iudicandi.ff.de mu.⁊ ho.credo ꝙ ĩ q̃ibet dignitate pricipaliter vſet᷑ onꝰz ad expledum onꝰz munus publicum defertur dignitas ut i. d. J. iudicãdi ⁊ i.c.q epa tum. vij. q.i.ſj rõne eorum que miſtrat debetur ſibi honor. Et ita itelligo iſtũ tex. æ alia iuꝛa qᷓ nidẽtur inueꝛe bonoꝛẽ eẽ hr̃e platuꝛam ł officiũ iudicãdi. Mide archi.q hoc ſẽtit ĩ.d.c.q epᷣatũ 6 ꝛ* ſupioreʒ debẽ ↄſulẽ ꝑtibus ĩ officio ſuꝑ laboribꝰ ⁊ expeſis uitãdis¶¶ J nõ unaʒ re ſa f“ gulam nõbilem æ nouam in mã appellatiõis:ut nõ ualeat appellatio iterpoſita ãte ſẽtẽtiam niſi expᷣſſa cã rõnabili qᷓ ſi eſſet ꝓbata ðᷣberet luma reputari.hoc ꝓcedit ẽt ſi cã eẽt notoria:qꝛ licet notorietas excuſet ſeu releuet ab onere ꝓbadi nõ tñ releuat ab onere ꝓponẽedi ut ẽ hodie pul cheꝛ tex.iĩ cle. appellati iũcta glo.j.eo¶ Ex hoc collige unã diuerſitatem iĩ appellatiõe interponẽ da ab iterlocutoꝛia ⁊ a diffinitia nõ ẽ neceſſe ex pᷣmere cãm rõnabilẽ:ut ĩ.l.ſcio.ff.e.ti.⁊ ſi expꝛi mit unam cãm põt ꝓſequi aliam ut ibi ꝓbatur ſecus ĩ appellatiõe interponẽda ante ſentẽtiam. Mam neceſſe eſt exprimere cauſam:nec poteſt poſtea ꝓſequi aliaʒ tunc non expꝛeſſam:ut in.d. cle. appellanti.¶ Quarto nõ unam aliam ꝛlam de iure canonico ꝙꝙ; añ ſñiam ſeꝑ põt appellari cã rõnabili expoſcẽte.ſecꝰð iure ciuili:ut in.c.ſu per eo. S. e. ⁊ ibi dixi. Mõ ulteꝛius ſᷣm cõem itellectũ ꝙ iuriſditio delegata põt preueniri per ordiariam dũmõ ſ᷑e delegatoꝛie nõdum ſint pn tate. Ex quo hẽs ꝙ citatus corã oꝛdinaꝛio non põt dicẽ ꝙ papa ↄmilſit illam cãm alteꝛi. Impu tetur enim ſibi ſi pus has ñ pnñtauit.⁊ h̊ ꝓcedit fᷣm doc.&ẽt ſi fuerit impeditus ĩ pñtando: qꝛ lia iſta loqt idiſticte æ potuit emanare ĩ fauoꝛẽ oꝛdi narie iuriſditõis niſi fuerir impeditꝰpeꝛ adueꝛſa rium qͥ pꝰ modum ipᷣm pᷣuenit corã ordiaꝛio ſʒ UVi. quẽ ſequũt᷑ cõi doc.¶ Vlterius nõ ꝙ cã appellatiõnis dʒ exprimi coram iudice a quo:⸗ ſc oppellatio ẽ imerponenda coram ipᷣo iudice De appellationibus. Quid at ſi ñ pot iplius pnria hri. doc. dicij pellandũ coꝛam idoneis pſonis. qꝛ. c fi tu dic meliꝰ⸗ pleni? ut dixi Lc. uggeſtmn. e ¶ Nẽ nõ. ꝙ iudex ad quẽ bʒ ptatẽ cöcen i appellatẽ irronabilꝛ i expeſis: ʒ ergo ap minltima ñ deferat iudici iuriſditionẽ e tid cipali:defert iñ ſuꝑ ipſo incidẽti ut Prücrriun articulo appellatiois z cõdẽnat ierpeſis:ſiem ſili iudex ipetratus ꝑ ſurreptõem pnüciat ſupeꝛ naliditatẽ Hepti æ ↄdenat ĩperrqtẽ ĩ erpoſia.m. at ipetraté i expeſis: ur ⸗ onn ſtiſnn cle. i. ð. Rp. G at hẽbit exeq iſtam ſñiam cõdenationis expẽſaꝝ dic Spe.ꝙ iudex a quo cũ ad euz fiat remiſſio:ut nõ.in ti. ð ſen. ex. F. ij. v. ad eꝛgo. ¶ Et ſi index appella tiõis omiſit hãc ↄdenatõeꝭ e 1 S ꝛeſeruabit eã ĩ fi. litis.⁊ ihnreunenng . nabit i oibꝰexpenſis:ut nõ. Spe. in ti. de .F. nũc uidẽdum. v. ſed qd ſi index. iuſtificata appellatiõe ab iteꝛlocutona iudex ad queʒ ſuccedit loco iudicis a quo ⁊ pcedet in cq pᷣncipali:ſiẽ fuiſſet ꝓceſſurus iudex a q⁊ iuſtii. cat᷑ appellarõ ſi ꝓbat᷑ Vitas exceptois ꝓbabilis coram iudice a quo ꝓpoſite: ut i.c. iteꝛpoſita.j. eo. ubi plene dicet ð ᷣ¶ ¶ Altio nõ. in. v. lalnis ꝙ ĩi maioribꝰcãis nõ ↄpellit qͥs litigare cor in dice inferiori:qꝛ ille ex nã ipſaꝝ ſunt deferende agd ſedem aplicam. Et qꝗᷓ dicãt maiores cae nide qð le.⁊ nõ.i.c.maiores.j.ð baptiſimo.Eth no bile colligit᷑ ſᷣm unũ intellectũ ꝛeferedo. v.ſaluis ad id qð fuerat dẽm in pn. ut coram iudice infe riori ꝓſequat᷑ qs cãm uſqʒ ad fineʒ. Sed ſm ali um intellectnʒ m quẽ ille. v. ſaluis ꝛefeꝛt ad id qð.s.fuit dẽm ut abſqʒ cã ꝛnabili expſſa no cõ pellat 2e.M ĩ cais maiorib uʒ appellatio ad papã Iʒ nõ exprimat᷑ cã. nam ipſa maioritas cãe ẽ cã ſufficiẽs ad ipᷣam diferendam ad ſupio rem. Et uterqʒ itellectꝰe bonꝰ i ſe:ſ pmus meli oꝛ. ¶ In glo. ij. i fi. idem nõ. glo. i. d.l.ſi pater 2 i.c.ex tuaꝝ ð pur.ca.⁊ i.c.illud ð pſciip.iiiſ. iterruptio pᷣſcriptõis ñ iducat᷑ ꝑ ↄteſtatõeʒ litis coraʒ ni ſuo iudice hitam. Et cnm hac opi.tran ſit Jo. an. Sed do. An. diſtinguit ꝙ aut eſt tal pᷣſcriptio q̃ ſolũ iterrũpit᷑ ꝑ iit.te.eñ Ractun citeriorẽ tũc ꝓcedit cõcluſio glo. (raſu p̃ſcriptio qᷓ iterrũpit ꝑ aduentuʒ male fidei ? t aut ex tali actu ↄſtituit᷑ ĩ mala fide ? iterrũpitur pᷣſcriptio alias ſec:qꝛ h cõſideꝛat poni faciũ ꝙᷓ iuris effectus. ¶ Aauerte bec opi. do. An. pol ſet pceder̃ ubi nere ſupueniſſet mala ſides: ſed actũ cõteſtãtis pſumit mala fides:q qdem ßlup tio ſurgit ex actu indiciali:ſj cñ h n tcueit be actꝰceſſat iuꝛis pᷣſũptõ qꝛ ceſſite 4 ceſſat effect. ut ĩ. c. ꝓx. nõ enim dʒ plopaſi act geſtus toraz iudice n ſuo cuiꝰiuriſdito progari ñ pot act exiudiciał:iux plene nõ.in.c.t ſi clerici de indi. Sed denũciatio eriudicial i oſtituit que in ma la fide ut ĩ.l.ſi fund.C. ð ⁊i.uen.? E aꝛchi. vj. .q. iij. põt ? nõ. i.cſi dilget de blcꝛip . rgo ꝑ iſtum actum ĩ indicio nullo geſium? nu pſcꝛip.irrumpẽde ꝑ coteſtatoõem vel citatocʒ. .i.l. ,4 7, 4 7 £½ c cl co nMe i it ni luca. o cceihei mirup lea⸗ ſc gAoenari, 1 iſt nula. zir olc 4 buit negretn c lcht⸗ ſcio nis e aHoſſi nf iime ee iofee ſien o:ar H uera ol dde, ⸗ gi⸗ etd nhifen mnicalpentiez de tcne nd an heie gniieſt. ti ile Yugin vbo ſim ij ſiiz niblſknuit tt podenaß ding hir oſieniy nhl blo idlle e onio iponife finta ? l, juſtin ob)idtnunt vx odlen osiine ki po oſtan alq op⸗ ppbicoopi J0 coctcit ſ ip i on ig vot appel aiupi as graugt ſe lat ßͦ hot aopelari Dicop. Kner deo vr curia ur andio ſecror dac o DoMMiſöm.e.§ d ſredoffci. Jo. an. coi oes moderniois ſeqn ſati qptio ii mibi Hiſſimurp nie nipil inovei vinte li cauinea nonn. Dio p roenb'gl b ie ſuib oſlmo d appolanoe iponie m?r te chrſſſnn nz iun ini one tenom opaba alc teſpen n tffnlinenr pbai ic allonl F le Ne ofmaſ onl gl pali de altar i meclo ſui di die ler. nong le e icd ſeli guli g⸗ ſic eg f öpe Gia eel (; De0. l.. pal uli eſpalt cncn hmne locke gyh na ſoqns giali n ſocſes nmetoz it isoline. nͦ⸗ nénori nacianen cſe.li ni. I⸗ HHSõ ltlaght ge le in.i vi. Ali. „ unſ nni ½ onefe Ne Panin ennuit ulr giinn nöndhti ici An io chſsgen anne rilienſ iingtn en Ahanngeſ lchitt iznir i din ſüinh nanicid niſnien i in bi iz n Aini n .Nicli — e D O==SSZ naſidilcnen õ wtitbeheis Puadmnain in d n dnmnttenmni Buut bunntnnz tzt ahkliifin ſim uin t a ckiſiſtughient ummticien Mlrnicine nſer idi Nonnii glmord isni gli elun r iimnikra i in inatn Alun nun 7iinimd GtuiicinuſMnim /i Nautgrir ni ini ni ninini fali Algsdar uncnonmmideit mngimi zen iil in etfnn Gtürpin l natilli hatiy ügänmiſidd uii Rdesrtüisenn Amiüchtniämiikens iäifnüdönäinmit . Aum õ g ini naiisſitin un pmmd wärbim inn Re Vammti . wiümilrſ —— anoen 4. e ntinuſt naaee e unni Pumuß ſ ens. 11 ſru 4 1 plłe nõ.i. c.illð pſcaip.?⁊ ꝑ n.i. l. celluf ff. 8 afaca. (lAt r tainando- opi. do. An.ꝙ aut tle qͥd expᷣſſit coꝛã iudice icõpetẽti ꝙ ifoꝛmaꝛe dᷣ buit ↄſciaʒ adueaſarij ⁊ tẽ iducit intꝛuptõ n aꝛti ficio inis ł vute ↄteſlatõis cũ ſit nulla:ſʒ ꝑ ſfuꝑ uẽiẽtiã male fidei q; ↄſiſtit i féo aꝛ l.ꝙ te in fi.ff. ſi cer. pe.⁊ ĩ.c.ĩq̃ſirõi ð ſẽ.ex. Mã ⁊ informatio exiudieiał ſuffẽ ad malã fidẽ impᷣmedã: ad h̊ ꝙ nõ. Haꝛ. i extꝛauagã ad ꝛep nẽdã i.v. ᷣnũciati onẽ i fi.⁊ ĩ.l.accuſaturꝰ.ffᷣ ð adł.⁊ ꝑ dẽa ſua ibi limita gl.iſtã ĩ alijs:ſecꝰ at ſi tin fieꝛet petitio cx iudicialꝛ łcoꝛã iudice:ita ⁊ talꝛ ꝙ viſilꝛ n hũiſſʒ cãre malã fidẽ q caſu ꝓcedit illa opi.æ hꝰcredo uoluiſſe do. An.ĩ co ꝙ dixit itrũpi pſcriptõem ſi ex ilio actu ↄſtitueret᷑ ĩ mala fide als ſecꝰ.dʒ eĩ diſtigui ut pᷣdixi æ uide ad mãn ꝙ dixi i. c.illud de preſcri. Et imtelligo qn li. ↄte.fuit fẽa coꝛam iudice ñ ſuo ignorant᷑ ł qn erat tał iudex cꝰ iuriſ ditio ñ potat ꝓrogaꝛi ꝑ ↄſẽſũ ꝑtiũ als ↄteſtãdo litẽ nident᷑ ꝑres ꝓrogare iuriſditõeʒ ? uʒ ↄteſta tio: qꝛ ſʒ uerã opi.ad ꝓrogãdã iuriſditõcʒ ñ re qri᷑ expᷣſſus ↄſeſus ꝑtiũ ſʒ ſuffiẽ tacitꝰ ut nõ.ꝑ Inn. i. c. qd petitõeʒ.j.de accu.?⁊ ꝑ. NHn.i.l.i.? .ij. ff. ð iudi.dixi płe ĩ. c. ſignificaſti.S. ð̊ fo.ↄpe. ubi uide! In gl. in vbo ãte ſũiaʒ ibi de appel.pꝰ ſniã nihil ſtatuit zc põdera ̊ dẽm gl. ↄcludit.n. hãc ↄſtitutõʒ nihil nouo iducẽ reſpẽu appella tõnis intponẽde a diffinitia ⁊ ̊ facẽ õ opi ſuam ĩ ultia q.hꝰgl ĩ q̃ tractat utꝝ hodie rẽotio appł latiõis ĩ iure ł ĩ Epto poſita aliqq oꝑet᷑. Gl.re pꝛobãdo opi. Jo. cõcludit ꝙ ñ qꝛ ꝑ iſtã ↄſtituri onẽ ſꝑ põt appellari ubi qͥs grauat:ſed ſi ñ gꝛa nat᷑ ñ põt appellari. Hãc opi.gl.tẽuerunt ãtiqͥ a deo ut curia ut audio ſeq̃tur hac opi.gl. ut nõt Hoſti.i ſũma.e...qͥd ſit ei officiũ. Sʒ ipᷣe hoſ. Jo. an.⁊ cõit᷑ oẽs modernioꝛs ſeqnteſ tenẽt pꝛi aʒ ſñiã q pfẽo ux mihi vᷣiſſima ut ꝑ iſtã ↄſtitutio nẽ nibil inouer̃ vVtute illiꝰ clauſule appellatiõe re mota. MDrio ꝑ rõem hꝰgl. dũ diẽ ꝙ nihil diſpo ſuis H̊ oſtiturõ ð appellatiõe iponẽda a diffiniti na ⁊ tẽ clariſſimũ ẽ ꝙ fʒ iuꝛa ãnq̃ h̊ cla appllłati one remota oꝑabat᷑ aliqd reſpẽu appel atõnis a diffinitia:ut ꝓbat᷑ i.c.paſtoꝛał..pteꝛea de of.ðᷣ le. Itẽ 2 pfundiĩ opi. gl. ꝑ aliõ ꝛõeʒ quã ipᷣemet alłat ĩ medio ſui dũ diẽ ꝙ lex.noua n ẽ refeꝛeda ad eas ſpes ĩ qbꝰ ſpalit ꝓuiſũ ẽ ꝑ iura ãtiq̃ ut ĩ .l. ſactõ legũ.fl. ð pe. Sʒ i cãu.c.paſtoꝛał.S.e. uiſũ ẽ ſpalit᷑ ciꝛca vᷣtutẽ illi cłe. gꝰp̊ ↄſtitutio no na loqns gñalꝛ ñ faciẽs mẽtõʒ ð illa cla ñ dʒ re feni ad eas cas i qbꝰ ſpecilice rẽota ẽ applłaꝰ p̃ᷣ Fti ut euitet᷑ iuꝛiũ cõꝛectõ ob qᷓ; cãʒ iuꝛa flaxãda ñſt imo ꝛſtꝛigẽda neqʒ dñt vᷣba iuꝛiſ capẽ illũ ſãᷓ gũ ĩitellẽʒ quẽ ał poſſẽt hẽe ſi iducẽt᷑ iuꝛiũ cõꝛec tio. MDꝛo h̊ bo.tex.i.c.cũ dilectꝰðᷣ ↄſu.⁊ ĩ.c.i.x .ij. ð fi pſo.li. Vi.? ꝙ nõ.i.l.ñ ẽ nouũ ⁊ i.l.nã = ? poſtẽiors.ff.ð le. Nã ꝓmptũ ẽ iuꝛa iuꝛibꝰ cõ daꝛ: ut i.c.eũ expediat ð ele.ſi.Vi. Itẽ ⁊ t᷑tõ ubi una ↄſtitutio loqt i ſpe alis i gne ſpei ꝑ genꝰnõ derogat᷑:ſed ponus eõ ſiue ſpes ſequatuꝛ ſiue pᷣ cædat ut le. æ nõ.i rla gñi de re. iu. ĩ vi. Sed iſta CISHe appellationibns. oſtitutio loquit᷑ in gñe nõ faciendo metio nẽ qñ ſpccifice ẽ ꝛemota appellatio 2z. c. paſtoꝛał loquit lolũ in ea ſpe qñ eſt remota appellatio: eꝛgo H c.nõ dʒ derogare illi:ſed potius eõ maxime qꝛ ablqʒ derogatione iuriuʒ aniiquoꝝ h. c. oꝑatur maximũ effectũ quo ad utrũqʒ ius ur nung; ad mittatur appellatio ante ſniaʒ niſi expreſſa cã ra tionabili ubi alias poterat appellare abſqʒ expi ſione cãe iux nõ. in. c. paſloralis preal. z. ij. q. vj ad rom mnã. ¶ Ié tenẽdo opi. glo. multa iura de appellatõis renotõe loquena corrigerent: ut i.c.ij. requiris.S.e.⁊.c.i.S.ð Np.⁊=.d. . p̃ ⁊.c.iĩquiſitõi.j.e.cũ multis ſiłibus. urget pro iſta parte illud.c. inquiſitõi cũ emana nerit poſt hanc ↄſtiturionẽ vn fruſtra emanaſſz ſi Vtus h clauſule ꝓrſus fuiſſet ſublata ꝑ iſiud .c. Itẽ nõ fuiſſet poſitũ illud.c. in bac ↄpilatiõe quia reſceatis ſuꝑfluis ⁊c. ut dr̃ in propemio. onclude ergo ꝙ ſicut oliʒ illa clauſula oꝑa bat:ita zæ hodie nõ obſtãte in aliquo iſta cõſtitu tione multuʒ facit pro hac theorica Bar. in ex uagan.ad reprimendã circa concordantiã iuris ſpalis cũ generali:cũ ſemꝑ unũ ius ſuppleat᷑ per aliud ar. eoꝝ que notant᷑ in aut.offeratur. C. lit.conteſ.⁊ in.l.ſciendum.ff. qui ſatiſda.cog: Concludit eniĩ ꝙ auf. offeratuꝛ gñalr loquens ſuꝑ ſatiſdatione pſtanda limitat᷑ ꝑ. d.l. ſcieduʒ lʒ glo.ibi dubuet. ¶ uos aũt effectus oꝑet iſta remotio appellatõis aliqᷣd tetigi in.c. paſtioralis pᷣal.ubi remiſi ad plenius notada h̊ ubi doc. mł tos effectus enumerãt. Et qꝛ mã ẽ quotidiana ꝓſequar oẽs effectꝰ. (an E ut nõ admit tatur appellatio niſi i caſibus a iuꝛe app 4 qð declara ut dixi in.d.c.paſtoraf. ¶ Secudul effectꝰcolligit̃ ex.c.ſuꝑ qõnuʒ.F.ſi vᷣo ð of.dexł᷑. eriiꝰ effectꝰ ẽ nt fe lr̃e nõ reuocẽet prioꝛes etià facientes mentionẽ de illis niſi faciãt metio nem de clanſula appellatiõe remota in prioribꝰ poſita. Aà ̊ qdð le.? nõ in.c.ex ↄqſtione.S. de reſti.ſpo. Mõ.bn hũc effectũ. nam ex hoc poſlu mns arguere gñalr ꝙ nũꝙᷓ; pe ſ’ᷣe reuocãt prio res niſi faciãt ſpecificã mentionẽ nõ ſolũ de lr̃is poribꝰ:ſʒ ð qualibet nõbili clauſula appoſita in prioribꝰ.ar.i.c.ij.ð̊ᷣ do.= otu.? i.c.poſtulaſti ð reſcrip.i.d.c.ex ↄqiõe.¶ Ouartus cffectus et nõbilis ut iudex a quo nõ obſtame appellarione poſſit ſuam ſñiam mandare exetutõi niſi prius appellatlo ex certa ſcietia recipiat᷑ a pricipe: ut ĩ d. S pᷣterea. Alias vo ceſſate clauſula non põt iudex ſuam ſniam diffinitiuam executioni mada re poſt appellationẽ: ut in.d.c.non ſolum.eo.ti. n.vi inc⸗ effectꝰ ꝙ ubi iudex ñ defeꝛẽs ap pellatõi ꝓbabili uẽit puniẽdꝰ.ij. q.vj. decreto. dixi płe in.c.ð priore ſupᷣ.e. vtute hꝰ cauſule iu dex nõ deferẽs minime puniet: qꝛ nõ peccat qui aucte legis ſeu pricipis peccat.l.gracchus.. ð adul.⁊.xxiij.q.iiij.q peccat. ¶ Sexr⸗ effes collĩ ex.c. i. ð PoASin⸗ habet i. c. ij. ð mu. pe. Octauꝰ collẽ ex.c.ſuꝑ qõnũ..porro ð of.ðᷣle. Illü in cffectũ nõ opat᷑ ꝓprie cla eppellanone 3 Tn n aß remota: ?7 die plene ut ibi nõ ¶ Nonus effes ꝙ ubi alias appellatio oꝑatur ſuſpẽſioneʒ iuriſ diroil udicis:a quo vᷣtute hꝰclauſule perdit ap dellario iſtum effectum: ut in. d. F. preterea. dié tamen bic do. An. ꝙ ſi appellas a diffinitina di cit ſe appellare:qꝛ uult ꝓbaꝛc nõ ꝓbatuʒ ꝙ ad mitret᷑ iſla appellatio cła non obſiante: qꝛ iſte ca ſus eſt a iure approbatus:ut in.c.cum Joãnes de fi. inſtru. C. de temp. app.l.per hãc: æ ſic põt quci ad terminos.c. paſtoralis. ö. eoo. ¶ Dubi to an hoc dem ſit nerum. Mam fm boc poſſet iferri ꝙ ex qᷓnbet ꝓbabili cã poſſz appellari an ſñiam:qꝛ iftud.c.admittit quãlibet appellatõem ex ꝓbabili c ante ſñiam qð in non e uerum ut predixi: qꝛ loqtur qñ in cauſa non ẽ remota ap pellatio.¶ Yem dicerem ad.i.per banc æ ad c. cum Joannes. Mam parum opeꝛaretur hec clauſula reſpectu diffinitiue: qꝛ quiſqʒ appellanſ dicet ſe uele ꝓpare non ꝓbatum qð ur̃ eſſe cõ tꝛa mentem dicn. F. ptcꝛea qui loquit indiſticte. Dicimus effectus notabilis poteſt colligi ex bis que dixi poſt Moſti. in. d. c. paſtoralis: qðᷣ ubi alias attẽtata poſt oppellatõem a diffinitiua reuocãtur ante omnia ꝑ uiam attentati.i.nullita tis ea q atẽtabũtur pẽdete iſta clauſula nõ reuo cabũtur per uiam attetati: qꝛ enuerũt mero inz cx quo iuriſditio non erat ſuſpeſa ꝑ appellatio nem: ſj reuocabuntur ꝑ uiam querele ex officio iudicis de quo plenius dixi. in. d. c. paſtoralis. Et ex his hes plene materiã huius clauſule. In gl. i vbo ſi dicat ibi ⁊ ſic correcta ſũt illa iu 2. uult eꝛgo glo. ꝙ iura loquẽtia de miſſiõe nũ cij ſint bodie coꝛꝛecta:æ in hoc multum inſtant doc.maxie Inn. Conclude ꝙ olim miſſio nũcij potat hꝛe treſ effẽſ. ¶ Mrimꝰi ſuſpẽdedo iuꝛiſ ditoeʒ iudiciſ nt n ichoaret cefſũ ) eũ qͥ nüciũ miſit ad pncipe dõec rediret nũtiꝰ ifoꝛmaturꝰiu dice de uolũtate pncipis ⁊ ĩ h iſia iura atiqᷓ ſũt correcta ꝑ iſtũ tex. ⁊ i h caſu ꝓcedit opi. gl. ll 2 cffes qꝛ miſſio nũcij oꝑabat qnʒ appellatiõeʒ ut i.c. dilecti.S.e.ti.⁊ hodie ille efles n eſt corre ciꝰn.n. itedit h.c.tolẽ appellatõʒ ltimã qn autẽ miſſio nũcij hʒ ui appłouis iſtat h̊ Inn. claꝛe te tigi i. d. c. dilecti ⁊ dic ut ibi. ʒ effectꝰcollr̃ ex .c. unico. J. ð ꝑegꝛi.nã accedẽs ad papã ex ꝓba dili cã e ſub eꝰ ꝓtectõe ut ĩteꝛ cã ñ moueat᷑ ĩ ꝑti bꝰõ eũ ⁊ h̊ ꝓcedit ſʒ Inn. bic ⁊ bñ qñ qͥs aꝛri pit iter ĩ ꝓpa ꝑſoa:ſecꝰãt ſi mitnit nũtiũ:tunc.n. lʒ nüciꝰſit ſub ꝓtectõe aplica:ñ in eũ tꝛãſmittẽs. Sʒ mliũ dubito ð ̊ gñali deo Inn. utiũ acce des ad papã ſit iteri ſub ꝓtectõe ſua ut ſileꝛe de beat oĩs ꝓceſſus ichoãdus ↄ eũ ĩ ꝑtibꝰ.ꝛeʒ du bitadi mihi pᷣſiat tex.nõbilł ĩ.l.ignoꝛaꝛe.C.ð re mi. ubi pʒ ꝙ et abñtem cã rei publice ꝓcedit ſaltem ad miſſiõcʒ i poſſeſſiõeʒ:ſi nõ ẽ qui defen dat eũdeꝛgꝰ foꝛtiꝰ põt ꝓcedi ↄ iſtum qͥ ex pꝛiua ta cã iuit ad pncipe ñ dimittẽdo ꝓcuratorẽ ĩ ꝑ tib? un ſatis cꝛedeꝛc ꝙ iſte ꝓceſſus paꝝ pᷣiudica tuꝛ ñ dẽbat ſilẽ rõe hꝰarreptõis itineris ad pꝛin cipe:ſʒ aliꝰ ꝓceſſus pᷣindicial dʒ ſilẽ ⁊ foꝛuꝰ ſi de Ge appellationibus. facto ſpoliaret ut obtineat ꝛcſtitutione; Pdiio⸗ illiꝰ. c. unici æ potit cẽ maxia qria utr̃ e iniöe ditõeʒ illiꝰ. c. an ĩtdictũ uñ vi ſicur ſili D co bone 5. . Et iſte 3 efftẽs hodie ñ ẽ Aorſis ſit latꝰ: ſʒ diſtignẽdum ẽnt S. ¶ In cade gl ti 85 iuriſditio ordiaria iã ccpta zc&. Hö. bq 5 qr E ualde nõbil: ex ꝗᷓ bes q Fc in ln n facies mẽtionẽ de cã pus cepta coꝛã chen Et ꝑ. ſols citatõcʒ ẽ ſurrepticiũ ⸗2 ꝓ hoc add bo. tex.i ſili i. c. iteꝛ mõaſteꝛiũ. 5. ti ꝓx. ub fe he ñ ſolu debẽt facere metionẽ de prorti iz et ð Pceſſu geſto coꝛ pꝛioꝛib iudicibꝰ Iq ⁊ foꝛnꝰdicẽdũ ẽ ꝙ facẽ deat mẽtionẽ ð peeſſu choato coꝛã oꝛdiario. ar. i.·. ubi ceptuʒ. ff. de iu di. ñ. n. vilile Pricens uelit in dubio illi jegi pᷣiudicare. ¶ Et i fi. gl. hec gl. ocludit i eften 3 h.c.hꝛe locũ tã ĩ oꝛdiario qᷓ; in delegato: ertt⸗ gata iuriſdino poſſit p- Goraeur deie ta inrilditno Po iit puentu b oꝛdinanũ an pñ tatoem lraꝝ ¶ Ite p aliud ſopt ölegatoꝝ fo loco ipetratü. Uñ Otludit gl. ꝙ iura anq diſpo nẽtia: ut ĩ Hptis ad liees ſiet date ſint bodie coꝛ recta ꝑ iſtũ tex.⁊ ꝙ le pꝛio puᷣtate pualẽ debet Sʒ gl. j. i Vbo aſſignate h̊ magis reſtrigit ut ñ ſufficiat p pntaꝛe:ſed ille pualebunt ſi ſint pꝛme uł fe ꝑ qs prio deuetũ é ad citatõeʒ ? ad tex.q fuat ſe ſuꝑ aſſignatoe glo. ſupplet maxie er mo ucĩ ad h̊ dicedũ ꝑ id ꝙ iuꝛa diſponũt in plinib oꝛdiaꝛijs ita ꝙ int᷑ eos ſit locꝰpuèuõi ꝑ cſtatio nẽ dũtaxat.S. ð fo.cõpe.c.pe. ⁊ quis opi.fueꝛit cõis ipᷣe ſuo ⁊ mlłiũ inaluerit ut audio in roma na curia tn iſpecta ueritatc h̊ opi.c euidet falſa nã ꝑ ſuppletioeʒ n debemꝰiducẽ imni conectiõʒ ſʒ potiꝰeuitat:ut ĩ gl.c.cupietes..ꝙ ſip uigui ð elec.li. Vj. nec ẽt ꝑ ſiluudieʒ rõis: utno. Oaꝛ. ĩ aut. q̃s actões.C. ð ſac.ſãc.ec.cũ g'iun ſpeci fice diſponãt i iudicib ᷣlegatis ut ſtem date ſi rũ n debmꝰ ꝑ idetitateʒ rois ſeu per ſlitudieʒ or diarioꝝ illa iura coꝛꝛiger. Eie uide roem aꝑ tiſſimã i oppoſitũ. nam in ordiarijs io expecia puẽtio ꝑ citatoem qꝛ ſut pares i iuuſdiue meꝛi to locꝰee dʒ puetioi ut i. c. pel.ð hp. 1. vj.ſz in pluꝛibꝰdelegatis diuerſo tpe impenanis nõ ea dẽ rõ qm fe ir̃e ſũt ſurꝛepticie qꝛ ſi papa ſciuiſß de pꝛioꝛibꝰn ↄceſſiſſet fas:ut i.c.cetex 85 ſp.i cũ iuꝛa utꝛiuſqʒ ꝑtis ñn ſint paꝛia no dz ee loc puẽtoi.uið ſile i ſptis ipelꝛatis ac buficia: ut .c. tibi ꝗͥ de Gep. li. Vj. ? faciũt alle roes qs. j.al legabo¶ Ex gl. ꝛcpiũt tꝛes opiones. na hoſt. 2z Uic.ĩtellexerũt hũc tex.i oꝛdina:io ⁊ no ind legato: ut cõuẽtus coram ordinario non poſſit excipere de litieris prius ipetꝛatis: ſecus alit in cõuento corã ſecundo dlegato per iuma oniidus glias ſi diceremus oppoſtũ ſequeretun n ꝙ primus impetrans qui forte in nulla culp eiur prehenditur priuaretur iure ſuo ut fruſtr aꝛeiu laboribus ⁊ cxpenſis ſine cauſa tenns cagen ſatis peruerſum. vj. diſtin. et regulam line gliud dicatur in j. licet pa de regulis iuris lib. Vj. d n oꝛdinario fauoꝛe oꝛdinaric iuriſditionis. 0 poc adducumt finem literte m verſicu. ſamis: a Pſenkare i ius in tit iblpuspenmaleſh ornuhs⸗ cſiz penntl ar g ol ci in ſt amnt ifoſi lolc ticlin hirpilnn nſſo puſ eb al nubiciar ic lulniſ ͦ o evs rαovnitt iNas f eierpea muͦb oidian :ar c. mn mey iiror Jmi cci. de l do iͤhmibii orcario r gorciar ſupweiriienids dan eetdeasl odici degno 1 ddrſe punn e veor on Ryn Pncibs ſi pema ? ni durite ocnoe nii p aind Norn ure C. diuenis Rep.g ſt. ci tü tol pemnti ſne fo ch itllig ſtngez qn rc cniordinanio neeſuns ins pfint ier. inimn lli. faloꝛſ vſpen inchoe gerc uninin ſtinnmn. Nn roib .g qi ter pipio lot dð oe le icoeb: indr panli is ſis ñpr cci oc:ni ilee coe nlt heligk re rr inn glic birſ 1 Mig. r afl. Adlto nr nöi ſtionlor. F. 5 b. ob ubi gz mj ee.d v. ob bi di g ic peli pi babet n o er qi Pnullo. (ꝛ mone nio geneukſich wten ad ila neg⸗ b alus eges pulſi e nr i ſj n mig iura ſegfce e 0 giz fur W Puidetſup ual gilt pauis ia a mliul ſig Pſunepto; urieg 4 14 olge ſgdiri eleg i e nobſtie ei oſir öeig lege bi , etman gue nd oi ſcigi Aurndmol E reemcern Rieunlhäi 0 zdiuntzmi tüntgie n inr ial Bgji wiſur zmnhorſißni aarphürit znitmiinen Afeistndoni ininigtin mt ſei iſvrto inpe nnen IS dani, Cuu /nnir nni atmsinir as ifud end virrdr/g tub n i vpelo tnii uumn lyiimn auu hen untri gialti i i hnnin ininnig 6riningtahgllti Ndikſi dAANd dei mmui e gea in nim m Fan amr lne di ann ni owſi n Ultiſtinn ſhni o ſr ſars oltiin —— . „ „ 31 wmena h ¶ De appcllatlonibus. nã nulla cã ẽ ita grauis q̊ͥ nõ poſſ tꝛactari coꝛã ðᷣlegato pape.g ille v. ñ ꝓcedit niſi ĩ ordiarijs. Scðda opio eoꝝ ẽ ut itelligat᷑ lr̃a ẽt ĩ ðᷣlegato ſʒ dʒ r̃duci ad tmios inꝛis ãtiꝗ.ſ.qn pᷣmꝰipetꝛãs dolo ł negligẽtia uti pᷣpoſuit lir̃is ſuis.j.ãnũ:ic᷑ ei ñ pt᷑ exciꝑe õ ſᷣm ipetꝛãtẽ ut ĩ.c.pleꝛũqʒ ⁊ ĩ.c. ſi at ð Nep.ſʒ ceꝛe h caſu qꝰ ad h̊ nihil noui idu cit iſte tex.¶ Tertiũ itellectũ poſuit Gof.młtũ põderãdo vᷣba ſie dic.n. hãc lrr̃am ꝓcedẽ qn ha bẽs pᷣores r̃as excipit corã delegato ł ordiaꝛio ð fis lꝛis q̃s tñ adhuc n pntauit iudici ðᷣlegato ſecꝰãt ſi p̃uſ pntaẽt ? pꝰmõʒ iꝛct ad excipiedũ:tẽ .n. audiret᷑ ſua exceptio:⁊ ꝓ h̊ ĩtellẽu bn faẽ iſte tex.ĩ vᷣbo ibi pᷣꝰꝙᷓ fuerit vᷣlgato aſſignate:diẽ tñ ſe eẽ ſolũ ĩ hac opi. Sʒ do. An.hãcopi.immłtum ãplectit᷑ ʒ nihil iducat ð nouo. Jo.ã.ſimplꝛ ꝛeci tat. S; ꝛñdẽedo ad opi. Ho.ĩ q;tũ inducebat v. ſaluis:uẽ ipugnaꝛe opi. Ho.dic.n.qꝙ põdeꝛatio ſua ꝓcedẽt ſi diceret᷑ hoc.c.loq tin in delegato qᷓi uelit dicẽ ꝙ cũ loquat᷑ in ordinario ⁊ in dele gato põt ꝓcedẽ illa ꝓteſtatio in v. ſaluis reſpec tu oꝛdinaꝛij ⁊ in ꝛecitãdo opi. Gof.ultimo loco ur̃ tranſire cũ op.ſua ⁊ ſᷣm hũc intellectũ Gof. poſſet ꝓcedẽ.c.ad petitionem de accu.ꝙ lr̃e fue rãt ibi pus pſentate qᷓ; oꝛdinaꝛius inchoaſſet ꝓ ceſſũ õ ipetꝛãtẽ:ł dic ꝙ loqt i cã criali qᷓ pncipa lit᷑ ↄmittit᷑ i fauorẽ publicũ:un tacit᷑nitas ꝑtis n põt pᷣiudicare ↄmiſſiõi puſ fce ꝑ pᷣncipẽ i fauoꝛẽ publicũ:aꝛ.i.c.ſtuduiſti.S.ð of.le. Itẽ eo ipo ꝙ pnceps ex certa ſcia ↄmittit cãm cerus iudicibꝰ ur̃ eã eꝛiꝑe a maibꝰoꝛdiarij:ar.c.ut nẽʒ.S.e.⁊ eo rũ q̃ nõt Inn.ĩ.c.cũ.¶ .de ↄſti.bᷣ opio Gof. młtũ plʒ mibi ĩ ordiario ut ẽt ꝑ ordiariũ n poſ ſit pueiri ipetrãs ſi an exceptoeʒ ſuas lꝛas pntat iudici ðᷣłegato ⁊ ꝛeddit ſe ꝑatũ ꝛndẽ coꝛã eo mo ueor qꝛ Npta pncipis ſt ꝑpetua z nuũꝙ tollunt durãate actioe miſi ꝑ aliud ptũ ut è tex.i.l.falſo C. ð diueꝛſis ſep.g iſið.c.i qtũ tollit/Nptuʒ ĩ petratũ ſine fo dʒ itelligi ſtricte nʒ qn ñ ult ꝛnð re coꝛã ordinario nec ſuas las pnñtare:⁊ ꝑ iſtuʒ gex. limita illa.l.falſo:ſʒ ꝛeſpẽu iudicis ðᷣlegati c⸗ derẽ ꝙ iura ãtiq̃ ñ ſt imutata. Ooucoꝛ multis rõibꝰ.pꝰqꝛ tex.i pncipio loqᷣt ð ↄueto coꝛã iudi ce idõeo:ſ iuᷣx ipetrat fas ſas ſurꝛepticias ñ pt᷑ dici idõeꝰ:nã ille e idoeꝰqͥ nlla exceptioe ꝛe pelli pt᷑ ut ẽ tex.iũcta gl.i.c.i.ð teſt.fac ꝙ nõ.c. i. ð̊ ↄſãg.⁊ affi. Adduco tex.nõ.i ſili i.l.ſi dari ſtipulor. ff. ðᷣ Vb. ob. ubi d; ꝙ id ꝙ excepnõe ꝛc pelli pt᷑ habet᷑ qᷓ ꝓ nmla⸗ 2 moueoꝛ qꝛ ↄſtitu tio geneꝛał ñ dʒ ꝛeferri ad illa negocia qbꝰſpalꝛ ꝑ alias leges ꝓuiſũ ẽ ut ĩ.l.ſãcuio legũ.ff.ð pe. ſzʒ młia iura ſpecifice ꝓuidet ſuꝑ ualiditate pᷣmi Nprti õ fʒ ut ĩ.d.c.ceteꝝ cũ mlłiiſ ſi.g pᷣ ↄſtitutõ gñatꝛ loquẽs ñ dʒ extedi ad ſ᷑ʒʒ ðᷣlegatũ ĩpetꝛatũ ſurreptõʒ maxie cũ cõrectõne tatoꝝ iuriũ ꝓ h̊ facẽ optimũ dẽ; Har.ſ.iĩ eua.ad repᷣmẽdã i v. legibꝰ ubi plꝰdic ꝙ ſi in ſa lege gnalłꝛ appõit᷑ cła ñ obſtãate qcũqʒ lege mhilõinꝰn cõrigit legẽ ſpᷣa le ſʒ dʒ limitari ſʒ ilã æ ꝓuidebit lex nona i ſpe bᷣnm ilis niſi dicẽt i lege gñali ñ ovſtzte qcũʒ lege q̃ ĩ totũ uł ĩ ꝑtẽ huic legi poſſir cẽ pria:qdð ſinglarit̃ nõpis ꝑꝑ ſtamta ⁊ ꝓprie ĩ ſtaruto loqᷣt ibi Har. æ adduẽ. d.l. ſciẽdũ cũ aut᷑. offerat᷑ cũ gy iſt.c.ñ faciat ſpecifice mẽtõeʒ ð ðᷣlegato ipe trato ꝑ lr̃as ſuꝛxpticias ſʒ loq̃t gñalłr ĩtelligat ð oĩi iudice tã ordiario qᷓ; ölegato ita tñ ꝙ n tollã tur iura ſpecilice diſponẽtia ðᷣ ſo delegato obtẽ to ꝑ ſurreptõeʒ ʒ fac id qð dixi ĩ pcedẽti articu lo ut iura ꝛeſtuigãt᷑ ne iducat᷑ iuriũ coꝛꝛectio llegi tia cã ꝛeſtꝛigẽdi legẽ ⁊ ſtatuta ẽ qñ qͥs pũiꝛet᷑ ſeu pᷣuaret᷑ iuꝛ ſuo ſine ltima cã ⁊ aliꝰcapꝑet lucꝝ ſiñ cã iuſta ut ꝓbat᷑ i.l.ut gradatiʒ.ff. ð mu.æ hon. 7 i. I. ij. C. ð noxa. z ẽ theoꝛica Haꝛ. i.l.oẽs po pli.ff. ð iuſti.⁊ iur ſʒ ĩ caſu nr̃o ſi lꝛa itelligeꝛet᷑ ðᷣ fo delegato ipetꝛato ꝑ iras ſurrepticias puaꝛet pinꝰ ipetrãs ſiñ cã ltuma. et fus ipetrãs ex ipro bitate ſua ⁊ ꝑ ſurꝛeptõeʒ ↄſeqret ↄmõuʒ qð ñn ẽ dicedũ. Atio adduco iſtũ vV.ſaluis ſʒ qð addu xit Moſti.nec obſtat rnſio Jo. an. qꝛ ʒ illã iſta exceptio poſita in v.ſaluis nõ ꝓprie fieꝛet a pᷣce detibꝰ:ergo ꝑ iproprietatẽ nõ debemꝰ induceꝛe correctoeʒ iuriũ ut.S.dixi.Coõclude ergo tex.ꝓ cedere in omni iudice ordinario ⁊? delegato dũ modo ſit alias idoneus ⁊ nõ corrigant iura an tiqua in quatu fieri põt. In gl.i ueꝛbo ex rona bili cã ibi ſñiabit iudex ſᷣm qð ſibi vꝛ ⁊c̃. Glo. nõ declarat in quo iudice hoc ꝓcedat/ Adueꝛe latius ꝙ in ca appellatois oↄcurrunt qᷓttuor ꝑſo ne.ſ.appellas appellatus iudex a quo ⁊ iudex ad que/c quiſqʒ iſioꝝ ᷣm ꝙ tagit eũ bʒ iudicare et diſcernẽ an ca appellatiois ſit ꝓbabilis. Aopel lans eni hbʒ boc j ſe diſcutere ne temere appellʒ appellatus diſcutiet an appellatione debeat reci pere ut in. c. interpoſita j. e.æ.c.ſepe.o.eo. Ju dex a quo quo ad effectũ deferedi: nã ſi ñ ðfert legitie appellauõi uenit puniedus ut i.c.ð poꝛe .S. e. ? i.l.qm iudices.C. e. ſi defert appellatiõi friuole etia puniri dʒ.ij.q.vj.quoꝝ.v. ſʒ ſiquis nide glo.in.c.cũ appellatoibꝰ eo.ti.li.vj.q dicit tale iudicẽ ↄmittẽ regtũ:æ hoc tene qᷣcqᷣd ſeſeꝛit do. An. JYudex ad que bʒ finałr iudiciałꝛ diſceꝛ neꝛe ⁊ ſẽtetiare an appellatõ ſit legitia z ſi minꝰ bñ ꝓnũciaui poterit ab eo fo appellari ut i.c. ſentetia.j.e.⁊ ð hoc nide ĩ ſpe.e.ti.S.nunc dica mus v..i. In eadẽ glo.ibi habita tñ collatoe ſa pientũ. 6. glo. ꝙ iudex i dubio dʒ coferre cũ ꝑitis iuris ſʒ nũquid teneat᷑aide ſpec.i locis pall.qui dicẽ̃ ꝙ ſt iudex nõ uult defeꝛꝛe appellati oni pot appellas ſibi ſupplicare ut heat ↄſilium cũ ꝑit s ⁊ ſi ðnegaueꝛit pot ltime appelilart᷑ qꝛ uẽ eũ i hoc grauare:⁊ hac opione ſequi do. An. hic.ſʒ aduerte qꝛ ſpe.ibi retert opionẽ Uin.ↄri am ut iudex poſſit ſequi ſimpłr iudiciũ ſuum: et illa opio plus mihi placʒ qꝛ nõ reꝑio iur̃᷑ cautuʒ ut iudex ad hoc aſtringat imo potiꝰiuꝛa inuunt otrariũ/ut in.l.quale..de aꝛbi.et in.c.ad nꝛam ð conſuetudine facit ꝙ nõ. Innoc.in.c.cũ ſpali j. e.ubi notant᷑ dicit quelibet iudicẽ poſſe legeſ interpretari quo ad cauſam ꝑ eum decidendam Agd is.l.umea. E. ð ꝓtelſ.ꝗᷓ i uꝛdbe ↄſtã.li.xij. Et CW lz Dininfes . ge n ſtckn, Pfonc . 8y, ey Jrrar + gdde ſingla? dẽz Jo. an. ſẽꝑ mẽti tenẽdũ i. c.i. ð ↄſii.s.i fi.vbi diẽ iudicẽ poſſe iudica? ) opĩio nẽ cõeʒ doct. dũmò illa cõis opi ſit notorie fal ſa khpoſſit ↄuici plłibꝰrõibꝰꝙ iudex bõi igeij po terit arbitraꝛi. In eadẽ gl. .ibi ĩ tali duvto diffe rat appeſlatõi.nõ gl. ꝙ ubi dubitat᷑ ð legitimita te cauſe appellandi iudex propter ꝛeuerentiam ſuperioris debet appellanoni defſerꝛe et idem nõt Jo. an. i.c. ſi a indice.e. ti. li. vi. ?ẽ við In. i .c. paſtõał. S. p?ea ðᷣ of. le. In fi. gl. nõ finẽ gl. nam ꝛlata ad tex.ur̃ uelle ꝙ appellas an ſniã ad quẽcũqʒ ſupꝑiorẽ ẽt citra papã tenet hodie appł lat᷑ ĩ ſcriptis ꝑ.c.i.e.ti.li.vVj.⁊ ſic ſẽtit illð. c. ñ in ducẽ ĩ hꝰ ſpecialitatẽ ĩ papa de q dic ut ibi nõ. iĩ gl.i vpo ſi minꝰ ibi ex ꝓpa cłpa ꝓceſſit nõ bñ hãc gl. qᷓ ſetit ꝙ ſi iudex ẽ ſuſpectꝰ pti ex ꝓpa cul pa ptis n põt ꝛcuſari ut ſuſpectꝰ? h̊ uʒ ſeur̃ Jo. ã. dũ alle.l.itaqʒ fullo.ff. de.furtiſ ubi dr ꝙ ex ĩ pꝛobitate ſua nẽo dʒ actiõeʒ ↄſeq: ſed do. An. dictũ ipugnat qꝛ ñ ẽ curãdũ un ꝓceſfit ſuſpitio dũmo als legitie ſit ꝑti ſuſpectꝰ? h̊ viꝰcr do:nec credo ꝙ gl. ? Jo. an. ſeſert Sriũ:ſʒ ꝓcedũt dẽa eoꝝ hito ꝛſpẽu ad caſũ.c.qn ſolũ allat ſuſpitiõeʒ qꝛ irrõnabilit᷑ appellauit ab eo ?æ ꝓ hoc fac qðᷣ dixi in. c.ij. reqris. S. e.ubi pꝰoẽs doc.dixi ꝑteʒ poſſe recuſare iudicè ſi bʒ cũ ſuſpectũ qꝛ eſt cor riuał iudicis:⁊ ſic ſuſpitõ orta ẽ ex fẽo ꝑtiſ ⁊ ex illicita cã. Ad ið ĩ ſili.l.nec tiorẽ.ff. ꝙ me. cã: ubi pʒ ꝙ excuſat᷑ qͥĩ ab hiſ q̃ geſſit ꝑ metũ Iʒ cul pa ſua devᷣrit cãʒ metui:fac̃ qð nõ.i.c.ueniẽſ.j. de ſpõ. Cõcluð g ꝙ iſta ſola cã ð q̃ i tex.n ẽ ſuf ſiciẽſ cã ad recuſãdũ iudicẽ qꝛ iudex diſcꝛtꝰñ ꝓ nocat᷑ ex appellatiõe.ſʒ ſi poſſet ꝓba⁊ iudicẽ fu iſſe ↄmĩatũ appellãti tũc ſatis pot᷑it ꝛcnſari:ar.ĩ .c. ſeq. ⁊ H nõ. In gl. i vbo expẽſis ĩ fi.diẽ Jo. ã. pꝰ doc.antiquos ꝙ calũnioſe appellãs ultra oↄdẽnatõeʒ expẽſaꝝ ↄdenabit ĩ qnqgita lib.au. nt ĩ. l.ab executore.C. q.ap.ñ reci.⁊ ĩ criali cã pdita lite nõ ifamia ut ĩ.l.a ꝓcõſilibꝰ.C. e.⁊ ita trãſeũt moderniores recitãdo. Advte bñ ĩ prac tica:nã ex hoc ſentiũt doc. ꝙ ð iur̃ canõico ha bent locũ ille pene legales ⁊ facit qꝛ nõ reꝑit᷑ cõ trariũ diſpoſitũ ðᷣ iure canonico:ſʒ Sriuʒ tenui ĩ c.ij. S. eo. ubi papa im r̃darguit illũ temẽ app- lãtẽ Itẽ fac.c.ꝛpꝛchẽſibilł:⁊ iſtð.c.ubi ſimplꝛ pa pa mãdat appellãtẽ temẽ ↄdẽnaꝛi ĩ expeſis:limi ta iñ ſʒ ea qᷓ dixi:.c.cũ ꝑati.s.e.hãc opionẽ uʒ ꝙ nõ ꝓcedat ille pene canõice ꝛeꝑio tẽuiſſe gl. iu iſ ciuił i.l.i. ff.a q. ap.ñ ſʒ ſẽtit Ci.i.l.eoſ.C.e. ti. nouiſſime ꝛppꝑi ſpe.̊ᷣ ið aꝑte ſẽtũ ĩi.d..nẽ di camꝰ.v.i.qꝙ bñ nõ. Et uide ĩ ſii bo.glo.i.c.i.⁊= ibi ꝑ Inn. ð re. ec. nõ alie.li. vi.naʒ iura ciuilia nario mõ diſponũt ſuꝑ aliẽatõe rei eccłaſtice:ut i. l.iubemꝰ? i aut.bᷣ iuſ poꝛꝛcctũ.C. ð ſa.ſã.ec ſʒ qꝛ iuꝛa cãonica iĩtꝛoduxer̃t cenã foꝛmã n ita dif ficilẽ ſiẽ ius ciuile ut.xij.q.ij.ſine exceptõe ſtamꝰ iuꝛi cãonico ⁊ ñ ciuili:nec ſupplet᷑ i cqonicũ ꝑ ci uile ita ppoſito. In gl. pe. i fi. ¶ Sʒ qꝛi nũqͥd idẽ ſit ĩ ðlegato ad cãʒ appellatõis ut finito arti culo appellatõiſ ab iteꝛlocutonꝛa poſſit cognoſcẽ ¶ De appellatilonibus. de cã pncipali ſpti ſibi nõ de g & iĩ fi. tʒ ꝙ ſic. Et ideʒ Mo. = Vohn glig . 19 F ”êñ B allat. c. Rai nuti. .ð teſta. Vi. tz Zriũ niſi ali heat ſ. Noti. YJo. an. diẽ adueꝛtéda vVba ſypri Fn ſilio cxxxij.ſeqt opi. Vi do. An. ſcqj pri ꝛe. cõ c. pꝛudetiã iĩ fi. ð offi. öle. ⁊ H opio ur s e ꝛiO2: nã cã pricipali uẽit acceſſoꝛie ad cam o latõis: aꝛ. omiſſo gꝰ pricipali ur omiſſũ o 13 cutluũ maxie ne ꝑtes habeant iꝛe incrſe⸗ i dices ⁊ bñ facit tex.i. d.c. prudetiã. (; 9o⸗ qro ð qõe nõbili:nũqᷣq ĩdiſticte iudex 337 Ko⸗ hẽeat cognoſcẽ priꝰð articło appellatiõis I hic ⁊ cõit᷑ doc. ſequẽtes dicũt ꝙ nõ ſt bot nn. larꝰpetere ut omiſſo articko appellarſf appel „ ur Willo art is cogno ſcat᷑ ðᷣ pricipali ꝑ iudicè ad quẽ ꝑ.c.cordi.e.ti. li. vj. Et ich 1ö.c uideai o i appclaniöe ier. poſita ad papã: i in dicũt doc. eadẽ ꝛce iĩ appel latiõe iterpoſita ad quecũqʒ ſupioreʒ duümd pot ſit addiri ꝑ uiã qꝛele ut ẽ legat pape ut in. c.i. d of. le. Sʒ i alijs ſuꝑior bꝰqͥ n pnt adiri ꝑ mia; 3 rele ut in archiepo ꝛcſpectu ſubditoꝝ epi nõ hʒ locũ illud dictũ ad hoc c.romana.e.ii.li.vj. niſi iudex a quo detuleꝛit appellatõi qꝛ tũc hoc pce det in quolʒ ſuꝑiore.nã ꝑ delationem fuit tuanſ fuſa iuriſditio i ſuꝑiorẽ ut ĩ.d. c cũ appellationi bus. Nec ob.tex.i.d.c.coꝛdi.i eo ꝙ dicit ð cõ ſenſu ꝑtiũ ⁊c̃.debet enim ſuppleri ideſt ð oſenſu appellãtiũ ĩmo plus dicit Cõpoſ.in.c.i.de elec. ut etiã iuiro appellatoꝛe poſſit appellatus h pe tere quia in hoc nerſatuꝛ tin fauoꝛ appelltis ut prius cognoſcat᷑ de aꝛticulo appellatois nec het appellãs ð quo ↄqrat᷑ cũ ꝑ appellatiem expec tat iudicium iudicis ad queʒ ita ꝙ pot ſibi dici qð qris intus habes ut nõ.in.c.ſuꝑ gonum.S. porro de offi. dele. idẽ ſentit glo.in.dicio.c.coꝛ di ut habeat locum in quolibet ſuꝑiore qui po teſt adiri ꝑ uiã qrele. do. Car. tʒ oppoſitũ un ſo lũ babeat locũ i papa qꝛ ſʒ legatus potuiſſet adi ri ĩ pn. ꝑ niã querele:tamẽ ex quo cauſa e cepta corã iudice inferiori non debʒ ab eo ca euelli ni ſi pus appꝑeat appellatõem eſſe legitim: q2. in.1. ubi ceptum ff. de iudi. Sed pria opio plus mi hi placet:nam.l.ubi ceptum babet locum pie ꝛe ſiſtente:nam ſi ꝑtes nolunt ꝓſequi coraʒ illo iu dice non poſſunt ꝑ iudicem compelli:ex quo ca eſt puara: ar. in cle. qdiu. e. t.? i.c oblote ſupꝛa eodẽ ⁊ in.l.iij. .hoc autem iudicium. fl. de da⸗ intec. Solum enim dʒ iudex intendeꝛe ut ꝑtes cõcordent᷑...i.ff. de no.oꝑ.nũ/ No ergo poteſt excipe ꝙ cã fuit pᷣus cepta coram eo. Et his nota ꝙ p ratione naturalem poſſumus eſnige re vᷣba legis: nã ilo.c. cordi ſoqſt de coſeſu huin 7 tñ rſtrigit᷑ ad ↄſeſũ appellati im qꝛ oppells 4 pʒ ðᷣ quo ↄqueꝛat̃᷑ dũmõ pꝛi ꝛcuoceᷣ ganuammen .2z hec bene notabil ꝓpteꝛ quod ſuit appellatum:X ſeer facit quod notat idem Joan.an. in dicto. c.i. in ſimili in ant debi. que ide in ſimili in aut. ut ma 1 end u onẽ naturalé. gicit ĩcptũ eſſe ni fallere cgul p rone nann n cõtꝛariũ optie faẽ tex.l. ſci⸗ Kmee excuſatio.tutoꝛ. ubi allegaiu: iuſlitia n . unne eiil ,7 tenlonorn ciiel nicronen e. o nſtant. iſt d ſun tnicedt obcheece nerler chri ſin ſnon 8 mmiſffcinten Ge ec iſ coligunt 6 fitied . becigubio pato u del pe ii poterin imonnoreo ionores fſc ge ure cnoſto appelariad papamn Aa lyri e pot ſuls ppabli dubitari ci uſſss 1 oblcgritt:? ide lrl t. tum4 gfmumir ilidn mnpniici pealer b,c Oitn 2 ſnis ponũt dlp ie oſtiuuttois cimn Uit oalttutoiot ſanmn. Möpne itiiealeget g gamamen l cü ime rdis tid Nr Sedie S. lante⸗ ie d rendend; dhl eſſecb a rot intclige ncilumn qn ceſſat e ſiceſſir c impulſina ur inc er gte uide bonz glo. in.c. ptranſlatöem Jiẽ intelige qñ ci inalis cſt uniea laule finales alcſefſecms ſen oltin Plſe ſufceit ad lli cfeemi panidi una cd:n m p hoc ceſſa effecus ge nupt. 5 affinlans Ser gie i butine no ſuffct ac efecti ii p Olidemmerunc diſtceſſn uma ci tns. Ad bot acalto boſiiter n ter..poro icto. .ſ giſt 8 1 adkrnzalnil Mne Nugis eppe ſonicndetimei Sedn in ochi net. Drda in odjüͤ co Ge Altera ci pumg oci Otumnacl fro n in . aitber ꝛlin Affinitatis 7 iſi (Se⸗ 4 iter rdo no ünriinei naes . Witer ein giigen Wü Mägſuandünzt endüicrniſgrcheng e üsſoſpeinn in n e . neo whun ſntnge Ni ddibe⸗ Annmetif nigdn arigüden anginer i Minmmniru miirmiſpninitctüntin dus Nrtdnid adigtttit u gi tade min ſphn tf, t miin im pdn Cj cN ,. . raiim munnr aſ lmnt mguuh mſmni n lip soni mon rlitarbi cimn Kii ituinnt RomksA Güiftbl Feirentatininin NW , N NNchNe rn n n ubtertenätotn nnſ Aubhenſa Krgtürn 4 An iin NA taunei Prepniet Hteai iiind 66 agi kd acetnich hini nid n torne limitationem iuꝛium ppᷣcedẽtium:æ etiam eſt tex. i. c.ij.reqᷣris ĩ fi.ð. co. Glo. fi.dicit q due ſt ille cauſe q̃ ad ſedẽ aplłicã ſunt ꝛcfcꝛẽde:dic ut notat in.c.maiores de bap.⁊ dẽ in.c.ꝙ tranſlationcʒ S,. de offi.l.ubi nið ꝑ doc.⁊ ibi pleniſſime dixi en ex glo. q̃rit᷑ an ſufficiat expᷣmẽ cãm in genere uʒ appello qꝛ me grauaſtis. Sol.dicit ꝙ noõ ſz dʒ expᷣmẽ cãs grauamis noĩatim ⁊ ſpᷣa lit᷑ ut ſatis ꝓpat᷑ hic ex mete ſie æ clariꝰpodie in cle. appellãti.e.ti. An. qutẽ ſufficiat expmẽ unaʒ cãm ⁊ generalłꝛ alias cãſ qᷓ colligunt᷑ ex actiſ uis P Mau.i. d. cle. applłãti:? ꝑ do.ðᷣ ro.deci. vij. ue autẽ ꝛeqꝛant ĩ appellatiõe añ ſenteriam nide ꝑ Aiꝛch. ij. q. vi.nõ ita ubi multa enumẽat uide latiꝰ Jo. an. pꝰ Moſti. . e. dilecto. En timo qᷓro qa ſi appellans dixit ſimpłꝛ appello er nõ dixit ad que dicit Jo. an. ꝙ, dʒ itelligi de ꝓ xio: Et ið diẽ ſi dixit appello ad maiore ⁊ ꝛemit tit ad ſpe. de appel. . nuüc tractemꝰ. v. ſy qd ſi ꝗᷣf ⁊? ſequẽ.hec idubio puto va de iure ciuili ſm ꝙ appellari ñ pot etiã ad imꝑatorè omiſſo medio .l.iꝑatores. ff.e.ſʒ de iure canõico ſᷣm ꝙ poteſt appellari ad papam æ ad legatũ omiſſo medio põt ſatis ꝓbablłꝛ dubitari cũ talis generalitaſ pa 2iax obſcuritate: ⁊ uide ꝙ dixi ĩ. c.ij. S. e. Nico. Si iudex a Bm ceſſante. S v⸗ stum a grauamine illud reuocat: põt ĩ pᷣncipali cã ꝓcedeꝛe.h.d. Oiuidit᷑ nã pᷣncipium 2 finis ponũt duplicẽ ↄſtitutiois cãm:mediũ po nit Oſtitutiõʒ ibi ganinn 4 Mõ pncipiũ ꝙ q tidie allegat/ꝙ grauamen eſt cã imediata appej latõis ut i. c. ut debituſ.S. e. ceſſante ergo gꝛaua mie ꝑ reuocatõʒ dʒ ipᷣiꝰ effectꝰ.ſ.appellatio ceſſa re ⁊ intellige pᷣncipium qn ceſſat cã finalis :ſecꝰ ſi ceſſat cã impulſiua ut in.c. ex ꝑte de ↄue.ↄiu. nide bonã glo.in.c.pꝰtranſlatõem.S.de ꝛenũci. Itẽ intellige qñ cã finalis eſt unica ſi aũt due ſt cauſe finales alic effectus ſeu ↄſtitutõis q̃rũ qlz E ſe ſufficit ad illũ effectũ ꝓducẽdũ lʒ tunc ceſſet una cã:nõ tn ꝑ hoc ceſſat effectus ut eſt tex. iſti. de nupti.. affintatis. Secꝰ dic ubi q̃ʒ cã diſtꝛi butiue nõ ſufficit ad cffectũ illũ ꝓducedũ ſed ſił ↄſiderate:tunc ei ſi ceſſat una cã dʒ ceſſare efſec tus. Ad hoc adduco bonũ tex.in. c. qi frequẽ ter. S. porro iũcto..ſi aũt.S. ut lit.nõ ↄt.nã in .F. porro ꝓcedit 5 abſentẽ lit. nõ ↄt.duabus ðᷣ cauſis Mꝛia ĩ fauoꝛcẽ ↄiugis expectãtis de cuiꝰ foꝛnicatoe timet. Scdᷣa in odiũ contumacis ⁊ ſi ceſſat altera cã puta odiũ ↄtumacie ceſſat diſpo ſitio ut in.d. O.ſi aũt hec nõ qꝛ limitant illũ.. affinitaris 2 iſtũ tex. (Sedo⸗ nõ ꝙ tã oꝛdiariꝰ qᷓ; delagatus põr ſuã interlocutoriã ꝛcuocare ꝙ; nõ ꝓ extenſiõe.l.ꝙ iuſſit.ff.de re iudi.illa enim lex loqt i ordiario.hec ↄſtitutio ꝓcedit ⁊ diſpo nit etiã in delegato ¶ Lertio nõ aliã exteſionem ad ulã.l.ꝙ iuſſit ut poſſit index ſuam iteꝛlocuto ꝛiꝗ reuocaꝛc. etij ſi fuit ab ea appellatũ z pẽdeat appellatio. ¶ Irẽ nõ ⁊ aliud nõbile dictũ ꝙ ali bi ni ita bñ ꝓbat ꝙ non ſoſũ a grauamie iam in ¶ De appellationibus. flicto põt in iudicio appellari:ſʒ etiã a ↄmiatiõe fca iniuſte ꝑ iudicẽ:lʒ ↄmiatio ðᷣ pnti nõ ituler it grauamẽ ſʒ in executõe timet᷑ grauamẽ. Ex quo habes ꝙ a vᷣbali grauamieide pnii ⁊ reali de fu turo põt in iudicio appellari:ſecus ubi grauam ? re ⁊ ſpe.eſſet de futuro qꝛ tũc nõ poſſet i iudi cio appellari ſʒ er iudiciũ ſic uide nõ. ĩ cle. ſicut co.ti.? in.c.dilecto.j.e.⁊ ĩ.c.bõe.S.e.æ de hoc j.latius ſuꝑ glo. Gis tw ſano uſus conſilio ⁊c.qð dr̃ ſanũ ↄſiliũ ſi quis reuocat qð male fe cit:nõ eni dʒ nõri ð incoſtãtia ſʒ potius ↄmedã dus eſt ð ſapiẽtia. vn alibi dicit tex.magne ſapi entie eſt hominẽ ꝛeuocaꝛe qð male locutꝰ c.xxij. q.iiij.in.c.magne ⁊ ĩ.c.qualiter ⁊ qñ el.i.J. de den 1 145 b, libeꝛe ⁊c̃.ꝙ ĩ rcuocatõe ĩteꝛlocu torie ⁊ cauſe reaſſumptiõe nõ exigit᷑ cõſenſus ꝑ tium:nã hoc vbũ libeꝛe ð ſui nã nõ exigit alteriꝰ ↄſenſum iux nõ.in.c.de mulcta.j.de pᷣbẽ.⁊.c.ſʒ eps co. ti. li. Vj.⁊ facit hec nõbilis ↄſideꝛatio ad Jj. dicẽda ¶ In gl. ibi qð t nõ eſt neꝝ. Adueꝛ te ꝙ hec deciſio vꝛ õ tex.qui pᷣſupponit appella tionẽ iterpoſitã a ↄminatiõe adeo iudicis iuriſ ditionẽ ſuſpediſſe ut nõ ualeat iudex iuridice in cã ꝓcedẽ niſi prius deliſtat ſeu grauamẽ reuocʒ Inn. hic ponit duas opiones.pria ut tex.intelli gat᷑ ĩ ↄminanõe executiua grauamis iam illati. Exẽplũ pᷣcepit iudex ſub pena excois ut certum quid facẽt ꝑs:tũc eni põt appellari ꝑꝑ grauamẽ iã iflictũ ⁊ ꝑꝑ executionẽ ↄmĩatõis.Secus autẽ ubi iudex ſimplłr ↄmiat᷑ ſe ꝑte leſuꝝ qꝛ talis me tus uanus ẽ ⁊ nõ iuſtus cũ ſit inſtas de pñti.l.i. 2.l metũ. F. i. 7.l.ij. ff. ꝙ metus cã. Doſtmodũ ponit fam opionè recededo a priori ꝙ etiam a ſimplici ↄminatiõe poſſit appellari ſi iudex ↄmia tur in his ⁊ de his qᷓ ſpectãt ad iuꝛiſditione ſuã 2 Zriũ intelligit in his potetibus qui nullã iuriſ ditionẽ optinẽt. Moſti. tenet hanc primaʒ opio nem:latius tñ diſtinguit:aut enim ᷣm euʒ iudex ledit ꝑtẽ ſeu metũ illi infert extra iudicium ⁊ eſt locus recuſationi quia iſta ſolent cauſare inimi citiã ⁊ ſuſpectus põt ꝛecuſari ut.iij.q.v.qui a ſu ſpecti:? pro hoc uide glo. in c.cuʒ ſuꝑ abbatia de offi. deleg. ? ꝓbatur ibi in parte deciſa:uide aliam glo.in.c.cum hadrianus.ixiij.diſ q dicit ꝙ ſi quis non ſalutat alium preſumitur eius ini micus ⁊ ſic põt recuſari ut ſuſpectus: fortius er go dicendum eſt ubi fuit ↄminatus de ledendo. Si uero partem leſit in indicio uel ↄminatus ẽ iniuſte tunc appellari põt ut hic. Secus ſi iuridi ce ↄminatus fuit ⁊ ita intellige contraria hic al legata in glo.nam in.l.i peremptorio ⁊ in.c. tñ ex litteris iudex fuit comminatus de procedẽdo ad ulteriora ſi pars nõ ↄꝑuit. Et ex his colligi tur id quod ſupra dixi in notabilibus:naʒ ex cõ minatione grauamé eſt de pnti reſpectu ſpeciei: unde nõ poreſt dici ꝙ hoc grauamen ſit oio fu tuꝝ:hoc ẽt uult Mau.in.d.cle ſicut. In eadm glo. ibi ſed certe codem mõ quo appdlls ⁊zc̃. ad nerte qꝛ gl.formaliter nõ rudet ad ↄriũ:na mſti plicare incoucniẽs no ẽ ſoluẽ. Mõt g ad ↄriũ rãderi duptr. prio q, hoc facit iudex bñficio b oſtitutõis ? hꝰ ꝓuiſiois. Due ſunt cauſe quaꝛũ una eſt in pricipio.c. alia in ſi.fo põt dici ꝙ nõ tractat hic ð piudicio appellatis cũ hẽat inten tõem ſuã ꝑ reuocationẽ grauamis In cadeé gl. ibi nõ in quo ad iudice: nõ bñn iſtã glo. nã quo tidie allegat᷑ ꝙꝙ interlocutoria nõ tꝛaſit i rem iu dicatã quo ad indicẽ ꝑ lapſuʒ decẽ dieꝝ. Et uẽ glo. nelle iudicẽ qñcũqʒ poſſe ſuã inteꝛlocutoriã reuocare ſʒ ad petitionẽ ꝑtis ñ põt niſi uſqʒ ad decẽdium. An boc ſit ueꝝ indiſtincte ut poſt ð cẽdium ꝑs nõ audiat᷑:uide oĩo ꝑ ſpe. in ti. eodẽ F. reſtat. v. ctiã nõ. æ circa boc multa bᷣ ſcribũĩ 7 ꝑ glo.⁊ doc.in.d.l.qdð iuſſit quoꝝ effectũ ↄpẽ dioſe reduco ad tria mẽébra. ¶ Wrimũ nũqᷣd iudex poſſit indiffirẽter ſuꝗ inter locutoriã reuo caꝛe. fo uſqʒ ad qð tepus pſuppoſito ꝙ poſſit. tertio nũqͥd debeat adhib ẽ cauſe cognitionẽ u k ptis ↄſenſũ ad boc ut poſſit reuocare. ¶ Quo ad primũ fac regulã affirmatiuã ut iudex regka riter poſſit ſuã interlocutoriã reuocare ſiue con cernat ordiatoria iudicij ut in.l.diẽ ꝓlerre. ff. de arbi. ſiue ↄcernat deciſionẽ:ar. hic ⁊ in. d. I. ꝙ iuſſit facit. c. fi.j.eo.ti.li.Vj.nã iudex ad quẽ põt ut ibi:⁊ hoc taq; ſubrogatus in locũ primi iudicis:ergo fortius pot iſie durante iurilditõe ſua. Aliud eſt in diffinitiua: nã regularit illam nõ reuocat etiã anñ lapſum decẽdij ut in.l.iudcx ff. de re iudi. in. c. in lr̃is.S. de offi dele.⸗ hu ius diuerſitas duplex eſt roö. ria qꝛ ꝑ diffini tiuã functus eſt iudex offõ ſuo: iõ nõ pot ſe am plius impedire in illa cã ut ĩ dictis iuribus:ſecꝰ in interlocutoria ut in.c. querenti de offi. dele. Scda rõ diffinitiua fert cũ maiori maturita te ꝙᷓᷓ interlocutoria iõ difficilius reuocat᷑.hec re gula fallit in plibus caſibus prio qn interlocuto ria hʒ uim diffinitiue: tũc eni fᷣm oẽs non reuo car̃᷑ ꝑ iudicẽ. o qñ finit᷑ iuriſditio iudicis ut no tat in. c. ſignificantibus de offi. dele. exeplũ ſi ꝓ nũciauit ſe ñ iudicẽ.⁊ rõ hoꝝ duoꝝ caſuũ ẽ ea quã dixi de diffinitiua qꝛ fũctus eſt officio ſuo ex quo non expectaĩ alia ſnia:boc iñ limta niſi fuerit appellatũ:nam tũc cũ ꝑ appellatõeʒ ſit ſu ſpẽſa interlocutoria 2 ꝑ ↄſequẽs nõ põt dici i; ſit finita iuriſditio ſua põt illã reuocare:ſic nota biliter dicũt dni de rota decif. lxxxiij. uide per Jo. mo. in regula in generali de reg.iur.in. vVi. ¶ Lertius caſus ſi ab ĩteꝛlocutoꝛia fuerit bis appellatũ ? ſemꝑ ↄfiamata.ſic nõbiłꝛ dicit glo. in cle. fi. j. e. ti. ? ibi MDau.idẽ licct Mar.cõtra Sʒ prĩa opio ur̃ ꝓbabilioꝛ qꝛ ꝛuocatõ habeꝛet in ſe notoꝛiã iniuſtitiã qᷓ reddit ſſiam nullam ut d xi in. d. c. inter cctera de ꝛc iudi. ¶ Duartus caſus ſi fuit lata de ↄſenſu ꝑtiũ tũc nõ ſufficit al terius ↄſenſus:ar. in. c. ſignificãte. .e. ti ¶ Qui tus caſus ſi iudex demlir appellatõi qꝛ tũc tota luriſchi tio eſt tꝛanſfuſa in ſuꝑioꝛẽ ut ĩ.c.cũ appel latõibus. e.ti. i. vj ¶ Seyuus caſus ſi alit᷑ fini ta iuriſditiõe deuoluit in aliũ iudicè ut ſi nolnit inder tꝛadez apoſtolos infꝛa tempus legitimum ¶ De anpellationibus. Ut i. c. nt ſuꝑ ⁊.c.ab eo.e.ti.li.vj. ? iſti tis pnt teneri æ pꝛaticari ¶ Wer Merili⸗ ſ ſus ſatis indubitabiles ¶ Septim in oꝛdine ii iudex ad quẽ recepta appellatione lubioun ioct ci a quo ne ꝓcedeꝛet ĩ cã:hoc uoluit Hoſii 5 i allegat. c.romana. F. li vo. e. ti. li. vj. ö hoc 1 ee dubito qꝛ ſʒ iudex ſtãte inbibitõe nõ poſſit e dere in pricipali.non tn ſeqt qͥn poſſit reuo dee gSꝛquamẽ illatũ:nã inbibitio pꝛincipaſꝛ teclt ac tuẽdum appellatem ne grauet: nõ autẽ ur 43 namine nõ poſſit ꝛeleuari. uide ſte uppeliati ſ gitima ſuſpedit iuriſditionẽ iudicis in pꝛincipa li nõ tñ ſuſpendit reſpeciu rcuocatdis Granoni ut in. c. ſi a iudice. e. t.. li. vj. niſi uelis dicẽ ſaluã do Hoſii.hoc ꝓcedẽ ne indici ad quem illudat᷑ ſicut in ſili dicimꝰin poſiulãtibꝰut non ſaocenn poſtulationẽ popnñtationeʒ facta ſupioꝛ ne br⸗ ludat᷑ ut in.c.bone. el.ij. de poſtupa. Cet uus caſus ſi iudex ad quem cõmiſit cqʒ appella tõis põit ſpe.in ti. de excep.S. uiſus.v.ſed pone Et ibi adit nouũ caſuʒ qñ fa ẽ citatio in cã ep pellatõis ut tũc nõ poſſit iudex gꝛauamen ꝛeuo care cũ iuꝛiſditio ſit ab eo abdicata ⁊ tꝛaſfuſa ſuꝑiorẽ ſʒ dubito de his caſib roibpdictis:nã iuꝛe aꝑte n ꝓbant᷑ ⁊ hoc.c.loqt indiſticte ⁊ mili tãt his caſibꝰrões poſite h̊ in pricipio ⁊ in fi.e. niſi nelis diceꝛ ur pᷣdixi ne illudat᷑ ſuꝑioꝛ:maxia tñ eſt auct. ſpe. Et ex his hẽs ðᷣclaꝗratũ pmũ me bꝛũ bꝰregle ⁊ caſuũ exceptoꝝ.¶ Venio ad em uſqʒ ad qð rpᷣs poſſit iudex ꝛeuocar in caſibꝰin qbꝰſibi ꝑmittit reuocatio. Cõcude breuiteꝛ q; ad peritõeʒ ꝑtis leſe ñ põt niſi.j. dcediũ ut hic iĩ glo. ꝓbaĩ in. c.cũ dilecti.s.de ele.x.c.ſignifica uerũt de teſti. Sʒ iudex ex officio ſuo pot ꝛeno ca uſqʒ ad ſñiã diffinitiuã qꝛ tãto tpe duat es iuriſditio in:pricipali ⁊ hoc noluit gl.i effecm Hᷣ 2 Har. in. d.l. qd iuſſit ⁊ faẽ i argumẽtũ c ſupᷣ alk. j. e.li.Vj.inducẽdo ut. ð. iduxi ultimo mẽbro ſũt uarie ſũie ſʒ bꝛeuit᷑ inſtat Inn. quẽ etiã ſeqt abbas ⁊ tʒ ꝙ añ lapſũ decẽdij nõ eigi tur ↄſenſus ꝑtis ſʒ pꝰlapſũ decẽdij ſic cuʒ nanſi uerit in rem iudicatã in fauorẽ ipſius niſi fuerit appellatũ. Sed ↄtrariũ ſentit Inno.·in. c. ſacro de ſen. excõ.ſʒ ↄcoꝛda ut ualeat ꝛuocanio niſi ap peller: 2 ſic intellige dictũ hic q nõ põt ſuocai poſt decẽdiũ quo minus poſſit appellaꝛi. Joan. an. tenet ꝙ ex cauſa poſſit ſemꝑ reuocani ſine cã nõ ualebit tñ ꝛeuocatio niſi appellet. ſed in addi tione ſpe. in ti. ð ſen. pla. . ſpes. v.ẽ quoqʒ me lius ocludit dicẽs ꝙ ſi inte:locutoꝛia fuit lata ſi ne cauſe cognitõe poteiit eodẽ mõ cuocari:qꝛ. ut in regula.i. j. de ꝛc. iur. Sʒ ſi c caule cogni tiõe tũc in zuocatiõe dʒ ꝑs nocari ? c cognita znocan: ? hoc uoluit Inno. in.c qeſi de elec . eſt de mẽre Haꝛ. in. d.l. qð iuſſi: tx intellige an ad ualiditarẽ ſui exigebat canſe cognitez. Ron clude g q ſine cã ñ põt fuocaꝛi citꝛa appellano nis timorẽ ſʒ ſi ſubeſt cauſa debet adhiberi cau ſe cognitio paꝛe uocaisa ſi illa iterlocuroria fuit lata cum cauſe cogninone ar grumentſ in regia negerc cgl dalck h in inleaffei⸗ ſſa bi bie nin i c nnie di gonen nͤnnn ne. clu gn⸗ ſi oriſctionen ale fuiſl 1 muami feiſ cditone.n bi , Bm ſecioll fuſrons appelitionse nmſe mnſ nolens humm t uſte ciomnas pelmntun ir e ct c mli⸗ lee quotidiagnunn Et hotſſallus ot h cſuennari volens imicerernſarech deedicoris am drdde ddne19 ardiweis ommmunt Cigendis dare ſua wridimone inder uri in orincipan bata remtti negociü ad ſupenoꝛe uel tit de rccuſatoris oſeſn h. d. Dꝛio r oſtientione Oedo pinulgar nond ibl ibi prio ponit una oſtitutio Fo alia i pteſtani ibicaep (M proeriſto n poſſe de ure canonico ſine uuſta cᷣ 7 Poatgeanſart 0) en ut cq iuſte “n gnei coti iudice recaſato 2 poſtmo; aroitris elgegis ur bic T in.e ij.ꝛeq eſt e iure cuſina non e neteſt H ina non e nereſſe can 7h. in.li ſpal 1. gonſſimi C. rt go. in l.? r potent fr gd nebe . fl.acd nebel. uſpeens.f de gen Eir gin cfn nonciͦ ? cinile qꝛ fm ius emnöjeg H us canoiciͦ y marlus in tori recuſari eri ſi ſtre s otra clerici ge fo c u ge fo cope. Sen rer toto no recuſat ſy gal ſpj gerit. C. eiudic. no naſklumnice s iuitn. in dl cuenbor ſinak, „z. Ahqz pl ſundoe ingkne imitanog , nlum f cd H lone qui pol 1a pur in n uo a.. ui lini 6 ſaſhind ac ber chn ,,„ 0 Phai cori hebetn anbunasboe cſd uni ge oſfc & irnntn Rknſdannnien n ndnſtiecnn tindif irintr ouern , e dier dedſdedhrz, wisſinhupnin je fſent en ſtigften din wüchgilintwte Ncis nuͦ i ſt tngnne n mtdnitmdſt nen hdentniſin ſepmihdimn dedo lſ it eni er gri dmit bet p taſtcennd ii boib ſüs wir zui tihbrnte Mis deir itr rintiſpunni id mu eGs6nni — tAcd s ſtdr enn abin Immimein Ctning Amiruiſr ii Aindi dintälkmidtzite riG Dubghdnnd ciigiütimtit nen la gfigl tiuzi 14 Cſtthiin vYiel ſſichtic Nöidvn pᷣma. j.de re. iur. Addit tũ Maꝛ. i. d.l. ꝙ iuſſit ꝙ ubi ſnia interlocutoria eſt executõi madata n põt reuocaꝛi niſi ꝑtibus ↄſentiennbus uel cã co gnita:⁊ hoc eſt ꝙ uoluit hic gl.in v. ſz uexꝝ ẽ qᷓ dicit ꝙ re integra põt reuocaꝛi qᷓi ſecus ſi non ẽ integra qꝛ eſt executõi mãdata. Et ꝑ bec habes bãc mãm in ſe difficile ↄpendioſe declaratã. In eadẽ glo.ibi ⁊ ſic canon n poſſet ſibi ⁊c̃. hoc di ctũ gl.ipugnat Jo. an.nõ tũ apꝑʒ rõ qr̃ canon non poſſer iſti iuriſditionẽ reſtituere. AUn ↄclu dit ꝙ lʒ iudex fateat᷑ ſe eꝛꝛaſſe uel male fuiſſe ĩteꝛ locutũ nihilominꝰ reuocãdo grauamẽ reaſſumit bñnficio huiꝰ ↄſtitutionis iuꝛiſditionẽ.nõ bn hoc dictũ Joa. an. Ex quo põt inferri ꝙ Iʒ index fa teat᷑ grauaſſe cx quo tñ grauamẽ reuocat ñ põt ab eo ob hãc cãm appe lari nec recuſari. In ea dẽ glo.ibi n credo te grauaſſe ⁊c̃.hec glo.docet mẽtiꝛi:nam ſi iudex in vitate granauit ⁊æ gꝛauaꝛ credebat ñ dʒ in reuocatione dicẽ ꝙ n credebat ipſum grauare qꝛ metiẽdo peccat ut in.c.ſuꝑ.e. .j. de uſuris.xxij.q. v. iurameti. Doterit g in dex uti alijs vois duplicibꝰad ſaluadũ decoꝛem ſuũ iur nõta in.c.q̃iter ⁊æ qn.el.i.j.de accu.Et in fi.glo.hoc aꝛ.n colligit᷑ ex tex.qꝛ ꝑ appellatio nem ñn extinguit᷑ iuꝛiſditio ſed tin ſuſpendit᷑ ut in .c.ueniẽtes de iuꝛeiurã. cũ ſi. Mico.ab. Bm ſpeciali. rouidt⸗ fruſtratorias appellationes ⁊? ꝛecuſatõ nes in utriſqʒ tradens foꝛmam q̃lit iuſte fiant ⁊z qũo in eis ꝓcedendum ſit ⁊ eſt.c.multũ allegabi le ⁊æ quotidianum. Et põt ſpᷣalius hoc principiũ ſic ſummari uolens iudicẽ recuſare dʒ coram eo dẽ ſuſpicionis cam ꝓbabilẽ ꝓponẽ ⁊ eã coꝛam arbitris communit᷑ cligendis ꝓbare q̃ ñ ꝓbata ſua iuriſditione iudex uti in principan: ea vo ꝓ bata remittit negociũ ad ſupeꝛioꝛẽ uel cam ↄmit tit de recuſatoris ↄſeſu.h.d. Mꝛio ꝛecitat ãnqᷓ; ↄſtitutione Scoðo ꝓmulgat nouã ibi ſtatuimus ibi prio ponit una ↄſtitutio fo alia ibi pono.ʒꝰ ꝓteſtat᷑ ibi cereꝝ 5 prio ex iſto tex. iudicẽ n poſſe de iure canonico ſine iuſta cã aſfſlignata 2Z ꝓbata.recuſari oʒ eniĩ ut cã iuſte ſulpitois aſſi gner corã iudice recuſato z poſtmõʒ ꝓbet coꝛã aroitris eligedis ut hic ⁊ in. c.ij.ꝛcqris.S.e.ſecꝰ eſt de iure ciuili:nã non e neceſſe cam ꝓbare ut le. ⁊æ nõ.in.l.cu ſpali ⁊.l.aꝑtiſſimi.C.de iudi.no tat glo.in.l.æ qꝛ poteꝛat.ff.ad tꝛebel.⁊ in.l.iem ſuſpectus.ff.de ꝓcu. Eſt ⁊ alia dr̃ia inter ius ca nonicũ ⁊ ciuile qꝛ fᷣm ius canõicũ põt iudex or dinarius in totũ recuſari etia ſi ſit eps ut in.c.ſi q́s ↄtra clericũ de fo cõpe. Secus de iure ciuili qꝛ ex toto nõ recuſat ſʒ dat ſibi adiũctꝰ ut ĩ aut᷑. ſi Vo ↄtigerit.C. de iudic.nõ.in.d.l.aꝑtifſimi ni ſi in caſu.l.unice. C. ſi quacũqʒ pᷣdi.po. Uið tñ ciꝛca boc ſingłaꝛc limitationẽ quã poſuir Haꝛ. in.l.una.ff. apð eũ a quo ap.quã limita ⁊ decla ra ꝓut dixi in. c.ad hec.S.e ecundo nõ. ꝙ cã& ſuſpitiois ꝓbat᷑ corã arbitris:hoc limita ſecũ un ea q babent᷑ in. c.ſi S unũ de offi. dele.li.vj. ¶ De appellationibus. Et nõ. unuʒ caſũ in quo eligunt᷑ orbitꝛi inris.re gulariter Vvo nõ eligunt᷑ ex neceſſitate nili i caſi bus iure expᷣſſis ut notãt doc.i.c. pia de excep. li. vj. Idẽ puto in caſibus ſilibus eypᷣſſis ut col ligit e IC. ſtatutũ ð reſcrip.li.vj.poſt prin. ertio nõ. ꝙ ꝓbata ſuſpitiõe arbitri nõ co gnoſcunt de ca principali ſʒ iude recuſatus ne gociũ trãſmi ttit ad ſuꝑiorẽ uel ↄmittit alteri cũ ↄſenſu recuſatoris ⁊ reſpectu ↄmiſſiõis quo ad delegatũ reſtringe ſeu limita ſᷣm qð habet in. c. iudex de offi. dele li. vj ⁊ hoc ẽ Hoſt.in. c.ij. requiris.s.e.¶ V lcimo nõ. unũ caſum in quo archieps põt cognoſcẽ inter ſubditos ſuffraga nei ſui citra remediũ appellatõis.ſ.qn eps iuſte recuſatꝰ remittit ad en negociũ:naʒ ꝑ iuſtã recu ſationẽ tollit iſtud remediũ ſicut in ſili habeti in .c.ſi is cui de off.dele.li.vj. neꝛo an a in dice ſuſpecto ordinario uel delegato poſſit rece di ꝑ appellatione. So. dicit Inn. ſe credẽ ꝙ n cũ habeat ſuſpitio ſuũ remediũ.ſ.recuſatõis.itẽ qꝛ ſʒ ſit ſufpectꝰnõ tñ ſequi qð granat:e:go nõ põt appellari cũ grauamè ſit imediata cã appel lationis S.e ut debiius.⁊ ego hoc habeo pro ĩ dubitato ꝑ.c. ꝓpoſuit ⁊.c.ad hec.sS.e. Mec ob. iſte tex. i eo ꝙ inuit ↄmonitũ hůe utrunqʒ reme diũ qꝛ hoc no intelligi ex eadẽ cã ſʒ ex diuerſis .ſ.ux recuſet ꝓpt ſuſpitonẽ ⁊ appellet ꝑꝑ graua men ⁊ eodẽ mõ dʒ intelligi tex.in.c.quoniẽs epᷣi .ij. q. Vj. ʒ glo. aliter ibi ſennat. Si tñ iudex nõ uult admittere legitimã recuſationem pot ab eo appellari ut in.c.ſuper queſtionum in fi.de off. dele. In glo.in uerbo iuſte ſuſpitionis ibi quia nõ eſt iure expreſſa. NHota glo.ex qua collige iu dicem poſſe recuſari ex cã in iure nõ expfla:naʒ cauſe iuſte ſuſpitionis non ſunt omnes in iuꝛ ex pꝛeſſe quia non poſſunt de facili omnes expꝛimi ar. in.l.non pnt.ff.de legi. ſed arbitri ſeu iudex arbitrabit ea iuſtã uel iniuſtam em alias cauſas in iure expreſſas utputa ſi cauſa nunc pꝛopoſua eſt efficatior uel ſimilis cauſe in iure expꝛeſſe:nã de ſimilibus ad ſimilia procedendum eſt ut i. d. .l.non poſſunt ⁊ in.c.cũ ailecta.j.ti.prox. Nec ob.ſi dicatur ſolũ principẽ habere poteſtate iu ra interpretandi ut in.c.inter de ſen.ex. ⁊ i.l.fi. C. de legi. quia illud procedit ſecundum Inn. 2 bene in generali interpretatione que faci ius quo ad omnes. ſecus i ſpeciali nam iudex quo ad cauſam corã eo uertentem poteſt iura interpᷣ tari no in ſua interpretatio facit ius quo ad ali as cauſas qð nota. Idem notat do. An. in. c. cũ ueniſſent de iudi.i prin. Et pro hoc pot alle gari tex.in.l.unica.C. de ꝓfeſ.qui i urbe ↄſtã. li.xij.ubi datur doctoribus ptas iura imerpre tandi ut in aut iuſiurandũ qð preſtatur ab his ubi iudex iurat iudicare ſᷣm equitate ſᷣm ꝙ ſibi uiſũ fuerit iuſtũ de quo ꝑ Inno. in c.i.de ↄſti. 7 ꝑ glo.iij.q. vij. iudicet qᷓ diẽ iudice poſſe iudi care ſʒy opi.ſuã ⁊ n ʒ uolutatẽ.uið ð hac iterpᷣ tatoe i. c.i.i glo. de poſtu.pla Doſſet ẽt dici ꝙ uꝑi dubitatio eſt maxima de facili no decidibit Wrr lete 6 ſpLo 47α (/ 4 l.⸗ ͤ S ₰. E 4 „ S ꝑ identitatem rõnis q tũc ſoli prĩcipi quo ad il lam cãm interptatio refuet᷑ ad hoc diciũ.c.iter 2 qð le. ⁊ nõ.in.c.cũ ueniſſent. S. ð.iudi.Et ſi iudex ꝓnũciat cam nõ iuſtam ubi eſt iuſta tenet ſnia ſm Inno. VAn opus eſt apellatõe qꝛ eſt cõ tra ius litigatoris ⁊= nõ ẽ contrarius ſcriptũ:ex quo illa cã nõ eſt ſpecifice in iure expᷣſſa lʒ ſit iu ſia cx idetitate rõis. Et nõ. bñ hoc dictũ Inn. Ie Rm ex quo habes bonã limitationẽ ad iura dicètia ſñniam latã ↄtra ius expꝛeſſũ eſſe nullã ut in.c.i. cum ibi nõtis de ꝛc iudi. Procedũt eni iura il la qn ius illud eſt claruʒ ⁊ expᷣſſum:ſecus ſi ſnia poſſet dici lata ↄtra ius cx idẽt tate rõnis:quia tũc potius d lata ↄtra ius ligatoris:⁊ pone ex emplum qñ cã ſu pitiõis põt eſſe dubia ut quia allegat iudicẽ eſſe cõpatrẽ alterius ꝑtis uł patiu um.nam poſſet dubitari ar.c.poſtremo. S. e. ſed in his arbitrabit̃ iudex ſjm morè regionis:nam in qpuſdam locis hec cognatio ſpᷣualis cauſat maxima amiciciã in aliqbus nõ tantã:facit qðᷣ in ſili dixi in cõiũctis cognatõe carnali i.d.c.po ſtꝛemo:⁊ hoc uoluit Jo.an.hic. Idẽ dicẽdum ĩ ſilibus. Et. xij. legitimas cãs recuſãdi iudiceʒ ui de ꝑ Jo. an. in. c. legitima eo. ti. li. vj. i nouella uide gl.in. c. cãm ⁊. c. cum ſuꝑ de offi.dele. In glo. in vbo cũ iudex ibi in ordinario urñ gl. hic ⁊2. .iĩ Vpo recuſatoꝝ uelle hãc cõſtitutõem reſtriĩ gere ad ordinariũ ſʒ certe nõ apꝑʒ cã reſtringẽ di.nec ualet iſta ↄſideratio glo.cũ iudex delega tus poſſit uigore cõmiſſiõis ſibi facte ex officio ꝓcedẽ ut ĩi.c.fi.ð offi.dele.⁊ tẽ ſi recuſat᷑ ſuſpec tus poterit cũ recuſatore arbitros eligẽ ut h̊ di cit. In.gl.iĩ vbo gduocẽt tertiũ ibi pᷣtor cogeꝛe dʒ ⁊c. ¶ Nõ bñn cx iſia glo.? ſeq̃nti ꝙ diſpoſi tũ ex arbitris uolũtarijs ꝓcedit in aꝛbitriſ iurii reſpectu ↄpulſionis fiẽde ꝑ ordinariũ loci ut ↄ coꝛdet in unã ſniam nel reꝛtiũ aduocẽt.Ex quo infeꝛt̃ ꝙ ſi ex foꝛma ſtatuti ↄſanguinei opellun tur ↄpromitter ⁊ ipſi cõpromiſerunt in duos qͥ n ↄcordãat poterũt ↄpelli ꝑ pfateʒ loci ad ↄcoꝛ . dãdũ uel aduocadũ tertiũ: bñ facit hꝰ. c.niſi eis iniũgit ſub vtute obediẽtie ut hꝰfaciãr. In gl. in. v. teꝛminũ ibi ꝗ coꝛꝛigit decꝛe.illã ſuſpitiõis. hec glo.ſemꝑ eꝛat in hoc aꝛticulo:iõ ab oĩbus rephendit᷑ cõit᷑:nã.c.ſuſpitionis ñ corrigit᷑ ꝑ.c. legttima ſʒ limitat qꝛ loqt in alio caſu uʒ ĩ teꝛmi no pfigedo recuſatori ad recuſationẽ ꝓbãdam hũc terminũ hnt pfigẽ aꝛbitꝛi ut in.d. c.ſuſpitio nis: ſj. c. legitima loqt̃ de teꝛmino pᷣfigẽdo aꝛbi tris ad cãʒ ſuſpitionis decidẽdã:æ hũc terminũ pfiget iudex recuſatus ut ibi In gl. in v̈bo de recuſato.ibi qðᷣ n poteſt facẽ delegatꝰ:dic ꝙ; im mo delegat poteſt ↄmittez cãʒ de ↄſenſu ꝛccuſa . toris an ſñiam latã ſuꝑ rcuſationent ꝓbat᷑ i. c. iudex pallegato. Et ſic iſie tex. põt ꝓceder̃ ẽt in delcegato ut. s. dixi. Et ĩ fi. gl. hec gl. ↄcludit p in optiõe iudicis ꝛcuſati ſit cam remittẽ ad ſuꝑi orẽ. Sʒ ſi uult alteri delegare dʒ hre oſenſuʒ re cuſatoris æ etiã actoris fin gl. Jo. an. ur ſcqui hũc niltimũ intellectũ æ intelligit ut illa cla refeꝛa Ein TLget onn A . CX er (Ande Acre R* 5 nöbili qõc nũqᷣd pceſſus iit tur ad cõmiſſiõem fiẽdã nõ amè fiẽda ẽ cõmifſio qi Kein decg⸗ temzel toꝛis nõ eſt neceſſarius deſpecn ſoe⸗ iei 5 eſtn . pſone cui fie da eſt cõmiſſio: ſʒ ſufficit p oſentiat cõ 1 fiende 7 fote hoc dixit ut reſtrin at A ginn ditatẽ qᷓ ſeqret̃᷑ m opi. gl. ¶ Adueꝛte i öl g to hodie claxꝝ eſt qͥd tenedũ p.c. iudex ⸗ l.ſ i ta nis eſt in oꝛdinario: 2 uz uelle hic do⸗21 an ꝓnũciationẽ poſſit cõmittez cm ais uno cuſa toꝛe ſʒ poſt Pnüciatõeʒ nõ qꝛ pnüciati . ficit iuriſditionẽ iudicis. Sʒ certe nclccws, põt adaptaꝛi ad iſtũ tex. qᷓ loqt cũ pbata enn ſpitio reeuſatio ? reqrit cõſenſũ recuſatõis 5 miſfiõe fieda 7 clariſſime in delegato. Hec opi do 1.n0 ſic pcedit ut in. c. iudex pᷣaſt. E . hũc articulũ pleniſſime examio in. c. ſi qs gi cuz; de fo. cope. dic ut ibi plene dixi ubi pono 4 tellectũ - iſta clauſula ö ꝛccuſaroris oſenſu de nus refert ad oꝛdinariũ ſtar potius Dfultine⸗ ut euitet infinitas recuſandi cauſas ï neceſſitanie qm nullibi ꝓbatur q̃n ordinarius ſuſpectus nõ poſſit com ttere cãʒ alteꝛi nõ ſuſpecto ctiã iuitis ptibus:ĩmo potius pꝛobat᷑ Oꝛiũ ut in.l. ptoꝛ.ff. de iuriſditiõe om.iudi.ur̃ caſus ad ſiom in. c.ſi qͥs ↄ cleꝛicũ nũc pᷣal.nã ſm ſubiectã mq; Vba qᷓ erx ſui nã ſunt pceptiua exponunĩ ↄſultiue ut eſt tex. in mã naa iuncta glo.in. c.lupꝑ qõnũ. ſ. cau tẽ de offi. dele.?⁊ ꝓſequer̃ pleniſſime bũc itcllectũ ut dico in.d.c.ſi qͥs ↄtꝛa cleꝛicũ. Sʒ ſi iis tenẽ cõem intellectũ doc.ut dicta clauſula ſtet hic ne ceſſatiue ⁊? ꝙ limitet oĩa iuꝛa ð bac m loquetia dicerem ꝙ ꝓpoſita recuſatõe nõ poſſit ctiaʒ or dinarius cõmittere alteri cãm ſine coſenſu recu ſatoris qm ex quo iudex eſt ꝑti ſuipectus reſpec tu cognoſcedi põt pᷣtẽdi ſuſpectus ꝛeſpectu etiã delegãdi qꝛ poſſet delegare alicui magis ſuſpec to qui tñ nõ poſſet ꝓbaꝛi ſuſpectus ut expientia ſepe docet:iõ ius iſtud requiſiuit coſenſum recu ſatoris:nec intelligo ꝙ iudex neceſſietur ad cõ mittendum ad libitum recuſatoris: ſed ut n poſ ſit cõmittere ſine conſenſu ꝛccuſatoris ſicut dici tur in delegato in dicto.c.iudex:nec exigo coſẽ ſum alterius partis pꝛout exigit glo.quia nõ ui deo ꝙ in delegatione ſit neceſſaꝛius conſenſus partis cuʒ quilʒ oꝛdinarius habeat a iure facul tatem cãm delegandi ut in.l.unica. C. qui ſug iuꝛiſditione ⁊ in.c.ut litigãtes ð offl. oꝛdl.l. Vj. ſed conſenſus recuſatoris exigitur propt ſuſpi tioneʒ de qua.S. dixi hinc eſt ꝙ tex. in dicto.c. iudex fecit mentionem dũtaxat de ſolo recuſato ris conſenſu: æ ſecundum hoc poteſt hec huſu la referri ctiam ad perſonam cui fienda t cein milſſio: nec ſequitur aliqua abſurditas c; iudex ad hoc nõ teneatur ut. s. dixi:æ her cſt opio ed quia ualde ꝑiculoſum eſt cor ſuſpeco ldic⸗ li tigare.iij. q.v. qꝛ ſuſpecii:? er ſacii c iudex ꝛc cuſat᷑ ut le. ⁊ nõ.i.c.cũ.r.ð of.dde. Ex gl. qro sa . P iudicẽ recuſatũ citꝛa aliq appellatõe; tẽat Inn. b liũ enn cõcludit ꝙ ñ memit ſe legiſſe q min vcelius n en ud die 4 . e d WKA.1. . Cinid geſgun 3 Laoli. inccr edeteer iunno en nücndit lretuinde 5 auſn iit cclam valuiſſe ſ puchbij Nra ſis rt ullns iettiſficeinvolt incdcea gno poſt ppeſiton⸗ ab iie ndiceo . uar ntitc no ſolil. Nl 5 ph. H uommmimm nocenopa ſthnen oncũ t clen fn s Moſti / Immm uuiũh n u iuſ pu⸗ oe Bir t aloy ödin ſin ci no ſfet ppoer euſinone h bet ai pbatoe, ſale dz gſidius Pa ſnro enenn edete dinii oone 1 e ure oci oct Monen N in. ſecci aded iddinnd r noto wd o at tenere r in.4.,aoriſnn 2.. c ſp gumeta pnt alegan 2 ora plen teris in diſogtarde q ca breuitans on deciſione tennn hac opl. ur aſſtigu reculatoꝛ no opuit amolius corain ſaro lcet Ctatus fuertt ing prioal. Puerit? fuet pis in peeſſu ut prio teſus ſt nuluis fo vo tenen mero nus eiule. Ro pni mebn et arerſ⸗ one recuſgros nflcffaceo iucteig clli oninẽ 75 pofſit ſine oſenſu recn H Gatiln prius aiun⸗ 1t pbai hic 2 in.d.c iud ma t c.ſuſpitois :., e c ij re arnil ih mann ie⸗ mii am btcig uda den olub 1. qz ludici noti eſtabit he Opeiere ſna citlio n tz nec vig nnie beſſeut pbal n.ln If.ſ nb in.l. . ge cia fzeft 4 ſc luſs peeſſis ſ anin l Aletatus otral Aiins gebini iſtet nüc . Nogrin,. plrn T ncare ſip fal pl Deſiln 1 gnite de ſa in tman peſtis ſin ſili eti 06 ne ui 44 35 acſiri gye Eren 1 ipniti zi g li⸗ Neai fulifribeitzi ai inn Haiugonmi i rehn umn nne h i i lre at lnm nſn i i rinndeſimmlai gſuni nimimi iali, iracn ſertinngctin h nibanann amm Piin etir ibeſtatgor drrmsüNme Anind innan ſwns a Nerrc ntguſetn dtcihen and dagiaadenn Mni 1 cini n pſt odt ihnkunte w wutöis , nniutcind lamamr itlgo ilannſim mmmchn a binm tclinnſhi cöningeſr emfaſ ini ſ õ im lunnan ſam Amms mͤſul till lg ,NAnis talii Pannischi 5 TT zplunl ul, irsdatn unor tn iinn Cutuoro gnn ſel onenis nn oN i cbnen an iſer ſuitc aa igure. ic i, C1. ceitoce ii bnlgoe e 14 aauc en llolet ℳdg C He appellationibus. teneat niſi fuerit appellatũ:ad hoc.c.ſuꝑ qõnuʒ in fi. de offi. dele. Ex quo ſetit ꝙ uoles infrige? ꝓceſſũ iudicis ſuſpecti dʒ ab eo appellaꝛe ſi non admittit exceptionẽ iuſte recuſatõis Hoſtie. diẽ ꝙ memit ſe audiniſſe Zrium ab eodẽ Inno. ſed forte audiuit uoce uiua:nã in lectura ſua nõ rꝑi tur niſi ꝑ idetitatẽ rõnis ut colligit᷑ ex dictis ſu is i.c.ceteꝝ de p.do. An. ur̃ hic ſimplicit᷑ trã ſire eũ dicto Inno.ut ꝓceſſus teneat. Ego als hũc aꝛticulũ diſputaui: ⁊ incipit diſputatio duo clericali ordie zc.æ ibi collegi uarias opioes ſꝑ ſas ĩ diuerſis locis:nã qdam tenuerũt cũ Inn. ut do. An. æ do. Car. bic ? Ang. ð ꝑuiſo in.. 7 qꝛ poteꝛat.ff ad trebel. S Sꝛiã opi.qꝙ pꝛoceſ ſus non teneat tʒ glo.ij.q.vi.quotiẽs:⁊ in deo c.q; ſuſpecti ? Oaꝛ. in. d.l.? qꝛ poteꝛat ꝑ.l.uni cã. C. ſi qua pdi.po. e.ð anca.i. d.c.iudex ðᷣ offi. dele.? Hoſt. hic 2 iindl Tana pᷣncipalis fuit opi. Lapi ĩ.d.c. iudex q̃ dicit nali ditatem ꝓceſſus pedere ex futuro euentu ⁊ ſi nũciabit᷑ i recnſatõe õ recuſatorem apparebit ꝓ ceſſum ualuiſſe ſi ꝓnũciabit᷑ ↄtra iudicem ꝓceſ ſus erit nullus ſicut i ſiłi dicimus in atẽtatis iudicẽ a quo poſt appellationẽ ab iterlocutoria ut i. c. nõ ſolũ li.vi.ð.app. Quarta fuit opinio quorundam modernoꝝ diſtiguẽtium iter ius ca nonicũ ⁊ ciuile ut fm ius canõicũ ꝓcedat opio Inno. z ſequaciũ:ſʒ ſm ius ciuile ꝓcedat opio glo. ?æ Har. z alioꝝ.rõ diuerſitatis qꝛ ſʒ ius ca nõicũ nõ ſufficit ꝓpõeꝛe recuſationẽ ſʒ oʒ qp ꝓp bet᷑:iõ an ꝓbatõeʒ ſaltẽ dʒ ualiditas ꝓceſſus ex futuro euẽtu pedere ſm ilã opione Lapi ſʒ qa de iure ciuili ſufficit ꝓponer̃ ut in. d l. aꝑriſſimi infficit adeo inꝛiſditio ut nullo mõ ꝓceſſus ðbe at tenere ut in.d.l.aꝑtiſſimi =.l.cũ ſpali:młta ar gumeta pñnt allegari ꝓ ? ↄtra ꝗᷓ plene uideꝛe po teris in diſputatoe q ca breuitans omitto:ſʒ in deciſione tenui hac opi. uʒ ut diſtiguamus utrũ recuſatoꝛ nõ ↄꝑuit amplius coram iudice recu ſato licet citatus fuerit ſuꝑ pricipali. An vo cõ ꝑuerit ⁊ fueꝛit pns in ꝓceſſu ut prio mebꝛo pꝛo ceſſus ſit nullus:ſᷣo vo teneat mero iure Fʒ etiã ius cinile. Rõ pᷣmi mebri eſt qꝛ ex ſola ꝓpoſiti one recuſatois inficit᷑ adeo iudicis iuriſdicio ut etiã ↄmittẽ nõ poſſit ſine ↄſenſu recuſatoriſ:nec ꝓcedẽ in pricipali niſi prius diſcutiat᷑ articulus recuſatõis ut ꝓbat᷑ hic ⁊ in.d.c.iudex ⁊.d.c.lti ma ⁊.c.ſuſpitõis ⁊.S.e.c.ij.rcqͥ is. Nec obſtat citatõ qꝛ illa taqᷓ; temeraria no habuit artare ci tatũ qm ubicũqʒ iudici notũ eſt abſenti exceptõ nẽ ↄpetere ſua citatio nõ tʒ nec vꝛ abſes fruſtꝛa torie abeſſe ut ꝓbat in.l.nõ vr.ff.de iudi.uide Inno. iin. c.ij. de dila.facit.c.ſi duobus..e.ti. Atẽ talis ꝓceſſus eſt attẽtatus ↄtra iuꝛis oꝛdieʒ cũ prius debuiſſet ꝓnũciare ſuꝑ r̃cuſatoe:ergo nõ tʒ ut in.l. ꝓlatam. C. de ſen. Sʒ in ſo mebꝛo ꝓceſſuſ tʒ qꝛ vꝛ ꝑs patiẽdo iudicẽ ꝓcedẽ ad ul teriora renũciare exceptõi recuſatõil ut in ſili ꝓ bat᷑ in. c. ex ꝑte.j.c.? ꝑ Mar.i.l. a ꝓcedete. C. de dila. plemus ꝓſeqᷓre ut dico in dcta diſputa dane AEaneo in hʒ facere uolens indicẽ re as cuſare:dic ſm Inn. ſufficeꝛe ut corã eo ꝓponat ꝓbabilẽ ſuſpitiõis cãm:nõ autẽ tenet᷑ offerre bationes corã eo cũ ꝓbatio ſit fiẽda coram ar bitris:nec tenet᷑ petere ut arbitri eligant: ſʒ iſtð eſt officiũ iudicis ut ꝓbat᷑ in. c.ij. requiris. S. e. NDecũt tñ doc. ꝙ ſi ca recuſarõis ẽ fruſtratoria euidẽeter nõ tener̃᷑ iudex neniꝛe ad electionẽ arbi troꝝ:ſʒ dʒ bãc exceptionẽ ſpernere ar. S. offi. iudi.c.i.ſic ⁊ ĩ caſu ↄuerſo nõ ẽ neceſſe arbitꝛos eligere qn cã rationabilis ẽ in iure ⁊ ĩ facto no toria:ar.in.c.accedẽs ut lit.nõ ↄte.qð nön gutẽ in delicto notorio ſit locus recuſatõi: nide qð dixi i.c. ꝓpoſuit.S.e.ꝑ que decido tacta hic per doc. Hi ab. ¶ orro. Summa ut in principio uel ſic.in notorijs nõ admittitur appellatio in dubijs cauſa pꝛobabilis coꝛam iudice eſt expꝛimenda que debeat legitima ꝛecpu tari quam ſi no ꝓſequit᷑ iudex a quo in cã pro cedat. Idem ſi ꝓſequit᷑ ⁊ nõ ꝓbat: bec autẽ cõ ſtitutio nõ extẽdit᷑ ad reguiresrum dicit quid in notarijs. Secũdo quid ĩ dubijs ibi ex ceſſu quoqʒ. Tertio proteſtat in fi. ibi cereruʒ. 5 primo ꝙ ſola cõfefſio impedit appellatõ nis interpoſitõem quo ad hoc ur iudex a q* nõ teneatur illi defeꝛe hoc ꝓbat alternatiua uł po ſita in tex. ⁊ eſt cõſilis tex.in.c.romana.F. ſi aũt eo.ti in ſexto:⁊ hoc infra latius cum gl.¶ Se cũdo nota ꝙ ſola ↄfeſſio inducit notorium ad hoc.c.fi..de co habi.cle.æ mulie.qð intellige ni ſi ꝓbabiliter excuſet᷑ ut legit ⁊ notat᷑ in c.cuʒ di lecti infra de accu.facit l cum fideicomiſſum.ff. de cõfeſ. ¶ Notra tertio ibi ſi habuit aduerſa rium ⁊c̃.argumentum ꝙ iudex ex officio pro cedens nõ poteſt prefigere terminum ad appel lationem proſequendam quomiam tex. uiderur hoc permittere cum procedit ad inſtãtiam Cõ trariuʒ tamen coiter tenet doc.⁊ probatur in.c. peruenit 5 eo. Jdeo quãtum ad hoc nõ eſt fien da diuerſitas utrum procedat ex officio uel ad inſtãriam: nam ſemper militat ratio que nota:in .c.cũ ſit romana ſupra.e. Et ſi iudex ſtatuit teꝛ minum minus breuem dicit nõbiliter Hoſtie. ꝙ ab iſto nouo grauamine poterit ſecundo ꝗ pellare qð plʒ: ar. ce umce de do. ? ↄru ſ¶ tio nõ ꝙ regulares qͥ coꝛ gũt hᷣ ſuꝑiorẽ fm iſti tutões ordis ſeu regule.nõ pnt ſuꝑiorẽ recuſat ut ſuſpectũ:nec ẽt ab eo appellare qꝛ hec correc tio fit ad ipſius ſalutem et de plano ſine iudicio ꝛũ ſtꝛepitu:diẽ iñ Jnn. ꝙ ſi platꝰ excedẽt mõʒ ĩ corrigẽdo ꝙ poſſit ſubditꝰ appellare qð ſatis plʒ ut in.c.:epꝛehenſibilis ſupra codeʒ plene te tigi in. c.tertio ſupra eo. Moſt. diſtiguit iter ꝓ ceſſũ iudicialẽ ⁊ regłarẽ ut ſi ſuꝑiõ ꝓcedit iudi cialr õ religioſũ poſſit religioſus recuſaẽ ⁊= appl lare ex iuſta cã ſʒ cã ita plene n examiet᷑ ſiẽ ſi eet ſeculãis. S; tu põdẽa hac ſaaʒ i fi.qᷓ ſolũ ꝓbibʒ bas conſtitunones extendi ad regulares quan do per extenſionem ſeu obſeruatõneè fieret ↄrra 12 =/ — Qg- —— t⸗ Q „ MIroς den Be =—- 4 . l. 2 ſe⸗ ſalen 3 n⸗ſat) zaaſe „ 77 XA1 q f ſg & rιd ſpales obfuãtias iſtoꝝ religioſoꝝ ⁊ ſic anñ ꝓce dit᷑ ↄtra cos ſecũdũ regulam. Si ergo ſuperioꝛ excedat fines regule non ꝓhiberet iſte tex. hanc oſtitutione obfuandam enã in religionis: uide tñ qð dixi in. d. c. iiſ. In glo.in vbo ↄfeſſionũ ibi. puta ꝑ ſniam. Itẽ dicit Hoſti. ꝑ teſtes pro ductos 9 quos nihil opponiĩ qð ſatis plʒ.Ex quo habes ꝙ atteſtatoes iducũt notaꝛiũ ſi con tra eas nibil opponit᷑ nide tex. æ ꝙ ibi dixi iĩ. c. cũ oli.j.ð̊ vbo.ſig. Et in fi.gl.hᷣ gl.ut uelle ut ĩ crialibꝰ ↄfeſſus poſſit appellare:ad iſtum tex.ꝛn det ꝙ agebat᷑ ad corectionẽ ⁊ ey ordinẽ:ſj ꝓfe cto hoc non colligit᷑ ex lia cuʒ in int poſitõne ap pellatõis exigat alias iuꝛis obſuãtias. Itẽ quic q̃ ſit de iſto tex habemus aliũ tex. generaliter idẽ diſponẽtẽ.ſ.ut ſola ↄfeſſio impediat ut in p alk. c. romana. F. ſi autẽ. Et de mã uide in ſpec. eo.ti. F. in qbꝰ circa principiũ:? ꝑ Jo.an.i.vV. ſz nũqd: æ uide bonã glo.in. d. I. ſi t. do/ An. hic diſtinguit ꝙ ſi eſt ↄuictus æ confeſſus non qudit᷑ appellas neqʒ in criali neqʒ in cinili ut le. 2 nõ.i. l.ij. ⁊ in.l.abſtinẽdũ.C. quoꝝ appllłatõ. nõ ꝛccipi.⁊ ꝑ glo.? Haꝛ in.l.cꝛeditor..iuſſuſ .ff. de ap. Si ueꝛo ẽ tm ↄfeſſus:iũc dicit ꝙ ð iu re ciuili audit appellãs ꝙ ſentiunt glo.? Haꝛ. in. d. F. iuſſus:ſʒ de iure canonico iudex a quo nõ tenet᷑ defene miſi excuſet᷑ ↄfeſſione ut hic Ju dex tñ ad que poterit reciꝑe illa appellatõem et cxaĩare utꝝ fueꝛit legitima cã appellãdi. Sed ad nerte qꝛ iſie tex.nõ loqᷣt in ciuili ſed in cꝛiali:nec puto ꝙ in hoc ſit diuerſitas inteꝛ ius canonicũ 2 ciuile An dicerẽ ſic ꝙ ubi cõcurꝛũt tria de qͥ bus in.d.l.ij.canoniʒata.ij.q.vVi.ſunt quorũ.ſ. ꝙ fuerit ꝓpria uocc cofeſſus ⁊ ſic nõ ꝑ ꝓcuꝛato rẽ de formidine tormetoꝝ. Itẽ ꝙ fuerit teſtibꝰ ↄuictꝰ z aigumẽtis ſuꝑatus ex toto excludit ap pellatis ita ut etiã iudex ad quẽ n debeat eã ad mittere qꝛ uide interpoſita cã ſubterfugij:et ſic pot intelligi tex. in. d.l.ij. dũ reqrit oia illa tria Si ueꝛo fueꝛit tin cõfeſſus:⁊ tũc ſi nullã cãʒ expᷣ mit in appellatiõe cõfeſſionis facte obfuſcatiuaʒ cꝛedo ꝙ; neutꝛo iur̃ iudex a quo tenet᷑ appellatõ ni defene.tũ qꝛ confeſſio aliter n excuſata indu cit notoriũ ut.S. dixi:⁊ i notoꝛijs non admittit appellatio:tũ qꝛ generalłꝛ ex diſpoſirõe utriuſqʒ iuris nõ audi qͥs cõtra id qð dilucide cõfeſſus eſt ut in.l.generꝗlꝛ.C. ð̊ nõ nu.pecu.⁊ in.c.peꝛ tuas de ꝓba. ? iſie ꝛones militat tam in cã ciuili ꝙᷓ criali:vx tã de iuꝛ canonico q; ciuili:tex.nidet᷑ eypſſus in.d..ſi autẽ.Et ſi diceꝛes ꝙ in appel latiõe a qiffinitiua nõ eſt neceſſe cãm expꝛimere ut nõ.i.d. c. ꝙ ad coſulatõeʒ. S. ð ꝛc. iudi. ⁊. S. . cũ in ecclłia.Dico illud ꝓceder᷑ qn appellatio ñ eſt ↄnꝛa ius: nã tũc nõ admittit᷑ niſi expᷣmaĩ cau ſa ronabilis nt nõt Inno.in.c paſtoralis. .pte rea ſupra ð offi.dele. ⁊ in ſpe.i ti.̊ excu.ſen. J. nũc dõʒ.v.ſʒ nüqͥd iudex:tñ iudex ad queʒ pote rit nppellatõeʒ reciꝑe ⁊ exaiare utꝝ habuerit le gitimã com appelladi æ impcdire cxecutionem a pce a quo iceꝑit cognoſcẽ utꝝ appellatio ſit ad ¶ De appellationibus. mittẽda ut ur̃ nelle tex. in. d. F. ſi autẽ. Si gute appellas allegat pbabileʒ 13, crenpmdocome ſione ppri:ctia iudex a quo dʒ appclatoni de ferre: ar.in.c.cũ dilecti pᷣal. facit optie.1fi. C. ð erro. aduo.qᷓ ſic põt intelligi. Et fm bec imteli tis fuit de mẽte gl. in. d. F. ſi auté. an heres poterit appellare ſi fuit ac ex cõfeſiõe defũcti:dic ꝙ nõ niſi pꝛetedat iuſta cam grauamis de quo uide nobilez queſlonen quã ponit Jo. an poſt Mi de matte in ti ö ap pel. F. in quibus. . ſed nunquid de eo qui ueni ens ad montc cõfeſſus fuit oꝛdinario ſe habuiſ ſe mille per rapinã: ?æ pmiſit eſtituee ilia hig 4 bus debent᷑ ad mindatũ oꝛdinarij. demuũ eo de fũcto cõpuit quidã petens centũ occaſione ꝛapi ne ꝑ defunctũ facte: ordinarius gurez ꝛcceptis i gerem z reducerem ad ↄcoꝛdiã lus 2 ſa Sʒ queꝛo tuz cõtꝛa eũ dicijs ? argumẽtis 2 delato mꝛameto petiton clarauit cẽtũ ſibi deberi æ mandauit beredi ut ſolueret:heres uero appellauit qꝛ ſine libello ⸗2 lit᷑ ↄt᷑.⁊ plena ꝓbatiõe pceſſit. ¶ Eocjudit ſojuè do ꝙ non ẽ ad mnitteda appellatio qꝛ non requi rebat᷑ ordo iuris ex quo cõſtabat de certa qu titate ꝑ cõfeſſionem defuncti: unde ſolum exigi declaratio creditoris ⁊ quãtitatis. Et nota hoc nõ exigit᷑ plena ꝓbatio:facit qð legit 2 no. in.c.cũ in dioceſ de uſuꝛis:⁊ uide ꝑ YFc.oſilio .ci. ? hec nota bene. In gl. in uerbo coꝛam ſu ꝑioꝛe in fi.nõ bene gl. ⁊ quaſi ꝓ hac glo.iduco tex. apeꝛtum ſi bũ pondeꝛet in. c. uenerabilib'p? principiũ de ſen.ex.li.Vj. Et de hac materia ple ne per Inno.hic ⁊ in. c. ð cetero ð naſac.x i.c. in noſtra de ꝓcu. ? per glo.in. c.ſacro ð ſentẽ. exco.⁊ ꝑ Hoſt. hic qui in effectu nult ide qnod glo. hic niſi agatur ad penã iudici imponedam tũc eni ſemꝑ uocãdus eſt index ſiue pccſſeiit ad inſtãriam ſiue ex officio cum agatur de ſuo pre iudicio ⁊ in preiudicium abſenus nihil eſt inno uãdum de cauſa poſ.æ ꝓprie c.i. ?. c. inteꝛ qᷣm or de ma.⁊ obe.iij.q.ix.c. caueat 2.c. omnia er expreſſius in dicto.c. ueneꝛabilibus in pn.i.x. ſed ⁊ ſi excõicaius. Item ubi ꝓceſſit ad inſtqni nũc agitur ad puniendum iudicem poteſt iuder aſſiſtere in ꝓceſſu:licet neceſſario nõ ſit uocad⸗ quia quedam pᷣſumptio oritur cõtra cum ex ꝛe tractioe ſue ſetetie facitl.ſi ſuſpecta ff d mnofi. teſta. z.l. a ſentetia.ᷣ ff. de appel. ? quod legitur notatur in dicto. c. uenerabilibus. Et peꝛ texiuj dicte.l. a ſententia ⁊ per ea que dii in.c. cuin ſ per de re iudi.dico ꝙ hoc caſu poterit etiom iu dex appellare a retractatõe ſententic:? iudex poſſit hoc caſu aſſiſtere:tene ctia hoc dominus An. Et adde ad predicta unũ chctum Fureon ſilio.ccliiij.ubi tenet proceſſum aſſe nullum ti dex qui proceſſit ex officio n fuit citatus bor dicem ad quem allegat Inno. in. c. penn ni iudi.quod fatis placet quia eſt loco aducrt . Ad boc textus ſupra in paincipio.· clo recuſationis actu eligit aꝛb loſs ſi non baber glium aducrſarium. Ur 9 irꝛ08 cum ꝛccuſatoꝛe. obſernitlns ſ one.⸗ſclo. E nr loctd⸗ n⸗ e 4 q. texil pn bfurnnin fuol mition Iecln ius M relo 5 ſc be olotu darer reenladl udice ali ered nx i mid Gtüt ſehtib leetus mugis ui lie ermnens her dias orutiones e dz n ieri te Pm. Mbb. Pincauſam. ocicaden die ruoctti chtone niſt biel gteſſna ſie degrniſ⸗ nfienicte mpelaiO urrati, apoelods. Jn er indicisd date M N N. et Ro er. dd e teoed Wead üro gaud incicc a ficir ſola ruſio ad libe l. erli füaſ reo goprobate: fc ad en q dixi i come. coe opi egi tarn. Mian prope tidit ad ibeli. Mi iuder duocat aio lie oteſtacht,r uie dix i c unieo bela (Sde Aaduocati pludicat cleuno nin ui⸗ reuocet. E bene i euoc⸗ onis aguocani none neceſſe pb ſeeus iꝛeuocalione ofeſſiöis pp iic eneceſſe pbard errore nt ie error.C.e un Af igno teſt; noby midatüd ofteli d ſa tatio ns: tenuit Hoſti hr ſa rer ſang nonnbis.Nonau hot ptenn erroris reuocari nͤ nn Pucpe no pot nice hoſſz ee proceſſug ilintts. Onug igdicid ſli⸗ tauam no iinnn in bt Keſamedime iſt öintnti agwimit elmwa tmt ii toinstgtwtiſthn Nen tne ccſonen ingiint aun, decharano Guiionstqiinns nd doe nocngi on onn frtd igitin cCiͦndof e inget ue Frolt A thruntir Nrcirutwautnt Noxiri.Mαααn pammn ſ bi ponen aA Nntio? õü E ud NtNddrmdiniktic GrN nAN RNddn. NDAdARchNGN HodenaNpN An numuin iir nſen mais nmunden achnum ivegr oftno an gnn 4 e igdco tinfandiun dblanstchcfi CiaCen nühmn denaol⸗ Dprecidthad te CC m.e ne n c bunthienl ſe aus Necnbipecſtalic lin adin 3 nhenet n Ne te ug n Aens e, nn e, dr ro ernsn , hee innn 4 se hn o dul ſ⸗ ara NMon d S i Mer bo defecerit in fi. de bac mã utꝝ pᷣſumat᷑ ꝓ ſnia iudicis.dic ut plene nõ.in.c.qm alb.i gloſ. 7 i. c.iĩ pſentia de renũ.ad iſtũ tex.dic ꝙ loqᷣtur de appellatõe ab iterlocutoria qn ꝓbare dʒ; cãʒ eſſe legitimã ⁊ uerã:ut ĩ.c.intpoſitã.j.e.c.ut debituſ S.e.⁊ ſi defecit in h ꝓbãdo dʒ ꝛemitti ad iudiceʒ a q ut h̊ 2 i iuribꝰpal. ¶ Jn gl. ibi pel. ⁊ illã.j. ð ſẽ.ex.ſacro podera bene glo. ult. n. ꝙ diſpõ. c. ſacro non ẽ neceſſario fuãda ĩ religioſis 3 ſuas obſern tias ſpãles:⁊ ur̃ gl.itelligẽ ĩ tex. ceteꝝ ut loqt de iffa ↄſtitutione.c.ſacro. Et forte gi. iõ facit mẽtionẽ de.c.ſacro qꝛ tex.i pᷣn.c.hic dũ recitat ius antiquũ tacite facit mẽtionẽ de illo.c. ſacꝛo ⁊ bene nõbis. Et credo dẽm ꝓcedere ubi regula ſeu iſtitutio religioſorũ daret certũ mom ſeu ordine i excõicando religioſũ:ut ſatis ſit ſer nare illũ oꝛdine regule ſeu ↄſtitutiones ip ꝛeligioſorũ ꝙ multũ bene notabis. mocẽ. vo ponit aliũ intellectũ ad finẽ hꝰlſr̃e nit itelligat de bis duabꝰↄſtirutõibꝰ hic ↄtetis. Nã in effeu due ↄſtitutões hic ↄtinẽt. una uerſat᷑ ciꝛca mom recuſadi iundicẽ. alia circa modũ appellationem intponẽdi. Secũda icipit ĩ H. J. porꝛo:⁊ iſte ĩtel lectus magis ux ir̃e ↄſetaneus per illa ueꝛba haſ duas 2itutiones æc.dʒ. n. fieri relaxatio ad ꝓ xima. Mi. abb. uocati eadem die reuocatã pro litis ↄ teſtatione uelit hie I ꝓceſſum a ſubdelegato ſub ðᷣlegati feʒ ꝛatificat: licite appellat ¶ In pma poit narratio appellãtis. In fa iudicis datio.ibi mã damꝰ HMõ. p'ar. ex iſto tex. ꝙ ad litẽ ↄteſtandaʒ n reqrit᷑ ſolẽniſ ĩtrogatio iudiciſ aut actõiſ.ſʒ ſuf ficit ſola rũſio ad libellu.ðet ſi fẽa ſic ꝑ aduocatũ reo approbãte:fac ad ea q dixi i.c.unico de lit. conte. coeʒ opi.legiſtarũ. Mãa aduocatus hic propᷣe rndit ad libelũ. Ni iudex n introgaſſet aduocatũ aio litẽ ↄteſtãdi:æ uide plenius quod dixi i c. unico predẽo.¶ Seðdo nõ. ꝙ coõfeſſio aduocati Ppiu dicat cliẽtulo niſi illã taq erroneaʒ reuocet. ¶ Et nõ bene ꝙ i ꝛeuocatione hofeſſi onis aduocati non e neceſſe ꝓbare alr errorem ſecus ĩ ꝛeuocatione ↄfeſliõis ꝓpᷣe ł ꝓcuꝛa.quia tũc ẽ neceſſe ꝓbarè errorẽ:ut i.c.fi.ð.de ↄfeſ.l. error. C. de iur. ⁊ fac.igno.⁊ eſt rõ qꝛ aduocatꝰ nõ hʒ mãdatũ ad ↄfitẽédũ iõ ſufficit nuda reuo catio ꝑtis:hᷣ̊ tenuit Moſti.h̊ ⁊z ſatis ꝓbat ꝑ iſtũ tex. ꝙ ſemꝑ notabis.¶ Mota ultius ꝙ ↄfeſtio põt ptextu erroris reuocari nõ ſolum qn pᷣiudi dicat ad merita cãe:ſʒ et qn obeſt ꝓceſſui:ut qa nõ poteſt obſtate ↄfeſſiõe exceꝑtõnes dilatorias amplius propõeꝛe: ¶ Nẽ nõ ꝙ ſolus delegatul principis poteſt alteri cam delegaꝛe. Delegatus ãt iferioris a pncipe nõ põt uices ſuas alti dele gare qꝛ poſſz eẽ proceſſus ifinitꝰ:æ qͥqʒ recuſa ret onus iudicãdi. ¶ Nunqd ar delegatꝰiferio ris poſſit ſubdelegare ſi hᷣ ſibi fuit idultũ i com miſſioe uide gl.nõbilẽ ĩi.c.is cui ð offi.det.li.vi. i ꝑ Jo. an. æ limita huc tex. illã gioſ. Item ¶ Be appel. nota ibi cꝛedẽtes ⁊c᷑. ꝙ a graunamine a iudice in flicto appellari põt:lʒ iudex aggrauare nõ inten deꝛet. Et itellige qn iudex errabat in iure :27 bat iſte tex. opi. ð qua in. c.ex pte:⁊ c.ad bec.õ. e.ꝙ grauamẽ re ipſa lʒ ex mente non ꝓceſſerit prebet iuſtã appellãdi cãm:æ in hoc tene menti iſtũ tex. plenius dixi in. d. c. ex parte. ¶ Oopo. tex. vꝛ eniʒ ꝙ hec reuocatio ↄfeſſionis fuerit ecclie nociua cũ ꝑ confeſſionẽ dicebatur eccliaz p̃ſcripſiſſe ſpacio.xl.ãnoꝝ. Solo dñt dox.qꝙ cõ feſſio nõ reuocabat᷑ hic pretextu taliter ofeſlati ſed qᷓtenus piudicabat ad ꝓceſſũ. nã data illius ualidirate excludebatur prior a facultate ꝓponẽ di dilatorias. Ande hec ↄfeſſio fuit eꝛꝛonea: uł qꝛ aduocatas errauit in iure putando dilatori as poſſe ꝓponi etiã poſt lit. ↄte.uł in facto erra nit credes forte priori nõ oↄpetere exceptões di latorias. Aide pꝛetextu huius erroris ⁊z preiu dicij pᷣdieti prior hãc ↄfeſſionẽ aduocati ꝛeuoca uit qm erat õria intentõi ⁊æ petitõi ſue. ria eniʒ ſũt lit.ote.⁊ terminũ ad dilatoꝛias ꝓponendas petẽ. In gl. i Vbo eodè die ibi in caſu iſto vrꝛ. ota bene gl. iſtã uſqʒ ad finẽ:lʒ nõ reddat rõeʒ ſpalitatis:tñ recte loquit: ⁊ ex ea hẽs opti mã limitationẽ ad.il.fi.C. de erro.aduo.ut ↄfeſ ſio aduocati poſſit reuocari uſqʒ ad triduũ: ſiẽ ibi dꝛ qn.ſ.ↄfeſſio pᷣiudicat ad merita cãe: ſed ubi oↄfeſſio aduocati piudicat ad ꝓceſſuʒ: ut qꝛ inducit ↄteſtationè litis ⁊æ ſic precludit uiã dila * torijs ꝓponedis oʒ ꝙ ꝑs reuocet illa oↄfeſſiõeʒ anteqꝙᷓ faciat aliqd qð ſoleat fieri pꝰ lirẽ ↄt᷑.vñ ſic eadẽ die certiſicatus de confeſſione aduocati ꝓducit teſtes uel aliquid aliud qð ſolitũ eſt fieri poſt lit.ote.vẽ ipſo facto ↄfeſſionem aduocati approbaſſe cũ plus ſit facto aliquid approbare ꝙᷓ uerbo.ut in.c.dilecti.S.eo.¶ Et generaliter tr 5äl ↄorebendendo oia iura poſita in glo.recipiedo mentẽ doctoꝝ diſtingue ſic ꝙ aut quis uuit re uocare ↄteſſione ꝓpriã pᷣtextu erroris z opʒ ꝙ ꝓbet errore:⁊ licitũ eſt reuocaꝛe uſqʒ ad ſniam . ? ſic loquit᷑ c.fi.⁊.l.error a łatis in glo. hoc itel lige qn unlt reuocare ex iteruallo.ſi eni ᷑ ↄtinẽti nõ ẽ neceſſe ꝓbare erroꝛe. Aꝗ hoc.c. preterea de teſti.cogen.⁊? glo.nõ.i.c.fi.de ↄfeſ.⁊=.xxxij.q. .i. apud ? ꝑ do. ð rota decif̃ Ilvij. z uide quod plene dixi i.d c.fi. de cofeſ.æ dic ut ibi¶ Aut nult reuocare ↄfeſſionẽ a luocati.⁊ ſi pꝛeiudicat ad ꝓcefſ.dic ut ſtatiʒ dixi. Si uero pᷣiudicat ad merita debet eã reuocare.j. triduũ:ut in. d.l.iij. poſt triduñ uero nõ põt niſi uelit docere ðᷣ eꝛo re. Mi ſicut docẽdo de errore põt reuocare cõ feſſione ꝓpriã uſqʒ; ad ſententiã foꝛtius boc po terit i ↄfeſſiõe aduocati:⁊ ſic poteſt intelligi gl. xxxv.q.ix. J. his ita:que uult confeſſionem ad uocati poſſe reuocari uſqʒ ad ſniaʒ itelligũt do cto.de errore alias uſque ad triduũ:forte ratio diuerſitatis eſt:qꝛ coõfeſſio aduocati cum in hoc nõ heat mandatu no debet preiudicare cliétulo niſi illã approbet ⁊ iura preſupponũt clientuluʒ apnxobare ſi eam ſcit ⁊? nõ reuocat.j. triduum. X . — — —* va — 1‿† Ih- Acn i.ο*νανπα .1 1. Din e Si ãt clientulus expſſe approbaret cõfeſſiõem aduocati. Iteʒ dicendum in ea qð in otleſliõe ꝓ pria:quia oia noſtra facimus ⁊c̃.ut in.c.ſi apo .F. poſtremo. v. idem ſi fit ꝑ aduocatuʒ. In glo. in vbo litem conte.i.fi. de hoc dic ut plene legit᷑ ⁊æ notat᷑ i.c.ij. de lit. cõte.li.Vj.⁊ ad iſtum tex. ut ceſſet ois obiectõ põt ſupleri ꝙ aduoca tus dixit. petita ꝑ adueflam partẽ fieri nõ debẽ qꝛ prior poſſederat illam eccleſiam ꝑ.xl. annos æc.alias at ꝑ obiectũ exceptõis peinprorie aliẽ non rindendo ad ſibelluz nõ inducit litis oteſta tio: ut ĩ. d. c. ij. En gl. in Ybo delegatus ibi ñ diſtinguẽdo an lit. cõte. uel poſt æc. imo plus di co ꝙ tex. iſte aꝑtiſſime dãnat illã opionẽ. Nam receptio teſtiuʒ fit poſt lit.ↄte.ut in. c. qm. S. ut lit. nõ ↄte. ⁊ ſic ſubdelegatio fuit hic facta pacõ ſtolice de pꝛeben.li.vj.uide ꝑ Spe. in ti. ð teſlationem litis ? nibilominus papa mandat ex boc ſolo capite ꝓceſſũ denũciari irritum. Naʒ loquitur hic papa alteꝛnatiue: ad cuius uerita tem ſufficit alteram ptem eſſe ueram: ut in. c. int ceteras ðᷣ reſcriptis. Mec obſtat rõ gl.de procu ratore ſubſtituẽte pꝰlit. cõte.qꝛ ut dicũt doc.for tius operatur litis cõteſtatio in ꝓcuratore q̈ in indice: qꝛ ꝓcuratoꝛ ↄteſlãdo uẽ quaſi cõtꝛaber .l. iij. ff. de pecu. ideo efficit dominus inſtantie: ſed cũ iudice non ↄtrabirur. babet eniʒ ſe iudex ĩ cõteſtatiõe ut patiẽs.ꝓcurator autẽ ut agés. Ad.c.cuʒ Bertoldus rñdet hic Jo. and. 2 originalit᷑ ẽ dicum Inno.i.c.illo:ꝙ articuluʒ nõ iuriſditionalem põt delegatus iferioris ſub delegaẽ puta ſi approbauit teſiẽ ꝓducendum = examiauit capitula ſuꝑ quibꝰoʒ interꝛogaꝛi.tũc hãc rceptionẽ alteri cõmitteꝛe põt ita loquit᷑ ille tex. qdᷣ bene notabis. Mantem glo. plt. in aut᷑. ut defunc. ſen fune. Aniculum uero iuriſdi tionalem non poteſt ſubdelegare:ut eſt receptio teſtiũ nõ approbatis pᷣus ipis teſtibus ſeu capi tulis nõ examiatis ro hoc ꝙ legituꝛ ⁊? nota tur in cle. unica de offi. dele. Et ex bis bẽs an 2 qñ articulus receptõis teſtiuʒ dicat᷑ iuriſditio nalis uł nudũ miniſteriuʒ. æ hũc articulũ pleniꝰ examinaui ĩ dicto. c. cum Meꝛtoldus ¶ In ea d glo. .ibi que nõ rrãſit in tertiam pſonam ?c. Pro itellectu hoꝝ uerboꝝ Jo. an. ꝛemittit ad .c.pe xix. di. ubi glo.dicit excõicationem nõ trã ſire in tertiam ꝑpſonam qꝛ cõicans excõicato nõ incidit in excõicationẽ eandẽ ſed tin in minoꝛc̃. iuxta notata i. c.ſi celebrat de cle.ex. miniſtꝛan. niſi cõicauerit excõicato ĩ crimine ꝓ quo fuit ex cõicatus ut in.c.ſi cõcubine de ſenten.exco.⁊ ſie appellatur tertig perſona quelibet perſona ab excõicato. ¶ Ego darem alium intellectum qui clare colligit ex.c.quoniã multos.xi.q.iij.qð iõ dicitur excõicatio nõ trãſire ĩ tertiam peiſonam quia cõicãs ei qui cõicat excõicato in nullam ex cõicationẽ incidit:qꝛ ille non è prinatus cõione hominum:ſed participatione ſacramẽtorum tin ut i. d. c. ſi celebrat. un ꝛcte appellat᷑ tertia pſõa reſocctu ſᷣe que cõicauit excõi cato:⁊ nõ.gl.iſtã EWe appa. ſic duplliciteꝛ intellecram. ¶. Ei in fin glo. nota glo. ppetuo. (x qua babes ſingularem limi tationẽ ad inꝛa dicẽtia delegatũ iferioꝛis a pꝛin cipe noõ poſſe ſubdelegaꝛe.nõ eim pꝛocedũt ill iuꝛa in delegato ad uniueꝛſitate cauſaꝛum . pone exemplũ in officiali foꝛaneo epi qui conſti tuitur in certa parte dioceß. Ham ille babet legatã nõ ordinariam: ut nõ. glo. in cle.? li de cipalis de Iyptis ? in. c. rõana. ]. eo. ti. i. N het iſte uninerſitatem cauſaꝛum deiegatalnttg 1 delegantur ſibi omnes cauſe que poſſunt zui i illo loco. Quidam tmni tenueꝛũt oppoſtiä:anin l. ag e li lomk iudl ni de ꝙ Paͤbe 510 c probatur ? eſt ſatis equũ uide Har. in. l. pompo lcridit alias ſi uni ff. de re iudi. ubi ponit aliam ſingularem limitatio nem in iſtis delegatis ad uniuerſitatem cauſami ut ſi ſunt plures:poſſit unus abſente alio (z in choare ⁊ finire ſicut dicimus in pluribus ordi narijs.l.unica.ff. de offi.pꝛoconſuł.dic ut plene legitur ⁊ notatur in.c.prudentiam de offi. dele. ubi dixi diffuſe: æ te ibi remitto. G glo.fi. ibi ſuper hoc ita indiſticte notat glo. uſqʒ ad fi nem que qnotidie allegatur æ in quantum dicit ꝙ appellans a grauamine non poteſt aliam can ſam q; expreſſam pꝛoſequi eſt hodie tex. magis clarns in cle. appellanti.eo.ti¶ Cica iſti tex. 2? iſtaʒ gl. foꝛmatur notabilis queſtio. ¶Ouid ſi appellans dixit ſeu expreſſit ceꝛtum gꝛanamen ſubijciendo cauſam generalem. nidelicet et ab omni alio grauamine quod colligi poreſt ex ac tis. Vel quid ſi nullam cauſam exprelſſit:ſe ge neraliter dixit appello ab omnibus gunamini bus mibi illatis que ex actis colligi poſſunt:nũ quid ualeat talis appellatio ut poſſit appellatio nem iuſtificare etiam ex cauſa expreſſe non de ducta. ¶ ¶Auidam ꝙ ſic in dicta cle. appellanti facit in arg. c. qui ad agenduʒ de procurato.li. .vVſ. domi. de rota deciß. viij. plene pꝛoſequunt er finaliter tenent oppoſitum: ut non liceat ſic nagari cũ iactura aduerſarij. Mec opinio plus placet mihi: facit dicta clemẽ.appellanti in vbo nominatim. z.l. pretor edixi. ff. de iniuriſs gic ut plene notatur in loco Brlge er der bi Joan. andꝛe. ꝙ ex pluꝛibus cauſis in appelanio ne expreſſiſ curia non exprimit hodie niſi unam quod dicit Joan. and. rationabile quando cie ſe non compatiuntur: alias ſecus it bic: 7. 3.. ſignificanit cum ſi de qno nide in Spe. de ap pellatione. F. de officio in princi. penul. coline: 2. v. ſi auteʒ. Et dicit bic Moati. epſſo uno ſolo grauamine ex bis pꝛopter que appellaui nõ potero iuſtificaꝛe appellationem meam “ ex alijs propter que appellaui:dicit tame 8 quolibet grauamine curia bene daret reſen “ ſingulare ad eoſdem tamen lucſeraiſnn ert⸗ . gopellantes prouidi: ut nullaz falſamn can ſolte primant quam probare non poſſunt uis illa ſola exprimatur in reſcripto comm ne ar eman 1 comprinen eüure lal curie - ſen HWZW no pborbn un de latone ahelenione ngted⸗ eunm gne. nuunhln n ſiylſfutn Aleco. cpeer au Aello, aanat iadbeetli 44 conlucu 6 Cici cedit god di s coplli ſs hreſt rin. leſt. i ſcin i admunr orapnonen lereobeb apelimr ſiue mn an nums iucics ſue non optimt al hoe ercaceeyinus. deen.r u. et d cic vt lene t i ge bfumgt din eebtra Dfteri à g verins nſe apelansr bani poeſſone appelati dbtard fc. i enimn ſ et no pbei appell exceptionem repulſam q nibilomin executoris debeat denuciari irnimms iſte plbyter fatebatur liuteras ſuas ticgs: pceſſus executoꝛi fuit nulue ſurreptice ad beneftcia ſunt ipſoi coiter tenetur in.cad gudientiame pbatur inc. .2iſ de fl ſbrt l bis beneficialbus eynberat nultun dicis debebatpapg Pnunciare pe ſoſtiones. ſan edee H d. rima hie nace KWWiede * hitlien ſprſel en A W 1in . 1lc Drn! ecrc en enn RD Cſni unsoſſting tenr id , unt fnirſagn zamns hordig blmußdeſihenfttn Itmonmnt putenin ne Nn ſet r biimn. 6 biſeye ein ilierſoet Goigatf n etde Megm tingenmnce O Plv, gnmnin on unttna ſanſin winrien de ng⸗ bunm unh ſi AnsAn ntdenngrnen ticnlo ann gtan nciene ”” 8, ANrAmWinfliA Whm bNWd d Günznn. DNs Milns gamdik ind vid oner nis eimond madiar aune nn nd n m lentdinden 4 6den deſthdif⸗ figer die on Moſtmmi miu! r= P dd — 4— Frr d les, Oèðð *α FPasſzf 1 . . Ni ad bec uitia comprimenda emanauit pᷣdic ta conſuetudo ſeu ſtilus curie de iure tamen ꝓ cedit quod hic dicitur quinimmo pluribus cau ſis expreſſis copulatiue in appellatione ſufficit probaꝛe unam ut in.c.exhibita de iudic.⁊ in.c. cum iam dudum de preben. Mi. abb. Blerto. Md het meleer 3 legitimam ⁊ ueram oppoſuit ⁊ appella nit niſi doceat propter exceptionem non admiſ ſam appellaſſe æ eſt caſus notabilis æ quotidia nus:prima pars ponit factum coram auditore narratum :fo 2mittit cauſam ⁊ premittit quare ibi qm. Er pꝰ ibi contra ipſos ꝓcedere ꝛc̃. wv in beneficialibus poteſt exceptio ꝑemptoria opponi ad proceſſũ q ẽ talis exceptio que ꝑit concernit gratiam ⁊ litteras gratioſas. Et eſt ratio quia quatenus concernit litteras poteſt dici dilatoria: quia negat iuꝛiſditionem tributã per illas litteras ⁊ ꝑ ↄſequens poteſt de hoc op poni ante ↄte.lit.ſicut dicitur in qualibet öclina toria de quo dic ut plenius nõ.in.c.conſtitutus de Rpt⸗ HMi ſecundo ꝙ in iudicio non põt appellari a gꝛauamine futuro etiam ſub conditi one:ut ſi me grauaueris appello.debet enim pꝛi us expectare grauamẽ ⁊z poſtmodum appellare: ut hic claꝛius ꝑ Inno. ? i.c. ſignificauerũt.S. de teſti. Eieen tertio ꝙ ſi executor deputatus ad beneficia ñ admittit exceptionem legitimam licite ab eo appellatur ſiue executor aſſumpſerit partes iudicis ſiue non optime ad hoc facit iſte tex.⁊.c. accepimus.de eta.⁊ qua. et de materia dic ut plene nõ.in.C fi de pᷣſumpt.⁊ in cle.unica ge offi. dele. ¶ Item nota ibi ꝑ confeſſionẽ p̃ſ byteri ⁊c. ꝙ ueritas cauſe appellationis põt pro bari ꝑ ↄfeſſionẽ appellati dũtaxat.¶ Oppo. fi.c.nꝛ enim ꝙ ſi ẽt nõ ꝓbet᷑ appellatũ fuiſſe ob exceptionem repulſam ꝙ nihilominus ꝓceſſus executoris debeat denũciari irritus qm ex quo iſte pſbyter fatebatur litteras ſuas fuiſſe ſurrep ticias: ꝓceſſus executoꝛũ fuit nullus quia littere ſurrepticie ad beneficia ſunt ipſo iure nulle:ut cõiter tenetur in.c.ad audientiam el.ij.de Hpt. ꝓbatur in. c.i.⁊.ij.de fil.pᷣſbvt.li.vi.ergo cũ in his beneficialibus exuberat multum officium in dicis debebat papa ꝓnunciare ꝓceſſũ irritum etiam ſi appellatio formaliter non fuiſſet inter poſita ut in.c.cũ dilecti de elec. MHo.ponit tres ſolutiones. ¶ rima ꝙ hic nacat argumẽtuʒ a Zrio ſenſu. ecunda ꝙ ꝓcurator capituli ſe obligauit ad ꝓbãdũ foꝛmalitatẽ appellatõniſ nñ mos ei gerendꝰfuit.i.ſatiſfaciẽdn fuit deſide rio ſuo.l.circa.ff.de ꝓba.⁊ in. c.i.de reſtit.ſpo. Teꝛtia ſolutio ꝙ boc ꝓceſſit ex puiſione pa pe: ar. in.c.cũ pridem de pac. Iſte ſolones diui nant:⁊ prima inepte negat argumentum a con trario ſenſu. ideo ponit Joa.an. bonam ſolutio nẽ dicẽs ꝙ ex quo appellationem ꝓſequebatur debuit eam iuſtificaꝛe ꝓbando ipſius formalita tem ideo non obrinebit in cauſa appellatõnis p . bando nullitatem qð ſemꝑ notabis: facit. c. exhi bita ⁊æ qð ibi dixi.sS.de iudi. hes enim ſemꝑ nõ re ꝙ appellans a ſnia nulla nõ obtinet in cã ap pellationis ꝓbando nullitatẽ ſententie niſi iuſti ficet appellationem ꝓbando eam legitime fuiſſe interpoſitam. Fatendũ eſt tamẽ ut.. dicam lati us ꝙ ſuccũbens i cã appellationis ex defectu ip ſius appellationis poterit poſtea coram iudice ſuo ꝓſequi nullitatẽ tex.eſt cũ glo.in.c. licet de ſen. exco.li.vj.dixi ĩ.c.ſepe.s.eo. Et confirmat Jo. an. in addi. Spe.in ti. de ſen. pla. F. iux. vᷣ.· ſed nũquid libellus:æ ibi etiam dicit ꝙ de nulli tate debet agi corã iudice cõpetenti ? non corã iudice opclauons Sitden nidetur ſentiꝛe do. An.hic ⁊ pau.in cle.ſi appellationem eo.ti. Ded Jo. de lig. ibi ꝓpe finẽ in ultima colũna ubi iatius tractat hac mãʒ vr alr ſẽtire. Ec expᷣſ ſius Har. in.:.ſi epreſſim. ff. eo. ubi firmat ꝙ ſi agatur:ut iudex iteꝝ pꝛonuntiet ꝓpteꝛ nullita tem ſententie debet agere corã primo iudice ar. .l. iiij. C. de accu. qꝛ cã nullitatis tunc uenit inci denter. Aut uolo principaliter inſtare ſuꝑ nulli tate:ut quia peto eam ꝓnunciari nullam:⁊ tunc poſſũ agere coram primo iudice ⁊= coraʒ ſuꝑio re ꝑ.l.abntem.C. de accu. z quẽadmodũ cauſa appellationis deuoluit totã cãm:ut poſſit ſuperi or ſniam reformare:ut in.e. Rainutius de teſt. 7 ita ⁊ cã nullitatis ᷣm eum quod dicit bene no tandũ ⁊ allegat Inn.i.c.cum contingat de off. del.⁊ hoc mihi ſatis placet Mam bec cauſa nul litatis eſt ſpecies cuiuſdã ꝓuocationis:ar. in.l. nõ diſtinguemus. J. cum quida. ff. de arbi. nec ĩ iuꝛia fit prio iudici ex quo cã fui laʒz agitara co ram eo. Et hec faciunt ad queſtionem quotidia nam nũquid poſſit appellãs ſimul proſequi nul litatem ſnie ⁊ eius iniuſtitiã uel ꝓſequi tin ſupeꝛ appellatiõe nullitatẽ ſnie uł ꝓccſius Inn. qui ſẽ per ad hãc mãʒ allegat ꝑ caoniſtas ⁊ legiſiaſ po nit duas opi. Quida dixerũt ꝙ; ſuꝑ appellatõe nũqꝙᷓ poſſit appellãs proſequi nullitatem qm ex quo innuit᷑ appellationi dʒ pꝛobaꝛe ſniaʒ iniuſtã nõ autẽ nullam quaſi appellatio non opereĩ reſ pectu ſnie nulle: qꝛ nõ repit qͥd ſuſpedat: Alij ʒ ⁊ hec opi.plus ſidi placʒ ⁊ nõ inſtãdo in uerbis Inno. æ doc. hic que poteris nideꝛe maxime ad mãm uide Hr. i.l. ſi expſſiz. ff. e. ubi pleniſſime ꝓſequere hac mã; ⁊ i.l.i. C. qʒ ꝓuo.nõ ẽ neceſ ſe concludendo cõem ſniam doctoruʒ z uerã di ſtingue ſic ꝙ aut fuit appellatũ añ ſñiam = non ſufficit ꝓbare nullitatem actus ꝑ cãʒ i appellatõ ne nõ expreſſã.qꝛ appellãs an ſñiam hʒ iuſtifica re appellationèe ſuã ex cã dũtaxat expreſſa:ut in cle. appellanti. e.ti. dixi c. pxi. Aut fuit appel latũ poſt ſniaʒ ſimpłr nõ faciẽdo mẽtionẽ ð nul litate ſñie:⁊ tũc ſi ꝓbat nullitatẽ ex quacũqʒ cã etiã nõ expᷣſſa dʒ obtinere dummodo formaliteꝛ appellauerit ſecus ſi appellatio deficit in forma quia tunc nõ obtineret ꝓnũciationẽ ſuꝑ nullita re ut eſt hic tex.apꝑtus ſm lec. Jo.an.de qua.S. Ratio predictorum eſt quia appellatio hẽt X 2 Q ArX .ùdα porig u derktimte — 4 . Eſe Feſſu A n, ſern as dg riri, ¶ Be appel. ,,mn oppelo HS iſubeo Altore umesen Wrrm) wu. plures effectus. Nam ſuſpendit luriſditionem ter ueniũt ? plene non expediuntuꝛ ſ iure cpoeluncli ba bie hilt iudicis ? pronũtiarũ:ut ĩ c.uenietes de iureiuꝛ. cũ pꝰagitur pncipalit p boc ntun non obſtant leſluo⸗ arn de cin eniſ a, . .l. i. ad mroi (. Nam denolvt cãm ad ſuꝑio el. ij. qð nõ. i. c. li. . c ij dcorgeg reſli. alc hi⸗ gutinunt pelunt e etU ſacreen li iruß g non voli Sgeniſei. viganrena oꝛd. cog. hoc intel ſenſu Piirilti l .r appellari a ſnia nulla pᷣtextu poruʒ duorũ effec iudicatũ.nã tũc opus cet ab ſao oland 27 bene ſathus⸗ itianpl inin ſelig tuum:qꝛ ꝙ non eſt:ſuſpendi nõ põt:ut in.c.ad ut notat Jo. de lig. in. d. cle. ſi eſete lar ltio ſn cdiunef fo⸗ c i diſſoluendum de deſpõ.ĩpu.oꝑatur tũ reſpectu ulti. colij. facit qð nõt Inn. i.c Kalenonen in terpoſin endiiſtnnin ſhis⸗ 2. Et ultimi effectus.ſ.deuolutionis cãe ad ſuperiorẽ Oppo. uẽ. n. ꝙ tz index no neh M 5 Kbis iue m iinnie n n⸗ io cum recte appelletur a ſnia nulla ſi iudex re nẽ ex q tn ẽ legitia 2 eqm nã ꝗ Rener eceptio mm ahe leaus nugbylegt igeut . pit eam nullam põt ſub nullitate ꝓnunciare ⁊ ꝙ põt: ut.j.c.ex parte. . ellarl inus ir a hbot iinicenn ſſt . c, V Fnai C. WHHo. conſideꝛa tꝛes caus ſ itipol mmmanſi poſſit a tali ſñia appellari:facit iſte tex.⁊.l.ſi ex Pm qñ iudex expſſe ꝛpellit exceptionẽ legiti en ſeuu dd ia nnn 4 preſſim palł=.l.qᷓdã. ff. fami. herc.⁊.ĩ.l. carmeli 2 tñc in dubio appellari pöt ut 52,5 egitimaz bwaenn lion eei pimna ap a pia. ff. de iurepa.⁊ uide ad hoc notabile dẽm pte ade cũ ſi. Scds caſus ciũ erpgemg teſler ſiſaion cipts ibibet ien iin archi. ĩ. c. a iudicibꝰ.ij.q.vj.ubi dicit ꝙ ſi petij ſed tacite ꝓcedẽdo ad nlteiozmnt tũ “ ꝛepellit nirod nom elatio corrigi arbitramẽtum ⁊ reduci ad arbitriũ bõi te ꝛeppellit: ut ĩ. d. c. ex pte 2 nöt , zat de mel H nbtti⸗ tccurtant ⸗ uiri ſi iudex reperit nullũ puta qꝛ latum a ſeruo dẽte. C. ð dila. æ Jo. an. bic 7 J.e e dri d e⸗ ſnio us. Aego G. Mi =èGM nel excõicato pot ꝓnũciare illud nulium ꝙ nõ caſus qn nec expᷣſſe ꝛpellit nec tale vecg n lcen Bopelane 2 ſequituꝛ hit do. An recitãdo. (Mnz appel ad ulteꝛioꝛa:⁊? tũc ſi illico appellat᷑ ñ dale 4 (0 90. gpelaton lãs uult ſeq; utrãqʒ uiã ſil: ut qꝛ dicit ſniaʒ nullã latio cum iudex adhuc nõ gꝛauauerit ut ber icrit pcuratote ad ien. 2 ſiqua ẽ ab ea appello.tũc dubitat᷑ utrũ poſſit tiʒ cũ ppõit exceptionẽ ⁊ appellat ſi fuerit 5 fac 3 i dappelanio fut receptagin . hanc appellationẽ ꝓſequi ꝓpter inceꝛtitudinem tũ. Mã ur̃ tũc a futuro gꝛanamie appellatu q de auerſario lgitiepſei 2 contrarietatẽ cõiter tenet᷑ tñ per canoniſtas = n z i iudicio: ut ĩ.c.ut ðᷣbittus.S.e. Sʒ ſi index ten . dicttin cöenn inelee legiſtas ꝙ talis appellatio ĩteꝛponi poſſit ut nõ. malicioſe ſuꝑſedet cã uexãdi excipẽtẽ tũc reme zn Ditidi o ponit datone Doſti.l hic ⁊? cõiter ſequentes ? glo.? Barto. diũ ẽ ii excipiẽs ʒ qrat hũilłꝛ iudicẽ: ut excepti ſanſen. elantis fo dat idices: ilocis palł.nõ eniʒ iſte uie ſunt cõtrarie ꝛeſpectu onẽ recipiat ꝙ ſi n fecerit poteꝛit appellar.qꝛ ſa D eſen o miie⸗ referencĩi ultimi effectus appellationis:qꝛ reſpectu nullita tis tũc gꝛauat᷑:ut ĩ.c.i.ð ſup.ne.plq. Ct h exſſe Qbe⸗ olier ordine le. ni tis ⁊ reſpectu ĩiuſticie põt cã ad ſuperiorem de tʒ Jo. an. ̊ ⁊ Mo.j. e. iteꝛpoſita¶ Vltio Inn eue Fanii nnus. duci. unde lʒ reſpectu primi effectus ſeu ſecundi ☛ B qꝛit an appellãs i iudicio ł ey iudiciũ ſa ice ͤaz ee, ſatis no⸗ . poſſint concurrere:quia ſi ſnia non eſt nulla ſu ul ttia uideat᷑ ꝛcedẽ ab appllatõe ⁊ poꝛẽ ſniã cõ ehee . “ . ſpenditur per appellationè ſi eſt nulla non põt firmar᷑:? ↄcludit finalꝛ ꝙ ñ:qꝛ ſep iſtat:ut p ap en . ſ. ira deffb⸗ Pcia ſuſpendi:reſpectu tamẽ eſſectus deuolurõis poſ pellatõeʒ defendat᷑. Sʒ an ualeat fa appellatio. is a . litere prmit lũt:dʒ tñ appellans alternatine proponẽ zæ pro nide qð ſcripſi ĩ. c. bõe. ð. e.ĩ addinõe:? oclude eeſe Nofui v ſequi ut.S.dixi ⁊ eſt utile ſic appellare ſaltẽ nit ui ſic ꝙ au . . ſe. ſoles:ꝛecr Oro ſuit annicor uide .d pp E ꝙ aut appellanit fo a nouo gꝛauamie:2 uʒ lche. Ee Crſorte dot Peelited tentur opiniones qᷓ uerſãtur ntrum a ſnia nulla utraqʒ appellatõ. caus ẽ ĩ cle. unica ð do. otu. “M Derc gerici i 3 poſſit ſimpłꝛ appellari:et ſi ↄſtiterit de nullitate 2 dic ut ibi nõ.i gl.aut appellauit pluries ab eo 4 ai Beinghanian iudex pronunciabit ſuꝑ ea dũtaxat et nõ ſuper dẽ grauamie. ⁊ tũc ſi pluꝛies ĩ eode iſtan expſſit miesichi ich nltin appellatiõe:qꝛ appellatio fuit interpoſita condi vVbũ appello.unica ẽ appellatio pluꝛies uocifen ng e H drd tiõaliter.ſ.ſi ſnia ẽet aliqua poterit tamẽ iudex ta. Sic põt intelligi. S. e. bõe ⁊.xxxi.q.ij.lotaꝛ. . i dan iſbleile netoe ſi uoluerit ꝓnũciare appellationem fruſtra inteꝛ Aut ex ĩteꝛuallo:⁊ tũc aut appellauit ſimpli aut ſuce n güt ſunt ignlorn iha bn poſitã fuiſſe. Si ueꝛo iudex reꝑit eam aliquam ſub ↄditõe:pᷣ cãu ſũt opi.nã Oã.i.l.ci pcura. ie obe (Erſrarlon ſed iniquã pronũciabit ſicut in cã appellationis ff. ̊ no. oꝑ.nũ.tʒ ꝙ fa appellatõ nihil opat q anentcmnnin ſeiſiceop V. „J D 4. ſimpliciteꝛ inteꝛpoſite ¶ . Sed ciꝛca predicta du ꝑ pᷣmã fuit iã ſuſpẽſa ſnia ⁊ iudicis iuꝛiſdicto.⸗ iſcer lengne⸗ lud rtei 1RA ſae ſa: v. r. =MM bitatur nunqͥd ſuccũbẽs in appellatiõe poſſir pꝰ riũ ſẽtit Jo.ã.pꝰab.i.d.c.bõe ⁊ gal.i.c.directe meos lide b kelil nolrei modum agere de nullitate ſententie ſeu ꝓceſſus 5. e.ſj do. An. ñ bñ fiꝛmat pedes ſz ſatis mihi lame. nrhc er intüe in hoc gl.⁊ doc.ſũt contrarij.Z nõ maxie in.d. plʒ dictũ Mã ſi pꝛia appellatõ tẽuit qꝛ p primã i “ uoſunt. Beemnd⸗ .l. ſi expſſim. ? in. d.l.i. Sed diſtingue poſt fuit cã öuoluta ad ſuꝑioꝛẽ hic ẽ ꝙ imediate cur . iet⸗ er ſui ni eſt in curi roma HBar. in utroqʒ loco qð aut nullitas fuit dedu rit tpᷣs ꝓſeqndi ⁊ finiẽdi appellatõeʒ:ut in cle. ſiẽ acſegen noͤ ſufft apoellann cta principaliter in cã appellationis puta qꝛ fuit j. e. ti.?⁊ ſuſpeſa fuit iudicis iuriſditõ:ut i.c.ſi dudre denriiotan Adiperrandi appellatũ mõ pᷣdicto uel appellans ĩ cã appella iudice ⁊=.c.ñ ſolũ.e.ti.⁊ li.uñ nõ uideo ſup in bi “ 0) mittere Pauratoréac tionis ſimpłꝛ interpoſite ꝓſecutus eſt nullitatem teꝛeſſe fũdet iſta ſa appellatõ: aꝛ. i.. bil. f. ð v. ſiaeeuan Etcc wr ci ef pncipaliter et nõ porit ãplius de nullitate agere ob. ¶ Mec ob. ſi dicat dixit abb. ꝙ e unle ur .lani leteptng ple l aporob cx quo in cã appellationis ſuccubuit: ar.in.l.ij. Ooputet tpᷣs a fa appellatiõe. qꝛ ñ uideo quo p Da 6 4an Neuen⸗ et C. ſi ex fal. inſtru. ⁊ eoꝝ que nõt glo.in.c.licet pellãs poſſit h̊ facẽ ñ gemiato grauamie. Mam Kerin ncih ebangech eltus de ꝓba. Aut non fuit deducta nullitas in cã ap ſi uli znũciax prie appellatõi tꝛ ſibit ſñia ĩ rfeun en anaſa Miman pellationis mõ pᷣdicto: tũc licet fuerit ꝓnũciatũ dicatã. Si ãt ñ rnũciat fa nihil pot opari:qꝛ nn uni bane condennationen male appellatũ potit ſuccũbens poſtmodũ corã ad qd fterat᷑:ar.ĩ c.ad diſolud de deſpõ. im cnie WM nomſeriEG iudice competenti agere de nullitate ⁊æ eſt bon. pu. 7.l.decẽ.ff. ð.V. ob. pꝛedicia itellige niſi uelit D win tiog en tex. in cle.i.de re indi. Mec obſtat ſi dicatur qð ad aliũ appellare. naʒ tũc fa appellatio põt oꝑa klig eik ropinn non no nullitas uenit incidenteꝛ ĩ cã appellationis ut.S. ri effectũ cãe trãſlatiuũ.ad b allego tex. cũ gl. et Brannn roſeguinr tain dixi in pn. q; ut dicit Maꝛ. æ bene ea ꝗᷓ inciden PBir.i..ſi qs libellos. C. e. ſecndo caſu ch fuit enantſtriſgling tne — Miüiteng D ögunne täiie mut, a innit giir int, dii niem Cuumt elni i cchnienihngzget neſieininii nhziin is 9:, ach , enahisziit tihilinen aengag ſiſen onnmliet „ Bgmin ölrz ken pultlyjeime⸗ Nog. Birm ntiejiuip /j i ittin it Md nlgiiiterer Arndi. Gnnuuet aggeino, Waldicdiestialirietoenc⸗ Anmimi amn NsdiiNinhn d arnginniniſtanin Ariml ithkttnumn Arairmll: icunagenifil Pottöe⸗h in ichii lin „ ſpeknitne lane Nno Cesninn 4 8 4 esbn ruſni ſhn fin i a ni ſaj Mitiſmuſloſin eie⸗ innmhiiil Pidum lri iſen ſi D m Gr ci dititii eM ur diinf nl D 7 honasv d n Tüi Grfan appellatũ ſub conditione puta ꝗppello uiua uo ce ſaluo iure apoellandi in ſcriptis 2 tunc Bã. i. d.l.cũ ꝓcura. diẽ ꝙ iſta vba hẽe pñt duplicẽ ſenſũ Mrio ꝙꝙ uult ita ualere niſi appellauerit . èèäG 1 De appel. ĩ ſcriptis ⁊ tũc ſi appellat ĩ ſcriptiſ unica ẽ appł latio iſta q nũc ĩterponit᷑ ĩ ſcriptiſ.qꝛ pᷣma fuit ĩ terpoſita ſub cõditione fe. ſo põt itelligi.i.ſaluo iure redigendi iſtam in ſcriptis:⁊ tũc fingitur p mna appellatio nũc ĩ ſcriptis ꝛdacta. Et u⸗ iſte ul timus itellectus magis placere Bart. do. An. ſentit ꝙ i hoc dubio qͥd iſte intẽdeꝛit debemus habere reſpectũ ad ſcripturam:nam ſi repetit in fa ſcriptura diẽ pᷣme cẽſet᷑ pꝛima appellatio nũc redacta in ſcriptis. Si habet diem ſᷣm tpᷣs noue ſcripture oritur noua appellatio ⁊? uẽ bona cõſi deratio: ut in h̊ dubio recurram⸗ ad cõiecturas q2. i. l. nẽſennius.ff. de nega gel lro. abh Appellans q; minum Icolao. appellationi prefigit ſi mittit ꝓcuratorẽ ad ipetrãdũ = Zdicẽ dũ tm ⁊ appellatio fuit recepta a iudice b appro bata a ꝑte aduerſario legitie ꝓſeqᷓnti ↄdennatur iĩ expenſis.h.dicit pm cõem intellectũ lſʒ gl. aliud ſenſerit. Diuidit᷑ pꝰ ponit dationẽ auditoris et petione appellantis. ſo dat iudices:ibi. mãdamꝰ Aern en mi itẽ preferendũ in honoribus macho.h ur̃ colli ex ordine lie.nã hic miles in ꝓlatõne uerboꝝ premittit monacho. uʒ enim H̊ arg.ex ordine le: ut hẽs gl. ſatis notabilẽ in. c. quorũdam de elec.li.vi.i uerbo pᷣdicatorũ que dicit ꝙ ubicũq; fit miio de fribꝰ pᷣdicatoribꝰ ⸗z mioribus ſempꝑ ex ordine littere pᷣmittũt pᷣdica tores:qꝛ eorũ ordo fuit antiqor uide text.x vije di. c.pe.⁊ ſe. Et forte hoc ꝓceſſit eo tpᷣe q ᷣmõa chi nõ erant clerici.xvi.q.i.generaliter/ nam pu io ſacerdote pferendũ militi ĩ honoribꝰquia eſt miles celeſtis patrie 2 dei.xi.q.i.in.c.chꝛiſtianuſ xxiij.q.viij.repᷣhẽſibile.ille uero eſt miles ſecu li.ſpualia aũt ſunt digniora tpᷣalibus:ut in.c.ſo lite de maio.æ obe.¶ Et ſacerdotes ꝓpt excel lentiam dignitatis ⁊ officij ĩ deoꝝ numero com putant:un ſcribitur in antiqᷓ lege dijs nõ detra hes.i.ſaceꝛdotibus ⁊ alibi nolite tagere chꝛiſtoſ meos uide bo.tex.in.c.cũ ex iniũcto.j.de her. .lxxxxvi.di.duo ſunt. ecundo nota ꝙ ubi cũqʒ cã ex ſui nã eſt in curia romana p appella tionẽ legitimã nõ ſufficit appellãti ſen appellato mittere ꝓcuratorem ad ipetrandũ iudicè in ꝑti bus:ſed oʒ mittere ꝓcuratorẽ ad appellatõnem ibi ꝓſequendam. Et dicitur cã eſſe ĩ curia ſi ap pellatio ẽ recepta a ꝑte uel approbata a iudice: ut..latius dicam tem nota et tene meti ꝙ ex ↄtumacia abbatis z cõuentus ↄdenat mona ſterium in crpenſio (Vam un ipſi nihil ꝓprij hbabeant oʒ banc condennationem expenſarum exequi in bonis onleriſ. Ex quo infeꝛo ꝙ; c.rephenſibilis.s.eo.q uidetur nõ uelle ↄden nari in expẽſis propum non habentem debʒ in telligi quando proſequitur cauſam ſuã ita ni agit nomine monaſterij alias fit condẽnatio.ut —rPr⸗nz hic ꝓbatur. ¶ Ex quo etiam infero ꝙ delictum prelati pᷣiudicat cccleſie quo ad ↄdẽnationeʒ ex penſarum:licet ſecus uideatur in tutore ut in.l. non eſt. C. de admi. tuto. ¶ Et forte idẽ eſſet ĩ prelato ſeculari habente unde ſoluere:arg. eoꝝ que notat glo.in.c.de multa de preben. ? in di cta.l.non eſt.¶¶ Vltimo nota ꝙ appellatore nõ ꝓſequente legitime appellationeʒ poteſt appella tus ꝓſequi z obtinere a iudice ad quẽ condem nationem expenſarũ factarum a tempore appel lanionis emiſſe. Et ſic habes ꝙ iudex ad quem condenat in expenſis etiam appellatore nõ com dene. ( In glo. pria in fine hec. glo. in effectu hoc intedir ꝙ ſi pfixus fuit terminus ad appel lationẽ ꝓſequendã a iudice uel ab appellante cã appellationis ex hoc ſolo ẽ in curia ꝛomana tꝛa ctanda adeo ut nõ ſufficiat appellatori mittere ꝓcuratorèe ad impetrandũ iudicem in partibus ſi apoellatus uult ꝓſequi in curia: 2z pro hoc in telleciu uidetur tex. quo ad corticẽ hic ? hüc in tellectũ ſecutus fuit abbas bic. ¶ Sed Moſti. Vin. æz Jo. an. æ communiter doc.ſequentes di cunt ſolam prefixionem termini non ſufficere: ut cã dicatur eſſe in curia:ſed oportet ut appel latio ſit recepta a iudice uel approbata a ꝑte ſic loquitur tex.in.c.interpoſita.j.e.⁊ in. .i.⁊ ĩ.c. ſepe.ð e. Hunc tex.intelligunt quando appella tio fuit recepta a iudice uel approbata a parte Et iſte intellectus plus mihi placei Ma ex ꝓſe cutione perſonali facta ꝑ militem appellatum p ſumedũ ẽ illũ militẽ recepiſſe ſeu appꝛobaſſe ap pellationẽ ipſius abbatis. Itẽ adduco tex.in.c. oblate ⁊ i.c.ex inſinuatõe.õ.eo.ubi pʒ ꝙ nõ ob ſtãte pᷣfixione termini ſatis eſt mitteꝛe ꝓcurato rem ad litteras impetrandũ nec apparet aliqua ratio urgens quare ſola pᷣfixio termini hẽat cãʒ deuoluere ad curiaʒ. Iſta eni pᷣfixio termini ab homine facta ſuccedit loco termini iuris : ut i c.cũ ſit romana. ẽ eo.⁊ dixi in.c.ex rõe. iẽ ergo ſola pᷣfixio termini iuris non deuoluit cam ipo facto ad curiã. Ita nec prefixio termini ho minis cũ ſurrogatũ debeat ſapere naturã illius in cuius locum ſurrogatur:ut in. c.eccleſia.S. ut lit. pen ¶ Et ut plene habeat᷑ materia iſtius c. ⁊ clare liqueat quando cã appellationis ſit trac tanda in curia. DOiſtinguo ſic poſt Cald. ꝙ aut fuit appellatum an ſniaʒ aut poſt. Drimo cãu ſi appellatio fuit recepta a iudice uel approbata ꝑte ⁊ terminus fuit prefixus ad appellationez ꝓſcquendã.tũc in dubio cauſaappellationis eſt in curia Ita ut teneatur appellans ibi ꝓſequi appellato uolente:ut in.c.inteꝛpoſita.j.e.⁊ ̊ ⁊ ĩ .d.c.ſepe:⁊ ſi appellatus noluerit ⸗z petierit de bet appellans comparere cum omnibus muni mentis ad cam principalẽ ſpectantibus de quo dicendum:ut in.c.i.. e. li. Vj. = facit qð dixi i.c. ut debitus.S. eo. Eruer appellatio fuit re cepta a iudice uel approbata a parte ſed termi nus non fuit pfixus: tunc eſt maius dubium nũ quid cauſa ſit in curia uidetur ꝙ non: iſium X 3 Srien. dim= ℳ 9cje „ . hy iᷣſ 6—☚ 1c 4 Nu pfiο n* eabe Kr . tex. ꝑ dictum. c.ſepe. ſed ſatis teneri põt ꝙ ſit in curia ꝑ dictũ.c.interpoſita: cõtrario ubi ſo lum põderat᷑ an appellatio fuerit r̃cepta nibil de preſixione termini dicitur: hanc ꝑtem ſentit Cal. ¶ Si uero appellatio nõ fuit recepta a iu dice uel a parte nec prefixus fuit terminus ad appellationẽ ꝓſequendam idubio tũc cauſa nõ dicitur in curia. unde ſufficit appellatori mitteꝛ procuratorem ad litteras ipetrandum etiam in uito appellato: ut ĩ.d.c.interpoſita. i uero terminus fuit pᷣfixus ? appellatio non fuit rece pta tũc caſus eſt dubius ꝓpter iſtũ tex. ⁊ dictaʒ glo. Cõis opinio habet ut cã ex hoc non dicat eſſe in curia ? plenius hunc caſlum expediui.S. Ad unum iñ aduerte æ ſemꝑ tene mẽti qð uo lut dñi de rota deciſione.xxxviij. Dicunt eni ꝙ ubi cã non eſt de ſui nã in curia tractanda:ſi tñ appellãs iurat ſe non credere ꝙ habebit iuſtitie cõplementuʒ in partibus ex aliqua iuſia cauſa: tunc tractabirur in curia etiam inuito appella to:argumentum optimũ in.c.ſtatutum in uerbo nel ſaltẽ de reſcriptis li.vj.facit.c.ut cirra qc ele ctio. eodem li.æ boc quo ad primum mẽbrum. Si uero fuit appellatũ a diffinitiua tũc uult Rar. ſeu Gaſpar. ꝙ ſi appellatio fuit recepta a iudice uel approbata a ꝑte. Eodem modo ẽ in curia ſicut. S. dixi ĩ appellatione ab interlocuto ria.¶ Sed ego dubito quo ad approbationeʒ factam per iudiceʒ. non eniʒ uidetur ꝙ receptio appellationis a diffinitina per iudicem facta ba beat aliquid oꝑari cuʒ regulariter ipᷣe ñ poſſit n defeꝛꝛe ut in. c.non ſolum eo.ti.li.vj. Sed ſecuſ ab interlocutoria ut ibi ⁊ in.c.cũ appellatõibus eo. ti. Sed approbatio facta per partem bene facit cãʒ eſſe in curia ⁊ ita niderur tenere Spe. e.ti. F. qualiter.V. porro ubi uide.ſi ãt appella tio non eſt recepta ſeu approbata ſed terminus eſt tantum prefixus.uult glo.hic ut dicatur cau ſa eſſe in curia ſed tene contrariũ ꝑ.S.dicta. Et ſi diceres quid operabitur prefixio termini Reſpondetur ꝙ habet plureſ effectus circa iſtũ Mã nõ poteſt preueniri ꝑ alterã partiũ ut in.c. oblate. S e. Iteʒ excludit pᷣſũptionẽ malicie que eſt contra appellantẽ nõ.glo.i.c.cũ ſit. ð. e. JItẽ facit ut poſſit appellator condẽnari ĩ expeſis ſi ne alia citanione ut hic ſi non cõparet. ¶ Et ar tende ꝙ hec cõgẽnatio expẽſarum habet loeuz quando appellatus non iſtat ut procedatur ad ulteriora. Mam ſi procedit᷑ in curia eo inſtante contra appellatorẽ abſentem iuxta ea qᷓ babent in. c.ſepe ⁊.c.per tuas.S.eodẽ:non ↄdẽnaretur appellator in expenſis cõtumacie et ſentit Cal. 2 bene.⁊ nota bene hoc dictuʒ. Ex quo hẽs ꝙ; ubi proceditur contra abſentem contumacem non eſt contumax cõdẽnandus in expenſis:ſed debet expectari finis iudicij nibil allegat Cal. Tu uide Jo.an.in.c.i.de elec.li.vj.in nouella. ubi ſic limitat glo.ſuam que uidebat᷑ ibi contra riũ dicere. Drimũ dictũ nerius.nã non põt di ci fruſtra feciſſe expenſas ex quo pꝛoceditur õ abſentem ? hec nota.æ ſic habes clare materiaz iſtam expeditam. Alie glo. ſunt faciles. C mo bic queritur bone ꝙ in curia ꝛenocetu dubiũ an cã appellationis ſit ibidem trac 2 decidenda. Nunqᷣd procuratoꝛ ꝑtis ſolũ ad impetrandũ ? contradicendũ ein to poſſit hũc articulũ defendere ſpe.in ti curatoribus. F. ut añt. V. ſed pone ecce:dicit lic ⁊ ſic dicit fuiſſe obtẽtũ ĩ curia qð ſatis m 4 plʒʒ. Adduco ad boc.:. ad legatũ. 2.l. ad ꝛc . bilẽ. f. de procur. in quibus pʒ ꝙ mäange dit᷑ ad ea que ſũt preparatoria mãadato:2 uce bonam glo.in. c.cũ olim el primo de offi. dele. 2 in.c.in cauſis de elec. Nico.abb. Ba nobig. Ab eade ſenten tia ab eodem 3. appellaꝛe non icet. Dumo ponit que ꝛelam appellati: ſecũdo ſñiaʒ auditoꝛs ibi cũqʒ: tertio inbibitionem factam iudicibus appella tionis ibi nos. ¶Mota primo indicium poſſe concipi ĩ. peꝛſonã ſolius tutoris tutoꝛio nomie poſſ t etiã ↄcipi cõtꝛa pupillum maiorem tamẽ ſeptẽnio cũ auctoritate tutoris de quo diſtiguè dũ ẽ ut legit᷑ ⁊ nõ.i.l.i.C. de admi.tuto. cũdo nota ꝙ a iudice ſeculaꝛi põt imediate ad papã appellari inteꝛ laicos qn locus iudicis eſt de temporali iuriſquiione eccleſie: ut in.c.ſi duo bus. in fi. S. eo. ¶ Lertio nota ꝙ ſnia lata ſup impotentia appellandi dicitur interlocutoꝛia:ut pʒ ibi interlocutus fueꝛit Cn enin dici poteſt diffinitiua quia non &ẽ ſata ſuper menttis cauſe:habet tamen uiʒ d ffinitiue ni nott do. ö rota decif.lxxxiij. Et quid impontet habere uiʒ diffinitiue uide plene quod dixi i.c. peruenit. . zeo. ¶ Altimo nota ꝙ inter laicos voteſ ei cõmitti per papam perſonis laicis: ut py ibi pe tro = eius college æc. Mihil enim dicitur ꝙ fue rint clerici ſicut cõiteꝛ obſeꝛuatur qñ cã eius cõ mittitur. ¶ Et aduerte quia in oꝛdinanio infei ori citꝛia papam hoc nõ babet dubiũ cum poſſit etiam cãs temporales clericorũ laico comittere iux.notata in. c. decernimus. 5. de iudi. 2.x. q. i.te quidem:ſed dubium maximum ? i papa n propter defectuʒ poteſtatis ſed nolutatis per i quod hodie habetur in. c. ſlatutum de ſepnis li. Vj. ubi dicitur ꝙ peꝛ ſedem apoſtolicã cã ſoluʒ cõmittenda eſt clericis hñtibus dignitatem ſen canonicaruʒ in eccleſijs cathedralibus cc. ut ibi dicitur. Ande potreſt dubitaꝛi nunqd diſpoſino illius:c. babeat locũ cũ cã temporalis inter lai cos ⁊ dicit Jo.an. ꝙ vellet in hot edocen. 4 iſtud. c. facit ꝙ poſſit cõmittere laicig. ien poſſz otingere ꝙꝙ cã eet crimialis qua eti Nno ſpecialiter cõmittere põt: ut in. c.h.ne leni ne na. li. vj.qᷓ ñ cã nõ põt clericis cõmmitti ie. ſñiam. . ne cler. uel mona. in.c· in di . e patu de rap. ergo. c.ſtatum̃ n pot inan inc inir ielligi c hec cã crialis non poſſi nalge ſii⸗ li. ¶ In coͤtrariũ facit generꝛalis diſpo HW c.· nuſia exceptione facia. xix. ·ſi ꝛomano ur in tanda ui neit manda de pꝛo loci ſtatutun qr go. in ſqvenubus ur⸗ innuere biinduu pontiep u nn Slundo gol. dc pꝛopill pus dicno ns ir vona ollu hen ruernuumaenochi Rcelin nur ifnr in gir ia ſoqiun. nen gmm. Ni cdo nifipot er ci inn igiur anonens ohus eit annn do Nezoch ur giaties Pories doſſte rumed Kodno ek.Oonn verdn fn nororͦ ſodiecte merie.. g.i, er. c̃ glo. propenoo decren id in facijt uobis homines.i. gebenis glo. ij. bi:ſed dic quoties. .. fo ec. hüͤc intelectu bis q diri ipreced ſignificano uerbi eſt reſringenda f cte materie qꝛ proptu e iura uro⸗ lt i.c. ci erpediar de elec. i. i. ſic pereducift ad cocordti:utlegtur n 3 ner ſig Nlclc ꝛ ali ns intelli ſeſei ner ſis Soidncſtigngg “ Nadſnnibus, nam ſ milies tur in eade ca totles gppe lare p (te ? gibi n 5. e hoc. coqiui ſurbis ppel i ber iteinten tin fuitofinnatatic noß teni rime lertio g Cuitetur infinitas: nn poter zan leque orta eſt appelſat n n rq liti? hoc it non lceit terio 1 1 ah procect aiam in ſe Rüruri⸗ ſon iudicatam. cnim 4 nchoari non in reti, Aris il . gine ln.tſrnernitn idtünin udn⸗ no n Uufnistnac 6 n Plingch anshi bDuprmoplcnn rhiifeiniſins ionnin ni Ptai inglin unn ge i nantine nonbeotig Ginkgit 1ndiliKdedninn, dicon 91 de luin Minuker pi yeln ina icsi vasbas, N MNporl un dtiorr acelenrinci sinſin S ſiulai, ſpum alini Annr innpount = prfaſniu u m ,Perr ſunt ebha umn hoffiik nmni tp — NNeNANAKuNs. Wr Nun idie Atsn memmingt ſtimiuh⸗ nni n timoſlnn eſan nnin. 3a Deterninns Ne M pi.non nenen minni – Pldwünet Fum dimn menehmmne 1 —— ntſen nl domg ſa lunn nnn necſſhanh ueol n n aum iuͤn, 4 etg oſtdicc ſſtud. l. diucin tingee hoſß⸗ . 1 a e eſoll ſecnlin cin n heel ziſ dd oh R. l a nmn 2 ,A. ſn nont mnde la cjgiſi⸗ rl, Naimi noriu w Wene cunnlmnin E öbepardniangi de maiori. æ obedien.c.ſ olite¶ Eiec ob. iſtud. c. quia tempore ipſius nũdũ emanauerat illud.c. ſtatutũ. Concludit Jo. an. tenẽdum id quod cu ꝛia ſeruat ⁊? ſic dubitauit decidere de iure. dom. An. dicit equius eſſe teneic hoc. c. in hoc non eſſe correctũ. duerte rõ. c. ſtatrutum militat ctiã cũ cauſa eſt inter laicos MHam pncipalis rõ illius.c.ẽ decor ſedis apoſtolice:nam qdã igno minia eſt æ dedecus quoddã priuatã perſonam moxime uilem tenere locũ pape ut ibi in glo. g debet eẽ eadẽ iuꝛis diſpoſitio maxime cum illud c.generaliteꝛ loquitur. Mec obſtat ꝙ dicituꝛ ðᷣ cãis crialibꝰ:qꝛ illud intelligirur exceptum ꝛatõ ne impotentie nam lex dʒ eſſe punibilis æ conue niens perſonis ⁊c.iiij.di.erit autem lex. Sed ex alio reſpectu placet mibi prima opinio quia cle ꝛici maxime in dignitate poſiti non debent occu pari in cãis temporalibuſ maxie laicoꝝ:ar. bo.ĩ d.c.te quidem ⁊ in c. repᷣheſibilis.xxiii.ꝗ viij. 2 het nota. In gloſ.i.ibi duas res. (M. gt. pro ſtatutis permittentibus aliquid iterari uel puniẽtibus facientem aliquid iterum habet eim locũ ſtatutum in gemiante actum. Sed aduerte qꝛ glo.in ſequentibus ur̃ innuere orium ⁊ uẽ ſi bi Oria dum exponit iteꝝ.i.quotiens opus erit. S mand gloſ.dic ꝙ pꝛopriũ ſignificatum iſtius dictionis eſt ut notet actũ geminatum:ſcd qnquæ ex natura actus cui addicitur exponitur ꝓut ſeqtur in gl.⁊ ita loquitur.i.ueluti in gl.al legata. Mã editio inſtri põt ex cã iterũ peti ⁊ in telligitur quotiens opus eꝛit quia hoc habet nã negocij ut pluries ⁊ pluries poſſit peti editio in ſtrumẽti ſi opus eſt. Nuim uerba ipropriantur fim naturã ſubiecte materic.xi.q.iij.ꝛogo cũ gl. 2 tex.cũ glo.i prohemio decreti ibi oia q nultis ut faciãt uobis homines.i.debetis uelle. E glo. ij. ibi: ſed dic quoties.i.ſo ⁊c. Mota gl.ſᷣm hũc intellectũ ꝓ his q̃ dxi i pꝛeceden glꝙ ꝓpa ſignificatio uerbi eſt reſtringenda pm nãm ſubie cte materie qꝛ prõptũ ẽ iura iuribus cocordaꝛe ut i. c. cũ ecpediat de elec.li.vi.ſic ⁊ euãgeliſte ſe pe reducũt᷑ ad cõcordiã: ut legitur æ notat in.c. nihil.. de ueꝛ. ſig Atł dic ⁊ alit ꝙ illud. c. quoti ens intelligitur proprie:ſed uerificatur in diuer ſis grauaminibus.nam ſi milies quis gꝛauare tur in eadẽ cã totiẽs appellare põt ut in.c.dire cte ⁊ ꝙ ibi nõ.S. c.hoc.c.loqui qũ ſuꝑ eodem fuit bis appellatũ per eãdẽ partem ⁊ bis ſenten tia fuit ↄfirmata:tũc nõ ſʒ tertio appellare:tũ ut euitetur infinitas:tum ꝓpteꝛ pᷣſumptionẽ iniuſti tie que orta eſt appellatem exq totiens ſuccu buit:⁊æ hoc ut non liceat tertio appellare ab eo dem articulo procedit etiam in ſententijs qᷓ nõ tranſeunt in rem iudicatam.lʒ enim in illis poſ ſit de nouo cã inchoari non tn teꝛtio appellari. Blo. cſt ſingularis in.c.fraternitatis.j.de frig. quam ſemꝑ tene mẽti ſicut in ſimili dicimus qð nõ licet in iſtis cais appellare poſt decẽdium licʒ poſſit ꝑ iã querele agi ut ẽ glo. nota.i.c. ad ꝛc Pprime dam dæ ocft. ordi. Sré intelligo tex. ut nõ liceat tertio appellare reſocctu eiuſdẽ paꝛtis. nã quelibet pars poteſt bis appellare: æ ſic poſſũt in cã ſuper eodẽè articulo iterpo ni quattnor ap pellationes: ut nõ. Jo. an. in. c. directe. ᷓ. eo.et Soe. c.ti. .quotiens et. On. in.l.una.C. ur ñ lice.i una eadẽqʒ cã tertio ꝓuocare qð itelligit ſiue intecxpellatiʒ habuit pars duas ſnias pro ſe ſiue contra ſe. Ecxemplũ appellaui a ſententia la ta ↄtra me.ſñia fuit cõfirm ta. iterum appellaui ſententia fuit infirma a. tu potes appellare:⁊ ſic tertio ⁊ ſi ſñia fertur contra te poteris iteruʒ ap pellare. Mam hoc caſu quiſqʒ noſtrum babuit ſucceſſiue duas appellationes: quandoqʒ hoc contingit interpellatim:ut quia ego ſemel appel laui æ obtinui ſniaʒ pꝛo me:tu iterũ appellaſti z fuit ſũia ꝓ te lata.poſſũ tertio appellare:⁊ ſi fue rit pro me lata poteris quarto appellare ulteri us nõ eſt licituʒ cuiqʒ noſtꝝ appellare:qꝛ quiſqʒ babuit duas appellationes. Sed dubiũ eſt pro quo mandabitur ſnia executioni ex quo bis ap pellauit æ? bis obtinuit ⁊æ nõ ſʒ quinto appellare. P no vr ꝙ oᷣbeat obtinere is qui habuit pri m ij ſentetiã: qꝛ pſumptio eſt pro eo ex quo bis fuit confirmata. c8trari facit ꝙ alter ul timo obtinuit Soyæ. in dicto. S. quotiens i prin cipio relinquit h̊ diſputationi Jo. an. ibi in ad ditio. dicit hodie dicedũ ut habetur in cle.i. de re iudi. Ex qua colligitur actorem debere obti nere qui hapuit tres ſetẽtias pro ſe ⁊ dic ut ibi plene nõ. n fi.glo.nõ.glo. iũcto dicto.c. lotarius ꝙ gemiatio appellationis ſeu mulnpli catio ſine iteruallo facta habet uim unius appel lationis ⁊ ꝙ nõ recedit a iure ſuo pluries emit tedo voũu appello. hoc eniʒ vr facere ex cordis abũdantia ad hoc.c. bone.S. e. ubi etiam ꝓbaĩ facit in ſim ili in cle.i.eo.ti.ſed pulchruʒ ⁊ diffici le eſt dubiũ in geminãte appellationem ex inter uallo ·j. tps in decedij. (Min lecundaʒ appellatione uideat᷑ receſſuʒ a pria/c ſic nuquid poſſit ꝓſequi ſecundam quia forte expedit ſibi cauſa migis ꝓlequi.forte enim fatale prune ap pellationis e lapium: c eſt.j.tpᷣs ſccũde appella tioms O ir. in.l. ꝓcurator. ff. de noui oꝑ.nũti. tenet ſecun ſã appellationẽ non ualere:quia per prim ꝙnunciatum eſt extinctum ſeu ſuipenſum .l. i. ad turpil. c. uenieẽtes de iurtiura.ergo ſecun da nihil pot oꝑari. Cotrariũ ſentiũt doc. noſtri ĩ dicto.c done æc do. an. in. c. dilecto. S. co. Et di cit gaſꝑ de cal.i.c.directe.S. eo.ĩ qõne facti defẽ diſſe contrarium eius quod tenet HBirt. allegat glo.ij.q vj.biduũ.æ dictũ.c.directe:ſed illud ni hil facit:qꝛ loquitur in diuerſis grauaminibus. A lducitur tñ ratio: põt eni apoellĩs renuciar appellatoi ſue alterã iterponẽdo ex quo tedit in eius fauorẽ: facit.ij.q vj. ſi qs libelios.⁊. E. . .l.ſi qs. nec ob. qð dꝛ ꝙ ſuſpeſũ nõ põt apliꝰ ſu ſpedi: qꝛ imo oriũ ẽ neꝝ:ut pʒ i excõicato: quia pot iteꝝ excoicari z qͥq oꝑet fa notatur i. c. iti quorũda. j. de iude. æ uide de h̊ l. c. caplʒ iuncta gl. ð Eot. puto ꝙ aut ult po appellare ad aliu; X 4 Nic. S A.* .7 S/, — — — — girrn ar 4 n P. ſla, h* / — WAA. r⸗ PE5 J —. haoreia iudicẽ.⁊ ualet appellatio:⁊ cẽſetur renunc iare pᷣ me:de hoc uidetur mihi caſus iuncta glo.in dic ta.l. ſiquis libellos canoniʒata ubi ſupra ? hec ſecũda oꝑatur reſpectu tranſferẽde iuriſditionii de uno in alũ:unde licct non oꝑctur effectuʒ ſu ſpenſiuum: oꝑatur tn effeciũ trãſlatiuũ:quod ci liczʒ iuris aucte. ne iuſte plenitudinis bumanitaſ ei denegetur ut dicit tex.in.d.l. ſiquis:aut uult geminare appellationeʒ ad cũdẽ ⁊z tenerem opi nionem Har. qꝛ nõ uideo ꝙ ſecũda appellatio poſſit operari nec effeciũ ſuſpenſiuum nec deuo lutiuũ ſeu tranſlatiuũ.nam ex prima appellatio ne ꝓnũciatuʒ eſt ſuſpeſum:æ cã eſt deuoluta ad ſuperiorem iudicẽ. eꝛgo ſecunda ad eũdeʒ non ualet maxime qꝛ tpᷣe interpoſitionis ipſius non por appellans pretendere ĩtereſſe. Ideo appella tio non ualet qꝛ fundatur ſuper intereſſe.ij. q. .V. non ſolẽt ⁊. S. ð elec. cuʒ iter. Quid ẽt ſi pri mo appellauit cũ hac pro teſtatione ſaluo iure ĩ ſcriptis appellandi.nunqͥd ſi ſo appellat in ſcri ptis.j.decediũ conputabit᷑ tẽpꝰa pᷣma applłatõe la ſa uide Bã i. d. l. cũ ꝓcuratõ ⁊ aliqd tetigi do. An. in dicto. c dilecto z ibi exaiaui nuꝑrie hac mam in additionc.dic ut ibi dixi. J lecti De ſubdito uel delegato epiſcopi ad archiepiſco pũ appellare non licet. Ael generalinſ ſic. Appellatio omiſſo medio iudice iĩterpoſita cãm ñ deuolnit exceptõe oppoſita.h.d. ſecundũ cõem itellectũ. Drimo ponit querelã appellãriſ cui ſecũdo dar iudicẽ ibi quo circa.¶ Mõ pꝰ qð de appellatoibꝰ intpoſitis ad archiepᷣm iure metropolitico põt eiꝰ officialis ſeu nicarius co g oſcere: qꝛ idem ẽ tribunal archiepi ⁊ uicarij ſui:ut in. c.rõana.ĩ.e.li.Vj. Idẽ probat᷑ in.c.di lectis. S.c. cdᷣo nota ex tex. praticam libel landi in cã appellationis:ut petat ſententias la tas poſt ⁊ cõtra appellarionẽ legitimã denuncia ri irritas ⁊ inanes. z circa primũ notabile queꝛo ð queſtione hic nõ tacta peꝛ doc. nũqͥd a delegato epi poſſit appellari ad uicarium ipſius epiſcopi. An nero ſit neceſſe ut formaliter ad ipſũ epᷣm appelletur ⁊ uẽ pᷣꝙ nõ:ar.c.ſtuduiſti de offi. le. ubi pʒ ꝙ legatus geneꝛalis pape non impedit ſe de cq̊ alteri ſpecialiter delegata. eꝛgo idẽ dicẽdũ ðᷣ uicario epiſcopi.nam epᷣs cãm alte ri delegando ur̃ eam arripere a iuriſditione ſui uicarij:quod põt ar.i.ſ.iudicium ſoluit᷑.ff. de iu di. æ per Inn.ĩ.c.romana pᷣalle. ubi notãteꝛ diẽ epᷣm poſſe ĩhibere uicario ſuo ne de ceꝛta cã co gnoſcat. NMam quẽadmodũ põt epiſcopus ex li bito ſuum nicarium ex toto remouere ut notat glo.in cle.⁊ ſi pᷣncipalis de ꝛeſcrip.ut nõ.in cle. fi. de procu.ita ⁊ fſortius põt cognitionem certe cãe interdicere.ar.i.l.que de tota.ff. de rei nen. ? in c.paſtoꝛalis.S.itẽ cum totũ de offi.delega. In cõtꝛariũ facit qꝛ idem ẽ epi ⁊- uicarij cõſiſto riũ ut in.c.ij.de ↄſue.li.vi.⁊ in.d.c.rõana:⁊ nnt pʒ hic cognoſcit uicarius de appellatione ad ar chiepᷣʒ iterpoſita qꝛ ipe archicpᷣus uꝛ cognoſce ¶ De appel. minlſterio uicarij ſni. c iuriſditio i, gr z ⸗ ſi it ſeꝑata a iuriſditione dhielen Aad in⸗ ſa lionis epiſcopi. un ſuſpenſo ut excdicato co ſ ſpẽſa iuriſditõ uicquij:ut le. ⁊ nõt.i.c 1 Se nicanij. li. vj. Gean iʒ ꝑ delegationẽ ſit ab 1 amota cognitio principał cãe:n m̃ ẽ ꝛem Gnitio cqe appellationis ? ex ſe 5 Patis n fit illatö ut in. c. ij. de traſla. prela. 2 i.l. neqʒ natales. . . 2 * de ꝓba. ¶ In hoc puto ſic dicèqũ cp aut eps eſt pſens puta in dioceſi ud loco ꝓpinquo: tunc debet appellari ad epiſcopũ nõad nicaꝛiumn. aut abſens in loco remoto tuc poteꝛit appellaꝛi a ipm uicariũ. Ad hanc diſtinctionẽ adduco ter. 7* ibi nota. per Jo. an .i. c.ſi contra unũ ð offf. dele. li. Vj libi patet ſi recuſatur delegatep̃i debet ꝓbari ſuſpicio coram ipſo epo 2 non co ꝛam uicaꝛio ſuo niſi ur ibi dicit/ Joã. an. eps ſit in ꝛcmoris. nã cũ in cauſa illa ſpeciali delegatus ſit maior uicario:ut i.d.c ſtuduiſti nõ eſt ratii conſonũ:ut iſte uicarius corriger erꝛorem ultꝰ ſed ex cã pᷣdicta hoc potent. ¶ Maduco ſecun do.l. ualde notabilẽ ff. mada.ſi bominé ubi di citur generalẽ procuratoreʒ poſſe ex cã neriſili nõ cogitata per dominuʒ inhibeꝛ ſpali pcurato ri ne negociuʒ attẽter:ſecus ubi non eſt talis cqj 7 , illã.I. nõbile ſolẽnit limittaĩ.c. ſtuduiſti paſt. ut legatus · Dape in ꝓuincia poſſit ex ca nomt orta ſeu ueriſimiliter non conſiderata per papq tempore delegationis inhibere delegato ſpecia li ne procedat in cã ibi ſpecialiter delegata.? ꝑ illam. l. audio Mal. tenuiſſe poſſe epiſcopum er tali cauſa ſtaturũ ſeu diſpẽſationeʒ facere cõtea legeʒ:ex q talis cã ſubeſt qᷓ ſi legis latoꝛ oſide raſſet. aut legẽ illam nõ ↄdidiſſet aut facultate; diſponẽdi Sriuʒ pbuiſſet. Et nide qð nõ. Oal. in.l. omnes populi. ff de iuſtinig ⁊ iure ⁊ boc eſt ſingulariter notãdũ ad mãm c.at ſi derici. .. de adulterijs de iudi. Et nide qð notant domm ð ꝛota deciſione. ciiij.⁊æ qð dico in. d. O d adulte. alias eſt in deciſione. cclv. cundo querit ꝓ declaꝛatione ſecundi notabilis/ nunqqd in cau ſa appellationis debeat ſic pure libellus cõcipi ut ſñie late pꝰappellationẽ reuocetur in irriiuʒ. Iun hic multũ inſtat ponendo uarias pꝛaticas Nã qnqʒ petitur reuocari qcqᷣd ẽ geſium p ap pellationẽ ſeu ut proceſſus poſt appellationem denunciet: irritus in. c. dilecto. s. .qnqʒ petit un appellatio ꝓnũciet᷑ legitia:? h ſolũ pet iaſten pᷣʒ Inno. Maã ꝛcuocatio attentatoꝝ uenit ere ſorie.nã ſi appellatio ꝓnunciatur lgitim Pate per conſequens geſta poſtmodũ ee : ut i c. ſi a iudice ⁊. c.nõ ſolũ.e.ti.l.Vj. de ẽ ſʒ Ho.ut adijciat᷑ ad malorẽ exp ſo⸗ datoe, nũcict᷑ iꝛitũ qᷣcqd geſtũ fuit poſt ? apbe i ſie 7 ̊ bõa practica ut euitʒ flictũ opionu v i reſtri ibellã ſiqðᷣ ſpale ſʒ ghalr ad ñ reſtringat ſe libellãs ad aliqð ſpoc c ia poſtinodũ attctata cc. In gl ibi ca gradatim eſt appellatum ct cetera. ⸗ Prel prima parte gl. que durat uiq; ad ner. k⸗ n ſationibus iterponẽdis æc. eollige una I 4 grla tos alamno — mac fili is non h⸗ eiure (mol n rſ. eſeo guem ionerr ie t opis bi un Gel crcniſii enumcgo ſormn ſcis fofle deli fl eo ubi die ſuit appelari ad maloren inc non noccleſeels ſ ad niu 1 eοrcerta ſanua non va ri lnrjii iol noee.,ut iuriſcino ſt deuoſuta bimmeae ſad eumn fulſſe appelan it Derrolns. Honergonegne cee dcden doteſins tore QerDot Wcrwor audd iſcen ſo medio: bec appellatio adn oppelſati poſt decendinn quodd tentia remanet rata qr ila gppe obſtante exceptione ſecus guten iuſto errore ducrus quia mnc luit canſam ad ſuperioren iudi intellige de iure cinitnqr ins e ret appellatione gradatim not canonici urpater in.l iperaor non uult c ad ei er appeſaun ſheit ij. lanmroni (Se uus ſt conſueudo fonet ſi a ſo meclo interpoſti r de boe Nus tlr. ined cronmam. (T. legawus et ad umninenſtate cari cauſamn alteri in to tu nam tun 5 e clegnman Eridi intclis rinen nceenſi e Li .ff. . queſtioni H.por l.. quis 7 a quo oppel Uelectu f 4 ectu iliuns.,,2 narin,g⸗ oalſtur er in de ginen. 1 da A El „ * — . . r . dd domm ſihben ſet 6 . mm ſy ir zirte N Sõs lu . . ns ii taibiit⸗ 1 J I 8 ,” niſ nis n U llacizu 8 6S lacnttlifni Umit . wagmn dnn thbifii n NNpv nin d wr ail iinimni ui *Drimn ulnitu mKaniain panrmarnpj mmrr atynms ibenaltn kan Irxdndd elln nn9 inlwde Wlrnoccnen AcNraAndi ſſntonthet 4 Sunn wii Anintaitut . E . Ralee „ ttotA 7 SaNek Gn r ti⸗ da WRrNN n 5 „ S r, 4 Ntmm tul s Wn an N rNN X. 4 .* . . 0 M. n. ℳ EE 4 4 4 quattuor caſus edeoe etelr ponitur ne gatiue:ut omiſſis medijs ſen iudicibus imedia tis non poſſit regulariter appellari ad ſuꝑioreʒ mediatũ tã de iure canonico nt hic ⁊ in. c.ꝛoma na. pal. qᷓ de iure ciuili.ij. q. vi. anteriorũ ⁊ ĩ.l. iperatorcs. ffl. de appel.Excipituꝛ pmo caſus quando non fuit oppoſitũ ꝑ ꝑtem aduerſam.z nota bene hunc caſum.quia de hoc non habet alicubi tcx. adeo ꝙ archidiaco. in. c. ſi delegatuſ de offi. delc.li.vi.dixerit Innoc.⁊ hoſtiẽ. tenuiſ ſe Zrium in.c.referente alł.in gloſ. Sed nt dicit hic Jo. an. hoc non colligitur ex dictis illorum ibi:? Hoſtẽ. hic ⁊ cõiter doc.ſequuntur iſiã gl. ut quemadmodum tacitus conſenſus induceẽdo conſuctudinem poſſit hoc operari ut dicam in caſu ſequẽti ita ⁊ tacitus conſenfus in nõ excipi endo. Et pro hoc quia regulariter quod poteſt facere conſuetudo poteſt oꝑaꝛi pactum tacitum ſeu expſſum licct non ꝑ omnia iuxta notata peꝛ H r. in.l.omnes popult ff. de iuſti.æ iure. Ite facit iſte tex.in ar. ubi papa fundat ſe ſuꝑ appel latione:⁊ ſic fuit opus hic excipere ⁊ appellare. Ded circa iſtũ caſum ego formo oppoſitionem ſatis fortẽ de.l.i.ff.eo.ubi dicitur ꝙ ſi ꝑ erꝛoꝛẽ fuit appellatũ ad maiorem iudicẽ debitus error non nocet:ſecus ſi ad minorẽ unidetur ergo nel le ꝙ ex certa ſcientia non ualet apellano omiſſo medio. C¶ Ad boc oriũ rũdeo ſic: ꝙ certo non nocet.ſ.ut iuriſditio ſit deuolura ad iudicem de bitum:ac ſi ad eum fuiſſet appellatum:ut ibi ſen tit: Dirtolus. Mon ergo negat quin paꝛte nõ excipiente ualeat pꝛoceffus coraʒ iudice maiori et ex hoc infertur quod ſi ſcienter apellaui omiſ ſo medio: hec appellatio aduenit in noticiam appellati poſt decendium quod eo excipiente ſẽ tentia remanet rata qꝛ illa appellatio non ualer obſtante exceptione ſecus autem ſi ſic appellaſſʒ iuſto errore ductus quia tunc appellatio deuo luit cauſam ad ſuperiorem iudicẽ debitum. Vei intellige de iure ciuili:qꝛ ius cinile magis abbõ ret appellationẽ gradatim nõ factam quam ius canonicũ ut patet in.l.iperatores ubi iperator non uult ꝙ ad eũ et appelletur omiſſo medio: facit.ij.q vi anteriorũ.¶ Scðus caſus excep tus ſi conſuetudo fouet talẽ appellatione omiſ ſo medio interpoſitã ⁊ de hoc cãn hodie eſt bo nus tex. in. d. c. romana. ertius caſus ſi de legatus ẽt ad uniueꝛſitatẽ cãrũ ſubdᷣlegauit unã cauſam alteri in totũ nam tunc appellatur ad p mũ delegantem. Et idẽ intellige in delegato ad unã cãm tm eandẽe canſã prorſus ſubdelegante ut in.c.ſuper queſtionũ. J. porro dę offi.dele.et 2 i.l.i.ff.quis ⁊ a quo appell. ¶ Et nota hoc ꝓ inte lectu illius.l.?⁊ maxime nõ.glo.in quantum loquitur ẽt in delegato ad uninerſuatẽ cãrũ:ut non cenſeatur quaſi ordinarius in appellatione interponenda a ſubdelegato: lʒ cenſcatur quaſi ordinarius in co ꝙ ſubdclegauit: nõ. gloſ.in.c. cum cãm. S. eo. 6 fne caſus exceptus eſt in papa:ad eũ.n.appellari põt omiſſo medio uł (Se appel. medijs.ij.q.vj.ad romanã:fallit ſi appelletur a ſuddelegato delegati pape:qui ſubdelegat nõ in totũ:quia cum delegatus pape repreſentet per ſonam ipſius pape:nõ debet appellari ad ipᷣʒ pa pã ſʒ ipſũ ſubdelegatũ ut in.d.c.ſuꝑ qõnum. F. porro.Extra glo.excipe unum caſum in legato pape. Ha fm cõeʒ opinionẽ ad eũ põt appella ri omiſſis medijs in eius legationem: aꝛ. c.i. de offi. le. æ iia uoiuit Jo. an. in. c. ꝙ tran ſlationẽ de offi.le.? ibi dixi: tʒ glo.in.c.ij.de conſue. li. Vj. ⁊ uide glo.ij q. vj.in.c.iij. Senus caus ſi archieps conuenit ſubditũ epᷣi corã epo: tunc eni nõ dʒ ad euʒ appellari: ne ſit iudex in cauſa ſua. (Septums caſus:ſi eps litigauit corã ar bitris õ ſubditũ ſuũ ſicut fieꝛi debet.xi.q.i.ſi cle ricus:nam tunc appellatur ad papaʒ ab illis ar bitris: ut notat glo.in.c.ab arbitris de offi.dᷣle. li.vj.quanuis poſſi dici hunc caſũ non recte ex cipi:quia illi ſunt arbitri iuris:⁊ ſic ſuperior im mediate eſt papa ut in. d. c. ab arbitris: æ nota bis bunc caſum:quia illa glo. nõ ẽ alibi. ¶ Ec tauus caſus notabilis eſt: qũ concurrit iuriidi tio mediata = imediata. Exemplum ſi appelloruꝛ a ſubdito epi:nã ſubditus epᷣi nõ facit gradum cum epo:ſed abo cõcurrunt:ad hoc glo.notabi lis in. c. cũ ab eccleſiaꝝ ⁊ in.c.paſio ralis de off. ordi.unde hoc caſu appellatur ad illum ſuperio rem ⁊ ad ipᷣm epᷣm ꝓut uoluerit appellans: 2 H vr uelle JYo. an. poſt Ar in. c. romana co. ti. li. .Vj. in nerbo omiſſis. onus caſus generał ubi mediũ eſt quoquo mõ ſublatum: puta quia index imediate eſt hereticus uel excoicatus uel ſuſpẽſus ad h.c.ſi is cui:æ qð ibi nõ.de offic.de le. hi. Vj.limita tn fᷣin nõta in c.ſi quis õ clericũ de foro cõpe.ſ.reſpectu iudicis recuſati qui ſub delegauit. in eadem glo. ibi æ idem cꝛedo ⁊æc.ᷓ̊ particula glo.hodie eſt reprobata in. c.ij. de cõ ſue.li.vj.ubi habetur ꝙ non ualet conſuerudo ut a uicario epi appelletur ad ipᷣm epᷣm.? ſi dice res:quare conſuctudo ualet ut poſſit appellari omifſo medio. MDro ſolutione uide glo.notabi lem in d.c.ij. Mam ꝙ appelletur de uicario ad epm eſt ↄ ſubſtantialia appellationis: ſed ꝙ ap pelletur omiſſo medio non eſt de ſubſtantialibꝰ ſed de circunſtantibus: 2 dio ut ibi latius babe tur. Mec obſtant iura ĩ glo. allegara in cõtrari um:nam i.l.i.in.S.ſolẽt appellat ad preſidẽ qui non interſuit in ordine tãq; iudex ut nõt Inno. in.c.irrefragabili de offi.ordi.æ hodie uide bo nun tcx. in. c.a collatione.j.eo.ti.lib. vj.ubi pa tet ꝙ non appellatur a capitulo z epo ad ipſum epim: ſi eps interfuit in capitulo ut prelatus: ſe cus ſi interfuit ĩ capitulo ut canonicus:⁊ ſic pot appellari ab eodem ad eundem aliter conſicera tum:⁊ ſic reſpondetur ad. F. ſolct. z. c. multis. xvij.diſ.ſed epiſcopus reſpectu uicarij ſui ſem per eſt idem in eadem glo.ibi qui non erat ðᷣ cu ria dioceſis epiſcopi.dicit Jo.an.et bene ꝙ fru ſtra gl.hoc põderat:nam. ⁊ ſi uicario ſuo cpus delegat unam cauſam appellabitur ad ipm cpm 4 e appel. ,Ku 6 8Z . d 4½ munn h lan onnn ſc̃ ex quo non cognouit ut nicarius. Et ex 5 bẽs tat᷑ ↄcludit ſi iudex tertio hũtliter requiſitus ſi nnt i nintlol nim. bonã praticam euitãdi certo cau appellationem non pꝛonunciat ſuꝑ ea poteiit ex hoc gꝛauamie perel e fn ore C daneh Itẽ bẽs ꝙ eps uł alius ordinarius põt caʒ oͤle Appellari: ar. in. c.i. c ſupplen. neg. la. Ingl. tinl dmnon⸗ ne 3 9 gare uicario ſuo: ? ſi in fraudẽ hoc fieret: poſſit ibi pfertur mater oibus tutoribus legitimis et R muler ne 1nreſliſie en uelei excõicari per ſuperiorem. Et in hoc uið ꝑ ſpe. datiuis ⁊c. MDro intellectu huius glo. ut punn ſulpltionẽ: 1 idumel ſſeliano eo. ti. S. nunc tꝛactemus uer. ſed ſecundũ pmiſſa canoniſta intelligat: ſciendũ eſt ꝙ ad Propoſitu, gubenglina 6 Pulegung D gien 7 quod nõ.in.c.ſuꝑ queſtionũ de offi.dele.et in noſtrum quedã eſt mutela teſtamentaria ur illa cum mi eure Vuunſten * 0 tellige ꝙ euitet appellationẽ interponẽdã ad ſu defertur b vartẽ in teſtamẽto. Qued 6 ua Ntnon o hemmine leſt oen ꝑiorem immediatũ epi:non autẽ ad papaʒ cum ſi teſtäria ſen teſtaria ofirmata utputa ſi pꝛ in te l mmſer o gicum ioröni ſe⸗ ad eum omiſſis omnibus medijs poſſit appella ſtamento dedit tutorẽ filio ia emancipato ſed n nuneißit 4 gbigunr lid ri ut ſupra dixi.⁊ ſolum hec ꝛegula repeꝛituꝛ ha exiſtenti in poteſtare ſua: puta quia erat filiꝰna tores ouplt n heut non polit ber̃ fallenti in delegato pape ſubdelegante non turalis tm. Iſta. n. diciruꝛ quaſi teſtamentaria glenis a ſ cͤcarerd i o in totuʒ ut in dicto.c.ſuꝑ queſtionũ. . poꝛꝛo:2= cofiꝛmata: quia tali filio in poteſtate nõ exiſtenti berhlic hu K rins Oennſi⸗ tunc non ad papã ſed ad ipſũ delegantẽ appelle non poteſt pater tutoꝛem dare: ſed datus peꝛ eñ Udicus ſire ſenio Kb Recerit tur: cũ in eo repſentetur ꝑſona pape: ut ibi nõ. confirmatur per ſuperiorem: æ ideo appellatur ntenen mnlunor gired que ratio ceſſat in alijs delegantibus: unde a de modo pᷣdicto: de quo mñ plenius dicendum eſt gener. he iſi legato legati põt appellaꝛi ad papã omiſſo lega ut nõ. in rubrica de confiꝛma. tu. ſen cn. fl. . E ünmnmn i os, anodei. to deleganię ut in. c.cuʒ Dertoltus de ꝛc iudi. Quedã tutela dicitur legitima: ut illa que differ poſſtung di biconſnemndo ubi dixi. tem delegato epi potit appellari tur ꝓximiori ut inſti.de legi.agna.tu. S..i.? di wal dhoin tunüper on citur legitima quia defeꝛtuꝛ a lege. Quedam eſt tutela datiua:que ſic nuncupatur: quia datur a iudice in defectũ aliarũ tutelaꝛum: et iſte tutele ad legatũ pape:quia cõcurrit cũ ipo ut.S. dixi. 2 bec nota.additio eſt. Si is q ðſijt ẽe . deferun tur ſucceſſiue ſecundum oꝛdinem ſupꝛa ,acione X£ m. 1 iconkecnone P Arte. vtutõ nomine pu ſcriptuʒ:nam teſtamentaria prefeꝛtuꝛ omnibus cri rannere ure mesz alijs. Ideo ut quandiu ſpes eſt de teſtamenta ſieppediat puplſone ⸗ pilli conuenitur iuitus poteꝛit na⸗ neta A nnp zſmn ni In prima ponitur appellantis querelan ſe ria:puta quia pater dedit ſub conditio ne:non 4 * cunda dat iudices: ibi: ideoq;ʒ mãdamꝰ. S primo quod tutor alias mateꝛ põ 200 tutele ha fit tranſitus ad legitimuʒ ut in.l.ſi quis ſub con ditione. ff. de teſta. tu.⁊ ibi pleniſſime examinat ꝑ glo.? Bar. pro hac mateꝛia uide in aut. na ſaumaterna dcotuj lgiiman d in A.aut epy opino Mun quo⸗ I nolunutn uin mire no coñ/ beꝛe filios in ptate,: æ ꝙ pupillus eſt ſub poteſta te tutoris:pro hoc eſt tex. ibi ſub płate ac tute la ⁊c̃. hoc etiã ꝓbatuꝛ ex diffinitione tutele. Eſt .n. uis ⁊? pias in capite libero conſtituta ad tu endũ eũ qui ꝓpter etateʒ ſe defendere nequit in re ciuili inducta ac ꝑmiſſa:ita habetur in.l.i.ff. de tute.æ inſti.eo.in pᷣn. ſecus dic in curator.nã curator datur bonis ⁊? nõ ꝑſone:⁊ ideo non hʒ minoꝛẽ in pfate ut in.l.in copulãdis.C. ð nup. C Secundo nota ꝙ ꝑ tꝛãſitũ ad ſecunda u —== extinguituꝛ tutela mateꝛna ipo facto. =– nota cũ qui deſinit eſſe tutor nõ poſſe conueni ri aplius nomine pupilli: quod intellige principi ando negociuʒ de nouo ſecus in cauſis inchoa tis. Mã licet expiret tutela ꝑ aduentũ pubertatiſ nihilominus tenetuꝛ tutoꝛ cãʒ pᷣncipiataʒ ꝓſeq: niſi adminiſtrato ſit trãſlata in curatoꝛẽ ut in.:. una. C. ut cauſe puber. tutoꝛ aſſit. ¶ Mota ibi exceptõne neglecta ⁊c̃.ꝙ ſi iudex procedit ad ul teriora exceptione neglecta lʒ expſſe eã non rep pulerit:põt ab eo appellari. ⁊ ſic limita. c.dilec to. S.e.ubi dẽ ꝙ appellãdũ eſt demũ exceptione oppoſita reiecta ſufficit.n.ꝙ ipſo facto reijciat .ſ. ꝓcedendo ad ulteriora: æ ſic colligitur conſi liũ uberti contrariũ qui conſulebat iudici ut nõ ꝓnunciaret ſuꝑ exceptione uolendo cuitare ap pellatione quod non ꝓcedit ut hic. Et idem tʒ Jo. an in. c.dilecto pᷣal.? Haꝛ. in.l.q ꝓcedẽte .E. de dila. ꝙ nota. Quid ãt ſi iundex non ꝓce dit ad ulteriora:ſed ſuꝑſedet forte cã uexãdi ex cipiente quẽ ſepe forte citat ad audicndã delibe ratione ſuã: nide Jo. an. in. d. c. dilecto: ubi no C 4 4„ 1ie — 4 49 2 3 4 ern Pinas ſoe fell, 6 illt ut d At. utni 2 4uie, Munt ruf iic iferotes keigioll hteſe ſt oftcbumn diomne ice et uin ene wend in.4. Wen Krrdrc. Auotumn geddne anonda. Sear ter poſſt dar mrtir in teſtames l uel c̃ aljs. Hoſtiẽ late pſeqg otigit ſii de facto 1 per egiſts matri 2 auie. ?2 gliguich in. d..ſe tione. Et H multe inropiniones canoniſtaru ? legiſtarum eſt ut pofſit qn olim non poteratiqni non poterat eſſe mtrixꝛ unde cn tum matrig auie ; ceſſureila/ non pot eſſe legitinn tomins ne tengü tñ c non per oig ſotimn tarie, na turela in teſtanento ſib an laneſmmmſil . ul.mnatni ? guie ni ſoſenite tum N eade glo. i tbi ſolute ſeel ſ natu Pſpinlloſcetſſrtinnn tri ⁊ qauie allegato in glo. In dekectü uero teſta mentaꝛie ſuccedit ſecunda ſcilicet quaſi teſtamẽ taria. Teꝛtio in defectũ utꝛiuſqʒ ſuccedit egitia in cuius defectum ſuccedit poſtmodum darina. hoc ꝓbatur ex ordine ꝛubricaꝛiũ iuris ciuilis. Dufto n.rgeratm de teſtamentaria. De cundo de confirmando tutoꝛe: Leꝛtio de mtela legitima. Quarto de datiua ut in rubrica de in rore ⁊ cuꝛa.datis ab his. Et ex hoc aꝛguituꝛ ꝙ ualet argumentũ ab oꝛdine ꝛubricarum: ad ho quod notatur ſupra in pꝛohemio.ffoꝝ. Ois Ppſuppoſitis ſciendum ꝙ mulier tpe. foruz non poterat eſſe de iure cõi tutꝛix:poterat in ipeira ꝛi a iudice ſpãli beneficio.l.fi.fl. de tu. bo. dan. poſtmoduʒ iure codicis fuit ampliata be facul tas ut hetuꝛ in glo. Mouifſime de inꝛe auclenti corũ fuit ſtatutũ ut liceret matri ⁊ auie agnoſce re tutelã filiorũ ſeu nepotũ:ita ut pferanmun legi timis ſeu datiuis ut in dicta auctentica matti cet auie: ita tñ ut ante oĩa duo obſeruarerur. Pri mo ut renũciaret ſecũdis nuptijs. Secundo ut renũciaret beneficio uellciani ut dicta auctetica matri ? auie æ in glo. Dubitann: uid ſi mare⸗ urche adminiſtrauit tutelam abſq; co ꝙ rannelo reſſerit emns pubes Iden ſecundis nuptijs ⁊ uelleiano: hec materia ri 1 abalet ſuccedeꝛe inoube tur per Bar. 2 alios in dicta auk. 2 fuerunt 4 lnehi. . confeſte „J. (onfeſtim. F,ad n . ciꝗ Weceti . ercn. dam in opinione ꝙ horum omiflio non vi⸗ Cd.lt 1n.l.ſciant * P . t. Q. ge ſen ꝛet aſſumptionem tutcele: quia omiſſio modice S Min eſta r inf G ſolennitatis non niciat actum ut in. li.fl. de ⸗ uo hir⸗ nelnige inſpi. Har. ibi tenet pri ſuiaʒ quc ſatis blh.n. Ni karzit᷑ omiſſio ſoleniratis uiciat acin un i. c. qꝛ ꝑp (R„ = d. eutA rua P ſeſo hnnknn Pigen WNe dlſeihi ſfemnſag ſte atir Gühun inan rchn lun Lnue rennhmgi nfnitini niinn gitnn mnm ſracſuet ſandln⸗ Ociurtcer n Nſunerni zinmie E. Monumti ſrof ntnn u nr au b ntoeen Kmim u limmni ſpn òä cot Br warms ditinar m ntm ugmwingo Nofni wnct NNNn NA Gin tchmn. Teian äartdcucktgin ns etnn Ctln Wrandn. deg Dmr g N uügktii⸗ no,Ntneumn Nchnennd. 6 mndo NNfiNr Tebdeut anm Amd N Aeunmrunmnadn An dns dd b Cabathing Iumeni to oine Uhrtamen 6 runr ir inphenn winbutn Gnlertr ſormncſt deine nrnennn 1 udic ſil unl⸗ 8 ocn e ocics iüln m, iorden g un bemn 1go laſin nicn 30 orta unars Cun be . zaniniſtuun Feachuned / Coundis nn osin n gn Ntonin i : V Rais N p. rIr.5 & ℳ Jac 2 l. ſ. tmatns Fas ot ¶ De appel. de elec.⁊ i.l.ſi unus.C. de teſta. Sed ſolennitas renunciationis pᷣdicte non põt dici modica. naʒ ſi mater hʒ conſilium ? opinionẽ nubendi conſu meret de facili ſubam filioꝝ amore ſcðᷣi mariti: ut in.l. lex q tutores. C. de admini. tu. Wad mulier maritata non eſt apta ad tutelam propi ſuſpitionẽ:ita nec mulier ñ deponẽs affectioneʒ nubendi ita dicẽdum eſt ꝛeſpectu uelleiani. Naʒ cum mulier hʒ pᷣuilegium a uelleiano inductum ut non obligetur effectualiteꝛ ꝓ alienis debitis: ſi mulier nõ renunciaꝛet huic pᷣuilegio poſſet ſe iuuare ĩ pᷣiudicium filiorũ:nã ſi nõ excluſit debi tores pupillorum obligatur ipſa:⁊ ſic tenetur ꝓ glienis debitis:unde ut non pofſit ſe iuuaꝛe de bet huic pᷣuilegio renũciare:⁊ ſic nõ põt dici qð modicus ſit effectus huius ſolennitatis. ãt teneat adminiſtratio ſi n ↄfecerit inuẽtarium plene nõ. Har. in.l.tutor qui reportatoꝛiũ.ff. ð admini.tu.ibi poſt multa tʒ ꝙ ſic:lʒ tuj h poſſit tanqᷓ; ſuſpectius remoueri. inamn nora in pratica ꝙ ubi conſuetudo ſubeſt ð non conficiendo inuentariũ per tutoꝛem ualeret taliſ conſuetudo: ar.in.l.de quibus.ff. de legib. tenet Mꝛnu. in. d. l.tutoꝛ: ⁊ inteꝛ cetera ponit alium ca caſum ſpalem ⁊ notabilem uidelʒ ut iudex poſſit ex cã remittere tutori confectionẽ inuentarij:ut ſi expediat pupillo ne ſecreta pꝛimonij reuelẽtur ar. in.l.ij.C.de ali.pup.pᷣſtan.nũquid ãt h tute la materna dicatur legitima an datiua:diſputat᷑ in.d.aut᷑.⁊ plʒ opinio Mart.quod ſit legitima tñ noluntaria:quia mater non compellitur ſi ñ & uult ut d. aut.matri ⁊ auie/ Munquid epi ⁊ cle rici inferiores ac religioſi pnt eſſe tutores:cum ſit officium pium:uide tex.cum gl.nõbili quaauam tene menti in. c. ꝑuenit.lxxxvi.di. lterius dubitatur de qõne quotidiana. Munquid ma ter poſſit dari tutrix in teſtamẽto paterno uł ſo la uel cũ alljs. Hoſtiẽ.late ꝓſequitur bic: qꝛ qõ ↄtigit ſibi de facto ⁊ peꝛ legiſtas ponit᷑ ĩ.d.aut᷑. matri ⁊ auie.⁊ aliquid in.d.l.ſi quis ſub condi tione.Et ſʒ multe ſint opiniones:cõis tũ opinio canoniſtarũ ⁊ legiſtarum eſt ut hodie deputari pofſit qm olim non poterat:quia i legitima oliʒ non poterat eſſe tutrix:unde cum hodie ſit indł tum matri a auie dʒ ceſſare illa ꝓhibitio:nam ſi non põt eſſe legitima foꝛtius nec teſtãria. Advᷣ tendũ tñ ꝙ non per oĩa ſortitur natuꝛã teſtamẽ tarie.nã tutela in teſtamento ſibi decreta eſt i ſu ſpenſo donec ſeruauerit ſolennitatẽ contentam i.d.aut᷑.matri ⁊ auie nã ſolẽnitas dʒ pcedere ac tum In eadẽ glo. fi.ibi ſoluta eſt tutela Aduer tendũ ꝙ ſi mat᷑ non petierit tutorẽ dari filio ↄ feſti.j.annum cũ poterit puatur iure ſuccedẽdi ipſi pupillo:ſi deceſſerit in pupillari etate: ſecus ſi deceſſerit factus pubes. Idem eſt in quolibet alio qui poſſet ſuccedeꝛe impuberi ab inteſtato: ut in.l.ij. S. confeſtim. ff. ad tercul. æ in.l.matꝛes .EC. eo.tit. ⁊ in.l.ſciant.C.de legi. heꝛe.uide bo nũ tex. inſti. ad tercul.in fi. (eero nnnam quod dr hic in tutela locũ hẽat in cura ut mat nel auia poſſit deputari curatrix filio. Spe.i.ti. ð cura..cũ autẽ.v.ſed nunquid tʒ ꝙ ſic:⁊ idẽ glo. in pᷣal.auc.matꝛi ⁊ auie:⁊ dicit ibi Haꝛ. h̊ cõiter teneri:ide glo.in.l ſciꝛe.ff. de tu.? cu.da. ab his. ¶ Exrra glo. opponituꝛ finẽ. c. in eo ꝙ papa mandat iſtis iudicibus cãe appellatio nis qð cõm audiant hinc inde iuſtificata appel latione:vr.n.ꝙ debuiſſet mandare ut prorſus deſiſterent a cognitione:ex quo iſta nobilis pro babat geſiſſſe ſe eſſe tutꝛicẽ:aꝛ.c.cũ oliʒ.5õ.de ex cep. ¶ Solutio: non intelligas tex. ꝙ iudices debeant cognoſcere inter iſtam quondam tutri cem ⁊ aliã mulierẽ reſcripti impetratrice:ſed int pupillos ⁊ iſtam tutriceʒ.nã exquo cã fuit ſemel delegata uoluit papa prouidere iſti impetranni de iudicibus delegatis. ¶ Hioluit ãt cãʒ remit tere ad priores iudices ut ñ grauarẽt pupillos ſicẽ grauaueꝛt mẽeʒ:un erat ſuſpitio ↄ eos orta. Exemplum relatio „ tim aſti. nis debet partibus edi anteqᷓ; fiat relatio. Ael ſumma cla 1 iudex de iuꝛe dubitans nult conſule re ſuperiore dʒ conſultationis copiaʒ partibus edere:alias eius uerbis conſultationis fides nõ adhibetur facit hoc.c.ad tertiã ꝑtẽ rubrice Et pꝛo intellectu pꝛemitte:ꝙ Iʒ ex multis cãis papa ipugnaret relationèe factã ꝑ iudices: inter alias adiecit iſtã cam de qua in tex.ideo dicit tex. pre terea æc. rimo nota ex tex. ꝙ ex iuſta cã põt iudex inferior deciſionem negocij defeꝛꝛe et principẽ de iure cõſultare:nec pot de hoc pars ↄqueri: dũmõ malicioſe non fiat:quia eius pro prie eſt iura interpretari:cuius eſt cõdere ut in .c.inter.j.de ſen.excõi.⁊ in.l.fi.C.de legi. Se cundo nota ibi leg timas ſanctiões ⁊c/ꝙ in mã relationis ſeu ↄſultatiõis ſtandũ ẽ diſpõni iuris ciuilis:ex quo canonibus non ↄdicit:⁊ idem eſt de alijs mateꝛijs ut in.c.i.⁊.ij.de no.opeꝛ.nun. ultimo ibi conſultationis exempluʒ. ota ꝙ copia conſultationis fiende debet edi partibus 2 fit iſta editio ut partes poſſint oↄtradicere du bio formato per iudiceʒ:ſi ueritatem occultaret uel mendacia inſereret. ⁊ debet hec copia tradi ſecundum doc.publicata manu notarij uel duo rum uirorum ſeu roborata ſigillo auctentico: ut nihil poſſit immutaꝛi: ar.c. quoniam contra de proba.in glo. ibi ſi uero: uult euitare onus iudicãdi ⁊c̃.ĩmo tũc iudex acrit̃᷑ punit: nã efficit infamis ⁊ punit᷑ i.xxx.li.auri de q dicẽdũ ut hẽ tuꝛ in dicta.l.ij.C. de legi.dicit tamen Hoſtiẽ. ꝙ illa pena non ſeruabitur in ſoꝛo canonico ut in.c.primo de re iudicata libro.vj.ita tranſeũt doctores. Eer ovimo tanquaʒ equa ſeꝛuan da eſſet in iudicijs:ſed mero iure poſſet dici cõ trarium:quia.c.i.non loquitur in mateꝛia rela tionis ſed generaliter in faciente aliquid ↄ iuſti tiã ⁊? conſcientiam:unde cum ſit diſpoſitio ge neralis debet referri ad ſpecies non prouiſas ut in.l.ſancimus.ff.de penis:uel ſaltem concur ret utraqʒ pena. Mam illa eſt ſpalis æ de facili 4 A. foni A ꝛemouibilis ar.i.l.quotiẽs.ff. ð acti.⁊ obl.⁊ ĩ fi. gl. ut hac mat᷑iaʒ clare heas /ſcire debes ꝙ mul tis ex cãis iudex refert negotium ſuꝑiori qnqʒ ex natura ipſius cauſe qꝛ eſt reſeruata ſuperiori ut in. c. maiores de baptiſmo ⁊ in.c.ut debitus .5. eo. æ in hac relatione non hʒ locũ diſpoſitio puius tex.qꝛ cã relinquituꝛ auditoꝛio pꝛincipiſ. OQñqʒ fit relatio uirtute delegationis iaʒ fac te. ut quia priceps delegauit cãʒ cognoſcendam 2 inſtruendam ⁊ inſtructam remittendã ad euʒ: uel ſimpliciter cõmiſit: ut.j.certũ tpᷣs cã remitte retur inſtructa uel non inſtructa:æ nõ bʒ locũ ĩ boc diſpoſito huius c.quia totus proceſſus re mittitur ad ſuperiorẽ nec ſtatur uerbis iudiciſ: niſi quatenus conſtat ex actis ut in.c.qm.s. de droba . Boef relatio ſuꝑiori cã cõſulendi eum de aliquo dubio in iure:æ hoc caſu loquit prope iſte tex.⁊ mã.l.i.ij.⁊.iij. C. de rela.na qͥa hoc caſu non remittitur totus ꝓceſſus ad prici pẽ ne fatigetur ſed ſolum elicitur ex actis pũctꝰ dubius:⁊ quia iudex poſſet pũctum non bn for mare non ſtatur relationi ſeu ſuis uerbis cõſul tatiuis niſi copiã dederit ꝑtibus:ut ſi de conſẽ ſu ꝑtiuʒ punctus fuerit formatus. Et in hoc cõ ſidera ꝙ qnqʒ fit conſultatio pᷣncipis ꝑtibus cõ ſentientibus:ſeu ſaltẽ non Sdicentibus.qnqʒ al tera ꝑte dicẽte æ appellante:qnʒ altera ꝑte ab ſente ꝑ contumatiã uel ⁊ ſine contumatia :prio caſu ex quo partes non ↄdixerũt conſultationi formate ꝑ iudicẽ non poſſunt amplius odicere ut in.l.i.F. queſitũ.C. de rela.Et ꝑ illũ trex.põit HBar. ibi pulchꝝ dictũ:ꝙ ſi iudex aliquid dixe rit pᷣſente ꝑte æ non dicente non põt ampliꝰcõ tradicere:uẽ.n.conſentire:facit quod in ſili nõ. Inno. in. c. ex ꝑte decani de reſcriptis:ideo uti le eſt ut in actis ſemꝑ ſcribatur ꝑte pᷣſente z nõ ↄdicente. ¶ Si uero fuit facta relatio ꝑte gdi cente non facit fidẽ:niſi aliter ꝓbetur ex actiſ ut in. d.l.i.?.ij. ar. hic.⁊ in.l.i.ꝗ. queſitum. ff. eo. Idem dic qn altera ꝑte abſente ꝑ cõtumaciã uł non fuit facta relatio:nã non dʒ credi uerbis inu dicis niſi quatenus conſtat ꝑ acta ut in.d.c.qm 5OQuod ergo erit remediuz: ſi ꝑtes non cõ cordant in formatione puncti. Eſt dicẽdũ ꝙ iu dex poterit ꝑtes ↄpellere ad concordiã: ⁊ ſi no luerit poterit interloqui factũ ſic ſe hr̃e ꝓut ipᷣe format et niſi appelletur ſtabituꝛ inteꝛlocutorie ſue ut in.l.fi. C. de ꝛela. ¶ Et hec ſunt notanda in ſimili mã quando iudex hʒ cõſulere iuriſperi tũ ex neceſſitate ſtatuti ut fides non adhibeatur puncto formato ꝑ iudicem niſi interuenerit ↄſẽ ſus ꝑtium modo pᷣdicto ut nõ. in.d.l.i. Sed eſt dubiũ: nunquid poſſit appellari ꝑ alterã ptium. Blo. ur uelle hic in fi. ꝙ non eſt locus appel lationi: ex quo ꝑtes ſemel approbauerunt punc tũ formatuʒ per iudicẽ:dic melius ut colligitur ex notatis in.d..queſitũ ꝙ quattuor actus in teruenire pnt in hac mã. ¶ Primns ꝓnuncia tio iudicis de conſultatione facienda et ab iſta non appellatur. quia non grauat ut. S. dixi. C De appel. Secundus caſus eſt ipſa forma nis: ? ab iſto actu a pncipio põ dex uerũ ñ expᷣmit ut ine 1iSec generen 6 ſenlerunt non pñt ↄdicere ante ſñiam tius actus eſt reſponſio principis ꝗ qus “ pellatur: quia lacit ius inter Etes.l.i.ff. geroch, Pncipũ ⁊ in. I. ſed. ꝙ pncipi inſti. de inre rali gen. 2 ciuili. (Quartus agctus eſt ipa ſtin diffinitiua: quã iudex pfert ſm rnſione r R 7 ab iſta põt appellari per tex.in. d. S. H naʒ poterir ꝓbari ĩi cã appellatiõis: punctns don fuit benef. atus: ? ꝙ peꝛ errorem coſen erit. Ete poteꝛit cm iſtrues ex nouis actis: nã hʒ locũ nõ ꝓbatũ: pbabo peꝛ.l.ꝑ hanc. C. de temp. app. in.c. ci Joanes de fi. inſtru. Ex his nota unũ pulchꝛũ 2 quotidianuʒ dictum iz ptes conſeſerint ut inder ferret ſñiã im conſi liũ alicuius periti:⁊ conſenſerunt puncto forma to ꝑ iudicẽ:nibilominus a ſnia lata jm coſilum ſapientis poterit appellari per rones ſupradic tas. Item quia non conſenſerant in iuriſperitũ tanqᷓ; in arbitrũ nel arbitratorẽ ſed ut in mirum ſcientificũ. ¶ In limili nidemus a indice op tento de conſenſu ꝑtiuʒ poteſt appellari ut in. c. cãm de re iudi.et in.l.ex conſenſu.ᷣff ð app. Ita in ꝓpoſito ſic ẽt uidemus in teſtibus.naʒ ſic p ducẽdo teſtem appꝛobet ipſius ꝑſonã. iiij. q. ij. ſi quis tcſtibus:nihilominus pnt poſtea repro bari dicta:ut nõ.in.c.pñtiuʒ.S. de teſti.Et hane cõcluſionẽ firmat Har. in. d. F. queſſtu:et nide tio conſultatio latius ad mãm ciꝛca conſilium ſapienis:qð ipſe nõ. in.l.i..ſi plures.ff. de exeꝛcito.et qð dixi ĩ .c. ſi ꝓ debilitate de offi. dele. additio. et h ſuffi ciant ad mateꝛiam. 2 Pi i ame lite Ignificante. t pᷣncipale negocium iudex aliquid inno nat nel diè aſſignataʒ ſine cã pᷣuenit:licite appel latur. Et ſi pꝛocuꝛatoꝛ datus ad impetrandum ſuper appellatione non ſeꝛuauit foꝛmam man dati auditur. appellans etiam poſt. annum. Primo ponituꝛ appellantis naꝛatio. In ſecĩ da cauſe comm ſſio:ibi.ideoqʒ.¶Mota pmo ex textu ꝙ poteſt alicui in ceno loco ius compe tere ut alibi qᷓ; in locis ſuis uictualia non uenda tur. Et idem dic in furno molendino? ſimibꝰ ut poſſit ex conſuerudine uel priuilegio vompe tere hoc ius in illo loco:⁊ potuit induci conſue tudo ſi anbi nolebant hec exercere:? inhibiti e quieuerunt prohibitioni per tempus legitimuzʒ ad preſcriptionem complendam: ad hoc quod notat Cy. in.l.ij. alias. C. que ſit lon. conſue. facit.l.ſi quis diuturno.ff. ſi ſeruit .uendi. Nota ꝙ etiam clericis ⁊ eccleſiſs peteſ boc ius competere:licet ipſi non poſſunt per ſe exer cere officium earnificum uel tabemariorum un in cle. dioceſani de uita ? boneſta. cleꝛci. He cundo principaliter nota quod lite pendente 4 debet reus pro hiberi nii iure ſuo non impꝛio 1o a lege: licet illud ius ſit contr⸗ intentionem inilad iud . Gnlceͤni Atio n ſsenn woi.. v de vaſtpel i⸗ lefhnonper lie hen ge gatiß con r gbat ata de janiti Mio en gle nl . o ii. 1alectus ad ter iea polſeſtone ſgelendi nenci dart ig: ſc hu ins nhcelit ſorte tabirulo infratlann nilam adonn i dicchn hoc ins mceli gine⸗ capitalumn n goeuc eu iis an ſ⸗ 1o decidendh pendene ſuper bor inre non den hiberi ſua poſſeſſione nii. uin ſl inſeioofſaũ plorari: inlſer ſi munuimn n O Bis n ii verbijorſernn pon n ten ſ un ige fuiſet ſiis fuiſſt conteſti⸗ baterpectari ſdia diſliningatmon. n nid imnomare in dren icomn bus: oNe ad fierer Mogd vr N in.cii ur ie pendemte n⸗ ſolumn eo. ti lib. v. Er ideo goo.ſe Od ter. marime ſed certe illa ſupp toto neceſſaria per ter qui nniur Gec poteſt dici inppleno goo ſpectu totins tpis pencentie liie glianid inonarl i pindicium pofl habes clanſſime primi lect ron qumee lcuit epo ob hanc cimn an cundus intelectus eſt capleli poſeſior in iſa qvaſi oſftonen forte inqyietate 2 ggebat forte ne co boc ins conppetee epiſcopo ſoꝛia cicenco boc ins mmceli ſol tnnc n e nclisoffehit —0 oporterer ſupplere ad D . . ed agnerte quia goſa non no con. hoc officium iud ſarl niqnitate e inn te Oenactoris ſech ſonn Kimet duos er Be ntens cij adbuc poſti 1 nazn nchzeis icere off iurſctio⸗ (Vnchnc non ſtſi W Doſa cicit t aunManlatit iin, n minſts umsititunin aihtin gen iu lii s itmmmumns inſum õü utin im Maſcuſitit hu vaidu Mun in/. ill Apraf ana eri 1 irn N nNadnggti mA. W in SnugANihifn Lin ſtäßtnmgl n õ cie unN actoris ſeu iuriſ deducti in ingiciũ lacit. c. i. 8. ut lite pen.? quali per totũ. Lertio nota ꝙ di latio data de partiũ conſeniu non põt ſine cau ſa ꝛeuocari alteꝛa pte inuita. Et ꝓbat iſte tex.id quod dixi in.c.cum ceſſante.S. eoð.ut interlocu toria lata de conſenſu ꝑtium non poſſit reuoc ri alrera ꝑte inuita:iĩtellige niſi ſubſit c㶠¶l terius nota ꝙ ipedimentũ ꝓcuratorig 5 mada tum pᷣſtitum pbet iuſtam cãm appellatoꝛi conſe quendi fᷣm annum. ¶ itio nota ꝙ appellans ex plinibus cauſis copulatiue deductis iuſtificat appellationem cauſarum alteram ꝗpprobando: 2 ſic facit ꝙ deducens plura copulatiue in libel lo non uideatur ſe obligare ad quanlibet Ptem copulatine ꝓbandam:ſed ſatis eſt ꝓbare id qð ſufficit ad nictoriã de quo nide quod dixi in.c. ʒ. S. de ꝓba. æ ꝑ Mar. in. I. diuus. ff de ꝛe ind. in glo i. in fine:ex hac colliguntur duo in tellectus ad tex. ¶Wrimus eſt ꝙ ep̃s erat in iſta poſſeſſione faclendi nendi carnes ĩ locis ſu is:⁊ ſic hñdi ius macelli:⁊ forte concuꝛrebat cũ capitulo infra illam nillam adunenſem: ſed capi tulũ dicebat hoc ius macelli ꝑtineꝛe dũtaxat ad capitulum ⁊ ſuꝑ hoc iure agebatur:⁊ hec lec.ſa tis claꝛa eſt. Eiam 26 decidendi fuit quia lite pendente ſuper boc iure non debebat eps pro hiberi ſua poſſeſſione uti.nam ſi potuiſſet in hꝰ iudicis officiũ iplorari:fuiſſet prius executioni ſñia mandata qᷓ ſaa.( Bed im bunc intellet rũ uerbũ preſertim poſitũ in texru ſtat proprie: nam idẽ fuiſſet ſi lis fuiſſet conteſtata:qm debe bat expectari ſñia diffinitiua:non.n.dr̃ reus ali quid innouare in preiudicium litis:ſi ntitur poſ ſeſſione ſua:imo ſibi fieret inouatio:ſi ꝓhiberet ea uti ut in.c.i ut lite pendente nõ. glo.in.c.non ſolum eo. ti. lib.vi.Et ideo glo.ſequens ſupplet ad tex. maxime ſed certe illa ſuppletio non ẽ ex toto neceſſaria per tex. qui utitur nerbo pᷣſertiʒ Sed poteſt dici ꝙ ſuppletio gloſe.procedit re ſpectu totius tp̃ᷣis pendentie litis: quia non dʒ aliquid inouari i pindicium poſſeſſoris.ex boc habes clariſſime primã lect. ⁊ rõnẽ decidendi: et quaꝛe licuit epᷣo ob hanc cãm appellare. ¶ De cundus intellectus eſt ꝙ capitulũ erat hbic quaſi poſſeſſor in iſta quaſi poſfione:? agebat õ epᷣʒ forte inquietãtẽ ⁊ agebat forte negatoria negã do hoc ius competere epiſcopo uel forte confeſ ſoꝛia dicendo boc ius macelli ſoli capitulo com petere. Et rõ decidendi fuit fᷣm glo.quia nõ po terat implorari indicis officiũ lite non conte.et tunc nõ oorteret ſupplere ad text.uerbũ maxie C Ded aduerte quia gloſa non aperit hic qua re lite non con. hoc officium indicum non pote rat iplorari õ iniquitatẽ ? inouantẽ circa poſfi onem actoris.ſed gloſ.j.ſuper uerbo ſupeꝛ his uẽ ponere duas rõnes. Sin eſt ꝙ ſpecia le eſt in delegatis cũ adhuc poſſint recuſari ãte litẽ conteſtatã non dʒ eis licere officiũ impaꝛtiꝛi circa pᷣncipale:cũ adhuc non ſit firmata ipſoꝛuʒ iuriſditio. ¶ Deðdo gloſa. dicit ꝙ officium iudi ¶ Be appel. cis principaliter poteſt implorari ante litẽ oteſ. quia ſuccedit loco actionis ſeu deſeruit actioni intentate:ideo dʒ prius lis conteſtari.ſecus ubi officium iudicis incidenter imploraretur: quia tunc non eſt neceſſaria litis conteſtatio:⁊ ſic relſ pondeo ad. c.ij.S. de offi.iudi. ¶ Multi repro bant hunc intellectuʒ:æ pꝛeſertim do.Ant.non plʒ dicenti ꝙ ex quo caplʒ erat in hac poſſeſſiõe bene poterat implorari indicis officium: ut nil ibi innouaretur in preiudicium poſſeſſoris. Ego uero cꝛedo ꝙ hec lectura fa ſatis iuridice ſuſtineri põt intelligendo ꝓut firmiſſime credo in facto contigiſſe ꝙ hic epᷣs negabat capituluʒ eſſe in hac poſſeſſione ⁊ ſibi hoc ius competeꝛe 2 de hoc erat ↄtẽtio: iõ pẽdente lite ſuꝑ his nõ debebat eps ꝓhiberi nri hac facultate a iure nõ improbata. Unde nõ erat licitũ iudicibus ſupeꝛ hoc aliquid interloqui lite non conteſ.ar.c.con ſultationibus.j.de offi.dele.⁊ hic uide tex.opti mum iuncta glo.fi.in.c.ij.de in inte.reſtit.ultra medium:⁊ tunc nõ oportʒ ſupplere maxime ad litterã. Sed dicendũ ꝙ lite nõ ↄteſtata nõ erat licitum iudieibus ſuꝑ hac poſſeſſione ſe inteꝛpo nere:cum de ea eſſʒ ↄtentio: ſed poſt litẽ ↄteſta tam ex quo agit᷑ de poſſeſſiõe ⁊? ꝓprietate põt interloqui:ſi prius cõſtat de poſſeſſione ad hoc .c.cũ ueniſſent.j de inſti. Et ſic ex his habetur clare ſecundus intellectus:fatendũ tñ eſſʒ ꝙ ubi Oſtitiſſet de poſſeſſione actoris nec de ea efſʒ cõ tentio: ꝙ licite põt ẽt delagatus ſuũ officinʒ lite cõteſtata nel nõ iꝑtiri æ reuocare oĩa attẽtata ĩ piudiciũ actoris:pro quo uide tex.cũ glo.i cle. .ij. ut lite pendente: æ ꝑ hec pnt decidi multa ſᷣ oſuſe tacta ꝑ doc.in glo.in uerbo pᷣuenire ĩ fi. Mora glo.iuncto tex. ⁊ circa mãm iſtã doc. inſtar naria referẽdo. Sʒ ↄcluderẽ ſic clare mãʒ ꝙ aut dilatio fuit data ſine cauſe cognitione ex iudicis officio: æ põt eodẽ mõ ſine cauſe cogni tione reuocari ut in.l.diẽ ꝓferre.ff.de arb. facit qð dixi ĩ. c. cũ ceſſte.S.e.? qðᷣ nõ. MHar.i.l. qd iuſſit. ff.de re iudi.?æ Inn.i.c.q̃relã de elec. Si vo fuit data cũ cãe cognitiõe ⁊ tũc aut interuẽit ↄſeſus ꝑtiũ:⁊ tũc reuocari nõ põt altera ꝑte in uita cã legitia nõ apꝑente:⁊ de h̊ ẽ bonꝰ tex. h: quẽ adduxi ĩ.d.c cũ ceſſãte ad ꝓbãdũ ꝙ iterlo cutoria data ð ↄſẽſu ꝑtiuʒ nõ põt reuocari alt᷑ᷣa ꝑte innita cã legitia nõ apꝑẽte quã nõbis. Aut nõ iteruenit ↄſẽſus ꝑtiũ:ſʒ iudex ex officio ſuo dilationẽ pᷣfixit:⁊ tũc ſi ceſſat cã dilatõiſ põt illã reuocare ad h tex.nõ.i ar.i.l.a filia.ff.ad treb. Exẽplũ:ſtatuit iudex terminũ decẽ dierũ ꝑti ab ſeti:forte ĩ uilla erat:ad ↄꝑendũ ipſe reuerſus ẽ .j. V. dies:certe pot᷑it ila dilatõ decẽ dieꝝ reuo cari:qꝛ ceſſat cã illiꝰ rermini. Si uero cauſa nõ ceſſat:⁊ tunc nõ dʒ index ſine cã aliquid attenta re in preindiciũ dilationis: ar.in.l.ſiue pars:et uide ad predicta glo. notabilem in. c. cum ex eo de electi.li.Vi.in nerbo ad ſeptennium que con cludit quod ſi epiſcopus diſpenſauit fanore ſiu dij cum aliquo ad ſeptennium non poteſt ſine RIans d decz. 1 /* 2 wαn paßy 4 ¶ De appel. c& euidenti diſpenſationẽ reuocare. quod nõ. æ circa ceſſationẽ cae uide quod nõt Har. in. l.lu tiꝰ. ff. de le.ij. z.l.ij. E. ð dila.? ea que dixi i. d. c.cũ ceſſante:põt tñ pendente una dilatiõe dar terminũ ad aliũ actũ ſucceſſiue explicandũ eidẽ parti uel alteri.quia hoc non eſt preiudicium di lationis ut ſentit bic Cal.æ bene ? Mar.i.l.ij. .ff. de re iudicara. S Idẽ dicit ſi aliquid inno uetur. Nã poſſet iudex occurrere dilatiõe non obſtante:quia non preiudicat dilationi ſed im partit᷑ officiũ ſuũ circa alia.pro H. c. qᷓ frõte. S. eo. ? c. cuʒ reneammn ſ Munquid at poſſit in dex dare ſimul duas dilationes ad diuerſos ac tus: nide per ſpeculatorẽ ĩ ti. de dila..i.uer.ðᷣ liberatorie ⁊ ſe.⁊ bo.gl.in.cle.ſepe in uerbo po dationẽ de uerbo.ſigni Et dic ꝙ ubi ſcõs actꝰ dependet a priori ita ꝙ alterationem ꝛecipit ab effectu prio ris actus nõ põt iudex ad diuerſos actuſ duas dilationes prefigere ſimul:ſecus ubi actus ſunt oĩo diuerſi. one exemplũ: uult iudex prefigere terminũ parti ad poſſinões faci endas puta decẽ dierũ ⁊ aliã dilationẽ decẽ die rũ:ex nunc prefigit ad probandũ intẽtionẽ ſuã certe hoc non dʒ poſſe fieri.nã forte omnes po ſitiones erunt confeſſate pex partẽ aduerſã: ⁊ ſit fruſtra daret᷑ fa dilatio ¶¶ Irẽ ⁊ forte omnes negabũt:⁊ ſic duriori pꝛobatione afficietur: ex pectandus eſt eꝛgo finis poſſitiõis: ſecus uit di xi qn actus ſunt diuerſi:utputa prefigo tibi ter minũ decẽ dierũ ad producendũ teſtes:⁊ extũc prefigo.v. dies ad producendũ inſtrumenta: ni hil. n. prohibet hos terminos accumulare ſil: 2 hoc nota. In glo. in uerbo ſuper his in fi.ðᷣcla ra hanc gloſ.quo ad propoſitũ nrʒ per ea q̃ di xi.S. in glo.iij.alias prima ubi eã expediui:⁊ ge neraliter ad. mãm uide.c.ij. de of mdi. In glo. fi.ibi non poſſet eos recuſare ⁊c̃.nõ.glo.et idẽ nõ:glo.in.c.cũ oli.S.de cã poſ.⁊ proprit.⁊ uide ꝙ ibi nõ. in eadẽ gloſ.ibi forte non erant ſoluendo ⁊c Moſt.dicit ꝙ ex quo procuratõ ex ceſſit fines mandati in nullo hahuit preiudicare dno:ideo non tenebatuꝛ dñs prius agere pꝛo curatorẽ ¶ Aduerte hoc dictũ Moſtiẽ.proce dit reſpectu effeetus ipetratõis:illa.n.tanq;ᷓ attẽ tata ↄ mandatum non preiudicat domio ut ĩ iu ribus allegatis in glo.ſed hic agitur de alio pꝛe iudicio.quia appellator non fuit proſecutus.j. annum. Unde quẽadmodũ quilibet tertius im pediens preiudicat appellatori:ut prius ſaltem agat Z ipedientẽ ad ĩtereſſe iuxta notata ĩ.c.ex rõe.S.eo.ita uẽ dicendũ in procuratore impedi mẽtum preſtante õ foꝛmã mandati:cũ in hociſit non procuratoꝛ. Et ideo foꝛte dixit glo. ꝙ non eꝛat ſoluendo:⁊ notabis hanc glo.pꝛo intellectu iuriũ:q tribuũt ſʒ ãnũ ipedito.nã ſi ipedituꝛ fẽo tertij non datur ſcðs annus:ſed agitur õ tertiũ ad intereſſe:ſi eſt ſoluendo:alias reſtituitur ut h̊ Et ſic poteſt ſaluari glo.nel dic ꝙ ↄriuʒ glo.ꝓ cedit qñ tertius fuit in dolo:ſed iſte pꝛocuꝛatoꝛ credebatur circũuentus:quia forte falſo fuerũt dẽ. Ad iuſtificãdã appellationẽ ex cq iter libi date lr̃e reuocatorie illius inhibitionis: his habes mãm. c. intꝛinſecam expeditaʒ e tꝛa glo. oppo. ) tex. C. de monopol. per A. nã non lʒ cõuenire ut certis perſonis liceat ne j dere nictualia: æ alios ñ inſtꝛuant ur ibi So ue pm Inn. ca fraudandi non eſt licitũ ſtr t9 nire ſed bñ ex priuilegio ſen conſuetudine Hee põt licere ut hic: uel Srium pꝛocedit ꝛeſpectu . ſonarum ſen rerum: ſecus reſpectu loci.i. ut ſe to loco uendantuꝛ: prima tñ ſolutio 6Ecurior: ut =ʒ impugnetur pactũ tanq; captioſũ: nõ ti im pugnat puilegiü ſen oſuetudo:quod n Nterpoſita. Taoh famoſũ Rbile:d b dicir nciy et multum alle Pncipiuʒ uſqʒ ad. F. ei ꝓbax oʒ cãe vVitatẽ coꝛ indice ad què nune corã iudice ꝗ qoblata pbatio ? reiecta.b.d. ſin gulariter 6 prio ꝙ ex reiectide exceptois legitie nõ iuſtificat appellatio niſi coꝛam indice ag au betur illam exceptio nez eſſe ueraʒ. ¶ Er quo infero iudicem non grauare paunez ex eo ſolo ꝙ exceptionem pꝛobabilẽ non admi ſit.nam potuit moueri putando foꝛe illam eſſe falſã:ideo ut preſumatur grauamẽ: dʒ expectari doncc probetur uenitas ipſins ¶ Et ex hoc in feꝛo ad aliud notabile dictum quod in focultate iudicis eſt exceptiones dilatorias uel peremoro rias admittere uel repellere:nec ex lola admiſſi one uel reiectione infertur grauamen appellatio nis inſtificatiuum. Et uide cirea hoc Inn. i.c. poſt elec. de conceſ.pꝛeben. prope fineʒ:ubi dat bonam theoricam iudici dicens ꝙ ſi exceptio ? modici preiudicij: poteſt eam ex leni pꝛeſumptio ne repellere. Si ueꝛo eſt magni preiudicij ut pu ta exceptio de non petendo uel preſcriptõis nö debet moueri ſine pꝛeſumptione uehementi:qo nota. G itimo nota q; pꝛobationis oblatio 2 repuſſio exceptionis propoſite iuſtificat ipſo facto appellationẽ a indice interponendam: ita ꝙ ſufficit co ram iudice ad quem probajĩ excep tionem legitimam propoſitam ? ipſius proba tionem oblatam: æ ꝙ index exceptionem ? pro bationem reppulerit. ¶ Sed queꝛo de ratione decidendi ad utrunqʒ dictum iſtius principij: uidelicet quaꝛe ſolum exceptiones legitimne re pulſio non iuſtificat appellationem et probatio nis oblatio: ſic dic colligendo mentem glo. et doc. ¶ Cauſa immediate appellationis eſt ip ſum grauamen ut in. c. ut debitus ſuorn eo. ſe ex ſola ꝛeiectione exceptionis pꝛobabilis nece ſario non infertur gꝛauamen: quia cum inder habeat cõtẽpnere malicias litigantium ut ſlas finem de dolo. 7 contum facit..quidam elim = iex iuſta can uerunt. ff. ſi certũ pe. potuit moer! ex Vaoz ſepe ſa ad illam exceptionem elenam n exceptio in ſe eſt legitima:ect tamen eſt l exceptio contra actoꝛem ꝙ eſt excdicain in men in ueritate non eſt excdicatus: ſed excip inder ii adnnittes/ inder i gan Sſor tl . 6grungelll. iſe⸗ ſoneinc 6 ri georm ct diglali geblion⸗ orn nodicl 1is ie erit oblats yb⸗ Srci non il iudex: curn imer Canonic pi inec d biſoſuedun ge delpo. imnp roe. Nioblano ,banonis uſifa ionemiaua deegt iiqnin⸗ ucͤ do reopere intn ofli ſu batio ns giinereu het fo aſit in gren õäl Pr iiell,c. 1C.negnis iſncj engro. Dechdo ,litubi appelai in udicis ci eoica i n dor wi en icſuggeſi 5. Ni (Adider e oNe den Nidncaſ eer ce od apoelanone. Ie boc fiſtingue⸗ te indicis pbatione oblati ſonennis ci iudexeſt aoſes: ? hoc ſenſerunt de Caro fallt fz Jo.on.? cöſterl. offeri pbanio 5 rei euidena:ut ſinol cii niuere de qno notorie conſiarin mortufactt c.euidetia. de gecn, ria n d; inder pat ad iudicii duel 5. ge fliſs pſoy. Hecn euſgetin: ſunptionẽ pbatſdis oblaterideo en luſtficandi appelatione,, Pbetur us re Falit ? quanto qnſ offertur quo iucer ineceſſtanur ad e rei hoc ltio cie nt plene n. i c er dre niͦ m tene merl:⸗ ficat H aunnger e gi vonemn quoad denon t Utarat non at yt exceptio bab e Uidici pnis Adueiſe qia iniqnita D Kure Diimenoencheſening, Mut in regula non hge reinn k coc.hic. lice glo. in e H bi dixj: f 5 arie anm Ai boſeus cin git ualis chenn ſe iſta ob H um *l CNin V n nienen . un e 4 . En. ünuritinnnn li i tit a unu⸗ onin ſt ng nngentt lgnſetig e, t A miilalen Alckalgnenſite i r deodr muifn 1 Wuſhngt inand niſngatin X 5 uſfti Vari i m Awoen Anerhinſn nnignicden n gunr aoinmn ithiitn Eunto Ndr bn lnt iadnrnnm gumneinn orlehen Mits isſ Konen vaiumml dinn , inti udnminsz Aunnr n udummu trmaruin A ſatcanrifenn gumm geit AtNINiri WEHRHuRREi wlantrdi,nttaſind 1n Srdnifthint ammrumhiili N rinnttnnnn . te „(Ianorong d N caulſa differendi iudicium æ uexandi aduerſariũ Igeo ex ſola reiectione neceſſario non ꝓbatur gꝛauam:ſʒ ſi corã iudice ad quẽ ꝓbet᷑ poſtmom ueritas ipius exceptionis nunc apparet iudicem grauaſſe æ male motũ fuiſſe ad reiectionẽ:ſʒ qn excipiens obtulit ſe ꝓbatuꝝ in cõtinẽti non põt index ñ admittẽs aliquã excuſationem baber:ꝙ nõ grangerit. qꝛ pſũpta malicia õ excipientem purgatu: ex oblata ꝓbatione in cõtinenti: nã in mora modici tpᷣis n ẽ ꝑiculũ.l.ſi debitori. ff. de indici.unde cũ iudex reijecerit oblatã ꝓbationẽ ondit ipo fcẽo iniquitatẽ ſuã ᷣ excipientẽ. IJIdeo ſufficit hoc ſolũ ꝓbare ad iuſtificationẽ appella tionis dato ꝙ non ꝓbetur ueritas cauſe: quia ſine ueritate grauame illatũ eſt. ¶ Bed quero ꝓ declaratione pᷣdictorũ ⁊ tex. nũquid indifferẽ ter ꝓbationis oblatõ hẽat iuſtificare appellatõʒ dic ꝙ non: ſed regulariter hoc procedit Fallit pᷣmo in appellatione eriudiciali que interponit a pte uel a iudice ꝓcedente tanq́; ꝑs Ratio eſt quia non tenctur ꝑs recipere ꝓbationes alteꝛiꝰ ꝑtis:cũ non ſit iudex:hoc ſetit Inno hic ⁊ ĩ.c. cum inter canonicus ⁊ in.c.quia ꝓpter de elec. 7 in. c.qad diſſoluẽdum de deſpõ.impu. ꝓbatur rõe. Mã oblatio ꝓbationis iuſtificat ex eo appł lationem:quia detegit iniquitatẽ iudicis in nolẽ do recipere iuxta officiũ ſuũ ꝓbationẽ exceptõ nis legitime:ſed hec ro ceſſat in ꝑte:cũ non ha beat ad hoc officium:non.n.põt eſſe iudex in cã ꝓpᷣa.ilij.q.iiij.c.i.?.C. nequis i ſua cã in ꝛubꝛo 7 nigro. ¶ Decũdo fallit ubi appellat᷑ in ablen tia iudicis cũ eiꝰpntia hꝛi ñ pot iux ea que dixi i.c.ſuggeſtũ.S.e.nã cũ n ſit iudex qͥ ꝛecipit ꝓbati onẽ oblatã: ridiculũ eèt dicẽ ꝙ tał oblatõ inſtifi cet appellationẽ. Itẽ hoc fuit inductũ ex iniqta te iudicis ꝓbationẽ oblatã ſꝑnentis qᷓ rõ ceſſat cũ iudex eſt abſẽs:⁊ hoc ſenſerunt doc.hic ⁊ bñ ertio fallit py Jo. an. ?7 cõiteꝛ. ſequẽtes:qñ offert ꝓbatio rei euidetiã: ut ſi nolo ꝓbare ti ciũ uinere de quo notorie conſtat in loco ꝙ eſt mortuꝰfacit.c.euidẽtia.j.de accu. Mã noto ria ni dʒ iudex pati ad iudiciũ ðduci:ut in. c. qmn 3 5. de filijs pᷣſby. Hec.n. euidẽtia ꝛei cõfũdit ſumptionẽ ꝓbatiõis oblate:ideo erit neceſſe ad iuſtificanda appellationẽ: ꝓbetur neꝛitas ipſi us rei. Fallit æ quarto qn offertur ꝓbatio tpᷣe quo iudex ni neceſſitatur ad eã recipiẽdam:æ= de hoc ultio dic ut plene nõ.i.c.ex ꝑte ade de teſt. nũ tñ tene mẽti:ꝙ oblatio ꝓbationis iuſti ficat appellationem quo ad deuolutioneʒ cauſe dũtaxat non ãt ut exceptio habeatur ꝓbata ĩp iudiciũ ꝑtis adueꝛſe quia iniquitas iudicis non dʒ nocere ꝑti: nemo.n. dʒ alterius odio pregra uari ut in regula non dʒ de ꝛc.iuꝛ.li.vVi.⁊ h̊ cõit noluerũt doc.hic.⁊ uide glo.in.c.ex ꝑte ade pꝛe al. ? plenins ibi dixi:æ ur̃ ð hoc ibi cãus ſʒ unũ intellectum: Altimo ſcias ꝙ in dubium uertituꝛ gqualis debeat eſſe iſta oblatio ꝓbationis ad in ſtificandam appellationẽ æ due reꝑiuntur opio nes na ut ſufſiciat uerbaſis utputa ſi di C De appel. cat ꝑs:ego offero me ꝓbaturũ hanc exceptiõeʒ iuxta id qð hẽtur in.l.li is a quo.ff. ut in poſ. leg. hodie conſtat:hodie agatur ut ibi. Et hanc opinionẽ fouet Moſt.⁊ pꝛo eo facit ̊ litteꝛa dũ ſimpliciter dicit ſe offerẽs probaturũ ꝛc. ¶ Se cũda opinio eſt Jo. an. exigit. n. ipe realẽ cbla tionẽ ꝓbatio nis ut puta ꝙ ſecũ habeat teſtes. inſtrumẽta ⁊ ea offerat iudici. Si.n.iudex tunc ſnit:⁊ ob hoc appellatur iuſtificata eſt appella tio:hoc ſolo ꝓbato ⁊ iſtũ tex.exponit offeres ſe ꝓbaturum ⁊c.i.probationes offerens mouetur quia ex õria opinione ſequitur abſuꝛditas.nam facile eſſet falſo excipienti ꝓbationeʒ ueꝛbaliter offerre. tẽ quia uerbalis oblatio nil noui ĩ ducit:cum in qualibet exceptione tacite inſit ob latio probationis:cum quilibet excipiens tene atur ꝓbare ſuã exceptionẽ ut in.l.i.ff.ð excep. 2 in.l.in exceptionibus.ff. de ꝓba.nota.in cle. fi. de reſcrip¶ Do. An. banc opinionẽ nõ ſe quitur ſed dicit ſufficere:ut exeipiens ſe offerat ꝓbaturũ in continenti:quia per hoc ſatis pur gatur malicia pſumpta õ excipientem ad h.c.lit teras de reſti.ſpo.⁊ in.c.exhibita de iudi.facit ĩ ar.l.qð dicimus ⁊ in.l.ratũ.ff.de ſolu.⁊ hanc ꝑ tem ſemꝑ tenui. Et dicit᷑ uelle ꝓbare in continẽ ti:ex quo non exponit dilationes longiores:ſed petit terminũ breuiſſimum ut ꝓbatuꝛ in.d.c. lit teras: ⁊ per hoc tollitur motiuũ Jo. an. Hã re gulariter excipiẽs nõ tenet᷑ ꝓbaꝛe in ↄtineti:nec ẽt ꝓcedit alið motiuũ ſuũ ꝙ falſo poſſit offerri ꝓPbatio:quia poterit timere condemnationẽ ex penſarum. unde non eſt ueriſimile ꝙ offeret ſe ĩ continenti ꝓbamx:uel dato modico interuallo niſi crederet ſe ueraciter poſſe ꝓbare: ⁊ de hoc eſt tex.optimus in.d.c. litteras ubi purgat᷑ pre ſũpta malicia excipietis ꝑ tale oblationem ꝓba tionis vbaliter factã:æ tunc expone iſtũ tex. ibi niſi hoc ſe offeres ꝓbatuꝝ i ↄtinẽti.ſ.j.brcuiſſi maʒ dilationẽ. G glo.ij. ibi cuʒ cam ſolue h̊ Sriũ ut ibi nõ.⁊ ꝑ glo.i.c.oli.s.de excep. ꝓbat n.illa exceptio ex iſpectiõe reſcripti delegatorij ad.c.ut debitꝰ:dic ꝙ illud.c.nõ ꝓbat oriũ: naʒ ꝓbabilitas cãe includit ibi ueritatẽ ipſius cãe. Itẽ declarat ille tex. ꝑ iſtũ ar.i.l.nõ pnit =.l. nã 2 poſteriores.ff. ðᷣ legi.⁊ ad.c.dilecto:dic ꝙ ibi fuit probata ueruas exceptionis per cõfeſſioneʒ partis aduerſe. * ₰„ Si appellatõ ¶ Eidem quoque. nõ fuit eecep ta a iudice uł approbata a ꝑte: ſufficit appellari mittere ꝓcuratorẽ ad impetrãdũ ⁊? Sdicendũ:lʒ ꝑs appellata ſit ꝑata iĩ curia qui: hoc dicit uſqʒ ad. J. ille a,& i e ꝙ lola appro batio appellationis per iudicem nel partẽ appel latam facta facit cauſam eſſe in curia:ut appella to proſequente perſonaliter ſeu per pꝛocurato rem teneatur appellator ipſam appellationem ĩ curia proſequi.¶ Et ex hoc duo infeꝛo. Dꝛi mo q ſola pꝛobatio fſacit cauſam eſſie i cuna ut tins eat ſen dt ſt Tnertis ibi tractetur licet terminus non fuerit prefixus à Ppyeg per iudicẽ ſen partẽ ad appellationẽ proſequen dã: ut probat iſte tex.id quod dixi in. c. nicolao ʒ eo.⁊ limitat.c.ſepe.S.e. Secundo nõ ꝙ ſola approbatio partis appellate ſufficit nt cã tracte tur in curia:Iʒ iudex appellationẽ nõ receperit. Eſt ergo ĩ optione appellãtis qualiter ⁊ ad que nelit appellare: ſed in optione appellati eſt: an nelit cãm tractare ĩ curia. Et hodie adde caſũ.⸗ c.i. e.ti. li. Vj.⁊ aliquid tetigi in.c.ut debitus.s. e. Sed circa tex. dubitatur: nũquid poſſit appel lator inuito appellato cãm proſequi in curia. Inno uẽ ſetire ꝙ ſic:⁊ hoc mihi plʒ:nã iſte tex. non dicit appellantẽ hoc non poſſe:ſed dicit ꝙ permittitur ſibi impetrare lr̃as:ſi ſua appellatio ñ fuer t recepta:põt ergo nõ uti bac permiſſiõe ĩ fauorẽ ſuũ facta:ar.in.l.nõ quicquid.ff. de iu di.⁊ in.c.cõſuluit de offi.dele.Ex quo enim ap pellatum ẽ ad papã nil repugnat appellatorẽ ꝓ ſequi cam ſuã apud ſedẽ aplicam:nec appellatuſ põt dicere:quia iudiciũ redditur in inuitũ iit ĩ c. intelleximus de iudi. æ in. I. inter ſtipulate. F. ſi ſtichũ.ff. de vbo.obl.Sed quãdo appellator non uult in curia proſequi non põt appellatus niſi de ſeipſo conqueri:quare ſi uolebat in curia proſequi non receperit prius appellationem 2z hanc mãm hꝰ. F. proſequeꝛe plemius ut dixi i.d. c. nichlao. 2 C 3 ute inchoatã p lle denique. ſecutionẽ appellati onis appellãs põt ſi uult inuito appellato peteꝛe ut remittatur ad tudicẽ a quo:ſed condemnabi tur in cxpeſis factis per partẽ aduerſã in illa ap pellatiõe. ¶ Mota primo appellatoreʒ poſſe re integꝛa ſue appellationi inuito appellato ꝛenũtia re ad hoc.l.ſiquis libellos.C.eo.ti.canoniʒata ij. q.vj.ſiquis re uero integra non exnte ñ põt in preiudiciuʒ appellati appellationi renũciare: qꝛ appellatio hoc caſu eſt effecta cõis:⁊ de hoc j. latius ¶ Secũdo nota ꝙ poſtquã appellati onis cã eſt alteri per ſuperiorem delegata nõ lʒ appellatori appellatõi renũciar̃ inuito appellato (Sa 3 boc ⁊ õ tex. opponitur. Nam ſola elegatio appellationis non facit rẽ deſinere eẽ integraʒ.cũ nil uideatur adhuc geſtũ cũ appella to:ergo debet cõpetere facultas illi renũciandi. Jo. an. fatetur cõtrariũ:⁊ ad iſtũ textuʒ.ſuppler maxime uel ided f̃ʒ eũ fecit mẽtionẽ de delegati one quia tunc fiet remiſſio per indicem delega tũ quia coram eo dʒ fieri petitio remiſſionis:ex quo cã eſt ſibi gelegara Sed idẽ Joa. an. in addi.ſpe.e.ti.ꝗ.in quibus.v.xxxiiij.ꝛefeꝛt guil. de ſuʒa in.l.ampliorẽ. C. e. tenuiſſe appellatorẽ poſſe cauſa nondum cepta renuntiare appellati oni ſue ꝑ dictam.l.ſi quis libellos ſed ea cepta non põt in preiudiciũ appellati eo inuito ⁊ facit tex.in.d.l.ampliorẽ..ſancimus:legiſte ẽt tenẽt in.d.l.ſi quis libellos:ꝙ ad incõmodũ appella ti non põt appellator ſue appellationi ꝛenüciaꝛe ⁊ circa hoc młta ſcribũtur ed ut clare hẽt articulus diſtinguerẽ ſic: ꝙ aut fuit appellatum ante ſniam diffinitiuã aut poſt. Oꝛio caſu ſiiu dex a quo detulit appellationi non eſt ampli fas appellatori gppellationi ſue renäclaten u tota iuriſditio quo ad illã cam tranſlata eſtper delationẽ ad ſuperioꝛem ut in. c. cũ appellationi bus. eo. ti. i. Vj .unde etiaʒ cõi ſenſu non pñ̃t pellãs æ appellatus ꝛediꝛe ad prioꝛem iudi nn nõ. ? plene proſequuntur: æ concludunt di⸗ de ꝛota deciß. ccclv. glo. de hoc uacillaueꝛit inid .c. cũ appellationibus. ¶ Si nero non fuit de 5. e it de latũ appellationi ⁊ tẽ ſi res eſt integra poteſt ap bellator cet appelſato inuſto ꝛenũciaꝛe appellatio ni ſue ut hic ⁊ in. d.l. ſi quis libellos:ſi nero res non eſt integra. Aut appellatus nũquaʒ a Ppro bauit appellationez: puto quod poſſit appela tor renunciare: quia non põt appellatus ſe inua re: ex eo ꝙ ſemper ĩpugnauit ut in ꝛegula ex eo de re. iur. li. Vj. Di ueꝛo appellatus ꝛecepit 2 ies non eſt integꝛa: tunc ſatis puto procedeꝛe illam opinionẽ guil.quia ꝑ incboqtionẽ cauſe appella tionis eſt effecta ipſa appellatio cõis ad hoc q nõ.in.c.ex conqueſtione de ꝛeſli.ſpo.facit. d.c. nicolao ⁊ dictus. ſancimus. ¶ Vel dic ? me lius hoc poſſe procedere in appellatione a qif finitiua. Maʒ tune põt prerendere intereſſe ppi cõfirmationem ſnie quã uult bie Sec in appel latione ab interlocutoria non uideo quid inter eſſe põt pᷣtendere appellato:cum cã ſit remiteen da ad iudicẽ a quo ut in. c. ut debitus.5. e. ? h conſequituꝛ nunc ex ꝛenũciatione oppellationis. Vnde põt ei dici:quod queris intus hobes:? facit quod nõ. hic glo.in uerbo contradicnõe. Secũdo mẽbꝛo pncipali cũ fuit appellatũ a ſnia diffinitiua diſtingue:aut ꝛes non eſt integꝛa 2 non põt inuito appellato renũciare appeſians appellationi per ſupradicta. Aut res e integꝛa 2 tũc ſi ꝓpter appellationeʒ appellatoꝛis fuit er cluſus appellatus a facultate appellandi non po teſt appellans renunciaꝛe appellationi ſue ad in cõmodum appellati. nam imis bnſficio ſen diſpo ſitione ẽ appellatio hoc caſu cõis:2 ſic poſſunti telligi dicta legiſtaꝝ iĩ dicta.l.ſi quis libelios. Pone exemplum in.l.omnẽ bonoꝛẽ. C. qñ ꝓ uo. non eſt neceſſe: 2 declaraui ilſ.l.poſt go. in c. ſignificanerunt. . de excep. na ſi ſnia fuit las pꝛo me:non tn fuiſti mihi condenamus in erpen ſis: æ tu appellaſti: non poſſum ego appellare er ſola omiſſiõe condẽnatiõts expenſarum: ſed ſup appellatione tua poſſum petere tefett onem ſuſe quo ad expenſas ut in. d. l. omnem honommd n. caſu ſi tu poſſes me inuito ꝛenũcigꝛe lre tioni lex ut ita dixerim decepiſſet merliel do tu appellatõis tue ſubtraxit mihi aen ti pellãdi:ne tot appellationes gemina ent itue: bi daret facultatẽ ꝛenunciandi Hl as ee ñ dz. Sed ſi appelono ma n ſueme bi facultatẽ appelldi poſſu ꝛenuntiene atio i elt effecra coõis ali gra te iuito:qꝛ appellatio n elte ⸗ 3 = 49 atois non potes tu quẽ actũ geſtũ. In cã appellatd lete fnüciare pncipalit̃ ꝓſeqͥ appellat ioneme noleie der ncAdr ae hili C. xines guuanine Ale- in darg cum E pte⸗ per ſcſeen . Helatione vel puin z ſte s Aelen 4 5 gppelaio ad welace ſenier ftiri ce 9ecanone⸗ nd Cnar ic awre de d de mtmarite igi in cder ns . Girio enolaatur ab e⸗ ad ſupiorem. . , Cechratoone nns perit qvalter h mncörumeinin cͦapelgtionis u ceſti e no conteſn. putr bic diei docto. el gont er benl / conum ue uir cuata ob honie ſueg gerun ee . ri iueervrinoe ermmi ad nem poleigamn iur poſtionemc. eo. Erinter cetera ponit bic Hoſtl bon ebſente appelatoe dr aeliatns in enſe ann droſeod adwddeue beoderor N RaNardte 1 do eri ſacere gPdeſatore elani in pridns pen ſed ſanis eſt p req unranur in conis. teret cei ciari pſomalier one ppter tii otus iſe melis laberi. Ande iur lum appelagtoꝛe hoc caſn requirendi tinndi:ad hoc ant ei gui C geten aſcto cappellnore Crboe e tiin 1 de go n e oblne glo ſiinf ludex neceſſanio ci werutohante inc atatänc in dlſcnſion Gpelnn nrro nnagftſnh protedhtur adfiniendun Nquiſitioni. Cl 6 gtio in medio i nſſinibng annen lnenpaſunt mrife iennm 49) Ailin anauſinichf, Toclinegoc rnarn eri nnigſnmnn ** netum ſtnſote . eel⸗ ealudintnigi nsccnl glth ncamn iin ulritl tnt eneſlanne ſin ade oole gialn iheltr mm iime ſätuntnnrt imnom iitgi nti Gtu õü Mi umin gulmmmat nn Aat uriigiet upim A mittinN Ac ac ae Aaes inohte⸗ amladN n EnCrndi anteei Dnedn anhnabinnaniud ꝛmſan gennfiniſe wegimin inn 1r SNlrnſs Niudin A1AN rdi Pwelnns laun i 4 wwiinslelmntk ſe ſb . Pen minz iui nodn Me ee , wch otinet michnlte g min i ml die otaphenn chan Ei min ocen 1, Alic N bi lmmn nn⸗ 6.1 din ℳ I gn rinm oli ſin Pch- ((a l.0 yt te mina iDn ut in dicta.l.ſi quis libelſos: tionem eo.ti. et uide quod nõt archidi .lj. q. Vi. ſi quis libellos:et Jo.an.poſt eum in. c. l. e. ti. li.vi. plene per Hoſt.in. c.fi. de cri. fal. poſſet iñ appellatus impetraꝛe litteras ſuper ↄfirmariõe ſententie ſeu petere p ſuꝑiorem ſniam ꝓ ſe larã cõſirmari:ut in.c.oblate 27.c.per tuas.S. e. æ ui de circa petitionẽ cõfirmationis ſentẽtie qðᷣ di xi in. c. ea que.S.de re iudi. C S gqne. Articulus appellationis inter poſite a grauamine diſcutitur per indicem ad què pꝑte abſente ꝑ cõtumaciam et lite nõ oteſtata in appellatione uel pꝛincipali. ¶ Hõ pꝰ ꝙ appellatio ab inteꝛlocuroꝛia poteſt iſcuti et finiri ſine ↄteſtatione litis adnuerſaꝛio otumace. Quid autẽ de cã appellatiouis ꝗ dif finitma: uide qð dixi in. c. peꝛ tuas.. e. 6 ſecũdo ꝙ litis ↄteſtatio requirit ex iuris tſgoꝛe qui quide rigor non debet hoc caſu obſeruari. limo nõ. ꝙ in appellatione ab interlocu toria nil pent᷑ a ꝑte. ſed tantũ redarguit iniqui tas iudicis. Agitur enim ð facto ſuo:æ= ut iuriſ ditio denoluatur ab eo ad ſuꝑiorem. Sed pro declaratione textus querit̃ qualiter ꝑs ↄſtituat in cõtumacia in cã appellationis:ut ſic ſit locus ꝓceſſui lite nõ conteſta.ꝓut hic dicit᷑. Solutio docto.intelligunt et bene: ꝙ contumax eſt pars ſiue fuit citata ab homie ſiue a lege:ut in.c.i.de elec. li. vi.ſiue ex prefixiõe termini ad appellatio nem pꝛoſequẽdam iux diſpoſitionem. c.ſepe.. eo. Et inter cetera ponit hic Hoſti.bonũ diciũ ꝙ abſente appellatoꝛe põt appellatus in ultimo menſe anni proſequi appiłationé: iuxta id quod habetur.ij.q. vi. appellatore.æ non erit neceſſe facere ꝗppellatoꝛc citari in ꝑtibus peꝛſonaliter: ſed ſatis eſt ꝙ requiratur in curia. Nã ſi opor teret eũ citari ꝑſonaliter foꝛte ꝓpter uiaxꝝ diſtã tiã totus ille meſis labeꝛet᷑. Ande iura dicũt ſo lum appellatoꝛẽ hoc caſu requirendũ nõ dicum citandũ:ad hoc aut᷑ ei qui. C. de temp appel.2 dicto.c. appellatore. Er hoc idẽ tẽuit Har. ibi 2 uide qð dixi.S.e.oblate ĩ glo.fi.in fi. Ex hac gl. iſcto tex.nõ ꝙ ubi iudex tulit interlocutoriã ſententiam in fauorem alterius parnis nõ ẽ ipſe ludex neceſſaꝛio citandus in diſcuſione eppella tionis. Mam nr hic patet ſufficit ſola cõtumacia appellati ut procedatur ad finiendum articuluʒ appellationis:pro hoc. c. nenerabilibus de ſen. exco. li.vi.dixi plenius in.d.c.cũ ſpãli..poꝛxo in glo. in uerbo coram.S. eo. quiſitioni. Clauſula app: — Hſit 4 DDe appeol. facit cle. ſi appella latione remo in medio liiteraꝝ poſita reſpicit pꝛe miſſa quibns annectitur nõ ſequẽtia miſi reperi atur in fine litterarum. parata n diuidit᷑.¶¶ Nõ p̃mo ꝙ cła appellano ne remota in reſcripto principis appoſita ẽt bo die operatur effecrũ ſuũ 4 nit poſt. c. ut debitꝰ. S. e.nõ põt dici ꝙ corrigat per illud. c.⁊ ſic falſa eſt opi.glo.ibi æ ſequaciuʒ i negocia ſunt ſe à cũ iſtud. c. emana 9 vt ſme Lrne. fiigic; ry u aler 7— △ 4 P⸗c- uolentium hane clam hodie nil oꝑari peꝛ illud c.ut debitus. MA dſde als ꝛões quas poſui in. d. c. ut debitus = in. c. paſtoralis e ti. Mec ob. ſi dicatur ꝙ cã exepli fecit meriõeʒ ð iſta ckha: quia nõ adduxiſſet nos ꝑ hoc ad iſtum errorem. cuʒ ſine cõmemoratiõe ipſiꝰſi ufficiſſet dice quotiẽs clła in medio ponitur ẽt habuiſſemus diſpoſitio nem magis gñalẽ. Donatr eꝛgo lerioſe exẽ plũ in ꝛemotione appe lationis: ut hẽremꝰ maio rẽ claritatẽ:tã ꝛeſpẽu hꝰcle ꝙᷓ reſpectu aliaꝝ cła rũ.Ex hoc ⁊ ex tex.nõ.⁊ rene mẽeti q ubicungqʒ 7 in eadẽ diſpõe annectunt᷑ plura negocia ſepaꝛa ta:cła in medio eorũ poſita ñ cõcernit totã diſ poſitionem: ſed dũtaxat pcedentia: qdᷣ ualet ad ſtarutũ 2 cõſ les diſpoſitiõ s. Cns nc ꝛe gulariter cła ſeu qitas ĩ fine diſpõis poſita non ela . anſcrla⸗, reſtringit᷑ ad imediate pcedẽtia:ſed cõceꝛnit oiĩ 5. in diſpoe contenta: æ dic ut dicã cũ glo.fi.¶n gl. in fi. bo. bic ? Jo. an. poſt eũ dicit ꝙ nõ po teſt in h̊ daꝛi cerra doctrina:ſʒ ſm diuerſitatem caſuũ fiar diuerſa ꝛelatio. Onñʒ id qð põit᷑ ĩ pri cipio ↄcernit oĩa ſequẽtia Et idẽ de eo qð poit̃ i medio:ut in. c.ij. ꝛeq̃ris pᷣalle. qñqʒ cła ſolum Pternit pᷣcedentia ut hic:qñqʒ dictũ i pncipio ĩ relligit᷑ repetitũ in fine ut in. c. paſtorat hic alł. Lu nide qð claꝛiꝰ? plemiꝰdixi in. d. c.ij. fquiꝛis. tã ꝛſpectu eflecius cłe q; alicuiꝰqᷓitatis adiecte ĩ aliqua diſpõe an cõcernat oĩa pcedẽtia et ſeqn tia uide peꝛ Haꝛ. in. l. ptor æ=. I.ij ff ui. bo. rap. et in.l.talis ſcriptura. ff. de le.i. Et ſpec.in ti. de inſtru. edi. ꝗ nũc aũt uidendũ. v. item excipe ? glo.·in.c.caue.xxviij q.i.⁊ in cle.ij.de hẽti.2 ĩ c.ſtatutũ de reſcrip.li.vi. Et pone exẽplũ ĩ uno negocio cõcernẽte plures articulos ꝑ id qð ha etur in. c. cũ dilectus. S de reſcrip. In pluribꝰ o negocijs põe exẽplũ ꝑ.c.cũ vein 7 teſti. reue eſt. Na ſententia. reue en⸗ per alia nerba ſic. Appellatio uniꝰ ꝓ deſt alteri ſi cõi iure iuuẽtur: ⁊ idẽ ſit negocium ? eadem defenſionis cã et ſint eadẽ ſñia cõdẽna ti. als ſecus. hd. . p' ex tex. pluꝛa requiſi ta: ad hoc ut ſũia lata in fauorem umus proſit 7 alteri ¶ Drimo eniʒ requirit᷑ ꝙ una ſñia fuerit cõdẽnari. nam ſi nõ fuiſſet cõꝛei ſen ambo in iu dicio ſñia lata ↄ unum regłr ñ ꝓdeſt ſen nocet alteri:lʒ eodẽ iure inuẽtuꝛ:ut in. c. intenogatum ij.q.v.in.l.denunciaſſe ff. de adul.uide glo.in c.dilecto.J.ð pꝛeben. Facit regla ꝛes ĩteꝛ alios acta alijs nocere: uel ꝓdeſſe nõ dʒ: ut in. c. inter dilectos de fi. inſtru. E. res inteꝛ alios acta per totũ:æ qð dixi nnã ſniaʒ requiri. Idẽ dic ſi pln res fuerunt ſnie:eadẽ m fuit probatio ut ꝓbar̃ in.:.ſi qui ſeperatim.ff. eo.æ ibi per Har. Se cũdo requiritur ꝙ ſnia fuerit ſata in cã appella tionis.ᷣ ſecꝰ ĩ ſñia lata ĩ cã pricipali.illa eniʒ non nocet alteri regnlariteꝛ: nec ꝓdeſt ꝑ ea q̃ ſuꝑius . 1 dixi. plenius iñ nide hunc arriculum. ſ. ꝙ in cã S principali per Jo. cal. in. c. dilectus.]. de ſimo. per Cynum in. I. res E. res inter aſios acta . „ — 5Aαν*α Apor rſ Qual men) & 6 fy. F . QRualen 1 pbet MAs aſpelland 4 fre tceen ½ – ſe.ſe⸗ .. e appal. Et eſt ratio diuerſitatis inter cam principalem: 7 cãm appellatõis. Mã ĩ cã appellationis diſpn tatur de naliditate uel inaliditate ſñie q̃ quidem ſnia dʒ eſſe idinidua: 2 nõ ꝓ pte ualere: ? pro ꝑ te nõ ex qno fuit lata S plures eodẽ iure fũgen tes:vñ ꝑinð iudicãdũ ẽ quẽadmodũ i ſnia lata ſuper indiuidua ſeu re indiuiſibili. naʒ in tali re indiuiſibili ſnia lata in fauorẽ unius prodeſt al teri eodem iure fungenti: ʒ̊ nõ fuerit in iudicio: ut in. l. ſi cõi fl. quẽadmo. ſerui. ami. Et melius quo ad ſniaʒ in.l.loci corpꝰ. F.ſi fundꝰ. ff. ſi ſeꝛ. nen. qᷓ quidẽ rõ n militat in cã pricipali:ubi agi rur ð re diuiſibili:qꝛ tẽ ſnia bʒ ſuũ effẽuʒ ꝛeſpẽu llaꝰ S quẽ lata fuit. un ꝛegłarit᷑ nõ extẽdit᷑ ad ali um. Tertio requiritur qð cõi iure iſti inuentur nã ſi ille qui obtinuit inuet᷑ inre ſpãli:puta fauo re etatis ſeu fauore eccleſie:uictoria iſtius obti nẽtis de iure ſpãli nõ pꝛodeſt alteri: lʒ ↄcurrant oia alia in hoc.c. cõtenta. Ratio qꝛ bencficium pſonale nõ cõicat᷑ alteri:ſed ſequi perſonã: ui ĩ regula prinilegiũ ꝑſonale ðᷣ re.iur.li.Vi. ꝓbat᷑ ĩ l. unica. C. ſi in cõ cã reſti. inte. poſiu. miſi age ret᷑ re ĩdiuiſibili: qꝛ tũc fanor ſplis porriget ad aliũ als ſibi nõ ꝓdefſʒ: ut i.d.l.ſi cõeʒ. hoc ca ſn ĩ młis bnficiũ etatis nnius extẽdit᷑ ad lium hũñtẽ idẽ ius: ut pleniꝰ nõ.i. d l.nnica. Quarto requirit᷑ ꝙ idẽ ſit negociũ:ſecꝰ aũt ſi negocium eſſz diuerſũ ut ſi fuerũt płres tumões odẽenati ex diueꝛſis negocijs: æ unꝰ appellauit eiꝰ nictoria nõ ꝓdeſt alteri. ceſſat enĩ rõ. S. dicta ꝑpꝑ diuerſi tatẽ non põt dici unicã eſſe ſũiã: aꝛ.l et.ff. de mi no. Quinto requirit᷑ ꝙ eadẽ ſit defẽſiõis cauſa pone exẽplũ ut in glo.fi.? aliud magis clarum- plures fuerũt fidciuſſores unius nõ renũciãtes bñficio anctẽtice de fideiuſſo. ſ ut pus ↄueniat pncipalis:ẽt fuerũt oẽs ↄdennati un? appellat z obtinuit ut pᷣus haberet᷑ recurſus ↄ pᷣncipalem: hec ſnia pꝛodeꝛit alijs ↄlideiuſſoribus:qꝛ eadẽ eſt oĩuʒ defenſionis cã ſecꝰ ubi eſſet diuerſa. it in glo. f. Hec quĩqʒ colligunt᷑ ex iſio tex· C EHy tex. dat᷑ ſcxiũ requiſuũ ſnt agat᷑ ſuꝑ re corꝑali 2 hoc noluit glo.i.Et fuit hec opinio aʒo.in.d. .l. ſi qui dicebat alind eſſe in re corporali diuiſi bili:motus qꝛ ſpale eſt in re incorporali indiniſi bili:ut ſñia unius ꝓſit alteri.l loci corpus.. ſi fũdus ff ſi ſer. uen. ĩ. d.l.ſi cõem. Aliud ergo qʒ eſſe ĩ re ĩicoporali diuiſibili: ut eſt uſructus. NMã cñ ceteꝛe fuitutes ſint indiuiſibiles nſufruc tus diuidi põt ut in.l.i.ad finẽ.ff. ad.l.fal. Sed hoc dictũ cõit᷑ non recipit᷑ a doc ut nõ.in.d.i.ſi qui. Mã ſi diſpoſitio huiꝰ.c.hʒ locũ in ꝛe corꝑa li diuiſibili:foꝛtius in re incorpoꝛali Iʒ indiniſibi li:maxime qꝛ in uſufruciu hʒ locum ius accreſcẽ di. hoc ergo ſextum neceſſario ñ requirit᷑. Sep timo requiritur iuxta ordinẽ ꝙ alter ꝗͥ n appel lanit tacuerit:ita ꝙ ſñiã expᷣſſe ñ appꝛobauerit. Maʒ ſi approbanerit expᷣſſe ſniaʒ qtum ad enʒ nictoria appellãtis n prodeſt ſibi:qꝛ qtũ ad cũ ſnia fecit iuſ ad hoc.c.cũ ſuꝑ ĩ ꝛõe ſua.õ ti. ꝓx. ? i.l.nõ tñ.ff. eo. peꝛ locũ a ſpãli:ut nõ. Mar. in l iut. Ar enuo kauiti i e elen reũñ appellaſſe ( Mia ſi ignorauerit æ tacueri ſniaʒ approbaſſe iri in eo eſte? lic rafimne n t⸗ — T träſiuit ĩ 2c iudicatã ꝑ lapſũ decẽdij ꝙᷓrũ ad eũ. Ad h in cũ ſupeꝛ. ꝓbatur ẽt ſm unũ intellectum oc. c. e. Si autẽ ſciuit cõꝛeũ m in. .ij. 5 3 appellaſſe nẽ: tẽ ꝗ baſſe illa appellatiõeʒ quo ad ſe: nec põ kin tacite illã ratificauerit: qꝛ ſciebat ſe tetan c latie alteriꝰex diſpoſitõe iuris. Er heu 4 kine ad queſtionẽ. pone ꝙ unus ex plaribu c faciunt „ gi a ſei, s cõdéna tis appellar alijs ſcientibus 2 tacentibus lapſo decẽdio fecit cõpoſuõemn cũ actoꝛe. Müqᷣd li qui nõ appellaueſũt poterunt pꝛoſequi hac pellatiõem. nam illa cõpoſitio nõ ꝓdeſt alij ab eſt quid pſonale..i. C. de traſac. de boc nie de ſpe. e. ti. F. i. V. ſed quid ſi ile udi cocludit ꝙ alij poteꝛunt proſequi: qꝛ beneficio inris appellatio unius cõicat᷑ reliquis: ar. bic. Añ non pomuit in Pindicium alioꝝ appellatõi renũciare: ſient i n dixi in. c. interpoſua. S. ille deniqʒ. 5. e. ? fac. c. cũ ſuper:⁊ qð ibi plene dixi g. de re iudi.et per hec habes ſuccincte ⁊? clariſſime expeduã totam mm huius. c. ? diſtingue 1 ſupꝛadicta. i uſtus meius excu lans habetur pro appellante ſi fuerit Dteſtatus ⁊ appellatiõis cãs duxeꝛit eypmedas. Peimo ponitur ihema Stdo deciſio. bi ad appellatiõis. Tertio moderatio. ibi dummodo. Mõ pꝰ ꝙ ut metus excuſet ab appellatoe int ponendaoʒ ꝙ ſit iuſtus. i. non nanus: ſed ꝓba bilis: ut le. ⁊ nõ. in ſili in. c pel. de in ite. reſti.et in.l.i. f.. ꝙ me. cau. nõ ini requiritur m: Moſti. nr ſit iuſtus. i. ꝙ pars non dederit cam meiut. Mã idẽ eſt ſi fuiſſet cã metus all.l iſii onide f. &ꝙ metus cã: ſed allego meliorẽ tex in l.nec io re. e. ti. æ c. ueniẽs ⁊ qð ibi nõtur.].de ſpon.⁊ nitimo nõ. Secũdo nõ ꝙ nõ noles appellaꝛe ꝓ pter metuʒ dʒ ꝓteſtaꝛi:et ſic pieſtatio eſt necria ad declaꝛanduʒ animũ ipſius: ut nidei - ſe ꝓpteꝛ meium:? non per negligentä. o tertio ꝙ in defeciũ iudicis dʒ appellan preſen gia bonoꝝ niroruʒ: ? utrũ ſufficiat unus nia aut debeant eſſe plures: uide lapum in allega.l. ſpecu. in ti. de ſecũdo decꝛe. F. nuc de cffectu. v. ſed nunquid:? in ti.de inſtru. edi. in. J. nunc ue ro. . Iem pone. Et cõcluſio & ut ſufficiat un⸗ duũmodo fiat in preſentia teſtiuj. n aut norins 2 teſtes ſufficerẽt: facit qð nõ.glo.in. c. vi circa de elect. lib. Vj. 2 hec nota in pratica. Et meeli gunt aliqui ut do. car. nt neceſſe ſi appellaſſoeʒ conlicere: ac ſi eſſet interponenda coꝛ ludice ? prius ꝓieſtari coram bono uſio qo lbenter ap pellaſſet in pꝛcſentia iudicis ſi potuiſet bfe con moge ipſius copiam ſe preſentiam:ſec gꝛ poteſt appellat coram eo:? heiit arlos:ci dʒ gere poſtmnodũ tenorẽ totius abpelaoldtc 3 interpoſuiſſet coram iudice. Ego puto bac pr⸗ ticam fore bonã: ſed non ſempe: neceſlari. birror enim ꝓcedere ců an ccllat meius et non ● , odielstn prctentis dſc atbteib onor oz:l, 160 riad 1,1g6 Darlinüa palt ar ofio liel , neceſſiu ſalis in ſ. 1no lo /, maulg elltl reqrit u⸗ liein nſteril m⸗ Ncheun. M, zruneect Hipvtat .E inelt appelationemen qgo horeran ineri:acit quoc not in abmn ceofi le iſtii nele tracurt appeſingtes a eel areerauent ob hit ci. icſi bare ſenel male ractauit appel die fi q unicus alus homims ſyeucine:ſ ial erigſun biſli nntcrarthi i d lu pro be q ſe Aii Cdecpl. ondhenta / ſigfruus.f.ge edi egie.nice per⸗ + Ouollo..Kg ihi rort de n 0 Paderte wa ed es mer awci ſiume Wwer cori eo ieſtari v dob Reint pfiat peſtatio corazin tia commmode haberi poteſt:namn gs puocatur er ioſa appelation rccedatur ad eo qni , proteſtnid ſire nioſo nnis are ſp iucicl do Mroeſüts unmmn nerbis genen lauceen e lie nl cſn bi ut Ubiror: an cder kedi bus ies in ale cſi ns ucles amno poſten ipre ge ſineii S ſo ne appelarer conñ iucice:e tüe poterit Pcrecn iconess: habebit lot fe ſe.nan non hy coi bsaſ ii: erbſais 6 amngen enlit Joen; erp caſu ci time . tadnerſarii re fn g gnͤhee oe dol⸗ nisamidntt- unhnnitnin S atgibferttinr tle Nrdüninatiriingtin um zuentn ehna Ds men Ziſtsen lus dhmn onptn ſen Mlrst rintinmigitn Pew wnmn imn Nh n i ”” Wrvumumin len mnggl uti a mif artucſid ietſie elinnaaiafniihil Ankiand üiſtiiraia lrllt minutin inl mi daihikneni, umg bhitinttſinit “ üſpftend 4 poteſt haberi pꝛeſentia iudicis:tunc enim qcbet appellari in pntia bonoꝝ uiroruʒ: ar. in. c. paſto ralis in fi. de offi. ordi. dixi in. c. ſuggeſtuʒ. S. e. ſed qñ meius excuſat nõ puto neceſſariuʒ ut ap pelleruꝛ. ¶ Maʒ iſte tex. ſoli reqrit ut ꝓtelſtef: cãs appellatiõis expᷣmar: æ ex h zputat᷑ appellaſ ſe:ergo non ẽ neceſſe formalirer appellaꝛi: ꝙ h: qꝛ ſufficẽ hoc ꝓteſtari coꝛã ipſo indice a quo nõ audet appellare: gꝰnõ dʒ irelligi tex. ut ꝓteſtatio formaliter nõ ↄtineat appellationẽ:qꝛ de nihilo ſeruiret iſte rex. qñ fit i pntia indicis. In glo.i. ibi ⁊ niſi illud ꝓteſtet.æc.nõ iñ intelligas ꝙ ſo la ꝓteſiatio ꝓbat meiũ.nã eſſet p.l.metũ. C. ꝙ metus cã. ubi dr̃ ꝙ ñ ꝓteſtatione ſed facti atro 4 iare ꝓbat᷑ metus. Qualiter ãt ꝓbetur meius aduertendũ. qñʒ quis n audet appellare Ppter metũ iudicis.qnʒ ꝓpter metũ partis aduerſe. qnñʒ ꝓpter legẽ municipalẽ hoc ꝓbibentẽ. M caſu ꝓbabitur metus: ſi iudex expᷣſſe fuerit libi minatus ꝙ peſſime tractaret euʒ ſi ꝓcedeꝛet ad appellationem: æ intellige ſi talis erat iudex:de quo poterat timeri:facit quod nõt glo.in.c. cuʒ ſuꝑ abbania de offi. dele. uel ſi index erat ſolitus male tractare appellantes ab eo:ut qꝛ plures in carceraueꝛat ob hãc cãz. Mũqd aut ſuffieiat ꝓ bare ꝙ ſemel male tractauit appellantes ab eo. dic ꝙ n qꝛ unicus actus hominis nõ ꝓbat cõ ſuetudinc:ſed ſaltẽ exigituꝛ binus actus:ut no tant᷑ dicit archi.xij.di.illud:pro Sh.c.ita nos.xx V. q ij.z.l.iij. C. de epiſ. audientia facit.l. qͥs ſit fugitiuus.ff. de edi.edic.nide per Har.in.:.de pupillo..ſi qͥs ipᷣi pᷣtori.ff. de no.oꝑ.nũ. Et in B adnerte.nã qñʒ qs timet a iudidice appellare. ñ ramẽ timet corã eo ꝓteſtari:æ põt fuari ordo huiꝰ he: ut pᷣat ꝓteſtatio coraʒ iudice ſi eiꝰ pſẽ tia commode haberi poteſt: nam qñʒ iudex ma gis ꝓuocatur ex ipſa appellatione: cum per eaʒ recedatur ab eo quã ꝑ proteſtatiõeʒ:cũ ea ñ ob ſtate nihilomnis paret ipᷣi indici.? maxime quã do proteſtãs utituꝛ nerbis geneꝛalibus dicẽdo. grauaſtis me ĩ tali ⁊ tali caſu libẽter appellareʒ ſi anderem.hec eim ſimplex pꝛoteſtatio ſufficiat ut aꝛbitror:ut non nideat᷑ cõſenſiſſe gꝛauamini bus iudicis dũmõ poſtea tpᷣre debito probet iu fſiũ meiũ. Si vo timet appellare:et ẽt proteſtaꝛi coꝛã indice:⁊æ tũc poterit pꝛoteſtari corã ꝑſonis idoneis:⁊ habebit locũ fa ꝑs alternatiue huiuſ lr̃e.nam non hʒ copiaʒ iudicis pꝛopt᷑ ipſius me tũ: et h̊ ſatis ſenſit Jo.an.łʒ explicite ñ loquat fo caſu cũ timet adueꝛſariũ poterit ꝓteſtatiõem facẽ fᷣm ordine le:et probabit metũ modiſ pre dictis. ¶ Jdẽ dicit in t᷑tio caſu qn nimer appel lare propt᷑.l.municipalẽ. s bor ultimũ q ſepe nõ audet quis trahere aduerſaꝛiñ corã in dice ↄpetenti ꝓpteꝛ.l.municipaleʒ que ẽ in loco procedet᷑ eni tũc:prout dẽ h̊ in gl.in ſi ¶ Ideʒ dicit Inno. in appellatione inteꝛponẽda: ut illa non releuer ſi fiat in abſentia iudicis: dĩũmodo ipſins copia poſſit hri. Et nide ꝙ plene dixi.5. E. C, ſuggellum in glo. fi. Et quelibet iſtaꝛum ſo e elicig pegrinãtikꝰ? liionũ põt tollerari. ¶ HMõ uimimax rationem in pꝛatica:æ facit ꝓ his que g̊. dixi:ut n teneat appellationem formaliter interponeꝛe:ſed ſans eſt proteſtari qd appellaꝛe non audet propter metũ: facit.l.ij. E. de his qui peꝛ me. iudi. Ael ſolue quaꝛto extra glo. ur intelligat tex de cauf quaꝛe appellationem non interponit: 2 hoc uo lauit Haꝛ. in. d.l.ij. Alij alt:ſed pdẽa ſufficiũt. — ¶ De dericis peregrinantibus rubrica. C Kontinnatur bec ꝛubrica ad pꝛecedentem h ordine. am. ᷓ. uiſum eſt de appellantibꝰ:ſʒ quia peꝛegrinantes in multis gaudent priuile gio appellantinm merito ſubijcitur hic rubꝛica de peregrinantibus. ¶ Æt pondera qꝛ in Wica ſolum fit mentio de peꝛegrinant bus ſed in ni gro reſtrigitur ad peregrinantes ad ſedem apo ſtolicaʒ:et ſic qqʒ migꝛũ ſirictius pꝛouidet qua rubrum:qꝛ rubrum im loqui de peregrinanti bus:ſed tex.cõiter intelligiiuꝛ ẽt in alijs accedẽ ribus ad ſedem apoſiolicam alia cauſa q; peꝛe grinationis duntaxat. ut j. latius dicam. Et ex boc nõ ꝙ nigrum non debet ſemp ꝛeſtringi ad rubrum. Simile nõ. ꝑ gloſam ꝛubrice. C. etiam ob chirogra. recu.æ ꝓbatuꝛ in rubrica de offi. dek li. Vj iuncto.c.ſi ſuper gra ⁊.c.i.⁊ fi. e.ti. k. .vj. Mam ibi in ꝛubrica ſolum fit metio de dele ganiſ:⁊ tñ nigꝝ nactat ñ ſolũ ðᷣ delegatis:ſj et ðᷣ ↄſeruatoribꝰz executoribus datis ad beneficia 2 hoc qꝛ illi ĩ multis habent ſimilitudinem cum delegatis ut ibi notatur. Onqueꝛcẽte. HMoc dicit in ſumma. Meregrinãtes ad pa pam maxime cleꝛici cũ omnibns rebus ſuis ð bent eſſe ſub proteciio ne apoſtolica ſecuꝛi.uł ſie et melius comprehendendo quemlibet intel lectum. Contra peꝛegrinantem ſeu proficilenteʒ ad ſedem apoſtolicam non eſt aliquid innouan duʒ.prio ponitur querela. ſecundo prouiſio ibi licet. ¶ Hõ peibi res ſuas et eccleſie ſue ⁊c̃. ẽt tempoꝛe antiquo preſoyteri poſſidebant bo na patrimonialia ultra res eccleſie. ? plus pro bat iſta lintera:q; nedum licite tenent iſta tempo ralia cum eccleſijs:ſed ẽt gaudent in eis priuile gio tributo rebus eccleſiaſticis ſaltem in multis 2 uide tex.in c.ſi clericus laicum de fo.compe. 2. c. ſimiliter. xvj.q.i.æ peꝛ totum tirulum ]. de teſt. 6 ſecundo ibi quãdo ad nos acceſſt cc. ꝙ remedium huius.c. non debet reſtringi ad peregrinantes cã uiſitandi limina apoſtoloꝝ ſen urbem ꝛomanam propteꝛ ſanctorum meꝛi ta. ſed etiam habet locum in accedentibus ad ip ſum ſũmum pontificem:ut ps ex illo uerbo ad nos qð j. gemiatur. Tertio nõ. quod quẽad modum appcllares fũt ſub pꝛotectione ſupioꝛts y 2 2 — C De okir. uti. ul inntl. giuri ita 2 peregrinãtes ⁊? latius Puidet be remediuʒ ſultationibus de offi. dele. ? lic fentit qð poteſt ſneci⸗ in Gfip derb quam remedium appellationis: quia appellatio procedi ad miſſionem in poſſeſſionem ſi non ramian uid Ga goAer ſolum tuetur reſpectu appellationis: ut in capi defendatur in partibus quod nota: 2 boc tenu Fnerdin tulo propoſuit in. c. ad pec.S. tii. proximo: ſed aperte in dicto. c. ut debitus: æ induxi.] ignorg N nbetoli remedium buius. c. prouidet in omni cauſa. et re. C. de reſti. mili.ubi fit miſſio contra ablentẽ — rld r.vtlue nis ſit eiꝰ effeciꝰ ſpecificꝰ ſtati dicaʒ cum gl. ij. cauſa ꝛeipublice ſi non defendatur. debuit enim Ee niwe bn n gl.ij. ibi cã pegrinatõis pondeꝛa h Vba dimittere procuratorem in panibus. fortius de zimmmjbor ordl gl. nã nidet᷑ reſtrigere lex. ad proficiſcentes ad ber procedi poſſe ad hunc actum miſſionis con ſubtiel “ vinſainon ſedẽ apłicã cã ꝑegꝛinatõis dũtaxat ꝙ nn uidet ĩ tra accedentes ad curiam: maxime ex cauſa uo Ge uenſone lnonaſen pe diſticte neꝝ ur. . dixi. Et ut habeas toiã moz ii luntaria. Hoſtienſis. enim magis large intelli geſtiezlon ſunmeſiein tuli duo ſt examinãda. rimo in quib? pegri git. diẽ enim poſſe attentari: ut contra peꝛegri ie Gel au ſi tpoſa abi nantibus habeat locũ remediũ buius tituli. Se nantem ad papam non ꝓcedat᷑ per oꝛ dinaxun 6tmurbit orej. e er cundo quis ſit effectus huins tituli cum peꝛ alia iudicem uel delegatum: niſi prius fuiſſet facta ſalicirate ot iura ſatis ſit ꝓuiſum 5 ſpoliantes ſen rapiẽtes preuentio: ar. c.peuul. de foro. compc. uel ſecun bona alioꝝ. Mam põt agi intdicto uñ ui. Itez dum Joanneʒz and. pꝛouidet iſte imm. ut ex faci — ui bonoꝝ rap.= alijs remedijs oꝓtẽtis ĩ.c.paſto lioribus probationibus iſie peregrinans audia ralis de cã poſ.⁊ ꝓprietatis ĩ glo. Quo ad pꝛi tur:et ſic iaanſeunt doctoꝛes communiteꝛ. mũ ſunt opiones. nam abbas ſenſit cum opinio cereʒ tamen quod iſte tex. pcedit in quo 2 == ne glo ut ſoluʒ habeat locum in his qui publice libet accedente ad papam. etiam ex cauſa nolun y f=vr qrlavſ . . alſſumunt ligna pegrinationis ut baculum ⁊ pe taria:pꝛout ſenſit Moſtien.= per boc non ſulpẽ ram æ ſimilia: ? ſtant tẽpore debito in pegꝛina diur iuriſditio iudicis: quia fuit in culpa in nõ tionibus. Innoc. intellexit magis large ut pro dimittendo procuratorem. Quid amtem opera cedat in quolibet accedente ad papam ex cauſa bitur tunc iſte tex: dico quod pꝛoducit nouum +☚ get lul i ſen neceſſaria ut puta pro appellatione pꝛoſeqnda remedium nam ubi alias itentando interdicuʒ zusbiſei. o i cofn nel ur releuetur ab alia oppreſſione ł ex alia cũ uude ni in hbis babuiſſet probaꝛe ipoliationem riit hbinemnlani ſiki ij. q. vi. ſi quis oppreſſus cũ tribus.c. ſequẽ ab ipſo nouo poſſeſſore ſattam.intentando ꝛc porſttpſe ſuderinferior proctl tibus ⁊ ĩ. c.fi.de dila.⁊ de fo. cõpe.c.ul. Hoſti. medium buius tituli lufficiet probare quod tẽ nrotoen doiha . . intellexit magis large nit procedat in quolibet poꝛe arrepti itineris poſſidebat talem rem:que 5, lge qñ mn oſrmmtoone nö ia accedente ex quacũqʒ cã ad ſedeʒ apoſtolicam. nunc repeꝛituꝛ penes tertium: ? ex hoc capite npo. Hiuln mb anh ira tranſeunt docot. hic cum iſtis opinionibus. obiinebit uñ põdera ꝙ vVba hui.c. it hpoſta 0d ileror iudlemt biein er. Aduerte qꝛ Inno. magis prolixe tꝛactauit itel imꝑſoaliter: ut pʒ ibi qᷣcqᷣd poſt iter arrepiũ æc, 6i gais ri aeftce hoſlice: laper lectũ buiꝰ tituli in. c.ut debitus. S. ti. ꝓx. ubi ſen ſic ñ requirit ꝙ ꝛeus ↄuentus arripuerit:ſed bl avelio ct edenr d n ſit quod accedentes ex quacunqʒ cã probabili ſatis eſt qdð ꝑegrinanti ꝛcs illa fuit ſubtcu ſen 1N.WRWddo Ge⸗ gaudent priuilegio pmiꝰ ti. ? adeo ꝙ ẽt nuncij ablata. Si vo uolimus teneꝛe opinioneʒ; Jnn. s Kere per komani pontificenn accedenies ꝓ alijs gaudent boc pꝛiuilegio pexr ut procedat in accedente ad papam exc neccel ſeia. Mäpcludinmnnns ominmn hoc.c.dilecti.S.ti.ꝓx.puto ꝙ opinio Hoſtien. ſaria uel ſaltem ꝓbabili poterit leneri ila opio nopoſſint cognoleere ſuper e poſſit procedere ſi ex remedio huins nituli ui HMoſti. ut ꝓuideat eiiã aduerſus indice inſenio uaſicitate ſpſlus confirmationis. deatur tin S artentantem de facto ut ex qcũque rem ut reuocetur quicqd fecerit õ peregrinant venſſen 5 de ili r e hoe ſi . tã accedẽs ad ſedẽ apłicã poſſit recnperare de poſt iter arreptum ſaltem id qðᷣ eſt grauis pꝛe tam. In glo. bi non facſt enf facto ſibi ablara remedio buins.¶ ¶ Droõ bot iudicij. Et hoc aperte uult Inno. in. d. c. ut de Ber go potti Lchosinn ſacit littera iſla que non mandat inquiri de cau bitꝰ. ubi dixit ꝙ S accedentes ad ſedem apoſto Pneſio nonn ſner vofione ſa neceſſaria nel probabili accedendi ad ſedem licam ex cauſa probabili enazʒ ſi ſint nunci alio igioſam.l propriene pins re apkicam: ſed ſi tenemus aliam opinionem ut ꝓ rum non ẽ procedendũ. Qud ſi fueꝛit peeſſu loqnimrer qno.n non nonem uidear iſte titulus etiam contra facium iudicis dicit quod non tenet proceſſus alle.c.dilecti el no poteſt diel pſi efſic ligoſi poſſumus tenere opinionem. Innocen. in. d.c. prio. 5. ii. ꝓxi. quod ſaus h probaiur ſecunduz enanpprieng cſb ſnen nt debitus ut requiratur probabilis cauſa itine unum intellectum: qnimmo probatur:ꝙ ciiam inant iigioſares alingeo randi. Mam non uidetur equum ut accedens excõicatio õ tales proficiſcentes non nalta rligl ipa offio on e⸗ ex cã prorſus noluntaria babeat ſuſpendeꝛe iu H — o. n autem clerici poſſint peregtinan 1 wonaginr ge ſio onn riſditionem iudicis/ Quo ad ſecundum ſclicet ne ticentia ſuoꝝ pꝛelatorũ: Solutio. dicit Mo. r brethe gog 4 quẽ effecm producat remedium buius. ti. dic quod aut uolunt accedere cauſa mere perct⸗ qr nonagatnr defio in quod etiam ſunt opiones Maʒ abbas nidetur tionis: ut propter deuononem:et non lice de hoſfionisꝛe iö ñ h nanſter 3 ſentire ut prouideat ſolum contra attemata de auctoritate ſuperioris: ut in.c.non oporte ne lte enene öbis hi epo facto. ea enim que ſunt attentata in iudicio non conſe. di. v. etiam ſi ſint epiſcopi:ut ct 4 G 1linſ pd ſton debent reuocari remedio huins tituli. ar. c. an be uoto. aut non cauſa peꝛegꝛinationis: a o ſere Afinnatio caratione dita de reſtitu. ſpo. nel ſi de fructibus benelicij appellatione proſequenda nel pro Bue taon s n ofinnan denni peregrinantis fuit prouiſum nicario qui ſeruit prefſione:⁊ tunc poſſunt ire d papam toram tbiitoteſir tonigt⸗ loco abſentis hoc enim non eſt reuocandnʒ:ar. alium ſuperiorem: eiam inuito hretre⸗ niſunintt iterch ej adnig .c. puenit.ij. S. ti. proxi. ⁊ ſubdit unum uerbum ij. q. vj. omnes oppreſſi H alctom ſnnc ginn ſe een O notabile quod contra iſtos peregrinantes põr bus:de boncſtate tamen debet perere lie I. nfonmn deſed nio cniaſh re uz.c. licet de egul. igararia procedi in eoꝝ abſentia: pꝛout notatuꝛ in c:cõ quod ſatis placet: argument un eunnggt Noſen minpronn laſt imtntmniie unſ mſän des gnu fitn hriti dmimnh Noenaonn. Qltemmnorn mn unt ſe r eeo oc oochet ſonnn Mdm, un dbi es chtncofnneg wcknindis ebnſſg gotr iwltinen d p woo goſtſon ſunn inninnh e unn huinu ill ufſamnohnt gott rmmminns iuſinmmng m, m e A AR NN ſh hla wl r N N bid A t ier mcͦti, ü ANVoNNaAtderae aORmaeren dn õ gdnd ud lnn Phliet nen iucſi M Canaiiscerftsdg ſe⸗ Gu monr lit fnterhnnt in mepum alen id gens n 4 “ erm mmniinn ar thcntgel untnet ed hncitn arprobebllelciinin H nge eccnli Qud ifner ien ger gimn glocſie Nl ien wl 00 ſuns 1 Fodan 1 05 . .dimmo Nbm/ Nfllenes 5 moro mmndol poſnt ni⸗ egantſin n m lecre Cſun vo mi cdootcſinn aent plopel ⸗ G, vonis: , orwen nle /⸗ waoſiin nrelece e 4 „V. elia õ voto.201! ennec⸗ cpelnoſe cwolont ii cn 4 fo ſſone nn CM win 0 Aut uolunt accedere 2 pegrinari ꝓ utilitate eo ꝛũ tim ſine cã neceſſaꝛia:⁊ tunc tenet ꝙ ſit opus hẽe auct᷑em ſui pᷣlati nel dñi pape in aut᷑.de epi. in. J. interdicimus qð nõ. æ per hec habeĩ clare mã huitituli. Sequitur rubrica de cõfir. uti. uel inuiil. 9 Hec rubrica cõtinuatur hoc ordine. S. niſũ eſt de ſuſpenſione ſnie ſen iuriſditionis iudicis que fit remedio appellationis feu peregrinatio nis: Sed quia ſnia ſeu procefſus indiciał qunqʒ cõfirmatur ꝑ ſuꝑioreʒ. æ poſſet dubitari de uali ditate et iualiditate ↄfirmatiõis merito ſubijcit hec ubric.de confir. nri.uel inuti. quis et. Hoc dicit. De ꝛe ſciẽ̃̃ cõfirmata per papam inferior index cogno ſcere non põt.niſi ↄfiꝛ matio non tennerit:ut qꝛ ſurrepticia nł de re litigioſa. hoc dicit iſtud.c. cũ ſequenti. Secunda paas ibi:ſed ſi.¶ Hõ pꝰ ꝙ cõfiamatio facta de re litigioſa eſt ipſo iure nulla.un ea nõ obſtante poteſt ipſe iudex inferior procedere ad uſterio ra tã in cognoſcendo qᷓ; in decidendo. Et intel lige qñ in ↄfirmatione nõ fuit facta metio de ſt tigio. Mã ſi fuit facta mẽtio arripitur illa cauſa ab inferiori iudice:ut hic in fi.tex.ꝛꝰnõ.q; non r᷑ quis rẽ pacifice poſtidẽ:ſi ſuper ea monetuꝛ ſidi queſtio:facit qð nõtur in. c.ↄmiſſa de elect. . . vi. ¶ Ns ttio nnũ nõbilẽ effectũ ↄfirmatio nis factẽ per romanũ pontificẽ intellige ex cẽta ſcia. Mã pcludit manus oꝛdinanoꝝ ut amplius nõ poſſint cognoſcere ſuper re ↄfirmata neil de ualiditate ipſius confirmationis. Sie in. c. cum ueniſſent S. de iudi.⁊ de hoc.j.in glo.fi.lanꝰdi cam. In glo. i. ibi non facit remi litigioſam. ec glo. põt bẽe duos intellectus. Dꝛimꝰ ꝓꝙ queſtio mota ſuper poſſione non facit rem li tigioſam.i.pꝛoprietatẽ ipſius rel:⁊ tunc glo.bñ loquitur ex quo.n.non mouetuꝛ qõ de ꝓperate nõ poteſt dici ipſã effici litigioſam:et iõ poteꝛit alienaꝛi ꝓprietas ipſiꝰ rei ſine uicio litigioſi: ar. in ant᷑.litigioſa res eſt all.in glo ¶ ⁊ pot glo.in telligi ꝙ ipſa poſpio non efficiatuꝛ litigioſa:ex quo nõ agitur de dnio: ꝓut requirit aut᷑. pꝛeal. orrarĩ buiꝰtʒ hic do.an.⁊= cꝛedo ꝙ bene: qꝛ Iʒ non agatur de dñio rei:agitur tñ de dnio poſfionis:⁊ iõ ñ lʒ tꝛanſferre poſfionẽ in alium lite pendente: æ nõbis bñ iſtam gl.cũ predictis. In gl. ij. in fi. ꝓ declaratione glo. æ mãe de bes ſcire qꝙ; ↄfirmatio qñʒz rꝛibuit multum noni iuris. ut ↄfirmatio electionis facta per ſuꝑiorẽ. HNam tribuit poteſtateʒ admiſtrãdi: ut in.e.trãſ miſſam ⁊ in. c.qtiiter de electi. Qũñqʒ nullum ius tribuit ut eſt ↄfirmatio cuiuſq; rei facta ꝑ papã in forma cõi: ſed ſolet ipetrari ad cantelã ne ui He ofir un. nkinuti. deat᷑ ſine ſcia pape procedere:ut magis timeat: ⁊ dr̃ facta ĩ forma cõi qñ fit ↄditionaliteꝛ nõ co gnito de caã: ut cõfirmamus tibi poſſeſſiões q̃s iuſte poſſides uel per ſilia neꝛba ſenu per ſimilem formã. Et de hac ↄfirmatiõe nide tex.cũ glo.in c.qꝛ diuerſitatẽ.j de cõceſ.preben. Qaedã cõ firmatio netus ius ↄfirmat:2 ↄſolidat nt qñ fit Ifirmatio ex ceꝛta ſcia. Et dr ex ceꝛta ſciẽtia qñ totũ negociũ fuit pape reßatũ: 2 ipſe poſtmodü ↄfirmauit maxime apponẽdo cłam ex certa ſcia 7 hec cõfirmatio operat᷑ plus uel minns ſm ſub lectũ diſpoſitũ. Nã ſi iuſte poſſidebat opabirur ui inferior nõ poſſit ãplius de illa re cognoſcef .l. utrum iuſte poſſideat nel ne. ut in. c. ſe. Item facit rẽ mai ꝛis quctoꝛitatis. xi. di. quis neſciat. nandoqʒ operatur maioꝛem effectum. nã ſi iuſte nõ poſſidebat incipit iuſte poſſidere: un de ſolet papa apponere clanſulam ſupplentes ð plenitudine poteſtatis oẽm defectũ ⁊c. ⁊= ſic inua lidũ facit nalidum:ut in.c i.de tranſac.iij.q.vVi. boc quippe. Adde quod dicam in glo. ſequen. n glo.in neꝛbo exorta.ibi:ſʒ certe nõ ẽ ne rum.Hec ipugnatio cõceꝛnit primũ membrum diſtincrõis vin. 2æ nõ fm ur pʒ ex ſequẽtibus Et ut heas clare totaʒ mãm glo. diſtingue ſic. Aut cõfirmatio fuit facta in forma cõi:ut dixi in pꝛe cedenti glo.⁊ tũc nõ precludit uiam iudicibus ordinarijs cognoſcendi de naliditate iuꝛis con firmati ſeu de iure ↄpetenti ei qui obtinuit ↄfir mationẽ:qꝛ talis ↄfirmatio paꝝ aut nihil oꝑat nt. ð. dixi:⁊ de tali ↄfirmatione nõ loqnitur iſte tex.nec.c.ſequens. Aut ↄfirmatio fuit facta ex certa ſcia:⁊ tũc ſi eſt ſurrepticia:puta qꝛ fuit ob tenta ſuper re litigioſa non babita mentione de linigio nel alio mõ peccat in ſurreptione: æ dicẽ dum eſt idẽ.nõ enĩ nalet ralis confirmatio ut 5 2 in.c.ſequẽti.æ hoc imellige qn nororie cõſtat de uitio ſurreptionis:puta ut dicit Inno. in. c- ſe.qꝛ pars cõfitetur uł ↄſtat ex tenore bulle. Et nõ.hoc diciũ ꝙ id qð cõſiat ex tenore lay pa pe dr̃ notoriũ:⁊ ita loquit᷑ rex.in.c.ſe.dum dicit aut certũ ſit æc. Si vo eſt ꝓbabilis dubitatio ſu per ſurreptione nõ põt inferior ſuper h cogno ſcere quẽadmodum non poteſt cognoſceꝛe gene raliter de prinilegijs pape:ex quo iuſurgit pro babilis dubitatio: ut eſt tex. in. c. cum neniſſent S.de iudi.ſecus dic ubi dubiũ eſſet leue uit ibi notat᷑. Si vo ↄfirmatio non eſt ſurrepticia non põt inferior cognoſceꝛe de naliditare cõfirmati: Vñ reſpectu preteritorũ precluſa eſt nia inferio ribus:ſed reſpectu eoꝝ que de nono orta ſunt: ntputa ſi accuſatur ð crimine: Ppter qð prinari meretur iure cõfirmato non eſt inferioribus iu dicibus ſublata poteſtas: ut nõbilitcr dixit iſta glo. qᷓ; tenebis menti:æ probatur ratione pe qᷣa confirmatio ſeu priuilegium non extenditur ad ius non cogitatum. Ad hoc qð in ſimili Itgituꝛ et nõtur in. c. eum inter.p.de renunt.= in. c. ſug geſtum de deci. Iem ſi diceꝛemus oppoſitum ſequeretur qð cõfirmatio pſtaret exemptionem E 3 E„ N— —— pas Per 9 n. Aease N. parpf 79f a J. f. 1cen A ſecpl2 fant ſeent reſpectu ordinariorũ: qð no eſt dicẽdum cũ tãtũ papa uelit ſibi cõſirmaꝛe ius reſpectu iuris ob tenti de pᷣterito. Sed er glo. queꝛii:nũqͥd poſſit peti confirmatio ſnie a qua.·j. decendiũ nõ fuit appellatũ Inno. inſtat. ⁊ pᷣ ãguit ꝙ n: qꝛ ſi ſſia tenuit tranſiuit in rem iudicatã: ⁊ fecit ius int ꝑ tes: lʒ ſuiſſet iniuſta: ur in c.cũ int᷑ de re.iudi.et in.l. ingenuũ de ſta. bo. = ſic fruſira fieret confir matio. Aut ſñia erat nulla: z idẽ dicẽdnm ẽ: q; qð nullũ eſt cõfirmari ñ põt:ut in.c.auditis.S. de elec.cũ ſi. Itẽ poſſeſſoꝛi ñ eſt ꝓdita actio:ut in. c. exaiata. S. de iudi.⁊ inſti. de acti.poſt prin. Sed bis ñ obſtantibꝰ Inn. tʒ oppoſuũ dicẽs ꝙ ↄfirmatio muliũ poterit operari. Mã ſi ſnia erar nulla æ ↄfirmatur poſtea iudicialiter cũ cãe cogniriõe efficituꝛ ualida: æ qꝛ fa ſñia qᷓͥ ẽ 2 iꝰ ꝑ tis trãſit ĩ rẽ iudicatã:ſi ab ea ñ appellatur:nec poterit poſtmodũ obijci exceptio nullitatis z ſi p' ſñia petit᷑ madari executõi:⁊ cũ hac ↄcluſiõe Inno. tranſeut doct. B. Sed adueꝛte: qꝛ idem Inn. in. c. ſequẽti aſſumit gnãliteꝛ mã qͥ actus pñt peti ↄfirmãi.⁊ ibi ↄcludit ꝙ; actꝰiuꝛiſ ciuilis 2æ canonici pni peti ↄfirmari ẽt Sdicẽte ꝑte cita ta:exẽpluʒ de ciuilibꝰ in.l.adoptio ⁊ in.l.nã ita ff. ð̊ adop. facit tex.in. e. bone.j.e.Exeplũ in ca nonicis qñ petiĩ electio ↄfirmari uel aliud ius canonicũ:ſed actus iuꝛiſgẽtium ut ſũt Sctꝰputa nenditio locatio ⁊ ſimiles nõ pñt peti cõfirmaꝛi inuita altera ꝑte:nec cogit᷑ aliera ꝑs in iudicio rñdẽ:qꝛ iſti actus dependent a mero ↄſenſu ꝑ tiñ:iõ index ñ bʒ ſe ipedire.niſi uelit cõnfirmare ptibꝰ cõſentiẽtibus Hoſti.dicit ſe capeꝛe hanc ſubtilitatẽ Inno. Mã łʒ pctus a pᷣncipio ſũt no lunrarij:iñ ex poſifacto necefſe eſi eos obſeꝛuãi: ut. in. l. ſicut. E. de acti.æ ob. æ in regula ꝙ ſeł placuit ðᷣ re.iuiſ li. vi. Et iõ nõ uꝰẽ diffeꝛenna ex poſtfacto inteꝛ actus ciuiles ſeu canonicos ⁊ at rus iuriſgennũ. Sed anendenduʒ eſt ꝙ Inno. in. c. ſe. dicit plus ſibi placẽ ꝙ nõuit in.c.cãʒ.]. qui fi. ſint le.⁊ ibi uẽ teneꝛe oppoſitũ eoꝝ q̃ nõn ctur hic et in c.ſe. dicens quẽ nõ poſſe petere ꝓ nũõciari ſe eſſe legitimũ ł mꝛimomũ nalidũ uł qᷣd ſimile:niſi de quo moueatur qõ ſibi pncipłr uel diffametur iuxta. l. diffamari. C. de inge. ma. uel incident᷑ hoc petat in indicio utputa:qꝛ agit de bẽditate æ opponit᷑ defeciꝰ nataliũ:iũc ꝓpter ⸗ dictõeʒ bñ potẽit.perẽ ſe ꝓnũciaꝛi legitimũ. Cõ cluſio ergo eſt ꝙ ex quo quis ẽ in poſfione uel ꝗſi alicuius iuris uel rei nõ põt perẽ ofirmatio nem ab inferiori:ſed a pᷣncipe põt.¶ Et bane opi.tene:niſi in caſibns ſupra exceptiſ:⁊ per hec dico limirandũ hoc dictũ Inno. bhic ut ſi lapſuʒ ſit decẽdiũ:ita ꝙ nõ ẽ locus appellationi ñ põt peti ↄfirmatõ ſñie ab inferiori:ſed a pᷣncipe ſic: facit qð le.⁊ nõ.in cle.ſi appellatiõem de appel. boc t itellige prout plenę giſtinxi in. c. quarto .S. de ꝛe iudi.ubi nide. ũqd aũt pnceps in cõfiꝛmatione poſſit ſuppleꝛe defeciũ iuris nãlis: puta ðᷣfectũ cõſenſns.ſentit Inno.in.c.ſe.ꝙ nõ niſ ſit talis actus qͥ pendeat a mera fachate pᷣn ¶ Be ↄfir. tl. ut innti. ECle. qðᷣ ñ accidit in aliq cipis: uiputa Sctus ſuꝑ rebus eccleſiaſticig quatũcũqʒ ſit nullus ex defectu cͤlenſgerpate, qꝛ caplim n conſenſit põt papa conlirumkerſe ad hoc.c. ꝓpoſuit de cõcel. pben. 2 q nön ti c. ↄſtitutus de reſcrip. ⸗ i. c. ueniẽtes de zuren⸗ 27 in. c. cũcta ꝑ mundũ 2= in. c. p printipalem in. q.· iij Et p h hẽs expeditã mãm hind. c. ? ſa u nã ut mã eſſet collecta:maxime qꝛ dicta 5ln tant h nõta in. c. ſe. Jõ nolui ↄtexẽ p tot “ ntriuſqʒ.c.ſʒ forte hac roe glo. nihil ſcꝛiplit ſi 1 alio. c. becõpilationis O ne. fe cõſirmarõis ſupeꝛ ſnia qua erat appellatũ nõ ua lent ſi appellatus malicii ent icioſe preueni appellantè alias pendent donec de Doochaione cognoſcatur. (Mor legi æ alij . nol A js modis: u ex.. dicendis: ſed nõ inſiſto: qꝛ nõ cQtinet na tarem magnã Et p ponitur oſultatio. 2 rnſio bimebris ibi ꝛñdemus.( Scom mebꝛi ibi ue ru. ¶ M p ꝙ qn prioꝛes lie ſunt nulle:uk ſal tem exceptiõe elidibiles nõ ẽ nexeſſe in ſcdis fa cere metionẽ de poꝛibus. nalet eni hic poſterio res ſe ipetrate per appellantem nullã facientes mentionẽ de poꝛibus ipetratis per appellatum. æ hoc ideo qꝛ prime ſunt nulle ul ſaltem poſſat annullari per exceptionẽ: uide bonũ tex. cũ gl.j c.ex tenore de reſcrip.⁊ in.c.ſuggeſtum de iuf pa.? in.c.cũ noſtris de ↄceſſ.pꝛeben. Et innuũt iſte ultime gl..idẽ eſſe in lr̃is ipetratis ad bnficia qð nõbis. ꝛz nõ ꝙ appellans pot ffas ipetra re qn cũqʒ uult nec põt pᷣueniri nimis peꝛ appel latũ:de hoc dic:ut le.æ nõ.in.c.oblate ⁊ in c.ſe pe. ð app. æ qꝛ mã fuit in toro illo titulo ſatis diſcuſſa: iõ nõ inſiſto h in tangentid'mu; appel latõis: ſed quicꝗd bic dẽ eſt reducẽdu; ad wom ibi contentã. ¶ In glo. ij. in fi. hec glo. ſeiit pu mũ intellectũ: de quo.j. in gl.fi. ? intellige iſtam glo 2 ſequetes ſn ea ꝗᷓ dicam in glo.f. CIn glo fi. in fi. Ex hac glo.colligunt doc. duas lec. ad mMã tex que uident ſibi oriau iũcto pnſpio cũ. Vᷣli. ueꝝ. nã ĩ pncipio ſimptꝛ inuit poꝛes lias ipetratas ꝑ appellatũ eſſe nullas: ſy in. V. uerij. innuit eſſe eas i pendẽti ſeu ꝙ debet lee ſu bie uigoꝛẽ: donec de iniqua ſuia cognoſcat. Dria lec. eſt ur pncipiũ intelligatur qñ appellatus im peirauit r̃as ad iudices delegatos ſuꝑ cöfirmna tiõe ſue ſnie:ſed nõ ualuerũt:qꝛ nimis pl euenit appellantem: iur ea q hntur in. . oblate.. ð a pel. H. uerũ intelligitur qn ipetrauit tepeſiue.l. nimis ñ pueniendo. tunc eni ualent poꝛes et iu dices ꝑ eas dati debent cognoſcere de ualicia te ſnie nõ obſtante ꝙ in ſecũdis ipeiratis 1 pellantẽ ſit facta mẽtio gñalis de poꝛibus. 16 gñalis mẽtio nõ tollit pꝛioꝛes litteꝛas: ſed oʒ fiat ſpalis:ut in.c.ij. de do.?⁊ 2iu. Ei en Pine intellectuʒ adderet iſte tex. ad gicnu. c. ob lat Fe priores impetꝛate debito ipe per appellain nalemmt ſercho peniͦ iub yelne ervun ſdis fiat mentio gñalis de pnor ſecũdis fiat mentio g uſticie c. Eim per illa vba nullis Iris uerilall 2 1 ſapribus literis 1e Menn babalt enacnne cöfiiratione mni mo chenet gfimmio l a ſormn cdi bibebat pellgee ni iq ine ſie:nr di c i. N matoriu; in bot fo caln bz iuen ſec nibilomindper ſeas ios ̃ gnitöe appel oloſs:et 1 ſi reir ofrmatonuz romanet nnu/u:t ma ct Koutſe mat G1 blur hubebit ſu eflcti t /ſcn ee letnti gloni Niſima. (Mec ing s lecraris one ſon moce d Wi Ginc Genad d den N.(Movien ſaig Ckeona G bbicuncz plares lec pit eict eſnpleckenda eſt q ouenit rubrit ſo iterpretari ter ut conueniat tuatus ne n unu mnodu argnn rubrice:ulde ilemn gl in c ibi Vl.? in. e. ſt ſoper graria ge off. callico ſapmn.l proxi in gloi Bm lecta 9 lius non tribultenec an ſecd ſi q operebat confuat. nocatlo priuſſegij no iucit of 60 9eti. Dinittur in vif pres Peitio ? hape cömniſſio. In fg ſiop relttio canonicori obie un iudici datio⸗e ab ſpſis app ibi nup ſororß̃ ſ — N Itata penitio: na ibi nos ig; u⸗ ſree Pncipale affneni, mnhatcnſi eſt buͤti inß el ſie ae ac loca remota. ni rn nirn ſus in o . ni e drti dr olenii n tnkide aſie ln Pai in mimiin niitol onun g (rnunlun ihriikros⸗ a amielt 4 itrn 6 n nk i. (B, „Cn Müͤbire eikinnti rmnmnee didigs iin ſt i cet arnaimid jnth li ine tiin akienre nm liſrone Nenrmn Nrisiinmnshernhnn 1dor oq ine in nieil ienſen mulm animninide wing i Kq mortdeſein tint iNottun t x.tru ci wſno or iſ oren Eimi Rratm AAAijnE, ii Pas /1gan u gig l mii nnbn e armrtnetdͤnnante zim Nrüealin s Amndsiriedtg in in oing e tcie vrc faicnegt 1 gren clgendeun N/ ai ni 2 S DstddcnidNedtväxtia. ma Phipietrlunt — „ ſr-Ar 2600α2 . ¹ 2 , 4. e ↄfir. nti.nł inuti. hot clarius eſt intellectus.c.ſed non placet qᷣa non ↄuenit rubrice. nã ſi utreqʒ l̃e fuiſſent ipe tꝛate ad indices faceꝛẽt potius ad titulum de ap pel. ſed qꝛ hic tractatur de cõfirmatione dʒ tex. intelligi ᷣm aliũ intellectũ nʒ ꝙꝙ pᷣmũ ꝛeſcriptuam impetratũ ꝑ appellatũ fuit pure cõfirmarorium ſnie:ita q; papa ↄfirmauit ſniaʒ in forma cõi.ſ. ſicut iuſie ſata erat nec mandabatur aliqᷓ cogni tio iudicibus:ſed linere per appellãtem ipetrate erant ſole indiciales æ dubitabat᷑ qᷓ preualerent Mam uidebatr᷑ ꝙ ex quo ſnia erat cõfirmara ꝑ papã ꝙꝙ; nõ poterãt indices ipetrati p appellãtẽ cognoſcere de niribus ſnie:ex quo lie non facie bant expᷣſſ mẽtionẽ de reſcripto ↄfirmatorio. Sed hoc non obſtante papa decidit diſtinguen do:qꝙ ſi pꝛimũ ꝛeſcꝛiptũ ñ faciebat mentõem de appellatiõe eſt nulũ poſimodũ in. v. uex mutat caſũ.ſ.qñ reſcriptũ faciebat mẽtionẽ de appella tione: ſed ſe lie habebant illã cłaʒ gnãlẽ non ob ſtantibus litteris ꝛc. Mec.n. mentio gnãlis non habuit euacuare cõfirmationẽ legitimo mõ fac tam ĩ mõ cõi:nec ↄfimaiio ex quo eꝛat facta in forma cõi habebat pᷣcludere uiã cognoſcẽdi de iniquitate ſnie: ut dixi. ẽ. c ij. Jõ reſcriptũ ↄfir matoriuʒ in hoc fo caſu hʒ interim ſuñ nigorẽ: ſed nihilominꝰper ſcdᷣas lr̃as ꝓcedituꝛ ſupeꝛ co gnitõe appel atõis:et ſi ſnia rerractabit᷑ ſcripiũ firmatoriuʒ remanet nullũ:qꝛ fuit factũ in for ma cõi.ſ.ſicut iuſie ſata erat. Si vo ſnia ↄfirma bitur habebit ſuũ effeciũ: z ita declaꝛando f᷑am lectuꝛã glo.nẽ viſſima. ¶ Mec inſiſto ãpliꝰ i ali Is leciuris que ſunt modice u niitatis. Mam ut dixi in. c.ij. Ofiꝛmatio facia ĩ foꝛma cõi de modi co fuit. ¶ Nõbis tn ſꝑ iſtã gl ad aliũ effectum Weorcmn ., ubicunqʒ plures lec. pit elici ex uno tex. illa amplectenda eſt qᷓ ↄuenit rubrite:⁊ ſic debemuf ſp iterpretari tex.ut conueniat titulo:ſub quo ſi tuatus eſt/z nõ unũ modũ arguendi a ſituatiõe rubrice:uide ſiłem gl.in. c.tibi qͥ de ꝛeſcripti.li. Vi. ⁊ in.c.ſi ſuper gratia de offi.dele.eo.li.et in ⁊c.unico ſupꝛa.ti.proxi.in. glo.ij. 3 7 nnouatio p B m dilecta. nilegij nouuz Lins non tribuit:nec antiquuʒ oↄfirmat ſed ſi qd ↄpetebat confuat. Vel brenius ſic:ꝛc uocatio priuilegij nõ iducit ↄfirmatõem iuris ĩ eo ↄtẽti. QOiuiditur in.vij ꝑtes pꝰ ponit ſoꝛoꝝ peritio æ pape cõmiſſio. In fa ibi nos aũt inqͥ ſitoꝝ relatio æ canonicorũ obiectio. In ftia ibi un iudicũ datio: ? ab ipſis appellatio. In qᷓta ibi nuꝑ ſororũ i᷑ata petitio:æ eoꝝ ↄdictio: In qᷓna ibi nos igẽ pape interlocutio:? puilegij in nonatio. In ſexia e ueꝛo papa abbatiſſam cõſtituit ꝓcuratricé. In ſeptima ibi noletes cõ mittit pncipale diffiniendũ. ¶ HMõ pibi ꝓpteꝛ uiaꝝ: ꝙ periculoſũ eſt hnti unũ pᷣuilegiũ dunta rxat illud deferre ad loca remota. nã eo ꝑdito ul ↄſũpto pdit᷑ in effectu ius in co ↄtentũ.5.de re ſti.ſpo.ſepe:iõ tuiũ ẽ ut ſolenit᷑ trãſcribat᷑:ar. in l.unũ teſtm.ff. de teſta.ð et ſic ꝑdito originali u’ ſta fieri abraſio ſeu alia falſitas i papyro:ſicut ĩ colſumpto poſſit fieri ꝓbatio per trãſũptũ. S. fi. inſtru. c pe.?æ ul. 2* nõ. ibi ſub ſigillis ſuis/qp Dtqjlle autenntm J. ſigiliũ epᷣoꝝ:æ abbatũ ẽ auctẽticũ Quid ̈ aliſfſfſj prelatis inferioribus ⁊ caplis eccliarũ maxie ca thedtaliũ: uide qdᷣ nõt AInno. i. c. ij fi iſtru. ſa cit qð nõ i.c. poſt ceſſionẽ ðᷣ Pba. ? i. c. ſi cano nmici de offi. ordi. li. vi. Iẽ nõ ꝙ iquiſitio teno ris alicui ſcripture ſeu iĩdagatio Vitatis æ faiſita tis ẽ öᷣlegabil poſſz gꝰ eps uł aliꝰ ſuꝑioꝛ ↄmiuẽ iquiſitoeʒ alicuiꝰ ſcriptuꝛe:æ ad rũſionè iquiſito ris ſolenẽ trãſũpiõeʒ illiꝰ facẽ:lʒ ipe origiale nõ paſpaueꝛit queadmõʒ ̊ papa fecit. Itẽ nõ ꝙ ꝑ S0dictõez illiꝰ cuiꝰ itereſt priuiegiũ ſi ualẽ ipedit ipſiꝰ puilegij renocatio:dõec cã dictõis diſcuſ ſa fuẽt. Ex quo ifeꝛt quẽ poſſe pᷣẽdẽ ĩtereſſe ut priuilegiũ ſeu iſtr̃m alteriꝰnõ remouet᷑:æ iteꝛeſſe pot vᷣſari ĩ eo:qdð uexari timet ex documẽtis nõ legitis. Et ex h̊ 2 ex tex.nõ. ꝙ puilegia ſublata ꝑ pᷣſcꝛiptõeʒ uł qᷓ pnit elidi exceproe nõ dᷣbent re nouari:qꝛ iĩ furuꝝ pnit pᷣſtare mãʒ ſitigij. Itẽ nõ 2 tene ſeꝑ mẽti ꝙ nedũ diſpõ ſunplex trahit᷑ ad aliñ caſũ ex idetitate rõnis:ſʒ ẽt caſus exceptꝰ a rfa. nã papa hᷣ caſũ exceptũ iĩ c. qm ut lite nõ cõ teſta.i teſte ut recipi poſſit nõ ſeruata iuris ſolẽ . nitate trahit ex idenitate rõis ad inouatiõeʒ pui legij: ⁊ ſic ẽ h̊ͥ cãus ꝓ nõiis gSl.i. l.i. C. ð̊ ↄdi. ide.Er ꝑ ̊ cꝛedo:ꝙ lʒ i inꝛc reperiant᷑ tꝛes cãuſ Aa , ⸗n , re S . excepti dũtarat ĩ quibꝰ abñies debẽt uocari ad ec.ð quibꝰ ꝑ glo ĩ.c.ij. de teſti. li. vVj.q; uocandi * eꝛãt ĩ alijs caſibꝰ oſißibus uel arduioꝛibus facit qð nõ. Inn.i.c.ij. ð no.oꝑ.nũc.= glo. in. c i. 7c ð his ꝗᷓ fi.a ma. ꝑre ca. Et ꝑ ̊ limita id qð et exceptione firmare rłaʒ ĩ nõ exceptis. ut ĩ.c. ñs xxxij.q.vij.⁊ ẽ bo.tex.i.c.ij.ĩ fi. j. ð oiu. lepro. ꝓcedit eni ut reſtrigat᷑ rla ad caſus nõ oſimileſ excep. Et uide ad pᷣdicta nõbile dictũ Barto. poſt gl.i.l. ui.ff. ð uſuca ubi ↄcludit ꝙ ſi excep tio ẽ facta ꝑ dicrionẽ taxatiuã:nibilominꝰ exten dis ad aliũ caſũ: ſi ĩ alia ꝑre iuꝛis reꝑit̃ excepiꝰ: ut ibi nõ. æ Vvr ꝓbari i.c. qm ĩ prin.iũcta glo. ut . lite nõ ↄt᷑. Si aũt ſpeciſice alibi nõ excipũ:æ iũe P idetitatẽ rois extendit᷑ ĩ mã fauorabili 2 pia: nt ſetit gl. nõ. j. l. ilud. C. ò ſa. ſanc. eccł. in vbo alicuiꝰ.ſecꝰ i mã reſtringibili:ut nõ.in .l. i. C. de pfi qui fi. di.? h̊ͥ nõ. Hõ ibi nõ ĩ pgameno æzc᷑: ꝙ pᷣuilegiũ põt ſcribi nõ ſolij i ꝑgamẽeo:iʒ ẽt in papyro.æ uide qð nõ.ſpe.iĩ ti. de iſtru.edi. F. po ſtremo. v. itẽ ꝙ ẽ ſcripiũ in popyro:ubi dicit inſtm põt eſſe publicũ ĩ papyꝛo. Et dicit Hoſ. ꝙ lʒ h mã ſit ꝑiculoſior:eſt tn tutior:qꝛ nõ põt X — . 2= α Tirrſiuß wer ſzr M pgameno. Modie in de ſtilo cuꝛie reicripta fiũt in cariha pecorina:nt nõ ſpe.ðᷣ reſcrip.pñiatõe .F. i. igi. V. ⁊ qm: ubi dicit Jo. an. qꝙ notanteꝛ dicit pecorina:æ= nõ pecudina:qꝛ ĩ plus ſe habet pecus pecoris ꝙᷓ pecus pecudis. Maʒ pecus pe cudis ſumi᷑ ꝓ iſtis aialibus puis qᷓ ſunt ad uſũ hoĩs.ſʒ pecus pecoris pro aialibnus magnis. vñ oprebẽdit boues equos æ ſilia. Et hoc ad vᷣno tandũ ꝙ et in iſtis ſcribunt qnqʒ priuilegia: et — 4 CM ual. pſwipse wna er” gituadlent »ser1 6 .·flarvibe vſurta α li ꝓteſſus.quidã tũ dicũt ꝙ puilegiũ nõ eꝛat bᷣ in cartha bombaſina ſcripiũ: ſed ĩ qᷓdã mã ↄfecia ex quadam berba ꝗᷓ uulgarit᷑ appellar pauero ? ũ glurinio quodẽ efficicbaĩ apta ad recipieduʒ ſexipturã pdicta tñ de iuꝛe ꝓcedũt.facit qð nõ glo. æ Mar. i. l. ců tabulal. f. de furtis. bodie tñ nõrij pſtant iurameiũ de publicandis iſtrumtis in cartha pegorina i pergameno: de quo dicen du: ut nõ.i.c.ſicut ]. ne cle. uel mo ¶ Nõ. ibi quaſi iõ nimia netuſtate ⁊c. ꝙ dictio qſi non eſt Hiratis aſſentiua: ſ ipꝛopanua: æ denõt dimiutio nẽ quãdaã. Qñʒ ſᷣm ſubicctaʒ mã, expᷣmit uerua tẽ: ut bẽtuꝛ in euãgelio Joãnis:q̃ſi unigeniti a patꝛe ꝛcʒ. ⁊ nide tex. cũ gl.in.c.ꝓut de do. cõtu. H. i. V. qꝛ vo optimũ ar. ꝙ exẽpiũ ⁊ imedia te pape ſubiectũ pot pᷣſcribi ſpacio.xl.annoruʒ: quatenus piudicat ipſi p̃ᷣmlegiato:ſʒ q enꝰ pᷣin dicat pape requiai ſpaciũ centũ annoꝝ. ſi enim poruiſſʒ abbanſſa deduceꝛe ius pape i iudiciũ nñᷣ fuiſſer opꝰue ↄſtitueret ꝓruratrix pape ad odu cendũ ius ſuũ i iudiciñ ⁊ tenebis ĩ ̊ mèeti iſtum tex. qꝛ multũ benefacit ſalteʒ in ar. æ uide ꝙ; nöt glo. in ſili in. c.ij. de copel.mo. in. c. ad audien tiã de preſcrip.⁊ in. c. nolumꝰ. xvi. q.iiij. ubi ſũt tres bone glo. ad mãz: uide tũ oĩo qᷓ dixi ĩ. d. c. ad audénã. Item nõ ibi poſfiones æ iura ⁊c. /ꝙ ecchia romana gaudʒ p̃ſcriptiõe cẽtũ anoꝝ n ſolũ in rebꝰ priuatis ipᷣiꝰrõne ecclłe:ſʒ ẽt ĩ oibus iuribꝰ z pofionibus qᷓ ↄpetũt rõe libeꝛtatis da te. Et ſẽtiunt doc. ex iſia gnãlitate Yboꝛũ h̊ ꝓ cedẽ tã in rebus mobilibꝰ qᷓ; imobilibꝰ corꝑaſi bus ⁊ icorꝑalhbus qð bn nõbis. Ex bᷣ enim ifer tur ꝙ uſucapio triẽnalis in rebus mobilib? nõ bʒ locũ cecliaz romanã unqd anr i eccle lijs inferioribus habeat locũ uſucapio pdicta. Mlene nõ.in. c.i. de in ĩte.reſti. Aueriꝰ nõ ibi geſtes recipias ⁊c.tex.aꝑtũ ꝙ pᷣſcriptio centena ꝛia põt ꝓbari per teftes cuiꝰoriũ ſetit glo. in c. eũ nobis. 5. de pſcrip. æ dic u ibi dixi. Iẽ nõ. ibi ſubiectõeʒ indicis c. modũ ſeu praticã libel lel-anst & h leghet r ng, DGEi S& landi ſeu ſñtandi cũ eps uendicat aliquã eccliaʒ Arrat- ut ſubiectã ¶ Ainio nõ. ⁊ tene menn ibi corrũ (vendo ⁊c᷑. ꝙ poſiqᷓ; quis ſuccubuit in cã debent Toia prinilegia ſeu inſiza deciſiõi oöria laceꝛari ⁊ corrumpi ne i futuruʒ poſſint pᷣſiare mãʒ diſcor die. Ex quo èt iferr ꝙ ſi penes te ſint al qᷓ iſt̃a tibi inutilia ? iuri meo quo ad tenorẽ oria poſ ſũ peiẽ:ut corrũpant᷑ ⁊ lacerẽt:facit ꝓ h.c.acce dens el pꝰ:ut lite ñ cõt᷑.⁊ a ſili ſeu a ↄrio.l.ſicut C. de libe. cã. z. c. eccleſia el.ij. S. ut lire pen. .le diſſolute.C. de cõdi.ex e I gio . bi iõ nñ poterat nideꝛ zc̃ ſed h̊ uẽ faciũ pape cũ papa hic diſtuleꝛit inouationẽ ad pdictiõem ꝑris.ad nerſe: g oʒ diceẽ ꝙ aliqð intereſſe prendere pot ꝑs aduerſa:⁊ dic ꝙ ſatis ſua ĩteꝛeſt:qin ↄſũpto oꝛiginali ñ uimet ſibi litẽ moueꝛi in futux. ſecſi fieret inonatio. Hinc eſt ꝙ ꝓpieꝛ b itereſſe in fi ne lIr̃e mandat᷑ p̊ priuilegiũ conũpi g ſua ireꝛeſt ne innouerur:qꝛ meliꝰ ẽ añ tẽpꝰ occurrẽ ⁊c̃.l.ſi. C. iĩ q. cauſ: æ q nõ.i. c.i. de ĩ ĩte. reſti.⁊ de iuꝛe ¶ We Oklr. uti. ul innti. Slo.i Vbo ꝓcurarricẽ. ibi ſibt æ iudex.n ſur. e quẽadmoduũ ¶ In glo. in bo duximus in fi. dic Zꝛia ꝓcedũt qñ nõ pñt legi ꝑꝑ ue ſatẽ ſeu conſũptiõeʒ alꝛ ſupueniẽtem: ſʒ ubil Si pnit:lʒ cũ diffickate ſit inouatio ꝓut 5 d CN- gas pncipiũ gl. idiſtincte. nã rła ẽ in Srin iin, ꝓcuratrix: nec arbitratrix ſeu aꝛbiteꝛ nezi pot eſſe mulieꝛ. iſta eni ſũt officia nirilia mi . tria allato in gl. nõ plene in. c. ſeiſcitatus ö reſcrip.ᷓ iura qᷓ allat glo. ponũt caſus ſpales.. qñ mulieꝛ hẽt iuꝛiſditioneʒ:qꝛ ſucceſſit i aliqᷓ di gnitate: utputa i comittatu uel ꝛgno. Er itellige ꝙ mulier ñ pot eſſe regli ꝓcuratrix ad iudicia. Mam ad negocia bñ pot coſtitui: ut nõ in l ai pror. fl de nego. geſ. Et caus in auib pẽ Er pior.fl. de nego. geſ. Et caus in quibꝰpot młier eſſe ꝓcuratrix: uide per ſpe.in ni de Pcu. §... in pᷣn. Et ultia ſolutio gl. ᷣ poſita qiuʒ ad tex. no ſꝛũ ur̃ Vioꝛ/ de abbate Vo ⁊ alijs ꝛeligiof nuqd poſſint eſle ꝓcuratores: uide bonã gl. i. c. pñnuʒ xvj. u.i ꝑ Inn. in. c. ci. J. ꝛ. A 5 à re iudi. T tex in. c ij. S de poſtu.æ in cle. religioſus ð ꝓ cu. Et nõ. in fi. glo. ires modos ꝓcedẽedi cũ pa pa uult mouer᷑ qoneʒ õ ſubditũ.⁊ pᷣmi duo mõi ſũt hõeſtiões.Et iqiũ gl.diẽ papã poſſe iudica e iĩ cã eccłe ſetit ꝙ i cã pꝛiOiali n poſſit ce iudx. qð tũ n Vaʒ. Mã a iꝑatoꝛ iudicat ĩ c ſua. ſ ð his q i teſta. delent᷑.l.ꝓxie ⁊ in.l.? h ubenus de he.inſti. uide in h̊ qð ſatis plene dii in.c. cũ ue niſſent. S. de iudi. E gl.p opponii q ter.ur.n. ꝙ lr̃is iſtius legati nõ erat fides adhibenda cuj ſibi cã fuiſſet ↄmiſſa. So. doc. fateni oriuʒ e d/ cur ꝙ lie ipſiꝰadmiculabat᷑.no ãt plene pbant. Ex quo nõ. ꝙ lr̃e legati in cã ſibi oſuſſa facũt qminiculuʒ. plene t nõ ꝓbãt i alteni pindicum nide bonã gl. in. c. ſicut ð ſen.ex¶ 1 op. ul.n. ꝓceſſus iſte nõ ualuerit cñ nõ pceſſcrit lit. ot. ut in. c. unico de lit. ↄt. So. muluiplex. qdam intelli gunt k litẽ ñ faiſſe ↄteſtatã. Al j ꝙ ſpale e cum agit de libertate ecclie. Alij ut nõ. Inno. dicüt ꝙ cũ agit de inouarione pmilegij ſeu alteri ſcup tur ñ ẽ necaria lit. ↄt᷑ ꝙ vouʒ nõ. hoſt.tm reqrit conteſtatiõeʒ lii: 2 dicit ꝙ ob bãac cam fuit b ap pellarũ a poꝛibus iudicibꝰ? petebat ut uiris a caetis cã omitteꝛet. ↄo. an. ſimpla ui tenẽ en 5 cã ſit ſũmaria ⁊ modici piundicij ñ necaria i. pt᷑. ⁊ ſic ur̃ ſeqᷓ opi. Inn.q mibi ſaiis plzꝛal. in aut. nili bꝛeuiões. C. ſẽ. ex pi. ꝛci. ? eox qͥno⸗ Lc.i. vK lbe. ob. dic ẽt ꝙ ſi ð petentẽ inonaiieʒ opponit᷑ exceptio nõ requirẽs alterã indagine; p̃us diſcutieĩ exceptio ꝙ fiat innouatio: ut ſalls collꝛ H ex pᷣn. e. Sʒ ſi exceptõ ꝛcqreſe logũ tue tũ:tẽ ñ ipedit inouatõ: ut notat et colli h na nos igit. Hã b pʒ ꝙ ſi exceptd a noꝛdlo nen ꝑpꝑ appłoẽs : aliã cãʒ efficiĩ diffiel ſongen i obñte ꝓcedit᷑ ad inouatʒ pia 5 ſũt p a pn⸗ Sõ 9facto effi exceptio exigat lõgũ traciu uel ꝙ ex p'facto elii ciat᷑ difticit ꝑꝑ diſputatõʒ ſen appellan). D 3 id að ẽ. dẽʒ li. ↄt. ñ reqti cu ao ſup abe tiõe ſeu tranſumptiõe inſiil:lacit iſte tex.i gate⸗ nos igit. ubi uꝛ innui ꝙ the n⸗ ꝛequirit 9n Kut 5 edoctiran. in.,0uin. . en 8 3 gedet ciari li cepne Ego deb zenito ad Plent noͤt r ic aben c de eſt. un grele Ii i mpclido pie diand ich oni ſne mmic &r nb⸗ ſle fucr de nouo poſer alle/ ſcauit iclo c.ainb P l prone teſti⸗ dodeodd torn ſegi ad Netſ a dr NMa eerſio 9Pern al Pn a 5i poterit pendi i anſupto pr ibullak in lorl qrchana n⸗ Ner reſeriota iuxia en que hiinn ll fal.din bpene ieg.c.alberic N Dauctenti . ) mtio qvdͤ rel gloſus ſup tali ad miſtratoe ſen prio 7 guler G Ho erpſſt relcriom̃ papa n oſueuit ocede b. d. fa tbi:qnigi. o piiore cleſiſs catbedrallbo dſci can tſeſia neumnaſenf e catberab⸗ ſert Jo. an.? ſais colff ext c erat regulareg gnonlci nt ſanet anguſfmni Ham quida ? noͤ ſit canonicl Qndi ner ? iſicienni cmndice: Dot it ercſeſie cathedralis. M püit in bes tex icta gl in. c iſii doe plene dixii ccn z 3 3M.d e dunnl N aiiüefin l — wi iun in it Nainnz Umnm uutt, in ſbeanilt gn kinn un i ii wilirin wii nd Den; ni,, — il 4 al e èRð S nd⸗ „ Upuepun eNürſtizt M ummmgizlin nduhrui zihitril nttintdanzei, a bigumleneli iil EmmiNiititfnni aRudin ifigigt rlut anfſd idni ett biiiit ſigmun iu wiiritl Mrnl iume Xitiiplur Aui, Krituc nrurt van mr uimi itni M imi4 i1taninifthe, mininin aisNRAGWa ultaniiu V. td ., jrresien, Dt . Frrta — 3 7 n aA frta — — Ve. V. 1 o‿ρſrr- ſib. 13 G ¶ Be ↄfir. uti. u inuti. Ani iminet piculã ſuꝑ ↄſũptione:ſi obſuat᷑ ĩ re ceptõe teſtiũ:ſʒ h n obſtãte teneo pᷣmũ ſ. ꝙ hᷣ cã ſit ſũmaꝛia ꝑ rłam qᷓ; pꝰ Dy. põit Mã.i euag. ad ꝛepumedam in ueꝛbo ſũmarie:? ſeq̃ẽ Jo. de lig. Iʒ ñ allat Mar. i cle. ſepe de. v. ſi. ubicunque eĩ ueꝛſat᷑ cã ſr qᷓ ſnia lata n ifeꝛ magnũ pᷣiudic ũñ ſeu totalꝛ niſi öcidit qͥn poſſit ĩ alio iudicio gra I Ta ſonmarn Ne nam repari illa d ſummaria: ad h l. ili. F. ibidẽ 2Z ꝓ ibi nõ.ff ad exhibẽ. æ nið lanꝰ ĩ locis pᷣall. Alĩ hũc tex. hꝰ. ꝙ ꝓcedit ſilitudo ſ̊ mõ ſiẽ eiʒ teſtes qͥ ñ pnt ał.recipi lite ñ ↄteſ.recipiñiur in ſtante neceſſitate:ita reuocatio priuilegij qᷓ ñ de bet fieri niſi diſcutiaiur prius exceptio illius cu ius intereſt:ur innuitur h̊ i.v. nos antem cũ ſe. poteſt fieꝛi imminente ꝑiculo cum excepriõis diſ cuſſio exigit lõgũ tractũ: ut ̊ in. d. v. noſ igiurr ι Sed q̃ro an innouario puilegij ꝑte abñte 2 nõ tũace fca nʒ. Inn.uẽ ulle ꝙ ſic dũmõ nũciet ꝑ ti. .ãnũ ł Ouẽiat᷑:aꝛ.i.c.qm S. ut li.ñ ↄte.Si at ꝑs ẽ pns dʒ citari:qꝛ faciliꝰipſa indagabit ⁊ ꝑci piet falſitatẽ cꝰ itereſt q; inx ł nõriꝰ.MDiẽ iñ ho ſti. ꝙ ſi petit inouatõ ĩ curia n ẽ neceſſe ipſã ꝑiẽ abñtẽ citare cũ hẽat trãſire ꝑ manꝰpluriũ qᷣ ſi ĩ hᷣ bñ edocti:aꝛ.in.l.oĩum.C. de teſta.diẽ iñ ꝙ ſi ps ẽ pnñs debẽt citari ł ſi de ꝓxio ſpeꝛet̃ adneiꝰ. Ego ge b ꝛemitto ad pleniꝰnõta i. c. ſignificauit 2 i.c.albericꝰ de teſta. un crederẽ ꝙ miſi ſit ꝑicu lũ i expectãdo ꝑrẽ citandã n dʒ ꝓcedi ad inoua tionẽ ſine citatõe. Et inouatõ alłꝛ facia ni uʒ niſi ille facẽt q́ de nouo poſſet ↄcedẽ ꝓbat᷑ i.c ſigni ficauit mñctio.c.qm pꝰpn. ut li.n ↄt. Na ſi in ꝛce ptione teſtiũ ẽ h̊ obfᷣuãdũ foruꝰ i inonatoe pᷣui legij cũ ſit maiꝰꝑiculũ.nã ſi origiale eãt uicioſũ nuila defenſio ↄpetit ãpliꝰ pꝑri adueꝛſe cũ uicium ſi porerir ꝑpendi i tranſũpto puta qꝛ falſuaſ cãt i bulla:ł in fulo:ł qꝛ charta priꝰfuerat raſa: po ſtea reſcripta iuxta ea que hñtur in.c. licʒ de cri mi. fal.dixi lpene in.d.c.albericus. ODaudientiam. Hõ ue let cõfix matio quã religioſus iĩpetrauit a papa ſup tpᷣali admiſtratõe ſeu prioꝛatu:ſi tacuit ſe ꝛc gularẽ. Si vo expᷣſſit reſcriptũ pᷣſumit falſuʒ:qꝛ papa nõ ↄſueuit ↄcedẽ h.d. cũ ſe.cõis diuiſio. fa ibi:qꝛ igit᷑. Mõ.pꝛio ꝙ regłaꝛes eyñtes i ee cleſijs cathedralibꝰ dicũt᷑ cãonici. Maʒ ſi iſta ec tleſia neumaſenf ẽ cathedral' z regularis: ut re fert h̊ Jo. an.⁊ ſatis collłr ex tex. põt in intelligi ꝙ erãt regulares canonici ut ſunt iſti de oꝛdine ſancti auguſtini. Mam quidã reꝑiunt mdicãtes 2 nõ ſũt canonici.Q ndã nero n ſũt mdicãtes: 2 iſti dicunt᷑ canõici: Põt et intelligi ĩ mõachiſ eccleſie cathedralis. Mã pnit appellari canonici ut hẽs tex.iũcta gl.in.c.ij.lviij.di.æ nide circa hoc ꝙꝙ plene dixi ĩ.c.cãm.S.de iudi ꝛ nõ ꝙ ꝛgu laribꝰnon ẽ aliqͥd ꝑſonalꝛ ↄfirmãdũ:qꝛ ñ pnt ſi dbi aliqd appro priare:ſed totum eſt monaſterij quocunqʒ ſe uertant ⁊z qualitercunqʒ acquirant xViij.q.i.c.uno et eadem cauſa.q.ðij.c.abbates ʒ nota. ivi non conſueuit cc. quod littere ema nantes de curia pᷣter ſolitũ curſũ æ ſtilum curle ra= Ir⸗ nfn ſer nfnne el To pꝛeſumunt᷑ ſurrepticie:? qnqʒ falſe:qñqʒ.ſ.nibil ſupprimit᷑:ſʒ fit ↄceſſio deuians ab oi honeſiate 2 ſtilo curie:ut ĩ.c.ſe.⁊ ibi dicet᷑ lrimo nõ ꝙ non ſolum regulaꝛes alicuius monaſterij. ſed etiã ſi ſint canonici eccleſie cathedralis non poſ ſunt renere adminiſtratiões peꝛpetuo. nõ tamẽ ex hoc itelligas ꝙ regularis poſſit eſſe canoni ITau romer & „ rh en ſe La cus in eccleſia ſeculari: qꝛ eſſet S. c. ſuper eo de regula.⁊ uide bonam glo.in.c.quorũdã.lxxiiij. di.ſed intellige ꝙ eſt ibi canonicus qn eccleſia cathedralis eſt regularis modo predicto¶Jn glo. ibi licet tacita ueritate ⁊c̃ duerte licet dictum principij huius glo. ſit in ſe uerum: ta men non eſt bona expoſitio ad illud nerbuʒ per ſonaliter poſuum in tex. Mam ſenſus illius uer bi eſt ꝙ perſonaliter non conſueuit ſedes apo ſtolica regularibus aliquid confirmare: ita ut ipſe perſone ſingulaꝛes habeant nomine ꝓprio ſed realiteꝛ bene cõſueuit confi: maꝛe dando ſci licet priuileginm ipſi rei ſcilicet monaſterio uel collegio NRatio diuerſuatis eſt:quia collegium eſt copax ĩ cõmuni:ſed particnlares perſone nõ quia a ſe abdicauerunt omnia:⁊ poſuerũt prio rem ſupra caput ipſorum loco dei: ut in.c.ſi re ligioſus de electi.li.vi.=.xij.q.i.nõ dicatis. Et ut habeas clare materiam buius. c. æ ſequentis eſt primo uidendum que fuit ratio decidendi in iſto ex. So poreſt colligi ex predictis: æ adhue cla: ins dic. Aut eniʒ adminiſtratores erãt tem porales:ut quia poterant remoneꝛi ad nutum ſuperioris:ut in. c. cum ad monaſterium. v. nec alicui j. de ſtatn reg. Aut erant perpetui iuxta id quod habetur in. c.ij. eo. ti.æ utꝛoqʒ caſn diſ ſoluebatur bonum obedientie occaſione huius confirmationis. Mam cuʒ alias poterant remo ueri ad nutum abbatris nel ſaſtem ex facili cauſa añ erant ꝑppetui nigore confirmationis nõ poſ ſent remoueri ad nutuʒ ſuperioris:⁊ ſic quodã modo peꝛ hanc confirmationem eꝛi gebant ſe 3 bonũ obediẽtie:⁊ hoc ius tenẽdi appropriabãt ſibi ꝑſonaliter. Et ex his ⁊ ex notatis ĩ.c.ſe.nõ c ſi ex certa ſcientia pape ↄfirmet᷑ religioſo ali qua adminiſtratio que de ſe erat temporalis.qꝛ poterat remoneri ad nutum abbatis nõ poteꝛit deinceps remoueri ſine licentia pape. unde ubi primo erat obedientiarius abbatis:nunc effict nigore confirmationis obedinarins pape: uide Inno.in. c. niſi infra de prebendis ⸗ doc in. c: cum inter. R. ſupra de elec.⁊æ in clemẽ. qꝛ regu lares de ſupplen. neg.prelanon tamen irelligas ꝙ per hanc ↄfirmationẽ eximatur regularis a iuriſditione ſui ſuperioris: ſed in omnibus ius competens ſuperiori remanet illeſum preterquã ut nõ poſſit cognoſcere uel tolleꝛe ius confirma tum:ut in. c.i.⁊.ij.ſupra eodem:niſi ex nouo ðᷣ licto:ut habes glo.norabilem in dicto c i. nide Fredericum de ſenis conſilio.cclv.vnde poteſt iſte in mambus ſuperioris renunciare: et per mutare ? alia facere que ad ſuꝑiorem peninent 1 — DS —une AEASne ſii 2 5 4 oWιn — = 4 — 2 1— — 2 §. -, . c Q CT= sblass eron oie S 6 . . 1 , 1 bSuntt bec procedũt ĩ cõfirmatòe facta ex certa ſciẽtia. Sʒ dubitat᷑ qͥd dicẽdũ ĩ collatõe:⁊ ẽ qſtio ſatis quotidiana ( one ꝙ papa contulit regulaꝛi aliquẽ poratum qui de ſe nõ erat ꝑpetuꝰ:ſʒ ab bas ponebat ibi porẽ et remouebat ad nutum iuỹ ea que bñt in pal.c. cũ ad monaſteriũ. NHũ quid abbas põt iſiũ rmonẽ ad nutũ ſicut potu iſſet ſi ſpemet cõtuliſſet. Aduerte ad duos caſꝰ nã qnqʒ papa cotulit ex negligentia abbatis: et tunc nõ alteratur nã bñficij. un ſicut pꝰ poterat remoneri ad nutũ:ita æ nunc interueniẽte colla tione pape: qꝛ ex quo cõtulit iure deuoluto nõ uidetuꝛ uoluiſſe altaꝛe nãʒz beneficij:de quo uide tex. cũ glo.nõ. in.dꝗ.cle.qꝛ reglłares.ubi h̊ tenẽt cõit᷑ doc.¶ Seðᷣus caſus dubiꝰeſt an papa con tulit ceſſante oĩ negligentia ſuꝑioris: et i hoc ſt R opiones archi.xvi.q i.ſi monachus ſẽtit ꝙ; ñ. ſenrit collectariꝰ in. c. p tuas de ma. el obe facit qð nõ. in. d. cle. qꝛ regłares. In hoc diſtiguerẽ * ꝙ aut papa cõtulit expſſe ut qꝰ ad nixerit dẽat poſſidẽ: iẽ ſine cã nõ põt rmouẽi ꝑ ſuũ ſuꝑiorẽ de hoc uẽ tex.in. d. c cũ R. ? ſic intellige nõta ibi per doc. Aut ſimpłr ↄtulit:et puio ꝙ polſſit remoueri ſicut pꝛiꝰ ꝑ ſuꝑiorẽ:qꝛ cũ papa cõcua rar in collatiõe bñficiorũ cũ oĩbꝰ ordinarijs:ut in. c. ij. de prebẽ.li.vi.ñ uꝛ ſimpłr coferẽdo uo lniſſe alterare nã, beneficij:æ regnlaꝛem remoui bilẽ facẽ ꝑpetuũ.ar. hic.⁊ in. c.ſe.⁊ ĩ dubio h̊ de bemus tenẽ tãqᷓ; congruens bono obediemie. Sed qꝛ niſum eſt. S. de uiribus collatiõis facte ꝑ papaʒ:nũc queꝛit᷑ qͥd ſi ꝓpriꝰ ſuꝑior puta ab bas cõtulit regulari prioratũ ſeu aliã admiſtra tionem quouſqʒ uixerit poſſidendam nunquid HH nõ obſtante poſſit hunc regularẽ ad libitũ re mouere:⁊ ſepe hot nidebitis in fẽo.Cõcluð ꝙ ſic. nã ſi gerebat in aĩio qð eũ remoueꝛe nõ poſ ſit illicits fuit cõceſſio. æ S ius:ut in.d.c.cũ ad monaſteriũ in. F. nec alicui. Item quẽadmogũ dñs nõ põt obligaꝛi ſeruo:ut.l.interpoſitas.. de trãſac. ita nec abbas ſuo monacho. Ad ideʒ .c. manifeſtum. xxxiij.q.V. ubi dꝛ ꝙ Iʒ uxoꝛ emi ſerit uotũ cũ conſeſu mariti.nõ tñ põt eo inuito illud pſonałr ꝑſoluẽ:et uide ad pᷣdicta.q.quam ponit Jo. an. in rła nõ eſt obligatoriuʒ de reg. iuris.li.vVi.in mercu.Ex cuius dictis poſſet ifeꝛ ri ex idẽtitate rõis ad qõnẽ noſtram ꝙ er ſi ab bas iuraſſet nichilominus ualebit remotio. Et hanc concluſionem reperi poſtmodum renmſſe Fred. de ſenis conſilio. cxxxiiij.al.xxxij. Inno. in. c. inſinnante qui cle. uk uo ¶ Sed qr o qᷣͥꝗ ſi nõ eſt memoria in otꝛariũ ꝙ; nucq; fuit tal pꝛior ꝑ ſuperiorẽ remorꝰnũquid ex h̊ ſit iducte cõſue tudo ut ꝛemoueꝛi nõ poſſit ad nuiũ abbatis:pu to ꝙ nõ:qꝛ aut ſuꝑioꝛ nũquã ꝛemonit:⁊ nõ poſ ſet diei iducta cõſuetudo:qꝛ ex actibus mere fa cultatis nõ iduciẽ̃ cõſuetudo ſeu ex nõ uſu non hnire in ſe actũ tacitũ iuris diſpoſitõi Srium:ut nõ.i. c. Joãnes de cle. conin.⁊ ꝑ Cxy. in.. ij. E. que ſit lon. conſue. Aut ſupior uoluit illũ ꝛemo Et idem in. c. pñti de offi.oꝛdi li. V. Sed aliud (Me alir. uti uk inuti. efe en ſakreſlae ſuũ: ? ppter potentiã ilins 5 habu t effectũ: n põt dici iducta oſuetudo cũ ſit ð bonũ obedietie:ar.c. X in. c.cũ inter uos de cõſue.E . 8 de cõſue. Et hoc ualer eti 5 iſtis preceptoribus ſancti Antonij qui ſegs ares ſüt ? eoꝝ abbarẽ pficiũt eo Perpeontſ⸗ Paad de iure cõi remoueri ad nutuz obbans üqd ar poſſit iſte ꝛegkaris oĩ cã ceſſare zmo iplorare officiũ ſupioris abbatis: ut ſine cã ñ . monn uid qð nõ. Jo an. in. c. cũ ſingula deß ben. u Vj. in nouella: « Inno. 7 alij poenz j inſinuante. ne cle. uel mo. Mic abbas. rc 22 ecta. Sumna u. . ꝓxi. ⸗ iuiſio. fa ibi cũ igit. ¶ Mö p'wi quo ad tern n⸗ . papa no ſoler nec intendit ofirmare ꝛeligios porat ſeu als adm ſtratiões q' ad uixerit S dendas ne diſſoluaĩ vonũ obedientie ſi n bet ſẽt remoueri ad nutum ſuꝑioris. Ex boc infeꝛo ꝙ nec ẽt abbas hoc dʒ faceꝛe:⁊ ſi feceꝛit non uz cõceſſio quo minus poſſu remoueri: ut lan dixi F5 c. pxi. C 6 fo ꝙ ubi le etiã gꝛatioſe ema nant a curia pᷣter ſolitũ curſuʒ lr̃aꝝ:niſi euiden ter vateat ꝙ ex cena ſcia pape emanarunt pꝛe ſumũt᷑ faiſo fabꝛicate:nec eſt eis obtperãdum: ſed ſaltẽ expeciãda eſt fa miſſio pape:æ ubi mui tũ deuiarent ab boneſt te pñt puniri delatores tãqᷓ; aunctores falſitatis: ut hic eſt tex.nõ.? nide glo.nõ iuncto tex. in. c cãm. i. S. d teſti ¶ Orro tamẽ ꝙ hodie muſtum purgatur hec pꝛeſũptio falſiratis ex bulle papalis appoſitione: facit gö8 notat Inno. in. c. ex parte 6 fide ndrn. el cmo nõ hic caſum in quo punitur quis de crie falſi ex ſola drenmpr.one boc pro dis que nõr Inno. in. c. qꝛ ueriſimile 5 de pꝛeſüp. ? ad ea que dixi in. c. tertio loco. S. de pꝛobati. In glo. in vbo confiꝛmant᷑.ibi aliqñ pperni ſunt glo. iſla uẽ dicere ↄriuʒ. ibi ꝙ qꝛ regularit uerũ eſt zc ſed reducenda eſt ad concordiam ꝑ ea que hntur in c.ij. de ſta. ꝛegu.iuncto.c.cum ad monaſtenum c alicui. e. ti. Et in fi. glo. nõ bene glo¶ Hiã limitar mmultuʒ iſtum tex. ? bff ine preſumãtur iſti delatores ſiaꝝ falſo eas fabri caſſe qñ nõ apparet claꝛe de cena ſcia pape. Di añt cõſtaret de certa ſcia:tũc nalet cõfinmatio et operatur effecium:ut non poſſit remoneri per ſuum abbatem ſine ſpeciali mandato apoſtoli co. ¶ Inreilige iñ glo. niſi ex ſluperueniente de licto:ut eſt glo. nõbił in. c. i.ſupꝛa to. peꝛ hane enim confirmationem non eripitur iſte a pore ſtate ſui ſuperioꝛis:ſed in omnibus ꝛcmmanc 1 bi ſubiectus:ut prius niſi in hoc iit non poſſit remoueri ad ibitum: 7 ut nullus citra papam poſſit cognoſcere de iure confirmato ſen de ui gibus ipſius confirmarionis: ut in. c.iprealleg. dic ut ibi dixi: t iigi plene ſupra.c. prorimo ci reſtringe dicta doct. hic dicentium ꝙ ver bane confirmationem er cena ſcientia factain ige eꝛit „ 9 6. obediẽtiariꝰpape qͥ pri eꝛat obediẽtan? abbaiis 8 atti ire luo⸗ n.n. intelligas ꝙ n teneaiut 1alis obedire lu cũ n liceat ð plcꝛi. i „ Sibhe⸗ „6,1 1tnas 4 1 dgicit wu ſtoſn e eni decitali Ouult ſis inon⸗ e cmno dee d ſ⸗ gfunmſſem . ſcn ino., icinlellc dlnm oel . t. 2 . ſorar⸗ial ,czs incübi nan f no pbid iſ facn afinol h⸗ necc bufl . lne . nitat tns edun⸗ Oñ Yaminatd. 5fſo ,Harbilros gromſihuͤt Arbinc⸗ omcäifl inn liſl fo cocemit idi uß. i bittiaſt ri. Mäarittial. aad aedini. H 5 iudiciop. iſtde aſo firmatione p ei inſeli len ponit iia cla le pin Hauun lio n dr ſaca ifornn oleuß ſ- gulö:gr ila cln ſin coditionelit. 61g bes te recepini 11 k⸗ cohe biri nuſu z pot purgare vitiß nulitaiss. gina nuſn teehni a po⸗ Piñ nlitans uicüi nougn en maröne pope in formn colini un Ged ego ieeligo qn lole niclu/ cro clnſi gnũ u l oll nonat Oed ubi leii nulltatis7 lore gnu dico g hies ciend apor d obſeruamoden en e e ie a nen dde Zoct inl i.C coig umulqzint 2 doc. ic. ſignificaſt d fo. 9pe. j f. M vr q iner luicos i tio lug eccleſia ci no poſſint il⸗ un in ccamn. 5. ge pfeſcip. ? ie. c meſſana de elee: Do. ic b eccha. i.luper lure patronatus i ei de facto. c. exaiata. 5. d iudi. lex. laicos poſſe opromnine goe P.n fult opromnſſi in nicecin nſcedis ſabinenſis uicaius ep ips ſabinenk eſt carclimgk ſier icartum in ſpualibe tralb⸗⸗ leans. In gl.fltbiargn. ſe Zri ſo coligi ſc, pri 6 qnñ coſirmatio fuſt len erce P dicio ſe ſnt otictollin lt h. oez ofimmös nr ang⸗ ie ofirnan ſubiügit iinnam 4 „. peph;:. Bonf 38. 0 in Rijtte ſneme D e e l s MU nn ſaknngi Amntnze, Phin numſzeßg dſerſn du DuNpfrtitmnmn enenni t n inninientn MiamSr lit Inſ oen n mmgamn ſuhn nnInN RNnNIDNNr Si wfratnn 6 „ 2 o. . 56 mi mur rar r Knen ul ais hſtin. . NstNINNAdN mNNRNNRNN atimNd Mni NroktANNi ac “ obai W. (rſemtmi tifn inrzinbitenen St1Nbeni dunſen mtin Ami abbati: fac. c.peꝛ tuas = qdð ibi nõ. ð̊ ma. æ obe: Qualit᷑ ãt oↄſtabit de cena ſcia dicir Jo. an. bic ꝙ ſi fac i lis mnonẽè de hac decẽtali ſatis ur ex cena ſcia ↄfiamaſſe: aꝛ.in. c. uno de exceſ. pla li. Vi. ⁊ i.c.ñnulli:et ꝙ ibi nõ.Sõ. de ꝛeſcrip.ł ſi ema nat fa iuſſio:ar.ĩ aut.de man.pnci.I. dein. In dubio tñ onꝰ ꝓbãdi ceꝛiã ſciaʒ incũbit ipetꝛanti cum pᷣſũptio ſu õ eũ ſᷣm Inno.facit.c.ut nrfum ut ecc. bñfi.⁊.l.ſine.E. de proba.⁊ nide ad hãc main q ſatis płe dixi ĩ. c. precedeti. Mic. abba. Sñia ſeu landũ XZaminata. 3 formã iuriſ uł Opromifli latũ ꝑ arbitros ſʒ ꝑ papam i forma cõi fuit ↄfirmatũ n tʒ. Mpõit cãʒ ðcr i fo deceꝛnit. ibi uñ. ¶Mõ p ãbirꝝ artari ad ſequẽdã formã iuꝛis. Uñ ſiẽ ñ uʒ ſmia õᷣ ius ita nec laudũ arbitri. Hã arbitria ſt ꝛedacta ad in ſar iudicioꝝ.l i ff. de arbi/fo nõ ꝙ ubi in con tfirmatione pape n inſerit᷑ ienor cõfirmate rei: ſʒ apponit᷑ illa cla ſiẽ ꝑin facium eſt ꝛc. hec ↄfiꝛma tio nñ dr̃ facta i forma cõi:un n ualidat aciũ i ſe nullũ:qꝛ illa cła ſtat cõditionalit. Itẽ nõ.ibi ab utraqʒ; ꝑte recepiũ ꝛ2c ꝙ ꝑtes n pnt emologare ſeu approbare arbitriũ nullũ.⁊ ſic ↄſenſus Ptiũ ñn poõr purgare uitiũ nullitatis. Ex h̊ poſſet agui ꝙ lʒ ſnia nulia recipiaĩt et ↄpꝛobeĩ ꝑ partes:peꝛ hᷣ tñ nilitatis nicſũ nõ purgat᷑ er itercedeie ↄfi⸗ matõne pape in forma coi:ita u? ꝓbare tex. iſte Ded ego itelligo qn rollẽ uiciũ nullitatis n öpẽ det a cõſenſu ꝑtiũ ſicut hic potuit eſſe in iuꝛe pa tꝛonatꝰ. Sed ubi uiciũ nullitatis ↄceꝛnit meꝝ fa uorẽ ꝑtiũ dico ꝙ ꝑtes ſcient᷑ approbado.ienet ad obſeruationem ſaltem ex ui pacti.⁊ ſi non ex ni ſnie ſeu laudi:tex eſt nõbił iũcta glo.⁊ dictis doc.in.l.ij. C. cõia utriuſqʒ iudi.ſic intellige gl. 2 doc.i.c ſignificaſti ð fo.ↄpe.⁊ hec nõ Opp. 3 Faʒ. Mã ur ꝙ inter laicos ñ poterat eſſe ↄtẽ tio ſuꝑ eccleſia cũ nõ poſſint illa licite poflidere ut in c.cãm. S. de preſcrip. i.c.eccła de ↄſti.⁊ ĩ .c.meſſana de elec: So.dic ꝙ h̊ erat ↄietio ſuꝑ eccłia.i.ſuper inre patronatus ipſiꝰecclie.loquit᷑ eĩ de facto.c.exaĩata.õ. ð indi. 65 ex 5 7 ex tex.laicos poſſe ↄprominẽ qõeʒ iuꝛiſpatronatꝰ B.n.fuit ↄpromiſſũ in uicednim ſabineſẽ. Et f̃ uicedñs ſabinenſis uicarius epᷣi ſabinenf. Maʒ epᷣs ſabinenf eſt cardinal ſic et Hoſtiẽ.æ mulii alij qui cũ hñr aſſiſteꝛe pape tenet ĩ eoꝝ epᷣatibꝰ nicarium in ſpũalibꝰ? ipralibꝰ et nulgarit᷑ dꝛ ui cedns. In gl. fi. ibi. argu. S.j. c. pxi. gl ñ ſoluit vriũ v eollgite c vui gl. pel ꝙ illud. c. itell qñ cõſirmatio fuit facta ex cena ſcia. tc. n. dico ꝙ dictio ſic ñ ſtat ↄdiciioalit᷑:iʒ cãlit᷑ ſ.ꝓ.qr ꝛd dit. n. ꝛ25 e ↄfirmatõis ut puta:ſi enarrato teno ꝛe ↄfirmati ſubiũgit ↄfirmamꝰpᷣdictã ↄpoſitõeʒ ſicur ꝓuide fca fuit dʒ exponi ſiẽ ꝓ qꝛ. Nam ex quo pᷣnceps eſt plene iformatꝰde facto nñ dʒ in telligi ꝙ uelit cõditiõalit̃ loqᷣ cuʒ heat oĩa iura in ſcrinio pectoris ſui:ut in.c.i.de cõſti.li.vj.ſʒ qñ ſimplꝛ ↄfirmar alꝛ nõ iſtrnctde iure ↄfirma to vᷣba illa debẽt ꝓpne iĩtelligi. .ditioaliteꝛ: qꝛ e oflr. uti. ul inuti. papa pᷣſumit᷑ ignorare ea que ĩ facto 2ſiſtunt: ut in. d. c.i.de ↄſti. Jungẽdo ergo nõta in. c. ſe.ꝑ abbatẽ ? Jo. an. Cõclude ꝙ aut papa oↄfirmat ſimplłr nilła clła appoſita. net tenoꝛe iuꝛis ofirma ti expꝛeſſo:æ vꝛ ↄfirmaꝛe ex cena ſcia. Nã vᷣbũ ↄfirmo alio nõ expᷣſſo ex ſui nã iportat ut rẽ fa ciat firmaʒ: ad h̊. c. iter dilectos ðᷣ fi.iſtru. Hoc limitarẽ ueꝝ qñ ↄfirmatio nõ ẽ õ ius. Mã ĩ du bio ñ dʒ refeꝛi:ut ↄcedat ius alio nõ expᷣſſo ar. eoꝝ qꝗᷓ notant᷑ i. c. nõnulli jᷣ reſcrip.⁊ i.c.uni to ð exceſ. pla.li.vi.¶ Si vo fit cõfirmatio ap poſita illa cłka ↄſueta ficut ſine prauitate zc. ali nõ expᷣſſo tenore cõfirmati.illa ↄfirmatio dr̃ in forma cõi:qꝛ illa vᷣa ſtãt ↄditionalit᷑ m ppriũ ſignificatũ: ⁊ ð h̊ eſt caſus h. Si vo exprimit᷑ te nor rei ↄfirmate:ulł papa diceꝛet ꝙ ex certa ſcia oↄfirmat:tũc dẽ facta ↄfirmatio ex certa ſcia ⁊ vᷣ ba illiꝰ cle nõ ſtãt ↄditionalit᷑ ſʒ cãlit᷑ ꝑ rõnez pᷣ dictã: ? de hoc eſt caſus bic: z ratio diueꝛſitatis colligituꝛ ex predictis. 2 Iji& In pfirmatiõe Enerabilis. olrmarie tio ſicut ponit᷑ cãtiue: nec nocet li uer bum ↄfirmatõis precedit tenoxẽ Afirmati. h. d. cõis diuiſio ſᷣa ibi mãdamꝰ¶ Hõ. p ꝙ ubi ex primit᷑ tenor rei ↄfirmate alio nõ expᷣſſo vꝛ pᷣn ceps ↄfirmare ex certa ſcia ẽt ſi ĩ ſ̃is oↄfiꝛmatio nis ſit appoſita illa cła ſicut ſine prauitate ⁊c.2 nõ. ꝙ ubi iter ꝑtes ↄponẽtes eypſſe fuit actũ ut ñ ualear n itercedẽte ↄſirmariõe pricipis dʒ itel ligi ð ↄfirmarõe obtineda ex certa ſcia non aũt de cõfirmatõe obtinenda ĩ forma cõi:2z hec po tuit eẽ rõ duhitãdi H̊. Maʒ forte dicebãt iſti hbo mies cypri ꝙ nõ erat adipleta ↄditio P illã oↄfir matõeʒ factã cũ illa cła. qᷓſi illa cła facẽt ofirma tionẽ ↄditionalẽ:ſʒ hoc nõ habuit obſtaꝛe:quia tenor cõpoſitiõis erat inſerrus in confiꝛmatiõe. 2 dic ut plenę dixi in. c. precedenti ubi declarat᷑ mã huiꝰ.c. ¶ Mõ uinmo ibi ꝙ clauſula ↄſueta ⁊cα i la cła ſicut ſine prauitate ð ſtilo curie po nitur in ommbꝰↄfirmanonibꝰ:ſiue ex certa ſciẽ tia ſiue in forma cõi factis:ſed ubi confirmatio fit ex certa ſcia:tũc dicnio ſicut ſtat cãliter ꝓ qꝛ. In forma cõi ſiat conditionaliter NRatione di uerſitatis dixi in. c. pcedenti. S gl. i. in fi. ? intelligit Inno. ꝙ compoſitio bic interuenit ſu per tpᷣe ⁊ loco ⁊ perſonis quibus decime eſſent ſoluende.non antem ſuper quantitate decime diminuenda:æ dicit Joan. an. ſupeꝛ quantitate diminuenda potuit interuenire compoſitio. Ideo expectabatur confirmatio pape. unde ſi tenemus intellectum/ Innocen. ſatis procedit dictum Goffre. hic qui dicit ꝙ ſi legatus nolu iſſet confirmare ſatis conualidaſſer illam com poſitionem: ſed ſi tenemus precedentem intel lecrum:tunc legatus non potuiſſer:ſed neceſſa ria erat anctoritas pPape:iuxta nota. in. c.a no bis ð deci. ¶ NHõ.bñ hoc dictũ ꝙ nullus citꝛa bapam poteſt nalide componere ſen cõpoſitie nem cõfirmar᷑ ſuꝑ quãtitate decie diminuenda. CMiizaA AXſr r 7 2 . .π£ 2/ 2 * 242¾ ſma 1440 , ſo iaA 5. —.— In glo. ij. ibi ſed nũquid neceſſaꝛiũ ꝛc᷑. Nõ glo. uſqʒ ad finẽ ex qua limitat᷑ ant᷑.ſi quis ĩ ali quo dotumento. C.de edẽ.?.c.i.de fide inſuu. Et intelligunt doc.ꝙ facit ſidem quo ad iſena ibi ẽt ſi eſſent õ ins cõe:qꝛ papa u diſpenſaſſe ſic cõfirmãdo ex certa ſcia. Intelligũt iñ qn ⸗ firmatio fuit facta ꝑtibus inſtantibus nel de cõ ſenſu ipſaxꝝ. als eni no faceret fide de tenore cõ poſuõis. Ego limitarẽ ſʒ ea que legũtur ⁊ nõn tur in cle. lr̃as de ꝓba. In glo. pel.in fi. declans iſtam glo. ꝓnt dixi in. c.precedeni. Collatio eccleſie Ba nobis. alteri facta per legatũ ⁊ per papam ↄfirmata ius dio ceſani non ledit:cõis diuiſio fᷣa ibi.cuʒ agitur. 5 p legatũ ẽt de lateꝛe nõ poſſe ↄcecẽ ec DBel-gnse A⸗la Rö. gn un ſen cſeſie uel clerico aliquã eccleſiã ĩ piudiciũ inꝛius que debẽtur dioceſano loci. Ex quo inſeꝛo lega tum er cardinalem nõ poſſe eximeꝛe aliquã eccle ſiam a iuriſditione ſui ordinarij. Ham ſoliꝰ pᷣn . cidpis eſt alterius iura rollẽ æ minuẽ: ut nõ. in. c. cõſtitutis. j. de reli. do. ? peꝛ ſpe.ĩ ti. ð egatis. S nüc oſtẽdendũ. V IvVij. æ uide glo.nõ. in. c. ſi. de bere.li. Vi que dicit legatũ nõ poſſe cõminẽ cãy cognoſcendã ſimplr æ de plano ſine ſtrepiiu et figuꝛa iudicij.qꝛ nõ pol ius niolare maxime in alioꝝ pꝛeiudiciũ. Mõ bn illam glo. nõ ſoluʒ in cãu quo loquituꝛ: ſed ut ex ea ſumas regulaʒ circa oĩa que tendũt ad uiolationẽ iuris cõis ⁊ * i preiudicium alioruʒ: ut hec ſint legato et de la tere interdicta. Mõ ibi diocef ẽt ꝙ patriarcha dz babẽ ſuam dioceſim ⁊ dioceſanus appellatu⸗ ſicut quilibet eps rõe ſue dioce,. Mam dioceſis idẽ eſt ꝙ ꝑtitio curie:ſed dr̃ poſimodũ bꝛe pro ovincias ſub ſe quãtũ ad iuriſditioem patarehba tus. Mã eſt. ö. archiepos in ꝓnicijs ſibi ðᷣcretis 3 quo in. c. antiqua j. de puif. Et quẽadmoduʒ ſe hʒ aꝛthiepᷣs ad epos ſuflꝛaganeos ſuos:ita ſe patriarcha ad archiepiſcopos ſubiectos:uið.c. i. xcix. di. ¶ Mo tertio ex fine ſe ꝙ ſubditi.de S h ſ jIue den' ſarcf (urp ipend Ienα bét ſuo ſuꝑioai reuerẽtiã ⁊æ obedientiã:ac itegre de inſticijs ſuis ſibi rñdeꝛe:ulira ergo renerẽnã 2 obedientiam hbnit ſuperiores quedam iura in ſubditos:ut ſũt ea que enumerantur i.c.ↄq̃ren re. 5. de offi. ordi. Sed circa intellectũ.c. qᷓro.ſ. de.q.quotidiana nquid legatus pape maxie de latere poſſit unire eccleſias aliqᷓs ſue legatio nis auẽte ſeu nnã alteri ↄcedere nel ſubijcere ſiẽ epᷣus:ut in.c.ſicut unire..de exceſſ.prela. Que ſtio iſta eſt ſatis dubia zæ commonit ſpiritus feꝛe oĩuʒ doc. Hoſti. bic ſentit ꝙ non:ad hoc adqu tit iſtũ tex. Inno.poſuit duas opiones. Dria ꝙ hoc non poſſit in pᷣiudiciũ dioceſani.unio tmñ nalebit ĩ pᷣiudicinʒ eccleſie unite.poteꝛit.n.eccłia cui facra eſt unio ſeu cõceſſio exigẽ ꝛõem de tem poꝛalibus eccleſie unite. Jllã qñqʒ niſitaꝛe non pꝛeiudicando iuri dioceſani.⁊ ex cã iuriſdinionẽ exercere:ſed nihilominus dioceſanus utetur iur luo:⁊ ſic loquitur iſte textus. ¶ Monit fam opinionem que ſibi plus plʒ: ut nullo mõ poſſit varvſi ſaA⸗ 21 9 ¶ D· fir. nti. ul inutt. legatus hoc cõcedẽ ſeu unire. iſta cõceſſio:de qua in lir̃a vb tabat plenam exceptiõem: qꝛ in ſpũalibꝰ tpalibus: æ ſpe H. nunc oſtendendũ v. v. tʒ legatũ poſſe unire duas eccle cium nõ inferatuꝛ iuribus bat hic iſte legatus:⁊= quaſi Inno. ſz Jo. an. ibi in add dubio forte dicens legatũ p ſpectantem ad collatiõem e cleſie chatedraſi bqc opi. ſecuni ſunt omi de rora deciß. xi. alias. cxxiij. ¶Ag iſſuʒ tex. ꝛñde bic unio ſeu collato fuit facta eopt 7 4 ene Snũ piudiciũ irrogabatur dioceſano loe . n ubi anio fieret eccleſie ſubiecte Pro te rnd SS c opi. ſacit vonum diciũ ⁊ nõ. ſpe.in. d. . nunc cnden dũ.v. pmiſſo ? ſeq. ubi dicit legatũ in leganone ſua currẽ tũ quoliber oꝛdinario ſue legaudis ſuue ille ſit archieps ſiue epus ſine obbas ſRiue quicũqʒ alld:ꝛita ꝓ quid iſti pt in iuꝛiſditõibus tã de iure cõi q; ex ↄſuetudine potenit legatus. cotra opi. Fre. de ſenix ↄſilio. clxxx. ubi u con cludeꝛe ꝙ nulla uel modica eſt poteſtas legari in alceratiõe ſtatus eccleſiarũ no em fm eu põt eccleſiam uniꝛe alteri ĩi pervetuũ pꝛeiudicium iu ris ordinarij ut bic ¶ Si. n. ualeꝛer unio priuare aur ordinarius in ppetũ iure confeꝛendi illam Eccleſiã:nec ẽt põt ſᷣm eñ eccleſiã ſecularẽ ſoceꝛe geligioſã m teꝛminos. c. ad audientiam ecle: edi.nec põt preſtare auctoꝛitatem plebanis ſeu pꝛelatis eccleſiaꝛũ colſegiataꝝ inuitis canonicis illarũ eccleſiaruʒ illas eccleſias pmutandi: aꝛ. in .c. pe. ð offi. delega. li. Vj. Mec ob. ſʒ eũ y eps hoc põt. nõ eniʒ ſequit᷑ ergo legat ¶ Moam cpus alienat rem ecclie: mñ cũ ↄſenſu capli qð no pot facere legatus m eü:ar. xij. q ij ſine exceptiõe: nec poreſt ep̃s alienationẽ facere cũ aucte lega ti ſine conſenſu capłi ſui peꝛ.c. paſtoralis de bis que fiunt a pla. æ nõ bec. Et adde dicuʒ ſe.in d. SF. nunc oſtendedũ in. v. pe.? Baꝛin. l. ꝓbi bere in. v. plane ff. ꝙ mi aut clam: ubi dicunt łe gatũ n poſſe alienare rẽ ſpectanteʒ ad romanũ ponnticẽ. Idem uẽ de tpalibeccleſiaruʒ: p bat ultia opi. facit aliud pulchiuʒ dicmũ ſpe de offl le. F. nũc tractemꝰ. v. pe. ubi diẽ legatũ no polſe ſupprimere aliquã digmitateʒ in eccleſia: qꝛ b eſt ſoliꝰpape: ut in. c. cum acceſſifſet ? qð ibi n de cõſti. nec ẽt fructus dignitatis epo ad tep/ con cedẽ:iux ea q̃ bnmꝛ in.c.ſi ꝓpteꝛ ina debiig de ꝛcſcrip. l. vj. Nrim opi. q, egatus hoſſi ſine preiudicio ordinarij ſequiĩ do. car. Et dicit ſe nidiſſe oſiliũ collegij papief ills cocluchſſe bo. An. ſumpłꝛ hic tranſit recitando ? uliimo rui cum fa opi ¶ Inno. ? aliud uẽ ſentuie in. c lie unire. Queſtio ut dixi ſatis dubis eſ icerem ſic ꝙ aut eſt legat?nõ de latere:: nõ poſſun ſee .n.nõ poſſit cõferre bñficia:vt in. c.l. de e ic 4 ga. li. Vj.ita nec unire cũ maius hrendeß ratur epo ex unione ꝙ ex nica collatoe. O vo Mum ſi uaſuiſſer a Sceſſionis ipoꝛ cotulit iſte legatus in ti. de leg. in. d. ſub dubio inñ forte ſias dümõ pꝛeindi diocef put intende ſentit primam opi. itiõe hoc tenet line voſſe uniꝛe eccleſiam bi et meſe epi ſeu ec 4 ioynd e cpoſſt gaoͦe i eo atan rna hen ar iini aaath⸗ iiſegion ngnonoi n Hiuiß lnnri⸗ zunßen, hinh n int idelb nrorgit 4 are iuf od engo i rein ich⸗ ſnebini uſio⸗ eda unio fl imex fanoꝛ⸗ erceleſar 1 nuxq ij mo ice e ggſod⸗ molger Bilelt oroiofli luuli niic ie off le i don ceſiunbr utliatb' clſan ide ſti ſegnno dd rngi ies G Wrra RN de dor Priitate. Cr picn in er bis tapins boni doctrini ci egator de qua iura proniden (Ingl.i.i fi uultg gleiſia ĩofinnatoe ucta in orma cͦlit doc¶Kötna H facit heonica n nata.5.e. Ma ivt exrprinii eno⸗ illa ofiunatio di ex teua ſcig pa ofinmauit collatöem facti 26.e cii ſorma coi. INRe papa i fn allegaideiſ⸗ ſunpl die pcolt löem ñ debet minui iura diocel a Ofirmatio lait h ex teng ſei⸗ batad pludicandi iunbediocen hs colatiöes vefpeern ioſarĩ⸗ liiplemet papa uniut n itedi aeeteef Unitent i,c.iſ. cofumatoez hibit engo nali ſen eſſo itßalbie nnn ioceſanori. erepliioptinij d libi ino emmanet ius ſaſvi 7 tlini opi 5. erit gtä ur vah Digni ſne fn n en Une in piudicio iurii Acinet honoré lurlüe th Nendrzun ſn Neln gio nih . Aocdhnhui crg MINoduc, ott⸗ umitr hnultii un ffiſt ucinmuin Mi eucung SNuN Oruten nn m Nimsn nitr dtint tntiini i /rittitnintun Aruertnr umnmn Minut usari dlegn nis onis piddn tada Nnl xNicwedade Köchetopee vuma gi ha tii pnoftirn tiiu indl n ctij mmniminin ilri l ſimneNimen nir tin bi 4 cmti ib H S e len di t d lig rſ i ihvnn li * otN cſſe innſſ 6 täfligidn en iſt zdimnll, 6 eſt legat? cardinalis 2 tunc eceleſias collegiatas unire uł ſubijcẽ nõ poteꝛit ꝑ.d.c.peł᷑.de oſſi.le. li. Vi.ubi gnãlr̃ ĩteꝛdicit᷑ ſibi poteſtas ↄferẽdi n alꝛ diſponẽdi ðᷣ hꝰmõi eccleſiis.Aut ſt eccłe nõ collegiate ⁊ tẽ pᷣma fꝛõte uẽ ꝙ ñ poſſit qꝛ legatꝰ cardinalis habet collatõem beneficioꝝ nõ iure legationis:qꝛ legatio ad ̊ ſe nõ extendit:ſed in q;dam progatiam ex ſpẽali puilegio ut diẽ texi. i. d.c.i.̊ ergo ptãs tãq; exordinaria ⁊ ſuꝑidic ta dʒ reſtringi ur arguit gl. ſingularis in cle.ij. de offi. ordi.lſʒ ergo poſſit ↄferre iur̃ ſpẽali non iñ dʒ poſſe uniꝛe pꝛopt᷑ piudiciũ ꝙ circa ius cõ ferẽdi irxogat᷑ ĩ ꝑpetuũ dioceſão. Sed pro alia opi.facit iſte tex.iĩ ar.nã papa h̊ ñ dannat colla tiõem factã eccleſijs:ſed dicit ꝙ pꝛopt᷑ hãc colla tõem nõ dʒ diminui uł ledi ius diocef. ur̃ ergo gl. loqui iuxta termios.c.ii.].de re.do. Nã ibi pʒ ꝙ ſi papa eccleſiã nniꝰdioceß unit eccleſie al teꝛiꝰ diocef.nõ tamẽ propt᷑ ̊ pᷣiudicat᷑ iuribus diocef. eccleſie unite:ita poſſimꝰdicẽ h̊ licʒ enim collatio ił unio fiat eecleſie exẽpte non dʒ ꝑ h minui iuſ pmi dioceſãi reſpectu reuerentie ꝛc̃.ñ naluit eꝛgo iſta collano quo ad pᷣiudiciũ iurium dgioceſ. ani ¶ Nẽ fac̃ qꝛ collatio ẽ quedã donatio ſeu liberalitas ſaltẽ ĩ cui donãdo ut i. c. ?latũ et ꝙ ibi nõ.j.de pᷣbẽ.⁊ ĩ.c.fi.de offi.uica.i.vVi.ſed unio fit ĩ meꝝ fauoꝛẽ eccleſiaꝝ ⁊ aliqñ ẽ neceſſa ria.x.q.iij.unio ĩ cle.ne ĩ agro de ſta.regu.cum ergo legatꝰ habeat ordiariã iuriſditiõem iĩ loco ut i. c. ij. de offi.le.li.vVi.uẽ ꝙ poſſit prouideẽ ne ceſſitatibꝰet utilitatibꝰ eccleſiaꝝ.⁊ h̊ rõ infeꝛt nt idẽ ſit ĩ legato nõ cardinali tũ i eo magis dubi tãdũ eſſʒ. Mrima opi.ut᷑ equior:ſʒ iſta uerior de iur.ſubtilitate. Et pᷣdicta ita extenſe dixi nt ex his capias bonã doctrinã circa ptãtẽ iſtoruʒ legatorũ de qua iura pronident nimis gnãluer In gl.i.ĩ fi. uult g gl. iſta iſte rex. itclligat ĩ ↄfirmatoe ſacta in ſorma cõi ita cõit᷑ tranſeũt doc¶ Etra h facit theoꝛica tradita i. c. exami nata. S. e. Mã ibi exprimit᷑ tenor rei ↄfirmate æ illa ↄfiꝛmatio dẽ ex ceꝛta ſcia pape facta hᷣ pa pa oꝓfirmauit collatõem factã.æc.ergo nõ debet di ci ĩ ſorma cõi. Itẽ ͥ papa n fundat ſe ſuꝑ bae allegatõe:ſʒ ſimplr̃ diẽ ꝙ ꝑ collatõem et ↄfirma tõem ñ debẽt minui iura dioceſani:uñ itelligerẽ qð ↄfirmatio fuit h ex ceꝛta ſcia:ſʒ nõ ſe extede bat ad pᷣiudicandũ iuꝛibꝰdiocef.ſʒ ad cõfiꝛman das collatiões ꝛefpeetu ipſarũ eccleſiaꝝ. Nã et li ipſemet papa uniꝛet nõ itẽdit pᷣiudicatr᷑ iuꝛibꝰ dioceß. eccleſie unite ut i.c.ij.j.ð reli.do.ita nec cõfiꝛmatõeʒ bẽbit eꝛgo ualiditatẽ iſta collatõ leu ↄceſſio i tpᷣalibꝰ? ſpnᷣalibꝰſine tñ pꝛeiudicio dioceſanorũ.exẽplũ optimũ ĩ.d.c.ij.¶ In glo. fi. ibi imo remanet ius ſaluũ ⁊c̃ põdera gl.ſetit ei ultimã opi.S. recitatã ur ualear cõceſſio facta legatũ ſine tñ piudicio iuriũ epi ¶ In cadem gl. ibi nec honorẽ meũ reputo h̊.gl. ſeu rõ deci dẽdi fac ad H ſolʒ eſſe ↄtentio inteꝛ fſcolaſticos ¶ ¶trũ papa poſſit deponẽ unũ epi ſcopũ ſiñ cã.Et uẽ ꝙ ſic ꝑ gl.i.c.ꝑ principalem ¶ We ↄfir. uti. nul inuti⸗ .Viij.q.iſi.que dicit ꝙ; quèadmodũ pᷣnceps põt pᷣuare ſubditũ re ſua ut in.l.bñ a ʒenõe. C. de qᷓ dri.preſcrip.ita ⁊ papa unũ epᷣm: ſed oẽs epᷣos poſſer qꝛ eſſet ↄᷣ nniuerſalẽ ſtatuʒ ecclie.dʒ eꝛgo intelligi ni poſſit ſine cã pꝛopter exceptionẽ quã facit. Itẽ papa hʒ plenã pfatẽ ĩ eccleſia militãte ? oẽs recipiũt dignitateʒ ab eo.xxij.di.c.i.æ.ij. 2 maxie h vr̃ ueꝝ qꝛ epiſcopatus vr̃ de iure po ſitiuo.nã oli tpᷣe xpᷣi nõ erant ꝓprie ep̃i ſʒ ꝓpteꝛ ſciſma apoſtoli ↄgregato ↄſylio pᷣſbiteroruʒ ſia tuerunt ut oꝛdinarent᷑ ep̃i qui eſſent ſupeꝛ alios nã unus uolebat pᷣferri reliquo dicẽs ſe eſſe me liorẽ qꝛ fuerat baptiʒatus a paulo ⁊ ſic erat iter eos ſciſma:ad qᷓ ſedãda ſtatuiũ fuit inteꝛ apoſto los ⁊ alios ut ex pᷣſbiteris eligeꝛẽt᷑ aliqui qui uo carent᷑ ẽi quibꝰalij obediꝛet ð quo uide bonũ tex.ĩ.c.oli.xcv.di.⁊ ꝙ ibi nõt Archi. gꝰ vꝛ ꝙ papa poſſit epᷣm remouere ar.i.c.ſignificaſti de elec.? ĩ.c.ad honor.de auct.⁊ uſu palij. Sʒ his nõ obſtantibꝰ cõclude ſic ꝙ aut nulla ꝓrſus cã ſubeſt in remouendo ita ꝙ nec utilitas publica ſuadet ⁊ tũc nõ põt qꝛ quẽadmodũ in ↄöbendo piugio ſpũali requirit᷑ ↄſenſus ꝓmouendi ut in .c.cũ iteꝛ canonicos ð elec.⁊ i.c.fi.ðᷣ tꝛãſla.pᷣla. ſta ⁊ fortius ĩ diſſoluẽdo qꝛ nihil taʒ nãle q; ꝙ nnũquodqʒ diſſoluat᷑ eodẽ uinculo quo ligatuʒ eſt ut ĩ. e.i.de regu.iur.⁊ in.c.nil taʒ nãle.ff.eo. optime facit.l.i.=.ii.C.qñ ab emp.li.diſc. JItẽ piugiũ ſpũale facilius Shitur ꝙ; diſſoluatur: ut i. e.ĩter corporalia ðᷣ trãſia.prela.ſed nõ poteſt contrahi ſine conſenſu promouendi ut. S. dixi eꝛgo nec diſſolui tem ſicut deus ꝛeſeꝛuauit ſibi diſſolurionem coniugij carnalis ita preſu mendum eſt ꝙ reſeruauit ſibi diſſolutionem cõ iugij ſpiritualiſ cũ illud ſit dignius:ita dicit icx. in. d. c.inter corporalia: ⁊? qñ papa illud difſol nit deponendo nel tranſfereudo epm hoc facit potius diuina pfate q; humana: qꝛ quos deus pixit homo nõ ſeꝑat.ita dicit tex.i.d.c.iter cõ poralia ſed papa non põt obligationeʒ iure di nino contractam ſine cauſa diſſoluere.xxv. q.i. ſunt quidam:ergo non põt hoc ↄiugiuʒ ſine cã diſſoluere. Aide ⁊ aliam ſubrilem rationeʒ quã puto neriſſimam. xpᷣs nõ tribuit poteſtatem ſoli petro:ſed omnibus apoſtolis:ſed perro tanquã principi dum ſibi ſpecifice dixit paſce oues me as nt probatuꝛ in.c. in noud.xxi.di. ⁊ in.c. ita dominus.xix.dil Omnibus enim apoſtolis di xit accipite ſpiritum ſanctum ⁊? quorum remiſeꝛi tis peccata remittentur eis ⁊c̃.iut in euangelio ſed petrum conſtituir principem apoſtolorum dicendo ut predixi paſce oues meas¶ Ande ſi dicendo ut predixi paſce oues meas. Ande ſi ueller ep̃m remouẽ ſine canſa non dicẽi paſcere ſed potius necare. Epi enim ſucceſſeꝛunt ĩ locũ apoſtolorum ut nõ.in.d.c.in nouo ⁊.xij.q.i.ui dentes. VUnde quemadmodum non potuiſſet petrus ſine cauſa aliqueʒ remouere ab apoſtola ti ſuo:ita nec papa aliquem epiſcopum. maner exiʒ poteſtaſ ſeu ſententia petri dum vᷣe indicat e. aAt- N; . =ſſer de yi — *Pre õäõ rit X i „ t clauis non erat: ut in. c. manet. xxiiij. q. i. facit quod notat Innocentius infra ð uoto. c. quod ſuper his. Et nide ad predictam concluſionem auctoritatem gloſe.x. diſtinc.c.i.ubi gloſ. ualde nota. dicit papam non poſſe ſine cauſa epilco po innito diocef. diuidere in duos epiſcopatꝰ: allegat bonum textum in. c. multis.xvV.q.i.eꝛ90 fortius non poteſt eum remonere ſine cauſa: ui de ad hoc auctoritatem cuiuſdam docto. diſpu tantis 2 Joa. an. confirmantis in regula quod ob gratiã de re.iuris li.vi.in merc.ubi queſtio tractarur. ( Munquid papa poſſit tranſferre epiſcopum inuitum de uno epiſcopatu ad aliuʒ ſeu ad aliam dignitatem. ¶ oncluſio é quod omni cauſa:ceſſante non poreſt:quia in diſſolu tione coniungij requiritur conſenſus ſponſi:ſʒ ſubeſſet cauſa publicam unilitatem concernens licet epiſcopus non eſſet in culpa. ¶ Exemolum populus pꝛoſequituꝛ epiſcopum ſine cauſa:iuſta et magis indureſcit cor hominum contra eccle ſiam:tunc poteſt papa et nicarius dei:ut totum corpus eceleſie ſit ſanum illud membrum preci deꝛe:ſed debet ſibi dare bonum cambiũ:ex quo ſine culpa ſua fit remotio: ut notanter dicit In nocentius in. c. niſi de renunciari. Et ſecundum phanc limitationem intellige gloſ.in.dicto.c.per principalem.poreſt enim papa epiſcopum depo nere ſine caunſa ſcilicet ſurgente facto epiſcopi: ſecus ſi ceſſat omnis cauſa:et quod boc fuerit de mente illius glo. uide et pondera ſimilia que premittit dieit enim principem priuar̃ poſſe ſub dirum re ſua. debet enim intelligi quãdo ſube aliqua cauſa puta fauore ebn . ſi ne cauſa non poteſt. NHotat Innocen in. c. que in eccleſiarum de conſti. et doctores iuris ciuił .C. ſi contra ius uel nti.publi.l.fi Mam prop ter bonum publicum conſeruandum quiſque ðᷣ bet leipm exponere maxie in fauorẽ aĩaꝝ: pro quibus ſaluandis aperiat intellectum ſtudentip̃ in bac ↄpilatione ad honorem ipſius. Amen. HBomini abbatis ſiculi pars tertia ſuper ſecun do decꝛeralium diligentiſſime emendata fecilirer explicit:per Franceiſcum de girardengis a ¶Regiktenm die impſſa. ¶. ccce. xxxij. die. xxij. Madij. Uito neceſſario a de pacto preben. et hoc puto exceptio b neritas ivi nõ. habet unde illa inſtantia EAduerte iudi c. Vnde dicunt lapſo alia d ſed minime eccleſiam inxta dicta..iij. E temous ſatis haber uim puberes et.c.i cum f Inno. q; pꝛeſcriptionem In faero preſcriptis g cle.i.?= ſequenti inter declarat b ſtatur nec obſtat prouinciale inuſticia penul. ff. quia ſi oppo.quia peꝛ locum K cum olim Go. glo⸗ ꝙ tempus dubium ¶gnia excede Vo w. quatenus 2 ratio m tranſit Innocentiam ferenda n proprio nullam redeo ad HBar. ut 0 tractatum eſſer in tu latins nenio ad b ponit uoluntate fuper eo tin terminns 4 nili cauſa p. dixit ſed nbi premiſſa r ego in compellebat protnleris unde. ſ. ſ glo. doe. de appella. nolut probabilibus per Jo. mo. nuncij interdicn intelligit 5 7 Htem nt plene no⸗ in nerbo nam ad ? appellatum de maiori utt in. d. poteſt haben, aut nolunt boc clorius 1n percipientem HR “S “ 9 10 11 e ¶ Eum Joannes. A Nnh dlnine 1 en Clin n on zn dti⸗ 1dn nntie⸗ .i. ff. de act. emp.⁊.l.ex empto eo.ti.⁊ ĩ.l.ſi traditio 8 Rro tiriei .C. eo. ? utrobiqʒ ꝑ bar. ⁊ pleniſſime peꝛ eundẽ in er dier Nnk ud .l. ſtipulationes non diuidũtur. ff. de ueꝛ. obli. Qui n ſningti u dam enim. uolueꝛũt ꝙ ſufſiciat pꝛeſtare ĩteꝛeſſe ſicut rliiſt⸗ lits ſuccedit obligatio ad inteꝛ ki . eſtohen Br Mn Uanie alio. ff. de re iudi.? pꝛo hoc enic lenſenin P gicta.l.i. .l.ſi traditio:⁊ ni 4 i e ellchin 4 Sʒ martinus aniquus glo bluen 1 ee ti pꝛimũ.ſ.uenditoꝛem pꝛeciſe . tnn Whoſntce deꝛe emptoꝛi ſi illaz habʒ: z * tſenon aeone cit. d. l. ex empto. Sʒ fᷣm ho lrin eimgee in heꝛere opioni mar. ut patet M.l,in pr . . . M Nrinuceſn i. 2.c.l. ge pac. x.c.ij. o. t. le Uninsprts adalgt⸗ .ꝑin. c. olim de cenfibus in 4 Preuszms Khinn uenditaʒ benc agitur: quia wncin ncr ſn in. d.l.ex empto. Sed libe 4 Fim tonod koſtti ndo de intereſſe:⁊ ſic cõcoꝛ muigrnin dnanie Sed pꝛima opinio uidetuꝛ 5 rngre d hain tur ꝛeʒ tradere ſi facultateʒ 2r b et cfiofiin eſſe quam cõit᷑ docto. hic = 1 SS nan uun ariones non diuiduntur: z R Neſäirmnn JYo. an.in.addi. ſpe.in ti. 5 * . Aoetqtigtt teꝛioribus:ubi dicit: quod 5 nmmn gitnit amnithin ngde ↄpellitur ad rẽ traden aungin mihnf pa agitur ad intereſſe ſi ãt ckpadwoin ni gingflirt unc ad neutrũ tenet. Ego warmuliw ienin niini * nꝛeʒz que preciſe facit omnia aarueutil MMun mrtsalnnr antr rp unm i n ſinr ttln Ms Mwogne denſdancecboroea netnnl Nettrot niurn nund d inadd. nimbor ſrgparnnene Gndrbaenr enn imen ddnden i ſocbeet ſeſancenihaſ zug haähennnsndnnem atku ü umnd dmnilgk tücnn udtt mnAnnsnnnghtitefn õäü bo Merzheifun blen WU Yeminunm rgſuſüſo⸗ 6 .z uendi.I. pꝛecium in neꝛ ifacit tex. pꝛo hac opinio 1ſecundũ diſtinctioneʒ pᷣce ius hanc mãʒ ſcias ꝙ aut pciſe cõpellit ſi põt.l.ubi ligatur ad faciendũ æ regn is ſuccedit obligatio ad in alio. ff. de re iudi.? h̊ quia s ſeꝛuitutis ſi pᷣciſe compel r. in. d.I. ſtipulatiões nõ di * deas de hac mateꝛia. Eſt = 3.ſ.rem tradi. ⁊ in hac aut 8 2 pciſe cõpellitur ſi hʒ fa pꝑius allegatis. Aut ĩ alijs inteꝛeſſe peꝛ.l.ſi funduʒ. ff. eſitatis eſt:qꝛ in ↄctu emp di pticipat de obligatiõe rẽ eſt uenditoꝛ dñs dʒ reʒ tꝛa im: ⁊ in hoc accedit ad ob eſt accipientis facere inſti. aut nõ eſt dominus pꝛeſtat iendi. ideo ſi hʒ facultatem uiget᷑ obligatꝰ ad dandũ. .vin. d.l.i.de acti.emp.⁊ in utur. fl. de uexo. obli. que fficiat uẽditoꝛi pꝛeſtare pa deꝛe: dic ꝙ in coꝛpoꝛalibꝰ d in coꝛpoꝛalibus tenetur nõ. in. d. l.i. Et q̃tenus dicẽ poſſeſſionẽ nacuã: intellige oꝛuʒ ſeu fideicõmiſſoꝛum c eim ꝑtinet nacui appella itur ⁊ nõ. in.l.ij.ꝗ.nacua — Vüwüudnhaatii ff. de act. emp. ¶ Gopono ꝙ a iudice laico non debuerit appellari ad papam:ut in.c.ſi duobus de appel. Soluit glo.iij.ut patet in ea.hoſti.dicit glo. ꝓcedeꝛe ꝙ regulaꝛiteꝛ a laico non appelletur ad pa pam niſi iudex a quo appellatur ſuꝑioꝛem in tẽpoꝛa libus nõ recognoſcat.j.qui filij ſint le.per uenera bilem. F. rõnibus de fo.ↄpe.qʒ in auẽ. ut diffe.iudi. .F. ſi tamen contingit:æ nõbis hoc dictũ ſingularit cui uidet᷑ concoꝛdare aliud dictũ ſingulare Inn. in .c. ̊ ex ſuſcepto de fo.ↄpe.ubi dixit ꝙ detłiciente poteſtate ſeculari de iure:qꝛ non eſt dare ſuꝑiorem uel de facto:qꝛ ſuꝑioꝛ nõ poteſt de facto iuriſditio nem ſuã exerceꝛe ſupplet papa: aꝛ. hic ⁊ i.d.c.per ue nerabiiem:⁊æ facit quod plene dixi in.c.nouit de iu di.ſic limita gl.que ur̃ Sꝛiũ diceꝛe in.c.quoniam.x. di. ¶ Blo. in vvo pendebat querit:quid ſi capim fuiſſet oĩo nounm:ꝛndet ⁊ bene.ſ.ꝙ non fuiſſet ad miſſum:⁊ eſt 20 qꝛ iudex ad quem non debʒ admit teꝛe aliqua ĩiꝑtinẽtia ad cãm cum hẽat ſolum decer neꝛe an ſit bene uel male iudicatum.ij.q.vi.ad finẽ æ.l.per hanc.C. de tẽp.app.⁊ quod dicat᷑ nouũ ca pitulũ oĩo nel dependẽs ab antiquo:dic nt dixi ĩ.c. fꝛnitatis ſupra de teſtibus. ¶ I querit an in cã ap pellatõis poſſum ꝓſequi aliã cãm quã expſſam ĩi ipᷣa appellatõe:⁊ rñdet ꝙ ſic:ut in.l.ſcio.ff.de appel.⁊ ĩ telligo huius cum appellatur a diffinitiua ð quo di cendum: ut nõ.in.c. cum cãm.j.de appel.in uluma glo.ſecus cum appellatur ad ĩterlocutoꝛia ut in cle. appellanti. e. ri. nubi de h̊. ¶ Blo. in vbo quodlibet prio colligit ꝙ inſtẽm q;tũcũqʒ autenticũ põt per teſtes ut falſum ꝛepꝛobari nt hic. C 2 querit quot teſtes ꝛequirunt.rndet ꝙ quatuoꝛ melioꝛes deſcꝛip tis in. inſt?o ſeu quinque:2õ qꝛ fides tabellionis eqᷓ ualet duobus:ut in.c qm õ de ꝓba.ipſũ vo inſttm uʒ tin q;tum duo teſtes:hinc eſt ꝙ bʒ duos teſies inſcriptos ad minus:ad h.l.in exercẽdis.C. eo.ſed repꝛobatio debet fieri ꝑ plures ſeu ſaltem melioꝛes nut in. c. in nꝛa ſupra ð teſtibꝰ.ergo requirunt᷑ qnqʒ. NMec ob.iſte rex.ubi fuerũt ꝓducti quatuoꝛ tantuʒ nec dr̃ ꝙ eꝛant melioꝛes:qꝛ ᷣm gl.iſti tcſtes non ꝛe pꝛobabãt inſtr̃m:ſed addebãt qð nõꝛius obmiſerat ⁊ hẽs nũc glo.declaratã.Ex qua nõ prio ꝙ inſiim qᷓ;tũcũqʒ autenticum repꝛobari pᷣtextu falſitatis.in tellige qn dꝛ inſtr̃m ex toto falſum:ſecus ſi dico ali qua in eo ↄtenta falſa:qꝛ tunc aliqñ non admittit repꝛobatio.ut qñ inducit᷑ pꝛobatio iuris.⁊ de iure: ut in caſu.l.fi.C. arbi.tu.ſ.ſi uult ꝛepꝛobare conſeſ ſionem ſuam:⁊ in caſu.l.antique.C.ad uellei.æ dic de his ut ibi nõ. ⁊æ per h ꝛepꝛobatur ſm Joan. an. opinio lau.cꝛemẽ.qui dicebat peꝛ teſtes nõ ꝛepꝛoba ri inſtrẽᷣm niſi eſſet ſuſpectũ uł ex ꝑte ↄficiẽtis uel ex ꝑte ꝓducẽètis reddebat rõnem:qꝛ mẽoꝛia hoĩs labi lis eſt nec cõir teſtes ita ſunt intenti ſicut tabellio: quaꝛe plus credit᷑ inſtt̃o fᷣm eũ:ſed minuſ bn locurꝰ eſt: ut pʒ hic lar Sn nõ ꝙ qñ teſtes ad dũt ad inſtrm ſufficiũt duo . ¶ Leꝛtio nõ ꝙ an re pꝛobãt requirunt᷑ qnqʒ uł q̃ttuoꝛ ad minus:⁊ hec ẽ una opi. ſunt ⁊ alie opiniões quas.j.uidebis. Sed ut habeas clare mãm difficilẽ hic pꝛolixe tractaram p doctoꝛes cũ queꝛit᷑ de repꝛobatione inſir̃i fienda 0 1 III nnlunnn ennnneerong eeennunnggrnnnnn 22 23 24 25 26 22 28 29 30 13 14 13 16 17 18 19 20 21 uv ov 66 88 E 9H ü Ee dee ee IIluiztucdrntnblelu!uncclnunbnnltie'utntuiung undbet 1 lvtucettrͤ,u, 7 8 8 4 9 S Piunncd uunnc untnl utnlunr Zi oI SI ei ei Zr rrI orI 6 0llxovnekerescttcrtutlvneklunrt letletcnlenun!uetu'unn 81 12 00ο 61 18 0 67 8z 92 ge be cz Z Clltemtnirtotlgbcucclgcrtneuuglnuetunglueůrli vy dy e